cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βλάντιμιρ Οχότνικ
Αποτελέσματα Τουρνουά
Τα αποτελέσματα του τουρνουά περιλαμβάνουν τα εξής:
Τη δεκαετία του 1990 μετακόμισε στη Γαλλία, παίρνοντας τη γαλλική υπηκοότητα.
Μαζί με τον Μπόγκταν Λάλιτς συνέγραψε δύο βιβλία:
Παραπομπές
Κατηγορία:Ουκρανοί σκακιστές Κατηγορία:Γάλλοι σκακιστές
Ταξίδι στον Κυβερνοχώρο
Το Ταξίδι στον Κυβερνοχώρο (αγγλικά: Cyberchase) είναι καναδοαμερικανική εκπαιδευτική παιδική τηλεοπτική σειρά του PBS Kids. Η σειρά επικεντρώνεται γύρω από τρία παιδιά από τη Γη: τους Τζάκι, Ματ και Ίνεζ. Μεταφέρθηκαν στο ψηφιακό σύμπαν Κυβερνοχώρος, για να προστατέψουν τον κόσμο από τον κακοποιό Χάκερ. Αυτά τα παιδιά είναι ικανά να αποτρέψουν τον Χάκερ με τις ικανότητες τους να λύνουν προβλήματα σε συνδυασμό με βασικά μαθηματικά. Επίσης γνωρίζουν τον Ντίτζιτ, ένα "κυβερνοπουλί" που τους βοηθά στις αποστολές τους.
Η σειρά προβλήθηκε για πρώτη φορά από το WNET ως δοκιμαστικό στις 24 Μαρτίου 2000 και έκανε πρεμιέρα στις 24 Ιανουαρίου 2002. Το 2010, η σειρά σταμάτησε να προβάλλεται μετά από οχτώ κύκλους αλλά επέστρεψε το 2013 με ένατο κύκλο, και το 2015 έκανε πρεμιέρα ο δέκατος κύκλος. Ο ενδέκατος κύκλος έκανε πρεμιέρα στις 23 Οκτωβρίου 2017. Ο δωδέκατος κύκλος έκανε πρεμιέρα στις 19 Απριλίου 2019.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανικές παιδικές τηλεοπτικές σειρές κινουμένων σχεδίων
ASFiNAG
μικρογραφία| Το κτήριο των γραφείων της ASFiNAG στη [[Βιέννη, επί της οδού Modecenterstraße 16]] Η εταιρεία ASFiNAG (συντομογραφία της επωνυμίας Autobahnen-und Schnellstraßen-Finanzierungs-Aktiengesellschaft, που στα γερμανικά σημαίνει εταιρεία χρηματοδότησης αυτοκινητόδρομων) είναι μια αυστριακή δημόσια εταιρεία για τον σεδιασμό, τη χρηματοδότηση, την κατασκευή, τη συτήρηση και τη συλλογή διοδίων στους αυτοκινητοδρόμους της Αυστρίας. Η ASFiNAG ανήκει στο ακέραιο στη αυστριακό κράτος και λειτουγεί υπό την εποπτεία του Υπουργείου Μεταφορών, Καινοτομίας και Τεχνολογίας (Bundesministerium für Verkehr, Innovation und Technologie - BMVIT). μικρογραφία|Ο αυτοκινητόδρομος A1 στο Eugendorf. μικρογραφία|Ο αυτοκινητόδρομος Α3 στην έξοδο του Eisenstadt. μικρογραφία|Ο αυτοκινητόδρομος A2 μεταξύ Grafenstein και Völkermarkt Ost. μικρογραφία| Ο αυτοκινητόδρομος Α4 με κατεύθυνση προς τη [[Βουδαπέστη.]]
Σκοπός
Η ημερομηνία ίδρυσης της ASFiNAG είναι η 11 Σεπτεμβρίου 1982. Το 1997, υπογράφηκε μεταξύ του κράτους και της εταιρείας μια νέα σύμβαση, με την οποία της ανατέθηκαν περισσότερα καθήκοντα από την κυβέρνηση. Η ASFiNAG είναι υπεύθυνση για την επιβολή διοδίων τα οποία καθορίζονται από το κράτος. Η ASFiNAG έχει επίσημα το δικαίωμα χρήσης των ιδιοκτησιών και των εγκαταστάσεων του οδικού δικτύου (Usufruct), το οποίο εξακολουθεί να ανήκει στο κράτος. Η ASFiNAG δεν λαμβάνει χρήματα από τον κρατικό προϋπολογισμό, αλλά καταβάλλει μέρισμα στη Δημοκρατία της Αυστρίας.
Δομή και χρηματοδότηση ναύλου
Για το έτος 2015, η ASFiNAG ανέμενε συνολικά 1,25 δισεκατομμύρια ευρώ (885 εκατομμύρια λίρες Αγγλίας) από τα διόδια, τα οποία καταβάλλονται από φορτηγά και λεωφορεία, ανάλογα με τον αριθμό των αξόνων τους και την απόσταση η οποία διανύεται στους αυτοκινητόδρομους με βάση τους ταχογράφους.
(Τους ορεινούς δρόμους μέσω της σήραγγας Felbertauern και πάνω από την αλπική οδό Grossglockner High τους διαχειρίζονται ιδιωτικές εταιρείες.)
Η ASFiNAG ανακοίνωσε ότι το 2015 θα επενδύσει κονδύλια από τα χρήματα που έχει συγκεντρώσει από τα διόδια ως εξής: 500 εκ. ευρώ (353 εκ. £) για την κατασκευή νέων δρόμων, 485 εκ. ευρώ (343 εκ. £) για τη συντήρηση υφιστάμενων δρόμων, χρηματοδότηση της διαδικασίας συλλογής διοδίων καθώς και της αγοράς σημάτων από καταστήματα με είδη καπνιστού, γαι την αποπληρωμή του χρέους της, ύψους 11,5 δις ευρώ (8,2 δις λίρες) μέσα σε διάστημα 20 ετών.
Μανδρίλλος
μικρογραφία|Ένας αρσενικός μανδρίλος στον ζωολογικό κήπο της Ιταλίας. Ο κυνοκέφαλος πίθηκος ή μανδρίλλος είναι ένα μεσαίου έως μεγάλου μεγέθους πρωτεύον θηλαστικό και βρίσκεται σε ένα μικρό κομμάτι τροπικής ζούγκλας στη δυτική και κεντρική Αφρική. Είναι συνηθέστερα γνωστός για το κόκκινο και το μπλε χρώμα στη μύτη και τα πολύχρωμα πισινά του. Ο πίθηκος αυτός δεν συνδέεται με τους μεγάλους πιθήκους, αλλά θεωρείται ότι είναι συγγενής του μπαμπουίνου, ένα άλλο πρωτεύον θηλαστικό που απαντάται στην ανατολική και νότια Αφρική. Κάποτε θεωρούνταν υποείδος του μπαμπουίνου, αλλά αυτή η υπόθεση δεν είναι πλέον αποδεκτή.
ASFiNAG
Δομή και χρηματοδότηση ναύλου
Οι ειδικοί οδικής κυκλοφορίας προτείνουν, αντί των διοδίων, να εισπράττεται υψηλότερος φόρος από την πώληση της βενζίνης. Η πρόταση αυτή βασίστηκε στο σκεπτικό ότι η συχνή χρήση, οι εκπομπές των καυσαερίων και η φθορά του δρόμου από τα βαρέα οχήαμτα, όπως είναι τα SUV σε αντίθεση με τα αυτοκίνητα πόλης αποτελούν καταλληλότερες πηγές φορολόγησης.
Ιστορικό
Η εταιρεία ιδρύθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 1982. Από εκείνη την ημέρα, η διαχείριση των πιστώσεων γίνεται κεντρικά για όλες τις αντίστοιχες εταιρείες στην Αυστρία. Το 1992, ιδρύθηκε η ÖSAG (Österreichische Autobahns und Schnellstraßen AG) καθώς και η ASG (Alpenstraßen AG), μετά από συγχώνευση των έξι εταιρειών εκμετάλλευσης αυτοκινητοδρόμων που λειτουργούσαν στην Αυστρία με την ASG στα δυτικά και την AGSAG στην υπόλοιπη χώρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεταφορές στην Αυστρία Κατηγορία:Επιχειρήσεις της Αυστρίας
Μανδρίλλος
Οι μανδρίλλοι έχουν ευδιάκριτο χρώμα στις μύτες και τις ουρές που τους κάνει να ξεχωρίζουν μέσα στο δάσος. Τα χρώματα της μύτης στα θηλυκά είναι πολύ πιο θαμπά από τα αρσενικά, και τα θηλυκά έχουν επίσης σχεδόν το μισό μέγεθος από τα αρσενικά. Ο αρσενικός μανδρίλλος έχει απίστευτα μεγάλα δόντια, τα οποία χρησιμοποιεί για αμύνεται και να εκφοβίζει όποιον πλησιάζει απειλητικά, είτε αυτός είναι επίσης μανδρίλλος είτε κάποιο άλλο αρπαχτικό. Οι μανδρίλλοι είναι κοινωνικά ζώα και κατοικούν σε περιοχές του δάσους σε μεγάλες ομάδες. Μια ομάδα μανδρίλλων περιλαμβάνει κυρίως θηλυκούς μανδρίλλους και τα μωρά τους, οι οποίοι καθοδηγούνται από ένα και μόνο κυρίαρχο αρσενικό. Είναι παμφάγα ζώα και, συνεπώς, τρώνε σχεδόν τα πάντα, κυρίως όμως φρούτα, μούρα, σπόρους, ξηρούς καρπούς, ρίζες, φύλλα, έντομα, μικρά θηλαστικά και ερπετά. Λόγω του μεγάλου μεγέθους τους, έχουν λίγα αρπακτικά ζώα στο φυσικό τους περιβάλλον. Η λεοπάρδαλη είναι η κύρια απειλή τους, όπως και τα μεγάλα φίδια και αρπακτικά πουλιά, που κυνηγούν περισσότερο τους νέους. Ο άνθρωπος είναι επίσης ένας από τους κύριους εχθρούς του, καθώς κυνηγιέται για χρόνια για το κρέας του. Σήμερα ο μανδρίλλος θεωρείται ότι είναι ένα είδος ζώου που είναι ευάλωτο σε εξαφάνιση
Κατηγορία:Κερκοπιθηκίδες
Γκρενίνγκ
Το Γκρενίνγκ (Γκρένινγκεν, Φραγκονικά της Λωρραίνης: Γκρένιγκε/ Γκρίνινγκε) είναι κοινότητα στο Νομό Μοζέλ της Διοικητικής Περιοχής Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Μοζέλ Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Γαλλικά (fr)
Τζόζεφ Όλσοπ
Ο Τζόζεφ Όλσοπ συνέγραψε και βιβλία, μεταξύ των οποίων και το εκλαϊκευμένο αρχαιολογικό From the Silent Earth: A Report on the Greek Bronze Age (εκδ. Harper & Row, 1964).
Πηγές
Κατηγορία:Αμερικανοί δημοσιογράφοι
Γκραβλότ
Από το 1871 μέχρι το τέλος του Α' Παγκοσμίου Πολέμου το 1918, ήταν η δυτικότερη πόλη της Γερμανίας.
Ιστορία
Το Γκραβλότ βρίσκεται μεταξύ του Μετς και των πρώην γαλλο-γερμανικών συνόρων, όπως ήταν μεταξύ 1870 και 1918. Ήταν διάσημο ως η σκηνή της μάχης της 18ης Αυγούστου 1870 μεταξύ των Γερμανών υπό τον βασιλιά Γουλιέλμο της Πρωσίας και των Γάλλων υπό τον Στρατάρχη Μπαζαίν.
Το πεδίο μάχης εκτείνεται από τα δάση που συνορεύουν με τον Μοζέλα πάνω από το Μετς μέχρι το Ρονκούρ, κοντά στον ποταμό Ορν. Άλλα χωριά που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη μάχη του Γκραβλότ ήταν το Σαν-Πριβάτ, το Αμανβιλέρ και το Σαντ-Μαρί-ω-Σεν, όλα βόρεια του Γκραβλότ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες της Μοζέλ Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Γαλλικά (fr) Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Σωκράτης Χάσικος
Ο Σωκράτης Χάσικος (1956 - 2021) ήταν Ελληνοκύπριος πολιτικός. Διετέλεσε Υπουργός Άμυνας, Υπουργός Εσωτερικών και βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Κερύνειας εκλεγμένος με τον ΔΗΣΥ τις περιόδους 1991-1996 και 2006-2011.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Σωκράτης Χάσικος γεννήθηκε στη Λευκωσία στις 12 Απριλίου 1956. Μεγάλωσε στο Κάτω Δίκωμο. Ομιλούσε πέρα από την ελληνική και την αγγλική γλώσσα. Σπούδασε νομική στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Ήταν επιχειρηματίας. Από το 2003 μέχρι τον Φεβρουάριο του 2013 ήταν Πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της AlfaMediaGroup. Ήταν ιδιοκτήτης της εφημερίδας Αλήθειας, του ραδιοφωνικού σταθμού Super Sport Fm και μεγαλομέτοχος του τηλεοπτικού σταθμού Omega.
Ήταν νυμφευμένος με την Έλλη Κουλέρμου. Είχε δύο υιούς και μία κόρη. Απεβίωσε στις 5 Απριλίου 2021 στην Κολωνία, μετά από πολυετή αντιμετώπιση του καρκίνου.
Πολιτική διαδρομή
Διετέλεσε αντιπρόεδρος του ΔΗΣΥ και μέλος του Πολιτικού Γραφείου του κόμματος.
Εκλέχτηκε για πρώτη φορά βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 1991 στην Εκλογική Περιφέρεια Κερύνειας με τον συνασπισμό Δημοκρατικός Συναγερμός-Κόμμα Φιλελευθέρων για την ΣΤ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Επανεξελέγη στις βουλευτικές εκλογές του 1996 με τον ίδιο συνασπισμό για την Ζ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.
Στις 25 Αυγούστου 1999 διορίστηκε Υπουργός Άμυνας στην κυβέρνηση Γλαύκου Κληρίδη, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι τις 28 Φεβρουαρίου 2003 που ολοκληρώθηκε η θητεία της κυβέρνησης.
Επανεξελέγη βουλευτής με τον ΔΗΣΥ στις βουλευτικές εκλογές του 2006 για την Θ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Δεν διεκδίκησε επανεκλογή στις βουλευτικές εκλογές του 2011 για την Ι΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Ως βουλευτής, διετέλεσε πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Επαφής Κυβέρνησης-Βουλής-ΠΑΣΥΔΥ, αναπληρωτής πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Παρακολουθήσεως Σχεδίων Αναπτύξεως και Ελέγχου Δημόσιων Δαπανών, μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Άμυνας και μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Νομικών.
Την 1 Μαρτίου 2013 διορίστηκε Υπουργός Εσωτερικών στην κυβέρνηση Νίκου Αναστασιάδη, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι τις 10 Μαΐου 2017 που υπέβαλλε την παραίτηση του για προσωπικούς και οικογενειακούς λόγους. Στη διάρκεια της θητείας του διετέλεσε παράλληλα, για δύο βδομάδες, Υπουργός Άμυνας, μετά τον θάνατο του τότε Υπουργού Άμυνας Τάσου Μητσόπουλου.
Πρόβατο Χίου
μικρογραφία|250x250εσ Το πρόβατο Χίου (ή χιώτικο πρόβατο) είναι ελληνική φυλή γαλακτοπαραγωγού πρόβατου, που πήρε το όνομά της από το ομώνυμο νησί. Ανήκει στα ημι-πλατύουρα πρόβατα και ομοιόμαλλα πρόβατα. Θεωρείται ευρέως μια από τις πιο παραγωγικές φυλές παγκοσμίως, ενώ είναι γνωστή και για την αναπαραγωγική της ικανότητα. Έχει διαδοθεί σε πολλά μέρη της χώρας, αλλά και στο εξωτερικό.
Γκριντόρφ-Μπιζίνγκ
Το Γκριντόρφ-Μπιζίνγκ (Γκρίντορφ-Μπίζινγκεν) είναι κοινότητα στο Νομό Μοζέλ της Διοικητικής Περιοχής Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Μοζέλ Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Γαλλικά (fr)
Πρόβατο Χίου
Ιστορικό
Μέχρι τη δεκαετία του 1980, η φυλή αριθμούσε ελάχιστα ζώα (1400 άτομα το 1985 ) και είχε χαρακτηριστεί ως σπάνια. Ωστόσο, μέσω ενός προγράμματος από το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων ο αριθμός της αυξήθηκε ραγδαία και πλέον είναι μια από τις πολυπληθέστερες φυλές στην Ελλάδα. Εκτρέφονται περί τα 86.000 ζώα, με τον κύριο όγκο των εκτροφών να εντοπίζεται στη Μακεδονία και στη Θράκη (νομοί Γρεβενών, Κιλκίς, Θεσσαλονίκης, Πέλλας, Σερρών, Χαλκιδικής, Ημαθίας, Πιερίας και Έβρου), αλλά και στη Θεσσαλία. Τα τελευταία χρόνια, στο νησί καταγωγής εκτρέφονται ελάχιστα καθαρόαιμα χιώτικα πρόβατα. Το 1990 ο πληθυσμός ανερχόταν στα 2000 περίπου ζώα, ενώ σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα δεδομένα έχει πέσει στα 400-500 άτομα.
Το πρόβατο Χίου είναι εξαιρετικά διαδεδομένο στην Κύπρο, είτε αμιγές είτε διασταυρωμένο. Στο Λίβανο, έχει χρησιμοποιηθεί με μεγάλη επιτυχία για αύξηση των γεννηθέντων αρνιών ανά προβατίνα στον εγχώριο πληθυσμό προβάτων Αβάσι. Στην Τουρκία, όπου χρησιμοποιείται η ονομασία Sakiz, χρησιμοποιείται σε διάφορα σχήματα διασταυρώσεων με εγχώριες φυλές, τόσο για την βελτίωση του σφάγιου, όσο και για την αύξηση της πολυδυμίας. Πειράματα με χιώτικα πρόβατα έχουν γίνει επίσης στην Αίγυπτο και στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Μορφολογία
μικρογραφία|220x220εσ|Προβατίνα Χίου στο [[Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών]] Το πρόβατο Χίου είναι από τα πιο μεγαλόσωμα ελληνικά πρόβατα. Το ύψος ακρωμίου των κριών κυμαίνεται γύρω στα 84 cm και των προβατίνων στα 76 cm. Το μέσο βάρος είναι, αντίστοιχα, 87 και 66 kg.
Ο χρωματισμός της φυλής είναι λευκός με εκτεταμένες μαύρες κηλίδες στο πρόσωπο, στα αυτιά, στα άκρα, στην κοιλιακή χώρα και στον μαστό. Το κεφάλι, τα άκρα, το κάτω μέρος του τραχήλου και του κορμού είναι γυμνά. Η κεφαλή είναι κωνική και σχετικά μακριά, με κυρτό επιρρίνιο, ενώ τα αυτιά είναι μεγάλου μεγέθους και ημικρεμάμενα. Τα αρσενικά φέρουν ισχυρά ελικοειδή κέρατα. Τα θηλυκά είναι κατά κανόνα ακέρατα, αλλά σε ένα ποσοστό 30% παρατηρούνται υποτυπώδη κέρατα. Η ουρά της φυλής είναι ιδιαίτερα χαρακτηριστική. Έχει σχήμα κώνου και στη βάση της το πλάτος είναι περίπου 9 cm, ενώ το κατώτερο μέρος είναι αναλογικά λεπτότερο και σχηματίζει μια ανοικτή έλικα. Ο μαστός είναι γενικά πολύ ανεπτυγμένος.
Αποδόσεις και αναπαραγωγικές ιδιότητες
Πρόκειται για ζώο υψηλών αποδόσεων, αλλά ταυτόχρονα παρουσιάζεται μεγάλη διακύμανση μεταξύ των κοπαδιών. Έτσι, ενώ η μέση γαλακτοπαραγωγή φτάνει κυμαίνεται στα 226-277 kg,  έχουν επανειλημμένως καταγραφεί ζώα που δίνουν περισσότερα από 300 kg ή 500 kg. Σε κοπάδια της Τουρκίας και της Κύπρου, ωστόσο, οι αποδόσεις είναι πολύ χαμηλότερες, 120-180 kg και 195 kg αντίστοιχα. Η περίοδος αρμέγματος επίσης παρουσιάζει μεγάλο εύρος, από 174 έως 230 ημέρες. Η λιποπεριεκτικότητα είναι 5,9-6,8% και η πρωτεϊνοπεριεκτικότητα 5,5%.
Η φυλή Χίου είναι αρκετά πρώιμη και συγκαταλέγεται στις πολύδυμες φιλές. Τα αρσενικά εισέρχονται στη διαδικασία της αναπαραγωγής στην ηλικία των 8 μηνών, ενώ τα θηλυκά στους 8-9 μήνες. Ο δείκτης πολυδυμίας κυμαίνεται από 1,6 ως 2,0, αλλά και η συχνότητα τρίδυμων τοκετών είναι αρκετά υψηλή.
Στεφανίτης
Ο στεφανίτης (αγγλ. stephanite) είναι ορυκτό που από χημικής απόψεως αποτελεί θειοαντιμονιώδες άλας του αργύρου, με μοριακό χημικό τύπο Ag5SbS4 και μοριακό βάρος 789,34. Η περιεκτικότητά του κατά βάρος σε άργυρο είναι 68,8% και σε κάποιες περιπτώσεις έχει οικονομική αξία ως μετάλλευμα από το οποίο εξάγεται αυτό το πολύτιμο μέταλλο. Ο στεφανίτης μοιάζει στην εμφάνιση με τον αργεντίτη (αργυρίτη), τον βουρνονίτη, τον γαληνίτη και με σκουρόχρωμο τετραεδρίτη.
Ιδιότητες
Συχνά ο στεφανίτης συναντάται ως καλοσχηματισμένοι κρύσταλλοι, στο ορθορομβικό κρυσταλλικό σύστημα, και σε κάποιες περιπτώσεις με ενδείξεις ημιμορφισμού: οι κρύσταλλοι έχουν τη μορφή εξάπλευρου πρίσματος ή επίπεδων φύλλων που καταλήγουν σε μεγάλα θεμελιώδη επίπεδα («παχυπινακοειδείς» κρύσταλλοι), ενώ συχνά είναι τροποποιημένα στα άκρα από πολυάριθμα πυραμιδικά επίπεδα. Η διδυμία στα πρίσματα συναντάται συχνά, δημιουργώντας ψευδο-εξαγωνικές ομάδες όπως εκείνες του αραγωνίτη. Συναντάται επίσης η τριδυμία και η πολυδυμία.
Το χρώμα του ορυκτού είναι σιδηρόμαυρο (μαύρο του σιδήρου) έως γκριζομόλυβδο (γκρίζο του μολύβδου), ενώ η λάμψη του είναι ισχυρά μεταλλική. Αν θερμανθεί σε πολύ υψηλή θερμοκρασία, παράγει κρότους και εκτινάσσεται. Επίσης λιώνει σχηματίζοντας επάνθημα αντιμονίου και σκούρα γκρίζα κοκκία που όταν πυρωθούν μαζί με σόδα δίνουν κοκκία αργύρου. Διαλυόμενος σε αραιό αλλά θερμό νιτρικό οξύ, ο στεφανίτης διασπάται σε θείο και οξείδιο του αντιμονίου. Σε ορισμένες τοποθεσίες ο στεφανίτης αποτελεί σημαντικο μετάλλευμα του αργύρου.
Μέρη όπου συναντάται
Ο στεφανίτης ανευρίσκεται μαζί με άλλα ορυκτά του αργύρου σε υδροθερμικές φλέβες. Γενικότερα, ορυκτά με τα οποία σχετίζεται (ανευρίσκεται μαζί) είναι μεταξύ άλλων ο προυστίτης, ο ακανθίτης, ο αυτοφυής άργυρος, ο τετραεδρίτης, ο γαληνίτης, ο σφαλερίτης και ο σιδηροπυρίτης. Τοποθεσίες όπου έχουν βρεθεί καλά κρυσταλλικά δείγματα είναι το Φράιμπεργκ και το Γκέρσντορφ κοντά στο Ρόσβαϊν της Σαξονίας, το Τσανιαρσίλο της Χιλής, καθώς και η Κορνουάλη. Στο Κόμστοκ της Νεβάδα εξορύσσεται άργυρος από μεγάλα αποθέματα στεφανίτη και αργεντίτη.
Τερψιχόρη Χρυσουλάκη-Βλάχου
Η Τερψιχόρη Χρυσουλάκη-Βλάχου, γεννημένη στην Σητεία, ήταν Ελληνίδα ασυρματίστρια η οποία εργάστηκε για την ελληνική αντίσταση κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Εκτελέστηκε από τους Ναζί, όταν συνελήφθη.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1926 στη Κρήτης. Ήταν μια από τις πολλές Κρητικές γυναίκες που ανταποκρίθηκαν πρόθυμα και με πάθος στο εθνικό κάλεσμα της ελληνικής κυβέρνησης για την καταπολέμηση της Ναζιστικής κατοχής στην Ελλάδα κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Κρυμμένη στο μοναστήρι του Τοπλού, χρησιμοποίησε την εμπειρία της ως ασυρματίστρια, βοηθώντας το κίνημα της αντίστασης.
Τον Ιούνιο του 1944 συνελήφθη και καταδικάστηκε σε θάνατο. Σε ηλικία 18 ετών, μεταφέρθηκε στην φυλακή της Αγιάς και εκτελέστηκε. Έγραψε στον τοίχο του κελιού τα εξής: "Είμαι 18 χρονών. Με καταδίκασαν σε θάνατο. Περιμένω από στιγμή σε στιγμή το εκτελεστικό απόσπασμα. Ζήτω η Ελλάδα. Ζήτω η Κρήτη!".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες αντιστασιακοί
Τρεβορίτης
Υπάρχει στη φύση τουλάχιστον το μερικό στερεό διάλυμα τρεβορίτη και μαγνητίτη, με πολλούς μαγνητίτες από φτωχά σε πυρίτιο ηφαιστειογενή πετρώματα να εμπεριέχουν ίχνη νικελίου. Το νικέλιο από την άλλη μπορεί να αντικαθίσταται από άτομα δισθενούς σιδήρου και μαγνησίου στον τρεβορίτη.
Ανακάλυψη και μέρη όπου συναντάται
Ο τρεβορίτης περιγράφηκε για πρώτη φορά από ποσότητές του στο κοίτασμα νικελίου «Bon Accord» στο Μπάρμπερτον της Νότιας Αφρικής, το 1921. Πήρε την ονομασία του από το επώνυμο του ταγματάρχη Τιούντορ Γκρύφυντ Τρέβορ (Tudor Gryffydd Trevor, 1865-1954), ο οποίος ήταν επιθεωρητής ορυχείων στη Νότια Αφρική.
Στο Μάουντ Κλίφορντ της Αυστραλίας ο τρεβορίτης συναντάται συνδεδεμένος με κοίτασμα θειούχου νικελίου δίπλα σε γάββρο που διεισέδυσε σε περιδοτίτη. Γενικότερα, ορυκτά με τα οποία σχετίζεται (ανευρίσκεται μαζί) ο τρεβορίτης είναι ο νιμίτης (ορυκτό της ομάδας του χλωρίτη), ο βιλεμσαΐτης, ο τάλκης, ο βιολαρίτης, ο μιλλερίτης, ο ρηβεσίτης και ο γκαιτίτης. Επίσης, στο Μάουντ Κλίφορντ βρίσκεται μαζί με αυτοφυές νικέλιο και χηζλγουδίτη.
Η ύπαρξη τρεβορίτη έχει αναφερθεί στο υδροθερμικό πεδίο Logatchev-1 στη Μεσο-Ατλαντική υφαλορράχη, στον σχηματισμό Hatrurim στην έρημο Νεγκέβ στο Ισραήλ, στην Κομητεία Τζόζεφιν του Όρεγκον και στο Γκαμπς της Κομητείας Νάι (Νεβάδα).
Πηγές
Κατηγορία:Ορυκτά του σιδήρου Κατηγορία:Ορυκτά του νικελίου Κατηγορία:Κυβικά ορυκτά
Οδογέφυρα των Τεχνών
Η Οδογέφυρα των Τεχνών (γαλλικά: Viaduc des Arts) είναι μια σειρά καλλιτεχνικών εργαστηρίων που είναι συγκεντρωμένα σε μια μοναδική κατασκευή στο 12ο διαμέρισμα του Παρισιού, στη Γαλλία, κατά μήκος της λεωφόρου Ντωμενίλ 1 έως 129. Παλιότερα ήταν οδογέφυρα του Παρισιού που κατασκευάστηκε το 1859, για να στηρίξει τη σιδηροδρομική γραμμή που συνέδεε τον παλιό σταθμό Παρίσι-Βαστίλη που βρίσκονταν στην παρακείμενη πλατεία της Βαστίλης με την Βενσέν, στο ανατολικό άκρο του Παρισιού.
Περιλαμβάνει ένα τμήμα του υπερυψωμένου πεζόδρομου Προμενάντ Πλαντέ, και πολλές γκαλερί τέχνης, καταστήματα, καφέ και εστιατόρια.
Ιστορικό
εναλλ.=|αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Τμήμα της οδογέφυρας των Τεχνών Στη δεκαετία του 1970, νεότερες διαδρομές μεγάλων αποστάσεων SNCF και η νέα γραμμή μετακίνησης του προαστιακού σιδηροδρόμου RER A έκαναν περιττή την ύπαρξη της οδογέφυρας που εξυπηρετούσε τα τρένα από το 1859.
Το 1990, ο δήμαρχος του Παρισιού αποφάσισε να αποκαταστήσει τον εγκαταλελειμμένο για αρκετές δεκαετίες χώρο, ανακαινίζοντας κάθε μία από τις στοές της οδογέφυρας της σιδηροδρομικής γραμμής Παρίσι-Βενσέν, προκειμένου να τις μετατρέψει σε ένα νέο παρισινό πολυχώρο τεχνών και χειροτεχνίας. Η οδογέφυρα, κατασκευασμένη από ροζ τούβλα και πέτρα, αποκαταστάθηκε από την SEMAEST (μία από τις εταιρείες μικτής οικονομίας του Παρισιού) με τη βοήθεια του αρχιτέκτονα Πατρίκ Μπερζέ, ο οποίος έκλεισε κάθε μία στοά με μεγάλες τζαμαρίες με τοξωτά κουφώματα.
Από πάνω, στη θέση της παλιάς σιδηροδρομικής γραμμής, υπάρχει ένας δενδροφυτευμένος περίπατος, η Προμενάντ Πλαντέ, που συνδέει την πλατεία της Βαστίλης με το δάσος της Βενσέν. Οι εργασίες ανάπτυξης της οδογέφυρας έληξαν το 1994 και επέτρεψαν την εγκατάσταση διαφόρων εργαστηρίων, που παλαιότερα βρίσκονταν στο Φωμπούρ Σαιντ-Αντουάν, ένα δρόμο όπου παραδοσιακά στεγάζονταν τεχνίτες χειροποίητων επίπλων.
Κάθε στοά στεγάζει ένα εργαστήριο και όλα είναι ορατά από το δρόμο για τους περαστικούς. Περισσότεροι από πενήντα τεχνίτες και καλλιτέχνες δημιουργούν κοσμήματα, μουσικά όργανα, συνθέσεις λουλουδιών, θεατρικά σκηνικά, ρομποτικές και παλιές κούκλες, έργα τέχνης, ζωγραφική σε πορσελάνη, φώτα, χάλκινα, αποκαθιστούν ταπετσαρίες επίπλων κ.ά. Στον χώρο γίνονται προσωρινές εκθέσεις με θέμα τα καλλιτεχνικά επαγγέλματα αλλά και άλλα θέματα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Παρίσι
Στιούαρτ Όλσοπ
Ο Στιούαρτ Όλσοπ (αγγλικά Stewart Johonnot Oliver Alsop, 17 Μαΐου 1914 – 26 Μαΐου 1974) ήταν Αμερικανός δημοσιογράφος. Είχε καλές διασυνδέσεις με τα κορυφαία πολιτικά πρόσωπα στην Ουάσιγκτον. Τα άρθρα του, όπως και η στήλη-ρεπορτάζ που διατηρούσε στην εφημερίδα New York Herald Tribune μαζί με τον μεγαλύτερο αδερφό του, Τζόζεφ Ράιτ Όλσοπ, θεωρείται ότι άσκησαν μεγάλη επίδραση στην περίοδο μετά τη λήξη του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου στον προσανατολισμό της αμερικανικής, αλλά και της διεθνούς κοινής γνώμης. Η στήλη έφθασε να αναδημοσιεύεται σε 200 περίπου αμερικανικές εφημερίδες.
Πηγές
Κατηγορία:Αμερικανοί δημοσιογράφοι
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ελληνορωμαϊκής Πάλης 1953
Το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ελληνορωμαϊκής Πάλης 1953 ή ΙΓ΄ Πανελλήνιοι Αγώνες Ελληνορωμαϊκής Πάλης ήταν η 13η διοργάνωση του Πανελληνίου Πρωταθλήματος Ελληνορωμαϊκής Πάλης, που διεξήχθη από την Ελληνική Ομοσπονδία Φιλάθλων Πάλης, Άρσης Βαρών (Ε.Ο.Φ.Π.Α.Β.). Οι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στην Παλαίστρα του Πανελληνίου Γ.Σ., στην Αθήνα από την Τετάρτη 2 έως και την Κυριακή 6 Δεκεμβρίου του 1953. Διεξήχθησαν 8 αγωνίσματα.
Πρωταθλήτρια ομάδα αναδείχθηκε ο Πανελλήνιος Γ.Σ. με 22 βαθμούς. Τέσσερις σύλλογοι κέρδισαν μετάλλια. Την πρώτη θέση κατέκτησε ο Πανελλήνιος Γ.Σ. με 4 χρυσά, 4 ασημένια και 2 χάλκινα μετάλλια. Τη δεύτερη θέση κατέλαβε ο Εθνικός Γ.Σ. με 3 χρυσά, 3 ασημένια και 4 χάλκινα μετάλλια και την τρίτη η Ένωση Ερασιτεχνών με 1 χρυσό και 1 ασημένιο μετάλλιο.
Κάτοχοι μεταλλίων
1951 | 1952 | 1953 | 1954 | 1955
Πίνακας μεταλλίων
Πηγή:
Βαθμολογία
Πηγή:
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθλητικά γεγονότα του 1953 Κατηγορία:Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ελληνορωμαϊκής Πάλης Κατηγορία:Διοργανώσεις ελληνορωμαϊκής πάλης στην Αθήνα
Γκροσμπλιντερστρόφ
Το Γκροσμπλιντερστρόφ (Γκροσμπλίτερσντορφ) είναι κοινότητα στο Νομό Μοζέλ της Διοικητικής Περιοχής Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία.
Συνορεύει με τις γερμανικές πόλεις Σααρμπρύκεν (180.000 κάτοικοι) και Κλαϊνμπλίτερσντορφ.
Το Γκροσμπλιντερστρόφ συνδέεται με το Κλαϊνμπλίτερσντορφ με μία γέφυρα και από εκεί με το Σααρμπρύκεν με το τραμ και με τους γαλλικούς αυτοκινητόδρομους A320 και A4.
Ιστορία
777: Ίδρυση
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Μοζέλ Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Γαλλικά (fr) Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Γκουρού Ραμ Ντας
Ο Γκουρού Ραμ Ντας (1534–1581) ήταν ο τέταρτος από τους δέκα Σιχ-Γκουρού του Σιχισμού. Γεννήθηκε στις 24 Σεπτεμβρίου 1534 σε μια φτωχή Ινδουιστική οικογένεια στη Λαχόρη. Το όνομα που του δόθηκε ήταν Τζίτα, ενώ έμεινε ορφανός στα εφτά του χρόνια με αποτέλεσμα να μεγαλώσει με τη γιαγιά του, από τη μεριά της μητέρας του, σε ένα χωριό.
Στην ηλικία των 12 ετών, ο Μπάι Τζίτα και η γιαγιά του μετακόμισαν στο Γκοϊντβάλ, όπου συνάντησαν τον Γκουρού Αμάρ Ντας. Από εκείνη τη στιγμή, το αγόρι αποδέχτηκε τον Γκουρού Αμάρ Ντας ως μέντορά του και τον υπηρετούσε. Αργότερα, παντρεύτηκε την κόρη του Γκουρού Αμάρ Ντας γινόμενος μέλος της οικογένειάς του. Όπως και με τους δύο πρώτους Σιχ-Γκουρού, ο Γκουρού Αμάρ Ντας δεν επέλεξε κάποιον από τους γιους του ως διάδοχό του αλλά τον γαμπρό του, δίνοντάς του και το όνομα Ραμ Ντας (υπηρέτης ή σκλάβος του θεού).
Ο Ραμ Ντας έγινε Σιχ-Γκουρού το 1574 και υπηρέτησε ως ηγέτης των Σιχ μέχρι τον θάνατό του το 1581. Λόγω των εχθροπραξιών που αντιμετώπιζε από τους γιους του Αμάρ Ντας, μετέφερε την επίσημη βάση του σε κάποια περιοχή η οποία προσδιοριζόταν από τον Αμάρ Ντας ως Γκουρού-κα-Τσακ. Αυτή η νεοϊδρυθείσα πόλη πήρε το όνομα Ραμντάσπουρ, η οποία στη συνέχεια αναπτύχθηκε και μετονομάστηκε σε Αμριτσάρ - την ιερότερη πόλη του Σιχισμού. Μνημονεύεται επίσης από την παράδοση των Σιχ για την επέκταση της οργάνωσης μαντζί και τους διορισμούς κληρικών, καθώς επίσης και για τη συλλογή δωρεών με σκοπό την θεολογική και οικονομική στήριξη του κινήματος των Σιχ. Έχρισε ως διάδοχό του τον γιο του και, εν αντιθέση με τους τέσσερις πρώτους Γκουρού οι οποίοι δεν συνδέονταν μέσω καταγωγής, ο πέμπτος αλλά και οι υπόλοιποι Σιχ-Γκουρού (μέχρι και τον δέκατο και τελευταίο) ήταν άμεσοι απόγονοι του Ραμ Ντας.
Βιογραφία
Ο Γκουρού Ραμ Ντας καταγόταν από μια Σόντχι Χάτρι οικογένεια και γεννήθηκε στο Τσούνα Μάντι στη Λαχόρη. Ο πατέρας του ήταν ο Χάρι Ντας και η μητέρα του η Ντάγια Καούρμποθ, τους οποίους έχασε σε ηλικία εφτά ετών κι έτσι, μεγάλωσε με τη γιαγιά του. Παντρεύτηκε την Μπίμπι Μπάνι, τη μικρότερη κόρη του Γκουρού Αμάρ Ντας, και μαζί απέκτησαν τρεις γιους: τον Πρίτι Τσαντ, τον Μαχάν Ντεβ και τον Γκουρού Αρντζάν.
Θάνατος και διαδοχή
Ο Γκουρού Ραμ Ντας πέθανε την 1η Σεπτεμβρίου 1581 στην πόλη Γκοϊντβάλ του Παντζάμπ.
Από τους τρεις γιους του, ο Ραμ Ντας επέλεξε τον νεαρότερο, τον Αρντζάν, ως διάδοχό του και πέμπτο Σιχ-Γκουρού. Η επιλογή του διαδόχου, όπως και για το μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας διαδοχής των Σιχ-Γκουρού, οδήγησε σε διαφωνίες και εσωτερικές διαιρέσεις ανάμεσα στους Σιχ. Ο μεγαλύτερος γιος του Γκουρού Ραμ Νας, ο Πρίτι Τσαντ, μνημονεύεται ως έντονα αντιτιθέμενος στον Γκουρού Αρντζάν και τη δημιουργία μια φατριάς μέσα στη Σιχ κοινότητα, την οποία οι ακόλουθοι του Αρντζάν ονόμασαν Μίνας (κυριολεκτικά «παλιάνθρωποι»), ενώ φέρεται να έχει προσπαθήσει και να δολοφονήσει τον νεαρό Χάργκομπιντ. Ωστόσο, εναλλακτικές καταγραφές οι οποίες γράφτηκαν από τον Πρίτι Τσαντ, δίνουν μια διαφορετική εκδοχή των γεγονότων αντιφάσκοντας σχετικά με τη ζωή του Χάργκομπιντ και παρουσιάζοντας τον μεγαλύτερο γιο του Ραμ Ντας ως αφοσιωμένο στον νεαρότερο αδελφό του, Αρντζάν. Τα ανταγωνιστικά αυτά κείμενα αναγνωρίζουν την ύπαρξη διαφωνίας και περιγράφουν τον Πρίτι Τσαντ να γίνεται Σαχίμπ Γκουρού μετά τη δολοφονία του Γκουρού Αρντζάν, αμφισβητώντας τη διαδοχή από τον Γκουρού Χάργκομπιντ, τον εγγονό του Ραμ Ντας.
Αμριτσάρ
Στην παράδοση των Σιχ, ο Γκουρού Ραμ Ντας πιστώνεται ως ο ιδρυτής της ιερής πόλης Αμριτσάρ. Υπάρχουν δύο εκδοχές σχετικά με το πώς ο Ραμ Ντας εγκαταστάθηκε στη συγκεκριμένη γη. Η μία, η οποία βασίζεται σε καταγραφές ενός γεωγραφικού λεξικού, στηρίζει πως η γη η οποία ανήκε σε ιδιοκτήτες του χωριού Τουνγκ, αγοράστηκε από τις δωρεές των Σιχ για 700 ρούπια.
Σύμφωνα με τις ιστορικές καταγραφές των Σιχ, η περιοχή επιλέχθηκε από τον Γκουρού Αμάρ Ντας την οποία και ονόμασε Γκουρού-κα-Τσακ, αφότου είχε ζητήσει από τον Ραμ Ντας να βρει ένα μέρος για την ανέγερση μιας νέας πόλης που θα είχε μια τεχνητή λίμνη ως το κεντρικό της σημείο. Μετά τη στέψη του ως Σιχ-Γκουρού το 1574 και την εχθρική αντιμετώπιση που δέχτηκε από τους γιους του Αμάρ Ντας, ο Ραμ Ντας ίδρυσε την πόλη δίνοντάς της το όνομα «Ραμντάσπουρ». Ξεκίνησε με την ολοκλήρωση της λίμνης και χτίζοντας το νέο επίσημο κέντρο Γκουρού και το σπίτι του δίπλα σε αυτήν, ενώ κάλεσε εμπόρους και τεχνίτες από άλλα μέρη της Ινδίας να εγκατασταθούν στη νέα πόλη μαζί του. Η πόλη επεκτάθηκε κατά την περίοδο της ηγεσίας του Γκουρού Αρντζάν χρηματοδοτούμενη από δωρεές και χτισμένη από εθελοντές. Η πόλη εξελίχθηκε στη σημερινή πόλη Αμριτσάρ, ενώ η περιοχή της λίμνης επεκτάθηκε. Η πόλη φιλοξενεί ένα συγκρότημα ναών, με κεντρικό τον ιερό ναό Χαριμαντίρ Σαχίμπ (Χρυσός Ναός), τον οποίο έχτισε αργότερα ο γιος του Γκουρού Ραμ Ντας και μέσα στον οποίο τοποθέτησε και τα ιερά κείμενα του Σιχισμού το 1604.
Η κατασκευαστική δραστηριότητα από το 1574 μέχρι το 1604 περιγράφεται στο Mahima Prakash Vartak, ένα ημι-ιστορικό αγιογραφικό κείμενο των Σιχ, το οποίο πιθανότατα γράφτηκε το 1741 και αποτελεί την παλαιότερη γνωστή καταγραφή που ασχολείται με τις ζωές όλων των δέκα Σιχ-Γκουρού.
Γραπτοί ύμνοι
Ο Ραμ Ντας συνέθεσε 638 ύμνους, ή περίπου το 10% των ύμνων του Γκουρού Γκραντ Σαχίμπ. Ήταν διάσημος ποιητής και η δουλειά του συντέθηκε σε 30 αρχαία ράγκα Ινδικής κλασικής μουσικής. Οι συνθέσεις του συνεχίζουν να τραγουδιούνται καθημερινά στον Χαριμαντίρ Σαχίμπ (Χρυσό Ναό).
Γαμήλιος ύμνος
Ο Γκουρού Ραμ Ντας, μαζί με τον Γκουρού Αμάρ Ντας, πιστώνονται διάφορα μέρη των συνθέσεων Ανάντ και Λααβάν. Στην παράδοση των Σιχ, μέρος του γαμήλιου τελετουργικού συμπεριλαμβάνει τέσσερις δεξιόστροφες περιφορές των ιερών κειμένων από τη νύμφη και τον γαμπρό για την επισημοποίηση του γάμου. Αυτό γινόταν κατά διαστήματα ενώ στα τέλη του 18ου αιώνα, καταργήθηκε. Ωστόσο, κάποια στιγμή κατά τον 19ο ή 20ο αιώνα, η σύνθεση του Γκουρού Ραμ Ντας επανήλθε μαζί με την τελετή Ανάντ Καράζ, αντικαθιστώντας το ινδουιστικό τελετουργικό της περιφοράς γύρω από τη φωτιά. Η σύνθεση του Γκουρού Ραμ Ντας εξελίχθηκε στο να είναι μία από τις βασικές γαμήλιες πράξεις κατά την Βρετανική αποικιακή περίοδο του 1909.
Ο Γκουρού Ραμ Ντας συνέθεσε τον γαμήλιο ύμνο για τον γάμο της κόρης του. Η πρώτη στροφή του Λααβάν ύμνου αναφέρεται στο καθήκον των ιδιοκτήτων του νέου σπιτικού να αποδεχτούν το λόγο του Γκουρού ως οδηγό και να θυμούνται το Θείο Όνομα. Η δεύτερη στροφή υπενθυμίζει πως ο Μοναδικός Ένας συναντιέται παντού και στα βάθη του εαυτού. Η τρίτη μιλάει για τη Θεία Αγάπη και η τέταρτη υπενθυμίζει πως η ένωση των δύο είναι η ένωση του ενός με το Άπειρο. Η κάθε στροφή συνοδεύεται και από μία δεξιόστροφη περιφορά των ιερών κειμένων.
Σύστημα Μάσαντ
Ενώ ο Γκουρού Αμάρ Ντας εισήγαγε το σύστημα μαντζί της θρησκευτικής οργάνωσης, ο Γκουρού Ραμ Ντας το επέκτεινε προσθέτοντας τον θεσμό του μάσαντ. Οι μάσαντ ήταν ηγέτες των Σιχ κοινοτήτων που ζούσαν μακριά από τον Γκουρού και δουλειά τους ήταν η καθοδήγηση αυτών των κοινοτήτων, η αμοιβαία αλληλεπίδρασή τους και η συλλογή εσόδων για Σιχ δραστηριότητες και κτίσιμο ναών. Αυτή η θεσμική οργάνωση βοήθησε περίφημα στην ανάπτυξη του Σιχισμού τις δεκαετίες που ακολούθησαν, αλλά έγινε διαβόητη κατά την περίοδο ηγεσίας των μετέπειτα Γκουρού για τη διαφθορά και την κατάχρηση της χρηματοδότησης, δημιουργώντας ανταγωνιστικές κινήσεις σε περιόδους διαφωνιών διαδοχής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ραμ Ντας
Γκρο-Ρεντερσίνγκ
Το Γκρο-Ρεντερσίνγκ (Γκροσρεντερχίνγκεν, Φραγκονικά της Λωρραίνης: Γκροσρεντερσίνγκ) είναι κοινότητα στο Νομό Μοζέλ της Διοικητικής Περιοχής Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία.
Το χωριό ανήκει στο Παιΰ ντε Μπιτς. Η κοινότητα Πετί-Ρεντερσίνγκ με παρόμοια ονομασία βρίσκεται 6 χιλιόμετρα ανατολικά. Τοποθεσίες της κοινότητας: Μπραντελφίνγκ, Ολφερντίνγκ, Βελσόφ και Σανγκλίνγκ το οποίο είναι πρώην γειτονική κοινότητα και ένα μέρος του Γκρο-Ρεντερσίνγκ από το 1811.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Μοζέλ Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Γαλλικά (fr)
Ακάκιος (νεομάρτυρας)
Ο Ακάκιος ο οσιομάρτυρας ο εκ Νεοχωρίου (1792-1816) είναι μοναχός της Ορθόδοξης Εκκλησίας, που αγιοποιήθηκε ως νεομάρτυρας.
Γεννήθηκε στο Νεοχώρι της Θεσσαλονίκης, το σημερινό Ασβεστοχώρι, σε χριστιανική οικογένεια με το όνομα Αθανάσιος. Οι γονείς του όμως αναγκάσθηκαν για βιοποριστικούς λόγους να μετοικήσουν το 1805 στις Σέρρες ή στην Κωνσταντινούπολη, όπου παρέδωσαν τον μικρό Αθανάσιο σε κάποιον υποδηματοποιό, για να του διδάξει την τέχνη του. Αλλά η σκληρή συμπεριφορά του τεχνίτη και η κακομεταχείριση, εξώθησαν τον Αθανάσιο να εξισλαμισθεί, για να απαλλαγεί από τις ταλαιπωρίες. Σε αυτό τον παρότρυναν και δύο Μουσουλμάνες, οι οποίες παρακολουθούσαν την απάνθρωπη συμπεριφορά του αφεντικού του προς τον Αθανάσιο, και τον έπεισαν να αλλαξοπιστήσει, ώστε να έχει μια καλύτερη ζωή, πράγμα που έγινε ανήμερα Μεγάλη Παρασκευή. Αλλά και ως Μουσουλμάνος, ο Αθανάσιος δεν ησύχασε: Η μητριά του, καθώς τον έβλεπε να μεγαλώνει και να ανδρώνεται, τον ερωτεύθηκε. Επειδή αυτός δεν υπεχώρησε και δεν υπέκυψε στο πάθος της μητριάς του, συκοφαντήθηκε από αυτή στον θετό πατέρα του, ότι δήθεν εκείνος της είχε επιτεθεί ερωτικά, με αποτέλεσμα ο Αθανάσιος να εκδιωχθεί από αυτόν. Κατέφυγε έτσι στη Θεσσαλονίκη, κοντά στους γονείς του, οι οποίοι είχαν μετοικήσει μόλις πληροφορήθηκαν την αλλαξοπιστία του γιου τους.
Στη συνέχεια, ακολουθώντας τις συμβουλές των γονέων του, μετέβη στο Άγιο Όρος, προκειμένου να μετανοήσει και να ξαναγίνει Χριστιανός. Αυτό και έγινε. Αφού περιπλανήθηκε σε αρκετές μονές, κατέληξε στη Σκήτη Τιμίου Προδρόμου Ιβήρων, στον Γέροντα Νικηφόρο, ο οποίος τον παρέδωσε ως υποτακτικό στον Γέροντα Ακάκιο. Μετά από ένα διάστημα συνεχούς ασκήσεως και αδιάλειπτης προσευχής, ο Αθανάσιος εκάρη μοναχός και μετονομάσθηκε σε Ακάκιο. Κατόπιν όμως θέλησε να ομολογήσει την επιστροφή του στον Χριστιανισμό στις Οθωμανικές αρχές και να μαρτυρήσει έτσι για τον Χριστό. Ξεκίνησε λοιπόν για την Κωνσταντινούπολη στις 10 Απριλίου 1816 έχοντας τις ευλογίες των λοιπών γερόντων, συνοδευόμενος από τον μοναχό Γρηγόριο, ο οποίος είχε συνοδεύσει δύο έτη νωρίτερα και τους Οσιομάρτυρες Ευθύμιο και Ιγνάτιο στην πορεία προς το μαρτύριο.
Ο καπετάνιος του πλοίου που τους μετέφερε, όταν έμαθε τον σκοπό του ταξιδιού του Ακακίου, υποσχέθηκε στον Γρηγόριο να μεριμνήσει για την εξαγορά του λειψάνου του μετά το μαρτυρικό του τέλος και να το μεταφέρει ο ίδιος στο Άγιο Όρος. Ύστερα από 13 ημέρες έφθασαν στην Κωνσταντινούπολη, όπου φιλοξενήθηκαν από κάποιον παντοπώλη, γνώριμο του Γρηγορίου. Το Σάββατο 29 Απριλίου, ο Ακάκιος, αφού προετοιμάσθηκε κατάλληλα μεταλαμβάνοντας, φόρεσε τουρκικά ρούχα και, με την καθοδήγηση του αδελφού του καπετάνιου, πήγε στου ιεροδικαστή, όπου ομολόγησε ενώπιον όλων των παρισταμένων την επάνοδό του στην πατρώα πίστη. Εξαιτίας αυτής του της ομολογίας φυλακίσθηκε. Κατά τη φυλακίσή του προσπάθησαν επανειλημμένα, είτε με κολακείες και υποσχέσεις, είτε με βασανιστήρια και εκφοβισμούς, να τον μεταπείσουν. Ενισχύθηκε όμως και προετοιμάσθηκε για να αντιμετωπίσει το μαρτύριο, όταν έλαβε τη Θεία Κοινωνία που του μετέφερε κρυφά στην φυλακή ο αδελφός του καπετάνιου, με την ευλογία του μοναχού Γρηγορίου, από το ναό της Παναγίας της Καταφιανής. Οι Τούρκοι προύχοντες, βλέποντας το σταθερό φρόνημα του Ακακίου, κατάλαβαν πως μάταια κοπιάζουν, για αυτό και απεφάσισαν την θανάτωσή του σύντομα.
Κατόπιν αυτού, «εις τόπον καλούμενον Δακτυλόπορταν», ο Άγιος Νεομάρτυρας Ακάκιος παρέδωσε το πνεύμα του αποκεφαλιζόμενος την 1η Μαΐου του 1816. Την τρίτη ημέρα, σύμφωνα με την επικρατούσα συνήθεια, ο μοναχός Γρηγόριος εξαγόρασε το λείψανο του Μάρτυρος με χρήματα που συγκέντρωσε από τους παντοπώλες του Γαλατά και το μετέφερε στη νήσο Πρίγκηπο, όπου επιβιβάστηκαν στο πλοίο με το οποίο είχαν έλθει στην Κωνσταντινούπολη, με προορισμό το Άγιο Όρος. Στις 9 Μαΐου αποβιβάσθηκαν στο λιμανάκι της μονής Ιβήρων και από εκεί μετέφεραν το τίμιο λείψανο στην Καλύβη του Αγίου Νικολάου, όπου το ενταφίασαν στο παρεκκλήσιο των οσιομαρτύρων Ευθυμίου και Ιγνατίου μπροστά στην εικόνα της Παναγίας, σύμφωνα με την επιθυμία του Οσιομάρτυρα. Σήμερα η κάρα (κρανίο) του Αγίου Ακακίου βρίσκεται στη Μονή Αγίου Παντελεήμονος του Αγίου Όρους, ενώ μέρος των λειψάνων του βρίσκεται στη Σκήτη Τιμίου Προδρόμου.
Πηγές
Ακακιος νεομαρτυρας Ακακιος
Εθνική Τράπεζα της Γεωργίας
Η Εθνική Τράπεζα της Γεωργίας (γεωργιανά: საქართველოს ეროვნული ბანკი/Sakartvelos Erovnuli Bank’i) είναι η κεντρική τράπεζα της Γεωργίας. Το καθεστώς λειτουργίας της καθορίζεται από το Σύνταγμα της Γεωργίας. Η πρώτη κεντρική τράπεζα της Γεωργίας συστάθηκε το 1919. Στην παρούσα μορφή της, η τράπεζα υφίσταται από το 1991. Σύμφωνα με το Σύνταγμα της Γεωργίας είναι ανεξάρτητη από τον κρατικό έλεγχο και είναι επιφορτισμένη με τη διασφάλιση της σταθερότητας των τιμών.
Συμβούλιο
Το ανώτατο όργανο της Εθνικής Τράπεζας είναι το Συμβούλιο, που αποτελείται από επτά μέλη. Πρόεδρος του Συμβουλίου είναι ο Πρόεδρος της Εθνικής Τράπεζας. Το Συμβούλιο, εκτός από τον πρόεδρο, αποτελείται από δύο αντιπροέδρους και τα υπόλοιπα μέλη. Τα μέλη του Συμβουλίου της Εθνικής Τράπεζας εκλέγονται για μια επταετή θητεία από το Κοινοβούλιο της Γεωργίας, έπειτα από την ψήφο της πλειοψηφίας του συνολικού αριθμού των μελών του. Τα ονόματα των μελών του συμβουλίου προτείνονται από τον Προέδρο της Γεωργίας.
Παραπομπές
Γεωργιας Κατηγορία:Οικονομία της Γεωργίας
Μπόρις Αλεξάντροβιτς Πέλικαν
Ο Μπόρις Αλεξάντροβιτς Πέλικαν (ρωσικά: Борис Александрович Пеликан), (1861, Οδησσός - 1931, Βελιγράδι) - Ρώσος μοναρχικός, πολιτικός και δήμαρχος της Οδησσού (1913-1917).
Ο Πέλικαν ασκούσε την δικηγορία στην Οδησσό .. Από το 1905 συμμετείχε ενεργά στο μοναρχικό κίνημα στην Οδησσό και αμέσως ανέλαβε ηγετικούς ρόλους.
Στις εκλογές για την Δούμα της πόλης της Οδησσού στις 19 Μαΐου 1913, ο Πέλικαν κέρδισε μια συντριπτική νίκη και έγινε δήμαρχος της Οδησσού.
Κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, ο Πέλικαν έπαιξε μεγάλο ρόλο στη συγκρότηση της Σερβικής Μεραρχίας Εθελοντών. για υπηρεσίες του στη Σερβία, του απονεμήθηκε το παράσημο του Αγίου Σάββα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμαρχοι Οδησσού Κατηγορία:Ρώσοι δικηγόροι Κατηγορία:Πολιτικοί της Ρωσικής Αυτοκρατορίας
Ιλανλί
Το Ιλανλί, επίσης γνωστό ως Ιλλκεντίκ, Ιλικεκότσκ, και Ιλικεγιού, είναι χωριό στην επαρχία Γκομπουστάν του βορειοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Το χωριό αποτελεί μέρος του δήμου Σιχζαχιρλί.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Γκομπουστάν
Χώρες του Ηνωμένου Βασιλείου
Με τον όρο Χώρες του Ηνωμένου Βασιλείου ορίζουμε την Αγγλία, τη Σκωτία, την Ουαλία και τη Βόρεια Ιρλανδία. Τις τέσσερις χώρες από τις οποίες αποτελείται το Ηνωμένο Βασίλειο και σχηματίζουν ένα κυρίαρχο κράτος.
Ο όρος «χώρες» είναι ο συνηθέστερος, τόσο στο Ηνωμένο Βασίλειο όσο και στη διεθνή κοινότητα παρ'όλο που δεν είναι ανεξάρτητα κράτη. Οι 4 χώρες αναφέρονται στον Διεθνή Οργανισμό Τυποποίησης ως χώρες για αθλητικούς κυρίως σκοπούς που οι προαναφερόμενες συμμετέχουν ξεχωριστά. Ενώ η Βόρεια Ιρλανδία σε πολλές διοργανώσεις συμμετέχει ως μέρος της Δημοκρατίας της Ιρλανδίας.
Το Ηνωμένο Βασίλειο ως κυρίαρχο κράτος εκπροσωπεί τις 4 χώρες στο πλαίσιο διεθνών οργανισμών, τύπου ΟΗΕ του οποίου είναι μέλος. To Κοινοβούλιο του Ηνωμένου Βασιλείου και η κυβέρνηση του κράτους ασχολείται με θέματα που αφορούν τις τέσσερις χώρες αλλά δεν παρεμβαίνει στις αρμοδιότητες του κοινοβουλίου κάθε μίας χώρας ξεχωριστά. Η Αγγλία ωστόσο, έχει την ευθύνη του Βρετανικού Κοινοβουλίου που τοποθετείται στο Λονδίνο.
Τα Νησιά της Μάγχης και ο Νήσος του Μαν είναι εξαρτήσεις του στέμματος και δεν ανήκουν στις χώρες του Ηνωμένου Βασιλείου. Παρομοίως τα Βρετανικά Υπερπόντια Εδάφη δεν αποτελούν χώρες του Ηνωμένου Βασιλείου.
Στην Ελλάδα για να αναφερθούμε στο κράτος χρησιμοποιείται πολύ συχνά λανθασμένα ο όρος "Αγγλία", όνομα το οποίο δεν είναι αποδεκτό από τους Σκώτους, τους Ουαλούς και τους κατοίκους της Βόρειας Ιρλανδίας. Ο όρος "Μεγάλη Βρετανία" ή "Βρετανία" είναι αποδεκτός από τους Σκώτους, τους Ουαλούς και τους Άγγλους αφού παραπέμπει στο νησί αλλά όχι από τους κατοίκους της Βόρειας Ιρλανδίας διότι ανήκουν στο νησί της Ιρλανδίας και όχι της Βρετανίας. Επομένως ο όρος Ηνωμένο Βασίλειο είναι ο σωστότερος από τη στιγμή που είναι το επίσημο όνομα του κράτους, αποδεκτό από τις 4 χώρες αλλά και από τα υπερπόντια εδάφη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου
Ζοάν Μαραγάλ
Ο Ζοάν Μαραγάλ ι Γκορίνα (Joan Maragall i Gorina, Βαρκελώνη, 10 Οκτωβρίου 1860 - 20 Δεκεμβρίου 1911) ήταν Καταλανός λογοτέχνης, ένας εκ των σημαντικότερων προσωπικοτήτων της σύγχρονης καταλανικής λογοτεχνίας και του καταλανικού μοντερνισμού και ο πρώτος κλασικός ποιητής των καταλανικών γραμμάτων του 20ού αιώνα.
Υπήρξε μέλος της καταλανικής διανόησης της Βαρκελώνης της Καταλανικής Αναγέννησης. Είναι γνωστός ως ποιητής αλλά στην πραγματικότητα έγραψε πάνω από 450 πεζά κείμενα μεταξύ των οποίων πρόλογοι, βιογραφίες, άρθρα και δοκίμια. Ως δημοσιογράφος συνεργάστηκε με τις εφημερίδες Diario de Barcelona και La Veu de Catalunya και κατάφερε να έχει μεγάλη κοινωνική απήχηση τόσο στα ανώτερα και μέσα όσο και στα κατώτερα κοινωνικά στρώματα της Βαρκελώνης των τελών του 19 ού αιώνα. Οι επιρροές του στην καταλανική λογοτεχνία εντοπίζονται στους περισσότερους ποιητές του 20ού αιώνα όπως ο Σαλβαδό Εσπρίου και ο Ζοζέπ Μαρία Σεγάρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καταλανοί λογοτέχνες Κατηγορία:Καταλανικός μοντερνισμός Κατηγορία:Καταλανική Αναγέννηση Κατηγορία:Ισπανοί συγγραφείς στα καταλανικά
Ενεργητικός, παθητικός και ενεργοπαθητικός
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/7c/Wiki-anal_missionary.png/250px-Wiki-anal_missionary.png|δεξιά|μικρογραφία|250x250εσ| Ο άντρας στα δεξιά είναι ο ενεργητικός και ο άντρας στα αριστερά είναι ο παθητικός. Στην ανθρώπινη σεξουαλικότητα, ενεργητικός, παθητικός και ενεργοπαθητικός (ευρέως γνωστοί με τους αγγλικούς όρους top, bottom και versatile) είναι ρόλοι κατά τη σεξουαλική δραστηριότητα, ειδικά μεταξύ δύο ανδρών. Ενεργητικός είναι συνήθως ένα άτομο που διεισδύει, παθητικός είναι συνήθως αυτός που δέχεται διείσδυση και κάποιος που είναι ενεργοπαθητικός συμμετέχει και στους δύο ρόλους. Αυτοί οι όροι μπορεί να είναι στοιχεία της ταυτότητας του εαυτού ενός ατόμου που υποδεικνύουν τις συνήθεις προτιμήσεις του, αλλά μπορεί επίσης να περιγράφουν ευρύτερες σεξουαλικές ταυτότητες και κοινωνικούς ρόλους.
Ενεργητικός
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/05/%C3%89douard-Henri_Avril_anal_sex_detail.jpg/220px-%C3%89douard-Henri_Avril_anal_sex_detail.jpg|μικρογραφία| Ερωτικός πίνακας του 19ου αιώνα που απεικονίζει τον [[Αδριανός|Αδριανό να διεισδύει στον Αντίνοο (λεπτομέρεια), του Εντουάρ-Ανρί Αβρίλ]] Ενεργητικός είναι συνήθως ένα άτομο που συμμετέχει στον διεισδυτικό ρόλο κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής δραστηριότητας. Για τους ομοφυλόφιλους άνδρες αυτό συχνά περιλαμβάνει διείσδυση χρησιμοποιώντας το πέος κατά τη διάρκεια του πρωκτικού ή του στοματικού σεξ. Ως ενεργητικός (top) μπορεί επίσης να περιγραφεί κάποιος που έχει μια ευρύτερη προσωπική ταυτότητα που περιλαμβάνει κυριαρχία σε μια ρομαντική ή σεξουαλική σχέση. Ωστόσο, αυτή η διάταξη δεν είναι απαραίτητο στοιχείο για να είναι κάποιος ενεργητικός.
Υπάρχουν αρκετοί σχετικοί όροι. Όσον αφορά την ομοφυλοφιλική ανδρική σεξουαλικότητα, ολοκληρωτικός ενεργητικός () είναι αυτός που αναλαμβάνει αποκλειστικά διεισδυτικό ρόλο στο σεξ. Ο δυναμικός ενεργητικός () διακρίνεται για τη μεγάλη του ικανότητα ή επιθετικότητα στη διείσδυση. Υπηρετικός ενεργητικός () είναι «αυτός που διεισδύει υπό την την κατεύθυνση ενός ενθουσιώδη παθητικού». ενεργητικός είναι αυτός που προτιμά να διεισδύει, αλλά που περιστασιακά δέχεται διείσδυση.
Ο Τρέβορ Χαρτ των Κέντρων Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (ΚΕΠΝ) διαπίστωσε ότι οι αυτοπροσδιοριζόμενοι ενεργητικοί ήταν πιο πιθανό να λειτουργήσουν ως διεισδυτικοί σύντροφοι σε άλλες σεξουαλικές δραστηριότητες (εκτός από την πρωκτική επαφή), συμπεριλαμβανομένου του στοματικού σεξ και παιχνιδιού με ερωτικά βοηθήματα.
Παθητικός
Παθητικός είναι συνήθως ο δεκτικός σύντροφος κατά τη σεξουαλική διείσδυση. Αυτό αναφέρεται συχνά σε στους άνδρες ομοφυλόφιλους που διεισδύουν μέσω του πρωκτού κατά τη διάρκεια του πρωκτικού σεξ. Ως παθητικός (bottom) μπορεί επίσης να περιγράφει ένα ευρύτερο κοινωνικό πλαίσιο υποταγής μέσα σε μια ρομαντική ή σεξουαλική σχέση, αν και αυτό το στοιχείο δεν ισχύει για όλα τα άτομα που προτιμούν να είναι παθητικοί.
Στην ομοφυλοφιλική ανδρική σεξουαλικότητα, ολοκληρωτικός παθητικός είναι αυτός που αναλαμβάνει αποκλειστικά δεκτικό ρόλο κατά την πρωκτική ή στοματική επαφή. Δυναμικός παθητικός () είναι αυτός που απολαμβάνει άγρια να είναι ο δεκτικός σύντροφος. παθητικός είναι αυτός που προτιμά να δέχεται διείσδυση αλλά που περιστασιακά διεισδύει. Ο στοματικός παθητικός είναι ο αποκλειστικά δεκτικός σύντροφος στο στοματικό σεξ, παρέχοντας στον σύντροφο διείσδυσης μη ανταποδοτική πεολειχία ή διαμηρισμό.
Ενεργοπαθητικός
Ενεργοπαθητικός είναι ένα άτομο που του αρέσει τόσο το ενεργητικό όσο και το παθητικό σεξ και μπορεί να εναλλάσσεται μεταξύ των δύο σε σεξουαλικές καταστάσεις. Ο όρος flip-flop ή flip fuck συνήθως περιγράφει την εναλλαγή από ενεργητικός σε παθητικός κατά τη διάρκεια μιας σεξουαλικής συνεύρεσης μεταξύ δύο ανδρών. Κάθε συμμετέχων διεισδύει στον άλλο και δέχεται διείσδυση με τη σειρά του.
Η ενεργοπαθητικότητα είναι μια έννοια του τρόπου ζωής. Η ενεργοπαθητικότητα, ωστόσο, δεν περιορίζεται στις απλές πράξεις της πρωκτικής, στοματικής ή κολπικής διείσδυσης, αλλά περιλαμβάνει επίσης τον διαχωρισμό των καθηκόντων και των ευθυνών στη σχέση.
Σύμφωνα με ορισμένους, το να ζεις έναν ενεργοπαθητικό τρόπο ζωής συνεπάγεται κάποιο άνοιγμα σε νέα πράγματα και αντίθεση στις ταμπέλες, τα στερεότυπα και τις γενικεύσεις. Επομένως, αυτή η έννοια διαφέρει από τις ετεροφυλοφιλικές σχέσεις όπου η σεξουαλική συμβατότητα δεν ξεκινά με το να μαντέψουμε ποιος θα καταλήξει ως ενεργητικός ή παθητικός. Σε αυτοπεριγραφές ανδρών που αναζητούν σεξ με άλλους άντρες, μπορεί να αναφέρουν τον εαυτό τους ως versatile ενεργητικό ή versatile παθητικό, εκτός από τη χρήση άλλων όρων.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:ΛΟΑΤ αργκό Κατηγορία:Αρσενική ομοφυλοφιλία Κατηγορία:Σεξολογία Κατηγορία:Πρωκτικός ερωτισμός
Κοκκινορράχη Αρκαδίας
Η Κοκκινορράχη είναι ορεινό χωριό του πρώην Δήμου Ηραίας και του τέως Δήμου Γορτυνίας, της Δημοτικής Ενότητας Ηραίας του Νομού Αρκαδίας. Είναι χτισμένη στους τελευταίους ορεινούς όγκους του Μαινάλου σε υψόμετρο 630 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας, πάνω από το φαράγγι της Γκούρας σε καταπράσινη τοποθεσία με πολύ πυκνή βλάστηση και θέα τόσο στο φαράγγι όσο και στα υπόλοιπα βουνά της Ηραίας. Απέχει 22 χιλιόμετρα από την Δημητσάνα και 65 χιλιόμετρα από την Τρίπολη. Το χωριό αναφέρεται επίσημα μετά την απελευθέρωση το 1835 με την ονομασία Μπούγα στο ΦΕΚ 16Α - 24/05/1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Λυκουρίας. Το 1927 με το ΦΕΚ 179Α - 30/08/1927 μετονομάστηκε σε Κοκκινοράχη. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί  την τοπική κοινότητα Κοκκινορράχης που υπάγεται στην δημοτική ενότητα Τροπαίων του Δήμου Τρίπολης και σύμφωνα με την την απογραφή του 2011 απογράφονται 21 κάτοικοι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Γορτυνίας Κατηγορία:Χωριά του νομού Αρκαδίας Κατηγορία:Χωριά του Μαινάλου
Βινυλυδροϋπεροξείδιο
Ισομέρεια
Με βάση το χημικό του τύπο, C2H4O2, έχει τα ακόλουθα εννέα (9) ισομερή θέσης:
Παραγωγή
Πολλές οργανομεταλλικές ενώσεις έχουν την τάση να εισάγουν μοριακό οξυγόνο σε δεσμούς C-M, όπου M μέταλλο, ενώ τα ηλεκτροθετικά μέταλλα είναι ευαίσθητα στην παρουσία νερού. Οι ιδιότητες αυτές αξιοποιούνται για την παραγωγή οργανικών υπεροξειδίων.