cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Λουίζα Πέσιακ
Βιογραφία
Ο Λουζία Πέσιακ γεννήθηκε στη Λιουμπλιάνα στις 12 Ιουνίου 1828. Ο πατέρας της ήταν ο δικηγόρος Μπλαζ Κρόμπαθ. Σπούδασε στο Ινστιτούτο Φρύλιχ, καθώς και διδάχθηκε από ντόπιους δασκάλους, συμπεριλαμβανομένου του Φραντσέ Πρεσέρεν. Η Πέσιακ γνωρίστηκε με τους Στρίταρ, Γκρεγκόρτσιτς και Λέβστικ, με τους οποίους αντάλλαξε αλληλογραφία. Η Πέσιακ αφιέρωνε σημαντικό χρόνο στο να διαβάζει, να πηγαίνει στο θέατρο και την όπερα, καθώς και να ταξιδέψει και να είναι κοινωνική. Ήταν μία από τους πρώτους μυθιστοριογράφους της Σλοβενίας, η οποία εξέδωσε την ιστορία Ημερολόγιο της Μπεάτα το 1887, καθώς και συγγραφή ποίησης, θεατρικών έργων και λιμπρέτο όπερας για το Gorenjski slavček. Η Πέσιακ περιελάμβανε ένα ισχυρό πατριωτικό μήνυμα στα έργα της, τα οποία εκδόθηκαν τόσο στη Σλοβενία όσο και στη Γερμανία. Συγκεκριμένα, τα πρώτα της έργα ήταν στα γερμανικά, καθώς εκείνη την εποχή δεν μιλούσε σλοβένικα.
Η Πέσιακ παντρεύτηκε στις 3 Οκτωβρίου 1848, με τον επιχειρηματία Σίμον Πέσιακ, με τον οποίο απέκτησαν πέντε κόρες, τις Χελένα, Λουίζ, Μέρι, Ίντα και Έμμα. Αν και η οικογένεια μιλούσε γερμανικά και γαλλικά, τα κορίτσια πήραν έναν ντόπιο δάσκαλο μετά την καθιέρωση ενός συντάγματος που παρείχε αστικές και πολιτικές ελευθερίες στην Αυστριακή Αυτοκρατορία το 1860 και μετά από αυτό η Πέσιακ έμαθε σλοβενικά και άρχισε να γράφει στη γλώσσα. Άρχισε να προωθεί την εκμάθηση της τοπικής γλώσσας και να μεταφράζει ποιήματα σε αυτήν. Μετάφρασε έργα στα γερμανικά, αγγλικά, ιταλικά, τσεχικά και γαλλικά. Τα έργα της δημοσιεύτηκαν σε διάφορα περιοδικά. Χρειάστηκαν δέκα χρόνια για την Πέσιακ να δημοσιεύσει το ημερολόγιο νουβελών της με τις προϋποθέσεις που ήθελε, αλλά τελικά το πέτυχε το 1887. Στη μετέπειτα ζωή, η οικονομική της σταθερότητα αποδυναμώθηκε και η Πέσιακ έζησε με περιορισμένα μέσα σχεδόν ξεχασμένη. Το 1897 υπέστη εγκεφαλικό επεισόδιο ενώ ήταν στο Ποντμπρέζγε και πέθανε τον Μάρτιο του 1898. μικρογραφία| Γιουγκοσλαβικό γραμματόσημο Ένας δρόμος πήρε το όνομά της, αν και το όνομα δόθηκε σε γερμανική μορφή, Luiza Pesjakova, και εμφανίστηκε σε ένα γιουγκοσλαβικό γραμματόσημο. Το πορτρέτο της βρίσκεται στην Εθνική Πινακοθήκη της Σλοβενίας, όπου είναι ένας από τους πιο δημοφιλείς πίνακες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σλοβένες ποιήτριες Κατηγορία:Σλοβένοι συγγραφείς Κατηγορία:Σλοβένοι μεταφραστές
Σχεσιακή βάση δεδομένων
thumb|Διάγραμμα της σχέσης δύο πινάκων Με τον όρο σχεσιακή βάση δεδομένων εννοείται μία συλλογή δεδομένων οργανωμένη σε συσχετισμένους πίνακες που παρέχει ταυτόχρονα ένα μηχανισμό για ανάγνωση, εγγραφή, τροποποίηση ή και πιο πολύπλοκες διαδικασίες πάνω στα δεδομένα. Ο σκοπός μιας βάσης δεδομένων είναι η οργανωμένη αποθήκευση πληροφορίας και η δυνατότητα εξαγωγής της πληροφορίας αυτής, ιδίως σε πιο οργανωμένη μορφή, σύμφωνα με ερωτήματα που τίθενται στη σχεσιακή βάση δεδομένων. Τα δεδομένα είναι δυνατόν να αναδιοργανώνονται με πολλούς διαφορετικούς τρόπους, σε νοητούς πίνακες, χωρίς να είναι απαραίτητη η αναδιοργάνωση των φυσικών πινάκων που τα αποθηκεύουν. Τη σχεσιακή βάση δεδομένων επινόησε ο Έντγκαρ Κοντ το 1970.
Οι ερωτήσεις, είτε από το χρήστη είτε από λογισμικό, προς τη βάση δεδομένων, γίνονται συνήθως μέσω της διαδεδομένης διαλογικής γλώσσας SQL (Structured Query Language). Εκτελώντας ερωτήματα ο χρήστης (ή το λογισμικό που εκπροσωπεί το χρήστη) είναι δυνατόν, ανάλογα με τα δικαιώματά του, να δημιουργήσει, να μεταβάλλει και να διαγράψει δεδομένα στη βάση, ή να ανασύρει πληροφορίες με σύνθετα κριτήρια αναζήτησης.
Το μοντέλο
Οι πρώτοι τύποι βάσεων δεδομένων χρησιμοποίησαν ιεραρχικά μοντέλα ταξινόμησης ή μοντέλα δικτύων (ιδιοκτήτης/μέλος). Η εξέλιξη στο σχεσιακό μοντέλο σχετίζεται με τη δυνατότητα συσχέτισης των πινάκων μέσω διακριτών πεδίων. Για το συσχετισμό δύο πινάκων αρκεί ένα κοινό πεδίο, χαρακτηριστικό που κάνει το μοντέλο ευέλικτο.
Πίνακας τίτλων
Τίτλος (πεδίο)                 Συγγραφέας (Χρήση Κλειδιού) Ένα παιδί μετράει τ' άστρα	3 Ασκητική                	1 Η δασκάλα με τα χρυσά μάτια	2
Σημειώσεις-παραπομπές
Κατηγορία:Βάσεις δεδομένων
Κατάλογος ενεργών αεροσκαφών της Τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας
Ο κατάλογος των ενεργών αεροσκαφών της Τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας περιλαμβάνει τα στρατιωτικά αεροσκάφη που βρίσκονται σήμερα στην υπηρεσία της Τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας.
Γενικές εκλογές στην Κόστα Ρίκα 2022
Στις 6 Φεβρουαρίου 2022 διεξήχθησαν γενικές εκλογές στην Κόστα Ρίκα, για να εκλεγούν ο Πρόεδρος, δύο Αντιπρόεδροι και τα 57 μέλη της Νομοθετικής Συνέλευσης.
Οι κάλπες άνοιξαν από τις 6 το πρωί μέχρι τις 6 το απόγευμα, σε 6.767 εκλογικά κέντρα σε όλην την χώρα για σχεδόν 3,5 εκατομμύρια εγγεγραμμένους ψηφοφόρους και σε 52 εκλογικά κέντρα σε όλον τον κόσμο για γύρω στους 50 χιλιάδες Κοσταρικανούς του εξωτερικού. Κατά τη διεξαγωγή οι αρχές επόπτευσαν με μεγάλη προσοχή ώστε να τηρηθούν τα πρωτόκολλα υγιεινής προς αποφυγή της εξάπλωσης του κορονοϊού, δηλαδή οι εκλογείς έπρεπε να φοράνε μάσκες και να τηρούν τις αποστάσεις.
Στις προεδρικές εκλογές, για να διαδεχθούν τον απερχόμενο Πρόεδρο Κάρλος Αλβαράδο, συμμετείχαν 25 υποψήφιοι. Στον πρώτο γύρο δεν αναδείχθηκε νικητής, δηλαδή κανένας υποψήφιος δεν συγκλέντρωσε τουλάχιστον 40% των ψήφων. Στις 3 Απριλίου 2022 διεξήχθη ο δεύτερος γύρος των εκλογών, στον οποίο οι εκλογείς έπρεπε να διαλέξουν έναν από τους δύο: τον Χοσέ Μαρία Φιγκέρες ή τον Ροντρίγκο Τσάβες. Ο Ροντρίγο Τσάβες κέρδισε με το 52,9% των ψήφων.
Προεδρικές εκλογές
Σύμφωνα με το Σύνταγμα της Κόστα Ρίκα, ο Πρόεδρος εκλέγεται με δημοκρατικές, άμεσες εκλογές, με καθολική και μυστική ψηφοφορία, για τετραετή θητεία. Το εκλογικό σύστημα είναι απλό πλειοψηφικό δύο γύρων. Ο υποψήφιος που θα πλειοψηφήσει, συγκεντρώνοντας τουλάχιστον 40% των ψήφων, ανακηρύσσεται νικητής. Αν στον πρώτο γύρο δεν αναδειχθεί νικητής τότε διεξάγεται δεύτερος γύρος στον οποίο συμμετέχουν οι δύο επικρατέστεροι υποψήφιοι του πρώτου. Δικαίωμα υποψηφιότητας έχουν όλοι οι Κοσταρικανοί πολίτες, ηλικίας άνω των 30 ετών.
Βουλευτικές εκλογές
Η Νομοθετική Συνέλευση της Κόστα Ρίκα αποτελείται από 57 μέλη, τα οποία εκλέγονται για τετραετή θητεία. Το εκλογικό σύστημα είναι αναλογική εκπροσώπηση από 7 πολυεδρικές εκλογικές περιφέρειες (από 4 μέχρι 21 έδρες ανά περιφέρεια). Η κατανομή των εδρών γίνεται με τροποποιημένη μέθοδο απλής ποσόστωσης. Η προσέλευση στην ψηφοφορία είναι υποχρεωτική για όλους τους πολίτες ηλικίας άνω των 18 ετών. Οι εκλογείς ψηφίζουν από καταλόγους πολιτικών κομμάτων (όχι από καταλόγους υποψηφίων).
Υποψήφιοι προεδρικών εκλογών
Στις εκλογές συμμετείχαν 25 υποψήφιοι. Τα ψηφοδέλτια άρχισαν να τυπώνονται από τις 10 Δεκεμβρίου 2021.
Εθνικό Απελευθερωτικό Κόμμα
Το Εθνικό Απελευθερωτικό Κόμμα είναι μέλος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς με ιδεολογία τη σοσιαλδημοκρατία και τον Φιγκερισμό. Στις 31 Μαρτίου 2021 ο Χοσέ Μαρία Φιγκέρες ανακοίνωσε ότι θέλει να συμμετάσχει στις προεδρικές εκλογές. Στις 6 Ιουνίου, στις προκριματικές εκλογές του κόμματος, ο Χοσέ Μαρία Φιγκέρες κέρδισε με το 37% των ψήφων.
Σοσιαλδημοκρατική Πρόοδος
Ο Ροντρίγο Τσάβες συμμετείχε στις εκλογές με το νεοσύστατο κόμμα Σοσιαλδημοκρατική Πρόοδος.
Νέο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα
Ο Φαμπρίτσιο Αλβαράδο είναι τραγουδιστής ευαγγελικής Χριστιανικής μουσικής και πολιτικός. Μετά τις προεδρικές εκλογές του 2018, στις οποίες ήρθε δεύτερος, παραιτήθηκε από το Κόμμα Εθνικής Αποκατάστασης στο οποίο ήταν μέλος από το 2005. Από τον Ιανουάριο του 2019 εκπροσωπεί το Νέο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα, ένα νέο Χριστιανικό δεξιό συντηρητικό κόμμα.
Χριστιανοκοινωνική Ενότητα
μικρογραφία|200x200εσ|Λινέτ. «Μαζί της Ναι» Στις 4 Απριλίου 2021 η δικηγόρος Λινέτ Σαμπόριο Τσαβέρι ανακοίνωσε ότι θέλει να συμμετάσχει στις προεδρικές εκλογές. Στις 27 Ιουνίου 2021 κέρδισε στις προκριματικές εκλογές του κόμματος ΧΚΕ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκλογές στην Κόστα Ρίκα Κοστα Ρικα
Σατόσι Νακαμότο
Σατόσι Νακαμότο είναι το ψευδώνυμο   του υποτιθέμενου δημιουργού του  Bitcoin του πρώτου κρυπτονομίσματος που βασίζεται στην τεχνολογία Blockchain. Ο Νακαμότο επινόησε επίσης την πρώτη βάση δεδομένων blockchain.
Το 2008 κυκλοφόρησε την λευκή βίβλο, μια μελέτη για το Bitcoin, ενώ στις 3 Ιανουάριο 2009 δημιούργησε και το πρώτο Block των 50 Bitcoin. Ο Νακαμότο έμεινε ενεργός στην ανάπτυξη του κρυπτονομίσματος έως τον Δεκέμβριο του 2010.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κρυπτονομίσματα
Παγκόσμιο πρωτάθλημα καλλιτεχνικής παγοδρομίας 2011
thumb|right|200px|Τελετή έναρξης
Το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Καλλιτεχνικού Πατινάζ 2011 είναι παγκόσμιο πρωτάθλημα καλλιτεχνικού πατινάζ για τη χρονιά 2010-11. Το παγκόσμιο πρωτάθλημα πατινάζ αποτελεί ετήσιος διαγωνισμός.
Η διοργάνωση αρχικά αποφασίστηκε να γίνει στο Ναγκάνο της Ιαπωνίας, αλλά αργότερα αποφασίστηκε να γίνει στο Τόκιο, στο Εθνικό Γυμνάσιο Γιογιόγκι. Η διοργάνωση αναβλήθηκε εξαιτίας του σεισμού και του τσουνάμι στην Ιαπωνία, αλλά αργότερα αποφασίστηκε να γίνει στη Μόσχα.
Τόπος διεξαγωγής
Μετά τον σεισμό στην Ιαπωνία αποφασίστηκε η μεταφορά του τόπου διεξαγωγής σε άλλη χώρα. Στις 22 Μαρτίου 2011, η Παγκόσμια Ένωση Καλλιτεχνικού Πατινάζ ανακοίνωσε τις 6 υποψήφιους τόπους διεξαγωγής του πρωταθλήματος. Στις 24 Μαρτίου, η ΠΕΚΠ ανακοίνωσε ότι η διοργάνωση θα γίνει στη Μέγκασπορτ Αρένα στη Μόσχα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2011
Δογρή Αιτωλοακαρνανίας
Η Δογρή είναι πεδινό χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Αιτωλοακαρνανίας σε υψόμετρο 20 μέτρων.
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Δογρή βρίσκεται στις βόρειες όχθες της λίμνης Τριχωνίδας, σε απόσταση μόλις 17 χλμ. Α. του Αγρινίου και 13,5 Δ.-ΒΔ. από το Θέρμο. Μέσα από το χωριό περνάει η ΕΟ Αγρινίου - Θέρμου, το οποίο είναι κτισμένο ανάμεσα στην Παντάνασσα (Δ.) και τη Βαρειά (Α.-ΝΑ.). Σύμφωνα με την τοπική παράδοση, το παλιό όνομά του από την εποχή της τουρκοκρατίας είναι "Ντουγρί" που στα τουρκικά σημαίνει ευθεία. Στην περιοχή της Δογρής όπως και της γειτονικής Βαρειάς υπάρχουν αρκετές τουριστικές μονάδες εστίασης και διαμονής. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα από το 1961 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Νερομάννας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με τη Νερομάννα, τη Βαρειά και το Κρύο Νερό αποτελούν την τοπική κοινότητα Νερομάννας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αγρινίου του Δήμου Αγρινίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 136 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Αγρινίου
Περιβαλλοντική εκπαίδευση
Η Περιβαλλοντική Εκπαίδευση (ΠΕ) αναπτύχθηκε σταδιακά από τη δεκαετία του 1960, εξαιτίας των οξυμένων περιβαλλοντικών προβλημάτων, με στόχο την περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση των πολιτών και την προοπτική να αντιπαρατεθεί στα στερεότυπα και προκαταλήψεις που βασίστηκαν για πολλά χρόνια στην κυρίαρχη αντίληψη που θεωρεί τον άνθρωπο αφέντη της φύσης. Πρόκειται για μια συνεχή διαδικασία εκπαίδευσης ατόμων όλων των ηλικιών, εντός και εκτός σχολικού πλαισίου, με σκοπό τη διαμόρφωση υπεύθυνων πολιτών που συμμετέχουν ενεργά στα κοινωνικά ζητήματα. Η διεξαγωγή της Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης περιλαμβάνει παιδαγωγικές μεθόδους και δραστηριότητες που ενισχύουν την κριτική σκέψη, την ομαδική εργασία, την διεπιστημονικότητα, καθώς επίσης προωθεί το άνοιγμα του σχολείου στην κοινωνία. Έχει στόχο την καλλιέργεια της ολιστικής άποψης για το περιβάλλον και την αντιμετώπιση των προβλημάτων λαμβάνοντας υπόψη επιπλέον την πολιτική, κοινωνική, οικονομική και πολιτισμική κατάσταση.
Ορισμοί της Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης
Ο πιο αποδεκτός ορισμός για την Περιβαλλοντική Εκπαίδευση δόθηκε από την UNESCO το 1977, στην Τιφλίδα της πρώην Σοβιετικής Ένωσης: «Η περιβαλλοντική εκπαίδευση προωθεί την ανάπτυξη σαφούς αντίληψης και ενδιαφέροντος για την οικονομική, κοινωνική, πολιτική και οικολογική αλληλεξάρτηση σε αστικές και αγροτικές περιοχές. Παρέχει σε κάθε άτομο δυνατότητα απόκτησης γνώσεων, αξιών, στάσεων, αφοσίωσης και δεξιοτήτων που χρειάζονται για να προστατεύσει και να καλυτερεύσει το περιβάλλον. Συμβάλλει στη δημιουργία νέων προτύπων συμπεριφοράς, ατόμων, ομάδων, κοινωνιών προς το περιβάλλον.»
Εκπαίδευση γύρω από το περιβάλλον
Εκπαίδευση γύρω από το περιβάλλον (education about the environment) αποκαλείται η διαρκής συσσώρευση γνώσεων γύρω από τις βιοφυσικές κυρίως διαστάσεις του περιβάλλοντος.
Εκπαίδευση μέσα στο περιβάλλον
Τη δεκαετία του 1970, αναπτύχθηκε και μία άλλη διάσταση που συνήθως ονομάζεται εκπαίδευση μέσα στο περιβάλλον (education in the environment ή from ή through the environment), η οποία διαφοροποιεί την εκπαίδευση γύρω από το περιβάλλον εισάγοντας την απευθείας εμπειρία ως πηγή της γνώσης για το περιβάλλον, προχωρώντας ακόμη περισσότερο στην αναδεικνύοντας την ευεργετική δράση της επαφής του ατόμου με τη φύση και στον συναισθηματικό του κόσμο.
Εκπαίδευση για το περιβάλλον
Μία τρίτη διάσταση της περιβαλλοντικής εκπαίδευσης είναι η εκπαίδευση για το περιβάλλον (education for the environment), η οποία εισάγει την έννοια της ευθύνης του πολίτη για την κατάσταση και την τύχη του περιβάλλοντος. Έτσι, εισάγεται η πολιτική και η κοινωνική διάσταση στην Περιβαλλοντική Εκπαίδευση, σε μία προσπάθεια να εξοπλίσει τους ανθρώπους με αξίες και στάσεις τέτοιες ώστε να υπερασπίζονται το περιβάλλον και στο επίπεδο των αποφάσεων αλλά και στο επίπεδο της καθημερινής πρακτικής. Αυτή η τρίτη διάσταση της Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης θέτει πολλά ιδεολογικά ζητήματα. Έχουν διαμορφωθεί δύο τάσεις, η τεχνοκρατική, που υποστηρίζει ότι η τεχνολογία έχει τη δυνατότητα να δώσει πειστικές λύσεις στα περιβαλλοντικά ζητήματα, και η οικοκεντρική, που θεωρεί ότι η επιστήμη και η τεχνολογία δεν μπορούν από μόνες τους να δώσουν λύσεις.
Αυτές οι τρεις διαστάσεις, γύρω από-μέσα στο-για το περιβάλλον, συμπληρώνουν η μία την άλλη  αποτελούν μία ολοκληρωμένη εκπαιδευτική, πολιτική και πολιτιστική οντότητα που την αποκαλούμε περιβαλλοντική εκπαίδευση.
Περιβαλλοντική Εκπαίδευση στην Ελλάδα
Σκοπός της Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης
Σύμφωνα με το Ν.1892/90 Παρ.13 Άρθρο 111 (όπως τροποποιήθηκε με το Άρθρο 52 Ν.4547/2018 και ισχύει από 12/6/2018) και τις αντίστοιχες Εγκυκλίους, "η εκπαίδευση για την αειφορία αποτελεί τμήμα των προγραμμάτων των σχολείων της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Σκοπός της εκπαίδευσης για την αειφορία είναι να συνειδητοποιήσουν οι μαθητές τη σχέση του ανθρώπου με το φυσικό και κοινωνικό του περιβάλλον, να ευαισθητοποιηθούν για τα προβλήματα που συνδέονται με αυτό και να δραστηριοποιηθούν, με ειδικά προγράμματα, ώστε να συμβάλλουν στη γενικότερη προσπάθεια αντιμετώπισής τους. Με απόφαση του Υπουργού Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων καθορίζονται το πλαίσιο και ο τρόπος εφαρμογής και χρηματοδότησης ειδικών προγραμμάτων εκπαίδευσης για την αειφορία."
Βασικές Αρχές της Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης
Κατά το σχεδιασμό και την υλοποίηση των προγραμμάτων / δραστηριοτήτων Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης επιδιώκεται:
Η διεπιστημονική και διαθεματική προσέγγιση του θέματος/προβλήματος.
Η έμφαση στην ενεργό συμμετοχή των μαθητών και τη χρήση ενεργητικών μεθόδων: συζήτηση -  αντιπαράθεση απόψεων, έρευνα, κριτική επεξεργασία και δράση.
Ο προσανατολισμός στη πρόληψη ή επίλυση περιβαλλοντικών θεμάτων ή προβλημάτων.
Η εστίαση στην αειφόρο διαχείριση και ανάπτυξη του περιβάλλοντος.
Η εστίαση της προσοχής στη παρούσα αλλά και τη μελλοντική κατάσταση του περιβάλλοντος.
Η άμεση δράση σε τοπικό επίπεδο με στόχο μακροχρόνια αποτελέσματα σε εθνικό και παγκόσμιο επίπεδο.
Η ευαισθητοποίηση στην ορθολογική χρήση των φυσικών πόρων και την “ορθή χρήση” της Τεχνολογίας.
Η παροχή ίσων ευκαιριών για την απόκτηση γνώσεων, δεξιοτήτων, αξιών και στάσεων που χρειάζονται για τη προστασία του Περιβάλλοντος.
Η ανάδειξη συνεργασίας, καλλιέργειας αξιών και δημιουργίας νέων προτύπων, στάσεων και συμπεριφορών ατόμων, ομάδων και κοινωνίας απέναντι στο περιβάλλον.
Το άνοιγμα του σχολείου στη κοινωνία και τη ζωή.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Περιβαλλοντολογία
Ούνρουοχ Β΄ του Φρίουλι
Ο Ούνρουοχ Β΄, γερμ.: Unruoch / Unroch II (απεβ. το 853) ήταν Φράγκος ευγενής και φίλος του Καρλομάγνου. Συγκεκριμένα ήταν ένας από τους μάρτυρες της διαθήκης του Καρλομάγνου το 811.
Στλεγγίς (Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης, αρ. 11.107)
Περιγραφή
Έχει μήκος 27 εκατοστά. Το χερούλι είναι μεγάλο για να χωράει την παλάμη που το συγκρατούσε. Η λεπίδα είναι πλατιά και σχηματίζει ορθογώνια καμπύλη.
Πηγές
Κατηγορία:Ύστερη κλασική τέχνη Κατηγορία:Τέχνεργα Κατηγορία:Εκθέματα στο Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης
Λουτρός (αποσαφήνιση)
Με το όνομα Λουτρός αναφέρονται τα παρακάτω χωριά της Ελλάδας:
αλλά και στην Κύπρο:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Steel Talons
Το Steel Talons είναι 3D παιχνίδι προσομοιωτή πτήσης μάχης που κυκλοφόρησε από την εταιρία βιντεοπαιχνιδιών Atari Games το 1991. Ο παίκτης αναλαμβάνει το ρόλο του πιλότου για ένα AT1196. Το Steel Talons κυκλοφόρησε και στις πλατφόρμες Sega Genesis, στο Atari Lynx, στο Atari ST και στο Super Nintendo Entertainment System αργότερα. Ανακοινώθηκε και η δημοσίευση του παιχνιδιού στην πλατφόρμα Jaguar, παρόλα αυτά η έκδοση δεν κυκλοφόρησε ποτέ.
Παιχνίδι
Το Steel Talons είναι ένα arcade παιχνίδι αεροπορικής μάχης. Ο παίκτης πετάει ένα ελικόπτερο εξοπλισμένο με πολυβόλα, ρουκέτες και περιορισμένο αριθμό κατευθυνόμενων πυραύλων αέρος-εδάφους. Δημιουργήθηκε ως arcade δύο παικτών με συνεταιριστικούς και ανταγωνιστικούς τρόπους παιξίματος. Στη λειτουργία ενός παίκτη ή σε λειτουργία συνεργασίας δύο παικτών, υπάρχει συνολικά μια γκάμα 19 αποστολών. Στην ανταγωνιστική λειτουργία, οι παίκτες προσπαθούν να καταστρέψουν ο ένας το ελικόπτερο του άλλου.
Η έκδοση arcade έχει ένα χειριστήριο, που είναι ένας αναλογικός συλλογικός μοχλός στην αριστερή πλευρά που ελέγχει το ύψος του ελικοπτέρου και το πεντάλ πηδαλίου. Η πλάτη του καθίσματος έχει ένα ηχείο που χτυπά όταν χτυπηθεί το ελικόπτερο του παίκτη. Διαθέτει ένα κουμπί που ονομάζεται "real heli mode" που κάνει πιο δύσκολη την πτήση, αλλά επιτρέπει επίσης μεγαλύτερη ελευθερία κινήσεων και μπορεί να είναι πλεονέκτημα κατά τη διάρκεια παιχνιδιών για πολλούς παίκτες.
Κυκλοφορία
Η ημερομηνία δημοσίευσης του παιχνιδιού αναφέρεται από το Γραφείο Πνευματικών Δικαιωμάτων των Ηνωμένων Πολιτειών και είναι η 23η Αυγούστου του 1991. Τον Σεπτέμβριο του 1991, το Steel Talons παρουσιάστηκε στην έκθεση Amusement &amp; Music Operators Association (AMOA) του 1991 στο Λας Βέγκας των ΗΠΑ. Το Νοέμβριο του 1991, το παιχνίδι κυκλοφόρησε διεθνώς, από τη Sega στην Ιαπωνία και από την Atari στην Ευρώπη.
Αξιολόγηση
Στις Ηνωμένες Πολιτείες, ήταν στην κορυφή των γραφημάτων arcade RePlay τον Οκτώβριο του 1991, και στη συνέχεια από τον Νοέμβριο του 1991   έως τον Φεβρουάριο του 1992,   πριν φτάσει στην κορυφή ξανά τον Απρίλιο του 1992  Στην Ιαπωνία, η Game Machine κατέταξε το Steel Talons στο τεύχος της 15ης Μαρτίου 1992 ως το τρίτο πιο επιτυχημένο παιχνίδι arcade του μήνα.
Το GameFan εξέτασε την έκδοση του Sega Genesis, σημειώνοντας την υψηλή βαθμολογία 172 στα 200.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ανεπτυγμένα στις Ηνωμένες Πολιτείες Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του SNES Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Mega Drive Κατηγορία:Cooperative βιντεοπαιχνίδια Κατηγορία:Προσομοιωτές μάχιμης πτήσης Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια Atari ST Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Atari Lynx Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια arcade της Atari Κατηγορία:Arcade παιχνίδια Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 1991
Πρωτάθλημα Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης Λουξεμβούργου
Το Πρωτάθλημα Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης Λουξεμβούργου είναι το εθνικό ατομικό πρωτάθλημα στην επιτραπέζια αντισφαίριση του Λουξεμβούργου, που διοργανώνεται από την Ομοσπονδία Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης Λουξεμβούργου (Fédération Luxembourgeoise de Tennis de Table).
Πραγματοποιείται κάθε χρόνο και αναδεικνύει τους πρωταθλητές Λουξεμβούργου σε πέντε αγωνίσματα, τα οποία περιλαμβάνουν το απλό ανδρών, το απλό γυναικών, το διπλό ανδρών, το διπλό γυναικών και το διπλό μικτό. Η διοργάνωση διεξήχθη για πρώτη φορά το 1937.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιτραπέζια αντισφαίριση στο Λουξεμβούργο Λουξεμβούργο
Μουσείο της Γαλλικής Επανάστασης
Το Μουσείο της Γαλλικής Επανάστασης (γαλλικά: Musée de la Révolution française) είναι νομαρχιακό μουσείο στη γαλλική κοινότητα Βιζίλ, 15 χιλιόμετρα νότια της Γκρενόμπλ. Είναι το μοναδικό μουσείο στον κόσμο αφιερωμένο αποκλειστικά στη Γαλλική Επανάσταση.
Το μουσείο άνοιξε στις 13 Ιουλίου 1984. Στεγάζεται στο κάστρο του Βιζίλ, το οποίο έχει μακρά ιστορία συντήρησης έργων τέχνης και φιλοξενεί κέντρο ερευνών για τη γαλλική επαναστατική περίοδο. Στον χώρο διοργανώνονται επίσης διεθνή συμπόσια για τη Γαλλική Επανάσταση.
Περιγραφή
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Το κάστρο του Βιζίλ Το μουσείο της Γαλλικής Επανάστασης στεγάζεται στο κάστρο του Βιζίλ, ένα από τα πιο διάσημα και σημαντικά κάστρα της περιοχής Ντωφινέ, που βρίσκεται 15 χιλιόμετρα νότια της Γκρενόμπλ στη Διαδρομή του Ναπολέοντα, ο οποίος σταμάτησε εκεί κατά την επιστροφή του από το νησί Έλβα στις 7 Μαρτίου 1815. Το κάστρο κατασκευάσθηκε το 1619 και είναι χαρακτηρισμένο ως Ιστορικό Μνημείο. Αρχικά ιδιοκτησία των δουκών του Λεντιγκέρ και στη συνέχεια, από το 1780 έως το 1895 της ισχυρής οικογένειας Περιέ, πέρασε στο Γαλλικό κράτος και από το 1924 έως το 1972 ήταν η θερινή κατοικία των προέδρων της Γαλλικής Δημοκρατίας.
Το 1973, το κράτος παραχώρησε το κάστρο και την επικράτειά του στο Γενικό Συμβούλιο του νομού Ιζέρ, με σκοπό τη δημιουργία πολιτιστικού χώρου και αποφασίστηκε η δημιουργία του μουσείου, δεδομένου ότι το Ντωφινέ ήταν ένα από τα λίκνα της Γαλλικής Επανάστασης, την Ημέρα των Κεραμιδιών στη Γκρενόμπλ έγινε η πρώτη εξέγερση εναντίον του βασιλιά το 1788.
Οι πρώτες αίθουσες του μουσείου δημιουργήθηκαν στις αρχές του 1984 από τις 13 Ιουλίου 1984 εγκαινιάστηκε το μουσείο της Γαλλικής Επανάστασης, στο κέντρο ενός πάρκου 100 στρεμμάτων, προσφέροντας μια νέα προοπτική σε μια κομβική περίοδο της γαλλικής ιστορίας μέσω της καλλιτεχνικής δημιουργίας.
Έργα τέχνης, πίνακες και γλυπτά (προτομές του Ροβεσπιέρου, του Μιραμπώ, του Ζαν-Σιλβαίν Μπαγί και άλλων), ιστορικά αντικείμενα (πέτρες από τη Βαστίλη, σπαθιά της Εθνικής Φρουράς ...) που αναφέρονται στην Επανάσταση, είναι όλα μαρτυρίες που επιτρέπουν στον επισκέπτη να κατανοήσει καλύτερα το πνεύμα της εποχής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μουσεία στη Γαλλία
Ούνρουοχ Γ΄ του Φρίουλι
Ο Ούνρουοχ Γ΄, γερμ.: Unruoch / (H)unroch III (π. 840 - 874, μετά την 1η Ιουλίου) ήταν ο μάργραβος του Φρίουλι από το 863 έως το 874. Ήταν ο παλαιότερος διάδοχος του Εβεράρδος του Φρίουλι. Νυμφεύτηκε την Άφα, κόρη του Λίουτφριντ της Μόντσα, και άφησε έναν γιο, τον Εβεράρδος του Ζούλιχγκαου, ο οποίος νυμφεύτηκε την Ερμεντρούδη της Γαλλίας, εγγονή του Καρόλου Β΄ του Φαλακρού, αλλά τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Βερεγγάριος Α΄. Άφησε μία κόρη, που έγινε μοναχή στη Μπρέσια και απήχθη από άνδρες του Λιούτβαρντ του Βερτσέλι το 887 και αναγκάστηκε να παντρευτεί έναν από τους συγγενείς του.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Άφα (Ava), κόρη του Λιούτφριντ της Μόντσα, και άφησε έναν γιο:
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Ουνρουοχιδών
Κατάλογος νομισμάτων της Ελλάδας (1976-2000)
Τα νομίσματα του ελληνικού κράτους κατά την περίοδο 1976-2001 αντιστοιχούν στην περίοδο της Γ´ Ελληνικής Δημοκρατίας, η οποία ξεκίνησε το 1974.
Περιγραφή
Με τα γεγονότα της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο και της εξέγερσης του Πολυτεχνείου κατά την δικτατορία του Ιωαννίδη, το καθεστώς κατέρρευσε το 1974 και πρωθυπουργός ανέλαβε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, ο οποίος επέστρεψε στην Ελλάδα και σχημάτισε κυβέρνηση εθνικής ενότητας, διενεργώντας εκλογές αργότερα το ίδιο έτος.
Η περίοδος αυτή χαρακτηρίζεται από συχνές κοπές νομισμάτων (ανά διετία), οι οποίες ξεκίνησαν από το 1976 και έπειτα -έως τότε κυκλοφορούσαν αυτά της δικτατορίας του 1973-1974. Οι παραστάσεις των νομισμάτων χαμηλής αξίας (50 λεπτά, 1 και 2 δραχμές) βασίζονται σε μορφές της ελληνικής επαναστάσεως, ενώ τα νομίσματα μεγαλύτερης αξίας (5, 10, 20, 50 δραχμές) σε μορφές από την αρχαία Ελλάδα. Από το 1982 και έπειτα, σε όλα τα νομίσματα η χρηματική αξία άρχισε να αναγράφεται πλέον με τον προσδιορισμό ΔΡΑΧΜΕΣ αντικαθιστώντας πλέον τον παλαιότερο τύπο του ΔΡΑΧΜΑΙ.
Χρονολογικά, υπάρχουν 2 κύριες περίοδοι παραστάσεων, αυτή των πρώτων νομισμάτων από το 1976 έως το 1986/88 (πρώτο 50δραχμο του Ομήρου το 1986, τελευταίο 20δραχμο του Περικλή το 1988), και αυτή από τα μέσα με τέλη της δεκαετίας του 1980 και έπειτα όταν σταμάτησε η έκδοση των υποδιαιρέσεων της δραχμής (10, 20, 50 λεπτά), άρχισαν να αλλάζουν οι παραστάσεις, τα μεγέθη και τα μέταλλα των περισσότερων νομισμάτων (1, 2, 20, 50 δραχμές), καθώς και να κόβονται νομίσματα μεγαλύτερης χρηματικής αξίας, όπως αυτά των 100 δραχμών (από το 1990 και έπειτα, με αρκετά αναμνηστικά νομίσματα, και αυτά των 500 το 2000 με θέμα τους επικείμενους ολυμπιακούς αγώνες του 2004 στην Αθήνα).
Με την υιοθέτηση του ευρώ το 2001, αυτή υπήρξε η τελευταία χρονολογική περίοδος όπου η νομισματική μονάδα της Ελλάδας ήταν η δραχμή.
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνικά νομίσματα
Άλμα βάσης
Προέλευση
Το ακρωνύμιο "B.A.S.E." (κοινότερα πλέον "BASE") πιστώνεται στον κινηματογραφικό παραγωγό Καρλ Μπένις, τη σύζυγό του Τζην Μπένις, τον Φιλ Σμιθ, και τον Φιλ Μειφιλντ Ο Καρλ Μπένις υπήρξε ο καταλύτης πίσω από την εμφάνιση του σύγχρονου άλματος BASE και το 1978 κινηματογράφησε τα πρώτα BASE άλματα με αλεξίπτωση σε ελεύθερο στιλ (από το Ελ Καπιτάν, στο Εθνικό πάρκο Γιοσέμιτι).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ακραία αθλήματα
Ραιτία
thumb|Η επαρχία της Ραετίας με κόκκινο Η Ραιτία (λατινικά: Rætia ή Rhætia) ήταν επαρχία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, η οποία πήρε το όνομά της από τους Ραιτούς. Συνόρευε στα δυτικά με τη χώρα των Ελβηττίων, στα ανατολικά με το Νωρικόν, στα βόρεια με την Ουινδολικία, στα νοτιοδυτικά με τη Ναρβωνική Γαλατία και στα νότια με τη Βενετία και Ίστρια, μια περιοχή της Ρωμαϊκής Ιταλίας.
Αποτελούσε έτσι τις περιοχές που καταλαμβάνονται στη σύγχρονη εποχή από την ανατολική και κεντρική Ελβετία (που περιέχει τον Άνω Ρήνο και τη λίμνη Κωνσταντίας), τη νότια Γερμανία (Βαυαρία και το μεγαλύτερο μέρος της Βάδης-Βυρτεμβέργης), το Φόραρλμπεργκ και το μεγαλύτερο μέρος του Τιρόλου στην Αυστρία και τμήμα της βόρειας Λομβαρδίας στην Ιταλία. Η περιοχή των Ουινδολικών (σήμερα ανατολική Βυρτεμβέργη και δυτική Βαυαρία) προσαρτήθηκε στην επαρχία σε μεταγενέστερη περίοδο από τις άλλες. Τα βόρεια σύνορα της Ραιτίας κατά τη διάρκεια της βασιλείας των αυτοκρατόρων Αυγούστου και Τιβερίου ήταν ο ποταμός Δούναβης. Αργότερα τα Ρηνικά Σύνορα σηματοδότησαν το βόρειο όριο, που εκτείνεται στα 166 χλμ βόρεια του Δούναβη. Η Ραιτία συνδεόταν με την Ιταλία κατά μήκος των Άλπεων μέσω του περάσματος Ρέσεν, από την αρχαία Οδό Κλαυδίου Αυγούστου.
Πρωτεύουσα της επαρχίας ήταν η Αυγούστα Ουινδελικών, το σημερινό Άουγκσμπουργκ στη νότια Γερμανία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επαρχίες της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Ιστορία της Σουαβίας
Νταβόρ Κους
Ο Νταβόρ Κους (γεννήθηκε στις 21 Ιουλίου 1978) είναι Κροάτης πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Η φυσική θέση του ήταν σε εκείνη του πόιντ γκαρντ, αν και μπορούσε να εμφανιστεί και ως σούτινγκ γκαρντ.
Προφίλ παίκτη
Ο Κους είναι γνωστός για την τεχνική του επάρκεια, τις ακριβείς πάσες και το ακριβές τζαμπ σουτ. Ήταν ένας από τους κορυφαίους σκόρερ της Τσιμπόνα και βασικούς επιθετικούς παίκτες, αν και τα στατιστικά του στα εκτός έδρας παιχνίδια συχνά έρχονται σε αντίθεση με τα συνολικά του στατιστικά, καθώς είναι γνωστός για την αδυναμία του να σκοράρει τόσο πολύ στους εκτός έδρας αγώνες. Ο Κους είχε επίσης πολύ υψηλό ποσοστό ελεύθερων βολών.
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Ο Κους ξεκίνησε την σταδιοδρομία του στη γενέτειρά του, παίζοντας για την Κβάρνερ από την αρχή του 1996 μέχρι το τέλος της περιόδου 1999–2000. Ήταν ο κορυφαίος της χρονιάς 1998–99 του Κροατικού Πρωταθλήματος με 4,4 ασίστ ανά αγώνα. Εκτός αυτού, ο Κους δεν είχε μεγαλύτερο αντίκτυπο με την Κβάρνερ στο Κροατικό Πρωτάθλημα.
Στην αρχή της περιόδου 2000–01, ο Κους πήγε στην πρωταθλήτρια Κροατίας Τσιμπόνα Ζάγκρεμπ, κερδίζοντας μαζί της το Κροατικό Πρωτάθλημα και το Κύπελλο Κροατίας στον πρώτο χρόνο του. Στα επόμενα τρία χρόνια, ο Κους συμμετείχε σε τρεις συνεχόμενους τίτλους Κροατικού Πρωταθλήματος και έναν τίτλο Κυπέλλου Κροατίας. Μετακινούμενος στο εξωτερικό για την ΑΕΚ του Ελληνικού Πρωταθλήματος, ο Κους ξεκίνησε με διεθνή πορεία του, η οποία δεν τον οδήγησε σε μεγάλη επιτυχία. Μετά από μόλις μία χρονιά επέστρεψε στην Κροατία, υπογράφοντας ξανά με την Τσιμπόνα. Οδήγησε την Τσιμπόνα σε άλλους δύο συνεχόμενους τίτλους Κροατικού Πρωταθλήματος προτού λυθεί αμοιβαία το συμβόλαιό του και πάει ξανά στο εξωτερικό.
Την περίοδο 2007–08, ο Κους μετέφερε την κατοικία του στη Μάλαγα, στην Ισπανία, καθώς υπέγραψε με τον επιτυχημένο σύλλογο τουΙσπανικού Πρωταθλήματος, την Ουνικάχα Μάλαγα. Περνώντας μόνο έναν χρόνο στην Ισπανία, ο Κους επέστρεψε στη Τσιμπόνα για τρίτη φορά, αυτή τη φορά ως δανεικός για ένα χρόνο. Ο Κους ήταν πολύ δυσαρεστημένος με την ιδιότητά του στον ισπανικό σύλλογο και προσπάθησε ακόμη και να ζητήσει τη λύση του συμβολαίου του, αλλά η Μάλαγα δεν ήθελε να τον δώσει εύκολα, οπότε ο δανεισμός του στην Τσιμπόνα ήταν μία προσωρινή λύση στις απογοητεύσεις του.
Το 2009, υπέγραψε με την ιταλική Μπενετόν Τρεβίζο.
Μετά από δύο χρόνια στο εξωτερικό, ο Κους επέστρεψε στην Κροατία υπογράφοντας με την Τσιμπόνα Ζάγκρεμπ. Τον Ιούνιο του 2015, ανακοίνωσε την απόσυρσή του, αλλά στη συνέχεια τον Σεπτέμβριο του 2015 υπέγραψε στην Σκρλίεβο.
Εθνική Κροατίας
Ο Κους έκανε την πρώτη εμφάνισή του για την εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης της Κροατίας το 2007. Ήταν μέλος της ομάδας της Κροατικής Εθνικής Ομαδας του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος της FIBA του 2007 που τερμάτισε στην 6η θέση. Ήταν επίσης μέλος της ομάδας της Εθνικής Κροατίας στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008, η οποία τερμάτισε επίσης στην 6η θέση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 2010 Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Τρεβίζο Μπάσκετ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισπανίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Τσιμπόνα Ζάγκρεμπ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μάλαγας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2008 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Αδριατικής Λίγκας Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Οροσειρά του Βερκόρ
Η οροσειρά του Βερκόρ είναι ο πιο εκτεταμένος ορεινός όγκος των Γαλλικών Προάλπεων. Βρίσκεται ανάμεσα στους ποταμούς Ιζέρ και Ντρομ, στην περιοχή των νομών Ιζέρ και Ντρομ, στη διοικητική περιοχή Ωβέρνη-Ρον-Αλπ. Η υψηλότερη κορυφή είναι η Γκραν Βεϋμόν, με υψόμετρο 2.341 μέτρα. Αποτελείται κυρίως από κρητιδικούς ασβεστόλιθους.
Τοπωνυμία
Το όνομα της οροσειράς του Βερκόρ προέρχεται από το όνομα μιας τοπικής φυλής που ζούσε στην περιοχή κατά την εποχή της ρωμαϊκής κατάκτησης της Γαλατίας, οι οποίοι ήταν γνωστοί ως Βερταμοκόροι ή Βερτακομικόροι (λατινικά: Vertamocori, Vertacomicorii ή Vertacomocorii), που σημαίνει «εξαιρετικά στρατεύματα» ή «στρατεύματα της κορυφής».
Οι σύγχρονοι κάτοικοι αναφέρονται ως Βερτακομιριέν.
Γεωγραφικά στοιχεία
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Η κορυφογραμμή της οροσειράς του Βερκόρ μικρογραφία|Χάρτης της οροσειράς του Βερκόρ Η οροσειρά του Βερκόρ βρίσκεται στα νοτιοανατολικά της Γαλλίας, καλύπτοντας τους νομούς Ιζέρ και Ντρομ, στην περιοχή Ωβέρνη-Ρον-Αλπ, περίπου 100 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Λυών. Η έκτασή της είναι περίπου 1.350 τετραγωνικά χιλιόμετρα, 60 χιλιόμετρα από το βορρά μέχρι το νότο και 40 από τα δυτικά προς τα ανατολικά, καθιστώντας την την μεγαλύτερη οροσειρά των Γαλλικών Προάλπεων.
Υπάρχουν ευρείες κοιλάδες, οροπέδια και δάση (δάσος Κουλμ, δάσος Λαντ και τα Ψηλά οροπέδια των Βερκόρ) που χωρίζονται από βαθιά φαράγγια και από επιβλητικούς γκρεμούς (falaises) που μπορούν να υπερβούν τα 400 μέτρα ύψος. Το όρος Αιγκουίγ είναι απομονωμένο από τον υπόλοιπο ορεινό όγκο με διάβρωση που έχει διασπάσει όλες τις πλευρές του.
Στα βόρεια εκτείνεται η οροσειρά της Σαρτρέζ και στα νότια το οροπέδιο του Ντιουά.
Η οροσειρά αποστραγγίζεται στα βορειοανατολικά και στα βορειοδυτικά από τον ποταμό Ιζέρ, στα ανατολικά από τον Ντρακ και στα νότια από τον Ντρομ. Η δυτική πλευρά έχει θέα στην κοιλάδα του Ροδανού.
Τοπογραφία
Η ασβεστολιθική γεωλογική φύση της οροσειράς προσφέρει τοπία από γκρεμούς, κορυφογραμμές, κοιλάδες και φαράγγια. Χωρίζεται σε διάφορες περιοχές, γεωγραφικά και ιστορικά διακριτές:
Η οροσειρά μερικές φορές ονομάζεται «Φρούριο». Λόγω της γεωγραφικής ιδιομορφίας και του δύσβατου των περιοχών της, λείπει μια πραγματική ενότητα, οι οικονομικές μετακινήσεις και συναλλαγές των ανθρώπων τείνει να γίνεται μεταξύ του ορεινού όγκου και των γύρω πεδινών περιοχών και όχι μεταξύ των διαφόρων τμημάτων της ίδιας της οροσειράς.
Ιστορία
Κατά τον Β' Παγκόσμιο πόλεμο, στην οροσειρά του Βερκόρ διεξήχθη μία από τις σημαντικότερες μάχες κατά των γερμανικών στρατευμάτων κατοχής στη Γαλλία. Η ορεινή αυτή περιοχή αποτελούσε σημαντικό πεδίο δράσης της ένοπλης Γαλλικής αντίσταση ς. Από τις 13 Ιουνίου έως τις 5 Αυγούστου του 1944, μια δύναμη Γάλλων αντιστασιακών του Βερκόρ (μακί), στην πλειονότητά τους φυγάδες από στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας, υποστηριζόμενη από μονάδες αλπινιστών, ιππικού και μηχανικού, αντιστάθηκαν σε δύο γερμανικές μεραρχίες, που αποσπάστηκαν έτσι από το μέτωπο της Νορμανδίας, όπου βρισκόταν σε εξέλιξη η μάχη της Νορμανδία ς μετά τη συμμαχική απόβαση. Οι απώλειες των Γάλλων ήταν 750 άνδρες, που σκοτώθηκαν στις μάχες ή εκτελέστηκαν.
Χιονοδρομικά κέντρα
εναλλ.=|μικρογραφία|250x250εσ|Ωτράν Το Βερκόρ έχει πολλές χιονοδρομικές εγκαταστάσεις :
Συνολικά, υπάρχουν 850 έως 1000 χιλιόμετρα διαδρομών για σκι αντοχής, 90 έως 130 πίστες για σκι, 80 περίπου αναβατήρες και 10 σχολές σκι.
Πεζοπορία
μικρογραφία|250x250εσ|Η κορυφή Γκραν Βεϋμόν και το όρος Αιγκουίγ Η οροσειρά είναι ιδανική για πεζοπορία και υπαίθρια αθλήματα, με 2.850 χιλιόμετρα σηματοδοτημένων μονοπατιών πεζοπορίας, 1.200 χιλιόμετρα μονοπατιών ποδηλασίας βουνού και 800 χιλιομέτρων ιππικών διαδρομών. Ο γύρος του Βερκόρ προσφέρει στους περιπατητές 350 χιλιομέτρων μονοπατιών, για περιήγηση μιας ή περισσότερων ημερών. Προσφέρει συνδέσεις με τα μονοπάτια πεζοπορίας GR 9, GR 91, GR 93, GR 95 και γύρους των περιοχών, ενώ η διαδρομή κατά μήκος της οροσειράς έχει μήκος 60 χιλιόμετρα και τρεις έως πέντε ημέρες πεζοπορίας.
Προστασία του περιβάλλοντος
αριστερά|μικρογραφία|333x333εσ|Το φαράγγι Μπουρν Το Περιφερειακό Φυσικό Πάρκο του Βερκόρ δημιουργήθηκε το 1970 και περιλαμβάνει ολόκληρο τον ορεινό όγκο και τις γύρω φυσικές περιοχές. Βρίσκεται ανάμεσα στους δύο νομούς Ιζέρ και Ντρομ. Παρά το γεγονός ότι ο άνθρωπος έχει βαθιά διαμορφώσει το τοπίο για τις ανάγκες της γεωργίας και της δασοκομίας, τα σχέδια αναδάσωσης έκαναν το Βερκόρ ένα από τα σημαντικότερα δάση της Γαλλίας και έναν προστατευόμενο φυσικό χώρο για είδη όπως η αυστραλιανή τουλίπα και ο λυροπετεινός, δύο από τα σύμβολα του πάρκου, στα οποία προστίθενται ειδικότερα το αλπικό αγριοκάτσικο και οι γύπες, που έχουν επανεισαχθεί.
Η πανίδα και η χλωρίδα είναι πολύ διαφορετικές λόγω των κλιματικών διαφορών μεταξύ του βόρειου και του νότιου άκρου της οροσειράς καθώς και του υψομέτρου. Το πάρκο στοχεύει επίσης στην προώθηση του τουρισμού και στην υποστήριξη των τοπικών παραγωγών.
Ο προστατευόμενος φυσικός βιοτόπος των Ω-πλατώ, επίσης ανάμεσα στους δύο νομούς, δημιουργήθηκε το 1985. Ο κανονισμός εδώ απαγορεύει κάθε επέμβαση κατά της χλωρίδας, της πανίδας και του ορυκτού πλούτου, οποιασδήποτε εργασία, μηχανοκίνητη κυκλοφορία, διαφήμιση, βιομηχανική ή εμπορική δραστηριότητα, κάθε φωτιά και κατασκήνωση.
Έχουν δημιουργηθεί μονοπάτια πεζοπορίας καθώς και απλά καταφύγια, που επιτρέπουν σε περίπου 70.000 επισκέπτες το χρόνο να ανακαλύψουν τα Ψηλά οροπέδια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οροσειρές της Γαλλίας
Μάρκο Χιέταλα
Ο Μάρκο Χιέταλα (Marko Tapani "Marco" Hietala) γεννήθηκε στις 14 Ιανουαρίου το 1966 στο Tervo της Φινλανδίας και είναι τραγουδιστής της χέβι μέταλ, μπασίστας και στιχουργός. Διεθνώς, είναι πολύ γνωστός με την τρέχουσα ιδιότητά του ως μπασίστας, άνδρας τραγουδιστής και δευτερεύων συνθέτης από τον Tuomas Holopainen, στη συμφωνική μέταλ μπάντα Nightwish. Είναι, επίσης, ο τραγουδιστής και ο μπασίστας, καθώς και συνθέτης και στιχουργός στην heavy metal μπάντα, Tarot.
Επιπροσθέτως, συμμετέχει ως μέλος στο supergroup Northern Kings και παρουσιάζεται ως ένας από τους κύριους χαρακτήρες στο άλμπουμ The Theory of Everything, στο μουσικό project Ayreon, το 2013.
Βιογραφία
Ο Μάρκο γεννήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 1966, και είναι το νεότερο παιδί της οικογένειας Χιέταλα. Παρέμεινε στο Tervo, μέχρι την ηλικία των 15, μετά από την οποία μετακόμισε στο Kuopio, για να σπουδάσει κλασική κιθάρα, φωνητικά και μουσική θεωρία. Το 1984, αυτός και ο αδερφός του, Zachary Hietala, διαμόρφωσαν την heavy metal μπάντα Tarot, με την επωνυμία Purgatory. To 1986, το συγκρότημα Tarot έλαβε μια συμφωνία για το πρώτο του άλμπουμ και ξεκίνησε περιοδεία.
Ο Marco συμμετείχε στους Nightwish το 2002 για τη δημιουργία του άλμπουμ, Century Child, μετά την αποχώρηση τού προηγούμενου μπασίστα Sami Vänskä.
Με την «άφιξή» του στους Nightwish, αρκετά τραγούδια γράφτηκαν έτσι, ώστε να πραγματοποιούνται ντουέτα με την τότε τραγουδίστρια των Nightwish Tarja Turunen, επιτρέποντας στο συνθέτη και αρχηγό του συγκροτήματος, Tuomas Holopainen, να εκμεταλλευτεί την διακριτικά βραχνή φωνή του προσθέτοντας μια νέα διάσταση στη μπάντα. Ένα διάσημο παράδειγμα είναι η διαφορετική εκδοχή των Nightwish στο τραγούδι "The Phantom of the Opera", από το άλμπουμ "Century Child".
Κατά τη διάρκεια των παραστάσεων των Nightwish, η Tarja Turunen θα κάνει μία διακοπή από την πορεία τους. Πριν ο Hietala συμμετάσχει, η μπάντα θα εκτελέσει ένα ορχηστρικό κομμάτι κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Ωστόσο,από τότε που συμμετείχε ο Marco, έχουν παρουσιαστεί γνωστά τραγούδια, με τον ίδιο να τραγουδάει ως "πρώτη" φωνή. Το συγκρότημα έχει συμμετάσχει σε διάφορους δίσκους με τους Ozzy Osbourne στο "Crazy Train", W.A.S.P. στο "Wild Child", Dio στο "Don't Talk to Strangers", Megadeth στο "Symphony of Destruction" και πιο πρόσφατα με τους Pink Floyd στο "High Hopes". Μερικά από αυτά τα τραγούδια εντοπίζονται σε αρκετά από τα άλμπουμ των Nightwish, τα οποία έχουν τεθεί προς πώληση. Μετά από την αποχώρηση της Tarja Turunen από τους Nightwish, ο Marco Hietala ήταν πολύ πιο ενεργός στην παραγωγή του Dark Passion Play, το οποίο κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβριο του 2007. Επίσης, τραγούδησε μερικά τραγούδια και έγραψε τη μουσική για το τραγούδι "The Islander", στο οποίο παίζει και ακουστική κιθάρα αντί μπάσο. Ο ίδιος μαζί με τον Tuomas Holopainen έγραψαν μαζί το τραγούδι "The Crow, the Owl and the Dove" για το άλμπουμ των Nightwish το 2011, το Imaginaerum.
Στους Delain έπαιξε μπάσο για το άλμπουμ Lucidity και ήταν ο βασικός άνδρας τραγουδιστής. Επίσης, εμφανίζεται ως τραγουδιστής σε δύο από τα τραγούδια του δεύτερου άλμπουμ των Delain, April Rain.
Την 1η Απριλίου, του 2010, ειπώθηκε από τον Hietala ότι θα εγκαταλείψει το συγκρότημα για να επικεντρωθεί σε κάποια χορωδία. Αυτό χαρακτηρίστηκε ως "πρωταπριλιάτικο" αστείο, αλλά ήταν επίσης και μια αναφορά για τη συμμετοχή του στο Kuorosota (μεταφρασμένη φινλανδική εκδοχή των Clash of the Choirs) το 2010. Ο Hietala ήταν πρώτος στο Kuopio Choir στη δεύτερη σεζόν του προγράμματος. Ήρθε δεύτερος, ωστόσο, στο διαγωνισμό, χάνοντας στον τελικό από την Joensuu Choir, με επικεφαλής τον  τραγουδιστή Ilkka Alanko. Το single των Tarot, "I Walk Forever", από το άλμπουμ Gravity of Light, πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά από τον Marco, τον Tomi Salmela και την Kuopio Choir κατά τη διάρκεια του Kuorosota, το 2010. Άλλα τραγούδια εκτελέστηκαν περιλαμβανομένων των "The Phantom of the Opera", το οποίο είχε επανεκτελέσει με τους Nightwish, ο Hietala.
Ιουδήθ, δούκισσα της Βαυαρίας
Η Ιουδήθ, γερμ.: Judith von Bayern (925 - 29 Ιουνίου μετά το 985), μέλος του Οίκου των Λεοπολδιδών, ήταν κόρη του δούκα της Βαυαρίας και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Βαυαρίας από το 947 έως το 955. Μετά το τέλος του συζύγου της, ενήργησε ως επίτροπος της Βαυαρίας κατά τη διάρκεια της ανηλικότητας του γιου της Ερρίκου Β΄ του Εριστικού το 955-972.
Μάρκο Χιέταλα
Βιογραφία
Τον Ιούνιο του 2010, ο Μάρκο Χιέταλα προσχώρησε στο heavy metal supergroup HAIL! και στις δύο περιπτώσεις, έκανε την εμφάνιση του στο Neon Knights των Black Sabbath με τον Ripper Owens, τον Andreas Kisser, τον James LoMenzo και τον Paul Bostaph σε δύο συναυλίες τους στη Φινλανδία.
Ιουδήθ, δούκισσα της Βαυαρίας
Βιογραφία
Ήταν η μεγαλύτερη κόρη του Aρνούλφου του Κακού, δούκα της Βαυαρίας και, παραδοσιακά, της Ιουδήθ του Φρίουλι (αν και οι σύγχρονοι μελετητές επισημαίνουν την Ιουδήθ, κόρη του Έμπερχαρντ κόμη του Ζύλιχγκαου). Στο αναδυόμενο βασίλειο της Γερμανίας, ο πατέρας της προσπάθησε να διατηρήσει την αυτονομία του δουκάτου της Βαυαρίας και μπήκε σε αρκετές συγκρούσεις με τον βασιλιά Κορράδο Α΄ καθώς και με τον Οθωνίδη διάδοχό του Ερρίκο Α΄ της Γερμανίας. Σύμφωνα με τα Χρονικά του Σάλτσμπουργκ (Annales Iuvavenses), αυτοανακηρύχτηκε ακόμη και αντιβασιλιάς μετά το τέλος του Κορράδου Α΄ το 918, ωστόσο συμφιλιώθηκε με τον βασιλιά Ερρίκο Α΄ τρία χρόνια αργότερα.
Μάρκο Χιέταλα
Βιογραφία
Στις 14 Αυγούστου, το 2013, ο Μάρκο Χιέταλα ήταν ο πρώτος τραγουδιστής που εγκρίθηκε από τον Arjen Lucassen ως "φιλοξενούμενος" στο νέο άλμπουμ των Ayreon "The theory of Everything".
Ιουδήθ, δούκισσα της Βαυαρίας
Βιογραφία
Ο μεγαλύτερος αδελφός της Ιουδήθ, ο Έμπερχαρντ, διαδέχθηκε τον πατέρα του ως δούκας της Βαυαρίας το 937 και άνοιξε ξανά μία άγρια διαμάχη με τον γιο του Ερρίκου Α΄, τον βασιλιά Όθωνα Α΄. Το 938 ο βασιλιάς εκστράτευσε στα εδάφη της Βαυαρίας, κήρυξε τον Έμπερχαρντ έκπτωτο και έδωσε το φέουδο στον θείο του Μπέρτολντ, κάνοντάς τον δούκα της Βαυαρίας. Αν και ο Μπέρτολντ παρέμεινε πιστός υποστηρικτής της δυναστείας των Οθωνιδών, δεν κατάφερε να εξασφαλίσει το δουκάτο της Βαυαρίας για τον ανήλικο γιο του Ερρίκο Γ΄ τον Νεότερο. Αντίθετα ο βασιλιάς Όθωνας Α΄ είχε αναπτύξει σχέδια, για να δημιουργήσει μία δυναστική σχέση με τους Λεοπολδίδες και να εγκαταστήσει τον αδελφό του, Ερρίκο Α΄, ως δούκα.
Μάρκο Χιέταλα
Επιρροές
Έχει δηλώσει ότι η μεγαλύτερη επιρροή ασκήθηκε σε αυτόν ως μπασίστα από τους Geezer Butler και Bob Daisley, ενώ ο Ronnie James Dio και ο Rob Halford τον επηρέασαν ως τραγουδιστή. Έχει δηλώσει, επίσης, ότι επιλέγει να ακούει τραγούδια και συνθέσεις από το ευρύ φάσμα της μουσικής, τα οποία κυμαίνονται από "πραγματικά ευαίσθητα "πράγματα" σε πραγματικά πολύ σκληρά". Έτσι, εν τέλει, αναφέρει ότι, "έχει την τάση να απορροφά σχεδόν τα πάντα", τα οποία "κατά κάποιον τρόπο καταλήγει να χρησιμοποιεί", όταν γράφει τη δική του μουσική.
Ιουδήθ, δούκισσα της Βαυαρίας
Βιογραφία
Λίγο πριν από το τέλος του πατέρα της το 937, η Ιουδίθ και ο Ερρίκος Α΄ αρραβωνιάστηκαν, νομιμοποιώντας έτσι τις αξιώσεις του Ερρίκου Α΄ για το δουκάτο της Βαυαρίας. Μέσω αυτής της συζυγικής συμμαχίας μεταξύ των δυναστειών των Λεοπολδιδών και των Οθωνιδών, το δουκάτο της Βαυαρίας εισήλθε στο αυξανόμενο βασίλειο της Γερμανίας και η καταγωγή της Ιουδήθ θα υποστήριζε την αναγνώριση της κυριαρχίας τού συζύγου της. Μετά το τέλος του Μπέρτολντ το 947, ο Ερρίκος Α΄ τον διαδέχθηκε ως δούκας. Η Ιουδήθ παρέμεινε πιστή στον σύζυγό της, ακόμη και όταν εκδιώχθηκε προσωρινά από τους Βαυαρούς ευγενείς κατά τη διάρκεια της εξέγερσης τού ανιψιού του, Λιούντολφ δούκα της Σουηβίας, το 953.
Μάρκο Χιέταλα
Προσωπική ζωή
Η Manki είναι η σύζυγός του μαζί με την οποία έχει δύο παιδιά, και συγκεκριμένα δίδυμα αγόρια, τους Antto και Miro. Ο ίδιος και η οικογένειά του ζουν σήμερα στο Kuopio, στη Φινλανδία. Όταν δεν περιοδεύει χάριν του συγκροτήματος, ο ίδιος απολαμβάνει το διάβασμα βιβλίων, παίζει βιντεοπαιχνίδια και βλέπει ταινίες. Του αρέσουν, ιδιαίτερα, τα βιβλία φαντασίας, τρόμου και επιστημονικής φαντασίας, όπως αναφέρει στην επίσημη ιστοσελίδα των Nightwish.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φινλανδοί μουσικοί
Ιουδήθ, δούκισσα της Βαυαρίας
Αντιβασιλιάς
Ο γιος της Ιουδήθ, ο Ερρίκος ο Εριστικός, γεννήθηκε το 951. Ήταν ανήλικος, όταν ο πατέρας του ασθένησε και απεβίωσε το 955, οπότε εκείνη ενήργησε ως επίτοπος γι' αυτόν. Αποδείχθηκε ικανή κυρίαρχος των τεράστιων Βαυαρικών εδαφών, όταν πάντρεψε την κόρη της Χάντβιγκ με τον Μπούρχαρντ Γ΄ δούκα της Σουηβίας και κανόνισε επίσης τον γάμο του Ερρίκου του Εριστικού με την πριγκίπισσα Γκίζελα της Βουργουνδίας, δημιουργώντας έτσι μία σταθερή συμμαχία μεταξύ των Νοτιο-Γερμανικών δουκάτων και του βασιλείου της Βουργουνδίας. Η Ιουδήθ ενθάρρυνε επίσης καλές σχέσεις με την δυναστεία των Οθωνιδών και τη βασίλισσα Αδελαΐδα. Σύμφωνα με τον μεσαιωνικό χρονικογράφο Βίντουκιντ του Κόρβεϋ, ήταν «μία γυναίκα εξαιρετικής σοφίας».
Έκανε ένα προσκύνημα στην Ιερουσαλήμ και, όταν επέστρεψε το 973, έγινε μάρτυρας της εξέγερσης του γιου της και της εκτόπισής του από τον βασιλιά Όθωνα Β΄. Αποσύρθηκε στο αβαείο του Nήντερμυνστερ στο Ρέγκενσμπουργκ, όπου έχει ταφεί δίπλα στον σύζυγό της. Η Ιουδήθ ήταν η γενάρχης του βαυαρικού κλάδου της δυναστείας των Οθωνιδών. Ο εγγονός της Ερρίκος Β΄ εξελέγη βασιλιάς το 1002 και στέφθηκε αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας το 1014. Ορισμένες πηγές αναφέρουν έναν νεότερο, πιθανώς νόθο γιο τού συζύγου της, ονόματι Μπρουν, ο οποίος νυμφεύτηκε και είχε απογόνους, αν και δεν έχει εξακριβωθεί οριστικά μία σχέση με τους Μπρουνονίδες του Μπράουνσβαϊχ.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Λεοπολδιδών
Φιλίπ Ιγκονέ
Ο Φιλίπ Ιγκονέ (γαλλικά: Philippe Higonet) ήταν Γάλλος Στρατηγός και πολιτικός. Γεννήθηκε στις 5 Μαΐου1782 στο Σεν-Ζενιέ-ντ'Ολτ (Αβερόν) και πέθανε στις 12 Φεβρουαρίου 1859 στο Ωριγιάκ (Καντάλ).