cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Εταιρεία των Ανατολικών Σιδηροδρόμων
Κατασκευή
Το μέλλον του Σιδηροδρόμου της Ανατολής αποφασίστηκε επίσης στο Συνέδριο του Βερολίνου. Εξαιτίας της παρουσίας του σιδηροδρόμου σε πολλές χώρες, το συνέδριο αποφάσισε να θέσει το Σιδηρόδρομο υπό μιας ειδικής επιτροπής με μέλη από την Αυστροουγγαρία, τη Σερβία, τη Βουλγαρία και την Οθωμανική Αυτοκρατορία για την επίβλεψη του. Αυτή η επιτροπή ονομάστηκε Τετραπλή Επιτροπή από το Βερολίνο. Τότε ο Χιρς μετέφερε την έδρα του Σιδηροδρόμου της Ανατολής από το Παρίσι στη Βιέννη το 1878. Το νεοιδρυθέν Βασίλειο της Σερβίας, υπό Αυστριακή επιρροή, σχεδίαζε την κατασκευή ενός σιδηροδρόμου στην επικράτεια του, ανεξάρτητα από τη σιδηροδρομική γραμμή Κωνσταντινούπολης-Βιέννης. Το 1881, ο βασιλιάς Μίλαν Ι ανέθεσε την παραχώρηση στον Παύλο Ευγένιο Μποντού, έναν Γάλλο επιχειρηματία, για την κατασκευή σιδηροδρόμου από το Βελιγράδι στο Βράνιε μέσω Νις. Όμως η εταιρεία του General Union χρεοκόπησε τον Απρίλιο του 1881. Η παραχώρηση στη συνέχεια διαμοιράστηκε μεταξύ Γερμανικών και Γαλλικών τραπεζών, οι οποίες διαμόρφωσαν τους Σερβικούς Εθνικούς Σιδηροδρόμους. Η Τετραπλή Επιτροπή, εν τέλει συνεκλήθη, μετά από αρκετή καθυστέρηση, στη Βιέννη τον Δεκέμβριο του 1882. Μετά από πολλές διαπραγματεύσεις, η επιτροπή υπέγραψε συμφωνία στις 9 Μαΐου 1883. Αυτή η νέα συμφωνία άλλαξε την κύρια γραμμή από τη πρώτη νότια διαδρομή της, σε μια απευθείας διαδρομή μέσω Σερβίας, κάτι που οι Οθωμανοί ήθελαν να αποφύγουν από τη δεκαετία του 1860. Αυτή η νέα διαδρομή θα συνέχιζε από το Μπέλοβο στη Σόφια και θα συνδεόταν με τους Σερβικούς Εθνικούς Σιδηροδρόμους, στο Νις, και μια διακλάδωση θα κατασκευαζόταν για τη σύνδεση των Σκοπίων με το Νις. Με το πέρας της κατασκευής, οι Σερβικοί Εθνικοί Σιδηρόδρομοι, είχαν πλήρη ιδιοκτησία του σιδηροδρόμου μεταξύ Νις και Βελιγραδίου, αλλά η λειτουργία της γραμμής θα γινόταν από τον Σιδηρόδρομο της Ανατολής. Με όλα τα θέματα πλέον λυμμένα, η κατασκευή μπορούσε να συνεχιστεί. Οι Σερβικοί Εθνικοί Σιδηρόδρομοι ολοκήρωσαν τον σιδηρόδρομο Βελιγραδίου-Νις στις 15 Σεπτεμβρίου 1884, ο οποίος κατασκευαζόταν από το 1881. Οι Σερβικοί Εθνικοί Σιδηρόδρομοι συνδέθηκαν με τους Αυστριακούς σιδηροδρόμους βορείως του Βελιγραδίου το ίδιο έτος. Ο Σιδηρόδρομος της Ανατολής συνέχιζε την κατασκευή δυτικά του Μπέλοβο, αλλά η κατασκευή σταμάτησε ξανά, όταν η Βουλγαρία παραβίασε το πρωτόκολλο του Βερολίνου και κινήθηκε για την κατάληψη της Ανατολικής Ρωμυλίας το 1885. Αυτό οδήγησε σε μια νέα συμφωνία, στην οποία η Βουλγαρία θα κατείχε και θα λειτουργούσε τις γραμμές εντός της επικράτειας της, ενώ δινόταν το δικαίωμα χρήσης και στο Σιδηρόδρομο της Ανατολής. Εν τω μεταξύ, οι Σερβικοί Εθνικοί Σιδηρόδρομοι, επέκτειναν το σιδηρόδρομο από το Νις στο Λέσκοβατς στις 18 Μαρτίου και στο Βράνιε στις 13 Σεπτεμβρίου 1886. Ο Σιδηρόδρομος της Ανατολής ολοκήρωσε το νότιο τμήμα της γραμμής Νις-Σκόπια, συνδέοντας το με τους Σερβικούς Εθνικούς Σιδηροδρόμους στο Βράνιε στις 25 Μαΐου 1888. Μέσω αυτού, η Θεσσαλονίκη συνδεόταν με το υπόλοιπο σύστημα. Οι νεοιδρυθέντες Κρατικοί Βουλγαρικοί Σιδηρόδρομοι (BDZ) ολοκλήρωσαν τη γραμμή Μπέλοβο-Σόφια στις 1 Αυγούστου και τη συνέδεσαν με τους Σερβικούς Εθνικούς Σιδηροδρόμους στο Ντράγκομαν στις 8 Αυγούστου 1888.
Άνοιγμα και λειτουργία
Η πλήρης γραμμή Κωνσταντινούπολης - Βιέννης άνοιξε στις 12 Αυγούστου 1888. Ο Σιδηρόδρομος της Ανατολής μαζί με τους Κρατικούς Σιδηροδρόμους Ουγγαρίας και Βουλγαρίας εγκαινίασαν το πρώτο τρένο από την Κωνσταντινούπολη στη Βιέννη. Ένα από τα πιο διάσημα τρένα στην ιστορία, το Οριάν Εξπρές, ξεκίνησε το πρώτο του δρομολόγιο από το Παρίσι στην Κωνσταντινούπολη στις 1 Ιουνίου 1889. Το τρένο αυτό λειτουργούσε μέσω της CIWL (Compagnie Internationale des Wagons-Lits), μια διεθνή εταιρεία ξενοδοχείων και εφοδιασμών. Ο τερματικός της γραμμής στην Ευρωπαϊκή πλευρά της Κωνσταντινούπολης, ο σταθμός İstanbul Sirkeci, ο οποίος βρισκόταν υπό κατασκευή από τον Φεβρουάριο του 1888, άνοιξε στις 3 Νοεμβρίου 1890.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σιδηροδρομικές επιχειρήσεις Κατηγορία:Μεταφορές στην Κεντρική Μακεδονία Κατηγορία:Μεταφορές στην Ανατολική Μακεδονία και Θράκη Κατηγορία:Εταιρείες στην Οθωμανική Αυτοκρατορία
Μακέτα
Η μακέτα είναι ένα μικρό προσχέδιο ενός καλλιτεχνήματος, γλυπτού, αρχιτεκτονικού, μεγάλου πίνακα κλπ.
Για τα διάφορα είδη μακετών χρησιμοποιούνται διάφορες ύλες όπως το χαρτόνι για τις σκηνογραφίες, χαρτομάζα ή ξύλο, γύψος ή άλλη πλαστική ύλη για αρχιτεκτονική ή γλυπτική, υδροχρώματα πάνω σε χαρτί για τη ζωγραφική κλπ. Μακέτες μπορούν να κατασκευαστούν και στον ηλεκτρονικό υπολογιστή με την βοήθεια εξειδικευμένων προγραμμάτων CAD (computer-aided design).
Δείτε επίσης
Αρχιτεκτόνημα από χαρτί
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχιτεκτονική
Περιοριστικές ενδονουκλεάσες
Ο όρος "ένζυμο περιορισμού" προήλθε από μελέτη του φάγου λ και το φαινόμενο της "ελεγχόμενης υποδοχής" με τον περιορισμό και την τροποποίηση του βακτηριακού ιού. Το φαινόμενο εντοπίστηκε για πρώτη φορά στα εργαστήρια των Salvador Edward Luria και Giuseppe στις αρχές του 1950. Πρατηρήθηκε ότι ο βακτηριοφάγος λ που μπορεί να αναπτυχθεί καλά σε ένα στέλεχος του Escherichia coli, όπως για παράδειγμα στο Ε. coli C, όταν καλλιεργείται σε ένα άλλο στέλεχος όπως το Ε. coli Κ, οι αποδόσεις του μειώνονται σημαντικά. Τα κύτταρα-ξενιστές του Ε. coli Κ, φαίνεται να έχουν την ικανότητα να μειώνουν τη βιολογική δραστικότητα του φάγου λ. Στη δεκαετία του 1960, αποδείχθηκε στα εργαστήρια των Werner Arber και Matthew Meselson ότι ο περιορισμός προκαλείται από μια ενζυματική διάσπαση του DNA του φάγου, και το ενεχόμενο ένζυμο ονομάστηκε ένζυμο περιορισμού ή περιοριστικό ένζυμο. Από την ανακάλυψή τους στη δεκαετία του 1970, πάνω από 100 διαφορετικά ένζυμα περιορισμού έχουν εντοπιστεί σε διάφορα βακτήρια. Κάθε ένζυμο έχει το όνομα του βακτηρίου από το οποίο απομονώθηκε χρησιμοποιώντας ένα σύστημα ονοματολογίας με βάση το γένος, το είδος και το στέλεχος του βακτηρίου.Όλοι οι τύποι των ενζύμων αναγνωρίζουν συγκεκριμένες μικρού μήκους αλληλουχίες του DNA και πραγματοποιούν την διάσπαση του DNA παράγοντας κλάσματα που έχουν φωσφορικές ομάδες στο 5' άκρο τους.
Κατηγορία:Ένζυμα
Γούντι Χάρελσον
Ο Γούντι Χάρελσον (Woody Harrelson, 23 Ιουλίου 1961) είναι Αμερικανός ηθοποιός.
Έχει παίξει στην ταινία Υπόθεση Λάρι Φλιντ και έλαβε υποψηφιότητα για το Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου και στην ταινία The Messenger και προτάθηκε για το Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου. To 2007 συμμετείχε στο Καμιά Πατρίδα για τους Μελλοθάνατους και κέρδισε το Βραβείο Σωματείου Ηθοποιών μαζί με όλο το καστ.
Στη συνέχεια, έπαιξε στη σειρά ταινίων Hunger Games στον ρόλο του Χέιμιτς Άμπερναθι. Το 2017 έπαιξε στην ταινία Οι Τρεις Πινακίδες Έξω από το Έμπινγκ, στο Μιζούρι και προτάθηκε για Όσκαρ, BAFTA και Βραβείο Σωματείου Ηθοποιών Β' Ανδρικού Ρόλου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Βραβευμένοι με Έμμυ
Προσωρινή Επιτροπή της Κρατικής Δούμας
Η Προσωρινή Επιτροπή της Κρατικής Δούμας ήταν ένα ειδικό κυβερνητικό όργανο που δημιουργήθηκε στις 12 Μαρτίου 1917 (27 Φεβρουαρίου) από τους βουλευτές της Τέταρτης Κρατικής Δούμας κατά το ξέσπασμα της Ρωσικής  Φεβρουαριανής Επανάστασης.
Η Επιτροπή κήρυξε τον εαυτό της το κυβερνητικό όργανο της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, όμως de facto ανταγωνιζόταν για την εξουσία με το Σοβιέτ της Πετρούπολης, το οποίο δημιουργήθηκε την ίδια ημέρα. Η Κυβέρνηση του Γκολίτζινε με το Συμβούλιο των Υπουργών της Ρωσικής Αυτοκρατορίας αποσύρθηκε στο Ναυαρχείο. Η Επιτροπή της Κρατικής Δούμας διόρισε 24 επιτρόπους για να διευθύ-νουν διάφορα κρατικά υπουργεία αντικαθιστώντας την Αυτοκρατορική Κυβέρνηση. Στις 15 Μαρτίου (2 Μαρτίου) η Επιτροπή και το Σοβιέτ της Πετρούπολης συμφώνησαν να δημιουργήσουν την Προσωρινή Κυβέρνηση. Πολλά μέλη της Επιτροπής πήγαν να υπηρετήσουν στην Προσωρινή Κυβέρνηση, ενώ η Επιτροπή συνέχισε να παίζει ασήμαντο ρόλο μέχρι που η Τέταρτη Δούμα διαλύθηκε στις 19 Σεπτεμβρίου (6 Σεπτεμβρίου).
Κατηγορία:Ρωσική Προσωρινή Κυβέρνηση
Επίσκοπος Κνωσού Μεθόδιος Βερνιδάκης
Βιογραφικά Στοιχεία
Ο Επίσκοπος Κνωσού Μεθόδιος γεννήθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης στις 27 Ιουνίου 1969. Μαθήτευσε στο 2ο Δημοτικό Σχολείο Ηρακλείου (Μποδοσάκειο), στο 6° Γυμνάσιο (Εμπορική) και στο 5ο Λύκειο Ηρακλείου (Καπενάκειο) και ακολούθως φοίτησε στην Ανωτέρα Εκκλησιαστική Σχολή Αθηνών, από όπου αποφοίτησε το 1990. Σπούδασε Θεολογία στη Θεολογική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, από όπου έλαβε το πτυχίο του τον Ιούλιο του 1994.
Εκάρη Μοναχός στις 16 Φεβρουαρίου 1991 στην Ιερά Μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου Αγκαράθου. Χειροτονήθηκε Διάκονος στις 9 Μαρτίου 1991, στον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδος Ηρακλείου και Πρεσβύτερος στις 10 Απριλίου 1994 από τον Αρχιπίσκοπο Κρήτης Τιμόθεο, στο Καθολικό της Ιεράς Μονής Αγκαράθου. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του ιερουργούσε στην Ιερά Μητρόπολη Νέας Κρήνης και Καλαμαριάς, παρά τον Μητροπολίτη Προκόπιο. Στις 16 Αυγούστου 1995 έλαβε το οφφίκιο του Αρχιμανδρίτου και την 16η Απριλίου 1996 το αξίωμα της Πνευματικής Πατρότητος. Διηκόνησε ως εφημέριος στις ενορίες Γάλυπε και Σγουροκεφαλίου της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κρήτης.
Στις 29 Οκτωβρίου 2001 εξελέγη Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Αγκαράθου, θέση που διατήρησε έως τις 21 Απριλίου 2004, οπότε και ανέλαβε Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κρήτης. Στις 15 Ιουλίου 2016 έλαβε από τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο το οφφίκιο του Αρχιμανδρίτου του Οικουμενικού Θρόνου. Διετέλεσε Πρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικής Ιεραποστολής της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κρήτης, Πρόεδρος της Διαχειριστικής Επιτροπής της υπό αναστήλωση Ιεράς Μονής Αγίου Παντελεήμονος Φόδελε, τακτικό μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Εταιρείας Προστασίας Αποφυλακιζομένων Ηρακλείου, Πρόεδρος της πενταμελούς Επιτροπής της καλούμενης «Κοσμητεία» του Ιερού Ναού Αναστάσεως του Κυρίου στο νέο Κοιμητήριο του Δήμου Ηρακλείου. Επίσης διετέλεσε εκπρόσωπος της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κρήτης στα Διοικητικά Συμβούλια του Εργαζακείου Ιδρύματος, του Καπετανακείου Ιδρύματος Φοιτητικών υποτροφιών, του Ιδρύματος Παιδικής Προστασίας «ο Άγιος Μηνάς» και της Εταιρείας Προστασίας Ανηλίκων του Υπουργείου Δικαιοσύνης,  ενώ είναι μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Επικοινωνιακού καί Μορφωτικού Ιδρύματος της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κρήτης και του Γενικού Φιλόπτωχου Ταμείου αυτής. Ως εκ της θέσεώς του Πρωτοσυγκέλλου και βάσει του Κατασταστικού Χάρτου της Εκκλησίας Κρήτης, διετέλεσε Γραμματέας του Δευτεροβαθμίου Επισκοπικού Δικαστηρίου της Εκκλησίας Κρήτης
Στις 10 Οκτωβρίου 2022, εξελέγη, από την Ιερά Επαρχιακή Σύνοδο της Εκκλησίας της Κρήτης, Επίσκοπος Κνωσού ως Βοηθός Επίσκοπος της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κρήτης. Χειροτονήθηκε Επίσκοπος στις 5 Νοεμβρίου 2022 στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Μηνά και έδωσε τη νενομισμένη διαβεβαίωσή του ενώπιον του Αρχιεπισκόπου Κρήτης Ευγενίου στις 24 Νοεμβρίου 2022.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες θεολόγοι
Επαρχία Σαριαγκάς
Η επαρχία Σαριαγκάς (Сарыағаш ауданы, Sarıağaş awdanı, سارىاعاش اۋدانى) είναι μια επαρχία στην περιφέρεια Νότιου Καζακστάν στο νότιο Καζακστάν. Το διοικητικό κέντρο της επαρχίας είναι το Σαριαγκάς. Πληθυσμός: 303,019 (εκτίμηση 2013) 272,693 (απογραφή 2009) 212,848 (απογραφή 1999).
Παραπομπές
Σαριαγκας Κατηγορία:Περιφέρεια Νότιου Καζακστάν
Ιωάννης Βουλπιώτης
Ο Ιωάννης Βουλπιώτης (1902 - 7 Σεπτεμβρίου 1999) ήταν Έλληνας επιχειρηματίας, στέλεχος της Siemens και συνεργάτης των Γερμανών κατά την περίοδο της Κατοχής. Στη σύγχρονη ιστορική έρευνα, ο Βουλπιώτης έχει αναφερθεί ως ένα πρόσωπο που συμπυκνώνει τους δεσμούς σύνδεσης ανάμεσα στην ολιγαρχία του πλούτου της εποχής του και τους δοσιλογικούς μηχανισμούς, καθώς και τη συνέχεια μεταξύ του καθεστώτος της 4ης Αυγούστου, της κατοχικής Ελληνικής Πολιτείας και του μεταπολεμικού-μετεμφυλιακού κρατικού μηχανισμού της Ελλάδας.
Βιογραφικά στοιχεία
Περάτωσε τις εγκύκλιες σπουδές του στο Α΄ Γυμνάσιο Αθηνών, όπου σύμφωνα με την κόρη του, Ιζαμπέλλα Παλάσκα, είχε καθηγητή τον Δημήτρη Γληνό. Μετά την αποφοίτησή του από το γυμνάσιο, ο Βουλπιώτης εγκαταστάθηκε στο Μόναχο, όπου σπούδασε ηλεκτρονική μηχανολογίας στο εκεί Πολυτεχνείο (Technische Universität München). Κατά την παραμονή του στη Γερμανία προσελήφθη ως στέλεχος του συγκροτήματος AEG - Siemens - Telefunken. Στη συνέχεια ανέλαβε το ερευνητικό τμήμα της Siemens, το οποίο και εκπροσώπησε σε διάφορες χώρες.
Ο Βουλπιώτης έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο στη διείσδυση του γερμανικού κεφαλαίου στην Ελλάδα. Το 1938 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα με τις ιδιότητες του εκπροσώπου της Siemens και της Telefunken και έδρασε προς την κατεύθυνση σύναψης συμβάσεων για μεγάλες προμήθειες από το Ελληνικό Δημόσιο. Στην Κατοχή ανέλαβε τη γενική διεύθυνση της νεοϊδρυθείσας Ανώνυμου Ελληνικής Ραδιοφωνικής Εταιρείας (ΑΕΡΕ, που υπήρξε ο προπομπός του ΕΙΡ και της ΕΡΤ), την οποία μετέτρεψε σε προπαγανδιστικό όργανο του Τρίτου Ράιχ. Υπήρξε ένας από τους βασικούς παράγοντες, μαζί με τον πρώην δικτάτορα Θεόδωρο Πάγκαλο και τον Στυλιανό Γονατά, που κινήθηκαν παρασκηνιακά για τη διεύρυνση των μηχανισμών καταστολής του ελληνικού δοσιλογικού κράτους και τη συγκρότηση των Ταγμάτων Ασφαλείας. Σε αυτό το πλαίσιο, η δράση του Βουλπιώτη συμπλέχτηκε το 1943 με την κρίση στην οργάνωση του ΕΔΕΣ στην Αθήνα και τη δημιουργία του λεγόμενου «προδοτικού» ΕΔΕΣ Αθηνών, ο οποίος αποκηρύχτηκε από το αρχηγό Ναπολέοντα Ζέρβα. Το επίσημο όργανο της Κεντρικής Επιτροπής του ΕΔΕΣ, η εφημερίδα Δημοκρατική Σημαία, κατήγγειλε τον Βουλπιώτη ως «σύνδεσμο των Γερμανών» με την «προδοτική Κυβέρνηση» του Ιωάννη Ράλλη. Ο ίδιος ο Ζέρβας, σε επιστολές του προς μέλη της οργάνωσης, έγραφε ότι ο Βουλπιώτης ήταν «καθαρά Γκεσταπίτης» και καλούσε να πάψει κάθε επαφή μαζί του και με την Κυβέρνηση του Ράλλη, «με τον Κατακτητήν και τους Προδότας».
Μετά την Απελευθέρωση ο Βουλπιώτης συνελήφθη και παραπέμφθηκε σε δίκη δυο φορές. Κατηγορήθηκε ως προπαγανδιστής του εχθρού και ότι με τη δράση του είχε παρασύρει μέλη αντιστασιακών οργανώσεων. Για πρώτη φορά δικάστηκε από το Ειδικό Δικαστήριο Δοσιλόγων το Νοέμβριο του 1947. Απαλλάχτηκε από τις κατηγορίες και του αποδόθηκαν πίσω τα περιουσιακά στοιχεία του, που είχαν στο μεταξύ κατασχεθεί. Για δεύτερη φορά δικάστηκε τον Φεβρουάριο του 1948, μετά από αναθεώρηση της δίκης που ζήτησε ο Ειδικός Επίτροπος του δικαστηρίου, χαρακτηρίζοντας την απαλλαγή «εσφαλμένη». Στη νέα δίκη, από την οποία απουσίαζαν πολλοί από τους μάρτυρες κατηγορίας, αν και ο Επίτροπος ζήτησε πάλι να ανακηρυχτεί ο Βουλπιώτης «ένοχος εθνικής αναξιότητος», αυτός απαλλάχτηκε λόγω αμφιβολιών.
Πέθανε στις 7 Σεπτεμβρίου 1999 στην Αθήνα. Τον Σεπτέμβριο του 1940 είχε νυμφευθεί τη Θεσσαλονικιά Έλεν Ευγενίδη.
Σκάνδαλο προμηθειών και φυλάκιση
Κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων με τη Siemens, ο Βουλπιώτης φέρεται να προχώρησε σε υπερβολικές απαιτήσεις, με αποτέλεσμα οι Κωνσταντίνος Γ. Καραμανλής (υπουργός δημοσίων έργων) και Κωνσταντίνος Παπακωνσταντίνου (υφυπουργός συγκοινωνιών) να αποχωρήσουν από αυτές. Μετά από αυτή την εξέλιξη, τον Αύγουστο του 1955, ο Βουλπιώτης απέστειλε επιστολή στον Παπάγο, με την οποία τον ενημέρωνε ότι ο Παπακωνσταντίνου του ζήτησε 100.000 δολάρια προκειμένου να υπογράψει τη σύμβαση. Ο Παπακωνσταντίνου αρνήθηκε την κατηγορία, υπέβαλε την παραίτησή του -η οποία δεν έγινε δεκτή- και κατέθεσε μήνυση εναντίον του Βουλπιώτη, ενώ ταυτόχρονα αποκάλυψε πως ο τελευταίος απαιτούσε να προσληφθεί ως τεχνικός σύμβουλος, με αμοιβή ένα εκατομμύριο δολάρια. Λίγες μέρες αργότερα, η Siemens έπαυσε τον Βουλπιώτη από τη θέση του εκπροσώπου της, δηλώνοντας άγνοια για τις ενέργειές του και αποστέλλοντας στελέχη της από τη Γερμανία στην Αθήνα, για τη συνέχιση των διαπραγματεύσεων.
Στη δίκη που ακολούθησε της κατάθεσης της μήνυσης του Παπακωνσταντίνου, ο Βουλπιώτης καταδικάστηκε για συκοφαντική δυσφήμιση σε ενάμιση χρόνο φυλάκιση. Το Εφετείο, στο οποίο προσέφυγε, επικύρωσε την καταδίκη, με αποτέλεσμα να οδηγηθεί στη φυλακή.
NGC 4733
Ο NGC 4733 είναι ελλειπτικός γαλαξίας ο οποίος απέχει περίπου 50,8 εκατομμύρια έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό Παρθένο. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Ουίλιαμ Χέρσελ (William Herschel) στις 15 Μαρτίου 1784 και ανήκει στο Σμήνος γαλαξιών της Παρθένου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελλειπτικοί γαλαξίες Κατηγορία:Παρθένος (αστερισμός) 4733 43516 07997
Διαστημική Υπηρεσία του Ηνωμένου Βασιλείου
Διεθνές διαστημικό κέντρο καινοτομίας
Στα πλαίσια των προγραμμάτων της υπηρεσίας θα δημιουργηθεί το Διεθνές Διαστημικό Κέντρο Καινοτομίας. Για το σκοπό αυτό θα δαπανηθούν 45 εκατομμύρια ευρώ, εκ των οποίων τα 27 εκατομμύρια θα διατεθούν από κεφάλαια της βρετανικής κυβέρνησης. Στο νέο αυτό κέντρο θα γίνει προσπάθεια κατανόησης των κλιματικών αλλαγών καθώς και μελέτη της ασφάλειας των διαστημικών συστημάτων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διαστημικές υπηρεσίες
Τοπική Επιτροπή Ε.Ο.Κ. Δωδεκανήσου
Η '''Τοπική Επιτροπή Ε.Ο.Κ. Δωδεκανήσου''' είναι υπεύθυνη για το άθλημα της καλαθοσφαίρισης στο νομό Δωδεκανήσου. Ιδρύθηκε το 1980, εδρεύει στην πόλη της Ρόδου και υπάγεται στην Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης.
Στην Τοπική Επιτροπή ΕΟΚ Δωδεκανήσου ανήκουν τα σωματεία καλαθοσφαίρισης που εδρεύουν στις νήσους Κάλυμνο, Κάρπαθο, Κω, Σύμη και Ρόδο.
Η ΤΕ ΕΟΚ Δωδεκανήσου διεξάγει τις διοργανώσεις που αφορούν τα όρια ευθύνης της.
Βαθμολογία Πρωταθλήματος ΤΕ ΕΟΚ Δωδεκανήσου:
Όμιλος Ρόδου
Όμιλος Νήσων
Γαλαξίας Σίφερτ
Οι γαλαξίες Σίφερτ αποτελούν ένα τύπο γαλαξιών (ως επί το πλείστον σπειροειδών ή ραβδωτών σπειροειδών γαλαξιών) που περιλαμβάνουν έναν εξαιρετικά λαμπρό μικρό πυρήνα, ο οποίος μπορεί μερικές φορές να ξεπερνά σε φωτεινότητα ολόκληρο τον περιβάλλοντα γαλαξία. Πρόκειται για έναν τύπο ενεργού γαλαξία που ονομάστηκε έτσι προς τιμή του Αμερικανού αστρονόμου Καρλ Σίφερτ (Carl Seyfert), ο οποίος μελέτησε τα αντικείμενα αυτά τη δεκαετία του 1940 περιγράφοντας για πρώτη φορά γαλαξίες αυτού του τύπου το 1943.
Οι γαλαξίες Σίφερτ χαρακτηρίζονται από έναν εξαιρετικά λαμπρό πυρήνα (ενεργό γαλαξιακό πυρήνα) και από φάσμα που παρουσιάζει πολύ λαμπρές ευρείες γραμμές εκπομπής υδρογόνου, ηλίου, αζώτου και οξυγόνου. Αυτές οι γραμμές εκπομπής παρουσιάζουν ισχυρή διεύρυνση Doppler που αντιστοιχεί σε ταχύτητες της τάξης των 500 έως 4000 km/s. Πιστεύεται ότι αυτές οι γραμμές προκαλούνται σε έναν δίσκο προσαύξησης που περιβάλλει μια μαύρη τρύπα μεγάλης μάζας. Αυτό επαληθεύεται από το γεγονός ότι οι λεπτές απαγορευμένες γραμμές δεν ποικίλλουν με τρόπο που μπορεί να ανιχνεύτει, κάτι που υποδηλώνει ότι η περιοχή εκπομπής είναι μεγάλη, σε αντίθεση με τις ευρείες γραμμές που μπορούν να ποικίλλουν για σχετικά σύντομα χρονικά διαστήματα. Οι γαλαξίες Σίφερτ παρουσιάζουν επίσης ισχυρές εκπομπές στον χώρο των ραδιοκυμάτων, της υπέρυθρης και υπεριώδους ακτινοβολίας και των ακτίνων Χ.
Ταξινόμηση των γαλαξιών Σίφερτ
Οι γαλαξίες Σίφερτ ταξινομούνται με βάση το σχετικό εύρος των γραμμών εκπομπής των φασμάτων τους και στην αρχική ταξινόμηση τους διαιρούνται σε δυο απλούς τύπους, στον τύπο 1 και στον τύπο 2: οι γαλαξίες Σίφερτ τύπου 1 (για παράδειγμα οι NGC 4051, NGC 5548 και NGC 6814) παρουσιάζουν ευρείες γραμμές εκπομπής υδρογόνου και λεπτές απαγορευμένες γραμμές βαρύτερων στοιχείων, ενώ οι γαλαξίες Σίφερτ τύπου 2 (για παράδειγμα οι Μεσιέ 77 και Mrk 3) παρουσιάζουν γραμμές εκπομπής υδρογόνου και απαγορευμένες γραμμές ίσου πλάτους, αλλά οι γραμμές υδρογόνου δεν είναι τόσο ευρείες όσο οι αντίστοιχες των γαλαξιών Σίφερτ τύπου 1. Σήμερα χρησιμοποιείται μια κλασματική ταξινόμηση που εξαρτάται από τη σχετική ένταση των λεπτών και ευρείων συνιστώσεων (για παράδειγμα, τύπος 1,5 ή τύπος 1,9). Έχει διατυπωθεί η υπόθεση ότι τόσο οι λεπτές γραμμές όσο και οι ευρείες γραμμές προέρχονται από τον δίσκο προσαύξησης αλλά για τους γαλαξίες Σίφερτ τύπου 2 πιστεύεται ότι οι ευρείες γραμμές αποκρύπτονται από τη σκόνη και/ή από την οπτική γωνία με την οποία παρατηρούμε το γαλαξία.
Λούπο Αλμπέρτο
Το Λούπο Αλμπέρτο (ιταλικά: Lupo Alberto) είναι σειρά ιταλικού βιβλίου κόμικ που δημιουτγήθηκε από τον Γκουίντο Σιλβέστρι το 1974.
Βιογραφία του χαρακτήρα
Ο βασικός χαρακτήρας, ο Λούπο Αλμπέρτο, είναι ένας μπλε λύκος, που προσπαθεί πάντα να κλέψει το κορίτσι του, τη Μάρθα. Αλλά ο Μωυσής (ένα τσοπανόσκυλο) κάνει τα πάντα για να τον αποτρέψει.
Ο Λούπο Αλμπέρτο εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο περιοδικό Corriere dei ragazzi τον Φεβρουάριο 1974 από τον Γκουίντο Σιλβέστρι. Ένα χρόνο αργότερα, ο Dardo κυκλοφόρησε το πρώτο τεύχος αφιερωμένο στο Λούπο Αλμπέρτο.
Σειρά κινουμένων σχεδίων Λούπο Αλμπέρτο
Από το 1997 έως το 2002 έγινε σειρά κινουμένων σχεδίων αυτού του χαρακτήρα. Η σειρά είχε δύο σεζόν: η πρώτη μεταξύ του 1997 και του 1998, η δεύτερη το 2002. Στην Ελλάδα από τη σειρά μεταδόθηκαν και οι δύο σεζόν.
Κατηγορία:Κωμικά κόμικς Κατηγορία:Ιταλικά κόμικς Κατηγορία:Φανταστικοί λύκοι
Μιχάλης Γκανάς
Ο Μιχάλης Γκανάς (1944) είναι Έλληνας ποιητής και στιχουργός.
Εργογραφία
Μεταφράσεις έργων του
Στα αλβανικά:
- Ganas, Mihalis. Shiu i zbathur: poezi. [tr.by]: Niko Kacalidha. Tiranë: Toena, 2008. 72p. ISBN 978-99943-1-424-9
- Ganas, Mihàlis. Ballade. [tr.by]: Michel Volkovitch. Paris: Desmos / Cahiers grecs, 1996. 78p. ISBN 2-911427-00-9
- Ganas, Michalis. Pierres noirs. [tr.by]: Michel Volkovitch. Paris: Cahiers grecs, 1995. 46p. ISBN 2-910965-04-X
Στα γερμανικά:
- Ganas, Michalis. Gläsernes Jannena. [tr.by]: Nelly Weber. Köln: Romiosini Verlag, 1995. 83p. ISBN 3-929889-03-X
- Ganas, Michalis. Stiefmutter Heimat: eine Erzählung und Gedichte. [tr.by]: Nelly Weber. Köln: Romiosini Verlag, 1985. 201p. ISBN 3-923728-23-9
Στα ιταλικά:
- Ganàs, Michalis. La Grecia, sai…. [tr.by]: Paola Maria Minucci. Roma: Donzelli, 2004. 203p. ISBN 88-7989-865-5
Έργα του συμπεριλαμβάνονται σε ανθολογίες στα αγγλικά, βουλγαρικά, γαλλικά, γερμανικά, γεωργιανά, ισπανικά, ιταλικά, κινεζικά, ουγγρικά, πολωνικά, ρουμανικά, τσέχικα και φινλανδικά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές Κατηγορία:Έλληνες στιχουργοί Κατηγορία:Βραβευμένοι με Κρατικά Βραβεία Λογοτεχνίας
Φαινομενολογία της Αντίληψης
Η Φαινομενολογία της Αντίληψης (1944) είναι το magnum opus του φιλοσόφου Μωρίς Μερλώ-Ποντύ (Maurice Merleau-Ponty), ενός από τους ιδρυτές της φαινομενολογίας. Ακολουθώντας πιστά το έργο του Έντμουντ Χούσερλ, ο σκοπός του Μερλώ-Ποντύ είναι η αποκάλυψη της φαινομενολογικής δομής της αντίληψης. Ασκεί ακόμη κριτική και στην καρτεσιανή και νοησιαρχική αντίληψη της γλώσσας, που καθιστά τις λέξεις απλές αναπαραστάσεις των νοητικών εννοιών ή των εξωτερικών αντικειμένων.
Κατηγορία:Φαινομενολογία Κατηγορία:Αντίληψη Κατηγορία:Βιβλία φιλοσοφίας
Heroes (άλμπουμ των Sabaton)
Heroes είναι ο τίτλος του έβδομου, επίσημου στούντιο άλμπουμ του σουηδικού χέβι μέταλ συγκροτήματος Sabaton, το οποίο κυκλοφόρησε στις 16 Μαΐου 2014 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Nuclear Blast Records".
Τα τραγούδια του δίσκου έχουν κοινό στιχουργικό περιεχόμενο και έχουν να κάνουν με διακεκριμένους πολεμιστές και στρατιωτικές μονάδες του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου.
Αυτό ήταν το πρώτο άλμπουμ του συγκροτήματος στο οποίο συμμετείχαν οι κιθαρίστες Κρις Ρόρλαντ και Θόμπε Ενγκλούντ, όπως και ο ντράμερ Χάνες Βαν Νταλ.
Το "Heroes" σκαρφάλωσε στην κορυφή των σουηδικών τσαρτ και το # 2 στη Φινλανδία, ενώ μπήκε στο Top-10 στη Γερμανία, την Τσεχία, την Πολωνία και την Ελβετία.
Τα μέλη των Sabaton
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "Heroes" είναι οι εξής:
Ο θείος Σίλας
Ο θείος Σίλας (αγγλικός τίτλος: Uncle Silas) είναι βικτωριανό γοτθικό μυθιστόρημα μυστηρίου - θρίλερ του 1864 του Ιρλανδού συγγραφέα Σέρινταν Λε Φάνιου.
Η πλοκή αναφέρεται στην ιστορία μιας κοπέλας που μετά τον θάνατο του πατέρα της πηγαίνει να ζήσει με τον κηδεμόνα θείο της, έναν άνθρωπο με σκανδαλώδες έως και δολοφονικό παρελθόν, ο οποίος χρησιμοποιεί βίαιες μεθόδους για να καρπωθεί την τεράστια κληρονομιά της.
Το μυθιστόρημα είναι γνωστό σαν ένα από τα πρώτα έργα που εισάγουν το «μυστήριο του κλειδωμένου δωματίου». Δεν έχει υπερφυσικά στοιχεία (παρά μερικά ανατριχιαστικά διφορούμενα σημεία), αλλά δείχνει έντονο ενδιαφέρον για τις αποκρυφιστικές θεωρίες, τις ονειρικές εμπειρίες και οράματα του Εμάνουελ Σβέντενμποργκ.
Η επιρροή του μυθιστορήματος είναι ορατή σε πολλά μεταγενέστερα γοτθικά μυθιστορήματα. Έχει διασκευασθεί για τον κινηματογράφο και την τηλεόραση.
Συγγραφή
Όπως πολλά μυθιστορήματα του Λε Φάνιου, Ο θείος Σίλας αναπτύχθηκε από το παλαιότερο διήγημα Ένα περιστατικό από τη μυστική ιστορία μιας Ιρλανδής κόμισσας (1839), το οποίο ο συγγραφέας δημοσίευσε επίσης ως Η δολοφονημένη εξαδέλφη στη συλλογή Ιστορίες φαντασμάτων και διηγήσεις μυστηρίου (1851). Ενώ η πλοκή του διηγήματος διαδραματίζεται στην Ιρλανδία, στο μυθιστόρημα η δράση έχει μεταφερθεί στο Ντέρμπισιρ για να έχει μεγαλύτερη επαφή με το αγγλικό κοινό, αν και παρά το αγγλικό του σκηνικό εντοπίζονται ιρλανδικά στοιχεία. Δημοσιεύθηκε αρχικά στο Περιοδικό του Πανεπιστημίου του Δουβλίνου το 1864 με τον τίτλο Μωντ Ρίθεν και Θείος Σίλας και εκδόθηκε τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους στο Λονδίνο.
Υπόθεση
Η ιστορία αρχίζει με την ηρωίδα και αφηγήτρια Μωντ Ρίθεν που σε ηλικία 17 ετών ζει απομονωμένα με τον πλούσιο, ζοφερό πατέρα της Όστον Ρίθεν στην έπαυλή τους στο Νολ. Η Μωντ γοητεύεται από το πορτρέτο ενός θείου που δεν είχε γνωρίσει ποτέ, τον Σίλα Ρίθεν. Ήταν το μαύρο πρόβατο της οικογένειας, παλιά διαβόητος χαρτοπαίκτης και γυναικοκατακτητής, που τώρα έχει αλλάξει ζωή. Το παρελθόν του κρύβει ένα σκοτεινό μυστήριο που η Μωντ καταφέρνει να αποσπάσει από τον πατέρα της και την κοσμική, εύθυμη ξαδέρφη της λαίδη Μόνικα Νόλις: ένας άντρας στον οποίο ο Σάιλας χρωστούσε ένα μεγάλο χρηματικό ποσό από χρέη στα χαρτιά είχε αυτοκτονήσει κάτω από ύποπτες συνθήκες στην έπαυλη του Σάιλας στο Μπάρτραμ-Χο, μέσα σε ένα φαινομενικά αδιαπέραστο κλειδωμένο δωμάτιο.
Στο πρώτο μέρος του μυθιστορήματος, ο πατέρας της Μωντ προσλαμβάνει μια Γαλλίδα γκουβερνάντα, τη μαντάμ Ρουζιέρ, ως συνοδό της. Αλλά η γυναίκα αποδεικνύεται σκοτεινό άτομο με ύποπτες επαφές με αγνώστους. Σε μια ενότητα που σπάει την αφήγηση σε πρώτο πρόσωπο ανακαλύπτουμε ότι η Γαλλίδα, με τη συνενοχή του γιου του θείου Σίλα, του Ντάντλι, έχει κακόβουλα σχέδια για την κοπέλα. Η γκουβερνάντα τελικά απολύεται όταν η Μωντ τη βρίσκει να ψάχνει το κλειδωμένο γραφείο του πατέρα της.
Παραδόξως, ο πατέρας της ρωτάει τη Μωντ αν είναι πρόθυμη να υποβληθεί σε κάποιο είδος «δοκιμασίας» για να αποκαταστήσει το όνομα του θείου της και της οικογένειας γενικότερα. Η Μωντ δέχεται αλλά λίγο μετά ο πατέρας της πεθαίνει και στη διαθήκη του εμπιστεύεται την κόρη του στον αδελφό του Σίλα ο οποίος γίνεται ο κηδεμόνας της μέχρι να ενηλικιωθεί. Αν η Μωντ πέθαινε ενώ ήταν ακόμη ανήλικη, η περιουσία της θα περνούσε στον θείο. Παρά τις προσπάθειες της λαίδης Μόνικα και του εκτελεστή της διαθήκης δρ. Μπράιελυ, που αντιλαμβάνονται τις επικίνδυνες συνέπειες για τη νεαρή κληρονόμο, η Μωντ αναγκάζεται να περάσει τα επόμενα τρεισήμισι χρόνια της ζωής της στο Μπάρτραμ-Χο.
Η ζωή στο σπίτι του θείου της είναι παράξενη αλλά όχι δυσάρεστη, παρά κάποια δυσοίωνα σημάδια από τους εχθρικούς υπηρέτες. Ο ίδιος ο Σίλας τρομάζει τη Μωντ αλλά είναι φαινομενικά ευγενικός μαζί της, σε αντίθεση με τη συμπεριφορά του στα παιδιά του, τον Ντάντλι και την αμόρφωτη και αγενή Μίλι. Οι άξεστοι τρόποι της Μίλι στην αρχή εκπλήσσουν τη Μωντ, αλλά τελικά γίνονται έμπιστες φίλες. Κατά τη διάρκεια της παραμονής της, η Μωντ δέχεται προσπάθειες από τον ξάδερφό της Ντάντλι να τη φλερτάρει, αλλά εκείνη τον απορρίπτει κάθε φορά. Ο θείος υπόκειται περιοδικά σε μυστηριώδεις κατατονικές κρίσεις, τις οποίες ο γιατρός του αποδίδει στην κατανάλωση οπίου.
Διάφορα δυσοίωνα γεγονότα αρχίζουν να συμβαίνουν και η ζωή στο κτήμα γίνεται όλο και πιο δύσκολη για τα δύο κορίτσια. Εν τω μεταξύ, η ερωτοτροπία του Ντάντλι καταλήγει σε πρόταση γάμου στη Μωντ. Όταν διαμαρτύρεται στον θείο της, ανακαλύπτει την παγίδα που της είχαν ετοιμάσει: ο θείος της προσπαθεί να την πείσει να δεχθεί. Ανακουφίζεται όταν ανακαλύπτεται ότι ο Ντάντλι είναι ήδη παντρεμένος και αφού τον αποκηρύσσει ο πατέρας του, αυτός και η γυναίκα του φεύγουν για την Αυστραλία. Όταν αυτό το σχέδιο αποτυγχάνει και η Μωντ κοντεύει να ενηλικιωθεί, ο Σίλας αποφασίζει να χρησιμοποιήσει πιο βίαιες μεθόδους για να αρπάξει την κληρονομιά του αδελφού του.
Ο Σίλας αποφασίζει ότι η Μίλι θα φοιτήσει σε ένα οικοτροφείο στη Γαλλία και τη διώχνει με την υπόσχεση ότι η Μωντ θα την ακολουθήσει σύντομα. Η Μωντ σοκαρισμένη ανακαλύπτει ότι η μαντάμ Ρουζιέρ βρίσκεται στο Μπάρτραμ-Χο στην υπηρεσία του θείου της και υποψιάζεται επίσης ότι ο Ντάντλι μπορεί να μην έχει φύγει. Παρά τις έντονες διαμαρτυρίες της Μωντ, η Ρουζιέρ αναλαμβάνει να τη συνοδεύσει στο οικοτροφείο στη Γαλλία. Αφού αποκοιμήθηκε κατά τη διάρκεια του ταξιδιού, η Μωντ ξυπνά και διαπιστώνει ότι έκανε στην πραγματικότητα ένα ταξίδι μετ' επιστροφής στο Λονδίνο και τώρα βρίσκεται φυλακισμένη σε ένα δωμάτιο της έπαυλης χωρίς παράθυρο, υπό την επίβλεψη της Ρουζιέρ, ενώ όλοι πιστεύουν ότι βρίσκεται στη Γαλλία.
Η Μωντ αρνείται να πιει οτιδήποτε της προσφέρουν. Το κρασί που προορίζεται γι' αυτήν, το πίνει η Ρουζιέρ και αποκοιμιέται αμέσως στο κρεβάτι της Μωντ. Αργότερα το ίδιο βράδυ, ο Ντάντλι σκαρφαλώνει και μπαίνει στο αμυδρά φωτισμένο δωμάτιο, το οποίο είναι το ίδιο όπου έγινε η παλιά υποτιθέμενη αυτοκτονία. Το παράθυρο που χρησιμοποιεί είναι τοποθετημένο σε κρυφούς μεντεσέδες και ανοίγει μόνο από έξω. Κρυμμένη, η Μωντ βλέπει τον Ντάντλι να δολοφονεί βάναυσα τη Ρουζιέρ στο μισοσκόταδο, πιστεύοντας ότι είναι η Μωντ. Ο Σίλας μπαίνει στο δωμάτιο και συγχρόνως η Μωντ ξεφεύγει απαρατήρητη. Με τη βοήθεια της κόρης ενός υπηρέτη, φεύγει γρήγορα με μια άμαξα για το κτήμα της θείας της λαίδης Νόλις και μακριά από τον Μπάρτραμ-Χο.
Ο θείος Σίλας βρίσκεται το πρωί νεκρός από υπερβολική δόση οπίου, ενώ ο Ντάντλι εξαφανίζεται και πιστεύουν ότι έφυγε για την Αυστραλία. Την εποχή της συγγραφής των περιστατικών της ιστορίας, η Μωντ είναι ευτυχισμένη και παντρεμένη με τον γοητευτικό νεαρό λόρδο Ίλμπερι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γοτθικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν ταινίες
Ελληνικό Μετρό
Η Ελληνικό Μετρό (Ελληνικό Μετρό Α.Ε.), τέως Αττικό Μετρό, είναι ελληνική ανώνυμη εταιρεία δημοσίου συμφέροντος 400 υπαλλήλων, η οποία ιδρύθηκε το 1991 και έχει ως έδρα την Αθήνα. Έχει την ευθύνη κατασκευής των γραμμών και των επεκτάσεων του μητροπολιτικού σιδηροδρόμου (μετρό) στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη. Ειδικεύεται στην σχεδίαση των δικτύων μέσων σταθερής τροχιάς, την μελέτη και την παράλληλη ενσωμάτωση αυτών στον λειτουργικό πολεοδομικό ιστό, την επίβλεψη της κατασκευής των κατάλληλων υποδομών, την προετοιμασία των λειτουργικών συστημάτων ώστε να μπορούν να συνεχίζεται απρόσκοπτα η λειτουργία των σιδηροδρομικών δικτύων από τις εταιρείες λειτουργίας των μέσων μαζικής μεταφοράς.
Η ίδρυση της εταιρείας αποτέλεσε πρότυπο για δημόσιες εταιρείες μελέτης, κατασκευής, επίβλεψης και διαχείρισης δημοσίων έργων που ιδρύθηκαν μεταγενέστερα, όπως η Εγνατία Οδός Α.Ε. το 1997 και η Δημόσια Επιχείρηση Ανέγερσης Νοσηλευτικών Μονάδων Α.Ε. (ΔΕΠΑΝΟΜ) όπως μετεβλήθη η νομική μορφή της το 1999.
Το Μάιο του 2023 μετονομάστηκε σε Ελληνικό Μετρό για να συμπεριλάβει και το μετρό Θεσσαλονίκης, λίγο πριν τα εγκαίνιά του.
Ιστορικό υπόβαθρο
Η Αττικό Μετρό ιδρύθηκε με νομοθετικό διάταγμα το 1991 (Ν. 1955/1991) επί Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. Στέφανου Μάνου και αποτελεί νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου με μορφή αvώvυμης εταιρείας και έχει ως μοναδικό μέτοχο της εταιρείας το Ελληνικό Δημόσιο. Από την ιδρυτική πράξη της εταιρείας, διαφαίνεται ότι το 49 % των μετοχών της εταιρείας μπορούν να μεταβιβαστούν ελεύθερα σε φυσικά ή νομικά πρόσωπα του ιδιωτικού τομέα και μπορούν να εισαχθoύv στο Χρηματιστήριο Αθηνών. Στην νομοθετική διάταξη υπάρχει πρόβλεψη συγχώνευσης με άλλον δημόσιο φορέα, αρκεί το ελληνικό δημόσιο να διατηρήσει την κυριότητα της εταιρείας και η έδρα της να βρίσκεται εντός της περιφέρειας Αττικής. Με την ψήφιση της νομοθετικής πράξης, η Αττικό Μετρό αναλαμβάνει την μελέτη, κατασκευή, λειτουργία και διαχείριση των μέσων σταθερής τροχιάς στους νομούς Αττικής και Θεσσαλονίκης, εκτός από το σιδηροδρομικό δίκτυο που ανήκει και διαχειρίζεται ο Οργανισμός Σιδηροδρόμων Ελλάδος, καθώς εγκρίνεται η υπογραφή της σύμβαση μεταξύ του Υπουργείου Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων και την ανάδοχο κοινοπραξία "Ολυμπιακό Μετρό". Το 1998, ιδρύθηκε η εταιρεία λειτουργίας του δικτύου του μετρό των Αθηνών Αττικό Μετρό Εταιρεία Λειτουργίας, που εποπτεύεται από την Αττικό Μετρό.
Τον Ιούνιο του 2011, η θυγατρική της εταιρείας Αττικό Μετρό Εταιρεία Λειτουργίας ενσωματώθηκε στις Σταθερές Συγκοινωνίες Α.Ε. (ΣΤΑΣΥ Α.Ε.), σχηματίζοντας έναν ενιαίο οργανισμό των μέσων σταθερής τροχιάς της πόλης της Αθήνας, που περιλαμβάνει την λειτουργία και την διαχείριση των δύο γραμμών της Αττικό Μετρό, της γραμμής των Ηλεκτρικών Σιδηρόδρομων Αθηνών - Πειραιώς (Η.Σ.Α.Π.) και του τροχιόδρομου (ΤΡΑΜ ΑΕ).
Από τον Μάρτιο του 2012, οι αρμοδιότητες της εταιρείας διευρύνθηκαν με την υλοποίηση αστικών παρεμβάσεων, που περιλαμβάνουν αναπλάσεις δημοσίων χώρων με πεζοδρομήσεις και κυκλοφοριακές ρυθμίσεις, καθώς και την ανάθεση εκπόνησης μελετών για λογαριασμό τρίτων μελετών συγκοινωνιακών έργων, οργάνωσης και διαχείρισης μεταφορών και συμμετοχή σε ερευνητικά προγράμματα με σκοπό την οικονομική αυτοτέλεια του οργανισμού.
Η Αττικό Μετρό προγραμματιζόταν να αναλάβει διαχειριστικό ρόλο στο σχεδιαζόμενη επέκταση του τροχιόδρομου της Αθήνας διαμέσου της οδού Πανεπιστημίου προς τα Πατήσια με την ταυτόχρονη πεζοδρόμηση της οδού, έργο που τελικά ματαιώθηκε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σιδηροδρομικές επιχειρήσεις στην Ελλάδα Κατηγορία:Μετρό Αθήνας Κατηγορία:Μετρό Θεσσαλονίκης
Μακάρες
Με το όνομα Μακάρες, ή Μάκαρες, ή Μακάριοι, φέρεται ένα σύμπλεγμα τριών ακατοίκητων βραχονησίδων που βρίσκονται περίπου 3,75 μίλια ανατολικότερα του Ακρωτηρίου Μουτσούνα, της ανατολικής ακτής της νήσου Νάξου, σχεδόν απέναντι από τον οικισμό Αζαλά.
Η βορειότερη νησίδα ονομάζεται Άγιος Νικόλαος (ή Άγιος Νικολός), πολύ πλησίον αυτής και νοτιοανατολικά είναι η νησίδα Πρασίνη. Ο μεταξύ τους δίαυλος έχει βάθος μόλις 1,5 μέτρα, (περίπου 1 οργιά). Ο διάπλους είναι επιτρεπτός μόνο για μικρά σκάφη και με ιδιαίτερη προσοχή.
Νοτιότερα των παραπάνω και σε απόσταση 2,5 σταδίων, (1/4 του μιλίου), από τη νησίδα Πρασίνη βρίσκεται η τρίτη βραχονησίδα του συμπλέγματος που ονομάζεται Στρογγύλη, ή Στρογγυλό. Το βάθος μεταξύ των παραπάνω νησίδων ποικίλει. Στο νότιο άκρο της νησίδας αυτής υφίσταται ύφαλος σε βάθος μόλις 6 πόδια (1,8 μέτρα) που καθιστά την προσέγγιση ή τον περίπλου στο σημείο αυτό λίαν επικίνδυνο.
Χέλμουτ Σμιτ
Ο Χέλμουτ Χάινριχ Βάλντεμαρ Σμιτ (Helmut Heinrich Waldemar Schmidt, 23 Δεκεμβρίου 1918 - 10 Νοεμβρίου 2015) ήταν Γερμανός πολιτικός του Σοσιαλδημοκρατικού κόμματος της Γερμανίας (SPD) που κατέλαβε υπουργικά αξιώματα ενώ διετέλεσε και καγκελάριος της Δυτικής Γερμανίας από το 1974 έως το 1982.
Τα πρώτα χρόνια
Ο Χέλμουτ Σμιτ, γιος δύο δασκάλων, γεννήθηκε στο Αμβούργο. Ο πατέρας του Χέλμουτ Σμιτ ήταν γιος ενός Εβραίου επιχειρηματία, αν και αυτό κρατήθηκε μυστικό στην οικογένεια. Αυτό επιβεβαιώθηκε δημόσια από τον Σμιτ το 1984.
Στις 27 Ιουνίου 1942 παντρεύτηκε την Χανελόρε «Λόκι» Γκλάσερ με την οποία απέκτησε δύο παιδιά: τον Χέλμουτ Βάλτερ (26 Ιουνίου 1944 - Φεβρουάριος 1945, πέθανε σε βρεφική ηλικία από μηνιγγίτιδα), και την Σουζάν (1947), η οποία εργάζεται στο Λονδίνο. Προς το τέλος του πολέμου, από τον Δεκέμβριο του 1944 και μετά, υπηρέτησε ως υπαξιωματικός πυροβολικού στο δυτικό μέτωπο. Συνελήφθη από τους Βρετανούς τον Απρίλιο του 1945 στο Λύνεμπουργκ και ήταν αιχμάλωτος πολέμου μέχρι τον Αύγουστο.
Μετά τον Β´ Παγκόσμιο Πόλεμο
Ολοκλήρωσε την εκπαίδευσή του στο Αμβούργο, μελετώντας τα οικονομικά και την πολιτική επιστήμη. Το 1949 έγινε μέλος του Σοσιαλδημοκρατικού κόμματος της Γερμανίας ενώ, νωρίτερα, στο διάστημα 1947-1948 ήταν ηγέτης της Sozialistische Deutsche Studentenbund (SDS), της οργάνωσης σπουδαστών της SPD. Εργάστηκε για την κυβέρνηση του κρατιδίου του Αμβούργου στο τμήμα οικονομικής πολιτικής. Αρχίζοντας το 1952 υπό τον Κάρλ Σίλερ (Karl Schiller), ήταν υπουργός Οικονομίας και Μεταφορών του Αμβούργου. Από το 1953 έως το 1962 εργάστηκε για το SPD στην Ομοσπονδιακή Βουλή.
Εκλέχτηκε στην Ομοσπονδιακή Βουλή το 1953 και το 1958 ένωσε το εθνικό συμβούλιο της SPD (Bundesvorstand) για την εκστρατεία ενάντια στα πυρηνικά όπλα και τον εξοπλισμό του γερμανικού στρατού με τέτοια όπλα. Το 1958 παραχώρησε την έδρα του στο κοινοβούλιο για να επικεντρωθεί στους στόχους του στο Αμβούργο. Από τις 27 Φεβρουαρίου 1958 μέχρι τις 29 Νοεμβρίου 1961 ήταν μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, το οποίο δεν εκλέχτηκε άμεσα αυτό το χρόνο. Το 1961 έγινε υπουργός Εσωτερικών του Αμβούργου. Το 1965 επανεκλέχθηκε στην Ομοσπονδιακή Βουλή και τον Οκτώβριο του 1969 έγινε υπουργός Άμυνας υπό τον Βίλλυ Μπραντ.
Ως Καγγελάριος
Ανέλαβε καγκελάριος της Δυτικής Γερμανίας στις 16 Μαΐου 1974 μετά την παραίτηση του Μπραντ. Δραστηριοποιήθηκε επίσης στη βελτίωση των σχέσεων με τη Γαλλία και τον τότε πρόεδρό της Βαλερί Ζισκάρ Ντ' Εσταίν. Το 1975 υπογράφτηκε στο Ελσίνκι η τελική πράξη, με την οποία δημιουργήθηκε η Διάσκεψη για την Ασφάλεια και τη Συνεργασίας στην Ευρώπη (γνωστή και ως ΔΑΣΕ), η οποία εξελίχθηκε στον ΟΑΣΕ. Παρέμεινε καγκελάριος μετά από τις εκλογές του 1976 σε κυβέρνηση συνασπισμού με το FDP.
Ήταν ο σημαντικότερος υποστηρικτής της ένταξης της Ελλάδος στην ΕΟΚ, η οποία πραγματοποιήθηκε τελικά το 1981. Τον συνέδεε στενή φιλία με τον Κωνσταντίνο Καραμανλή.
Τον Φεβρουάριο του 1982 κέρδισε ψήφο εμπιστοσύνης στο κοινοβούλιο, εντούτοις τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους τέσσερις υπουργοί της FDP απομακρύνθηκαν από τον συνασπισμό. Μετά από άκαρπες προσπάθειες να παραμείνει με μια κυβέρνηση μειοψηφίας (που αποτελούνταν μόνο από τα μέλη της SPD), αναγκάστηκε να παραιτηθεί όταν την 1η Οκτωβρίου, μετά από ψηφοφορία, δεν ανανεώθηκε η εμπιστοσύνη της Βουλής. Αποσύρθηκε από την Ομοσπονδιακή Βουλή το 1986 αλλά παρέμεινε πολιτικά ενεργός. Τον Δεκέμβριο του 1986 ήταν ένας από τους ιδρυτές της επιτροπής που υποστηρίζει την ΟΝΕ και τη δημιουργία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.
Πέθανε στις 10 Νοεμβρίου 2015 στο Αμβούργο της Γερμανίας.
Βιβλιογραφία στα Ελληνικά
Κατηγορία:Αμβούργο Κατηγορία:Γερμανοί πολιτικοί Κατηγορία:Καγκελάριοι της Γερμανίας Κατηγορία:Υπουργοί οικονομικών της Γερμανίας
The Sims 2
Το The Sims 2 είναι βιντεοπαιχνίδι προσομοίωσης ζωής που ανήκει στη σειρά The Sims. Δημιουργήθηκε από την Maxis και διανεμήθηκε από την Electronic Arts. Είναι η συνέχεια του πρώτου παιχνιδιού The Sims και το διαδέχτηκε το The Sims 3.
Κυκλοφόρησε στις 14 Σεπτεμβρίου του 2004 και σημείωσε κριτική και εμπορική επιτυχία, καθώς πούλησε τις πρώτες 10 μέρες 1 εκατομμύριο κομμάτια, ρεκόρ πωλήσεων για τότε. Μέχρι τις 26 Ιουλίου του 2007, το Sims 2 είχε πουλήσει περισσότερα από 13 εκατομμύρια κομμάτια παγκοσμίως και είχε ανακηρυχθεί το παιχνίδι με τις περισσότερες πωλήσεις για το 2004. Τον Απρίλιο του 2008, η ιστοσελίδα του Sims 2 γιόρτασε την πώληση των 100 εκατομμυρίων κομματιών της σειράς The Sims.
Τρόπος παιχνιδιού
Το Sims 2 ακολουθεί την πατέντα του προκατόχου του. Δηλαδή οι παίκτες έχουν τον έλεγχο των εικονικών τους ανθρώπων (Sims), οι οποίοι εκτελούν διάφορες δραστηριότητες και δημιουργούν σχέσεις όπως στην πραγματική ζωή. Το παιχνίδι, όπως και το πρώτο The Sims, δεν έχει κάποιο απώτερο τελικό σκοπό και έτσι το παιχνίδι μπορεί να διαρκέσει για πάντα. Το The Sims 2 έχει στόχους ζωής, επιθυμίες και φόβους, η ικανοποίηση των οποίων μπορεί να έχει θετικά ή και αρνητικά αποτελέσματα. Όλοι οι Sims μεγαλώνουν και μπορούν να ζήσουν πάνω από 100 εικονικές μέρες (Sims days), ανάλογα με το ποια φιλοδοξία (aspiration) έχουν και σε τι βαθμό θα την ικανοποιήσουν (παρ' όλα αυτά υπάρχουν κάποια αντικείμενα τα οποία μπορούν να επιμηκύνουν την διάρκεια ζωής των Sims ακόμη περισσότερο).
Χαρακτήρες
Οι χαρακτήρες του Sims 2 διαθέτουν προσωπικότητα, την οποία διαμορφώνει ο παίκτης με την προσθήκη ή αφαίρεση points (πόντων). Υπάρχουν πέντε γνωρίσματα που καθορίζουν την προσωπικότητα του κάθε χαρακτήρα: ατημέλητος ή τακτοποιημένος, ντροπαλός ή εξωστρεφής, οκνηρός ή ενεργός, σοβαρός ή εκδηλωτικός και κατσούφης ή εύθυμος. Αυτά τα γνωρίσματα καθορίζουν πόσο γρήγορα ένα Sim αποκτά δεξιότητες, πόσο συχνά χρειάζεται φροντίδα, τους τύπους αλληλεπιδράσεων στους οποίους ένα Sim θα συμμετάσχει αυτόνομα, και άλλα. Τα Sims επικοινωνούν σε μια γλώσσα, γνωστή ως "Simlish". Τα simlish είναι γλώσσα αποτελούμενη από διάφορες ασυναρτησίες, με το νόημα του λόγου να υπονοείται μόνο μέσω του τόνου της φωνής και άλλων σωματικών κινήσεων.
Στάδια ζωής
Οι Sims μπορούν να μεγαλώσουν μέσω έξι σταδίων ζωής: μωρό (baby), νήπιο (toddler), παιδί (child), έφηβος (teen), νεαρός ενήλικας (young adult) (το οποίο προστίθεται με το πρώτο πακέτο επέκτασης University), ενήλικας (adult) και ηλικιωμένος (elder). Οι Sims πεθαίνουν φυσιολογικά αφού ολοκληρώσουν ένα ορισμένο αριθμό ημερών στο τελευταίο στάδιο ζωής, ο οποίος εξαρτάται από το πόσο μεγάλο είναι το σκορ των φιλοδοξιών τους όταν έγιναν ηλικιωμένοι. Μπορούν όμως και να πεθάνουν από μη φυσιολογικά αίτια, μετά το στάδιο του νηπίου, ενώ τα παιδιά τα παίρνει η πρόνοια πριν οι ανάγκες τους ελαττωθούν πάρα πολύ. Τα διαφορετικά στάδια ζωής αντιπροσωπεύουν διαφορετικές προκλήσεις, όπως το ότι οι ηλικιωμένοι είναι πιο αργοί, τα παιδιά δεν μπορούν να μαγειρέψουν, ο έλεγχος των απρόβλεπτων νηπίων και η συνεχής φροντίδα που χρειάζονται τα μωρά. Επιπλέον δεν υπάρχει από την αρχή του παιχνιδιού η δυνατότητα να επιλέξεις το παιδί σου να είναι στο στάδιο του μωρού αλλά για να έχεις ένα παιδί στο στάδιο του μωρού θα πρέπει μία γυναίκα Sims να γεννήσει.
Ανάγκες
Η ζωή των sims κατευθύνεται από τις ανάγκες τους (needs). Οι sims έχουν μέχρι και οχτώ ανάγκες ανάλογα με την ηλικία τους, οι οποίες ποικίλουν από φυσικές ανάγκες, όπως η ανάγκη για ούρηση (Bladder), για φαγητό (Hunger), για καθαριότητα (Hygiene) και για ύπνο (Energy), μέχρι πιο περίπλοκες ανάγκες, όπως αυτές της κοινωνικοποίησης (Social), της διασκέδασης (Fun), της άνεσης (Comfort) και της διαβίωσης σε ένα ευχάριστο περισσότερο (Environment). Οι ανάγκες αυτές απεικονίζονται γραφικά με την βοήθεια των μπαρών αναγκών οι οποίες αλλάζουν χρώμα από πράσινο (επίπεδο ικανοποίησης) σε κόκκινο (επίπεδο απόγνωσης). Ένας sim με άδεια μπάρα ανάγκης θα απαιτεί ή θα επιμένει σε μία δράση η οποία θα ικανοποιήσει την εκάστοτε ανάγκη. Όταν ερικές μπάρες αναγκών είναι άδειες, μπορούν να προκαλέσουν και απρόβλεπτες αντιδράσεις, από λιποθυμία έως και θάνατο του sim. Η ικανοποίηση των αναγκών αυτών φαίνεται σε έναν γενικό μετρητή «διάθεσης», ο οποίος απεικονίζεται με ένα διαμάντι ονόματι plumbob, το οποίο αιωρείται πάνω από το κεφάλι του ενεργού sim. Οι μπάρες των αναγκών των μωρών (οι οποίες είναι οι social, hunger, bladder, hygiene και energy) δεν φαίνονται όπως των υπολοίπων sims, αλλά αντικατοπτρίζονται στη μικρογραφία του στον Επιλογέα Sim (Sim Chooser). Αυτή, ανάλογα με το χρώμα της (που μπορεί να είναι πράσινο, κίτρινο ή κόκκινο) δείχνει κατά πόσο είναι ικανοποιημένες οι ανάγκες του μωρού.
Γειτονιές
Το Sims 2 περιλαμβάνει στην αρχή τρεις γειτονιές: την Pleasantview, την Strangetown και την Veronaville. Είναι δυνατόν να προστεθούν και άλλες, με πακέτα επέκτασης (expansion packs). Η Pleasantview είναι η μόνη γειτονιά που υπάρχει και στο πρώτο Sims, όπου αναφερόταν και ως Sim Lane ή Old Town.
Χέρμαν Νόιμπαχερ
Ο Χέρμαν Νόιμπαχερ (γερμανικά: Hermann Neubacher, 1893 - 1960) ήταν Αυστριακός ναζιστής πολιτικός.
Στις 16 Οκτωβρίου 1942 ο Νόιμπάχερ ονομάστηκε Ειδικός Πληρεξούσιος του Ράιχ για τα οικονομικά και νομισματικά ζητήματα στην Ελλάδα.
The Sims 2
Πακέτα επέκτασης
Τα πακέτα επέκτασης (expansion packs) του Sims 2 παρέχουν στο παιχνίδι επιπρόσθετες λειτουργίες και αντικείμενα. Μέχρι το 2008, είχαν κυκλοφορήσει οκτώ πακέτα επέκτασης.
Χέρμαν Νόιμπαχερ
Ήταν πρώην δήμαρχος της Βιέννης και μέλος της «παλιάς φρουράς» των Αυστριακών Ναζί. Επίσης, ήταν ένας εκ των υποστηρικτών της προσάρτησης της Αυστρίας στο Γερμανικό Ράιχ (Anschluss).
Παραπομπές
Κατηγορία:Αυστριακοί Ναζιστές πολιτικοί Κατηγορία:Γερμανική κατοχή της Ελλάδας
The Sims 2
Πακέτα αντικειμένων
Εκτός από τα πακέτα επέκτασης, έχουν κυκλοφορήσει επίσης πακέτα αντικειμένων (Stuff packs) τα οποία παρέχουν εξοπλισμό για τη διακόσμηση του σπιτιού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:The Sims Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2004 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια προσομοίωσης ζωής Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια των Windows Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation 2 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation Portable Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Nintendo DS Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Xbox Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του GameCube Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Electronic Arts Κατηγορία:Νικητές Interactive Achievement Award Κατηγορία:Κωμικά βιντεοπαιχνίδια Κατηγορία:Συνέχειες βιντεοπαιχνιδιών
Αίγιο
thumb|260px|Άποψη του Αιγίου από τον [[Κορινθιακός κόλπος|Κορινθιακό Κόλπο, στο βάθος τα όρη Κολοκοτρώνης (αριστερά) και Κλωκός (δεξιά).]] εναλλ.=|μικρογραφία|260x260εσ|Το Αίγιο, τα [[Τριζόνια Φωκίδας|Τριζόνια και μέρος της Στερεάς Ελλάδας και του Κορινθιακού Κόλπου από την κορυφή του Κολοκοτρώνη.]] thumb|260px|Γκραβούρα του Αιγίου (Βοστίτσας) ([[17ος αιώνας).]] thumb|260px|Μερική άποψη του Αιγίου από την επαρχιακή οδό Αιγίου - [[Δάφνες Αχαΐας|Δαφνών, στο βάθος διακρίνονται τα βουνά της Στερεάς Ελλάδας.]] Το Αίγιο (αρχαία: Αἴγιον, λατινικά: Aegium, στο Μεσαίωνα: Βοστίτσα, Vostizza) είναι παράκτια πόλη της βόρειας Πελοποννήσου και αποτελεί τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Αχαΐας. Είναι η έδρα του Δήμου Αιγιαλείας ενώ παλαιότερα ήταν έδρα του πρώην Δήμου Αιγίου. Σύμφωνα με την Απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 20.422 κατοίκους. Λόγω της γεωγραφικής του θέσης είναι γνωστό ως το μπαλκόνι του Κορινθιακού.
Ο κάτοικος του Αιγίου στην κοινή νεοελληνική ονομάζεται Αιγιώτης (θηλ. Αιγιώτισσα) ενώ η αρχαία ονομασία του κατοίκου είναι Αιγιεύς (-έως). Οι κάτοικοι της ευρύτερης περιοχής, δηλαδή της Αιγιαλείας, ονομάζονται Αιγιαλείς.
Το Αίγιο αποτελεί τη χειμερινή έδρα της Ιεράς Μητροπόλεως Καλαβρύτων και Αιγιαλείας (ενώ η θερινή της είναι τα Καλάβρυτα).
Ονομασία
Η ονομασία του, κατά τον Στράβωνα, προήλθε από την ιερή αίγα, που έθρεψε τον Δία στη βρεφική του ηλικία, που φυλαγόταν για να προστατευθεί από την παιδοφάγο μανία του πατέρα του Κρόνου. Μια άλλη άποψη είναι πως παράγεται από το ομηρικό ρήμα «ἀΐσσω», που σημαίνει κινούμαι ορμητικά, επειδή η πόλη βρίσκεται δίπλα σε ορμητικά κινούμενη θάλασσα ή γιατί το έδαφός της είναι σεισμοπαθές.
Σύμφωνα με τον Γεώργιο Μιστριώτη, το Αίγιον που παράγεται από το «ἀΐσσω» (συνηρ. «ᾄσσω»), σημαίνει πόλις τῶν κυμάτων, λόγω του Κορινθιακού κόλπου που βρέχει με ορμή τα ακρογιάλια του: Κυρίως σημαίνει πόλιν κυμάτων, ὡς ὄντως εἶναι τὸ Αἴγιον (σχόλια σελ. 194, Ὁμήρου '''Ἰλιάς, Α΄ τόμος, β' ἔκδοσις, 1895). Πάντως είναι βέβαιο ότι και η αἴξ (=γίδα) με τη σειρά της παράγεται από το ρήμα ἀΐσσω επειδή τινάσσεται. Η ευρύτερη περιοχή της βορειοανατολικής Αχαΐας, εξάλλου, ονομάζεται Αιγιάλεια, από τη λέξη αἰγιαλός = γιαλός.''
Η μεσαιωνική ονομασία του Αιγίου, Βοστίτσα, πιο πιθανό είναι πως παράγεται από τη σλαβική λέξη «Βόστα» - «Βοστάν» και σημαίνει πόλη των Κήπων - Κηπούπολη, όπως πράγματι είναι το Αίγιο, με τα τόσα περιβόλια του, μέσα και έξω από την πόλη.