cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ανδρόνικος Ευφορβηνός
Βιογραφία
Ο Ευφορβηνός ακολούθησε στρατιωτική σταδιοδρομία, αλλά το μόνο αξίωμα που είναι γνωστό ότι κατείχε ήταν αυτό τού δούκα (περιφερειακού στρατιωτικού διοικητή) της Κιλικίας, το οποίο κατείχε το 1162-1163. Στην Κιλικία βρέθηκε αντιμέτωπος με τον τοπικό Αρμένιο άρχοντα, Θόρο Β΄, ο οποίος είχε στόχο να επαναβεβαιώσει την ανεξαρτησία της περιοχής από τη Βυζαντινή κυριαρχία. Μετά την εκστρατεία στην Κιλικία τού Αυτοκράτορα Μανουήλ Α΄ Κομνηνού (βασ. 1143–1180 ) το 1158, ο Θόρος Β΄ αναγνώρισε την επικυριαρχία τού Αυτοκράτορα. Ενώ οι Βυζαντινοί παγίωσαν τον έλεγχό τους στην πεδιάδα της Κιλικίας, ο Θόρος Β΄ παρέμενε ελεύθερος και είχε τον έλεγχο των δικών του στρατιωτικών δυνάμεων και το ορεινό εσωτερικό, ως ονομαστικός υποτελής τού Αυτοκράτορα. Το 1162 ο ετεροθαλής αδελφός του Θόρου, ο Στέφανος, βρέθηκε δολοφονημένος έξω από τα τείχη της Ταρσού, αφού τον προσκάλεσε ο Ευφορβηνός σε ένα συμπόσιο στην πόλη την προηγούμενη ημέρα. Παρόλο που ο Στέφανος ήταν αντίπαλος, αυτό παρείχε στον Θόρο Β΄ το κατάλληλο πρόσχημα για να επιτεθεί στις βυζαντινές κτήσεις στην περιοχή, αν και ο Ευφορβηνός αρνήθηκε σθεναρά οποιαδήποτε ανάμειξη στην πράξη. Ο Ευφορβηνός δεν μπόρεσε να σταματήσει τον Αρμένιο πρίγκιπα, ο οποίος κατέλαβε τα φρούρια Μάμιστρα, Αναζαρβό και Βακχά, και κατέσφαξε τις φρουρές τους. Προς το συμφέρον της ενότητας κατά των Μουσουλμάνων, ο βασιλιάς Αμαλρίκ Α΄ της Ιερουσαλήμ μεσολάβησε μεταξύ του Θόρου Β΄ και των Βυζαντινών, με αποτέλεσμα ο Ευφορβηνός να ανακληθεί και να αντικατασταθεί από τον Κωνσταντίνο Καλαμάνο.
Η μετέπειτα μοίρα του είναι άγνωστη.
Πηγές
Κατηγορία:Στρατηγοί του Μανουήλ Α΄ Κομνηνού Κατηγορία:Βυζαντινοί του 12ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί κυβερνήτες της Κιλικίας Κατηγορία:Βυζαντινοί δούκες
Λέστερ Σίτι
Η Λέστερ Σίτι (αγγλικά: Leicester City, ), επίσης γνωστή με το ψευδώνυμο «Foxes», είναι αγγλική επαγγελματική ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα το, ευρισκόμενο στο Λέστερ, King Power Stadium. Αγωνίζεται στην Πρέμιερ Λιγκ, έχοντας προβιβαστεί ως πρωταθλήτρια της Φούτμπολ Λιγκ Τσάμπιονσιπ την περίοδο 2013–14, σηματοδοτώντας την επιστροφή της στην κορυφαία τη τάξει κατηγορία του αγγλικού ποδοσφαίρου έπειτα από δεκαετή απουσία.
Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1884 ως «Λέστερ Φος» (Leicester Fosse), ενώ αγωνιζόταν σε έκταση κοντά στην Fosse Road. Μετακόμισε στην Φίλμπερτ Στριτ το 1891, προσχώρησε στη Φούτμπολ Λιγκ το 1894 και υιοθέτησε την ονομασία «Λέστερ Σίτι» το 1919. Μετακόμισε στο γειτονικό Ουόλκερς Στέιντιουμ το 2002, το οποίο μετονομάστηκε σε King Power Stadium έπειτα από αλλαγή στην ιδιοκτησία του συλλόγου το 2011.
Η κορυφαία κατάταξη στην ιστορία του συλλόγου ήταν η πρώτη θέση στην Πρέμιερ Λιγκ για την περίοδο 2015-16. Προηγουμένως, κορυφαία κατάταξή της ήταν η δεύτερη θέση στην κορυφαία τη τάξει κατηγορία του αγγλικού ποδοσφαίρου,για την περίοδο 1928–29. Ο σύλλογος έχει κατακτήσει συνολικά επτά τίτλους πρωταθλητή δεύτερης κατηγορίας (έξι τίτλους στην Σέκοντ Ντιβίζιον και έναν στην Τσάμπιονσιπ), καθώς και έναν τίτλο στην Λιγκ Ουάν.
Έχει, επίσης, κατακτήσει το Λιγκ Καπ τρεις φορές, το Κομιούνιτι Σίλντ δύο φορές (1971, 2021) και μία φορά το Κύπελλο Αγγλίας, ενώ έχει αναδειχτεί φιναλίστ του Κυπέλλου Αγγλίας συνολικά τέσσερις φορές, αριθμός που αποτελούσε ρεκόρ της διοργάνωσης για τον μεγαλύτερο αριθμό ηττών στον τελικό χωρίς κατάκτηση του τίτλου, πριν το κατακτήσει τελικά το 2021 στον 5ο τελικό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αγγλίας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1884 Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1884 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Αγγλίας
Ηλίας Λάζαρης
Ο Ηλίας Λάζαρης (1899-1962) ήταν δήμαρχος Πατρέων.
Γεννήθηκε στο Μιντιλόγλι και σπούδασε ιατρική στην Αθήνα. Συμπλήρωσε τις σπουδές του στο Μπορντό της Γαλλίας και εργάστηκε ως μαιευτήρας στην Πάτρα. Είχε δική του κλινική και, εκτός από την επιστημονική του γνώση, διακρίθηκε και για τα φεμινιστικά του αισθήματα. Διορίστηκε δήμαρχος το 1945, αλλά παρέμεινε μόνο για δύο μήνες.
Ήταν παντρεμένος με την Καλλιόπη Παπαγεωργίου και είχε 3 παιδιά. Απεβίωσε στην Πάτρα το 1962.
Βιβλιογραφία - Πηγές
Κατηγορία:Δήμαρχοι Πατρών
Τζων Στιούαρτ του Ντάρνλεϊ
Ο Τζων Στιούαρτ του Ντάρνλεϊ 1ος λόρδος του Ωμπινύ και κόμης του Εβρέ (περί το 1380 - 1429) επιφανής Σκωτσέζος ευγενής και στρατιωτικός στη διάρκεια του Εκατονταετούς πολέμου ήταν γιος του Αλεξάντερ Στιούαρτ του Ντάρνλεϊ και της Τζάνετ Κιθ. Ο Τζων Στιούαρτ ήταν μακρινός ξάδελφος των βασιλέων της Σκωτίας από τον Οίκο των Στιούαρτ, απόγονος του Τζων Στιούαρτ του Μπονκίλ δεύτερου γιου του Αλεξάντερ Στιούαρτ, 4ου Υψηλού Στιούαρτ της Αγγλίας.
Μάχες με τους Γάλλους
Κληρονόμησε τις εκτάσεις και τους τίτλους του πατέρα του (1404), στέφτηκε ιππότης (1418) και συμμετείχε στη Γαλλική εκστρατεία μαζί με τους κόμητες του Μπάκαν και του Ουίγκταουν, το 1420 έγινε Κοντόσταυλος του Μεγάλου στρατού της Σκωτίας. Ο Ντάρνλεϊ βρέθηκε στη μεγάλη νίκη των Σκωτσέζων στη μάχη του Μπωγκέ (1421) για τη βοήθεια που είχε προσφέρει του παραχωρήθηκαν οι ηγεμονίες του Κόνκρεσολτ (1421) και του Ωμπινύ (1422) από τον δελφίνο. Ο Ντάρνλεϊ ήταν παρόν και στην ήττα στο Κραβάρτ στην οποία αιχμαλωτίστηκε και έχασε το ένα μάτι. Την εποχή που ήταν αιχμάλωτος δεν συμμετείχε στη μάχη του Βερνέιγ που οι Γάλλο - Σκωτσέζικες δυνάμεις υπέστησαν συντριπτική ήττα. Τα λύτρα για την απελευθέρωση του πληρώθηκαν από τον δελφίνο Κάρολο, ο Ντάρνλεϊ στη συνέχεια μπήκε στην υπηρεσία των Γάλλων και ανέλαβε τη διοίκηση των Σκωτσέζικων δυνάμεων στη χώρα. Μετά από μια νίκη επί των Άγγλων στο Λε Μον-Σαιν-Μισέλ έγινε κόμης του Εβρέ και μπόρεσε να έχει τον κρίνο στα σύμβολα του.
Το 1428 επέστρεψε στη Σκωτία με τον Ρενώ ντε Σαρτρ, αρχιεπίσκοπο της Ρεμς για να συγκεντρώσει περισσότερα στρατεύματα και να τακτοποιήσει τον γάμο ανάμεσα στη Μαργαρίτα της Σκωτίας, Δελφίνη της Γαλλίας και τον γιο του Γάλλου δελφίνου Λουδοβίκο. Επέστρεψε στη Γαλλία (1429) και πήρε μέρος στην Πολιορκία της Ορλεάνης με 1000 άντρες, τέσσερις μέρες αργότερα διηύθυνε ένα Σκωτσέζικο τάγμα στη μάχη του Έρρινγκς που σκοτώθηκε. Ο Τζων Στιούαρτ του Ντάρνλεϊ τάφηκε στον Καθεδρικό ναό του Σαιντ Κρουά στην Ορλεάνη.
Οικογένεια
Ο Τζων Στιούαρτ του Ντάρνλεϊ παντρεύτηκε την Ελισάβετ, κόρη του Ντόντσαντ κόμη του Λέννοξ, συνόδευσε τον σύζυγο της στη Γαλλία πέθανε 10 μήνες μετά από αυτόν και τάφηκε μαζί του στην Ορλεάνη, με την Ελισάβετ απέκτησε :
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Στιούαρτ
Ντριμπλάρισμα
Σε διάφορα αθλήματα, το ντριμπλάρισμα αναφέρεται στους ελιγμούς με μία μπάλα γύρω από έναν αμυντικό μέσω σύντομων επιδέξιων κινήσεων. Ο σκοπός μιας τέτοιας δράσης είναι η προσπέραση ενός αμυντικού νόμιμα και η δημιουργία ευκαιριών για σκοράρισμα.
Ποδόσφαιρο
thumb|right|Ο [[Πελέ ντριμπλάρει τρεις Σουηδούς παίκτες στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1958.]]
Στο ποδόσφαιρο, η ντρίμπλα είναι μία από τις πιο δύσκολες δεξιότητες για τον έλεγχο της μπάλας και από τις πιο χρήσιμες κινήσεις στην επίθεση. Στο παιχνίδι, οι παίκτες προσπαθούν να προωθήσουν την μπάλα προς το τέρμα του αντιπάλου τους μέσω της ντρίμπλας (τρέξιμο με την μπάλα κοντά στα πόδια τους). thumb|left|Ο [[Ντιέγκο Μαραντόνα ντριμπλάρει τον Πίτερ Σίλτον στο «Γκολ του Αιώνα» στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1986.]]
Ο ικανότερος ντριμπλέρ της ιστορίας θεωρείται ο Βραζιλιάνος Γκαρίντσα, δύο φορές Παγκόσμιος πρωταθλητής με την Εθνική Βραζιλίας, στα Παγκόσμια Κύπελλα του 1958 και του 1962. Σύμφωνα με επίσημα καταγεγραμμένα στατιστικά, ο παίκτης με τις περισσότερες ντρίμπλες στην ιστορία του ποδοσφαίρου είναι ο Αργεντινός Λιονέλ Μέσι. Μεταξύ άλλων, κατέχει τα ρεκόρ για τις περισσότερες ντρίμπλες στην ιστορία του Παγκοσμίου Κυπέλλου (110), στην ιστορία της Ισπανικής Πριμέρα Ντιβιζιόν - Λα Λίγκα (1.797) , σε έναν αγώνα Πριμέρα Ντιβιζιόν (15) (2 φορές), καθώς και σε έναν τελικό Τσάμπιονς Λιγκ (10 επιτυχημένες ντρίμπλες, εναντίον της ιταλικής Γιουβέντους, το 2015).
Καλαθοσφαίριση
μικρογραφία|δεξιά|Ο [[Κόμπι Μπράιαντ ντριμπλάρει σε αγώνα του ΝΒΑ.]]
Στο καλαθοσφαίριση, ντρίμπλα είναι ο νόμιμος τρόπος προώθησης της μπάλας από έναν παίκτη, σε αντίθεση με (τα επίσης νόμιμα) την πάσα σε ένα άλλο παίκτη ή γύρισμα για το καλάθι. Εκτελείται με το χτύπημα της μπάλας στο πάτωμα συνεχώς με το ένα χέρι, ενώ περπατάει ή τρέχει στο παρκέ.
Η ντρίμπλα επιτρέπει πολύ πιο γρήγορη κίνηση και ως εκ τούτου περισσότερες ευκαιρίες για σκοράρισμα. Παρέχει επίσης την ευκαιρία στους παίκτες της αντίπαλης ομάδας να «κλέψουν» την μπάλα. Μόλις ένας παίκτης σταματήσει την ντρίμπλα και κρατάει την μπάλα, πρέπει να την περάσει είτε σε άλλο παίκτη ή να σουτάρει: αν ο παίκτης συνεχίζει να ντριμπλάρει, τότε ο διαιτητής διακόπτει το παιχνίδι για «μεταφορά της μπάλας», και δίνει την μπάλα πίσω στην άλλη ομάδα.
Διπλή ντρίμπλα καλείται όταν ένας παίκτης προσπαθεί να ντριμπλάρει με τα δύο χέρια ταυτόχρονα. Επίσης, όταν ξεκινάει την ντρίμπλα, στη συνέχεια την σταματάει και την ξαναξεκινάει. Σύμφωνα όμως με τους διεθνείς κανονισμούς του μπάσκετ, μόλις ένας παίκτης σταματήσει την ντρίμπλα και κρατάει την μπάλα, πρέπει να την περάσει είτε σε άλλο παίκτη (να την πασάρει) ή να σουτάρει : αν ο παίκτης ξαναρχίσει να ντριμπλάρει, τότε ο διαιτητής διακόπτει το παιχνίδι για «μεταφορά της μπάλας» και δίνει την μπάλα πίσω στην άλλη ομάδα. Παρομοίως και όταν ο παίκτης ντριμπλάρει με τα δύο χέρια ταυτόχρονα, πάλι η μπάλα δίνεται πίσω στην άλλη ομάδα.
Φόβος
Ο φόβος είναι ένα βασικό συναίσθημα του ανθρώπου που προκαλείται από τη συνειδητοποίηση ενός πραγματικού ή πλασματικού κινδύνου ή απειλής. Είναι ένας μηχανισμός προστατευτικού χαρακτήρα, μια φυσιολογική αμυντική αντίδραση του οργανισμού χωρίς να απαιτείται συνειδητή σκέψη. Ο φόβος πρέπει να διακρίνεται από τη σχετική συναισθηματική κατάσταση του άγχους το οποίο εκδηλώνεται ως εσωτερική ένταση και το οποίο συνήθως συμβαίνει χωρίς την ύπαρξη οποιασδήποτε εξωτερικής απειλής, απειλής μάλιστα που γίνεται αντιληπτή ως ανεξέλεγκτη ή αναπόφευκτη. Στην περίπτωση της συναισθηματικής κατάστασης του φόβου έχουμε να κάνουμε σχεδόν πάντα με μελλοντικά γεγονότα, με καταστάσεις ή συμπεριφορές τις οποίες μπορούμε να διαφύγουμε ή να αποφύγουμε. Ο φόβος θα μπορούσε επίσης να είναι μια στιγμιαία αντίδραση σε κάτι που συμβαίνει στο παρόν.
Όταν όμως ο φόβος συνεχίζει να υφίσταται, ενώ δεν υπάρχει πραγματικός κίνδυνος και σε καταστάσεις υπερβολικού στρες, τότε μετατρέπεται σε φοβία και γίνεται εμπόδιο στην φυσιολογική αντιμετώπιση της καθημερινότητας του ατόμου. Η φοβία είναι ένας επίμονος και παράλογος φόβος κάποιου συγκεκριμένου αντικειμένου ή κατάστασης, που έχει ως αποτέλεσμα την επιθυμία αποφυγής αυτού αντικειμένου που στην πραγματικότητα δεν αποτελεί σπουδαία πηγή κινδύνου.
Ο φόβος ως έκφραση
Η έκφραση του φόβου στο ανθρώπινο πρόσωπο περιλαμβάνει, τη διεύρυνση των ματιών, τα φρύδια συγκεντρώνονται, και τα χείλη τεντώνονται οριζόντια. Οι μύες που χρησιμοποιούνται για τη φυσική κίνηση βρίσκονται σε ένταση προκειμένου το θύμα να επιτεθεί ή να διαφύγει τον κίνδυνο, εμφανίζεται εφίδρωση λόγω αυξημένης ροής του αίματος που είναι αναγκαία για να μεταφέρει στο υπόλοιπο του σώματος, μαζί με οξυγόνο και θρεπτικές ουσίες, θερμότητα, ωθώντας στην εφίδρωση για να δροσίσει το σώμα. Ο φοβισμένος άνθρωπος σε πρώτη αντίδραση στέκεται σαν άγαλμα ακίνητος και έχει δύσπνοια, οι τρίχες στο δέρμα του σηκώνονται και υπάρχει περίπτωση να εμφανιστεί τρέμουλο στους μύες. Όταν ο κίνδυνος ή η απειλή είναι συγκλονιστική ή απότομη, μια κοινή αντίδραση είναι η κάλυψη (για να προστατευτούν) ευάλωτα τμήματα της ανατομίας, κυρίως στο πρόσωπο και το κεφάλι. Όταν το ερέθισμα που θα προκαλέσει τον φόβο συμβεί απροσδόκητα, το θύμα μπορεί ενδεχομένως να αντιδράσει πηδώντας ή παραμερίζοντας. Η καρδιακή πίεση του ατόμου αυξάνεται και οι κτύποι της καρδιάς επιταχύνονται και αυτό έχει ως αποτέλεσμα η αναπνοή να είναι βιαστική.
Είδη φόβου
Ο φόβος ποικίλλει, από ήπια προσοχή μέχρι τις ακραίες καταστάσεις φοβίας και την παράνοια. Ο φόβος σχετίζεται με μια σειρά πρόσθετων γνωστικών και συναισθηματικών καταστάσεων, που συμπεριλαμβάνουν την ανησυχία, το άγχος, τον τρόμο, την φρίκη, και τον πανικό. Σχετικά με την εμπειρία του φόβου μπορεί να μείνει πολύ καιρό μετά την έκθεση στον ασυνείδητο νου, όπου μπορεί να εκδηλωθεί ως εφιάλτες, ή, σε μια ακόμη πιο ισχυρή μορφή, ως νυχτερινός τρόμος. Ο φόβος μπορεί επίσης να βιωθεί μέσα από μια μεγαλύτερη ομάδα ή κοινωνικό σύνολο, και μπορεί να συνδυάζεται με την κοινωνική επιρροή και να γίνει μαζική υστερία. Ορισμένες παθολογικές καταστάσεις που σχετίζονται με τον φόβο (που ορίζεται από επίμονους και παράλογους φόβους) μπορούν να περιλαμβάνουν διάφορα είδη αγχώδους διαταραχής που είναι πολύ συχνές, όπως αγοραφοβία, κλειστοφοβία, κοινωνική φοβία, ακροφοβία, νοσοφοβία, ξενοφοβία, φόβος του θανάτου, πετοφοβία (φοβία των πτήσεων), φοβία συναισθημάτων, υποχονδρίαση, κρίση πανικού, διαταραχή πανικού αλλά και άλλες πιο σοβαρές ασθένειες όπως η ακραία φάση της διπολικής διαταραχής και ορισμένες μορφές σχιζοφρένειας.
Νευροβιολογία
Η ψυχοφυσιολογική αντίδραση του φόβου είναι αποτέλεσμα διέγερσης ενός αμυντικού συστήματος με το οποίο είναι προικισμένος ο άνθρωπος. Σήμερα γνωρίζουμε ότι η περιοχή του εγκεφάλου που είναι υπεύθυνη για την αντίδραση αυτή είναι μια περιοχή του εγκεφάλου που ονομάζεται αμυγδαλή, η οποία είναι μέρος του μεταιχμιακού συστήματος, το οποίο σχετίζεται με τα συναισθήματα και τη συμπεριφορά. Η αμυγδαλή δέχεται πληροφορίες από το θάλαμο (τον ενδιάμεσο σταθμό οπτικών κι ακουστικών οδών) και μάλιστα οι πληροφορίες φτάνουν στην αμυγδαλή νωρίτερα από ότι φτάνουν στο φλοιό. Έτσι η άμεση αυτή προβολή του θαλάμου μπορεί να διεκπεραιώνει σύντομα αρχέγονες συναισθηματικές αποκρίσεις, κάτι που είναι σημαντικό σε περίπτωση κινδύνου. Με άλλα λόγια εξηγεί το γιατί είμαστε ικανοί να αντιδράσουμε σχεδόν αστραπιαία στον κίνδυνο, προτού προλάβουμε να σκεφτούμε και να συνειδητοποιήσουμε τι συμβαίνει.
Επίσης ο θάλαμος προετοιμάζει την αμυγδαλή να δεχθεί προβολές από ανώτερα φλοιϊκά κέντρα, όπως είναι ο κοιλιακός έσω προμετωπιαίος φλοιός, που μεταφέρουν πιο πολύπλοκες πληροφορίες για τη γνωστική αντιπροσώπευση του συναισθήματος, ώστε να δημιουργηθεί συνειδητή συναισθηματική εμπειρία.
Ειδικά για το συναίσθημα του φόβου, η προβολή του θαλάμου στην αμυγδαλή είναι πολύ σημαντική και μάλιστα οι πληροφορίες που μεταβιβάζει φθάνουν σ’αυτήν ταχύτερα από τις αισθητικές πληροφορίες του φλοιού. Επομένως, η άμεση αυτή προβολή του θαλάμου επιτρέπει την ταχεία δραστηριοποίηση της αμυγδαλής σε αρχέγονα συναισθηματικά ερεθίσματα, ειδικά υπό το καθεστώς απειλής.
Σημειώσεις
Το ανθρώπινο είδος είναι «προγραμματισμένο» βιολογικά και ψυχολογικά να αντιδρά με φόβο στα ίδια ερεθίσματα, σε όλες τις ιστορικές περιόδους. Το αντικείμενο των φοβικών αντιδράσεων λοιπόν έχει άμεση σχέση με το ένστικτο επιβίωσης του ανθρώπου και τα χαρακτηριστικά εκείνα που αποτελούσαν πάντα ένδειξη απειλής για την επιβίωσή του όπως τα ύψη, τα ζώα που κινούνται και ελίσσονται γρήγορα, που εμφανίζονται ξαφνικά, που έχουν περίεργη όψη, το σκοτάδι, οι ανοικτοί και μη προφυλαγμένοι χώροι, η θέα του αίματος. Αντικείμενα ή καταστάσεις που δεν έχουν αυτά τα χαρακτηριστικά αλλά είναι πραγματικά επικίνδυνα στη σύγχρονη εποχή δύσκολα θέτουν το υπόβαθρο για την εκδήλωση φόβου ή μιας φοβίας. Πράγματι, ο άνθρωπος σήμερα δεν φαίνεται να έχει αναπτύξει φοβία για τα αυτοκίνητα, το κάπνισμα, το νέφος, τα όπλα, για τα κινητά τηλέφωνα, τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές.
Πηγές
Κατηγορία:Συναισθήματα
Γιούρι Σάβιτσεφ
Ο Γιούρι Σάβιτσεφ (αγγλικά: Yuri Nikolayevich Savichev; ρωσικά: Юрий Николаевич Савичев) είναι Ρώσος πρώην ποδοσφαιριστής γεννημένος στις 13 Φεβρουαρίου 1965 στη Μόσχα. Έχει αγωνιστεί στη θέση του επιθετικού στις ομάδες Τορπέντο Μόσχας, Ολυμπιακός, Σάαρμπρουκεν, Σεντ Πάουλι.
Καριέρα
Στην Τορπέντο Μόσχας αγωνίστηκε την περίοδο 1985-1990 σημειώνοντας 47 γκολ και είναι 8ος σκόρερ στην ιστορία του συλλόγου. Το 1990 ο Όλεγκ Μπλαχίν τον έφερε στον Ολυμπιακό μαζί με τον Προτάσωφ και το Λιτόφτσενκο και αποτέλεσαν μαζί την περίφημη τριάδα των <<μινγκ>>. Με τον Ολυμπιακό σκόραρε 17 γκολ τις σεζόν 1990-1991 και 1991-1992 σε 45 αγώνες.
Grigory Fedotov Club
Ανήκει στο Grigory Fedotov Club το οποίο είναι ανεπίσημος τίτλος τιμής για τους Ρώσους ή Σοβιετικούς που έχουν σκοράρει πάνω από 100 επίσημα γκολ στην καριέρα τους. Έχει σκοράρει 101 γκολ (2 με την Εθνική Ρωσίας, 7 στα Ευρωπαϊκά κύπελλα, 47 στο Ρωσικό πρωτάθλημα, 8 στο Ρωσικό κύπελλο και 37 με ομάδες του εξωτερικού).
Εθνική Ρωσίας
Συμμετείχε με την Εθνική ομάδα της Σοβιετικής Ένωσης στην Ολυμπιάδα της Σεούλ το 1988. Στον τελικό απέναντι στη Βραζιλία των Ρομάριο, Μπεμπέτο, Ταφαρέλ, ο Γιούρι Σάβιτσεφ που είχε μπει ως αλλαγή, σημείωσε στο 103ο λεπτό το γκολ της νίκης (2-1) για τη Σοβιετική Ένωση κερδίζοντας το χρυσό μετάλιο μπροστά σε 73,000 θεατές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σοβιετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ρώσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γερμανία Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τορπέντο Μόσχας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ζανκτ Πάουλι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές 1. ΦΚ Σααρμπρύκεν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής ΕΣΣΔ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1988
Διονυσοβούνι
Το Διονυσοβούνι είναι μικρό βουνό της Αττικής που βρίσκεται βόρεια της Πεντέλης με την οποία συνδέεται. Έχει υψόμετρο 651 μέτρα. Βρίσκεται ανάμεσα στους οικισμούς Διόνυσος, Ροδόπολη και Σταμάτα. Το Διονυσοβούνι καλυπτόταν από πυκνό πευκοδάσος μέχρι την καταστροφική πυρκαγιά του 2009, που έκαψε σχεδόν ολοσχερώς το βουνό. Πιο παλιά, την εποχή της Αρχαίας Αθήνας, το βουνό είχε πυκνό δάσος από βελανιδιές, καθώς και καρυδιές, το οποίο αντικαταστάθηκε σιγά-σιγά από την χαλέπιο πεύκη.
Στη νότια πλαγιά του βουνού βρίσκονται τα λατομεία Διονύσου.
Βλάστηση
Πιο παλιά, την εποχή της Αρχαίας Αθήνας, το βουνό είχε πυκνό δάσος από βελανιδιές, καθώς και καρυδιές, το οποίο αντικαταστάθηκε σιγά-σιγά από την χαλέπιο πεύκη από την υπερβολική υλοτομία για ναυπήγηση των αθηναϊκών πλοίων. Ακόμα φυτρώνουν κουτσουπιές, πουρνάρια και κουμαριές. Το Διονυσοβούνι καλυπτόταν από πυκνό πευκοδάσος μέχρι την καταστροφική πυρκαγιά του 2009, που έκαψε σχεδόν ολοσχερώς το βουνό. Η φωτιά του 2009 έκαψε τα μικρά πεύκα που είχαν φυτρώσει στο βουνό μετά τις φωτιές το 1996 και το 1998 με αποτέλεσμα να μην είναι πλέον δυνατή η φυσική αναδάσωση. Στο βουνό δεν έχει πραγματοποιηθεί καμία αναδάσωση. Έχει προταθεί η αναδάσωση να γίνει με βελανιδιές, το κυρίαρχο είδος που ευδοκιμούσε από παλιά στο βουνό και το όποιο είναι πιο ανθεκτικό στη φωτιά.
Στο βουνό δεν παρατηρούνται πολλές πηγές παρά μόνο στο βόρειο κομμάτι του βουνού (στην πλευρά της Ροδόπολης). Πιο παλιά υπήρχε μια μεγάλη λίμνη στην νοτιοανατολική πλευρά του βουνού, η οποία σήμερα είναι κατεστραμμένη από το λατομείο. Πίσω από το νέο νεκροταφείο Ροδοπόλεως παρατηρείται μια πεδιάδα με λεύκες με μια λίμνη κατά τους χειμερινούς μήνες.
Λατομεία
Στο βουνό λειτουργούν λατομεία μαρμάρου, καθώς το μάρμαρο στο βουνό έχει την ίδια σύσταση και υφή με το πεντελικό μάρμαρο. Τα λατομεία Διονύσου έχουν κατέστρεψει ολοσχερώς την νοτιοανατολική πλευρά του Διονυσοβουνίου, προκαλώντας ηχορρύπανση, εκπομπή αερίων και σκόνη από την κοπή των μαρμάρων.
Στα λατομεία τις 12 Ιουνίου 2015 έλαβε χώρα αγώνας του παγκόσμιου πρωταθλήματος ελεύθερου μότοκρος Red Bull X-Fighters.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
κατηγορία:βουνά της Αττικής
Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις
μικρογραφία|Τουρκικά θαλάσσια κομάντο
Οι Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις (ΤΕΔ, τουρκικά: Türk Silahlı Kuvvetleri, TSK) είναι οι στρατιωτικές δυνάμεις της Δημοκρατίας της Τουρκίας. Αποτελούνται από τον Στρατό, το Ναυτικό και την Αεροπορία. Η Χωροφυλακή και η Ακτοφυλακή, οι οποίες είναι αρμόδιες για την επιβολή του νόμου και τις στρατιωτικές λειτουργίες, ενεργούν ως συστατικά των εσωτερικών δυνάμεων ασφαλείας σε καιρό ειρήνης, και υπάγονται στο Υπουργείο Εσωτερικών. Εν καιρώ πολέμου, είναι εξαρτώμενες από το στρατό και το ναυτικό. Ο Πρόεδρος της Τουρκίας είναι ο επικεφαλής των ενόπλων δυνάμεων.
Οι Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις συλλογικά κατατάσσονται ως η δεύτερη μεγαλύτερη στατική στρατιωτική δύναμη του ΝΑΤΟ, μετά τις Ένοπλες Δυνάμεις των ΗΠΑ, με κατ' εκτίμηση 639.551 στελέχη το 2015, στρατιωτικό και παραστρατιωτικό προσωπικό. Η Τουρκία είναι ένα από τα πέντε κράτη-μέλη του ΝΑΤΟ, που αποτελούν μέρος της πολιτικής για την πυρηνική κατανομή της συμμαχίας, μαζί με το Βέλγιο, τη Γερμανία, την Ιταλία και την Ολλανδία. Συνολικά 90 πυρηνικές βόμβες Β61 φιλοξενούνται στην Αεροπορική Βάση Ιντζιρλίκ, 40 από τις οποίες έχουν διατεθεί για χρήση από την Τουρκική Πολεμική Αεροπορία σε περίπτωση πυρηνικής σύγκρουσης, αλλά η χρήση τους απαιτεί την έγκριση του ΝΑΤΟ.
Φοίνικας Πύλας (πετοσφαίριση ανδρών)
Ο Φοίνικας Πύλας είναι κυπριακή πετοσφαιρική ομάδα ανδρών με έδρα την Πύλα της επαρχίας Λάρνακα. Αποτελεί τμήμα του αθλητικού σωματείου Φοίνικα Πύλα. Ιδρύθηκε την 1η Απριλίου 1971. Συμμετέχει στη Β΄ κατηγορία Κύπρου. Χρώματα της ομάδας είναι το μπλε και το άσπρο. Έδρα της ομάδας είναι η Κλειστή Αίθουσα Πύλας.
Ιστορία
Η πετοσφαιρική ομάδα ανδρών δημιουργήθηκε το 1971. Το 1972 συμμετείχε στο πρώτο παγκύπριο πρωτάθλημα το οποίο διεξήχθη υπό την αιγίδα της Tοπικής Eπιτροπής Aθλοπαιδιών Kύπρου (ΤΕΑΚ). Από το 1973 έως το 1978 τη διεξαγωγή του πρωταθλήματος ανέλαβε η Ελληνικής Ομοσπονδίας Πετοσφαιρίσεως Κύπρου (ΕΟΠΕ Κύπρου), με το Φοίνικα να συμμετέχει στο πρωτάθλημα.
Το 1989 τερμάτισε στη δεύτερη θέση του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας και προβιβάστηκε στην Α΄ κατηγορία. Συμμετείχε στην ανώτατη κατηγορία μόνο μία περίοδο. Το 1995 κατέκτησε το πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας και προβιβάστηκε εκ νέου στην Α΄ κατηγορία.
Δεκαετία 2000-2009
Την περίοδο 2006-07 ο Φοίνικας τερμάτισε στην 4η θέση του πρωταθλήματος. Την επόμενη περίοδο στην έκτη και τελευταία θέση. Την περίοδο 2008-09 διεκδίκησε τον τίτλο του πρωταθλητή και την άνοδο στην Α΄ κατηγορία αντιμετωπίζοντας στον τελικό των play off την Αναγέννηση Δερύνειας. Η Αναγέννηση κέρδισε στη μονομαχία των δύο ομάδων και ο Φοίνικας περιορίστηκε στη 2η θέση.
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει την πορεία του Φοίνικα στις διοργανώσεις της ΚΟΠΕ (για όσες περιόδους εντοπίστηκαν στοιχεία).
Δεκαετία 2010-
Ακολούθησε η 6η και η 4η θέση της περιόδους 2009-10 και 2010-11. Τις περιόδους 2011-12 και 2012-13 πήρε άδεια από την ΚΟΠΕ για μη συμμετοχή στο πρωτάθλημα. Επανήλθε την περίοδο 2013-14 τερματίζοντας στην 4η θέση, θέση που κατέκτησε και την επόμενη περίοδο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πετοσφαιρικές ομάδες Κύπρου  Κατηγορία:Ιδρύσεις πετοσφαιρικών ομάδων το 1971
Β΄ κατηγορία καλαθοσφαίρισης ανδρών Κύπρου
Η Β' κατηγορία καλαθοσφαίρισης ανδρών Κύπρου διεξάγεται υπό την αιγίδα της Κυπριακής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (ΚΟΚ) από το 1988. Αποτελεί την δεύτερη σε επίπεδο κατηγορία στη καλαθοσφαίριση ανδρών στην Κύπρο. Πολυνίκεις ομάδες του θεσμού είναι η ΑΕΛ Λεμεσού και ο Διγενής Ακρίτας Μόρφου με 4 κατακτήσεις.
Δομή
Στο πρωτάθλημα συμμετέχουν 8 ομάδες οι οποίες στην κανονική περίοδο θα δώσουν διπλούς αγώνες μεταξύ τους. Με την ολοκλήρωση της κανονικής περιόδου, οι πρώτες 6 ομάδες συμμετέχουν στα πλέι-οφ. Η πρωταθλήτρια της διοργάνωσης ανεβαίνει στην Α' κατηγορία. Η ομάδα που θα τερματίσει τελευταία θα υποβιβαστεί στην Β2 κατηγορία. Η Εθνική Ενόπλων Κύπρου δεν μπορεί να υποβιβαστεί. Αν τερματίσει στην τελευταία θέση (8), τότε θα υποβιβαστεί η ομάδα που θα τερματίσει στην θέση 7.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ανδρων
830 Πετρουπολιτανή
Η Πετρουπολιτανή (Petropolitana) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,924. Ανακαλύφθηκε το 1916 από τον Ρώσο αστρονόμο Γκριγκόρι Νικολάεβιτς Νέουιμιν, που παρατηρούσε από το Σιμέις της Κριμαίας, και πήρε το όνομά της από την Αγία Πετρούπολη.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Πετρουπολιτανής εκτιμάται σε 41,22 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,238. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Πετρουπολιτανή γύρω από τον εαυτό της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πετρουπολιτανη
Γιώτα Φώτου
Βιογραφία
Η Φώτου γεννήθηκε στο Δροσάτο της Καρδίτσας το 1957. Σε ηλικία 6 ετών εγκαταστάθηκε με την οικογένειά της στη Λάρισα, όπου και μεγάλωσε. Αρχικά σπούδασε στην εκεί Παιδαγωγική Ακαδημία και στη συνέχεια εγκαταστάθηκε στη Θεσσαλονίκη όπου ολοκλήρωσε τις σπουδές της στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο. Εκεί έμεινε μέχρι το θάνατό της. Από τις Εκδόσεις Ψυχογιός κυκλοφορούν τα ακόλουθα βιβλία της:
καθώς και 6 μυθιστορήματά της για ενήλικες. Η Φώτου πέθανε τα ξημερώματα των Χριστουγέννων του 2019 σε ηλικία 62,5 ετών από καρκίνο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες μυθιστοριογράφοι
Ρατζσάχι (αποσαφήνιση)
Ο όρος Ρατζσάχι μπορεί να αναφέρεται σε:
Σέσι Αττικής
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αττικής
Αλληλεγγύη (Κύπρος)
Η Αλληλεγγύη είναι κυπριακό πολιτικό κόμμα. Ιδρύθηκε το 2015 και πρόεδρος του κόμματος είναι η Ελένη Θεοχάρους.
Ίδρυση
Η Αλληλεγγύη ιδρύθηκε από την ευρωβουλευτή Ελένη Θεοχάρους στις 15 Ιανουαρίου 2016. Σε συνδιάσκεψη τύπου στη Λευκωσία, η Θεοχάρους παρουσίασε την Ιδρυτική Διακήρυξη του κινήματος Αλληλεγγύη, ενώ ανακοινώθηκαν τα μέλη της προσωρινής Εκτελεστικής Γραμματείας και των Επιτροπών.
Στις 10 Μαρτίου 2016, η Ελένη Θεοχάρους εντάχθηκε και τυπικά στους Ευρωπαίους Συντηρητικούς και Μεταρρυθμιστές, μετά την αποχώρησή της από το Δημοκρατικό Συναγερμό και το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα.
2015-2018
Εν όψει των βουλευτικών εκλογών, ανακοινώθηκε η συγχώνευση του ΕΥΡΩ.ΚΟ. με την Αλληλεγγύη, υπό την Ελένη Θεοχάρους. Με αυτόν τον τρόπο, η Αλληλεγγύη απέκτησε κοινοβουλευτική εκπροσώπηση. Στις εκλογές, η Αλληλεγγύη εισήλθε στη νέα Βουλή, με ποσοστό της τάξης του 5,24%. Εξελέγησαν 3 βουλευτές, μεταξύ αυτών η Ελένη Θεοχάρους στη Λεμεσό και ο Δημήτρης Συλλούρης στη Λευκωσία. Το μεγαλύτερο ποσοστό (7,32%) σημειώθηκε στη Λεμεσό, εκλογική περιφέρεια της Ελένης Θεοχάρους.
Σε συνεδρίαση των οργάνων του κόμματος, αποφασίστηκε η Ελένη Θεοχάρους να διατηρήσει την έδρα της στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Την έδρα στη Λεμεσό κατέλαβε ο πρώτος επιλαχών, Γεώργιος Παπαδόπουλος.
Στις 2 Ιουνίου 2016 κατά την εναρκτήρια συνεδρίαση της Βουλής, Πρόεδρος της Βουλής εξελέγη ο βουλευτής Λευκωσίας, Δημήτρης Συλλούρης με 21 ψήφους, έχοντας στην τρίτη ψηφοφορία και την υποστήριξη του Δημοκρατικού Συναγερμού.
Το Μάρτιο του 2017 διεξήχθη στη Λευκωσία το 1ο Παγκύπριο Συνέδριο του Κινήματος Αλληλεγγύη. Κατά την έναρξη του Συνεδρίου, η Ελένη Θεοχάρους ανακηρύχθηκε Πρόεδρος του κινήματος, άνευ ανθυποψηφίου, ενώ εξελέγησαν ο αναπληρωτής πρόεδρος και οι τρείς αντιπρόεδροι του κινήματος.
Επαρχία Ταουραγκέ
Η Επαρχία Ταουραγκέ (λιθουανικά: Tauragės apskritis) είναι μια από τις 10 επαρχίες της Λιθουανίας. Έχει 131.481 κατοίκους.
Αλληλεγγύη (Κύπρος)
2018-σήμερα
Αναφορικά με τις προεδρικές εκλογές του 2018, η Αλληλεγγύη συμμετείχε στις διεργασίες μεταξύ των κομμάτων του «ενδιάμεσου χώρου» προκειμένου να εξευρεθεί λύση για κοινό υποψήφιο στις επερχόμενες εκλογές. Κατά τις συνομιλίες, παρατηρήθηκε ταύτιση απόψεων όσον αφορά το Κυπριακό άλλα και την οικονομική και κοινωνική πολιτική.
Εν τέλει, στην πενταμερή συνάντηση στις 24 Απριλίου 2017, προκρίθηκε η υποψηφιότητα του πρόεδρου του Δημοκρατικού Κόμματος, Νικόλα Παπαδόπουλου. Σε συνεδρίαση του Κεντρικού Συμβουλίου της Αλληλεγγύης, η Ελένη Θεοχάρους απέσυρε την υποψηφιότητά της, υπέρ του Νικόλα Παπαδόπουλου, το οποίο έγινε αποδεκτό με 102 ψήφους υπέρ. Η υποψηφιότητα Παπαδόπουλου υποστηρίχτηκε και από τα υπόλοιπα κόμματα του χώρου. Παρόλα αυτά, ο Νικόλας Παπαδόπουλος κατετάγη τρίτος μεταξύ εννέα υποψηφίων, με ποσοστό 25,74%. Για τον δεύτερο γύρο, η Αλληεγγύη αποφάσισε να μην παράσχει στήριξη σε κανέναν από τους δύο πρωτεύσαντες στον πρώτο γύρο.
Επαρχία Ταουραγκέ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επαρχίες της Λιθουανίας
Αλληλεγγύη (Κύπρος)
2018-σήμερα
Εν όψει των ευρωεκλογών του 2019, η πρόεδρος του κινήματος Αλληλεγγύη και ευρωβουλευτής Ελένη Θεοχάρους, σε συνάντηση που είχε με τον πρόεδρος του ΔΗ.ΚΟ. Νικόλαα Παπαδόπουλο συζήτησαν το θέμα της συνεργασίας των δύο κομμάτων στις ευρωεκλογές, με τη συμπερίληψη της Ελένης Θεοχάρους στο ψηφοδέλτιο του ΔΗ.ΚΟ.. Τελικά, το ΔΗ.ΚΟ. και η Αλληλεγγύη κατέληξαν σε συμφωνία, την οποία επικύρωσαν τα συλλογικά τους όργανα.
Πτέρυγα νεολαίας
μικρογραφία|150px|Νεολαία Αλληλεγγύης Η Νεολαία Αλληλεγγύης (ΝΕ.Α.) αποτελεί την οργάνωση των νέων του κινήματος Αλληλεγγύη.
Ιδρύθηκε και τυπικά κατά το Παγκύριο Συνέδριο Νεολαίας Αλληλλεγγύης στις 9 Ιουνίου 2017 και αποτελεί διάδοχο της Νεολαίας Ευρωπαϊκού Κόμματος (ΝΕ.Κ.), της νεολαιίστικης οργάνωσης του ΕΥΡΩ.ΚΟ..
Η οργάνωση εμφορείται από τις αρχές και τις αξίες του Κινήματος Αλληλεγγύη, όπως αυτές περιγράφονται στην Ιδρυτική Διακήρυξη του κινήματος.
Πρόεδρος Νεολαίας Αλληλεγγύης είναι ο Ανδρέας Τελεβάντος και Γραμματέας ο Κωνσταντίνος Κωνσταντίνου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κυπριακά πολιτικά κόμματα
Εθνική Εσουατίνι (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου του Εσουατίνι εκπροσωπεί το Εσουατίνι στο διεθνές ποδόσφαιρο. Τελεί υπό τον έλεγχο της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Εσουατίνι. Η ομάδα έχει το παρατσούκλι Sihlangu Semnikati (ασπίδα του Βασιλιά). Έδρα της ομάδας αποτελεί το Εθνικό Στάδιο Σομλόλο.
Ιστορία
Η καλύτερή της απόδοση σε ένα διεθνές τουρνουά ήταν όταν έφτασε στους ημιτελικούς του Κυπέλλου COSAFA. Στις 8 Ιουνίου 2008 επιτεύχθηκε η πρώτη νίκη της ομάδας σε Προκριματικά Παγκοσμίου Κυπέλλου, για πρώτη φορά μετά το 1992, νικώντας το φιναλίστ του 2006 με 2–1 στην έδρα της.
Στάδιο
Έδρα της εθνικής είναι το Στάδιο Βασιλιά Σομπούζα Β΄, χωρητικότητας 2.000 θεατών, που βρίσκεται στην πόλη Ενλανγκάνο.
Διακρίσεις παικτών
Ο Μλουνγκίσι Νγκουμπάνε έχει τις περισσότερες συμμετοχές, συγκεκριμένα 91 και ο Σιμπουσίσο Ντλαμινί είναι ο κορυφαίος, σε εθνικό επίπεδο, σκόρερ, με 26 τέρματα.
Βόλγας
350px|thumb|right|Άποψη του Βόλγα στην περιφέρεια του Νίζνι-Νόβγκοροντ.
Ο Βόλγας (Ρωσικά: Во́лга, προφορά ΔΦΑ [ˈvolɡə]) είναι ο μεγαλύτερος ποταμός της Ευρώπης τόσο σε μήκος όσο και σε παροχή νερού και λεκάνη απορροής. Διαρρέει την κεντρική Ρωσία και εκβάλλει στην Κασπία Θάλασσα, ενώ θεωρείται ο εθνικός ποταμός της Ρωσίας. Κατά την αρχαιότητα ονομάζονταν Ρας, Ρα ή Ρως και κατά τον μεσαίωνα οι Τάταροι τον ονόμαζαν Άτελ, Έτελ ή Ίτελ.
Έντεκα από τις είκοσι μεγαλύτερες πόλεις της Ρωσίας, ανάμεσά τους η πρωτεύουσα Μόσχα, βρίσκονται στη λεκάνη απορροής του Βόλγα.
Μερικοί από τους μεγαλύτερους υδατοταμιευτήρες του κόσμου βρίσκονται κατά μήκος του Βόλγα. Ο ποταμός έχει συμβολική σημασία στη Ρωσική κουλτούρα και συχνά αναφέρεται ως Волга-матушка, Βόλγκα-Ματούσκα (δηλ. Βόλγας-Μητέρα) στη Ρωσική λογοτεχνία και λαϊκή παράδοση.
Ονοματολογία
Το Ρωσικό υδρωνύμιο Βόλγκα (Волга) προέρχεται από το Παλαιοσλαβικό βόλγκα "υγρότητα, υγρασία", που επιβιώνει σε πολλές Σλαβικές γλώσσες, όπως στην Ουκρανική γλώσσα βολόχα (воло́га), στη Ρωσική βλάγκα (влага), στη Βουλγαρική βλάγκα (влага), στην Τσεχική vláha , στη Σερβοκροατική vlȁga και στη Σλοβενική vlaga.
Το Σλαβικό όνομα είναι μεταφραστικό δάνειο από το αρχαιότερο Σκυθικό Ρα "Βόλγκα", κατά κυριολεξία "υγρασία", που απαντάται επίσης στην Αβεστική γλώσσα Ράνχα "μυθικό ρεύμα" και στη Σογδιανή γλώσσα ρκ "φλέβα, αγγείο(αιμοφόρο)" (ραχάκα), στην Περσική ραγκ (φλέβα) και είναι συγγενές με το Σανσκριτικό ρασάχ "υγρό, χυμός, μυθικός ποταμός". Το Σκυθικό όνομα επιβιώνει στη σύγχρονη Μορντβινική γλώσσα (υποομάδα των Ουραλικών γλωσσών) Ραβ "Βόλγκα".
Μεταξύ των Ασιατών ο ποταμός ήταν γνωστός με το άλλο Τουρκικό του όνομα Σαν-σου (Κίτρινος ποταμός), αλλά οι Οϊράτ (η δυτικότερη ομάδα των Μογγόλων) χρησιμοποιούσαν επίσης τη δική τους ονομασία Ιλίλ μορόν. Σήμερα οι Μαρί, άλλη Ουραλική ομάδα, ονομάζουν τον ποταμό Γιούλ, που σημαίνει "δρόμος" στα Ταταρικά. Παλαιότερα ονόμαζαν τον ποταμό Βόλγκιντο, δάνειο από την Παλαιορωσική.
Περιγραφή
Ο Ποταμός Βόλγας είναι ο μεγαλύτερος σε μήκος ποταμός της Ευρώπης. Το μήκος του είναι 3.531 χλμ. Ανήκει στην κλειστή λεκάνη της Κασπίας Θάλασσας και είναι ο μεγαλύτερος ποταμός που διαρρέει κλειστή λεκάνη. Πηγάζοντας από τους Λόφους Βαλντάι, από υψόμετρο 225 μέτρων, βορειοδυτικά της Μόσχας και περίπου 320 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Αγίας Πετρούπολης, ο Βόλγας ρέει προς ανατολάς από τη Λίμνη Στερτς και τις πόλεις Τβερ, Ντουμπνά, Ριμπίνσκ, Γιαροσλάβλ, Νίζνι Νόβγκοροντ και Καζάν. Στο διάστημα αυτό ονομάζεται Άνω Βόλγας. Από το Καζάν στρέφεται προς νότο, προσπερνάει το Ουλιάνοφσκ, το Τολιάττι, τη Σαμάρα, το Σαράτοφ και το Βόλγκογκραντ (μέχρι εκεί ονομάζεται Μέσος Βόλγας) και από εκεί μέχρι τις εκβολές του στην Κασπία θάλασσα ονομάζεται Κάτω Βόλγας. Εκβάλλει στην Κασπία Θάλασσα κάτω από το Άστραχαν, όπου σχηματίζει μεγάλο δέλτα 28 μέτρα κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας. Στο πιο στρατηγικό του σημείο κάμπτεται προς το Ντον, εκεί όπου βρίσκεται και το Βόλγκογκραντ, πρώην Στάλιγκραντ.
Ο Βόλγας έχει πολλούς παραπόταμους, σημαντικότεροι οι Κάμα, Οκά, Βετλούγκα και Σούρα. Ο Βόλγας και οι παραπόταμοί του σχηματίζουν το ομώνυμο ποτάμιο σύστημα, από τα μεγαλύτερα στη Γη, που διαρρέι μια έκταση 1.350.000 τ.χ. στο πιο πυκνοκατοικημένο τμήμα της Ρωσίας. Το Δέλτα του Βόλγα έχει μήκος περίπου 160 χιλιομέτρων και περιλαμβάνει μέχρι και 500 κανάλια και μικρότερους ποταμούς. Η μεγαλύτερη ποτάμια εκβολή στην Ευρώπη, είναι το μόνο μέρος της Ρωσίας όπου βρίσκονται πελεκάνοι, Φλαμίνγκο και λωτοί. Ο Βόλγας παγώνει στο μεγαλύτερο μήκος του τρεις μήνες το χρόνο.
Ο Βόλγας αρδεύει το μεγαλύτερο μέρος της Δυτικής Ρωσίας. Οι πολλοί μεγάλοι του ταμιευτήρες παρέχουν άρδευση και υδροηλεκτρική ενέργεια. Το Κανάλι της Μόσχας, το Κανάλι Βόλγα-Ντον και ο Υδάτινος Δρόμος Βόλγα-Βαλτικής σχηματίζουν πλωτούς δρόμους που συνδέουν τη Μόσχα με τη Λευκή Θάλασσα, τη Βαλτική Θάλασσα, την Κασπία Θάλασσα, τη Θάλασσα του Αζόφ και τη Μαύρη Θάλασσα. Τα μεγαλύτερα λιμάνια του Βόλγα είναι του Βόλγκογκραντ, του Γιαροσλάβλ και του Καζάν. Τα υψηλά επίπεδα χημικής ρύπανσης έχουν επηρεάσει αρνητικά τον ποταμό και τους βιοτόπους του.
Η γόνιμη κοιλάδα του ποταμού παράγει μεγάλες ποσότητες σιταριού και έχει επίσης μεγάλο ορυκτό πλούτο. Μια σημαντική βιομηχανία πετρελαίου έχει κέντρο της την κοιλάδα του Βόλγα. Αλλοι φυσικοί πόροι είναι φυσικό αέριο, αλάτι και ποτάσα. Το Δέλτα του Βόλγα και η γειτονική Κασπία Θάλασσα διαθέτουν εξαιρετικούς ιχθυότοπους. Το Αστραχαν, στο δέλτα, είναι το κέντρο της βιομηχανίας χαβιαριού.
Ταμιευτήρες (από κατάντη στα ανάντη)
Στο Βόλγα κατά τη Σοβιετική εποχή κατασκευάσθηκαν οι παρακάτω μεγάλοι υδροηλεκτρικοί ταμιευτήρες :
Ανθρώπινη ιστορία
thumb|left|Πολλοί [[Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία|Ορθόδοξοι ναοί και μοναστήρια βρίσκονται στις όχθες του Βόλγα]] Τα κατάντη του Βόλγα, θεωρούμενα ευρέως λίκνο του Πρωτοϊνδοευρωπαϊκού πολιτισμού, εποικίστηκε από τους Ούννους και άλλα Τουρκικά φύλα την πρώτη χιλιετία μ.Χ., που αντικατέστησαν τους Σκύθες. Ο αρχαίος λόγιος Πτολεμαίος της Αλεξάνδρειας αναφέρει τον κάτω Βόλγα στη Γεωγραφία του (Βιβλίο 5, Κεφάλαιο 8, 2ος Χάρης της Ασίας). Τον ονομάζει Ρα, που ήταν το Σκυθικό όνομα του ποταμού. Ο Πτολεμαίος πίστευε ότι ο Ντον και ο Βόλγας μοιράζονταν τον ίδιο ανάντι κλάδο, που έρρεε από τα Υπερβόρεια Ορη.
Μεταγενέστερα η λεκάνη του ποταμού έπαιξε σημαντικό ρόλο στις μετακινήσεις των λαών από την Ασία στην Ευρώπη. Ενα ισχυρό κράτος, η Βουλγαρία του Βόλγα, άκμασε κάποτε εκεί όπου ο ποταμός Κάμα ενώνεται με το Βόλγα, ενώ η Χαζαρία έλεγχε τις χαμηλότερες περιοχές του ποταμού. Μερικές πόλεις του Βόλγα όπως το Ατίλ, το Σακσίν ή το Σαράι, ήταν από τις μεγαλύτερες στο μεσαιωνικό κόσμο. Ο ποταμός λειτουργούσε ως σημαντικός εμπορικός δρόμος, συνδέοντας τη Σκανδιναβία, τους Ρως και τη Βουλγαρία του Βόλγα με τη Χαζαρία και την Περσία.
thumb|250px|right|Πϊνακας του [[Ιλιά Ρέπιν|Ιλιά Γεφίμοβιτς Ρέπιν Συρόμενες φορτηγίδες στο Βόλγα]] Τους Χάζαρους αντικατέστησαν οι Κιπτσάκ, οι Κιμέκ (Τουρανικός λαός) και οι Μογγόλοι, που ίδρυσαν τη Χρυσή Ορδή στον κάτω ρου του Βόλγα. Αργότερα η αυτοκρατορία τους χωρίστηκε στο Χανάτο του Καζάν και σε εκείνο του Αστραχαν, που και τα δύο καταλήφθηκαν από τους Ρώσους κατά τους πολέμους Ρώσων-Καζάν του 16ου αιώνα. Τα βαθειά συναισθήματα του Ρωσικού λαού για τα ακούσματα του Βόλγα στην εθνική κουλτούρα και λογοτεχνία ξεκίνησαν με τη ''Διήγηση της Εκστρατείας του Ιγκόρ του 12ου αιώνα. Το Τραγούδι των Βαρκάρηδων του Βόλγα εόναι ένα από τα πολλά τραγούδια, τα αφιερωμένα στον εθνικό ποταμό της Ρωσίας.
Η κατασκευή των φραγμάτων την εποχή της Σοβιετικής Ενωσης συχνά επεβαλλε τη μετεγκατάσταση μεγάλου αριθμού ανθρώπων καθώς και την καταστροφή της πολιτιστικής τους κληρονομιάς. Για παράδειγμα η πόλη Μόλογκα κατακλύστηκε από τα νερά λόγω της κατασκευής του Ταμιευτήρα Ριμπίνσκ (της μεγαλύτερης τότε τεχνητής λίμνης του κόσμου). Η κατασκευή του Ταμιευτήρα Ούγκλιχ προκάλεσε την κάλυψη με νερό αρκετών μοναστηριών με κτίσματα χρονολογούμενα από το 15ο και το 16ο αιώνα. Σε τέτοιες περιπτώσεις η οικολογική και πολιτιστική βλάβη ξεπερνούσε κάθε οικονομικό όφελος.
Συγκρούσεις του 20ού αιώνα
Τα επομενα χρόνια η πόλη στη μεγάλη καμπή του Βόλγα, γνωστή σήμερα ως Βόλγκογκραντ, βίωσε τη Μάχη του Στάλινγκραντ, ίσως την πιο αιματηρή μάχη στην ανθρώπινη ιστορία, κατά την οποία οι Σοβιετικές και οι Γερμανικές δυνάμεις είχαν τελματωθεί σε μια αδιέξοδη μάχη για την πρόσβαση στον ποταμό. Ο Βόλγας ήταν (και ακόμη είναι) ζωτικός δρόμος μεταφοράς μεταξύ της κεντρικής Ρωσίας και της Κασπίας Θάλασσας, που παρέχει πρόσβαση στα κοιτάσματα πετρελαίου του Μπακού στο Αζερμπαϊτζάν. Ο Χίτλερ σχεδίαζε να χρησιμοποιήσει την πρόσβαση σε αυτά για περαιτέρω Γερμανικές επιχειρήσεις. Πέραν αυτού όποια πλευρά κατείχε και τις δύο πλευρές του ποταμού μπορούσε μέσω αυτού να μεταφέρει δυνάμεις για να καταστρέψει τις εχθρικές οχυρώσεις πέρα από τον ποταμό. Καταλαμβάνοντας τον ποταμό η Γερμανία του Χίτλερ θα μπορούσε να μεταφέρει εφόδια, όπλα και άνδρες στο βόρειο τμήμα της Ρωσίας. Συγχρόνως η Γερμανία θα μπορούσε να αποκλείσει οριστικά τη Σοβιετική Ενωση από αυτή την οδό μεταφοράς, εμποδίζοντας την πρόσβασή της σε πετρέλαιο και εφόδια μέσω του Περσικού Διαδρόμου. Για το λόγο αυτό έγιναν πολλές αμφίβιες στρατιωτικές επιχειρήσεις σε μια προσπάθεια να απομακρύνουν τον αντίπαλο από τις όχθες του ποταμού. Στις μάχες αυτές η Σοβιετική Ενωση ήταν κυρίως η επιτιθέμενη πλευρά, ενώ τα Γερμανικά στρατεύματα τηρούσαν πιο αμυντική στάση, αν και το μεγαλύτερο μέρος των επιχειρήσεων ήταν μάχες εκ του συστάδην, χωρίς σαφώς επιτιθέμενη ή αμυνόμενη πλευρά.
Εθνικές ομάδες
Ο πρώτος καταγεγραμμένος λαός στον ανω Βόλγα ήταν οι Μάρι και η δυτική εθνική ομάδα τους, ονόματι Μέρια. Τον 8ο και τον 9ο αιώνα άρχισε η Σλαβική εποίκηση από τους Ρως του Κιέβου. Οι Σλάβοι έφεραν στον άνω Βόλγα το Χριστιανισμό και τμήμα των ντόπιων πληθυσμών τον υιοθέτησε και σταδιακά έγιναν Ανατολικοί Σλάβοι. Το υπόλοιπο του λαού των Μαρί μετανάστευσε στη δυτική μακρινή ενδοχώρα. Με το πέρασμα αρκετών αιώνων οι Σλάβοι αφομοίωσαν τους αυτόχθονες Φιννικούς πληθυσμούς, όπως οι Μέρια και οι Μεσέρα.
Εκτός από τους Ούννους, τα πρώτα Τουρκικά φύλα έφτασαν τον 7ο αιώνα και αφομοίωσαν ορισμένους Φιννικούς και Ινδοευρωπαϊκούς πληθυσμούς στο μέσο και κάτω Βόλγα. Οι Χριστιανοί Τσουβάς και οι Μουσουλμάνοι Τάταροι είναι απόγονοι των πληθυσμών της μεσαιωνικής Βουλγαρίας του Βόλγα. Αλλη Τουρκική ομάδα, οι Νογκάις, κατοικούσαν παλιότερα στις στέπες του κάτω Βόλγα.
Η περιοχή του Βόλγα είναι πατρίδα μιας μικρής μειονοτικής ομάδας, των Γερμανών του Βόλγα. Η Αικατερίνη η Μεγάλη είχε εκδώσει το 1763 μια Διακήρυξη, προσκαλώντας όλους τους ξένους να έλθουν και να κατοικήσουν την περιοχή, προσφέροντάς τους πολλά κίνητρα. Και αυτό εν μέρει για να αναπτυχθεί η περιοχή αλλά επίσης και για να δημιουργηθεί μια ουδέτερη ζώνη μεταξύ των Ρώσων και των Μογγόλων στην Ανατολή. Λόγω των συνθηκών στα Γερμανικά εδάφη οι Γερμανοί ανταποκρίθηκαν στο μεγαλύτερο ποσοστό. Επί της Σοβιετικής Ενωσης μια λωρίδα της περιοχής μετατράπηκε στη Γερμανική Αυτόνομη Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία του Βόλγα. Αρκετοί από τους Γερμανούς εκτελέστηκαν ή διεσπάρησαν σε όλη τη Σοβιετική Ενωση πριν και μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Ναυσιπλοΐα
Ο Βόλγας, διαπλατυμένος για λόγους ναυσιπλοΐας με την κατασκευή τεράστιων φραγμάτων τα χρόνια της εκβιομηχάνισης του Ιωσήφ Στάλιν, έχει μεγάλη σημασία για την εσωτερική ναυσιπλοΐα και τις μεταφορές στη Ρωσία. Ολα τα φράγματα του ποταμού είναι εφοδιασμένα με δεξαμενές ανύψωσης της στάθμης του ώστε σκάφη σημαντικών διαστάσεων να μπορούν να ταξιδεύουν από την Κασπία Θάλασσα σχεδόν μέχρι το άνω άκρο του ποταμού. Η σύνδεση του Ποταμού Ντον με τη Μαύρη Θάλασσα είναι εφικτή με το Κανάλι Βόλγα-Ντον. Η σύνδεση με τις λίμνες του Βορρά (Λάντογκα και Ονέγκα, την Αγία Πετρούπολη και τη Βαλτική Θάλασσα είναι εφικτή με τον Υδατόδρομο Βόλγα-Βαλτικής και το εμπόριο με τη Μόσχα πραγματοποιείται με το ομώνυμο Κανάλι, που συνδέει τους ποταμούς Βόλγα και Μόσκοβα.
Οι υποδομές αυτές έχουν σχεδιασθεί για σκάφη σχετικά μεγάλης κλίμακας (διαστάσεις δεξαμενών 290 Χ 30 μέτρα στο Βόλγα, ελάχιστα μικρότερες σε μερικά από τα άλλα ποτάμια και κανάλια) και εκτείνονται σε πολλές χιλιάδες χιλιόμετρα. Πολλές πρώην κρατικές, τώρα κυρίως ιδιωτικοποιημένες, εταιρείες διαθέτουν επιβατηγά και φορτηγά σκάφη στον ποταμό. Η Βολγκοτάνκερ, με πάνω από 200 πετρελαιοφόρα, είναι μια από αυτές.
Τα τελευταία χρόνια της Σοβιετικής Ένωσης μέχρι και σήμερα τα σιτηρά και το πετρέλαιο συνιστούν τις μεγαλύτερες εξαγωγές εμπορευμάτων που διακινούνται στο Βόλγα. Μέχρι πρόσφατα η πρόσβαση στους Ρωσικούς υδάτινους δρόμους επιτρεπόταν σε ξένα πλοία σε πολύ περιορισμένη κλίμακα. Οι αυξανόμενες επαφές μεταξύ Ευρωπαϊκής Ένωσης και Ρωσίας έχουν οδηγήσει σε νέες πολιτικές όσον αφορά την πρόσβαση στους εσωτερικούς Ρωσικούς υδάτινους δρόμους. Εκτιμάται ότι σύντομα θα επιτρέπονται σκάφη άλλων κρατών στους Ρωσικούς ποταμούς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποταμοί της Ρωσίας
Κάννα (νησί)
Το Κάννα (αγγλικά: Canna) είναι νησί του Ηνωμένου Βασιλείου και συγκεκριμένα νησί του νησιωτικού συμπλέγματος των Εβρίδων. Έχει έκταση 11,3 τ.χλμ. και 12 κατοίκους (2011). Το νησί διοικητικά ανήκει στην περιφέρεια του Χάιλαντ. Επίσης, είναι το τρίτο μεγαλύτερο νησί από τα νησιά Σμολ μετά το Ραμ και το Εγκ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Καννα
1977
Η παρούσα σελίδα αφορά το έτος 1977 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
1951 – 2000
Επαρχία Μαριγιάμπολε
Η Επαρχία Μαριγιάμπολε (λιθουανικά: Marijampolės apskritis) είναι μια από τις επαρχίες της Λιθουανίας. Έχει 188.800 κατοίκους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επαρχίες της Λιθουανίας
831 Στάτειρα
Η Στάτειρα (Stateira) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,024. Ανακαλύφθηκε το 1916 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από το όνομα της συζύγου του βασιλιά της Περσίας Αρταξέρξη Β΄. Η Στάτειρα ανήκει στην Οικογένεια αστεροειδών της Χλωρίδος.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Στατείρας είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Στατειρα
Βαντούζ
Η Βαντούζ (γερμανικά: Vaduz), ορθή προφορά Φαντούτς, είναι η πρωτεύουσα του Πριγκιπάτου του Λίχτενσταϊν. Έχει πληθυσμό περίπου 5.000 κατοίκους. Βρίσκεται κοντά στον Ρήνο στα σύνορα του πριγκιπάτου με την Ελβετία. Αν και υπάρχουν αναφορές σε κείμενα του 12ου αιώνα για κάποια πόλη Φαρντούζ (Farduzes), πιθανότερο είναι ότι η πόλη ιδρύθηκε τον 13ο αιώνα γύρω από το κάστρο της (1322), το οποίο, όμως, καταστράφηκε το 1469 από τους Ελβετούς. Το κάστρο ανοικοδομήθηκε τον 16ο αιώνα και αποτελεί το ορόσημο της πόλης. Είναι η έδρα του βασιλεύοντος Πρίγκηπα και είναι ορατό από οποιοδήποτε σημείο της πόλης.
thumb|250px|left|Το κάστρο της Βαντούζ Η Βαντούζ είναι κτισμένη στο μέσον μιας γεωργικής περιοχής, τα σπουδαιότερα αγροτικά προϊόντα της οποίας είναι τα σιτηρά, τα οπωρικά και το κρασί. Έχει σημαντική τουριστική κίνηση, αν και είναι από τις ελάχιστες Ευρωπαϊκές πρωτεύουσες που δεν διαθέτουν ούτε αεροδρόμιο ούτε σιδηροδρομικό σταθμό (εξυπηρετείται σιδηροδρομικά από τον σταθμό της παρακείμενης πόλης Σαργκάν (Sargans). Στην πόλη υπάρχουν το Μουσείο Τέχνης του Λίχτενσταϊν (Kunstmuseum Liechtenstein), κτισμένο το 2000 από τους Ελβετούς αρχιτέκτονες Μόργκερ, Ντεγκέλο και Κερέτς καθώς, επίσης, το Εθνικό Μουσείο του Λίχτενσταϊν, ένα μουσείο γραμματοσήμων και ένα μουσείο σκι. Στην Βαντούζ εδρεύει και το Ίδρυμα Ωνάση.
Παραπομπές
* Κατηγορία:Πρωτεύουσες της Ευρώπης Κατηγορία:Πόλεις του Λίχτενσταϊν
Νηρίτης
Στην αρχαία ελληνική μυθολογία ο Νηρίτης ήταν γιος του Νηρέως και της Ωκεανίδας Δωρίδος, ήρωας διάφορων μύθων.
Μυθολογία
Ο Νηρίτης ήταν ωραιότατος νέος, τον οποίο ερωτεύθηκε η θεά Αφροδίτη. Αλλά όταν η θεά ανέβηκε από τη θάλασσα στον Όλυμπο, ο Νηρίτης αρνήθηκε να την ακολουθήσει, παρότι η Αφροδίτη τον εφοδίασε με φτερούγες. Τότε η θεά θύμωσε μαζί του και τον μεταμόρφωσε σε κοχύλι, το οποίο παρέμενε κολλημένο στα βράχια.
Μια άλλη εκδοχή λέει ότι ο Ποσειδώνας αγάπησε τον Νηρίτη και εκείνος με την σειρά του δέχτηκε τις προτάσεις του. Ο Ποσειδώνας τον έκανε ηνίοχό του και το αγόρι οδηγούσε το άρμα πολύ γρήγορα, κάτι που θαύμαζαν αρκετά θαλάσσια ζώα. Σύμφωνα όμως με άλλη παράδοση, ο Νηρίτης μεταμορφώθηκε σε κοχύλι από τον θεό Ήλιο, για λόγους άγνωστους στον Αιλιανό, που υποθέτει ότι ο Ήλιος με κάποιον τρόπο προσβλήθηκε. Μια άλλη εξήγησή του είναι ότι ζήλεψε την σχέση του με τον Ποσειδώνα και γι'αυτό τον μεταμόρφωσε σε κοχύλι.
Θεόδωρος Ζαφειρόπουλος
Γεννήθηκε στην Πάτρα και σπούδασε Νομική. Το 1921 ανέλαβε χρέη νομάρχη Αχαϊοήλιδος ενώ το 1947 διορίστηκε δήμαρχος Πατρέων έως τον Ιούλιο του 1949. Στην θέση παρέμεινε μέχρι τον Ιούλιο του 1949, οπότε και απολύθηκε ύστερα από κατηγορίες, οι οποίες δεν αποδείχτηκαν, περί παράνομου χρηματισμού φίλων του. Το 1951 και το 1954 έθεσε υποψηφιότητα για το αξίωμα του δημάρχου χωρίς όμως επιτυχία.
Απεβίωσε, ανύπαντρος και άτεκνος, στην Πάτρα το 1965.
Βιβλιογραφία - Πηγές
Κατηγορία:Δήμαρχοι Πατρών Κατηγορία:Νομάρχες Αχαΐας και Ήλιδος
Seven
Ο όρος Seven μπορεί να αναφέρεται:
Χρήστος Φακής
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Πάτρα αποπερατώνοντας τις εγκύκλιες σπουδές του στο Α' Γυμνάσιο Πατρών. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, όπου πήρε το πτυχίο του με άριστα και ιδιώτευσε ως δικηγόρος στην Πάτρα. Το 1914 εξελέγη για πρώτη φορά δημοτικός σύμβουλος Πατρών και στις επόμενες δημοτικές εκλογές έως το 1925. Το 1923 εξελέγη πληρεξούσιος Πατρών στην Δ΄ Εθνοσυνέλευση, ενώ το 1929 εξελέγη γερουσιαστής Αχαϊοήλιδος. Με την ιδιότητα αυτή, προέδρευσε της δίκης του δικτάτορα Θεοδώρου Πάγκαλου. Το 1945 διορίστηκε δήμαρχος Πατρέων, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1947.
Ως δικηγόρος ανέλαβε νομικός σύμβουλος σημαντικών επιχειρήσεων των Πατρών. Αρθρογραφούσε σε διάφορα νομικά περιοδικά. Την περίοδο 1936 με 1945, χρημάτισε πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Πατρών. Ασχολήθηκε με θέματα της ιστορίας, αρθρογραφώντας στο περιοδικό "Αχαϊκά".
Απεβίωσε τον Μάιο του 1954.
Βιβλιογραφία - Πηγές
Κατηγορία:Δήμαρχοι Πατρών Κατηγορία:Έλληνες Γερουσιαστές
Βόθωνας Αττικής
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αττικής