cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Εισβολή στην Ισλανδία
Εισβολή
Το 1918, μετά από μια μακρά περίοδο Δανικής κυριαρχίας, η Ισλανδία είχε γίνει ανεξάρτητο κράτος σε προσωπική ένωση με τη Δανία και με κοινό χειρισμό των εξωτερικών υποθέσεων. Το νεογέννητο Βασίλειο της Ισλανδίας διακήρυξε ότι είναι μια ουδέτερη χώρα χωρίς αμυντική δύναμη. Η συνθήκη της ένωσης, επέτρεπε να ξεκινήσει μια αναθεώρηση το 1941 και τη μονομερή καταγγελία, τρία χρόνια μετά, αν και δεν επιτευχθεί συμφωνία. Από το 1928, όλα τα Ισλανδικά πολιτικά κόμματα συμφωνούσαν ότι η συνθήκη ένωσης θα έπρεπε να τερματιστεί το συντομότερο δυνατόν. δεξιά|μικρογραφία|Για τον βασιλιά [[Χριστιανός Ι΄ της Δανίας|Χριστιανό Ι΄ έγραψε το Time ότι ήταν «λιγότερο δημοφιλής στην Ισλανδία από οποιοδήποτε άλλο μονάρχη της Δανίας που υπήρξε ποτέ». ]] Στις 9 Απριλίου 1940, οι Γερμανικές δυνάμεις εξαπέλυσαν την Επιχείρηση Weserübung, ταυτόχρονη εισβολή στη Νορβηγία και τη Δανία. Η Δανία υποτάχθηκε μέσα σε μια μέρα και καταλήφθηκε. Την ίδια ημέρα, η Βρετανική κυβέρνηση έστειλε ένα μήνυμα προς την Ισλανδική κυβέρνηση, δηλώνοντας ότι η Βρετανία ήταν διατεθειμένη να βοηθήσει την Ισλανδία να διατηρήσει την ανεξαρτησία της, αλλά θα απαιτούσε εγκαταστάσεις στην Ισλανδία για να το κάνει. Η Ισλανδία κλήθηκε να συμμετάσχει με τη Βρετανία στον πόλεμο «ως συμπολεμιστής και σύμμαχος». Η Ισλανδική κυβέρνηση απέρριψε την προσφορά. Την επόμενη μέρα, 10 Απριλίου, το κοινοβούλιο της Ισλανδίας, το Alþingi, διακήρυξε ότι ο Βασιλιάς της Δανίας Χριστιανός Ι' δεν ήταν ικανός να ασκήσει τα συνταγματικά του καθήκοντα και τα ανέθεσε στην κυβέρνηση της Ισλανδίας, μαζί με όλες τις άλλες αρμοδιότητες που προηγουμένως ασκούνταν από τη Δανία εξ ονόματος της Ισλανδίας. Στις 12 Απριλίου, με την Επιχείρηση Valentine, οι Βρετανοί κατέλαβαν τα Νησιά Φερόε. Μετά τη γερμανική εισβολή στη Δανία και τη Νορβηγία, η Βρετανική κυβέρνηση έγινε όλο και περισσότερο ανήσυχη ότι η Γερμανία σύντομα θα προσπαθήσει να εγκαταστήσει μια στρατιωτική παρουσία στην Ισλανδία. Θεώρησαν ότι αυτό θα αποτελούσε απαράδεκτη απειλή για το Βρετανικό έλεγχο του Βόρειου Ατλαντικού. Εξίσου σημαντικό, οι Βρετανοί ήταν πρόθυμοι να αποκτήσουν βάσεις στην Ισλανδία για τον εαυτό τους, για να ενισχύσουν τη Βόρεια Περιπολία.
Σχεδιασμός
Καθώς η στρατιωτική κατάσταση στη Νορβηγία επιδεινώθηκε, το Ναυαρχείο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η Βρετανία δεν μπορούσε πλέον να κάνει χωρίς βάσεις στην Ισλανδία. Στις 6 Μαΐου, ο Ουίνστον Τσόρτσιλ παρουσίασε το ζήτημα στο Πολεμικό Υπουργικό Συμβούλιο. Ο Τσόρτσιλ υποστήριξε ότι σε περίπτωση που αποπειρούνταν περαιτέρω διαπραγματεύσεις με την Ισλανδική κυβέρνηση, οι Γερμανοί μπορεί να το μάθαιναν και να δρούσαν πρώτοι. Μια ασφαλέστερη και πιο αποτελεσματική λύση ήταν να αποβιβάζονταν στρατεύματα απροειδοποίητα και να παρουσίαζαν στην Ισλανδική κυβέρνηση τετελεσμένα γεγονότα. Το Πολεμικό Υπουργικό Συμβούλιο ενέκρινε το σχέδιο.
Η αποστολή οργανώθηκε βιαστικά και στην τύχη. Μεγάλο μέρους του επιχειρησιακού σχεδιασμού διεξήχθη καθ ' οδόν. Η δύναμη ήταν εξοπλισμένη με λίγους χάρτες, οι περισσότεροι κακής ποιότητας, με έναν από αυτούς να έχει συνταχθεί από μνήμης. Κανείς στην αποστολή δεν μιλούσε άπταιστα την Ισλανδική γλώσσα.
Οι Βρετανοί προγραμμάτιζαν να αποβιβάσουν όλες τις δυνάμεις τους στο Ρέικιαβικ. Εκεί, θα αντιμετώπιζαν κάθε αντίσταση και θα νικούσαν τους ντόπιους Γερμανούς. Για να προφυλαχθούν από μια γερμανική αντεπίθεση από τη θάλασσα, θα εξασφάλιζαν το λιμάνι και θα έστελναν στρατεύματα από ξηράς στο κοντινό Χβαλφιόρδουρ. Οι Βρετανοί ανησυχούσαν ότι οι Γερμανοί θα έκαναν αεραπόβαση, όπως είχαν κάνει με μεγάλη επιτυχία στη Νορβηγική Εκστρατεία. Για την προστασία από αυτό, στρατεύματα θα πήγαιναν ανατολικά σε περιοχές προσγείωσης στο Σαντσκέιδ και το Καλνταδάρνες. Τέλος, στρατεύματα θα στέλνονταν από τη στεριά στο λιμάνι στο Άκουρεϊρι και το χώρο προσγειώσεων στο Melgerði στο βόρειο τμήμα της χώρας.
Η Ναυτική Υπηρεσία Πληροφοριών (NID) ανάμενε αντίσταση από τρεις πιθανές πηγές. Ντόπιους Γερμανούς, οι οποίοι πιστεύονταν ότι είχαν κάποια όπλα, θα μπορούσαν να αναμένονται να αντισταθούν ή ακόμα και να προσπαθήσουν κάποιου είδους πραξικόπημα. Επιπλέον, μια Γερμανική δύναμη εισβολής μπορεί να ήταν ήδη σε εξέλιξη ή να δρομολογηθεί αμέσως μετά τις Βρετανικές αποβάσεις. Το NID, επίσης, ανάμενε αντίσταση από την αστυνομία του Ρέικιαβικ της αστυνομίας, που αποτελούνταν από περίπου 60 ένοπλους άνδρες. Αν κατά τύχη κάποιο Δανικό περιπολικό σκάφος ήταν παρόν στο Ρέικιαβικ, οι Δανοί ναυτικοί θα βοηθούσαν τους υπερασπιστές. Αυτή η ανησυχία ήταν περιττή, καθώς τα μόνα Δανικά πολεμικά πλοία στο εξωτερικό ήταν στη Γροιλανδία.
Δύναμη Στέρτζες
Στις 3 Μαΐου του 1940, το 2ο Τάγμα Βασιλικών Πεζοναυτών στο Μπίσλεϊ, στο Σάρρεϊ έλαβε διαταγές από το Λονδίνο να είναι έτοιμο να κινηθεί με προειδοποίηση δύο ωρών για άγνωστο προορισμό. Το τάγμα είχε ενεργοποιηθεί το μήνα πριν. Αν και υπήρχε ένας πυρήνας αξιωματικών από την ενεργό υπηρεσία, οι στρατιώτες ήταν νεοσύλλεκτοι και εν μέρει μόνο εκπαιδευμένοι. Υπήρχε έλλειψη όπλων, τα οποία αποτελούνταν μόνο από τουφέκια, πιστόλια, και ξιφολόγχες, ενώ το 50 πεζοναύτες μόλις είχε πάρει τα τουφέκια τους και δεν είχαν καν την ευκαιρία να πυροβολήσουν. Στις 4 Μαΐου, το τάγμα έλαβε κάποιο μέτριο πρόσθετο εξοπλισμό με τη μορφή ελαφρών πολυβόλων Μπρεν, αντιαρματικών όπλων, και όλμων 2 ιντσών. Χωρίς χρόνο για χάσιμο, η ρύθμιση των όπλων και αρχική εξοικείωση με βολές θα έπρεπε να διεξαχθεί στη θάλασσα.
Τα όπλα υποστήριξης που δόθηκαν στη δύναμη αποτελούνταν από δύο ορεινά οβιδοβόλα 3.7 ιντσών, τέσσερα ναυτικά πυροβόλα QF 2 λιβρών, και τα δύο πυροβόλα παράκτιας άμυνας 4 ιντσών. Τα όπλα ήταν επανδρωμένα με στρατιώτες από τμήματα πυροβολικού του Ναυτικού και τους πεζοναύτες, κανείς εκ των οποίων δεν είχε πυροβολήσει με αυτά. Δεν είχαν προβολείς, εξοπλισμό επικοινωνίας, και κατευθυντές βολής.
Στον συνταγματάρχη Ρόμπερτ Στέρτζες είχε ανατεθεί να διοικήσει το σώμα. Ηλικίας 49, ήταν αναμφισβήτητα θεωρούνταν βετεράνος του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, πολέμησε στη Μάχη της Καλλίπολης και τη Μάχη της Γιουτλάνδης. Συνοδευόταν από ένα μικρό απόσπασμα πληροφοριών, υπό τον Ταγματάρχης Χάφρεϊ Κουίλ και μια διπλωματική αποστολή, με επικεφαλής τον Τσαρλς Χάουαρντ Σμιθ. Εκτός από αυτούς, η δύναμη εισβολής αποτελούνταν από 746 στρατιώτες.
Ταξίδι προς την Ισλανδία
δεξιά|μικρογραφία|HMS Berwick ήταν το σκάφος διοίκησης της επιχείρησης. Στις 6 Μαΐου, η Δύναμη Στέρτζες επιβιβάστηκε σε τρένα για το Γκρίνοκ στο Κλάιντ. Προκειμένου να αποφευχθεί να τραβήξει προσοχή, η δύναμη χωρίστηκε σε δύο διαφορετικά τρένα για το ταξίδι, αλλά λόγω των καθυστερήσεων στις μετακινήσεις με το σιδηρόδρομο, τα στρατεύματα έφτασαν στο σιδηροδρομικό σταθμό του Γκρίνοκ περίπου την ίδια ώρα, χάνοντας τον επιθυμητό μικρό βαθμό ανωνυμίας. Επιπλέον, η ασφάλεια είχε παραβιαστεί από ένα ακρυπτογράφητο μήνυμα και μέχρι τη στιγμή που τα στρατεύματα έφτασαν στο Γκρίνοκ, όλοι γνώριζαν ότι ο προορισμός τους ήταν η Ισλανδία.
Το πρωί της 7ης Μαΐου, η δύναμη κατευθύνθηκε προς το λιμάνι του Γκρίνοκ, όπου βρήκε τα καταδρομικά Berwick και Glaskow, με σκοπό να τους πάρουν στην Ισλανδία. Η επιβίβαση ξεκίνησε, αλλά ήταν γεμάτη με προβλήματα και καθυστερήσεις. Η αναχώρηση καθυστέρησε μέχρι τις 8 Μαΐου, και ακόμα και τότε ένα μεγάλο ποσό του εξοπλισμού και των προμηθειών έπρεπε να μείνει στις αποβάθρες.
Στις 04:00 στις 8 Μαΐου, τα καταδρομικά αναχώρησαν για την Ισλανδία. Συνοδεύονταν από αντιυποβρυχιακή συνοδεία που αποτελούνταν από τα αντιτορπιλικά Fearless και Fortune. Τα καταδρομικά δεν είχαν σχεδιαστεί για να μεταφέρουν δύναμη με το μέγεθος που τους είχε ανατεθεί, και οι συνθήκες ήταν περιορισμένες. Παρά τον αρκετά καλό καιρός, πολλοί από τους πεζοναύτες έπαθαν σοβαρή ναυτία. Το ταξίδι χρησιμοποιήθηκε, όπως έχει προγραμματιστεί για τη βαθμονόμηση και την εξοικείωση με τα νεοαποκτηθέντα όπλα.
Ο αιφνιδιασμός αποτυγχάνει
δεξιά|μικρογραφία|Το Supermarine Walrus, παρότι αποδείχθηκε τελικά ακατάλληλο για επιχειρήσεις στην Ισλανδία, είχε το πλεονέκτημα ότι μπορούσε να προσγειωθεί σχεδόν οπουδήποτε. Στις 01:47, ώρα Ισλανδίας, στις 10 Μαΐου, το HMS Berwick χρησιμοποίησε τον καταπέλτη του για να εξαπολύσει ένα αναγνωριστικό αεροσκάφος Supermarine Walrus. Ο κύριος στόχος της πτήσης ήταν να ανιχνεύσει στην περιοχή του Ρέικιαβικ για υποβρύχια του εχθρού, για τα οποία η Ναυτική υπηρεσία Πληροφοριών είχε πείσει τον εαυτό της ότι επιχειρήσουν από τα Ισλανδικά λιμάνια. Το Walrus είχε εντολές να μην πετάξει πάνω από το Ρέικιαβικ αλλά – είτε τυχαία ή ως το αποτέλεσμα παρεξήγησης – πέταξε αρκετούς κύκλους πάνω από την πόλη, κάνοντας μεγάλο θόρυβο. Εκείνη τη στιγμή, η Ισλανδία δεν διέθετε δικά της αεροπλάνα, έτσι ώστε αυτό το ασυνήθιστο γεγονός ξύπνησε και ανησύχησε ένα αριθμό ανθρώπων. Ο Ισλανδός Πρωθυπουργός Χέρμαν Γιόνασον ήταν σε εγρήγορση σχετικά με το αεροσκάφος, καθώς και η Ισλανδική Αστυνομία. Ο αναπληρωτής αρχηγός της αστυνομίας, ο Έιναρ Άρλναλντς, υπέθεσαν ότι πιθανότατα προέρχεται από Βρετανικό πολεμικό πλοίο που έφερνε τον αναμενόμενο νέο πρέσβη. Αυτό ήταν σωστό, αν και δεν ήταν όλη η ιστορία.
Ο Βέρνερ Γκέρλαχ, ο Γερμανός πρόξενος, ήταν επίσης σε εγρήγορση σχετικά με το αεροσκάφος. Με υποψίες για ότι πρόκειται να συμβεί, πήγε στο λιμάνι, με ένα Γερμανό συνεργάτη. Με τη χρήση κιαλιών, επιβεβαίωσε τους φόβους του και στη συνέχεια έσπευσε πίσω. Στο σπίτι του, κανόνισε για την καύση των εγγράφων του και προσπάθησε ανεπιτυχώς να μιλήσει τηλεφωνικά με τον Ισλανδό Υπουργό Εξωτερικών.
Κάτω στο λιμάνι
Στις 03:40, ένας Ισλανδός αστυνομικός είδε ένα μικρό στόλο από πολεμικά πλοία προσεγγίζουν το λιμάνι, αλλά δεν μπορούσε να διακρίνει την εθνικότητά τους. Ειδοποίησε τον ανώτερό του, που ειδοποίησε τον Έιναρ Άρναλντς, τον αναπληρωτή αρχηγό της αστυνομίας. Οι νόμοι της ουδετερότητας, στην οποία η Ισλανδία είχε ενταχθεί, απαγόρευε σε περισσότερα από τρία πολεμικά πλοία από ένα εμπόλεμο έθνος να χρησιμοποιήσουν ένα ουδέτερο λιμάνι, την ίδια στιγμή. Κάθε αεροπλάνο από αυτά τα πλοία απαγορευόταν να πετά πάνω από ουδέτερα χωρικά ύδατα. Βλέποντας ότι πλησιάζει στόλος που θα παραβίαζε την Ισλανδική ουδετερότητα με δύο τρόπους, ο Άρναλντς ξεκίνησε να το ερευνά. Κάτω στο λιμάνι, είδε ο ίδιος τα πλοία και αποφάσισε ότι μάλλον ήταν Βρετανικά. Επικοινώνησε με το υπουργείο εξωτερικών, το οποία επιβεβαίωσε ότι θα πρέπει να πάει έξω στο στόλο και να ανακοινώσει το διοικητή του ότι διέπραττε παράβαση της Ισλανδικής ουδετερότητας. Οι τελωνειακοί υπάλληλοι διατάχτηκαν να προετοιμάσουν μια βάρκα.
Εν τω μεταξύ, οι πεζοναύτες στο Berwick είχαν μεταφερθεί στο  Fearless, το οποίο θα τους μετέφερε στο λιμάνι. Η ναυτία και η απειρία των στρατευμάτων προκαλούσαν καθυστερήσεις και οι αξιωματικοί ήταν απογοητευμένοι. Μόλις πριν από τις πέντε η ώρα το πρωί, το Fearless, φορτωμένο με περίπου 400 πεζοναύτες, ξεκίνησε για το λιμάνι. Ένα μικρό πλήθος που είχε συγκεντρωθεί, συμπεριλαμβανομένων αρκετών αστυνομικών ακόμα σε αναμονή για την τελωνειακή βάρκα. Ο Βρετανός πρόξενος είχε λάβει ειδοποίηση εκ των προτέρων για την εισβολή και περίμενε με τους συνεργάτες του για να βοηθήσει τα στρατεύματα όταν έφταναν. Άβολα ανάμεσα στο πλήθος, ο πρόξενος Σέπερντ απευθύνθηκε στην Ισλανδική αστυνομία. «Θα σας πείραζε να κάνετε το πλήθος να σταθεί λίγο πίσω, έτσι ώστε οι στρατιώτες να κατεβούν από το αντιτορπιλικό;» ρώτησε. «Βεβαίως», ήρθε η απάντηση.
Κάτω στο λιμάνι, κάποιοι κάτοικοι διαμαρτυρήθηκαν κατά την άφιξη των Βρετανών. Ένας Ισλανδός άρπαξε ένα όπλο από ένα πεζοναύτη και έχωσε μέσα ένα τσιγάρο. Στη συνέχεια το πέταξε πίσω στον πεζοναύτη και του είπε να είναι προσεκτικός. Ένας αξιωματικός γύρισε και επίπληξε τον πεζοναύτη.
Επιχειρήσεις στο Ρέυκιαβικ
Οι Βρετανικές δυνάμεις άρχισαν τις επιχειρήσεις τους στο Ρέικιαβικ βάζοντας φρουρά στο ταχυδρομείο και αναρτώντας ένα φυλλάδιο στην πόρτα. Το φυλλάδιο εξηγούσε σε σπασμένα Ισλανδικά ότι οι Βρετανικές δυνάμεις είχαν καταλάβει την πόλη και ζητούσε τη συνεργασία για την αντιμετώπιση ντόπιων Γερμανών. Τα γραφεία της Síminn (τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες), RÚV (υπηρεσία ραδιοφωνίας), και το Γραφείο Μετεωρολογίας τέθηκαν γρήγορα υπό τον έλεγχο των Βρετανών για να αποτρέψουν την είδηση της εισβολής από το να φτάσει στο Βερολίνο.
Εν τω μεταξύ, δόθηκε ιδιαίτερη προτεραιότητα για την κατάληψη Γερμανικού προξενείου. Φτάνοντας στο προξενείο, τα Βρετανικά στρατεύματα ανακουφίστηκαν μη βρίσκοντας ίχνος αντίστασης και απλά χτύπησαν την πόρτα. Ο πρόξενος Γκέρλαχ άνοιξε, διαμαρτυρήθηκε ενάντια στην εισβολή, και υπενθύμισε στους Βρετανούς ότι η Ισλανδία ήταν ουδέτερη χώρα. Του υπενθύμισαν με τη σειρά του, ότι η Δανία ήταν επίσης μια ουδέτερη χώρα. Οι Βρετανοί ανακάλυψαν μια φωτιά στο κτίριο και βρήκαν ένα σωρό έγγραφα να καίγονται στην μπανιέρα του προξένου. Έσβησαν τη φωτιά και διάσωσαν ένα σημαντικό αριθμό εγγραφών.
Οι Βρετανοί  επίσης ανάμεναν αντίσταση από το πλήρωμα του Bahia Blanca, ενός γερμανικού φορτηγού πλοίου το οποίο είχε χτυπήσει παγόβουνο στο Στενό της Δανίας και του οποίου 62μελές πλήρωμα είχε διασωθεί από μια Ισλανδική μηχανότρατα. Το Ναυτικό Τμήμα Πληροφοριών πίστευε ότι οι Γερμανοί ήταν στην πραγματικότητα εφεδρικά πληρώματα για τα γερμανικά υποβρύχια που νόμιζε ότι επιχειρούσαν από την Ισλανδία. Οι άοπλοι Γερμανοί συνελήφθησαν χωρίς περιστατικό.
Αποτέλεσμα
Η Βρετανία εισέβαλε για να αποτρέψει την γερμανική κατοχή, για να παρέχει μια βάση για ναυτικές και εναέριες περιπολίες, και για την προστασία της εμπορικής ναυτιλίας από τη Βόρεια Αμερική προς την Ευρώπη. Σε αυτά η εισβολή ήταν επιτυχής. Ωστόσο, η παρουσία στρατευμάτων της Βρετανίας, του Καναδά, και των ΗΠΑ είχαν μακροχρόνιες επιπτώσεις στη χώρα. Ο αριθμός των ξένων στρατιωτών για μερικά χρόνια ισοφάρισε στο 25% του πληθυσμού ή περίπου το 50% του ιθαγενούς ανδρικού πληθυσμού. Οι ιΙσλανδοί ήταν και εξακολουθούν να είναι έντονα διχασμένοι σχετικά με τον πόλεμο και την κατοχή – αυτό που μερικές φορές αναφέρεται ως «blessað stríðið» ή «ο Υπέροχος Πόλεμος». Κάποια εστιάζουν στην επόμενη οικονομική ανάκαμψη, άλλοι στην απώλεια της εθνικής κυριαρχίας και την κοινωνικής αναταραχής. Η κατοχή απαίτησε την κατασκευή  οδικού δικτύου, νοσοκομείων, λιμανιών, αεροδρομίων και γεφυρών σε όλη τη χώρα, και αυτό είχε τεράστιο θετικό οικονομικό αντίκτυπο. Ωστόσο, η κοινωνική αλληλεπίδραση μεταξύ του στρατού και των ντόπιων γυναικών (και ανδρών) ήταν σοβαρά λογοκριμένη και προκάλεσε μεγάλη διαμάχη και πολιτική αναταραχή. Γυναίκες συχνά κατηγορήθηκαν για πορνεία και ως προδότριες. 255 παιδιά γεννήθηκαν από αυτές τις σχέσεις, τα ástandsbörn (παιδιά της κατάστασης). Το 1941, ο Ισλανδός Υπουργός Δικαιοσύνης διερεύνησε την «Κατάσταση», και η αστυνομία εντόπισε 500+ γυναίκες που είχαν επαφή με τους στρατιώτες. Πολλοί ήταν αναστατωμένοι από ότι τα ξένα στρατεύματα «παίρνουν» τις γυναίκες, τους φίλους και την οικογένειά τους. Το 1942 δύο εγκαταστάσεις άνοιξαν για να στεγάσουν αυτά τα «κορίτσια». Και τα δύο έκλεισαν μέσα σε ένα χρόνο, μετά από έρευνες που διαπίστωσαν ότι οι περισσότερες σχέσεις ήταν συναινετικές. Περίπου 332 Ισλανδές παντρεύτηκαν ξένους στρατιώτες.
Κατά τη διάρκεια της κατοχής, στις 17 Ιουνίου 1944, η Ισλανδία ανακηρύχθηκε δημοκρατία, και ενώ συνεχίζε να συνεργάζεται με τις Βρετανικές, Καναδικές και Αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις παρέμεινε επίσημα ουδέτερη κατά τη διάρκεια του πολέμου. Καθώς ο πόλεμος πλησίαζε στο τέλος της, η Συμφωνία του Κέφλαβικ που υπογράφηκε το 1948 μεταξύ των ΗΠΑ και της Δημοκρατίας της Ισλανδίας, όριζε ότι ο Αμερικανικός στρατός θα έφευγε από τη χώρα εντός έξι μηνών, και η Ισλανδία έπαιρνε την κατοχή του Αεροδρομίου του Κέφλαβικ Αυτό δεν έγινε για πολλές δεκαετίες, και μια σημαντική στρατιωτική παρουσία παρέμεινε στην Ισλανδία μέχρι τις 30 Σεπτεμβρίου 2006. Στο τέλος των εχθροπραξιών, οι περισσότερες Βρετανικές εγκαταστάσεις αναλήφθηκαν από την Ισλανδική κυβέρνηση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ι Κατηγορία:Ιστορία της Ισλανδίας
Αλγερινές βουλευτικές εκλογές (2017)
Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στην Αλγερία στις 4 Μαΐου 2017.
Εκλογικό σύστημα
Τα 462 μέλη της Λαϊκής Εθνοσυνέλευσης εκλέγονται με αναλογική εκπροσώπηση σε 48 πολυεδρικές εκλογικές περιφέρειες με βάση τις επαρχίες. Οι έδρες κατανέμονται χρησιμοποιώντας τη μέθοδο του μεγαλύτερου υπολοίπου (διαίρεση του αριθμού των ψήφων για κάθε κόμμα με τον αριθμό των ψήφων που απαιτούνται για μία έδρα).
Εκστρατεία
Οι υποψήφιοι ξεκίνησαν την εκστρατεία για τις εκλογές στις 9 Απριλίου 2017.
Συμμετέχοντα κόμματα
Στα κόμματα που μποϊκοτάρισαν τις εκλογές περιλαμβάνουνται το Talaie El-Houriat και το Τζιλ Τζαντίντ, ενώ η Δημοκρατική και Κοινωνική Ένωση παρέμεινε μη εξουσιοδοτημένη.
Παραπομπές
2017 Αλγερ
Νικόλαος Γ. Παπαϊωάννου
Ο '''Νικόλαος Γ. Παπαϊωάννου''' (1934 - 2004) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός.
Σταδιοδρομία
Γεννήθηκε στο Αγρίνιο. Ήταν γιος του Γεωργίου Ν. Παπαϊωάννου, γιατρού, βουλευτή, δημάρχου Αγρινίου και Οπλαρχηγού του Ε.Δ.Ε.Σ., με σημαντική αντιστασιακή δράση στην διάρκεια της Ιταλο-Γερμανικής Κατοχής.
Πολιτεύτηκε και εξελέγη μετά τη Μεταπολίτευση με τη Νέα Δημοκρατία στις εκλογές του 1974 και του 1977.
Απεβίωσε το 2004 και κηδεύτηκε στις 12 Απριλίου από τον ιερό ναό Αγίου Δημητρίου Αγρινίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Αυτόνομη Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Γιακουτίας
Η Αυτόνομη Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Γιακουτίας (Якутская Автономная Советская Социалистическая Республика, Γιακούτ: Саха автономнай сэбиэскэй социалистическэй республиката) ή Γιακουτική ΑΣΣΔ (ρωσικά: Якутская АССР) ήταν μια αυτόνομη δημοκρατία της ρωσικής Σοβιετικής Σοσιαλιστική Δημοκρατίας εντός της Σοβιετικής Ένωσης.
Ιστορία
Δημιουργήθηκε στις 27 Απριλίου 1922, κατά την διάρκεια της Γιακουτικής Επανάστασης και μετατράπηκε στην δημοκρατία των Σαχά το 1991.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αυτόνομες δημοκρατίες της Σοβιετικής Ένωσης Κατηγορία:Δημοκρατία των Σαχά
Πλάκες Λέρου
Οι Πλάκες είναι οικισμός του Δήμου Λέρου και της Περιφερειακής Ενότητας Καλύμνου ο οποίος απογράφηκε ξεχωριστά για πρώτη φορά το 2001. Το χωριό βρίσκεται στο κέντρο του νησιού σε υψόμετρο 78 μέτρα και σε απόσταση περίπου 3 χλμ. νοτιοδυτικά από την Αγία Μαρίνα. Δίπλα και δυτικά του είναι ο Δρυμώνας και νοτιοανατολικά το Λακκί. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφησαν 253 κάτοικοι ενώ το 2001 ήταν 143.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Λέρου
Κατάλογος προέδρων της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας
μικρογραφία|274x274εσ|[[Σι Τζινπίνγκ, ο εν ενεργεία Πρόεδρος της Κίνας από το 2013.]] Ο πρόεδρος της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας είναι ο αρχηγός κράτους της Λ. Δ. Κίνας από την εδραίωση του νέου πολιτικού συστήματος της Κίνας με το πρώτο σύνταγμα, το 1954. Το αξίωμα είχε καταργηθεί από το 1975 ως το 1982 με τις προεδρικές εξουσίες να εκτελούνται από τον Πρόεδρο της Μόνιμης Επιτροπής του Εθνικού Λαϊκού Κογκρέσου. Το αξίωμα επανεγκαθιδρύθηκε με την ψήφιση του τέταρτου συντάγματος το 1982.
Τζοβάννι ντε λο Κάβο
Ο Τζοβάννι ντε λο Κάβο ή ντε Κάπιτε (Giovanni de lo Cavo ή de Capite) ήταν Γενουάτης τυχοδιώκτης, πειρατής και ναυτικός, ο οποίος εισήλθε στην υπηρεσία του Βυζαντινού Αυτοκράτορα Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγου. To 1278 έλαβε τον τίτλο Μέγας Δουξ του βυζαντινού ναυτικού. Για τις υπηρεσίες του ανταμείφθηκε και με την παραχώρηση της κυριαρχίας επί της Ρόδου, όπως και της Ανάφης.
Βιογραφία
Ο Μιχαήλ Η΄ ξεκίνησε σημαντική προσπάθεια για την ανάκτηση του μέγιστου δυνατού πλήθους νησιών του Αιγαίου (το «Αρχιπέλαγος» των Λατίνων επικυρίαρχων) από την κατοχή των Λατίνων, με επικεφαλής τον Μεγάλο Δούκα Αλέξιο Δούκα Φιλανθρωπηνό, στρατολογώντας και αρκετούς δυσαρεστημένους Ιταλούς τυχοδιώκτες και εξωμότες που προσδοκούσαν αμοιβές, με πιο γνωστό τον Βερονέζο Λικάριο, από την Κάρυστο. Ο ντε λο Κάβο συνεισέφερε καταλαμβάνοντας το 1269 τη γενέθλια νήσο του Ανάφη από την οικογένεια των Φωσκόλων (Foscoli), η οποία και την κατείχε μέχρι τότε. Ο Μιχαήλ Η΄ επιβράβευσε τον ντε λο Κάβο, παραχωρώντας του την κυριαρχία στις περιοχές της Ρόδου και της Ανάφης (τότε Namfio, κατά την παραφθορά των Λατίνων). Ανακηρύχτηκε επίσης Μέγας Δουξ, διαδεχόμενος τον Λικάριο «ως ναύαρχος του Βυζαντίου».
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Βυζαντινοί ναύαρχοι Κατηγορία:Βυζαντινοί μισθοφόροι Κατηγορία:Μεσαιωνικό Αιγαίο Πέλαγος Κατηγορία:Μεσαιωνική Ρόδος Κατηγορία:Κουρσάροι Κατηγορία:Βυζαντινοί του 13ου αιώνα
Καφρ Κασίμ
Το Καφρ Κασίμ ( كفر قاسم , כַּפְר קָאסִם   ), που γράφεται επίσης ως Καφρ Κασέμ, Κουφούρ Κασέμ, Κφαρ Κασέμ και Καφάρ Κασέμ, είναι μια πόλη στην κορυφή ενός λόφου στο Ισραήλ με αραβικό πληθυσμό. Βρίσκεται περίπου 20 χιλιόμετρα ανατολικά του Τελ Αβίβ, στην ισραηλινή πλευρά της Πράσινης Γραμμής, που χωρίζει το Ισραήλ και τη Δυτική Όχθη, στο νότιο τμήμα του Μικρού Τριγώνου των αραβο-ισραηλινών πόλεων και χωριών.
Το 2021 ο πληθυσμός της ήταν 24.757 κάτοικοι. Η πόλη ήταν ο τόπος της σφαγής του Καφρ Κασίμ, κατά την οποία η συνοριακή αστυνομία του Ισραήλ σκότωσε 49 πολίτες στις 29 Οκτωβρίου 1956. Στις 12 Φεβρουαρίου 2008, ο Ισραηλινός Υπουργός Εσωτερικών Μεΐρ Σιτρίτ ανακήρυξε το Καφρ Κασίμ πόλη, σε μια τελετή που πραγματοποιήθηκε επί τόπου.
Ρόζα Χόφμαν
Η '''Δρ. Ρόζα Χόφμαν''' (γεν. 22 Ιανουαρίου 1948) είναι Ουγγαρέζα πολιτικός και εκπαιδευτικός, υπουργός Παιδείας του Υπουργείου Εθνικών Πόρων από τις 2 Ιουνίου 2010 έως τις 27 Φεβρουαρίου 2013. Διορίστηκε Υπουργός Δημόσιας Εκπαίδευσης στις 28 Φεβρουαρίου 2013, διατηρώντας το αξίωμα μέχρι τον Ιούνιο του 2014.
Καφρ Κασίμ
Οθωμανική Αυτοκρατορία
Το 1838, κατά την Οθωμανική περίοδο, αναφέρεται ως μουσουλμανικό χωριό Kefr Kasim νότια της Ναμπλούς.
Ο Τσαρλς βαν ντε Βέλντε επισκέφτηκε την τοποθεσία το 1851–52, σημειώνοντας "τις πολλές αρχαίες πέτρες που χρησιμοποιήθηκαν στην κατασκευή των σημερινών σπιτιών και πολλά άλλα υπολείμματα, που υποδεικνύουν μια αρχαία τοποθεσία".
Ρόζα Χόφμαν
Καριέρα
Εργάστηκε ως επικεφαλής αξιωματούχος για το Υπουργείο Πολιτισμού από το 1972 έως το 1981, ως αναπληρώτρια διευθύντρια στο σχολείο βασικής εκπαίδευσης Κάφκα Μάργκιτ από το 1981 έως το 1986, ως διευθύντρια στο σχολείο βασικής εκπαίδευσης Λάσλο Νέμετ από το 1986 έως το 1997, για το Κέντρο Δημόσιας Εκπαίδευσης και Αξιολόγησης Εξετάσεων (OKÉV). Εργάζεται ως επίκουρη καθηγήτρια και ως επικεφαλής του ινστιτούτου για τη Σχολή Ανθρωπιστικών Επιστημών του Καθολικού Πανεπιστημίου Πίτερ Παζμάνι από το 1995. Είναι γενική συντάκτρια.
Της έχουν απονεμηθεί πολλά βραβεία, όπως: "Εξέχων Παιδαγωγός" (1992), Βραβείο Απάτσαϊ-Τσέρε Γιάνος (1995), Βραβείο "Για τη Βουδαπέστη" (1996), Βραβείο Τρέφορτ Άγοστον και Υποτροφία Σέσενι Ιστβάν (2001).
Καφρ Κασίμ
Οθωμανική Αυτοκρατορία
Το 1870 ο Βικτόρ Γκερίν επισκέφτηκε το χωριό, το οποίο αποκάλεσε Καφρ Κασίμ. Βρήκε ότι το μέρος ήταν "η τοποθεσία μιας αρχαιότερης πόλης, όπως φαίνεται από τις στέρνες και τη μάζα των σκουπιδιών που βρέθηκαν έξω από το σημερινό χωριό". Το χωριό είχε περίπου τετρακόσιους κατοίκους.
Το 1882, η Έρευνα της Δυτικής Παλαιστίνης του Ταμείου Εξερεύνησης της Παλαιστίνης περιέγραψε το χωριό ως μέτριου μεγέθους, με κτίρια χτισμένα κυρίως από πλίνθους, σε χαμηλό λόφο σε ανοιχτό έδαφος. Η έρευνα διαπίστωσε επίσης την ύπαρξη λαξευμένου τάφου στα νότια του χωριού.
Ρόζα Χόφμαν
Καριέρα
Έγινε μέλος του Ουγγρικού Πολιτικού Κόμματος Φίντες-Ουγγρική Συμμαχία Πολιτών στις 10 Μαΐου 2003. Είναι μέλος του Εθνικού Προεδρείου στον Πολιτιστικό Κλάδο, προϊσταμένη του Παιδαγωγικού Τομέα.
Όνα Καρμπονέλ
Η Όνα Καρμπονέλ Μπαγιεστέρο (γεν. 5 Ιουνίου 1990) είναι Ισπανίδα αθλήτρια της συγχρονισμένης κολύμβησης.
Ρόζα Χόφμαν
Καριέρα
Στις βουλευτικές εκλογές του 2006 έλαβε εντολή από τον εθνική λίστα. Από τις 30 Μαΐου 2006 ήταν μέλος της Επιτροπής Παιδείας και Επιστημών. Στις επόμενες εκλογές κέρδισε μια έδρα από τον περιφερειακή λίστα της κομητείας Γκιόρ-Μοσόν-Σόπρον. Η Χόφμαν διορίστηκε Υπουργός Παιδείας στις 2 Ιουνίου 2010.
Όνα Καρμπονέλ
Συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2012 στους οποίους κέρδισε ασημένιο μετάλλιο στο ντουέτο. Τέσσερα χρόνια μετά, κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στο ομαδικό.
Ρόζα Χόφμαν
Νέο σχέδιο εκπαίδευσης
Τον Αύγουστο του 2010 ανακοίνωσε ότι η κυβέρνηση θα αυξήσει το μερίδιο της χρηματοδότησης της δημόσιας εκπαίδευσης. Οι τοπικές αρχές θα πρέπει να χρηματοδοτήσουν μόνο το 10-15% των λειτουργικών δαπανών των σχολείων στο μέλλον, αντί για το σημερινό 50%, και η κεντρική κυβέρνηση θα χρηματοδοτήσει το υπόλοιπο, είπε επίσης. Μεταξύ άλλων αλλαγών, οραματίστηκε ένα νέο μοντέλο καριέρας των δασκάλων και ένα επαγγελματικό σύστημα εποπτείας και υποστήριξης. Η Χόφμαν είπε ότι έχει ξεκινήσει μια αναθεώρηση της Συμφωνίας της Μπολόνια και "όπου η επαγγελματική ζήτηση το δικαιολογεί", η Ουγγαρία θα επιστρέψει σε ένα ενιαίο και αδιαίρετο σύστημα.
Όνα Καρμπονέλ
Παραπομπές
Κατηγορία:Ισπανίδες αθλήτριες της συγχρονισμένης κολύμβησης Κατηγορία:Αργυροί ολυμπιονίκες της συγχρονισμένης κολύμβησης Κατηγορία:Χάλκινοι ολυμπιονίκες της συγχρονισμένης κολύμβησης
Καφρ Κασίμ
Βρετανική Εντολή
Το 1917, κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, το Καφρ Κασίμ (μαζί με την υπόλοιπη περιοχή) αιχμαλωτίστηκε από την Οθωμανική Αυτοκρατορία από τον Βρετανικό Στρατό και αργότερα τέθηκε υπό τη Βρετανική Εντολή της Παλαιστίνης.
Ισραήλ
μικρογραφία|255x255εσ| Ο δήμαρχος Αντέλ Μπαντίρ και ο πρόεδρος [[Ρεουβέν Ριβλίν στο Δημαρχείο το 2018.]]
20ός αιώνας
Οι ισραηλινές στρατιωτικές προόδους σταμάτησαν στο Καφρ Κασίμ κατά τη διάρκεια του αραβο-ισραηλινού πολέμου του 1948. Το 1949, το Ισραήλ προσάρτησε την πόλη σύμφωνα με τις συμφωνίες εκεχειρίας του 1949.
Στις 29 Οκτωβρίου 1956, την παραμονή της κοινής ισραηλινής, γαλλικής και βρετανικής εισβολής στην Αίγυπτο, το Ισραήλ μετέβαλε την ώρα της τοπικής απαγόρευσης κυκλοφορίας, καθώς ανησυχούσε ότι η κοντινή Ιορδανία θα έμπαινε στις μάχες. Μετά την έναρξη της απαγόρευσης κυκλοφορίας, μια διμοιρία της ισραηλινής συνοριακής αστυνομίας, που είχε σταλεί στην περιοχή, συνάντησε και σκότωσε 49 χωρικούς, που επέστρεφαν στο Καφρ Κασίμ από τη δουλειά τους στα χωράφια. Αν και ο αρχηγός του χωριού είχε ενημερωθεί μισή ώρα πριν ξεκινήσει η στρατιωτική απαγόρευση κυκλοφορίας, ενημέρωσε τον Ισραηλινό διοικητή ότι δεν μπορούσαν να ειδοποιηθούν έγκαιρα οι φελαχίν και οι βοσκοί ότι είχε επιβληθεί η απαγόρευση κυκλοφορίας. Το περιστατικό έγινε γνωστό ως η σφαγή του Καφρ Κασίμ. Τον Οκτώβριο του 2021, ο Πρόεδρος του Ισραήλ Ισαάκ Χέρτζογκ ζήτησε επίσημη συγγνώμη για τη σφαγή του 1956 εκ μέρους του κράτους.
Το 1959, η πόλη έλαβε το καθεστώς τοπικού συμβουλίου από το Υπουργείο Εσωτερικών του Ισραήλ.
21ος αιώνας
Ο Σεΐχης Αμπντουλάχ Νιμάρ Νταρουίς ξεκίνησε το Ισλαμικό Κίνημα. Ο Ισραηλινός βουλευτής Σεΐχης Ιμπραήμ Σαρσούρ, με καταγωγή από το Καφρ Κασίμ, υπηρέτησε για μια δεκαετία στο δημοτικό συμβούλιο και ηγείται της νότιας παράταξης του Ισλαμικού Κινήματος του Ισραήλ από το 1999. Τον Δεκέμβριο του 2007, ο πρόεδρος Σιμόν Πέρες ζήτησε επισήμως συγγνώμη για τη σφαγή του Καφρ Κασίμ.
Το 2007 εγκρίθηκαν σχέδια ανάπτυξης για τη βιομηχανική και υλικοτεχνική περιοχή Λεβ ΧαΑρέτζ. Η ανάπτυξη ξεκίνησε το 2008. Η Steimatzky είναι μία από τις πολλές εταιρείες που μετακόμισαν σε αυτή την περιοχή. Επίσης το 2008, το Υπουργείο Εσωτερικών ανακοίνωσε ότι το Καφρ Κασίμ θα γίνει πόλη.
Δημογραφικά στοιχεία
Σύμφωνα με την Κεντρική Στατιστική Υπηρεσία του Ισραήλ, η πόλη είχε 21.100 κυρίως μουσουλμάνους κατοίκους στα τέλη του 2012. Ο πληθυσμός αυξάνεται με ετήσιο ρυθμό 2,7%.
Η κοινωνικοοικονομική κατάταξη της πόλης είναι σχετικά χαμηλή (3 στα 10). Μόνο το 50,2% των μαθητών της 12ης τάξης ήταν επιλέξιμοι για πιστοποιητικά αποφοίτησης (Μπαγκρούτ) το 2000. Ο μέσος μηνιαίος μισθός το 2000 ήταν 3.633 σεκέλ, σε αντίθεση με τον εθνικό μέσο όρο 6.835 σεκέλ εκείνη την εποχή. μικρογραφία|255x255εσ| Στάδιο ποδοσφαίρου Κφαρ Κασέμ (υπό κατασκευή) Σχεδιασμένο από την Moti Bodek Architects
Πολιτισμός
Το Καφρ Κασίμ ήταν η κύρια τοποθεσία γυρισμάτων για την ισραηλινή πολιτική τηλεοπτική σειρά θρίλερ "Fauda".
Αθλητισμός
Η Καφρ Κασίμ ΑΟ παίζει στη Β' κατηγορία. Μετά την άνοδό της στο εθνικό πρωτάθλημα, παίζει εντός έδρας αγώνες στο δημοτικό στάδιο στο Λοντ. Ένα νέο γήπεδο είναι υπό κατασκευή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Ισραήλ Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Γαλλικά (fr) Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα αραβικά Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα εβραϊκά
Μάρτα Μάτραϊ
Η Μάρτα Μάτραϊ (Márta Mátrai) (γεννημένη στις 22 Φεβρουαρίου 1948) είναι Ουγγαρέζα νομικός και πολιτικός, που έχει υπηρετήσει ως μέλος της Εθνοσυνέλευσης (MP) από τον Περιφερειακό Κατάλογο της κομητείας Σόμογκι του Φίντες- Ουγγρική Συμμαχία Πολιτών (Fidesz) από το 1998. Εξελέγη ως η Πρώτη Αξιωματούχος της Εθνοσυνέλευσης το 2013, θέση η οποία επανιδρύθηκε μετά από 64 χρόνια κενής θέσης.
Ρόζα Χόφμαν
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ουγγαρέζες πολιτικοί Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Μάρτα Μάτραϊ
Πολιτική καριέρα
Η Μάρτα Μάτραϊ ήταν η ιδρύτρια του παραρτήματος Καποσβάρ της Fidesz το 1989 και το 1990. Ως μεμονωμένη υποψήφια στις τοπικές εκλογές Σεπτεμβρίου – Οκτωβρίου 1990 εξελέγη στη Γενική Συνέλευση του Σζομπαθέλι της οποίας ήταν μέλος μέχρι τον Οκτώβριο του 1998. Ήταν νομική σύμβουλος από το 1994 έως το 1998. Μετά την κατάργηση του ορίου ηλικίας εντάχθηκε στη Fidesz και ήταν επικεφαλής του υποκαταστήματος της πόλης από το 1994. Είναι μέλος του Νομαρχιακού και Εθνικού Συμβουλίου από το 1995. Μετά τη μετατροπή σε λαϊκό κόμμα το 2003 της απονεμήθηκε η προεδρία της εκλογικής περιφέρειας Καποσβάρ.
Έλαβε μέρος στις βουλευτικές εκλογές του 1994. Εξασφάλισε τη θέση της στο Κοινοβούλιο στις κοινοβουλευτικές εκλογές του 1998 από τον περιφερειακό κατάλογο της κομητείας Σόμογκι του Fidesz. Διετέλεσε αναπληρώτρια επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας και στέλεχος της κοινοβουλευτικής ομάδας της Fidesz από τον Ιούνιο του 1998 έως το τέλος της θητείας. Δραστηριοποιήθηκε στην Επιτροπή Συντάγματος και Δικαστικών Υποθέσεων και στην Επιτροπή Άμυνας, της οποίας ήταν αναπληρωτής πρόεδρος. Στις βουλευτικές εκλογές του 2002 έγινε βουλευτής από την Περιφερειακή Λίστα της κομητείας Σόμογκι. Έγινε ξανά μέλος της Επιτροπής Συντάγματος και Δικαστικών Υποθέσεων και πρόεδρος της Επιτροπής Κοινωνικών και Οικογενειακών Υποθέσεων. Υπήρξε και πάλι αναπληρωτής επικεφαλής της κοινοβουλευτικής παράταξης από τις 15 Μαΐου 2002. Στις γενικές εκλογές, που διεξήχθησαν το 2006, εξελέγη από τον περιφερειακό κατάλογο της κομητείας Σόμογκι. Υπήρξε μέλος της Επιτροπής Συνταγματικών, Δικαστικών και Διαρκών Διατάξεων από το 1998 έως το 2014. Έγινε μέλος της Νομοθετικής Επιτροπής τον Μάιο του 2014
Προσωπική ζωή
Η Μάρτα Μάτραϊ είναι χωρισμένη και έχει έναν γιο, τον Ταμάς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ουγγαρέζες πολιτικοί Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Ο Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι ένα νομικά δεσμευτικό έγγραφο που περιέχει μια σειρά από αστικά, πολιτικά, οικονομικά και κοινωνικά δικαιώματα που εγγυώνται σε όλους τους πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αρχικά προτάθηκε στο Συμβούλιο της Νίκαιας το 2000, τέθηκε όμως σε ισχύ ως μέρος της Συνθήκης της Λισσαβώνας την 1η Δεκεμβρίου 2009.
Τα θεμελιώδη δικαιώματα του Χάρτη είναι η αξιοπρέπεια, οι ελευθερίες, η ισότητα, η αλληλεγγύη, τα δικαιώματα των πολιτών και η δικαιοσύνη. Για πρώτη φορά, όλα τα δικαιώματα που μέχρι τότε υπήρχαν σε διάφορα νομικά έγγραφα, όπως οι εθνικές νομοθεσίες των κρατών μελών και οι διεθνείς συμβάσεις του Συμβουλίου της Ευρώπης, των Ηνωμένων Εθνών και της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας συγκεντρώθηκαν σε ένα ενιαίο έγγραφο. Ο Χάρτης ενισχύει την ασφάλεια που απορρέει από το δίκαιο όσον αφορά στην προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων, προστασία που από το 1969 διασφαλίζεται από τη νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και με την τρέχουσα διατύπωση του άρθρου 6 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Σύμφωνα με τον Χάρτη, τα θεσμικά όργανα της ΕΕ πρέπει να ενεργούν και να νομοθετούν με βάση τον Χάρτη. Σε αντίθετη περίπτωση το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα καταργήσει τη νομοθεσία που τον αντιβαίνει. Ο Χάρτης αποτελεί μέρος του ευρωπαϊκού δικαίου και εφαρμόζεται τόσο από τα όργανα και τους οργανισμούς της ΕΕ όσο και από τα κράτη μέλη.
Ο Χάρτης δεν πρέπει να συγχέεται με την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, η οποία υπογράφηκε το 1950. Όλα τα δικαιώματα της ΕΣΔΑ περιλαμβάνονται στον Χάρτη. Ωστόσο, ο Χάρτης αντιμετωπίζει ορισμένα σύγχρονα ζητήματα που δεν περιλαμβάνονται στην ΕΣΔΑ (για παράδειγμα, ανθρώπινη κλωνοποίηση, προστασία δεδομένων κ.α.). Η ΕΣΔΑ διακηρύχθηκε από το Συμβούλιο της Ευρώπης και εποπτεύεται από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στο Στρασβούργο της Γαλλίας, ενώ ο Χάρτης διακηρύχθηκε από την Ευρωπαϊκή Συνέλευση και εποπτεύεται από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο Λουξεμβούργο.
Δομή
Ο Χάρτης χωρίζεται σε δύο μέρη: ένα εισαγωγικό προοίμιο και 7 κεφάλαια. Τα κεφάλαια περιλαμβάνουν συνολικά 54 άρθρα. Τα 6 πρώτα κεφάλαια αναφέρονται στα θεμελιώδη δικαιώματα (αστικά, πολιτικά, οικονομικά ή κοινωνικά), ενώ το τελευταίο κεφάλαιο περιλαμβάνει γενικές διατάξεις. Κάθε κεφάλαιο χωρίζεται, με τη σειρά του, σε άρθρα που αναπτύσσουν καθένα από αυτά τα δικαιώματα. Έτσι, για παράδειγμα, το κεφάλαιο Ι πραγματεύεται την αξιοπρέπεια του ατόμου. Τα άρθρα που ακολουθούν την αναπτύσσουν, ρυθμίζοντας έτσι την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, το δικαίωμα στη ζωή, το δικαίωμα στην ακεραιότητα του προσώπου κ.λπ.
Τα θεμελιώδη δικαιώματα του Χάρτη είναι η αξιοπρέπεια, οι ελευθερίες, η ισότητα, η αλληλεγγύη, τα δικαιώματα των πολιτών και η δικαιοσύνη.
Περιεχόμενο
μικρογραφία|Κράτη μέλη της ΕΕ που είναι συμβαλλόμενα μέρη στον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (με μπλε τα κράτη μέρη και με κόκκινο τα κράτη με δυνατότητα εξαίρεσης).
Προοίμιο
Το Προοίμιο αποτελείται από ένα σύντομο κείμενο που περιγράφει τους λόγους που οδήγησαν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να υπογράψουν τον εν λόγω Χάρτη. Η Ευρώπη προσδιορίζεται ως μια ένωση που βασίζεται σε ένα σύνολο κοινών, αδιαίρετων και καθολικών αξιών, οι οποίες πρέπει να προστατεύονται. Το προοίμιο ολοκληρώνεται παραχωρώντας στην Ένωση τα δικαιώματα, τις ελευθερίες και τις αρχές που απαριθμούνται στον Χάρτη.
Κεφάλαιο Ι
Αξιοπρέπεια
Το Κεφάλαιο Ι ασχολείται με την αξιοπρέπεια και αποτελείται από τα πρώτα πέντε άρθρα. Ανθρώπινη αξιοπρέπεια, δικαίωμα στη ζωή, δικαίωμα στην ακεραιότητα του προσώπου, απαγόρευση των βασανιστηρίων και των απάνθρωπων ή εξευτελιστικών ποινών ή μεταχείρισης, απαγόρευση της δουλείας και της αναγκαστικής εργασίας αναφέρονται σε καθένα από αυτά τα άρθρα.
Κεφάλαιο ΙΙ
Ελευθερίες
Το Κεφάλαιο II αναφέρεται στις ελευθερίες. Είναι το μεγαλύτερο κεφάλαιο καθώς αποτελείται από δεκατρία άρθρα. Οι ελευθερίες που αναγνωρίζονται ως αξίες όλων των πολιτών των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι, κατά σειρά άρθρων, το δικαίωμα στην ελευθερία και στην ασφάλεια, ο σεβασμός της οικογενειακής και ιδιωτικής ζωής, η προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, το δικαίωμα γάμου και δημιουργίας οικογένειας, η ελευθερία σκέψης, συνείδησης και θρησκείας, η ελευθερία έκφρασης και πληροφόρησης, η ελευθερία του συνέρχεσθαι και του συνεταιρίζεσθαι, η ελευθερία των τεχνών και των επιστημών (συμπεριλαμβανομένης της ελευθερίας διδασκαλίας), το δικαίωμα στην εκπαίδευση, η επαγγελματική ελευθερία και το δικαίωμα στην εργασία, η επιχειρηματική ελευθερία, το δικαίωμα ιδιοκτησίας, το δικαίωμα ασύλου και τέλος η προστασία σε περίπτωση απομάκρυνησς, απέλασης και έκδοσης. Αξιοσημείωτο είναι ότι το άρθρο για τον γάμο περιλαμβάνει αυτό το δικαίωμα χωρίς να γίνεται αναφορά στο φύλο των συζύγων. Σύμφωνα με τις Επεξηγήσεις, η διατύπωση αυτή «ούτε απαγορεύει ούτε επιβάλλει τη χορήγηση ιδιότητας γάμου στην ένωση ατόμων του ιδίου φύλου», κάτι που πρέπει να αποφασίσει κάθε κράτος μέλος.
Κεφάλαιο ΙΙΙ
Ισότητα
Κεφάλαιο IV
Αλληλεγγύη
Το Κεφάλαιο IV περιλαμβάνει την αλληλεγγύη (κοινωνιολογία) σε άρθρα όπως το δικαίωμα των εργαζομένων στην ενημέρωση και τη διαβούλευση των εργαζομένων στην εταιρεία, το δικαίωμα διαπραγμάτευσης και συλλογικών δράσεων, το δικαίωμα πρόσβασης σε υπηρεσίες εύρεσης εργασίας, την προστασία σε περίπτωση αδικαιολόγητης απόλυσης, τις δίκαιες και ισότιμες συνθήκες εργασίας, την απαγόρευση της εργασίας των παιδιών και προστασία των νέων στην εργασία, την οικογενειακή και επαγγελματική ζωή, την κοινωνική ασφάλεια και κοινωνική πρόνοια, την προστασία της υγείας, την πρόσβαση σε υπηρεσίες γενικού οικονομικού συμφέροντος, την προστασία του περιβάλλοντος και την προστασία του καταναλωτή. Αποτελείται από 11 άρθρα.
Κεφάλαιο V
Δικαιώματα των πολιτών
Το Κεφάλαιο V περιλαμβάνει τα δικαιώματα των πολιτών. Αναφέρεται στο δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι στις εκλογές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι στις δημοτικές και κοινοτικές εκλογές, το δικαίωμα χρηστής διοίκησης, το δικαίωμα πρόσβασης σε έγγραφα, διαμεσολαβητής, το δικαίωμα αναφοράς, η ελευθερία κυκλοφορίας και διαμονής και τέλος η διπλωματική και προξενική προστασία. Από τη φύση τους, ορισμένα από αυτά τα πολιτικά δικαιώματα ισχύουν μόνο για τους πολίτες της Ένωσης, τους υπηκόους ενός από τα κράτη μέλη, και όχι για όλους τους κατοίκους της επικράτειας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τα άρθρα που απαρτίζουν αυτό το κεφάλαιο ξεκινάνε το άρθρο 39 έως το 46.
Κεφάλαιο VI
Δικαιοσύνη
Το Κεφάλαιο VI περιλαμβάνει 3 άρθρα που ασχολούνται με τη δικαιοσύνη. Είναι το μικρότερο κεφάλαιο από όλα και περιλαμβάνει το δικαίωμα πραγματικής προσφυγής και αμερόληπτου δικαστηρίου, το τεκμήριο αθωότητας και δικαιώματα της υπεράσπισης, οι αρχές νομιμότητας και αναλογικότητας αξιοποίνων πράξεων και ποινών, και το δικαίωμα του προσώπου να μην δικάζεται ή να μην τιμωρείται ποινικά δυο φορές για την ίδια αξιόποινη πράξη (non bis in idem). Αποτελείται από τέσσερα κεφάλαια.
Κεφάλαιο VII
Γενικές διατάξεις
Ο Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ ολοκληρώνεται με το Κεφάλαιο VII όπου παρατίθενται και συντάσσονται οι γενικές διατάξεις (4 στο σύνολο). Η πρώτη αναφέρεται στο πεδίο εφαρμογής του Χάρτη. Οι ακόλουθες διατάξεις δείχνουν την εμβέλεια των εγγυημένων δικαιωμάτων, το επίπεδο προστασίας και την απαγόρευση κατάχρησης ενός δικαιώματος. Γενικά, τα προαναφερθέντα δικαιώματα αναγνωρίζονται σε όλους τους πολίτες της ΕΕ. Ωστόσο, ο Χάρτης αναφέρεται και σε κατηγορίες πολιτών με ιδιαίτερες ανάγκες (ανήλικοι, ηλικιωμένοι, άτομα με αναπηρία).
Παραπομπές
Κατηγορία:Ευρωπαϊκό Δίκαιο
Οτταβιάνο του Λαυρέντιου των Μεδίκων
Ο Οτταβιάνο, ιταλ. Ottaviano, (11 Ιουλίου 1484 - 8 Μαΐου 1546) από τον Οίκο των Μεδίκων, ήταν αξιωματούχος της Φλωρεντίας. Οι απόγονοί του έγιναν πρίγκιπες του Οταϊάνο στη Νάπολη.
Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν γιος του Λαυρέντιου, από έναν πλάγιο κλάδο των Μεδίκων. Ο Οτταβιάνο ήταν 5ος εξάδελφος του Λαυρέντιου Α΄ του μεγαλοπρεπούς. Η οικογένειά του δεν ήταν διάσημη, όταν όμως o Οτταβιάνο νυμφεύτηκε την εγγονή του Λαυρέντιου Α΄, η οικογένεια έγινε διακεκριμένη στη Φλωρεντία.
Είχε μερικά σημαντικά αξιώματα στη Φλωρεντία, όπως Σημαιοφόρος της Δικαιοσύνης (Gonfaloniere di Justizia), θέση που τώρα ήταν πια τυπική, μετά την καταστολή της Δημοκρατίας το 1530 από τον Ισπανικό στρατό. Το 1532 έγινε Συγκλητικός (Senator). Ο Αλέξανδρος των Μεδίκων δούκας της Φλωρεντίας τον είχε διαχειριστή των κτημάτων των Μεδίκων στην Τοσκάνη. Μάλιστα πάντρεψαν τα παιδιά τους: η κόρη του Αλεξάνδρου, η Ιουλία των παντρεύτηκε τον Μπερναντέτο, γιο του Οτταβιάνο.
Οικογένεια
Το 1533 νυμφεύτηκε την Φραντσέσκα Σαλβιάτι, κόρη του Ιάκοπο Σαλβιάτι και της Λουκρέτσια των Μεδίκων, κόρης του Λαυρέντιου Α΄ του μεγαλοπρεπούς και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Μεδίκων
Παναγιώτης Κονταξάκης
Ο Παναγιώτης Κονταξάκης (γεννήθηκε στις 16 Αυγούστου 1964 στη Μελβούρνη της Αυστραλίας) είναι δάσκαλος του τσι κουνγκ και του τάι τσι και πρώην αθλητής του άλματος εις ύψος. Σπούδασε στη Σχολή Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού του ΕΚΠΑ.
Σταδιοδρομία ως άλτης
Ο Παναγιώτης Κονταξάκης υπήρξε πανελληνιονίκης αθλητής (ανοιχτός στίβος: 1987· κλειστός στίβος: 1986, 1987, 1988, 1989) του Πανιώνιου Γυμναστικού Συλλόγου. Η μεγαλύτερή του διεθνής διάκριση ήταν η όγδοη θέση στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου του 1989.
Το προσωπικό του ρεκόρ (και πανελλήνιο ρεκόρ μέχρι το 1992 όταν το ισοφάρισε ο Κοσμάς Μιχαλόπουλος και το ξεπέρασε ο Λάμπρος Παπακώστας) είναι 2,28 μέτρα, το οποίο πέτυχε τον Ιούλιο του 1988 στην Άγκυρα και επανέλαβε τον Μάιο του 1989 στη Βουδαπέστη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του άλματος εις ύψος Κατηγορία:Δάσκαλοι πολεμικών τεχνών Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου
Στέφανος Β΄ της Βαυαρίας
Ο Στέφανος Β΄ (Stephen II, 1319 - 13 Μαΐου 1375) από τον Οίκο των Βίττελσμπαχ, ήταν δούκας της Βαυαρίας (1347-49), της Κάτω Βαυαρίας (1349-53) και της Βαυαρίας-Λάντσουτ (1353-75).
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Λουδοβίκου Δ΄ δούκα της Βαυαρίας και βασιλιά της Γερμανίας και της Βεατρίκης των Πιάστ, κόρης του Μπόλκο Α΄ δούκα της Σβιντνίτσα.
Κατά τη βασιλεία του πατέρα του υπηρέτησε ως αντιπρόσωπος (vogt) στη Σουηβία και Αλσατία. Ο Λουδοβίκος Δ΄ απέκτησε τις περιοχές Ολλανδία και Αινώ· απεβίωσε το 1347 και τον διαδέχθηκε ως δούκας της Βαυαρίας και κόμης της Ολλανδίας και του Αινώ μαζί με τους πέντε αδελφούς του. Αν και ο πατέρας του είχε επανενώσει τη Βαυαρία, οι γιοί του τη διαίρεσαν το 1349 σε Άνω Βαυαρία, Κάτω Βαυαρία και Βαυαρία-Στράουμπινγκ, όπου ο Στέφανος Β΄ έλαβε την Κάτω Βαυαρία. Σε άλλη διαίρεση το 1353 έλαβε τη Βαυαρία-Λάντσουτ.
Έπειτα από τη συμφιλίωση των Βίττελσμπαχ με τον Κάρολο Δ΄ της Γερμανίας, ο βασιλιάς επιβεβαίωσε τις κτήσεις τους. Ο Στέφανος Β΄ τον ακολούθησε στην εκστρατεία του στην Ιταλία το 1354. Αλλά δύο έτη μετά με τη Χρυσή Βούλα ο βασιλιάς έκανε εκλέκτορες μόνο τους Βίττελσμπαχ-Παλατινάτου και τον αδελφό του Λουδοβίκο Β΄ δούκα της Βαυαρίας, πράγμα που προκάλεσε νέα έριδα. Το 1362 απαλλάχθηκε από τον αφορισμό που είχε δοθεί.
Το 1363 απεβίωσε ο ανιψιός του Μάινχαρντ Γ΄ του Τυρόλου και κατέλαβε το Τυρόλο. Τότε συμμάχησε με τον Μπερναμπό Βισκόντι του Μιλάνου. Έξι έτη μετά συμφώνησε να το παραδώσει στον Ροδόλφο Δ΄ δούκα της Αυστρίας έναντι μεγάλου οικονομικού ανταλλάγματος.
Κατά την αντιδικία του με τον αδελφό του Λουδοβίκο Β΄, ο οποίος ήταν και μαρκήσιος (μάργραβος) του Βρανδεμβούργου, ο Στέφανος Β΄ έκανε τον Κάρολο Δ΄ κληρονόμο του. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα το Βρανδεμβούργο να χαθεί από τον Οίκο τους έναντι οικονομικής αποζημίωσης. Απεβίωσε στο Λάντσουτ το 1375 και τάφηκε στο Φράουενκιρχε του Μονάχου. Η επικράτειά του μοιράστηκε μεταξύ των τριών γιων του.
Οικογένεια
Πρώτα νυμφεύτηκε το 1328 την Ελισάβετ της Βαρκελώνης, κόρη του Φρειδερίκου Γ¨ της Σικελίας και είχε τέκνα: Οι απόγονοί του νυμφεύτηκαν με κόρες του Μπερναμπό Βισκόντι. Το 1447 το Ίνγκολστατ ενώθηκε με το Λάντσουτ και το 1503 με το Μόναχο.
Το 1349 απεβίωσε η Ελισάβετ και ο Στέφανος Β΄ έκανε δεύτερο γάμο, με τη Μαργαρίτα των Χοεντσόλερν, κόρη του Ιωάννη Β΄ μπουργκράβου της Νυρεμβέργης. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ
Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων
H Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ) είναι ανεξάρτητη διοικητική αρχή της Ελληνικής Δημοκρατίας με αρμοδιότητες τη βεβαίωση και την είσπραξη των δημοσίων εσόδων, την προάσπιση της δημόσιας υγείας και την έκδοση εγκυκλίων και προτάσεων για τη βελτίωση του φορολογικού συστήματος. Συστάθηκε την 1η Ιανουαρίου 2017, αντικαθιστώντας τη Γενική Γραμματεία Δημοσίων Εσόδων. Εποπτεύεται από τη Βουλή των Ελλήνων και όχι από το Υπουργείο Οικονομικών στην οποία και λογοδοτεί. Διοικείται από έναν Διοικητή και το πενταμελές Συμβούλιο που απαρτίζεται από τον Πρόεδρο και άλλα τέσσερα μέλη. Υπάρχει επίσης ο Εμπειρογνώμονας που έχει συμβουλευτικό χαρακτήρα.
Ιστορία
Η ΑΑΔΕ συστάθηκε βάσει του ν.4389/2016 (Φ.Ε.Κ. 94/Α), αποτελώντας διάδοχο της ΓΓΔΕ του ΥΠΟΙΚ. Η ΓΓΔΕ προέκυψε από την κατάργηση της Γενικής Γραμματείας Φορολογικών και Τελωνειακών Θεμάτων τον Νοέμβριο του 2012, αποτελούμενη από το Γραφείο Γενικού Γραμματέα, τη Γενική Διεύθυνση Φορολογίας, τη Γενική Διεύθυνση Φορολογικών Ελέγχων και Είσπραξης Δημοσίων Εσόδων, τη Γενική Διεύθυνση Τελωνείων και Ειδικών Φόρων Κατανάλωσης, τη Γενική Διεύθυνση Γενικού Χημείου του Κράτους, τη Γενική Διεύθυνση Οικονομικής Επιθεώρησης και τη Γενική Διεύθυνση Διοικητικής Υποστήριξης.
Δομή
Η Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων, στην τρέχουσα δομή της σύμφωνα με την αρ. πρωτ. Δ.ΟΡΓ.Α 1125859/2020 (Φ.Ε.Κ.4738/Β’/ 26-10-2020) Απόφαση, όπως τροποποιήθηκε και ισχύει, διαρθρώνεται σε:
Ανδρόνικος Γκιζόγιαννης
Ο Ανδρόνικος Γκιζόγιαννης ( γεννήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 1983) είναι Έλληνας επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 2,03 μέτρων και μπορεί να παίξει στις θέσεις του πάουερ φόργουορντ και του σέντερ. Αυτήν την περίοδο αγωνίζεται με τον Τελεθριακό Ιστιαίας.
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Ο Γκιόγιαννης ξεκίνησε την επαγγελματική σταδιοδρομία του με την ΑΓΕ Χαλκίδας (2001–05). Στη συνέχεια έπαιξε με Απόλλωνα Πάτρας (2005–07), Ολύμπια Λάρισας (2007–08), Αιγάλεω (2008–09), ΑΕΚ (2009–10), ΑΕΚ Άργους (2010–11), Αρκαδικό (2011–12), και τον Αύγουστο του 2012 επέστρεψε στην ΑΕΚ. Το καλοκαίρι του 2014 πήγε στον Εθνικό Πειραιώς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ολύμπιας Λάρισας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικού Κατηγορία:Σέντερ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Αρκαδικού Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Απόλλωνα Πατρών Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α.Μ.Σ. Αίολου Αστακού Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Αιγάλεω Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α.Γ.Ε. Χαλκίδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ
Φειδίας Σαρίκας
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Φειδίας Σαρίκας γεννήθηκε στην Πάφο την 1 Οκτωβρίου 1957. Ομιλεί, πέρα από την ελληνική, την αγγλική και τη γαλλική γλώσσα. Σπούδασε αρχιτεκτονική στην Εθνική Σχολή Αρχιτεκτονικής της Τουλούζης. Εργαζόταν ως αρχιτέκτονας.
Πολιτική διαδρομή
Στις Δημοτικές εκλογές του 1986 εκλέχθηκε δημοτικός σύμβουλος στον Δήμο Πάφου. Επανεκλέχθηκε στις Δημοτικές εκλογές του 1991. Στις Δημοτικές εκλογές του 1996 εκλέχθηκε Δήμαρχος Πάφου. Επανεκλέχθηκε στις Δημοτικές εκλογές του 2001.