cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Περιοδικό antivirus
Το περιοδικό είναι το μακροβιότερο Ελληνικό LGBTQI+ μέσο στην ιστορία της Ελλάδας. Κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στα τέλη του Απρίλιου του 2003 και εκδίδεται έως και σήμερα. Έχει φιλοξενήσει συνεντεύξεις που έχουν χαρακτηριστεί ιστορικές όπως αυτή του Πρωθυπουργού της Ελλάδας Αλέξη Τσίπρα, τον Ιούνιο του 2016 αλλά και πολλά coming out επώνυμών Ελλήνων όπως ο Σταμάτης Κραουνάκης, ο Γιώργος Καπουτζίδης , ο Ιωάννης Μελισσανίδης , ο Θανάσης Αλευράς και ο Σπύρος Μπιμπίλας. Το antivirus εμπιστευτήκαν για να εκφράσουν την στήριξή τους στην ΛΟΑΤΙ+ κοινότητα προσωπικότητές από την Ελλάδα και το εξωτερικό όπως η Δέσποινα Βανδή, η Άννα Βίσση , η Marina Abramovic , Κάιτη Γαρμπη , Σάκης Ρουβάς, Δημήτρης Παπαϊωάννου , Κώστας Μπακογιάννης , η Demy, η Πάολα. η Ελένη Φουρέιρα, η Αφροδίτη Παναγιωτάκου, η Νάνα Μούσχουρη, ο Ζαν-Πολ Γκοτιέ. η Λάρα Φαμπιάν, Νατάσσα Μποφίλιου, κ.α.
Τον Απρίλιο του 2022, το ANTIVIRUS ξεκίνησε την πανελλήνια καμπάνια «Πες το Ναι!», με στόχο την προώθηση της ισότητας στον γάμο στην Ελλάδα. Η καμπάνια είχε ως κεντρικό στόχο την ενημέρωση και ευαισθητοποίηση της κοινωνίας – μέσα από ένα βίντεο που δημιουργήθηκε με τη συμβολή του Γιώργου Καπουτζίδη σε σκηνοθεσία Θανάση Τσιμπίνη – σχετικά με το δικαίωμα στον γάμο. Ταυτόχρονα καλεί όλα τα άτομα, φορείς, ιδρύματα, εταιρείες, κόμματα κ.α. να ενώσουν τις φωνές τους υπογράφοντας και στηρίζοντας την ισότητα στον γάμο και δημιουργώντας την πολιτική πίεση με τελικό στόχο την ψήφιση της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικά περιοδικά Κατηγορία:ΛΟΑΤ στην Ελλάδα Κατηγορία:ΛΟΑΤ περιοδικά Κατηγορία:Περιοδικά με τόπο έκδοσης την Αθήνα
Τεντιμπόις
thumb|200px|Διαπόμπευση αποκαλούμενων «τεντιμπόηδων» στην ([[Κυψέλη (Αθήνα)|Κυψέλη)]] Teddy Boys, ή τεντιμπόιδες, ονομάζονταν οι νέοι που ακολουθούσαν κυρίως τη βρετανική υποκουλτούρα, ροκ εν ρολ, R&B, φορώντας ρούχα εν μέρει εμπνευσμένα από τα στυλ που φορούσαν οι dandies την Εδουαρδιανή περίοδο, πρώτη δεκαετία του 20ου αιώνα, τα οποία ήρθαν στο προσκήνιο μετά το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Η υποκουλτούρα των Teddy Boys έχει τις ρίζες της στις αρχές του 50 μεταξύ εφήβων στο Λονδίνο.
Στην Ελλάδα, τεντιμπόιδες καλούνταν οι νέοι που χαρακτηριζόταν η συμπεριφορά τους αναιδής και προκλητική από την τότε κυβέρνηση. Γι αυτούς, θεσπίστηκε ο νόμος 4000/1958. Η αστυνομία συνελάμβανε όσους νεαρούς θεωρούσε ότι διέπρατταν εξύβριση, και τους οδηγούσε στο κρατητήριο, όπου γινόταν σε αυτούς κούρεμα με την ψιλή, τους έσκιζαν τα παντελόνια και εν συνεχεία τους περιέφεραν στο δρόμο εξευτελίζοντάς τους. Ο νόμος δέχτηκε έντονη κριτική γιατί προήγαγε τη διαπόμπευση.
Παραπομπές
Κατηγορία:The Beatles
Ρουσάλκα
thumb|right|220px|Β. Prushkovsky. «Ρουσάλκα». 1877 Στη σλαβική μυθολογία, οι ρουσάλκι ήταν γυναικείες οπτασίες, νύμφες του νερού, σούκουμπι ή γοργόνες δαιμονικά πλάσματα που ζούσαν κοντά σε νερά ή στα βάθη των ποταμών, πιο συγκεκριμένα.
Προέλευση
Στις περισσότερες εκδοχές, η ρουσάλκα είναι ένα νεκρό πλάσμα που δεν έχει βρει γαλήνη. Άτομα που πεθαίνουν βίαια και πρόωρα, όπως νεαρές γυναίκες που έχουν αυτοκτονήσει γιατί προδόθηκαν από τους εραστές τους ή ανύπαντρες κοπέλες που ήταν έγκυοι, πρέπει να ζήσουν ως πνεύματα τη ζωή που τους είχε δοθεί.
Η ρουσάλκα, λοιπόν, είναι η οπτασία της ψυχής μιας νεαρής γυναίκας που πέθανε κοντά σε ποτάμι ή λίμνη και στοίχειωσε το μέρος, στην οποία μπορεί να επιτραπεί να αναπαυθεί εν ειρήνη, αν πάρει εκδίκηση για το θάνατό της. Πνεύματα ρουσάλκι προέρχονταν όμως και από αβάπτιστα μωρά, συνήθως εκτός γάμου, που γι' αυτό το λόγο πνίγηκαν από τις μητέρες τους.
Σύμφωνα με το θεωρητικό της συγκριτικής θρησκειολογίας Μίρτσεα Ελιάντε, πρόκειται για αναβίωση των αρχαίων λατρειών της θεάς Άρτεμης.
Περιγραφή
thumb|left|150px|Ρουσάλκα, Ιβάν Μπιλιμπίν, 1934.
Αν και πρωταρχική της κατοικία είναι κοντά στα νερά που πέθανε, η ρουσάλκα έβγαινε από τα νερά τις νύχτες, σκαρφάλωνε σε ένα δέντρο και τραγουδούσε ή καθόταν στις όχθες του ποταμού και χτένιζε τα μαλλιά της ή χόρευε μαζί με άλλες ρουσάλκι στα χωράφια.
Η εβδομάδα των Ρουσάλκι
thumb|200px|Η Ρουζένα Ματούροβα ως πρώτη Ρουσάλκα στην ομώνυμη όπερα του Ντβόρζακ το 1901 Οι ρουσάλκι ήταν πολύ επικίνδυνες κατά την εβδομάδα Ρουσαλνάγια στις αρχές κάθε Ιούνη, όταν αφήναν τα βάθη των λιμνών και των ποταμιών και σκαρφάλωναν τις νύχτες σε κλαδιά σημύδων και ιτιών. Το κολύμπι τις μέρες εκείνες απαγορευόταν αυστηρά, ενώ κοινό στοιχείο των εορτασμών της εβδομάδας αυτής από τους κατοίκους των περιοχών ήταν ο τελετουργικός διωγμός ή ταφή των πνευμάτων, έθιμο που παρέμενε ζωντανό στη Ρωσία, για παράδειγμα, μέχρι τη δεκαετία του '30. .
Προστασία ενάντια στις ρουσάλκι χάριζαν ο άψινθος, η χραίνα, το σκόρδο
Ετυμολογία
Ο Μαξ Βάσμερ επισημαίνει ότι η λέξη ρουσάλκα αρχικά αναφερόταν στους χορούς των κοριτσιών κατά την Πεντηκοστή. Εξάλλου, λέγεται ότι προέρχεται από το λατινικό rosalia, τη Γιορτή των Ρόδων, ονομασία που αναφερόταν στην αρχαία ελληνική γιορτή Ανθεστήρια.
Επιρροές στη σύγχρονη κουλτούρα
To 1837, γράφτηκε από τον Αλεξάντερ Πούσκιν το θεατρικό έργο "Ρουσάλκα" βασισμένο στο μύθο του πλάσματος αυτού.
Στην όπερα Ζιζέλ, η ομώνυμη ηρωίδα έχει μετατραπεί σε Βίλι, όπως ήταν γνωστή η ρουσάλκα σε άλλες περιοχές, και οι υπόλοιπες του είδους της θέλουν να πάρουν εκδίκηση από τον παλιό αγαπημένο της, Άλμπρεχτ.
Ρουσάλκα ονομάζεται μια όπερα του Αντονίν Ντβόρζακ, που βασίζεται σε ποιητικό κείμενο του Γιάροσλαφ Κβάπιλ. Πρωτοπαρουσιάστηκε στο Εθνικό Θέατρο Πράγας στις 31 Μαρτίου 1901. Επίσης, Ρουσάλκα ονομάζεται μια όπερα του Αλεξάντερ Νταργκομίσκι του 1856, ενώ από αυτή εμπνέεται και το έργο "Νύχτα του Μάη" του Νικολάι Ρίμσκυ-Κόρσακοφ του 1880.
Με τον ίδιο τίτλο δημιουργήθηκε μια ταινία κινουμένων σχεδίων του 1997, σε σκηνοθεσία Αλεξάντερ Πέτροφ.
Στο μυθιστόρημα Τιγκάνα του Γκάι Γκάβριελ Κέι, περιγράφεται ένα πλάσμα που μοιάζει με τη μυθική ρουσάλκα, το οποίο εκεί αποκαλείται ριζέλκα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μυθολογικά όντα Κατηγορία:Σλαβικός παγανισμός
Παναθηναϊκός (τζούντο)
Ιστορία
Το τμήμα τζούντο του Παναθηναϊκού είναι ένα από τα νεώτερα του συλλόγου και ιδρύθηκε το 1980. Την ίδια χρονιά είχε την πρώτη του συμμετοχή στο πρωτάθλημα Ελλάδος κατακτώντας την 7η θέση. Τις χρονιές 1982, 1983, 1984 κατέκτησε την πέμπτη θέση. Ο έφηβος Σ. Βατακάσης ήταν ο κορυφαίος της ομάδας το διάστημα εκείνο.
Παράλληλα με το ανδρικό τμήμα καλλιεργήθηκαν με προσοχή και τα τμήματα υποδομών. Ο Σ. Βατακάσης ήταν ο αθλητής που ξεχώρισε και όταν αγωνιζόταν στο πρωτάθλημα παίδων με την κατάκτηση 2 πρωταθλημάτων Ελλάδας το 1981 και 1982. Στο πρωτάθλημα των Εφήβων η καλύτερη επίδοση του ήταν η δεύτερη θέση όπως συνέβη και στο πρωτάθλημα Νεών. Αξιόλογος αθλητής στις μικρότερες ηλικίες υπήρξε και ο Χ. Μπαλογιάννης ο οποίος κατέκτησε τη δεύτερη θέση στα 65 κιλά το 1981 και 1982.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
τζούντο
Παλαιολιθική περίοδος
Ως Παλαιολιθική περίοδος ορίζεται το πρωιμότερο τμήμα της Λίθινης Εποχής ή Εποχής του Λίθου, κατά τη διάρκεια της οποίας ο άνθρωπος χρησιμοποίησε λίθινα τέχνεργα και εκτείνεται σε μια μεγάλη περίοδο που ξεκίνησε πριν από 2,5 εκατομμύρια χρόνια περίπου έως το 10.000 π.Χ., το τέλος δηλαδή της τελευταίας Εποχής των Παγετώνων ή Παγετώδους. Διαιρείται στην Κατώτερη Παλαιολιθική, με τις πρώιμες μορφές ανθρωπιδών και την παρουσία λίθινων χειροπελέκεων, η οποία τελειώνει περίπου το 80.000 π.Χ. στην Μέση Παλαιολιθική ή Μουστέρια, την εποχή του ανθρώπου του Νεάντερταλ που τελειώνει περίπου το 33.000 π.Χ. και την Ανώτερη Παλαιολιθική, περίοδο κατά την οποία έγινε και η ανάπτυξη του homo Sapiens, έως το 10.000 π.Χ., οπότε και ξεκινά η μεταβατική Μεσολιθική περίοδος.
Κατώτερη Παλαιολιθική
Τα αρχαιότερα αναγνωρίσιμα εργαλεία, κατασκευασμένα από ανθρωπίδες είναι απλά λίθινα τσεκούρια, σαν κι αυτά που ανακαλύφθηκαν στο Ολντουβάι (Olduvai) της Τανζανίας. Τα συγκεκριμένα λίθινα εργαλεία «κατασκευάστηκαν» περίπου πριν από 1 εκατομμύριο χρόνια από τον Αυστραλοπίθηκο (Αustralopithecus africanus), πρόγονο των σύγχρονων ανθρώπων. Θρυμματισμένοι λίθοι (ηώλιθοι) θεωρούνται τα αρχαιότερα εργαλεία, αλλά είναι αδύνατον να ξεχωρίσει κανείς τους εσκεμμένα θρυμματισμένους λίθους από εκείνους που προκύπτουν από τη φυσιολογική διαδικασία της διάβρωσης. Ανάμεσα στα σημεία που βρέθηκαν συγκεντρωμένα πολλά λίθινα εργαλεία και θεωρούνται τόποι παραγωγής του Homo erectus περιλαμβάνουν το Κουκουτιενιάν της Κίνας και αρκετές περιοχές της Ευρώπης, της Αφρικής και της Ασίας από το 500.000 έως το 100.000 π.Χ. Τα λίθινα εργαλεία αυτής της περιόδου είναι δύο τύπων. Ο ένας αποκαλείται τύπος πυρήνα και προκύπτει από τη σταδιακή αφαίρεση υλικού, έως ότου διαμορφωθεί η κατάλληλη κόψη, ο άλλος τύπος θραυσμάτων και προκύπτει από τις θραύσματα λίθου που δημιουργούνται κατά τη θραύση ή την κατεργασία του λίθου. Οι χειροπελέκεις ήταν το τυπικό εργαλείο αυτών των πρώιμων κυνηγών και τροφοσυλλεκτών.
Μέση Παλαιολιθική
Η Μέση Παλαιολιθική περιλαμβάνει τον Μουστέριο πολιτισμό, ο οποίος συνδέεται συχνά με τον άνθρωπο του Νεάντερταλ (homo neandertalensis), ο οποίος έζησε στο μεσοδιάστημα της περιόδου 100.000 - 40.000 π.Χ. Υπολείμματα αυτής της φάσης του ανθρώπινου πολιτισμού έχουν βρεθεί σε σπήλαια, όπως και ενδείξεις χρήσης της φωτιάς. Οι Νεάντερταλ ήταν κυνηγοί προϊστορικών θηλαστικών και ενδείξεις της παρουσίας τους έχουν βρεθεί στην Ευρώπη, τη Β. Αφρική, την Παλαιστίνη και τη Σιβηρία. Τα εργαλεία αυτής της περιόδου, που περιλαμβάνουν λίθινες φολίδες, επεξεργασμένα οστά, οστέινες βελόνες κ.λπ., υποδεικνύουν ότι χρησιμοποιούσαν δέρματα για την κάλυψη του σώματος. Είναι πιθανό, επίσης, να ασκούσαν πρωτόγονες θρησκευτικές πρακτικές -ταφικές στη φύση τους- κατά τις οποίες τα σώματα των νεκρών βάφονταν με ώχρα.
Ανώτερη Παλαιολιθική
Οι κυνηγοί της Σολουτραίας φάσης του πολιτισμού εισήλθαν στην Ευρώπη πιθανώς από την Ανατολή εκδιώκοντας ή υποτάσσοντας του Ωρινάκιους προκατόχους. Οι Σολουτραίοι κατασκεύαζαν εξαιρετικές αιχμές δοράτων στο σχήμα του φύλλου δάφνης και απασχολούνταν με την εξημέρωση αλόγων. Οι Σολουτραίοι όπως και οι Ωρινάκιοι αντικαταστάθηκαν από τους Μαγδαληναίους. Η Μαγδαληναία είναι η τελευταία και η πλέον εντυπωσιακή φάση της Παλαιολιθικής περιόδου. Τα τεχνουργήματά τους υποδεικνύουν ανεπτυγμένες κοινωνίες αλιέων και κυνηγών. Ανάμεσα στα εργαλεία τους συγκαταλέγονται οι μικρόλιθοι, λεπτοδουλεμένοι λίθοι που υποδεικνύουν υψηλή τεχνική επεξεργασίας, καμάκια και βάρκες. Ωστόσο, η κορωνίδα της Μαγδαληναίας φάσης του ανθρώπινου πολιτισμού θεωρείται ανάπτυξη της τέχνης και ιδιαίτερα η ζωγραφική των σπηλαίων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Παλαιολιθική περίοδος
Α.Σ. Σαρακηνός Βόλου
Ο Αθλητικός Σύλλογος Σαρακηνός είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος του Βόλου και ιδρύθηκε το 1951. Τα χρώματα του Σαρακηνού είναι κόκκινο και μαύρο. Ο Σαρακηνός έχει την έδρα του στην συνοικία Αγία Παρασκευή του Βόλου. Διαθέτει ιδιόκτητο γήπεδο στη συνοικία αυτή, απέναντι από τις εργατικές πολυκατοικίες.
Ο Σαρακηνός έχει αγωνιστεί σε Εθνικές κατηγορίες για 3 περιόδους (1979-80, 1981-82, 1991-92).
Την περίοδο 2012-2013 δημιουργήθηκε τμήμα γυναικείου μπάσκετ το οποίο δυστυχώς δεν υπάρχει πλέον. Ήταν η πρώτη φορά στην ιστορία του συλλόγου, που ιδρύθηκε κάποιο άλλο αγωνιστικό τμήμα εκτός του ποδοσφαιρικού.
Η ίδρυση ,το πρώτο πρωτάθλημα και η άνοδος στην Α' κατηγορία
Το 1951 οι κάτοικοι της τότε κοινότητας της Αγίας Παρασκευής (η οποία εκείνη την εποχή ήταν εκτός του πολεοδομικού συγκροτήματος του Βόλου ) ιδρύουν τον Σαρακηνό δίνοντας επίσημη υπόσταση στην ποδοσφαιρική δραστηριότητα της περιοχής που υπήρχε και προπολεμικά με την ανεπίσημη ομάδα  Αετός Αγίας Παρασκευής.
Την περίοδο 1954-55 κατακτά το πρωτάθλημα της Β' κατηγορίας για δεύτερη φορά. Αντιμετωπίζει σε διπλό αγώνα διαβάθμισης τον Κένταυρο Βόλου νικώντας και τις δυο φορές ( 3-2 εκτός (γήπεδο Αναύρου) και 8-0 εντός (γήπεδο Νίκης) ). Έτσι κερδίζει την άνοδο του στην Α' κατηγορία στην οποία παραμένει για 5 συνεχόμενες χρονιές.
Δεκαετία του 60
Την περίοδο 1966-67 γνωρίζει τον υποβιβασμό στην Γ ' κατηγορία, στην οποία αγωνίζεται την αμέσως επόμενη περίοδο 1967-68 κατακτώντας το πρωτάθλημα και παράλληλα την επιστροφή του στην Β' κατηγορία.
Την περίοδο 1969-70 κατακτά το πρωτάθλημα της Β' κατηγορίας για τρίτη φορά και επανέρχεται στην Α' κατηγορία 10 χρόνια μετά την τελευταία του εμφάνιση στην κατηγορία αυτή.
Εθνικές κατηγορίες
Ο Σαρακηνός έχοντας δημιουργήσει μια αξιόλογη ομάδα αγωνίζεται συνεχόμενα στην Α' κατηγορία ως την σεζόν 1977-78 οπότε και φτάνει στον τελικό του Κυπέλλου Ε.Π.Σ. Θεσσαλίας χάνοντας το Κύπελλο από τον Γ.Σ.Αλμυρού.
Την περίοδο 1978-79 στέφεται πρωταθλητής Α' κατηγορίας κερδίζοντας την άνοδο του για πρώτη φορά σε Εθνική κατηγορία.
Την περίοδο 1979-80 συμμετέχει στην Γ ' Εθνική κατηγορία ( Εθνικό Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα ), καταλαμβάνει την 18η θέση (σε σύνολο 20 ομάδων) και υποβιβάζεται στα τοπικό πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ.Θ. .
Την περίοδο 1980-81 τερματίζει στην 2η θέση της Α' κατηγορίας πίσω από τον Ρήγα Φεραίο και κερδίζει για δεύτερη φορά την άνοδο σε Εθνική κατηγορία καθώς εκείνη την χρονιά προβιβάζονταν δυο ομάδες από την Ε.Π.Σ. Θεσσαλίας.
Την περίοδο 1981-82 συμμετέχει στην Γ ' Εθνική κατηγορία (Εθνικό Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα), καταλαμβάνει την 13η θέση (σε σύνολο 16 ομάδων) αλλά δυστυχώς υποβιβάζεται και πάλι. Παράλληλα φτάνει για δεύτερη φορά ως φιναλίστ στον τελικό του Κυπέλλου Ε.Π.Σ.Θ. χάνοντας το Κύπελλο από τον Ρήγα Φεραίο.
Την περίοδο 1990-91 κατακτά για δεύτερη φορά (και τελευταία ως και σήμερα ) το πρωτάθλημα της Α' κατηγορίας της Ε.Π.Σ. Θεσσαλίας και προάγεται για τρίτη φορά (και τελευταία ως σήμερα) σε Εθνική κατηγορία ενώ παράλληλα φτάνει για τρίτη φορά ως φιναλίστ στον τελικό του Κυπέλλου Ε.Π.Σ. Θεσσαλίας χάνοντας το Κύπελλο από τον Γ.Σ. Αλμυρού στην διαδικασία των πέναλντι.
Την περίοδο 1991-92 συμμετέχει στην  Δ' Εθνική Κατηγορία, υποβιβάζεται όμως αφού καταλαμβάνει την 16η θέση (σε σύνολο 20 ομάδων).
Την περίοδο 1994-95 στέφεται για πρώτη (και μοναδική ως σήμερα ) φορά Κυπελλούχος της Ε.Π.Σ. Θεσσαλίας νικώντας στον τελικό τον Αστέρα Ρυζομύλου.
Την περίοδο 1996-97 υποβιβάζεται στην Β' κατηγορία, στην οποία αγωνίζεται την επόμενη χρονιά (26 χρόνια μετά την τελευταία του συμμετοχή στην κατηγορία αυτή) και άμεσα κερδίζει την επάνοδο του στην Α' κατηγορία.
Την περίοδο 2006-07 υποβιβάζεται στην Β' κατηγορία αλλά την επόμενη χρονιά κατακτά το πρωτάθλημα της Β' κατηγορίας και κερδίζει την επάνοδο του στην Α' κατηγορία.
Σύγχρονη ιστορία
Την διετία 2013-2015, επί προεδρίας Βασίλη Τζέκα, ο Σαρακηνός κατάφερε την μεν πρώτη χρονιά να βρεθεί ένα βήμα από την επάνοδο του στην Γ' Εθνική κατηγορία χάνοντας ουσιαστικά την άνοδο στο ματς εναντίον του Πυράσου Νέας Αγχιάλου μέσα στην Νέα Αγχίαλο ενώ την δεύτερη χρονιά να ξαναπάει σε τελικό Κυπέλλου σχεδόν μετά από 20 χρόνια χάνοντας όμως το Κύπελλο από την Α.Ε. Διμηνίου. Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι κατάφερε για πρώτη φορά στην νεώτερη ιστορία του συλλόγου να έχει στις ακαδημίες του τριψήφιο αριθμό παιδιών.
Παλιοί ποδοσφαιριστές
Ο σημαντικότερος παίκτης που ανέδειξε η ομάδα ειναι ο Βασίλης Καραΐσκος, που αγωνίστηκε σε ΟΦΗ - Παναθηναϊκό, ενώ τα τελευταία χρόνια εργάζεται σαν προπονητής σε ομάδες της Κρήτης.
Επίσης, ιδιαίτερα γνωστοί στο ποδόσφαιρο της περιοχής είναι ο Γιάννης Πουργιανός που έπαιξε στην ομάδα στα τέλη της δεκαετίας του 60 και στη συνέχεια σε Ολυμπιακό Βόλου και Νίκη Βόλου, οι Πολίτης και Μαρτίου που πήγαν στην Νίκη Βόλου το 1985, ο Γιάννης Φασουράκης που πήγε επίσης στη Νίκη Βόλου το 1998 και ο αείμνηστος τερματοφύλακας Νίκος Μπούσιας (1947-1998), ο οποίος σαν σιδηρουργός που ήταν -παράλληλα με το ποδόσφαιρο- κατασκεύασε ο ίδιος την περίφραξη του γηπέδου αλλά και όλες τις απαραίτητες εργασίες. Η οικογένεια Αδαμάκου έχει γράψει -και συνεχίζει να γράφει- ιστορία στο σύλλογο, καθώς για δυο γενιές τον τροφοδοτεί με ποδοσφαιριστές, όπως τα αδέλφια Γιώργος και Γιάννης και τα παιδιά τους Αντώνης και Αντώνης, οι οποίοι εν συνεχεία προσέφεραν και ως παράγοντες. Ο επιθετικός Βασίλης Φώττας διακρίθηκε με το Σαρακηνό πριν μετεγγραφεί στο Ρήγα Φεραίο με τον οποίο σημείωσε 6 γκολ σε έναν αγώνα Δ' Εθνικής με αντίπαλο τον Βελισσάριο Ιωαννίνων την περίοδο 1996-1997. Πριν οριστικοποιηθεί όμως η επικείμενη τότε μετεγγραφή του στην ομάδα της Βέροιας (Α' Εθνικής, ένα τροχαίο ατύχημα που είχε του άφησε μόνιμη αναπηρία στο χέρι. Από τον Σαρακηνό έπαιξαν στον Ολυμπιακό ο τερματοφύλακας Δημήτρης Καραΐσκος και ο Νίκος Καραΐσκος, ο Βασίλης Μαλακασιώτης, ο Αλέξης Μαλακασιώτης και ο Απόστολος Ταμπακόπουλος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Α.Σ. Σαρακηνός Βόλου Α.Σ. Σαρακηνός Βόλου Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Κοινότητα Άνω Ακρίων
Η Κοινότητα Άνω Ακρίων είναι κοινότητα του δήμου Γόρτυνας στην περιφερειακή ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Συστάθηκε το 1927 με το ΦΕΚ 205Α - 27/09/1927 με την απόσπαση του οικισμού Άνω Άκρια από την κοινότητα Στόλων και τον ορισμό του ως έδρα της. Είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 18,841 χμ² (2011). Εκτός από την έδρα της περιλαμβάνει και τους οικισμούς Ατσιπάδες, Καστέλλι, Κάτω Άκρια και Μοριά. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:
Σιδηροδρομικός Σταθμός Αγίου Αθανασίου
Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Αγίου Αθανασίου ήταν σταθμός των Σιδηροδρόμων Βορειοδυτικής Ελλάδος, επί της σιδηροδρομικής γραμμής Αιτωλικού - Κατοχής, στη χιλιομετρική θέση 3,100 από το σταθμό Αιτωλικού. Βρισκόταν στο Αιτωλικό, δυτικά της νήσου όπου βρίσκεται η κυρίως πόλη του Αιτωλικού, και πήρε το όνομά του από τη συνοικία του Αγίου Αθανασίου την οποία εξυπηρετούσε ως προαιρετική στάση. Δεν διέθετε κάποια ιδιαίτερη εγκατάσταση. Εγκαινιάστηκε το 1912 και έκλεισε το 1943, μαζί με τη γραμμή Αιτωλικού - Κατοχής.
Δάφνος Φωκίδας
Ο Δάφνος είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Φωκίδας, στην Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας. Διοικητικά ανήκει στην Κοινότητα Δάφνου και υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Λιδωρικίου (πρώην Δήμος Λιδωρικίου), του Δήμου Δωρίδος.
Σιδηροδρομικός Σταθμός Αγίου Αθανασίου
Αγιος Αθανασιος Αγιος Αθανασιος Αγιος Αθανασιος
Δάφνος Φωκίδας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Φωκίδας Κατηγορία:Δήμος Δωρίδος
Μη ευκλείδειες γεωμετρίες
Στα μαθηματικά, μια μη-Ευκλείδεια γεωμετρία συνίσταται από δύο γεωμετρίες βασισμένες σε αξιώματα στενά συνδεδεμένα με αυτά που προσδιορίζουν την Ευκλείδεια γεωμετρία. Καθώς η Ευκλείδεια γεωμετρία βρίσκεται στην τομή της μετρικής γεωμετρίας με την  αφινική γεωμετρία (ομοπαραλληλική γεωμετρία), η μη-Ευκλείδεια γεωμετρία προκύπτει όταν είτε η απαίτηση του μέτρου χαλαρώνει (ότι δηλαδή η συνάρτηση μέτρο παίρνει τιμές όχι μόνο στο [0,+οο) αλλά και σε άλλα διατεταγμένα σύνολα, είτε το αξίωμα των παραλλήλων αντικαθίσταται με ένα εναλλακτικό. Στην τελευταία περίπτωση έχουμε την υπερβολική γεωμετρία και την ελλειπτική γεωμετρία, τις κλασικές μη-ευκλείδειες γεωμετρίες. Όταν η απαίτηση του μέτρου χαλαρώνει, υπάρχουν ομοπαραλληλικά επίπεδα που σχετίζονται με επίπεδες άλγεβρες το οποίο οδηγεί στις κινηματικές γεωμετρίες οι οποίες επίσης έχουν αποκαλεστεί μη-Ευκλείδειες.
Η ουσιαστική διαφορά με τις μετρικές γεωμετρίες είναι στην φύση των παράλληλων ευθειών. Το 5ο αξίωμα του Ευκλείδη, το αξίωμα των παραλλήλων, είναι ισοδύναμο με το αξίωμα του Πλέιφερ, που δηλώνει ότι, σε ένα επίπεδο 2 διαστάσεων, για κάθε ευθεία  ε και σημείο  A, εκτός της  ε, υπάρχει ακριβώς μια ευθεία διερχόμενη από το A που δεν τέμνει την ε. Αντίθετα, στην υπερβολική γεωμετρία υπάρχουν άπειρες το πλήθος ευθείες διερχόμενες από το A που δεν τέμνουν την ε, ενώ στην ελλειπτική γεωμετρία, κάθε ευθεία διερχόμενη του A τέμνει την ε.
Πρώιμη ιστορία
Ενώ η Ευκλείδεια Γεωμετρία, που ονομάστηκε από τον Έλληνα Μαθηματικό Ευκλείδη, περιέχει μερικά από τα αρχαιότερα μαθηματικά, οι μη Ευκλείδειες Γεωμετρίες δεν ήταν ευρέως αποδεκτές ως έγκυρες μέχρι τον 19ο αιώνα.
Η αντιπαράθεση που τελικά οδήγησε στην ανακάλυψη των μη Ευκλείδειων Γεωμετριών ξεκίνησε σχεδόν όταν το έργο του Ευκλείδη Στοιχεία γράφτηκε. Στο έργο Στοιχεία, ο Ευκλείδης ξεκίνησε με έναν περιορισμένο αριθμό υποθέσεων (23 ορισμοί, πέντε κοινές γνώμες, και πέντε αξιώματα) και προσπάθησε να αποδείξει όλα τα άλλα αποτελέσματα (προτάσεις) στο έργο. Η πιο αξιοσημείωτη από τις διατυπώσεις είναι συχνά αναφερόμενη ως «Το Πέμπτο Αξίωμα του Ευκλείδη», ή απλούστερα Αξίωμα των παραλλήλων στο οποίο αρχική διατύπωση του Ευκλείδη είναι:
"Αν μια ευθεία γραμμή τέμνει δυο άλλες ευθείες γραμμές έτσι ώστε οι εντός και επί τα αυτά μέρη γωνίες που σχηματίζονται να έχουν άθροισμα μικρότερο από δύο ορθές, τότε, όταν οι δύο ευθείες προεκταθούν απεριόριστα, θα συναντηθούν από εκείνη τη πλευρά όπου σχηματίζονται οι μικρότερες των δύο ορθών γωνίες."
Άλλοι μαθηματικοί έχουν επινοήσει απλούστερες μορφές αυτής της ιδιότητας παρόλο που το πέμπτο αξίωμα εμφανίζει μεγαλύτερη πολυπλοκότητα από τα άλλα αξιώματα του Ευκλείδη (τα οποία περιλαμβάνουν, για παράδειγμα, «Μεταξύ οποιονδήποτε δύο σημείων μία ευθεία γραμμή μπορεί να σχηματιστεί»).
Για τουλάχιστον χίλια χρόνια, αυτοί που ασχολούνταν με τη γεωμετρία ήταν προβληματισμένοι από την ανόμοια πολυπλοκότητα του πέμπτου αξιώματος, και πίστευαν ότι μπορούσε να αποδειχθεί ως ένα θεώρημα που προέρχεται από τα άλλα τέσσερα αξιώματα. Πολλοί προσπάθησαν να βρουν μία εις άτοπον απαγωγή, συμπεριλαμβανομένων των Ιμπν αλ-Χαϊτάμ (11ος αιώνας), Ομάρ Καγιάμ (12ος αιώνας), Νασίρ αλ-Ντιν αλ-Τουσίν (13ος αιώνας), και Τζιοβάνι Σεκέρι (18ος αιώνας).
Τα θεωρήματα των Ιμπν αλ-Χαϊθάμ, Καγιά και αλ-Τουσί για τετράπλευρα, συμπεριλαμβανομένων τα τετράπλευρο Lambert και τετράπλευρο Saccheri, ήταν τα πρώτα θεωρήματα της Υπερβολικής γεωμετρίας και της Ελλειπτικής γεωμετρία ς. Αυτά τα θεωρήματα μαζί με εναλλακτικά αξιώματα τους, όπως το αξίωμα του Πλέιφερ, έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη μετέπειτα ανάπτυξη της μη Ευκλείδειας Γεωμετρίας. Αυτές οι πρώτες απόπειρες να αμφισβητηθεί το πέμπτο αξίωμα είχε σημαντική επίδραση στην ανάπτυξη μεταξύ άλλων των Ευρωπαίων γεωμετρών, συμπεριλαμβανομένων των Witelo, Levi ben Gerson, Alfonso, John Wallis και Saccheri. Όλες αυτές οι πρώιμες προσπάθειες γίνονταν στην προσπάθεια να διατυπωθεί η μη Ευκλείδεια Γεωμετρία ωστόσο έδιναν εσφαλμένες αποδείξεις του αξιώματος των παραλλήλων, που περιείχαν υποθέσεις που ήταν ουσιαστικά ισοδύναμες με το αξίωμα των παραλλήλων. Αυτές οι πρώτες απόπειρες παρείχαν, ωστόσο, κάποιες πρώιμες ιδιότητες της υπερβολικής και ελλειπτικής γεωμετρίας.
Via Negativa
Οι όροι Via Negativa (βία νεγκατίβα, λατινική έκφραση που σημαίνει "αρνητική οδός"), αρνητική θεολογία ή αποφατική θεολογία περιγράφουν τη θρησκευτική αντίληψη ή θεολογική άποψη που επιχειρεί να περιγράψει τον Θεό μέσω της άρνησης, να αναφερθεί στον Θεό χρησιμοποιώντας αποκλειστικά όρους που περιγράφουν το τι δεν θα μπορούσε να λεχθεί για τον Θεό. Το αντίθετο της αποφατικής θεολογίας είναι η καταφατική. Να σημειωθεί ότι ο όρος αρνητική θεολογία δεν συνηθίζεται στην ανατολή. Αντίθετα χρησιμοποιείται περισσότερο ο όρος αποφατική θεολογία
Μη ευκλείδειες γεωμετρίες
Πρώιμη ιστορία
Ο Khayyam, για παράδειγμα, προσπάθησε να το αποδείξει από ένα ισοδύναμο αξίωμα που διατυπώθηκε "οι αρχές του φιλόσοφου" (Αριστοτέλης): "Δύο συγκλίνουσες ευθείες τέμνονται και είναι αδύνατο για δύο συγκλίνουσες ευθείες να αποκλίνουν στην κατεύθυνση στην οποία αυτές συγκλίνουν." Ο Khayyam εξέτασε στη συνέχεια τις τρεις σωστές περιπτώσεις ,αμβλεία και οξεία ότι οι γωνίες κορυφής του τετράπλευρου Saccheri και μετά απέδειξε μία σειρά από θεωρήματα σχετικά με αυτά, διέψευσε σωστά τις περιπτώσεις της αμβλείας και οξείας γωνίας με βάση το αξίωμα του και ως εκ τούτου διατύπωσε το κλασικό αξίωμα του Ευκλείδη το οποίο δεν συνειδητοποίησε ότι ήταν ισοδύναμο με τη δική του διατύπωση. Άλλο ένα παράδειγμα είναι ο γιος του al-Tusi, ο Sadr al-Din (μερικές φορές γνωστός ως "Ψευδό-Tusi"), ο οποίος έγραψε ένα βιβλίο πάνω σε αυτό το θέμα το 1298, με βάση τις μετέπειτα σκέψεις του al-Tusi's, στο οποίο παρουσίασε μία άλλη υπόθεση που ισοδυναμεί με το αξίωμα των παραλλήλων. Αυτός ουσιαστικά αναθεώρησε και το Ευκλείδειο σύστημα αξιωμάτων και τις διατυπώσεις και τις αποδείξεις από πολλά θεωρήματα από το βιβλίο "Στοιχεία." Το έργο του δημοσιεύτηκε στη Ρώμη το 1594 και μελετήθηκε από τους Ευρωπαίους που ασχολούνταν με την γεωμετρία, συμπεριλαμβανομένων του Saccheri ο οποίος χαρακτήρισε αυτό το έργο τόσο καλό όσο αυτό του Wallis.
Via Negativa
Γίνεται, δηλαδή, η απόπειρα να αποκτηθεί και να εκφραστεί γνώση για τον Θεό μέσω της περιγραφής του τι δεν είναι ο Θεός (απόφαση), παρά μέσω της περιγραφής του τι είναι ο Θεός. Η αποφατική παράδοση συνήθως ευθυγραμμίζεται με την προσέγγιση του μυστικισμού, ο οποίος επικεντρώνεται στην αυθόρμητη ή την καλλιεργούμενη ατομική εμπειρία της θεϊκής πραγματικότητας πέρα από τη σφαίρα της συνηθισμένης αντίληψης, μιας εμπειρίας που συχνά δεν μεταδίδεται μέσα από τις δομές των παραδοσιακών οργανωμένων θρησκειών.
Η αποφατική θεολογία είναι ο βασικός τρόπος θεολόγησης της ανατολικής ορθοδόξου εκκλησίας. Όχι βέβαια σαν άρνηση, αλλά σαν αδυναμία περιγραφής του Θεού. Έτσι παρουσιάζεται ως α-θάνατος, α-χρονος, α-τελεύτητος κλπ δηλ. δεν σχετίζεται με τον θάνατο, τον χρόνο, το τέλος κ.ο.κ. Αντιθέτως οι δυτικές εκκλησίες χρησιμοποιούν περισσότερο την καταφατική θεολογία ορίζοντας τον Θεό στον υπερθετικό βαθμό γνωστών ιδιοτήτων π.χ. σοφός, δυνατός (άνθρωπος) πάν-σοφος, παντο-δύναμος (Θεός). Αυτός είναι και ο λόγος που στις δυτικές εκκλησίες είναι αρχή η επιστημονική μόρφωση του κλήρου, ενώ στην ανατολική υπάρχουν και ολιγογράμματοι ιερείς. Έτσι στη Δύση η επιστημονική μόρφωση οδηγεί στην αποκάλυψη χαρακτηριστικών του Θεού και από κει στην "κατανόησή του", ενώ στην Ανατολή υπάρχει εντονότερος ο ασκητισμός ο οποίος "μαθαίνει" τον Θεό όχι από την παρατήρηση, αλλά από την εμπειρία/επαφή.
Μη ευκλείδειες γεωμετρίες
Πρώιμη ιστορία
Σε ένα έργο με τίτλο Euclides ab Omni Naevo Vindicatus, που δημοσιεύτηκε το 1733, ο Saccheri γρήγορα απέρριψε την ελλειπτική γεωμετρία ως μία πιθανότητα (κάποια άλλα αξιώματα του Ευκλείδη έπρεπε να τροποποιηθούν ώστε να μπορέσουν να χρησιμοποιηθούν στην ελλειπτική γεωμετρία) και άρχισε να εργάζεται αποδεικνύοντας ένα μεγάλο αριθμό αποτελεσμάτων στην υπερβολική γεωμετρία.
Via Negativa
Σύμφωνα με την αρνητική θεολογία, στην πραγματικότητα δεν μπορούμε ποτέ να προσδιορίσουμε τον Θεό με λέξεις. Αυτό που είναι δυνατόν είναι να πούμε ότι ο Θεός δεν είναι ούτε αυτό αλλά ούτε και κάτι άλλο επίσης. Εντέλει, ο σπουδαστής θα πρέπει να υπερβεί τις λέξεις για να κατανοήσει τη φύση του Θεϊκού. Με αυτή την έννοια, η αρνητική θεολογία δεν αποτελεί διάψευση. Αποτελεί μάλλον μια παραδοχή του ότι οτιδήποτε και αν είναι ο Θεός, όταν προσπαθούμε να το περικλείσουμε σε ανθρώπινες λέξεις, αναπόφευκτα αποτυγχάνουμε.
Μη ευκλείδειες γεωμετρίες
Πρώιμη ιστορία
Αυτός τελικά έφτασε σε ένα σημείο όπου πίστευε ότι τα αποτελέσματα του αποδείκνυαν την αδυναμία της υπερβολικής γεωμετρίας. Ο ισχυρισμός του φαίνεται να έχει βασιστεί στις Ευκλείδειες υποθέσεις, γιατί η μη λογική αντίφαση ήταν παρούσα. Σε αυτή την προσπάθεια να αποδείξει την Ευκλείδεια γεωμετρία αντ'αυτού ανακάλυψε τυχαία μία νέα εφικτή(viable) γεωμετρία, αλλά δεν το συνειδητοποίησε.
Via Negativa
Σύμφωνα με την The Encyclopedia of Religion (Η Εγκυκλοπαίδεια της Θρησκείας), η φιλοσοφική αυτή θέση ισχυρίζεται ότι «ο Θεός υπερβαίνει όλα όσα μπορούμε να μάθουμε για αυτόν. [...] Στον Θεό δεν μπορεί να δοθεί όνομα ή προσδιορισμός. [...] Ο ίδιος δεν αποτελεί αντικείμενο γνώσης, διότι είναι υπεράνω γνώσης».
Μη ευκλείδειες γεωμετρίες
Πρώιμη ιστορία
Το 1766 ο Johann Lambert έγραψε, αλλά δεν το δημοσίευσε, το Theorie der Parallellinien στο οποίο προσπάθησε, όπως έκανε και ο Saccheri, να αποδείξει το πέμπτο αξίωμα. Δούλεψε με μία φιγούρα που σήμερα ονομάζεται τετράπλευρο Lambert, ένα τετράπλευρο με τρεις ορθές γωνίες (μπορεί να θεωρηθεί το ήμισυ του τετράπλευρου Saccheri). Αυτός γρήγορα εξάλειψε το ενδεχόμενο ότι η τέταρτη γωνία είναι αμβλεία, όπως είχε κάνει ο Saccheri και ο Khayyam, και στη συνέχεια προχώρησε ώστε να αποδείξει πολλά θεωρήματα με την παραδοχή της οξείας γωνίας. Σε αντίθεση με τον Saccheri, ποτέ δεν αισθάνθηκε ότι είχε φτάσει σε αντίφαση με την υπόθεσή του. Απόδειξε το μη-Ευκλείδειο αποτέλεσμα ότι το άθροισμα των γωνιών σε ένα τρίγωνο μεγαλώνει καθώς το εμβαδόν του μειώνεται, και αυτό τον οδήγησε να θεωρήσει την πιθανότητα ενός μοντέλου οξείας περίπτωσης μιας σφαίρας με φανταστική ακτίνα. Δεν ασχολήθηκε περαιτέρω με την συγκεκριμένη ιδέα.
Εκείνη τη στιγμή ήταν ευρέως πιστευτό ότι το σύμπαν λειτουργούσε σύμφωνα με τις αρχές της ευκλείδειας γεωμετρίας.
Ανακάλυψη μη-Ευκλείδειας Γεωμετρίας
Η αρχή του 19ου αιώνα θα έβλεπε επιτέλους αποφασιστικά βήματα για τη δημιουργία της μη Ευκλείδειας γεωμετρίας. Γύρω στο 1813, ο Καρλ Φρίντριχ Γκάους και το 1818, ο Γερμανός καθηγητής της Νομικής Φέρντιναντ Καρλ Σβάικαρτ είχαν τις πρωτογενείς ιδέες της μη Ευκλείδειας γεωμετρίας, αλλά κανένας από τους δύο δεν δημοσίευσε κανένα αποτέλεσμα. Στη συνέχεια, γύρω στο 1830, ο Ούγγρος μαθηματικός Γιάνος Μπολιάι και ο Ρώσος μαθηματικός Νικολάι Ιβάνοβιτς Λομπατσέφσκι δημοσιεύουν χωριστά πραγματείες για την υπερβολική γεωμετρία. Ως εκ τούτου,η υπερβολική γεωμετρία θα ονομαστεί Bolyai-Lobachevskian γεωμετρία, ενώ οι δύο μαθηματικοί, ανεξάρτητα μεταξύ τους, γίνονται οι βασικοί συντάκτες της μη Ευκλείδειας γεωμετρίας. Ο Καρλ Φρίντριχ Γκάους αναφέρθηκε στον πατέρα του Bolyai, όταν παρουσίαζε το έργο του νεώτερου Μπολιάι, ότι είχε αναπτύξει μια τέτοια γεωμετρία αρκετά χρόνια πριν, αν και ο ίδιος δεν την είχε δημοσιεύσει. Παράλληλα ο Λομπατσέφσκι δημιούργησε μια Ευκλείδεια γεωμετρία με άρνηση του παράλληλου αξιώματος, ενώ ο Μπολιάι επεξεργάστηκε μια γεωμετρία, όπου είναι δυνατή τόσο η Ευκλείδεια, όσο και η υπερβολική γεωμετρία ανάλογα με την παράμετρο k. Ο Μπολιάι τελειώνει το έργο του, αναφέροντας ότι δεν είναι δυνατόν να αποφασίσει, σύμφωνα με τη μαθηματική λογική και μόνο, αν η γεωμετρία του φυσικού σύμπαντος είναι Ευκλείδεια ή μη Ευκλείδεια. Δίνοντας μόνος του την απάντηση ότι αυτό είναι αρμοδιότητα των φυσικών επιστημών.
Ο Μπέρναρντ Ρίμαν, σε μια διάσημη διάλεξη του το 1854, ίδρυσε το πεδίο Γεωμετρία Riemann, συζητώντας κυρίως τις ιδέες που σήμερα ονομάζονται συλλέκτες, μετρικό Riemannian, και καμπυλότητα. Κατασκεύασε μια άπειρη οικογένεια από γεωμετρίες που δεν είναι Ευκλείδειες δίνοντας μια φόρμουλα για μια οικογένεια από Ριμάνειες μετρήσεις στη μονάδα επιλογέα στον Ευκλείδειο χώρο. Η απλούστερη από αυτές ονομάζεται ελλειπτική γεωμετρία και θεωρείται ότι είναι μία μη Ευκλείδεια γεωμετρία, λόγω της έλλειψης των παράλληλων γραμμών.
Με τη διαμόρφωση της γεωμετρίας από την άποψη της τανυστής καμπυλότητας Riemann επιτρέπεται η μη Ευκλείδεια γεωμετρία να εφαρμόζεται σε υψηλότερες διαστάσεις.
Ορολογία
Ήταν ο Καρλ Φρίντριχ Γκάους που επινόησε τον όρο "μη-Ευκλείδεια γεωμετρία". Αναφερόμενος στο δικό του έργο που σήμερα ονομάζουμε υπερβολική γεωμετρία. Αρκετοί σύγχρονοι συγγραφείς εξακολουθούν να θεωρούν συνώνυμη τη "μη-Ευκλείδεια γεωμετρία" με την "υπερβολική γεωμετρία".
Ο Άρθουρ Κέιλ σημείωσε ότι η απόσταση μεταξύ των σημείων μέσα σε κωνικό σχήμα μπορούν να οριστούν με λογαριθμικές βάσεις και με λειτουργία πολλαπλής αναλογίας. Η μέθοδος αυτή έχει ονομαστεί Cayley-Klein μέτρηση, γιατί ο Φέλιξ Κλάιν την αξιοποίησε για να περιγράψει τις μη ευκλείδειες γεωμετρίες στα άρθρα του το 1871 και 1873 και αργότερα σε μορφή βιβλίου. Οι μετρήσεις Cayley-Klein παρέχουν μοντέλα εργασίας στην υπερβολική και ελλειπτική μετρική γεωμετρία, καθώς και στην Ευκλείδεια γεωμετρία.
Ο Φέλιξ Κλάιν είναι υπεύθυνος για τους όρους "υπερβολική" και "ελλειπτική" (στο σύστημά του, ονόμασε την Ευκλείδεια γεωμετρία "παραβολική", ένας όρος που γενικά έπεσε σε αχρηστία ). Η επιρροή του οδήγησε στη σημερινή χρήση του όρου «μη-Ευκλείδεια γεωμετρία» ώστε να σημαίνει είτε υπερβολική είτε ελλειπτική» γεωμετρία.
Επίσης υπάρχουν κάποιοι μαθηματικοί που διευρύνουν τον κατάλογο των γεωμετριών που αποκαλούνται μη-Ευκλείδειες με διάφορους τρόπους.
Αξιωματική βάση μη-Ευκλείδειας Γεωμετρίας
Η Ευκλείδεια γεωμετρία μπορεί να περιγραφεί αξιωματικά με διάφορους τρόπους. Το αρχικό σύστημα του Ευκλείδη των πέντε αξιωμάτων δεν είναι ένας από αυτούς  καθώς οι αποδείξεις του στηρίχτηκαν σε διαφορές μη δεδηλωμένες υποθέσεις που θα πρέπει επίσης να έχουν συμπεριληφθεί ως αξιώματα. Το σύστημα του Hilbert που αποτελείται από 20 αξιώματα ακολουθεί πιο πιστά την προσέγγιση του Ευκλείδη και παρέχει την αιτιολόγηση για όλες τις αποδείξεις του Ευκλείδη. Άλλα συστήματα, χρησιμοποιώντας διαφορετικά σύνολα από τους απροσδιόριστους όρους εξασφαλίζουν την ίδια γεωμετρία με διαφορετικές διαδρομές. Σε όλες τις προσεγγίσεις, ωστόσο, υπάρχει ένα αξίωμα το όποιο είναι λογικά ισοδύναμο με το 5ο αξίωμα του Ευκλείδη, το αξίωμα των παραλλήλων. Ο Χίλμπερτ χρησιμοποιεί τη φόρμα του αξιώματος Playfair, ενώ ο Birkhoff, για παράδειγμα, χρησιμοποιεί το αξίωμα που λέει ότι «υπάρχει ένα ζευγάρι από όμοια αλλά όχι ίσα τρίγωνα». Σε οποιοδήποτε από αυτά τα συστήματα, η αφαίρεση του ενός αξιώματος που είναι ισοδύναμο με το αξίωμα των παραλλήλων, σε όποια μορφή και αν παίρνει, και αφήνοντας όλα τα υπόλοιπα αξιώματα άθικτα, παράγει την απολυτή γεωμετρία. Δεδομένου ότι οι πρώτες 28 προτάσεις του Ευκλείδη (στο έργο «Τα στοιχεία» ) δεν απαιτούν τη χρήση του αξιώματος των παραλλήλων ή οτιδήποτε ισοδυναμεί με αυτό, είναι όλες αληθείς προτάσεις στην απολυτή γεωμετρία.
Για να έχετε μια μη ευκλείδεια γεωμετρία, το παράλληλο αξίωμα (ή το ισοδύναμο του) πρέπει να αντικατασταθεί από την άρνηση του. Η αναίρεση της μορφής του αξιώματος Playfair, δεδομένου ότι είναι μια σύνθετη εντολή (… υπάρχει ένα και μόνο ένα …), μπορεί να γίνει με δυο τρόπους. Είτε θα υπάρχουν περισσότερες από μια ευθείες που διέρχονται από ένα σημείο παράλληλες με την δοσμένη ευθεία ή θα υπάρχει μόνο μια ευθεία που διέρχεται από το σημείο παράλληλη με την δοσμένη ευθεία. Στην πρώτη περίπτωση, αντικαθιστώντας το παράλληλο αξίωμα (ή το ισοδύναμο του) με την πρόταση “Σε ένα επίπεδο, δίνεται ένα σημείο P και μια ευθεία l που δεν διέρχεται από το σημείο P, υπάρχουν μόνο δυο ευθείες που διέρχονται από το P οι οποίες δεν τέμνονται με την l” και διατηρώντας όλα τα αλλά αξιώματα, παίρνουμε υπερβολική γεωμετρία. Η δεύτερη περίπτωση δεν αντιμετωπίζεται με την ιδία ευκολία. Απλά αντικαθιστώντας το παράλληλο αξίωμα με την πρόταση “Σε ένα επίπεδο, δίνεται ένα σημείο P και μια ευθεία l που δεν διέρχεται από το P, όλες οι ευθείες που θα διέρχονται από το P θα τέμνονται με την l”, δεν μας δίνει ένα συνεπές σύνολο αξιωμάτων. Αυτό προκύπτει δεδομένου ότι υπάρχουν παράλληλες ευθείες στην απολυτή γεωμετρία, αλλά αυτή η πρόταση λέει ότι δεν υπάρχουν παράλληλες ευθείες. Το πρόβλημα αυτό ήταν γνωστό (με διαφορετικό προσωπείο) στους Khayyam, Saccheri and Lambert και αποτέλεσε τη βάση για να απορρίψουν ότι ήταν γνωστό ως η "υπόθεση της αμβλείας γωνίας". Για να έχουμε ένα συνεπές σύνολο αξιωμάτων που περιλαμβάνει το αξίωμα που λέει ότι δεν υπάρχουν παράλληλες ευθείες, μερικά από τα αλλά αξιώματα πρέπει να αλλαχτούν. Οι προσαρμογές που πρέπει να γίνουν εξαρτώνται από το σύστημα των αξιωμάτων που χρησιμοποιείται. Μεταξύ άλλων αυτές οι μετατροπές θα πρέπει να έχουν ως αποτέλεσμα τη μεταβολή του δευτέρου αξιώματος του Ευκλείδη από την δήλωση ότι τα τμήματα μιας ευθείας μπορούν να επεκταθούν επ' άπειρον στην δήλωση ότι οι ευθείες δεν έχουν όρια. Η ελλειπτική γεωμετρία του Ρίμαν αναδεικνύεται ως η πιο φυσική γεωμετρία που ικανοποιεί το αξίωμα αυτό.
Μοντέλα Μη-Ευκλείδειας Γεωμετρίας
Η δισδιάστατη ευκλείδεια γεωμετρία είναι βασισμένη στην αντίληψη ενός μονότονου επίπεδου.
Ελλειπτική Γεωμετρία
Το απλούστερο μοντέλο για την ελλειπτική γεωμετρία είναι μια σφαίρα, όπου οι γραμμές της είναι μεγάλoι κύκλοι (όπως ο ισημερινός ή οι μεσημβρινοί κύκλοι μια σφαίρα), και τα σημεία απέναντι το ένα από το άλλο (που ονομάζονται αντίποδες μονάδες) προσδιορίζονται (θεωρείται ότι είναι το ίδιο). Αυτό είναι επίσης ένα από τα βασικά μοντέλα του πραγματικού προβολικού επιπέδου. Η διαφορά είναι ότι, ως μοντέλο της ελλειπτικής γεωμετρίας μια μετρική εισάγεται επιτρέποντας τη μέτρηση των μηκών και γωνιών, ενώ ως ένα μοντέλο του προβολικού επιπέδου δεν υπάρχει καμία τέτοια μετρική.
Στο ελλειπτικό μοντέλο, για οποιοδήποτε ℓ γραμμή και ένα σημείο Α, το οποίο δεν είναι στο ℓ, όλες οι γραμμές μέσω του Α θα τέμνονται στην ℓ.
Υπερβολική Γεωμετρία
Ακόμα και μετά τη δουλειά των Λομποτσέφσκι, Γκάους, και Μπόλγευ, η ερώτηση παρέμεινε: "Υπάρχει τέτοιο μοντέλο για την υπερβολική γεωμετρία;". Η απάντηση ήρθε το 1868 από τον Ιταλό μαθηματικό Ευγένιο Μπελτράμυ που πρώτος έδειξε ότι η επιφάνεια ψευδοσφαίρας έχει την κατάλληλη καμπυλότητα για να παραστήσει ένα μέρος του υπερβολικού χώρου, και σε δεύτερο έγγραφό του την ίδια χρονιά, όρισε το Μοντέλο του Κλέιν το οποίο παριστά την ολότητα του υπερβολικού χώρου, και το χρησιμοποίησε για να δείξει ότι η Ευκλείδεια Γεωμετρία και η υπερβολική γεωμετρία ήταν ισοδύναμες με τρόπο τέτοιο ώστε η υπερβολική γεωμετρία ήταν λογικά αληθής αν και μόνο αν το ίδιο ίσχυε για την Ευκλείδεια. (Το αντίστροφο απορρέει από το οροσφαιρικό μοντέλο της Ευκλείδειας.)
Στο υπερβολικό μοντέλο, στο επίπεδο 2 διαστάσεων, για κάθε ευθεία λ και σημείο Α, εκτός της λ, υπάρχουν άπειρες ευθείες που διέρχονται από το Α χωρίς να τέμνουν την λ.
Σε αυτά τα μοντέλα οι έννοιες των μη-Ευκλείδειων γεωμετριών αναπαρίστανται από Ευκλείδεια αντικείμενα σε Ευκλείδεια σύνθεση. Αυτό εισάγει μια αντιπηπτική αλλοίωση όπου οι ευθείες της μη-Ευκλείδειας γεωμετρίας αναπαρίστανται από ευκλείδειες καμπύλες οι οποίες οπτικά λυγίζουν. Αυτή η καμπύλωση δεν είναι ιδιότητα των μη-Ευκλείδειων ευθειών παρά μόνο ένα τέχνασμα για το πως τις παριστάνουμε.
Μη-Ευκλείδεια Γεωμετρία με 3 διαστάσεις
Στις τρεις διαστάσεις, υπάρχουν οκτώ μοντέλα γεωμετριών. Υπάρχουν οι ευκλείδειες, οι ελλειπτικές και οι υπερβολικές γεωμετρίες( όπως και στην δισδιάστατη περίπτωση), μεικτές γεωμετρίες που είναι μερικώς ευκλείδειες και μερικώς υπερβολικές ή σφαιρικές, παραλλαγμένες εκδόσεις των μεικτών γεωμετριών και μια ασυνήθιστη γεωμετρία που είναι εντελώς ανισότροπη (δηλαδή κάθε κατεύθυνση συμπεριφέρεται διαφορετικά).
Ασυνήθιστες Ιδιότητες
Οι ευκλείδειες και οι μη ευκλείδειες γεωμετρίες έχουν φυσικά πολλές παρόμοιες ιδιότητες, όπως αυτές που δεν εξαρτώνται από τη φύση του παραλληλισμού. Αυτά τα κοινά στοιχειά αποτελούν το θέμα της απόλυτης γεωμετρίας (επίσης ονομάζεται και ουδέτερη γεωμετρία). Ωστόσο, οι ιδιότητες οι οποίες ξεχωρίζουν την μια γεωμετρία από τις άλλες είναι αυτές που ιστορικά έχουν λάβει τη μεγαλύτερη προσοχή.
Εκτός από την συμπεριφορά των ευθειών σε σχέση με μια κοινή κάθετο, όπως αναφέρεται στην εισαγωγή, έχουμε και τα εξής :
Σημασία
Η μη ευκλείδεια γεωμετρία είναι μια παραδειγματική στροφή στην ιστορία της επιστήμης Πριν παρουσιαστούν τα μοντέλα ενός μη ευκλείδειου επίπεδου από τους Beltrami, Klein, και Poincaré, η ευκλείδεια γεωμετρία ήταν αδιαμφισβήτητη ως το μαθηματικό μοντέλο του χώρου. Επιπλέον, δεδομένου ότι η ουσία του θέματος στη συνθετική γεωμετρία ήταν ένα κύριο έκθεμα του ορθολογισμού, η ευκλείδεια άποψη εκπροσωπούσε την απολυτή εξουσία. Η ανακάλυψη των μη ευκλείδειων γεωμετριών είχε πολλαπλασιαστικές επιπτώσεις που πήγαν πολύ πέρα από τα όρια των μαθηματικών και της επιστήμης. Η θεραπεία της ανθρώπινης γνώσης του φιλοσόφου Ιμμάνουελ Καντ είχε έναν ιδιαίτερο ρολό για τη γεωμετρία. Ήταν το χαρακτηριστικό παράδειγμα της σύνθεσης πριν από τη γνώση που δεν προέρχονταν από τις αισθήσεις μας, ούτε προκύπτουν από την λογική — η γνώση μας για τον χώρο ήταν μια αλήθεια με την όποια γεννηθήκαμε. Δυστυχώς για τον Kant, η αντίληψη του για αυτήν την αναλλοίωτη αληθινή γεωμετρία ήταν Ευκλείδεια. Ακόμα και η θεολογία επηρεάστηκε από την αλλαγή από την απολυτή αλήθεια στη σχετική αλήθεια στα μαθηματικά, που ήταν αποτέλεσμα της αλλαγής του παραδείγματος.
Επίπεδες Άλγεβρες
Στην αναλυτική γεωμετρία ένα επίπεδο περιγράφεται με καρτεσιανές συντεταγμένες : C = {(x,y) : x, y ανήκουν R}. Τα σημεία μερικές φορές προσδιορίζονται με μιγαδικούς της μορφής z = x + y ε όπου το τετράγωνο του ε ανήκει στο {−1, 0, +1}. Το Ευκλείδειο επίπεδο αντιστοιχεί στην περίπτωση ε2 = −1 αν το μέτρο του z δίνεται από και αυτή η ποσότητα είναι το τετράγωνο της ευκλείδειας απόστασης μεταξύ του z και της αρχής. Για παράδειγμα, {z : z z* = 1} είναι ο μοναδιαίος κύκλος.
Για την επίπεδη άλγεβρα, η μη-ευκλείδεια γεωμετρία εμφανίζεται σε άλλες περιπτώσεις. Όταν, τότε ο z είναι υπερβολικός αριθμός  και συμβατικά ο j αντικαθιστά τον έψιλον. Τότε και η {z : z z* = 1} είναι η μοναδιαία υπερβολή.
Όταν, ο z είναι δυϊκός αριθμός.
Αυτή η προσέγγιση στην μη-Ευκλείδεια γεωμετρία εξηγεί την κατεύθυνση που ακολουθούμε για να λύσουμε προβλήματα στη μη-Ευκλείδεια γεωμετρία: οι παράμετροι της κλίσης στο επίπεδο των δυϊκών αριθμών και της υπερβολικής γωνίας στο επίπεδο των υπερβολικών αριθμών αντιστοιχούν στη γωνία στην Ευκλείδεια Γεωμετρία. Πράγματι, και οι δύο προκύπτουν σε πολική ανάλυση ενός μιγαδικού z.
Κινηματικές Γεωμετρίες
Η υπερβολική γεωμετρία βρήκε μια εφαρμογή στην κινηματική με την κοσμολογία να εισάγεται από τον Χέρμαν Μινκόφσκι το 1908. Ο Μινκόφσκι εισήγαγε όρους όπως το [world line worldline] (το ίχνος θέσης ενός αντικειμένου στον τετραδιάστατο χωροχρόνο μεταβάλλοντας την διάσταση του χρόνου) και το proper time στη μαθηματική φυσική. Συνειδητοποίησε ότι η ~υποπολλαπλότητα~, από συμβάντα μία στιγμή μετά την proper time στο μέλλον μπορούσαν να θεωρηθούν ως υπερβολικός χώρος με 3 διαστάσεις. Ήδη γύρω στο 1890 ο Αλεξάντερ Μακφάρλαν χαρτογραφούσε αυτήν την ~υποπολλαπλότητα~ μέσω της Άλγεβρας της Φυσικής του (δηλαδή της εισαγωγής των τετραδικών αριθμών στην φυσική) και των υπερβολικών τετραδικών αριθμών, αν και ο Μακφάρλαν δεν χρησιμοποίησε κοσμολογική γλώσσα, σε αντίθεση με τον Μινκόφσκι το 1908. Πλέον, η σχετική δομή καλείται υπερβολοειδές μοντέλο της υπερβολικής γεωμετρίας.
Οι μη-Ευκλείδειες επίπεδες άλγεβρες υποστηρίζουν τις κινηματικές γεωμετρίες στο επίπεδο. Για παράδειγμα, ο υπερβολικός αριθμός z = eaj μπορεί να παριστάνει ένα χωροχρονικό συμβάν μία στιγμή στο μέλλον από ένα σύστημα αναφοράς (σχετικής) ταχύτητας (Rapidity) a. Επιπλέον, ο πολλαπλασιασμός με τον z μας δίνει έναν μετασχηματισμό Λόρεντζ απεικονίζοντας το σύστημα με (σχετική) ταχύτητα μηδέν σε αυτό με (σχετική) ταχύτητα a.
Κινηματικές έρευνες χρησιμοποιούν τους δυϊκούς αριθμούς  για να αναπαραστήσουν την κλασική περιγραφή/παράσταση της κίνησης στον απόλυτο χρόνο και χώρο: Οι εξισώσεις  είναι ισοδύναμες με μια απεικόνιση διατομής/διάτμησης στη γραμμική άλγεβρα. :
Με τους δυϊκούς αριθμούς η απεικόνιση είναι
Άλλη άποψη της ειδικής θεωρίας της σχετικότητας ως μη-Ευκλείδεια γεωμετρία  αναπτύχθηκε από τον Ε. Μπ. Γουίλσον και τον Γκίλμπερτ Λούις   κατά την διάρκεια του Αμερικάνικης Ακαδημίας Τεχνών και Επιστημών το 1912. Ανανέωσαν την ασάφεια της αναλυτικής γεωμετρίας της υπερβολικής άλγεβρας στη συνθετική γεωμετρία προτάσεων και συμπερασμάτων.
Στη λογοτεχνία
Η μη-Ευκλείδεια γεωμετρία συχνά εμφανίζεται σε έργα επιστημονικής φαντασίας και γενικότερης φαντασίωσης. Ο καθηγητής Τζέιμς Μοριάρτι, χαρακτήρας  στις ιστορίες του Σερ Άρθουρ Κόναν Ντόιλ, είναι εγκληματική ιδιοφυΐα με διδακτορικό ( PH.D ) στις μη-Ευκλείδειες γεωμετρίες.
Το 1895 ο Χ.Τ. Γουέλς δημοσίευσε το διήγημα «Η αξιοσημείωτη υπόθεση των ματιών του Ντάβιντσον». Για να εκτιμήσει κάποιος αυτήν την ιστορία πρέπει να γνωρίζει με ποιόν τρόπο τα αντιδιαμετρικά σημεία πάνω σε μία σφαίρα προσδιορίζονται σε ένα μοντέλο ελλειπτικού επιπέδου. Στην ιστορία, στο μέσο κάποιας καταιγίδας, ο Σίντνευ Ντάβιντσον βλέπει "Κύματα και μία συγυρισμένη σκούνα" ενώ δουλεύει σε ένα ηλεκτρικό εργοστάσιο στο Τεχνικό κολέγιο στο Χάρλοου. Στο κλείσιμο της ιστορίας ο Ντάβιντσον αποδεικνύει ότι είδε το RAF Lossiemouth μακρυά από τα αντίποδα νησιά.
Η μη-Ευκλείδεια γεωμετρία μερικές φορές είναι συνδεδεμένη με την επίδραση του συγγραφέα του 20ου αιώνα Χ.Φ. Λόβκραφτ. Στα έργα του, πολλά αφύσικα πράγματα ακολουθούν τους δικούς τους νόμους γεωμετρίας: Στο βιβλίο του Λόβκραφτ Ο μύθος του Κθούλχου, η βυθισμένη πόλη Ρ'λύε χαρακτηρίζεται από την μη-Ευκλείδεια γεωμετρία της. Υπονοείται ότι αυτό έρχεται ως συνέπεια αφού δεν τηρήθηκαν οι νόμοι της φύσης και του σύμπαντος παρά ότι απλώς χρησιμοποιείται ένα εναλλακτικό γεωμετρικό μοντέλο, καθώς η απόλυτη έμφυτη αδικία αυτού λέγεται ότι μπορεί να οδηγήσει στην τρέλα όσους κοιτάνε.
Ο κεντρικός χαρακτήρας στο βιβλίο του Ρόμπερτ Πίρσιγκ Το Ζεν και η τέχνη συντήρησης μοτοσυκλετών ανέφερε τη Γεωμετρία Ρίμαν σε πολλαπλές περιπτώσεις.
Στο βιβλίο Αδελφοί Καραμάζοφ, ο Ντοστογιέφσκι μιλά για την μη-Ευκλείδεια γεωμετρία μέσω του κεντρικού του ήρωα, Ιβάν.
Το μυθιστόρημα του Κρίστοφερ Πριστ Ανεστραμμένος Κόσμος περιγράφει την δυσκολία του να ζεις σε έναν πλανήτη με την μορφή μίας περιστρεφόμενης ψευδοσφαίρας.
Το βιβλίο του Ρόμπερτ Άινλαιν με τίτλο Ο Αριθμός του Θηρίου χρησιμοποιεί μη-Ευκλείδεια Γεωμετρία με σκοπό να εξηγήσει την στιγμιαία μεταφορά στον χώρο και στον χρόνο μεταξύ παράλληλων και φανταστικών συμπάντων.
Το Αντιθάλαμος του Αλεξάντερ Μπρους κάνει χρήση μη-Ευκλείδειας Γεωμετρίας για να δημιουργήσει έναν ελάχιστο Έσερ-κόσμο, όπου η γεωμετρία και το διάστημα ακολουθούν παρόμοιους κανόνες.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
*
Οκτρεοτίδη
Η οκτρεοτίδη, που πωλείται με την εμπορική ονομασία Sandostatin μεταξύ άλλων, είναι οκταπεπτίδιο που μιμείται τη φυσική σωματοστατίνη φαρμακολογικά, αν και είναι πιο ισχυρός αναστολέας της αυξητικής ορμόνης, της γλυκαγόνης και της ινσουλίνης από τη φυσική ορμόνη. Συντέθηκε για πρώτη φορά το 1979 από τον χημικό Βίλφριντ Μπάουερ και συνδέεται κυρίως με τους υποδοχείς σωματοστατίνης SSTR2 και SSTR5. Εγκρίθηκε για χρήση στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1988.
Όγκοι
Η οκτρεοτίδη χρησιμοποιείται για τη θεραπεία όγκων που παράγουν αυξητική ορμόνη (ακρομεγαλία και γιγαντισμός), όταν η χειρουργική επέμβαση αντενδείκνυται, όγκων της υπόφυσης που εκκρίνουν θυρεοτρόπο ορμόνη (θυρεοτροπίνωμα), διάρροια και επεισόδια έξαψης που σχετίζονται με καρκινοειδές σύνδρομο και διάρροια σε άτομα με εντερικούς όγκους που παράγουν αγγειοδραστικό εντερικό πεπτίδιο ( Βιπώματα). Η οκτρεοτίδη χρησιμοποιείται επίσης σε ήπιες περιπτώσεις γλυκαγονώματος όταν η χειρουργική επέμβαση δεν είναι επιλογή.
Αιμορραγικοί κιρσοί του οισοφάγου
Η οκτρεοτίδη χορηγείται συχνά ως έγχυση για τη διαχείριση της οξείας αιμορραγίας από κιρσούς οισοφάγου στην κίρρωση του ήπατος με βάση ότι μειώνει την πίεση της πυλαίας φλέβας, αν και τα τρέχοντα στοιχεία υποδηλώνουν ότι αυτή η επίδραση είναι παροδική και δεν βελτιώνει την επιβίωση.