cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γουλιέλμος Ερρίκος του Γκλόστερ και του Εδιμβούργου
Βιογραφία
Ο Γουλιέλμος όταν έφθασε σε κατάλληλη ηλικία εντάχθηκε στο βρετανικό στρατό. Στις 25 Οκτωβρίου 1760 ανέβηκε στο θρόνο ο αδελφός του, Γεώργιος Γ΄, καθώς ο πατέρας του είχε πεθάνει το 1751. Ο Γεώργιος ονόμασε τον Γουλιέλμο το 1762 Ιππότη του Τάγματος της Περικνημίδας και στις 19 Νοεμβρίου 1764 Δούκα του Γκλώστερ και του Εδιμβούργου και Δούκα της Κορνουάλλης.
Ο Γουλιέλμος νυμφεύτηκε κρυφά το 1766 την Μαρία Ουόλπολ, νόθη κόρη του Ρόμπερτ Ουόλπολ. Μαζί απέκτησαν τρία παιδιά:
Απέκτησε, επίσης, μαζί με την Αλμέρια Κάρπεντερ μια νόθη κόρη, την Λουίζα Μαρία (1782-1835). Ο Γουλιέλμος υπήρξε ο δέκατος τρίτος πρύτανης του Κολεγίου Τρίνιτυ στο Δουβλίνο, από το 1771 μέχρι το θάνατό του. Απεβίωσε σε ηλικία 61 ετών στις 25 Αυγούστου 1805 στο Μέγαρο Γκλώστερ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Αννόβερου Κατηγορία:Δούκες του Γκλόστερ και του Εδιμβούργου
Runaways (τηλεοπτική σειρά)
Οι Runaways της Marvel, ή απλά Runaways, είναι μια Αμερικανική τηλεοπτική σειρά που δημιουργήθηκε από τους Τζος Σβαρτς και Στέφανι Σάβατζ για την συνδρομητική υπηρεσία Hulu βασισμένη στην ομώνυμη ομάδα των Marvel Comics. Τοποθετείται στο Κινηματογραφικό Σύμπαν της Marvel (MCU), αποτελώντας μια συνοχή με ταινίες και άλλες τηλεοπτικές σειρές του franchise. Η σειρά παράχθηκε από την ABC Signature Studios, την Marvel Television, και την Fake Empire Productions.
Οι Ρένζι Φέλιζ, Λίρικα Οκάνο, Βιρτζίνια Γκάρντνερ, Αρέλια Μπάρερ, Γκρεγκ Σάκλιν, και Αλέγκρα Ακόστα πρωταγωνιστούν ως οι Runaways, έξι έφηβοι από διαφορετικό παρελθόν που ενώνουν τις δυνάμεις τους εναντίον των γονιών τους, τους Pride, οι οποίοι υποδύονται από τους Έιντζελ Πάρκερ, Ράιαν Σαντς, Άννι Γουέρσινγκ, Κιντ Παρντού, Έβερ Καραντάιν, Τζέιμς Μάστερς, Μπρίτζιτ Μπράνα, Κέβιν Γουάισμαν, Μπρίτανι Ισιμπάσι, και Τζέιμς Γιαγκέσι. Ο Τζούλιαν ΜακΧάνον επίσης πρωταγωνιστεί στον δεύτερο κύκλο και η Κλαρίσα Τιμπό στον τρίτο.
Μία ταινία από την Marvel Studios βασισμένη στους Runaways ξεκίνησε το στάδιο της ανάπτυξης τον Μάιο του 2008, πριν ακυρωθεί το 2023 λόγω της επιτυχίας του Οι Εκδικητές (2012). Τον Αύγουστο του 2016 η Marvel Television ανακοίνωσε το βοηθητικό επεισόδιο του Runaways για το Hulu, σε ανάπτυξη και σενάριο από τους Σβαρτς και Σάβατζ. Οι ηθοποιοί αποκαλύφθηκαν τον Φεβρουάριο του 2017. Τα γυρίσματα του βοηθητικού επεισοδίου ξεκίνησαν στο Λος Άντζελες τον Φεβρουάριο του 2017. Η σειρά ανακοινώθηκε επίσημα από το Hulu τον Μάιο του 2017.
Ο πρώτος κύκλος κυκλοφόρησε από τις 21 Νοεμβρίου του 2017 μέχρι τις 9 Ιανουαρίου του 2018, έχοντας συνολικά 10 επεισόδια. Η σειρά ανανεώθηκε για έναν δεύτερο κύκλο 13 επεισοδίων, που κυκλοφόρησε ολόκληρος στις 21 Δεκεμβρίου του 2018. Ο τρίτος και τελευταίος κύκλος με δέκα επεισόδια κυκλοφόρησε στις 13 Δεκεμβρίου του 2019.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές νεαρών ενηλίκων της Marvel Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές βασισμένες σε κόμικς της Marvel Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές Hulu Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές της Marvel Television
Γιοάν Μπεναλουάν
Ο Γιοάν Μπεναλουάν (γαλλικά: Yohan Benalouane, αραβικά: يوهان بن علوان, γενν. στις 28 Μαρτίου 1987) είναι Τυνήσιος-Γάλλος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως κεντρικός αμυντικός για τον Άρη Θεσσαλονικης.
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Γαλλία, εκπροσώπησε τη χώρα σε επίπεδο νέων, πριν αγωνιστεί με την Τυνησία σε διεθνές επίπεδο ανδρών.
Σαιντ-Ετιέν
Ο Μπεναλουάν ξεκίνησε την επαγγελματική του σταδιοδρομία στη Σαιντ-Ετιέν, παίζοντας αποκλειστικά για τη δεύτερη ομάδα το 2005, προτού προωθηθεί στην πρώτη ομάδα το 2007.
Τσεζένα
Στις 31 Αυγούστου 2010, ο Μπεναλουάν εντάχθηκε στην Τσεζένα της Σέριε Α. Μετά από μια ιδιαίτερα κακή απόδοση στην ήττα με 2-0 εναντίον της Μπολόνια τον Δεκέμβριο του 2010, ο Μπεναλουάν αντικαταστάθηκε. Φεύγοντας από το γήπεδο, χλευασμένος από τους υποστηρικτές της Τσεζένα, έφυγε από τον πάγκο και κατευθύνθηκε κατευθείαν στη σήραγγα για τα αποδυτήρια. Αργότερα ζήτησε δημοσίως συγγνώμη για τη συμπεριφορά του.
Πάρμα/Αταλάντα
Το καλοκαίρι του 2012, ο Μπεναλουάν εντάχθηκε με δανεισμό στην Πάρμα, κάνοντας τη μετακίνησή του μόνιμη τον Ιούλιο του 2013 σε μια συμφωνία συνιδιοκτησίας, όπου υπέγραψε πενταετές συμβόλαιο. Στις 3 Ιανουαρίου 2014, έγινε μέλος της Αταλάντα με μια συμφωνία δανεισμού.
Λέστερ Σίτι
Στις 3 Αυγούστου 2015, ο Μπεναλουάν μετακινήθηκε στη Λέστερ Σίτι με τετραετές συμβόλαιο, με αναφερόμενο κόστος μεταγραφής αξίας 8 εκατομμυρίων ευρώ. Στις 31 Ιανουαρίου 2016 εντάχθηκε στη Φιορεντίνα με δανεισμό μέχρι το τέλος της σεζόν, αλλά δεν έπαιξε για τον σύλλογο λόγω τραυματισμού. Τον Ιούνιο του 2016, ο Μπεναλουάν άσκησε έφεση στη Λέγκα Σέριε Α για τους μη καταβληθέντες μισθούς από τη Φιορεντίνα, της οποίας ο αθλητικός διευθυντής ισχυρίστηκε ότι η Λέστερ Σίτι τους εξαπάτησε όσο αφορά τη φυσική κατάσταση του παίκτη. Έπαιξε μόνο τέσσερα παιχνίδια πρωταθλήματος (όλα ως αλλαγή) στη σεζόν 2015-16 της Πρέμιερ Λιγκ, όταν η Λέστερ έγινε πρωταθλήτρια, καθιστώντας τον μη επιλέξιμο για μετάλλιο νικητή (απαιτούνται τουλάχιστον πέντε αγώνες πρωταθλήματος).
Μετά το τέλος της μεταγραφικής περιόδου, ο Μπεναλουάν αποκλείστηκε από την τελική ομάδα της Λέστερ Σίτι για τη σεζόν 2016-17. Πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της σεζόν παίζοντας για τη δεύτερη ομάδα, αλλά επέστρεψε στην πρώτη ομάδα τον Ιανουάριο του 2017 μετά τις αποχωρήσεις των Λουίς Ερνάντεθ και Τζέφρι Σλουπ. Έπαιξε το πρώτο του αγώνα τη σεζόν 2016-17 σε μια νίκη με 3-1 για τον τέταρτο γύρο του Κυπέλλου Αγγλίας εναντίον της Ντέρμπι Κάουντι στις 8 Φεβρουαρίου 2017.
Άρης Θεσσαλονίκης
Αφού ακυρώθηκε το συμβόλαιό του με τη Φόρεστ με αμοιβαία συναίνεση, ο Μπεναλουάν στη συνέχεια μετακινήθηκε στον Άρη Θεσσαλονίκης με διετές συμβόλαιο.
Εθνική ομάδα
Ο Μπεναλουάν ήταν επιλέξιμος να παίξει είτε για τη Γαλλία (λόγω γέννησης) είτε για την Τυνησία (λόγω καταγωγής). Παρά το γεγονός ότι έπαιξε μία φορά για τη Γαλλία U21, υπέβαλε αίτημα για να εκπροσωπήσει την Εθνική Τυνησίας το 2010. Ωστόσο, παρά το ότι έλαβε κλήση για τον αγώνα εναντίον του Τσαντ για τα προκριματικά του Κυπέλλου Εθνών Αφρικής, έχασε τον αγώνα επειδή απέτυχε να εμβολιαστεί πριν ταξιδέψει στο Τσαντ.
Τον Μάρτιο του 2018, ο Μπεναλουάν κλήθηκε και πάλι στην Τυνησία και αυτή τη φορά δέχτηκε το κάλεσμα. Ο Μπεναλουάν έκανε το ντεμπούτο του για την Τυνησία στη νίκη με 1-0 επί του Ιράν στις 23 Μαρτίου 2018, παίζοντας σε ολόκληρο τον αγώνα. Ονομάστηκε στην τελική 23άδα της Τυνησίας για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2018 στη Ρωσία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τυνήσιοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Γάλλοι τυνησιακής καταγωγής Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Τυνησίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΣ Σαιντ-Ετιέν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΚ Τσεζένα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ιταλία Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πάρμα ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αταλάντα ΜΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λέστερ Σίτι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Αγγλία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νότιγχαμ Φόρεστ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Αγγλία) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Η Γέννηση της Παναγίας (Άλτντορφερ)
Η Γέννηση της Παναγίας είναι ελαιογραφία του Γερμανού καλλιτέχνη της Αναγέννησης Άλμπρεχτ Άλτντορφερ (1480-1538). Χρονολογείται στη δεκαετία του 1520 και σήμερα εκτίθεται στην Παλαιά Πινακοθήκη του Μονάχου.
Περιγραφή και ιστορικό
Το ενδιαφέρον του Άλτντορφερ για τις απεικονίσεις πραγματικών και φανταστικών κτηρίων μπορεί να χρονολογηθεί στα τέλη της δεκαετίας του 1510. Ο συγκεκριμένος πίνακας χρονολογείται στο 1520 και συμπίπτει χρονικά με τα εγκαίνια ναού αφιερωμένου στην Παναγία στην πόλη του Ρέγκενσμπουργκ. Το κτήριο επρόκειτο να αντικαταστήσει μια συναγωγή που είχε κατεδαφιστεί, την οποία ο Άλτντορφερ είχε απεικονίσει σε δύο γκραβούρες του. Ο καλλιτέχνης, ο οποίος τότε ήταν μέλος του δημοτικού συμβουλίου της πόλης, ανέλαβε μαζί με τα υπόλοιπα μέλη να ανακοινώσει στους Εβραίους την αποπομπή τους.
Η σκηνή της Γέννησης της Παναγίας τοποθετείται -αρκετά ασυνήθιστα- στο εσωτερικό μιας εκκλησίας, της οποίας τη διαδοχή των αψίδων ο Άλτντορφερ αποδίδει χρησιμοποιώντας πλάγια προοπτική. Η εκκλησία προσφέρεται ως σκηνικό για τον χαρούμενο κυκλικό χορό των μικρών αγγέλων, που πετούν γύρω από τρεις κίονες του μεσαίου κλίτους. Στο κέντρο ένας άλλος άγγελος που πετά, αρωματίζει με λιβάνι την αίθουσα (ο καπνός που βγαίνει από το θυμιατό του ενισχύει την αίσθηση της κίνησης και της ζωντάνιας της σκηνής). Το κυρίως θέμα της Γέννησης έχει τοποθετηθεί σε δευτερεύουσα θέση στο κάτω μέρος του πίνακα, περιλαμβάνοντας την κλίνη της Αγίας Άννης, τις μαίες και το βρέφος πλάι στο κρεβατάκι του. Δεξιά ο Ιωακείμ, που εδώ απεικονίζεται ως οδοιπόρος, βαδίζει προς το κεντρικό αφηγηματικό σημείο της εικόνας.
Το κτήριο, που συμβολίζει την αναλογία ανάμεσα στη Μαρία και την Καθολική Εκκλησία, έχει οργανωθεί με περίπλοκο και πρωτότυπο τρόπο: το ambulatorium και οι κίονες είναι ρoμανικού ρυθμού, τα παράθυρα γοτθικού ρυθμού, οι θόλοι και οι κόγχες σε σχήμα κελύφους είναι αναγεννησιακού ρυθμού. Αυτή η προσοχή στις αρχιτεκτονικές λεπτομέρεις είναι χαρακτηριστική του έργου του καλλιτέχνη κατά την περίοδο που υπηρετούσε στην αυλή του Μαξιμιλιανού Α΄.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έργα ζωγραφικής του Άλμπρεχτ Άλτντορφερ Κατηγορία:Έργα αναγεννησιακής ζωγραφικής Κατηγορία:Εκθέματα της Παλαιάς Πινακοθήκης (Μόναχο)
Μεταγένης ο Ξυπέτιος
Ο Μεταγένης ο Ξυπέτιος ήταν αρχαίος Αθηναίος μηχανικός και αρχιτέκτονας που άκμασε τον 5ο αιώνα π.Χ..
Βιογραφία
Ο Μεταγένης ο Ξυπέτιος καταγόταν από τον Δήμο Ξυπετής, της αρχαίας Αθήνας, σημερινού δήμου Μοσχάτου, εξ ου και το παρωνύμιό του, όπου και φέρεται να έζησε την εποχή του Περικλέους. Σημαντικότερο έργο του φέρεται η ολοκλήρωση του Τελεστηρίου της Ελευσίνας, όταν μετά τον θάνατο του Κοροίβου ανέλαβε τη συνέχιση του ημιτελούς έργου.
Συνεχίζοντας τις εργασίες οικοδόμησης, ο Μεταγένης ενισχύοντας τις βάσεις του οικοδομήματος προχώρησε στη κατασκευή του άνω διαζώματος προσθέτοντας κίονες, αυξάνοντας έτσι τον συνολικό αριθμό τους σε 42, ολοκληρώνοντας έτσι το έργο με επιστύλια και αετώματα.
Τον Μεταγένη τον Ξυπέτιο αναφέρει ο Πλούταρχος.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες μηχανικοί Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες αρχιτέκτονες Κατηγορία:Αρχαίοι Αθηναίοι
Περίανδρος Ξενοδοχειάρης
Ο  Περίανδρος Ξενοδοχειάρης  (1910-14 Φεβρουαρίου 1964), από τα Μιστεγνά Λέσβου, εξελέγη τέσσερις φορές βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια Λέσβου-Λήμνου, δυο φορές με το Κόμμα Φιλελευθέρων και δύο φορές με την ΕΡΕ.
Πρώτα χρόνια
Ο Περίανδρος Ξενοδοχειάρης γεννήθηκε το 1910 στο χωριό Μιστεγνά της Λέσβου από φτωχή οικογένεια. Έλαβε το απολυτήριο του Γυμνασίου και στη συνέχεια εργάστηκε ως υπάλληλος τηλεγραφητής (τριατατικός) στο Υπουργείο Ταχυδρομείων, Τηλεγράφων και Τηλεφώνων (Τ.Τ.Τ.). Τότε γνωρίστηκε και αποσπάστηκε στο πολιτικό γραφείο του βουλευτή του Λαϊκού Κόμματος και υπουργού Γεωργίου Λαζανά, κοντά στον οποίο εργάστηκε για πολλά έτη.
Πολιτική καριέρα
Πολιτεύτηκε για πρώτη φορά στις εκλογές της 5ης Μαρτίου 1950 με το Λαϊκό Κόμμα, χωρίς να καταφέρει να εκλεγεί. Έλαβε 2.128 ψήφους και κατετάγη τέταρτος. Στη συνέχεια προσχώρησε στο Κόμμα Φιλελευθέρων του Σοφοκλή Βενιζέλου αλλά ούτε στις δύο επόμενες προσπάθειές του εκλέχτηκε. Στις εκλογές της 9ης Σεπτεμβρίου 1951 έλαβε 1.724 σταυρούς προτίμησης. Ήρθε δεύτερος αλλά το κόμμα κέρδισε μόνο μία έδρα. Στις εκλογές της 16ης Νοεμβρίου 1952 αν και αναδείχθηκε πρώτος στο συνδυασμό με 8.197 σταυρούς δεν εκλέχτηκε, αφού λόγω του πλειοψηφικού συστήματος όλες τις έδρες του νομού πήρε ο Ελληνικός Συναγερμός. Για πρώτη φορά κατάφερε να εκλεγεί στις εκλογές της 19ης Φεβρουαρίου 1956, στις οποίες μετείχε με τη "Φιλελευθέρα Δημοκρατική Ένωση" κόμμα με το οποίο ο Σοφοκλής Βενιζέλος μετείχε στον κεντροαριστερό συνασπισμό κομμάτων Δημοκρατική Ένωσις. Με 6.606 σταυρούς κατέλαβε τέταρτη εκλόγιμη θέση του συνασπισμού. Στην εκλογή του βοήθησε πολύ η έκδοση από την 1η Ιανουαρίου 1956 της εφημερίδας "Νέα Λήμνος", την οποία συνέχισε να εκδίδει μέχρι το θάνατό του, αφού η σύζυγός του ήταν Λημνιά.
Στις εκλογές της 1ης Μαΐου 1958 εκλέχτηκε ξανά, πάντα με το κόμμα του Σοφοκλή Βενιζέλου, ο οποίος αυτή τη φορά συνενώθηκε με τον Γ. Παπανδρέου στο παραδοσιακό ενιαίο Κόμμα Φιλελευθέρων. Με 7.026 σταυρούς κατέλαβε την μοναδική έδρα του κόμματος στο νομό Λέσβου. Την εκλογή του οφείλει κυρίως στους ψηφοφόρους από τη Λήμνο, αφού πήρε 4.550 σταυρούς από το νησί της συζύγου του.
Στις επόμενες εκλογές της 29ης Οκτωβρίου 1961 διαφώνησε με τη συνεργασία του Βενιζέλου με το Γεώργιο Γρίβα και αποχώρησε από το Κόμμα Φιλελευθέρων, προσχωρώντας στην ΕΡΕ του Κων. Καραμανλή. Πήρε 12.354 σταυρούς (6.545 από τη Λήμνο) και βγήκε πρώτος σε σταυρούς στο νομό Λέσβου από όλα τα κόμματα, ξεπερνώντας ακόμα και τον Ηλία Ηλιού της ΕΔΑ, που για πολλά χρόνια εκλεγόταν πρώτος σε σταυρούς. Στις εκλογές της 3ης Νοεμβρίου 1963 επανεξελέγη για τέταρτη και τελευταία φορά, πάντα με την ΕΡΕ, παρά την εκλογική αποτυχία του κόμματος. Έλαβε 6.767 σταυρούς (3.025 από τη Λήμνο). Ακολούθησε η άμεση προκήρυξη εκλογών για τις 16 Φεβρουαρίου 1964 από τον Γεώργιο Παπανδρέου, ώστε να αποκτήσει κοινοβουλευτική αδυναμία.
Θάνατος
Κατά την τελευταία εβδομάδα της προεκλογικής εκστρατείας και ενώ βρισκόταν καθ’ οδόν προς το χωριό Θάνος Λήμνου υπέστη καρδιακό επεισόδιο. Μεταφέρθηκε στο Νοσοκομείο Λήμνου, στη Μύρινα, όπου απεβίωσε δυο μέρες πριν από τις εκλογές. Παρόλα αυτά έλαβε 1.888 σταυρούς από πιστούς ψηφοφόρους του. Η σορός του μεταφέρθηκε με ναρκαλιευτικό του Στόλου στη Μυτιλήνη, όπου έγινε η κηδεία του, στις 16 Φεβρουαρίου 1964.
Με τη σύζυγό του είχε αποκτήσει μία θυγατέρα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες εκδότες Κατηγορία:Βουλευτές Λέσβου Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΡΕ Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων Κατηγορία:Λήμνος
Γοϊσβίνθα
Βιογραφία
Μετά τον τέλος τού πρώτου συζύγου της Αθαναγίλδ το 567, έγινε η δεύτερη σύζυγος του Λιουβιγκέλδ, αδελφού τού διαδόχου τού Αθανγκίλντ, Λιούβα Α'. Λίγο αργότερα ο Λιουβιγκέλδ έγινε βασιλιάς των Βησιγότθων και η Γοϊσβίνθα έγινε βασιλική σύζυγος για άλλη μία φορά και θετή μητέρα των γιων τού συζύγου της Ερμινιγκέλδ και Ρεκαρέδ Α΄.
Η Γοϊσβίνθα ήταν μία προσωπικότητα με επιρροή στη βασιλική Αυλή. Το 579, ο θετός της γιος Ερμινιγκίλδ νυμφεύτηκε την εγγονή της Iνγούνδη, κόρη της κόρης της Γοϊσβίνθας, της Μπρουνχίλντας, από τον Φράγκο βασιλιά Σιγιβέρτο Α΄. Ως βασίλισσα, έτυχε στην εξουσία της Γοϊσβίνθα να καλωσορίσει τη νεαρή νύφη στην Αυλή, και σύμφωνα με πληροφορίες, η Γοϊσβίνθα ήταν στην αρχή πολύ ευγενική με τη νεαρή πριγκίπισσα. Ωστόσο, ήταν αποφασισμένη ότι ο Ινγούνδη έπρεπε να βαφτιστεί ξανά, τώρα στην πίστη των Αρειανών. Η Ινγούνδη, μόλις 12 ετών, αρνήθηκε κατηγορηματικά. Σύμφωνα με τον Γρηγόριο του Τουρ: «η βασίλισσα έχασε την ψυχραιμία της τελείως» και «άρπαξε την κοπέλα από τα μαλλιά της και την πέταξε στο έδαφος: μετά την κλώτσησε μέχρις ότου την γέμισε αίμα, την έγδυσε και διέταξε να την πετάξουν. στην κολυμβήθρα του βαπτίσματος». Είτε εξαιτίας αυτής της σύγχυσης, είτε, πιθανότατα, λόγω της επιθυμίας του Λιουβιγκέλδ να διασφαλίσει τη διαδοχή των γιων του (σύμφωνα με τις προηγούμενες ενέργειές του να συσχετίσει τους γιους του με τον εαυτό του ως ηγεμόνες του βασιλείου ), έστειλε τον Ερμινιγκέλδ και την Ινγούνδη στη Σεβίλλη ,για να κυβερνήσει ένα τμήμα του βασιλείου του, πιθανώς την επαρχία Bαιτική και τη νότια Λουζιτανία. Εκεί, ο Ερμινιγκέλδ επηρεάστηκε από τη σύζυγό του και τον Λέανδρο της Σεβίλλης για να προσηλυτιστεί στον Χριστιανισμό της Δ΄ Οικουμενικής Συνόδου στη Χαλκηδόνα και να επαναστατήσει εναντίον του βασιλιά. Τελικά θα ηττηθεί και θα εκτελεστεί από τον βασιλιά το 585.
Μετά το τέλος τού Λιουβιγκέλδ το 586, ο μικρότερος γιος του Ρεκαρέδ Α΄ έγινε βασιλιάς. Αμέσως προσηλυτίστηκε στην ορθή πίστη της Χαλκηδόνας. Στο μεταγενέστερο μέρος του 588, μία συνωμοσία εναντίον του τέθηκε υπό την ηγεσία της βασίλισσας Γοϊσβίνθα μαζί με τον Aρειανό επίσκοπο Ουλδίλα, αλλά εντοπίστηκαν και ο επίσκοπος εκδιώχθηκε.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Βισιγοθικές βασίλισσες
Βαλέρι Μελάτζε
Ο Βαλέρι Σοτάγιεβιτς Μελάτζε (Ρωσικά: Вале́рий Шота́евич Мела́дзе, Γεωργιανά: ვალერიან შოთას ძე მელაძე) είναι διάσημος στις χώρες της πρώην σοβιετικής ένωσης τραγουδιστής και ηθοποιός με καταγωγή από τη Γεωργία, γεννημένος στις 23 Ιουνίου του 1965 στο Μπατούμι. Αδερφός του ο μουσικός παραγωγός Κονσταντίν Μελάτζε.
Προσωπική Ζωή
Το 1989 παντρεύτηκε την Ιρίνα στο Μπατούμι. Απέκτησαν 3 παιδιά και χώρισαν το 2011. Από το 2003 διατηρεί σχέση με την Αλμπίνα Τζαναμπάγεβα, μαζί απέκτησαν 2 παιδιά.
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Α2 εθνικής κατηγορίας γυναικών 2003-2004
Α2 Γυναικών 2003-2004
Η πρώτη φάση της διοργάνωσης διήρκεσε από τις 12 Οκτωβρίου έως τις 21 Δεκεμβρίου 2003. Η δεύτερη φάση ξεκίνησε στις 4 Ιανουαρίου και ολοκληρώθηκε στις 28 Μαρτίου 2004. Πρωταθλήτριες της κατηγορίας αναδείχτηκαν η ομάδα της Καστοριάς (Βορράς) και η ομάδα του Άρη Χολαργού (Νότος) για πρώτη φορά στην ιστορία τους.
<div style="margin:0 auto;clear:both; background:#E1F7E6; padding:5px; border:1px solid #99CC99;border-right-width: 2px; border-bottom-width: 2px;text-align:center;width:70%"> 20px|Α2 Βαθμολογία Ομίλου Βορρά 20px|Α2
<div style="margin:0 auto;clear:both; background:#E1F7E6; padding:5px; border:1px solid #99CC99;border-right-width: 2px; border-bottom-width: 2px;text-align:center;width:70%"> 20px|Α2 Βαθμολογία Ομίλου Νότου 20px|Α2
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σάσα Ζντιέλαρ
Ο Σάσα Ζντιέλαρ (σερβικά κυριλλικά:  Саша Здјелар, αγγλικά: Saša Zdjelar, Βελιγράδι 20 Μαρτίου 1995 - ) είναι Σέρβος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, που αγωνίζεται ως μέσος στην Εθνική Σερβίας και στην Παρτιζάν, με τη μορφή δανεισμού από τον Ολυμπιακό Πειραιώς.
Ο Ζντιέλαρ έχει αγωνιστεί έως τώρα σε άλλη μία ομάδα, εκτός του Ολυμπιακού, την ΟΦΚ Βελιγραδίου, ενώ έχει και πλούσια παρουσία στα μικρά τμήματα της Εθνικής της χώρας του. Μάλιστα, με την Εθνική Σεβιάς Κ20, κατέκτησε και το Μουντιάλ Κ20, το 2015. Ενώ, σε συλλογικό επίπεδο, έχει κατακτήσει ένα Πρωτάθλημα Ελλάδος, τη σεζόν 2015-2016.
Πρώτα χρόνια - ΟΦΚ Βελιγραδίου
Γεννημένος στο Βελιγράδι, ξεκίνησε την καριέρα του στις μικρές ομάδες της ΟΦΚ Βελιγραδίου, ενώ από το 2012 έως το 2015, και στην πρώτη ομάδα, συμμετέχοντας συνολικά σε 62 αγώνες.
Την πρώτη του (αλλά και την τελευταία της σεζόν) εμφάνιση την έκανε ως αλλαγή στις 3 Δεκεμβρίου του 2011, κόντρα στην ομάδα Νόβι Παζάρ, την οποία και κέρδισαν 3-0. Τη δεύτερη σεζόν αγωνίστηκε περισσότερο, φτάνοντας τις 15 συμμετοχές. Τη χρονιά αυτή έκανε και το ντεμπούτο του, ως βασικός, κόντρα στην Παρτιζάν Βελιγραδίου, αγώνας που χάθηκε με σκορ 2-0. Την επόμενη και τελευταία σεζόν αγωνίστηκε σε 27 αγώνες.
Παράλληλα, από τη σεζόν 2013-14, και συγκεκριμένα στις 8 Σεπτεμβρίου του 2013, υπέγραψε 5ετές συμβόλαιο με τον Ολυμπιακός Πειραιώς, συνεχίζοντας όμως να αγωνίζεται στην ομάδα έως και το τέλος της σεζόν 2014-2015.
Ολυμπιακός Πειραιώς
Μετά την πρόσληψη του Μάρκο Σίλβα ως νέο προπονητή του Ολυμπιακού, ο σύλλογος αναχώρησε για το βασικό στάδιο προετοιμασίας, με προορισμό το Ζέεφελντ, με το Μάρκο Σίλβα, να παίρνει μαζί του Ζντιέλαρ. Ο Ζντιέλαρ άφησε ικανοποιημένο, αρχικά, τον Μάρκο Σίλβα στην προετοιμασία. Και τελικά τον κράτησε στο ρόστερ του συλλόγου, τη σεζόν 2015-16.
2015-2016
Το πρώτο του επίσημο αγώνα, ο Σέρβος, τον έκανε στις 28 Οκτωβρίου του 2015, σε έναν αγώνα Κυπέλλου, κόντρα στον Πλατανία, ματς που έληξε 2-2, και ήταν η πρώτη εγχώρια βαθμολογική απώλεια του Ολυμπιακού. Κατά την αρχή της περιόδου, ο παίχτης, αγωνιζόταν αποκλειστικά στο Κύπελλο. Μάλιστα, σε έναν αγώνα Κυπέλλου, έβαλε και το πρώτο του γκολ τόσο στον Ολυμπιακό, όσο και, γενικότερα, στην καριέρα του. Ήταν στις 13 Ιανουαρίου του 2016, κόντρα στην ομάδα ΑΟ Χανίων, ανοίγοντας το σκορ, στο 4ο λεπτό, σε έναν αγώνα που έληξε τελικά 6-0.
Με την έναρξη, σχεδόν, του δεύτερου γύρου του Πρωταθλήματος Ελλάδος, ο παίχτης, αγωνίστηκε σε 8 αγώνες, σε όλους ως βασικός. Το ντεμπούτο το, παρ'όλα αυτά, το έκανε στις 23 Ιανουαρίου του 2016, σε έναν αγώνα κόντρα στη Σκόντα Ξάνθη. Σε έναν αγώνα που έληξε 1-0 υπέρ του Ολυμπιακού. Το τέλος του πρωταθλήματος τον βρήκε να πανηγυρίζει, τον πρώτο συλλογικό τίτλο της καριέρας του, σε έναν αγώνα κόντρα στην Καλλονή, με τελικό σκορ 5-0, με τον Ζντιέλαρ να αγωνίζεται σε όλο τον αγώνα. Αν και μαθηματικά, το τρόπαιο, είχε κατακτηθεί από τις 28 Φεβρουαρίου, σε έναν αγώνα, κόντρα στη Βέροια, με τελικό σκορ 3-0.
Ο Μάρκο Σίλβα, δείχνοντας εμπιστοσύνη στον νεαρό Σέρβο, αλλά και, επιβραβεύοντας τον για τις καλές του εμφανίσεις, τον συμπεριέλαβε στην ευρωπαϊκή λίστα του Ολυμπιακού, για τους νοκ-άουτ αγώνες, στο Europa League, κόντρα στην Άντερλεχτ. Στις 18 Φεβρουαρίου του 2016, λοιπόν, έκανε το ντεμπούτο το και σε ευρωπαϊκές διοργανώσεις, σε ένα ματς, που τελικά ο Ολυμπιακός έχασε 1-0, στο Βέλγιο. Ο Ζντιέλαρ, ωστόσο, ξεκίνησε βασικός. Στον δεύτερο αγώνα, αγωνίστηκε ως αλλαγή στη θέση του Εστεμπάν Καμπιάσο, σε έναν αγώνα που ο Ολυμπιακός ηττήθηκε, στην παράταση με σκορ 1-2, γνωρίζοντας, παράλληλα, και τον αποκλεισμό, από τη διοργάνωση.
2016-2017
Στην αρχή της σεζόν 2016-17, ο Ζντιέλαρ δεν έπαιξε ούτε σε έναν αγώνα Πρωταθλήματος και Κυπέλλου. Οι μόνες του συμμετοχές στην αποστολή της ομάδας, ήταν το καλοκαίρι, στον επαναληπτικό προκριματικό αγώνα για το Τσάμπιονς Λιγκ, στον οποίον ο Ολυμπιακός ηττήθηκε και αποκλείστηκε, από τον Χάποελ Μπερ Σεβά, με συνολικό σκορ 1-0, αλλά και στους δύο προκριματικούς αγώνες για το Europa League, στους οποίους ο Ολυμπιακός προκρίθηκε εις βάρος της Αρόουκα, με τον Ζντιέλαρ να μπαίνει σε έναν από τους δύο, ως αλλαγή.
Μαγιόρκα (δανεισμός)
Κατά τη χειμερινή μεταγραφική περίοδο κι εφόσον ο παίχτης δεν υπολογιζόταν για το υπόλοιπο της σεζόν, δόθηκε δανεικός έως το καλοκαίρι στην ισπανική ομάδα Μαγιόρκα, χωρίς οψιόν αγοράς, η οποία την τρέχουσα σεζόν αγωνίζεται στη Σεγούντα Ντιβιζιόν. Στις 22 Ιανουαρίου του 2017, έκανε το ντεμπούτο του στη Σεγούντα Νιβιζιόν, με τη φανέλα της Μαγιόρκα, μπαίνοντας ως αλλαγή, σε έναν αγώνα κόντρα στην Ρέους Ντεπορτίου, ο οποίος είχε λήξει 1-1. Στο τέλος της σεζόν επέστρεψε στον Ολυμπιακό, έχοντας προλάβει να κάνει 15 επίσημες συμμετοχές σε όλες τις διοργανώσεις με τη Μαγιόρκα.
2017-2018
Τη σεζόν 2017-18, ξεκίνησε κανονικά προετοιμασία με την πειραϊκή ομάδα, ενώ συμμετείχε και στην πρώτη αγωνιστή της Σούπερ Λίγκα, στις 19 Αυγούστου 2017, ως βασικός, κόντρα στη Λάρισα, σε έναν αγώνα που έληξε 4-1, υπέρ του Ολυμπιακού. Στις 4 Δεκεμβρίου του 2017, η ΠΑΕ Ολυμπιακός, ανακοίνωσε τη λήξη της συνεργασίας της με τον Ζντιέλαρ. Τελικά, όμως παραχωρήθηκε με τη μορφή δανεισμού στην Παρτιζάν.
Εθνική Σερβίας
Ο Ζντιέλαρ έχει αγωνιστεί σχεδόν σε όλα τα μικρά τμήματα της Εθνικής Σερβίας. Το ντεμπούτο του σε επίσημα αγώνα τον έδωσε με την Εθνική Σερβίας U17, σε έναν αγώνα με την αντίστοιχη της Λιθουανίας, στις 17 Οκτωβρίου του 2011 Κατόπιν, συμμετείχε και στις Εθνικές της χώρας Κάτω των 19 και Κάτω των 20. Ενώ, το πρώτο του γκολ, με τα χρώμα της Εθνικής του, το πέτυχε στις 22 Οκτωβρίου του 2011, σε έναν αγώνα κόντρα στην Ουαλία.
Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ανδρών Κ-20 (2015)
Το καλοκαίρι του 2015, συμπεριλήφθηκε στην αποστολή της Εθνικής του, στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ανδρών Κ-20, που διεξήχθη στη Νέα Ζηλανδία. Το ντεμπούτο του, στη διοργάνωση το έκανε στο πρώτο αγώνα της Σερβιάς, κόντρα στην Ουρουγουάη, ως βασικός, σε έναν αγώνα, όμως, που τελικά, οι Σέρβοι ηττήθηκαν με σκορ 1-0. Στους επόμενους δύο αγώνες των ομίλων, αγωνίστηκε ξανά ως βασικός, νικώντας με 2-0 σκορ και τις δύο αντιπάλους. Οι νεαροί πέρασαν πρώτοι στον όμιλο και στην επόμενη φάση αντιμετώπισαν την Εθνική της Ουγγαρίας, κερδίζοντας την στην παράταση με 2-1, πετυχαίνοντας την πρόκριση, στις 8 καλύτερες ομάδες της διοργάνωσης. Ο Ζντίελαρ, αγωνίστηκε ξανά βασικός σε όλο τον αγώνα. Στη φάση των 8 αγωνίστηκε με τις ΗΠΑ, σε έναν αγώνα που έληξε 0-0 και οδηγήθηκε στα πέναλτι. Ο Ζντίελαρ, ανέλαβε την πρώτη εκτέλεση και ευστόχησε, τα πέναλτι έληξαν 5-6 υπέρ της Σερβίας, και οι νεαροί περάσαν στις φάση των ημιτελικών. Στα ημιτελικά οι Σέρβοι αγωνίστηκαν κόντρα στην Εθνική Μαλί, νικώντας την 2-1 στην παράταση, με τον Ζντιέλαρ να αγωνίζεται ξανά ως βασικός. Στον τελικό της διοργάνωσης, βρέθηκαν αντιμέτωποι, με την ομάδα της Βραζιλίας, νικώντας την με σκορ 1-2, στην παράταση, κατακτώντας έτσι το τρόπαιο. Ο Ζντιέλαρ, αγωνίστηκε βασικός και στον τελικό, ολοκληρώνοντας τη διοργάνωση με πολύ καλές εμφανίσεις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σέρβοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σερβίας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σερβίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σερβίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΦΚ Βελιγραδίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΡΚΝ Μαγιόρκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σουπερλίγκα Σερβίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεγούντα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παρτιζάν Βελιγραδίου Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σερβίας Κ20
Ερτογρούλ
Ο Ερτογρούλ ή Ερτογρούλ Γαζής (1191/1198 – 1281) (τουρκικά: Ertugrul Gazi) ήταν Οθωμανός ηγεμόνας και πατέρας του Οθωμανού Σουλτάνου Οσμάν Α΄. Η ιστορική του ύπαρξη είναι επιβεβαιωμένη με νομίσματα που κόπηκαν την εποχή του γιου του Οσμάν Α΄, δεν υπάρχουν ωστόσο καθόλου πληροφορίες από την ζωή και τις δραστηριότητες του. Ο Ερτογρούλ ήταν γιος του Σουλεϊμάν Σαχ ο οποίος ήταν αρχηγός της φυλής των Καγί των Ογούζων, σαν τον γιο του είχε ονομαστεί Γαζής δηλαδή ηρωικός πολεμιστής του Ισλάμ και νικητής. Ο πατέρας του καταγόταν από την περιοχή του Τουρκμενιστάν, μετά την εισβολή του Τζένγκις Χαν στην περιοχή αναγκάστηκε να μεταναστεύσει με όλη την φυλή του στις περιοχές του βόρειου Καυκάσου, στην σημερινή Αρμενία.
Αρχηγός της φυλής των Καγί
thumb|150px|left|Ο Ερτογρούλ σε Τουρκμένικο νόμισμα (2001) Ο Ερτογρούλ γεννήθηκε γύρω στα 1190 σε μια περιοχή της Αρμενίας, ήταν γιος του Σουλεϊμάν Σαχ ο οποίος ήταν αρχηγός της φυλής των Καγί. Οι ιστορικοί έχουν προβλήματα με σοβαρή έλλειψη από πληροφορίες για το πρόσωπο του, μελέτησαν πολλές Οθωμανικές πηγές έναν αιώνα μετά τον θάνατο του αλλά ήταν όλες ανακριβείς. Μετά τον θάνατο του πατέρα του (1227) ο Ερτογρούλ που είχε πολλές ηγετικές αρετές αναδείχθηκε αρχηγός της φυλής και έτσι μαζί με τον αδερφό του Δινδάρ έφυγε από την Αρμενία με τετρακόσιες οικογένειες προς νέους τόπους. Κατά την διάρκεια της διαδρομής του είδαν δύο στρατούς να μάχονται, χωρίς δεύτερη σκέψη ο Ερτογρούλ μπήκε στη μάχη και πήρε το μέρος του ασθενέστερου αρχηγού. Τελικά ο Ερτογρούλ και ο άλλος αρχηγός αναδείχθηκαν νικητές.
Δωρεές των Σελτζούκων
thumb|250px|left|Ο τάφος του Ερτογρούλ Ο θρύλος αναφέρει ότι ο Ερτογρούλ υπηρέτησε μετά τον θάνατο του πατέρα του το Σουλτανάτο του Ρουμ, βοήθησε τον Σελτζούκο σουλτάνο Αλαεντίν Καϊκομπάντ Α΄ να νικήσει τους Μογγόλους. Έτσι μετά την νίκη του ο Αλαεντίν πρόσφερε στην φυλή του Ερτογρούλ το βουνό Ντουμανίτς και τις γύρω πεδιάδες του Θηβάσιου στα σύνορα με την Βυζαντινή αυτοκρατορία (τούρκικα: Söğüt). Οι δωρεές αυτές θα δημιουργήσουν μια μεγάλη σειρά από γεγονότα, το τελικό αποτέλεσμα θα είναι να δημιουργήσει ο γιος του Οσμάν την Οθωμανική αυτοκρατορία με πρώτη πρωτεύουσα το Θηβάσιο. Οι πηγές υποδεικνύουν ότι οι δωρεές δόθηκαν στον Ερτογρούλ από τους Σελτζούκους για να προστατεύσει τα εδάφη τους από τις επιδρομές των Βυζαντινών. Αργότερα για τις νέες υπηρεσίες του Ερτογρούλ εναντίον των Ελλήνων και των Μογγόλων του παραχώρησε την περιοχή Πουζουνού (Μέτωπο Πάγου) που βρισκόταν κοντά στο Εσκή Σεχίρ και αργότερα ονομάστηκε Αλαεντίν Σουλτανονού (μέτωπο του σουλτάνου). Εκεί ο Ερτογρούλ έζησε 50 ειρηνικά χρόνια. Ο Ερτογρούλ είχε παντρευτεί την Χαλιμέ Χατούν και εκτός από τον Οσμάν είχε και άλλους δυο γιους, τον Γουνδουζάλπ και τον Σουρουγιατί Σαβετζή.
Πηγές
Κατηγορία:Οθωμανοί Κατηγορία:Πολεμιστές
Σκιροφόρια
Τα Σκιροφόρια ή Σκιραφόρια ή Σκίρα ήταν μια γιορτή στην αρχαία Αθήνα προς τιμήν της Αθηνάς Σκιράδος, του Φυταλμίου Ποσειδώνα, καθώς και των Ελευσινίων Δήμητρας και Κόρης. Πραγματοποιούνταν στο τέλος του έτους κατά το αττικό ημερολόγιο, τη δωδέκατη μέρα του μήνα Σκιροφοριώνα, δυο μέρες πριν από τα Διιπόλεια (Μάιος-Ιούνιος). Επρόκειτο για μια γιορτή με αρχαίες ρίζες και ήταν καθαρά γυναικεία, όπως φαίνεται από τις Θεσμοφοριάζουσες του Αριστοφάνη, αλλά και στις Εκκλησιάζουσες το σχέδιο των γυναικών για την επανάστασή τους απεικονίζεται με φόντο τη γιορτή αυτή.
Προέλευση της ονομασίας της γιορτής
Η άλλη ερμηνεία βασίζεται στην ερμηνεία της λέξης σκίρον στην αρχαία ελληνική γλώσσα, που σημαίνει σκληρή λευκή γη. Σύμφωνα με έναν αθηναϊκό μύθο, όταν ο ήρωας Θησέας επέστρεψε νικηφόρος από την Κρήτη, κατασκεύασε είδωλο της θεάς Αθηνάς από λευκή γη και το περιέφερε σε μεγαλοπρεπή πομπή.
Λεπτομέρειες της γιορτής
Η γιορτή διαρκούσε μια ημέρα, κατά την οποία οι γυναίκες έφευγαν από τις οικίες τους και κατασκήνωναν κοντά στο ιερό. Απαγορευόταν η σεξουαλική επαφή, γιατί πίστευαν ότι ενισχύει τη μετέπειτα γονιμότητα, γι' αυτό και οι γυναίκες έτρωγαν σκόρδο για να απομακρύνουν τους συζύγους τους.
Την πομπή από την Ακρόπολη ως το ιερό της Αθηνάς οδηγούσε η πρωθιέρεια της θεάς και ο ιερέας του Ποσειδώνα, οι οποίοι προέρχονταν από το ιερατικό γένος των Ετεοβουτάδων. Μεταφερόταν το σκιάδειον, το οποίο προστάτευε τους αγρούς και την πόλη από το θερινό καύσωνα και εξασφάλιζε έτσι την ευφορία της γης τους επόμενους μήνες, καθώς επίσης και το κώδιον, δέρμα μαύρου προβάτου που είχε θυσιαστεί στο Μειλίχιο Δία. Στο Σκίρον εκτός από το ιερό της Σκιράδος Αθηνάς υπήρχε και ένα προς τιμήν της Δήμητρας και της Περσεφόνης.
Λεπτομέρειες για την τελετή που γινόταν στο ιερό δεν έχουν διασωθεί. Ωστόσο, καθώς αναφέρεται από πηγές ότι τελούνταν όργωμα εκεί, τα Σκιροφόρια σχετίζονταν μάλλον με τη συγκομιδή και τη γονιμότητα της γης, και κατ' επέκτασιν των γυναικών. Έτσι, τα Σκιροφόρια συνδέονται και με τη θεά Δήμητρα και έχουν σχέση επίσης με τα Θεσμοφόρια και τα Αρρηφόρια, των οποίων οι τελετές έμοιαζαν μεταξύ τους και πολλές φορές συγχέονταν.
Μύθος της Δήμητρας και της Περσεφόνης
Όταν ο Πλούτωνας απήγαγε την Περσεφόνη, στο χάσμα που δημιουργήθηκε στη γη έπεσαν και ζώα από το κοπάδι του Ευβουλέα. Εις ανάμνησιν του μύθου αυτού, οι γυναίκες έριχναν χοιρίδια μες στη γη αφιερωμένα στη Δήμητρα και την Περσεφόνη, τα λείψανα των οποίων ανέσυραν κατά τα Θεσμοφόρια, καθώς και αρτύματα σε σχήμα φαλλών και φιδιών, κλαδιά από πεύκα και κουκουνάρια (οι λεγόμενοι θεσμοί).
Οργάνωση αγώνων
Κατά τη διάρκεια της γιορτής λάμβανε χώρα αγώνας δρόμου, κατά τον οποίο οι νέοι της πόλης έφεραν κλαδιά από αμπέλια από το ιερό του Διονύσου στο ιερό της Αθηνάς Σκιράδος. Το έπαθλο για το νικητή ήταν ο πεντάπλοας, ένα ποτό που φτιαχνόταν από κρασί, μέλι, τυρί, αλεύρι και ελαιόλαδο, από το οποίο γίνονταν σπονδές προς τιμήν της Αθηνάς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαίες αθηναϊκές εορτές
Χρύσανθος Λαζαρίδης
Ο Χρύσανθος Λαζαρίδης (Νέα Υόρκη, 15 Ιουνίου 1954 ) είναι Έλληνας δημοσιογράφος, μαθηματικός, οικονομολόγος και στρατηγικός αναλυτής. Βασικός σύμβουλος του πρώην πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά, καθημερινός συνομιλητής και λογογράφος του.
Στις εκλογές του 2012 εξελέγη βουλευτής, έχοντας συμπεριληφθεί στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας της Νέας Δημοκρατίας.
Βιογραφικό
Σε νεαρή ηλικία εντάχθηκε στην Αριστερά. Από νωρίς ενδιαφέρθηκε για τα μαθηματικά, μελετώντας τον Κουρτ Γκέντελ. Συμμετείχε ενεργά στον αγώνα κατά της χούντας ως φοιτητής του Οικονομικού της Νομικής και ήταν μέλος της Συντονιστικής Επιτροπής κατά την εξέγερση του Πολυτεχνείου. Συνελήφθη από την χούντα Ιωαννίδη λόγω της συμμετοχής του στα γεγονότα του Πολυτεχνείου, βασανίστηκε στο ΕΑΤ-ΕΣΑ και παρέμεινε κρατούμενος στις φυλακές μέχρι την πτώση της χούντας το καλοκαίρι του 1974. Υπέστη σκληρά βασανιστήρια και ξυλοδαρμούς από τους άνδρες της ΕΣΑ και νοσηλεύτηκε στην «Παμμακάριστο».
Με την αποκατάσταση της δημοκρατίας, έγινε μέλος του ΚΚΕ Εσωτερικού και διετέλεσε αντιπρόεδρος της ΕΦΕΕ με πρόεδρο τον μετέπειτα βουλευτή και υπουργό του ΠΑΣΟΚ Χρήστο Παπουτσή. Συμμετείχε στη Β΄ Πανελλαδική, που έδρασε μεταξύ 1978-1981, μέλη της οποίας ήταν η πλειοψηφία του Ρήγα Φεραίου που αποχώρησε από το ΚΚΕ Εσωτερικού μετά τις εκλογές του 1977.
Το 1980 πήγε στο LSE του Λονδίνου για μεταπτυχιακές σπουδές στα Οικονομικά με ειδίκευση στη Νομισματική Θεωρία και στην Επιχειρησιακή Έρευνα. Στη συνέχεια έλαβε διδακτορικό δίπλωμα στην Οικονομετρία από το New York City University και μετά σπούδασε Σύγχρονη Θεωρία της Ανάλυσης στο Courant School of Αpplied Μathematics. Ασχολήθηκε μεταξύ άλλων με τη Θεωρία Παιγνίων και τις εφαρμογές που μπορεί να έχει στις Διεθνείς Σχέσεις και τις πολεμικές συγκρούσεις και με τη Θεωρία του Χάους και τις αναλυτικές συνάφειες που έχει με τις κβαντικές κυματοσυναρτήσεις.
Η αποξένωσή του από τον χώρο της Αριστεράς έγινε τη δεκαετία του 1980. Σημαντικό ρόλο σε αυτή τη μεταβολή διαδραμάτισαν ο Ρόναλντ Ρέιγκαν και η Μάργκαρετ Θάτσερ: ο ίδιος έχει πει πως «όταν τους άκουγα να μιλάνε μου φαινόταν ότι αυτά που έλεγαν ήταν γεμάτα νόημα, περισσότερο από αυτά που εκστόμιζαν οι περισσότεροι από τους Αριστερούς».
Αν και ο ίδιος είχε σημαντικό ρόλο στην εξέγερση του Πολυτεχνείου, έχει δηλώσει πως δεν συμφωνεί με τον εορτασμό της: «παρελαύνουν οι απόντες- οι επίγονοι αυτών που δεν ήθελαν την εξέγερση. Εξοργίζομαι με την οικειοποίηση της εξέγερσης του Πολυτεχνείου από διάφορα κωθώνια που φορούν κουκούλες, σπάνε μαγαζιά και επικαλούνται τα ιδανικά του».
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Έλληνες βουλευτές επικρατείας
Κύπελλο Ελλάδος ποδοσφαίρου ανδρών 1947-48
Το κύπελλο Ελλάδας του 1948 ήταν το έκτο από την καθιέρωση του θεσμού. Οι αγώνες της Α΄ φάσης ξεκίνησαν στις 5 Οκτωβρίου 1947. Το κύπελλο κατέκτησε ο Παναθηναϊκός για δεύτερη φορά στην ιστορία του επικρατώντας στον τελικό της ΑΕΚ με σκορ 2-1. Ο τελικός διεξήχθη στο στάδιο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας.
Συμμετοχές
Στο Κύπελλο Ελλάδος 1947-48 δήλωσαν συμμετοχή 137 ομάδες από όλη την Ελλάδα αλλά υπήρξαν κάποιες ηχηρές απουσίες όπως του Άρη Αθηνών. Για πρώτη φορά μετείχαν δυο ομάδες από νησιά του Αιγαίου: η Ελλάς Σύρου και ο Παλλεσβιακός. Οκτώ σύλλογοι προκρίθηκαν απευθείας στην Α΄ προημιτελική φάση (των 16). Ήταν οι πρώτοι των πρωταθλημάτων των τριών ιδρυτριών Ενώσεων: ΑΕΚ, Πανιώνιος, ΠΑΟ (ΕΠΣ Αθήνας), Ολυμπιακός, Ατρόμητος Πειραιά (ΕΠΣ Πειραιά), ΠΑΟΚ, Ηρακλής, Μακεδονικός (ΕΠΣ Μακεδονίας). Οι 129 συμμετοχές στην προκριματική φάση ανά περιφέρεια ήταν:
Προκριματική φάση
Η προκριματική φάση έγινε ανά περιφέρεια και το σύστημα ήταν σχετικά περίπλοκο. Στην Α΄ φάση μετείχαν ομάδες των Β΄ και Γ΄ τοπικών κατηγοριών. Από τη Β΄ φάση πήραν μέρος και οι ομάδες της Α΄ τοπικής, εκτός από τις οκτώ (8) των τριών ιδρυτικών Ενώσεων (Αθήνας, Πειραιά, Μακεδονίας) που προκρίθηκαν απευθείας στην προημιτελική φάση. Στις επαρχιακές περιφέρειες οι πρώτες φάσεις έγιναν ανά πόλη και στις επόμενες οι νικήτριες κάθε πόλης έπαιζαν μεταξύ τους. Επίσης, κυρίως στην επαρχία, υπήρξαν πολλές ακυρώσεις προκρίσεων, έπειτα από ενστάσεις για αντικανονική συμμετοχή ποδοσφαιριστών, διότι σύμφωνα με τον κανονισμό οι ομάδες μπορούσαν να χρησιμοποιούν μόνο παίκτες με δελτίο που είχε εκδοθεί πριν από τις 30 Σεπτεμβρίου. Έτσι κάποιες ομάδες ενώ ηττήθηκαν στο γήπεδο, πήραν την πρόκριση άνευ αγώνα.
Αργολιδοκορινθία
Οι νικητές της Α΄ φάσης έπαιξαν με ομάδες της Αθήνας-Πειραιά.
Πάτρα - Δυτική Ελλάδα
Συμμετείχαν ομάδες από Πάτρα, Αίγιο, Αγρίνιο, Μεσολόγγι, Πύργο, Καλαμάτα.
Εύβοια-Βοιωτία-Λαμία
Πήραν μέρος ομάδες από τις πόλεις Χαλκίδα, Θήβα, Λειβαδιά, Ορχομενό και Λαμία.
Θεσσαλία
Μετείχαν ομάδες από Βόλο και Λάρισα.
Ανατολική Μακεδονία
Μετείχαν ομάδες από Δράμα, Καβάλα, Ελευθερούπολη.
Θράκη
Μετείχαν ομάδες από Ξάνθη και Κομοτηνή.
Κεντρική Μακεδονία
Μετείχαν ομάδες από τις Σέρρες, Σιδηρόκαστρο και Πεντάπολη.
Αναφορές
Κατηγορία:Κύπελλο Ελλάδας (ποδόσφαιρο ανδρών) Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 1947-1948
Δομέντιος Δ΄ της Γεωργίας
Ο Δομέντιος Δ΄, დომენტი IV Ντομέντι Δ΄, κοσμικό όνομα Νταμιάν Μπαγκρατιόν, დამიანე ბაგრატიონი, (1677 – 1741) ήταν ο Καθολικός Πατριάρχης της Γεωργίας από το 1705 έως το 1724 και ξανά από το 1739 έως το 1741. Ήταν μέλος τού βασιλικού Οίκου τού Μουχράνι, κλάδου τού Οίκου των Μπαγκρατιόνι, γεννημένος ως νεότερος γιος του Λέβαν τού Κάρτλι (Σαχ-Κουλί Χαν) και της πρώτης του συζύγου Tούτα Γκουριέλι. Ο Δομέντιος συμμετείχε ενεργά στην πολιτική τού Κάρτλι και, σύμφωνα με ορισμένες σύγχρονες μαρτυρίες, είχε ακόμη και βασιλικές φιλοδοξίες. Η διάσπαση της πατριαρχικής του θητείας οφειλόταν στην αντίθεσή του στην ένταξη τού οθωμανικού καθεστώτος στο Κάρτλι και πέρασε δεκατρία χρόνια στην οθωμανική αιχμαλωσία από το 1725 έως το 1737. Ένας άνθρωπος των γραμμάτων, ο Δομέντιος συνέταξε μία συλλογή γεωργιανής αγιογραφίας. Χρηματοδότησε επίσης την ανοικοδόμηση και την επισκευή πολλών εκκλησιών και μοναστηριών στη Γεωργία. Το βασιλικό του όνομα μερικές φορές δίνεται ως Δομέντιος Γ΄.
Οικογένεια και πρώιμη ζωή
Γεννήθηκε το 1677 στη βασιλική οικογένεια τού Κάρτλι. Πατέρας του ήταν ο Λέβαν, βασιλικός πρίγκιπας της Γεωργίας και ονομαστικά προσηλυτισμένος στο Ισλάμ ως Σαχ-Κουλί Χαν, ο οποίος ήταν για λίγο τιτουλάριος βασιλιάς τού Κάρτλι το 1709. Η μητέρα του, Τούτα Γκουριέλι, της πριγκιπικής δυναστείας της Γκουρίας, απεβίωσε ένα χρόνο μετά. Ανάμεσα στα αδέλφια τού Δομέντιου ήταν τρεις μελλοντικοί βασιλείς τού Kάρτλι, ο Kαϊχοσρό και ο Βάχτανγλκ ΣΤ΄ —οι αδελφοί του— και ο Ιεσσαί, ο ετεροθαλής αδελφός του. Σχεδόν τίποτε δεν είναι γνωστό για την πρώιμη ζωή τού Δομέντιου. Μετά το τέλος της μητέρας του, τον Δομέντιο φρόντιζε κάποια Βαρβάρα, την οποία αναφέρει στα Ιεροσολυμιτικά αρχεία του τού 1699. Ο Δομέντιος εκάρη μοναχός σε νεαρή ηλικία με το όνομα Δαμιανός και πέρασε λίγο καιρό στην Ιερουσαλήμ. Ταξίδεψε πολύ, επισκέφθηκε επίσης την Τουρκία, το Ιράν και τη Ρωσία.
Πρώτη πατριαρχική θητεία
Το 1705, ο Δομέντιος, τότε περίπου 28 ετών, εξελέγη επικεφαλής της Γεωργιανής Ορθόδοξης Εκκλησίας, μετά τη σύνοδο που συγκάλεσε ο αδελφός του Βάχτανγκ, αντιβασιλιάς τού Kάρτλι για τον απόντα θείο του, Γεώργιο ΙΑ΄ (Γκουργκίν Χαν), κατηγόρησε τον Καθολικό Εύδημο Β΄ για «άγνοια» και τον απομάκρυνε από τη θέση. Η κυβέρνηση των Σαφαβιδών τού Ιράν, διεκδικώντας την κυριαρχία στο Κάρτλι, ανέχτηκε την υποστήριξη της εκκλησίας από τον Βαχτάνγκ λόγω της συμβολής των βασιλικών μελών της Γεωργίας, που πολεμούσαν στο μέτωπο τού Αφγανιστάν.
Μέχρι την προσχώρηση τού Δομέντιου, η γεωργιανή εκκλησία είχε χωριστεί στα δύο, ανατολική και δυτική αντίστοιχα, αντανακλώντας την πολιτική διαίρεση της χώρας τον 15ο αι. Ο Δομέντιος, αν και κυριαρχούσε μόνο στην ανατολική εκκλησία, ξεκίνησε ένα πρόγραμμα για την αποκατάσταση τού κύρους και της επιρροής τού Γεωργιανού καθολικού. Με την τάση να υπογραμμίσει την ιεραρχική του υπεροχή, ο νέος προκαθήμενος συνέχισε να χρησιμοποιεί τον τίτλο τού Πατριάρχη, για ένα διάστημα ξεχασμένο από τους Γεωργιανούς καθολικούς, καθώς η εκκλησία τους είχε γνωρίσει παρακμή υπό την ιρανική ηγεμονία. Εκμεταλλεύτηκε τη βασιλική του καταγωγή και τον πλούτο του για να αποκαταστήσει τις εκκλησίες και τα μοναστήρια σε όλη τη χώρα, παρήγγειλε αντίγραφα παλαιών χειρογράφων, έβαλε τη μετάφραση και τη δημοσίευση της Ελληνικής Σύνοψης —ένα από τα πρώτα βιβλία που τυπώθηκαν στη Γεωργία— στην Τιφλίδα το 1719.
Το 1708 ο Δομέντιος ανέκτησε τις πρώην Καθολικές ιδιοκτησίες από τον Δαβίδ Β΄ (Ιμάμ-Κουλί Χαν), έναν μουσουλμάνο Γεωργιανό βασιλιά τού Καχέτι. Για τον σκοπό αυτό, ο Πατριάρχης είχε ταξιδέψει, το 1707, στο Ιράν για να πείσει τον σάχη να αναγκάσει τον απρόθυμο υποτελή του στο Καχέτι σε παραχωρήσεις. Οι Ευρωπαίοι συγγραφείς του 18ου αι., όπως ο Γιουντάς Ταντέους Κρουσίνσκι και ο καπουτσίνος ιεραπόστολος Πιέρ ντ' Ισουντύν, αναφέρουν ότι ο Δομέντιος, ενώ επισκεπτόταν το Ιράν, προσφέρθηκε να αλλαξοπιστίσει, να νυμφευτεί και να προσηλυτιστεί στο Ισλάμ, ελπίζοντας να ανέβει στον θρόνο τού Kάρτλι. Γι' αυτό, ισχυρίζεται ο Kρουσίνσκι, ο Λέβαν, ο οποίος ήταν και ο ίδιος μουσουλμάνος, τον έβαλε να τον χτυπήσουν στα πέλματα των ποδιών του. Ενώ η αξιοπιστία αυτών των αναφορών παραμένει αμφισβητούμενη μέχρι σήμερα, οι φήμες ήταν επίκαιρες στην εποχή τού Δομεντίου, όπως προτείνεται στο ιστορικό ποίημα Μπακαριάνι, που γράφτηκε από τον συνοδοιπόρο τού καθολικού Ιεσέ Τλασάτζε.
Το 1712, ο σάχης Σουλτάν Χουσέιν κάλεσε τον Βαχτάνγκ ΣΤ΄ στο Κιρμάν  και τον κράτησε, επειδή αρνήθηκε το Ισλάμ. Ο Βαχτάνγκ έστειλε τον συγγενή του, Σουλχάν-Σαμπά Ορμπελιάνι, στον πάπα Κλήμη ΙΑ΄ και στον βασιλιά Λουδοβίκο ΙΔ΄ της Γαλλίας, παρακαλώντας για πίεση στον σάχη να απελευθερώσει τον Βαχτάνγκ, αφήνοντας να εννοηθεί ότι η γεωργιανή εκκλησία θα μπορούσε να αποδεχτεί την εξουσία τού πάπα, μία πρόταση που υποστήριξε ο Δομέντιος. Οι ευγενείς τού Κάρτλι δεν υποστήριξαν αυτές τις προσπάθειες, φοβούμενοι την ιρανική ανταπόδοση. Ο Βαχτάνγκ τελικά θα προσχωρούσε και θα προσηλυτιστεί στο Ισλάμ, για να βάλει τέλος στις δολοπλοκίες που ταλαιπώρησαν την χώρα εν τη απουσία του και περιλάμβαναν επίσης τον Καθολικό Δομέντιο. Ενώ ο Βαχτάνγκ βρισκόταν στο Ιράν, ο ετεροθαλής αδερφός του και ένας υποδιοικητής υπεύθυνος για το Κάρτλι, οπρίγκιπας Σβίμον, συνέλαβε τον Δομέντιο και τον έστειλε για τιμωρία στον διάδοχμο τού Βαχτάνγκ, Μπακάρ, αλλά ο ιεράρχης σώθηκε με την παρέμβαση της συζύγου τού Βαχτάνγκ, Ρουσουδάν. Όταν ο φιλο-ιρανός και μουσουλμάνος ετεροθαλής αδελφός του Βαχτάνγκ εγκαταστάθηκε ως βασιλιάς το 1714, ο Μπακάρ υποχώρησε στα βουνά και ο Δομέντιος αποκαταστάθηκε στην εύνοια.
Εξορία και η δεύτερη θητεία
Το 1719, ο Βάχτανγκ ΣΤ΄, έχοντας αποδεχτεί το Ισλάμ, επέστρεψε για να κυβερνήσει το Kάρτλι. Η θητεία τού Δομέντιου παρέμεινε αδιατάρακτη μέχρι το 1723, όταν ο Οθωμανικός στρατός εισέβαλε στο Κάρτλι, αναγκάζοντας τον Βαχτάνγκ ΣΤ΄ να εξοριστεί στη Ρωσία. Ο ίδιος ο Καθολικός αποσύρθηκε στο Λορί και στη συνέχεια στην ορεινή κοιλάδα τού Κσάνι και τού αφαιρέθηκε το αξίωμα από τον ετεροθαλή αδελφό του Ιεσσαί, που τώρα βρισκόταν στην εξουσία υπό την οθωμανική προστασία. Στη θέση του τοποθετήθηκε ο ιερέας Βησσαρίων. Το 1725 ο Δομέντιος κλήθηκε στην Κωνσταντινούπολη, όπου επιβεβαιώθηκε η ως Καθολικού ιδιοκτησίες του από τον σουλτάνο Αχμέτ Γ΄. Αλλά η οθωμανική κυβέρνηση αποφάσισε ότι ήταν πολύ αναξιόπιστος, για να τού επιτραπεί να επιστρέψει στη Γεωργία και, τον Δεκέμβριο του 1727, τον έστειλε εξόριστο στο νησί της Τένεδου τού Αιγαίου, όπου παρέμεινε μέχρι το 1736. Ο Δομέντιος δεν μπόρεσε να επιστρέψει στο Kάρτλι μέχρι τον Νοέμβριο του 1739 και αποκαταστάθηκε αμέσως στη θέση του με την έγκριση τού Nαντέρ Σαχ τού Ιράν, τού νέου άρχοντα τού Kάρτλι, τον οποίο συνάντησε μαζί με πολλούς άλλους Γεωργιανούς αξιωματούχους στο Ντερμπέντ. Απεβίωσε το 1741 και τάφηκε στον καθεδρικό ναό της Μτσχέτας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωργιανοί συγγραφείς Κατηγορία:Πατριάρχες Γεωργίας Κατηγορία:Οίκος του Μουχράνι
Λύσανδρος Μηλιαρέσης
Ο Λύσανδρος Μηλιαρέσης (1904-1937) ήταν δικηγόρος, ηγετικό στέλεχος του ΚΚΕ και γραμματέας της ΚΕ της Εργατικής Βοήθειας Ελλάδας. Απεβίωσε στις 5 Φεβρουαρίου 1937 στην Βυτίνα, σαν αποτέλεσμα των διώξεων της Δικτατορίας της 4ης Αυγούστου.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Λύσανδρος Μηλιαρέσης (ψευδώνυμο Λίνος) γεννήθηκε το 1904 στο χωριό Ποριαράτα της Κεφαλονιάς και καταγόταν από αριστοκρατική και δημοκρατική οικογένεια. Στην Κεφαλονιά ήρθε για πρώτη φορά σε επαφή με τις σοσιαλιστικές ιδέες. Το 1922 μετέβη στην Αθήνα για να σπουδάσει στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του ασπάστηκε την κομμουνιστική ιδεολογία και εντάχθηκε στην ΟΚΝΕ. Μετά το τέλος των σπουδών του έγινε δικηγόρος και το 1928 μέλος του ΚΚΕ. Ο Μηλιαρέσης θεωρείτο ως ένα από τα πιο μορφωμένα στελέχη του ΚΚΕ και ανέβηκε γρήγορα στην κομματική ιεραρχία, χάρη στην εξαιρετική δραστηριότητα που ανέπτυξε.
Η πολύπλευρη κομματική δράση
Αρχικά ο Μηλιαρέσης εργάστηκε στο δικαστικό τμήμα της Εργατικής Βοήθειας Ελλάδας (ΕΒΕ) σαν δικηγόρος. Αργότερα ανέλαβε την καθοδήγηση της Κομματικής Οργάνωσης Αθήνας (ΚΟΑ) και το καλοκαίρι του 1930 έγινε γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής της Εργατικής Βοήθειας Ελλάδας. Το 1932 ήταν μέλος της αποστολής που εκπροσώπησε την Ελλάδα στις εργασίες του Παγκόσμιου Συνεδρίου της Εργατικής Βοήθειας που έγινε στη Μόσχα.
Ο Μηλιαρέσης εργάστηκε επίσης στο Αγροτικό Τμήμα της ΚΕ του ΚΚΕ και ήταν υπεύθυνος της εφημερίδας που έβγαζε το ΚΚΕ για τους αγρότες με τίτλο "Φτωχολογιά του κάμπου". Επίσης αρθρογραφούσε στον Ριζοσπάστη και στην Κομμουνιστική Επιθεώρηση (ΚΟΜΕΠ).
Το 1934 συνελήφθη από την Ασφάλεια και εξορίστηκε στην Ανάφη. Μετά την απελευθέρωση του επανήλθε στην καθοδήγηση της ΚΟΑ. Στις βουλευτικές εκλογές του Ιανουαρίου του 1936 ήταν υπεύθυνος του εκλογικού αγώνα του ΚΚΕ και υποψήφιος Αθηνών με το Παλλαϊκό Μέτωπο όπου κατέλαβε την τρίτη θέση με 3835 ψήφους, λίγο κάτω από τους Βασίλη Νεφελούδη και Δημήτρη Γληνό που εξελέγησαν βουλευτές.
Δικτατορία Μεταξά και ύποπτο τέλος
Με την εγκαθίδρυση της Δικτατορίας της 4ης Αυγούστου ο Μηλιαρέσης πέρασε στην παρανομία συνεχίζοντας την κομματική του δράση, ως ηγετικό στέλεχος του ΚΚΕ. Όμως το φθινόπωρο του 1936 προσβλήθηκε από φυματιώδη μηνιγγίτιδα. Ως καταζητούμενος από την Ασφάλεια δεν μπορούσε να νοσηλευτεί σε νοσοκομείο, οπότε ο αδελφός του τον έβαλε κρυφά στο Σανατόριο της Βυτίνας με το ψευδώνυμο Παναγιώτης Ποδηματάς.
Ο Μηλιαρέσης πέθανε στη Βυτίνα στις 5 Φεβρουαρίου του 1937, σε ηλικία 33 ετών, αφού η κατάσταση της υγείας του ήταν αρκετά βεβαρυμένη μετά από αρκετές στερήσεις και ταλαιπωρίες που υπέστη το προηγούμενο χρονικό διάστημα.
Σύμφωνα με μία εκδοχή, ο Μηλιαρέσης πέθανε ύστερα από ένεση που του έκανε ένας ενωματάρχης της Ειδικής Ασφάλειας που πήγε για το σκοπό αυτό σαν νοσοκόμος στο Σανατόριο. Σύμφωνα με την ίδια εκδοχη, αμέσως μετά το θάνατο του Μηλιαρέση, ο δήθεν νοσοκόμος εξαφανίστηκε από το σανατόριο. Ο Λύσανδρος Μηλιαρέσης τάφηκε στη Βυτίνα από τον αδελφό του και δύο συντρόφους του.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες κομμουνιστές Κατηγορία:Έλληνες συνδικαλιστές Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι