cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ανορθωτικό Κόμμα Εργαζόμενου Λαού
Πρώτα χρόνια
Σημαντική ημέρα στην ιστορία του κόμματος αποτελεί η 16η Ιουνίου 1943. Την ημέρα εκείνη, η κεντρική επιτροπή του ΑΚΕΛ κάλεσε τα μέλη του κόμματος να καταταχθούν εθελοντικά στον αγγλικό στρατό (η Κύπρος ήταν αποικία των Βρετανών όπου μόνο διαμέσου του αγγλικού στρατού μπορούσαν να καταταγούν), για να πολεμήσουν τις δυνάμεις του Χίτλερ. Η απόφαση έλεγε: «Να γίνει έκκλησις προς όλα τα μέλη του Κόμματος δι’ εθελοντικήν κατάταξιν εις τας ενόπλους δυνάμεις προς ενίσχυσιν του αγώνος δι’ απελευθέρωσιν της Ελλάδος από την Χιτλερικήν τυραννίαν, απελευθέρωσιν των υποδούλων χωρών και εξασφάλισιν του εθνικού, πολιτικού και κοινωνικού μέλλοντος της Νήσου». Οι πρώτοι που προσφέρθηκαν να καταταγούν ήταν τα ίδια τα 17 μέλη της Κεντρικής επιτροπής (τελικά πήγαν μόνο τα 11 μέλη καθώς κρίθηκε αναγκαίο να παραμείνουν μερικά άτομα στην Κύπρο και στο κόμμα). Η έκκληση του κόμματος για εθελοντική κατάταξη έγινε αποδεκτή με ενθουσιασμό ανάμεσα στις λαϊκές μάζες. Παράλληλα με την κατάταξη, ξεκίνησαν να διεξάγονται και έρανοι για την στήριξη των οικογενειών των εθελοντών. Στις 27 Ιουνίου 1943 πραγματοποιήθηκε παγκύπρια συνδιάσκεψη του κόμματος στο δημόσιο κήπο της Λεμεσού, από τον οποίο ξεκίνησε παρέλαση της φάλαγγας των εθελοντών του ΑΚΕΛ. Μέχρι την ημέρα εκείνη είχαν προσφερθεί 731 εθελοντές (τα μέλη του ΑΚΕΛ δεν ξεπερνούσαν τότε τις 2 χιλιάδες). Οι εθελοντές-μέλη του κόμματος πολέμησαν σε Βόρεια Αφρική, Ιταλία και σε άλλα μέρη της Ευρώπης. Ο ιστορικός Πέτρος Παπαπολυβίου αναφέρει ότι ίσως τελικά στον πόλεμο να πήγαν περίπου 400 άτομα  καθώς φαίνεται ότι και σε αυτή την περίπτωση δεκάδες υποψήφιοι εθελοντές απορρίφθηκαν για ιατρικούς λόγους. Σημαντικό στοιχείο αποτελεί το γεγονός ότι μια προσπάθεια αντιακελικής παράταξης για ανάλογη κατάταξη δεν καρποφόρησε, αλλά οι προθέσεις του κόμματος αμφισβητήθηκαν μόνο μέσω αρθρογραφίας. Σύμφωνα με τον ιστορικό Πέτρο Παπαπολυβίου, η απόφαση της 16ης Ιουνίου 1943, αποτελούσε την κορυφαία ενέργεια στον αγώνα του ΑΚΕΛ για ένωση με την Ελλάδα.
Οι επόμενες εκλογές έγιναν στις 26 Μαΐου 1946. Αντίπαλοι στη Λευκωσία ήταν και πάλι ο Θεμιστοκλής Δέρβης και ο Ιωάννης Κληρίδης. Το ΑΚΕΛ υποστήριξε και πάλι τον δεύτερο, ο οποίος επικράτησε μαζί με όλους τους υποψήφιους του συνδυασμού του. Στις εκλογές αυτές το ΑΚΕΛ πέτυχε μια μεγάλη νίκη καθώς οι υποψήφιοι του επικράτησαν στους 4 από τους 6 δήμους της Κύπρου: στη Λευκωσία με τον Ιωάννη Κληρίδη, στη Λεμεσό με τον Πλουτή Σέρβα, στην Αμμόχωστο με τον Αδάμ Αδάμαντος και στη Λάρνακα με τον Λύσο Σανταμά. Δεν επικράτησε μόνο σε Πάφο και Κερύνεια.
Ακολούθησαν οι δημοτικές εκλογές του 1949. Το ΑΚΕΛ δεν υποστήριξε τον Ιωάννη Κληρίδη, καθώς θεώρησε ότι δεν είχε ακολουθήσει το πρόγραμμα με το οποίο εξελέγη. Επικεφαλής του συνδυασμού του ήταν ο Αντρέας Ζιαρτίδης. Αντίπαλος του ήταν ο Θεμιστοκλής Δέρβης, ο οποίος και επικράτησε. Στις εκλογές αυτές εξελέγησαν όλοι οι υποψήφιοι της Δεξιάς και μερικοί από το ΑΚΕΛ.
Την ίδια χρονιά νέος Γενικός Γραμματέας του ΑΚΕΛ εκλέγεται ο Εζεκίας Παπαϊωάννου, ο οποίος παρέμεινε στη θέση αυτή έως το τέλος της ζωής του, το 1988.
Οι τελευταίες εκλογές πριν από την ανακήρυξη της Κυπριακής Δημοκρατίας έγιναν στις 17 Μαΐου 1953. Τρεις μήνες προηγουμένως το ΑΚΕΛ είχε υποβάλει πρόταση για «μίνιμουμ πρόγραμμα» ώστε να σχηματιστεί ενιαίος εκλογικός συνασπισμός. Η Δεξιά απέρριψε την πρόταση. Η Εθναρχία (το Εθναρχικό Συμβούλιο αποτελούσαν η εκκλησιαστική ηγεσία και κοσμικοί) εξέδωσε ανακοίνωση υποστηρίζοντας ότι «η σύμπραξις, συνεννόησις ή επαφή άμεσος ή έμμεσος μετά των κομμουνιστών είναι ασυμβίβαστος προς την εθνικήν αξιοπρέπειαν και επιζήμια εις τον εθνικόν αγώνα.» Αντίπαλοι στη Λευκωσία ήταν ο Θεμιστοκλής Δέρβης και με το ΑΚΕΛ ο Εζεκίας Παπαϊωάννου, ο οποίος ήταν τότε Γενικός Γραμματέας του ΑΚΕΛ. Η δεξιά στις εκλογές του 1953 εξέλεξε με μεγάλη διαφορά όλους τους υποψήφιους της.
Μετά την ανακήρυξη της Κυπριακής Δημοκρατίας
Στην εκλογή προέδρου τον Δεκέμβριο του 1959 το ΑΚΕΛ τάχθηκε κατά της εκλογής του Μακαρίου επειδή ήταν αντίθετο με την παραμονή των βρετανικών βάσεων και τη στάθμευση Ελλήνων και Τούρκων στρατιωτών στο νησί. Στην πρώτη γενική εκλογή για τη Βουλή των Αντιπροσώπων, στις 31 Ιουλίου 1960, το ΑΚΕΛ κατέλαβε τις πέντε από τις 35 έδρες που αναλογούσαν στους Ελληνοκυπρίους. Η Κύπρος επισήμως έγινε ανεξάρτητη στις 16 Αυγούστου 1960.
Κυπριακό ζήτημα
Από το 1948, το ΑΚΕΛ τασσόταν υπέρ της αυτοκυβέρνησης και της ένωσης με την Ελλάδα. Αυτή η στάση προέκυψε μετά από συνάντηση με τον Νίκο Ζαχαριάδη, ηγέτη του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδος, το φθινόπωρο του 1948. Οι προτροπές του Ζαχαριάδη οδήγησαν σε σύγκρουση εντός του ΑΚΕΛ, το οποίο προέβη στην αλλαγή Γενικού Γραμματέα και στον χαρακτηρισμό - στα πλαίσια του Έκτου Συνεδρίου του Κόμματος - της πολιτικής στο εθνικό ζήτημα ως «λανθασμένη». Το κόμμα, με βάση τη νέα πολιτική, ενέκρινε την αποστολή επιστολών από δημοτικά συμβούλια (ελεγχόμενα από το κόμμα) προς τα Ηνωμένα Έθνη τον Νοέμβριο του 1949 ζητώντας τη διενέργεια δημοψηφίσματος υπό την αιγίδα του διεθνούς οργανισμού, ώστε να καταγραφεί η πολιτική βούληση των Κυπρίων. Το δημοψήφισμα πραγματοποιήθηκε τελικά το επόμενο έτος με οργανωτή την Εθναρχία (Εκκλησία) της Κύπρου.
Μέσα στον Ιανουάριο του 1950 όπου έγινε το δημοψήφισμα (ουσιαστικά ήταν συγκέντρωση υπογραφών) η αριστερά όπως και η δεξιά οργάνωσαν συγκεντρώσεις στη Λευκωσία και στην επαρχία. Ο τότε Βρετανός διοικητής της επαρχίας Λεμεσού, Άρθουρ Φ. Τζ. Ρένταγουεϊ ανέφερε προς τη βρετανική κυβέρνηση λεπτομέρειες από αυτές τις συγκεντρώσεις. Μεταξύ άλλων σημειώνει ότι στις συγκεντρώσεις της αριστεράς συμμετείχαν και εθνικιστές οι οποίοι επευφήμησαν και τις ομιλίες τού αριστερού δημάρχου της Λεμεσού και του επαρχιακού γραμματέα του ΑΚΕΛ. Για την αξιοποίηση του δημοψηφίσματος, η αριστερά είχε την άποψη ότι έπρεπε να αναληφθεί πρωτοβουλία για την προσέγγιση των κρατών της Ανατολικής Ευρώπης και της ΕΣΣΔ ώστε να στηρίξουν το αίτημα της αυτοδιάθεσης.
Μετά τη συγκέντρωση των υπογραφών, όπου με συντριπτική πλειοψηφία εγκρίθηκε το αίτημα για αυτοδιάθεση, λόγω διαφωνιών στο χειρισμό του θέματος, δημιουργήθηκαν δύο αντιπροσωπίες ("πρεσβείες") προκειμένου να φέρουν το θέμα στη διεθνή κοινότητα. Στη μια αντιπροσωπία ήταν επικεφαλής ο επίσκοπος Κυρηνείας Κυπριανός και η άλλη ελεγχόταν από το ΑΚΕΛ. Η δεύτερη είχε την ονομασία Εθνικός Απελευθερωτικός Συνασπισμός (ΕΑΣ) και συμμετείχαν ο γεν.γραμματέας του ΑΚΕΛ Εζεκίας Παπαϊωάννου, το μέλος του κόμματος Εύδωρος Ιωαννίδης που διέμενε στο Λονδίνο και το στέλεχος Αδάμος Αδάμαντος, δήμαρχος Αμμοχώστου. Αυτή η πρεσβεία δεν έγινε δεκτή στην Ελλάδα και τις ΗΠΑ. Στη Βρετανία δεν έγινε δεκτή από τον Υπουργό Αποικιών αλλά είχε επαφές με στελέχη του Εργατικού και του Κομμουνιστικού Κόμματος Αγγλίας. Επίσης είχε επαφές, χωρίς ιδιαίτερα αποτελέσματα, σε Τσεχοσλοβακία, Ρουμανία, Ουγγαρία και Πολωνία. Δεν τους δόθηκε βίζα να επισκεφθούν τη Σοβιετική Ένωση.
Το Ανορθωτικό Κόμμα Εργαζόμενου Λαού μέχρι και το 1967 τασσόταν υπέρ της Ένωσης της Κύπρου με την Ελλάδα. Μετέπειτα τάχθηκε υπέρ της ανεξάρτητης Κύπρου και ενάντια στη διχοτόμηση της Κύπρου. Υποστηρίζει την επανένωση των δύο κοινοτήτων του νησιού με μία ομοσπονδιακή λύση, καθώς επίσης και την αποστρατικοποίηση, με αποχώρηση των ξένων στρατευμάτων, και τη μη ευθυγράμμιση της χώρας. Ήταν ενάντιο της ένταξης της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση, με βασικό του σύνθημα το «ΕΟΚ-ΝΑΤΟ, το ίδιο συνδικάτο». Αργότερα έκανε πολιτική στροφή υποστηρίζοντας την ένταξη υπό ορισμένες προϋποθέσεις. Στο δημοψήφισμα για το σχέδιο Ανάν τάχθηκε υπέρ του «Όχι». Στις βουλευτικές εκλογές του Μαΐου του 2006 το κόμμα μείωσε τη δύναμή του κατά 3 ποσοστιαίες μονάδες λαμβάνοντας το 31,15% των ψήφων. Το 2008 εξέλεξε τον πρώην Γενικό Γραμματέα του κόμματος, Δημήτρη Χριστόφια, ως Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας.
ΙΒ' Κοινοβουλευτική Περίοδος
Μετά τις βουλευτικές εκλογές του 2021, το Ανορθωτικό Κόμμα Εργαζόμενου Λαού εξέλεξε δεκαπέντε βουλευτές. Η σύνθεση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας είναι η εξής:
Διατελέσαντες γενικοί γραμματείς
Οι διατελέσαντες γενικοί γραμματείς του Ανορθωτικού Κόμματος Εργαζόμενου Λαού είναι οι εξής:
Πτέρυγα νεολαίας
Η Ενιαία Δημοκρατική Οργάνωση Νεολαίας (ΕΔΟΝ) είναι η οργάνωση νεολαίας του ΑΚΕΛ. Ιδρύθηκε το 1959. Η ΕΔΟΝ εμφορείται από τα ιδανικά του σοσιαλισμού, της ειρήνης, της δημοκρατίας, της κοινωνικής προόδου, της κοινωνικής δικαιοσύνης και ισότητας, του ανθρωπισμού και του διεθνισμού. Επιδιώκει, επίσης, μια Κύπρο ανεξάρτητη, ομόσπονδη και αποστρατικοποιημένη.
Υποτμήμα της ΕΔΟΝ είναι η φοιτητική οργάνωση Προοδευτική Κίνηση Φοιτητών, η οποία ιδρύθηκε το 1974 και δραστηριοποιείται στα πανεπιστήμια της Κύπρου, της Ελλάδας και άλλων ευρωπαϊκών χωρών που φοιτούν Κύπριοι φοιτητές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ανορθωτικό Κόμμα Εργαζόμενου Λαού
1793 Ζόγια
Η Ζόγια (Zoya) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,6. Ανακαλύφθηκε το 1968 από τη Σοβιετική αστρονόμο Ταμάρα Σμιρνόβα, που παρατηρούσε από το Ναουτσνί της Κριμαίας, και πήρε το όνομά της από το όνομα της αντάρτισσας του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου και ηρωίδας της ΕΣΣΔ Ζόγια (Ζωής) Α. Κοσμοντεμιάνσκαγια.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά της Ζόγια είναι άγνωστα. Η Ζόγια περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 4 ως 7,5 ώρες περίπου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ζογια
Δίστρατον (ακτοφυλακίδα)
Δίστρατον (Ακτοφυλακίδα) - Α/Φ 1292
Παραχωρήθηκε από το Βρετανικό Ναυτικό το 1945. Κατασκευάστηκε στα ναυπηγεία : ‘UK – Moors, Bursledon – Hampshire’. Καθελκύστηκε στις 15 Ιουνίου 1942. Ύψωση Ελληνικής Σημαίας στις 21 Αυγούστου 1945 στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. ιδίου τύπου πλοία : ‘Αστυπάλαια', ‘Δίστρατον’, ‘Δαύλεια', ‘Καρυά’, 'Κλεισούρα', ‘Καστράκι’, ‘ΜΠΙΖΑΝΙ’, ‘ΠΟΡΤΑΡΙΑ’, ‘Φάρσαλα’ και ‘ΘΑΣΟΣ’. Συμμετείχαν – πλην του ‘ΑΣΤΥΠΑΛΑΙΑ’ και ‘Θάσος’ – στις επιχειρήσεις του εμφυλίου. Επεστράφη το 1962.
Κατηγορία:Ελληνικές ακταιωροί
Οχυρωτική
Είδη
Η οχυρωτική διακρίνεται αναλόγως της έκτασης και του τύπου των έργων σε μόνιμη οχυρωτική, σε οχυρωτική εκστρατείας και σε ημιμόνιμη οχυρωτική.
Αντίθετα η οχυρωτική εκστρατείας περιλαμβάνει έργα που συνήθως πραγματοποιούνται στο πεδίο της μάχης προς ενίσχυση των κατεχομένων θέσεων των στρατευμάτων, τα λεγόμενα οχυρώματα. Η αξία των τελευταίων είναι ανάλογη του διατιθέμενου χρόνου, των διατιθεμένων μέσων καθώς και του τακτικού σκοπού τον οποίο πρόκειται να εξυπηρετήσουν.
Τέλος η ημιμόνιμη οχυρωτική περιλαμβάνει περιορισμένα οχυρωματικά έργα, μικρότερα των οχυρωμάτων, όπως είναι τάφροι, ημίφρακτα πυροβολεία, παρατηρητήρια, φυλάκια κ.λπ., των οποίων κύρια χαρακτηριστικά είναι η προσωρινή άμυνα και ο περιορισμένος χώρος ανάπτυξης αυτών.
Η εκτέλεση τέτοιων έργων και στους τρεις τύπους οχυρωτικής ονομάζεται οχύρωση, ενώ το έργο οχυρό, δευτερεύοντα έργα που περιλαμβάνουν κάποια αμυντήρια (αμυντικά) κωλύματα πέριξ των οχυρών λέγονται οχυρωτικά και συνηθέστερα οχυρωματικά έργα. Όταν αυτά αναπτύσσονται σε πολύ μεγάλο μήκος, είτε αυτούσια είτε με ενδιάμεσα βοηθητικά αμυντικά έργα, ονομάζονται οχυρωματική γραμμή. Η μεγαλύτερη τέτοια οχυρωματική γραμμή που έγινε παγκοσμίως είναι το σινικό τείχος. Σπουδαίες επίσης γραμμές ήταν η γραμμή Μαζινό στη Γαλλία, καθώς και η γραμμή Μεταξά στην Ελλάδα.
Παραπομπές
Ο *
Ραστισλάβος της Μοραβίας
Ο Ραστισλάβος (846 - 870), γνωστός και ως Άγιος Ραστισλάβος, ήταν ο δεύτερος γνωστός κυβερνήτης της Μοραβίας.
Βιογραφία
Παρά το γεγονός ότι ξεκίνησε τη βασιλεία του ως υποτελής του Λουδοβίκου του Γερμανού, βασιλιά της Ανατολικής Γαλλίας, εδραίωσε την κυριαρχία του σε βαθμό που μετά το 855 ήταν σε θέση να αποκρούσει μια σειρά από επιθέσεις των Φράγκων. Μετά από δική του πρωτοβουλία δύο αδέλφια, ο Κύριλλος και Μεθόδιος αποστέλλονται από το βυζαντινό αυτοκράτορα Μιχαήλ Γ΄ το 863 για να μεταφράσουν τα πιο σημαντικά χριστιανικά λειτουργικά βιβλία στα σλαβικά στο βασίλειό του. Το μεταφραστικό έργο του Κυρίλλου και Μεθοδίου ήταν η πρώτη Παλαιά εκκλησιαστική σλαβονική γλώσσα που έπαιξε μεταγενέστερα σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση και ανάπτυξη της λογοτεχνίας. Εκθρονίστηκε από τον ανηψιό του Σφενδοπλόκο (Svatopluk I) ο οποίος τον παρέδωσε στους Φράγκους.
Αποστολή Κυρίλλου και Μεθοδίου
Προκειμένου να αυξηθεί η ευελιξία του προσπάθησε να περιορίσει τις δραστηριότητες των Φράγκων ιεραποστόλων στο βασίλειό του. Για το σκοπό αυτό, το 862 στράφηκαν πρώτα στη Ρώμη χωρίς να πάρει κάποια απάντηση. Μετά από αυτά ζήτησε «δασκάλους» από την Κωνσταντινούπολη, προκειμένου να εκπαιδεύσει τους τοπικούς Μοραβιανούς ιερείς. Η πρεσβεία του που έφθασε στην Κωνσταντινούπολη υπογράμμισε επίσης την ανάγκη για «δασκάλους» που μπορούν να εργαστούν σε σλαβική γλώσσα. Ο Ραστισλάβος, μέσω νουθεσίας του Θεού, συγκάλεσε συμβούλιο με Μοραβιανούς άρχοντες και απηύθυνε έκκληση στον Αυτοκράτορα Μιχαήλ, λέγοντας:
«Αν και οι άνθρωποι μας έχουν απορρίψει τον παγανισμό και τηρούν χριστιανικό νόμο, δεν έχουμε έναν δάσκαλο που μπορεί να εξηγήσει σε εμάς  στη γλώσσα μας την αληθινή χριστιανική πίστη, έτσι ώστε άλλες χώρες που προσβλέπουν σε εμάς να μας μιμηθούν. Ως εκ τούτου στείλτε μας ένα τέτοιο επίσκοπο και δάσκαλο για το καλό μας και για άλλα καλά ζητήματα του δικαίου». -Η ζωή του Κωνσταντίνου
Το αίτημα του έγινε δεκτό όταν ο Κωνσταντίνος και Μεθόδιος, δύο αδέλφια που γνώριζαν τη σλαβική διάλεκτο και έτσι έφτασαν με λίγους μαθητές στη Μοραβία το 863. Τα δύο αδέλφια ανέλαβαν το έργο που τους έχει ανατεθεί χρησιμοποιώντας τη σλαβική γλώσσα. Οι Φράγκοι κληρικοί σύντομα συνειδητοποίησαν ότι οι δραστηριότητες των δύο βυζαντινών αδελφών αποτελούσε απειλή για την επιρροή τους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μονάρχες της Βοημίας Κατηγορία:Μεγάλη Μοραβία
Πέτρος Καστροφύλακας
Ο Πέτρος Καστροφύλακας (Piero Castrofilaca) ήταν Ενετός λογιστής, γραμματέας των προβλεπτών, ιδιαίτερος των συνδίκων Γκρίτη και Γκαρζώνη. Είναι γνωστός για την απογραφή των ενετοκρατούμενων νησιών της Ελλάδας, την οποία ο ίδιος πραγματοποίησε το 16ο αιώνα.
Πιθανότατα γεννήθηκε στο Χάνδακα (σημερινό Ηράκλειο). Πραγματοποίησε τη συστηματική καταγραφή του πληθυσμού της Κρήτης και άλλων περιοχών όπως τα Επτάνησα το 1583 Η απογραφή του Καστροφύλακα έγινε έπειτα από εντολή των Ενετικών αρχών και η οποία βασίστηκε σε προγενέστερη που έγινε το 1577 από τον επίσης Ενετό προβλέπτη Φοσκαρίνι. Στο κείμενο ο Καστροφύλακας περιγράφει τη ζωή των κατοίκων της υπαίθρου με ζοφερά χρώματα. Το κείμενο της απογραφής σώζεται σήμερα στη Μαρκιανή Εθνική Βιβλιοθήκη της Βενετίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βασίλειο της Κάντια
C6H13NO2
Ο μοριακός τύπος C6H13NO2 μπορεί να αναφέρεται στα ακόλουθα ισομερή:
X-Men: Ο Μαύρος Φοίνικας
Το X-Men: Ο Μαύρος Φοίνικας (πρωτότυπος τίτλος: Dark Phoenix) είναι μια αμερικανική υπερηρωική ταινία του 2019, βασισμένη στην ομώνυμη ομάδα των κόμικς της Marvel. Διανεμήθηκε από την 20th Century Fox, είναι συνέχεια της ταινίας X-Men: Apocalypse, είναι η δωδέκατη ταινία της σειράς ταινιών X-Men και η πρώτη ταινία X-Men χωρίς την ανάμειξη του Χιου Τζάκμαν ως Wolverine γενικά. Την σκηνοθεσία καθώς και την συγγραφή του σεναρίου της ταινίας ανέλαβε ο Σάιμον Κίνμπεργκ στο σκηνοθετικό του ντεμπούτο. Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι Τζέιμς ΜακΑβόι, Μάικλ Φασμπέντερ και Τζέσικα Τσάστεϊν.Στην ταινία αυτήν η Τζιν Γκρεί χάνει τον έλεγχο των δυνάμεων της με συνέπεια να μεταμορφωθεί στον λεγόμενο Φοίνικα, και με αυτόν τον τρόπο καταλήγει να γίνει απειλή για όλους τους άλλους, μεταλλαγμένους και μη.
Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις Ηνωμένες Πολιτείες στις 7 Ιουνίου 2019. Απέφερε παγκοσμίως $252 εκατομμύρια, έχοντας ως προϋπολογισμό $200 εκατομμύρια, με αποτέλεσμα να καταστεί εισπρακτική αποτυχία, αφού το στούντιο εκτιμάται ότι έχασε περίπου $133 εκατομμύρια, κι έλαβε αρνητικές κυρίως κριτικές για το σενάριο της, την ροή της, και την ανάπτυξη των χαρακτήρων της, με μερικούς επαίνους κυρίως για το μουσικό σκορ, τα εφέ, τις σκηνές δράσης, και για κάποιες από τις ερμηνείες των ηθοποιών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2019 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής 20th Century Fox Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε κόμικς της Marvel Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Χανς Ζίμμερ Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές 3D ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με αστροναύτες Κατηγορία:Ταινίες σίκουελ Κατηγορία:Σκηνοθετικό ντεμπούτο σε ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες δράσης Κατηγορία:Αμερικανικές περιπετειώδεις ταινίες Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στη Νέα Υόρκη Κατηγορία:X-Men (σειρά ταινιών) Κατηγορία:Ταινίες της TSG Entertainment Κατηγορία:Ταινίες IMAX
Live at Luna Park
Το Live at Luna Park είναι τριπλό, ζωντανά ηχογραφημένο άλμπουμ και διπλό DVD του αμερικάνικου progressive metal συγκροτήματος Dream Theater, το οποίο κυκλοφόρησε στις 5 Νοεμβρίου 2013 μέσω της εταιρίας "Eagle Rock Entertainment".
Η σκηνοθεσία του βίντεο έγινε από τον Μάικ Λέοναρντ και η παραγωγή του από την Over The Edge Productions.
Η ηχογράφηση του πραγματοποιήθηκε τον Αύγουστο του 2013 στο "Luna Park Stadium" του Μπουένος Άιρες και το DVD περιλαμβάνει και σκηνές από τα παρασκήνια των συναυλιών.
Αυτό ήταν το πρώτο ζωντανά ηχογραφημένο άλμπουμ του συγκροτήματος στο οποίο συμμετείχε ο ντράμερ Μάικ Μαντσίνι.
Το DVD σκαρφάλωσε στην κορυφή των DVD-Charts στις Ηνωμένες Πολιτείες, τη Φινλανδία και τη Σουηδία, ενώ το άλμπουμ μπήκε στο Top-20 στη Γερμανία.
CD 1
1. Bridges in the Sky (Petrucci, Rudess, Myung) - 11:00
2. 6:00 (Petrucci, LaBrie, Moore, Myung, Portnoy) - 5:55
3. The Dark Eternal Night (Petrucci, LaBrie, Rudess, Myung, Portnoy) - 10:09
4. This Is the Life (Petrucci, Rudess) - 7:02
5. The Root of All Evil (Petrucci, LaBrie, Rudess, Myung, Portnoy) - 9:29
6. Lost Not Forgotten (Petrucci, Rudess, Myung, LaBrie) - 9:58
7. Drum Solo (Mangini) - 6:16
8. A Fortune in Lies (Petrucci, Dominici, Moore, Myung, Portnoy) - 5:20
9. The Silent Man (Petrucci) - 4:15
10. Beneath the Surface (Petrucci) - 5:29
CD 2
2. Piano Solo (Rudess) - 3:04
3. Surrounded (Petrucci, LaBrie, Moore, Myung, Portnoy) - 6:05
4. On the Backs of Angels (Petrucci, Rudess, Myung) - 8:32
5. War Inside My Head (Petrucci, Rudess, Myung, Portnoy) - 2:15
6. The Test That Stumped Them All (Petrucci, Rudess, Myung, Portnoy) - 4:55
7. Guitar Solo (Petrucci) - 8:39
8. The Spirit Carries On (Petrucci, LaBrie, Rudess, Myung, Portnoy) - 7:54
10. Metropolis Pt. 1: The Miracle and the Sleeper (Petrucci, LaBrie, Moore, Myung, Portnoy) - 12:46
CD 3
1. These Walls (Petrucci, LaBrie, Rudess, Myung, Portnoy) - 7:28
2. Build Me Up, Break Me Down (Petrucci, Rudess, Myung, LaBrie) - 7:03
3. Caught in a Web (Petrucci, LaBrie, Moore, Myung, Portnoy) - 5:41
4. Wait for Sleep (Moore) - 2:51
5. Far from Heaven (Petrucci, Rudess, LaBrie) - 4:07
6. Pull Me Under (Petrucci, LaBrie, Moore, Myung, Portnoy) - 8:31
Θέσεις τσαρτ
Live at Luna Park (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 5 Νοεμβρίου 2013
Μέλη των Dream Theater
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "Live at Luna Park" ήταν οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Dream Theater Κατηγορία:Άλμπουμ του 2013
Α.Ο. Διαγόρας Βραχνέικων
Ο Διαγόρας Βραχναιίκων είναι αθλητικός σύλλογος της ευρύτερης περιοχής των Πατρών στον Νομό Αχαΐας και έδρα του αποτελούν τα Βραχναίικα.
Ιστορία
Θεωρείται η φυσική συνέχεια άλλων ανεξάρτητων, κυρίως, συλλόγων που προϋπήρξαν του Διαγόρα. Πρώτος σύλλογος αναφέρεται ο «Ποδοσφαιρικός Σύλλογος Βραχναίικων», που ιδρύθηκε το 1929, και δεύτερος η «Παμβραχνιακή» ή «Παμβραχνιακός», που ιδρύθηκε το 1952 και διαλύθηκε το 1960 για να ιδρυθεί ο Διαγόρας. Το 1938 είχε ιδρυθεί και η «ΕΟΝ Βραχναίικων» με αθλητικό τμήμα.
Ποδοσφαιρικό τμήμα
Ο Διαγόρας ξεκίνησε από τη Γ’ Κατηγορία της ΕΠΣ Πατρών την αγωνιστική περίοδο 1961-62 έως το 1964 που κέρδισε την άνοδο του στη Β΄ Κατηγορία.
Στη τοπική Β΄ Κατηγορία παρέμεινε έως το 1969-70 οπότε και ανέβηκε στην Α’ Κατηγορία για τρία χρόνια, όπου υποβιβάστηκε την περίοδο 1971-72. Ανέβηκε ξανά στην Α’ Κατηγορία για μία περίοδο το 1974-75. Την άνοδο στην Α΄ Κατηγορία κέρδισε και τις περιόδους 1977-78, 1987-88, 1989-90 και τελευταία φορά την περίοδο 2005-06.
Συνολικά έως την περίοδο 2017-18 έχει αγωνιστεί 34 φορές στην Α΄ Κατηγορία, 15 στη Β' Κατηγορία και 2 στη Γ΄ Κατηγορία.
Ο Διαγόρας έχει και συμμετοχές στη Δ΄ Εθνική, κατά τις περιόδους 2008-09, 2009-10, 2010-11, 2011-12. Την πρώτη χρονιά το 2008-09 τερμάτισε στην 11η θέση με με 13 νίκες 6 ισοπαλίες και 13 ήττες. Τη δεύτερη περίοδο το 2009-10 τερμάτισε 8ος με 13 νίκες 11 ήττες και 6 ισοπαλίες.
Συμμετέχει στο πρωτάθλημα της Γ' Εθνικής από τη σεζόν 2017-18. Τη δεύτερη χρονιά τερμάτισε στην τέταρτη θέση του ομίλου που συμμετείχε.
Προπονητής της ομάδας από τον Απρίλιο του 2021 είναι ο Ανδρέας Ζήκος.
Τίτλοι
Μέχρι την αγωνιστική περίοδο 2020-21 έχει κατακτήσει τα περισσότερα Σούπερ Καπ (Super Cup) μεταξύ των ομάδων της Αχαΐας.
Γήπεδο
Πρώτο γήπεδο του Διαγόρα ήταν έκταση που διαμορφώθηκε για αυτό τον λόγο στο σημερινό κέντρο του χωριού δίπλα στην Παλιά Εθνική Οδό προς τον Πύργο, εκεί όπου σήμερα έχει κτιστεί ο ναός του Αγίου Βασιλείου. Για τις ανάγκες του όμως ο Διαγόρας χρησιμοποιούσε και έκταση που του παραχώρησε η κοινότητα στην παραλία του χωριού, ένα οικόπεδο του κληροδοτήματος Αλεξίου Δεσποτόπουλου.
Το 1987 έγιναν τα εγκαίνια του «Κοινοτικού Γηπέδου Βραχναίικων-Μονοδενρίου" ενώ το 1999 μετονόμαστηκε σε «Δημοτικό γήπεδο Βραχναίικων».
Από το 2010 έχει πλαστικό χλοοτάπητα. Το γήπεδο διαθέτει επίσης κερκίδα με πλαστικά καθίσματα και σκέπαστρο.
Τμήμα καλαθοσφαίρισης
Το τμήμα καλαθοσφαίρισης καλλιεργεί το άθλημα στις κατηγορίες ανδρών και κατά περιόδους στις γυναίκες, εφήβους και παίδες. Δεν έχει συμμετάσχει ποτέ σε εθνική κατηγορία, παρά μόνο στα τοπικά πρωταθλήματα της Ένωσης Σωματείων Καλαθοσφαίρισης Αχαΐας-Ηλείας (Ε.Σ.Κ.Α.-Η).
Αναφέρεται ότι στα μέσα της δεκαετίας του 1990 ο σύλλογος είχε τέσσερα τμήματα μπάσκετ: Ανδρών, γυναικών, εφήβων και παίδων και πάνω από 100 αθλητές.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αχαΐας Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ανενεργοί ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.Κ.Α.Η. Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1960 Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1960 Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης σε άγνωστο έτος
Μπράνισλαβ Μπέλιτς
Ο Μπράνισλαβ Μπέλιτς (σερβικά : Бранислав Белић, Βελιγράδι 1932 -  Βελιγράδι 17 Ιουλίου 2016) ήταν Σέρβος νομικός και πολιτικός του Δημοκρατικού Κόμματος.
Αποφοίτησε από τη νομική σχολή του Πανεπιστημίου του Βελιγραδίου κι εργάστηκε ως δικηγόρος. Διετέλεσε μέλος του δημοτικού συμβουλίου και προσωρινός δήμαρχος του Βελιγραδίου. Επίσης αναπληρωματικό μέλος της Εθνικής Συνέλευσης της Σερβίας και μέλος της Συνέλευσης της Ένωσης Κρατών της Σερβίας και του Μαυροβουνίου.
Διετέλεσε προσωρινός δήμαρχος του Βελιγραδίου και πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου, μετά τις εκλογές του 2008 και συγκεκριμένα στις 22 Ιουλίου, ως το παλαιότερο μέλος. Πριν από αυτόν, σε αυτή τη θέση ήταν ο Ζόραν Αλίμπιτς, παραιτήθηκε στις 19 Αυγούστου 2008 για λόγους υγείας. Διάδοχος του ήταν ο Ντράγκαν Τζίλας.
Πέθανε στις 17 Ιουλίου 2016 στο Βελιγράδι.
Αναφορές
Κατηγορία:Δήμαρχοι Βελιγραδίου Κατηγορία:Σέρβοι νομικοί
Καρουζανά Ηρακλείου
Δ.δ. Καρουζανών
Το Δημοτικό διαμέρισμα Καρουζανών αριθμεί 124 κατοίκους, με βάση την απογραφή πληθυσμού του 2001. Οι οικισμοί που το συναποτελούν είναι:
Ιστορικά στοιχεία
Τα ονόματα των χωριών της περιοχής πιστοποιούν ότι ιδρύθηκαν από τους Καρουζάκηδες, όπως το Θωμαδιανό από τους Θωμαδάκηδες, το Καρδουλιανό από τους Καρδουλάκηδες κλπ. Η σωστή γραφή είναι με ‘’ω’’ από τη γενική πληθυντικού. Οι Μπιτζαράκηδες προέρχονται από το ιταλικό bizzaro, που σημαίνει παράξενος, παράδοξος. Το όνομα υπήρχε και στην Ισπανία το 15ο αιώνα. Το επώνυμο του εξερευνητή Φρανσίσκο Πισάρο το πιστοποιεί. Το Μπιτζαριανό μετονομάστηκε μεταπολεμικά σε Πηγή, από μία πηγή που βρισκόταν αρκετά μακριά από το χωριό. Τελικά επανήλθε η παλιά ονομασία, που τη βρίσκουμε Μπιτζαριανώ στην απογραφή του 1881, στο Δήμο Καστελίου. Στις ενετικές απογραφές όπως και στην τουρκική του 1834 δεν αναφέρεται καθόλου. Ενδιαφέρον παρουσιάζει ο τρίκλιτος προσκυνηματικός ναός του Αγίου Παντελεήμονα, της Ζωοδόχου Πηγής και του Αγίου Ιωάννη.
Βιβλιογραφία
Καρου Καρου
Φιλίπ Μοντανιέ
Ο Φιλίπ Μοντανιέ, γεννημένος στις 15 Νοεμβρίου 1964 στο Βερνόν, είναι παλαίμαχος Γάλλος ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής.
Αγωνιζόμενος στην θέση του τερματοφύλακα, ο Φιλίπ Μοντανιέ πέρασε το μεγαλύτερο τμήμα της καριέρας του στην ΣΜ Καέν, όπου παρέμεινε για διάστημα εννέα σεζόν και είχε, επίσης, την ευκαιρία να αγωνιστεί στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις τον Σεπτέμβριο του 1992. Στη συνέχεια υπερασπίστηκε την εστία της Τουλούζ ΦΚ και στη συνέχεια της ΦΚ Γκενιόν, στη δεύτερη κατηγορία.
Παραμένοντας στον χώρο του ποδοσφαίρου από την θέση του προπονητή, παρέμεινε για διάστημα τριών σεζόν ως βοηθός προπονητής του Ρομπέρ Νουζαρέ. Το 2004, ανέλαβε, ως πρώτος προπονητής, την τεχνική ηγεσία της ΟΣ Μπουλόν, την οποία βοήθησε να ανέβει από το CFA στην Λιγκ 1 σε διάστημα πέντε σεζόν. Συμφώνησε το 2009 με την Βαλανσιέν ΦΚ, με την οποία πραγματοποίησε καλή δουλειά. Τον Ιούνιο του 2011, αναχώρησε για την Ισπανία, με προορισμό τους Βάσκους της Ρεάλ Σοσιεδάδ. Έπειτα από ένα δύσκολο ξεκίνημα, κατόρθωσε να πετύχει αξιοπρόσεκτα αποτελέσματα στη διάρκεια της δεύτερής του σεζόν στους Βάσκους. Με το συμβόλαιό του να ολοκληρώνεται, υπέγραψε στην Σταντ Ρενναί τον Μάιο του 2013.
Παίκτης
Στη διάρκεια της σεζόν 1989-1990, καθιερώθηκε ως αδιαμφισβήτητη βασική επιλογή στην αρχική ενδεκάδα του συλλόγου και αποτέλεσε έναν από τους πλέον συμπαθείς στην εξέδρα παίκτες. Οι εμφανίσεις του τράβηξαν το ενδιαφέρον μεγαλύτερων ομάδων, ενώ ο ίδιος είχε ρήτρα μεταγραφής ύψους μισού εκατομμυρίου φράγκων. Έχοντας, πλέον, αποκτήσει καλή φήμη στο πρωτάθλημα, αν και αρχικά είχε ακουστεί για λογαριασμό της ΟΜ όμως τελικώς κατέληξε στην ΦΚ Ναντ, με την Καέν να μην έχει την οικονομική δυνατότητα να τον διατηρήσει στο δυναμικό της. Όμως ο βασικός τερματοφύλακας της Ναντ, Νταβίντ Μαρώ, δεν αποχώρησε, με συνέπεια να προτιμηθεί ως βασική επιλογή από τον νεοαφιχθέντα Μοντανιέ. Έχοντας, αισίως, περιοριστεί σε ρόλο αναπληρωματικού, ο χρόνος παιχνιδιού του ελαχιστοποιήθηκε δραματικά. Δεν αγωνίστηκε παρά σε πετά αγώνες και αποφάσισε να επιστρέψει στην ομάδα που τον ανέδειξε ποδοσφαιρικά με το πέρας της σεζόν. Με την επιστροφή του, η Σταντ Μαλέρμπ σταθεροποιήθηκε ως μια ομάδα της μέσης του βαθμολογικού πίνακα χάρη στην χρυσή γενιά των Στεφάν Πάιγ, Μπενουά Κοέ και Φρανκ Ντυμάς. Ο Μοντανιέ ξαναβρήκε την θέση του στην εστία και η Καέν τερμάτισε 5η στο πρωτάθλημα στη διάρκεια της σεζόν 1991-1992, παίρνοντας, έτσι, την πρόκριση για το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ της σεζόν 1992-1993.
Ήταν μέλος της ομάδας που αγωνίστηκε και αποκλείστηκε στο πρώτο γύρο του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ απέναντι στην Ρεάλ Σαραγόσα (2-0 και 2-3). Η ομάδα τερμάτισε 11η εκείνη την σεζόν και η αρχή της σεζόν 1993-1994 σημαδεύτηκε από μια γερή ανανέωση στο ρόστερ του συλλόγου. Οι Γκραβλαίν, Πάιγ και Καλντερόν δεν αντικαταστάθηκαν επαρκώς, ενώ ο Ρισάρ Ντυτρυέλ, ο οποίος είχε παραχωρηθεί ως δανεικός στους Νορμανδούς από την ΠΣΖ, προωθήθηκε ως βασικός κάτω από την εστία της ομάδας. Καθώς ο Φιλίπ Μοντανιέ άρχισε να ανησυχεί γι'αυτή την κατάσταση, αποφάσισε να εγκαταλείψει την ομάδα με το πέρας της σεζόν 1993-1994.
Ελεύθερος πλέον από τους περιοριστικούς όρους του συμβολαίου του, εντάχθηκε στην Τουλούζ ΦΚ, ομάδα της Β΄ Κατηγορίας. Πέρασε τρεις σεζόν στις όχθες της Γκαρόν : η ΤΦΚ απέτυχε διαδοχικά να πάρει την άνοδο για την D1 (4η και στη συνέχεια 5η) προτού καταφέρει την επάνοδό της με το πέρας της σεζόν 1996-97, στη διάρκεια της οποίας έχασε τη θέση βασικού του από τον Τεντί Ρισέρ.
Έχοντας, εκ νέου, την ελευθέρας του, δεν διατηρήθηκε από την ομάδα στο έμψυχο δυναμικό της, κατά την επιστροφή της στην Α΄ Κατηγορία. Τότε, εντάχθηκε στο δυναμικό της ΦΚ Γκενιόν με την οποία και πέρασε δύο σεζόν στην Βουργουνδία. Είχε εκεί δύο γεμάτες σεζόν, σε μια ομάδα που κατάφερνε χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία να πετυχαίνει την παραμονή στην κατηγορία (11η και στη συνέχεια 8η). Με την ολοκλήρωση του συμβολαίου του, πραγματοποίησε μια ύστατη θητεία στην ΑΣ Σαιντ-Ετιέν, ως αλλαγή του Ζερεμί Ζανό. Πρόλαβε, ωστόσο, να αγωνιστεί σε τέσσερις αναμετρήσεις στο Φορέζ προτού αποσυρθεί από την ενεργό δράση το 2000.
Στη διάρκεια των ετών που πέρασε ως παίκτης στην Σταντ Μαλέρμπ ντε Καέν, ο Φιλίπ Μοντανιέ έκανε, παράλληλα, τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο της Καέν, απ'όπου έλαβε ένα δίπλωμα στην UFR STAPS της Καέν το 1989 και ένα πτυχίο διαχείρισης με καλό βαθμό, το 1991. Στη διάρκεια της επαγγελματικής του καριέρας ως ποδοσφαιριστής, πέρασε, επίσης, τα απαραίτητα διπλώματα προπονητικής, κάτι που του επέτρεψε να επανέλθει δριμύτερος από το νέο πόστο δουλειάς του, με την αποχώρησή του, κιόλας, από την ενεργό δράση.
Προπονητής
Έχοντας θέσει ένα τέλος στην καριέρα του ως ποδοσφαιριστής το 2000, ανέλαβε, στη συνέχεια, το πόστο του γενικού διευθυντή στην ΣΜ Καέν, την ομάδα από την οποία είχε ξεκινήσει την ποδοσφαιρική του καριέρα, η οποία είχε μόλις ιδιωτικοποιηθεί. Αντικατέστησε, κατά κάποιον τρόπο, τον Ντανιέλ Ζαντυπέ, παλιό του προπονητή, ο οποίος είχε επιστρέψει στην ομάδα από την θέση του αθλητικού διευθυντή το 1997. Η εμπειρία αυτή ήταν σύντομης διάρκειας, καθώς αποχώρησε λίγες εβδομάδες, μόνο, μετά την ανάληψη των καθηκόντων του, κι ενώ η Καέν είχε πραγματοποιήσει ένα αποτυχημένο ξεκίνημα στη σεζόν, με τον προπονητή Πασκάλ Τεώ να απολύεται.
Τον Απρίλιο του 2001, ξεκίνησε την προπονητική του καριέρα, με την εκκίνηση να γίνεται από την θέση του βοηθού προπονητή του Ρομπέρ Νουζαρέ, παλιού του προπονητή στην Καέν, στην τεχνική ηγεσία της Τουλούζ ΦΚ. Την επόμενη σεζόν τον ακολούθησε στην ΣΚ Μπαστιά, κι έπειτα μεταξύ 2002 και 2004 με την Εθνική Ακτής Ελεφαντοστού.
Μετά τον Ιούλιο του 2004, ανέλαβε τα προπονητικά καθήκοντα στην πρώτη ομάδα της Μπουλόν-συρ-Μερ. Οι επιτυχίες δεν άργησαν να έρθουν, καθώς από την πρώτη, κιόλας, σεζόν η ομάδα αναδείχτηκε πρωταθλήτρια στο CFA ενώ δύο σεζόν αργότερα, πέτυχε την άνοδο στην Λιγκ 2. Έπειτα από μια σεζόν προσαρμογής, η ομάδα είχε πρωταγωνιστικό ρόλο στην Λιγκ 2 για την σεζόν 2008-2009, φτάνοντας μέχρι την επίτευξη της ανόδου στην Λιγκ 1, κατά τη διάρκεια της τελευταίας αγωνιστικής του πρωταθλήματος ! Ο Γκρεγκορί Τιλ, αρχηγός και υπεύθυνος για τα 18 από τα τέρματα της ομάδας στη διάρκεια της σεζόν, ήταν το σύμβολο της επιτυχίας για μια ομάδα που διακρίθηκε για τον τρόπο παιχνιδιού της. Ο Φιλίπ Μοντανιέ βραβεύτηκε ως ο καλύτερος προπονητής της Λιγκ 2 για την σεζόν 2008-09.
Στις 3 Ιουνίου 2009, προς γενική έκπληξη των φίλων της Μπουλόν, ο Φιλίπ Μοντανιέ επέλεξε να υπογράψει συμβόλαιο τριετούς διάρκειας με την Βαλανσιέν ΦΚ, όπου αντικατέστησε τον Αντουάν Κομπουαρέ. Για την πρώτη του σεζόν στην VAFC, οδήγησε την ομάδα ως την 10η θέση του πρωταθλήματος, την καλύτερη επίδοση του συλλόγου της Βαλανσιέν από την σεζόν 1979-1980.
Στις 4 Ιουνίου 2011, ο Φιλίπ Μοντανιέ συμφώνησε, έπειτα από αρκετές ημέρες διαπραγματεύσεων, να αναλάβει την τεχνική ηγεσία, για χρονική διάρκειας 2 ετών, της ισπανικής Ρεάλ Σοσιεδάδ. Στις 10 Σεπτεμβρίου 2011, κατάφερε να αποσπάσει βαθμό απέναντι στην Μπαρτσελόνα (τελικό σκορ 2-2). Ενάμισι χρόνο αργότερα, στις 19 Ιανουαρίου 2013, κατόρθωσε να επικρατήσει της Μπαρτσελόνα με σκορ 3-2.
Στη διάρκεια της σεζόν 2012-2013, η Ρεάλ Σοσιεδάδ πάλευε για την έξοδο στο Τσάμπιονς Λιγκ. Όμως, ο Φιλίπ Μοντανιέ επέλεξε, ενώ το συμβόλαιό του έληγε εκείνη την σεζόν, να μην επεκτείνει την συνεργασία του με τους Βάσκους και την επόμενη σεζόν.
Στις 21 Μαΐου 2013, η Σταντ Ρενναί ανακοίνωσε ότι κατέληξε σε συμφωνία μαζί του για συμβόλαιο διάρκειας τριών ετών.
Παίκτης
Στη διάρκεια της καριέρας του, ο Μοντανιέ αγωνίστηκε σε περισσότερους από 300 αγώνες του Γαλλικού Πρωταθλήματος.
Προπονητής
Τελευταία ενημέρωση στις 18 Μαΐου 2013
Ανδρόνικος Παλαιολόγος (απεβ. 1344)
Ο Ανδρόνικος ήταν υιός του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, κυβερνήτη των Σερρών, θείου του Αυτοκράτορα Ανδρόνικου Γ΄ Παλαιολόγου (βασίλευσε μεταξύ 1328-41). Αναφορά στο όνομα του Ανδρόνικου γίνεται για πρώτη φορά στις 19 Νοεμβρίου 1341, όταν, κατά την διάρκεια της τελετής στέψης του Ιωάννη Παλαιολόγου, ορίστηκε ως μέγας στρατοπεδάρχης. Λίγο καιρό αργότερα, ο Ιωάννης ΣΤ΄ Καντακουζηνός, εμπλεκόμενος σε εμφύλιο πόλεμο με την αντιβασιλεία του ανήλικου Ιωάννη Ε΄, τον προβίβασε στο αξίωμα του πρωτοστράτωρα, ενώ, παράλληλα, τον όρισε ως κυβερνήτη της περιοχής της Ροδόπης, καθώς και του φρουρίου της Στενήμαχου. Με την άφιξή του στην επαρχία του, ωστόσο, ο ίδιος τάχθηκε υπέρ της αντιβασιλείας. Στην απόφαση αυτή, επηρεάστηκε από τους οικογενειακούς δεσμούς του με έναν εκ των ηγετών της αντιβασιλείας, τον μέγα δούκα Αλέξιο Απόκαυκο, κόρη του οποίου και είχε παντρευτεί. Ο πατέρας του, ομοίως, τάχθηκε με το μέρος της αντιβασιλείας κατά την διάρκεια της ίδιας περιόδου.
Το 1343/4, ο Απόκαυκος τον απέστειλε εναντίον υποστηρικτών του Καντακουζηνού στην περιοχή του Διδυμότειχου. Ενώ πολιορκούσε το φρούριο του Πύθιου, τον Ιούλιο του 1344, πνίγηκε στον ποταμό Έβρο.
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 14ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί Κατηγορία:Πρωτοστράτορες Ανδρονικος Κατηγορία:Βυζαντινοί Στρατοπεδάρχες
Οργάνωση για την Ανασυγκρότηση του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας
Η Οργάνωση για την Ανασυγκρότηση του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας (Ο.Α.Κ.Κ.Ε.) είναι μια μαρξιστική-λενινιστική-μαοϊκή ελληνική πολιτική οργάνωση, που ιδρύθηκε το 1985. Γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής της οργάνωσης είναι ο Ηλίας Ζαφειρόπουλος.
Συνδικαλιστική παράταξη της Ο.Α.Κ.Κ.Ε. είναι ο ΕΡΓΑΣ, ενώ εκδίδει και τη μηνιαία εφημερίδα «Νέα Ανατολή».
Ιστορικό
Η Οργάνωση για την Ανασυγκρότηση του Κ.Κ.Ε. ιδρύθηκε στις 20 Ιουλίου 1985, από μέλη της οργάνωσης Πειραιά του συγχωνευμένου Ε.Κ.Κ.Ε./Μ-Λ Κ.Κ.Ε. Την Ο.Α.Κ.Κ.Ε. ακολούθησαν τα περισσότερα μέλη του Ε.Κ.Κ.Ε. και ορισμένα του Μ-Λ Κ.Κ.Ε.
Έκτοτε, η Ο.Α.Κ.Κ.Ε. έχει συμμετάσχει σε όλες τις εθνικές εκλογές (εκτός από αυτές του 1990, του Ιουνίου του 2012, του Ιανουαρίου του 2015 και του 2019) σημειώνοντας ποσοστά από 0,01% έως 0,05%. Στις εκλογές του 1996 συνεργάστηκε με το Ουράνιο Τόξο.
Έχει συμμετάσχει, επίσης, σε όλες τις ευρωεκλογές, εκτός από αυτές του 2019, με ποσοστά από 0,05% έως 0,09%.
Θέσεις
Σύμφωνα με τις θέσεις της, η Ο.Α.Κ.Κ.Ε., διεξάγει αγώνα κυρίως κατά του «ρώσικου σοσιαλιμπεριαλισμού» στα πλαίσια, της μαοϊκής στρατηγικής των τριών κόσμων. Σύμφωνα με την οργάνωση, υπάρχει συμμαχικός άξονας τον οποίο συγκροτούν Ρωσία-Κίνα-Ιράν, υπό τη γενική καθοδήγηση της πρώτης, τον οποίο χαρακτηρίζει ως νεοναζιστικό. Υποστήριξε το Ισραήλ στη μάχη που αυτό έδωσε το καλοκαίρι του 2006 ενάντια στη Χεζμπολάχ, καθώς η Ο.Α.Κ.Κ.Ε. θεωρεί πως ο αντισημιτισμός, σήμερα εκφράζεται με το αίτημα της διάλυσης του κράτους του Ισραήλ.
Η Ο.Α.Κ.Κ.Ε. βρίσκεται ενάντια στην καταστροφή του παραγωγικού κεφαλαίου στην Ελλάδα, είτε μέσω του γκρεμίσματος και κλεισίματος ήδη υπαρχουσών παραγωγικών μονάδων, πολλές φορές με αριστερά στη μορφή επιχειρήματα (οικολογικά, αντικαπιταλιστικά, αρχαιολογικά κλπ.), είτε μέσω της παρεμπόδισης των επενδύσεων της ντόπιας και της δυτικής αστικής τάξης, ενέργειες τις οποίες ονομάζει «παραγωγικό σαμποτάζ».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αντικαπιταλιστικά κόμματα στην Ελλάδα Κατηγορία:Ευρωσκεπτικιστικά κόμματα στην Ελλάδα Κατηγορία:Μαοϊστικές οργανώσεις στην Ελλάδα Κατηγορία:Κομμουνιστικά κόμματα στην Ελλάδα
Διεθνής γλώσσα
Γλώσσες των κυρίαρχων κοινωνιών ανά τους αιώνες χρησιμοποιήθηκαν ως βοηθητικές γλώσσες, αγγίζοντας μερικές φορές ένα διεθνές επίπεδο. Τα γαλλικά και τα αγγλικά χρησιμοποιήθηκαν με αυτόν τον τρόπο σε πρόσφατες εποχές και σε πολλά μέρη του κόσμου. Σήμερα τα αγγλικά κυρίως παίζουν σημαντικό ρόλο στο διεθνές στερέωμα και ακολουθούνται με διαφορά από τα ισπανικά και τα γαλλικά. Εντούτοις, καθώς αυτές οι γλώσσες είναι συνδεδεμένες με την ίδια την —πολιτιστική, πολιτική, και οικονομική — κυριαρχία που τις έχει κάνει δημοφιλείς, συναντούν επίσης μια πολύ ισχυρή αντίσταση. Για τον λόγο αυτόν, πολλοί υποστηρίζουν την ιδέα της προώθησης μια κατασκευασμένης ή τεχνητής γλώσσας ως μιας πιθανής λύσης.
Ιστορία των βοηθητικών γλωσσών
Μερικές από τις φιλοσοφικές γλώσσες του 17ου και 18ου αιώνα θα μπορούσαν να θεωρηθούν ως πρωτο-βοηθητικές γλώσσες (αγγλικά: proto-auxlangs), καθώς οι δημιουργοί τους είχαν την πρόθεση να τις χρησιμοποιήσουν ως γέφυρες μεταξύ ανθρώπων από διαφορετικές γλώσσες, όσο και για να πετύχουν εννοιολογικές διασαφήσεις και καθαρότητα στην σκέψη. Ωστόσο, οι περισσότερες ή όλες αυτές οι γλώσσες, στο βαθμό που μπορούμε να μιλήσουμε από τις δημοσιεύσεις που έχουν σωθεί για αυτές, είναι αρκετά ατελείς και ανολοκλήρωτες για να χρησιμοποιηθούν ως βοηθητικές γλώσσες (ή για οποιονδήποτε άλλο πρακτικό σκοπό). Οι πρώτες πλήρως αναπτυγμένες τεχνητές γλώσσες που γνωρίζουμε, καθώς και οι πρώτες τεχνητές γλώσσες που επινοήθηκαν κυρίως ως βοηθητικές γλώσσες, πρωτοεμφανίστηκαν τον 19ο αιώνα. Η Σολρεσόλ από τον Φρανσουά Συντρ, μια γλώσσα βασισμένη σε μουσικές νότες, ήταν η πρώτη που κέρδισε εκτεταμένη προσοχή αν και όχι, όπως φαίνεται, επαΐοντες ομιλητές. Η Βολαπιούκ, η περιγραφή της οποίας δόθηκε για πρώτη φορά σε ένα άρθρο το 1879 από τον Γιόχαν Μάρτιν Σλέϋερ και υπό την μορφή βιβλίου το επόμενο έτος, ήταν η πρώτη που συγκέντρωσε μια εκτεταμένη διεθνή κοινότητα ομιλητών. Τρεις μείζονες συνδιασκέψεις για την Βολαπιούκ πραγματοποιήθηκαν, το 1884, το 1887, και το 1889. Η τελευταία από αυτές χρησιμοποίησε την Βολαπιούκ ως γλώσσα εργασίας. Ο Αντρέ Σερπιγιό γράφει για την τρίτη συνδιάσκεψη της Βολαπιούκ:
''Τον Αύγουστο του 1889 η τρίτη συνδιάσκεψη πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι. Την παρακολούθησαν περίπου διακόσιοι άνθρωποι από πολλές χώρες του κόσμου. Και, σε αντίθεση με τις πρώτες δύο συνδιασκέψεις, οι συμμετέχοντες μιλούσαν μόνο την Βολαπιούκ. Για πρώτη φορά στην ιστορία της ανθρωπότητας, δεκαέξι χρόνια πριν το Συνδιάσκεψη της Βουλώνης, μια διεθνής συνδιάσκεψη μιλούσε σε μια διεθνή γλώσσα. ''
Εντούτοις, όχι πολύ αργότερα από αυτό η κοινότητα των ομιλητών της Βολαπιούκ διαλύθηκε εξαιτίας διαφόρων αιτιών, περιλαμβανομένων και των αντιπαραθέσεων μεταξύ του Σλέϋερ και άλλων επιφανών ομιλητών της Βολαπιούκ, και την εμφάνιση μιας νεότερης, ευκολότερης στην εκμάθηση τεχνητής γλώσσας, της Εσπεράντο. Η γλώσσα αυτή αναπτύχθηκε μεταξύ 1878-1887 περίπου, και δημοσιεύθηκε εκείνον το χρόνο (1887), από τον Λουδοβίκο Ζαμένχοφ. Μέσα σε λίγα χρόνια είχε αποκτήσεις χιλιάδες επαΐοντες ομιλητές, κυρίως στην Ανατολική Ευρώπη. Το 1905 πραγματοποιήθηκε το πρώτο παγκόσμιο Συνέδριο της στην Βουλώνη. Ένα πλήθος από παραλλαγές άλλων βοηθητικών γλωσσών επινοήθηκαν και προτάθηκαν στην εικοσαετία 1880-1900, αλλά καμία εκτός από την Εσπεράντο δεν συγκέντρωσε μια κοινότητα ομιλητών μέχρι την Ίντο.
Τρομοκρατικές επιθέσεις της 13ης Νοεμβρίου 2015 στο Παρίσι
Το απόγευμα της 13ης Νοεμβρίου 2015, σημειώθηκε σειρά από βίαιες επιθέσεις στο 10ο και 11ο διαμέρισμα του Παρισιού, στη Γαλλία, και στο προάστιο του Σαιν-Ντενί.
Διεθνής γλώσσα
Ιστορία των βοηθητικών γλωσσών
Η Αντιπροσωπεία για την υιοθέτηση μιας διεθνούς βοηθητικής γλώσσας ιδρύθηκε το 1900 από τον Λουί Κουτυρά και άλλους. Προσπάθησε να εμπλέξει την Διεθνή ένωση των Ακαδημιών να επωμισθεί το ζήτημα για μια διεθνή βοηθητική γλώσσα, την μελέτη των υπαρχουσών βοηθητικών γλωσσών και την επιλογή μιας ή τον σχεδιασμό μιας νέας. Ωστόσο, με την μετά-Ακαδημία σε αδυναμία να το πράξει, η Αντιπροσωπεία αποφάσισε να αναλάβει το εγχείρημα από μόνη της. Ανάμεσα στους Εσπεραντιστές υπήρχε η γενική εντύπωση ότι η Αντιπροσωπεία θα διάλεγε φυσικά την Εσπεράντο, καθώς ήταν η μόνη τεχνητή γλώσσα με μια σημαντική κοινότητα ομιλούντων εκείνη την εποχή. Υπήρξε η αίσθηση της προδοσίας σε πολλούς Εσπεραντιστές όταν το 1907 η Αντιπροσωπεία πρότεινε μια δική της αναθεωρημένη έκδοση της Εσπεράντο, την Ίντο. Η Ίντο απέσπασε έναν σημαντικό αριθμό ομιλητών από την Εσπεράντο βραχυπρόθεσμα, αλλά μακροπρόθεσμα οι περισσότεροι από αυτούς είτε επέστρεψαν στην Εσπεράντο ή μετακινήθηκαν προς άλλες βοηθητικές γλώσσες. Εντούτοις, ή Ίντο παραμένει ακόμα και σήμερα μια από τις τρεις πιο ευρέως ομιλούμενες auxlangs.
Τρομοκρατικές επιθέσεις της 13ης Νοεμβρίου 2015 στο Παρίσι
Από τις 21:16 (τοπική ώρα) και για τις επόμενες τρεις περίπου ώρες αναφέρθηκαν τουλάχιστον 3 ξεχωριστές εκρήξεις και έξι μαζικοί πυροβολισμοί, συμπεριλαμβανομένων εκρήξεων στο Σταντ ντε Φρανς στο Σαιν-Ντενί, βόρεια του κέντρου της πρωτεύουσας, και αλλού στο Ιλ-ντε-Φρανς. Η επίθεση με τα περισσότερα θύματα έγινε στο Θέατρο Μπατακλάν, όπου οι ένοπλοι κράτησαν ομήρους τους ακροατές μιας συναυλίας και έδωσαν μάχη με την αστυνομία μέχρι τη 1 τα ξημερώματα της 14ης Νοεμβρίου. Κατά τη διάρκεια των επιθέσεων σκοτώθηκαν 8 ένοπλοι, ενώ οι αρχές αναζητούν στη Γαλλία και τις γύρω χώρες συνεργάτες τους που παραμένουν ελεύθεροι.
Αναφέρεται ότι σκοτώθηκαν 129 άνθρωποι, από τους οποίους περίπου 90 στο θέατρο Μπατακλάν. Επιπρόσθετα, περισσότεροι από 200 άνθρωποι τραυματίστηκαν από τις επιθέσεις, από τους οποίους οι 80 σε σοβαρή κατάσταση.
Διεθνής γλώσσα
Ιστορία των βοηθητικών γλωσσών
Η Οξιντένταλ του Έντγκαρ φον Βαλ (ονομάζεται επίσης "Interlingue", 1922) δημιουργήθηκε ως αντίδραση κατά της θεωρούμενης τεχνητότητας μερικών πιο πρώιμων βοηθητικών γλωσσών, ιδιαιτέρα της Εσπεράντο. Ο Φον Βαλ δημιούργησε μια γλώσσα της οποίας οι λέξεις, μαζί με τις σύνθετες λέξεις, θα είχαν ένα υψηλό βαθμό αναγνωρισιμότητας για εκείνους που ήδη γνωρίζουν μια Ρομανική γλώσσα. Ωστόσο, αυτό το κριτήριο σχεδιασμού ήταν σε σύγκρουση με την ευκολία σχηματισμού νέων σύνθετων ή παράγωγων λέξεων αυθόρμητα κατά την διάρκεια της ομιλίας. Η Οξιντένταλ απέκτησε μια μικρή σχετικά κοινότητα ομιλητών την δεκαετία του 1920 και του 1930, και υποστηρίχθηκε από αρκετές δημοσιεύσεις, αλλά εξαφανίστηκε σχεδόν ολοκληρωτικά την δεκαετία του 1980. Σχετικά πρόσφατα η Οξιντένταλ έχει αναβιώσει στο Διαδίκτυο.
Τρομοκρατικές επιθέσεις της 13ης Νοεμβρίου 2015 στο Παρίσι
Σε τηλεοπτική δήλωση τα μεσάνυχτα, ο Γάλλος πρόεδρος Φρανσουά Ολλάντ κήρυξε κατάσταση έκτακτης ανάγκης και έκλεισε τα σύνορα της Γαλλίας. Πριν από την επίθεση, οι γαλλικές αρχές ασφαλείας βρίσκονταν σε κατάσταση υψηλής ετοιμότητας, μετά την επίθεση στα γραφεία του Charlie Hebdo και ένα εβραϊκό παντοπωλείο τον Ιανουάριο οπότε είχαν σκοτωθεί δεκαεπτά άνθρωποι.
Διεθνής γλώσσα
Ιστορία των βοηθητικών γλωσσών
Η Διεθνής Ένωση Βοηθητικών Γλωσσών ιδρύθηκε το 1924 από την Άλις Βάντερμπιλτ Μόρις. Όπως και η προγενέστερη Αντιπροσωπεία, εργάστηκε κατ΄αρχάς με την μελέτη γλωσσικών προβλημάτων, με τις υπάρχουσες βοηθητικές γλώσσες και προτάσεις για νέες βοηθητικές γλώσσες, και επιχείρησε να πετύχει κάποιο βαθμό συναίνεσης μεταξύ των υποστηρικτών των διαφόρων βοηθητικών γλωσσών. Εντούτοις, όπως και η Αντιπροσωπεία, αποφάσισε τελικά να δημιουργήσει την δική της βοηθητική γλώσσα. Η ιστορία της Ιντερλίνγκουα, που δημοσιεύθηκε το 1951, ήταν κυρίως έργο του Αλεξάντερ Γκόντε, αν και στηρίχθηκε σε προγενέστερη εργασία που έγινε από γλωσσολόγους της IALA περιλαμβανομένου και του Αντρέ Μαρτινέ. Η Ιντερλίνγκουα, όπως και η Οξιντένταλ, σχεδιάστηκε ώστε να περιλαμβάνει λέξεις που θα είναι αναγνωρίσιμες με την πρώτη ματιά από εκείνους που ήδη γνωρίζουν μια Ρομανική γλώσσα ή μια γλώσσα όπως τα Αγγλικά που έχει δανειστεί μεγάλο πλήθος λέξεων από τις Ρομανικές γλώσσες. Για να επιτύχει το σκοπό του ο Γκόντε δέχτηκε να υπάρχει ένας βαθμός γραμματικής και ορθογραφικής ανωμαλίας και πολυπλοκότητας, αρκετά μεγαλύτερος από ότι είναι στην Βολαπιούκ, την Εσπεράντο ή την Ίντο, αλλά μικρότερος απ΄ότι στις περισσότερες φυσικές γλώσσες. Η Ιντελίνγκουα κέρδισε μια σημαντική κοινότητα ομιλητών, ίσως του ιδίου μεγέθους με την Ίντο, αν και όχι τόσο μεγάλη όσο αυτή της Εσπεράντο.
Τρομοκρατικές επιθέσεις της 13ης Νοεμβρίου 2015 στο Παρίσι
Επιθέσεις
Έγιναν επτά ανεξάρτητες επιθέσεις, αποτελούμενες από έξι επεισόδια πυροβολισμών κατά πλήθους και τρεις εκρήξεις. Οι εκρήξεις συνέβησαν κοντά στο Σταντ ντε Φρανς, ενώ οι πολυβολισμοί αναφέρθηκαν γύρω από την οδό Αλιμπέρ, την οδό de la Fontaine-au-Roi, την οδό de Charonne, το θέατρο Μπατακλάν στο μπουλεβάρ Βολταίρ, τη Λεωφόρο ντε λα Ρεπουμπλίκ και το μπουλεβάρ Μπομαρσαί
Διεθνής γλώσσα
Ιστορία των βοηθητικών γλωσσών
Η Εσπεράντο γνώρισε μια οπισθοδρόμηση μετά το 1922 και αφού η πρόταση από την Περσία και μια σειρά άλλες μικρές χώρες στην Κοινωνία των Εθνών να διδάσκεται η Εσπεράντο στα σχολεία των Κρατών μελών της απέτυχε. Επίσης οι ομιλητές της Εσπεράντο έγιναν θύματα διώξεων τόσο από τα καθεστώτα του Χίτλερ όσο και του Στάλιν. Αλλά παρά αυτά τα δεδομένα περισσότεροι άνθρωποι συνέχισαν να μαθαίνουν την Εσπεράντο, και ένα σημαντικό λογοτεχνικό έργο (τόσο ποίηση όσο και διηγήματα) άρχισαν να εμφανίζονται στα Εσπεράντο στην περίοδο μεταξύ των δύο Παγκοσμίων Πολέμων. Όλες οι βοηθητικές γλώσσες στις οποίες υπήρχε μια ζωντανή κοινότητα ομιλητών φαίνεται ότι να έχουν ωφεληθεί με τον ερχομό του Διαδικτύου, με την Εσπεράντο ωφελημένη περισσότερο από όλες.
Η CONLANG mailing list ιδρύθηκε το 1991. Στα πρώτα χρόνια της η συζήτηση επικεντρώθηκε στις διεθνείς βοηθητικές γλώσσες. Καθώς οι άνθρωποι ενδιαφέρονταν για τις καλλιτεχνικές γλώσσες και τις μηχανικές γλώσσες, έγιναν στο τέλος η πλειοψηφία των μελών στην λίστα, και οι διαμάχες μεταξύ των υπέρμαχων της κάθε ξεχωριστής βοηθητικής γλώσσας ενοχλούσαν τα παλαιά μέλη, δημιουργήθηκε μια ξεχωριστή AUXLANG mailing list, η οποία έγινε ο κατεξοχήν χώρος των συζητήσεων για βοηθητικές γλώσσες από τότε. Μεταξύ άλλων και δεδομένης της δυνατότητας που είχαν οι υπάρχουσες βοηθητικές γλώσσες, που είχαν μια κοινότητα, δόθηκε η ευκαιρία στα μέλη τους να αλληλεπιδρούν γρήγορα διαδικτυακά αλλά και μέσω ταχυδρομικής αλληλογραφίας ή πιο σπάνια σε προσωπικές συναντήσεις. Το Διαδίκτυο έκανε πιο εύκολο επίσης να δημοσιευθούν καινούργια εγχειρήματα για νέες βοηθητικές γλώσσες και μερικές από αυτές δημιούργησαν μια μικρή κοινότητα ομιλούντων, μεταξύ αυτών η Διασλαβική, η Τόκι Πόνα, η Λίνγκουα Φράνκα Νόβα και η Κοτάβα.