cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ελληνική μυθολογία
Ελληνικές και ρωμαϊκές αντιλήψεις του μύθου
μικρογραφία|Ο [[Πλατων και ο Αριστοτέλης στη Σχολή των Αθηνών (Νωπογραφία του Ραφαήλ). Ο φιλόσοφος Πλατών εκδίωξε τη μελέτη του Ομήρου, των τραγωδιών και των σχετιζόμενων μυθολογικών παραδόσεων από την ουτοπική του Πολιτεία.|486x486px]] Η μυθολογία έπαιζε ρόλο στην καθημερινή ζωή, στην αρχαία Ελλάδα. Οι Έλληνες χρησιμοποιούσαν τους μύθους για να εξηγήσουν φυσικά φαινόμενα, πολιτιστικές διαφορές, παραδοσιακές έχθρες και φιλίες. Λίγοι αμφέβαλαν για την ιστορικότητα του Τρωικού Πολέμου όπως περιγράφεται στην Ιλιάδα και την Οδύσσεια. Σύμφωνα με Βίκτορ Ντέιβις Χάνσον (στρατιωτικός ιστορικός, αρθρογράφος, πολιτικός δοκιμιογράφος και πρώην καθηγητής κλασικών σπουδών) και τον Τζον Χιθ (αναπληρωτής καθηγητής κλασικών σπουδών στο Πανεπιστήμιο της Σάντα Κλάρα), η βαθιά γνώση του Ομηρικού έπους κρίθηκε από τους Έλληνες ως βάση του πολιτισμού και της κουλτούρας τους. Ο Όμηρος ήταν γνωστός ως "Ελλάδος παίδευσις", και η ποίησή του ως "το βιβλίο".
Φιλοσοφία και μύθος
Με την ανάπτυξη της φιλοσοφίας, της ιστορίας, της πεζογραφίας και του ορθολογισμού στα τέλη του 5ου π.Χ. αιώνα, η μυθολογία έπαψε να θεωρείται ιστορική πηγή. Οι μυθικές γενεαλογίες αντικαταστάθηκαν από μια αντίληψη της ιστορίας που απέκλειε κάθε υπερφυσικό στοιχείο (όπως η Ιστορία του Θουκυδίδη). Αν και ποιητές και δραματικοί αναμόρφωναν τους μύθους, οι ιστορικοί και οι φιλόσοφοι άρχισαν να τους αμφισβητούν.
Μερικοί ριζοσπάστες φιλόσοφοι όπως ο Ξενοφάνης είχαν ήδη αρχίσει, από τον 6 π.Χ. αιώνα, να κατακρίνουν τις αφηγήσεις των ποιητών ως ψευδείς και βλάσφημες. Ο Ξενοφάνης υποστήριζε ότι ο Όμηρος και ο Ησίοδος απέδιδαν στους θεούς «κάθε τι που είναι άτιμο και απαράδεκτο για τους ανθρώπους, όπως η κλοπή, η μοιχεία και η εξαπάτηση του ενός από τον άλλο». Αυτός ο τρόπος αντίληψης βρήκε το πιο ένθερμο υποστηρικτή του στα έργα του Πλάτωνα «Πολιτεία» και «Νόμοι». Ο Πλάτων δημιούργησε δικούς του αλληγορικούς μύθους, κατέκρινε τις παραδοσιακές ιστορίες με τα κόλπα, τις κλοπές και μοιχείες των Θεών ως ανήθικες και εξέφρασε την αντίθεσή του για τον ρόλο τον θεών στη λογοτεχνία. Η κριτική του Πλάτωνα ήταν η πρώτη αξιόλογη πρόκληση για την Ομηρική μυθολογική παράδοση, που τη χαρακτήρισε «φλυαρία γριάς συζύγου». Από την πλευρά του ο Αριστοτέλης επέκρινε την προ-Σωκρατική μυθικό-φιλοσοφική προσέγγιση και τόνισε ότι «ο Ησίοδος και οι θεολόγοι συγγραφείς ασχολήθηκαν μόνο με ότι φαινόταν αληθοφανές στους ίδιους, δεν είχαν κανένα σεβασμό για εμάς... Αλλά δεν αξίζει να λαμβάνονται σοβαρά υπόψη συγγραφείς που κάνουν επίδειξη μυθικής συγγραφής. Αντίθετα, αυτούς που έχουν προχωρήσει και αποδεικνύουν τους ισχυρισμούς τους, πρέπει να τους εξετάσουμε ξανά».
Το άχρωμο πνεύμα περιέχει τη λαμπρότητα των αρετών. Κατά τη στιγμή του θανάτου, το πνεύμα θα έχει την ίδια μορφή, αλλά δεν θα διαθέτει μνήμη, ευφυΐα ή αυτογνωσία. Θα είναι χλωμό, διαχωρισμένο από το σώμα, και θα περιπλανάται.
Ελληνιστικός και Ρωμαϊκός ορθολογισμός
thumb|left|Ο [[Κικέρων, παρά τον σκεπτικισμό του για τη μυθολογία και την τάση να κατευθύνεται προς περισσότερο φιλοσοφικές αντιλήψεις της θεότητας, θεωρούσε τον εαυτό του υπερασπιστή των παραδόσεων.|εναλλ.=]] Κατά τη διάρκεια της ελληνιστικής περιόδου, η μυθολογία απέκτησε το κύρος εξειδικευμένης γνώσης που κάτοχοι της ανήκουν σε συγκεκριμένη τάξη. Συγχρόνως, η σκεπτικιστική οπτική γωνία της κλασσικής εποχής έγινε ακόμη πιο ευρεία. Ο μυθογράφος Ευήμερος καθιέρωσε την αναζήτηση πραγματικών ιστορικών γεγονότων πίσω από κάθε μυθικό πλάσμα ή γεγονός. Αν και το πρωτότυπο έργο του, Ιερά Γραφή, έχει χαθεί, πολλά είναι γνωστά για αυτό από αναφορές σε έργα του Διόδωρου και του Λακτάντιου. Οι ορθολογικές ερμηνείες των μύθων έγιναν ακόμη πιο δημοφιλής στα πλαίσια της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, χάρις τις θεωρίες της Στωικής και της Επικούρειας φιλοσοφίας. Οι υποστηρικτές της Στωικής φιλοσοφίας αντιστοιχούσαν τους θεούς και τους ήρωες σε φυσικά φαινόμενα, ενώ οι Επικούρειοι τους ορθολογικοποιούσαν ως ιστορικές μορφές. Συγχρόνως, οι Στωικοί και οι Νέοπλατωνικοί προήγαγαν την ηθική σημασία της μυθικής παράδοσης, που συχνά βασίζονταν σε ελληνικές ετυμολογίες. Μέσω του Επικούρειου μηνύματός του, ο Λουκρήτιος επεδίωξε να απομακρύνει τις δεισιδαιμονίες από τη συνείδηση των συμπολιτών του. Ο Λίβιος, επίσης, είναι σκεπτικός σχετικά με τη μυθολογική παράδοση και υποστηρίζει ότι δεν προτίθεται να κρίνει τους εν λόγω θρύλους. Η πρόκληση για τους Ρωμαίους, που είχαν βαθιά θρησκευτική παράδοση, ήταν να υπερασπιστούν την παράδοση ενώ αποδέχονταν ότι ήταν πρόσφορο έδαφος για δεισιδαιμονίες. Ο Varro, που θεωρούσε τη θρησκεία ως ανθρώπινο θεσμό μεγάλης σημασίας για τη διατήρηση του καλού στην κοινωνία, αφοσιώθηκε στη μελέτη για να ανακαλύψει την προέλευση των θρησκευτικών λατρειών. Στο έργο του Antiquitates Rerum Divinarum (το οποίο δεν έχει σωθεί, αλλά έχουμε μια γενική ιδέα από το έργο Πόλη του Θεού του Αυγουστίνου) ο Varro υποστηρίζει ότι ενώ ο δεισιδαίμων άνθρωπος φοβάται τους θεούς, ο πραγματικά θρησκευόμενος τους αντιμετωπίζει ως γονείς. Στο έργο του, διακρίνονται τρία είδη θεών:
Μυθικά Τέρατα
thumb|Ο γάμος του [[Πηλέας|Πηλέα με τη Θέτιδα, έργο του Hans Rottenhammer]]
Μυθικά Υβρίδια
Αυτά τα πλάσματα συνδυάζουν ανθρώπους και ζώα, ή χαρακτηριστικά διαφόρων ζώων.
Γίγαντες
Οι γίγαντες ήταν μια κατηγορία αφύσικα μεγάλων και συχνά τερατωδών ανδρών που είχαν στενή σχέση με τους θεούς.
Γενεαλογικό δένδρο Ελληνικού Πάνθεου
Βλέπε: Γενεαλογικό δένδρο Ελληνικού Πάνθεου
{{familytree | |!| | | |!| |}|.| |,|-|v|-|-|'| |!| | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | }}
{{familytree | | | | | | | | |!| | | |!| | | |!| | | |!| | | |:| |!| | | |!| |}|.| | | | | }}
Αστυνομία της Ρωσίας
Η Αστυνομία της Ρωσίας (ρωσικά: полиция, ) είναι η ομοσπονδιακή υπηρεσία επιβολής του νόμου στη Ρωσία και τελεί υπό τον έλεγχο του Υπουργείου Εσωτερικών. Ιδρύθηκε το 2011, αντικαθιστώντας τη μιλίτσιγια, την πρώην αστυνομική υπηρεσία.
Είναι η ομοσπονδιακή αστυνομική υπηρεσία της Ρωσίας που λειτουργεί σύμφωνα με το νόμο περί αστυνομίας (Закон «о полиции»), όπως εγκρίθηκε από την Ομοσπονδιακή Συνέλευση και στη συνέχεια υπέγραψε σε νόμο στις 7 Φεβρουαρίου του 2011 ο τότε Πρόεδρος της Ρωσικής Ομοσπονδίας, Ντμίτρι Μεντβέντεφ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σώματα ασφαλείας Κατηγορία:Κυβέρνηση της Ρωσίας
Π.Ο. Αλεξανδρούπολης
Ο Ποδοσφαιρικός Όμιλος Αλεξανδρούπολης (Αλεξανδρούπολη FC, ή ΠΟ Αλεξανδρούπολης ή απλά Αλεξανδρούπολη), είναι αθλητικός σύλλογος που εδρεύει στην πόλη της Αλεξανδρούπολης. Δραστηριοποιείται στο άθλημα του ποδοσφαίρου και προέκυψε το 2019 από τη συνεργασία των συλλόγων Α.Ο. Ένωση Άνθειας - Αρίστεινου και Α.Ο. Θράκης.
Η Ένωση Άνθειας Αρίστεινου είχε τερματίσει 2η στο πρωτάθλημα ΕΠΣ Έβρου της περιόδου 2018-19, αλλά προβιβάστηκε στη Γ΄ Εθνική, αναπληρώνοντας τον πρωταθλητή Ορέστη Ορεστιάδας που επέλεξε να παραμείνει στο τοπικό πρωτάθλημα. Ο ΑΟ Θράκης συμμετείχε από το 2014 στα εθνικά πρωταθλήματα με γυναικεία ομάδα και από το 2017 απορροφώντας τον Α.Ο. Αλεξανδρούπολης (Άλεξ) δημιούργησε και αντρικό τμήμα. Μετά τη συνεργασία η ομάδα που αρχικά αναφέροταν ως Ένωση Αλεξανδρούπολης ή Αλεξανδρούπολη FC την περίοδο 2019-20 συμμετείχει στα πρωταθλήματα Γ΄ Εθνικής τόσο των ανδρών (στη θέση της Ένωσης Άνθειας - Αρίστεινου) όσο και των γυναικών (στη θέση του Α.Ο. Θράκης).
Η γυναικεία ομάδα την επόμενη αγωνιστική περίοδο αδρανοποιήθηκε, ενώ η ανδρική από τη σεζόν 2019-2020 έως την σεζόν 2022-2023 αγωνιζόταν στη Γ' Εθνική κατηγορία, χρησιμοποιώντας ως έδρα το γήπεδο «Φώτης Κοσμάς».
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Έβρου Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 2019 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 2019
Κισσός Πηλίου
Η κύρια ενασχόληση τον κατοίκων είναι η γεωργία, μερικοί όμως ασχολούνται με το εμπόριο ξυλείας και ένα μεγάλο ποσοστό με το τουρισμό. Κύρια αξιοθέατα του χωριού είναι η τοπική αρχιτεκτονική, η θέα προς τη θάλασσα και το δάσος από οξιές και καστανιές. Η εκκλησία της Αγίας Μαρίνας, μια τρίκλιτη βασιλική, η οποία ανακαινίσθηκε (σύμφωνα με την επιγραφή) το έτος 1747, έχει ανακηρυχθεί ιστορικό διατηρητέο μνημείο. Διαθέτει ξυλόγλυπτο τέμπλο και τοιχογραφίες από τον λαϊκό ζωγράφο Γιάννη Παγώνη. Στο χωριό επίσης λειτουργούν χώροι εστίασης.
Προστατευόμενη τοποθεσία
Η περιοχή είναι προστατευόμενος βιότοπος του δικτύου Natura με κωδικό GR1430001.
Διατελέσαντες δήμαρχοι και πρόεδροι της Κοινότητας
Ο Δήμος Κισσού Λαρίσης συστάθηκε στις 2 Απριλίου 1883 με έδρα τον οικισμό Κισσός και το 1899 αποσπάστηκε στον νομό Μαγνησίας, για να υπαχθεί ξανά στον νομό Λαρίσης το 1909 και να λειτουργήσει ως την κατάργησή του, το 1912. Στη συνέχεια λειτούργησε ως Κοινότητα από το 1912 ως το 1942 υπαγόμενη στον νομό Λαρίσης και υπαγόμενη στον νομό Μαγνησίας από τις 4 Ιουλίου 1942 ως το 1997 οπότε καταργήθηκε. Το 1997 προσαρτήθηκε στο Δήμο Μουρεσίου και μετά την κατάργησή του, το 2010 στον Δήμο Ζαγοράς - Μουρεσίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μαγνησίας Κατηγορία:Πήλιο Κατηγορία:Δήμος Ζαγοράς - Μουρεσίου
Αρματωλός Ι (ναρκαλιευτικό)
Αρματωλός Ι (Ναρκαλιευτικό) / 42, Μ-12, Α-12. Ναρκαλιευτικό ανοιχτής θαλάσσης τύπου ‘Algerine Class Minesweeper’, πρώην 'ΑΜ-327', πρώην ‘HMS Aries (J 284)’.
Ναυπηγήθηκε στα ναυπηγεία του Καναδά : ‘Canada – Redferm Construction Co Ltd, Torondo. Ομοίου τύπου πλοία ' Αρματωλός Ι', ‘Μαχητής’, ‘Ναυμάχος Ι’, ‘Πολεμιστής Ι’, και ‘Πυρπολητής Ι’. Στις 23 Μαρτίου 1942 έγινε η έναρξη ναυπήγησης από την εταιρεία 'Toronto Shipbuilding, Ltd., Toronto, Ontario, Canada (Μετονομάστηκαν σε 'Redfern Construction Company' τον Αύγουστο του 1943. Στις 19 Σεπτεμβρίου 1942 καθελκύθηκε. Στις 17 Μαρτίου 1943 ολοκληρώθηκε και μεταβιβάστηκε στο Βρετανικό Ναυτικό με το όνομα HMS Aries (J 284).
Στις 17 Ιουλίου 1943 μπήκε στην ενεργεία. Το 1946 επεστράφει στις Η.Π.Α. Το 1947 πουλήθηκε στν Ελλάδα. Στις 27 Ιουλίου 1948 έγινε η ύψωση Ελληνικής Σημαίας στον Ναύσταθμο Σαλαμίνας. Στις 12 Φεβρουαρίου 1976 παροπλίστηκε.
Κατηγορία:Ελληνικά Ναρκαλιευτικά
Τάφοι Βενιζέλων
Οι τάφοι των Βενιζέλων είναι τοποθεσία και αξιοθέατο δίπλα από την ιστορική εκκλησία του Προφήτη Ηλία στη Κρήτη, όπου βρίσκονται οι τάφοι του χαρισματικού Έλληνα πολιτικού και επτά φορές πρωθυπουργού της Ελλάδας Ελευθέριου Βενιζέλου και του γιού του Σοφοκλή Βενιζέλου, που διατέλεσε για μικρά διαστήματα πρωθυπουργός της Ελλάδας στα μέσα του 20ού αιώνα. Οι τάφοι βρίσκονται στα ανατολικά περίχωρα των Χανίων, τόπου καταγωγής των πολιτικών, περίπου στην αρχή του Ακρωτηρίου και στον δρόμο προς τα Κουνουπιδιανά. Το πάρκο όπου βρίσκονται οι τάφοι είναι ειδυλλιακό με πευκόδασος και πανοραμική θέα προς την πόλη των Χανίων, κάτι που το κατατάσσει σε ένα από τα κυριότερα αξιοθέατα της πόλης.
Δίπλα από τον τάφο του Ελευθέριου Βενιζέλου γράφτηκε με μεταλλικά γράμματα ο επικήδειος του, που ο ίδιος είχε εκφωνήσει στην βουλή των Ελλήνων τον Απρίλιο του 1932:
Ταυτόχρονα, στον τοίχο που βρίσκεται πίσω από τους δύο τάφους βρίσκεται η αφιέρωση του σπουδαίου ποιητή Κωστή Παλαμά:
Στην τοποθεσία βρίσκεται επίσης ο ανδριάντας του Σπύρου Καγιαλεδάκη. Αυτός, στο ίδιο ακριβώς σημείο στις 9 Φεβρουαρίου 1897, όπου είχαν οχυρωθεί οι επαναστατημένοι Κρητικοί ενώ μαινόταν η Κρητική Επανάσταση, όταν μια οβίδα θρυμμάτισε τον ιστό της Ελληνικής σημαίας αυτός την άρπαξε κάνοντας το ίδιο του το σώμα κοντάρι, κερδίζοντας έτσι τον θαυμασμό του στόλου των Μεγάλων Δυνάμεων που είχε κληθεί για να καταπνίξει την επανάσταση. Οι ναύαρχοι διέταξαν παύση πυρός, ενώ ο Ιταλός επικεφαλής του στόλου, υποναύαρχος Φελίτσε Κανεβάρο, έγραψε στα απομνημονεύματά του: «Η ανύψωση της σημαίας με αυτόν τον τόσο ηρωικό τρόπο, αποτέλεσε μια στιγμή της ζωής μου που δεν θα λησμονήσω ποτέ». Το γεγονός αυτό ήταν μια μεγάλη διπλωματική νίκη των Ελλήνων και έπαιξε σημαντικό ρόλο στην αυτονόμηση της Κρήτης λίγους μήνες αργότερα, λόγω της υποβολής, από τους ναυάρχους, ευνοϊκών εισηγήσεων προς τις κυβερνήσεις τους. Ο δήμος Χανίων γιορτάζει κάθε χρόνο την επέτειο του βομβαρδισμού της 9ης Φεβρουαρίου 1897 και καταθέτει στεφάνια στον ανδριάντα, του οποίου τα αποκαλυπτήρια έγιναν στις 21 Ιουλίου 1997.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οικογένεια Βενιζέλου Κατηγορία:Χανιά  Κατηγορία:Ταφικά μνημεία και κατασκευές
Ινστιτούτο Γενετικής και Γονιδιωματικής της Γενεύης
Το Ινστιτούτο Γενετικής και Γονιδιωματικής της Γενεύης, επίσης γνωστό ως iGE3, είναι ερευνητικό ινστιτούτο στη Γενεύη της Ελβετίας. Το ινστιτούτο υπάγεται στο Πανεπιστήμιο της Γενεύης και επικεντρώνεται στη διεξαγωγή βιοϊατρικής έρευνας και διδασκαλίας με βάση τη γενετική και τη γονιδιωματική επιστημονική ανάλυση. Η συντομογραφία "iGE3" επινοήθηκε από τον πρώην διευθυντή του Στυλιανό Αντωνάρακη συνδυάζοντας τις λέξεις "institute" και "GEnetics, GEnomics, GEneva". Η τελετή εγκαινίων του ινστιτούτου πραγματοποιήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 2012 και από τον Οκτώβριο του 2020 το ινστιτούτο διευθύνει ο Εμμανουήλ Δερμιτζάκης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ερευνητικά κέντρα Κατηγορία:Ινστιτούτα
Εθνική Ελλάδας (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Ελλάδας είναι το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της χώρας σε διεθνείς ποδοσφαιρικές διοργανώσεις και μεμονωμένους αγώνες. Βρίσκεται υπό την εποπτεία της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (ΕΠΟ). Οι εντός έδρας αγώνες της ομάδας διεξάγονται κυρίως στην περιοχή της Αττικής στο Ολυμπιακό στάδιο. Έχει ψηφιστεί από τους αθλητικούς συντάκτες του ΠΣΑΤ 11 διαφορετικές χρονιές ως η κορυφαία ομάδα του ελληνικού αθλητισμού, πρώτη φορά το 1964 και πιο πρόσφατη το 2014. Ανήκει στην "χρυσή δεκάδα" των ομάδων που έχουν στεφθεί "Πρωταθλήτριες Ευρώπης" στις διοργανώσεις της ΟΥΕΦΑ. Στην μόλις, δεύτερη συμμετοχή της σε τέτοιου μεγέθους Ευρωπαϊκή διοργάνωση, γίνεται η Πρωταθλήτρια Ευρώπης. Το αδιανόητο αουτσάιντερ, προ της έναρξης του Euro 2004.
Η Εθνική ομάδα ποδοσφαίρου υπήρξε σχετικά "αθόρυβη" στα διεθνή των ποδοσφαιρικών. Μόλις την δεκαετία του ΄80 ξεκινά δειλά, με το "βάπτισμα" της στην Πανευρωπαϊκή Διοργάνωση του 1980, παρόλο που δεν κατάφερε να προκριθεί παρακάτω, θεωρήθηκε σημαντικό επίτευγμα ωστόσο και μόνον η εμφάνιση της, στους 8 της τότε διοργάνωσης. Επιστροφή στα "αθόρυβα" χρόνια μέχρι και το 1994 με την "ιστορική" πρόκριση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου στις ΗΠΑ εκείνη την χρονιά. Μέτρια έως κακή εμφάνιση της ομάδας χωρίς νίκη ή έστω σκορ σε κάποιο από τους αγώνες. Με σημαντικές αλλά και αρκετές "αδιάφορες" στιγμές για άλλη μια δεκαετία μέχρι την μεγάλη ανατροπή του 2004.
Στην διοργάνωση όπου τα φαβορί αποκλείστηκαν πολιορκημένα από τους Έλληνες "πειρατές" της Πορτογαλικής διοργάνωσης. Θεωρούμενη ως το απόλυτο αουτσάιντερ, πριν την έναρξη, η Εθνική ομάδα επικρατεί επί της -τότε κατόχου του τίτλου- εθνικής Γαλλίας, αλλά και επί των διοργανωτών Πορτογάλων. Οι Πορτογάλοι αν και προσπάθησαν δύο φορές, δεν κατάφεραν να εμποδίσουν την Ελλάδα να φτάσει στην κορυφή. Ως "Πρωταθλήτρια Ευρώπης" εκείνης της χρονιάς, η Εθνική ομάδα εξασφαλίζει την συμμετοχή της εκπροσωπώντας την Ευρώπη στο Κύπελλο Συνομοσπονδιών, το 2005.
Στα χρόνια που ακολούθησαν την ιστορική νίκη του 2004, η εθνική ομάδα προκρίθηκε σε τελικούς διοργανώσεων -πλην 2016 και του 2021 φτάνοντας στους 16, στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2014 και στους προημιτελικούς του Πανευρωπαϊκού Κυπέλου του 2012. Καθ' όλη την περίοδο εκείνη (2004-2014) η Παγκόσμια Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (FIFA) περιελάμβανε την Εθνική ομάδα ποδοσφαίρου, στις "Κορυφαίες 20".
Τα πρώτα χρόνια
thumb|250px|Η ελληνική ομάδα ποδοσφαίρου στους Διασυμμαχικούς Αγώνες του 1919. thumb|250px|Η ποδοσφαιρική ομάδα της Ελλάδας στην Ολυμπιάδα της Αμβέρσας. thumb|250px|Η εθνική ομάδα της Ελλάδας το 1929, υπό τις οδηγίες του [[Γιόζεφ Κίνσλερ (διακρίνεται πρώτος από αριστερά).]] Η πρώτη εμφάνιση ελληνικού αντιπροσωπευτικού συγκροτήματος ποδοσφαίρου σημειώθηκε το 1906 κατά τη διάρκεια των Μεσολυμπιακών Αγώνων των Αθηνών. Η ποδοσφαιρική ομάδα που εκπροσώπησε την Ελλάδα στη διοργάνωση, συγκροτήθηκε από αθλητές του σωματείου του Εθνικού Γυμναστικού Συλλόγου και μετείχε σε δύο αγώνες.
Η πρώτη ουσιαστικά αντιπροσωπευτική εμφάνιση της εθνικής Ελλάδας έγινε το 1919, στο Παρίσι, κατά τους Διασυμμαχικούς Αθλητικούς Αγώνες το 1919, επ' ευκαιρία του εορτασμού της συμμαχικής νίκης στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η συγκεκριμένη παρουσία βασίστηκε στην πρωτοβουλία του Ιωσήφ Τερεζάκη, ο οποίος το 1915 ήταν ο πρώτος που κατήρτησε στρατιωτικές ομάδες και διοργάνωσε αγώνες μεταξύ τους, με τη συμμετοχή των κορυφαίων στρατευμένων Ελλήνων ποδοσφαιριστών, καθώς ο ΣΕΓΑΣ (τότε ΣΕΑΓΣ), παρότι συγκρότησε την αποστολή άλλων αθλημάτων, αποφάσισε να μην καταρτίσει ποδοσφαιρική ομάδα. Αυτή η αποστολή πάντως δεν μπορεί να θεωρηθεί ως εθνικό αντιπροσωπευτικό συγκρότημα, δεδομένου ότι στην επιλογή της, αφενός δεν έφερε την ευθύνη κάποιος αθλητικός φορέας της ελληνικής πολιτείας και αφετέρου δικαίωμα συμμετοχής είχαν αποκλειστικά και μόνο οι αθλητές που τελούσαν υπό καθεστώς επιστράτευσης. Την ομάδα του 1919 αποτελούσαν οι: Δημήτρης και Γεώργιος Δεμερτζής, Λουκάς Πανουργιάς, Γιώργος Καλαφάτης, Δημήτριος Καστρίτσης, Α.Παπαθανασίου, Γ.Βλαχόπουλος (παίκτες του ΠΠΑΟ), Γεώργιος Χατζηανδρέου, Ιωσήφ Τερεζάκης, Ευάγγελος Κουρέντης (Πειραϊκός Σύνδεσμος), Μ.Ησαΐας, Λ.Τραγανός, Βρασίδας Βρανόπουλος, Γ.Πρωτόπουλος (Γουδί), Γιάννης Σταυρόπουλος (Πειραϊκή Ένωσις), Κοτρώτσος (Άρης Θεσσαλονίκης), Λιόντας, Πέτρος Σαριδάκης (Ηρακλής Θεσσαλονίκης).
Την επόμενη χρονιά συγκροτήθηκε ολυμπιακή εθνική ομάδα ποδοσφαίρου από την ΕΟΕ (τότε ΕΟΑ) για την εκπροσώπηση της Ελλάδας κατά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1920 στην Αμβέρσα.
Την ενδεκάδα, που παρέταξε ο Απόστολος Νικολαΐδης, εκλέκτορας της Ελλάδας, αποτελούσαν οι:
Γιώργος Γιάμαλης (ΑΕΚ), Κώστας Φερλέμης (Εθνικού Πειραιώς), Χριστόφορος Βόγας (Ηρακλή Θεσσαλονίκης), Απόστολος Μεσσάρης (Παναθηναϊκού), Στέφανος Κωνσταντινίδης (ΑΕΚ), Κώστας Ανδρίτσος (Παναθηναϊκού), Βασίλης Ανδριανόπουλος (Ολυμπιακού Πειραιώς), Ντίνος Ανδριανόπουλος (Ολυμπιακού Πειραιώς), Γιώργος Ανδριανόπουλος (αρχηγός) (Ολυμπιακού Πειραιώς), Άγγελος Μεσσάρης (Παναθηναϊκού) και Αλβέρτος Ναμίας (Ηρακλή Θεσσαλονίκης).
Ο αγώνας αποτέλεσε σημαντικό γεγονός τα χρόνια εκείνα, το οποίο παρακολούθησε όλη σχεδόν η "κοσμική" Αθήνα της εποχής. Χαρακτηριστικά τα όσα, μεταξύ άλλων, έγραψε η εφημερίδα «Ακρόπολις» στο φύλλο της Δευτέρας 8ης Απριλίου 1929 (σελίδες 5-6): "Το ότι η Ελλάς θα παρουσίαζε την πρώτην Εθνικήν της ομάδαν κατηρτισμένην από οργανωμένην αρχήν, συνετέλεσεν ώστε το γήπεδον του Παναθηναϊκού να μεταβληθεί εις τόπον συγκεντρώσεως όλων των ενδιαφερομένων πραγματικώς διά το ωραίον σπορ του ποδοσφαίρου".
Η FIFA (ίδρ. 1904) έχει καταχωρήσει στα επίσημα αρχεία της, εμφανίζει στον ιστότοπό της και αναγνωρίζει ως full "A" international match, τον προαναφερόμενο αγώνα της Αμβέρσας. Τον τελευταίο αυτόν όρο, από κοινού με τη Διεθνή Ομοσπονδία Ιστορίας και Στατιστικής του Ποδοσφαίρου (International Federation of Football History & Statistics -IFFHS), αποδίδει η FIFA σε συναντήσεις επίσημου ή φιλικού χαρακτήρα όπου αμφότεροι οι αντίπαλοι είναι αποκλειστικά Α΄ εθνικές ομάδες κρατών αναγνωρισμένων (κατά την ημέρα τέλεσης) από τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ) και όχι ολυμπιακή, μικρών ηλικιών ή αντιπροσωπευτική/μικτή ομάδα πόλης, περιοχής, περιφέρειας χώρας/χωρών, στρατιωτικού σώματος, εθνότητας, ακόμη δε και κράτους εάν δεν πληρούνται δεδομένες προϋποθέσεις (εθνόσημο στη φανέλα, προαναγγελία για άδεια FIFA, διεθνής διαιτησία).
Επισημαίνεται ότι η ΕΠΟ αναφορικά με τον αγώνα του 1920 και την εκ μέρους της αναγνώρισή του ή μη ως τον πρώτο του ελληνικού συγκροτήματος: Οι αθλητικοί και μόνον οργανισμοί της Ελλάδας που διεξήγαγαν ή μετείχαν στη διοργάνωση των συγκεκριμένων δραστηριοτήτων, συνιστούν τους αποκλειστικά αρμόδιους και υπεύθυνους για την αναγνώριση. Στην προκειμένη περίπτωση, αυτόν αποτελεί η Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή (ΕΟΕ), η οποία ενέκρινε τη συμμετοχή και έφερε την ευθύνη για τον καταρτισμό και την αποστολή της ομάδας ως εκπρόσωπο της χώρας στο άθλημα για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1920.
Η ΕΠΟ δεν δεσμεύεται επίσης από το γεγονός ότι:
Οι Έλληνες αθλητικοί συγγραφείς τείνουν κυρίως στην παράθεση του 1920 ως αγωνιστική αφετηρία του αντιπροσωπευτικού συγκροτήματος και περιλαμβάνουν τον αγώνα με τη Σουηδία στην καταμέτρηση των αποτελεσμάτων του και την παράθεση διεθνών παικτών και τεχνικών. Ενδεικτικά αναφέρονται ο Τάκης Σακελλαρίου το 1947 (σε έκδοση της ΕΠΟ, όπου η ιστορική έναρξη μετατοπίζεται προς τα πίσω και στη συμμετοχή το 1919 στους Διασυμμαχικούς Αγώνες των Παρισίων), ο Αλέξανδρος Σιδηρόπουλος το 1953 (στην πρώτη απόπειρα καταγραφής της έως τότε πορείας), ο Γιάννης Διακογιάννης (1978 και 1997) και ο Χρήστος Φασούλας το 2008. Στην αντίθετη πλευρά, ο Ανδρέας Μπόμης (1990 και 2009) αριθμεί αποκλειστικά τις συναντήσεις υπό την αιγίδα της ΕΠΟ, τονίζοντας πάντως και τη θεώρηση της FIFA. Ο Γιώργος Παγιωτέλης ακολουθεί το 1996 μία μέση οδό, αριθμώντας ως αγώνα 0 (μηδέν) αυτόν των Ολυμπιακών, ως πρώτο του 1929, προσμετρώντας όμως ως διεθνείς τους 11 της Αμβέρσας.
Πέραν των μεμονωμένων προσωπικών απόψεων, οι δύο Ομοσπονδίες Ποδοσφαίρου δεν ενεργούν ανταγωνιστικά στην αναγνώριση ή μη κάποιου αγώνα, όπως άλλωστε δεν θα ήταν δυνατόν με τον παγκόσμιο να υφίσταται ως προϊσταμένη αρχή του εθνικού φορέα σε θέματα εκτός χώρας του. Χαρακτηριστικό είναι πως 33 συναντήσεις που η ΕΠΟ θεωρεί ως διεθνείς αναμετρήσεις της Ελλάδας, η FIFA δεν τις κατατάσσει στις full "A" internationals, καθώς δόθηκαν με Β' εθνικές ομάδες (οι 23), με ολυμπιακές ομάδες στα προολυμπιακά τουρνουά έπειτα του 1956 (6), σε φιλικό επίπεδο (3) ή για άλλη αιτία (1). Το γεγονός προκύπτει ως συνέπεια της εφαρμογής διαφοροποιημένων κριτηρίων για την ένταξη στους καταλόγους τους (τηρούμενους πάντα για σκοπούς αρχειακούς και επικύρωσης ρεκόρ), εξαιτίας του ότι διαφορετικοί παρουσιάζονται τόσο οι τομείς ενδιαφερόντων τους όσο και αυτοί που είναι σε θέση να ελέγξουν. Τη Διεθνή Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία ενδιαφέρει συγκεκριμένα η τήρηση δεδομένων κανόνων και οδηγιών δικής της θέσπισης στη διεξαγωγή μίας αναμέτρησης, εν γένει δε μίας διοργάνωσης, ενώ την Ελληνική εάν και σε ποιο βαθμό η επιλογή και συγκρότηση της αντιπροσωπευτικής εθνικής ομάδας πραγματοποιείται από την ίδια και υπό διαδικασίες προκαθορισμένες από εκείνη (το οποίο φυσικά δεν μπορεί να εγγυηθεί για εποχές πριν τη σύστασή της).
Το σύνολο των αγώνων της εθνικής ποδοσφαίρου ανδρών Ελλάδας, επομένως, οφείλει για ερευνητικές και στατιστικές ανάγκες να προκύπτει με τη "σύνθεση" των αντίστοιχων καταλόγων FIFA και ΕΠΟ, προφανώς δε αυτό υπήρξε και το σκεπτικό των περισσότερων αθλητικών συγγραφέων. Η αναγνώριση της συνάντησης στην Αμβέρσα εκ μέρους της παγκόσμιας Ομοσπονδίας ως full "A" international match (μόνον και όχι ως πρώτη στη διεθνή ποδοσφαιρική ιστορία της χώρας, εφόσον κάτι τέτοιο δεν εμπίπτει στο δικό της τομέα ενδιαφέροντος) αποτελεί για εκείνους τους πρωτεργάτες του αθλήματος στην Ελλάδα έναν πρώτης τάξεως φόρο τιμής, αρχικά σε επίπεδο ευρύτερο από το εγχώριο.
Ο άθλος του Μαρακανά
Στις 28 Απριλίου του 1974 η Εθνική Ελλάδας αντιμετώπισε σε φιλικό παιχνίδι την παγκόσμια πρωταθλήτρια Βραζιλία στο "Μαρακανά" του Ρίο ντε Τζανέιρο, μπροστά σε 100.000 θεατές. Η ισοπαλία 0-0 που απέσπασε η Ελλάδα χαρακτηρίστηκε ως "άθλος του Μαρακανά". Η ομάδα του Αλκέτα Παναγούλια πραγματοποίησε εντυπωσιακή εμφάνιση και κράτησε στο μηδέν τους Βραζιλιάνους αστέρες, με πρωταγωνιστή τον Τάκη Οικονομόπουλο. Το ειδησεογραφικό πρακτορείο Reuters είχε μεταδώσει "Ο τερματοφύλακας της Ελλάδας είχε χέρια από... μαγνήτη", ενώ ο Ζαγκάλο έκανε λόγο για "Τερματοφύλακα μάγο".
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα 1980
Η ομάδα του 1980 ήταν ίσως μια από τις πιο ταλαντούχες και χαρισματικές που έχει παρουσιάσει η Ελλάδα, με ποδοσφαιριστές ηγέτες στις ομάδες τους που άφησαν εποχή στο ελληνικό ποδόσφαιρο, όπως, μεταξύ άλλων, οι Γιώργος Κούδας, Θωμάς Μαύρος, Νίκος Αναστόπουλος, Μάικ Γαλάκος, Ντίνος Κούης, Γιάννης Κυράστας, Άνθιμος Καψής, Τάκης Νικολούδης, Βασίλης Κωνσταντίνου και Γιώργος Δεληκάρης, όμως η απειρία και το εξαιρετικά υψηλό επίπεδο των αντιπάλων την εποχή εκείνη, εμπόδισαν την ομάδα αυτή να κάνει την υπέρβαση, που ωστόσο ήταν μέσα στις δυνατότητές της.
Η Ελλάδα παρότι κέρδισε τις εντυπώσεις δεν κατάφερε να διακριθεί, καθώς στους δύο πρώτους αγώνες της ηττήθηκε από την Ολλανδία (φιναλίστ δύο χρόνια νωρίτερα στο Μουντιάλ 1978) και την Τσεχοσλοβακία. Θετικό μπορεί να θεωρηθεί το ισόπαλο αποτέλεσμα στον τελευταίο αγώνα της με τη μετέπειτα τροπαιούχο Δυτική Γερμανία.
Παγκόσμιο Κύπελλο 1994
right|250px|thumb|Στο Στάδιο "Foxboro" της Βοστώνης η Ελλάδα έδωσε δύο από τους τρεις αγώνες της. Το 1994 η Ελλάδα, για πρώτη φορά στην ιστορία της, συμμετείχε σε τελική φάση Μουντιάλ, στη διοργάνωση που πραγματοποιήθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Στους προκριματικούς αγώνες τερμάτισε αήττητη στην πρώτη θέση του ομίλου της, πάνω από τη Ρωσία (προκρίθηκε ως δεύτερη) και την Ουγγαρία, δύο ομάδες που είχε αντιμετωπίσει και στην προηγούμενη πρόκρισή της, 14 χρόνια νωρίτερα, ενώ στον όμιλο συμμετείχαν επίσης η Ισλανδία και το Λουξεμβούργο.
Στην τελική φάση της διοργάνωσης όμως, τα αποτελέσματα ήταν απογοητευτικά και προκάλεσαν άσχημα σχόλια για την τότε ομάδα. Δεν πρέπει όμως να παραβλέψει κανείς ότι οι αντίπαλοι ήταν ορισμένες από τις πιο ισχυρές και φορμαρισμένες ομάδες της διοργάνωσης. Η Αργεντινή είχε στη σύνθεσή της τον μεγάλο Ντιέγκο Μαραντόνα πριν τιμωρηθεί και ήταν ασταμάτητη έως τότε, η Βουλγαρία έφτασε μέχρι την ημιτελική φάση, αποκλείοντας την κάτοχο του τροπαίου Γερμανία, ενώ και η Νιγηρία ήταν η νέα μεγάλη δύναμη της Αφρικής.
Τα αποτελέσματα ήταν τα εξής:
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα 2004
250px|thumb| Η τελετή έναρξης της διοργάνωσης που προηγήθηκε του εναρκτήριου αγώνα Πορτογαλία-Ελλάδα. 250px|right|thumb|Ο [[Άγγελος Χαριστέας σκοράρει με κεφαλιά στον τελικό του Euro 2004.]] 250px|right|thumb|Το πρωτοσέλιδο της εφημερίδας Φως των σπορ, την επομένη της κατάκτησης του Euro 2004 από την Ελλάδα.
Η κορυφαία στιγμή στην ιστορία της Εθνικής Ελλάδος ήρθε το 2004 όταν αναδείχθηκε πρωταθλήτρια Ευρώπης, με την κατάκτηση του Euro στην Πορτογαλία, νικώντας στον τελικό τη διοργανώτρια χώρα με 1-0.
Η ελληνική ομάδα κάνοντας εκπληκτικές εμφανίσεις και παίζοντας εξαιρετικά στην άμυνα, αντιμετώπισε ως ίσος προς ίσο τα μεγάλα φαβορί της διοργάνωσης και πραγματοποιώντας μία από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις στην ιστορία του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος, κατέκτησε το τρόπαιο αφήνοντας έκπληκτους όλους τους ποδοσφαιρόφιλους παγκοσμίως.
Στην προκριματική φάση τερμάτισε στην πρώτη θέση του ομίλου της, αφήνοντας πίσω της την Ισπανία (προκρίθηκε μέσω αγώνων μπαράζ) και την Ουκρανία, ενώ στον όμιλο συμμετείχαν επίσης η Αρμενία και η Βόρεια Ιρλανδία.
Στον εναρκτήριο αγώνα της διοργάνωσης απέναντι στην "οικοδέσποινα" Πορτογαλία, η Ελλάδα αιφνιδίασε τους πάντες σκοράροντας με τον Γιώργο Καραγκούνη στα πρώτα λεπτά. Ο Άγγελος Μπασινάς με πέναλτι που κέρδισε ο Γιούρκας Σεϊταρίδης διπλασίασε τα τέρματα της Ελλάδας, με την Πορτογαλία απλώς να μειώνει σε 2-1 λίγο πριν τη λήξη με τον Κριστιάνο Ρονάλντο.
Στον δεύτερο αγώνα οι Ισπανοί προηγήθηκαν με τον Φερνάντο Μοριέντες και προς στιγμήν πίστεψαν ότι ήταν αρκετό για να τους δώσει τη νίκη, η σέντρα ακριβείας όμως του Βασίλη Τσιάρτα στον Άγγελο Χαριστέα και το άψογο τελείωμα του τελευταίου, έφεραν τον αγώνα στα ίσα δίνοντας έτσι το βαθμό της ισοπαλίας στην Ελλάδα.
Η μοναδική ήττα στη διοργάνωση για την Ελλάδα ήρθε στον τρίτο και τελευταίο αγώνα της φάσης των ομίλων από τη Ρωσία, όταν από πολύ νωρίς βρέθηκε πίσω στο σκορ με 2-0. Το εκπληκτικό όμως σε εκτέλεση τέρμα του Ζήση Βρύζα μείωσε το σκορ σε 2-1 και παράλληλα έδωσε στην Ελλάδα την πρόκριση για τα προημιτελικά, καθώς στην ισοβαθμία με την Ισπανία στη δεύτερη θέση του ομίλου, υπερτερούσε στη διαφορά τερμάτων.
Επόμενη αντίπαλος ήταν η κάτοχος του τροπαίου Γαλλία και ένα από τα μεγάλα φαβορί της διοργάνωσης. Ο αρχηγός της Εθνικής Ελλάδος Θοδωρής Ζαγοράκης όμως με μια εντυπωσιακή ενέργεια τροφοδότησε τον Άγγελο Χαριστέα και αυτός με μια άπιαστη κεφαλιά έστειλε την Ελλάδα στους "4" και τους Έλληνες μαζικά στους δρόμους για να πανηγυρίσουν την ανεπανάληπτη αυτή επιτυχία.
Ούτε η πανίσχυρη ομάδα της Τσεχίας μπόρεσε να σταματήσει την Ελλάδα. Έπειτα από το 0-0 της κανονικής διάρκειας του αγώνα, στο τελευταίο λεπτό του πρώτου ημιχρόνου της παράτασης ο Τραϊανός Δέλλας με κεφαλιά έπειτα από κόρνερ του Βασίλη Τσιάρτα, οδήγησε την Ελλάδα στον τελικό με το ασημένιο γκολ (silver goal), προκαλώντας ενθουσιασμό σε όλους τους Έλληνες που βγήκαν ξανά στους δρόμους για να πανηγυρίσουν.
Στον τελικό, όπως και στον εναρκτήριο αγώνα, η διοργανώτρια Πορτογαλία βρέθηκε και πάλι στον δρόμο της Ελλάδας. Όλοι οι Έλληνες πλέον τραγουδούσαν ζητώντας από τους διεθνείς να σηκώσουν το τρόπαιο, όπως και τελικά έγινε όταν έπειτα από κόρνερ που εκτέλεσε ο Άγγελος Μπασινάς, ο Άγγελος Χαριστέας με κεφαλιά έστειλε την μπάλα στα δίχτυα. Η Πορτογαλία δεν μπόρεσε να αντιδράσει, με αποτέλεσμα η Ελλάδα να κατακτήσει τη σπουδαία νίκη και ο αρχηγός της Θοδωρής Ζαγοράκης να σηκώσει το τρόπαιο στον ουρανό της Λισαβόνας. Οι σκηνές των πανηγυρισμών που ακολούθησαν από τους Έλληνες σε όλο τον κόσμο δεν είχαν προηγούμενο, καθώς η Ελλάδα είχε καταφέρει αυτό που μέχρι τότε φάνταζε ακατόρθωτο, ήταν στην κορυφή της Ευρώπης. Αποθεωτική ήταν και η υποδοχή της ελληνικής αποστολής κατά την επιστροφή της από την Πορτογαλία.
Η κατάκτηση του τροπαίου από την Ελλάδα θεωρείται ως μια από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις όλων των εποχών στον ομαδικό αθλητισμό.
Τα αποτελέσματα ήταν τα εξής:
Κύπελλο Συνομοσπονδιών 2005
Το 2005 η Ελλάδα συμμετείχε ως πρωταθλήτρια Ευρώπης στο κύπελλο Συνομοσπονδιών της Γερμανίας, στο τουρνουά που αποτέλεσε και πρόβα ουσιαστικά του Μουντιάλ 2006.
Με εξαίρεση τον αγώνα με την πολυτάλαντη και πιο φορμαρισμένη ομάδα του κόσμου εκείνη την εποχή Βραζιλία (νικήτρια του Μουντιάλ 2002), η Ελλάδα, παρά το γεγονός ότι δεν κατόρθωσε να σημειώσει κάποιο τέρμα, είχε αξιοπρεπή παρουσία. Το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της χώρας, μέσω των εμφανίσεων της κέρδισε το βραβείο του «ευ αγωνίζεσθαι» FIFA Fair Play Award της διοργάνωσης.
Τελικός απολογισμός ήταν ο αποκλεισμός της ομάδος από την φάση των ομίλων, με μία ισοπαλία και δύο ήττες. Τα αποτελέσματα ήταν τα εξής:
Η αποστολή της Ελλάδας στο Κύπελλο Συνομοσπονδιών:
1 Αντώνης Νικοπολίδης, 2 Γιούρκας Σεϊταρίδης, 3 Λουκάς Βύντρα, 4 Στάθης Ταυλαρίδης, 5 Σωτήρης Κυργιάκος, 6 Άγγελος Μπασινάς, 7 Θοδωρής Ζαγοράκης, 8 Στέλιος Γιαννακόπουλος, 9 Άγγελος Χαριστέας, 10 Βασίλης Τσιάρτας, 11 Δημήτρης Παπαδόπουλος, 12 Κώστας Χαλκιάς, 13 Μιχάλης Σηφάκης, 14 Τάκης Φύσσας, 15 Ζήσης Βρύζας, 16 Παντελής Καφές, 17 Γιάννης Αμανατίδης, 18 Γιάννης Γκούμας, 19 Μιχάλης Καψής, 20 Γιώργος Καραγκούνης, 21 Κώστας Κατσουράνης, 22 Φάνης Γκέκας, 23 Βασίλης Λάκης, C Ότο Ρεχάγκελ.
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα 2008
thumb|right|250px|Κατά την ανάκρουση των εθνικών ύμνων στον αγώνα Ελλάδα - Ισπανία για το [[Euro 2008.]] Στις 17 Οκτωβρίου 2007 η Ελλάδα με την εκτός έδρας νίκη της απέναντι στην Τουρκία κατέλαβε την πρώτη θέση στον τρίτο όμιλο των ευρωπαϊκών προκριματικών (συμμετείχαν επίσης η Νορβηγία, η Βοσνία - Ερζεγοβίνη, η Μολδαβία, η Ουγγαρία και η Μάλτα), εξασφαλίζοντας την πρόκρισή της στο Euro 2008 που διεξήχθη στην Αυστρία και την Ελβετία για να υπερασπιστεί τον τίτλο της, αποδεικνύοντας για άλλη μια φορά ότι ανήκει πλέον στις υπολογίσιμες ευρωπαϊκές ποδοσφαιρικές δυνάμεις.
Στην τελική φάση της διοργάνωσης όμως δεν τα πήγε εξίσου καλά και αποκλείστηκε με τρεις ήττες σε ισάριθμους αγώνες. Στον πρώτο της αγώνα, για τον τρίτο όμιλο, ηττήθηκε από τη Σουηδία. Δεν τα κατάφερε ούτε στον δεύτερο της αγώνα απέναντι στη Ρωσία, με αποτέλεσμα η ήττα αυτή να σημάνει τον αποκλεισμό της από τη συνέχεια του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος. Στον τελευταίο διαδικαστικού χαρακτήρα αγώνα της, η Ελλάδα έχασε και από την Ισπανία, μετέπειτα νικήτρια (και αήττητη) ομάδα της διοργάνωσης.
Παγκόσμιο Κύπελλο 2010
Η κλήρωση των ομίλων της τελικής φάσης, έφερε στον δρόμο της Ελλάδας, που προκρίθηκε για δεύτερη φορά σε τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου, δύο από τις αντιπάλους που είχε αντιμετωπίσει και στο Μουντιάλ 1994, την Αργεντινή και τη Νιγηρία, οι οποίες μαζί με τη Νότια Κορέα, συμμετείχαν στον δεύτερο όμιλο. Τα πράγματα δεν ξεκίνησαν ιδανικά για την Ελλάδα καθώς στον πρώτο αγώνα με τους Νοτιοκορεάτες, ηττήθηκε με 2-0. Η πρώτη νίκη και τα πρώτα τέρματα σε τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου, ήρθαν τελικά στον δεύτερο αγώνα επί της Νιγηρίας με 2-1. Στην τελευταία αναμέτρηση απέναντι στην Αργεντινή, η Ελλάδα δεν τα κατάφερε και με ήττα 2-0 αποκλείστηκε από τη συνέχεια του θεσμού.
Τα αποτελέσματα ήταν τα εξής:
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα 2012
Η κλήρωση των ομίλων της τελικής φάσης, έφερε στον δρόμο της Ελλάδας τη διοργανώτρια Πολωνία, τη Ρωσία και την Τσεχία, στον πρώτο όμιλο. Στην πρεμιέρα της διοργάνωσης απέσπασε ισοπαλία 1-1 από τη "διοργανώτρια-γηπεδούχο" Πολωνία, όμως η ήττα που ακολούθησε από την Τσεχία, έκανε τον τελευταίο αγώνα του ομίλου απέναντι στη Ρωσία τον πλέον καθοριστικό. Η Ελλάδα με σκόρερ τον Γιώργο Καραγκούνη νίκησε 1-0, παίρνοντας την πρόκριση για τα προημιτελικά της διοργάνωσης. Εκεί, ως δεύτερη του ομίλου της, συνάντησε την πρώτη του δευτέρου ομίλου, την πανίσχυρη Γερμανία.
Στον προημιτελικό αγώνα με τα «πάντσερ» η Ελλάδα κέρδισε τις εντυπώσεις στα πρώτα 60 λεπτά καθώς είχε καταφέρει να περιορίσει την αντίπαλό της και να ισοφαρίσει με τον Γιώργο Σαμαρά το τέρμα του Φίλιπ Λαμ από το πρώτο ημίχρονο, όμως ένα δεκαπεντάλεπτο αδράνειας και ασφυκτικής πίεσης από την πλευρά των Γερμανών (60'-75') στοίχισε στην ελληνική ομάδα, η οποία ηττήθηκε τελικά με σκορ 4-2.
Τα αποτελέσματα ήταν τα εξής:
Παγκόσμιο Κύπελλο 2014
Στην προκριματική φάση του Μουντιάλ 2014 η Ελλάδα συμμετείχε στον έβδομο όμιλο και αντιμετώπισε, κατά σειρά, τις ομάδες της Λετονίας, της Λιθουανίας, της Βοσνίας - Ερζεγοβίνης, της Σλοβακίας και του Λίχτενσταϊν. Η ελληνική ομάδα ισοβάθμησε στην πρώτη θέση του ομίλου με τους Βόσνιους, κατέλαβε όμως τη δεύτερη καθώς υστέρησε στην ισοβαθμία, με αποτέλεσμα να οδηγηθεί σε αγώνες μπαράζ, όπου τέθηκε αντιμέτωπη της Ρουμανίας. Στον πρώτο αγώνα στο Στάδιο Γεώργιος Καραϊσκάκης επικράτησε 3-1, ενώ στον επαναληπτικό στο Βουκουρέστι αναδείχθηκε ισόπαλη 1-1, αποτέλεσμα που της έδωσε την πρόκριση για την τελική φάση της διοργάνωσης στη Βραζιλία.
Στην κλήρωση των ομίλων της τελικής φάσης, η Ελλάδα τοποθετήθηκε στον τρίτο όμιλο και κλήθηκε να αντιμετωπίσει, κατά σειρά, τις Κολομβία, Ιαπωνία και Ακτή Ελεφαντοστού. Το προπονητικό κέντρο της ήταν στο Αρακαζού. Στην πρεμιέρα απέναντι στους Κολομβιανούς δεν τα κατάφερε, γνωρίζοντας την ήττα με 3-0, ενώ στον δεύτερο αγώνα με την Ιαπωνία αναδείχθηκε ισόπαλη χωρίς τέρματα, με αποτέλεσμα η αναμέτρηση εναντίον της Ακτής Ελεφαντοστού να είναι η πλέον καθοριστική. Η Ελλάδα με σκόρερ τους Ανδρέα Σάμαρη και Γιώργο Σαμαρά επικράτησε 2-1 και για πρώτη φορά στην ιστορία της προκρίθηκε στην επόμενη φάση της διοργάνωσης, όπου βρήκε απέναντί της την πρώτη του τετάρτου ομίλου, Κόστα Ρίκα.
Στην αναμέτρηση για τη φάση των 16 η ελληνική ομάδα στις αρχές του δευτέρου ημιχρόνου βρέθηκε πίσω στο σκορ, κατόρθωσε ωστόσο με σκόρερ τον Σωκράτη Παπασταθόπουλο να ισοφαρίσει στο πρώτο λεπτό των καθυστερήσεων και να οδηγήσει τον αγώνα στην παράταση. Εκεί δεν άλλαξε κάτι με αποτέλεσμα να ακολουθήσει η διαδικασία των πέναλτι, όπου οι Κοσταρικανοί επικράτησαν με 5-3.
Τα αποτελέσματα ήταν τα εξής:
Ανεπιτυχείς προσπάθειες πρόκρισης
Στα προκριματικά του Μουντιάλ του 1954 η Ελλάδα κατετάγη στη δεύτερη θέση του ομίλου της, πίσω από τη Γιουγκοσλαβία, στη σημαντικότερη έως τότε προσπάθεια πρόκρισης στην τελική φάση μίας διοργάνωσης. Παρόμοια τύχη είχε και η προσπάθειά της στα προκριματικά του Μουντιάλ 1970, όταν τερμάτισε ξανά στη δεύτερη θέση του ομίλου της, πίσω από τη Ρουμανία, χάνοντας την πρόκριση για μόλις έναν βαθμό.
Το 1976 δεν κατάφερε να βρεθεί στα τελικά του Κυπέλλου Εθνών, καθώς έμεινε και πάλι στη δεύτερη θέση του ομίλου της, με τη Δυτική Γερμανία να παίρνει την πρώτη θέση και την πρόκριση. Στα προκριματικά του Euro 1988 είχε την ατυχία να βρεθεί στον ίδιο όμιλο με τη μετέπειτα νικήτρια του τροπαίου Ολλανδία, πραγματοποίησε ωστόσο αξιόλογες εμφανίσεις (εκτός έδρας ισοπαλία 1-1 στο Ρότερνταμ με τους Ολλανδούς), τερματίζοντας τελικά στη δεύτερη θέση.
Στα προκριματικά του Μουντιάλ 2002 η Ελλάδα απέτυχε να προκριθεί, καταλαμβάνοντας την τέταρτη θέση του ομίλου της, ενώ την ίδια κατάληξη είχε και η προσπάθεια για πρόκριση στο Μουντιάλ 2006, όπου κατετάγη και πάλι στην τέταρτη θέση. Στα προκριματικά του Euro 2016, κόντρα σε Ουγγαρία, Ρουμανία, Φινλανδία, Βόρεια Ιρλανδία και Νησιά Φερόες, απέτυχε να προκριθεί στην τελική φάση της διοργάνωσης, για πρώτη φορά έπειτα από τέσσερις συνεχείς προκρίσεις που είχαν προηγηθεί.
Στα προκριματικά του Μουντιάλ 2018 η Ελλάδα κατετάγη δεύτερη στον όμιλο της, πίσω από το πρώτο (και αήττητο) Βέλγιο, διεκδικώντας την πρόκριση στα play-off απέναντι στην Κροατία, χωρίς όμως να τα καταφέρει. Χαρακτηριστικό πάντως είναι ότι η ελληνική ομάδα έκανε πολύ καλές εμφανίσεις και είχε ιδιαίτερα δυνατή παρουσία, ανακάμπτοντας γρήγορα από την πολύ κακή της συνολική εμφάνιση την περασμένη διετία στα προκριματικά του Euro 2016, ενώ ένα ακόμα σημαντικό στοιχείο είναι ότι οι δύο ομάδες που ουσιαστικά την απέκλεισαν, Βέλγιο και Κροατία, πραγματοποίησαν εξαιρετική πορεία στην τελική φάση της διοργάνωσης, φτάνοντας στα ημιτελικά και στον τελικό αντίστοιχα.
Η έδρα της Εθνικής Ελλάδας
thumb|right|240px|Το Στάδιο Γεώργιος Καραϊσκάκης ήταν η κύρια έδρα της Εθνικής Ελλάδος από το 2005 ως το 2017
Ως έδρα της Εθνικής Ελλάδας χρησίμευσαν στο πέρασμα των χρόνων τα εξής στάδια:
Αναλυτικά
Έδρα της Εθνικής Ελλάδας αποτελεί σήμερα το Opap Arena. Τα πρώτα χρόνια και για τρεις και πλέον δεκαετίες το Γήπεδο Λεωφόρου Αλεξάνδρας (σημερινό Απόστολος Νικολαΐδης) φιλοξενούσε αποκλειστικά τους αγώνες της Ελλάδας. Το καθεστώς αυτό άλλαξε στις αρχές της δεκαετίας του 1960, όταν αγώνες της Εθνικής ομάδας διεξήχθησαν τόσο στο Στάδιο της Νέας Φιλαδέλφειας (μετέπειτα Νίκος Γκούμας), όσο και στο Στάδιο Γεώργιος Καραϊσκάκης (για πρώτη φορά το 1962 και το 1964 αντιστοίχως).
Στις 16 Οκτωβρίου 1966 η Ελλάδα φιλοξένησε τη Φινλανδία στο Καυτανζόγλειο Στάδιο της Θεσσαλονίκης, αγωνιζόμενη για πρώτη φορά ως γηπεδούχος εκτός του λεκανοπεδίου Αττικής.
Στις 22 Σεπτεμβρίου 1976 η Εθνική Ελλάδας εμφανίστηκε για πρώτη φορά σε γήπεδο της επαρχίας, υποδεχόμενη το Ισραήλ στο Στάδιο Παναχαϊκής (σημερινό Στάδιο Κώστας Δαβουρλής) της Πάτρας.
Την 1η Δεκεμβρίου 1982 χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά ως έδρα το νεόκτιστο τότε Ολυμπιακό Στάδιο Αθηνών στη φιλική αναμέτρηση εναντίον της Ελβετίας. Το Ολυμπιακό Στάδιο αποτέλεσε την κύρια έδρα της Εθνικής Ελλάδος για τις δεκαετίες του 1980 και του 1990, ενώ σε όλο αυτό το διάστημα πραγματοποιήθηκε μεγάλος αριθμός αγώνων σε διάφορα στάδια, συμπεριλαμβανομένων παλαιών επιλογών και μερικών νέων σε διάφορες πόλεις ανά την χώρα.
Στους προκριματικούς αγώνες του Euro 2004 ως έδρα χρησιμοποιήθηκε το Στάδιο Απόστολος Νικολαίδης καθώς στο Ολυμπιακό Στάδιο είχαν προγραμματιστεί εργασίες προετοιμασίας για τους Ολυμπιακούς αγώνες του 2004. Ύστερα από το 2005 και έπειτα η κύρια έδρα της Εθνικής Ελλάδας μεταφέρθηκε στο νεόδμητο τότε Στάδιο «Γεώργιος Καραϊσκάκης», με εναλλακτικές λύσεις να αποτελούν το Ολυμπιακό Στάδιο, καθώς και κάποια γήπεδα της επαρχίας.
Τον Νοέμβριο του 2017 αποφασίστηκε από την ΕΠΟ η εκ νέου αλλαγή έδρας με χρησιμοποίηση και πάλι του Ολυμπιακού Σταδίου ως κύριας έδρας της Εθνικής ομάδας και εναλλακτικές το Γήπεδο Γεώργιος Καμάρας, το Πανθεσσαλικό Στάδιο και το Παγκρήτιο Στάδιο.
Στις 7 Μαρτίου του 2023 αποφασίστηκε από την ΕΠΟ η εκνέου αλλαγή έδρας με χρησιμοποίηση του Γηπέδου Αγία Σοφία ως κύριας έδρας της Εθνικής ομάδας.
Τρέχουσα σύνθεση
Οι ποδοσφαιριστές που κλήθηκαν για τους αγώνες της Εθνικής για τα προκριματικά του EURO 2024 με την Ιρλανδία στην OPAP Arena (16/6), και τη Γαλλία εκτός έδρας (19/6).
Τελευταία ενημέρωση: Μετά το ματς με τη Γαλλία για την προκριματική φάση του Euro 2024
Παλαιότερες κλήσεις
Ποδοσφαιριστές που κλήθηκαν στην Εθνική Ελλάδας μετά την ανάληψη καθηκόντων από τον Γκουστάβο Πογέτ, αγωνίστηκαν σε αγώνες της Εθνικής Ελλάδας και δεν περιλαμβάνονται στην τρέχουσα σύνθεση :
Τελευταία ενημέρωση 20 Ιουνίου 2023
Πρώτοι σε Συμμετοχές
thumb|right|180px|Ο [[Γιώργος Καραγκούνης, ο πρώτος σε συμμετοχές ποδοσφαιριστής της Εθνικής Ελλάδος.]] Μέχρι 20 Ιουνίου 2023
Πρώτοι σε Τέρματα
180px|thumb|right|Ο [[Άγγελος Χαριστέας είναι στη δεύτερη θέση της σχετικής λίστας των σκόρερ όλων των εποχών της Ελλάδας.]] Μέχρι 17 Ιουνίου 2023
Επιμέρους ατομικά ρεκόρ
1Στο αρχείο της ΕΠΟ αναφέρεται μόνο το έτος γέννησης (1913), χωρίς την ακριβή ημερομηνία
Σπουδαίοι πρώην διεθνείς
thumb|right|180px|Ο [[Άγγελος Μπασινάς, ένας από τους πλέον επιτυχημένους παίκτες της Εθνικής Ελλάδος.]] Παρακάτω είναι μια λίστα πρώην διεθνών ποδοσφαιριστών (με αλφαβητική σειρά) που διακρίθηκαν με την Ελλάδα. Ως κριτήριο - προϋπόθεση λαμβάνεται η συμμετοχή σε 30 (τουλάχιστον) αγώνες με τη γαλανόλευκη φανέλα.
*Κατ' εξαίρεση αναφέρονται ορισμένοι πρώην διεθνείς προηγούμενων δεκαετιών (γεννημένοι πριν το 1950) με κριτήριο τις 25 συμμετοχές, καθώς παλαιότερα η συχνότητα αγώνων των εθνικών ομάδων ήταν μικρότερη.
(Σε παρένθεση συμμετοχές/τέρματα)
Προπονητές
thumb|200px|Ο [[Αλκέτας Παναγούλιας οδήγησε την Ελλάδα για πρώτη φορά σε τελική φάση.]] 200px|thumb|Ο [[Ότο Ρεχάγκελ είναι ο πλέον επιτυχημένος προπονητής της Ελλάδας.]] 200px|thumb|Ο [[Φερνάντο Σάντος, ένας από τους πιο επιτυχημένους προπονητές της Ελλάδας.]] Στον πρώτο αγώνα της Ελλάδας (εναντίον της Β΄ Ιταλίας, Γήπεδο Λεωφόρου Αλεξάνδρας, 7 Απριλίου 1929), χρέη προπονητή ανέλαβε ο τότε παράγοντας της ΕΠΟ Απόστολος Νικολαΐδης, ο οποίος καταγράφεται ως ο πρώτος ομοσπονδιακός τεχνικός.
Τα επόμενα χρόνια η Ελλάδα δεν είχε έναν προπονητή με τη σημερινή έννοια του όρου, αλλά όπως ήταν σύνηθες εκείνη την εποχή, διέθετε έναν εκλέκτορα, ο οποίος ουσιαστικά ήταν υπεύθυνος για την επιλογή παικτών από τους συλλόγους και για τη συμμετοχή τους ή όχι στην ενδεκάδα. Ο ρόλος του προπονητή περιορίζονταν σε αυτόν του γυμναστή της ομάδας, είχε όμως ενεργό λόγο στην ομάδα, σε συνεννόηση πάντα με τον εκλέκτορα. Γι΄ αυτό και σε κάποιες αναφορές εμφανίζεται τεχνικό δίδυμο, στην πραγματικότητα όμως αναφέρονται ο εκλέκτορας (που με τα σημερινά δεδομένα λογίζεται ως ο πρώτος προπονητής) και ο γυμναστής - προπονητής. Χαρακτηριστικό επίσης είναι ότι την περίοδο 1930-31 δεν υπήρξε συγκεκριμένος εκλέκτορας και η επιλογή των διεθνών γινόταν από τεχνική επιτροπή της ΕΠΟ. Υπήρξε πάλι μια περίοδος, όπου κάποιοι προπονητές, όπως ο Αντώνης Μηγιάκης, ο Κώστας Νεγρεπόντης και ο Γιάννης Χέλμης, εναλλάσσονταν στον πάγκο. Όλα αυτά μέχρι το 1964 όταν ο Λάκης Πετρόπουλος έγινε ο πρώτος προπονητής, ο οποίος ανέλαβε όλες τις αγωνιστικές αρμοδιότητες της ομάδας.
Ο Αλκέτας Παναγούλιας υπήρξε ο προπονητής που οδήγησε για πρώτη φορά την Ελλάδα σε τελικά μεγάλης διοργάνωσης με τη συμμετοχή στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα το 1980, ενώ ήταν αυτός που την καθοδήγησε και για πρώτη φορά στην τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου και συγκεκριμένα στο Μουντιάλ 1994.
Κατάλογος νομαρχών Ξάνθης
Οι Νομάρχες διορίζονταν από την εκάστοτε ελληνική κυβέρνηση μέχρι το 1994. Από το 1995 μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2010 οι Νομάρχες ήταν αιρετοί.
Εθνική Ελλάδας (ποδόσφαιρο ανδρών)
Προπονητές
Ο μακροβιότερος όλων με εννέα χρόνια παρουσίας (2001-2010) και 106 αγώνες, αλλά και ο πλέον πετυχημένος με αποκορύφωμα την κατάκτηση του τροπαίου στο Euro 2004, καθώς και τη συμμετοχή στα τελικά του Euro 2008 και του Μουντιάλ 2010 είναι ο Ότο Ρεχάγκελ.
Κατάλογος νομαρχών Ξάνθης
Η Νομαρχία Ξάνθης σταμάτησε να υφίσταται την 31η Δεκεμβρίου 2010, όταν καταργήθηκαν οι νομαρχίες στην Ελλάδα και ενσωματώθηκαν στις Καλλικρατικές αυτοδιοικητικές Περιφέρειες, ως Περιφερειακές Ενότητες. Η έδρα της νομαρχίας ήταν η πόλη της Ξάνθης.
Εθνική Ελλάδας (ποδόσφαιρο ανδρών)
Προπονητές
Τον Αύγουστο του 2010 στην τεχνική ηγεσία της Ελλάδας βρέθηκε ο Φερνάντο Σάντος, ο οποίος ανέλαβε να οδηγήσει την ομάδα στην αποκαλούμενη και ως "μετά-Ρεχάγκελ" εποχή, συνεχίζοντας το επιτυχημένο έργο του προκατόχου του με τις συμμετοχές στα τελικά του Euro 2012 και του Μουντιάλ 2014, καθώς και τις εν συνεχεία προκρίσεις στις δύο αυτές διοργανώσεις, στα προημιτελικά και στη φάση των 16 (για πρώτη φορά) αντίστοιχα.
Κατάλογος νομαρχών Ξάνθης
Υπερνομάρχες Δράμας-Καβάλας-Ξάνθης
Σύμφωνα με το άρθρο 1 παρ. 1 και 2 του Ν. 2240/94 και το Π.Δ. 62/1995 συστάθηκε Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση με χωρική αρμοδιότητα τις περιφέρειες των Νομών Δράμας, Καβάλας και Ξάνθης, προσωρινή έδρα την Ξάνθη (με άλλο νομοθέτημα αργότερα η έδρα έγινε οριστική) και ονομασία «Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Δράμας – Καβάλας Ξάνθης», η οποία περιλάμβανε τους Νομούς Δράμας, Καβάλας και Ξάνθης.
Εθνική Ελλάδας (ποδόσφαιρο ανδρών)
Προπονητές
Στις 31 Ιουλίου 2019 προσλήφθηκε ως προπονητής της Εθνικής ο Τζον φαν ΄τ Σχιπ. Το συμβόλαιό του συμφωνήθηκε να έχει διάρκεια 2,5 ετών και να ολοκληρωθεί με τη λήξη της προκριματικής φάσης του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2022. Στις 11 Φεβρουαρίου 2022 ανακοινώθηκε η πρόσληψη του Γκουστάβο Πογέτ.