cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αποθετήριο Κάλλιπος
Ανοιχτή πρόσβαση και πνευματικά δικαιώματα
Οι βιβλιοθήκες αποτελούν χώρους μέσα στους οποίους η γνώση μετατρέπεται σε κοινό αγαθό, το οποίο διακινείται ελεύθερα, χωρίς χρηματικούς ή άλλους περιορισμούς. Έναν τέτοιο χώρο αποτελεί και η ψηφιακή βιβλιοθήκη Κάλλιπος, η οποία φιλοξενεί και διαθέτει ελεύθερα στους χρήστες της πλατφόρμας επιστημονικά συγγράμματα και βοηθήματα. Μέσα από την ελεύθερη διακίνησή της στο αποθετήριο Κάλλιπος, η γνώση αποκτάει χαρακτήρα κοινού, καθώς συνδέεται με τα υποκείμενα που την παράγουν και που την καταναλώνουν μέσα από ένα δίκτυο κοινωνικών σχέσεων, στη βάση των αρχών της προσφοράς και έξω από την εμπορευματική λογική.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ψηφιακές βιβλιοθήκες
Ιφιγένεια Κορολόγου
Η Ιφιγένεια Κορολόγου είναι ερμηνεύτρια και τραγουδοποιός.
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στον Πειραιά και σε ηλικία 18 ετών ξεκίνησε μαθήματα σύγχρονου τραγουδιού στο Εθνικό Ωδείο με καθηγήτρια την Μαίρη Έσπερ και στην συνέχεια μαθήματα φωνητικής με την Μάρθα Μορελόν στο Ωδείο 5/4. Παράλληλα έκανε μαθήματα θεωρίας της μουσικής και κλασσικής κιθάρας.
Το 2005 παρακολούθησε μουσικοθεατρικά σεμινάρια με τον Σταμάτη Κραουνάκη με τον οποίο και συνεργάστηκε στις παραστάσεις Χορικά ’05.
Στη συνέχεια συνεργάστηκε επί σκηνής με πολλούς ερμηνευτές και δημιουργούς με κορυφαίο τον Λάκη Παππά, ο οποίος την ξεχώρισε και ήταν μόνιμη συνεργάτιδα του τα τελευταία χρόνια της καριέρας του.
Το 2011 απέσπασε το Βραβείο κοινού στους Α΄ Αγώνες Δημιουργίας Ελληνικού Τραγουδιού που διοργάνωσε η Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών για το τραγούδι της «Κορμί μου αντέχεις»
Το 2010 συμμετέχει ερμηνευτικά στον δίσκο Ταξιδεύουν τα στιχάκια μου του τραγουδοποιού Φώτη Σώλου στη συνέχεια ερμήνευσε τραγούδια σε τρείς δίσκους της συνθέτριας Μάρθας Μεναχέμ  ενώ το 2018 συμμετέχει με πέντε τραγούδια στο δίσκο "Μισοφέγγαρο κυδώνι" σε μουσική του Γιώργου Καγιαλίκου και στίχους του Δημήτρη Λέντζου.
Το 2020 κυκλοφορεί η πρώτη ολοκληρωμένη δισκογραφική της δουλειά με τίτλο "Μαύρη Παπαρούνα" σε ποίηση του Δημήτρη Λέντζου, με επτά τραγούδια σε δίκη της σύνθεση και ερμηνεία.
Στάδιο Κατωκοπιά-Επιστροφή-Γλαύκος Κληρίδης
Το Στάδιο Κατωκοπιά-Επιστροφή-Γλαύκος Κληρίδης είναι στάδιο πολλαπλών χρήσεων στην Περιστερώνα, Κύπρος. Χρησιμοποιείται για ποδοσφαιρικούς αγώνες και είναι η έδρα της Δόξας Κατωκοπιάς. Έχει χωρητικότητας 3500 θεατών.
Η πραγματική έδρα της Δόξας είναι στην Κατωκοπιά. Όμως, λόγω της παράνομης κατοχής της κοινότητας από τα τουρκικά στρατεύματα από το 1974, η Δόξα δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει την έδρα της. Η ομάδα, μετά το 1974, επαναδραστηριοποιήθηκε προσωρινά στην Περιστερώνα δημιουργώντας το δικό της γήπεδο to 1978.
Την περίοδο 2021-2022 το γήπεδο ανακαινίστηκε ώστε να φιλοξενεί αγώνες Α΄ κατηγορίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στην Κύπρο Κατηγορία:Δόξα Κατωκοπιάς Κατηγορία:Περιστερώνα Λευκωσίας
Ροβάτο
Το Ροβάτο (ιταλικά: Rovato) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Μπρέσια, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Μπρέσια
Έρμπαχ (Όντενβαλντ)
Το Έρμπαχ (γερμανικά: Erbach) είναι πόλη και η έδρα της περιφέρειας του Όντενβαλντ-Κράις στην Έσση της Γερμανίας. Ο εκτιμώμενός του πληθυσμός στα τέλη του 2016 ήταν 13.513 κάτοικοι.
Γεωγραφία
Η πόλη βρίσκεται στη χαμηλή οροσειρά Όντενβαλντ σε υψόμετρο που κυμαίνεται μεταξύ 200 και 560 μέτρων στην κοιλάδα του Μύμλινγκ.
Μια γεωλογική ιδιομορφία είναι η πλήρης εξαφάνιση του ρέματος Έρντμπαχ εντός της κοινοτικής περιοχής του Ντορφ-Έρμπαχ. Το ρέμα επανεμφανίζεται κοντά στο Στόκχαϊμ. Υπάρχουν πολλά μέρη όπου το ποταμάκι αυτό εξαφανίζεται εντός του εδάφους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Έσσης
Ροέ Βολτσάνο
Το Ροέ Βολτσάνο (ιταλικά: Roè Volciano) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Μπρέσια, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Μπρέσια
Ρουντιάνο
Το Ρουντιάνο (ιταλικά: Rudiano) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Μπρέσια, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Μπρέσια
Θάλικτρο το ακουιλεγιόφυλλο
Το Θάλικτρο το ακουιλεγιόφυλλο (Thalictrum aquilegifolium) ανήκει στην οικογένεια Ρανουγκουλίδες (Ranunculaceae) και αποτελεί ευρωπαϊκό είδος με κατανομή στη Βόρεια και Κεντρική Ελλάδα και στα νησιά του Βορείου Αιγαίου. Συναντάται σε υγρές, πετρώδεις, σκιερές και πλούσιες σε θρεπτικά θέσεις, σε φυλλοβόλα δάση σε υψόμετρο μεταξύ 500-1600 μ. Φυτό λείο, με ύψος 50-120 με φύλλα δις ή τρις τρισχιδή. Ταξιανθία μεγάλη πολύκλαδη φόβη. Στήμονες 8-10 m με νήματα βαθμιαία διευρυνόμενα προς την κορυφή σε ίσο πλάτος με τον ανθήρα. Ανθήρες κίτρινοι. Ανθίζει από τα τέλη Μαίου μέχρι τα μέσα Ιουλίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνική χλωρίδα Κατηγορία:Βατραχιοειδή
COinS
Ιστορία
Στα τέλη της δεκαετίας του 1990, το OpenURL δημιουργήθηκε στο Πανεπιστήμιο της Γάνδης ως πλαίσιο για την παροχή συνδέσμων ανάλογων στο συγκείμενο. Η υλοποίηση διακομιστή OpenURL που ονομάζεται SFX πωλήθηκε στον όμιλο Ex Libris, ο οποίος το διέθεσε στην αγορά σε βιβλιοθήκες, διαμορφώνοντας την ιδέα ενός «αναλυτή συνδέσμων». Το framework OpenURL τυποποιήθηκε αργότερα ως ANSI/NISO Z39.88 το 2004 (αναθεωρήθηκε το 2010). Ένα βασικό μέρος του OpenURL ήταν η έννοια του «ContextObjects» ως μεταδεδομένων για την περιγραφή αναφερόμενων πόρων.
Στα τέλη του 2004, ο Richard Cameron, ο δημιουργός του CiteULike, επέστησε την προσοχή στην ανάγκη για έναν τυποποιημένο τρόπο ενσωμάτωσης μεταδεδομένων σε σελίδες HTML. Τον Ιανουάριο του 2005 ο Daniel Chudnov πρότεινε τη χρήση του OpenURL. Η ενσωμάτωση OpenURL ContextObjects σε HTML είχε προταθεί στο παρελθόν από τους Herbert Van de Sompel και Oren Beit-Arie και ένα έγγραφο εργασίας από τους Chudnov και Jeremy Frumkin. Η συζήτηση για το τελευταίο, στη λίστα αλληλογραφίας GPS-PCS, οδήγησε σε ένα προσχέδιο προδιαγραφής για την ενσωμάτωση OpenURL σε HTML, που αργότερα έγινε COinS. Ένα ContextObject είναι ενσωματωμένο σε ένα στοιχείο HTML span.
Η υιοθέτηση των COinS ωθήθηκε από διάφορες δημοσιεύσεις και υλοποιήσεις. Η προδιαγραφή βρίσκεται τώρα στο OCOinS.info, το οποίο περιλαμβάνει συγκεκριμένους οδηγούς για την εφαρμογή του COinS για άρθρα και βιβλία περιοδικών.
Περίληψη του μοντέλου δεδομένων
Από το OpenURL 1.0 το COinS δανείζεται μία από τις μορφές σειριοποίησης («KEV») και ορισμένες μορφές μεταδεδομένων ContextObject που περιλαμβάνονται στις οδηγίες υλοποίησης OpenURL. Οι οδηγίες υλοποίησης ContextObject του COinS περιλαμβάνουν τέσσερις τύπους δημοσίευσης (άρθρο με πολλούς υποτύπους, βιβλίο, πατέντα και γενικό) και μερικά απλά πεδία. Ωστόσο, οι οδηγίες δεν αποτελούν υποχρεωτικό μέρος των COinS, επομένως το πρότυπο δεν παρέχει ένα αυστηρό μοντέλο μεταδεδομένων όπως το Dublin Core ή η Bibliographic Ontology.
Χρήση σε ιστότοπους
Οι παρακάτω ιστότοποι κάνουν χρήση των COinS:
Εφαρμογές διακομιστή
Ορισμένες εφαρμογές από την πλευρά του διακομιστή ενσωματώνουν COinS, συμπεριλαμβανομένου του refbase.
Εργαλεία πελάτη
Τα εργαλεία πελάτη που μπορούν να κάνουν χρήση των COinS περιλαμβάνουν:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχιτεκτονική διαδικτύου
Σάλε Μαραζίνο
Το Σάλε Μαραζίνο (ιταλικά: Sale Marasino) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Μπρέσια, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Μπρέσια
Σάμπιο Κιέζε
Το Σάμπιο Κιέζε (ιταλικά: Sabbio Chiese) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Μπρέσια, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Υπογλυκαιμία
Η πιο κοινή αιτία της υπογλυκαιμίας είναι φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία του διαβήτη όπως ινσουλίνη και σουλφονυλουρίες. Ο κίνδυνος είναι μεγαλύτερος σε διαβητικούς που έχουν φάει λιγότερο από το συνηθισμένο, που ασκήθηκαν πρόσφατα, ή ήπιαν οινόπνευμα. Άλλες αιτίες υπογλυκαιμίας περιλαμβάνουν νεφρική ανεπάρκεια, ορισμένους όγκους (όπως ινσουλίνωμα, ηπατική νόσο, υποθυρεοειδισμό, λιμοκτονία, εγγενή ανωμαλία του μεταβολισμού, σοβαρές λοιμώξεις, αντιδραστική υπογλυκαιμία και ορισμένα φάρμακα, συμπεριλαμβανομένου του οινοπνεύματος. Χαμηλό σάκχαρο στο αίμα μπορεί να εμφανιστεί σε αλλιώς υγιή μωρά που δεν έχουν φάει για λίγες ώρες.
Το επίπεδο γλυκόζης που καθορίζει την υπογλυκαιμία είναι μεταβλητό. Σε άτομα με διαβήτη, τα επίπεδα κάτω από 3,9 σε mmol/l (70 mg/dl) είναι διαγνωστικά. Σε ενήλικες χωρίς διαβήτη, συμπτώματα που σχετίζονται με χαμηλό σάκχαρο στο αίμα, χαμηλό σάκχαρο στο αίμα κατά τη στιγμή των συμπτωμάτων και βελτίωση όταν το σάκχαρο στο αίμα αποκαθίσταται στο φυσιολογικό επιβεβαιώνει τη διάγνωση. Διαφορετικά, μπορεί να χρησιμοποιηθεί ένα επίπεδο κάτω από 2,8 mmol/l (50 mg/dl) μετά τη μη κατανάλωση ή μετά την άσκηση. Σε νεογέννητα, ένα επίπεδο κάτω από 2,2 mmol/l (40 mg/dl) ή μικρότερο από 3,3 mmol/l (60 mg/dl) εάν υπάρχουν συμπτώματα, υποδηλώνει υπογλυκαιμία. Άλλες εξετάσεις που μπορεί να είναι χρήσιμες στον προσδιορισμό της αιτίας περιλαμβάνουν τα επίπεδα ινσουλίνης και το συνδετικό πεπτίδιο (C peptide) στο αίμα.
Μεταξύ των ατόμων με διαβήτη, η πρόληψη είναι η αντιστοίχιση των τροφών που καταναλώνονται με την ποσότητα άσκησης και τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται. Όταν οι άνθρωποι αισθάνονται ότι το σάκχαρο στο αίμα τους είναι χαμηλό, συνιστάται δοκιμή με γλυκόμετρο. Μερικοί άνθρωποι έχουν λίγα αρχικά συμπτώματα χαμηλού σακχάρου στο αίμα και συνιστάται συχνός έλεγχος σε αυτήν την ομάδα. Η θεραπεία της υπογλυκαιμίας γίνεται με την κατανάλωση τροφών με υψηλή περιεκτικότητα σε απλά σάκχαρα ή τη λήψη δεξτρόζης. Εάν ένα άτομο δεν είναι σε θέση να πάρει τροφή από το στόμα, η γλυκαγόνη με ένεση ή στη μύτη μπορεί να βοηθήσει. Η θεραπεία της υπογλυκαιμίας που δεν σχετίζεται με τον διαβήτη περιλαμβάνει τη θεραπεία του υποκείμενου προβλήματος και μια υγιεινή διατροφή. Ο όρος υπογλυκαιμία μερικές φορές χρησιμοποιείται λανθασμένα για να αναφέρεται στο ιδιοπαθές μεταγευματικό σύνδρομο, μια αμφιλεγόμενη κατάσταση με παρόμοια συμπτώματα που εμφανίζονται μετά το φαγητό, αλλά με φυσιολογικά επίπεδα σακχάρου στο αίμα.
Κεντρικό νευρικό σύστημα
Δεν συμβαίνουν όλες οι παραπάνω εκδηλώσεις σε κάθε περίπτωση υπογλυκαιμίας. Δεν παρατηρείται σταθερή σειρά για την εμφάνιση των συμπτωμάτων, εάν εμφανιστούν ακόμη και τα συμπτώματα. Οι συγκεκριμένες εκδηλώσεις μπορεί επίσης να ποικίλλουν ανάλογα με την ηλικία, τη σοβαρότητα της υπογλυκαιμίας και την ταχύτητα της μείωσης. Σε μικρά παιδιά, ο εμετός μπορεί μερικές φορές να συνοδεύει την πρωινή υπογλυκαιμία με κέτωση. Σε μεγαλύτερα παιδιά και ενήλικες, η μέτρια σοβαρή υπογλυκαιμία μπορεί να μοιάζει με μανία, μια ψυχική ασθένεια, τοξικομανία ή μέθη. Στους ηλικιωμένους, η υπογλυκαιμία μπορεί να προκαλέσει εστιακό εγκεφαλικό επεισόδιο, όπως επιδράσεις ή μια δυσδιάκριτη δυσφορία. Τα συμπτώματα ενός ατόμου μπορεί να είναι παρόμοια από επεισόδιο σε επεισόδιο, αλλά δεν είναι απαραίτητα έτσι και μπορεί να επηρεαστούν από την ταχύτητα με την οποία μειώνονται τα επίπεδα γλυκόζης, καθώς και από προηγούμενα συμβάντα.
Σε νεογέννητα, η υπογλυκαιμία μπορεί να προκαλέσει ευερεθιστότητα, νευρικότητα, μυοκλονικό αντανακλαστικό, κυάνωση, αναπνευστική δυσχέρεια, επεισόδια άπνοιας, εφίδρωση, υποθερμία, υπνηλία, υποτονία, άρνηση σίτισης και επιληπτικές κρίσεις ή "ξόρκια". Η υπογλυκαιμία μπορεί να μοιάζει με ασφυξία, υπασβεστιαιμία, σήψη ή καρδιακή ανεπάρκεια.
Και στους νέους και τους ηλικιωμένους με υπογλυκαιμία, ο εγκέφαλος μπορεί να συνηθίσει σε χαμηλά επίπεδα γλυκόζης, με μείωση των αισθητών συμπτωμάτων παρά τη νευρογλυκοπενική διαταραχή. Σε διαβητικούς που εξαρτώνται από ινσουλίνη, αυτό το φαινόμενο ονομάζεται άγνοια υπογλυκαιμίας (hypoglycemia unawareness) και είναι ένα σημαντικό κλινικό πρόβλημα όταν βελτιωθεί ο γλυκαιμικός έλεγχος. Μια άλλη πτυχή αυτού του φαινομένου εμφανίζεται στη γλυκογόνωση τύπου Ι, όταν η χρόνια υπογλυκαιμία πριν από τη διάγνωση μπορεί να είναι καλύτερα ανεκτή από την οξεία υπογλυκαιμία μετά τη θεραπεία.
Υπογλυκαιμικά συμπτώματα μπορεί επίσης να εμφανιστούν όταν κάποιος κοιμάται. Παραδείγματα συμπτωμάτων κατά τον ύπνο μπορεί να περιλαμβάνουν υγρά σεντόνια ή ρούχα από την εφίδρωση. Το να έχετε εφιάλτες ή να φωνάζετε μπορεί να αποτελεί ένδειξη υπογλυκαιμίας. Όταν τα άτομα είναι ξύπνια, μπορεί να αισθάνονται κουρασμένα, ευερέθιστα ή μπερδεμένα και αυτά μπορεί να είναι και σημάδια υπογλυκαιμίας.
Σε όλες σχεδόν τις περιπτώσεις, η υπογλυκαιμία που είναι αρκετά σοβαρή για να προκαλέσει επιληπτικές κρίσεις ή απώλεια αισθήσεων μπορεί να αντιστραφεί χωρίς προφανή βλάβη στον εγκέφαλο. Περιπτώσεις θανάτου ή μόνιμης νευρολογικής βλάβης που συμβαίνουν με ένα μόνο επεισόδιο έχουν συνήθως παρατεταμένη, ασυνειδησία που δεν αντιμετωπίζεται, παρέμβαση στην αναπνοή, σοβαρή ταυτόχρονη νόσο ή κάποιο άλλο είδος ευπάθειας. Παρ' όλα αυτά, υπάρχουν περιστατικά εγκεφαλικής βλάβης ή θανάτου που έχουν προκληθεί από σοβαρή υπογλυκαιμία.
Λάουρα Μαντσίνι
Η Λάουρα Μαντσίνι, ιταλ. Laura Mancini (6 Μαΐου 1636 - 8 Φεβρουαρίου 1657) ήταν ανιψιά του καρδινάλιου Μαζαρέν. Ήταν η μεγαλύτερη από τις πέντε διάσημες αδελφές Μαντσίνι, που μαζί με δύο από τις εξαδέλφες τους Μαρτινότσι, ήταν γνωστές στην Αυλή του Λουδοβίκου ΙΔ΄ της Γαλλίας ως οι Μαζαρινέττες (οι ανιψιές του Μαζαρέν). Παντρεύτηκε τον εξάδελφο τού βασιλιά, τον Λουδοβίκο δούκα τού Μερκέρ και ήταν η μητέρα τού σπουδαίου στρατηγού Λουδοβίκου-Ιωσήφ δούκα τού Βαντόμ.
Υπογλυκαιμία
Κεντρικό νευρικό σύστημα
Η έρευνα σε υγιείς ενήλικες δείχνει ότι η πνευματική απόδοση μειώνεται ελαφρώς αλλά μετρήσιμοι αμυντικοί μηχανισμοί όπως η γλυκόζη στο αίμα πέφτει κάτω από 3,6 mmol/l (65 mg/dl). Ορμονικοί αμυντικοί μηχανισμοί (αδρεναλίνη και γλυκαγόνη) ενεργοποιούνται κανονικά καθώς πέφτει κάτω από ένα επίπεδο κατωφλίου (περίπου 3,0 mmol/l (55 mg/dl) για τους περισσότερους ανθρώπους), προκαλώντας τα τυπικά υπογλυκαιμικά συμπτώματα αστάθειας και δυσφορία. Η εμφανής εξασθένηση ενδέχεται να μην εμφανιστεί έως ότου η γλυκόζη πέσει κάτω από 2,2 mmol/l (40 mg/dl) και πολλοί υγιείς άνθρωποι μπορεί περιστασιακά να έχουν επίπεδα γλυκόζης κάτω από 3,6 mmol/l (65 mg/dl) το πρωί χωρίς εμφανή αποτελέσματα. Δεδομένου ότι οι εγκεφαλικές επιπτώσεις της υπογλυκαιμίας, που ονομάζονται νευρογλυκοπενία, καθορίζουν εάν μια δεδομένη χαμηλή γλυκόζη είναι "πρόβλημα" για αυτό το άτομο, οι περισσότεροι γιατροί χρησιμοποιούν τον όρο υπογλυκαιμία μόνο όταν ένα μέτρια χαμηλό επίπεδο γλυκόζης συνοδεύεται από συμπτώματα ή επιπτώσεις στον εγκέφαλο.
Λάουρα Μαντσίνι
Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του βαρόνου Λορέντσο Μαντσίνι, συζύγου της Τζιρόλαμα Μαζαρίνι, αδελφής του καρδινάλιου Τζούλιο-Ραϊμόντο Μαζαρίνι (Μαζαρέν). Η μητέρα τού Λορέντσο λεγόταν Βιττόρια Καπότσιι και η Λάουρα έλαβε το όνομά της (Νίκη, ιταλ. Vittoria, γαλλ. Laura). Ήταν η μεγαλύτερη από δέκα αδέλφια.
Ο καρδινάλιος Μαζαρέν ήταν ο προσωπικός σύμβουλος του Λουδοβίκου ΙΓ΄. Όταν το 1653 απεβίωσε ο πατέρας της Λάουρας, ο Μαζαρέν προσκάλεσε την οικογένειά της στο Παρίσι. Έτσι λόγω της επιρροής του, άφησαν τη Ρώμη μαζί με τις εξαδέλφες της Λάουρα Μαρτινότσι και Άννα-Μαρία Μαρτινότσι. Η οικογένεια εγκαταστάθηκε στο Παλαί Ρουαγιάλ στο Παρίσι, κατοικία της βασιλομήτορος Άννας της Αυστριακής και των γιών της Λουδοβίκου ΙΔ΄ και Φιλίππου δούκα της Ορλεάνης.
Οι αδελφές της Λάουρας ήταν η Ολυμπία μητέρα του διάσημου στρατηγού Ευγένιου της Σαβοΐας, η Μαρία ερωμένη του Λουδοβίκου ΙΔ΄, η Ορτάνς ερωμένη του Καρόλου Β΄ της Αγγλίας και η Μαρία-Άννα που παντρεύτηκε τον Μαυρίκιο-Γοδεφρείδο του Λα Τουρ ντ'Ωβέρν, δούκα του Μπουγιόν, ανιψιό του διάσημου στρατάρχη Ερρίκου υποκόμη του Τουρέν. Αδελφοί της ήταν ο Παύλος, ο Φίλιππος-Ιούλιος δούκας του Νεβέρ και ο Αλφόνσος.
Υπογλυκαιμία
Μακροπρόθεσμες επιπτώσεις
Σημαντική υπογλυκαιμία φαίνεται να αυξάνει τον κίνδυνο καρδιαγγειακών παθήσεων
Αιτίες
Η πιο συνηθισμένη αιτία της υπογλυκαιμίας είναι φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία του σακχαρώδους διαβήτη όπως η ινσουλίνη, οι σουλφονυλουρίες και τα διγουανίδια (biguanides). Ο κίνδυνος είναι μεγαλύτερος σε διαβητικούς που έχουν φάει λιγότερο από το συνηθισμένο, έχουν ασκηθεί περισσότερο από το συνηθισμένο ή έχουν πιει οινόπνευμα. Άλλες αιτίες της υπογλυκαιμίας περιλαμβάνουν νεφρική ανεπάρκεια, ορισμένους όγκους, ηπατική νόσο, υποθυρεοειδισμό, λιμοκτονία, εγγενή σφάλματα μεταβολισμού, σοβαρή λοίμωξη ή σήψη, αντιδραστική υπογλυκαιμία (reactive hypoglycemia) και ορισμένα φάρμακα, συμπεριλαμβανομένου του οινοπνεύματος. Χαμηλά επίπεδα σακχάρου στο αίμα μπορεί να εμφανιστούν σε μωρά που είναι κατά τα άλλα υγιή και δεν έχουν φάει για λίγες ώρες. Τα εγγενή σφάλματα του μεταβολισμού μπορεί να περιλαμβάνουν την έλλειψη ενζύμου για παραγωγή γλυκογόνου (τύπος αποθήκευσης γλυκογόνου 0).
Σοβαρή ασθένεια
Σοβαρή ασθένεια μπορεί να οδηγήσει σε χαμηλά επίπεδα σακχάρου στο αίμα. Η σοβαρή ασθένεια σχεδόν όλων των μεγάλων συστημάτων οργάνων μπορεί να προκαλέσει υπογλυκαιμία ως δευτερεύον πρόβλημα. Νοσηλευόμενα άτομα, ιδιαίτερα σε μονάδα εντατικής θεραπείας ή σε άτομα που εμποδίζονται να τρώνε, μπορούν να αναπτύξουν υπογλυκαιμία από διάφορες περιστάσεις που σχετίζονται με τη φροντίδα της πρωτογενούς νόσου τους. Η υπογλυκαιμία σε αυτές τις περιπτώσεις είναι συχνά πολυπαραγοντική ή προκαλείται από την υγειονομική περίθαλψη. Μόλις εντοπιστούν, αυτοί οι τύποι υπογλυκαιμίας αντιστρέφονται και προλαμβάνονται εύκολα και η υποκείμενη ασθένεια γίνεται το κύριο πρόβλημα.
Λάουρα Μαντσίνι
Βιογραφία
Αρχικά είχε μνηστευθεί με τον Λουδοβίκο-Κάρολο ντε Νογκαρέτ ντε Λα Βαλέτ, δούκα του Κανντάλ (γιο του δούκα του Επερνόν), αλλά τελικά παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο των Βουρβόνων, δούκα του Μερκέρ. Ο νέος ήταν γιος του Καίσαρα δούκα του Βαντόμ, νόθου γιου του Ερρίκου Δ΄ της Γαλλίας από τη διάσημη Γκαμπριέλ ντ'Εστρέ.
Υπογλυκαιμία
Ανεπάρκεια ορμονών
Ανεπαρκής κορτιζόλη, όπως στη νόσο του Άντισον, ανεπαρκής γλυκαγόνη ή ανεπαρκής επινεφρίνη μπορεί να οδηγήσουν σε χαμηλά επίπεδα σακχάρου στο αίμα. Αυτή είναι μια πιο κοινή αιτία στα παιδιά.
Παθοφυσιολογία
Όπως και οι περισσότεροι ζωικοί ιστοί, ο μεταβολισμός του εγκεφάλου εξαρτάται κυρίως από τη γλυκόζη ως καύσιμο στις περισσότερες περιπτώσεις. Περιορισμένη ποσότητα γλυκόζης μπορεί να προέρχεται από γλυκογόνο αποθηκευμένο σε αστροκύτταρα, αλλά καταναλώνεται μέσα σε λίγα λεπτά. Για τους περισσότερους πρακτικούς σκοπούς, ο εγκέφαλος εξαρτάται από μια συνεχή παροχή γλυκόζης που διαχέεται από το αίμα στον ενδιάμεσο ιστό εντός του κεντρικού νευρικού συστήματος και των ίδιων των νευρώνων.
Επομένως, εάν η ποσότητα γλυκόζης που παρέχεται από το αίμα πέσει, ο εγκέφαλος είναι ένα από τα πρώτα όργανα που επηρεάζονται. Στα περισσότερα άτομα, ήπια μείωση της πνευματικής αποτελεσματικότητας μπορεί να παρατηρηθεί όταν η γλυκόζη πέσει κάτω από 3,6 mmol/l (65 mg/dl). Η εξασθένηση της δράσης και της κρίσης γίνεται συνήθως εμφανής κάτω από 2,2 mmol/l (40 mg/dl). Επιληπτικές κρίσεις μπορεί να συμβούν καθώς η γλυκόζη πέφτει περαιτέρω. Καθώς τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα πέφτουν κάτω από 0,55 mmol/l (10 mg/dl), οι περισσότεροι νευρώνες γίνονται ηλεκτρικά σιωπηλοί και μη λειτουργικοί, με αποτέλεσμα το κώμα. Αυτές οι επιπτώσεις στον εγκέφαλο αναφέρονται συλλογικά ως νευρογλυκοπενία.
Λάουρα Μαντσίνι
Βιογραφία
Ο γάμος έγινε στο Παλαί Ρουαγιάλ και έτσι η Λάουρα έγινε δούκισσα του Μερκέρ. Επειδή ο Καίσαρ είχε λάβει τον τίτλο του νομιμοποιημένου πρίγκιπα γι' αυτόν και τους απογόνους του, επετράπη στη Λάουρα ο τίτλος της Γαληνοτάτης Υψηλότητας. Είχε χαμηλότερη θέση από την εξαδέλφη της Άννα-Μαρία Μαρτινότσι, που είχε παντρευτεί πρίγκιπα εξ' αίματος (νόμιμο συγγενή του βασιλιά). Ο νεαρός δούκας ήταν σταθερά ερωτευμένος με τη Λάουρα και εκείνη το ανταπέδιδε. Έκανε δύο γιους: ο πρώτος έγινε διάσημος στρατάρχης στον Εννεαετή Πόλεμο -όταν η Γαλλία πολέμησε τη Μεγάλη Συμμαχία- και στον Πόλεμο της Ισπανικής Διαδοχής. Κατά τη διάρκεια μίας τρίτης γέννας η Λάουρα απεβίωσε και τάφηκε στο Παρίσι. Έπειτα από αυτό ο άνδρας της αποσύρθηκε από τη δημόσια ζωή και έγινε καρδινάλιος, αφού εμπιστεύτηκε την ανατροφή των τέκνων του στη θεία τους Μαρία-Άννα Μαντσίνι, δούκισσα του Μπουγιόν.
Υπογλυκαιμία
Παθοφυσιολογία
Η σημασία της επαρκούς παροχής γλυκόζης στον εγκέφαλο φαίνεται από τον αριθμό των νευρικών, ορμονικών και μεταβολικών αποκρίσεων σε ένα μειωμένο επίπεδο γλυκόζης. Τα περισσότερα από αυτά είναι αμυντικά ή προσαρμοστικά, τείνουν να αυξάνουν το σάκχαρο στο αίμα με γλυκογονόλυση και γλυκονεογένεση ή να παρέχουν εναλλακτικά καύσιμα. Εάν το επίπεδο σακχάρου στο αίμα πέσει πολύ χαμηλά, το ήπαρ μετατρέπει την αποθήκη του γλυκογόνου σε γλυκόζη και την απελευθερώνει στην κυκλοφορία του αίματος, για να αποτρέψει να πάει το άτομο σε διαβητικό κώμα, για μικρό χρονικό διάστημα.
Λάουρα Μαντσίνι
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1651 τον Λουδοβίκο των Βουρβόνων 2ο δούκα του Μερκέρ & του Βαντόμ και είχε τέκνα:
Υπογλυκαιμία
Παθοφυσιολογία
Αυτοί οι διαβητικοί τύπου 1 βρέθηκαν «νεκροί στο κρεβάτι» το πρωί μετά την υποψία σοβαρής υπογλυκαιμίας που συχνά βρέθηκε ότι είχαν κάποια υποκείμενη στεφανιαία παθολογία που οδήγησε σε επαγόμενη θανατηφόρα καρδιακή προσβολή. Το 2010, δημοσιεύθηκε μια αναφορά περίπτωσης που δείχνει την πρώτη γνωστή περίπτωση ενός ατόμου που βρέθηκε νεκρός στο κρεβάτι ενώ φορούσε μια συνεχή παρακολούθηση της γλυκόζης, η οποία παρείχε ένα ιστορικό επιπέδων γλυκόζης πριν από το θανατηφόρο συμβάν. Το άτομο είχε υποστεί ένα σοβαρό υπογλυκαιμικό επεισόδιο και ενώ οι συγγραφείς περιέγραψαν μόνο μια ελάχιστη αντι-ρυθμιστική απόκριση, δήλωσαν ότι δεν παρατηρήθηκαν ανατομικές ανωμαλίες κατά τη διάρκεια της αυτοψίας.
Λάουρα Μαντσίνι
Πηγές
Κατηγορία:Γαλλίδες κόμισσες Κατηγορία:Γαλλίδες δούκισσες
Υπογλυκαιμία
Παθοφυσιολογία
Η συντριπτική πλειονότητα των συμπτωματικών υπογλυκαιμικών επεισοδίων δεν οδηγεί σε ανιχνεύσιμη μόνιμη βλάβη.
Διάγνωση
Το επίπεδο γλυκόζης που καθορίζει την υπογλυκαιμία είναι μεταβλητό. Σε διαβητικούς ένα επίπεδο κάτω από 3,9 mmol/l (70 mg/dl) είναι διαγνωστικό. Σε ενήλικες χωρίς διαβήτη, συμπτώματα που σχετίζονται με χαμηλό σάκχαρο στο αίμα κατά τη στιγμή των συμπτωμάτων και βελτίωση όταν το σάκχαρο στο αίμα αποκαθίσταται στο φυσιολογικό επιβεβαιώνουν τη διάγνωση. Αυτό είναι γνωστό ως τριάδα του Ουίπλ. Διαφορετικά, μπορεί να χρησιμοποιηθεί ένα επίπεδο κάτω από 2,8 mmol/l (50 mg/dl) μετά τη μη κατανάλωση ή μετά από άσκηση. Σε νεογέννητα, ένα επίπεδο κάτω από 2,2 mmol/l (40 mg/dl) ή λιγότερο από 3,3 mmol/l (60 mg/dl) εάν υπάρχουν συμπτώματα υποδηλώνει υπογλυκαιμία. Άλλες εξετάσεις που μπορεί να είναι χρήσιμες για τον προσδιορισμό της αιτίας περιλαμβάνουν τα επίπεδα ινσουλίνης και πεπτιδίων C στο αίμα. Η υπεργλυκαιμία, υψηλό επίπεδο σακχάρου στο αίμα, είναι η αντίθετη κατάσταση.
Κατά τη διάρκεια μιας περιόδου 24 ωρών, τα επίπεδα γλυκόζης στο πλάσμα του αίματος διατηρούνται γενικά μεταξύ 4 και 8 mmol/l (72 και 144 mg/dl). Παρόλο που 3,3 ή 3,9 mmol/l (60 ή 70 mg/dl) αναφέρεται συνήθως ως το κατώτερο όριο της φυσιολογικής γλυκόζης, τα συμπτώματα της υπογλυκαιμίας συνήθως δεν εμφανίζονται μέχρι τα 2,8 έως 3,0 mmol/l (50 έως 54 mg/dl).
Σε περιπτώσεις υποτροπιάζουσας υπογλυκαιμίας με σοβαρά συμπτώματα, η καλύτερη μέθοδος αποκλεισμού επικίνδυνων καταστάσεων είναι συχνά μια διάγνωση νηστείας. Αυτό συνήθως πραγματοποιείται στο νοσοκομείο και η διάρκεια εξαρτάται από την ηλικία του ατόμου και την απόκριση στη νηστεία. Ένας υγιής ενήλικος μπορεί συνήθως να διατηρήσει επίπεδα γλυκόζης πάνω από 2,8 mmol/l (50 mg/dl) για 72 ώρες, ένα παιδί για 36 ώρες και ένα βρέφος για 24 ώρες. Ο σκοπός της νηστείας είναι να προσδιορίσει εάν το άτομο μπορεί να διατηρήσει τη γλυκόζη του αίματος του για όσο διάστημα είναι φυσιολογικό και μπορεί να ανταποκριθεί στη νηστεία με τις κατάλληλες μεταβολικές αλλαγές. Στο τέλος της νηστείας, η ινσουλίνη πρέπει να είναι σχεδόν μη ανιχνεύσιμη και η κέτωση θα πρέπει να είναι πλήρως αποδεκτή. Τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα του ατόμου παρακολουθούνται και λαμβάνεται ένα κρίσιμο δείγμα εάν η γλυκόζη πέσει. Παρά τη δυσάρεστη και δαπανηρή μορφή της, μια διάγνωση νηστείας μπορεί να είναι ο μόνος αποτελεσματικός τρόπος για να επιβεβαιώσετε ή να αντικρούσετε ορισμένες σοβαρές μορφές υπογλυκαιμίας, ειδικά εκείνες που περιλαμβάνουν υπερβολική ινσουλίνη.
Το ακριβές επίπεδο γλυκόζης που θεωρείται αρκετά χαμηλό για να ορίσει την υπογλυκαιμία εξαρτάται από τη μέθοδο μέτρησης, την ηλικία του ατόμου, την παρουσία ή την απουσία επιπτώσεων και τον σκοπό του ορισμού. Αν και δεν υπάρχει διαφωνία ως προς το φυσιολογικό εύρος του σακχάρου στο αίμα, η συζήτηση συνεχίζεται ως προς τον βαθμό υπογλυκαιμίας που δικαιολογεί ιατρική αξιολόγηση ή θεραπεία ή μπορεί να προκαλέσει βλάβη.
Το να αποφασίσετε εάν η γλυκόζη στο αίμα στο οριακό εύρος των 2,5-4,2 mmol/l (45–75 mg/dl) αντιπροσωπεύει κλινικά προβληματική υπογλυκαιμία δεν είναι πάντα απλή. Αυτό οδηγεί τους ανθρώπους να χρησιμοποιούν διαφορετικά επίπεδα αποκοπής γλυκόζης σε διαφορετικά περιβάλλοντα και για διαφορετικούς σκοπούς. Λόγω όλων των παραλλαγών, η Ενδοκρινική Εταιρεία συνιστά η διάγνωση της υπογλυκαιμίας ως προβλήματος για ένα άτομο να βασίζεται στο συνδυασμό χαμηλού επιπέδου γλυκόζης και ενδείξεων δυσμενών επιπτώσεων.
Οι συγκεντρώσεις γλυκόζης εκφράζονται σε χιλιοστογραμμομόρια ανά λίτρο (mmol/l ή mM) στο μεγαλύτερο μέρος του κόσμου και χιλιοστόγραμμα ανά δεκατόλιτρο (mg/dl ή mg/100 ml) στο Λίβανο, τις Ηνωμένες Πολιτείες, την Ιαπωνία, την Πορτογαλία, Ισπανία, Γαλλία, Βέλγιο, Αίγυπτος, Τουρκία, Σαουδική Αραβία, Κολομβία, Ινδία και Ισραήλ. Οι συγκεντρώσεις γλυκόζης εκφρασμένες σε mg/dl μπορούν να μετατραπούν σε mmol/l διαιρώντας δια 18,0 g/dmol (τη μοριακή μάζα της γλυκόζης). Για παράδειγμα, μια συγκέντρωση γλυκόζης 90 mg/dl είναι 5,0 mmol/l ή 5,0 mM.
Τα περιστατικά της υπογλυκαιμίας παρέχουν τις περισσότερες από τις ενδείξεις για τη διάγνωση. Τα περιστατικά περιλαμβάνουν την ηλικία του ατόμου, την ώρα της ημέρας, την ώρα από το τελευταίο γεύμα, τα προηγούμενα επεισόδια, τη διατροφική κατάσταση, τη σωματική και πνευματική ανάπτυξη, τα φάρμακα ή τις τοξίνες (ιδιαίτερα ινσουλίνη ή άλλα φάρμακα διαβήτη), τις ασθένειες άλλων συστημάτων οργάνων, το οικογενειακό ιστορικό και απόκριση στη θεραπεία. Όταν η υπογλυκαιμία εμφανίζεται επανειλημμένα, ένα αρχείο ή "ημερολόγιο" των περιστατικών για αρκετούς μήνες, σημειώνοντας τις περιστάσεις κάθε περιόδου (ώρα της ημέρας, σχέση με το τελευταίο γεύμα, φύση του τελευταίου γεύματος, απόκριση σε υδατάνθρακες και ούτω καθεξής) μπορεί να είναι χρήσιμη στην αναγνώριση της φύσης και της αιτίας της υπογλυκαιμίας.
Μέθοδος μέτρησης
Τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα που συζητούνται σε αυτό το άρθρο είναι φλεβικά πλάσματος ή ορού μετρημένα με τυποποιημένες, αυτοματοποιημένες μεθόδους οξειδάσης γλυκόζης που χρησιμοποιούνται σε ιατρικά εργαστήρια. Για κλινικούς σκοπούς, τα επίπεδα πλάσματος και ορού είναι αρκετά παρόμοια ώστε να είναι εναλλάξιμα. Τα επίπεδα στο αρτηριακό πλάσμα ή στον ορό είναι ελαφρώς υψηλότερα από τα επίπεδα στις φλέβες και στα τριχοειδή αγγεία που συνήθως είναι στο ενδιάμεσο. Αυτή η διαφορά μεταξύ αρτηριακών και φλεβικών επιπέδων είναι σε κατάσταση νηστείας, αλλά ενισχύεται και μπορεί να είναι μεγαλύτερη από 10% στην μεταγευματική κατάσταση. Τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα (π.χ., με το δάκτυλο σε μετρητές γλυκόζης), ωστόσο, είναι περίπου 10-15% χαμηλότερα από τα επίπεδα φλεβικού πλάσματος. Επιπλέον, οι διαθέσιμοι μετρητές γλυκόζης με τρύτπημα δακτύλου δικαιολογούνται μόνο για ακρίβεια εντός του 15% της ταυτόχρονης εργαστηριακής τιμής υπό βέλτιστες συνθήκες, και η οικιακή χρήση στην έρευνα της υπογλυκαιμίας είναι γεμάτη με παραπλανητικά χαμηλούς αριθμούς. Με άλλα λόγια, μια μέτρηση με μετρητή γλυκόζης 39 mg/dl θα μπορούσε να ληφθεί σωστά από ένα άτομο του οποίου η εργαστηριακή γλυκόζη στον ορό ήταν 53 mg/dl. Ακόμη μεγαλύτερες παραλλαγές μπορεί να εμφανιστούν με την οικιακή χρήση του "πραγματικού κόσμου".
Ηλικία
Τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα των παιδιών είναι συχνά ελαφρώς χαμηλότερα από τους ενήλικες. Τα επίπεδα γλυκόζης νηστείας κατά τη διάρκεια της νύχτας είναι κάτω από 3,9 mmol/l (70 mg/dl) στο 5% των υγιών ενηλίκων, αλλά έως και 5% των παιδιών μπορεί να είναι κάτω από 3,3 mmol/l (60 mg/dl) σε την πρωινή κατάσταση νηστείας. Καθώς η διάρκεια της νηστείας παρατείνεται, ένα υψηλότερο ποσοστό βρεφών και παιδιών θα έχουν ελαφρώς χαμηλά επίπεδα γλυκόζης στο πλάσμα, συνήθως χωρίς συμπτώματα. Το φυσιολογικό εύρος σακχάρων στο αίμα νεογέννητων συνεχίζει να συζητείται. Οι εγκέφαλοι των νεογέννητων πιστεύεται ότι μπορούν να χρησιμοποιούν εναλλακτικά καύσιμα όταν τα επίπεδα γλυκόζης είναι χαμηλότερα πιο εύκολα από ό,τι οι ενήλικες. Οι ειδικοί συνεχίζουν να συζητούν τη σημασία και τον κίνδυνο τέτοιων επιπέδων, αν και η τάση ήταν να προτείνεται η διατήρηση επιπέδων γλυκόζης άνω των 60-70 mg/dl την πρώτη ημέρα μετά τη γέννηση.
Η διαβητική υπογλυκαιμία αντιπροσωπεύει μια ειδική περίπτωση ως προς τη σχέση της μετρούμενης γλυκόζης και των υπογλυκαιμικών συμπτωμάτων για διάφορους λόγους. Πρώτον, αν και οι μετρήσεις του μετρητή γλυκόζης στο σπίτι είναι συχνά παραπλανητικές, η πιθανότητα ότι μια χαμηλή ανάγνωση, είτε συνοδεύεται από συμπτώματα είτε όχι, αντιπροσωπεύει πραγματική υπογλυκαιμία είναι πολύ υψηλότερη σε ένα άτομο που παίρνει ινσουλίνη από ότι σε κάποιον που δεν το κάνει.
Άλλες εξετάσεις
Το παρακάτω είναι μια σύντομη λίστα ορμονών και μεταβολιτών που μπορούν να μετρηθούν σε ένα κρίσιμο δείγμα. Δεν ελέγχονται όλες οι εξετάσεις σε κάθε άτομο. Μια βασική έκδοση θα περιλαμβάνει ινσουλίνη, κορτιζόλη και ηλεκτρολύτες, με οθόνη C-πεπτιδίων και φαρμάκων για ενήλικες και αυξητική ορμόνη στα παιδιά. Η αξία των πρόσθετων ειδικών εξετάσεων εξαρτάται από τις πιο πιθανές διαγνώσεις για ένα άτομο, με βάση τις περιστάσεις που περιγράφονται παραπάνω. Πολλά από αυτά τα επίπεδα αλλάζουν μέσα σε λίγα λεπτά, ειδικά εάν χορηγείται γλυκόζη και δεν υπάρχει αξία στη μέτρησή τους μετά την αντιστροφή της υπογλυκαιμίας. Άλλα, ειδικά εκείνα που είναι χαμηλότερα στη λίστα, παραμένουν μη φυσιολογικά ακόμη και μετά την αντιστροφή της υπογλυκαιμίας και μπορούν να μετρηθούν χρήσιμα ακόμη και αν λείπει ένα κρίσιμο δείγμα.
Μέρος της τιμής του κρίσιμου δείγματος μπορεί απλώς να είναι η απόδειξη ότι τα συμπτώματα οφείλονται πράγματι στην υπογλυκαιμία. Πιο συχνά, η μέτρηση ορισμένων ορμονών και μεταβολιτών κατά τη στιγμή της υπογλυκαιμίας δείχνει ποια όργανα και συστήματα του σώματος ανταποκρίνονται κατάλληλα και ποια λειτουργούν ανώμαλα. Για παράδειγμα, όταν η γλυκόζη στο αίμα είναι χαμηλή, οι ορμόνες που αυξάνουν το επίπεδο γλυκόζης θα πρέπει να αυξάνονται και η έκκριση ινσουλίνης θα πρέπει να καταστέλλεται πλήρως.
Διαφορική διάγνωση
Μπορεί επίσης να εκληφθεί λάθος ως δηλητηρίαση από το οινόπνευμα.
Πρόληψη
Οι πιο αποτελεσματικές μέθοδοι πρόληψης περαιτέρω επεισοδίων υπογλυκαιμίας εξαρτώνται από την αιτία.
Ο κίνδυνος περαιτέρω επεισοδίων διαβητικής υπογλυκαιμίας μπορεί συχνά να μειωθεί με τη μείωση της δόσης της ινσουλίνης ή άλλων φαρμάκων ή με μεγαλύτερη προσοχή στην ισορροπία σακχάρου στο αίμα κατά τις ασυνήθιστες ώρες, υψηλότερα επίπεδα άσκησης ή μείωση της πρόσληψης οινοπνεύματος. Η διατήρηση επιπέδων ενδογενούς ινσουλίνης άνω των 0,12nmol/l σε άτομα με διαβήτη τύπου 1 έχει επίσης αποδειχθεί ότι μειώνει την ποσότητα και τη σοβαρότητα των υπογλυκαιμικών επεισοδίων. Πολλά από τα εγγενή σφάλματα του μεταβολισμού απαιτούν αποφυγή ή συντόμευση διαστημάτων νηστείας ή επιπλέον υδατάνθρακες. Για τις πιο σοβαρές διαταραχές, όπως η ασθένεια αποθήκευσης γλυκογόνου τύπου 1, αυτή μπορεί να παρέχεται με τη μορφή άμυλου αραβοσίτου κάθε λίγες ώρες ή με συνεχή γαστρική έγχυση.
Αρκετές θεραπείες χρησιμοποιούνται για την υπερινσουλιναιμική υπογλυκαιμία, ανάλογα με την ακριβή μορφή και τη σοβαρότητα. Ορισμένες μορφές συγγενούς υπερινσουλιμισμού ανταποκρίνονται στη διαζοξίδη ή την οκτρεοτίδη. Η χειρουργική αφαίρεση του υπερδραστικού τμήματος του παγκρέατος είναι θεραπευτική με ελάχιστο κίνδυνο όταν ο υπερινσουλιμισμός είναι εστιακός ή λόγω καλοήθους όγκου που παράγει ινσουλίνη του παγκρέατος. Όταν ο συγγενής υπερινσουλινισμός είναι διάχυτος και ανθεκτικός στα φάρμακα, η σχεδόν ολική παγκρεατεκτομή μπορεί να είναι η θεραπεία της τελευταίας λύσης, αλλά είναι λιγότερο σταθερά αποτελεσματική και γεμάτη με περισσότερες επιπλοκές.
Η υπογλυκαιμία που οφείλεται σε ανεπάρκειες των ορμονών, όπως ο υποϋποφυσισμός ή η ανεπάρκεια των επινεφριδίων συνήθως σταματά όταν αντικαθίσταται η κατάλληλη ορμόνη.
Η υπογλυκαιμία λόγω συνδρόμου ντάμπινγκ και άλλων μεταχειρουργικών καταστάσεων αντιμετωπίζεται καλύτερα με την αλλαγή της διατροφής. Η συμπερίληψη λιπαρών και πρωτεϊνών με υδατάνθρακες μπορεί να επιβραδύνει την πέψη και να μειώσει την πρώιμη έκκριση ινσουλίνης. Ορισμένες μορφές αυτού ανταποκρίνονται στη θεραπεία με αναστολέα άλφα-γλυκοσιδάσης, η οποία επιβραδύνει την πέψη του αμύλου
Η αντιδραστική υπογλυκαιμία με αποδεδειγμένα χαμηλά επίπεδα γλυκόζης στο αίμα είναι συχνά μια προβλέψιμη ενόχληση που μπορεί να αποφευχθεί με την κατανάλωση λίπους και πρωτεϊνών με υδατάνθρακες, με την προσθήκη ενδιάμεσου γεύματος το πρωί ή το απόγευμα και τη μείωση της πρόσληψης οινοπνεύματος.
Το ιδιοπαθές μεταγευματικό σύνδρομο χωρίς αποδεδειγμένα χαμηλά επίπεδα γλυκόζης κατά τη στιγμή των συμπτωμάτων μπορεί να είναι περισσότερο πρόκληση διαχείρισης. Πολλοί άνθρωποι βρίσκουν βελτίωση αλλάζοντας τις διατροφικές συνήθειες (μικρότερα γεύματα, αποφεύγοντας την υπερβολική ζάχαρη, μικτά γεύματα αντί για υδατάνθρακες από μόνους τους), μειώνοντας την πρόσληψη διεγερτικών όπως καφεΐνη ή κάνοντας αλλαγές στον τρόπο ζωής για τη μείωση του άγχους.
Θεραπευτική αγωγή
Η θεραπεία ορισμένων μορφών υπογλυκαιμίας, όπως στον διαβήτη, συνεπάγεται την άμεση αύξηση του σακχάρου στο αίμα μέσω της κατανάλωσης υδατανθράκων όπως τα σάκχαρα, τον προσδιορισμό της αιτίας και τη λήψη μέτρων με την ελπίδα πρόληψης μελλοντικών επεισοδίων. Ωστόσο, αυτή η θεραπεία δεν είναι βέλτιστη σε άλλες μορφές, όπως η αντιδραστική υπογλυκαιμία, όπου η ταχεία πρόσληψη υδατανθράκων μπορεί να οδηγήσει σε ένα περαιτέρω υπογλυκαιμικό επεισόδιο.
Η γλυκόζη στο αίμα μπορεί να αυξηθεί στο φυσιολογικό μέσα σε λίγα λεπτά λαμβάνοντας 10-20 g υδατάνθρακες Μπορεί να ληφθεί ως τροφή ή ποτό εάν το άτομο έχει συνείδηση και είναι σε θέση να το καταπιεί. Αυτή η ποσότητα υδατανθράκων περιέχεται σε περίπου 3-4 ουγγιές (100-120 ml) χυμού πορτοκαλιού, μήλου ή σταφυλιού, αν και οι χυμοί φρούτων περιέχουν υψηλότερη αναλογία φρουκτόζης, η οποία μεταβολίζεται πιο αργά από την καθαρή δεξτρόζη. Εναλλακτικά, περίπου 4–5 ουγγιές (120-150 ml) κανονικής (όχι χωρίς ζάχαρη) σόδας μπορεί επίσης να λειτουργήσει, όπως και περίπου μια φέτα ψωμί, περίπου τέσσερα κράκερ ή περίπου μία μερίδα των περισσότερων αμυλούχων τροφίμων. Το άμυλο χωνεύεται γρήγορα σε γλυκόζη (εκτός εάν το άτομο παίρνει ακαρβόζη), αλλά η προσθήκη λίπους ή πρωτεΐνης καθυστερεί την πέψη. Τα συμπτώματα θα πρέπει να αρχίσουν να βελτιώνονται μέσα σε 5 λεπτά, αν και η πλήρης ανάκαμψη μπορεί να διαρκέσει 10-20 λεπτά. Η υπερβολική σίτιση δεν επιταχύνει την ανάρρωση και εάν το άτομο έχει διαβήτη, θα παράξει απλώς υπεργλυκαιμία μετά. Ένα μνημονικό που χρησιμοποιείται από την Αμερικανική Εταιρεία Διαβήτη (American Diabetes Association) και άλλους είναι ο κανόνας των 15 - η κατανάλωση 15 γραμμαρίων υδατανθράκων ακολουθούμενη από μια αναμονή 15 λεπτών, επαναλαμβανόμενη εάν η γλυκόζη παραμένει χαμηλή (μεταβλητή ανά άτομο, μερικές φορές 70 mg/dl).
Εάν ένα άτομο έχει τόσο σοβαρές επιπτώσεις της υπογλυκαιμίας που δεν μπορεί (λόγω μαχητικότητας) ή δεν πρέπει (λόγω επιληπτικών κρίσεων ή ασυνείδητου) να του δοθεί τίποτα από το στόμα, ιατρικό προσωπικό όπως παραϊατρικό ή νοσοκομειακό προσωπικό μπορεί να δώσει ενδοφλέβια δεξτρόζη, με συγκεντρώσεις που ποικίλλουν ανάλογα με την ηλικία (στα βρέφη δίνονται 2ml/kg δεξτρόζη 10%, στα παιδιά δίνεται δεξτρόζη 25%, και στους ενήλικες χορηγείται δεξτρόζη 50%). Πρέπει να ληφθεί μέριμνα για την παροχή αυτών των λύσεων, διότι μπορούν να προκαλέσουν νέκρωση του δέρματος εάν διεισδύσει ο παράγοντας IV, σκλήρυνση φλεβών και πολλές άλλες διαταραχές υγρών και ηλεκτρολυτών εάν χορηγηθούν λανθασμένα. Εάν δεν είναι δυνατή η πρόσβαση του παράγοντα IV, στο άτομο μπορεί να χορηγηθεί 1 έως 2 mg γλυκαγόνης σε ενδομυϊκή ένεση. Εάν ένα άτομο έχει λιγότερο σοβαρές επιπτώσεις και έχει τη δυνατότητα κατάποσης, ο ιατρός μπορεί να χορηγήσει ζελατινώδη στοματική γλυκόζη. Το αναψυκτικό Lucozade έχει χρησιμοποιηθεί για υπογλυκαιμία στο Ηνωμένο Βασίλειο, αλλά πρόσφατα αντικατέστησε μεγάλο μέρος της γλυκόζης με τεχνητά γλυκαντικά, τα οποία δεν αντιμετωπίζουν υπογλυκαιμία.
Μία κατάσταση όπου το άμυλο μπορεί να είναι λιγότερο αποτελεσματικό από τη γλυκόζη ή τη σακχαρόζη είναι όταν ένα άτομο παίρνει ακαρβόζη. Δεδομένου ότι η ακαρβόζη και άλλοι αναστολείς άλφα-γλυκοσιδάσης εμποδίζουν το άμυλο και άλλα σάκχαρα να διασπαστεί σε μονοσακχαρίτες που μπορούν να απορροφηθούν από τον οργανισμό, τα άτομα που παίρνουν αυτά τα φάρμακα θα πρέπει να καταναλώνουν τροφές που περιέχουν μονοσακχαρίτες όπως δισκία γλυκόζης, μέλι ή χυμό για την αναστροφή της υπογλυκαιμίας.
Η δασιγλυκαγόνη (Dasiglucagon) εγκρίθηκε για ιατρική χρήση στις Ηνωμένες Πολιτείες τον Μάρτιο του 2021, για τη θεραπεία της σοβαρής υπογλυκαιμίας.
Ιστορικό
Η υπογλυκαιμία ανακαλύφθηκε για πρώτη φορά από τον Τζέιμς Κόλιπ όταν δούλευε με τον Φρέντερικ Μπάντινγκ για τον καθαρισμό της ινσουλίνης το 1922. Ο Κόλιπ κλήθηκε να αναπτύξει μια δοκιμασία για τη μέτρηση της δραστικότητας της ινσουλίνης. Αρχικά εγχύθηκε ινσουλίνη σε ένα κουνέλι και στη συνέχεια μέτρησε τη μείωση των επιπέδων γλυκόζης στο αίμα. Η μέτρηση της γλυκόζης στο αίμα ήταν ένα χρονοβόρο βήμα. Ο Κολιπ παρατήρησε ότι εάν εγχύσει κουνέλια με υπερβολικά μεγάλη δόση ινσουλίνης, τα κουνέλια άρχισαν να σφαδράζουν, περιήλθαν σε κώμα και στη συνέχεια πέθαναν. Αυτή η παρατήρηση απλοποίησε τον προσδιορισμό του. Καθόρισε μια μονάδα ινσουλίνης ως την απαραίτητη ποσότητα για την πρόκληση αυτής της σπασμωδικής υπογλυκαιμικής αντίδρασης σε ένα κουνέλι. Ο Κόλιπ αργότερα ανακάλυψε ότι θα μπορούσε να εξοικονομήσει χρήματα και κουνέλια, με ένεση γλυκόζης μόλις σφάδραζαν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Παθήσεις του ενδοκρινικού συστήματος Κατηγορία:Επείγουσα ιατρική
Σαν Φελίτσε ντελ Μπενάκο
Το Σαν Φελίτσε ντελ Μπενάκο (ιταλικά: San Felice del Benaco) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Μπρέσια, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Μπρέσια
Λιντ
Το λιντ (Lied), που συχνά συναντάται στον πληθυντικό ως λίντερ (Lieder), είναι όρος της μουσικολογίας, ο οποίος στα γερμανικά σημαίνει τραγούδι. Στα πλαίσια της συγκριτικής μουσικολογίας που μελετά τη δυτικοευρωπαϊκή μουσική, λιντ δεν νοείται οποιοδήποτε τραγούδι, αλλά συνηθέστερα το μελοποιημένο ποίημα για φωνή και συνοδεία πιάνου, που άνθισε καθ' όλη τη διάρκεια του 19ου αιώνα (βλ. και ρομαντική μουσική). Η μουσική αυτή φόρμα υπήρξε ιδιαίτερα δημοφιλής ανάμεσα στους Αυστριακούς και Γερμανούς συνθέτες της περιόδου, όπως τους Φραντς Σούμπερτ, Ρόμπερτ Σούμαν, Γιοχάνες Μπραμς κλπ, γεγονός που συνέβαλε ώστε το λιντ να καθιερωθεί ως διεθνής όρος με τη γερμανική του ονομασία.
Όσον αφορά στη θεματολογία τους, τα περισσότερα λίντερ επικεντρώνονται στον έρωτα, την αγάπη για τη φύση και τα ανθρώπινα συναισθήματα εν γένει, γεγονός που τα κατατάσσει ως μία από τις σπουδαιότερες εκφάνσεις του ανθρωποκεντρικού κινήματος της εποχής (αντπρβλ. ουμανισμός). Αν και τα περισσότερα γράφτηκαν για σόλο φωνή και πιάνο, αρκετά είναι γραμμένα για δύο ή περισσότερες φωνές, ακόμη δε και για χορωδιακό σύνολο. Εξέλιξη του λιντ αποτελεί το ορχηστρικό λιντ, είδος στο οποίο συνέβαλλε τα μέγιστα ο Αυστριακός συνθέτης Γκούσταβ Μάλερ, η ειδοποιός διαφορά του οποίου συνίσταται στη συνοδεία της φωνής από ορχήστρα, παρά αυτήν του πιάνου.
Τα λίντερ, όπως και τα ποιήματα στα οποίο βασίζονται, συχνά συναποτελούν μικρές συλλογές, οι οποίες ονομάζονται κύκλοι τραγουδιών (Liederkreis) και τις περισσότερες φορές αποτελούν μια σειρά αφηγηματικών επεισοδίων γύρω από ένα κοινό στοιχείο ή αισθητική. Δημοφιλείς στις μέρες μας παραμένουν οι κύκλοι τραγουδιών του Σούμπερτ Die schöne Müllerin («Η ωραία μυλωνού») και Winterreise («χειμωνιάτικο ταξίδι»), τα Dichterliebe του Σούμαν, αλλά και Το τραγούδι της γης του Μάλερ.
Ιστορικά, το τραγούδι ως μουσική φόρμα, αποτελεί πανάρχαιο είδος. Κατά περιόδους υπήρξε μονοφωνικό, άλλοτε πολυφωνικό, άλλοτε με θρησκευτικό και άλλοτε με ανθρωποκεντρικό προσανατολισμό, άλλοτε τέλος με συνοδεία παραδοσιακών μουσικών οργάνων (λύρα, λαούτο κλπ), ή με συνοδεία μουσικού συνόλου ή ορχήστρας. Το λιντ συγκεκριμένα εδράζει τις καταβολές του στο παραδοσιακό τραγούδι των τρουβαδούρων του 12ου αιώνα, οι οποίοι ύμνησαν τον έρωτα και τις αρετές. Στην Αγγλία, από την άλλη μεριά, άνθισε δύο αιώνες αργότερα το λεγόμενο lute song («τραγούδι με αναγεννησιακό λαούτο»), ενώ στη Γαλλία η αντιστοιχία εντοπίζεται στη σανσόν και αργότερα στη μελοντί (mélodie). Στην Ιταλία – γενέτειρα των τεχνών καθ' όλη τη δεύτερη χιλιετηρίδα – αντίστοιχη φόρμα αποτέλεσε η καντσόνα, η οποία αποτέλεσε και τη βάση της μετέπειτα οπερατικής άριας. Όλες αυτές οι αντιστοιχίες έχουν ως κοινό έδαφος την απόσταση από την εκκλησία και την ύμνηση του Θεού, εστιάζοντας στο ανθρώπινο και το κοσμικό στοιχείο.
Στο κατώφλι του 20ού αιώνα, ο Ρομαντισμός έχει ήδη δώσει την πρωτοκαθεδρία στον μετα-ρομαντισμό και συνάμα καλλιεργείται το έδαφος για να υποδεχθεί τον Ιμπρεσιονισμό. Μέσα από τα τραγούδια του Κλωντ Ντεμπυσσύ, του Γκαμπριέλ Φωρέ, του Ανρί Ντυπάρκ κλπ, το λιντ διατηρεί τα μορφολογικά του χαρακτηριστικά, ενστερνίζεται όμως τη νεότερη αισθητική. Στη Ρωσία, σπουδαίοι εκπρόσωποι του είδους θεωρούνται ο Μοντέστ Μουσόργκσκι και ο Σεργκέι Ραχμάνινοφ, ενώ στη μετα-βικτωριανή Αγγλία –κυρίως μέσα από το πρίσμα του νεοκλασικισμού και την επιστροφή στην παραδοσιακή αισθητική– διακρίνονται οι Ραλφ Βων Ουίλιαμς και Μπέντζαμιν Μπρίτεν. Με τις γενικότερες συστημικές αλλαγές που φέρνει ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, η εδραίωση του δημοκρατικού πολιτεύματος και του καπιταλισμού, το λιντ βρίσκει διέξοδο στο καμπαρέ και τα έργα του Κουρτ Βάιλ, και στην πορεία εξέλιξής του αναμειγνύεται με τη τζαζ (Τζωρτζ Γκέρσουιν), τον ηλεκτρικό ήχο του μοντερνισμού (Λουτσιάνο Μπέριο), αλλά και εν τέλει της ποπ κουλτούρας.
Πατριωτικόν Ίδρυμα Κοινωνικής Προστασίας και Αντιλήψεως
Το Πατριωτικόν Ίδρυμα Κοινωνικής Προστασίας και Αντιλήψεως - (Π.Ι.Κ.Π.Α.) ήταν νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου με έργο του την παροχή κοινωνικής πρόνοιας στα οικονομικά ασθενέστερα μέλη της κοινωνίας και στα παιδιά. Ο οργανισμός ιδρύθηκε τυπικά το 1939 με τον Α.Ν. 1950/1939 (ΦΕΚ Α. 371/7-9-1939) και προέκυψε από την μετονομασία του «Πατριωτικού Ιδρύματος Προστασίας Παιδιού» - Π.Ι.Π.Π. (1929 - 1939 το οποίο με τη σειρά του, προέκυψε από την αλλαγή καθεστώτος και ονομασίας του Πατριωτικού Συνδέσμου των Ελληνίδων, που είχε ιδρυθεί από τη Βασίλισσα Σοφία το 1914 . Το ΠΙΚΠΑ με την πάροδο των ετών εξελίχθηκε σε σημαντικό φορέα κοινωνικής πρόνοιας, συπεριλαμβάνοντας υποστήριξη για τους ανάπηρους θύματα πολέμων, διενέργεια συσσιτίων, αντιφυματικό ιατρείο, εκπαίδευση νοσοκόμων, παιδικές κατασκηνώσεις, υποστήριξη για ανάπηρα παιδιά με το Κέντρο Αποκατάστασης Αναπήρων Παίδων, κ.α.
Βάσει του Ν.2646 (ΦΕΚ Α. 236/ 20-10-1998) το ΠΙΚΠΑ συγχωνεύθηκε μαζί με άλλους οργανισμούς για να συγκροτηθεί ο «Εθνικός Οργανισμός Κοινωνικής Φροντίδας» (Ε.Ο.Κ.Φ.).
Παραπομπές
Κατηγορία: Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου Κατηγορία:Κοινωνική πολιτική
Σαν Τζερβάζιο Μπρεσάνο
Το Σαν Τζερβάζιο Μπρεσάνο (ιταλικά: San Gervasio Bresciano) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Μπρέσια, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Μπρέσια
Λογγάκι Τρικάλων
Το Λογγάκι είναι ιστορικός πεδινός οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Τρικάλων στη Θεσσαλία σε υψόμετρο 105 μέτρα. Βρίσκεται στη βόρεια είσοδο της πόλης των Τρικάλων και δίπλα (δυτικά) στην επαρχιακή οδό από το χωριό προς τον Παλαιόπυργο. Το χωριό αριθμεί 295 κατοίκους βάση της τελευταίας απογραφής το 1991. Η εκκλησία του είναι ο Άγιος Αθανάσιος στα δυτικά του οικισμού. Αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση, το 1883 στο ΦΕΚ 126Α - 02/04/1883 να προσαρτάται στον τότε δήμο Τρικκαίων. Από το 2011 έχει ενσωματωθεί στα Τρίκαλα. Στο χωριό υπάρχει ποδοσφαιρικό γήπεδο με χλοροτάπητα που χρησιμοποιείται από τις ομάδες της περιοχής, επίσης λειτουργεί από 2013 5αστερο ξενοδοχείο που είναι κτισμένο σε γειτονικό λόφο τρισήμιση χιλιόμετρα από το κέντρο του χωριού.
μικρογραφία μικρογραφία|Πλατεία Λογγάκι μικρογραφία|Πλατεία Λογγάκι
Παραπομπές
Κατηγορία:Τρίκαλα
Σαν Πάολο (Ιταλία)
Το Σαν Πάολο (ιταλικά: San Paolo) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Μπρέσια, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Μπρέσια
Αρχηγός πολιτικού κόμματος
Στην πολιτική, ένας αρχηγός πολιτικού κόμματος (ως πρόεδρος ή γενικός γραμματέας) προΐσταται σε ένα πολιτικό κόμμα. Η φύση και η σημασία της θέσης διαφέρει από χώρα σε χώρα, αλλά και μεταξύ πολιτικών κομμάτων. Ο ρόλος ενός αρχηγού κόμματος δεν ταυτίζεται πάντα με εκείνον του ηγέτη πολιτικού κόμματος. Τα καθήκοντα του αρχηγού αφορούν συνήθως τα μέλη του κόμματος στο σύνολό τους και τις δραστηριότητες της κομματικής οργάνωσης. Οι αρχηγοί διαδραματίζουν συχνά σημαντικούς ρόλους στις στρατηγικές στρατολόγησης και διατήρησης μελών, στη συγκέντρωση κεφαλαίων εκστρατειών και στην εσωκομματική διακυβέρνηση, όπου μπορούν να υπηρετήσουν ως μέλη, ή ακόμη και να προΐστανται σε ένα συνέδριο. Συχνά έχουν επίσης επιρροή στις επιλογές υποψηφίων, και μερικές φορές στην ανάπτυξη και τη διάδοση της κομματικής πολιτικής.
Κατηγορία:Πολιτική
Σαρέτσο
Το Σαρέτσο (ιταλικά: Sarezzo) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Μπρέσια, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Μπρέσια
Pinterest
Το Pinterest είναι πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης και διαδικτυακό εργαλείο δημιουργίας οπτικών σελιδοδεικτών. Οι χρήστες του Pinterest μπορούν να αναρτούν δικές τους φωτογραφίες και βίντεο ή να αποθηκεύουν φωτογραφίες που βρίσκουν στο Διαδίκτυο.
Σαν Τζένο Ναβίλιο
Το Σαν Τζένο Ναβίλιο (ιταλικά: San Zeno Naviglio) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Μπρέσια, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Μπρέσια
Ρολόι Άνκερ
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρολόγια Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Βιέννη
Αχμέντ Φαράς
Ο Αχμέντ Φαράς (αραβικά: أحمد فرس, γεννήθηκε 7 Δεκεμβρίου 1946) είναι Μαροκινός πρώην ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως επιθετικός. Είναι πρώτος σκόρερ της Εθνικής Μαρόκου με 36 γκολ.
Καριέρα
Ο Φαράς αγωνίστηκε σε όλη τη διάρκεια της καριέρας του σε ένα μόνο σύλλογο, τη Χαμπάμπ Μοχαμέντια, με την οποία κέρδισε το πρωτάθλημα Μαρόκου το 1980. Ο ίδιος ήταν δύο φορές πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος, το 1969 και το 1973 (με 16 γκολ). Ήταν ο πιο προικισμένος κεντρικός επιθετικός της γενιάς του στο αφρικανικό ποδόσφαιρο. Χάρη στο ταλαντούχο αριστερό του πόδι, είχε τη δυνατότητα για προσωπικές ενέργειες αλλά με άριστη αίσθηση του χώρου παρείχε και πολλές τελικές πάσες για τους συμπαίκτες του.
Χρίστηκε διεθνής στις 19 Απριλίου 1966 σε φιλικό αγώνα με αντίπαλο την Ελβετία (αποτέλεσμα 6–4 υπέρ των Ελβετών) και σημείωσε το πρώτο του γκολ στις 5 Νοεμβρίου 1967 στην Καζαμπλάνκα με αντίπαλο την Τυνησία (αποτέλεσμα 1–1). Από το 1971 ήταν αρχηγός της ομάδας. Συμμετείχε στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1970 και τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1972, όπου σημείωσε ένα χατ τρικ στον αγώνα με τη Μαλαισία (αποτέλεσμα 6–0). Το 1975 ψηφίστηκε από το France Football καλύτερος Αφρικανός ποδοσφαιριστής της χρονιάς. Η μεγάλη εθνική διάκριση ήρθε το 1976, στο Κύπελλο Εθνών Αφρικής, όπου το Μαρόκο κατέκτησε το τρόπαιο με το Φαράς να σημειώνει δύο γκολ στο φάιναλ φορ, ένα με αντίπαλο την Αίγυπτο και ένα τη Νιγηρία (και οι δύο αγώνες έληξαν με νίκη του Μαρόκου με 2–1). Ο ίδιος ψηφίστηκε καλύτερος παίκτης της διοργάνωσης. Έκλεισε την διεθνή καριέρα του στις 9 Δεκεμβρίου 1979 έχοντας 94 συμμετοχές και 36 γκολ.
Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση έγινε προπονητής αλλά διατήρησε την ιδιότητα μόνο για δύο σεζόν. Από εκεί και μετά ​​αφοσιώθηκε αποκλειστικά στην εκπαίδευση νέων για την προώθηση της ανάδειξης νέων αστέρων, ειδικά στο μαροκινό ποδόσφαιρο.