cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Unix
Δεκαετία 1970
Μέχρι εκείνο το σημείο δεν είχε δοθεί οικονομική στήριξη από τα εργαστήρια Μπελ. Όταν η ερευνητική ομάδα της επιστήμης υπολογιστών θέλησε να χρησιμοποιήσει το Unix σε μεγαλύτερους υπολογιστές από το PDP-7, οι Τόμσον και Ρίτσι κατάφεραν να το ανταλλάξουν με την υπόσχεση να προσθέσουν δυνατότητες επεξεργασίας κειμένου στο Unix, για ένα μηχάνημα PDP-11/20. Αυτό οδήγησε σε κάποια οικονομική υποστήριξη από τη Μπελ. Για πρώτη φορά το 1970, το λειτουργικό σύστημα Unix ονομάστηκε επίσημα, και έτρεξε στον PDP-11/20. Προστέθηκε ένα πρόγραμμα διαμόρφωσης κειμένου, το roff και ένας επεξεργαστής κειμένου. Και τα τρία ήταν γραμμένα στην συμβολική γλώσσα του PDP-11/20. Τα εργαστήρια Μπελ χρησιμοποίησαν αυτό το αρχικό "σύστημα επεξεργασίας κειμένου" που αποτελούνταν από το Unix, το roff και τον κειμενογράφο, για να επεξεργάζονται κείμενο αιτήσεων πατεντών. Το roff σύντομα εξελίχθηκε στο troff, το πρώτο πρόγραμμα ηλεκτρονικής εκτύπωσης με πλήρεις δυνατότητες στοιχειοθεσίας. Το "εγχειρίδιο προγραμματισμού Unix" εκδόθηκε στις 3 Νοεμβρίου 1971.
Το 1973, γράφτηκε ξανά σε γλώσσα προγραμματισμού C, πηγαίνοντας κόντρα στη γενική νοοτροπία του ότι "κάτι τόσο περίπλοκο όσο ένα λειτουργικό σύστημα, που πρέπει να αντιμετωπίσει γεγονότα χρονικής κρισιμότητας, έπρεπε να γράφεται αποκλειστικά σε γλώσσα assembly (συμβολική γλώσσα)". Η μεταπήδηση από τη συμβολική γλώσσα στη γλώσσα υψηλού επιπέδου C είχε ως αποτέλεσμα την αύξηση της μεταφερσιμότητας του λογισμικού, αφού απαιτούνταν να αντικατασταθεί μια σχετικά μικρή ποσότητα κώδικα εξαρτώμενου από τη μηχανή προκειμένου το UNIX να μεταφερθεί σε άλλες υπολογιστικές πλατφόρμες.
Η AT&T διέθεσε το Unix σε πανεπιστήμια και εταιρείες, καθώς και στην κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών, κάτω από κάποιες άδειες λογισμικού. Οι άδειες αυτές περιλάμβαναν όλον τον πηγαίο κώδικα, συμπεριλαμβανομένου και των εξαρτώμενων από τη μηχανή τμημάτων του πυρήνα, γραμμένων σε συμβολική γλώσσα για PDP-11. Αντίγραφα του πηγαίου κώδικα Unix (με σημειώσεις) κυκλοφόρησαν ευρέως κατά τα τέλη της δεκαετίας του 1970, με τη μορφή ενός γνωστού βιβλίου, του Τζον Λάιονς, του University of New South Wales, του Lions' Commentary on UNIX 6th Edition, with Source Code, το οποίο και οδήγησε σε μια αύξηση της χρήσης του Unix στην εκπαίδευση.
Οι εκδόσεις του συστήματος Unix καθορίζονταν από τις εκδόσεις των εγχειριδίων τους, με αποτέλεσμα για παράδειγμα, οι ονομασίες "Πέμπτη Έκδοση του UNIX" ("Fifth Edition UNIX") και "UNIX Έκδοση 5" ("UNIX Version 5") να έχουν χρησιμοποιηθεί με την ίδια σημασία. Η ανάπτυξη του συστήματος οδήγησε στις Εκδόσεις 4, 5, και 6 να έχουν κυκλοφορήσει μέχρι το 1975. Αυτές οι εκδόσεις πρόσθεσαν την έννοια των σωληνώσεων, οδηγώντας στην ανάπτυξη μιας αρθρωτής βάσης κώδικα, κάτι που επιτάχυνε ακόμα περισσότερο την ανάπτυξη. Η Έκδοση 5 και ειδικά η Έκδοση 6 οδήγησαν σε μια πληθώρα διαφορετικών εκδόσεων του Unix, τόσο μέσα όσο και έξω από τα Εργαστήρια Μπελ, όπως το PWB/UNIX και το πρώτο εμπορικό Unix, το IS/1. Καθώς όλο και μεγαλύτερο μέρος του Unix γραφόταν σε C, βελτιώθηκε και η μεταφερσιμότητά του. Μια ομάδα στο University of Wollongong το μετέφερε στο Interdata 7/32 (με αποτέλεσμα το πρώτο μη-PDP Unix). Τα εργαστήρια Μπελ ανέπτυξαν διάφορες εκδόσεις για έρευνα και για εσωτερική χρήση στην AT&T. Τα μηχανήματα στα οποία μεταφέρθηκε περιλάμβαναν έναν υπολογιστή Intel 8086 (με ειδική MMU) και τον UNIVAC 1100.
Το 1978, κυκλοφόρησε το UNIX/32V, για το νέο σύστημα VAX της DEC. Μέχρι εκείνη τη στιγμή, περισσότερα από 600 μηχανήματα έτρεχαν κάποια μορφή του Unix. Η Έκδοση 7 του Unix, η τελευταία έκδοση του Research Unix που θα κυκλοφορούσε ευρέως, εμφανίστηκε το 1979. Οι εκδόσεις 8, 9 και 10 αναπτύχθηκαν κατά τη δεκαετία του 1980 αλλά διατέθηκαν μόνο σε κάποια πανεπιστήμια, αν και προέκυψαν δημοσιεύσεις που τα περιέγραφαν. Η έρευνα αυτή οδήγησε στην ανάπτυξη του Plan 9 from Bell Labs, ενός νέου μεταφέρσιμου κατανεμημένου συστήματος.
Φλάβιος (Χαίντελ)
μικρογραφία|Καρικατούρα του Σενεζίνο, ο οποίος ερμήνευσε τον ρόλο του Γκουίντο Φλάβιος ή Φλάβιος ο βασιλιάς των Λογγοβάρδων (Flavio rè de' Longobardi) (HWV 16) είναι όπερα τριών πράξεων του Γκέοργκ Φρίντριχ Χαίντελ σε λιμπρέτο του Νικόλα Φραντσέσκο Χάιμ, βασισμένο στο έργο Il Flavio Cuniberto του Ματέο Νόρις.
Ιστορία των παραστάσεων
Η πρώτη παράσαταση έγινε στο King's Theatre του Λονδίνου στις 14 Μαΐου του 1723 με μερικά από τα μεγαλύτερα ονόματα της εποχής. Έγιναν οκτώ παραστάσεις χωρίς όμως κάποια ιδιαίτερη επιτυχία. Ξανανέβηκε από τον Χαίντελ στις 18 Απριλίου του 1732 και έκανε τέσσερεις παραστάσεις. Η όπερα δεν ξαναπαίχτηκε από τότε μέχρι να ανακαλυφθεί και να ανεβει ξανά στο Γκέτινγκεν στις 2 Ιουλίου του 1969.
Πλοκή
Τόπος: Η Λομβαρδία, στους θρυλικούς χρόνους
Ο Φλάβιος, ο βασιλιάς της Λομβαρδίας είναι και βασιλιάς της Βρετανίας. Έχει δύο σοφούς γέροντες συμβούλους, τον Λοτάριο και τον Ουγκόνε. Η κόρη του Λοτάριο, η Εμίλια έχει αρραβωνιαστεί τον γιο του Ουγκόνε, τον Γκουίντο. Ο Ουγκόνε, έχει και μια άλλη κόρη, την Τεοντάτα, η οποία είναι φημισμένη για την ομορφιά της. Η Τεοντάτα, έχει για εραστή τον αυλικό του Βασιλιά, τον Βίτιγκε.
Πράξη 1
Ο Βίτιγκε, φεύγει από την κρεβατοκάμαρα της Τεοντάτα, όταν αρχίζει να ανατέλλει ο ήλιος. Αποχαιρετούν ο ένας τον άλλον. Εν το μεταξύ, Ο Γκουίντο και η Εμίλια παντρεύονται. Οι οικογένειες τους είναι πολύ χαρούμενες. Το παντρεμένο ζευγάρι, τραγουδάει ενώ όλοι ανυπομονούν για την γαμήλια γιορτή. Ο Ουγκόνε παρουσιάζει την κόρη του, Τεοντάτα στον βασιλιά. Ο Φλάβιος εντυπωσιάζεται από την ομορφιά της. Έτσι της προτείνει να γίνει βασίλισσα, μέχρι να επιστρέψει η άλλη. Αργότερα, ο Φλάβιος μαθαίνει ότι ο κυβερνήτης του, που βρίσκεται στην Βρετανία, αρρώστησε βαριά. Έτσι τον αντικαθιστεί με τον Λοτάριο, όμως μετά αλλάζει γνώμη και προσφέρει την θέση στον Ουγκόνε, πιστεύοντας ότι θα καταφέρει πιο εύκολα να αποπλανήσει την Τεοντάτα, αν ο πατέρας της δεν θα βρίσκεται κοντά της. Ο Λοτάριο τότε οργίζεται που ο Φλάβιος τον αντικατέστησε. Ο Φλάβιος, μη ξέροντας ότι ο Βίτιγκε είναι ο εραστής της, επαινεί για την ομορφιά της, την Τεοντάτα μπροστά του. Για να μην τον καταλάβει ο Φλάβιος, ο Βίτιγκε λέει ότι δεν είναι καθόλου όμορφη. Αργότερα, Ο Ουγκόνε, λέει στον γιο του, Γκουίντο ότι προσβλήθηκε από τον Λοτάριο, ο οποίος τον χαστούκισε. Απαιτεί από τον γιο του, να μονομαχήσει με τον Λοτάριο, γιατί αυτός είναι μεγάλος σε ηλικία. Ο Γκουίντο, πρέπει να συμφωνήσει να σκοτώσει τον πατέρα της νύφης του. Η Εμίλια όταν συναντά τον Γκουίντο, ντρέπεται γι' αυτόν. Αλλά δηλώνει ότι πάντα θα τον αγαπά.
Πράξη 2
Ο Φλάβιος διατάζει να εμφανιστεί μπροστά του, η Τεοντάτα. Ο Φλάβιος προσπαθεί να την αποπλανήσει, την ώρα που ο πατέρας της βρίσκεται στο δωμάτιο. Μετά από λίγη ώρα, ο βασιλιάς αφήνει τη Τεοντάτα με τον πατέρα της, τον Ουγκόνε. Η Τεοντάτα πιστεύει ότι ο Φλάβιος κατάλαβε για την σχέση της με τον Βίτιγκε. Έτσι τα ομολογεί όλα. Αυτό κάνει τον πατέρα της να θρηνεί. Μετά, ο Λοτάριο λέει στην κόρη του, ότι ο γάμος της με τον Γκουίντο ακυρώνεται και πρέπει να τον εγκαταλείψει. Η Εμίλια λέει στον Γκουίντο τι ζητά ο πατέρας της να κάνει αλλά δεν θα πάψει να τον αγαπάει. Αργότερα, ο βασιλιάς διατάζει να πάει ο Βίτιγκε στην Τεοντάτα και να της πει ότι ο βασιλιάς την αγαπά. Ο Γκουίντο και η Τεοντάτα, αποφασίζουν πως θα συνεχίσουν το σχέδιο. Εν τω μεταξύ, ο Γκουίντο προκαλεί τον Λοτάριο σε μονομαχία. Ο Λοτάριο δέχεται, πιστεύοντας ότι θα τον νικήσει, αλλά τραυματίζεται σοβαρά. Η Εμίλια βρίσκει το πτώμα του πατέρα της, σε ένα λουτρό. Ορκίζεται στον Γκουίντο ότι θα πάρει εκδίκηση για τον θάνατο του πατέρα της.
Πράξη 3
Η Εμίλια και ο Ουγκόνε πηγαίνουν να διαμαρτυρηθούν στον βασιλιά Φλάβιο. Ο Φλάβιος τους υπόσχεται να εξετάσει το θέμα, αφορμή για να καταφέρει να αποπλανήσει την Τεοντάτα.
Ο Βίτιγκε φέρνει μπροστά στον Φλάβιο την Τεοντάτα. Ο Φλάβιος την ορίζει νέα βασίλισσα, κάτι που κάνει τον Βίτιγκε να εξοργιστεί. Ο Γκουίντο παρακαλεί την Εμίλια να τον σκοτώσει δίνοντας της το ξίφος του. Αυτή αρνείται και φεύγει φοβισμένη. Ξαφνικά, ο Βίτιγκε και η Τεοντάτα τσακώνονται μπροστά στον βασιλιά. Ο Φλάβιος, αφού ακούει την συζήτηση, δηλώνει ότι τον έχουν εξαπατήσει και ότι όποιος το έκανε θα τιμωρηθεί. Ο Φλάβιος συνειδητοποιεί ότι πρέπει να γίνει σοφός βασιλιάς. Στην αρχή, λέει στην Εμίλια ότι αποκεφάλισε τον Γκουίντο ως ένδειξη εκδίκησης που σκότωσε τον πατέρα της. Η Εμίλια λιποθυμάει. Τότε ο Φλάβιος φωνάζει τον Γκουίντο να συνεφέρει την Εμίλια. Μετά, λέει στον Βίτιγκε ότι η τιμωρία του θα είναι να νυμφευθεί την κοπέλα που δεν θεωρούσε όμορφη. Έτσι του λέει να παντρευτεί την Τεοντάτα. Στο τέλος, ο Φλάβιος είναι χαρούμενος που τα δύο ζευγάρια θα παντρευτούν, ενώ ο Ουγκόνε ταξιδεύει στην Βρετανία την θέση του ως κυβερνήτης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Όπερες του Γκέοργκ Φρίντριχ Χαίντελ Κατηγορία:Όπερες στην ιταλική γλώσσα Κατηγορία:Όπερες
Φεδερίκο Λαρέδο Μπρου
Ο δρ. Φεδερίκο Λαρέδο Μπρου (Federico Laredo Brú, 23 Απριλίου 1875, Ρεμέδιος, Λας Βίγιας – Ιούλιος 1946, Αβάνα) ήταν Κουβανός δικηγόρος και ο 13ος πρόεδρος της χώρας από το 1936 έως και το 1940. Ήταν παντρεμένος με τη Λεονόρ Μόντες.
Άνοδος στην εξουσία
Η πολιτική σταδιοδρομία του Φεδερίκο Λαρέδο Μπρου ξεκίνησε τον Ιανουάριο του 1936 με την άνοδό του στο αξίωμα του αντιπροέδρου. Όταν ο Μιγκέλ Μαριάνο Γκόμες, γιος του πρώην προέδρου Χοσέ Μιγκέλ Γκόμες κέρδισε τις προεδρικές εκλογές, ο Φουλχένσιο Μπατίστα που ασκούσε μεγάλη επιρροή, οργάνωσε την έκπτωση του Γκόμες από την προεδρία το Δεκέμβριο του 1936 με αφορμή το ότι άσκησε βέτο στη δημιουργία αγροτικών σχολείων που θα βρίσκονταν υπό τον έλεγχο του στρατού. Ο Μπρου ολοκλήρωσε τη θητεία του Γκόμες, ανοίγοντας το δρόμο σε έναν φιλόδοξο Μπατίστα.
Κοινωνική και οικονομική πολιτική
Κατά την προεδρία του Μπρου, χορηγήθηκε αμνηστία σε πολλούς πολίτες, ανάμεσα στους οποίους και στον πρώτη δικτάτορα Χεράρδο Ματσάδο και το κοινοβούλιο της χώρας ενέκρινε μέτρα κοινωνικής πρόνοιας καθώς και νόμους που θέσπισαν συντάξεις, ασφάλιση, κατώτατο μισθό, και ωράρια εργασίας.
Το 1937 ο Μπρου προώθησε ένα νόμο για το συντονισμό της παραγωγής της ζάχαρης, με των οποίο οι μικροί αγρότες οργανώθηκαν σε συνεταιτρισμούς τα μέλη των οποίων εγγυήθηκαν στους μισθωτές αγρότες ένα μέρος της σοδειάς τους ενώ δε θα τους στερούνταν τα κτήματά τους αν τα καλλιεργούσαν.
Εξέδωσε επίσης ένα διάταγμα που όριζε ότι όλες οι επιχειρήσεις θα έπρεπε να διοικούνται από Κουβανούς υπηκόους. Οι εργαζόμενοι άρχισαν να συνδικαλίζονται, κυρίως μέσω της Συνομοσπονδίας Εργατών Κούβας, μία ένωση στη οποία η επιρροή των Κομμουνιστών ήταν ιδιαίτερα σημαντική.
Αμερικανοκουβανικές σχέσεις
Αν και οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής ασκούσαν έντονη επιρροή στην πολιτική σκηνή της Κούβας από το 1898 με αποτέλεσμα να διαμορφωθεί ένα αντιαμερικανικό αίσθημα στα ανώτερα μορφωτικά επίπεδα της χώρας, η επιρροή αυτή κατά την περίοδο της προεδρίας του Μπρου μειώθηκε.
Σαιντ Λιούις
Στις 13 Μαΐου του 1939, το υπερωκεάνιο Σαιντ Λιούις προσάραξε στις ακτές της Κούβας, έχοντας ξεκινήσει από το Αμβούργο της Γερμανίας. Ο Μπρου αρνήθηκε να χορηγήσει άσυλο στους πρόσφυγες. Αυτό προκάλεσε επεισόδια. Δύο επιβάτες επιχείρησαν να αυτοκτονήσουν και δεκάδες ακόμη απείλησαν ότι θα έκαναν το ίδιο. Ωστόσο, 29 από τους πρόσφυγες κατόρθωσαν να αποβιβαστούν στην Αβάνα.
Πηγές
Κατηγορία:Πρόεδροι της Κούβας
Ποταμός
right|thumb|200px|Πηγή: η γέννηση ενός ποταμού Ο ποταμός (ή ποτάμι) είναι το υδάτινο ρεύμα που χαρακτηρίζεται από μια σχετική συνέχεια και σταθερότητα τροφοδοσίας και με τομή κοίτης γενικά αρκετά ομαλή. Συνήθως εκβάλλει σε μια θάλασσα, σε ωκεανό, λίμνη, ή κάποιον άλλο ποταμό (παραπόταμος). Συνήθως αντιδιαστέλλεται από τον χείμαρρο, που έχει πιο ανώμαλους και απότομους αντίστοιχους χαρακτήρες· δεν είναι, όμως, πάντοτε δυνατή μια σαφής διάκριση μεταξύ τους. Το σημείο στο οποίο γεννιέται ένας ποταμός ονομάζεται πηγή. Ο μεγαλύτερος ποταμός του κόσμου είναι ο Αμαζόνιος, με μήκος 6.992 χιλιομέτρων. Προηγουμένως ο Νείλος ήταν ο μεγαλύτερος ποταμός του κόσμου.
Τα ποτάμια είναι μέρος του κύκλου του νερού. Ο ποταμός συλλέγει νερό από τις κατακρημνίσεις μέσω μιας λεκάνης απορροής από την απορροή της επιφάνειας και άλλες πηγές όπως τα υπόγεια ύδατα, τις πηγές, αλλα και την απελευθέρωση αποθηκευμένου νερού σε φυσικό πάγο και επιφάνειες όπως οι παγετώνες.
Σημασία
μικρογραφία|Ο ποταμός [[Αλιάκμονας τη νύχτα]] Τα ποτάμια και τα ρέματα θεωρούνται συχνά από τα κύρια χαρακτηριστικά σε ένα τοπίο, αλλά καταλαμβάνουν μόνο περίπου το 0.1% της γήινης ξηράς. Αυτοί γίνονται πιο προφανείς και σημαντικοί στους ανθρώπους καθώς πολλές σημαντικές πόλεις είναι χτισμένες γύρω από ποτάμια και ρέματα. Οι περισσότερες μεγάλες πόλεις βρίσκονται στις λεκάνες ποταμών, επειδή χρησιμοποιούνται ή χρησιμοποιήθηκαν ως πηγή νερού, για τρόφιμα, για μεταφορές, ως αμυντικό μέτρο, ως πηγή υδροηλεκτρικής ενέργειας, για μπάνιο αλλά και για την απόθεση αποβλήτων.
Γενικά
thumb|left|200px|Ο [[Βόλγας με μήκος 3.531 χλμ. είναι στο μεγαλύτερο μέρος του πλώιμος  με σημαντικά λιμάνια, όπως  το Νίζνι Νόβγκοροντ, Καζάν, Σαράτωφ, Βόλγογκραντ, Αστραχάν.]] Ένας ποταμός μπορεί επίσης να προέρχεται από κάποια λίμνη, από ένα φρέαρ, (υπόγειο πηγάδι) ή από την ένωση κάποιων χειμάρρων. Τα νερά του ποταμού συνεχίζουν μέχρι να καταλήξουν κάπου. Αν τα νερά του χύνονται σε μία λίμνη ή στη θάλασσα, το μέρος εκείνο στο οποίο τα νερά του ενώνονται με αυτά της λίμνης ή της θάλασσας ονομάζονται εκβολή και καμιά φορά χρησιμοποιούμε πληθυντικό, εκβολές. Αν τα νερά του ενώνονται με αυτά ενός άλλου ποταμού, το σημείο στο οποίο ενώνονται το ονομάζουμε συμβολή των δύο ποταμών και τον μικρότερο από τους δύο ποταμούς, παραπόταμο.
Υδάτινη Ενέργεια
thumb|Η ενέργεια του νερού χρησιμοποιήθηκε από τον άνθρωπο ως κινητήριος δύναμη των μύλων. Τα νερά των ποταμών ο άνθρωπος τα αξιοποιεί προς όφελός του με διάφορους τρόπους από πολύ παλιά. Κάποιοι από αυτούς είναι η ύδρευση των κατοικημένων περιοχών, η άρδευση των καλλιεργούμενων εκτάσεων, η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από τα υδροηλεκτρικά εργοστάσια με τη βοήθεια των υδροηλεκτρικών φραγμάτων. Παλαιότερα χρησιμοποιούσαν τη δύναμη της ροής ενός ποταμού κατασκευάζοντας νερόμυλους στην όχθη του. Ακόμη, πολλοί μεγάλοι ποταμοί αποτελούν από τα αρχαία χρόνια σημαντικές υδάτινες οδούς για την μετακίνηση ανθρώπων, εμπορευμάτων και ιδεών.
Οικοσύστημα ποταμών
thumb|Ο [[Νείλος]] Αρκετές φορές συμβαίνει τα νερά ενός ποταμού, ιδιαίτερα αν είναι αρκετά μεγάλος, να διακλαδίζονται πριν την εκβολή και να καταλήγουν στην θάλασσα σε σχήμα δέλτα (Δ). Τότε ονομάζουμε το σημείο εκβολής του ποταμού δέλτα. Πολλά από τα δέλτα ποταμών αποτελούν σημαντικά οικοσυστήματα. Σε αυτά συναντώνται πλήθος φυτών και ζώων, ενώ πολλά είδη προτιμούν τα δέλτα, όπου η τροφή είναι άφθονη, για την αναπαραγωγή τους. Αλλά και πολλοί άνθρωποι ζουν σε μερικά από τα μεγαλύτερα δέλτα του κόσμου. Ο κυριότερος λόγος που τα δέλτα είναι τόσο πλούσια και εύφορα είναι το γεγονός ότι τα νερά των ποταμών στην πορεία τους προς τα δέλτα παρασύρουν χώμα που το εναποθέτουν στην εκβολή των ποταμών με την μορφή λάσπης, αλλά και πολλές θρεπτικές ουσίες μαζί με αυτό. Όσο περνούν τα χρόνια τόσο μεγαλώνουν και τα δέλτα με αυτόν τον τρόπο. Αυτή, όμως, είναι μία διαδικασία της οποίας τα αποτελέσματα είναι ορατά με την πάροδο αιώνων. Πολλές φορές παραλιακές πόλεις κοντά σε εκβολές ποταμών έχουν μεταβληθεί σε μεσόγειες μετά από κάποιους αιώνες.
Ένα μεγάλο πρόβλημα για την επιβίωση των οικοσυστημάτων που υπάρχουν στα ποτάμια ή που εξαρτώνται από αυτά, αλλά και των ανθρώπων που ζουν γύρω από αυτά, είναι η μόλυνση των ποταμών με βιομηχανικά απόβλητα, φυτοφάρμακα, σκουπίδια που πετούν οι άνθρωποι στην κοίτη ή στην όχθη του ποταμού ή παρασύρονται από τη βροχή. Ένα άλλο μεγάλο πρόβλημα είναι η υπερεκμετάλλευση των νερών τους για την ύδρευση των κατοικημένων περιοχών και την άρδευση των καλλιεργούμενων εκτάσεων. Σε συνδυασμό με τις αλλαγές στο παγκόσμιο κλίμα το ύψος της στάθμης πολλών ποταμών είναι χαμηλότερο από ότι παλιά, ενώ τις θερμές περιόδους μειώνεται ακόμη περισσότερο. Πολλοί ποταμοί για αρκετά χρόνια τώρα έχουν ελάχιστη ή και καθόλου ζωή στα νερά τους. Πρόσφατο παράδειγμα αυτής της διαδικασίας η εκτιμώμενη εξαφάνιση του δελφινιού του ποταμού Γιανγκτσέ στην Κίνα, (Μπαϊτσί), ενός ενδημικού είδους του ποταμού αυτού.
Χημεία
Η χημεία των ποταμών είναι περίπλοκη και εξαρτάται από τις τροφοδοσίες από την ατμόσφαιρα, την γεωλογία από την οποία ταξιδεύει και τις τροφοδοσίες από τις ανθρώπινες δραστηριότητες. Η χημική σύνθεση του νερού έχει μεγάλη επίδραση στην οικολογία αυτού του νερού για τα ζώα κσι τα φυτά και μπορεί να επηρεάσει επίσης τις χρήσεις του νερού του ποταμού που μπορούν να γίνουν. Η κατανόηση και ο χαρακτηρισμός της χημείας των ποταμών απαιτεί μια καλοσχεδιασμένη και καλοδιαχειρισμένη δειγματοληψία και ανάλυση.
Λάδωνας (ποταμός)
Πηγές Λάδωνα
Πηγάζει από τα Αροάνια και συγκεκριμένα από το όρος Πεντέλεια (γνωστό και ως Ντουρντουβάνα). Οι πηγές του βρίσκονται στην περιοχή του χωριού Λυκουρία, στην περιοχή που ονομάζεται "Ράχη Πύργου" ή "Κεφαλόβρυσο" όπου αναβλύζει μέσα από καταβόθρες με τόση δύναμη ώστε θα μπορούσε να κινεί ταυτόχρονα 20 μύλους, όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά στα 1906, γεγονός που τον καθιστούσε ακόμα και τους θερινούς μήνες δυσδιάβατο.
Ρους
Διασχίζει τον Νομό Αχαΐας και τον Νομό Αρκαδίας και συμβάλλει στον Αλφειό. Το μήκος είναι μεγαλύτερο από 60 χιλιόμετρα και ο ρους του στον χάρτη μοιάζει με φίδι που ελίσσεται. Παραπόταμοί του είναι ο Αροάνιος ή Κατσάνας, ο Πάος ή Πάϊος ή Ξεροπόταμος, ο Τράγος ή Νταραίικο ποτάμι. Κοντά στη συμβολή του με τον Αλφειό ονομάζεται και "Ρουφιάς".
Φυσιογνωμία
Γνωστό είναι επίσης και το υδροηλεκτρικό φράγμα του Λάδωνα στην Αρκαδία, που κατασκευάστηκε τη δεκαετία του 1950, ενώ είναι αρκετά γνωστός ο υδροβιότοπός του που μαζί με την τεχνητή λίμνη έχουν σπάνια πανίδα και χλωρίδα. Τις τελευταίες δεκαετίες έχουν αναπτυχθεί αθλητικές δραστηριότητες στην περιοχή του, όπως κανόε-καγιάκ και ράφτινγκ, ενώ η φυσική ομορφιά του τοπίου του ενδείκνυται για πεζοπορίες και για ψάρεμα.
Ιστορικά στοιχεία
Ήταν ονομαστός ποταμός ήδη από την αρχαιότητα για την ομορφιά του τοπίου του αλλά και για τα ψάρια του · ο Παυσανίας επισκεπτόμενος την περιοχή τον 2ο αι. μ.Χ. τον αναφέρει ως τον ωραιότερο ποταμό που υπάρχει.
Μυθολογία
Οι αρχαίοι Αρκάδες είχαν θεοποιήσει τον ποταμό και υποστήριζαν ότι ήταν γιος του Ωκεανού και της Τηθύος. Επίσης ως κόρες του αναφέρονται οι νύμφες Δάφνη και Μετώπη. Κατά τη μυθολογία, στα νερά του πλύθηκε για να καθαρθεί μετά από μια ακούσια ένωσή της με τον Ποσειδώνα η θεά Δήμητρα ενώ στις όχθες του κυνηγούσε η Άρτεμις. Κοντά στο ποτάμι περιφερόταν κάποτε και ο Πάνας και εκεί είδε και αγάπησε την νύμφη Σύριγγα και άρχισε να την κυνηγά. Ο Λάδωνας θέλησε να την βοηθήσει και τη μεταμόρφωσε σε καλαμιές. Τότε ο Πάνας έκοψε μερικά καλάμια και ενώνοντάς τα έφτιαξε την Σύριγγα, μουσικό όργανο που χρησιμοποιούσε μόνο αυτός.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποταμοί της Αρκαδίας Κατηγορία:Ποταμοί της Αχαΐας Κατηγορία:Παραπόταμοι του Αλφειού Κατηγορία:Δήμος Ηραίας Κατηγορία:Δήμος Καλαβρύτων Κατηγορία:Δήμος Κοντοβάζαινας Κατηγορία:Δήμος Κλείτορος Κατηγορία:Δήμος Λευκασίου Κατηγορία:Δήμος Τροπαίων Κατηγορία:Ποταμοί της Δυτικής Ελλάδας
Hugo Freund & Co
μικρογραφία|Hugo Freund & Co Η εταιρεία Hugo Freund & Co ήταν εταιρεία κοσμημάτων, η οποία ιδρύθηκε το 1908 στην Πράγα. Ο ιδρυτής της εταιρείας ήταν ο Χούγκο Φρόιντ.
Ιστορία
Η Hugo Freund & Co είχε υποκαταστήματα στη Βιέννη, στο Πφόρτσχαϊμ, στην Αμβέρσα και στην Ελβετία.
Όταν ήρθε σε μια εποχή που η εισαγωγή ξένων προϊόντων γινόταν πιο δύσκολη και όταν ήταν απαραίτητο να ξεφύγει από τους ξένους προμηθευτές και τα ξένα εργοστάσιά του, ο Φρόιντ αποφάσισε να εξοικονομήσει υψηλά τέλη τελωνείων και συναλλάγματος.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι και πηγές
Κατηγορία:Επιχειρήσεις Κατηγορία:Κοσμηματοποιοί
Νζόγια
Ο Νζόγια (αγγλ. Nzoia River) είναι ποταμός της δυτικής Κένυας με μήκος 257 χιλιόμετρα. Πηγάζει από τους λόφους Τσερανγκάνι και περνά από τους οικισμούς Καπσάρα και Σπρίνγκερ, καθώς και από τη Γέφυρα του Μόι. Γενικώς ρέει προς τα νοτιοδυτικά και εκβάλλει στη Λίμνη Βικτόρια (τη μεγαλύτερη σε έκταση λίμνη της Αφρικής) κοντά στη μικρή πόλη Πορτ Βικτόρια.
Ο ποταμός έχει μέση ετήσια ροή νερού 3,72 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα, ή περίπου 118 κυβ. μετρα ανά δευτερόλεπτο, γεγονός που τον καθιστά τον δεύτερο μεγαλύτερο της ποταμό Κένυας από αυτή την άποψη.
Ο Νζόγια είναι σημαντικό ποτάμι για τη δυτική Κένυα, καθώς διέρχεται μέσα από μια περιοχή όπου εκτιμάται ότι ζουν πάνω από 3,5 εκατομμύρια άνθρωποι. Τα νερά του παρέχουν άρδευση όλο το έτος, ενώ και οι ετήσιες πλημμύρες του στη χαμηλή έκταση των αλλουβιακών εναποθέσεων του Μπουνταλάνγκ-ι συνεισφέρει στη μεγάλη γεωργική παραγωγή της περιοχής.
Γύρω από τη βιομηχανική περιοχή του Γουεμπούγιε, ο ποταμός δέχεται πολλά απόβλητα από τα εργοστάσια χαρτοποιίας και ζάχαρης που υπάρχουν εκεί. Ο Νζόγια έχει μερικούς θεαματικούς καταρράκτες, μάλιστα η πόλη Γουεμπούγιε ονομαζόταν την εποχή της αποικιοκρατίας Μπρόντερικ Φωλς («Καταρράκτες Μπρόντερικ») από το επώνυμο του πρώτου λευκού που έφθασε στους Καταρράκτες Ναμπουγιόλε στον Νζόγια. Θεωρείται ότι ο ποταμός έχει αξιόλογο δυναμικό για την παραγωγή υδροηλεκτρικής ενέργειας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποταμοί της Κένυας Κατηγορία:Λίμνη Βικτώρια
Γκραναλιόνε
Το Γκραναλιόνε (Ιταλικά Granaglione) είναι μικρός δήμος στην βορειοανατολική Ιταλία, στην περιφέρεια της Εμίλια Ρομάνια, στην επαρχία της Μπολόνια.
Γεωγραφία
Πρόκειται για τον πιο νότιο δήμο της επαρχίας της Μπολόνια και απέχει από την πρωτεύουσα της Μπολόνια 67 χιλιόμετρα. Είναι ένας καθαρά ορεινός δήμος, αφού εκτείνεται στις πλαγιές των Απέννινων Όρεων. Η έδρα του δήμου βρίσκεται σε υψόμετρο 493ων μέτρων ενώ στο σύνολο της έκτασής του, που είναι 39,71 τ.χλμ., κυμαίνεται από ελάχιστο υψόμετρο στα 350 μέτρα μέχρι μέγιστο στα 1555 μέτρα. Η περιοχή διασχίζεται από τον ποταμό Ρένο και από μερικούς παραποτάμους του. Οι γεωγραφικές του συντεταγμένες είναι: 44° 6' 4,68 N γεωγραφικό πλάτος και 10° 57' 41,40 E γεωγραφικό μήκος. Συνορεύει με την Πιστόια ((Pistoia)) και Σαμπούκα Πιστοϊέζε ((Sambuca Pistoiese)) της επαρχίας της Πιστόια και με τους δήμους της Πορρέττα Τέρμε (Porretta Terme) και Καστέλ ντι Κάζιο (Castel di Casio).
Δημογραφία
Ο πληθυσμός του Γκραναλιόνε την 1η Ιανουαρίου 2014 ήταν 2244 μόνιμοι κάτοικοι.
Στον δήμο, την 1η Ιανουαρίου 2011, κατοικούσαν μόνιμα και 166 ξένοι. Οι περισσότεροι από αυτούς προέρχονται από το Μαρόκο 111, Ρουμανία 31 και την Ουκρανία 6.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Εμίλια-Ρομάνια Κατηγορία:Επαρχία Μπολόνια
Ρολάνδος
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία της Γαλλίας Κατηγορία:Φράγκοι
Ίκαρος (αποσαφήνιση)
Το Ίκαρος μπορεί να αναφέρεται στα:
Άλλες χρήσεις
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Λουίζα της Πρωσίας
Με το όνομα αυτό υπάρχουν τα παρακάτω πρόσωπα:
Γκο Αχέντ Ιγκλς
Η Γκο Αχέντ Ιγκλς είναι ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Ντέβεντερ στην Ολλανδία, η οποία αγωνίζεται στο Ολλανδικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου. Έδρα της ομάδας είναι το γήπεδο De Adelaarshorst. Έχει κερδίσει 4 εθνικά πρωταθλήματα (1917, 1922, 1930, 1933).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γκο Αχέντ Ιγκλς Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1902
Αγία Παρασκευή Λέσβου
Η Αγία Παρασκευή της Λέσβου. Διοικητικά είναι έδρα ομώνυμης δημοτικής κοινότητας και δημοτικής ενότητας, του δήμου Δυτικής Λέσβου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λέσβου, στην περιφέρεια Βορείου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, καθώς και των μεταβολών που ακολούθησαν αυτό το πρόγραμμα. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Μηθύμνης του νομού Λέσβου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νήσων Αιγαίου Πελάγους.
Γεωγραφία
Η Αγία Παρασκευή είναι πεδινός οικισμός στην κεντρική Λέσβο. Βρίσκεται στο εσωτερικό του μυχού του κόλπου Καλλονής, στους πρόποδες της κορυφής «Ταύρος», που είναι ανατολικό παρακλάδι του Λεπέτυμνου. Είναι κτισμένη σε λεκανοπέδιο, που περιβάλλεται από χαμηλά βουνά φυτεμένα με ελιές και μικρούς γυμνούς λόφους, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 100 μέτρων. Βρίσκεται στο κέντρο περίπου της Λέσβου, αποτελώντας σημαντικό οδικό κόμβο, καθώς από την κωμόπολη περνάνε οι δρόμοι Μυτιλήνης-Σιγρίου, Καλλονής-Πέτρας και Μυτιλήνης-Μανταμάδου. Απέχει 4 χλμ. από την πλησιέστερη ακτή στον κόλπο Καλλονής και 39 χλμ. περίπου ΒΔ. της πρωτεύουσας Μυτιλήνης.
Δημοτική κοινότητα
Η δημοτική κοινότητα Αγίας Παρασκευής είναι χαρακτηρισμένη ως αστικός πεδινός οικισμός, με έκταση 101,342 χμ² (2011). Περιλαμβάνει και τους οικισμούς Καντρί και Μέσα (τα).
Πληθυσμός
(σε παρένθεση ο πληθυσμός της δημοτικής κοινότητας)
[σε αγκύλη ο πληθυσμός της δημοτικής ενότητας]
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Με το ΦΕΚ 116Α - 28/05/1918 αναγνωρίστηκε ο οικισμός και ορίστηκε έδρα της κοινότητας Αγίας Παρασκευής. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αγίας Παρασκευής και ορίστηκε έδρα του δήμου Αγίας Παρασκευής. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Αγίας Παρασκευής και προσαρτήθηκε στον δήμο Λέσβου. Με το ΦΕΚ 43Α - 09/03/2019 αποσπάστηκε από τον δήμο Λέσβου και προσαρτήθηκε στον δήμο Δυτικής Λέσβου.
Γενικά
Η Αγία Παρασκευή είναι μια όμορφη μεσόγεια κωμόπολη, με γεωργοκτηνοτροφικό χαρακτήρα, καλή ρυμοτομία και λιθόστρωτους δρόμους. Το σύνολο σχεδόν του οικισμού αποτελείται από αγροτικά και αστικά σπίτια κτισμένα με την αρχιτεκτονική της Λέσβου, ενώ υπάρχουν παραδοσιακά καφενεία και γραφικά παντοπωλεία. Οι γειτονιές της Αγίας Παρασκευής έχουν χαρακτηριστικά ονόματα, όπως «Κούμασος», «Πύργος» και «Καυκάρα». Στην κωμόπολη εδρεύει ο αγροτουριστικός συνεταιρισμός γυναικών «Σελλάδα», που παρασκευάζει τυροκομικά προϊόντα, ζυμαρικά και γλυκά.
Β' Παγκόσμιος
Η Αγία Παρασκεύη τον Μάρτη του 1944, καθιερώθηκε ως έδρα του ΕΛΑΣ. Συγκροτήθηκε εκεί το 22° Σύνταγμα Πεζικού Λέσβου (δυνάμεως 350 ανδρών αρχικά και εν τέλει 2000 μαζί με τους εφεδρικούς) με καπετάνιο τον Δημήτριο Αποστόλου και συνταγματάρχη τον Οδυσσέα Σκαναβή. Ύστερα η ηγεσία του ΕΑΜ συγκέντρωσε όλα τα όπλα που κατείχε στην Αγία Παρασκευή. Ως προς τον επισιτισμό του συντάγματος, συγκροτήθηκε η Επιμελητεία του Αντάρτη (ΕΤΑ) με υπεύθυνο τον δάσκαλο Κώστα Παπαχαράλαμπο-Μάκιστο, με καταγωγή από το χωριό.
Ο αρχαιολογικός χώρος της «Κλοπεδής»
Στη θέση «Κλοπεδή» δυτικά της Αγίας Παρασκευής, υπάρχει ιερό των Ύστερων Αρχαϊκών Χρόνων του 6ου αιώνα π.Χ., αφιερωμένο πιθανόν στον Ναπαίο Απόλλωνα, από τα σημαντικότερα δείγματα αρχαϊκής αρχιτεκτονικής της Λέσβου. Οι ανασκαφές έφεραν στο φως τα οικοδομικά λείψανα δύο ναών. Ο ένας από αυτούς, μεγάλος περίπτερος ναός, διέθετε ψιλόλιγνους ραράβδωτους κίονες και ιδιόμορφα αιολικά κιονόκρανα (εκτίθενται στο Παλαιό Κτήριο του Αρχαιολογικού Μουσείου της Μυτιλήνης).
Πηγές
Κατηγορία:Κωμοπόλεις του Βορείου Αιγαίου Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Λέσβου
Stop Online Piracy Act
Το Stop Online Piracy Act (SOPA, ΣΟΠΑ, σε μετάφραση Νόμος «Σταματήστε την πειρατεία στο Ίντερνετ» ή Νόμος κατά της πειρατείας στο Διαδίκτυο ), γνωστό επίσης ως H.R. 3261, είναι νομοσχέδιο που είχε υποβληθεί στην Βουλή των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών στις 26 Οκτωβρίου 2011 με σκοπό την επέκταση των δυνατοτήτων των Σωμάτων Ασφαλείας των Ηνωμένων Πολιτειών και των κατεχόντων πνευματικών δικαιωμάτων για να αντιμετωπίσουν την διαδικτυακή πειρατεία πνευματικής ιδιοκτησίας και απομιμητικών προϊόντων («προϊόντων-μαϊμού»). Μετά από διαμαρτυρίες πολιτών και οργανισμών στο διαδίκτυο, το νομοσχέδιο αποσύρθηκε στις 20 Ιανουαρίου 2012, ενώ η επιτροπή δεσμεύτηκε να βρει λύση στο πρόβλημα της διαδικτυακής πειρατείας, αναβάλλοντας την εκτίμηση νέας νομοθεσίας μέχρι να δημιουργηθεί ευρύτερη συμφωνία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δίκαιο Ηνωμένων Πολιτειών Κατηγορία:Διανοητική ιδιοκτησία
Αεροδρόμιο της Μπολόνια-Μπόργκο Πανιγκάλε
Το Αεροδρόμιο της Μπολόνια-Μπόργκο Πανιγκάλε (ιταλικά: Aeroporto di Bologna-Borgo Panigale), γνωστό και ως Αεροδρόμιο Γκουλιέλμο Μαρκόνι (ιταλικά: Aeroporto di Guglielmo Marconi) είναι διεθνές αεροδρόμιο, που εξυπηρετεί την πόλη Μπολόνια της Ιταλίας, από την οποία απέχει περίπου 6 χιλιόμετρα. Το όνομά του οφείλεται στον Ιταλό νομπελίστα εφευρέτη Μαρκόνι, ο οποίος καταγόταν από την πόλη της Μπολόνια. Έχοντας δεχθεί πάνω από 6 εκατομμύρια επιβάτες το 2014, είναι το 7ο μεγαλύτερο αεροδρόμιο της χώρας.
Αεροπορικές Εταιρίες και προορισμοί
Επιβατικές Μεταφορές Οι ακόλουθες αεροπορικές εταιρίες εκτελούν τακτικές προγραμματισμένες και τσάρτερ πτήσεις από και προς την Μπολόνια
Companies                  Destination
Aegean Airlines :         Athens
Ryanair :                    Athens,Thessaloniki,Catania,London,Paris,Palermo,Prague,Madrid,Lisbon,Bari
Wizz Air :                  Athens,Budapest,Prague,Tirana
Brussels Airlines :          Athens,Brussels,London–Heathrow,Paris,etc.
KLM :                       Athens,Amsterdam,Paris,Stockholm,Copenhagen,Brussels,etc
SAS  :                       Copenhagen,Stockholm,Oslo,Helsinki
Austrian Airlines :          Vienna
SWISS air  :                 Zürich
Air France  :                Paris
Iberia :                     Barcelona,Madrid
TAP Air Portugal :        Lisbon
Παραπομπές
Μπολόνια
Λάντσχουτ
Το Λάντσχουτ (γερμ. Landshut) είναι πόλη στην νότιο-ανατολική Γερμανία. Είναι η πρωτεύουσα της διοικητικής περιοχής Κάτω Βαυαρία της Βαυαρίας. και είναι χτισμένη στον ποταμό Ίζαρ (Isar). Με πληθυσμό πάνω από 70.000 κατοίκους, το Λάντσχουτ είναι μεγαλύτερη πόλη της Κάτω Βαυαρίας και ακολουθεί το Στράουμπινγκ και το Πάσσαου καθώς επίσης είναι και η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της ανατολικής Βαυαρίας μετά από το Ρέγκενσμπουρκ. Λόγω των καλών υποδομών και της εγγυήτητας του με την μητροπολιτική περιοχή του Μονάχου (72 χιλιόμετρα) και του διεθνούς αεροδρομίου Φραντς Γιόζεφ Στράους έχει το χαμηλότερο ποσοστό ανεργίας της ανατολικής Βαυαρίας (4,2% τον Οκτώβριο του 2006), το οποίο είναι πολύ χαμηλότερο από το βαυαρικό μέσο όρο (5.8%).
Ιστορία
200px|thumb|left|Αναπαράσταση του Γάμου του Λάντσχουτ ("Landshuter Hochzeit") Η πόλη του Λάντσχουτ και Τράουζνιτς (Trausnitz) ιδρύθηκε το 1204 από τον Δούκα Λουδοβίκο Α΄. Ήδη το 1231 έγινε μια κατοικία του Οίκου Βίττελσμπαχ και το 1255 όταν χωρίστηκε το δουκάτο της Βαυαρίας σε δύο το Λάντσχουτ έγινε επίσης η πρωτεύουσα της Κάτω Βαυαρίας. Ο δούκας Ερρίκος Α΄. ήταν ο πρώτος των τριών διάσημων πλούσιων δουκών, οι οποίοι βασίλεψαν στη Βαυαρία-Λάντσχουτ στο 15ο αιώνα. Ο γάμος του δούκα Γεώργιο με την πολωνή πριγκήπισσα Γιαντβίγκα Γιαγκιελόν το 1475 γιορτάστηκε στο Λάντσχουτ με ένα από τα πιο θαυμάσια φεστιβάλ του Μεσαίωνα (αποκαλούμενο "Landshuter Hochzeit"). Μετά από το θάνατό του και έναν σύντομο πόλεμο της Κάτω Βαυαρίας το Λάντσχουτ επανασυνδέθηκε με τη Βαυαρία-Μόναχο. Ο Λουδοβίκος 10., δούκας της Βαυαρίας μετά από το ταξίδι του στην Ιταλία 1537-1543 έχτισε αναγεννησιακα ανάκτορα στο Λάντσχουτ. Ο φιλόσοφος Λούντβιχ Φόιερμπαχ, γιος νομικού, γεννήθηκε εδώ στις 28 Ιουλίου 1804.
Το 1826 το πανεπιστήμιο μεταφέρθηκε από το Λάντσχουτ στο Μόναχο. Δεδομένο ότι το Λάντσχουτ είναι κοντά στο αερολιμένα του Μονάχου η πόλη έχει γίνει πόλος έλξης για επιχειρήσεις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Βαυαρίας
Ο ανακατωσούρας
Ο ανακατωσούρας είναι μια ελληνική κωμική ταινία σε σκηνοθεσία του Γρηγόρη Γρηγορίου και σενάριο του Γιώργου Λαζαρίδη, σε παραγωγή της εταιρείας Αφοί Ρουσσόπουλοι-Γ. Λαζαρίδης-Δ. Σαρρής-Κ. Ψαρράς.
Πλοκή
Ο Θωμάς Καρατουλπάνης (Ντίνος Ηλιόπουλος) είναι ένας αγαθός υπάλληλος σε περίπτερο αυτοκινήτων στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης. Λόγω του πράου, μικροαστικού χαρακτήρα του τον επικρίνουν συνεχώς η πεθερά του (Μαρίκα Κρεββατά), ο θείος του (Νίκος Σταυρίδης) και το αφεντικό του (Περικλής Χριστοφορίδης). Η μόνη που τον υποστηρίζει είναι η γυναίκα του (Γκέλυ Μαυροπούλου).
Όμως, η εμφάνιση στη δουλειά του αλλά κυρίως στη ζωή της οικογένειάς του του Ηρακλή, ενός σωσία με εντελώς διαφορετικό χαρακτήρα που αγοράζει πανάκριβα δώρα στο όνομα του Καρατουλπάνη, προκαλεί αναστάτωση. Ο θείος του Θωμά προσλαμβάνει τον ιδιωτικό ντέντεκτιβ Αστραπομμάτη, για να διαλευκάνει το μυστήριο του σωσία.
Ο Θωμάς ασχολείται ερασιτεχνικά με τη σύνθεση τραγουδιών και θέτει υποψιφιότητα στο Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης. Εκεί όμως παρουσιάζεται αντί αυτού ο σωσίας του, κερδίζοντας το πρώτο βραβείο. Η οικογένεια αρχίζει πάλι να τον επικρίνει και τότε είναι που θα αποκαλυφθεί η ταυτοπροσωπεία του σωσία με τον Θωμά, ο οποίος έχει στήσει όλο αυτό το κόλπο για να αποδείξει σε όλους την αξία του.
Εξωτερικές πηγές
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1967 Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Γρηγόρη Γρηγορίου Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Αφοί Ρουσσόπουλοι - Γ. Λαζαρίδης - Δ. Σαρρής - Κ. Ψαρράς Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε θεατρικά έργα Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Γιώργου Λαζαρίδη Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Γιώργου Μουζάκη
Ρούγκελ
thumb|150px|right|Τοποθεσία του Ρούγκελ στο Λίχτενσταϊν thumb|200px|right|Ρούγκελ Το Ρούγκελ (γερμανικά: Ruggell) είναι ένας δήμος του Λίχτενσταϊν. Έχει έκταση 7.38 τ.χλμ. και πληθυσμό 1.937 κατοίκους (απογραφή 31 Δεκεμβρίου 2008).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Λίχτενσταϊν
Χαβιέρ Σοτομαγιόρ
Ο Χαβιέρ Σοτομαγιόρ (Javier Sotomayor Sanabria, γεννήθηκε 13 Οκτωβρίου 1967) είναι Κουβανός πρώην αθλητής του άλματος εις ύψος. Θεωρείται ως ο κορυφαίος του αγωνίσματος όλων των εποχών και είναι ο κάτοχος του παγκόσμιου ρεκόρ με 2,45 μέτρα. Κατά τη διάρκεια της καριέρας του κατέκτησε όλους τους τίτλους των μεγάλων διοργανώσεων στις οποίες συμμετείχε.
Βιογραφία
Τα πρώτα βήματα του Σοτομαγιόρ (το όνομα του οποίου σημαίνει «μεγάλο άλμα» ) στο στίβο έγιναν σε πολύ νεαρή ηλικία: δέκα ετών ασκούνταν ήδη στο άλμα εις ύψος, παρά το γεγονός ότι φοβόταν πολύ τη δοκιμασία και προτιμούσε αγώνες ταχύτητας. Στα δεκατρία του, όταν προπονητής του ήταν ο Καρμέλο Μπενίτεθ, πέρασε τα 1,65 μέτρα και στα δεκατέσσερά του ξεπέρασε τα δύο μέτρα. Το ύψος του έκανε το μπάσκετ θελκτικό αλλά η τελική του προτίμηση ήταν το άλμα εις ύψος. Λόγω αυτών των πλεονεκτημάτων, ο νεαρός έλαβε υποτροφία για να σπουδάσει στην Ανώτατη Σχολή Αθλητικής Βελτίωσης (ESPA). Το 1984, ήδη δεκαέξι ετών, σημείωσε το τρέχον ακόμα παγκόσμιο ρεκόρ εφήβων των 2,33 μ. στην Αβάνα. Μάλιστα, κατέχει τις τρεις καλύτερες επιδόσεις σε αυτή την κατηγορία, με τις άλλες να είναι 2,31 μ. (Αβάνα) και 2,30 μ. (Λονδίνο), που σημειώθηκαν όλα την ίδια χρονιά. Το 1986 αγωνίστηκε στο πρώτο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Νέων, το οποίο έλαβε χώρα στην Αθήνα και κατέλαβε την πρώτη θέση με άλμα 2,25 μ.
Το 1991 έκανε τη δεύτερη εμφάνισή του σε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, που διεξήχθη στο Τόκιο της Ιαπωνίας, και κατέλαβε τη δεύτερη θέση με 2,36 μ. Επίσης, τον Μάρτιο εκείνης της χρονιάς μοιράστηκε την τρίτη θέση (2,31 μ.) στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου στη Σεβίλλη. Τον Αύγουστο πέτυχε τη δεύτερη συνεχόμενη νίκη του στους Παναμερικανικούς Αγώνες με 2,35 μ., που έγιναν στη χώρα του.
Κέρδισε χρυσό και ασημένιο μετάλλιο σε Ολυμπιακούς Αγώνες (το 1992 με 2,34 μέτρα και το 2000 με 2,32 μέτρα αντίστοιχα). Το 1993 ανέκτησε τον τίτλο του πρωταθλητή κόσμου πηδώντας 2,40 μέτρα στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στη Στουτγάρδη σημειώνοντας και ρεκόρ αγώνων.
Όπως αποδείχθηκε, η σημαντικότερη στιγμή στην καριέρα του ήρθε στις 27 Ιουλίου του 1993 στη Σαλαμάνκα: εκείνη την ημέρα έκανε τρία επιτυχημένα άλματα στα 2,23 μ., 2,32 μ. και 2,38 μ., όλα με την πρώτη προσπάθεια. Τελικά ζήτησε το ύψος των 2,45 μ., το οποίο ξεπέρασε με τη δεύτερη προσπάθεια καταρρίπτοντας τη δική του παγκόσμια επίδοση κατά ένα εκατοστό.
Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου το 1995, πήδηξε 2,37 μ. και  κέρδισε το χρυσό μετάλλιο για τρίτη φορά, ενώ πέτυχε και την τρίτη νίκη στους  Παναμερικανικούς Αγώνες που διεξήχθησαν στη Μαρ ντελ Πλάτα της Αργεντινής με άλμα στα 2,40 μ., επίδοση που παραμένει ως ρεκόρ αγώνων. Το 1996 ένας σοβαρός τραυματισμός του στέρησε την ουσιαστική συμμετοχή σε μία ακόμη Ολυμπιάδα (κατετάγη 11ος με μόλις 2,25 μέτρα). Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1997 στην Αθήνα διατηρήθηκε στην κορυφή με επίδοση 2,37 μέτρα.
Στους Παναμερικανικούς Αγώνες το 1999 ήταν και πάλι πρώτος αλλά βρέθηκε θετικός στην κοκαΐνη και του αφαιρέθηκε το μετάλλιο και επιβλήθηκε από την IAAF αρχικά διετής αποκλεισμός. Στη συνέχεια η ποινή μειώθηκε στον ένα χρόνο και έτσι ο Σοτομαγιόρ πήρε μέρος στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σίδνεϊ. Ο ίδιος είχε διακηρύξει την αθωότητά του. Στην υπόθεση της τιμωρίας του είχε την υποστήριξη της κυβέρνησης της Κούβας με την μείωση της ποινής του να αιτιολογείται ως μία ευκαιρία σε ένα αθλητή με περισσότερους από 300 αρνητικούς ελέγχους μέχρι τότε. Στις 14 Ιουλίου 2001, σε συνάντηση που διοργανώθηκε στην Τενερίφη (Ισπανία) βρέθηκε θετικός σε αναβολικό στεροειδές, κάτι που θα ισοδυναμούσε με τιμωρία ισόβιου αποκλεισμού. Ο ίδιος αποσύρθηκε σε ηλικία 34 ετών ήδη και σε συνέντευξή του τρία χρόνια αργότερα υποστήριξε πως εγκατέλειψε το στίβο λόγω τραυματισμού και όχι λόγω της υπόθεσης των αναβολικών.
Κατά τη διάρκεια της καριέρας του κατάφερε να υπερβεί τα 2,30 μέτρα περισσότερες από 170 φορές και 24 φορές πάνω από τα 2,40 μέτρα. Κατέρριψε πέντε φορές παγκόσμιο ρεκόρ, ενώ η καλύτερη χρονιά του ήταν το 1994, όταν κέρδισε 30 από τους 31 αγώνες που συμμετείχε. Μετά την ολοκλήρωση της καριέρας του στον στίβο, απέκτησε πτυχίο στο φυσικό και αθλητικό πολιτισμό, που του επέτρεψε να εκπαιδεύει αθλητές από τη χώρα του. Επιπλέον, είναι μέλος της επιτροπής της Κουβανικής Ομοσπονδίας Στίβου. Το 2007 εισήχθη στο Hall of Fame της Συνομοσπονδίας Στίβου Κεντρικής Αμερικής και Καραϊβικής και το 2011, αναγνωρίστηκε με το βραβείο «Inspiration Sport for Youth» από τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κουβανοί αθλητές του στίβου Κατηγορία:Άλτες του ύψους Κατηγορία:Κουβανοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1992 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1996 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2000 Κατηγορία:Χρυσοί Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Αργυροί Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Παγκόσμιοι πρωταθλητές στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Κλειστού Στίβου
Ζάμπια
Η Ζάμπια είναι μια μεσόγεια χώρα στα βόρεια της Νότιας Αφρικής με έκταση 752.614 τ.χλμ. και πληθυσμό 19.610.769, σύμφωνα με την απογραφή του 2022. Πρώην βρετανική αποικία ως Βόρεια Ροδεσία, έγινε ανεξάρτητη το 1964 ως Ζάμπια. Έλαβε την ονομασία της από τον ποταμό Ζαμβέζη που τη διαρρέει. Πρόκειται για το μεγαλύτερο ποταμό στο κράτος. Συνορεύει με τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό βόρεια, την Τανζανία βορειοανατολικά, το Μαλάουι ανατολικά, τη Μοζαμβίκη, τη Ζιμπάμπουε, τη Μποτσουάνα και τη Ναμίμπια νότια και με την Ανγκόλα δυτικά. Το μεγαλύτερο μήκος της χώρας από το Βορρά προς το Νότο είναι 821 χιλιόμετρα και από την Ανατολή προς τη Δύση 1.380 χιλιόμετρα. Πρωτεύουσά της είναι η Λουσάκα. Επίσημη γλώσσα είναι η αγγλική.
Φυσική γεωγραφία
right|thumb|250px|Χάρτης της Ζάμπιας Η χώρα χωρίζεται σε δύο τμήματα, στο βορειοανατολικό και στο νοτιοδυτικό τμήμα, από μια λεπτή λωρίδα της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό. Στο μεγαλύτερο μέρος του το βορειοανατολικό τμήμα καταλαμβάνεται από τα όρη Μουτσίγκα, με μεγαλύτερο υψόμετρο τα 2.068 μ., στα νότια της λίμνης Τανγκανίκα. Στο νοτιοδυτικό τμήμα της χώρας υπάρχουν πολλά υψίπεδα, που καταλήγουν στις μεγάλες κοιλάδες του Ζαμβέζη και των παραποτάμων του. Ο εν λόγω ποταμός σχηματίζει, στα σύνορα με τη Ζιμπάμπουε, τους Καταρράκτες της Βικτόριας, οι οποίοι έχουν ύψος 108 μ. Εξάλλου, στη Ζάμπια βρίσκονται και πολλές λίμνες, όπως η Μπαγκουέλου στα βορειοδυτικά και η τεχνητή λίμνη Καρίμπα, η οποία δημιουργήθηκε το 1961. Η Καρίμπα βρίσκεται στη συμβολή με τον Καφούε, μεγαλύτερο ποταμό που ρέει ολόκληρος στη Ζάμπια.
Μορφολογία εδάφους
Η Ζάμπια παρουσιάζει κυρίως ορεινή διαμόρφωση με πολλά οροπέδια. Το μέσο υψόμετρο της χώρας είναι 1.000 - 1.500 μέτρα. Ο κυριότερος ορεινός όγκος της χώρας, τα όρη Μουτσίνγκα, βρίσκεται στο βόρειο τμήμα της, όπου εντοπίζεται και η ψηλότερη κορυφή της χώρας, με υψόμετρο 2.370 μέτρα. Μεγάλα υψόμετρα σημειώνονται και στο οροπέδιο Εμπάλα, στο βόρειο τμήμα της Ζάμπιας (μέχρι 2.000 μ.), όπως και στα όρη Μουίνγκα (2.340 μέτρα).
Υδρογραφία
Μεγαλύτερος ποταμός της χώρας είναι ο Ζαμβέζης. Το συνολικό του μήκος είναι 2.660 χιλιόμετρα και η λεκάνη αποστράγγισής του εκτείνεται σε 1.295.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Οι πηγές του βρίσκονται στη βορειοδυτική Ζάμπια και στην Ανγκόλα. Ρέει στο ανατολικό τμήμα της Ανγκόλα και στο δυτικό τμήμα της Ζάμπιας σε κατεύθυνση Βορρά - Νότου και στη συνέχεια στρέφεται προς τα ανατολικά, σχηματίζει το φυσικό σύνορο ανάμεσα στη Ζάμπια και τη Ζιμπάμπουε, εισέρχεται στο έδαφος της Μοζαμβίκης, στρέφεται προς τα νοτιοανατολικά και εκβάλλει στον Ινδικό ωκεανό. left|240px|thumb|Οι καταρράκτες της Βικτορίας Στον ρου του Ζαμβέζη σχηματίζονται αρκετοί καταρράκτες, οι σημαντικότεροι από τους οποίους είναι οι καταρράκτες Ενγκόγκε και οι καταρράκτες της Βικτόριας. Παρ` όλα αυτά, ο ποταμός είναι πλωτός σε μεγάλο μήκος του. Άλλοι ποταμοί της χώρας είναι ο Λουάνγκουα και ο Τσαμπέζι, στο ανατολικό τμήμα της, ο Καφούε (παραπόταμος του Ζαμβέζη, μήκους 1.570 χιλιομέτρων), στη κεντρική Ζάμπια, και ο Λουαπούλα, που αποτελεί το φυσικό σύνορο σε μεγάλο μέρος της μεθορίου με τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό. Στο βόρειο τμήμα της Ζάμπιας βρίσκεται η λίμνη Τανγκανίκα (έκταση 31.900 τετρ. χλμ.), η οποία βρέχει επίσης τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, την Τανζανία και το Μπουρούντι και της οποίας μόνο ένα μικρό τμήμα ανήκει στη Ζάμπια, καθώς και η λίμνη Μουέρου (έκταση 4.340 τετρ. χλμ.), η οποία ανήκει και στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό. Η λίμνη Μπανγκουεούλου (έκταση 5.000 τετρ. χλμ.) βρίσκεται στο βορειοανατολικό τμήμα της Ζάμπιας, ενώ στο νότιο τμήμα της, πάνω στο ρου του ποταμού Ζαμβέζη, βρίσκεται η τεχνητή λίμνη Καρίμπα (έκταση 5.000 τετρ. χλμ), η οποία βρέχει και τη Ζιμπάμπουε.
Χλωρίδα και πανίδα
Στο τοπίο της Ζάμπιας κυριαρχεί η σαβάνα με θάμνους, ψηλά χόρτα και μικρά δέντρα. Στο νοτιοδυτικό τμήμα της υπάρχουν τροπικά δάση, τα οποία καλύπτουν περίπου το 28% της επιφάνειας της χώρας και στα οποία συναντιέται μεγάλη ποικιλία δέντρων. Πάνω από το 8% της έκτασης της Ζάμπιας βρίσκεται σε καθεστώς κρατικής προστασίας μέσα στα πλαίσια των 19 εθνικών πάρκων της. Μέσα στη μεγάλη ποικιλία της χλωρίδας της Ζάμπιας περιλαμβάνεται και ο πάπυρος, που φυτρώνει στις όχθες των λιμνών της. Αναλόγως πλούσια με την άγρια χλωρίδα της χώρας είναι και η άγρια πανίδα της. Στη Ζάμπια υπάρχουν ελέφαντες, ρινόκεροι, ιπποπόταμοι, λεοπαρδάλεις, λιοντάρια, ύαινες, αγριόγατες, αντιλόπες, καμηλοπαρδάλεις, πίθηκοι, ζέβρες, αγριόχοιροι, βουβάλια, κροκόδειλοι και πολλά είδη ερπετών, πτηνών και εντόμων. Καθώς η Ζάμπια είναι μία από τις πιο βιομηχανοποιημένες χώρες της Αφρικής, η ατμοσφαιρική ρύπανση και η όξινη βροχή αποτελούν σημαντικούς κινδύνους για τη χλωρίδα και την πανίδα της.
Μέχρι τον 20ό αιώνα
Σύμφωνα με τα αρχαιολογικά δεδομένα, η Ζάμπια κατοικήθηκε στο απώτατο παρελθόν: το 1921 ανακαλύφθηκαν λείψανα του λεγόμενου homo rhodesiensis (ροδεσιανός άνθρωπος), ο οποίος έζησε πριν από 1.000.000 - 2.000.000 χρόνια. Έχουν επίσης εντοπιστεί πολλοί οικισμοί και υλικά κατάλοιπα της Λίθινης Εποχής και της Πρώιμης Εποχής του Σιδήρου. Μετά από μια σειρά μετακινήσεων διαφόρων φύλων, από τον 11ο ως τον 18ο αιώνα, εγκαταστάθηκαν στη χώρα τα διάφορα φύλα Μπαντού, που κυριαρχούν και σήμερα (η φυλή Μπέμπα, η φυλή Τόνγκα κ.α.). Οι πρώτοι Ευρωπαίοι που έφτασαν στη Ζάμπια ήταν οι Πορτογάλοι μιας εμπορικής αποστολής που εγκαταστάθηκε στην περιοχή της λίμνης Μουέρου το 1798. Το 1851 ο Σκότος Ντέιβιντ Λίβινγκστον έφτασε στον άνω ρου του Ζαμβέζη. Στη συνέχεια, το 1855 ανακάλυψε τους καταρράκτες της Βικτορίας και εξερεύνησε ολόκληρη τη λεκάνη του Ζαμβέζη. Η Βρετανική Εταιρεία της Νότιας Αφρικής, που ιδρύθηκε από τον Σέσιλ Ρόουντς, έκανε συμφωνίες με τους φυλάρχους της περιοχής, στα τέλη της δεκαετίας του 1880 και στις αρχές της δεκαετίας του 1890, για την αποκλειστική εκμετάλλευση των μεταλλευτικών δικαιωμάτων της περιοχής. Το 1895 η περιοχή που ήταν υπό τον έλεγχο της Βρετανικής Εταιρείας Νότιας Αφρικής, ονομάστηκε Ροδεσία προς τιμή του ιδρυτή της Εταιρείας, Σέσιλ Ρόουντς.
20oς αιώνας
Το 1911 οι κτήσεις της Εταιρείας Νότιας Αφρικής διαιρέθηκαν σε δύο διοικητικές ενότητες, τη Βόρεια Ροδεσία, που αντιστοιχεί στη σημερινή Ζάμπια, και τη Νότια Ροδεσία, που αντιστοιχεί στη σημερινή Ζιμπάμπουε. Η σημερινή επικράτεια της Ζάμπιας αντιστοιχεί στη Βόρεια Ροδεσία του 1911. Το 1924 η περιοχή ανακηρύχθηκε βρετανικό προτεκτοράτο. Το 1920 περίπου ανακαλύφθηκε ο χαλκός. Τα ορυχεία της Ζάμπιας άρχισαν να αναπτύσσονται και μέχρι την έκρηξη του Β΄ Παγκόσμιου πολέμου, η χώρα ήταν από τους μεγαλύτερους παραγωγούς χαλκού του κόσμου. Η Βρετανική Εταιρεία Νότιας Αφρικής διατήρησε την εκμετάλλευσή τους ως το 1960. Με την οικονομική ανάπτυξη της περιοχής, Ευρωπαίοι τεχνικοί και διοικητικοί άρχισαν να συρρέουν στη χώρα. Το 1924 ήταν εγκαταστημένοι στη Ζάμπια 4.000 Ευρωπαίοι. Το 1935 η πρωτεύουσα της χώρας μεταφέρθηκε στη Λουσάκα.
Το 1953 η Βρετανία δημιούργησε την Κεντροαφρικανική Ομοσπονδία της Ροδεσίας και της Νυασαλάνδης, στην οποία συμμετείχαν η Βόρεια Ροδεσία (Ζάμπια), η Νότια Ροδεσία (Ζιμπάμπουε) και η Νυασαλάνδη (Μαλάουι). Το αντιαποικιακό κίνημα των Αφρικανών είχε στο μεταξύ δραστηριοποιηθεί μέσω του Ενωμένου Εθνικού Κινήματος Ανεξαρτησίας και του Εθνικού Αφρικανικού Κογκρέσου. Η Κεντροαφρικανική Ομοσπονδία διαλύθηκε το 1963.
Οι πρώτες εκλογές για την ανάδειξη Εθνοσυνέλευσης στη Βόρεια Ροδεσία ήταν ταραγμένες και διεξήχθησαν στις 22 Ιανουαρίου του 1964. Το αβυσσαλέο μίσος μεταξύ οπαδών του Κόμματος Εθνικής Ανεξαρτησίας του Κένεθ Καούντα και του Εθνικού Αφρικανικού Κογκρέσου του Χάρι Νκουμπούλα εκδηλώθηκε βίαια το 1963. Κανείς, όμως, δεν αμφισβήτησε τα αποτελέσματα των εκλογών του επόμενου Αυγούστου, που ανέδειξαν νικητή τον Κένεθ Καούντα.
Στις 24 Οκτωβρίου του 1964 η χώρα έγινε ανεξάρτητη, με το όνομα Δημοκρατία της Ζάμπιας, μέσα στα πλαίσια της Βρετανικής Κοινοπολιτείας. Ένα εθνικιστικό κόμμα, το Εθνικό Κόμμα της Ανεξαρτησίας, κέρδισε τις εκλογές και ο ηγέτης του Κένεθ Καούντα έγινε πρόεδρος της Δημοκρατίας. Στα τέλη της δεκαετίας του 1960 εφάρμοσε μια πολιτική εθνικοποιήσεων, που αφορούσε κατά κύριο λόγο τη βιομηχανία χαλκού, αλλά επεκτάθηκε και σε άλλες βιομηχανίες, σε επιχειρήσεις, στην έγγεια ιδιοκτησία και στα εκμισθούμενα ακίνητα. Κατάφερε να ενώσει την πολυφυλετική κοινωνία της Ζάμπιας, φρόντισε για τη δημόσια εκπαίδευση και για τη δημόσια ιατροφαρμακευτική περίθαλψη των κατοίκων.