cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κέιτ Μπλάνσετ
Προσωπική ζωή
Η Μπλάνσετ κρατά την προσωπική της ζωή μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, επιδεικνύοντας μόνο το ταλέντο της. Είναι παντρεμένη από το 1997 με το θεατρικό συγγραφέα Άντριου Άπτον και έχει αποκτήσει μαζί του τρεις γιους, τον Ντάσιελ Τζον (03/01/2001), τον Ρόμαν Ρόμπερτ (23/4/2004) και τον Ιγκνάτιους Μάρτιν (13/4/2008) αλλά και την μικρή κόρη τους, Έντιθ Βίβιαν Πατρίτσια, μέσω υιοθεσίας το Μάρτιο του 2015. Στις αρχές του 2008 ανέλαβε μαζί με το σύζυγό της τη διεύθυνση του Εθνικού Θεάτρου στο Σίδνεϊ, όπου μετακόμισε όλη η οικογένεια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβευμένες με Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Βραβευμένες με Όσκαρ Β' Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Αυστραλοί ηθοποιοί Κατηγορία:Βραβευμένες με BAFTA Α' Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Βραβευμένες με Χρυσή Σφαίρα Β΄ Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Βραβευμένες με Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ηθοποιού (Δραματικές ταινίες) Κατηγορία:Αυστραλοί φεμινιστές Κατηγορία:Αυστραλοί σκωτικής καταγωγής Κατηγορία:Αυστραλοί αγγλικής καταγωγής
Σπάνταου
thumb|320px|Κοινότητες της δημοτικής περιφέρειας του Σπάνταου Το Σπάνταου είναι το πέμπτο και πιο δυτικό δημοτικό διαμέρισμα της πόλης του Βερολίνου, στη συμβολή των ποταμών Σπρέε και Χάβελ, στη δυτική όχθη του δεύτερου.
Διοικητική υποδιαίρεση
Το Σπάνταου διαιρείται διοικητικά σε 10 κοινότητες:
Ιστορία
Η ιστορία του Σπάνταου ξεκινάει τον 7ο ή 8ο αιώνα, με την εγκατάσταση Σλάβων και την μετέπειτα θεμελίωση ενός κάστρου στην περιοχή της συμβολής των ποταμών Σπρέε και Χάβελ. Το στρατηγικό σημείο της συμβολής μπορούσε να ελέγχει το εμπόριο κατά μήκος των δύο αυτών ποταμών. Ο οικισμός κατακτήθηκε το 928 από τον Γερμανό βασιλιά Ερρίκο τον Α', αλλά επέστρεψε στους Σλάβους μετά από μία επανάσταση το 983.
Το 1156, ο κόμης Άλμπρεχτ φον Μπάλενστετ κατέκτησε την περιοχή. Το 1197 γίνεται η πρώτη αναφορά του τοπωνυμίου ως Σπάντοβε (Spandowe) από τον επίτροπο του Βραδεμβούργου Όττο τον Β', ενώ η περιοχή απέκτησε τον χαρακτηρισμό και τα προνόμια της πόλης το 1232.
Κατά την περίοδο αυτή ξεκίνησε και η κατασκευή του περίφημου κάστρου Σπάνταουερ Τσιταντέλε, το οποίο ολοκληρώθηκε μεταξύ του 1559 και του 1594 από τον Ιωακείμ τον Β' του Βραδεμβούργου. Το 1558 ο οικισμός του Γκάτοβ ενώθηκε με το Σπάνταου. Κατά τον Τριακονταετή Πόλεμο η πόλη παραδόθηκε στους Σουηδούς το 1634.
Το 1806, μετά τη μάχη της Ιένας και του Άουερστετ, τα στρατεύματα του Ναπολέοντα Α΄ κατέκτησαν την περιοχή και παρέμειναν μέχρι το 1807. Με την αποχώρηση των Γάλλων το 1812, το κάστρο του Σπάνταου πολιορκήθηκε μέχρι το 1813 από τους Πρώσσους και τους Ρώσους.
Πριν από τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, το Σπάνταου ήταν κέντρο της πολεμικής βιομηχανίας της Γερμανικής Αυτοκρατορίας, με εργοστάσια κατασκευής πυρομαχικών και οπλισμού. Επίσης, ήταν οχυρωμένο και αποτελούσε έδρα δύο ταγμάτων του γερμανικού στρατού. Το 1920, ενσωματώθηκε στο ευρύτερο Βερολίνο ως διοικητική περιφέρεια.
Με το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, αποτέλεσε μέρος της Βρετανικής ζώνης κατοχής του Δυτικού Βερολίνου και η φυλακή του Σπάνταου, η οποία είχε κατασκευαστεί το 1876, φιλοξένησε Γερμανούς Ναζί καταδικασμένους στη δίκη της Νυρεμβέργης. Μετά τον θάνατο του Ρούντολφ Ες, τελευταίου τρόφιμου της φυλακής, το κτίριο κατεδαφίστηκε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δημοτικά διαμερίσματα του Βερολίνου
Βλαχιώτης Λακωνίας
Υψόμετρο - Πληθυσμός
Ο Βλαχιώτης Λακωνίας βρίσκεται σε υψόμετρο 21 μέτρων και έχει πληθυσμό 2.042 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κωμοπόλεις του νομού Λακωνίας Κατηγορία:Δήμος Ευρώτα
Ετερότροφος οργανισμός
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Βιολογικοί όροι Κατηγορία:Μεταβολισμός Κατηγορία:Οικολογία Κατηγορία:Βιοχημεία
Κως
Η Κως είναι ελληνικό νησί του Αιγαίου. Έχει πληθυσμό 37.089 μόνιμους κατοίκους (απογραφή 2021) και είναι το τρίτο μεγαλύτερο νησί της Δωδεκανήσου σε έκταση μετά τη Ρόδο και την Κάρπαθο και το δεύτερο σε πληθυσμό μετά τη Ρόδο. Η επιφάνεια του νησιού είναι 295,3 τ.χλμ. με ακτογραμμή 112 χιλιομέτρων. Πρωτεύουσα του νησιού είναι η Κως, όπου είναι και το κυριότερο λιμάνι του νησιού. Απέχει από τον Πειραιά 200 ναυτικά μίλια.
Είναι πλούσιο σε ιστορικά μνημεία νησί και παρουσιάζει αξιόλογο αρχαιολογικό και τουριστικό ενδιαφέρον. Αποκαλείται επίσης και νησί του Ιπποκράτη, του πατέρα της ιατρικής, επειδή εκεί γεννήθηκε ο Ιπποκράτης. Η σημερινή Κως είναι ένα σύγχρονο τουριστικό νησί με πολλές δυνατότητες σε θέματα διαμονής, φαγητού, σπορ, εκδρομών, ψυχαγωγίας. Το πλέον αξιοσημείωτο στοιχείο που χαρακτηρίζει το νησί είναι οι ατελείωτοι ποδηλατόδρομοι, γι' αυτό και πολύ συχνά η Κως χαρακτηρίζεται ως το νησί του ποδηλάτου.
Ιστορία
thumb|Άποψη του λιμανιού thumb|Το αρχαίο γυμνάσιο thumb|Το [[Ασκληπιείο Κω|ασκληπιείο της Κω]]
Σύντομο ιστορικό
Τα σημάδια του χρόνου και της διαδρομής των πολιτισμών και των λαών που πέρασαν από την Κω είναι ζωντανά μέχρι και σήμερα. Από τη μυθολογική εποχή του Ηρακλή και του βασιλιά Χαρμύλου και την ελληνιστική εποχή του ασκληπιείου, του αρχαίου σταδίου, της αρχαίας αγοράς και του αρχαίου θεάτρου μέχρι τη σημερινή εποχή με τις σύγχρονες υποδομές και τους οικισμούς της φέρουν τα σημάδια πολλών λαών και πολιτισμών. Η ονομασία του νησιού επιδέχεται πολλές ερμηνείες. Μια εκδοχή είναι ότι ίσως προέρχεται από την καρική λέξη κοιόν, δηλ. πρόβατο λόγω της διαδεδομένης εκτροφής των προβάτων με πλούσιο μαλλί. Για πολλά χρόνια υπήρχε εργοστάσιο ντομάτας στην παραθαλάσσια περιοχή της Λάμπης του οποίου τα ερείπια κατεδαφίστηκαν οριστικά το καλοκαίρι του 2019.
Αρχαιότητα
Το νησί κατοικήθηκε από τους προϊστορικούς χρόνους. Αποικίστηκε αρχικά από τους Κάρες και στους ιστορικούς χρόνους δέχτηκε Δωριείς από την Αργολίδα. Τον 7ο-6ο αι. π.Χ., η Κως μαζί με τις πόλεις Κνίδο, Αλικαρνασσό, Ιαλυσό, Κάμειρο και Λίνδο, αποτέλεσε τη δωρική εξάπολη. Το 500 π.Χ. κατακτήθηκε από τους Πέρσες, από τους οποίους ελευθερώθηκε το 479 π.Χ. και έγινε μέλος της Αθηναϊκής Συμμαχίας. Γνώρισε μεγάλη ανάπτυξη τον 4ο αι. π.Χ. κυρίως ύστερα από την εγκαθίδρυση της νέας πόλης της Κω (366 π.Χ.) στη Β.Α. ακτή του νησιού, στη θέση της σημερινής πρωτεύουσας. Στην Κω γεννήθηκε ο πατέρας της ιατρικής Ιπποκράτης (460-357 π.Χ.), μετά τον θάνατο του οποίου καθιερώθηκε στο νησί το ασκληπιείο. Κατακτήθηκε από το Μέγα Αλέξανδρο το 332 π.Χ.
Νεότερα χρόνια
Το 1522 κατακτήθηκε από τους Οθωμανούς, ενώ το 1821, παρά το γεγονός πως η Κως δεν συμμετείχε στην Ελληνική Επανάσταση, πραγματοποιήθηκαν - περιορισμένης κλίμακας - διώξεις κατά του ελληνικού στοιχείου της νήσου.
Το 1912 η Κως όπως και τα άλλα Δωδεκάνησα περιήλθαν στους Ιταλούς.
Πολλοί Μικρασιάτες κατέφυγαν στην Κω και τα υπόλοιπα στα Δωδεκάνησα τον Μάιο του 1914, καθώς οι διωγμοί στα απέναντι μικρασιατικά παράλια είχαν ενταθεί ενάντια στο ελληνικό στοιχείο. Τους τελευταίους μήνες του 1918, μετά τη λήξη του Α΄ παγκοσμίου πολέμου για την Τουρκία, άρχισε η παλιννόστηση των προσφύγων στη Μικρά Ασία. Συγκεκριμένα με τη ανακωχή του Μούδρου (1918) και την αποβίβαση του ελληνικού στρατού στη Σμύρνη (1919) αρκετοί πρόσφυγες που είχαν παραμείνει στα Δωδεκάνησα επέστρεψαν στη Μικρά Ασία αλλά προσωρινά όπως αποδείχθηκε. Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή του 1922, πολλές οικογένειες Μικρασιατών εγκαταστάθηκαν πλέον οριστικά στην Κω και τα άλλα νησιά.
Στις 3 Οκτωβρίου 1943 καταλήφθηκε από γερμανικά στρατεύματα. Στις 9 Μαΐου 1945 πέρασε στα χέρια των Άγγλων και στις 7 Μαρτίου 1948 πραγματοποιήθηκε η ενσωμάτωση του νησιού με την Ελλάδα.
Το νησί της Κω πλήγηκε από σεισμούς κατά τα έτη 142, 469, 554, 1933 και 2017 (μεγέθους έως και 7,0).
Οικισμοί
Στην Κω, εκτός από την πρωτεύουσα, την πόλη της Κω, υπάρχουν και έξι μεγάλα χωριά, η Κέφαλος, η Καρδάμαινα, η Αντιμάχεια, το Μαστιχάρι, το Πυλί και το Ζηπάρι. Με τις τελευταίες αλλαγές στη νομοθεσία ολόκληρο το νησί αποτελεί τον ενιαίο δήμο Κω, στον οποίο ενσωματώθηκαν οι τέως δήμοι Δικαίου και Ηρακλειδών.
Περιοχές ενδιαφέροντος
thumb|260px|Εκκλησάκι στην κορυφή του όρους Δίκαιος στην Κω
Αρχιτεκτονική
Η αρχιτεκτονική της Κω είναι ι​​​​διαίτερη, γιατί έχει δεχτεί πολλές επιδράσεις από το ξένο στοιχείο. Κατά την οθωμανική περίοδο, η πόλη είχε όλα τα χαρακτηριστικά των λεγόμενων πόλεων–παζαριών. Η ζωή περιοριζόταν στον εμπορικό δρόμο, γύρω από τον οποίο ζούσαν αποκλειστικά μουσουλμάνοι και στο τσαρσί που βρισκόταν στο κέντρο της πόλης, στην πλατεία του Πλατάνου.
Σε πολλά σημεία του νησιού υπάρχουν μουσουλμανικά τεμένη και πηγές. Κατά την περίοδο της ιταλοκρατίας, η Κως δέχτηκε επιρροές από τη ιταλική αρχιτεκτονική. Επίσης, η Κως αποτελεί ξεχωριστή περίπτωση ανάμεσα στα υπόλοιπα νησιά της Δωδεκανήσου, καθώς μετά τον καταστροφικό σεισμό του 1933 ανοικοδομήθηκε από τους Ιταλούς σύμφωνα με νέο πολεοδομικό σχέδιο. Διαιρέθηκε σε τρεις οικιστικές ζώνες με ταξικά κριτήρια: το βόρειο, το κεντρικό και το ανατολικό. Ο βόρειος τομέας είναι κατακερματισμένος σε μικρές κατοικίες, για τα λαϊκά στρώματα της πόλης (case popolari). Το κεντρικό τμήμα αποτελούνταν κατά κύριο λόγο από διώροφες κατοικίες με ισόγεια καταστήματα, στις οποίες κατοικούσαν τα μέλη της αστικής τάξης (palazzine). Τέλος, στην ανατολική ζώνη οικοδομήθηκαν επαύλεις σε κήπους για τους Ιταλούς εποίκους (villini). Άλλα στοιχεία της ιταλικής επιρροής είναι οι εκτεταμένες ζώνες πρασίνου στην πόλη, που περιλαμβάνουν και τροπικά φυτά, καθώς και τα χαρακτηριστικά δημόσια κτήρια που σχεδιάστηκαν από Ιταλούς αρχιτέκτονες και βρίσκονται τόσο στην πόλη όσο και στους οικισμούς της Αντιμάχειας και της Καρδάμαινας.
Τα κτίρια που οικοδομήθηκαν πριν τον σεισμό (δημαρχείο, γενικό νοσοκομείο, διοικητήριο κ.ά.) διαφέρουν από τα μετασεισμικά (Casa del Fascio, Δημοτική Αγορά, Casa Balilla κ.ά.) ως προς τη μορφή, καθώς τα μεν πρώτα είναι κατεξοχήν δείγματα εκλεκτικισμού, ενώ τα δεύτερα έχουν στοιχεία ρασιοναλισμού και φασιστικής αρχιτεκτονικής.
Το 1948, με την ένωση των Δωδεκανήσων με την Ελλάδα, διαμορφώθηκε μια νέα αρχιτεκτονική πραγματικότητα. Τότε οικοδομήθηκαν στο νησί μεγάλες ξενοδοχειακές μονάδες για να καλύψουν την ανάγκη της μεγάλης τουριστικής ανάπτυξης που ξεκίνησε.
Η παραδοσιακή αρχιτεκτονική δεν άντεξε τη φθορά του χρόνου και αντικαταστάθηκε από τη μοντέρνα οικοδομή. Τη συναντάμε κυρίως στα χωριά Ασφενδιού, Πυλί, Κέφαλο και Αντιμάχεια, όπου τα χαμηλά και πλατυμέτωπα μονόσπιτα, με σχήμα παραλληλόγραμμο, απλή τοιχοδομία και επίπεδη στέγη, κάποια πέτρινα και άλλα όχι, είναι βαμμένα με άσπρο χρώμα και έχουν πορτοπαράθυρα χρωματισμένα με φωτεινά χρώματα. Το εσωτερικό του σπιτιού είναι, όπως και στα υπόλοιπα Δωδεκάνησα, ιδιαίτερα φροντισμένο, ανταποκρινόμενο στις λειτουργικές ανάγκες της αγροτικής οικογένειας. Αξιοσημείωτος είναι ο μακρύς τοίχος, ο κανιότοιχος ή γκανότοιχος όπως ονομάζεται, στον οποίο κρέμονταν πιάτα, κάδρα, ο καθρέφτης του σπιτιού και άλλα απαραίτητα αντικείμενα που κάλυπταν τις βασικές ανάγκες του σπιτιού. Σε πολλά μέρη του νησιού, είναι χαρακτηριστικοί και οι παραδοσιακοί ανεμόμυλοι, με πιο χαρακτηριστικό αυτόν της Αντιμάχειας. Υπάρχουν επίσης πολλά στενά, πετρόχτιστα δρομάκια.​​​​
Παραλίες
Κάποιες από τις σημαντικότερες παραλίες είναι:
Λιμάνι Κω
Στο κέντρο της πόλης στη βόρεια πλευρά της βρίσκεται το φυσικό λιμάνι της Κω στο οποίο σήμερα ελλιμενίζονται τουριστικά σκάφη. Στην ίδια θέση φαίνονται και τα ερείπια του αρχαίου λιμανιού. Η ευρύτερη περιοχή του λιμανιού αναβαθμίστηκε από τους Ιταλούς μετά τον καταστρεπτικό σεισμό του 1933.
Λιμάνι Καρδάμαινας
Δίπλα στην κεντρική πλατεία της Καρδάμαινας και σε απόσταση 26 χιλιομέτρων από την πόλη στη νότια πλευρά του νησιού βρίσκεται το λιμάνι της Καρδάμαινας. Το λιμάνι εξυπηρετεί τις θαλάσσιες συγκοινωνίες με τα νησιά της Νισύρου και της Τήλου και μπορεί και να φιλοξενήσει μικρό αριθμό τουριστικών σκαφών.
Λιμάνι Κεφάλου
Στον κόλπο της Κεφάλου στο δυτικό άκρο της Κω σε απόσταση 40 χιλιομέτρων από την πόλη βρίσκεται το λιμάνι της Κεφάλου που εξυπηρετεί κυρίως τους ψαράδες ως αλιευτικό καταφύγιο. Σε όλη την περιοχή λειτουργούν οι παραδοσιακές ψαροταβέρνες.
Λιμάνι Μαστιχαρίου
Το Μαστιχάρι στη βόρεια πλευρά του νησιού είναι ένας αξιόλογος παραθαλάσσιος γραφικός οικισμός με μικρό λιμενίσκο που εξυπηρετεί τη θαλάσσια συγκοινωνία με τα νησιά της Δωδεκανήσου. Απέχει 21 χιλιόμετρα από την πόλη.
Σημειώσεις
Λεπτομερείς ναυτιλιακές πληροφορίες για τη νήσο Κω παρέχει ο Ελληνικός Πλοηγός 4ος τόμος και ιδιαίτερα ο χάρτης ελληνικής έκδοσης: ΧΕΕ-4512.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δωρική Εξάπολις
Επαρχία Λεβαδείας
right|300px|thumb|Η επαρχία Λεβαδείας Η επαρχία Λειβαδιάς ήταν μία από τις δύο επαρχίες του νομού Βοιωτίας. Καταλάμβανε το βόρειο τμήμα του νομού. Έδρα της ήταν η Λιβαδειά. Εκτεινόταν στα όρια των πρώην δήμων και κοινοτήτων(επί καποδίστρια) Λεβαδέων, Αλιάρτου, Αραχόβης, Δαύλειας, Διστόμου, Κορώνειας, Ορχομενού, Χαιρώνειας, Αντίκυρας και Κυριακίου
Διοικητικές μεταβολές
Δημιουργήθηκε αρχικά με την διοικητική διαίρεση του 1833 ως μία από τις πέντε αρχικά επαρχίες του νομού Αττικής και Βοιωτίας. Καταργήθηκε στην συνέχεια με την διοικητική διαίρεση του 1836 η οποία κατήργησε προσωρινά το νομαρχιακό σύστημα και επανασυστάθηκε το 1848. Με την δημιουργία του νομού Βοιωτίας αρχικά το 1899 και στην συνέχεια το 1943 αποτέλεσε μία από τις δύο επαρχίες του νομού. Την ίδια χρονιά η επαρχία διευρύνθηκε με την προσάρτηση των κοινοτήτων που μέχρι τότε ανήκαν στην επαρχία Λοκρίδας, Παύλου, Λουτσίου και Πύργου καθώς και της κοινότητας Αντίκυρας που μέχρι τότε ανήκε στην επαρχία Παρνασσίδας. Η επαρχία στην συνέχεια παρέμεινε αμετάβλητη μέχρι την κατάργησή της το 1997 με το σχέδιο Καποδίστριας.
Πληθυσμός
Πορεία του πληθυσμού της επαρχίας από το 1861
Παραπομπές
Κατηγορία:Επαρχίες του νομού Βοιωτίας
Ντόμπρα
Το ντόμπρα (dobra) είναι η νομισματική μονάδα του Σάο Τομέ και Πρίνσιπε. Η συντομογραφία του είναι Db και υποδιαιρείται σε 100 λεπτά (ενικός céntimo, πληθ. cêntimos), παρά το γεγονός ότι ο πληθωρισμός έχει καταστήσει το σέντιμο απαρχαιωμένο. Το ντόμπρα εισήχθη το 1977, αντικαθιστώντας το εσκούδο του Αγίου Θωμά και Πρίγκιπα, με το οποίο έχει την ίδια αξία.
Τον Ιούλιο του 2009 η κυβέρνηση του Σάο Τομέ υπέγραψε συμφωνία για χορήγηση δανείου ύψους έως 25 εκατ. ευρώ από την Πορτογαλία, με σκοπό το ντόμπρα να αποκτήσει ίση αξία με το ευρώ. Στα πλαίσια της συμφωνίας, τα δύο νομίσματα συνδέονται, γεγονός, το οποίο, κατά την κυβέρνηση του αφρικανικού κράτους, θα συντελέσει στο να υπάρχει μεγαλύτερη σταθερότητα στο Σάο Τομέ και Πρίνσιπε. Η συμφωνία θα τεθεί επίσημα σε ισχύ τον Ιανουάριο του 2010. Παρόμοια συμφωνία είχε υπογράψει η Πορτογαλία δέκα χρόνια πριν με το Πράσινο Ακρωτήριο.
Κέρματα
Το 1977 εισήχθησαν κέρματα των 50 cêntimos και των 1, 2, 5, 10 και 20 dobras. Εκτός από τον ορείχαλκο, που ήταν στα κέρματα των 50 cêntimos και του 1 dobra, τα κέρματα αυτά κατασκευάστηκαν και με χαλκονικέλιο, όπως ήταν τα 50 dobras που είχαν εισαχθεί το 1990. Το 1997 κυκλοφόρησαν ντόμπρα μεγαλύτερης ονομαστικής αξίας και συγκεκριμένα των 100, 250, 500, 1000 και 2000 dobras. Από αυτά, τα κέρματα των 100 και των 250 dobras είναι στρόγγυλα, ενώ τα υπόλοιπα είναι επταγωνικά.
Στην εμπρόσθια όψη τους, όλα τα κέρματα φέρουν το εθνόσημο της χώρας, με την επιγραφή «Aumentemos a Produção» στην πίσω πλευρά.
Τραπεζογραμμάτια
Το 1977 κυκλοφόρησαν χαρτονομίσματα των 50, 100, 500 και 1000 dobras από την Εθνική Τράπεζα της χώρας (Banco Nacional de São Tomé e Príncipe). Το 1996 εισήχθησαν τραπεζογραμμάτια των 5.000, 10.000, 20.000 και 50.000 dobras με τη μικρότερη ονομαστική αξία να αντικαθίσταται από κέρματα το 1997. Το 2006 τυπώθηκε μία νεότερη και ασφαλέστερη σειρά από ντόμπρα.
Όλα τα χαρτονομίσματα φέρουν στην πίσω πλευρά τους το πορτρέτο του Rei Amador.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νομίσματα Κατηγορία:Σάο Τομέ και Πρίνσιπε
Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Μητσοτάκη 1990
Η Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Μητσοτάκη 1990 (Απρίλιος 1990 - Οκτώβριος 1993) ανέλαβε την διακυβέρνηση της χώρας μετά την νίκη του κόμματος της Νέας Δημοκρατίας, στις βουλευτικές εκλογές της 8ης Απριλίου 1990. Η Ν.Δ. αν και πρώτευσε στις εκλογές, δεν κατόρθωσε να πάρει την αυτοδυναμία, αφού εξέλεξε μόνο 150 βουλευτές. Ο Μητσοτάκης ήρθε σε συμφωνία με τον πρόεδρο της ΔΗ.ΑΝΑ., Κωστή Στεφανόπουλο, ώστε ο εκλεγμένος βουλευτής του, Θεόδωρος Κατσίκης, να στηρίξει την κυβέρνηση, η οποία πλέον είχε 151 βουλευτές. Η κυβέρνηση έλαβε ψήφο εμπιστοσύνης από τη Βουλή στηριζόμενη στην ΚΟ της ΝΔ, στον Κατσίκη της ΔΗ.ΑΝΑ. και στον Σαδίκ Αχμέτ, μουσουλμάνο της Θράκης που πολιτευόταν ως Τούρκος. Η κυβέρνηση αντιμετώπισε σε όλη σχεδόν την διάρκεια της θητείας της εσωκομματική αντίδραση, άλλοτε συγκαλυμμένη (Μιλτιάδης Έβερτ) και άλλοτε απροκάλυπτη (Αντώνης Σαμαράς), που οδήγησε στην αποπομπή του Σαμαρά από την κυβέρνηση τον Απρίλιο του 1992. Μετά την παραίτησή του, ο Αντώνης Σαμαράς ίδρυσε, στις 30 Ιουνίου 1993, πολιτικό σχήμα με την ονομασία «Πολιτική Άνοιξη» και το Σεπτέμβριο του ίδιου έτους προέτρεψε τους προσκείμενους σε αυτόν βουλευτές της ΝΔ να ανεξαρτητοποιηθούν. Η δήλωση παραίτησης από την κοινοβουλευτική ομάδα της Νέας Δημοκρατίας του βουλευτή Κιλκίς, Γιώργου Συμπιλίδη, οδήγησε την κυβέρνηση στην απώλεια της εύθραυστης ούτως ή άλλως, πλειοψηφίας της. Τον Σεπτέμβριο του 1993 η κυβέρνηση αναγκάστηκε να διεξάγει πρόωρες εκλογές στις 10 Οκτωβρίου.
Εσωτερική πολιτική
Η Κυβέρνηση προχώρησε πάραυτα σε αλλαγή του εκλογικού νόμου και ψήφισε τον νόμο 1907/1990, ο οποίος εκτός των άλλων διαφορών εισήγαγε στην ελληνική πολιτική πραγματικότητα για πρώτη φορά τη ρήτρα του 3% για την εκπροσώπηση κάποιου κόμματος στην Βουλή.
Χαρακτηριστικές στιγμές κοινωνικών και συνδικαλιστικών αντιδράσεων της περιόδου υπήρξαν οι καταλήψεις σε ΑΕΙ-ΤΕΙ. Το Νοέμβριο του 1990 (όταν υπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων ήταν ο Βασίλης Κοντογιαννόπουλος), εκδηλώθηκε κύμα μαθητικών καταλήψεων (ως αντίδραση για την τότε επιχειρούμενη από την κυβέρνηση μεταρρύθμιση στο χώρο της Παιδείας) που κράτησε τρεις μήνες, κατά την διάρκεια των οποίων δολοφονήθηκε ο καθηγητής Νίκος Τεμπονέρας από τον Ιωάννη Καλαμπόκα, στέλεχος της ΟΝΝΕΔ Αχαΐας, ο οποίος και καταδικάστηκε σε δίκη που ακολούθησε.
Το 1992 η κυβέρνηση σύναψε συμφωνία με τον τέως Βασιλιά Κωνσταντίνο, η οποία κυρώθηκε με το νόμο 2086/1992 και προέβλεπε την απόδοση στο ελληνικό κράτος του μεγαλύτερου μέρους της, επικαλούμενης, «Βασιλικής Περιουσίας» και τη διατήρηση από το τέως μονάρχη των παλαιών θερινών ανακτόρων του Τατοΐου στην Αθήνα, του Μον Ρεπό στην Κέρκυρα και του κτήματος στο Πολυδένδρι. Το 1993 έλαβε χώρα η πρώτη επίσκεψη του τέως Βασιλιά στην Ελλάδα μετά το 1981, μια επίσκεψη που προκάλεσε την έντονη αντίδραση της αντιπολίτευσης, καθώς και τη δυσφορία του τότε Προέδρου της Δημοκρατίας και του Πρωθυπουργού εξαιτίας της πολιτικής χροιάς, που έλαβε.
Οικονομική πολιτική
Η κυβέρνηση πολιτεύτηκε μέσα στο διεθνές κλίμα της κατάρρευσης του υπαρκτού σοσιαλισμού. Κατά την τριετία 1990-1993 στον τομέα της οικονομικής ιδιαίτερα πολιτικής προχώρησαν σημαντικές διαρθρωτικές αλλαγές προς την κατεύθυνση της μείωσης του κράτους. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη παρά την οριακή της πλειοψηφία (152 έδρες) και τις τεράστιες αντιδράσεις, τόσο της αντιπολίτευσης όσο και κάποιας αμφισβήτησης στο εσωτερικό του κόμματος της Νέας Δημοκρατίας (Μιλτιάδης Έβερτ), ήταν η πρώτη ελληνική κυβέρνηση μετά το Β' παγκόσμιο πόλεμο, η οποία προχώρησε σε μέτρα περιορισμού της έκτασης και των παρεμβάσεων του κράτους. Συγκεκριμένα:
Προχώρησε η απελευθέρωση του τραπεζικού συστήματος και της κίνησης κεφαλαίων, η απελευθέρωση κατά μεγάλο μέρος της αγοράς των ενοικίων, η απελευθέρωση της εμπορίας καυσίμων, η κατάργηση των ελέγχων τιμών σε όλα τα αγαθά με εξαίρεση τα φάρμακα, η απελευθέρωση της αγοράς εργασίας με την εισαγωγή της μερικής απασχόλησης και της τέταρτης βάρδιας και η απελευθέρωση του ωραρίου των καταστημάτων.
Μειώθηκε ο αριθμός των εργαζομένων στο δημόσιο τομέα από 484.000 το 1989 στις 458.000 το 1993, όπως προκύπτει από τα επίσημα στοιχεία της Τραπέζης της Ελλάδος.
Παραχωρήθηκε στον ιδιωτικό τομέα η κινητή τηλεφωνία με διαγωνισμό από τον οποίο εισπράχθηκαν για δύο άδειες 328 εκ. δολλάρια. Πραγματοποιήθηκε ο διαγωνισμός για την κατασκευή με αυτοχρηματοδότηση του αεροδρομίου των Σπατών. Επίσης προωθήθηκε η αυτοχρηματοδότηση των βασικών οδικών αξόνων, με την πραγματοποίηση των διαγωνισμών για την Αττική Οδό (για την υλοποίηση της οποίας πραγματοποιήθηκαν απαλλοτριώσεις ύψους 50 δισ. δρχ.) και τη γέφυρα του Ρίου-Αντιρρίου. Την περίοδο εκείνη υπεγράφη και η σύμβαση για το μετρό της Αθήνας, το οποίο εκτελέστηκε ως δημόσιο έργο, ο έλεγχος όμως της κατασκευής του ανατέθηκε τότε -για πρώτη φορά- σε ιδιωτική εταιρία.
Πραγματοποιήθηκε η ιδιωτικοποίηση των αστικών συγκοινωνιών της Αθήνας. Η απόφαση για ιδιωτικοποίηση των μέσων μεταφοράς της Αθήνας οδήγησε σε μεγάλες κινητοποιήσεις των εργαζομένων και των συνδικαλιστών φορέων. Ιδιωτικοποιήθηκαν ή εκκαθαρίστηκαν 66 προβληματικές επιχειρήσεις του ΟΑΕ (ΑΓΕΤ, Πειραϊκή-Πατραϊκή κ.λπ.) και διευκολύνθηκε με απολύσεις προσωπικού η αποκρατικοποίηση των υπολοίπων που είχαν απομείνει (συνολικά μειώθηκε, από το 1989 μέχρι το 1993, το προσωπικό των επιχειρήσεων αυτών κατά 9000 εργαζομένους). Ιδιωτικοποιήθηκαν 15 από τις 69 επιχειρήσεις που ανήκαν σε κρατικές τράπεζες (όπως τα ναυπηγεία Ελευσίνος, η Τράπεζα Αθηνών κ.α.). Πραγματοποιήθηκε επιτυχώς η αποκρατικοποίηση μέσω εισαγωγής στο χρηματιστήριο της Βιομηχανίας Ζάχαρης, μεταβιβάστηκε το management της ΕΑΒ (στην Lockheed Martin) και ιδιωτικοποιήθηκε η Olympic Catering. Έκλεισαν επίσης οι παρεμβατικές επιχειρήσεις του δημοσίου (ΠΡΟΜΕΤ, ΙΤΚΟ κ.λπ.) και ανάλογες υπηρεσίες του στενότερου δημόσιου τομέα όπως η ΜΟΜΑ και η ΣΥΚΕΑ.
Το καλοκαίρι του 1993 ψηφίστηκε νόμος που καταργούσε το κρατικό μονοπώλιο της ΔΕΗ στην παραγωγή ηλεκτρικού ρεύματος και δημιουργήθηκε το θεσμικό πλαίσιο για τη δραστηριοποίηση του ιδιωτικού τομέα στη λειτουργία καζίνων και μαρίνων που ήταν ως τότε κρατικά μονοπώλια. Καταργήθηκε εν μέρει το μονοπώλιο τόσο της Ολυμπιακής Αεροπορίας στις εσωτερικές πτήσεις όσο και των ΕΛΤΑ.
Ετέθη σε εκκαθάριση η ΚΥΔΕΠ και προχώρησε η εξυγίανση των συνεταιρισμών με τον έλεγχο των οικονομικών τους και την ανάληψη από το κράτος των χρεών. Εξυγιάνθηκε επίσης, η αγορά των λιπασμάτων.
Στην Ιστορία του Ελληνικού Έθνους η πολιτική της κυβέρνησης Μητσοτάκη χαρακτηρίζεται ως μια μετριοπαθής προσπάθεια εφαρμογής μιας φιλελεύθερης πολιτικής.
Εξωτερική πολιτική
Στις 11 Ιουνίου 1991, στη Σύνοδο Κορυφής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που πραγματοποιήθηκε στο Μάαστριχτ, η Ελλάδα πέτυχε την είσοδό της στην Δυτικοευρωπαϊκή Ένωση, έναν ευρωπαϊκό οργανισμό συνεργασίας για την άμυνα και την ασφάλεια, ενώ τέθηκαν οι βάσεις για την ενιαία νομισματική πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης μέσω της Ο.Ν.Ε. Παράλληλα, επετεύχθη η εξομάλυνση των σχέσεων Ελλάδας – Η.Π.Α.. Η Κυβέρνηση Μητσοτάκη υπέγραψε το 1990 την τελική συμφωνία για τις αμερικανικές βάσεις στην Ελλάδα. Τον Ιούλιο του 1991 πραγματοποιήθηκε η πρώτη, μετά από 32 χρόνια, επίσημη επίσκεψη Αμερικανού Προέδρου, του Τζορτζ Μπους, στην Ελλάδα, ενώ τον Ιούνιο του 1990, είχε προηγηθεί η πρώτη, μετά από 27 χρόνια, επίσκεψη Έλληνα Πρωθυπουργού στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Στην εξωτερική πολιτική, η θητεία αυτής της Κυβέρνησης συνέπεσε με την πτώση των κομμουνιστικών καθεστώτων της Ανατολικής Ευρώπης και την αρχή της διάλυσης της Γιουγκοσλαβίας. Η Κυβέρνηση ανέλαβε διεθνείς πρωτοβουλίες, με κορυφαία τη Διάσκεψη της Βουλιαγμένης υπό την αιγίδα του Ο.Η.Ε., με σκοπό την αποτροπή της διάλυσης της ενιαίας ομοσπονδίας της Γιουγκοσλαβίας, πράγμα το οποίο όμως τελικά δεν αποφεύχθηκε. Η διάλυση της Γιουγκοσλαβίας επέφερε την ανεξαρτητοποίηση της Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας, το οποίο διεκδικούσε την ονομασία «Δημοκρατία της Μακεδονίας». Το λεγόμενο «Σκοπιανό» προκάλεσε τις συσκέψεις των πολιτικών αρχηγών υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας το πρώτο εξάμηνο του 1992. Από πλευράς Ελληνικής Κυβέρνησης, αρχικά το θέμα χειρίστηκε ο υπουργός Εξωτερικών Αντώνης Σαμαράς, τον οποίο απομάκρυνε ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης τον Απρίλιο του 1992, μετά τη δεύτερη σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών, αναλαμβάνοντας ο ίδιος το Υπουργείο των Εξωτερικών. Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης πέτυχε να πείσει την Ευρωπαϊκή Ένωση στη Σύνοδο της Λισαβόνας να υιοθετήσει πλήρως τις ελληνικές θέσεις. Οι Η.Π.Α. και η Ρωσία παρά την απόφαση της Συνόδου της Λισαβόνας επέμεναν στην εξεύρεση συμβιβαστικής λύσης, αρχή της οποίας ήταν η είσοδος των Σκοπίων στον Ο.Η.Ε. με το προσωρινό όνομα «Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας» (Π.Γ.Δ.Μ - F.Y.R.O.M).
Ανασχηματισμός 8ης Αυγούστου 1991
Με τον νόμο 1943/1991 καταργήθηκαν οι θέσεις των Αναπληρωτών Υπουργών και μετονομάστηκε η θέση του Υπουργού χωρίς Χαρτοφυλάκιο σε Υπουργό Επικρατείας.
Παραπομπές
1990 Κατηγορία:1990 Κατηγορία:1991 Κατηγορία:1992 Κατηγορία:1993
Μέρες οργής, ένα ρέκβιεμ για την Ευρώπη
Το Μέρες οργής, ένα ρέκβιεμ για την Ευρώπη είναι ποιητική - δοκιμιακή ταινία του σκηνοθέτη Βασίλη Μαζωμένου, βασισμένη σε συνδυαστικές τεχνικές κινούμενου σχεδίου, ντοκιμαντέρ και μυθοπλασίας. Είναι η πρώτη ελληνική ταινία μεγάλου μήκους που έγινε μεταφορά από βίντεο σε φιλμ και, παράλληλα, το ντεμπούτο του σκηνοθέτη Βασίλη Μαζωμένου, ο οποίος έγραψε το σενάριο, κάνοντας και την παραγωγή.
Έκανε πρεμιέρα το 1995 στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης και ήταν την επόμενη χρονιά επίσημη ελληνική συμμετοχή στο διεθνές Φεστιβάλ Βελιγραδίου. Μέρος της κινηματογραφικής τριλογίας του Βασίλη Μαζωμένου πάνω στην παρακμή του Δυτικού Πολιτισμού, η ταινία προβλήθηκε στην ρετροσπεκτίβα του Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Πόρτο το 2001, όπου ο Βασίλης Μαζωμένος τιμήθηκε με το ειδικό βραβείο του φεστιβάλ.
Πλοκή
Αφού ο Δαίδαλος εγκαταλείψει τον λαβύρινθο, φτάνει στην Ευρώπη για να χτίσει την ιδανική πολιτεία. Όμως στα σχέδια του μπαίνουν εμπόδιο μυθολογικές δυνάμεις του Σκότους. Ο πόλεμος μαζί τους είναι αναπόφευκτος. Στην ταινία, το ταξίδι του Δαίδαλου μέσα στο Μύθο και την Ιστορία ταυτίζεται με τη γέννηση, την ακμή και την παρακμή του δυτικού πολιτισμού.
Γράφει ο Antonio Reis στον κατάλογο του Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Πόρτο: Τέλος, γράφει ο Βρασίδας Καραλής, στην Ιστορία του Ελληνικού Κινηματογράφου:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1995 Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Βασίλη Μαζωμένου Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Βασίλη Μαζωμένου Κατηγορία:Σκηνοθετικό ντεμπούτο σε ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες φαντασίας Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε Αρχαία Ελληνικά θεατρικά έργα Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου Κατηγορία:Ταινίες με θέμα τον χρόνο Κατηγορία:Σινεφίλ ταινίες
Γενική Συνέλευση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Η Γενική Συνέλευση (Meclis-i Umumî ή Genel Parlamento) της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας ήταν η πρώτη απόπειρα αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας σε αυτοκρατορικό επίπεδο εντός της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Επίσης γνωστή ως Οθωμανικό Κοινοβούλιο, αποτελείτο από δύο Βουλές, μια Άνω Βουλή (Γερουσία, Meclis-i Âyân), και μια Κάτω Βουλή (Βουλή των Αντιπροσώπων, Meclis-i Mebusân). Συνεκλήθη για πρώτη φορά το 1876, και διήρκεσε αρχικώς έως το 1878, όταν και η Γενική Συνέλευση διαλύθηκε από τον Αμπντούλ Χαμίτ Β΄. Συνεκλήθη εκ νέου στην διάρκεια της Β΄ Συνταγματικής Περιόδου με πρόσθετες μεταρρυθμίσεις και την παρουσία πολιτικών κομμάτων, ενώ επιβίωσε κατά την διάρκεια της Συμμαχικής κατάληψης της Κωνσταντινούπολης και έως και το 1922, όταν και η αυτοκρατορία διαλύθηκε.
Η διάδοχος κατάσταση της γενικής συνελεύσεως, η Μεγάλη Εθνοσυνέλευση της Τουρκίας, ιδρύθηκε από αριθμό μελών του πρώην οθωμανικού κοινοβουλευτικού σώματος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κυβέρνηση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Εκλογικό ημερολόγιο 2011
Παρατίθενται εθνικές εκλογές (προεδρικές και βουλευτικές) και δημοψηφίσματα ανά τον κόσμο το έτος 2011.
Δεκέμβριος
Κατηγορία:2011
Θριγκός του θησαυρού των Μεγαρέων (Αρχαιολογικό Μουσείο Ολυμπίας)
Ο θριγκός του θησαυρού των Μεγαρέων φιλοξενείται στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Ολυμπίας.
Περιγραφή
Ο θρικγός βρέθηκε κατεστραμμένος και ανασυγκροτήθηκε. Αποτελείται από αέτωμα, μετόπες και τρίγλυφα, και επιστύλιο. Το αέτωμα ήταν ζωγραφισμένο με ανθέμια. Το ολόγλυφο σύμπλεγμα είχε ως θέμα την Κενταυρομαχία. Αναγνωρίζουμε τον Δία που νικάει έναν Γίγαντα, την Αθηνά, Ήρα, Ποσειδώνα και Άρη, πλαισιωμένους από θαλάσσια τέρατα και ερπετά. Στο επιστύλιο διαβάζουμε την επιγραφή «ΜΕΓΑΡΕΩΝ».
Ερμηνεία
Ο θριγκός ήταν αρχιτεκτονικό τμήμα του θησαυρού των Μεγαρέων, δηλαδή του ναϊσκου που αφιέρωσαν οι Μεγαρείς στον Δία και εκεί μέσα φύλαγαν αναθήματα μεγάλης θρησκευτικής και υλικής αξίας.
Ιστορική τοποθέτηση
Ο θριγκός χρονολογείται στον 6ο αιώνα π.Χ., ενώ η επιγραφή είναι μεταγενέστερη και προστέθηκε στους ρωμαϊκούς χρόνους.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαιολογικό Μουσείο Ολυμπίας Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στην Ελλάδα
Ζουζούνια (ταινία)
Τα Ζουζούνια (αγγλικά: A Bug's Life) είναι αμερικανική ταινία κινουμένων σχεδίων παραγωγής 1998 σε σκηνοθεσία Τζον Λάσιτερ. Η ταινία βασίζεται κατά το μεγαλύτερο μέρος της στο μύθο του Αισώπου "Ο τζίτζικας και ο μέρμηγκας", με τη διαφορά ότι τα τζιτζίκια έχουν αντικατασταθεί από ακρίδες. Αποτελεί την δεύτερη κατά σειρά ταινία μεγάλου μήκους της Pixar, που χρηματοδοτήθηκε από τη Disney και έχει φτιαχτεί εξ ολοκλήρου με ηλεκτρονικό υπολογιστή. Οι Ντέιβ Φόλεϊ, Κέβιν Σπέισι, Τζούλια Λουί-Ντράιφους, Χέιντεν Πανετιέρ, Ντένις Λίρι, Φίλις Ντίλερ, Τζο Ρανφτ, Ντέιβιντ Χάιντ Πιρς, Μπραντ Γκάρετ και Μπόνι Χαντ δανείζουν τις φωνές τους.
Υπόθεση
Ο Φλικ (Ντέιβ Φόλει) είναι ένα αδέξιο, απρόσεχτο μα γενναίο μυρμήγκι που δεν έχει αναγνωριστεί από την υπόλοιπη αποικία του, της οποίας ηγείται η βασίλισσα (Φίλις Ντίλερ) που έχει δύο κόρες, τη νεαρή πριγκίπισσα Άττα (Τζούλια Λούις-Ντρέιφους) και τη μικροσκοπική Ντοτ (Χέιντεν Πανετιέρ). Η αποικία κάθε χρόνο δέχεται την επίθεση μιας ομάδα ακριδών -της οποίας ηγείται ο Χόμπλας (Κέβιν Σπέισι)- και αρπάζει την τροφή της. Όταν όμως ο Φλικ καταστρέψει κατά λάθος τα αποθέματα τροφής, ο Χόμπλας θα δώσει διορία στη βασίλισσα μέχρι το φθινόπωρο να μαζέψει ξανά τροφή. Ο Φλικ, ο υπαίτιος της καταστροφής προθυμοποιείται να πάει στην πόλη και να φέρει ζουζούνια-πολεμιστές μα τελικά φέρνει τα μέλη ενός αποτυχημένου θιάσου. Μόλις το μαθαίνει τρελαίνεται και όταν αποκαλύπτεται το μυστικό του, η πριγκίπισσα Άττα τον διώχνει απ' την αποικία. Όταν όμως οι ακρίδες καταφτάνουν, η αποικία θα χρειαστεί την βοήθεια του Φλικ για να σωθεί. Το καλοκαίρι θα βρει το Φλικ και την Άττα παντρεμένους να αποχαιρετούν το θίασο που φεύγει απ' το μυρμηγκονήσι.
Παραγωγή
Η ημερομηνία κυκλοφορίας του Antz μετακινήθηκε από το Μάρτιο του 1999 στον Οκτώβριο του 1998 ως απάντηση στην άρνηση της Pixar. Παρά το γεγονός ότι τα Ζουζούνια ήταν η πρώτη ταινία με θέμα τα μυρμήγκια, το Antz τελείωσε και κυκλοφόρησε πρώτο. Ωστόσο, τα Ζουζούνια αποδείχτηκαν πιο κερδοφόρα σε σύγκριση με το Antz.
Box office
Με προϋπολογισμό 120 εκατομμύρια δολάρια, η ταινία άνοιξε στη 1η θέση με 33,2 εκατομμύρια δολάρια. Συνολικά οι εισπράξεις στις Ηνωμένες Πολιτείες έφτασαν τα 162,7 εκατομμύρια δολάρια ενώ παγκοσμίως απέφερε 363,3 εκατομμύρια δολάρια. Ήταν η 4η μεγαλύτερη εισπρακτική επιτυχία στην Αμερική και η 5η παγκοσμίως για το 1998. Η ταινία Antz της Dreamworks απέφερε μόλις 90 εκατομμύρια δολάρια στο αμερικανικό box office και 171,7 εκατομύρια δολάρια παγκοσμίως.
Έκδοση DVD
Είναι η πρώτη ταινία στην ιστορία του DVD, που γράφεται ψηφιακά (απ' ευθείας από τον υπολογιστή που παράχθηκε) και όχι αναλογικά.
Γιάιμα
thumb|250px|Η κορυφή του Γιάιμα το 2004 Το Γιάιμα (ισπανικά: Llaima) είναι ενεργό ηφαίστειο στην Χιλή. Είναι ένα από τα μεγαλύτερα και πιο ενεργά της χώρας. Βρίσκεται 82 χιλιόμετρα βορειοδυτικά του Τεμούκο και απέχει περίπου 650 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα Σαντιάγο, στο Εθνικό Πάρκο Κονγκιγίο. Το Γιάιμα αποτελείται από δύο ηφαιστειακούς κώνους. Ο χαμηλότερος, γνωστός ο Πιτσιγιάιμα, έχει ύψος 2.920 μέτρα και δεν είναι τόσο εξέχον όσο η κύρια κορυφή, η οποία βρίσκεται βόρεια και έχει ύψος 3.125 μέτρα. Στις πλαγιές βρίσκονται περίπου σαράντα μικροί κώνοι. Μαζί με το σβηστό ηφαίστειο Σιέρρα Νεβάδα περιβάλλουν τη λίμνη Κονγκιγίο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ηφαίστεια της Χιλής Κατηγορία:Άνδεις
Τέρι Πάτρικ
Ο Τέρι Πάτρικ (Terence ‘Terry’ Patrick, Romford, Essex, Ηνωμένο Βασίλειο, 1929 – 1996) ήταν Βρετανός καλλιτέχνης, εικονογράφος και δημιουργός κόμικς, κυρίως περιπέτειας, επιστημονικής φαντασίας και πολεμικής θεματολογίας. Μεγάλωσε στο Ilford και άρχισε τη σταδιοδρομία του ως συνεργαζόμενος της εκδοτικής εταιρείας Amalgamated Press, ακολούθως δε ανέλαβε τακτικός συνεργάτης των εικονογραφημένων σειρών που εξέδιδε η εταιρεία DC Thomson. Αποσύρθηκε από το χώρο το 1991, καθώς προσβλήθηκε από τη νόσο Alzhimer, για να φύγει, τελικά, από τη ζωή μία πενταετία μετά σε ηλικία 67 ετών.
Επιλεγμένη εργογραφία
Ο Πάτρικ εργάστηκε για τα περιοδικά έντυπα, μεταξύ άλλων, Commando, Ace High Western Comic (της Trapps-Holmes Ltd), Super Detective Library, Express Weekly, The Rover, The Beezer, The Hotspur, Warlord, Bullet, The Crunch, The Beano, The Topper, Spike, The Victor, The Lion κ.α. δημιουργώντας σειρές, όπως «Rick Random and the Mystery of the Milky War», «Cassidy», «Kelly’s Choppers», «Journey into Space», «The Black Sapper», «Space Patrol», «The Arch of Time», «Red Star Robinson», «Zigimar – Master Spy», «The Phantom Pilot», «Killer Kane», «The Falklands File», «Starhawk», «The Queen’s Highway», «The Danger Bus», «Deep-Sea Danny’s Iron Fish», «Thunder Gunn», «Klanky», «The Smasher», «Round the World with the Bushwhacker», «The Spacewhalker», «The Great Invasion Mystery», «Bushboy», «The Deadly Dwarf of Drayton’s Circus», «Digger Dan» κ.α. Διακρινόταν για την ευχέρειά του στην απεικόνιση σκηνών ζωικού βασιλείου, μηχανών και αρμάτων μάχης
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πατρικ Τερι
Χειμερία νάρκη
Με τον όρο χειμερία νάρκη χαρακτηρίζεται κατάσταση μακράς ύπνωσης, στην οποία και περιέρχονται πολλά ζώα κατά τη διάρκεια του Χειμώνα και ιδιαίτερα εκείνα που ζουν σε ψυχρότερα γεωγραφικά πλάτη.
Μερικά θηλαστικά (π.χ. οι σκαντζόχοιροι) εύκρατων και αρκτικών περιοχών και πολλά ψάρια, ερπετά και αμφίβια περιέρχονται σε αυτήν την κατάσταση. Κατά τη χειμερία νάρκη, ο μεταβολισμός των ζώων αυτών επιβραδύνεται και η θερμοκρασία του σώματός τους μειώνεται αισθητά.
Γενικά η χειμερία νάρκη αρχίζει όταν ο καιρός κρυώνει και η αναζήτηση τροφής είναι πολύ δυσχερής, ενώ η θερμοκρασία του σώματος των θηλαστικών διατηρείται στο συνηθισμένο επίπεδο, που όμως μπορεί και να φθάσει τους 0° (όπως στη περίπτωση των χάμστερς), ή να φθάσει ακόμη και στη θερμοκρασία περιβάλλοντος (π.χ. νυχτερίδες).
Τα ζώα που πέφτουν σε χειμερία νάρκη εξ ανάγκης είναι μεγάλου μεγέθους, επειδή ακριβώς αυτά μπορούν να έχουν αρκετό απόθεμα τροφής, χωρίς πολύ μεγάλη επιφάνεια σώματος από την οποία να χάνουν θερμότητα.
Στις εύκρατες περιοχές η άνοδος της θερμοκρασίας μέσα στο καταχείμωνο μπορεί να διακόψει προσωρινά τη χειμερία νάρκη αρκετών ζώων και κυρίως των ερπετών.
Πηγές
Κατηγορία:Φυσιολογία ζώων Κατηγορία:Ηθολογία Κατηγορία:Ύπνος
Επαρχία Θηβών
right|300px|thumb|Η επαρχία Θηβών Η επαρχία Θηβών ήταν μία από τις δύο επαρχίες του νομού Βοιωτίας. Καταλάμβανε το ανατολικό τμήμα του νομού. Έδρα της ήταν η Θήβα. Εκτεινόταν στα όρια των πρώην δήμων(επί καποδίστρια) Ακραιφνίας, Βαγίων, Δερβενοχωρίων, Θεσπιέων, Θηβαίων, Θίσβης, Οινοφύτων, Πλαταιών, Σχηματαρίου και Τανάγρας
Διοικητικές μεταβολές
Δημιουργήθηκε αρχικά με την διοικητική διαίρεση του 1833 ως μία από τις πέντε αρχικά επαρχίες του νομού Αττικής και Βοιωτίας. Καταργήθηκε στην συνέχεια με την διοικητική διαίρεση του 1836 η οποία κατήργησε προσωρινά το νομαρχιακό σύστημα και επανασυστάθηκε το 1848. Με την δημιουργία του νομού Βοιωτίας αρχικά το 1899 και στην συνέχεια το 1943 αποτέλεσε μία από τις δύο επαρχίες του νομού. Το 1974 ένα τμήμα της που γειτνίαζε με την Εύβοια δόθηκε στην επαρχία Χαλκίδας. Η επαρχία στην συνέχεια παρέμεινε αμετάβλητη μέχρι την κατάργησή της το 1997 με το σχέδιο Καποδίστριας.
Πληθυσμός
Πορεία του πληθυσμού της επαρχίας.
Μάικλ Βέντρις
Ο Μάικλ Βέντρις (Michael Ventris, 12 Ιουλίου 1922 - 6 Σεπτεμβρίου 1956) ήταν Άγγλος ερασιτέχνης γλωσσολόγος, επαγγελματίας αρχιτέκτονας και ο άνθρωπος που αποκρυπτογράφησε τη Γραμμική Β γραφή.
Βιογραφία
Γιος ενός συνταγματάρχη του βρετανικού στρατού και της πολωνοβρετανίδας Άννα Ντοροθέα Γιάνας, γεννήθηκε στην Αγγλία και πέρασε τα παιδικά του χρόνια σε οικοτροφεία της Ελβετίας, όπου φάνηκε η κλίση του στην εκμάθηση γλωσσών και στο σκι. Μέχρι να γίνει εννέα χρονών είχε μάθει γαλλικά, γερμανικά, ελβετογερμανικά, αρχαία Ελληνικά και Λατινικά. Στην Αγγλία εισήχθη για τις γυμνασιακές του σπουδές στην Σχολή Στόου, όπου κέρδισε μια υποτροφία (1935-1939). Το 1936, σε ηλικία δεκατεσσάρων χρονών, έτυχε να ξεναγηθεί από τον Άρθουρ Έβανς σε μια έκθεση ελληνικής και μινωικής τέχνης. Εκεί κεντρίστηκε το ενδιαφέρον του από το γεγονός ότι η Γραμμική Β γραφή δεν είχε αποκρυπτογραφηθεί. Έτσι ξεκίνησε να διαβάζει γι' αυτή.
Στο μεταξύ η μητέρα του είχε χωρίσει και μετακόμισε μαζί της σε ένα σύγχρονο διαμέρισμα στο Χαϊπόιντ του λονδρέζικου Χάϊγκέϊτ, όπου επηρεάστηκε από τους φίλους που είχε η μητέρα του στους κύκλους των καλλιτεχνών και αρχιτεκτόνων. Από τον Ιανουάριο του 1940 ξεκίνησε σπουδές στην Σχολή της Ένωσης Αρχιτεκτόνων. Λίγο αργότερα η μητέρα του αυτοκτόνησε. Το 1942 παντρεύτηκε την Λόις Νοξ-Νίβεν. Όλο αυτόν τον καιρό ασχολούνταν στον ελεύθερο χρόνο του με προσπάθειες για την κατανόηση της Γραμμικής Β, έχοντας την πίστη ότι επρόκειτο για μια γλώσσα συγγενή της ετρουσκικής.
Τον Αύγουστο του 1942 κατατάχτηκε στη RAF και ξεκίνησε εκπαίδευση πιλότου, αλλά τελικά κατέληξε αεροναυτίλος και ασχολήθηκε με την αποκρυπτογράφηση κωδικοποιημένων μηνυμάτων. Μετά από εκπαίδευση στον Καναδά συμμετείχε σε βομβαρδισμούς στην Ευρώπη. Με το τέλος του Β' Παγκόσμιου Πόλεμου, εκμεταλλευόμενος τις γνώσεις του στα Γερμανικά, κατάφερε να μετατεθεί στη Γερμανία. Το 1946 απολύθηκε και επέστρεψε στο σπίτι του στο Χαϊπόιντ, όπου έμεναν η γυναίκα και τα δύο παιδιά του, και στις σπουδές του στην αρχιτεκτονική. Με φίλους ασχολήθηκε με το σχεδιασμό κτιρίων και έκανε πολλά ταξίδια στην Ευρώπη.
Παράλληλα ο Βέντρις δεν σταμάτησε ποτέ να ασχολείται με την αποκρυπτογράφηση της Γραμμικής Β, έχοντας μάλιστα τακτική αλληλογραφία με άλλους ερευνητές και επαφή με καταξιωμένους επιστήμονες, όπως ο σερ Τζων Μάιρς. Λόγω της πλάνης στην οποία είχε πέσει εξ αιτίας των εσφαλμένων θεωριών του Άρθουρ Έβανς, και παρά τις συνεχείς έρευνες που έκαναν οι Μάιρς, Βέντρις και οι αμερικανοί Έμμετ Μπένετ και Άλις Κόμπερ, δεν σημειώθηκε σημαντική πρόοδος, ώσπου η Αμερικανίδα ερευνήτρια Άλις Κόμπερ παρατήρησε ότι ομάδες συμβόλων, που ονομάστηκαν τα τρίδυμα της Κόμπερ, φανέρωναν κλίση λέξεων. Η κλίση οδήγησε στο συμπέρασμα ότι επρόκειτο για γλώσσα με γραμματικούς κανόνες όπως της Ελληνικής και της Λατινικής, όχι της Ετρουσκικής.
Μετά από ένα μικρό διάλειμμα από την ενασχόληση με την Γραμμική Β, το 1950 έκανε προσπάθεια να οργανώσει την ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των ερευνητών. Όμως κανένας ερευνητής (συμπεριλαμβανομένου του Βέντρις) δεν τόλμησε να προτείνει ότι η γλώσσα της Γραμμικής Β είναι ελληνική. Το 1951 άρχισε να διανέμει τις Σημειώσεις Εργασίας του σε άλλους ερευνητές και να σχηματίζει κανάβους, όπου καταχώριζε τα σύμβολα ανάλογα με την πιθανή σημασία τους. Παραιτήθηκε μάλιστα από την αρχιτεκτονική εργασία του για να ασχοληθεί με την αποκρυπτογράφηση. Τελικά το 1952 αποτόλμησε να εγκαταλείψει την υπόθεση της ετρουσκικής γλώσσας και να δοκιμάσει την πιθανότητα της ελληνικής.
Ήδη είχαν ανακαλυφθεί και δημοσιευτεί οι πινακίδες Γραμμικής Β που βρέθηκαν στο ανάκτορο της Πύλου. Ο νέος πλούτος στοιχείων τον βοήθησε να παρατηρήσει ορισμένες ομάδες συμβόλων, για τις οποίες είχε σημαντικούς λόγους να πιστεύει ότι ήταν ονόματα πόλεων. Καθώς ορισμένες από αυτές τις ομάδες εμφανίζονταν μόνο σε πινακίδες από την Κρήτη, έκανε την υπόθεση ότι ήταν ονόματα πόλεων του νησιού. Κάνοντας αντιστοιχίσεις κατάφερε να αποσαφηνίσει την έννοια και άλλων συμβόλων και να διαπιστώσει ότι η Γραμμική Β ήταν ελληνική γραφή. Αυτό κατέρριψε τις θεωρίες του Έβανς για το Μινωικό Πολιτισμό, δείχνοντας ότι τουλάχιστον την εποχή των πινακίδων η Κρήτη ήταν μέρος του Μυκηναϊκού κόσμου.
Σε συνεργασία με τον Τζων Τσάντγουικ προχώρησε την έρευνά του και δημοσίευσε στοιχεία που αποδείκνυαν την ορθότητα της αποκρυπτογράφησης. Σύντομα έγινε γνωστός, και ένα νέο ρεύμα ενδιαφέροντος για την Μυκηναϊκή Ελλάδα και τον Κρητικό πολιτισμό αναπτύχθηκε σε όλο τον κόσμο. Μαζί με τον Τσάντγουικ έγραψε το βιβλίο "Documents in Mycenaean Greek", ενώ το 1954 εργάστηκε ως σχεδιαστής σε ανασκαφές στο Εμποριό της Χίου, όπου αναφέρεται ότι μετέφραζε πινακίδες αμέσως μετά από την ανασκαφή τους.
Ενώ πλέον το μεγαλύτερο μέρος του επιστημονικού κόσμου είχε δεχτεί την ανακάλυψή του και ο ίδιος δεχόταν μεγάλες διακρίσεις και προτάσεις για την είσοδό του στον ακαδημαϊκό χώρο, σκοτώθηκε σε τροχαίο το 1956.
Άγιος Ηλίας Λευκάδας
Ο Άγιος Ηλίας είναι ορεινό χωριό του νομού Λευκάδας, βρίσκεται στο νότιο τμήμα του νησιού και στις νότιες πλαγιές του όρους Ελάτη σε υψόμετρο 620 μέτρα, το δεύτερο ορεινότερο χωριό της Λευκάδας μετά την Εγκλουβή. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, αποτελεί την Τοπική Κοινότητα Αγίου Ηλία που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Απολλωνίων του Δήμου Λευκάδας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 125 κατοίκους. Στην απογραφή του 2001 είχε πληθυσμό 158 κατοίκους. Το χωριό έχει πανοραμική θέα και πλούσια βλάστηση. Σημαντικό αξιοθέατό του το γραφικό εκκλησάκι της Αγίας Παρασκευής που στις 26 Ιουλίου γίνεται τριήμερο πανηγύρι και οι πεζορικές διαδρομές της περιοχής.
Ολοζωικός
Στη βιολογία με τον όρο ολοζωικός, (holozoic), χαρακτηρίζεται ο οργανισμός εκείνος που τρέφεται με συμπαγές οργανικό υλικό που προέρχεται από τα σώματα άλλων οργανισμών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιολογικοί όροι Κατηγορία:Βιολογικές αλληλεπιδράσεις Κατηγορία:Διατροφολογία
Phasmophobia
Το Phasmophobia είναι ένα δημοφιλές βιντεοπαιχνίδι τρόμου που αναπτύχθηκε και δημοσιεύθηκε από την Kinetic Games. Το παιχνίδι κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβριο του 2020 και κέρδισε σημαντική προσοχή για τη μοναδική του προσέγγιση στις παραφυσικές έρευνες και το καθηλωτικό gameplay για πολλούς παίκτες. Το Phasmophobia έχει σχεδιαστεί κυρίως για Microsoft Windows και υποστηρίζει gameplay εικονικής πραγματικότητας (VR), βελτιώνοντας τη συνολική εμπειρία των παικτών.
Τρόπος Παιχνιδιού
Στο Phasmophobia, οι παίκτες αναλαμβάνουν τους ρόλους κυνηγών φαντασμάτων, οι οποίοι είναι επιφορτισμένοι με τη διερεύνηση στοιχειωμένων τοποθεσιών για τη συλλογή αποδείξεων παραφυσικής δραστηριότητας. Το παιχνίδι υποστηρίζει τόσο λειτουργίες ενός παίκτη όσο και πολλαπλών παικτών, με έως και τέσσερις παίκτες να συνεργάζονται ως ομάδα. Οι παίκτες μπορούν να επικοινωνούν μέσω φωνητικής συνομιλίας μέσα στο παιχνίδι, γεγονός που ενισχύει τη συνεργατική και καθηλωτική φύση του παιχνιδιού.
Κάθε αποστολή απαιτεί από τους παίκτες να εισέλθουν σε διάφορες στοιχειωμένες τοποθεσίες, όπως εγκαταλελειμμένα σπίτια, σχολεία ή άσυλα, οπλισμένοι με μια σειρά από εξοπλισμό κυνηγιού φαντασμάτων, όπως συσκευές ανάγνωσης ηλεκτρομαγνητικών πεδίων, κουτιά πνευμάτων, φακούς υπεριώδους ακτινοβολίας και πολλά άλλα. Ο στόχος είναι να εξερευνήσετε τους χώρους, να συλλέξετε στοιχεία για την παρουσία φαντασμάτων και να αναγνωρίσετε τον τύπο του φαντάσματος που στοιχειώνει την τοποθεσία.
Οι παίκτες πρέπει να περιηγηθούν προσεκτικά στο περιβάλλον, χρησιμοποιώντας τον εξοπλισμό τους για να ανιχνεύσουν παραφυσικά φαινόμενα και να αλληλεπιδράσουν με τα πνεύματα. Τα φαντάσματα στο παιχνίδι παρουσιάζουν διαφορετικές συμπεριφορές και ανταποκρίνονται στις ενέργειες του παίκτη, καθιστώντας κάθε συνάντηση απρόβλεπτη και συναρπαστική. Καθώς η έρευνα εξελίσσεται, οι παίκτες πρέπει να συλλέξουν στοιχεία όπως σφαίρες φαντασμάτων, δακτυλικά αποτυπώματα ή θερμοκρασίες ψύξης για να περιορίσουν τον τύπο του φαντάσματος με το οποίο έχουν να κάνουν.
Ωστόσο, οι παίκτες πρέπει να είναι προσεκτικοί, καθώς ορισμένοι τύποι φαντασμάτων μπορεί να γίνουν επιθετικοί και να κυνηγήσουν ακόμα και τους ερευνητές. Αν η λογική του παίκτη πέσει πολύ χαμηλά ή του επιτεθεί το φάντασμα, μπορεί να σκοτωθεί, με αποτέλεσμα να αποτύχει η αποστολή. Το παιχνίδι δίνει έμφαση στην ομαδική εργασία, τη στρατηγική και την επικοινωνία, καθώς οι παίκτες συνεργάζονται για να συγκεντρώσουν στοιχεία, να επιβιώσουν και να ολοκληρώσουν με επιτυχία τους στόχους τους στο κυνήγι φαντασμάτων.
Κριτικές
Το Phasmophobia έλαβε θετικές κριτικές τόσο από τους παίκτες όσο και από τους κριτικούς, αποσπώντας επαίνους για την καθηλωτική ατμόσφαιρα, τους μοναδικούς μηχανισμούς παιχνιδιού και την εμπειρία πολλαπλών παικτών. Η χρήση της τεχνολογίας VR στο παιχνίδι συνέβαλε στη δημοτικότητά του, καθώς ενίσχυσε την αίσθηση του φόβου και της εμβύθισης για τους παίκτες. Το Phasmophobia κέρδισε επίσης την προσοχή των δημιουργών περιεχομένου και των streamers, οδηγώντας σε σημαντική αύξηση της δημοτικότητας και σε μια ενεργή κοινότητα παικτών.
Ο προγραμματιστής του παιχνιδιού, η Kinetic Games, συνεχίζει να υποστηρίζει το Phasmophobia με τακτικές ενημερώσεις και προσθήκες, εισάγοντας νέους τύπους φαντασμάτων, εξοπλισμό και τοποθεσίες για να διατηρεί το gameplay φρέσκο και συναρπαστικό. Η ενεργή ανάπτυξη και η συμμετοχή της κοινότητας έχουν συμβάλει στη μακροβιότητα και τη συνεχιζόμενη δημοτικότητα του παιχνιδιού στο είδος των παιχνιδιών τρόμου.
Πλατφόρμα ενημερώσεων παιχνιδιού
Γενικός Discord διακομιστής:
Ο Αγγλικός Discord διακομιστής:
Ο Ελληνικός Discord διακομιστής: Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια
Μάμπο Καφέ
Το Μάμπο Καφέ αποτελεί κωμωδία παραγωγής 2000 συμπαραγωγής Μεξικού και ΗΠΑ, με πρωταγωνίστρια την Ταλία. Η σκηνοθεσία, το σεναρίο και η παραγωγή είναι του Ρούμπεν Γκονζάλες.
Πρωταγωνιστούν
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Μεξικάνικες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2000 Κατηγορία:Αμερικανικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Μεξικανικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ισπανόφωνες ταινίες
Σπισσκέ Ποντχράντιε
Το Σπισσκέ Ποντχράντιε (σλοβακικά: Spišské Podhradie, γερμανικά: Kirchdrauf, ουγγρικά: Szepesváralja) είναι πόλη στο Σπις της περιφέρειας Πρεσόφ της Σλοβακίας. Ο πληθυσμός της είναι 3.826 κάτοικοι.
Το Σπισσκέ Ποντχράντιε βρίσκεται στους πρόποδες του λόφου του Κάστρου του Σπις. Στην περιοχή της πόλης βρισκόταν ο παλιός γερμανικός οικισμός Τσίπσερ, με δική του εκκλησία και ιερέα. Πάνω και δίπλα στη πόλη βρίσκεται ο εκκλησιαστικός οικισμός Σπισσκά Καπίτουλα (ως εκ τούτου, το παλιό γερμανικό όνομα της πόλης είναι το Κίρχντορφ, που σημαίνει «πόλη της εκκλησίας»). Στην πόλη βρίσκονται αρκετά σπίτια εμπόρων που έζησαν στην εποχή της Αναγέννησης. Επίσης στην πόλη βρίσκεται μια από τις λίγες συναγωγές (αν και σήμερα είναι εγκαταλελειμμένη) στην περιοχή.
Αδελφοποιημένες πόλεις
Το Σπισσκέ Ποντχράντιε είναι αδελφοποιημένο με:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Σλοβακίας Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στη Σλοβακία
Ξηροχώρι
Με το όνομα Ξηροχώρι αναφέρονται τα παρακάτω χωριά της Ελλάδας: