cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Εζγκί Εγιούμπογλου
Προσωπική ζωή
Από το 2020 είναι σε σχέση με τον ποδοσφαιριστή Ογουλτζάν Ενγκίν. Τον Ιούνιο του 2021, διάφορες φήμες κυκλοφόρησαν στα μέσα ενημέρωσης ότι το ζευγάρι παντρεύεται, ωστόσο το ζευγάρι δημοσιοποίησε ότι δεν σκοπεύουν να παντρευτούν προς το παρόν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τουρκάλες ηθοποιοί Κατηγορία:Τουρκάλες μοντέλα
Διεθνές Αεροδρόμιο Σκοπίων
Το Διεθνές Αεροδρόμιο των Σκοπίων  (Меѓународен аеродром Скопје, Aeroporti Ndërkombëtar i Shkupit, επίσης γνωστό ως το αεροδρόμιο των Σκοπίων (Аеродром Скопје), παλαιότερα γνωστό ως αεροδρόμιο Πέτροβετς (Аеродром Петровец) και Αεροδρόμιο Σκοπίων «Μέγας Αλέξανδρος» (Аеродром „Александар Велики“ Скопје), είναι το μεγαλύτερο και πιο πολυσύχναστο από τα δύο διεθνή αεροδρόμια στη Βόρεια Μακεδονία, με το άλλο να είναι το Αεροδρόμιο «Απόστολος Παύλος» στην Οχρίδα που βρίσκεται 170 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά  από την πρωτεύουσα Σκόπια.
Πρώτα χρόνια
Το αεροδρόμιο χτίστηκε το 1928. Οι πρώτες εμπορικές πτήσεις προς τα Σκόπια εκτελέστηκαν το 1929 όταν ο Γιουγκοσλαβικός αερομεταφορέας Aeroput εισήγαγε δρομολόγιο που συνέδεε την πόλη με την πρωτεύουσα, Βελιγράδι. Ένα χρόνο αργότερα ξεκίνησε δρομολόγιο προς τη Θεσσαλονίκη και επεκτάθηκε περαιτέρω στην Αθήνα το 1933. Το 1935, η Aeroput συνέδεσε τα Σκόπια με τη Μπίτολα και τη Νις, και ξεκίνησε επίσης την εκμετάλλευση μιας πιο μακρυνής διεθνούς διαδρομής που συνέδεε τη Βιέννη με τη Θεσσαλονίκη μέσω Ζάγκρεμπ, Βελιγραδίου και Σκοπίων.
Ανάπτυξη από τη δεκαετία του 2000
Τον Δεκέμβριο του 2006, η εθνικιστική κυβέρνηση της τότε «πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας» με επικεφαλής το κόμμα VMRO-DPMNE έδωσε στο αεροδρόμιο το όνομα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, δημιουργώντας έτσι νέο σημείο σύγκρουσης στη συνεχιζόμενη διπλωματική διαμάχη με την Ελλάδα. Σημειώνεται ότι το περιφερειακό αεροδρόμιο της Καβάλας στην ελληνική Μακεδονία φέρει επίσης το όνομα του Μεγάλου Αλεξάνδρου ήδη από το 1992.
Το 2008, η κυβέρνηση της πΓΔΜ υπέγραψε σύμβαση με την τουρκική εταιρεία Tepe Akfen Ventures (TAV) για μια παραχώρηση διάρκειας είκοσι ετών, κατά τη διάρκεια της οποίας η εταιρεία αυτή θα διαχειριζόταν τα δύο υπάρχοντα αεροδρόμια της πΓΔΜ - των Σκοπίων και της Οχρίδας. Τον Σεπτέμβριο του 2011, εγκαινιάστηκε νέο κτίριο τερματικού σταθμού, επέκταση του διαδρόμου προσγειώσεων-απογειώσεων, νέο κτίριο διοίκησης, κτίριο εμπορευματοκιβωτίων και νέος δρόμος πρόσβασης με εγκαταστάσεις στάθμευσης.
Τον Φεβρουάριο του 2018, το Μέγας Αλέξανδρος αφαιρέθηκε από το όνομα του αεροδρομίου στο πλαίσιο προσπαθειών βελτίωσης των σχέσεων με την Ελλάδα. Λίγους μήνες πριν, η Aegean Airlines ανακοίνωσε την έναρξη πτήσεων μεταξύ Αθήνας και Σκοπίων, τις πρώτες μεταξύ της χώρας και της Ελλάδας για αρκετά χρόνια, άλλο ένα παράδειγμα βελτίωσης των σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών μετά τη συμφωνία των Πρεσπών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Πέτροβετς Κατηγορία:Σκόπια Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις Κατηγορία:Μεταφορικές υποδομές στη Βόρεια Μακεδονία
Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ευρυτανίας
Η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ευρυτανίας (Ε.Π.Σ.Ε.) είναι αρμόδια για το ποδόσφαιρο στο νομό Ευρυτανίας. Τα γραφεία της στεγάζονται στο Καρπενήσι, επί της οδού Βαλαωρίτου 3 και είναι μέλος της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (Ε.Π.Ο.). Είναι υπεύθυνη για τη διεξαγωγή του τοπικού πρωταθλήματος και του κυπέλλου, όπως και των πρωταθλημάτων εφήβων και παίδων. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των μικτών ομάδων νέων και παίδων, οι οποίες εκπροσωπούν το νομό σε εθνικό επίπεδο.
Ιστορία
Ιδρύθηκε το 1990, σαν αυτόνομη ένωση, καθώς από το 1974 έως το 1989-90 οι ομάδες της περιοχής αγωνίζονταν στην Ε.Π.Σ. Φθιωτιδοφωκίδας / Ευρυτανίας. Στη δικαιοδοσία της υπάγονται οι διοργανώσεις του τοπικού Κυπέλλου και των πρωταθλημάτων.
Πρωτάθλημα
Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Ευρυτανίας είναι η εξής:
Πρωταθλήτριες
Πηγή: EvrytaniaSport
Κύπελλο
Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Ευρυτανίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ποδοσφαιρο
Τζιλιόλα της Καρράρα
Η Τζιλιόλα της Καρράρα, ιταλ.: Gigliola da Carrara (1379-1416) ήταν κόρη του κυρίου της Πάντοβα και με τον γάμο της έγινε μαρκησία της Φερράρα.
Βιογραφία
Ήταν κόρη του Φραντσέσκο Νοβέλλο ντα Καρράρα κυρίου της Πάντοβα και της Θαδδαίας των Έστε, κόρης του Νικολό Β΄ των Έστε μαρκησίου της Φερράρα.
Έγινε η 1η σύζυγος του Νικολό Γ΄ μαρκησίου της Φερράρα, εξαδέλφου της Θαδδαίας των Έστε.
Απεβίωσε από την επιδημία πανώλης το 1416. Στη συνέχεια ο Νικολό Γ΄ νυμφεύτηκε για 2η φορά την Παριζίνα Μαλατέστα, την οποία καταδίκασε σε θάνατο λόγω μοιχείας της με τον (νόθο γιό του) Ούγκο των Έστε· και στη συνέχεια για 3η φορά τη Ρικιάρντα ντι Σαλούτσο, με την οποία απέκτησε γιους τους Έρκολε Α΄ και Σιγισμούνδο.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1394 τον Νικολό Γ΄ των Έστε μαρκήσιο της Φερράρα. Δεν απέκτησε απογόνους.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Μαρκήσιοι της Ιταλίας
Ειρήνη Σκλήβα
Η Ειρήνη Σκλήβα (Αθήνα, 4 Απριλίου 1978) είναι Ελληνίδα πρώην μοντέλο, η οποία στέφθηκε Μις Κόσμος 1996 στην Ινδία.
Καριέρα
Αφού κέρδισε τον τίτλο της Μις Ελλάς στα εθνικά καλλιστεία, σε ηλικία 18 ετών, εκπροσώπησε την Ελλάδα στο Μπανγκαλόρ της Ινδίας, κατά τη διάρκεια της μεγάλης διοργάνωσης Μις Κόσμος του 1996 όπου και στέφθηκε νικήτρια Δεν μπορούσε να πιστέψει ότι νίκησε πραγματικά, δηλώνοντας: "Είχα την αίσθηση ότι ήταν απλώς μια άλλη πρόβα - στις πρόβες, σε μια πρόβα, με είχαν χρησιμοποιήσει ως εικονική νικήτρια".
Προσωπική ζωή
Από το 2002 μέχρι το 2017 ήταν παντρεμένη με τον επιχειρηματία Νίκο Χιδήρογλου, με τον οποίο απέκτησε μια κόρη, την Μαριτίνα (γενν. 2003).
Από το 2019 είναι σε σχέση με τον Λιβανέζο επιχειρηματία Τζορτζ Σαμάχα.
Θεοσοφία (σύγγραμμα)
Με τον τίτλο Θεοσοφία φέρεται αρχαίο ελληνικό βυζαντινό σύγγραμμα, εποχής αυτοκράτορα Ζήνωνα (474 – 591), που συνέγραψε ο Αριστόκριτος, του οποίου η αιρετική διδασκαλία καταδικάστηκε με ανάθεμα  κατά τον 9ο αιώνα.
Από το σύγγραμμα αυτό σώζεται επιτομή με τίτλο Χρησμός των ελληνικών θεών. Το πλήρες έργο περιελάμβανε τέσσερα βιβλία, των οποίων όμως προτάσσονταν επτά Περί της ορθής πίστεως. Σε απόδειξη του θέματός του, που θεωρούσε συνέχεια της φιλοσοφικής σκέψης των αρχαίων Ελλήνων, ο συγγραφέας δεν παρέθετε μόνο χρησμούς που τους είχε παραλάβει από τον Πορφύριο, αλλά και Ορφικούς και Σιβυλλείους στίχους, καθώς και ρήσεις αρχαίων ποιητών και φιλοσόφων, ιδιαίτερα δε του Μενάνδρου, του Πλάτωνα και του Ηρακλείτου. Με το έργο αυτό αποδεικνυόταν ότι το μεγαλύτερο μέρος της χριστιανικής θρησκείας εδραιώθηκε και αναπτύχθηκε επί της χρηστότητας της αρχαίας ελληνικής φιλοσοφίας.
Όιγκεν Πέτερσεν
Ο Όιγκεν Πέρτερσεν (γερμ. Eugen Adolf Hermann Petersen, 1836-1919) υπήρξε Γερμανός κλασικός αρχαιολόγος.
Βιογραφία
Ο Πέτερσεν γεννήθηκε στο Χάιλιχενχάφεν (Heiligenhafen) στο Δουκάτο του Χολστάιν, που τότε ανήκε στη Δανία, το 1836. Φοίτησε αρχικά στο γυμνάσιο στο Γκλύκσταντ (Glückstadt) και στη συνέχεια άρχισε να σπουδάζει φιλολογία στο Πανεπιστήμιο του Κιέλου. Μετακινήθηκε στο Πανεπιστήμιο της Βόννης, όπου και δέχτηκε τις επιδράσεις των Friedrich Gottlieb Welcker, Friedrich Ritschl και Otto Jahn. Για το τελευταίο ακαδημαϊκό έτος επέστρεψε στο Κίελο, όπου το 1859 εκπόνησε τη διατριβή του με τίτλο "Theophrasti". Με τη διατριβή του αυτή κέρδισε υποτροφία και ταξίδεψε σε αρχαιολογικούς χώρους της Νότιας Ευρώπης, κυρίως της Ιταλίας. Παρέμεινε στη Ρώμη ως το 1861 και επιστρέφοντας στη Γερμανία διορίστηκε λέκτορας στο Πανεπιστήμιο του Ερλάνγκεν. Το 1865 νυμφεύτηκε την αδελφή του στενού φίλου του Άντολφ Μιχαέλις, την Ίντα (Ida Michaelis). Το 1869 άρχισε να διδάσκει στο Γυμνάσιο του Husum στην Πλεν (Plön). Εκτός από τη διδασκαλία στο σχολείο, εργάστηκε εντατικά πάνω σε επιστημονικές δημοσιεύσεις σχετικά με την ερμηνεία της ελληνικής τέχνης όπως επί του "Δορυφόρου" του Πολυκλείτου, ο "Μαρσύας" του Μύρωνα και αφοσιώθηκε στην τέχνη του Φειδία στον Παρθενώνα και την Ολυμπία. Το 1873 διορίστηκε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Τάρτου (Εσθονία). Το 1869 η οικογένεια μετακόμισε στην Πράγα όπου ο Πέτερσεν ανέλαβε τα καθήκοντα του καθηγητή Αρχαιολογίας και συνέχισε να ασχολείται με την αρχαία ελληνική τέχνη. Στη συνέχεια ήλθε στην Αθήνα τοποθετούμενος στο Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο, όπου παρέμεινε μόνο για ένα χρόνο, καθώς δεν ανέλαβε την επιθυμητή γι' αυτόν θέση. Στη συνέχεια ασχολήθηκε με την τέχνη της πρωτορωμαϊκής περιόδου και ήλθε σε αντιπαράθεση με αρκετούς συναδέλφους του, γεγονός που οδήγησε σε ένα είδος αποξένωσής του.
Απεβίωσε στο Αμβούργο το 1919.
Πηγές
Κατηγορία:Γερμανοί αρχαιολόγοι Κατηγορία:Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο Αθηνών
Πανελλήνιο πρωτάθλημα κάνοε-καγιάκ σπριντ
Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα κάνοε καγιάκ σπριντ (επίσης γνωστό ως κάνοε καγιάκ ήρεμων νερών και flatwater) ξεκίνησε σαν ανεξάρτητο από την κωπηλασία το 1991 από την Ελληνική Κωπηλατική ομοσπονδία (Ε.Κ.Ο.Φ.Ν.Σ.), η οποία είχε την εποπτεία του αθλήματος από το 1987 ως το 1998. Έως το 1991 αγωνίσματα Κάνοε-Καγιάκ γίνονταν στα πλαίσια των πανελλήνιων πρωταθλημάτων Κωπηλασίας. Το 1998 ιδρύεται η Ελληνική Ομοσπονδία Κάνοε-Καγιάκ (Ε.Ο.Κ.Κ.) κι αναλαμβάνει τη διοργάνωση πρωταθλημάτων από το 1999. Είναι το παλαιότερο πρωτάθλημα, καθώς εκείνο του σλάλομ ξεκίνησε το 1999.
Διεξαγωγή πρωταθλήματος
Στο πρόγραμμα των αγώνων διεξάγονται τα παρακάτω αγωνίσματα :
Πρωταθλήματα
Τα πρωταθλήματα σπριντ διεξάγονταν στη λίμνη των Ιωαννίνων από την πρώτη διοργάνωση του 1991 έως αυτή του 2005. Από το 2006 διεξάγονται πλέον κάθε χρόνο στο Ολυμπιακό Κωπηλατοδρόμιο Σχοινιά.
Ο νικητής σύλλογος των αγώνων κάνοε-καγιάκ έχει αναδειχθεί με δύο τρόπους στην ιστορία των αγώνων.
Στο πρώτο πρωτάθλημα του 1991 υπήρξε βαθμολογία συλλόγων στην οποία πρώτευσε ο ΝΟΒΑ, που αναδείχθηκε και πολυνίκης (περισσότερα χρυσά μετάλλια) των αγώνων.
Από το 1992 ως το 1996 η ομαδική κατάταξη γινόταν βάση χρυσών μεταλλίων (σε περίπτωση ισοπαλίας υπολογίζονταν τα αργυρά, ενώ σε περίπτωση νέας ισοπαλίας υπολογίζονταν τέλος τα χάλκινα μετάλλια ).
Από το 1999 ως το 2011 το σύστημα βαθμολογίας εφαρμόζεται στις νεοσύστατες διοργανώσεις πανελληνίων κυπέλλων, ενώ στο πρωτάθλημα η κατάταξη γίνεται και πάλι με βάση τα χρυσά μετάλλια.
Από το 2012 και ύστερα από την κατάργηση του κυπέλλου, η βαθμολογία επιστρέφει στο πρωτάθλημα και ισχύει έως σήμερα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κανοε Καγιακ Σπριντ Κατηγορία:Κανόε καγιάκ στην Ελλάδα
Κώστας Σισμανίδης
Ο '''Κωνσταντίνος Λ. Σισμανίδης''', (αγγλικά: Constantine L. Sismanidis), είναι Έλληνας, αρχαιολόγος, διδάκτορας κλασικής αρχαιολογίας του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, πρώην επικεφαλής της ΙΣΤ΄ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασσικών Αρχαιοτήτων και ανασκαφέας των αρχαίων Σταγείρων Χαλκιδικής.
Σταδιοδρομία - δραστηριότητες
Εργάστηκε στην Αρχαιολογική Υπηρεσία, στην ΙΣΤ' Εφορεία Προϊστορικών και Κλασσικών Αρχαιοτήτων, και την Εφορεία Αρχαιοτήτων Χαλκιδικής και Αγίου Όρους. Ο Κώστας Σισμανίδης συνταξιοδοτήθηκε από την αρχαιολογική υπηρεσία το 2012.
Αρχαιολογικές έρευνες
Από το 1990 έως το 2012, ο Κώστας Σισμανίδης έχει συμμετάσχει σε σημαντικές ανασκαφές σε διάφορες αρχαιολογικές θέσεις:
1990-2000: Ανασκαφές στα αρχαία Στάγειρα
Οι προκαταρκτικές έρευνες στα αρχαία Στάγειρα ξεκίνησαν, στα τέλη της δεκαετίας του 1960, από τον αρχαιολόγο Φ. Πέτσα, ενώ η συστηματική ανασκαφή, με επικεφαλής τον Κώστα Σισμανίδη και το προσωπικό της ΙΣΤ' Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων άρχισε το 1990 και συνεχίστηκε ως το 2000. Οι ανασκαφές έφεραν στο φως σημαντικά ευρήματα και στοιχεία για τη γενέτειρα του Αριστοτέλη. Το 1995, έγιναν αναστηλωτικές επεμβάσεις στην οχύρωση και την Ακρόπολη της αρχαίας πόλης.
Τάφος – ηρώο του Αριστοτέλη στα Στάγειρα
Σύμφωνα με ανακοίνωση του Κώστα Σισμανίδη ("Ο τάφος του Αριστοτέλη στα αρχαία Στάγειρα" - Aristotle's grave at Ancient Stageira),  η οποία έγινε στα πλαίσια του Παγκόσμιου Συνεδρίου “Αριστοτέλης 2400 Χρόνια”, το οποίο διοργανώθηκε στη Θεσσαλονίκη, το 2016 και με την ευκαιρία της διακήρυξης της UNESCO ως «Επετειακού Έτους Αριστοτέλη», ο αρχαιολόγος, μετά από εικοσαετή ανασκαφική έρευνα, ισχυρίζεται, ότι ο τάφος – ηρώο του Αριστοτέλη διασώζεται στα αρχαία Στάγειρα. Για το θέμα είχε γίνει πρώτη αναφορά, στη διάρκεια αρχαιολογικού συνεδρίου του 1996, η οποία τιτλοφορούνταν «Ένα προβληματικό κτίριο». 20 χρόνια μετά και αφού έχει πλέον διερευνήσει διάφορες άλλες πιθανότητες, θεωρεί ότι υπάρχουν πλέον «ισχυρές ενδείξεις», πως πρόκειται περί του τάφου του Αριστοτέλη.
2003-2012: Ανασκαφές στα Καλίνδοια
Ο Κώστας Σισμανίδης εργάστηκε συστηματικά στις ανασκαφές στα Καλίνδοια, πόλη του αρχαίου Βασιλείου της Μακεδονίας, λίγα χιλιόμετρα μακριά από το Ζαγκλιβέρι, όπου έφερε στο φως πολλά αρχαιολογικά ευρήματα. Πραγματοποιήθηκε ανασκαφή στο “Σεβαστείον”, στο κέντρο των Καλινδοίων.
Αρχαϊκό νεκροταφείο Αγίας Παρασκευής Θεσσαλονίκης
Ο Κώστας Σισμανίδης ήταν επίσης ο ανασκαφέας του αρχαϊκού νεκροταφείου της Αγίας Παρασκευής Θεσσαλονίκης.
Εργογραφία
Στην εργογραφία του περιλαμβάνονται έρευνες και άρθρα σε ελληνικά και διεθνή επιστημονικά περιοδικά, σχετικά με ανασκαφικές έρευνες, καθώς και κείμενα για την Μακεδονία, τη Θεσσαλονίκη, τα Καλίνδοια, τα Στάγειρα, τον Αριστοτέλη και την Αρχαία Ελλάδα.
Συμμετοχή σε συλλογικά έργα
Στα αγγλικά:
Στα γερμανικά:
Εκθέσεις – συνέδρια – περιηγήσεις
Επίσης έχει συμμετάσχει στη διοργάνωση διαφόρων εκθέσεων, διεθνών συνεδρίων και αρχαιολογικών περιηγήσεων:
Μιράντα ντε Αθάν
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Ισπανίας
Κωμπιάκ
Το Κωμπιάκ (γαλλικά και οξιτανικά: Caubiac) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Γκαρόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Κωμπιακαί (γαλλικά: Caubiacais).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Γκαρόν
Θεότεκνος
Το όνομα Θεότεκνος ετυμολογικά σημαίνει γιος θεού, θεολογικά αυτός που διάγει βίο χρηστό, κατά θεό.
Χασμωδία
Χασμωδία είναι ένα στιχουργικό ελάττωμα που δημιουργείται όταν δύο φωνήεντα αντί να δημιουργούν με τη συνίζηση μία συλλαβή τοποθετούνται έτσι ώστε να νοούνται δύο ξεχωριστές συλλαβές. Το φαινόμενο είναι λιγότερο έντονο όταν τα φωνήεντα είναι διαφορετικά και περισσότερο έντονο όταν επαναλαμβάνεται το ίδιο φωνήεν. Η χασμωδία παρατηρείται σε πολλές γλώσσες και σε αυτές που θεωρείται πρόβλημα αντιμετωπίζεται με διάφορους τρόπους.
Θεότεκνος
Με κύριο όνομα Θεότεκνος φέρονται στο "Αγιολόγιο" της Ορθόδοξης Εκκλησίας δύο ιερομάρτυρες των οποίων όμως δεν είναι γνωστό πότε, που και πως μαρτύρησαν. Του ενός η μνήμη εορτάζεται στις 3 Οκτωβρίου, του δε άλλου στις 10 Δεκεμβρίου.
Χασμωδία
Αντιμετώπιση
Προς αντιμετώπιση του φαινομένου της χασμωδίας η κάθε γλώσσα καταφεύγει σε διάφορα μέσα: (Βλ. λήμμα Φθογγικές μεταβολές)
Θεότεκνος
Πηγές
Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας
Τζάκομο ντι Κίρικο
Ο Τζάκομο ντι Κίρικο (Giacomo Di Chirico, 27 Ιανουαρίου 1844 - 26 Δεκεμβρίου 1883) ήταν Ιταλός ζωγράφος. Γεννήθηκε στη Βενόζα (Venosa) το 1844.
Το ζωγραφικό του έργο περιλαμβάνει κυρίως ιστορικούς πίνακες και σκηνές από τη καθημερινή ζωή. Ανήκε στη ρεαλιστική σχολή και διακρίθηκε ιδιαίτερα για τη λαμπρότητα των χρωμάτων των έργων του.
Πέθανε στη Νάπολη το 1883, σε ηλικία 40 ετών, σε κατάσταση παραφροσύνης.
Πηγές
"Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ. 10ος, σελ. 779
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι
Ιστορία του ποδοσφαιρικού τμήματος του Ολυμπιακού Πειραιώς (2000-2009)
Η δεκαετία του 2000 ήταν η πιο πετυχημένη στην ιστορία του Ολυμπιακού. Κυριάρχησε απόλυτα στο ελληνικό πρωτάθλημα κατακτώντας τα εννέα από τα δέκα πρωταθλήματα της δεκαετίας (δεν κατέκτησε μόνο το πρωτάθλημα της περιόδου 2003-2004), ενώ πανηγύρισε και τέσσερα Κύπελλα Ελλάδος.
Στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις συμμετείχε όλες τις περιόδους της δεκαετίας στη φάση των ομίλων του Champions League (εκτός από την τελευταία αγωνιστική περίοδο), σημειώνοντας έντεκα συνεχόμενες παρουσίες στους ομίλους, κάτι που έχουν πετύχει πολύ λίγοι ευρωπαϊκοί σύλλογοι. Παρά τις πολλές συμμετοχές του, όμως, μία μόνο φορά μέσα στη δεκαετία κατάφερε να περάσει στην επόμενη φάση, τερματίζοντας δεύτερος στον όμιλο.
Στα μέσα της δεκαετίας ανακατασκευάστηκε το Στάδιο Γεώργιος Καραϊσκάκης, που αποτέλεσε πάλι έδρα του Ολυμπιακού από την περίοδο 2004-05. Μέχρι τότε ο Ολυμπιακός χρησιμοποιούσε ως έδρα το γήπεδο της Ριζούπολης και το Ολυμπιακό στάδιο. Η δεκαετία του 2000 δεν είχε διοικητικές μεταβολές για τον Ολυμπιακό, καθώς σε όλη την διάρκεια της δεκαετίας, μεγαλομέτοχος της ομάδας και πρόεδρος παρέμενε ο Σωκράτης Κόκκαλης.
Πορεία στο πρωτάθλημα
Ο Ολυμπιακός κατέκτησε όλα τα πρωταθλήματα της δεκαετίας με εξαίρεση το πρωτάθλημα της περιόδου 2003-04, στο οποίο τερμάτισε δεύτερος. Δυσκολότερα κατέκτησε τα πρωταθλήματα των περιόδων περιόδου 2001-02 και περιόδου 2002-03, στα οποία ισοβάθμησε στο τέλος με ΑΕΚ και Παναθηναϊκό, αντίστοιχα. Αντίθετα τα πρωταθλήματα των περιόδων 2000-01, 2006-07 και 2008-09 μπορούν να θεωρηθούν τα ευκολότερα, καθώς στο τέλος του πρωταθλήματος διατηρούσε μεγάλη διαφορά από το δεύτερο της βαθμολογίας. Ο Ολυμπιακός σημείωσε την καλύτερη επίθεση στο πρωτάθλημα της περιόδου 1999-2000 με 86 γκολ και την καλύτερη άμυνα την περίοδο 2008-09, στην οποία δέχτηκε μόλις 14 γκολ.
Κύπελλο Ελλάδας
Ο Ολυμπιακός κατέκτησε τέσσερις φορές το Κύπελλο Ελλάδος κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 2000, τις περιόδους 2004-05, 2005-06, 2007-08 και 2008-09. Τις χρονιές αυτές αντιμετώπισε στον τελικό δύο φορές την ΑΕΚ και δύο φορές τον Άρη. Ο Ολυμπιακός ηττήθηκε τρεις φορές σε τελικό κυπέλλου μέσα στη δεκαετία. Ηττήθηκε από τον ΠΑΟΚ την περίοδο 2000-2001 με σκορ 4-2, την περίοδο 2001-2002 από την ΑΕΚ με σκορ 2-1 και από τον Παναθηναϊκό την περίοδο 2003-04 με σκορ 3-1. Τις υπόλοιπες χρονιές ο Ολυμπιακός γνώρισε αποκλεισμούς από τα προημιτελικά. Την περίοδο 1999-2000 αποκλείστηκε στα προημιτελικά από τη μετέπειτα κυπελλούχο ΑΕΚ, την περίοδο 2002-03 αποκλείστηκε από τον ΠΑΟΚ και την περίοδο 2006-07 από τον ΠΑΣ Γιάννενα.
Ευρωπαϊκή πορεία
Ο Ολυμπιακός συμμετείχε όλες τις περιόδους της δεκαετίας στη φάση των ομίλων του Champions League. Αποκλείστηκε απ’ τη φάση των ομίλων μόνο την τελευταία χρονιά, τη μοναδική που χρειάστηκε να δώσει προκριματικούς αγώνες, από την Ανόρθωση Αμμοχώστου. Παρά τις πολλές συμμετοχές του, μόνο μία φορά κατάφερε να προκριθεί στη φάση των 16, την περίοδο 2007-08. Την χρονιά αυτή τερμάτισε δεύτερος στον όμιλό του, όπου αντιμετώπισε τη Ρεάλ Μαδρίτης, τη Βέρντερ Βρέμης και τη Λάτσιο. Στην επόμενη φάση αποκλείστηκε από την Τσέλσι με σκορ 0-0 και 0-3. Η πορεία αυτή αποτελεί την καλύτερη παρουσία του Ολυμπιακού στην Ευρώπη αυτή τη δεκαετία. Αντίθετα πέντε φορές τερμάτισε τελευταίος στον όμιλό του και τρεις φορές τρίτος, στις οποίες μεταπήδησε στο UEFA, χωρίς να κάνει κάποια αξιόλογη πορεία εκεί. Χειρότερη παρουσία του Ολυμπιακού στους ομίλους του Champions League ήταν την περίοδο 2006-07 που συγκέντρωσε μόνο τρεις βαθμούς με τρεις ισοπαλίες. Μεγαλύτερη νίκη του Ολυμπιακού στους ομίλους του Champions League ήταν σε βάρος της Μπάγερ Λεβερκούζεν με σκορ 6-2 την περίοδο 2002-03 και μεγαλύτερη ήττα ήταν από τη Γιουβέντους με σκορ 7-0 την περίοδο 2003-04.
{|
Σύνθεση και μεταγραφές
Ο παίκτης που συνέδεσε την παρουσία του με την «χρυσή εποχή» του Ολυμπιακού ήταν ο Πρέντραγκ Τζόρτζεβιτς, ο οποίος ήρθε στον Ολυμπιακό τη χρονιά που κατέκτησε το πρώτο από τα συνεχόμενα πρωταθλήματά του, την περίοδο 1996-97, και σταμάτησε τη χρονιά που ο Ολυμπιακός κατέκτησε το τελευταίο του πρωτάθλημα, την περίοδο 2008-09. Ο Τζόρτζεβιτς ήταν αρχηγός της ομάδας στο μεγαλύτερο διάστημα της δεκαετίας και έγινε ο πρώτος σκόρερ του Ολυμπιακού στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις φτάνοντας τα 15 τέρματα. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας ο Ολυμπιακός πραγματοποίησε αρκετές ηχηρές μεταγραφές, ορισμένες από τις οποίες είχαν πολύ καλή παρουσία στον Ολυμπιακό. Από τους κορυφαίους ήταν ο Βραζιλιάνος Τζιοβάνι, ο οποίος ήρθε στην αρχή της δεκαετίας και κατάφερε να αναδειχθεί και πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος την περίοδο 2003-04. Επίσης, ο Γάλλος διεθνής Κριστιάν Καρεμπέ, ο Βραζιλιάνος διεθνής Ριβάλντο (με πολύ σπουδαία καριέρα στην εθνική Βραζιλίας και στη Μπαρτσελόνα), και ο Αργεντινός Λουσιάνο Γκαλέτι. Πολύ ηχηρή μεταγραφή που δεν απέδωσε τα αναμενόμενα ήταν αυτή του Ζλάτκο Ζάχοβιτς, που ήρθε από την Πόρτο και έπαιξε στον Ολυμπιακό μόνο την περίοδο 1999-2000.
Προπονητές
Παρά τις πολλές επιτυχίες του, ο Ολυμπιακός άλλαξε δώδεκα προπονητές κατά την διάρκεια της δεκαετίας του 2000. Οι περισσότεροι πλήρωσαν τις κακές πορείες του Ολυμπιακού στην Ευρώπη. Τη μεγαλύτερη παραμονή στον πάγκο του Ολυμπιακού είχε ο Τάκης Λεμονής που παρέμεινε περίπου δύο χρόνια από τις 25/11/2000 μέχρι τις 9/10/2002 και ξανακάθισε στον πάγκο της ομάδας για ακόμα ένα ακόμα χρόνο στο διάστημα 29/12/2006 – 11/3/2008. Άλλοι προπονητές που κατάφεραν να συμπληρώσουν έναν χρόνο στον Ολυμπιακό ήταν ο Ντούσαν Μπάγεβιτς, που ανέλαβε για δεύτερη φορά προπονητής του Ολυμπιακού την περίοδο 2004-05, ο Τροντ Σόλιντ, ο οποίος διαδέχτηκε τον Μπάγεβιτς και κατάφερε να κατακτήσει το πρωτάθλημα, όμως την χρονιά αυτή ο Ολυμπιακός πραγματοποίησε κακή πορεία στην Ευρώπη. Επίσης ο Όλεγκ Προτάσοφ, που βρέθηκε στον πάγκο στην κατάκτηση του πρωταθλήματος του 2003, αλλά έφυγε στη μέση της περιόδου 2003-04, η οποία ήταν και η μοναδική της δεκαετίας που ο Ολυμπιακός δεν κατέκτησε το πρωτάθλημα και ο Ερνέστο Βαλβέρδε, που έμεινε στον πάγκο του Ολυμπιακού την περίοδο 2008-09, στην οποία ο Ολυμπιακός κατέκτησε με άνεση το ελληνικό πρωτάθλημα όμως αποκλείστηκε πρόωρα από το Champions League. Προπονητές με πολύ σύντομη παρουσία ήταν ο Αλμπέρτο Μπιγκόν (1999-2000), ο Γιάννης Μαντζουράκης (2000), ο Σρέτκο Κάτανετς (2002), ο Νίκος Αλέφαντος (2004) και Ο Χοσέ Σεγούρα (2008).
Παραπομπές
Ολυμπιακός 2000 Κατηγορία:Ολυμπιακός Σ.Φ.Π. (ποδόσφαιρο)
Σεργκέι Πολούνιν
Ο Σεργκέι Βλαντιμόροβιτς Πολούνιν (Ουκρανικά Сергій Володи́мирович Полу́нін, ρώσικα Серге́й Влади́мирович Полу́нин, γενν. 20 Νοεμβρίου 1989) είναι Ουκρανός χορευτής μπαλέτου και πρώην κύριος χορευτής του The Royal Ballet. Τώρα είναι ένα από τα κύρια μέλη του Μουσικού Θεάτρου Μόσχας Stanislavski and Nemirovich-Danchenko και του Novosibirsk Opera και Ballet Theatre. Ο Πολούνιν έχει λάβει πολυάριθμες βραβεύσεις, μεταξύ άλλων το Prix de Lausanne και το Youth America Grand Prix, το 2006, ενώ το 2007, ονομάστηκε ο Καλύτερος Νέος Χορευτής της Βρετανίας.
Βιογραφία
Ο Σεργκέι Πολούνιν γεννήθηκε το 1989 στη Χερσώνα της Ουκρανίας (τότε ΕΣΣΔ). Από την ηλικία των 4 έως και των 8, προπονούταν σε γυμναστική ακαδημία, ενώ τα υπόλοιπα τέσσερα χρόνια της ζωής του τα πέρασε στο Kyiv State Choreographic Institute. Η μητέρα του, Γκαλίνα Πολούνινα μετακόμισε μαζί του στο Κίεβο, ενώ ο πατέρας του Βλαντίμιρ Πολούνιν δούλευε στην Πορτογαλία, ώστε να τους βοηθά οικονομικά.
Αργότερα, ο Πολούνιν απεφοίτησε από το Kyiv Choreographic Institute και σε ηλικία 13 ετών εισήχθη στο British Royal Ballet School, το 2003, υπό τη βοήθεια του Ιδρύματος Rudolf Nureyev Foundation. Κατόπιν έγινε πρώτος σολίστ της Royal Ballet το 2009, ενώ τον Ιούνιο του 2010 έγινε ο νεότερος κύριος χορευτής στην ιστορία του Royal Ballet. Μετά από δύο επιτυχή χρόνια, στις 24 Ιανουαρίου του 2012, ο Πολούνιν αποφάσισε να παραιτηθεί. Είχε δηλώσει τη δυσαρέσκειά του λέγοντας: «Ο καλλιτέχνης μέσα μου πεθαίνει».
Μετά το πέρας αρκετών μηνών, το καλοκαίρι του 2012, ο Πολούνιν προσκλήθηκε στη Ρωσία από τον διάσημο χορευτή μπαλέτου και καλλιτεχνικό διευθυντή δύο Ρωσικών θεάτρων, τον Ιγκόρ Ζελένσκι κι έγινε κύριος χορευτής των Μουσικό Θέατρο Μόσχας Stanislavsky και Novosibirsk State Academic Opera και Ballet Theatre.
Το 2014 ο Πολούνιν ανακοίνωσε τη συνεργασία του με τον Αμερικανό φωτογράφο και σκηνοθέτη Ντέιβιντ ΛαΤσάπελ και πήρε μέρος σε ένα από τα πρότζεκτ του, συμπεριλαμβανομένου και ένα χορευτικό βίντεο του Take Me to Church, το οποίο παρουσιάστηκε τον Φεβρουάριο του 2015. Το εν λόγω βίντεο έγινε viral και πολύς κόσμος έμαθε για τον χορευτή Πολούνιν. Το 2016, ένα ντοκιμαντέρ, σε σκηνοθεσία Στίβεν Κάντορ, αναλύει σε βάθος της ζωή και την καριέρα του Πολούνιν.
Επίσης, έχει συμμετάσχει ως ηθοποιός στις ταινίες Έγκλημα στο Οριάν Εξπρές και Κόκκινο Σπουργίτι.
Προσωπική ζωή
Ο Πολούνιν έχει εκφράσει δημοσίως την υποστήριξή του στον Βλαντίμιρ Πούτιν και στον Ντόναλντ Τραμπ.
Το 2019, η Όπερα του Παρισιού απέσυρε επαγγελματικη πρόταση που του είχε κάνει, λόγω ομοφοβικών και σεξιστικών σχολίων που έκανε στον προσωπικό του λογαριασμό στο Instagram.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ουκρανοί χορευτές Κατηγορία:Ρώσοι χορευτές Κατηγορία:Πολιτογραφημένοι πολίτες της Σερβίας Κατηγορία:Πολιτογραφημένοι πολίτες της Ρωσίας
Άλκης Θρύλος
Η Ελένη Ουράνη - το γένος Νεγρεπόντη (1896 - 8 Δεκεμβρίου 1971) ήταν κριτικός λογοτεχνίας και θεάτρου και συγγραφέας. Έγινε γνωστή με το ψευδώνυμο Άλκης Θρύλος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες κριτικοί του θεάτρου Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες Κατηγορία:Οικογένεια Νεγρεπόντη Κατηγορία:Ελληνίδες φεμινίστριες
Γιόβαν Ίλιτς
Ο Γιόβαν Ίλιτς (σερβικά : Јован Илић) (Ρέσνικ, 15 Αυγούστου 1824 – Βελιγράδι 12 Μαρτίου 1901) ήταν Σέρβος συγγραφέας, πολιτικός και υπουργός δικαιοσύνης.
Βιογραφία
Τελείωσε το γυμνάσιο στο Κραγκούγεβατς, το λύκειο στο Βελιγράδι, και σπούδασε φιλοσοφία στην Eperješi και τη Βιέννη. Ήταν μέλος του Φιλελεύθερου κόμματος και υπάλληλος του συμβουλίου της επικρατείας (από το 1847 ), διορθωτής σε σερβικές εφημερίδες, καθηγητής στη Νεγκοτίν στο Σάμπατς και το Βελιγραδί. Ήταν μέλος του Ανωτάτου Δικαστηρίου από το 1859, υπουργός δικαιοσύνης την περίοδο 1869 - 1871, και μέλος του συμβουλίου επικρατείας την περίοδο 1873 - 1882. Γιος του ο ποιητής Βόισλαβ Ίλιτς.
Ο Ίλιτς έχει εκδώσει τρεις ποιητικές συλλογές με λυρικά και ρομαντικά ποιήματα που έγιναν δημοτικά τραγούδια με θέμα βοσκούς. Ο Ίλιτς αντιπροσωπεύει τους σέρβους ρομαντικούς ποιητές οι οποίοι έχουν εργαστεί στο πνεύμα της λαϊκής ποίησης. Στο σπίτι του συγκέντρωνε τους σημαντικότερους εκπροσώπους της λογοτεχνίας, από τον καλλιτεχνικό και θεατρικό κόσμο.
Ρεμίχιους φαν Λέιμπουτ
Ο Ρεμίχιους φαν Λέιμπουτ ή Ρεμί φαν Λέιμπουτ (Remigeus Leemput ή Remi van Leemput, βάπτιση Αμβέρσα, 19 Δεκεμβρίου 1607, ταφή Λονδίνο, 9 Νοεμβρίου 1675) ήταν Φλαμανδός ή πιθανώς Γάλλος ζωγράφος και συλλέκτης που δραστηροποιήθηκε κατά κύριο λόγο στo Λονδίνο και για πολύ μικρότερο διάστημα στην Αμβέρσα. Εξελίχθηκε σε εξέχουσα μορφή ανάμεσα στους καλλιτεχνικούς κύκλους του Λονδίνου και κατάφερε να δημιουργήσει μια εντυπωσιακή συλλογή από έργα ζωγραφικής που περιλάμβανε, μεταξύ άλλων, πίνακες του Τιτσιάνο, του Τζορτζόνε, του Κορρέτζο και του Αντρέα ντελ Σάρτο.
Έγινε δεκτός στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά στην Αμβέρσα το 1628-29. Ως ζωγράφος απέκτησε φήμη πρωτίστως ως απομιμητής και είναι κυρίως γνωστός για τα μικρής κλίμακας αντίγραφα έργων του Άντονι βαν Ντάικ και άλλων καλλιτεχνών. Σημαντικό είναι επίσης ένα αντίγραφο τοιχογραφίας του Χόλμπαϊν του νεότερου που αναπαριστά τον Ερρίκο Ζ’, την Ελισάβετ της Υόρκης, τον Ερρίκο Η’ της Αγγλίας και την Τζέην Σέημουρ. Το αντίγραφο του Λέιμπουτ, κατά παραγγελία του Καρόλου Β’, καθώς και ένα ακόμα που φιλοτέχνησε το 1669, είναι τα μοναδικά τεκμήρια για την πρωτότυπη δημιουργία του Χόλμπαϊν, η οποία καταστράφηκε το 1698 από πυρκαγιά.
Η συλλογή του πωλήθηκε στις 14 Μαΐου 1677 στον οίκο Σόμερσετ. Από τα παιδιά του, ο γιος του, Τζοβάννι Ρεμίτζο, απέκτησε επίσης φήμη ως απομιμητής έργων στην Ιταλία, ενώ και η κόρη του, Μαίρη, έδειξε ταλέντο στη ζωγραφική.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι
Μιχάλης Κρητικόπουλος
Ο Μιχάλης Κρητικόπουλος (3 Ιανουαρίου 1946 – 20 Ιουλίου 2002) ήταν Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής. Απεβίωσε με ανακοπή καρδιάς μετέχοντας σε αγώνα παλαιμάχων του Ολυμπιακού Πειραιώς στην Άνδρο. Το όνομά του φέρει σήμερα το δημοτικό γήπεδο Καισαριανής.
Σε συλλογικό επίπεδο
Γεννήθηκε στην Καισαριανή. Διακρίθηκε ιδιαίτερα αγωνιζόμενος για τους πειραϊκούς συλλόγους Εθνικό και Ολυμπιακό. Τον διέκρινε μεγάλη ικανότητα στο σκοράρισμα και με 83 τέρματα πρωταθλήματος (σε 187 εμφανίσεις), εξακολουθεί να αποτελεί τον 6ο σκόρερ των Ερυθρόλευκων στην Α΄ Εθνική κατηγορία, ενώ παρότι μικρόσωμος θεωρείται από τους καλύτερους κεφαλοσφαιριστές στην Ελλάδα με 60 περίπου γκολ. Το 1984 γύρισε στον Παναιγιάλειο, όπου αγωνίστηκε στην Γ΄ Εθνική ως παίκτης-προπονητής και έκλεισε την μεγάλη του καριέρα.
Στις εθνικές ομάδες
Αγωνίστηκε 28 φορές για την Ανδρών Ελλάδας, 17 ως παίκτης του Εθνικού και 11 του Ολυμπιακού, σημειώνοντας 3 τέρματα. Κατέκτησε το Παγκόσμιο κύπελλο ΣΙΣΜ 1968 με την ομάδα Ενόπλων.
Φρανσουά Λενορμάν
Ο Φρανσουά Λενορμάν (γαλλ. François Lenormant, 1837-1883) υπήρξε Γάλλος ιστορικός και αρχαιολόγος και κύριος εκπρόσωπος της ασσυριολογίας στη Γαλλία.
Μιχάλης Κρητικόπουλος
Στις εθνικές ομάδες
Επίσης, μετείχε στην εθνική Ελπίδων που κατέκτησε το αντίστοιχο Βαλκανικό κύπελλο το 1969.
Τίτλοι-διακρίσεις
Με τα αντιπροσωπευτικά συγκροτήματα
Φρανσουά Λενορμάν
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 17 Ιανουαρίου 1837 στο Παρίσι. Πατέρας του ήταν ο Σαρλ Λενορμάν. Από νέος ασχολήθηκε με την αρχαιολογία και δημοσίευσε σημαντικά έργα για τα νομίσματα των Πτολεμαίων και για την προέλευση των σιναϊτικών επιγραφών. Περιόδευσε την Ελλάδα το 1860 και μελέτησε τα ερείπια της αρχαίας Ελευσίνας. Επέστρεψε στη Γαλλία και υπηρέτησε υποβιβλιοθηκάριος της Ακαδημίας των Επιγραφών και των Καλών Γραμμάτων. Διορίστηκε καθηγητής αρχαιολογίας στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας το 1874.
Μια οδός η οποία ξεκινά απ' το Μεταξουργείο, περνά απ' τον Κολωνό και καταλήγει στην Κολοκυνθού φέρει τ' όνομά του όμως η ονομασία καθιερώθηκε με άλλο τονισμό(Οδός Λένορμαν).
Μιχάλης Κρητικόπουλος
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Ενόπλων Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Απόλλων Σμύρνης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναιγιάλειου Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ΄ Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21
Φρανσουά Λενορμάν
Ενδεικτική εργογραφία
Seine späteren Arbeiten beziehen sich meist auf die Urgeschichte der orientalischen Völker, so das von der Akademie preisgekrönte Manuel d'histoire ancienne de l'Orient (1868-69, 3 Bde. mit Atlas; 9. Aufl. 1881; fortgesetzt von Babelon, Bd. 4-6, 1885-88; deutsch bearbeitet von M. Busch, 2. Aufl., Leipz. 1871-72, 3 Bde.); ferner:
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι ιστορικοί Κατηγορία:Γάλλοι αρχαιολόγοι
Δασικά χωριά στην Ελλάδα
Τα δασικά χωριά είναι τεχνητά δημιουργημένα χωριά σε απομακρυσμένες ορεινές περιοχές της Ελλάδας, που ιδρύθηκαν με νόμο το 1995 (ΦΕΚ 170/Β/14-3-1995) για τουριστικούς σκοπούς. Σύμφωνα με το νόμο, περιλαμβάνουν μια ομάδα απλών κατοικιών διαβίωσης σε απομακρυσμένες δασικές περιοχές, που προορίζονται για επισκέπτες βουνών και δασών που θέλουν να μείνουν σε σχετική άνεση κοντά στη φύση. μικρογραφία|Το «Δασικό χωριό» στα [[Άνω Δολιανά Αρκαδίας.]]
Διάκριση
Ένα «δασικό χωριό» δεν είναι μια ορεινή καλύβα ή ορεινό καταφύγιο. Η αρχική οδηγία για τη δημιουργία τους καθόρισε τον αριθμό των 20 οικίσκων ως το μέγιστο επιτρεπόμενο.
Επίσης δεν είναι ένα ξενοδοχείο με την παραδοσιακή έννοια. Αν και ο όρος έχει χρησιμοποιηθεί, μπερδεύοντας έτσι το ζήτημα.
Νομική υπόσταση
Παρά το γεγονός ότι τέτοια ορεινά χωριά δημιουργήθηκαν με υπουργικό διάταγμα, ο νόμος 2160/93 και με ειδικές περιβαλλοντικές άδειες του άρθρου 2 του νόμου 3010/02, υπήρξαν νομικές προκλήσεις, επικεντρώνοντας κυρίως στο γεγονός ότι βρίσκονται εντός εθνικών δρυμών ή καθορισμένων περιοχών άγριας ζωής. Ωστόσο, η απόφαση της αρχής του «Συνήγορου του Πολίτη» ξεκαθάρισε αυτά τα ζητήματα. Παρ' όλα αυτά, οι αντιδράσεις σε ορισμένες περιοχές οδήγησαν στην ακύρωση αρκετών από τις αρχικά προγραμματισμένες τοποθεσίες.
Τοποθεσίες
μικρογραφία|To δασικό χωριό «Κέδρος» στα [[Τζουμέρκα.]] Τα δασικά χωριά στα οποία ολοκληρώθηκε η διαδικασία και κατασκευάστηκαν είναι έξι και συγκεκριμένα στις περιοχές:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τουρισμός στην Ελλάδα Κατηγορία:Οικισμοί στην Ελλάδα
Φερδινάνδος Γ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Φερδινάνδος Ερνέστος γεννήθηκε στην πόλη Γκρατς και ήταν ο μεγαλύτερος γιος του αυτοκράτορα Φερδινάνδου Β΄ των Αψβούργων από την πρώτη σύζυγό του, Μαρία Άννα της Βαυαρίας. Εκπαιδευμένος από τους Ιησουίτες, έγινε βασιλιάς της Ουγγαρίας το 1625, βασιλιάς της Βοημίας το 1627 και αρχιδούκας της Αυστρίας το 1621.
Το 1627, ο Φερδινάνδος ενίσχυσε την εξουσία του ορίζοντας ένα σημαντικό νομικό και στρατιωτικό καθεστώς, με την έκδοση ενός αναθεωρημένου διατάγματος, που στέρησε τα εδάφη της Βοημίας του δικαιώματός τους να αυξήσουν τους στρατιώτες τους, καθώς το διάταγμα επιφυλάσσει την εξουσία αυτή αποκλειστικά για τον μονάρχη.
Το 1634, μετά το θάνατο του Βάλλενσταϊν (ο οποίος στο παρελθόν είχε αρνηθεί την συνολική στρατιωτική διοίκηση της Καθολικής πλευράς), έγινε τιμητικά επικεφαλής του αυτοκρατορικού στρατού της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας κατά τον Τριακονταετή Πόλεμο, και αργότερα το ίδιο έτος συντάχθηκε με τον ξάδελφό του, τον Καρδινάλιο-Πρίγκηπα Φερδινάνδο, που είναι ονομαστικά ο υπεύθυνος της κατάληψης των πόλεων Ντόναουβερτ και Ρέγκενσμπουρκ, καθώς και της ήττας των Σουηδών στη Μάχη του Νέρντλινγκεν το 1634. Ο ίδιος ως ηγέτης της αποστολής ειρήνης στο παλάτι, βοήθησε στις διαπραγματεύσεις για την Ειρήνη της Πράγας με τα προτεσταντικά κράτη, και ιδίως την Σαξονία το 1635.
Έχοντας εκλεγεί Βασιλιάς των Ρωμαίων το 1636, διαδέχθηκε τον πατέρα του ως Αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας το 1637. Εξέφρασε την ελπίδα να είναι σε θέση να κάνει ειρήνη σύντομα με τη Γαλλία και τη Σουηδία, αλλά ο πόλεμος συνεχίστηκε για άλλα 11 χρόνια, επιτέλους φτάνει στο τέλος του το 1648 με την Ειρήνη της Βεστφαλίας (τη Συνθήκη του Μύνστερ με τη Γαλλία, και τη Συνθήκη του Όσναμπρυκ με τη Σουηδία), και τις δύο συνθήκες τις διαπραγματεύθηκε με τον απεσταλμένο του Μαξιμίλιαν φον ουντ τσου Τράουττμανσντορφ, έναν διπλωμάτη που είχε ορίσει το 1623 ο πατέρας του Φερδινάνδος Β΄.
Κατά την τελευταία περίοδο του πολέμου, το 1644 ο Φερδινάνδος Γ΄ έδωσε σε όλους τους κυβερνήτες των γερμανικών κρατών το δικαίωμα να ασκούν τη δική τους εξωτερική πολιτική (ius belli ac Pacis). Με αυτό τον τρόπο ο αυτοκράτορας προσπαθούσε να κερδίσει περισσότερους συμμάχους στις διαπραγματεύσεις με τη Γαλλία και τη Σουηδία. Αυτό ακριβώς το διάταγμα ήταν που συνέβαλε στη σταδιακή διάβρωση της αυτοκρατορικής εξουσίας στην Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.
Μετά το 1648 ο αυτοκράτορας ήταν επιφορτισμένος με την εκτέλεση των όρων της Συνθήκης και με το να απελευθερώσει τη Γερμανία από τα ξένα στρατεύματα. Το 1656 έστειλε στρατό στην Ιταλία για να βοηθήσει την Ισπανία στον αγώνα της με τη Γαλλία, και είχε μόλις συνάψει μια συμμαχία με την Πολωνία για να ελέγξει τις επιθέσεις του Καρόλου Ι΄ της Σουηδίας, όταν πέθανε στις 2 Απριλίου 1657.
Μίλαν Μπάγιεβιτς
Ο Μίλαν Μπάγιεβιτς (σερβικά : Милан Бачевић) γεννημένος το 1954, είναι Σέρβος πολιτικός και υπουργός.
Φερδινάνδος Γ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Βιογραφικά στοιχεία
μικρογραφία|αριστερά|200px|Ο Φερδινάνδος Γ΄.
Μίλαν Μπάγιεβιτς
Είναι από το 2012 υπουργός φυσικών πόρων ορυχείων και χωροταξίας στην κυβέρνηση του Ίβιτσα Ντάτσιτς. Αποφοίτησε από τη σχολή θετικών επιστημών των Σκοπίων κι αργότερα έγινε πολεοδόμος. ήταν αναπληρωτής υφυπουργός επιστημών και τεχνολογίας της Δημοκρατίας της Σερβίας μέχρι το 2000. Είναι καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Πρίστινα. Αντιπρόεδρος της Σερβικής γεωγραφικής εταιρείας.
Φερδινάνδος Γ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα την εξαδέλφη του Μαρία Άννα των Αψβούργων, κόρη του Φιλίππου Γ΄ της Ισπανίας, και είχε τέκνα:
Μίλαν Μπάγιεβιτς
Πηγές
Κατηγορία:Υπουργοί ορυκτού πλούτου και ενέργειας της Σερβίας Κατηγορία:Σέρβοι πανεπιστημιακοί
Φερδινάνδος Γ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Οικογένεια
Το 1649 απεβίωσε η Μαρία Λεοπολδίνα και ο Φερδινάδος Γ΄ νυμφεύτηκε για τρίτη φορά, με την Ελεονώρα Γκοντζάγκα, κόρη του Καρόλου Β΄ του Νεβέρ, και είχε τέκνα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυτοκράτορες της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας Φερδινανδος Γ Κατηγορία:Οίκος των Αψβούργων
Σάββας Χατζηιωάννου
Ο Σάββας Χατζηιωάννου (Ζυγό Καβάλας, 1942 - Θεσσαλονίκη, 11 Νοεμβρίου 2009) ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής. Έπαιξε ποδόσφαιρο στον Άρη Ζυγού και στον Α.Ο. Καβάλα αρχικά, στον Ελληνοαμερικανικό Νέας Υόρκης στην συνέχεια και το 1970 πήρε μεταγραφή στον ΠΑΟΚ, όπου αγωνίστηκε ως το 1974. Με τον ΠΑΟΚ κατέκτησε το πρώτο κύπελλο στην ιστορία της ομάδας το καλοκαίρι του 1972, με τη νίκη στον τελικό του σταδίου Καραϊσκάκη επί του ΠΑΟ (2-1). Ένα χρόνο νωρίτερα είχε παίξει επίσης στον τελικό του κυπέλλου, όπου ο Ολυμπιακός νίκησε με 3-1 τον ΠΑΟΚ.
Μετά το τέλος της ποδοσφαιρικής του καριέρας δεν ακολούθησε ασχολία σχετική με το ποδόσφαιρο. Απεβίωσε στις 11 Νοεμβρίου 2009 στη Θεσσαλονίκη μετά από ανίατη ασθένεια.
Πηγές
https://zygoskavalas.gr/mia-matia-sto-parelthon-savvas-chatziioannoy/
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΟ Νέα Καβάλα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές αδιευκρίνιστης θέσης Κατηγορία:Ποδόσφαιρο-επέκταση
Κύρα-Μαρία Ασένινα
Η Κύρα-Μαρία Ασένινα, βουλγαρικά Кира-Мария Асенина (άκμασε 1280-1283) από τον Οίκο του Μίτσο, γεννήθηκε πριγκίπισσα της Βουλγαρίας και έγινε τσαρίνα της Βουλγαρίας μετά τον γάμο της με τον Γεώργιο Α΄ Τερτερ.
Βιογραφία
Ήταν κόρη του Μίτσο της Βουλγαρίας (1256-57) και της Μαρίας των Ασέν. Η Μαρία ήταν κόρη του Ιβάν Ασέν Β΄ της Βουλγαρίας (1218-1241) και της Ειρήνης Αγγελίνας της Ηπείρου.
Έγινε η δεύτερη σύζυγος του Βουλγαρο-Κουμάνου Γεωργίου Α΄ Τέρτερ. Τον γάμο διευθέτησε ο αδελφός της Ιβάν Ασέν Γ΄ της Βουλγαρίας (1279-80) για να ισχυροποιήσει τη θέση του. Ο Γεώργιος Α΄ διαζεύχθηκε την πρώτη σύζυγό του Μαρία και την έστειλε, μαζί με τον γιο τους Θεόδωρο-Σβετοσλάβ, όμηρους στην Κωνσταντινούπολη. Ακολούθως έγινε δεσπότης, από τα πιο υψηλά αξιώματα στη Ρωμαιο-Βουλγαρική ιεραρχία της Αυλής και η Κιρά Μαρία έγινε δέσποινα (Κιρά<Κυρά = Δέσποινα).
Ο Ιβάν Ασέν Γ΄ απέτυχε να επιβληθεί σε όλη τη χώρα και διέφυγε μυστικά από την πρωτεύουσα Τάρνοβο το 1280, καταφεύγοντας στην Κωνσταντινούπολη. Τότε ο Γεώργιος Α΄ κατέλαβε τον θρόνο και η Κυρά Μαρία ανακηρύχθηκε ως η νέα τσαρίνα.
Πάντως ήταν αντιδημοφιλής στο Τάρνοβο, ένεκα του έκπτωτου αδελφού της. Η εγκυρότητα του γάμου της αμφισβητήθηκε, καθώς η πρώτη σύζυγος του Γεωργίου Α΄ ζούσε ακόμη στην Κωνσταντινούπολη. Σύμφωνα με τη Βουλγαρική Ορθόδοξη Εκκλησία, ο πρώτος γάμος του ήταν ακόμη σε ισχύ και η Κυρά Μαρία δεν ήταν κανονική σύζυγος. Ο πατριάρχης Ιωακείμ Γ΄ της Βουλγαρίας απείλησε με αφορισμό το ζεύγος και επέμενε, ότι δεν θα υποχωρήσει, ώσπου ο Γεώργιος Α΄ να διώξει τη Μαρία. Ο τσάρος άρχισε πάλι διαπραγματεύσεις με τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και ζήτησε την επιστροφή της Μαρίας. Αυτό τελικά επιτεύχθηκε μετά από συμφωνία, όπου η Μαρία και η Κυρά Μαρία αντάλλαξαν τις θέσεις της τσαρίνας και της ομήρου.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Γεώργιο Α΄ Τέρτερ της Βουλγαρίας και είχαν, σύμφωνα με τον Γεώργιο Παχυμέρη τέκνο:
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλγάρες πριγκίπισσες
Ώρα
Ώρα είναι μονάδα χρόνου η οποία δεν ανήκει στο Διεθνές σύστημα μονάδων, αλλά αυτό αποδέχεται τη χρήση της.
Ορισμός
Η ώρα ορίζεται ως ίση με 60 λεπτά ή 3600 δευτερόλεπτα και είναι περίπου το 1/24 της ημέρας.
Σιγισμούνδος των Έστε (1433-1507)
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Φερράρα και ήταν ο δεύτερος γιος του Nικολό Γ΄ και της 3ης συζύγου του Ριτσάρντα ντι Σαλούτσο. Το 1434 βαπτίστηκε και χρίστηκε ιππότης από τον ανάδοχό του Σιγισμόνδου της Βοημίας & Γερμανίας. Ο Σιγισμούνδος, η μητέρα του και ο μεγαλύτερος αδελφός του Έρκολε κατέφυγαν στην Αυλή του Αλφόνσου Ε΄ της Αραγωνίας. Το 1463 εξελέγη κυβερνήτης του Ρέτζιο Εμίλια από τον νόθο αδελφό του Μπόρσο των Έστε. Τον Δεκέμβριο του 1470 πολέμησε εναντίον του κόμη Γκουίντο Πεπόλι, λεηλατώντας τα εδάφη του Πεπόλι ως αντίποινα για τη λεηλασία του Πεπόλι στα εδάφη του Σιγισμούνδου. Τον Μπόρσο διαδέχτηκε ο μεγαλύτερος αδελφός του Έρκολε Α΄, ο οποίος διατήρησε τον Σιγισμούνδο ως υπαρχηγό του Ρέτζιο Εμίλια και του ανέθεσε να κυβερνά το δουκάτο, όταν αυτός απουσίαζε. Μεταξύ 1467 και 1488 ο Σιγισμούνδος πολέμησε σε αρκετούς πολέμους για λογαριασμό τού αδελφού του και από το 1488 και μετά έγινε ο μόνος άνδρας, που κυβερνούσε στην απουσία εκείνου.
Ώρα
Ιστορικά
Ιστορικά η ώρα προέρχεται από τη χρήση συστήματος μέτρησης με βάση τον αριθμό 12 αρχαίων πολιτισμών, από το χωρισμό της ημέρας από το ξημέρωμα μέχρι τη δύση και της νύχτας, σε 12 ίσα διαστήματα το καθένα.
Σιγισμούνδος των Έστε (1433-1507)
Θέμα
Νυμφεύτηκε μία γυναίκα, που ονομαζόταν Πιτσοκάρα και είχε τέκνα:
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Οίκος των Έστε
Ώρα
24ωρο και 12ωρο σύστημα αναγραφής της ώρας
π.μ. σημαίνει "προ μεσημβρίας"
και
μ.μ. σημαίνει "μετά μεσημβρίαν".
Η ώρα στη σύγχρονη εποχή αρχίζει να μετριέται από τα μεσάνυχτα (00:00) και στο 12ωρο σύστημα αναγραφής ξαναρχίζει το μεσημέρι.
24ωρο σύστημα 12ωρο σύστημα
00:00 -> 12:00 π.μ.
01:00 -> 01:00 π.μ.
.
12:00 -> το μεσημέρι 12:00 μ.μ.
12:15 -> 12:15 μ.μ. δεν γράφουμε 00:00 μ.μ. ούτε 00:15 μ.μ.
13:00 -> 01:00 μ.μ.
Σάο Καετάνο Ντο Σουλ
Το Σάο Καετάνο Ντο Σουλ (ή απλά Σάο Καετάνο) είναι πόλη στην πολιτεία του Σάο Πάολο της Βραζιλίας. Βρίσκεται στην ευρύτερη περιοχή του Σάο Πάολο σε υψόμετρο περίπου 800 μέτρων και σε απόσταση μόλις 70 χιλιόμετρων (43 μίλια) από τον Ατλαντικό Ωκεανό. Είναι η πόλη με το υψηλότερο κατά κεφαλήν εισόδημα στη Βραζιλία ($ 16.500 δολάρια το 2003) και έχει επίσης τον υψηλότερο Δείκτη Ανθρώπινης Ανάπτυξης (0.921 - μεταξύ του Χονγκ Κονγκ και της Γερμανίας).
Ώρα
24ωρο και 12ωρο σύστημα αναγραφής της ώρας
23:59 -> 11:59 μ.μ.
Κατηγορία:Μονάδες χρόνου
Μοναστήρι του Χαγπάτ
Το Μοναστήρι του Χαγπάτ, επίσης γνωστό ως Χαγπαταβάνκ (αρμενικά: Հաղպատավանք), είναι μεσαιωνικό μοναστηριακό συγκρότημα στο Χαγπάτ της Αρμενίας.
Χαρακτηρισμένο ως «αριστούργημα της θρησκευτικής αρχιτεκτονικής και σημαντικό κέντρο εκμάθησης κατά τον Μεσαίωνα», το μοναστήρι του Αγπάτ, μαζί με το μοναστήρι του Σαναχίν, κατετάγη στον κατάλογο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO το 1996.
Το μοναστήρι ιδρύθηκε από τη Βασίλισσα Χοσροβανούς, σύζυγο του Βαγρατίδα βασιλιά Ασότ Γ', πιθανώς το 976. Το κοντινό μοναστήρι στο Σαναχίν χτίστηκε κατά την ίδια εποχή.
Πάολο Όρσι
Ο  Πάολο Όρσι (ιτ. Paolo Orsi, 1859-1935) υπήρξε Ιταλός κλασικός αρχαιολόγος.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 18 Οκτωβρίου 1859 στο Ροβερέτο. Σπούδασε κλασική ιστορία και αρχαιολογία στην Βιέννη και στην Πάδοβα και αναγορεύτηκε διδάκτωρ στην Ρώμη. Αφοσιώθηκε στις ανασκαφές και ιδίως στους προϊστορικούς τόπους της Σικελίας. Επί τεσσαρακονταετία διετέλεσε διευθυντής του Αρχαιολογικού Μουσείου στις Συρακούσες που έφερε και το όνομά του. Έγινε ιδρυτικό μέλος της Società Italiana di Archeologia το 1909 και από το 1924 συμμετείχε στη Γερουσία του Βασιλείου της Ιταλίας.
Απεβίωσε στις 8 Νοεμβρίου 1935 στην γενέτειρά του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί αρχαιολόγοι
Ο Αλχημιστής (μυθιστόρημα)
Ο Αλχημιστής είναι μυθιστόρημα γραμμένο από τον Πάουλο Κοέλιο (Paulo Coelho), το οποίο δημοσιεύτηκε πρώτη φορά το 1988. Αρχικά γράφτηκε στα Πορτογαλικά, αλλά μέχρι το 2009 έχει μεταφραστεί σε 67 γλώσσες. Το αλληγορικό αυτό μυθιστόρημα, ακολουθεί έναν νεαρό βοσκό από την Ανδαλουσία, τον Σαντιάγκο, στο ταξίδι του στην Αίγυπτο μετά από επαναλαμβανόμενα όνειρα που είχε πως θα βρει εκεί κάποιον θησαυρό.
Παγκόσμιο best-seller
Το βιβλίο εξελίχθηκε στο να γίνει παγκόσμιο best-seller. Σύμφωνα με γαλλικό πρακτορείο ειδήσεων, το AFP, έχει πουλήσει πάνω από 65 εκατομμύρια αντίτυπα σε πάνω από 150 χώρες, κάτι που το κάνει ένα από τα πιο διάσημα, σε πωλήσεις, βιβλία στην ιστορία. Βρίσκεται στη λίστας: Βιβλία με περισσότερα από 100 εκατομ. αντίτυπα.
Υπόθεση
Ο Αλχημιστής ακολουθεί το ταξίδι ενός βοσκού από την Ανδαλουσία, του Σαντιάγκο. Ο Σαντιάγκο, πιστεύοντας πως το επαναλαμβανόμενο όνειρό του είναι προφητικό, αποφασίζει να ταξιδέψει σε μία τσιγγάνα σε μια κοντινή πόλη για να καταλάβει την ερμηνεία του. Εκείνη του λέει πως υπάρχει ένας κρυμμένος θησαυρός στις Πυραμίδες της Αιγύπτου.
Νωρίς στο ταξίδι του, συναντά έναν παλιό βασιλιά, τον Μελχισεδέκ, ο οποίος του λέει να ακολουθήσει τον προσωπικό του μύθο, δηλαδή ο,τι ήθελε πάντα να καταφέρει στη ζωή του. Έπειτα του λέει την χαρακτηριστική πια φράση του βιβλίου: Όταν επιδιώξεις κάτι, όλο το σύμπαν συνωμοτεί για να γίνει όπως επιθυμείς. Η συγκεκριμένη φράση είναι η κεντρική φιλοσοφία και το ρητό του βιβλίου. Έτσι, αποφασισμένος να καταφέρει να φτάσει στον προσωπικό του μύθο, πουλάει το κοπάδι του και αρχίζει το μακρινό ταξίδι που δε θα είχε γυρισμό.
Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού, ο Σαντιάγκο έρχεται αντιμέτωπος με την αγάπη, τον κίνδυνο, τις ευκαιρίες, την καταστροφή και μαθαίνει πολλά για τον εαυτό του και τον κόσμο. Γνωρίζει ανθρώπους διαφορετικών νοοτροπιών και μοιράζεται τις απόψεις του μαζί τους. Στο ταξίδι του, γνωρίζει τη Φατιμά, μία όμορφη γυναίκα από την Αραβία, η οποία του εξηγεί πως αν ακολουθήσει την καρδιά του θα βρει αυτό που ψάχνει.
Θέμα
Το κεντρικό θέμα του βιβλίου είναι το να βρει κάποιος το πεπρωμένο του, δηλαδή τον προσωπικό του μύθο.
== Διάσημες Φράσεις του Βιβλίου ==
Όταν αγαπά κανείς, τα πράγματα αποκτούν ακόμα μεγαλύτερο νόημα.
Ο θάνατος κάνει τους ανθρώπους να ευαισθητοποιούνται για τη ζωή.
Τα μάτια καθρεφτίζουν τη δύναμη της ψυχής.