cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ξανθόρροια η νότια
Η ξανθόρροια η νότια (Xanthorrhoea australis) είναι είδος πολυετούς μονοκοτυλήδονου φυτού, που ανήκει στην οικογένεια της αλόης, τα ασφοδελοειδή. Είναι είδος ενδημικό της Αυστραλίας, όπου είναι γνωστό ως grass tree («γρασιδόδεντρο»), όπως και τα άλλα είδη του γένους ξανθόρροια. Είναι το πλέον συχνά συναντώμενο από τα 28 είδη του γένους. Ο «κορμός» του είδους αυτού μπορεί να φθάσει σε ύψος αρκετών μέτρων και αρκετές φορές αναπτύσσει και κλάδους. Σε διάφορες γλώσσες των ιθαγενών της Αυστραλίας αποκαλείται bukkup, baggup ή kawee.
Περιγραφή
Η ξανθόρροια η νότια αναπτύσσει συνήθως έναν τραχύ «κορμό», που μπορεί να φέρει κλάδους και να έχει μαύρο χρώμα (να είναι μαυρισμένος) εξαιτίας πυρκαγιών. Μπορεί να φθάσει σε ύψος άνω των τριών μέτρων, με μέγιστο πλάτος (στο φύλλωμα) μέχρι 1 μέτρο. Ο φλοιός είναι χονδρός, τραχύς και φελλώδης. Το φυτό αναπτύσσεται πολύ αργά και ο «κορμός» αρχίζει να φαίνεται μετά από πολλά έτη. Τα μακριά και στενά φύλλα είναι συγκεντρωμένα όλα μαζί στο άνω μέρος του κορμού.
Η Xanthorrhoea australis χρειάζεται αρκετά έτη για να ανθίσει για πρώτη φορά και δεν ανθίζει πάντοτε κάθε έτος. Ωστόσο, τη χρονιά μετά από μια πυρκαγιά ανθίζει οπωσδήποτε και μάλιστα έντονα. Τα άνθη εμφανίζονται σε έναν πολύ μακρόστενο βότρυ, που μπορεί να αναπτυχθεί σε μήκος έως και δύο μέτρων. Τα άνθη έχουν από 6 πέταλα και συνήθως καλύπτουν από το ήμισυ έως τα 5/6 του μήκους του στελέχους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Νοτια
Εδμόνδος του Γούντστοκ, 1ος κόμης του Κεντ
Ο Εδμόνδος του Γούντστοκ, 1ος κόμης του Κεντ (Edmond de Woodstock, 5 Αυγούστου 1301 - 19 Μαρτίου 1330) από τον Οίκο του Ανζού, 1ος Κόμης του Κεντ από την πέμπτη δημιουργία ήταν μικρότερος γιος του Εδουάρδου Α΄ της Αγγλίας και της δεύτερης συζύγου του του Μαργαρίτα της Γαλλίας. Ο Εδμόνδος ήταν ετεροθαλής αδελφός του Εδουάρδου Β΄ της Αγγλίας και πεθερός του Εδουάρδου του μαύρου πρίγκηπα, εκτελέστηκε (1330) από τον ανιψιό του Εδουάρδο Γ΄ της Αγγλίας. Ο πατέρας του ήθελε να του δώσει μεγάλες παροχές και τίτλους αλλά ακυρώθηκαν επειδή ο Εδουάρδος Β΄ τους έδωσε στον ερωμένο του Πιρς Γκάβεστον, ο Εδμόνδος έμεινε όμως πιστός στον ετεροθαλή αδελφό του, είχε σημαντικό ρόλο στη διοίκηση και βοήθησε στην καταστολή της επανάστασης (1321 - 1322) γι'αυτό ο Εδουάρδος Β΄ του παραχώρησε την κομητεία του Κεντ. Σταδιακά δυσαρεστήθηκε και ο ίδιος για τη μεγάλη εύνοια στην οικογένεια Ντεσπένσερ, συμμετείχε και αυτός στην επανάσταση εναντίον του Εδουάρδου Β΄ του στο πλευρό της Ισαβέλλας και του Ρογήρου Μόρτιμερ όταν ο βασιλιάς εκθρονίστηκε (1326). Ο Εδμόνδος στη συνέχεια απέτυχε να έχει ενεργό ρόλο στη διοίκηση του βασιλείου και όταν αποκαλύφθηκε ότι σχεδίαζε συνωμοσία εναντίον του νεαρού ανιψιού του εκτελέστηκε (1330).
Ο Εδουάρδος Β΄ ακυρώνει τους τίτλους του
Ο πατέρας του είχε πολλά παιδιά από την πρώτη σύζυγο του Ελεονώρα της Καστίλης αλλά από τους γιους επέζησε μονάχα ο μικρότερος Εδουάρδος, μετά τον θάνατο της παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο τη Γαλλίδα πριγκίπισσα Μαργαρίτα με την οποία απέκτησε τον Τόμας (1300) και τον Εδμόνδο (1301) σε ηλικία 62 ετών, όταν πέθανε ο ίδιος ήταν μόλις 6 ετών. Ο Εδμόνδος ήταν εγγονός από μητέρα του Φιλίππου Γ΄ του Τρομερού, πήρε το ψευδώνυμο Γούντστοκ από τον τόπο που γεννήθηκε όπως τα περισσότερα μέλη των Πλανταγενετών.
Χούλιο Κασάρες
Ο Χούλιο Κασάρες (Julio Casares, Γρανάδα, 1877 - Μαδρίτη, 1964) ήταν Ισπανός φιλόλογος, διπλωμάτης και μουσικός, μέλος της Βασιλικής Ισπανικής Ακαδημίας και γνωστός για το λεξικογραφικό του έργο.
Εδμόνδος του Γούντστοκ, 1ος κόμης του Κεντ
Ο Εδουάρδος Β΄ ακυρώνει τους τίτλους του
Ο Εδουάρδος Α΄ έδειξε έντονο ενδιαφέρον για τους μικρότερους γιους του αν και έμενε αλλού, πριν τον θάνατο του τους παραχώρησε πολλά εδάφη, χρήματα και τίτλους, στον Εδμόνδο τον Μάιο του 1307 υποσχέθηκε 7.000 μάρκα ετήσιο εισόδημα στα οποία πρόσθεσε αμέσως άλλα 1000. Κληροδότησε την κομητεία του Νόρφλοκ στον Τόμας και την κομητεία της Κορνουάλης στον Εδμόνδο αλλά πέθανε πριν ολοκληρωθεί η παραχώρηση. Όταν ανέβηκε στον θρόνο ο Εδουάρδος Β΄ παρέδωσε την Κορνουάλη στον Πιρς Γκάβεστον ακυρώνοντας τη διαθήκη του πατέρα του, αυτό εξόργισε τα μικρά ετεροθαλή αδέλφια του. Ο βασιλιάς για να τα εξευμενίσει ξεκίνησε αμέσως μεγάλες παραχωρήσεις (1315, 1319) και τους έδωσε ετήσιο εισόδημα 2.000 μάρκων, ο Εδμόνδος δέχθηκε το κάστρο του Γκλόστερ ενώ δημιούργησε για λογαριασμό τους την κομητεία του Κεντ στις 28 Ιουλίου 1321.
Χούλιο Κασάρες
Βιογραφία και έργο
Παρότι ξεκίνησε την καριέρα του ως βιολιστής, σύντομα εντάχθηκε στο διπλωματικό σώμα όπου εργάστηκε ως μεταφραστής και διερμηνέας δεδομένου ότι κατείχε πολλές ξένες γλώσσες. Εντάχθηκε στην Ισπανική Ακαδημία το 1921 και το 1935 εργάστηκε ως αντιπρόσωπος της Δεύτερης Ισπανικής Δημοκρατίας στην Κοινωνία των Εθνών για να συνεχίσει σε θέσεις σχετικές με τη διερμηνεία και με το πέρας του Ισπανικού Εμφυλίου.
Εδμόνδος του Γούντστοκ, 1ος κόμης του Κεντ
Στο πλευρό του αδελφού του
H σχέση του Εδουάρδου Β΄ με τον Γκάβεστον δημιούργησε σκληρό κύμα συγκρούσεων στη βασιλική αυλή και η εκτέλεση του Γκάβεστον από τους βαρόνους (1312) έφερε τη χώρα στα πρόθυρα του εμφύλιου. Ο Εδμόνδος με την ενηλικίωση του έγινε φανατικός οπαδός του ετεροθαλούς αδελφού του με βασική προτεραιότητα τη συμφιλίωση, ήταν ο πρωταγωνιστής στην υπογραφή της Συνθήκης του Λικ που εκτόνωσε προσωρινά την κατάσταση (1318). Την άνοιξη του 1320 ήταν επικεφαλής της αποστολής που συνάντησε τον πάπα Ιωάννη ΚΒ΄ στη θερινή του κατοικία στην Αβινιόν με αίτημα να απαλλάξει τον Εδουάρδο Β΄ από τους όρκους στους βαρόνους, την ίδια χρονιά συνόδευσε τον αδελφό του στην Αμιένη όπου έδωσε όρκο υποτέλειας στον Γάλλο βασιλιά, τον Οκτώβριο του 1320 έκανε τη σύσταση του πρώτου Κοινοβουλίου. Η πολιτική ένταση κλιμακώθηκε την περίοδο 1321 - 1322, ο πρίγκηπας Εδμόνδος έπαιξε σημαντικό ρόλο στην καταστολή της εξέγερσης των βαρόνων εναντίον των Ντεσπένσερ. Όταν ο βασιλικός οικονόμος Μπαρθόλομιου ντε Μπάντλμερ στράφηκε εναντίον του βασιλιά ο Εδμόνδος του Γούντστοκ τον υποστήριξε, στο Κοινοβούλιο τον Ιούλιο του 1321 ο Εδμόνδος συμφώνησε προσωρινά στην εξορία των Ντεσπένσερ, λίγο αργότερα δήλωσε ότι το έκανε υπό πίεση και τον Νοέμβριο ακύρωσε την εξορία.
Τον Οκτώβριο ο Εδμόνδος ανέλαβε τον αγώνα εναντίον του Μπαρθόλομιου ντε Μπάντλμερ συμμετέχοντας στην πολιορκία του κάστρου του Λιντς στο Κεντ όπου ο Μπαρθόλομιου αναγκάστηκε να παραδοθεί, ο Τόμας, 2ος κόμης του Λάνκαστερ πρώτος ξάδελφος του Εδουάρδου Β΄ και εγγονός του Ερρίκου Γ΄ της Αγγλίας ήταν αρχηγός των εξεγερμένων βαρόνων. Ο Εδμόνδος ο οποίος συμμετείχε στην Ουαλική εκστρατεία μαζί με τον κόμη του Σάρρεϋ ανέλαβε να συλλάβει τον Λάνκαστερ στο κάστρο του Πόντεφρακτ, η σύλληψη του Λάνκαστερ έγινε στις 17 Μαρτίου 1322 στη μάχη του Μπόρομπριτζ από τον Άντριου Χάρκλεϊ, 1ο κόμη του Κάρλαϊλ. Ο Εδμόνδος ανήκε στο δικαστικό συμβούλιο που καταδίκασε τον ξάδελφο του Λάνκαστερ σε θάνατο για προδοσία. Η μάχη στους αντάρτες φαίνεται ότι προσωρινά είχε κερδηθεί, ο Εδμόνδος κατέλαβε το κάστρο του Γουόλινγκφορντ από τον Μαυρίκιο του Μπέρκλεϊ τον Ιανουάριο του 1323 κάτι που του έδωσε μεγάλη προσωπική επιτυχία. Πήρε στην Ουαλία τα εδάφη που κατασχέθηκαν από τον Ρογήρο Μόρτιμερ αλλά τη μερίδα του λέοντος στα λάφυρα της νίκης τα πήραν οι Ντεσπένσερ, πατέρας και γιος είχαν αντίστοιχα εισοδήματα 3.000 και 7.000 λίρες ενώ ο Εδμόνδος του Γούντστοκ μόνο 1.570.
Χούλιο Κασάρες
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισπανοί φιλόλογοι Κατηγορία:Ισπανοί γλωσσολόγοι Κατηγορία:Μέλη της Βασιλικής Ισπανικής Ακαδημίας Κατηγορία:Ισπανοί μεταφραστές Κατηγορία:Ισπανοί λεξικογράφοι
Εδμόνδος του Γούντστοκ, 1ος κόμης του Κεντ
Αποτυχίες του Εδουάρδου Β΄
Τον Αύγουστο του 1322 ακολούθησε νέα αποτυχημένη εκστρατεία στη Σκωτία με συντριβή των Άγγλων από τις δυνάμεις του Ροβέρτου Μπρους στις 14 Οκτωβρίου 1322, ο Εδουάρδος Β΄ για να αποφύγει τη σύλληψη δραπέτευσε στη Γιορκ. Η ανικανότητα του βασιλιά ακόμα και στη διαπραγμάτευση ανάγκασε τον Άντριου Χάρκλεϊ ο οποίος είχε συλλάβει τον Λάνκαστερ να κλείσει μονομερή συμφωνία με τον Ροβέρτο Μπρους εν άγνοια του, ο Εδουάρδος Β΄ όταν το έμαθε οργισμένος διέταξε το κρέμασμα και τον αποκεφαλισμό του παρά τις υπηρεσίες που του είχε προσφέρει. Ο Εδμόνδος ανέλαβε τη διαπραγμάτευση με τους Σκωτσέζους και στις 30 Μαΐου 1323 έκλεισε ειρήνη 13 ετών με τον Ροβέρτο Μπρους.
Οι σχέσεις της Αγγλίας με τη Γαλλία βρέθηκαν σε κρίση με την άνοδο στον θρόνο του Καρόλου Δ΄ της Γαλλίας ο οποίος απαίτησε από τον κουνιάδο του με την απειλή κατάσχεσης να έρθει να του δώσει όρκο υποτέλειας για την Ακουιτανία. Ο Εδουάρδος Β΄ δεν επιθυμούσε τον πόλεμο και έστειλε τον Εδμόνδο με τον Αλέξανδρο ντε Μπίκνορ αρχιεπίσκοπο του Δουβλίνου στο Παρίσι για διαπραγματεύσεις οι οποίες απέτυχαν. Ο Άγγλος βασιλιάς στις 20 Ιουλίου 1324 διόρισε τον Εδμόνδο αρχιστράτηγο των Αγγλικών δυνάμεων στη Γαλλία αλλά οι ενισχύσεις που του υποσχέθηκε δεν ήρθαν ποτέ. Στη σύντομη μάχη που ακολούθησε οι Γάλλοι τους συνέτριψαν καταλαμβάνοντας όλα τα Αγγλικά εδάφη στη χερσόνησο, στις 22 Σεπτεμβρίου ο Εδμόνδος του Γούντστοκ αναγκάστηκε να παραδοθεί και να ζητήσει εξάμηνη ανακωχή.
Λεονίντ Λέβιν
Ο Λεονίντ Ανατόλιεβιτς Λέβιν (Леонид Анатольевич Левин, Леонід Анатолійович Левін· γενν. 2 Νοεμβρίου 1948) είναι Σοβιετοαμερικανός μαθηματικός και επιστήμονας υπολογιστών. Είναι περισσότερο γνωστός για την ανακάλυψη της έννοιας της NP-πληρότητας παράλληλα με τον Στίβεν Κουκ και για αποτελέσματα που ενισχύουν τα θεωρήματα μη πληρότητας του Γκέντελ.
Είναι γνωστός για το έργο του στον τομέα της τυχαιότητας στην πληροφορική, της αλγοριθμικής πολυπλοκότητας και της δυσεπίλυτης πολυπλοκότητας, της πολυπλοκότητας μέσης περίπτωσης, των θεμελίων των μαθηματικών και της επιστήμης των υπολογιστών, της αλγοριθμικής πιθανότητας, της θεωρίας του υπολογισμού και της θεωρίας της πληροφορίας. Πήρε το μεταπτυχιακό του δίπλωμα στο Πανεπιστήμιο της Μόσχας το 1970, όπου σπούδασε υπό τον Αντρέι Κολμογκόροφ και ολοκλήρωσε τις ακαδημαϊκές απαιτήσεις του Υποψήφιου Πτυχίου το 1972.
Εδμόνδος του Γούντστοκ, 1ος κόμης του Κεντ
Πτώση του Εδουάρδου Β΄
Τον Αύγουστο του ίδιου χρόνου η Ισαβέλλα και ο Μόρτιμερ επιτέθηκαν με μεγάλο στρατό στην Αγγλία, τους ενίσχυσε ο Γουλιέλμος Α΄ του Αινώ αφού πρώτα έγινε ο γάμος του μικρού διαδόχου Εδουάρδου με την κόρη του Φιλίππη του Αινώ. Σύμμαχοι τους ήταν ο Εδμόνδος, ο αδελφός του Τόμας και ο Ερρίκος, 3ος κόμης του Λάνκαστερ πρώτος ξάδελφος του βασιλιά και αδελφός του εκτελεσθέντος Τόμας Λάνκαστερ. Υποστήριξε τον ανιψιό του Εδουάρδο Γ΄, δέχτηκε τους τίτλους και τα εδάφη που ανήκαν στους Ντεσπένσερ και στον κόμη του Αραντέλ που εκτελέστηκαν. Ο Εδμόνδος και ο Ερρίκος Λάνκαστερ δέχτηκαν εδάφη στα σύνορα με τη Σκωτία αλλά σύντομα ο Εδμόνδος τα έχασε όλα από τον Ερρίκο Λάνκαστερ, αυτό ενόχλησε έντονα τον Εδουάρδο Γ΄ που επιτέθηκε στη μητέρα του και τον ερωμένο της Ρογήρο Μόρτιμερ. Το φθινόπωρο του 1328 ο Εδμόνδος του Γούντστοκ, ο αδελφός του Τόμας και ο Ερρίκος του Λάνκαστερ συνωμότησαν εναντίον της Ισαβέλλας και του Μόρτιμερ αλλά όταν είδαν ότι δεν υπάρχει αποτέλεσμα εγκατέλειψαν την προσπάθεια.
Λεονίντ Λέβιν
Ανακάλυψε ανεξάρτητα με τον Στίβεν Κουκ την ύπαρξη προβλημάτων NP-complete. Αυτό το θεώρημα της NP-πληρότητας, που συχνά αποκαλείται θεώρημα των Κουκ-Λεβίν, αποτέλεσε τη βάση για ένα από τα επτά Προβλήματα του Βραβείου της Χιλιετίας που ανακηρύχθηκαν από το Ινστιτούτο Μαθηματικών Clay με προσφερόμενο βραβείο 1.000.000 δολαρίων. Το θεώρημα Κουκ-Λέβιν ήταν μια σημαντική ανακάλυψη στην επιστήμη των υπολογιστών και ένα σημαντικό βήμα στην ανάπτυξη της θεωρίας της υπολογιστικής πολυπλοκότητας.
Εδμόνδος του Γούντστοκ, 1ος κόμης του Κεντ
Εκτέλεση του Εδμόνδου
Η θέση του Εδμόνδου κατόπιν έπεσε στη βασιλική αυλή, συνόδευσε τη βασίλισσα Φιλίππη στη στέψη της τον Ιανουάριο του 1330 αλλά οι εμφανίσεις του ήταν όλο και λιγότερες, όταν κυκλοφόρησαν οι φήμες ότι ο Εδουάρδος Β΄ ήταν ακόμα ζωντανός συμμετείχε σε συνωμοσία εναντίον του βασιλιά. Οι φήμες κυκλοφόρησαν με πρωτοβουλία της Ισαβέλλας και του Μόρτιμερ για να ρίξουν τον Εδμόνδο στην παγίδα. Το κοινοβούλιο καταδίκασε τον Εδμόνδο του Γούντστοκ σε θάνατο ως προδότη τον Μάρτιο του 1330, όταν το άκουσε έπεσε στα πόδια του νεαρού Εδουάρδου Γ΄ και τον παρακάλεσε να επέμβει να του χαρίσουν τη ζωή και ο ίδιος θα περπατήσει από το Ουίντσεστερ στο Λονδίνο με ένα σκοινί στον λαιμό. Ο νεαρός βασιλιάς αρνήθηκε τις παρακλήσεις του επειδή φοβήθηκε ότι αν ήταν πραγματικά ζωντανός ο πατέρας του θα το πληρώσει ο ίδιος με τον θρόνο του, κανένας όμως δεν τολμούσε να σηκώσει το χέρι του να αποκεφαλίσει έναν πρίγκηπα από τη δυναστεία των Πλανταγενετών. Ο Εδμόνδος αποκεφαλίστηκε από έναν καταδικασμένο σε θάνατο αφού πρώτα του είχαν υποσχεθεί ότι αν το κάνει θα του χαρίσουν τη ζωή, το σώμα του τάφηκε αρχικά στη Φραγκισκιανή εκκλησία του Ουίντσεστερ, από εκεί μεταφέρθηκε στο Αββαείο του Ουέστμινστερ (1331).
Κληρονόμοι
Με τη σύζυγο του Μαργαρίτα Γουέικ (1325), 3η βαρόνη του Λίντελ (1297 - 1349) και χήρα του Ιωάννη Κόμυν απέκτησε :
Λεονίντ Λέβιν
Ο Λέβιν τιμήθηκε με το βραβείο Κνουθ το 2012 για την ανακάλυψη της NP-πληρότητας και την ανάπτυξη της πολυπλοκότητας μέσης περίπτωσης. Είναι μέλος της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ και μέλος της Αμερικανικής Ακαδημίας Τεχνών και Επιστημών.
Βιογραφία
Πήρε το μεταπτυχιακό του δίπλωμα στο Πανεπιστήμιο της Μόσχας το 1970, όπου σπούδασε υπό την καθοδήγηση του Αντρέι Κολμογκόροφ και ολοκλήρωσε τις απαιτήσεις για το πτυχίο του υποψηφίου το 1972 Αφού ερεύνησε αλγοριθμικά προβλήματα στη θεωρία της πληροφορίας στο Ινστιτούτο Μετάδοσης Πληροφοριών της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών της Μόσχας το 1972-1973 και ως ανώτερος ερευνητής στο Εθνικό Ερευνητικό Ινστιτούτο Ολοκληρωμένων Αυτοματισμών για τη Βιομηχανία Πετρελαίου και Φυσικού Αερίου της Μόσχας το 1973-1977, μετανάστευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1978 και απέκτησε διδακτορικό δίπλωμα στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Μασαχουσέτης (ΜΙΤ) το 1979, υπό την επίβλεψη του Άλμπερτ Ρ. Μάγιερ.
Εδμόνδος του Γούντστοκ, 1ος κόμης του Κεντ
Κληρονόμοι
Μετά την εκτέλεση του Εδμόνδου του Γούντστοκ οι τίτλοι και τα κτήματα του πέρασαν στον 4χρονο γιο του Εδμόνδο και όταν πέθανε πρόωρα την επόμενη χρονιά (1331) στον μικρότερο αδελφό του Ιωάννη.
Λεονίντ Λέβιν
Βιογραφία
Είναι γνωστός για το έργο του στον τομέα της τυχαιότητας στην πληροφορική, της αλγοριθμικής πολυπλοκότητας και της δυσεπίλυτης πολυπλοκότητας, της πολυπλοκότητας μέσης περίπτωσης, των θεμελίων των μαθηματικών και της επιστήμης των υπολογιστών, της αλγοριθμικής πιθανότητας, της θεωρίας του υπολογισμού και της θεωρίας της πληροφορίας.
Η ζωή του περιγράφεται σε ένα κεφάλαιο του βιβλίου Out of Their Minds: Η ζωή και οι ανακαλύψεις 15 σπουδαίων επιστημόνων πληροφορικής.
Οτζόνο
Το Οτζόνο (ιταλικά: Oggiono) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Λέκκο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Εδμόνδος του Γούντστοκ, 1ος κόμης του Κεντ
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Πλανταγενετών Κατηγορία:Κόμητες του Κεντ (1321)
Λεονίντ Λέβιν
Βιογραφία
Ο Λέβιν και ο Στίβεν Κουκ ανακάλυψαν ανεξάρτητα την ύπαρξη NP-πλήρων προβλημάτων. Αυτό το θεώρημα πληρότητας NP, που συχνά αναφέρεται ως θεώρημα Κουκ-Λέβιν, αποτέλεσε τη βάση για ένα από τα επτά προβλήματα του Βραβείου της Χιλιετίας που ανακηρύχθηκε από το Ινστιτούτο Μαθηματικών Clay και τιμήθηκε με έπαθλο 1.000.000 δολαρίων. Το θεώρημα Κουκ-Λέβιν αποτέλεσε μια σημαντική ανακάλυψη στον τομέα της επιστήμης των υπολογιστών και ένα σημαντικό βήμα στην ανάπτυξη της θεωρίας πολυπλοκότητας των υπολογιστών. Η εργασία του Λέβιν για το θεώρημα αυτό δημοσιεύτηκε το 1973 - είχε ήδη δώσει διάλεξη για τις ιδέες που περιέχονται σε αυτό μερικά χρόνια νωρίτερα (βλ. την εργασία του Τρακτένμπροτ), αν και η πλήρης επίσημη συγγραφή των αποτελεσμάτων έγινε μετά τη δημοσίευση του Κουκ.
Σήμερα είναι καθηγητής πληροφορικής στο Πανεπιστήμιο της Βοστώνης, όπου άρχισε να διδάσκει το 1980.
Εργασία σε θεωρήματα μη πληρότητας
Απέναντι σε μια υποτιθέμενα συνεκτική και ελλιπή θεωρία, όπως είναι τα αξιωματικά του Peano, μια απλή ιδέα είναι η προσπάθεια ολοκλήρωσής της, επιλέγοντας για κάθε αναποφάσιστη δήλωση αυτής της θεωρίας να την ενσωματώσει ή να ενσωματώσει την άρνησή της. Η προκύπτουσα θεωρία μετά από έναν άπειρο αριθμό βημάτων θα είναι τότε πλήρης και ισοδύναμη με την αρχική θεωρία. Εάν αυτή η ιδέα δεν μπορεί να δώσει αποτελεσματικά, αναδρομικά, μια πλήρη θεωρία, είναι επειδή το ερώτημα εδώ -αν μια πρόταση είναι αποφασίσιμη ή όχι σε μια θεωρία είναι από μόνη της ένα πρόβλημα που δεν μπορεί να αποφασιστεί.
Ο Λέβιν δημοσίευσε αποτελέσματα το 2002 που δείχνουν ότι δεν μπορεί κανείς να προσπαθήσει να ολοκληρώσει ελλιπείς θεωρίες, χρησιμοποιώντας τη φυσική, κβαντική τύχη για να αποφασίσει για κάθε αναποφάσιστη δήλωση της θεωρίας αν αυτή προστίθεται ή αναιρείται για να σχηματίσει μια πλήρη θεωρία.
Αυτό που αποδεικνύει ο Λέβιν είναι πρώτον ότι οποιοσδήποτε πιθανοτικός αλγόριθμος που δίνει μια συνεπή και πλήρη επέκταση της αριθμητικής του Πεάνο θα έχει άπειρες πληροφορίες για το πρόβλημα της διακοπής και δεύτερον ότι ένας πιθανοτικός αλγόριθμος δεν μπορεί να λύσει το πρόβλημα της διακοπής.
Εκτός από αυτά τα αποδεδειγμένα αποτελέσματα, ο Λέβιν θεωρεί ότι ο φυσικός κόσμος δεν μπορεί να παράγει ουσιαστικές πληροφορίες σχετικά με μη υπολογίσιμα προβλήματα, όπως το πρόβλημα της μηχανής Τούρινγκ.
Ξανθόρροια
Η ξανθόρροια (επιστημονική-λατινική ονομασία Xanthorrhoea) είναι γένος πολυετών μονοκοτυλήδονων φυτών, που ανήκει στην οικογένεια της αλόης, τα ασφοδελοειδή. Περιλαμβάνει περί τα τριάντα είδη φυτών, όλα ενδημικά της Αυστραλίας, όπου είναι γνωστά ως grass trees («γρασιδόδεντρα»). Είναι τόσο ξεχωριστά, ώστε οι ειδικοί έχουν ταξινομήσει την ξανθόρροια στη δική της, ξεχωριστή και ομώνυμη, υποοικογένεια, τα ξανθορροιοειδή, της οποίας αποτελεί το μοναδικό γένος.
Περιγραφή
thumb|right|Ο «κορμός» της ξανθόρροιας είναι απλώς ένας κούφιος κύλινδρος από συσσωρευμένες βάσεις φύλλων (παρόμοιος με των [[Φοινικοειδή|φοινικοειδών). Η μεταφορά των θρεπτικών ουσιών γίνεται με εναέριες ρίζες που διατρέχουν το κούφιο κέντρο.]] Ως πολυετή φυτά, οι ξανθόρροιες έχουν έναν δευτερογενή μεριστωματικό ιστό μέσα στο στέλεχός τους. Πολλά, αλλά όχι όλα τα είδη αναπτύσσουν ένα υπέργειο στέλεχος, που μπορεί να χρειασθεί έως και 20 έτη για να ξεπροβάλλει. Η ανάπτυξη αρχίζει με μια στεφάνη από σκληρά φύλλα παρόμοια με χλόη, ενώ το παχύ στέλεχος μεγαλώνει αργά από κάτω. Το κύριο στέλεχος ή κλαδιά συνεχίζουν να αναπτύσσονται κάτω από τη στεφάνη και έχει τραχιά επιφάνεια, που παράγεται από συσσωρευμένες βάσεις φύλλων γύρω από τον «κορμό». Ο κορμός είναι κάποτε χωρίς κλάδους, ενώ σε μερικά είδη θα διακλαδωθεί εάν η κορυφή βλαφθεί, και σε άλλα αναπτύσσονται φυσιολογικά πολυάριθμοι κλάδοι.
Τα άνθη εκφύονται πάνω σε μακρύ βότρυ, πάνω από ένα γυμνό τμήμα του κορμού. Το συνολικό ύψος του βότρυ μπορεί να είναι μέχρι και τρία ή τέσσερα μέτρα σε κάποια είδη. Οι ξανθόρροιες ανθοφορούν σε συγκεκριμένη περίοδο, που ποικίλλει ανάλογα με το είδος και συχνά προάγεται από πυρκαγιές.
Ο ρυθμός αναπτύξεως του φυτού είναι πολύ αργός. Ωστόσο αυτό γενικεύεται από πολλούς ώστε να νομίζεται ότι όλα τα είδη μεγαλώνουν με ρυθμό μιας ίντσας περίπου (2,54 εκατοστά του μέτρου) ανά έτος. Στην πραγματικότητα, μετά την αρχική φάση αναπτύξεως, ο ρυθμός αυτής ποικίλλει πάρα πολύ από είδος σε είδος: ενώ ένα μέλος του ταχύτερα αναπτυσσόμενου είδους ξανθόρροιας με ύψος 5 μέτρων μπορεί να είναι ηλικίας 200 ετών, ένα μέλος κάποιου αργότερα αναπτυσσόμενου είδους που έχει το ίδιο ύψος μπορεί να έχει φθάσει τα 600 έτη.
Ονομασίες και είδη
Η ονομασία του γένους προήλθε από την κιτρινωπή («ξανθή») ρητίνη που περιέχει και την έδωσε ο Τζέιμς Έντουαρντ Σμιθ το 1798. Η μη ισχύουσα ονομασία ακοροειδής (Acoroides), δηλαδή παρόμοιος με άκορο, ήταν μια προσωρινή ονομασία στο χειρόγραφο του Ντάνιελ Σόλαντερ από το πρώτο ταξίδι του Τζέιμς Κουκ, που αρχικώς δεν προοριζόταν για δημοσίευση.
Τον Σεπτέμβριο του 2014, σύμφωνα με τη World Checklist of Selected Plant Families, γίνονταν γενικώς αποδεκτά τα εξής 28 είδη:
Ενδιαίτημα και οικολογία
Οι ξανθόρροιες αναπτύσσονται σε παραλιακά λιβάδια όσο και σε υγρά και ξηρά δάση και δασικές εκτάσεις της Αυστραλίας. Είναι ανθεκτικές στην ξηρασία και στον παγετό. Συνήθως συναντώνται σε εδάφη πτωχά σε θρεπτικές ουσίες, καθώς το ριζικό σύστημά τους είναι κοντά στην επιφάνεια του εδάφους (ρηχό) και συνεπώς έχει εύκολη πρόσβαση σε θρεπτικές ουσίες από αποσυντιθέμενα οργανικά υλικά, ενώ αποθηκεύουν το περίσσευμα στο χονδρό τους στέλεχος.
Σεσίλια Ροτ
Η Σεσίλια Ροτ (Cecilia Roth) ισπανική προφορά ΔΦΑ : [seˈsilja rot], γεννημένη στις 8 Αυγούστου 1956, είναι Αργεντινή ηθοποιός.
Η Ροτ γεννήθηκε στο Μπουένος Άιρες, Αργεντινή σε μια ιουδαϊκή οικογένεια.
Η Σεσίλια Ροτ έχει κάνει εμφανίσεις σε πολλές τηλεοπτικές σειρές. Μετά από να εργαστεί στην Αργεντινή σε διάφορες ταινίες μετακόμισε στην Ισπανία, όπου άρχισε μια συχνή συνεργασία με το σκηνοθέτη Πέδρο Αλμοδόβαρ. Η Ροτ συνέχισε να εμφανίζεται σε επτά από τις ταινίες του, είτε ως πρωταγωνιστικός, δεύτερος ρόλος ή σύντομη εμφάνιση.
Ξανθόρροια
Ενδιαίτημα και οικολογία
Οι ξανθόρροιες έχουν αναπτύξει προσαρμογές που τις βοηθούν να επιβιώνουν στα ενδιαιτήματα όπου φυτρώνουν. Αν ξεσπάσει μια πυρκαγιά, διαθέτουν μια θερμική μόνωση που τις βοηθά να προστατευθούν από αυτή: κατακρατούν τα χονδρά νεκρά φύλλα τους γύρω από το στέλεχός τους και αυτά το προστατεύουν, δρώντας ως μόνωση, από τις υψηλές θερμοκρασίες της πυρκαγιάς. Στην πραγματικότητα, φαίνεται ότι χρειάζονται ως ένα σημείο τη φωτιά, προκειμένου να καθαρίσει τα νεκρά φύλλα και να προαγάγει την ανθοφορία, καθώς αυτά τα αργής αναπτύξεως φυτά ήταν από τα πρώτα ανθοφόρα φυτά που εμφανίσθηκαν ποτέ πάνω στη Γη. Οι ξανθόρροιες έχουν αναπτύξει και μια συγγενή δομική προσαρμογή, που τα βοηθά να επωφελούνται από τη φυσική λίπανση του εδάφους από τη στάχτη μετά από την πυρκαγιά, ανθίζοντας αμέσως μετά από αυτή.
Σεσίλια Ροτ
Ζούσε με τον Αργεντινό μουσικό Φίτο Πάες μερικά χρόνια, με τον οποίο υιοθέτησε ένα παιδί. Ο Φίτο έγραψε το τραγούδι «Cecilia» γι' αυτή. Το τραγούδι είναι για τη σχέση τους και μια παθιασμένη επιστολή αγάπης προς αυτήν. Είναι επίσης η αδελφή του Αργεντινού μουσικού Αριέλ Ροτ, μέλος του πρώην συγκροτήματος "Los Rodríguez".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αργεντινοί ηθοποιοί Κατηγορία:Εβραίοι καλλιτέχνες Κατηγορία:Βραβευμένοι με Γκόγια
Ξανθόρροια
Ενδιαίτημα και οικολογία
Υπάρχει επίσης μια συμβιωτική σχέση με μύκητες του γένους Mycorrhiza στις ρίζες του φυτού: ο μύκητας αυξάνει την πρόσβαση των ριζών σε νερό και θρεπτικές ουσίες, κάτι ιδιαίτερα σημαντικό σε ξηρά και φτωχά εδάφη. Προσβάλλεται ωστόσο από τον συγγενή με τον περονόσπορο μικροοργανισμό Phytophthora cinnamomi, που προσβάλλει και καταστρέφει τις ρίζες.
Λεζ Αντελί
Οι κάτοικοι ονομάζονται Αντλιζιάν και Αντλιζιέν.
Γεωγραφικά στοιχεία
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Η κρεμαστή γέφυρα στον Σηκουάνα Η κοινότητα Λεζ-Αντελί βρίσκεται στα βορειοανατολικά του νομού Ερ, στην κοιλάδα του ποταμού Γκαμπόν, σε μια καμπή του Σηκουάνα.
Η πόλη είναι χτισμένη στη δεξιά όχθη του Σηκουάνα, όπου στην παρόχθια περιοχή βρίσκονται η προβλήτα-χώρος περιπάτου, μαρίνα και παλιά σπίτια. Επίσης, τη διαρρέει ο παραπόταμος του Σηκουάνα Γκαμπόν καθώς και το κανάλι Γκραν-Ραν, μια τεχνητή διάνοιξη του Γκαμπόν.
Απέχει 100 χιλιόμετρα από το Παρίσι και 40 χιλιόμετρα από τη Ρουέν. Έχει πληθυσμό 8.098 κατοίκους (απογραφή του 2016).
Η έκταση είναι 40,52 χιλιόμετρα και το μεγαλύτερο ύψος της 161 μέτρα.
Οι όχθες του Σηκουάνα που βρίσκονται κοντά στην πόλη, ύψους 150 μέτρων, αποτελούν τμήμα του ευρωπαϊκού δικτύου προστατευόμενων περιοχών Natura 2000 χάρη στην ιδιαίτερη βλάστησή τους.
Οι βράχοι από κιμωλία, μερικοί από τους οποίους χρησιμοποιούνται από τους ορειβάτες για αναρρίχηση, είναι από τους υψηλότερους στην κοιλάδα του Σηκουάνα. Αποτελούν ένα γραφικό τοπίο με τη λευκότητα των βράχων που περιβάλλεται από πυκνή βλάστηση πάνω από τον ποταμό.
Τοπωνυμία
Η πρώτη αναφορά στην πόλη είναι ως Andelaum το 588 μ.Χ., Andelagum το 830, Andeliacum το 1045. Πρόκειται για κελτικό ή ρωμαιο-γαλατικό τοπωνύμιο και πιθανόν σημαίνει «ταραγμένα ή τρεχούμενα νερά».
Ο πληθυντικός στην ονομασία της κοινότητας Λεζ Αντελί προέρχεται από τα δύο μέρη στα οποία χωρίζεται, το Γκραν-Αντελί και το Πετί-Αντελί, δηλαδή το Μεγάλο και το Μικρό Αντελί.
Ιστορία
Αρχαιότητα
Η περιοχή είχε κατοικηθεί από τη Μέση Παλαιολιθική περίοδο, σύμφωνα με τις ανασκαφές των αρχαιολόγων. Στην περιοχή υπήρχε ένας μεγάλιθος που ονομάστηκε Δρυϊδικό μνημείο (Monument druidique), επειδή πιστεύεται ότι τον είχαν κατασκευάσει οι Κέλτες δρυΐδες.
Κατά τη διάρκεια της ρωμαϊκής κατάκτησης (52 π.Χ. έως 486 π.Χ.), η πόλη ανήκε στην πολιτεία (Civitas) των Βελιοκασσών (Veliocasses). Η ύπαρξη ενός μεγάλου γαλλο-ρωμαϊκού θεάτρου δείχνει τον προοδευτικό εκλατινισμό του γαλατικού λαού των Βελιοκασσών και την ανάπτυξη της πόλης. Ο θησαυρός των κελτικών νομισμάτων που ανακαλύφθηκε ήταν των ετών 52 έως 45 π.Χ., θαμμένος τα πρώτα χρόνια της Γαλατο-Ρωμαϊκής εποχής. Βρέθηκαν 60 νομίσματα, τρία από τα οποία είναι χρυσά και τα άλλα ασημένια. μικρογραφία|260x260εσ|Το κάστρο Γκαγιάρ δεσπόζει στον Σηκουάνα και στην πόλη μικρογραφία|260x260εσ|Τμήμα των τειχών της πόλης Μεσαίωνας
Προς τον 10ο αιώνα, μια μικρή σκανδιναβική αποικία εγκαταστάθηκε στην πόλη, όπως μαρτυρούν τα πολλά ονόματα τοποθεσιών που είναι στα παλιά Νορβηγικά και η αρχαιολογική έρευνα (σκανδιναβικά όπλα, τσεκούρια κ.α.).
Στο τέλος του 12ου αιώνα, η Νορμανδία ήταν μέρος της αυτοκρατορίας των Πλανταγενετών και οι βασιλείς της Γαλλίας πάντα εποφθαλμιούσαν αυτή την πλούσια περιοχή που θα τους επέτρεπε να ελέγξουν τον Σηκουάνα και να αποκτήσουν πρόσβαση στη θάλασσα. Από την πλευρά τους, οι δούκες της Νορμανδίας επιδιώκοντας να προστατεύσουν αυτή τη στρατηγική θέση και τα σύνορά τους και να υπερασπιστούν την πρόσβαση στη νορμανδική πρωτεύουσα, τη Ρουέν, ανήγειραν μια σειρά από κάστρα.
Ένα από αυτά ήταν το κάστρο Γκαγιάρ που έκτισε το 1196-7 δίπλα στα Λεζ Αντελί, σε ένα οχυρό σημείο με θέα στο Σηκουάνα, ο Ριχάρδος ο Λεοντόκαρδος, βασιλιάς της Αγγλίας και δούκας της Νορμανδίας. Το κάστρο αυτό, του οποίου τα ερείπια δεσπόζουν στην κοιλάδα του Σηκουάνα, συνέβαλε στη φήμη της μικρής νορμανδικής πόλης. Οι Γάλλοι εισέβαλαν στη Νορμανδία το 1202. Το κάστρο Γκαγιάρ πολιορκήθηκε από τον Φίλιππο Β 'της Γαλλίας (1165-1223) και έπεσε το 1204, όπως και όλο το δουκάτο της Νορμανδίας, που περιήλθε στο Βασίλειο της Γαλλίας.
Στον Εκατονταετή Πόλεμο (1337-1453), το κάστρο χρησιμοποιήθηκε ξανά και τελικά καταστράφηκε κατά την εποχή του Ερρίκου Δ' της Γαλλίας (1589-1610).
Β' Παγκόσμιος πόλεμος
Μεταπολεμικά, η πόλη ανοικοδομήθηκε και αναπτύχθηκε και της απονεμήθηκε ο Σταυρός του Πολέμου 1939-1945.
Διάσημα πρόσωπα
Στην πόλη γεννήθηκε ο Νικολά Πουσέν, ένας από τους σημαντικότερους ζωγράφους του κλασικού γαλλικού μπαρόκ.
Αξιοθέατα
μικρογραφία|260x260εσ|Το παλιό νοσοκομείο Σαιν-Ζακ
Ολτζάτε Μόλγκορα
Το Ολτζάτε Μόλγκορα (ιταλικά: Olgiate Molgora) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Λέκκο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Λέκκο
Δρυόπη Τροιζήνας
Η Δρυόπη (μέχρι το 1915 Κάτω Φανάρι ) είναι χωριό στον δήμο Τροιζηνίας, στην περιφερειακή ενότητα Νήσων της περιφέρειας Αττικής. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, η Δρυόπη έχει 239 κατοίκους. Είναι κτισμένη σε υψόμετρο 270 μέτρων, στους πρόποδες του βουνού Ορθολίθι. Απέχει 23,5 χιλιόμετρα από τον Γαλατά.
Σύμφωνα με την παράδοση το όνομα Δρυόπη οφείλεται στο αρχαίο φύλο Δρύοπες, οι οποίοι εγκαταστάθηκα στην περιοχή της Τροιζηνίας κατά τους προϊστορικούς χρόνους. Ο οικισμός μέχρι το 1915 ήταν γνωστός ως Κάτω Φανάρι, οπότε και μετονομάστηκε σε Ορθολίθι και το 1933 μετονομάστηκε σε Δρυόπη. Το 1834 προσαρτήθηκε στον Δήμο Δρυόπης, του οποίου ορίστηκε έδρα το 1845. Ο δήμος διατηρήθηκε μέχρι το 1912, οπότε και το Κάτω Φανάρι ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας. Η κοινότητα Δρυόπης διατηρήθηκε μέχρι το 1997, οπότε και καταργήθηκε και εντάχθηκε στον δήμο Τροιζήνας. Επανασυστάθηκε το 2010 ως τοπική κοινότητα του δήμου Τροιζηνίας-Μεθάνων.
Στην κεντρική πλατεία του χωριού βρίσκεται ο ναός του Αγίου Χαραλάμπου και το Ηρώο Πεσόντων. Σε κοντινή απόσταση βρίσκεται επίσης ο βυζαντινός ναός της Κοίμησης της Θεοτόκου.
Πληθυσμός
Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αττικής Κατηγορία:Δήμος Τροιζηνίας
Σινί-Σινιέ
Το Σινί-Σινιέ (γαλλικά: Signy-Signets) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σινιασιέν (γαλλικά: Signaciens).
Ολτζινάτε
Το Ολτζινάτε (ιταλικά: Olginate) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Λέκκο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Λέκκο
Ολιβέτο Λάριο
Το Ολιβέτο Λάριο (ιταλικά: Oliveto Lario) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Λέκκο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Λέκκο
Σιζί
Το Σιζί (γαλλικά: Sigy) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σιζισουά (γαλλικά: Sigyssois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Pikachu
Ο Pikachu (ιαπωνικά: ピカチュウ, Χέπμπορν: Pikachū) είναι φανταστικό πλάσμα, που ανήκει στα είδη των Pokémon, και που εμφανίζεται σε πολυάριθμα μέσα: σε βιντεοπαιχνίδια, σε σειρά anime, σε ταινίες κινουμένων σχεδίων, σε κάρτες και σε κόμικς βιβλία, υπό την εξουσιοδότηση της The Pokémon Company, μιας ιαπωνικής εταιρείας. Το σχεδιασμό του φανταστικού πλάσματος ξεκίνησε ο Ατσούκο Νισίντα και τελείωσε ο Κεν Σουγκιμόρι. Η πρώτη εμφάνιση του χαρακτήρα έγινε στις ιαπωνικές εκδόσεις των κασετών του Game Boy, Pokémon Red και Green, και αργότερα, στην παγκόσμια κυκλοφορία τους, Pokémon Red και Blue.
Όπως όλα τα είδη των Pokémon, έτσι και το Pikachu πιάνεται από τους ανθρώπους, ώστε να πολεμήσει άλλα Pokémon, για λόγους διασκέδασης. Παρόλα αυτά, το συγκεκριμένο πλάσμα του franchise είναι ίσως το δημοφιλέστερο, καθότι είναι και ένας από τους κεντρικούς ήρωες της σειράς Pokémon. Πλέον θεωρείται μία μασκότ για το franchise, εισχωρώντας και στη νεότερη ιαπωνική κουλτούρα.
Ο Pikachu είναι η μασκότ των βιντεοπαιχνιδιών Pokémon Yellow & Pokémon Let's go Pikachu! Είναι επίσης το αρχικό Pokémon στο Pokémon Rumble Blast και στο Pokémon Rumble World.
Βιολογία
Το Pikachu είναι ένα γνήσιο ηλεκτρικό Pokémon. Εξελίσσεται από το Pichu και με μια πέτρα κεραυνού μπορεί να εξελιχθεί σε Raichu.
Το Pikachu είναι ένα κοντό, παχουλό τρωκτικό Pokémon. Είναι καλυμμένο με κίτρινη γούνα με δύο οριζόντιες καφέ ρίγες στην πλάτη του. Έχει μικρό στόμα, μακριά, μυτερά αυτιά με μαύρες άκρες και καστανά μάτια. Κάθε μάγουλο είναι ένας κόκκινος κύκλος που περιέχει μια θήκη για αποθήκευση ηλεκτρικής ενέργειας. Έχει κοντούς πήχεις με πέντε δάχτυλα σε κάθε πόδι και τα πόδια του έχουν τρία δάχτυλα. Στη βάση της ουράς του σε σχήμα κεραυνού υπάρχει ένα κομμάτι από καφέ γούνα. Ένα θηλυκό θα έχει μια εγκοπή σε σχήμα V στο τέλος της ουράς του, που μοιάζει με την κορυφή μιας καρδιάς. Κατατάσσεται ως τετράποδο, αλλά είναι γνωστό ότι στέκεται και περπατά στα πίσω του πόδια.
Το anime έδειξε ότι τα άγρια Pikachu ζουν σε ομάδες σε δασικές περιοχές. Ο Pikachu επικοινωνούν μεταξύ τους χρησιμοποιώντας τρίξιμο και κούνημα της ουράς ως φιλικές χειρονομίες. Στο anime, ο Alolan Pikachu είναι γνωστό ότι χαιρετά ο ένας τον άλλο μυρίζοντας ο ένας τον άλλον και τρίβοντας τις ουρές τους μεταξύ τους. Η ηλεκτρική ενέργεια μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη λήψη και την αποστολή μηνυμάτων μεταξύ τους, καθώς και άλλων ειδών Electric Pokémon. Σηκώνει την ουρά του για να ελέγξει το περιβάλλον του και περιστασιακά χτυπιέται από κεραυνό σε αυτή τη θέση. Όταν οι ομάδες μεγαλώνουν, μπορούν να προκαλέσουν ακούσια καταιγίδες. Το Pikachu τροφοδοτεί μούρα, τα οποία ψήνει με ηλεκτρισμό για να τα κάνει αρκετά τρυφερά για να φάνε. Ένα σίγουρο σημάδι ότι ο Πικάτσου κατοικεί σε μια τοποθεσία είναι μπαλώματα καμένου χόρτου. Έχει παρατηρηθεί να τρώει και μερικές φορές να καταστρέφει τηλεφωνικούς στύλους, καλώδια και άλλο ηλεκτρονικό εξοπλισμό.Το Pikachu φορτίζεται όταν κοιμάται τη νύχτα, αν και το άγχος και η έλλειψη ύπνου μπορεί να το επηρεάσουν. Είναι σε θέση να απελευθερώνει ηλεκτρικές εκκενώσεις διαφορετικής έντασης. Το Pikachu είναι γνωστό ότι συσσωρεύει ενέργεια στους αδένες του, την οποία θα πρέπει να εκφορτίσει για να αποφύγει επιπλοκές. Είναι επίσης σε θέση να απελευθερώσει ενέργεια μέσω της ουράς του, η οποία λειτουργεί ως ράβδος γείωσης, καθώς και να επαναφορτίσει τον συνάδελφο Pikachu με ηλεκτροπληξία. Το Pikachu μπορεί επίσης να ηλεκτριστεί για να χρησιμοποιήσει την υπογραφή του Volt Tackle.
Ως Gigantamax Pikachu, γίνεται μεγαλύτερο και πιο παχουλό. Η ουρά του γίνεται μακρύτερη και γίνεται ικανή να αποθηκεύει όλη την ηλεκτρική ενέργεια που παράγει, με αποτέλεσμα να λάμπει ένα λαμπερό κίτρινο και να γίνει τόσο ισχυρό όσο ένας κεραυνός. Τρία κόκκινα σύννεφα επιπλέουν γύρω από την ουρά. Η ισχύς του είναι ίση με εκείνη ενός εργοστασίου παραγωγής ενέργειας. Ωστόσο, είναι δύσκολο να το χρησιμοποιήσετε στα σπίτια των ανθρώπων, καθώς το Pikachu μπορεί να παραμείνει στη μορφή Gigantamax μόνο για μικρό χρονικό διάστημα. Το Pikachu είναι το μόνο γνωστό Pokémon που μπορεί να χρησιμοποιήσει το Z-Move Catastropika, ενώ το Pikachu in a cap έχει το δικό του αποκλειστικό Z-Move, 10.000.000 Volt Thunderbolt. Το Partner Pikachu είναι το μόνο Pokémon που μπορεί να χρησιμοποιήσει το Zippy Zap, το Floaty Fall, το Splishy Splash και το Partner Power, το Pika Papow. Το Pikachu είναι το μόνο Pokémon που μπορεί να χρησιμοποιήσει το στοιχείο Light Ball. Το Gigantamax Pikachu είναι το μόνο γνωστό Pokémon που μπορεί να χρησιμοποιήσει το G-Max Move G-Max Volt Crash. Ένα λαμπερό Pikachu έχει πορτοκαλί χρώμα.
Προέλευση και σχεδιασμός
Το Pikachu βασίζεται σε ένα ποντίκι από το όνομά του. Οι τσάντες στα μάγουλά του ήταν επίσης εμπνευσμένες από σκίουρους, οι οποίοι αποθηκεύουν τροφή στα μάγουλά τους. Οι ρίγες στην πλάτη του και η ουρά του σε σχήμα κεραυνού δόθηκαν για αισθητικούς λόγους. Ο σχεδιαστής του Pikachu, Atsuko Nishida, αποκάλυψε σε συνέντευξή του ότι αρχικά ήταν ένα πλάσμα που μοιάζει με daifuku με αυτιά. Οι μαύρες άκρες των αυτιών του είναι υπολείμματα αυτής της αρχικής ιδέας. Η μορφή Gigantamax του Pikachu είναι πιθανότατα μια αναφορά στον προηγούμενο, πιο στρογγυλό σχεδιασμό του από τις Γενιές 1 και 2.
Προέλευση ονόματος
Το όνομα Pikachu είναι ένας συνδυασμός pikapika (ονοματοποιία για τη λάμψη) και chūchū (ο ήχος ενός ποντικιού που τρίξιμο).
Μπορεί επίσης να προέρχεται από το "peekaboo", ή το ζώο pika, συγγενή του κουνελιού με παρόμοιες αναλογίες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωταγωνιστές βιντεοπαιχνιδιών Κατηγορία:Pokémon Κατηγορία:Χαρακτήρες βιντεοπαιχνιδιών Κατηγορία:Μασκότ βιντεοπαιχνιδιών
Οζνάγκο
Το Οζνάγκο (ιταλικά: Osnago) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Λέκκο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Λέκκο
Σιβρί-Κουρτρί
Το Σιβρί-Κουρτρί (γαλλικά: Sivry-Courtry) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σιβριέν (γαλλικά: Sivryens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Μαρία Μολινέρ
Η Μαρία Μολινέρ (María Moliner, 1900 - 1981) ήταν Ισπανίδα φιλόλογος και λεξικογράφος, συγγραφέας ενός από τα σημαντικότερα λεξικά της ισπανικής γλώσσας του 20ού αιώνα, το Diccionario de uso del español.
Βιογραφία και έργο
Μεγάλωσε στη Σαραγόσα, στο πανεπιστήμιο της οποίας σπούδασε ιστορία και εργάστηκε ως αρχειοθέτρια σε διάφορα αρχεία της Ισπανίας όπως αυτό της Σιμάνκας. Προηγουμένως είχε ασχοληθεί με το πρώτο αραγωνικό λεξικό. To 1924 υπήρξε η πρώτη γυναίκα που δίδαξε στο Πανεπιστήμιο της Μούρθια και μία από τις πρωτοπόρους της οργάνωσης του συστήματος βιβλιοθηκών κατά τη διάρκεια της Δεύτερης Ισπανικής Δημοκρατίας, στα πλαίσια της διεύρυνσης της εκπαίδευσης στην ισπανική επαρχία και τις απομακρυσμένες περιοχές. Λόγω των αριστερών πεποιθήσεων αυτής και του συζύγου της, καθηγητή φυσικής στο Πανεπιστήμιο της Σαλαμάνκα, με τη νίκη των εθνικιστών στον Ισπανικό Εμφύλιο απομακρύνθηκαν προσωρινά από τα καθήκοντά τους.
Το σημαντικότερο έργο της, το Diccionario de uso del español είχε αρχικά σκοπό να γεμίσει ορισμένα κενά που παρουσίαζε το λεξικό της Ισπανικής Ακαδημίας αλλά σύντομα εξελίχθηκε σε ένα αξιοπρόσεκτο και ευμεγέθες λεξικογραφικό έργο που χρειάστηκε 15 χρόνια ατομικής εργασίας της Μολινέρ. Εκδόθηκε το 1966-67 από τον εκδοτικό οίκο Gredos έχοντας λάβει την υποστήριξη του διευθυντή της Ακαδημίας, Ντάμασο Αλόνσο.
Για πολύ καιρό η Μαρία Μολινέρ θεωρείτο ότι θα γινόταν η πρώτη γυναίκα που θα κατείχε μια θέση στην Ισπανική Ακαδημία. Εντούτοις, λόγω διαφόρων αιτιών μεταξύ των οποίων και το φύλο της, προτιμήθηκε ο φιλόλογος Εμίλιο Αλάρκος· η πρώτη γυναίκα μέλος της Ακαδημίας θα γινόταν η Μαρία Κόντε το 1979.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισπανοί φιλόλογοι Κατηγορία:Γλωσσολογία της ισπανικής γλώσσας Κατηγορία:Ισπανοί λεξικογράφοι
Παντέρνο ντ'Άντα
Το Παντέρνο ντ'Άντα (ιταλικά: Paderno d'Adda) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Λέκκο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Λέκκο
Έλα στη θέση μου (4ος κύκλος)
Ο 4ος κύκλος της σειράς Έλα στη θέση μου είναι ο 4ος κύκλος της ομώνυμης κωμικής τηλεοπτικής σειράς παραγωγής 2016–2020, η οποία βασίζεται στην Κολομβιανή τηλενουβέλα «Nuevo Rico Nuevo Pobre» και προβάλλεται από τον τηλεοπτικό σταθμό Alpha TV. Το σενάριο υπογράφει ο Γιώργος Κρητικός και τη σκηνοθεσία οι Γιάννης Βασιλειάδης και Σπύρος Ρασιδάκης, ενώ στον δεύτερο κύκλο στη σκηνοθετική ομάδα είχε προστεθεί και ο Βασίλης Τσελεμέγκος. Το τραγούδι τίτλων της σειράς είναι το «Μη μασήσεις» από τους Mr. Bachata & Los Mafiosos ft. Kelly Rabiosa.
Ο 4ος κύκλος της σειράς έκανε πρεμιέρα στις 16 Σεπτεμβρίου 2019 και ολοκληρώθηκε τον στις 10 Ιουλίου 2020.
Νησί Ημαθίας
Το Νησί είναι οικισμός της Κεντρικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Ημαθίας, το οποίο ανήκει διοικητικά στον Δήμο Αλεξάνδρειας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 1.379 κατοίκους.
Έλα στη θέση μου (4ος κύκλος)
Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές τηλεοπτικές σειρές
Νησί Ημαθίας
Γενικά στοιχεία
Το Νησί οφείλει την ονομασία του στη νησίδα του παραποτάμου του Αλιάκμονα στην οποία είχαν βρεθεί τα οστά των Αγίων Κοσμά και Δαμιανού, πάνω στην οποία αργότερα χτίστηκε το ομώνυμο μοναστήρι. Ο ναός έχει κηρυχθεί ιστορικό διατηρητέο μνημείο και πρόκειται "για τρίκλιτη ξυλόστεγη βασιλική που κτίσθηκε το 1813, και αποτελεί αξιόλογο δείγμα εκκλησιαστικής αρχιτεκτονικής των αρχών του 19ου αιώνα στην Επαρχία της Ημαθίας". Κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας υπήρξε εθνικό, θρησκευτικό και εκπαιδευτικό προπύργιο της περιοχής (Ρουμλούκι) ενώ γνώρισε μεγάλη άνθιση κυρίως τον 18ο και 19ο αιώνα. Από τα κειμήλια της περιόδου εκείνης αποδυκνείεται ο πνευματικός σύνδεσμος του μοναστηριού με την Αυτοκρατορική Μονή της Αγίας Αικατερίνης του Σινά.
Επιπλέον, η ονομασία οφείλεται στο γεγονός ότι οι παλαιοί οικισμοί του ήταν χτισμένοι σε εκτάσεις, οι οποίες ήταν νησίδες της Λίμνης των Γιαννιτσών. Κατά την παράδοση, το χωριό ήταν διασκορπισμένο ανά 5-10 σπίτια σε διάφορα σημεία (όπως στην τοποθεσία «Μπάχτσι», βορείως του σημερινού χωριού). Όταν όμως βρέθηκαν τα οστά των Αγίων Κοσμά και Δαμιανού (μέσα σε όστρακο χελώνας) χτίστηκε εκκλησάκι και αργότερα μοναστήρι, με αποτέλεσμα σταδιακά οι κάτοικοι των γύρω οικισμών να αρχίσουν να συγκεντρώνονται πέριξ της Μονής δημιουργώντας έναν ενιαίο οικισμό. Ο συγκεκριμένος παραπόταμος υπάρχει ακόμη και σήμερα πίσω από την παλιά Μονή ως αποστραγγιστική τάφρος.
Οι κάτοικοι του ήταν αρχικά ψαράδες και μικροκαλλιεργητές. Μετά την αποξήρανση της Λίμνης των Γιαννιτσών άρχισαν να εγκαθίστανται οικογένειες από διάφορα μέρη, κυρίως σε περιοχές ανατολικώς και νοτίως της Μονής. Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή και την ανταλλαγή των πληθυσμών εγκαταστάθηκαν στο Νησί αρκετές οικογένειες Ελλήνων της Μικράς Ασίας, ενώ αργότερα (1938-40) εγκαταστάθηκαν Βλάχοι από το Σέλι, Πόντιοι από τη Γουμένισσα Πέλλας και Δασκιώτες από το Δάσκιο Ημαθίας (1944-45).
Το Νησί στο Μακεδονικό Αγώνα
αριστερά|μικρογραφία|340x340εσ|Χάρτης της λίμνης - βάλτου Γιαννιτσών την περίοδο του Μακεδονικού Αγώνα Το Νησί συμμετείχε ενεργά στον Μακεδονικό Αγώνα, προσφέροντας πολύτιμες υπηρεσίες, τόσο με τους χωρικούς του όσο και με τους καλόγερους της Μονής των Αγίων Ανάργυρων. Από τη Σκάλα του Νησίου, τα ελληνικά ένοπλα σώματα καθοδηγούνταν από τους ντόπιους οδηγούς στη Λίμνη των Γιαννιτσών, οι οποίοι ήταν πολύ καλοί γνώστες της περιοχής του Βάλτου. Ένας από τους πιο γνωστούς οδηγούς του Καπετάν Γκόνου ήταν ο Θωμάς Καμπράνης. Στο χωριό φιλοξενήθηκαν οι περισσότερες μορφές του Μακεδονικού Αγώνα, όπως Παπατζανετέας, Δεμέστιχας, Σταυρόπουλος, Άγρας, Αναγνωστάκος, εφόσον το Νησί αποτέλεσε μία από τις ασφαλέστερες και  σημαντικότερες βάσεις των Ελληνικών ένοπλων σωμάτων.
Η πυρπόληση του Νησίου (14-15 Μαρτίου 1906)
Το βράδυ της 14-15ης Μαρτίου 1906 έλαβε χώρα η πυρπόληση του χωριού με αποτέλεσμα το θάνατο πολλών κατοίκων του. Στις αρχές Μαρτίου 1906, τα ελληνικά ένοπλα σώματα επιτέθηκαν σε Βούλγαρους πράκτορες στα εξαρχικά χωριά Γκόλο Σέλο (Γυμνά), Αγία Μαρίνα και Γκολέσανη (Λευκάδια). Για αντίποινα οι Βούλγαροι κομιτατζήδες, με πενήντα πέντε άνδρες και με μπουκάλια μπύρας που προμηθεύτηκαν από τη Βέροια γεμάτα πετρέλαιο και κηροζίνη (όπως οι ίδιοι ομολογούν), μπήκαν στο χωριό και το πυρπόλησαν με σκοπό να καταστραφεί, ώστε να πάψουν οι κάτοικοί του να βοηθούν τους Μακεδονομάχους. Επικράτησε πανικός και κάηκαν 27 σπίτια (σύμφωνα με τον Καπετάν Γκόνο), έγιναν ανυπολόγιστες ζημιές και πολλοί χωρικοί έχασαν τα ζώα τους τα οποία είτε κάηκαν είτε σκοτώθηκαν. Το τραγικότερο γεγονός είναι ο χαμός του εξάχρονου Θωμά Σπανού, αλλά και του Κωνσταντίνου Σπανού τους οποίους σκότωσαν οι Βούλγαροι. Η γρήγορη επέμβαση των ελληνικών σωμάτων ανάγκασε τους επιδρομείς να αποσυρθούν και να αποφύγει το χωριό τα χειρότερα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ημαθίας Κατηγορία:Δήμος Αλεξάνδρειας
Αλεξάνταρ Νίκολιτς
Ο Αλεξάνταρ «Άτσα» Νίκολιτς (Александар "Аца" Николић, 28 Οκτωβρίου 1924 – 12 Μαρτίου 2000) ήταν Γιουγκοσλάβος / Σέρβος καλαθοσφαιριστής και προπονητής. Επίσης, ήταν καθηγητής στη Σχολή Αθλητισμού και Φυσικής Αγωγής του Πανεπιστημίου του Βελιγραδίου. Συχνά αναφέρεται ως ο Πατέρας του Γιουγκοσλαβικού Μπάσκετ.
Ο Νίκολιτς ήταν μέντορας πολλών προπονητών μπάσκετ παγκόσμιας κλάσης, όπως οι Μπόζινταρ Μάλκοβιτς, Ντούσαν Ίβκοβιτς, Μπόγκνταν Τάνιεβιτς, Ζέλικο Ομπράντοβιτς, κ.α.. Ο Νίκολιτς είχε τα ψευδώνυμα «Καθηγητής» και «Σιδηρός Λοχίας». Εισήχθη στο Naismith Memorial Basketball Hall of Fame ως προπονητής το 1998 και στο FIBA Hall of Fame το 2007. Το 2008, ονομάστηκε ένας από τους 50 Σπουδαιότερους Συνεισφέροντες της Ευρωλίγκα.
Πρώιμη ζωή
Ο Νίκολιτς παρακολούθησε το Γυμνάσιο Κράλι Αλεξάνταρ στη συνοικία Μπάνοβο Μπρντο του Βελιγραδίου. Στη συνέχεια, σπούδασε ιατρική και νομική στο Πανεπιστήμιο του Βελιγραδίου, από όπου αποφοίτησε το 1946.
Καριέρα ως παίκτης
Ως σμολ φόργουορντ, ο Νίκολιτς έπαιξε 7 σεζόν στο Πρωτάθλημα Γιουγκοσλαβίας, από το 1945 έως το 1951. Αγωνίστηκε για το Γιουγκοσλαβικό Στρατό (1945), την Παρτίζαν (1946), τον Ερυθρό Αστέρα (1945, 1947–1949), την ΚΚ Ζελέζνιτσαρ Τσάτσα και την ΟΚΚ Μπέογκραντ (1951). Κέρδισε το Πρωτάθλημα Γιουγκοσλαβίας το 1945 με τον Γιουγκοσλαβικό Στρατό και το 1947, 1948 και 1949 με τον Ερυθρό Αστέρα. Αποσύρθηκε ως παίκτης με την ΟΚΚ Μπέογκραντ το 1951.
Ήταν μέλος της εθνικής ομάδας καλαθοσφαίρισης της Γιουγκοσλαβίας στα τέλη της δεκαετίας του 1940, συμμετέχοντας σε 10 αγώνες.
Σε συλλόγους
Μετά το τέλος της καριέρας του, ο Νίκολιτς ασχολήθηκε με την προπονητική, τόσο με συλλόγους με έδρα τη Σερβία, όσο και με συλλόγους στην Ιταλία, όπως οι Ίνις Βαρέζε, Φορτιτούντο Μπολόνια, Βίρτους Μπολόνια και Ρέγιερ Βενέτσια. Η καριέρα του στην Ιταλία ξεκίνησε το 1965 και το σημαντικότερο επίτευγμα ήταν η ανάδειξη της Βαρέζε στην κορυφή του ευρωπαϊκού μπάσκετ. Το 1969, ανέλαβε την ομάδα και στο τέλος της σεζόν του ιταλικού πρωταθλήματος, η Βαρέζε ήταν η πρωταθλήτρια με 20 νίκες και 2 ήττες με επικεφαλής τον σπουδαίο Μεξικανό σκόρερ Μανουέλ Ράγα. Ο μεγάλος ευρωπαϊκός στόχος επιτεύχθηκε την επόμενη σεζόν. Η Βαρέζε τερμάτισε δεύτερη στη φάση των ομίλων πίσω από την ΤΣΣΚΑ Μόσχας, αλλά προκρίθηκε στα ημιτελικά, όπου συνάντησε τη Ρεάλ Μαδρίτης. Στο πρώτο παιχνίδι, που έγινε στις 11 Μαρτίου 1970, ήρθε μια μεγάλη νίκη με 86-90 στη Μαδρίτη, ενώ στο δεύτερο στην Ιταλία η επικράτηση ήταν εύκολη (108-73).
Εθνική Γιουγκοσλαβίας
Ο Νίκολιτς ήταν επίσης ο προπονητής της Εθνικής Γιουγκοσλαβίας, μεταξύ 1953 και 1965, και αργότερα μεταξύ 1977 και 1978. Το 1953, μετά το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα της ​​στη Μόσχα, τέθηκε επικεφαλής της εθνικής ομάδας και έκανε το ντεμπούτο του στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα ​​του 1954 στο Ρίο. Παρέμεινε στη θέση μέχρι το 1966 και, μαζί του στον πάγκο, κατακτήθηκαν τα πρώτα μετάλλια του γιουγκοσλαβικού μπάσκετ: ένα ασημένιο μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1961 στο Βελιγράδι, ένα χάλκινο μετάλλιο που κατακτήθηκε στην Πολωνία δύο χρόνια αργότερα και ένα ακόμα αργυρό στο Ευρωμπάσκετ 1965. Ήταν επίσης στη δεύτερη θέση του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος του 1963. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, προπονούσε τρία μελλοντικά μέλη του FIBA Hall of Fame, τους Μπόρισλαβ Στάνκοβιτς, Κρέζιμιρ Τσόσιτς και Ραντιβόι Κόρατς. Η Γιουγκοσλαβική Ομοσπονδία αποφάσισε το 1963 να τον στείλει στις Ηνωμένες Πολιτείες για έξι μήνες για να αυξήσει τις γνώσεις του. Υπό την καθοδήγησή του, η Γιουγκοσλαβία σε δύο διοργανώσεις κέρδισε τα χρυσά μετάλλια στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1978 και στο Ευρωμπάσκετ 1977.
Θάνατος
Ο Νίκολιτς πέθανε στις 12 Μαρτίου 2000 στο Βελιγράδι. Ενταφιάστηκε στο Νέο Κοιμητήριο Βελιγραδίου, στο Διάδρομο των Εκλεκτών Πολιτών. Μετά το θάνατό του, η Αρένα Αλεξάνταρ Νίκολιτς ονομάστηκε προς τιμήν του.
Στη λαϊκή κουλτούρα
Στο σερβικό αθλητικό δράμα του 2015, Θα γίνουμε οι Παγκόσμιοι Πρωταθλητές, τον Νίκολιτς υποδύεται ο Μάρκο Γιάνκετιτς.
Τίτλοι και διακρίσεις
Παίκτης
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γιουγκοσλάβοι καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Σέρβοι καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Σμολ φόργουορντ Κατηγορία:Σερβοβόσνιοι Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Γιουγκοσλαβίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ερυθρού Αστέρα Βελιγραδίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παρτιζάν Βελιγραδίου Κατηγορία:Γιουγκοσλάβοι προπονητές καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Εθνικής Γιουγκοσλαβίας Κατηγορία:Προπονητές νικητές Ευρωμπάσκετ Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Παρτίζαν Βελιγραδίου Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης ΟΚΚ Μπέογκραντ Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Ερυθρού Αστέρα Βελιγραδίου Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Παλακανέστρο Βαρέζε Κατηγορία:Προπονητές νικητές Ευρωλίγκα Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Βίρτους Μπολόνια Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Φορτιτούντο Μπολόνια Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Ρέγιερ Βενέτσια Κατηγορία:Καθηγητές του Πανεπιστημίου του Βελιγραδίου Κατηγορία:Εισαχθέντες στο Naismith Memorial Basketball Hall of Fame Κατηγορία:Εισαχθέντες στο Hall of Fame της FIBA Κατηγορία:Ενταφιασμοί στο Νέο Κοιμητήριο Βελιγραδίου