cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
2-χλωροπροπάνιο
Υποκατάσταση από φθόριο
Με επίδραση φθοριούχου υφυδραργύρου (Hg2F2) σε 2-χλωροπροπάνιο (CH3CH2Cl) παράγεται 2-φθοροπροπάνιο :
Υποκατάσταση από αμινομάδα
Με αμμωνία (NH3) σχηματίζει προπαναμίνη-2 :
Υποκατάσταση από αλκυλαμινομάδα
Με πρωυτοταγείς αμίνες (RNH2) σχηματίζει αλκυλισοπροπυλαμίνη :
Υποκατάσταση από διαλκυλαμινομάδα
Με δευτεροταγείς αμίνες (R'NHR) σχηματίζει διαλκυλισοπροπυλαμίνη :
Υποκατάσταση από τριαλκυλαμινομάδα
Με τριτοταγείς αμίνες [R'N(R)R"] σχηματίζει χλωριούχο ισοπροπυλτριαλκυλαμμώνιο :
Υποκατάσταση από φωσφύλιο
Με φωσφίνη σχηματίζει προπανοφωσφαμίνη-2 :
Υποκατάσταση από νιτροομάδα
Με νιτρώδη άργυρο (AgNO2) σχηματίζει 2-νιτροπροπάνιο :
Υποκατάσταση από φαινύλιο
Με επίδραση τύπου Friedel-Crafts σε βενζολίου παράγεται 2-φαινυλοπροπάνιο:
Παραγωγή οργανομεταλλικών ενώσεων
1. Με λίθιο (Li). Παράγεται ισοπροπυλολίθιο :
2. Με μαγνήσιο (Mg) (αντιδραστήριο Grignard) :
Αναγωγή
1. Με λιθιοαργιλλιοϋδρίδιο (LiAlH4) παράγεται προπάνιο :
3. Με σιλάνιο, παρουσία τριφθοριούχου βορίου, παράγεται προπάνιο :
4. Αναγωγή από ένα αλκυλοκασσιτεράνιο. Π.χ. :
Αντιδράσεις προσθήκης
1. Σε αλκένια. Π.χ. με αιθένιο (CH2=CH2) παράγει 3-μεθυλο-1-χλωρο-βουτάνιο (CH3CH2CH2CH2CH2Cl) :
2. Σε αλκίνια. Π.χ. με αιθίνιο (HC≡CH) παράγει 3-μεθυλο-1-χλωρο-1-βουτένιο (CH3CH2CH2CH=CHCl) :
3. Η αντίδραση του 2-χλωροπροπανίου με συζυγή αλκαδιένια αντιστοιχεί κυρίως σε 1,4-προσθήκη, αν και είναι επίσης δυνατές η 1,2-προσθήκη και η 3,4-προσθήκη, με τη χρήση κατάλληλων συνθηκών. Π.χ : (1,4-προσθήκη)
(1,2-προσθήκη)
(3,4-προσθήκη) 4. Σε κυκλοαλκάνια που έχουν τριμελή ή τετραμελή δακτύλιο. Π.χ. με κυκλοπροπάνιο παράγει 4-μεθυλο-1-χλωροπεντάνιο : 40px|κυκλοπροπάνιο 5. Σε ετεροκυκλικές ενώσεις που έχουν τριμελή ή τετραμελή δακτύλιο. Π.χ. με εποξυαιθάνιο παράγει ισοπροποξυ-2-χλωραιθάνιο : 30 px
Αντίδραση απόσπασης
Με απόσπαση υδροχλωρίου (HCl) από 2-χλωροπροπάνιο παράγεται προπένιο :
Παρεμβολή καρβενίων
Προκύπτει επομένως μίγμα 2-χλωροβουτάνιου ~86%, μεθυλο-2-χλωροπροπάνιου 14%.
Κεντάου
Το Κεντάου (Кентау, Kentaw, كەنتاۋ; Кентау), είναι μια πόλη στην περιφέρεια Νότιου Καζακστάν του Καζακστάν. Βρίσκεται κοντά στην οροσειρά Καρατάου, 30 χιλιόμετρα ανατολικού του Τουρκεστάν. Το Κεντάου ιδρύθηκε τον Αύγουστο του 1955. Την Σοβιετική εποχή ο πληθυσμός ήταν κυρίως από τη Ρωσία, με απογόνους Ελλήνων, Κορεατών, Γερμανών, Εβραίων, Τσετσένων, και Ουζμπέκων, όπως επίσης και Καζάκους που αποτελούν σήμερα την πλειοψηφία του πληθυσμού. Στο τέλος της δεκαετίας του 1980 και στην δεκαετία του 1990 έγινε μετανάστευση, και κλείσιμο βιομηχανικών επιχειρήσεων λόγω του τέλους της Σοβιετικής Ένωσης. Ο πληθυσμός είναι περίπου 80.000, κύριως Καζάκοι. Πληθυσμός: 57,121 (απογραφή 2009) 55,521 (απογραφή 1999).
Βιομηχανία
Υπάρχουν διο βιομηχανίες στο Κεντάου: ένα εργοστάσιο μετασχηματιστών και το εργοστάσιο εκσκαφέων, και τα δύο ήταν γνωστά στην ΕΣΣΔ. Το δεύτερο δουλεύει και σήμερα, αλλά όχι με την δραστηριότητα που εμφάνιζε περίπου 25-30 χρόνια πριν.
Αξιοσημείωτη κατοίκους
Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν Κατηγορία:Περιφέρεια Νότιου Καζακστάν
Έντι Έντουαρτς
Ο Έντι Έντουαρτς (γεν 30 Δεκεμβρίου 1983) είναι ένας Αμερικανός επαγγελματίας παλαιστής. Είναι περισσότερο γνωστός για τη πορεία του στο Ring of Honor και αυτή την περίοδο έχει συμβόλαιο με την εταιρεία TNA Wrestling.
Διάφορες εταιρείες
Ο Έντουαρτς ξεκίνησε την ενασχόλησή του με την επαγγελματική πάλη το 2002. Αρχικά αγωνίστηκε σε αρκετές μικρές εταιρείες πάλης στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το 2006 έκανε το μεγάλο άλμα στην καριέρα του για το Ring of Honor. Ταυτόχρονα μέχρι τα τέλη του 2007 εμφανιζόταν και σε άλλες εταιρείες. Από το 2011 εμφανίζεται και στο Pro Wrestling Guerrilla (PWG).
Ring of Honor
Η καριέρα του στο ROH ξεκίνησε στις 22 Δεκεμβρίου του 2006. Για τα επόμενα δύο χρόνια είχε πολύ λίγες ευκαιρίες και ελάχιστες εμφανίσεις. Στα τέλη του 2008 συμμάχησε με τον Ντέιβι Ρίτσαρντς. Μαζί κατέκτησαν το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ομάδων ROH. Από το 2010 και οι δύο επικεντρώθηκαν στην σόλο καριέρα τους. Ο Έντουαρτς κατάφερε να κατακτήσει το Παγκόσμιο Τηλεοπτικό Πρωτάθλημα ROH και τον πρώτο του Παγκόσμιο τίτλο, το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα ROH. Τον τίτλο αυτόν, θα τον χάσει από τον φίλο του, Ρίτσαρντς, σε φιλικό κλίμα, καθώς συνέχισαν να είναι ομάδα.
Total Nonstop Action Wrestling
Τον Ιανουάριο του 2014, ο Έντουαρτς έκανε τη πρώτη του εμφάνιση στο TNA Wrestling, μαζί με τον Ρίτσαρντς. Μετά απο ένα μήνα κατέκτησαν το Ομαδικό Πρωτάθλημα. Σύντομα έχασαν το πρωτάθλημα, αλλά το επανέκτησαν τον Απρίλιο.
Πηγές
Κατηγορία:Επαγγελματίες Παλαιστές Κατηγορία:Επαγγελματίες Παλαιστές του TNA
Τιμάριο
Το τιμάριο ήταν ένα κτήμα γης, που παραχωρούσε ο Οθωμανός σουλτάνος σε κάποιον υπήκοό του, ως ανταμοιβή για τις υπηρεσίες του. Οι κάτοχοι των τιμαρίων ονομάζονται τιμαριώτες και, συνήθως, ανήκαν στη στρατιωτική τάξη των Σπαχήδων, χωρίς όμως να αποκλείονται και μη στρατιωτικοί κάτοχοι. Το σύστημα αυτό αποτελεί μετεξέλιξη του βυζαντινού συστήματος των προνοιών και μοιάζει αρκετά με το ευρωπαϊκό φεουδαρχικό σύστημα, αλλά δεν ταυτίζεται απόλυτα μαζί του. Λειτούργησε από το 14ο αι. έως το 16ο αι., όταν, σταδιακά, άρχισαν να σχηματίζονται τα τσιφλίκια και η γαιοκτησία να πέρασε στον έλεγχο λίγων.
Ετυμολογία
Η λέξη τιμάριο προέρχεται από την περσική تیمار (timar), που σημαίνει πρόνοια. Πρόκειται για αντιδάνειο, καθώς ο όρος χρησιμοποιήθηκε για να περιγράψει το βυζαντινό σύστημα των προνοιών, από το οποίο προήλθε το σύστημα των τιμαρίων, μετά τη σταδιακή κατάκτηση της Βυζαντινής αυτοκρατορίας από τους Οθωμανούς.
Περιγραφή
Μετά την κατάκτηση νέων εδαφών από τους Οθωμανούς, ορίζονταν υπάλληλοι που αναλάμβαναν να τα χωρίσουν σε τιμάρια. Τα εδάφη αυτά ανήκαν στο σουλτάνο, αλλά εκείνος τα παραχωρούσε σε υπηκόους του· ως ανταμοιβή υπηρεσιών που προσέφεραν στο παρελθόν ή αναμενόταν να προσφέρουν στο μέλλον. Κάτοχοι τιμαρίων μπορούσαν να χριστούν στρατιωτικοί, αυλικοί, κρατικοί υπάλληλοι ή ακόμα και θρησκευτικά ιδρύματα.
Σε καιρό ειρήνης οι τιμαριώτες μεριμνούσαν για το τιμάριό τους. Προσλάμβαναν υπαλλήλους με τη βοήθεια των οποίων επιθεωρούσαν την καλλιέργεια της γης από τους χωρικούς και φρόντιζαν για την ασφάλειά τους, αφού μπορούσαν να συλλάβουν κακοποιούς (δεν τους δίκαζαν όμως). Σε κάποιες περιπτώσεις επιφορτίζονταν με τη συλλογή φόρων από τους οποίους λάμβαναν ένα μέρος. Σε καιρό πολέμου, οι τιμαριώτες που δεν ανήκαν στην τάξη των στρατιωτικών είχαν την υποχρέωση να παρέχουν στρατιώτες και προμήθειες. Αυτοί που ανήκαν στην τάξη των στρατιωτικών ήταν κατά κανόνα Σπαχήδες και είχαν την υποχρέωση να παρουσιαστούν έφιπποι, εξοπλισμένοι και με συνοδεία συγκεκριμένου πλήθους στρατιωτών. Το πλήθος των στρατιωτών ή/και το ύψος των προμηθειών που έπρεπε να παρέχει ένας τιμαριώτης εξαρτιόταν από την αποτίμηση των ετήσιων εσόδων του τιμαρίου του.
Όπως αναφέρθηκε παραπάνω, τα τιμάρια ανήκαν στον σουλτάνο· οι τιμαριώτες λάμβαναν τα έσοδα από τη διαχείρισή τους, αλλά δεν τους ανήκαν. Αν μάλιστα επιδείκνυαν αδιαφορία για το τιμάριο ή δεν εκπλήρωναν τις στρατιωτικές υποχρεώσεις τους, ο σουλτάνος μπορούσε να τους το αφαιρέσει. Σε αντίθεση με τα ευρωπαϊκά φέουδα, ο κάτοχος του τιμαρίου δεν είχε κανένα δικαίωμα επί των χρηστών των εδαφών αυτών, είτε αυτοί ήταν Μουσουλμάνοι, είτε όχι. Επίσης, η παραχώρηση ήταν προσωπική και το τιμάριο δεν κληρονομούταν (στην πράξη πολλές φορές ένας γιος λάμβανε το τιμάριο του πατέρα αναλαμβάνοντας τις ίδιες στρατιωτικές δεσμεύσεις). Επίσης, ένας δικαιούχος μπορούσε να λάβει τιμάρια διαφορετικής αξίας στη διάρκεια της στρατιωτικής του καριέρας, ανάλογα με την πρόοδό του στα αξιώματα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οθωμανικό δίκαιο Τ
Ίλζε Κοχ
Η Ίλζε Κοχ (22 Σεπτεμβρίου 1906 - 1 Σεπτεμβρίου 1967) ήταν η σύζυγος του Καρλ Κοχ, διοικητή των ναζιστικών στρατοπέδων συγκέντρωσης Μπούχενβαλντ (1937–1941) και Μαϊντάνεκ (1941–1943). Το 1947, έγινε μια από τις πρώτες εξέχουσες Ναζί, που παραπέμφθηκε σε δίκη από τον Αμερικανικό Στρατό.
Αφότου η δίκη έλαβε παγκόσμια προσοχή από τα ΜΜΕ, οι επιζώντες από τις ενέργειές της οδήγησαν άλλους συγγραφείς να χαρακτηρίσουν την κακοποίηση των κρατουμένων της ως σαδιστική και η εικόνα της ως «φόνισσα των στρατοπέδων συγκέντρωσης» ήταν παρούσα στην μεταπολεμική γερμανική κοινωνία.
Κατηγορήθηκε ότι κρατούσε αναμνηστικά από το δέρμα δολοφονημένων κρατουμένων με χαρακτηριστικά τατουάζ, αν και οι ισχυρισμοί αυτοί απορρίφθηκαν και στις δύο δίκες της. Ήταν γνωστή ως «η μάγισσα του Μπούχενβαλντ» (Die Hexe von Buchenwald) από τους κρατούμενους λόγω της σκληρότητας και της ασέλγειάς της προς αυτούς. Στα αγγλικά αναφέρεται ως «Το Τέρας του Μπούχενβαλντ», η «Βασίλισσα του Μπούχενβαλντ , η »Κόκκινη Μάγισσα του Μπούχενβαλντ« , η »Χασάπισσα Χήρα« και, συνηθέστερα, »Η σκύλα του Μπουχενβαλντ".
Βιογραφία
Η Μαργκαρέτε Ίλζε Κέλερ γεννήθηκε στη Δρέσδη της Γερμανίας, κόρη πρώην στρατιωτικού διοικητή. Ήταν γνωστή ως ευγενικό και χαρούμενο παιδί στο δημοτικό σχολείο της. Σε ηλικία 15 ετών, μπήκε σε σχολή λογιστικής. Αργότερα, ξεκίνησε να εργάζεται ως υπάλληλος λογιστικής. Εκείνη την εποχή, η οικονομία της Γερμανίας δεν είχε ακόμη ανακάμψει από την ήττα στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Το 1932, έγινε μέλος του Ναζιστικού Κόμματος. Μέσω γνωστών στην SA και στα SS, γνώρισε τον Καρλ Κοχ το 1934. μικρογραφία| Μπούχενβαλντ, 16 Απριλίου 1945. Συλλογή οργάνων κρατουμένων συμπεριλαμβανομένων δύο υπολειμμάτων ανθρώπινων κεφαλών (πάνω αριστερά) και επίσης δείγματα δερματοστιξιών (μπροστά) μικρογραφία| Μπούχενβαλντ, 16 Απριλίου 1945. Συλλογή εσωτερικών οργάνων κρατουμένων. Φωτογραφία που τραβήχτηκε από τον Ζυλ Ρουάρ, στρατιωτικό εθελοντή που εντάχθηκε στον 1ο Αμερικανικό Στρατό, στο 16ο Τάγμα Τυφεκιοφόρων. Το 1936, άρχισε να εργάζεται ως φρουρός και γραμματέας στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Ζαξενχάουζεν κοντά στο Βερολίνο, όπου ο αρραβωνιαστικός της ήταν Διοικητής. Το ζευγάρι παντρεύτηκε τον ίδιο χρόνο. Το 1937, ο σύζυγός της τοποθετήθηκε στο Μπούχενβαλντ.
Εγκλήματα πολέμου
Το 1940, δημιούργησε μια κλειστή αρένα, η οποία κόστισε πάνω από 250.000 ράιχσμαρκ (περίπου 62.500 δολάρια), τα περισσότερα από τα οποία είχαν κατασχεθεί από τους κρατούμενους. Το 1941, ο Καρλ Κοχ μεταφέρθηκε στο Λούμπλιν, όπου βοήθησε στην ίδρυση του στρατοπέδου συγκέντρωσης και εξόντωσης Μαϊντάνεκ. Η Ίλζε Κοχ παρέμεινε στο Μπούχενβαλντ μέχρι τις 24 Αυγούστου 1943, όταν αυτή και ο σύζυγός της συνελήφθησαν με κατηγορίες για προσωπικό πλουτισμό, υπεξαίρεση και δολοφονία κρατουμένων για αποτροπή κατάθεσής τους.
Η Ίλζε Κοχ φυλακίστηκε μέχρι το 1944, όταν αθωώθηκε λόγω έλλειψης αποδεικτικών στοιχείων. Ο σύζυγός της κρίθηκε ένοχος και καταδικάστηκε σε θάνατο από δικαστήριο των Ες-Ες στο Μόναχο και εκτελέστηκε στις 5 Απριλίου 1945 στην αυλή του στρατοπέδου, που κάποτε διέταζε. Στη συνέχεια έζησε με την οικογένειά της στην πόλη Λούντβιγκσμπουργκ, όπου συνελήφθη από τις αμερικανικές Αρχές στις 30 Ιουνίου 1945.
Πρώτη δίκη
μικρογραφία| Η Ίλζε Κοχ στο Στρατιωτικό Δικαστήριο των ΗΠΑ στο [[Νταχάου, 1947 ]] Η Κοχ και 30 άλλοι κατηγορούμενοι βρέθηκαν ενώπιον του Αμερικανικού Στρατιωτικού Δικαστηρίου στο Νταχάου (Γενικό Δικαστήριο Στρατιωτικής Κυβέρνησης για τη Δίκη των Εγκληματιών Πολέμου) το 1947. Κατηγορήθηκε για «συμμετοχή σε εγκληματικό σχέδιο για βοήθεια, συνέργεια και συμμετοχή στις δολοφονίες στο Μπούχενβαλντ».
Η Κοχ ανακοίνωσε στην αίθουσα του δικαστηρίου ότι ήταν οκτώ μηνών έγκυος, αλλά στις 19 Αυγούστου 1947 καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη για «παραβίαση των νόμων και εθίμων του πολέμου».
Μείωση ποινής
Ο Στρατηγός Λούσιους Ντ. Κλέι ήταν ο προσωρινός στρατιωτικός κυβερνήτης της Αμερικανικής Ζώνης στη Γερμανία και μείωσε την ποινή σε φυλάκιση τεσσάρων ετών στις 8 Ιουνίου 1948, αφού είχε εκτίσει δύο χρόνια από την ποινή της, με την αιτιολογία ότι «δεν υπήρχαν πειστικά αποδεικτικά στοιχεία ότι είχε επιλέξει τρόφιμους για εξόντωση, προκειμένου να εξασφαλίσει κομμάτια δέρματος με τατουάζ ή ότι είχε αντικείμενα φτιαγμένα από ανθρώπινο δέρμα». Οι ειδήσεις για τη μειωμένη ποινή δεν δημοσιοποιήθηκαν μέχρι τις 16 Σεπτεμβρίου 1948 και ο Κλέι παρέμεινε αμετακίνητος στην απόφασή του παρά την επακόλουθη αναταραχή. Σε βιογραφία του, παρατίθεται δήλωση, που έκανε ο Κλέι χρόνια αργότερα:
"Δεν υπήρχε απολύτως κανένα αποδεικτικό στοιχείο στα πρακτικά της δίκης, εκτός από το ότι ήταν ένα μάλλον απεχθές πλάσμα, που θα υποστήριζε τη θανατική ποινή. Υποθέτω ότι έλαβα περισσότερη κακοποίηση για αυτό από ό,τι άλλο έκανα στη Γερμανία. Κάποιος δημοσιογράφος την είχε αποκαλέσει "Σκύλα του Μπούχενβαλντ", είχε γράψει ότι στο σπίτι της είχε αμπαζούρ από ανθρώπινο δέρμα. Και αυτό παρουσιάστηκε στο δικαστήριο, όπου αποδείχθηκε απολύτως ότι τα αμπαζούρ ήταν κατασκευασμένα από δέρμα κατσίκας. Εκτός από αυτό, τα εγκλήματά της ήταν κυρίως κατά του γερμανικού λαού. Δεν ήταν εγκλήματα πολέμου εναντίον Αμερικανών ή Συμμάχων κρατουμένων...Αργότερα, δικάστηκε από γερμανικό δικαστήριο για τα εγκλήματά της και καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη. Αλλά είχαν σαφή δικαιοδοσία. Εμείς όχι." Το Ίδρυμα Μνήμης Μπούχενβαλντ δηλώνει:
Δεύτερη δίκη
Υπό την πίεση της κοινής γνώμης, η Κοχ συνελήφθη εκ νέου το 1949 και δικάστηκε ενώπιον δικαστηρίου της Δυτικής Γερμανίας. Η ακρόαση ξεκίνησε στις 27 Νοεμβρίου 1950 ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου στο Άουγκσμπουργκ και διήρκεσε επτά εβδομάδες, κατά τη διάρκεια των οποίων ακροάστηκαν 250 μάρτυρες, συμπεριλαμβανομένων 50 για την υπεράσπιση. Η Κοχ κατέρρευσε και έπρεπε να μεταφερθεί από το δικαστήριο στα τέλη Δεκεμβρίου 1950 και πάλι στις 11 Ιανουαρίου 1951. Τουλάχιστον τέσσερις μάρτυρες κατηγορίας κατέθεσαν ότι είδαν την Κοχ να επιλέγει κρατούμενους με τατουάζ, οι οποίοι στη συνέχεια δολοφονήθηκαν ή είχαν δει ή είχαν λάβει μέρος στη διαδικασία δημιουργίας λαμπτήρων φτιαγμένων από ανθρώπινο δέρμα με τατουάζ. Ωστόσο, αυτή η κατηγορία απορρίφθηκε από την Εισαγγελία, όταν δεν μπόρεσαν να αποδείξουν ότι οι λάμπες ή άλλα αντικείμενα όντως κατασκευάστηκαν από ανθρώπινο δέρμα.
Στις 15 Ιανουαρίου 1951, το Δικαστήριο εξέδωσε την απόφασή του, με απόφαση έκτασης 111 σελίδων, για την οποία η Κοχ δεν ήταν παρούσα στο δικαστήριο. Συνήχθη το συμπέρασμα ότι οι προηγούμενες δίκες το 1944 και το 1947 δεν αποτέλεσαν εμπόδιο στις διαδικασίες, καθώς στη δίκη του 1944 η Κοχ είχε κατηγορηθεί μόνο για υπεξαίρεση, ενώ το 1947 είχε κατηγορηθεί για εγκλήματα κατά αλλοδαπών μετά την 1η Σεπτεμβρίου 1939 και όχι με εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, των οποίων οι Γερμανοί και οι Αυστριακοί ήταν κατηγορούμενοι τόσο πριν όσο και μετά την ημερομηνία αυτή. Καταδικάστηκε για υποκίνηση δολοφονίας, υποκίνηση σε απόπειρα δολοφονίας και υποκίνηση στο έγκλημα της διάπραξης σοβαρής σωματικής βλάβης και στις 15 Ιανουαρίου 1951 καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη και μόνιμη απώλεια πολιτικών δικαιωμάτων.
Στις 10 Μαΐου 1950, η Κοχ κατηγορήθηκε από τον Δρ Χανς Ίλκοφ, ο οποίος υπηρέτησε στο ανώτερο δικαστήριο του Άουγκσμπουργκ ως γενικός εισαγγελέας. Στις 15 Ιουνίου 1951, γνωστή και ως ημέρα «Γερμανικής Κρίσης», η Κοχ ξεκίνησε επίσημα την ποινή της ισόβιας κάθειρξης. Η Κοχ άσκησε έφεση για ακύρωση της απόφασης, αλλά η έφεση απορρίφθηκε στις 22 Απριλίου 1952 από το Ομοσπονδιακό Δικαστήριο. Αργότερα έκανε αρκετές αιτήσεις για απονομή χάριτος, αλλά όλες απορρίφθηκαν από το Υπουργείο Δικαιοσύνης της Βαυαρίας. Η Κοχ διαμαρτυρήθηκε για την ισόβια ποινή της, χωρίς αποτέλεσμα, στη Διεθνή Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.
Οικογένεια
Ο Καρλ και η Ίλζε Κοχ είχαν δύο γιους, ένας από τους οποίους αυτοκτόνησε μετά τον πόλεμο, «επειδή δεν μπορούσε να ζήσει με την ντροπή των εγκλημάτων των γονιών του». Ένας άλλος γιος της, ο Ούβε, γεννήθηκε στη φυλακή Άιχαχ κοντά στο Νταχάου, όπου η Κοχ στάλθηκε για να εκτίσει ποινή ισόβιας κάθειρξης και αμέσως της τον πήραν. Σε ηλικία 19 ετών, ο Ούβε Κέλερ έμαθε ότι η Κοχ ήταν μητέρα του και άρχισε να την επισκέπτεται τακτικά στο Άιχαχ.
Αυτοκτονία
Η Κοχ κρεμάστηκε στη γυναικεία φυλακή Άιχαχ την 1η Σεπτεμβρίου 1967 σε ηλικία 60 ετών. Υπέφερε από παραισθήσεις και είχε πειστεί ότι οι επιζώντες στο στρατόπεδο συγκέντρωσης θα την κακοποιούσαν στο κελί της.
Το 1971, ο γιος της, Ούβε, ζήτησε μεταθανάτια αποκατάσταση για τη μητέρα του. Ήταν αποφασισμένος να αποκαταστήσει το όνομα της μητέρας του μετά το θάνατό της το 1967. Μέσω του Τύπου, χρησιμοποίησε έγγραφα επιείκειας από τον πρώην δικηγόρο της το 1957 και την εντύπωσή του για τη βάση της σχέσης τους, σε μια προσπάθεια να αλλάξει τη στάση των ανθρώπων απέναντι στην Κοχ.
Αρχαίο θέατρο Μαντίνειας
Το Αρχαίο Θέατρο της Μαντινείας βρίσκεται στον αρχαιολογικό χώρο της Μαντινείας.
Περισσότερες λεπτομέρειες
Η Μαντινεία είναι από τις αρχαιότερες αρκαδικές πόλεις. Απέχει 14 χιλιόμετρα από την Τρίπολη. Ο Όμηρος την ονομάζει Ερατεινή, αξιαγάπητη δηλαδή. Οι ανασκαφές που πραγματοποιήθηκαν από το 1887 έως το 1889 από τη γαλλική αρχαιολογική εταιρία έφεραν στο φως ένα εντυπωσιακό σύμπλεγμα δημοσίων κτιρίων. Ο αρχαιολογικός χώρος περιλαμβάνει την Αγορά, τους ναούς της Ήρας και του Διός Σωτήρα και το επιβλητικό Βουλευτήριο. Στο δυτικό άκρο της Αγοράς βρίσκεται το Θέατρο. Ο Παυσανίας έκανε έμμεση αναφορά στο θέατρο γράφοντας: «καί Ήρας πρός τῷ θεάτρῳ ναόν ἐθεασάμην».
Είναι από τα λίγα θέατρα που έχουν κατασκευαστεί σε επίπεδο έδαφος και όχι σε λόφο. Γι’ αυτό και έχει ισχυρό αναλημματικό τοίχο που συγκρατεί την τεχνητή επίχωση. Το υλικό κατασκευής του είναι ντόπιος ασβεστόλιθος και λευκό μάρμαρο. Η σκηνή του διατηρείται ανέπαφη σχεδόν, επιτρέποντας και στις ημέρες μας το ανέβασμα παραστάσεων. Το ίδιο ακέραια είναι η ορχήστρα του και οι πρώτες σειρές των εδωλίων του κοίλου. Θεωρείται ότι το κοίλο του θεάτρου διέθετε στην τελική μορφή του 32 σειρές εδωλίων. Σήμερα σώζονται μόνο οι κατώτερες σειρές, οι οποίες χωρίζονται, με οκτώ κλίμακες, σε οκτώ κερκίδες. Η ορχήστρα αποτελεί τμήμα κύκλου και έχει ακτίνα 10,85 μ. Η αρχαιολογική έρευνα έχει αποκαλύψει πίσω από την ορχήστρα και ανατολικά του κοίλου αρχιτεκτονικά λείψανα της σκηνής του θεάτρου.
Το θέατρο άρχισε να χτίζεται το 370 π.Χ. αλλά οπωσδήποτε οι εργασίες για τον εξωραϊσμό του συνεχίστηκαν και επί των Ρωμαίων Αυτοκρατόρων, τουλάχιστον μέχρι το 222 μ.Χ. Στην αρχική του μορφή χωρούσε πάνω από 6000 θεατές. Πρόκειται για εντυπωσιακό δείγμα μνημειακής αρχιτεκτονικής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νομός Αρκαδίας Κατηγορία:Αρχαία ελληνικά θέατρα
Socket AM2
Η υποδοχή Socket AM2 είναι μια προδιαγραφή που συμπεριλαμβάνει τις μηχανικές και ηλεκτρικές ιδιότητες της πρίζας που χρησιμοποιείται για τους μικροεπεξεργαστές σταθερών υπολογιστών γραφείου της κατασκευαστικής εταιρείας AMD. Eίναι ο άμεσος διάδοχος της υποδοχής 939 και της υποδοχής 754 και χρησιμοποιείται από τον Μάιο του 2006.
Χαρακτηριστικά της τεχνολογίας
Η υποδοχή αυτή δεν συμβαδίζει με την υποδοχή 939, τόσο ως προς τους επεξεργαστές, όσο και ως προς τις μητρικές κάρτες, παρόλο που και στις δυο υποδοχές, το πλήθος των επαφών είναι το ίδιο, το οποίο είναι 940. Η μνήμη που χρησιμοποιεί είναι τύπου DDR2, η οποία μπορεί να μεταφέρει περισσότερα στοιχεία ανά κύκλο, αλλά καθυστερεί περισσότερο, ενώ καταναλώνει λιγότερο ρεύμα σε σύγκριση με τη μνήμη του τύπου DDR, την οποία χρησιμοποιεί η προηγούμενη υποδοχή 939.
Οι πρώτοι επεξεργαστές που υποστήριξαν την υποδοχή AM2 ήταν οι Orleans (Athlon 64), Manila (Sempron), και ο διπυρηνικός Windsor (Athlon 64 X2 και Athlon 64 FX), ενώ θα υποστηρίξει και τον μελλοντικό επεξεργαστή της AMD, τον Phenom. Υπάρχουν επίσης επεξεργαστές Opteron διαθέσιμοι για την υποδοχή AM2.
Η υποδοχή AM2 αποτελεί μέλος της νέας γενεάς σύγχρονων υποδοχών για επεξεργαστές από την AMD, μαζί με την υποδοχή F για κεντρικούς υπολογιστές, την υποδοχή AM3 για σταθερούς υπολογιστές γραφείου και την υποδοχή S1 για κινητούς υπολογιστές λάπτοπ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Υποδοχές CPU
Σακτίνσκ
Το Σακτίνσκ (Шахтинск) είναι μια πόλη περιφερειακής σημασίας στην περιφέρεια Καραγκάντα στο κεντρικό Καζακστάν. Πληθυσμός: 35.997 (απογραφή 2009) 41.602 (απογραφή 1999).
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Βεσπασιανός Κολόννα
Ο Βεσπασιανός (Vespasiano Colonna) (περίπου 1485 - Παλιάνο, 13 Μαρτίου 1528), ήταν στρατιωτικός του Βασιλείου της Νάπολης.
Γιος του Πρόσπερο Κολόννα και της Κοβέλλα ντι Σανσεβερίνο, κληρονόμησε τον πατέρα του στις κομητείες του Φοντί και του Τραέττο.
Πολέμησε μαζί με τον πατέρα του στους Ιταλικούς πολέμους στο πλευρό του Βασιλείου της Νάπολης ενάντια στους Γάλλους.
Το 1524 έλαβε το Belgioioso από τον Κάρολο Κουίντο, που κατασχέθηκε από την οικογένεια Μπαρμπιάνο και στάλθηκε για να υπερασπιστεί το Βασίλειο της Νάπολης. Το 1525 πέρασε στην πλευρά των Γάλλων και γι 'αυτό ανταγωνίστηκε τον Πάπα Κλήμη Ζ΄. Μετά την κατάληψη του Ανάγκνι από τον Κολόννα, ο Πάπας προσπάθησε να μεσολαβήσει, συγχωρώντας την οικογένεια αν δεν έπαιρνε πλέον τα όπλα εναντίον του Παπισμού. Χωρίς να διατηρήσει τα υπογεγραμμένα, ο Βεσπασιανός και οι πιστοί του επιτέθηκαν στο παλάτι του Βατικανού, αναγκάζοντας τον ποντίφικα να καταφύγει στο Καστέλ Σαντ'Άντζελο. Για αυτό ο Βεσπασιανός και όλοι οι συγγενείς του υπέστησαν αφορισμό. Το 1527 οι υπουργοί του Καρόλου Κουίντου διαπραγματεύθηκαν τη συμφιλίωση της οικογένειας Κολόννα με τον Πάπα. Πέθανε το 1528.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε για πρώτη φορά τη Βεατρίκη Αππιάνο, με την οποία απέκτησε μια κόρη:
Σε δεύτερο γάμο το 1526 νυμφεύτηκε τη δεκατριάχρονη Τζούλια Γκοντζάγκα της Σαμπιονέτα, η οποία μεγάλωσε τη μικρή Ισαβέλλα.
Από παράνομη σχέση είχε έναν γιο:
Παραπομπές
Βεσπασιανος Κατηγορία:Κόμητες του Φοντί Κατηγορία:Κόμητες του Τραέττο Κατηγορία:Κοντοτιέροι
Τακάκια φρένων
Τα τακάκια φρένων είναι μέρος του δισκόφρενου το οποίο χρησιμοποιείται στην αυτοκινητοβιομηχανία και σε άλλες εφαρμογές. Τα τακάκια φρένων αποτελούνται από μια ατσάλινη επιφάνεια, η οποία έχει υλικό τριβής στη μεριά η οποία εφάπτεται με το δίσκο φρένων.
Λειτουργία
Τα τακάκια φρένων μετατρέπουν την κινητική ενέργεια του αυτοκινήτου σε θερμική ενέργεια μέσω της τριβής. Υπάρχουν δύο τακάκια φρένων μέσα στη δαγκάνα φρένων, των οποίων η πλευρές του υλικού τριβής κοιτάζουν προς το δίσκο. Όταν εφαρμόζεται υδραυλική πίεση στα φρένα, η δαγκάνα πιέζει τα δύο τακάκια να ακουμπήσουν το δίσκο που γυρνάει και αυτό επιβραδύνει ή σταματά το όχημα. Όταν ένα τακάκι ζεσταίνεται από την επαφή του με το δίσκο, μεταφέρει μικρές ποσότητες υλικού τριβής στο δίσκο, δίνοντάς του ένα θαμπό γκρίζο χρώμα. Τα τακάκια και ο δίσκος (πλέον καλυμμένα με υλικό τριβής) «κολλάνε» το ένα με το άλλο, δίνοντάς μας την τριβή που σταματά το όχημα.
Στις περιπτώσεις δισκόφρενων, υπάρχουν συνήθως δύο τακάκια για κάθε δίσκο, τα οποία κρατούνται στη θέση τους και ενεργοποιούνται από μία δαγκάνα, η οποία είναι τοποθετημένη στην πλήμνη του τροχού ή στο όρθιο τμήμα της ανάρτησης. Αν και σχεδόν όλα τα οχήματα δρόμου έχουν μόνο δύο τακάκια σε κάθε δαγκάνα, οι αγωνιστικές δαγκάνες χρησιμοποιούν μέχρι και έξι τακάκια με διαφορετικές ιδιότητες τριβής σε κλιμακωτό μοτίβο για μέγιστες επιδόσεις.
Ανάλογα με τις ιδιότητες του υλικού, ο βαθμός της φθοράς του δίσκου μπορεί να διαφέρει. Τα τακάκια συνήθως πρέπει να αλλάζονται τακτικά (ανάλογα με το υλικό τους) και τα περισσότερα είναι εφοδιασμένα με μια μέθοδο που ενημερώνει τον οδηγό για την αντικατάστασή τους. Κάποια κατασκευάζονται με μια μικρή αυλακιά στο κέντρο, της οποίας τελικά η εξαφάνιση λόγω φθοράς, δηλώνει ότι το τακάκι πλησιάζει στο τέλος της χρήσης του. Άλλα φτιάχνονται με μια μικρή λωρίδα μαλακού μετάλλου σε τέτοια θέση, ώστε όταν φθείρονται στο όριό τους το μέταλλο ακουμπά στον δίσκο προκαλώντας έναν οξύ ήχο. Σε αρκετά νέα αυτοκίνητα, βρίσκεται ενσωματωμένο στο υλικό τριβής ένα μαλακό μέταλλο, το οποίο κλείνει ένα ηλεκτρικό κύκλωμα και ανάβει ένα λαμπάκι στο ταμπλό του αυτοκινήτου όταν τα τακάκια φθείρονται.
Τεχνολογία
Πλεονεκτήματα δισκόφρενου Τα δισκόφρενα δίνουν καλύτερες επιδόσεις σταματήματος σε σύγκριση με τα ταμπούρα και αυτό περιλαμβάνει την αντίσταση στην «απώλεια φρεναρίσματος» που προκαλείται από την υπερθέρμανση των εξαρτημάτων των φρένων και έχουν την ικανότητα να επανέρχονται γρήγορα όταν έρχονται σε επαφή με υγρά (τα βρεγμένα φρένα είναι λιγότερο αποδοτικά). Αντίθετα με τα ταμπούρα, τα δισκόφρενα δεν έχουν αυτο-βοηθητική δράση (η ισχύ φρεναρίσματος είναι πάντα ανάλογη της πίεσης που εφαρμόζεται στο πεντάλ ή στη μανέτα του φρένου) αλλά πολλά συστήματα δισκόφρενου έχουν υποβοήθηση, με σκοπό να μειώσουν την πίεση του οδηγού στο πεντάλ.
Τύποι
Υπάρχουν αρκετοί τύποι τακακιών, που εξαρτώνται από τη χρήση του οχήματος. Από πολύ μαλακά και επιθετικά (όπως τα αγωνιστικά) μέχρι και πιο σκληρά με μεγαλύτερη διάρκεια και λιγότερο επιθετικά υλικά. Οι περισσότεροι κατασκευαστές αυτοκινήτου συνιστούν ένα συγκεκριμένο είδος τακακιών για το όχημά τους, αλλά το υλικό μπορεί να αλλαχτεί (είτε επειδή αγοράζει κανείς διαφορετική μάρκα από τακάκια, είτε επειδή αναβαθμίζει σε καλύτερης επίδοσης από τη σειρά κάποιου κατασκευαστή), ανάλογα με το προσωπικό γούστο του καθενός, ή το οδηγικό του στυλ. Όταν τοποθετούνται μη-στάνταρ τακάκια, πρέπει να δίνεται ιδιαίτερη προσοχή, καθώς οι θερμοκρασίες λειτουργίας μπορεί να διαφέρουν, όπως για παράδειγμα τα τακάκια επιδόσεων δεν φρενάρουν επαρκώς όταν είναι κρύα ή τα στάνταρ τακάκια χάνουν αποτελεσματικότητα όταν η οδήγηση είναι σκληρή. Σε αυτοκίνητα που υπάρχει πρόβλημα υπερβολικής απώλειας φρεναρίσματος, το πρόβλημα μπορεί να εξαλειφθεί τοποθετώντας καλύτερης ποιότητας και πιο επιθετικά τακάκια.
Υλικά
Τα πέντε πιο σημαντικά χαρακτηριστικά που συνιστώνται όταν επιλέγει κανείς τακάκια είναι τα εξής: •	Η ικανότητα του υλικού να αντιστέκεται στην απώλεια φρεναρίσματος σε αυξημένες θερμοκρασίες. •	Την επίδραση του νερού στην απώλεια φρεναρίσματος (όλα τα φρένα είναι σχεδιασμένα να αντέχουν σε τουλάχιστον προσωρινή έκθεση στο νερό). •	Την ικανότητα να επανέρχονται γρήγορα, είτε από αυξημένη θερμοκρασία ή υγρασία. •	Διάρκεια ζωής μεταξύ χρήσης και φθοράς του δίσκου. •	Την ικανότητα του υλικού να δίνει λεία και ίση επαφή με το δίσκο ή το ταμπούρο (έναντι ενός υλικού που φρενάρει κατά διαστήματα και προκαλεί ρωγμές ή στρέβλωση).
Για πολλά χρόνια, ο καθαρός αμίαντος φαινόταν να έχει άριστη επίδοση και στις 5 αυτές κατηγορίες. Ωστόσο, όταν οι σοβαρές για την υγεία συνέπειες του αμίαντου έγιναν εμφανείς, έπρεπε να βρεθούν άλλα υλικά. Σήμερα, τα υλικά των τακακιών, ταξινομούνται σε μια από τις κύριες κατηγορίες παρακάτω: •	Μη-μεταλλικά υλικά – είναι φτιαγμένα από συνδυασμό διάφορων συνθετικών υλικών συνδεδεμένα σε ένα μίγμα, κυρίως με τη μορφή κυτταρίνης, αραμιδίου, πολυακρυλονιτριλίου και πορώδους γυαλιού. Είναι μαλακά για τους δίσκους, αλλά παράγουν αρκετή σκόνη και έχουν μικρή διάρκεια ζωής. •	Ημι-μεταλλικά υλικά – είναι συνθετικά αναμιγμένα με ένα ποσοστό από νιφάδες μετάλλου. Είναι πιο σκληρά από τα μη-μεταλλικά τακάκια και αντέχουν πιο πολύ στη φθορά με αποτέλεσμα να διαρκούν περισσότερο, αλλά σε βάρος της αυξημένης φθοράς στο δίσκο/ταμπούρο τα οποία πρέπει να αλλαχτούν συντομότερα. Επίσης, απαιτούν περισσότερη δύναμη από τα μη-μεταλλικά τακάκια με σκοπό να παράγουν ροπή πέδησης. •	Πλήρως μεταλλικά υλικά – αυτά τα τακάκια χρησιμοποιούνται μόνο σε αγωνιστικά οχήματα και απαρτίζονται από πορώδες ατσάλι, χωρίς συνθετικά πρόσθετα. Διαρκούν πάρα πολύ καιρό, αλλά απαιτούν περισσότερη δύναμη για να σταματήσουν το όχημα και προκαλούν μεγάλη φθορά στους δίσκους. Επίσης τείνουν να κάνουν πολύ θόρυβο. •	Κεραμικά υλικά – αποτελούνται από πηλό και πορσελάνη, και είναι αναμιγμένα με νιφάδες χαλκού και σύρματα, κάτι που είναι ένας καλός συμβιβασμός μεταξύ της διάρκειας των μεταλλικών τακακιών αλλά και τη λαβή και την αντίσταση στην απώλεια φρεναρίσματος της συνθετικής πληθώρας. Το κύριο μειονέκτημά τους, ωστόσο, είναι πως αντίθετα με τους άλλους τρεις τύπους και άσχετα από την παρουσία του χαλκού (που έχει υψηλή θερμική αγωγιμότητα), τα κεραμικά τακάκια γενικά δεν διώχνουν τη θερμότητα καλά, κάτι που τελικά μπορεί να προκαλέσει στρέβλωση στα τακάκια ή σε άλλα τμήματα του συστήματος πέδησης. Ωστόσο, επειδή τα κεραμικά υλικά κάνουν τον ήχο πέδησης να είναι πέραν της ανθρώπινης ακοής, είναι ιδιαίτερα ήσυχα. Υπάρχουν περιβαλλοντικοί λόγοι που κανονίζουν την επιλογή των υλικών των τακακιών. Για παράδειγμα το νομοσχέδιο SSB 6557 που τέθηκε στην πολιτεία της Ουάσινγκτον το 2010, θα περιορίσει αρχικά το ποσοστό του χαλκού που επιτρέπεται για χρήση σε υλικά τριβής και τελικά θα το μειώσει σταδιακά σε ίχνη, λόγω της αρνητικής επίδρασης των υψηλών επιπέδων χαλκού στην υδρόβια ζωή. Επίσης θα είναι υπό παρακολούθηση και άλλα υλικά, όπως ενώσεις αντιμονίου. Τα οχήματα έχουν διαφορετικές απαιτήσεις πέδησης. Τα υλικά τριβής, μπορούν να προσφέρουν συγκεκριμένες εφαρμογές σε τύπους και σχεδιασμούς. Τακάκια με υψηλότερο συντελεστή τριβής, δίνουν καλό φρενάρισμα χωρίς να απαιτούν μεγάλη πίεση στο πεντάλ, αλλά τείνουν να χάνουν αποτελεσματικότητα σε μεγαλύτερες θερμοκρασίες, κάτι που μεγαλώνει την απόσταση φρεναρίσματος. Τακάκια με μικρότερο και σταθερό συντελεστή τριβής δεν χάνουν αποτελεσματικότητα σε μεγάλες θερμοκρασίες και έχουν σταθερότητα, αλλά απαιτούν μεγαλύτερη πίεση στο πεντάλ.
Καταγραφή
Υπάρχουν διάφορα συστήματα για την καταγραφή των τακακιών. Το πιο συχνό σε χρήση σύστημα στην Ευρώπη, είναι το σύστημα αρίθμησης VWA.
Το σύστημα καταγραφής που χρησιμοποιείται στη Βόρεια Αμερική και αναγνωρίζεται από όλο τον κόσμο, είναι το τυποποιημένο σύστημα αρίθμησης των εξαρτημάτων για φρένα και συμπλέκτες, το οποίο έχει εκδοθεί από το Ινστιτούτο Τυποποίησης Υλικών Τριβής (FMSI). Η αποστολή του FMSI είναι να «διατηρήσει και να προάγει αυτό το τυποποιημένο σύστημα αρίθμησης εξαρτημάτων σε όλα τα οχήματα δρόμου στη Β. Αμερική».
Κατηγορία:Μηχανολογία Κατηγορία:Αυτοκίνητο
Εμπορική Οδός Βαράγγων - Ελλήνων
thumb|250px|right|Ο Βόλγας και ο Δνείπερος ήταν οι δύο κύριοι εμπορικοί δρόμοι της ανατολικής Ευρώπης κατά το Μεσαίωνα. Η Εμπορική οδός Βαράγγων - Ελλήνων (ή του Δνείπερου) είναι όρος που χρησιμοποιείται από τους ιστορικούς για να περιγράψει την εμπορική δραστηριότητα μεταξύ των Βαράγγων και των Βυζαντινών κατά το Μεσαίωνα. Υπήρξε μία από τις δύο βασικές εμπορικές γραμμές των Βαράγγων - η άλλη ήταν η Οδός του Βόλγα.
Ιστορία
Η πρώτη φορά που υπάρχει γραπτή αναφορά στην Εμπορική Οδό Βαράγγων - Ελλήνων είναι στο ρωσικό Πρώτο Χρονικό. Οι συνέπειές της όμως είχαν παρατηρηθεί νωρίτερα, όταν οι βυζαντινοί κατέγραψαν την ύπαρξη ενός νέου λαού στα βόρειά τους, των Βαράγγων. Αν και σήμερα για κάποιους λαούς η ονομασία Βάραγγος είναι συνώνυμο του Βίκινγκ, οι βυζαντινοί χρησιμοποιούσαν αυτόν τον όρο μόνο για τους Σκανδιναβούς που εγκαταστάθηκαν και βασίλευσαν στη Ρωσία.
Πιθανώς η Οδός πρωτοξεκίνησε στα τέλη του 8ου αι. μ.Χ., όταν Βάραγγοι εξερευνητές κατευθύνθηκαν προς τα ανατολικά και τα νότια, αναζητώντας σκλάβους αλλά και εμπορικά αγαθά.
Η σημασία της για ολόκληρη την ευρωπαϊκή ιστορία είναι τεράστια. Η εγκατάσταση των Βαράγγων ανάμεσα στους ανατολικούς Σλάβους, η ίδρυση του κράτους των Ρως (πρώτο ρωσικό βασίλειο) και η ανάπτυξή του, ίσως να μην είχαν συμβεί ποτέ εάν δεν υπήρχε η Εμπορική Οδός Βαράγγων - Ελλήνων.
Η Οδός άρχισε να ατονεί στα τέλη του 11ου αιώνα, όταν το κράτος των Ρως απέκτησε ισχυρότερους δεσμούς με τη δυτική Ευρώπη και έστρεψε προς εκεί τα εμπορικά ενδιαφέροντά του, ενώ η Βυζαντινή Αυτοκρατορία βρισκόταν σε φάση αποσύνθεσης. Σταμάτησε οριστικά με την άλωση της Πόλης από τους Φράγκους το 1204.
Διαδρομή - Προϊόντα
Το εμπόριο διεξαγόταν από τους Βαράγγους, με τρόπο που θυμίζει τα καραβάνια της Ανατολής, και κάλυπτε μία τεράστια περιοχή περνώντας μέσα από δεκάδες διαφορετικές φυλές και πόλεις. Σε κάθε σημείο αγοράζονταν και πωλούνταν νέα αγαθά. Η διαδρομή ξεκινούσε με πλοία από σκανδιναβικά εμπορικά κέντρα, όπως η Μπίρκα και το Γκότλαντ, και εκμεταλλευόταν στο έπακρο το υδάτινο ανάγλυφο της βορειοδυτικής και κεντρικής Ρωσίας. Τα πλοία ακολουθούσαν την εξής πορεία:
Τα κυριότερα προϊόντα (σε παρένθεση η περιοχή προέλευσης) ήταν τα ακόλουθα:
Κατηγορία:Μεσαιωνική Ρωσία Κατηγορία:Πολιτική της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Εμπορικοί δρόμοι Κατηγορία:Οικονομία του Μεσαίωνα Κατηγορία:Οικονομία της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Χρήστος Αβραμίδης
Ο Χρήστος Αβραμίδης (Τίκφες, 1892 - Αθήνα, Απρίλιος 1986) ήταν Έλληνας πολιτικός και στρατιωτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Χρήστος Αβραμίδης γεννήθηκε το 1892 στις Τίκφες της Μακεδονίας (σήμερα στη Βόρεια Μακεδονία). Κατάγονταν από οικογένεια Μακεδονομάχων. Μέλος της οικογένειας ήταν ο Πέτρος Αβραμίδης, οπλαρχηγός της Μακεδονικής Επανάστασης του 1878, ενώ θείος του ήταν ο οπλαρχηγός Ιωάννης Ραδιναλής. Αποφοίτησε από τη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων και αναδείχτηκε σε ανώτατο στρατιωτικό. Το 1916 ενώ υπηρετούσε με το βαθμό του λοχαγού στη Θεσσαλονίκη, έλαβε μέρος στο Κίνημα Εθνικής Αμύνης. Το 1944, μετά τη Συμφωνία της Καζέρτας και τη νέα Κυβέρνηση Γεωργίου Παπανδρέου που σχηματίστηκε στις 3 Σεπτεμβρίου με τη συμμετοχή του ΚΚΕ, ορίστηκε ως στρατιωτικός διοικητής Θεσσαλονίκης, ο Παυσανίας Κατσώτας, ενώ Γενικός Διοικητής Βορείου Ελλάδος, ορίστηκε ο Γεώργιος Μόδης. Στις 25 Οκτωβρίου, με την παραίτηση του Παναγιώτη Σπηλιωτόπουλου από στρατιωτικό Διοικητή Αττικής και την αντικατάστασή του από τον Παυσανία Κατσώτα, δημιουργήθηκε στρατιωτική Διοίκηση Βορείου Ελλάδος και προτάθηκε από το Γεώργιο Μόδη στον Γεώργιο Παπανδρέου, ο στρατηγός Χρήστος Αβραμίδης να αναλάβει Στρατιωτικός Διοικητής Βορείου Ελλάδος με έδρα τη Θεσσαλονίκη. Ο Χρήστος Αβραμίδης ανέλαβε τη θέση, μέσα σε μια χαώδη κατάσταση, λόγω συνεχών εμφύλιων διενέξεων. Μετά τον Εμφύλιο πόλεμο, πολιτεύτηκε με την Ένωση Κέντρου και εκλέχτηκε (1956 με τη Δημοκρατική Ένωση (Κόμμα Φιλελευθέρων) και 1964 με την Ένωση Κέντρου) βουλευτής Κιλκίς (όπου είχε προσφύγει η οικογένειά του από τις Τίκφες μετά το 1913 και την κατάληψη της περιοχής από τους Σέρβους). Αποστάτησε από την Ένωση Κέντρου το 1965 και συμμετείχε στην Κυβέρνηση Αθανασιάδη - Νόβα, ως υπουργός Βορείου Ελλάδος. Στη συνέχεια αποχώρησε από την πολιτική. Πέθανε όντας Αντιστράτηγος ε.α. και κηδεύτηκε στις 17 Απριλίου 1986 από τον ιερό ναό Αγίων Θεοδώρων του Πρώτου Νεκροταφείου, στην Αθήνα.
Γιος του ήταν ο επίσης πολιτικός Αλέξανδρος Αβραμίδης.
Παραπομπές
Α Κατηγορία:Ιστορία του Κιλκίς Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Δημοκρατική Ένωση (1956) Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την Ένωση Κέντρου Κατηγορία:Βουλευτές Κιλκίς Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Βορείου Ελλάδος Κατηγορία:Έλληνες στρατηγοί
Διεθνές Αεροδρόμιο του Καΐρου
Το Διεθνές Αεροδρόμιο του Καΐρου (IATA: CAI, ICAO: HECA) (αραβικά: مطار القاهرة الدولي) είναι ο μεγαλύτερος αερολιμένας του Καΐρου, πρωτεύουσας της Αιγύπτου και ο πιο πολυάσχολος στη χώρα. Βρίσκεται 15 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της πρωτεύουσας και περίπου 15 χιλιόμετρα από το επιχειρηματικό της κέντρο. Εκτείνεται σε μια περιοχή 37 τετραγωνικών χιλιομέτρων και είναι το δεύτερο πιο πολυσύχναστο αεροδρόμιο στην Αφρική, μετά από το Διεθνές Αεροδρόμιο του Γιοχάνεσμπουργκ.
Τερματικοί σταθμοί
Οι τερματικές εγκαταστάσεις του αεροδρομίου περιλαμβάνουν την αίθουσα αναχώρησης 1, τη διεθνή αίθουσα 3 και την αίθουσα 4 για ιδιωτικές και μη εμπορικές πτήσεις αεροσκαφών. Σύμφωνα με το σχέδιο βελτίωσης και αναβάθμισης του αερολιμένα, η διαχειρίστρια εταιρεία κατεδάφισε την παλαιά αίθουσα 3, που χρησιμοποιούνταν προηγουμένως για τις εσωτερικές αφίξεις και αναχωρήσεις, προκειμένου να δημιουργήσει μια νέα αίθουσα για τις διεθνείς αφίξεις. Ο τερματικός 1 είναι γνωστός στους ντόπιους ως «παλιό αεροδρόμιο», αν και οι εγκαταστάσεις του πρόσφατα ανακαινίστηκαν και είναι νεώτερες από εκείνες του τερματικού 2, που είναι ακόμη γνωστός ως «νέο αεροδρόμιο».
ΣΚ Παντερμπόρν 07
Η ΣΚ Παντερμπόρν 07 (γερμανικά: SC Paderborn 07) είναι μια γερμανική ποδοσφαιρική ομάδα που εδρεύει στην ομώνυμη πόλη Παντερμπόρν στο κρατίδιο της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας. Αγωνίζεται στη Benteler-Arena με χωρητικότητα 15.000 θεατές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Γερμανίας
Κατάλογος κοινοτήτων Ελλάδας ανά νομό 1999-2010
Παρακάτω, αναφέρονται σε αλφαβητική σειρά μόνο οι νομοί και οι νομαρχίες της Αττικής, που με το Σχέδιο «Καποδίστριας», είχαν πέραν από δεκάδες δήμους και αρκετές αυτόνομες κοινότητες. Επίσης αναφέρεται και η Ιερά Κοινότητα Αγίου Όρους, η οποία στην πραγματικότητα, αποτελεί αυτοδιοίκητο τμήμα του Ελληνικού Κράτους, βάσει προς το Σύνταγμα, ο Καταστατικός Χάρτης του Αγίου Όρους (Κ.Χ.Α.Ο.) της 10ης Μαΐου 1924 καθορίζει με λεπτομερή τρόπο τα αγιορειτικά καθεστώτα και τον τρόπο της λειτουργίας τους. Ο κατάλογος έχει ως εξής:
Κοινότητες νομού Χανίων
Κοινοτητες Νομοι  Κοινοτητων Νομοι
Μέλβιλ Ντιούι
Σταδιοδρομία
Ο Μέλβιλ Ντιούι γεννήθηκε το 1851 στη πολιτεία της Νέας Υόρκης και σπούδασε στο Amherst College όπου παράλληλα εργαζόταν ως βοηθός στη βιβλιοθήκη του κολλεγίου. Μετά την αποφοίτηση του έγινε μέλος του εκπαιδευτικού προσωπικού του ιδίου ιδρύματος, όπου και παρουσίασε το ταξινομικό σύστημα που είχε δημιουργήσει, υποστηρίζοντας τα πλεονεκτήματα της μεθόδου του. Έτσι επαναταξινόμησε την βιβλιοθήκη και δημοσίευσε την πρώτη έκδοση του DDC (Dewey Decimal Classification) που κυκλοφόρησε σε 1000 αντίτυπα το 1876. Είναι ένας από τους ιδρυτές της Αμερικάνικης Βιβλιοθηκονομικής Ένωσης. Υπηρέτησε ως καθηγητής στο Πανεπιστήμιο  Κολούμπια από το 1883 ως το 1888. Εκεί ίδρυσε και την πρώτη επαγγελματική σχολή για βιβλιοθηκονόμους το 188. Κατά τη διάρκεια της θητείας του εκεί δημοσίευσε και τη δεύτερη έκδοση του DDC με κύρια χαρακτηριστικά την ενσωμάτωση των σταθερών υποδιαιρέσεων στους βασικούς ταξινομικούς αριθμούς και την προσθήκη των σημειώσεων. Ο Μέλβιλ Ντίουι υπήρξε ο σημαντικότερος υποστηρικτής της βιβλιοθηκονομίας ως επιστήμης, και αγωνιζόταν ανέκαθεν για την ουσιαστική επαγγελματική εκπαίδευση των βιβλιοθηκονόμων και την ισότητα των γυναικών στο χώρο της εργασίας. Τέλος, υπήρξε κύριος υποστηρικτής των εργαλείων έρευνας, του εξοπλισμού και των προμηθειών των βιβλιοθηκών που θα εξασφάλιζαν την καλύτερη λειτουργία και τη μέγιστη απόδοση των υπηρεσιών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί βιβλιοθηκάριοι Κατηγορία:Αμερικανοί πανεπιστημιακοί
Στάση Κερπινής Αχαΐας (οικισμός)
Η Στάση Κερπινής είναι οικισμός του Δήμου Καλαβρύτων. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ο οικισμός βρέθηκε να έχει μόνιμο πληθυσμό 9 κάτοικους.
Μαζί με τον Αυλώνα, το Βραχνί, τα Καλάβρυτα, τους Κραστικούς, τη Μονή Αγίας Λαύρας και το Σούβαρδο συναποτελούν τη Τοπική Κοινότητα Καλαβρύτων της Δημοτικής Ενότητας Καλαβρύτων.
Ονομασία
Ονομάστηκε έτσι από τον παρακείμενο ομώνυμο σιδηροδρομικό σταθμό που εξυπηρετούσε αρχικά το γειτονικό χωριό της Κερπινής.
Ιστορία
Παλιότερα ο ίδιος οικισμός ονομαζόταν Ραλλιά. Το 1907, στη μοναδική φορά προ του 2011 που απογράφηκε αυτόνομα, είχε μόνο 4 κατοίκους και το 1920 καταργήθηκε. Μετά την επανασύστασή του, το 2011, επικράτησε η σημερινή του ονομασία.
Στις 9 Δεκεμβρίου 1943, πολύ κοντά στον σταθμό της Στάσης Κερπινής και δίπλα στον νεοκατασκευασμένο ναό των Αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου, εκτελέσθηκαν από Γερμανούς στρατιώτες 4 πατριώτες. Οι εκτελέσεις αυτές ήταν μέρος της "Επιχείρησης Καλάβρυτα" (Unternehmen Kalawrita) μεταξύ 5-15 Δεκεμβρίου 1943 και των σφαγών που έγιναν στην ευρύτερη περιοχή από τους Γερμανούς την περίοδο της Κατοχής. Προς ανάμνησή τους υπάρχει λιτό μνημείο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Στάση Κερπινής Αχαΐας
970 Πρίμουλα
Η Πρίμουλα (Primula) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,197. Ανακαλύφθηκε το 1921 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από το ομώνυμο φυτό.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Πρίμουλας,όπως και το άλβεδό της είναι άγνωστα. Ο φασματικός τύπος της είναι S(λιθώδης). Η Πρίμουλα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 2 ώρες και 47 λεπτά, μία αρκετά γρήγορη περιστροφή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πριμουλα
Μαντάμ ντε Σεβινιέ
Βιογραφικά στοιχεία
Από αριστοκρατική οικογένεια, έτυχε επιμελημένης ανατροφής και σύχναζε στα κοσμικά και φιλολογικά σαλόνια της εποχής. Έγινε περίφημη για την επιστολές που έγραψε σε διάστημα τριάντα τουλάχιστον χρόνων, κυρίως στην κόρη της. Θεωρούνται υποδείγματα ζωηρότητας, πνεύματος και ψυχολογικής ανάλυσης και γράφηκαν σε μια προσπάθεια να διασκεδάσει η μαρκησία την μάλλον αδιάφορη κόρη της. Ήδη ενώ ζούσε ακόμη, οι επιστολές αντιγράφονταν, κυκλοφορούσαν και διαβάζονταν με μεγάλο ενδιαφέρον.
Η μαντάμ ντε Σεβινιέ εμφανίζεται στις επιστολές αυτές θαρραλέα, πνευματώδης, ενάρετη και αμερόληπτη· αλλά αυτό συνέβαινε γνωρίζοντας η επιστολογράφος πως οι επιστολές αυτές κυκλοφορούσαν. Εν πάση περιπτώσει, η ιστορική αξία τους είναι τεράστια, διότι μαθαίνουμε από αυτόπτη μάρτυρα συμβάντα της Αυλής και της παρισινής κοινωνίας, καθώς και χαρακτηριστικά ανέκδοτα διάσημων ανδρών του μεγάλου αιώνα του Λουδοβίκου ΙΔ΄.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι του 17ου αιώνα Κατηγορία:Πρόσωπα του Παλαιού Καθεστώτος Κατηγορία:Γαλλίδες βαρώνισσες Κατηγορία:Μαρκησίες της Γαλλίας Κατηγορία:Γάλλοι συγγραφείς Κατηγορία:Γάλλοι επιστολογράφοι Κατηγορία:Γαλλίδες γυναίκες των γραμμάτων Κατηγορία:Επιστολογράφοι Κατηγορία:Βιτρέ Κατηγορία:Λουδοβίκος ΙΔ΄
Η Νύχτα με τις Μάσκες 4: Η Επιστροφή του Μάικλ Μάγιερς
Η Νύχτα με τις Μάσκες 4: Η Επιστροφή του Μάικλ Μάγιερς (πρωτότυπος τίτλος Halloween 4: The Return of Michael Myers) είναι μια αμερικανική ταινία σλάσερ του 1988. Η σκηνοθεσία πραγματοποιήθηκε από τον Ντιούιτ Χ. Λιτλ, σε σενάριο του Άλαν Μπ. ΜακΈλροϊ, και με πρωταγωνιστές τους Ντόναλντ Πλέζανς, Έλι Κόρνελ και Ντανιέλ Χάρις. Αποτελεί την τέταρτη ταινία στην σειρά ταινιών Η Νύχτα με τις Μάσκες. Επικεντρώνεται στο Μάικλ Μάγιερς που μετά από το κώμα που έπεσε επιστρέφει στο Χάντονφιλντ για να σκοτώσει την ανιψιά του, Τζέιμι Λόιντ, κόρη της Λόρι Στρόουντ, με τον πρώην ψυχίατρό του Δρ. Σαμ Λούμις να τον αναζητά για άλλη μια φορά.
Όπως υποδηλώνει ο τίτλος της, η ταινία σηματοδοτεί την επιστροφή του Μάικλ Μάγιερς μετά την απουσία του από την προηγούμενη ταινία, Η Νύχτα με τις Μάσκες III: Η Εποχή της Μάγισσας. Αρχικά, ο Τζον Κάρπεντερ και η συμπαραγωγός Ντέμπρα Χιλ άφησαν την ιστορία του Μάικλ Μάγιερς μετά τη δεύτερη ταινία της σειράς, σκοπεύοντας να παρουσιάσουν μια νέα σχεδίαση σχετική με το Χαλοουίν κάθε σεζόν, εκ των οποίων η Νύχτα με τις Μάσκες III θα ήταν η πρώτη. Η Νύχτα με τις Μάσκες 4 προοριζόταν αρχικά να είναι μια ιστορία φαντασμάτων. Ωστόσο, λόγω της απογοητευτικής οικονομικής απόδοσης της τρίτης ταινίας, η Νύχτα με τις Μάσκες 4 παρουσίασε ξανά τον Μαικλ Μάγιερς, όπου έμεινε για το υπόλοιπο της σειράς.
Η ταινία κυκλοφόρησε στις Ηνωμένες Πολιτείες τον Οκτώβριο του 1988. Η Eπιστροφή του Μαικλ Μάγιερς κέρδισε σχεδόν 7 εκατομμύρια δολάρια κατά τη διάρκεια του Σαββατοκύριακου έναρξης και κέρδισε συνολικά 17,8 εκατομμύρια δολάρια εγχώρια. Η ταινία απέσπασε αρνητικά σχόλια από τους κριτικούς, όμως απέκτησε ένα πλήθος από θαυμαστές μετά τη κυκλοφορία της. Μια συνέχεια, η Νύχτα με τις Μάσκες 5: Η Εκδίκηση του Μάικλ Μάγιερς, κυκλοφόρησε το 1989.
Υπόθεση
Στις 30 Οκτωβρίου 1988, ο Μάικλ Μάγιερς, ο οποίος ήταν σε κωματώδη κατάσταση για δέκα χρόνια από την έκρηξη στο Νοσοκομείο Χάντονφιλντ Μεμόριαλ, μεταφέρεται στο Φρενοκομείο Σμιθ Γκρόουβ με ένα ασθενοφόρο. Όταν ακούει ότι έχει μια ανιψιά, ο Μάικλ ξυπνά, σκοτώνει το προσωπικό του ασθενοφόρου, με αποτέλεσμα το όχημα να πέσει σε ένα ποτάμι. Ο Μάικλ διαφεύγει και κατευθύνεται προς το Χάντονφιλντ. Ο πρώην ψυχίατρος του Μάικλ, Σάμιουελ Λούμις, μαθαίνει για την απόδραση του Μάικλ και αρχίζει να τον αναζητά. Ο Λούμις τον ακολουθεί σε ένα βενζινάδικο, όπου ο δολοφόνος σκότωσε ένα μηχανικό για να του πάρει τα ρούχα, μαζί με ένα ταμία και απενεργοποίησε τα τηλέφωνα. Ο Μάικλ τότε διαφεύγει με ένα φορτηγό και προκαλεί μια έκρηξη, καταστρέφοντας το αυτοκίνητο του Λούμις. Ο ψυχίατρος τότε αναγκάζεται να κάνει οτοστόπ για να φτάσει στο Χάντονφιλντ και να συνεχίσει να τον κυνηγά.
Εντωμεταξύ, η Τζέιμι Λόιντ, κόρη της Λόρι Στρόουντ και ανιψιά του Μάικλ, ζει στο Χάντονφιλντ με τη θετή της οικογένεια, Ρίτσαρντ και Νταρλίν Καρούθερς και την έφηβη κόρη τους, Ρέιτσελ. Παρόλο που η Τζέιμι γνωρίζει για το Μάικλ, δεν συνειδητοποιεί ότι είναι ο άνδρας που βλέπει στους εφιάλτες της. Τη βραδιά του Χάλοουιν, οι Ρίτσαρντ και Νταρλίν πηγαίνουν σε ένα πάρτι και αφήνουν τη Ρέιτσελ να προσέχει ένα παιδί, ακυρώνοντας έτσι το ραντεβού της Ρέιτσελ με το φίλο της, Μπράντι. Μετά το σχολείο, η Ρέιτσελ πηγαίνει τη Τζέιμι έξω για να αγοράσουν παγωτό και μια στολή για το Χάλοουιν. Ο Μάικλ επιστρέφει στο Χάντονφιλντ και κλέβει μια μάσκα από το κατάστημα που τυχαίνει να βρίσκονται η Τζέιμι και Ρέιτσελ, ενώ προσπαθεί να επιτεθεί στη τελευταία, όμως η Τζέιμι ουρλιάζει, ειδοποιώντας την.
Το ίδιο βράδυ, καθώς η Ρέιτσελ βγάζει έξω τη Τζέιμι για φάρσα ή κέρασμα, ο Μάικλ πηγαίνει σε έναν ηλεκτρικό σταθμό και σκοτώνει έναν εργάτη πετώντας τον στην υψηλή τάση, βυθίζοντας τη πόλη στο σκοτάδι. Παράλληλα, ο Λούμις φτάνει στο Χάντονφιλντ και προειδοποιεί το νέο σερίφη Μπεν Μίκερ ότι ο Μάικλ έχει επιστρέψει. Έπειτα, ο Μάικλ επιτίθεται σε ένα αστυνομικό τμήμα και σκοτώνει όλους τους αστυνόμους. Ένα πλήθος σχηματίζεται από τους άνδρες της πόλης για να σκοτώσουν το Μάικλ όταν ο Λούμις αποκαλύπτει ότι ο Μάικλ βρίσκεται στη πόλη. Η Ρέιτσελ ανακαλύπτει πως ο φίλος της, Μπράντι, την απατά με τη κόρη του Μίκερ, Κέλι, και χάνει τη Τζέιμι. Αφού τη κυνηγά ο Μάικλ, η Ρέιτσελ καταφέρνει να βρει την αδερφή της.
Ο Σερίφης Μίκερ και ο Λούμις καταφτάνουν και μεταφέρουν τα δυο κορίτσια στο σπίτι του σπίτι του σερίφη με το Μπράντι, τη Κέλι και έναν αναπληρωτή αστυνόμο. Έπειτα, κλειδώνουν και προσπαθούν να προστατεύσουν το σπίτι, και ο Λούμις αναχωρεί για να κυνηγήσει το Μάικλ. Με το Σερίφη Μίκερ στο υπόγειο περιμένοντας να φτάσει η αστυνομία της πολιτείας και προτού βγει για να διαχειριστεί το πλήθος ανδρών, ο Μάικλ μπαίνει στα κρυφά και σκοτώνει τη Κέλι και τον αναπληρωτή. Βρίσκοντας τα πτώματα, οι Ρέιτσελ, Τζέιμι και Μπράντι συνειδητοποιούν πως είναι παγιδευμένοι μέσα στο σπίτι. Η Ρέιτσελ και η Τζέιμι τρέχουν προς τη σοφίτα όταν ο Μάικλ εμφανίζεται, όμως ο Μπράντι προσπαθεί να τον εξουδετερώσει και σκοτώνεται. Τα κορίτσια βγαίνουν από ένα παράθυρο και σκαρφαλώνουν στη σκεπή, με τη Τζέιμι να καταφέρνει να κατέβει όμως ο Μάικλ επιτέθηκε στη Ρέιτσελ και τη πέταξε κάτω.