cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κατανεμημένες Βάσεις Δεδομένων
Τύποι κατανεμημένων βάσεων δεδομένων
Ο όρος κατανεµηµένο σύστηµα διαχείρισης βάσεων δεδοµένων µπορεί να περιγράφει πολλά συστήµατα που από πολλές απόψεις διαφέρουν µεταξύ τους. Το βασικό κοινό σημείο όλων αυτών των συστηµάτων είναι το γεγονός ότι τόσο τα δεδοµένα όσο και το λογισµικό είναι κατανεµηµένα σε πολλούς κόµβους που συνδέονται µε κάποια µορφή επικοινωνιακού δικτύου. Παρακάτω εξετάζουμε ένα πλήθος από τύπους κατανεµηµένων συστηµάτων διαχείρισης βάσεων δεδοµένων, καθώς και τα κριτήρια και τους παράγοντες που διαφοροποιούν µερικά από τα συστήµατα αυτά. Ο πρώτος παράγοντας που εξετάζεται είναι ο βαθµός οµογένειας του λογισµικού του ΚΣΔΒΔ. Αν όλοι οι διακοµιστές (ή τα επί µέρους τοπικά ΣΔΒΔ) χρησιµοποιούν το ίδιο λογισµικό και όλοι οι πελάτες χρησιµοποιούν πανοµοιότυπο λογισµικό, το ΚΣΔΒΔ ονοµάζεται οµογενές διαφορετικά ονοµάζεται ετερογενές. Ένας άλλος παράγοντας που σχετίζεται µε το βαθµό οµογένειας είναι ο βαθµός τοπικής αυτονοµίας. Αν όλες οι προσπελάσεις στο ΚΣΔΒΔ πρέπει να γίνουν µέσω ενός πελάτη, τότε το σύστηµα δεν έχει τοπική αυτονοµία. Από την άλλη πλευρά, αν επιτρέπεται άμεση προσπέλαση από τοπικές δοσοληψίες σε έναν διακοµιστή, το σύστηµα έχει κάποιο βαθµό τοπικής αυτονοµίας. Στο ένα άκρο του φάσµατος της αυτονοµίας υπάρχει ένα ΚΣΔΒΔ που "παρουσιάζεται" στο χρήστη σαν ένα συγκεντρωτικό ΣΔΒΔ. Υπάρχει ένα µόνο εννοιολογικό σχήµα και όλες οι προσπελάσεις στο σύστηµα γίνονται µέσω ενός κόµβου που είναι µέρος του ΚΣΔΒΔ, που σηµαίνει δεν υπάρχει τοπική αυτονοµία. Στο άλλο άκρο συναντάµε έναν τύπο ΚΣΔΒΔ που ονοµάζεται οµόσπονδο ΚΣΔΒΔ (federated DDBMS) ή σύστηµα πολλαπλών βάσεων δεδοµένων (multidatabase system). Σε ένα τέτοιο σύστηµα κάθε διακοµιστής είναι ένα ανεξάρτητο και αυτόνοµο κεντρικ6 ΣΔΒΔ µε τοπικούς χρήστες, τοπικές δοσοληψίες και ΔΒΔ και εποµένως πολύ υψηλό βαθµό τοπικής αυτονοµίας. Ο όρος οµόσπονδο σύστηµα βάσης δεδοµένων χρησιµοποιείται όταν υπάρχει κάποια συνολική όψη ή σχήµα των οµόσπονδων βάσεων δεδοµένων κοινό στις εφαρµογές. Από την άλλη µεριά, ένα σύστηµα πολλαπλών βάσεων δεδοµένων δεν έχει ένα καθολικό σχήµα και κατασκευάζει διαδραστικά ένα όπως το χρειάζεται η εφαρμογή. Και τα δύο συστήµατα αποτελούν µια υβριδική µορφή µεταξύ κατανεµηµένων και συγκεντρωτικών συστηµάτων, θα αναφεοόµαστε και στα δύο σαν οµόσπονδα συστήµατα βάσεων δεδοµένων (ΟΣΒΔ).
Σε ένα ετερογενές ΟΣΒΔ ένας διακοµιστής µπορεί να είναι ένα σχεσιακό ΣΔΒΔ, ένας άλλος να είναι ένα δικτυωτό ΣΔΒΔ κι ένας τρίτος να είναι ένα ιεραρχικό ΣΔΒΔ. Σε µια τέτοια περίπτωση είναι απαραίτητο να υπάρχει µια κανονική γλώσσα συστήµατος και να συµπεριληφθούν στους πελάτες µεταφραστές γλωσσών οι οποίοι θα µεταφράζουν υποεπερωτήσεις από την κανονική γλώσσα στη γλώσσα του κάθε διακοµιστή. Πεοιγράφουµε περιληπτικά παρακάτω τους παράγοντες που επηρεάζουν τον σχεδιασµό ΟΣΒΔ:
Η κατανόηση, η σημασία, και η υποκειμενική ερμηνεία των δεδομένων: Αυτά έχουν σημαντική συμβολή στη σημασιολογική ετερογένεια.
Παραγωγή περιλήψεων: Οι συναθροίσεις τα αθροίσματα, και άλλα χαρακτηριστικά επεξεργασίας δεδομένων και πράξεων που υποστηρίζονται από το σύστημα. Η αυτονομία επικοινωνίας ενός συνιστώντος ΣΒΔ αναφέοεται στη δυνατότητα να αποφασίζει αν θα επικοινωνήσει με ένα άλλο συνιστόν ΣΒΔ. Η αυτονομία εκτέλεσης αναφέρεται στη δυνατότητα ενός συνιστώντος ΣΒΔ να εκτελεί τοπικές πράξεις χωρίς παρεμβολή από εξωτερικές πράξεις από άλλα συνιστώντα ΣΒΔ και τη δυνατότητα του να αποφασίζει τη σειρά με την οποία θα εκτελεσθούν. Η αυτονομία σύνδεσης ενός συνιστώντος ΣΒΔ υπονοεί ότι έχει τη δυνατότητα να αποφασίζει αν και πόση λειτουργικότητα (πράξεις που υποστηρίζει) του θα μοιράζεται με άλλα συνιστώντα ΣΒΔ. Η σημαντικότερη πρόκληση για το σχεδιασμό ΟΣΒΔ είναι να επιτρέπεται στα συνιστώντα ΣΒΔ να λειτουργούν μεταξύ τους ενώ ταυτόχρονα υποστηρίζουν τους παραπάνω τύπους αυτονομίας.
Μορφές Κατανεμημένων Δεδομένων
Υπάρχουν πέντε κατηγορίες κατανεμημένων δεδομένων
Τα δεδομένα που αναπαράγονται
Αναπαραχθέντα δεδομένα σημαίνει ότι αντίγραφα από τα ίδια δεδομένα διατηρούνται σε περισσότερες από μία τοποθεσίες. Τα δεδομένα μπορούν να αναπαραχθούν σε πολλαπλές μηχανές ώστε να αποφευχθεί η μετάδοση δεδομένων μεταξύ συστημάτων. Τα αντίγραφα μπορεί να είναι μόνο για ανάγνωση ή για εγγράψιμα. Τα αντίγραφα μόνο ανάγνωσης έχουν υποστεί αλλαγές στο πρωτότυπο πριν διαδοθούν. Τα εγγράψιμα αντίγραφα διαδίδουν τις αλλαγές στο πρωτότυπο είτε με στρατηγική "write through" ειτε "write back".Το write through συνεπάγεται μια σύγχρονη σύνδεση και ενημέρωση σε πραγματικό χρόνο στο πρωτότυπο. Το write back επιτρέπει τη διάδοση αλλαγών όταν είναι πλέον κατάλληλα.
Οριζόντια κατακερματισμένα δεδομένα
Οριζόντια κατακερματισμένα δεδομένα σημαίνει ότι τα δεδομένα είναι κατανεμημένα σε διαφορετικούς τόπους που βασίζονται σε ένα η περισσότερα πρωτεύοντα κλειδιά.
Κάθετα κατακερματισμένα δεδομένα
Κάθετα κατακερματισμένα δεδομένα είναι τα δεδομένα που έχουν διαχωριστεί από στήλες σε πολλαπλά συστήματα.Το πρωτεύον κλειδί αναπαράγεται σε κάθε χώρο.
Αναδιοργάνωση δεδομένων
Αναδιοργάνωση δεδομένων είναι η διαδικασία που ασχολείται με τα δεδομένα που έχουν προκύψει, συνοψίζονται, ή χειραγωγούνται με κάποιο τρόπο.Αυτό το είδος των δεδομένων είναι συνηθισμένα όταν πραγματοποιείται επεξεργασία στήριξης αποφάσεων.Μπορεί να υπάρχουν ορισμένες περιπτώσεις όπου η online επεξεργασία συναλλαγών, καθώς και η λήψη υποστήριξης των συστημάτων διαχείρισης βάσεων δεδομένων είναι διαφορετικά.
Χωριστό σχήμα δεδομένων
Το Χωριστό σχήμα δεδομένων διατηρεί χωριστές βάσεις δεδομένων και προγράμματα εφαρμογής για τα διαφορετικά συστήματα.
Πλεονεκτήματα ΚΒΔ
Πιο αναλυτικά :
Η κατανεμημένη διαχείριση βάσεων δεδομένων έχει προταθεί για διάφορους λόγους που ποικίλουν από οργανωτική αποκέντρωση και οικονομική επεξεργασία έως και μεγαλύτερη αυτονομία. Τονίζονται μερικά από τα πλεονεκτήματα αυτά παρακάτω: Άλλοι τύποι διαφάνειας περιλαμβάνουν τη διαφάνεια σχεδιασµού και τη διαφάνεια εκτέλεσης που αναφέρονται στη µη αναγκαιότητα γνώσης του τρόπου σχεδιασµού, της κατανεµηµένης βάσης δεδοµένων και του πού εκτελείται µια δοσοληψία.
center|650px
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Βάσεις δεδομένων
Νίκος Τσαγκρής
Ο Νίκος Τσαγκρής είναι Έλληνας δημοσιογράφος και χρονογράφος.
Γεννήθηκε στον Πύργο Ηλείας. Το 1964 μετοικεί στην Αθήνα, όπου επιβιώνει ως εργαζόμενος μαθητής. Γίνεται μέλος της Νεολαίας Λαμπράκη και συμμετέχει ενεργά στο μαθητικό κίνημα της εποχής (αντιπρόεδρος του ΣΕΜΜΕ – Σύλλογος Εργαζομένων Μαθητών Μέσης Εκπαιδεύσεως), ενώ ταυτόχρονα ασχολείται με το θέατρο και τη μουσική.
Στην περίοδο της δικτατορίας συλλαμβάνεται και φυλακίζεται ως μέλος του Πατριωτικού Αντιδικτατορικού Μετώπου. Από το 1971 έως το 1975 σπουδάζει ζωγραφική και γραφικές τέχνες ενώ παράλληλα δουλεύει στο θέατρο (σκηνογραφία) και στη διαφήμιση. Συμμετέχει στην εξέγερση του Πολυτεχνείου, συλλαμβάνεται και κρατείται για ένα μακρύ διάστημα. Το 1976 προσλαμβάνεται στην εφημερίδα Αυγή ως εικονογράφος των διηγημάτων που τότε δημοσίευε η εφημερίδα και ως γραφίστας. Σταδιακά εγκαταλείπει τη ζωγραφική και ασχολείται αποκλειστικά με τη δημοσιογραφία. Από το 1979 έως το 1985 εργάζεται ως επιτελικό στέλεχος (συντάκτης ύλης και αρχισυντάκτης) στο Βήμα της Κυριακής και αργότερα στα Νέα. Το 1985 προσλαμβάνεται ως διευθυντής σύνταξης στην εφημερίδα Η Πρώτη. Το 1986 γίνεται διευθυντής της Πρώτης, την ανασχεδιάζει και την διευθύνει μέχρι το 1990. Παράλληλα παρουσιάζει μουσικές εκπομπές στο ραδιόφωνο (Αθήνα 9.84 και αργότερα Flash 96). Τα έτη 1990-1992 υπήρξε διευθυντής σύνταξης της Καθημερινής, διευθυντής ειδήσεων του ραδιοσταθμού ΤOP FM και διευθυντής του περιοδικού Επτάμισι. Το 2002 προσλαμβάνεται ως διευθυντής του πολιτικού ρεπορτάζ στην εφημερίδα Έθνος αλλά αμέσως γίνεται αρχισυντάκτης της εφημερίδας ενώ από το 1995 γράφει, παράλληλα το χρονογράφημα της εφημερίδας καθώς και πολιτικά άρθρα. Το 1997 κυκλοφορεί επιλογή χρονογραφημάτων του (Εκδόσεις Καστανιώτης) υπό τον τίτλο "Εγώ, Εμείς, Αυτοί Είμαστε". Το 2004 παραιτείται από το Έθνος για πολιτικούς λόγους. Ιδρύει και διευθύνει τον Εκδοτικό Οίκο Ηλέκτρα, ενώ παράλληλα αρθρογραφεί στο Έθνος της Κυριακής και στο περιοδικό Γαλέρα. Από το 2013 συνεργάζεται ως πολιτικός αναλυτής με την εβδομαδιαία εφημερίδα Η Εποχή (☀http://www.epohi.gr/). Από τον Αύγουστο του 2017 συνεργάζεται ως αρθρογράφος - χρονογράφος με την εφημερίδα Η ΑΥΓΗ της Κυριακής. (http://www.avgi.gr/editor/8407061 ) Υπήρξε μέλος του Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ. Είναι μέλος του Συλλόγου Φυλακισθέντων και εξορισθέντων 1967-1974, και απ' το 2015 μέλος της Επιτροπής Δεοντολογίας της ΕΡΤ
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι
Στη Φωλιά του Κούκου
Το Στη Φωλιά του Κούκου (One Flew Over the Cuckoo's Nest) είναι δραματική ταινία αμερικανικής παραγωγής 1975, σε σκηνοθεσία Μίλος Φόρμαν, βραβευμένη με Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας.
Η ταινία αποτελεί κινηματογραφική μεταφορά του ομώνυμου μυθιστορήματος του Κεν Κίζι και έχει ως πρωταγωνιστές τον Τζακ Νίκολσον και τη Λουίζ Φλέτσερ. Το φιλμ αυτό προτάθηκε για 9 βραβεία Όσκαρ κι απέσπασε πέντε, και τα πέντε στις βασικές κατηγορίες ένα επίτευγμα που μέχρι σήμερα μόνο άλλες δυο ταινίες έχουν καταφέρει, το Συνέβη μια Νύχτα (1934) και η Σιωπή των Αμνών (1991). Το 1993 η ταινία χαρακτηρίστηκε από την Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου ως «πολιτιστικά, αισθητικά και ιστορικά σημαντική» και επιλέχθηκε να ενταχθεί στο Εθνικό Μητρώο Κινηματογράφου των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής. , ενώ το 1997 έλαβε την 20ή θέση ως μια από τις καλύτερες ταινίες όλων των εποχών από το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου.
Πλοκή
Στο Όρεγκον του 1963, ο Ραντλ Πάτρικ Μακ Μέρφι (Τζακ Νίκολσον) ένας ψυχοπαθής εγκληματίας που εκτίει μικρή ποινή σε αγροτική φυλακή, μεταφέρεται σε ψυχιατρική κλινική. Ο Μακ Μέρφι ελπίζει πως εκεί θα περάσει τους τελευταίους μήνες της ποινής του σε ένα περιβάλλον πιο ήρεμο και αποφεύγοντας τη σκληρή δουλειά. Η πτέρυγα του Μακ Μέρφι όμως διευθύνεται από τη σκληρή και άκαμπτη νοσοκόμα Μίλντρεντ Ρέιτσεντ (Λουίζ Φλέτσερ), η οποία χρησιμοποιεί ανορθόδοξες ιατρικές μεθόδους προκειμένου να υποτάξει και να ταπεινώσει τους ασθενείς της. Ο Μακ Μέρφι ανακαλύπτει ότι οι ασθενείς φοβούνται περισσότερο τη Ρέιτσεντ από την επανένταξή τους στον έξω κόσμο και γρήγορα γίνεται αρχηγός μιας ομάδας ασθενών. Οι ασθενείς αυτοί είναι ο Μπίλι Μπίμπιτ (Μπραντ Ντουρίφ), ένας νέος που τραυλίζει από νευρικότητα, ο Τσάρλι Τσεσγουίκ (Σίντνεϊ Λάσικ), ένας άνδρας με συμπεριφορά και αντιδράσεις παιδιού, ο Μαρτίνι (Ντάνι Ντε Βίτο) που έχει παραισθήσεις, ο Ντέιλ Χάρντιγκ (Γουίλιαμ Ρέντφιλντ) ένας μορφωμένος παρανοϊκός και ο Τσιφ Μπρόμντεν (Γουιλ Σάμσον) ένας πανύψηλος κωφάλαλος Αμερικανός ιθαγενής. Ο Μακ Μέρφι συγκρούεται με τη νοσοκόμα Ρέιτσεντ και ένας πόλεμος νεύρων ξεσπάει ανάμεσά τους.
Ανάπτυξη
Σύμφωνα με τα λεγόμενα του σκηνοθέτη της ταινίας Μίλος Φόρμαν, πρώτη επιλογή για τον ρόλο του Μακ Μέρφι ήταν ο Μπαρτ Ρέινολντς, ενώ οι ηθοποιοί Τζέιμς Κάαν, Μάρλον Μπράντο και Τζιν Χάκμαν τον απέρριψαν. Ο ρόλος της ψυχρής και αυστηρής νοσοκόμας Ρέιτσεντ απορρίφθηκε από όλες τις ηθοποιούς τις οποίες προσέγγισαν για τον ρόλο. Μερικές από τις ηθοποιούς που τον απέρριψαν ήταν η Τζέιν Φόντα, η Σίρλεϊ Μακ Λέιν, η Αν Μπάνκροφτ, η Τζέραλντιν Πέιτζ, η Έλεν Μπέρστιν και η Άντζελα Λάνσμπερι. Το ρόλο ανέλαβε η άσημη Λουίζ Φλέτσερ και της απέφερε το Όσκαρ Α΄ γυναικείου ρόλου. Η ταινία γυρίστηκε στο νοσοκομείο του Όρεγκον όπου διαδραματίζεται το μυθιστόρημα. Το όνομα του τίτλου προέρχεται από αμερικανικό παιδικό τραγούδι, το οποίο στο μυθιστόρημα τραγουδά ο Τσάρλι Τσέσγουίκ.
Βραβεία Όσκαρ
Η ταινία έλαβε διθυραμβικές κριτικές μετά την κυκλοφορία της το 1975   κατάφερε να κερδίσει έξι χρυσές σφαίρες και προτάθηκε για 9 βραβεία όσκαρ. Τη βραδιά της 48ης απονομής των βραβείων το 1976, η ταινία απέσπασε 5 όσκαρ, στις πέντε βασικές κατηγορίες, ισοφαρίζοντας έτσι το ρεκόρ που κατείχε από το 1934 η ταινία του Φρανκ Κάπρα Συνέβη μια νύχτα. Στην κατηγορία καλύτερη ταινία, η ταινία κατάφερε να υπερισχύσει των ταινιών Τα σαγόνια του καρχαρία και Νάσβιλ.
Βράβευση:
Υποψηφιότητα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας Κατηγορία:Ταινίες του 1975 Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ηθοποιού (Δραματικές ταινίες) Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Όσκαρ Α΄ Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Μίλος Φόρμαν Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής United Artists Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες σε ψυχιατρικές κλινικές Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Όρεγκον Κατηγορία:Ταινίες με θέμα την ψυχιατρική Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε αμερικανικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Ταινίες Εθνικού Μητρώου Κινηματογράφου Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο σκηνοθέτης κέρδισε Όσκαρ Καλύτερης Σκηνοθεσίας Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Ηθοποιού (Δραματικές ταινίες) Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο σκηνοθέτης κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Σκηνοθεσίας Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε BAFTA Α' Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε BAFTA Β' Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Ταινίες με θέμα την αναπηρία
Γερμανικός Μολοσσός
Ο Γερμανικός Μολοσσός είναι γερμανική φυλή κατοικίδιου σκύλου, γνωστή ιδίως για το μεγάλο μέγεθός της και τον ξεχωριστό χαρακτήρα της.
Αναγνώριση
Ο Γερμανικός Μολοσσός, γνωστός και ως Μέγας Δανός (Great Dane) είναι καθαρόαιμη φυλή σκύλου παγκόσμιας εξάπλωσης, αναγνωρισμένη από την Διεθνή Κυνολογική Ομοσπονδία, τον Αμερικανικό Κυνολογικό Όμιλο, τον Βρετανικό Κυνολογικό Όμιλο, τον Καναδικό Κυνολογικό Όμιλο, τον Κυνολογικό Όμιλο της Νέας Ζηλανδίας και τον Κυνολογικό Οργανισμό της Αυστραλίας.
Επιρροή
Ο Αμερικανός σχεδιαστής animation, Ιβάο Τακαμότο, βάσισε τον χαρακτήρα Scooby-Doo στο Γερμανικό Μολοσσό. Εμπνεύστηκε το σχέδιό του από κάποια sketch που του έδωσε ένας υπάλληλος της Hanna-Barbera, ο οποίος έκανε εκτροφή σκύλων αυτής της φυλής. Έπειτα, ο Τακαμότο έκανε τον Scooby το αντίθετο από τον τέλειο καθαρόαιμο σκύλο αυτής της φυλής, δίνοντάς του μακρύτερη ουρά, λυγισμένα πόδια, μικρό σαγόνι και καμπούρα στην πλάτη. Επίσης, επέμεινε να του δώσει μια πιο ανάλαφρη, "κόμικ" χροιά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φυλές σκύλων
Μεξικανικές βουλευτικές εκλογές 2021
Στις 6 Ιουνίου 2021 διεξήχθησαν ομοσπονδιακές βουλευτικές εκλογές στο Μεξικό, για να εκλεγούν τα 500 μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων του 65ου Μεξικανικού Κογκρέσου. Την ίδια ημέρα διεξήχθησαν οι εκλογές για να εκλεγούν οι κυβερνήτες στις 15 πολιτείες του Μεξικού, οι δήμαρχοι και τα δημοτικά συμβούλια σε 30 πολιτείες, τα μέλη των τοπικών κογκρέσων και 1.923 πρόεδροι δημοτικών διαμερισμάτων. Συνολικά, πάνω από 20.000 θέσεις καλύφθηκαν με αυτές τις εκλογές, που είναι οι μεγαλύτερες που έχουν γίνει στο Μεξικό μέχρι σήμερα. Παράλληλα, διεξήχθη και ένα δημοψήφισμα στο οποίο οι Μεξικανοί κλήθηκαν να απαντήσουν αν θέλουν να παραπεμφθούν σε δίκη οι πέντε πρώην Πρόεδροι του Μεξικού που κατηγορήθηκαν για διαφθορά.
Ιστορικό
Η προεκλογική περίοδος σπιλώθηκε από βίαια περιστατικά και δολοφονίες προσώπων. Το οργανωμένο έγκλημα ακμάζει στο Μεξικό, ο αριθμός των συμμοριών και των καρτέλ διακίνησης ναρκωτικών έχει αυξηθεί τόσο που μπαίνουν και στο χώρο της πολιτικής. Με τακτικές εκβιασμού επηρεάζουν την λειτουργία των κρατικών αρχών και της αστυνομίας και παρακωλύουν το έντιμο εμπόριο. Μέχρι την ημέρα των εκλογών έγιναν εκατοντάδες επιθέσεις και 89 δολοφονίες υποψηφίων και πολιτικών προσώπων.
Εκλογικό σύστημα
Τα 500 μέλη της Μεξικανικής Βουλής των Αντιπροσώπων εκλέγονται με δημοκρατικές, άμεσες εκλογές ανά τριετία, όπως ορίζεται από το Σύνταγμα του Μεξικού, ως εξής:
Ο μέγιστος αριθμός εδρών που μπορεί να κερδίσει ένα κόμμα είναι 300. Το ποσοστό εδρών που μπορεί να κερδίσει ένα κόμμα δεν πρέπει να υπερβαίνει το ποσοστό ψήφων που έλαβε κατά περισσότερο από 8%. Το 50% των υποψηφίων ενός κόμματος πρέπει να είναι γυναίκες.
Η προσέλευση στην ψηφοφορία είναι υποχρεωτική για όλους τους πολίτες του Μεξικού ηλικίας άνω των 18 ετών. Δικαίωμα υποψηφιότητας έχουν οι πολίτες του Μεξικού ηλικίας άνω των 21 ετών, υπό την προϋπόθεση να μην έχουν αποστερηθεί το δικαίωμα με δικαστική απόφαση ή ιατρική διάγνωση, να μην είναι ιερείς ή στρατιωτικοί και να μην ασκούν επάγγελμα ασύμβατο με την ιδιότητα του βουλευτή. Η θητεία στη Βουλή είναι ως τρεις φορές ανανεώσιμη, δηλαδή κανείς δεν μπορεί να εκλεγεί βουλευτής πάνω από τέσσερις φορές.
Παραπομπές
2 Κατηγορία:Εκλογές του 2021
Βουλή των Αντιπροσώπων (Λίβανος)
Στις 31 Μαΐου του 2013, το Κοινοβούλιο παρέτεινε την εντολή του για 17 μήνες, λόγω του αδιεξόδου σχετικά με τον εκλογικό νόμο. Επίσης, στις 5 Νοεμβρίου του 2014, το Κοινοβούλιο θέσπισε μια άλλη επέκταση, διατηρώντας έτσι την εντολή του για επιπλέον 31 μήνες, έως τις 20 Ιουνίου του 2017.
Ονομασία
Σύμφωνα με την επίσημη ιστοσελίδα, η αραβική ονομασία του είναι Βουλή των Αντιπροσώπων (مجلس النواب Majlis an-Nuwwab), η γαλλική ονομασία του είναι Εθνοσυνέλευση (Assemblée nationale), ενώ η αγγλική είναι Κοινοβούλιο του Λιβάνου (Lebanese Parliament).
Κτίριο του κοινοβουλίου
Το κτίριο του Κοινοβουλίου χτίστηκε το 1933 σύμφωνα με τα σχέδια του Αρμενίου αρχιτέκτονα της Μπο-Άρτ, Μαρντιρός Αλτουνιάν. Το κτίριο είχε αρχικά στόχο να χρησιμεύσει ως εθνική βιβλιοθήκη του Λιβάνου. Έχει επιβλητική συμμετρική δομή με ένα ανατολίτικο στυλ ιστορικών περιφερειακών αναφορών με νεο-Μαμελουκικές αποχρώσεις.
Κατανομή των εδρών
Ένα μοναδικό χαρακτηριστικό του Λιβανέζικου συστήματος είναι η αρχή της «ομολογιακής διανομής»: σε κάθε θρησκευτική κοινότητα έχει παραχωρηθεί αριθμός βουλευτών στο Κοινοβούλιο. Στις εκλογές που πραγματοποιήθηκαν μεταξύ 1932 και 1972 (η τελευταία πριν τον εμφύλιο πόλεμο του Λιβάνου), οι έδρες κατανεμήθηκαν μεταξύ χριστιανών και μουσουλμάνων σε αναλογία 6:5, με τα διάφορα δόγματα των δύο θρησκειών, στα οποία διατέθηκε εκπροσώπηση περίπου ανάλογη με το μέγεθός τους. Από τη δεκαετία του 1960, οι μουσουλμάνοι είχαν γίνει φανερά δυσαρεστημένοι με αυτό το σύστημα, έχοντας επίγνωση ότι το υψηλότερο ποσοστό γεννήσεων τους και το υψηλότερο ποσοστό μετανάστευσης μεταξύ των χριστιανών, είχαν σχεδόν βέβαιη μουσουλμανική πλειοψηφία, η οποία δεν αντικατοπτρίζει την κατανομή των εδρών. Οι χριστιανοί πολιτικοί ήταν απρόθυμοι να καταργήσουν ή να τροποποιήσουν το σύστημα, κάτι το οποίο αποτέλεσε έναν από τους παράγοντες που οδήγησαν στον εμφύλιο πόλεμο 1975–1990. Η συμφωνία του Ταΐφ του 1989, η οποία έληξε τον εμφύλιο πόλεμο, ανακατένειμε τις έδρες του κοινοβουλίου και προνόησε για την ίση εκπροσώπηση χριστιανών και μουσουλμάνων, με καθεμία να εκλέγει 64 από τους 128 βουλευτές.
Παρόλο που διανέμονται ομολογιακά όλα τα μέλη, ανεξάρτητα από τη θρησκευτική τους πίστη, εκλέγονται με καθολική ψηφοφορία, αναγκάζοντας τους πολιτικούς να αναζητήσουν υποστήριξη εκτός των δικών τους θρησκευτικών κοινοτήτων, με εξαίρεση τις περιπτώσεις κατά τις οποίες οι ομόθρησκοί τους κυριαρχούν συντριπτικά στην εκλογική τους περιφέρεια.
Οι αλλαγές που προβλέφθηκαν από τη συμφωνία του Ταΐφ αναφέρονται στον παρακάτω πίνακα:
Πρόεδροι του Κοινοβουλίου
Η θέση του Προέδρου του Κοινοβουλίου συστάθηκε το 1922. Πρόεδροι του Κοινοβουλίου έχουν διατελέσει τα ακόλουθα πρόσωπα:
Διοικητική Επιτροπή
Το πρώτο νομοθετικό σώμα ήταν η Διοικητική Επιτροπή, που συστάθηκε από τους Γάλλους το 1922.
Συμβούλια Αντιπροσώπων
Το 1922 ανακοινώθηκε η σύσταση του Συμβουλίου Αντιπροσώπων του Λιβάνου, που εκπροσωπούσε διαφορετικές σέκτες και περιοχές.
Γερουσία
Το 1926 συστάθηκε η Γερουσία του Λιβάνου, όμως καταργήθηκε την επόμενη χρονιά.
Κοινοβούλιο
Το Κοινοβούλιο συστάθηκε το 1926 με βάση το σύνταγμα και συγχωνεύτηκε με τη Γερουσία το 1927.
Λιβανέζικη Δημοκρατία (1943-σήμερα)
====Κοινοβούλιο του Λιβάνου ==== Το 1943 τερματίστηκε η γαλλική εντολή στο Λίβανο και ιδρύθηκε η Δημοκρατία του Λιβάνου.
Εθνική Εταιρεία
Το όνομα Εθνική Εταιρεία έφερε ελληνική μυστική οργάνωση, κυρίως από στρατιωτικούς, που συστάθηκε στην Αθήνα τον Μάιο του 1894, (κατ΄ άλλους από 15 χαμηλόβαθμους αξιωματικούς στις 12 Νοεμβρίου του 1894), με την πρώτη τότε απλή επωνυμία «Εταιρεία». Στις 4 Σεπτεμβρίου του 1895 τροποποιήθηκε το καταστατικό της και μετονομάσθηκε σε «Εθνική Εταιρεία». Απευθυνόμενη προς τους Έλληνες «εν ονόματι του Θεού και της Πατρίδος» φερόμενος κύριος σκοπός της, όπως καταγράφεται στο καταστατικό του 1895, ήταν «η αναζωπύρωση του εθνικού φρονήματος, η επαγρύπνηση επί των συμφερόντων των δούλων Ελλήνων» και η «προπαρασκευή της απελευθέρωσης αυτών δια πάσης θυσίας». Βαθμιαία όμως μέσα σε μία ατμόσφαιρα αγωνίας και εκνευρισμού, παρά το φλογερό και άδολο πατριωτισμό των μελών της, μεταβλήθηκε σε «κράτος εν κράτει». Κάτω από έντονο συναισθηματικό φόρτο, εξερχόμενη των ορίων της λογικής και της πραγματικότητας, έπαιξε τελικά ιδιαίτερα αρνητικό ρόλο κατά τα γεγονότα λίγο πριν τον Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897.
Βουλή των Αντιπροσώπων (Λίβανος)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Λίβανος Κατηγορία:Πολιτική του Λιβάνου
Εθνική Εταιρεία
Οργάνωση
Η Εθνική Εταιρεία οργανώθηκε κατά το σύστημα της Φιλικής Εταιρείας σε συνδυασμό με το αυστηρό απόρρητο τυπικό των Τεκτόνων. Συστήθηκε την άνοιξη του 1894, αποτελούμενη αρχικά από 14 μέλη και αποκλείοντας από αυτή αξιωματικούς με βαθμό ανώτερο του υπολοχαγού. Η αρχή αποδοχής μόνο χαμηλόβαθμων αξιωματικών παραβιάστηκε πολύ γρήγορα. Τα πρώτα στελέχη της προέρχονταν από παλαιότερη οργάνωση που έφερε το όνομα «Εθνική Άμυνα» που είχε δράσει στη Κρήτη και τη Θεσσαλία την οποία και είχε διαλύσει ο Χ. Τρικούπης το 1882. Ιδρυτές της Εθνικής Εταιρείας, όπως αποδείχθηκε αργότερα, ήταν οι στρατιωτικοί Χρ. Σολιώτης, Πέτρος Λυκούδης, Νικόστρατος Καλομενόπουλος και Αλ. Σοφιανός, οι οποίοι και τη συνέστησαν το 1894. Ακολούθησε μύηση και άλλων αξιωματικών αλλά και προσώπων που κατείχαν εξαιρετικές θέσεις στην τότε Αθηναϊκή κοινωνία όπως καθηγητές, δικαστικοί κ.λπ. Στην ομάδα πρωτοστάτησαν οι Λ. Φωτιάδης, Γ. Σουλιώτης, Κ. Πάλλης, και Παύλος Μελάς, ενώ οι πλέον ενεργοί πυρήνες της βρίσκονταν στο Άργος και το Ναύπλιο. Τμήμα της εταιρείας στο Ναύπλιο ίδρυσε ο Ιωάννης Μεταξάς. Μέχρι το Σεπτέμβριο του 1895, η Εθνική Εταιρεία διέθετε εξήντα μέλη και με νέο καταστατικό που συντάχθηκε το ίδιο έτος συγκροτήθηκε ενδεκαμελές συμβούλιο.
Μέσα σε δύο χρόνια η Ε.Ε. απέκτησε μεγάλη ισχύ με τη μύηση της πλειονότητας των αξιωματικών τόσο του στρατού ξηράς όσο και του ναυτικού καθώς και πολλών πολιτευτών και μεγάλου μέρους δημοσιοϋπαλληλικού και δικαστικού ακόμα κλάδου. Κατάφερε να προσελκύσει σημαντικούς παράγοντες της δημόσιας ζωής, καθώς και διανοούμενους ή καλλιτέχνες της εποχής, όπως ο Ανδρέας Καρκαβίτσας, ο Γρηγόριος Ξενόπουλος, ο Νικόλαος Λύτρας, ο Κωστής Παλαμάς, ο Νικόλαος Πολίτης και άλλοι. Χάρη στο μυστηρίου που την περιέβαλλε και την «αόρατη δύναμη» της «Υπέρτατης Αρχής» της, (όπως έλεγαν τότε), η εταιρεία επεκτάθηκε και εκτός των τότε συνόρων, στις ελληνικές παροικίες του εξωτερικού, εξασφαλίζοντας έτσι τεράστια οικονομικά μέσα αλλά και ασφαλώς εξίσου μεγάλη ηθική επιρροή. Την Άνοιξη του 1896 η Εθνική Εταιρεία αριθμούσε ήδη 56 παραρτήματα σε διάφορες ελληνικές πόλεις της τότε Ελλάδας, (που σημαίνει σχεδόν σε όλες), με 83 υποοργανώσεις στις ελληνικές κοινότητες του εξωτερικού, ενώ ο συνολικός αριθμός των μελών της υπολογίζονταν σε 3.185 ενεργά μέλη. Με την υποστήριξη όμως και άλλων παρεμφερών πατριωτικών ομίλων καθώς και πολιτικών προσώπων ιδίως της αντιπολίτευσης, όπως π.χ. το προσωπικό κόμμα του Ράλλη, άσκησε εντονότατη πίεση και κριτική στη τότε κυβέρνηση του Δεληγιάννη. Έτσι η Εταιρεία αυτή μεταβλήθηκε σιγά - σιγά σε «κράτος εν κράτει», ενώ οι δραστηριότητές της επεκτάθηκαν εκτός της Κρήτης στη Μακεδονία και την Ήπειρο. Ενίσχυσε ηθικά και υλικά την Κρητική Επανάσταση του 1896 και πράγματι αντέταξε κατά της διείσδυσης της Βουλγαρικής Εξαρχίας στη Μακεδονία, (που ήταν τμήμα ακόμη της Οθωμανικής αυτοκρατορίας), πολλά αντιανταρτικά σώματα.
Το 1896 πρόεδρος της Εταιρείας ανέλαβε ο ιστορικός και καθηγητής Σπ. Λάμπρος, μη κοινοποιήσιμος στα μέλη που πίστευαν σε κάποια «υπέρτατη Αρχή». Η σφραγίδα της Εταιρείας, που φέρονταν στα διάφορα ψηφίσματα, προσκλητήρια κ.λπ. έφερε στο άνω ημικύκλιο τον 16άκτινο ισόκερο σταυρό με τη ρήση από κάτω « ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ », στο δε κάτω ημικύκλιο έφερε χιαστί δύο ξίφη μεταξύ των γραμμάτων Ε Ε (κεφαλαία) και κάτω δε απ΄ αυτό, επί της περιφέρειας τις λέξεις « Η ΑΝΩΤΑΤΗ ΑΡΧΗ ».
Η εταιρεία εξασφάλιζε έσοδα μέσα από τακτική εισφορά των μελών της, που είχε καθοριστεί στο ποσό των τριών δραχμών μηνιαίως. Άλλες έκτακτες εισφορές γίνονταν επίσης δεκτές, προερχόμενες κυρίως από μέλη του εξωτερικού, οι οποίες συγκέντρωναν τελικά ποσό σημαντικότερο εκείνου των τακτικών εισφορών. Σημαντικά ποσά αντλούνταν επίσης μέσα από φανερούς εράνους στο εξωτερικό. Πολύτιμη για την εταιρεία ήταν η εισφορά από την κοινότητα της Αιγύπτου και ειδικότερα από το παράρτημα της Αλεξάνδρειας.
Πρώτη εμφάνιση
Η πρώτη επίσημη εμφάνισή της, και μάλιστα με διεθνή τότε αντίκτυπο, ήταν το πανελλήνιο μνημόσυνο που οργάνωσε την Κυριακή 1 Νοεμβρίου του 1896 για τη μνήμη Ελλήνων πατριωτών που είχαν σκοτωθεί σε διάφορες ανεπιτυχείς μέχρι τότε εξεγέρσεις στη Μακεδονία και Ήπειρο. Το μνημόσυνο αυτό τελέσθηκε σε όλες τις εκκλησίες της ελληνικής επικράτειας και όχι μόνο, αλλά και όπου υπήρχε τότε απόδημος Ελληνισμός όπως στην Αλεξάνδρεια, τη Βενετία, τη Βιέννη, την Κριμαία, το Λονδίνο, ακόμα και στη Νέα Υόρκη. Την ημέρα εκείνη οι ιερείς διάβασαν ειδική επιμνημόσυνη προσευχή όπου όλο το εκκλησίασμα έλαβε μέρος γονατιστό και με ευλάβεια.
Στη πραγματικότητα όμως η δράση της ξεκίνησε από το Θέρος του 1896 όταν συγκρότησε τις πρώτες αντιανταρτικές ομάδες κατά των συμμοριών των Βούλγαρων κομιτατζήδων που δρούσαν από την Άνοιξη του ίδιου έτους σε βάρος των ελληνογενών πληθυσμών της Μακεδονίας προβαίνοντας σε λεηλασίες, σφαγές και άλλα φοβερά έκτροπα προκειμένου να τους υπαγάγουν στη Βουλγαρική Εξαρχία, αντί του Πατριαρχείου, μετά την άρνηση του Σουλτάνου για παραχώρηση και νέων επισκοπών (μητροπόλεων).
Τα πρώτα αυτά σώματα δεν πέτυχαν σπουδαία πράγματα, είτε από κακή οργάνωση, είτε και με προδοσίες, όπου γρήγορα και διαλύθηκαν, πλην όμως ο ηρωισμός τους συγκλόνισε τη κοινή γνώμη και εμψύχωσε το εθνικό φρόνημα. Επ΄ αυτών ακολούθησαν τα διάφορα μνημόσυνα και εκτενή δημοσιεύματα μαχών, (κάποιων ακόμη και φανταστικών), προκειμένου έτσι να εμπνεύσουν την εμπιστοσύνη προς την Εθνική Εταιρεία.
Δράση
Ένας από τους βασικός σκοπούς της εταιρείας ήταν η διενέργεια εράνων για αγορά οπλισμού που προοριζόταν όπου θεωρούσε αναγκαίο. Πολλές από τις ενέργειές της παρέμεναν μυστικές στα διάφορα τμήματά της, ενώ ακολουθούνταν ειδικά μέτρα ασφαλείας. Εν γένει απέδιδε μεγάλη σημασία στη συλλογή πληροφοριών. Ανέπτυξε σύστημα αστυνόμευσης και μια ιδιαίτερη υπηρεσία που εκτελούσε χρέη αντικατασκοπείας. Από τον Ιανουάριο του 1897, η δράση της Εθνικής Εταιρείας άρχιζε να παίρνει χαρακτήρα ακόμα και διοίκησης του κράτους με σαφή αντικυβερνητικό και αντικαθεστωτικό χαρακτήρα μη ελεγχόμενο αφενός, αλλά και να προβάλλεται ως πραγματικό εμπόδιο στις απόρρητες διασυμμαχικές δεσμεύσεις με τις οποίες κινούνταν η ελληνική διπλωματία.
Ειδικότερα από τις αρχές του 1897 το Κρητικό Ζήτημα άρχισε να περιπλέκεται ακόμη περισσότερο λαμβάνοντας διεθνείς διαστάσεις. Αιτία αυτής της περιπλοκής ήταν οι ατυχείς ενέργειες του Σουλτάνου, Αμπντούλ Χαμίτ Β΄, που αντί να σταθεί ως Ηγεμόνας υπεράνω των εθνολογικών και θρησκευτικών διαφορών των υπηκόων του, παρασυρόμενος πιθανώς από κακούς συμβούλους, άρχισε να ενεργεί υπό καθαρά θρησκευτικό πάθος. Έτσι μετά την τραγική σφαγή των Αρμενίων που σημειώθηκε στην Κωνσταντινούπολη, (από την οποία και χαρακτηρίστηκε ο «αιμοσταγής Σουλτάνος»), προκειμένου αφενός ν΄ αποφύγει την επέμβαση των Μεγάλων Δυνάμεων, και αφετέρου να τονώσει το φανατισμό του μουσουλμανικού όχλου, που και αυτόν κάποιοι κύκλοι τον παρακινούσαν, σε αντιπερισπασμό, ενίσχυσε τους Τουρκοκρήτες με ένοπλα τμήματα που οδήγησαν σε νέες μεγάλης έκτασης ταραχές σε βάρος των Ελληνοχριστιανών της Κρήτης, με σφαγές και λεηλασίες.
Η είδηση της σφαγής αυτής των Κρητών ήταν επόμενο να προκαλέσει θύελλες αντιδράσεων στην Ελλάδα. Και ενώ η αντιπολίτευση εξαπέλυε μύδρους κατά της κυβέρνησης ακόμη και του Βασιλιά για προδοσία, λόγω απραξίας, η Εθνική Εταιρεία μετατράπηκε αιφνίδια ο κυρίαρχος εκπρόσωπος και καθοδηγητής της κοινής γνώμης, οργανώνοντας συλλαλητήρια, εκδίδοντας ψηφίσματα, φανατίζοντας και εξωθώντας τον λαό για πόλεμο. Μάλιστα μέσα σ΄ εκείνη τη ψύχωση και του άκρατου ενθουσιασμού, του έτους αυτού, οι διοικούντες την Εταιρεία και κατευθύνοντες τα μέλη της άρχισαν να διασπείρουν διάφορες φαντασιώσεις και απίθανα ψεύδη μέχρι και απάτης. Τέτοια εκπληκτικά ήταν για παράδειγμα, μεταξύ των άλλων, ότι μέλη της βρίσκονται ήδη στη Κωνσταντινούπολη έτοιμοι να την ανατινάξουν, ή έχουν διεισδύσει στο σουλτανικό ανάκτορο του Γιλντίζ, σε συνεννόηση με τούρκους, περιμένοντας το σύνθημα για να δολοφονήσουν τον Σουλτάνο, κ.ά. παρόμοια που, αν και παιδαριώδη, ο κόσμος όμως τα πίστευε και ενδυνάμωνε έτσι επικίνδυνα τις τάξεις της, φορτίζοντας και τη γενική ατμόσφαιρα της εποχής.
Η τότε Κυβέρνηση Θ. Δηλιγιάννη βρισκόμενη σε αδυναμία γνώσης της πλήρους έκτασης της οργάνωσης αυτής, αλλά και προ του επαπειλούμενου κινδύνου εμφυλίου, μη προβλέψιμου μεγέθους, εκ του δεσμευτικού όρκου που είχαν δώσει τα μέλη της, σε περίπτωση που θα επιχειρούσε να την πλήξη, προτίμησε να υποκύψει και να υιοθετήσει έστω και μερικώς την υποδεικνυόμενη απ΄ αυτή πολιτική στο Κρητικό ζήτημα. Έτσι απέστειλε ναυτική μοίρα υπό την ηγεσία του ναυάρχου Α. Ράινεκ και του Πρίγκιπα Γεωργίου, καθώς και μικτό ένοπλο απόσπασμα υπό τον Τιμολέοντα Βάσσο με τα οποία και προσπάθησε να επιβάλει ναυτικό αποκλεισμό της Κρήτης από τουρκικές ενισχύσεις καθώς και την επιβολή της τάξης, παρά την αντίθετη θέση των Μεγάλων Δυνάμεων και στη συνέχεια τη γενική επιστράτευση, όταν αρνήθηκε ο Σουλτάνος την πρόταση της Ελλάδας για διενέργεια δημοψηφίσματος, με αποτέλεσμα την εμπλοκή σε πολεμική σύρραξη, γνωστότερη ως Ελληνοτουρκικός Πόλεμος (1897).
Τα μεσάνυχτα της 28ης Μαρτίου του 1897 2.600 εξοπλισμένοι από την οργάνωση αυτή άτακτοι διέσχισαν την ελληνοτουρκική μεθόριο στο «Μέτωπο Θεσσαλίας» και επιτέθηκαν κατά των τουρκικών θέσεων προσφέροντας έτσι στις τουρκικές μεραρχίες ίσως την αφορμή για τη κήρυξη του πολέμου. Απ΄ ότι όμως ιστορικά αποδείχτηκε το πέρασμα αυτό των ατάκτων δεν ήταν η αφορμή δεδομένου ότι ο Τούρκος αρχιστράτηγος Ετέμ Πασάς έλαβε σχετική εντολή από τον Σουλτάνο, και έδωσε διαταγή επίθεσης μία εβδομάδα μετά την υπό του ίδιου καταστολή των ατάκτων. (Δείτε σχετικά εισβολή των ατάκτων).
Η αποτυχία όμως του πολέμου και η υποχώρηση που ακολούθησαν, ή καταστροφή όπως χαρακτηρίσθηκε τότε, υπήρξαν αρκετά όχι μόνο να μειώσουν το γόητρο της Εθνικής Εταιρείας, η οποία και θεωρήθηκε ως ο κύριος αίτιος του ατυχούς εκείνου πολέμου, αλλά και να καταστεί ο «αποδιοπομπαίος τράγος», με το κύρος της στους κόλπους του λαού να έχει καταρρακωθεί. Ο καταμερισμός των ευθυνών της, ανατέθηκε σε ανακριτική επιτροπή της Βουλής, η οποία όμως λόγω διάλυσης του Σώματος δεν έφερε σε πέρας τη αποστολή της (με πιθανό λόγο τον μεγάλο αριθμό εμπλοκής πολιτικών προσώπων).
Επεισόδιο στο Πατριαρχείο
Μία από τις ατυχέστερες και επικίνδυνες εμπνεύσεις και αποφάσεις της Εθνικής Εταιρείας, η ακρότητα της οποίας ξέφευγε κάθε λογικής ήταν η διάδοση περί εμπρησμού της Κωνσταντινούπολης και του ανακτόρου του Γκιλντίζ, (Παρόμοιες λέγονταν και για τη Σμύρνη και τη Θεσσαλονίκη, που όμως τίποτα εξ αυτών δεν έγινε ποτέ γνωστό). thumb|Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Άνθιμος Ζ΄ Ειδικότερα όμως για την Κωνσταντινούπολη υπάρχουν τα ακόλουθα στοιχεία: Την εποχή εκείνη κάποιος εκπρόσωπος (με συστατική επιστολή) της Εταιρείας επισκέφθηκε την ελληνική πρεσβεία της Κωνσταντινούπολης, όπου πρέσβης ήταν ο Νικόλαος Μαυροκορδάτος (1837-1903) και Γραμματέας ο γαμπρός του (από την κόρη του), Γεώργιος Μπαλτατζής (ένας εκ των έξι που τουφεκίστηκαν το 1922 - Δίκη των έξι), τους οποίους αφού προηγουμένως τους μύησε στους σκοπούς της εταιρείας στη συνέχεια ζήτησε να του χορηγήσουν συστατική επιστολή προκειμένου να τον δεχθεί επίσημα ο Οικουμενικός Πατριάρχης. Πράγματι ο τότε Οικουμενικός Πατριάρχης Άνθιμος Ζ΄ τον δέχθηκε σε ακρόαση παρισταμένου και του Μέγα πρωτοσύγκελου Χρυσόστομου (μετέπειτα επισκόπου Σμύρνης). Μετά τη λήξη της ακρόασης ο Άνθιμος δεν απάντησε στα ανούσια εκείνα σχέδια ζητώντας πίστωση μιας δύο ημερών να το σκεφθεί. Στη συνέχεια όμως ο Πατριάρχης δήλωσε στον Πρωτοσύγκελο: «αυτός ο δάσκαλος, (κατά το πραγματικό επάγγελμα του εκπροσώπου της Ε.Ε), θέλη απολύση καθ΄ ημάς συμφοράς ομοίας τας των Αρμενίων και είμαι υποχρεωμένος να τον καταγγείλω εις την αστυνομίαν ίνα εξελαθή εντεύθεν.
Τότε ο Χρυσόστομος που ίσως να μη γνώριζε εκτενώς περί της οργάνωσης συμβούλευσε τον Πατριάρχη να μη προβεί σε τέτοια ενέργεια που ενδεχομένως με τις επιστολές της ελληνικής πρεσβείας κατά την ανάκριση, να ενοχοποιούταν και η πρεσβεία με απροσδιόριστες περιπλοκές. Έτσι αντ΄ αυτού και κατ΄ εντολή του Πατριάρχη ο Χρυσόστομος συνέταξε αμέσως απόρρητη επιστολή προς πρεσβεία απειλώντας πως αν εντός του πρώτου ημερονυκτίου δεν αναχωρούσε από Κωνσταντινούπολη ο εκπρόσωπος της ΕΕ, ο πατριάρχης θα καταγγείλει αυτόν στις Αρχές προκειμένου ν΄ αποσοβήσει τον εκ της μωρίας αυτού απειλούμενο κατά της πόλης και του έθνους γενικότερα όλεθρο. Πράγματι την επόμενη ημέρα ο μυστηριώδης εκείνος «προσηλυτιστής» εγκατέλειψε την Κωνσταντινούπολη.
Όταν δε αυτός έφθασε στην Αθήνα οι ιθύνοντες της Εταιρείας διέδιδαν αντίθετα πως από ημέρα σε ημέρα θα σημειωθούν εμπρησμοί στη Κωνσταντινούπολη και πως θα δολοφονηθεί και ο Σουλτάνος. Ίσως στο φόβο των απειλουμένων εξελίξεων αυτών, και η Πρεσβεία της Κωνσταντινούπολης να ενημέρωσε σχετικά την κυβέρνηση και τον Βασιλιά Γεώργιο.
Επεισόδιο με τον Γάλλο υπουργό
Ένα άλλο εξίσου σημαντικό επεισόδιο που δημιούργησαν οι ακρότητες των διαδόσεων της «διαβόητης Εταιρείας» που λίγο έλειψε να τινάξει στον αέρα τις μυστικές διπλωματικές επαφές που είχε ο Βασιλιάς Γεώργιος και η Κυβέρνηση Θ. Δηλιγιάννη ήταν το περιστατικό με τις δηλώσεις του Γάλλου υπουργού εξωτερικών Γαβριήλ Ανοτώ.
Το όλο θέμα ξεκίνησε από το καλοκαίρι του 1896 όταν ο Γεώργιος έκανε περιοδεία στην Ευρώπη για τουρισμό και λουτροθεραπείες όπως επίσημα δηλώθηκε διαμένοντας όμως πάντα κοντά στα ανάκτορα των ευρωπαϊκών πρωτευουσών επιχειρώντας μυστικές επαφές. Όμως η κοινή γνώμη βλέποντας μόνο τα εξωτερικά φαινόμενα των επισκέψεων εκείνων θεωρούσε ότι ο βασιλιάς αδιαφορούσε τελείως για τα εθνικά θέματα.
left|150px|thumb|Στον αήθη πόλεμο των εντυπώσεων της Εταιρείας και η Σάρα Μπερνάρ Όταν μάλιστα έφθασε στην Αθήνα σχετικό τηλεγράφημα ότι ο Γεώργιος παρακολούθησε στο Παρίσι μία θεατρική παράσταση, χωρίς ν΄ αναφέρεται μαζί με ποιόν, και στη συνέχεια συνάντησε την πρωταγωνίστρια Σάρα Μπερνάρ στο καμαρίνι της εξήγειρε ακόμη περισσότερο την αγανάκτηση ακόμη και των φιλοβασιλικών. Τότε ο Δ. Ράλλης σε συνεδρίαση της Βουλής φώναζε στον πρωθυπουργό: «Τι θέλει ο Βασιλεύς εν Παρισίοις αφού η θέση αυτού είναι εν Βάμω;» (= όπου η έδρα της επαναστατικής κυβέρνησης της Κρήτης). Βέβαια ο πρωθυπουργός που γνώριζε δεν απαντούσε. Ανέλαβε όμως τότε η εθνική εταιρεία την οργάνωση ενός μεγάλου συλλαλητηρίου στους δρόμους της Αθήνας με το σύνθημα – κραυγή «εν Βάμω – εν Βάμω».
Την εποχή εκείνη η Γαλλία αν και συνταράσσονταν με την υπόθεση Ντρέιφους στην εξωτερική της πολιτική ακολουθούσε εκείνη του Τσάρου. Ο Γεώργιος τότε προωθούσε δια των μυστικών του επαφών ως προσωρινή λύση του Κρητικού προβλήματος την πρόταση του Τσάρου της δημιουργίας αυτόνομης ηγεμονίας με την ανάληψή της υπό τον δευτερότοκο πρίγκιπα Γεώργιο. Τη θέση αυτή ασπάστηκε ο Γάλλος υπουργός Αννοτώ που προσφέρθηκε να μεταφέρει στη γαλλική βουλή ως επίσημη θέση πίεσης προς τον Σουλτάνο, ως μοναδική εγγύηση του ελληνικού χριστιανικού στοιχείου της Κρήτης και της τήρησης των προβλεπομένων μεταρρυθμίσεων.
thumb|180px|Ο 'Κάιζερ' Γουλιέλμος Β', το 1888. Μόλις οι δηλώσεις αυτές του Γ. Ανοτώ στη γαλλική βουλή έγιναν γνωστές στην Αθήνα νέες διαδηλώσεις ξέσπασαν κατά της Γαλλίας και του Βασιλιά, όπου κατά τα δημοσιεύματα του υπό την Εταιρεία εμπνεόμενου τύπου, φέρονταν να μηχανεύονταν την αποκατάσταση των πριγκίπων ως ηγεμόνων και όχι την ένωση, που θα έπρεπε τελικά να ζητηθεί με πόλεμο και μόνο με πόλεμο. Οι αποκαλύψεις όμως αυτές εξώθησαν τις άλλες Ευρωπαϊκές δυνάμεις ιδιαίτερα τη Γερμανία και Αυστροουγγραρία κατά της Ελλάδας.
Έφθασε μάλιστα ο Κάιζερ Γουλιέλμος Β΄ της Γερμανίας, στο απρεπές εκείνο επίπεδο για ηγεμόνα, να περιέρχεται ο ίδιος μία προς μία τις πρεσβείες του Βερολίνου, ως κατώτερος διπλωματικός εκπρόσωπος, εξορκίζοντας τις κυβερνήσεις αυτών και καλώντας τις όπως «λαλήσωσι προς την Ελλάδα δια του στόματος των κανονίων», (κοινώς: «να μιλήσουν τα κανόνια»), τινάζοντας έτσι κάθε πολιτική και ηθική γοητεία του τίτλου του, προκειμένου να προωθήσει την προβαλλόμενη ως αναγκαία, την παρουσία του στη Βαλκανική και τη Μεσόγειο, θέση την οποία ήδη κατείχε με τη διείσδυσή του στην Οθωμανική Αυτοκρατορία.
Παρά ταύτα, ιστορικά τουλάχιστον όπως αποδείχθηκε, ουδεμία άλλη από τις Μεγάλες Δυνάμεις, εκτός της Αυστροουγγαρίας, έδωσε ιδιαίτερη σημασία και έμφαση στις κινήσεις και στις προτροπές του Κάιζερ, αντιλαμβανόμενες πολύ καλλίτερα τους απώτερους σκοπούς του. Μάλιστα συνέβη το ακριβώς αντίθετο, να τον αποτρέψουν από τα σχέδιά του.
Διάλυση
Έτσι η Εθνική Εταιρεία διαλύθηκε το 1899 αφού παρέδωσε, στο Εθνικό Σκοπευτήριο, όλο το υπό κατοχή της πολεμικό υλικό που κατείχε, καθώς και το ποσόν των τότε 300.000 δραχμών εκ της περιουσίας που παρουσίασε ότι διέθετε.
Πηγές
Κατηγορία:Μυστικές οργανώσεις Κατηγορία:Ελληνοτουρκικός πόλεμος (1897) Κατηγορία:Νεότερη ιστορία της Ελλάδας Κατηγορία:Ελληνικές εθνικιστικές οργανώσεις
Γούβες (αποσαφήνιση)
Με την ονομασία Γούβες, μπορεί να αναφερόμαστε σε:
Οργανισμοί τοπικής αυτοδιοίκησης
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Αθανάσιος Κοτζιάς
Ο Αθανάσιος Κοτζιάς ή Γεροθανάσης ήταν Έλληνας έμπορος και μέλος της Φιλικής Εταιρείας.
Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν έμπορος από τα Βασιλικά. Κατά τους Ναπολεόντιους χρόνους διέμενε στο Παρίσι. Όταν πέρασε η μεγάλη επανάσταση του Ναπολέοντα κατά της Αγγλίας και των συμμάχων της, η Γαλλία αποκλείστηκε από τα καράβια των Εγγλέζων και το εμπόριο σταμάτησε. Αναγκάστηκε να επιστρέψει στη Χαλκιδική κατά το 1810. Τότε είχε αρχίσει να αναφαίνεται η Φιλική Εταιρεία, της οποίας έγινε μέλος και ασπάστηκε τα επαναστατικά σχέδια. Αποστόλευσε στα Βασιλικά και έπεισε την κοινότητα να αποδεχτεί την επανάσταση.
Ο Κοτζιάς είχε και επαφές με τον Αλή Πασά, επειδή ως Γεροθανάσης ήταν ξακουστός και είχε μεγάλη επιρροή στα Βασιλικά και σε όλη την Χαλκιδική. Είχε δε συνεννοηθεί με τον Αλή Πασά, να εξεγείρει την επανάσταση την Μακεδονία προς ωφέλεια αυτού.
Ο στρατάρχης Λουμπούτ-πασάς που πολεμούσε τότε τον Αλή Πασά στα Γιάννενα τον υποπτεύθηκε και συνέλαβε τον γιο του και τον φυλάκισε στη Θεσσαλονίκη. Διέβαλε και τον Γεροθανάση στον Αλή Πασά. Ο Κοτζιάς απέκρουσε τα ψέματα, αλλά κρατήθηκε και αυτός στην φυλακή στην Θεσσαλονίκη και τελικά αποκεφαλίστηκε το 1821 με την έκρηξη της επανάστασης.
Πηγές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821 Κατηγορία:Έλληνες επιχειρηματίες Κατηγορία:Έλληνες μέλη της Φιλικής Εταιρείας
Έλσα Ένκελ
Η Έλσα Ένκελ (1890-1933) ήταν διακεκριμένη καλλιτέχνις του μουσικού θεάτρου από τη Γερμανία και παντρεύτηκε τον θεατρικό επιχειρηματία Απόστολο Κονταράτο. Είχε φοιτήσει σε ωδείο του Βερολίνου και πρωτοεμφανίσθηκε στη Βιέννη το 1908. Στην Ελλάδα έγινε γνωστή από το 1913, αρχικά ως μέλος του θιάσου Goodman. Με τον θίασο Απ. Κονταράτου-Γ. Παπαϊωάννου έλαβε μέρος στην πρεμιέρα της Πόλεμος εν Πολέμω του Σπυρίδωνος Σαμάρα υπό τη μουσική διεύθυνση του Στεφάνου Βαλτετσιώτη. Το 1915 στην επιθεώρηση 'Παναθήναια του 1915' δίδαξε τον περίφημο Χορό των καρεκλών. Το 1916 έλαβε μέρος στην παράσταση της όπερας Μάρτυς του Σπυρίδωνος Σαμάρα από τον Ελληνικό Μουσικό Θίασο στο Δημοτικό Θέατρο Αθηνών. Το 1916 πρωταγωνίστησε στη θεαματική επιθεωρησιακή παραγωγή του 'Ξιφίρ Φαλέρ' στο Θέατρο Π. Φαλήρου. Ήταν η πρώτη χορογράφος που προσλήφθηκε από επιθεωρησιακό θίασο. Μετά το 1919 έζησε στη Θεσσαλονίκη όπου συντηρούνταν θίασοι οπερέτας. Το 1916 πρωταγωνίστησε επίσης στην κωμική όπερα Κρητικοπούλα του Σπυρίδωνος Σαμάρα. Έως το 1924 είχε τον δικό της θίασο οπερέτας. Πέθανε το 1933.
Πηγές
Κατηγορία:Γερμανοί τραγουδιστές όπερας Κατηγορία:Γερμανοί χορογράφοι Κατηγορία:Γερμανίδες ηθοποιοί θεάτρου
Mastercastle
Οι Mastercastle είναι heavy metal μουσικό συγκρότημα από την Ιταλία που δημιουργήθηκε το 2008 από τον κιθαρίστα Pier Gonella και την τραγουδίστρια Giorgia Gueglio.
Ιστορία
μικρογραφία|αριστερά|Το λογότυπο των Mastercastle. Οι Pier Gonella και Giorgia Gueglio ήταν σε αρκετές μπάντες κατά το παρελθόν και θέλησαν να δοκιμάσουν κάτι διαφορετικό. Κανένα συγκεκριμένο μουσικό είδος δεν επιλέχθηκε, αλλά έμφαση δόθηκε στην παραγωγή μουσικής με φυσικό τρόπο.
Οι δυο τους έγραψαν αρκετά τραγούδια και ηχογράφησαν ένα promo, αποτελούμενο από τέσσερα κομμάτια, ώστε να κερδίσουν το ενδιαφέρον κάποιας εταιρίας. Παράλληλα με όλα αυτά το line-up ολοκληρώθηκε από τον drummer Alessandro Bissa (aka Bix) και τον μπασίστα Steve Vawamas. Η είσοδός τους στην μπάντα άλλαξε το αρχικό project, μετατρέποντάς το σε κανονική μπάντα. Έπειτα, υιοθέτησαν το όνομα Mastercastle.
Τον Ιούλιο του 2008 έστειλαν το demo τους στη Lion Music, η οποία ανταποκρίθηκε και κυκλοφόρησε το ντεμπούτο τους The Phoenix, στις 17 Απριλίου του 2009. Το album έγινε θερμά αποδεκτό παγκοσμίως, οπότε η μπάντα ξεκίνησε αμέσως τη συγγραφή νέου υλικού για την επόμενη δουλειά τους. Ένα νέο demo με τέσσερα κομμάτια στάλθηκε στη Lion Music και έτσι έκλεισαν μια συμφωνία εκ νέου. Με την εμπειρία του προηγούμενού τους album, η μπάντα δούλεψε καλύτερα από πριν και παρήγαγε 12 κομμάτια (2 instrumental). Το άλμπουμ Last Desire κυκλοφόρησε από τη Lion Music στις 18 Ιουνίου του 2010.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλικά heavy metal συγκροτήματα
Ειδικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου 1975
Στο Ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ελλάδος 1975 μετείχαν οι νικήτριες ομάδες των πρωταθλημάτων των τοπικών Ενώσεων με σκοπό την άνοδο στη Β΄ Εθνική. Πήραν μέρος συνολικά 49 ομάδες και διεξήχθη σε επτά ομίλους των 7 ομάδων. Οι πρωταθλητές των ομίλων ανέβηκαν στη Β΄ Εθνική.
Διοργάνωση
Η διοργάνωση του 1975 ξεκίνησε στις 20 Απριλίου μετά τη λήξη όλων των τοπικών πρωταθλημάτων με τη συμμετοχή των πρωταθλητριών ομάδων των ενώσεων. Εξαίρεση αποτέλεσαν οι τρεις παλιότερες και ιδρυτικές ενώσεις της ΕΠΟ που έστειλαν: τέσσερις συλλόγους η Ε.Π.Σ. Αθηνών (Εθνικός Αστέρας, Ορφέας Αιγάλεω, Π.Α.Ο. Αγίου Δημητρίου και Χαραυγιακός) και από τρεις η Ε.Π.Σ. Μακεδονίας (Καμπανιακός Χαλάστρας, Ακρίτες Συκεών και Π.Α.Ο. Κουφαλίων) και η Ε.Π.Σ. Πειραιώς (Α.Π.Σ. Αμφιάλη, Ειδυλλιακός και Περαμαϊκός). Η διοργάνωση ολοκληρώθηκε στις 2 Ιουλίου 1975 με τη διεξαγωγή των αγώνων κατάταξης. Συνολικά πήραν μέρος 49 ομάδες που χωρίστηκαν σε επτά ομίλους και οι νικήτριες ανέβηκαν στη Β΄ Εθνική.
7ος όμιλος
1 Αγώνας κατάταξης: Βέροια, 2/7/1975: Ακρίτες Συκεών - Νίκη Πολυγύρου: 2-1.
2 Αγώνας κατάταξης: Έδεσσα, 2/7/1975: Καμπανιακός Χαλάστρας - Πυρσός Γρεβενών: 0-0 (3-1 πέναλτι).
3 Αγώνας κατάταξης: Κοζάνη, 2/7/1975: Ρήγας Φεραίος - Π.Α.Ο. Κουφαλίων: 1-1 (5-4 πέναλτι).
Focke-Wulf Fw 189
Το Focke-Wulf Fw 189 Uhu  (γερμ. κουκουβάγια) ήταν δικινητήριο, τριθέσιο αεροσκάφος τακτικής αναγνώρισης και στρατιωτικής συνεργασίας που χρησιμοποιήθηκε από την Luftwaffe κατά την διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Μπήκε σε υπηρεσία το 1940 και η παραγωγή του, που τελικά έφτασε τις 864 μονάδες, συνεχίστηκε μέχρι τα μέσα του 1944. Χρησιμοποιήθηκε εκτενώς σε όλα τα θέατρα επιχειρήσεων και κυρίως στο Ανατολικό μέτωπο.
Σχεδίαση και ανάπτυξη
Το 1937 το γερμανικό Υπουργείο Αεροπορίας (γερμ. Reichsluftfahrtministerium - RLM) εξέδωσε απαίτηση για την ανάπτυξη ενός νέου τριθέσιου αναγνωριστικού αεροσκάφους μικρής ακτίνας δράσης το οποίο θα υποστήριζε σε τακτικό επίπεδο τον στρατό ξηράς και θα αντικαθιστούσε σε αυτό τον ρόλο το Henschel Hs 126, το οποίο εκείνη την περίοδο ακόμα εντάσσονταν σε υπηρεσία. Ο κινητήρας θα είχε ισχύ της τάξεως των 850–900 hp. Στο διαγωνισμό συμμετείχαν οι εταιρείες Arado και Focke-Wulf με το σχέδιο της πρώτης, το Ar 198, να προτιμάται αρχικά από Υπουργείο. Σε αντίθεση με το Fw 189, το Ar 198 ήταν για τα δεδομένα της εποχής ένα αεροσκάφος συμβατικής σχεδίασης. Το Fw 189, δημιούργημα του αρχισχεδιαστή της Focke-Wulf Κουρτ Τανκ, είχε διπλό ουραίο και δύο κινητήρες Argus As 410 (ισχύος 459 hp) αντί να είναι μονοκινητήριο όπως αναμενόταν. Το πιλοτήριο ήταν καλυμμένο εξ ολοκλήρου με πλεξιγκλάς και διέθετε ενιαίο χώρο και για τα τρία μέλη του πληρώματος, με την όλη σχεδίαση του να θυμίζει αυτή πολλών γερμανικών μέσων βομβαρδιστικών της περιόδου. Στον διαγωνισμό επιχείρησε να συμμετάσχει και η Blohm & Voss που ανέπτυξε με δικά της κεφάλαια το εντελώς αντισυμβατικό BV 141. Τελικά το Υπουργείο Αεροπορίας έδωσε τον Απρίλιο του 1937 παραγγελίες για την κατασκευή τριών πρωτοτύπων του Fw 189 και τριών του Ar 198. Στον διαγωνισμό τελικά επικράτησε η σχεδίαση της Focke-Wulf.
Παραγωγή
Το Fw 189 παρήχθη σε μεγάλους αριθμούς στο εργοστάσιο της Focke-Wulf στη Βρέμη καθώς και στο εργοστάσιο στο Μπορντώ-Μερινιάκ (Bordeaux-Merignac) στην κατεχόμενη Γαλλία και στο εργοστάσιο της Aero Vodochody στην Πράγα στην κατεχόμενη Τσεχοσλοβακία. Συνολικά παρήχθησαν 864 μονάδες όλων των εκδόσεων.
Εκδόσεις
Η κύρια έκδοση παραγωγής ήταν το αναγνωριστικό Fw 189A, που κατασκευάστηκε σε δύο βασικές υποεκδόσεις: το Fw 189A-1 και το Fw 189A-2.
Το Fw 189B ήταν πενταθέσιο εκπαιδευτικό. Κατασκευάστηκαν μόλις 13 μονάδες.
Το Fw 189C ήταν πρόταση για την δημιουργία ενός βαριά θωρακισμένου αεροσκάφους εγγύς υποστήριξης, το οποίο θα ανταγωνίζονταν το Henschel Hs 129. Κατασκευάστηκαν δύο πρωτότυπα (V1b και V6) όμως η έκδοση δεν μπήκε σε παραγωγή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αεροσκάφη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου Fw 189 Κατηγορία:Αναγνωριστικά αεροσκάφη Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη Κατηγορία:Αεροσκάφη στρατιωτικής συνεργασίας Κατηγορία:Αεροσκάφη συνδέσμου
Θεόδωρος Θεοδωρίδης
Ο Θεόδωρος Θεοδωρίδης (γενν. 1965) είναι Έλληνας υψηλό διοικητικό μέλος του διεθνούς ποδοσφαίρου.
Καριέρα
Πριν την ένταξή του στην UEFA, ο Θεοδωρίδης ήταν μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Ελληνικής ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας.
Κριτική
Επί ημερών του στην διοίκηση της UEFA, ελέγχεται επίσης ότι δεν έθεσε βέτο στην εισδοχή του Κοσόβου στις Ευρωπαϊκές διοργανώσεις, παρότι η Ελλάδα εξακολουθεί να θεωρεί το κρατίδιο των Βαλκανίων ως μέρος της Σερβίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Πηλονήσι Μήλου
Παραπομπές
Πηλονησι