cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Διοικητική διαίρεση νομού Χαλκιδικής (πρόγραμμα Καποδίστριας)
-- Δήμος Μουδανιών --
Ο δήμος Μουδανιών έχει (πραγματικό) πληθυσμό 17.032 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Ορμυλίας --
Ο δήμος Ορμυλίας έχει (πραγματικό) πληθυσμό 4.745 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Παναγίας Χαλκιδικής --
Ο δήμος Παναγίας έχει (πραγματικό) πληθυσμό 3.897 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Σταγείρων-Ακάνθου --
Ο δήμος Σταγίρων-Ακάνθου έχει (πραγματικό) πληθυσμό 8.781 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Τορώνης --
Ο δήμος Τορώνης έχει (πραγματικό) πληθυσμό 4.036 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Τριγλίας --
Ο δήμος Τριγλίας έχει (πραγματικό) πληθυσμό 5.888 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
Κατηγορία:Νομός Χαλκιδικής Χαλκιδικης
Γεώργιος Χατζησταυρής
Ο Γεώργιος Χατζησταυρής (1895 - 17 Ιανουαρίου 1977), του Ιωάννη, ήταν Έλληνας στρατιωτικός και πολιτικός, που διετέλεσε βουλευτής.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1895 στην Κάλυμνο και ανέπτυξε δράση κατά την Αντίσταση. Ως Ταγματάρχης ήταν αντιμοναρχικός. Αποστρατεύτηκε με το βαθμό του Στρατηγού. Στη συνέχεια πολιτεύτηκε στην εκλογική περιφέρεια Δωδεκανήσου και εξελέγη βουλευτής με την ΕΠΕΚ (σύμφωνα με το Μητρώο της Βουλής με το Κ.Π.Φ., που ανήκε τότε στην ΕΠΕΚ) το 1950, λαμβάνοντας 2.384 σταυρούς, στις πρώτες εκλογές στα Δωδεκάνησα.
Ο Χατζησταυρής πέθανε σε ηλικία 82 ετών στην Αθήνα στις 17 Ιανουαρίου 1977 και η κηδεία του έγινε στην Κάλυμνο. Από τον γάμο του απέκτησε παιδιά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Στρατού Ξηράς Κατηγορία:Βουλευτές Δωδεκανήσου Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΠΕΚ
Αντόνι Γκραμπόφσκι
Ο Αντόνι Γκραμπόφσκι (11 Ιουνίου 1857 - 4 Ιουλίου 1921) ήταν Πολωνός χημικός μηχανικός και από τους υποστηρικτές της τεχνητής γλώσσας Εσπεράντο. Οι μεταφράσεις του συνέβαλαν σημαντικά στη λογοτεχνική εξέλιξη της Εσπεράντο.
Εκπαίδευση και επάγγελμα
Γεννήθηκε στις 11 Ιουνίου του 1857 στο Νόβε Ντόμπρε κοντά στο Κέλμνο της Πολωνίας. Λίγο μετά τη γέννησή του η οικογένεια Γκραμπόφσκι εγκαταλείπει το Νόβε Ντόμπρε και εγκαθίσταται στο Τορούν. Λόγω της φτώχειας των γονέων του, ο Γκραμπόφσκι είναι υποχρεωμένος να παρατήσει το σχολείο μόλις βγάλει το δημοτικό για να αρχίσει να εργάζεται.
Η επιθυμία του να πάει στο γυμνάσιο είναι όμως τόσο έντονη που προετοιμάζεται δίχως κάθε βοήθεια για τις εξετάσεις, τις οποίες περνά με εξαιρετικά αποτελέσματα. Στο γυμνάσιο «Νικόλαος Κοπέρνικος» ξεπερνά του συνομήλικους του σε τέτοιο βαθμό, ώστε οι δάσκαλοι του αποφασίζουν να τον ανεβάσουν δύο τάξεις.
Το 1879 έχει βελτιωθεί η οικονομική κατάσταση της οικογένειας του. Αφού τελειώνει το σχολείο, ο Γκραμπόφσκι σπουδάζει φιλοσοφία και φυσικές επιστήμες στο πανεπιστήμιο του Βρότσλαβ. Έπειτα εργάζεται σαν χημικός μηχανικός στο Zawiercie και σε περιοχές της σημερινής Τσεχίας. Τελικά καταλήγει στο Ιβάνοβο-Βοσνετσένσκ, όπου γίνεται διευθυντής εργοστασίου παραγωγής υφασμάτων, 250 χιλιόμετρα από τη Μόσχα.
Συγχρόνως ασχολείται εντατικά με χημικές μελέτες. Με τις εφευρέσεις και τεχνολογικές του ανανεώσεις αποκτά κύρος στα ευρωπαϊκό κύκλο των ειδήμων. Επίσης γίνεται μέλος μιας επιτροπής, οι οποία επεξεργάζεται την πολωνική ορολογία. Λίγα χρόνια αργότερα, το 1906, δημοσιεύει το πρώτο πολωνικό χημικό λεξικό, το «Słownik chemiczny».
Εσπεράντο και λογοτεχνία
Ακόμη φοιτητής, ο Γκραμπόφσκι δείχνει μεγάλο ενδιαφέρον για τη λογοτεχνία. Έτσι γίνεται μέλος της Εταιρείας «Σλαβική Λογοτεχνία» (Towarzystwo Literacko-Słowianskie). Η λογοτεχνική δράση του Γκραμπόφσκι δεν περιορίζεται όμως μονάχα στην πολωνική γλώσσα. Εκτός από τη μητρική του γλώσσα μαθαίνει με τον καιρό να μιλά 9 γλώσσες. Άλλες 15 γλώσσες μαθαίνει παθητικά: δεν τις μιλάει, αλλά τις καταλαβαίνει. Δεν είναι λοιπόν τυχαίο να ενθουσιάζεται ο άνθρωπος αυτός για την ιδέα της διεθνούς γλώσσας.
Επειδή εκείνη την εποχή είναι διαδεδομένη ως διεθνής γλώσσα η τεχνητή γλώσσα Βολαπιούκ, ο Γκραμπόφσκι τη μαθαίνει. Όταν όμως γνωρίζει τον δημιουργό της γλώσσας, Γιόχαν Μάρτιν Σλάιερ, διαπιστώνει ότι ακόμη και αυτός δεν είναι σε θέση να μιλήσει άνετα τη γλώσσα αυτή, προφανώς επειδή είναι πολύ περίπλοκη και δύσκολη. Τελικά οι δυο επιστήμονες, μετά από μάταιες προσπάθειες να επικοινωνήσουν στη τεχνητή γλώσσα, συνεχίζουν τη συζήτηση στα γερμανικά. Ο Γκραμπόφσκι απογοητεύεται τόσο πολύ που παρατά τη γλώσσα του Σλάιερ. Δεν παρατά όμως την ιδέα της διεθνούς γλώσσας.
Το 1887 ανακαλύπτει ένα διαφημιστικό φυλλάδιο: «''Δρ. Εσπεράντο. Διεθνής Γλώσσα. Πρόλογος και διδακτικό Βιβλίο''» του Λούντβικ Ζαμένχοφ. Η νέα αυτή γλώσσα θα γίνει στο μέλλον διάσημη ως «Εσπεράντο». Ο Γκραμπόφσκι εντυπωσιάζεται με την απλή κατασκευή και τον εκφραστικό πλούτο της Εσπεράντο. Πάει στη Βαρσοβία, όπου συναντά τον Ζαμένχοφ. Ακολουθεί η πρώτη προφορική συζήτηση στη γλώσσα Εσπεράντο.
Ανάλογη είναι και η δραστηριότητα του Γκραμπόφσκι: Το 1888 δημοσιεύει τη μετάφραση έργων του Αλεξάνδρου Πούσκιν στα εσπεράντο, το 1889 του Γκαίτε. Ακολουθούν και άλλες μεταφράσεις.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1890 ο Γκραμπόφσκι δείχνεται δυσαρεστημένος με την αργή εξάπλωση της εσπεράντο. Θεωρεί ότι τα αίτια για το φαινόμενο αυτό βρίσκονται στις ατέλειες της νέας γλώσσας. Γι' αυτό υποστηρίζει να γίνουν οι ανάλογες αλλαγές. Το 1894 ψηφίζει όμως κατά των αλλαγών και στο μέλλον θα είναι υπέρ των βάσεων της γλώσσας, το λεγόμενο Fundamento de Esperanto.
Ο Γκραμπόφσκι είναι για αρκετά χρόνια πρόεδρος της Βαρσοβικής Εταιρείας Εσπεραντιστών, η οποία ιδρύθηκε το 1904. Επίσης, από το 1908, είναι και πρόεδρος της Πολωνικής Εταιρείας Εσπεράντο. Το ίδιο έτος γίνεται και διευθυντής του γραμματικού κλάδου της Ακαντέμιο ντε Εσπεράντο. Δημοσιεύει αρκετά άρθρα με θέμα την εσπεράντο, κάνει διαλέξεις και οργανώνει μαθήματα γλώσσας.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Πολωνοί χημικοί μηχανικοί Κατηγορία:Εσπεράντο Κατηγορία:Πολωνοί Εσπεραντιστές
Στύλος
Η λέξη Στύλος μπορεί να αναφέρεται:
Οκρούγκ Μπορ
μικρογραφία|Η διοικητική περιοχή της Μπορ στον χάρτη της Σερβίας Η Οκρούγκ Μπορ (σερβικά : Борски округ) είναι διοικητική διαίρεση, διοικητική περιοχή, της Δημοκρατίας της Σερβίας. Έχει πληθυσμό 123.848 κατοίκους (απογραφή του 2011) και έκταση 3.507 τετραγωνικά χλμ, διοικητικό κέντρο της περιοχής είναι η πόλη Μπορ. Η περιοχή είναι κυρίως αγροτική, έχει ορυχεία χαλκού και χρυσού, το 33% του εδάφους της είναι πεδινό ενώ το υπόλοιπο 67% είναι ορεινό.
Δήμοι
Η διοικητική περιοχή περιλαμβάνει τους δήμους:
Πηγές
Κατηγορία:Διοικητική διαίρεση της Δημοκρατίας της Σερβίας
Σαρμουάιγ (Ντου)
Το Σαρμουάιγ (γαλλικά: Charmoille, ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Πυροβολισμοί στο λύκειο Σάντα Φε
Πυροβολισμοί σε σχολείο έγιναν στο λύκειο Σάντα Φε στο Σάντα Φε του Τέξας των Ηνωμένων Πολιτειών, στη μητροπολιτική περιοχή του Χιούστον, στις 18 Μαΐου 2018. Δέκα άτομα σκοτώθηκαν και δεκατρία άλλα τραυματίστηκαν. Ο φερόμενος μακελάρης πάρθηκε υπό κράτηση και η αστυνομία τον αναγνώρισε ως τον 17χρονο μαθητή του ίδιου σχολείου, Δημήτριο Παγουρτζή.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 1958-1959
Το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα 1958-1959 ήταν το τελευταίο που διεξήχθη με το σύστημα των ανά τοπική ένωση προκριματικών γύρων, καθώς από την επόμενη χρονιά άλλαξε η δομή του ελληνικού ποδοσφαίρου με την καθιέρωση της Α΄ Εθνικής Κατηγορίας, καθώς και των υπόλοιπων κατηγοριών που ακολούθησαν στη συνέχεια.
Ο Ολυμπιακός Πειραιώς έφτασε στην 6η συνεχόμενη κατάκτηση του πρωταθλήματος (και 15η συνολικά) μετά από μια ενδιαφέρουσα μάχη με αντίπαλο την Α.Ε.Κ.. Σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά, οι ομάδες που μετείχαν στην τελική φάση του πρωταθλήματος μειώθηκαν κατά 2 (10 από 12) και προέκυψαν ως εξής: Οι αγώνες της προκριματικής φάσης διεξήχθησαν από τις 7 Σεπτεμβρίου 1958 μέχρι τις 14 Ιανουαρίου 1959, ενώ της τελικής φάσης από τις 21 Ιανουαρίου μέχρι τις 21 Ιουνίου 1959. Το σύστημα βαθμολογίας ήταν: Νίκη: 3 βαθμοί - Ισοπαλία: 2 βαθμοί - Ήττα: 1 βαθμός.
Πρωταθλητής
Ολυμπιακός
Τελική Φάση
1 Ο Απόλλων Καλαμαριάς έχει μία ήττα άνευ αγώνα και –1 βαθμό. 2 Ο Παναιγιάλειος έχει μία νίκη άνευ αγώνα.
1 Ο αγώνας Απόλλων Καλαμαριάς - Παναιγιάλειος διακόπηκε στο 70' σε βάρος του Απόλλωνα Καλαμαριάς κι ενώ το αποτέλεσμα ήταν ισόπαλο 0–0. Κατοχυρώθηκε με σκορ 0–2 υπέρ του Παναιγιάλειου.
Πηγές
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1958-1959 Κατηγορία:Πανελλήνιο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου
Πλίνιος
Με το όνομα Πλίνιος είναι γνωστά τα εξής ιστορικά πρόσωπα:
Σαρναί (Ντου)
Το Σαρναί (γαλλικά: Charnay) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Ηρακλείδης (Συρακούσιος στρατηγός)
Ο Ηρακλείδης αυτός, σε αντιδιαστολή με τον συνώνυμό του ναύαρχο, ήταν στρατηγός των Συρακουσίων κατά τον 4ο αιώνα π.Χ.. Ήταν αρχηγός των μισθοφόρων του Τυράννου των Συρακουσών Διονύσιου του νεότερου. Όταν όμως περιήλθε σε δυσμένεια κατέφυγε στη Πελοπόννησο όπου και είχαν καταφύγει πολλοί εξόριστοι Συρακούσιοι υπό τον φιλόσοφο Δίωνα.
Αφού συγκέντρωσε περί τους 1500 άνδρες και 20 τριήρεις επιτέθηκε εναντίον του Διονυσίου όπου και του κατέστρεψε το στόλο αναγκάζοντας τον ίδιο σε φυγή. Στη συνέχεια ο Ηρακλείδης προσπάθησε να απομακρύνει και τον Δίωνα προκειμένου να μείνει μόνος κύριος της κατάστασης. Αυτό όμως εξόργισε τους μισθοφόρους του οι οποίοι και τον ανάγκασαν να τον επαναφέρει. Στη συνέχεια όμως όταν ο Δίωνας απέκτησε μεγάλη ισχύ συνέλαβε τον Ηρακλείδη και τελικά τον αποκεφάλισε. Το έγκλημα αυτό του Δίωνα εξήγειρε τον λαό στον οποίον και αναγκάσθηκε στη συνέχεια να ζητήσει δημόσια συγγνώμη.
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες στρατηγοί Κατηγορία:Αρχαίοι Συρακούσιοι
Σαρκεμόν
Το Σαρκεμόν (γαλλικά: Charquemont, ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Άννα Πάβλοβνα της Ρωσίας
Η Άννα Πάβλοβνα (ρωσικά: Анна Павловна, 18 Ιανουαρίου 1795 - 1 Μαρτίου 1865) από τον Οίκο του Χόλσταϊν-Γκόττορπ-Ρομανώφ ήταν Μεγάλη Δούκισσα της Ρωσίας και με τον γάμο της έγινε Βασίλισσα των Κάτω Χωρών.
Σαχίν Ντεριά (αντιτορπιλικό)
Ιστορικό
Ναυπηγήθηκε στα ναυπηγεία του Στεττίνου το 1895. Είχε εκτόπισμα 289 τόνους. Ως νεότευκτο πλοίο του οθωμανικού στόλου υπήρξε απειλή για τον ελληνικό στόλο στον Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897. Κατά τα τότε τουρκικά σχέδια εμπλοκής το πλοίο αυτό μαζί με το αδελφό πλοίο αντιτορπιλικό Ασλάν Ντεριά είχαν προγραμματισθεί να καταπλεύσουν στη περιοχή του Αμβρακικού κόλπου και εισπλέοντας σ΄ αυτόν να προσβάλλουν τα εκεί ευρισκόμενα ελληνικά πλοία.
Άννα Πάβλοβνα της Ρωσίας
Βιογραφία
Ήταν η πέμπτη κόρη του Παύλου της Ρωσίας και της Σοφίας Δωροθέας (Μαρίας Φιοντόροβνας), κόρης του Φρειδερίκου Β΄ Ευγένιου της Βυρτεμβέργης.
Σαχίν Ντεριά (αντιτορπιλικό)
Ιστορικό
Παρά ταύτα είτε λόγω έλλειψης εκπαίδευσης, είτε λόγω ρωσικής πίεσης, είτε από άλλους αστάθμητους παράγοντες (όπως περιπολίες ελληνικών πολεμικών στο Αιγαίο) απέτρεψαν την έξοδο των πλοίων αυτών από τα Δαρδανέλια όπως και ολόκληρου του τότε οθωμανικού στόλου.
Άννα Πάβλοβνα της Ρωσίας
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1816 τον Γουλιέλμο Β΄ των Κάτω Χωρών και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ Κατηγορία:Βασίλισσες της Ολλανδίας Κατηγορία:Μεγάλες Δούκισσες του Λουξεμβούργου Κατηγορία:Ρώσοι ευγενείς Κατηγορία:Μεγάλες Δούκισσες της Ρωσίας Κατηγορία:Βασιλομήτωρ Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Οράγγης Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Ολλανδίας Κατηγορία:Πριγκίπισσες του Λουξεμβούργου
Σαχίν Ντεριά (αντιτορπιλικό)
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνοτουρκικός πόλεμος (1897) Κατηγορία:Πολεμικά πλοία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Αμάνι Αμπέιντ Καρούμε
Βιογραφία
Γιος του πρώτου Προέδρου της Ζανζιβάρης, Σεΐχ Αμπέιντ Αμάνι Καρούμε, γεννήθηκε στις 1 Νοεμβρίου του 1948. Φοίτησε στο Γυμνάσιο Λουμούμπα ως το 1969 οπότε και εργάστηκε ως λογιστής. Έγινε μέλος του κόμματος Chama Cha Mapinduzi (CCM).Είναι παντρεμένος και πατέρας 6 παιδιών. Μιλά απταίστως σουαχίλι και αγγλικά.
Πολιτική καριέρα
Στη διάρκεια της δεκαετίας του ' 70 υπηρέτησε σε πολλά αξιώματα στα Υπουργεία Οικονομίας, Σχεδιασμού και Μεταφορών και Επικοινωνιών.
Τη δεκαετία του ' 80 ήταν σύμβουλος ιδιωτικών επιχειρήσεων στο νησί του, βρετανικών συμφερόντων. Εξελέγη βουλευτής το 1990 στην εκλογική περιφέρεια Ραχαλέο και επανεξελέγη σε πολυκομματικές εκλογές, το 1995.
Ανέλιξη στην προεδρία
Ο Καρούμε κατήλθε ως προεδρικός υποψήφιος με το CCM και αναδείχθηκε νικητής στις προεδρικές εκλογές στη Ζανζιβάρη, με 67,04% των ψήφων. Οι εκλογές αυτές αμαυρώθηκαν από επεισόδια βίας και καταγγελίας για νοθεία και διεξήχθησαν το 2000. Οι διεθνείς παρατηρητές επίσης έκαναν λόγο για παρατυπίες στην ψηφοφορία, σε αντίθεση με τις ταυτόχρονες εκλογές στην επικράτεια της Τανζανίας. Ακολούθησαν μαζικές διαδηλώσεις, ιδίως στο νησί Πέμπα, όπου σκοτώθηκαν 12 άνθρωποι από πυρά των δυνάμεων ασφαλείας.
Ο Καρούμε κέρδισε επανεκλογή στις 30 Οκτωβρίου 2005 με 53,18% των ψήφων σε μία ακόμη εκλογική αναμέτρηση με παρατυπίες, όπως ανέφερε η Εφορευτική Επιτροπή της Ζανζιβάρης. .
Τον Νοέμβριο 2010 τον διαδέχθηκε ο Αλί Μοχάμεντ Σέιν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόεδροι της Ζανζιβάρης
Γιουργκόρντεν ΙΦ (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η Γιουργκόρντεν ΙΦ Φούτμπολσφερενινγκ (γνωστή στην Ελλάδα και ως Τζουργκάρντεν, σουηδ. Djurgårdens IF Fotbollsförening, ) είναι το ποδοσφαρικό τμήμα της Ζουργκόρντεν ΙΦ. Αγωνίζεται στην Tele2 Arena.
Η ομάδα ιδρύθηκε το 1891. Έχει 12 εθνικά πρωταθλήματα και 4 κύπελλα. Έχει κατακτήσεις τους τίτλους σε 3 διαφορετικές εποχές. Τη δεκαετία του 1910 η ομάδα κέρδισε 4 πρωταθλήματα, τις δεκαετίες του 1950 και 1960 άλλα τέσσερα και τη δεκαετία του 2000 τους υπόλοιπους.
Σταύρος Μιχαήλ
Ο Σταύρος Μιχαήλ είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός και τραπεζικός. Από το 2017 είναι δήμαρχος Δήμου Τσερίου.
Βιογραφικά Στοιχεία
Ο Σταύρος Μιχαήλ γεννήθηκε στο Τσέρι στις 14 Νοεμβρίου 1952. Σπούδασε οικονομικά στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Ακολούθως εργάστηκε στον τραπεζικό τομέα. Το 1984 διορίστηκε υπεύθυνος-διευθυντής του υποκαταστήματος της Τράπεζας Κύπρου που μόλις είχε ανοίξει στην κοινότητα Τσερίου, ενώ στη συνέχεια διετέλεσε υποδιευθυντής και διευθυντής σε διάφορα άλλα καταστήματα της τράπεζας, μέχρι το 2012.
Είναι νυμφευμένος με την Ευαγγελία Κοκκινίδη και έχει ένα υιό και δύο κόρες.
Πολιτική διαδρομή
Στις Δημοτικές εκλογές του 2016 εκλέχθηκε Δήμαρχος Τσερίου, έχοντας τη στήριξη του ΑΚΕΛ, του ΔΗΚΟ, της ΕΔΕΚ και της Συμμαχίας Πολιτών.
Πηγές
Κατηγορία:Δήμαρχοι Τσερίου
Εθνική Ελλάδας (χειροσφαίριση γυναικών)
Η Εθνική Ελλάδας χειροσφαίρισης γυναικών είναι το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της Ελλάδας σε διεθνείς διοργανώσεις. Υπάγεται στην Ομοσπονδία Χειροσφαιρίσεως Ελλάδος.
Η γυναικεία ομάδα χειροσφαίρισης βρισκόταν στην αφάνεια μέχρι τις παραμονές του 2004, οπότε έγινε προσπάθεια αναδιοργάνωσής της ενόψει της συμμετοχής της στους Ολυμπιακούς αγώνες της Αθήνας. Στους Ολυμπιακούς αγώνες αντιμετωπίζοντας πολύ ισχυρότερους αντιπάλους δεν κατάφερε να πετύχει κάποια νίκη καταλαμβάνοντας τελικά την 10η θέση (τελευταία).
Έκτοτε δεν είχε καμία συμμετοχή σε τελική φάση μεγάλης διοργάνωσης. Στην τελευταία της συμμετοχή στα προκριματικά του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος χειροσφαίρισης γυναικών, κατάφερε στην πρώτη φάση να αποκλείσει την ομάδα του Ισραήλ αλλά αποκλείστηκε στην δεύτερη φάση, τερματίζοντας τελευταία στον όμιλό της, έχοντας συμπληρώσει τέσσερις ήττες σε ισάριθμους αγώνες.
Χωρίς διάκριση ήταν και η παρουσία της στους τελευταίους Μεσογειακούς αγώνες του 2009, που τερμάτισε τελευταία στον όμιλό της και αποκλείστηκε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
ΕΛλάδα Γυναικες Κατηγορία:Εθνικές αθλητικές ομάδες της Ελλάδας
Κύριλλος Βογάσαρης
Ο Κύριλλος Βογάσαρης ήταν ιερωμένος και αγωνιστής του 1821. Διετέλεσε Μητροπολίτης Λαρίσης και αργότερα Αργολίδος.
Βιογραφικά στοιχεία
Η καταγωγή του ήταν από την Δημητσάνα και η οικογένειά του ζούσε στην Σμύρνη. Εκάρη μοναχός στην Μονή Δοχειαρίου και και διετέλεσε Μέγας Πρωτοσύγκελλος του Πατριαρχείου.
Τον Ιούλιο του 1819 εξελέγη Μητροπολίτης Λαρίσης και Τυρνάβου. Τον Ιούνιο του 1820 παραιτήθηκε και επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη. Από εκεί, όταν ξέσπασε η Ελληνική Επανάσταση μετέβη στην Πελοπόννησο. Φαίνεται μάλιστα πως απεστάλη από το Οικουμενικό Πατριαρχείο ως έξαρχος για την ειρήνευση των επαναστατημένων.
Το 1822 το Εκτελεστικό Σώμα της Προσωρινής Διοίκησης τον όρισε τοποτηρητή της χηρεύουσας επισκοπής Ωλένης. Παρακίνησε τους κατοίκους να συμμετάσχουν στην πολιορκία των Πατρών και να ενισχύσουν το Μεσολόγγι. Κινδύνεψε επί Ιμπραήμ και κυνηγήθηκε χάνοντας όλα του τα υπάρχοντα. Στην Ηλεία έμεινε, με μικρές διακοπές, ως το 1833.
Το 1836 εξελέγη επίσκοπος Αργολίδος. Την περίοδο 1840-1842 διετέλεσε πρόεδρος της Ιεράς Συνόδου.
Απεβίωσε στην Αθήνα στις 21 Αυγούστου 1842.
Υποσημειώσεις
<references group="lower-greek"/>
Πηγές
Κατηγορία:Μητροπολίτες Λαρίσης Κατηγορία:Μητροπολίτες Αργολίδος Κατηγορία:Κληρικοί αγωνιστές του 1821
Αντιγόνη της Ηπείρου
Η Αντιγόνη (320 π.Χ. - 295 π.Χ.) ήταν βασίλισσα των Μολοσσών στην περιοχή της Ηπείρου, κατά την ελληνιστική περίοδο. Η καταγωγή της ήταν από τη Μακεδονία, ωστόσο συνδέθηκε με τον Οίκο των Πτολεμαίων στην Αίγυπτο και με τον Οίκο τον Αιακιδών στην Ήπειρο, αποτελώντας την πρώτη σύζυγο του ξακουστού βασιλιά Πύρρου. Προς τιμήν της ο τελευταίος ίδρυσε την Αντιγόνεια στη Βόρεια Ήπειρο.
Βιογραφικά στοιχεία
Η Αντιγόνη ήταν κόρη της Βερενίκης Α΄, μετέπειτα βασίλισσας της Αιγύπτου στο πλευρό του Πτολεμαίου Α' του Σωτήρος, από τον πρώτο της γάμο με έναν Μακεδόνα ευγενή, τον Φίλιππο. Σίγουρα γεννήθηκε πριν το 317 π.Χ., χρονιά στην οποία η μητέρα της, όντας χήρα πλέον, συνδέθηκε με τον Πτολεμαίο. Σύμφωνα με τον Πλούταρχο, ο Πύρρος, εξόριστος βασιλιάς της Ηπείρου, εστάλη από τον κουνιάδο του, τον Δημήτριο τον Πολιορκητή, στην Αίγυπτο, σε κατάσταση ομηρείας. Εκεί επιλέχτηκε ανάμεσα σε πολλούς ευγενείς για σύζυγος της Αντιγόνης κάτι που υπήρξε ιδιαίτερα τιμητικό. Κατόπιν ο Πτολεμαίος τον ενίσχυσε στην προσπάθειά του να ανακτήσει τον θρόνο του.
Κατά τη διάρκεια της ζωής του ο Πύρρος νυμφεύτηκε πολλές φορές, ωστόσο η Αντιγόνη ήταν η πρώτη από τις συζύγους του και μοναδική όσο ζούσε. Το ζεύγος απέκτησε δύο παιδιά: τον Πτολεμαίο – που ονομάστηκε έτσι προς τιμήν του φαραώ της Αιγύπτου – και πιθανώς την Ολυμπιάδα (όχι τη μητέρα του Αλεξάνδρου, πρόκειται για άλλη πριγκίπισσα). Η Αντιγόνη πέθανε το 295 π.Χ., την ίδια χρονιά με τη γέννηση του γιου της, οπότε είναι πιθανό να άφησε την τελευταία της πνοή στη γέννα ή λίγο μετά.
Πηγές
Κατηγορία:Δυναστεία των Αιακιδών Κατηγορία:Βασίλισσες και Πριγκίπισσες της Ηπείρου Κατηγορία:Ελληνίδες Βασίλισσες και Πριγκίπισσες Ελληνιστικής περιόδου
Σλάβεν Μπελούπο
Η NK Σλάβεν Μπελούπο, συχνότερα αναφερόμενη απλώς ως Σλάβεν, αλλά και ευρύτερα γνωστότερη διεθνώς ως NK Σλάβεν Κοπρίβνιτσα, είναι μια Κροατική ποδοσφαρική ομάδα που έχει ως έδρα της την πόλη Κοπρίβνιτσα στα βόρεια της χώρας. Η ομάδα δίδει τους αγώνες της στο γήπεδο Γκράντσκι.
Ιστορία
Η πρώτη αμιγώς ποδοσφαιρική ομάδα στην πόλη Κοπρόβνιτσα (κροατ. Koprivnica) ιδρύθηκε τον Ιούνιο του 1907, όταν μια ομάδα φοιτητών δημιούργησε το Ποδοσφαιρκό Σωματείο Φοιτητών.Εντούτοις το όνομα Σλάβεν πρωτοεμφανίστηκε όταν ένα αθλητικό σωματείο με την επωνυμία HŠK Slaven ιδρύθηκε από μέλη της οικογένειας Friedrich, στις 20 Αυγούστου 1912και αυτή η ημερομηνία θεωρείται ως η ημέρα ίδρυσης του σημερινού ποδοσφαιρικού σωματείου. Το σωματείο μάλιστα αυτό κατέκτησε το περιφερειακό Κροατικό πρωτάθλημα το 1920. Μετέπειτα, το σωματείο μετονομάστηκε από Σλάβεν (Slaven) σε HŠK Victorija, χωρίς όμως να πετύχει κάποια άλλη επιτυχία και με τελικό αποτέλεσμα την διάλυσή του λόγω οικονομικών δυσχερειών. Κατόπιν τούτου, η πόλη έμεινε χωρίς ποδοσφαρικό εκπρόσωπο κατά τα έτη 1926 εως 1930.
Μεταξύ των ετών 1930 και 1945, το σωματείο μετονομάστηκε διαδοχικά σε HŠK Koprivnica, HŠK Danica και RNHŠK Sloga, προτού επανέλθει στην αρχική ονομασία Σλάβεν. Από το 1953 και μέχρι το 1958, έφερε την επωνυμία SD Podravka'. Από το 1958, το όνομα Σλάβεν παραμένει μέχρι σήμερα, ως το βασικό στοιχείο της επωνυμίας του συλλόγου, συνοδευόμενο κατά περιόδους από το όνομα του εκάστοτε χορηγού.Έτσι, κατά τη διετία 1992-94, η ομάδα ονομάζονταν NK Slaven Bilokalnik ενώ μετέπειτα μετονομάστηκε σε Σλάβεν Μπελούπο, λαμβάνοντας την επωνυμία του σημερινού χορηγού της, της γνωστής φαρμακευτικής εταιρίας Belupo, που έχει την έδρα της στην πόλη Κοπρίβνιτσα.
Η Σλάβεν πέτυχε την πρώτη άνοδό της στην κορυφαία Κροατική ποδοσφαρική κατηγορία Prva HNL το 1997 όπου και αγωνίζεται έκτοτε. Το 2000, κατόρθωσε να τερματίσει στην 5η θέση και έτσι κέρδισε την έξοδό της στο κύπελλο Ιντερτότο.Σε αυτή την παρθενική της εμφάνιση σε ευρωπαικό θεσμό έφτασε μέχρι τον τρίτο γύρο της διοργάνωσης, όπου και αποκλείστηκε από την Τσέχικη SK Sigma Olomouc (0-2 εντός έδρας ήττα και λευκή ισοπαλία στον επαναληπτικό της Τσεχίας. Την επόμενη χρονιά, επανέλαβε την επιτυχία ης αυτή, αποκλειζόμενη αυτή τη φορά από την Αγγλική Άστον Βίλα με συνολικό σκορ 3-2. Στις επόμενες 2 συμμετοχές της στον ίδιο θεσμό, κατόρθωσε να φτάσει μέχρι τα ημιτελικά όπου και αποκλείστηκε από την Γερμανική VfB Stuttgart και τη Γαλλική Λίλλ αντιστοίχως. Στην τελευταία της συμμετοχή στο κύπελλο Ιντερτότο (2005) αποκλείστηκε στον τρίτο γύρο από την Ισπανική Ντεπορτίβο Λα Κορούνια (με συνολικό σκορ 4-0).
Στον πρώτο γύρο, η Σλάβεν απέκλεισε την Αλβανική KS Teuta Durrës (με συνολικό σκορ 8-4) ενώ στο 2ο γύρο αποκλείστηκε από την Τουρκική Γαλατασαράι (με συνολικό σκορ 4-2).
Τη σεζόν 2007-2008, η Σλάβεν τερμάτισε στη δεύτερη θέση του κροατικού πρωταθλήματος, κάτι που αποτελεί την υψηλότερη θέση που έχει καταλάβει ποτέ το σωματείο.
Η πιο σημαντική στιγμή στην ευρωπαική ιστορία του συλλόγου, ήρθε στις 28 Αυγούστου 2008, όταν η Σλάβεν προκρίθηκε στον επόμενο γύρο του κυπέλλου ΟΥΕΦΑ αποκλείοντας τον Άρη Θεσσαλονίκης με συνολικό σκορ 2-1.
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1907 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Κροατίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1912
Σφίγγα (Ρουμανία)
Η πρώτη φωτογραφία της Μεγάλης Σφίγγας του Μπουτσέγκι πιθανότατα τραβήχτηκε γύρω στο 1900. Αυτή η φωτογραφία τραβήχτηκε από μπροστινή θέση και όχι από πλευρική, όπως φαίνεται συνήθως στις φωτογραφίες σήμερα. Απόκτησε το ψευδώνυμό του, αναφερόμενο στη Μεγάλη Σφίγγα της Γκίζας, το 1936. Η εικόνα της σφίγγας εμφανίστηκε όταν ο βράχος, με ύψος 8 μ. και πλάτος 12 μ., παρατηρούταν από μια ορισμένη γωνία. Ο μεγαλίθος έχει το σαφέστερο περίγραμμα του στις 21 Νοεμβρίου, τη στιγμή που ο ήλιος δύει.
Στον σύγχρονο πολιτισμό
Η Σφίγγα εμφανίζεται στην ταινία του 1967 Οι Δακιανοί, όπου είναι ένας τόπος θυσίας στον θεό Ζαλμόξις. Διαδραματίζει επίσης σημαντικό ρόλο στην ταινία Μπουρεμπίστα του 1980, στην οποία εξισώνεται με τον επώνυμο αρχαίο βασιλιά της Δακίας και την αιωνιότητα της ρουμανικής ταυτότητας.
Ασλάν Ντεριά (αντιτορπιλικό)
Ιστορικό
Παρά ταύτα είτε λόγω έλλειψης εκπαίδευσης, είτε λόγω ρωσικής πίεσης, είτε από άλλους αστάθμητους παράγοντες (όπως περιπολίες ελληνικών πολεμικών στο Αιγαίο) απέτρεψαν την έξοδο των πλοίων αυτών από τα Δαρδανέλια όπως και ολόκληρου του τότε οθωμανικού στόλου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνοτουρκικός πόλεμος (1897) Κατηγορία:Πολεμικά πλοία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Πτεριδίνη
Η πτεριδίνη είναι ετεροκυκλική αρωματική ένωση, το μόριο της οποίας προέρχεται από συμπύκνωση ενός δακτυλίου πυριμιδίνης με έναν δακτύλιο πυραζίνης. Η πτεριδίνη αποτελεί τη μητρική ένωση για δύο μεγάλες οικογένειες βιοχημικά σημαντικών ενώσεων, των πτερινών και των φλαβινών. Επίσης, ο μοριακός σκελετός της πτεριδίνης, όπως και της συγγενικής της δικυκλικής ένωσης κιναζολίνης, χρησιμοποιείται ως αφετηρία για τη σύνθεση πολλών φαρμάκων και φυσικών προϊόντων.
Σύνθεση
Η πτεριδίνη και τα υποκατεστημένα παράγωγά της συντίθενται κυρίως με αντιδράσεις συμπύκνωσης μεταξύ 4,5-διαμινοπυριμιδινών και α-δικαρβονυλικών ενώσεων (αντίδραση Gabriel-Colman) ή 4-αμινο-5-νιτροζοπυριμιδινών και α-καρβονυλομεθυλενικών ενώσεων (αντίδραση Timmis). Για παράδειγμα, η μη υποκατεστημένη πτεριδίνη μπορεί να συντεθεί με συμπύκνωση 4,5-διαμινοπυριμιδίνης με γλυοξάλη:
Παράδειγμα αντίδρασης τύπου Timmis είναι η συμπύκνωση 4-αμινο-5-νιτροζοπυριμιδίνης με υποκατεστημένες α-αιθυλοκετόνες:
Παραπομπές
Κατηγορία:Ετεροκυκλικές οργανικές ιμίνες Κατηγορία:Αρωματικές ιμίνες
Η Σταύρωση (Ανδρέας Παβίας)
Η Σταύρωση είναι αγιογραφία του ζωγράφου Ανδρέα Παβία που δραστηριοποιήθηκε στην Κρήτη κατά το β' μισό του 15ου αιώνα. Βρίσκεται σήμερα στην Εθνική Πινακοθήκη της Ελλάδας.
Περιγραφή
Το έργο (αυγοτέμπερα σε ξύλο με διαστάσεις 83,5 εκ.x 59 εκ.) φιλοτεχνήθηκε κατά τα τέλη του 15ου αιώνα, είναι θρησκευτικού περιεχομένου και απεικονίζει τη Σταύρωση του Ιησού Χριστού. Εντάσσεται στην κατηγορία των «ιταλοκρητικών» έργων του καλλιτέχνη και παρουσιάζει επιρροές από τον ρεαλισμό της υστερογοτθικής τεχνοτροπίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έργα ελληνικής ζωγραφικής Κατηγορία:Έργα ζωγραφικής του Ανδρέα Παβία Κατηγορία:Κρητική Σχολή
Ηρακλείδης (γιος του Αγαθοκλή)
Ο Ηρακλείδης ήταν γιος του Τυράννου των Συρακουσίων Αγαθοκλή που συνόδεψε τον πατέρα του στην εκστρατεία του στην Αφρική. Όταν όμως η εκστρατεία εκείνη άρχισε ν΄ αποτυγχάνει προσπάθησε να διαφύγει στη Σικελία. Προδόθηκε όμως από τον μεγαλύτερο αδελφό του Αγάθαρχο οπότε και αφού συνελήφθη, φυλακίσθηκε και στη συνέχεια φονεύθηκε. Την ίδια όμως τύχη επεφύλαξε η μοίρα και για τον Αγάθαρχο που φονεύθηκε από τους στρατιώτες που εξεγέρθηκαν κατά την προσπάθειά του κι αυτός να διαφύγει.
Κατηγορία:Αρχαίοι Συρακούσιοι
Αμαλία Ελισάβετ του Χάναου-Μύντσενμπεργκ
Η Αμαλία Ελισάβετ (γερμ. Amalie Elisabeth von Hanau-Münzenberg, 1602–1651) από τον Οίκο του Χάναου ήταν κόρη του κόμη του Χάναου-Μύντσενμπεργκ και με τον γάμο της έγινε λανδγραβίνα και επίτροπος της Έσσης-Κάσσελ.
Βιογραφία
μικρογραφία|left|Χαρακτικό με την κόμισσα Αμαλία-Ελισάβετ. εναλλ.=Bust in the Walhalla by Christian Friedrich Tieck|μικρογραφία|left|Προτομή της στη Βαλχάλα από τον Κρίστιαν-Φρήντριχ Τηκ.Ήταν η δεύτερη κόρη του Φιλίππου Λουδοβίκου Β΄ του Χάναου-Μύντσενμπεργκ και της Αικατερίνης Βελγικής, κόρης του Γουλιέλμου Α΄ της Οράγγης και κυβερνήτη της Ολλανδίας, Ζηλανδίας, Ουτρέχτης, Φρήσλαντ.
Παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Ε΄ της Έσσης-Κάσσελ το 1619 και έγινε λανδγραβίνα, όταν ανέβηκε στην εξουσία το 1627. Το 1637 οι στρατιωτικές ήττες ανάγκασαν την ίδια και τον Γουλιέλμο Ε΄ να εξοριστούν στην Ανατολική Φρισία. Αργότερα εκείνο το έτος, αυτή έγινε επίτροπος για τον ανήλικο γιο τους Γουλιέλμο ΣΤ΄ μετά το τέλος του συζύγου της. Μέσα από επιδέξια διπλωματία και στρατιωτικές επιτυχίες στον Τριακονταετή Πόλεμο προώθησε τα συμφέροντα της Έσσης-Κάσσελ και επηρέασε την Ειρήνη της Βεστφαλίας, που έθεσε τέλος στη σύγκρουση. Έδωσε μία διευρυμένη επικράτεια στον γιο της, όταν παραιτήθηκε κατά την ενηλικίωσή του το 1650. Ωστόσο η υγεία της είχε επιδεινωθεί κατά τη διάρκεια του πολέμου και απεβίωσε λίγο μετά την παραίτησή της το 1651.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς
Νήσοι Χερντ και Μακντόναλντ
Η Χερντ Νήσος και οι ΜακΝτόναλντ Νήσοι (στα αγγλικά έχουν τη συντομογραφία HIMI), είναι ακατοίκητα, άγονα νησιά που βρίσκονται στον Νότιο Ωκεανό (ή στον νότιο Ινδικό Ωκεανό, ανάλογα με τη θεώρηση 3 ή 5 ωκεανών), περίπου στα 2/3 της απόστασης από τη Μαδαγασκάρη στην Ανταρκτική, ή 7.718 χλμ. νότια της Ρατζαπούρ, στη Μαχαράστρα Ινδίας και 4.100 χλμ. δυτικά της Αυστραλίας. Είναι εδάφη της Αυστραλίας από το 1947, και περιέχουν τα 2 ενεργά ηφαίστεια που βρίσκονται σε Αυστραλιανό έδαφος, ένα εκ των οποίων, η Κορυφή Μώσον, είναι το ψηλότερο Αυστραλιανό βουνό. Η έκταση της ομάδας είναι 372 χμ².
Νήσος Χερντ
right|400px|thumb|Χάρτης των Νήσων Η Νήσος Χερντ είναι ένα ψυχρό και ορεινό νησί με έκταση 368 τετραγωνικά χλμ. και βρίσκεται στις γεωγραφικές συντεταγμένες -53.1°N, 73.51667°W. Τα όρη της καλύπτονται από παγετώνες (80 % της έκτασης του νησιού) και κυριαρχούνται από την Κορυφή Μώσον, ένα σύνθετο ηφαίστειο ύψους 2.745 μ. που αποτελεί τμήμα του Ορεινού Όγκου Μπιγκ Μπεν.
Η κορυφή Μώσον είναι το ψηλότερο Αυστραλιανό βουνό (517 μ. ψηλότερο από το Όρος Κοσιούστσκο), και ένα από τα μόνον δύο ενεργά ηφαίστεια σε Αυστραλιανό έδαφος, το άλλο βρίσκεται στα Νησιά ΜακΝτόναλντς. Μια μακριά αμμώδης γλώσσα ξηράς που ονομάζεται Οβελός Ελέφαντα εκτείνεται από την ανατολική άκρη του νησιού.
Νήσοι ΜακΝτόναλντ
Τα Νησιά ΜακΝτόναλντ βρίσκονται 44 χμ δυτικά της Νήσου Χερντ στις γεωγραφικές συντεταγμένες -53.03889°N, 72.60111°W. Τα νησιά είναι μικρά και βραχώδη και αποτελούνται από τα: Η συνολική τους έκταση είναι περίπου 2,5 χμ² και, όπως η Νήσος Χερντ, είναι επιφανειακές αποκαλύψεις του Οροπεδίου Κεργκελέν.
Η Νήσος ΜακΝτόναλντ αφού κοιμόταν για 75.000 χρόνια, εξερράγη το 1992 και από τότε εξερράγη αρκετές φορές ακόμα, με πιο πρόσφατη έκρηξη του στις 10 Αυγούστου 2005. Αυτές οι εκρήξεις (με ήπια ροή ηφαιστειακού υλικού προς τις ακτές) σχεδόν διπλασίασαν τη συνολική επιφάνεια της νήσου πάνω από το επίπεδο της θάλασσας.
Οι αποθέσεις του ηφαιστείου του ΜακΝτόναλντ, δημιούργησαν νέες παραλίες, που έγιναν νέα καταφύγια για θαλάσσια πτηνά, φώκιες και θαλάσσιους ελέφαντες. Η αφθονία ψαριών βοήθησε τη ραγδαία αποίκηση των περιοχών αυτών στις οποίες τα είδη αυτά έχουν ήδη αρχίσει να αναπαράγονται.
Βόρειες Νησίδες
Υπάρχει μια μικρή ομάδα νησίδων και βράχων περίπου 10 χλμ. βόρεια της Νήσου Χερντ, που είναι οι : Η συνολική τους έκταση είναι περίπου 1,1 τετ. χλμ.
Ιστορία
Κανένα νησί δεν το είχαν επισκεφτεί μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1850, και πιθανόν κανένας άνθρωπος δεν τα είχε δει έως τότε. Ο Πήτερ Κεμπ, ένας Βρετανός κυνηγός φώκιας, ήταν το πρώτο άτομο που θεωρείται ότι είδε το νησί στις 27 Νοεμβρίου 1833, από το μπρίκι (είδος πλοίου) Μαγνήτης κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού από τα Κεργκελέν στην Ανταρκτική και πιστεύεται ότι εισήγαγε τα νησιά το 1833 στο χάρτη του.
Ένας Αμερικανός κυνηγός φώκιας, ο Καπετάνιος Τζων Χερντ, από το πλοίο Οριεντάλ, είδε το νησί Χερντ στις 25 Νοεμβρίου 1853, στην πορεία του από τη Βοστώνη προς τη Μελβούρνη. Ανάφερε την ανακάλυψη έναν μήνα αργότερα και το ονόμασε από το δικό του όνομα. Ο πλοίαρχος Ουίλιαμ ΜακΝτόναλντ από το πλοίο Σάμαρανγκ ανακάλυψε τα Νησιά ΜακΝτόναλντ κοντά στη Νήσο Χερντ 6 εβδομάδες αργότερα, στις 4 Ιανουαρίου 1854.
Καμία προσεδάφιση δεν έγινε στα νησιά μέχρι τον Μάρτη του 1855, όταν κυνηγοί φώκιας από το πλοίο Κορίνθιαν υπό τον Καπετάνιο Εράσμους Ντάργουιν Ρότζερς βγήκε στην ακτή, σε ένα σημείο που ονομάζεται Σημείο Βαρέλι Ελαίου. Στην κυνηγετική περίοδο φώκιας από το 1855 – 1880, ένας αριθμός Αμερικανών κυνηγών φώκιας πέρασε ένα χρόνο ή περισσότερο πάνω στο Νησί Χερντ, ζώντας σε φοβερές συνθήκες σε σκοτεινές δύσοσμες καλύβες, επίσης στο Σημείο Βαρέλι Ελαίου. Στο αποκορύφωμα της η κοινότητα αριθμούσε 200 άτομα. Μέχρι το 1880, ο περισσότερος από τον πληθυσμό φώκιας εξολοθρεύτηκε και οι κυνηγοί έφυγαν από το νησί. Συνολικά, περισσότερα από 100.000 βαρέλια με έλαιο από θαλάσσιους ελέφαντες παρείχθησαν αυτήν την περίοδο.
Υπάρχει ένας αριθμός ναυαγίων στην ευρύτερη περιοχή των νησιών.
Η Νήσος Χερντ και οι Νήσοι ΜακΝτόναλντς δεν έχουν αραξοβόλια ή λιμάνια.
Τα νησιά είναι έδαφος της Αυστραλίας από το 1947, και ανακηρύχθηκαν Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς το 1997.
Διοίκηση και οικονομία
Τα νησιά είναι έδαφος της Αυστραλίας που διοικείται από το Χόμπαρτ, της Τασμανίας από το Τμήμα Αυστραλιανής Ανταρκτικής του Αυστραλιανού Διαμερίσματος Περιβάλλοντος και Πόρων Νερού. Κατοικούνται από μεγάλους αριθμούς από φώκιες και είδη πουλιών. Τα Νησιά εμπεριέχονται ενός θαλάσσιου καταφυγίου έκτασης 65.000 χμ² και κυρίως τα επισκέπτονται για ερευνητικούς σκοπούς.
Από το 1947 μέχρι τη δεκαετία του 1950 υπήρχαν κατασκηνώσεις επισκεπτών επιστημόνων στη Νήσο Χερντ (στο Αραξοβόλι Άτλας) και το 1971 στη Νήσο ΜακΝτόναλντ (στον Κόλπο Ουΐλλιαμς).
Δεν υπάρχει οικονομική δραστηριότητα, αλλά τους έχει δοθεί ο κωδικός χώρας "HM" και το Διαδικτυακό ανώτατου επιπέδου πεδίο ορισμού ".hm".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Χερντ και ΜακΝτοναλντ Νησοι Κατηγορία:Νότιος Ωκεανός Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Αυστραλία Κατηγορία:Νησιά του Ινδικού Ωκεανού
Παξοί (ναρκαλιευτικό)
Από τις 24 Απριλίου 1926 στο Ελληνικό Ναυτικό. Ιδίου τύπου πλοία 'Ιθάκη', ‘Ζάκυνθος ΙΙ’, ‘Κάλυμνος’, ‘Κεφαλληνία ΙΙ’, ‘Λευκάς’, ‘Παξοί’ και ‘Σύμη'. Παροπλίστηκε στις 14 Δεκεμβρίου 1968 (ΟΠΠ/ΒΝΣ).
Κατηγορία:Ελληνικά Ναρκαλιευτικά
Αυτοκράτορας Χονγκ-τσι
285px|thumb|right| Ο Κινέζος Αυτοκράτορας Χονγκ-τσι Ο αυτοκράτορας Χονγκ-τσι (弘治, 30 Ιουλίου 1470 – 8 Ιουνίου 1505) ήταν αυτοκράτορας της δυναστείας των Μινγκ στην Κίνα από το 1487 έως το 1505. Ανήκε στη Δυναστεία των Μινγκ, της οποίας ήταν ο ένατος κατά σειρά αυτοκράτορας.
Γεννήθηκε με το όνομα Τζου Γιουτσένγκ (朱祐樘), που συχνά προφέρεται λανθασμένα ως «Τζου Γιουτάνγκ», καθώς το ιδεόγραμμα 樘 έχει δύο προφορές, αλλά εδώ, σύμφωνα με καταγραφές, προφέρεται ως «τσενγκ», που σημαίνει «θεμέλιο». Πατέρας του ήταν ο Αυτοκράτορας Τσενχούα. Η περίοδος της βασιλείας του Χονγκ-τσι αποκαλείται «Αργυρή Εποχή του Χονγκ-τσι». Υπήρξε ένας ειρηνόφιλος αυτοκράτορας, ο οποίος είχε μόνο μία αυτοκράτειρα και καθόλου παλλακίδες, κάτι που του χαρίζει τη διάκριση του μοναδικού ισόβια μονογαμικού αυτοκράτορα σε ολόκληρη την κινεζική Ιστορία.
Τα πρώτα χρόνια
Ο Χονγκ-τσι γεννήθηκε σε μία εποχή κατά την οποία η συνοδός του πατέρα του, η κυρία Γουάν, και οι φίλες της παραμόνευαν για να εξολοθρεύσουν οποιοδήποτε παιδί του Αυτοκράτορα Τσενχούα γεννιόταν. Από καθαρή τύχη τον μικρό Γιουτσένγκ έκρυψε η πρώην αυτοκράτειρα του Τσενχούα, και έτσι ο μελλοντικός Αυτοκράτορας Χονγκ-τσι απέφυγε τον θάνατο. Μπόρεσε να δει για πρώτη φορά τον πατέρα του σε ηλικία 5 ετών, το 1475, οπότε και ανακηρύχθηκε διάδοχος πρίγκιπας. Υπήρξε ένα πολύ έξυπνο παιδί και του δόθηκε η καλύτερη κομφουκιανή εκπαίδευση που μπορούσε να έχει εκείνη την εποχή.
Η βασιλεία του
thumb|right|[[Στήλη με την επιγραφή του Αυτοκράτορα Χονγκ-τσι για την επισκευή του ναού του Κομφουκίου στο Κουφού, το έτος 17 της «Αργυρής Εποχής» (1504)]] Μετά την άνοδο του Αυτοκράτορα Χονγκ-τσι στον αυτοκρατορικό θρόνο το 1487, η διοίκηση του ακολούθησε τα κομφουκιανά πρότυπα. Υπήρξε ένας εργατικός και επιμελής αυτοκράτορας. Επόπτευε στενά όλες τις κρατικές υποθέσεις, μείωσε τους φόρους αλλά και τα κυβερνητικά έξοδα, ενώ οι αποφάσεις του ήταν σωστές ως προς τον διορισμό των υπουργών. Προσωπικότητες όπως οι Λιου Τσιαν, Σιέ Τσιαν και Γουάνγκ Σου συνεργάσθηκαν στενά με τον Χονγκ-τσι, δημιουργώντας μία σπάνια ατμόσφαιρα συνεργασίας μέσα στην κινεζική κυβέρνηση. Επιπροσθέτως, ο Αυτοκράτορας Χονγκ-τσι συνήθιζε να ενθαρρύνει τους υπουργούς του να βρίσκονται στην εμπροσθοφυλακή της αντιμετώπισης όλων των ζητημάτων, ακόμα και δεχόμενοι κριτικές που κατευθύνονταν προς τον Αυτοκράτορα. Αυτή η πρακτική εξασφάλισε μεγαλύτερη διαφάνεια στη διακυβέρνηση και χάρισε νέα ενεργητικότητα στη Δυναστεία των Μινγκ. Ως αποτέλεσμα, ο λαός ευδοκίμησε και πάλι υπό την ηγεσία του. Λεγόταν ότι η πολιτική εξουσία των ευνούχων περιορίσθηκε και ότι οι ανακτορικές δολοπλοκίες, που ανθούσαν υπό τους προηγούμενους αυτοκράτορες, απουσίαζαν κατά τη βασιλεία του. Ο Χονγκ-τσι έχει συγκριθεί με τους προκατόχους του Χονγκγού και Γιονγκ-λε ως ένας από τους πλέον ευφυείς αυτοκράτορες της δυναστείας.
Την άνοιξη του 1488 το πλήρωμα του Κορεάτη αξιωματούχου της Επαρχίας Τζετζού-ντο Τσοέ Μπου (1454–1504), που είχε ναυαγήσει, ταξίδευε στη Μεγάλη Διώρυγα της Κίνας συνοδευόμενο από την υπηρεσία αγγελιοφόρων-μεταφορέων των Μινγκ, επιστρέφοντας στην Κορέα. Ο Τσοέ παρατήρησε πορθμεία που περνούσαν και μετέφεραν αξιωματούχους από τα υπουργεία Πολέμου, Δικαιοσύνης και Προσωπικού. `Οταν ρώτησε τι συνέβαινε, του εξήγησαν ότι ο νέος Αυτοκράτορας Χονγκ-τσι απάλλασσε την κυβέρνησή του από διεφθαρμένους και ανίκανους αξιωματούχους, και ότι αυτή ήταν μία τελευταία χειρονομία καλής θελήσεως από τον Αυτοκράτορα, να τους παράσχει δηλαδή μία άνετη μεταφορά-επιστροφή στις επαρχίες τους με πλοίο.
Διαδοχή
Αντίθετα με όλους σχεδόν τους προκατόχους του, που είχαν πολλές παλλακίδες, οι οποίες τούς έκαναν πολλά παιδιά, ο Χονγκ-τσι είχε μόνο μία Αυτοκράτειρα, την Τζανγκ, που γέννησε μόνο δύο γιους, εκ των οποίων ο ένας πέθανε στη βρεφική ηλικία. Ο Χονγκ-τσι έμεινε έτσι με έναν μόλις διάδοχο. Μετά τον θάνατό του το 1505 τον διαδέχθηκε αυτός ο γιος, ο Αυτοκράτορας Τζενγκ-τε. Ο Τζενγκ-τε όμως πέθανε άτεκνος το 1521 (ενώ η μητέρα του ζούσε ακόμα) και ο θρόνος έπρεπε να περάσει σε έναν εξάδελφο από το Χουμπέι, λήγοντας έτσι την προσωπική σειρά διαδοχής του Χονγκ-τσι.
Σύζυγος
Επίσημος τίτλος: Αυτοκράτειρα Σιάο Τσενγκ Τσινγκ (孝成敬皇后)
Επώνυμο της οικογένειάς της: Τζανγκ (張)
Γέννηση: Σινγκτσί, Επαρχία Χεμπέι
Γάμος: 1487, λίγους μήνες προτού ο Χονγκ-τσι γίνει Αυτοκράτορας
Θάνατος: 1541
Μικρό όνομα πατέρα: Λουάν (巒)
Μικρό όνομα μητέρας: Τσιν (金氏)
Πηγές
Χονγκ-τσι
Ιωνάς Κανελόπουλος
Ο ιερομόναχος Ιωνάς Κανελόπουλος ήταν πρωτεργάτης της Επανάστασης του 1821.
Η καταγωγή του ήταν από τα Χαλκάνικα των Κλουκινών της Επαρχίας Καλαβρύτων. Ήταν μοναχός στη Μονή του Μεγάλου Σπηλαίου. Το 1820, λίγο πριν την επανάσταση πήγε στη Ζάκυνθο όπου και γνωρίστηκε με τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη. Ο Κολοκοτρώνης τον μύησε στη Φιλική Εταιρεία, του έμαθε πως να κατηχεί το μυστήριο και τον έστειλε να πάει στις τρεις επαρχίες της βόρειας Πελοποννήσου την Επαρχία Γαστούνης, την Επαρχία Πατρών και την Επαρχία Καλαβρύτων για να διαδώσει την ιδέα της επανάστασης. Ήξερε επίσης ότι η επανάσταση επρόκειτο να γίνει στις 25 Μαρτίου του 1821.
Ο Κανελόπουλος εξακολούθησε τον αποστολικό βίο κατηχώντας όλους τους επίσημους Πελοποννησίους των πόλεων και των χωριών.
Πηγές
Κατηγορία:Κληρικοί αγωνιστές του 1821 Κατηγορία:Έλληνες μέλη της Φιλικής Εταιρείας
Οίκος των Χοενστάουφεν
Ο Οίκος των Χοενστάουφεν ήταν μια δυναστεία Γερμανών βασιλέων (1138 - 1254) που κυβέρνησε στην διάρκεια του Μεσαίωνα. Πριν την άνοδο στον Γερμανικό θρόνο ήταν από το 1079 Δούκες της Σουηβίας, κατόπιν διεκδίκησαν την Ιταλία, το Βασίλειο της Αρλ και την Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Τρία μέλη της δυναστείας ο Φρειδερίκος Α΄ Βαρβαρόσσα (1155), ο Ερρίκος ΣΤ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (1191) και ο Φρειδερίκος Β΄ Χοενστάουφεν (1220) στέφτηκαν Ρωμαίοι αυτοκράτορες. Οι Χοενστάουφεν διεκδίκησαν επίσης το Βασίλειο της Σικελίας (1194–1268) και το Βασίλειο της Ιερουσαλήμ (1225–1268). Οι Χοενστάουφεν παρουσίαζαν τον εαυτό τους σαν διαδόχους της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας και των παραδόσεων της.
Όνομα
thumb|250px|right|Ερείπια από το κάστρο των Χοενστάουφεν. Η αυτοκρατορική δυναστεία πήρε το όνομα της από ένα κάστρο που πήρε με την σειρά του το όνομα από ένα βουνό. Το όνομα "Χοενστάουφεν" χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά τον 14ο αιώνα για να διακρίνουν τον ψηλό (Γερμανικά "Χοέν") κωνικό λόφο με το όνομα "Στάουφεν" στις Σουαβικές Ιούρα, στην περιοχή του Γκόπινγκεν, υπήρχε χωριό στην διπλανή κοιλάδα με το ίδιο όνομα. Το νέο όνομα για το ψηλό κάστρο του Στάουφεν εφαρμόστηκε από τους ιστορικούς τον 19ο αιώνα για να το διακρίνει από τα υπόλοιπα κάστρα στην περιοχή με το ίδιο όνομα. Το όνομα της βασιλικής δυναστείας ακολούθησε τις επόμενες δεκαετίες αλλά οι Γερμανοί ιστορικοί προτιμούσαν περισσότερο το όνομα "Στάουφερ" που ήταν περισσότερο διαδεδομένο στην Γερμανική γλώσσα. Το όνομα "Στάουφεν" μεταφράζεται ως Άγιο Ποτήριο και ήταν σε εκτεταμένη χρήση στην Σουηβία τον Μεσαίωνα στους κωνικούς λόφους. Ο όρος χρησιμοποιήθηκε τόσο για τον λόφο όσο και για το κάστρο στα Λατινικά έγγραφα με διάφορες παραλλαγές. Το κάστρο οικοδόμησε ο γενάρχης της δυναστείας Φρειδερίκος Α΄ της Σουηβίας στα τέλη του 11ου αιώνα.
Τα μέλη της οικογένειας χρησιμοποιούσαν περιστασιακά το τοπωνύμιο "Στάουφεν" με διάφορες παραλλαγές, μόνο από τον 13ο αιώνα χρησιμοποιήθηκε το όνομα για ολόκληρη την οικογένεια. Ένας χρονικογράφος (1215) αναφέρει για τους "Αυτοκράτορες των Στάουφεν", ο αυτοκράτορας Φρειδερίκος Β΄ αναφέρει επίσης την οικογένεια του ως "Οικογένεια των Στάουφεν" (1247). Ο Όθων του Φράιζινγκ συσχετίζει τον 12ο αιώνα τους Στάουφεν με την Βάιμπλινγκεν, ένας άλλος χρονικογράφος αργότερα (1230) τους καταγράφει "βασιλική δυναστεία των Βάιμπλινγκεν". Οι οπαδοί της δυναστείας στην Ιταλία Γιβελλίνοι τον 13ο και τον 14ο αιώνα πήραν το όνομα τους πιθανότατα από την Βάιμπλινγκεν. Στην Ιταλική ιστοριογραφία οι Στάουφεν ήταν γνωστοί σαν Σουηβοί.
Οι γενάρχες της οικογένειας
thumb|300px|right|Η [[Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία τον 13ο αιώνα.]] Η οικογένεια εμφανίστηκε για πρώτη φορά στην αυλή των Καρολιδών στο Νέρντλινγκεν, ως προπάτορας εμφανίζεται σε ένα γενεαλογικό δέντρο (1153) ο Φρειδερίκος (πέθανε το 1075), κατείχε το αξίωμα του κόμη του Παλατινάτου της Σουηβίας. Ο γιος του Φρειδερίκος του Μπύρεν (1020 - 1053) παντρεύτηκε την Χιλντεγκαρντ του Έγκισχαϊμ (πέθανε το 1095), ανεψιά του πάπα Λέων Θ΄. Ο γιος τους Φρειδερίκος Α΄ διορίστηκε Δούκας της Σουηβίας στο κάστρο των Χοενστάουφεν από τον αυτοκράτορα Ερρίκο Δ΄ της δυναστείας των Σαλίων (1079). Την ίδια εποχή ο Φρειδερίκος Α΄ παντρεύτηκε την 17χρονη κόρη του αυτοκράτορα Αγνή του Βάιμπλινγκεν, δεν είναι γνωστό τίποτα σχετικά με την ζωή του Φρειδερίκου πριν από το γεγονός. Το μόνο βέβαιο είναι ότι ο Φρειδερίκος ήταν σύμμαχος του αυτοκράτορα απέναντι στους αντιπάλους του όπως ο προκάτοχος του Ροδόλφος του Ράινφελντεν και άλλοι λόρδοι από τους Οίκους των Τσέρινγκεν και των Γουέλφων. Ο αδελφός του Φρειδερίκου Όθων ανέβηκε στην επισκοπή του Στρασβούργου (1082). Τον Φρειδερίκο Α΄ διαδέχθηκε ο μεγαλύτερος γιος του Φρειδερίκος Β΄ της Σουαβίας (1105), ο ίδιος και ο μικρότερος αδελφός του Κορράδος Γ΄ της Γερμανίας παρέμειναν πιστοί σύμμαχοι των Σαλίων και αντιπρόσωποι τους στην Ιταλία. Η μεγάλη αλλαγή έγινε όταν ο Φρειδερίκος Β΄ παντρεύτηκε την Ιουδήθ της Βαυαρίας από τον αντίπαλο Οίκο των Γουέλφων.
Αυτοκράτορες
Στους συνεχείς όμως πολέμους που αναλώθηκε ο Φρειδερίκος Β΄, στη πραγματικότητα περισσότερο με τους Πάπες της Ρώμης, ο Οίκος των Χοενστάουφεν δεν κατάφερε να επικυριαρχήσει, με συνέπεια τελικά να ηττηθεί το 1253. Ο γιος του Φρειδερίκου Β΄, ο Κορράδος Δ΄ (1250-1254), ήταν ο τελευταίος αυτοκράτορας της Γερμανίας από τον Οίκο Χοενστάουφεν.
Ο δεκαπεντάχρονος υιός του Κορράδου Δ', επίσης βασιλιάς της Σικελίας, ο Κορραδίνος, εκτελέστηκε δι' αποκεφαλισμού από τον Κάρολο Α΄ τον Ανδεγαυό το 1268, όταν ο τελευταίος με την υποστήριξη του πάπα επικράτησε, νικώντας τον στη μάχη του Ταλιακότσο στην Ιταλία.
thumb|Ερείπια του [[Κάστρο Χόενσταουφεν|Κάστρου Χόενσταουφεν το 2010]]
Γενεαλογία Χοενστάουφεν
Σημείωση: Στο βασίλειο της Σικελίας περιλαμβάνεται και η Νάπολη.
Οι βασιλείς της Σικελίας Κορράδος Α΄ και ο υιός του Κορράδος Β΄ ήταν και βασ. της Ιερουσαλήμ, με την ίδια αρίθμηση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βασιλικές δυναστείες  Κατηγορία:Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία Κατηγορία:Ιστορία της Ιταλίας Κατηγορία:Σικελία Κατηγορία:Βασιλείς της Γερμανίας
Σαρούνας Γιασικέβιτσιους
Ο Σαρούνας Γιασικέβιτσιους (Šarūnas Jasikevičius, ),(Κάουνας, 5 Μαρτίου 1976), είναι Λιθουανός πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής και νυν προπονητής. Διαθέτοντας ύψος 1,93 μέτρα εκατοστά αγωνιζόταν στη θέση του πόιντ γκαρντ. Πρόκειται για τον πιο πετυχημένο Λιθουανό παίκτη της εποχής του και έναν από τους πιο σημαντικούς Ευρωπαίους, με σπουδαία καριέρα και ατομικές διακρίσεις, με αποκορύφωμα τα τέσσερα, τρία συνεχόμενα τριπλ κράουν (2003, 2004, 2005 και 2009). Αποτελεί μέλος της καλύτερης ομάδας για την πρώτη δεκαετία στην ιστορία της Ευρωλίγκα (2000-2010), μία από τις 50 σημαντικότερες προσωπικότητες καθώς και Θρύλο της διοργάνωσης.
Σταδιοδρομία
thumb|150px|left|Ο Γιασικέβιτσιους με τη δεύτερη ομάδα που κατέκτησε (x2) την Ευρωλίγκα, τη [[Μακάμπι Τελ Αβίβ (καλαθοσφαίριση)|Μακάμπι.]] μικρογραφία|110px|left|Ο Σάρας με την τρίτη και τελευταία ομάδα με την οποία κατέκτησε την Ευρωλίγκα, τον [[Παναθηναϊκός (καλαθοσφαίριση ανδρών)|Παναθηναϊκό.]] thumb|130px|right|Ο Γιασικέβιτσιους σουτάρει για τρίποντο
Το 2000 τον απέκτησε η Μπαρτσελόνα με την οποία κατέκτησε την Ευρωλίγκα, 2 πρωταθλήματα Ισπανίας και 2 κύπελλα Ισπανίας. Τρία χρόνια αργότερα βρέθηκε στη Μακάμπι Τελ Αβίβ με την οποία κατέκτησε την Ευρωλίγκα δυο συνεχόμενες φορές το 2004 και 2005, παράλληλα με τα δυο πρωταθλήματα και τα δυο κύπελλα Ισραήλ.
Μετά από όλα αυτά επόμενος στόχος του ήταν η καταξίωση στο κορυφαίο πρωτάθλημα του κόσμου το ΝΒΑ όπου αγωνίστηκε δύο σεζόν (2005-2007) στους Ιντιάνα Πέισερς και στους Γκόλντεν Στέιτ Γουόριορς φτάνοντας και τις δυο φορές μέχρι τα πλέι οφ.
Τη σαιζόν 2010-2011 έπαιξε αρχικά με τη λιθουανική Λίετουβος Ρίτας και στη συνέχεια με την τουρκική Φενέρμπαχτσε. Επέστρεψε το 2011 στον Παναθηναϊκό για μία ακόμα σεζόν κατακτώντας το Κύπελλο Ελλάδας, ως MVP, και συμμετείχε στο Final 4 της Κωνσταντινούπολης. Το 2012 συμφώνησε με την ισπανική Μπαρτσελόνα. Το 2013 υπέγραψε στη λιθουανική Ζάλγκιρις Κάουνας όπου και έκλεισε την καριέρα του την επόμενη χρονιά (2014). Στις 12 Φεβρουαρίου 2015 η Ευρωλίγκα τίμησε τον σπουδαίο παίκτη, ανακηρύσσοντας τον Θρύλο της διοργάνωσης. Στις 12 Αυγούστου 2020, ανακοινώθηκε από την Ευρωλίγκα ότι αποτελεί μέλος της κορυφαίας δεκάδας (ομάδας) του Παναθηναϊκού στη δεκαετία 2010-2020, όντας τέταρτος σε ψήφους του κοινού με ποσοστό 84.18%. Στις 15 Αυγούστου 2020, ανακοινώθηκε από την Ευρωλίγκα ότι αποτελεί μέλος και της κορυφαίας δεκάδας (ομάδας) της Ζαλγκίρις στη δεκαετία 2010-2020, όντας τρίτος σε ψήφους του κοινού με ποσοστό 77,85%.