cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σεργκέι Ραχμάνινοφ
Τελευταία χρόνια και θάνατος
μικρογραφία|239x239εσ|Ο τάφος του Σεργκέι Ραχμάνινοφ. Το 1942 εγκαταστάθηκε στο Μπέβερλυ Χιλς και τον Φεβρουάριο του 1943 πήρε την αμερικανική υπηκοότητα. Έδωσε το τελευταίο ρεσιτάλ του στις 17 Φεβρουαρίου 1943. Πέθανε από καρκίνο στις 28 Μαρτίου 1943 στο Μπέβερλυ Χιλς, λίγες μέρες πριν τα εβδομηκοστά γενέθλιά του. Τάφηκε στο κοιμητήριο Kensico της Νέας Υόρκης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συνθέτες του Ρομαντισμού Κατηγορία:Ρώσοι πιανίστες Κατηγορία:Κλασικοί συνθέτες του 20ού αιώνα Κατηγορία:Ρώσοι συνθέτες κλασικής μουσικής
Γιρομέρι Θεσπρωτίας
Το Γιρομέρι, ή Γηρομέρι, ή Γιρομέριον, είναι ελληνικό ορεινό μικρό χωριό του δήμου Φιλιατών της περιφέρειας Ηπείρου (Σχέδιο Καλλικράτης).
Παλαιότερα ανήκε στον νομό Θεσπρωτίας, στην άλλοτε επαρχία Φιλιατών. Από το 1999 έως το 2010 σύμφωνα με την τότε διοικητική διαίρεση της Ελλάδας αποτελούσε έδρα κοινότητας του δήμο Φιλιατών. Από 1 Ιανουαρίου 2011 αποτελεί έδρα της ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας Φιλιατών, του ομώνυμου Δήμου. Βρίσκεται 4 χιλιόμετρα βόρεια των Φιλιατών και νοτιοδυτικά από το Φαρμακοβούνι, σε υψόμετρο 280 μ.. Ο πληθυσμός του το 2001 αριθμούσε 83 κατοίκους.
Το Γιρομέρι αποτελεί παραδοσιακό οικισμό με πέτρινες κατοικίες και πλακόστρωτους δρόμους με κλιμακωτά σοκάκια, ο οποίος απλώνεται σε μεγάλη έκταση.
Μονή Γηρομερίου
Το καθολικό της μονής αποτελείται από έναν ναό τετρακίονο σταυροειδή εγγεγραμμένο μετά τρούλου.
Έθιμα
Τη Δευτέρα του Πάσχα, στο κοιμητήριο του χωριού συγγενείς των νεκρών τραγουδούν πάνω από τους τάφους τους συνοδεία μουσικής. Το τελευταίο μέρος του εθίμου περιλαμβάνει χορό έξω από το νεκροταφείο και έπειτα τραγούδι και χορό στις γειτονιές και τα σπίτια με φαγοπότι.
Κινηματογράφος
Το 1975, γυρίστηκε ένα ντοκιμαντέρ μικρού μήκους για το έθιμο της Δευτέρας του Πάσχα στο χωριό με τίτλο "Γηρομέρι", το οποίο συμμετείχε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, αλλά απορρίφθηκε από την Προκριματική Επιτροπή.
Πρόσωπα
Από το Γιρομέρι κατάγεται εκ πατρός η ηθοποιός Έλλη Τρίγγου, ο πολιτικός και πρώην υπουργός Αλέκος Παπαδόπουλος και ο γενικός γραμματέας του Υπουργείου Υγείας Ιωάννης Κωτσιόπουλος.
Κέντρο Νεότητας Μαρωνιτών
To Kέντρο Νεότητας Μαρωνιτών ήταν κυπριακή ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα αρχικά τη Λεμεσό και ακολούθως τη Λευκωσία. Αποτελούσε την ποδοσφαιρική ομάδα της μαρωνίτικης κοινότητας της Λεμεσού. Η ομάδα είχε 3 συμμετοχές στη Β΄ κατηγορία, 9 συμμετοχές στη Γ΄ κατηγορία και 2 συμμετοχές στη Δ΄ κατηγορία. Είχε κατακτήσει ένα πρωτάθλημα Γ΄ κατηγορίας και ένα πρωτάθλημα Δ΄ κατηγορίας. Χρώματα της ομάδας ήταν το πράσινο και το άσπρο.
Ιστορία
Το Κέντρο Νεότητας Μαρωνιτών ιδρύθηκε στις 5 Νοεμβρίου 1977 στη Λεμεσό. Η ομάδα αρχικά αγωνίστηκε στις διοργανώσεις της ΑΟΚΝΕΛ. Το 1979 εντάχθηκε στις τάξεις της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) ως ομάδα Γ΄ κατηγορίας. Την περίοδο 1980-81 κατέκτησε το πρωτάθλημα και προβιβάστηκε στη Β΄ κατηγορία. Στην πρώτη συμμετοχή της στη Β΄ κατηγορία τερμάτισε στην τέταρτη θέση, την υψηλότερη της ιστορίας της.
Το 1983 το σωματείο μετέφερε την έδρα του στη Λευκωσία, στην περιοχή Ανθούπολη. Στην ομάδα αγωνίζονταν μόνο Μαρωνίτες ποδοσφαιριστές και ουσιαστικά άλλαξε η συντριπτική πλειοψηφία των ποδοσφαιριστών της ομάδας. Ως αποτέλεσμα, την περίοδο 1983-84 τερμάτισε στην τελευταία θέση και υποβιβάστηκε στη Γ΄ κατηγορία. Ακολούθησαν έξι συνεχόμενες συμμετοχές στη Γ΄ κατηγορία. Την περίοδο 1989-90 τερμάτισε στην τελευταία θέση και υποβιβάστηκε στη Δ΄ κατηγορία. Την επόμενη περίοδο κατέκτησε το πρωτάθλημα του ομίλου της και προβιβάστηκε στη Γ΄ κατηγορία. Ακολούθησαν δύο συνεχόμενοι υποβιβασμοί με αποτέλεσμα η ομάδα να συνεχίσει στα αγροτικά (τοπικά) πρωταθλήματα. Στη συνέχεια διαλύθηκε.
Στις 20 Μαΐου 1984 είχε δημιουργηθεί στα Κάτω Πολεμίδια της επαρχίας Λεμεσού μια ομάδα με την ονομασία Κέντρο Νεότητας Μαρωνιτών Κάτω Πολεμιδιών, η οποία δεν έχει κάποια σχέση με το Κέντρο Νεότητας Μαρωνιτών. 1Η Δ΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε 3 ομίλους. Το Κέντρο Νεότητας Μαρωνιτών συμμετείχε στον όμιλο Λεμεσού-Πάφου.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Επαρχίας Λεμεσού Κατηγορία:Ανενεργές ποδοσφαιρικές ομάδες Κύπρου (ανδρών) Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Επαρχίας Λευκωσίας
Γκίκας Μπότασης
Βιογραφία
Γεννήθηκε γύρω στο έτος 1797. Με την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης στις Σπέτσες στις 3 Απριλίου 1821 ο Γκίκας πήγε στο Κρανίδιο, από όπου ήταν η καταγωγή της οικογένειας των Μποτασαίων και εξέγειρε τους Κρανιδιώτες. Μετά από αυτό πήγε στο Άργος και συνεργάστηκε με τη Μπουμπουλίνα και ξεσήκωσε και εκεί τους κάτοικους της περιφέρειας. Προπαρασκεύασε επίσης την Πολιορκία του Ναυπλίου. Πολιτικός πήρε μέρος στην Α΄ Εθνοσυνέλευση Επιδαύρου ως παραστάτης παραστάτης νήσου Σπετσών.
Πέθανε στο Ναύπλιο το 1831 πάμφτωχος.
Πηγές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821 Γκικας Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι
Καρμιώτισσα Πάνω Πολεμιδιών
Η Καρμιώτισσα είναι κυπριακή, ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα την κοινότητα Πάνω Πολεμιδιών της επαρχίας Λεμεσού. Ιδρύθηκε το 1979. Χρώματα της ομάδας είναι το λευκό και το κόκκινο. Έδρα της ομάδας είναι το Κοινοτικό Στάδιο Πάνω Πολεμιδιών. Η Καρμιώτισσα έχει μία συμμετοχή στην Α΄ κατηγορία Κύπρου.
Ιστορία
Η Καρμιώτισσα ιδρύθηκε το 1979 από πρόσφυγες κάτοικους των Πάνω Πολεμιδιών. Η ονομασία της προέρχεται από το εξωκλήσι της Παναγίας της Καρμιώτισσας που βρίσκεται στα Πάνω Πολεμίδια. Επίσημα χρώματα της ομάδας είναι το κόκκινο και το άσπρο. Η Καρμιώτισσα λειτούργησε ως πολιτιστικός σύλλογος και δημιούργησε ποδοσφαιρικό τμήμα.
Το 2009 αγωνίστηκε στο πρωτάθλημα ένταξης 2009 και κέρδισε την άνοδο της στην Δ΄ κατηγορία νικώντας στον τελευταίο αγώνα την Ένωση Νέων Ύψωνα με 4-0 (11 Ιουνίου 2009) επιστρέφοντας μετά από χρόνια στις κατηγορίες της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου. Την ίδια περίοδο έχασε στον τελικό του κυπέλλου κυπελλούχων ΣΤΟΚ με 2-1 από το ΘΟΪ Μοναγρίου. Την περίοδο 2009-2010 τερμάτισε στην 8η θέση του πρωταθλήματος, εξασφαλίζοντας την παραμονή της στην κατηγορία και την επόμενη περίοδο. Την περίοδο 2010-2011 τερμάτισε στην 4η θέση, ένα μόλις βαθμό μακριά από την 3η θέση που εξασφάλιζε την άνοδο στην Γ΄ κατηγορία, επίτευγμα που κατάφερε την αμέσως επόμενη περίοδο εξασφαλίζοντας τη δεύτερη θέση του πρωταθλήματος. Την άνοδο στη Γ΄ κατηγορία ακολούθησε η άνοδος στη Β΄ κατηγορία την αμέσως επόμενη περίοδο, αφού η Καρμιώτισσα Πάνω Πολεμιδιών τερμάτισε στην πρώτη θέση, εξασφαλίζοντας παράλληλα και το πρωτάθλημα. Ωστόσο, για την περίοδο 2013-2014 είχε προαποφασιστεί να διαχωριστεί η Β΄ κατηγορία σε δύο ομίλους, με αποτέλεσμα η Καρμιώτισσα να συμμετάσχει στον Β2 όμιλο, με το Β1 όμιλο να αποτελεί το αμέσως ανώτερο επίπεδο και όχι η Α΄ κατηγορία. Για αυτή την περίοδο βραβεύτηκε από την ΚΟΠ ως σωματείο ήθους στην Γ΄ κατηγορία.
Η μεγαλύτερη επιτυχία στην ιστορία της ομάδας αποτελεί η άνοδος της στην Α΄ κατηγορία για την περίοδο 2016-17 μέσω του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας 2015-16. Μαζί με την άνοδο εξασφάλισε και τον τίτλο της πρωταθλήτριας Β΄ κατηγορίας για πρώτη φορά στην ιστορία της. Προπονητής της ομάδας την περίοδο αυτή ήταν ο Λιάσος Λουκά  και πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου ο Νίκος Παπάς.
Επειδή το Κοινοτικό Στάδιο Πάνω Πολεμιδιών δεν πληρούσε τις προδιαγραφές για διεξαγωγή αγώνων Α΄ κατηγορίας, η Καρμιώτισσα δήλωσε ως έδρα το τότε υποκατασκευή ΑΕΚ Αρένα. Η Καρμιώτισσα θα αγωνιζόταν για πρώτη φορά στο γήπεδο αυτό την δεύτερη αγωνιστική. Ωστόσο, επειδή δεν είχαν ακόμη ολοκληρωθεί τα έργα κατασκευής του σταδίου, τον πρώτο της εντός έδρα αγώνα στην Α΄ κατηγορία τον έδωσε στο Στάδιο Αμμόχωστος. Στη συνέχεια, κατόπιν εισήγησης εμπειρογνώμονα όπως το νέο γήπεδο να χρησιμοποιηθεί μόνο από μία ομάδα τον πρώτο χρόνο λειτουργίας του, η Καρμιώτισσα χρησιμοποίησε ως έδρα το νέο ΓΣΖ.
Στον πρώτο αγώνα της η ομάδα στην Α΄ κατηγορία εξήλθε ισόπαλη εκτός έδρας με τον Άρη Λεμεσού. Η πρώτη νίκη της ομάδας στην ανώτατη κατηγορία ήρθε στον εντός έδρα αγώνα της με τον Ερμή Αραδίππου στο νέο ΓΣΖ όταν κέρδισε με 3-0. Σημαντική ήταν η εκτός έδρας νίκη της επί της Ανόρθωσης με 1-0. Συνολικά η Καρμιώτισσα πέτυχε 10 νίκες, έφερε 7 ισοπαλίες και δέχθηκε 19 ήττες. Διεκδίκησε την παραμονή της στην κατηγορία μέχρι και την τελευταία αγωνιστική. Ωστόσο, ισοβάθμησε με τη Δόξα Κατωκοπιάς και λόγω χειρότερης διαφοράς τερμάτων στα μεταξύ τους παιχνίδια, υποβιβάστηκε.
1Η Δ΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε τρεις ομίλους. Η Καρμιώτισσα Πάνω Πολεμιδιών συμμετείχε στον όμιλο Λεμεσού-Πάφου.
Συμμετοχές ανά κατηγορία
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τις συμμετοχές της ομάδας ανά εθνική κατηγορία του Συστήματος ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Κύπρου έως και την περίοδο 2019-20 καθώς και στις διοργανώσεις κυπέλλου έως και την περίοδο 2018-19.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Επαρχίας Λεμεσού Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1979 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Κύπρου (ανδρών)
Φλέβολαντ
Το Φλέβολαντ ή Φλεβολάνδη είναι η 12η και νεότερη επαρχία της Ολλανδίας και αποτελείται από το Νόορντοοστπολντερ, το Όοστελαϊκ και το Νότιο Φλέβολαντ. Και τα τρία αυτά πόλντερ δημιουργήθηκαν όταν οι Ολλανδοί "διεκδίκησαν" ξηρά από τη θάλασσα κατά τη διάρκεια του 20ού αιώνα. Η απόφαση για την ανακήρυξη του Φλέβολαντ ως ξεχωριστής επαρχίας ήρθε στις 27 Ιουνίου 1985 και κυρώθηκε την 1 Ιανουαρίου 1986, οπότε και η περιοχή κατέστη η 12η και νεαρότερη επαρχία της χώρας.
Ιστορία
Στις 14 Ιουνίου 1918 αποφασίστηκε η μετατροπή του Ζάουντερζεε σε πόλντερ. Αυτό θα επιτυγχανόταν μέσω μιας στροφής της κοινής γνώμης μετά τις καταστροφικές πλημμύρες του 1916. Το όλο εγχείρημα διήρκεσε περίπου 3/4 του αιώνα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επαρχίες της Ολλανδίας
Αερόβια αναπνοή
Η αερόβια αναπνοή είναι η κυριότερη και πιο αποτελεσματική καταβολική οδός των κυττάρων. Στην αερόβια αναπνοή, εκτός από οργανικά καύσιμα, καταναλώνεται οξυγόνο. Η αερόβια αναπνοή χαρακτηρίζει τα κύτταρα των περισσότερων ευκαρυωτικών και πολλών προκαρυωτικών οργανισμών. Υπάρχουν όμως και μερικοί προκαρυωτικοί οργανισμοί που, αντί για οξυγόνο, χρησιμοποιούν ως άλλες ενώσεις ως ένα από τα αντιδρώντα σώματα, μέσω μιας διεργασίας που ονομάζεται αναερόβια αναπνοή. Η αερόβια αναπνοή είναι το άθροισμα τριών μεταβολικών σταδίων: της γλυκόλυσης, του κύκλου του κιτρικού οξέος (Κύκλος Krebs) και της οξειδωτικής φωσφορυλίωσης. Εξ αυτών, οι δύο πρώτες είναι καταβολικές διαδικασίες. μικρογραφία|681x681εσ|Συνοπτικό σχήμα της αερόβιας αναπνοής στους ευκαρυωτικούς οργανσμούς Στην αερόβια αναπνοή η πλήρης οξείδωση του πυροσταφυλικού οξέος, που έχει παραχθεί κατά τη γλυκόλυση, γίνεται σε δύο στάδια: τον κύκλο του κιτρικού οξέος ή κύκλο του Krebs και την οξειδωτική φωσφορυλίωση.
Γλυκόλυση
Η γλυκόλυση (γλυκός + λύσις), είναι το πρώτο στάδιο της κυτταρικής αναπνοής (ανεξάρτητα από την παρουσία οξυγόνου). Είναι η βιοχημική διεργασία της διάσπασης σακχάρων και ιδιαίτερα της γλυκόζης. Πραγματοποιείται στην αερόβια και αναερόβια αναπνοή των κυττάρων. Στα ευκαρυωτικά κύτταρα, η γλυκόλυση λαμβάνει χώρα στο κυτοσόλιο. . Γίνεται στο κυτταρόπλασμα χωρίς τη χρήση οξυγόνου. Στο στάδιο αυτό ένα μόριο γλυκόζης (6C) διασπάται αρχικά σε δύο μόρια τριοζών (υδατάνθρακες με τρία άτομα άνθρακα). Κατά τη γλυκόλυση, η γλυκόζη μετατρέπεται σε 2 μόρια πυροσταφυλικού οξέος. Η γλυκόλυση παράγει τελικά 1- φωσφορική γλυκόζη και, σε μικρότερο βαθμό γλυκόζη. Τα κύτταρα περιέχουν γλυκόζη η οποία προέρχεται από τη διατροφή ή προκύπτει από τη σύνθεση από μη υδατανθρακικές πηγές. Η γλυκόζη και η 1- φωσφορική γλυκόζη μπορούν να αποδώσουν ενέργεια μέσω της γλυκόλυσης. Άρα γλυκόλυση ονομάζεται η διάσπαση της γλυκόζης προς το πυροσταφυλικό οξύ, είναι ένα σύνηθες μεταβολικό μονοπάτι το οποίο λειτουργεί σε όλα τα κύτταρα. Η γλυκόλυση είναι η κύρια πηγή ενέργειας για ορισμένα κύτταρα κάτω από ορισμένες συνθήκες ( έντονα συστελλόμενες μυϊκές ίνες), ακόμα αποτελεί τη μοναδική πηγή ενέργειας για τα ερυθροκύτταρα.
Αερόβια γλυκόλυση
Στην αερόβια γλυκόλυση το πυροσταφιλικό οξύ οξειδώνεται πλήρως με οξυγόνο παράγοντας διοξείδιο του άνθρακα και νερό, μέσω του κύκλου του κιτρικού οξέος και την οξειδωτική φωσφορυλίωση.
Αναερόβια γλυκόλυση
Στην αναερόβια γλυκόλυση το πυροσταφυλικό οξύ γίνεται αιθυλική αλκοόλη και διοξείδιο του άνθρακα μέσω της αλκοολικής ζύμωσης ή γαλακτικό οξύ μέσω της γαλακτικής ζύμωσης, όπως στην περίπτωση της αναερόβιας κυτταρικής αναπνοής των ανθρώπινων μυϊκών κυττάρων. Οι πρωτεΐνες πρώτα υδρολύονται σε αμινοξέα και το υπόλοιπο είτε υφίσταται επεξεργασία στον κύκλο του κιτρικού οξέος, πυροσταφυλικό οξύ ή ακετυλο- συνένζυμο Α πριν οξειδωθεί. Όταν από την κυτταρική αναπνοή παραχθούν πολλά ΑΤΡ, χωρίς να χρειάζεται όλη αυτή την ενέργεια το κύτταρο, τότε αναστέλλεται η δράση ενός από τα ένζυμα που εξυπηρετούν τη διαδικασία της γλυκόλυσης. Διακόπτεται έτσι η διάσπαση των σακχάρων. Η διαδικασία επαναλαμβάνεται αμέσως, μόλις ελαττωθεί η συγκέντρωση μορίων ΑΤΡ. Συγκεκριμένα, κατά τη γλυκόλυση παράγεται ενέργεια 4-2= 2 ΑΤΡ. Αρχικά, 2 ΑΤΡ δαπανώνται στην αρχή και 2 ΑΤΡ παράγονται προς το τέλος. Τα τελευταία όμως προέρχονται από μια 3- φωσφορική γλυκεραλδευδη, ενώ η διάσπαση της γλυκόζης αποδίδει 2 φωσφορικές τριόζες , η μια από τις οποίες μετατρέπεται στην άλλη. άρα, η γλυκόζη αποδίδει 2 *2 =4 ΑΤΡ στο δεύτερο μισό της γλυκόλυσης, τελικά το καθαρό κέρδος από τη γλυκόλυση είναι 4-2= 2ΑΤΡ  ανά γλυκόζη.
Κύκλος του κιτρικού οξέος
Ο κύκλος του κιτρικού οξέος (Κύκλος Krebs) είναι η τελική κοινή πορεία για την οξείδωση των καύσιμων οργανικών μορίων, δηλαδή των αμινοξέων, των λιπαρών οξέων και των υδατανθράκων. Τα περισσότερα καύσιμα μόρια εισέρχονται στον κύκλο ως ακετυλοσυνένζυμο Α. Κάτω από αερόβιες συνθήκες, το πυροσταφυλικό που δημιουργήθηκε από τη γλυκόζη αποκαρβοξυλιώνεται οξειδωτικά για να σχηματίσει ακετυλοσυνένζυμο Α. Στους ευκαρυωτικούς οργανισμούς, οι αντιδράσεις του κύκλου του κιτρικού οξέος λαμβάνουν χώρα μέσα στα μιτοχόνδρια, σε αντίθεση με τη γλυκόλυση που λαμβάνει χώρα στο κυτοσόλιο.
Ο κύκλος του κιτρικού οξέος περιλαμβάνει μια σειρά από αντιδράσεις οξειδοαναγωγής, που έχουν ως αποτέλεσμα την παραγωγή δύο μορίων διοξειδίου του άνθρακα. Αρχικά, μια ένωση 4 ανθράκων (οξαλοξικό οξύ) συμπυκνώνεται με μία ακετυλική ομάδα δύο ατόμων άνθρακα, για να δώσει ένα τρικαρβοξυλικό οξύ με έξι άτομα άνθρακα (κιτρικό οξύ). Στη συνέχεια, ένα ισομερές του κιτρικού αποκαρβοξυλιώνεται οξειδωτικά. Η ένωση με 5 άτομα άνθρακα που προκύπτει λέγεται γλουταρικό και αποκαρβοξυλιώνεται οξειδωτικά σε μία ένωση 4 ανθράκων που λέγεται ηλεκτρικό οξύ. Το οξαλοξικό αναπαράγεται τότε από το ηλεκτρικό. Δύο άτομα άνθρακα εισέρχονται στον κύκλο ως ακετυλική ομάδα και δύο απομακρύνονται ως μόρια CO2. Τρία ιόντα υδριδίου (δηλαδή 6 ηλεκτρόνια) μεταφέρονται σε τρία μόρια νικοτιναμιδο-αδενινο-δινουκλεοτιδίου (NAD+), ενώ ένα ζεύγος ατόμου υδρογόνου (2 ηλεκτρόνια, δηλαδή) μεταφέρονται σε ένα μόριο φλαβινο-αδενινο-δινουκλεοτιδίου (FAD).
Η λειτουργία του κύκλου του κιτρικού οξέος είναι η συγκομιδή ηλεκτρονίων υψηλής ενέργειας από τις πηγές των οργανικών καύσιμων μορίων. Ο κύκλος δεν παράγει μεγάλες ποσότητες ΑΤΡ και περιλαμβάνει το οξυγόνο ως αντιδρών. Αντίθετα, ο κύκλος αφαιρεί ηλεκτρόνια από το ακετυλοσυνένζυμο Α και τα χρησιμοποιεί για να σχηματίσει ΝΑDH και FADH2. Αυτά μπορούν στη συνέχεια να χρησιμοποιηθούν σε αναγωγικές βιολογικές αντιδράσεις και συμβάλουν στην επιτέλεση της οξειδωτικής φωσφορυλίωσης. Στο κύκλο του κιτρικού οξέος το οξυγόνο δεν απαιτείται άμεσα, αλλά έμμεσα, διότι είναι ο αποδέκτης ηλεκτρονίων στο τέλος της αλυσίδας μεταφοράς ηλεκτρονίων, τα οποία είναι αναγκαία για την παραγωγή των FAD και NAD+.
Ο κύκλος του κιτρικού οξέος, σε σύνδεση με την οξειδωτική φωσφορυλίωση, προμηθεύει τη μεγάλη πλειονότητα της ενέργειας (στον άνθρωπο προμηθεύει πάνω από το 95%), που χρησιμοποιείται από τα αερόβια κύτταρα. Είναι πολύ αποδοτικός διότι ένας περιορισμένος αριθμός μορίων μπορεί να δημιουργήσει μεγάλες ποσότητες NADH και FADH2. Το οξαλοξικό οξύ δρα καταλυτικά διότι συμμετέχει στην οξείδωση της ακετυλικής ομάδα αλλά το ίδιο αναγεννάται και επαναχρησιμοποιείται. Έτσι, ένα μόριο οξαλοξικού είναι ικανό να συμμετέχει στην οξείδωση πολλών ακετυλομορίων.
Το ΑΤΡ δημιουργείται από δύο κυρίως μηχανισμούς: την οξειδωτική φωσφορυλίωση, που αποτελεί έναν μηχανισμό ο οποίος εξαρτάται από την ύπαρξη οξυγόνου και είναι κοινός για όλα τα ευκαρυωτικά κύτταρα και την φωσφορυλίωση υποστρώματος, μηχανισμό που παράγει λιγότερη ενέργεια σε σχέση με την οξειδωτική φωσφορυλίωση και εξασφαλίζει την παραγωγή μορίων ATP σε κύτταρα που ζουν, παροδικά ή μόνιμα, σε συνθήκες έλλειψης οξυγόνου.
Οξειδωτική Φωσφορυλίωση
Αφού τα ηλεκτρόνια αφαιρεθούν, στην συνέχεια, κατά το στάδιο της οξειδωτικής φωσφορυλίωσης, μεταβιβάζονται στην αλυσίδα μεταφοράς ηλεκτρονίων (αναπνευστική αλυσίδα) και μεταφέρονται με τη βοήθεια ενός συστήματος μεταφοράς με τελικό αποδέκτη το οξυγόνο, με αποτέλεσμα την σταδιακή απελευθέρωση ενέργειας και το σχηματισμό μορίων ATP. Η διαδικασία αυτή γίνεται στις αναδιπλώσεις της εσωτερικής μεμβράνης του μιτοχονδρίου. Στην πορεία της αναπνευστική αλυσίδας τα ηλεκτρόνια μεταφέρονται από ψηλότερο σε χαμηλότερο ενεργειακό επίπεδο και η ενέργεια που απελευθερώνεται με αποτέλεσμα η ενέργεια, που απελευθερώνεται, να χρησιμοποιείται για σχηματισμό ATP από ADP. Το σύστημα μεταφοράς ηλεκτρονίων αποτελείται από μια σειρά μορίων-μεταφορέων που βρίσκονται στην εσωτερική μεμβράνη του μιτοχονδρίου. Κάθε μεταφορέας ηλεκτρονίων δέχεται και απελευθερώνει ηλεκτρόνια, έτσι ώστε τα ηλεκτρόνια που μεταβιβάζονται στον επόμενο μεταφορέα να έχουν χαμηλότερη ενέργεια. Ο τελικός αποδέκτης των ηλεκτρονίων στο σύστημα της οξειδωτικής φωσφορυλίωσης είναι το Ο2. Το οξυγόνο καθώς δέχεται τα ηλεκτρόνια συνδέεται με υδρογόνο, με αποτέλεσμα τη δημιουργία Η2Ο στο τελευταίο στάδιο της μεταφοράς των ηλεκτρονίων. εναλλ.=Χημειωσμωτική σύζευξη: Η μεταφορά ηλεκτρονίων στην αναπνευστική αλυσίδα συνδέεται με την μεταφορά πρωτονίων (Η+) από το εσωτερικό του μιτοχονδρίου στον χώρο ανάμεσα στην εσωτερική και την εξωτερική μεμβράνη του μιτοχονδρίου|μικρογραφία|Χημειωσμωτική σύζευξη, By The original uploader was Adamacious at English Wikipedia. - Transferred from en.wikipedia to Commons., CC BY-SA 3.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=37737578 Τα ηλεκτρόνια συλλέγονται από τον μεταφορέα, συνήθως σε ζεύγη, και κατόπιν μεταβιβάζονται στον επόμενο μεταφορέα του μονοπατιού.
Το μιτοχονδριακό σύστημα μεταφοράς ηλεκτρονίων περιέχει τέσσερα μεγάλα σύμπλοκα, τα οποία λειτουργούν σε σειρά για να μεταφέρουν τα ηλεκτρόνια που δημιουργήθηκαν από τις NADH και FADH2 στο οξυγόνο, καθώς και μεταφορείς που κινούνται συνεχώς μεταφέροντας ηλεκτρόνια μεταξύ των κύριων συμπλόκων. Ο ένας από τους μεταφορείς αυτούς είναι το κυτόχρωμα c, ο άλλος είναι ένα μη πρωτεϊνικό οργανικό μόριο, γνωστό ως ουβικινόνη ή συνένζυμο Q.
Το ενζυμικό σύστημα παραγωγής ΑΤΡ (ATP-συνθετάση) που βρίσκεται στην εσωτερική μεμβράνη του μιτοχονδρίου, χρησιμοποιεί τη βαθμίδωση Η+ που δημιουργείται με αυτόν τον τρόπο ως ενεργειακή πηγή για την φωσφορυλίωση του ADP και την παραγωγή ATP. Στο τέλος της αλυσίδας, τα ηλεκτρόνια παραλαμβάνονται από το οξυγόνο και αφού συνδυαστούν με τα πρωτόνια σχηματίζουν νερό.
Το κύτταρο ελέγχει με διάφορους μηχανισμούς τον ρυθμό παραγωγής ATP, έτσι ώστε να ανταποκρίνεται στις ενεργειακές του ανάγκες. Μηχανισμοί που ελέγχουν την παραγωγή του ATP είναι για παράδειγμα η αναλογία ATP/ADP και το Ca2+. Τα ηλεκτρόνια συνεχίζουν την «ροή» τους στην αλυσίδα μεταφοράς ηλεκτρονίων μόνο όταν υπάρχει διαθέσιμο ADP για να μετατραπεί σε ATP. Η ρύθμιση αυτή από τη συγκέντρωση του ADP ονομάζεται αναπνευστικός έλεγχος.
Πηγές
Μούγιος, B. (2008). Exercise Biochemistry. Nicosia, Cyprus: Broken Hill
Θωμόπουλος, Γεώργιος (1995). Ο ΥΠΟΚΥΤΤΑΡΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ Οργανίδια & Ασθένειες. ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ: UNIVERSITY STUDIO PRESS. σελ. 305-325. ISBN 960-12-0468-7.
Καράταγλης, Στυλιανός Σ. (1999). ''ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ ΦΥΤΩΝ. Θεσσαλονίκη: ART of TEXT. σελ. 273-298. ISBN 960-312-009-X. 847323309.''
https://el.bccrwp.org/solution/aerobic-respiration-vs-cellular-respiration/
http://ebooks.edu.gr/ebooks/v/html/8547/2668/Biologia_B-Lykeiou_html-empl/index3_4.html
Συμμετοχή της Γερμανίας στη Eurovision
Η Γερμανία συμμετείχε επίσημα σε κάθε Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision από την αρχή του διαγωνισμού το, εκτός από το , όταν η συμμετοχή της δεν προκρίθηκε από τον ηχητικό προκριματικό γύρο και κατά συνέπεια δεν εμφανίστηκε στον τελικό μετάδοσης και δεν υπολογίζεται ως μία από τις 65 εμφανίσεις της Γερμανίας. Καμία άλλη χώρα δεν εκπροσωπήθηκε τόσο συχνά. Η Γερμανία, μαζί με τη, το , την και την , είναι μια από τις "Μεγάλες Πέντε" χώρες που προκρίνονται αυτόματα στον τελικό, λόγω του ότι είναι οι μεγαλύτεροι οικονομικοί συντελεστές στην Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση (EBU). Ο τελικός μεταδίδεται στη Γερμανία από το εμβληματικό κανάλι του ARD, το Das Erste.
Η Γερμανία κέρδισε για πρώτη φορά τον διαγωνισμό στην 27η προσπάθεια το στο Χαρογκέιτ, όταν η Νικόλ κέρδισε με το "Ein bißchen Frieden". Η δεύτερη γερμανική νίκη ήρθε 28 χρόνια αργότερα στον διαγωνισμό του στο Όσλο, όταν η Λένα κέρδισε με το "Satellite". Η Κάτια Έπσταϊν, η οποία τερμάτισε τρίτη το και το, στη συνέχεια δεύτερη το , είναι η μόνη ερμηνεύτρια που μπήκε στην πρώτη τριάδα σε τρεις περιπτώσεις. Η Γερμανία έχει συνολικά 11 τερματισμούς στην πρώτη τριάδα, τερματίζοντας επίσης δεύτερη με τη Λένα Βαλάιτις και δύο φορές με το συγκρότημα Wind ( και ) και τερμάτισε τρίτη με τους Μαίρη Ρόος, Mekado  και Sürpriz. Η Γερμανία τερμάτισε τελευταία εννέα φορές, λαμβάνοντας μηδέν βαθμούς το, το και το.
Οργάνωση
Ο εκπρόσωπος της Γερμανίας στο διαγωνισμό επιλέγεται συνήθως μέσω μιας διαδικασίας εθνικής επιλογής, που μεταδίδεται στο δημόσιο τηλεοπτικό κανάλι Das Erste και διοργανώνεται από έναν από τους εννέα περιφερειακούς δημόσιους ραδιοτηλεοπτικούς οργανισμούς του ARD: από το 1956 έως το 1978 το Hessischer Rundfunk (HR), από το 1979 έως το 1991 το Bayerischer Rundfunk (BR), από το 1992 έως το 1995 το Mitteldeutscher Rundfunk (MDR) και από το 1996 το Norddeutscher Rundfunk (NDR). Μεταξύ 2010 και 2012 ο ιδιωτικός ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός ProSieben συνεργάστηκε με το NDR.
Η ραδιοφωνική κάλυψη παρείχετο, αν και όχι κάθε χρόνο, από το Deutschlandfunk (DLF) και το Bayern 2 μεταξύ 1970 και 1979, από το hr3 μεταξύ 1980-1985, 1991-1994, καθώς και το 2007 και 2011 (και οι δύο σταθμοί το 1983), το NDR Radio2 μεταξύ 1986-1990, 1995-2006 και 2008-2013 και το WDR1LIVE το 2011.
Από το 2010 η παραγωγός εταιρεία Brainpool, η οποία έχει επίσης τη συμπαραγωγή του Διαγωνισμού Τραγουδιού Eurovision του 2011 στο Ντίσελντορφ και του Διαγωνισμού Τραγουδιού Eurovision του 2012 στο Μπακού, συνεργάστηκε με το NDR για τη διεξαγωγή των γερμανικών τελικών.
Η Γερμανία έχει συχνά αλλάξει τη διαδικασία επιλογής της συμμετοχής στο διαγωνισμό, είτε μέσω εθνικού τελικού, είτε με εσωτερική επιλογή (περιστασιακά ένας συνδυασμός και των δύο μορφών).
Ιστορία
Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας συμμετείχε στον διαγωνισμό από την ίδρυσή του το. Η Γερμανία συμμετείχε στην πρώτη έκδοση το 1956, αλλά η θέση της στον διαγωνισμό δεν καταγράφηκε καθώς ανακοινώθηκε μόνο ο νικητής, η Ελβετία. Πριν από την επανένωση της Γερμανίας το 1990, η χώρα παρουσιαζόταν περιστασιακά ως "Δυτική Γερμανία". Η Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας (Ανατολική Γερμανία) δεν συμμετείχε στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision, και αντ' αυτού έλαβε μέρος στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Intervision.
Με μία νίκη και τέσσερα αποτελέσματα στη δεύτερη θέση (,,  και ), η Γερμανία είναι η δεύτερη πιο επιτυχημένη χώρα στον διαγωνισμό τη δεκαετία του 1980, πίσω από την Ιρλανδία, η οποία είχε δύο νίκες τη δεκαετία.
Απουσία του 1996
Το ARD είχε επιλέξει έναν καλλιτέχνη και ένα τραγούδι για να εκπροσωπήσει τη χώρα στο, που θα διεξαγόταν στο Όσλο της Νορβηγίας. Λόγω της αύξησης των χωρών που επιθυμούσαν να συμμετάσχουν στην Eurovision, διαπιστώθηκε αδυναμία να μετάσχουν όλες σε έναν ενιαίο τελικό και εισήχθη ο θεσμός των προκριματικών, ώστε οι συμμετοχές του τελικού να περιοριστούν σε 23 (από τις 30 χώρες που συμμετείχαν). Η Νορβηγία ως οικοδέσποινα χώρα προκρίθηκε αυτόματα κι έτσι τα υπόλοιπα 29 τραγούδια συμμετείχαν σε έναν ηχητικό, μη τηλεοπτικό προκριματικό γύρο, με τα κορυφαία 22 τραγούδια να προκρίνονται για το Όσλο. Η γερμανική συμμετοχή με το τραγούδι "Planet of Blue" του Λέον αποδείχτηκε ατυχής, καθώς απέτυχε να κερδίσει αρκετούς πόντους για να φτάσει στον τελικό, τερματίζοντας στην 24η θέση. Το ARD και η EBU δεν ήταν ικανοποιημένοι από αυτό, καθώς η Γερμανία ήταν ο μεγαλύτερος οικονομικός συντελεστής τότε. Το 1996 ήταν η μόνη χρονιά, που η Γερμανία απουσίασε από το διαγωνισμό.
Δεκαετία 2000
Στη δεκαετία του 2000 η Γερμανία ξεχώρισε με την υιοθέτηση μουσικών στυλ, που δεν είναι συνήθη στην Eurovision, όπως η κάντρι και western μουσική (Texas Lightning - "No No Never" το ) και σουίνγκ (Roger Cicero - "Frauen regier'n die Welt" το και ο Alex Swings Oscar Sings - "Miss Kiss Kiss Bang" το ). Η Γερμανία ισοβάθμησε στην τελευταία θέση στο διαγωνισμό του, αλλά κέρδισε την 23η θέση από τους 25 όταν δημοσιεύτηκε το αποτέλεσμα. Το 2009 το ARD πραγματοποίησε εσωτερική επιλογή για πρώτη φορά από το λόγω έλλειψης ενδιαφέροντος προβολής των γερμανικών εθνικών τελικών. Ο Άλεξ Κρίστενσεν και ο Όσκαρ Λόια επιλέχθηκαν για να εκπροσωπήσουν τη Γερμανία στο διαγωνισμό του 2009, όπου εμφανίστηκαν στη σκηνή με τη διάσημη burlesque καλλιτέχνη Ντίτα φον Τέεζε. Ωστόσο κατάφεραν να λάβουν μόνο 35 πόντους, τερματίζοντας 20οι από τις 25 χώρες.
Δεκαετία 2010
Το σερί των κατατάξεων στην κορυφαία δεκάδα διακόπηκε στο διαγωνισμό του, όταν το τραγούδι "Glorious" της Cascada τερμάτισε 21ο με 18 πόντους, με τις χαμηλές κατατάξεις να συνεχίζονται και τα επόμενα χρόνια, αφού η ομάδα Elaiza το , η Άν Σοφί το , η Τζέιμι-Λί και η Λεβίνα τελείωσαν στις θέσεις 18, 27 (τελευταία), 26 (τελευταία) και 25 (προτελευταία) αντίστοιχα. Η Άν Σοφί έγινε η τρίτη συμμετοχή της χώρας που τερμάτισε με μηδέν βαθμούς, μετά τη Νόρα Νόβα το 1964 και την Ούλα Βίζνερ το 1965 και πρώτη από την εισαγωγή του σημερινού συστήματος βαθμολόγησης το. Το αρνητικό σερί διακόπηκε μόλις το 2018 με την τέταρτη θέση του Μίχαελ Σούλτε με το τραγούδι "You Let Me Walk Alone".
Η τύχη της Γερμανίας άλλαξε το, όταν ο Μίχαελ Σούλτε την επανέφερε στην πρώτη 5άδα για πρώτη φορά από το 2010 με το "You Let Me Walk Alone", τερματίζοντας στην τέταρτη θέση. Αυτή είναι η πρώτη φορά από το 2012 που περισσότερες από μία χώρες από τις "Μεγάλες Πέντε" μπαίνουν στην πρώτη δεκάδα (με την Ιταλία να τερματίζει πέμπτη) και η δεύτερη φορά (μετά το 2002) που δύο χώρες των "Μεγάλων Πέντε" μπαίνουν στην πρώτη πεντάδα από τη θέσπιση του κανόνα. , το ντουέτο Sisters με το τραγούδι "Sister" δεν μπόρεσε να επαναλάβει την ίδια επιτυχία, καθώς δεν έλαβε πόντους από την τηλεψηφοφορία, τερματίζοντας στην 25η θέση της γενικής κατάταξης με 24 βαθμούς.
Δεκαετία 2020
Δύο ακόμη αποτελέσματα στην τελευταία πεντάδα κατέγραψε η Γερμανία στην αρχή της δεκαετίας, αυτό των Γιέντρικ Ζίγκβαρτ το (επίσης δεν έλαβε βαθμούς από την τηλεψηφοφορία) και Μάλικ Χάρις το  (δεν έλαβε βαθμούς από την κριτική επιτροπή).
Η Γερμανία και οι "Big Five" ("Μεγάλες Πέντε")
Από το 1999, η Γερμανία, μαζί με μαζί με τη, το και την , προκρίνονται αυτόματα στον τελικό της Eurovision ανεξάρτητα από τα αποτελέσματά τους σε προηγούμενους διαγωνισμούς. Αυτές οι χώρες κέρδισαν αυτό το ειδικό καθεστώς με το να είναι οι τέσσερις μεγαλύτεροι οικονομικοί συντελεστές στην EBU και στη συνέχεια έγιναν γνωστές ως οι "Μεγάλες Τέσσερις". Το 2008, αναφέρθηκε ότι οι "Μεγάλοι Τέσσερις" θα μπορούσαν να χάσουν την ιδιότητά τους και να αναγκαστούν να αγωνιστούν στους ημιτελικούς, ωστόσο, αυτό δεν υλοποιήθηκε ποτέ και ο κανόνας παρέμεινε σε ισχύ. Όταν η Ιταλία επέστρεψε στον διαγωνισμό το, της δόθηκε το ίδιο άθικτο καθεστώς, αναβαθμίζοντας έτσι τις χώρες σε "Μεγάλες Πέντε".
Η Γερμανία ήταν η πρώτη χώρα των "Μεγάλων Πέντε" που κέρδισε το διαγωνισμό μετά την εισαγωγή του κανόνα, χάρη στην Λένα το. Όσον αφορά την επιτυχία, αυτή τη στιγμή είναι δεύτερη πίσω από την Ιταλία, η οποία κέρδισε το με τους Måneskin και τερμάτισε δεύτερη το  με τον Ραφαέλ Γκουαλάτσι και ξανά το  με τον Μαχμούντ. Ωστόσο, λαμβάνοντας υπόψη την απουσία της Ιταλίας από τον διαγωνισμό για τα πρώτα έντεκα χρόνια ύπαρξης του κανόνα, η Γερμανία παραμένει η μόνη χώρα που έχει κερδίσει από τους αρχικούς "Μεγάλους Τέσσερις".
Ιστορικό ψηφοφορίας
Μέχρι το, το ιστορικό ψηφοφορίας της Γερμανίας έχει ως εξής:
Οι μεγάλες βαθμολογίες που έδωσε η Γερμανία
Στους τελικούς:
Κ.Ε. → Κριτική Επιτροπή T. → Τηλεψηφοφορία
Στους ημιτελικούς:
Σχολιαστές και εκπρόσωποι βαθμών
Κατά καιρούς ο διαγωνισμός παρουσιάστηκε στο ARD από διάφορους ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς παρουσιαστές, όπως οι Άντο Σλιρ, Τόμας Γκότσαλκ, Γιαν Χόφερ, Βολφ Μίτλερ, Φριτς Έγκνερ και Βέρνερ Φάιγκελ. Ωστόσο, ο Πέτερ Ούρμπαν παρείχε το σχολιασμό για την ARD TV κάθε χρόνο από το 1997, ωστόσο λόγω των προβλημάτων υγείας του το 2009 αναγκάστηκε να παραιτηθεί από αυτή τη θέση και έτσι, ο Τιμ Φρίλινγκ ήταν ο σχολιαστής στη Μόσχα. Ο Ούρμπαν επέστρεψε στο σχολιασμό για τη Γερμανία το 2010. Το 2020, ο Michael Schulte ήταν έτοιμος να σχολιάσει τον διαγωνισμό μαζί με τον Ούρμπαν. Και οι δύο σχολίασαν την αντικατάσταση Eurovision: Europe Shine A Light, καθώς και την εκπομπή "Eurovision Song Contest 2020 - Das deutsche Finale" από το Elbphilharmonie στο Αμβούργο.
Παραπομπές
Γερμανία Eurovision
Θανατηφόρος Βοηθός
Ο Θανατηφόρος Βοηθός (Mort ο αγγλικός του τίτλος) είναι ένα μυθιστόρημα της σειράς του Δισκόκοσμου του Τέρι Πράτσετ (Terry Pratchett) με πρωταγωνιστή τον Μορτ. Κυκλοφόρησε το 1987, είναι το τέταρτο μυθιστόρημα της σειράς και το πρώτο που αναφέρεται στον Χάρο, ο οποίος στα προηγούμενα μυθιστορήματα εμφανίζεται ως δευτερεύων χαρακτήρας.
Στα Ελληνικά κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Παρά Πέντε το 1997.
Υπόθεση
Η προσωπικότητα και η ιδιοσυγκρασία του Μορτ ως εφήβου τον έκαναν μάλλον ακατάλληλο να συνεχίσει την αγροτική οικογενειακή επιχείρηση του πατέρα του, του Λέζεκ (Lezek). Κατά την άποψη του τελευταίου, ο Μορτ σκεφτόταν πάρα πολύ, γεγονός που δεν του επέτρεπε να κάνει πρακτικές δουλειές. Έτσι, αναγκαστικά, ο Λέζεκ τον πηγαίνει σε ένα τοπικό πανηγύρι που μαζεύονταν όσοι νέοι ήθελαν να πιάσουν κάπου δουλειά, με την ελπίδα ότι κάποιος θα τον πάρει στη δούλεψή του ως μαθητευόμενο. Μ’ αυτό τον τρόπο, όχι μόνο θα έβρισκε ο γιος του δουλειά, αλλά και ο ίδιος θα απαλλασσόταν από το πρόβλημα να έχει κοντά του κάποιον που σκέφτεται πολύ.
Η ώρα όμως περνά και δεν τον διαλέγει κανείς. Ο Μορτ πεισμώνει και περιμένει μέχρι το τέλος του πανηγυριού, τα μεσάνυχτα. Λίγο πριν το ρολόι του πύργου χτυπήσει για δωδέκατη φορά, μια σκοτεινή φιγούρα ντυμένη με μαύρο μανδύα τους πλησιάζει καβάλα σε ένα άσπρο άλογο. Λέει ότι ψάχνει έναν νεαρό για να τον βοηθήσει στη δουλειά του και παίρνει τον Μορτ. Στη συνέχεια αποκαλύπτεται ότι η μορφή αυτή είναι ο Χάρος, και προσφέρει στον Μορτ την ευκαιρία να μαθητεύσει κοντά του στέλνοντας τις ψυχές των νεκρών στον άλλο κόσμο. Ο πατέρας του δεν καταλαβαίνει τίποτε από αυτά και νομίζει ότι ο γιος του θα δουλέψει σε γραφείο κηδειών.
Σημ.: Ο Χάρος επιλέγει τον Μορτ και λόγω του ονόματός του (στα γαλλικά και σε όλες τις λατινογενείς γλώσσες mort σημαίνει θάνατος). Στην ελληνική έκδοση το όνομα του Μορτ έχει αποδοθεί ως Θάνος.
Η πίεση της δουλειάς και ο έρωτάς του για μία πριγκίπισσα που πρόκειται να πεθάνει, οδηγεί τον Μορτ σε μερικά λάθη, αλλά όπως όλοι οι καλοί ήρωες, μαθαίνει και σκληραίνει, αποκτά κάποιον αυτοέλεγχο, προκαλεί τον Χάρο σε μονομαχία και παίρνει στο τέλος το κορίτσι, αλλά όχι το κορίτσι που θα "έπρεπε", σύμφωνα με τα κλισέ των μυθιστορημάτων φαντασίας.
Παντρεύεται την Υζαμπέλ (Ysabell), την υιοθετημένη κόρη του Θανάτου και ζουν σχετικά καλά και εμείς καλύτερα ως Δούκας και Δούκισσα του Στο Χελίτ (Sto Helit), μετά τον κατά λάθος θάνατο του πραγματικού Δούκα, κατά τη διάρκεια της μονομαχίας.
Η ιστορία των δύο και της κόρης τους Σούζαν (Susan) συνεχίζεται στο μεταγενέστερο μυθιστόρημα Soul Music (Μουσική των Ψυχών, δεν έχει μεταφραστεί στα ελληνικά).
Ο «Θανατηφόρος Βοηθός» είναι το δεύτερο μυθιστόρημα στο οποίο εμφανίζεται η Υζαμπέλ (το πρώτο ήταν Το Φως της Φαντασίας (The Light Fantastic)). Εμφανίζεται για πρώτη φορά ο Αλβέρτος (Alberto Malich), πρώην μεγάλος μάγος και τώρα υπηρέτης του Θανάτου. Ο γνωστός από τα πρώτα μυθιστορήματα του Δισκόκοσμου μάγος Ανεμοβρόχης (Rincewind) κάνει μία σύντομη καμεό εμφάνιση.
Ο «Θανατηφόρος Βοηθός» υπήρξε ένα από τα πλέον επιτυχημένα μυθιστορήματα της σειράς και αποτελεί ένα από τα καλύτερα δείγματα του ιδιότυπου χιούμορ του Τέρι Πράτσετ. Στην Αγγλία διασκευάστηκε και σε θεατρικό έργο.
Δικτυακοί τόποι
Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Τέρι Πράτσετ Κατηγορία:Μυθιστορήματα του 1987
Λάδη
Η Λάδη ήταν νησίδα ευρισκόμενη σε απόσταση 2,5 χμ. στα δυτικά της αρχαίας ελληνικής πόλεως της Μιλήτου στην Ιωνία, στη σημερινή Τουρκία, επί της οποίας ευρισκόταν ο λιμένας αυτής. Με νοτιοδυτική-βορειοανατολική κατεύθυνση, η νησίδα είχε μήκος της τάξεως τριών περίπου χιλιομέτρων και πλάτος 900 μέτρων.
Από την αρχαϊκή εποχή ο κόλπος απέναντι από την πόλη της Μιλήτου άρχισε να προσχώνεται, λόγω των αλλούβιων αποθέσεων που προέρχονταν από τον Μαίανδρο. Κατά την ελληνιστική εποχή, η Πριήνη και η Μυούς απώλεσαν την πρόσβασή τους προς την θάλασσα, ενώ στην ύστερη αρχαιότητα η Μίλητος ευρισκόταν στο εσωτερικό των εδαφών. Σήμερα, ο αρχαιολογικός τόπος της Λάδης ευρίσκεται σε απόσταση περίπου 1,2 χμ. από την θάλασσα, ενώ η τοποθεσία της φιλοξενεί το σημερινό χωριό του Μπατικιόι.
Αριθμός ναυμαχιών έλαβαν χώρα στα ανοιχτά του νησιού στην διάρκεια της Αρχαιότητας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαία ελληνική γεωγραφία Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Τουρκία Κατηγορία:Επαρχία Αϊδινίου Κατηγορία:Πρώην νησιά
Μπεν Χουρ
Ο Μπεν Χουρ (Ben-Hur: A Tale of the Christ) είναι μυθιστόρημα του Λιου Ουάλλας που εκδόθηκε στις 12 Νοεμβρίου του 1880. Θεωρούμενο ως "το πιο επιδραστικό χριστιανικό βιβλίο του 19ου αιώνα", έγινε το πιο εμπορικά επιτυχημένο αμερικανικό μυθιστόρημα, ξεπερνώντας σε πωλήσεις την Καλύβα του Μπαρμπα-Θωμά της Χάριετ Μπίτσερ Στόου. Το βιβλίο ενέπνευσε επίσης και άλλα μυθιστορήματα με βιβλικές αναφορές και μεταφέρθηκε στο θέατρο και τον κινηματογράφο. Ο Μπεν Χουρ παρέμεινε στην κορυφή των πωλήσεων μέχρι την έκδοση του Όσα Παίρνει ο Άνεμος της Μάργκαρετ Μίτσελ (1936). Μετά την προβολή της κινηματογραφικής μεταφοράς του Μπεν Χουρ το 1959 από την Metro-Goldwyn-Mayer, την οποία είδαν δεκάδες εκατομμύρια άνθρωποι και κέρδισε 11 βραβεία Όσκαρ, οι πωλήσεις του βιβλίου αυξήθηκαν και ξεπέρασε το Όσα Παίρνει ο Άνεμος. Ευλογημένο από τον Πάπα Λέοντα ΙΓ', το μυθιστόρημα αυτό ήταν το πρώτο έργο φαντασίας που έλαβε αυτή την τιμή. Η επιτυχία του μυθιστορήματος και οι μεταφορές του στο θέατρο και τον κινηματογράφο βοήθησαν στο να γίνει ένα δημοφιλές πολιτιστικό σύμβολο που χρησιμοποιήθηκε για την προώθηση πολλών εμπορικών προϊόντων.
Η ιστορία αφηγείται με περιγραφικές λεπτομέρειες τις περιπέτειες του Μπεν Χουρ, ενός φανταστικού Εβραίου πρίγκιπα από την Ιερουσαλήμ, που γίνεται ηνίοχος και Χριστιανός στις αρχές του 1ου αιώνα, όταν η Ιερουσαλήμ είναι υποδουλωμένη στους Ρωμαίους. Παράλληλα με την αφήγηση του Μπεν Χουρ, ξετυλίγεται και η ιστορία του Ιησού Χριστού, ο οποίος προέρχεται από την ίδια περιοχή και είναι συνομήλικός του. Το μυθιστόρημα πραγματεύεται τα θέματα της προδοσίας, της καταδίκης, της εξαγοράς, και της εκδίκησης που οδηγεί σε μία ιστορία αγάπης και συμπόνοιας.
Υπόθεση
Στις αρχές του 1ου αιώνα, όταν η Ρώμη είχε κατακτήσει όλες σχεδόν τις παραλιακές χώρες της Μεσογείου, κυβερνήτης της Ιουδαίας ήταν ο Ρωμαίος Βαλέριος Γκράτος.
Την άλλη μέρα, ενώ κάθονται ο Μπεν Χουρ και η αδελφή του, Τιρζάα, στο μπαλκόνι του σπιτιού τους, βλέπουν να περνά κάτω στο δρόμο ο κυβερνήτης Βαλέριος Γκράτος με την ακολουθία του. Σε μια στιγμή που ο Μπεν Χουρ σκύβει για να δει καλύτερα, με το βάρος του ξεκολλά ένα τούβλο από το παραπέτο και πέφτει στο κεφάλι του κυβερνήτη.
Ο νέος τρέχει να ζητήσει συγνώμη και να εξηγήσει πως άθελά του συνέβη το ατύχημα. Αλλά πριν προλάβει να μιλήσει, τον συλλαμβάνουν για απόπειρα δολοφονίας του Ρωμαίου έπαρχου. Και εκείνος που διατάζει τη σύλληψή του δεν είναι άλλος από τον παλιό του φίλο, τον Μεσσάλα. Ο Μπεν Χουρ θα καταδικαστεί ως σκλάβος στις γαλέρες, ενώ η μητέρα του και η αδελφή του θα φυλακιστούν.
Τα χρόνια περνούν. Ο Μπεν Χουρ έχει χάσει την τεράστια περιουσία του, τους τίτλους και την οικογένειά του και, πλέον, βρίσκεται αλυσσοδεμένος στα κάτεργα μιας ρωμαϊκής τριήρεως. Για πολλά χρόνια, μακριά απ' την πατρίδα του, υποφέρει έχοντας μια μόνο ελπίδα στην καρδιά του: Να ξαναβρεί την οικογένειά του και να εκδικηθεί αυτούς που αδίκησαν τόσο σκληρά τον ίδιο και το λαό του. Και θα έμενε στα κάτεργα σ' όλη του τη ζωή, αν δεν τύχαινε μία μέρα να παραλάβει το πλοίο του τον Κόιντο Άρριο, έναν σπουδαίο Ρωμαίο στρατηγό, που τον είχε στείλει ο Καίσαρας να πολεμήσει τους πειρατές στο Αιγαίο Πέλαγος.
Ο Άρριος από την πρώτη στιγμή βλέπει με συμπάθεια τον νεαρό Ιουδαίο. Τον ρωτά για την οικογένειά του και ακούει με ενδιαφέρον την ιστορία του. Η πρώτη έμπρακτη εκδήλωση συμπάθειας του Ρωμαίου φανερώνεται όταν διατάζει τον επόπτη των κωπηλατών να μην δέσει με αλυσίδες τα πόδια του Μπεν Χουρ κατά την ώρα της μάχης με τους πειρατές. Δυστυχώς το πλοίο τους συγκρούεται με ένα πειρατικό και αρχίζει να βυθίζεται. Ενώ οι υπόλοιποι σκλάβοι παλεύουν απεγνωσμένα για να ελευθερωθούν από τις αλυσίδες τους, ο Μπεν Χουρ τρέχει να σώσει τον προστάτη του. Κι έτσι αρχίζει ένα δεύτερο κεφάλαιο στη ζωή του Μπεν Χουρ, συναρπαστικό, ηρωικό, για τη δικαίωση και τη λύτρωση. Ο Μπεν Χουρ αποζητά μόνο την εκδίκηση, μέχρι που γνωρίζει κάποιον που τον συγκλονίζει βαθιά: τον Ιησού. Στο τέλος της υπόθεσης, ο Μπεν Χουρ πιστεύει στον Ιησού Χριστό, βλέποντας τον Χριστό να θεραπεύει την αδελφή του και την μητέρα του από τη λέπρα.
Θεατρικές, κινηματογραφικές και τηλεοπτικές μεταφορές
Το βιβλίο έγινε θεατρική παράσταση στις αρχές του 20ού αιώνα. Η πρώτη κινηματογραφική μεταφορά έγινε με μία 15λεπτη εκδοχή το 1907 και είχε τον τίτλο Ben Hur, ενώ το 1925 έγινε και μία δεύτερη (μεγάλου μήκους αυτή τη φορά) που έφερε τον τίτλο του βιβλίου, Ben-Hur: A Tale of the Christ σε σκηνοθεσία Fred Niblo, η οποία μάλιστα, θεωρείται ως μία από τις καλύτερες παραγωγές του βωβού κινηματογράφου.
Ακολούθησε η ταινία Μπεν Χουρ του 1959, σκηνοθεσίας του Γουίλιαμ Γουάιλερ με σενάριο από τον Καρλ Τάνμπεργκ, με τους Τσάρλτον Ίστον, Στίβεν Μπόιντ, Χιου Γκρίφιθ, Μάρθα Σκοτ κ.ά. Η ταινία βραβεύτηκε με 11 Όσκαρ και αποτελεί ορόσημο στην ιστορία του κινηματογράφου για το είδος των θρησκευτικών ταινιών. Τα 9 λεπτά αρματοδρομίας που περιέχει η ταινία έχουν μείνει στην ιστορία ως χαρακτηριστικό της.
Στην ταινία Μπεν Χουρ του 2016, σε σκηνοθεσία Τιμούρ Μπεκμαμπέτοφ, συμμετέχει ο Μόργκαν Φρίμαν στο ρόλο του Ιλνταρίν, του σκλάβου που διδάσκει στον ήρωα της ταινίας πώς να οδηγεί άρμα στις αρματοδρομίες.
Ο Μπεν Χουρ μεταφέρθηκε το 2010 και σε τηλεοπτική σειρά γυρισμένη στην Ισπανία, τον Καναδά και το Μαρόκο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Ιστορικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν ταινίες Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν τηλεοπτικές σειρές
Σωτό
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σωτάν (γαλλικά: Sautans).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες των Ανατολικών Πυρηναίων
Παναγιώτης Μπότασης
Ο Παναγιωτης Μπότασης ήταν Έλληνας αγωνιστής του 1821.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1784 περίπου. Ήταν αδελφός του Γκίκα. Μαζί με τους Γεώργιο Πάνου και Αναστάσιο Ανδρούτσο εξέγειρε την Ύδρα. Το φθινόπωρο του 1823 πήγε με αποστολή ως ναύαρχος του στόλου των Σπετσών στο Μεσολόγγι και έμεινε εκεί μέχρι το 1824. Έγινε μέλος του Εκτελεστικού Σώματος.
Πέθανε τον Οκτώβριο του 1824 στην Αθήνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πορτρέτο του Μπόταση προς πώληση από οίκο δημοπρασιών.
Λίρα της Ροδεσίας και Νυασαλάνδης
Η λίρα ήταν το νόμισμα της Ομοσπονδίας της Ροδεσίας και Νυασαλάνδης από το 1955 έως το 1963. Η λίρα υποδιαιρούταν σε 20 σελίνια και κάθε σελίνι σε 12 πένες (1λίρα= 240 πένες).
Νίκος Σηφουνάκης
Ο Νίκος Σηφουνάκης (21 Δεκεμβρίου 1949) είναι Έλληνας αρχιτέκτονας και πολιτικός. Έχει διατελέσει βουλευτής και υπουργός με το ΠΑΣΟΚ, καθώς και ευρωβουλευτής. Συμμετείχε ενεργά στην αντίσταση κατά της χούντας των συνταγματαρχών, ως στενός συνεργάτης του Αλέξανδρου Παναγούλη.
Λίρα της Ροδεσίας και Νυασαλάνδης
Ιστορία
Η Ομοσπονδία ιδρύθηκε το 1953 και η λίρα της Ροδεσίας και Νυασαλάνδης καθιερώθηκε το 1955 και αντικατέστησε την λίρα της Νότιας Ροδεσίας η οποία κυκλοφορούσε σε όλα τα μέρη της ομοσπονδίας (Νότια Ροδεσία, Βόρεια Ροδεσία και Νυασαλάνδη). Το νέο νόμισμα αντικατέστησε την λίρα της Νότιας Ροδεσίας με αναλογία 1/1. Παράλληλα το νέο νόμισμα ήταν συνδεδεμένο με την Βρετανική λίρα με αναλογία 1/1.
Νίκος Σηφουνάκης
Βιογραφικά Στοιχεία
Ο Νίκος Σηφουνάκης, αρχιτέκτονας,  γεννήθηκε στο Ρέθυμνο στις 21 Δεκεμβρίου 1949, τελείωσε το Γυμνάσιο και το Λύκειο στην Αθήνα, σπούδασε Αρχιτεκτονική στην Genova της Ιταλίας και διετέλεσε επιμελητής στην Έδρα Αρχιτεκτονικής Περιβάλλοντος – Architettura Ambientale - στην Αρχιτεκτονική Σχολή του Palermo.
Λίρα της Ροδεσίας και Νυασαλάνδης
Ιστορία
Η ομοσπονδία διαλύθηκε στο τέλος του 1963 και οι τρεις περιοχές επανήλθαν στο καθεστώς των χωριστών Βρετανικών αποικιών. Κατά το δεύτερο εξάμηνο του 1964, η Νυασαλάνδη έγινε ανεξάρτητη και μετονομάστηκε σε Μαλάουι, η Βόρεια Ροδεσία απέκτησε την ανεξαρτησία της και μετονομάστηκε σε Ζάμπια, ενώ η Νότια Ροδεσία μετονομάστηκε σε Ροδεσία και πολύ αργότερα το 1980 σε Ζιμπάμπουε.
Νίκος Σηφουνάκης
Βιογραφικά Στοιχεία
Μετεκπαιδεύτηκε στον τομέα της αναστήλωσης Μνημείων, στο Istitutto Di Restauro της UNESCO στην Βενετία (Abbazia Di Misericordia).
Λίρα της Ροδεσίας και Νυασαλάνδης
Ιστορία
Κάθε μία ανεξάρτητη πλέον χώρα εξέδωσε δικό της νόμισμα και έτσι προέκυψαν η λίρα του Μαλάουι, η λίρα της Ζάμπιας και η λίρα της Ροδεσίας. Και τα τρία νέα νομίσματα είχαν ισοτιμία 1/1 με την λίρα της Ροδεσίας και Νυασαλάνδης.
Νίκος Σηφουνάκης
Βιογραφικά Στοιχεία
Ο πατέρας του Αντισυνταγματάρχης Οδυσσέας Σηφουνάκης, υπήρξε στενός συνεργάτης του Στρατηγού και Πρωθυπουργού Νικολάου Πλαστήρα, ο οποίος υπήρξε και ανάδοχος του Νίκου Σηφουνάκη.
Λίρα της Ροδεσίας και Νυασαλάνδης
Τραπεζογραμμάτια
Το 1956, η Τράπεζα της Ροδεσίας και Νυασαλάνδης εξέδωσε χαρτονομίσματα των 10 σελινίων και 1, 5 και 10 λιρών.
Νίκος Σηφουνάκης
Βιογραφικά Στοιχεία
Στα χρόνια της δικτατορίας 1967-1974 δραστηριοποιήθηκε ενάντια στο καθεστώς των Συνταγματαρχών στην Ιταλία που έζησε, και συνδέθηκε ιδιαίτερα με τους  Αλέκο Παναγούλη, Αμαλία Φλέμινγκ, καθώς και Ανδρέα Παπανδρέου, Μελίνα Μερκούρη, Αντώνη Μπριλλάκη.
Λίρα της Ροδεσίας και Νυασαλάνδης
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορικά νομίσματα Κατηγορία:Μαλάουι Κατηγορία:Ζάμπια Κατηγορία:Ζιμπάμπουε
Νίκος Σηφουνάκης
Βιογραφικά Στοιχεία
Υποδέχθηκε με άλλους εξόριστους Έλληνες  τον Πλοίαρχο Νίκο Παππά και τους Αξιωματικούς που συμμετείχαν στην Ανταρσία του  Αντιτορπιλικού ‘’ΒΕΛΟΣ’’, και συνδέθηκε μαζί τους.
Μετά την πτώση της δικτατορίας, συμμετείχε στο Πολιτικό Συμβούλιο της Νεολαίας ΕΔΗΝ με Γραμματέα τον Αλέκο Παναγούλη, και τιμήθηκε:
-Από την Ελληνική Πολιτεία  για τη συνεισφορά του στην αποκατάσταση της Δημοκρατίας.
-Από το Ναύαρχο Νίκο Παππά και το Σύλλογο του Αντιτορπιλικού  ‘’ΒΕΛΟΣ’’, για τη συμπαράσταση του στον αγώνα τους στα χρόνια της εξορίας τους.
―    1981-1983: Συνεργάτης της Μελίνας Μερκούρη στο Υπουργείο Πολιτισμού.
―    1989-2015: Βουλευτής- Ευρωβουλευτής, συμμετέχει επιτυχώς σε δέκα εκλογικές αναμετρήσεις στον Ν. Λέσβου, και διετέλεσε συνολικά  είκοσι επτά (27) έτη Βουλευτής και Ευρωβουλευτής.
―    2004-2007: Ευρωβουλευτής,  εκλέχθηκε Πρόεδρος της Επιτροπής Πολιτισμού και Παιδείας, διαδεχόμενος  στην Προεδρία τον Michel Rocard, πρώην Πρωθυπουργό  της Γαλλίας.
―    1993-1996: Υφυπουργός Πολιτισμού και Υπουργός Τουρισμού, δρομολόγησε, τη σύνταξη του πρώτου σχεδίου για το Νέο Αρχαιολογικό Νόμο, ιδρύθηκε ο ‘’Οργανισμός Ενοποίησης των Αρχαιολογικών Χώρων Αθήνας ‘’ ‘’Ο.Ε.Α.Χ.Α.’΄ και  δρομολογήθηκαν  οι μεγάλες πεζοδρομήσεις στις οδούς : Διονυσίου Αρεοπαγίτου, Αποστόλου Παύλου, Αδριανού κ.α.
Δυστυχώς ο Οργανισμός  καταργήθηκε από την  Κυβέρνηση Σαμαρά το 2012 και ακολούθησαν παλινωδίες που οδήγησαν στην μη ολοκλήρωση συνολικά του έργου της ενοποίησης των αρχαιολογικών χώρων της Αθήνας.
Ανατέθηκαν οι  μελέτες για τα νέα αρχαιολογικά Μουσεία σε: Πάτρα, Λάρισα, Θήρα,  και οι  ανακαινίσεις- επεκτάσεις,  στα Μουσεία  Δελφών, Ολυμπίας, Ηρακλείου Κρήτης.
Συντάχθηκε το νέο Θεσμικό πλαίσιο για τον Ελληνικό Τουρισμό.
―    1998:  Βουλευτής, συνέταξε και κατέθεσε  με άλλους 52 Βουλευτές Τροπολογία στην τότε Επιτροπή Αναθεώρησης του Συντάγματος με την οποία προτεινόταν η κατάργηση του Θρησκευτικού  Όρκου, οπότε και συνέγραψε το βιβλίο ‘’Κατατεθειμένες Προτάσεις’’ (Εκδόσεις Λιβάνη) με κεντρικό θέμα τον διαχωρισμό Εκκλησίας- Κράτους.
―     2000-2004: Υπουργός Αιγαίου, Δημιουργήθηκαν οι Υπηρεσίες Προστασίας Αρχιτεκτονικής Φυσιογνωμίας στις Πρωτεύουσες των Νομών του Αιγαίου, και στις Έδρες των Επαρχείων. Εκδόθηκαν  Ειδικά Προεδρικά Διατάγματα Προστασίας της Αρχιτεκτονικής και  του Περιβάλλοντος, για τα περισσότερα Νησιά του Αιγαίου, επιβάλλοντας όρους και περιορισμούς δόμησης.
Χρηματοδοτήθηκαν οι Αρχαιολογικές Υπηρεσίες  του Αιγαίου, για έργα ανασκαφής, και στερέωσης Μνημείων, και αναστηλώθηκαν: Ο Αρχαίος Ναός στο  Σαγκρί Νάξου, το Αρχαίο Θέατρο Ηφαιστίας Λήμνου,  ο Ναός των Μέσων Λέσβου, ο Οικισμός Ανάβατος Χίου.
Ιδρύθηκε το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας- Απολιθωμένου Δάσους Λέσβου, και αναστηλώθηκαν Ελαιοτριβεία, Σαπωνοποιεία, Ταμπακαριά, τα οποία είναι  Μουσεία της Βιομηχανικής Κληρονομιάς σε Χίο, Λέσβο, Σύρο, Σάμο.
Εκπονήθηκαν οι μελέτες για την διάσωση  του Κτηριακού Συγκροτήματος  Φυλακών  της Νήσου Γυάρου.
Κρίστιαν Γκίσλερ
Christian "Speesy" Ο Giesler (γεννημένος στις 4 Ιουλίου 1970) είναι ο σημερινός κιθαρίστας του Kreator. Εμφανίστηκε για πρώτη φορά στην ταινία Cause for Conflict, αντικαθιστώντας τον αρχικό μπασίστα Roberto Fioretti και έχει συνεργαστεί με την μπάντα από τότε. Σε αντίθεση με τον Fioretti, ο οποίος χρησιμοποίησε μια επιλογή στις ηχογραφήσεις του Kreator, ο Gielser είναι ένας μπασίστας των δακτύλων.