cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σκανδιναβική Χερσόνησος
Πολιτική εξέλιξη
Η Σουηδία παρέμεινε ουδέτερη χώρα κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, τον Πόλεμο της Κορέας και τον Ψυχρό Πόλεμο και συνεχίζει την ουδέτερη πολιτική της μέχρι σήμερα.
Το 1945 η Νορβηγία, η Δανία και η Ισλανδία έγιναν ιδρυτικά μέλη των Ηνωμένων Εθνών. Η Σουηδία προσχώρησε στον ΟΗΕ λίγο αργότερα και η Φινλανδία τη δεκαετία του 1950. Ο πρώτος Γενικός Γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών, Τρύγκβε Λη, ήταν Νορβηγός και ο δεύτερος, Νταγκ Χάμαρσκελντ, Σουηδός. Έτσι οι Σκανδιναβοί είχαν έντονη επιρροή στις διεθνείς υποθέσεις κατά τον 20ό αιώνα.
Η Σουηδία και η Φινλανδία προσχώρησαν στην Ευρωπαϊκή Ένωση το 1995, ενώ η Νορβηγία παραμένει εκτός αυτής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σκανδιναβία
Νικόλας Κεφαλάς
Επονομαζόμενος Καπετάν Κεφαλάς. Γόνος αρχοντικής αλλά φτωχής οικογένειας, υπήρξε γνωστός τυχοδιώκτης ναυτικός εκ Ζακύνθου. Ταξίδεψε πολύ σε Ευρώπη, Αμερική και Ασία ενώ δραστηριοποιήθηκε υπέρ του Αγώνα της Εθνικής Ανεξαρτησίας του 1821. Πολυγραφότατος, ανέπτυξε μεγάλη συγγραφική δράση, κατά κύριο λόγο με έργα ναυτικού περιεχομένου.
Βιογραφία
Γεννήθηκε, σύμφωνα με τις ιστορικές πηγές το 1763/70 και μεγάλωσε στη Ζάκυνθο, όπου και διδάχθηκε τα πρώτα γράμματα κοντά στον Αντώνιο Μαρτελάο και τον καθολικό ιερωμένο Νικολό Ρενώ. Από μικρή ηλικία, όμως, στράφηκε στη θάλασσα και το εμπόριο (αρχικά ως ναύτης και αργότερα ως καπετάνιος σε δικό του πλοίο)πραγματοποιώντας αρκετά ταξίδια στη Μεσόγειο θάλασσα.
Μεταξύ των ετών 1809-10 βρέθηκε στους Παξούς, που ήταν εκείνη τη περίοδο υπό γαλλική κατοχή. Εκεί επιδόθηκε σε μια προσπάθεια εκδίωξης από το νησί της γαλλικής φρουράς. Αφού παρουσιάστηκε ως απεσταλμένος του Άγγλου αρχιστράτηγου Όσβαλντ και με την συνεργασία των τοπικών αρχόντων κατάφερε να διώξει τη γαλλική φρουρά και να υψώσει μια αγγλική σημαία στην περιοχή. Γνωρίζοντας, όμως, ότι σύντομα οι Γάλλοι θα αποστείλουν στρατιωτικές δυνάμεις και θα προσπαθήσουν να ανακαταλάβουν τους Παξούς έφυγε εν τέλει για τη Ζάκυνθο. Στο μεταξύ, όμως, είχε καρπωθεί τα χρήματα του δημοσίου ταμείου δίνοντας την υπόσχεση ότι θα περιέπλεε γύρω από το νησί δήθεν για προστασία. Την ίδια περίοδο προβαίνει σε εξορμήσεις στο Ιόνιο με στόχο τα γαλλικά πλοία, αφού είχε προηγουμένως λάβει δίπλωμα καταδρομέα από την αγγλική διοίκηση του νησιού του. Ωστόσο, λίγο αργότερα, οι καλές σχέσεις του με τους Άγγλους θα κλονιστούν και φέρεται να στρέφεται τελικά προς τη γαλλική πλευρά. το 1812 κατηγορήθηκε για ναυταπάτη όταν, σύμφωνα με ισχυρισμούς Ζακυνθινών επιχειρηματιών, οικειοποιήθηκε εμπορεύματα, που του είχαν αναθέσει να μεταφέρει με το πλοίο του στην Κωνσταντινούπολη. Αν και αρνήθηκε τις κατηγορίες το δικαστήριο το 1815 τον έκρινε ένοχο, δήμευσε την περιουσία του στο νησί και του απαγόρευσε την επιστροφή στο Ιόνιο εφ’ όρου ζωής.
Εξόριστος, πλέον, από την πατρίδα του συνέχισε τα ταξίδια του στη θάλασσα. Ένας από τους επόμενους σταθμούς του ήταν η Ρωσία, όπου ναυπήγησε ένα καινούργιο καράβι με το όνομα "Υπομονή". Με το πλοίο αυτό πρόκειται ταξίδεψε τα επόμενα χρόνια στον Εύξεινο Πόντο, τη Μεσόγειο αλλά και τον Ατλαντικό φτάνοντας μέχρι και την Αμερική. Εκεί φαίνεται πως έλαβε χρήματα από τους ομογενείς υποσχόμενος κέρδη από διάφορες επιχειρήσεις. Την περίοδο αυτή έρχεται σε επαφή με εξέχουσες προσωπικότητες της εποχής του, όπως τους Αδαμάντιο Κοραή, Ανδρέα Κάλβο και Ούγο Φώσκολο, ενώ τον Ιούλιο του 1813 θα γίνει δεκτός στη Δρέσδη από το Μέγα Ναπολέοντα, ο οποίος του έδωσε συστατική επιστολή προς το Γάλλο πρεσβευτή του στην Κωνσταντινούπολη. Το 1817 ταξίδεψε στη Βιέννη για να τυπώσει τα ναυτικά του συγγράμματα "Οδηγία Θαλάσσιος" και "Θαλάσσιος Νομοθεσία". Ακολούθησε το "Σχέδιον τοπογραφικόν του Θρακικού Βοσπόρου", που θα κυκλοφορήσει τον επόμενο χρόνο στο Λονδίνο. Το 1818 εξέδωσε, επείσης, το ναυτικό χάρτη των ελληνικών θαλασσών με τίτλο "Χάρτα εκτεταμένη του Αρχιπελάγους", καθώς και τη "Χάρτα ναυτική της Μεσογείου".
Το διάστημα 1819-21 ταξίδεψε στις Ινδίες και την Περσία. Έπειτα από συνάντησή του με τον Σάχη της Περσίας Μεχμέτ Αλη Μιρζά, ανέλαβε εκ μέρους του να μεταβεί στη Ρωσία προκειμένου να παροτρύνει τον Τσάρο σε πόλεμο εναντίον των Τούρκων. Κατά τον περίπλου του στην Ερυθρά Θάλασσα, και έχοντας υπό τις διαταγές του έναν στολίσκο πλοίων με ελληνική σημαία, προέβη σε καταδιώξεις τουρκικών καραβιών. Με την έναρξη της επανάστασης του 1821 ταξίδεψε στη Ρωσία και την Πορτογαλία με σκοπό να προωθήσει τις ελληνικές θέσεις σχετικά με τον Αγώνα και να εξασφαλίσει την υποστήριξη ξένων ηγετών. Επέστρεψε στην επαναστατημένη χώρα τον Αύγουστο του 1822, στο Ναύπλιο. Στα 1823 ταξίδεψε εκ νέου στις Ινδίες προκειμένου να πείσει τους Πέρσες εμπόρους να συνδράμουν χρηματικά στον Αγώνα των Ελλήνων για ανεξαρτησία. Το ποσό που συγκέντρωσε το κατέθεσε ο ίδιος στο Λονδίνο το 1824, ώστε να χρησιμοποιηθεί από την ελληνική κυβέρνηση. Στην Ινδία γνωρίστηκε με τον λόγιο Δημήτριο Γαλανό, ο οποίος του παρέδωσε ένα χειρόγραφο με κείμενο του φιλοσόφου Σανακέα στα σανσκριτικά, καθώς και την ελληνική του μετάφραση, προκειμένου να φτάσει στα χέρια των αρχηγών της Επανάστασης. Εκείνος, ωστόσο, κατά τη διάρκεια του ταξιδιού που πραγματοποίησε στη Ρώμη το 1825, παρέδωσε το ινδικό κείμενο στη Βιβλιοθήκη του Βατικανού και εξέδωσε την ελληνική μετάφραση συνοδεύοντάς την μια ιταλική απόδοση του κειμένου από τον ίδιο. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στη Ρώμη επεδίωξε να συναντηθεί και με τον Πάπα Λέοντα του ΙΒ΄ ισχυριζόμενος ότι ήταν απεσταλμένος της ελληνικής κυβέρνησης και με υπόμνημά του ζήτησε τη μεσολάβηση της Αγιότητας του προς τους ηγεμόνες των ευρωπαϊκών χωρών υπέρ των ελληνικών θέσεων για πολιτική ανεξαρτησία, δίνοντας από την πλευρά του υποσχέσεις περί ενώσεως των δύο Εκκλησιών. Το εν λόγω υπόμνημα (που δημοσιεύτηκε σε ιταλικές και ελβετικές εφημερίδες της εποχής) προκάλεσε την αντίδραση της ελληνικής κυβέρνησης, η οποία έσπευσε με ανακοίνωσή της να διαψεύσει τους ισχυρισμούς του Καπετάν Κεφαλά. Ύστερα από την αποτυχία του σχεδίου του και αφού αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη Ρώμη, επισκέφτηκε διάφορες πόλεις μεταξύ των οποίων η Κωνσταντινούπολη και το Βελιγράδι. Κατά την παραμονή του στην Πόλη εξέδωσε το Περί πατρίδος του Ομήρου. Το 1837 ταξίδεψε στο Λονδίνο, όπου υπέβαλλε στις αγγλικές αρχές αιτήματα για την άρση της απαγόρευσης επαναπατρισμού του στα Ιόνια νησιά. Τόσο οι επιστολές του προς τον Βασιλιά Γεώργιο Δ΄, τον Κάνινγκ, την βασίλισσα Βικτωρία, αργότερα, όσο και η συνάντησή του με τον πρωθυπουργό Πάλμερστον δεν απέφεραν τα επιθυμητά αποτελέσματα και η αίτησή του απορρίφθηκε. Την ίδια χρονιά στο Παρίσι εξέδωσε το υπόμνημά του "Συμβουλές του Έλληνα Ζακυνθινού Καπετάν Νικολό Κεφαλά προς τους αναγνώστες του, αφιερωμένες στο αγγλικό έθνος". Το 1840, ακολούθησε η έκδοση στην Κωνσταντινούπολη μιας μελέτης του σχετικά με τον πρακτικό υπολογισμό της ώρας.
Τα επόμενα χρόνια συνέχισε τα ταξίδια του στην Αδριανούπολη, την Κρήτη, την Παλαιστίνη, όπου συνάντησε τον Πατριάρχη, την Κύπρο και την Κωνσταντινούπολη. Στην Πόλη μάλιστα δικάστηκε εξαιτίας της αυτοβιογραφίας που εξέδωσε εκεί. Το 1846 τύπωσε ένα ακόμη φυλλάδιό του στη Σμύρνη. Τα λίγα στοιχεία για τις δραστηριότητές του μέχρι το τέλος της ζωής του είναι αντιφατικά και εικάζεται ότι πέθανε το 1847 στην Κωνσταντινούπολη ή σύμφωνα με άλλες πηγές το 1850 στη Θεσσαλονίκη. Παρά τον τυχοδιωκτικό του χαρακτήρα, θεωρείται ένας από τους αληθινούς κοσμοπολίτες Έλληνες του 19ου αι. και ενας πολυγραφότατος συγγραφέας.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Νικολας Κατηγορία:Έλληνες τυχοδιώκτες Κατηγορία:Έλληνες χαρτογράφοι Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Βασίλειος Αποστολόπουλος
Ο Βασίλης Αποστολόπουλος είναι ποδοσφαιριστής που ανήκει σήμερα στο δυναμικό του Ατρόμητου Αθηνών.
Γεννήθηκε στις 13 Αυγούστου του 1988 και μεγάλωσε στο Περιστέρι Αττικής. Αγωνίζεται ως αμυντικός. Ξεκίνησε την καριέρα του σε ηλικία 8 ετών από τις ακαδημίες του Φοίνικα Περιστερίου, όπου και έπαιξε μέχρι το τέλος της σεζόν 2003-2004, οπότε και μεταπήδησε στην τότε Π.Α.Ε. Χαλκηδόνα η οποία μετά από συγχώνευση με τον Ατρόμητο Αθηνών πήρε το όνομα του Ατρομήτου.
Είναι διεθνής με την Εθνική Νέων με την οποία έφτασε στον τελικό του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος το καλοκαίρι του 2007 όπου και κατετάγησαν 2οι αφού ηττήθηκαν με 1-0 από την αντίστοιχη ομάδα της Ισπανίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Απο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19 Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βίντεοτον ΦΚ Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ Κατηγορίας Ουγγαρίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αήττητου Σπάτων
Σωτήριος Σκαντζίκας
Ο Σωτήριος Σκαντζίκας ήταν Έλληνας αεροπόρος, υποσμηναγός της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας, ο οποίος εκτελέστηκε στις 30 Μαρτίου 1944, από την Γκεστάπο, στη διάρκεια της μεγάλης απόδρασης από το στρατόπεδο συγκέντρωσης Stalag Luft III, το οποίο βρισκόταν στο Ζάγκαν της Πολωνίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αντιστασιακοί του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Έλληνες στρατιωτικοί
Έλληνες του Καναδά
Οι Ελληνοκαναδοί είναι Καναδοί πολίτες που έχουν πλήρη ή μερική ελληνική κληρονομιά ή άτομα που μετανάστευσαν από την Ελλάδα και διαμένουν στον Καναδά. Σύμφωνα με την απογραφή του 2016, υπήρχαν 271.405 Καναδοί που κατέχουν ελληνική καταγωγή.
Ο πρώτος Έλληνας που πάτησε το πόδι του σε καναδικό έδαφος θρυλείται πως ήταν ο Ιωάννης Φωκάς ή Χουάν ντε Φούκα (Juan de Fuca), ναυτικός από την Κεφαλονιά που το 1592 εξερεύνησε για λογαριασμό του ισπανικού στέμματος τα στενά που φέρουν το όνομα Χουάν ντε Φούκα ανάμεσα στο νησί Βανκούβερ και την Πολιτεία της Ουάσιγκτον. (Ο Φωκάς αναφέρεται επίσης και με το όνομα Απόστολος Βαλεριάνος.)
Η μετανάστευση Ελλήνων προς τον Καναδά άρχισε ουσιαστικά με το τέλος του 19ου αιώνα, έλαβε σημαντικές διαστάσεις μετά τον Εμφύλιο Πόλεμο και κορυφώθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1960. Από τις αρχές της δεκατίας του 1970 η μετανάστευση Ελλήνων προς τον Καναδά άρχισε να φθίνει και από το τέλος της δεκαετίας του 1980 έχει ουσιαστικά εκλείψει.
Σύμφωνα με την απογραφή του 2001, στον Καναδά κατοικούν 144.000 άτομα ελληνικής καταγωγής και από τους δύο γονείς και 71.000 άτομα ελληνικής καταγωγής από έναν γονέα μόνον. Το σύνολο των κατοίκων του Καναδά που είναι ελληνικής καταγωγής ανέρχεται σε 215.000 άτομα. Ο αριθμός αυτός δεν περιλαμβάνει αναγκαστικά όλα τα άτομα των μεταγενέστερων γενεών ούτε τα άτομα ελληνικής καταγωγής που μετανάστευσαν στον Καναδά από χώρες εκτός Ελλάδας (π.χ. από Κωνσταντινούπολη, Αίγυπτο, Βόρεια Ήπειρο, κ.ά.).
Στην απογραφή του 2001, καταγράφηκαν 120.000 ελληνόφωνοι κάτοικοι του Καναδά, που σημαίνει ότι 56% των Καναδών ελληνικής καταγωγής μιλάει τα ελληνικά. Οι περισσότεροι ελληνόφωνοι βρίσκονται στην ευρύτερη περιφέρεια του Τορόντο (65.000 άτομα περίπου), στο Μόντρεαλ (40.000 άτομα) και το Βανκούβερ (5.200 άτομα). Μικρότερες ελληνόφωνες παροικίες υπάρχουν στην Οττάβα (2.300 άτομα), το Κάλγκαρι (1.300 άτομα), το Έντμοντον (1.000 άτομα), το Χάλιφαξ (1.000 άτομα) και σε όλον σχεδόν τον Καναδά.
Το 2005, οι Έλληνες της Βικτώρια (Ελληνική Κοινότητα Βικτωρίας και Νήσου Βανκούβερ) ίδρυσαν τον ερασιτεχνικό ποδοσφαιρικό σύλλογο Ελλάς Βικτωρίας Βανκούβερ (Hellas F.C.). Από το 2008 λειτουργεί ως ανεξάρτητο σωματείο. Ο σύλλογος αγωνίζεται στο τοπικό πρωτάθλημα του νησιού Βανκούβερ (Vancouver Island Soccer League - VISL). To 2010 ανέβηκε από την 4η στην 3η κατηγορία, στην οποία αγωνίζεται έκτοτε (όμιλος 3Α). Εκτός από την καλλιέργεια του ποδοσφαίρου στους στόχους του περιλαμβάνεται και η ανάπτυξη σχέσεων φιλίας και συνεργασίας ανάμεσα στα μέλη της ελληνικής κοινότητας με τους υπόλοιπους κατοίκους της πόλης. Έχει γαλανόλευκα χρώματα και τo έμβλημά της είναι εμπνευσμένο από την ελληνική σημαία και τον αρχαιοελληνικό μαίανδρο.
Οι έλληνες μετανάστες της πρώτης γενιάς ασχολήθηκαν κυρίως ως εργάτες σε βιομηχανίες, καθαριστές κτιρίων κ.λπ. ή σε οικογενειακές επιχειρήσεις όπως εστιατόρια, αρτοποιεία και παντοπωλεία. Οι νεότερες γενιές εντάχθηκαν στην ευρύτερη καναδική κοινωνία και προόδευσαν στο εμπόριο, τις επιστήμες και τα γράμματα. Ειδικά στο Μόντρεαλ και στο Τορόντο, οι έλληνες μετανάστες εξακολουθούν να κατοικούν σε συμπαγείς ελληνικές γειτονιές (στο Παρκ-Εξτενσιόν (Parc-Extension) και το Σομεντέ (Chomedey) στην ευρύτερη περιοχή του Μόντρεαλ, και περί της λεωφόρου Ντάνφορθ (Danforth) στο Τορόντο), είναι οργανωμένοι σε αστικές ή θρησκευτικές (ελληνορθόδοξες) κοινότητες και διαθέτουν ιδιωτικά ή ημιιδιωτικά ελληνικά σχολεία. Έλληνες ομογενείς της πρώτης και της δεύτερης γενιάς μετέχουν στην πολιτική ζωή του Καναδά, είτε ως βουλευτές στο Κοινοβούλιο της χώρας, είτε ως επαρχιακοί βουλευτές, είτε ως δημοτικοί σύμβουλοι. Στον Καναδά κυκλοφορούν αρκετές ελληνικές εφημερίδες (συνήθως εβδομαδιαίες) και υπάρχουν πολλά ραδιοφωνικά και τηλεοπτικά προγράμματα στα ελληνικά.
Νέο Κύμα
Ο όρος Νέο Κύμα έχει χρησιμοποιηθεί για να περιγράψει αρκετά κινήματα στις τέχνες. Αυτά περιλαμβάνουν:
Άλλα
*
Ζήνων Σεβέρης
Ο Ζήνων Σεβέρης ήταν Ελληνοκύπριος πολιτικός και επιχειρηματίας. Διετέλεσε Υπουργός Υγείας της Κύπρου.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Ζήνων Σεβέρης γεννήθηκε στη Λευκωσία το 1912. Ήταν γιος του Δημοσθένη Σεβέρη και εγγονός του Χριστόδουλου Σεβέρη. Σπούδασε οικονομικά στη Σχολή Οικονομικών του Λονδίνου. Διετέλεσε πρόεδρος του Συνδέσμου Βιομηχάνων και ακολούθως πρόεδρος του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Λευκωσίας (1963-1972) και επίτιμος πρόεδρός του. Επιπρόσθετα, διετέλεσε γενικός πρόξενος της Φινλανδίας στην Κύπρο (1966-1987). Ακόμη, διετέλεσε πρόεδρος του Κυπριακού Ερυθρού Σταυρού.
Ήταν νυμφευμένος με την Αντιγόνη, το γένος Κ. Π. Λανίτη, και είχε δύο υιούς. Απεβίωσε την 1 Ιανουαρίου 1997.
Πολιτική διαδρομή
Στις 16 Ιουνίου 1972 διορίστηκε Υπουργός Υγείας στην Κυβέρνηση Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ 1968. Παρέμεινε στη θέση αυτή και στη Κυβέρνηση Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ 1973, έως τις 15 Ιουλίου 1974. Ανέλαβε ξανά τα καθήκοντα του έως τον Ιανουάριο του 1975.
Τιμητική διάκριση
Ο Ζήνων Σεβέρης είχε τιμηθεί με το παράσημο του Ταξιάρχη του Τάγματος του Λευκού Ρόδου της Φινλανδίας.
Πηγές
Κατηγορία:Κύπριοι οικονομολόγοι Κατηγορία:Κύπριοι επιχειρηματίες Κατηγορία:Υπουργοί Υγείας (Κύπρος) Κατηγορία:Κυβέρνηση Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ 1968 Κατηγορία:Κυβέρνηση Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ 1973
Βυζαντινοαβαρική συνθήκη του 598
Η Βυζαντινοαβαρική συνθήκη του 598 ήταν συνθήκη ειρήνης που έγινε μεταξύ της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και του Χαγάτου των Αβάρων. Η συνθήκη υπογράφηκε στην Δριζίπαρα μεταξύ του πρέσβη του αυτοκράτορα Μαυρίκιου, Αρμάτων, και του χαγάνου Βαϊανού.
Οι Άβαροι είχαν αρχίσει να λεηλατούν τα Βαλκάνια και τις εκεί Βυζαντινές επαρχίες κατακτώντας και λεηλατώντας πολλές πόλεις και οχυρά με τελευταίο την Δριζίπαρα, αλλά καθηλώθηκαν εκεί λόγω επιδημίας πανώλης. Οι βυζαντινοί δεν μπορούσαν να τους αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά και πρότειναν μία συνθήκη ενώ ταυτόχρονα ετοίμαζαν την Κωνσταντινούπολη για ενδεχόμενη πολιορκία.
Η συνθήκη όριζε τον ετήσιο φόρο που κατέβαλαν οι βυζαντινοί σε 120.000 χρυσά νομίσματα, ενώ όριζε τον Δούναβη σύνορο των δύο εμπλεκόμενων πλευρών. Επίσης όριζε ότι οι Βυζαντινοί επιτρεπόταν να παραβιάσουν το σύνορο μόνο σε περίπτωση που κατεδίωκαν Σλάβους που είχαν κάνει λεηλασίες σε βυζαντινά εδάφη. Οι Άβαροι που κρατούσαν 12.000 αιχμάλωτους ζήτησαν λύτρα να τους απελευθερώσουν, ο Μαυρίκιος αρνήθηκε να πληρώσει και οι Άβαροι τους εκτέλεσαν όλους. Σε λίγους μήνες και όταν οι Άβαροι αποσύρθηκαν στα εδάφη τους ο Μαυρίκιος έσπασε τη συμμαχία και τους επιτέθηκε εκ νέου.
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοαβαρικοί πόλεμοι Κατηγορία:Συνθήκες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Σεμπουάνο
Οι Σεμπουάνο είναι οι κάτοικοι του Σέμπου, υποεθνότητας των Βισάγιαν που είναι μια από τις τρεις κύριες εθνογλωσσικές ομάδες των Φιλιππίνων.
γλώσσες
Η γλώσσα Σεμπουάνο ομιλείται από περίπου 20,000,000 κατοίκους στα νησιά των Φιλιππίνων. Πολλοί Σεμπουάνο ομιλούν επίσης Αγγλικά, Ισπανικά και Ταγκάλογκ.
Θρησκεία
Οι Σεμπουάνο όπως και οι υπόλοιποι λαοί των Φιλιππίνων εκχριστιανίστηκαν με την άφιξη των Ισπανών.
Ιστορία
Η ιστορία των Σεμπουάνο συμπίπτει με την ιστορία των Βισάγιας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φιλιππίνες
Σημαία του Μάλι
Η σημαία του Μάλι καθιερώθηκε την 1η Μαρτίου 1961 και αποτελείται από τρεις κάθετες ισοπαχείς λωρίδες, χρώματος πρασίνου, (προσίστια), κίτρινου ή χρυσού (κεντρική) και κόκκινου, (τα λεγόμενα παναφρικανικά χρώματα).
thumb|left|160px|Η σημαία της περιόδου ως το 1961 Η αρχική σημαία υιοθετήθηκε το 1959, όταν η χώρα έγινε τμήμα της Ομοσπονδίας του Μάλι. Η σημαία εκείνη ήταν η ίδια με τη σημερινή, με τη διαφορά ότι στη μεσαία χρυσή λωρίδα υπήρχε και η εικόνα ενός αυτόχθονα πολεμιστή, του κανάγκα, σε χρώμα μαύρο και με τα όπλα υψωμένα στον ουρανό. Η χώρα έχει Σύνταγμα από τις 12 Ιανουαρίου 1992.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μαλι Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα του Μάλι
Α.Ο. Ελληνικών Ναυπηγείων
Ο Α.Ο.Ν.Ε., (Αθλητικός Όμιλος Ελληνικών Ναυπηγείων) είναι αθλητικός σύλλογος πιο γνωστός για το τμήμα της πετοσφαίρισης. Παλιότερα είχε και ποδοσφαιρικό τμήμα που αγωνιζόταν στο πρωτάθλημα της ΕΠΣΑ με την επωνυμία "Τρίαινα".
Ιστορικό
"Δια της υπ' αρίθ. 4075/72 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών ενεκρίθη το καταστατικόν του αθλητικού σωματείου υπό την επωνυμίαν "Φυσιολατρικός και Αθλητικός Όμιλος Ελληνικών Ναυπηγείων Η ΤΡΙΑΙΝΑ", όπερ εδρεύει εν Σκαραμαγκά Χαϊδαρίου Αττικής, διοικείται υπό επταμελούς Διοικητικού Συμβουλίου διετούς θητείας και επιδιώκει την καλλιέργειαν και την ανάπτυξιν του Αθλητισμού κατά τα εν τω καταστατικώ αυτού διαλαμβανόμενα. Εν Αθήναις τη 15/9/1972. Ο πληρεξούσιος δικηγόρος Ιωάννης Γ. Βούλτσης."
Τμήμα πετοσφαίρισης
Η ομάδα βόλεϊ των Ελληνικών Ναυπηγείων είναι πολύ γνωστή, αφού έχει 10 παρουσίες στο πρωτάθλημα Α΄ Εθνικής, με καλύτερη θέση την 4η το 1993, όταν κέρδισε την έξοδο της στην Ευρώπη. Πρώτη φορά ανέβηκε στην Α΄ Εθνική το 1982 και παρέμεινε σε αυτή μέχρι το 1988. Το 1991 επέστρεψε στην Α1 Εθνική για να παραμείνει τρία χρόνια. Τα οικονομικά προβλήματα των Ελληνικών Ναυπηγείων είχαν επίδραση και στην ομάδα έτσι ώστε το 1994 να υποβιβαστεί.
Κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2012-13, ο Α.Ο. Ελληνικών Ναυπηγείων έλαβε μέρος στο Πρωτάθλημα του 2ου Ομίλου του Περιφερειακού Πρωταθλήματος Ανδρών (Ε.Σ.ΠΕ.Δ.Α.), ολοκληρώνοντας τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις στη 2η θέση της βαθμολογικής κατάταξης.
Τμήμα ποδοσφαίρου
Από τις ομάδες που είχαν ιδρύσει οι εργαζόμενοι στα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά τη δεκαετία του '60 προέκυψε το 1972 η επίσημη ποδοσφαρική ομάδα με το όνομα "Τρίαινα", το οποίο ήταν το όνομα του "Συλλόγου Εργαζομενων Ναυπηγείων Σκαραμαγκά". Η Τρίαινα αγωνιζόταν με αυτό το όνομα στο πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Αθηνών από τη σεζόν 1972-73 ως τη σεζόν 1975-76, κατά την οποία βρισκόταν στην Β΄ κατηγορία. Από την επόμενη σεζόν 1976-77 μετονομάστηκε σε "ΑΟ Ελληνικά Ναυπηγεία". Αγωνίστηκε στο τοπικό πρωτάθλημα ως τα τέλη της δεκαετίας '80.
Ηλεκτρονιακή δομή κατά Λιούις
150px|thumb|right|Η δομή κατά Λιούις του μορίου του νερού Οι ηλεκτρονιακές δομές κατά Λιούις είναι διαγράμματα που πρότεινε ο χημικός Γκίλμπερτ Λιούις το 1916, για την περιγραφή του χημικού δεσμού των μορίων. Από τότε έγιναν τα πιο διαδεδομένα διαγράμματα για την αναπαράσταση χημικών δεσμών.
Σύμφωνα με την θεωρία του Λιούις κάθε στοιχείο αποκτάει χημική σταθερότητα όταν συμπληρώσει την εξωτερική του στοιβάδα με οκτώ ηλεκτρόνια (με εξαίρεση το υδρογόνο που αποκτάει χημική σταθερότητα με δύο ηλεκτρόνια). Ο χημικοί δεσμοί μεταξύ των στοιχείων ακολουθούν γενικά τον κανόνα της οκτάδας, αλλά έχουν βρεθεί και πολλές αποκλίσεις από αυτό τον κανόνα, όπως η ένωση του φωσφόρου με αλογόνα (Cl, Br, I) PCl5.
Κατηγορία:Χημικός δεσμός
Δεκάστιχο
Μορφή
Υπάρχουν τρεις μορφές του δεκάστιχου, οι οποίες είναι:
Νεοελληνική Λογοτεχνία
Το δεκάστιχο εισήχθη στη νεοελληνική λογοτεχνία από ξένα πρότυπα και κυρίως από την αντίστοιχη της γαλλικής. Νεοέλληνες ποιητές που ασχολήθηκαν με το δεκάστιχο είναι ο Μάρκος Τσιριμώκος και ο Γιάννης Σαραλής, ενώ δεκάστιχες στροφές έχουν παρεμβάλει σε ποιήματα τους ο Κωστής Παλαμάς, ο Τάκης Παπατσώνης κα.
Ακολουθεί δεκάστιχο του Μάρκου Τσιριμώκου, το οποίο ανήκει στην πρώτη μορφή.
πετούν οι στίχοι,
απ' την καρδιά.
Σαν τα παιδιά,
Θαρρείς πως θάναι,
χαράς ρυθμοί,
κ' είναι λυγμοί.
Ακολουθεί δεκάστιχο του Μάρκου Τσιριμώκου, το οποίο ανήκει στη δεύτερη μορφή.
<blockquote style="font-size:95%; font-style:italic; margin-left:5%;"> Ένας νιος μια λυκαυγή
μιαν αυγή τριανταφυλλιά,
είχε βγει, μονάχος βγει,
στο κυνήγι για πουλιά.
Άξαφνα στη σιγαλιά,
πόθος φτέρωσε κρυφός,
το κελάδημ' αηδονιού.
πόνος στην καρδιά του νιου.
Ακολουθεί δεκάστιχο του Μάρκου Τσιριμώκου, το οποίο ανήκει στην τρίτη μορφή.
<blockquote style="font-size:95%; font-style:italic; margin-left:5%;"> Τινάζομαι απ' του πόνου το βυθό,
που μια στιγμή χαρά μ' έχει βυθίσει,
και στης καρδιάς σου πάλι τον ανθό,
κορφολογώ, κ' εκστατικός ποθώ,
Και τα τραγούδια που δεν έχω πει,
κ' οι πιο γλυκοί χαρούμενοι σκοποί,
στων ματιών τη λαχτάρα κελαϊδούνε,
φτερούγιασμα, που αχεί μες στη σιωπή,
των πόθων που πετούν όταν σε ιδούνε.
Σημειώσεις
<references group="Σημ" />
Παραπομπές
Κατηγορία:Μετρική
I'll Be There for You (τραγούδι, The Rembrandts)
Το I'll Be There for You είναι ένα τραγούδι του αμερικανικού Pop Rock συγκροτήματος The Rembrandts, το οποίο συμπεριλήφθηκε στον δίσκο τους LP, το 1995 και ήταν πρώτο single αυτού του δίσκου. Παρόλα αυτά, το τραγούδι είναι γνωστό λόγω της αμερικανικής σειράς Friends, η οποία το χρησιμοποιούσε στους τίτλους αρχής και τέλους από την πρώτη σεζόν προβολής της έως και την τελευταία. Μάλιστα, στη δημιουργία του, συνέλαβαν και οι παραγωγοί της σειράς Ντέιβιντ Κρέιν και Μάρτα Κάουφμαν. Κυκλοφόρησε επίσης και video clip, στο οποίο συμμετέχουν και οι πρωταγωνιστές της σειράς, πότε ενοχλώντας τους μουσικούς και ποτέ παριστάνοντας τους μουσικούς.
Σχετικά με τα chart, το τραγούδι πήγε πάρα πολύ καλά στις ΗΠΑ, όπου μπήκε σε έξι κατηγορίες του Billboard, ενώ δε σε τρεις έφτασε στο νούμερο 1. Νούμερο 1 επίσης, έφτασε και στα κανααδικά chart. Παρά την επιτυχία του στα chart, το 2004, το περιοδικό Blender, το κατέταξε 15ο στα 50 Worst Songs Ever.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τραγούδια του 1994 Κατηγορία:Singles του 1995
Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 1971-72
Το Κύπελλο Κύπρου 1971-72 ήταν η 30η έκδοση του Κυπέλλου Κύπρου. Νικήτρια ήταν η Ομόνοια για δεύτερη φορά στην ιστορία της.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο κύπελλο Κύπρου 1971-72 συμμετείχαν οι 12 ομάδες του πρωταθλήματος Α΄ κατηγορίας 1971-72, οι 12 ομάδες του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας 1971-72 και οι 8 πρώτες ομάδες του πρωταθλήματος Γ΄ κατηγορίας 1971-72 (το κύπελλο διεξήχθη μετά την ολοκλήρωση των πρωταθλημάτων). Διεξήχθη σε 5 γύρους με το σύστημα νοκ-άουτ. Οι αγώνες ήταν μονοί και διεξάγονταν στην έδρα της ομάδας που είχε κληρωθεί ως γηπεδούχος. Σε περίπτωση ισοπαλίας διεξαγόταν επαναληπτικός στην έδρα της άλλης ομάδας.
Η κυπελλούχος ομάδα είχε το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης ποδοσφαίρου 1972-73. Επειδή η κυπελλούχος ομάδας είχε κατακτήσει και το πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας 1971-72 (οπόταν εξασφάλισε συμμετοχή στο Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης 1972-73), στο Κύπελλο Κυπελλούχων 1972-73 συμμετείχε ο φιναλίστ του Κυπέλλου Κύπρου 1971-72.
Τελικός
Στον τελικό προκρίθηκαν η Ομόνοια και ο Πεζοπορικός. Ο τελικός διεξήχθη στις 12 Ιουνίου 1972 στο Παλιό Γ.Σ.Π. (το οποίο ήταν και έδρα της Ομόνοιας) στη Λευκωσία. Νικήτρια ήταν η Ομόνοια με σκορ 3-1 (παράταση).
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Κύπελλο Κύπρου (ποδόσφαιρο ανδρών) Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 1971-1972
Ψύλλος
Ψύλλος είναι η κοινή ονομασία απτέρων εντόμων που ανήκουν στην τάξη Σιφωνάπτερα. Ορισμένοι επιστήμονες χρησιμοποιούν και τον παλαιότερο όρο Αφανίπτερα. Πρόκειται για εξωτερικά παράσιτα που τρέφονται με αίμα θηλαστικών και πτηνών. Επειδή μεταδίδουν ασθένειες, είναι πολύ επικίνδυνα ζώα και καταπολεμούνται με εντομοκτόνα και άλλους τρόπους.
Περιγραφή
thumb|Σχεδιάγραμμα ενός ψύλλου|350px|left Το μήκος των εντόμων κυμαίνεται από 1,5 ως 3,3 χιλιοστά. Συνήθως έχουν χρώμα καφέ. Στο κεφάλι φέρουν κοντές κεραίες και στο στόμα έχουν μυζητικά όργανα, με τα οποία απομυζούν το αίμα. Το σώμα τους είναι πλευρικά πιεσμένο ώστε να μπορούν τα ζώα να μετακινούνται στο τρίχωμα ή στο φτέρωμα των θυμάτων τους (ή για τους ανθρώπους, κάτω από τα ρούχα) και στο πίσω μέρος του αποτελείται από δακτυλίους, οκτώ τον αριθμό. Τα πόδια τους είναι μακριά, επιτρέποντας στα άπτερα ζωΰφια να εκτελούν μεγάλα άλματα και τα πίσω είναι μεγαλύτερα από τα εμπρός. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα το σώμα να παρουσιάζει κλίση προς τα μπροστά. Τα άλματα που κάνουν είναι περίπου 200 φορές μεγαλύτερα από το μήκος του σώματός τους, καθιστώντας τα ζώα αυτά τους καλύτερους άλτες μεταξύ των γνωστών ζώων, σε σύγκριση με το μέγεθος του σώματός τους. Χαρακτηριστικό του σώματός τους είναι επίσης η σκληρότητα, που επιτρέπει να αντέξει την πίεση, όπως π.χ. το ξύσιμο. Είναι στιλπνό και καλύπτεται από πολλές τρίχες και μικρά αγκάθια, τα οποία έχουν κατεύθυνση προς τα πίσω και βοηθούν μεταξύ άλλων τις κινήσεις του ψύλλου στον ξενιστή. .Αναφορικά με την εξόντωση των ψύλλων, μπορεί να γίνει με κολλητική ταινία, να συνθλιβούν με τα νύχια, να καούν με αναπτήρα ή σπίρτο ή και να πνιγούν στο νερό.
Αναπαραγωγή
Ο θηλυκός ψύλλος γεννά πολύ μικρά, λευκά αυγά, σε μέρη που δεν έχει φως και σε γωνίες των σπιτιών με σκόνη. Η εκκόλαψη των αυγών γίνεται εκεί και αναπτύσσονται οι προνύμφες, οι οποίες μοιάζουν με σκουλήκια. Οι προνύμφες σχηματίζουν βομβύκιο (κουκούλι) και μεταμορφώνονται σε τέλεια έντομα. Δεν έχουν μάτια, ωστόσο στο στόμα αναπτύσσουν όργανα που τους επιτρέπουν να μασούν. Παρότι οι ενήλικοι ψύλλοι τρέφονται αποκλειστικά με αίμα, οι προνύμφες τρέφονται και με οργανικές ύλες, μεταξύ των οποίων και περιττώματα των ώριμων ψύλλων.
Επικινδυνότητα και καταπολέμηση
Το δάγκωμα από ψύλλους είναι τόσο ενοχλητικό, καθώς προκαλεί έντονη φαγούρα, όσο και επικίνδυνο, επειδή τα ζώα αυτά αποτελούν ενδιάμεσους ξενιστές για πολλά παράσιτα. Με τον τρόπο αυτό μπορεί να διευκολύνουν στην εξάπλωση των επιδημιών. Για την προφύλαξη από τους ψύλλους πολλές φορές γίνεται προληπτικός καθαρισμός των οικιών, επειδή τα ζωΰφια γεννούν τα αυγά τους σε σκοτεινά και σκονισμένα μέρη. Επίσης, χρησιμοποιούνται εντομοκτόνα.
Παρατηρήσεις στην εξέλιξη και ταξινομία
Η τάξη των σιφωναπτέρων είναι μια σχετική νέα τάξη. Υποτίθεται πως τα διάφορα είδη ψύλλων εξελίχτηκαν μαζί με τα θηλαστικά πριν από 140 εκατομμύρια χρόνια. Από απολίθώματα είναι γνωστά μόνα τα εξής πέντε είδη ψύλλων. Τα είδη Palaeopsylla baltica, Palaeopsylla dissimilis, και Palaeopsylla klebsiana ξέρουμε από το κεχριμπάρι της Βαλτικής με ηλικία 35 μέχρι 40 εκατομμύρια χρόνια, T Pulex larimerius και τα είδη Rhopalopsyllus sp. από το δομινικανό κεχριμπάρι με ηλικία 15 μέχρι 20 εκατομμύρια χρόνια.
Οι πρόγονοι των ψύλλων είχαν πτέρυγες. Αυτός είναι ο λόγος γιατί τα άπτερα έντομα αυτά κατατάσσονται στην υφομοταξία πτερυγωτά. Και αφού αναπτύσσονται με πλήρη μεταμόρφωση ανήκουν στην υπέρταξη ενδοπτερυγωτά. Η πιό συγγενική ομάδα των ψύλλων κατατάσσονται στην τάξη Σιφωνάπτερα και δεν είναι παρασίτες. Και οι δυο τάξεις ανήκουν στις πανορποιδές τάξεις. Η σημερινή ευρέως αποδεκτή άποψη για τις ταξινομικές σχέσεις συγγενών τάξεων είναι:
Είδη
Τα γνωστότερα είδη ψύλλων συμπεριλαμβάνουν τα εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ψυ
Θανάσης Πρίττας
Ο Θανάσης (Σάκης) Πρίττας (9 Ιανουαρίου 1979) είναι Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής, που αγωνιζόταν στη θέση του αμυντικού μέσου.
Σε συλλογικό επίπεδο
Ξεκίνησε την καριέρα του από τον Ποσειδώνα Νέας Μηχανιώνας στη Γ' Εθνική, με τον οποίο σε 34 συμμετοχές είχε 4 γκολ. Το όνομά του έγινε ευρύτερα γνωστό όταν, σε ηλικία 19 ετών, σκόραρε το μοναδικό γκολ με το οποίο η ομάδα του απέκλεισε στις 11 Νοεμβρίου 1998 την ΑΕΚ, για τον θεσμό του κυπέλλου Ελλάδας.
Ακολούθως μεταπήδησε στη Skoda Ξάνθη με την οποία είχε 97 συμμετοχές και 5 γκολ στο πρωτάθλημα. Επόμενος σταθμός της καριέρας του ήταν ο Ηρακλής, με τον οποίο αγωνίστηκε σε 41 αγώνες σημειώνοντας 2 γκολ.
Το καλοκαίρι του 2007 ο Πρίττας συμφώνησε με τον Άρη Θεσσαλονίκης, όπου παρέμεινε 5 χρόνια  με 101 συνολικές συμμετοχές (72 στο Πρωτάθλημα, 15 σε αγώνες Κυπέλλου και 14 σε Ευρωπαϊκές διοργανώσεις) και 2 γκολ.
Το 2012 υπέγραψε στον Πανθρακικό, όμως τον Ιανουάριο του 2013 επέστρεψε στη Skoda Ξάνθη, έπειτα από οκτώ χρόνια απουσίας.
Το καλοκαίρι του 2013 συμφώνησε να συνεχίσει την καριέρα του στην Καβάλα, από την οποία αποχώρησε τον Δεκέμβριο του ίδιου χρόνου.
Πηγές
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Ξάνθη Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ηρακλή Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανθρακικού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΟ Νέα Καβάλα
Νικόλαος Σιλήβεργος
Βιογραφία
Σε νεαρή ηλικία, το 1836, ανέλαβε τη θέση του προέδρου του Ελεγκτικού Συνεδρίου όπου έμεινε μέχρι το 1842. Από τη θέση αυτή έφυγε για να αναλάβει υπουργός επί των οικονομικών στην Κυβέρνηση Όθωνος. Όταν έπεσε η κυβέρνηση λόγω της Επανάστασης της 3ης Σεπτεμβρίου 1843 επέστρεψε στη θέση του προέδρου του Ελεγκτικού Συνεδρίου όπου έμεινε μέχρι το 1855, οπότε κλήθηκε να αναλάβει το υπουργείο Οικονομικών στην Κυβέρνηση Δημητρίου Βούλγαρη 1855. Από το 1861 έως το 1862 διετέλεσε γερουσιαστής.
Το 1831 είχε μεταφράσει το βιβλίο: «Επιτομή της παλαιάς ιστορίας και εξαιρέτως της ελληνικής εις την οποίαν έπεται σύντομον γεωγραφικόν λεξικόν και σύνοψις της μυθολογίας».
Όταν έγινε πρόεδρος του Ελεγκτικού Συνεδρίου το 1836 ήταν μέλος του Συμβουλίου της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας.
Πέθανε το 1873.
Αναφορές
Σιλήβεργος Σιλήβεργος Κατηγορία:Πρόεδροι του Ελεγκτικού Συνεδρίου
Γουαδαλαχάρα (Μεξικό)
Η Γουαδαλαχάρα (ισπανικά: Guadalajara, ) είναι η πρωτεύουσα της πολιτείας Χαλίσκο και έδρα του δήμου της Γουαδαλαχάρα. Η πόλη βρίσκεται στην κεντρική περιοχή του Χαλίσκο, το οποίο βρίσκεται στον Ειρηνικό, στη δυτική περιοχή του Μεξικού. Η πόλη έχει πληθυσμό 1.564.514, το δεύτερο μεγαλύτερο στο Μεξικό. Η μητροπολιτική περιοχή της πόλης αποτελείται από εφτά δήμους με συνολικό πληθυσμό 4.328.584 κατοίκους, ο δεύτερος μεγαλύτερος στο Μεξικό μετά την πόλη του Μεξικού.
Η οικονομία της πόλης στηρίζεται στη βιομηχανία, και συγκεκριμένα στην τεχνολογία της πληροφορίας με ένα μεγάλο αριθμό διεθνών επιχειρήσεων να έχουν εγκαταστάσεις παραγωγής στη μητροπολιτική περιοχή της Γουαδαλαχάρα. Άλλες, πιο παραδοσιακές βιομηχανίες, όπως υποδυματοποιία, υφαντουργία και επεξεργασία τροφίμων, συμβάλλουν στην οικονομία της πόλης. Η Γουαδαλαχάρα είναι το πολιτιστικό κέντρο του Μεξικού, θεωρείται από τους περισσότερους ως η πατρίδα της μουσικής Μαριάτσι (Mariachi) και φιλοξενεί μια σειρά από μεγάλης κλίμακας πολιτιστικές εκδηλώσεις, όπως το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Γουαδαλαχάρα και η Διεθνής Έκθεση Βιβλίου της Γουαδαλαχάρα και μια σειρά από διεθνούς εμβέλειας πολιτιστικά γεγονότα τα οποία προσελκύουν διεθνή πλήθη. Είναι επίσης το σπίτι της ποδοσφαιρικής ομάδας Τσίβας, μια από τις δύο πιο δημοφιλείς στο Μεξικό. Η πόλη ήταν η Αμερικανική Πολιτιστική Πρωτεύουσα το 2005. Η Γουαδαλαχάρα φιλοξένησε το 2011 τους Παναμερικανικούς Αγώνες.
Η Γουαδαλαχάρα είναι η 10η μεγαλύτερη πόλη στη Λατινική Αμερική από πλευράς του πληθυσμού, αστικής περιοχής και Ακαθάριστου Προϊόντος. Η πόλη πήρε το όνομά της από την ισπανική πόλη της Γουαδαλαχάρα, με το όνομα να προέρχεται από την αραβική λέξη ουάντι λ-χιτζάρα (واد الحجارة ή وادي الحجارة), που σημαίνει «κοιλάδα των λίθων».
Το 2007, μια έκθεση του περιοδικού fDi έδειξε ότι η Γουαδαλαχάρα έχει το δεύτερο μεγαλύτερο οικονομικό δυναμικό από κάθε μεγάλη πόλη της Βόρειας Αμερικής, καθώς μόνο το Σικάγο έχει καλύτερη βαθμολογία. Η ίδια έρευνα χαρακτήρισε την Γουαδαλαχάρα ως την «πόλη του μέλλοντος», γεγονός που οφείλεται στο νεανικό πληθυσμό, το χαμηλό ποσοστό ανεργίας και το μεγάλο αριθμό πρόσφατων ξένων επενδύσεων, και διαπιστώθηκε επίσης ότι έχει το τρίτο πιο φιλικό περιβάλλον για επιχειρήσεις ανάμεσα στις πόλεις της Βόρειας Αμερικής. Ηλεκτρικός αστικός σιδηρόδρομος της Γουαδαλαχάρας 500px|μικρογραφία|κέντρο
Για την Αφρική και για σένα, Μάλι
Το «Pour l' Afrique et pour toi, Mali» (Για την Αφρική και για σένα, Μάλι) είναι ο εθνικός ύμνος του Μάλι και καθιερώθηκε ως εθνικός ύμνος το 1962. Οι στίχοι ανήκουν στο Seydou Badian Kouyate και η μουσική είναι του Banzoumana Sissoko.
Πηγές
Μάλι Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα του Μάλι Κατηγορία:Τραγούδια του 1962
Ωγκύστ Κοντ
Ο Ωγκύστ Κοντ (γαλλ. Isidore - Auguste - Marie - François - Xavier Comte, 19 Ιανουαρίου 1798 - 5 Σεπτεμβρίου 1857) ήταν Γάλλος φιλόσοφος, γνωστός ως ιδρυτής της κοινωνιολογίας και του θετικισμού.
Βιογραφικά Στοιχεία
Ο Κοντ γεννήθηκε στο Μονπελιέ της Γαλλίας στις 19 Ιανουαρίου 1798. Το 1814, λόγω των εξαιρετικών σχολικών του επιδόσεων, έγινε δεκτός στο Εκόλ Πολυτεκνίκ (École Polytechnique) στο Παρίσι το 1814, το οποίο έκλεισε δύο χρόνια αργότερα με αποτέλεσμα τη διακοπή των σπουδών του. Από το 1817 και μέχρι το 1824 διετέλεσε γραμματέας και συνεργάτης του φιλοσόφου Ανρί ντε Σαιν-Σιμόν. Αυτό αποτέλεσε σημαντική ευκαιρία για τον Κοντ, καθώς ήρθε σε επαφή με την πολιτική και δημοσίευσε έναν σημαντικό αριθμό άρθρων, που τον έκαναν δημοφιλή. Λίγο καιρό αργότερα παντρεύτηκε με την Καρολίν Μασσίν. Το 1826 άρχισε να παραδίδει μαθήματα Θετικής Φιλοσοφίας, τα οποία παρακολουθούσαν επιφανείς επιστήμονες της εποχής. Ωστόσο διακόπηκαν απότομα, ύστερα από ένα πρόβλημα υγείας που του παρουσιάστηκε και χρειάστηκε να νοσηλευτεί για κάποιο διάστημα στην κλινική του ιατρού Esquirol. Τα μαθήματα Θετικής Φιλοσοφίας ξεκίνησαν ξανά τον Ιανουάριο του 1829, σηματοδοτώντας την αρχή της δεύτερης περιόδου του Κοντ και είχαν διάρκεια 13 χρόνια. Στο διάστημα αυτό δημοσιεύθηκαν έξι τόμοι της σειράς "Μαθήματα Θετικής Φιλοσοφίας" (1830, 1835, 1838, 1839, 1841, 1842). Το 1832 πήρε στην École Polytechnique τη θέση του επιμελητή στην ανάλυση και τη μηχανική και την επόμενη χρονιά επιδίωξε μια θέση στο Collège de France, χωρίς όμως επιτυχία. Το 1842, και μετά από δυο ανεπιτυχείς προσπάθειες για τη θέση καθηγητή στην École Polytechnique, η δημοσίευση της τελευταίας έκδοσης των Μαθημάτων Θετικής Φιλοσοφίας τον έφερε σε αντιπαράθεση με την πανεπιστημιακή κοινότητα. Ακολούθησε μια μεταβατική περίοδος, όπου εκδόθηκαν διάφορα έργα του (το "Elementary Treatise on Analytic Geometry" το 1843, το "Philosophical Treatise on Popular Astronomy" και το "The Discourse on the Positive Spirit" το 1844). Στη συνέχεια επέστρεψε στο αρχικό ενδιαφέρον του, την πολιτική φιλοσοφία. Η φήμη και η αναγνώρισή του ως θετικιστή, εξαπλώθηκε μετά τα άρθρα του φιλοσόφου Εμίλ Λιτρ (Emile Littre) στη "Le National". To 1844 είναι η χρονιά, που γνωρίζεται με την Κλοτίντ ντε Βω (Clotilde de Vaux). Ο ίδιος ο Κοντ τοποθετεί σε αυτή την περίοδο την έναρξη της "δεύτερη καριέρας" του, που χαρακτηρίζεται από μια "συνεχή κυριαρχία της καρδιάς". Ξεκινά να γράφει το έργο του "Σύστημα Θετικής Πολιτικής", που είχε προαναγγείλει στο τέλος της σειράς των Μαθημάτων. Ο θάνατος της Κλοτίντ το 1846 τον έφερε σε επαφή με τη λατρεία που τής είχε.
Η εξέλιξη της ανθρωπότητας αποτέλεσε το θέμα της νέας σειράς μαθημάτων του. Το 1848 ίδρυσε την Κοινωνία των Θετικιστών, δημοσίευσε τη "Γενική Θεωρία του Θετικισμού" και το "Θετικιστικό Ημερολόγιο", διαμόρφωσε τη Λέσχη των Ιακωβίνων και το 1849 ίδρυσε μια νέα θρησκεία, τη Θρησκεία της Ανθρωπότητας. Από το 1851 έως το 1854 δημοσιεύτηκαν οι τέσσερις τόμοι του έργου του "Σύστημα Θετικής Πολιτικής". Μέσα στο διάστημα αυτό ασχολήθηκε και με τη συγγραφή του έργου "Κατήχηση της Θετικής Θρησκείας".
Απαλλαγμένος από τα καθήκοντά του από την Εκόλ Πολυτεκνίκ, ζούσε πλέον με την οικονομική ενίσχυση, που του προσέφεραν άνθρωποι, οι οποίοι τον υποστήριζαν από την Αγγλία και άλλες χώρες, αλλά και φίλοι του όπως ο Τζον Στιούαρτ Μιλ (John Stuart Mill). Το 1851 επιδοκίμασε το "πραξικόπημα" του Ναπολέοντα Γ΄, που έβαλε ένα τέλος στην κοινοβουλευτική "αναρχία". Ο Λιτρ, διαφωνώντας με τις θέσεις του Κοντ, αρνείται να τον ακολουθήσει. Απογοητευμένος ο Κοντ από την πολιτική κατάσταση και τη Δεύτερη Αυτοκρατορία, έρχεται σε επαφή με τον Τσάρο Νικόλαο Α΄.
Το 1856 δημοσίευσε τον πρώτο τόμο μιας μελέτης, που αφορούσε τη φιλοσοφία των μαθηματικών υπό τον τίτλο "Υποκειμενική Σύνθεση ή Το Καθολικό Σύστημα των Αντιλήψεων Προσαρμοσμένο στο Κράτος της Ανθρωπότητας". Ο Κοντ πέθανε στο Παρίσι στις 5 Σεπτεμβρίου 1857. Με τον θάνατό του έμειναν ανολοκλήρωτα τα έργα του "Διατριβή της Γενικής Εκπαίδευσης", το "Σύστημα της Θετικής Βιομηχανίας ή Διατριβή για τη Συνολική Δράση της Ανθρωπότητας στον Πλανήτη", και η "Διατριβή της Πρώτης Φιλοσοφίας". Ετάφη στο Κοιμητήριο Περ Λασαίζ, όπου οπαδοί του από τη Βραζιλία τοποθέτησαν το Άγαλμα της Ανθρωπότητας το 1983.
Η ζωή του
Ο «πατέρας» της κοινωνικής επιστήμης και βασικός επιστημονικός αντίπαλος του Βέλγου Λαμπέρ Κετελέ (Lambert Adolphe Jacques Quetelet), άφησε ένα πληθωρικό έργο αναπτύσσοντας μια σκέψη δυνατή και συνάμα εξελικτική. Ο Κοντ, που επινόησε τον νεολογισμό «κοινωνιολογία» σε αντίθεση με τον όρο «κοινωνική φυσική» που χρησιμοποιούνταν ως τότε, ήταν ιδρυτής της σχολής του θετικισμού και ο πρώτος που αντιλήφτηκε τη συνολική κίνηση και την ανατροπή μιας στρατιωτικής και παραδοσιακής κοινωνίας προς μια βιομηχανική και επιστημονική. Η δημιουργία αυτού του νέου κόσμου παράγει μια βαθιά κρίση στη δυτική κοινωνία, για τη θεραπεία της οποίας ο Κοντ αφιερώνεται στον στοχασμό και το έργο του επιστημονικού ρεφορμιστή. Έτσι εμπνεόμενος από τον Χομπς θέτει ως στόχο την αναγωγή της πολιτικής στο επίπεδο της επιστήμης. Επιθυμεί δηλαδή μια καινούρια τάξη πραγμάτων βασισμένη όχι στην παράδοση αλλά στα κεκτημένα της φιλοσοφίας. Αυτός ο θετικισμός έχει δύο στοιχειώδεις κανόνες: την παρατήρηση των γεγονότων μέσω αξιολογικής ουδετερότητας και τη διατύπωση των νόμων.
Πάνω σε αυτή τη βάση ο Κοντ χτίζει τη θεωρία του και μέσα από αυτή φτάνει στο συμπέρασμα ότι η κοινωνία είναι «σαν» ζωντανός οργανισμός και ότι το σύνολο επικρατεί του μέρους. Ο αληθινός όμως «άθλος» του Κοντ είναι ότι προσπάθησε να συμφιλιώσει δύο παραδόσεις, αφενός τους νοσταλγούς της χαμένης κοινότητας και αφετέρου τους θιασώτες της ιδέας, του λόγου και της προόδου. Μέσα από αυτή την προβληματική φτάνει σε ένα διπλό πεδίο μελέτης, την «κοινωνική στατική» και την «κοινωνική δυναμική». Δανειζόμενος από την αντίθεση ανατομία/φυσιολογία των βιολόγων ορίζει τη στατική ως τη σπουδή των προσδιορισμών της τάξης και της κοινωνικής συναίνεσης, όπως η ιδιοκτησία, η οικογένεια, η οικονομία και η γλώσσα, ενώ ως αντικείμενο της κοινωνικής δυναμικής είναι η πρόοδος του ανθρώπινου πνεύματος που παρουσιάζεται παρακάτω μέσα από τον νόμο των τριών σταδίων:
Σε αυτό το ιστορικό πεδίο η παραπάνω κατάσταση εναρμονίζεται με την άνοδο της βιομηχανικής κοινωνίας στους κόλπους της οποίας μπορούν να επιβληθούν η τάξη και η συναίνεση. Οι βιομήχανοι θα έχουν αντικαταστήσει τους πολεμιστές, κάτι που αυτομάτως σημαίνει το τέλος των πολέμων και την ανθρώπινη συνεργασία για την απόκτηση πλούτου.
Το σχήμα των τριών σταδίων θεωρείται από τους σύγχρονους επιστήμονες ξεπερασμένο. Ο Κοντ που υπήρξε βοηθός του Καζιμίρ Περιέ (Casimir Perier) και είχε εισπράξει τα θετικά σχόλια του φιλελεύθερου οικονομολόγου Στιούαρτ Μιλ (Stuart Mill) είναι πνευματικός ιδιοκτήτης του ρητού «Γνώριζε για να προβλέπεις και πρόβλεπε για να μπορείς».
Η σχέση του Κοντ με τον Σαιν-Σιμόν
Η συνεργασία των δυο διανοούμενων ξεκίνησε το καλοκαίρι του 1817, όπου ο εξηντάχρονος τότε Σαιν-Σιμόν εντυπωσιάστηκε από τις ικανότητες και την ευστροφία του νεαρού Κοντ. Ο Κοντ μέχρι και το 1824 στάθηκε πιστός γραμματέας κοντά στο πλευρό του Σαιν-Σιμόν, γεγονός το οποίο επηρέασε τις κεντρικές ιδέες της σκέψης του, αλλά και τον ελιτίστικο χαρακτήρα που κουβαλούσε ο φιλόσοφος σε πολλά έργα του. Τελικά η συνεργασία διαλύθηκε μεταξύ των δυο ανδρών το 1824 εξαιτίας μιας διαμάχης σχετικά με τη μορφή που θα εκδίδονταν κάποια χειρόγραφα του Κοντ.
Οι αντιθέσεις και οι διαμάχες μεταφέρθηκαν τόσο στη σκέψη όσο και στις διάφορες αντιλήψεις των ανδρών. Συγκεκριμένα ο Σαιν-Σιμόν εμφανιζόταν από τη μια ως ένα ισχυρός ακτιβιστής που απαιτούσε την άμεση αλλαγή του Γαλλικού συστήματος μέσα από την κινητοποίηση φιλελεύθερων τραπεζιτών. Από την άλλη πλευρά, ο πρώην βοηθός του, Κοντ, πίστευε ότι η αλλαγή πρέπει να ξεκινήσει σε μια πρώτη φάση σε ένα πιο θεωρητικό επίπεδο χωρίς να προτρέχει κανείς σε άμεσες πρακτικές αλλαγές, αντίληψη η οποία των οδήγησε στο να αντιταχθεί πλήρως απέναντι στο δόγμα του Σαιν-Σιμόν.
Σκέψη
Ο Κοντ πρώτα πρώτα περιέγραψε την επιστημολογική οπτική του θετικισμού στο The Course in Positive Philosophy, μια σειρά κειμένων που δημοσιεύθηκαν από το 1830 έως το 1842. Αυτά τα άρθρα προηγούνται του έργου A General View of Positivism (1848, δημοσιεύθηκε στην Αγγλία το 1865). Οι πρώτοι τρεις τόμοι είχαν κυρίως να κάνουν με τις φυσικές επιστήμες που υπήρχαν ήδη (μαθηματικά, αστρονομία, φυσική, χημεία, βιολογία), ενώ οι δύο επόμενοι έδιναν έμφαση στην επερχόμενη κοινωνική επιστήμη. Παρατηρώντας την κυκλική εξάρτηση της θεωρίας και της παρατήρησης στην επιστήμη και ταξινομώντας τις επιστήμες με αυτό τον τρόπο, ο Κοντ θα μπορούσε να θεωρηθεί ως ο πρώτος φιλόσοφος της επιστήμης με τη σύγχρονη σημασία του όρου. Ο Κοντ ήταν επίσης ο πρώτος που διαχώρισε κατηγορηματικά τη φυσική φιλοσοφία από την επιστήμη. Η οπτική του για τον θετικισμό θα ξεκινούσε να καθορίζει, λεπτομερώς, τους εμπειρικούς στόχους της κοινωνιολογικής μεθόδου. Ο Κοντ ωφέλησε την κοινωνική ανέλιξη προτείνοντας ότι η κοινωνία περνά από τρεις φάσεις αναζητώντας την αλήθεια σύμφωνα με ένα γενικό "νόμο των τριών σταδίων". Η ιδέα είχε κάποια ομοιότητα με την οπτική του Μαρξ. Αυτό δεν προκαλεί μεγάλη έκπληξη καθώς και οι δύο ήταν βαθιά επηρεασμένοι από τον πρώιμο ουτοπικό κοινωνιολόγο Σαιν-Σιμόν, ο οποίος υπήρξε δάσκαλος και μέντορας του Κοντ. Τόσο ο Κοντ όσο και ο Μαρξ σκόπευαν να αναπτύξουν, επιστημονικά, μια νέα λαϊκή ιδεολογία μαζί με τον ευρωπαϊκό λαϊκισμό.
Τα στάδια του Κοντ ήταν (1) θεολογικό, (2) μεταφυσικό και (3) θετικιστικό. Η Θεολογική φάση φαίνεται στην αντίληψη του 19ου αιώνα της Γαλλίας ως προηγούμενη του Διαφωτισμού, στον οποίο κάποιος ανήκε στην κοινωνία και στους κοινωνικούς περιορισμούς που είχαν σχέση με τον Θεό. Καθένας πίστευε τυφλά σε ότι δίδασκαν οι πρόγονοί του. Πίστευε σε υπερφυσικές δυνάμεις. Ο φετιχισμός έπαιζε σημαντικό ρόλο σ' αυτή την περίοδο. Η Μεταφυσική φάση δεν έχει σχέση με τα μεταφυσικά του Αριστοτέλη ή άλλων αρχαίων Ελλήνων φιλοσόφων. Αντίθετα, η ιδέα είχε τις ρίζες της στα προβλήματα της κοινωνίας της Γαλλίας ως απότοκο της επανάστασης του 1789. Αυτή η μεταφυσική φάση συνεπάγεται την παγίωση των παγκόσμιων δικαιωμάτων, παρόλο που τα δικαιώματα δεν αναφέρονταν στη θρησκεία παρά μόνο μεταφορικά. Αυτό το στάδιο είναι γνωστό ως στάδιο έρευνας, επειδή οι άνθρωποι ξεκίνησαν να αιτιολογούν και να αναρωτιούνται, παρόλο που δεν υπήρχαν σταθερές αποδείξεις. Το στάδιο της έρευνας ήταν το ξεκίνημα ενός κόσμου που αναρωτιόταν για τις αρχές και τη Θρησκεία. Στην Επιστημονική φάση, η οποία επήλθε μετά την αποτυχία της επανάστασης και του Ναπολέοντα, οι άνθρωποι μπορούσαν να βρουν λύσεις σε κοινωνικά προβλήματα και να τις φέρνουν σε ισχύ, παρ' όλες τις διακηρύξεις των ανθρώπινων δικαιωμάτων, ή την πρόφαση της θέλησης του Θεού. Η επιστήμη ξεκίνησε να απαντά εντατικά ερωτήσεις. Απ' αυτή την άποψη είχε ομοιότητες με τη Μαρξ και τον Jeremy Bentham. Εκείνη την περίοδο η ιδέα της επιστημονικής φάσης θεωρείτο σύγχρονη, παρ' όλο που αργότερα ήταν παράγωγο της κλασσικής φυσικής και ακαδημαϊκής ιστορίας. Ο νόμος των τριών σταδίων του Κοντ ήταν μία από τις πρώτες θεωρίες της κοινωνικής ανέλιξης.
Τον άλλο παγκόσμιο νόμο τον ονόμασε "εγκυκλοπαιδικό νόμο". Συγκρίνοντας αυτούς τους νόμους, ο Κοντ ανέπτυξε μια συστηματική και ιεραρχική κατηγοριοποίηση όλων των επιστημών, περιλαμβάνοντας την ανόργανη φυσική (αστρονομία, γεωλογία και χημεία) και οργανική φυσική (βιολογία και κοινωνιολογία). Ανεξάρτητα από την εισαγωγή του όρου από τον Emmanouel Joseph Sieyes το 1780, ο Κοντ "επαν-εφηύρε" την κοινωνιολογία, και εισήγαγε τον όρο ως νεολογισμό το 1838. Ο Κοντ είχε χρησιμοποιήσει νωρίτερα τον όρο "κοινωνική φυσική", αλλά αυτός ο όρος θεωρήθηκε κατάλληλος από άλλους, αξιοσημείωτος ο Adolphe Quetelet. Αυτή η ιδέα της ειδικής επιστήμης -όχι των ανθρώπινων σπουδών ούτε της μεταφυσικής- για την κοινωνική διέπρεψε τον 19ο αιώνα και όχι αποκλειστικά από τον Κοντ. Πρόσφατα ανακαλύφθηκε ότι ο όρος "κοινωνιολογία" -ένας όρος που θεωρείτο ότι επινοήθηκε από τον Κοντ- είχε ήδη θεσπιστεί από το 1780, αν και με διαφορετική σημασία από τον Γάλλο δοκιμιογράφο Emmanouel Joseph Sieyes (1748-1836). Ο φιλόδοξος τρόπος που ο Κοντ συνέλαβε αυτή την ειδική επιστήμη της κοινωνικής ήταν όμως μοναδικός. Ο Κοντ είδε αυτή τη νέα επιστήμη, την κοινωνιολογία, ως την τελευταία και τη μεγαλύτερη απ' όλες τις επιστήμες, μία η οποία θα περιελάμβανε όλες τις άλλες, θα τις ενσωμάτωνε και θα αφορούσε τα ευρήματά τους σε ένα συνεκτικό σύνολο. Πρέπει να επισημανθεί όμως, ότι υπήρχε και μία έβδομη επιστήμη μεγαλύτερη ακόμα και από την κοινωνιολογία. Ο Κοντ θεωρούσε "την ανθρωπολογία, ή την αληθινή επιστήμη του ανθρώπου, ως την τελευταία διαβάθμιση στη μεγάλη ιεραρχία της αφηρημένης επιστήμης".
Η εξήγηση του Κοντ για τη θετική φιλοσοφία εισήγαγε τη σημαντική σχέση ανάμεσα στη θεωρία, την πράξη και την ανθρώπινη κατανόηση του κόσμου. Στη σελίδα 27 της εκτύπωσης του 1855 της μετάφρασης της Harriet Martineau για το The Positive Philosophy of Auguste Comte, βλέπουμε την εξής παρατήρηση "αν αληθεύει ότι η θεωρία πρέπει να βασίζεται σε γεγονότα που μπορούν να παρατηρηθούν, είναι εξίσου αληθές ότι τα γεγονότα δεν μπορούν να παρατηρηθούν χωρίς την καθοδήγηση ορισμένων θεωριών. Χωρίς τέτοια καθοδήγηση τα γεγονότα μας θα ήταν ασύνδετα και άκαρπα, δεν θα μπορούσαμε να τα διατηρήσουμε, ούτε θα μπορούσαμε να τα αντιληφθούμε".
Ο Κοντ θεωρείται γενικά ως ο πρώτος δυτικός κοινωνιολόγος (έχοντας προηγηθεί ο Ibn Khaldun στη Βόρεια Αφρική σχεδόν τέσσερις αιώνες πριν). Ο Κοντ έδωσε έμφαση στη διασύνδεση των κοινωνικών στοιχείων ως προδρόμου της σύγχρονης λειτουργικότητας. Παρ' όλα αυτά, όπως συμβαίνει και με πολλούς άλλους σύγχρονούς του, ορισμένα στοιχεία του έργου του θεωρούνται σήμερα εκκεντρικά και αντιεπιστημονικά, και το μεγάλο όραμα για την κοινωνιολογία ως κεντρική όλων των επιστημών δεν έχει αποδώσει καρπούς.