cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jaguar XJ220
Εξέλιξη
Αρχικά, η XJ220 δεν προοριζόταν για αυτοκίνητο παραγωγής, αλλά μετά την άκρως θετική υποδοχή του κοινού και το ενδιαφέρον που έδειξαν τότε αρκετοί επώνυμοι για μελλοντική αγορά, ακολούθησε μια σχετική μελέτη οικονομικής βιωσιμότητας από ομάδες της TWR και της Jaguar. Το καλοκαίρι του 1989, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η παραγωγή της θα ήταν βιώσιμη οικονομικά, όπως επίσης και ότι θα μπορούσε να παραχθεί τεχνικά, πλην όμως με κάποιες σημαντικές αλλαγές στο μηχανικό υπόβαθρο. Ο βασικός στόχος του πρότζεκτ που ξεκίνησε τότε, από μικτές ομάδες της Jaguar και της αγωνιστικής εταιρείας TWR / Tom Walkinshaw Racing, ήταν η δημιουργία του ταχύτερου αυτοκινήτου παραγωγής παγκοσμίως. Κατά την έναρξη του σχετικής εξέλιξης, οι τότε κάτοχοι του ρεκόρ ήταν η Ferrari F40 του 1987, με τελική ταχύτητα 324 km/h, και η Porsche 959 του 1986, με τελική ταχύτητα 317 km/h, και μάλιστα οι μικτές ομάδες εξέλιξης της XJ220 μελέτησαν τότε κυρίως αυτά τα δύο μοντέλα, προκειμένου να καταλήξουν στο καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα για την τελική XJ220 παραγωγής. thumb|right|Το αεροδυναμικό προφίλ μιας Jaguar XJ220 στη [[Γερμανία.]]
Στις 20 Δεκεμβρίου 1989, η Jaguar ανακοίνωσε επίσημα ότι θα κατασκεύαζε 220 έως 350 αντίτυπα πολιτικής έκδοσης, αναλόγως με τη ζήτηση, και ότι οι πρώτες παραδόσεις θα άρχιζαν στα μέσα του 1992, ενώ την 1η Ιανουαρίου 1990 όρισε την εργοστασιακή της τιμή στις 290.000 στερλίνες (με την προκαταβολή στις £ 50.000) χωρίς τον φόρο προστιθέμενης αξίας και το κόστος μεταφοράς.
Όλα αυτά, ωστόσο, έως τις πρώτες παραδόσεις του μοντέλου το 1992 είχαν αυξηθεί κατακόρυφα, με αποτέλεσμα την σημαντική άνοδο της τελικής εμπορικής τιμής και αρκετές ακυρώσεις συμβολαίων από κάποιους πελάτες, οι οποίοι δεν μπόρεσαν τελικώς, εν μέρει και λόγω της παγκόσμιας οικονομικής ύφεσης στο πρώτο μισό της δεκαετίας του 1990, να καταβάλλουν το πλήρες χρηματικό ποσό για την αγορά της.
Μηχανικές αλλαγές
Ένα δεύτερο σοβαρό ζήτημα σχετικά με την τελική XJ220, που τότε ξεσήκωσε επίσης μεγάλες διαμαρτυρίες και ενίοτε ακυρώσεις συμβολαίων από όσους είχαν ενδιαφερθεί το 1988 να την αποκτήσουν και είχαν μπει στη λίστα αναμονής, ή ακόμα και μηνύσεις προς την εταιρεία, ήταν ότι οι μηχανικές προδιαγραφές της είχαν αλλάξει ριζικά και το μοντέλο που είχε αρχικά παρουσιαστεί και παραγγελθεί ήταν μηχανικά διαφορετικό από αυτό που κατέληξε στα χέρια των πελατών. Αυτό συνέβη διότι στα μέσα του 1989, όταν και ελήφθη η οριστική απόφαση να περάσει στην παραγωγή και ξεκίνησε η εξέλιξή του, ο ατμοσφαιρικός βενζινοκινητήρας V12 των 6.2 λίτρων / 6.222 cm³ που οραματίζονταν στην Jaguar, αντικαταστάθηκε από έναν βενζινοκινητήρα bi-turbo V6 με κυβισμό 3.5 λίτρα / 3.498 cm³ (επίσης στο κέντρο του αμαξώματος). Επίσης, είχε χάσει την 4-κίνηση του αρχικού μοντέλου και ήταν πισωκίνητο, ενώ και το μήκος του είχε εμφανώς μειωθεί από τα 5.140 χιλιοστά στα 4.930 χιλιοστά. Μία ακόμα σημαντική διαφορά, ήταν ότι στο μοντέλο παραγωγής είχε αφαιρεθεί το Σύστημα Αντιμπλοκαρίσματος Τροχών (ABS) που έφερε το πρωτότυπο του 1988, μια απόφαση που ελήφθη από την εταιρεία κατά τη διάρκεια της εξέλιξης λόγω μαζικών πιέσεων από αρκετούς υποψήφιους αγοραστές που ήταν οδηγοί αγώνων ή γενικότερα οπαδοί της λεγόμενης «ανόθευτης οδήγησης». Από την άλλη όμως, η ανυπαρξία συστήματος ABS απαιτεί μεγάλη εμπειρία από τον οδηγό σε καταστάσεις δύσκολου φρεναρίσματος και μάλιστα στις μετέπειτα δοκιμές που έγιναν στο μοντέλο παραγωγής πυροδότησε αρκετά αρνητικά σχόλια από τον Τύπο αυτοκινήτου. thumb|left|Στη φωτογραφία αυτή, φαίνεται το πώς αποκαλύπτονταν οι εσωτερικοί προβολείς της Jaguar XJ220 όταν έπεφτε ολόκληρο το εξωτερικό τους κάλυμμα προς τα κάτω και μέσα στο αμάξωμα.
Ακόμα και έτσι πάντως, ο τελικός κινητήρας, που έφερε την επίσημη ονομασία Jaguar / TWR JV6, απέδιδε 550 άλογα και 644 N·m, καθιστώντας την XJ220 το ταχύτερο αυτοκίνητο παραγωγής την τότε εποχή. Μολονότι ο αρχικός στόχος των 220 mph, δηλαδή 354 km/h, δεν κατέστη δυνατός, ωστόσο προσεγγίστηκε εντελώς οριακά και η τελική της ταχύτητα μετρήθηκε επίσημα στα 349,4 km/h, δηλαδή 217,1 mph, σε σχετική δοκιμή στις 21 Ιουνίου 1992, από τον Martin Brundle στην πίστα Nardo Circuit. Ιδιαίτερα αρνητικά σχόλια, όμως, εισέπραξε για την τεράστια καθυστέρηση ανταπόκρισης στις χαμηλές στροφές του κινητήρα (η γνωστή ως φαινόμενο turbo-lag). Σημαντικά θετικό, ωστόσο, ήταν το γεγονός ότι η αισθητική του αυτοκινήτου είχε παραμένει σχεδόν αμετάβλητη, με εξαίρεση κάποιες λεπτομέρειες που διαμορφώθηκαν μετά από σχετικές δοκιμές σε αεροδυναμική σήραγγα, επιτυγχάνοντας τελικώς αεροδυναμικό συντελεστή Cd στην XJ220 παραγωγής στο 0,36. Ένα ξεχωριστό και χρήσιμο χαρακτηριστικό της XJ220 ήταν ότι στα μπροστινά αναδιπλούμενα φώτα της, αντί να ανοίγουν προς τα πάνω, καταστρέφοντας έτσι την αεροδυναμική και δημιουργώντας κίνδυνο σοβαρότερου τραυματισμού στους πεζούς σε τυχόν πρόσκρουση, έπεφτε ολόκληρο το εξωτερικό τους κάλυμμα προς τα κάτω και μέσα στο αμάξωμα, αποκαλύπτοντας τους εσωτερικούς προβολείς (όπως φαίνεται στη διπλανή φωτογραφία). Τα πίσω φώτα του μοντέλου είχαν ληφθεί αυτούσια από το Rover 200, αν και στην XJ220 τα μισοκάλυπταν οι μαύρες πλαστικές λωρίδες που διέτρεχαν όλο το πίσω μέρος. Παρομοίως, οι εξωτερικοί αεροδυναμικοί καθρέφτες της XJ220 είχαν ληφθεί αυτούσιοι από το Citroën CX Σειράς 2 (παραγωγής 1985 - 1989). thumb|right|[[Πλευρά οδήγησης|Δεξιοτίμονη Jaguar XJ220 στο Ηνωμένο Βασίλειο.]]
Ειδικότερα για την κατάργηση της 4-κίνησης και την επιλογή της πίσω κίνησης, είχαν αναφερθεί τότε από την Jaguar σαφείς λόγοι : θεωρήθηκε ότι η πίσω κίνηση θα ήταν επαρκής για τις περισσότερες καταστάσεις στην οδήγηση και ότι η σύνθετη δομή της τετρακίνησης θα δυσκόλευε τεχνικά της εξέλιξη του μοντέλου και ίσως να ήταν προβληματική για τους ιδιοκτήτες. Αντιθέτως, ο λόγος για την αλλαγή του κινητήρα δεν έγινε ποτέ σαφής από τα στελέχη της εταιρείας. Η θεωρία που κυκλοφόρησε τότε και παραμένει η γνωστότερη στον Τύπο και στο κοινό, ήταν ότι επελέγη ο bi-turbo V6 επειδή ο ατμοσφαιρικός V12 δεν θα κατάφερνε να εκπληρώσει τις προδιαγραφές εκπομπών καυσαερίων Euro 1 που είχαν μόλις θεσμοθετηθεί και τελικώς έγιναν υποχρεωτικές για όλα τα καινούρια μοντέλα στην Ευρώπη από τον Ιούλιο του 1992. Ωστόσο, το 2010 εμφανίστηκε και μια εντελώς διαφορετική εκδοχή, από τον Μάικ Μόρετον, που ήταν ο επικεφαλής του πρότζεκτ εξέλιξης της XJ220, στο βιβλίο του «Jaguar XJ220: The Inside Story» («Jaguar XJ220: Η Εσωτερική Ιστορία»). Συγκεκριμένα, ανέφερε ότι η Jaguar αναγκάστηκε, για λόγους μείωσης του βάρους του αυτοκινήτου, να επιλέξει την τοποθέτηση ενός V6 κινητήρα, όπως επίσης και να μειώσει το μήκος της XJ220, μετά από συνάντηση με τους μηχανικούς της Bridgestone, που εξήγησαν ότι δεν υπήρχε τότε, με την τεχνολογία του 1989, ελαστικό που θα μπορούσε να αντέξει ένα τόσο βαρύ αυτοκίνητο σε ταχύτητες της τάξης των 350 km/h. Λόγω του τεράστιου βάρους των κινητήρων V12, η τοποθέτηση ενός V6 είχε ως αποτέλεσμα την σημαντική μείωση του βάρους του αυτοκινήτου, σε συνδυασμό και με την εξαιρετικά μεγάλη μείωση του κυβισμού από 6.2 σε 3.5 λίτρα, που εξοικονόμησε χώρο στο κέντρο του σασί, επιτρέποντας μείωση του μεταξονίου και του συνολικού μήκους της XJ220 και συνεπώς περαιτέρω μείωση του βάρους της.
Παραγωγή και πωλήσεις
thumb|right|Jaguar XJ220 που ταξινομήθηκε και κυκλοφόρησε μόλις το 1997. thumb|right|Το σαλόνι μιας Jaguar XJ220 του 1994 στη [[Σουηδία.]]
Από την άλλη, το συνολικό πρότζεκτ απέβη, έστω και οριακά, κερδοφόρο για την Jaguar, ενώ και η συνολική παραγωγή των 282 αντιτύπων δεν ήταν κατώτερη των αρχικών πιθανών προσδοκιών της εταιρείας, καθώς είχε εξ αρχής δηλώσει ότι θα κατασκεύαζε 220 έως 350 αντίτυπα πολιτικής έκδοσης, αναλόγως με τη ζήτηση. Κατά συνέπεια, μπορεί να θεωρηθεί ότι η XJ220 εκπλήρωσε τους βασικούς στόχους της φίρμας, ειδικά αν συνυπολογιστεί η παγκόσμια οικονομική ύφεση στο πρώτο μισό της δεκαετίας του 1990, που έπληξε τότε γενικότερα τη ζήτηση για τα σπορ υπεραυτοκίνητα, κάποια από τα οποία σημείωσαν πολύ πιο καταστροφική εμπορική πορεία από την XJ220. Ένα εντυπωσιακό παράδειγμα ήταν η Bugatti EB110 (που μάλιστα ήταν η προηγούμενη κάτοχος του άτυπου τίτλου του ταχύτερου μοντέλου παραγωγής, πριν την XJ220), η οποία κατασκευάστηκε από το 1991 έως το 1995 και σε μόλις 126 αντίτυπα πολιτικής έκδοσης, έναντι 300 όπως ήταν το αρχικό σχέδιο.
Η Jaguar XJ220 στις ΗΠΑ
thumb|right|Ο πίνακας οργάνων μιας Jaguar XJ220 του 1993.
Ειδικότερα στις Ηνωμένες Πολιτείες, η XJ220 δεν πωλήθηκε ποτέ επίσημα ως καινούρια από την ίδια την Jaguar, καθώς δεν πληρούσε όλες τις απαιτούμενες προδιαγραφές της χώρας αυτής για να πάρει έγκριση κυκλοφορίας. Ωστόσο, τον Αύγουστο του 1999 ψηφίστηκε ένας νόμος που επιτρέπει την ελεύθερη εισαγωγή των αυτοκινήτων που θεωρούνται ως μεγάλης ιστορικής ή / και τεχνολογικής αξίας που δεν είχαν αρχικά εισαχθεί στις ΗΠΑ επίσημα, αφού λάβουν πρώτα τη σχετική επίσημη έγκριση ότι ανήκουν σε τέτοια κατηγορία. Μεταξύ των μοντέλων που έλαβαν αυτή την έγκριση, ήταν και η Jaguar XJ220, με αποτέλεσμα να αρχίσουν να εισάγονται κάποιες XJ220 στη χώρα στα μετέπειτα χρόνια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μοντέλα Jaguar Κατηγορία:Αυτοκίνητα πολυτελείας Κατηγορία:Σπορ αυτοκίνητα Κατηγορία:Βρετανικά αυτοκίνητα Κατηγορία:Αυτοκίνητα ράλλυ
Το μυθιστόρημα του Νίνου
Το μυθιστόρημα του Νίνου ή Μυθιστόρημα του Νίνου και της Σεμίραμης είναι αρχαίο ελληνικό μυθιστόρημα αγνώστου συγγραφέα. Είναι το πρώτο γνωστό πεζογραφικό κείμενο της Ελληνιστικής περίοδου που έχει τα χαρακτηριστικά μυθιστορήματος. Θεωρείται ο πρόδρομος του σύγχρονου μυθιστορήματος και έχει σωθεί αποσπασματικά. Χρονολογείται από τον 1ο αιώνα π.Χ..
Το μυθιστόρημα σκιαγραφεί το ύφος του αρχαίου ελληνικού μυθιστορήματος, με τα χαρακτηριστικά μιας ερωτικής ιστορίας που μπλέκεται με την ιστορική αφήγηση, το οποίο αναπτύχθηκε άρτια τεχνικά από τον επόμενο αιώνα, την εποχή της δεύτερης σοφιστικής.
Προέλευση
Η ανακάλυψη των παπύρων χρονολόγησε τη γέννηση του μυθιστορήματος της δυτικής λογοτεχνίας από την ελληνιστική εποχή, ανατρέποντας την παγιωμένη πεποίθηση της πολύ μεταγενέστερης γένεσής του.
Η πιο πιθανή προέλευση του μυθιστορήματος είναι η Σελευκιδική Συρία. Μια εικονογραφική αναπαράσταση του μυθιστορήματος του Νίνου είναι αναγνωρίσιμη στα ψηφιδωτά μια έπαυλης στην Αντιόχεια.
Χαρακτήρες
Οι βασικοί χαρακτήρες του μυθιστορήματος είναι ο 17χρονος Νίνος, μελλοντικός ιδρυτής της Νινευή που έγινε η πρωτεύουσα της Ασσυρίας, και η αγαπημένη του ξαδέρφη, η οποία δεν κατονομάζεται. Δευτερεύοντες χαρακτήρες: Η μητέρα του Νίνου Τάμπα και η μητέρα της εξαδέλφης του Δαρκεία, που είναι αδερφές. Το όνομα Δαρκεία παραπέμπει στο όνομα της Δερκετούς, της Συρίας θεάς μητέρας της θρυλικής Σεμίραμης, και οδήγησε τους ερευνητές στην ιδέα να ταυτίσουν το κορίτσι του μυθιστορήματος με την Σεμίραμη, τη θρυλική βασίλισσα της Ασσυρίας.
Υπόθεση
Στην αρχή του πρώτου αποσπάσματος, οι ήρωες του μυθιστορήματος, ξαδέρφια, ορκίζονται αγάπη και πίστη ο ένας στον άλλον και αποφασίζουν να απευθυνθούν στις θείες τους, ο καθένας στη μητέρα του άλλου, ζητώντας να επισπευσθεί ο γάμος τους. Ακολουθεί μια ομιλία του Νίνου, στην οποία, απευθυνόμενος προς την Δαρκεία, διαμαρτύρεται για την αδικία των εθίμων που απαγορεύουν σε κορίτσια κάτω των 15 ετών να παντρεύονται (η Σεμίραμις είναι 13 ετών), εκφράζει τους φόβους του για τις ιδιοτροπίες και τα γυρίσματα της μοίρας, που μπορεί να χαλάσουν την ευτυχία των ερωτευμένων και ως εκ τούτου να βλάψουν τα συμφέροντα του βασιλείου που απαιτούν τεκνοποίηση. Γι' αυτό ο Νίνος ζητά να επιταχυνθεί ο γάμος. Η Σεμίραμις ξεκαθαρίζει στη θεία της ότι θέλει να της πει κάτι, αλλά δεν μπορεί να αρθρώσει ούτε μια λέξη. Τότε η Τάμπα της λέει ότι η σιωπή του κοριτσιού είναι πιο κατανοητή γι 'αυτήν από οποιαδήποτε λόγια και επαινεί τον γιο της.
Ένα πολύ κακώς διατηρημένο απόσπασμα του δεύτερου παπύρου περιλαμβάνει μια συναισθηματική σκηνή μιας παρεξήγησης μεταξύ του Νίνου και της Σεμίραμης. Ο Νίνος προετοιμάζεται για μια νέα εκστρατεία κατά της επαναστατημένης Αρμενίας, η Σεμίραμις, προφανώς, αισθάνεται δυστυχισμένη που θα χωρίσουν και διαμαρτύρεται για την εκστρατεία. Μετά τη σκηνή της συμφιλίωσης των ηρώων, ακολουθεί ένα απόσπασμα για την προετοιμασία του Νίνου για τον πόλεμο με την Αρμενία, μια περιγραφή της σύνθεσης και του αριθμού των στρατευμάτων, αναφέρεται στις δυσκολίες αυτής της στρατιωτικής αποστολής, για τη διέλευση βουνών και ποταμών και στην τακτική του Νίνου.
Τελικά, οι δύο γυναίκες συναντιούνται για να συζητήσουν για τον γάμο, ο οποίος πιθανότατα κανονίστηκε για μετά το τέλος του πολέμου.
Στη συνέχεια ο Νίνος φεύγει για τον πόλεμο οδηγώντας τον στρατό του πατέρα του, ωστόσο μόλις που καταφέρνει να σωθεί από ένα τρομερό ναυάγιο που του στερεί τα πάντα. Η ιστορία είναι γνωστή μέχρις αυτό το σημείο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαία ελληνικά μυθιστορήματα
Κίσσιοι
Οι Κίσσιοι ήταν απόγονοι των Ελαμιτών που κατοικούσαν ανατολικά του ποταμού Τίγρη στη Μεσοποταμία. Αντί για τιάρες κάλυπταν το κεφάλι τους με σαρίκια και έφεραν μεγάλες ασπίδες από καλάμια που ήταν ενισχυμένες με δέρμα. Κρατούσαν δόρατα αλλά και εγχειρίδια για μάχη σώμα με σώμα. Αρκετοί φορούσαν δερμάτινους και υφασμάτινους θώρακες που επειδή ήταν ραμμένοι με χιαστί ραφές περιγράφονται από τον Ηρόδοτο σαν «λέπια ψαριού».
Κατηγορία:Αρχαίοι λαοί
Πραιτώρι Λάρισας
Το Πραιτώρι είναι χωριό του δήμου Ελασσόνας στον νομό Λάρισας. Είναι χτισμένο σε υψόμετρο 175μ.
Ιστορία
Η ιστορία του χωριού χάνεται στα βάθη των αιώνων από την εποχή της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Στην περιοχή λειτουργούσαν τα Πραιτωριανά Ρωμαικά Δικαστήρια όπου εκτελούνταν ληστές, κακοποιοί και παράνομοι που συλλαμβάνονταν και δικάζονταν.
Αποτέλεσε τούρκικο τσιφλίκι του Αλή Πασά αλλά με φυσικό τρόπο εξαιτίας των χειμάρρων μοιράστηκε στην μέση σε βόρειο και νότιο τμήμα. Έτσι το βόρειο κατέληξε στους Τούρκους μπέηδες και το νότιο στον μεγαλοκτηνοτρόφο Χατζημπύρο και την οικογένειά του. Όταν η Ελλάδα βγήκε από την περίοδο της Τουρκοκρατίας το χωριό κατά κάποιο τρόπο ενώθηκε ξανά ύστερα από απαίτηση των κατοίκων του και αποφασίστηκε να πάρει την ονομασία «Πρατώρι».
Σημεία ενδιαφέροντος
Υπάρχουν στο χωριό το μνημείο πεσόντων, η εκκλησία του Αγίου Νικολάου, το ξωκλήσι της Αγίας Παρασκευής, το ξωκλήσι του Αγίου Αθανασίου.
Επίσης ο επισκέπτης μπορεί να θαυμάσει το αρχοντικό του Μάντζαρη και πολλά ακόμα ιστορικά σημεία από την εποχή της Τουρκοκρατίας, ενώ αξίζει μια βόλτα στο πανέμορφο πλατανόδασος δίπλα στο ποτάμι αλλά και στη περιοχή Καραμούρτης στα βόρεια του χωριού, όπου υπάρχει ένας υπέροχος φυσικός καταρράκτης.
Ασχολίες
Οι κάτοικοι του Πραιτωρίου ασχολούνται με την κτηνοτροφία, τη γεωργία αλλά και το ελεύθερο επάγγελμα σε καφενεία, παντοπωλεία, πριστήριο ξυλείας, παραδοσιακό φούρνο, θεριζοαλωνιστικά συγκροτήματα.
Στο χωριό λειτουργεί ο μορφωτικός πολιτιστικός σύλλογος νεολαίας Πραιτωρίου όπου πραγματοποιεί πληθώρα εκδηλώσεων κατά τη διάρκεια του χρόνου.
Το πανηγύρι του χωριού πραγματοποιείται κάθε χρόνο στις 26 και 27 Ιουλίου τιμώντας έτσι το εξωκκλήσι του χωριού αλλά και τον προστάτη του Άγιο Παντελεήμονα.
Ιωάννης Μπαλντούμης
Ο ταγματάρχης Μπαλντούμης Ιωάννης είχε καταγωγή από τη Σαμαρίνα και μόνιμη κατοικία στο Πραιτώρι Ελασσόνας.
Η συμβολή του και η προσφορά του στους αγώνες ήταν μεγαλειώδης και γι’ αυτό ανήκει στους μεγάλους αγωνιστές της λευτεριάς. Ειδικότερα, πολέμησε και έγραψε ένδοξες σελίδες στην ιστορία της Ελλάδας, ως ένας πραγματικός ήρωας, δίνοντας ακόμη και τη ζωή του, παίρνοντας μέρος σε διάφορες μάχες του Α΄ Παγκόσμιου πολέμου (Σκρα, Δοϊράνη), της Μικράς Ασίας (Σεντί Γαζί, Κιουτάχεια, Ντικελί) και κυρίως, του Ελληνοϊταλικού Πολέμου του 1940-1941 στο αλβανικό μέτωπο (Μαζιάνι, Τρεμπεσίνα, ύψωμα 731).
Σε όλα τα πεδία των μαχών, επέδειξε αξιόλογη, ξεχωριστή και πολύ ανώτερη δράση, γενναιότητα και μαζί με τα παλικάρια του, πολέμησε με σθένος για την προστασία της πατρίδας από τους κατακτητές και τους προδότες της και κατόρθωσε να κατατροπώσει τους εχθρούς. Με την αυταπάρνησή του και την θυσία του, έδειξε την ανωτερότητα του ανθρώπου, του επαναστάτη, του πατριώτη και του αγωνιστή κατά των κατακτητών. Αν και παρέμεινε άγνωστος για πολλούς, ωστόσο κατατάχθηκε στο πάνθεον των ηρώων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Ελασσόνας Κατηγορία:Χωριά του νομού Λάρισας
Λέλου (νησίδα)
Η νησίδα Λέλου είναι ένα μικρό νησί της Μικρονησίας. Βρίσκεται στον όρμο Λέλου, στην κοινότητα Λέλου του Κορσάι.
Κατηγορία:Νησιά του Κορσάι Κατηγορία:Μικρονησία
Τρισδιάστατα γραφικά υπολογιστή
Τα τρισδιάστατα γραφικά υπολογιστή (σε αντίθεση με τα δισδιάστατα γραφικά) είναι γραφικά που χρησιμοποιούν μία αναπαράσταση γεωμετρικών δεδομένων σε τρεις διαστάσεις. Αυτά τα γεωμετρικά δεδομένα βρίσκονται στον ηλεκτρονικό υπολογιστή για σκοπούς εκτέλεσης υπολογισμών και σκιαγράφησης δισδιάστατων εικόνων. Αυτές οι εικόνες μπορούν να αποθηκευτούν για προβολή αργότερα ή σε πραγματικό χρόνο.
Η πρώτη ταινία που παρήχθη μέσω τρισδιάστατων υπολογιστικώς παραγόμενων απεικονίσεων (computer generated imagery - CGI) παρουσιάστηκαν στο κοινό με την ταινία Future World του 1976 των Έντγουϊν Κάτμουλ και Φρέντερικ Παρκ, ενώ η πρώτη εξ' ολοκλήρου τρισδιάστατη ταινία, το Toy Story, βγήκε στις κινηματογραφικές αίθουσες το 1995 με παραγωγό τον Τζον Λάσιτερ της Pixar και διανομή της Disney Animation.
Κινούμενο σχέδιο σε τρεις διαστάσεις (3D animation)
Γενικότερα, η δημιουργία τρισδιάστατου κινουμένου σχεδίου χωρίζεται σε τρία βασικά στάδια:
Αναπαράσταση
Σχεδόν όλα τα τρισδιάστατα μοντέλα μπορούν να χωριστούν στις εξής κατηγορίες:
Χρησιμοποιούνται κυρίως για μη γραφικές προσομοιώσεις όπως για παράδειγμα ιατρικές ή μηχανικές, για σχεδιασμό υποβοηθούμενο από υπολογιστή (computer-aided design) και εξειδικευμένες οπτικές εφαρμογές, όπως την ανίχνευση ακτίνων και την εποικοδομητική στερεά γεωμετρία (constructive solid geometry). Τα μοντέλα αυτά καθορίζουν τον όγκο του αντικειμένου που αντιπροσωπεύουν.
Αυτά τα μοντέλα αναπαριστούν την επιφάνεια, π.χ. το όριο του αντικειμένου, και όχι τον όγκο του. Είναι ευκολότερα στη χρήση από τα στερεά μοντέλα. Σχεδόν όλα τα οπτικά μοντέλα που χρησιμοποιούνται σε παιχνίδια και ταινίες είναι μοντέλα-κελύφη (shell).
Διαδικασία μοντελοποίησης
Υπάρχουν τρεις δημοφιλείς τρόποι αναπαράστασης ενός μοντέλου:
Οι επιφάνειες NURBS ορίζονται από πολυωνυμικές καμπύλες, οι οποίες επηρεάζονται από σταθμισμένα σημεία ελέγχου (weighted control points). Η αύξηση του βάρους για ένα σημείο θα τραβήξει την καμπύλη πιο κοντά στο σημείο αυτό. Τα NURBS είναι πραγματικά λείες επιφάνειες και όχι απλές προσεγγίσεις χρησιμοποιώντας μικρές επίπεδες επιφάνειες και έτσι είναι ιδιαίτερα κατάλληλο για οργανικές μοντελοποιήσεις.
Πρόκειται για μία πολύ νέα μέθοδο μοντελισμού η οποία έγινε πολύ δημοφιλής λίγα χρόνια μετά την επινόησή της. Υπάρχουν συνολικά τρεις τύποι ψηφιακού σχεδιασμού: η εκτόπιση (η πιο δημοφιλής από όλες), η ογκομετρική, και η δυναμική διακόσμηση σε ψηφιδωτό ύφος.
Απόδοση σχεδιοκίνησης (animation)
Οι βασικές μέθοδοι σχεδιοκίνησης είναι οι εξής:
Η μέθοδος παραμετρικών σημαντικών στιγμιοτύπων
Έχει την ίδια λογική με την προηγούμενη μέθοδο μόνο που εδώ η κάθε οντότητα (αντικείμενο, κάμερα, φως) χαρακτηρίζεται από παραμέτρους.
Η μέθοδος του διαδικαστικού (procedural) κινουμένου σχεδίου
Είναι μια αλγοριθμική μέθοδος στην οποία χρησιμοποιούνται χωρικές και χρονικές μετατροπές (περιστροφή, μετακίνηση κ.λπ), οι οποίες καθορίζονται από παραμέτρους (π.χ. γωνία περιστροφής) οι οποίες μπορούν να αλλάξουν κατά τη διάρκεια του κινουμένου σχεδίου.
Γενικότερα έχουν αναπτυχθεί διάφορες τεχνικές τρισδιάστατης σχεδιοκίνησης όπως:
Κινηματική (kinimatics)
Αφορά τις ιδιότητες των αντικειμένων όπως τη θέση, την ταχύτητα και την επιτάχυνση. Σε περιπτώσεις όπου το αντικείμενο είναι τεμαχισμένο σε περισσότερα κομμάτια τότε τα κομμάτια αυτά συνδέονται μεταξύ τους δημιουργώντας μια δενδρική ιεραρχία.
Δυναμική (dynamic)
Είναι αυτή που θα δώσει στο αντικείμενο τις φυσικές του ιδιότητες λαμβάνοντας της υπόψη τους νόμους της φυσικής και προσθέτοντας στην κίνηση του αντικειμένου χαρακτηριστικά ρεαλιστικότητας. Εδώ λαμβάνονται υπόψη στοιχεία όπως το υλικό, το βάρος, το μέγεθος, η πυκνότητα κλπ.
Καταγραφή κίνησης (motion capture)
Χρησιμοποιούνται ειδικοί αισθητήρες για να καταγράψουν την κίνηση ενός πραγματικού ανθρώπου ή ζώου. Τα δεδομένα εξάγονται από τους αισθητήρες αυτούς και χρησιμοποιούνται σε ειδικά κινούμενα σχέδια για να δημιουργήσουν την κίνηση των εικονικών χαρακτήρων.
Απόδοση (rendering)
Η διαδικασία ρεαλιστικής απόδοσης των μοντέλων και περιβαλλόντων με τη χρήση χρωμάτων, υφών, φωτισμού και σκιάσεων. Ο απαιτούμενος χρόνος ολοκλήρωσης του μοντέλου-χώρου αυξάνεται όσο αυξάνεται και η περιπλοκότητα του.
Το πρόγραμμα που είναι υπεύθυνο για να παράγει την τελική φωτορεαλιστικά απεικονισμένη σκηνή ονομάζεται αποδοτιτής (renderer). Η διαδικασία παραγωγής της τελικής φωτορεαλιστικής απεικονισμένης σκηνής αποτελεί μια αρκετά σύνθετη διαδικασία μιας και οι παράμετροι που πρέπει να ληφθούν υπόψη, προκειμένου να παραχθεί ένα ικανοποιητικό αποτέλεσμα που να προσεγγίζει αρκετά ρεαλιστικά την πραγματικότητα, είναι πολλές. Η διαδικασία της φωτορεαλιστικής απεικόνισης μπορεί να διαρκέσει κλάσματα του δευτερολέπτου ως και μία ολόκληρη μέρα προκειμένου να παραχθεί μία ενιαία εικόνα ανά καρέ.
Εργαλεία
Γλώσσες όπως η Γλώσσα Μοντελοποίησης Εικονικής Πραγματικότητας (Virtual Reality Modeling Language - VRML) που εμφανίστηκε το 1997, ενώ υπόσχονταν πολλά όταν πρωτοεμφανίστηκε, δεν μπορεί να καλύψει τις υπέρογκες ανάγκες των κινούμενων σχεδίων και των γραφικών. Με τη βοήθεια των δεδομένων για πολυμεσικό προγραμματισμό (multimedia coding), MPEG και JPEG, θα δοθούν κίνητρα για περαιτέρω πρόοδο στον κόσμο της επικοινωνίας των πολυμέσων. Τις επόμενες δεκαετίες, η ψηφιακή τηλεόραση προορίζεται να αντικαταστήσει την αναλογική και MPEG-4, να χειρίζεται όχι μόνο οπτικοακουστικά στιγμιότυπα, αλλά συνθετικά και φυσικά υλικά, κίνηση σώματος και προσώπου (FBA). Ο χώρος που απαιτείται για την αποθήκευση και τη μεταφορά τρισδιάστατων ταινιών και παιχνιδιών είναι εξαιρετικά μεγάλος, γι’ αυτό τεχνικές γεωμετρικής συμπίεσης αναπτύσσονται, ενώ η ποιότητα παραμένει υψηλή. Η μνήμη και η μπάντα μετάδοσης αποτελούνται από μεγάλο αριθμό στιγμιοτύπων, τα οποία ξεχωριστά είναι ένα μεγάλο στατικό τρισδιάστατο μοντέλο. Έτσι, η ταινία Shrek δεν χρειάζεται να αποθηκευτεί σε οπτικοακουστικά στιγμιότυπα, αλλά η παράδοση της ταινίας γίνεται σε τρισδιάστατο μοντέλο το οποίο χρησιμοποιεί τη μικρότερη σε εύρος μπάντα σε πραγματικό χρόνο. Ο θεατής μπορεί να απολαύσει την ταινία ακόμα και σε ένα περιβάλλον Εικονικής Πραγματικότητας, με υψηλή ανάλυση, από και προς κινητά ή και σε οικιακό κινηματογράφο.
Κινηματογράφος
Παρατηρείται πολύ μεγάλη άνθηση στον αριθμό των κινηματογραφικών ταινιών που χρησιμοποιούν τρισδιάστατα γραφικά ή είναι και εξ‘ ολοκλήρου κατασκευασμένες με τη χρήση τρισδιάστατων γραφικών. Σήμερα, η τεχνολογία παραγωγής τρισδιάστατου κινουμένου σχεδίου έχει ως αποτέλεσμα την γραφική αναπαράσταση ανθρωπίνων χαρακτήρων με άκρως ρεαλιστικό αποτέλεσμα.
Εκπαίδευση
Η τεχνική των τρισδιάστατου κινουμένων σχεδίων χρησιμοποιείται πολύ και για εκπαιδευτικούς σκοπούς μιας και έτσι οι μαθητές βοηθούνται στο να φανταστούν τα αντικείμενα και τις έννοιες κατανοώντας έτσι πολύπλοκες και δυσνόητες θεωρητικές έννοιες. Επιπλέον μέσω του κινουμένου σχεδίου οι εκπαιδευτικοί μπορούν να δημιουργήσουν προσομοιώσεις καταστάσεων και διαδικασιών και να δείξουν στους μαθητές τα φαινόμενα που μελετούν όπως ακριβώς αυτά συμβαίνουν σε πραγματικό χρόνο.
Εφαρμογές 3Δ κινουμένων σχεδίων διαδραματίζουν εξαιρετικά σημαντικό ρόλο και σε τομείς όπως η αρχαιολογία, η αρχιτεκτονική και η μηχανική, η ιατρική καθώς και σε όλες τις φυσικές επιστήμες όπως γεωλογία, γεωγραφία, χημεία, πυρηνική φυσική, αστρονομία κλπ.
Πηγές
Κατηγορία:Γραφικά υπολογιστών
Γκαμπριάκ (Αβερόν)
Το Γκαμπριάκ (γαλλικά και οξιτανικά: Gabriac) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Αβερόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Γκαμπριακουά (γαλλικά: Gabriacois).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες του Αβερόν
Ιωάννης Φρειδερίκος Α΄ της Σαξονίας
Ο Ιωάννης-Φρειδερίκος Α΄ ο μεγαλόψυχος (γερμ.: Johann Friedrich I, 30 Ιουνίου 1503 - 3 Μαρτίου 1554) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν εκλέκτορας (1532-47), μετά δούκας (1547-54) της Σαξονίας, λάντγκραβος της Θουριγγίας (1532-47) και επικεφαλής της Σμαλκαλδικής Ένωσης. Έγινε ο προεξάρχων της Μεταρρύθμισης.
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ιωάννη εκλέκτορα της Σαξονίας και της Σοφίας, κόρης του Μάγκνους Β΄ δούκα του Μεκλεμβούργου.
Η μητέρα του απεβίωσε 14 ημέρες μετά τη γέννησή του. Μορφώθηκε από τον Γεώργιο Σπαλατίν και τον εκτιμούσε σε όλη τη ζωή του. Ο Σπαλατίν ήταν μαθητής του Λουθήρου. Ο Ιωάννης-Φρειδερίκος Α΄ απέκτησε ικανή γνώση της ιστορίας και η βιβλιοθήκη του ήταν από τις μεγαλύτερες στη Γερμανία. Είχε προσωπική φιλία με τον Μαρτίνο Λούθηρο και αλληλογραφούσε μαζί του, όταν ο πάπας αφόρισε τον Λούθηρο με βούλα του.
Στην Αυλή του ο Βάιτ Βάρμπεκ, με αφορμή τις προετοιμασίες τού γάμου τού εκλέκτορα, μετάφρασε το γαλλικό ρομάντσο "Η ιστορία αγάπης της ωραίας Μαγκελόνης και του Πέτρου κόμη της Προβηγκίας", όπου στοιχεία τού έργου που αναφέρονται στον Καθολικισμό, έχουν αφαιρεθεί.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1527 τη Σίβυλλα των Λα Μαρκ, κόρη του Ιωάννη Γ΄ δούκα της Κλέβης και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν
Γερμανική ενοποίηση
Η επίσημη ένωση της Γερμανίας σε ένα πολιτικά και διοικητικά ολοκληρωμένο εθνικό κράτος έγινε στις 18 Ιανουαρίου 1871 στην Αίθουσα των Καθρεπτών στο Παλάτι των Βερσαλλιών. Εκεί, μετά τη γαλλική συνθηκολόγηση στο Γαλλοπρωσικό Πόλεμο συγκεντρώθηκαν πρίγκιπες των γερμανικών κρατών για να διακηρύξουν τον Γουλιέλμο Α' της Πρωσίας Αυτοκράτορα της Γερμανικής Αυτοκρατορίας. Ανεπίσημα, η μετάβαση του μεγαλύτερου μέρους του γερμανόφωνου πληθυσμού σε μια ομόσπονδη οργάνωση κρατών επήλθε με την πάροδο σχεδόν ενός αιώνα πειραματισμού.
Γερμανόφωνες περιοχές στην Κεντρική Ευρώπη στις αρχές του 19ου αιώνα
thumb|280px|Η ανακήρυξη της [[Γερμανική Αυτοκρατορία|Γερμανικής Αυτοκρατορίας. Ο Μπίσμαρκ διακρίνεται με λευκή στολή]] Η Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία του Γερμανικού Έθνους είχε πρακτικά διαλυθεί, όταν ο αυτοκράτορας Φραγκίσκος Β' παραιτήθηκε (6 Αυγούστου 1806) κατά τη διάρκεια των Ναπολεόντειων πολέμων. Παρά τη νομική, διοικητική και πολιτική διαταραχή που συνδέεται με το τέλος της αυτοκρατορίας, οι άνθρωποι των γερμανόφωνων περιοχών της παλιάς αυτοκρατορίας είχαν κοινή γλωσσική, πολιτιστική και νομική παράδοση, η οποία είχε περαιτέρω ενισχυθεί με την κοινή τύχη τους στη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης και των Ναπολεόντειων πολέμων. Ο ευρωπαϊκός φιλελευθερισμός προσέφερε την πνευματική βάση για την ενοποίηση με την αμφισβήτηση της μοναρχίας και των απολυταρχικών μοντέλων της κοινωνικής και πολιτικής οργάνωσης· η γερμανική μορφή του υπογράμμισε τη σημασία της παραδοσιακής, της εκπαιδευτικής, και γλωσσικής ενότητας των ανθρώπων σε μια γεωγραφική περιοχή.
Το διπλωματικό μοντέλο σφαιρών επιρροής και η ισορροπία δυνάμεων στο Ευρωπαϊκό σύστημα που προέκυψε από το Συνέδριο της Βιέννης το 1814-15, μετά τους Ναπολεόντειους πολέμους, ενέκρινε την Αυστριακή κυριαρχία στην Κεντρική Ευρώπη. Ωστόσο, οι διαπραγματευτές στη Βιέννη δεν έλαβαν υπόψη τους την αυξανόμενη δύναμη της Πρωσίας μεταξύ των γερμανικών κρατών, παραλείποντας έτσι να προβλέψουν ότι η Πρωσία θα αμφισβητούσε την Αυστρία για την ηγεσία των γερμανικών κρατών.
Ίδρυσης Γερμανικής Συνομοσπονδίας και οικονομική ολοκλήρωση
thumb|280px|Τα σύνορα της [[Γερμανική Ομοσπονδία|Γερμανικής Συνομοσπονδίας και τα δύο μεγάλα βασίλεια με τα εδάφη τους. Με γκρι χρώμα συμβολίζονται τα λοιπά γερμανικά κράτη]] Το 1815 σύμφωνα με το Συνέδριο της Βιέννης ιδρύεται με τη μορφή χαλαρής ένωσης, η Γερμανική Συνομοσπονδία. Ακολούθησε, το 1818, με πρωτοβουλία της Πρωσίας, ο Γερμανικός Τελωνειακός Όμιλος Zollverein, που επεκτάθηκε προκειμένου να συμπεριλάβει και να ενοποιήσει οικονομικά μεγάλο τμήμα της Γερμανικής Συνομοσπονδίας, αποκλείοντας, ωστόσο, την Αυστρία, τον μεγάλο ανταγωνιστή της Πρωσίας στον γερμανικό χώρο. Δημιουργήθηκε, έτσι, μία ισχυρή βάση στην οποία θα μπορούσε να θεμελιωθεί η ενοποίηση, έχοντας ουσιαστικά καλύψει σημαντικό κομμάτι στην οικονομική ολοκλήρωση της Γερμανίας.
Επαναστάσεις του 1848 και άνοδος του γερμανικού εθνικισμού
Ο γερμανικός δυϊσμός μεταξύ Πρωσίας και Αυστρίας, και η ανάγκη εθνικής ενοποίησης των Γερμανών εμφανίζεται στις Γερμανικές επαναστάσεις του 1848-49, όπου αναδείχτηκαν δύο λύσεις στο πρόβλημα της ενοποίησης: η λύση της Μικρής Γερμανίας (Kleindeutsche Lösung), σύμφωνα με την οποία το γερμανικό έθνος θα αποτελούνταν από τα Γερμανικά κρατίδια της Γερμανικής Συνομοσπονδίας και την Πρωσία, και τη λύση της Μεγάλης Γερμανίας (Großdeutsche Lösung), η οποία θα αποτελούνταν και από την Αυστρία. Οι επαναστάσεις του 1848 αποτυγχάνουν, η Αυστριακή Αυτοκρατορία απορρίπτει το σχέδιο της Μεγάλης Γερμανίας λόγω του πολυεθνικού χαρακτήρα της (και την αποφυγή ρήξης με τις άλλες εθνικές ομάδες). Παρ’ όλα αυτά το όραμα της Μικρής Γερμανίας παραμένει η επίτευξη του οποίου γίνεται τα επόμενα χρόνια στόχος της Πρωσικής πολιτικής.
Κινήσεις πολιτικής ενοποίησης από την Πρωσία
Η ανάδειξη του Ότο φον Μπίσμαρκ ως πρωθυπουργού της Πρωσίας (Ministerpräsident) επιτάχυνε τις εξελίξεις. Θέτοντας ως ζήτημα άμεσης προτεραιότητας τη γερμανική ενοποίηση υπό τη πρωσική ηγεμονία, ο Μπίσμαρκ επεδίωξε τη σύγκρουση με την Αυστρία και τη σταδιακή ενοποίηση της Γερμανίας. Η ενσωμάτωση των γερμανικών περιοχών είχε σταδιακό χαρακτήρα, καθώς ο Μπίσμαρκ επιθυμούσε την αποφυγή αντιδράσεων από τις Μεγάλες Δυνάμεις. Η σταδιακή κατάτμηση των γερμανικών περιοχών και προσάρτηση τους στην Συνομοσπονδία (διαδικασία που ονομάστηκε Σαλαμοποίηση) βοηθούσε επίσης στην ομαλή ενσωμάτωση του πληθυσμού.
Προσάρτηση βόρειων γερμανικών εδαφών
Οι πρώτες κινήσεις του Μπίσμαρκ για τη Γερμανική ενοποίηση αφορούν στην προσάρτηση βορείων γερμανικών εδαφών που διεκδικούνταν από τη Δανία.
Συγκεκριμένα, όταν ο Κρίστιαν Θ' στέφθηκε βασιλιάς της Δανίας, επιδίωξε να προσαρτήσει τα ανεξάρτητα δουκάτα Σλέσβιχ και Χόλσταϊν, ανακηρύσσοντάς τα εδάφη της Δανίας. Η κίνηση αυτή παραβίασε ευθέως το Πρωτόκολλο του Λονδίνου του 1852, σύμφωνα με το οποίο τα εδάφη της Δανίας είχαν οριστεί ξεκάθαρα και δεν περιλάμβαναν τα δύο δουκάτα. Επιπλέον, οι πληθυσμοί του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν αυτοπροσδιορίζονταν ως γερμανικοί πληθυσμοί και δεν επιθυμούσαν την προσάρτηση τους στη Δανία. Το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού στο Χόλσταϊν μιλούσε γερμανικά και είχε γερμανική καταγωγή, ενώ παρόμοια ήταν η κατάσταση και στο δουκάτο του Σλέσβιχ, με μεγαλύτερη όμως Δανική μειονότητα. Όσες διπλωματικές προσπάθειες ακολουθούσαν και αφορούσαν στην άρση αυτής της απόφασης από τη Δανία (κυρίως από τη Βρετανία που ήθελε να διατηρήσει την ισορροπία στην περιοχή), οδηγήθηκαν σε αδιέξοδο.
Ο Μπίσμαρκ, εκμεταλλευόμενος τη διπλωματική κρίση που είχε προκύψει, κήρυξε πόλεμο στη Δανία πυροδοτώντας τον Δεύτερο Πόλεμο του Σλέσβιχ. Τα συμμαχικά Πρωσικά και Αυστριακά στρατεύματα διέσχισαν τα σύνορα του Σλέσβιχ την 1η Φεβρουαρίου 1864. Οι Δανοί ήταν εύκολος στόχος, καθώς δεν μπορούσαν να αντιμετωπίσουν τη συνδυασμένη δύναμη δύο μεγάλων κρατών της εποχής, ούτε μπορούσαν να βασιστούν σε συμμαχίες με άλλα Σκανδιναβικά κράτη (καθώς είχαν παραβιάσει τα Πρωτόκολλα). Ο πόλεμος τελείωσε ύστερα από λίγους μήνες, με την ολοκληρωτική ήττα των Δανών και τις δύο νικήτριες χώρες να ανακτούν τον έλεγχο των δύο δουκάτων, τα οποία έκτοτε θα αποτελούσαν το Διαμέρισμα Σλέσβιχ-Χόλσταϊν, με την συνθήκη που υπογράφηκε στη Βιέννη στις 30 Οκτωβρίου 1864 (Συνθήκη της Βιέννης).
Αυστροπρωσικός Πόλεμος
thumb|right|280px|Ο Αυστροπρωσικός Πόλεμος του [[1866. {{legend|#00FF00|Ουδέτερα κρατίδια}} {{legend|#003153|Πρωσία}} {{legend|#2A7FFF|Σύμμαχοι Πρωσίας}} {{legend|#FF2A2A|Αυστρία}} {{legend|#FF8080|Σύμμαχοι Αυστρίας}} {{legend|#99ffff|Σύμμαχοι Αυστρίας που ακολούθησαν την Πρωσία μετά τον Αυστροπρωσικό πόλεμο}} ]]Δεύτερη φάση της γερμανικής ενοποίησης αποτελεί η ρήξη με την Αυστριακή Αυτοκρατορία. Ο Μπίσμαρκ εκμεταλλευόμενος τη διπλωματική απομόνωση της Αυστρίας σύναψε συμμαχία με την Ιταλία (η οποία διεκδικούσε τα βόρεια εδάφη της από την Αυστρία ως μέρος του σχεδίου της Ιταλικής ενοποίησης), και κήρυξε πόλεμο στην Αυστρία το 1866. Η συμμαχία με την Ιταλία εξασφάλιζε το άνοιγμα δύο πολεμικών μετώπων, προκειμένου να είναι αδύνατο για την Αυστρία να συγκεντρώσει όλη τη στρατιωτική της δύναμη αποκλειστικά κατά της Πρωσίας.
Η Αυστρία εκείνη την περίοδο ήταν διπλωματικά απομονωμένη. Από τον Κριμαϊκό Πόλεμο η σχέση της με τη Ρωσία είχε έρθει σε ρήξη (λόγω της φιλοσυμμαχικής πολιτικής της) -επομένως ήταν αδύνατο να περιμένει βοήθεια από αυτή, η Αγγλία δεν είχε κανένα συμφέρον να αναμειχθεί σε πόλεμο μεταξύ Πρωσίας-Αυστρίας, και ο Μπίσμαρκ σε συνάντηση του με τον Ναπολέοντα Γ' είχε επιχειρήσει επιτυχώς να μειώσει όσο το δυνατόν περισσότερο την ανάμειξη της Γαλλίας σε σύγκρουση του με την Αυστρία. Επομένως κατά τον Αυστροπρωσικό Πόλεμο του 1866, οι μόνοι σύμμαχοι της Αυστρίας ήταν ορισμένα γερμανικά κρατίδια της Γερμανικής Συνομοσπονδίας, τα οποία όμως ελάχιστα συνέβαλαν στην έκβαση του πολέμου, καθώς είχαν μία αμυντική-παθητική στάση.
Το 1866, τα Αυστριακά στρατεύματα κατατροπώθηκαν από τα Πρωσικά και τα Ιταλικά, με αποτέλεσμα την ολοκληρωτική ήττα της Αυστρίας και το οριστικό τέλος του οράματος της "Μεγάλης Γερμανίας". Η Γερμανική Συνομοσπονδία διαλύεται και ιδρύεται η Βόρεια Γερμανική Συνομοσπονδία, η οποία δεν περιλαμβάνει την Αυστρία. Ο Μπίσμαρκ ορίζεται καγκελάριος της Βόρειας Γερμανικής Συνομοσπονδίας και η Πρωσία αποκτά κυρίαρχο ρόλο στη διαχείριση της. Η πλειονότητα των ανεξάρτητων γερμανικών κρατιδίων που είχαν αρχικά υποστηρίξει την Αυστρία στον Αυστροπρωσικό Πόλεμο, γίνονται τώρα μέλη της Βόρειας Γερμανικής Συνομοσπονδίας και συμφωνούν πως, σε περίπτωση πολέμου, οι στρατοί τους θα διοικούνταν από τον αυτοκράτορα της Πρωσίας. Παρόλα αυτά άλλα μεγάλα γερμανικά κρατίδια, όπως η Βαυαρία, λόγω της ισχυρής τους θέσης μεταξύ των άλλων κρατιδίων και της διαφορετικής τους θρησκείας, παραμένουν ουδέτερα και αρνούνται να συμμετάσχουν στην Συνομοσπονδία.
Γαλλοπρωσικός Πόλεμος
Ο Μπίσμαρκ εκτιμώντας πως ένας πόλεμος στον οποίο θα συμμετείχαν όλοι οι Γερμανοί θα σφυρηλατούσε την εθνική τους ενότητα (και θα εξασφάλιζε και τη συμμετοχή όλων των γερμανικών κρατιδίων στην Συνομοσπονδία), προκάλεσε σύγκρουση με τη Γαλλία, πυροδοτώντας τον Γαλλοπρωσικό Πόλεμο.
Πριν από την έναρξη του πολέμου ο Μπίσμαρκ είχε φροντίσει να απομονώσει τη Γαλλία διπλωματικά: Η Δανία ύστερα από δύο ταπεινωτικές ήττες από την Πρωσία τις δύο τελευταίες δεκαετίες δεν ήθελε να την αντιμετωπίσει ξανά στο πεδίο της μάχης. Η Αυστρία από την άλλη θα στήριζε τη Γαλλία μόνο αν συμμετείχε και η Ιταλία, η οποία με τη σειρά της αν και η ηγεσία της στήριζε αρχικά μία ενδεχόμενη συμμαχία με τη Γαλλία, βρήκε αντίθετη την κοινή γνώμη. Η Ρωσία είχε ουδέτερη στάση λόγω της φιλορωσικής πολιτικής του Μπίσμαρκ, αν και δεσμεύτηκε πως αν η Αυστρία συμμαχούσε με τη Γαλλία και στρεφόταν κατά της Πρωσίας, θα έστελνε 100.000 στρατιώτες κατά της Αυστριακής Αυτοκρατορίας. Ο Μπίσμαρκ προπαγανδίζοντας τη Γαλλική πολιτική ως επεκτατική εξασφάλισε τη μη-συμμετοχή της Βρετανίας στον πόλεμο (υποστηρίζοντας πως η Γαλλία ήθελε να προσαρτήσει την αρκετά σημαντική για τη Βρετανία περιοχή του Βελγίου). Παρόμοια πολιτική ακολούθησε για να οδηγήσει τα μεγάλα νότια γερμανικά κρατίδια (όπως π.χ η Βαυαρία) να γίνουν μέλη της Συνομοσπονδίας, προβάλλοντας την άποψη πως η Γαλλία θέλει να προσαρτήσει τα συγκεκριμένα κρατίδια στα εδάφη της. Επομένως, ο Μπίσμαρκ με σύνθετες κινήσεις και πολύπλοκη διπλωματία κατόρθωσε να απομονώσει τη Γαλλία και να στρέψει αρκετές από τις Μεγάλες Δυνάμεις της Ευρώπης εναντίον της.
Η κήρυξη του πολέμου έγινε στις 19 Ιουλίου του 1870. Τα γαλλικά στρατεύματα κατατροπώθηκαν από τα πρωσικά.
Ανακήρυξη της Γερμανικής Αυτοκρατορίας
Στις 18 Ιανουαρίου 1871 και ενώ οι Γερμανικές δυνάμεις πολιορκούσαν το Παρίσι, οι Γερμανοί ηγεμόνες συγκεντρώθηκαν στην Αίθουσα των Καθρεπτών στο παλάτι των Βερσαλλιών όπου ανακήρυξαν τον βασιλιά Γουλιέλμο Α' της Πρωσίας Αυτοκράτορα της Γερμανικής Αυτοκρατορίας, γεγονός που σήμανε τη δημιουργία ενός ενιαίου γερμανικού κράτους και επισφραγίστηκε με την επικράτηση επί της Γαλλίας. Η Τρίτη Γαλλική Αυτοκρατορία διαλύεται, και η Γερμανική Αυτοκρατορία προσαρτά την Αλσατία και τη Λωρραίνη στα εδάφη της.
Ωστόσο, οι ιστορικοί διαφωνούν στο κατά πόσο ο Μπίσμαρκ είχε σκοπό μέσω της επέκτασης της Συνομοσπονδίας την ενοποίηση των υπόλοιπων γερμανικών κρατών σε μία οντότητα ή την αύξηση της δύναμης του Βασιλείου της Πρωσίας.
Συνέπειες ενοποίησης στο διεθνές Ευρωπαϊκό Σύστημα
Με την καθιέρωση μιας Γερμανίας χωρίς την Αυστρία, η πολιτική και διοικητική ενοποίηση το 1871, τουλάχιστον προσωρινά, έλυσε το πρόβλημα του δυϊσμού. Η Γερμανική ενοποίηση ανέδειξε μία νέα κυρίαρχη δύναμη στο πολιτικό σκηνικό, ανατρέποντας την ισορροπία στο Ευρωπαϊκό σύστημα και επισκιάζοντας τις δύο προηγούμενες ευρωπαϊκές δυνάμεις, τη Γαλλία και τη Βρετανία. Η Γερμανία κατέχει πλέον δεσπόζουσα θέση στον ευρωπαϊκό χώρο κάτι που γίνεται ξεκάθαρο στο Συνέδριο του Βερολίνου. Ο ρόλος της Γερμανίας μετά την ενοποίηση της και μέχρι την παραίτηση του Μπίσμαρκ το 1890, θα είναι εξισορροπητικός. Ο Μπίσμαρκ επιχειρεί να διατηρήσει την ισορροπία μέσω περίπλοκων, δεσμευτικών συνθηκών μεταξύ των κρατών (π.χ Λίγκα Τριών Αυτοκρατόρων). Όπως παρατηρεί ο ιστορικός Π. Τσακαλογιάννης: “Η βασική φιλοσοφία του μπισμαρκικού ευρωπαϊκού συστήματος ήταν να δημιουργήσει ένα "δίχτυ" στο οποίο θα εγκλωβίζονταν όλες οι ευρωπαϊκές δυνάμεις, ώστε καμία να μην μπορεί να αυτονομηθεί και να απειλήσει το status quo”.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Ιστορία της Γερμανίας
Θάνατοι τον Νοέμβριο του 2012
Θάνατοι προσωπικοτήτων που συνέβησαν το μήνα Νοέμβριο του έτους 2012, ακολουθούμενοι από πηγές, μέσω των οποίων δημοσιοποιήθηκαν.
26 Νοεμβρίου
στη ρίψη κορύνων ακριβείας (Precision club throw) 1A-1B).
Παραπομπές
11
Μαριανδυνοί
Οι Μαριανδυνοί θεωρούνταν απόγονοι του Μαριανδυνού. Η χώρα τους βρισκόταν γύρω από την πόλη Ηράκλεια του Πόντου. Ο Μαριανδυνός είχε έρθει από τη Θράκη και κατέλαβε την περιοχή. Αρχικά οι Μαριανδυνοί ήταν ελεύθεροι, αλλά το 480 π.Χ. εμφανίζονται να συμμετέχουν στην εκστρατεία του Ξέρξη εναντίον της Ελλάδας, γεγονός που σημαίνει ότι ήδη είχαν υποταχθεί στην Περσική Αυτοκρατορία. Ακολούθησαν συγκρούσεις λίγο αργότερα μεταξύ Ελλήνων και γηγενών πληθυσμών, στην Ηράκλεια. Οι Μαριανδυνοί έχασαν και αναγκάστηκαν να συνάψουν μια ιδιαίτερη συνθήκη με τους νέους αποίκους. Συμφώνησαν να γίνουν υποτελείς τους, με την ιδιομορφία ότι οι Έλληνες κύριοί τους δεν μπορούσαν να τους πουλήσουν έξω από τη γενέτειρά τους. Είναι αρκετά πιθανό ότι οι Μαριανδυνοί της Ηράκλειας εξελληνίστηκαν σε σύντομο χρονικό διάστημα, λόγω της επαφής που είχαν με τους Έλληνες.
Κατηγορία:Αρχαίοι λαοί της Μικράς Ασίας
Μοσχίδης
Το ελληνικό επώνυμο Μοσχίδης, που ετυμολογικά σημαίνει «γιος ή απόγονος του Μόσχου», μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα εξής πρόσωπα:
Κατηγορία:Ελληνικά επώνυμα
Μοϊά
Η Μοϊά (καταλανικά: Moià) είναι δήμος στην κομάρκα Μοϊανές της Καταλονίας στην Ισπανία. Από τον Μάιο του 2015 είναι η πρωτεύουσα της νέας κομάρκας Μοϊανές, ενώ προηγουμένως ανήκε στην κομάρκα Μπαζές. Ο δήμος έχει έκταση 75,3 τ.χλμ. και πληθυσμό 5.760 κατοίκων το 2014.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Καταλονίας
Forbidden (άλμπουμ)
Forbidden είναι ο τίτλος του 18ου στούντιο δίσκου του βρετανικού χέβι μέταλ συγκροτήματος Black Sabbath. Ο δίσκος ηχογραφήθηκε στα τέλη του 1994 και στις αρχές της επόμενης χρονιάς και κυκλοφόρησε στις 8 Ιουνίου του 1995.
Ιστορία του δίσκου
Το "Forbidden" είναι το τελευταίο στούντιο άλμπουμ το οποίο κυκλοφόρησαν οι Black Sabbath μέχρι το 2013, όταν το διαδέχθηκε το "13". Αυτός ήταν ο δίσκος για τον οποίο επανενώθηκε η σύνθεση του συγκροτήματος η οποία είχε κυκλοφορήσει το "TYR", το 1990. Παρ' όλα αυτά, το άλμπουμ έλαβε ιδιαίτερα μέτριες ως αρνητικές κριτικές, με το "AllMusic" να του δίνει 1,5 στα 5 αστέρια και το "metal.de" να το βαθμολογεί με μέσο όρο 6 / 10.
Τα μέλη του συγκροτήματος έχουν εκφράσει θετικές και αρνητικές απόψεις για το δίσκο, με τον τραγουδιστή Τόνι Μάρτιν να αναφέρει ότι "ο δίσκος δεν είναι κακός αλλά άλλοι παράγοντες όπως οι φήμες για επανένωση της αρχικής σύνθεσης του συγκροτήματος και οι πιέσεις της δισκογραφικής εταιρείας δημιούργησαν μία "άρρωστη" ατμόσφαιρα". Ο κιθαρίστας και μοναδικό ιδρυτικό μέλος των Black Sabbath ο οποίος συμμετείχε στο δίσκο, Τόνι Αϊόμι, έχει δηλώσει ότι "δεν ήταν χαρούμενος με το "Forbidden" και ιδιαίτερα με την παραγωγή του Έρνι Σι, αλλά και το γεγονός ότι δεν μπορούσαν να συμμετέχουν στη σύνθεση των τραγουδιών όλα τα μέλη του σχήματος λόγω άλλων υποχρεώσεων τους.
Στο κομμάτι "The Illusion of Power" συμμετείχε ο τραγουδιστής της ραπ μουσικής, Ice-T.
Τραγούδια
2. Get a Grip (Iommi, Martin, Murray, Powell, Nicholls) - 3:58
3. Can't Get Close Enough (Iommi, Martin, Murray, Powell, Nicholls) - 4:27
4. Shaking off the Chains (Iommi, Martin, Murray, Powell, Nicholls) - 4:02
5. I Won't Cry for You (Iommi, Martin, Murray, Powell, Nicholls) - 4:47
6. Guilty as Hell (Iommi, Martin, Murray, Powell, Nicholls) - 3:27
7. Sick and Tired (Iommi, Martin, Murray, Powell, Nicholls) - 3:29
8. Rusty Angels (Iommi, Martin, Murray, Powell, Nicholls) - 5:00
9. Forbidden (Iommi, Martin, Murray, Powell, Nicholls) - 3:47
10. Kiss of Death (Iommi, Martin, Murray, Powell, Nicholls) - 6:06
Θέσεις τσαρτ
Forbidden (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 8 Ιουνίου 1995
Τα μέλη του συγκροτήματος
Το Forbidden ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Μιχάλης Χάσταλης
Ο Μιχάλης Χάσταλης (Αθήνα, 1950) είναι έλληνας παλαίμαχος ποδοσφαιριστής, που αγωνίζονταν στη θέση του σέντερ-φορ, τρεις φορές πρωταθλητής της Β΄Εθνικής, με δυο διαφορετικές ομάδες και με πλούσια θητεία στην Α΄Εθνική.
Οι εμφανίσεις του στο αθηναϊκό Πρωτάθλημα κατά τη διετία 1972-1973 (το 1972-73 αναδείχθηκε 1ος σκόρερ στην Α΄Αθηνών με 26 γκολ) κέντρισαν το ενδιαφέρον του Αιγάλεω Α.Ο., στον οποίο και μεταγράφτηκε πραγματοποιώντας το ντεμπούτο του στην Α' Εθνική. Το 1975 κλήθηκε στην προολυμπιακή ομάδα. Παρέμεινε στο σύλλογο συνολικά 4 έτη, πετυχαίνοντας 20 γκολ στην Α΄Εθνική (σε 60 συμμετοχές) και κατακτώντας έναν τίτλο Β΄Εθνικής, το 1977.
Για οικογενειακούς λόγους δεν συνέχισε στο Αιγάλεω και εγκαταστάθηκε μόνιμα στη Ρόδο, από όπου και κατάγεται. Την επόμενη πενταετία (1978-1982) πήρε ακόμα δύο τίτλους με τη Ρόδο, στην οποία αγωνίστηκε, Β΄Εθνικής (το 1978 και το 1981), ενώ επέστρεψε σαν σκόρερ στην Α΄Εθνική, συμμετέχοντας σε 52 επίσημους αγώνες (7 γκολ) κατά τη διετία 1979-1980. Τερμάτισε την επαγγελματική του σταδιοδρομία σαν παίκτης του Διαγόρα Ρόδου το 1981-82, ενώ τα επόμενα 2-3 χρόνια συνέχισε το ποδόσφαιρο στην ομάδα του Ακουσίλαου, στο τοπικό πρωτάθλημα της Α΄κατηγορίας Δωδεκανήσου.
Συνολικά, πήρε μέρος σε 112 επίσημους αγώνες πρωταθλήματος της Α΄Εθνικής, επιτυγχάνοντας 27 τέρματα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Σ. Ρόδου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αιγάλεω Α.Ο. Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Διαγόρα Ρόδου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Μπίσβο Σαχίττο Κέντρο
δεξιά|μικρογραφία|Είσοδος στο κτίριο του Μπισβοσαχίττο Κέντρο στη Ντάκα Το Μπίσβο Σαχίττο Κέντρο (BSK) (বিশ্ব সাহিত্য কেন্দ্র, σημαίνει "Κέντρο Παγκόσμιας Λογοτεχνίας"), είναι μη κερδοσκοπικό ίδρυμα στο Μπαγκλαντές για την προώθηση των συνηθειών ανάγνωσης, τη διαφώτιση και προοδευτικές ιδέες ανάμεσα στους μαθητές και το ευρύ κοινό. Γενικά γνωστό ως Βιβλιοθήκη Μπραμμαμάν (κινητή βιβλιοθήκη), το ίδρυμα αυτό ιδρύθηκε από το διάσημο συγγραφέα, τηλεοπτικό παρουσιαστή, οργανωτή και ακτιβιστή Αμπντάλα Αμπού Σαΐντ. Ο Σαΐντ έλαβε το 97ο Βραβείο Ραμόν Μαγκσαϊσάι στην Δημοσιογραφία, Λογοτεχνία και Τέχνες Δημιουργικής για "... την καλλιέργεια της νεολαίας του Μπαγκλαντές και την αγάπη για τη λογοτεχνία και τις ανθρώπινες αξίες μέσα από την έκθεση στα μεγάλα βιβλία της Βεγγάλης και τον κόσμο" – η οποία ήταν μια αναγνώριση της συνεισφοράς της βιβλιοθήκης.
Το Μπίσβο Σαχίττο Κέντρο προσφέρει μαθήματα για την παγκόσμια βιβλιογραφία σε ανώτερους δευτεροβάθμιους φοιτητές και επίσης παρέχει κάθε βιβλίο για αυτά τα μαθήματα. Για το δημοτικό και τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση λειτουργεί ένα εθνικό πρόγραμμα ανάγνωσης και παρέχει βιβλία για τους μαθητές. Το 2007, είχε 500 σχολεία υπό αυτό το πρόγραμμα, και πάνω από 100.000 ενεργούς μαθητές-μελη.
Εκτός από αυτά τα προγράμματα, το Μπίσβο Σαχίττο Κέντρο διατηρεί ενεργά βιβλιοθήκες σε όλη τη χώρα. Είναι πρωτοπόρος στην ιδέα της κινητής βιβλιοθήκης στο Μπαγκλαντές, το οποίο μεταφέρει βιβλία γύρω από τη χώρα. Δεδομένου ότι τα βιβλία είναι ακριβά και οι βιβλιοθήκες δεν είναι διαθέσιμες σε όλες τις περιοχές, οι κινητές βιβλιοθήκες γίνονται όλο και πιο πολύ δημοφιλείς. Το Μπίσβο Σαχίττο Κέντρο οργανώνει επίσης αναγνωστικά φόρουμ και συζητήσεις, τα οποία είναι ανοιχτά σε όλους όσους ενδιαφέρονται. Οι εκδηλώσεις αυτές είναι ανοιχτές σε νέες ιδέες και ενθαρρύνουν στοχαστικές λογικές συζητήσεις. Μέσα από αυτές τις προσπάθειες το Μπίσβο Σαχίττο Κέντρο συνεχίζει να λειτουργεί με ένα σύνθημα που λέει "Θέλουμε φωτισμένους ανθρώπους".
Οι δραστηριότητες του ιδρύματος βασίζονται κυρίως στο Μπαγκλαντές. Έχει επίσης ένα γραφείο στη Νέα Υόρκη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βεγγαλική γλώσσα
Κόλτσεστερ Γιουνάιτεντ
Η Κόλτσεστερ Γιουνάιτεντ (αγγλικά: Colchester United) είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα το Κόλτσεστερ και ιδρύθηκε το 1937. Η Μεγαλύτερη νίκη της ομάδας είναι αυτή με αντίπαλο την Λιντς Γιουνάιτεντ με 3-2 στον 5ο γύρο του F. A. Cup το 1971. Η καλύτερη της θέση ήταν και είναι η 10η θέση την περίοδο 2006-07 όπου βρισκόταν στην Δεύτερη Κατηγορία η αλλιώς Τσάμπιονσιπ.
Επίσης διαθέτει και γυναικείο ποδοσφαιρικό σωματείο και θεωρείται ως μια από τις καλύτερες ομάδες της Αγγλίας καθώς κατέκτησε την ίδια χρόνια (2006-07) το πρωτάθλημα της Πρέμιερ Λίγκ.