cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πέτρος Πετρόβιτς Μπαγκρατιόνι-Γκρουζίνσκυ
Ο Πέτρος Πέτροβιτς Γκρουζίνσκυ, პეტრე გრუზინსკი Πέτρε Γκρουζίνσκυ, (28 Μαρτίου 1920 – 13 Αυγούστου 1984) από τον Οίκο των Βαγρατιδών της Γεωργίας (Μπαγκρατιόνι) ήταν Γεωργιανός ποιητής και τιμημένος καλλιτέχνης της Γεωργιανής ΣΣΔ (1979). Ήταν γιος του πρίγκιπα Πέτρε Αλεξάντροβιτς Γκρουζίνσκι και τρισεγγονός τού Γεωργίου ΙΒ΄ βασιλιά της Γεωργίας.
Βιογραφία
Ο Γκρουζίνσκυ ήταν απόγονος τού κλάδου τού Καχέτι (Γκρουζίνσκι) της δυναστείας των Μπαγκρατιόνι, πρώην βασιλικού οίκου της Γεωργίας. Ο παππούς του Αλέξανδρος Μπαγκρατιόνι-Γκρουζίνσκι ήταν γιος τού Βαγράτ πρίγκιπα της Γεωργίας, 4ου γιου τού Γεωργίου ΙΒ΄ βασιλιά της Γεωργίας. Η λογοτεχνική σταδιοδρομία του Πέτρε ξεκίνησε το 1933, με το ψευδώνυμο Ταμαρασβίλι. Ο Γκρουζίνσκυ κέρδισε δημοτικότητα ως συγγραφέας στίχων για τα τραγούδια των Revaz Lagidze, Giorgi Tsabadze και Giya Kancheli, συμπεριλαμβανομένου τού Tbiliso (Τραγούδι της Τιφλίδας) του Lagidze, ένα από τα πιο γνωστά γεωργιανά τραγούδια, και για τη λατρευτική σοβιετική κωμωδία Mimino (1977).
Ο Γκρουζίνσκυ συνελήφθη και δικάστηκε με την κατηγορία της αντισοβιετικής δράσης και της μοναρχικής συνωμοσίας το 1945 και φυλακίστηκε για ψυχιατρική εγκατάσταση μέχρι την απελευθέρωση το 1948. Πολλά από τα λογοτεχνικά του έργα εκδόθηκαν στη συνέχεια με τα ονόματα της συζύγου τού Γκρουζίνσκυ, Liya Mgeladze και τού δημοσιογράφου Irakli Gotsiridze. Η πρώτη του ποιητική συλλογή εκδόθηκε μεταθανάτια, το 2001. Ο Γκρουζίνσκυ απεβίωσε το 1984. Είναι θαμμένος στον καθεδρικό ναό Σβετιτσχοβέλι στη Mτσχέτα.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1939 την Kετεβάν Σιράντζε (γεννημένη στις 9 Απριλίου 1915), κόρη τού Φιλίμον Σιράντζε, και απέκτησε μία κόρη:
Το 1944 ο Γκρουζίνσκι νυμφεύτηκε τη δεύτερη σύζυγό του, Λίγια Mγκελάντζε (γεννημένη στις 19 Αυγούστου 1925, Manglisi), κόρη του Ντιμίτρι Μγκελάντζε (1889–1979), λογοτεχνικού μελετητή και πρώην μέλους της κυβέρνησης της Λαϊκής Δημοκρατίας της Γεωργίας. Είχαν δύο παιδιά:
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Δυναστεία των Μπαγκρατιόνι
Αμερικανοί
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί Κατηγορία:Βορειοαμερικανοί Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες στην Αμερική
Συνταγματικό δημοψήφισμα της Άνω Βόλτα (1958)
Στις 28 Σεπτεμβρίου 1958 έλαβε χώρα δημοψήφισμα για το νέο σύνταγμα της Γαλλίας στην Άνω Βόλτα, ως μέρος ενός ευρύτερου δημοψηφίσματος σε όλη τη γαλλική Ένωση για την επικύρωση του νέου συντάγματος. Εάν το σύνταγμα εγκρινόταν, η χώρα θα γινόταν μέλος της Γαλλικής Κοινότητας, ενώ αν δεν γινόταν αποδεκτό θα αποδιδόταν ανεξαρτησία. Το νέο σύνταγμα εγκρίθηκε από το 99,18% των ψηφοφόρων, ενώ η μόνη αποικία που ψήφισε υπέρ της ανεξαρτησίας ήταν η Γουινέα..
Παραπομπές
Κατηγορία:Μπουρκίνα Φάσο
Αμβρόσιος της Όπτινα
Ο Άγιος Αμβρόσιος της Όπτινα (Амвросий Оптинский, κατά κόσμον Αλεξάντρ Μικαΐλοβιτς Γκρένκοβ, Александр Михайлович Гренков, 5 Δεκεμβρίου 1812, Μπολσάγια Λιβοβίτσα, Κυβερνείο του Ταμπόφ) ήταν πρεσβύτερος μοναχός στο Μοναστήρι της Όπτινα και λειτούργησε ως σεβαστός σύμβουλος και δάσκαλος για τους άλλους μοναχούς. Κανονικοποιήθηκε ως άγιος στη σύμβαση του Τοπικού Συμβουλίου του 1988 της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας.
Βιογραφία
Ο Αμβρόσιος είχε ένα πολύ ζωντανό χιούμορ και κοινωνικό χαρακτήρα που έρχεται σε αντίθεση με την πιο στωική πνευματική του πειθαρχία. Είχε πολλούς αγώνες με ασθένειες καθ 'όλη τη διάρκεια της ζωής του, βασιζόμενος σε αυτούς τους αγώνες για την κατανόηση της ανθρώπινης κατάστασης. Χρίστηκε μοναχός, μετά από μόλις τρία χρόνια, το 1842. Του δόθηκε το θρησκευτικό όνομα Αμβρόζιος προς τιμήν του Αγίου Αμβροσίου του Μιλάνου. Σε άλλα τρία χρόνια ο Αμβρόσιος προχώρησε και χειροτονήθηκε ιερέας. Στο ταξίδι προς την Καλούγκα για τη χειροτονία του, ο Αμβρόσιος κρυολόγησε. Από τότε, η υγεία του έγινε τόσο κακή που σχεδόν δεν μπορούσε να υπηρετήσει ως ιερέας. Λόγω ασθένειας, αναγκάστηκε σε ημι-αποχώρηση για αρκετά χρόνια. Αυτή η απομόνωση του επέτρεψε να επικεντρωθεί στον έλεγχο της προσευχής του Ιησού ή του ησυχασμού και να βιώσει την έννοια της ησυχίας, τη σιωπή της ψυχής ενώπιον του Θεού. Ακόμα κι με την σωματική του αδυναμία, ο Αμβρόσιος συνέχισε να βοηθά τον Πρεσβύτερο Μακάριο στη μετάφραση των Αγίων Πατέρων, ιδίως με τη μετάφραση της Κλίμακας Ιωάννου. Ο Αμβρόσιος διατήρησε την αλληλογραφία και τη συμβουλή του προς τους προσκυνητές, και αργότερα ως Γέροντας (Πρεσβύτερος), από αγάπη για όλους τους ανθρώπους, συμβούλεψε και όποιον του το ζήτησε.
Όταν ο Πρεσβύτερος Μακάριος πέθανε τον Σεπτέμβριο του 1860, ο Πατέρας Αμβρόσιος τον αντικατέστησε ως ο κύριος πρεσβύτερος της μονής. Ο πρεσβύτερος πλέον Αμβρόσιος παρέμεινε ο κύριος Πρεσβύτερος της Όπτινα για 30 χρόνια. Οι αμέτρητες επισκέψεις, αμέτρητων ανθρώπων, και η αγάπη του για κάθε άτομο τον έκαναν βλέπει ανθρώπους ακόμη και όταν είχε περάσει το σημείο της εξάντλησης και αναγκαζόταν να ξαπλώσει. Ακόμα και τότε δεν θα αρνιόταν να ακούσει τους ανθρώπους που έρχονταν να ζητήσουν τη συμβουλή του. Λέγεται πως είχε το χάρισμα να βλέπει τις ψυχές των ανθρώπων όπου δεν κρύβεται κανένα μυστικό. Υπάρχουν μαρτυρίες για την διόραση και το χάρισμα της θεραπείας που προσπάθησε να κρύψει.
Ο Πρεσβύτερος Αμβρόσιος, επειδή ήταν σε θέση να δώσει σοφές συμβουλές σε άλλους ανθρώπους, λόγω της ταπεινότητας του, ζητούσε συμβουλές από άλλους χωρίς να βασίζεται στο μυαλό του, ακόμη και αν είχε το δώρο της λογικής σκέψης. Μετά το θάνατο του Πρεσβύτερου Μακάριου, μη έχοντας κανέναν να στραφεί στο μοναστήρι του, στράφηκε πρώτα στον επίσκοπό του Γρηγόριο. Με την πάροδο του χρόνου, μαθαίνοντας από μερικούς αξιόπιστους ανθρώπους για έναν κρυμμένο, περιπλανώμενο πνευματικό πρεσβύτερο, ο Αμβρόσιος προσπάθησε αμέσως να τον πλησιάσει. Έγραφε συνεχώς μυστικά γράμματα σε αυτόν τον πρεσβύτερο με την πρόθεση να κάνει τα πάντα με τη συμβουλή ενός άλλου ατόμου στο οποίο είδε την έκφραση της θέλησης του Θεού - όχι ακολουθώντας τη δική του θέληση.
Ο Άγιος Αμβρόσος ίδρυσε τη Γυναικεία Μονή Σαμόρντινο το 1884. Αυτή η μονή, που βρίσκεται κοντά στην Όπτινα, άνοιξε τις πόρτες της σε γυναίκες που ήταν φτωχές, άρρωστες ή ακόμη και τυφλές. Τα περισσότερα μοναστήρια ήταν πολύ φτωχά και έπρεπε να βασίζονται στα εισοδήματα των γυναικών που είχαν κάποιο προσωπικό πλούτο για να παραμείνουν ανοιχτές. Ο Άγιος Αμβρόσιος έδωσε τη δυνατότητα αυτή σε οποιαδήποτε γυναίκα ήθελε να γίνει καλόγρια. Μετά το θάνατο της πρώτης καλόγριας, της μητέρας Σοφίας, ο πατέρας Αμβρόσιος πήγε εκεί τον Ιούνιο του 1890 για να τακτοποιήσει τις υποθέσεις της μονής. Δεν μπόρεσε να επιστρέψει στην Όπτινα λόγω ασθένειας και πέθανε στη Μονή Σαμόρντινο στις 10 Οκτωβρίου 1891 και θάφτηκε στην «έρημο» της Όπτινα. Τα λείψανα του τοποθετήθηκαν στην εκκλησία της Μονής Βεντένσκι.
Πολιτιστικές παρανοήσεις
Ο Ντοστογιέφσκι δήλωσε ότι στον Πρεσβύτερο Αμβρόσιο βρήκε ένα ζωντανό παράδειγμα του χριστιανικού ιδανικού. Ο Πρεσβύτερος Νεκτάριος των Αδελφών Καραμάζοφ αναφέρθηκε στον Αμβρόσιο ως «γήινος άγγελος και ουράνιος άνθρωπος». Ο Άγιος Αμβρόσιος υποτίθεται ότι είχε δει να περιβάλλεται από το άκτιστο φως περισσότερες από μία φορές. Στη Ρωσική Ορθόδοξη παράδοση, αυτό είναι το οριστικό σημάδι της «μεταμόρφωσης» και της ιθαγένειας στο Βασίλειο του Ουρανού που θα έρθει, ή στον παράδεισο, παρόμοιο με αυτό που έχει αποδοθεί στον Άγιο Σεραφείμ του Σάροφ.
Ο Αμβρόσιος ήταν επίσης το πρόσωπο σε ένα από τα θέματα στο Velikoe v malom i Antikhrist του Σέργκε Νίλους.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ησυχασμός Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας
Βάλουρ Ρέικιαβικ
Η Βάλουρ Ρέικιαβικ (ισλανδικά: Valur Reykjavík) είναι ένας ισλανδικός αθλητικός σύλλογος από το Ρέικιαβικ, Ισλανδία. Αρχικά η ομάδα είχε ιδρυθεί σαν μέρος του τοπικού οργανισμού YMCA για να παίξει ποδόσφαιρο, αλλά αργότερα δημιούργησαν τμήματα χειροσφαίρισης και καλαθοσφαίρισης. Ο σύλλογος έχει τα περισσότερα εθνικά τρόπαια στα τρία δημοφιλέστερα αθλήματα της χώρας: ποδόσφαιρο, χειροσφαίριση, καλαθοσφαίριση, σε άντρες και σε γυναίκες. Η ομάδα έχει ένα φημισμένο τμήμα χειροσφαίρισης το οποίο έφτασε στον τελικό του ΕΟΧ Τσάμπιονς Λιγκ το 1980.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ισλανδίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1911 Κατηγορία:Βάλουρ Ρέικιαβικ
Γαζής
Προέλευση
Η λέξη γαζής είναι αραβική, από τη λέξη ghazw (غزو, ġazw), που προϊσλαμικά είχε την έννοια της επιδρομής με σκοπό τη λεηλασία. Μετά τις Αραβικές κατακτήσεις του 7ου αιώνα η λέξη ανασημασιοδοτείται και παίρνει την έννοια του μαχητή της πίστης (βλ. Τζιχάντ). Επίσης, χρησιμοποιείται ως τίτλος τιμής στην Οθωμανική Αυτοκρατορία από τους μουσουλμάνους, που συνήθως μεταφράζεται ως θριαμβευτής, και δίδεται σε υψηλόβαθμους αξιωματούχους του στρατού, οι οποίοι έχουν διακριθεί στη μάχη εναντίον εχθρών μη-μουσουλμάνων.
Γαζήδες και Οθωμανική Αυτοκρατορία
200px|μικρογραφία|δεξιά|Καλλιτεχνική απεικόνιση του γαζή [[Οσμάν Α΄]] Για τον ρόλο των γαζήδων στην δημιουργία του Οθωμανικού Εμιράτου αρχικά, και έπειτα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ο Πωλ Βίττεκ διατύπωσε τη Θέση του Γαζά (Gaza Thesis), σε μια σειρά διαλέξεων στη Σχολή Ανατολικών και Αφρικανικών Σπουδών (SOAS) του Πανεπιστημίου του Λονδίνου. Ο Βίττεκ υποστήριξε πως ο Ιερός Πόλεμος κατά των απίστων χριστιανών, ήταν ο κύριος ενοποιητικός παράγοντας μεταξύ των μουσουλμάνων τουρκόφωνων νομάδων της μεσαιωνικής Μικράς Ασίας, στην οποία είχαν εγκατασταθεί μόνιμα από το 1071 και εξής. Οι νομάδες, κατά τον Βίττεκ, διέθεταν θρησκευτικό ζήλο ο οποίος εκδηλωνόταν με το γαζά και άρα την εδαφική επέκταση και την μεγέθυνση της σφαίρας επιρροής.
Ο Κεμάλ Καφαντάρ μεθοδικά διάνθισε αυτή τη θέση, εστιάζοντας στο χώρο της μεθορίου μεταξύ της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και των Μουσουλμανικών Εμιράτων της Μικράς Ασίας από τον 13ο αιώνα και εξής, και συγκεκριμένα στον χώρο της Βιθυνίας, όπου έζησε, διαμορφώθηκε και έδρασε ο γενάρχης της Οθωμανικής δυναστείας, Οσμάν Α΄. Ο Καφαντάρ συγκρίνοντας σημαντικά χρονικά της μεθορίου, μιας και οι πηγές της εποχής είναι περιορισμένες, βλέπει πως ο γαζής μπορούσε να συνδυάζει θρησκευτικό ζήλο με επικερδείς δραστηριότητες. Η ισλαμική ηθική δεν απαγόρευε ακόμα και σε δερβίσηδες, δηλαδή μουσουλμάνους μυστικιστές, να περηφανεύονται για τη λεία που απέκτησαν με γενναιότητα σε κάποια επιδρομή. Στις τάξεις των γαζήδων συμμετείχαν και πρώην χριστιανοί όπως ο Κιοσέ Μιχάλ, γενάρχης της οικογένειας των Μιχάλογλου και άλλοι, φανερώνοντας έτσι την δεκτική πλευρά των μαχητών της μεθορίου, όπου οι κοινοί στόχοι, δηλαδή το κέρδος, υπερτερούσαν της μισαλλοδοξίας και της απομόνωσης. Οι γαζήδες είχαν βεβαίως κάποιον επικεφαλής, αλλά σε γενικές γραμμές ήταν ίσοι μεταξύ τους. Όταν αυτή η ισορροπία του πρώτου μεταξύ ίσων διαταράχθηκε κατά τη βασιλεία του Μεχμέτ Β΄ του Πορθητή, τον 15ο αιώνα πια, οι εκπρόσωποι των μαχητών της πίστης αντέδρασαν, καθώς άρχισαν σταδιακά να παραγκωνίζονται μέσα σε ένα κράτος στη διαμόρφωση του οποίου είχαν συμβάλει σημαντικά. Ο Καφαντάρ παραθέτει το στοιχείο πως όταν σάλπιζε ο παιάνας των γαζήδων που τους καλούσε για μάχη, ο σουλτάνος έστεκε όρθιος αποδίδοντας τιμή. Ο Μεχμέτ Β΄, ήταν ο πρώτος Οθωμανός σουλτάνος που δεν έστεκε όρθιος, μεταφέροντας και σε συμβολικό επίπεδο την ανάδυση μιας κεντρικής αυτοκρατορικής εξουσίας, έναντι ενός μεθοριακού Εμιράτου γαζήδων.
Ο τίτλος του γαζή στην Οθωμανική πολιτική ζωή
200px|μικρογραφία|δεξιά|Η Επιγραφή της Προύσας στο Σεχαντέτ Τζαμί Ο τίτλος του γαζή έφερε σαφή πολιτικά συμφραζόμενα μεταξύ των νομαδικών πληθυσμών της μεθορίου. Ο γαζής αρχικά συνείσφερε οικονομικά μέσα από την λεία του στην οικεία του κοινωνία, γεγονός το οποίο σίγουρα του έδινε κύρος και σεβασμό. Δεν ήταν όμως ληστής, αλλά μαχόταν κατά του Οίκου του Πολέμου, δηλαδή κατά των απίστων, ως εκπρόσωπος της ούμμα ή του Οίκου του Θεού των μουσουλμάνων. Κατά μία άποψη, δεν πρέπει να συγχέεται το γαζά που ασκούσε ο γαζής με την τζιχάντ. Η τζιχάντ διακρίνεται σε μικρή και μεγάλη, ανάλογα με το μέγεθος και τους λόγους για τους οποίους ξεσπά, και θεωρείται ύψιστο καθήκον για κάθε μουσουλμάνο. Το γαζά δεν ανταποκρίνεται σε αυτή την κατηγορία καθηκόντων, θεωρείται ελάσσων καθήκον. Ο γαζής είχε σαν τους ιππότες της Μεσαιωνικής Δυτικής Ευρώπης, έναν συγκεκριμένο κώδικα συμπεριφοράς τον οποίο όφειλε να ακολουθεί. Οι Οθωμανοί σουλτάνοι χρησιμοποιούσαν τον τίτλο του γαζή αρχικά. Αργότερα με τις κατακτήσεις του Σελίμ Α΄, μεταξύ άλλων και των ιερών πόλεων του Ισλάμ, Μέκκα και Μεδίνα, χρησιμοποίησαν τον τίτλο του Χαλίφη, αν και δεν ήταν τόσο διαδεδομένος. Ο τελευταίος τίτλος υπονοεί τον επικεφαλής του διεθνούς μουσουλμανικού κόσμου και στα αραβικά σημαίνει διάδοχος. Οι τίτλοι του γαζή και του Χαλίφη έδιναν θρησκευτική νομιμοποίηση στο πρόσωπο του σουλτάνου, ισχυροποιούσαν δηλαδή το κύρος και την εξουσία του στους κύκλους των υπηκόων και των αντιπάλων του. Χαρακτηριστική είναι η λεγόμενη «Επιγραφή της Προύσας», η οποία τοποθετήθηκε στο Σεχαντέτ Τζαμί (şehadet Camii) το 1337 από τον δεύτερο σουλτάνο της Οθωμανικής δυναστείας, Ορχάν. Εκεί ο σουλτάνος, περιγράφει τον εαυτό του ως «γαζή γιο γαζή», και «πολεμιστή στο πλευρό του Θεού». Αν εντάξουμε τα συμφραζόμενα στην ιστορική συγκυρία όπου εκτυλίσσεται το παραπάνω περιστατικό, θα δούμε πως ο τίτλος του γαζή χρησιμοποιείται από τον Ορχάν σε μια καίρια περίοδο για τη διαμόρφωση του Οθωμανικού Εμιράτου, το οποίο έχει πλέον πρωτεύουσα μια σημαντική πόλη, την Προύσα, και αναπτύσσει παράλληλα μια γραφειοκρατική μηχανή. Με άλλα λόγια ο Ορχάν χρησιμοποιεί στη δημόσια εικόνα του αυτό τον τίτλο, σε μια περίοδο παγιοποίησης της εξουσίας των Οθωμανών στην περιοχή της Μικράς Ασίας του 14ου αιώνα, η οποία χαρακτηρίζεται από πολιτική αστάθεια και χάος.
Γνωστοί γαζήδες
Ο τίτλος απονεμήθηκε μεταξύ άλλων στους:
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ισλαμικοί θρησκευτικοί τίτλοι και βαθμοί Κατηγορία:Οθωμανικοί τίτλοι Κατηγορία:Ιστορία του Ισλάμ Κατηγορία:Πολεμιστές
Ονοράτος (έπαρχος)
O Ονοράτος (λατινικά : Honoratus) ήταν πολιτικός και στρατιωτικός του 4ου αιώνα, ενεργός κατά τη διάρκεια της βασιλείας του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Β ΄ (337–361).
Ο Ονοράτος εμφανίστηκε στις πηγές για πρώτη φορά πριν από το 353, όταν ήταν πρόξενος στη Συρία. Το χειμώνα του 353-354, υπηρέτησε ως κόμης της Ανατολής υπό τον Καίσαρα Κωνστάντιο Γάλλο έμεινε σε αυτή τη θέση μέχρι τα τέλη του 354. Το 355/357, ανέλαβε τη θέση του Πραιτωριανού έπαρχου της Γαλατίας, και το 357 αντικαταστάθηκε και μετακόμισε στη Βιθυνία. Μεταξύ 359-361, ήταν ο Πολοίαρχος της Κωνσταντινούπολης. Ενώ ήταν σε αυτή τη θέση, έλαβε την επιστολή 251 (360/361) από τον Λιβάνιο και προέδρευσε της δίκης του Αέτιου.
Πηγές
Κατηγορία:Κόμητες της εώας Κατηγορία:Βυζαντινοί του 4ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί έπαρχοι της Κωνσταντινούπολης
Απολλωνίδης ο Σμυρναίος
Ο Απολλωνίδης γεννήθηκε στη Σμύρνη και έζησε τον Α΄ μ.Χ. αιώνα. Περιλαμβανόταν στον Στέφανο του Φιλίππου του Θεσσαλονικέως και θεωρείται από τους καλύτερους ποιητές της συλλογής αυτής. Σώζονται 31 επιγράμματά του στην Παλατινή Ανθολογία.
Ο Ράισκε (Johann Jakob Reiske), μελετητής της Ελληνικής Ανθολογίας, θεωρούσε (χωρίς στοιχεία για να στηρίξει την υπόθεση αυτή), ότι αυτός ο Απολλωνίδης ήταν ο ίδιος με τον Απολλωνίδη τον Νικαέα.
Σκληρός Μεσσηνίας
Ο Σκληρός, παλαιότερα του Σκληρού, είναι χωριό της Μεσσηνίας της πρώην επαρχίας τριφυλιας χτισμένο στα Βόρεια του νομού στους πρόποδες του Λύκαιου όρους στα 899 μέτρα υψόμετρο. Απέχει 12 χιλιόμετρα από την Ανδρίτσαινα κι ένα χιλιόμετρο από τον ναό του επικούρειου Απόλλωνος. Στην περιφέρεια του περνά ο ποταμός Νέδα που αποτελεί το φυσικό σύνορο της Ηλείας με την Μεσσηνία, και εκεί βρίσκεται και ο αρχαίος ναός του επικούρειου Απόλλωνος. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 36 κατοίκους.
Στο Σκληρό υπάρχει ως πνευματικό κέντρο το παλιό δημοτικό σχολείο. Δρόμος, οδική σύνδεση, ανοίχτηκε το 1960-62.
Ιστορία
Στην αρχαιότητα η περιοχή του χωριού ανήκε στην αρχαία Αρκαδία και την πόλη της Φιγαλείας. Το χωριό ιδρύθηκε αρχικά το 900-950 μ.Χ. από κατοίκους των γύρω συνοικισμών. Έπειτα από λίγα χρόνια η περιοχή δόθηκε προσωπικό φέουδο ("Πρόνοια") στον Ρωμανό Σκληρό γιο του βυζαντινού άρχοντα Βάρδα Σκληρού όπου εγκαταστάθηκε εδώ με την οικογενειά του. Ο Ρωμανός είχε παντρευτεί την ονομαζόμενη "Σκλήραινα" αδελφή του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Θ΄ του μονομάχου. Από το όνομα του Ρωμανού ονομάστηκε και το χωριό "Σκληρού".
Επί Φραγκοκρατίας η περιοχή του χωριού πιθανότατα ανήκε στην Βαρωνία της Καρύταινας ή βρισκόταν στα όρια της. Πολύ κοντά βρισκόταν το Κάστρο της Αγίας Ελένης που στην πολιορκία του πήραν μέρος κάτοικοι του Σκληρού στον στρατό του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, ήδη είχαν ξεσηκωθεί κατά των Φράγκων και είχαν ζητήσει την βοήθεια του. Έπειτα ποιλόρκησαν το Κάστρο της Ζακούκας όπου το κατέλαβαν και αυτό, στην συνέχεια πολιόρκησαν το Κάστρο στο Διακόφτι χωρίς επιτυχία όπου διαλύθηκε και ο Βυζαντινός στρατός.
Επί Α΄ και Β΄ Τουρκοκρατίας στην περιοχή έδρασαν οι Σκληραίοι αρματολοί Μπελίτσης Τάγαρης, Νικολός Μποζινάκης και Γιάννης Θιακός, οι δύο τελευταίοι συνεργάζονταν με τον Θ. Κολοκοτρώνη. Πάρεδρος του χωριού κατά την Β΄ Τουρκοκρατία αναφέρεται ο Αναστάσιος Σταθάς. Δημοτικό τραγούδι αναφέρει τους κλέφτες Τασούλη και Αγγελή από τα Σουλιμά που έδρασαν στην περιοχή, υπαρκτά πρόσωπα, που κυνηγήθηκαν από τον Οθωμανό φεουδάρχη Αλή Τσεκούρα γαμπρός του Αλή Φαρμάκη. Το 1812 οι Σκληραίοι προσπάθησαν να εμποδίσουν Γάλλους αρχαιοκάπηλους να πάρουν γλυπτά από τον ναό του Απόλλωνα αλλά οι Οθωμανοί συνεργάτες τους τους εμπόδισαν και έδωσαν μάχη την οποία έχασαν οι Σκληραίοι. Για αντίποινα άλλη μέρα κτύπησαν ένα Οθωμανικό απόσπασμα όπου τους φόνευσαν όλους. Το 1821 οι κάτοικοι του χωριού πήραν μέρος στον απελευθερωτικό αγώνα, ο Νικολός Μποζινάκης σε συγκέντρωση στην Ανδρίτσαινα εκλέχτηκε αρχηγός τους αλλά αρνήθηκε την θέση.
Διοικητική ιστορία
Κατά την Β΄ Ενετοκρατία και την απογραφή του 1689 ο Σκληρός ανήκε στην Επαρχία Φαναρίου και τον Νομό Μεθώνης.
Με την διοικητική διαίρεση του 1833 ήταν χωριό της επαρχίας Ολυμπίας του νομού Μεσσηνίας. Με την διοικητική διαίρεση του 1899 αποτέλεσε μαζί με την επαρχία Ολυμπίας χωριό του νεοσύστατου νομού Τριφυλίας. Ο νομός Τριφυλίας καταργήθηκε το 1909 και ο Σκληρός μαζί με την επαρχία Ολυμπίας συνενώθηκε πάλι με την Μεσσηνία. Το 1939, με τον Αναγκαστικό Νόμο 1937/1939 (ΦΕΚ 355/Α΄/2-9-1939 και 395/Α΄/18-9-1939), η επαρχία εντάχθηκε στον νομό Ηλείας, με την εξαίρεση 8 κοινοτήτων της , αναμεσσά τους και ο Σκληρός, που αποσπάστηκαν και υπήχθησαν στην Επαρχία Τριφυλίας.
Παραπομπές
κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Δήμος Οιχαλίας
Σάκης Μπουλάς
Ο Σάκης Μπουλάς (Κιλκίς, 25 Σεπτεμβρίου 1954, - Μαρούσι Αττικής, 21 Φεβρουαρίου 2014) ήταν Έλληνας ηθοποιός, στιχουργός, επιχειρηματίας, ερμηνευτής και παρουσιαστής.
Βιογραφία
Η καταγωγή του ήταν από τον Πειραιά, όπου και μεγάλωσε. Όταν ήταν μικρός, οι γονείς του τον παρότρυναν να γίνει δικηγόρος λόγω της άνεσης που παρουσίαζε στον λόγο, ωστόσο αυτός επέλεξε το τραγούδι και την ηθοποιία. Παλαιότερα ήταν ιδιοκτήτης καταστήματος με έπιπλα. Είχε, επίσης, πει πως δεν του άρεσε ο γάμος καθώς έτσι αιχμαλωτίζεται η ανεξαρτησία του.
Πέθανε στις 21 Φεβρουαρίου 2014 στο νοσοκομείο Υγεία από καρκίνο του πνεύμονα.
Στην κηδεία του παρέστησαν πολλές προσωπικότητες της υποκριτικής, της μουσικής σκηνής, αλλά και απλός κόσμος. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του διατηρούσε δεσμό με την ηθοποιό και πρώην μοντέλο Αλεξάνδρα Ούστα.
Τραγουδιστής
Ο Σάκης Μπουλάς ήταν παράλληλα και τραγουδιστής, συμμετέχοντας σε πολλούς δίσκους όπως στους "Ανεπίδοτα Γράμματα" του Μιχάλη Γρηγορίου με την Αφροδίτη Μάνου, "Καντάτα για τη Μακρόνησο" - Θάνου Μικρούτσικου, "Λουκιανού διάλογοι" - Μίμη Πλέσσα, "Αχαρνής" του Διονύση Σαββόπουλου κ.ά. Είχε κάνει και τους παρακάτω προσωπικούς του δίσκους:
Είχε συνεργαστεί πάνω από 12 χρόνια με τον Θάνο Μικρούτσικο και κατ' αυτή την περίοδο ταξίδεψε σε διάφορες χώρες όπως Αυστρία, Γερμανία, Αγγλία, Σκωτία, Βέλγιο και Κύπρο.
Υπήρξε ένας από τους ιδρυτές του πρώτου "Μουσικού καφενείου" με το όνομα Σούσουρο μαζί με τους Γιάννη Ζουγανέλη, Νικόλα Άσιμο, Θάνο Αδριανό και Περικλή Χαρβά, όπου για πρώτη φορά συνδυάστηκε μουσική με θέατρο και διάφορα χάπενιγκ. Παρόμοια δουλειά έγινε αργότερα στο Αχ Μαρία, όπου και πάλι υπήρξε ένας από τους βασικούς πρωταγωνιστές με τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου, Γιάννη Ζουγανέλη κ.ά. Είχε τραγουδήσει σε πολλές μουσικές σκηνές και συναυλίες συνεργαζόμενος χρόνια με τους Βασίλη Παπακωνσταντίνου, Γιάννη Ζουγανέλη, Τάνια Τσανακλίδου, Βλάση Μπονάτσο, Λαυρέντη Μαχαιρίτσα, Αντώνη Μιτζέλο, Δημήτρη Σταρόβα κ.ά. αλλά και με τον Διονύση Σαββόπουλο.
Στιχουργός
Ως στιχουργός είχε κάνει μεγάλη καριέρα καθώς συνεργάστηκε με πολλούς καλλιτέχνες. Είχε γράψει στίχους για τραγούδια του Γιάννη Ζουγανέλη, του Λαυρέντη Μαχαιρίτσα (Τερμίτες) κ.α. και σε πολλά τραγούδια που είχε ερμηνεύσει ο ίδιος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες τραγουδιστές Κατηγορία:Έλληνες στιχουργοί Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Έλληνες κωμικοί
Φρουμ (Τζαμάικα)
Το Φρουμ (αγγλικά: Frome) είναι οικισμός της ενορίας του Ουεστμόρλαντ, στην Τζαμάικα. Κατά την απογραφή του 2012, αριθμούσε 995 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ενορία του Ουεστμόρλαντ Κατηγορία:Οικισμοί στην Τζαμάικα
Στάδιο Μόλινιου
To  Στάδιο Μόλινιου (αγγλικά: Molineux, ) είναι το γήπεδο και η έδρα της αγγλικής ποδοσφαιρικής ομάδας Γουλβς. Βρίσκεται στην πόλη Γουλβερχάμπτον και κατασκευάστηκε το 1889. Μεταξύ του 1991 και του 1993, έγινε η ανακατασκευή του. Η χωρητικότητά του είναι 32.050 θεατών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στην Αγγλία Κατηγορία:Γούλβερχαμπτον Γουόντερερς
Κόλιν Μακ Ρέι
Ο Κόλιν Μακ Ρέι (Colin Steele McRae, 5 Αυγούστου 1968 - 15 Σεπτεμβρίου 2007) ήταν Σκωτσέζος οδηγός αγώνων, γιος του πεντάκις πρωταθλητή Αγγλίας Τζίμι Μακ Ρέι, (ο οποίος βοήθησε τον Κόλιν να μπει στον Χώρο του μηχανοκίνητου αθλητισμού) και μεγαλύτερος αδελφός του επαγγελματία οδηγού Άλιστερ Μακ Ρέι. Γεννήθηκε στο Λάρνακ της Σκωτίας τον Αύγουστο του 1968.
Καριέρα
thumb|right|Ο Κόλιν οδηγούσε αυτό το αυτοκίνητο ερασιτεχνικά.
Αρχικά ξεκίνησε το 1980 σε τοπικά πρωταθλήματα της Σκωτίας, απ' όπου κατάγεται, και κατέκτησε πολλούς τίτλους. Κατέκτησε τον παγκόσμιο τίτλο το 1995, χρονιά κατά την οποία βοήθησε τη Σουμπαρού (Subaru) να κατακτήσει τον παγκόσμιο τίτλο των κατασκευαστών, κάτι που έγινε και τα έτη 1996 και 1997. Επίσης ήταν στη δεύτερη θέση στα παγκόσμια πρωταθλήματα οδηγών, το 1996, 1997 και 2001, ενώ ήταν τρίτος το 1998. Στο σύνολο της καριέρας του, απέσπασε 25 νίκες στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ράλι (WRC). Επίσης κατέχει μέχρι και σήμερα την 4η θέση με τους αθλητές που έχουν τις περισσότερες νίκες.
Το 2003 έκανε την τελευταία του εμφάνιση με το αυτοκίνητο της Citroën και έδωσε τέλος στην καριέρα του. Το 1996 τιμήθηκε από τη Βασίλισσα της Αγγλίας με τον τίτλο του Ιππότη του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας. Παρόλα αυτά, δεν έκλεισε την πόρτα στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ράλι. Το 2005 βοήθησε τη Σκόντα στο Ράλι Αυστραλίας όπου παραλίγο να τη φέρει στην 3η θέση, όμως η μηχανή του οχήματος χάλασε. Τον Οκτώβριο του 2006 αντικατέστησε τον Σεμπαστιάν Λεμπ στο Ράλι Τουρκίας με το Citroën Xsara 2006, όμως και πάλι λόγω του κινητήρα εγκατέλειψε. Το 2005 συμμετείχε για πρώτη και τελευταία φορά στο Ράλι Ντακάρ, οδηγώντας ένα SUV Mitsubishi Pajero. Από τότε συμμετείχε σε διάφορες διοργανώσεις, όπως τα X-Games, στις οποίες έκανε αγώνες σε όλον τον κόσμο. Επίσης το 2004 αγωνίστηκε στις 24 ώρες του Λε Μαν και στην κατηγορία GT.
Η Σειρά Βιντεοπαιχνιδιών Colin McRae
Ο Κόλιν Μακ Ρέι έγινε πολύ πιο γνωστός από την γκάμα των βιντεοπαιχνιδιών του με αποτέλεσμα να αποκτήσει περισσότερους οπαδούς. Η πρώτη κυκλοφορία ξεκίνησε το 1998 με τίτλο Colin McRae Rally και ακολούθησαν οι τίτλοι Colin McRae Rally 2.0, Colin McRae Rally 3, Colin McRae Rally 04, Colin McRae Rally 2005. Από τότε δεν κυκλοφόρησε τίτλος λόγω θανάτου του Μακ Ρέι. Πήρε την άδεια της οικογένειας του Κόλιν να συνεχιστεί αυτή η σειρά. Έτσι το 2007 τον Οκτώβριο κυκλοφόρησε μια καινούργια σειρά Colin McRae με το όνομα Colin McRae:DiRT το οποίο συνεχίζει μέχρι και σήμερα με τελευταίο το DiRT 2, δείχνοντας πως μπορεί να πέθανε στα αλήθεια, αλλά όχι στα βιντεοπαιχνίδια. Σύντομα μέσα στο 2010 η Codemasters ανακοίνωσε την κυκλοφορία του τρίτου CD από τη σειρά DiRT. Στο 2ο τρίμηνο του 2011, η Codemasters έχει έτοιμο το Colin McRae:DiRT 3.
Η σειρά συνεχίστηκε το 2013 με την έκδοση για iPhone/iPad.
Θάνατος
Σκοτώθηκε στις 15 Σεπτεμβρίου 2007 στη Σκωτία, μαζί με το γιο του Τζόνι και δύο πολύ καλούς οικογενειακούς του φίλους, όταν κατέπεσε το ελικόπτερο στο οποίο επέβαιναν.
1993-1998: Subaru
thumb|left|Με αυτό το αυτοκίνητο ο Κόλιν έγινε για πρώτη φορά Παγκόσμιος Πρωταθλητής.
Τo 1993, και επίσημα ο Κόλιν θεωρήθηκε οδηγός της Σουμπαρού Prodrive, μαζί με τους Άρι Βατάνεν, Μάρκου Άλεν και Χάνου Μίκολα. Το πρώτο του αυτοκίνητο εκεί ήταν το Subaru Impreza 555. Τότε ήταν η εποχή των Τογιότα αφού οι περισσότερες εταιρίες χρησιμοποιούσαν Τογιότα. Όμως η γιαπωνέζικη εταιρία χρειάστηκε δύο χρόνια για να μαθευτεί πως τους έδιναν παράνομα (δηλαδή χωρίς άδεια) υποπληρώσεις. Το 1995 ο Κόλιν σηκώνει το κύπελλο και γίνεται ο νεότερος παγκόσμιος πρωταθλητής στην ιστορία του WRC, αλλά και ο Πρώτος και μόνος Βρετανός που κέρδισε παγκόσμιο τίτλο. Αγαπημένοι του αγώνες ράλι ήταν πρώτο το Ράλι Ακρόπολις, το Σαφάρι Ράλι, στην Κένυα και το Ράλι Κορσικής στη Γαλλία. Το 1996 και το 1997, βγήκε 2ος, πίσω δηλαδή από τον Φινλανδό Τόμι Μάκινεν. Παρ´ όλα αυτά, έδωσε στην εταιρεία της Σουμπαρού τους 2 από τους 3 παγκόσμιους τίτλους. Το 1998 βγήκε 3ος, νικώντας τρεις αγώνες, ενώ νίκησε τον Αγώνα των Πρωταθλητών.
1999-2002: Ford
thumb|right|Ο Κόλιν Μακ Ρέι, όταν βρισκόταν στη Φορντ.
Το 1999 έληξε το συμβόλαιο με τη Σουμπαρού και σειρά είχε η ομάδα της Φορντ, η Ford Motorsport. Η συμφωνία έγινε όταν η κατασκευάστρια θα έδινε για αυτά τα τρία χρόνια 6.000.000 τον χρόνο, κάνοντας τον έτσι τον πιο ακριβοπληρωμένο ραλίστα στο WRC. Και το απέδειξε αφού νίκησε τους 2 από τους 3 πρώτους αγώνες, το Ράλι στην Κένυα, και το Ράλι Πορτογαλίας. Το 2000, ανέβηκε μόνο μια φορά στον βάθρο, στη Σουηδία, και έπειτα πήρε την 4η θέση σε Ελλάδα και Καταλωνία. Οι επιτυχίες αναπτύχθηκαν για το 2001, νικώντας σε Αργεντινή, Ελλάδα και Κύπρο, σταματώντας έτσι το σερί του Μάκινεν το οποίο άρχισε το 1997. Και αφού "ξεφορτώθηκε" τον Μάκινεν, πίστευε πως όλα τέλειωσαν και πως θα ήταν για 2η φορά Παγκόσμιος πρωταθλητής. Όμως ο φίλος του Ρίτσαρντ Μπερνς πήρε το πρωτάθλημα, οδηγός ο οποίος είχε νικήσει μόνο στη Νέα Ζηλανδία.
Το 2002 νίκησε στην Κένυα, βάζοντας τον στους πολυνίκες πρωταθλητές. H άλλη νίκη της χρονιάς ήταν στη χώρα μας, παίρνοντας την 3η σερί του νίκη στο Ράλι Ακρόπολις και την 5η συνολικά στον εθνικό μας αγώνα, χωρίς να κερδίσει ουδεμία ειδική! Ήταν ο άνθρωπος με τις περισσότερες νίκες, αλλά το 2004, ο Κάρλος Σάινθ, το 2006 ο Σεμπαστιάν Λέμπ, και ο Μάρκους Γκρόνχολμ ήταν αυτοί που τον ξεπέρασαν. Στο τέλος του πρωταθλήματος πήρε 5.000.000 $ και ο Νίκι Γκριστ (ο συνοδηγός του ΜακΡέι), και ο Κόλιν έφυγαν από τη Φορντ.
2003: Citroën
Ως τελευταίο σταθμό της καριέρας του, επέλεξε τη Citroën, με συνεργάτη τον Σεμπαστιάν Λέμπ, και μαζί του, έφεραν τη Citroën νικήτρια στην εταιρεία κατασκευαστών. Στο αγώνα του Μονακό βγήκε 2ος, ενώ στους υπόλοιπους δεν είχε κάποια διάκριση. Στη βαθμολογία των οδηγών βγήκε 7ος. Το 2004, ο Κόλιν άρχιζε να έψαχνε για ομάδα, αλλά τίποτα.....όλες οι ομάδες είχαν γεμίσει από τέσσερις οδηγούς, με αποτέλεσμα να μην συμμετάσχει στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα του 2004. Αρχικά, είχε έρθει σε συμφωνία με τη Subaru, αλλά οι Ιάπωνες επέλεξαν τον μικρό και έμπειρο Μίκο Χίρβονεν.
Η Καριέρα του μετά το WRC
thumb|right|Το αμάξι που έχει το ονοματεπώνυμο του Σκωτσέζου οδηγού: "Colin McRae R4".
Ο Κόλιν αφού αποσύρθηκε από το WRC, άρχιζε να κάνει κάποια πράγματα τα οποία ήθελε να κάνει. Αγωνίστηκε στο Ράλι Ντακάρ του 2004, με ένα Mitsubishi Pajero, ενώ μετά από κάποιους μήνες δήλωσε συμμετοχή και στον αγώνα στη Γαλλία, στο Le Mans.
Το 2004 και το 2005, δήλωσε για άλλη μια φορά, παρών στον Race of Champions, και εκεί συνάντησε (τυχαία), τον φίλο του, Ντέιβιντ Κούλθαρντ. thumb|left|Ο Κόλιν Μακ Ρέι με Σκόντα.
Το 2005, ο Κόλιν επιστρέφει στο WRC, αλλά για δύο μονάχα εμφανίσεις σε αγώνες. Η εταιρεία που του στάθηκε, ήταν η Skoda, με την οποία είχαν καλές σχέσεις. Ο Κόλιν τους έκανε την τιμή να συνεργαστούν μαζί, στα ράλι της Μεγάλης Βρετανίας και στην Αυστραλία. Στην Αυστραλία έφτασε 2ος, άλλα λόγω μηχανικού προβλήματος δεν μπόρεσε να συνεχίσει. Στη Μεγάλη Βρετανία βγήκε 7ος, παίρνοντας έτσι τους 2 βαθμούς.
Το 2006 το καλοκαίρι, ο Κόλιν εμφανίστηκε στην Αμέρικα, και συγκεκριμένα στα X-Games, με Subaru Impreza WRX. Επίσης, την ίδια χρονιά, εμφανίστηκε ξανά στο WRC, αντικαθιστώντας τον Λεμπ στο Ράλι Τουρκίας, επειδή ο Γάλλος τραυματίστηκε την ώρα που έκανε ποδήλατο, με αποτέλεσμα να σπάσει το χέρι του.
Τέλος, ο Κόλιν είχε δηλώσει πως το 2008 θα επέστρεφε στο WRC, αλλά τον πρόλαβε ο θάνατος.
Κοντοβράκι Λήμνου
Το Κοντοβράκι υπήρξε χωριό της Λήμνου που αναφέρεται από τη βυζαντινή εποχή. Σήμερα είναι εγκαταλελειμμένο.
Διοικητικά ανήκει στον Δήμο Λήμνου της Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου (πρόγραμμα Καλλικράτης).
Από το 1999 έως το 2010 σύμφωνα με την  τότε διοικητική διαίρεση της Ελλάδας ήταν στην περιφέρια αρμοδιότητας  του   Δήμου Ατσικής. Παλαιότερα ανήκε στον  νομό Λέσβου.
Ιστορικά στοιχεία
Το ακατοίκητο σήμερα Κοντοβράκι βρίσκεται έξι με επτά χιλιόμετρα βορειοανατολικά του χωριού Άγ. Δημήτριος. Το 1284 σε πρακτικό της μονής Μεγ. Λαύρας αναφέρεται του Κοντοβράκη η Αγία Ειρήνη, προφανώς από το όνομα του ιδιοκτήτη του ναού. Η Αγία Ειρήνη ταυτίζεται, ενδεχομένως, με τη Sorena που αναφέρει ο Πιατσένζα το 1688.
Το 1858 ο Conze το σημειώνει ως Kunduraki. Το βρήκε εγκαταλελειμμένο στο μεγαλύτερο τμήμα του. Μόνο κάποια λιγοστά μάρμαρα εδώ κι εκεί πρόδιδαν παλαιότερη παρουσία. Η περιοχή ανήκε σε Οθωμανούς ιδιοκτήτες. Την εγκατάλειψη που αναφέρει ο Conze επιβεβαιώνει η καταγραφή κατοικιών του 1874, στην οποία δεν σημειώνονται κατοικίες στο Κοντοβράκι. Πάντως, μεταγενέστερα σημειώνεται στους χάρτες τόσο του De Launay (1898 ως Koundouraki), όσο και του Fredrich (1904 ως Kontawraki).
Στο μεταξύ στην περιοχή είχαν αρχίσει να αγοράζουν ιδιοκτησίες οι χριστιανοί του νησιού και από το 1866 είχαν κτίσει το ναό των Αγ. Αναργύρων. Ο ναός σήμερα είναι παραποιημένος από σύγχρονα υλικά (τσιμέντο, αλουμίνιο κλπ.) άλλα φέρει λίγα μαρμάρινα κατάλοιπα. Στο εσωτερικό του υπάρχουν εικόνες του 19ου αιώνα. Μια από αυτές φέρει τη μαρτυρία «Δέηση του δούλου του Θεού Κώστα Καροφάλου 1869».
Νεότερη περίοδος
Το Κοντοβράκι δεν είχε μόνιμους κατοίκους, γι’ αυτό και δεν απετέλεσε οικισμό ως το 1928. Τότε συστάθηκε ο οικισμός Κοντοβράκιον της κοινότητας Λέρων, ο οποίος το 1931 για λίγους μήνες (Φεβρουάριο ως Οκτώβριο) εντάχθηκε στην κοινότητα Σβερδίων, για να επανέλθει στα Λέρα.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένα χωριά της Λήμνου
Τηγάνι
μικρογραφία|Χάλκινο τηγάνι του 5ου με 4ου αιώνα π.Χ. στο [[αρχαιολογικό μουσείο Θεσσαλονίκης το οποίο ανακαλύφθηκε στη Σταυρούπολη. Η λαβή είναι διακοσμημένη με εγχάρακτες ανθικές παραστάσεις και καταλήγει σε σχήμα κεφαλής χήνας.]] Το τηγάνι είναι μαγειρικό σκεύος που χρησιμοποιείται για τηγάνισμα και ψήσιμο. Συνήθως έχει διάμετρο 20 με 30 εκατοστά (ή 8 με 12 ίντσες). Έχει κοντύτερα τοιχώματα από αυτά της κατσαρόλας
Ιστορία
Χάλκινα τηγάνια χρησιμοποιήθηκαν στην αρχαία Μεσοποταμία. Τα τηγάνια ήταν επίσης γνωστά και στην αρχαία Ελλάδα και στην αρχαία Ρώμη.
Το τηγάνι δεν έχει υποστεί και πολλές αλλαγές από τότε που εφευρέθηκε. Αν είχε φτιαχτεί από επικασσιτερωμένο χαλκό ή από σίδηρο το τηγάνι είχε ένα ευρύ, ρηχό σχήμα και μια μεγάλη λαβή για να προστατεύει το χέρι του μάγειρα από την φωτιά.
Το τηγάνι με τη μεγαλύτερη λειτουργικότητα
Το τηγάνι με τη μεγαλύτερη λειτουργικότητα έχει 4,5 μέτρα διάμετρο βρίσκεται στο Rose Hill στη Βόρεια Καρολίνα και συγκεκριμένα στην πλατεία της πόλης. Μπορεί να τηγανίσει ταυτόχρονα 365 κοτόπουλα.
Το μεγαλύτερο τηγάνι
Το μεγαλύτερο τηγάνι παράχθηκε από την Mumford Sheet Metal Works στο Selbyville, Delaware, το 1950. Φτιάχτηκε για το Delmarva Chicken Festival, φεστιβάλ που σχετίζεται με το κοτόπουλο. Χρησιμοποιήθηκε για να τηγανίσει πάνω από 100 τόνους κοτόπουλου. Το τηγάνι έχει 3 μέτρα διάμετρο ξεπερνώντας το τηγάνι στο Long Beach στην Ουάσινγκτον, το οποίο έχει διάμετρο 2,9 μέτρα και φτιάχτηκε το 1941
Είδη τηγανιών
Υπάρχουν δύο είδη τηγανιών:
Κατηγορία:Μαγειρικά σκεύη
Αμστελφέιν
Το Άμστελφεϊν (ολλανδικά: Amstelveen) είναι δήμος στην Ολλανδία, στην επαρχία της Βόρειας Ολλανδίας. Είναι ένα προαστιακό τμήμα της μητροπολιτικής περιοχής του Άμστερνταμ.
Οικονομία
Η αεροπορική εταιρεία KLM, έχει την έδρα της στο Άμστελφεϊν. Η Air France-KLM αντιπροσωπεύεται από τα κεντρικά γραφεία της KLM.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διοικητική διαίρεση της Ολλανδίας
Αρχίας ο Αντιοχεύς
Ο Αρχίας ο Αντιοχεύς, Aulus Licinius Archias ήταν Έλληνας επιγραμματοποιός. Γεννήθηκε περί το 120 π.Χ. Ήρθε στη Ρώμη και ζούσε υπό την προστασία των Λουκούλλων. Έγινε Ρωμαίος πολίτης το 89 π.Χ. αλλά ο Γράτιος αμφισβήτησε την πολιτογράφησή του και τότε ο Κικέρων τον υπερασπίστηκε με τον λόγο του “Pro Archia poeta”. Ο Αρχίας ύμνησε τους πολέμους του Γάιου Μαρίου κατά των Κίμβρων και του Λούκουλλου κατά του Μιθριδάτη. Στην Παλατινή Ανθολογία σώθηκαν 7 επιγράμματά του. Κατά τον Hermann Beckby όμως όλοι οι Αρχίες της Ανθολογίας ταυτίζονται μαζί του.
Πηγές
Κατηγορία:Παλατινή Ανθολογία
Σταθμός Άνω Πατήσια (Μετρό Αθήνας)
Ο σταθμός Άνω Πατήσια είναι σταθμός του ηλεκτρικου της Αθήνας, επί της γραμμής 1, στη χιλιομετρική θέση 15,269 από το σταθμό Πειραιά. Βρίσκεται στην Αθήνα και πήρε το όνομά του από τη συνοικία των Άνω Πατησίων, την οποία εξυπηρετεί. Εγκαινιάστηκε στις 12 Φεβρουαρίου 1956 (την ίδια μέρα με τους σταθμούς Άγιος Νικόλαος και Κάτω Πατήσια) και η σημερινή του μορφή εγκαινιάστηκε στις 30 Δεκεμβρίου 2003, καθώς τότε ανακαινίστηκαν (σταδιακά, το 2003 - 2004) όλοι οι σταθμοί της γραμμής 1 εν όψει των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας.
Είναι υπέργειος, τύπου γέφυρας, και διαθέτει δύο πλευρικές αποβάθρες και γραμμή εναπόθεσης αμαξοστοιχιών. Ο σταθμός Άνω Πατησίων υπήρξε για 1 μήνα, από τα εγκαίνιά του μέχρι την επέκταση του δικτύου προς τη Νέα Ιωνία, που εγκαινιάστηκε στις 13 Μαρτίου 1956, ο προς βορράν τερματικός σταθμός της γραμμής. Κατά καιρούς δρομολογούνται τις ώρες αιχμής τοπικά δρομολόγια μεταξύ Άνω Πατησίων και του σταθμού Θησείο, καθώς και μεταξύ Άνω Πατησίων και του σταθμού Ταύρος - Ελευθέριος Βενιζέλος.
Από το 1956 και μέχρι το 2002, ο σταθμός Άνω Πατήσια αναφερόταν σε ορισμένες ενδείξεις, καθώς και στον ίδιο τον σταθμό, με την ονομασία Πατήσια - Αγία Βαρβάρα, λαμβάνοντας τη δεύτερη ονομασία του από τον γειτονικό Ιερό Ναό της Αγίας Βαρβάρας. Επίσης, σε άλλες ενδείξεις ο σταθμός αναφερόταν με την ονομασία Πατήσια σκέτο, θεωρούμενος ως ο κεντρικός σταθμός για την περιοχή των Πατησίων, σε αντίθεση με τον σταθμό των Κάτω Πατησίων. Η ονομασία του σταθμού επανήλθε στη μορφή Άνω Πατήσια κατά τη διάρκεια της ανακατασκευής του την περίοδο 2002 - 2003.
Ο σταθμός Άνω Πατήσια κατασκευάστηκε στη θέση παλαιότερου σταθμού των Σιδηροδρόμων Αττικής με το ίδιο όνομα, ενώ το 1925 στη μελέτη ανάπτυξης μετρό του Βερδελή, εμφανιζόταν με την ονομασία Αλυσίδα. Μελλοντικά ο σταθμός θα ανταποκρίνεται με την γραμμή τραμ, που θα έρχεται από Σύνταγμα και Πλατεία Αιγύπτου, μέσω της οδού Πατησίων, όπως συνέβαινε από το 1882 μέχρι το 1953 με την παλαιά γραμμή τραμ 3 Πατησίων.
Παλαιός σταθμός
Ο παλαιός σταθμός των Σιδηροδρόμων Αττικής άνοιξε στις 4 Φεβρουαρίου 1885, και έκλεισε στις 8 Αυγούστου 1938, εν αναμονή της ηλεκτροδότησης. Η ισόπεδη σιδηροδρομική διάβαση, η οποία στη συνέχεια αντικαταστάθηκε με οδογέφυρα όταν η γραμμή ηλεκτροδοτήθηκε, έδωσε στη περιοχή το παλιό της όνομα, Αλυσίδα. Ο σταθμός μετατράπηκε σε κανονικού εύρους, και άνοιξε ως μέρος επέκτασης των Ελληνικών Ηλεκτρικών Σιδηροδρόμων προς την Κηφισιά τον Φεβρουάριο του 1956.
Παραπομπές
Ανω Πατησια Ανω Πατησια Ανω Πατησια
Μαλαγασικό συνταγματικό δημοψήφισμα (1958)
Στις 28 Σεπτεμβρίου 1958 έλαβε χώρα δημοψήφισμα για το νέο σύνταγμα της Γαλλίας στη Μαδαγασκάρη, ως μέρος ενός ευρύτερου δημοψηφίσματος σε όλη τη γαλλική Ένωση για την επικύρωση του νέου συντάγματος. Εάν το σύνταγμα εγκρινόταν, η χώρα θα γινόταν μέλος της Γαλλικής Κοινότητας, ενώ αν δεν γινόταν αποδεκτό θα παραδιδόταν ανεξαρτησία. Το νέο σύνταγμα εγκρίθηκε από το 77.64% των ψηφοφόρων, ενώ η μόνη αποικία που ψήφισε υπέρ της ανεξαρτησίας ήταν η Γουινέα.. Η χώρα έγινε ανεξάρτητη στις 26 Ιουνίου 1960.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία της Μαδαγασκάρης
Ντάρλιστον
Το Ντάρλιστον (αγγλικά: Darliston) είναι οικισμός της ενορίας του Ουεστμόρλαντ, στην Τζαμάικα. Κατά την απογραφή του 2012, αριθμούσε 1,586 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ενορία του Ουεστμόρλαντ Κατηγορία:Πόλεις της Τζαμάικας
Γαλαξίες
right|thumb|305px|[[NGC 4414, ένας τυπικός σπειροειδής γαλαξίας, στον αστερισμό της Κόμης της Βερενίκης. Έχει διάμετρο 56.000 έτη φωτός και βρίσκεται σε απόσταση 62,3 εκατομμύρια έτη φωτός από τον Γαλαξία μας.]]
Οι γαλαξίες είναι βαρυτικά συστήματα αστέρων, γαλαξιακών υπολειμμάτων, κοσμικής σκόνης και σκοτεινής ύλης. Η ετυμολογία της λέξης προέρχεται από τα ελληνικά, σημαίνει «άξονας από γάλα» και αναφέρεται στον δικό μας Γαλαξία.
Διαπιστώθηκε ότι στο Σύμπαν, εκτός των γαλαξιών, βρίσκεται και διασκορπισμένη αραιότατη ύλη, εξ αερίων και σκόνης - συχνά πολύ αραιότερη του «κενού» που επιτυγχάνεται πειραματικά. Έτσι η ύλη αυτή δύναται να θεωρηθεί ότι πληροί εν γένει τον χώρο του Σύμπαντος. Και επειδή ακόμη τέτοια ύλη καταλαμβάνει όλο τον «μεσογαλαξιακό» χώρο (διαγαλαξιακό διάστημα), δηλαδή το διάστημα μεταξύ των γαλαξιών, γι' αυτό και ονομάζεται μεσογαλαξιακή ή διαγαλαξιακή ύλη.
Οι τυπικοί γαλαξίες αποτελούνται από 10 εκατομμύρια έως 1 τρις (107 - 1012) αστέρες, οι οποίοι βρίσκονται σε τροχιά γύρω από ένα γαλαξιακό βαρυτικό κέντρο. Εκτός από αστέρες, οι περισσότεροι γαλαξίες περιέχουν και ένα μεγάλο πλήθος αστρικών συστημάτων και αστρικών σμηνών όπως και διάφορους τύπους νεφελωμάτων. Οι περισσότεροι γαλαξίες έχουν διάμετρο από μερικές χιλιάδες έως μερικές εκατοντάδες χιλιάδες έτη φωτός και απέχουν μεταξύ τους εκατοντάδες χιλιάδες έως εκατομμύρια έτη φωτός.
Ιστορικά, οι γαλαξίες ταξινομούνται ανάλογα με το φαινόμενο μέγεθός τους και τις μορφές τους. Αυτές οι μορφές είναι οι ελλειπτικοί γαλαξίες, οι οποίοι έχουν οπτικά ένα ελλειπτικό σχήμα, οι σπειροειδείς γαλαξίες, που έχουν ένα δίσκο υλικών, και οι ανώμαλοι γαλαξίες που δεν έχουν κανένα συγκεκριμένο σχήμα και είναι παράδειγμα βαρυτικής έλξης από τους γειτονικούς γαλαξίες. Αυτή οι αλληλεπίδραση μεταξύ γαλαξιών που έχει ως τελικό αποτέλεσμα τη συγχώνευσή τους, μπορεί να προκαλέσει έντονη αστρογόνο δραστηριότητα, δημιουργώντας αυτό που είναι γνωστό ως αστρογόνος γαλαξίας.
Αν και η λεγόμενη σκοτεινή ύλη φαίνεται να αποτελεί ακόμα και το 90% της μάζας των περισσοτέρων γαλαξιών, η φύση αυτών των αόρατων στοιχείων δεν είναι πλήρως κατανοητή. Υπάρχουν κάποιες ενδείξεις ότι υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες μπορεί να υπάρχουν στο κέντρο των περισσότερων, αν όχι όλων των γαλαξιών.
Το διαγαλαξιακό διάστημα, που βρίσκεται ανάμεσα στους γαλαξίες, περιέχει ύλη σε μορφή πλάσματος, με μέση πυκνότητα ενδεχομένως και κάτω από ένα σωματίδιο ανά κυβικό μέτρο. Κατά πάσα πιθανότητα, υπάρχουν περισσότεροι από 170 δισεκατομμύρια γαλαξίες στο παρατηρήσιμο σύμπαν.
Ετυμολογία του όρου
Ο όρος «γαλαξίας» προέρχεται από τις λέξεις «γάλα» και «άξονας» και δόθηκε λόγω της ορατής από τη Γη θαμπής γαλακτόχρωμης ζώνης (άξονα) του λευκού φωτός που εμφανίζεται στην ουράνια σφαίρα. Επίσης λεγόταν και γαλακτικός κύκλος. Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, ο γαλαξίας σχηματίστηκε από την Ήρα, η οποία έχυσε γάλα από το στήθος της στον ουρανό, όταν ανακάλυψε πως ο Δίας την ξεγέλασε και θήλαζε τον νεαρό Ηρακλή.
Ο γαλαξίας στον οποίο βρίσκεται το ηλιακό σύστημα ονομάζεται Γαλαξίας, με αρχικό Γ κεφαλαίο, για να ξεχωρίζει από τους υπόλοιπους. Πρακτικώς αναφέρεται ως «ο Γαλαξίας μας» και είναι, επίσης, γνωστός και ως «Milky Way» («Γαλακτική Οδός»), λόγω της γαλακτόχρωμης ζώνης στην ουράνια σφαίρα.
Ταξινόμηση των γαλαξιών
Γενικά οι γαλαξίες παρουσιάζουν στην όψη σχήμα κανονικό, της σφαιρικής ατράκτου ή εκείνου του αμφίκυρτου φακού. Αποτελούνται συνήθως από τρία κύρια μέρη:
Ο σύγχρονος Αμερικανός αστρονόμος Έντγουιν Χαμπλ (E. Hubble) 1889-1953, ένας εκ των κυριότερων ερευνητών του Σύμπαντος (ο οποίος διαπίστωσε το 1929, με φασματοσκοπικές μεθόδους, τη διαστολή του Σύμπαντος), ταξινόμησε τους γαλαξίες ως εξής: σε ελλειπτικούς, σπειροειδείς και ανώμαλους. Καθώς η ταξινόμηση του Χαμπλ αφορά μονάχα το σχήμα, παραλείπει συχνά κάποια άλλα σημαντικά χαρακτηριστικά, όπως ο αριθμός δημιουργίας άστρων ή τη δραστηριότητα του πυρήνα.
Ελλειπτικοί γαλαξίες
Ελλειπτικοί γαλαξίες είναι οι γαλαξίες εκείνοι που μοιάζουν ως δίσκοι σφαιρωτοί ή ελλειπτικοί των οποίων όμως η λαμπρότητά τους μειώνεται -ομαλά- από το κέντρο προς τη περιφέρεια (τα χείλη των δίσκων). Το κέντρο αυτών ονομάζεται πυρήνας. Οι γαλαξίες αυτοί συμβολίζονται με το γράμμα Ε (εκ του ελλειψοειδούς σχήματός των), έχουν λίγη ή καθόλου μεσοαστρική ύλη και νεφελώματα και στερούνται βραχιόνων, με αποτέλεσμα τον μικρό ρυθμό δημιουργίας νέων άστρων. Ανάλογα με την ελλειπτικότητά τους οι ελλειπτικοί γαλαξίες ταξινομούνται από 0, που είναι σχεδόν σφαιρικοί, έως 7, που εμφανίζουν έντονη επιμήκυνση. Οι αστέρες που συγκροτούν τους ελλειπτικούς είναι ως επί το πλείστον γηραιοί (ανήκουν στον Πληθυσμό ΙΙ) και επομένως στους περισσότερους γαλαξίες αυτού του τύπου δεν παρατηρείται σχηματισμός αστέρων, και υπό αυτήν την άποψη μοιάζουν με τα πολύ μικρότερα σφαιρωτά σμήνη.
Ορισμένοι από τους μεγαλύτερους γαλαξίες που έχουν εντοπιστεί ανήκουν σε αυτήν την κατηγορία, για παράδειγμα οι Μ87 και NGC 1316, που μπορεί να είναι αποτέλεσμα συγχώνευσης δύο αλληλεπιδρώντων γαλαξιών. Ωστόσο, υπάρχουν και αμέτρητοι μικροί ελλειπτικοί (για παράδειγμα δυο μέλη της Τοπικής Ομάδας, οι NGC 185 και NGC 205), γεγονός που δείχνει ότι οι ελλειπτικοί ποικίλλουν πάρα πολύ όσον αφορά τις διαστάσεις τους. Οι ελλειπτικοί γαλαξίες αντιπροσωπεύουν το 17% του συνόλου των γαλαξιών.
Σπειροειδείς γαλαξίες
thumb|Ο [[γαλαξίας της Δίνης είναι ένα από τα καλύτερα παραδείγματα σπειροειδούς γαλαξία.]] Ως σπειροειδείς γαλαξίες ορίζονται οι περισσότεροι των γαλαξιών, από τη σπειροειδή όψη που παρουσιάζουν. Απαντάται και σε αυτούς ο πυρήνας, που όμως μπορεί να μοιάζει με ελλειπτικό σχήμα ή και με επιμήκη ράβδο. Και στις δύο αυτές περιπτώσεις, από τα άκρα του ραβδωτού ή ελλειψοειδή πυρήνα εκφύονται βραχίονες που ελίσσονται σπειροειδώς περί τον πυρήνα, εξ ού και σπειροειδείς. Το πλήθος αυτών των γαλαξιών αντιπροσωπεύει το 80% του συνόλου των γνωστών γαλαξιών. Ανάλογα με το τύπο του πυρήνα ονομάζονται κανονικοί σπειροειδείς και συμβολίζονται με το γράμμα S, ενώ αν ο πυρήνας είναι ραβδωτός ονομάζονται ραβδωτοί σπειροειδείς και συμβολίζονται με το ζεύγος των γραμμάτων SB (Β = Bar = Ράβδος). Οι S αντιπροσωπεύουν τα 2/3 του συνόλου των σπειροειδών, ενώ οι SB το 1/3 των σπειροειδών γαλαξιών.
Ο Γαλαξίας μας είναι ένας μεγάλος ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας με δίσκο. με διάμετρο 30 κιλοπαρσέκ και πλάτος 1. Περιέχει τουλάχιστον 200 δισεκατομμύρια αστέρες και ενδεχομένως (σύμφωνα με τις σύγχρονες μελέτες) έως και 400 δισεκατομμύρια. Επίσης, έχει συνολική μάζα 600 δισεκατομμύρια φορές μεγαλύτερη από την ηλιακή.
Άλλες μορφολογίες
thumb|Το αντικείμενο του Hoag είναι ένα παράδειγμα δακτυλιοειδή γαλαξία. Οι ιδιόμορφοι γαλαξίες αποτελούν γαλαξιακούς σχηματισμούς που έχουν ασυνήθιστες ιδιότητες εξαιτίας της βαρυτικής αλληλεπίδρασης με άλλους γαλαξίες. Ένα παράδειγμα αυτού είναι ο δακτυλιοειδής γαλαξίας, που έχει μία δακτυλιοειδή δομή άστρων και αερίου που περιβάλει ένα «γυμνό» πυρήνα. Αυτοί οι γαλαξίες θεωρείται ότι σχηματίζονται όταν ένας μικρότερος γαλαξίας περάσει μέσα από τον πυρήνα ενός σπειροειδή γαλαξία. Ένα τέτοιο γεγονός μπορεί να έχει επηρεάσει και τον Γαλαξία της Ανδρομέδας, καθώς παρουσιάζει πολλαπλές δακτυλιοειδείς μορφές στην υπέρυθρη ακτινοβολία.
Ακανόνιστοι γαλαξίες
Τέλος αναφέρονται οι ακανόνιστοι ή ανώμαλοι γαλαξίες, εκ του γεγονότος ότι παρουσιάζουν σχήμα ακανόνιστο ή δεν ανήκουν στις παραπάνω μορφολογίες. Είναι ως επί το πλείστον μικρότεροι σε σύγκριση με τους σπειροειδείς και τους ελλειπτικούς. Στους περισσότερους ανώμαλους γαλαξίες παρατηρείται σχηματισμός αστέρων που οφείλεται στην υψηλή περιεκτικότητα τους σε αέριο. Νεαρά άστρα και λαμπρές περιοχές μεσοαστρικού αερίου κυριαρχούν σε αυτούς τους γαλαξίες. Συμβολίζονται με τα γράμματα Ιrr (Irregular = ακανόνιστος, ανώμαλος) και αντιπροσωπεύουν το 3% του συνόλου των γαλαξιών. Οι ανώμαλοι χωρίζονται στους ακόλουθους δυο τύπους. Οι Irr I χαρακτηρίζονται από υψηλή περιεκτικότητα σε αέριο και αστρογένεση και εάν η δομή τους παρουσιάζει κοινά γνωρίσματα με αυτήν των Μαγγελανικών Νεφών, υποδιαιρούνται σε Im. Οι Irr II παρουσιάζουν ασυνήθιστη μορφή, δεν επιδέχονται ταξινόμηση και σε ορισμένες περιπτώσεις αποτελούν μέλη αλληλεπιδρώντων γαλαξιών ή εντοπίζονται σε συστήματα συγχώνευσης γαλαξιών.
Αλληλεπιδρώντες
Ο μέσος όρος διαχωρισμού μεταξύ των γαλαξιών μέσα σε ένα σμήνος είναι λίγο πάνω από μία τάξη μεγέθους μεγαλύτερη από τη διάμετρο. Ως αποτέλεσμα, οι αλληλεπιδράσεις μεταξύ αυτών των γαλαξιών είναι σχετικά συχνές, και παίζουν σημαντικό ρόλο στην εξέλιξή τους. Παρολίγον συγκρούσεις μεταξύ των γαλαξιών έχει ως αποτέλεσμα τη στρέβλωσή τους λόγω της παλιρροιακών αλληλεπιδράσεων, και μπορεί να προκαλέσει την ανταλλαγή αερίων και σκόνης. left|280px|thumb|Οι [[γαλαξίες Κεραίες υπόκεινται σε σύγκρουση που θα οδηγήσει στην τελική συγχώνευσή τους.]]
Οι συγκρούσεις εμφανίζονται όταν δύο γαλαξίες περνούν απευθείας ο ένας μέσα από τον άλλο και έχουν επαρκή σχετική ορμή, δεν θα συγχωνευτούν. Τα αστέρια στο εσωτερικό αυτών των γαλαξιών που αλληλεπιδρούν θα περάσουν κατευθείαν μέσα χωρίς σύγκρουση. Ωστόσο, το αέριο και σκόνη μέσα στους δύο γαλαξίες θα αλληλεπιδράσουν. Αυτό μπορεί να προκαλέσει εκρήξεις σχηματισμού αστέρων, καθώς διαστρικό μέσο είναι διαταραγμένο και συμπιεσμένο. Η σύγκρουση μπορεί να στρεβλώσει σοβαρά το σχήμα του ενός ή και των δύο γαλαξιών, σχηματίζοντας ράβδους, δαχτυλίδια ή δομές που μοιάζουν με ουρές.
Ακραία περίπτωση της αλληλεπίδρασης είναι οι γαλαξιακές συγχωνεύσεις. Στην περίπτωση αυτή, η σχετική ορμή των δύο γαλαξιών είναι ανεπαρκής για να καταστεί δυνατό οι γαλαξίες να περάσουν ο ένας μέσα από τον άλλο και να συνεχίσουν την πορεία τους. Αντ' αυτού, βαθμιαία συγχωνεύονται για να σχηματίσουν έναν ενιαίο, μεγαλύτερο γαλαξία. Οι συγχωνεύσεις μπορεί να οδηγήσουν σε σημαντικές αλλαγές στη μορφολογία του νέου γαλαξία, σε σύγκριση με τους προηγούμενους. Αν τυχόν ένας από τους γαλαξίες είναι πολύ πιο ογκώδης, όμως, το αποτέλεσμα είναι γνωστό ως κανιβαλισμός. Τότε ο μεγαλύτερος γαλαξίας θα παραμείνει σχετικά ανεπηρέαστος από τη συγχώνευση, ενώ οι μικροί γαλαξίες κυριολεκτικά ξεσκίζονται και τελικώς αφομοιώνονται.
Αστρογόνοι
right|thumb|280px|Ο γαλαξίας [[Μεσιέ 82, ο αρχέτυπος των αστρογόνων γαλαξιών, παράγει 10 φορές περισσότερους αστέρες απ'ότι ένας κανονικός γαλαξίας. ]]