cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Φενγκ σούι
Στη σύγχρονη εποχή, με τον όρο "φενγκ σούι" αποκαλείται η τοποθέτηση διαφόρων αντικειμένων σε ένα χώρο, έτσι ώστε να υπάρχει καλή ενέργεια. Στην αρχαιότητα, ωστόσο, είχε σκοπό την έυρεση ανοικτής έκτασης (οικοπέδου) με καλή ενέργεια για τη δημιουργία πόλεων. Στα κινεζικά σημαίνει αέρας και νερό και το όνομα αυτό δόθηκε από τα δύο σημαντικότερα χαρακτηριστικά ενός οικοπέδου, δηλαδή τον αέρα (επηρεάζεται από τα δάση ή τα βουνά κτλ) και το νερό (ποτάμια, λίμνες κτλ).
Φιλοσοφία
Η φιλοσοφία του φενγκ σούι είναι κοινή και στην αρχαία και τη σύγχρονη μορφή του. Κοινή βάση είναι ότι τα πάντα αποτελούνται από την ενέργεια που λέγεται "τσι". Αυτή η ενέργεια μπορεί να πάρει τις μορφές 5 βασικών στοιχείων: νερό, φωτιά, ξύλο, μέταλλο και γη. Αυτά τα 5 στοιχεία αλληλεπιδρούν μεταξύ τους και αλληλοσχετίζονται.
Σύμφωνα με την κινεζική φιλοσοφία, ο άνθρωπος σχετίζεται με το περιβάλλον και αλληλεπιδρά με αυτό. Κατά την αρχαία Κινέζικη ιατρική, όλες οι ασθένειες προέρχονται από δυσαρμονία στο ανθρώπινο τσι. Το κάθε ζωτικό όργανο αντιστοιχεί σε κάποιο από τα 5 στοιχεία τσι. Γιατρικό μπορεί να είναι κάποια τροφή που δίνει σωστό τσι, μετακίνηση σε περιοχή με σωστό τσι, τοποθέτηση αντικειμένου με σωστό τσι κ.ο.κ.
Επίσης η κάθε εποχή έχει το δικό της τσι, όπως επίσης ο κάθε χρόνος, η κάθε μέρα ακόμα και η κάθε ώρα. Όλα αυτά συνθέτουν ένα περίπλοκο σύστημα σχέσεων πολύ δύσκολο στο να κατανοηθεί πλήρως.
Βελτίωση σπιτιού σύμφωνα με το Φενγκ Σούι
Η έννοια της ισορροπίας είναι εξαιρετικά σημαντική σύμφωνα με τη φιλοσοφία του Φενγκ Σούι. Προωθεί την ειρήνη του μυαλού, την αρμονία στις σχέσεις με τα αγαπημένα σας πρόσωπα και την αίσθηση ασφάλειας. Κάθε τομέας του Μπαγκούα στο σπίτι ή το γραφείο σχετίζεται με τη ζωτική ενέργεια, ένα μέλος της οικογένειας ή ένα μέρος του σώματος.
Ως εκ τούτου, είναι σημαντικό να υπάρχει αρκετός χώρος και στις δύο πλευρές του κρεβατιού, ειδικά αν το μοιράζεστε με τον/την σύντροφό σας. Η διακόσμηση με έπιπλα και αντικείμενα που συνδυάζονται μεταξύ τους, όπως φωτιστικά κομοδίνου, διακοσμητικά μαξιλάρια ή ντουλαπάκια, θεωρείται κατάλληλη πρακτική. Σύμφωνα με την αρχαία κινεζική παράδοση, όλα τα αντικείμενα που δεν προορίζονται για ξεκούραση (όπως τα ηλεκτρονικά, τουριστικός εξοπλισμός και μηχανήματα άσκησης) δεν έχουν θέση στην κρεβατοκάμαρα. Δεν θεωρείται επίσης σωστό να αποθηκεύονται παλιά πράγματα κάτω από το κρεβάτι, επειδή αυτό προκαλεί τη συσσώρευση αρνητικής ενέργειας στον άνθρωπο που κοιμάται. Το υπνοδωμάτιο πρέπει να διατηρείται καθαρό και να μην είναι γεμάτο με περιττά αντικείμενα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κινεζική φιλοσοφία Κατηγορία:Περιβαλλοντικός σχεδιασμός
Γεγονότα Οκτωβρίου 2010
Παρατίθενται γεγονότα που συνέβησαν τον μήνα Οκτώβριο του 2010, συνοδευόμενα από την πηγή μέσω της οποίας μεταδόθηκαν.
19 Οκτωβρίου
(RIA Novosti)
26 Οκτωβρίου
(Al Jazeera)
31 Οκτωβρίου
Γεγονοτα 10
Πήδαιος
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Πήδαιος είναι γνωστός ένας Τρώας πολεμιστής του Τρωικού Πολέμου, νόθος γιος του Αντήνορα («Αντηνορίδης»). Ο Πήδαιος σκοτώθηκε στον πόλεμο αυτό από τον Μέγη: ο Μέγης τον χτύπησε από κοντά στο πίσω μέρος του κεφαλιού με ακονισμένη λόγχη, που το διαπέρασε και του απέκοψε τη γλώσσα ξεπροβάλλοντας ανάμεσα στα δόντια. Ο Πήδαιος αναφέρεται στην Ιλιάδα (ραψωδία Ε, στίχος 69), μόνο στη σκηνή του θανάτου του.
Πηγές
Πηδαιος
Συμμετοχή της Σερβίας και Μαυροβουνίου στη Eurovision
Η Σερβία και Μαυροβούνιο συμμετείχε στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision δύο φορές, από το 2004. Η πρώτη συμμετοχή ήταν μια επιτυχία, με τη χώρα να τερματίζει δεύτερη με την συμμετοχή του Ζέλικο Γιοκσίμοβιτς. Το 2005, η χώρα τερμάτισε 7η με το συγκρότημα No Name από την Ποντγκόριτσα του Μαυροβουνίου. Η Σερβία και Μαυροβούνιο είναι μία από τις λίγες χώρες που έχουν στείλει όλα τα τραγούδια σε μία από τις επίσημες γλώσσες.
Ιστορία
Η Σερβία και Μαυροβούνιο ήθελε να λάβει μέρος το 2003, όμως δεν ήταν σε θέση να λάβουν μέρος, γιατί η EBU αποφάσισε ότι πάρα πολλές χώρες θα υποβιβαζόταν αν η χώρα λάμβανε μέρος. Το RTS πραγματοποίησε έναν διαγωνισμό, το "Beovizija 2003" (χρησιμοποιήθηκε ως «πρόβα» για τα επόμενα χρόνια επιλογής της Eurovision) που πραγματοποιήθηκε μεταξύ 12 και 14 Απριλίου. Ο νικητής ήταν ο Τόσε Πρόεσκι με το "Čija si". Ο Προέσκι θα πήγαινε για να εκπροσωπήσει την πατρίδα του, την Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας το επόμενο έτος.
Το "No Name" ήταν κοντά στο να συμμετάσχει για μια ακόμη φορά, για το Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision το 2006 στην Αθήνα, ωστόσο, από τη νίκη στον εθνικό προκριματικό γύρο το 2005, είχε αμφισβητηθεί η κριτική επιτροπή, λόγω της τακτικής ψήφου της Ραδιοτηλεόρασης του Μαυροβουνίου, και από την ψηφοφορία του εθνικού προκριματικού το 2006 είδε μια επανάληψη αυτού. Έτσι, η UJRT, η εθνική ένωση των ραδιοτηλεοπτικών οργανισμών, δεν κατέληξαν σε συμφωνία σχετικά με την αποστολή τους στο διαγωνισμό και πάλι. Στις 20 Μαρτίου 2006, Σερβία και Μαυροβούνιο αποσύρθηκε επίσημα από το διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision. Η χώρα ωστόσο συμμετείχε στην τελική ψηφοφορία για το νικητή. Ο ημιτελικός της Eurovision δεν μεταδόθηκε στο Μαυροβούνιο το 2006, και έτσι οι ψήφοι από τη Σερβία και Μαυροβούνιο, ήταν μόνο από τη Σερβία.
Και οι δύο χώρες έστειλαν ξεχωριστές συμμετοχές στο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2007, μετά το δημοψήφισμα του Μαυροβουνίου για την ανεξαρτησία και διάλυση της κρατικής ένωσης, τον Ιούνιο του 2006. Το Μαυροβούνιο έκανε το ντεμπούτο του ως ανεξάρτητο κράτος και έστειλε τον Στίβαν Φάντι και η Σερβία έστειλε τη Μαρίγια Σερίφοβιτς που έφερε το τρόπαιο στη Σερβία για πρώτη φορά.
Ιστορικό ψηφοφορίας
Η Σερβία και Μαυροβούνιο, αποχώρησε το 2006, αλλά ψήφισε. Ανάμεσα στο 2004 και το 2006, το ιστορικό ψηφοφορίας της Σερβίας και Μαυροβουνίου έχει ως εξής:
Οι μεγάλες βαθμολογίες που έδωσε η Σερβία και Μαυροβούνιο
Στους τελικούς:
Επιπλέον λινκ
Σερβια και Μαυροβουνιο Eurovision Eurovision Eurovision
Κατάλογος ζωνών ώρας
Διεθνείς:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Ζώνες ώρας
ΔΟΕ
Με το ελληνικό αρκτικόλεξο (βραχυγραφία) Δ.Ο.Ε. φέρονται οι ακόλουθες οργανώσεις:
Υπουργείο Πολιτισμού και Επιστημών
Το Υπουργείο Πολιτισμού και Επιστημών ήταν υπεύθυνο για την προστασία, διάσωση και προβολή της πολιτιστικής κληρονομιάς και την ανάπτυξη των επιστημών στην Ελλάδα για την περίοδο 1971-1985.
Ιστορία
Το Υπουργείο Πολιτισμού και Επιστημών δημιουργήθηκε από την Κυβέρνηση Γεωργίου Παπαδόπουλου της Χούντας των Συνταγματαρχών. Στις 26 Ιουλίου 1985 με το Ν. 1558/1985 το Υπουργείο Πολιτισμού και Επιστημών μετονομάστηκε σε Υπουργείο Πολιτισμού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρώην υπουργεία της Ελλάδας
Α.Ε. Αίολος-Ταύρος 2006
Η Αθλητική Ένωση Αίολος-Ταύρος 2006 είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στον Ταύρο, στην Αθήνα, όπου και βρίσκεται η έδρα του, το Κλειστό Δημοτικό Γυμναστήριο Ταύρου «Τιμόθεος Ευγενικός». Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 2006 και αγωνίζεται με χρώματα το κόκκινο και το κίτρινο. Προέκυψε από τη συγχώνευση των ομάδων Α.Ο. Αίολος, με έτος ιδρύσεως το 1961, και Α.Ε. Ταύρος, με έτος ιδρύσεως το 1984. Διατηρεί τμήματα καλαθοσφαίρισης και πετοσφαίρισης όλων των ηλικιακών ομάδων.
Ιστορικό
Το ανδρικό τμήμα καλαθοσφαίρισης της Ένωσης ξεκίνησε την πορεία του από τη Γ' Εθνική Κατηγορία, όπου και διαγωνίστηκε την περίοδο 2006-07. Ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις στη 13η και πρότελευταία θέση της βαθμολογικής κατάταξης με αποτέλεσμα να υποβιβαστεί στο τοπικό του πρωτάθλημα.
Κατά την αγωνιστική περίοδο 2007-08 η ομάδα του Ταύρου έλαβε μέρος στο Πρωτάθλημα της Α' Κατηγορίας της Ε.Σ.Κ.Α. τερματίζοντας στην 5η θέση της κατάταξης. Την επόμενη χρονιά, 2008-09, έχοντας συγκεντρώσει 24 νίκες και 6 ήττες, κατέλαβε τη 2η θέση της βαθμολογίας, κερδίζοντας την επιστροφή της στη Γ' Εθνική. Την αγωνιστική περίοδο 2009-10, στα πλαίσια των αγώνων του 2ου Ομίλου Νότου, η Ένωση κατετάγη 11η στην τελική βαθμολογία, εντός της ζώνης του υποβιβασμού.
Η καθοδική πορεία του συλλόγο δεν σταμάτησε εκεί, εφόσον την περίοδο 2010-11 συγκέντρωσε μόλις 3 νίκες στην Α' Κατηγορία της Ε.Σ.Κ.Α. με αποτέλεσμα να τερματίσει στη 14η και τελευταία θέση της βαθμολογίας. Την επόμενη χρονιά, αγωνιζόμενος στον 1ο Όμιλο της Β' Κατηγορίας, ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις στην 8η θέση.
Τρέχουσα αγωνιστική περίοδος
Κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2012-13, η Α.Ε. Αίολος-Ταύρος 2006 έλαβε μέρος στο Πρωτάθλημα της Β' Κατηγορίας Ανδρών της Ε.Σ.Κ.Α., τερματίζοντας στην 4η θέση του 2ου Ομίλου και συμμετέχοντας στα play-off της κατηγορίας, αν και απέτυχε να αγωνιστεί στον τελικό.
Έδρα του συλλόγου είναι το Κλειστό Δημοτικό Γυμναστήριο Ταύρου «Τιμόθεος Ευγενικός». Πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου είναι ο Εμμανουήλ-Ευάγγελος Λεκάκης, ενώ καθήκοντα πρώτου προπονητή διατηρεί ο Παναγιώτης Δημητρίου.
Ιστορικό
Κατά την αγωνιστική περίοδο 2008-09 το γυναικείο τμήμα καλαθοσφαίρισης του συλλόγου συμμετείχε στο Πρωτάθλημα της Γ' Κατηγορίας Γυναικών της Ε.Σ.Κ.Α., καταλαμβάνοντας την 3η θέση στην τελική βαθμολογία. Σαν αποτέλεσμα κέρδισε μια θέση στους αγώνες της Β' Κατηγορίας για την περίοδο 2009-10, οπότε και τερμάτισε στη 10η θέση, εντός της ζώνης του υποβιβασμού.
Έχοντας επιστρέψει στη Γ' Κατηγορία, η ομάδα του Ταύρου ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές της υποχρεώσεις για την περίοδο 2010-11 στην 4η θέση της βαθμολογικής κατάταξης. Την επόμενη χρονιά, 2011-12, πάντα στην ίδια κατηγορία, κατετάγη στην 8η θέση του τελικού βαθμολογικού πίνακα.
Τρέχουσα αγωνιστική περίοδος
Κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2012-13, ο σύλλογος δεν συγκρότησε γυναικείο τμήμα.
Κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2012-13, η Α.Ε. Αίολος-Ταύρος 2006 έλαβε μέρος στο Πρωτάθλημα του 2ου Ομίλου του Περιφερειακού Πρωταθλήματος Γυναικών (Ε.Σ.ΠΕ.Δ.Α.), ολοκληρώνοντας τις αγωνιστικές της υποχρεώσεις στη 13η θέση της βαθμολογικής κατάταξης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αθήνας Κατηγορία:Δήμος Μοσχάτου - Ταύρου Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι πετοσφαίρισης Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.Κ.Α. Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.ΠΕ.Δ.Α. Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 2006 Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 2006
Μεσιέ 68
Το Μεσιέ 68 (γνωστό και ως M68 και NGC 4590) είναι σφαιρωτό σμήνος σε απόσταση περίπου 33.000 ετών φωτός στον αστερισμό Ύδρα. Έχει διάμετρο περίπου 105 έτη φωτός και περιέχει περίπου 42 μεταβλητοί αστέρες. Είναι ελαφρώς ελλειπτικό.
Ανακαλύφθηκε από το Σαρλ Μεσιέ το 1780. Ο πρώτος που το ανέλυσε ήταν ο Ουίλιαμ Χέρσελ το 1786.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σφαιρωτά σμήνη 68 4590 Κατηγορία:Ύδρα (αστερισμός)
1672
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1672 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Κύπελλο Ιντερτότο 1969
Στο Κύπελλο Ιντερτότο 1969 δεν υπήρχαν νοκ-άουτ γύροι και έτσι δεν υπήρξε τελικός νικητής. Η Γιέντνοτα Τρέντσιν είχε την καλύτερη επίδοση, με 11 βαθμούς.
Ομίλοι
Οι ομάδες διαχωρίστηκαν σε 9 ομίλους των 4 ομάδων ο κάθε ένας.
Όμιλος 3
SpVgg Fürth was declared winner of the Όμιλος
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κύπελλο Ιντερτότο ΟΥΕΦΑ Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 1969
Κεσσάνη
Η Κεσσάνη ή Κεσσάνι (τουρκικά: Keşan) είναι πόλη της Τουρκίας στην Ανατολική Θράκη. Κατά τους Βυζαντινούς χρόνους ήταν γνωστή ως Ρούσιον που ήταν το όνομα του φρουρίου της περιοχής. Μετά την κατάκτηση από τους Οθωμανούς το βυζαντινό όνομα εκτουρκίστηκε σε Ρους.
Αποτελεί σπουδαίο συγκοινωνιακό κόμβο από Αδριανούπολη και Ουζούν Κιοπρού (Μακρά Γέφυρα) προς Καλλίπολη και από Ραιδεστό προς την Ελλάδα.
Δημογραφικά στοιχεία
Σήμερα η Κεσσάνη απέχει περίπου 25 χλμ. ανατολικά από τα ελληνοτουρκικά σύνορα, αποτελεί πρωτεύουσα ομώνυμης επαρχίας του νομού Αδριανούπολης και ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 64,842 κατοίκους. Τους καλοκαιρινούς μήνες, ο πληθυσμός σχεδόν διπλασιάζεται. Κύριες ασχολίες των κατοίκων συνεχίζουν να είναι γεωργικές και κτηνοτροφικές, το εμπόριο και ο τουρισμός. Σημειώνεται ότι από την Κεσσάνη διέρχονται όλοι οι Έλληνες τουρίστες που επισκέπτονται την Κωνσταντινούπολη και γενικότερα την Τουρκία.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, στην Κεσσάνη υπήρξε μια έξαρση ανοικοδόμησης πολυκατοικιών προκειμένου να καλυφθούν ανάγκες αστυφιλίας από τις γύρω περιοχές.
Ιστορικά στοιχεία
Η Κεσσάνη βρίσκεται επί λόφου, πιθανώς επί της αρχαίας τοποθεσίας Κισσήνης του Σουΐδα, ή παρά την αρχαία ελληνική Κισσήνη του Ησυχίου του Αλεξανδρινού. Σε απόσταση μιας ώρας (πεζή) σε ψηλό λόφο σώζονται τα ερείπια του αρχαίου φρουρίου "Παλαιόκαστρο", κατά ντόπια ονομασία που πρόκειται για το Κισσό που μνημονεύει ο Στράβων και ο Κατακουζηνός.
Κατά την ελληνική κατοχή της πόλης το 1921, η τότε ελληνική διοίκηση άλλαξε το όνομα σε Κεσσίνη από το προηγούμενο όνομά της που ήταν Ρούσκιοϊ, με το οποίο και αναφέρεται σε παλιούς χάρτες. Πριν το 1920 η Κεσσάνη ήταν έδρα καϊμακάμη και υπάγονταν διοικητικά στο νομό της Καλλίπολης. Επί ελληνικής κατοχής αποτελούσε έδρα υποδιοίκησης υπό τη δικαιοδοσία της οποίας περιλαμβάνονταν 55 χωριά και οικισμοί.
Οι κάτοικοι της Κεσσάνης πριν το 1912 ανέρχονταν σε 10.000 περίπου και καταγίνονταν με τη γεωργία, κτηνοτροφία και το εμπόριο. Μετά την υπογραφή της πρώτης προσφυγικής συνθήκης μεταξύ Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και Ελλάδας ξεκίνησε ένας ανθελληνικός διωγμός (1914-1918) σε όλη τη Θράκη με συνέπεια ο ελληνικός πληθυσμός της πόλης να μειωθεί αισθητά. Στην απογραφή του 1920, στην πόλη κατοικούσαν περίπου 1.300 Έλληνες, 6.800 Βούλγαροι, 1.000 Τούρκοι. Την ίδια εποχή εκκλησιαστικά η Κεσσάνη υπαγόταν στη Μητρόπολη Ηρακλείας και Ραιδεστού, και είχε δύο εκκλησίες, των Τριών Ιεραρχών και του Αγίου Αθανασίου. Στη πόλη διατηρούνταν επίσης δύο πλήρη αρρεναγωγεία και ένα παρθεναγωγείο.
Μετά την υποχρεωτική ανταλλαγή πληθυσμών του 1923, οι Έλληνες της Κεσσάνης μετανάστευσαν στην Ελλάδα, δημιουργώντας τη Νέα Κεσσάνη, στον Νομό Ξάνθης αλλά πολλοί εγκαταστάθηκαν στον Νομό Σερρών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ευρωπαϊκές πόλεις της Τουρκίας
Συνέλευση της Δημοκρατίας της Πορτογαλίας
Η Συνέλευση της Δημοκρατίας (Πορτογαλικά: Assembleia da República, πορτογαλικά:ɐsẽˈblɐjɐ dɐ ʁɛˈpublikɐ) είναι το Πορτογαλικό κοινοβούλιο.Βρίσκεται σε ένα ιστορικό κτίριο στη Λισαβόνα, που αναφέρεται ως Palácio de São Bento, τοποθεσία μιας παλαιάς μονής Βενεδικτίνων. Το Παλάτι του São Bento ήταν προηγουμένως γνωστό ως έδρα της Εθνόσυνέλευσης (Assembleia Nacional) κατά τη διάρκεια του καθεστώτος Estado Novo.
Βεγγάλη
200px|thumb|Η Βεγγάλη του 1909 Η Βεγγάλη (μπεν. বঙ্গ, αγγλ. Bengal) είναι η ιστορική περιοχή του βορειοανατολικού άκρου της Νότιας Ασίας. Η κυριότερη εθνικότητα είναι οι Μπενγκάλι των οποίων μητρική γλώσσα είναι η γλώσσα μπενγκάλι. Η Βεγγάλη μοιράζεται ανάμεσα στην Ινδία (Δυτική Βεγγάλη, κρατίδιο στην ανατολική Ινδία) και το Μπανγκλαντές. Έως τη διαίρεσή της σε Ανατολικό Πακιστάν (μετέπειτα Μπανγκλαντές) και Δυτική Βεγγάλη, η περιοχή είχε έκταση 1.674.279 τετ.χλμ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορικές περιοχές του Μπανγκλαντές Κατηγορία:Ιστορικές περιοχές της Ινδίας
Συνέλευση της Δημοκρατίας της Πορτογαλίας
Παραπομπές
Κατηγορία:Νομοθετικά σώματα Κατηγορία:Κυβέρνηση της Πορτογαλίας
Καλαθοσφαίριση στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1988
right|100px Τα τουρνουά καλαθοσφαίρισης της 24ης Ολυμπιάδας διεξήχθησαν στο Γυμναστήριο Τζαμσίλ της Σεούλ από τις 17 έως τις 30 Σεπτεμβρίου 1988, με τη συμμετοχή δώδεκα εθνικών ομάδων ανδρών και οκτώ γυναικών (12ο και 4ο τουρνουά αντίστοιχα). Νικήτρια στους άνδρες αναδείχθηκε η ΕΣΣΔ και στις γυναίκες οι ΗΠΑ. Και για τους δύο, ήταν το δεύτερο ολυμπιακό χρυσό.
Οι Αγώνες της Σεούλ ήταν οι τελευταίοι που είδαν τη Σοβιετική Ένωση και τη Γιουγκοσλαβία να κατεβάζουν ενιαίες ομάδες (τα δύο κράτη διαλύθηκαν το 1991, αν και μια πιο «στενή» Γιουγκοσλαβία συνέχισε να υφίσταται για κάποια χρόνια, αποτελούμενη όμως μόνο από τη Σερβία και το Μαυροβούνιο). Επίσης, ήταν οι τελευταίοι που απαγορευόταν η συμμετοχή αθλητών του NBA - τον επόμενο χρόνο η Διεθνής Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης (FIBA) αποφάσισε να άρει κάθε περιορισμό, αρχής γενομένης από τους Ολυμπιακούς της Βαρκελώνης.
Κατάταξη ομάδων
Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση στους Ολυμπιακούς Αγώνες
Πηλεγόνας
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Πηλεγόνας (Πηλεγών) είναι ένας γνωστός Παίονας, γιος του ποτάμιου θεού Αξιού και της Νύμφης ή πριγκήπισσας της Πιερίας Περιβοίας. Ο Πηλεγόνας ήταν ο πατέρας του Αστεροπαίου, ο οποίος πολέμησε και σκοτώθηκε στον Τρωικό Πόλεμο. Για τον λόγο αυτό, ο Πηλεγών αναφέρεται στην Ιλιάδα (ραψωδία Φ, στίχοι 141, 158), όπου χαρακτηρίζεται ως «περίφημος κονταριστής» (μετάφρ. Ι. Πολυλά).
Πηγές
Πηλεγονας
Μελανίας
thumb|right|350px|Μελανίες Οι Μελανίες (nimbus) αποτελούν επίσημη κατηγορία νεφών σύμφωνα με τον Άτλαντα νεφών που εξέδωσε το 1957 ο Π.Μ.Ο. και χρησιμοποιείται από τους Μετεωρολόγους σε όλα τα Γραφεία Καιρού του Κόσμου.
Χαρακτηριστικά
Οι Μελανίες είναι νέφη συνήθως ογκώδη και πυκνά, που ονομάζονται έτσι επειδή η βάση τους είναι πολύ σκοτεινή. Σε αντίθεση με τους Σωρειτομελανίες, οι οποίοι δημιουργούνται συνήθως κατά την περίοδο του Καλοκαιριού, οι Μελανίες μπορεί να δημιουργηθούν ακόμα και στη διάρκεια του Χειμώνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νέφη
2077 Τσιανγκσού
Ο Τσιανγκσού (Kiangsu) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,155. Ανακαλύφθηκε το 1974 από το προσωπικό του Αστεροσκοπείου του Μενεξεδένιου Βουνού στο Νανκίνγκ της Κίνας και πήρε το όνομά του από την κινεζική επαρχία Τσιανγκσού.
Εξαιτίας της μεγάλης εκκεντρότητας της τροχιάς του, ο Τσιανγκσού κοντά στο περιήλιό του βρίσκεται έξω από τα εσώτατα όρια της Κύριας Ζώνης και τέμνει την τροχιά του πλανήτη `Αρη. Αξιοσημείωτη εξάλλου είναι η μεγάλη κλίση της τροχιάς του ως προς την εκλειπτική, 28° 7΄.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Τσιανγκσού είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τσιανγκσου
Σάββας Χαρατσίδης
Ο Σάββας Χαρατσίδης ( Αθήνα 1925- Λευκάδα, 20 Ιουλίου 1994) ήταν Έλληνας σκηνογράφος και ζωγράφος.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1924 στην Αθήνα και μαθήτευσε κοντά στον Πάνο Σαραφιανό, τον Θεόδωρο Δρόσο και τον Γιάννη Τσαρούχη. Υπήρξε συντελεστής πολλών παραστάσεων του Εθνικού Θεάτρου και του Θεάτρου Τέχνης του Καρόλου Κουν, με την ιδιότητα του ενδυματολόγου, σκηνογράφου, και συγγραφέα προγράμματος. Έχει περιγράψει τις εμπειρίες της καλλιτεχνικής του σταδιοδρομίας στο βιβλίο του, Η σκηνή και η γραφή , που εκδόθηκε το 1992.
Επιπλέον ασχολήθηκε και με τη ζωγραφική. Πραγματοποίησε την πρώτη του συμμετοχή σε ομαδική έκθεση του 1957 στην Αθήνα ενώ το 1972 οργάνωσε την παρθενική ατομική του έκθεση. Ασχολήθηκε με την τοπιογραφία, την απεικόνιση εσωτερικών χώρων και την ανθρώπινη μορφή και την ψυχογραφική διερεύνησή της, συνδυάζοντας στοιχεία της αρχαίας ελληνικής και της βυζαντινής τεχνοτροπίας και μοντέρνων τάσεων. Μέρος του έργου του να φιλοξενείται στην Εθνική Πινακοθήκη της Ελλάδας. Πέθανε από πνιγμό στη Λευκάδα τον Ιούλιο του 1994.
Θεατρικές παραστάσεις
Κατάλογος ελληνικών θεατρικών παραστάσεων στις οποίες ο Χαρατσίδης εργάστηκε ως σκηνογράφος
Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες σκηνογράφοι Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι
Μουσείο Βάσα
thumb|Άποψη του μουσείου Βάσα Το μουσείο Βάσα (Vasamuseet) είναι πλοίο του 17ου αιώνα το οποίο έχει μετατραπεί σε ναυτικό μουσείο στη Στοκχόλμη της Σουηδίας. Το πλοίο είναι μοναδικό που διατηρείται μέχρι αυτή τη στιγμή και η ιστορία του ξεκινά τον 17ο αιώνα. Το 95% των αρχικών τμημάτων του διατηρείται μέχρι και σήμερα και είναι στολισμένο με εκατοντάδες σκαλιστά γλυπτά, καθιστώντας το πλοίο Βάσα ένα από τα σημαντικότερα αξιοθέατα του κόσμου.
Το πλοίο αυτό βρίσκεται στο ειδικό μουσείο που φτιάχτηκε στη Στοκχόλμη. Το μουσείο αυτό δέχεται τους περισσότερους επισκέπτες από οποιοδήποτε άλλο μουσείο σε ολόκληρη τη Σκανδιναβία.
Κατηγορία:Στοκχόλμη Κατηγορία:Ναυτικά μουσεία
Ιερώνυμος
thumb|180px|Ο Άγιος Ιερώνυμος στο Μελετητήριό του, Ναός Ognissanti, [[Φλωρεντία]] Ο Ιερώνυμος (27 Μαρτίου 347 - 30 Σεπτεμβρίου 420) είναι Χριστιανός άγιος και διανοούμενος του 4ου αιώνα μ.Χ. Γεννήθηκε το 347 στη πόλη Στριδώνα της Δαλματίας και πέθανε το 420 στη σκήτη του στη Βηθλεέμ. Λατίνος ασκητής, θεολόγος και εκκλησιαστικός συγγραφέας.
Βίος
Τα παλαιότερα γραμματολογικά εγχειρίδια προσέδιδαν στον Ιερώνυμο και τη διπλή ονομασία Σωφρόνιος Ευσέβιος. Οι νεότερες έρευνες απέδειξαν ότι η προσθήκη της διπλής αυτής ονομασίας οφειλόταν σε παρανοήσεις και αυθαίρετες προσθήκες των αρχαίων αντιγραφέων και δεν ανταποκρινόταν στην αλήθεια.
Ο Ιερώνυμος (Hieronymus) ήταν ιλλυρικής καταγωγής. Γεννήθηκε το έτος 347 στη Στριδώνα της Δαλματίας. Οι γονείς του ήταν Χριστιανοί και αρκετά εύποροι. Σε ηλικία επτά ετών τον έστειλαν για σπουδές στη Ρώμη, όπου παρέμεινε για 15 περίπου χρόνια. Εκεί, σπούδασε φιλολογία και ρητορική κοντά σε επιφανείς διδασκάλους. Μελέτησε τη φιλοσοφία και συνδέθηκε φιλικά με τον Ρουφίνο. Ύστερα, όμως, από αρκετά χρόνια, θα ερίσει με τον επιστήθιο φίλο του, επειδή ο Ιερώνυμος αποκήρυξε την ωριγένεια θεολογία, ενώ ο Ρουφίνος τη θαύμαζε. Βαπτίστηκε Χριστιανός σε ηλικία δεκαεννέα ετών από τον Λιβέριο Ρώμης.
Το έτος 367 αποφάσισε να συνεχίσει τις σπουδές του στα Τρεβήρους. Ακολούθως, το 372, μετέβη για τον ίδιο λόγο στην Ιταλία, στην πόλη της Ακυλείας (Τεργέστη). Στις περιοχές αυτές μυήθηκε στην ασκητική ζωή, αλλά οι απολαύσεις της νεανικής ηλικίας δεν του επέτρεψαν ακόμα την οριστική αφοσίωση σε αυτή.
Το έτος 373 αποφάσισε να επισκεφθεί τους Αγίους Τόπους μαζί με μερικούς συντρόφους του. Έτσι το 374 έφτασε στην ελληνιστική πόλη της Χαλκίδας -κοντά στο σημερινό Χαλέππι- και εγκαταστάθηκε σε ένα μοναστήρι. Ασυνήθιστοι στο κλίμα της περιοχής, δύο από τους συντρόφους του πέθαναν και ο ίδιος παραλίγο να χάσει τη ζωή του. Εγκατέλειψε το μοναστήρι και εγκαταστάθηκε σε μια σκήτη στην έρημο της Συρίας μελετώντας τους αγαπημένους του Λατίνους συγγραφείς Βιργίλιο και Κικέρωνα, και το 378 πήγε στην Αντιόχεια, όπου το επόμενο έτος (379) χειροτονήθηκε πρεσβύτερος από τον επίσκοπο της πόλης Παυλίνο. Η ιεροσύνη του όμως υπήρξε ανενέργητη, αφού ποτέ στη ζωή του δε διακόνησε το θυσιαστήριο του Κυρίου.
Το 380 ο Ιερώνυμος βρέθηκε στην Κωνσταντινούπολη, όπου παρέμεινε για δύο χρόνια. Εκεί, συνδέθηκε φιλικά με το Γρηγόριο Νύσσης και τον Αμφιλόχιο Ικονίου.
Η παραμονή του στην Ανατολή υπήρξε καθοριστική τόσο για την πνευματική του ανάνηψη όσο και για την εκμάθηση της ελληνικής και εβραϊκής γλώσσας.
Από το έτος 382 μέχρι και το 384 εγκαταστάθηκε στη Ρώμη, όπου έγινε γραμματέας του πάπα Δάμασου και δίδαξε την ασκητική ζωή σε Χριστιανές κυρίες της ρωμαϊκής αριστοκρατίας. Από αυτές, συνδέθηκε περισσότερο πνευματικά με την Παύλα, την Ευστοχία και τη Μαρκέλλα. Πίστεψε πως θα διαδεχόταν το Δάμασο στον επισκοπικό θρόνο της Ρώμης. Αυτό όμως δε συνέβη, εξαιτίας κάποιων διαβολών από μερίδα του ρωμαϊκού κλήρου. Πικραμένος, τότε, ξαναγύρισε στην Ανατολή, συνοδευόμενος από τις τρεις παραπάνω κυρίες. Στηλιτεύει τα ήθη των ιερέων της Ρώμης που είχαν τη συνήθεια να διατηρούν παλλακίδες στο σπίτι τους, να αρωματίζονται και να κατσαρώνουν τα μαλλιά τους καθώς και να συχνάζουν στα αριστοκρατικά σπίτια ακόμα και ειδωλολατρών. (Jerome Letters, xxii,30) Υπέρμαχος της παρθενίας και κατά του γάμου και της διαφθοράς και των βασάνων που προκαλεί επαινώ το γάμο μόνο γιατί μου δίνει παρθένους έγραφε στις επιστολές του, και συμβουλεύει τις γνωστές του αν δεν μπορούν να ζούν σε μοναστήρι να παραμείνουν τουλάχιστον παρθένες. (Jerome Letters,cvii 3 και xxii 21)
Το έτος 385 εγκαταστάθηκαν στη Βηθλεέμ, όπου με τη χρηματική προσφορά της Παύλας και άλλων γυναικών ίδρυσαν δύο μοναστήρια. Ένα ανδρικό υπό τον Ιερώνυμο και ένα γυναικείο με ηγουμένη την Παύλα. Ο Ιερώνυμος πάντως εγκαταστάθηκε σε μια σπηλιά στα περίχωρα της Βηθλεέμ και από εκεί διεύθυνε το μοναστήρι του, μελετούσε τη Βίβλο αλλά και τους αγαπημένους του Ρωμαίους συγγραφείς και αλληλογραφούσε με τον έξω κόσμο και συνεργαζόταν με διάφορες χριστιανές γυναίκες όπως η Παύλα και η Μαρκέλλα. Μέχρι τη μέρα του θανάτου του 30 Σεπτεμβρίου του έτους 420, εργαζόταν και μάλιστα πέθανε την ώρα που έγραφε ένα σχόλιο πάνω στον Ιερεμία. Στη Βηθλεέμ οικοδόμησε μια εκκλησία, έναν ξενώνα για τους προσκυνητές στους Αγίους Τόπους αλλά και ένα σχολείο που δίδασκε στα παιδιά εκτός των άλλων, Ελληνικά και Λατινικά.
Οι κρίσεις των γραμματολόγων για το πρόσωπο του Ιερώνυμου ποικίλλουν. Πολλοί τον θεωρούν εριστικό και εμπαθή, άλλοι μισαλλόδοξο και εγωιστή, ενώ άλλοι αγνό, σοφό, ζηλωτή και εραστή της άσκησης.
Η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία του απένειμε τον κατεξοχήν τιμητικό χαρακτηρισμό τού Μεγίστου Διδασκάλου. Η προσφορά του υπήρξε αληθινά μεγάλη και ουσιαστική, χωρίς νόθευση της Καθολικής πίστης.
Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη του στις 15 Ιουνίου και η Ρωμαιοκαθολική την ημέρα της κοίμησής του.
Έργα
Η συγγραφική παραγωγή του Ιερώνυμου υπήρξε πολύ πλούσια. Η χρήση της λατινικής γλώσσας ήταν υποδειγματική και συνέβαλε καθοριστικά στη μεταγενέστερη εξέλιξή της. Ασχολήθηκε κυρίως με το μεταφραστικό έργο, αλλά και με συγγραφές ιστορικές, αγιολογικές, ερμηνευτικές, δογματικές, αντιαιρετικές, καθώς και με την επιστολογραφία. Διασώζεται ικανός αριθμός Επιστολών του, μερικές από τις οποίες αποτελούν είδος πραγματείας.
Ο Μητροπολίτης Νικοπόλεως και Πρεβέζης Μελέτιος μετέφρασε στα ελληνικά τις Επιστολές 14, 22, 52 και 125. Χρησιμοποίησε όμως άλλους τίτλους από αυτούς που φέρει το πρωτότυπο λατινικό κείμενο. Βλ.
Ο Ιερώνυμος αναθεώρησε αρχικά τις αρχαίες λατινικές μεταφράσεις της Αγίας Γραφής (Vetus Latina), στηριζόμενος στα Εξαπλά του Ωριγένη. Αργότερα, προχώρησε σε νέα μετάφραση, ολόκληρης της Αγίας Γραφής, βασιζόμενος στις πρωτότυπες γλώσσες, την εβραϊκή και ελληνική. Η μετάφραση αυτή ονομάστηκε Βουλγάτα (Vulgata δηλαδή "κοινή, δημώδης").
Προλόγισε όλα τα βιβλία της Αγίας Γραφής, ενώ εκπόνησε ερμηνευτικά υπομνήματα στα περισσότερα βιβλία της Παλαιάς και Καινής Διαθήκης.
Μετέφρασε έργα του Ωριγένη, του Ευσεβίου Καισαρείας, του Διδύμου του Τυφλού, του Παχωμίου και των διαδόχων του, του Επιφανίου Σαλαμίνας Kύπρου, του Θεοφίλου Αλεξανδρείας και αρκετά έργα από την Απόκρυφη γραμματεία.
Έντουαρντ Μπέλτσερ
Ο σερ Έντουαρντ Μπέλτσερ (Sir Edward Belcher, 27 Φεβρουαρίου 1799 - 18 Μαρτίου 1877) ήταν Βρετανός θαλασσοπόρος, εξερευνητής και ναύαρχος του Βρετανικού Βασιλικού Ναυτικού.
Ιερώνυμος
Έργα
Άλλα σημαντικά συγγράμματά του ήταν:
Έντουαρντ Μπέλτσερ
Γεννήθηκε στο Χάλιφαξ της Νέας Σκωτίας στον (Καναδά) το 1799 και το 1812 κατατάχθηκε στο Βασιλικό Ναυτικό. Διατέλεσε μέλος της αποστολής στον Ειρηνικό ωκεανό και στον Βερίγγειο πορθμό υπό τον Φρέντερικ Μπίτσεϊ τον οποίον και διαδέχθηκε στη συνέχεια στις εξερευνήσεις του και ακτογραφήσεις της Αφρικής. Επισκέφθηκε τα αρχιπελάγη της Ινδονησίας, της Κίνας, το Χονγκ Κονγκ, την Κορέα και την Ιαπωνία.
Ιερώνυμος
Έργα
Το έργο Martyrologium ή Kalendarium (Μαρτυρολόγιο ή Ημερολόγιο), PL 30, 435-486, το οποίο προσγράφεται στον άγιο, πιθανώς δεν είναι δικό του, αλλά διασώζει τμήματα ανάλογου ιερωνυμικού συγγράμματος που χάθηκε.
Διδασκαλία
Ο Ιερώνυμος δεν παρουσίασε κάποια θεολογική πρωτοτυπία στη διδασκαλία του, ώστε να θεωρηθεί συμβολή στην προαγωγή της δογματικής διατύπωσης της πίστης. Κινήθηκε αποκλειστικά στη βιβλική θεμελίωση των απόψεών του και στην παράδοση της Εκκλησίας.
Έντουαρντ Μπέλτσερ
Το 1852 ανέλαβε αρχηγός της αποστολής στο Βόρειο Πόλο προς αναζήτηση του σερ Τζον Φράνκλιν. Στην επιχείρηση εκείνη που ήταν τελικά καταστρεπτική εγκατέλειψε στους πάγους τα τέσσερα από τα πέντε πλοία της ομάδας που διοικούσε. Για αυτό το γεγονός αθωώθηκε στη δίκη που ακολούθησε.
Ιερώνυμος
Διδασκαλία
Υιοθέτησε την παραδοσιακή εκκλησιολογία του Ιγνατίου Αντιοχείας, του Ειρηναίου Λουγδούνου και του Κυπριανού Καρχηδόνας. Θεώρησε απαραίτητη, για τη σωτηρία, την παραμονή του ανθρώπου στο σώμα της Εκκλησίας και τη μετοχή στα μυστήριά της. Υπερασπίστηκε την Καθολική πίστη, έναντι των αιρετικών, υποστηρίζοντας πως οι ομάδες τους συνιστούσαν παρασυναγωγή και οδηγούνταν από τον Αντίχριστο.
Έντουαρντ Μπέλτσερ
Το 1867 έγινε βαρώνος λαμβάνοντας τον τίτλο του ιππότη του Μπαθ και το 1872 προήχθη σε ναύαρχο. Πέθανε το 1877 στο Λονδίνο.
Ιερώνυμος
Διδασκαλία
Κατηγορήθηκε από ορισμένους μοναχούς ως Σαβελλιανιστής, επειδή στην τριαδολογία χρησιμοποιούσε τον όρο πρόσωπον και όχι υπόστασις. Η κατηγορία όμως αυτή δεν ίσχυε, γιατί ο Ιερώνυμος δεν υιοθέτησε ποτέ τη διδασκαλία του Σαβέλλιου.
Το ίδιο συνέβη και με την ωριγένεια θεολογία. Στην ουσία δεν υπήρξε ποτέ Ωριγενιστής, ασχέτως αν έτρεφε σεβασμό προς το μεγάλο ανάστημα του Αλεξανδρινού θεολόγου. Αναγκάστηκε για το λόγο αυτό να ερίσει με το φίλο του Ρουφίνο και να καταδικάσει τις θεολογικές επιδράσεις που δέχτηκε από τον Ωριγένη, τόσο αυτός όσο και ο Ιωάννης Ιεροσολύμων.
Όταν ανέκυψε το πρόβλημα της αίρεσης του Πελαγιανισμού, ο Ιερώνυμος ακολούθησε την πατερική διδασκαλία της Ανατολής και υποστήριξε πως η σωτηρία του ανθρώπου είναι αποτέλεσμα του έργου της χάρης του Θεού σε συνεργασία με την ελεύθερη βούληση του ανθρώπου.
Ο Ιερώνυμος διακρίθηκε ως ερμηνευτής της Αγίας Γραφής. Στην ερμηνευτική του μέθοδο υιοθέτησε την αλεξανδρινή αλληγορία, αλλά και την ιστορικοφιλολογική προσέγγιση των ιερών κειμένων.
Ήταν άνθρωπος της ολόθερμης προσευχής και της αυστηρής άσκησης. Εκτίμησε υπέρμετρα την παρθενία και μάλιστα έλεγε στις γυναίκες πως είχαν δικαίωμα να αψηφίσουν τις κοινωνικές επιταγές εφόσον το επιθυμούσαν και να μην παντρευτούν. Αν και δεν ενέκρινε την γυναικεία σεξουαλικότητα και συχνά κατέκρινε τις γυναίκες που κατά τη γνώμη του επιδείκνυαν ματαιοδοξία φορώντας μακιγιάζ, όμορφα ρούχα και κοσμήματα, την ίδια στιγμή εξυμνούσε την γυναικεία αρετή και την γυναικεία διάνοια όπως διαφαίνεται και από την μακροχρόνια φιλία και συνεργασία που διατήρησε στη ζωή του με διάφορες χριστιανές γυναίκες όπως η Παύλα, η Μαρκέλλα και η Ευστοχία με τις οποίες έκανε πολλές θεολογικές συζητήσεις και για τις οποίες συχνά μιλούσε με θαυμασμό και τρυφερότητα. Η συνεργασία του με τις γυναίκες ήταν τόσο έντονη που από τις 123 επιστολές του που έχουν διασωθεί το 36% απευθύνεται σε γυναίκες και αναφέρεται ονομαστικά σε είκοσι διαφορετικές γυναίκες. Μετά τον θάνατό τους μάλιστα έγραψε τις ευχολογίες τους. Για αυτές του τις φιλίες κατηγορήθηκε από τους αντιπάλους του για ανήθικες σχέσεις, κάτι που όμως δεν ήταν αλήθεια.
Χαλκούς
Ο Χαλκούς ήταν αρχαίο χάλκινο νόμισμα (εξ ου και η ονομασία του) της αρχαίας Αθήνας.
Ως νομισματική μονάδα ήταν υποπολλαπλάσιο του οβολού, ισοδύναμος με το 1/8 αυτού. Πολλαπλάσια νομίσματα του χαλκού ήταν το δίχαλκο, το τετράχαλκο (= μισός οβολός) και το πεντάχαλκο.Υποπολλαπλάσια του χαλκού ήταν ο κόλλυβος και το λεπτόν.
Πηγές
Κατηγορία:Νομίσματα Κατηγορία:Ιστορικά νομίσματα Κατηγορία:Ελληνικά νομίσματα Κατηγορία:Οικονομία της αρχαίας Αθήνας
Ντίβον Χιουτζ
Πρώτα Χρόνια
Ξεκίνησε να προπονείται για την επαγγελματική πάλη το 1992 και εκπαιδεύτηκε απο τον θρυλικό παλαιστή Τζόνι Ροντζ. Έπειτα άρχισε να παλεύει στην ανεξάρτητη σκηνή της πάλης, συμμετέχοντας σε αγώνες μικρότερων ανεξάρτητων εταιρειών στη Βορειοανατολική Αμερική.
ECW
Από το 1996 έως το 1999 έγινε γνωστός στο ECW, ως Ντίβον Ντάντλεϊ, στο πλευρό του Μπούλι Ρέι, ο οποίος τότε είχε το ψευδώνυμο Μπου Μπου Ρέι Ντάντλεϊ. Εκεί κέρδισαν όλες τις κορυφαίες ομάδες και κατέκτησαν οκτώ φορές το ομαδικό πρωτάθλημα της εταιρείας, κάτι που αποτελεί ρεκόρ.
WWE
Το 1999, υπέγραψαν στο WWE και συνέχισαν να εντυπωσιάζουν. Για μερικό διάστημα στην νέα τους δουλειά, είχαν και τρίτο μέλος της ομάδας, τον Σπάικ Ντάντλεϊ. Στο WWE είχαν ανάλογη επιτυχία με το ECW, με πολλούς ομαδικούς τίτλους και σπουδαίους αγώνες και αντιπαλότητες.
TNA
Στις 5 Ιουλίου 2005, το συμβόλαιό τους έληξε και δεν ανανεώθηκε, ενώ στην συνέχεια υπήρξε αντιπαράθεση για τη μη χρήση του ψευδωνύμου Ντάντλεϊ, σε άλλες εταιρείες. Συνέχισαν στο TNA, με τα ψευδώνυμα "Μπράδερ Ντίβον" και "Μπράδερ Ρέι". Η πορεία τους και στη νέα εταιρεία είχε τρία ομαδικά πρωταθλήματα.
Το 2010, η ομάδα χωρίστηκε και οι δύο παλαιστές ξεκίνησαν κόντρα μεταξύ τους. Μετά το τέλος της οι δύο τους συνέχισαν σόλο καριέρα και απέβαλλαν το ψευδώνυμο "Μπράδερ". Ο Ντίβον δεν κατάφερε να μείνει στη κορυφή και είχε αντιπαλότητες με ανερχόμενους παλαιστές. Για 192 μέρες ήταν ο κάτοχος του Τηλεοπτικού Πρωταθλήματος. Αφού αποδεσμεύτηκε, ο Ντίβον επέστρεψε ως μέλος των Ace's & Eight's (Έισις & Έιτς) τον Οκτώβριο του 2012 και έγινε ο Τηλεοπτικός Πρωταθλητής. Τον Αύγουστο του 2013 ο Ντίβον αποδεσμεύτηκε απο το TNA. Τον Ιούνιο του 2014, το TNA αναγνώρισε την θρυλική ομάδα των Ντίβον και Ρέι, όταν τους ένταξε στο TNA Hall of Fame. Μετά ο Ντίβον επέστρεψε ξανά στο TNA ως ενεργός παλαιστής.
Πηγές
Κατηγορία:Επαγγελματίες Παλαιστές Κατηγορία:Επαγγελματίες Παλαιστές του TNA
Ανρί Λεφέβρ
Ο Ανρί Λεφέβρ (16 Ιουνίου 1901 – 29 Ιουνίου 1991) ήταν γάλλος μαρξιστής φιλόσοφος και κοινωνιολόγος, γνωστός ως ο πρώτος που ασχολήθηκε με την κριτική της καθημερινής ζωής, για την εισαγωγή εννοιών όπως το δικαίωμα στην πόλη και την παραγωγή του κοινωνικού χώρου, καθώς και για το έργο του σχετικά με τη διαλεκτική, την αποξένωση, τον υπαρξισμό, τον στρουκτουραλισμό και την κριτική του σταλινισμού. Ο Λεφέβρ έγραψε πάνω από εξήντα βιβλία και τριακόσια άρθρα.
Βιογραφία
Ο Λεφέβρ γεννήθηκε στο Χαζετμό, Λαντ, της Γαλλίας. Σπούδασε φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο των Παρισίων (Σορβόννη), όπου αποφοίτησε το 1920. Από το 1924 εργαζόταν με τους Πωλ Νιζάν, Νόρμπερτ Γκούτερμαν, Ζωρζ Φριντμάν, Ζωρζ Πολιτζέ και Πιερ Μοράνζ στην ομάδα Φιλοσοφίες όπου επιδίωκαν μια "φιλοσοφική επανάσταση". Αυτό τους έφερε σε επαφή με Σουρεαλιστές, Ντανταϊστές και άλλες ομάδες, πριν μετακινηθούν προς το Κομμουνιστικό Κόμμα Γαλλίας (ΚΚΓ).
Ο Λεφέβρ εντάχθηκε στο ΚΚΓ το 1928 και έγινε ένας από τους πιο επιφανείς γάλλους μαρξιστές διανοούμενους κατά το δεύτερο τέταρτο του 20ού αιώνα, πριν από την ένταξή του στη γαλλική αντίσταση. Από το 1944 έως το 1949, ήταν διευθυντής του Radiodiffusion Française, ενός γαλλικού ραδιοφωνικού σταθμού στην Τουλούζη. Μεταξύ των έργων του ήταν ένα αντι-σταλινικό, κείμενο, με μεγάλη επιρροή, που ονομάζεται Διαλεκτικός Υλισμός (1940). Επτά χρόνια αργότερα, ο Λεφέβρ δημοσίευσε τον πρώτο τόμο του Κριτική της Καθημερινής Ζωής. Το πρώιμο έργο του σχετικά με τη μέθοδο επευφημήθηκε από τον Σαρτρ ο οποίος το ενσωμάτωσε στο Κριτική του Διαλεκτικού Λόγου (1960). Κατά τη διάρκεια της τριακονταετούς θητείας του στο ΚΚΓ, ο Λεφέβρ είχε επιλέξει να δημοσιεύσει κρίσιμες επιθέσεις σε θεωρητικούς αντιπάλους, ειδικά υπαρξιστές, όπως ο Σαρτρ και, ο πρώην συνάδελφός του, Νιζάν, μόνο και μόνο για να θέσει τον εαυτό του σκόπιμα εκτός κόμματος, λόγω των ετερόδοξων θεωρητικών και πολιτικών απόψεών του στα τέλη της δεκαετίας του 1950. Στη συνέχεια από βασικός διανοούμενος του ΚΚΓ έγινε από τους πιο σημαντικούς επικριτές του τόσο για την πολιτική που ασκούσε (π.χ. η έλλειψη άποψης σχετικά με την Αλγερία και γενικότερα, ο μερικός απολογισμός και η συνέχιση του Σταλινισμού) όσο και για το πνευματικό θεωρητικό του πλαίσιο (για τον Δομισμό δηλαδή και ειδικά για το έργο του Λουί Αλτουσέρ)
Το 1961, ο Λεφέβρ, έγινε καθηγητής κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Στρασβούργου, πριν από την ένταξή του στη σχολή του νέου πανεπιστημίου Ναντέρ το 1965. Ήταν ένας από τους πιο σεβαστούς καθηγητές, ο οποίος είχε επηρεάσει και αναλύσει τη φοιτητική εξέγερση του Μαΐου του 1968. Ο Λεφέβρ εισήγαγε την έννοια του δικαιώματος στην πόλη στο βιβλίο του Le Droit à la ville το 1968 (η δημοσίευση του βιβλίου προηγείται των εξεγέρσεων του Μαΐου του 1968 που έλαβαν χώρα σε πολλές πόλεις της Γαλλίας). Μετά τη δημοσίευση αυτού του βιβλίου, ο Λεφέβρ έγραψε πολλά σημαίνοντα έργα για τις πόλεις, την αστυφιλία, το χώρο, συμπεριλαμβανομένου και το Παραγωγή του Χώρου (1974), το οποίο έγινε ένα από τα πιο σημαντικά, και με πυκνές αναφορές, έργα για την αστική θεωρία. Από τη δεκαετία του 1970, Λεφέβρ είχε δημοσιεύσει μερικές από τις πρώτες κριτικές δηλώσεις σχετικά με το έργο των μεταδομιστών και ειδικά του Φουκώ. Στα χρόνια που ακολούθησαν συμμετείχε στην συντακτική ομάδα του Επιχειρήματα, ένα Νέο Αριστερό περιοδικό που επιδίωκε σε μεγάλο βαθμό να εξοικειώσει το γαλλικό κοινό με τον κεντροευρωπαϊκό ρεβιζιονισμό.
Ο Λεφέβρ πέθανε το 1991. Στη νεκρολογία του, το περιοδικό Ριζοσπαστική Φιλοσοφία τίμησε τη μακρά και πολύπλοκη καριέρα και επιρροή του:
Η κριτική της καθημερινής ζωής
Μία από τις πιο σημαντικές συνεισφορές του Λεφέβρ στην κοινωνική σκέψη είναι η ιδέα του για την «κριτική της καθημερινής ζωής», η οποία πρωτοστάτησε στη δεκαετία του 1930. Ο Λεφέβρ ορίζει την καθημερινή ζωή διαλεκτικά ως τη διασταύρωση της «ψευδαίσθησης και της αλήθειας, της δύναμης και της ανημπόριας... η τομή των στοιχείων που ο άνθρωπος ελέγχει και αυτών που δεν ελέγχει», είναι εκεί όπου η διαρκής μετασχηματιστική σύγκρουση προκύπτει μεταξύ διαφορετικών, ειδικών ρυθμών: οι πολυρυθμικές δέσμες των φυσικών ρυθμών του σώματος, οι φυσιολογικοί (φυσικοί) ρυθμοί και οι κοινωνικοί ρυθμοί (Λεφέβρ και Ρεγκιουλιέ, 1985: 73). Η καθημερινότητα είναι εν συντομία, ο χώρος στον οποίο όλη η ζωή συμβαίνει, όπου το σύνολο των επί μέρους δραστηριοτήτων λαμβάνει χώρα. Ενώ το θέμα αυτό παρουσιάστηκε σε πολλά έργα του, αναπτύσσεται κυρίως σε τρεις τόμους οι οποίοι κυκλοφόρησαν μεμονωμένα, με διαφορά δεκαετιών, το 1947, το 1961 και το 1981.
Ο Λεφέβρ υποστήριζε ότι η καθημερινή ζωή ήταν ένας μη ανεπτυγμένος τομέας σε σχέση με την τεχνολογία και την παραγωγή, και, επιπλέον, το γεγονός ότι στα μέσα του 20ου αιώνα, ο καπιταλισμός άλλαξε τόσο την καθημερινή ζωή ήταν για να την αποικίσει και να τη μετατρέψει σε μια ζώνη αμιγώς καταναλωτική. Σε αυτή τη ζώνη της καθημερινότητας (πλήξης) που βρίσκονται όλα τα μέλη της κοινωνίας, ανεξαρτήτως τάξης ή επαγγέλματος, η αυτοκριτική της καθημερινής πραγματικότητας της πλήξης κόντρα στις κοινωνικές υποσχέσεις του ελεύθερου χρόνου και της αναψυχής, θα μπορούσε να οδηγήσει στην κατανόηση και, στη συνέχεια, στην επανάσταση στην καθημερινή ζωή. Αυτό ήταν σημαντικό για τον Λεφέβρ, επειδή η καθημερινή ζωή είναι εκεί που είδε ότι ο καπιταλισμός επιβιώνει και αναπαράγει τον εαυτό του. Χωρίς την επαναστατικοποίηση της καθημερινής ζωής, ο καπιταλισμός θα συνεχίσει να μειώνει την ποιότητά της, και να αναστέλλει την πραγματική αυτο-έκφραση. Η κριτική της καθημερινής ζωής, ήταν ζωτικής σημασίας, διότι κατά τον Λεφέβρ μόνο μέσα από την ανάπτυξη των συνθηκών της ανθρώπινης ζωής—και όχι αφηρημένα μέσω του ελέγχου των παραγωγικών δυνάμεων—οι άνθρωποι θα μπορούσαν να φθάσουν σε μία συγκεκριμένη ουτοπική ύπαρξη.
Η εργασία του Λεφέβρ για την καθημερινή ζωή είχε πολύ μεγάλη επιρροή στη γαλλική θεωρία, ιδιαίτερα στους Καταστασιακούς, καθώς και στην πολιτική (π. χ. στη φοιτητική εξέγερση του Μαΐου του 1968). Ο τρίτος τόμος έχει επίσης πρόσφατα επηρεάσει μελετητές της ψηφιακής τεχνολογίας και της πληροφορίας, δεδομένου ότι υπάρχει ένα τμήμα που ασχολείται εκτεταμένα με αυτό το θέμα, συμπεριλαμβανομένης της ανάλυσης στην έκθεση Nora-Minc (γαλ.) (1977), με βασικές πτυχές της θεωρία της πληροφορίας, και άλλες γενικές συζητήσεις για την αποικιοποίηση της καθημερινής ζωής μέσω των τεχνολογιών πληροφοριών και επικοινωνίας είτε ως "συσκευές", είτε ως "υπηρεσίες".
Η κοινωνική παραγωγή του χώρου
Ο Λεφέβρ αφιέρωσε μεγάλο κομμάτι των φιλοσοφικών του κειμένων για την κατανόηση της σημασίας (της παραγωγής) του χώρου για αυτό που ονομάζεται αναπαραγωγή των κοινωνικών σχέσεων της παραγωγής. Αυτή η ιδέα είναι το κεντρικό αφήγημα στο βιβλίο Η Επιβίωση του Καπιταλισμού, που γράφτηκε ως ένα είδος προάγγελου του La Production de l'espace (1974) (Η Παραγωγή του Χώρου). Τα έργα αυτά έχουν επηρεάσει βαθιά την τρέχουσα αστική θεωρία, κυρίως μέσω της ανθρωπογεωγραφίας, όπως φαίνεται στα έργα συγγραφέων όπως Ντέιβιντ Χάρβεϊ, η Ντολόρες Χέιντεν, και ο Έντουαρντ Σόγια, καθώς και μέσω των σύγχρονων συζητήσεων γύρω από την έννοια της χωρικής δικαιοσύνης. Ο Λεφέβρ είναι ευρέως αναγνωρισμένος ως μαρξιστής στοχαστής, ο οποίος είναι υπεύθυνος για τη διεύρυνση της Μαρξιστικής θεωρίας, εισάγοντας στο πεδίο την έννοια της καθημερινής ζωής και τις σύγχρονες έννοιες και επιπτώσεις της συνεχούς μεγέθυνσης του αστισμού στο δυτικό κόσμο κατά τον 20ο αιώνα. Η γενίκευση της βιομηχανίας, και η σχέση της με τις πόλεις, που εξετάζεται στα: La Pensée marxiste et la ville (Η μαρξιστική Σκέψη και η πόλη), Το Δικαίωμα στην Πόλη και Η Αστική Επανάσταση, ήταν τα θέματα των γραπτών του Λεφέβρ στα τέλη της δεκαετίας του 1960, τα οποία αφορούσαν, μεταξύ άλλων, το βαθύ μετασχηματισμό της "πόλης" σε "άστυ", που κορυφώθηκε με την "πλήρη αστικοποίηση της κοινωνίας".
Ο Λεφέβρ ισχυρίζεται ότι υπάρχουν διαφορετικοί τρόποι παραγωγής του χώρου (δλδ. χωροθεσία), από τον φυσικό χώρο (απόλυτο χώρο) μέχρι τις πιο σύνθετες χωροθεσίες, των οποίων η σημασία παράγεται κοινωνικά (δλδ. κοινωνικός χώρος). Ο Λεφέβρ αναλύει κάθε ιστορική λειτουργία ως μία τριμερή διαλεκτική μεταξύ: των καθημερινών πρακτικών και αντιλήψεων (le perçu - το αντιληπτό), των αναπαραστάσεων ή θεωρίων του χώρου (le conçu - το σχεδιασμένο) και του χωρικού φαντασιακού του χρόνου (le vécu - το βιωμένο).
Το αφήγημα του Λεφέβρ στο βιβλίο Η Παραγωγή του Χώρου είναι ότι ο χώρος αποτελεί ένα κοινωνικό προϊόν, ή μια σύνθετη κοινωνική κατασκευή (που βασίζεται στις αξίες και την κοινωνική παραγωγή εννοιών), που επηρεάζει χωρικές πρακτικές και αντιλήψεις. Το επιχείρημα αυτό συνεπάγεται τη στροφή της έρευνας από το χώρο, αυτό καθαυτό, στις διαδικασίες της παραγωγής του. Eναγκαλίζει την πολλαπλότητα των χώρων που έχουν παραχθεί κοινωνικά και δημιουργούν παραγωγικότητες στις κοινωνικές πρακτικές και εστιάζει στον αντιφατικό, συγκρουσιακό, και, τελικά, στον άκρως πολιτικό χαρακτήρα των διαδικασιών της παραγωγής του χώρου. Ως μαρξιστής θεωρητικός (αλλά εξαιρετικά κριτικός του οικονομικού στρουκτουραλισμού που κυριάρχησε τον ακαδημαϊκό λόγο στις μέρες του), o Λεφέβρ υποστηρίζει ότι αυτή η κοινωνική παραγωγή του αστικού χώρου είναι θεμελιώδους σημασίας για την αναπαραγωγή της κοινωνίας, και άρα του ίδιου του καπιταλισμού. Η κοινωνική παραγωγή του χώρου χρησιμοποιείται από μια ηγεμονική τάξη ως εργαλείο για να αναπαράγει την κυριαρχία της (βλ. Αντόνιο Γκράμσι). Ο Λεφέβρ υποστήριξε ότι κάθε κοινωνία - και ως εκ τούτου, κάθε τρόπος παραγωγής- παράγει ένα συγκεκριμένο χώρο, το δικό του χώρο. Η πόλη του αρχαίου κόσμου δεν μπορεί να γίνει κατανοητή ως μια απλή συσσωμάτωση ανθρώπων και πραγμάτων στο χώρο - είχε τη δική της χωρική πρακτική, δημιουργώντας το δικό της χώρο (ο οποίος ήταν κατάλληλος για εκείνη - ο Λεφέβρ υποστηρίζει ότι το πνευματικό κλίμα της αρχαίας πόλης σχετιζόταν πάρα πολύ με την κοινωνική παραγωγή της χωρικότητάς της). Έτσι, αν κάθε κοινωνία παράγει το δικό της χώρο, οποιαδήποτε "κοινωνική ύπαρξη" φιλοδοξεί να είναι ή δηλώνει ότι είναι αληθινή, αλλά δεν παράγει το δικό της χώρο, τότε θα είναι μια παράξενη οντότητα, μία πολύ ιδιαίτερη αποδόμηση, ανίκανη να αποδράσει από την ιδεολογική ή ακόμη και από την πολιτιστική σφαίρα. Με αυτό το επιχείρημα, ο Λεφέβρ επέκρινε τους σοβιετικούς αστικούς σχεδιασμούς στη βάση ότι απέτυχαν να παράγουν ένα σοσιαλιστικό χώρο, αναπαράγοντας το μοντέλο των μοντερνιστών για τον αστικό σχεδιασμό (παρεμβάσεις στο φυσικό χώρο, η οποίες ήταν ανεπαρκείς για την κατανόηση του κοινωνικού χώρου) και εφαρμόζοντάς το σε αυτό το πλαίσιο:
Κριτική στην «Κοινωνική παραγωγή του χώρου» και απάντηση
Στο βιβλίο του «Το Αστικό Ερώτημα», ο Μανουέλ Καστέλς επικρίνει τον Μαρξιστικό Ανθρωπισμό του Λεφέβρ και την προσέγγισή του της πόλης με επιρροές από τον Χέγκελ και τον Νίτσε. Η πολιτική κριτική του Καστέλς για την προσέγγιση του Λεφέβρ στο Μαρξισμό, αντηχεί τον Στρουκτουραλιστικό Επιστημονικό Μαρξισμό της σχολή του Λουί Αλτουσέρ, στην οποία ο Λεφέβρ ασκούσε άμεση κριτική. Πολλές απαντήσεις στον Καστέλς δίνονται στο βιβλίο «Επιβίωση του Καπιταλισμού», και ορισμένοι μπορεί να ισχυριστούν ότι η αποδοχή αυτών των κριτικών από τον ακαδημαϊκό κόσμο ήταν ένα κίνητρο για τον Λεφέβρ να γράψει το μακροσκελές και θεωρητικά πυκνό βιβλίο του «Η Παραγωγή του Χώρου».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθεϊστές φιλόσοφοι Κατηγορία:Γάλλοι άθεοι Κατηγορία:Γάλλοι κριτικοί της λογοτεχνίας Κατηγορία:Γάλλοι κοινωνιολόγοι Κατηγορία:Μαρξιστές θεωρητικοί Κατηγορία:Θεωρίες της Ιστορίας Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου του Παρισιού
Noordlease Stadion
Το Noordlease Stadion είναι ποδοσφαιρικό γήπεδο στο Χρόνινγκεν της Ολλανδίας και είναι έδρα της ΦΚ Χρόνινγκεν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στην Ολλανδία Κατηγορία:Χρόνινγκεν Κατηγορία:ΦΚ Χρόνινγκεν
Εξαγωγή τύπων
Ο όρος εξαγωγή τύπων ή συμπερασμός τύπων (type inference) αναφέρεται στην αυτόματη συνεπαγωγή του τύπου μιας τιμής σε μια γλώσσα προγραμματισμού. Σαν χαρακτηριστικό συναντάται σε κάποιες γλώσσες με ισχυρό στατικό σύστημα τύπων. Συχνά χρησιμοποιείται σε γλώσσες συναρτησιακού προγραμματισμού αλλά δεν περιορίζεται σε αυτές. Κάποιες γλώσσες που έχουν εξαγωγή τύπων είναι η Visual Basic (από την έκδοση 9.0), η C# (από την έκδοση 3.0), η Clean, η Haskell, η ML, η OCaml και η Scala. Επίσης πρόκειται να υποστηρίζεται από την C++0x και την Perl 6. Η ικανότητα αυτόματης εξαγωγής τύπων διευκολύνει πολλές προγραμματιστικές διεργασίες, επιτρέποντας στον προγραμματιστή να παραλείπει τον τύπο μιας έκφρασης, χωρίς να εμποδίζει τον έλεγχο των τύπων (type checking).
Γενική περιγραφή
Στην επόμενη γραμμή όμως, η result2 υπολογίζεται προσθέτοντας τον δεκαδικό " " (αριθμητική κινητής υποδιαστολής), προκαλώντας σύγκρουση με τη χρήση της  για ακέραιες εκφράσεις και εκφράσεις κινητής υποδιαστολής ταυτόχρονα. Μια τέτοια κατάσταση θα προκαλέσει ένα σφάλμα χρόνου μεταγλώττισης. Σε μια διαφορετική γλώσσα, η result2 θα μπορούσε να έχει έμμεσα δηλωθεί σαν μεταβλητή κινητής υποδιαστολής και η πρόσθεση θα μετέτρεπε έμμεσα τη  σε αριθμό κινητής υποδιαστολής. Συνήθως οι γλώσσες που υποστηρίζουν εξαγωγή τύπων στο βαθμό του παραπάνω παραδείγματος, δεν υποστηρίζουν τέτοιες έμμεσες μετατροπές τύπων. Σε αυτό το σημείο φαίνεται η διαφορά μεταξύ εξαγωγής τύπων, που δεν περιλαμβάνει μετατροπή τύπων, και έμμεσης μετατροπής τύπων (implicit type conversion), που άμεσα μετατρέπει τα δεδομένα σε έναν άλλο τύπο δεδομένων, συχνά χωρίς περιορισμούς.
Τυπική περιγραφή
Ο μεταγλωττιστής συλλέγει την απαραίτητη πληροφορία για την εξαγωγή ενός τύπου μιας έκφρασης, είτε σαν σύνολο (που έχει αναχθεί) από τις σημειώσεις τύπων των υποεκφράσεών της, είτε μέσω μιας έμμεσης συλλογιστικής των τύπων των διάφορων ατομικών τιμών (π.χ. true : Bool, 42 : Integer, 3.14159 : Real, κλπ.). Ένας μεταγλωττιστής μπορεί, μέσω αυτής της αναγωγής από τις τιμές στις εκφράσεις, να μεταγλωττίσει πλήρως ένα πρόγραμμα χωρίς σημειώσεις τύπων. Σε πολύπλοκες περιπτώσεις προγραμματισμού υψηλής τάξης και πολυμορφισμού, δεν είναι πάντα δυνατό ο μεταγλωττιστής να εξάγει όλη την απαραίτητη πληροφορία και ίσως χρειάζονται σημειώσεις τύπων σε σημεία του προγράμματος για να αποφεύγονται διφορούμενες καταστάσεις.
Παράδειγμα
Για παράδειγμα, έστω η συνάρτηση  της Haskell, που εφαρμόζει μια συνάρτηση σε κάθε στοιχείο μιας λίστας και μπορεί να οριστεί ως εξής: map f [] = [] map f (first:rest) = f first : map f rest