cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κουβέλια Αρκαδίας
Ιστορικά στοιχεία και Ονομασία
Σύμφωνα με την παράδοση ο οικισμός Κουβέλια δημιουργήθηκε σε γήλοφο  δυτικά του ορεινού όγκου της Τσεμπερούς μετά την καταστροφή του παλαιότερου οικισμού Ντερμπίνα από τους Τούρκους. Η  Ντερμπίνα (παραφθορά της λέξεις δερβένι που σημαίνει πέρασμα) βρισκόταν 2 χιλιόμετρα βόρεια του σημερινού οικισμού, σε κοντινή απόσταση στο φαράγγι της Λαγκάδας του Ευρώτα το οποίο υπήρξε δίαυλος επικοινωνίας με την βόρεια Λακωνία. Μία νύκτα Ανάστασης οι Τούρκοι εισέβαλαν στην εκκλησία της Παναγίας Ντερμπίνας όπου ήταν συγκεντρωμένοι οι κάτοικοι και τους κατέσφαξαν όλους ενώ πυρπόλησαν και το χωριό. Γλύτωσαν μόνο έξι κάτοικοι οι οποίοι απουσίαζαν. Αυτοί έκτισαν νέο οικισμό στη θέση που συνήθιζαν να έχουν τα κουβέλια τους, από όπου προκύπτει και η ονομασία του οικισμού. Σημειώνεται ότι κουβέλια ονόμαζαν τα κουτιά που τοποθετούσαν τα μελίσσια, τις σημερινές κυψέλες.
Από εκείνο τον οικισμό διασώζεται ο ναός της Παναγίας Ντερμπίνας, που σύμφωνα με την παράδοση ανήκε σε μοναστήρι, και είναι αφιερωμένος στην Κοίμηση της Θεοτόκου. Κατά τις εργασίες  διαμόρφωσης του προαύλιου χώρου βρέθηκαν ομαδικοί τάφοι και πλήθος οστών. Ο ναός έχει σχήμα ελεύθερου σταυρού με τρούλο.
Αξιοθέατα
Η Ιερά μονή Αγίου Νικολάου Καλτεζών, η περιοχή της Παλαιοχώρας και το φαράγγι της Λαγκάδας.
Συμμαχία Προοδευτικών και Αριστερών Δυνάμεων
Η Συμμαχία Προοδευτικών και Αριστερών Δυνάμεων (γνωστή και ως Συμμαχία των Πέντε ) ήταν ένας συνασπισμός αριστερών κομμάτων που δημιουργήθηκε το 1977. Πρόεδρος της συμμαχίας ήταν ο Ηλίας Ηλιού.
Ιστορικό
Πήρε μέρος στις εκλογές του 1977 αποσπώντας 139.356 ψήφους (ποσοστό 2,72%) και εξασφάλισε 2 έδρες στο κοινοβούλιο. Οι δύο έδρες που εξασφάλισε η συμμαχία ήταν για τον πρόεδρο Ηλία Ηλιού στην Α΄ Αθήνας και για το στέλεχος του ΚΚΕ Εσωτερικού Λεωνίδα Κύρκο στη Β΄ Αθήνας. Με τη λήξη της κοινοβουλευτικής της θητείας, η Συμμαχία διαλύθηκε.
Συμμετέχοντα κόμματα
Τα κόμματα που αποτελούσαν την Συμμαχία Προοδευτικών και Αριστερών Δυνάμεων ήταν:
Παραπομπές
Κατηγορία:Συνασπισμοί πολιτικών κομμάτων στην Ελλάδα Κατηγορία:Πρώην πολιτικά κόμματα στην Ελλάδα
Πυθαγόρας ο Λάκων
Ο Πυθαγόρας ο Λάκων (8ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης με καταγωγή από τη Σπάρτη, ο οποίος στέφθηκε νικητής στο αγώνισμα του σταδίου το 716 π.Χ. κατά τους 16ους ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Υπήρξε ο πρώτος σταδιονίκης από τη Σπάρτη, αλλά η νίκη του δεν ήταν η πρώτη των Λακεδαιμονίων, διότι τέσσερα χρόνια νωρίτερα ο Άκανθος ο Λακεδαιμόνιος, επίσης από τη Σπάρτη, στέφθηκε νικητής στον δίαυλο και τον δόλιχο.
Σύμφωνα με τον Πλούταρχο, κατά το τρίτο έτος της 16ης Ολυμπιάδας, ο Νουμάς Πομπίλιος έγινε βασιλιάς των Ρωμαίων και σύναψε φιλία με τον ολυμπιονίκη Πυθαγόρα για να εισαγάγει σπαρτιατική επιρροή στην πρώιμη ρωμαϊκή κοινωνία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Σπαρτιάτες ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του σταδίου Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (8ος αιώνας π.Χ.)
Κόπαβογκουρ
Το Κόπαβογκουρ (ισλανδικά: Kópavogur) είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Ισλανδίας και αποτελεί μέρος της ευρύτερης περιοχής της πρωτεύοσας Ρέικιαβικ. Είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του Μεγαλύτερο Ρέικιαβικ.
Θέση-Ονομασία
Βρίσκεται νότια του Ρέικιαβικ και βόρεια του Γκάρδαμπαϊρ. Ο πληθυσμός της πόλης είναι 37.380 άτομα (6-2019). Το όνομα της πόλης στα Ισλανδικά σημαίνει «όρμος της μικρής φώκιας», και προήλθε από τον ομώνυμο όρμο στα δυτικά του Κόπαβογκουρ.
Ιστορία
Η πόλη υπήρξε το ιστορικό σημείο που έγινε το 1662 η συνδιάσκεψη του Κόπαβογκουρ. Εκέι αποφασίστηκε από τον λαό της Ισλανδίας η προχώρηση της χώρας στην Ένωση Δανίας-Νορβηγίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Ισλανδίας
Όρμα Πέλλας
Η Όρμα είναι ημιορεινό χωριό της Κεντρικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Πέλλας (πρώην νομό) σε υψόμετρο 310 μέτρα.
Γεωγραφία - Ιστορία
Διακρίνεται για τη φυσική ομορφιά του, περιτριγυρισμένο από πράσινο και φυσικά νερά. Ο πληθυσμός της είναι 641 κάτοικοι (απογραφή 2011). Βρίσκεται στους πρόποδες του όρους Βόρας (Καϊμακτσαλαν) προς το χιονοδρομικό κέντρο του οποίου υπάρχει δρόμος. Κατά τη διαδρομή αυτή βρίσκεται η περιοχή Καλύβια Γιανακούλα. Αποτελεί το δεύτερο τουριστικό προορισμό της Αλμωπίας μετά το Λουτράκι, διαθέτοντας εστιατόρια,ενοικιαζόμενα δωμάτια, ξενοδοχεία απαρυθμόντας συνολικό αριθμό κλινών 620. Η κεντρική πλατεία του χωριού είνα γεμάτη με πλατάνια. Η εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στον Άγιο Νικόλαο αλλά πανηγυρίζει στις 27 Οκτωβρίου του Αγίου Νέστορος. Οι κάτοικοι του χωριού εκτός του τουρισμού ασχολούνται με τη γεωργία και κυρίως με την παραγωγή κερασιών, κάστανων, κοκαριών και ροδακίνων.
Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και τον Εμφύλιο πολλοί κάτοικοι της Όρμας μετακόμισαν στην Έδεσσα. Από την Όρμα αναδείχτηκαν αγωνιστές που ακολούθησαν τον Αγγελή Γάτσο στον αγώνα του 1821, Μακεδονομάχοι καθώς και άτομα που σκοτώθηκαν στις μάχες του εμφυλίου. Τον Ιούνιο του 1908 το χωριό καταστράφηκε σχεδόν ολοσχερώς από επίθεση Βουλγάρων κομιτατζήδων. Σήμερα αποτελεί τουριστικό θέρετρο, 2 χλμ. Ν.-ΝΑ. από τα Λουτρά Πόζαρ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμος Αλμωπίας Κατηγορία:Χωριά του νομού Πέλλας
Κινηματογραφικό Σύμπαν της Marvel: Φάση Δύο
μικρογραφία|248x248εσ|Το εξώφυλλο του "Marvel Cinematic Universe: Phase Two Collection" Η Φάση Δύο του Κινηματογραφικού Σύμπαντος της Marvel (MCU) είναι μια σειρά Αμερικανικών υπερηρωικών ταινιών σε παραγωγή από την Marvel Studios βασισμένες σε χαρακτήρες των Marvel Comics. Η φάση ξεκίνησε το 2013 με την κυκλοφορία του Iron Man 3 και ολοκληρώθηκε το 2015 με την κυκλοφορία του Ant-Man. Περιλαμβάνει την ταινία crossover Εκδικητές: Η Εποχή του Ultron που επίσης κυκλοφόρησε το 2015. Ο Κέβιν Φάιγκι ήταν παραγωγός σε κάθε ταινία της φάσης. Οι έξι ταινίες της φάσης εισέπραξαν πάνω από $5.2 δισεκατομμύρια παγκοσμίως και έλαβαν γενικά θετικά σχόλια από τους κριτικούς και το κοινό.
Ο Κρις Έβανς εμφανίστηκε στην πλειοψηφία της φάσης, είτε σε πρωταγωνιστικό ρόλο είτε σε κάμεο σε τέσσερις ταινίες της Φάσης Δύο. Η Marvel Studios δημιούργησε ακόμα άλλες δύο ταινίες μικρού μήκους που είναι μέρος των Marvel One-Shots με σκοπό να επεκτείνουν το MCU, ενώ κάθε ταινία είχε συνδεδεμένα κόμικς. Τα Iron Man 3, Thor 2: Σκοτεινός Κόσμος, και Captain America 2: Ο Στρατιώτης του Χειμώνα είχαν συνδεδεμένα βιντεοπαιχνίδια, ενώ το Lego Marvel's Avengers επίσης κυκλοφόρησε, προσαρμόζοντας την ιστορία διάφορων ταινιών του franchise. Η Φάση Δύο, μαζί με την Ένα και την Τρία, αποτελούν το The Infinity Saga.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κινηματογραφικό Σύμπαν της Marvel: Φάση Δύο Κατηγορία:Φάσεις του Κινηματογραφικού Σύμπαντος της Marvel
Λαυρεωτική
Γεωγραφία
Η συνολική της έκταση είναι περί τα 120 τ.χλμ., όπου επί το πλείστον χαρακτηρίζεται ως άνυδρη, λοφώδης και σχεδόν άγονη. Η περιοχή οριοθετείται από τον Υμηττό στα βορειοδυτικά και τη Μερέντα στα βόρεια, ενώ βρέχεται από το Σαρωνικό κόλπο στα δυτικά και νοτιοδυτικά και το Αιγαίο πέλαγος στα νότια και ανατολικά. Περιλαμβάνει τους βραχώδεις όγκους του Ολύμπου και του Λαυρίου, καθώς και το ακρωτήρι του Σουνίου, με τον αμφιβόητο Ναό του Ποσειδώνος.
Η Λαυρεωτική ήταν πολύ γνωστή από την αρχαιότητα ιδιαίτερα για τα πολύτιμα ορυκτά της επί των οποίων στηρίχθηκε και αναπτύχθηκε οικονομικά η αρχαία Αθήνα δημιουργώντας τον εθνικό της στόλο με τον οποίο και κυριάρχησε στη συνέχεια στο Αιγαίο. Το υπέδαφος της Λαυρεωτικής είναι πλούσιο σε μεταλλεύματα αργύρου, μολύβδου, σιδήρου, χαλκού κ.ά. που έγιναν αντικείμενα εκμετάλλευσης τόσο κατά τους αρχαίους χρόνους όσο και στους νεότερους με τη δημιουργία της νέας σχετικά πόλεως του Λαυρίου.
Σημειώνεται από πολλούς συγγραφείς και ιστορικούς ότι στην αρχαιότητα δεν υπήρχε πόλη με το όνομα Λαύριο ή Λαύρειο αντ΄ αυτής υπήρχε ο Θορικός, αν και υποστηρίζονται και αντίθετες απόψεις. Με την ονομασία Λαύριο ή Λαύρειο προσδιορίζονταν ομοίως η Λαυρεωτική, τις οποίες όμως ονομασίες χρησιμοποίησαν και οι νεότεροι επιχειρηματίες – μεταλλευτές και οικιστές του νέου Λαυρίου.
Διοικητικά
thumb|right|180px|Ἐμβλημα Δήμου Λαυρεωτικής (1891).
Η Λαυρεωτική είναι συγκρότημα δήμων και κοινοτήτων της Νοτιοανατολικής Αττικής. Με τη νέα διοικητική διάρθρωση της χώρας από 1/1/2011 (Πρόγραμμα Καλλικράτης), η γεωγραφική Λαυρεωτική απαρτίζεται από 2 δήμους: της Λαυρεωτικής (τέως δήμοι Λαυρεωτικής και Κερατέας και τέως Κοινότητα Αγ.Κωνσταντίνου) και Σαρωνικού (τέως Δήμοι Καλυβίων και Αναβύσσου και τέως Κοινότητες Παλαιάς Φωκαίας, Σαρωνίδας και Κουβαρά). Έδρα του τέως αλλά και του νέου Δήμου Λαυρεωτικής είναι η ιστορική πόλη του Λαυρίου. Πρόκειται κυρίως για αγροτικό και παραθεριστικό συγκρότημα, ενώ η βιομηχανική πόλη του Λαυρίου μετεξελίσσεται σε κέντρο ευρείας ακτινοβολίας και πόλο ανάπτυξης χάρις στον εθνικό λιμένα της και στην παροχή υπηρεσιών, παιδείας και πολιτισμού (σύμφωνα με το Ρυθμιστικό Σχέδιο Αθήνας/Αττικής 2021). Διοικητικά υπάγεται στην Περιφέρεια Αττικής.
Στην περιοχή ιδρύεται το 1835 ο Δήμος Λαυρίου με έδρα την Κερατέα, ενώ το 1890 διασπάται σε Δήμο Θορικίων (έδρα Κερατέα), και Δήμο Σουνιέων που το επόμενο έτος 1891 μετονομάζεται σε Δήμο Λαυρεωτικής (έδρα Λαύριο), ονομασία που διατηρείται έως σήμερα. Στο ενδιάμεσο διάστημα στον λιμένα των Εργαστηρίων είχε ήδη κτιστεί από τη δεκαετία του 1860 η πόλη του Λαυρίου. Επίσης, στο παρελθόν έγιναν αποσχίσεις διαφόρων οικισμών που αναγνωρίσθηκαν μετέπειτα ως κοινότητες και δήμοι.
Το έμβλημα του Δήμου Λαυρεωτικής είναι "μεταλλευτική κάμινος εκπέμπουσα καπνόν" σύμφωνα με το Β.Δ. της 22 Νοεμβρίου 1891 (ΦΕΚ 333) "Περί μετονομασίας του Δήμου Σουνιέων εις Δήμον Λαυρεωτικής και καθορισμού του εμβλήματος της σφραγίδος αυτού".
Σαρλ-Ντενί Μπουρμπακί
Ο Σαρλ-Ντενί Σωτέρ Μπουρμπακί (Charles Denis Sauter Bourbaki, ελληνικά: Κάρολος Διονύσιος Σωτήριος Βούρβαχης, 22 Απριλίου 1816, Πω – 22 Σεπτεμβρίου 1897, Μπαγιόν) ήταν Γάλλος στρατηγός.
Γεννήθηκε στο Πω, και ήταν γιος του Έλληνα συνταγματάρχη Κωνσταντίνου Διονυσίου Βούρβαχη, ο οποίος σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης το 1827. Εκπαιδεύτηκε στη Στρατιωτική Σχολή Πρυτανέε, εισήχθη στην Ειδική Σχολή του Σαιν Συρ, και το 1836 εντάχθηκε στους Ζουάβους, και έγινε υπολοχαγός στη Λεγεώνα των Ξένων το 1838 καθώς και στρατιωτικός βοηθός του βασιλιά Λουδοβίκου Φιλίππου. Πρώτη του συμμετοχή στο μέτωπο ήταν στην αφρικανική εκστρατεία. Το 1842 έγινε λοχαγός των Ζουάβων, το 1847 συνταγματάρχης των Τυρκό, το 1850 αντισυνταγματάρχης του 1ου Σώματος Ζουάβων, το 1851 συνταγματάρχης τους και το 1854 ταξίαρχός τους. Στον Κριμαϊκό Πόλεμο διοίκησε τμήματα Αλγερινών στρατευμάτων, ενώ το όνομά του έγινε γνωστό στις μάχες των Άλμα, Ίνκερμαν και Σεβαστούπολης. Το 1857 έγινε μέραρχος, και το 1859 διοικούσε στη Λυών. Ήταν ο δεύτερος πιο επιτυχημένος στον Δεύτερο Ιταλικό Πόλεμο της Ανεξαρτησίας μετά τον ΜακΜάον, και το 1862 ήταν ένας από τους υποψήφιους για την κενή θέση του θρόνου της Ελλάδας, αλλά αρνήθηκε την πρόταση. Το 1870 ο Αυτοκράτορας Ναπολέοντας Γ΄ του εμπιστεύτηκε τη διοίκηση της Αυτοκρατορικής Φρουράς, έχοντας σημαντικό ρόλο στις μάχες γύρω από τη Μετς. Ωστόσο η συμπεριφορά του στο Γκραβελότ ήταν αμφισβητήσιμη όπως και με τους Πρώσσους οι οποίοι ήταν εξουθενωμένοι από τις μάχες και τις πολλαπλές απώλειες, και οι Γάλλοι ήταν έτοιμοι να πραγματοποιήσουν αντεπίθεση. Ωστόσο ο Μπουρμπακί αρνήθηκε να παραχωρήσει την εφεδρεία της Γαλλικής Αυτοκρατορικής Φρουράς στη μάχη μιας και θεωρούσε την ήττα δεδομένη.
Ένα περίεργο συμβάν κατά τη διάρκεια της πολιορκίας της Μετς, κατά τη διάρκεια του Γαλλοπρωσικού Πολέμου, συνδέεται με το όνομα του Μπουρμπακί. Ένας άνδρας που αυτοαποκαλούνταν Ρενιέ, εμφανίστηκε στις 21 Σεπτεμβρίου στο Χέιστινγκς, αναζητώντας να συνομιλήσει με την αυτοκράτειρα Ευγενία που είχε διαφύγει εκεί. Όταν απέτυχε να τη συναντήσει κατάφερε να αποκτήσει μια υπογεγραμμένη φωτογραφία από τον Αυτοκρατορικό Πρίγκιπα Ναπολέων με ένα μήνυμα προς τον αυτοκράτορα Ναπολέοντα. Χρησιμοποίησε τη φωτογραφία αυτή, με βάση οδηγίες του Μπίσμαρκ, ως διαπιστευτήριο στον στρατάρχη Μπαζαίν, στον οποίον παρουσιάστηκε στη Μετς, λέγοντάς του πως σύμφωνα με την αυτοκράτειρα η ειρήνη θα υπογραφόταν και πως είτε ο στρατάρχης Κανρομπέρ ή ο στρατηγός Μπουρμπακί θα μετέβαινε στο Χέιστινγκς για τον σκοπό αυτό. Ο Μπουρμπακί μετέβη στην Αγγλία, μετά από τα εξαπάτηση των Πρώσων, και ανακάλυψε την αλήθεια μόνο όταν συναντήθηκε με την αυτοκράτειρα, επιστρέφοντας άμεσα στη Γαλλία.
Προσέφερε τις υπηρεσίες του στον Γκαμπετά και ανέλαβε τη διοίκηση της Βόρειας Στρατιάς, αλλά ανακλήθηκε στις 10 Νοεμβρίου και μεταφέρθηκε στη Στρατιά του Λίγηρα. Διοικώντας την ανεπαρκώς εκπαιδευμένη και ελλιπώς εξοπλισμένη Στρατιά της Ανατολής, ο Μπουρμπακί προσπάθησε να καταστείλει την πολιορκία του Μπελφόρ, η οποία, μετά τη νίκη στο Βιλερσεξέλ, ολοκληρώθηκε με την υποχώρηση των Γάλλων στην τριήμερη μάχη του Λιζαίν. Άλλες γερμανικές δυνάμεις υπό τον Μαντόιφελ περιέκλεισαν τον Μπουρμπακί, ο οποίος εν τέλει αναγκάστηκε να κινηθεί προς το ελβετικό μέτωπο με το υπόλοιπο τμήμα των δυνάμεών του. Τα στρατεύματά του ήταν σε απεγνωσμένη κατάσταση, λόγω έλλειψης τροφής. Από τους 150.000 άνδρες που είχε στην αρχή, μόνον 87.000 μαζί με 12.000 ίππους κατάφεραν να διαφύγουν στην Ελβετία. Διέσχισαν τα δυτικά σύνορα της Ελβετίας στο Λε Βεριέρ, το Σαιντέ-Κρουά, το Βαλόρμπ και το Βαλέε ντε Ζου στις αρχές Φεβρουαρίου 1871. Αφοπλίστηκαν και κρατήθηκαν αιχμάλωτοι για έξι εβδομάδες προτού επιστρέψουν στην πατρίδα τους τον Μάρτιο. Αντί να υποταχθεί στην ταπείνωση μιας πιθανής υποχώρησης, ο Μπουρμπακί μεταβίβασε τα καθήκοντά ου στον στρατηγό Κλινσάν στις 26 Ιανουαρίου 1871 και το βράδυ προσπάθησε να αυτοκτονήσει. Εκπυρσοκρότησε ένα πιστόλι στο μέτωπο του, αλλά η σφαίρα κατά κάποιο τρόπο διαλύθηκε και έτσι η ζωή του σώθηκε. Ο στρατηγός Κλινσάν μετέφερε τον Μπουρμπακί στην Ελβετία, όπου ανάρρωσε προτού επιστρέψει στη Γαλλία.
Τον Ιούλιο του 1871, ανέλαβε και πάλι τη διοίκηση στη Λυών, και στη συνέχεια έγινε ανώτερος στρατιωτικός διοικητής. Το 1881, λόγω των πολιτικών του πεποιθήσεων, τοποθετήθηκε στους απόστρατους. Το 1885 έθεσε υποψηφιότητα για τη γερουσία, αλλά δεν κατάφερε να εκλεγεί. Πέθανε στις 22 Σεπτεμβρίου 1897.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι στρατιωτικοί
Κλήμης ο Αλεξανδρεύς
Ο βίος του
Ο Κλήμης έλαβε στην Αλεξάνδρεια μεγαλύτερη θεολογική μόρφωση και χειροτονήθηκε πρεσβύτερος της τοπικής εκκλησίας. Το έργο το οποίο ανέλαβε να φέρει σε πέρας ήταν αρκετά δύσκολο, καθώς προσπάθησε να αποδείξει την εναρμόνιση Χριστιανισμού και φιλοσοφίας των Ελλήνων. Οι συνθήκες της εποχής όμως δυσχέραναν το έργο του, καίτοι δεν είχαν ακόμα διαμορφωθεί οι συνθήκες, ώστε να έχει την αναγκαία δύναμη να συνθέσει ένα πλήρες έργο.
Το έργο του
Υπήρξε ένας από τους μεγαλύτερους και αποτελεσματικότερους πολέμιους του Γνωστικού κινήματος, όπως αυτό διαμορφώθηκε στην Αλεξάνδρεια. Στην προσπάθειά του να αντιμετωπιστεί το γνωστικό κίνημα, του οποίου οι ρίζες βρίσκονταν στην αρχαία Ελληνική παράδοση και ιδίως στις πλατωνικές απόψεις περί Θεού και κόσμου, επιχείρησε την σύζευξη Ελληνισμού και Χριστιανισμού, με την επιλεκτική χρήση κειμένων της ελληνικής ποιήσεως και μυθολογίας. Εντούτοις, φαίνεται ότι σε ορισμένες απόψεις είχε επηρεαστεί από τους Γνωστικούς, ιδιαίτερα όσον αφορά τη θέση του για έναν θεϊκό Λόγο που καθοδηγεί τον πνευματικό άνθρωπο μέσα από διαδοχικές φωτίσεις στην τελείωση, μια διαδικασία που δεν σταματάει με τον θάνατο. Ο Κλήμης είχε δεχτεί έντονες επιδράσεις τόσο από τον Στωικισμό όσο και από την πλατωνική μεταφυσική.
Στο αξιολογότερο έργο του Στρωματείς υποστήριξε πως η ορθή φιλοσοφία σε άρρηκτη ενότητα με τη Χριστιανική πίστη πρέπει να θεωρείται η Τρίτη Διαθήκη. Συνολικά στο έργο του θεωρεί πως «αληθινός γνωστικός» είναι όποιος συνδυάζει την πίστη με την φιλοσοφική κατανόηση, έτσι μόνο με τη ορθή φιλοσοφία μπορεί ο πιστός να καταστεί αληθινός Χριστιανός γνωστικός. Αληθινή πηγή γνώσεως πρέπει να θεωρείται η πίστη, χωρίς να παραγνωρίζεται η γνώση.
Η ερμηνεία των Γραφών με κατά βάση αλληγορικό τρόπο από τον Κλήμεντα ήταν παρόμοια με εκείνη του Φίλωνα. Ορισμένες δογματικές θέσεις του θεωρήθηκαν αργότερα ως ύποπτες, αν όχι εσφαλμένες. Ο Πατριάρχης Φώτιος Α΄, με ιδιαίτερη επιθετικότητα, υποστήριξε ότι ο Κλήμης, ή κάποιος που τον πλαστογράφησε, είχε αιρετικές θέσεις, όπως για παράδειγμα το ότι πίστευε στη μετεμψύχωση και πως ο Υιός του Θεού είναι κτίσμα και ότι ο Λόγος δεν έγινε σάρκα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χριστιανοί απολογητές Κατηγορία:Αχιλιασμός Κατηγορία:Έλληνες της Αιγύπτου
Λίμνη Μίλστατ
Η Λίμνη Μίλστατ (γερμανικά: Millstätter See) είναι μια λίμνη στην Καρινθία της Αυστρίας.
Γεωγραφία
Το όνομά της προέρχεται από την εμπορική πόλη Μίλστατ, που βρίσκεται στη βόρεια ακτή. Άλλοι δήμοι κοντά στη λίμνη είναι ο Ζεεμπόντεν και ο Ράντεντχαϊν-Ντόμπριαχ. Η νότια ακτή, που έχει χαρακτηριστεί προστατευόμενη περιοχή από το 1970, είναι σχεδόν ακατοίκητη.
Γεωλογία
Η λίμνη δημιουργήθηκε την τελευταία παγετώδη περίοδο, πριν από περίπου 20.000 χρόνια, όταν ένας παγετώνας έλιωσε επί τόπου. Η περιοχή της λίμνης Μίλστατ είναι μέρος των Αυστροαλπεινικών καλυμμάτων, που αποτελείται από γνευσίτη και σχιστόλιθο, με αποθέματα χαλαζίτη, και που προέκυψε από την μεταμόρφωση άμμου και αργιλικών ορυκτών, πιθανώς κατά την Ορδοβίσια περίοδο. Στα υψηλότερα μέρη περιλαμβάνονται σχιστόλιθοι λυχνίτη, συμπεριλαμβανομένων αρκετών αμφιβολιτικών σχιστόλιθων.
Λιμνολογία
Πολυάριθμα ρυάκια εκβάλλουν στη λίμνη, εκ των οποίων το Ρίγκερμπαχ, κοντά στο Ντόμπριαχ είναι το μεγαλύτερο. Στο δυτικό άκρο της λίμνης το ρέμα Ζίμπαχ οδηγεί το νερό στον ποταμό Λίζερ, παραπόταμο του Δράβου. Η ολιγοτροφική λίμνη με τη βαθιά λεκάνη της έχει ένα μεγάλο υπολιμνικό όγκο και μερομικτικά νερά, τα οποία είναι καθαρά και φθάνουν σε ποιότητα εκείνη του πόσιμου νερού.
Η αλιεία, ειδικά για πέστροφα, αποτελεί μια πηγή τροφής και εργασίας για τους κατοίκους της περιοχής από την αρχαιότητα. Σήμερα η ερασιτεχνική και η επαγγελματική αλιεία είναι ιδιαίτερα διαδεδομένη, όχι μόνο για την πέστροφα, αλλά και για διάφορα είδη κυπρίνου, για τούρνες, λούτσους, πέρκες και χέλια.
Μεταφορές
Η λίμνη Μίλστατ είναι εύκολα προσβάσιμη μέσω του σταθμού Σπίταλ-Μιλστάτερζι των Σιδηροδρόμων Τάουερν της επιβατικής αμαξοστοιχίας που παρέχει η Αυστριακή Ομοσπονδία Σιδηροδρόμων (ÖBB). Ο αυτοκινητόδρομος Β98 Μιλστάτερ Στράμπε περνάει κατά μήκος της βόρειας ακτής της λίμνης, συνδέοντάς την με τον αυτοκινητόδρομο Τάουερν Άουτομπαν (Α10) (Σάλτσμπουργκ - Βίλαχ) στη διασταύρωση Σπιτάλ / Μιλστάτερ Ζι.
Από το 1901 οι καλοκαιρινές μεταφορές με πλοία στη λίμνη παρέχονται από την Ναυτιλιακή Εταιρεία Μιστάτερζι, η οποία λειτουργεί τέσσερα πλοία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μιλστατ
Τεχνολογία τροφίμων
μικρογραφία|250px|right|Αίθουσα διδασκαλίας μαθημάτων της τεχνολογίας τροφίμων σε Σχολή ΑΕΙ της Μ. Βρετανίας Η Τεχνολογία τροφίμων (αγγλ. Food technology), η οποία αποτελεί ένα σημαντικό πεδίο της Επιστήμης τροφίμων, πραγματεύεται τα τεχνολογικά γνωστικά αντικείμενα της παραγωγής τροφίμων, της συντήρησης και του ποιοτικού ελέγχου των τροφίμων, καθώς και της έρευνας και ανάπτυξης (R&D) καινοτομικών ειδών τροφίμων.
Συμπληρωματικοί τομείς της τεχνολογίας τροφίμων είναι επίσης η μελέτη των μεταβολών των οργανοληπτικών χαρακτηριστικών και ιδιοτήτων των τροφίμων που προκαλούνται τόσο στις πρώτες ύλες παραγωγής, όσο και στα έτοιμα προς κατανάλωση τρόφιμα, κατά την εφαρμογή μεθόδων επεξεργασίας, συντήρησης, διακίνησης, συσκευασίας, ακόμη και μεταφοράς.
Τα τρόφιμα ανάλογα την προέλευσή τους, ζωικά ή φυτικά, παρουσιάζουν ιδιαιτερότητες στις πρωτογενείς τεχνολογικές εφαρμογές με συνέπεια τη διαφορετική συμπεριφορά στις τεχνικές αυτές. Για το λόγο αυτό, η τεχνολογία τροφίμων διακρίνεται σε δύο τομείς, (α) την τεχνολογία τροφίμων φυτικής προέλευσης, και (β) την τεχνολογία τροφίμων ζωικής προέλευσης. Η διάκριση αυτή είναι όμως σχετική, διότι οι ίδιες αρχές διέπουν την επεξεργασία όλων των ειδών των τροφίμων, όπως και τα ισχύοντα κάθε φορά πρότυπα - προδιαγραφές.
Οι επιμέρους αυτοί τομείς διακρίνονται σε ιδιαίτερους κλάδους όπως: τεχνολογία κρέατος, τεχνολογία γάλακτος, τεχνολογία αλιευμάτων, τεχνολογία οινοποιίας κ.λπ. Βασικοί άξονες της επιστήμης αυτής παραμένουν οι εξής:
--Χημεία τροφίμων.
--Μικροβιολογία τροφίμων.
--Μηχανική τροφίμων.
Εξαιτίας των επιτευγμάτων της επιστήμης αυτής, ιδίως τον 20ο αιώνα και μέχρι τις μέρες μας, η αξιοποίηση της πρωτογενούς γεωργικής και κτηνοτροφικής παραγωγής κρίνεται σήμερα άμεσης προτεραιότητας.
Αναδρομή
Η ανθρωπότητα έχει ξεκινήσει να ασχολείται με την τεχνολογία τροφίμων εδώ και αιώνες. Από τότε που ξεκίνησε η παραγωγή ζυμωμένων προϊόντων (τυριού, κρασιού, μπίρας) παστών τροφίμων, ακόμα και το μαγείρεμα της τροφής απαιτούσε εφαρμογή της τεχνολογίας τροφίμων. Σε κάθε περίπτωση η εφαρμογή της τεχνολογίας τροφίμων έδινε ένα ασφαλέστερο τρόφιμο, με μεγαλύτερη διάρκεια ζωής, που οργανοληπτικά ήταν πιο επιθυμητό.
Προοπτικές & μέλλον
Η επιστήμη των τροφίμων είναι μία πολυεπίπεδη νέα επιστήμη. Συνδυάζει και απαιτεί προχωρημένες γνώσεις πολλών ειδικών πεδίων, όπως λ.χ. χημικής μηχανικής, χημείας τροφίμων,και μικροβιολογίας τροφίμων. Ουσιαστικά, το πεδίο της, δηλ. η Τεχνολογία τροφίμων, είναι η εφαρμογή της επιστήμης τροφίμων στις βιομηχανίες και τις βιοτεχνίες παραγωγής τροφίμων πάσης μορφής.
Ο πτυχιούχος - τεχνολόγος τροφίμων μπορεί να εργαστεί σε υπηρεσίες του δημοσίου τομέα, ιδίως υπηρεσιών Γεωργίας και Εμπορίου, στο Γενικό Χημείο του Κράτους, σε υπηρεσίες αγορανομίας και ελέγχου τροφίμων, σε βιοτεχνίες και βιομηχανίες τροφίμων ως υπεύθυνος τμημάτων παραγωγής, ή τμημάτων ποιοτικού ελέγχου των προϊόντων. Επίσης, μπορεί να εργαστεί και σε μονάδες αποθήκευσης και συντήρησης τροφίμων, ή ως υπεύθυνος σε μονάδες μαζικής σίτισης, φοιτητικές ή μαθητικές εστίες, κατασκηνώσεις, οικοτροφεία, ξενοδοχεία ή οργανισμούς μεταφορών. Ως ελεύθερος επαγγελματίας μπορεί να αναλάβει μελέτες εγκατάστασης, οργάνωσης και λειτουργίας βιομηχανιών τροφίμων.
Επαγγελματικοί φορείς
Ο επαγγελματικός φορέας των τεχνολόγων τροφίμων, στην Ελλάδα, είναι η Πανελλήνια Ένωση Τεχνολόγων Επστημόνων Τροφίμων, ενώ στην Ευρώπη, είναι ο ευρωπαϊκός φορέας που ονομάζεται, The European Federation of Food Science and Technology.
Πύργος του Άιφελ
Ο Πύργος του Άιφελ είναι το σήμα κατατεθέν της πόλης του Παρισιού  που βρίσκεται στη Γαλλία. Κατασκευάστηκε το 1889 από τον μηχανικό Γουστάβο Άιφελ. Με ύψος 324 μέτρα, ήταν το πιο ψηλό κτίριο στον κόσμο μέχρι που το ξεπέρασε το Εμπάιρ Στέιτ Μπίλντινγκ της Νέας Υόρκης το 1931. Έχει βάρος 10.000 τόνους και η κατασκευή του είναι τόσο σταθερή, ώστε παρεκκλίνει μόλις έως 7,5 εκατοστά με σφοδρό άνεμο. μικρογραφία Έχει τρία επισκέψιμα επίπεδα, καθένα προσβάσιμο με σκάλες ή με ανελκυστήρα. Για την άνοδο μέχρι το πρώτο επίπεδο χρειάζονται 302 βήματα (το ίδιο και για το δεύτερο). Το τρίτο και μεγαλύτερο επίπεδο είναι προσβάσιμο μόνο με τον ανελκυστήρα. Τόσο το πρώτο όσο και το δεύτερο επίπεδο διαθέτουν εστιατόριο.
Οράνιεστατ (Αρούμπα)
To Οράνιεστατ (ολλανδικά: Oranjestad) είναι πρωτεύουσα και η πιο μεγάλη πόλη της Αρούμπα. Έχει πληθυσμό 106.050 σύμφωνα με απογραφή του 2008 και βρίσκεται στη νότια ακτή κοντά στο δυτικό άκρο του νησιού. Ανήκει στις περιφέρειες του Ανατολικού και του Δυτικού Οράνιεστατ.
Πύργος του Άιφελ
Ο πύργος έχει χρησιμοποιηθεί επίσης και για πολλές σκηνές ταινιών του κινηματογράφου αλλά και στην τηλεόραση.
Οράνιεστατ (Αρούμπα)
Ιστορία
Η πόλη χτίστηκε γύρω από ένα φρούριο γύρω στο 1796. Αρχικά η πόλη δεν είχε κανένα επίσημο όνομα, ήταν γνωστή μόνο ως η πόλη στον Κόλπο των αλόγων. Η πόλη είναι από την ώρα που χτίστηκε η πρωτεύουσα του νησιού. Το φρούριο εξακολουθεί να είναι ένα από τα αξιοθέατα της πόλης. Η πόλη τελικά πήρε το όνομά της από τον Ολλανδό βασιλιά Γουλιέλμο τον Σιωπηλό. Η πόλη ονομάστηκε έτσι το 1820, όταν το ενδιαφέρον για την Αρούμπα αυξήθηκε λόγω της ανακάλυψης κοιτασμάτων χρυσού.
Πύργος του Άιφελ
Ιστορία
Κατασκευάστηκε μεταξύ των ετών 1887 και 1889 ως είσοδος για την διεθνή έκθεση Universell αλλά και επ` ευκαιρία της εκατονταετούς επετείου της Γαλλικής Επανάστασης. Συνολικά 300 εργάτες ένωσαν 18.038 κομμάτια σφυρήλατου σιδήρου παρασκευασμένου σε φούρνους puddling με 2,5 εκατομμύρια πριτσίνια, με μια στατική μελέτη του Μορίς Κεσλέν. Ο Άιφελ βοήθησε τους μηχανικούς Émile Nouguier και Maurice Koechlin και τον αρχιτέκτονα Stephen Sauvestre. Ο κίνδυνος ατυχήματος ήταν μεγάλος καθώς, σε αντίθεση με σύγχρονους ουρανοξύστες, ο πύργος ήταν σε ανοιχτό πλαίσιο, χωρίς κανέναν ενδιάμεσο όροφο εκτός από δύο πλατφόρμες. Ωστόσο επειδή ο Άιφελ είχε λάβει προληπτικά μέτρα ασφαλείας, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης των κινητών ικριωμάτων, προστατευτικών κιγκλιδωμάτων και διαχωριστικών πλεγμάτων, μόνο ένας άνθρωπος πέθανε.
Οράνιεστατ (Αρούμπα)
Ιστορία
Κατηγορία:Πόλεις της Αρούμπα
Πύργος του Άιφελ
Ιστορία
Ο πύργος εγκαινιάστηκε στις 31 Μαρτίου 1889 και άνοιξε για το κοινό στις 6 Μαΐου 1889.
Ο πύργος επικρίθηκε πολύ από το κοινό όταν κατασκευάστηκε, καθώς πολλοί είχαν την άποψη πως ήταν αντιαισθητικός. Οι καθημερινές εφημερίδες γέμισαν με οργισμένες επιστολές από την καλλιτεχνική κοινότητα του Παρισιού.
Ο μυθιστοριογράφος Γκυ ντε Μωπασσάν λέγεται ότι έτρωγε το μεσημεριανό του γεύμα στο εστιατόριο του Πύργου κάθε μέρα. Όταν τον ρώτησαν γιατί, απάντησε ότι ήταν το μοναδικό μέρος στο Παρίσι, από όπου κάποιος δεν μπορούσε να δει τον πύργο. Ενώ, ο ποιητής Πολ Βερλαίν άλλαζε δρόμο για να μην τον βλέπει. Σήμερα, ο Πύργος ευρέως θεωρείται ότι είναι ένα εντυπωσιακό κομμάτι της διαρθρωτικής τέχνης.
Ένα από τα μεγάλα κλισέ των Χολιγουντιανών ταινιών είναι ότι η θέα από κάθε παριζιάνικο παράθυρο περιλαμβάνει τον πύργο.
Ο Άιφελ είχε πάρει άδεια για να σταθεί ο πύργος επί 20 έτη· προοριζόταν για να διαλυθεί το 1909, όταν η ιδιοκτησία του θα είχε επανέλθει στον Δήμο Παρισιού. Η πόλη είχε προγραμματίσει να τoν γκρεμίσει (μέρος των αρχικών κανόνων του διαγωνισμού για ένα πύργο ήταν πως μπορούσε εύκολα να κατεδαφιστεί) αλλά επειδή ο πύργος αποδείχτηκε χρήσιμος για σκοπούς επικοινωνίας, επετράπη η παραμονή του και μετά τη λήξη της άδειας.
Σχεδιασμός του πύργου
μικρογραφία|Τέσσερα στιγμιότυπα από την κατασκευή του πύργου, μεταξύ των ετών 1887 και 1889|349x349px
Υλικά κατασκευής του πύργου
Η μεταλλική κατασκευή του Πύργου του Άιφελ ζυγίζει 7.300 τόνους, ενώ η όλη δομή, συμπεριλαμβανομένων των μη μεταλλικών στοιχείων, ζυγίζει περίπου 10.100 τόνους. Ανάλογα με τη θερμοκρασία του περιβάλλοντος, η κορυφή του πύργου μπορεί να στραφεί μακριά από τον ήλιο μέχρι 18 cm (7,1 in), λόγω της θερμικής διαστολής του μετάλλου στην πλευρά που βρίσκεται ο ήλιος.
Εκτιμήσεις του ανέμου
Κατά την στιγμή που χτίστηκε πολλοί έμειναν άναυδοι από το τολμηρό σχήμα του. Ο Άιφελ και οι μηχανικοί του σαν έμπειροι κατασκευαστές γεφυρών, κατάλαβαν πόσο σημαντικό ρόλο έπαιζε ο άνεμος, και ήξεραν πως αφού ήθελαν να φτιάξουν την μεγαλύτερη δομή στον κόσμο έπρεπε να είναι σίγουροι πως θα αντέχει στον σφοδρό άνεμο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αιφελ Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Παρίσι Κατηγορία:Αξιοθέατα στο Παρίσι
Εποχές
thumb|400x400px|Η τροχιά της [[Γης γύρω από τον Ήλιο και οι εναλλαγές των εποχών της.]]
Η εποχή είναι μία από τις μείζονες διαιρέσεις του έτους και βασίζεται γενικά σε ομοιογενή κλιματικά χαρακτηριστικά. Για τις εύκρατες περιοχές του πλανήτη το έτος χωρίζεται τυπικά σε τέσσερις εποχές: την άνοιξη, το καλοκαίρι, το φθινόπωρο και τον χειμώνα.
Ορισμένοι πολιτισμοί έχουν διαφορετικό αριθμό εποχών. Για παράδειγμα, οι αυτόχθονες της Αυστραλίας, (Αβορίγινες) στη βόρεια περιοχή χρησιμοποιούν έξι εποχές. Στις τροπικές ή ακόμα και στις υποτροπικές περιοχές, είναι συνηθέστερο να μιλά κανείς για ξηρή και υγρή εποχή, ανάλογα με το πότε εμφανίζονται οι μουσώνες, ενώ η πρόβλεψη των θερμοκρασιακών αλλαγών καθίσταται δύσκολη. Στην αρχαία Αίγυπτο το έτος διαιρείτο σε τρεις ουσιαστικά εποχές, που καθορίζονταν από τη συμπεριφορά του ποταμού Νείλου. Υπήρχε η εποχή της πλημμυρίδας, η εποχή της έκτακτης ανάγκης που δημιουργούσε η πλημμυρίδα και η εποχή της συγκομιδής.
Υπάρχουν επίσης άλλοι τύποι τοπικών εποχών που στηρίζονται σε κλιματικά δεδομένα. Για παράδειγμα η περιοχή Μονοπάτι των Σιφώνων (Tornado Alley) των Η.Π.Α. έχει την εποχή των σιφώνων, που ξεκινά από τα τέλη του χειμώνα και φτάνει ως τα μέσα του καλοκαιριού, ανάλογα με το γεωγραφικό πλάτος. Περιοχές με μεσογειακό, όπως η Δ. Αυστραλία, οι ακτές της Καλιφόρνιας και της Ισπανίας έχουν την εποχή των πυρκαγιών. Επίσης, στον Ν.Α. Ειρηνικό η εποχή των τυφώνων ξεκινά αργά την άνοιξη, στις 15 Μαΐου, ενώ στον Βόρειο Ατλαντικό στις 1 Ιουνίου.
Αίτια και κλιματικά αποτελέσματα
Η αιτία της εμφάνισης των εποχών είναι το γεγονός ότι ο άξονας της Γης δεν είναι κατακόρυφος ως προς το επίπεδο της περιφοράς της γύρω από τον Ήλιο. Για την ακρίβεια έχει απόκλιση της τάξεως των 23,4 αρκτικών μοιρών. Έτσι, οποιαδήποτε στιγμή κατά την διάρκεια του χειμώνα και του καλοκαιριού, το ένα μέρος του πλανήτη είναι περισσότερο άμεσα εκτεθειμένο στις ακτίνες του Ηλίου (δείτε Σχεδ. 1). Η έκθεση στις ακτίνες του ηλίου αλλάζει καθώς η Γη γυρίζει γύρω από τον Ήλιο. Οποιαδήποτε στιγμή, ανεξάρτητα από την εποχή, στο βόρειο και στο νότιο ημισφαίριο επικρατούν διαφορετικές εποχές.
Οι εποχιακές αλλαγές του καιρού εξαρτώνται επίσης σε παράγοντες όπως η απόσταση από τους Ωκεανούς ή άλλα μεγάλα αποθέματα νερού, η ροή των ωκεανών, το φαινόμενο Ελ Νίνιο (El Niño/ENSO) και άλλοι ωκεανικοί κύκλοι και τέλος, οι επικρατούντες άνεμοι.
Στις πολικές και εύκρατες χώρες, οι εποχές χαρακτηρίζονται από αλλαγές στην ποσότητα του ηλιακού φωτός, που με την σειρά τους προκαλούν στα φυτά και στα ζώα μακρά αδράνεια. Οι επιδράσεις αυτές είναι ανάλογες με το γεωγραφικό πλάτος και τα αποθέματα νερού. Για παράδειγμα, ο Νότιος Πόλος βρίσκεται στο κέντρο της Ανταρκτικής, και έτσι έχει μια μεγάλη απόσταση από την επιρροή που ασκούν οι νότιοι ωκεανοί. Ο Βόρειος Πόλος βρίσκεται στον Αρκτικό Ωκεανό, με αποτέλεσμα οι αντίξοες θερμοκρασίες του να θωρακίζονται από την παρουσία όλου αυτού του νερό. Η συνέπεια των παραπάνω είναι ο Νότιος Πόλος να είναι συνεχώς ψυχρότερος από τον Βόρειο Πόλο κατά την διάρκεια του χειμώνα.
Ο κύκλος των εποχών στις πολικές και εύκρατες ζώνες του ενός ημισφαιρίου είναι αντίθετος σε αυτές του άλλου. Για παράδειγμα, όταν είναι καλοκαίρι στο Βόρειο Ημισφαίριο, τότε στο Νότιο Ημισφαίριο επικρατεί χειμώνας, και αντίστροφα και όταν είναι άνοιξη στο Βόρειο Ημισφαίριο είναι φθινόπωρο στο Νότιο Ημισφαίριο, και αντίστροφα.
Στις τροπικές περιοχές, δεν υπάρχουν σημαντικές αλλαγές στην ποσότητα του ηλιακού φωτός. Ωστόσο, σε πολλές περιοχές (κυρίως στον βόρειο Ινδικό Ωκεανό) χαρακτηρίζονται από μουσώνες και δυνατούς ανέμους.
Πολική ημέρα και νύκτα στους δύο πόλους
thumb|200 px|right|Η ηλιακή ακτινοβολία στις τέσσερις εποχές
Αναγνώριση
Στις Η.Π.Α. οι εποχές θεωρείται συχνά ότι ξεκινούν στις αστρονομικές ισημερίες και ηλιοστάσια, γνωστές και ως αστρονομικές εποχές. Βάσει αυτής της υπόθεσης, το καλοκαίρι ξεκινά στο θερινό ηλιοστάσιο, ο χειμώνας στο χειμερινό ηλιοστάσιο, η άνοιξη στην εαρινή ισημερία και το φθινόπωρο στην φθινοπωρινή ισημερία.
Το κορεατικό, το κινεζικό και το ιαπωνικό ημερολόγιο βασίζονται σε ένα συνδυασμό ηλιακού και σεληνιακού ημερολογίου, στο οποίο οι εποχές καθορίζονται έτσι ώστε να συμπίπτουν τα ηλιοστάσια και οι ισημερίες με το μέσο κάθε εποχής, πρακτική που πλησιάζει πολύ με τον μετεωρολογικό ορισμό των εποχών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εποχές Κατηγορία:Κλίμα Κατηγορία:Μονάδες χρόνου
Μίραλεμ Πιάνιτς
Ο Μίραλεμ Πιάνιτς (Miralem Pjanić, γενν. 2 Απριλίου 1990) είναι Βόσνιος ποδοσφαιριστής, που αγωνίζεται ως μέσος στην Αλ Σάρτζα καθώς και στην Εθνική Βοσνίας.
Σε συλλόγους
Ξεκίνησε την επαγγελματική του σταδιοδρομία το 2007 από τη Μετς και την επόμενη χρονιά υπέγραψε στη Λιόν. Το 2011 πήρε μετεγγραφή για τη Ρόμα, στην οποία αγωνίστηκε μέχρι το 2016. Τη τελευταία σεζόν του στη Ρόμα (2015-2016) αναδείχθηκε στην καλύτερη ενδεκάδα της Σέριε Α. Επίσης, το 2015 ήταν 55ος στους 100 καλύτερους ποδοσφαιριστές του κόσμου, σύμφωνα με την Guardian.
Το 2016 υπέγραψε στη Γιουβέντους, με την οποία κέρδισε το πρωτάθλημα και το κύπελλο Ιταλίας το 2017 και έφτασε στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ. Επιπλέον τη σεζόν 2016-2017 αναδείχθηκε στην καλύτερη ενδεκάδα της Σέριε Α και στην καλύτερη ομάδα του Τσάμπιονς Λιγκ.
Σε εθνικές ομάδες
Ο Πιάνιτς είχε το δικαίωμα να παίξει στις ομαδες νέων του Λουξεμβούργου, καθώς πέρασε εκεί την παιδική του ηλικία. Έτσι, έπαιξε στις Εθνικές Νέων του Λουξεμβούργου από το 2006 ως το 2007.
Ωστόσο, επέλεξε να αγωνιστεί στην Εθνική Ανδρών της Βοσνίας. Το πρώτο του παιχνιδι ήταν το 2008 με αντίπαλο τη Βουλγαρία. Ήταν στο ρόστερ της ομάδας στο Μουντιάλ του 2014.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βόσνιοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βοσνίας και Ερζεγοβίνης Κατηγορία:Λουξεμβούργιοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Μετς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολιμπίκ Λιονναί Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρόμα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γιουβέντους Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014 Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Λουξεμβούργιοι με καταγωγή από τη Βοσνία και Ερζεγοβίνη Κατηγορία:FIFA Century Club
Ολίμπια Βενάδο Τουέρτο
thumb|150px| Ολίμπια Βενάδο Τουέρτο Η Ολίμπια Βενάδο Τουέρτο (Olimpia Venado Tuerto) είναι αθλητικός σύλλογος καλαθοσφαίρισης, με έδρα την πόλη Βενάδο Τουέρτο που βρίσκεται στο Σάντα Φε της της Αργεντινής.
Αγωνίζεται στο Στάδιο Ολίμπια και τα χρώματα της ομάδας είναι το μαύρο και το κόκκινο.
Ιστορία
Η Ολίμπια ιδρύθηκε το 1940. Το 1995 αναδείχθηκε δεύτερη στο πρωτάθλημα Αργεντινής. Ένα χρόνο αργότερα το 1996 κατάφερε να κατακτήσει το πρωτάθλημα Αργεντινής αλλά και Πρωτάθλημα Νοτίου Αμερικής. Διεκδίκησε το Διηπειρωτικό Κύπελλο καλαθοσφαίρισης 1996 απέναντι στον Παναθηναϊκό. Το 1997 αγωνίστηκε στα ημιτελικά του Πρωταθλήματος Νοτίου Αμερικής. Σήμερα αγωνίζεται στη Β΄Εθνική του πρωταθλήματος Αργεντινής.
Μεγάλοι καλαθοσφαιριστές
Τη φανέλα της Ολίμπια έχουν φορέσει αθλητές που έχουν κατακτήσει τίτλους όπως το χρυσό Ολυμπιακό μετάλιο, το ασημένιο μετάλλιο στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης ενώ ορισμένοι έχουν αγωνιστεί στο ΝΒΑ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αργεντίνικοι σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1940
Coenagrion puella
Το Coenagrion puella είναι λεπτό υδρόβιο έντομο από την τάξη των οδοντογνάθων και την υποτάξη Ζυγόπτερα. Κατατάσσεται στην οικογένεια Coenagrionidae και αναπτύσσεται σε στάσιμα ή αργά ρέοντα γλυκά νερά. Απαντάται σε σχεδόν όλη την Ευρώπη. Το γένος Coenagrion εκπροσωπείται στην Ευρώπη με δώδεκα είδη. Στην Ελλάδα εκτός από το Coenagrion puella αναφέρονται τα είδη Coenagrion ornatum, Coenagrion pulchellum, ενδημικά στην Κρήτη το Coenagrion ponticum και επίσης στην Κρήτη το Coenagrion scitulum, αλλά όχι ενδημικά.
Στο είδος Coenagrion puella παρατηρείται μια μεγάλη διαφορά μεταξύ αρσενικών και θηλυκών. Η συμπεριφορά τους κατά την αναπαραγωγή εμφανίζει ορισμένες διαφοροποιήσεις.
Ετυμολογικές και ιστορικές παρατηρήσεις
Το είδος αναφέρεται το 1785 υπό το όνομα Libellula puella από τον Λινναίο στην περίφημη δέκατη έκδοση του Systema naturae που θεωρείται ως αφετηρία της διωνυμικής ονοματολογίας. Σε αυτήν την έκδοση όλα τα είδη της τάξης των οδοντόγνατων κατατάσσονται στο μοναδικό γένος Libellula με μόνο 18 είδη.
Το Libellula puella χαρακτηρίζεται από τον Λινναίο με τα ελάχιστα λόγια Libellula alis erectis hyalinis (λιβελλούλα με τις πτέρυγες διαφανείς και προς τα πάνω). Ακολουθεί μια υποδιαίρεση σε τέσσερις ομάδες σχετικά με τα διάφορα χρώματα. Αυτό αποδεικνύει πως ο Λινναίος δεν μιλάει για το είδος με τη σημερινή έννοια, αλλά αναφέρεται στο Libellula puella, όπου κατατάσσει όλα τα μικρά είδη, τα οποία σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες ακόμα και σήμερα συνοψίζονται με το λαϊκό όνομα νύμφες του νερού (Ναϊάδες). Αυτό εξηγεί και το λατινικό όνομα puella, που σημαίνει νεάνιδα, κορίτσι, μη ακόμη παντρεμένη νέα γυναίκα.
Σε μερικές πηγές διατηρείται η γνώμη πως το όνομα Coenagrion δόθηκε το 1840 από τον Γάλλο Σαρπαντιέ (Charpentier). Αυτό όμως είναι λάθος. Ο Σαρπαντιέ το 1840 στο βιβλίο του Libellulinae Europaeae (Λιβελλούλες της Ευρώπης) χρησιμοποιεί το όνομα Agrion και την Coenagrion puella ονομάζει Agrion interruptum. Το γένος Coenagrion ορίστηκε το 1890 από το Κirby. Ο Kirby τοποθετεί το καινούργιο γένος Coenagrion πίσω από το γένος Agrion. Ο ίδιος δεν δίνει καμιά εξήγηση για το όνομα, αλλά η τοποθέτηση πίσω από το γένος Agrion υποδηλώνει την εξήγηση πως το γένος περιλαμβάνει όλα τα είδη που αποσπάστηκαν από το γένος Agrion και συνοψίζονται ως 'Καινούργιο Agrion', από τα αρχαία 'καινόν', που στα λατινικά σωστά μεταφράζεται με Caen-, το Caen- όμως πολλές φορές γίνεται και Coen-. Μια άλλη υπόθεση εξηγεί το όνομα από τις λέξεις κοινό και άγριο, γιατί τα είδη πολλές φορές πετούν κατά ζεύγη στα χωράφια, το αρσενικό κρατώντας με τους κέρκους στο τέλος της κοιλιάς ως πένσα το θηλυκό πίσω από το κεφάλι. Το όνομα Agrion μπορεί επίσης να προέρχεται από το Αγρεύς.
Μορφολογικά χαρακτηριστικά του ακμαίου
Τα αρσενικά (Εικ. 3) είναι μπλε με μαύρες κηλίδες, όπως το συναντούμε σε πολλά όμοια είδη. Γενικά για αναγνώριση χρησιμοποιείται το μαύρο σχήμα που βρίσκεται στο δεύτερο κοιλιακό δακτύλιο. Αυτό θυμίζει ένα πέταλο ανοικτό προς τα μπροστά, ή την δομή ενός ποτηριού (Εικ. 3 στη μέση). Αυτό το σχήμα όμως έχει τόσες παραλλαγές, και μερικές μπορούν να συμπίπτουν με παραλλαγές άλλων ειδών. Γι' αυτό χρησιμοποιείται το όχι τόσο επιβλητικό, αλλά πιο σίγουρο χαρακτηριστικό της μορφής των κέρκων, που σχηματίζουν πένσα στο τέλος της κοιλιάς (Εικ. 3 δεξιά). Αυτή η μορφή είναι πολύ σταθερή, γιατί ταιριάζει ακριβώς στο πρόνωτο του θηλυκού. Το θηλυκό κατά κανόνα είναι πράσινο με μαύρες κηλίδες (Εικ. 1), καμιά φορά και μπλε με μαύρες κηλίδες (Εικ. 6). Στο δεύτερο κοιλιακό δακτύλιο βρίσκεται μια κηλίδα, που θυμίζει κύπελλο (Εικ. 2 δεξιά). Και αυτό το σχήμα δεν θεωρείται ασφαλή για αναγνώριση. Αντίθετα το διπλό κύμα που σχηματίζει η οπίσθια άκρη του προνώτου, (Εικ. 2 αριστερά) παριστάνει σταθερό χαρακτηριστικό των θηλυκών του είδους. Το γεγονός, πως πρόκειται για θηλυκό αναγνωρίζεται από τα εξαρτήματα στο κάτω του προτελευταίου κοιλιακού δακτυλίου (Εικ. 2 στη μέση).
Μετά την έκδυση από τελευταίο προνυμφικό στάδιο τα χρώματα των νέων ακμαίων σχεδόν δεν φαίνονται (Εικ. 4 και 9). Στα ώριμα ενήλικα η ένταση του χρωματισμού εξαρτάται από την θερμοκρασία. Στις δροσερές πρωινές ώρες το μπλε είναι πιο έντονο.
Για όλα τα είδη του γένους ισχύει, πως οι μεσαίες και οπίσθιες κνήμες δεν είναι φαρδιές (Εικ. 5). Στις πτέρυγες στο πεδίο μπροστά στο κόμβο (Εικ. 7 κάτω από το πράσινο συνδετήρα) υπάρχει μόνο δυο εγκάρσιες νευρώσεις, και αμέσως πίσω από το σκούρο πτερόστιγμα (Εικ. 7, πράσινο βέλο) είναι μόνο ένα κύτταρο. Η κεφαλή είναι πλατύτερη από το θώρακα (Εικ. 2 αριστερά). Φέρει δυο κοντές νηματοειδείς κεραίες. Οι ημισφαιρικοί σύνθετοι οφθαλμοί έχουν μεγάλη απόσταση ο ένας από τον άλλο και τοποθετούνται στις πλευρικές άκρες του κεφαλιού. Αυτό επιτρέπει στο έντομο να κρύβει το σώμα του πίσω από ένα στέλεχος βούρλου με σχετική διάμετρο και συγχρόνως να κοιτάζει το απέναντι εχθρό με τους δυο οφθαλμούς. Αφού άλλα είδη έχουν άλλο απόσταση των οφθαλμών, επιλέγουν και άλλη θέση στο βούρλο για ανάπαυση, πράγμα που μειώνει την ανταγωνισμό μεταξύ των ειδών. Μεταξύ των δυο συνθετών οφθαλμών τρία οφθαλμίδια σχηματίζουν ένα ανυψωμένο τρίγωνο (Εικ. 2 αριστερά).
Μορφολογικά χαρακτηριστικά της προνύμφης
Οι προνύμφες (Εικ. 7) είναι μικρότερες από δυο εκατοστόμετρα, αλλά στα τελευταία στάδια μεγαλύτερες από δεκατρία χιλιοστόμετρα. Είναι προσαρμοσμένες στη ζωή στο νερό. Φέρουν τρία ουραία εξωτερικά βράγχια σε φόρμα τριών φύλλων στο τέλος της κοιλιάς. Το κάθε φύλλο τελειώνει σε οξύ άκρη, που όμως δεν επεκτείνεται νηματωδώς (Εικ. 14). Οι φλέβες δεν εκφύονται όρθια στον άξονα, αλλά κλίνουν από τον κεντρικό άξονα προς τα πίσω. Περίπου το πρώτο μισό των πλευρικών ακρών των βραγχίων είναι ισχυρά οδοντωτό (φαίνεται σαφώς με πλήρη μεγέθυνση της Εικ. 14). Τα πόδια είναι καλά αναπτυγμένα.
Οι οφθαλμοί είναι μεγάλοι. Πίσω από τους οφθαλμούς το κεφάλι γίνεται πιο στενό, το πίσω μέρος του κεφαλιού είναι στρογγυλεμένο και δείχνει σκούρους λεκέδες (Εικ. 11 αριστερά). Οι κεραίες αποτελούνται από επτά μέρη (Εικ. 13).
Γενικά
Τα ακμαία είναι αρπακτικά. Κατά κανόνα συλλαμβάνουν τη λεία τους (μικρές μύγες, κουνούπια κ.λ.) κατά την πτήση. Μπορούν όμως και να συλλέγουν μικρά έντομα (αφίδες κ. λ.) από τα φυτά, όπου κάθονται. Όταν ο πληθυσμός σε ένα συγκεκριμένο υδροβιότοπο είναι αρκετά πυκνός, μπορεί να καταναλώνουν και τα άτομα του ίδιου είδους λίγο μετά την μεταμόρφωσή τους. Δεν απομακρύνονται πολύ από το βιότοπο, όπου γεννήθηκαν. Οι προνύμφες απαντώνται στο νερό. Είναι επίσης αρπακτικές (Εικ. 11 δεξιά). Κολυμπούν αργά και μόνο λίγο και για μικρές αποστάσεις. Όταν ψάχνουν για λεία, περπατούν στο βυθός ή μεταξύ των φυτών στην ζώνη με τουλάχιστον κατά μέρος πλωτά φυτά.
Εμφάνιση των ακμαίων
Τα πρώτα ακμαία εμφανίζονται κατά το τέλος Απριλίου, αρχή Μαΐου. Μετά από λιγότερα από τρεις εβδομάδες περίπου 95% τελείωσαν την μεταμόρφωση από προνύμφη σε ακμαίο. Τα θηλυκά κάνουν την εμφάνισή τους κατά μέσον όρων ένα μέχρι δυο μέρες πριν από τα αρσενικά. Τα αρσενικά όμως πεθαίνουν κατά μέσο όρων τρεις μέρες νωρίτερα από τα θηλυκά, που ζουν περίπου δεκαέξι μέρες.
Ο χρόνος της εμφάνισης στα νερά το πρωί ρυθμίζεται πρώτα-πρώτα από την ένταση του φωτός, μετά από την θερμοκρασία. Με μια ταχύτητα του ανέμου πάνω από 8 μέτρα ανά δευτερόλεπτο τα ακμαία δεν πετούν. Τα αρσενικά κάνουν την εμφάνισή τους στα νερά το πρωί περίπου μια ώρα νωρίτερα από τα θηλυκά. Παρατηρούνται περίπου 250 μέχρι 300 αρσενικά ανά εκατό μέτρα όχθης. Η πυκνότητα πληθυσμού ρυθμίζεται χωρίς αγώνες, αρκεί το κάθε αρσενικό να μη βλέπει πολλά άλλα αρσενικά κοντά του. Όταν σε πειράματα απομακρύνονται αρκετά αρσενικά, η έλλειψη συμπληρώνεται από αρσενικά, που περιμένουν σε λίγη απόσταση από την όχθη.
Ενδιαίτημα
Το είδος δεν είναι περιορισμένο σε ένα ιδιαίτερο τύπος υδροβιοτόπου. Η προνύμφη απαντάται σε ολιγοτροφικά και σε ευτροφικά ύδατα, και δείχνει μεγάλη ανοχή στην μόλυνση. Αναπτύσσεται στις παρόχθιες ζώνες λιμνών και αργών ρευμάτων, σε βάλτους και έλη σε βάθος μέχρι δυο μέτρα. Αρκεί το νερό να μη είναι πολύ οξύ, να μη τρέχει πολύ γρήγορα, να περιέχει ακόμα λίγο οξυγόνο, και να μην λείπει παρόχθια χλωρίδα. Σε νερά με λίγο οξυγόνο και σε θολά νερά οι προνύμφες παραμένουν πιο κοντά στην επιφάνεια του νερού. Τα νέα ακμαία απαντώνται στις περιοχές κοντά στα νερά, τα θηλυκά κατά μέσο όρο πιο μακριά παρά τα αρσενικά. Για την αναπαραγωγή τα σεξουαλικά ώριμα ακμαία συγκεντρώνονται στη ζώνη των υγροβιότοπων όπου αρχίζει η βλάστηση.
Αναπαραγωγή
Η σύζευξη και η απόθεση των αυγών πραγματοποιείται κυρίως μεταξύ μεσημεριού και νωρίς απόγευμα. Διαρκεί περίπου 15 λεπτά. Στην πρώτη φάση το αρσενικό αρπάζει με τους κέρκους το θηλυκό από τον προθώρακα. Οι κέρκοι ταιριάζουν ακριβώς στις καμπύλες του θηλυκού μόνο του ίδιου είδους. Μετά το θηλυκό λυγίζει την κοιλία του κάτω προς τα μπροστά, μέχρι τα γεννητικά όργανα στην κάτω πλευρά το προτελευταίου κοιλιακού δακτυλίου συναντούν την σπερματοδόχο κύστη του αρσενικού, που βρίσκεται στην κάτω πλευρά του τρίτου ουρομερές. Σε αυτήν την στάση το ζευγάρι σχηματίζει τον 'τροχό του γάμου' (mating wheel, εικόνα του ταξινομοπλαισίου). Μετά πετούν μαζί στο χώρο της απόθεσης των αυγών.
Τα αυγά αποτίθενται μόνο κατά την ηλιοφάνεια. Τα θηλυκά κάθονται σε πλωτά τμήματα υδρόβιων μακροφύτων Το αρσενικό συνεχίζει να κρατάει το θηλυκό στον προθώρακα, ενώ όλο το κορμί παραμένει ακίνητα όρθιο στον αέρα με τα πόδια κρατούμενα σφιχτά στο θώρακα (Εικ. 8). Μόνο ισχυροί άνεμοι αναγκάζουν το αρσενικό, να κάθεται επίσης στο φύλλο. Πειράματα αποδεικνύουν πως η παρουσία ενός ταιριού κατά την απόθεση αυγών προσελκύει άλλα ταίρια. Το βασικό ερέθισμα είναι το σχήμα το όρθιου αρσενικού. Αυτό εξηγεί τις μεγάλες συγκεντρώσεις ταιριών, που συγχρόνως αποθέτουν τα αυγά το ένα πολύ κοντά στον άλλο. Σαν εξαιρέσεις παρατηρούνται και αποθέσεις αυγών, όπου το ταίρι κατεβαίνει κάτω από την επιφάνεια του νερού. Ο ωοθέτης του θηλυκού δεν είναι πολύ σκληρός και μπορεί να διεισδύσει μόνο σε μαλακό φυτικό ιστό. Για αυτό το λόγο τα αυγά αποθέτονται σε τραυματισμένα μέρη των φυτών ή σε φυτά που βρίσκονται πλέον σε αποσύνθεση. Κατά κανόνα τα αυγά τοποθετούνται μέσα στο φυτό, καμιά φορά και στην επιφάνεια φύλλων.
Το θηλυκό μπορεί να αποθέτει μέχρι 4200 αυγά. Αυτό πραγματοποιείται σε μέχρι 15 μερίδες, συνήθως όμως το θηλυκό πραγματοποιεί μόνο τρεις με τέσσερις μερίδες, δηλαδή γεμίσεις της κοιλίας με ώριμα αυγά, η κάθε γέμιση περιέχοντας περίπου 200 μέχρι 370 αυγά. Η απόθεση μιας μερίδας διαρκεί περίπου δυο ώρες, η παραγωγή μιας καινούργιας μερίδας από 19 μέχρι 27 ώρες. Συγκεκριμένα ή ταχύτητα της αποθέσεως αυγών εξαρτάται από την θερμοκρασία του αέρα, όχι του νερού. Παρατηρούνται αποθέσεις με περίπου επτά αυγά ανά λεπτό.
Με θερμοκρασία 22 βαθμών Κελσίου οι προνύμφες εκκολάπτονται μετά από περίπου είκοσι μέρες. Παρατηρούνται περίπου δέκα προνυμφικές ηλικίες. Σε ζεστές περιοχές η μεταμόρφωση στο ακμαίο πραγματοποιείται την επόμενη άνοιξη, σε βόρειες περιοχές ο βιολογικός κύκλος μπορεί να διαρκεί και δυο χρόνια.
Μεταμόρφωση
Η μεταμόρφωση πραγματοποιείται αργά το πρωί. Η προνύμφη πλησιάζει την όχθη και σκαρφαλώνει το πλησιέστερο όρθιο φυτό. Πολλές φορές παρατηρούνται μερικές προνύμφες στο ίδιο στέλεχος. Τα έντομα δεν σκαρφαλώνουν πολύ πάνω από την επιφάνεια του νερού, κατά κανόνα σε ύψος 3 μέχρι 50 εκατοστά. Μερικές φορές οι ακμές των βράγχιων παραμένει στο νερό. Μόνο λίγα λεπτά μετά αρχίζει ή μεταμόρφωση (Εικ. 9, βίντεο εικ. 10)
Η μεταμόρφωση διαρκεί ανάλογα με την θερμοκρασία μισή ώρα μέχρι τρεις ώρες. Ο εξωσκελετός θραύεται μεταξύ των εμφανίσεων των πτερύγων και βγαίνει το κεφάλι και ο θώρακας με τα πόδια. Τα πόδια σκληραίνουν αρκετά γρήγορα και χρησιμοποιούνται για να κρατούν το κορμί στο έκδυμα ή στο φυτό. Το ακμαίο μπορεί να αλλάζει την θέση του μετά από λίγα λεπτά. Μετά οι πτέρυγες επεκτείνονται και γίνονται πιο διαφανείς. Ακολουθεί η επέκταση της κοιλίας. Στο τέλος σκληραίνουν οι πτέρυγες και το κορμί αρχίζει να παίρνει χρώμα.
Αναφορές
Κατηγορία:Οδοντόγναθα
Πρωτάθλημα χειροσφαίρισης ανδρών Handball Premier 2016-2017
Το πρωτάθλημα Ελλάδας χάντμπολ ανδρών για την περίοδο 2016–17 είναι το 38ο στην ιστορία του θεσμού, και το 2ο με την ονομασία Handball Premier. Διεξάγεται από την Ο.Χ.Ε. με τη συμμετοχή δώδεκα ομάδων. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο ΙΕΚ ΞΥΝΗ ΔΙΚΕΑΣ για 1η φορά στην ιστορία του. Στην Α2 Εθνική υποβιβάστηκαν Α.Ε.Σ.Χ. Πυλαίας και Γ.Ν.Ο. Άρης Νίκαιας.
Β' φάση
Στη δεύτερη φάση του πρωταθλήματος μετείχαν οι τέσσερις πρώτες ομάδες της κανονικής περιόδου, μεταφέροντας τους μισούς βαθμούς που είχαν κερδίσει. Μετά από τρεις αγωνιστικές η βαθμολογία ήταν η εξής:
Αποτελέσματα
Στον τελικό του πρωταθλήματος μετείχαν ο ΙΕΚ ΞΥΝΗ ΔΙΚΕΑΣ και ο ΑΣΕ Δούκα.
Τελικός
Νικητής του τελικού και πρωταθλητής, αναδείχθηκε ο ΙΕΚ ΞΥΝΗ ΔΙΚΕΑΣ κερδίζοντας τον ΑΣΕ Δούκα με 3–0 στις νικές, εκμεταλλεύομενος το πλεονέκτημα έδρας.