cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κορησσία Κέας
Κατά την αρχαιότητα στην ίδια θέση υπήρχε η αρχαία πόλη Κορησσός. Σώζονται τμήματα από τα τείχη με τους αρχαίους πύργους, το νεκροταφείο και ερείπια αρχαίων οικιών. Στο χώρο ανακαλύφθηκε ο Κούρος της Κέας. Ο σύγχρονος οικισμός καταλαμβάνει την έκταση ανάμεσα στη θάλασσα και τον λόφο όπου ήταν κτισμένη η αρχαία πόλη. Η Κορησσία διατηρεί τον παραδοσιακό χαρακτήρα της και διαθέτει επίσης χώρους εστίασης και διαμονής. Ξεχωρίζει επίσης ο ναός της Αγίας Τριάδας. Στην άκρη της παραλίας της πόλης βρίσκεται η εκκλησία του αγίου Γεωργίου. Στην είσοδο του κόλπου σώζεται ο φάρος του Αγίου Νικολάου, κτισμένος το 1831 από την γαλλική εταιρεία φάρων.
Στη Κορησσία λειτουργούσε από το 1927 μέχρι το 1957 εργοστάσιο εμαγιέ. Το εργοστάσιο και τα μηχανήματά του έχουν συντηρηθεί.
Πύλη της Σιών (Ιερουσαλήμ)
Η Πύλη Σιών (שער ציון, Sha'ar Σιών, باب صهيون, Bab Sahyun), επίσης γνωστό στα αραβικά ως Πύλη της Εβραϊκής Συνοικίας (Bab Harat al-Yahud) ή Πύλη του Προφήτη Δαβίδ (Bab an-Nabi Dawud), είναι η νοτιοδυτική πύλη από τις επτά ιστορικές Πύλες της Παλαιάς Πόλης της Ιερουσαλήμ.
Κορησσία Κέας
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Κέας
Πύλη της Σιών (Ιερουσαλήμ)
Ιστορία
Η Πύλη Σιών κτίστηκε τον Ιούλιο του 1540, δυτικά της θέσης της μεσαιωνικής πύλης, η οποία ήταν άμεση συνέχεια της οδού των Εβραίων (γνωστή και ως Cardo). Στο νότιο τμήμα του τείχους ανεγέρθηκαν έξι πύργοι φρούρησης, τέσσερις από τους οποίους ευρίσκοντο στο τμήμα του όρους Σιών.
Στο δεύτερο μισό του 19ου αι μία αποικία λεπρών, ένα σφαγείο και η κτηνοτροφική αγορά ευρίσκοντο κοντά στην Πύλη της Σιών. Προς τα τέλη του 19ου αι. κατασκευάστηκαν καταστήματα κατά μήκος του νότιου τείχους, που κατεδαφίστηκαν κατά τη διάρκεια της Βρετανικής Εντολής.
Στις 13 Μαΐου 1948, καθώς ο Βρετανικός Στρατός αποσυρόταν από την Ιερουσαλήμ, ένας ταγματάρχης από το Σύνταγμα Σάφολκ παρέδωσε στον Μορντεχάι Βάινγκαρτεν το κλειδί για την Πύλη της Σιών.
Το 2008 πραγματοποιήθηκαν εργασίες αποκατάστασης της πύλης, εορτάζοντας τα 468α γενέθλιά της.
Ευγενία Μανωλίδου
Η Ευγενία Καραγιαννίδου, γνωστή ως Ευγενία Μανωλίδου, είναι Ελληνίδα συνθέτρια κλασσικής μουσικής, διευθύντρια ορχήστρας, τηλεπαρουσιάστρια ψυχαγωγίας, και σύζυγος του πολιτικού Άδωνι Γεωργιάδη.
Προσωπική ζωή
Γεννήθηκε στις 27 Φεβρουαρίου, 1975 στην Αθήνα. Παντρεύτηκε τον ζωγράφο Θεόδωρο Μανωλίδη το 1995, τον οποίο χώρισε το 2002, παίρνοντας τελικά διαζύγιο κάποια χρόνια μετά. Στη συνέχεια συνέζησε με τον νυν υπουργό ανάπτυξης και αντιπρόεδρο του κόμματος της Νέας Δημοκρατίας, Άδωνι Γεωργιάδη, τον οποίο παντρεύτηκε στις 22 Ιουνίου του 2009. Έχει τέσσερα παιδιά, δύο με τον πρώτο της σύζυγο (Αλέξανδρος, 1996 και Θεοδώρα, 1997) και δύο με τον Άδωνι Γεωργιάδη (Περσεύς, 2005 και Αλκαίος, 2014).
Μουσική Καριέρα
Έχοντας ξεκινήσει μαθήματα πιάνου από την ηλικία των πέντε ετών, φοίτησε στη Σχολή Τζούλιαρντ της Νέας Υόρκης, όπου σπούδασε μουσική σύνθεση υπό τον συνθέτη Ντάρον Χάγκεν και διεύθυνση ορχήστρας με τον ιδρυτή της New York Grand Opera Company, Βίνσεντ Λα Σέλβα, ενώ συγχρόνως συνέχισε σπουδές πιάνου υπό την σολίστρια Τζούλι Τζόρνταν. Το τελευταίο της έτος στο Τζούλιαρντ ηχογράφησε το πρώτο της έργο Σημασίες Και Σύμβολα, βασισμένο σε 14 μύθους της Αρχαίας Ελλάδας, το οποίο κυκλοφόρησε στην Ελλάδα το 1999. Επέστρεψε στην Ευρώπη το 1998, για μεταπτυχιακές σπουδές υπό τον Βέλγο συνθέτη και μαέστρο Ρόμπερτ Γιάνσσενς στο Βασιλικό Ωδείο των Βρυξελλών, όπου συνέθεσε και διηύθυνε το μπαλέτο Γαία, που παρουσιάστηκε στο Βούπερταλ από τον θίασο Tanztempel, σε χορογραφία της Λίντα Κάλντερ.
Τον Ιούλιο του 2000, έκανε την πρώτη της εμφάνιση σε Ελληνικό κοινό στο Θέατρο Απόλλων της Ερμούπολης, όπου διηύθυνε την Ορχήστρα των Χρωμάτων, με σοπράνο την Χαρά Κεφάλα και τενόρο τον Κωνσταντίνο Παλιατσάρα. Το ίδιο έτος έκανε πρεμιέρα στο Brahms-Saal στο Μέγαρο Μουσικής της Βιέννης, με τη Συμφωνική Ορχήστρα Δβόρακ, όπου εντυπωσίασε τον πρόεδρο του Μουζικφεράιν, ο οποίος της ζήτησε να μελοποιήσει τα ποιήματα του Ράινερ Μαρία Ρίλκε, έργο το οποίο παρουσίασε το 2002 στην ίδια αίθουσα. Το 2001 κυκλοφόρησε ο δεύτερός της δίσκος Ελληνικοί Ύμνοι, ηχογραφημένος στην Τσεχία και βασισμένος σε δέκα Ορφικά. Το 2004 συνέθεσε τη μουσική για το ντοκιμαντέρ Μέγας Αλέξανδρος: Μύθοι και Πραγματικότητα και κυκλοφόρησαν οι δίσκοι της Αρχέτυπον και Γαία. Το 2006, η πρώτη της όπερα Έπος βραβεύτηκε με τη δεύτερη διάκριση του Διεθνούς Διαγωνισμού Σύνθεσης Όπερας Nancy van de Vate, ενώ η δεύτερή της όπερα La Pisanella βραβεύτηκε στο Φεστιβάλ Bartok Plus το 2014.
Στο πλαίσιο των Ολυμπιακών Αγώνων του Πεκίνου, συνέθεσε τη συμφωνία Δύο Πολιτισμοί, Ένα Πνεύμα, την οποία παρουσίασε, διευθύνοντας την Ορχήστρα του Εθνικού Θεάτρου Όπερας και Δραματικού Χορού της Κίνας, με τη σοπράνο Χαρά Κεφάλα και τον παίκτη παραδοσιακού κινεζικού λάουτου Cài Jǐn, υπό την αιγίδα της Ολυμπιακής Επιτροπής, στην Αίθουσα Συναυλιών του Πεκίνου.
Τηλεοπτική Καριέρα
Μετά την επιτυχία της στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου, αποφάσισε να ασχοληθεί με την τηλεόραση, παρουσιάζοντας αρχικά το επιτυχημένο, αλλά αμφιλεγόμενο, τηλεπαιχνίδι Η Στιγμή της Αλήθειας στον ΑΝΤ1, το 2009, του οποίου η συνέχεια ματαιώθηκε μετά τη λήξη της πρώτης σεζόν, σύμφωνα με απόφαση του Εθνικού Ραδιοτηλεοπτικού Συμβουλίου, το οποίο θεώρησε την εκπομπή προσβλητική προς την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Στη συνέχεια, έγινε κριτής στην τρίτη και τέταρτη σεζόν της εκπομπής Ελλάδα Έχεις Ταλέντο, ενώ παρουσίασε τον πρώτο κύκλο του παιχνιδιού MasterChef και συμμετείχε ως διαγωνιζόμενη στον πρώτο κύκλο του Dancing with the Stars.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες τηλεπαρουσιάστριες Κατηγορία:Έλληνες διευθυντές ορχήστρας Κατηγορία:Έλληνες συνθέτες κλασικής μουσικής
Ζακόν ι Πραβοσούντιγιε
Η Ζακόν ι Πραβοσούντιγιε (Ρωσικά: Закон и правосудие, "Νόμος και Δικαιοσύνη") είναι Ρωσόφωνη Καζακστανική εφημερίδα η οποία εδρεύει στο Αλμάτι. Ειδικεύεται στον νόμο και την πολιτική του Καζακστάν, καθώς και στην έρευνα και δημοσίευση της διαφθοράς της κυβέρνησης. Αρκετοί από τους δημοσιογράφους της εξαφανίστηκαν σε μυστηριώδεις συνθήκες, συμπεριλαμβανομένων της Οραλγκαΐσα Ομαρσάνοβα (εξαφανίστηκε στις 30 Μαρτίου 2007) και του Τοκμπεργκέν Αμπίγιεφ (εξαφανίστηκε στις 20 Δεκεμβρίου 2012).
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Καζακστάν-επέκταση Κατηγορία:Εφημερίδες στη ρωσική γλώσσα Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης το Καζακστάν
Πρίμπισλαβ Β΄
Ο Πρίμπισλαβ Β΄, γερμ. Pribislaw II (απεβ. μετά τις 21 Ιουνίου 1316) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν κύριος του Μπιαβόγκαρτ (1270-μετά το 1316).
Βιογραφία
Ήταν γιος του Πρίμπισλαβ Α΄ κυρίου του Πάρχιμ-Ρίχενμπερκ (γιου του Ερρίκου-Μπόρβιν Β΄ κυρίου του Μεκλεμβούργου).
Μετά το 1316 απεβίωσε.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε περί το 1269 την Αικατερίνη, κόρη του Μέστβιν Β΄ δούκα της Πομερανίας και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Μεκλεμβούργου
Καρλ Ρούντολφ Μπρόμι
Ο υποναύαρχος Καρλ Ρούντολφ Μπρόμι ( η αλλαγή του ονόματος του έγινε για τον αντικατοπτρισμό της αγγλικής προφοράς, από το κανονικό του όνομα Μπρούμ) ( 10 Σεπτεμβρίου 1804 – 9 Ιανουαρίου 1860) ήταν αξιωματικός του ναυτικού, ο οποίος βοήθησε στην εγκαθίδρυση του πρώτου ενοποιημένου γερμανικού στόλου, του Ράιχσφλοττε, κατά τη διάρκεια του πρώτου πολέμου στο Σλέσβιχ, ο οποίος ξέσπασε λίγο πριν τις επαναστάσεις των γερμανικών κρατών, το 1848.
Κατά τη διάρκεια των νεανικών του χρόνων, υπηρέτησε στο Χιλιανό, το Βραζιλιάνικο και το Ελληνικό ναυτικό, υπό την αρχηγεία του ναυάρχου Τόμας Κόχραν, 10ου κόμη του Ντάντοναλντ. Όντας έμπειρος θαλάσσιος διοικητής, ο Μπρόμι συνεισέφερε σημαντικά στην εκπαίδευση του Γερμανικού ναυτικού και παράκτιες υποδομές.
Πρώιμος βίος και σταδιοδρομία
Γεννημένος ως Καρλ Ρούντολφ Μπρούμ στην Ανζέρα (τώρα μέρος της Λειψίας), στο εκλογικό σώμα της Σαξονίας, ήταν το πέμπτο παιδί του Γιόχαν Σάιμον Μπρούμ και της συζύγου του Λουίζ. Ο Μπρούμ έμεινε ορφανός όταν ήταν ακόμα σε παιδική ηλικία. Το 1818, ο νεαρός πήρε άδεια από τον κηδεμόνα του να γίνει ναύτης και σπούδασε στη σχολή ναυσιπλοΐας στο Αμβούργο. Έκανε το πρώτο θάλασσιό του ταξίδι με το Μπρινγκ Χάινριχ. Τελικά, υπηρέτησε σε διάφορα ιστιοφόρα των Ηνωμένων Πολιτειών και κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ο νεαρός άλλαξε την ορθογραφία του ονόματός του σε « Μπρόμι», για να είναι ταιριαστό στην αγγλική προφορά.
Το 1820, κατά τη διάρκεια της παραμονής του στη δυτική ακτή της Νότιας Αμερικής, ο Μπρόμι κατατάχθηκε ως μεσίτης στο ναυτικό της Χιλής, την εποχή που ηγέτης του ναυτικού ήταν ο Βρετανός ευγενής Λόρδος Κόχραν, ο πρώην αξιωματικός του Βασιλικού ναυτικού που είχε διακριθεί στους Ναπολεόντειους πολέμους. Ο Κόχραν ανέλαβε την εκπαίδευση του νεαρού Μπρόμι, έτσι ώστε να ήταν σύντομα ικανός να αναλάβει την πρώτη του αποστολή: το βρίκιο με 18 κανόνια. Ο Μπρόμι έλαβε μέρος σε διάφορες ενέργειες στον πόλεμο ανεξαρτησίας της Χιλής κατά των Ισπανών, συμπεριλαμβανομένης της κατάληψης της Βαλδίβιας. Όταν η Βραζιλία έγινε ανεξάρτητη αυτοκρατορία, το 1822, ο Κόχραν εγκατέλειψε τη Χιλή για να αναπτύξει έναν βραζιλιάνικο στόλο. Ο Μπρόμι, τον ακολούθησε, παραμένοντας στη Βραζιλία μέχρι το 1825.
Από το 1827 έως το 1828, ο Κόχραν ηγήθηκε του ελληνικού πολεμικού στόλου στην ελληνικό πόλεμο της ανεξαρτησίας κατά των Τούρκων και των Αιγυπτίων. Ο Μπρόμι τον ακολούθησε και στην Ελλάδα με τον βαθμό του Υποπλοίαρχου. Ήταν αρχικά πρώτος αξιωματικός της φρεγάτας 64 πυροβόλων Ελλάς ( πρώην Ελπίδα) και στη συνέχεια δεύτερος στην κορβέτα στην Ύδρα.
Στις 11 Ιουνίου του 1828, ο Μπρόμι προήχθη στον βαθμό του Διοικητή και του δόθηκε η διοίκηση της σύγχρονης κορβέτας ατμού Επιχείρησης ( πρώην Εντερπράις). Στη μοίρα του Έλληνα ναυάρχου Ανδρέα Βώκου Μιαούλη, ο Μπρόμι έλαβε μέρος στις μάχες στον κόλπο της Άρτας και συμμετείχε στην ανακατάληψη του Μεσολογγίου. Το 1829, κατά τη διάρκεια των αναταραχών του τρίτου ελληνικού εμφυλίου, ο Μιαούλης και ο Μπρόμι υποστήριξαν το αστικό στρατόπεδο. Σύντομα όμως, ο Μπρόμι έφυγε από την Ελλάδα και επέστρεψε στη Σαξονία. Στο Μέισεν δημοσίευσε ένα αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα με το ψευδώνυμο Ρ. Τέρμο.
Το 1832, ο Βαυαρός πρίγκιπας Ότο φον Βίτελσμπαχ έγινε βασιλιάς της Ελλάδας. Ο Βασιλιάς οδηγήθηκε στο νέο του βασίλειο από μια ελληνική αντιπροσωπεία υπό τον ναύαρχο Μιαούλη. Ο Μπρόμι προσχώρησε σε αυτή την αντιπροσωπεία και έγινε αξιωματικός του ελληνικού ναυτικού. Ονομάστηκε κυβερνήτης διαφόρων πολεμικών πλοίων, λιμενάρχης του Πειραιά και επικεφαλής του ναυαρχείου. Αργότερα έγινε πρώτος διοικητής της ναυτικής σχολής στον Πειραιά. Το 1845 ο Μπρόμι ζήτησε από τον Πρώσο βασιλιά Φρειδερίκο Γουλιέλμο Δ' για μεταφορά στο πρωσικό ναυτικό, αλλά αυτό το αίτημα απορρίφθηκε.
Οργάνωση του πρώτου γερμανικού ναυτικού
Αρχικά, ο Μπρόμι εργάστηκε στη Ναυτική Τεχνική Επιτροπή του ναυτικού τμήματος της Συνέλευσης (Marineabteilung). Αφού ο επικεφαλής του τμήματος, πρίγκιπας Άνταλμπερτ της Πρωσίας, απομακρύνθηκε από αυτή τη θέση από τον βασιλιά της Πρωσίας, ο Μπρόμι ανέλαβε το αξίωμα.
Στις 18 Μαρτίου 1849, ο Μπρόμι έγινε Αρχηγός του Στόλου της Βόρειας Θάλασσας με το ναυαρχίδα του Μπαρμπαρόσα στο Μπρέικ της Κάτω Σαξονίας. Το λιμάνι του Μπρέικ έγινε αυτή τη στιγμή η προσωρινή ναυτική βάση του πρώτου γερμανικού στόλου. Ο Μπρόμι ανέλαβε τη στρατιωτική οχύρωση αυτής της βάσης μέσω του στολίσκου του Αμβούργου.
Το 1849, στο Βερολίνο, ο Μπρόμι δημοσίευσε το «Ναυτικό Εγχειρίδιο» (Lehrbuch der Marine) – ένα ευνόητο εγχειρίδιο για την εκπαίδευση όλων των επιπέδων ναυτικών.
Η μάχη στη Χέλγκολαντ ( 1849)
Η μόνη εν καιρώ πολέμου δράση του γερμανικού στόλου υπό τον Μπρόμι, η Μάχη της Ελιγολάνδης (1849) εναντίον των Δανών έληξε στις 4 Ιουνίου 1849, με το ξέσπασμα της μάχης πριν από το τότε βρετανικό έδαφος της Ελιγολάνδης, προκειμένου να αποφευχθεί μια σύγκρουση με Μεγάλη Βρετανία.
Προαγωγή στην κατάταξη σημαίας
Στις 23 Νοεμβρίου 1849, οι «Προσωρινές Κεντρικές Αρχές» που ιδρύθηκαν από το Κοινοβούλιο της Φρανκφούρτης διόρισαν τον Μπρόμι σε βαθμίδα αξιώματος, ως Υποναύαρχο. Ο διορισμός έγινε από τον Αρχιδούκα Ιωάννη της Αυστρίας (1782–1859), τον Αυτοκρατορικό Βικάριο (Reichsverweser).
Η διάλυση του στόλου
Τις επόμενες μέρες, ο Μπρόμι ασχολήθηκε περαιτέρω με την ανάπτυξη του στόλου, αλλά βρέθηκε αντιμέτωπος με τις αντιδραστικές κυρίαρχες δυνάμεις. Το 1850, η Γερμανική Συνομοσπονδία επανιδρύθηκε. Ωστόσο, στις 2 Απριλίου 1852, η Ομοσπονδιακή Δίαιτα της Γερμανικής Συνομοσπονδίας στη Φρανκφούρτη του Μάιν, με την επιμονή της Πρωσίας, διέλυσε τον πρώτο γερμανικό στόλο στο Μπρέικ. Ο Lorenz Hannibal Fischer ήταν ο πολιτικός που διορίστηκε ως ομοσπονδιακός επίτροπος για να επιβλέπει τη ναυτική αποσύνθεση.
Σε αυτή την κατάσταση έπεσε ο Μπρόμι, για να υπερασπιστεί συναδέλφους και υφισταμένους που απειλήθηκαν με απόλυση. Τα πλοία του στόλου πουλήθηκαν την ίδια χρονιά, τα περισσότερα από αυτά σε μικρότερη από την πραγματική τους αξία. Δύο σύγχρονα πλοία καταλήφθηκαν από την Πρωσία. Στις 31 Μαρτίου 1853, ο Μπρόμι υπέγραψε τη διαταγή διάλυσης. Έτσι, την 1η Απριλίου, με την αποσύνθεση όλων των ναυτικών αρχών και την απελευθέρωση του προσωπικού που ήταν ακόμη σε υπηρεσία, έληξε έτσι η ιστορία του πρώτου γερμανικού ναυτικού.
Σε αυτή τη δύσκολη στιγμή της ζωής του, ο Μπρόμι βρήκε την προσωπική του ευτυχία με τον γάμο του με την Καρολάιν Γκρος, κόρη ενός εμπόρου και ξενοδόχου της Μπρέικ.
Ο υποναύαρχος Μπρόμι αναχώρησε στις 30 Ιουνίου 1853. Από τη Γερμανική Συνομοσπονδία έλαβε εφάπαξ πληρωμή 2.500 τάλερ. Λίγο καιρό αργότερα του δόθηκε μια μηνιαία σύνταξη 125 τάλερ για τη διάρκεια της ανεργίας του. Η προσφορά του για υπηρεσία στο Πρωσικό Ναυτικό απορρίφθηκε.
Μετέπειτα καριέρα και θάνατος
Τον Ιούνιο του 1857 ο Μπρόμι πήρε θέση τεχνικού συμβούλου στο Αυστροουγγρικό Ναυτικό στη Βενετία, αλλά αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη θέση μετά από λίγους μήνες λόγω κακής υγείας. Απογοητευμένος, επέστρεψε με τη γυναίκα και τον γιο του στη Γερμανία και εγκαταστάθηκε στον Άγιο Μάγκνο κοντά στη Βρέμη, όπου πέθανε στις 9 Ιανουαρίου 1860. Καλυμμένος με τη μαυροκόκκινη-χρυσή σημαία του ναυαρχίδα του Μπαρμπαρόσα, το φέρετρο του Μπρόμι μεταφέρθηκε στο ατμόπλοιο Merkur στο νεκροταφείο του χωριού Kirchhammelwarden (σήμερα συνοικία του Brake) για ταφή.
Κληρονομιά
Το 1916, το Αυτοκρατορικό Γερμανικό Ναυτικό κατασκεύασε το Μπρόμι, ένα πλοίο συνοδείας [Räumbootbegleitschiff], προς τιμήν του ναυάρχου.
Χρύσανθος Μουζακίτης
μικρογραφία|Χρύσανθος Μουζακίτης Έλληνας συνθέτης μουσικός
O Χρύσανθος Μουζακίτης σε ένα χωριό της Βόρειας Κέρκυρας. Περπάτησε σε ηλικία 9 μηνών, όμως μόνο για 3 μήνες, αφού σε ηλικία ενός έτους αρρώστησε από πολιομυελίτιδα, η οποία του άφησε παράλυτα και τα δύο του πόδια. Γνώρισε τον εαυτό του ανάπηρο.
Από μικρός δεν πτοήθηκε από την αναπηρία του. Συμμετείχε σε όλα τα παιγνίδια με τους συμμαθητές του, ήταν πάντα γελαστός και ευχάριστος. Πρώτος σε όλα τα μαθήματα και ιδιαίτερα στη μουσική. Για ένα διάστημα έζησε και στο Ίδρυμα Αποκαταστάσεως Αναπήρων.
Ασχολείται με τη μουσική από τα παιδικά του χρόνια. Σαν παιδί είχε πολύ σωστή, δυνατή και εκφραστική φωνή και πρωταγωνιστούσε στις χορωδίες και παραστάσεις του σχολείου του. Στην εφηβική του ηλικία άρχισε να συνθέτει κατ’ αρχάς τραγούδια. Είχε κατ’ εξοχήν σαν πρότυπο το Ελληνικό τραγούδι, παραδοσιακό και έντεχνο. Έκανε μουσικές σπουδές στο Εθνικό Ωδείο με μεγάλους μουσουργούς και παιδαγωγούς όπως: Λεωνίδας Ζώρας- πτυχίο Αρμονίας, Μάριος Λάσκαρις- πτυχίο Πιάνου, Μαίρη Χάλαρη- δίπλωμα Πιάνου, Μαίρη Νίκα- Κωνσταντάρα- πτυχίο Τραγουδιού, Δημήτρης Δραγατάκης πτυχίο Αντίστιξης και πτυχίο Φυγής. Σταθμός στις μουσικές του γνώσεις ο Θόδωρος Αντωνίου, με τον οποίο έκανε δίπλωμα Συνθέσεως. Παράλληλα έχει παρακολουθήσει πολλά σεμινάρια διεύθυνσης ορχήστρας, συνθέσεως και παιδαγωγικού περιεχομένου.
Από πολύ νεαρή ηλικία, πριν καν εγγραφεί στο Ωδείο, συνέθετε τραγούδια, παίζοντας κιθάρα και φυσαρμόνικα. Επίσης τραγουδούσε σε εκπομπές νέων καλλιτεχνών στο τότε Ε.Ι.Ρ και Υ.ΕΝ.Ε.Δ. ακόμη είχε πάρει 1ο βραβείο σε διαγωνισμό ερμηνείας τραγουδιού.
Σε κάθε φάση της ζωής του συνέθετε ασταμάτητα. Έπαιζε τα βράδια σε διάφορες μπουάτ της Πλάκας και σε πολυάριθμες συναυλίες. Είχε δημιουργήσει συγκρότημα, που έδινε συναυλίες σε όλη την Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό. Τον επέλεξαν σαν μαέστρο (accompagnateur), στις τάξεις του έντεχνου τραγουδιού του Εθνικού Ωδείου, όπου συνόδευε όλους τους μαθητές σε συναυλίες και εξετάσεις. Εκεί γνώρισε τη Μάγκυ Μπαζίνη, που ήταν μαθήτρια στο τραγούδι και παντρεύτηκαν στις 22 Οκτωβρίου 1978. Στις 15 Νοεμβρίου 1979 γεννήθηκε το πρώτο τους παιδί, ο Θοδωρής και στις 18 Νοεμβρίου 1983, το δεύτερο, ο Ρωμανός. Παράλληλα δίδασκε στο Εθνικό Ωδείο παρ/μα Νέας Σμύρνης και στο παράρτημα του Αιγάλεω. Το 1980 ίδρυσε το Εθνικό Ωδείο παρ/μα Περιστερίου, όπου διδάσκει μέχρι σήμερα και έχει την καλλιτεχνική διεύθυνση. Είναι μέλος της Ένωσης Ελλήνων Μουσουργών και άλλων πολιτιστικών φορέων.
Έχει συνθέσει πολλά έργα διαφόρων μορφών και τεχνοτροπιών, έργα για μικρά και μεγάλα σύνολα, όπερα, μουσική για μπαλέτο, για θέατρο, για αρχαία τραγωδία, τραγούδια λιντ, για χορωδίες και άλλα. Έχει κάνει δύο εκδόσεις στον μουσικό οίκο ‘’Φίλιππος Νάκας’’ με κομμάτια για πιάνο, για παιδιά, μία έκδοση προσωπική με θεωρητικά της μουσικής, δισκογραφική δουλειά με τραγούδια του και άλλα έργα. Στον μουσικό οίκο "Νικολαΐδης" έχει εκδόσει το ‘’Αλφαβητάρι της στοιχειώδους θεωρίας της μουσικής’’. Επίσης στον μουσικό οίκο ‘’Cambia’’ έχει εκδοθεί το έργο του Σουίτα για τη Μήδεια’’ και ‘’Ελληνική σονάτα’’ για βιολί και κιθάρα. Στον μουσικό οίκο ‘’Νικολαΐδης’’ έχει κάνει έκδοση εύκολες διασκευές για πιάνο Ελληνικών και από το παγκόσμιο ρεπερτόριο μουσικών κομματιών, με τίτλο ‘’43 Χριστουγεννιάτικα και άλλα γνωστά κομμάτια για πιάνο’’.
Έχει κάνει πάρα πολλές συναυλίες σε όλη την Ελλάδα και το εξωτερικό με ένα συγκρότημα που είχε δημιουργήσει έντεχνων και φολκλόρ τραγουδιών από όλον τον κόσμο, κατά τη δεκαετία 1974-1984. Έχουν παιχτεί έργα του και παίζονται από σολίστ μουσικούς, από διάφορα ορχηστρικά σύνολα και άλλα. Έργο του παίχτηκε για συμφωνική ορχήστρα (γαλλικό ινστιτούτο 2/2/1996), από συμφωνικό σύνολο που δημιουργήθηκε ειδικά γι’ αυτήν την εκδήλωση και είχε άριστες κριτικές.
Στο ‘’Αθηναϊκό Δημοτικό Θέατρο’’ ερμηνεύθηκε με τη συμφωνική ορχήστρα και χορωδία του Δήμου Αθηναίων και σολίστ υπό τη διεύθυνση του μαέστρου Μιχάλη Οικονόμου, το ορατόριο με τίτλο ‘’ΠΡΩΤΟΤΟΚΟΥ ΔΟΞΑΣΤΙΚΟΝ’’ σε λιμπρέτο Μαντώς Κατσουλού Ζολώτα και το οποίο ηχογραφήθηκε ζωντανά και κυκλοφόρησε σε δίσκο ακτίνας (C.D).
Στον Καναδά (Μόντρεαλ) 2007, παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το έργο του για συμφωνικό σύνολο και λυρικές φωνές με τίτλο ‘'ΔΙΑΘΛΑΣΗ’’ πάνω σε ποίηση του Βάσου Βογιατζόγλου, με σολίστ τη Μαρία Διαμαντή και τον Δημήτρη Ηλία.
Το 2008 στο Μόντρεαλ του Καναδά ερμηνεύθηκε η παιδική όπερα με τίτλο ‘’ΟΙ ΜΙΚΡΟΙ ΦΥΓΑΔΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΣΤΟ ΔΑΣΟΣ’’ πάνω σε λιμπρέτο του Γιώργου Πολ. Παπαδάκη με ερμηνευτές- σολίστ τους Μαρία Διαμαντή, Δημήτρη Ηλία, Richard Buche και παιδική χορωδία των αποδήμων Ελλήνων του Μόντρεαλ. Απαγγελία Σπύρος Μπιμπίλας – Γιώργος Τσάγκας. Το ίδιο έργο μεταφράστηκε στη Ρωσική γλώσσα από τη Σοφία Πετρίδη (πιανίστα), και έκανε πρεμιέρα στη Ρωσία στην πόλη Τβερ (πολιτιστικό κέντρο της Ρωσίας) τον Μάϊο του 2014, με μεγάλη επιτυχία!
ΕΡΓΟΓΡΑΦΙΑ:
3) ‘’ΑΧ! ΑΝΟΙΞΗ’’ 1972 κύκλος 24 τραγουδιών, σε ποίηση Νίκου Σιδέρη. Μουσικό σύστημα τονικό.
4) ‘’ΤΕΣΣΕΡΑ ΦΥΛΛΑ’’1973 Ανεπτυγμένο τραγούδι, αγγίζοντας τν μορφή ψαλμού ή μικτού ορατορίου. Σε ποίηση Νίκου Σιδέρη. Μουσικό σύστημα: τονικό.
5) ‘’ΠΟΛΕΜΟΣ’’ 1975 κύκλος 12 αντιπολεμικών τραγουδιών, σε ποίηση Γιάννη Ρίτσου (γράμματα από το μέτωπο, γράμματα για το μέτωπο). Μουσικό σύστημα τονικό και τροπικό.
6) ‘’ΠΑΤΜΟΣ’’ 1976 ορατόριο σε ποίηση Νίκου Σιδέρη. Έργο για σόλο τραγουδιστές, μικτή χορωδία, συμφωνική ορχήστρα και απαγγελία. Μουσικό σύστημα: τροπικό και τονικό.
7) ‘’Ο ΔΩΔΕΚΑΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΓΥΦΤΟΥ’’ 1976 έργο σε στυλ ορατορίου σε ποίηση Κωστή Παλαμά. Μουσικό σύστημα: τροπικό και τονικό.
8) ‘’ΑΝΑΤΑΣΗ’’ 1975 έντεχνο λυρικό τραγούδι για σοπράνο και πιάνο. Μουσικό σύστημα: τονικό.
9) ‘’ΤΑ ΡΩ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ’’ 1977 15 ερωτικά τραγούδια σε ποίηση Οδυσσέα Ελύτη. Μουσικό σύστημα: τονικό.
12) ‘’ΕΠΕΤΕΙΑΚΟ’’ 1977. Έργο για 2 πιάνα. Μουσικό σύστημα: τονικό. (μεταγραφή για 2 πιάνα το 1996).
13) ‘’ΑΥΤΗ ΤΗ ΝΥΧΤΑ’’ 1978. 15 τραγούδια σε στίχους Γιώργου Ηρακλέους. Μουσικό σύστημα: τονικό.
14) ‘’ΤΣΙΡΟΓΛΕΣ’’ 1978 μουσική για το ομώνυμο θεατρικό έργο πάνω σε ένα Σκυριανό παραμύθι. Μουσικό σύστημα: τονικό.
15) ‘’ΟΙ ΓΡΑΜΜΑΤΙΖΟΥΜΕΝΟΙ’’ 1979 μουσική για το ομώνυμο θεατρικό έργο του Βασίλη Ρώτα. Μουσικό σύστημα: τονικό.
16) ‘’Ο ΠΛΟΥΤΟΣ’’ του Αριστοφάνη 1980. Μουσική για το ομώνυμο θεατρικό έργο. Μουσικό σύστημα: τροπικό, τονικό.
17) ‘’ΜΗΔΕΙΑ’’ 1981 μουσική για το ομώνυμο θεατρικό έργο του Ζαν Ανουίγ. Μουσικό σύστημα: διατονικό, τονικό.
18) ‘’ΕΤΣΙ ΛΟΙΠΟΝ’’ 1979. 14 τραγούδια σε ποίηση Γιάννη Σκαρίμπα. Μουσικό σύστημα: διατονικό- τονικό.
20) ‘’ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ’’ 1984. Εύκολες διασκευές για πιάνο ελληνικών και ξένων παραδοσιακών τραγουδιών, τα οποία βοηθούν τους σπουδαστές από την πρώτη επαφή τους με το πιάνο.
23) ‘’ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΟΝΑΤΑ’’ 1988. Σε τρία μέρη. Για βιολί ή φλάουτο και κιθάρα, με μεταγραφή και για πιάνο, βιολί ή φλάουτο. Μουσικό σύστημα: τονικό- τροπικό και διατονικό.
24) ‘’Η ΠΑΡΕΟΥΛΑ’’ 1988. Κύκλος 14 παιδικών τραγουδιών για σόλο φωνές, χορωδία με συνοδεία ορχήστρας και με μεταγραφή σε εύκολη διασκευή για πιάνο. Στίχοι: Θεόφιλος Βερύκιος
25) ‘’ΧΟΡΟΣ ΤΟΥ ΟΛΥΜΠΟΥ’’ 1988. Για σόλο πιάνο. Μουσικό σύστημα: οκτατονικό.
26) ‘’ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ’’ 1988. Για σόλο πιάνο. Μουσικό σύστημα: δωδεκάφθογγο.
27) ‘’ΚΟΥΑΡΤΕΤΟ ΕΓΧΟΡΔΩΝ’’ 1989. Μουσικό σύστημα: τονικό- διατονικό.
28) ‘’ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ’’ 1990. Για σόλο πιάνο. Μουσικό σύστημα: διατονικό.
29) ‘’ΕΔΩ ΕΛΛΑΔΑ’’ 1990. Για σόλο φλάουτο. Μουσικό σύστημα: τροπικό.
30) ‘’ΣΑΝ ΜΙΑ ΠΡΟΣΕΥΧΗ’’ 1991. Κανόνας τρίφωνος για 3 βιολιά. Μουσικό σύστημα: τονικό.
31) ‘’ΣΟΥΪΤΑ ΓΙΑ ΤΗ ΜΗΔΕΙΑ’’ 1991. Επεξεργασία των θεμάτων του θεατρικού που γράφτηκε παλαιότερα από τον συνθέτη, για κιθάρα και βιολί ή φλάουτο και για πιάνο, βιολί ή φλάουτο.
32) ‘’ΑΙΓΑΙΟΥ ΛΙΚΝΙΣΜΑΤΑ’’ 1992. Για βιολί και πιάνο. Μουσικό σύστημα: τροπικό- τονικό.
33) ‘’6 ΠΑΡΑΛΛΑΓΕΣ ΠΑΝΩ ΣΕ ΕΝΑ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ’’ 1992. Σεξτέτο για φλάουτο, όμποε, κλαρινέτο, βιολί, βιόλα, βιολοντσέλλο. Μουσικό σύστημα: τροπικό- δωδεκάφθογγο.
34) ‘’ΓΕΓΟΝΟΣ ΤΟΥ ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ’’ 1993. Για βιόλα και mezzosoprano. το ίδιο έργο υπάρχει σε μεταγραφή για πιάνο και mezzosoprano πάνω σε ποίηση Οδυσσέα Ελύτη. Μουσικό σύστημα: διατονικό.
35) ‘’ΗΛΙΟΒΑΣΙΛΕΜΑ’’ 1993. Για σόλο πιάνο. Μουσικό σύστημα: διατονικό.
36) ‘’7 ΠΑΡΑΛΛΑΓΕΣ ΚΑΙ ΦΟΥΓΚΑΤΟ’’ 1993. Πάνω σε ένα θέμα του Δημήτρη Δραγατάκη για σόλο πιάνο. Μουσικό σύστημα: δωδεκάφθογγο.
37) ‘’Ο ΖΗΤΙΑΝΟΣ ΚΑΙ Η ΜΑΪΜΟΥ’’ 1993. Από τους μύθους του Αισώπου. Έργο για συμφωνική ορχήστρα και απαγγελία, προορισμένο για μπαλέτο. Μουσικό σύστημα: δωδεκάφθογγο.
39) ‘’13 ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΓΙΑ ΜΙΚΤΗ ΧΟΡΩΔΙΑ’’ 1995. Εναρμόνιση τραγουδιών του συνθέτη από διάφορους κύκλους για μικτή μαθητική χορωδία, κατάλληλα για το μάθημα της διεύθυνσης χορωδίας.
40) ‘’ΚΡΟΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΔΟΝΗΣΕΙΣ’’ 1996. Έργο για βιολί και πιάνο. Μουσικό σύστημα: δωδεκάφθογγο.
41) ‘’ΦΘΙΝΟΠΩΡΙΝΗ ΤΡΙΛΟΓΙΑ’’ 1996. Για φλάουτο, βιολοντσέλο και πιάνο ή κιθάρα. Σύστημα ελεύθερο μεταμοντέρνο.
42) ‘’ΔΙΑΘΛΑΣΗ’’ 1997. Δώδεκα τραγούδια για λυρικές φωνές, συμφωνικό σύνολο εγχόρδων, πιάνο, μικτή χορωδία και απαγγελία. Ποίηση Βάσου Βογιατζόγλου. Μουσικό σύστημα: ελεύθερο- μεταμοντέρνο.
43) ‘’ΡΟΜΑΝΤΙΚΗ ΣΤΙΓΜΗ’’ 1998. Για σόλο πιάνο. Σύστημα: ελεύθερο- μεταμοντέρνο.
44) ‘’ΧΡΩΜΑΤΑ ΤΗΣ ΦΑΝΤΑΣΙΑΣ’’ 1998. 8 έντεχνα τραγούδια για λυρικές φωνές και πιάνο. Ποίηση: Ρίτα Βούρτση. Μουσικό σύστημα: ελεύθερο- μεταμοντέρνο. Το έργο έχει μεταγραφεί και για συμφωνική ορχήστρα το 2000.
45) ‘’ΠΡΕΛΟΥΔΙΟ ΚΑΙ ΦΟΥΓΚΑ ΓΙΑ ΣΟΛΟ ΚΙΘΑΡΑ’’ 1998.
46) ‘’ ΟΙ ΜΕΤΑΠΤΩΣΕΙΣ ΜΙΑΣ ΠΡΟΣΔΟΚΙΑΣ’’ 1999. Έργο για 5 πνευστά. Φλάουτο, όμποε, κλαρινέτο, φαγκότο, τούμπα. Επίσης το έργο έχει μεταγραφεί και για σόλο πιάνο.
47) ‘’Η ΕΥΡΥΚΩΜΗ’’ 1999. Έργο για mezzosoprano, συμφωνικό σύνολο, πιάνο, μικτή χορωδία και απαγγελία. Μουσικό σύστημα: ελεύθερο- μεταμοντέρνο. Ποίηση Διονυσίου Σολωμού.
49) ‘’ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΚΑΙ ΑΣΠΑΣΙΑ’’ 2000. Όπερα. Λιμπρέτο Χάρης Πετρόπουλος. Μουσικό σύστημα: διατονικό- μεταμοντέρνο.’’
50) ‘’ ΚΟΝΤΕΡΤΟ ΓΙΑ ΒΙΟΛΙ ΚΑΙ ΟΡΧΗΣΤΡΑ’’ 2001-2002. Μουσικό σύστημα: δωδεκάφθογγο- ελεύθερο.
51) ‘’ΠΡΩΤΟΤΟΚΟΥ ΔΟΞΑΣΤΙΚΟΝ’’ 2003. Ορατόριο για 5 σολίστ, συμφωνική ορχήστρα, πιάνο, άρπα, χορωδία και απαγγελία. Λιμπρέτο Μαντώ Κατσουλού- Ζολώτα.
52) ‘’ΚΥΚΛΑΔΙΤΙΚΟΣ ΜΠΑΛΛΟΣ’’ 2005. Έργο για πιάνο, εμπνευσμένο από κυκλαδίτικο θέμα. Σύστημα: τονικό.
53) ‘’ΟΙ ΜΙΚΡΟΙ ΦΥΓΑΔΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΣΤΟ ΔΑΣΟΣ’’ 2008. Παιδική όπερα- μιούζικαλ για συμφωνική ορχήστρα, παιδική χορωδία, μικτή χορωδία ενηλίκων, σοπράνο, τενόρο, βαρύτονο, παιδικούς διαλόγους και αφήγηση. Μουσικό σύστημα: τονικό- πενταφθογγικό. Λιμπρέτο Γιώργος Πολ. Παπαδάκης.
54) ‘’ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟΣ ΧΟΡΟΣ’’ 2009. Έργο για βιολί, βιολοντσέλο και πιάνο. Σύστημα: τροπικό- τονικό.
55) ‘’ΣΗΜΑΝΤΡΟ ΑΦΥΠΝΙΣΗΣ’’ 2010. Ελληνικό ορατόριο πάνω σε λιμπρέτο Γιώργου Πολ. Παπαδάκη. Σύστημα: τονικό- τροπικό.
56) ‘’KEΡΚΥΡΑΣ ΜΕΛΙΣΜΑΤΑ’’
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
‘’Τραγούδια για τα παιδιά’’ εκδόσεις ‘’Φίλιππος Νάκας’’
‘’Παρεούλα’’ 1989-90 εκδόσεις ‘’Φίλιππος Νάκας’’
‘’Το αλφαβητάρι της στοιχειώδους θεωρίας της μουσικής’’ 2010 εκδόσεις Νικολαΐδης Μ. – EditionOrpheus
‘’2 έργα για βιολί και κιθάρα ‘’Σουίτα για τη Μήδεια’’, ‘’Ελληνική σονάτα’’ εκδόσεις ‘’CAMBIA’’ 2014.
‘’43 Χριστουγεννιάτικα και άλλα γνωστά κομμάτια για πιάνο’’
ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΑ
1) ‘’Εμείς’’ δίσκος 45 στροφών
2) Βράδιασε Στη Γειτονιά Μου ‎(LP, Album) 1977 Χρύσανθος Μουζακίτης, Αιμιλία Νομικού, Σάμης Παυλής -
3) Παλιός - Έμμετρος Ρίζος (Τα Τραγούδια Του Ριζοσπάστη) ‎(LP, Album) 1978 Χρύσανθος Μουζακίτης,
4) Η Παρεούλα ‎(Cass, Album)‎(LP, Album) 1989 Χρύσανθος Μουζακίτης Και Η Χορωδία Εθνικού Ωδείου Περιστερίου -
Φίλιππος ο Αρκάδιος (5ος αιώνας π.Χ.)
Ο Φίλιππος ο Αρκάδιος (ή Αρκάδας ή Αρκάς, 5ος αιώνας π.Χ.), ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης με καταγωγή από την Πελλάνα της Αρκαδίας, ο οποίος στέφθηκε νικητής στο αγώνισμα της πυγμαχίας παίδων κατά τους 86ους (436 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Ο ανδριάντας του στην Ολυμπία ήταν έργο του γλύπτη Μύρωνα.
Χρύσανθος Μουζακίτης
6) Μια Στάλα Μελάνι ‎(CD, Album) 2010 Χρύσανθος Μουζακίτης, Νίκος Σιδέρης -
Φίλιππος ο Αρκάδιος (5ος αιώνας π.Χ.)
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Αρκάδες ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες της πυγμαχίας παίδων‎ Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (5ος αιώνας π.Χ.)
Χρύσανθος Μουζακίτης
7) Δώσε Μου Σπίθα Απ' Το Φιλί Σου ‎(CD, Album) 2011
8) Tου Παρθενώνα Το Κλειδί 2011 - Χρύσανθος Μουζακίτης - Σαράντης Αλιβιζάτος -
9) Ξεκίνησ' Ένα Καραβάκι ‎(CD, Album) 2006- Χρύσανθος Μουζακίτης, Τάκης Κωνσταντακόπουλος -
10) Έργα Για Βιολί Και Κιθάρα ‎(CD, Comp) 2003
Κατηγορία:Έλληνες συνθέτες κλασικής μουσικής
Οίκος Μπάλσιτς
Οι Μπάλσιτς, Балшић / Balšić, ή οι Balsha, Balshaj ήταν μία οικογένεια ευγενών, που κυβέρνησε τη «Ζέτα και τις ακτές» (νότιο Μαυροβούνιο και βόρεια Αλβανία), από το 1362 έως το 1421, κατά τη διάρκεια και μετά την πτώση της Σερβικής αυτοκρατορίας. Ο ιδρυτής Μπάλσα ήταν ένας μικροευγενής, που κατείχε μόνο ένα χωριό κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης τού αυτοκράτορα Στέφαν-Ούρου Δ΄ Ντούσαν (Ισχυρού) (βασ. 1331–1355), και μόνο μετά το τέλος τού αυτοκράτορα οι τρεις γιοι του κέρδισαν την εξουσία στην Κάτω Ζέτα, μετά την απόκτηση των εδαφών του gospodin Ζάρκο (άκμ. 1336–1360) κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες και στη συνέχεια επεκτάθηκαν στην Άνω Ζέτα δολοφονώντας τον βοεβόδα και τον τσέλνικ Τζούρας Ιλιγίιτς (βασ. 1326–1362†). Παρόλα αυτά, αναγνωρίστηκαν ως oblastni gospodari της Ζέτας σε διατάγματα του αυτοκράτορα Σττέφαν-Ούρου Ε΄ του Αδύναμου (βασ. 1355–1371). Μετά το τέλος του Ούρου Ε΄ (1371), η οικογένεια διαφώνησε με τους Mρνγιαβτσέβιτς, οι οποίοι έλεγχαν τη Μακεδονία. Το 1421, ο Μπάλσα Γ΄, μετά το τέλος του, πέρασε την εξουσία της Ζέτας στον θείο του, δεσπότη Στέφανο Λαζάρεβιτς τον Υψηλό.
Μάχη του Μαράουι
Η Μάχη του Μαράουι διήρκησε πέντε μήνες: ξεκίνησε στις 23 Μαΐου 2017 και τελείωσε στις 23 Οκτωβρίου του ίδιου έτους. Στη διάρκεια των συγκρούσεων έχασαν τη ζωή τους 168 μέλη των φιλιππινέζικων δυνάμεων ασφαλείας, 978 μέλη των τρομοκρατικών οργανώσεων και 87 πολίτες.
Οίκος Μπάλσιτς
Προέλευση
Υπήρξαν εικασίες για την προέλευσή τους, που κάποιοι θεωρούν άγνωστη. Εκτός από την εξιστόρηση τού Μαύρο Ορμπίνι, δεν υπάρχουν άλλες αναφορές για την προέλευσή τους. Υπάρχουν αποσπασματικοί ισχυρισμοί, ότι κατάγονται από τον «αυτοκράτορα Νεμάνιτς». Υπήρξαν διάφορες απόψεις για την καταγωγή της οικογένειας.
Σύμφωνα με τη σύγχρονη μελέτη, οι Λέε, Λούμπιν, Nντρέτσα, Γκαλάτυ, Mουστάφα και Σον θεωρούν τους Μπάλσα ως τοπικούς Αλβανούς άρχοντες. Σύμφωνα με τον Mάλκομ, οι Μπαλσίτσι ήταν πιθανότατα Αλβανικής καταγωγής, που είχαν σερβοποιηθεί πολιτιστικά σε μεγάλο βαθμό. Ο Τσιρκόβιτς κατέληξε στο συμπέρασμα, ότι είναι μη σλαβικής καταγωγής και αναφέρονται στα μεσαιωνικά σερβικά έγγραφα ως «Αρβανίτες (arbanas) άρχοντες». Ο Χες αναφέρει τους Μπαλσίτσι ως γηγενή αλβανική οικογένεια, που απέκτησε πολιτική εξουσία μετά το 1355. Ο Mουρζάκου λέει, ότι η οικογένεια είχε αλβανική καταγωγή. Ο Mαντγκεάρου αναφέρει τους Μπάλσιτς ως ευγενή αλβανική οικογένεια, ωστόσο δηλώνει ότι η αλβανική καταγωγή τους είναι ασαφής, λόγω της συζήτησης για την καταγωγή της οικογένειας. Ο Μπάρτι θεωρεί την καταγωγή της οικογένειας Μπάλσιτς ως σερβική, ενώ ο Ρ. Eλσίε τους αναφέρει ως "πιθανώς σλαβικής καταγωγής". Ο Γκελίχι τους θεωρεί Σερβο-μαυροβούνιους.
Μάχη του Μαράουι
Σύμφωνα με την Κυβέρνηση των Φιλιππίνων οι συγκρούσεις άρχισαν όταν οι φιλιππινέζικες δυνάμεις ασφαλείας προσπάθησαν να συλλάβουν τον επικεφαλής της τρομοκρατικής οργάνωσης Αμπού Σαγιάφ, Isnilon Hapilon, στο Μαράουι, μετά τις πληροφορίες που είχαν ότι ο Hapilon ήταν στην πόλη πιθανόν για να συναντηθεί με ενόπλους της Ομάδας Μαουτέ. Μέλη της Ομάδας Μαουτέ κατέλαβαν διάφορα κτίρια στην πόλη, μεταξύ των οποίων το Δημαρχείο, το Πανεπιστήμιο, το νοσοκομείο και τις φυλακές. Επίσης πυρπόλησαν το Καθεδρικό της Παναγίας και εκπαιδευτικά ιδρύματα και πήραν ομήρους έναν ιερέα και αρκετούς πιστούς. Στις 17 Οκτωβρίου 2017, μια μέρα μετά το θάνατο των στρατιωτικών ηγετών της Ομάδας Μαουτέ και της Οργάνωσης Αμπού Σαγιάφ, Ομάρ Μαουτέ και Isnilon Hapilon, ο Πρόεδρος των Φιλιππίνων Duterte δήλωσε ότι το Μαράουι απελευθερώθηκε από τους τρομοκράτες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία των Φιλιππίνων
Οίκος Μπάλσιτς
Προέλευση
Σε αρχαϊκές μαρτυρίες, ο Kαρλ Χοπφ (1832–1873) τους θεωρούσε «αναμφισβήτητα μέρος της σερβικής φυλής». Ο Iβάν Στεπανόβιτς Γιαστέμποβ (1839–1894), Ρώσος πρόξενος στη Σκόδρα και την Πρίζρεν, όταν μιλούσε για τους Μπαλσίτσι, συνέδεε το όνομά τους με τη ρωμαϊκή πόλη Balletium (Baleč) που βρίσκεται κοντά στη σύγχρονη Σκόδρα. Σύμφωνα με τον Σεντομίλγι Μιγιατόβιτς (1842–1934), η οικογένεια Μπάλσιτς είχε την τελική καταγωγή από τον Οίκο των Μπω (Beau) από την Προβηγκία (νοτιοανατολική Γαλλία). Από αυτή την οικογένεια ξεπήδησε μία ιταλική οικογένεια (del Balzo), και από αυτούς οι Μπαλσίτσι (Balšići) και από αυτούς μία ρουμανική οικογένεια. Ο Σέρβος ιστορικός Βλαντίμιρ Τσορόβιτς (1885–1941) συμπέρανε, με βάση το όνομά τους, ότι είχαν ρωμαϊκή (βλαχική) καταγωγή. Ο Κροάτης εθνολόγος Mίλαν Σούφλεϋ (1879–1931) τους ανέφερε ως «ρουμανικής και βλαχικής καταγωγής». Ο Κροάτης γλωσσολόγος Πέταρ Σκοκ θεώρησε, ότι ήταν βλαχικής καταγωγής και η Σέρβα ιστορικός Mιλένα Γκέσιτς υποστήριξε τη θεωρία του. Ο Τζουζέπε Γκέλσιτς διατύπωσε τη θεωρία για την προέλευση στο Η Ζέτα και η δυναστεία Μπάλσιντ: τεκμεριωμένες ιστορικές μελέτες (La Zedda e la dinastia dei Balšidi: studi storici documentati, 1899). Η θεωρία που τους ισχυρίζεται ότι είναι απόγονοι του Φράγκου ευγενή Μπετράντ Γ΄ τού Μπω, συντρόφου του Καρόλου Α΄ των Καπετιδών-Ανζού θεωρείται εξαιρετικά απίθανη. <sup class="noprint Inline-Template" style="margin-left:0.1em; white-space:nowrap;">] Ο Γερμανός γλωσσολόγος Γκούσταβ Βάιγκαντ (1860–1930) υποστήριξε μία μικτή αλβανική-βλαχική καταγωγή, αφού σημείωσε ότι το οικογενειακό όνομα περιλαμβανόταν σε μία λίστα με πρώιμα αλβανικά επώνυμα στη Ρουμανία.
Ιστορία
Η οικογένεια Μπάλσιτς αναφέρεται για πρώτη φορά σε ένα καταστατικό του αυτοκράτορα Στέφαν-Ούρου Ε΄, με ημερομηνία 29 Σεπτεμβρίου 1360. Σύμφωνα με τον Μαύρο Ορμπίνι (που έγραψε το 1601), ο Μπάλσα Α΄, ο επώνυμος ιδρυτής, ήταν ένας μικροευγενής, που κατείχε μόνο μία κώμη στην περιοχή της λίμνης Σκάνταρ κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης του αυτοκράτορα Στέφαν-Ούρου Δ΄ Dušan (Ισχυρού) (βασ. 1331-1355). Μόνο μετά το τέλος του αυτοκράτορα, ο Μπάλσα Α΄ και οι τρεις γιοι του κέρδισαν την εξουσία στην Κάτω Ζέτα, αφού απέκτησαν τα εδάφη του gospodin Žάρκο (άκμ. 1336-1360) και σκοτώνοντας τον βοιβόντε και τσέλνικ Τζούρας Ιλιγίιτς (βασ. 1326-1362), κυρίους της Κάτω και Άνω Ζέτας αντίστοιχα. Ο Μπάλσα Α΄ απεβίωσε την ίδια χρονιά και οι γιοι του, οι αδερφοί Μπάλσιτς, συνεχίζουν να κυβερνούν την επαρχία, που εκτείνεται στην Ποντγκόριτσα, την Μπούντβα, το Μπαρ και το Σκάνταρρ.
Οι Μπάλσιτσι κατάφεραν να ανυψωθούν από μικροευγενείς σε επαρχιακούς άρχοντες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πριγκιπάτο της Ζέτα Κατηγορία:Μεσαιωνικό Μαυροβούνιο Κατηγορία:Πρόσωπα της Σερβικής Αυτοκρατορίας
Κλωντ Βινιόν
Ο Κλωντ Βινιόν (γαλλικά: Claude Vignon), γεννήθηκε στην Τουρ στις 19 Μαΐου 1593 και πέθανε στο Παρίσι στις 10 Μαΐου 1670, ήταν Γάλλος ζωγράφος, χαράκτης και εικονογράφος του μπαρόκ. Το έργο του περιλαμβάνει ιστορικούς πίνακες, ρωπογραφίες, αλληγορικές και μυθολογικές σκηνές, προσωπογραφίες.
Με τον φίλο του Σιμόν Βουέ ήταν ένας από τους πιο γνωστούς Γάλλους ζωγράφους της εποχής του Λουδοβίκου ΙΓ'.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Κλωντ Βινιόν γεννήθηκε σε πλούσια οικογένεια στην Τουρ. Έλαβε την αρχική του καλλιτεχνική εκπαίδευση στο Παρίσι από τον μανιεριστή ζωγράφο Ζακόμπ Μπυνέλ, εκπρόσωπο της Δεύτερης Σχολής του Φονταινεμπλώ. Ταξίδεψε στη Ρώμη γύρω στο 1609–1610, όπου αποτέλεσε μέρος της γαλλικής κοινότητας ζωγράφων, μεταξύ των οποίων και οι Σιμόν Βουέ και Βαλεντέν ντε Μπουλόνι, και οι δύο εξέχοντα μέλη των Καραβαντζιστών, καλλιτέχνες που εργάζονταν σε στυλ επηρεασμένο από τον Καραβάτζο.
Ο Βινιόν έγινε δεκτός στη Βασιλική Ακαδημία Ζωγραφικής και Γλυπτικής το 1651. Το τελευταίο χρονολογημένο έργο του είναι από το 1656.
Πέθανε στο Παρίσι στις 10 Μαΐου 1670.
Έργο
Εργάστηκε επίσης ως χαράκτης σε όλη την καριέρα του επιδεικνύοντας το ίδιο υψηλό επίπεδο τεχνικής δεξιοτεχνίας όπως και στους πίνακές του. Ήταν ένας από τους πιο εξέχοντες χαράκτες στη Γαλλία του 17ου αιώνα. Φιλοτέχνησε επίσης εικονογραφήσεις για εκδόσεις των Γάλλων συγγραφέων του λογοτεχνικού κύκλου των Πολυτίμων.
Έργα του υπάρχουν στα μεγαλύτερα μουσεία του κόσμου, σε εκκλησίες και σε ιδιωτικές γαλλικές και ξένες συλλογές. Το 1993, το Μουσείο Καλών Τεχνών της Τουρ του αφιέρωσε σημαντική έκθεση γιορτάζοντας την τέταρτη εκατονταετηρίδα από τη γέννησή του.
Άαρον Τσελ
Ο Άαρον Τσελ (Aaron Cel, 4 Μαρτίου 1987) είναι Πολωνός-Γάλλος επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως πάουερ φόργουορν τ για την Πόλσκι Τσούκιερ Τόρουν.
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Ο Τσελ έκανε το επαγγελματικό του ντεμπούτο με τη Λε Μαν στο Πρωτάθλημα Γαλλίας. Αργότερα, έπαιξε στη Μπρεστ, στη Μπουλαζάκ και στη Ναντ στη Pro B Γαλλίας.
Το καλοκαίρι του 2011, υπέγραψε στην πολωνική Τούρουφ Ζγκοζέλετς. Ύστερα από δύο σεζόν με το σύλλογο, τον Ιούνιο του 2013 υπέγραψε στην Ζιελόνα Γκούρα.
Τον Ιούλιο του 2015, επέστρεψε στη Γαλλία και υπέγραψε στην Μονακό. Τη σεζόν 2016-17, εντάχθηκε στη γαλλική Γκραβελίν.
Στις 6 Αυγούστου 2017, υπέγραψε στην πολωνική Πόλσκι Τσούκιερ Τόρουν.
Εθνική ομάδα
Ο Τσελ εκπροσώπησε τη Γαλλία σε επίπεδο «μικρών» εθνικών ομάδων.
Αργότερα, απέκτησε την πολωνική ιθαγένεια και άρχισε να αγωνίζεται για την Εθνική Πολωνίας. Με την Πολωνία έπαιξε στα Ευρωμπάσκετ του 2015, του 2017 και του 2022, καθώς και στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2019.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Γάλλοι καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Πολωνοί γαλλικής καταγωγής Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Πολωνίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2015 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2017 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2019 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2022 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λε Μαν Σαρτ Μπασκέτ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Γαλλίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ετεντάρντ ντε Μπρεστ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπουλαζάκ Μπασκέτ Ντορντόν Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ερμίν Ναντ Μπασκέτ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Τούρουφ Ζγκοζέλετς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Πολωνίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπάσκετ Ζιελόνα Γκούρα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΣ Μονακό Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Γκραβλίν Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Τβάρντε Πιερνίκι Τόρουν
Ασθένεια Βογκτ-Κογιανάγκι-Χαράντα
Η ασθένεια Βογκτ-Κογιανάγκι-Χαράντα (αγγλ. Vogt–Koyanagi–Harada disease ή VKH) είναι μια σπάνια, πιθανόν αυτοάνοση διαταραχή, η οποία επηρεάζει κυρίως τους χρωματικούς ιστούς που περιέχουν μελανίνη στο οφθαλμικό, ακουστικό, στοματικό και κεντρικό νευρικό σύστημα. Το πιο χαρακτηριστικό σημείο αναγνώρισής της είναι διμερής, διάχυτη ραγοειδίτιδα, η οποία επηρεάζει τα μάτια. Η ακριβής αιτία της νόσου είναι άγνωστη, αλλά τα συμπτώματα πιστεύεται ότι οφείλονται σε μια ασυνήθιστη αντίδραση του ανοσοποιητικού συστήματος σε ιογενή λοίμωξη. Επίσης, εικάζεται ότι μπορεί να εμπλέκονται γενετικοί παράγοντες στην εκδήλωση της νόσου.
Η ασθένεια παρουσιάζεται κλινικά σε 4 διαφορετικές φάσεις: προδρομικό, ραγοειδές, ανάρρωσης και επαναλαμβανόμενο, με εξωφθάλμιες εκδηλώσεις. Τα πρώτα συμπτώματα περιλαμβάνουν πονοκεφάλους, πόνο στα μάτια και ζάλη. Αυτά ακολουθούνται από απώλεια ακοής και φλεγμονή του οφθαλμού (πανουίτιδα). Μεταγενέστερα συμπτώματα περιλαμβάνουν την ανάπτυξη λευκών κηλίδων στο δέρμα και στα μαλλιά (λεύκη), την απώλεια μαλλιών (αλωπεκία), τον καταρράκτη και το γλαύκωμα.
Η διάγνωση της ασθένειας VKH βασίζεται στα συμπτώματα, στις κλινικές εξετάσεις και στις απεικονιστικές μελέτες. Η έγκαιρη διάγνωση που ακολουθείται από επιθετική και μακροχρόνια θεραπεία με κορτικοστεροειδή και άλλα ανοσοκατασταλτικά φάρμακα συνήθως εξασφαλίζει καλά οπτικά αποτελέσματα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σπάνιες ασθένειες
C3H8O2
Ο μοριακός τύπος C3H8O2 (με μοριακή μάζα 76,10 amu), που αντιστοιχεί σε βαθμό ακορεστότητας 0, μπορεί να αναφέρεται στα ακόλουθα (συνολικά) δέκα (10) ισομερή θέσης:
Αιθέρες
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις χημικών τύπων
Λουντμίλα Παβλιτσένκο
H Λουντμίλα Παβλιτσένκο (Lyudmila Pavlichenko, 12 Ιουλίου 1916 - 10 Οκτωβρίου 1974) ήταν Σοβιετική ελεύθερη σκοπεύτρια του Κόκκινου Στρατού κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, στην οποία πιστώνονται 309 εκτελέσεις. Θεωρείται μία από τους κορυφαίους στρατιωτικούς ελεύθερους σκοπευτές όλων των εποχών και η πιο επιτυχημένη γυναίκα ελεύθερη σκοπεύτρια στην ιστορία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σοβιετικοί ιστορικοί Κατηγορία:Σοβιετικοί στρατιωτικοί ελεύθεροι σκοπευτές Κατηγορία:Γυναίκες στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο Κατηγορία:Ήρωες της Σοβιετικής Ένωσης
Βόννη του Μπερί
Η Βόννη του Μπερί, (Γαλλική γλώσσα : Bonne, 1362/1365 - 30 Δεκεμβρίου 1435) από τον Οίκο των Βαλουά ήταν κόρη του δούκα του Μπερρύ και με τους γάμους της έγινε πρώτα κόμισσα της Σαβοΐας και μετά κόμισσα του Αρμανιάκ. Ήταν η πρώτη κόρη του Ιωάννη, δούκα του Μπερρύ και της Ιωάννας, κόρης του Ιωάννη Α΄, κόμη του Αρμανιάκ, δισέγγονη του βασιλιά της Γαλλίας Ιωάννη του Αγαθού.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε σε πρώτο γάμο (18 Ιανουαρίου 1377) με τον Αμεδαίο Ζ΄, κόμη της Σαβοΐας αλλά έφτασε στην Σαβοΐα το 1381, είχαν τέκνα:
Το 1391 απεβίωσε ο Αμεδαίος Ζ΄ και η Μπόννη έκανε δεύτερο γάμο (2 Δεκεμβρίου 1393) με τον Βερνάρδο Ζ΄, κόμη του Αρμανιάκ και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Βαλουά Κατηγορία:Κόμισσες της Σαβοΐας
Spit It Out (τραγούδι, Slipknot)
Το "Spit It Out" είναι ένα τραγούδι του αμερικανικού nu metal συγκροτήματος Slipknot, το οποίο συμπεριλήφθηκε στον ντεμπούτο δίσκο τους, Slipknot, του 1999. Τον Σεπτέμβριο του 2000, κυκλοφόρησε και σε single, το οποίο έφτασε στο νούμερο 28 των βρετανικών charts. Για την προώθηση του τραγουδιού, κυκλοφόρησε και video clip, το οποίο είναι βασισμένο σε γνωστή σκηνή της ταινίας τρόμου, The Shining. Ο Ρικ Άντερσον, από το AllMusic, χαρακτήρισε το κομμάτι ως "speed rap metal".
Παραπομπές
<References/>
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια του 2000 Κατηγορία:Τραγούδια των Slipknot Κατηγορία:Singles της Roadrunner Records Κατηγορία:Singles του 2000
Διεθνείς σχέσεις της Κύπρου
Η Κύπρος είναι ένα μέλος των Ηνωμένων Εθνών, μαζί με τις περισσότερες από τις υπηρεσίες της καθώς και την Κοινοπολιτεία των Εθνών, την Παγκόσμια Τράπεζα, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και το Συμβούλιο της Ευρώπης. Επιπλέον, η χώρα έχει υπογράψει τη Γενική Συμφωνία Δασμών και Εμπορίου (ΓΣΔΕ) και τη Συμφωνία Πολυμερούς Οργανισμού Εγγυήσεων Επενδύσεων. Η Κύπρος είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης από το 2004 και το δεύτερο εξάμηνο του 2012 κατείχε την προεδρία του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η Κύπρος ακολουθεί ιστορικά μια αδέσμευτη εξωτερική πολιτική, αν και όλο και περισσότερο ταυτίζεται με τη Δύση στις πολιτιστικές της συγγένειες και εμπορικές σχέσεις, και διατηρεί στενές σχέσεις με την Ευρωπαϊκή Ένωση, την Ελλάδα και τη Ρωσία.
Τουρκία
Η Τουρκία αρνείται κατηγορηματικά να αναγνωρίσει την κυβέρνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας, δηλώνοντας ότι η Δημοκρατία, όπως θεσπίστηκε με το Σύνταγμα του 1960, έπαψε να υφίσταται όταν η ενδοκοινοτική βία που ξεκίνησε τον Δεκέμβριο του 1963, σταμάτησε την τουρκοκυπριακή συμμετοχή στην κυπριακή κυβέρνηση. Η απόπειρα πραξικοπήματος τον Ιούλιο του 1974, από την Ελληνική Στρατιωτική Χούντα, αποκρίθηκε από την Τουρκία με πλήρη στρατιωτική εισβολή, με αποτέλεσμα το βόρειο τρίτο του νησιού να έχει καταληφθεί από τουρκικές στρατιωτικές δυνάμεις. Αυτό το τμήμα της Κύπρου δήλωσε μονομερώς ανεξαρτησία τον Νοέμβριο του 1983 ως τη Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου (ΤΔΒΚ), την οποία αναγνωρίζει μόνο η Τουρκία. Η Τουρκία αναφέρεται στην κυβέρνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας ως "η ελληνοκυπριακή κυβέρνηση της νότιας Κύπρου".
Η Κύπρος έχει την άποψη ότι η κυβέρνηση της ΤΔΒΚ είναι μια διοικούσα οργάνωση και έτσι προτιμά να διαπραγματευτεί με την Τουρκία την επίλυση του Κυπριακού προβλήματος. Η Τουρκία επιμένει ότι η κυβέρνηση της ΤΔΒΚ είναι το ίδρυμα στο οποίο πρέπει να αναφέρεται η κυβέρνηση της Δημοκρατίας της Κύπρου στις διαπραγματεύσεις.
Η ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση είχε αρνητικό αντίκτυπο στην Τουρκία όσον αφορά τις δικές της ενταξιακές διαπραγματεύσεις. Η άρνηση της Τουρκίας να επιτρέψει στα πλοία με κυπριακή σημαία την πρόσβαση σε τουρκικούς λιμένες οδήγησε σε μερική αναστολή των ενταξιακών διαπραγματεύσεών της.
Χωρίς διπλωματικές σχέσεις
Η Κυπριακή Δημοκρατία διατηρεί διπλωματικές σχέσεις με 178 κράτη, συμπεριλαμβανομένης της Αγίας Έδρας και της Παλαιστινιακής Εθνικής Αρχής. Δεν διατηρεί διπλωματικές σχέσεις με τις παρακάτω χώρες:
Επίσης, δεν διατηρεί διπλωματικές σχέσεις με κράτη με περιορισμένη αναγνώριση.
Φίλιππος ο Αρκάδιος (3ος αιώνας π.Χ.)
Ο Φίλιππος ο Αρκάδιος (ή Αρκάδας ή Αρκάς, 4ος/3ος αιώνας π.Χ.), ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης με καταγωγή από την Αρκαδία, ο οποίος στέφθηκε νικητής στο αγώνισμα της πυγμαχίας παίδων κατά τους 122ους (292 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Σε επιγραφή που βρέθηκε στην Ολυμπία αναφερόταν πως νίκησε 4 άλλους -νησιώτες- αντιπάλους προκειμένου να ανακηρυχθεί ολυμπιονίκης.
Βραβείο Καλύτερης Σκηνοθεσίας της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Βανκούβερ
Το Βραβείο Καλύτερης Σκηνοθεσίας της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Βανκούβερ (αγγλικά: Vancouver Film Critics Award For Best Director) είναι ένα βραβείο που απονέμεται από την Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου του Βανκούβερ για να τιμήσει έναν σκηνοθέτη που έχει επιδείξει εξαιρετικό επιτευγμα στην κινηματογραφική βιομηχανία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Βανκούβερ Βανκούβερ
Ιπποδρομία
250px|μικρογραφία|Ιπποδρομίες ([[2017)]] Οι ιπποδρομίες είναι άθλημα ιππικής απόδοσης, που συνήθως περιλαμβάνει δύο ή περισσότερα άλογα που οδηγούνται από αναβάτες, ή και όχι, σε προκαθορισμένη διαδρομή, για αγώνες. Είναι ένα από τα αρχαιότερα αθλήματα όπως και ο στόχος του αθλήματος που έχει παραμείνει αμετάβλητος, ο ταχύτερος τερματισμός ενός ίππου στην προκαθορισμένη διαδρομή.
Οι ιπποδρομίες ποικίλλουν σε μεγάλο βαθμό ως προς τη μορφή και πολλές χώρες έχουν αναπτύξει τις δικές τους ιδιαίτερες παραλλαγές γύρω από το άθλημα. Οι παραλλαγές περιλαμβάνουν περιορισμό των αγώνων σε συγκεκριμένα είδη ίππων, αναπήδηση εμποδίων, τρέξιμο σε διαφορετικές αποστάσεις, τρέξιμο σε διαφορετικές επιφάνειες πίστας και τρέξιμο σε διαφορετικούς βηματισμούς.
Ένα σημαντικό μέρος του ενδιαφέροντος και της οικονομικής σημασίας των ιπποδρομιών έγκειται στον τζόγο που σχετίζεται με αυτό, μια δραστηριότητα που το 2008 δημιούργησε μια παγκόσμια αγορά αξίας περίπου 115 δισεκατομμυρίων δολλαρίων ΗΠΑ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθλητισμός
NGC 782
Ο NGC 782 είναι ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας ο οποίος βρίσκεται στον αστερισμό Ηριδανό και απέχει περίπου 160 εκατομμύρια έτη φωτός από τον Γαλαξία μας. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Τζων Χέρσελ (John Herschel) το 1834.