cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Νίκος Περέλης
Διδασκαλία
Δίδαξε θέατρο στη σχολή Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, στο εργαστήρι του Εθνικού Θεάτρου, στη σχολή Κατσέλη, στο Κονσερβατουάρ του Κεμπέκ και στη σχολή Βεάκη. Έγραψε θέατρο (Μπόμπα 1981, Φελάχα Γιουλαλάμ 1983, Αστραπόβροντο 1979, Μοναξιά των σκουληκιών 1994, Το τελευταίο μήνυμα 2005, Η πόλη στον πάτο 2008, Η επιστροφή της Φελάχας 2012) που παίχτηκαν στο Εθνικό, το 3ης Σεπτεμβρίου, στο Εντροπία, στο Αναλυτή, στο θέατρο της ημέρας και σε διάφορα άλλα θέατρα.
Διακρίσεις
Ως ηθοποιός συμμετείχε σε ελάχιστες παράστασεις, ερμηνεύοντας σημαντικούς ρόλους (Μπόργκμαν – Ίψεν, Κρόγκσταντ – Ίψεν, Στόκμαν – Ίψεν, Χαμ – Μπεκετ κ.α.).
Θεατρικές παραστάσεις
Κατάλογος θεατρικών παραστάσεων που σκηνοθέτησε ο Περέλης
Περισσότερες πληροφορίες για κάθε παράσταση εμφανίζονται ενεργοποιώντας τον σύνδεσμο που υπάρχει στο όνομα της κάθε παράστασης
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες θεατρικοί συγγραφείς Κατηγορία:Απόφοιτοι της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Άννα Χαλντ
Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα Νέων
Girls' Singles
BWF International Challenge/Series
Women's doubles
Mixed doubles
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δανοί αθλητές της αντιπτέρισης
Χόβιγκ Ντεμιρτζιάν
Ο Χόβιγκ Ντεμιρτζιάν (ελληνικά: Χόβιγκ Ντεμιρτζιάν, αρμενικά: Հովիկ Դեմիրճյան, γεν. 3 Ιανουαρίου 1989), πιο γνωστός ως Hovig, είναι Ελληνοκύπριος τραγουδιστής. Εκπροσώπησε την Κύπρο στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision 2017 και κατέλαβε την 21η θέση. Αυτή την περίοδο εργάζεται ως ραδιοφωνικός παραγωγός στον Kissfm 89 Cyprus.
Ελληνικό X Factor
To 2009 o Demirjian συμμετείχε στον δεύτερο κύκλο του ελληνικού X Factor που προβλήθηκε από τον τηλεοπτικό σταθμό ΑΝΤ1. Συμμετείχε με το τραγούδι "Ποτέ" και μπήκε στην ομάδα των αγοριών 16-24 με καθηγητή τον Νίκο Μουρατίδη. Στην πρώτη ζωντανή εκπομπή τραγούδησε το "How to save a life" από τους The Fray και τη δεύτερη εβδομάδα είπε το τραγούδι "Μένω εκτός" της Ελευθερίας Αρβανιτάκη. Την τρίτη εβδομάδα των ζωντανών σόου τραγούδησε το "Unchain my heart" από τους Ρέι Τσαρλς και Joe Cocker και ακολούθησε το "You give love a bad name" των Bon Jovi την τέταρτη εβδομάδα. Την πέμπτη εβδομάδα ήρθε το "With a little help from my friends" από τους The Beatles. Συνέχισε με αρκετές ερμηνείες όπως τα "I can't get no satisfaction" των The Rolling Stones, "Feel" του Ρόμπι Γουίλιαμς, "You can leave your hat on" πάλι του Cocker και "It's a man's man's man's world". Στο 11ο ζωντανό σόου ερμήνευσε δυο τραγούδια : το "Που να 'σαι" του Αντώνη Ρέμου και το "Hello" του Lionel Richie. Κατέλαβε στην έβδομη θέση.
Μετά το X Factor
Μετά το X Factor επέστρεψε στην Κύπρο όπου ανέπτυξε μια σόλο μουσική καριέρα. Κυκλοφόρησε διάφορα σινγκλς συμπεριλαμβανομένων των τραγουδιών "Ξανά" το 2010, "Μυστικά" το 2012 και "Εγώ για μένα" το 2013. Επίσης έκανε διεθνείς περιοδείες τραγουδώντας σε διάφορες συναυλίες στην Ελλάδα, τη Μέση Ανατολή και τη Ρωσία.
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision
Μετά το ελληνικό X Factor, ο Demirjian διαγωνίστηκε για να εκπροσωπήσει την Κύπρο στον Ευρωπαϊκό Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision δυο φορές, το 2010 και το 2015. Το 2010 ήρθε τρίτος με το τραγούδι "Goodbye" και το 2015 ήρθε τέταρτος με το τραγούδι "Stone in a River".
Στις 21 Οκτωβρίου 2016, ο Demirjian ανακοινώθηκε πως ήταν η κυπριακή συμμετοχή στον Ευρωπαϊκό Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2017. Το τραγούδι του γράφτηκε από τον Σουηδό συνθέτη Thomas G:son. Το τραγούδι ονομάζεται "Gravity" και κυκλοφόρησε την 1 Μαρτίου 2017. Συμμετείχε στον πρώτο ημιτελικό του διαγωνισμού όπου κατετάγη 5ος και πέρασε στον τελικό.Στον τελικό κατέλαβε την 21η θέση παίρνοντας από κοινό και επιτροπές 65 βαθμούς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κύπριοι άνδρες τραγουδιστές Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2017 Κατηγορία:Αρμένιοι της Κύπρου
Γουλιέλμος Α΄ του Ε
Ο Γουλιέλμος του Ε επαναστάτησε εναντίον του ετεροθαλούς αδελφού του Ριχάρδου του Καλού, συνελήφθη από τον Ραούλ ντ'Ιβρί και φυλακίστηκε από τον Τουρκουρτίλ του Χαρκούρτ πρώην κυβερνήτη του Γουλιέλμου του Κατακτητή. Δραπέτευσε πέντε χρόνια αργότερα αλλά συγχωρέθηκε τελικά από τον Ριχάρδο και πήρε σύζυγο την Λεσκελίν κόρη του Τουρκουρτίλ του Χαρκούρτ με την οποία απέκτησε :
Ραϋμόνδος Βερεγγάριος Γ΄ της Προβηγκίας
Ο Ραϋμόνδος-Βερεγγάριος Γ΄ της Προβηγκίας, (Ισπανικά ː Ramon Berenguer III, 1158 - 5 Απριλίου 1181) μέλος του Οίκου της Βαρκελώνης ήταν Κόμης της Προβηγκίας (1173 - 1181) και Κόμης της Σερδάνια (1162 - 1181).
Ρωσικό συνταγματικό δημοψήφισμα του 1993
Ένα συνταγματικό δημοψήφισμα  διεξήχθη στη Ρωσία στις 12 Δεκεμβρίου 1993. Το νέο σύνταγμα εγκρίθηκε από το 58.4% των ψηφοφόρων, ενώ η ισχύς του νέου συντάγματος ξεκίνησε στις 25 Δεκεμβρίου.
Ραϋμόνδος Βερεγγάριος Γ΄ της Προβηγκίας
Βιογραφία
Ο Ραϋμόνδος-Βερεγγάριος Γ΄ ήταν ο τρίτος γιος τού Ραϋμόνδου-Βερεγγάριου Δ΄ κόμη της Βαρκελώνης και της Πετρονίγια των Χιμένεθ, κόρης τού Ραμίρο Β΄ της Αραγωνίας. Έλαβε τη Σερδάνια, περιλαμβανομένης της Καρκασσόν και τού Νερμπόν, όταν το 1162 απεβίωσε ο πατέρας του. Το 1168 παραιτήθηκε υπέρ τού επόμενου αδελφού του Σάντσο. Δεν κυβέρνησε ποτέ πραγματικά τα εδάφη του.
Ρωσικό συνταγματικό δημοψήφισμα του 1993
Παρασκήνιο
Από το 1992, ο Πρόεδρος Μπόρις Γέλτσιν είχε το επιχείρημα ότι το σύνταγμα του 1978 ήταν απαρχαιωμένο και χρειαζόταν αντικατάσταση. Ζήτησε ένα νέο σύνταγμα, το οποίο θα παραχωρούσε περισσότερες εξουσίες στον Πρόεδρο. Ωστόσο, δύο ανταγωνιστικά σχέδια για ένα νέο σύνταγμα συντάχθηκαν από την κυβέρνηση και το Κογκρέσο των Αντιπροσώπων του Λαού. Η αποτυχία των δύο ομάδων για την επίτευξη συμβιβασμού οδήγησε τον Γέλτσιν να διαλύσει το Κογκρέσο των Αντιπροσώπων του Λαού τον Σεπτέμβριο του 1993, με αποτέλεσμα να ξεκινήσει συνταγματική κρίση.
Ραϋμόνδος Βερεγγάριος Γ΄ της Προβηγκίας
Βιογραφία
Το 1173 ο δευτερότοκος αδελφός του Αλφόνσος Β΄ της Αραγωνίας τού χορήγησε την Προβηγκία. Το 1176 ακολούθησε τον Σάντσο στην κατάκτηση της Νίκαιας από τη Γένουα. Έπειτα αποτόλμησε να πολεμήσει με τους κυρίους τού Λανγκντόκ και τον κόμη της Τουλούζης, αλλά δολοφονήθηκε το 1181 από έναν άνδρα τού Αντεμάρ ντε Μυρβιέλ, κοντά στο Μονπελιέ. Η Προβηγκία πέρασε στον Σάντσο.
Ρωσικό συνταγματικό δημοψήφισμα του 1993
Παρασκήνιο
Τότε, ο Γιέλτσιν διόρισε μία Συνταγματική Συνέλευση που ήταν συμπαθητική με τις απόψεις του. Η Συνέλευση στη συνέχεια συνέταξε ένα σύνταγμα που προέβλεπε ισχυρή προεδρία, και δημοσιεύθηκε στις 11 Νοεμβρίου.
Ραϋμόνδος Βερεγγάριος Γ΄ της Προβηγκίας
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Βαρκελώνης
Ρωσικό συνταγματικό δημοψήφισμα του 1993
Αποτελέσματα
Η προσέλευση των ψηφοφόρων ανήλθε επίσημα στο 54,4%, πάνω από το όριο του 50% που απαιτείται για να επικυρωθεί ένα δημοψήφισμα. Ωστόσο, αμφιβολίες παρέμειναν πάνω από την ακρίβεια των σχημάτων προσέλευσης, οι οποίες επιδεινώθηκαν από τη γρήγορη καταστροφή των ψηφοδελτίων και των αποτελεσμάτων των περιοχών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρωσικές εκλογές
Γαλέττα
Η γαλέττα ή γαλέτα είναι τριμμένη φρυγανιά που χρησιμοποιείται στο στάδιο του παναρίσματος ενός τροφίμου πριν το τηγάνισμα. Δηλαδή, το τρόφιμο αλευρώνεται, βουτιέται σε χτυπημένο αυγό και περνιέται από τριμμένη φρυγανιά. Μετά το τηγάνισμα, αφήνει μία τραγανή και γευστική κρούστα. Υπάρχουν συνταγές για παρασκευή γαλέτας από ψωμί ή παξιμάδια, αλλά διατίθεται και έτοιμη συσκευασμένη στα καταστήματα τροφίμων.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Τρόφιμα Κατηγορία:Ελληνική κουζίνα
Ράνελα
Το Ράνελα (Ranelagh, ιρλανδικά: Raghnallach) είναι κατοικημένη περιοχή και αστική κοινότητα στη νότια πλευρά του Δουβλίνου στην Δημοκρατία της Ιρλανδίας. Βρίσκεται στην ταχυδρομική περιοχή Δουβλίνο 6. thumb|Openstreetmap
Ιστορία
Η περιοχή ήταν αρχικά χωριό μόλις έξω από το Δουβλίνο, περιτριγυρισμένη από εκμισθωμένα κτήματα.
Στα πρώτα χρόνια των Ιρλανδικών Συνομοσπονδιακών Πολέμων (1641–1649) η περιοχή αποτελούσε σκηνή αψιμαχιών που αποκορυφώθηκαν με τη Μάχη του Ραθμάινς τον Αύγουστο του 1649. Μετά τον συνασπισμό των Ιρλανδών με τους Βασιλικούς ενάντια στους Κοινοβουλευτικούς, έγινε προσπάθεια κατάληψης του Δουβλίνου. Ο στρατός τους υπό τον Όρμοντ ηττήθηκε, πολλοί εξ αυτών σκοτώθηκαν, και η περιοχή που έπεσαν (κυρίως μεταξύ Ραθμάινς και Ράνελα) ήταν γνωστή για μεγάλο διάστημα ως Bloody Fields (Αιματοβαμμένο Πεδίο).
Το 1785, μόλις δύο χρόνια μετά την πρώτη επανδρωμένη πτήση, ο Ρίτσαρντ Κρόσμπι πέταξε με επιτυχία με αερόστατο υδρογόνου από τους κήπους Ράνελα στο Κλοντάρφ. Η 225η επέτειος της πτήσης επρόκειτο να πραγματοποιηθεί με πτήση αερόστατου από την ίδια τοποθεσία στις 23 Ιανουαρίου 2010, αλλά κάτι τέτοιο δεν πραγματοποιήθηκε λόγω κακών καιρικών συνθηκών.
Η περιοχή έγινε μέρος της επέκτασης της πόλης τον 19ο αιώνα, μετά από την μαζική ανάπτυξη που έλαβε χώρα.
Το πάρκο στο Λονδίνο, οι κήποι Ράνελα, έλαβε την ονομασία του από την Οικία Ράνελα, της οικογένειας Κόουλ, η οποία έλαβε τον τίτλο της (Κόμης του Ράνελα) από την περιοχή στην Κομητεία του Δουβλίνου.
Εκπαίδευση
Υπάρχει πληθώρα σχολείων πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στην περιοχή.
Το Scoil Bhríde, που ιδρύθηκε το 1917, ήταν το πρώτο γαελικό σχολείο (σχολείο στο οποίο τα μαθήματα γίνονται στα ιρλανδικά) στην Ιρλανδία.
Το Lios na nÓg, ακόμη ένα γαελικό σχολείο, βρίσκεται στο Cullenswood House στην Oakley Road, όπου το Σχολείο St. Enda's (Scoil Éanna) ιδρύθηκε το 1908 από τον Πάτρικ Πιρς. Ήταν το πρώτο σχολείο στην Ιρλανδία όπου οι μαθητές διδασκόταν τόσο Ιρλανδικά όσο και Αγγλικά. Το σχολείο St. Enda's τότε μεταφέρθηκε στο Ραθφάρναμ το 1912 αφήνοντας το κτίριο του σχολείου κενό. Το 1998, το Lios na nÓg μεταφέρθηκε και στο σχολείο έγινε μεγάλη ανακαίνιση την περίοδο 2008-'09.
Το Πολυθρησκευτικό Σχολείο του Ράνελα, είναι ακόμη ένα σχολείο πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης που ιδρύθηκε τον Σεπτέμβριο του 1988, και βρίσκεται στην κεντρική οδό του Ράνελα. Βρίσκεται στην τοποθεσία του παλαιού σχολείου St.Columba's, το οποίο δώθηκε ως δωρεά στο RMDSA από την Εκκλησία της Ιρλανδίας. Το σχολείο κέρδισε πολλά βραβεία για την εξαιρετική αρχιτεκτονική του κτιρίου που κατασκευάστηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1990. Άλλο σχολείο πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης στην περιοχή είναι το Sandford National, που βρίσκεται κοντά στο Κολλέγιο Γκονζάγκα.
Στα σχολεία δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης περιλαμβάνονται το Κολλέγιο Μακρός για κορίτσια, το Κολλέγιο Γκονζάγκα για αγόρια και το Sandford Park School.
Μεταφορές
Η περιοχή εξυπηρετείται από λεωφορεία αστικής συγκοινωνίας μέσω δύο στάσεων (Ranelagh/Raghnallach και Beechwood).
Παρασκευή Καντζά
Η Παρασκευή Καντζά (γεννημένη στις 8 Αυγούστου 1976) είναι Ελληνίδα παραολυμπιακή αθλήτρια, η οποία αγωνίζεται κυρίως σε αγώνες δρόμου και άλματος εις μήκος. Αγωνίζεται στην κατηγορία Τ11, για άτομα με απώλεια όρασης. Συνοδεύεται από τον Θεόδωρο Κατσουνόπουλο.
Η Παρασκευή έχει αγωνιστεί σε τρεις παραολυμπιακούς αγώνες. Πιο συγκεκριμένα έχει τρέξει σε πίστα 100 μέτρων, 200 μέτρων και άλμα εις μήκος, πάντα υπό την κατηγορία Τ11. Συμμετείχε για πρώτη φορά σε παραολυμπιακούς αγώνες το 2004 στην πατρίδα της, όπου κέρδισε ένα χάλκινο μετάλλιο στο αγώνισμα των 100 μέτρων. Δεν κατάφερε να πετύχει το ίδιο και στους Παραολυμπιακούς Αγώνες του 2008 στο Πεκίνο αλλά ούτε και το 2012 στο Λονδίνο. Το μοναδικό της μετάλλιο σε παραολυμπιακούς είναι στην Αθήνα το 2004.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες παραολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Παραολυμπιονίκες
Ελένη Κιόση
Η Ελένη Κιόση (27 Φεβρουαρίου 1985) είναι Ελληνίδα πετοσφαιρίστρια και μέλος της Εθνικής Ομάδας Πετοσφαίρισης Γυναικών. Διαγωνίστηκε με την εθνική ομάδα στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004 στην Αθήνα. Έπαιξε για τις ομάδες του Ολυμπιακού και του Ηρακλή Θεσσαλονίκης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της πετοσφαίρισης Κατηγορία:Πετοσφαιρίστριες της εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Πετοσφαιρίστριες ΟΣΦΠ Κατηγορία:Πετοσφαιριστές Ηρακλή
Λουδοβίκος του Νεμούρ
Ο Λουδοβίκος (γαλλ. Louis d'Orléans, 25 Οκτωβρίου 1814 – 26 Ιουνίου 1896) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Ορλεάνης ήταν δούκας του Νεμούρ.
Οικογένεια
Το 1840 νυμφεύτηκε τη Βικτωρία των Βέττιν, κόρη του Φερδινάνδου της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα, και είχε τέκνα:
Αναφορές
Κατηγορία:Οίκος της Ορλεάνης Κατηγορία:Ιππότες του Τάγματος του Αγίου Πνεύματος
Πριγκίπισσα Θεοδώρα της Ελλάδας
Η Πριγκίπισσα Θεοδώρα της Ελλάδας (13 Μαΐου 1906 - 16 Οκτωβρίου 1969) ήταν το δεύτερο παιδί και κόρη του Ανδρέα της Ελλάδας και της Αλίκης του Μπάττενμπεργκ. Η Αλίκη ήταν κόρη του Λουδοβίκου του Μπάττενμπεργκ από τον Οίκο της Έσσης-Ντάρμστατ.
Γέννηση
Η Πριγκίπισσα Θεοδώρα γεννήθηκε στις 13 Μαΐου 1906 στο Παλάτι του Τατοΐου. Ήταν η δεύτερη μεγαλύτερη αδελφή του Φιλίππου της Ελλάδας, που έγινε δούκας του Εδιμβούργου ως σύζυγος της Ελισάβετ Β΄ του Ηνωμένου Βασιλείου. Είχε επίσης τρεις αδελφές: την Μαργαρίτα του Χοενλόε-Λάνγκενμπουρκ, την Καικιλία της Έσσης και την Σοφία του Αννοβέρου.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον δεύτερο εξάδελφό της Βερθόλδο, μαργράβο της Βάδης (24 Φεβρουαρίου 1906 - 27 Οκτωβρίου 1963) στις 17 Αυγούστου 1931 στο Κάστρο Νόιες της Βάδης-Βάδης και απέκτησαν μία κόρη και δύο γιούς:
Η προσφώνηση
Η Πριγκίπισσα Θεοδώρα απεβίωσε στις 16 Οκτωβρίου 1969 στο Μπούντινεν, Γερμανία, έξι χρόνια μετά τον σύζυγο της. Η μητέρα της Αλίκη, απεβίωσε πέντε εβδομάδες μετά στις 5 Δεκεμβρίου 1969.
Τίτλοι
Τιμητικές Διακρίσεις
Καταγωγή
Μέσω του πατέρα της ήταν εγγονή του Γεωργίου Α΄ της Ελλάδας και της Όλγας Κωνσταντίνοβνας της Ρωσίας, εγγονής του Νικολάου Α΄ της Ρωσίας. Η μητέρα της ήταν εγγονή της Αλίκης, δεύτερης κόρης της Βικτωρίας της Βρετανίας και του συζύγου της Αλβέρτου της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ευγενείς Θεοδώρα της Ελλάδας και της Δανίας Θεοδώρα της Ελλάδας και της Δανίας Θεοδώρα της Ελλάδας και της Δανίας Κατηγορία:Οίκος του Τσέρινγκεν Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γερμανίας Κατηγορία:Πριγκίπισσες του Μπάντεν Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Δανίας
Μπάνιο α Ρίπολι
Το Μπάνιο α Ρίπολι (ιταλικά: Bagno a Ripoli) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη της Φλωρεντίας, στην περιφέρεια της Τοσκάνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως της Φλωρεντίας
Τζάστιν Τζάκσον
Ο Τζάστιν Τζάκσον, γεννημένος στις 13 Οκτωβρίου 1990, είναι Αμερικανός καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται στη θέση του σέντερ για την ομάδα του Άρη.
Καριέρα
Ο Τζάκσον αγωνίστηκε με την κολεγιακή ομάδα των Σινσινάτι Μπίρκατς από το 2010 ως το 2014 σε 136 αγώνες, με μέσους όρους 5,7 πόντων, 4,7 ριμπάουντ και 1,6 κοψιμάτων. Καλύτερη του σεζόν ήταν η τέταρτη, όπου σημείωνε 11,1 πόντους, 7,3 ριμπάουντ και 2,9 κοψίματα σε 27,8 λεπτά συμμετοχής ανά αγώνα. Ολοκλήρωσε τη χρονιά με 219 κοψίματα, τέταρτη καλύτερη επίδοση στην ιστορία του κολεγίου του.
Αφού δεν επιλέχθηκε στα ντραφτ του ΝΒΑ, αγωνίστηκε στο Summer League του 2014 με την ομάδα των Σάρλοτ Χόρνετς. Στις 4 Αυγούστου 2014, υπέγραψε στην ομάδα της Κηφισιάς, αλλά αφέθηκε ελεύθερος πριν αγωνιστεί σε επίσημο αγώνα.
Την 1 Νοεμβρίου του ίδιου έτους, επιλέχθηκε από τους Ρίο Γκράντε Βάλεϊ Βάιπερς στην 18η θέση του ντραφτ της NBA Development League και ανταλλάχθηκε την ίδια ημέρα με την ομάδα των Τέξας Λέτζεντς.
Τον Αύγουστο του 2015, υπέγραψε στους Λόιμα Μπάισονς από τη Φινλανδία, όπου παρέμεινε ως τον Ιανουάριο του 2016, όταν συμφώνησε με την πολωνική Τσάρνι Σλουπσκ.
Στις 9 Ιανουαρίου 2017, αφέθηκε ελεύθερος από την πολωνική ομάδα και έντεκα ημέρες αργότερα ανακοινώθηκε η συμφωνία του με τον Άρη Θεσσαλονίκης.
Πηγές
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Τέξας Λέτζεντς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές πολωνικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές γερμανικών συλλόγων‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές φινλανδικών συλλόγων‎
Έρικ Έρικσον
Αν και ο Έρικσον δεν είχε πτυχίο, εργάστηκε ως καθηγητής σε εξέχοντα ιδρύματα όπως το Χάρβαρντ και το Γέιλ. Μια ανασκόπηση της Review of General Psychology, που δημοσιεύτηκε το 2002, κατέταξε τον Ερίκσον ως τον 12ο πιο αναφερόμενο ψυχολόγο του 20ου αιώνα. Η θεωρία της ψυχοκοινωνικής ανάπτυξης που δημιουργήθηκε από τον Erik Erikson είναι ίσως μία από τις πιο γνωστές θεωρίες προσωπικότητας. Η θεωρία διαφέρει από πολλές άλλες, δεδομένου ότι ασχολείται με την ανάπτυξη καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής, από τη γέννηση μέχρι το θάνατο.
Σε κάθε στάδιο, το άτομο διαπραγματεύεται μια κρίση που λειτουργεί ως κομβικό σημείο στην ανάπτυξη του. Όταν η κρίση έχει επιλυθεί επιτυχώς, το άτομο είναι σε θέση να αναπτύξει την ψυχοκοινωνική ποιότητα που σχετίζεται με το συγκεκριμένο στάδιο ανάπτυξης.
Γνωρίστε περισσότερα για τα ψυχοκοινωνικά στάδια της θεωρίας του Erik Erikson, συμπεριλαμβανομένης της κρίσης με την οποία έρχεται κανείς αντιμέτωπος σε κάθε στάδιο και τα σημαντικά γεγονότα που συμβαίνουν κατά τη διάρκεια κάθε σημείου της ανάπτυξης.
Στάδιο 1ο: Εμπιστοσύνη Εναντίον Αμφιβολίας Η κρίση «Εμπιστοσύνη εναντίον Αμφιβολίας» είναι το πρώτο ψυχοκοινωνικό στάδιο που παρουσιάζεται κατά τη διάρκεια του πρώτου έτους περίπου της ζωής ενός παιδιού. Κατά τη διάρκεια αυτής της κρίσιμης φάσης της ανάπτυξης, ένα βρέφος εξαρτάται εντελώς από τους φροντιστές του.
Όταν οι γονείς ή οι φροντιστές ανταποκρίνονται στις ανάγκες ενός παιδιού με συνέπεια και με τρόπο που αποπνέει ζεστασιά, το παιδί, στη συνέχεια, μαθαίνει να εμπιστεύεται τον κόσμο και τους ανθρώπους γύρω του.
Στάδιο 2ο: Αυτονομία Εναντίον Ντροπής Το δεύτερο στάδιο περιλαμβάνει την ψυχοκοινωνική κρίση ανάμεσα στην αυτονομία και την ντροπή ή την αμφιβολία. Καθώς το παιδί εισέρχεται στα νηπιακά χρόνια, το κέρδος μίας μεγαλύτερης αίσθησης του προσωπικού ελέγχου γίνεται όλο και πιο σημαντικό.
Καθήκοντα όπως να μαθαίνει πώς να χρησιμοποιήσει την τουαλέτα, να επιλέγει τροφές και παιχνίδια, είναι τρόποι με τους οποίους τα παιδιά αποκτούν μια μεγαλύτερη αίσθηση της ανεξαρτησίας.
Στάδιο 3ο: Πρωτοβουλία Εναντίον Ενοχής Το τρίτο ψυχοκοινωνικό στάδιο εμφανίζεται στις ηλικίες μεταξύ περίπου των τριών και πέντε ετών και επικεντρώνεται στην ανάπτυξη μιας αίσθησης της αυτο-πρωτοβουλίας.
Τα παιδιά που ενθαρρύνονται να συμμετέχουν σε παιχνίδια με αυτοσκηνοθεσία, συνεχίζουν στη ζωή με μια αίσθηση ισχυρής πρωτοβουλίας, ενώ όσα έχουν αποθαρρυνθεί από αυτές τις δραστηριότητες μπορεί να αρχίσουν να αισθάνονται μια αίσθηση ενοχής για τις δραστηριότητες που ξεκινούν οι ίδιοι.
Στάδιο 4ο: Εργατικότητα Εναντίον Αισθήματος Κατωτερότητας Κατά τη διάρκεια της μέσης παιδικής ηλικίας μεταξύ των ηλικιών περίπου έξι και έντεκα ετών, τα παιδιά εισέρχονται στο ψυχοκοινωνικό στάδιο που είναι γνωστό ως «Εργατικότητα έναντι Αισθήματος Κατωτερότητας». Καθώς τα παιδιά συμμετέχουν στην κοινωνική αλληλεπίδραση με τους φίλους και τις ακαδημαϊκές δραστηριότητες στο σχολείο, αρχίζουν να αναπτύσσουν μια αίσθηση υπερηφάνειας και ολοκλήρωσης στην εργασία και τις ικανότητές τους.
NGC 769
Ο NGC 769 είναι σπειροειδής γαλαξίας ο οποίος βρίσκεται στον αστερισμό Τρίγωνον και απέχει περίπου 197 εκατομμύρια έτη φωτός στον Γαλαξία μας. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Τρούμαν Σάφορντ (Truman Safford) το 1866.
Έρικ Έρικσον
Τα παιδιά που επαινούνται και ενθαρρύνονται αναπτύσουν μια αίσθηση επάρκειας, ενώ εκείνα τα οποία αποθαρρύνονται μένουν με ένα αίσθημα κατωτερότητας.
Στάδιο 5ο: Ταυτότητα Εναντίον Σύγχυσης των ρόλων Στο πέμπτο ψυχοκοινωνικό στάδιο, ο σχηματισμός μιας προσωπικής ταυτότητας γίνεται κρίσιμος. Κατά τη διάρκεια της εφηβείας, οι έφηβοι εξερευνούν διαφορετικές συμπεριφορές, ρόλους και ταυτότητες.
Ο Erikson πίστευε ότι αυτό το στάδιο ήταν ιδιαίτερα κρίσιμο και ότι η σφυρηλάτηση μιας ισχυρής ταυτότητας χρησιμεύει ως βάση για την εξεύρεση της μελλοντικής κατεύθυνσης στη ζωή.
Εκείνοι που βρίσκουν μια αίσθηση ταυτότητας αισθάνονται ασφαλείς, ανεξάρτητοι και έτοιμοι να αντιμετωπίσουν το μέλλον, ενώ όσοι παραμένουν σε σύγχυση μπορεί να αισθάνεται χαμένοι, ανασφαλείς και αβέβαιοι για τη θέση τους στον κόσμο.
Στάδιο 6ο: Οικειότητα Εναντίον Απομόνωσης Το έκτο ψυχοκοινωνικό στάδιο επικεντρώνεται στον σχηματισμό οικείων σχέσεων αγάπης με τους άλλους ανθρώπους. Οι γνωριμίες, ο γάμος, η οικογένεια και οι φιλίες είναι σημαντικές κατά τη διάρκεια του σταδίου της οικειότητας εναντίον της απομόνωσης, η οποία διαρκεί περίπου από την ηλικία των 19 μέχρι των 40 ετών.
Με τη διαμόρφωση επιτυχών σχέσεων αγάπης με άλλους ανθρώπους, τα άτομα είναι σε θέση να βιώσουν την αγάπη και να απολαύσουν την οικειότητα. Εκείνοι που αποτυγχάνουν να σχηματίσουν σταθερές σχέσεις μπορεί να αισθάνονται απομονωμένοι και μόνοι.
Στάδιο 7ο: Παραγωγικότητα Εναντίον Απραξίας Μόλις οι ενήλικες εισέλθουν στο στάδιο, που εμφανίζεται κατά τη διάρκεια της μέσης ηλικίας, η ψυχοκοινωνική κρίση επικεντρώνεται στην ανάγκη δημιουργίας ή γαλούχησης πράγματων που θα επιβιώσουν περισσότερο από το άτομο.
Η ανατροφή μιας οικογένειας, η εργασία και η συμβολή στην κοινότητα είναι όλοι τρόποι με τους οποίους οι άνθρωποι αναπτύσσουν μια αίσθηση του σκοπού. Όσοι αδυνατούν να βρουν τρόπους για να συμβάλουν μπορεί να αισθάνονται αποκομμένοι και άχρηστοι.
Στάδιο 8ο: Πληρότητα του Εγώ εναντίον Απελπισίας Το τελικό ψυχοκοινωνικό στάδιο ξεκινά γύρω από την ηλικία των 65 ετών και διαρκεί μέχρι το θάνατο. Κατά τη διάρκεια αυτής της χρονικής περιόδου, το άτομο κοιτάζει πίσω στη ζωή του. Το μείζον ζήτημα κατά τη διάρκεια αυτού του σταδίου είναι: «Έζησα τελικά μια ζωή με νόημα;».
Όσοι έχουν ζήσει μια ζωή με νόημα θα νιώσουν μια αίσθηση ειρήνης, σοφίας και πληρότητας, ακόμα και όταν αντιμετωπίζουν τον θάνατο. Για όσους κοιτάζουν πίσω στη ζωή τους και βλέπουν πικρία και λύπη, τότε θα νιώσουν συναισθήματα απελπισίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί ψυχολόγοι
Λουίζα Ιππολύτη του Μονακό
Η Λουίζα Ιππολύτη (γαλλικά: Louise-Hippolyte) ήταν η κυρίαρχη Πριγκίπισσα του Μονακό από τις 20 Φεβρουαρίου μέχρι τις 29 Δεκεμβρίου 1731. Αποτελεί την μοναδική γυναίκα μονάρχη του Μονακό ως σήμερα.
Βιογραφία
Γεννημένη στο Πριγκιπικό Παλάτι του Μονακό στις 10 Νοεμβρίου 1697, ήταν η δεύτερη κόρη του Αντωνίου Α΄ πρίγκιπα του Μονακό και της Μαρίας της Λωρραίνης-Γκιζ-Ελμπέφ, κόρης του Λουδοβίκου κόμη του Αρμανιάκ. Η μεγαλύτερη αδελφή της Αικατερίνη-Καρλόττα απεβίωσε σε ηλικία πέντε ετών. Εξαιτίας του γεγονότος ότι δεν είχε αδελφούς, έγινε διάδοχος του θρόνου, ενώ ο πατέρας της αποφάσισε, με την συγκατάθεση του Γάλλου Βασιλιά Λουδοβίκου ΙΔ΄, ο μελλοντικός σύζυγος της Λουίζας-Ιππολύτης να φέρει το επώνυμο "Γκριμάλντι" και να κυβερνήσει το Μονακό από κοινού με την κόρη του.
Στις 20 Οκτωβρίου 1715, σε ηλικία δεκαοχτώ ετών, η Λουίζα-Ιππολύτη παντρεύτηκε τον Ιάκωβο-Φραγκίσκο Γκουγιόν μετά από επιλογή της οικογένειάς της. Ο γάμος αυτός υποστηρίχθηκε και από τον βασιλιά Λουδοβίκο ΙΔ΄, ο οποίος επιθυμούσε να ενισχύσει τη γαλλική επιρροή στο Μονακό. Το ζευγάρι απέκτησε εννέα παιδιά, όμως ο Ιάκωβος-Φραγκίσκος την απατούσε και προτιμούσε να παραμένει στο Παλάτι των Βερσαλλιών.
Μετά από το τέλος του πατέρα της, η Λουίζα-Ιππολύτη κληρονόμησε τον θρόνο του Μονακό. Έφθασε στο Πριγκιπάτο στις 4 Απριλίου 1731 και έλαβε μια ενθουσιώδη υποδοχή από το λαό.
Στα τέλη του 1731, όμως, απεβίωσε από ευλογιά. Στον θρόνο την διαδέχτηκε ο σύζυγός της Ιάκωβος και έπειτα ο γιος της Ονώριος.
Απόγονοι
Τα εννιά παιδιά του Ιάκωβου και της Λουίζας Ιππολύτης ήταν τα εξής:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος Γκριμάλντι Κατηγορία:Μονάρχες του Μονακό Κατηγορία:Ιππότες του Τάγματος του Αγίου Πνεύματος
Μπαρμπερίνο ντι Μουτζέλλο
Το Μπαρμπερίνο ντι Μουτζέλλο (ιταλικά: Barberino di Mugello) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη της Φλωρεντίας, στην περιφέρεια της Τοσκάνης.
Εθνικός Ιστορικός Χώρος του Γουνεμπορίου στο Λασίν
Το ιστορικό μουσείο του Εθνικού Ιστορικού Χώρου του Γουνεμπορίου στο Λασίν (Lieu historique national de la Commerce-de-la-Fourrure-à-Lachine) είναι ένας επισκέψιμος χώρος στο διαμέρισμα (arrondissement) του Λασίν (Lachine) στο Μόντρεαλ. Βρίσκεται τοποθετημένος στο δυτικό ακραίο σημείο του καναλιού του Λασίν και θεωρείται ως ένας από τους Εθνικούς Ιστορικούς Χώρους του Καναδά.
Περιγραφή μουσείου
Στις αρχές του 17ου αιώνα, Γαλλοκαναδοί ταξιδευτές (voyageurs) κατέπλεαν σε αυτή τη περιοχή του νησιού του Μόντρεαλ στις όχθες του Αγίου Λαυρεντίου, για να αποθέσουν και για να πουλήσουν τα εμπορεύματά τους που μετέφεραν από την ενδοχώρα της Βόρειας Αμερικής. Μέχρι εκείνη την εποχή, οι καταρράκτες του Λασίν απέτρεπαν στα μεγάλα πλοία να πλεύσουν κατά μήκος του άνω ρου του ποταμού και στις Μεγάλες Λίμνες.
Λόγω της σημαντικότητας και της σπανιότητας του μνημείου, ο οργανισμός διαχείρισης των Πάρκων του Καναδά (Parcs Canada), έθεσε υπό την προστασία του το μνημείο και την τοποθεσία με στόχο την ανάδειξη του ιστορικού και του στρατηγικού χαρακτήρα του εμπορευματικού σταθμού. Από το Μόντρεαλ ξεκινούσαν όλες οι αποστολές για την εξέρευση πολύτιμων δερμάτων που χρειάζονταν για την κατασκευή ρουχισμού και άλλων προϊόντων. Η μεταφορά των δερμάτων γίνονταν σε αυτό το σημείο από τα κανόε στα πλοία. Το κυνήγι και το εμπόριο της γούνας μπορούσε να γίνει μόνο λίγους μήνες το χρόνο, συνήθως από τον Μάιο έως τον Αύγουστο, λόγω του εξαιρετικά ψυχρού χειμώνα, που πάγωνε τις λίμνες και τα ποτάμια.
Μια πέτρινη αποθήκη χτίστηκε το 1803 από τη "North West Company" για να αποθηκεύονται τα γουνοφόρα δέρματα από το εμπόριο της γούνας. Το κτίριο χρησιμοποιηθήκε ως αποθηκευτικός χώρος μέχρι το 1859, οπότε πουλήθηκε σε μια γυναικεία μοναστική αδελφότητα ως κατοικία. Το κανάλι του Λασίν ολοκληρώθηκε το 1825 και παράκαμπτε του καταρράκτες του Λασίν. Ο Σερ Τζωρτζ Σίμσον, εκτελεστικός διευθυντής του "Hudson's Bay Company", είχε τη βίλα του απέναντι από τη τοποθεσία. Το 1977, η αποθήκη και ο περιβάλλοντας χώρος αγοράστηκε από την Καναδική Κυβέρνηση για λογαριασμό του "Parcs Canada" και το 1985, έγιναν τα εγκαίνια του μουσείου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορικά μουσεία στον Καναδά Κατηγορία:Γουνεμπόριο Κατηγορία:Μόντρεαλ
Νεοχώρι Καρδίτσας
Το Νεοχώρι (τοπική προφορά Νεχώρϊ) είναι μεγάλος οικισμός του νομού Καρδίτσας. Αποτελεί το μεγαλύτερο από τα χωριά του Δήμου Λίμνης Πλαστήρα, του οποίου αποτελεί Τοπική Κοινότητα. Απέχει από την Καρδίτσα περίπου 40 χιλιόμετρα.
Ιστορία
Με την συνθήκη του Ταμασίου την 10-05-1525, το Νεοχώρι ορίστηκε έδρα του συμβουλίου της αυτόνομης κοινότητας των Αγράφων. Συγκεκριμένα στη συνθήκη αναφερόταν «Άπαντα τα χωρία των Αγράφων αποτελούσιν αυτονομίαν, η οποία διοικείται υπό συμβουλίου, έχοντος έδραν την παρά το οροπέδιον Νευροπόλεως ονομαστήν κωμόπολιν (Κασαμπά) Νεοχώριον». Εκεί έδρευε επίσης η Ιερά Μητρόπολη Φαναρίου και Νεοχωρίου που από τον 14ο αιώνα μέχρι την επανάσταση του 1821.
Παλαιότερα η οικονομία της περιοχής ήταν αγροτική και συνδεδεμένη με το οροπέδιο της Νεβρόπολης. Μετά την δημιουργία της λίμνης Πλαστήρα στη θέση του οροπεδίου, το 1959, η οικονομία της περιοχής υπέστη πλήγμα. Με την τουριστική ανάπτυξη που ξεκίνησε στην περιοχή από την δεκαετία του 1980 ο οικισμός ανέκαμψε στηριζόμενος πλέον στον τουρισμό. Σήμερα διαθέτει πολυάριθμα καταλύματα και τουριστικές επιχειρήσεις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Νεοχωρι Κατηγορία:Δήμος Λίμνης Πλαστήρα
Μαριέλλα Φασούλα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες της εθνικής Ελλάδος κορασίδων Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες της εθνικής Ελλάδος νεανίδων Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες της εθνικής Ελλάδος νέων γυναικών Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες ελληνικών συλλόγων
Τάσος Χατζηβασιλείου
Ο Τάσος Χατζηβασιλείου (Σέρρες, 26 Αυγούστου 1981) είναι Έλληνας πολιτικός και διεθνολόγος, διδάκτορας Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας και βουλευτής Σερρών με την Νέα Δημοκρατία. Στις εκλογές της 7ης Ιουλίου 2019 εξελέγη βουλευτής με την Νέα Δημοκρατία στην εκλογική περιφέρεια Σερρών. Έλκει την καταγωγή του από τον Προβατά Σερρών.
Πληροφορίες
Είναι εκλεγμένος επίκουρος καθηγητής διεθνών σχέσεων και Ε.Ε. στο Ελληνοαμερικανικό Πανεπιστήμιο στο Νιου Χάμσαϊρ των Η.Π.Α. και Πολιτικός Επιστήμονας με ειδίκευση στις Διεθνείς Σχέσεις, αριστούχος Διδάκτορας Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Αποφοίτησε επίσης ως αριστούχος από το Τμήμα Τουρκικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Κύπρου. Συνέχισε τις σπουδές του στη Διεθνή Πολιτική και στα ζητήματα Νοτιοανατολικής Ευρώπης στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έχει λάβει υποτροφίες από την Κυπριακή Δημοκρατία, καθώς και από τα Ιδρύματα «Αλέξανδρος Σ. Ωνάσης», «Λίλιαν Βουδούρη» και «Μποδοσάκη». Ακόμη, έχει λάβει βραβεία αριστείας από την Κυπριακή Δημοκρατία, το Πανεπιστήμιο Κύπρου και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
Μιλά Αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά και Τουρκικά. Αρθρογραφεί εδώ και 20 χρόνια σε εφημερίδες και επιστημονικά περιοδικά στην Ελλάδα και το εξωτερικό, ενώ παράλληλα φιλοξενείται ως πολιτικός αναλυτής σε ελληνικά και διεθνή τηλεοπτικά δίκτυα. Επιπλέον, έχει συμμετάσχει στη συγγραφή βιβλίων σχετικών με τις Διεθνείς Σχέσεις και την Ιστορία.
Έχει εργαστεί ως Επιστημονικός Συνεργάτης στο Υπουργείο Εξωτερικών και στη Βουλή των Ελλήνων, και ως ειδικός ερευνητής στο Υπουργείο Εξωτερικών της Κύπρου. Έχει συμμετάσχει σε ερευνητικά προγράμματα στην Αθήνα, τις Βρυξέλλες, το Στρασβούργο, την Κωνσταντινούπολη και τη Λευκωσία και έχει διδάξει ως ερευνητής στο Πανεπιστήμιο Άγκυρας και στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Στον ιδιωτικό τομέα, εργάστηκε ως Σύμβουλος Διεθνούς Επιχειρηματικής Ανάπτυξης, με ειδίκευση στην αξιοποίηση Ευρωπαϊκών προγραμμάτων και την υλοποίηση επιχειρηματικών συνεργειών στην ελληνική και τη διεθνή αγορά.
Στις Εκλογές του Μαΐου 2012 ήταν υποψήφιος με την Δημοκρατική Συμμαχία στην εκλογική περιφέρεια Σερρών όπου και τερμάτισε πρώτος ωστόσο δεν εξελέγη. Στις εκλογές του 2019 ήταν υποψήφιος με την Νέα Δημοκρατία στην εκλογική περιφέρεια Σερρών οπού και εξελέγη βουλευτής ως 3ος. Στις εκλογές του Μαΐου και του Ιουνίου 2023 επανεξελέγη βουλευτής, ως 2ος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Βουλευτές Σερρών
Μπαρμπερίνο Ταβαρνέλλε
Το Μπαρμπερίνο Ταβαρνέλλε (ιταλικά: Barberino Tavarnelle) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη της Φλωρεντίας, στην περιφέρεια της Τοσκάνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως της Φλωρεντίας
Ροβέρτος του Ε
Ο Ροβέρτος, κόμης του Ε και κύριος του Χέιστινγκς (απεβ. μεταξύ 1089 - 1093) από τον Οίκο της Νορμανδίας-Ε ήταν γιος του Γουλιέλμου Α΄ κόμη του Ε και της συζύγου του Λεσκελίν. Ο Ροβέρτος του Ε συμμετείχε με 60 πλοία για υποστήριξη του Γουλιέλμου του Κατακτητή στην Νορμανδική κατάκτηση της Αγγλίας. Ο Ροβέρτος πήρε σαν ανταμοιβή (1068) το κάστρο του Χέιστινγκς και τις γύρω περιοχές οι οποίες ανήκαν στον Ονφρόι ντι Τιλέιγ. Το Domesday Book αναφέρει ότι ο Ροβέρτος και ο γιος του Γουλιέλμος είχαν εκτάσεις σε διαφορετικές κομητείες με συνολικά έσοδα 690 λίρες ετησίως.
Οικογένεια
Με την σύζυγο του Βεατρίκη του Φαλαίζ, κόρη της Αρλέττας του Φαλαίζ, απέκτησε :
Πολύ πιστός, έκανε δωρεές στην εκκλησία σε όλη την διάρκεια της ζωής του, ιδιαίτερα στο Αββαείο του Φεκάμπ στην Ρουέν (1051). Όταν χήρεψε, νυμφεύτηκε σε δεύτερο γάμο την Ματθίλδη των Ωτβίλ, κόρη του Ρογήρου Α΄ της Σικελίας και της Ιουδήθ των Εβρέ μίας 2ης εξαδέλφης τού Γουλιέλμου Α΄ του Κατακτητή. Μετά το διαζύγιό τους η Ματθίλδη παντρεύτηκε τον Ραϋμόνδο Δ΄ κόμη της Τουλούζης και μαρκήσιο της Προβηγκίας.
Ο Ροβέρτος τάφηκε στο αβαείο του Σαιν Μισέλ στο Τρεπόρ, που το είχε ιδρύσει κοντά στην πόλη τού Ε την περίοδο 1057-1066, στην μνήμη της πρώτης συζύγου του. Τον Ροβέρτο διαδέχθηκε ο γιος του Γουλιέλμος Β΄.
New York Nights: Success in the City
Πλοκή
Το σενάριο του παιχνιδιού εστιάζει στη ζωή ενός χαρακτήρα (άνδρα ή γυναίκας) που έφυγε από την πατρίδα του, Αλαμπάμα, και προσπαθεί να πετύχει στη Νέα Υόρκη. Ο χαρακτήρας έχει μόνο 40 ημέρες για να το πετύχει αυτό, κάνοντας φίλους, βρίσκοντας εργασία, και βρίσκοντας την αληθινή αγάπη, διαφορετικά το παιχνίδι τελειώνει.
Τρόπος παιχνιδιού
Ο παίκτης κινεί το χαρακτήρα με το D-pad ή το Num-pad, ενώ μπορεί επίσης να αλλάξει την εξωτερική του εμφάνιση. Μπορεί να συνομιλήσει με άλλους χαρακτήρες και των δύο φύλων, οι οποίοι έχουν διαφορετικές προτιμήσεις, σε συνομιλίες που περιλαμβάνουν τα θέματα πολιτική, κουτσομπολιά, χιούμορ κ.ά. Ο χαρακτήρας μπορεί να αλληλεπιδράσει με το περιβάλλον και να προβεί σε δραστηριότητες και δράσεις, όπως να φάει πίτσα, να κοιμηθεί, να χορέψει κ.ά. Επίσης, μπορεί να επισκεφθεί διάφορους τόπους διασκέδασης και δραστηριοτήτων, όπως γυμναστήριο και μπαρ.
Υποδοχή
Το παιχνίδι σημείωσε μεγάλη επιτυχία, σημειώνοντας 4 εκατομμύρια downloads. Δέχθηκε ευρύτερα θετικές κριτικές. Συγκεκριμένα, το IGN το βαθμολόγησε με 8,8/10, και σχολίασε ότι στο παιχνίδι "υπάρχει πάντα κάτι να κάνει, είναι εύκολο να παίξεις (...) και να προχωρήσεις στην ιστορία, και έχει μία υπέροχη αίσθηση του χιούμορ". Το Pocketgamer το βαθμολόγησε με 8/10, και το χαρακτήρισε ελκυστικό και αστείο, ενώ το GameSpot Asia το βαθμολόγησε με 8,2/10.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2005 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του iOS Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια για κινητά Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στη Νέα Υόρκη Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Gameloft
Στανισουάβα Βαλασιέβιτς
Η Στανισουάβα Βαλασιέβιτς (πολωνικά: Stanisława Walasiewicz) (3 Απριλίου 1911 - 4 Δεκεμβρίου 1980), επίσης γνωστή ως Στεφανία Βαλασιέβιτς και Στέλλα Ουόλς (Stella Walsh), ήταν Πολωνή-Αμερικανίδα αθλήτρια του στίβου, η οποία ήταν χρυσή Ολυμπιονίκης στα 100 μέτρα. Γεννημένη στην Πολωνία και μεγαλωμένη στις Ηνωμένες Πολιτείες, έγινε Αμερικανίδα υπήκοος το 1947.
Υπόβραθρο
Η Βαλασιέβιτς γεννήθηκε στις 3 Απριλίου 1911 στη Βιεσχόβνια (τώρα στο Πόβιατ Μπροντνίτσα), στην Πολωνία του Συνεδρίου. Η οικογένειά της μετανάστευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες όταν ήταν τριών μηνών. Οι γονείς της, Γιούλιαν και Βερονίκα Βαλασιέβιτς, εγκαταστάθηκαν στο Κλίβελαντ του Οχάιο, όπου ο πατέρας της βρήκε δουλειά ως εργάτης σε χαλυβουργείο. Η οικογένειά της την αποκαλούσε Στάσια (Stasia), ένα κοινό πολωνικό υποκοριστικό του χριστιανικού της ονόματος, το οποίο αργότερα οδήγησε στο παρατσούκλι Στέλλα, όπως ήταν γνωστή στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Αθλητική καριέρα
Το 1927, η Βαλασιέβιτς προκρίθηκε για μια θέση στα προκριματικά για την αμερικανική Ολυμπιακή ομάδα που ξεκίνησε από την εφημερίδα Cleveland Press. Ωστόσο, η Βαλασιέβιτς δεν ήταν Αμερικανίδα υπήκοος και δεν μπορούσε να λάβει υπηκοότητα επειδή ήταν κάτω των 21 ετών, επομένως δεν μπορούσε να αγωνιστεί. Η επιτυχία της Χαλίνα Κονοπάτσκα, μιας Πολωνής αθλήτριας που κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στη δισκοβολία στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1928 του 1928, ενέπνευσε την Βαλασιέβιτς να ενταχθεί στο τοπικό παράρτημα του Σόκουου, μιας πολωνικής αθλητικής και πατριωτικής οργάνωσης που δραστηριοποιείται στην πολωνική διασπορά. Κατά τη διάρκεια της πανσλαβικής αγωνιστικής συνάντησης του κινήματος Σόκουου στο Πόζναν, σημείωσε τις πρώτες σημαντικές διεθνείς νίκες της. Κέρδισε πέντε χρυσά μετάλλια στα 60 μέτρα, στα 100 μέτρα, στα 200 μέτρα και στα 400 μέτρα, καθώς και στο άλμα εις μήκος. Της ζητήθηκε να παραμείνει στην Πολωνία και να ενταχθεί στην εθνική αθλητική ομάδα της Πολωνίας και συνέχισε να τρέχει σε αμερικανικούς και αγώνες.
Στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1932, η Βαλασιέβιτς εκπροσώπησε την Πολωνία. Στα 100 μ., ισοφάρισε το τότε παγκόσμιο ρεκόρ των 11,9 δευτερολέπτων και κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο. Την ίδια μέρα, τερμάτισε 6η, μεταξύ 9 αθλητών, στο αγώνισμα της δισκοβολίας. Με την επιστροφή της στην Πολωνία, έγινε σχεδόν αμέσως μια γνωστή προσωπικότητα. Την υποδέχτηκε πλήθος κόσμου στο λιμάνι της Γκντίνια και λίγες μέρες αργότερα της απονεμήθηκε ο Χρυσός Σταυρός της Αξίας για τα επιτεύγματά της. Επιλέχθηκε ξανά η πιο δημοφιλής Πολωνή αθλήτρια και κράτησε αυτόν τον τίτλο για τρία χρόνια.
Την άνοιξη του 1933, εμφανίστηκε στο Πρωτάθλημα της Βαρσοβίας, όπου κατέκτησε 9 χρυσά μετάλλια στον στίβο, συμπεριλαμβανομένων 80 μέτρων μετ΄ εμποδίων, 4 × 200 σκυταλοδρομίας και άλματος εις μήκος. Στις 17 Σεπτεμβρίου 1933, στο Πόζναν, έσπασε δύο παγκόσμια ρεκόρ σε μια μέρα: 7,4 δευτερόλεπτα στα 60 μέτρα και 11,8 δευτερόλεπτα στα 100 μέτρα. Η Ολυμπιακή της επιτυχία της χάρισε επίσης υποτροφία στο Ινστιτούτο Φυσικής Αγωγής της Βαρσοβίας, όπου γνώρισε μερικούς από τους πιο αξιόλογους Πολωνούς αθλητές της εποχής, συμπεριλαμβανομένων των Γιαντβίγκα Βάις, Μάρια Κφασνιέφσκα και Γιάνους Κουσοτσίνσκι.
Μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες, η Βαλασιέβιτς μετακόμισε στις ΗΠΑ και συνέχισε την ερασιτεχνική της καριέρα. Κατά τη διάρκεια και μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, κέρδισε τα αμερικανικά εθνικά πρωταθλήματα στα 100 μέτρα (1943, 1944 και 1948), στα 200 μέτρα (1939–40 και 1942–8), στη δισκοβολία (1941–2) και στο άλμα εις μήκος. (1938–46, 1948 και 1951).
Το 1947, αποδέχτηκε την αμερικανική υπηκοότητα και αργότερα παντρεύτηκε τον σχεδιαστή αεροπλοΐας, Χάρι Όλσον, το 1956. Αν και ο γάμος δεν κράτησε πολύ, συνέχισε να χρησιμοποιεί το όνομα Στέλλα Ουόλς Όλσον για το υπόλοιπο της ζωής της. Κέρδισε τον τελευταίο της τίτλο στις ΗΠΑ το 1951, σε ηλικία σαράντα ετών. Εισήχθη στο Hall of Fame στίβου των ΗΠΑ το 1975.
Θάνατος και διαμάχη
Η Ουόλς σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια ένοπλης ληστείας σε ένα πάρκινγκ στο Κλίβελαντ, στις 4 Δεκεμβρίου 1980. Αγόραζε κορδέλες για μια τελετή υποδοχής επισκεπτών Πολωνών καλαθοσφαιριστών. Μια νεκροψία έδειξε ότι δεν είχε μήτρα, είχε αφύσικη ουρήθρα και μη λειτουργικό, υπανάπτυκτο πέος, αν και ορισμένες πηγές υποδηλώνουν ότι εμφάνιζε επίσης γυναικεία χαρακτηριστικά. Η ανάλυση χρωμοσωμάτων αποκάλυψε ότι τα περισσότερα από τα κύτταρά της περιείχαν φυσιολογικά χρωμοσώματα X και Y (αρσενικά), αλλά μερικά ήταν X0 (περιείχαν μόνο ένα χρωμόσωμα Χ), με αποτέλεσμα τη γοναδική δυσγένεση ΧΥ.
Η διαμάχη για το βιολογικό της φύλο παραμένει άλυτη και η κατάσταση περιπλέκεται ακόμη περισσότερο καθώς πολλά προηγούμενα έγγραφα, συμπεριλαμβανομένου του αρχείου γέννησής της, αναφέρουν ότι ήταν γυναίκα. Ο ιατροδικαστής της κομητείας Κουαχόγκα, Σάμιουελ Γκέρμπερ, δήλωσε ότι η Βαλασιέβιτς ήταν «κοινωνικά, πολιτιστικά και νομικά» γυναίκα. Υπήρξε επίσης διαμάχη για το αν πρέπει να διαγραφούν τα ρεκόρ και τα επιτεύγματά της.
Κληρονομιά
Στο Κλίβελαντ, στη λεωφόρο Μπρόντγουεϊ, υπάρχει ένα κέντρο αναψυχής που ανήκει στην πόλη που φέρει το όνομα της Στέλλα Ουόλς. Είναι προσαρτημένο στο South High School του Κλίβελαντ. Είναι ενταφιασμένη στο κοιμητήριο Κάλβαρι στο Κλίβελαντ του Οχάιο.
Η Βαλασιέβιτς ήταν θέμα συζήτησης στο The Long View του BBC Radio 4 τον Απρίλιο του 2019, όταν το επίμαχο ζήτημα ήταν το «Φύλο στον γυναικείο αθλητισμό».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνές αθλήτριες δρόμων ταχύτητας Κατηγορία:Αμερικανίδες αθλήτριες δρόμων ταχύτητας Κατηγορία:Πολωνές αθλήτριες του άλματος εις μήκος Κατηγορία:Αμερικανίδες αθλήτριες του άλματος εις μήκος Κατηγορία:Πολωνές αθλήτριες της δισκοβολίας Κατηγορία:Αμερικανίδες αθλήτριες της δισκοβολίας Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1932 Κατηγορία:Πολωνοί χρυσοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Χρυσοί Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1936 Κατηγορία:Πολωνοί αργυροί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αργυροί Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:ΛΟΑΤ πρόσωπα από την Πολωνία Κατηγορία:Αποδέκτες του Χρυσού Σταυρού της Αξίας (Πολωνία) Κατηγορία:Αποδέκτες του Αργυρού Σταυρού της Αξίας (Πολωνία)
Ομοσπονδιακή δημοκρατία
Σε μια ομοσπονδιακή δημοκρατία, υπάρχει μια κατανομή των αρμοδιοτήτων μεταξύ της ομοσπονδιακής κυβέρνησης και των κυβερνήσεων των επιμέρους κρατιδίων ή άλλων συστατικών υποδιαιρέσεων. Ενώ κάθε ομοσπονδιακή δημοκρατία κατανέμει τις αρμοδιότητες διαφορετικά, τα κοινά θέματα που αφορούν την ασφάλεια και την άμυνα, καθώς και η νομισματική πολιτική, συνήθως γίνεται σε ομοσπονδιακό επίπεδο, ενώ θέματα όπως η συντήρηση υποδομών και η εκπαιδευτική πολιτική υπάγονται στο περιφερειακό ή τοπικό επίπεδο. Ωστόσο, οι απόψεις διαφέρουν σχετικά με το τι θέματα θα πρέπει να είναι αρμοδιότητα της ομοσπονδιακής κυβέρνησης, καθώς οι υποδιαιρέσεις έχουν συνήθως κυριαρχία σε ορισμένα θέματα όπου η ομοσπονδιακή κυβέρνηση δεν έχει δικαιοδοσία. Μια ομοσπονδιακή δημοκρατία, επομένως, ορίζεται ως το αντίθετο της ενιαίας δημοκρατίας, σύμφωνα με την οποία η κεντρική κυβέρνηση έχει πλήρη κυριαρχία πάνω σε όλες τις πτυχές της πολιτικής ζωής. Η πιο αποκεντρωμένη δομή βοηθά στην εξήγηση της τάσης των πολυπληθέστερων κρατών να λειτουργούν ως ομοσπονδίες. Οι περισσότερες ομοσπονδιακές δημοκρατίες κωδικοποιούν την κατανομή των αρμοδιοτήτων μεταξύ της κεντρικής και τοπικής κυβέρνησης σε συνταγματικό έγγραφο.
Οι πολιτικές διαφορές μεταξύ της ομοσπονδιακής δημοκρατίας και των ομοσπονδιακών κρατών, ειδικά τις ομοσπονδιακές μοναρχίες κάτω από ένα κοινοβουλευτικό σύστημα διακυβέρνησης, είναι νομικό και όχι πολιτικό θέμα, καθώς οι περισσότερες ομοσπονδιακές χώρες κυβερνώνται με δημοκρατική μορφή και χρησιμοποιώντας την διάκριση των εξουσιών. Ωστόσο, ορισμένες ομοσπονδιακές μοναρχίες, όπως τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, βασίζονται σε αρχές άλλες από τη δημοκρατία (συγκεκριμένα, είναι μια ομοσπονδία 7 εμιράτων).
Παραπομπές
Κατηγορία:Μορφές διακυβέρνησης Κατηγορία:Ομοσπονδισμός Κατηγορία:Ομοσπονδιακές δημοκρατίες
Διακυβέρνηση στην αρχαία Μακεδονία
μικρογραφία|400x400εσ| Χρυσός [[στατήρας του Φιλίππου Β' της Μακεδονίας που κατασκευάστηκε στο νομισματοκοπείο της Πέλλας, που φέρει το κεφάλι ενός νεαρού Ηρακλή που φορούσε το δέρμα του λιονταριού της Νεμέας στον εμπροσθότυπο και στο πίσω μέρος το μπροστινό μέρος ενός λιονταριού.]] Η διακυβέρνηση στην αρχαία Μακεδονία ξεκίνησε υπό τη δυναστεία των Αργεάδων, των Μακεδόνων βασιλέων, κατά την περίοδο της Αρχαϊκής Ελλάδας (8ος - 5ος αιώνας π.Χ.). Λόγω ελλείψεων στην ιστορική καταγραφή, πολύ λίγα είναι γνωστά για την προέλευση των κυβερνητικών θεσμών της Μακεδονίας πριν από τη βασιλεία του Φιλίππου Β' της Μακεδονίας (359 - 336 π.Χ.), κατά την τελική φάση της Κλασικής Ελλάδας (480–336 π.Χ.). Αυτοί οι θεσμοί συνέχισαν να εξελίσσονται υπό τον διάδοχό του, τον Μέγα Αλέξανδρο και τις επακόλουθες δυναστείες των Αντιπατρίδων και των Αντιγονιδών της αρχαίας Ελλάδας (336–146 π.Χ.). Μετά τη νίκη των Ρωμαίων στον Τρίτο Μακεδονικό Πόλεμο και τον κατ' οίκον περιορισμό του Περσέα της Μακεδονίας το 168 π.Χ., η μακεδονική μοναρχία καταργήθηκε και αντικαταστάθηκε από τέσσερις εξαρτημένες κυβερνήσεις. Ωστόσο, η μοναρχία αναβίωσε για λίγο από τον διεκδικητή του θρόνου Ανδρίσκο το 150–148 π.Χ., ακολουθούμενη από τη ρωμαϊκή νίκη στον Τέταρτο Μακεδονικό Πόλεμο και την ίδρυση της ρωμαϊκής επαρχίας της Μακεδονίας.
Δεν είναι σαφές εάν υπήρχε ένα επίσημα καθιερωμένο σύνταγμα που υπαγόρευε τους νόμους, την οργάνωση και την διαίρεση της εξουσίας στην κυβέρνηση της αρχαίας Μακεδονίας, αν και υπάρχουν στοιχεία υποδηλώνουν κάτι τέτοιο. Ο βασιλιάς (βασιλεύς) υπηρέτησε ως αρχηγός του κράτους και τον βοηθούσαν οι ευγενείς εταίροι του. Οι βασιλιάδες υπηρέτησαν ως κύριοι δικαστές του βασιλείου, αν και λίγα είναι γνωστά για τη δικαστική εξουσία της Μακεδονίας. Οι βασιλιάδες αναμενόταν επίσης να υπηρετήσουν ως αρχιερείς του βασιλείου, χρησιμοποιώντας τον πλούτο τους για να υποστηρίξουν διάφορες θρησκευτικές λατρείες. Οι Μακεδόνες βασιλείς είχαν την εξουσία σε ορισμένους φυσικούς πόρους όπως ο χρυσός από την εξόρυξη και η ξυλεία από την υλοτομία. Το δικαίωμα κοπής χρυσών, αργυρών και χάλκινων νομισμάτων μοιραζόταν η κεντρική και η τοπική κυβέρνηση.
Οι Μακεδόνες βασιλείς υπηρέτησαν ως αρχιστράτηγοι των ενόπλων δυνάμεων της Μακεδονίας, ενώ ήταν σύνηθες να οδηγούν τα στρατεύματα στη μάχη. Τα στοιχεία των κειμένων που διασώζονται υποδηλώνουν ότι ο αρχαίος Μακεδονικός στρατός άσκησε την δύναμη του σε θέματα όπως η βασιλική διαδοχή όταν δεν υπήρχε σαφής διάδοχος που να κυβερνήσει το βασίλειο. Ο στρατός υποστήριξε ορισμένες από τις λειτουργίες μιας λαϊκής συνέλευσης, ενός δημοκρατικού θεσμού που κατά τα άλλα υπήρχε μόνο σε λίγες μόνο δημοτικές κυβερνήσεις εντός της μακεδονικής κοινοπολιτείας: το Κοινόν των Μακεδόνων. Με τα εξορυκτικά και φορολογικά τους έσοδα, οι βασιλείς ήταν υπεύθυνοι για τη χρηματοδότηση του στρατού, ο οποίος περιελάμβανε ένα ναυτικό που ιδρύθηκε από τον Φίλιππο Β' και επεκτάθηκε κατά την περίοδο των Αντιγονιδών.
Καταμερισμός εξουσίας
μικρογραφία| Ο [[Ήλιος της Βεργίνας, το αστέρι των 16 ακτίνων που καλύπτει τη βασιλική ταφική λάρνακα του Φιλίππου Β' της Μακεδονίας (359 - 336 π.Χ.), που ανακαλύφθηκε στον τάφο της Βεργίνας, πρώην αρχαίες Αιγές.]] Επικεφαλής της κυβέρνησης της Μακεδονίας ήταν ο βασιλιάς (βασιλεύς). Τουλάχιστον από τη βασιλεία του Φιλίππου Β΄, ο βασιλιάς βοηθούνταν από τους βασιλικούς πληρωτές, τους σωματοφύλακες, τουςεταίρους, τους φίλους, μια συνέλευση που περιλάμβανε μέλη του στρατού και δικαστές κατά την ελληνιστική περίοδο. Δεν υπάρχουν στοιχεία για τον βαθμό στον οποίο κάθε μία από αυτές τις ομάδες μοιραζόταν την εξουσία με τον βασιλιά ή εάν η ύπαρξή τους βασιζόταν σε ένα επίσημο συνταγματικό πλαίσιο. Πριν από τη βασιλεία του Φιλίππου Β', ο μόνος θεσμός που υποστηρίζεται από γραπτά στοιχεία είναι η μοναρχία. Το 1931, ο Friedrich Granier ήταν ο πρώτος που πρότεινε ότι την εποχή της βασιλείας του Φιλίππου Β', η Μακεδονία είχε μια συνταγματική κυβέρνηση με νόμους που εκχωρούσαν δικαιώματα και εθιμικά προνόμια σε ορισμένες ομάδες, ειδικά σε στρατιώτες - πολίτες της. Αν και η πλειονότητα των αποδεικτικών στοιχείων για τον στρατό που διέθετε το δικαίωμα να διορίζει νέο βασιλιά και να δικάζει υποθέσεις προδοσίας προέρχεται από τη βασιλεία του Αλέξανδρου Γ' της Μακεδονίας. Ο Πιέτρο ντε Φρανσίσι ήταν ο πρώτος που διέψευσε αυτές τις ιδέες και προώθησε τη θεωρία ότι η μακεδονική κυβέρνηση ήταν μια απολυταρχία που κυβερνήθηκε εξ ολοκλήρου από τον μονάρχη, αν και αυτό το ζήτημα της βασιλείας και της διακυβέρνησης είναι ακόμα άλυτο στον ακαδημαϊκό κόσμο.
Η βασιλεία και το βασιλικό μέγαρο
Ιστορικές πηγές επιβεβαιώνουν ότι οι Μακεδόνες βασιλείς, πριν από τον Φίλιππο Β', τουλάχιστον υποστήριζαν τα προνόμια και τις ευθύνες να φιλοξενούν ξένους διπλωμάτες, να εφαρμόζουν την εξωτερική πολιτική του βασιλείου και να διαπραγματεύονται συμφωνίες όπως συμμαχίες με ξένες δυνάμεις. Μετά την ελληνική νίκη στη Σαλαμίνα το 480 π.Χ., ο Πέρσης διοικητής Μαρδόνιος έστειλε τον Αλέξανδρο Α' στην Αθήνα ως κύριο απεσταλμένο για να ενορχηστρώσει μια συμμαχία μεταξύ της Περσίας (Αχαιμενιδικής Αυτοκρατορίας) και της Αθήνας. Η απόφαση να στείλει τον Αλέξανδρο βασίστηκε στη γαμήλια συμμαχία του με έναν ευγενή περσικό οίκο και στην προηγούμενη επίσημη σχέση του με την πόλη-κράτος της Αθήνας. Με την ιδιοκτησία τους σε φυσικούς πόρους, συμπεριλαμβανομένου του χρυσού, του ασημιού, της ξυλείας και της βασιλικής γης, οι πρώτοι Μακεδόνες βασιλείς ήταν επίσης ικανοί να δωροδοκούν ξένα και εγχώρια συμβούλια με δώρα.