cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
DMX
Ο Ερλ Σίμμονς (Earl Simmons), 18 Δεκεμβρίου 1970 - 9 Απριλίου 2021), κυρίως γνωστός από το καλλιτεχνικό του όνομα DMX, ήταν Αμερικανός ράπερ και ηθοποιός. Το όνομα DMX προέρχεται από τη μουσική μηχανή "Oberheim DMX drum machine", την οποία χρησιμοποιούσε για να φτιάχνει τη δική του μουσική όταν ήταν παιδί και εκτός αυτού, τα αρχικά του ονόματος σημαίνουν και Dark Man X. Έγινε γνωστός στα τέλη της δεκαετίας του '90, όταν κυκλοφόρησε το ντεμπούτο άλμπουμ του, It's Dark and Hell Is Hot το 1998, ακολουθούμενο από το Flesh of My Flesh, Blood of My Blood την ίδια χρονιά. Πρωταγωνίστησε στις ταινίες Last Hour, Ο Ρωμαίος Πρέπει να Πεθάνει (Romeo Must Die, 2000), Πληγές Εξόδου (Exit Wounds, 2001) και Cradle 2 the Grave, καθώς και στη τηλεοπτική σειρά DMX: Soul of a Man, η οποία πρόβαλλε την καθημερινή του ζωή. Το 2003, κυκλοφόρησε το αυτοβιογραφικό του βιβλίο "E.A.R.L.: The Autobiography of DMX". Επιπλέον, ήταν ένας από τους πιο πετυχημένους καλλιτέχνες της rap σκηνής με πωλήσεις που ξεπερνούν τα 74 εκατομμύρια παγκοσμίως.
Παιδικά Χρόνια
Ο DMX γεννήθηκε στο Μάουντ Βέρνορ της Νέας Υόρκης. Ήταν το παιδί του Τζο Μπάρκερ και της Άρνετ Σίμμονς. Ο πατέρας του τους εγκατέλειψε όταν ήταν μικρός, οπότε έζησε με τη μητέρα του και την ετεροθαλή αδερφή του. Στη συνέχεια, έμεινε στο Γιόνκερς της Νέας Υόρκης, όπου άρχισε να διαπράττει εγκλήματα, κυρίως κλοπές. Ξεκίνησε από μικρή ηλικία να ασχολείται με τη χιπ χοπ μουσική ως ένα τρόπο να ξεφεύγει από τις δύσκολες συνθήκες στις οποίες ζούσε, καθώς του άρεσε να κάνει μπιτ μποξ και να ραπάρει. Πέρασε πολλά από τα εφηβικά του χρόνια εντός κι εκτός φυλακής.
Μουσική καριέρα
Σε ηλικία δεκατεσσάρων ετών, ξεκίνησε να κάνει μπιτ μποξ με τον παρτενέρ του Ready Ron, ο οποίος ράπαρε ήδη. Στη συνέχεια υπέγραψε με τη Columbia Records και με τη Ruffhouse το 1992, κυκλοφορόντας το πρώτο του single "Born Loser", το οποίο δεν κατάφερε να κάνει επιτυχία λόγω της κακής διαφήμισης από τη δισκογραφική του εταιρεία. Αυτός ήταν ο λόγος που στη συνέχεια ανάγκασε τον DMX να αποχωρήσει. Το 1994 κυκλοφόρησε το δεύτερο single του "Make a Move". Το 1997 υπέγραψε συμβόλαιο με τη Def Jam Recordings και έκανε συμμετοχές στα τραγούδια "4, 3, 2, 1" του LL Cool J, στο "24 Hours to Live" του Mase και στο "Money, Power, Respect" των The LOX, κατορθώνοντας έτσι να γίνει πιο αναγνωρίσιμος στη χιπ χοπ σκηνή. Το 1998 κυκλοφόρησε το ντεμπούτο του It's Dark and Hell Is Hot όπου έφερε ανάποδα τη χιπ χοπ σκηνή και επανέφερε το σκληρό της στοιχείο. Το άλμπουμ περιείχε hardcore ρυθμούς σε συνοδεία στίχων με βίαιο περιεχόμενο. Το It's Dark and Hell is Hot από τη πρώτη εβδομάδα πούλησε παραπάνω από 250 χιλιάδες αντίτυπα μόνο στις Η.Π.Α. και έγινε 4 φορές πλατινένιο.
To 2003 κυκλοφορεί ένα από τα καλύτερα album του, το Grand Champ. Πούλησε 512.000 αντίτυπα την πρώτη εβδομάδα και πάνω από 4.000.000 συνολικά. Κατάφερε με αυτό το δίσκο να γίνει ένας από τους λίγους καλλιτέχνες παγκοσμίως που όλοι οι δίσκοι του κατέκτησαν την πρώτη θέση στο U.S Billboard. Ο δίσκος περιέχει πολλά επιθετικά κομμάτια κυρίως προς την πλευρά του Ja Rule λόγω της διαμάχης που είχε ανοίξει ο δεύτερος με τους DMX, Eminem, Busta Rythmes και 50 Cent.
Το 2006 κυκλοφορεί το άλμπουμ Year of the Dog... Again, από το οποίο ξεχώρισαν 2 κομμάτια, το "Lord give me a sign" και το "We in here".
To 2012 κυκλοφόρησε το έβδομο άλμπουμ του DMX με τίτλο Undisputed. Το πρώτο single "I don`t dance" κυκλοφόρησε στις 7 Απριλίου 2012 και έγινε μεγάλη επιτυχία.
Θάνατος
Στις 2 Απριλίου 2021, περίπου στις 23:00 (ώρα Νέας Υόρκης), ο Σίμμονς μεταφέρθηκε εκτάκτως σε νοσοκομείο της Νέας Υόρκης σε κρίσιμη κατάσταση μετά από καρδιακό επεισόδιο. Την επόμενη ημέρα ο δικηγόρος του, Μάρεϊ Ρίτσμαν, επιβεβαίωσε ότι ο πελάτης του βρίσκεται σε κατάσταση μηχανικής υποστήριξης. Αργότερα, την ίδια μέρα ο Σίμμονς υπέστη εγκεφαλική υποξία (δηλαδή στέρηση οξυγόνου στον εγκέφαλο) και οι γιατροί του νοσοκομείου χρειάστηκε να καταβάλλουν μεγάλη προσπάθεια για να τον κρατήσουν τελικά στη ζωή. Ο μάνατζέρ του Στιβ Ρίφκιντ αποκάλυψε, την Τετάρτη 7/4/2021, ότι ο διάσημος ράπερ DMX παρέμενε σε μηχανική υποστήριξη και βρισκόταν σε κώμα, σε πολύ κακή κατάσταση. Είχε προγραμματιστεί εξέταση λειτουργίας εγκεφάλου για να αποφασίσει η οικογένεια του τι θα ήταν καλύτερο για εκείνον στη συνέχεια. Ωστόσο, στις 9 Απριλίου 2021, έχοντας χάσει τη λειτουργικότητά τους πολλά από τα ζωτικά του όργανα όπως οι πνεύμονες, το ήπαρ και τα νεφρά, ανακοινώθηκε κατά τη διάρκεια της ημέρας ο θάνατός του, σκορπώντας θλίψη στον χώρο του ραπ, αλλά και της μουσικής γενικότερα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί ράπερ Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ράμπι
Το Ράμπι (ιταλικά: Rabbi) είναι ιταλικός δήμος στην Αυτόνομη Επαρχία του Τρέντο, στην περιφέρεια ειδικού καθεστώτος του Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Αυτόνομης Επαρχίας του Τρέντο
Άνω Σέλι Ημαθίας
Το Άνω Σέλι είναι οικισμός της δημοτικής κοινότητας Νάουσας, της δημοτικής ενότητας και δήμου Νάουσας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ημαθίας, στην περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Νάουσας του νομό Ημαθίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Μακεδονίας.
Γεωγραφία
Το Άνω Σέλι είναι ορεινός οικισμός μεγάλου υψομέτρου, στο δυτικό τμήμα του νομού Ημαθίας. Βρίσκεται κοντά στα όρια με τον νομό Κοζάνης, στις πλαγιές του κεντρικού Βερμίου, μεταξύ των κορυφών «Χαμίτης» (2.065) και «Παλάτι» (1.895 μ.), νοτιοδυτικά από τα Πηγάδια και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 1.460. Απέχει 40 χλμ. περίπου ΒΔ. της Βέροιας.
Διοικητικές μεταβολές
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1918 και προσαρτήθηκε στον δήμο Βεροίας του νομού Θεσσαλονίκης. Το 1926 μετονομάστηκε σε Άνω Βέρμιο και το 1946 υπήχθη στον νομό Ημαθίας. Το 1951 καταργήθηκε για να επανασυσταθεί το 2001 ως Άνω Σέλι και προσαρτήθηκε στον δήμο Νάουσας.
Γενικά στοιχεία
Το Άνω Σέλι είναι κτισμένο σε μεγάλο υψόμετρο, σε ειδυλλιακή δασική τοποθεσία στο κεντρικό Βέρμιο. Βρίσκεται κοντά στα χιονοδρομικά κέντρα Σελίου (νότια) και Πηγαδιών (βόρεια), αλλά και στα ορειβατικά καταφύγια του βουνού. Η περιοχή προσφέρεται για πεζοπορικές διαδρομές υψηλής αισθητικής.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ημαθίας Κατηγορία:Δήμος Νάουσας
Λαύρα του Σβιατογίρσκ
Η Λαύρα της Κοιμήσεως της Θεοτόκου του Σβιατογίρσκ (ουκρανικά: Свято-Успенська Святогірська Лавра, ρωσικά: Свято-Успенская Святогорская лавра) αποτελεί σημαντικό ουκρανικό ανατολικό ορθόδοξο μοναστήρι, επί των όχθων του ποταμού Ντονέτς, πλησίον της κωμόπολης του Σβιατογίρσκ, στα ανατολικά της Ουκρανίας.
Η συγκεκριμένη λαύρα υπάγεται θρησκευτικά στην Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία (Πατριαρχείο Μόσχας).
Ιστορία
Οι πηγές ποικίλουν ως προς την χρονολόγηση της ιδρύσεως του μοναστηριού. Σύμφωνα με ορισμένες εξ'αυτών, οι καταβολές του μοναστηριού χρονολογούνται στον 13ο αιώνα, περίοδο κατά την οποία μοναχοί της Λαύρας των Σπηλαίων του Κιέβου οι οποίοι διέφυγαν του Κιέβου εμπρός στη μογγολική εισβολή αναζήτησαν καταφύγιο στην ευρύτερη περιοχή του Σβιατογίρσκ, όπου και οργανώθηκαν ως κοινότητες με βάση τις αρχές του μοναστικού βίου.
Ωστόσο, σύμφωνα με τις περισσότερες εκ των πηγών, οι πρώτοι μοναχοί εγκαταστάθηκαν στην τοποθεσία του μετέπειτα μοναστηριού, επί της πλαγιάς του λόφου, κατά τη διάρκεια της περιόδου μεταξύ του 13ου και του 15ου αιώνα.
Η πρώτη γραπτή αναφορά στο μοναστήρι χρονολογείται στο 1526 και προέρχεται από τον πρεσβευτή της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, Ζίγκμουντ φον Χέρμπερσταϊν, ο οποίος αναφέρεται στο μοναστήρι χρησιμοποιώντας τον όρο «Άγιο Όρος» (ρωσικά: «Святые горы», το οποίο, στη συνέχεια, οδήγησε στην ονομασία Σβιατογίρσκ, εκ της οποίας και προήλθε το όνομα του μοναστηριού).
Το 1624, το μοναστήρι αναγνωρίστηκε επισήμως ως «Μοναστήρι Σβιατογίρσκ Ουσπένσκι». Σε καιρό ειρήνης, το μοναστήρι φιλοξενούσε ιδιαιτέρως αριθμό προσκυνητών, ενώ, παράλληλα, φιλοξενούσε, κατά την περίοδο των μεγάλων θρησκευτικών εορτών του εκκλησιαστικού έτους, αρκετές δεκάδες χιλιάδες πιστούς.
Ωστόσο, το 1787, οι αντιμοναστικές μεταρρυθμίσεις της Αικατερίνης Β΄ απέβησαν μοιραίες για το μοναστήρι, καθώς ο συγκεκριμένος «επίγειος παράδεισος», όπως η ίδια περιέγραφε το μοναστήρι, διαλύθηκε μέσω ενός εκ των διαταγμάτων της, ενώ η ιδιοκτησία των εκτάσεων του μοναστηριού παραχωρήθηκε στον ευνοούμενό της, Γκριγκόρι Ποτέμκιν. Έως το 1844 ο μοναστικός βίος έπαυσε να υφίσταται στη συγκεκριμένη τοποθεσία, ημερομηνία κατά την οποία ο Αυτοκράτορας Νικόλαος Α΄ διέταξε την επαναλειτουργία του μοναστηριού.
Κατά τη διάρκεια της χρονικής περιόδου διάρκειας 70 ετών που ακολούθησε, το μοναστήρι γνώρισε δίχως προηγούμενο ακμή, με συνέπεια να καταστεί ως ένα εκ των σημαντικότερων μοναστηριών της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Κατά τις απαρχές του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, αριθμούσε συνολικά, περίπου, 600 μοναχούς.
Ωστόσο, μετά το πέρας της Ρωσικής Επαναστάσεως και την κατάληψη της εξουσίας από τους Μπολσεβίκους, το μοναστήρι γνώρισε περίοδο παρακμής: μεταξύ του 1917 και του 1922, οι χώροι του βεβηλώθηκαν και λεηλατήθηκαν, οι μοναχοί του σκοτώθηκαν, ενώ το 1922 έπαυσε την λειτουργία του κατόπιν σχετικού διατάγματος των κομμουνιστικών αρχών και μετατράπηκε σε οίκο ευγηρίας. Κατά τη διάρκεια των αμέσως επόμενων ετών, τμήματα των κτιριακών εγκαταστάσεων του μοναστηριού καταστράφηκαν.
Έπειτα από την πτώση του κομμουνιστικού καθεστώτος το 1991, το μοναστήρι αναστηλώθηκε, ενώ, παράλληλα, τα κτίρια τα οποία είχαν καταστραφεί ανακατασκευάστηκαν. Στη συνέχεια, το μοναστήρι επιστράφηκε στην Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία, η οποία και επανέφερε εκ νέου τον μοναστικό βίο εντός των χώρων του μοναστηριού. Σήμερα, το μοναστήρι αποτελεί, εκ νέου, ένα εκ των σημαντικότερων της Ουκρανίας. Συνολικά, αριθμεί 100 μοναχούς, ενώ σε ετήσια βάση προσελκύει εκατοντάδες χιλιάδες προσκυνητές και επισκέπτες.
Το 2005, αναγνωρίστηκε ως «λαύρα».
Καλλιτεχνική κληρονομιά
Λόγω του γραφικού χαρακτήρα του, το μοναστήρι, επί σειρά αιώνων, αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για αριθμό καλλιτεχνών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Ουκρανία
Χιλιόμετρα ανά ώρα
250px|μικρογραφία|Πινακίδα οδοσήμανσης στην Ελλάδα που δηλώνει τη μέγιστη επιτρεπόμενη ταχύτητα στα 80χλμ/ώρα Τα χιλιόμετρα ανά ώρα (σύμβολο SI: km/h) είναι μονάδα ταχύτητας, που εκφράζει τον αριθμό των χιλιομέτρων που διανύθηκαν σε μία ώρα. 250px|μικρογραφία|Με μπλε εμφανίζονται οι χώρες που χρησιμοποιούν ως μονάδα μέτρησης τα km/h, με πορτοκαλί τα m/h και με πράσινο αμφότερα Παρόλο που ο ορίστηκε επίσημα το 1799, ο όρος "χιλιόμετρα την ώρα" δεν τέθηκε σε άμεση χρήση το μυριάμετρο (10.000 μέτρα) και το μυριάμετρο ανά ώρα προτιμήθηκαν από τα χιλιόμετρα και χιλιόμετρα ανά ώρα. Το 1802 εμφανίστηκε στη γαλλική λογοτεχνία ο όρος «myriamètres par heure». Οι Ολλανδοί από την άλλη υιοθέτησαν το χιλιόμετρο το 1817 αλλά του έδωσαν την τοπική ονομασία mijl (ολλανδικό μίλι). 1 mph ισούται με 1,609344 km/h
Παραπομπές
Κατηγορία:Μονάδες μέτρησης
Ρομένο (Ιταλία)
Το Ρομένο (ιταλικά: Romeno) είναι ιταλικός δήμος στην Αυτόνομη Επαρχία του Τρέντο, στην περιφέρεια ειδικού καθεστώτος του Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε.
Ρίχεντλι Μπάζοερ
Ο Ρίχεντλι Μπάζοερ (γεννημένος στις 12 Οκτωβρίου 1996) είναι Ολλανδός ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως κεντρικός μέσος για λογαριασμό του ΑΦΚ Άγιαξ στην ολλανδική Ερεντιβίζιε.
Ρομένο (Ιταλία)
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Αυτόνομης Επαρχίας του Τρέντο
Ρίχεντλι Μπάζοερ
Άγιαξ
Στις 29 Ιουνίου 2013, πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με τον Άγιαξ στη διάρκεια φιλικής αναμέτρησης προετοιμασίας με αντίπαλο την ΣΝΚ Πούτεν. Ο Μπάζοερ εισήλθε ως αλλαγή στη διάρκεια του δευτέρου ημιχρόνου, με την αναμέτρηση να ολοκληρώνεται με νίκη υπέρ του Άγιαξ με σκορ 4–1. Ο Μπάζοερ πραγματοποίησε το επαγγελματικό του ντεμπούτο στην Εέρτσε Ντιβίζιε αγωνιζόμενος με τη Γιόνγκ Άγιαξ στην πρώτη αναμέτρηση της ομάδας για τη σεζόν με αντίπαλο την Τέλσταρ στις 5 Αυγούστου 2013, αναμέτρηση στην οποία επικράτησε με σκορ 2–0, ενώ, ταυτόχρονα, αποτέλεσε και την πρώτη αναμέτρηση στην ιστορία της ομάδας στη δεύτερη κατηγορία του ολλανδικού ποδοσφαίρου. Στις 4 Σεπτεμβρίου 2013, έγινε γνωστό πως ο Μπάζοερ ήταν μεταξύ των 22 παικτών οι οποίοι εγγράφηκαν από τον Φρανκ ντε Μπερ ενόψει της συμμετοχής του Άγιαξ στο Τσάμπιονς Λιγκ της σεζόν 2013-14. Στις 15 Φεβρουαρίου 2015, ο Μπάζοερ πέτυχε το πρώτο του τέρμα με τον Άγιαξ σε μια νίκη με σκορ 4-2 επί της ΦΚ Τβέντε. Στις 19 Φεβρουαρίου 2015, ο Μπάζοερ πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, αγωνιζόμενος σε μια νίκη της ομάδας του με σκορ 1-0 επί της Λέγκια Βαρσοβίας για το Γιουρόπα Λιγκ.
Διεθνής Καριέρα
Ο Μπάζοερ εκπροσώπησε την Ολλανδία αγωνιζόμενος σε διάφορες νεανικές ηλικιακές κατηγορίες. Συμμετείχε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα U17 του 2012, βοηθώντας την Ολλανδία να φθάσει στην επίτευξη της κατάκτησης για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά της συγκεκριμένης διοργάνωσης, επικρατώντας της Γερμανίας στον τελικό με σκορ 5–4 στη διαδικασία των πέναλτι, έπειτα από παράταση που ακολούθησε ισοπαλίας με σκορ 1–1 στην κανονική διάρκεια της αναμέτρησης.
Στις 4 Ιανουαρίου 2013, η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Κουρασάο εξέφρασε το ενδιαφέρον της για την κλήση του Μπάζοερ προκειμένου να εκπροσωπήσει την Εθνική Κουρασάο U20 στο Πρωτάθλημα ΚΟΝΚΑΚΑΦ U20 του 2013 στο Μεξικό. Ο Μπάζοερ είχε το δικαίωμα να αγωνιστεί λόγω της ηλικίας και της καταγωγής του, ενώ δεν θα υπήρχε κάποιο νομικό πρόβλημα με την απόφασή του να αγωνιστεί με την Ολλανδία, λόγω της ηλικίας του παίκτη, ωστόσο απορρίφθηκε από τους ατζέντηδές του, με αποτέλεσμα ο Μπάζοερ να παραμείνει τελικά στο Άμστερνταμ.
Συλλογικές Επιδόσεις
1 Συμπεριλαμβάνονται οι αναμετρήσεις του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ και του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ. 2 Συμπεριλαμβάνονται οι αναμετρήσεις του Σούπερ Καπ Ολλανδίας.
Διεθνής
Ολλανδία U17
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολλανδοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές από το Κουρασάο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Έρεντιβιζι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ίιρστε Ντιβίζι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΦΚ Άγιαξ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γιόνγκ Άγιαξ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ολλανδίας U15 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ολλανδίας Κ16 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ολλανδίας Κ17 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ολλανδίας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ολλανδίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ολλανδίας Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Ιδιοσυγκρασία
Η ιδιοσυγκρασία είναι το σύνολο των ειδικών βιολογικών και ψυχολογικών στοιχείων που χαρακτηρίζουν ένα άτομο, καθορίζουν την προσωπικότητα, τις αντιδράσεις και τη συμπεριφορά του και το κάνουν διαφορετικό από άλλα άτομα. Τα στοιχεία αυτά έχουν διαμορφωθεί από την επίδραση της κληρονομικότητας, του κοινωνικού και οικογενειακού περιβάλλοντος, της διαδρομής και του τρόπου ζωής κάθε ατόμου.
Συχνά με τον όρο ιδιοσυγκρασία εννοούνται οι αλλεργικές αντιδράσεις που εμφανίζουν κάποια άτομα όταν λάβουν ορισμένες ουσίες από το στόμα ή έρθουν σε επαφή με αυτές. Άλλοτε ο όρος αναφέρεται κυρίως στην προσωπικότητα και στον ψυχισμό του ατόμου ή στην ανθεκτικότητα του.
Παρεμφερής είναι και ο όρος ιδιοσυστασία. Οι διαφορές των δύο όρων δεν είναι πάντα σαφείς. Μπορούμε, ωστόσο, να πούμε ότι με τον όρο ιδιοσυστασία εννοούμε κυρίως το σύνολο των μορφολογικών και λειτουργικών στοιχείων ενός ατόμου που απορρέουν από τα γονιδιακά του χαρακτηριστικά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αλλεργιολογία Κατηγορία:Ιατρική ορολογία
VKontakte
Το VK (συντομογραφία της αρχικής ονομασίας VKontakte, ВКонтакте, που σημαίνει σε επαφή) είναι μια ρωσική διαδικτυακή υπηρεσία κοινωνικής δικτύωσης και κοινωνικής δικτύωσης με έδρα την Αγία Πετρούπολη. Το VK είναι διαθέσιμο σε πολλές γλώσσες (και στα ελληνικά), αλλά χρησιμοποιείται κυρίως από ρωσόφωνους. Οι χρήστες του μέσου μπορούν να στέλνουν μηνύματα μεταξύ τους δημόσια ή ιδιωτικά, να δημιουργούν ομάδες, δημόσιες σελίδες και συμβάντα. να κάνουν κοινή χρήση και προσθήκη ετικετών σε εικόνες, ήχο και βίντεο, και να παίζουν παιχνίδια που βασίζονται σε πρόγραμμα περιήγησης.
Τον Αύγουστο του 2018 είχε τουλάχιστον μισό δισεκατομμύριο λογαριασμούς. Τον Μάρτιο του 2022 ήταν η τέταρτη δημοφιλέστερη ιστοσελίδα της Ρωσίας. Το δίκτυο ήταν δημοφιλές στην Ουκρανία μέχρι την απαγόρευση του από το ουκρανικό κοινοβούλιο το 2017.
Σύμφωνα με το SimilarWeb, το VK είναι ο 16ος ιστότοπος με τις περισσότερες επισκέψεις στον κόσμο.
Ιστορία
Η VKontakte συστάθηκε στις 19 Ιανουαρίου 2007 ως ρωσική ιδιωτική εταιρεία περιορισμένης ευθύνης. Ο ιδρυτής της Πάβελ Ντούροφ κυκλοφόρησε το VKontakte για δοκιμή beta τον Σεπτέμβριο του 2006, λίγο μετά την αποφοίτησή του από το Κρατικό Πανεπιστήμιο της Αγίας Πετρούπολης. Τον επόμενο μήνα, καταχωρήθηκε το όνομα τομέα vkontakte.ru. Η εγγραφή χρηστών αρχικά περιοριζόταν στους πανεπιστημιακούς κύκλους αποκλειστικά με πρόσκληση, αλλά ο ιστότοπος εξακολουθούσε να αναπτύσσεται γρήγορα.
Τον Φεβρουάριο του 2007 ο ιστότοπος έφτασε σε μια βάση χρηστών άνω των 100.000 και αναγνωρίστηκε ως η δεύτερη μεγαλύτερη εταιρεία στην αναδυόμενη αγορά κοινωνικών δικτύων της Ρωσίας. Τον ίδιο μήνα, ο ιστότοπος υποβλήθηκε σε μια σοβαρή επίθεση άρνησης υπηρεσιών, η οποία για λίγο έθεσε την ιστοσελίδα εκτός διαδικτύου. Η βάση χρηστών έφτασε το 1 εκατομμύριο τον Ιούλιο του 2007 και τα 10 εκατομμύρια τον Απρίλιο του 2008. Τον Δεκέμβριο του 2008 ξεπέρασε το αντίπαλο δίκτυο Odnoklassniki ως η πιο δημοφιλής υπηρεσία κοινωνικής δικτύωσης της Ρωσίας.
Χαρακτηριστικά
μικρογραφία| Λογότυπο πριν από το 2015 Όπως συμβαίνει με τα περισσότερα κοινωνικά δίκτυα, η βασική λειτουργικότητα του ιστότοπου βασίζεται σε προσωπικά μηνύματα και κοινή χρήση φωτογραφιών, ενημερώσεις κατάστασης και συνδέσμους με φίλους. Το δίκτυο διαθέτει επίσης εργαλεία για τη διαχείριση διαδικτυακών κοινοτήτων και σελίδων διασημοτήτων. Ο ιστότοπος επιτρέπει στους χρήστες του να ανεβάζουν, να αναζητούν και να μεταδίδουν περιεχόμενο πολυμέσων, όπως βίντεο και μουσική. Επίσης διαθέτει μια προηγμένη μηχανή αναζήτησης, που επιτρέπει σύνθετα ερωτήματα για την εύρεση φίλων, καθώς και αναζήτηση ειδήσεων σε πραγματικό χρόνο. Το δίκτυο ενημέρωσε τα χαρακτηριστικά και τον σχεδιασμό του τον Απρίλιο του 2016.
δεξιά|μικρογραφία| Το κουμπί "μου αρέσει" στο VK (ρωσική έκδοση)
Δημοτικότητα
Τον Μάιο του 2017, σύμφωνα με την κατάταξη Alexa το VK είναι ένας από τους ιστότοπους με τις περισσότερες επισκέψεις σε ορισμένες χώρες της Ευρασίας. Είναι:
Ήταν ο τέταρτος δημοφιλέστερος ιστότοπος στην Ουκρανία έως ότου, τον Μάιο του 2017, η ουκρανική κυβέρνηση απαγόρευσε τη χρήση του VK στην Ουκρανία. Σύμφωνα με μια μελέτη για τον Μάιο του 2018 που διεξήχθη από το Factum Group Ukraine, το VK παρέμεινε ο τέταρτος ιστότοπος με τις περισσότερες προβολές στην Ουκρανία, αλλά το Facebook είχε διπλάσια επισκεψιμότητα. Για το 2019, το VK εμφανίστηκε ως το κοινωνικό δίκτυο με τις περισσότερες επισκέψεις στην Ουκρανία σύμφωνα με την Alexa. Σύμφωνα με την Ένωση Διαδικτύου της Ουκρανίας, το μερίδιο των Ουκρανών χρηστών του Διαδικτύου που επισκέπτονται το VK καθημερινά μειώθηκε από 54% σε 10% από τον Σεπτέμβριο του 2016 έως τον Σεπτέμβριο του 2019. Άρθρο που δημοσιεύτηκε τον Νοέμβριο του 2019 υποστηρίζει ότι το Facebook ήταν το πιο δημοφιλές κοινωνικό δίκτυο στη χώρα.
Λογοκρισία
Στις 24 Μαΐου 2013, αναφέρθηκε στα μέσα ενημέρωσης ότι ο ιστότοπος είχε μπει κατά λάθος σε έναν κατάλογο ιστότοπων που είχαν απαγορευτεί από τη ρωσική κυβέρνηση. Ορισμένοι επικριτές κατηγόρησαν την κατά λάθος παρουσία του μαύρη λίστα ως το τελευταίο από μια σειρά ύποπτων περιστατικών που συνέβησαν στον ιστότοπο τους τελευταίους μήνες ως ένας τρόπος για τη ρωσική κυβέρνηση να αυξήσει το μερίδιό της και τον έλεγχο του ιστότοπου.
Τον Ιανουάριο του 2016, η Κίνα απαγόρευσε τη VKontakte, ισχυριζόμενη ότι χειραγωγούσε το περιεχόμενο του ιστού και συνεργαζόταν με το Κρεμλίνο. Σύμφωνα με το ρωσικό παρατηρητήριο ΜΜΕ, το δίκτυο υπολογίζει ότι έχει περί τους 300.000 χρήστες στη Κίνα. Με βάση δεδομένα από τις 14 Φεβρουαρίου 2018, οι αρχές της Κίνας είχαν ξεμπλοκάρει το VKontakte και ήταν πλήρως προσβάσιμο στη χώρα.
Τον Μάιο του 2017, ο Πρόεδρος της Ουκρανίας Πέτρο Ποροσένκο υπέγραψε διάταγμα για την απαγόρευση του Mail.ru και των ευρέως χρησιμοποιούμενων κοινωνικών δικτύων του, συμπεριλαμβανομένων των VKontakte και Odnoklassniki, ως μέρος των συνεχιζόμενων κυρώσεων στη Ρωσία για την προσάρτηση της Κριμαίας και τη συμμετοχή στον πόλεμο στο Ντονμπάς. Οι Δημοσιογράφοι Χωρίς Σύνορα καταδίκασαν την απαγόρευση, αποκαλώντας την «δυσανάλογο μέτρο που υπονομεύει σοβαρά το δικαίωμα του ουκρανικού λαού στην ενημέρωση και την ελευθερία της έκφρασης». Το VK έκλεισε το γραφείο του στην πρωτεύουσα της Ουκρανίας Κίεβο τον Ιούνιο του 2017.
Τον Δεκέμβριο του 2021, ο Διευθύνων Σύμβουλος της VKontakte, Μπορίς Ντομπροντέγιεφ παραιτήθηκε από τη θέση του. Το Reuters συνέδεσε την παραίτηση του Dobrodeev με την απόκτηση της πλειοψηφικής συμμετοχής της VK από δύο κρατικές εταιρείες που συνέβη τον ίδιο μήνα. Σύμφωνα με έναν ανώνυμο αναλυτή του Διαδικτύου, η κρατική ενοποίηση της VKontakte θα προκαλούσε μεγαλύτερη λογοκρισία από την κυβέρνηση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μέσα κοινωνικής δικτύωσης Κατηγορία:Ρωσικά εμπορικά σήματα
Ρίβα ντελ Γκάρντα
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Αυτόνομης Επαρχίας του Τρέντο
Ζαμανάτικο Καρδίτσας
Το Ζαμανάτικο είναι συνοικισμός της Οξυάς στη Θεσσαλία και την Περιφερειακή Ενότητα Καρδίτσας, ο οποίος  βρίσκεται στις πλαγιές των Βόρειων Αγράφων σε υψόμετρο 860 μέτρα. Απέχει περίπου 2 χλμ. ΝΔ. από την Οξυά, 50 χλμ. Δ. από την Καρδίτσα και 25 χλμ. ΝΔ. από το Μουζάκι (έδρα του δήμου) ενώ ανατολικά του περνά ο ποταμός Πάμισος. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1981 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Οξυάς. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» ανήκει στην κοινότητα Οξυάς που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Μουζακίου του Δήμου Μουζακίου ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφησαν 16 κάτοικοι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Καρδίτσας Κατηγορία:Δήμος Μουζακίου
Μπαλάζ Όρμπαν
Ο Μπαλάζ Όρμπαν (Balázs Orbán) ( Hungarian: [ˈbɒlaːʒ ˈorbaːn] ; Γεννημένος στις 13 Φεβρουαρίου 1986) είναι Ούγγρος δικηγόρος, πολιτικός επιστήμονας, λέκτορας πανεπιστημίου, ο οποίος έχει υπηρετήσει ως αναπληρωτής υπουργός και κοινοβουλευτικός και στρατηγικός υφυπουργός από το 2018. Ο Όρμπαν είναι επίσης ο πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου του κολλεγίου Ματθίας Κορβίνος.
Νεανικά χρόνια
Ο Όρμπαν γεννήθηκε στη Βουδαπέστη. Μεταξύ 1998 και 2004 σπούδασε στο Προπαρασκευαστικό Σχολείο και Κολλέγιο Apáczai Csere János του Πανεπιστημίου Έτβες Λόραντ στη Βουδαπέστη. Μεταξύ 2004 και 2009 ήταν φοιτητής της Νομικής στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Έτβες Λόραντ, όπου έγινε διδάκτωρ νομικής με summa cum laude. Μεταξύ 2007 και 2011 απέκτησε πτυχίο BA στις πολιτικές επιστήμες στο ίδιο ίδρυμα. Από το 2009 έως το 2012 ήταν διδάκτορας στη Διδακτορική Σχολή της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Έτβες Λόραντ. Μεταξύ 2013 και 2014 ήταν φοιτητής στη Σχολή Νομικής και Πολιτικής Επιστήμης του Καθολικού Πανεπιστημίου Πάζμανι Πέτερ, όπου απέκτησε πτυχίο LL. Μ. πτυχίο νομικής ρύθμισης στη δημόσια διοίκηση.
Το 2009 έδωσε εξετάσεις Δημόσιου Μητρώου, το 2010 πέρασε σε διαγωνιστική διοικητική εξέταση στο Περιφερειακό Γραφείο Δημόσιας Διοίκησης της Κεντρικής Ουγγαρίας, το 2011 έδωσε διοικητική εξέταση στο Περιφερειακό Γραφείο Δημόσιας Διοίκησης της Κεντρικής Ουγγαρίας και το 2014 έδωσε νομική εξέταση στο Υπουργείο Δημόσιας Διοίκησης και Δικαιοσύνης.
Καριέρα
Μετά την αποφοίτησή του, μεταξύ 2009 και 2012, ασχολήθηκε αρχικά με επίσημες υποθέσεις στο Υπουργείο Δικαιοσύνης ως ειδικός νομικός, στη συνέχεια με ρυθμιστικά νομοθετικά καθήκοντα και με την προετοιμασία της νομοθεσίας.
Εκπαιδευτική σταδιοδρομία
Ο Όρμπαν έχει διδάξει σε διάφορα πανεπιστήμια και κολέγια από τότε που αποφοίτησε από το πανεπιστήμιο και από το 2016 ήταν επίκουρος καθηγητής στο Εθνικό Πανεπιστήμιο Δημόσιας Υπηρεσίας. Διδάσκει στο κολλέγιο Ματθίας Κορβίνος από το 2015 και από το 2020 είναι πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου του. Το εργαστήριο ανάπτυξης ταλέντων παρέχει προγράμματα κατάρτισης και υποτροφιών διεθνούς ποιότητας για χιλιάδες από τους πιο ταλαντούχους νέους Ούγγρους, που ζουν σε όλη τη λεκάνη των Καρπαθίων, από το δημοτικό μέχρι την πανεπιστημιακή εκπαίδευση.
Ερευνητική σταδιοδρομία
Αφήνοντας πίσω τη διοικητική του καριέρα το 2012, ο Όρμπαν άρχισε να εργάζεται στο Ίδρυμα Σάζαντβιγκ, μια συντηρητική δεξαμενή σκέψης, όπου μέχρι το 2013 ήταν ειδικός σε ρυθμιστικά θέματα και από το 2013 έγινε διευθυντής έρευνας στο ίδρυμα, όπου διηύθυνε και συντόνιζε το δημόσιο και το δημόσιο έρευνα πολιτικής έως το 2018. Ως διευθυντής έρευνας, ήταν συχνός ειδικός αναλυτής σε προγράμματα δημόσιας υπηρεσίας στα εθνικά μέσα ενημέρωσης και έγραφε τακτικά για διάφορες ημερήσιες και εβδομαδιαίες εφημερίδες. Μεταξύ 2016 και 2018, ήταν επίσης μέλος του διοικητικού συμβουλίου στο Ίδρυμα Σάζαντβιγκ.
Το 2015 το Ίδρυμα Σάζαντβιγκ και το Κολέγιο Ματθίας Κορβίνος συνίδρυσαν το Ινστιτούτο Ερευνών Μετανάστευσης, του οποίου ο Όρμπαν έγινε ο πρώτος διευθυντής. Κατείχε τη θέση αυτή μέχρι τον διορισμό του ως υφυπουργός το 2018. Το ινστιτούτο θεωρεί ότι η μετανάστευση είναι ένα από τα πιο σημαντικά ζητήματα του 21ου αιώνα και προκειμένου να κατανοήσει καλύτερα αυτό το θέμα, παρέχει ευκαιρίες έρευνας, εκπαίδευσης, δημοσίευσης και ομιλίας σε ειδικούς σε διάφορες πτυχές (ανθρωπιστική, ασφάλεια, πολιτιστική, οικονομική) της μετανάστευσης. Κατά τη διάρκεια της ύπαρξής του, το ινστιτούτο έχει οργανώσει πολλά επαγγελματικά εργαστήρια και διεθνή συνέδρια και οι ερευνητές του πραγματοποιούν τακτικά επιτόπια έρευνα σε περιοχές κρίσης και δημοσιεύουν σε εγχώρια και ξένα περιοδικά.
Πολιτική καριέρα
Από τις 22 Μαΐου 2018, ο Όρμπαν είναι αναπληρωτής υπουργός και κοινοβουλευτικός και υφυπουργόςστρατηγικής στο Γραφείο του Πρωθυπουργού. Εκτός από την κοινοβουλευτική εκπροσώπηση, οι αρμοδιότητές του περιλαμβάνουν την ανάπτυξη κυβερνητικής στρατηγικής και την ενσωμάτωση των σημαντικότερων επιστημονικών ευρημάτων διαφόρων εγχώριων και ξένων ερευνητικών ιδρυμάτων στις διαδικασίες της κυβερνητικής στρατηγικής και νομοθεσίας.
Από το 2018 ο Όρμπαν είναι ο Πρόεδρος της Συμβουλευτικής Επιτροπής του Εθνικού Πανεπιστημίου Δημόσιας Υπηρεσίας, και ως εκ τούτου είναι επίσης υπεύθυνος για την ανάπτυξη και τον εκσυγχρονισμό του πανεπιστημίου.
Από τις 20 Αυγούστου 2021, ο Όρμπαν υπηρετεί ως πολιτικός διευθυντής υπό τον Βίκτορ Όρμπαν, συμβουλεύοντας τον Πρωθυπουργό για τις δραστηριότητές του και για την προετοιμασία των αποφάσεών του σε θέματα πολιτικής, κοινωνικής, οικονομικής και δημόσιας πολιτικής και άλλα θέματα, και συντονίζοντας το έργο των συμβούλων του Πρωθυπουργού.
Προσωπική ζωή
Ο Όρμπαν είναι παντρεμένος και έχει δύο παιδιά.
Έργα
Τα άρθρα και οι αναλύσεις του Όρμπαν δημοσιεύονται συχνά σε μια σειρά διαδικτυακών και έντυπων εφημερίδων και περιοδικών, και δημοσιεύει στον τομέα του συνταγματικού δικαίου. Από το 2018 έως το 2020, ήταν ο αρθρογράφος υπεύθυνος για μια στήλη νομικών υποθέσεων με τίτλο «Προηγούμενο» στην ουγγρική εφημερίδα Mandiner.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Ούγγροι πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Ούγγροι πολιτικοί Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Τζο Στράμερ
Ο Τζον Γκράχαμ Μέλο (αγγλικά: John Graham Mellor, 21 Αυγούστου 1952 - 22 Δεκεμβρίου 2002), περισσότερο γνωστός ως Joe Strummer, ήταν Βρετανός τραγουδιστής, κιθαρίστας, συνθέτης, στιχουργός και ηθοποιός. Έγινε γνωστός ως ο τραγουδιστής του πανκ-ροκ συγκροτήματος The Clash.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1952 στην Άγκυρα ως Τζον Γκράχαμ Μέλορ. Ασχολήθηκε από μικρός με τη μουσική και το τραγούδι και όταν ήταν έφηβος έπαιζε στους σταθμούς του μετρό του Λονδίνου με ένα γιουκαλίλι.
Ήταν έναν από τους συνιδρυτές των Clash το 1976 και ο frontman τους μέχρι το 1986, όταν και διαλύθηκαν. Ο Στράμερ είχε αποκτήσει πολλά χρήματα λόγω της επιτυχίας του συγκροτήματος, όμως ζούσε σε κοινόβια και μοίραζε το εισόδημά του στους συγκατοίκους και στους φίλους του.
Μετά τη διάλυση των Clash, ο Στράμερ στράφηκε στην υποκριτική και έπαιξε σε ταινίες του Μάρτιν Σκορσέζε, του Τζιμ Τζάρμους, του Άκι Καουρισμάκι, του Άλεξ Κοξ κ.α.
Απεβίωσε στις 22 Δεκεμβρίου του 2002 από καρδιακή ανακοπή στο Σόμερσετ της Αγγλίας, κοντά στη σύζυγό του και στις κόρες του.
Υστεροφημία
To 2016 γυρίστηκε η ταινία London Town με θέμα τη ζωή του και τον υποδύθηκε ο Τζόναθαν Ρις Μέγιερς.
Σύνταγμα της Ουκρανίας
Από το 1996 η δημόσια αργία «Ημέρα του Συντάγματος» γιορτάζεται στις 28 Ιουνίου.
Τζο Στράμερ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι τραγουδιστές Κατηγορία:Άγγλοι τραγουδοποιοί Κατηγορία:Πανκ μουσική Κατηγορία:Ροκ μουσικοί Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί Κατηγορία:The Clash
Σύνταγμα της Ουκρανίας
Το 2004 εγκρίθηκαν τροπολογίες που άλλαξαν σημαντικά το πολιτικό σύστημα. Λανθασμένα οι αλλαγές αυτές αναφέρονται μερικές φορές ως το «Σύνταγμα του 2004». Το 2010 ο Βίκτορ Γιανουκόβιτς, ο οποίος υπηρέτησε ως Πρόεδρος της Ουκρανίας ακύρωσε αυτές τις αλλαγές βασιζόμενος σε απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου της Ουκρανίας. Μετά τα γεγονότα του Euromaidan, οι τροπολογίες του 2004 αποκαταστάθηκαν.
Ιστορικά στοιχεία
Μέχρι τις 8 Ιουνίου 1995, ο ανώτατος νόμος της Ουκρανίας ήταν το Σύνταγμα (Θεμελιώδης Νόμος) της Ουκρανικής ΣΣΔ (που εγκρίθηκε το 1978 με πολλές μεταγενέστερες τροποποιήσεις). Στις 8 Ιουνίου 1995 ο Πρόεδρος Λεονίντ Κούτσμα και ο Πρόεδρος Ολεξάντρ Μορόζ (που ενεργούσε εξ ονόματος του Κοινοβουλίου) υπέγραψαν τη Συνταγματική Συμφωνία για την περίοδο έως ότου μπορούσε να συνταχθεί ένα νέο σύνταγμα.
Το πρώτο σύνταγμα μετά την ανεξαρτησία εγκρίθηκε κατά τη διάρκεια μιας ολονύκτιας κοινοβουλευτικής συνόδου στις 27 Ιουνίου-28 Ιουνίου 1996, ανεπίσημα γνωστή ως η «συνταγματική νύχτα του 1996». Ο νόμος υπ΄ αριθ. 254/96-BP που επικύρωσε το σύνταγμα, ακυρώνοντας τα προηγούμενα συντάγματα, και η συμφωνία υπογράφηκε τελετουργικά και εκδόθηκε στα μέσα Ιουλίου 1996. Ωστόσο, σύμφωνα με απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου της Ουκρανίας, ίσχυε από τη στιγμή που ανακοινώθηκαν τα αποτελέσματα της κοινοβουλευτικής ψηφοφορίας στις 28 Ιουνίου 1996. Η Ουκρανία ήταν το τελευταίο μετασοβιετικό κράτος που εξέδωσε το δικό του Σύνταγμα.
Ρόνκι Βαλσουγκάνα
Το Ρόνκι Βαλσουγκάνα (ιταλικά: Ronchi Valsugana) είναι ιταλικός δήμος στην Αυτόνομη Επαρχία του Τρέντο, στην περιφέρεια ειδικού καθεστώτος του Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Αυτόνομης Επαρχίας του Τρέντο
Ντίντακ Βιλά
Ο Ντίντακ Βιλά Ροσελό (ισπανικά: Dídac Vilà Rosselló, 9 Ιουνίου 1989) είναι Ισπανός ποδοσφαιριστής ο οποίος παίζει ως αριστερός αμυντικός στην ΡΚΝ Εσπανιόλ.
Εσπανιόλ
Γεννημένος στο Ματάρο της Καταλονίας, ο Βιλά ξεκίνησε το ποδόσφαιρο στις ακαδημίες της τοπικής Εσπανιόλ στην ηλικία των 10, κάνοντας επαγγελματικό ντεμπούτο τη σεζόν 2008-09 και βοηθώντας τη δεύτερη ομάδα να προαχθεί από τη 4η κατηγορία ως πρωταθλήτρια. Τελικά προήχθη στη πρώτη ομάδα από το προπονητή της ομάδας Μαουρίσιο Ποτσετίνο στις 30 Ιανουαρίου του 2010 σε μια εντός έδρας νίκη επί της Αθλέτικ Μπιλμπάο με 1-0, τελειώνοντας την πρώτη του επαγγελματική σεζόν με 11 ξεκινήματα και την ομάδα να τερματίζει 11η στο πρωτάθλημα. Αφού έχασε τους πρώτους μήνες της σεζόν 2010-11 λόγω τραυματισμού ο Βιλά ξαναπήρε τη θέση του βασικού στην ομάδα από τον επί χρόνια βασικό στην ομάδα, Ντάβιντ Γκαρσία.
Μίλαν
Στις 28 Ιανουαρίου του 2011 ο Βιλά αποκτήθηκε από την Μίλαν. Κάνοντας μόνο μια εμφάνιση με τους Μιλανέζους, ο Βιλά επέστρεψε στην Εσπανιόλ τον Ιούνιο του 2011 με τη μορφή δανεισμού για 1 χρόνο. Αγωνίστηκε σε όλους τους αγώνες πλην ενός για το πρωτάθλημα, σκοράροντας 2 γκολ. Την επόμενη σεζόν ο Βιλά ήταν πολύ κοντά στο δανεισμό του στη Βαλένθια με οψιόν αγοράς άλλα ματαιώθηκε αφού δε πέρασε με επιτυχία τις ιατρικές εξετάσεις. Ο Βίλα υποβλήθηκε σε εγχείρηση, πετυχαίνοντας καμία συμμετοχή για τους Ροσονέρι. Τη σεζόν 2013-14 ο Βιλά παραχωρήθηκε δανεικός στη Ρεάλ Μπέτις. Μετά τον υποβιβασμό των Ανδαλουσιανών, ο Βιλά επέστρεψε στη Μίλαν όπου και παραχωρήθηκε εκ νέου δανεικός στην Έιμπαρ στις 26 Αυγούστου του 2014.
ΑΕΚ Αθηνών
Στις 7 Αυγούστου του 2015 η ΑΕΚ Αθηνών ανακοίνωσε την απόκτηση του Ντίντακ Βιλά υπογράφοντας 3-ετές συμβόλαιο.
Καριέρα σε εθνική
Το 2011 ο Βιλά κλήθηκε για πρώτη φορά στην εθνική ελπίδων της Ισπανίας οπού και έπαιξε σε όλους τους αγώνες σε ολά τα λεπτά για κατακτώντας το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου κάτω των 21.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ισπανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μπέτις Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΝ Έιμπαρ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΚ Μίλαν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ20 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Καταλονίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΡΚΝ Εσπανιόλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α
Ουρράκα της Καστίλης
Η Ουρράκα της Καστίλης (Urraca de Castilla, 1186 – 2 Νοεμβρίου 1220) από τον Καστιλιανό Οίκο της Ιβρέας ήταν κόρη του Αλφόνσου Η΄ της Καστίλης και της Ελεονώρας της Αγγλίας. Από την πλευρά της μητέρας της, ήταν εγγονή του Ερρίκου Β΄ της Αγγλίας και της Ελεονώρας της Ακουιτανίας.
Βιογραφία
Η Ουρράκα προτάθηκε αρχικά ως πιθανή νύφη για τον Λουδοβίκο Η΄ της Γαλλίας, αλλά η γιαγιά της, Ελεονώρα, διαμαρτυρήθηκε για το όνομά της (Ουρράκα σημαίνει καρακάξα στα Καστιλιανά), προτιμώντας το Καστιλιανό όνομα της αδελφής της Ουρράκα, Λευκής.
Το 1206, η Ουρράκα παντρεύτηκε τον Αλφόνσο Β΄ της Πορτογαλίας και το 1212 ο Αλφόνσος έγινε βασιλιάς και η Ουρράκα βασίλισσα. Ο Αλφόνσος δήλωσε στη διαθήκη του το 1214 ότι η Ουρράκα θα πρέπει να είναι αντιβασίλισσα για τον κληρονόμο του αν εκείνος πεθάνει. Δυστυχώς, η Ουρράκα πέθανε πριν από τον Αλφόνσο, σχετικά νέα το 1220.
Παραπομπές
Κατηγορία:Καστιλιανός Οίκος της Ιβρέας Κατηγορία:Πριγκίπισσες Κατηγορία:Βασίλισσες της Πορτογαλίας
Ρόντσο-Κιένις
Το Ρόντσο-Κιένις (ιταλικά: Ronzo-Chienis) είναι ιταλικός δήμος στην Αυτόνομη Επαρχία του Τρέντο, στην περιφέρεια ειδικού καθεστώτος του Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Αυτόνομης Επαρχίας του Τρέντο
Ροντσένιο Τέρμε
Το Ροντσένιο Τέρμε (ιταλικά: Roncegno Terme) είναι ιταλικός δήμος στην Αυτόνομη Επαρχία του Τρέντο, στην περιφέρεια ειδικού καθεστώτος του Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε.
Ζόφια Τόρμα
Η Ζόφια Τόρμα (26 Σεπτεμβρίου 1832 – 14 Νοεμβρίου 1899) ήταν Ουγγαρέζα αρχαιολόγος, ανθρωπολόγος και παλαιοντολόγος. Η Ζόφια Τόρμα ασχολήθηκε με τον τομέα της αρχαιολογίας σε μία εποχή που ελάχιστες γυναίκες ασχολούνταν με αυτό το αντικείμενο.
Βιογραφία
Η Τόρμα γεννήθηκε στο Τσιτσοκερεστούρ, κομητεία -Μπεστέρτσε-Νάσζοντ, Αυστροουγγαρία (σήμερα Κριστέστιι Τσιτσεούλουι, κομητεία Μπίστριτσα-Νασάουντ, Ρουμανία). Ήταν κόρη του ιστορικού Γιόζεφ Τόρμα (1801-1864). Ο αδελφός της Κάρολι Τόρμα (1829–1897) ήταν επίσης ερασιτέχνης αρχαιολόγος. Έχασε τη μητέρα της το 1850 και μία μεγαλύτερη αδελφή της το 1852. Αυτά τα γεγονότα επηρέασαν την εφηβική της ψυχή. Ο πατέρας της πέθανε το 1861. Έπειτα μετακόμισε στο σπίτι της αδελφής της Λουίζας Μακράι όπου πέρασε μεγάλο διάστημα βοηθώντας στην ανατροφή των παιδιών της αδελφής της. Μετά την ενηλικίωση των παιδιών της αδελφής της μετακόμισε το 1871 στο Οράστι.
Ήταν κυρίως αυτοδίδακτη. Εγκαταστάθηκε στη Σαξονία, έτσι άρχισε να μελετά απολιθώματα. Συνέβαλε αποφασιστικά στην ανάπτυξη της προϊστορικής αρχαιολογίας στην Τρανσιλβανία, ειδικά με τη μελέτη της για τον αρχαίο οικισμό Τούρντας. Το φθινόπωρο του 1875 άρχισε να σκάβει στον αρχαίο οικισμό Τούρντας. Κατά τη διάρκεια της έρευνάς της ανακάλυψε θεμέλια σπιτιών, τάφους και άλλα αντικείμενα. Διατύπωσε την υπόθεση ότι οι Θράκες ήταν οι παλαιότεροι κάτοικοι του οικισμού Τούρντας. Τα σύμβολα και τα κείμενα σε πήλινα αντικείμενα, που βρήκε κατά τη διάρκεια μιας ανασκαφής στην κομητεία Χούνιαντ προκάλεσαν αρχαιολογική αίσθηση. Βρήκε επίσης αντικείμενα του πολιτισμού Βίντσα ηλικίας 6.000 έως 7.000 ετών, μερικά από τα οποία ήταν καλυμμένα με σύμβολα Βίντσα.
Με βάση τα αρχαιολογικά ευρήματά της, βρήκε ομοιότητες μεταξύ των πρώιμων πολιτισμών της Λεκάνης των Καρπαθίων και της Μεσοποταμίας. Συμμετείχε και πραγματοποίησε παρουσιάσεις σε διεθνή συνέδρια στην Ουγγαρία και τη Γερμανία.
Το 1880 προσκλήθηκε στο Βερολίνο για τη Γενική Συνέλευση των Γερμανών Ανθρωπολόγων. Επισκέφθηκε επίσης τις προϊστορικές συλλογές της Βιέννης, της Βουδαπέστης, του Κλουζ-Ναπόκα και του Ναγκιένιεντ.
Το πιο γνωστό της έργο, το Εθνογραφικά Ανάλογα (Ethnographische Analogien), δημοσιεύτηκε στην Ιένα το 1894.
Η Τόρμα είχε σημαντικό ρόλο στην ίδρυση του Εθνικού Μουσείου Ιστορίας της Τρανσυλβανίας του Κολοζβάρ (σημερινή Κλουζ-Ναπόκα), στο οποίο άφησε την αρχαιολογική συλλογή της στη διαθήκη της. Τα 10.387 κομμάτια της αρχαιολογικής συλλογής της αγοράστηκαν από τη Βιβλιοθήκη Μεταλλίων και Αρχαιοτήτων του Εθνικού Μουσείου Τρανσυλβανίας στις 6 Ιουνίου 1891. Ήταν μέλος πολλών επιστημονικών και φιλανθρωπικών οργανώσεων. Ήταν η πρώτη γυναίκα που έγινε επίτιμος διδάκτωρ ανθρωπιστικών επιστημών στο Πανεπιστήμιο Φέρεντς Γιόζεφ στο Κολοζβάρ, αυτό που είναι σήμερα το Πανεπιστήμιο Μπάμπες-Μπολιάι, στις 24 Μαΐου 1899. Πέθανε στο Σασζβάρος (Szászváros) (σημερινό Οράστι) το 1899.
Προσωπική ζωή
Η Ζόφια Τόρμα δεν παντρεύτηκε ποτέ και δεν είχε αποκτήσει παιδιά. Ήταν ένα ευαίσθητο άτομο, που υπέφερε σε όλη της τη ζωή από κατάθλιψη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ούγγροι επιστήμονες
NFPA 704
thumb|right|200px|Πλαστικά μπουκάλια με αιθανόλη και ακετόνη επισημασμένα με το πρότυπο NFPA 704
Συμβολισμοί
Οι αριθμοί από το 0 (κανένας κίνδυνος, κανονική ουσία) έως το 4 (σοβαρός κίνδυνος) τοποθετούνται στις τέσσερις περιοχές του "διαμαντιού" που είναι έγχρωμες : το μπλε χρώμα αναφέρεται στους κινδύνους της υγείας, το κόκκινο χρώμα αναφέρεται στην ευκολία ανάφλεξης του υλικού, το κίτρινο χρώμα στη χημική του δραστικότητα ενώ στη λευκή περιοχή αναγράφονται κωδικοί (π.χ. OX ή W ) για ειδικούς κινδύνους.
Τα παρακάτω σύμβολα δεν αποτελούν μέρος του προτύπου NFPA 704 αλλά χρησιμοποιούνται περιστασιακά σε ορισμένες περιπτώσεις ανεπίσημα :
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ασφάλεια Κατηγορία:Τυποποίηση
Δρόμος του κεχριμπαριού
μικρογραφία|364x364εσ| Ο δρόμος του κεχιμπαριού (ανατολική διαδρομή), όπως εικάζεται από τον Πολωνό ιστορικό Γέζι Βιελοβιέισκι, στο Główny szlak bursztynowy w czasach Cesarstwa Rzymskiego (Κύρια διαδρομή του Δρόμου του Κεχριμπαριού της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας), 1980 μικρογραφία|257x257εσ| Η διαδρομή από τη Βαλτική Θάλασσα. Ο δρόμος του κεχριμπαριού ήταν μια αρχαία εμπορική οδός για τη μεταφορά κεχριμπαριού από τις παράκτιες περιοχές της Σικελίας και αργότερα από τη Βόρεια Θάλασσα και τη Βαλτική Θάλασσα στη Μεσόγειο Θάλασσα. Τα προϊστορικά εμπορικά δρομολόγια μεταξύ Βόρειας και Νότιας Ευρώπης καθορίστηκαν από το εμπόριο κεχριμπαριού.
Ως σημαντικό εμπόρευμα, που μερικές φορές ονομάστηκε «χρυσός του Βορρά», το κεχριμπάρι μεταφέρθηκε από τις ακτές της Βόρειας Θάλασσας και της Βαλτικής Θάλασσας μέσω των ποταμών Βιστούλα και Δνείπερου στην Ιταλία, την Ελλάδα, τη Μαύρη Θάλασσα, τη Συρία και την Αίγυπτο, για μια περίοδο χιλιάδων ετών.
Αρχαιότητα
Το παλαιότερο εμπόριο κεχριμπαριού ξεκίνησε από τη Σικελία. Το εμπόριο κεχριμπαριού της Σικελίας κατευθύνθηκε στην Ελλάδα, τη Βόρεια Αφρική και την Ισπανία. Το κεχριμπάρι της Σικελίας ανακαλύφθηκε επίσης στις Μυκήνες από τον αρχαιολόγο Ερρίκο Σλήμαν. Αυτό το κεχριμπάρι εμφανίστηκε επίσης σε τοποθεσίες στη νότια Ισπανία και την Πορτογαλία και η διανομή του είναι παρόμοια με εκείνη του ελεφαντόδοντου, οπότε είναι πιθανό ότι το κεχριμπάρι από τη Σικελία έφτασε στην Ιβηρική χερσόνησο μέσω επαφών με τη Βόρεια Αφρική (Πανεπιστήμιο της Γρανάδας υπό τη διεύθυνση του Μερθέντες Μπουρίγιο-Μπαρόσο). Μετά από ελάττωση της κατανάλωσης και του εμπορίου κεχριμπαριού στις αρχές της Εποχής του Χαλκού, περίπου το 2.000 π.Χ., η επιρροή του κεχριμπαριού της Βαλτικής πήρε σταδιακά τη θέση της Σικελίας σε όλη την Ιβηρική χερσόνησο, ξεκινώντας από το 1000 π.Χ.. Τα νέα στοιχεία προέρχονται από διάφορες αρχαιολογικές και γεωλογικές τοποθεσίες στην Ιβηρική χερσόνησο.
Τουλάχιστον από τον 16ο αιώνα π.Χ., το κεχριμπάρι μεταφέρθηκε από τη Βόρεια Ευρώπη στην περιοχή της Μεσογείου. Το διακοσμητικό στο στήθος του Αιγύπτιου Φαραώ Τουταγχαμών (περίπου 1333-1324 π.Χ.) περιέχει μεγάλες χάντρες από κεχριμπάρι της Βαλτικής. Ο Χάινριχ Σλήμαν βρήκε κεχριμπάρι από τη Σικελία στις Μυκήνες, όπως φαίνεται από τη φασματοσκοπική έρευνα. Η ποσότητα κεχριμπαριού στον Βασιλικό Τάφο της Κάτνα της Συρίας, είναι απαράμιλλη για γνωστές τοποθεσίες της δεύτερης χιλιετίας π.Χ. στο Λεβάντε και την Αρχαία Εγγύς Ανατολή. Το κεχριμπάρι στάλθηκε από τη Βόρεια Θάλασσα στο ναό του Απόλλωνα στους Δελφούς ως προσφορά. Από τη Μαύρη Θάλασσα, το εμπόριο θα μπορούσε να συνεχιστεί στην Ασία κατά μήκος του Δρόμου του Μεταξιού, μιας άλλης αρχαίας εμπορικής οδού.
Στα ρωμαϊκά χρόνια, μια κύρια διαδρομή υπήρχε νότια από τις ακτές της Βαλτικής (σύγχρονη Λιθουανία), ολόκληρο το μήκος Βορρά-Νότου της σύγχρονης Πολωνίας (πιθανότατα μέσω του οικισμού Μπισκούπιν της Εποχής του Σιδήρου), μέσω της γης των Βόιων (σύγχρονη Τσεχία και Σλοβακία) στην κορυφή της Αδριατικής Θάλασσας (Ακυληία από τον σύγχρονο κόλπο της Βενετίας). Μαζί με το κεχριμπάρι, άλλα προϊόντα, όπως η γούνα και το δέρμα των ζώων, το μέλι και το κερί, εξάγονταν στη Ρώμη με αντάλλαγμα ρωμαϊκό γυαλί, ορείχαλκο, χρυσό και έγχρωμα μέταλλα, όπως κασσίτερος και χαλκός, στην πρώιμη περιοχή της Βαλτικής. Καθώς αυτός ο δρόμος ήταν μια προσοδοφόρα εμπορική οδός που συνέδεε τη Βαλτική με τη Μεσόγειο, κατασκευάστηκαν ρωμαϊκές στρατιωτικές οχυρώσεις κατά μήκος της διαδρομής για την προστασία των εμπόρων από γερμανικές επιδρομές.
Οι παλαιές πρωσικές πόλεις Κάουπ και Τρούσο στη Βαλτική ήταν τα σημεία εκκίνησης της διαδρομής προς το νότο. Στη Σκανδιναβία, ο δρόμος του κεχριμπαριού πιθανότατα ανέδυσε τον ακμάζων πολιτισμό της σκανδιναβικής εποχής του Χαλκού, φέρνοντας επιρροές από τη Μεσόγειο Θάλασσα στις βορειότερες χώρες της Ευρώπης.
Το Όμπλαστ του Καλίνινγκραντ αναφέρεται περιστασιακά στα ρωσικά ως Янтарный край, που σημαίνει «περιοχή κεχριμπαριού».
Γνωστοί δρόμοι του κεχριμπαριού ανά χώρα
μικρογραφία|250x250εσ| Αποθέματα κεχριμπαριού στην Ευρώπη
Πολωνία
Ο κοντινότερος (και πιθανώς παλαιότερος) δρόμος απόφευγε τις αλπικές περιοχές και οδηγούσε από τις ακτές της Βαλτικής (σήμερα Λιθουανία και Πολωνία), μέσω των Μπισκούπιν, Μίλιτς, Βρότσουαφ, της Κοιλάδας Κουόντζκο (λιγότερο συχνά μέσω της Πύλης της Μοραβίας), διέσχισε τον Δούναβη κοντά στο Καρνούς στην Επαρχία Νωρικόν, πήγαινε νοτιοδυτικά δίπλα από τις Πτούι, Τσέλιε, Ήμονα και Ναύπορτον και έφτανε στις Πάντοβα και Ακυληία στην ακτή της Αδριατικής. Μία από τις παλαιότερες κατευθύνσεις του τελευταίου σταδίου του δρόμου του κεχριμπαριού στα νότια του Δούναβη, που αναφέρετε στον μύθο για τους Αργοναύτες, χρησιμοποίησε τους ποταμούς Σάβος και Κούπα, καταλήγοντας σε έναν σύντομο ηπειρωτικό δρόμο από το Ναύπορτον προς την Tarsatica (Τσατ, Ριέκα) στην ακτή της Αδριατικής.
Γερμανία
δεξιά|μικρογραφία|310x310εσ| Δρόμοι του κεχριμπαριού στη Γερμανία Αρκετοί δρόμοι συνέδεαν τη Βόρεια Θάλασσα και τη Βαλτική Θάλασσα, ιδίως την πόλη του Αμβούργου με το Πέρασμα Μπρένερ, προχωρώντας νότια προς το Μπρίντιζι (στη σημερινή Ιταλία) και την Αμβρακία (σημερινή Ελλάδα).
Ελβετία
Η ελβετική περιοχή δείχνει έναν αριθμό αλπικών δρόμων, που συγκεντρώνονται γύρω από την πρωτεύουσα Βέρνη και πιθανότατα προέρχονται από τα σύνορα του ποταμού Ροδανού και του Ρήνου.
Ολλανδία
Ένα μικρό τμήμα, συμπεριλαμβανομένων των Μπάαρν, Μπάρνεφελτ, Άμερσφοορτ και Αμερόνχεν, συνέδεαν τη Βόρεια Θάλασσα με τον Κάτω Ρήνο.
Βέλγιο
Ένα μικρό τμήμα οδηγούσε νότια από την Αμβέρσα και την Μπρυζ στις πόλεις Μπρεν-λ΄Αλό και Μπρεν-λε-Κομτ, όπου αρχικά οι δύο τους ονομάστηκαν «Μπρένια-Μπρένα». Η διαδρομή συνεχίστηκε ακολουθώντας τον ποταμό Μεύση προς τη Βέρνη στην Ελβετία.
Νότια Γαλλία και Ισπανία
Διαδρομές που συνδέονταν με τοποθεσίες εύρεσης κεχριμπαριού στο Αμπάρ (κοντά στο Μπορντώ), οδηγούν στο Μπεάρν και στα Πυρηναία. Διαδρομές που συνδέουν τις τοποθεσίες εύρεσης κεχριμπαριού στη βόρεια Ισπανία και στα Πυρηναία ήταν μια εμπορική διαδρομή προς τη Μεσόγειο Θάλασσα.
Σύγχρονη χρήση του «δρόμου του κεχριμπαριού»
Οι τοποθεσίες του «δρόμου του κεχριμπαριού» είναι:
Στην Πολωνία, ο αυτοκινητόδρομος βορρά-νότου Α1 ονομάζεται επίσημα Αυτοκινητόδρομος Κεχριμπαριού.
Η Διαδρομή Κεχριμπαριού EV9 είναι μια διαδρομή ποδηλασίας μεγάλων αποστάσεων μεταξύ του Γκντανσκ της Πολωνίαςς και της Πούλα της Κροατίας, που ακολουθεί την πορεία του δρόμου του κεχριμπαριού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κεχριμπάρι Κατηγορία:Εμπορικοί δρόμοι Κατηγορία:Ευρωπαϊκή ιστορία Κατηγορία:Προϊστορική Πολωνία Κατηγορία:Προϊστορική Λιθουανία
Μπρούνο του Άουγκσμπουργκ
O Μπρούνο (γερμ.: Bruno, περίπου 992 - 1029) ήταν χριστιανός επίσκοπος του Άουγκσμπουργκ. Προερχόταν από τον Οίκο των Οθωνιδών
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ερρίκου Β΄ του εριστικού δούκα της Βαυαρίας και της Ιουδήθ των Λεοπολδιδών, κόρης του Αρνούλφου δούκα της Βαυαρίας. Αδέλφια του ήταν ο Ερρίκος Β΄ της Γερμανίας ο άγιος και η Γκίζελα.
Ο Μπρούνο αρχιεπίσκοπος της Κολωνίας ήτα μεγάλος θείος του. Ο Μπρούνο του Άουγκσμπουργκ έγινε μέλος του Συλλόγου (canon) του καθεδρικού του Ζίλντεσχαϊμ. Το 1003 υποστήριξε την εξέγερση του Ερρίκου του Σβάινφουρτ μαργράβου του Νόρντγκαου ενάντια στον βασιλιά Ερρίκο Β΄. Όταν το κίνημα απέτυχε, ο Μπρούνο διέφυγε στη Βοημία και στην Αυλή του Στεφάνου Α΄ της Ουγγαρίας, συζύγου της Γκίζελα. Με τη μεσολάβηση του Στεφάνου Α΄ συμφιλιώθηκε με τον αδελφό του Ερρίκο Β΄.
Υπηρέτησε ένα έτος καγκελάριος και μετά εκλέχθηκε επίσκοπος του Άουγκσμπουργκ το 1006/07. Ενθάρρυνε τον Στέφανο Α΄ να εκχριστιανίσει τους παγανιστές, που εξεγειρόταν. Υπό την διακυβέρνησή του η επισκοπή απέκτησε μεγάλη άιγλη: ο Μπρούνο αποκατέστησε κατεστραμμένες μονές, ίδρυσε την εκκλησία του Αγ. Μαυρικίου και το Σύλλογό της, τοποθέτησε Βενεδικτίνους στον Κολεγιακό ναό της Αγ. Άφρα και πρόσθεσε στις γαίες της επισκοπής την προσωπική του κληρονομιά, το Στράουμπινγκ.
Το 1029 απεβίωσε στο Ράτισμπον και τάφηκε στο ναό του Αγ. Μαυρικίου στο Άουγκσμπουργκ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Οθωνιδών Κατηγορία:Επίσκοποι του 11ου αιώνα
Κούρα Καρδίτσας
Η Κούρα είναι συνοικισμός της Οξυάς στη Θεσσαλία και την Περιφερειακή Ενότητα Καρδίτσας, ο οποίος  βρίσκεται στις πλαγιές των Βόρειων Αγράφων σε υψόμετρο 870 μέτρα. Απέχει περίπου 2 χλμ. ΝΔ. από την Οξυά, 49 χλμ. Δ. από την Καρδίτσα και 24 χλμ. ΝΔ. από το Μουζάκι (έδρα του δήμου). Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1981 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Οξυάς. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» ανήκει στην κοινότητα Οξυάς που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Μουζακίου του Δήμου Μουζακίου ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφησαν 6 κάτοικοι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Μουζακίου Κατηγορία:Χωριά του νομού Καρδίτσας