cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σοτζόμπο
Εξωτερική εμφάνιση
Ως νταϊτένγκου, ο Σοτζόμπο έχει μια κυρίως ανθρώπινη μορφή. Ο Φρέντερικ Χάντλαντ Ντέιβις περιγράφει τον Σοτζόμπο ότι έχει ταυτόχρονα «νύχια που μοιάζουν με νύχια πουλιών και φτερωτές φτερούγες» και «μία μακριά κόκκινη μύτη και τεράστια λαμπερά μάτια». Ομοίως, ο ντε Βίσσερ λέει ότι ο Σοτζόμπο έχει "λαμπερά μάτια και μία μεγάλη μύτη". Ο Σοτζόμπο περιγράφεται επίσης ότι έχει μακριά λευκή γενειάδα. Το νταϊτένγκου περιγράφεται ως μεγαλύτερο σε συνολικό μέγεθος από το κοτένγκου. Για παράδειγμα, σε έναν μύθο ο Σοτζόμπο φαίνεται να είναι ένας γίγαντας από την οπτική γωνία ενός ανθρώπου.
Ένα χαρακτηριστικό που μοιράζονται και οι δύο τύποι τένγκου είναι το στυλ ντυσίματος τους. Οι τένγκου απεικονίζονται φορώντας θρησκευτικά ρούχα και αξεσουάρ, ειδικά τα ρούχα και τα αξεσουάρ των γιαμαμπούσι. Ως εκ τούτου, ο Σοτζόμπο συχνά περιγράφεται ή απεικονίζεται με αυτά τα αντικείμενα και φορώντας αυτά τα ρούχα. Το φόρεμα του γιαμαμπούσι περιλαμβάνει επίσημες ρόμπες, παπούτσια με τετράγωνα δάχτυλα, σπαθί, ειλητάριο, βεντάλια και μια χαρακτηριστική κόμμωση. Η χαρακτηριστική κόμμωση, που φοριούνται από γιαμαμπούσι ονομάζεται Τόκιν. Ένα κοινό στυλ τόκιν, που φοριέται από την αρχή της περιόδου Έντο, είναι ένα μικρό καπέλο, που μοιάζει με μαύρο κουτί. Ο Σοτζόμπο κουβαλά μια βεντάλια φτιαγμένη από επτά φτερά ως ένδειξη της θέσης του στην κορυφή της κοινωνίας των τένγκου. Ο Μπονφουά λέει ότι η βεντάλια, που μεταφέρεται από το τένγκου μπορεί να σημαίνει τα αρχικά χαρακτηριστικά, που μοιάζουν με πτηνά του τένγκου Ομοίως, ο Ντέιβις λέει ότι κατά την ανάπτυξη της έννοιας του τένγκου από πουλί σε πιο ανθρωπόμορφη, «τίποτα από τη μορφή του πουλιού» δεν έμεινε εκτός από το «την βεντάλια με τα φτερά με την οποία κάνει αέρα».
Υπερφυσικές ικανότητες
Ένα άλλο χαρακτηριστικό που μοιράζεται ο Σοτζόμπο με το γιαμαμπούσι είναι η φήμη ότι έχει υπερφυσικές ικανότητες. Ο γιαμαμπούσι έκανε συχνά διάφορες πρακτικές στα βουνά, για να προσπαθήσει να επιτύχει υπερφυσικές ικανότητες. Σύμφωνα με τη λαϊκή πεποίθηση, το γιαμαμπούσι είχε τις ικανότητες να πετά και να είναι αόρατο. Τα τένγκου πιστεύονταν ότι ήταν σε θέση να κατέχουν πνευματικά ανθρώπινα όντα, παρόμοια με τις αλεπούδες. Άλλες ικανότητες που αποδίδονται στο τένγκου περιλαμβάνουν την αορατότητα, την αλλαγή σχήματος, την πτήση και την ικανότητα να λέει το μέλλον. Ο Σοτζόμπο απεικονίζεται ως να έχει τη φήμη ότι είναι πιο ισχυρός από άλλα τένγκου ή ότι είναι "ισάξιος με χίλιους"
Αρχηγός του όρους Κουράμα
Γενικά, τα τένγκου και των δύο τύπων πιστεύεται ότι κατοικούν σε ορεινές περιοχές της Ιαπωνίας. Μερικά μεμονωμένα νταϊτένγκου συνδέονται με συγκεκριμένα βουνά στην Ιαπωνία και θεωρούνται οι αρχηγοί του άλλου τένγκου σε αυτό το βουνό. Το βουνό που λέγεται ότι κατοικεί ο Σοτζόμπο είναι το όρος Κουράμα. Σύμφωνα με τον Κνούτσεν, το όρος Κουράμα «συσχετίζεται στο λαϊκό μυαλό με το τένγκου». Το όρος Κουράμα βρίσκεται βόρεια της πόλης Κιότο στην Ιαπωνία. Στο όρος Κουράμα υπάρχει ένα διάσημο ιερό και ναός, που ονομάζεται Κουραμαντέρα, ο οποίος χρονολογείται από το 770 μ.Χ. Το βουνό συνδέεται με την ιστορία τόσο του ρέικι όσο και του αϊκίντο. Το όρος Κουράμα είναι γνωστό ως «σημείο δύναμης της νέας εποχής» στη σύγχρονη εποχή.
Ο Σοτζόμπο θεωρείται ο αρχηγός του όρους Κουράμα. Ο Μπλόμπεργκ περιγράφει τον Σοτζόμπο ότι έχει «υπηρέτες», που «έχουν τη μορφή ενός καράσου τένγκου». Ένα παράδειγμα της ιεραρχίας των δύο υποκατηγοριών του τένγκου εκτίθεται στο θεατρικό έργο Νο Κουράμα-τένγκου. Στο έργο, υπάρχουν χαρακτήρες τένγκου, που περιγράφονται ως ταπεινοί και τους δίνονται εντολές από τον Σοτζόμπο ή τον χαρακτήρα Μεγάλο Τένγκου.
Βασιλιάς των τένγκου
εναλλ.=|αριστερά|μικρογραφία| Ο Σοτζόμπο και η μεγάλη βεντάλια του, που υποδηλώνει την υψηλή του θέση Εκτός από τον ρόλο του αρχηγού του όρους Κουράμα, ο Σοτζόμπο θεωρείται ο αρχηγός ή ο βασιλιάς όλων των άλλων βουνών Τένγκου στην Ιαπωνία. Ο ρόλος του Σοτζόμπο ως βασιλιάς του τένγκου αποδεικνύεται στο θεατρικό έργο Noh Κουράμα-Τένγκου. Στο έργο, ο Μεγάλος Τένγκου απαριθμεί τον μεγάλο αριθμό των υπηρετών του τενγκού, οι οποίοι δεν είναι μόνο τένγκου από το όρος Κουράμα, αλλά και τένγκου από άλλες περιοχές. Αυτό καταδεικνύει την εξουσία του τόσο στους τένγκου στο όρος Κουράμα όσο και σε όλα τα άλλα τένγκου στην Ιαπωνία. Αυτή η εξουσία εμφανίζεται επίσης σε μια ιστορία που ονομάζεται Το παλάτι των Τένγκου. Στην ιστορία, η φιγούρα του Σοτζόμπο ονομάζεται Μεγάλος Τένγκου. Διατάζει έναν από τους υπηρέτες του να στείλει μήνυμα, για να καλέσει τους αρχηγούς των τένγκου άλλων βουνών για λογαριασμό του. Αυτές οι οπλαρχηγοί Τένγκου περιλαμβάνουν «Ταρόμπο του βουνού Ατάγκο, Τζιρόμπο του βουνού Χίρα, Σαμπουρόρο του βουνού Κόγια, Σιρόμπο του βουνού Νάτσι, και Μπουζενμπό του βουνού Καννοκούρα».
Ο Σοτζόμπο συνδέεται συγκεκριμένα με ένα μέρος στο όρος Κουράμα, που ονομάζεται Σοτζογκατάνι (Sōjōgatani) ή κοιλάδα του Επισκόπου. Σύμφωνα με τον ντε Μπενεβίλ, αυτή η περιοχή θεωρήθηκε ότι ήταν «το στέκι των τένγκου, ακόμη και… η έδρα της αυλής του βασιλιά των καλικάντζαρων». Ομοίως, ο ντε Βίσσερ λέει ότι κάποιοι τένγκου ζουν σε «λαμπρά παλάτια» και ο Σοτζόμπο ή ο «Μεγάλος Τένγκου» ήταν «ο Άρχοντας ενός τέτοιου παλατιού». Το παλάτι τένγκου του Σοτζόμπο εμφανίζεται στην ιστορία Το παλάτι του τένγκου. Ένας χαρακτήρας αυτής της ιστορίας, ο Μιναμότο νο Γιοσιτσούνε, φτάνει στο παλάτι του τένγκου ξεκινώντας από το κάτω μέρος της πλαγιάς του ναού στο όρος Κουράμα, ανεβαίνοντας ένα μονοπάτι στην πλαγιά του βουνού μέχρι να φτάσει στους χρωματιστούς τοίχους, που τον οδηγούν στις πύλες του παλατιού. Βρίσκει το παλάτι πολύ μεγάλο, περίτεχνο και διακοσμημένο με διάφορα κοσμήματα. Σύμφωνα με την ιστορία, το παλάτι περιέχει «εκατοντάδες τένγκου». εναλλ.=|μικρογραφία| Απεικόνιση σκηνής από το Κουράμα-τένγκου, που δείχνει το περίτεχνο κοστούμι του χαρακτήρα Μεγάλος Τένγκου. εναλλ.=|μικρογραφία| [[Γιοσιτόσι|Τσουκιόκα Γιοσιτόσι, ο βασιλιάς των Τένγκου, που διδάσκει πολεμικές τέχνες στον Γιοσιτσούνε. 1886. 35,5 × 46,7 εκ. Έγχρωμη ξυλογραφία. Εθνική Πινακοθήκη της Βικτώριας, Μελβούρνη.]] εναλλ.=|δεξιά|μικρογραφία| [[Χιροσίτζε|Ουταγκάβα Χιροσίγκε, Νο. 2: Ο Ουσιβακαμάρου μαθαίνει το ξιφομαχία από το Τένγκου στο Σοτζογκατάνι στο όρος Κουράμα.1832/34. 24 x 35,9 εκ. Έγχρωμη ξυλογραφία. Συλλογή Clarence Buckingham, Ινστιτούτο Τέχνης του Σικάγο .]]
Σχετικές φιγούρες
Σχετικές φιγούρες με το Σοτζόμπο περιλαμβάνουν τα άλλα δύο διάσημα τένγκου, το Ζεγκαϊμπό (Zegaibō) της Κίνας και το Ταρόμπο (Tarōbō) του όρους Ατάγκο. Όπως ο Σοτζόμπο, αυτά τα τένγκου είναι νταϊτένγκου, αρχηγοί ενός βουνού τένγκου και εμφανίζονται σε διάφορες μορφές ιαπωνικής τέχνης. Ο Κίμπροου λέει ότι σε μια εκδοχή του <i id="mwAig">Χέικε μονογκατάρι</i>, το τένγκου Ταρόμπο περιγράφεται ως το μεγαλύτερο τένγκου στην Ιαπωνία. Στο κείμενο Γκεμπέι Σεϊσουίκι, ο Ταρόμπο περιγράφεται ως ο πρώτος των μεγάλων τένγκου.
Ο Σοτζόμπο απεικονίζεται επίσης με παρόμοια εμφάνιση με άλλους τύπους υπερφυσικών οντοτήτων. Αφού κοίταξε ένα σχέδιο του Γιοσιτσούνε με ένα τένγκου με μακριά μύτη, ο Όσμαν Έντουαρντς λέει ότι το τένγκου " έχει πολλά κοινά χαρακτηριστικά με το σκανδιναβικό τρολ ". Στη σκανδιναβική λαογραφία, το τρολ είναι ένα θρυλικό τέρας που, όπως το τένγκου, κατοικεί σε βουνά και δάση. Δεύτερον, Σοτζόμπο και νταϊτένγκου εν γένει απεικονίζονται με παρόμοιο τρόπο με ένα Κάμι ή Σίντο θεότητα ονομάζεται Σαρουταχίκο. Ο Ασκενάζι λέει ότι οι περιγραφές του Σαρουταχίκο τον παρουσιάζουν ως πολύ ψηλό, με εξαιρετικά μακριά μύτη και με "μάτια σαν καθρέφτες" που "έλαμπε από εσωτερικές φλόγες με χρώμα έντονο κόκκινο".
Σύγχρονη κληρονομιά
Μια σύγχρονη κληρονομιά του Σοτζόμπο είναι η εκπροσώπησή του στα ιαπωνικά φεστιβάλ. Σύμφωνα με τον Φ. Μπρίνκλεϊ, οντότητες από την «περιοχή της αλληγορίας» τιμούνται σε αυτά τα φεστιβάλ δίπλα σε θεότητες. Σε ορισμένα φεστιβάλ, στολισμένα ιερά αφιερωμένα σε μια συγκεκριμένη θεότητα ή θέμα τοποθετούνται σε ένα ξύλινο κάρο, που ονομάζεται ντάσι και μεταφέρονται στους δρόμους σε μια πομπή ως μέρος των εορτασμών του φεστιβάλ. Στο φεστιβάλ του Σάννο στο Τόκιο, υπάρχει ένα ντάσι αφιερωμένο στον Ουσιβάκα και στον Σοτζόμπο. Ο Μπρίνκλεϊ λέει ότι ήταν σύνηθες για τους ανθρώπους, που παρακολουθούσαν το φεστιβάλ να γνωρίζουν την ιστορία γύρω από κάθε ντάσι και το θέμα του.
Η επιρροή του Σοτζόμπο είναι επίσης παρούσα στη λαϊκή κουλτούρα. Το τένγκου έχει γίνει ένα κοινό θέμα σε διάφορες μορφές ιαπωνικών μέσων, όπως ταινίες, βιντεοπαιχνίδια, μάνγκα και άνιμε. Ένα πρώιμο παράδειγμα είναι η σειρά μυθιστορημάτων Κουράμα Τένγκου με συγγραφέα τον Τζίρο Οσαράγκι, μια σειρά ιστοριών για έναν κρυφό πολεμιστή, που παίρνει τον τίτλο ως το άγρυπνο πρόσωπο του.
Χιονοθύελλα
Η χιονοθύελλα είναι μια έντονη χειμερινή καταιγίδα που χαρακτηρίζεται από χαμηλές θερμοκρασίες, ισχυρούς ανέμους και έντονη χιονόπτωση.
Ορισμός
Τα κριτήρια για να θεωρηθεί μια χειμερινή καταιγίδα (winter storm) ως σφοδρή χιονοθύελλα (blizzard) διαφέρουν από χώρα σε χώρα. Για παράδειγμα, η Εθνική Μετεωρολογική Υπηρεσία των ΗΠΑ ορίζει ως σφοδρή χιονοθύελλα κάθε χειμερινή καταιγίδα με:
320px|right|thumb|Ισχυρή χιονοθύελλα που πλησιάζει τις συνθήκες του λευκού σκοτεινιάσματος, στην [[Μινεσότα, ΗΠΑ, στις 1 Μαρτίου 2007. Σημειώστε τον θολό ορίζοντα στο κέντρο της φωτογραφίας.]] Η αντίστοιχη Υπηρεσία του Καναδά ορίζει ως αντίστοιχα κριτήρια:
Στην Ευρώπη επίσης, τα σχετικά όρια ποικίλλουν, αν και συνήθως είναι χαμηλότερα από τα αμερικανικά. Για παράδειγμα, στο Ηνωμένο Βασίλειο η αντίστοιχη Υπηρεσία ορίζει τα εξής κριτήρια:
Ένταση
320px|right|thumb|Βαριά χιονοθύελλα με ταχύτητα ανέμων 74 χλμ./ώρα και κατάσταση λευκού σκοτεινιάσματος, στις 7 Μαΐου 2008.|alt=Blowing snow reduces visibility to several feet. The outline of a utility pole is barely visible in the background.
Η ένταση της χιονοθύελλας εξαρτάται από την ταχύτητα και την αναταραχή του ρεύματος αέρα / χιονιού, την ένταση της χιονόπτωσης, το σχήμα και το μέγεθος των σωματιδίων του χιονιού, τη θερμοκρασία και την υγρασία. Η συνολική στερεά ταχύτητα ροής (ρεύματος χιονιού) είναι ίση με το βάρος του χιονιού της χιονοθύελλας που βαρύνει τον μετρητή ροής που βρίσκεται εμπρός και κατά μήκος του εδάφους για 1 δευτερόλεπτο. Ανάλογα με την ένδειξή του, καθώς και την ταχύτητα των ανέμων, διακρίνονται εμπειρικά τα ακόλουθα είδη χιονοθύελλας:
Δείτε επίσης Κλίμακα Μποφόρ για αντιστοιχία της ταχύτητας ανέμου με τους βαθμούς της κλίμακας αυτής.
Λευκό σκοτείνιασμα
Οι βαριές χιονοθύελλες δημιουργούν την κατάσταση που είναι γνωστή ως λευκό σκοτείνιασμα (συχνή ελληνική απόδοση του αγγλικού όρου whiteout), στην οποία η ορατότητα μηδενίζεται εντελώς και ο ορίζοντας φαίνεται να εξαφανίζεται σε μια λευκή ανυπαρξία. Επιπλέον, χάνεται η αίσθηση του προσανατολισμού καθώς και η αίσθηση του βάθους / απόστασης ή ενδεχομένως ακόμα και της ισορροπίας.
Οι εξαιρετικά βαριές χιονοθύελλες δημιουργούν ολοκληρωτικό λευκό σκοτείνιασμα, στο οποίο χάνονται εντελώς ακόμα και οι σκιές (καθώς το φως έρχεται σε ίσες ποσότητες από όλες τις κατευθύνσεις), το ανάγλυφο του τοπίου, τα κοντινά αντικείμενα και τα σύννεφα, ενώ πρακτικά είναι αδύνατον να ξεχωρίσει κανείς το έδαφος από τον ουρανό. Σε τέτοια ακραία κατάσταση, μπορεί να χαθεί η αίσθηση του προσανατολισμού ακόμα και 5 μέτρα έξω από την είσοδο ενός κτιρίου και να γίνει δύσκολη η επιστροφή. Έχουν αναφερθεί θάνατοι ανθρώπων που χάθηκαν στο χιόνι ακόμα και μερικά μέτρα έξω από τα σπίτια τους και δεν έβρισκαν το δρόμο να γυρίσουν πίσω.
Για τις λεγόμενες ασύλληπτες χιονοθύελλες, που είναι το ανώτατο στην κλίμακα, χρησιμοποιούνται και οι όροι χειμερινή υπερκαταιγίδα (winter superstorm) και λευκός τυφώνας (white hurricane). Εκτός της εξοντωτικής ταχύτητας των ανέμων που τις συνοδεύουν, το λευκό σκοτείνιασμα είναι τόσο απόλυτο και η ποσότητα του χιονιού που συσσωρεύουν ανά δευτερόλεπτο είναι τόσο τεράστια, ώστε η έξοδος σε ανοιχτό χώρο αποβαίνει άμεσα θανατηφόρα. Πρακτικώς όμως είναι τόσο ακραίες που δεν συμβαίνουν σχεδόν ποτέ και πουθενά, παρά μόνο σπανιότατα σε κάποια τμήματα της Ανταρκτικής τον χειμώνα (με ταχύτητες που κάποιες φορές μπορεί να φτάσουν τα 100 μίλια / 161 χιλιόμετρα την ώρα), όπου συνήθως όμως επικρατεί μια διαφορετική μορφή του φαινομένου, γνωστή ως χιονοθύελλα εδάφους (ground blizzard).
Χιονοθύελλα εδάφους
thumb|300px|right|Χιονοθύελλα εδάφους στο [[Οντάριο του Καναδά, στις 21 Μαρτίου 2004.]]
Έτσι ορίζεται κάθε βαριά χιονοθύελλα στην οποία όμως δεν υπάρχει χιονόπτωση. Συμβαίνει όταν το ήδη υπάρχον χιόνι (ιδίως όταν είναι πολύ χαλαρό) στο έδαφος σαρώνεται από τους ισχυρούς ανέμους, μειώνοντας την ορατότητα. Είναι το συνηθέστερο είδος χιονοθύελλας στην Ανταρκτική, καθώς στην ήπειρο αυτή οι ατμοσφαιρικές κατακρημνίσεις είναι πάρα πολύ σπάνιες, λόγω των εξαιρετικά χαμηλών θερμοκρασιών που επικρατούν και έχουν ως αποτέλεσμα την σχεδόν πλήρη έλλειψη υγρασίας. Κατά καιρούς πάντως, έχουν σημειωθεί και σε εύκρατες περιοχές.
Κίνδυνοι
320px|left|thumb|Ισχυρή χιονοθύελλα που πλησιάζει τις συνθήκες του λευκού σκοτεινιάσματος, στα [[Σεπόλια, Αθήνα, στις 16 Φεβρουαρίου 2021. Σημειώστε το θολό ορίζοντα στο βάθος της φωτογραφίας.]]
Αν και γενικώς η κοινή γνώμη δεν θεωρεί τις χειμερινές καταιγίδες τόσο επικίνδυνες όσο θεωρούνται οι τυφώνες και οι σίφωνες, ωστόσο πρέπει να τονιστεί ότι μερικές φορές μπορεί να γίνουν εξαιρετικά επικίνδυνες, καθώς μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα μπορεί να πέσουν τεράστιες ποσότητες χιονιού, προκαλώντας χάος στις συγκοινωνίες και παραλύοντας ολόκληρες περιοχές. Ο άνεμος στοιβάζει χιόνι μπροστά σε όποιο αντικείμενο συναντά ως εμπόδιο, σχηματίζοντας τεράστιους χιονόλοφους και μπορεί να σκεπάσει εντελώς αυτοκίνητα ή ακόμα και τρένα, παγιδεύοντας και σκοτώνοντας τους επιβάτες μέσα σε αυτά. thumb|320px|right|Χιονοθύελλα στο [[Μανχάταν, Νέα Υόρκη, στις 23 Ιανουαρίου 2016, με εμφανή δυσκολία των μετακινήσεων.]]
Ακόμα και λιγότερο σφοδρές χιονοθύελλες αυξάνουν σημαντικά τον κίνδυνο πρόκλησης τροχαίων, συχνά πολλαπλών με αρκετά εμπλεκόμενα οχήματα (καραμπόλες), εξαιτίας του συνδυασμού των ισχυρών ανέμων, της μειωμένης πρόσφυσης στο οδόστρωμα και της ελάχιστης ορατότητας.
Ιστορικές χιονοθύελλες
Ιστορικά, οι πλέον χαρακτηριστικές χιονοθύελλες που έχουν πλήξει τις Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να θεωρηθούν:
Η φονικότερη χιονοθύελλα στην καταγεγραμμένη ιστορία, πάντως, ήταν αυτή που έπληξε το Ιράν από τις 3 έως τις 9 Φεβρουαρίου 1972. Ο αριθμός των νεκρών εκτιμήθηκε γύρω στα 4.000 άτομα, με τις θερμοκρασίες να πέφτουν έως και τους -25 °C, ενώ το ύψος του χιονιού έφτασε μέχρι τα 8 μέτρα (26 πόδια), θάβοντας συνολικά 200 χωριά, ενώ σε 3 από αυτά μάλιστα δεν υπήρξαν επιζώντες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χιόνι Κατηγορία:Υδρομετέωρα Κατηγορία:Μετεωρολογικά φαινόμενα
Tormenta
Γαελικός αθλητισμός
Ο γαελικός αθλητισμός περιλαμβάνει όλο το φάσμα των γηγενών αθλημάτων στην Ιρλανδία, τα οποία βρίσκονται υπό την αιγίδα της Γαελικής Αθλητικής Ομοσπονδίας (GAA). Το γαελικό ποδόσφαιρο και το χέρλινγκ είναι τα δύο βασικά αθλήματα. Άλλα αθλήματα που διεξάγονται από την GAA είναι το ιρλανδικό χάντμπολ και το ράουντερς.
Η γυναικεία έκδοση του χέρλινγκ είναι το καμόγκι, για το οποίο είναι υπεύθυνη η Ομοσπονδία Καμόγκι της Ιρλανδίας και το γαελικό ποδόσφαιρο γυναικών, με αρμόδια τη Γαελική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Γυναικών. Ενώ για τις διοργανώσεις των γυναικών δεν είναι υπεύθυνη η GAA, εντούτοις συνδέονται στενά μ' αυτή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γαελικός αθλητισμός
Ελληνική απογραφή 1837
Η απογραφή του 1837 είναι από τις πρώτες επίσημες απογραφές του ελληνικού κράτους. Η απογραφή αυτή που διενεργήθηκε από το Γραφείο της Δημόσιας Οικονομίας, μαζί με την προγενέστερη απογραφή του 1834-1836, αν και αναφέρονται ως επίσημες απογραφές, δεν δίνονται τα αποτελέσματά τους. Αυτό εν μέρει οφείλεται στο γεγονός πως η πρώτη χρονιά που δημοσιεύτηκαν αποτελέσματα απογραφής ήταν το 1846, οπότε συμπεριλήφθηκαν και στοιχεία μόνο των απογραφών του 1839, 1840, 1841, 1842, 1843, 1844 και όχι του 1836, του 1837 και του 1838. Αργότερα, το 1867, ο Αλέξανδρος Μανσόλας, τμηματάρχης της Δημόσιας Οικονομίας του Υπουργείου Εσωτερικών, αναζητώντας τα αποτελέσματα αυτών των τριών, κατόρθωσε να βρει πλήρη στοιχεία μόνο για την απογραφή του 1838, ενώ τα στοιχεία των δύο προηγούμενων ήταν ελλιπή.
Διάσπαρτα στοιχεία από την απογραφή του 1837 αναφέρονται μέχρι τις ημέρες μας.
Επιπλέον αναφέρεται ότι δημοσιεύθηκε στο Παράρτημα του ΦΕΚ 2/1837 Γενικός Απογραφικός Πίνακα Δήμων και Κοινοτήτων του Κράτους.
Πηγές
1837
Συνθήκη του Αγίου Στεφάνου
right|thumb|300px|Τα σύνορα της Μεγάλης Βουλγαρίας σύμφωνα με τη συνθήκη του Αγίου Στεφάνου right|thumb|300px|Οι συνομολογήσαντες τη συνθήκη του Αγίου Στεφάνου, από αριστερά: Σαντουλάχ πασάς, Σαφβέτ Πασάς, Νικολάι Ιγνάτιεφ που υπογράφει και ο βοηθός διπλωμάτης Νεντίλοφ
Η Συνθήκη Αγίου Στεφάνου Κωνσταντινούπολης ήταν μια διμερής συνθήκη που συνομολογήθηκε μεταξύ της Ρωσικής και Οθωμανικής αυτοκρατορίας, θέτοντας τέρμα στον Ρωσο-Τουρκικό πόλεμο (Απρίλιος 1877 - Ιανουάριος 1878), η ένοπλη φάση του οποίου είχε λήξει με τη Συνθήκη της Αδριανούπολης (συνθήκη ανακωχής) (30 Ιανουαρίου 1878).
Η παρούσα συνθήκη υπογράφτηκε στις 3 Μαρτίου 1878 (ν,ημερ. ) στο προάστιο Άγιος Στέφανος της Κωνσταντινούπολης, εξ ου και το όνομά της, από τους πληρεξούσιους των Αυτοκρατόρων, του Τσάρου Αλεξάνδρου Β΄ και του Σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Β΄, πρέσβη Νικολάι Ιγνάτιεφ και Αλεξάντερ Νελίντοφ εκ μέρους της Ρωσικής Αυτοκρατορίας και Υπουργό Εξωτερικών Σαφβέτ Πασά και Πρέσβη στη Γερμανία Σαντουλάχ Μπέη εκ μέρους της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Σημαντικότεροι όροι
Με τη συνθήκη αυτή ανατρέπονταν οριστικά οι συνέπειες της συνθήκης των Παρισίων (1856) σε μια προσπάθεια λύσης του Ανατολικού Ζητήματος κατά τα ρωσικά συμφέροντα της εποχής εκείνης. Συγκεκριμένα :
Ιδιαίτερες συνέπειες
thumb|right|240px|Το αρχοντικό στον Άγιο Στέφανο Κωνσταντινουπόλεως, όπου υπογράφτηκε η Συνθήκη του 1878 Η σημαντικότερη όμως συνέπεια της συνθήκης ήταν η αναγνώριση αυτόνομης Βουλγαρικής Ηγεμονίας, στην οποία περιέρχονταν όλα τα εδάφη μεταξύ Δούναβη και Ροδόπης, το μεγαλύτερο μέρος της Μακεδονίας και ολόκληρη η κοιλάδα του Αξιού. Στην ουσία με τη συνθήκη αυτή η Τουρκία έχανε το μεγαλύτερο μέρος των ευρωπαϊκών της εδαφών. Τέλος υποχρεωνόταν να αφήσει πλήρως ανοιχτά τα στενά για τα σκάφη όλων των κρατών, με την εξαίρεση όσων είναι σε εμπόλεμη κατάσταση με τη Ρωσία.
Αποκαλύψεις κατά Ελληνισμού
Η Συνθήκη αυτή με την δημιουργία της Μεγάλης Βουλγαρίας εκτός του ότι στράφηκε εδαφικά κατά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας δημιούργησε τεράστια προβλήματα στον Ελληνισμό της περιοχής για τον οποίο τίποτε δεν προέβλεψε με επικείμενο την έναρξη διωγμών, υποχρεωτικό εκβουλγαρισμό χιλιάδων Ελλήνων της Βαλκανικής με απώτερο σκοπό τον ολοκληρωτικό ξεριζωμό του από την περιοχή.
Κατά την ελληνική αλλά και ξένη σχετική ιστοριογραφία η συνθήκη αυτή αποτέλεσε έργο του Πανσλαβιστικού κομιτάτου του οποίου προΐστατο ο Ρώσος πρέσβης στην Κωνσταντινούπολη Νικόλαος Ιγνάντιεφ, ο οποίος και αποκλήθηκε από διπλωμάτες της εποχής "πατέρας του ψεύδους και νεκροθάφτης του Ελληνισμού".
Με τις ψευδείς αναφορές του και διαβάλλοντας τους Έλληνες γενικά είχε παρασύρει και αυτόν ακόμα τον Τσάρο ώστε να του τηλεγραφεί προσωπικά σε μορφή διαταγής «ουδεμίαν σπιθαμήν (γης) υπέρ του Βασιλείου της Ελλάδος». Ο ίδιος δε ο Ιγνάντιεφ, κατά την υπογραφή της συνθήκης, φέρεται να δήλωσε σε Βουλγάρους «...και τώρα οι Έλληνες ας έρθουν κολυμπώντας στην Κωνσταντινούπολη». Σε συνέντευξή του στην εφημερίδα του Λονδίνου "Ημερήσια Νέα" τον Μάιο του 1878 σε ερώτηση δημοσιογράφου γιατί παραγκωνίζεται τόσο πολύ το ελληνικό στοιχείο της περιοχής απάντησε με χαρακτηριστική δόση κυνισμού και ιταμότητας: «''Επιχειρήσαμεν τον πόλεμον ουχί υπέρ των Ελλήνων, αλλά υπέρ των Βουλγάρων. Δεν είναι δυνατόν να χάνω πολύτιμον χρόνον εργαζόμενος υπέρ των Ελλήνων».
thumb|right|180px|[[Αλέξανδρος Β' της Ρωσίας|Ο Τσάρος Αλέξανδρος Β΄: "ουδεμίαν σπθαμήν στο Βασίλειο της Ελλάδος" (1878)]] Στη διαμορφούμενη τότε ρωσική πολιτική με την έξαρση του Πανσλαβισμού, η τυχόν επέκταση του Βασιλείου της Ελλάδος, που τότε εκτεινόταν από το Ταίναρο μέχρι τον Σπερχειό ποταμό, φάνταζε ως ο επαπειλούμενος βρόχος της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, όπως αυτό διαφάνηκε από τους λόγους του Τσάρου Αλέξανδρου Β΄ προς τον Άγγλο πρέσβη Σεϋμόρ στην Αγία Πετρούπολη το 1878 όπου δήλωνε μεταξύ άλλων:
Έτσι, με τις παραπάνω δηλώσεις του, ο Τσάρος, ανεξάρτητα κατά πόσο αυτές ευσταθούσαν ή ήταν δικαιολογημένες, (δείτε σημειώσεις), το μόνο που κατάφερε ήταν ν΄ αποκαλύψει τις μέλλουσες προθέσεις του και να θορυβήσει όχι βέβαια την Ελλάδα, αλλά την Αγγλία στον έλεγχο του Αιγαίου και της Α. Μεσογείου, η οποία και συνήγειρε τις άλλες ευρωπαϊκές Δυνάμεις. Συνέπεια αυτών ήταν η Συμφωνία Λονδίνου (1878), η σύγκλιση του Συνεδρίου του Βερολίνου (1878), η Συνθήκη Κωνσταντινούπολης (1878) και βέβαια η Συνθήκη του Βερολίνου (1878) που ακολούθησαν. Σημειώνεται ότι μετά τη συνομολόγηση της τελευταίας ο Τσάρος έθεσε υπό δυσμένεια τον Ν. Ιγνάντιεφ.
Επτά χρόνια αργότερα, το 1885 ο κατ΄ εξοχήν υπέρμαχος της Μεγάλης Βουλγαρίας της συνθήκης αυτής Βούλγαρος προπαγανδιστής Ατανάς Σόποφ (Атанас Шопов) που διατελούσε γραμματέας της Εξαρχίας στην Κωνσταντινούπολη ομολογούσε:
Αντίδραση της Ευρώπης
Μόλις έγινε γνωστή ως είδηση το περιεχόμενο της συνθήκης, φυσικό επόμενο ήταν να προκληθεί έντονη και άμεση αντίδραση τόσο των Ελλήνων όσο και των άλλων εθνοτήτων της περιοχής όπως Σέρβων, Αλβανών και Ρουμάνων. Οι δε τελευταίοι που συμμετείχαν στο ρωσοτουρκικό πόλεμο φέρονταν περισσότερο προδομένοι. Στην αντίδραση αυτή δεν άργησαν τόσο η Αγγλία όσο και η Αυστροουγγαρία ν΄ αντιληφθούν ότι η Βουλγαρία πλέον καθίστατο ένας πολιτικός αλλά και πολεμικός ρωσικός προμαχώνας που έθιγε άμεσα καίρια συμφέροντά τους στη περιοχή.
thumb|left|150px|Ο Λόρδος Ρομπερτ Σέσιλ Έτσι μόλις ένα μήνα μετά την υπογραφή της συνθήκης επί κυβερνήσεως Β. Ντισραέλι, ο Άγγλος υπουργός εξωτερικών Λόρδος Ρόμπερτ Σέσιλ, Μαρκήσιος Σόλσμπερυ, (Robert Arthur Talbot Gascoyne-Cecil, 3rd Marquess of Salisbury) (που μόλις είχε αντικαταστήσει τον Δέρβυ), στις 1 Απριλίου του 1878 απευθύνει εγκύκλιο προς τις άλλες Δυνάμεις επικρίνοντας με δριμύτητα την Συνθήκη αυτή, ιδιαίτερα με το επιχείρημα ότι προσαρτώνται στο νέο βουλγαρικό κράτος χώρες κατοικούμενες από Έλληνες και ότι οι μεταρρυθμίσεις που προβλέπονται να εισαχθούν στις άλλες επαρχίες (Ήπειρο, Θεσσαλία, Κρήτη) θα υπόκεινται στο ρωσικό έλεγχο.
Εκτός όμως του Άγγλου υπουργού των Εξωτερικών και άλλοι εξέχοντες πολιτικοί, ιστορικοί και διπλωμάτες κατήγγειλαν την Συνθήκη του Αγίου Στεφάνου. Συγκεκριμένα ο W. Miller την χαρακτήρισε "αυτόφορη παραβίαση της δικαιοσύνης και της Εθνολογίας", ο πολύς δε σλαβόφιλος Άγγλος ιστορικός και πολιτικός Σέτον-Γουάτσον (R. W. Seton-Watson) τη χαρακτήρισε "έντονα ως πολύ σλαβική". Αλλά και ο Άγγλος διπλωμάτης Σερ Ουίλιαμ Γουάιτ (Sir W. A. White) που βρισκόταν τότε στο Βουκουρέστι σημείωνε: «Οι Βούλγαροι εδημιουργήθησαν, (εννοώντας το κράτος), αν όχι δια να κρατήσουν τα Στενά των Δαρδανελίων, δια λογαριασμόν της Ρωσίας, πάντως δια να εμποδίσουν τους Έλληνας να θέσουν πόδα επ΄ αυτών"». Τέλος πολλοί διπλωμάτες ομολογούσαν ότι η Βουλγαρία πριν ακόμα γεννηθεί προορίσθηκε από μερικές Μεγάλες Δυνάμεις για την ηγεμονία της Βαλκανικής χερσονήσου, εξ απαλών δε ονύχων γαλουχήθηκε στην ιδέα της κυριαρχίας στα Βαλκάνια υποστηριζόμενη στις παράλογες αξιώσεις της από ισχυρούς προστάτες.
Συνέπεια αυτών ήταν ν΄ ακολουθήσει η Αγγλορωσική Συμφωνία Λονδίνου (1878) με την οποία αποφασίζεται η τροποποίηση της συνθήκης, ενώ και υπό την πίεση της Αυστρίας, η Ρωσία δέχθηκε τελικά αφενός τον χαρακτηρισμό της Συνθήκης του Αγίου Στεφάνου ως "μη τελεσίδικη", αλλά ως "συνθήκη προκαταρκτικών όρων ειρήνης" και αφετέρου τη σύγκληση του Συνεδρίου του Βερολίνου (1878) για την τελική απόφαση.
Σημειώσεις
thumb|right|130px|[[Πέρασμα της Σίπκα|Μνημείο Σίπκα ή Μνημείο απελευθέρωσης]]
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συνθήκες ανακωχής Κατηγορία:Συνθήκες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Ανατολικό Ζήτημα Κατηγορία:Συνθήκες της Ρωσικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Οθωμανική Σερβία Κατηγορία:Σερβοτουρκικός πόλεμος 1876-1878 Κατηγορία:1878
Σωλήνωση (υπολογιστές)
Οι βασικές σωληνώσεις σχετικές με υπολογιστές είναι :
Η έννοια της σωλήνωσης
Η έννοια της σωλήνωσης έχει εφαρμογή στην καθημερινότητά μας. Το κλασικό παράδειγμα είναι η σωλήνωση που πραγματοποιείται σε μια αλυσίδα παραγωγής σε ένα εργοστάσιο. Π.χ. σε ένα εργοστάσιο αυτοκινήτων υπάρχουν τρία διακριτά στάδια στην γραμμή παραγωγής: ενσωμάτωση μηχανής (20 λεπτά), ξύλινη εσωτερική επένδυση (5 λεπτά), τροχοί (10 λεπτά). Τα στάδια αυτά εκτελούνται με κάποια σειρά για κάθε παραγόμενο όχημα. Μόλις ενσωματωθεί η μηχανή σε ένα αυτοκίνητο, το τελευταίο αφήνει το στάδιο αυτό για να περάσει στο στάδιο της «επένδυσης». Την ίδια στιγμή ένα καινούργιο όχημα εισέρχεται στο πρώτο στάδιο της «μηχανής». Τα δύο στάδια εκτελούνται παράλληλα από διαφορετικά στάδια της αλυσίδας για διαφορετικά αυτοκίνητα. Αν θέλαμε να φτιάξουμε τρια αυτοκίνητα και η σωλήνωση δεν ξεκινούσε να δουλεύει σε νέο αυτοκίνητο μέχρι να τελειώσει το παλιό, θα χρειαζόμασταν 105 λεπτά. Εκμεταλλευόμενοι όμως τη δυνατότητα που μας παρέχεται για παραλληλη λειτουργία των στάδιων της σωλήνωσης θα χρειαζόμασταν μόνο 75 λεπτά.
Πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα
Η διαδικασίας της σωλήνωσης δεν μειώνει τον χρόνο κάθε στάδιου ξεχωριστά, αυξάνει μόνο τη ρυθμαπόδοση του συστήματος όταν αυτό επεξεργάζεται ένα συνεχόμενο ρεύμα από δεδομένα.
Τυροκομία
Τυροκομία είναι η τέχνη της παρασκευής τυριού. Το τυρί είναι μία τροφή η οποία εμφανίζεται σε διάφορα μεγέθη, χρώματα, σχήματα, συσκευασίες και επικαλύψεις. Αυτές οι διαφορές στα χαρακτηριστικά του τυριού, οφείλονται στα διαφορετικά είδη γάλακτος από το οποίο είναι φτιαγμένο, στις συνθήκες ωρίμανσης, καθώς και στη χημική σύσταση των τυριών. Η παραγωγή τυροκομικών προϊόντων μπορεί να είναι βιομηχανική ή βιοτεχνική.
Σωλήνωση (υπολογιστές)
Σχεδιαστικά ζητήματα
Ένα σημείο κλειδί στη σχεδίαση μιας σωλήνωσης είναι η εξισσορόπηση των επιμέρους σταδίων. Χρησιμοποιώντας το παράδειγμα της γραμμής παραγωγής, θα είχαμε μεγαλύτερη εξοικονόμηση χρόνου αν το στάδιο της μηχανής και των τροχών διαρκούσε 15 λεπτα. Παρόλο που ο χρόνος αδράνειας θα ήταν πάλι 35 λεπτά, θα μπορούσαμε να παίρνουμε ένα αυτοκίνητο κάθε 15 λεπτά.
Τυροκομία
Διατροφική χρησιμότητα γαλακτοκομικών προϊόντων
Το γάλα καθώς και τα παράγωγά του τυροκομικά προϊόντα, αποτελούν σημαντικό μέσο πρόληψης πολλών θρεπτικών συστατικών. Το τυρί περιέχει θρεπτικά στοιχεία και πρωτεΐνες και ασβέστιο ενώ διαθέτει μεγάλη ποσότητα βιταμινών (Α, D, βιταμίνες του συμπλέγματος Β) και ιχνοστοιχείων (ψευδάργυρος, φώσφορος). Σε μια ισορροπημένη διατροφή η κατανάλωση γαλακτοκομικών προϊόντων συμβάλλει στην υγεία των οστών και στις μεταβολικές διεργασίες. Περίπου 200 γραμμάρια τυριού καλύπτουν πλήρως τις ημερήσιες ανάγκες ενός ενήλικα σε ασβέστιο και πρωτεΐνες. Τα τυροκομικά προϊόντα πλεονεκτούν σε σχέση με το γάλα διότι περιέχουν συμπυκνωμένα τα θρεπτικά στοιχεία, ενώ διατηρούνται για μεγαλύτερο διάστημα από το γάλα.
Σωλήνωση (υπολογιστές)
Σχεδιαστικά ζητήματα
Ένα ακόμα σχεδιαστικό στοιχείο είναι η πρόληψη για επαρκή ενδιάμεσο χώρο αποθήκευσης ανάμεσα στα στάδια της σωλήνωσης, ιδιαίτερα όταν οι χρόνοι επεξεργασίας των σταδίων είναι ακανόνιστοι, ή όταν μονάδες δεδομένων που διατρέχουν τη σωλήνωση ενδέχεται να καταστραφούν ή να δημιουργηθούν.
Τυροκομία
Ιστορία της Τυροκομίας
Στην Ελληνική μυθολογία λέγεται ότι οι Θεοί του Ολύμπου έκαναν στον άνθρωπο "δώρο με παντοτινή αξία" και αυτό ήταν το τυρί. Κοινωνιολογικές μελέτες δείχνουν ότι περίπου το 7.000 π.Χ. έγιναν μαζικές εισροές από κτηνοτρόφους της Μέσης Ανατολής οι οποίοι πέρασαν στην Ευρώπη μέσω Βοσπόρου, μαζί με τα βοοειδή και τους χοίρους τους οποίους εξέτρεφαν, επειδή οι βοσκότοποι της Ευρώπης ήταν πλουσιότεροι από τους δικούς τους. Η ανακάλυψη της τυροκόμησης λέγεται πως έγινε μάλλον τυχαία, περίπου 8.000 χρόνια πριν, όταν κάποιος Άραβας έμπορος της Μέσης Ανατολής χρειάστηκε να μεταφέρει γάλα σε ασκό από στομάχι προβάτου στην έρημο. Η πρώτη παραγωγή τυροκομικών προϊόντων ξεκίνησε σε μικρές οικογενειακές βιοτεχνίες. Η ανάπτυξη όμως της κτηνοτροφίας καθώς και η απόκτηση γνώσεων χημείας και μικροβιολογίας άλλαξαν τον τρόπο παρασκευής. Η παρασκευή τυροκομικών προϊόντων γίνεται πλέον σε υπερσύγχρονες εγκαταστάσεις όπου τυροκομείται κυρίως αιγοπρόβειο και αγελαδινό γάλα. Όσον αφορά στα ελληνικά τυριά, υπάρχει αναφορά στον Όμηρο η οποία μιλά για ένα τυρί φτιαγμένο από αιγοπρόβειο γάλα, το οποίο παραπέμπει στη σημερινή φέτα. Ο Όμηρος επίσης αναφέρει ότι ο Κύκλωπας Πολύφημος ασχολούνταν καθημερινά με το άρμεγμα του γάλακτος και το πήξιμο του τυριού. Ο Αριστοτέλης αναφέρει ότι το τυρί της Φρυγίας παρασκευαζόταν από γάλα γαϊδούρας και φοράδας, ενώ αναφέρει επίσης ότι στην διαδικασία παρασκευής, για να πήξει το γάλα, αναμειγνυόταν και με χυμό συκιάς. Τον 2ο π.Χ. αιώνα ο Πλίνιος αναφέρεται στο λευκό τυρί "Κύθνος" το οποίο ήταν εξαιρετικά διαδεδομένο σε ολόκληρη την Ελλάδα ενώ είχε κατακτήσει και τη Ρωμαϊκή αγορά και πουλιόταν στη Ρώμη σε πολύ υψηλές τιμές. Λέγεται ότι η υψηλή ποιότητά του οφειλόταν στην διατροφή των αιγοπροβάτων με θάμνο Κύτισο ο οποίος υπήρχε στα βοσκοτόπια της νήσου. Οι αρχαίοι Έλληνες προφανώς δεν γνώριζαν τη διαδικασία των σκληρών τυριών. Ο τρόπος παρασκευής σκληρών τυριών μεταφέρθηκε στην Ελλάδα από τους Ρωμαίους, οι οποίοι στα γραπτά τους κάνουν πρώτοι τη διάκριση μεταξύ μαλακών και σκληρών τυριών.
Σωλήνωση (υπολογιστές)
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αρχιτεκτονική υπολογιστή
Τυροκομία
Παρασκευή τυροκομικών προιόντων
Για την παρασκευή τυροκομικών προϊόντων είναι απαραίτητα το γάλα, η πυτιά και το αλάτι.
Σωλήνωση (υπολογιστές)
Δείτε επίσης
أنابيب التجزئة Pipeline (computer) パイプライン処理 Przetwarzanie potokowe Pipeline
Τυροκομία
Το γάλα
Μεγάλο ρόλο στην τυροκομία παίζει η ποιότητα του γάλακτος καθώς και η χημική σύστασή του, Το ποσοστό περιεκτικότητάς του σε λίπος και καζεΐνη καθορίζει το είδος του τυριού το οποίο θα παρασκευαστεί. Επίσης για τα σκληρά τυριά χρειάζεται μεγαλύτερη ποσότητα γάλακτος από ότι για την παρασκευή μαλακών τυριών. Το γάλα το οποίο πρόκειται να χρησιμοποιηθεί για την παρασκευή τυροκομικών προϊόντων πρέπει να είναι άριστης ποιότητας και βιολογικά ελεγμένο, απαλλαγμένο από ακαθαρσίες και φυσικά να προέρχεται από υγιή ζώα, τα οποία δεν παίρνουν αντιβιώσεις ή άλλα φάρμακα. Ως πρώτη φάση μετά τη συλλογή του, το γάλα, πρέπει να παστεριωθεί ώστε να καταστραφούν οι μικροοργανισμοί τους οποίους μπορεί να περιέχει. Στη συνέχεια προστίθενται υγιείς μικροοργανισμοί οι οποίοι καθορίζουν τη γεύση και την υφή του εκάστοτε είδους.
H πυτιά
Για να πήξει το γάλα, είναι απαραίτητη η πυτιά. Για πολλά χρόνια το μοναδικό προϊόν με το οποίο έπηζαν το γάλα για την παρασκευή τυριών ήταν το εκχύλισμα που λαμβανόταν από τον τέταρτο στόμαχο – ήνυστρο – μη απογαλακτισμένων μηρυκαστικών, κατά κύριο λόγο μοσχαριών. Η πυτιά έχει διάφορες δυναμικότητες, ισχυρή ή λιγότερο ισχυρή και διατίθεται στην αγορά σε μορφή σκόνης ή σε υγρή μορφή.
Είδη πυτιάς
Oι παράγοντες οι οποίοι επηρεάζουν τη δύναμη και τα αποτελέσματα της πυτιάς, εκτός από την ποσότητα η οποία θα χρησιμοποιηθεί, είναι: H πυτιά, για να χρησιμοποιηθεί, διαλύεται σε νερό στο οποίο προστίθεται πενταπλάσια περίπου ποσότητα άλατος για να υποβοηθήσει την διάλυσή της και να κρατήσει τη δυναμικότητά της σταθερή. Για να διατηρήσει την σταθερή ποιοτική της δύναμη για περισσότερο χρονικό διάστημα η πυτιά, πρέπει να φυλάγεται σε σκοτεινό, δροσερό και ξηρό μέρος. Επειδή στον αιώνα μας υπάρχει αύξηση παραγωγής και κατανάλωσης τυροκομικών προιόντων, οι απαραίτητες ποσότητες φυσικής πυτιάς δεν επαρκούν. Το γεγονός αυτό συνετέλεσε ώστε να βρεθούν υποκατάστατα. Αποτέλεσμα της προσπάθειας αυτής είναι η παραγωγή μιας σειράς ενζυμικών προϊόντων που κυκλοφορούν στην αγορά και χρησιμοποιούνται στην παραγωγή τυροκομικών προϊόντων. Τα προϊόντα αυτά λαμβάνονται από εδώδιμες φυτικές ή ζωικές πρώτες ύλες, από καλλιέργειες βακτηρίων ή μυκήτων και από μικροοργανισμούς με ανασυνδυασμένο DNA και φέρνουν τα ίδια αποτελέσματα με την πυτιά που προέρχεται από τα ζώα.
Το αλάτι
Tο αλάτι είναι απαραίτητο στοιχείο στην παρασκευή τυροκομικών προϊόντων. Η ποιότητα του αλατιού το οποίο χρησιμοποιείται στην παρασκευή τυροκομικών προϊόντων πρέπει να είναι άριστη, διότι εάν το αλάτι δεν είναι καλής ποιότητας και καθαρό, μπορεί να χρωματίσει την επιφάνεια του τυριού. H ποσότητα που συνήθως χρησιμοποιείται στην πήξη, κυμαίνεται από 2-4% του βάρους του τυροπήγματος. H προσθήκη αλατιού στην παρασκευή τυριού έχει μεγάλη σημασία: ωρίμανση των τυριών
Εργαλεία τυροκομίας
Τα εργαλεία παρασκευής τυροκομικών προϊόντων πρέπει να είναι κατασκευασμένα από ανοξείδωτο χάλυβα, για υγειονομικούς λόγους.
Διαδικασία παρασκευής τυριού
Το γάλα που προορίζεται για την παρασκευή τυριού τοποθετείται σε ψυγείο αμέσως μετά το άρμεγμα, σε θερμοκρασία η οποία δεν πρέπει να υπερβαίνει τους 10°C, προκειμένου να ελαχιστοποιηθεί η ανάπτυξη μικρο-οργανισμών. Σε αυτή τη θερμοκρασία μπορεί να διατηρηθεί αρκετές μέρες στο τυροκομείο. Επόμενη διαδικασία θεωρείται η παστερίωση. Το γάλα παστεριώνεται στους 71°-73°C για 15 δευτερόλεπτα. Μέσω της παστερίωσης επιτυγχάνεται μια σημαντική μείωση στους παθογενείς μικροοργανισμούς που υπάρχουν στο ωμό γάλα και έτσι μειώνεται ο κίνδυνος να αποτελέσει το τυρί πηγή τροφικής δηλητηρίασης. Αφού κρυώσει και φτάσει στους 28°-35°C, προστίθεται σ’ αυτό ειδική καλλιέργεια οξυγαλακτικών μικροοργανισμών 1-2% (οι αναλογίες ποικίλλον ανάλογα με το είδος τυριού) και το μείγμα αφήνεται για κάποιο χρονικό διάστημα να ωριμάσει. Κατόπιν προστίθεται ποσοστό χλωριούχου ασβεστίου (ανάλογο με την ποσότητα γάλακτος) για διευκόλυνση της πήξης. Στη συνέχεια προστίθεται η πυτιά και το τυρόπηγμα αφήνεται προς πήξη. H θερμοκρασία περιβάλλοντος πήξης καθώς και η θερμοκρασία κατά την οποία προστίθενται οι ωφέλιμοι μικροοργανισμοί, ποικίλλουν ανάλογα με την εποχή (χαμηλότερη το καλοκαίρι και υψηλότερη το χειμώνα) καθώς και την ποιότητα του γάλακτος. thumb|right|Τεμαχισμένο τυρόπηγμα
Eπεξεργασία τυροπήγματος
Ως πρώτη φάση, το τυρόπηγμα τεμαχίζεται με τον τυροκόπτη σε κύβους μεγέθους 3-20 χιλ. (εξαρτάται από το είδος τυριού το οποίο πρόκειται να παραχθεί) και ανακατεύεται ελαφρά. Mετά την αναθέρμανση συνεχίζεται το ανακάτεμα μέχρις ότου οι κόκκοι αποκτήσουν την κανονική τους σύσταση και ελαστικότητα, οπότε και αφήνονται να κατακαθίσουν στον πάτο του καζανιού σχηματίζοντας μια συμπαγή μάζα. Σε πολλά τυριά, ενώ συνεχίζεται το ανακάτεμα, οι κόκκοι του τυροπήγματος αναθερμαίνονται σταδιακά για κάποιο διάστημα 35-40 λεπτὠν. Mετά αφήνεται για λίγο (10 λεπτά περίπου) να κατακαθίσει και σαν τελικό βήμα μπαίνει σε τρυπητά καλούπια ή σε συνθετικά υφάσματα προκειμένου να καθοριστεί το τελικό σχήμα κάθε τυριού. Σε αυτή τη φάση, στο τυρί ασκείται πίεση ώστε να χάσει την περισσή υγρασία. Το πηγμένο γάλα μπορεί να χάσει έως και τα δύο τρίτα του όγκου του και σε ορισμένα είδη έως και 90% η ακόμη περισσότερο. Ο χρόνος καθώς και η ίδια η πίεση που ασκείται διαφέρει ανάλογα με το τυρί. Η πίεση πρέπει να είναι απαλή στην αρχή. Τα σκληρά τυριά χρειάζονται περισσότερη πίεση και εξαέρωση προκειμένου να διαμορφωθούν σε σωστό σχήμα, ενώ τα μπλε τυριά χρειάζονται ελάχιστη πίεση, ώστε να επιτραπεί η διείσδυση αέρα και να υπάρξει ανάπτυξη μούχλας.Το τυρί, όσο βρίσκεται στο καλούπι, αναποδογυρίζεται 2-3 φορές για να διευκολύνεται το στράγγισμα. Tο στράγγισμα διαρκεί 5-6 ώρες ή και περισσότερο, ανάλογα με την εποχή. Aφού το τυρόπηγμα στραγγίσει τα υγρά του και στερεοποιηθεί αρκετά, το καλούπι αφαιρείται. thumb|right|Τυρί φέτα.
Aλάτισμα
Με το αλάτισμα, το αλάτι εισρέει στο εσωτερικό του τυριού και προκαλεί την αποβολή της υγρασίας.Επειδή όμως η προσθήκη αλατιού στο πηγμένο γάλα πριν από την προσθήκη πυτιάς δημιουργεί προβλήματα στην διαδικασία πήξης, το αλάτι δεν προστίθεται απευθείας στο γάλα, αλλά προστίθεται στο τυρόπηγμα ή στο ίδιο το τυρί. Ανάλογα με το είδος του τυριού η ποσότητα του αλατιού που προστίθεται καθώς και ο χρόνος αλατίσματος, διαφέρει. Το αλάτι μπορεί να εισαχθεί στο τυρί με διάφορους τρόπους: π.χ. κατευθείαν στα αλεσμένα κομμάτια (μπορεί γίνει χειρονακτικά ή μηχανικά), με τρίψιμο του αλατιού επάνω στη διαμορφωμένη επιφάνεια του τυριού όπως γίνεται στα σκληρά τυριά ή με βύθιση του διαμορφωμένου τυριού σε άλμη, όπως γίνεται με τη φέτα. Η διάχυση του αλατιού μπορεί να χρειαστεί από 7 ημέρες έως και 4 μήνες, ανάλογα με το μέγεθος και τη σύσταση του τυριού. Τα σκληρά τυριά τοποθετούνται στο τυροτράπεζο και αλατίζονται στην επιφάνεια με χοντρό αλάτι κατά διαστήματα 6-12 ωρών ώστε η κάθε πλευρά να αλατιστεί ανάλογα με το είδος. Τα αλατίσματα μπορεί να είναι από 2 φορές σε κάθε πλευρά του τυριού έως 30 φορές (π.χ. κεφαλοτύρια). Tο συνολικό ποσό του άλατος που θα χρησιμοποιηθεί κυμαίνεται από 0.5 μέχρι 2 %, αν και κάποιες ποικιλίες όπως το μπλε τυρί και τα λευκά τυριά (π.χ φέτα) έχουν περιεκτικότητα αλατιού από 3 έως 10%.
Ωρίμανση και αποθήκευση
Tο τυρί μετά το αλάτισμα, ζυγίζεται, σφραγίζεται και τοποθετείται σε τυροτράπεζα στο δωμάτιο ωρίμανσης για μερικές ημέρες, για να συντελεστεί η ζύμωση. Η θερμοκρασία του ωριμαντηρίου κυμαίνεται από 5°-20°C και η σχετική υγρασία από 85-90%.Η θερμοκρασία ωρίμανσης επηρεάζει την ταχύτητα των βιοχημικών αντιδράσεων οι οποίες συντελούνται κατά την ωρίμανση. Όσο υψηλότερη η θερμοκρασία τόσο μικρότερος ο χρόνος ωρίμανσης. Αν όμως η διαδικασία επιταχυνθεί πέρα από το απαιτούμενο, μπορεί να υπάρξει καταστροφή του προϊόντος. Κάποια είδη τυριών για να ωριμάσουν κόβονται σε κομμάτια (π.χ. η φέτα) και μπαίνουν σε δοχεία με άλμη χωρίς όμως τα δοχεία να κλειστούν πριν περάσουν 15-20 μέρες. Η θερμοκρασία ωριμαντηρίου είναι στους 16°-18°C. Σε αυτές τις περιπτώσεις, όταν αρχίσει η ζύμωση, γεμίζονται τα δοχεία με άλμη 8-10%. Aφού συμπληρωθεί η ζύμωση και τα δοχεία κλειστούν αεροστεγώς, τοποθετούνται στο ψυγείο στους 6°-10°C για διατήρηση, μέχρι τη διάθεσή τους στο εμπόριο. Για αποφυγή της εξάτμισης υγρασίας και για να αποφευχθεί η σκλήρυνση των σκληρών τυριών στο ψυγείο, γίνεται συνήθως, πριν την τοποθέτησή τους, εμβάπτιση σε παραφίνη ή επάλειψη με ειδικό πλαστικό γαλάκτωμα.
Κατηγορίες τυριων
Τα τυριά παρουσιάζουν μεγάλη ποικιλία διαφορετικών ειδών, πράγμα το οποίο καθιστά δύσκολη την κατηγοριοποίησή τους. Ένα κύριο στοιχείο κατηγοριοποίησης είναι η σκληρότητα του τυριού η οποία σχετίζεται με την υγρασία που περιέχει το τυρί στη σύστασή του: Άλλοι τρόποι κατηγοριοποίησης είναι ο τρόπος πήξης, η διαδικασία και ο χρόνος ωρίμανσης, (φρέσκα ή μη-ωριμασμένα τυριά (π.χ διατεθειμένα πολύ σύντομα μετά την παραγωγή, ή τυριά τα οποία έχουν υποστεί διαδικασία ωρίμανσης μεγάλου χρονικού διαστήματος: μήνες, ακόμα και χρόνια) προκειμένου να αναπτυχθούν τα ζητούμενα χαρακτηριστικά του). Επίσης, παίζει ρόλο το ζώο από το οποίο πάρθηκε το γάλα (αγελάδα, πρόβατο, κατσίκα, βουβάλι), ο τρόπος κοπής του τυροπήγματος και φυσικά η μέθοδος αλάτωσης.
(87269) 2000 OO67
Το (87269) 2000 ΟΟ67 είναι ένα μικρό αντικείμενο του εσωτερικού νέφους του Όορτ με πολύ ελλειπτική τροχιά, με αφήλιο περίπου 1300 ΑΜ από τον Ήλιο, ενώ το περιήλιό του βρίσκεται στην τροχιά του Ουρανού, 20 ΑΜ από τον Ήλιο. Φασματική ανάλυση του αντικειμένου έχει δείξει ότι έχει έντονο κόκκινο χρώμα. Πιστεύεται ότι οφείλεται σε οργανικές ενώσεις.
Παραπομπές
2000 OO67
Εθνομουσικολογία
Εθνομουσικολογία είναι η επιστήμη που μελετά τη μουσική στα πλαίσια του πολιτισμού και ως πολιτισμό. Οι απαρχές της εθνομουσικολογίας βρίσκονται στα κείμενα των περιηγητών του δεκάτου ογδόου και δεκάτου ενάτου αιώνα, στα οποία συναντάμε περιγράφες των μουσικών του Άλλου που συναντούσαν οι περιηγητές αυτοί στα ταξίδια τους ανά τον κόσμο.
Η εθνομουσικολογία αναπτύσσεται ως επιστήμη με τη μορφή της συγκριτικής μουσικολογίας στον γερμανικό χώρο στις αρχές του εικοστού αιώνα και την έμφασή της στη μουσική διάσταση παράλληλα με την ανάπτυξη διαφόρων εθνικών μουσικολογικών σχολών ανά την Ευρώπη. Θεωρητικομεθοδολογική αντιδιαστολή σημειώνεται το 1950 με το θεμελιώδες σύγγραμμα του Alan Merriam The anthropology of music και την εμφάνιση της αμερικανικής εθνομουσικολογικής σχολής που έχει τις ρίζες της στην ανθρωπολογία.
Αραουκάρια
Η αραουκάρια ή αρωκάρια είναι δέντρο που ανήκει στο γένος αειθαλών κωνοφόρων δέντρων της οικογένειας των αρωκαριοειδών. Υπάρχουν 19 είδη τους γένους που φυτρώνουν στη Νέα Καληδονία (όπου βρίσκονται 13 ενδημικά είδη), στο νησί Νόρφολκ της Ωκεανίας, στην ανατολική Αυστραλία, στη Νέα Γουινέα, στην Αργεντινή, στη Χιλή και στη νότια Βραζιλία.
Περιγραφή
Οι αραουκάριες είναι κυρίως μεγάλα δέντρα με ανοιχτή σπειροειδή κορυφή που φτάνει σε ύψος τα 30-80 μέτρα. Τα οριζόντια κλαδιά είναι σαν σπείρες και καλύπτονται από λεπιδοειδή ή βελονοειδή φύλλα. Σε ορισμένα είδη τα φύλλα είναι στενά και λογχοειδή και μόλις που καλύπτουν το ένα το άλλο. Σε άλλα πάλι, είναι φαρδιά και επίπεδα.
Κατανομή
Οι περισσότεροι, αν όχι όλοι οι εναπομείναντες πληθυσμοί αραουκάριων είναι γεωγραφικά περιορισμένοι και βρίσκονται σε δάση και θαμνότοπους με μια προτίμηση για ανοιχτές τοποθεσίες. Είναι ζωντανά απολιθώματα που χρονολογούνται από τις αρχές του μεσοζωικού αιώνα. Τα απολιθώματα δείχνουν ότι το γένος αρχικά υπήρχε στο βόρειο ημισφαίριο μέχρι το τέλος της κρητιδικής περιόδου.
Χρήσεις
Κάποια από τα είδη καλλιεργούνται για την ιδιαίτερη, εξαιρετικά συμμετρική τους μορφή. Αρκετά είδη θεωρούνται οικονομικής σημασίας για την παραγωγή ξυλείας και των κουκουναριών.
Τα πιο γνωστά είδη είναι :
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καλλωπιστικά δέντρα Κατηγορία:Αρωκαριοειδή Κατηγορία:Χλωρίδα της Ωκεανίας Κατηγορία:Χλωρίδα της Νότιας Αμερικής
Εθνόσημο των Ηνωμένων Πολιτειών
thumb|right|220px|Εμπρόσθια όψη thumb|right|220px|Οπίσθια όψη Η Μεγάλη Σφραγίδα των Ηνωμένων Πολιτειών χρησιμοποιείται για να επικυρώσει ορισμένα έγγραφα που εκδίδει η κυβέρνηση.
Η φράση χρησιμοποιείται και για την ίδια τη φυσική σφραγίδα, και γενικότερα για το σχέδιο που τυώνεται επάνω σε αυτή. Η μεγάλη σφραγίδα αρχικά χρησιμοποιήθηκε το 1782. Αν και οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν έχουν υιοθετήσει ποτέ οποιοδήποτε «εθνόσημο», η εικόνα της μεγάλης σφραγίδας χρησιμοποιείται συχνά ανεπίσημα ως εθνόσημο, και χρησιμοποιείται στα κρατικά έγγραφα (όπως για παράδειγμα στο διαβατήριο) υπό αυτήν την ιδιότητα. Από το 1935, και οι δύο πλευρές της μεγάλης σφραγίδας εμφανίζονται στην αντιστροφή του χαρτονομίσματος του ενός δολλαρίου.
Εμπρόσθια όψη
Στη σφραγίδα απεικονίζεται ένας φαλακρός αετός με τα φτερά του. Από την προοπτική του αετού, κρατά μια δέσμη δεκατριών βελών στο αριστερό νύχι του, (που αναφέρονται στις 13 αρχικές πολιτείες), και έναν κλάδο ελιάς, (έχοντας δεκατρία φύλλα και δεκατρείς ελιές), στο δεξί νύχι του, σύμβολο αντίστοιχα του πολέμου και της ειρήνης. Ο αετός γυρίζει το κεφάλι του προς τον κλάδο ελιάς, συμβολίζοντας μια προτίμηση για την ειρήνη. Ο αετός έχει το ρητό «e Pluribus Unum», («Από πολλά, ένα»), στο ράμφος του πέρα από το κεφάλι της εμφανίζεται μια «δόξα» με δεκατρία αστέρια σε έναν μπλε τομέα. Τα δεκατρία αστέρια επάνω από τον αετό διαμορφώνουν ένα αστέρι του Δαβίδ.
Οπίσθια όψη
Στην οπίσθια όψη εικονίζεται μια μισοτελειωμένη πυραμίδα με 13 σειρές τούβλα, στη βάση της οποίας αναγράφεται η χρονολογία 1776 σε λατινική γραφή (MDCCLXXVI) και οι φράσεις Annuit Cœptis και Novus Ordo Seclorum.
Η οπίσθια όψη δε χρησιμοποιείται ως σφραγίδα, υπάρχει όμως στο χαρτονόμισμα του ενός δολλαρίου.
Δεκατρία
Περίληψη όλων των στοιχείων που μετρούν δεκατρία:
Σύνθετοι κανόνες σίντι-χέρλινγκ
Η Ιρλανδία είναι η κορυφαία ομάδα στο άθλημα, έχοντας κερδίσει τους τελευταίους έξι διεθνείς τίτλους της σειράς των αγώνων εντάντια στη Σκωτία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σιντι-χερλινγκ Σιντι-χερλινγκ Σιντι-χερλινγκ Κατηγορία:Ομαδικά αθλήματα
Μπάνι (γράμμα)
Το Μπάνι (ασομταβρούλι Ⴁ, νουσκούρι ⴁ, μχεντρούλι ბ) είναι το 2ο γράμμα των τριών γεωργιανών αλφαβήτων.
Στο γεωργιανό σύστημα αρίθμησης έχει αξία 2.
Το Μπάνι συνήθως αντιπροσωπεύει τον ήχο, όπως την προφορά του b σε "boy".
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Γεωργιανό αλφάβητο
Ρεμέδιος Αμάγια
Η Μαρία Δολόρες Αμάγια Βέγκα (Ισπανικά: María Dolores Amaya Vega), γνωστή ως Ρεμέδιος Αμάγια (Remedios Amaya, Σεβίλλη, 1 Μαϊου 1962) είναι μια ισπανίδα τραγουδίστρια της φλαμένκο μουσικής.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Σεβίλλη, στη γειτονιά της Τριάνα. Η καλλιτεχνική της κλίση προήλθε από τη μητέρα της. Στο σπίτι τραγούδησε η μητέρα και η οικογένειά της. Εκεί γνώρισε ανθρώπους όπως ο tío Borjito, Fernanda και Μπερνάρντα, El Chocolate, La Agujeta, La Terremoto, La Perla, La Niña de los Peines, Enrique Morente, μεταξύ άλλων.
Άρχισε να τραγουδάει σε ηλικία 11 ετών στη σκηνή του Λος Γκάλος της Σεβίλλης. Εκεί ήταν γνωστή ως "Ινδικό κορίτσι". Στα δεκαέξι μετακόμισε στη Μαδρίτη, όπου έπαιξε στο La Venta del Gato και στο Los Canasteros.
Δημοσίευσε το πρώτο της έργο το 1978 με τον τίτλο Remedios Amaya και άρχισε να παίζει σε κωμοπόλεις στην Ανδαλουσία. Ο Camarón de la Isla ήταν η μουσική της αναφορά και ένα από τα κύρια υποστηρίγματα της. Είναι γνωστό ως "La Camarona de Triana".
Διαγωνισμός τραγουδιού Eurovision 1983
Το 1983 επιλέχθηκε να εκπροσωπήσει την Ισπανία στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision, που πραγματοποιήθηκε στο Μόναχο (Γερμανία). Το φλαμένκο τραγούδι ¿Quién maneja mi barca?, σε σύνθεση των José Miguel Évoras και Isidro Muñoz και έπαιξε με ζωντανή ορχήστρα, δεν έλαβε κανέναν βαθμό στην ψηφοφορία (όπως και η εκπροσώπηση της Τουρκίας).
Η Remedios δήλωσε στο TVE το 2004 ότι ήταν περήφανη για τη συμμετοχή της στο φεστιβάλ και το 2013 το επιβεβαίωσε στο πρακτορείο EFE.
Μεταγενέστερη καλλιτεχνική καριέρα
Από τότε έχει αφιερωθεί στο φλαμένκο, στο bulerías, στο rumba και άλλα. Η φωνή της έχει λάβει εξαιρετικές μουσικές κριτικές.
Έχει δημοσιεύσει πολλά άλμπουμ, όπως τα Luna Nueva, Seda mi piel, Turai Turai το 1997 με το οποίο πούλησε 150.000 αντίτυπα, Me voy contigo, Soy Gitana και Sonsonete το 2002. Το 2004 κυκλοφόρησε το άλμουμ Grandes Exitos. Το 2014 δημοσίευσε ένα νέο άλμπουμ σε παραγωγή του Alejandro Sanz.
Το 2016, ο καρκίνος του μαστού την ανάγκασε να εγκαταλείψει προσωρινά τη μουσική σκηνή.
Το 2017 συνεργάστηκε στο άλμπουμ "No marrecojo" του Diego Carrasco. Στις 27 Αυγούστου 2020 εμφανίστηκε στο μπαλκόνι του Δημαρχείου της Παμπλόνα, και την επόμενη μέρα στο Palacio de Congresos y Auditorio de Navarra Baluarte, συνοδεύοντας τον Farruquito, στις συναυλίες του Flamenco On Fire.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ισπανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision Κατηγορία:Ισπανοί συμμετέχοντες στο Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision Κατηγορία:Ισπανοί Ρομά Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1983
Σιτέ (Ωτ-Σον)
Το Σιτέ (γαλλικά: Citey) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Σον, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Σον