cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μητροπολίτης Κορίνθου Παντελεήμων
Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στις 18 Δεκεμβρίου 1919 στο Κρανίδι Ερμιονίδας. Στις 25 Νοεμβρίου 1936, σε ηλικία 17 ετών, εκάρη μοναχός και τρία χρόνια αργότερα εισήλθε στον ορθόδοξο κλήρο χειροτονούμενος διάκονος από το Μητροπολίτη Καρυστίας Παντελεήμονα Φωστίνη. Υπηρέτησε στην Ιερά Μητρόπολη Καρυστίας με το οφίκιο του Αρχιδιακόνου και βοήθησε τις προσπάθειες του Παντελεήμονος Φωστίνη την περίοδο του ελληνο – ιταλικού πολέμου για εμψύχωση του ελληνικού στρατού. Οι δυο τους μετέβησαν στην εμπόλεμη ζώνη της αλβανικής μεθορίου και συνέβαλαν αποφασιστικά με την ποιμαντική τους δράση, όπως μαρτυρείται από αρχειακό υλικό και τηλεγραφήματα της εποχής, στην τόνωση του ηθικού των μαχομένων Ελλήνων.
Την περίοδο της κατοχής
Την περίοδο της Κατοχής βοήθησαν την αντιστασιακή οργάνωση "Μίδας 614" στον αγώνα της εναντίον των στρατευμάτων κατοχής και τη φυγάδευση καταδιωκομένων προς τη Μέση Ανατολή. Ο ίδιος ο Μητροπολίτης Κορίνθου ανέφερε σε μία συνέντευξή του: "Επί μήνες γυρνούσαμε στις πόλεις και τα χωριά της Αλβανίας. Βρισκόμασταν δίπλα στους Έλληνες φαντάρους στην Κλεισούρα, στην Πρεμετή, στην Κορυτσά, στο Αργυρόκαστρο. Κηδεύαμε του μαχητές μας, εξομολογούσαμε τους στρατιώτες και ευλογούσαμε τα όπλα της πατρίδας. Η υποχρέωσή μας προς την πατρίδα δεν τελείωσε στο ελληνοαλβανικό μέτωπο. Συνεχίσαμε και στην Κατοχή. Επικοινωνούσαμε με ασύρματο με την κυβέρνηση που βρισκόταν στο Κάιρο. Διασώσαμε δεκάδες ανθρώπους και οργανώσαμε ακόμη και τη διαφυγή της Σοφίας Βέμπο."
Άνοδος στην εκκλησιαστική ιεραρχία
Στις 28 Σεπτεμβρίου 1958 εξελέγη από την Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος Βοηθός Επίσκοπος της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών, με τον τίτλο της πάλαι ποτέ Επισκοπής Αχαΐας και στις 18 Νοεμβρίου 1965 ψηφίστηκε Μητροπολίτης της αποστολικής Μητροπόλεως Κορίνθου σε αντικατάσταση του κοιμηθέντος Μητροπολίτου Προκοπίου (Τζαβάρα).
Την εποχή της επταετίας
Την περίοδο της απριλιανής δικτατορίας αντιτέθηκε έντονα στη διοίκηση του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου καυτηριάζοντας τις πρακτικές της είτε στα πλαίσια της Ιεράς Συνόδου είτε αρθρογραφώντας στον ημερήσιο Τύπο ενώ παράλληλα επιτίθετο και στην ίδια τη δικτατορία. Ιστορικό είναι το υπόμνημα, που κατέθεσε στις 3 Μαρτίου 1969 και διαβάστηκε στην Ιεραρχία. Με αυτό χτυπούσε την απαράδεκτη κατάσταση και το διοικητικό καθεστώς που δεν στηριζόταν στην εκκλησιαστική παράδοση. Αυτός ήταν και ο λόγος που φερόταν ως αδιαφιλονίκητος Αρχιεπίσκοπος μετά τον Ιερώνυμο.thumb|left|230px|Ο Μητροπολίτης Καρυστίας Παντελεήμων, ο τότε Διάκονος Παντελεήμων Καρανικόλας και Έλληνες στρατιώτες στο αλβανικό μέτωπο.
Έπειτα από την επεισοδιακή παραίτηση του Ιερωνύμου προεβλήθη ως αντικαταστάτης του στην αρχιεπισκοπεία αλλά η πρόταση προσέκρουσε στην άρνηση του καθεστώτος και των παρεκκλησιαστικών σωματείων, με τα οποία είχε έντονα συγκρουστεί. Έτσι με ομάδα ιεραρχών της, επονομαζόμενης, πρεσβυτέρας ιεραρχίας (δηλ. μητροπολιτών, που είχαν εκλεγεί πριν την 21η Απριλίου 1967) προέκριναν τη λύση της προώθησης στον αρχιεπισκοπικό θώκο του Μητροπολίτη Ιωαννίνων Σεραφείμ Τίκα.
Στο Μητροπολίτη Κορίνθου ανατέθηκε η λύση των ακανθωδών ζητημάτων των ιερωνυμικών Μητροπολιτών, της αποκατάστασης των διαταραγμένων σχέσεων μεταξύ του Οικουμενικού Πατριαρχείου και της Εκκλησίας της Ελλάδος (κατά την περίοδο της αρχιεπισκοπείας Ιερωνύμου), καθώς και της σύνταξης του νέου Καταστατικού Χάρτη. Ο Μητροπολίτης Παντελεήμων διέθετε κύρος έναντι των αρχιερέων της ελλαδικής και άλλων εκκλησιών και συμμετείχε ως επικεφαλής της αντιπροσωπείας της Ιερά Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος στο Φανάρι την περίοδο της κρίσης μεταξύ πολιτείας και διοίκησης της εκκλησίας το 1987 και σε άλλες σημαντικές αντιπροσωπείες (Π.Σ.Ε., Διορθόδοξες σχέσεις κλπ.).
Το πνευματικό του έργο
Το 1999 εκδόθηκε από από τις εκδόσεις «Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός» το βιβλίο του Εβραίοι και Χριστιανοί, αποσπάσματα του οποίου αναδημοσίευσε επαινετικά ο Κώστας Πλεύρης, ενώ μια εγκύγκλιός του εναντίον της λειτουργίας εβραϊκών επιχειρήσεων στην Κόρινθο, στην οποία ισχυριζόταν ότι «οι Εβραίοι αδιάπτωτα αντιστρατεύονται τον Ελληνισμό και την Ορθοδοξία» καθώς «επιδιώκουν να εβραιοποιήσουν όλον τον κόσμο», αναδημοσιεύτηκε το 1997 από τη Χρυσή Αυγή.
Οι κατηγορίες και το τέλος
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του κατηγορήθηκε για κακοδιαχείριση χρημάτων της Μητροπόλεως Κορίνθου και με βούλευμα του εφετείου Ναυπλίου παραπεμπόταν σε δίκη. Ο ίδιος υποστήριζε ότι πίσω από τις κατηγορίες κρύβονταν συμφέροντα, που τον πολεμούσαν λόγω της σθεναρής αντίδρασής του για τη λειτουργία καζίνο στην επισκοπική του περιφέρεια. Εν τούτοις τα σημαντικότερα επεισόδια αυτής της αντιδικίας κατεγράφησαν μετά την αδειοδότηση του καζίνο, ενώ και η τοπική εφημερίδα που μηνύθηκε από αυτόν για συκοφαντική δυσφήμηση, αθωώθηκε τελεσίδικα.
Έπειτα από 20 και πλέον χρόνια αντιμετώπισης του καρκίνου, απεβίωσε στις 16 Αυγούστου 2006 στο Σίγρι της Λέσβου. Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, που πραγματοποιούσε επίσκεψη στο νησί, μόλις πληροφορήθηκε την εκδημία του ιεράρχη μετέβη στο Ι. Ναό του Αγίου Θεράποντος, όπου εξετίθετο σε προσκύνημα η σορός του και τέλεσε τρισάγιο για την ανάπαυση της ψυχής του. Μετά το τρισάγιο δήλωσε ότι ο μακαριστός Μητροπολίτης "ήταν λεβέντης, είχε γνώμη, την οποία εξέφραζε μετά παρρησίας". Στην εξόδιο ακολουθία παρευρέθησαν ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος Χριστόδουλος και πολλά μέλη της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος. Κατά τη θέλησή του, όμως, η τελετή πραγματοποιήθηκε από έναν μόνο ιερέα χωρίς συμμετοχή αρχιερέων και απόδοση τιμών. Η ταφή του έγινε στη Μονή Λειμώνος Λέσβου, όπως είχε ζητήσει στη διαθήκη του, επιθυμώντας να μη μεταβεί το σκήνωμά του στην Κόρινθο, αισθανόμενος πικραμένος από τη στάση μερίδας Κορινθίων απέναντί του τα τελευταία χρόνια. Το γεγονός του θανάτου του καλύφθηκε εκτεταμένα από το σύνολο των ελληνικών μέσων μαζικής ενημέρωσης λόγω του πνευματικού κύρους του προσώπου του και της μακράς εκκλησιαστικής του διακονίας.
Υποσημειώσεις
Κατηγορία:Μητροπολίτες Κορίνθου Κατηγορία:Επίσκοποι Αχαΐας
MGM Κοτάι
Το MGM Κοτάι είναι θέρετρο καζίνο στο Κοτάι του Μακάου στην Κίνα που λειτούργησε για πρώτη φορά στις 13 Φεβρουαρίου 2018. Ανήκει στην εταιρεία MGM Resorts International. μικρογραφία| Το Spectacle στο MGM Κοτάι Το ξενοδοχείο αποτελείται από 1.390 δωμάτια και σουίτες, ένα θέατρο 2.000 θέσεων, ένα καζίνο, χώρους συσκέψεων και έναν χώρο περιπάτου για ψώνια. Διαθέτει επίσης τον μεγαλύτερο κήπο τέχνης στον κόσμο, το Nature's Art, ο οποίος φιλοξενεί περισσότερα από 100.000 φυτά και περισσότερα από 2.000 είδη φυτών, μεταξύ των οποίων πολλά είδη που είχαν εξαφανιστεί στο παρελθόν.
Το ξενοδοχείο εμφανίστηκε στην τρίτη σεζόν της τηλεοπτικής σειράς του BBC Amazing Hotels: Life Beyond the Lobby.
Εγκαίνια (2018)
Ενώ αρχικά είχε προγραμματιστεί να ολοκληρωθεί το 2016, τα εγκαίνια του MGM Κοτάι καθυστέρησαν αρκετές φορές, και τελικά πραγματοποιήθηκαν στις 13 Φεβρουαρίου 2018, λίγο πριν από την Κινεζική Πρωτοχρονιά. Ωστόσο, την ημέρα των εγκαινίων, τα πολυτελή καταλύματα του ξενοδοχείου δεν είχαν ολοκληρωθεί. Επιπλέον, από τα 1.390 συνολικά δωμάτια, μόνο τα 500 δωμάτια ήταν διαθέσιμα κατά τα εγκαίνια. Το ξενοδοχείο ολοκληρώθηκε στη συνέχεια και λειτούργησε κανονικά μέσα στο ίδιο έτος.
Λεωφορείο
Υπάρχουν πολλές γραμμές λεωφορείων που συνδέουν το MGM Κοτάι με τα κύρια λιμάνια εισόδου στο Μακάου. Αυτές οι υπηρεσίες μεταφοράς παρέχονται δωρεάν.
Μελλοντική ανάπτυξη
Όπως ανακοινώηθηκε για πρώτη φορά το 2018, ένας πρόσθετος πύργος του νότιου ξενοδοχείου που στεγάζει περίπου 1.000 δωμάτια έχει προγραμματιστεί ως μέρος της επέκτασης του MGM Κοτάι. Τα θεμέλια για την επέκταση έχουν προκατασκευαστεί κατά την κατασκευή του θερέτρου.
Λεπτομέρειες για την επέκταση και την αποπεράτωσή της δεν έχουν αποκαλυφθεί μέχρι στιγμής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ξενοδοχεία στην Ασία Κατηγορία:Μακάου
Μπλοντφονταίν
Το Μπλοντφονταίν (γαλλικά: Blondefontaine) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Σον, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Σον
Εσθονική γλώσσα
Η εσθονική γλώσσα (εσθονικά: eesti keel) ομιλείται από περίπου 1,1 εκατομμύριο ανθρώπους, η πλειονότητα των οποίων ζει στη βορειοευρωπαϊκή χώρα της Εσθονίας.
Τα εσθονικά ανήκουν στον φιννικό κλάδο των φιννοουγγρικών γλωσσών της ουραλικής γλωσσικής οικογένειας. Τα εσθονικά δεν είναι συγγενή των γειτονικών (στον νότο) λετονικών, τα οποία είναι βαλτική γλώσσα, συγγενής των λιθουανικών. Τα εσθονικά είναι συγγενή των φινλανδικών, που ομιλούνται από την άλλη πλευρά του Κόλπου της Φινλανδίας, και συνδέονται με μακρινή συγγένεια και με τα ουγγρικά. Ένα από τα διακριτικά χαρακτηριστικά των εσθονικών είναι πως διαθέτουν τρεις βαθμούς φωνηματικής έκτασης: τα βραχέα, τα μακρά και τα υπέρμακρα.
Η διακήρυξη
Laulutuules ei või
Taevani tõustes üles
Igavikku omale otsida?
Μπορεί η γλώσσα αυτής της γης
Στον άνεμο της επωδής
Ανεβαίνοντας στους ουρανούς
Αλεξάντρ Αντόνοφ
Ο Αλεξάντρ Στεπάνοβιτς Αντόνοφ (1888-24 Ιουνίου 1922, Ρωσικά: Алекса́ндр Степа́нович Анто́нов) ήταν μέλος του Σοσιαλ-Επαναστατικού Κόμματος, και αργότερα έγινε ένας από τους ηγέτες της Εξέγερσης του Ταμπόφ κατά του Σοβιετικού καθεστώτος.
Εσθονική γλώσσα
Η διακήρυξη
Κρίστιαν Γιαάκ Πέτερσον
Οι γραμμές αυτές έχουν ερμηνευτεί ως μια αξίωση για την επανίδρυση του δικαιώματος γέννησης της εσθονικής γλώσσας. Ο Κρίστιαν Γιάακ Πέτερσον (1801–22), ο πρώτος φοιτητής στο τμήμα γερμανικής γλώσσας του Πανεπιστημίου του Τάρτου που ομολόγησε την εσθονική του καταγωγή, θεωρείται συνήθως ως κήρυκας της Εθνικής λογοτεχνίας της Εσθονίας και ιδρυτής της σύγχρονης εσθονικής ποίησης. Η γέννησή του στις 14 Μαρτίου γιορτάζεται στην Εσθονία ως Ημέρα της Μητρικής Γλώσσας.
Αλεξάντρ Αντόνοφ
Βίος και πολιτικές πεποιθήσεις
Το μανιφέστο αμνηστίας της Ρωσικής Προσωρινής Κυβέρνησης τον απελευθέρωσε από τη φυλακή. Επέστρεψε στο Κιρσανόβ με τρένο και συναντήθηκε και έγινε δεκτός πάλι από τους πρώην συναδέλφους του, τοπικά γνωστούς σαν κρασνομπαντόσνικι. Στην τοπική βιβλιοθήκη, τον δεξιώθηκαν σαν μεγάλο μάρτυρα για την υπόθεση της Επανάστασης. Στην αρχή επέστρεψε στο εργοστάσιο όπου άρχισε την καριέρα του, αλλά σύντομα εξελέγη στο αξίωμα του επικεφαλής της Πολιτοφυλακής (αστυνομία) του Κυβερνείου, προκατόχου της μιλίτσιγια. Με τη βοήθεια των συναδέλφων του και της τοπικής διοίκησης, κήρυξε τον στρατιωτικό νόμο, ο οποίος για ένα διάστημα αντιμετώπισε το υψηλό ποσοστό εγκληματικότητας που αναπτυσσόταν στο Ταμπόφ. Παρέμεινε στο αξίωμά του και μετά το πραξικόπημα του 1918, έγινε ο πρώτος επικεφαλής της Πολιτοφυλακής του Κυβερνείου στο Σοβιετικό Ταμπόφ. Ο Αντόνοφ, επίσης, κατάφερε να αφοπλίσει τις Τσεχοσλοβακικές λεγεώνες που προκαλούσαν όλεθρο στον τοπικό πληθυσμό.
Εσθονική γλώσσα
Η διακήρυξη
Η κυριαρχία επί της Εσθονίας μετά τις Σταυροφορίες του Βορρά από τον 13ο αιώνα μέχρι το 1918 από τη Δανία, τη Γερμανία, τη Σουηδία και τη Ρωσία είχε ως αποτέλεσμα να υπάρχει στη διάρκεια αυτών των ετών μια πολύ μικρή λογοτεχνική παραγωγή στην εσθονική γλώσσα. Τα γραπτά στην εσθονική γλώσσα έγιναν σημαντικά μόνο μετά τον 19ο αιώνα με τη διάδοση των ιδεών του διαφωτισμού, στη διάρκεια της περιόδου της Εστοφιλίας (Εσθονικός Διαφωτισμός) (1750–1840). Παρόλο που οι Γερμανοί της Βαλτικής έβλεπαν σε μεγάλο βαθμό το μέλλον των Εσθονών ως μία συγχώνευση με αυτούς, η τάξη των μορφωμένων Εστόφιλων θαύμαζε την αρχαία κουλτούρα των Εσθονών και την εποχή της ελευθερίας τους πριν από τις κατακτήσεις από τους Δανούς και τους Γερμανούς τον 13ο αιώνα.
Αλεξάντρ Αντόνοφ
Βίος και πολιτικές πεποιθήσεις
Βλέποντας όλο το χάος που προκλήθηκε από τους Μπολσεβίκους, ο Αντόνοφ παραιτήθηκε από το Σοσιαλιστικό Επαναστατικό Κόμμα, ένα γεγονός που πήρε ευρεία δημοσιότητα και επικρίθηκε. Ζήτησε επίσης από την Εκτελεστική Επιτροπή (Διοίκηση) του Κυβερνείου να του δώσει τη θέση του επικεφαλής της Περιφερειακής Πολιτοφυλακής (Uyezdnoy) στο Κιρσανόβ. Με τη βοήθεια των εργατών και του περιφερειακού τμήματος της πολιτοφυλακής, πήρε την έγκριση να μεταφερθεί.
Εσθονική γλώσσα
Η διακήρυξη
Μετά τον Πόλεμο της Ανεξαρτησίας της Εσθονίας, η εσθονική γλώσσα έγινε επίσημη γλώσσα του νεοπαγούς ανεξάρτητου κράτους. Όταν όμως δέχτηκε την εισβολή και την κατοχή από τη Σοβιετική Ένωση στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, το καθεστώς της εσθονικής γλώσσας άλλαξε σε αυτό της πρώτης από τις δύο επίσημες γλώσσες (με τη ρωσική να είναι η δεύτερη). Στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1970, η πίεση για διγλωσσία εντάθηκε, με αποτέλεσμα τη διάδοση της γνώσης της ρωσικής γλώσσας σε όλη τη χώρα. Η ρωσική γλώσσα είχε χαρακτηριστεί ως ‘η γλώσσα της φιλίας των εθνών’ και διδασκόταν στα παιδιά της Εσθονίας ακόμα από τον παιδικό σταθμό. Αν και η διδασκαλία της εσθονικής σε μη Εσθονούς στο σχολείο ήταν υποχρεωτική, στην πράξη η εκμάθηση της γλώσσας θεωρούνταν περιττή. Στη διάρκεια της εποχής της Περεστρόικα, ο νόμος για το καθεστώς της εσθονικής γλώσσας υιοθετήθηκε τον Ιανουάριο του 1989. Η κατάρρευση της ΕΣΣΔ οδήγησε στην αποκατάσταση της ανεξαρτησίας της Δημοκρατίας της Εσθονίας. Η εσθονική επανήλθε ως η μόνη επίσημη γλώσσα στην Εσθονία.
Αλεξάντρ Αντόνοφ
Βίος και πολιτικές πεποιθήσεις
Εκεί διοργάνωσε και έγινε ένας από τους ηγέτες της Εξέγερσης του Ταμπόφ κατά του Σοβιετικού καθεστώτος. Στις 24 Ιουνίου 1922, παγιδεύτηκε από ένα απόσπασμα της Τσεκά κοντά στο χωριό Σιμπρία, κοντά στο Μπορισογκλέμπσκ, όπου σκοτώθηκε σε μάχη με την Τσεκά μαζί με τον αδελφό του Ντμίτρι. Έγγραφα αναφέρουν ότι πάλεψε μέχρι τέλους, μην αφήνοντας ποτέ κάτω το όπλο του. Ο Αντόνοφ τάφηκε στο Ταμπόφ, μαζί με τα άλλα μέλη της ομάδας του και τον αδελφό του Ντμίτρι, κοντά στα τείχη της ανδρικής μονής της Παναγίας του Καζάν την πέμπτη ημέρα του θανάτου του.
Εσθονική γλώσσα
Ορθογραφία
Όπως τα φινλανδικά, έτσι και τα εσθονικά χρησιμοποιούν το λατινικό αλφάβητο. Το αλφάβητο δεν διαθέτει τα γράμματα c, q, w, x και y («ξένα γράμματα», εκτός από ξένα ονόματα και παραθέματα), αλλά διαθέτει τα γράμματα š, ž, ä, ö, ü, και õ.
Αλεξάντρ Αντόνοφ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρώσοι επαναστάτες Κατηγορία:Ρωσικός Εμφύλιος Πόλεμος
Εσθονική γλώσσα
Γραμματική
Τυπολογικά, τα εσθονικά εκπροσωπούν μια μεταβατική μορφή από μια συγκολλητική γλώσσα σε μια κλιτική γλώσσα και έχουν χάσει τη φωνηεντική αρμονία στα φωνήεντα των λέξεων. Κατά τη διάρκεια της ιστορίας των εσθονικών, τα γερμανικά τούς έχουν εξασκήσει ισχυρή επίδραση και στο λεξιλόγιο και στη σύνταξη.
Στα εσθονικά, τα ουσιαστικά και οι αντωνυμίες δεν έχουν γραμματικό γένος, αλλά τα ουσιαστικά και τα επίθετα κλίνονται σε δεκατέσσερις πτώσεις.
Το ρηματικό σύστημα δεν διαθέτει έναν διακριτό μελλοντικό χρόνο (χρησιμοποιείται ο ενεστώτας), ενώ διαθέτει ειδικές μορφές για να εκφράσει μια πράξη που εκτελείται από μη καθορισμένο υποκείμενο (το «απρόσωπο»).
Βιβλιογραφία
''Mati Hint. Häälikutest sõnadeni. Valgus 1978, Tallinn.''
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συγκολλητικές γλώσσες Κατηγορία:Φιννικές γλώσσες Κατηγορία:Γλώσσες της Εσθονίας Κατηγορία:Γλώσσες της Λετονίας Κατηγορία:Γλώσσες της Ρωσίας Κατηγορία:Γλώσσες της Φινλανδίας *
Δάσος
right|thumb|280px|Δάσος στην Καλιφόρνια των [[ΗΠΑ]] Δάσος ονομάζεται ένα πολύπλοκο οικοσύστημα με φυτά και ζώα που χαρακτηρίζεται από τη μεγάλη πυκνότητα δέντρων. Τα δάση καλύπτουν το 9,4 % της επιφάνειας της Γης (το 30 % της ξηράς), αν και παλαιότερα κάλυπταν μεγαλύτερη έκταση. Πέρα από τα φυτά και τα ζώα, στο δάσος υπάρχουν επίσης μύκητες και βακτήρια.
Η επιστημονική μελέτη των δασικών οικοσυστημάτων, των ειδών τους και των αλληλεπιδράσεων τους με το περιβάλλον, ονομάζεται δασική οικολογία, ενώ η διαχείριση των δασών και των δραστηριοτήτων δασικής οικονομίας ονομάζεται δασοκομία/δασοπονία/δασολογία, αν και υπάρχει προφανής αλληλεπικάλυψη των όρων και συχνά ο όρος δασολογία χρησιμοποιείται ως ο γενικότερος περιγραφικός όρος.
Ένα δάσος μπορεί να διακριθεί σε παρθένο δάσος, σε φυσικό δάσος και σε τεχνητό δάσος.
Ταξινόμηση δασών
Τα δάση μπορούν να ταξινομηθούν με διάφορους τρόπους και με διαφορετικό βαθμό εξειδίκευσης. Ένας τέτοιος τρόπος είναι από την άποψη της «διάπλασης» στην οποία υπάρχουν, σε συνδυασμό με την μακροβιότητα των φύλλων του κυρίαρχου είδους (αν είναι αειθαλή και φυλλοβόλα). Μια άλλη διαφορά είναι αν τα δάση αποτελούνται κυρίως από πλατύφυλλα δέντρα, κωνοφόρα ή είναι μικτά.
Διαχείριση και απώλεια δασών
Στους ανθρωπογενείς παράγοντες που μπορούν να προκαλέσουν απώλεια δάσους περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, η μη αειφόρος υλοτομία, οι πυρκαγιές (εμπρησμοί κ.α), η αμελής διαχείριση χώρων απόθεσης σκουπιδιών (παράνομες χωματερές κτλ), η όξινη βροχή και τα εισαγόμενα είδη. Υπάρχουν όμως και φυσικές αιτίες που μπορούν να προκαλέσουν μεταβολές στα δάση στο πέρασμα του χρόνου.Σ'αυτές περιλαμβάνονται οι πυρκαγιές, τα έντομα, οι καιρικές συνθήκες, ο ανταγωνισμός ειδών κ.ά.
Το δάσος σαν Πόρος Κοινής Δεξαμενής (Π.Κ.Δ.) εντάσσεται στα Κοινά Κρατικής Επιστασίας. Το κράτος και οι κυβερνητικές πολιτικές που διαχειρίζονται τον φυσικό αυτό πόρο, μπορούν σαν εντολοδόχοι των πολιτών, να επιτελέσουν καθοριστικό ρόλο στην προστασία και τη βιωσιμότητα των δασών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικοσυστήματα Κατηγορία:Δασική βοτανική Κατηγορία:Δασολογία Κατηγορία:Δάση Κατηγορία:Ενδιαιτήματα
94 (αριθμός)
Το 94 (ενενήντα τέσσερα) είναι ο φυσικός αριθμός που βρίσκεται μετά από το 93 και πριν από το 95. Είναι άρτιος αριθμός, αφού 94:2 = 47, δηλαδή διαιρείται με το 2, στο σύνολο των φυσικών αριθμών. Ο αριθμός 94 συμβολίζεται ως XCIV στο ρωμαϊκό σύστημα αρίθμησης και ως ϟΔ΄ ή Ϟδ΄ στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σύνθετοι αριθμοί
Μία Ζαπάτα
Η Μία Κάθριν Ζαπάτα (Mia Katherine Zapata, 25 Αυγούστου 1965 – 7 Ιουλίου 1993) ήταν η τραγουδίστρια του πανκ συγκροτήματος του Σιάτλ, The Gits. Αφότου είχε λάβει αναγνώριση στην αναδυόμενη grunge σκηνή, η Ζαπάτα δολοφονήθηκε το 1993, ενώ γύριζε στο σπίτι της από μία μουσική σκηνή. Το έγκλημα παρέμενε άλυτο για μία δεκαετία πριν ο δολοφόνος της, Χεσούς Μεθκία, καταδικαστεί σε 36 χρόνια φυλάκισης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανίδες τραγουδίστριες Κατηγορία:Αμερικανοί θύματα δολοφονικών ενεργειών Κατηγορία:Δολοφονηθέντες μουσικοί Κατηγορία:Γυναίκες θύματα δολοφονίας
Μπονμπουαγιόν
Το Μπονμπουαγιόν (γαλλικά: Bonboillon, ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Σον, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Κυρρηστική
Η Κυρρηστική ήταν αρχαία χώρα στη περιοχή της Συρίας που εκτεινόταν μεταξύ του όρους Αμανού, δυτικά, της Κομμαγηνής, βόρεια, του Ευφράτη (ανατολικά) και της Χαλκιδικής της Συρίας και του ποταμού Ορόντη, (νότια).
Κυριότερες πόλεις της Κυρρηστικής πολλών από τις οποίες έχουν διασωθεί και νομίσματα, ήταν η Κύρρος, πρωτεύουσα αυτής, από την οποία και ονομάσθηκε η χώρα, η Βέροια Συρίας, (το σημερινό Χαλέπι), η Ιερόπολις ή Ιεράπολη Συρίας, (η παλαιά Βαμβύκη), η Ηράκλεια που απείχε περί τα 4 χλμ. από το αρχαίο ιερό της Κυρρηστίδος Αθηνάς που λατρεύονταν ιδιαίτερα στη περιοχή, καθώς και άλλες μικρότερες πόλεις όπως ο Εύρωπος, η Νικατορίς, το Ζεύγμα (παρά τον Ευφράτη) και ο Μελεάγρου Χάραξ.
Κατά τους χρόνους του Μ. Αλεξάνδρου της χώρας αυτής και ιδιαίτερα της πόλης Βαμβύκης δυνάστευε ο Αρχιερέας Αβδ Χαδάδ (ή Αμπντ. Χαντάντ) στο όνομα του οποίου είχαν κοπεί νομίσματα. Στην εποχή των Επιγόνων Βασιλείς της περιοχής ήταν οι Σελευκίδες. Στη χώρα αυτή συνελήφθη το 286 π.Χ. ο Δημήτριος ο Πολιορκητής από τον Σέλευκο.
Οι Κυρρηστές, όπως αναφέρονταν οι κάτοικοι της χώρας θεωρούνταν από τους πλέον απείθαρχους υπηκόους των Σελευκιδών. Αυτό αποκαλύπτεται από την μεγάλη στάση τους, επί Αντιόχου Γ΄ του Μεγάλου, που τελικά καταβλήθηκε με τακτική μάχη, όταν υποκινούμενοι από τον Αχαιό, αρνήθηκαν να ακολουθήσουν τον Ηγεμόνα τους στην κατά Βαβυλώνα εκστρατεία του. Επί Αντιόχου του Γρυπού τύραννος της Κυρρηστικής ήταν ο Ηρακλείων και μετά τον θάνατο αυτού η σύζυγός του Λαοδίκη Δ' της Συρίας και στη συνέχεια ο γιος του Διονύσιος. Κατά τους ρωμαϊκούς χρόνους η Κυρρηστική καταλήφθηκε και κατέστη επαρχία της Ασίας. Αργότερα η χώρα αυτή περιήλθε στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία από την οποία και την κατέλαβαν οι Άραβες περί τον 7ο αιώνα (μ.Χ.).
Πηγές
Κατηγορία:Ρωμαϊκές επαρχίες Κατηγορία:Ιστορικές περιοχές της Συρίας
Αραβική γλώσσα
Η αραβική γλώσσα (اللغة العربية al-luġatu l-‘arabiyyah ή απλώς عربي ‘arabī) είναι το μεγαλύτερο μέλος του σημιτικού κλάδου της αφροασιατικής γλωσσικής οικογένειας (ταξινόμηση: νότια κεντρική σημιτική) και είναι στενά συγγενής με την εβραϊκή γλώσσα και την αραμαϊκή γλώσσα. Ομιλείται σ' ολόκληρο τον αραβικό κόσμο και είναι ευρέως γνωστή και αντικείμενο σπουδής στον ισλαμικό κόσμο. Τα αραβικά είναι λογοτεχνική γλώσσα τουλάχιστον από τον 16ο αιώνα και είναι επίσης η λειτουργική γλώσσα του Ισλάμ.
Ο όρος αραβικά μπορεί να αναφέρεται είτε στα λογοτεχνικά/λόγια αραβικά, που δεν μιλά κανένας Άραβας ως μητρική γλώσσα, είτε στα Σύγχρονα Πρότυπα Αραβικά ή ακόμη στις πολλές ομιλούμενες παραλλαγές των αραβικών κοινά γνωστές ως «καθομιλούμενα αραβικά». Οι Άραβες θεωρούν τα λόγια αραβικά ως την πρότυπη γλώσσα και τείνουν να βλέπουν όλα τα άλλα μόνο σαν διαλέκτους. Τα λόγια αραβικά, al-luġatu-l-ʿarabīyatu-l-fuṣḥā (στην κυριολεξία: η πιο εύγλωττη αραβική γλώσσα—اللغة العربية الفصحى) αναφέρονται και στη γλώσσα των σύγχρονων μέσων στη Βόρεια Αφρική και τη Μέση Ανατολή και στην πιο αρχαϊκή γλώσσα του Κορανίου (o όρος συμπεριλαμβάνει τους περισσότερους τηλεοπτικούς και ραδιοφωνικούς σταθμούς, και όλα τα γραπτά, συμπεριλαμβανομένων όλων των βιβλίων, εφημερίδων, περιοδικών, εγγράφων κάθε είδους, και αναγνωστικών αλφαβηταριών για μικρά παιδιά). Τα καθομιλούμενα ή «διαλεκτικά» Αραβικά αναφέρονται στις πολλές εθνικές ή τοπικές διαλέκτους/γλώσσες που προέρχονται από τα κλασικά αραβικά, που ομιλούνται καθημερινά στη Βόρεια Αφρική και στη Μέση Ανατολή, και αποτελούν την καθημερινή ομιλουμένη γλώσσα. Αυτά διαφέρουν μερικές φορές τόσο που δεν είναι αμοιβαία κατανοητά. Αυτές οι διάλεκτοι τυπικά δεν γράφονται, αν και υπάρχει ένας συγκεκριμένος όγκος λογοτεχνίας (ιδιαίτερα θεατρικών έργων και ποίησης) σε πολλές απ' αυτές. Επίσης χρησιμοποιούνται σε διάφορους βαθμούς στην ανεπίσημη γλώσσα των μέσων, όπως στις σαπουνόπερες και τις εκπομπές κουβέντας.
Διγλωσσία
thumb|500px|Τα Αραβικά πλέον έχουν διαφοροποιηθεί σε πολλές διαλέκτους, οι οποίες είναι σε μεγάλο βαθμό ακατανόητες μεταξύ τους. Οι σύγχρονοι αραβόφωνοι γνωρίζουν τουλάχιστον δύο μορφές της γλώσσας τους: Στον γραπτό λόγο τα "Σύγχρονα Πρότυπα" Αραβικά που είναι κοινά για όλους και στον προφορικό τη ξεχωριστή διάλεκτο του τόπου τους.
Αφού τα γραπτά αραβικά σήμερα διαφέρουν σημαντικά από τα γραπτά αραβικά της εποχής του Κορανίου, είναι σύνηθες στην δυτική ακαδημία και μεταξύ μη-Αράβων ακαδημαϊκών των Αραβικών να αναφέρονται στη γλώσσα του Κορανίου ως Κλασικά Αραβικά και στη σύγχρονη γλώσσα των μέσων και των επίσημων ομιλιών ως τα Σύγχρονα Πρότυπα Αραβικά. Από την άλλη, οι Άραβες συχνά χρησιμοποιούν τον όρο Fuṣḥa για να αναφερθούν και στις δύο μορφές, θέτοντας έτσι μεγαλύτερη έμφαση στις ομοιότητες μεταξύ των δύο.
Μερικές γνωστές αραβικές λέξεις που έχουν περάσει στο δυτικό κόσμο είναι τα: αλγόριθμος, άλγεβρα, αλχημεία, αλκοόλ, ζενίθ, ναδίρ κλπ. Η μαλτεζική γλώσσα, που ομιλείται στο μεσογειακό νησί της Μάλτας, είναι η μόνη επιζώσα ευρωπαϊκή γλώσσα που προέρχεται αρχικά από τα αραβικά (μια βορειοαφρικανική διάλεκτο), αν και περιέχει έναν μεγάλο αριθμό ιταλικών και αγγλικών δανείων. Εκατομμύρια μετανάστες μιλούν την αραβική γλώσσα στην Ευρώπη.
Αλφάβητο
Το αραβικό αλφάβητο προέρχεται από την αραμαϊκή γραφή, στην οποία φέρει μια αόριστη ομοιότητα όπως το κοπτικό και το κυριλλικό αλφάβητο με το ελληνικό αλφάβητο. Παραδοσιακά, υπήρχαν διαφορές ανάμεσα στη δυτική (μαγκρέμπι) και ανατολική εκδοχή του αλφαβήτου. Ωστόσο, η παλαιά μαγκρέμπι εκδοχή έχει εγκαταλειφθεί εκτός από καλλιγραφικούς σκοπούς στο ίδιο το Μαγκρέμπ, και παραμένει σε χρήση βασικά στα κορανικά σχολεία της δυτικής Αφρικής. Τα αραβικά, όπως και οι άλλες σημιτικές γλώσσες, γράφονται από δεξιά προς τα αριστερά.
Καλλιγραφία
Μετά τον οριστικό προσδιορισμό του Αραβικού αλφαβήτου περίπου το 786, από τον Καλίλ ιμπν Αχμάντ αλ Φαραχιντί, πολλά στυλ αναπτύχθηκαν, για την γραφή του Κορανίου και άλλων βιβλίων, και για τις επιγραφές σε μνημεία ως διακόσμηση. Η αραβική καλλιγραφία δεν υπέπεσε σε αχρηστία όπως στον δυτικό κόσμο, και ακόμη θεωρείται από τους Άραβες ως μείζονα μορφή τέχνης. Οι καλλιγράφοι απολαμβάνουν μεγάλης εκτίμησης. Όντας συνεχές από τη φύση του, αντίθετα με το λατινικό αλφάβητο, το αραβικό αλφάβητο χρησιμοποιείται για να γράφει ένας στίχος του Κορανίου, ή απλά ένα γνωμικό, σε μια εντυπωσιακή σύνθεση που συχνά είναι δυσανάγνωστη. Η σύνθεση είναι συχνά αφηρημένη, αλλά μερικές φορές η γραφή είναι σχηματισμένη για να πάρει μια πραγματική μορφή όπως αυτή ενός ζώου.
Παλαιά Αραβικά
μικρογραφία|350x350εσ|Η [[επιγραφή Νεμάρα, ένα δείγμα ναβαταϊκής γραφής, θεωρείται άμεσος πρόδρομος της αραβικής γραφής. Χρονολογείται από τις 7 Δεκεμβρίου 328 π.Χ. και βρέθηκε στη Νεμάρα, στο σημερινό Χαουράν της Νότιας Συρίας. Φυλάσσεται στο Μουσείο του Λούβρου (Παρίσι, Γαλλία).]]
Τα παλαιά αραβικά είναι η ορολογία που αποδίδεται στις προ-ισλαμικές αραβικές διαλέκτους και γλώσσες. Όταν κάποιος ήθελε να γράψει στην ομιλούμενη γλώσσα του, τα αραβικά, χρησιμοποιούσε γενικά τη γραφή της συνήθους γραπτής γλώσσας του, όπως η ναβαταϊκή, η ελληνική, η αρχαία γραφή της Βόρειας Αραβίας κ.λπ. Τα αραβικά εμφανίζονται για πρώτη φορά σε επιγραφική μορφή στις αρχές της πρώτης χιλιετίας π.Χ., και για το μεγαλύτερο μέρος της προισλαμικής ιστορίας της, η γλώσσα αλληλεπιδρούσε με ποικίλους τρόπους με μια σειρά σχετικών σημιτικών γλωσσών και την ελληνική.
Κλασικά αραβικά
μικρογραφία|Στίχοι από το Κοράνι σε κλασικά αραβικά, γραμμένα σε συνεχή μορφή. Δυναστεία [[Τιμουρίδες|Τιμουρίδων, περίπου 1400. Πινακοθήκη Τέχνης Φριρ, Ινστιτούτο Σμιθσόνιαν (Ουάσινγκτον, ΗΠΑ).]]
Σύγχρονα πρότυπα αραβικά
Τα σύγχρονα πρότυπα αραβικά είναι ο άμεσος απόγονος των κλασικών αραβικών που χρησιμοποιούνται σήμερα σε ολόκληρο τον αραβικό κόσμο γραπτώς και επίσημα, για παράδειγμα σε προετοιμασμένες ομιλίες, ορισμένες ραδιοφωνικές εκπομπές και σε ενημερωτικές εκπομπές. Ενώ οι λέξεις και η τεχνοτροπία των σύγχρονων πρότυπων αραβικών είναι διαφορετικά από τα κλασικά αραβικά, η μορφολογία και η σύνταξη έχουν παραμείνει βασικά αμετάβλητες (αν και τα σύγχρονα πρότυπα αραβικά χρησιμοποιούν ένα υποσύνολο των συντακτικών δομών που διατίθενται στα κλασικά αραβικά). Στον αραβικό κόσμο γίνεται ελάχιστη διάκριση μεταξύ των κλασικών αραβικών και των σύγχρονων πρότυπων αραβικών και αμφότεροι ονομάζονται al-fuṣḥā (αραβικά: الفصحى), που σημαίνει «ο εύγλωττος».
Τυποποίηση
μικρογραφία|Εξέλιξη της πρώιμης αραβικής γραφής (9ος -11ος αιώνας), με παράδειγμα την [[Μπασμάλα, από χειρόγραφα κουφικού Κορανίου: (1) αρχές 9ου αιώνα, γραφή χωρίς κουκκίδες ή διακριτικά σημάδια, (2) και (3) 9ος - 10ος αιώνας υπό τη δυναστεία των Αββασιδών. Το σύστημα του Αμπού αλ-Ασουάντ καθιέρωσε κόκκινες κουκίδες όπου η κάθε διάταξη ή θέση υποδεικνύει διαφορετικό βραχύ φωνήεν. Αργότερα, χρησιμοποιήθηκε ένα δεύτερο σύστημα μαύρης κουκκίδας για τη διάκριση μεταξύ γραμμάτων όπως το fā' και το qāf, (4) 11ος αιώνας, στο σύστημα του αλ Φαραχιντί (σύστημα που χρησιμοποιείται σήμερα) οι κουκκίδες άλλαξαν σχήμα για να μοιάζουν με γράμματα για τη μεταγραφή των αντίστοιχων μακρών φωνηέντων.|337x337εσ]]
Αν και οι πολύ πρώιμες εκδηλώσεις της αραβικής γλώσσας χρονολογούνται από τον 8ο αιώνα π.Χ., η γλώσσα χρειάστηκε ένα σημαντικό χρονικό διάστημα για να καθοριστεί και να τελειοποιηθεί. Ένα σημαντικό μέρος αυτής της εξέλιξης συνέβη μεταξύ του 3ου και του 6ου αιώνα μ.Χ., με περαιτέρω προσθήκες στην αραβική γραφή τον 7ο αιώνα μ.Χ. όταν προστέθηκαν βοηθητικά σημάδια στα γράμματα, προκειμένου να αποφευχθούν ασάφειες σχετικά με τον τρόπο ανάγνωσης του κειμένου. Ο 10ος αιώνας είχε ένα ιδιαίτερα έντονο ενδιαφέρον μεταξύ των Αράβων γλωσσολόγων και κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου συντάχθηκαν τουλάχιστον έξι αραβικά λεξικά μαζί με πιο εξειδικευμένα έργα που στόχευαν στην παρουσίαση συγκεκριμένων ποικιλιών λεξιλογίου όπως συνώνυμα και ομώνυμα.
Εξάπλωση
Τα αραβικά εξαπλώθηκαν με τη διάδοση του Ισλάμ. Μετά τις πρώτες μουσουλμανικές κατακτήσεις, τα αραβικά υιοθέτησαν λεξιλόγιο από τη μέση περσική και την τουρκική γλώσσα. Στην πρώιμη περίοδο των Αββασιδών, πολλοί κλασικοί ελληνικοί όροι εισήλθαν στα αραβικά μέσω μεταφράσεων που πραγματοποιήθηκαν στον Οίκο της Σοφίας στη Βαγδάτη. Μέχρι τον 8ο αιώνα, η γνώση των κλασικών αραβικών είχε γίνει απαραίτητη προϋπόθεση για την άνοδο στις ανώτερες τάξεις σε όλο τον ισλαμικό κόσμο, τόσο για τους μουσουλμάνους όσο και για τους αλλόθρησκους.
Ναχντά
Η ναχντά (αραβικά: النهضة, λατινοποιημένα: an-nahḍa, που σημαίνει "η Αφύπνιση" ή "η Αναγέννηση"), αναφέρεται επίσης ως Αραβική Αναγέννηση, ήταν ένα πολιτιστικό κίνημα που άνθισε στις αραβόφωνες περιοχές της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ιδίως στην Αίγυπτο, στον Λίβανο και στη Συρία κατά το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα και τις αρχές του 20ού αιώνα. Παρόλο που αρχικά θεωρήθηκε ότι προέκυψε από την εισβολή του Ναπολέοντα στην Αίγυπτο το 1798, σήμερα θεωρείται τόσο μια εσωτερική διαδικασία όσο και εμπνευσμένη από τη Δύση, η οποία συνέπεσε με το Τανζιμάτ, μια μεταρρυθμιστική περίοδο στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, καθώς και την μετέπειτα Νεοτουρκική Επανάσταση, που επέτρεψαν τον πολλαπλασιασμό του Τύπου και άλλων δημοσιεύσεων και οδήγησαν σε εσωτερικές αλλαγές στην οικονομία και στις κοινοτικές μεταρρυθμίσεις στην Αίγυπτο, στον Λίβανο και στη Συρία.
Το ότι η Αναγέννηση πέτυχε να αλλάξει την κατεύθυνση της αραβικής λογοτεχνίας οφείλεται πιθανώς σε δύο παράγοντες. Η εμφάνιση ενός αραβικού Τύπου μετέτρεψε τη συγγραφή σε κάτι από το οποίο θα μπορούσε κάποιος να βιοποριστεί και ανάγκασε τους συγγραφείς να εγκαταλείψουν το παραδοσιακό, περίτεχνο στυλ των περασμένων αιώνων υπέρ ενός απλούστερου και πιο άμεσου στυλ που θα άρεσε σε ένα ευρύτερο αναγνωστικό κοινό. Η εξάπλωση και ο εκσυγχρονισμός της εκπαίδευσης χρησίμευσε περαιτέρω για να προσφέρει ένα σύνολο αναγνωστών που ήταν δεκτικό σε νέα στυλ και ιδέες.
Αραβικές διάλεκτοι
Τα καθομιλούμενα αραβικά είναι ένας συλλογικός όρος για τις προφορικές διάλεκτους της αραβικής που χρησιμοποιούνται σε όλο τον αραβικό κόσμο, οι οποίες διαφέρουν ριζικά από τη λογοτεχνική γλώσσα. Η κύρια διαλεκτική διαίρεση είναι μεταξύ των παραλλαγών εντός και εκτός της αραβικής χερσονήσου, ακολουθούμενη από εκείνη μεταξύ καθιστικών παραλλαγών και των πολύ πιο συντηρητικών παραλλαγών των Βεδουίνων. Όλες οι παραλλαγές εκτός της αραβικής χερσονήσου (που περιλαμβάνουν τη μεγάλη πλειοψηφία των ομιλητών) έχουν πολλά κοινά χαρακτηριστικά μεταξύ τους που δεν βρίσκονται στην κλασική αραβική γλώσσα. Αυτό οδήγησε τους ερευνητές να ισχυριστούν την ύπαρξη μιας αραβικής κοινής που εμφανίστηκε έναν ή δύο αιώνες μετά τις αραβικές κατακτήσεις, τα χαρακτηριστικά της οποίας τελικά εξαπλώθηκαν σε όλες τις νεοκατακτημένες περιοχές. Αυτά τα χαρακτηριστικά υπάρχουν σε διάφορους βαθμούς μέσα στην αραβική χερσόνησο. Γενικά, οι παραλλαγές της αραβικής χερσονήσου έχουν πολύ μεγαλύτερη διαφοροποίηση από αυτές εκτός της χερσονήσου, αλλά αυτές δεν έχουν μελετηθεί.
Στις παραλλαγές εκτός χερσονήσου, η μεγαλύτερη διαφορά είναι μεταξύ των μη αιγυπτιακών διαλέκτων της Βόρειας Αφρικής (ειδικά των μαροκινών αραβικών) και των άλλων. Ειδικά τα μαροκινά αραβικά είναι ελάχιστα κατανοητά στους αραβόφωνους ανατολικά της Λιβύης (αν και το αντίθετο δεν ισχύει, εν μέρει λόγω της δημοτικότητας των αιγυπτιακών ταινιών και άλλων μέσων ενημέρωσης).
Ένας παράγοντας στη διαφοροποίηση των διαλέκτων είναι η επιρροή από τις γλώσσες που ομιλούνταν προηγουμένως στις περιοχές, οι οποίες τυπικά παρείχαν σημαντικό αριθμό νέων λέξεων και μερικές φορές επηρέασαν επίσης την προφορά ή τη σειρά των λέξεων. Ωστόσο, ένας πολύ πιο σημαντικός παράγοντας για τις περισσότερες διαλέκτους είναι, όπως μεταξύ των ρομανικών γλωσσών, η διατήρηση (ή αλλαγή νοήματος) διαφορετικών κλασικών μορφών. Έτσι, το ιρακινό ακού (aku), το λεβαντίνικο φιχ (fīh) και το βόρειο αφρικανικό καγιάν (kayən) σημαίνουν «υπάρχει» και όλα προέρχονται από κλασικές αραβικές μορφές (yakūn, fīhi, kā'in αντίστοιχα), αλλά σήμερα ακούγονται πολύ διαφορετικά.
Ομαδοποίηση των διαλέκτων
Οι Άραβες διαλεκτολόγοι προηγουμένως κατέτασσαν τις διαλέκτους σε μόνο δύο ομάδες: τις διαλέκτους Μασρίκι (ανατολικά) και τις διαλέκτους Μαγκρέμπι (δυτικά). Πρόσφατα υιοθέτησαν μια πιο ακριβή ταξινόμηση για τις σύγχρονες παραλλαγές της γλώσσας, η οποία χωρίζεται σε πέντε μεγάλες ομάδες: Χερσονήσου, Μεσοποταμίας, Μέσης Ανατολής, Αιγυπτο-σουδανική, και Μαγκρέμπι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γλώσσες της Αιγύπτου Κατηγορία:Γλώσσες της Αλγερίας Κατηγορία:Γλώσσες της Ερυθραίας Κατηγορία:Γλώσσες της Ιορδανίας Κατηγορία:Γλώσσες του Ιράκ Κατηγορία:Γλώσσες του Ισραήλ Κατηγορία:Γλώσσες των Κομορών Κατηγορία:Γλώσσες του Κατάρ Κατηγορία:Γλώσσες του Κουβέιτ Κατηγορία:Γλώσσες της Λιβύης Κατηγορία:Γλώσσες του Μαρόκου Κατηγορία:Γλώσσες του Μπαχρέιν Κατηγορία:Γλώσσες του Ομάν Κατηγορία:Γλώσσες της Παλαιστίνης Κατηγορία:Γλώσσες της Σαουδικής Αραβίας Κατηγορία:Γλώσσες της Σομαλίας Κατηγορία:Γλώσσες του Σουδάν Κατηγορία:Γλώσσες της Συρίας Κατηγορία:Γλώσσες του Τζιμπουτί Κατηγορία:Γλώσσες του Τσαντ Κατηγορία:Γλώσσες της Τυνησίας Κατηγορία:Γλώσσες της Υεμένης Κατηγορία:Γλώσσες του Κουρδιστάν Κατηγορία:Σημιτικές γλώσσες
2566 Κιργισία
Η Κιργισία (Kirghizia) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,6. Ανακαλύφθηκε το 1979 από τον Σοβιετικό αστρονόμο Νικολάι Τσερνίχ, που παρατηρούσε από το Ναουτσνί της Κριμαίας, και πήρε το όνομά της από την Κιργισία.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο φασματικός τύπος της Κιργισίας είναι V. Τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά της είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Κιργισια
Ετρουσκική γλώσσα
Η Ετρουσκική γλώσσα ήταν η προφορική και γραπτή γλώσσα που μιλιόταν από τους Ετρούσκους στην αρχαία Ετρουρία (σημερινή Τοσκάνη) και σε περιοχές όπως (οι σημερινές) Λομβαρδία, Βένετο και Εμίλια-Ρομάνα, ώσπου ο Ετρούσκοι διώχθηκαν από τους Γαλάτες στην Ιταλία. Ωστόσο, η Λατινική γλώσσα επιβλήθηκε πλήρως της ετρουσκικής, από την οποία επεβίωσαν λιγοστά κείμενα και δάνειες λέξεις στη λατινική (π.χ. persona από την ετρουσκική phersu) και λιγοστά τοπωνύμια, όπως της πόλης Πάρμα, της Ιταλίας.
Η ετρουσκική (ή τυρρηνική) γλώσσα έφθασε στις μέρες μας από επιγραφές, οι πλείστες των οποίων όμως είναι σύντομες, κυρίως ονόματα, και γι΄ αυτό δεν έχει κατορθωθεί να δοθεί ικανοποιητική ερμηνεία της, και παρότι έχουν βρεθεί και δίγλωσσες πινακίδες (τυρρηνικά - λατινικά) δεν έχει πλήρως εξακριβωθεί ή δεν έχει διαφωτιστεί η ιστορία της γλώσσας αυτής. Όσα δε έχουν μέχρι σήμερα ερμηνευθεί είναι πολύ λίγα προκειμένου να εξακριβωθεί η σχέση της ετρουσκικής με τις λοιπές γλώσσες.
Το ζήτημα της ταξινόμησης
Ευρύτερη αποδοχή συγκεντρώνει η άποψη ότι η ετρουσκική γλώσσα σχετίζεται με άλλες γλώσσες της απομονωμένης οικογένειας των τυρρηνικών γλωσσών ασυσχέτιστης έως σήμερα με άλλες γλωσσικές ομάδες, μαζί με τα ραιτικά και τα λημνιακά. Στη Φυσική Ιστορία (1ος αιώνας Κ.Ε.), ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος έγραψε για τους λαούς των Άλπεων: «Οι Ραιτοί και οι Ουϊνδελικοί (Vindelicia) συνορεύουν με τους Νωρικούς (Noricum), σε πολυάριθμες πόλεις. Οι Γαλάτες ισχυρίζονται πως οι Ραιτοί κατάγονται από τους Ετρούσκους».
Αν στηριχθεί κανείς σε αυτή την πληροφορία τότε η ετρουσκική σχετίζεται με τη ραιτική. Ωστόσο, εμφανείς δομικές ομοιότητες με την ετεοκρητική και με την μινωική γραφή σε πινακίδες σπονδών (για παράδειγμα το συχνά επαναλαμβανόμενο μινωικό U-NA-RU-KA-NA-SI και το επίσης επαναλαμβανόμενο ετρουσκικό *unχva cenase που σημαίνει φέρων σπονδές) έχουν εγείρει μεταξύ των γλωσσολόγων πληθώρα συζητήσεων για τις σχέσεις της γλώσσας με την ετεοκρητική και την ετεοκυπριακή.
Ορισμένοι σύγχρονοι ερευνητές θεωρούν ότι η ετρουσκική γλώσσα αποτελεί κλάδο μιας ευρύτερης τυρρηνικής οικογένειας, συνδεόμενης με τις Ινδοευρωπαϊκές γλώσσες, εξαιτίας των ομοιοτήτων που παρουσιάζονται σε γραμματικές καταλήξεις και το λεξιλόγιο. Επί του παρόντος όμως οι περισσότεροι γλωσσολόγοι θεωρούν την τυρρηνική οικογένεια απομονωμένη και η υπόθεση της διασύνδεσης με την οικογένεια των ινδοευρωπαϊκών γλωσσών δεν έχει επαρκώς αποδειχθεί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαίες γλώσσες Κατηγορία:Ιερές γλώσσες Κατηγορία:Αταξινόμητες γλώσσες Κατηγορία:Εξαφανισμένες γλώσσες της Ευρώπης
Ντίνος Γκουγκουρέλας
Πρώτα χρόνια και σπουδές
Γεννήθηκε στις 18 Απριλίου 1934. Η καταγωγή του πατέρα του, Χρήστου Γκουγκουρέλα, ήταν από τη Λεπτοκαρυά Πιερίας, ενώ η μητέρα του, Άννα Αράπογλου, ήταν από τη Μικρά Ασία. Ολοκλήρωσε το Δημοτικό Σχολείο και το Γυμνάσιο στην Κατερίνη. Στη διάρκεια των γυμνασιακών του χρόνων ήταν πρόεδρος του άτυπου συλλόγου του Γυμνασίου Κατερίνης και τάχθηκε με τη συμμετοχή του σε συλλαλητήρια υπέρ της απελευθέρωσης της Κύπρου. Παράλληλα έκανε δημόσιες ομιλίες στην Παλαιά Δημαρχία και στο μνημείο πεσόντων του Δημοτικού Πάρκου της πιερικής πρωτεύουσας. Σπούδασε Νομικά στο πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης. Στη διάρκεια της παραμονής του στη Θεσσαλονίκη, παράλληλα με τις σπουδές του εργάστηκε ως εργάτης (φορτοεκφορτωτής) και στη συνέχεια ως αθλητικός δημοσιογράφος. Συνεργάστηκε με πολλές εφημερίδες, όπως "Αθλητικά Νέα", "Ημέρα", "Βραδυνή" και άλλες. Αργότερα, ως μέλος της αντιπροσωπείας της ΝΔ, εκπαιδεύτηκε πάνω σε ζητήματα ΕΟΚ και σε αγροτικά θέματα στη Διπλωματική Σχολή "Αντενάουερ" στο Βερολίνο.
Στρατιωτική θητεία
Ο Ντίνος Γκουγκουρέλας υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία ως έφεδρος αξιωματικός (ΠΖ) στο Στρατηγείο της 2ας Μεραρχίας στο 4ο Επιτελικό Γραφείο. Η θητεία του διήρκεσε γύρω στα 2 χρόνια.
Επαγγελματική και κοινωνική δραστηριότητα
Εργάστηκε ως δικηγόρος επί 40 χρόνια περίπου στο Πρωτοδικείο Κατερίνης, δείχνοντας μαχητικότητα και ευσυνειδησία. Εκτός από την επαγγελματική του δραστηριότητα, από πολύ μικρή ηλικία ανέπτυξε πολυσχιδή δραστηριότητα στην κοινωνική ζωή της Πιερίας, με την πολιτική, συνδικαλιστική, αθλητική του δράση αλλά και με τη δραστηριότητά του στην Τοπική Αυτοδιοίκηση.
Αθλητισμός και πολιτισμός
Ήταν πρόεδρος του άτυπου συλλόγου φιλάθλων της ποδοσφαιρικής ομάδας "Όλυμπος" και γενικός γραμματέας του Αθλητικού Συλλόγου Κατερίνης "Ο Απόλλων". Παράλληλα, έκανε αθλητικές ανταποκρίσεις και συνεργάστηκε με πολλά αθλητικά έντυπα στον τοπικό Τύπο. Ανέλαβε πρόεδρος του Πιερικού όταν η ομάδα έπαιζε στην Α' εθνική και μέλος της 5μελούς Επιτροπής Σωτηρίας του Πιερικού. Στον πολιτιστικό τομέα, ήταν γενικός γραμματέας του Μορφωτικού Συλλόγου του Συνοικισμού Αστών Κατερίνης, πρόεδρος του Εκπολιτιστικού και Μορφωτικού Συλλόγου Κατερίνης, μέλος της Επιτροπής Λαϊκής Επιμόρφωσης Πιερίας,
Τοπική αυτοδιοίκηση
Στο χώρο της τοπικής αυτοδιοίκησης, ο Ντίνος Γκουγκουρέλας εξελέγη δημοτικός σύμβουλος στις δημοτικές εκλογές του 1964 στο Δήμο Κατερίνης και ήταν πρώτος σε ψήφους, αν και έχασε την αντιδημαρχία επειδή πρώτευσε η παράταξη του Τάκη Τερζόπουλου και όχι εκείνη του Βασιλείου Ταβαντζή που ήρθε 2η. Ο Γκουγκουρέλας υπηρέτησε επίσης ως νομαρχιακός σύμβουλος με νομάρχη το Νικόλαο Κατακαλίδη. Ήταν πρώτος σε ψήφους (το 1976) λαμβάνοντας τα τρία τέταρτα των μελών της Τοπικής Αυτοδιοίκησης Πιερίας, με την υποστήριξη όλων των κομμάτων. Εκτός αυτών, υπήρξε πρόεδρος του 26ου ΚΤΕΛ Πιερίας, επίτιμος πρόεδρος του Συνδέσμου Μεταφορών Ιδιοκτητών Φορτηγών Αυτοκινήτων Πιερίας, αντιπρόσωπος των επαγγελματικών σωματείων αυτοκινητιστών Πιερίας σε πανελλήνια συνέδρια, νομικός σύμβουλος (κατά κανόνα αφιλοκερδώς) του Συνδέσμου Διεθνών Μεταφορών Πιερίας, της Κοινοπραξίας Ιδιοκτητών Φορτηγών Αυτοκινήτων Πιερίας, της Ένωσης Ιδιοκτητών Χωματουργικών Μηχανημάτων Κατερίνης και του Σωματείου Κτηνοτρόφων Κατερίνης, ανάμεσα στα άλλα.
Πολιτική δραστηριότητα
Υπήρξε πρόεδρος της Φοιτητικής Ένωσης Πιερίας και της ΕΡΕΝ Πιερίας, μέλος της νομαρχιακής επιτροπής της ΕΡΕ Πιερίας, εκλεγμένος πρώτος από τους εκλέκτορες της Πιερίας (1965), πρόεδρος της νομαρχιακής επιτροπής της ΝΔ Πιερίας και ορίστηκε διάδοχος του συνεργάτη του στις εκλογές των ετών 1963 και 1964, Αθανασίου Βασιλειάδη, έπειτα από ομόφωνη απόφαση των στελεχών της ΕΡΕ. Κατήλθε υποψήφιος με την ΕΡΕ με συνυποψήφιους τους Κωνσταντίνο Παπαγεωργίου, Αλέξανδρο Δεληγιαννίδη και Δημήτριο Τσιφοδήμο, αλλά οι βουλευτικές εκλογές του 1967 ματαιώθηκαν λόγω του πραξικοπήματος που είχε ως αποτέλεσμα την εγκαθίδρυση της χούντας. Στις βουλευτικές εκλογές του 1977 κατήλθε υποψήφιος με την Εθνική Παράταξη, αφού προηγουμένως παραιτήθηκε από τη νομαρχιακή επιτροπή της ΝΔ. Δεν εξελέγη τότε βουλευτής, παρότι συνολικά το κόμμα συγκέντρωσε 6.000 και πλέον ψήφους. Ήταν επίσης μέλος της Κεντρικής Περιφερειακής Οργάνωσης της ΝΔ.
Βουλευτής
Στις βουλευτικές εκλογές του 1981 εξελέγη στο νομό Πιερίας, με το κόμμα της ΝΔ. Κατήλθε υποψήφιος και στις επόμενες εκλογές, που διεξήχθησαν το Ιούνιο του 1985 και κατάφερε να διατηρήσει την έδρα του.
Υπήρξε αμισθί νομικός σύμβουλος σχεδόν όλων των σωματείων ακτημόνων της Πιερίας. Αγωνίστηκε για τη γεωργική αποκατάσταση των τελευταίων, με τις πύρινες αγορεύσεις του στη Βουλή εναντίον της τότε κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ. Ορίστηκε γενικός υπεύθυνος της ΝΔ επί αγροτικών θεμάτων για τη Βόρεια Ελλάδα και συμπεριλήφθηκε σε σκιώδη κυβέρνηση της αντιπολίτευσης, ως υφυπουργός Γεωργίας. Ήταν μέλος της Διαρκούς Επιτροπής Παραγωγής σε πολλά υπουργεία της Βουλής, μέλος της Ομάδας Κοινοβουλευτικού Ελέγχου της ΝΔ σε διάφορους τομείς, μέλος της εθνικής αντιπροσωπείας του ελληνικού Κοινοβουλίου σε αποστολή στην Κύπρο και της αποστολής του κόμματός του στο Στρασβούργο για θέματα της ΕΟΚ και για γεωργικά ζητήματα.
Ως βουλευτής, όπως προκύπτει από τους πίνακες της Βουλής και τον Τύπο τη δεκαετία του 1980, ήταν στην πρώτη δεκάδα στην άσκηση κοινοβουλευτικού ελέγχου.
Μετέπειτα χρόνια
Τον Νοέμβριο του 2009 ήταν ανάμεσα στα 49 πρόσωπα από την Πιερία που πήραν μέρος στο έκτακτο συνέδριο της ΝΔ στην ελληνική πρωτεύουσα.
Απεβίωσε από ανακοπή της καρδιάς σε ηλικία 86 ετών στις 13 Ιανουαρίου 2021 και κηδεύτηκε την επομένη από τον ιερό ναό της Αγίας Αικατερίνης. Ετάφη στο Α΄ Κοιμητήριο της Κατερίνης. Κατέλιπε την επί 5 δεκαετίες σύζυγό του, Κυριακή, και τα παιδιά του, Χρήστο και Γιάννη, και εγγόνια.
Ασημίνα Αρβανιτάκη
Η Ασημίνα Αρβανιτάκη (Μεσσηνία, 1980) είναι Ελληνίδα ερευνήτρια και καθηγήτρια της θεωρητικής φυσικής, που κατέχει την έδρα Αρίσταρχου του ‘’Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος’’ στη Θεωρητική Φυσική στο Ινστιτούτο Perimeter Institute for Theoretical Physics στο Γουότερλου του Καναδά. Το 2017 της απονεμήθηκε το βραβείο New Horizons in Physics.
Έρευνα
Το έργο της έχει επικεντρωθεί στην εύρεση πειραματικών προσεγγίσεων για τη διερεύνηση θεμάτων στη θεωρητική φυσική. Έχει περιγραφεί ως ερευνητική προσπάθεια στα «σύνορα ακριβείας», καθώς περιλαμβάνει την μέτρηση πολύ μικρών παραλλαγών σε επαρκώς κατανοητά φαινόμενα ούτως ώστε να εξακριβώσει τις θεωρητικές προβλέψεις.
Το 2016, η ίδια και οι συνάδελφοί της, Savas Dimopoulos και Ken Van Tilburg πρότειναν μια νέα μέθοδο ανίχνευσης της σκοτεινής ύλης—ως κύμα ύλης—χρησιμοποιώντας συμβατικούς ανιχνευτές βαρυτικών κυμάτων. Έχει η ίδια προτείνει τη χρήση του Προηγμένου Παρατηρητηρίου ‘’Gravitational Wave Interferometer Laser’’ για την παρατήρηση των βαρυτικών κυμάτων από τις συγκρούσεις μαύρης τρύπας για την ανίχνευση της παρουσίας αξόνων QCD, πιθανών υποψηφίων αιτίων για την εξήγηση της σκοτεινής ύλης. Έχει επίσης προτείνει τη χρήση τηλεσκοπίων νετρίνων και ακτίνων γ, όπως το τηλεσκόπιο Fermi, Hess ή IceCube, για την αναζήτηση των προϊόντων διάσπασης της σκοτεινής ύλης που προτείνονται από ορισμένες θεωρίες υπερσυμμετρίας.
Σπούδασε στο τμήμα Φυσικής στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και αμέσως μετά έφυγε για μεταπτυχιακές σπουδές στις ΗΠΑ και στο Πανεπιστήμιο Στάνφορντ, στο οποίο ολοκλήρωσε το διδακτορικό της το 2008.
Εκπαίδευση & σταδιοδρομία
Η Αρβανιτάκη συνέχισε τη μεταδιδακτορική της έρευνα στο Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ. Εντάχθηκε στο Ινστιτούτο Perimeter Institute το 2014. Είναι η πρώτη γυναίκα που κατέχει ακαδημαϊκή έδρα στο ινστιτούτο αυτό. Η Αρβανιτάκη πρότεινε να ονομαστεί επίτηδες η θέση για τον Αρίσταρχο - τον αρχαίο Έλληνα αστρονόμο που υπέθεσε πρώτος ότι η Γη περιστρέφοταν γύρω από τον Ήλιο, αρκετούς αιώνες πριν από τον Κοπέρνικο – δεικτικά στο κοσμολογικό πεδίο της έρευνάς της, ώστε να αναδείξει και το ελληνικό υπόβαθρο του ‘’Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος’’ αλλά και τη δική της ελληνική καταγωγή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες φυσικοί
Ισλάμ στην Ιαπωνία
Πρώιμη ιστορία
Υπάρχουν μεμονωμένα αρχεία επαφής μεταξύ του Ισλάμ και της Ιαπωνίας πριν από το άνοιγμα της χώρας το 1853, πιθανώς ήδη από το 1700. Μερικοί μουσουλμάνοι έφτασαν όντως τους προηγούμενους αιώνες, αν και αυτά ήταν μεμονωμένα περιστατικά. Ορισμένα στοιχεία της ισλαμικής φιλοσοφίας εισχώρησαν επίσης ήδη από την περίοδο Χέιαν μέσω κινεζικών και νοτιοανατολικών ασιατικών πηγών.
Μεσαιωνικά αρχεία
μικρογραφία| Ο χάρτης του Κάσγκαρι απεικονίζει ένα νησί στην κορυφή, που αντιστοιχεί στα ανατολικά από την Κίνα. Οι παλαιότερες μουσουλμανικές καταγραφές της Ιαπωνίας βρίσκονται στα έργα του μουσουλμάνου χαρτογράφου Ιμπν Χορνταντμπέχ, ο οποίος έχει κατανοηθεί από τον Μάικλ Γιαν ντε Χόεγιε ότι αναφέρει την Ιαπωνία ως τις «χώρες του Βακβακ» δύο φορές: «Ανατολικά της Κίνας είναι οι χώρες του Βακβακ, που είναι τόσο πλούσια σε χρυσό, που οι κάτοικοι φτιάχνουν τις αλυσίδες για τα σκυλιά τους και τα περιλαίμια για τις μαϊμούδες τους από αυτό το μέταλλο. Κατασκευάζουν χιτώνες πλεγμένους με χρυσό. Εκεί βρίσκεται εξαιρετικό ξύλο έβενου.» Και: «Ο χρυσός και ο έβενος εξάγονται από το Βακβακ». Ο άτλαντας του Μαχμούντ αλ-Κάσγκαρι του 11ου αιώνα δείχνει τις χερσαίες διαδρομές του Δρόμου του Μεταξιού και της Ιαπωνίας στην ανατολικότερη έκταση του χάρτη.
Κατά τη διάρκεια εκείνης της περιόδου υπήρξε επαφή μεταξύ των Χουέι, του στρατηγού Λαν Γιου της δυναστείας των Μινγκ και των ξιφομάχων της Ιαπωνίας. Σύμφωνα με κινεζικές πηγές, ο Λαν Γιου είχε 10.000 Κατάνα, ο αυτοκράτορας Χόνγκβου ήταν δυσαρεστημένος με τους δεσμούς του στρατηγού με το Κιότο και περισσότεροι από 15.000 άνθρωποι ενοχοποιήθηκαν για υποτιθέμενη προδοσία και εκτελέστηκαν.
Οι πρώτες ευρωπαϊκές μαρτυρίες για μουσουλμάνους και τις επαφές τους με την Ιαπωνία διατηρούνταν από Πορτογάλους ναυτικούς, που αναφέρουν έναν επιβάτη στο πλοίο τους, έναν Άραβα, που είχε κηρύξει το Ισλάμ στον λαό της Ιαπωνίας. Είχε πλεύσει στα νησιά της Μαλάκκας το 1555.
Σύγχρονα στοιχεία
Οι πρώτες σύγχρονες μουσουλμανικές επαφές ήταν με Ινδονήσιους, που υπηρέτησαν σε βρετανικά και ολλανδικά πλοία στα τέλη του 19ου αιώνα.
Στα τέλη της δεκαετίας του 1870, η βιογραφία του Μωάμεθ μεταφράστηκε στα ιαπωνικά. Αυτό βοήθησε το Ισλάμ να εξαπλωθεί και να φτάσει στον ιαπωνικό λαό, αλλά μόνο ως μέρος της ιστορίας των πολιτισμών.
Μια άλλη σημαντική επαφή έγινε το 1890, όταν ο Σουλτάνος και Χαλίφης Αμπντούλ Χαμίτ Β' της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας έστειλε ένα πολεμικό πλοίο στην Ιαπωνία με σκοπό να χαιρετίσει την επίσκεψη του Ιάπωνα πρίγκιπα Κομάτσου Ακιχίτο στην πρωτεύουσα της Κωνσταντινούπολης αρκετά χρόνια νωρίτερα. Αυτή η φρεγάτα ονομαζόταν Ερτουγρούλ και καταστράφηκε σε μια καταιγίδα στο δρόμο της επιστροφής κατά μήκος της ακτής του νομού Βακαγιάμα στις 16 Σεπτεμβρίου 1890. Το Τουρκικό Μνημείο και Μουσείο Κουσιμότο είναι αφιερωμένα προς τιμήν των πνιγμένων διπλωματών και ναυτικών.