cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Παρθενώνας
Σημασίες και συμβολισμοί του μνημείου
Σε διάφορες εποχές και κοινωνίες αποδιδόταν στον Παρθενώνα ή τα γλυπτά του μια υψηλή αξία, συμβολική, πολιτική, θρησκευτική ή άλλη. Για παράδειγμα, όταν τα "Ελγίνεια" ανάγλυφα έφτασαν στο Λονδίνο το 1807, φορτίστηκαν με νέες σημασίες καθώς έγιναν το επίκεντρο αντιπαραθέσεων για την αξία της τέχνης στην κοινωνία. Ορισμένοι Βρετανοί καλλιτέχνες τα εξύμνησαν σαν μια νέα σχολή τέχνης. Άλλοι τα συνέδεσαν με τη νίκη της Βρετανίας επί του Ναπολέοντα, ο οποίος επίσης είχε φέρει στο Παρίσι ρωμαϊκά γλυπτά που πήρε από την Ιταλία. Στη σύγχρονη εποχή μερικοί τον θεωρούν και σύμβολο της δημοκρατίας. Ωστόσο είναι ελάχιστα ή ανύπαρκτα τα στοιχεία που δείχνουν ότι στην αρχαιότητα αποδιδόταν αυτή η σημασία στο μνημείο, ή ότι ήταν περισσότερο θαυμαστό από άλλα κτίσματα της Ελλάδας και της Μεσογείου. Οι συμβολικοί δεσμοί του με τη δημοκρατία δεν ήταν ισχυροί. Για την πλειονότητα των Αθηναίων και των επισκεπτών, ο ναός πρέπει να αντικατόπτριζε τη δόξα της θεάς και της πόλης της, από τις μυθικές απαρχές της και άσχετα με το πολίτευμα.
Αντίθετα με την κυρίαρχη αντίληψη, ο βυζαντινολόγος καθηγητής Αντ. Καλδέλλης, επισημαίνει την σκόπιμη υποβάθμιση ή παράλειψη της βυζαντινής ιστορίας του Παρθενώνα, και το ιστοριογραφικό άλμα από την αρχαιότητα στην Αναγέννηση. Πιστεύει ότι αυτή η σύγχρονη (μετά το Διαφωτισμό) αφήγηση προκύπτει από ευρωπαϊκές ιδεολογίες, και ότι κάποτε εξυπηρέτησε και τον ευρωπαϊκό επεκτατισμό και τις αρνητικές αντιλήψεις για το Νότο και τον μεσαίωνα. Με αυτήν οι Ευρωπαίοι και οι ιδεολογικοί φορείς του Διαφωτισμού πέτυχαν μια ιδεολογική οικειοποίηση του Παρθενώνα, βάζοντας στο στόχαστρο το Βυζάντιο και τους ορθόδοξους κληρονόμους του και εμφανιζόμενοι οι ίδιοι ως δικαιούχοι των μνημείων.
Αναστήλωση
Το 1975, η Ελληνική κυβέρνηση ξεκίνησε μια συντονισμένη προσπάθεια για την αναστήλωση του Παρθενώνα καθώς και άλλων κτισμάτων της Ακρόπολης. Μετά από καθυστέρηση, ιδρύθηκε η Επιτροπή για τη Συντήρηση των Μνημείων της Ακρόπολης το 1983. Το έργο αυτό, αργότερα προσέλκυσε οικονομική και τεχνική βοήθεια από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Μια αρχαιολογική επιτροπή τεκμηρίωσε διεξοδικά κάθε αντικείμενο που βρισκόταν στο χώρο, και οι αρχιτέκτονες υποβοηθούμενοι από υπολογιστικά μοντέλα, εξακρίβωσαν τις αρχικές τους θέσεις. Ιδιαίτερα σημαντικά και εύθραυστα γλυπτά μεταφέρθηκαν στο Μουσείο της Ακρόπολης. Στο χώρο εγκαταστάθηκε γερανός για την απομάκρυνση τμημάτων μαρμάρων. Ο γερανός σχεδιάστηκε για να διπλώνει κάτω από την οροφή όταν δεν χρησιμοποιείται. Σε ορισμένες περιπτώσεις, προηγούμενες ανακατασκευές ήταν εσφαλμένες. Αυτές διαλειθηκαν, και μια προσεκτική διαδικασία αναστήλωσης ξεκίνησε. Αρχικά, πολλά τμήματα μαρμάρου κρατήθηκαν μαζί από επιμήκεις καρφίτσες σιδήρου σχήματος «Η», οι οποίες ήταν καλυμμένες ολοκληρωτικά από μόλυβδο, ο οποίος προστατεύει το σίδηρο από διάβρωση. Οι σταθεροποιητικές καρφίτσες που είχαν τοποθετηθεί κατά τον 19ο αιώνα δεν είχαν υψηλή περιεκτικότητα σε μόλυβδο και έτσι διαβρώθηκαν. Αφού το προϊόν της διάβρωσης (σκουριά) είναι επεκτατικό, η επέκταση αυτή προκάλεσε επιπλέον ζημιές με τη δημιουργία ρογμών στο μάρμαρο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαίοι ναοί της Αθήνας Κατηγορία:Ακρόπολη Αθηνών Κατηγορία:Ναοί της Αθηνάς
Διόδοτος Α΄ της Βακτρίας
Ο Διόδοτος Α' ο Σωτήρ ήταν Έλληνας Σατράπης της περιοχής της Βακτρίας (Βακτριανής).
Το 250 π.Χ. εξεγέρθηκε κατά του κράτους των Σελευκιδών, όπου ανήκε μέχρι τότε η σατραπεία του, και ανέδειξε τη Βακτρία σε ανεξάρτητο βασίλειο. Έκοψε νομίσματα με την απεικόνισή του. Αποκαλούταν Βασιλεύς της Βακτρίας και της Ινδίας.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες Βασιλείς Βακτρίας & Ινδίας
Φίλιππος Αλβέρτος της Βυρτεμβέργης
Ο Φίλιππος Αλβέρτος (γερμ. Philipp Albrecht, 14 Νοεμβρίου 1893 - 17 Απριλίου 1975) από τον Οίκο της Βυρτεμβέργης ήταν τιτουλάριος βασιλιάς, δούκας της Βυρτεμβέργης και επικεφαλής του Οίκου.
Βιογραφία
Ο Γεώργιος Φίλιππος Αλβέρτος Κάρολος Μαρία Ιωσήφ Λουδοβίκος Ουμβέρτος Στανίσλαος Λεοπόλδος ήταν ο πρωτότοκος γιος του Αλβέρτου της Βυρτεμβέργης και της Μαργαρίτας Σοφίας των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρης του Καρόλου Λουδοβίκου της Αυστρίας.
Γεννήθηκε στη Στουτγάρδη. Διαδέχθηκε τον πατέρα του το 1939. Το 1975 απεβίωσε στο Ράβενσμπουργκ σε ηλικία 82 ετών και τον διαδέχθηκε ο δευτερότοκος γιος του Κάρολος.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1923 με την Ελένη των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρη του Πέτρου Φερδινάνδου, Αρχιδούκα της Αυστρίας & τιτουλάριου Μεγάλου Δούκα της Τοσκάνης. Είχε τέκνα:
Η Ελένη απεβίωσε μία εβδομάδα μετά τη γέννηση της κόρης της και ο Φίλιππος Αλβέρτος έκανε δεύτερο γάμο με την αδελφή της, τη Ρόζα των Αψβούργων-Λωρραίνης και είχε τέκνα :
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Βυρτεμβέργης
Βασιλιάς (σκάκι)
Ο Βασιλιάς (Ρ, ♔♚) είναι ένα από τα κομμάτια στο σκάκι. Η αιχμαλωσία του αντιπροσωπεύει τον σκοπό των παικτών. Αν ο βασιλιάς απειληθεί και δεν υπάρχει τρόπος διαφυγής σε μία κίνηση, τότε έχουμε ματ και η παρτίδα τελειώνει με νίκη του παίκτη που απειλεί τον αντίπαλο βασιλιά. Κάθε παίκτης ξεκινά με έναν βασιλιά, ο λευκός στο ε1 και ο μαύρος στο ε8. Ο βασιλιάς δεν αιχμαλωτίζει βασιλιά και δεν αιχμαλωτίζεται από βασιλιά.
Κινήσεις
left|thumb|240px|Κομμάτια βασιλιά. Ο βασιλιάς κινείται κατά ένα τετράγωνο προς οποιαδήποτε κατεύθυνση, όπως φαίνεται στο διάγραμμα αριστερά. Δεν επιτρέπεται να κινηθεί σε τετράγωνο που βρίσκεται κομμάτι ίδιου χρώματος, αλλά μπορεί να κινηθεί σε τετράγωνο εχθρικού κομματιού απομακρύνοντάς το από την σκακιέρα. Δεν επιτρέπεται να κινηθεί όμως σε τετράγωνο που απειλείται από αντίπαλο κομμάτι, καθώς δεν μπορεί να εκτεθεί από μόνος του σε σαχ. Επίσης, κανένα κομμάτι δεν επιτρέπεται να κινηθεί αφήνοντας εκτεθειμένο σε απειλή τον βασιλιά (απόλυτο κάρφωμα). Ο βασιλιάς μαζί με τον πύργο τέλος, συμμετέχει σε μια ειδική κίνηση, το ροκέ.
Όταν ένας παίκτης απειλεί τον αντίπαλο βασιλιά συνηθίζεται να λέει σαχ (ή ρουά, ή βασιλιάς). Στους σύγχρονους κανόνες αυτό δεν είναι υποχρεωτικό, αλλά οι μόνες επιτρεπόμενες κινήσεις είναι αυτές που φροντίζουν για την αντιμετώπιση του σαχ. Οι δυνατοί τρόποι αντιμετώπισης είναι:
Σημειώνεται ότι είναι αδύνατο να απειλήσει κάποιος βασιλιά με βασιλιά (ποτέ δεν στέκονται δίπλα δίπλα). Αν ένας παίκτης μείνει μόνο με τον βασιλιά του (γυμνός βασιλιάς) είναι αδύνατο να κερδίσει και μπορεί μόνο να προσπαθήσει για την ισοπαλία με πατ ή με τον κανόνα των 50 κινήσεων.
Αξία
Ο βασιλιάς δεν έχει συμβατική αξία σε βαθμούς, για τον απλό λόγο ότι ποτέ δεν ανταλλάσσεται. Είναι όμως πολύ ισχυρό κομμάτι. Το γεγονός ότι πρέπει να υποχωρεί σε κάθε είδους απειλή, καθιστά αναγκαίο να μένει μακριά από τα γεγονότα, συνήθως με την προστασία του ροκέ, στη διάρκεια της παρτίδας. Στο φινάλε όμως, λαμβάνει ενεργό μέρος συνήθως για να βοηθήσει την προαγωγή των πιονιών σε βασίλισσες. Στην περιοχή που βρίσκεται είναι πολύ ισχυρός, αλλά καθυστερεί να διανύσει αποστάσεις στην σκακιέρα. Γενικά όμως θεωρείται ισχυρότερος του ίππου ή του αξιωματικού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κομμάτια σκακιού
Ματθαίος Καντακουζηνός
Ο Ματθαίος Καντακουζηνός (1325 - 15 Ιουνίου 1383) ήταν πρωτότοκος γιος του αυτοκράτορα Ιωάννη ΣΤ΄ Καντακουζηνού, συναυτοκράτορας (1353-1355) και δεσπότης του Μυστρά το διάστημα 1380-1383.
Βιογραφικά στοιχεία
Αναμίχθηκε στη δυναστική έριδα μεταξύ του πατέρα του και του Ιωάννη Ε΄ Παλαιολόγου (1341-1391). Μετά την επικράτηση του πατέρα του στην πρώτη περίοδο των δυναστικών ερίδων, ο Ματθαίος ανέλαβε τη διοίκηση της περιοχής της Ροδόπης, αλλά η αντίδραση του Ιωάννη Παλαιολόγου και των συμβούλων του ανάγκασαν τελικά τον Ιωάννη Καντακουζηνό να παραχωρήσει την περιοχή στον Ιωάννη Παλαιολόγο για να αποφευχθεί νέος εμφύλιος πόλεμος. Ο Ματθαίος εγκαταστάθηκε στην Αδριανούπολη, όπου τα ερείσματα της οικογένειας των Καντακουζηνών ήταν ισχυρά, και διοικούσε την πόλη και τη γύρω περιοχή με σαφείς επεκτακτικές τάσεις και έκδηλες φιλοδοξίες για τον θρόνο της αυτοκρατορίας.
Ο Ματθαίος συνέχισε τον αγώνα εναντίον του Ιωάννη Παλαιολόγου, αλλά χωρίς σημαντικές επιτυχίες. Τελικά κατά τη διάρκεια των πολεμικών δραστηριοτήτων του αιχμαλωτίστηκε από τους Σέρβους και παραδόθηκε στον Ιωάννη Παλαιολόγο το 1357, ο οποίος τον άφησε ελεύθερο, αφού με επέμβαση του πατέρα του παραιτήθηκε από τη διεκδίκηση του θρόνου. Ο Ματθαίος μαζί με τον πατέρα του κατέφυγαν κοντά στον νεώτερο αδελφό του, τον Μανουήλ Καντακουζηνό, δεσπότη του Μυστρά. Στην Πελοπόννησο διέμεινε ως τον θάνατο του Μανουήλ (1380), οπότε ανέλαβε τη διοίκηση του δεσποτάτου μαζί με τον δευτερότοκο γιο του Δημήτριο, ο οποίος και τον διαδέχτηκε (1383-1384).
Πέθανε στις 15 Ιουνίου 1383. Κάτοχος άρτιας παιδείας, έδειξε αξιόλογο συγγραφικό τάλαντο. Έγραψε διάφορα φιλοσοφικά δοκίμια, σχόλια στο Άσμα Ασμάτων κ.ά.
Οικογένεια
Ο Ματθαίος νυμφεύτηκε την Ειρήνη Παλαιολογίνα, κόρη του Δημητρίου δεσπότη, υιού του Ανδρονίκου Β' και είχε τέκνα:
Γενεαλογία
Γενεαλογία Ρωμαίων Αυτοκρατόρων 717 - 1453
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Οικογένεια Καντακουζηνών Κατηγορία:Δεσπότες του Μορέως Κατηγορία:Βυζαντινοί του 14ου αιώνα
3η Στρατιά (Τουρκία)
Η 3η Στρατιά (τουρκικά: 3. Ordu) είναι μία από τις τέσσερις στρατιές του τουρκικού στρατού. Η έδρα της διοίκησης της 3ης Στρατιάς (3′üncü Ordu Komutanlığı) βρίσκεται στο Ερζίντζαν. Περιφρουρεί την βορειοανατολική Τουρκία.
Ιστορία
Επί των ημερών της Σοβιετικής Ένωσης, η 3η Στρατιά στάθμευε στα σύνορα του Καυκάσου για να αντιμετωπίσει οποιαδήποτε σοβιετική επίθεση από την Υπερκαυκασία Στρατιωτική Περιοχή. Το 1973 ο στρατός, με έδρα στο Ερζίντζαν, διέθετε το 8ο Σώμα Στρατού στο Έλαζιγ (συμπεριλαμβανομένης της 12ης Μεραρχίας Πεζικού, μετέπειτα 12ης Μηχανοκίνητης Ταξιαρχίας Πεζικού στο Άγρι), το 9ο Σώμα Στρατού στο Ερζερούμ (συμπεριλαμβανομένης της 9ης Μεραρχίας Πεζικούς στο Σαρίκαμις), και το 11ο Σώμα Στρατού στην Τραπεζούντα. Έπειτα από την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, το 11ο Σώμα Στρατού μεταφέρθηκε στη βόρεια Κύπρο.
Όταν το Σύμφωνο της Βαρσοβίας και η Σοβιετική Ένωση έπαυσαν να υφίστανται, το Γενικό Επιτελείο αποφάσισε να στείλει 120.000 άνδρες της 3ης Στρατιάς στα σύνορα με το Ιράκ. Αυτό έγινε προκειμένου να αυξηθεί η ετοιμότητα ενάντια σε κάθε πιθανή κρίση στην περιοχή (όπως κατά τη διάρκεια του πολέμου του Περσικού Κόλπου και του πολέμου του Ιράκ). Οι περισσότερες από τις ταξιαρχίες τεθωρακισμένων, μηχανοποιημένου πεζικού και ειδικών δυνάμεων βρίσκονταν στην κεντρική περιοχή προκειμένου να δράσουν γρήγορα σε οποιοδήποτε σενάριο γύρω από τα σύνορα της Τουρκίας.
Διάρθρωση
Η επιχειρησιακή διάρθρωση της 3ης Στρατιάς είναι η εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τουρκικός Στρατός Ξηράς Κατηγορία:Στρατιωτικοί σχηματισμοί της Τουρκίας
Κάρολος της Βυρτεμβέργης
Ο Κάρολος Β΄, γερμ. Karl (1 Αυγούστου 1936 - 7 Ιουνίου 2022) από τον Οίκο της Βυρτεμβέργης ήταν επικεφαλής του Οίκου του από το 1975 έως τον θάνατό του.
Βιογραφία
Ο Κάρολος-Μαρία-Φερδινάνδος-Φίλιππος-Αλβέρτος-Ιωσήφ-Μιχαήλ-Πίος-Κορράδος-Ροβέρτος-Ούλριχ γεννήθηκε στο Φρήντριχσαφεν της Βυρτεμβέργης και είναι νεότερος αδελφός του Λουδοβίκου-Αλβέρτου. Όταν αυτός έκανε μοργανατικό γάμο, αποκλείστηκε της διαδοχής, έτσι το 1975 τον πατέρα τους διαδέχθηκε ο Κάρολος.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1960 τη Νταϊάνα των Βουρβόνων-Ορλεάνης, κόρη του Ερρίκου «κόμη του Παρισιού» και είχε τέκνα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος της Βυρτεμβέργης
Βασίλισσα (σκάκι)
Η βασίλισσα (B, ♕♛), που συχνά λέγεται και ντάμα, είναι το ισχυρότερο κομμάτι στο σκάκι (η βασίλισσα και ο πύργος χαρακτηρίζονται και βαριά κομμάτια). Η κάθε παρτίδα σκάκι ξεκινά με τους παίκτες να έχουν μία βασίλισσα δίπλα στον βασιλιά τους (στο τετράγωνο δ1 η λευκή και στο τετράγωνο δ8 η μαύρη). Υπάρχει ένας μνημονικός κανόνας που λέει ότι το φόρεμα (χρώμα βασίλισσας) έχει το ίδιο χρώμα με τα παπούτσια (χρώμα τετραγώνου).
Κινήσεις
Μπορεί να κινείται οριζόντια, κάθετα ή διαγώνια όσα τετράγωνα απόσταση θέλει όπως φαίνεται στο διάγραμμα δεξιά. Δεν μπορεί όμως να υπερπηδήσει άλλα κομμάτια (αν στο διάγραμμα βρισκόταν π.χ. ένα κομμάτι στο τετράγωνο ζ4 δεν θα μπορούσε να κινηθεί στα η4 και θ4). Επίσης δεν μπορεί να κινηθεί σε τετράγωνο που βρίσκεται κομμάτι ίδιου χρώματος, αλλά μπορεί να κινηθεί σε τετράγωνο εχθρικού κομματιού, απομακρύνοντάς το από την σκακιέρα.
Τακτικές
Η συμβατική αξία της βασίλισσας είναι 9 πιόνια και θεωρείται έτσι ισάξια με τρία ελαφριά κομμάτια, ισχυρότερη από έναν πύργο και έναν αξιωματικό (που αξίζουν 8 πιόνια), αλλά λιγότερο ισχυρή από 2 πύργους (που αξίζουν 10 πιόνια).
Επειδή είναι τόσο ισχυρή, συνήθως ανταλλάσσεται μόνο με την αντίπαλη βασίλισσα. Αυτό σημαίνει πως πρακτικώς είναι υποχρεωμένη να υποχωρεί σε κάθε απειλή. Προτιμάται έτσι γενικά να καθυστερεί η είσοδός της στην αρχή της παρτίδας, ώστε να αναπτυχθούν καλύτερα τα υπόλοιπα κομμάτια. Εισάγοντας νωρίς την βασίλισσα στην μάχη, είναι πιθανό να ξοδευτεί σε μετακινήσεις της επιπλέον «χρόνος», ο οποίος είναι πολύτιμος για το άνοιγμα. Επιπλέον, αυτή η περιπλάνηση μπορεί να αποδειχτεί επικίνδυνη για ένα τόσο σημαντικό κομμάτι.
Στο φινάλε, και συνήθως αφού έχουν φύγει οι βασίλισσες από την σκακιέρα, το παιχνίδι γενικά περιστρέφεται γύρω από την πιθανή προαγωγή κάποιου πιονιού σε βασίλισσα (γεγονός που συνήθως εξασφαλίζει την νίκη). Η δυνατότητα όμως ενός παίκτη να προαγάγει τα πιόνια του σε βασίλισσες, δεν εξαρτάται από την ύπαρξη ή όχι της αρχικής βασίλισσάς του στη σκακιέρα. Θεωρητικά ένας παίκτης μπορεί να αποκτήσει ως και 9 βασίλισσες στην σκακιέρα, αν και στην πράξη αυτό δεν πρόκειται να συμβεί, αλλά υπάρχει παρτίδα που οι παίκτες είχαν από δυο βασίλισσες στην σκακιέρα (πρόκειται για την παρτίδα του Φίσερ (ΗΠΑ) εναντίον του Πετροσιάν (ΕΣΣΔ), που παίχτηκε στο τουρνουά διεκδικητών το 1959 και έληξε με ισοπαλία μετά από σκληρή μάχη).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κομμάτια σκακιού
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Δράμας 2013–14
Για την περίοδο 2013–14, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Δράμας είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Δράμας.
Η πρωταθλήτρια ομάδα της ΕΠΣ Δράμας λαμβάνει μέρος στο Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών ΕΠΣ, το οποίο διοργανώνεται από την Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (ΕΠΟ), με στόχο την άνοδο στη Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία.
Ο θεσμός του κυπέλλου, αποτελεί ταυτόχρονα την πρώτη φάση του Κυπέλλου Ερασιτεχνών της ΕΠΟ. Η ομάδα που ανακηρύσεται κυπελλούχος ΕΠΣ Δράμας, αποκτά το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ερασιτεχνών.
Πρωτάθλημα
Για την περίοδο 2013–14, δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Δράμας είναι η εξής:
Α' Κατηγορία
Με τη συμμετοχή 16 συλλόγων διοργανώθηκε η Α κατηγορία της ΕΠΣΔ. Πρωταθλήτρια ανακηρύχθηκε η ομάδα των Φίλιππων Δοξάτου, που συμμετείχε στο ειδικό πρωτάθλημα ανόδου στη Γ΄ Εθνική, χωρίς να κερδίσει τον προβιβασμό.
Πηγές
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2013-2014 Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Δράμας
Ρομπέρτα Πινότι
Η Ρομπέρτα Πινότι (ιταλικά: Roberta Pinotti) (γεννημένη στις 20 Μαΐου 1961) είναι μια Ιταλίδα πολιτικός. Από τις 22 Φεβρουαρίου 2014 κατέχει το αξίωμα της Υπουργού Άμυνας της Ιταλίας.
Βιογραφία
Η Πινότι γεννήθηκε στη Γένοβα και σπούδασε ιταλική φιλολογία. Ξεκίνησε την πολιτική της καριέρα στα τέλη της δεκαετίας του 1980 ως περιφερειακή σύμβουλος του Ιταλικού Κομμουνιστικού Κόμματος. Αργότερα εντάχθηκε διαδοχικά στο Δημοκρατικό Κόμμα της Αριστεράς, στους Δημοκράτες της Αριστεράς και στο Δημοκρατικό Κόμμα.
Εξελέγη για πρώτη φορά στη Βουλή των Αντιπροσώπων το 2001, ενώ το 2008 τέθηκε στα κύρια στελέχη της αντιπολιτευόμενης παράταξης του Βάλτερ Βελτρόνι. Το 2013 διορίστηκε ως υπογραμματέας του υπουργείου άμυνας στην Κυβέρνηση Λέτα. Στις 21 Φεβρουαρίου 2014 ανέλαβε το αξίωμα της Υπουργού Άμυνας της Ιταλίας. Το ίδιο έτος έλαβε βραβείο από το Ίδρυμα Ιταλία ΉΠΑ.
Η Πινότι είναι παντρεμένη και έχει δύο κόρες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί πολιτικοί
HF
Η συντομογραφία λατινικών χαρακτήρων HF (στην αγγλική γλώσσα προφέρεται έιτς-εφ) μπορεί να αναφέρεται:
3012 Μινσκ
Ο Μινσκ (Minsk) είναι ένας αστεροειδής που κινείται στην εξωτερική (δηλαδή προς την πλευρά της τροχιάς του πλανήτη Δία) περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,1. Ανακαλύφθηκε το 1979 από τον Σοβιετικό αστρονόμο Νικολάι Τσερνίχ, που παρατηρούσε από το Ναουτσνί της Κριμαίας, και πήρε το όνομά του από την πόλη Μινσκ, την πρωτεύουσα της Λευκορωσίας.
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Μινσκ είναι άγνωστα.
Ιωάννης Κοντογιαννάκης
Ο Ιωάννης Κοντογιαννάκης (Иван Егорович Кондоянаки, Ιβάν Γιεγκόροβιτς Κοντογιανάκι, 30 Αυγούστου 1817, Σμύρνη, Οθωμανική Αυτοκρατορία - 14 Μαρτίου 1888, Αγία Πετρούπολη, Ρωσική Αυτοκρατορία) ήταν Έλληνας εθνικός ευεργέτης.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Σμύρνη, ενώ η καταγωγή του ήταν από την Κρήτη. Εγκαταστάθηκε νωρίς στην Αγία Πετρούπολη. Εκεί ίδρυσε την πρώτη ιδιωτική Τράπεζα της Ρωσίας. Για πολύ καιρό διετέλεσε άμισθος πρόξενος της Ελλάδας στη Ρωσία.
Προσέφερε το 1874 το ποσό με το οποίο ιδρύθηκε στην Αθήνα βρεφοκομείο. Έκανε και άλλες ευεργεσίες στην αρχαιολογική εταιρεία, το Ωδείο Αθηνών και αλλού. Απεβίωσε το 1888. Η σύζυγός του, Νατάλια Φεντοσέγιεβνα Κουπτσίνσκαγια (Наталья Федосеевна Купчинская), ήταν Ρωσίδα από τη Μόσχα. Η κόρη τους Ελισάβετ ήταν η μητέρα του Ίωνα Δραγούμη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες
Αλέξανδρος Μπαμπαγιώτης
Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν από τα Γιάννενα. Ανήγειρε εν ζωή στη Σύρο ευρύχωρο ορφανοτροφείο θηλέων και το κατέστησε γενικό κληρονόμο του. Είχε μεγάλη περιουσία, κτηματική και χρηματική.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες
Τάκης Παπαδημητρίου
Ο Τάκης Παπαδημητρίου (1949-2014) ήταν Έλληνας επιθετικός ποδοσφαιριστής γεννημένος στο Αίγιο, που αγωνίστηκε τις δεκαετίες ’70 και ’80 κυρίως στον Παναθηναϊκό, με τον οποίο κατέκτησε 4 πρωταθλήματα (1969, 1970, 1972, 1977), δύο Κύπελλα Ελλάδος (1969, 1977) και 1 Βαλκανικό Κύπελλο συλλόγων (1977) ενώ αγωνίστηκε και στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδος 1972. Αγωνίστηκε επίσης σε ΟΦΗ, Πανιώνιο και Παναιγιάλειο. Είχε το παρατσούκλι «Μισέλ Πλατινί», λόγω της ομοιότητάς του με τον διάσημο Γάλλο ποδοσφαιριστή, ενώ υπήρξε διεθνής με την Εθνική Ενόπλων. Απεβίωσε στις 23 Ιανουαρίου 2014.
Καριέρα
Ο Παναγιώτης (Τάκης) Παπαδημητρίου ξεκίνησε την καριέρα του στον Αστέρα Ζωγράφου και το 1968 μεταπήδησε στον Παναθηναϊκό. Με την ομάδα του τριφυλλιού αγωνίστηκε δέκα περιόδους, έπαιξε σε 161 αγώνες Α΄ Εθνικής και πέτυχε 47 γκολ. Κατέκτησε 4 πρωταθλήματα και 2 κύπελλα.
Ήταν μέλος της ομάδας την περίοδο 1970-71 που έφτασε ως τον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών αλλά δεν είχε συμμετοχές σε αγώνες, διότι σπούδαζε στη Θεσσαλονίκη. Στον τελικό Κυπέλλου του 1972 εναντίον του ΠΑΟΚ σκόραρε στο 90’ αλλά το γκολ δεν ήταν αρκετό για να ισοφαρίσει η ομάδα του και ο Παναθηναϊκός ηττήθηκε με 1-2. Σκόραρε και στον τελικό του 1977 πάλι εναντίον του ΠΑΟΚ, πετυχαίνοντας στο 29΄ το πρώτο γκολ του Παναθηναϊκού στο νικηφόρο 2-1. Εκτός από τροπαιούχος αναδείχθηκε και πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης του Κυπέλλου του 1977 σημειώνοντας 4 γκολ. Στα αξιοσημείωτα από την καριέρα του με τους «πράσινους» είναι η επίτευξη του 1600ού γκολ του συλλόγου στην ιστορία του πρωταθλήματος. Σημειώθηκε το 1976 εκτός έδρας επί του Παναιτωλικού, σε αγώνα που ο Παναθηναϊκός νίκησε δύσκολα με 3-2.
Στο τέλος της καριέρας του αγωνίστηκε από δύο περιόδους στον ΟΦΗ (1978 ως 1980) και στον Πανιώνιο (1980 ως 1982). Στην πρώτη του περίοδο με την ομάδα της Νέας Σμύρνης ήταν ο πρώτος σκόρερ του συλλόγου με 11 γκολ αλλά στη δεύτερη έχασε πολλούς αγώνες λόγω τραυματισμού. Το 1982 μεταγράφηκε στον Παναιγιάλειο αλλά λίγο αργότερα αναγκάστηκε να σταματήσει, ύστερα από έναν σοβαρό τραυματισμό.
Συνολικά αγωνίστηκε σε περισσότερους από 250 επίσημους αγώνες (249 στην Α΄ Εθνική) και πέτυχε πάνω 80 γκολ (73 στην Α΄ εθνική).
Επίσης, μετείχε με την εθνική ενόπλων στην προκριματική φάση για το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων 1972 αλλά δεν πήρε μέρος στην τελική φάση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Ενόπλων Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΦΗ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναιγιάλειου π
Μισέλ Βόλκοβιτς
Ο Μισέλ Βόλκοβιτς (Παρίσι, 1947) είναι Γάλλος συγγραφέας και μεταφραστής ελληνικής λογοτεχνίας.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Μισέλ Βόλκοβιτς (Michel Volkovitch) σπούδασε γαλλική και αγγλική φιλολογία, και δίδασκε αγγλικά σε λύκεια και λογοτεχνική μετάφραση στο Πανεπιστήμιο Παρισίου (Université Paris VII), και στο Ευρωπαϊκό Κέντρο Λογοτεχνικής Μετάφρασης στο Βέλγιο (Collège Européen des Traducteurs Littéraires de Seneffe).
«Το 1978, ουσιαστικά κατά τύχη και χωρίς να έχω κάνει σπουδές αρχαίων ελληνικών, άρχισα να μαθαίνω ελληνικά. Εκείνο που αγάπησα αμέσως ήταν μια διαφορετική Ελλάδα, μια χώρα που είχε και χειμώνες, γωνίες άσχημες ή θλιβερές, αλλά κι ένα παρελθόν συχνά τραγικό, με μυστικά και μια δική της κρυφή όψη.»
Έχει μεταφράσει από τα ελληνικά πεζογραφία, θέατρο, ποίηση, καθώς και δημοτικά τραγούδια και ρεμπέτικα. *ΕΚΕΜΕΛ, [https://ekemel.gr/ Ευρωπαϊκό Κέντρο Μετάφρασης Εξέδωσε τη σειρά Cahiers grecs ((από το 1995) αφιερωμένη στην ελληνική ποίηση.
Παραπομπές
(https://ekemel.gr )
Κατηγορία:Γάλλοι συγγραφείς Κατηγορία:Γάλλοι μεταφραστές
Μαρία Λουίζα Μαρνέτ
Η Μαρία Λουίζα Μαρνέτ (λατινικό αλφάβητο : María Luisa Marnet), (1900-1995 ), ήταν Ισπανίδα πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης.
Η Μαρνέτ είχε κερδίσει την πρόκριση της στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1924 στο Παρίσι. Εκεί στον α' γύρο του απλού προκρίθηκε χωρίς αγώνα στον δεύτερο γύρο (bye) όπου θα αντιμετώπιζε την Έλεν Γουίλς Μούντις αλλά δεν κατέβηκε να αγωνιστεί. Το ίδιο έγινε και στο διπλό γυναικών όπου με συμπαίκτρια την Ιζαμπέλ Φονροντόνα δεν κατέβηκαν στο αγώνα του ά γύρου κατά των Ουγγαρέζων Ιλόνα Πέτερι και Medy Krencsey.
Στο πρωτάθλημα Ισπανίας ήταν φιναλίστ στο μονό το 1930, νικήτρια στο διπλό το 1928 με συμπαίκτρια την Ρόζα Τόρας και στο μεικτό ήταν πρώτη το 1930 με συμπαίκτη τον Francisco Sindreu.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ισπανίδες αθλήτριες της αντισφαίρισης
Αρθούρος της Ουαλίας
Ο Αρθούρος της Ουαλίας (Arthur, Prince of Wales, 20 Σεπτεμβρίου 1486 - 2 Απριλίου 1502) ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Ερρίκου Ζ΄ της Αγγλίας και της Ελισάβετ της Υόρκης, διάδοχος του θρόνου της Αγγλίας και πρίγκηπας της Ουαλίας, αλλά ποτέ δεν έγινε βασιλιάς λόγω του προώρου θανάτου του.
Ο πατέρας του τον βάπτισε Αρθούρο για να δείξει την καταγωγή του από τους αρχαίους Άγγλους βασιλείς, ώστε να μην υπάρχει καμιά αμφισβήτηση στην διαδοχή. Συν τοις άλλοις, οι ερευνητές που έβαλε να ψάξουν του υπέδειξαν το Ουίντσεστερ ως την τοποθεσία του παλαιού Κάμελοτ.
Στο μοναδικό πορτραίτο του Αρθούρου που έχει διασωθεί από την παιδική του ηλικία, αν και έχει ομοιότητα με τον πατέρα και τον αδελφό του, εμφανίζεται αδύναμος, ασθενούς χαρακτήρα, σε αντίθεση με το ρωμαλέο μικρότερο αδελφό του, Ερρίκο. Σε ηλικία δύο ετών, ο πατέρας του κανόνισε να παντρευτεί την Ισπανίδα πριγκίπισσα Αικατερίνη της Αραγονίας, μικρότερη κόρη των καθολικών βασιλέων της Ισπανίας Φερδινάνδου και Ισαβέλλας, ως τμήμα της συμφωνίας της Μεντίνα-ντελ-Κάμπο. Οι γονείς της Αικατερίνης δεν βιάζονταν να εφαρμοστεί η συνθήκη, ζητώντας πρώτα από τον πατέρα του, Ερρίκο Ζ', τη θανάτωση των διεκδικητών του Αγγλικού θρόνου, καθώς ο Ερρίκος Ζ΄ ήταν ο πρώτος βασιλιάς των Τυδώρ μετά τον Πόλεμο των Ρόδων, οπότε και οι περισσότεροι αντίπαλοι εξοντώθηκαν. Ως αποτέλεσμα, ο Εδουάρδος Πλανταγενέτης, 17ος Κόμης του Ουώρικ, αποκεφαλίστηκε το (1499), ενώ ο Πέρκιν Ουώρμπεκ, νόθος γιος του Εδουάρδου Δ΄, κρεμάστηκε.
Σε ηλικία τριών ετών ονομάστηκε πρίγκηπας της Ουαλίας και κόμης του Τσέστερ, ενώ στα πέντε του χρόνια χρίστηκε ιππότης του Τάγματος της Περικνημίδας. Εκπαιδεύτηκε με τους καλύτερους δασκάλους και έμαθε ελληνικά και λατινικά. Μέχρι την ηλικία των 14 ετών δεν είχε συναντήσει ακόμα την νύφη του, περιοριζόμενος σε ανταλλαγές επιστολών μαζί της, οι οποίες ήταν περισσότερο ευγενικές παρά ερωτικές. Τότε οι γονείς της, Φερδινάνδος και Ισαβέλλα, αποφάσισαν να στείλουν τη μικρότερη κόρη τους στον γαμπρό τους, με τη νύφη Αικατερίνη να φτάνει στην Αγγλία στις 4 Νοεμβρίου 1501. Από τα γράμματα που έστειλε ο νεαρός Αρθούρος στους γονείς και τα πεθερικά του έδειχνε ότι ήταν ενθουσιασμένος με τη σύζυγο του.
Ο γάμος τους έγινε στις 14 Νοεμβρίου 1501 στον Παλαιό Καθεδρικό Ναό του Αγίου Παύλου στο Λονδίνο. Αμέσως μετά πήγαν να ζήσουν στο Κάστρο του Λάντλοου στα σύνορα με την Ουαλία, την οποία διοικούσε, αλλά έξι μήνες αργότερα ο Αρθούρος πέθανε πρόωρα σε ηλικία 15 ετών. Η αιτία του θανάτου του είναι άγνωστη, αλλά πιθανολογείται ότι ευθύνεται διαβήτης ή φυματίωση. Η νεαρή χήρα του, Αικατερίνη της Αραγωνίας, παντρεύτηκε επτά χρόνια αργότερα, το 1509, τον κατά πέντε χρόνια νεότερο του Αρθούρου και διάδοχο, μετέπειτα βασιλιά της Αγγλίας, Ερρίκο Η΄, αφού είχε εν τω μεταξύ δεχθεί νέο πλήγμα με το θάνατο της μητέρας της.
Κατηγορία:Οίκος των Τυδώρ Κατηγορία:Πρίγκιπες της Ουαλίας Κατηγορία:Δούκες της Κορνουάλης Κατηγορία:Τάγμα της Περικνημίδας
Ρύμνιο Κοζάνης
Το Ρύμνιο είναι ημιορεινό χωριό της Κοζάνης σε υψόμετρο 330 μέτρα.
Ρόδες (συγκρότημα)
Οι Ρόδες ήταν ελληνικό μουσικό συγκρότημα που κινήθηκε στον χώρο της hip-hop μουσικής αναμεμειγμένης με στοιχεία άλλων ειδών όπως ροκ, dub, electronica και φολκ. Τον χειμώνα του 2002 και μετά από την αποχώρησή του από τους Active Member το καλοκαίρι του ίδιου έτους, ο Νικήτας Κλιντ (Xray), παραμερίζοντας λίγο το ψευδώνυμό του, δημιουργεί το συγκρότημα Ρόδες, ένα hip-hop κατά βάση σχήμα πλαισιωμένο από πλήρη ροκ μπάντα. Οι Ρόδες το 2004 υπέγραψαν συμβόλαιο με τη νεοσύστατη Archangel Music του Πάνου Θεοφανέλλη και μέσω αυτής κυκλοφόρησε στις 28 Μαρτίου 2005 η πρώτη δισκογραφική δουλειά του συγκροτήματος, το άλμπουμ Στη γιορτή της φαντασίας. Ακολούθησε το Dual Disc EP Τα πρώτα λεπτά της ολοκαίνουργιας ζωής σου, στις 2 Μαΐου 2006, με το συγκρότημα να αποτελείται από τους Νικήτα "Xray" Κλιντ, Σωτήρη "Stab" Παπαγεωργίου και Νίκο "Ατόφιο" στα μικρόφωνα, Άρη "Ζάρι" Ζαρακά και Χρήστο "Volvo" Τσάμπουρα στις κιθάρες, Χρήστο Διακουμή στα τύμπανα, Μάριο "Κόρμο" Χασαλεύρη στο μπάσο, Γιώργο "Κούβα" Ζουζανέα στα κρουστά και Αλέκο "Vertical" Σώρρο στα samplers. Στις 18 Ιουνίου 2007 κυκλοφόρησε το δεύτερο άλμπουμ του συγκροτήματος, Silent Disco, με τα μέλη του συγκροτήματος να έχουν μειωθεί σε 6 (Νικήτας Κλιντ, Αλέκος Σώρρος, Άρης Ζαρακάς, Χρήστος Διακουμής, Χρήστος Τσάμπουρας και Μάριος Χασαλεύρης). Τον Μάιο του 2010 αποχώρησε ο Άρης Ζαρακάς ενώ ένα μήνα αργότερα αποχώρησαν οι Σώρρος και Διακουμής.
Ρύμνιο Κοζάνης
Γεωγραφία - Ιστορία
Το Ρύμνιο είναι ο μοναδικός οικισμός του δήμου Κοζάνης που βρίσκεται δυτικα του Αλιάκμονα. Είναι κτισμένο στις νοτιοδυτικες όχθες της τεχνητής λίμνης Πολυφύτου και στα όρια με το Νόμο Γρεβενών. Απέχει 28 χλμ. Ν.-ΝΑ. από την Κοζάνη και 15,5 ΝΔ. από τα Σέρβια. Στα δυτικά του χωριού υπάρχει η γέφυρα Ρυμνίου και είναι η δεύτερη σε μήκος (615 μ.) μετά την Υψηλή Γέφυρα Σερβίων - Νεράιδας (1.372 μ.) της τεχνητής λίμνης. Νοτιοδυτικά σε απόσταση 8,5 χλμ. υπάρχει το φράγμα Ιλαρίωνα και τον Υδροηλεκτρικό Σταθμό της ΔΕΗ.
Ρόδες (συγκρότημα)
Στη γιορτή της φαντασίας
Λίστα τραγουδιών
* Εμπνευσμένο από ένα στίχο του Νικόλα Άσιμου ** Διασκευή, μουσική και στίχοι: R. MacDonald, W. Salter, B. Withers
Ρύμνιο Κοζάνης
Γεωγραφία - Ιστορία
Αξιοθέατα θεωρούνται η μεταβυζαντινή εκκλησία του Αγίου Αθανασίου έχει κηρυχθεί ιστορικό διατηρητέο μνημείο. Πρόκειται για μονόχωρο μεταβυζαντινό ναό με τοιχογραφίες των μέσων του 16ου αιώνα. Στην περιοχή νότια της γέφυρας και στις όχθες της τεχνητής λίμνης υπάρχει δάσος από πλατάνια και αναπτύσσεται εξαιρετικός υγροβιότοπος που επεκτείνεται μέχρι το φράγμα Ιλαρίωνα.
Ρόδες (συγκρότημα)
Περιεχόμενο
Πλευρά CD
Πλευρά DVD
Ρύμνιο Κοζάνης
Γεωγραφία - Ιστορία
Την περίοδο της κατοχής στις 31 Αυγούστου 1943 τμήμα των Εθνικών Ομάδων Ανταρτών συγκρούστηκε με στρατιωτική μονάδα Γερμανών δύναμης 150 ανδρών και οι απώλειες των Γερμανών ήταν 40 νεκροί.
Ρόδες (συγκρότημα)
Silent Disco
Λίστα τραγουδιών
Ρύμνιο Κοζάνης
Γεωγραφία - Ιστορία
Στις 13 Μαΐου 1995 έγινε ισχυρός σεισμός με επίκεντρο το Ρύμνιο ισχύος 6,6 της κλίμακας Ρίχτερ. Υπήρξαν 12 ελαφριά τραυματίες, υλικές ζημιές σε 7.693 σπίτια του Νομού Κοζάνης και σε 2.523 σπίτια του Νομού Γρεβενών.
Ρόδες (συγκρότημα)
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικά hip hop συγκροτήματα Κατηγορία:Ελληνικά μουσικά συγκροτήματα
Ρύμνιο Κοζάνης
Διοικητικά
Το χωριό αναφέρεται επίσημα το 1918, μετά την απελευθέρωση, στο ΦΕΚ 260Α - 31/12/1918 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Σερβίων. Το 1920 προσαρτάται στην τότε κοινότητα Γουλών και το 1931 ορίζεται έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί τη τοπική κοινότητα Ρυμνίου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Αιανής του δήμου Κοζάνης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 ο πληθυσμός της είναι 161 κάτοικοι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Κοζάνης Κατηγορία:Δήμος Κοζάνης
Ευθύδημος Α΄ της Βακτρίας
thumb|220px|right|Νομίσματα του Ευθύδημου με τη μορφή του Ο Ευθύδημος Α΄ ή Ευθημήδης (π. 260 - 200 ή 165 π.Χ.) από τη Δυναστεία των Ευθυδημιδών ήταν Έλληνας Βασιλιάς της Βακτρίας και της Ινδίας από το 227 π.Χ. μέχρι το 189 π.Χ. Κατά τη βασιλεία του επέκτεινε τα σύνορα του βασιλείου μέχρι τις όχθες του Γάγγη. Το 188 π.Χ. κατέλαβε την κοιλάδα του Ινδού και προσάρτησε την Αραχωσία, τη Δραγγιανή και τη Γεδρωσία, ιδρύοντας και πολλές πόλεις. Σε νομίσματα του διαδόχου του Δημήτριου αναφέρεται ως Ευθύδημος Α΄ Θεός. Ο Ευθύδημος ήταν ο πρώτος Βακτιριανός βασιλιάς που του αναγνωρίστηκε ο τίτλος από το κράτος των Σελευκιδών, και συγκεκριμένα το 206 από τον Αντίοχο Α΄. Κατά τα τελευταία χρόνια της βασιλείας του ο Αντίοχος Γ΄ ο Μέγας προσπάθησε ανεπιτυχώς να καταλάβει τη Βακτρία.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την κόρη του Διοδότου Α΄ της Βακτρίας, αδελφή του Διοδότου Β΄ και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες Βασιλείς Βακτρίας & Ινδίας
Νίκος Αργυρόπουλος (αθλητής)
Ο Νίκος Αργυρόπουλος (Πάτρα), είναι πρώην αθλητής και πανελληνιονίκης δρόμων αποστάσεων. Ήταν αρχικά αθλητής του Ολυμπιακού και από το 1973 της Παναχαϊκής. Ξεκίνησε τον αθλητισμό από την Πυγμαχία με αρκετές πρώτες νίκες.
Στο πανελλήνιο πρωτάθλημα του 1972 ήταν πρώτος στο βάδην με επίδοση 1.43.16. . Το 1974 συγκαταλεγόταν στους 5 καλύτερους μαραθωνοδρόμους των Βαλκανίων βάση των επιδόσεων του. Στον Κλασικό μαραθώνιο της Αθήνας το 1974 τερμάτισε 3ος παρόλο που διεκδήκησε την πρώτη θέση και πάλεψε με τον Τσιμιγκάτο για αυτή, στον αγώνα της ίδιας διοργάνωσης στα 10.000 μέτρα πήρε το χρυσό μετάλλιο με επίδοση 36.11. Ο Νίκος Αργυρόπουλος ήταν πανελληνιονίκης στον μαραθώνιο το 1976 με επίδοση 2.31.41.8.
Το 1977 στο πανελλήνιο πρωτάθλημα κατέρριψε τρία πανελλήνια ρεκόρ, στα 15.000μ με επίδοση 46.53.2 που είχε από το 1973 ο Μακρίδης. Στα 10 μίλια με επίδοση 50.34.2 που είχε ο Μακρίδης από το 1973, και στον δρόμο μιας ώρας έκανε 19.098.80 μέτρα καταρρίπτοντας την προηγούμενη επίδοση του Μακρίδη από το 1973. Στο ίδιο πρωτάθλημα ήταν πρώτος και στα 20000 μέτρα και απέτυχε να καταρρίψει το πανελλήνιο ρεκόρ για 2".
Στους βαλκανικούς αγώνες του 1979 ήταν τρίτος βαλκανιονίκης με πρώτο τον Μιχάλη Κούση με επίδοση 2.27.50, σε αυτόν τον αγώνα ο Αργυρόπουλος μαζί με τον Κούση και τον Τούρκο Μπαλί προπορεύονταν τα πρώτα χιλιόμετρα , στο 25ο χλμ ο Αργυρόπουλος έμεινε 5ος και στο 30ο ανέβηκε 4ος, λίγο πριν το Παναθηναϊκό Στάδιο και τον τερματισμό πέρασε τον Τούρκο Τερζή και τερμάτισε 3ος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές δρόμων μεγάλων αποστάσεων Κατηγορία:Αθλητές στίβου της Παναχαϊκής Κατηγορία:Δρομείς μεσαίων αποστάσεων Κατηγορία:Έλληνες Βαλκανιονίκες Κατηγορία:Έλληνες μαραθωνοδρόμοι Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του βάδην Κατηγορία:Έλληνες πυγμάχοι
Διαπόρια
Σημαντικότερα εξ αυτών είναι:
Ο όρος απαντάται και στον ενικό όπως το "Διαπόρι Φούρνων" (Ικαρίας), και το "Διάπορο Άθου", μια μεμονωμένη βραχονησίδα στο Άγιο Όρος.
Επίσης με τον ίδιο όρο «διαπόρια» ονομάζονται και τα τέλη διέλευσης των πλοίων από μικρούς πορθμούς, αντίστοιχα με τα διόδια.
Γερμανικές Επαναστάσεις του 1848-1849
thumb|Επαναστάτες μετά τη νίκη στις 18 Μαρτίου 1848 στην οδό Μπράιτε (Breite Straße) του Βερολίνου Οι Γερμανική Επαναστάσεις του 1848-1849 (γερμανικά: Deutsche Revolution 1848/1849), αναφερόμενη και ως Επανάσταση του Μαρτίου (γερμανικά: Märzrevolution) αποτέλεσαν στην αρχική τους φάση μέρος των Επαναστάσεων του 1848, που ξέσπασαν σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες. Ήταν μια σειρά από μερικώς συντονισμένες διαμαρτυρίες και εξεγέρσεις στα κράτη της Γερμανικής Συνομοσπονδίας, συμπεριλαμβανομένης της Αυστριακής Αυτοκρατορίας. Οι επαναστάσεις, οι οποίες αύξησαν τα αισθήματα του πανγερμανισμό, έδειξαν τη λαϊκή δυσαρέσκεια με την παραδοσιακή, σε μεγάλο βαθμό απολυταρχική, πολιτική δομή των τριάντα εννέα ανεξάρτητων κρατών της Συνομοσπονδίας, τα οποία κληρονόμησαν το γερμανικό έδαφος της πρώην Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας μετά τη διάλυσή της ως αποτέλεσμα των Ναπολεόντειων Πολέμων. Οι διεργασίες που οδήγησαν στις επαναστάσεις ξεκίνησαν κατά τα μέσα της δεκαετίας του 1840.
Η λεγόμενη μεσαία τάξη ήταν προσηλωμένη σε φιλελεύθερες αρχές, ενώ η εργατική τάξη επεδίωκε ριζικές μεταρρυθμίσεις των συνθηκών εργασίες και στην διαβίωσή τους. Καθώς οι διάφορες συνιστώσες της μεσαίας και της εργατικής τάξης διασπάστηκαν κατά τη διάρκεια των επαναστάσεων, η συντηρητική αριστοκρατία κατάφερε να τις καταστείλει. Οι φιλελεύθεροι, γνωστοί ως «Οι Σαράντα Οκτώ», αναγκάστηκαν να εξοριστούν για να ξεφύγουν από τις πολιτικές διώξεις. Πολλοί μετανάστευσαν στις Ηνωμένες Πολιτείες, στο Ηνωμένο Βασίλειο και στην Αυστραλία.
Υπόβαθρο
Ο ακτιβισμός για τις φιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις εξαπλώθηκε σε πολλά από τα γερμανικά κράτη, σε καθένα από τα οποία εκδηλώθηκαν επαναστατικά κινήματα. Πηγή έμπνευσης αποτέλεσαν οι εργατικές διαδηλώσεις που πραγματοποιήθηκαν στο Παρίσι τον Φεβρουάριο του 1848 και προκάλεσαν την παραίτηση και εξορία του Βασιλιά Λουδοβίκου Φιλίππου. Στη Γαλλία η επανάσταση του 1848 έγινε γνωστή ως Επανάσταση του Φεβρουαρίου.
Από τη Γαλλία, οι επαναστάσεις εξαπλώθηκαν σε όλη την Ευρώπη. Μέσα σε λίγες ημέρες εκδηλώθηκαν στην Αυστρία και τη Γερμανία, ξεκινώντας με μεγάλες διαδηλώσεις στις 13 Μαρτίου του 1848 στη Βιέννη. Οι διαδηλώσεις προκάλεσαν την παραίτηση του Πρίγκιπα Κλέμενς φον Μέττερνιχ από τη θέση του Καγκελαρίου του Αυτοκράτορα Φερδινάνδου Α΄ της Αυστρίας και την εξορία του στη Βρετανία. Λόγω του γεγονότος ότι οι διαδηλώσεις ξεκίνησαν στην Βιέννη τον Μάρτιο, οι γερμανικές επαναστάσεις αποκαλούνται και ως «Επανάσταση του Μαρτίου» (Märzrevolution).
Φοβούμενοι τη μοίρα του Λουδοβίκου Φιλίππου, ορισμένοι μονάρχες στη Γερμανία αποδέχτηκαν ορισμένα από τα αιτήματα των επαναστατών, τουλάχιστον προσωρινά. Στα νότια και δυτικά, πραγματοποιήθηκαν μαζικές διαδηλώσεις και μεγάλες λαϊκές συνελεύσεις. Απαίτησαν την ελευθεροτυπία, την ελευθερία του συνέρχεσθαι, την παραχώρηση συνταγμάτων, το δικαίωμα κατοχής όπλων από το λαό και κοινοβούλια.
Αυστρία
Στις 13 Μαρτίου του 1848 φοιτητές του Πανεπιστημίου της Βιέννης πραγματοποίησαν μια μεγάλη διαδήλωση στους δρόμους της Βιέννης, που έγινε γνωστή σε όλα τα γερμανόφωνα κράτη. Είχαν, ωστόσο, προηγηθεί στις 9 Φεβρουαρίου οι σημαντικές, αλλά σχετικά μικρές, διαδηλώσεις κατά της βασιλικής ερωμένης Λόλα Μοντέζ στη Βαυαρία. Οι εξεγερμένοι φοιτητές στη Βιέννη ήταν ανυποχώρητοι και ενθαρρύνθηκαν από το κήρυγμα του φιλελεύθερου ιερέα Άντον Φίστερ. Απαίτησαν την παραχώρηση ενός συντάγματος και μια συντακτική εθνοσυνέλευση, εκλεγμένη από τους άρρενες πολίτες.
Ο Αυτοκράτορας Φερδινάνδος και ο Καγκελλάριός του Μέττερνιχ χρησιμοποίησαν στρατιωτικά μέσα για να διαλύσουν τη διαδήλωση. Όταν οι διαδηλωτές βρέθηκαν κοντά στο παλάτι, τα στρατεύματα πυροβόλησαν εναντίον των φοιτητών, σκοτώνοντας αρκετούς. Η νέα εργατική τάξη της Βιέννης συμμετείχε στις φοιτητικές διαδηλώσεις, αναπτύσσοντας μια ένοπλη εξέγερση. Η Δίαιτα της Κάτω Αυστρίας απαίτησε την παραίτηση του Μέττερνιχ. Ο Φερδινάνδος συμμορφώθηκε απρόθυμα και τον απέλυσε, ενώ ο πρώην ισχυρός άνδρας της Αυστρίας εξορίστηκε στο Λονδίνο.
Ο Φερδινάνδος διόρισε νέους, φιλελεύθερους, υπουργούς, που συνέταξαν ένα σύνταγμα στα τέλη Απριλίου του 1848. Ο λαός όμως το απέρριψε, καθώς η πλειοψηφία δεν είχε δικαίωμα ψήφου. Εξαιτίας της συνεχιζόμενης αναταραχής, ο Φερδινάνδος κατέφυγε στο Ίνσμπρουκ, από όπου εξέδωσε δύο διατάγματα στις 16 Μαΐου και στις 3 Ιουνίου 1848, με τα οποία έδινε σημαντικές παραχωρήσεις στο λαό. Μετέτρεψε την Αυτοκρατορική Δίαιτα σε Συντακτική Εθνοσυνέλευση, η οποία θα εκλεγόταν από τον λαό. Άλλες παραχωρήσεις ήταν λιγότερο σημαντικές και γενικά αφορούσαν την αναδιοργάνωση του κράτους και τα μέτρα ενοποίησης της Γερμανίας.
Ο Φερδινάνδος επέστρεψε στη Βιέννη από το Ίνσμπρουκ στις 12 Αυγούστου. Λίγο μετά την επιστροφή του, μέλη της εργατικής τάξης βγήκαν ξανά στους δρόμους στις 21 Αυγούστου για να διαμαρτυρηθούν για την υψηλή ανεργία και το διάταγμα της κυβέρνησης για μείωση των μισθών. Στις 23 Αυγούστου αυστριακά στρατεύματα άνοιξαν για άλλη μία φορά πυρ εναντίον των διαδηλωτών.
Στα τέλη Σεπτεμβρίου, ο Αυτοκράτορας Φερδινάνδος, ο οποίος ήταν επίσης Βασιλιάς της Ουγγαρίας, αποφάσισε να στείλει αυστριακά και κροατικά στρατεύματα στην Ουγγαρία για να καταστείλει μία εξέγερση των δημοκρατικών εκεί. Στις 29 Σεπτεμβρίου, τα αυστριακά στρατεύματα ηττήθηκαν από τις ουγγρικές επαναστατικές δυνάμεις. Στις 6 και τις 7 Οκτωβρίου οι πολίτες της Βιέννης διαδήλωσαν ενάντια στις ενέργειες του Αυτοκράτορα στην Ουγγαρία. Ως αποτέλεσμα, ο Φερδινάνδος Α΄ εγκατέλειψε τη Βιέννη στις 7 Οκτωβρίου και εγκαταστάθηκε στο Όλομοουτς της Μοραβίας. Στις 2 Δεκεμβρίου παραιτήθηκε από τον θρόνο, τον οποίο ανέλαβε ο ανιψιός του Φραγκίσκος Ιωσήφ.
Βάδη
Το Μεγάλο Δουκάτο της Βάδης είχε αποκτήσει ένα φιλελεύθερο σύνταγμα από το 1818, το οποίο ανεστάλη το 1825, εξαιτίας των πολιτικών διαφωνιών. Το 1830 ο Λεοπόλδος της Βάδης έγινε Μεγάλος Δούκας. Η ηγεμονία του έφερε φιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις στο συνταγματικό, αστικό και ποινικό δίκαιο και στην εκπαίδευση. Το 1832 η Βάδη εντάχθηκε στην Γερμανική Τελωνειακή Ένωση. Μετά τη δημοσιοποίηση των ειδήσεων για επαναστατικές νίκες, τον Φεβρουάριο του 1848 στο Παρίσι, ξέσπασαν εξεγέρσεις και στη Βάδη, παρά τις φιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις που είχαν εφαρμοστεί. Αρχικά, υπήρξαν πολλές ανοργάνωτες εξεγέρσεις αγροτών που πυρπόλησαν τις επαύλεις των αριστοκρατών και κινήθηκαν εναντίον τους.
Στις 27 Φεβρουαρίου πραγματοποιήθηκε μια συνέλευση στο Μάνχαϊμ,όπου υιοθετήθηκε ένα ψήφισμα που απαιτούσε την παραχώρηση μιας χάρτας δικαιωμάτων. Παρόμοια ψηφίσματα υιοθετήθηκαν στο Βασίλειο της Βυρτεμβέργης, στο Μεγάλο Δουκάτο της Έσσης, στο Δουκάτο του Νάσσαου και σε άλλα γερμανικά κράτη. Η απροσδόκητα ισχυρή λαϊκή υποστήριξη προς αυτά τα κινήματα ανάγκασε τους ηγεμόνες να υποχωρήσουν σε πολλά από τα αιτήματα του Μαρτίου, σχεδόν χωρίς αντίσταση.
Στις 8 Απριλίου εγκρίθηκε από τη συνέλευση ένας νόμος που επέτρεπε την καθολική ψηφοφορία και ένα έμμεσο (δύο σταδίων) σύστημα εκλογών. Ακόμη, σχηματίστηκε μία Εθνοσυνέλευση, στις 18 Μαΐου 1848, αποτελούμενη από 809 αντιπροσώπους (585 εκ των οποίων εκλεγμένοι), η οποία ονομάστηκε «Εθνοσυνέλευση της Φρανκφούρτης». Ο Καρλ Μάτι, ένας δεξιός δημοσιογράφος, ήταν μεταξύ εκείνων που εξελέγησαν βουλευτές στην Εθνοσυνέλευση της Φρανκφούρτης.
Η αναταραχή που υποδαυλίστηκε από δημοκρατικούς ταραξίες συνεχίστηκε στη Βάδη. Φοβούμενη μεγαλύτερες ταραχές, η κυβέρνηση άρχισε να αυξάνει το μέγεθος του στρατού της και να ζητά βοήθεια από γειτονικά κράτη. Η κυβέρνηση της Βάδης προσπάθησε να καταστείλει τις εξεγέρσεις συλλαμβάνοντας τον Γιόζεφ Φίκλερ, έναν δημοσιογράφο που ήταν ο επικεφαλής των δημοκρατικών στη Βάδη. Οι συλλήψεις προκάλεσαν οργή και έξαρση των διαδηλώσεων. Μια μεγάλη εξέγερση (Εξέγερση του Χέκερ) ξέσπασε στις 12 Απριλίου, όμως η κυβέρνηση κατάφερε να την καταστείλει με τη βοήθεια πρωσικών στρατευμάτων στις 20 Απριλίου.
Τον Μάιο του 1849 αναζωπυρώθηκε η επαναστατική δραστηριότητα στη Βάδη. Τα γεγονότα συνδέθηκαν στενά με την εξέγερση του Παλατινάτου.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ιστορία της Γερμανίας Κατηγορία:Επαναστάσεις
3014 Χουανγκσουσού
Ο Χουανγκσουσού (Huangsushu) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,843. Ανακαλύφθηκε το 1979 από το προσωπικό του Αστεροσκοπείου του Μενεξεδένιου Βουνού στο Νανκίνγκ της Κίνας και πήρε το όνομά του προς τιμή του Κινέζου αστρονόμου Χουάνγκ Σου-Σου (Huang Su-Shu, 1915–1977), που σταδιοδρόμησε στις ΗΠΑ.
Αξιοσημείωτη είναι η μικρή κλίση της τροχιάς του Χουανγκσουσού ως προς την εκλειπτική, μόλις 59,3 λεπτά της μοίρας.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Χουανγκσουσού είναι άγνωστα. Ο αστεροειδής περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 15 ώρες και 42 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Χουανγκσουσου
Βούναινα Λάρισας
Τα Βούναινα (Τοπική Κοινότητα Βουναίνων - Δημοτική Ενότητα Κραννώνος), ανήκουν στον δήμο Κιλελέρ της Περιφερειακής Ενότητας Λάρισας που βρίσκεται στην Περιφέρεια Θεσσαλίας, σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας όπως διαμορφώθηκε με το πρόγραμμα “Καλλικράτης”.
Γεωγραφικά βρίσκονται στο νομό Θεσσαλίας, 25 χλμ. νότιοδυτικά από την πόλη της Λάρισας και 35 χλμ. βορειοανατολικά από την Καρδίτσα, ακριβώς επάνω στα σύνορα των δύο Νομών. Γι΄αυτόν τον λόγο ακόμη και σήμερα οι διάφορες υπηρεσίες είναι μοιρασμένες στους δύο Νομούς Λαρίσης και Καρδίτσας. Με πεδινό κλίμα, αγροτικό έδαφος, άπλετες θαμνώδεις εκτάσεις, τα Βούναινα είναι ένα υπέροχο γραφικό μέρος για να γεμίσει το μάτι σου με εικόνες της φύσης ειδικά την άνοιξη.
Η επίσημη ονομασία είναι “τα Βούναινα”. Έδρα του δήμου είναι η Νίκαια και ανήκουν στο γεωγραφικό διαμέρισμα Θεσσαλίας. Κατά τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας με το σχέδιο “Καποδίστριας”, μέχρι το 2010, τα Βούναινα ανήκαν στο Τοπικό Διαμέρισμα Βουναίνων, του πρώην Δήμου Κραννώνος του Νομού Λαρίσης.
Μετά την Μικρασιατική καταστροφή, Έλληνες πρόσφυγες από την Καππαδοκία, μετά την αφιξή τους στο λιμάνι του Πειραιά, ανέβηκαν βόρεια και άφθασαν στη Λάρισα. Επειδή όμως η πόλη της Λάρισας δεν τους άρεσε ως τόπος διαμονής, μεταφέρθηκαν νοτιότερα στο βουνό Όθρυς της Θεσσαλίας. Εκεί το τοπίο τους εντυπωσίασε: πολλά μικρά βουναλάκια γύρω-γύρω, πολλά δένδρα και πηγές. Εκεί ίδρυσαν το χωρίο τους: "Τα Βούναινα" (η ονομασία δόθηκε λόγω της τοποθεσίας).
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λάρισας Κατηγορία:Δήμος Κιλελέρ
Εθνική Ελλάδας Κ-20 (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η Εθνική ομάδα ποδοσφαίρου Ελλάδας κάτω των 20 ετών είναι γνωστή ως Εθνική Νέων Κ-20 ή απλά "Εθνική Κ-20" (κάτω των 20). Περιλαμβάνει στη σύνθεσή της ποδοσφαιριστές που δεν έχουν συμπληρώσει τα 20 χρόνια κατά την έναρξη του Παγκοσμίου Κυπέλλου Νέων (Κ-20) της FIFA. Ουσιαστικά αποτελεί την ωρίμανση της Εθνικής Νέων Κ-19.
Ιστορία
Η Εθνική Νέων της Ελλάδας (Κ-20) συγκροτήθηκε για πρώτη φορά το 2013 για τη συμμετοχή της στο Παγκόσμιο Κύπελλο Νέων (Κ-20) της FIFA. Αποτελεί τη συνέχεια της Εθνικής Νέων Κ-19, η οποία έφτασε στον τελικό του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος κάτω των 19 ετών το 2012 και με την επιτυχία αυτή προκρίθηκε, για πρώτη φορά στην ιστορία της, να πάρει μέρος στο παγκόσμιο πρωτάθλημα νέων της FIFA που διεξήχθη στην Τουρκία από 21 Ιουνίου ως 13 Ιουλίου 2013.
Έδωσε μόνο αγώνες προετοιμασίας, μέχρι να ανακοινωθεί η τελική σύνθεση της αποστολής. Στην τελική φάση αγωνίστηκε στον όμιλο D', με αντιπάλους το Μάλι, το Μεξικό και την Παραγουάη και τερμάτισε στην πρώτη θέση. Προκρίθηκε στους 16, όπου αποκλείστηκε από το Ουζμπεκιστάν.
Παγκόσμιο Κύπελλο Νέων 2013
Διεξήχθη σε πόλεις της Τουρκίας.
Σύνθεση
Η σύνθεση της αποστολής των 21 παικτών για την τελική φάση του Παγκοσμίου πρωταθλήματος Κ-20 2013 ήταν: 1. Στέφανος Καπίνο (ΠΑΟ)
12. Σωκράτης Διούδης (Άρης Θ.)
13. Νίκος Γιαννακόπουλος (Πανιώνιος) 2. Νίκος Μαρινάκης (ΠΑΟ)
3. Κώστας Σταφυλίδης (ΠΑΟΚ-Λεβερκούζεν)
4. Μαυρουδής Μπουγαΐδης (ΑΕΚ)
5. Κώστας Τριανταφυλλόπουλος (ΠΑΟ)
14. Μπάμπης Λυκογιάννης (ΟΣΦΠ)
15. Δημήτρης Κουρμπέλης (Αστέρας Τρίπολης)
20. Αλέξανδρος Κούρος (Πανιώνιος)
21. Δημήτρης Γούτας (Ξάνθη) 6. Παναγιώτης Μπάλλας (Ατρόμητος Αθ.), αρχηγός.
7. Δημήτρης Πέλκας (ΠΑΟΚ)
8. Σπύρος Φουρλάνος (ΠΑΟ)
18. Ανδρέας Μπουχαλάκης (Εργοτέλης) 9. Δημήτρης Διαμαντάκος (Άρης Θ.-Ολυμπιακός Π.)
10. Δημήτρης Κολοβός (Πανιώνιος)
11. Γιάννης Γιαννιώτας (Άρης Θ.)
17. Τάσος Μπακασέτας (Αστέρας Τρίπολης)
19. Αντώνης Ράνος (Ξάνθη)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνική Ελλάδας (ποδόσφαιρο) Ελλαδα Κατηγορία:Εθνικές αθλητικές ομάδες της Ελλάδας
Πίττα
Η Πίττα ή Πίτα είναι ακατοίκητη ελληνική βραχονησίδα στα Δωδεκάνησα, 9 χλμ. βόρεια-βορειοανατολικά της Καλύμνου. Βρίσκεται σε απόσταση 2 χλμ. βορειοδυτικά από την Καλόλιμνο, ενώ τα Ίμια βρίσκονται σε παρόμοια απόσταση στα νοτιοανατολικά της Καλολίμνου. Έχει έκταση 0,024 τ.χλμ. και έχει κηρυχθεί ως Ζώνη Ειδικής Προστασίας για τα είδη: Μαυροπετρίτης (Falco eleonorae), Falco naumanni, Πετρίτης (Falco peregrinus) και Αιγαιόγλαρος (Larus audouinii) από το Ευρωπαϊκό Οικολογικό Δίκτυο NATURA 2000. Διοικητικά υπάγεται στο Δήμο Καλυμνίων.
Η ταινία Λούφα και παραλλαγή: Σειρήνες στο Αιγαίο διαδραματίζεται σύμφωνα με το σενάριο στην Πίττα, όπου είχαν υπηρεσία μικρός αριθμός Ελλήνων στρατιωτών οι οποίοι είχαν μόνιμη βάση στην Κω. Στην πραγματικότητα η ταινία γυρίστηκε στο νησί Φονιάς της Εύβοιας.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Βραχονησίδες της Καλύμνου
Διόδοτος Β΄ της Βακτρίας
Ο Διόδοτος ο Β΄ ήταν βασιλιάς της Βακτρίας από το 246 π.Χ. μέχρι το 227 π.Χ. Ήταν γιος του Διόδοτου Α΄ και ανατράπηκε από τον Ευθύδημο Α΄.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες Βασιλείς Βακτρίας & Ινδίας