Βασίλι_Τσουικόφ
Στάλινγκραντ (1942–1943)
Έβαλε τις διοικήσεις του στη δυτική όχθη του Βόλγα και έμεινε εκεί καθ' όλη τη διάρκεια της μάχης. Εφάρμοσε αυστηρά την εντολή "ούτε ένα βήμα πίσω" του Στάλιν. Σε μια συνέντευξη κατά τη μεταγενέστερη φάση της μάχης στις 5 Ιανουαρίου 1943 από το αρχηγείο του κοντά στα χαλυβουργεία του Κόκκινου Οκτώβρη, ο Τσουϊκόφ είπε στον Σοβιετικό ανταποκριτή πολέμου Μπέλκιν ότι στις αρχές της μάχης είχε εκτελέσει αρκετούς αξιωματικούς και επιτρόπους για δειλία. "Για να είμαι ειλικρινής, οι περισσότεροι διοικητές των μεραρχιών δεν ήθελαν πραγματικά να πεθάνουν στο Στάλινγκραντ. Τη στιγμή που κάτι πήγαινε στραβά, άρχιζαν να λένε: 'Επιτρέψτε μου να διασχίσω το Βόλγα'. Φώναζα 'Εγώ είμαι ακόμα εδώ' και έστελνα τηλεγράφημα: 'Ένα βήμα πίσω και θα σε πυροβολήσω!'" δεξιά|μικρογραφία|250x250εσ|Ο Τσουϊκόφ στο Στάλινγκραντ τον Δεκέμβριο του 1942. Η αποφασιστικότητα, που ενστάλαξε στους άντρες του ο Τσουικόφ, επέτρεψε στην 62η Στρατιά να υπερασπιστεί την πόλη ενάντια σε κάθε πρόβλεψη. δεξιά|μικρογραφία|250x250εσ|Ο Τσουϊκόφ στα ερείπια του Στάλινγκραντ το 1943. "Το Στάλινγκραντ θα αποφασίσει τη μοίρα της μητέρας πατρίδας. Οι άνδρες το κατάλαβαν αυτό. Οι άντρες ήταν σε τέτοια διάθεση, που αν τραυματίζονταν, ακόμη και με σπασμένη σπονδυλική στήλη, είχαν δάκρυα στα μάτια τους, καθώς μεταφέρονταν στην ανατολική όχθη. Έλεγαν στους συντρόφους τους, που τους μετέφεραν: Δεν θέλω να φύγω. Καλύτερα να ταφώ εδώ. Θεωρούσαν ντροπή να μεταφερθούν ως τραυματίες στην άλλη όχθη."Ο Τσουϊκόφ ανησυχούσε για τη διατήρηση επικοινωνιών με τα στρατεύματά του."Μετακινηθήκαμε σε άλλο σημείο πιο κοντά εκεί, όπου θα επιτίθετο ο εχθρός. Και μείναμε εκεί. Γνωρίζαμε ότι κάθε επιπλέον μέτρο τηλεφωνικών καλωδίων αύξανε τον κίνδυνο διακοπής της επικοινωνίας μας. Το πιο εγκληματικό, πιο επικίνδυνο πράγμα για έναν διοικητή, ειδικά έναν ανώτερο διοικητή, είναι όταν χάνει τον έλεγχο και τις επικοινωνίες. Πάνω απ' όλα, φοβόμαστε να χάσουμε τον έλεγχο των στρατευμάτων μας. Ίσως να μην μπορώ να στείλω σε έναν από τους διοικητές μου ενισχύσεις, αλλά είναι αρκετό για μένα να πιάσω το τηλέφωνο και να πω το σωστό, μόνο αυτό χρειάζεται."Στο Στάλινγκραντ, ο Τσουϊκόφ ανέπτυξε τη σημαντική τακτική "εναγκαλισμού με τον εχθρό", με την οποία οι Σοβιετικοί στρατιώτες κρατούσαν τον γερμανικό στρατό τόσο κοντά τους, ώστε να ελαχιστοποιηθεί η αεροπορική δύναμη, που μπορούσε να αξιοποιήσει η Βέρμαχτ. Ο Τσουϊκόφ είχε παρακολουθήσει από πρώτο χέρι την τακτική blitzkrieg, που είχε χρησιμοποιήσει η Βέρμαχτ σε ολόκληρη τη ρωσική στέπα, οπότε χρησιμοποίησε τους βομβαρδισμούς-χαλί της πόλης από τους Γερμανούς για να τραβήξει μεραρχίες πάντσερ στα ερείπια και το χάος, όπου παρεμποδίστηκε η πρόοδός τους. Εκεί μπορούσαν να καταστραφούν με κοκτέιλ μολότοφ, αντιαρματικά τουφέκια και σοβιετικό πυροβολικό, που λειτουργούσε σε κοντινή απόσταση. Αυτή η τακτική κατέστησε επίσης τη Λουφτβάφε αναποτελεσματική, δεδομένου ότι οι τα βομβαρδιστικά κάθετης εφόρμησης Στούκα δεν μπορούσαν να επιτεθούν στις θέσεις του Κόκκινου Στρατού, χωρίς να θέσουν σε κίνδυνο τις δυνάμεις τους. "Οι στρατιώτες μας ήξεραν ότι, όσο πιο κοντά ήταν στον εχθρό, τόσο το καλύτερο. Σταμάτησαν να φοβούνται τα άρματα μάχης. Οι του πεζικού έμπαιναν σε τάφρο, ρεματιά ή κτίριο και άρχιζαν να πυροβολούν το εχθρικό πεζικό, που προχωρούσε πίσω από τα τανκς. Τα τανκς κινούνταν και τα αφήναμε στο πυροβολικό μας, το οποίο ήταν δύο έως τριακόσια μέτρα πίσω από τις μπροστινές γραμμές και πυροβολούσαν, όταν έφταναν εντός είκοσι έως πενήντα μέτρων. Και δεν αφήσαμε το πεζικό τους να περάσει. Οι Γερμανοί πίστευαν ότι αυτή η περιοχή είχε ήδη εκκαθαριστεί, ότι ήταν νεκρό έδαφος. Αλλά αυτό το νεκρό έδαφος ξαναζωντάνευε."Η άγρια άμυνα του Στάλινγκραντ από την 62η Στρατιά επιβράδυνε τη γερμανική πρόοδο και ανάγκασε τις δυνάμεις του Άξονα να τραβήξουν μονάδες από τις πλευρές έξω από την πόλη για να ενισχύσουν την αστική επίθεση. Μέχρι τα μέσα Νοεμβρίου, οι γερμανικές δυνάμεις είχαν καταλάβει το μεγαλύτερο μέρος της πόλης και καθήλωσαν τον Τσουϊκόφ και τους εναπομείναντες αμυντικούς σε αρκετούς μικρούς θύλακες ενάντια στον ποταμό Βόλγα. Σε συνεντεύξεις το 1943, ο Τσουϊκόφ είπε ότι δεν ενημερώθηκε για την αντεπίθεση Επιχείρηση Ουρανός, αλλά μπορούσε να διαισθανθεί ότι κάτι σχεδιάζεται.