cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μαρτίνο
Αξιοθέατα - Τουρισμός - Πολιτιστικά δρώμενα - Σύλλογοι
Ο σύλλογος των εν Αθήναις και απανταχού Μαρτιναίων «Αίας ο Λοκρός» όπως φανερώνει και ο ίδιος ο τίτλος του ενδιαφέρεται για οποιοδήποτε ζήτημα ή θέμα απασχολεί το Μαρτίνο.
Ο επιμορφωτικός και εκπολιτιστικός σύλλογος γυναικών Μαρτίνου «Η Μέλισσα», ιδρύθηκε το 1982 με κύριο σκοπό τη διάσωση και τη διάδοση της λαϊκής παράδοσης του τόπου. Για να πετύχει τους σκοπούς του λειτούργησε διαφορά τμήματα επιμόρφωσης τεχνών όπως της μουσικής, του χορού και της ζωγραφικής ενώ παράλληλα εστίασε την προσοχή του και στη λαϊκή τέχνη όπως αυτή του κεντήματος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαία Φθιώτιδα Κατηγορία:Χωριά του νομού Φθιώτιδας Κατηγορία:δήμος Λοκρών Κατηγορία:Λοκρίδα
Ναυτικός Όμιλος Αταλάντης
thumb|right|Η σημαία του ΝΟΑτ Ο Ναυτικός Όμιλος Αταλάντης είναι ένας αθλητικός σύλλογος που δραστηριοποιείται στα αθλήματα της θάλασσας.
Τμήματα
Τα τμήματά του είναι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Φθιώτιδας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1982 Κατηγορία:Ελληνικοί ναυτικοί όμιλοι Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι κολύμβησης
Απάμεια (η Ραγιανή)
Κτίσθηκε από τους δύο πρώτους Σελευκίδες βασιλείς (ή τον Σέλευκο Α΄ ή τον Αντίοχο Α΄) επί της παλαιοτέρας περσικής Χωάρα (Choara ή Khuvar), (έδρας της επαρχίας Χωαρηνής), όπου ο σατράπης Βήσσος δολοφόνησε τον Δαρείο Γ΄ Κοδομανό. Κατά την παρθική περίοδο μετονομάστηκε σε Αρσάκη. Την πόλη αναφέρει και ο Ρωμαίος Αμμιανός Μαρκελλίνος (xxiii, 6) και τοποθετείται, λογικά στο Ιράν, μεταξύ των σημερινών πόλεων Ahuan και Qosheh, από όπου, κατά την αρχαιότητα, περνούσε ο εμπορικός δρόμος του μεταξιού.
Υπάρχει μάλιστα η πιθανότητα να είναι η σύγχρονη Aradan του Ιράν της επαρχίας Σεμνάν, η οποία Aradan ήταν η αρχαία Χωάρα των Αχαιμενιδών.
Επιχείρηση Κοτσύφι
Η Επιχείρηση Κοτσύφι (αγγλικά:Operation Mockingbird) ήταν ένα υποτιθέμενο πρόγραμμα μεγάλης κλίμακας της Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφοριών των Ηνωμένων Πολιτειών (CIA) που ξεκίνησε τα πρώτα χρόνια του Ψυχρού Πολέμου και προσπάθησε να χειραγωγήσει τα μέσα ενημέρωσης για σκοπούς προπαγάνδας.
Ιστορικό
Στα πρώτα χρόνια του Ψυχρού Πολέμου, καταβλήθηκαν προσπάθειες από την κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών προκειμένου να χρησιμοποιήσουν τα μέσα μαζικής ενημέρωσης για να επηρεάσουν την κοινή γνώμη διεθνώς. Αφού η Επιτροπή Γουοτεργκέιτ της Γερουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών το 1973 αποκάλυψε παραβιάσεις εγχώριας παρακολούθησης που κατευθύνθηκαν από την κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών, οι The New York Times το 1974 δημοσίευσαν ένα άρθρο του Σέιμουρ Χερς ισχυριζόμενοι ότι η CIA είχε παραβιάσει το καταστατικό της παρακολουθώντας αντιπολεμικούς ακτιβιστές, πρώην αξιωματούχους της CIA και ορισμένους νομοθέτες. Το Κογκρέσο ανταποκρίθηκε άμεσα ιδρύοντας μια Επιτροπή Έρευνας που έγινε γνωστή ως η Επιτροπή Τσερτς. Το πόρισμα της Επιτροπής που δημοσιεύθηκε το 1976, επιβεβαίωσε μερικές προηγούμενες αναφορές που κατηγορούσαν την CIA ότι είχε καλλιεργήσει σχέσεις με ιδιωτικά ιδρύματα, συμπεριλαμβανομένου του Τύπου. Χωρίς να υπάρξουν αναγνώριση ονομάτων ατόμων, η Επιτροπή Τσερτς δήλωσε ότι βρήκε πενήντα δημοσιογράφους που είχαν επίσημες, αλλά μυστικές, σχέσεις με τη CIA. Σε ένα άρθρο του περιοδικού Rolling Stone του 1977, με τίτλο "Η CIA και τα ΜΜΕ", ο δημοσιογράφος Καρλ Μπερνστάιν επεκτάθηκε στο πόρισμα της Επιτροπής Τσερτς και είπε ότι περίπου 400 μέλη του Τύπου θεωρήθηκαν αμοιβόμενοι από τη CIA.
Στο βιβλίο The Rising Clamour: The American Press ο Ντέιβιντ Χάντλεϊ, αναφέρει πως η Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών και ο Ψυχρός Πόλεμος καθώς και η «συνεχιζόμενη έλλειψη συγκεκριμένων λεπτομερειών (που παρέχεται από την Επιτροπή Τσερτς και την έκθεση του Μπερνστάιν) απέδειξε ένα έδαφος αναπαραγωγής για κάποιους εξωφρενικούς ισχυρισμούς σχετικά με τη CIA και τον τύπο» για παράδειγμα, προσέφερε ανεκπλήρωτες αξιώσεις από τη δημοσιογράφο Ντέμπορα Ντέιβις. Η Ντέιβις ισχυρίστηκε στη βιογραφία της Κάθριν Γκράχαμ, ιδιοκτήτρια της The Washington Post του 1979, ότι η CIA διοργάνωσε την «Επιχείρηση Κοτσύφι» κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Η Ντέιβις έγραψε ότι ο Διεθνής Οργανισμός Δημοσιογράφων με έδρα την Πράγα (IOJ) «έλαβε χρήματα από τη Μόσχα και έλεγχε δημοσιογράφους σε κάθε μεγάλη εφημερίδα στην Ευρώπη, διαδίδοντας ιστορίες που προωθούσαν την κομμουνιστική ιδεολογία», και ότι ο Φρανκ Βίσνερ, διευθυντής του Γραφείου Συντονισμού Πολιτικής (μια μυστική επιχειρησιακή μονάδα που δημιουργήθηκε το 1948 από το Εθνικό Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Πολιτειών) είχε δημιουργήσει την Επιχείρηση Κοτσύφι ως απάντηση στον IOJ, με την πρόσληψη του Φιλ Γκράχαμ από την Washington Post για τη διαχείριση του έργου στον κλάδο. Σύμφωνα με την Ντέιβις, «Στις αρχές της δεκαετίας του 1950, ο Βίσνερ ανήκε σε σεβαστούς δημοσιογραφικούς οργανισμούς όπως οι New York Times, το περιοδικό Newsweek, το τηλεοπτικό δίκτυο CBS και άλλων μέσα επικοινωνίας». Η Ντέιβις έγραψε ότι μετά την ένταξη του Κορντ Μέγιερ στην CIA το 1951, έγινε ο «κύριος πράκτορας» της Επιχείρησης Κοτσύφι. Ούτε η Επιτροπή Τσερτς ούτε κάποια από τις έρευνες που την ακολούθησαν διαπίστωσαν ότι υπήρξε μια επιχείρηση όπως περιγράφεται από την Ντέιβις. Ο Χάντλεϊ συνοψίζει: «Η Επιχείρησης Κοτσύφι, όπως περιγράφεται από την Ντέιβις, παρέμεινε μια επίμονη σκοτεινή θεωρία» και πρόσθεσε, «Η θεωρία Ντέιβις/ Επιχείρηση Κοτσύφι, ότι η CIA λειτούργησε ένα σκόπιμο και συστηματικό πρόγραμμα ευρείας χειραγώγησης των αμερικανικών μέσων μαζικής ενημέρωσης, δεν φαίνεται να στηρίζεται στην πραγματικότητα, αλλά δεν πρέπει να συγκαλύψει τον ενεργό ρόλο που διαδραμάτισε η CIA στην επιρροή ειδήσεων του εγχώριου τύπου».
Σύγχρονη χρήση
Οι υποστηρικτές του QAnon, οι οποίοι πιστεύουν ότι ένα πρόγραμμα της CIA για χειραγώγηση των μέσων ενημέρωσης εξακολουθεί να υπάρχει και ότι τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης είναι υπεύθυνα για τη διάδοση ψεύτικων ειδήσεων, ισχυρίζονται ότι οι αναφορές του τύπου που δεν τους αρέσουν αποτελούν μέρος της Επιχείρησης Κοτσύφι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ψυχρός Πόλεμος Κατηγορία:Επιχειρήσεις της CIA Κατηγορία:Κωδικές ονομασίες
Λιθουανός Αθλητής της Χρονιάς
Από το 1956, η Λιθουανία τιμάει τον καλύτερο αθλητή της χρονιάς. Μέχρι το 2014 το βραβείο, ένα χάλκινο τόξο, δινόταν στον νικητή. Από το 2014 μέχρι σήμερα, η τελετή απονομής έχει αλλάξει καθώς έχουν προστεθεί νέες κατηγορίες.
Rock 'n' Roll Gypsies
Το Rock 'n' Roll Gypsies είναι το δεύτερο ζωντανά ηχογραφημένο άλμπουμ, του βρετανικού χέβι μέταλ συγκροτήματος Saxon. Κυκλοφόρησε το Νοέμβριο του 1989 σε μορφή βινυλίου, μέσω της εταιρείας "Roadrunner".
Ο δίσκος αυτός, είναι ο πρώτος στον οποίο συμμετέχει ο Νιμπς Κάρτερ, μόνιμο μέλος του συγκροτήματος από εκείνο το χρονικό σημείο και έπειτα. Επανεκδόθηκε στις 11 Δεκεμβρίου του 2001, μέσω της "Connoiseur Collection".
Τα μέλη των Saxon
Το Rock 'n' Roll Gypsies ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Saxon Κατηγορία:Άλμπουμ του 1989
Ρουμανική Επανάσταση
Η Ρουμανική Επανάσταση (Ρουμανικά: Revoluţia Română) ήταν μια περίοδος βίαιης πολιτικής αναταραχής στη Ρουμανία το Δεκέμβριο του 1989 και μέρος των επαναστάσεων του 1989 που σημειώθηκαν σε αρκετές χώρες. Η Ρουμανική επανάσταση ξεκίνησε στην πόλη της Τιμισοάρα και σύντομα εξαπλώθηκε σε όλη την η χώρα, με αποκορύφωμα την δίκη και την εκτέλεση του επί πολλών ετών κομμουνιστή ηγέτη Νικολάε Τσαουσέσκου, και το τέλος της 42χρονης κομμουνιστικής κυριαρχίας στη Ρουμανία. Ήταν επίσης η τελευταία διάλυση ενός κομμουνιστικού καθεστώτος σε χώρα του Συμφώνου της Βαρσοβίας κατά τη διάρκεια των γεγονότων του 1989, και η μόνη που ανέτρεψε βίαια την κυβέρνηση μιας χώρας και εκτέλεσε τον ηγέτη της.
Πρώιμες διαδηλώσεις σημειώθηκαν στην πόλη Τιμισοάρα στα μέσα Δεκεμβρίου από την πλευρά της ουγγρικής μειονότητας στην Τιμισοάρα ως απάντηση σε μια προσπάθεια της κυβέρνησης να εκδιώξει τον πάστορα της ουγγρικής αναμορφωμένης εκκλησίας  Λάζλο Τοκές. Ο Τοκές τον Ιούλιο του ίδιου έτους είχε κάνει επικριτικά σχόλια κατά της καθεστωτικής πολιτικής Συστηματοποίησης,  στην ουγγρική τηλεόραση, και παραπονέθηκε ότι οι Ρουμάνοι δεν ξέρουν καν τα ανθρώπινα δικαιώματά τους. Όπως περιέγραψε ο Τοκές αργότερα, η συνέντευξη, που είχε προβληθεί σε παραμεθόριες περιοχές και στη συνέχεια εξαπλώθηκε σε ολόκληρη τη Ρουμανία, είχε "ένα αποτέλεσμα σοκ στους Ρουμάνους, και την Σεκουριτάτε επίσης, στον λαό της Ρουμανίας. [...] Είχε μια απροσδόκητη επίδραση στην δημόσια ατμόσφαιρα στη Ρουμανία." και οι άνθρωποι αναζητούσαν τώρα την επανάσταση και μια αλλαγή στην κυβέρνηση υπό το φως των πρόσφατων παρόμοιων γεγονότων σε γειτονικές χώρες.
Η κοινωνική και οικονομική δυσπραγία ήταν παρούσα στη σοσιαλιστική Ρουμανία εδώ και αρκετό καιρό, ιδιαίτερα κατά τα χρόνια λιτότητας της δεκαετίας του 1980. Τα μέτρα λιτότητας σχεδιάστηκαν εν μέρει από τον Τσαουσέσκου για την αποπληρωμή του εξωτερικού χρέους. Λίγο μετά από μια κακότεχνη δημόσια ομιλία του Τσαουσέσκου, οι κληρωτοί στρατιώτες, σχεδόν ομόφωνα, σταμάτησαν την υποστήριξη του δικτάτορα και στήριξαν τον διαμαρτυρόμενο πληθυσμό. Ταραχές, βία στους δρόμους και φόνοι σε διάφορες πόλεις της Ρουμανίας κατά τη διάρκεια περίπου μίας εβδομάδας οδήγησε τον Ρουμάνο δικτάτορα να φύγει από το Βουκουρέστι στις 22 Δεκεμβρίου με τη σύζυγό του,  αναπληρώτρια πρωθυπουργό Έλενα Τσαουσέσκου. Συνελήφθησαν στην Τιργκόβιστε, δικάστηκαν σε έκτακτο στρατοδικείο με την κατηγορία της γενοκτονίας, ζημία στην εθνική οικονομία και κατάχρηση εξουσίας για ανάληψη στρατιωτικής δράσης εναντίον του ρουμανικού λαού. Καταδικάστηκαν για όλες τις κατηγορίες και εκτελέστηκαν αμέσως την ημέρα των Χριστουγέννων του 1989, αποτελώντας τα τελευταία άτομα που καταδικάστηκαν σε θάνατο και εκτελέστηκαν στη Ρουμανία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία της Ρουμανίας Κατηγορία:Επαναστάσεις Κατηγορία:1989
39
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 39 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Τζον Ντίκον
Ο Τζον Ντίκον (John Deacon, 19 Αυγούστου 1951) είναι  Άγγλος μπασίστας διάσημος ως μέλος του ροκ συγκροτήματος Queen, για το διάστημα 1971-1997. Ο Ντίκον εντάχθηκε στο συγκρότημα λίγο πριν την ηχογράφηση του πρώτου τους δίσκου.
Οι Queen είχαν χρησιμοποιήσει έξι μπασίστες πριν από αυτόν και όπως έχει πει ο ίδιος, αυτό τον έκανε να νιώθει σαν το "καινούριο αγόρι". Στις πρώτες εμφανίσεις των Queen δεν είχε δικό του μικρόφωνο, γι' αυτό παρείχε κάποιες φορές δεύτερα φωνητικά από το μικρόφωνο του Φρέντι Μέρκιουρι σε κάποια κομμάτια. Ωστόσο, όταν το συγκρότημα άρχισε να ηχογραφεί το Sheer Heart Attack, ο Ντίκον ενσωματώθηκε σε αυτό και έγραψε τα πρώτα του τραγούδια. Το Misfire, το Spread Your Wings και το You're My Best Friend έγιναν ιδιαίτερα αγαπητά στους πρώτους θαυμαστές των Queen. Μάλιστα, το You're My Best Friend είναι από τα πλέον πολυπαιγμένα στο ραδιόφωνο αγγλικά τραγούδια.
Το 1980 γράφει ένα από τα διασημότερα τραγούδια των Queen, το disco κομμάτι με τίτλο Another One Bites the Dust. Το τραγούδι ανέβασε το συγκρότημα ψηλά στα τσαρτς και μπήκε, μαζί με το You're My Best Friend, στο CD Greatest Hits. Επίσης αυτό το κομμάτι εμπνεύστηκε από το Good Times του disco συγκροτήματος Chic.
Το 1982, στο άλμπουμ Hot Space γράφει ένα από τα χαρακτηριστικά του τραγούδια, το Back Chat. Το τραγούδι ανήκε στο είδος funk-rock και είχε στοιχεία μουσικής soul. Παρόλο που στο μουσικό βίντεο ο Μπράιαν Μέι εμφανίζεται να παίζει κιθάρα, ο Τζον Ντίκον είχε παίξει ηλεκτρική κιθάρα, μπάσο και ντραμς στην έκδοση του CD, με τον Μπράιαν Μέι να περιέχει μόνο το solo. Η κιθάρα που χρησιμοποιήθηκε ήταν μια Fender Telecaster, ακριβώς όπως στο Crazy Little Thing Called Love. Για το Back Chat υπήρξε μια ισχυρή διαφωνία μεταξύ Ντίκον και Μπράιαν Μέι, επειδή ο τελευταίος ήθελε να κρατήσουν οι Queen το stadium rock ύφος τους και ήθελε το κομμάτι να έχει σόλο. Ο Ντίκον επέμενε στα πειραματικά funk και soul κομμάτια.
Το 1986, συνέθεσε το Friends Will Be Friends μαζί με τον Φρέντι Μέρκιουρι, για το άλμπουμ A Kind of Magic, το οποίο κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του ίδιου χρόνου.
Τον Ιανουάριο του 1997 εμφανίζεται για τελευταία φορά με τους Queen. Αποσύρθηκε την ίδια χρονιά, μετά την ηχογράφηση του No One But You (Only The Good Die young), λέγοντας "δεν μπορώ να φανταστώ τους Queen χωρίς τον Φρέντι Μέρκιουρι". Μερικοί ισχυρίζονται ότι χρησιμοποίησε ως δικαιολογία την οικογένειά του, λέγοντας πως πρέπει να αφιερώσει πιο πολύ χρόνο σ' αυτήν, για να εγκαταλείψει το συγκρότημα. Ο Μπράιαν Μέι είπε σε συνέντευξή του (τέλη του 2008): "Κανείς δεν ξέρει πού είναι ο Τζον και τι κάνει. Μια φορά μας πήρε τηλέφωνο για να μας πει συγχαρητήρια που είχε μεγάλη επιτυχία το μιούζικαλ We Will Rock You, αλλά, όταν του τηλεφωνούμε, πολύ σπάνια μας απαντά." Από το 1997 μέχρι σήμερα συμμετέχει στους Queen μόνο σε επίπεδο συμβούλου για σημαντικά οικονομικά ζητήματα, όπως έκανε από την ίδρυση του συγκροτήματος και έχει να κάνει δημόσια εμφάνιση από το 1997.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγγλοι μουσικοί Κατηγορία:Μπασίστες Κατηγορία:Νικητές Ivor Novello Awards Κατηγορία:Queen
Πανδημία COVID-19 στη Νέα Υόρκη
Το πρώτο κρούσμα που σχετίζεται με την πανδημία COVID-19 επιβεβαιώθηκε στην Νέα Υόρκη τον Μάρτιο του 2020, από μια γυναίκα που είχε ταξιδέψει πρόσφατα στην Νέα Υόρκη από το Ιράν, μια χώρα που είχε ήδη πληγεί σοβαρά από την πανδημία εκείνη το διάστημα. Σχεδόν ένα μήνα αργότερα, η μητρόπολη ήταν η περιοχή που είχε πληγεί περισσότερο. Μέχρι τον Απρίλιο, η πόλη είχε περισσότερα επιβεβαιωμένα κρούσματα κορονοϊού από την Κίνα, το Ηνωμένο Βασίλειο και το Ιράν, ενώ μέχρι τον Μάιο, είχαν περισσότερα κρούσματα από οποιαδήποτε άλλη χώρα, εκτός Ηνωμένων Πολιτειών.
Στις 20 Μαρτίου, το γραφείο του κυβερνήτη εξέδωσε εκτελεστική εντολή για το κλείσιμο των μη αναγκαίων επιχειρήσεων. Το σύστημα δημόσιας συγκοινωνίας της πόλης παρέμεινε ανοιχτό, αλλά υπήρξε συνωστισμός, λόγω της μειωμένης των δρομολογίων και της αύξησης των αστέγων που αναζητούσαν καταφύγιο στο μετρό.
Μέχρι τον Απρίλιο, εκατοντάδες χιλιάδες Νεοϋορκέζοι δεν εργάζονταν, ενώ η απώλεια σε φορολογικά έσοδα εκτιμάται ότι ήταν της τάξεως των δισεκατομμυρίων. Οι θέσεις εργασίας χαμηλού εισοδήματος στον τομέα του λιανικού εμπορίου, των μεταφορών και της εστίασης, επηρεάστηκαν έντονα. Η μείωση των εσόδων, των φόρων επί των πωλήσεων και των τουριστικών εσόδων, συμπεριλαμβανομένων των εσόδων από φόρους ξενοδοχείων, μπορεί να κοστίσει στην πόλη έως και 10 δισεκατομμύρια δολάρια. Ο δήμαρχος Bill de Blasio δήλωσε ότι το σύστημα ανεργίας της πόλης κατέρρευσε, μετά από την αύξηση των αξιώσεων και θα απαιτήσει ομοσπονδιακή βοήθεια για τη διατήρηση παροχής βασικών υπηρεσιών.
Η συνεχιζόμενη πανδημία είναι η πιο θανατηφόρα καταστροφή λόγω του ποσοστού των θανάτων, στην ιστορία της Νέας Υόρκης.
Τον Δεκέμβριο του 2020, το σύστημα υγείας της Νέας Υόρκης άρχισε να χορηγεί το εμβόλιο του Κορονοϊού σε ασθενείς υψηλού κινδύνου και σε υγειονομικούς, όπως είναι οι γιατροί και οι νοσοκόμες. Η πόλη ονόμασε αυτή την πορεία ως Φάση 1α. Στις 11 Ιανουαρίου του 2021, η πόλη εισήλθε στη Φάση 1β, για να συμπεριλάβει άτομα ηλικίας 65 ετών και άνω και υπαλλήλους παντοπωλείων, καθώς και δασκάλους, πρώτους ανταποκριτές, εργαζόμενους στις δημόσιες συγκοινωνίες και σωφρονιστικούς υπαλλήλους. Τον Φεβρουάριο του 2021, η Νέα Υόρκη επέκτεινε την καταλληλόλητα εμβολιασμού στη Φάση 1β για να συμπεριλάβει εργαζόμενους στην εστίαση (συμπεριλαμβανομένου της κατ’ οίκον παράδοσης) και σε οδηγούς ταξί. Η Νέα Υόρκη σχεδιάζει να διαθέσει το εμβόλιο σε όλους τους κατοίκους της πόλης μέχρι το καλοκαίρι του 2021.
Παραπομπές
Νεα
Απάμεια (η Μηδική)
Η Απάμεια ήταν αρχαία ελληνική αποικία στη Μηδία της δυτικής Περσίας.
Ιδρύθηκε από τον Σέλευκο Α' το Νικάτορα κοντά στη Λαοδίκεια (σημ. Nahavand του δυτικού Ιράν) και την Ηράκλεια, παρά την Κασπία. Υποστηρίζεται ότι ο Σέλευκος έκτισε την πόλη του πάνω σε παλαιότερη αχαιμενιδική του Δαρείου Α΄ ή του Ξέρξη Α΄. Την αναφέρουν οι Στράβων (xi. p. 524) και Στέφανος ο Βυζάντιος.
Η ακριβής της θέση είναι στην πόλη Ganjnameh στο δυτικό Ιράν, όπου βρέθηκαν επιγραφές της αχαιμενιδικής περιόδου.
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Μηδίας Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Περσίας Κατηγορία:Ελληνιστικές αποικίες
The Big Cartoon DataBase
Η The Big Cartoon DataBase (ή BCDB εν συντομία) είναι μια διαδικτυακή βάση δεδομένων με πληροφορίες για ταινίες κινουμένων σχεδίων, τηλεοπτικές σειρές κινουμένων σχεδίων και μικρού μήκους κινούμενα σχέδια.
Περιεχόμενα
Ένα χαρακτηριστικό της BCDB είναι η «Top Rated» σελίδα της που παρέχει ένα κατάλογο των 25 κορυφαίων ταινιών κινουμένων σχεδίων, όπως έχουν ψηφιστεί από τους εγγεγραμμένους χρήστες του ιστότοπου. Αξιολογήσεις εμφανίζονται βάσει του τοπ σκορ, καθώς και των κινουμένων σχεδίων που λαμβάνουν τον μεγαλύτερο αριθμό ψήφων. Χρήστες μπορούν να αξιολογήσουν μια ταινία από το «1» (χαμηλότερη) στο «10» (υψηλότερη). Για προστασία ενάντια σε προσπάθειες διαστρέβλωσης των δεδομένων, η βάση χρησιμοποιεί φίλτρα δεδομένων και ποσόστωση ψήφων για την λήψη μιας ακριβούς Μπεϋζιανής εκτίμησης. Η BCDB παρέχει επίσης κατάλογο των 10 χαμηλότερα αξιολογημένων κινουμένων σχεδίων που, βασισμένο στα ίδια δεδομένα, δείχνει τα λιγότερο αγαπητά κινούμενα σχέδια στην βάση δεδομένων.
Η BCDB περιλαμβάνει επίσης ένα συνημμένο, διαδικτυακό φόρουμ, όπου χρήστες εκράζουν τις απόψεις τους ή και τις απορίες τους για κινούμενα σχέδια. Το φόρουμ είναι διαθέσιμο για όλους τους εγγεγραμμένους χρήστες, και συντονίζεται ενεργά από ένα επιτελείο συντονιστών και διαχειριστών.
Άλλες παροχές περιλαμβάνουν ειδήσεις σχετιζόμενες με την βιομηχανία των κινουμένων σχεδίων, και μια γκαλερί εικόνων που επιτρέπει στους χρήστες να δουν εικόνες διαφόρων χαρακτήρων κινουμένων σχεδίων από δημοφιλείς ταινίες.
Αναγνώριση
Το 2002, η San Diego Union Tribune ανέφερε την BCDB ώς έναν «τοπ ιστότοπο» και έγραψε: «με περισσότερα από 42,000 κινούμενα σχέδια, 2,000 σειρές[,] και 1,300 κριτικές κινουμένων σχεδίων, αυτή ίσως να είναι μια από τις μεγαλύτερες αναζητήσιμες βάσεις δεδομένων για κινούμενα σχέδια του διαδικτύου». Το 2005, η Apple Hot News έγραψε: «Η Big Cartoon Database είναι το μέρος για να βρεις αναλυτικές πληροφορίες για καθετί κινουμένων σχεδίων που φτιάχτηκε ποτέ». Το 2006, σημειώθηκε από την Reference and User Services Association, στον Έκτο Ετήσιο Κατάλογο των Καλύτερων Δωρεάν Ιστότοπων Παραπομπών τους, ότι «Η Big Cartoon Database είναι η εγκυρότερη Διαδικτυακή συλλογή για τον οποιονδήποτε που ενδιαφέρεται για την ιστορία των κινουμένων σχεδίων».
Η BCDB έχει χρησιμοποιηθεί ως παραπομπή από ειδησεογραφικές πηγές όπως την Hartford Courant, την The San Diego Union Tribune, την Oakland Tribune, την Beacon News, την USA Today, και την Animation World Network, μεταξύ άλλων. Η Que's Official Internet Yellow Pages αξιολογεί τον ιστότοπο με 5 (στα 5) αστέρια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βάσεις δεδομένων
38
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 38 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Κατρίνα Λέσκανιτς
Η Κατρίνα Ελίζαμπεθ Λέσκανιτς (10 Απριλίου 1960) είναι Αμερικανίδα μουσικός, συγγραφέας και πρώην τραγουδίστρια του βρετανικού ποπ ροκ συγκροτήματος Katrina and the Waves, του οποίου το τραγούδι "Walking on Sunshine" ήταν διεθνής επιτυχία το 1985 και το 1997 κέρδισε τον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision για το Ηνωμένο Βασίλειο με το τραγούδι "Love Shine a Light".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανίδες τραγουδίστριες Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision Κατηγορία:Αμερικανοί συγγραφείς Κατηγορία:Νικητές Διαγωνισμού Τραγουδιού Eurovision
Φρίντα Κάλο
Το 1929 η Φρίντα Κάλο παντρεύτηκε το Μεξικάνο τοιχογράφο Ντιέγκο Ριβέρα, με τον οποίο μοιράζονταν τις ίδιες πολιτικές απόψεις. Ο Ντιέγκο Ριβέρα δώρισε το 1957 το "Γαλάζιο Σπίτι" της στο Κογιοακάν (Coyoacán), στην Πόλη του Μεξικού, και λειτουργεί πλέον ως μουσείο.
Νεανικά χρόνια
Γεννήθηκε από γερμανοεβραίο πατέρα και ισπανομεξικάνα μητέρα στο (Κογιοακάν) στην Πόλη του Μεξικού. Ο πατέρας της ήταν μορφωμένος, άθεος και είχε έρθει σε νεαρή ηλικία στο Μεξικό όπου είχε γίνει φωτογράφος . Η μητέρα της ήταν Καθολική.
Στην ηλικία των έξι αρρώστησε από πολιομυελίτιδα, με αποτέλεσμα το ένα της πόδι να είναι μικρότερο από το άλλο και ημιπαράλυτο. Παρακολούθησε την Escola Preparatoria μία από τα 35 κορίτσια ανάμεσα σε 2000 άτομα όπου και είδε για πρώτη φορά τον μετέπειτα σύζυγό της, τοιχογράφο Ντιέγκο Ριβέρα, ο οποίος ζωγράφιζε τους τοίχους της σχολής.
To 1925, στα 18 ένα τραμ συγκρούστηκε με το λεωφορείο στο οποίο επέβαινε. Υποβλήθηκε σε μεγάλο αριθμό εγχειρήσεων και έκτοτε η ζωή της σημαδεύτηκε από πόνο και θλίψη για την αδυναμία της να κάνει παιδιά.
Πρώτα Έργα
Το 1926, ενώ ανάρρωνε από το ατύχημα η Φρίντα Κάλο ξεκίνησε μαθήματα ζωγραφικής. Η οικογένειά της δεν μπορούσε να υποστηρίξει την καλλιτεχνική της δραστηριότητα οικονομικά, για αυτό και την προέτρεψαν να εικονογραφεί βιβλία ιατρικής. Το 1929 έδειξε τη δουλειά της στον Ντιέγκο Ριβέρα, τον οποίο είχε γνωρίσει στους καλλιτεχνικούς κύκλους του Μεξικού που σύχναζε. Την ίδια χρονιά παντρεύτηκαν.
Οι πίνακές της είναι αντιδιαμετρικοί από τους πίνακες του Ριβέρα. Ενώ ο Ριβέρα αντλούσε τα θέματά του από το Μεξικό της προκολομβιανής εποχής, η Φρίντα παρέμεινε πιστή στην τάση της mexicanidad, τη μεξικανική κουλτούρα που ανθούσε εκείνη την περίοδο. Συχνά οι πίνακές της επηρεάζονται από τα δημοφιλή λαϊκά χριστιανικά τάματα (retablos) και αποτελούν ευχαριστία στην Παρθένο Μαρία για την πραγματοποίηση μιας ευχής.
Ο Ριβέρα ήταν ήδη αναγνωρισμένος ζωγράφος και οι τοιχογραφίες του είχαν μεγάλη ζήτηση στις Η.Π.Α.. Το ζευγάρι μετακόμισε στο Σαν Φρανσίσκο και αργότερα στο Ντητρόιτ. Εκεί η Φρίδα απέβαλλε, η θλίψη της για τις αποβολές της αποτυπώνεται στους πίνακες "Αποβολή στο Ντητρόιτ" και "Νοσοκομείο Χένρι Φόρντ".
Αναγνώριση
Κατά τη διάρκεια της ζωής της η Φρίντα Κάλο ήταν κυρίως γνωστή ως γυναίκα του Ριβέρα και όχι ως ξεχωριστή καλλιτέχνης. Το 1938 ο Αντρέ Μπρετόν γνώρισε την Κάλο και τον Ριβέρα κατά το ταξίδι του στο Μεξικό. Εκείνος εντυπωσιάστηκε από τη δουλειά της, την κάλεσε να πάρει μέρος στην έκθεση μαζί με άλλους σουρρεαλιστές ζωγράφους και οργάνωσε μια έκθεση της προσωπικής της δουλειάς στο Παρίσι. Εκείνη ωστόσο τόνισε πως οι πίνακές της δεν ήταν όνειρα, αλλά η δική της πραγματικότητα. Στη διάρκεια της ζωής της πραγματοποίησε τρεις μόνο εκθέσεις: στο Παρίσι, στη Νέα Υόρκη και στο Μεξικό.
Το 1939 χώρισε προσωρινά από τον Ριβέρα και αποσύρθηκε στο Μεξικό, στο "Γαλάζιο Σπίτι". Εκεί ζωγράφισε τον πίνακα "Οι δύο Φρίδες", στον οποίο απεικονίζει το δίλημμά της για το διαζύγιο. Σε όλη τη διάρκεια του 1939 διατηρούσε εξωσυζυγική σχέση με τον Νίκολας Μάρεϊ, τον οποίο είχε γνωρίσει μαζί με τον Ριβέρα στη Νέα Υόρκη. Σύντομα μετά το διαζύγιο, το 1940 χώρισε με τον Μάρεϊ και ξαναπαντρεύτηκε με τον Ριβέρα.
Το 2010, η κυβέρνηση του Μεξικού, σε αναγνώριση της συνεισφοράς της Φρίντα Κάλο αλλά και του Ντιέγκο Ριβέρα απεικόνισε τα πρόσωπά τους στις δύο όψεις του χαρτονομίσματος των 500 πέσος, στην έκδοση για τον εορτασμό της 200ής επετείου της ανεξαρτητοποίησης της χώρας και της 100ής επετείου της Μεξικανικής Επανάστασης.
La Casa Azul
Το Γαλάζιο Σπίτι της Φρίντα Κάλο (ισπανικά:La Casa Azul) όπου έζησε και δούλεψε στην Πόλη του Μεξικού είναι πλέον μουσείο, στο οποίο εκτίθενται προσωπικά της αντικείμενα. Η λήψη φωτογραφιών επιτρέπεται μόνο στο εξωτερικό του σπιτιού και στην αυλή του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεξικανοί ζωγράφοι Κατηγορία:Γυναίκες ζωγράφοι
Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 1975-1976
Το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 1975-1976 κέρδισε η Λίβερπουλ Φ.Κ. νικώντας σε διπλό τελικό την Κλαμπ Μπρυζ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κύπελλο ΟΥΕΦΑ
Λευκοθόη
Κατά την Ελληνική Μυθολογία η Λευκοθόη ήταν πριγκίπισσα της Περσίας, κόρη του Πέρση βασιλέως Ορχάμου και της συζύγου του Ευρυνόμης. Ήταν μια ερωμένη του θεού Ήλιου.
Μυθολογία
Κάποτε, η Αφροδίτη καταράστηκε τον Ήλιο, κάνοντάς τον να ερωτευτεί τη θνητή πριγκίπισσα Λευκοθόη, επειδή φανέρωσε στον Ήφαιστο τη μοιχεία της με τον Άρη. Εκείνος ξέχασε όλες τις παλιές αγάπες του, όπως την σύντροφό του την Κλυτία, από έρωτα προς τη Λευκοθόη. Στο τέλος, λαμβάνοντάς τη μορφή της μητέρας της ώστε να μπει στο παλάτι της ανενόχλητος, την βρήκε στην κάμαρή της, και αφού έδιωξε τις υπηρέτριές της, της φανερώθηκε. Η Κλυτία όμως τον αγαπούσε ακόμα, και από ζήλια φανέρωσε το μυστικό στον πατέρα της Λευκοθόης, ο οποίος τιμώρησε την κόρη του θάβοντάς την ζωντανή ενώ η κοπέλα εκλιπαρούσε. Ο Ήλιος έφτασε πολύ αργά για να τη σώσει, αλλά σκορπώντας στο άψυχό κορμί της νέκταρ, τη μεταμόρφωσε σε λιβανωτή, ώστε να αναπνέει πάλι αέρα, αντί να μείνει βαθιά στη γη. Όσο για την Κλυτία, αν και ήλπιζε ότι έτσι ο Ήλιος θα γυρνούσε σε αυτήν, έκανε λάθος· δεν ήθελε να τη δει καθόλου, και έτσι εκείνη έκατσε γυμνή χωρίς τροφή ή νερό σε ένα βράχο κοιτώντας τον για μέρες, μέχρι που μεταμορφώθηκε σε ηλιοτρόπιο. Σύμφωνα με τον Λακτάντιο Πλάκιδο, ο Οβίδιος πήρε αυτή την ιστορία από τον Ησίοδο.
ο Υγίνος ίσως ήξερε μια αρκετά διαφορετική εκδοχή της ιστορίας, καθώς γράφει πως ο Θέρσανων, ένας Αργοναύτης, ήταν γιος του Ήλιου και της Λευκοθόης, και την τοποθετεί στην Άνδρο αντί της Περσίας, αν και είναι πιθανό να μιλούσε για άλλη Λευκοθόη.
Κουλτούρα
Έχει προταθεί ότι αυτός ο μύθος χρησίμευε για να εξηγήσει τη χρήση λιβανιού στη λατρεία του θεού Ήλιου, όπως η ιστορία της Δάφνης. Ο θάνατος της Λευκοθόης με ταφή από τον άρρενα κηδεμόνα της, όμοια μοίρα με αυτή της Αντιγόνης, μπορεί να υποδηλώνει πανάρχαιες λατρευτικές πρακτικές που περιελαμβάναν ανθρωποθυσίες σε δεντροκεντρικές λατρείες.
Πηγές
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Ανεμώρεια
Η Ανεμώρεια ήταν αρχαία Φωκική πόλη που αναφέρεται από τον Όμηρο στον κατάλογο των Νεών. Η πόλη εγκαταλείφθηκε στην συνέχεια με αποτέλεσμα να μην είναι γνωστή σήμερα η ακριβής της θέση. Κατά μία άποψη η Ανεμώρεια βρισκόταν ανατολικά των Δελφών στην περιοχή της σημερινής Αράχωβας
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Φωκίδας
Λιθουανική Προεδρία του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης 2013
Η Λιθουανική Προεδρία του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το β' εξάμηνο του 2013, είναι η πρώτη προεδρία την οποία αναλαμβάνει η Λιθουανία, μετά την ένταξή της στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Αποτελεί μέλος της Τ5 τρίάδας προεδρίας, μαζί με την Ιρλανδία και την Ελλάδα.
Στόχοι Προεδρίας
Οι στόχοι της προεδρίας της Λιθουανίας ήταν ως εξής:
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Λιθουανία 2013
Ρομπέρτας Γιαβτόκας
Ο Ρομπέρτας Γιαβτόκας (Robertas Javtokas, 20 Μαρτίου 1980) είναι Λιθουανός πρώην επαγγελματίας διεθνής καλαθοσφαιριστής. Διαθέτοντας ύψος 211 εκατοστά αγωνιζόταν στη θέση του σέντερ. Υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους Λιθουανούς σέντερ της εποχής του, αγωνιζόμενος σε σημαντικά πρωταθλήματα της Ευρώπης, ενώ υπήρξε βασικό στέλεχος της Εθνικής Λιθουανίας κατακτώντας τέσσερα μετάλλια. Το 2007 κατέκτησε το Τριπλ Κράουν με τον Παναθηναϊκό.
Σταδιοδρομία
Γεννήθηκε στην πόλη Σιαουλιάι. Ξεκίνησε από την Σιαουλάι στο πρωτάθλημα Λιθουανίας την σεζόν 1997-98. Το 1999 αγωνίστηκε στο Κολέγιο της Αριζόνα.
Ο Παναθηναϊκός τον απέκτησε το καλοκαίρι του 2006. Με τους πράσινους στον έναν χρόνο παραμονής του στην ομάδα,, κατέκτησε το Τριπλ Κράουν. Στις 24 Ιουλίου 2007 υπέγραψε συμβόλαιο δύο ετών με τη Ντιναμό Μόσχας της ρωσικής Σούπερ Λιγκ Α. Στο Ντιναμό βελτίωσε το ποσοστό ελεύθερης βολής του από 35,5% σε 54,5% και βελτίωσε τη μέση βαθμολογία σε 12,2 πόντους ανά παιχνίδι. Το 2009, έγινε μέλος του ρωσικού συλλόγου Χίμκι της Μόσχας. Στις 15 Ιουλίου 2010 υπέγραψε συμβόλαιο διάρκειας δύο ετών με την ισπανική Βαλένθια.
Τον Ιούνιο του 2011 επέστρεψε στη Λιθουανία και υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με την Ζάλγκιρις του λιθουανικού LKL. Το συμβόλαιό του του ανανεώθηκε το 2013. Στις 20 Ιουνίου 2012, ο Ρομπέρτας Γιαβτόκας ονομάστηκε ως ένας από τους καλύτερους παίκτες του EuroCup όλων των εποχών. Πήρε 4η θέση από τις 10 καλύτερες. Τη σεζόν 2014-15 είχε 7,4 πόντους και 5,4 ριμπάουντ κατά μέσο όρο στη λιθουανική λίγκα, ενώ στην Ευρωλίγκα είχε 5,7 πόντους, 4,3 ριμπάουντ και 1,1 ασίστ ανά αγώνα. Το 2015 ανανέωσε με την Ζάλγκιρις για ένα ακόμη έτος. Το 2016 το συμβόλαιό του επεκτάθηκε περαιτέρω με τον λιθουανικό σύλλογο.
Στις 8 Ιουνίου 2017, ο Γιαβτόκας ανακοίνωσε την αποχώρησή του από το επαγγελματικό μπάσκετ. Στις 9 Ιουνίου 2017, έπαιξε το τελευταίο του παιχνίδι ως επαγγελματίας παίκτης.
Στις 15 Αυγούστου 2020, ανακοινώθηκε από την Ευρωλίγκα ότι αποτελεί μέλος της κορυφαίας δεκάδας (ομάδας) της Ζαλγκίρις στη δεκαετία 2010-2020, όντας έβδομος σε ψήφους του κοινού με ποσοστό 42,02%.
Εθνική Λιθουανίας
Με την Εθνική Λιθουανίας έχει συμμετάσχει στα Ευρωμπάσκετ 2001, 2005, 2007, 2011 2013 και 2015 κερδίζοντας ένα χάλκινο και δυο ασημένια μετάλλια. Επίσης συμμετείχε στα Μουντομπάσκετ του 2006 και 2010 και στην Ολυμπιάδα της Αθήνας το 2004 και στην Ολυμπιάδα του Λονδίνου το 2012. Είναι έκτος Λιθουανός όλων των εποχών με τις περισσότερες συμμετοχές (91).
Εκτός παρκέ
Ο Ρομπέρτας Γιαβτόκας αποσύρθηκε από την αγωνιστική δράση, αλλά παρέμεινε στην Ζάλγκιρις, καθώς ανέλαβε τον ρόλο του αθλητικού διευθυντή της ομάδας. Την 1η Ιουλίου 2021, αποχώρησε από την ομάδα προκειμένου να διεκδικήσει την θέση του προέδρου της Λιθουανικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λιθουανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Σέντερ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Λιθουανίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Λιθουανίας U20 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Λιθουανίας U18 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λιέτουβος Ρίτας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ντιναμό Μόσχας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Χίμκι Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Βαλένθια Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ζάλγκιρις Κάουνας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές λιθουανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Λιθουανίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2008 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 2006 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 2010 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2001 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2005 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2007 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2011 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2013 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2015
Δ΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1989-90
Το πρωτάθλημα της Δ΄ Εθνικής ποδοσφαίρου 1989–90 διοργανώθηκε με τη συμμετοχή 116 ομάδων, οι οποίες χωρίστηκαν σε 6 ομίλους των 18-20 ομάδων. Ο πρωταθλητής του κάθε ομίλου εξασφάλισε την άνοδό του στη Γ' Εθνική ενώ για δεύτερη συνεχόμενη περίοδο καμιά ομάδα δεν υποβιβάστηκε στα Τοπικά Πρωταθλήματα.
Πηγές
Κατηγορία:Δ΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου αντρών Ελλάδας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1989-1990
Προεδρικές εκλογές του Κιριμπάτι (2016)
Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στο Κιριμπάτι στις 9 Μαρτίου 2016. Το αποτέλεσμα ήταν η νίκη για τον Τανέτι Μαμάου, τον μοναδικό υποψήφιο της αντιπολίτευσης, με τη σημαία του νεοσύστατου κόμματος Τομπουάν Κιριμπάτι, με ποσοστό 60% των ψήφων. Οι άλλοι υποψήφιοι, ο Ριμέτα Μπενιάμινα από το (Κόμμα Ενωμένου Συνασπισμού, όμως προτάθηκε από το κόμμα Πυρσοί της Αλήθειας) και έλαβε ποσοστό 38,6% και ο Τιανέτι Ιοάνε (επίσης από τους Πυρσούς της Αλήθειας) που έλαβε ποσοστό 1,5%.
Διαδικασία εκλογής
Έπειτα από τις γενικές εκλογές, με τις οποίες οι πολίτες εκλέγουν τα μέλη του κοινοβουλίου, τα μέλη επιλέγουν "όχι λιγότερους από 3 ούτε περισσότερους από 4 υποψηφίους" για την προεδρία. Κανένα άλλο πρόσωπο δεν μπορεί να κατέλθει ως υποψήφιος. Στη συνέχεια ο πρόεδρος εκλέγεται από τους πολίτες του Κιριμπάτι μεταξύ των υποψηφίων.
Αγγλόφωνη Καραϊβική
Με τον όρο Αγγλόφωνη Καραϊβική αναφερόμαστε στις ανεξάρτητες χώρες της Καραϊβικής, οι οποίες έχουν ως επίσημη γλώσσα τους την αγγλική. Μετά την ανεξαρτησία των χωρών αυτών, ο όρος Αγγλόφωνη Καραϊβική αντικατέστησε, ως ορθότερος, τον παλαιό όρο Βρετανικές Δυτικές Ινδίες, ο οποίος παραμένει σε χρήση μόνον για τις λίγες εναπομείνασες κτήσεις του Ηνωμένου Βασιλείου στην περιοχή.
Τα ακόλουθα ανεξάρτητα νησιωτικά κράτη θεωρούνται ότι απαρτίζουν την Αγγλόφωνη Καραϊβική:
Μερικές φορές, όμως, στον όρο συμπεριλαμβάνονται και τα ανεξάρτητα κράτη
τα οποία αποτελούν μέρος της Ηπειρωτικής Καραϊβικής.
Μερικές φορές στον όρο Αγγλόφωνη Καραϊβική συμπεριλαμβάνονται και οι σημερινές κτήσεις του Ηνωμένου Βασιλείου :
ή ακόμη και οι κτήσεις:
παρ' ότι οι πρώτες δεν αποτέλεσαν ποτέ κτήση του Ηνωμένου Βασιλείου και οι δεύτερες βρίσκονται στον Βόρειο Ατλαντικό ωκεανό.
Ο όρος χρησιμοποιείται στην πολιτική, στην κοινωνιολογία , στην οικονομία , στη λογοτεχνία , στον κινηματογράφο και στον αθλητισμό, καθώς οι χώρες της Αγγλόφωνης Καραϊβικής συμμετέχουν ως ενιαία ομάδα σε αγώνες επίδειξης και τουρνουά κρίκετ, ως Ομάδα κρίκετ Δυτικών Ινδιών.
Στη γλωσσολογία χρησιμοποιείται για να περιγράψει την ιδιαίτερη μορφή την οποία έχει η αγγλική γλώσσα που μιλιέται στην περιοχή, περισσότερο με τη γεωγραφική παρά με τη γλωσσική της έννοια.
Σέργιος Δ΄ της Νάπολης
Ο Σέργιος, από την οικογένεια των Σεργίων, ήταν Δούκας της Νάπολης την περίοδο από το 1003 ή 1004 έως το 1034. Ονομαστικά ήταν υποτελής των Βυζαντινών, όπως ο πατέρας του πριν από αυτόν, είχε τους βυζαντινούς τίτλους του πρόξενου και του δουξ.
Το 1024, παραδόθηκε στον Πελλεγκρίνο, αρχιεπίσκοπο της Κολωνίας και αρχιεπίσκοπο της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, όταν ο τελευταίος ετοίμαζε να πολιορκήσει την Κάπουα εκ μέρους του αυτοκράτορα Ερρίκου Β΄. Ως αποτέλεσμα αυτού, κατηγορήθηκε για αδυναμία από τον Πρίγκιπα Πανδόλφο της Κάπουα, ο οποίος είχε ηττηθεί από τον Πελλεγκρίνο. Το 1026, ο Πανδόλφο, επιστρέφοντας από την αιχμαλωσία, πολιορκεί την παλιά του πρωτεύουσα, που τώρα κυβερνάται από τον Πανδόλφο Β΄, τον Κόμη του Τεάνο. Ο Βασίλειος Βοϊωάννης, ο Κατεπάνω της Ιταλίας, διαπραγματεύτηκε την παράδοση και έφερε τον Παντόλφο Β΄ στην στη Νάπολη, όπου ο Σέργιος του έδωσε άσυλο. Για αυτό, ο Σέργιος υπέστη την εχθρότητα του Πανδόλφο. Το επόμενο έτος (1027), όταν ο Βοϊωάννης ανακλήθηκε στην Κωνσταντινούπολη, ο Πανδόλφο επιτέθηκε στη Νάπολη και σε σύντομο χρονικό διάστημα τον συνέλαβε, προφανώς με δόλο. Ο Πάντολφο Β΄ διέφυγε στη Ρώμη και ο Σέργιο κρύφτηκε.
Το 1030 με την βοήθεια του νορμανδού Ράινουλφ Ντρένγκοτ έδιωξε τον Πανδόλφο και ξαναπήρε πίσω το δουκάτο, δίνοντας στον Ράινουλφ σύζυγο την κόρη του και την περιοχή της Αβέρσα ως φέουδο.
Το 1034, ο Πανδόλφο υποκίνησε μια εξέγερση στο Σορέντο και το προσάρτησε στην Κάπουα. Την ίδια χρονιά, η αδερφή του Δούκα της Νάπολης πέθανε και ο Ράινουλφ έκανε συμμαχία με τον Πανδόλφο. Απογοητευμένος και απελπισμένος, ο Σέργιος αποσύρθηκε σε μοναστήρι στο νησί Σαν Σαλβατόρε, όπου βρίσκεται τώρα το Καστέλ ντελ 'Όβο. Τον διαδέχθηκε ο γιος του, ο Ιωάννης Ε΄. Όταν ο Ιωάννης πήγε στην Κωνσταντινούπολη για να ζητήσει στρατιωτική βοήθεια από τους Βυζαντινούς, ο Σέργιος εγκατέλειψε για λίγο τη μονή για να ηγηθεί του Δουκάτου ως αντιβασιλέας. Με την επιστροφή του Ιωάννη, ο Σέργιος επέστρεψε στο μοναστήρι του, όπου έζησε τουλάχιστον μέχρι τον Ιούνιο του το 1036.
Με αγνώστου ονόματος γυναίκα απέκτησαν τέσσερα παιδιά :
Μαρία Μαντλ
μικρογραφία|252x252εσ|Η Μαρία Μαντλ στη διάρκεια της δίκης της 1947 Η Μαρία Μαντλ (γερμανικά: Maria Mandl) (10 Ιανουαρίου 1912 - 24 Ιανουαρίου 1948) ήταν Αυστριακή SS φύλακας στρατοπέδων συγκέντρωσης ,γνωστή για το ρόλο της στο Ολοκαύτωμα ως ανώτατη αξιωματούχος στο στρατόπεδο εξόντωσης του Άουσβιτς-Μπίρκεναου, όπου πιστεύεται ότι ήταν άμεσα υπεύθυνη για τους θανάτους άνω των 500.000 γυναικών κρατουμένων. Εκτελέστηκε για εγκλήματα πολέμου.
Πρώτα χρόνια
Η Μαντλ γεννήθηκε στο Μιντσκίρχεν της Άνω Αυστρίας, τότε τμήμα της Αυστροουγγαρίας ,και ήταν κόρη ενός τσαγκάρη. Αφού φοίτησε στο δημοτικό σχολείο, στη συνέχεια εργάστηκε ως ιδιωτικός υπάλληλος. Ακολούθησε μια σύντομη παραμονή στην Ελβετία και από το 1937 εργάστηκε στα Αυστριακά Ταχυδρομεία.
Εργασία σε στρατόπεδα
Μετά την Προσάρτηση της Αυστρίας από τη Ναζιστική Γερμανία το Μάρτιο του 1938, η Μαντλ μετακόμισε στο Μόναχο και στις 15 Οκτωβρίου 1938 προσχώρησε σε στρατόπεδο στο Λίχτενμπουργκ ως Aufseherin (φύλακας), ένα πρώιμο ναζιστικό στρατόπεδο συγκέντρωσης στην επαρχία της Σαξονίας όπου εργάστηκε με πενήντα άλλες γυναίκες των SS. Στις 15 Μαΐου 1939, μαζί με άλλους φρουρούς και φυλακισμένους, η Μαντλ στάλθηκε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Ράβενσμπρικ που είχε ανοίξει πρόσφατα κοντά στο Βερολίνο. Σύντομα εντυπωσίασε τους προϊσταμένους της και, αφού είχε ενταχθεί στο Ναζιστικό Κόμμα την 1η Απριλίου 1941, προήχθη στην τάξη της SS-Oberaufseherin τον Απρίλιο του 1942. Παρακολουθούσε καθημερινές τιμωρίες όπως ξυλοδαρμούς και μαστιγώματα. Επέλεγε επίσης γυναίκες για ανθρώπινα πειράματα.
Στις 7 Οκτωβρίου 1942, η Μαντλ τοποθετήθηκε στο στρατόπεδο του Άουσβιτς ΙΙ-Μπίρκεναου, όπου διαδέχθηκε τη Γιοχάνα Λάνγκεφελντ ως SS-Lagerführerin του γυναικείου τμήματος του στρατοπέδου, υπό τον διοικητή SS-Kommandant Ρούντολφ Ες. Ο έλεγχός της τόσο στις φυλακισμένες όσο και στις γυναίκες υφιστάμενες της ήταν απόλυτος.
Η Μαντλ προήγαγε την Ίρμα Γκρέζε ως επικεφαλής του Ουγγρικού γυναικείου τμήματος του στρατοπέδου στο Μπιρκενάου. Σύμφωνα με ορισμένες μαρτυρίες, η Μαντλ συχνά στεκόταν στην πύλη του Μπιρκενάου περιμένοντας έναν κρατούμενο να γυρίσει και να την κοιτάξει. Όποιος το έκανε αυτό, συλλαμβανόταν και δεν τον ξαναέβλεπε ποτέ κανείς. Στο Άουσβιτς, η Μαντλ ήταν γνωστή ως «το τέρας» και για τα επόμενα δύο χρόνια συμμετείχε σε επιλογές κρατουμένων για θανάτωση και άλλες τεκμηριωμένες κακοποιήσεις. Υπέγραψε λίστες κρατουμένων, στέλνοντας περίπου μισό εκατομμύριο γυναίκες και παιδιά στον θάνατο στους θαλάμους αερίων στο Άουσβιτς Ι και ΙΙ.
Η Μαντλ δημιούργησε τη Γυναικεία Ορχήστρα του Άουσβιτς για να την συνοδεύει μουσικά σε αναθέσεις καθηκόντων, σε εκτελέσεις, σε επιλογές κρατουμένων και μεταφορές. Μια φυλακισμένη του Άουσβιτς, η Λούσια Άντελσμπεργκερ, περιέγραψε την κατάσταση αργότερα στο βιβλίο της, Auschwitz: Ein Tatsachenbericht:
Ωστόσο, ο πατέρας της αρνήθηκε να της επιτρέψει να μείνει στο σπίτι, οπότε αναζήτησε καταφύγιο στην αδερφή της στο κοντινό οικισμό Λουκ. Στις 10 Αυγούστου 1945, συνελήφθη και ανακρίθηκε από στρατιώτες του Αμερικανικού στρατού. Περιγράφηκε ως έξυπνη, σκληρή και αφοσιωμένη στο έργο της στα στρατόπεδα.
Δίκη και εκτέλεση
Για κάποιο χρονικό διάστημα κρατήθηκε στη Φυλακή του Νταχάου και τον Μάιο του 1945 μοιραζόταν ένα κελί με την Ελίζαμπετ Ρούπερτ. Η Μαντλ τελικά εκδόθηκε για δίκη στη Λαϊκή Δημοκρατία της Πολωνίας το Νοέμβριο του 1946 και τον Νοέμβριο του 1947 δικάστηκε σε δικαστήριο της Κρακοβίας στη δίκη του Άουσβιτς και καταδικάστηκε σε θάνατο.
Η Στανισουάβα Ραχβαούοβα (μία Πολωνή επιζήσασα του Άουσβιτς, που ήταν επίσης κρατούμενη αφού συνελήφθη από τις μεταπολεμικές κομμουνιστικές αρχές της Πολωνίας ως αντικομμουνίστρια) φυλακίστηκε στο διπλανό κελί της Μαρία Μαντλ και της Τερέζε Μπραντλ. Η Ραχβαούοβα, η οποία καταλάβαινε γερμανικά, δήλωσε πως την τελευταία φορά που είδε τις δύο μαλλοθάνατες γυναίκες, εκείνες ζήτησαν συγχώρεση. Τελικά η Μαντλ απαγχονίστηκε στις 24 Ιανουαρίου 1948, σε ηλικία 36 ετών, στη φυλακή Μοντελούπιχ της Κρακοβίας. Το σώμα της δόθηκε για μελέτη σε φοιτητές της Ιατρικής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκτελεσθέντες για εγκλήματα πολέμου
Isuzu Faster
Το Isuzu Faster είναι ένα αγροτικό (pickup) που κατασκευάστηκε και διατέθηκε στην αγορά από την Isuzu μεταξύ 1972 και 2002 σε τρεις γενιές. Το Faster αντικαταστάθηκε παγκοσμίως από το Isuzu D-Max, εκτός από την Ιαπωνία και τη Βόρεια Αμερική.
Το όχημα ήταν διαθέσιμο παγκοσμίως από διάφορες μάρκες και εταιρίες με τις οποίες η Isuzu είχε συνεργασία στην παραγωγή του φορτηγού. Ήταν αρκετά δημοφιλές και ανταγωνίστηκε με παρόμοια Ιαπωνικά φορτηγά, αλλά παραδόξως χωρίς την ίδια επιτυχία. Στις περισσότερες αγορές εξαγωγής, εκτός από μερικά μέρη της Ευρώπης, την Αμερική και την Αυστραλία, το όχημα έγινε γνωστό σαν Isuzu KB, αυτό το όνομα χρησιμοποιήτε μέχρι και σήμερα σε μερικές αγορές εξαγωγής για το Isuzu D-Max.
Πρώτη γενιά (1972-1980)
Η Isuzu της Ιαπωνίας παρουσίασε τη σειρά KB20/25 Faster από αγροτικά το 1972. Τα μοντέλα με κανονικό μεταξόνιο χαρακτηρίστηκαν «20», ενώ το «25» αναφερόταν στη μακρύτερη έκδοση. Προερχόμενο από το Isuzu Florian, το Faster μοιραζόταν πολλά εξαρτήματα, συμπεριλαμβανομένων των θυρών και του μπροστινού συγκροτήματος. Παράχθηκε ως αντικατάσταση του Isuzu Wasp, μια έκδοση pickup του Bellett που προηγήθηκε του Florian. Παρήχθησαν σχέδια μπροστινής όψης μονών και διπλών προβολέων.
Στις περισσότερες εξαγωγικές αγορές, η Isuzu πουλούσε το Faster ως "Isuzu KB". Ωστόσο, το Faster διανέμονταν συχνά μέσω των αντιπροσωπειών της General Motors (GM) και πωλούνταν με την επωνυμία Chevrolet ως "Chevrolet LUV" — το LUV είναι το αρκτικόλεξο του Light Utility Vehicle, δηλαδή ελαφρύ επαγγελματικό όχημα. Η Βρετανική Bedford Vehicles, η ευρωπαϊκή θυγατρική επαγγελματικών οχημάτων της GM προσέφερε επίσης το όχημα με το όνομα "Bedford KB".
Το Isuzu Faster χρησιμοποίησε ένα παραδοσιακό σασί φορτηγών με σασί και πίσω ανάρτηση με ελατήριο με ζωντανό άξονα. Στο μπροστινό μέρος, η ανάρτηση A-arm χρησιμοποιούσε μια ανεξάρτητη διαμόρφωση. Το μεταξόνιο 2,600 χιλιοστών ήταν παρόμοιο με τους ανταγωνιστές του, όπως και των 1,855 χιλιοστών καρότσα. Σε αντίθεση με το προηγούμενο Wasp, υπήρχε επίσης μια έκδοση με μακρύ μεταξόνιο (KB25) που είχε 2,995 χιλιοστά μεταξύ των αξόνων, που παρήγαγε 2,290 χιλιοστών καρότσα.
Στην Αυστραλία, το όχημα πουλιόταν αρχικά σαν Chevrolet και μετά σαν Holden, οπού σημείωσε αρκετή επιτυχία. Στην Αμερική, πουλιόταν σαν Chevrolet, ενώ σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες πουλιόταν σαν Isuzu αλλά και σαν Bedford. Τα περισσότερα Isuzu/Bedford KB, εκτός της Βρετανίας, στη Ευρώπη πουλιόντουσαν από αντιπροσωπείες της Opel.
Όπως και με άλλα Ιαπωνικά φορτηγάκια της εποχής, το Isuzu KB έγινε αρκετά δημοφιλές στην Ελλάδα, αλλά δεν πούλησε ποτέ όσο καλά όσο ανταγωνιστικά οχήματα από την Toyota και την Datsun.
Δεύτερη Γενιά (1980-1987)
Η δεύτερη γενιά κυκλοφορούσε πιο συχνά παγκοσμίως με την ετικέτα Isuzu (είτε ως "Isuzu KB" είτε ως απλό "Pick Up"). Ακόμα και έτσι, συνέχισε σε να χρησιμοποιεί το επίθημα «Rodeo» για τα τετρακίνητα. Το μοντέλο δεύτερης γενιάς ήταν το πρώτο pickup Isuzu που προσφέρθηκε σε τρία στυλ καμπίνας: μονή καμπίνα, διπλή καμπίνα και "Space Cab" ("Sports Cab" σε ορισμένες αγορές). Αν και είχε λάβει ένα εντελώς νέο αμάξωμα, το σασί του παρέμεινε ίδιο με τον προκάτοχό του. Οι πωλήσεις στο Ηνωμένο Βασίλειο συνεχίστηκαν ως Bedford KB.
Αρκετά εξαρτήματα της δεύτερης γενιάς ήταν ίδια με της πρώτης, αλλά το αμάξωμα ήταν εντελώς νέο.
Αν και στην Αμερική κυκλοφόρησε το νέο Chevrolet S10 για να αντικαταστήσει το Chevrolet LUV, το νέο Faster συνέχιζε να πουλιέται στην Αμερικάνικη αγορά υπό το ίδιο όνομα από την Chevrolet για μερικά χρόνια ακόμα παράλληλα. Μαζί με αυτό, πουλιόταν και μια έκδοση σαν Isuzu από τις ίδιες αντιπροσωπείες.
Στην Αυστραλία, το Holden Rodeo αντικατέστησε το Holden WB, το οποίο ήταν ένα αγροτικό (pickup) βασισμένο σε επιβατικό αυτοκίνητο, ή αλλιώς γνωστό ως "ute" στην αγορά. Αυτά τα οχήματα πουλιόντουσαν επίσης στη Νέα Ζηλανδία.
Όπως είπαμε και πριν, στην Ευρώπη οι πωλήσεις συνέχισαν είτε ως Isuzu ή Bedford.
Οι περισσότερες μηχανές ήταν οι ίδιες με την προηγούμενη γενιά, αν και προσφέρθηκαν και νέοι μέσα στα χρόνια της παραγωγής. Το όχημα επίσης έλαβε και μερικές μηχανικές εκσυγχρωνήσεις.
Το Isuzu KB συνέχιζε να πουλιέται στην Ελλάδα με πιο πολύ επιτυχία με αυτήν την γενιά του οχήματος. Πουλιόταν και σαν Chevrolet στην αγορά αλλά οι εκδόσεις Isuzu ήταν πιο δημοφιλές, αν και δεν είχαν ούτε μια ουσιαστική διαφορά μεταξύ τους. Προφανώς αυτό είχε γίνει επειδή το Αμερικάνικο όνομα Chevrolet μπορούσε να συνδυαστεί με τα ακριβά και μεγάλα Αμερικάνικα αυτοκίνητα, τα οποία ήταν αρκετά ακριβά για την Ελληνική αγορά, με αποτέλεσμα να πιστεύεται πως η έκδοση Chevrolet ήταν ένα πιο μεγάλο και ακριβό φορτηγό από ήταν στην πραγματικότητα.
Τρίτη Γενιά (1987-2006)
Η τρίτη γενιά του Isuzu Faster άρχιζε να παράγεται το 1987, με τις πωλήσεις να αρχίζουν το 1988. Ήταν ένα εντελώς νέο όχημα σε σχέση με την προηγούμενη γενιά.
Αυτήν η γενιά πουλήθηκε μόνο σαν Isuzu στην Αμερική. Στην Ευρώπη το όχημα πουλιόταν είτε σαν Opel Campo είτε σαν Bedford Brava. Με την απόσυρση των αγροτικών pickup εκδόσεων του Bedford CF βαν από την αγορά, το Bedford Brava ήταν ο έμμεσος αντικαταστάτης. Με την απόσυρση της μάρκας Bedford το 1991, το Bedford Brava άρχιζε να πουλιέται σαν Vauxhall.
Οι πωλήσεις στην Αμερική συνεχίστηκαν μέχρι το 1995, όταν το όχημα αντικαστάθηκε από το Isuzu Hombre, το οποίο ήταν μια έκδοση του Chevrolet S10 από την Isuzu. Αυτό ειρωνικά ήταν μια αντιστροφή της συμφωνίας που έγινε το 1972, οπού το Isuzu Faster πουλιόταν σαν Chevrolet στην Αμερική.
Μια SUV έκδοση βασισμένη στο Isuzu επίσης παράχθηκε για μερικές αγορές. Μια έκδοση τροχόσπιτο με μακρύ μεταξόνιο επίσης παράχθηκε. Η παραγωγή σταμάτησε οριστικά το 2006, όταν το Isuzu Faster αντικαταστάθηκε από το Isuzu D-Max.
41
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 41 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Οσάκα
Η Οσάκα (ακριβέστερα: Οόσακα, 大阪市, Ōsaka-shi, προφέρεται Οόσακα-σι) είναι μία από τις σημαντικότερες πόλεις της Ιαπωνίας και βρίσκεται στο δέλτα του ποταμού Γιόντο στην ακτή της Οσάκας της επαρχίας Κανσάι στο κύριο νησί της Ιαπωνίας Χονσού. Η πόλη είναι πρωτεύουσα του νομού της Οσάκα. Συχνά αναφέρεται σαν η δεύτερη πόλη της Ιαπωνίας, αν και παραδοσιακά στην Ιαπωνική ιστορία ήταν η εμπορική πρωτεύουσα της χώρας. Σήμερα είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Ιαπωνίας μετα το Τόκυο και η περιοχή του Κεϊχάνσιν (Κυότο-Οσάκα-Κόμπε) αποτελεί την 9η μεγαλύτερη μητροπολιτική περιοχή στον κόσμο με πληθυσμό 19.220.000. Η πόλη έχει το περίεργο προσωνύμιο πρώτη πόλη την ημέρα μία αναφορά στον κομβικό οικονομικό και εμπορικό ρόλο της πόλης σήμερα. Ενώ κατά τη διάρκεια της νύχτας κατατάσσεται στην τρίτη θέση με 2,6 εκατομμύρια κατοίκους την διάρκεια της ημέρας ο πληθυσμός της αυξάνεται σε 3,7 εκατομμύρια.
Ιστορία
Η ιστορία της πόλης ανάγεται στην περίοδο Κοφούν όπως αποκαλύπτουν τα ερείπια Μορινομίγια (森の宮遺跡) του 5ου έως 6ου αιώνα π.χ.. Η Οσάκα ήταν για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα το πιο σημαντικό οικονομικό κέντρο της Ιαπωνίας και το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού της ήταν παραδοσιακά έμποροι. Κατά τη διάρκεια της περιόδου Έντο (1603–1867), η πόλη ανέκτησε το αρχαίο κύρος της και έγινε ένα πολυσύχναστο εμπορικό λιμάνι. Η λαϊκή κουλτούρα της πόλης ήταν στενά συνδεδεμένη με την εξαιρετικά διαδεδομένη στην Ιαπωνία παραδοσιακή τέχνη της ξυλογραφίας που ονομάζεται ουκίγιο-ε. Αναπτυσσόμενη παράλληλα με το Κυότο και το Έντο (σημερινό Τόκυο) η Οσάκα είχε να επιδείξει έντονη καλλιτεχνική ζωή όπως διαφαίνεται από τα πολυάριθμα κουκλοθέατρα μπουνράκου και θέατρα Καμπούκι.
Σύγχρονη Οσάκα
Η σύγχρονη πόλη σχεδιάστηκε αρχικά με κυβερνητική διάταξη γύρω από μία έκταση 15 τ.χλμ. μόνο. Στη συνέχεια η πόλη βίωσε τρεις μεγάλες επεκτάσεις για να φθάσει το σημερινό της μέγεθος που είναι περίπου 222 τ.χλμ. Η Οσάκα είναι σήμερα η έδρα πολλών πολυεθνικών επιχειρήσεων και η αγορά της είναι μία από τις πιο σημαντικές του κόσμου.