cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Λούις Σάλλιβαν
Βιογραφία
Επόμενο σημαντικό έργο ήταν το Wainwright Building (1891) στο Σεντ Λούις. Ο σκελετός του κτιρίου είναι μεταλλικός, κατασκευασμένος από λεπτές διατομές, ενώ απ' έξω "ντύνεται" με κάτι τελείως διαφορετικό. Το υλικό επένδυσης είναι τούβλο με διακοσμητικά από τερακότα.
Άλλα αξιόλογα κτίρια του Σάλιβαν είναι το θέατρο Γκάρρικ (Garrick Theatre) (1890) στο Σικάγο μαζί με το Χρηματιστήριο του Σικάγο (Chicago Stock Exchange Building) (1894), το κτίριο Γκουάντυ (Guaranty Building) στo Μπάφαλο της Νέας Υόρκης (1895), το πολυκατάστημα Κάρσον Πίρι Σκοτ (Carson Pirie Scott Department Store) στο Σικάγο και πολλά άλλα.
Απεβίωσε στις 14 Απριλίου 1924 σε ηλικία 67 ετών στο Σικάγο του Ιλινόις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί αρχιτέκτονες Κατηγορία:Μοντερνιστές αρχιτέκτονες
Βαρνταγμπιούρ
Το Βαρνταγμπιούρ (αρμενικά: Վարդաղբյուր, παλαιότερα γνωστό ως Γκιουλιμπουλάγ ) είναι αγροτική κοινότητα του μαρζ του Σιράκ, στην Αρμενία. Το 2008, αριθμούσε 103 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγροτικές κοινότητες του Σιράκ
Τιμόρ
Η νήσος Τιμόρ, με έκταση 30.780 τ.χλμ., αποτελεί το μεγαλύτερο νησί των Μικρών Σουνδών. Βρίσκεται βόρεια της Θάλασσας του Τιμόρ. Το νησί είναι διαιρεμένο στα δύο: στο ανεξάρτητο κράτος του Ανατολικού Τιμόρ και στο Δυτικό Τιμόρ, το οποίο ανήκει στην Ινδονησία.
Γλώσσα, εθνικές ομάδες, και θρησκεία
Όπως και στα γειτονικά νησιά, η πλειοψηφία του πληθυσμού είναι Μελανήσιοι ενώ οι ανθρωπολόγοι αναγνωρίζουν συνολικά έντεκα ξεχωριστές εθνογλωσσικές ομάδες στο Τιμόρ. Η μεγαλύτερη ομάδα είναι αυτή των Ατόνι στο δυτικό Τιμόρ, και των Τετούμ στο κεντρικό και ανατολικό Τιμόρ. Οι περισσότεροι ιθαγενείς πληθυσμοί του Τιμόρ μιλούν γλώσσες που ανήκουν στην Αυστρονησιακή γλωσσική ομάδα, οι οποίες ομιλούνται ευρέως στο Ινδονησιακό αρχιπέλαγος. Μη-Αυστρονησιακές γλώσσες της περιοχής αποτελούν αυτή που ομιλείται στη Χαλμαχέρα (στις Μολούκες) και στη Δυτική Νέα Γουινέα.
Επίσημη γλώσσα του Ανατολικού Τιμόρ είναι η Τετούμ και τα Πορτογαλικά, ενώ στο Δυτικό Τιμόρ επίσημη γλώσσα είναι τα Ινδονησιακά.
Ο χριστιανισμός είναι η κυρίαρχη θρησκεία στη νήσο του Τιμόρ, αποτελώντας το 90% του πληθυσμού του νησιού. Στην πλειοψηφία τους είναι Ρωμαιοκαθολικοί και στα δύο κομμάτια του νησιού, υπερτερώντας αριθμητικά από τους Προτεστάντες στο Δυτικό Τιμόρ με αναλογία 3:2. Το υπόλοιπο 10% μοιράζεται σε Μουσουλμάνους και Ανιμιστές.
Γεωγραφία
Το Τιμόρ βρίσκεται βόρεια της Αυστραλίας, και είναι ένα από τα πιο ανατολικά νησιά των Νήσων Σουνδών. Μαζί με τη Σούμπα, την Μπαμπάρ και άλλα μικρά γειτονικά νησιά, το Τιμόρ απαρτίζει το νότιο εξωτερικό τμήμα του αρχιπελάγους των Μικρών Σουνδών, με εσωτερικά τα νησιά Φλόρες, Αλόρ και Ουέταρ βόρεια, και ακόμα πιο βόρεια το Σουλαουέζι.
Οι μεγαλύτερες πόλεις του νησιού είναι η Κουπάνγκ στο Δυτικό Τιμόρ της Ινδονησίας και οι πρώην αποικιακές πόλεις της Πορτογαλίας, Μπακάου και Ντίλι στο Ανατολικό Τιμόρ, με την τελευταία να αποτελεί και πρωτεύουσα της χώρας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νησιά της Ινδονησίας
Κατάλογος ελληνικών αντιστασιακών οργανώσεων κατά τη διάρκεια της Κατοχής
Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και της Κατοχής των ελληνικών εδαφών αναπτύχθηκε σημαντικός αριθμός από ελληνικές αντιστασιακές οργανώσεις, οι οποίες έλαβαν μέρος στην «Εθνική Αντίσταση».
Ζουιγκαγμπιούρ
Το Ζουιγκαγμπιούρ (αρμενικά: Զույգաղբյուր, έως το 1946 γνωστό ως Τσιφταλί ) είναι αγροτική κοινότητα του μαρζ του Σιράκ, στην Αρμενία. Το 2008, αριθμούσε 516 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγροτικές κοινότητες του Σιράκ
Μετρολόγος
Μετρολόγος οναμάζεται ο οποιοσδήποτε ασχολούμενος ειδικότερα με τα μέτρα και τα σταθμά, συγγραφέας, αρχαιολόγος, ιστορικός ερευνητής κ.λπ. Σημαντικότεροι αρχαίοι γνωστοί μετρολόγοι κατ΄ αλφαβητική σειρά ήταν οι:
Στους παραπάνω αρχαίους Έλληνες μετρολόγους συγγραφείς θα πρέπει να προστεθούν και οι νεότεροι αρχαιολόγοι - μετρολόγοι που ασχολήθηκαν με τα αρχαία μέτρα και σταθμά που είναι οι: Εξ αυτών διασημότερος ήταν ο Hultch με το περίφημο κλασικό σύγγραμμά του "Ελληνική και Ρωμαϊκή μετρολογία", ("Scriptores metrologiae graeci et romani"), στο οποίο και έχει συμπεριλάβει όλα τα σχετικά κείμενα των αρχαίων συγγραφέων.
Πηγές
Κατηγορία:Μονάδες μέτρησης
1452
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1452 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Μετρονόμος
Στην αρχαία Αθήνα μετρονόμοι λέγονταν επίσημοι άρχοντες, επόπτες, εντεταλμένοι να φυλάσσουν τους «μετρητές», (τα πρωτότυπα δημόσια μέτρα και σταθμά) και με αυτά να ελέγχουν την ακρίβεια των αντιτύπων που χρησιμοποιούσαν οι έμποροι στις συναλλαγές τους (Αριστοτέλης: Αθηναίων Πολιτεία 51, Αρποκρατίων, Σουίδας, Φώτιος).
Στους χρόνους του Αριστοτέλη (4ος αιώνας π.Χ.) στην Αθήνα εκλέγονταν με κλήρο 10 μετρονόμοι, 5 για την Αθήνα και 5 για τον Πειραιά. Αυτοί είχαν ως βοηθούς τους «προμετρητές» (Αρποκρατίων, Σουίδας). Επίσης, από σχετικές αττικές επιγραφές που έχουν βρεθεί, οι Μετρονόμοι της Αθήνας τον 1ο αιώνα π.Χ. ονομάζονταν «Άρχοντες επί τη δημοσία τράπεζα», που κατά το σχετικό νόμο ήταν εντεταλμένοι από τη Βουλή να καταστείλουν κάθε νοθεία των μέτρων και σταθμών επιβλέποντας τη χρήση μόνο των επίσημα ελεγμένων.
Πηγές
Κατηγορία:Αθηναϊκά πολιτειακά αξιώματα Κατηγορία:Αρχαία Αθήνα Κατηγορία:Αρχαίος Πειραιάς Κατηγορία:Αρχαίος βίος
Αρεβίκ (Σιράκ)
Το Αρεβίκ (αρμενικά: Արևիկ) είναι αγροτική κοινότητα του μαρζ του Σιράκ, στην Αρμενία. Το 2008, αριθμούσε 1,693 κατοίκους.
Πληθυσμός
Ιστορικό πληθυσμιακής εξέλιξης του Αρεβίκ.
Οικονομία
Κύρια ασχολία του πληθυσμού του Αρεβίκ είναι η καλλιέργεια σιτηρών, ζαχαρότευτλου, λαχανόκηπων, καθώς και η εκτροφή, η καλλιέργεια οπωροκηπευτικών και η μελισσοκομία.
Ιστορικά και πολιτισμικά κτίρια
Το Αρεβίκ διαθέτει καθολική εκκλησία αφιερωμένη στον Άγιο Γρηγόριο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγροτικές κοινότητες του Σιράκ Κατηγορία:Χωριά της Αρμενίας
Εκλογή της Γερουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών στη Μινεσότα 2000
Η εκλογή της Γερουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών στην Μινεσότα το 2000 διεξάχθηκε στις 7 Νοεμβρίου 2000για να επιλεγεί ο Γερουσιαστής των ΗΠΑ από την πολιτεία της Μινεσότα. Ο αγώνας αυτός έφερε αντιμέτωπους τονΡεπουμπλικανό Γερουσιαστή Ροντ γκραμς ενάντια στον Πολιτειακό Εκτιμητή της Μινεσότα Μαρκ Ντέιτον. Ο Ντέιτον κέρδισε με 48,83% των ψήφων έναντι 43,29% του Γκραμς.
Ρεπουμπλικανοί
Κατηγορία:Εκλογές στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής
Μάρκος Λίβιος Δρούσος (ύπατος)
Ο Μάρκος Λίβιος Δρούσος, λατιν.: Marcus Livius Drusus, (155 – 108 π.Χ.) ήταν Ρωμαίος πολιτικός, που υπηρέτησε ως ύπατος το 112 π.Χ. Ήταν επίσης κυβερνήτης της Μακεδονίας και εκστράτευσε με επιτυχία στη Θράκη κατά των Σκορδίσκιων.
Πρώιμη ζωή
Ο Δρούσος ήταν γιος τού Γάιου Λίβιου Δρούσου. Είχε έναν αδελφό ονόματι Γάιο Λίβιο Δρούσο (νομομαθή) και μία αδελφή που ονομαζόταν Λιβία.
Θητεία ως τριβούνος
Ο Δρούσος τοποθετήθηκε ως τριβούνος των πληβείων από τη Σύγκλητο το 122 π.Χ., για να υπονομεύσει τα νομοσχέδια για την αγροτική μεταρρύθμιση τού Γάιου Γράκχου. Για να γίνει αυτό (σύμφωνα με την περιγραφή τού Αππιανού), πρότεινε τη δημιουργία δώδεκα αποικιών με 3.000 αποίκους η καθεμία από τις φτωχότερες τάξεις και την ελάφρυνση των ενοικίων σε ακίνητα, που διανέμονταν από το 133 π.Χ. Είπε επίσης ότι οι Λατίνοι σύμμαχοι δεν πρέπει να κακομεταχειρίζονται από τους Ρωμαίους στρατηγούς, κάτι που ήταν η αντιπρόταση στην πρόταση τού Γράκχου για πλήρη υπηκοότητα. Αυτά ήταν γνωστά ως Νόμοι τού Λιβιου (Leges Liviae), αλλά ποτέ δεν θεσπίστηκαν, επειδή η Σύγκλητος ήθελε απλώς να αποσπάσει την υποστήριξη από τον Γράκχο.
Το σχέδιό τους ήταν επιτυχές. Ο Δρούσος είχε αρκετή λαϊκή υποστήριξη για να δικαιολογήσει το βέτο του στα νομοσχέδια τού Γράκχου.
Υπατεία και μετέπειτα σταδιοδρομία
Ο Δρούσος ήταν αργότερα ύπατος το 112 π.Χ. και πολέμησε στη Μακεδονία νικώντας τους Σκορδίσκιους ακόμη τους απώθησε από τη Θράκη, πέρα από τον Δούναβη.
Το 109 π.Χ. εξελέγη τιμητής (censor) μαζί με τον πρεσβύτερο Μάρκο Αιμίλιο Σκαύρο. Απεβίωσε κατά την υπηρεσία του.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Πηγές
Curculionidae
Τα Curculionidae είναι οικογένεια εντόμων από την  τάξη των κολεοπτέρων. Παγκοσμίως αναφέρονται περίπου 50.000 είδη κατανεμημένα σε περίπου εκατό υποοικογένειες. Οι ειδικοί διαφωνούν με την κατανομή σε υποοικογένειες Στην Ευρώπη αναφέρονται δεκαέξι υποοικογένειες   Οι Curculionidae σήμερα περιορίζονται σχετικά με αρχαιότερες απόψεις. Σήμερα οι οικογένειες Apionidae, Anthribidae, Attelabidae, Brachyceridae, Brentidae, Dryophthoridae, Erirhynidae, Nanophyidae, Nemonychidae, Oxycorynidae, Raymondinymidae, Rhynchitidae, και άλλα δεν κατατάσσονται πια στις Curculionidae, αλλά μαζί με αυτές σχηματίζουν την υπεροικογένεια Curculionoidea. Στον κατάλογο των Curculionoidea για την Ελλάδα αναφέρονται τώρα πια περισσότερα από επτακόσια είδη.
Μορφολογικά χαρακτηριστικά του ακμαίου
Το πιο εκπληκτικό χαρακτηριστικό της οικογένειας αυτής είναι η προέκταση του κεφαλιού μπροστά από τους οφθαλμούς, η οποία σχηματίζει ένα ρύγχος. Το ρύγχος ποικίλει σε μήκος και πάχος. Μπορεί να αποκτήσει μήκος πολλαπλάσιο του μήκους του υπόλοιπου κορμιού ή να είναι πιο κοντό από το υπόλοιπο κεφάλι. Μπορεί να είναι στενό ή φαρδύ. Οι εικόνες 1 μέχρι 8 δίνουν μια ιδέα από την ποικιλία μορφών του ρύγχους. Και οι άλλες οικογένειες των Curculionoidea έχουν ρύγχος (εικόνες 9 μέχρι 12). Υπάρχουν όμως μερικά άλλα κολεόπτερα με ρύγχος, που δεν ανήκουν ούτε στα Curculionoidea. Οι κεραίες είναι γονατοειδείς και ροπαλοειδείς με μεγάλο πρώτο άρθρο (σκάπος). Η θέση στο ρύγχος, όπου εκφύονται οι κεραίες ποικίλει αρκετά στα διάφορα είδη, καμιά φορά στο θηλυκό βρίσκεται αλλού παρά στο αρσενικό (εικόνες 9 μέχρι 10). Κατά κανόνα ο σκάπος μπορεί να τοποθετηθεί ολόκληρος ή κατά μέρος σε αυλάκι του ρύγχους. Το αυλάκι αυτό είναι ευδιάκριτο σαν μαύρη γραμμή στην εικόνα 1. Η μορφή και η θέση του αυλακιού αυτού έχει μεγάλη σημασία για την ταξινόμηση των Curculionidae. Τα στοματικά μόρια είναι στην μπροστινή άκρη του ρύγχους. Το άνω χείλος είναι πολύ μικρό και αφήνει τις άνω γνάθους ακάλυπτες.
Τα ευρωπαϊκά είδη στην πλειονότητα είναι μικρά, από 0,1 μέχρι 20 χιλιοστά το πολύ. Γενικά δεν συναντούμε ζωηρά χρώματα όπως στις τροπικές ζώνες. Το πρόνωτο λιώνεται με το υπόλοιπο προθώρακα χωρίς ραφή.
Μερικά είδη από τις Curculionidae μπορούν να πετούν, σε άλλα είδη τα έλυτρα είναι λιωμένα και οι οπίσθιες πτέρυγες μπορεί να είναι καλά αναπτυγμένες ή να έχουν υποπλαστεί ή να απουσιάζουν τελείως. Πολλές φορές τότε τα έλυτρα είναι εξαιρετικά σκληρά.
Ο τροχαντήρας δεν είναι μεταξύ του ισχίου και του μηρού όπως στα περισσότερα έντομα, αλλά ο μηρός και ο τροχαντήρας μαζί σχηματίζουν μια άρθρωση με το ισχίο. Οι ταρσοί των έξι ποδιών αποτελούνται όλοι από πέντε μέρη, το προτελευταίο μέρος όμως είναι τόσο μικρό, πως φαίνεται μόνο σε μερικά είδη. Τα νύχια μπορούν να είναι λιωμένα στη βάση ή χωριστά.
Μορφολογικά χαρακτηριστικά των προνύμων
Κατά κανόνα οι προνύμφες ζουν μέσα σε φυτά. Είναι άποδες, παχιές, λίγο κυρτές, μαλακές και άχρωμες μέχρι κιτρινωπές με εξαίρεση το κεφάλι. Υπάρχουν όμως είδη με προνύμφες, που μοιάζουν με κάμπια πεταλούδας.
Βιολογία
Τα είδη των Curculionidae είναι όλα φυτοφάγα. Ο βιολογικός κύκλος προσαρμόζεται στον κύκλο των φυτών και στα ευρωπαϊκά είδη κατά κανόνα διαρκεί ένα χρόνο. Μερικά είδη μπορούν να προκαλούν ζημιές στις καλλιέργειες. Λίγα είδη παριστάνουν μια παρθενογενετική ανάπτυξη. Συνήθως τα αυγά τοποθετούνται σε τρύπες, και τα θηλυκά συμφώνως με το είδος τρυπώνουν σε φύλλα ή άνθη ή φρούτα ή σπόρους ή βλαστούς ή ρίζες μαλακών φυτών, ή και στο ξύλο. Πάρα πολλά είδη είναι μονοφάγα δηλαδή καταναλώνουν μόνο το φυτικό ιστό ενός είδους, ή μερικών συγγενών ειδών. Ο αριθμός των αυγών είναι σχετικά μεγάλος. Παρατηρείται κάποια φροντίδα στην απόθεση των αυγών, ιδιαίτερα στις Rhynchitidae, που όμως σήμερα δεν θεωρείται πια υποοικογένεια των Curculionidae.
Σπουδαίες ζημιές προκαλούν
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κολεόπτερα
Βασίλκο Ρομανόβιτς
O Βασίλκο Ρομανόβιτς, ρωσ. Василько Романович (1203 - 1269) από τον Οίκο των Ρουρικιδών ήταν πρίγκιπας των Μπελζ, Μπρεστ και Βολινίας.
Βιογραφία
Ήταν γιος του Ρόμαν του μεγάλου πρίγκιπα του Νόβγκοροντ, Βλατίμιρ-στη-Βολινία, Γαλικίας και της Άννας Αγγελίνας, κόρης του Ισαακίου Β΄, Αυτοκράτορα των Ρωμαίων.
Αδελφός του ήταν ο Ντανίλο βασιλιάς της Γαλικίας-Βολινίας («Ρουθηνίας»). Ο Βασίλκο (Βασίλειος) έγινε πρίγκιπας τού Μπελζ (1207-11), τού Μπρεστ (1221-31) και της Βολινίας (1231-69).
Το 1269 απεβίωσε σε ηλικία 66 ετών.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε μία γυναίκα αγνώστου ονόματος και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Ρουρικίδες
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Πήλινου Στόχου 1960
Το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Πήλινου Στόχου 1960 ήταν η 5η διοργάνωση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Πήλινου Στόχου, που διεξήχθη υπό την εποπτεία της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Αγωνιστικής Σκοποβολής (ISSF). Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε σε δύο μέρη. Τα αγωνίσματα του σκιτ έλαβαν χώρα στο Παρίσι ενώ τα αγωνίσματα του τραπ στο Στάδιο Μοντζουίκ, στη Βαρκελώνη. Διεξήχθησαν 6 αγωνίσματα, 4 ανδρών (2 ατομικά και 2 ομαδικά) και 2 γυναικών (ατομικά). Συμμετείχαν και χώρες εκτός της Ευρώπης όπως ο Καναδάς, ο Λίβανος και οι Ηνωμένες Πολιτείες.
Στον πίνακα των μεταλλίων την πρώτη θέση κατέκτησε η Γαλλία με 2 χρυσά μετάλλια και 4 συνολικά. Η Ιταλία κέρδισε τη δεύτερη θέση με 2 χρυσά μετάλλια και 3 συνολικά. Την τρίτη θέση κατέκτησε ο Καναδάς με 1 χρυσό μετάλλιο και 2 συνολικά.
Γυναίκες
¹Σύμφωνα με την εφημερίδα «Ταχυδρόμος», η Αμερικανίδα Πατρίσια Kερκ-Τζόνσον ήταν εκτός συναγωνισμού.
Μετέχουσες χώρες
Κάποιες από τις χώρες που συμμετείχαν ήταν:
• 4
Παραπομπές
1960 Κατηγορία:Αθλητισμός στο Παρίσι Κατηγορία:Αθλητισμός στη Βαρκελώνη Κατηγορία:Σκοποβολή το 1960
Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 1992
Οι 49οι Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 1992 έγιναν στη Σόφια, σε νέο γεωπολιτικό περιβάλλον μετά την κατάρρευση των κομμουνιστικών καθεστώτων στις βόρειες βαλκανικές χώρες και την απόσχιση από τη Γιουγκοσλαβία της Σλοβενίας, της Κροατίας, των Σκοπίων και της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης.
Βαθμολογία
* Δεν είναι γνωστή η βαθμολογία.
Πηγές
Κατηγορία:Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου Κατηγορία:Στίβος το 1992 Κατηγορία:Σόφια
Αϊγκεμπάτς
Το Αϊγκεμπάτς (αρμενικά: Այգեբաց, έως το 1946 γνωστό ως Ιλχιαμπί ) είναι αγροτική κοινότητα του μαρζ του Σιράκ, στην Αρμενία. Το 2008, αριθμούσε 741 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγροτικές κοινότητες του Σιράκ Κατηγορία:Χωριά της Αρμενίας
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1978
Το 43ο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1978 διεξήχθη από τις 6 ως τις 10 Οκτωβρίου 1978 στο Στάδιο Καραϊσκάκη, στον Πειραιά, μαζί με το αντίστοιχο πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1978. Συμμετείχαν 235 αθλήτριες από σωματεία όλης της Ελλάδας και της Κύπρου. Πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε ο '''Γ.Σ. Ολύμπια Λεμεσού''' για δεύτερη φορά στην ιστορία της διοργάνωσης, δέκα χρόνια μετά την προηγούμενη, έπειτα από συναρπαστικό συναγωνισμό με τον Εθνικό Αθηνών, τον οποίο ξεπέρασε μόλις 3 βαθμούς.
Βαθμολογία
* Βαθμολογήθηκαν συνολικά 19 σωματεία.
Μαρίνα Καρέλλα
Η Μαρίνα Καρέλλα (Αθήνα, 17 Ιουλίου 1940) είναι Ελληνίδα καλλιτέχνιδα.
Βιογραφικά στοιχεία
Γονείς της ήταν ο βιομήχανος Θεόδωρος Καρέλλας και η Έλλη Χαλικιοπούλου. Είναι η σύζυγος του Πρίγκιπα Μιχαήλ της Ελλάδας. Σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (1960-3). Μαθήτρια του Γ. Τσαρούχη αλλά και του σπουδαίου ζωγράφου Όσκαρ Κοκόσκα. Συνέχισε τις σπουδές της στο Παρίσι, στην Ecole des beaux-arts (1963-5) και στο Σάλτσμπουργκ, στην Σχολή Kokoschka. Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία της το 1966, όταν παρουσίασε την πρώτη έκθεση ζωγραφικής της στο Φεστιβάλ των Δύο Κόσμων στην Ιταλία.
Έργα της παρουσιάστηκαν για πρώτη φορά στη Galleria Levi στο Μιλάνο το 1971. Τη δεκαετία του 1970 εξέθεσε στην Gallery Iolas τους Λευκούς Πίνακές της, οι οποίοι θεωρούνται πλέον από τα διασημότερα κομμάτια της δουλειάς της. Αργότερα ασχολήθηκε με την αποτύπωση πτυχώσεων σε γύψο, μάρμαρο και μέταλλο, μεταφέροντας ένα προσφιλές της θέμα από τη ζωγραφική στη γλυπτική. Τη δεκαετία του 1980, κατά τη διαμονή της στη Νέα Υόρκη, οι πίνακές της χαρακτηρίζονται πιο «σκοτεινοί», ενώ τα πιο πρόσφατα έργα της είναι προσωπογραφίες ή εικόνες εμπνευσμένες από τη φύση.
Κατά την επιτυχημένη σταδιοδρομία της η Μαρίνα Καρέλλα έχει εκθέσει σε διάφορες πόλεις του κόσμου, όπως η Νέα Υόρκη, το Λος Άντζελες, η Μαδρίτη, οι Βρυξέλλες, η Ρώμη, και το Λονδίνο, ενώ έργα της φιλοξενούνται σε σημαντικά μουσεία και ιδρύματα. Στο ενεργητικό της καταγράφονται πάνω από τριάντα ατομικές εκθέσεις, στην Ελλάδα (Αθήνα, Χανιά, Θεσσαλονίκη) και στο εξωτερικό. Το 2005 οργανώθηκε αναδρομική έκθεση του έργου της στο Μουσείο Μπενάκη.
Αξιοσημείωτη είναι επίσης η ενασχόληση της καλλιτέχνιδας με τη σκηνογραφία και τα κουστούμια για φιλμς και θεατρικές παραστάσεις. Ενδεικτική είναι η συνεργασία της με τον γνωστό γλύπτη Τάκη για την παράσταση της Ηλέκτρας (Επίδαυρος, 1984), με τη Niki de Saint - Phalle στο φιλμ Un reve plus long que la nuit (1976), με το Εθνικό Θέατρο Πειραιά για την παράσταση Δωδέκατη Νύχτα του Σαίξπηρ (1979), με τη Λυρική Σκηνή για τις όπερες Don Juan (1972) και L' Incoronazione di Poppea (1977) κ.ά. Οι αναζητήσεις της στον σκηνικό χώρο επηρέασαν αναπόφευκτα τη ματιά και τις εικαστικές επιλογές της.
Η καλλιτέχνιδα ξεκίνησε τη σταδιοδρομία της ως ζωγράφος. Στους πίνακές της εικονίζονται, σιωπηλά εσωτερικά, στα οποία η ανθρώπινη παρουσία, αν και απλώς υποδηλώνεται, είναι έντονα υπογραμμισμένη. Πρόκειται για ένα παιχνίδι ανάμεσα σε αντιθετικές έννοιες: παρουσία - απουσία, κίνηση - ακινησία, άγχος - ηρεμία. Οι χωρίς τίτλους εικόνες της, λουσμένες σε ψυχρό φως και ντυμένες στη λευκότητα, μεταφέρουν ένα συναίσθημα λύπης και μοναξιάς, χωρίς να φτάνουν, ωστόσο, στην απαισιοδοξία και το μηδενισμό. Ήταν θέμα οργανικής εξέλιξης των έργων της το πέρασμα σε γλυπτικές διατυπώσεις: η Καρέλλα μετέφερε απλώς στις τρεις διαστάσεις τους μυστηριώδεις τόπους των πινάκων της. Η αίσθηση της θεατρικότητας ξεπηδά αμεσότερα από τις συνθέσεις αυτές, που επιβάλλονται με το μέγεθος και τη χαρακτηριστική πτυχολογία τους. Η καλλιτέχνιδα μοιάζει να καλύπτει τα πάντα με υφάσματα από ποικίλα υλικά, μια τεχνική που έλκει μνήμες από την κλασική ελληνική αρχαιότητα, το Βυζαντινή Αυτοκρατορία και τις Ινδίες. Άλλοτε διαμορφώσεις υφασμάτων απλώνονται ανεξάρτητες στο χώρο, άλλοτε υποστηρίζονται από φέρουσες κατασκευές και έχουν ως φόντο τρίπτυχα και πίνακες που λειτουργούν σαν ένα είδος ορίζοντα και άλλοτε περιτυλίγουν έπιπλα-γλυπτά.
Τα έργα της καλλιτέχνιδας «αποπνέουν μια αίσθηση μυστηρίου και παροτρύνουν τον θεατή να μην παγιδευθεί σε μια ερμηνεία αλλά να περιπλανηθεί, να νιώσει την ελευθερία και να ταξιδέψει σε δικούς του κόσμους», ενώ στην τέχνη της «διαφαίνονται τόσο οι ελληνικές της ρίζες όσο και οι επιδράσεις διαφόρων πολιτισμών».
Οικογένεια
Παντρεύτηκε στις 7 Φεβρουαρίου 1965, στην Αθήνα, τον Πρίγκιπα Μιχαήλ της Ελλάδας και απέκτησαν δύο παιδιά:
Ωστόσο, επειδή ο γάμος αυτός θεωρείται μη δυναστικός, δεν απέκτησε τον τίτλο της «Πριγκίπισσας της Ελλάδας και της Δανίας», ούτε και την προσφώνηση της "Βασιλικής Υψηλότητας", αλλά αναφέρεται ως "Μαρίνα, Σύζυγος του Πρίγκιπα Μιχαήλ της Ελλάδας και τη Δανίας".
Διαμένει με τον Μιχαήλ στη Γαλλία και στις Η.Π.Α, επίσης διατηρούν μια οικία στην Πάτμο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι Κατηγορία:Έλληνες γλύπτες Κατηγορία:Ελληνίδες ζωγράφοι Κατηγορία:Μοργανατικοί γάμοι
Πατριάρχης Ιωσήφ Β΄
Ο Ιωσήφ Β΄ (1360 - 10 Ιουνίου 1439) ήταν Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως την περίοδο 1416-1439. Γιός (πιθανώς νόθος) του Βούλγαρου αυτοκράτορα Ιβάν Σισμάν, γεννήθηκε γύρω στο 1360 στη Βουλγαρία. Αρχικά υπήρξε μοναχός στη Μονή Αλυπίου του Αγίου Όρους. Κατόπιν διετέλεσε Μητροπολίτης Εφέσου, και το 1416 εξελέγη Οικουμενικός Πατριάρχης.
Ήταν λόγιος ιεράρχης και συνετός Πατριάρχης. Αναγκάστηκε όμως από τον Αυτοκράτορα Ιωάννη Η΄ Παλαιολόγο να ηγηθεί αντιπροσωπείας των Ορθοδόξων στη Σύνοδο Φερράρας-Φλωρεντίας. Εκεί προσπάθησε να διεξαγάγει κανονικό θεολογικό διάλογο και να υπερασπίσει τα δικαιώματα του Οικουμενικού Πατριαρχείου, ενώ ο Αυτοκράτορας παρενέβαινε πιεστικά υπέρ της Ένωσης των Εκκλησιών.
Πέθανε στη Φλωρεντία στις 10 Ιουνίου 1439, στην όγδοη δεκαετία της ζωής του, πριν από την υπογραφή της Ένωσης και ετάφη σε παρεκκλήσιο της Αγίας Μαρίας της Νέας (Santa Maria Novella ) στη Φλωρεντία.
Πηγές
Ιωσήφ Β Ιωσηφ Κατηγορία:Βυζαντινοί του 15ου αιώνα Κατηγορία:Επίσκοποι του 15ου αιώνα
Γάιτα
Γάιτα λεγόταν παλιά μικρό ιδιότυπο ξύλινο ιστιοφόρο σκάφος που η ναυπήγησή του φέρεται να ξεκίνησε στα παράλια της Μικράς Ασίας.
Στην Ελλάδα γάιτες χρησιμοποιήθηκαν κυρίως στη Λιμνοθάλασσα Μεσολογγίου, στο Λακωνικό κόλπο και ελάχιστα στον Αργοσαρωνικό. Ήταν σκάφη πολύ χαμηλά με μικρό βύθισμα και μικρού σχετικά πλάτους που τους έδινε μια σχετική ταχύτητα αλλά με ελάχιστες άλλες αξιώσεις και για το λόγο αυτό χρησιμοποιούνταν σε υπήνεμους πάντα κόλπους.
Πηγές
Κατηγορία:Τύποι ελαφρών σκαφών
1453
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1453 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Γλώσσες της Αυστρίας
Γερμανικά
Τα γερμανικά είναι η επίσημη εθνική γλώσσα και αποτελεί μια λίνγκουα φράνκα και ντε φάκτο δεύτερη γλώσσα: οι περισσότεροι Αυστριακοί, εκτός από τους (κυρίως αγροτικούς) ηλικιωμένους είναι σε θέση να την μιλήσουν. Είναι η γλώσσα που χρησιμοποιείται στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, στα σχολεία και τις επίσημες ανακοινώσεις. Η ποικιλία των γερμανικών που χρησιμοποιείται, τα Αυστριακά Γερμανικά, είναι εν μέρει επηρεασμένη από τα Αυστρο-Βαυαρικά και χρησιμοποιεί πολλές "Γερμανοποιημένες" λέξεις.
Αλεμαννικά
Τα Αλεμαννικά ομιλούνται στο Φόραρλμπεργκ. Το Φόραρλμπεργκ χρησιμοποιεί τα Υψηλά Αλεμαννικά, την ίδια διαλεκτική ομάδα, όπως αυτή που ομιλείται στη Βόρεια Ελβετία (εκτός της Βασιλείας) και μέρη της νότιας Αλσατίας στη Γαλλία. Για τους περισσότερους Γερμανούς και Αυστριακούς έξω από το Φόραρλμπεργκ, είναι πολύ δύσκολο να κατανοήσουν τη γλώσσα, καθώς είναι πιο παρόμοια με τα Ελβετικά Γερμανικά, με πολλές γραμματικές και την προφορικέςδιαφορές.
Αυστρο-Βαυαρικά
Η κύρια μητρική γλώσσα της Αυστρίας εκτός του Φόραρλμπεργκ είναι τα Αυστρο-Βαυαρικά, όπου ομιλούνται πολλές περιφερειακές διαφορετικές διάλεκτοι. Στο βορειοανατολικό τμήμα της Αυστρίας (που περιλαμβάνει την πρωτεύουσα Βιέννη) μιλούν τις Κεντρικές Αυστροβαυαρικές διαλέκτους και τα νότια μέρη ομιλούν τις νότιες αυστροβαυαρικές διαλέκτους. Τα Αυστρο-Βαυαρικά διαφέρουν πολύ από τα Πρότυπα Γερμανικά, γεγονός που καθιστά πολύ δύσκολο για τους ομιλητές της Γερμανικής από διάφορες περιοχές για να κατανοήσουν το γηγενή πληθυσμό. Τα Αυστρο-Βαυαρικά δεν έχουν καμία επίσημη ορθογραφία, αλλά υπάρχουν λογοτεχνικές προσπάθειες (Dialektliteratur), ειδικά σε ποιήματα, για να απεικονιστεί ο ήχος από την προφορά στην ορθογραφία. Άλλες λέξεις μπορεί να ακουστούν μόνο κατά την επίσκεψη συγκεκριμένων περιοχών της Αυστρίας και της Βαυαρίας, που σπάνια χρησιμοποιούνται στα Πρότυπα Γερμανικά, συμπεριλαμβανομένων των "Griaß God" (κυριολεκτικά: "χαιρετώ τον θεό" = να σας χαιρετήσει ο θεός), και "Servus/Servas" (στη διάθεσή σας), ως ευχετήριες φράσεις, ή χαρακτηρίζονται ως αυστηρά διαλεκτικές, όπως η "Pfiat di" (κυριολεκτικά: "παρακολουθεί εσένα [ο θεός]" = ο Θεός να σε προσέχει) με την έννοια του "αντίο". Αυτό το συγκεκριμένο παράδειγμα δείχνει επίσης ότι η Αυστρο-Βαυαρική γραμματική διαφέρει από τα Πρότυπα Γερμανικά.
Μειονοτικές γλώσσες
Ορισμένες μειονοτικές γλώσσες ομιλούνται στην Αυστρία, μερικές από τις οποίες έχουν επίσημο καθεστώς.
Τουρκικά
Τα Τουρκικά είναι η μεγαλύτερη μειονοτική γλώσσα, σε μια κατάσταση που κατοπτρίζει αυτή της Γερμανίας, και ομιλείται από το 2.3% του πληθυσμού.
Σερβικά
Τα Σερβικά είναι η δεύτερη μεγαλύτερη μειονοτική γλώσσα, με χρήση από το 2.2% του πληθυσμού.
Ουγγρικά
δεξιά|μικρογραφία|300x300εσ|Περιοχές στην Καρινθία, όπου τα σλοβενικά ομιλούνται από πάνω από το 5% (φως-μπλε) έως άνω του 30% (σκούρο μπλε) του πληθυσμού. Ενώ λίγοι τα ομιλούν σήμερα, παραδοσιακά τα ουγγρικά κατείχαν σημαντική θέση στην Αυστρία (ή πιο σωστά, στην Αυστροουγγαρία). Σήμερα, τα ουγγρικά ομιλούνται από περίπου 1.000 άτομα στο Μπούργκενλαντ.
Σλοβενικά
Τα Σλοβενικά είναι επίσημη γλώσσα στην Καρινθία. Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 τα σλοβενικά χρησιμοποιούνται από 12.686 Αυστριακούς ως καθομιλουμένη, και έχει αναφερθεί ότι τα σλοβενικά μπορούν να ομιληθούν από το 0.3% των Αυστριακών. Οι Καρινθιακοί Σλοβένοι αναγνωρίζονται ως μειονότητα και απολαμβάνουν ειδικά δικαιώματα και θετική δράση μετά τη Συνθήκη του Αυστριακού Κράτους (Staatsvertrag) του 1955.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γλώσσες της Αυστρίας
Καμεράτα
Η Καμεράτα, Ορχήστρα των Φίλων της Μουσικής, γνωστή και ως Armonia Atenea, ήταν ελληνική ορχήστρα μουσικής δωματίου, που θεωρούνταν ένα από τα πιο αξιόλογα ευρωπαϊκά σύνολα, με σημαίνουσα παρουσία στη διεθνή μουσική σκηνή.
Ως ορχήστρα με έδρα το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, από την ίδρυση μέχρι και την διάλυσή της, και συνεργάτιδα της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση από το 2011, η ορχήστρα ανέπτυξε μία πολυεπίπεδη μουσική ταυτότητα. Το ρεπερτόριό της ήταν πλούσιο και περιλάμβανε τόσο έργα για όργανα εποχής όσο και σύγχρονα, κάνοντας εμφανίσεις σε συναυλίες, παραγωγές όπερας, μουσικού θεάτρου και μπαλέτου.
Τελευταίος της καλλιτεχνικός διευθυντής ήταν ο εξέχων Έλληνας αρχιμουσικός Γιώργος Πέτρου. Προηγούμενοι διευθυντές έχουν υπάρξει ο Νέβιλ Μάρινερ, ο Κρίστοφερ Ουόρεν-Γκριν και ο Αλέξανδρος Μυράτ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ορχήστρες στην Ελλάδα
Ημέρα Ανεξαρτησίας (Ηνωμένες Πολιτείες)
Η Ημέρα της Ανεξαρτησίας, γνωστή στην καθομιλουμένη ως τέταρτη Ιουλίου, είναι μια ομοσπονδιακή αργία στις Ηνωμένες Πολιτείες για τον εορτασμό της Διακήρυξης της Ανεξαρτησίας, η οποία επικυρώθηκε από το Δεύτερο Ηπειρωτικό Κογκρέσο στις 4 Ιουλίου 1776, ιδρύοντας τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής.
Οι εκπρόσωποι του Ιδρυτικού Πατέρα του Δεύτερου Ηπειρωτικού Συνεδρίου δήλωσαν ότι οι Δεκατρείς Αποικίες δεν ήταν πλέον υποκείμενες (και υποταγμένες) στον μονάρχη της Βρετανίας, Βασιλιά Γεώργιο Γ', και ήταν πλέον ενωμένα, ελεύθερα και ανεξάρτητα κράτη. Το Κογκρέσο ψήφισε υπέρ της ανεξαρτησίας περνώντας το ψήφισμα Λη στις 2 Ιουλίου και ενέκρινε τη Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας δύο ημέρες αργότερα, στις 4 Ιουλίου.
Η Ημέρα της Ανεξαρτησίας γιορτάζεται συνήθως με πυροτεχνήματα, παρελάσεις, μπάρμπεκιου, καρναβάλια, πανηγύρια, πικνίκ, συναυλίες, αγώνες μπέιζμπολ, οικογενειακές συγκεντρώσεις, πολιτικές ομιλίες και τελετές, καθώς και με διάφορες άλλες δημόσιες και ιδιωτικές εκδηλώσεις που γιορτάζουν την ιστορία, την κυβέρνηση, και τις παραδόσεις των Ηνωμένων Πολιτειών. Η Ημέρα Ανεξαρτησίας είναι η εθνική ημέρα των Ηνωμένων Πολιτειών.
Ιστορικό
Κατά τη διάρκεια της Αμερικανικής Επανάστασης, ο νόμιμος διαχωρισμός των δεκατριών αποικιών από τη Μεγάλη Βρετανία το 1776 συνέβη στην πραγματικότητα στις 2 Ιουλίου, όταν το Δεύτερο Ηπειρωτικό Συνέδριο ψήφισε για την έγκριση της απόφασης ανεξαρτησίας που είχε προταθεί τον Ιούνιο από τον Richard Henry Lee της Βιρτζίνια που ανακήρυξε τις Ηνωμένες Πολιτείες Κράτη ανεξάρτητα από την κυριαρχία της Μεγάλης Βρετανίας. Αφού ψήφισε υπέρ της ανεξαρτησίας, το Κογκρέσο έστρεψε την προσοχή του στη Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας, μια δήλωση που εξηγούσε αυτή την απόφαση, η οποία είχε προετοιμαστεί από την Επιτροπή των Πέντε, με τον Τόμας Τζέφερσον ως κύριο συντάκτη της.
Το Κογκρέσο συζήτησε και αναθεώρησε τη διατύπωση της Διακήρυξης, αφαιρώντας τη σθεναρή καταγγελία από τον Τζέφερσον κατά του Βασιλιά Γεωργίου Γ' περί δουλεμπορίου, και εγκρίθηκε τελικά δύο ημέρες αργότερα, στις 4 Ιουλίου. Μια μέρα νωρίτερα, ο Τζον Άνταμς έγραψε στη σύζυγό του Άμπιγκεϊλ:
"Η δεύτερη μέρα του Ιουλίου του 1776, θα είναι η πιο αξέχαστη εποχή στην ιστορία της Αμερικής. Είμαι ικανός να πιστεύω ότι θα γιορταστεί από τις επόμενες γενιές ως το μεγάλο επετειακό φεστιβάλ. Θα έπρεπε να μνημονεύεται ως η ημέρα της απελευθέρωσης, με επίσημες πράξεις αφοσίωσης στον Παντοδύναμο Θεό. Θα πρέπει να τιμηθεί με μεγαλοπρέπεια και παρελάσεις, με παραστάσεις, παιχνίδια, αθλήματα, όπλα, καμπάνες, πυροτεχνίματα και φωτισμούς, από τη μια άκρη αυτής της ηπείρου στην άλλη, από αυτή τη φορά και για πάντα περισσότερο."
Οι ιστορικοί αμφισβητούν εδώ και καιρό εάν τα μέλη του Κογκρέσου υπέγραψαν τη Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας στις 4 Ιουλίου, παρόλο που ο Τόμας Τζέφερσον, ο Τζον Άνταμς και ο Βενιαμίν Φραγκλίνος έγραψαν αργότερα ότι την είχαν υπογράψει εκείνη την ημέρα. Οι περισσότεροι ιστορικοί έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η Διακήρυξη υπογράφηκε σχεδόν ένα μήνα μετά την έγκρισή της, στις 2 Αυγούστου 1776, και όχι στις 4 Ιουλίου όπως συνήθως πιστεύεται.
Κατά μια αξιοσημείωτη σύμπτωση, ο Τόμας Τζέφερσον και ο Τζον Άνταμς, οι μόνοι δύο υπογράφοντες της Διακήρυξης της Ανεξαρτησίας που υπηρέτησαν αργότερα ως πρόεδροι των Ηνωμένων Πολιτειών, πέθαναν και οι δύο την ίδια ημέρα: 4 Ιουλίου 1826, που ήταν η 50ή επέτειος της Διακήρυξης. Αν και δεν υπέγραψε τη Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας, ο Τζέιμς Μόνροου, ένας άλλος Ιδρυτής Πατέρας που εξελέγη πρόεδρος, πέθανε επίσης στις 4 Ιουλίου 1831, καθιστώντας τον τον τρίτο Πρόεδρο που πέθανε στην επέτειο της ανεξαρτησίας. Ο μόνος πρόεδρος των ΗΠΑ που γεννήθηκε την Ημέρα της Ανεξαρτησίας ήταν ο Κάλβιν Κούλιτζ, ο οποίος γεννήθηκε στις 4 Ιουλίου 1872.
Ήθη και έθιμα
Η Ημέρα της Ανεξαρτησίας είναι μια εθνική εορτή που χαρακτηρίζεται από πατριωτικές εκδηλώσεις. Κατά την πέμπτη τροπολογία (5 U.S.C. § 6103}, η Ημέρα Ανεξαρτησίας είναι ομοσπονδιακή αργία, επομένως όλα τα μη βασικά ομοσπονδιακά ιδρύματα (όπως η ταχυδρομική υπηρεσία και τα ομοσπονδιακά δικαστήρια) είναι κλειστά εκείνη την ημέρα. Ενώ η νόμιμη αργία παραμένει στις 4 Ιουλίου, εάν αυτή η ημερομηνία τυχαίνει να είναι Σάββατο ή Κυριακή, τότε οι υπάλληλοι της ομοσπονδιακής κυβέρνησης θα πάρουν ρεπό την παρακείμενη Παρασκευή ή Δευτέρα, αντίστοιχα.
Οι αμερικάνικες οικογένειες συχνά γιορτάζουν την Ημέρα της Ανεξαρτησίας φιλοξενώντας συγγενείς και φίλους ή κάνοντας ένα πικνίκ ή μπάρμπεκιου. Οι διακοσμήσεις (π.χ. σερπαντίνες, μπαλόνια και ρούχα) έχουν γενικά χρώματα κόκκινο, λευκό και μπλε, τα χρώματα της αμερικανικής σημαίας. Οι παρελάσεις γίνονται συχνά το πρωί, πριν από τις οικογενειακές συγκεντρώσεις, ενώ τα πυροτεχνήματα γίνονται το βράδυ μετά μετά τη δύση του ηλίου στο σκοτάδι σε μέρη όπως πάρκα, αθλητικούς χώρους, εκθεσιακούς χώρους, ακτές ή πλατείες της πόλης.
Το βράδυ της προηγούμενης μέρας πριν από την Τέταρτη Ιουλίου ήταν κάποτε το επίκεντρο των εορτασμών, που σηματοδοτούνταν από θορυβώδεις συγκεντρώσεις που συχνά ενσωμάτωναν φωτιές ως επίκεντρό τους. Στη Νέα Αγγλία, οι πόλεις ανταγωνίζονταν στην κατασκευή πανύψηλων πυραμίδων, συναρμολογημένες από στρώσει ξύλων βαρελιών. Τις άναβαν το βράδυ για να ξεκινήσουν τη γιορτή. Οι υψηλότερες ήταν στο Σάλεμ της Μασαχουσέτης, πυραμίδες που αποτελούνταν από σαράντα στρώσεις ξύλων βαρελιών. Αυτές έκαναν τις ψηλότερες φωτιές που έχουν καταγραφεί ποτέ. Το έθιμο ήκμασε τον 19ο και τον 20ο αιώνα και εξακολουθεί να εφαρμόζεται σε ορισμένες πόλεις της Νέας Αγγλίας.
Τα πυροτεχνήματα της Ημέρας της Ανεξαρτησίας συνοδεύονται συχνά από πατριωτικά τραγούδια, όπως το "The Star-Spangled Banner" (ο αμερικανικός εθνικός ύμνος). "Κολομβία, το στολίδι του ωκεανού" "Ο Θεός να ευλογεί την Αμερική"; "Αμερική η όμορφη", "My Country, "Tis of Thee"; "This Land Is Your Land", "Stars and Stripes Forever", "Yankee Doodle" και "Dixie" στις νότιες πολιτείες. "Υψώστε κάθε φωνή και τραγουδήστε" περιστασιακά, αλλά και το "Hail Columbia" το οποίο όμως έχει πέσει σε δυσμένεια. Μερικοί από τους στίχους θυμίζουν εικόνες του Επαναστατικού Πολέμου ή του Πολέμου του 1812. 4th of July Independence Day Parade 2014 DC (14466486678).jpg]
Σε πολλές πολιτείες πραγματοποιούνται εκδηλώσεις με πυροτεχνήματα και πολλά από αυτά πωλούνται για προσωπική χρήση ή ως εναλλακτική λύση σε μια δημόσια εκδήλωση. Οι ανησυχίες για την ασφάλεια έχουν οδηγήσει ορισμένες πολιτείες να απαγορεύσουν τα πυροτεχνήματα ή να περιορίσουν τα μεγέθη και τους τύπους που επιτρέπονται. Επιπλέον, οι τοπικές και περιφερειακές συνθήκες μπορεί να υπαγορεύουν εάν θα επιτρέπεται η πώληση ή η χρήση πυροτεχνημάτων σε μια περιοχή. Για παράδειγμα, η παγκόσμια κρίση της εφοδιαστικής αλυσίδας μετά την πανδημία COVID-19 επέβαλε αναγκαστικές ακυρώσεις εκδηλώσεων. Ορισμένες τοπικές ή περιφερειακές πωλήσεις πυροτεχνημάτων είναι περιορισμένες ή απαγορεύονται λόγω ξηρού καιρού ή άλλων ειδικών λόγων. Σε αυτές τις περιπτώσεις μπορεί να απαγορευτεί στο κοινό να αγοράσει ή να εκτοξεύσει πυροτεχνήματα, αλλά επαγγελματικές επιδείξεις (όπως αυτές σε αθλητικές εκδηλώσεις) ενδέχεται να εξακολουθούν να γίνονται.
Ένας τιμητικός πυροβολισμός χαιρετισμού ενός όπλου για κάθε πολιτεία στις Ηνωμένες Πολιτείες, που ονομάζεται "χαιρετισμός στην ένωση", πραγματοποιείται την Ημέρα της Ανεξαρτησίας μεσημέρι από οποιαδήποτε στρατιωτική βάση.
Η πόλη της Νέας Υόρκης πραγματοποιεί τη μεγαλύτερη επίδειξη πυροτεχνημάτων στη χώρα που χρηματοδοτείται από την αλυσίδα καταστημάτων "Macy's", με περισσότερους από 22 τόνους πυροτεχνημάτων και που είχαν χρησιμοποιηθεί το 2009. Άλλες σημαντικές εκθέσεις είναι στο "Seattle on Lake Union', στο Σαν Ντιέγκο πάνω από το Mission Bay, στη Βοστώνη στον ποταμό Charles, στη Φιλαδέλφεια πάνω από το Μουσείο Τέχνης της Φιλαδέλφειας, στο Σαν Φρανσίσκο πάνω από τον κόλπο του Σαν Φρανσίσκο, και στο National Mall στην Ουάσιγκτον, D.C..
Κατά τη διάρκεια του ετήσιου Διεθνούς Φεστιβάλ Ελευθερίας Windsor–Detroit, το Ντιτρόιτ του Μίσιγκαν, φιλοξενεί μία από τις μεγαλύτερες εκδηλώσεις πυροτεχνημάτων στη Βόρεια Αμερική, πάνω από τον ποταμό Ντιτρόιτ, για τον εορτασμό της Ημέρας της Ανεξαρτησίας σε συνδυασμό με το Windsor, τον εορτασμό της Ημέρας του Καναδά στο Οντάριο.
Η πρώτη εβδομάδα του Ιουλίου είναι συνήθως μια από τις πιο δραστήριες περιόδους του έτους στις Ηνωμένες Πολιτείες, καθώς πολλοί άνθρωποι κάνουν συχνά τριήμερες διακοπές και εκτεταμένα ταξίδια διακοπών.
Αλλες χώρες
Οι Φιλιππίνες γιορτάζουν την 4η Ιουλίου ως Ημέρα της Δημοκρατίας για να τιμήσουν την ημέρα του 1946 όταν έπαψαν να είναι έδαφος των ΗΠΑ και οι Ηνωμένες Πολιτείες αναγνώρισαν επίσημα την Ανεξαρτησία των Φιλιππίνων. Η 4η Ιουλίου επιλέχθηκε σκόπιμα από τις Ηνωμένες Πολιτείες επειδή αντιστοιχεί στην Ημέρα της Ανεξαρτησίας τους, και αυτή η ημέρα εορταζόταν στις Φιλιππίνες ως Ημέρα Ανεξαρτησίας μέχρι το 1962. Το 1964, το όνομα της εορτής της 4ης Ιουλίου άλλαξε σε Ημέρα Δημοκρατίας.
Βσέβολοντ Μστισλάβιτς της Βολινίας
Ο Βσέβολοντ Μστισλάβιτς, ρωσ. Всеволод Мстиславич (απεβίωσε το 1196) από τον Οίκο των Ρουρικιδών ήταν πρίγκιπας του Μπελζ και του Βολοντίμιρ-Βολίνσκι.
Βιογραφία
Ήταν γιος τού Μστισλάβ Β΄ μεγάλου πρίγκιπα τού Κιέβου και της Αγνής των Πιαστ, κόρης τού Μπολεσλάβ Β΄ τού στραβόστομου δούκα της Πολωνίας.
Αδελφός του ήταν ο Ρόμαν ο μέγας πρίγκιπας τού Νόβγκορντ, τού Βλαντίμι-Βολίνσκι και της Γαλικίας. Ο Βσέβολοντ έγινε πρίγκιπας τού Μπελζ και τού Βολοντίμιρ-Βολίνσκι.
Το 1196 απεβίωσε. Διεκδίκησε τον τίτλο τού μεγάλου πρίγκιπα τού Κιέβου.
Οικογένεια
Είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Ρουρικίδες
Δημογραφία της Μάλτας
Το λήμμα αυτό αναφέρεται στα δημογραφικά χαρακτηριστικά του πληθυσμού της Μάλτας, συμπεριλαμβανομένης της πυκνότητας του πληθυσμού, της εθνικότητας, των θρησκευτικών πεποιθήσεων και άλλων πτυχών του πληθυσμού.
Χαρακτηριστικά
Η Μάλτα είναι η πιο πυκνοκατοικημένη χώρα στην Ε.Ε. και μία από τις πιο πυκνοκατοικημένες χώρες στον κόσμο, με περίπου 1.265 κατοίκους ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο (3.000 ανά τετραγωνικό μίλι). Η τελευταία απογραφή (που διεξάγεται κάθε 10 χρόνια) πραγματοποιήθηκε το 2011.
Κατοικειμένη από τους προϊστορικούς χρόνους, η Μάλτα έγινε αποικία πρώτα των Ελλήνων της Σικελίας. Εν συνεχεία, Φοίνικες, Ρωμαίοι, Βυζαντινοί, Άραβες, Νορμανδοί, Σικελοί, Ισπανοί, Γάλλοι και Βρετανοί επηρέασαν τη μαλτέζικη κουλτούρα και τον τρόπο ζωής των κατοίκων σε διάφορους βαθμούς.
Ο Ρωμαιοκαθολικισμός είναι βάση του Συντάγματος η επίσημη θρησκεία της Μάλτας, ενώ φαίνεται να τον ασπάζεται το 98% των Μαλτέζων. Ωστόσο, η πλήρης ελευθερία συνείδησης και η ελευθερία της λατρείας είναι εγγυημένες και πολλές θρησκείες έχουν τόπους λατρείας στη χώρα (μικρές ωστόσο ομάδες, που αποτελεούν συνολικά το 2% του πληθυσμού).
Ηλικιακή κατανομή
Από το 2000, η ​​μεταβολή της ηλικιακής σύνθεσης προς έναν πιο γηρασμένο πληθυσμό ξεκίνησε να γίνεται ιδιαίτερα αισθητή. Στην πραγματικότητα, ο μέσος όρος ηλικίας του πληθυσμού της Μάλτας αυξήθηκε από 38,5 το 2005 σε 40,5 το 2011. Αυτό οφείλεται στην αύξηση του αριθμού των ατόμων ηλικίας 55 ετών και άνω, σε συνδυασμό με τη μείωση του αριθμού των ατόμων κάτω των 25 ετών. Ο μέσος όρος σε Γκόζο και Κομίνο (41,6 έτη) ήταν υψηλότερος από αυτόν που παρατηρήθηκε στο νησί της Μάλτας. Τα άτομα ηλικίας άνω των 65 ετών αντιπροσώπευαν το 16,3% του συνολικού πληθυσμού το 2011, σε σύγκριση με το 13,7% το 2005. Αντίθετα, τα άτομα ηλικίας 14 ετών και κάτω αποτελούσαν το 14,8% του πληθυσμού το 2011, έναντι του 17,2% το 2005.
Μεταναστευτικό υπόβαθρο και ξένες εθνικότητες
Ξένοι υπήκοοι στη Μάλτα
Tο 2016 και το 2017 ο αριθμός των επιλεγμένων ομάδων αλλοδαπών (μη υπηκόων Μάλτας) στη Μάλτα ήταν ως εξής:
(Ο κατάλογος αυτός δεν περιλαμβάνει αλλοδαπούς που απέκτησαν μαλτέζικη ιθαγένεια και αλλοδαπούς χωρίς νόμιμη άδεια παραμονής.)
Παραπομπές
Κατηγορία:Μάλτα
Γιόγκα γέλιου
Ιστορία
Η γιόγκα γέλιου έγινε διάσημη ως άσκηση ρουτίνας αναπτύχθηκε από τον Ινδό φυσιολόγο   Madan Kataria, που γράφει γι΄αυτήν την πρακτική στον βιβλίο του Laugh For No Reason 2002.
Στα μέσα της δεκαετίας του 1990, η γιόγκα γέλιου ασκούνταν πολύ νωρίς τα πρωϊνά σε δημόσια πάρκα, κυρίως από ομάδες ηλικιωμένων. Αργότερα,δημιουργήθηκε μια πιο τυπική εκδοχή και εκλαϊκεύτηκε ως "Laughter Clubs". Το πρώτο Laughter Yoga Club του Kataria άρχισε τη λειτουργία του στις 13 Μαρτίου  1995 στο Μουμπάι της Ινδίας, με πέντε ανθρώπους σε ένα τοπικό δημόσιο πάρκο. Η ιδέα διαδόθηκε γρήγορα παγκοσμίως, ώστε το 2011, υπήρχαν περισσότερα από 8,000 Laughter Clubs σε 100 χώρες. Κάθε γκρουπ έχει επικεφαλής κάποιον "Laugh Captain" και επιχειρεί ανεξάρτητα.
Μέθοδος
Το γέλιο προκαλείται εύκολα σε μια ομάδα όταν συνδυάζεται με οπτική επαφή, παιχνιδιάρικη διάθεση και ασκήσεις γέλιου. Το προσποιητό γέλιο σύντομα γίνεται πραγματικό. Η Γιόγκα Γέλιου φέρνει περισσότερο οξυγόνο στο σώμα και τον εγκέφαλο με την ενσωμάτωση αναπνοής γιόγκα που έχει ως αποτέλεσμα τη βαθιά διαφραγματική αναπνοή.
Ο καθένας μπορεί να γελάσει χωρίς να χρειάζεται να βασιστεί στο χιούμορ, τα αστεία ή την κωμωδία. Το γέλιο αρχικά προσομοιώνεται ως φυσική άσκηση καθώς διατηρείται οπτική επαφή με τους άλλους σε μια ομάδα και προωθείται η παιδικού τύπου παιχνιδιάρικη διάθεση. Στις περισσότερες των περιπτώσεων αυτό σύντομα οδηγεί σε πραγματικό και μεταδοτικό γέλωτα. Η Γιόγκα γέλιου είναι η μοναδική τεχνική που επιτρέπει σε ενήλικες να επιτυγχάνουν διατηρίσιμο εγκάρδιο γέλιο χωρίς την εμπλοκή  γνωστικής σκέψης. Παρακάμπτει τα διανοητικά συστήματα που συνήθως ενεργούν ως φρένο στο φυσικό γέλωτα.
Μια συνεδρία γιόγκας γέλιου μπορεί να τελειώσει με "Διαλογισμό Γέλιου". Πρόκειται για συνεδρία μη δομημένου γέλιου στην οποία η συμμετέχοντες κάθονται ή ξαπλώνουν και επιτρέπουν το φυσικό γέλιο να αναβλύσει από μέσα τους "όπως μια πηγή".
Επιστημονική αξία
Μια σειρά από μικρής κλίμακας επιστημονικές μελέτες έχουν έχουν δείξει ότι η Γιόγκα γέλιου ενδέχεται πιθανώς να έχει κάποιες ιατρικά επωφελείς επιδράσεις, περιλαμβάνοντας επιδράσεις στην καρδιαγγειακή υγεία και διάθεση. Επωφελείς επιδράσεις στην διάθεση καταθλιπτικών ασθενών έχουν βρεθεί ότι είναι εξίσου καλές όσο και στη θεραπεία με άσκηση. Μια μελέτη του Oxford University βρήκε ότι το κατώφλι του πόνου έγινε "αξιοσημείωτα υψηλότερο" μετά το γέλιο, συγκρινόμενο με την κατάσταση ελέγχου, και παρατηρήθηκε ότι έγινε λόγο του ίδιου του γέλιου, παρά χάρη στη διάθεση του υποκειμένου. Η μελέτη υπαινίσσονταν ότι το γέλιο προκάλεσε ένα "ηρεμιστικό αποτέλεσμα λόγω μεσολάβησης της ενδορφίνης" το οποίο θα μπορούσε "να παίξει έναν κρίσιμο ρόλο στο κοινωνικό δέσιμο".
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Ψυχολογία Κατηγορία:Γιόγκα
Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή (αγγλικά: European Commission, γαλλικά: Commission européenne, αναφέρεται συχνά ως Κομισιόν) είναι θεσμικό όργανο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με απώτερο σκοπό την προστασία των κοινοτικών συμφερόντων των κρατών μελών της Ένωσης. Ιδρύθηκε το 1953 και έχει ως έδρα τις Βρυξέλλες, διατηρώντας επίσης γραφεία στο Λουξεμβούργο και αντιπροσωπείες σε όλες τις χώρες της Ένωσης. Η Επιτροπή προτείνει νέες ευρωπαϊκές νομοθετικές πράξεις, τις οποίες υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αποτελεί συγχρόνως εκτελεστικό όργανο της Ένωσης, αρμόδιο για την εφαρμογή των κοινών πολιτικών και την εξασφάλιση της εφαρμογής της ευρωπαϊκής νομοθεσίας, ενώ παράλληλα διαχειρίζεται τα προγράμματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης καθώς και τον οικονομικό προϋπολογισμό της. thumb|Το κτίριο Μπερλεμόν, έδρα της Κομισιόν Τα μέλη της ονομάζονται επισήμως επίτροποι και συχνά με τον όρο Ευρωπαϊκή Επιτροπή αναφερόμαστε στο σώμα των επιτρόπων που ασκούν τη διοίκηση του οργάνου. Από το 2005, μετά τις αλλαγές της συνθήκης της Νίκαιας, κάθε κράτος μέλος εκπροσωπείται από έναν επίτροπο. Σε αντίθεση με το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κάθε μέλος της Επιτροπής έχει ευρωπαϊκό ρόλο, διαχειρίζεται ένα χαρτοφυλάκιο που του ανατίθεται από τον πρόεδρο της στην αρχή της θητείας του και το χειρίζεται με ενιαίο Ευρωπαϊκό χαρακτήρα και προσανατολισμό, χωρίς υποδείξεις από εθνικές κυβερνήσεις ή άλλους οργανισμούς.
Αρμοδιότητες
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ενεργεί παράλληλα ως «θεματοφύλακας των Συνθηκών», αρμόδια για τη διασφάλιση της ορθής εφαρμογής της ισχύουσας ευρωπαϊκής νομοθεσίας ή την υποβολή σχεδίων αναθεωρήσεως των ευρωπαϊκών συνθηκών. Στα πλαίσια αυτού του ρόλου, έχει δικαίωμα να κινήσει σχετικές νομικές διαδικασίες, όταν ένα κράτος μέλος παραβιάζει τη νομοθεσία, και να προσφύγει στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων για την επιβολή χρηματικών ποινών, σε περίπτωση μη συμμόρφωσης του κράτους μέλους. Αρμοδιότητα της Επιτροπής είναι επίσης η εκπροσώπηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και η διαπραγμάτευση διεθνών συμφωνιών.
Η Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ενεργεί σύμφωνα με τις πολιτικές κατευθύνσεις που καθορίζει ο/η πρόεδρός της, ο οποίος διορίζεται κατόπιν πρότασης του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και έγκρισής της από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Ο/Η εκλεγμένος πρόεδρος αναλαμβάνει την επιλογή των επιτρόπων από καταλόγους υποψηφίων, όπως αυτοί διαμορφώνονται από τα κράτη μέλη, ενώ η τελική έγκριση για το διορισμό της Επιτροπής δίνεται από το Κοινοβούλιο. Η θητεία της διαρκεί για περίοδο πέντε ετών.
150px|thumb|left|Αίθουσα συνεδριάσεων του [[Κτίριο Μπερλεμόν|κτιρίου Μπερλεμόν]]
Διοικητικά, οργανώνεται σε διαφορετικές «Γενικές Διευθύνσεις» και υπηρεσίες, αρμόδιες για συγκεκριμένους τομείς, καθεμία από τις οποίες διαθέτει έναν Γενικό Διευθυντή ως επικεφαλής, ο οποίος δίνει αναφορά στον αρμόδιο επίτροπο. Οι Γενικές Διευθύνσεις συντάσσουν ουσιαστικά τις νομοθετικές προτάσεις, διενεργώντας ευρείες διαβουλεύσεις και σε συνεργασία με τα αρμόδια υπουργεία των κρατών μελών. Οι προτάσεις αυτές, περιλαμβάνονται στη συνέχεια στην ημερήσια διάταξη κάποιας συνεδρίασης της Επιτροπής και υποβάλλονται προς ψηφοφορία. Η λήψη των αποφάσεων για την έγκριση μίας πρότασης γίνεται κατόπιν ψηφοφορίας κατά τη διάρκεια μίας συνεδρίασης ή με γραπτή διαδικασία, κατά την οποία η πρόταση διανέμεται στους επιτρόπους, οι οποίοι με τη σειρά τους κοινοποιούν επιφυλάξεις τους ή άλλες προτεινόμενες τροποποιήσεις. Προβλέπεται επίσης διαδικασία εξουσιοδότησης ενός η περισσότερων μελών της Επιτροπής να λάβουν μία απόφαση, με δυνατότητα περαιτέρω εκχώρησης αυτού του δικαιώματος σε Γενικούς Διευθυντές ή επικεφαλής υπηρεσιών της Επιτροπής.
Ιστορία
Η πρώτη μορφή της Ευρωπαϊκής Επιτροπής καθορίστηκε από τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα, η οποία υπογράφτηκε στις 18 Απριλίου του 1951. Το 1957, με τις συνθήκες της Ρώμης, καθιερώθηκαν δύο νέα σώματα, η Επιτροπή της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και η Επιτροπή της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας, τα οποία αργότερα συγχωνεύτηκαν για τη δημιουργία της ενιαίας Ευρωπαϊκής Επιτροπής, για τις τρεις Ευρωπαϊκές Κοινότητες εκείνης της εποχής, με βάση την Ενοποιημένη Συνθήκη που υπογράφτηκε στις 8 Απριλίου 1965 και τέθηκε σε ισχύ από την 1η Ιουλίου 1967. Η ενιαία επιτροπή του 1967, αποτελεί ουσιαστικά το όργανο που λειτουργεί μέχρι σήμερα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βρυξέλλες  Κατηγορία:Βραβευθέντες με το Βραβείο Καρλομάγνος
Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2008-09
Η Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2008-09 ήταν η 54η έκδοση της Β΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κέρδισε o Ερμής Αραδίππου για 3η φορά στην ιστορία του.
Αλλαγές σε σχέση με την περίοδο 2007-08
Ομάδες που διαβαθμίστηκαν στην Γ΄ κατηγορία 2008-09:
Ομάδες που διαβαθμίστηκαν από την Α΄ κατηγορία 2007-08
Ομάδες που προήχθησαν από την Γ΄ κατηγορία 2007-08:
Βαθμολογία
Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν:
Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων αγώνες (i. Βαθμοί από τα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, ii. Διαφορά τερμάτων σε μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, iii. Καλύτερη εκτός έδρας επίθεση στα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια), 3ος Γενική διαφορά τερμάτων, 4ος Καλύτερη επίθεση.
Πηγή: Βαθμολογία
Αποτελέσματα
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος:
Πηγή: Αποτελέσματα
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2008-2009