cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ηράκλειον Αιγύπτου
Το Ηράκλειον ή Θώνις, κατά τους αρχαίους Αιγύπτιους, ήταν παραθαλάσσια πόλη με λιμάνι πλησίον της κώμης Μένουθις, που ήταν κυριότερος ναυτικός κόμβος της  αρχαίας Αιγύπτου με την Ελλάδα. Άνθισε για δύο αιώνες, από το 550 π.Χ. ως το 331 π.Χ. Την αναφέρουν ο Ηρόδοτος και ο Στράβων. Καταστράφηκε πολλές φορές και τελικά εξαφανίστηκε τον 8ο αιώνα (μ.Χ.).
Γεωγραφική θέση
Από μια στήλη που βρέθηκε στην Ναυκρατίδα το 1899 ξέρουμε ότι οι Αιγύπτιοι το ονόμαζαν λιμάνι στην θάλασσα των Ελλήνων. Το σημείο αυτό βρίσκεται σήμερα σε βάθος δέκα μέτρα μέσα στη θάλασσα και έξι χιλιόμετρα στα ανοιχτά της σημερινής ακτής, σε θέση που ανακαλύφθηκε το 2001 από την αρχαιολογική ομάδα του Φρανκ Γκοντιό. Η πόλη ήταν κτισμένη επάνω σε νησιά που συνδέονταν με γέφυρες. Οι αρχαιολογικές έρευνες αποκάλυψαν τα ερείπια πολλών συνοικειών και πάνω από εξήντα ναυαγισμένα καράβια που χρονολογούνται από τον 6ο π.Χ. ως τον 2ο αιώνα (μ.Χ.).
Ο ναός του Ηρακλή
Το όνομα της πόλης ανάγεται στον περίφημο ναό που ήταν φημισμένος σε ολόκληρο τον αρχαίο κόσμο και ήταν αφιερωμένος στον ημίθεο Ηρακλή. Εκεί λένε ότι κατέφυγε ο Πάρης με την Ελένη για να ξεφύγει από τον οργισμένο Μενέλαο, πριν ξεσπάσει ο Τρωικός πόλεμος. Ο ναός αυτός είχε μαντείο και αρχικά ήταν αφιερωμένος στον αιγύπτιο θεό της ιατρικής Χονς, τον οποίο οι Έλληνες ταύτισαν με τον Ηρακλή. Αργότερα το ιερό αφιερώθηκε στον αιγύπτιο θεό Άμωνα, πατέρα του Χονς.
Επιρροή
Το Ηράκλειον ήταν σημαντικό θρησκευτικό κέντρο με αξιόλογη εμπορική κίνηση. Σε στήλη που βρέθηκε αναγράφεται ότι το λιμάνι εισέπρατε φόρο 10% σε όλα τα εμπορεύματα των πλοίων που άραζαν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Αρχαίας Αιγύπτου
Αριστοτέλης Φιλιππίδης
Ο Αριστοτέλης Φιλιππίδης του Ηρακλέους (Aristoteles Iraklis Philippidis, 1915 – 9 Αυγούστου 1985), γνωστός στις ΗΠΑ ως Άρις Φίλιπς (Aris Phillips), ήταν Έλληνας ερευνητής και πανεπιστημιακός στον χώρο της εφαρμοσμένης μηχανικής. Συνεισέφερε στην έρευνα για την αντοχή των υλικών και στη θεωρία της πλαστικότητας.
Ο Αριστοτέλης Φιλιππίδης γεννήθηκε στη Σμύρνη και ολοκλήρωσε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευσή του στην Αθήνα το 1932. Πήρε πτυχίο μηχανικού από το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Στη συνέχεια πήγε στο Τεχνικό Πανεπιστήμιο του Βερολίνου, όπου ερεύνησε ως υποψήφιος διδάκτορας υπό την επίβλεψη του καθηγητή Γκέοργκ Χάμελ, και το 1939 πήρε το διδακτορικό του με διατριβή τιτλοφορούμενη Συνεισφορά στη γεωμετρία των μαζών. Συνέχισε με μεταδιδακτορική έρευνα στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου το 1940 και στο Τεχνικό Πανεπιστήμιο του Μονάχου από το 1940 μέχρι το 1945.
Ο Φιλιππίδης υπήρξε ο ιδρυτής (το 1965) και συντάκτης του ερευνητικού περιοδικού Acta Mechanica, που εκδίδεται μέχρι σήμερα από τη Springer Science+Business Media.
Πηγές - εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες μηχανικοί Κατηγορία:Ελληνοαμερικανοί Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου Κατηγορία:Καθηγητές στο Πανεπιστήμιο Γέιλ
Past in Different Ways
Το Past In Different Ways είναι ο τέταρτος προσωπικός στούντιο δίσκος του γερμανού τραγουδιστή Μίκαελ Κίσκε, ο οποίος κυκλοφόρησε στις 9 Μαΐου 2008 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Frontiers Records". Το εξώφυλλο του δίσκου δημιουργήθηκε από τον Carl André Beckson.
Το άλμπουμ περιέχει ακουστικές διασκευές των τραγουδιών που είχε γράψει ο Κίσκε την εποχή που ήταν στους Helloween και ένα καινούριο τραγούδι. Τα διασκευασμένα τραγούδια περιλαμβάνουν τα "You Always Walk Alone", "We Got the Right" και "A Little Time" από τα άλμπουμ Keeper of the Seven Keys, Part I και  Part II, τα "Your Turn", "Kids of the Century" και "Going Home" από το Pink Bubbles Go Ape και τα "I Believe", "Longing", "In the Night" και "When the Sinner" από το  Chameleon. Το Past In Different Ways κυκλοφόρησε σε δυο εκδόσεις, την κανονική και τη Ιαπωνική, η οποία συμπεριλάμβανε την διασκευή του τραγουδιού "How the Web Was Woven" σαν bonus. Εκτός από ακουστικές κιθάρες, η ενορχήστρωση του άλμπουμ περιλαμβάνει βιολί, ακορντεόν, τρομπέτα, τρομπόνι και πλήκτρα.
Σύμφωνα με τον Κίσκε «''Ηταν ο Serafino (ιδιοκτήτης της Frontiers Records) που μου πρότεινε να ηχογραφήσω σε ακουστική μορφή παλιά τραγούδια των Helloween. Η πρώτη μου αντίδραση ήταν αρνητική και πρέπει να σου πω ότι δεν ήταν καθόλου εύκολη υπόθεση για μένα να ξανατραγουδήσω αυτά τα κομμάτια. Όμως, μπαίνοντας στο studio είδα ότι έτσι όπως έβγαιναν τα τραγούδια, κολλούσαν πολύ με το προσωπικό μου στυλ. Χάρηκα πάρα πολύ που το έκανα και μου άρεσε που ξάφνιασα ορισμένους εκεί έξω αφού δεν περίμεναν ότι θα κάνω κάτι τέτοιο. Η αλήθεια είναι ότι δεν πρόκειται, ούτε θέλω, να ξεφύγω από το παρελθόν!''»
Τραγούδια
2.  We Got the Right  - 4:49
3. I Believe - 7:45
4. Longing - 4:09
5. Your Turn - 5:59
6. Kids of the Century - 4:24
8. Going Home - 3:30
9. A Little Time - 3:57
10. Different Ways (καινούριο τραγούδι) - 3:05
11. How the Web Was Woven (διασκευή) (Japanese bonus track) - 5:33
Οι μουσικοί
Οι μουσικοί οι οποίοι συμμετείχαν στις ηχογραφήσεις του "Past In Different Ways" είναι οι εξής:
Πηγές
{|width="100%" align="center"|
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δισκογραφία τoυ Μίκαελ Κίσκε Κατηγορία:Άλμπουμ του 2008
Δήμος Εστιαιώτιδας
Ο Δήμος Εστιαιώτιδας υπήρξε δήμος της Ελλάδας στον νομό Τρικάλων. Λειτούργησε σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστριας από το 1999 έως το 2010 με έδρα το Μεγαλοχώρι.
Διοικητική διαίρεση
Ο δήμος περιελάμβανε τα παρακάτω δημοτικά/τοπικά διαμερίσματα και οικισμούς:
Δήμαρχοι
Δήμαρχοι Εστιαιώτιδας διετέλεσαν οι εξής:
Αναφορές
Ε
Κομανών Αγαθάγγελος
Ο αρχιερέας Αγαθάγγελος Κομανών ήταν ιερωμένος και αγωνιστής του 1821.
Η καταγωγή του ήταν έξω από την Πελοπόννησο. Ήλθε στην Κόρινθο και μετά την άλωση της Τριπολιτσάς ο Κορίνθου Κύριλλος του έδωσε άδεια χωροεπισκόπου. Εκτέλεσε χρέη εκκλησιαστικά και ενήργησε υπέρ του πολέμου παρακινώντας τους κατοίκους στις μάχες.
Αναφορές
Κατηγορία:Κληρικοί αγωνιστές του 1821
Νικόλα Αλμπάνι
Ο Νικόλα Αλμπάνι (γεννηθείς 15 Απριλίου 1981) είναι διεθνής αμυντικός ποδοσφαιριστής από το Σαν Μαρίνο. Αγωνίζεται στην Σ.Σ. Μουράτα και στην Εθνική Σαν Μαρίνο. Με το εθνόσημο στο στήθος έχει 37 συμμετοχές και ένα γκολ, στις 25 Απριλίου 2001, στο ισόπαλο (1-1) παιχνίδι με την Εθνική Λετονίας, στη Ρίγα, στα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2002.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγίου Μαρίνου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές από τον Άγιο Μαρίνο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σ.Σ. Μουράτα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γιουβένες Ντογκάνα
1480 Αούνους
Ο Αούνους (Aunus) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,052. Ανακαλύφθηκε το 1938 από τον Φινλανδό αστρονόμο Ούργιο Βάισαλα, που παρατηρούσε από το Τούρκου της Φινλανδίας, και πήρε το όνομά του είτε από το όνομα ενός θείου του Βάισαλα, είτε από τη φινλανδική περιοχή Όλονετς.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο φασματικός τύπος του Αούνους είναι S (λιθώδης). Τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά του είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αουνους
Μουσείο Καλών Τεχνών της Γεωργίας
Το Μουσείο Καλών Τεχνών της Γεωργίας (γεωργιανά : ქართული სახვითი ხელოვნების მუზეუმი) είναι ένα ιδιωτικό μουσείο τέχνης που βρίσκεται στη λεωφόρο Ρουσταβέλι στην Τιφλίδα της Γεωργίας (χώρα). Η κατασκευή του εγκαινιάστηκε το 2013 και είναι το μοναδικό κτίριο στη Γεωργία που χτίστηκε ειδικά για να στεγάσει εκθέσεις τέχνης. Τα επίσημα εγκαίνια του μουσείου πραγματοποιήθηκαν στις 26 Σεπτεμβρίου 2018, ενώ άνοιξε για το κοινό στις 2 Οκτωβρίου 2018. Το μουσείο στεγάζει πάνω από 3500 έργα τέχνης, τα οποία δημιουργήθηκαν από περισσότερους από 80 καλλιτέχνες κατά τη διάρκεια των τελευταίων 70 ετών. Το μουσείο εκθέτει την ιδιωτική συλλογή έργων τέχνης της οικογένειας του Dr. George (Gia) Jokhtaberidze και της Manana Shevardadze, ιδρυτών της Magticom, της μεγαλύτερης εταιρείας τηλεπικοινωνιών στη Γεωργία.
Ιστορία
Ο Dr. George (Gia) Jokhtaberidze και η Manana Shevardnadze άρχισαν να συλλέγουν έργα τέχνης τη δεκαετία του 1990. Μετά από επιτυχημένες επιχειρηματικές προσπάθειες, ο Dr. Jokhtaberidze άρχισε να αγοράζει έργα τέχνης για προσωπικά συμφέροντα. Κατά τη διάρκεια μιας από τις επισκέψεις για ψώνια, η γκαλερί επρόκειτο να στείλει έργα τέχνης σε μια ξένη χώρα σε πολύ χαμηλές τιμές. Σύντομα ο Dr. Jokhtaberidze συνειδητοποίησε ότι αν η τέχνη διασκορπιζόταν σε όλο τον κόσμο χωρίς την κατάλληλη συλλογή, τεκμηρίωση και έκθεση, η τέχνη θα χανόταν για πάντα. Δεδομένου ότι το μεγαλύτερο μέρος της τέχνης είχε δημιουργηθεί κατά τη διάρκεια της Σοβιετικής Ένωσης και του Σιδηρού Παραπετάσματος, η τέχνη δεν ήταν ακόμη γνωστή. Έτσι, γεννήθηκε η αποστολή: να συλλέξει, να αποκαταστήσει και να διατηρήσει τη γεωργιανή τέχνη. Στην αρχή, η αποστολή δεν περιλάμβανε την ιδέα να χτιστεί ένα εντελώς νέο κτίριο μουσείου, η ιδέα ήταν να συλλεχθεί και να δωριστεί όλη η τέχνη σε κρατικά μουσεία. Ωστόσο, λόγω της κατάρρευσης της ΕΣΣΔ και των επακόλουθων οικονομικών και εμφύλιων αναταραχών, τα κρατικά μουσεία βρέθηκαν σε δεινή κατάσταση και δεν θα μπορούσαν να δεχτούν όλη την τέχνη.
Αφού συνέλεγε έργα τέχνης για πάνω από 23 χρόνια και πέτυχε να ηγηθεί της μεγαλύτερης εταιρείας τηλεπικοινωνιών στη Γεωργία, ο Δρ George Jokhtaberidze είδε μια ευκαιρία να αγοράσει ακίνητο ακριβώς μπροστά από το κτίριο του Κοινοβουλίου της Γεωργίας. Η ευκαιρία μετατράπηκε γρήγορα σε σχέδιο για την οικοδόμηση ενός συγκροτήματος κτιρίων που θα γινόταν το Γεωργιανό Μουσείο Καλών Τεχνών και το Σπίτι της Τέχνης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μουσεία στη Γεωργία
Κυζάνς
Το Κυζάνς (γαλλικά: Cusance) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Α.Ε. Διδυμοτείχου
Ο σύλλογος έχει ως έδρα το Δημοτικό Στάδιο Διδυμοτείχου. Η ομάδα αγωνίζεται στο πρωτάθλημα της Α' τοπικής κατηγορίας Ε.Π.Σ. Εβρου.
Ιστορία
Η ομάδα συμμετείχε για 9 συνεχόμενες αγωνιστικές χρονιές (1977-78 έως 1985-86) στο Εθνικό Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα, το οποίο θεσπίστηκε την περίοδο 1977–78, ως την περίοδο 1981–82 λειτούργησε ως η Γ΄ Εθνική του ελληνικού ποδοσφαίρου και μεταξύ 1982–83 και 1986–87 ως η Δ΄ Εθνική.
Η μεγαλύτερη διάκριση της ομάδας ήταν την αγωνιστική χρονιά 1979-80 όταν κατέκτησε το Κύπελλο Ερασιτεχνών νικώντας στον τελικό τον Α.Ο. Νεάπολης Πειραιά με 1-0 στο Καυτανζόγλειο Στάδιο.
Τις αγωνιστικές περιόδους 2002-03 και 2003-04 η ομάδα συμμετείχε και πάλι στην Δ΄ Εθνική. Έκτοτε συμμετείχε στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας της ΕΠΣ Έβρου.
Την περίοδο 2016–17, η ομάδα κατέκτησε το πρωτάθλημα της Α΄ Κατηγορίας ΕΠΣ Έβρου, πετυχαίνοντας έτσι την άνοδο στη Γ΄ Εθνική κατηγορία.
Σύμβολα
Διακριτικό σήμα της ΑΕΔ αποτελεί το τριφύλλι. Το 2017, ο σύλλογος παρουσίασε ένα νέο σήμα, με σημαντικές διαφορές από το παλαιότερο, διατηρώντας το τριφύλλι.
Η διαχρονική πορεία
Η παρουσία της ΑΕΔ κατά τις χρονιές 1977-78 έως 1982-83 ήταν η εξής:
Αξιοσημείωτοι ποδοσφαιριστές
Οι γνωστότεροι παίκτες της ΑΕΔ ήταν οι Δημήτρης Λαμπούδης και Θανάσης Τζιώρας (σκόρερ με 51 τέρματα). Επίσης αξιοσημείωτος ο Χρήστος Γιαννόπουλος (νυν αρχηγός της ΑΕΔ) με τις περισσότερες συμμετοχές στην ιστορία της ομάδας και πάνω από 200 γκολ.
Τμήμα πετοσφαίρισης
Η Αθλητική Ένωση Διδυμοτείχου ήταν ιδρυτικό μέλος της Ένωσης Πετοσφαιρικών Σωματείων Θράκης το 1983. Το τμήμα πετοσφαίρισης του συλλόγου είναι ανενεργό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Έβρου Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1933 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1933 Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι πετοσφαίρισης Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.ΠΕ.ΘΡ.ΑΝ.ΜΑΚ.
Ευθύμης Φιλίππου
Καριέρα
Ο Ευθύμης Φιλίππου γεννήθηκε το 1977 στην Αθήνα.
Το 2009 ο Φιλίππου έγραψε το σενάριο της ταινίας Κυνόδοντας, μαζί με τον σκηνοθέτη Γιώργο Λάνθιμο. Η ταινία απέσπασε το βραβείο Ένα Κάποιο Βλέμμα στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών και διεκδίκησε το Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας. Στα Βραβεία Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου, ο Φιλίππου μοιράστηκε το Βραβείο Σεναρίου μαζί με τον Λάνθιμο.
Η ταινία Άλπεις (2010), το σενάριο της οποίας συνυπέγραψε ο Φιλίππου και ο Λάνθιμος, τιμήθηκε με το Premio Osella Σεναρίου στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας. Μάλιστα, ο Φιλίππου έπαιξε έναν μικρό ρόλο σε αυτή.
Ο Φιλίππου συνεργάστηκε εκ νέου με τον Λάνθιμο στον Αστακό (2015), που αποτέλεσε το αγγλόφωνο ντεμπούτο τους. Ως συνσεναριογράφος απέσπασε το Βραβείο Σεναρίου στα Βραβεία Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου και το Καλύτερου Σεναρίου της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες. Επιπλέον, ήταν συνυποψήφιος για το Βραβείο Καλύτερης Ταινίας της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Κινηματογράφου, Βραβείο BAFTA Καλύτερης Βρετανικής Ταινίας και Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Σεναρίου. Το 2015 ο Φιλίππου έγραψε επίσης, από κοινού με την Αθηνά Ραχήλ Τσαγγάρη το σενάριο της ταινίας Chevalier, για την οποία τιμήθηκαν με το κέρδισαν το Βραβείο Σεναρίου στα Βραβεία Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου.
Η επόμενη συνεργασία του Φιλίππου με τον Λάνθιμο ήρθε στο σενάριο της ταινίας Ο θάνατος του ιερού ελαφιού (2017). Για άλλη μία φορά, η ταινία έλαβε καλές κριτικές και χάρισε στους σεναριογράφους το Βραβείο Σεναρίου του Φεστιβάλ Καννών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες σεναριογράφοι Κατηγορία:Έλληνες θεατρικοί συγγραφείς
ΙΦΚ Νόρσεπινγκ
Η ΙΦΚ Νόρσεπινγκ (σουηδικά: IFK Norrköping, ) είναι μια επαγγελματική ποδοσφαιρική ομάδα από το Νόρσεπινγκ. Η ομάδα συνδέετεται με την Östergötlands Fotbollförbund. Αγωνίζεται στο Idrottsparken. Χρώματα της ομάδα είναι το μπλε και το άσπρο. Ιδρύθηκε στις 29 Μαΐου 1897. Έχει κερδίσει 13 εθνικά πρωταθλήματα και 6 Κύπελλα. Πρώτη σεζόν της ομάδας στην ανώτατη κατηγορία ήταν η περίοδος 1942-43. Πιο πετυχημένη περίοδος της ομάδας ήταν τη δεκαετία του 1940, όπου κέρδισε 5 πρωταθλήματα και δύο κύπελλα.
Ιωάννης Κονδυλάκης
Ο Ιωάννης Κονδυλάκης (1861−1920 ) ήταν Έλληνας λογοτέχνης, διηγηματογράφος, δημοσιογράφος και χρονογράφος. Ήταν ο πρώτος πρόεδρος της ΕΣΗΕΑ και από τα γνωστότερα έργα του είναι ο Πατούχας και "Όταν ήμουν δάσκαλος". Ως λογοτέχνης, θεωρείται από τους κύριους εκπροσώπους του ελληνικού νατουραλισμού και "πατέρας του χρονογραφήματος", όπως τον ονόμασε πρώτος ο Παύλος Νιρβάνας.
Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
Γεννήθηκε στη Βιάννο Ηρακλείου της Κρήτης το 1861. Στη γενέτειρά του βρίσκεται και η προτομή του, έργο του Ρεθεμνιώτη γλύπτη Γιάννη Κανακάκη. Είχε έναν αδελφό, τον Χαράλαμπο Κονδυλάκη, δάσκαλο στο επάγγελμα. Η Κρητική Επανάσταση του 1866 οδήγησε την οικογένειά του να εγκατασταθεί στον Πειραιά για μια τριετία και να συνεχίσει εκεί τις γυμνασιακές του σπουδές. Κατόπιν επανήλθε στην Κρήτη. Το δημοτικό σχολείο το τελείωσε στο χωριό του, ενώ τα εφηβικά του χρόνια τα πέρασε στα Χανιά.
Το 1877 ο Κονδυλάκης εγκατέλειψε το Γυμνάσιο για να πάρει μέρος στις επαναστατικές κινήσεις που γίνονταν στη Μεγαλόνησο. Την περίοδο 1879-1881 εργάστηκε στα Χανιά και στη Σητεία ως δικαστικός υπάλληλος.
Το 1884 σε ηλικία 23 χρόνων «μυστακοφόρος και σοβαρός» όπως έλεγε θυμοσοφικά κάπου ο ίδιος, αποφοίτησε από τη Βαρβάκειο Σχολή Αθηνών. Την ίδια χρονιά πρωτοεμφανίστηκε στη λογοτεχνία με το διήγημα «Η Κρήσσα ορφανή» που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Εστία». Φοίτησε στην Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, χωρίς να πάρει πτυχίο, ενώ έγραφε στην «Εφημερίδα» του Δημητρίου Κορομηλά.
Εκπαιδευτική και δημοσιογραφική σταδιοδρομία
Από το 1885 υπηρέτησε ως δάσκαλος στην Κρήτη (Μώδι Χανίων), θέση την οποία γρήγορα εγκατέλειψε για να ασχοληθεί με τη δημοσιογραφία. Συνεργαζόταν με την εφημερίδα «Άμυνα» των Χανίων, ενώ το 1889 για σύντομο χρονικό διάστημα εξέδιδε και δική του εφημερίδα, την «Νέα Εβδομάδα». Αλλά η αρθρογραφία του ενόχλησε τις τουρκικές αρχές που τον εκτόπισαν.
Θάνατος
Το 1920 προσβλήθηκε από ημιπληγία. Πέθανε σε ηλικία 59 ετών στο Πανάνειο Νοσοκομείο του Ηρακλείου στις 25 Ιουλίου 1920.
Μια αποτίμηση
Στο έργο του Κονδυλάκη υπάρχει πλήθος ιστορικών απηχήσεων από τις ποικίλες και δραματικές ιστορικές τύχες της Κρήτης εκείνα τα χρόνια, ιδιαίτερα την περίοδο από το 1866 έως και το 1898, όπως και ειδήσεις για την κοινωνική, την πολιτική και την πολιτιστική ζωή του νησιού, πολύτιμες για το ψυχογράφημα του κρητικού. Η γλώσσα που χρησιμοποίησε στα έργα του ο Κονδυλάκης ήταν απλή καθαρεύουσα διανθισμένη με το χιούμορ που πάντα συνόδευε τον συγγραφέα και κάνει ακόμη και σήμερα ευχάριστη την ανάγνωση των έργων του. Ο Παλαμάς για τον Κονδυλάκη: «Ο Κονδυλάκης εμόρφωσε το χρονογράφημα με όλην την πρωτοτυπίαν και την ευρυθμίαν του ταλάντου του. Χωρίς έντασιν και μεγαληγορίαν, και λυρικήν ή ρητορικήν ευγλωττίαν, και διακόσμησιν της φράσεως και σπανιότητα της λέξεως, ησύχως, οιονεί απλάστως, με κοινά και καθιερωμένα ονόματα και σχήματα της δημοσιογραφικής καθαρευούσης αυτοσχεδιάζων αφροντίστως, ως εφαίνετο, εις τα τραπέζια, συχνά πυκνά, των καφενείων τα χρονογραφήματά του τα διέπλαττεν εν τούτοις εν ταυτώ εις κοινωνιολογικά αρθρίδια, εις ψυχαγωγικάς διηγήσεις, εις κριτικάς γνωμοδοτήσεις, εις ευτραπέλους ιστορίας, εις γραμμάς, απαραιτήτους πλέον καθισταμένας δια το πολύ των αναγνωστών φύλλον, οποίον το 'Εμπρός', μέσα εις τας οποίας το χιούμορ και η παρατήρησις, το παίγνιον και η σοβαρότης συνεπλέκοντο δυσδιακρίτως, αλλά διά τούτο και καθίσταντο ευάρεστοι και επιζήτητοι». Για τον Κώστα Στεργιόπουλο, η πεζογραφία του Κονδυλάκη είναι ένας σταθμός απ' όπου, περνώντας η ηθογραφία μας μετεξελίσσεται σε ψυχογραφία, κάτι που φαίνεται και στον «Πατούχα» και στην «Πρώτη αγάπη», η έκταση των οποίων του επιτρέπει να αναπτύξει καλύτερα τις ψυχογραφικές και ψυχολογικές του ικανότητες, εισάγοντας και στοιχεία φροϋδικά, πριν ακόμη γίνει γνωστή η θεωρία του Φρόυντ.
Το 1987 δημοσιεύτηκε από τον Θεοχάρη Δετοράκη μια σειρά άρθρων του Ιωάννη Κονδυλάκη (τέσσερα τον αριθμό), στα οποία ο Κρητικός λογοτέχνης υποστήριζε την άποψη πως η προέλευση της χαρακτηριστικής κρητικής βράκας ανάγεται στους Σαρακηνούς.
Έργα
(αφήγημα με ψυχαναλυτικό χαρακτήρα, πρωτοποριακό έργο αφού γράφτηκε προτού γίνουν γνωστές στην Ελλάδα οί φρουδικές θεωρίες, το μόνο έργο του στη δημοτική γλώσσα) από τον Οκτώβριο του 1895 έως τον Ιούνιο του 1896)
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Έλληνες διηγηματογράφοι Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι
Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός
Ο Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός (ΛΑ.Ο.Σ.) είναι ελληνικό εθνικιστικό πολιτικό κόμμα. Ιδρύθηκε από τον δημοσιογράφο και πρώην βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας Γεώργιο Καρατζαφέρη στις 14 Σεπτεμβρίου του 2000. Στο πλαίσιο των πολιτικών σχηματισμών της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι μέλος της ομάδας Ευρώπη της Ελευθερίας και της Δημοκρατίας.
Ιδεολογία και πολιτικές τοποθετήσεις
Πολιτικά κινείται στον ευρύτερο πατριωτικό χώρο, καλύπτοντας το κομμάτι από την λαϊκή φιλοβασιλική Δεξιά έως την Ακροδεξιά. Οι επικριτές του -κυρίως από τον χώρο της αριστεράς-, αλλά και δημοσιογράφοι, πολιτικοί επιστήμονες και Πανεπιστημιακοί τον τοποθετούν στην ακροδεξιά. Το κόμμα αναπτύχθηκε κυρίως κατά τη δεκαετία του 2000 εκφράζοντας όλο το φάσμα της λαϊκής άκρας δεξιάς η οποία αρχικά εκφράσθηκε μετριοπαθώς με τη Νέα Δημοκρατία (Ν.Δ.) και τη νίκη της κυβέρνησης Καραμανλή (Κυβέρνηση Κώστα Καραμανλή 2004) και στη συνέχεια μέσω του ΛΑ.ΟΣ. και της Χρυσής Αυγής. Σύμφωνα με τον Αντώνη Έλληνα, το ΛΑΟΣ θεωρεί την παράνομη μετανάστευση «την μεγαλύτερη πληγή για την ελληνική κοινωνία, υπονομεύοντας την εθνική ασφάλεια, αυξάνοντας την ανεργία και προκαλώντας εγκληματικότητα». Κατά την ομιλία του στο Α΄ Συνέδριο του κόμματος ο Γιώργος Καρατζαφέρης παρουσίασε τους συναγωνιστές του μέσα στο κόμμα στους οποίους ήταν ο Άδωνης Γεωργιάδης, ο Κυριάκος Βελόπουλος, ο Δημοσθένης Λιαρόπουλος, ο Κώστας Πλεύρης, ο Γιάννης Σχοινάς, ο Μάνος Μανωλάκος, ο Βασίλης Κολιός από την Χρυσή Αυγή αλλά και πολιτικά πρόσωμα εκτός της άκρας δεξιάς όπως ο Ιπποκράτης Σαββούρας και ο Τάσος Γεωργόπουλος από το ΠΑ.ΣΟΚ.
Σύμφωνα με το πολιτικό πρόγραμμά του δηλώνει ότι είναι δημοκρατικό, ορθόδοξα λαϊκό, ανθρωποκεντρικό, εκσυγχρονιστικό και ελληνοκεντρικό κόμμα. Επιπλέον δηλώνει επίσημα ότι δεν είναι δογματικά αντί-αμερικανικό ή αντί-ευρωπαϊκό, δεν είναι ακροδεξιό, δεν είναι ρατσιστικό και δεν είναι θρησκευτικά φονταμενταλιστικό.
Μετά τις συνεχιζόμενες ταραχές και τα επεισόδια του Δεκεμβρίου του 2008, ο πρόεδρος και άλλα στελέχη του κόμματος καταδίκασαν το θλιβερό γεγονός και κατήγγειλαν τη στάση του ΣΥΡΙΖΑ, επικαλούμενοι μάλιστα ανάλογες τοποθετήσεις της Γ.Γ. του ΚΚΕ κ.Αλέκας Παπαρήγα η οποία είχε δηλώσει ότι «η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ θα πρέπει να σταματήσει να χαϊδεύει τα αυτιά των κουκουλοφόρων». Ο ΛΑ.Ο.Σ σε επίσημη ανακοίνωση που εξέδωσε ζήτησε τη δημιουργία διακομματικής Επιτροπής της Βουλής με σκοπό τη διερεύνηση των πραγματικών περιστατικών του συμβάντος και παράλληλα κάλεσε την Πολιτεία να λάβει υπεύθυνη στάση καταβάλλοντας κάθε δυνατή προσπάθεια προκειμένου να αποτρέψει φαινόμενα βανδαλισμών και λεηλασιών. Ο πρόεδρος του κόμματος, μετά από συνάντηση με τον πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή, καταδίκασε όσες πολιτικές οργανώσεις υποθάλπουν τη βία και εξέφρασε την ανησυχία του ότι αν τα έκτροπα συνεχιστούν ίσως αυτό να επιτάσσει την εφαρμογή του άρθρου 11 του Συντάγματος όπου σύμφωνα με τη δεύτερη παράγραφο του άρθρου αυτού ορίζεται ότι οι υπαίθριες συναθροίσεις μπορούν να απαγορευτούν με αιτιολογημένη απόφαση της αστυνομικής αρχής, γενικά, αν εξαιτίας τους επίκειται σοβαρός κίνδυνος για τη δημόσια ασφάλεια.
Το 2007 ο Γιώργος Καρατζαφέρης έθεσε θέμα αμνηστίας των χουντικών, υπενθυμίζοντας ότι παρόμοιο αίτημα είχε καταθέσει ο αγωνιστής της Αριστεράς και στέλεχος της ΕΔΑ Ανδρέας Λεντάκης. Επιπλέον πρόσθεσε ότι 25 χρόνια μετά τη λήξη του εμφυλίου δόθηκε πλήρης αμνηστία, κάτι που επέτρεψε στον Χαρίλαο Φλωράκη (ΚΚΕ) να εισέλθει στη Βουλή, προτείνοντας, 33 χρόνια μετά, «να δείξουμε την ανάλογη πολιτική και για την αντίθετη πλευρά», προκαλώντας έτσι τις αντιδράσεις των κομμάτων της Αριστεράς. Στην ίδια συνέντευξη ο Γιώργος Καρατζαφέρης χαρακτήρισε την περίοδο της επταετίας ως «κατάπτυστο γεγονός» και «έγκλημα κατά της δημοκρατίας».
Έχει εκφραστεί πολλές φορές από το κόμμα η πεποίθηση ότι η Τουρκία δεν ανήκει στην Ευρώπη κατά τη γνώμη τους για μια σειρά από γεωγραφικούς, πολιτισμικούς, θρησκευτικούς και πολιτικούς λόγους. Σύμφωνα με το πρόγραμμα του κόμματος και τοποθετήσεις στελεχών η οριστική απόφαση της Ελλάδας για την ένταξη της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει να καθορισθεί μετά από διενέργεια άμεσου δημοψηφίσματος.
Ο ΛΑ.Ο.Σ. θεωρεί ότι η ονομασία της Βόρειας Μακεδονίας δεν πρέπει να περιλαμβάνει τον όρο Μακεδονία και όσο διάστημα διατηρείται η εκκρεμότητα της ονομασίας η Ελλάδα θα πρέπει να προβάλλει Βέτο στην ένταξη της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Συνοπτικά, βασικές θέσεις του κόμματος για την αντιμετώπιση της λαθρομετανάστευσης είναι η άρση του νόμου 3838 του 2010 για την ιθαγένεια, η ανάγκη απογραφής των παρανόμων μεταναστών που βρίσκονται στη χώρα, η εξέταση των αναγκών της οικονομίας και ο ορισμός από τη Βουλή ενός πληθυσμιακού ορίου μεταναστών με ιεράρχηση των αναγκών της Ελλάδας και αξιολόγηση των προσόντων των μεταναστών. Κατόπιν, προτείνεται ο επαναπατρισμός των υπολοίπων.
Σύμφωνα με το καταστατικό του κόμματος, σκοπός του είναι η ανάληψη της εξουσίας με κάθε νόμιμο και δημοκρατικό μέσο.
Συνέδρια
150px|thumb|Το κύριο έμβλημα του ΛΑ.Ο.Σ.
Το 1ο Συνέδριο έγινε στις 18 Μαΐου 2002. Κατά την είσοδο του Γ. Καρατζαφέρη οι σύνεδροι φωνάζουν το σύνθημα «Ελλάς-Ελλήνων-Χριστιανών». Ο ίδιος δήλωσε: «εμείς θέλουμε οι υπουργοί να βγαίνουν από τον λαό και όχι από τα κρεβάτια του Λαμπράκη».
Το 3ο Συνέδριο έγινε στις 17-18 Φεβρουαρίου 2006 στη Θεσσαλονίκη.
Το 4ο Συνέδριο έγινε στις 4 Ιουλίου 2009 στην Αθήνα.
Στελέχη
Στον ΛΑ.Ο.Σ. συμμετείχαν πρόσωπα που προέρχονταν από το ευρύτερο πολιτικό φάσμα.
Συνεργαζόμενος Βουλευτής του κόμματος το 2009 εξελέγη ο Αλέξανδρος Χρυσανθακόπουλος, (βουλευτής παλιότερα με ΠΑ.ΣΟ.Κ.) που αποχώρησε μετά το 2012 μαζί με τους Αστέριο Ροντούλη Ουρανία Παπανδρέου και άλλα στελέχη καταγγέλοντας τον Καρατζαφέρη για κυβιστήσεις, ενώ παλαιότερα το 2005 στο ΛΑ.Ο.Σ. προσχώρησε και το πολιτικό κόμμα Ελληνικό Μέτωπο του Μάκη Βορίδη. Κατά το παρελθόν, στις λίστες του συμπεριλήφθηκαν στελέχη του ελληνικού εθνικιστικού κόμματος Χρυσή Αυγή, τα οποία όμως έπειτα από πολυετείς προσπάθειες ο πρόεδρος του ΛΑ.Ο.Σ. κατάφερε να απομακρύνει από όλα τα ψηφοδέλτια του κόμματος.
Στις 19 Αυγούστου 2011 ανακοινώθηκε η προσχώρηση του πρώην Υπουργού και Βουλευτή με τη Νέα Δημοκρατία Κώστα Κιλτίδη στον ΛΑ.Ο.Σ.
Τον Νοέμβριο του 2011 συμμετείχαν στην κυβέρνηση συνεργασίας οι βουλευτές του κόμματος: Άδωνις Γεωργιάδης, Αστέριος Ροντούλης, Μάκης Βορίδης και Γιώργος Γεωργίου. Στις 10 Φεβρουαρίου του 2012 ο πρόεδρος του κόμματος ανακοίνωσε την άρση της στήριξής του στην κυβέρνηση του Λουκά Παπαδήμου. Έτσι, οι μετέχοντες από το κόμμα στην κυβέρνηση παραιτήθηκαν από το υπουργικό αξίωμα, εκτός από τον Μάκη Βορίδη και τον Άδωνι Γεωργιάδη. Δυο μέρες μετά οι δύο αυτοί βουλευτές διαγράφηκαν από την κοινοβουλευτική ομάδα επειδή υπερψήφισαν τη δανειακή σύμβαση και αργότερα εντάχθηκαν στη Νέα Δημοκρατία. Έπειτα παρέδωσαν τις βουλευτικές τους έδρες. Ο ΛΑΟΣ καταψήφισε το 2012 το Β μνημόνιο, ενώ στο πρώτο είχε ψηφίσει μόνο το άρθρο 1 της δανειακής σύμβασης καταψηφίζοντας όλα τα άλλα και τους εφαρμοστικούς νόμους.
Τον Μάιο του 2012, μετά την απόφαση για αυτόνομη κάθοδο στις προσκείμενες εκλογές της 17ης Ιουνίου, οι πρώην βουλευτές του ΛΑ.Ο.Σ. Κώστας Κιλτίδης (Κιλκίς), Θανάσης Πλεύρης (Α' Αθηνών), Γιώργος Ανατολάκης (Β' Πειραιά), Παύλος Μαρκάκης (Μαγνησίας) και Κυριάκος Βελόπουλος (Β' Θεσσαλονίκης), ανακοίνωσαν την αποχώρησή τους από το κόμμα του Γιώργου Καρατζαφέρη, για να συστρατευθούν με τη ΝΔ, μετά τις Εκλογές της 17ης Ιουνίου.
Στις 5 Ιανουαρίου 2015 ανακοινώθηκε η προσχώρηση του ανεξάρτητου βουλευτή Χρυσοβαλάντη Αλεξόπουλου, ο οποίος είχε εκλεγεί με τη Χρυσή Αυγή.
Στις 29 Ιανουαρίου 2018 εντάχθηκε στο κόμμα ο πρώην βουλευτής της Χρυσής Αυγής Νίκος Μίχος.
Προσκείμενες οργανώσεις
Η Νεολαία Ορθόδοξου Συναγερμού (ΝΕ.Ο.Σ.) είναι η πολιτική οργάνωση νεολαίας του ΛΑ.Ο.Σ.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Εθνικιστικά κόμματα στην Ελλάδα Κατηγορία:Ελληνικά πολιτικά κόμματα Κατηγορία:Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός
Κυριάκος Παπαχρόνης
Ο Κυριάκος Παπαχρόνης (γενν. 1960), γνωστός και ως ο δράκος της Δράμας, ήταν διαβόητος εγκληματίας της δεκαετίας του 1980.
Δόκιμος Έφεδρος Αξιωματικός του Στρατού, απασχόλησε την κοινή γνώμη με σωρεία εγκληματικών ενεργειών, οι βιαιότερες των οποίων ήταν οι βιασμοί και οι ανθρωποκτονίες ιερόδουλων γυναικών στην περιοχή της Βόρειας Ελλάδας. Η δολοφονική του δράση ξεκίνησε τον Σεπτέμβριο του 1981, όταν βίασε και σκότωσε μια ιερόδουλη, και τελείωσε τον Δεκέμβριο του 1982, με τον σοβαρό τραυματισμό μιας 30χρονης μητέρας τεσσάρων παιδιών.
Στο διάστημα αυτό διέπραξε δύο (2) ανθρωποκτονίες γυναικών, επτά (7) απόπειρες ανθρωποκτονιών, οκτώ (8) απόπειρες βιασμών, κακοποιήσεις, αλλά και πέντε (5) βομβιστικές επιθέσεις.
Οι μαρτυρίες των θυμάτων που επέζησαν καθώς και το γεγονός ότι τις περισσότερες επιθέσεις τις πραγματοποιούσε φορώντας τη στρατιωτική του στολή βοήθησαν στη σύλληψή του, η οποία έγινε στις 13 Δεκεμβρίου του 1982, από την Ασφάλεια της Δράμας.
Η δίκη του, ως εφέδρου δόκιμου αξιωματικού, διεξήχθη από το Διαρκές Στρατοδικείο Θεσσαλονίκης, και ο Παπαχρόνης βρέθηκε αντιμέτωπος με τις κατηγορίες της ανθρωποκτονίας εκ προθέσεως, της απόπειρας ανθρωποκτονίας κατά συρροή και της παράνομης οπλοχρησίας και οπλοκατοχής κατ' εξακολούθηση.
Το δικαστήριο τον καταδίκασε «δις εις θάνατον», ποινή που μετατρεπόταν σε 22 χρόνια κάθειρξη. Τον πρώτο καιρό της φυλάκισής του υπήρξε ιδιαίτερα απείθαρχος και βίαιος, αλλά από τη δεκαετία του 1990 και έπειτα μεταβλήθηκε σε υποδειγματικό κρατούμενο.
Αποφυλακίστηκε σε ηλικία 44 χρονών, το 2004, αφού είχε εκτίσει ολόκληρη την ποινή του.
Ο Παπαχρόνης ζει σήμερα στην Αθήνα και δεν έχει απασχολήσει ξανά τις διωκτικές αρχές.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Κυριάκος Παπαχρόνης γεννήθηκε το 1960 στην Ξάνθη, από την Εριφύλη και τον Χαράλαμπο Παπαχρόνη. Έχει μία αδερφή και έναν αδερφό. Η οικογένεια Παπαχρόνη διατηρούσε εστιατόριο-καφενείο στην πόλη, στο οποίο δούλευε και ο Κυριάκος από μικρός. Όταν τελείωσε το Γυμνάσιο, έμεινε για λίγο καιρό στην Αθήνα, όπου δούλεψε σε διάφορα ξενοδοχεία βγάζοντας τα προς το ζην.
Ασχολήθηκε με τον αθλητισμό και διέπρεψε κυρίως στην πυγμαχία (στην οποία ανακηρύχθηκε πρωταθλητής στην κατηγορία των 90 κιλών) και στο καράτε, στο οποίο επίσης είχε ανακηρυχθεί πρωταθλητής.
Εγκλήματα
Το απόγευμα της 9ης Σεπτεμβρίου του 1981, ο Παπαχρόνης επισκέφτηκε έναν οίκο ανοχής στην περιοχή Προφήτης Ηλίας της Ξάνθης και ζήτησε τις υπηρεσίες μιας 46χρονης ιερόδουλης. Η συνεύρεση, όμως, κατέληξε σε καβγά, με την ιερόδουλη (σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του Παπαχρόνη) να υποτιμά τη σεξουαλική του ικανότητα. Ο Παπαχρόνης έφυγε έξαλλος από θυμό, για να επιστρέψει μερικές ώρες αργότερα, να τη βρει μόνη της και να τη μαχαιρώσει μέχρι θανάτου.
Το επόμενο θύμα του, επίσης ιερόδουλη, το συνάντησε νύχτα στους δρόμους της Δράμας. Στις 20 Δεκεμβρίου του 1981 και ενώ η ιερόδουλη αναζητούσε πελάτες, ο Παπαχρόνης την ακολούθησε χωρίς να γίνει αντιληπτός και τη μαχαίρωσε στην πλάτη. Όμως οι φωνές του θύματος προκάλεσαν την αναστάτωση των περαστικών και ο Παπαχρόνης έφυγε γρήγορα.
Δέκα μέρες αργότερα, στις 30 Δεκεμβρίου 1981, και αφού είχε βγει από έναν κινηματογράφο που έπαιζε πορνογραφικές ταινίες, θα εντοπίσει μια 19χρονη φοιτήτρια λίγο πριν φτάσει στο σπίτι της. Τη μαχαίρωσε με πέντε μαχαιριές στον τράχηλο, αλλά έγινε αντιληπτός από τον πατέρα της 19χρονης που την περίμενε και έφυγε.
Στις 15 Ιανουαρίου 1982, επιτέθηκε σε μία φιλόλογο την ώρα που περπατούσε στον σιδηροδρομικό σταθμό της Δράμας. Την παρέσυρε κάτω από την αερογέφυρα και χτυπώντας τη με το μαχαίρι του προσπάθησε να τη βιάσει. Όμως τελικά άλλαξε γνώμη και άφησε τη γυναίκα να φύγει, η οποία ήταν και το πρώτο θύμα που έδωσε στην Αστυνομία ακριβή και λεπτομερή περιγραφή του Παπαχρόνη.
Στις 15 Αυγούστου του 1982 συνάντησε τυχαία στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Θεσσαλονίκης μια πρόσφατη γνωριμία του και με επιμονή της ζητούσε να βρεθούν οι δυο τους. Ακολούθησε την κοπέλα μέχρι το σπίτι της ζητώντας της να κάνουν έρωτα και στο τέλος της έκλεισε το στόμα, την άρπαξε και την παρέσυρε σε ένα παρακείμενο αλσύλλιο. Έβγαλε το μαχαίρι (που το είχε πάντα μαζί του) από την κάλτσα του και τη μαχαίρωσε στον τράχηλο, της έσκισε τα ρούχα και τη βίασε. Την παράτησε γυμνή παίρνοντας όλα τα προσωπικά της αντικείμενα, τα οποία πέταξε στο σιδηροδρομικό σταθμό της Μενεμένης, κρατώντας μόνο τον αναπτήρα της (στοιχείο που αργότερα θα τον συνδέσει πέραν πάσης αμφιβολίας με τη δολοφονία της κοπέλας). Η κοπέλα πέθανε δυο ώρες αργότερα από εσωτερική αιμμοραγία και πνευμονική ασφυξία. thumb|left|Πειστήρια των εγκλημάτων: τα μαχαίρια με τα οποία επετίθετο και ο αναπτήρας της δολοφονημένης Αλεξανδρίδου που κράτησε ως αναμνηστικό αλλά τον πρόδωσε ως δράστη του εγκλήματος Στις 21 Σεπτεμβρίου του 1982 επιτέθηκε κατά μιας 23χρονης, η οποία κατόρθωσε να ξεφύγει.
Την 1η Οκτωβρίου του 1982 ύστερα από παρακολούθηση επιτέθηκε και τραυμάτισε σοβαρά μια 18χρονη λίγα μέτρα έξω από το σπίτι της στη Δράμα.
Στις 25 Οκτωβρίου επιτέθηκε στην Ξάνθη αυτή τη φορά, εναντίον μιας 32χρονης ιερόδουλης, την οποία τραυμάτισε πολύ σοβαρά.
Το τελευταίο θύμα του, ήταν μια 30χρονη καθαρίστρια, μητέρα τεσσάρων παιδιών, την οποία παρακολουθούσε στενά αρκετές ημέρες πριν της επιτεθεί. Όταν το έκανε αυτό, στις 8 Δεκεμβρίου του 1982, τη μαχαίρωσε στο πρόσωπο και στην καρωτίδα, και εξαφανίστηκε.
Η σύλληψη
Οι περιγραφές του δράστη από τα επιζώντα θύματά του και το γεγονός ότι αναφέρονταν σε έναν άντρα που φοράει στρατιωτική στολή, διευκόλυνε τις διωκτικές Αρχές, περιορίζοντας το εύρος των υπόπτων. Η συμμετοχή των στρατιωτικών Αρχών στην αναζήτηση του δολοφόνου, με τη λεπτομερή διεξαγωγή ερευνών και παρακολούθηση των κινήσεων των «ύποπτων» στρατιωτών και στρατιωτικών, οδήγησαν στη σύλληψή του, λίγες μέρες μετά την τελευταία δολοφονική του επίθεση.
Όταν μαθεύτηκε η είδηση της επίθεσης στη Λαζαρίδου, δύο αξιωματικοί του στρατοπέδου, ο Χρήστος Τριανταφυλλίδης και ο Τάσος Κοσμίδης, ψάχνοντας στα αρχεία ανακάλυψαν ότι εκείνη τη νύχτα ήταν ελάχιστοι άντρες έξω από το στρατόπεδο (λόγω απαγόρευσης εξόδου), και ένας από αυτούς, ο Κυριάκος Παπαχρόνης, είχε αργήσει να επιστρέψει. Κλήθηκε σε ανάκριση από τον υπεύθυνο του στρατοπέδου και το γεγονός πως δεν είχε άλλοθι για το συγκεκριμένο βράδυ καθώς και η εμφανής νευρικότητά του έκαναν τον αξιωματικό να δώσει εντολή να ερευνηθεί το διαμέρισμά του. Από την έρευνα αυτή, ανακαλύφθηκαν τα μαχαίρια του καθώς ο αναπτήρας που είχε κρατήσει ως «αναμνηστικό» από την Αναστασία Αλεξανδρίδου.
Η Ασφάλεια της Δράμας συνέλαβε τον Παπαχρόνη το βράδυ της 13ης Δεκεμβρίου του 1982. Η απόλυτη άρνηση των συμβάντων που αρχικά επέλεξε ως τρόπο άμυνας εναντίον των κατηγοριών σύντομα κατέρρευσε. Οι πολλές ανακρίβειες, οι λανθασμένες απαντήσεις του, η σωρεία των αναγνωρίσεων από τα θύματά του, η έλλειψη άλλοθι, αλλά και η κούραση από τις ανακρίσεις, τον οδήγησαν εντέλει να παραδεχτεί και να αποδεχτεί όλα τα εγκλήματά του και τις κατηγορίες που τον αφορούσαν.
Επίσης ομολόγησε ότι στις 12 Μαρτίου του 1982 είχε τοποθετήσει δύο ωρολογιακές βόμβες στο Ταχυδρομείο και στο κατάστημα της Εθνικής Τράπεζας στην Ξάνθη, ότι την επόμενη μέρα, 13 Μαρτίου, είχε τοποθετήσει άλλες δύο βόμβες σε ένα κατάστημα και στο υποκατάστημα της Τράπεζας Πίστεως στην Καβάλα, ότι στις 16 Ιουνίου 1982 είχε τοποθετήσει ακόμα μια βόμβα στην πόρτα του στρατοπέδου του στη Δράμα, και ότι είχε προκαλέσει μικρό εμπρησμό στο αεροδρόμιο της Καβάλας.
Η δίκη
Η δίκη του Παπαχρόνη πραγματοποιήθηκε από τις 14 ως τις 18 Ιουνίου του 1983 στο κτίριο του Πενταμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, υπό τη δικαιοδοσία όμως του Διαρκούς Στρατοδικείου Καβάλας.
Η δίκη, όπως ήταν αναμενόμενο, έτυχε μεγάλης προβολής κυρίως από τις εφημερίδες αλλά και την τηλεόραση, με όλους σχεδόν τους γνωστούς δημοσιογράφους της εποχής να ασχολούνται και να σχολιάζουν τα τεκταινόμενα καθημερινά. Η εμφάνιση, ωστόσο, του Παπαχρόνη στο δικαστήριο προκάλεσε τα περισσότερα σχόλια —κυρίως αρνητικά αλλά και θετικά— αφού διακρινόταν από μεγάλο «θεατρινισμό». Προσπαθούσε να δικαιολογήσει τις πράξεις του, αναφερόμενος συνεχώς στον ανδρισμό του, στο θάρρος του, στη φυσική του ρώμη και καλή εμφάνιση, φτάνοντας μάλιστα στο σημείο να απορρίψει την υπερασπιστική γραμμή των δικηγόρων του, λέγοντας ότι... «δεν έχτιζα τόσα χρόνια αυτό το κορμί για να το καταστρέψουν οι ψυχίατροι». Η επιθετικότητα και η βίαιη συμπεριφορά του, με δηλώσεις στους δημοσιογράφους ότι θα αποδράσει και θα σφάξει πολύ κόσμο, ανάγκασαν την Αστυνομία να διαθέσει 300 αστυνομικούς για τη φύλαξή του τις 4 μέρες που κράτησε η δίκη.
Ο Παπαχρόνης κατηγορήθηκε για ανθρωποκτονίες εκ προθέσεως, απόπειρες ανθρωποκτονίας κατά συρροή και παράνομη οπλοφορία και οπλοχρησία κατ' εξακολούθηση.
Κατέθεσαν συνολικά 40 μάρτυρες, καθώς και 4 διαφορετικοί ψυχίατροι που τον είχαν εξετάσει κατά τη διάρκεια της προφυλάκισης. Οι ψυχίατροι αποφάνθηκαν ότι ήταν ψυχικά και πνευματικά υγιής — το δικαστήριο δεν παραδέχτηκε κανένα ελαφρυντικό που πρόβαλαν οι δικηγόροι του ως υπερασπιστική γραμμή (ούτε το ακαταλόγιστο των πράξεων, ούτε το λευκό ποινικό μητρώο, ούτε το νεαρό της ηλικίας, ούτε του βρασμού ψυχής) και τον καταδίκασαν «δις εις θάνατον», με ποινή 20 χρόνια κάθειρξη.
Η φυλάκιση
Η ποινή του ξεκίνησε να υπολογίζεται από τις 13 Δεκεμβρίου του 1982, αμέσως μετά τη σύλληψή του και την προφυλάκισή του στις φυλακές της Κέρκυρας. Αποδείχτηκε δύσκολος κρατούμενος, όντας επιθετικός και οργισμένος, με βίαιη συμπεριφορά, συμμετέχοντας σε όλες τις μικρο-εξεγέρσεις της φυλακής και χτυπώντας συγκρατούμενούς του. Μετά τη δίκη του κρατήθηκε για λίγο διάστημα στις Στρατιωτικές φυλακές της Θεσσαλονίκης, όπου και εκεί έκανε φασαρίες, μάλιστα σε μια κρίση οργής που κράτησε 4 ώρες κατέστρεψε ολοσχερώς το κελί του.
Το 2000, όταν δικάστηκε από το Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης και για τα αδικήματα που είχε διαπράξει τα χρόνια της φυλάκισής του, του επιβλήθηκε: δις η ποινή της ισόβιας κάθειρξης, και ποινή πρόσκαιρης κάθειρξης 23 ετών και 9 μηνών για τα εγκλήματα της ανθρωποκτονίας εκ προθέσεως και κατά συρροή, απόπειρες ανθρωποκτονίας εκ προθέσεως και κατά συρροή, επικίνδυνης σωματικής βλάβης, απόπειρας βιασμού κατά συρροή, κλοπής, παράνομης οπλοφορίας κατ' εξακολούθηση, οπλοχρησίας κατ' εξακολούθηση, κλοπής πραγμάτων που ανήκουν στο κράτος κατ' εξακολούθηση, παράνομης κατοχής όπλων, εκρήξεως εκ προθέσεως και κατά συρροή, απόπειρα εκρήξεως και εμπρησμού με πρόθεση από τον οποίο θα μπορούσε να προκύψει κίνδυνος ανθρώπου κατά συναυτουργία, με κοινό δόλο.
Συν τω χρόνω, αποδεχόμενος την κατάσταση άρχισε να ηρεμεί. Μάλιστα, μετά τη μόνιμη μεταφορά του στις φυλακές της Λάρισας, διάβαζε βιβλία, ζωγράφιζε και περνούσε χρόνο στην εκκλησία της φυλακής. Μάλιστα, έψελνε κατά τις λειτουργίες και διάβαζε πολλά βιβλία θεολογίας και ψυχολογίας.
Πρωτόγνωρο για τα ελληνικά δεδομένα, είναι η αλληλογραφία που διατηρούσε ο Παπαχρόνης κατά τη διάρκεια του εγκλεισμού του. Με το προφίλ του ωραίου και γενναίου αξιωματικού του στρατού, του δράκου με το αγγελικό χαμόγελο όπως τον ονόμασαν οι δημοσιογράφοι της εποχής, σαγήνευσε μια ορισμένη κατηγορία γυναικών («serial killers groupies», όπως τις ονομάζουν οι Αμερικανοί) που του έστελναν ερωτικά γράμματα και του υπόσχονταν αιώνια αγάπη.
Αποφυλακίστηκε με περιοριστικούς όρους (εμφάνιση στο αστυνομικό τμήμα της πόλης όπου διαμένει κάθε 15 ημέρες — απαγόρευση διαμονής στην Ξάνθη, τη Δράμα και τη Θεσσαλονίκη), στις 8 Δεκεμβρίου του 2004, σε ηλικία 44 χρονών ύστερα από 22 χρόνια κάθειρξης. Στη γραπτή δήλωση που διένειμε στους δημοσιογράφους έγραφε:
Ψυχολογικό προφίλ
Σύμφωνα με τον ίδιο, η αιτία της συμπεριφοράς του βρίσκεται στην πρώτη επίσκεψη που έκανε, στην εφηβική ηλικία, σε οίκο ανοχής. Συγκεκριμένα, υποστήριξε ότι σε ηλικία 13 χρονών και ενώ είχε πάει να επισκεφτεί πρώτη φορά μια ιερόδουλη σε ένα πορνείο στην Ξάνθη, η απόρριψη και η ειρωνεία που βίωσε από την πόρνη όταν δεν μπόρεσε να εκτελέσει τη σεξουαλική πράξη γέννησε και θέριεψε το μίσος του για τις γυναίκες. Και η δεύτερη προσπάθεια —πάλι με ιερόδουλο— ήταν το ίδιο αποτυχημένη. Αυτή μάλιστα η ιερόδουλος τον ειρωνεύτηκε μπροστά στους φίλους του, πράγμα που στάθηκε καίριο πλήγμα στον αυτοσεβασμό του. Ο Παπαχρόνης κλείστηκε στον εαυτό του, ψυχαγωγούμενος με πορνοταινίες, και όταν προσπάθησε ύστερα από κάμποσα χρόνια να συνευρεθεί σεξουαλικά με ιερόδουλο, η αποτυχία (μοιραία πια) ήρθε και πάλι. Ο Παπαχρόνης αναφέρει επίσης ότι η επίσκεψη στην ιερόδουλο Γραμμένη Θεοχαρίδου και η απαξιωτική συμπεριφορά της ήταν αυτό που ξύπνησε μέσα του τις μνήμες και το μίσος του για τις γυναίκες και προκάλεσε την εκδικητική μανία του.
Η ναρκισσιστική δομή της προσωπικότητάς του, από την άλλη, δημιουργεί ένα πλήθος άλλων χαρακτηριστικών, όπως το έντονο άγχος, την κοινωνική ανωριμότητα, τη δυσπιστία και τον ατομικισμό. Η ανάγκη του για κυριαρχία και η ανικανότητά του να διαχειριστεί την απόρριψη τον οδήγησαν σε ακραίες συναισθηματικές καταστάσεις.
Ποπ κουλτούρα
Στην υπόθεση Παπαχρόνη στηρίχτηκε το επεισόδιο της τηλεοπτικής σειράς Ανατομία ενός εγκλήματος «Παιχνίδια Θανάτου: Ο μολυβένιος στρατιώτης». Τον Παπαχρόνη υποδύεται ο Γιάννης Μπέζος. Επίσης, στην τηλεοπτική σειρά 10η Εντολή, στο επεισόδιο «Κόκκινο», τον Παπαχρόνη υποδύεται ο Κωνσταντίνος Μπιμπής.
Πηγές - Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες δολοφόνοι
Καταδίωξη των πολεμικών Γκαίμπεν και Μπρέσλαου
Η καταδίωξη των πολεμικών πλοίων Γκαίμπεν (Goeben) και Μπρέσλαου (Breslau) ήταν ναυτική επιχείρηση που έλαβε χώρα στη Μεσόγειο λίγες ημέρες αφότου ξέσπασε ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, όταν πλοία του βρετανικού στόλου της Μεσογείου προσπάθησαν να ανακόψουν την πορεία του γερμανικού καταδρομικού μάχης Goeben και του ελαφρού καταδρομικού Breslau. Τα δύο γερμανικά πλοία κατάφεραν να ξεφύγουν από τον βρετανικό στόλο και πέρασαν από τα Δαρδανέλια στην Κωνσταντινούπολη, όπου ήταν και ο τελικός προορισμός τους. Αφού παραδόθηκαν στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, μετονομάστηκαν σε Γιαβούζ Σουλτάν Σελίμ (Yavuz Sultan Selim) και Μιντιλού  (Midilli = «Μυτιλήνη») και έλαβαν μέρος σε επιθέσεις εναντίον ρωσικών θέσεων φέρνοντας έτσι την Οθωμανική Αυτοκρατορία στον πόλεμο στο πλευρό των Κεντρικών Δυνάμεων.
H αποτυχία της βρετανικής επιχείρησης είχε τεράστιες πολιτικές και στρατιωτικές προεκτάσεις. Βραχυπρόθεσμα τερμάτισε ουσιαστικά τη σταδιοδρομία των δύο Βρετανών Ναυάρχων που είχαν αναλάβει την καταδίωξη. Γράφοντας αρκετά χρόνια αργότερα, ο Ουίνστον Τσόρτσιλ, Υπουργός των Ναυτικών τότε, εξέφρασε την άποψη ότι ωθώντας την Τουρκία στον πόλεμο το Γκέμπεν είχε φέρει «περισσότερη σφαγή, περισσότερη δυστυχία και περισσότερη καταστροφή που θα μπορούσε ποτέ να φέρει μια πυξίδα πλοίου».
Εμπόλεμη κατάσταση
Αμέσως μετά τη δολοφονία του διαδόχου Φραγκίσκου Φερνινάνδου στο Σαράγεβο στις 28 Ιουνίου 1914, ο ναύαρχος Βίλχελμ Σουχόν τα πλοία του οποίου ναυλοχούσαν στη Χάιφα, εκτίμησε σωστά ότι το γεγονός αυτό θα είχε δυσάρεστες συνέπειες για τη Γερμανία, και ότι είχε καθήκον να προετοιμάσει τα πλοία του, για να αντιμετωπίσουν κήρυξη πολέμου, καθώς ήξερε ότι το καθήκον του στόλου ήταν να αναχαιτίσει και να παρεμποδίσει τα πλοία που θα μετέφεραν Γάλλους αποικιακούς στρατιώτες από την Αλγερία. Έτσι αποφάσισε - όσο είχε ακόμα καιρό να οδηγήσει τα πλοία του στο αυστριακό λιμάνι της Πούλα, προκειμένου να γίνουν οι απαραίτητες επιδιορθώσεις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Α' Παγκόσμιος Πόλεμος Κατηγορία:Καταδρομικά μάχης κλάσης Moltke
Δαμάλων Ιωνάς
Ο επίσκοπος Δαμάλων Ιωνάς ήταν ιερωμένος και αγωνιστής του 1821.
Αρχικά βρέθηκε στα Μέγαρα και φάνηκε πολύ χρήσιμος εμψυχώνοντας τον τόπο και φροντίζοντας να πολιορκηθεί το φρούριο της Κορίνθου, αποστέλλοντας εκεί τους Μεγαρίτες και άλλους.
Αναφορές
Κατηγορία:Κληρικοί αγωνιστές του 1821
Ιρανικές προεδρικές εκλογές (2017)
Προεδρικές εκλογές πραγματοποιήθηκαν στο Ιράν, στις 19 Μαΐου 2017 για 12η συνεχή φορά. Τοπικές εκλογές διεξήχθησαν ταυτόχρονα.
Κυζ-ε-Αντριζάν
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Ιρανικές προεδρικές εκλογές (2017)
Η κατάθεση των υποψηφιοτήτων έλαβε χώρα στο διάστημα από τις 11 έως τις 15 Απριλίου 2017. Ο κάτοχος της προεδρίας Χασάν Ρουχανί ήταν ξανά υποψήφιος και διεκδίκησε επανεκλογή. Οι αντίπαλοί του ήταν ο επικεφαλής υποψήφιος των Συντηρητικών, Εμπραΐμ Ραϊσί, ο Μοσταφά Μιρ Σαλίμ από το Κόμμα Ισλαμικού Συνασπισμού και ο Μοσταφά Χασεμιταμπά, ο οποίος κατήλθε υποψήφιος χωρίς κομματική υποστήριξη.
Ο Ρουχανί επανεξελέγη για μια δεύτερη θητεία. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα που ανακοινώθηκαν από το υπουργείο Εσωτερικών, ο Ρουχανί έλαβε 23,5 επί συνόλου 41 εκατομμυρίων ψήφων. Ο πιο κοντινός του αντίπαλος, ο κληρικός Εμπραχίμ Ραΐσι, έλαβε  15,7 εκατομμύρια ψήφους. Ο Ρουχανί ορκίστηκε για δεύτερη φορά στις 5 Αυγούστου 2017 ενώπιον του Κοινοβουλίου του Ιράν ως Πρόεδρος της χώρας.
Εκλογική διαδικασία
Ο Πρόεδρος του Ιράν εκλέγεται από τον λαό. Αν κανείς από τους υποψηφίους δεν λάβει ποσοστό άνω του 50% θα διεξάγονταν επαναληπτικές εκλογές στις 26 Μαΐου.
Αποτελέσματα
Σύμφωνα με τα τελικά αποτελέσματα, συνολικά 41.366.085 άτομα προσήλθαν στις κάλπες από τους 56.410.234 εγγεγραμμένους εκλογείς. Η προσέλευση ήταν 73,33%. Το υπουργείο Εσωτερικών ανακοίνωσε αποτελέσματα σταδιακά μετά τα μεσάνυχτα (τοπική ώρα), έπειτα από το κλείσιμο των καλπών. Τα τελικά αποτελέσματα ανακοινώθηκαν στις 8 Ιουνίου 2017.
Παραπομπές
2017 Ιραν
Γραμμοδαισία
305px|right|Ιχθείς Στην αστρονομία ονομάζεται γραμμοδαισία ή γραμμοδεσία η με γραμμές (ευθείες ή τόξα, καμπύλες) σύνδεση των λαμπρότερων αστέρων, έτσι ώστε να απεικονίζεται ο σχηματιζόμενος από αυτές τις γραμμές αστερισμός στους αστρονομικούς χάρτες. Η γραμμοδαισία κρίνεται χρησιμότατη περισσότερο για την ευχερή αναγνώριση τόσο των αστερισμών, όσο και των αστέρων τους.
Στην εικόνα δίνεται ένα παράδειγμα γραμμοδαισίας των λαμπρότερων αστέρων του αστερισμού των Ιχθύων.
Βιβλιογραφία
Γραμμοδαισια
Βαρεία
thumb|Η βαρεία Η βαρεία είναι διακριτικό σήμα (τόνος) σε πολλές γλώσσες, όπως τα Αρχαία Ελληνικά (μέχρι το 1982), Καταλανικά, Ολλανδικά, Γαλλικά, Πορτογαλικά, Βιετναμέζικα και άλλες.
Unicode
Κατηγορία:Ελληνικό_αλφάβητο Κατηγορία:Ελληνική_γραμματική Κατηγορία:Διακριτικά σημάδια
Γέζι Γκροτόφσκι
Ο Γιέρζυ Μαριάν Γκροτόφσκι (Jerzy Marian Grotowski, 11 Αυγούστου 1933 – 14 Ιανουαρίου 1999) ήταν Πολωνός θεατρικός σκηνοθέτης. Θεωρείται καινοτόμος και "πατέρας" του σύγχρονου θεάτρου. Είναι συγγραφέας του βιβλίου Προς το Φτωχό Θέατρο και σημαντική προσωπικότητα στην ανάπτυξη του πολιτικού θεάτρου. Υπήρξε ο δημιουργός της θεατρικής εταιρείας Laboratorium (1965), οπαδός του Ρώσου σκηνοθέτη Στανισλάφσκι.
1481 Τυβιγγία
Η Τυβιγγία (Tübingia) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται κυρίως στην εξωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,259. Ανακαλύφθηκε στις 7 Φεβρουαρίου 1938 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από τη γερμανική πόλη Τυβίγγη (Τύμπινγκεν), γνωστή από το παλαιό πανεπιστήμιό της.
Γέζι Γκροτόφσκι
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Ζέσουφ της Πολωνίας και έζησε μέχρι την ηλικία των έξι ετών στην πόλη Πσέμισλ (Przemyśl). Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου πολέμου, η οικογένεια του διασπάστηκε καθώς η μητέρα του εγκαταστάθηκε μαζί του στο χωριό Nienadówka, ενώ ο πατέρας του υπηρέτησε ως αξιωματικός στον πολωνικό στρατό.
1481 Τυβιγγία
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Τυβιγγίας εκτιμάται σε 33,26 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,1167. Η Τυβιγγία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 18 ως 30 ώρες περίπου, μία αρκετά αργή περιστροφή για αστεροειδή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τυβιγγια