cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ford Taurus
Έκτη γενιά
Λόγω της οριστικής διακοπής της αυτοκινητοβιομηχανίας Mercury, το Ford Taurus 6ης γενιάς για πρώτη φορά στην ιστορία σχεδιάστηκε χωρίς δίδυμο μοντέλο Mercury Sable. Ωστόσο, η έκτη γενιά του Taurus αποτέλεσε τη βάση για το Lincoln MKS, που παρήχθη στο διάστημα 2008 - 2016, αν και με σημαντικές αισθητικές διαφοροποιήσεις, σε βαθμό που ο εξωτερικός παρατηρητής να μην μπορεί να αντιληφθεί την συγγένεια. thumb|right|Η κάμερα οπισθοπορείας σε Taurus 6ης γενιάς του 2010.
Η έκτη γενιά προσφέρθηκε κυρίως με κινητήρες βενζίνης 3.5 λίτρων V6 σε διαφορετικές εκδοχές ισχύος. Η αστυνομική έκδοση ονομαζόταν επίσημα Police Interceptor Sedan, αντί για Taurus, και εκτός των 3.5 λίτρων, προσέφερε και μια εκδοχή λίγο μεγαλύτερου κυβισμού, στα 3.7 λίτρα, επίσης V6. Με τη λήξη της παραγωγής του εξαιρετικά μεγάλων διαστάσεων Ford Crown Victoria στις 15 Σεπτεμβρίου 2011, το Taurus έγινε το κορυφαίο μοντέλο στην οικογένεια των σεντάν της Ford, μολονότι δεν διατέθηκε ποτέ με κινητήρα V8, σε αντίθεση με το αποκλειστικά 4.6 λίτρων V8 Crown Victoria. thumb|left|Ford Taurus Limited της σεζόν του 2013.
Στα μέσα του 2012, για την σεζόν του 2013, έγινε μια ελαφρά αισθητική ανανέωση, τόσο στο Taurus, όσο και στο Taurus SHO, ιδίως στο μπροστινό μέρος, μαζί με καθιέρωση διπλής πίσω εξάτμισης. Ταυτόχρονα, τα μοντέλα έλαβαν μια σειρά από βελτιώσεις στους κινητήρες, στο σύστημα διεύθυνσης, στα φρένα και στον πίνακα οργάνων, ο οποίος έγινε πλήρως ψηφιακός και με εντονότερα χρώματα. Επίσης, τα επίπεδα εξοπλισμού βελτιώθηκαν περαιτέρω, ενώ εισήχθη και ένας νέος και μικρότερος κινητήρας στην πολιτική έκδοση, ο 2.0 λίτρων EcoBoost I4 (4-κύλινδρος σε σειρά) και ισχύος 240 hp, που διατηρήθηκε στην παραγωγή έως το 2017. Να σημειωθεί ότι όλοι οι κινητήρες της 6ης γενιάς συνδυάζονται με 6-τάχυτα αυτόματα κιβώτια. thumb|right|Ford Taurus SEL του 2013.
Από τη σεζόν του 2013, επίσης, το Taurus διατέθηκε επίσημα και στα κράτη της Μέσης Ανατολής, όπου και αντικατάστησε τα Ford Crown Victoria και Mercury Grand Marquis στον ρόλο του κορυφαίου σεντάν της Ford.
Τελική διακοπή
thumb|right|Το ταμπλό ενός Ford Taurus Limited του 2010. thumb|right|Αστυνομικό Ford Taurus έκτης γενιάς του 2013 - 2015 στην [[Ουάσινγκτον, σε φωτογραφία του 2015.]]
Συνολικά, η στρατηγική κίνηση της κατάργησης όλων αυτών των μοντέλων ήταν μέρος ενός ευρύτερου πλάνου της Ford για μείωση των εξόδων και αύξηση των κερδών της. Όπως είχε ήδη γίνει αντιληπτό, η απόφαση ελήφθη ως ανταπόκριση στην μαζική αλλαγή προτιμήσεων και στροφή των καταναλωτών προς τα SUV και τα pick-up, με ταυτόχρονη απομάκρυνση του κοινού από τα sedan. Ήδη από τις 5 Σεπτεμβρίου 2018, η Ford σταμάτησε όλες τις διαφημίσεις και τις εμπορικές εκπτωτικές προσφορές για όλα τα μοντέλα που είχε ανακοινώσει ότι θα διακοπούν προσεχώς. Τελικώς, η παραγωγή του αμερικανικού Taurus έληξε οριστικά στις 1 Μαρτίου 2019, μετά από 10 έτη παραγωγής της έκτης γενιάς του μοντέλου, και του Fiesta αμερικανικής κατασκευής έληξε τον Αύγουστο του 2019, ενώ του Focus αμερικανικής κατασκευής είχε λήξει ήδη στις 4 Μαΐου 2018, και του πολυμορφικού βαν Ford C-Max ήδη από τον Σεπτέμβριο του 2017, ενώ της υβριδικής έκδοσης Ford C-Max Hybrid έληξε τον Μάιο του 2018. Η παραγωγή του Ford Fusion, που ήταν το τελευταίο σεντάν που είχε μείνει στην παλέτα της, έληξε στις 31 Ιουλίου 2020 (και μάλιστα την ιδία ημερομηνία με το πολυτελέστερο σεντάν Lincoln MKZ που βασιζόταν στην ίδια πλατφόρμα), ενώ η τελευταία ημερομηνία που μπορούσε κάποιος να παραγγείλει το Fusion ήταν η 28η Φεβρουαρίου 2020.
Έβδομη γενιά (Κίνα)
thumb|right|Ford Taurus του 2016 στην Κίνα τον Απρίλιο του 2016. thumb|right|Το πίσω μέρος του προηγούμενου Ford Taurus κινεζικής παραγωγής.
Από τον Νοέμβριο του 2015 παράγεται στην Κίνα από την κοινοπραξία Changan - Ford, που ιδρύθηκε τον Δεκέμβριο του 2012, μια 7η γενιά του Taurus, αποκλειστικά για την εγχώρια αγορά, καθώς στην Κίνα τα σεντάν συνεχίζουν να έχουν υψηλή δημοτικότητα και απήχηση, παράλληλα φυσικά με τα SUV.
Εδώ να σημειωθεί ότι από το 1994 οι ξένες αυτοκινητοβιομηχανίες εξαναγκάζονταν, λόγω της κινεζικής νομοθεσίας, να δημιουργήσουν μια κοινή επιχείρηση / κοινοπραξία (50:50) με μια κινεζική εταιρεία προκειμένου να παράγουν αυτοκίνητα επί κινεζικού εδάφους, γλιτώνοντας έτσι τους φόρους εισαγωγής. Το κέρδος της Κίνας από αυτή τη κίνηση ήταν ότι οι τοπικές αυτοκινητοβιομηχανίες απέκτησαν τεχνολογική και επιχειρησιακή τεχνογνωσία στη παραγωγή αυτοκινήτων.
Από την 1η Ιανουαρίου 2022, ωστόσο, τα πράγματα άλλαξαν, με την Κίνα να επιτρέπει σε όλες τις ξένες αυτοκινητοβιομηχανίες να κατασκευάζουν, αν θέλουν, αυτοκίνητα στη Κίνα αποκλειστικά μόνες τους.
Το κινεζικής παραγωγής Taurus είναι μια εκδοχή με μακρύτερο κατά 10 εκατοστά μεταξόνιο του Ford Mondeo πέμπτης γενιάς, που διατέθηκε στη Βόρεια Αμερική ως το Ford Fusion δεύτερης γενιάς. Το συνολικό μήκος του κινεζικού Taurus αγγίζει τα 5 μέτρα (για την ακρίβεια, είναι στα 4.996 χιλιοστά) και προσφέρεται με κινητήρες 2.0 λίτρων EcoBoost I4 (4-κύλινδρος σε σειρά) και 2.7 λίτρων EcoBoost V6, όλοι βενζίνης και αποκλειστικά σε συνδυασμό με 6-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο.
Πωλήσεις στις ΗΠΑ
Οι χρονολογίες δίνονται σε ημερολογιακά έτη και όχι σε σεζόν (model years).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεσαία αυτοκίνητα Κατηγορία:Μοντέλα Ford Κατηγορία:Αμερικανικά αυτοκίνητα
Όθων Περβολαράκης
right|265x265px|thumb|Ο. Περβολαράκης, Χιονισμένο τοπίο (χωρίς χρονολογία;). Τέμπερα, 39 εκ. x 31 εκ. Ο Όθων Περβολαράκης (Αθήνα, 1887 – Αθήνα, 1974) ήταν Έλληνας ζωγράφος και λιθογράφος.
Βιογραφία
Ήταν ανεψιός του Νικολάου Γύζη και σπούδασε αρχικά ζωγραφική στην Σχολή Καλών Τεχνών (μετέπειτα Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών). Το 1910 πήγε στο Παρίσι για να συνεχίσει τις σπουδές του στην Ακαδημία Ζυλιάν μέχρι το 1915. Κατά το ίδιο διάστημα, παρακολούθησε μαθήματα λιθογραφίας στη Σχολή Καλών Τεχνών (École des beaux-arts) του Παρισιού με δάσκαλο τον J. Mauru.
Τεχνοτροπία
Το ζωγραφικό του έργο είναι ιμπρεσιονιστικής τεχνοτροπίας. Αγαπημένα του θέματα ήταν οι προσωπογραφίες και τα τοπία, τα οποία απεικόνιζε με χαρακτηριστικές πλατιές πινελιές. Έργα του βρίσκονται στην Εθνική Πινακοθήκη και σε άλλες δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές.
Άλλη ενδεικτική βιβλιογραφία
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι Κατηγορία:Έλληνες χαράκτες Κατηγορία:Λιθογράφοι
Πάολο Μενεγκούτσι
Ο Πάολο Μενεγκούτσι (ιταλικά: Paolo Meneguzzi, 6 Δεκεμβρίου 1976) είναι Ελβετός τραγουδιστής. Είναι ιδιαίτερα γνωστός στη χώρα του αλλά και στην Ιταλία. Το 2008 εκπροσώπησε την Ελβετία στο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision που διεξήχθη στο Βελιγράδι, με το τραγούδι Era Stupendo, με ιταλικούς στίχους. Το εν λόγω τραγούδι αποκλείστηκε από τον τελικό, κατά τη διεξαγωγή του πρώτου ημιτελικού.
Έλαβε μέρος στο Φεστιβάλ του Σαν Ρέμο με τις εξής συμμετοχές:
Singles
Κατηγορία:Ελβετοί τραγουδιστές Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με την Ελβετία Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2008 Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision
Φορμαλισμός (τέχνες)
Στη θεωρία της τέχνης, ο φορμαλισμός είναι η έννοια εκείνη σύμφωνα με την οποία η καλλιτεχνική αξία ενός έργου καθορίζεται απόλυτα από την τεχνοτροπία του, δηλαδή τη μορφή --τον τρόπο που δημιουργήθηκε, τις καθαρά οπτικές του πλευρές, και το μέγεθός του, δίνοντας προτεραιότητα στην αισθητική αντίδραση, αγνοώντας το περιεχόμενο και τη σύνδεσή του με κάποιο γεγονός.
Γενικά ο φορμαλισμός δίνει έμφαση σε στοιχεία σύνθεσης όπως το χρώμα, η γραμμή, και η υφή περισσότερο από  τον Ρεαλισμό, το πλαίσιο, και το  περιεχόμενο.
Βρστα
Τοπική κοινότητα
Το 1991, η τοπική κοινότητα της Βρστα αριθμούσε 2,118 κατοίκους, οι οποίοι ήσαν κατανεμημένοι ως κάτωθι :
Φορμαλισμός (τέχνες)
Στις εικαστικές τέχνες, ο φορμαλισμός είναι μια έννοια που εισηγείται ότι οτιδήποτε είναι αναγκαίο για την κατανόηση ενός έργου τέχνης ενυπάρχει στο ίδιο το έργο. Το πλαίσιο του έργου, καθώς και ο λόγος για την δημιουργία του, το ιστορικό του υπόβαθρο, και η ζωή του καλλιτέχνη, θεωρείται δευτερεύουσας σημασίας. Ο Φορμαλισμός είναι μια προσέγγιση για την κατανόηση της τέχνης.
Κατηγορία:Καλλιτεχνικά ρεύματα
Έξαρχος
Έξαρχος είναι ο τίτλος εκκλησιαστικού και πολιτικού αξιώματος που ανάγεται στον 9ο αιώνα.
Βέλος Ι (αντιτορπιλικό)
Το Βέλος Ι / 08, 23 ήταν αντιτορπιλικό τύπου Νίκη. Υπηρέτησε στο Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό το 1907-1926. Το πλοίο ήταν παραγγελία της Ελληνικής κυβέρνησης στα ναυπηγεία German VULKAN Werks AG. Stettin–Bredow το 1905. Ιδίου τύπου πλοία ήταν τα: Ασπίς Ι, Δόξα Ι και Νίκη Ι. Η καθέλκυση του έγινε στις 8 Μαΐου 1907. Έλαβε μέρος στους πολέμους του 1912–1913. Το 1917 κατασχέθηκε από τους Γάλλους και παρέμεινε στην κατοχή τους μέχρις όταν η Ελλάδα συμμάχησε με τις δυτικές δυνάμεις (ΑΝΤΑΝΤ). Μετά την ανακωχή του Μούδρου (Νοέμβριος 1918) έπλευσε στα Δαρδανέλια με τα υπόλοιπα συμμαχικά και ελληνικά πλοία. Ήταν το πρώτο Ελληνικό πλοίο που κατέπλευσε στη Κωνσταντινούπολη. Από τον Φεβρουάριο μέχρι και τον Ιούνιο του 1919 έλαβε μέρος σε συμμαχικές επιχειρήσεις στον Εύξεινο Πόντο και συνόδευσε πλοία μεταφέροντας Έλληνες πρόσφυγες από τη Ρωσία. Μέχρι το 1922 έλαβε μέρος στις επιχειρήσεις του αποκλεισμού των παραλίων της Μικράς Ασίας κατά τη διάρκεια της Μικρασιατικής εκστρατείας. Το 1926 παροπλίσθηκε διότι η επισκευή του κρίθηκε ασύμφορη για το Ελληνικό δημόσιο.
Κατηγορία:Ελληνικά πολεμικά πλοία του Α' Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Ελληνικά αντιτορπιλικά
Έξαρχος
Σήμερα ο Τίτλος του Εξάρχου δίδεται σε Μητροπολίτες υπερόριων Μητροπόλεων του Οικουμενικού Θρόνου (Οικουμενικού Πατριαρχείου) και υποδηλώνει τη δικαιοδοσία και υπεροχή έναντι των άλλων Επισκόπων πάνω σε μία περιοχή του Μητροπολίτη που φέρει τον συγκεκριμένο τίτλο.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Βυζαντινοί θρησκευτικοί τίτλοι
Exarchat Exarque Exarchaat
Ράχες Αρκαδίας
Οι Ράχες είναι ημιορεινός οικισμός στην Πελοπόννησο και την Περιφερειακή Ενότητα Αρκαδίας.
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Οι Ράχες βρίσκονται στα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας, δυτικά του Λάδωνα ποταμού σε υψόμετρο 424 μέτρα. Το χωριό απέχει 47 χλμ. ΒΔ. από τη Δημητσάνα (έδρα του δήμου) και 85 χλμ. Δ.-ΒΔ. από την Τρίπολη, 56 χλμ. Α.-ΒΑ. από τον Πύργο. ενώ στη νότια άκρη του περνάει η ΕΟ Τρίπολης - Ολυμπίας. Είναι κτισμένες στην κορυφή υψώματος με θέα προς όλες τις κατευθύνσεις του ορίζοντα (Χελμό, Λαγκάδια, Ηραία, Λάλα) και αποτελεί οδικό κόμβο μεταξύ των χωριών της Κοντοβάζαινας με τα αυτά της κοιλάδας του Λάδωνα και της Ηραίας.
Αναφορές για τον οικισμό υπάρχουν πριν την περίοδο της Επανάστασης του 1821, με την ονομασία Ράχαις ή Ράχες να συμπεριλαμβάνεται μεταξύ των χωριών και οικισμών που υπάγονταν στην τότε επαρχία Καρύταινας - τμήμα Πέρα Μεριάς. Μετά την απελευθέρωση αναφέρεται το 1835 ως Ράχαις να προσαρτάται στον τότε δήμο Θελπούσης. και το 1912 με το ΦΕΚ 252Α - 24/08/1912 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Το 1940 το όνομα τους διορθώθηκε σε Ράχες. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με το Τουμπίτσι αποτελούν την τοπική κοινότητα Ραχών που υπάγεται στην δημοτική ενότητα Τροπαίων του Δήμου Τρίπολης και σύμφωνα με την την απογραφή του 2011 απογράφησαν 116 κάτοικοι. Με την απογραφή του 2001 είχε 241.
Αλέξανδρος Κορογιαννάκης
Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ασχολήθηκε με τη σχεδίαση γραμματοσήμων και εικονογράφησε πολλά βιβλία. Εκ παράλληλου με την χαρακτική, ασχολήθηκε με τη ζωγραφική. Παρουσίασε έργα του σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις. Τα θέματά του ήταν κυρίως νατουραλιστικές απεικονίσεις του καθημερινού μόχθου, τοπιογραφίες, γυμνά και αναπαραστάσεις αρχαίων θρησκευτικών θεμάτων.
Για το έργο του τιμήθηκε με διάφορα βραβεία (Παρίσι, 1937· α΄ βραβείο Μπιενάλε Αλεξανδρείας, 1955· χάλκινο μετάλλιο στο Παρίσι, 1963, κ.λπ.).
Χομόρ
Στην Καινή Διαθήκη ο κόρος ορίζεται διαφορετικά. Δείτε σχετικά το άρθρο Κόρος (Καινή Διαθήκη).
Το χομόρ αναφέρεται στα εξής εδάφια: Λευιτικό 27:16, Αριθμοί 11:32, Ησαΐας 5:10, Ιεζεκιήλ 45:11, 45:13, 45:14, Ωσηέ 3:2.
Ψηφιακό οικοσύστημα
Ένα ψηφιακό οικοσύστημα είναι ένα κατανεμημένο ανοικτό κοινωνικο-τεχνικό σύστημα με τις ιδιότητες της αυτο-οργάνωσης, την επεκτασιμότητα και τη βιωσιμότητα. Ως ένα αναδυόμενο πεδίο μελέτης, τα «ψηφιακά οικοσυστήματα» έχουν ενημερωθεί από τη γνώση των φυσικών οικοσυστημάτων και εξακολουθούν να ορίζονται. Ο όρος χρησιμοποιείται στη βιομηχανία των υπολογιστών, τη βιομηχανία του θεάματος, και το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικοσυστήματα Κατηγορία:Ψηφιακή τεχνολογία Κατηγορία:Εννοιολογικά συστήματα Κατηγορία:Πληροφορική και κοινωνία
Νέα Ραιδεστός
Η Νέα Ραιδεστός είναι κωμόπολη του δήμου Θέρμης, της Περιφερειακής Ενότητας Θεσσαλονίκης και προάστιο της πόλης της Θεσσαλονίκης.
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Η Νέα Ραιδεστός βρίσκεται σε απόσταση 18 χλμ. νοτιοανατολικά της Θεσσαλονίκης, στην κοιλάδα του Ανθεμούντος με υψόμετρο 45 μέτρα. Έλαβε το όνομά της από την Ραιδεστό (Tekirdag) της Ανατολικής Θράκης. Σήμερα αποτελεί μια κωμόπολη, προάστιο της Θεσσαλονίκης, απέχουσα μόλις 4 χλμ. από τη Θέρμη ενώ μέσα από αυτήν περνάει η ΕΟ Θεσσαλονίκης - Πολυγύρου. Ο ενοριακός ναός του Αγίου Αθανασίου δημιουργήθηκε πριν το 1945. Στη Νέα Ραιδεστό λειτουργούν 2 νηπιαγωγεία, δύο Δημοτικά Σχολεία καθώς και ένας Δημοτικός Παιδικός Σταθμός. Στον τομέα του αθλητισμού δραστηριοποιούνται τα σωματεία Αστέρας Νέας Ραιδεστού στο ποδόσφαιρο και ΚΑΣ Νέας Ραιδεστού στο μπάσκετ.
Κατά την Τουρκοκρατία, η κωμόπολη ήταν τσιφλίκι του Οθωμανού Μαντζάρ και κατοικούνταν από λιγοστούς Έλληνες κολλίγους. Ο οικισμός ονομάζονταν Μαντζάρηδες. Το 1923 εγκαταστάθηκαν στους Μαντζάρηδες πρόσφυγες από την Ανατολική Θράκη. 25 οικογένειες κατάγονταν από το Σχολάρι, 25 από το Ναΐπκιοϊ, 23 οικογένειες από το Σιμιτλί, 20 από το Κούμβαο, 15 οικογένειες από τη Ραιδεστό και 9 από Πάνιδο. Το 1953 μετονομάστηκε σε Νέα Ραιδεστός.
Οι πρώτοι κάτοικοι του προσφυγικού οικισμού ασχολούνταν με γεωργικές εργασίες, καθώς επρόκειτο για πρόσφυγες που επέλεξαν τη γεωργική αποκατάσταση κατά την προσέλευσή τους στην Ελλάδα. Είχαν μικρούς αγροτικούς κλήρους και καλλιεργούσαν σιτηρά και λαχανικά. Σταδιακά εξειδικεύτηκαν στην καλλιέργεια κρεμμυδιών και για αρκετά χρόνια φημίζονταν γι' αυτή την καλλιέργεια. Με το πέρασμα των χρόνων και ιδιαίτερα από τη δεκαετία του '80 και μετά εξαστικοποιούνταν σταδιακά ο οικισμός και άρχισε να δέχεται νέους κατοίκους, με αποτέλεσμα να αυξηθεί θεαματικά ο πληθυσμός του σε μια δεκαετία.)
Διοικητικά στοιχεία
Μετά την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης, αναφέρεται επίσημα το 1918 με το όνομα Μαντζάρηδες στο ΦΕΚ 152Α - 09/07/1918 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Βασιλικών. Το 1925 με το ΦΕΚ 42Α - 19/02/1925 αποσπάσθηκε από την κοινότητα Βασιλικών και ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας ενώ το 1953 με το ΦΕΚ 349Α - 21/12/1953 μετονομάστηκε σε Νέα Ραιδεστός. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης», μαζί με την Φιλοθέη αποτελούν την κοινότητα Νέας Ραιδεστού που ανήκει στη δημοτική ενότητα Θέρμης του δήμου Θέρμης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 3.869 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κωμοπόλεις του νομού Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Δήμος Θέρμης
Εμανουέλ Ιμορού
Ο Εμανουέλ Ιμορού, γεννημένος στις 16 Σεπτεμβρίου 1988 στην Μπουρζ, είναι διεθνής ποδοσφαιριστής από το Μπενίν ο οποίος αγωνίζεται στην θέση του αριστερού μπακ. Αποκτήθηκε από την Κλερμόν Φουτ στις 5 Ιουλίου 2012.
Βιογραφία
Γεννημένος το 1988 στην Μπουρζ, ξεκίνησε από μικρή ηλικία την ενασχόληση με το ποδόσφαιρο με το οποίο και ανέπτυξε ιδιαίτερη σχέση. Αφού αγωνίστηκε σε διάφορες ομάδες της ευρύτερης περιοχής της Σερ, απέδειξε το ταλέντο του στο Μπερί, εντασσόμενος στα τμήματα υποδομής της ΛΜ Σατορού. Το 2008, σε ηλικία 20 ετών, υπέγραψε μαζί της το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο, διάρκειας τριών ετών, ως αριστερός αμυντικός. Η ταχύτητά του καθώς και η ευστοχία του με το αριστερό του πόδι ήταν τα δυνατά του σημεία στον αγωνιστικό χώρο.
Στη διάρκεια της πρώτης του σεζόν, αγωνίστηκε μόλις σε επτά αναμετρήσεις για την Λιγκ 2. Μία χαοτική σεζόν η οποία τον οδήγησε στον δανεισμό του την αμέσως επόμενη στην ΦΚ Γκενιόν όπου, αγωνιζόμενος ως βασικός, είχε γεμάτη σεζόν. Την ίδια αυτή σεζόν, παράλληλα με την συλλογική του καριέρα, έγινε διεθνής με το Μπενίν και συμμετείχε στην CAN η οποία έλαβε χώρα στην Αγκόλα, όπου αγωνίστηκε στους αγώνες απέναντι σε Μοζαμβίκη, Νιγηρία και Αίγυπτο. Με το πέρας αυτής της δεύτερης σεζόν, αρκετές ήταν οι ομάδες που έδειξαν ενδιαφέρον για την απόκτησή του, μεταξύ άλλων οι Λε Μαν, Λιλ, Σαιντ-Ετιέν και Μπενφίκα. Ωστόσο, η Σατορού επιθυμούσε την παραμονή του και, συνεπώς, δεν τον άφησε να φύγει.
Εφά
Το Εφά είναι μονάδα μέτρησης του όγκου, και συναντάται στην Παλαιά Διαθήκη. Το ένα εφά ισοδυναμεί με 22 λίτρα.
Το εφά αναφέρεται στα εδάφια: Έξοδος 16:36, Λευιτικό 5:11, 6:20, 19:36, Αριθμοί 5:15, 28:5, Κριτές 6:19, Ρουθ 2:17, 1 Σαμουήλ 1:24, 17:17, Ησαΐας 5:10, Ιεζεκιήλ 45:10, 45:11, 45:13, 45:24, 46:5, 46:7, 46:11, 46:14, Αμώς 8:5, Ζαχαρίας 5:6, 5:7, 5:8, 5:9, 5:10.
Εμανουέλ Ιμορού
Βιογραφία
Μετά την πρώτη του σεζόν στην Μπράγκα, στην οποία πραγματοποίησε μόλις τρεις συμμετοχές στην Liga Sagres, έμεινε ελεύθερος από τον σύλλογο και εντάχτηκε στις 5 Ιουλίου 2012 στην Κλερμόν Φουτ.
Το 2011, ο Εμανουέλ έγινε πρέσβης του LiveClub, ενός ιστοτόπου κοινωνικής δικτύωσης με στόχο τους αθλητικούς συλλόγους.
Στατιστικά στο πρωτάθλημα
Τελευταία ενημέρωση στις 15 Νοεμβρίου 2012
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές από το Μπενίν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Μπενίν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΛΜ Σατορού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Γκενιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σπόρτινγκ Κλούμπε ντε Μπράγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κλερμόν Φουτ Ωβέρνη Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέιρα Λίγκα
Αρχιερατικός Επίτροπος
Αρχιερατικός Επίτροπος  είναι ο τίτλος εκκλησιαστικού αξιώματος που ανάγεται στον 12ο αιώνα. Κύριο καθήκον του είναι η αναπλήρωση του Μητροπολίτη σε μία ομάδα απομακρυσμένων ενοριών. Σε περιπτώσεις μεγάλων σε έκταση και πληθυσμό Μητροπόλεων ή γενικά λόγω της μορφολογίας του εδάφους(π.χ. σε εξαιρετικά ορεινές περιοχές) όπου μπορεί να υπάρχουν εντός μίας Μητροπόλεως πάρα πολλές Αρχιερατικές Επιτροπείες, τότε ένας εκ των Αρχιερατικών Επιτρόπων (αυτός που ευρίσκεται πλησίον της έδρας του Μητροπολίτη) αναλαμβάνει χρέη Γενικού Αρχιερατικού Επιτρόπου. Διοικητικά ο τίτλος του Γενικού Αρχιερατικού Επιτρόπου ευρίσκεται πριν τον τίτλο του Πρωτοσυγκέλλου.
Βιβλιογραφία
Εκκλησιαστικό Κανονικό Δίκαιο.
Πρωτοσύγκελλος
Πρωτοσύγκελλος είναι τίτλος (οφφίκιο) εκκλησιαστικού αξιώματος της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας που ανάγεται στον 8ο αιώνα.
Η λέξη σημαίνει τον Πρώτο των Συγκέλλων, των «ομοδιαίτων» της επισκοπής, των σημερινών δηλαδή γραμματέων μίας Επισκοπής - Μητρόπολης. Διοικητικά ο Πρωτοσύγκελλος αποτελεί ιεραρχικά τον πρώτο βοηθό του Αρχιεπισκόπου ή Μητροπολίτη και είναι ο δεύτερος τη τάξη μετά εκείνου αξιωματούχος της Μητρόπολης. Ο Πρωτοσύγκελλος αντικαθιστά τον Μητροπολίτη όταν αυτός απουσιάζει ή κωλύεται σε διοικητικές υποθέσεις ή εκκλησιαστικές τελετές.
Ο τίτλος αυτός δίδεται κυρίως σε άγαμους κληρικούς που φέρουν το αξίωμα (Οφίκκιο) του Αρχιμανδρίτου συνήθως πτυχιούχων Πανεπιστημίου ή της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης.
Ιδιαίτερης σημασίας είναι το οφφίκιο του Μεγάλου Πρωτοσύγκελλου του Οικουμενικού Πατριαρχείου που εκπροσωπεί σε κάθε περίπτωση τον Πατριάρχη και που διευθύνει τον κλήρο της Αρχιεπισκοπής.
Βιβλιογραφία
Εκκλησιαστικό Κανονικό Δίκαιο
Κατηγορία:Βυζαντινοί θρησκευτικοί τίτλοι
Καμπεονάτο Παουλίστα
Το Καμπεονάτο Παουλίστα είναι μία ετήσια ποδοσφαιρική διοργάνωση της ομοσπονδίας ποδοσφαίρου της πολιτείας του Σάο Πάολο. Το πρώτο πρωτάθλημα διεξήχθη το 1902 και έτσι είναι το παλαιότερο πρωτάθλημα στη Βραζιλία. Το 1933, το πρωτάθλημα απέκτησε επαγγελματική μορφή.
Αγωνίζονται 16 ομάδες με τις κύριες ανταγωνίστριες του πρωταθλήματος να είναι οι τέσσερις μεγάλες ομάδες του Σάο Πάολο (Κορίνθιανς, Παλμέιρας, Σάντος, Σάο Πάολο).
Πολυνίκης του πρωταθλήματος είναι η Κορίνθιανς με 30 τίτλους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις Βραζιλίας
Κουφέτο
μικρογραφία|Κουφέτα Το κουφέτο ή κονφέτο είναι ένα επιδόρπιο που αποτελείται από αμύγδαλο επικαλυμμένο με ζάχαρη, αλλά πολλές παραλλαγές είναι τώρα ευρέως διαδεδομένες που αποτελούνται από έναν πυρήνα από φιστίκια, φουντούκια ή σοκολάτα που καλύπτονται, στην πραγματικότητα, με ζάχαρη. Είναι μια ειδικότητα που από την αρχή χρησιμοποιείται ως σύμβολο της τύχης και της ευημερίας, που παράγεται από την αρχαιότητα. Η Ισπανία και πάνω απ 'όλα η Ιταλία διαθέτει τα σημαντικότερα κέντρα παραγωγής κονφετί.
Το καραμελωμένο αμύγδαλο έχει μια πολύ αρχαία ιστορία. Το καραμελωμένο αμύγδαλο ήταν ήδη γνωστό στη ρωμαϊκή εποχή. Στην πραγματικότητα λέγεται, ότι οι αρχαίοι Ρωμαίοι χρησιμοποιούσαν καραμελωμένα αμύγδαλα για να γιορτάσουν τις γεννήσεις και τους γάμους, μόνο εκείνη την εποχή, δεδομένου ότι η ζάχαρη δεν είχε ακόμη ανακαλυφθεί, χρησιμοποιήθηκε μέλι και παράχθηκε μια γλυκιά ένωση που τυλίγει το αμύγδαλο, φτιαγμένο από μέλι. και αλεύρι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ζαχαρώδη παρασκευάσματα
Οικονόμος
Ο Οικονόμος είναι ο τίτλος εκκλησιαστικού και πολιτικού αξιώματος που ανάγεται στον 4ο αιώνα. Η λέξη σημαίνει τον υπεύθυνο της οικονομικής διαχείρισης μίας Επισκοπής-Μητρόπολης κλπ. Σήμερα αποτελεί απλό τιμητικό τίτλο που αποδίδεται στον έγγαμο κληρικό που κατέχει το δεύτερο βαθμό της Ιεροσύνης. Διακριτικό γνώρισμα του Ιερέα που κατέχει τον συγκεκριμένο τίτλο είναι το Επιγονάτιο.
Βιβλιογραφία
Εκκλησιαστικό Κανονικό Δίκαιο
Κατηγορία:Χριστιανικοί θρησκευτικοί τίτλοι και βαθμοί Κατηγορία:Τίτλοι στην Αρχαία Ελλάδα
Αφθονίδης
Το ελληνικό επώνυμο Αφθονίδης μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
Γεώργιος Ζαβίρας
Ο Γεώργιος Ζαβίρας ήταν λόγιος και έμπορος από τη Σιάτιστα.
Η ζωή του
Γεννήθηκε στις 28 Μαΐου 1744. Θείος του ήταν ο Μιχαήλ Παπαγεωργίου, ο οποίος του δίδαξε τα πρώτα γράμματα. Τα εγκύκλια μαθήματα παρακολούθησε στον Νικόλαο Βάρκοση. Έφυγε από τη γενέτειρά του σε ηλικία δεκαέξι χρονών και εγκαταστάθηκε στην Ουγγαρία, όπου είχε συγγενείς. Έμεινε διαδοχικά σε διάφορες πόλεις της Ουγγαρίας: το διάστημα 1760-1769 στο Ράτσεβε, στην Κάλοτσα από το 1769 μέχρι το 1773, στο Κουντσεντμίκλος (1773-1781), στο Ντουναβέτσε από το 1782 και για πέντε χρόνια και στο Ζαμπαντσάλας (1787- 1804). Συνέχισε τις σπουδές του στη Γερμανία. Επέστρεψε στην Ουγγαρία και έζησε 44 χρόνια, μέχρι το θάνατό του το 1804 ή 1805. Εκεί αρχικά εργάστηκε ως υπάλληλος και στη συνέχεια, ίσως το 1769, άνοιξε δική του εμπορική επιχείρηση. Δεν είναι γνωστό τι εμπορευόταν αλλά συχνά ταξίδευε για επαγγελματικούς λόγους και σε άλλες χώρες (Αυστροουγγαρία, Γερμανία, Ρουμανία κ.α.). Κατά τη διαμονή του στην Ουγγαρία συμπλήρωσε τις γνώσεις του σε σχολείο καθολικών μοναχών και έμαθε ευρωπαϊκές γλώσσες. Ίδρυσε σχολείο για ομογενείς στην Κάλοτσα, όπου ίσως δίδαξε και δημιούργησε αξιόλογη βιβλιοθήκη την οποία κληροδότησε στην Ελληνική Εκκλησία της Πέστης. Έγραψε 16 έργα και μετέφρασε στα ελληνικά 19. Περισσότερο ασχολήθηκε με θεολογικά ζητήματα και ιδίως με τα ζητήματα εκείνα που διέκριναν τους Ορθόδοξους και τους Δυτικούς. Επίσης ασχολήθηκε, αν και λιγότερο, με γλωσσολογικά και ιστορικά θέματα. Το σπουδαιότερο και πιο πρωτότυπο έργο του είναι η Νέα Ελλάς ή Ελληνικόν Θέατρο που εκδόθηκε το 1872. Το έργο αυτό περιλαμβάνει βιογραφίες λόγιων της Τουρκοκρατίας και κρίνονται τα έργα τους. Χρησιμοποιήθηκε από άλλους λογίους ως βάση για ανάλογα έργα.
Περί της ημερομηνίας του θανάτου ο Σάθας αναφέρει ότι απεβίωσε στην Πέστη στις 28 Αυγούστου 1804, ενώ ο Γαζής αναφέρει τον Φεβρουάριο του 1805.
Ανέκδοτα (επιλογή)
Το 1957 βρέθηκε και εκδόθηκε το οδοιπορικό ημερολόγιό του Περιήγησις.
Βιβλιογραφία
Ζ Κατηγορία:Ορθόδοξοι λόγιοι Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 18ου αιώνα
Γκλεν Μάτλοκ
Ο Γκλεν Μάτλοκ (γεννημένος στις 27 Αυγούστου 1956) είναι Άγγλος μουσικός που είναι περισσότερο γνωστός ως ο μπασίστας στην αρχική σύνθεση του πανκ ροκ συγκροτήματος Sex Pistols. Αποδίδεται ως τραγουδοποιός σε 10 από τα 12 τραγούδια του μόνο άλμπουμ των Sex Pistols, Never Mind the Bollocks, Here's the Sex Pistols, αν και είχε εγκαταλείψει το συγκρότημα νωρίς κατά τη διαδικασία της ηχογράφησης.
Από τότε που εγκατέλειψε τους Sex Pistols το 1977, έχει εμφανιστεί με πολλές άλλες μπάντες, καθώς επίσης παρουσίασε τη δική του δουλειά. Μετά το θάνατο του αντικαταστάτη του στο Sex Pistols, Sid Vicious, ο Matlock ξαναρχίζει για τις επόμενες επανασυνδέσεις των Sex Pistols, συμπεριλαμβανομένου του Filthy Lucre Tour 1996, της συναυλίας του 2002 για να τιμήσει το Golden Jubilee της Elizabeth II, το 2003 North American Piss Off Tour, και το 2007–08 στο Ηνωμένο Βασίλειο και στην Ευρώπη Combine Harvester Tour.
Έχει μιλήσει δημόσια κατά του Brexit.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μπασίστες
Σεά
Το Σεά είναι ένα μέτρο που χρησιμοποιούταν για την μέτρηση της χωρήτικότητας των στερεών και συναντάται στην Παλαιά Διαθήκη. Το ένα σεά ισοδυναμεί με 7.3 λίτρα.
Κατηγορία:Βιβλικές μονάδες μέτρησης Κατηγορία:Μονάδες όγκου
Κακόλακκος Πωγωνίου Ιωαννίνων
Για τον συνώνυμο οικισμό στο νομό Ιωαννίνων δείτε το λήμμα: Κακόλακκος Δωδώνης
Ο Κακόλακκος είναι ορεινό χωριό της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνω ν σε υψόμετρο 960 μέτρων και ιστορικά ανήκει στα Πωγωνοχώρια.
Γεωγραφία - Ιστορία
Ο Κακόλακκος βρίσκεται κοντά στα σύνορα της Ελλάδας με την Αλβανία και είναι κτισμένος στις νοτιοδυτικές πλαγιές του όρους Νεμέρτσικα (Δούσκο). Απέχει 73 χλμ. βορειοδυτικά της πόλης των Ιωαννίνων και 11,5 χλμ. νοτιοανατολικά από τους Δρυμάδες, που είναι οδική είσοδος στην Αλβανία. Την περίοδο της τουρκοκρατίας υπήρξε πρωτεύουσα του Πωγωνίου και το κέντρο διοίκησης του Σουλιώτη οπλαρχηγού Μάρκου Μπότσαρη από το 1815 ως το 1820. Το χωριό αναφέρεται στα οθωμανικά στατιστικά κατάστιχα του 1895 να ανήκει στον Καζά Ιωαννίνων και να έχει πληθυσμό 138 κατοίκους.
Αξιοθέατα του χωριού είναι ο ναός του Αγίου Δημητρίου με το ξυλόγλυπτο επιχρυσωμένο τέμπλο του, που είναι δωρεά της οικογένειας Μπότσαρη. Υπάρχουν επίσης και ερείπια του "Πύργου του Κούρτ Πασά" που είχε παραχωρήσει ο Αλή Πασάς στον Μάρκο Μπότσαρη (1815), όταν τον είχε διορίσει αρματωλό της περιοχής. Από τη πλατεία του χωριού και το μνημείου του Μάρκου Μπότσαρη, ξεκινά η πεζοπορική/ορειβατική διαδρομή "Κακόλακκος - Κορυφή Μερόπης Νεμέρτσικα (ύψους 2.214 μ.)".
Διοικητικά
Ως κοινότητα συστάθηκε το 1924 με το ΦΕΚ 63Α - 24/03/1924 με την απόσπαση του οικισμού από την τότε κοινότητα Ρουμπάτων και τον ορισμό του Κακόλακκου ως έδρα της κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί τη τοπική κοινότητα Κακολάκκου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Άνω Πωγωνίου του Δήμου Πωγωνίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 26 κατοίκους
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων Κατηγορία:Δήμος Δωδώνης
Λεβίνους Λέμνιους
thumb|Η έκδοση του 1573 του De occultis naturae miraculis ([[Κολωνία)]] Ο Λεβίνους Λέμνιους (Levinus Lemnius, 20 Μαΐου 1505 – 1 Ιουλίου 1568) ήταν Ολλανδός ιατρός και συγγραφέας.
Τα έργα του
Το γνωστότερο έργο του Λέμνιους είναι το Occulta naturae miracula. Επανεκδόθηκε πολλές φορές και μεταφράσθηκε ευρύτατα. Οι πηγές του είναι από την κλασική αρχαιότητα, ιδίως από τον Αριστοτέλη. Ο Λέμνιους επηρεάσθηκε επίσης από το δόγμα των «αέρων, υδάτων και τόπων» της Ιπποκρατικής Συλλογής. Το έργο επιχειρούσε να συμφιλιώσει τη φυσική φιλοσοφία των κλασικών πηγών με τα χριστιανικά δόγματα, ιδίως στα θέματα της γενέσεως και της αναπαραγωγής, ενώ έδινε έμφαση σε ασυνήθιστες και παράξενες πλευρές της φύσεως. Η θεωρία του Λέμνιους για τους χυμούς τού σώματος ήταν σύνθετη, με το φλέγμα να υποδιαιρείται σε 4 είδη και τους άλλους χυμούς να έχουν επίσης υποδιαιρέσεις.
Στο έργο αυτό αναφέρεται για πρώτη φορά στην ιστορία της ιατρικής η χρώση των οστών με αλιζάρι. Η θεωρία του συγγραφέως για την τερατογένεση συνδέει την αριστοτελική θεωρία της γενέσεως με τις εκ γενετής ανωμαλίες. Ο Λέμνιους ασχολήθηκε επίσης με τη δαιμονολογία, από κοινού με τον συμπατριώτη του Γιόχαν Βέυερ, υποστηρίζοντας ότι η ψυχασθένεια και η ψυχική διαταραχή μπορεί να προέρχονται από φυσικά αίτια αντί να είναι αποτέλεσμα εξωτερικών επιδράσεων, π.χ. δαιμόνων. Ο Λέμνιους απέδιδε στον βασιλέα Σολομώντα την εφεύρεση της μαγνητικής πυξίδας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολλανδοί ιατροί Κατηγορία:Ολλανδοί συγγραφείς
Νότια επέκταση της δυναστείας Χαν
thumb|right|400px|Χάρτης της επέκτασης της δυναστείας Χαν το 2ο αιώνα π.Χ. Η Νότια επέκταση της δυναστείας Χαν ήταν μια σειρά από κινεζικές στρατιωτικές εκστρατείες και αποστολές στα εδάφη των σημερινών περιοχών της νότιας Κίνας και βορείου Βιετνάμ. Η στρατιωτική επέκταση στο νότο ξεκίνησε υπό την προηγούμενη κινεζική δυναστεία Τσιν και συνεχίστηκε κατά τη διάρκεια της εποχής των Χαν. Οι εκστρατείες για να κατακτηθούν οι φυλές Γιουέ στο νότο, οδήγησαν στην προσάρτηση των Μινγιουέ (Minyue) από τους Χαν το 135 π.Χ. και το 111 π.Χ, των Νανγιουέ (Nanyue) το 111 π.Χ., και των Ντιεν (Dian) το 109 π.Χ.
Η κινεζική κουλτούρα των Χαν ρίζωσε στις νεοκατακτημένες περιοχές και οι φυλές Μπαϊγιουέ (Baiyue) και Ντιεν (Dian) τελικώς ενσωματώθηκαν στην Αυτοκρατορία των Χαν. Αποδείξεις των επιρροών της δυναστείας των Χαν είναι προφανείς σε έργα τέχνης που ανακαλύφθηκαν σε τάφους των Μπαϊγιουέ στη σημερινή νότια Κίνα. Η σφαίρα αυτή επιρροής επεκτάθηκε τελικώς σε ποικίλα αρχαία βασίλεια της ΝΑ Ασίας, όπου οι επαφές οδήγησαν στη διάδοση του πολιτισμού, του εμπορίου και της πολιτικής διπλωματίας των Κινέζων Χαν. Η αυξημένη ζήτηση για κινεζικό μετάξι οδήγησε επίσης στην ίδρυση του Δρόμου του Μεταξιού, που συνέδεε την Ευρώπη με την Άπω Ανατολή και την Κίνα.
Ιστορικό υπόβαθρο
Οι στρατιωτικές εκστρατείες εναντίον των Μπαϊγιουέ ξεκίνησαν υπό τους Τσιν, τη δυναστεία που είχε προηγηθεί αυτής των Χαν. Ο πρώτος αυτοκράτορας των Τσιν, Σι Χουάνγκ, εποφθαλμιούσε τους πόρους των Μπαϊγιουέ και έτσι διέταξε την πραγματοποίηση στρατιωτικών εκστρατειών εναντίον της περιοχής τους μεταξύ των ετών 221 και 214 π.Χ. Το 214 έστειλε ένα μεγάλο σώμα στρατού, που αποτελείτο από επιστρατευμένους εμπόρους και στρατιώτες, στην περιοχή Λινγκνάν στο νότο. Τοποθετήθηκαν στρατιωτικές φρουρές, ενώ κατασκευάστηκε το Κανάλι Λινγκτσιού (Lingqu Canal), και νέες περιοχές περιήλθαν υπό τη διοίκηση των Τσιν. Η κατάρρευση λίγο αργότερα όμως των τελευταίων προκάλεσε τη διάλυση της διοίκησής τους στη νότια Κίνα. Ιθαγενή βασίλεια των Γιουέ (Yue) προέβαλαν τότε στα πρώην εδάφη των Τσιν στο νότο, μεταξύ αυτών το βασίλειο των Νανγιουέ στις περιοχές Γκουανγκσί, Γκουανγκντόνγκ και Βιετνάμ, το βασίλειο των Μινγιουέ στην περιοχή Φουτζιέν, και το βασίλειο των Ανατολικών Όου (Eastern Ou) στην περιοχή Τζετζιάνγκ.
Υποστηριζόμενο από το στρατό των Χαν, το βασίλειο των Μινγιουέ ιδρύθηκε το 202 και αυτό των Ανατολικών Όου το 192 π.Χ., μετά την πτώση της δυναστείας Τσιν. Ο Τζάο Τουό (Zhao Tuo), έναν πρώην στρατιωτικός διοικητής των Τσιν, ίδρυσε το βασίλειο των Νανγιουέ το 208 π.Χ., μετά το θάνατο του Κινέζου αυτοκράτορα Τσιν Σι Χουάνγκ. Ο αυτοκράτορας Γκαοτζού (Gaozu), πρώτος αυτοκράτορας της δυναστείας Χαν, ενέκρινε το νέο τίτλο του Τζάο Τουό ως βασιλιά. Ο Τζάο Τουό είχε γεννηθεί στην πόλη Τζεντίνγκ (Zhending) της κεντρικής Κίνας, και η ηγετική τάξη του νέου βασιλείου αποτελείτο από Κινέζους αξιωματούχους της πρώην δυναστείας Τσιν. Το 180 π.Χ. ο Τζάο Τουό προσφέρθηκε να γίνει υποτελής των Χαν, το οποίο οι τελευταίοι απεδέχθησαν, μια απόφαση εν μέρει βασισμένη στην απώτερη καταγωγή της οικογένειας του Τζάο Τουό από τη βόρεια Κίνα, όπως οι Χαν.
Κατηγορία:Ιστορία της Κίνας
Σύγκελλος
Ο Σύγκελλος είναι ο τίτλος εκκλησιαστικού αξιώματος που ανάγεται στον 8ο αιώνα. Στα Βυζαντινά Χρόνια διακρίνονταν σε Εσωκατάκειλους δηλαδή σε αυτούς που διέμεναν εντός των Πατριαρχικών κτιρίων και στους Εξωκατάκειλους δηλαδή σε αυτούς που διέμεναν εκτός των Πατριαρχικών κτιρίων. Η συγκεκριμένη διάκριση σήμερα δεν υφίσταται.
Ισαάκ Ζιντά
Ο Γιακούμπα Ισαάκ Ζιντά (γεννήθηκε το 1965) είναι στρατιωτικός -αντισυνταγματάρχης- από την Μπουρκίνα Φάσο και προσωρινός πρωθυπουργός της χώρας από τις 23 Σεπτεμβρίου 2015 ως τις 29 Δεκεμβρίου του ίδιου χρόνου. Για μικρό χρονικό διάστημα (1 Νοεμβρίου - 18 Νοεμβρίου 2014) ήταν προσωρινός αρχηγός κράτους.
Καριέρα και σπουδές
Ο Ζιντά απέκτησε πτυχίο μάστερ στις επιχειρήσεις στο Πανεπιστήμιο της Λυών. Έλαβε επίσης στρατιωτική εκπαίδευση από τον αμερικανικό στρατό. Επί προεδρίας του Μπλεζ Κομπαορέ, υπηρέτησε ως αναπληρωτής διοικητής του Τάγματος της προεδρικής ασφάλειας.. Συμμετείχε επίσης σε ειρηνευτική αποστολή του ΟΗΕ στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό από το 2008 έως το 2009.
Σύγκελλος
Η λέξη σημαίνει τους γραμματείς μίας Επισκοπής η Μητρόπολης που ήταν επιφορτισμένη με όλη τη γραφική δουλειά. Ο τίτλος δίδεται σε άγαμους κληρικούς που κατέχουν το δεύτερο βαθμό της Ιεροσύνης.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Χριστιανικοί θρησκευτικοί τίτλοι και βαθμοί
Ισαάκ Ζιντά
Εξέγερση στην Μπουρκίνα Φάσο το 2014
Στο πλαίσιο της λαϊκής εξέγερσης στην Μπουρκίνα Φάσο το 2014 ο στρατιωτικός Ονορέ Ναμπερέ Τραορέ ανέλαβε προσωρινά την προεδρία αλλά αμφισβητήθηκε άμεσα και ο Ζιντά ανέλαβε την προεδρία της χώρας. Αποφασίστηκε όμως άμεσα η αντικατάστασή του και ανέλαβε υπηρεσιακός πρόεδρος, ο Μισέλ Καφαντό. Στη συνέχεια ο Καφαντό διόρισε τον Ζιντά στην πρωθυπουργία, στις 19 Νοεμβρίου 2014. Στην προσωρινή κυβέρνηση, που διορίστηκε στις 23 Νοεμβρίου, ο Ζιντά έγινε εκτός από πρωθυπουργός και υπουργός Άμυνας.
Σπάιτσταουν
Γεωγραφία
Η Σπάιτσταουν βρίσκεται βόρεια του Μπαρμπάντος και κεντρο-δυτικά του Αγίου Πέτρου. Βρίσκεται νότια της Ντουγκλάς, δυτικά της Δε Γουίμ και βορειοδυτικά της Γουόρλεϊ.
Σημαντικά πρόσωπα
Η Σπάιτσταουν ήταν η γενέτειρα της Κλωντέν Κολμπέρ (Claudette Colbert).
Ισαάκ Ζιντά
Εξέγερση στην Μπουρκίνα Φάσο το 2014
Την περίοδο 17-23 Σεπτεμβρίου 2015 ήταν εκτός εξουσίας, καθώς ανατράπηκε σε πραξικόπημα από μέλη της προεδρικής φρουράς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Μπουρκίνα Φάσο Κατηγορία:Στρατιωτικοί
Σπάιτσταουν
Δείτε επίσης
Σπάιτσταουν
Οδός Σαββάτου
Η Οδός Σαββάτου ήταν ένα συγκεκριμένο μέτρο μήκους που ήταν ορισμένο στους 2,000 πήχεις (1,100 μέτρα) και χρησιμοποιούταν την εποχή της Καινής Διαθήκης. Χαρακτηριστικά αναφέρεται πως το Όρος των ελαιών απείχε οδό σαββάτου από την Ιερουσαλήμ.
Πρόκειται σύμφωνα με την μωσαϊκή παράδοση για την μεγαλύτερη απόσταση που επιτρεπόταν να διανύσει ένας Ιουδαίος ημέρα Σάββατο. Με τη δύση του Ηλίου της αυτής ημέρας έπαυε και ο περιορισμός αυτός, (Ευαγγέλιο Μάρκου Κεφ.1:32).
Πηγές
Κατηγορία:Βιβλικές μονάδες μέτρησης
Άνεμος πλαγιάς
Ο άνεμος πλαγιάς (slope wind) είναι άνεμος που εμφανίζεται κατά μήκος των πλαγιών λόφων και βουνών. Το φαινόμενο προκαλείται από τη θέρμανση (την ημέρα) ή την ψύξη (τη νύκτα) του αέρα πάνω από το έδαφος που αποτελεί την πλαγιά. Την ημέρα, το έδαφος θερμαίνει τον αέρα πάνω από αυτό, ο οποίος, παγιδευμένος από τον βαρύτερο αέρα σε μεγαλύτερο ύψος, ανεβαίνει κατά μήκος της πλαγιάς. Αυτό το φαινόμενο είναι ο αναβατικός άνεμος (anabatic wind). Τη νύκτα εμφανίζεται το αντίθετο φαινόμενο: το ψυχρό έδαφος ψύχει τον αέρα που έρχεται σε επαφή με αυτό ο οποίος, βαρύτερος από τον θερμότερο αέρα από πάνω του, αρχίζει να "γλιστράει" προς τα κάτω κατά μήκος της πλαγιάς. Αυτός είναι ο καταβατικός άνεμος' (katabatic wind). Ο καταβατικός άνεμος εμφανίζεται σε νύκτες με ασθενείς ανέμους και χωρίς σύννεφα, που ευνοούν την εμφάνιση θερμοκρασιακής αναστροφής, που είναι και ο μηχανισμός που προκαλεί και τροφοδοτεί με ενέργεια τον καταβατικό άνεμο. Το μέγιστο της ταχύτητας του καταβατικού ανέμου μπορεί να φτάσει τα 4-5 m/sec. Το μέγιστο (και το ύψος στο οποίο εμφανίζεται αυτό) αυξάνεται με την απόσταση από την κορυφή της πλαγιάς.
Το φαινόμενο του ανέμου πλαγιάς παίζει σημαντικό ρόλο στη μελέτη και στην ημερήσια εξέλιξη της ατμοσφαιρικής ρύπανσης σε πόλεις που βρίσκονται μέσα σε κοιλάδες ή λεκανοπέδια, όπως η Αθήνα. Τη νύχτα, ο καταβατικός άνεμος έχει ως αποτέλεσμα τη δημιουργία μιας θερμοκρασιακής αναστροφής στον αέρα που περιέχει η λεκάνη. Την ημέρα, ο αναβατικός άνεμος αφαιρεί κρύο αέρα απ' τον πυθμένα της λεκάνης, με αποτέλεσμα το στρώμα θερμοκρασιακής αναστροφής, που δημιουργήθηκε κατά τη διάρκεια της νύχτας, να χαμηλώνει σε υψόμετρο κατά τη διάρκεια της μέρας. Το αποτέλεσμα είναι η αναστροφή αυτή να αποτελεί ένα "καπάκι" πάνω από τη λεκάνη που παγιδεύει τους ρύπους από κάτω του, και μάλιστα ένα καπάκι που ολοένα χαμηλώνει στη διάρκεια της ημέρας.
Κατηγορία:Άνεμοι
Αστικός κώδικας
Ο Αστικός Κώδικας είναι μια συστηματική κωδικοποίηση νομοθετημάτων με σκοπό την αντιμετώπιση βασικών ζητημάτων του ιδιωτικού δικαίου. Συνοδεύεται γενικά από έναν Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, ο οποίος προβλέπει την διαδικασία εργασιών μίας αστικής δίκης. Μερικές χώρες περιλαμβάνουν ορισμένα από τα βασικά ζητήματα ιδιωτικού δικαίου στον εμπορικό, αντί για τον αστικό κώδικα.
Εξέλιξη της Νομικής Κωδικοποίησης
Η ιδέα της κωδικοποίησης εμφανίζεται για πρώτη φορά στην Αρχαία Βαβυλώνα και αποδίδεται στον βασιλιά Χαμουραμπί, ο οποίος συνέθεσε τον κώδικά του περίπου το 1760 π.Χ.
Ο πιο φημισμένος κώδικας της πρώιμης νομικής ιστορίας είναι το Corpus Iuris Civilis, το οποίο συνέθεσε ο αυτοκράτορας του Βυζαντίου Ιουστινιανός ο Α'. Αποτελούσε μία συγκέντρωση και αναθεώρηση αυτοκρατορικών νόμων και συγγραμμάτων, ιδιαίτερα από την εποχή του Αδριανού και έπειτα. Η σύνθεση του πρώτου μέρους του, του Ιουστινιάνειου Κώδικα, ολοκληρώθηκε στις 7 Απριλίου 529 και το 534 ολοκληρώθηκαν οι Νεαραί, το τελευταίο κομμάτι του.
Ο Ελληνικός Αστικός Κώδικας
Ο ελληνικός ΑΚ βασίζεται στο βυζαντινορωμαϊκό δίκαιο με επιρροές από τον γερμανικό ΑΚ. Το 1345 ο Κωνσταντίνος Αρμενόπουλος συνέγραψε την Εξάβιβλο κωδικοποιώντας τα Βασιλικά, ένα από τα κομμάτια του Corpus Iuris Civilis. Την περίοδο της τουρκοκρατίας, η Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία ως αρμόδια για την επίλυση των ζητημάτων ιδιωτικού δικαίου εφάρμοζε την Εξάβιβλο. Το ανεξάρτητο ελληνικό κράτος αποφάσισε την κωδικοποίηση του αστικού δικαίου το 1940 και στις 23 Φεβρουαρίου 1946 τέθηκε σε εφαρμογή ο Αστικός Κώδικας.
Περιεχόμενο
Οι κανόνες του αφορούν: δικαιοπραξίες και συμβάσεις, οικογενειακές και κληρονομικές σχέσεις, αρχές που διέπουν τις έννομες σχέσεις καθώς και ευθύνες των προσώπων από τις βλαπτικές ενέργειές τους στους άλλους. Ο Ελληνικός Αστικός Κώδικας εμπεριέχει όλες τις διατάξεις του λεγόμενου "Γενικού Ιδιωτικού Δικαίου", δηλαδή του Αστικού Δικαίου, διατάξεις οι οποίες αφορούν όλα τα πρόσωπα που έχουν την ιδιότητα του Έλληνα Πολίτη, σε αντίθεση με τις διατάξεις του λεγόμενου "Ειδικού Ιδιωτικού Δικαίου", που αφορούν σε συγκεκριμένες κατηγορίες προσώπων (π.χ. εμπορικό δίκαιο για τους εμπόρους, εργατικό δίκαιο για τους εργοδότες και τους εργαζόμενους κ.λπ.). Ο Αστικός Κώδικας καλύπτει όλες τις έννομες σχέσεις προσώπων μεταξύ τους (π.χ. γάμος, διαζύγιο κ.λπ.) ή προσώπων με πράγματα (π.χ. κυριότητα, νομή, κληρονομιά, συμβάσεις, αγοραπωλησίες κ.λπ.).
Κυρτοδάκτυλος
Ο Κυρτοδάκτυλος, Mediodactylus kotschyi (Steindacher, 1870) είναι μια μικρή σαύρα της οικογένειας Gekkonidae. Το είδος είναι αυτόχθονο στη ΝΑ Ευρώπη και τη Μέση Ανατολή. Στην Ελλάδα απαντάται στην ηπειρωτική Ελλάδα, την Πελοπόννησο, την Κρήτη και τις γύρω νησίδες, την Εύβοια, τα νησιά του Ιονίου, τις Σποράδες, τις Κυκλάδες, τα νησιά του Σαρωνικού και στα περισσότερα νησιά του Αιγαίου.
Ταξινομική αναθεώρηση
Μετά από πρόσφατες γενετικές μελέτες, προτάθηκε η αναγνώριση πέντε διακριτών κρυπτικών ειδών μέσα στο σύμπλεγμα του M. kotschyi :
Παραπομπές
Κατηγορία:Ερπετά της Ευρώπης Κατηγορία:Ερπετά της Ελλάδας
Βίκιτσι
Το Βίκιτσι (κυριλλικά: Викићи) είναι χωριό της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ευρίσκεται εντός του εδάφους της Πόλεως του Μπίχατς, εντός του Καντονιού της Ούνα-Σάνα και εντός της Ομοσπονδίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της απογραφής του 2013, αριθμούσε 1,042 κατοίκους.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικισμοί του Μπίχατς
Συμμετοχή της Αλβανίας στη Junior Eurovision
Ιστορία
Στις 14 Αυγούστου 2012, ο εθνικός τηλεοπτικός οργανισμός της Αλβανίας, Radio TVizioni Shqiptar (RTSH), ανακοίνωσε ότι θα κάνει το ντεμπούτο τους στην Παιδική Eurovision στο διαγωνισμό του 2012 στο Άμστερνταμ της Ολλανδίας την 1η Δεκεμβρίου 2012. Ο μηχανισμός που χρησιμοποιείται εκείνη τη στιγμή για να επιλέξει τον εκπρόσωπό του ήταν μια εθνική εκδήλωση προεπιλογής με τίτλο Junior Fest Albania 2012. Η παιδική τραγουδίστρια, η Ιγκζιντόρα Γκιέτα, ήταν η πρώτη που συμμετείχε στην εκπροσώπηση της Αλβανίας με το τραγούδι "Kam një këngë vetëm për ju", το οποίο τελείωσε στη δωδέκατη θέση και πέτυχε τριάντα πέντε βαθμούς. Αυτό ήταν το χειρότερο αποτέλεσμα της Αλβανίας στο ιστορικό των αγώνων.
Στις 27 Σεπτεμβρίου 2013, η RTSH ανακοίνωσε την απόσυρσή τους από τον διαγωνισμό του 2013, ενώ η EBU δήλωσε ότι η απόσυρση οφείλεται σε οικονομικά και οργανωτικά ζητήματα. Η Αλβανία εξακολουθεί να απουσιάζει από τον διαγωνισμό το 2014 και μόνο στις 13 Μαρτίου 2015 η RTSH ανακοίνωσε την επιστροφή τους στον διαγωνισμό. Η εθνική εκδήλωση επιλογής που διοργανώθηκε για την επιλογή του συμμετέχοντος στο 2015 είχε τίτλο Festivali i Këngës për Femije, κατά την οποία η Mishela Rapo κέρδισε το δικαίωμα να εκπροσωπήσει την Αλβανία στον διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision 2015 με το τραγούδι Dambaje. Στον διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision 2015, η Rapo τερμάτισε στην πέμπτη θέση, κερδίζοντας ενενήντα τρία σημεία και το καλύτερο αποτέλεσμα μέχρι σήμερα.
Επιπλέον λινκ
Κατηγορία:Διαγωνισμός Παιδικού Τραγουδιού Eurovision
Ισμαήλ Γ΄ της Περσίας
Ο Αμπού Τοράμπ, περισσότερο γνωστός με το δυναστικό του όνομα Ισμαήλ Γ΄ ( اسماعیل ), ήταν πρίγκιπας των Σαφαβιδών, ο οποίος βασίλευσε ως ανδρείκελο υπό την εξουσία τού Aλί Μαρντάν Χαν Μπαχτιαρί για σύντομο χρονικό διάστημα από το 1750 έως το 1751, και στη συνέχεια υπό τον ηγεμόνα των Zαντ, Kαρίμ Χαν Ζαντ από το 1751 μέχρι το τέλος του το 1773.
Βιογραφία
Τον Μάιο τού 1750 ο φύλαρχος των Τσαχάρ Λανγκ, Aλί Μαρντάν Χαν Μπαχτιαρί και ο οπλαρχηγός Ζαντ Kαρίμ Χαν εισέβαλαν στις πύλες τού Iσπαχάν: ο κυβερνήτης του Aμπούλ-Φαθ Χαν Μπαχτιαρί και άλλοι εξέχοντες κάτοικοι συγκεντρώθηκαν για να προστατεύσουν το φρούριο της πόλης, αλλά συμφώνησαν να παραδοθούν και να συνεργαστούν μαζί τους, μετά τις εύλογες προτάσεις τού Aλί Μαρντάν. Ο Αμπούλ-Φαθ, μαζί με τον Aλί ΜΑρντάν και τον Kαρίμ Χαν, σχημάτισαν συμμαχία στο δυτικό Ιράν υπό την κάλυψη της αποκατάστασης της δυναστείας των Σαφαβιδών, διορίζοντας τον 17χρονο Aμπού Τοράμπ ως μαριονέτα-κυβερνήτη: στις 29 Ιουνίου, ο Αμπού Τοράμπ ανακηρύχθηκε σάχης και έλαβε το δυναστικό όνομα Ισμαήλ Γ΄.
Ο Aλί ΜΑρντάν πήρε στη συνέχεια τον τίτλο τού Βακιλ-έ νταουλάτ ("αναπληρωτής τού κράτους") ως επικεφαλής της διοίκησης, ενώ ο Aμπούλ-Φαθ διατήρησε τη θέση του ως κυβερνήτη τού Ισπαχάν και ο Kαρίμ Χαν διορίστηκε διοικητής (σαρντάρ) τού στρατού, και τού δόθηκε το καθήκον να κατακτήσει το υπόλοιπο Ιράν. Ο Aλί Μαρντάν τελικά έσπασε τη συμμαχία, σκοτώνοντας τον Aμπουλ-Φαθ και αποσπώντας βαρύ φόρο από τους κατοίκους.
Τον Ιανουάριο του 1751, ο Καρίμ Χαν επέστρεψε στο Ισπαχάν και αποκατέστησε την τάξη στην πόλη. Σύντομα έλαβε χώρα μία μάχη μεταξύ αυτού και του Αλί Μαρντάν στο Λουριστάν: κατά τη διάρκεια της μάχης, ο Ισμαήλ Γ΄ και ο Ζακαρία Χαν (που ήταν τώρα βεζίρης του), μαζί με αρκετούς εξέχοντες αξιωματικούς, εγκατέλειψαν τον Αλί Μαρντάν και ενώθηκαν με τον Καρίμ Χαν, ο οποίος τελικά βγήκε νικητής, αναγκάζοντας τον Αλί Μαρντάν και τα υπολείμματα των ανδρών του, μαζί με τον κυβερνήτη τού Λουριστάν, Ισμαήλ Χαν Φεϊλί, να υποχωρήσουν στο Χουζεστάν. Μετά την άνοδο τού Καρίμ Χαν ως βακίλ (αντιβασιλιά) την ίδια χρονιά, ο Ισμαήλ κρατήθηκε σε ασφαλή κράτηση στο οχυρό τού Αμπαντέχ, όπου έζησε μέχρι το τέλος του, το 1773.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σαφαβίδες
Κανονάρχης
Κανονάρχης ονομάζεται το εκκλησιαστικό αξίωμα και ο τίτλος που δίδεται σε κατώτερο κληρικό (Ιεροψάλτη) ο οποίος κρατεί το Ισσοκράτημα, δηλαδή δίνει τη μουσική βάση πάνω στην οποία θα ψάλει ο ψάλτης η ο Πρωτοψάλτης.
Υποδιάκονος
Υποδιάκονος είναι ο τίτλος εκκλησιαστικού αξιώματος της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας αλλά και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας που προηγείται πάντα και υποχρεωτικά της χειροτονίας κάποιου σε Διάκονο.
Στα βυζαντινά χρόνια, όπως και σήμερα, προηγείτο η χειροθεσία του Υποδιακόνου της χειροτονίας σε Διάκονο, ικανό χρονικό διάστημα κατά το οποίο ο υποψήφιος Διάκονος προετοιμαζόταν για τον ρόλο του Διακόνου. Υπάρχει περίπτωση την χειροθεσία σε Υποδιάκονο να ακολουθήσει την ίδια ημέρα η χειροτονία σε Διάκονο, όχι όμως και η χειροτονία σε Πρεσβύτερο.
Διακόνισσα
Ο όρος διάκονος σημαίνει κατά βάση «υπηρέτης». Στην ορολογία των χριστιανικών εκκλησιών μπορεί να σημαίνει είτε γενικότερα τον χριστιανό ως υπηρέτη του Θεού είτε ειδικότερα εκκλησιαστικό αξίωμα.
Ιστορικά ανάγεται στα πρώτα χρόνια της ίδρυσης του Χριστιανισμού. Ως τίτλος και αξίωμα τα τελευταία χρόνια είχε ατονήσει και επανήλθε επί Αρχιεπισκόπου Αθηνών Χριστόδουλου και δίδεται σε άγαμες γυναίκες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
מסדר הדיאקוניסות
Antonov An-124
Το Antonov An-124 Ruslan (Ουκρανικά: Антонов Ан-124 «Руслан» Ονομασία αναφοράς ΝΑΤΟ: 'Codor') είναι μεταφορικό αεροσκάφος κατασκεύασμενο από την Antonov. Είναι το μεγαλύτερο εμπορικό αεροσκάφος μαζικής παραγωγής και το δεύτερο μεγαλύτερο εμπορικό αεροσκάφος σε λειτουργία. Πρώτη φορά πέταξε το 1982. Περισσότερα από 40 αεροσκάφη προς το παρόν βρίσκονται σε χρήση και 20 σε εμπορική χρήση το 1998.
Έχει μήκος σχεδόν 69 μετρά και εκπέτασμα 73,3 μέτρα. Έχει ωφέλιμο φορτίο 150 τόνους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μεταγωγικά αεροσκάφη Κατηγορία:Αεροσκάφη Antonov Κατηγορία:Πολιτικά αεροσκάφη Κατηγορία:Αεριωθούμενα στρατιωτικά αεροσκάφη
Άγγελος Θεοδωρόπουλος
right|308x308px|thumb|Α. Θεοδωρόπουλος, Σαντορίνη (χωρίς χρονολογία;). Ξυλογραφία, 29 εκ. x 21 εκ. Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης. Ο Άγγελος Θεοδωρόπουλος (Αθήνα, 1883 – Αθήνα, 1965) ήταν Έλληνας χαράκτης και ζωγράφος.
Βιογραφικά στοιχεία
Γράφτηκε το 1900 στην Σχολή Καλών Τεχνών (μετέπειτα Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών) όπου σπούδασε ζωγραφική με δασκάλους τους Γ. Ιακωβίδη και Γ. Ροϊλό, και χαρακτική με δάσκαλο τον Νικόλαο Φέρμπο. Μετά την αποφοίτησή του εργάστηκε από το 1914 και μέχρι το 1919 σε διάφορες εφημερίδες όπως το Εμπρός, η Πατρίς και ο Χρόνος φιλοτεχνώντας εικονογραφήσεις και γελοιογραφίες τις οποίες τις υπόγραφε με το ψευδώνυμο «''Θ. Άγγελος''» αλλά και σε εταιρεία διαφήμισης ως διευθυντής του καλλιτεχνικού τμήματος, δημιουργώντας μάλιστα τις πρώτες επαγγελματικές αφίσες στην Ελλάδα. Κατόπιν έφυγε για τη Γερμανία, όπου ήρθε σε επαφή με τους εξπρεσιονιστές.
Από το 1923 άρχισε να ασχολείται συστηματικά με την ξυλογραφία. Την ίδια εποχή, άρχισε να εικονογραφεί με ξυλογραφίες το περιοδικό Φραγγέλιο, που εξέδιδε ο αναρχοσοσιαλιστής φίλος του Νίκος Βέλμος. Το 1930, πρωτοστάτησε στην επανίδρυση της Ομάδας «Τέχνη». Την ίδια χρονιά έθεσε υποψηφιότητα για την νεοσύστατη Έδρα Χαρακτικής στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών την οποία τελικά κατέλαβε ο Γιάννης Κεφαλληνός. Από το 1935 ως το 1937 ήταν επιμελητής στο περιοδικό Τέχνης, Τρίτο Μάτι σε συνεργασία με τον Παπαλουκά, τον Χατζηκυριάκο-Γκίκα, τον Πικιώνη, κ.ά. Το 1938 πήρε μέρος μαζί με τον Κ. Παρθένη και τον Μ. Τόμπρο στην Μπιενάλε της Βενετίας και την ίδια χρονιά συμμετέχει στην ίδρυση της  Ομάδας Ελλήνων Ζωγράφων Χαρακτών. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής συμμετείχε στην Εθνική Αντίσταση σε συνεργασία με καλλιτέχνες που ήταν ενταγμένοι στο ΕΑΜ.