cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πάτημα
Σήμερα στην περιοχή προβλέπεται μικτή χρήση γης, καθώς έχουν οριοθετηθεί οικιστικές, δασικές, αγροτικές και βιομηχανικές ζώνες. Τα γήπεδα είναι μικρά και κατακερματισμένα, το ρυμοτομικό σχέδιο στενό και οι κατοικίες χαμηλές. Η οικιστική ζώνη τα τελευταία χρόνια φαίνεται να επεκτείνεται κυρίως εις βάρος της αγροτικής, αλλά και της βιομηχανικής.
Ετυμολογικές & Ερμηνευτικές Αναφορές
Η κλίση του εδάφους από το Χαλάνδρι ανέρχεται σταδιακά σε μια εκτεταμένη γραμμή προσεγγίζοντας το Πεντελικό Όρος. Η ονομασία "Πάτημα" πηγάζει από τους Σαρακατσανέους κτηνοτρόφους που έβοσκαν τα ζωντανά τους στην περιοχή, στη διαδρομή προς το βουνό. Αποτελούσε την πιο προσβάσιμη διαδρομή για να κατέβουν τα ζώα για βοσκή χαμηλά, στους δασόφυτους πρόποδες του βουνού.
Ιστορική Εξέλιξη
Πριν από περίπου μισό αιώνα στην περιοχή δραστηριοποιούντο μαρμαράδικα, καθώς ως γνωστόν το πεντελικό όρος ήταν δραστήριο σε εξορύξεις, καθότι πλούσιο σε λευκό και λοιπά μάρμαρα. Σε αυτό έπαιξε ρόλο και το γειτνιάζον λατομείο της "Ραπεντώσσας" στο Διόνυσο. Επρόκειτο για τοπίο ξηρό και όχι ιδιαίτερα πλούσιο σε βλάστηση σε αντίθεση με άλλα σημεία περιμετρικά της Πεντέλης.
thumb|280px|left|Μαρμαράδικα
Τα λατομεία λειτουργούσαν έως και τα πρόσφατα χρόνια, καθώς ο αστικός ιστός κινείτο κυρίως προς τα βόρεια των Αθηνών, δηλαδή προς Αχαρνές, Μαρούσι και Κηφισιά και όχι τόσο προς τις άνυδρες και ανατολικές ζώνες της Αττικής (μέχρι και σήμερα συναντά ο επισκέπτης διάσπαρτα μαρμαράδικα στις ανατολικές γειτονίες του Αμαρουσίου, στο βόρειο Γέρακα και στα σύνορα με την Πεντέλη). Με την αύξηση όμως της αξίας της γης στις περιοχές αυτές και τον σταδιακό κορεσμό τους, άρχισε ο οικοδομικός ιστός να προσανατολίζεται περιμετρικά του πεντελικού όρους και προς τα ανατολικά. Με την έλευση του χρόνου και την επέκταση του αθηναϊκού πολεοδομικού συγκροτήματος η κοινότητα Μελισσίων της Νομαρχίας Ανατολικής Αττικής γίνεται δήμος και εντάσσεται στην πόλη των Αθηνών, το ίδιο συμβαίνει με τα Βριλήσσια, ενώ μόλις τα πρόσφατα χρόνια εντάσσεται σταδιακά και η Πεντέλη. Αρχίζει λοιπόν να γίνεται και η διευθέτηση των επιμέρους ζωνών του Πατήματος.
Τοπογραφικά Χαρακτηριστικά
280px|thumb|Στη θέση Πάτημα οικοδομήθηκε ο αυτοτελής οικισμός Βριλησσίων της Κοινότητος Χαλανδρίου Ο λόφος που εκτείνεται βόρεια των Βριλησσίων αποτελεί την έδρα του παραδοσιακού οικισμού του Κουφού, όπως απεικονίζεται σε χάρτες της φραγκοκρατίας. Σε χάρτες μετά την τουρκοκρατία αποτελούσε τμήμα της ευρύτερης περιοχής των Τουρκοβουνίων. Στη νεότερη ιστορία συμπεριλήφθηκε στα Βριλήσσια και αποτελεί σήμερα το τέρμα του δήμου που περιβάλλεται από τις λεωφόρους Πεντέλης και Αναπαύσεως, το Δάσος Άνω Βριλησσίων και το Λόφο Βριλησσίων. Το Πάτημα Βριλησσίων οριοθετείται από τις οδούς Πεντέλης-Παπαφλέσσα-Μεταμορφώσεως-Παπαφλέσσα-Σολωμού-Καλαβρύτων-Αναπαύσεως. Η περιοχή του Κρασσά μάλιστα είναι από τις πρώτες που οικοδομούνται αλλά με το χαρακτηρισμό της ως δασική ζώνη, αποκόπτεται από οποιοδήποτε έργο υποδομής και υπηρεσία. Η κυκλική συνοικία του πατήματος χαρακτηρίζεται από απότομους δρόμους και όμορφη θέα προς την Αθήνα. Στην περιοχή υπάρχει μια κεντρική και πρόσφατα ανακαινισμένη πλατεία που αποτελεί και το βασικό σημείο συνάντησης των κατοίκων και ένα κυκλικό παρκάκι που αποτελεί την αφετηρία των λεωφορειογραμμών του ΟΑΣΑ, ενώ στο βορειοδυτικό τμήμα λειτουργεί και το δημοτικό θέατρο Νταμάρι Βριλησσίων " Αλίκη Βουγιουκλάκη", φιλοξενώντας πληθώρα θεατρικών παραστάσεων και ποικίλων εκδηλώσεων κατά τους θερινούς μήνες. thumb|left|280px|Πλατεία Αγίου Αντωνίου Νοτιοανατολικά του συγκεκριμένου τμήματος βρίσκεται το Πάτημα Χαλανδρίου, έδρα του παραδοσιακού οικισμού του Πατήματος. Πρόκειται για τοπίο ξηρό και σχετικά άνυδρο, με χαμηλή βλάστηση. Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός πως σε μέχρι και σχετικά πρόσφατους χάρτες του Χαλανδρίου, το τέρμα της πόλης σημειώνεται στο τέρμα της λεωφόρου Πλακεντίας (χωρίς να συμπεριλαμβάνεται αυτή η οικιστική λωρίδα). Αφορμή για την οικειοποίηση της έκτασης αυτής από το Δήμο Χαλανδρίου αποτέλεσε η εγκατάσταση του κοιμητήριού του από παλιά στο τέρμα της Αναπαύσεως. Το ξεχασμένο αυτό τμήμα του δήμου άρχισε να κατοικείται παράπλευρα του ιερού ναού του Αγίου Αντωνίου, στα δεξιά της ανατολικής ρεματιάς των Βριλησσίων. Οι πρώτοι κάτοικοι της περιοχής ήταν αθίγγανοι και αγρότες όπως και στη γειτονική Μεταμόρφωση Χαλανδρίου που είναι οικοδομημένη αμφίπλευρα της λεωφόρου Δουκίσσης Πλακεντίας. Αργότερα, όταν τα Βριλήσσια άρχισαν να γνωρίζουν οικιστική ανάπτυξη κατά τη δεκαετία του '80 και κυρίως του '90, πολλοί κάτοικοι παραπλήσιου εισοδηματικού επιπέδου, αναζήτησαν κατοικία σε αυτή τη γειτονική περιοχή που βρίσκεται κοντά στο κέντρο των Βριλησσίων (και λιγότερο στου Χαλανδρίου) και αποτελούσε πιο οικονομική λύση.
280px|thumb|right|Βόρεια της οδού Ολύμπου εκτεινόταν η βιοτεχνική-παραγωγική ζώνη προτού επεκταθεί το σχέδιο πόλεως
Με την πάροδο του χρόνου και καθώς η οικιστική ζώνη των Βριλησσίων άρχιζε να παρουσιάζει κορεσμό, αρκετά άτομα υψηλότερου εισοδήματος άρχισαν να κατοικούν σε πολυτελείς μονοκατοικίες και μεζονέτες στην περιοχή, αλλά σε αραιή απόσταση η μία από την άλλη. Το 2004, με την εγκατάσταση του σταθμού του μετρό της Δουκίσσης Πλακεντίας δόθηκε το ερέθισμα για οικοδομικό οργασμό. Μέχρι και σήμερα οι οικοδομικές εταιρίες εργάζονται πυρετωδώς σε κατοικίες και καταστήματα επί της επέκτασης της λεωφόρου Πλακεντίας που ονομάζεται Ηρακλείτου.
Πολλά τα δημοτικά έργα διάνοιξης δρόμων για την επικοινωνία με το ανατολικό τμήμα των Βριλησσίων που μέχρι και το 2000 τα σύνορα αποτελούνταν από φυσικά αδιέξοδα από χωράφια και αγρούς. Πολλά και τα συγκοινωνιακά έργα ανάπλασης των Βριλησσίων, ώστε να προστατευθούν από τη διαμπερή κυκλοφορία (χαρακτηριστική η περίπτωση της οδού Μπακογιάννη που μέχρι την πρόσφατη ανάπλασή της και τη δημιουργία ποδηλατόδρομου, αποτελούσε "μαύρη λεωφόρο" πληθώρας ατυχημάτων, εν αναμονή της διάνοιξης της Ηρακλείτου έως και την αναπαύσεως).
280px|left|thumb|Αρχιτεκτονική Πλακεντίας
Σήμερα η περιοχή κατοικείται από ολοένα και περισσότερα άτομα σχετικά υψηλού εισοδήματος που εργάζονται πολλές ώρες και έχουν ανάγκη κατοικίας με εύκολη πρόσβαση στο κέντρο και γρήγορες μετακινήσεις, με αποτέλεσμα η αξία της περιοχής να ανεβαίνει σταδιακά στα ύψη.
Τον τελευταίο χρόνο εντάχθηκε στο σχέδιο πόλης και η οικιστική λωρίδα πάνω από την Λ.Αναπαύσεως, γνωστή ως Πάτημα ΙΙ ή Άνω Πάτημα. Έτσι πλέον ο δήμος Χαλανδρίου οικοιοποιούμενος τις αμφισβητούμενες εκτάσεις του Γέρακα απέκτησε σύνορα με την Νέα και Παλαιά Πεντέλη, ενώ μέχρι πρότινος τα σύνορα του σταματούσαν στον κόμβο της Δουκίσσης Πλακεντίας. Σήμερα, τομείς στους οποίους χρήζει βελτίωσης το πάτημα Χαλανδρίου είναι ο αποτελεσματικός ηλεκτροφωτισμός και η δημιουργία χώρων parking καθώς οι δρόμοι είναι εξαιρετικά στενοί. Στη βόρεια πλευρά της συνοικίας λειτουργεί και το κέντρο κυκλοφοριακής αγωγής του δήμου, λίγο πριν το κοιμητήριο Χαλανδρίου-Βριλησσίων.
Γνωστή είναι η οδός Μελίνας Μερκούρη που αναπτύχθηκε ως επέκταση της Αναλήψεως και στην οποία οικοδομήθηκαν οι πρώτες καλαίσθητες κατοικίες. Σήμερα αποτελεί δρόμο επιβαρυμένο κυκλοφοριακά ως κεντρική νότια πύλη εισόδου στην Αναλήψεως και τα Βριλήσσια, τόσο για τα ΙΧ αλλά και τα λεωφορεία του ΟΑΣΑ. Με παρόμοιο τρόπο αναπτύχθηκε η Οδός Γεννηματά που αποτελεί τη βασική νότια πύλη εξόδου από την Οδό 28ης Οκτωβρίου και τα Βριλήσσια. Λοιποί βασικοί οδικοί άξονες της συνοικίας είναι η Τήνου, Αντώνη Τρίτση και Αγίου Αντωνίου, Γρηγορίου Λαμπράκη και Μπακογιάννη.
Παράλληλα, ο Δήμος Χαλανδραίων κατορθώνει να προσεταιριστεί την έκταση άνω της Λεωφόρου Αναπαύσεως, αποκόπτοντας το Γέρακα από τα Βριλήσσια. Η έκταση εντάσσεται στο σχέδιο πόλεως ως Άνω Πάτημα και φαίνεται να προσανατολίζεται ο Δήμος σε ένα πρότυπο εκμετάλλευσης γης παρόμοιο με το Πάτημα Βριλησσίων.
thumb|right|280px|Αρχιτεκτονική στη Λεωφόρο Ηρακλείτου, στα σύνορα με το Γαργηττό Παλλήνης
Λόγω της αρχικού αναπτυξιακού προσανατολισμού του Πατήματος ως μικρο-προάστιο των Βριλησσίων και του Χαλανδρίου, η αρχιτεκτονική της περιοχής προσανατολίστηκε σε μικρές, αυτόνομες μονοκατοικίες που απαιτούσαν πολλά χρόνια για την κατασκευή τους από τους ίδιους τους ιδιοκτήτες, καθότι η μέθοδος της αντιπαροχής δεν είχε έρεισμα. Αυτό ισχύει διότι αρχικά η περιοχή εντασσόταν εκτός των Αθηνών και στα όρια της "Επάνω Παιανίας" και του μετέπειτα Δήμου Γέρακα, μακρυά από τις όμορες πόλεις, οπότε και τα γήπεδα κατακερματίστηκαν. Οι οικοδομικοί ρυθμοί ήταν εξαιρετικά αργοί μέχρι το 2004, αλλά οι κατασκευές ήταν υψηλών προδιαγραφών και με σεβασμό στο περιβάλλον και μεγάλες αποστάσεις το ένα κτίσμα από το άλλο.
thumb|280px|left|Γαργηττός
Πέρα από το αθηναϊκό συγκρότημα, στα ανατολικά σύνορα βρίσκεται ο δήμος Γέρακα, ο οποίος εν έτει 2007 υπάγεται ακόμα στην Ανατολική Αττική. Η γειτονική συνοικία του "Γαργηττού" δομείται επίσης με γοργούς ρυθμούς, ενώ επεκτείνεται και προς το πάτημα, με την ονομασία στις σχετικές δημοτικές μελέτες "Γαργητός ΙΙ". Αυτή η περιοχή αποτελεί το "πάτημα Γέρακα". Ουσιαστικά όλη η περιοχή του Πατημάτος Χαλανδριού μαζί με τον Γαργηττό ΙΙ και την νεοενταχθείσα περιοχή του Άνω Πατήματος αποτελούσαν το Πάτημα Γέρακα. Σήμερα και μετά τις επιτυχημένες διεκδικήσεις του Δήμου Χαλανδρίου, στον Γέρακα έχει απομείνει μόνο η περιοχή του Γαργηττού ΙΙ η οποία όμως δεν αναφέρεται σε καμία δημοτική μελέτη ή επίσημο έγγραφο ως Πάτημα. Επίσης μετά την απώλεια των συγκεκριμένων περιοχών, ο Γέρακας έπαψε να συνορεύει με τα Βριλήσσια και την Νέα Πεντέλη. Βέβαια στην πραγματικότητα ο Γαργηττός ΙΙ αντιμετωπίζεται ως ενιαία περιοχή με το Πάτημα Χαλανδρίου, τόσο απο τις δημόσιες (ΔΕΗ,ΙΚΑ,ΟΤΕ) όσο και τις ιδιωτικές επιχειρήσεις, ενώ χρησιμοποιείται ευρέως ο ανεπίσημος όρος Πάτημα για τον Γαργηττό ΙΙ σε διαχωρισμό με τον Γαργηττό Ι.
Η περιοχή κατοικήθηκε αρχικά από Αρβανίτες της μεσογαίας και Αθιγγάνους που μετατοπίστηκαν από τη Μεταμόρφωση Χαλανδρίου, ενώ τα τελευταία χρόνια κατοικείται μαζικά από Αθηναίους της ζώνης Β των Αθηνών.
thumb|280px|Γειτονιά
Στο Πάτημα του Γέρακα παρατηρούνται επίσης συμπαγή συγκροτήματα κατοικιών και στενή ρυμοτομία στα σύνορα με το Χαλάνδρι, αλλά όσο απομακρύνεται ο επισκέπτης προσεγγίζοντας το Γαργηττό, η ρυμοτομία και η οικοδομική φιλοσοφία βελτιώνεται. Το μεγαλύτερο τμήμα παρά ταύτα αποτελεί μη οικοδομημένη έκταση.
Λόφος Κουφού
Ο λόφος Κουφού εντοπίζεται στα σύνορα των δήμων Βριλησσίων, Γέρακα, Χαλανδρίου και Πεντέλης Αττικής. Ο λόφος Κουφού περιλαμβάνει το νότιο τμήμα του λόφου του Αστεροσκοπείου καθώς και την πευκόφυτη έκταση κάτω από αυτόν και μέχρι τα μαρμαράδικα της λεωφόρου Αναπαύσεως. Η περιοχή αυτή, όπως επίσης και η γειτονική περιοχή κρασά (στα διοικητικά όρια των Βριλησσίων), οικοδομούνται από ιδιώτες που κατοικούν επί του ορεινού τοπίου. Η περιοχή ανήκε εξ' ημισείας στον Γέρακα και την Πεντέλη αλλά ο δήμος Χαλανδρίου κατάφερε να συμπεριλάβει στα διοικητικά του όρια ένα μεγάλο τμήμα της περιοχής, γνωστό ως Άνω Πάτημα Χαλανδρίου. Η υπόλοιπη έκταση μοιράζεται μεταξύ των δήμων Γέρακα και Πεντέλης, χωρίς να είναι σαφή τα όρια του κάθε δήμου. Είναι χαρακτηριστικό ότι ενώ βάση της ζώνης οικιστικού ελέγχου Μεσογείων, ο οικισμός του Αγίου Δημητρίου ανήκει στον Γέρακα, αυτός εξυπηρετείται από τον δήμο Πεντέλης.
thumb|left|280px|Ο Λόφος Κουφού στην Πεντέλη
Σήμερα η ευρύτερη περιοχή του λόφου Κουφού αλλάζει φυσιογνωμία και περνάει από τον μεσοαστικό χαρακτήρα του οικισμού του Αγίου Δημητρίου και των μαρμαράδικων της οδού Αναπαύσεως σε μία περιοχή η οποία φιλοξενεί όλο και περισσότερους κατοίκους με υψηλά εισοδήματα και πολυτελείς κατοικίες κτισμένες σε οικόπεδα αρκετών στρεμμάτων.
Δείτε Επίσης
Κατηγορία:Βριλήσσια Κατηγορία:Χαλάνδρι Κατηγορία:Γέρακας Αττικής Κατηγορία:Τοπογραφία της Αττικής
1616 Φιλίποφ
Ο Φιλίποφ (Filipoff) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,098. Ανακαλύφθηκε το 1950 από τον Γάλλο αστρονόμο Λουί Μπουαγιέ, που παρατηρούσε από το Αλγέρι, και πήρε το όνομά του προς τιμή του αστρονόμου Λιονέλ Φιλίποφ.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο Φιλίποφ εκτιμάται ότι έχει μέση διάμετρο 24,31 χλμ., ενώ το άλβεδό του είναι 0,0751.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Φιλίποφ
Α.Ο. Δάφνη Πατρών
Ο Αθλητικός Όμιλος Δάφνη Πατρών, γνωστός και ως Δάφνη Καρατζά ή Δάφνη Ζαρουχλέικων, είναι αθλητικός σύλλογος της Πάτρας με έδρα την συνοικία Ζαρουχλέικα. Ιδρύθηκε το 1965 με βασικά χρώματα το κίτρινο-μπλε και αριθμό μητρώου Ε.Π.Ο. 1148.
Η αρχική έδρα του συλλόγου ήταν στην συνοικία Καρατζά πάνω από τα Ψηλαλώνια με την ομάδα να αγωνίζεται στο ιστορικό Γήπεδο Προσφυγικών. Εξού και η αρχική ονομασία του συλλόγου ήταν Δάφνη Καρατζά. Αργότερα, και ύστερα από μερική συγχώνευση με τον γειτονικό σύλλογο Α.Ο. Ψηλαλώνια, η εναπομείνασα ομάδα επανασυστάθηκε με έδρα τα Ζαρουχλέικα και μετονομάστηκε στην σημερινή Δάφνη Πατρών.
Ανήκει στην δύναμη της Ε.Π.Σ. Αχαΐας και έχει κατακτήσει μια φορά το Πρωτάθλημα Αχαΐας την περίοδο 1987-88, αλλά δεν κατάφερε να ανέλθει στη Δ' Εθνική μέσω των μπαράζ ανόδου.
Ξεκίνησε από την Γ' τοπική κατηγορία την αγωνιστική περίοδο 1965-66. Ανέβηκε στην Β' κατηγορία το 1969-70 ενώ την περίοδο 1972-73 ανήλθε στην Α' κατηγορία όπου παρέμεινε έως το 1988-89. Ουσιαστικά επωφελήθηκε με την αποχώρηση καταρχήν των Σωματείων της Περιφέρειας Αιτωλοακαρνανίας, και στην Συνέχεια και των Σωματείων της Ηλείας/Ζακύνθου το 1968/69 και 1969/70. Σήμερα αγωνίζεται ξανά στην Β' Κατηγορία των Πρωταθλημάτων της Ε.Π.Σ Αχαΐας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αχαΐας Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ανενεργοί ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.Κ.Α.Η. Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1965 Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης σε άγνωστο έτος
Νυχτερινή περιπέτεια
Το Νυχτερινή περιπέτεια είναι μια δραματική ταινία του ελληνικού κινηματογράφου, παραγωγής 1954. Το σενάριο της ταινίας είναι βασισμένο στο μυθιστόρημα του Άγγελου Τερζάκη «Η μενεξεδένια πολιτεία», προσαρμοσμένο από τον ίδιο τον συγγραφέα, ο οποίος υπογράφει και τη σκηνοθεσία. Πρόκειται για τη μοναδική ταινία του Άγγελου Τερζάκη, ο οποίος είχε παρακολουθήσει μαθήματα κινηματογράφου στην Ιταλία.
Πλοκή
Ο Διαμαντής Νικολάου (Βασίλης Διαμαντόπουλος) ερωτεύεται τη νεαρή Νίνα (Νταίζη Μαυράκη) αφού τη σώσει από την αυτοκτονία στις ράγες του τρένου. Αφού τη συνοδεύει σ’ ένα κέντρο για να πιουν κάτι και να συνέλθει από την περιπέτειά της και την επομένη την επισκέπτεται για να βεβαιωθεί ότι είναι καλά, αρχίζει η σχέση τους. Σιγά σιγά, οδηγεί τον εαυτό του και την οικογένειά του σε ακραίες καταστάσεις.
Παραγωγή και παραλειπόμενα
Η μουσική της ταινίας είναι του Μάνου Χατζιδάκι, ενώ η ηχογράφηση έγινε ειδικά για την ταινία και στα δύο πιάνα έπαιζαν ο συνθέτης και ο Αργύρης Κουνάδης.
Η πρωταγωνίστρια, Νταίζη Μαυράκη, ήταν η νικήτρια λίγο καιρό νωρίτερα των πρώτων μεταπολεμικών καλλιστείων.
Η ταινία έκοψε 33.379 εισιτήρια στην πρώτη της προβολή στους κινηματογράφους της Αθήνας και του Πειραιά, γεγονός που την κατέταξε στη 13η θέση ανάμεσα στις 20 ελληνικές ταινίες της κινηματογραφικής περιόδου 1953-54.
Εκλογές στην Ισλανδία
Στην Ισλανδία διεξάγονται εκλογές για το κοινοβούλιο (Αλθίνγκι), που έχει 63 μέλη και ιδρύθηκε στα μέσα του 19ου αιώνα σαν συμβουλευτικό σώμα υπό τον Δανό βασιλιά. Θεωρείται δε επανίδρυση της ομώνυμης σύναξης που είχε ιδρυθεί το 930 και έπαψε τις λειτουργίες της το 1799.
Αρχηγός της χώρας θεωρείται ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο οποίος έχει περισσότερο εθιμοτυπικό ρόλο, όπως και στην Ελλάδα. Η εκτελεστική εξουσία ανήκει στην κυβέρνηση και στον πρωθυπουργό της χώρας. Η κυβέρνηση διορίζεται από τον πρόεδρο της δημοκρατίας και έχει σύνθεση που καθορίζεται από το κόμμα που κατέχει την πλειοψηφία των βουλευτών ή, σε περίπτωση που δεν υπάρχει απόλυτη πλειοψηφία, από συνασπισμό κομμάτων. Στην πράξη, σχεδόν πάντα οι κυβερνήσεις της Ισλανδίας ήταν κυβερνήσεις συνασπισμού. Το κοινοβούλιο, ο πρόεδρος, η κυβέρνηση, καθώς και τα δημοτικά συμβούλια, εκλέγονται κάθε 4 χρόνια.
2020
Στις προεδρικές εκλογές που διεξήχθησαν τον Ιούνιο του 2020, πρόεδρος επανεξελέγη ο Γκούντνι Θορλάσιους Γιοχάνεσον.
2004
Προεδρικές εκλογές 2004 (26 Ιουνίου 2004) !style="background-color:#E9E9E9" align=left width=450|Υποψήφιοι !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Ψήφοι !style="background-color:#E9E9E9" align=right|%
2012
Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στις 30 Ιουνίου 2012. Το αποτέλεσμα ήταν νικητήριο για τον κάτοχο της προεδρίας, Όλαφουρ Ράγκναρ Γκρίμσον, ο οποίος επικράτησε της αντιπάλου του, Θόρα Αρνοσδότιρ με περίπου 20% των ψήφων, εξασφαλίζοντας άλλη μία θητεία ως Πρόεδρος της Ισλανδίας.
2016
Στις προεδρικές εκλογές που διενεργήθηκαν τον Ιούνιο του 2016 πρόεδρος εξελέγη ο πανεπιστημιακός Γκούντνι Θορλάσιους Γιοχάνεσον. Ο Γιοχάνεσον συγκέντρωσε το 39,1% των ψήφων.
2017
Οι πιο πρόσφατες βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν πρόωρα στις 28 Οκτωβρίου 2017. Αποτέλεσμα ήταν η ήττα του κυβερνώντος συνασπισμού του Μπιάρνι Μπενέντικτσον.
2009
Οι εκλογές έγιναν πρόωρα στις 25 Απριλίου 2009 μετά την παραίτηση της κυβέρνησης λόγω της οικονομικής κρίσης. Το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα, το οποίο είναι υπέρ της ένταξης στην ΕΕ κέρδισε 31,9% των ψήφων και ο εταίρος του στον συνασπισμό, Κίνημα Αριστερών Πρασίνων έλαβε 23,3%. Είναι η πρώτη φορά που τα κεντροαριστερά κόμματα πέτυχαν τόσο μεγάλη εκλογική νίκη.
Αλθίνγκι, 25 Απριλίου 2009 !style="background-color:#E9E9E9" align=center colspan="2" valign=top|Κόμματα !style="background-color:#E9E9E9" align=center|Αρχηγός !style="background-color:#E9E9E9" align=center|Ψήφοι !style="background-color:#E9E9E9" align=center|% !style="background-color:#E9E9E9" align=right|+/–% !style="background-color:#E9E9E9" align=center|Έδρες !style="background-color:#E9E9E9" align=center|+/–
Εκλογές για Συντακτική Συνέλευση 2010
Στις 27 Νοεμβρίου 2010 διεξήχθησαν εκλογές για Συντακτική Συνέλευση. Η τελευταία, για πρώτη φορά στην ιστορία της χώρας θα αναθεωρήσει ευρέα μέρη του Συντάγματος, όπως τις αρμοδιότητες του Προέδρου, περιβαλλοντικά ζητήματα και την συμμετοχή των πολιτών στην δημοκρατική διαδικασία. Η συμμετοχή στις εκλογές ήταν μόλις 36%. Εξελέγησαν 25 συνολικά μέλη, εκ των οποίων 15 άνδρες και 10 γυναίκες.
2016
Βουλευτικές εκλογές διενεργήθηκαν στις 29 Οκτωβρίου 2016. Το Κόμμα Ανεξαρτησίας κέρδισε την πρώτη θέση και το Κόμμα των Πειρατών την 3η θέση.
2010
Σε δημοψήφισμα που διενεργήθηκε στις 6 Μαρτίου 2010, οι πολίτες καταψήφισαν με 93,2% έναντι 1,8% "ναι" την πρόταση για την πληρωμή από το Ρέικιαβικ 3,9 δισεκατομμυρίων ευρώ, τα οποία καταβλήθηκαν από το Ηνωμένο Βασίλειο και την Ολλανδία για αποζημιώσεις πολιτών τους που ζημιώθηκαν από την πτώχευση της διαδικτυακής ισλανδικής τράπεζας Icesave τον Οκτώβριο του 2008. Η συμμετοχή ήταν 62,7%.
2011
Σε ένα δεύτερο δημοψήφισμα, που διεξήχθη στις 9 Απριλίου 2011, οι ψηφοφόροι καταψήφισαν για 2η φορά μέσα σε 1 χρόνο την πρόταση για αποζημίωση στην Βρετανία και στην Ολλανδία αναφορικά με την κατάρρευση της τράπεζας Icesave. Ειδικότερα, το 59,77% των ψηφοφόρων καταψήφισαν την πρόταση έναντι 40,22% που την υποστήριξαν. Η συμμετοχή ήταν της τάξης του 75,34%.
Παραπομπές
*
19 Απριλίου
18 Απριλίου | 19 Απριλίου | 20 Απριλίου
Η 19η Απριλίου είναι η 109η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο (110η σε δίσεκτα έτη). Υπολείπονται 256 ημέρες.
KMines
Το KMines είναι υλοποίηση του γνωστού ηλεκτρονικού παιχνιδιού «ναρκαλιευτής» και αποτελεί μέρος του πακέτου λογισμικού του KDE, συγκεκριμένα του πακέτου Kdegames. Είναι ελεύθερο λογισμικό αδειοδοτημένο με την GNU General Public License (GNU GPL), Version 2. Αρχικός δημιουργός του προγράμματος είναι ο Nicolas Hadacek.
Το παιχνίδι αποτελείται από μια σχάρα. Στόχος του παίκτη είναι να αποκαλύψει όλα τα τετράγωνα της σχάρας χωρίς να χτυπήσει κάποιο τετράγωνο που έχει «νάρκη» διότι σε αυτή την περίπτωση θα χάσει. Πολλά τετράγωνα όταν αποκαλυφθούν περιέχουν αριθμούς. Οι αριθμοί αυτοί αποτελούν ενδείξεις για το που βρίσκονται οι «νάρκες».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λογισμικό KDE
Προεδρική εκλογή των Ηνωμένων Πολιτειών 1788–1789
Η Προεδρική εκλογή των Ηνωμένων Πολιτειών του 1788-1789 είναι η πρώτη τετραετής διαδικασία εκλογής προέδρου στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Διεξήχθη την Δευτέρα 15 Δεκεμβρίου 1788 έως το Σάββατο 1 Ιανουαρίου 1789. Ήταν η πρώτη προεδρική εκλογή στην ιστορία των ΗΠΑ μετά την υιοθέτηση του Συντάγματος στις 17 Σεπτεμβρίου 1787. Σε αυτή την εκλογή ο Τζορτζ Ουάσινγκτον εκλέχθηκε ομόφωνα για την πρώτη από τις δύο θητείες του ως Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών μαζί με τον Τζον Άνταμς να αναλαμβάνει το καθήκον του πρώτου αντιπροέδρου της χώρας στο πλευρό του.
Πριν τις εκλογές οι ΗΠΑ δεν διέθεταν εκτελεστική εξουσία. Με το προηγούμενο σύστημα σύμφωνα με τα Άρθρα της Συνομοσπονδίας η εθνική κυβέρνηση ηγούνταν από το Κογκρέσου της Συνομοσπονδίας το οποίο διέθετε έναν τελετουργικό πρόεδρο και ορισμένους εκτελεστικούς κλάδους. Ωστόσο ανεξάρτητη εκτελεστική εξουσία δεν υπήρχε εκείνη την περίοδο.
Ο διάσημος Τζορτζ Ουάσινγκτον συμμετείχε ουσιαστικά χωρίς αντίπαλο. Το μοναδικό θέμα που έπρεπε να ρυθμιστεί ήταν εκείνο του Αντιπροέδρου. Τελικά ο Τζον Άνταμς εκλέχθηκε μαζεύοντας την πλειοψηφία των ψήφων από μια επιτροπή σύμφωνα με το τότε Σύνταγμα της χώρας.
Κατηγορία:Εκλογές στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής
Αγία Ζώνη (Περιστέρι)
Η Αγία Ζώνη, του δήμου Περιστερίου, είναι μεσαιωνική εκκλησία στην Αττική. Βρίσκεται στα Σεπόλια. Πρόκειται για μικρό ναό μονόκλιτο βασιλικού ρυθμού. Αρχικά ήταν καμαροσκέπαστος, σήμερα αυτή η σκεπή αντικαταστάθηκε με μια ξύλινη. Φέρει ημικυκλική αψίδα ιερού. Στην πρόσοψη είναι εντοιχισμένη αρχαία επιγραφή. Ανακαινίστηκε το 1914 επάνω στα παλιά θεμέλια. Λόγω του οικοδομικού οργασμού στην περιοχή, είναι δυσπρόσιτη και δυσδιάκριτη. Στο εκκλησάκι τιμάται η Τιμία Ζώνη της Θεοτόκου, το ιερό κειμήλιο της Παναγίας που φυλάγεται στην Μονή του Βατοπεδίου στο Άγιον όρος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ζωνη
Σαπόπαν
Το Σαπόπαν (ισπανικά: Zapopan, ισπανική προφορά ΔΦΑ : [saˈpopan]) είναι μια πόλη και δήμος που βρίσκεται στην μεξικανική πολιτεία του Χαλίσκο, όποιο είναι μέρος της μητροπολιτικής περιοχής της Γουαδαλαχάρας. Το όνομα προέρχεται από την Νάουατλ λέξη τζάποτλ (tzápotl), το οποίο σημαίνει ανάμεσα στα δέντρα των Σαπότε, και η λέξη “παν” το οποίο σημαίνει “πάνω”.
Από το 1160 ως το 1325 ένας μεγάλος αριθμός οικογενειών των Αζτέκων, Νάουα και Μάγια μετανάστευσαν σε αυτήν την περιοχή από το νότο.
Από τη στιγμή που οι ισπανικοί ήρθαν ήταν ένας μεγάλος οικισμός.
Το 1530, η περιοχή κατακτήθηκε από τον Νούνιο ντε Γκουσμάν, αλλά η ίδρυση του ισπανικού χωριού του Σαπόπαν δεν συνέβη μέχρι το 1541.
Ανδρέας Λευθεριώτης
Ο Ανδρέας Γεωργίου Λευθεριώτης ή Λευτεριώτης (γενν. Αθήνα 1879) ήταν διπλωματούχος Πολιτικός Μηχανικός Ε.Μ.Π. (1902) και Εργολήπτης Δημοσίων Έργων Δ΄ Τάξεως με Αριθμό Μητρώου Τ.Ε.Ε. 676.
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1879 και αποφοίτησε το 1902 από τη Σχολή Πολιτικών Μηχανικών του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου. Από το 1902 ως το 1903 διετέλεσε Μηχανικός Επιβλέψεως στο Τεχνικό Γραφείο Ευγενίου Τρούμ, Εργολήπτη Δημοσίων και Ιδιωτικών Έργων. Από το 1903 ως το 1909 διετέλεσε Μηχανικός Τοπογραφήσεως στην Επιτροπή Υδραυλικών Έργων Θεσσαλίας, εντεταλμένος από τον Α. Σίμπερ. Από το 1909 ως το 1910 διετέλεσε Μηχανικός στην Υπηρεσία Δημοσίων Έργων της Κρητικής Πολιτείας με περιοχή ευθύνης το Νομό Λασιθίου όπου συνέταξε μελέτες για το οδικό δίκτυο. Το 1911 επέστρεψε στην Επιτροπή Υδραυλικών Έργων Θεσσαλίας εντεταλμένος εκ νέου από τον Α. Σίμπερ. Από το 1911 ως το 1914 εργάσθηκε ως Μηχανικός στη Λιμενική Επιτροπή Πειραιώς και ασχολήθηκε με τα τεχνικά έργα επεκτάσεως των κρηπιδωμάτων του Λιμένα, των μονίμων δεξαμενών επισκευής πλοίων της Ακτής Βασιλειάδου, τα τεχνικά έργα ισοπεδώσεως υφάλου μέσα στη λεκάνη του Λιμένα Πειραιώς. Το 1914 συνέστησε την Τεχνική Εταιρεία Σακελλαρόπουλος - Λευθεριώτης δια της οποίας κατασκεύασε δημόσια τεχνικά έργα όπως οι πρώτες γέφυρες από οπλισμένο σκυρόδεμα στην Οδό Ηγουμενίτσας - Ιωαννίνων εγκρίσει του Υπουργείου Συγκοινωνίας. Το 1917 διετέλεσε Νομομηχανικός Λέσβου.
Μετά από την πυρκαγιά του 1917 μετατέθηκε ως Μηχανικός στο Γραφείο Σχεδίου Πόλεως Θεσσαλονίκης με διευθυντή τον Δημήτριο Λαμπαδάριο. Παράλληλα το 1919 διετέλεσε και Πρόεδρος της Επιτροπής Ανοικοδομήσεως Ανατολικής Μακεδονίας. Το 1920 διετέλεσε Επιθεωρητής Δημοσίων Έργων στην ΣΤ΄ Επιθεώρηση Δημοσίων Έργων η οποία είχε στις περιοχές ευθύνης της τον Νομό Θεσσαλονίκης και τον Νομό Πέλλης. Το 1921 τιμήθηκε με τον Σταυρό του Βασιλικού Τάγματος του Σωτήρος. Το 1923 συνέστησε δικό του τεχνικό γραφείο και αναλάμβανε τεχνικά έργα σε διάφορες περιοχές στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη και αλλού ως το 1928. Στα έργα του γραφείου περιλαμβάνεται μεταξύ άλλων και η κατασκευή του Αλευρομύλου Βαλτσάνη. Από το 1928 ως το 1934 διετέλεσε Μηχανικός Περιφερείας Βορείου Ελλάδος της Α.Ο.Ε. Προμηθεύς, με αντικείμενο την γενική εποπτεία των Γραφείων Τομεαρχών Μηχανικών της 1ης Περιφερείας Δημοσίων Έργων η οποία είχε υπό την ευθύνη της τους Εργολήπτες που είχαν αναλάβει την κατασκευή διαφόρων τμημάτων του οδικού δικτύου της περιοχής. Το 1934 συνέστησε την Ανώνυμη Τεχνική Εταιρεία Ανδρέας Γεωργίου Λευθεριώτης και ανέλαβε ως Εργολήπτης την κατασκευή της Οδού Καβάλας - Δράμας για λογαριασμό της Α.Ο.Ε. Προμηθεύς και τη Γέφυρα Δοξάτου. Επίσης, κατασκεύασε και πολλά ιδιωτικά έργα ως το 1941 οπότε λόγω της Κατοχής Γερμανών, Ιταλών και Βουλγάρων εγκατέλειψε στην Θεσσαλονίκη όλη την περιουσία της Εταιρείας του η οποία ήταν περί τις 4.500 λίρες, διάφορα μηχανήματα και εργαλεία, μία γραμμή ντεκωβίλ μήκους 4.000 μέτρων και διάφορα άλλα εργαλεία.
Μετά την Κατοχή, την περίοδο1944-1945 διετέλεσε Προϊστάμενος της Διευθύνσεως Τεχνικών Υπηρεσιών του Θεραπευτηρίου Ευαγγελισμός. Το 1945 συνέστησε νέο τεχνικό γραφείο δια του οποίου κατασκεύασε μέχρι το 1948 νέα κρηπιδώματα στον Λιμένα Πειραιώς, επειδή τα παλιά τα είχε ανατινάξει ο εχθρός. Κατασκεύασε ακόμη τον οικισμό Κάτω Κλειτορίας και το υδραγωγείο του μήκους 6.000 μέτρων. Επίσης, επεξέτεινε το Λαϊκό Νοσοκομείο. Το 1949 συνέστησε την Ανώνυμη Τεχνική Εταιρεία Ευκλείδης και διετέλεσε Γενικός Διευθυντής της μέχρι που κατελήφθη από το όριον ηλικίας το 1952 και τότε απεσύρθη.
Έργα του
Η oικοδομή Κατρακούρα κατασκευάστηκε αρχικά ως μέγαρο κατοικιών, ενώ στη συνέχεια φιλοξένησε για μεγάλο χρονικό διάστημα την Κλινική Κατρακούρα και αργότερα φροντιστηριακή επιχείρηση. Το κτήριο που βρίσκεται σε απόσταση αναπνοής από τον Λευκό Πύργο και την παλιά παραλία θα μετατραπεί σε boutique hotel.
Πηγές
1. Νικόλαος Κιτσίκης, ΤΕΧΝΙΚΗ ΕΠΕΤΗΡΙΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ, Τόμος Β΄: ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΑΙ ΑΡΧΑΙ ΤΟΥ Τ.Ε.Ε. – ΜΗΤΡΩΟΝ ΜΕΛΩΝ Τ.Ε.Ε. - ΠΙΝΑΚΕΣ ΤΜΗΜΑΤΩΝ ΜΕΛΩΝ – ΤΕΧΝΙΚΑΙ ΕΤΑΙΡΕΙΑΙ, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΤΕΧΝΙΚΟΥ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟΥ ΕΛΛΑΔΟΣ, Αθήναι 1934.
2. Περιοδικόν «ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ», ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟΝ ΛΕΞΙΚΟΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΕΧΝΙΚΩΝ ΣΥΝΔΡΟΜΗΤΩΝ ΤΗΣ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗΣ (Τόμος ΙΙ: ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΜΗΧΑΝΙΚΟΙ), σελ. 56, Λήμμα: ΛΕΥΘΕΡΙΩΤΗΣ ΑΝΔΡΕΑΣ του Γεωργίου.
ΦΚ Λόζνιτσα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1919
Κλεάνθης Ζερβός
Ο Κλεάνθης Ζερβός (1921 - 30 Ιανουαρίου 2005) ήταν υποναύαρχος του ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού και στη συνέχεια πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής Δωδεκανήσου του ΠΑΣΟΚ από το 1981 ως το 1989.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στην Κάλυμνο, γιος του Ιωάννη Ζερβού. Σπούδασε στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων και συμπλήρωσε τις σπουδές του στη Ναυτική Σχολή Πολέμου, τη Σχολή Εθνικής Άμυνας και διάφορες σχολές εσωτερικού και εξωτερικού, μεταξύ των οποίων και αυτή του ΝΑΤΟ στη Δυτική Γερμανία.
Αποστρατεύτηκε με το βαθμό του υποναύαρχου και ασχολήθηκε με την πολιτική. Εξελέγη βουλευτής Δωδεκανήσου με το ΠΑΣΟΚ στις εκλογές του 1981. Στις εκλογές του 1985 κράτησε την έδρα του. Υπηρέτησε στο αξίωμα του βουλευτή ως το 1989. Πέθανε τον Ιανουάριο του 2005.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού Κατηγορία:Βουλευτές Δωδεκανήσου Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ
Λευκή υπεροχή
Λευκή υπεροχή ονομάζεται η πεποίθηση ότι οι λευκοί άνθρωποι είναι ανώτεροι από εκείνους άλλων φυλών και έτσι πρέπει να τους καταδυναστεύουν. Η πεποίθηση ευνοεί τη διατήρηση και την υπεράσπιση της κυριαρχίας των λευκών. Η πεποίθηση έχει τις ρίζες της στο δόγμα του επιστημονικού ρατσισμού και ήταν βασική δικαιολογία για την αποικιοκρατία. Βασίζεται σε ένα φάσμα σύγχρονων κινημάτων, συμπεριλαμβανομένου του νεοναζισμού.
Διαφορετικές μορφές του δόγματος προτείνουν διαφορετικές αντιλήψεις σχετικά με το ποιος θεωρείται λευκός (αν και το υπόδειγμα είναι γενικά ανοικτόχρωμο δέρμα, ξανθό μαλλί και γαλάζια μάτια, ή «άρια» χαρακτηριστικά που απαντώνται κυρίως στη βόρεια Ευρώπη).
Ως πολιτική ιδεολογία, επιβάλλει και διατηρεί την κοινωνική, πολιτική, ιστορική ή θεσμική κυριαρχία των λευκών. Το Υπερατλαντικό εμπόριο δούλων, οι νόμοι του Jim Crow στις Ηνωμένες Πολιτείες, και το απαρτχάιντ στη Νότια Αφρική είναι παραδείγματα εφαρμογής του δόγματος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νεοφασισμός Κατηγορία:Πολιτικές θεωρίες Κατηγορία:Λευκή υπεροχή Κατηγορία:Λευκός εθνικισμός Κατηγορία:Πολιτική και φυλή Κατηγορία:Φυλετικός διαχωρισμός Κατηγορία:Νεοναζιστικές έννοιες Κατηγορία:Πολιτικά κινήματα στις Ηνωμένες Πολιτείες
Τζέιμς Φέργκιουσον (Αμερικανός αστρονόμος)
Ο Τζέιμς Φέργκιουσον (James Ferguson, 31 Αυγούστου 1797 – 26 Σεπτεμβρίου 1867) ήταν Αμερικανός αστρονόμος και μηχανικός.
Ο Φέργκιουσον γεννήθηκε στη Σκωτία (δεν πρέπει όμως να συγχέεται με τον Σκωτσέζο αστρονόμο Τζέιμς Φέργκιουσον που γεννήθηκε το 1710). Σε ηλικία μόλις τριών ετών μετανάστευσε στις ΗΠΑ, όπου εργάσθηκε αρχικώς ως βοηθός μηχανικού στην κατασκευή της Διώρυγας της Ήρι. Στη συνέχεια ασχολήθηκε με την αστρονομία, εργαζόμενος από το 1847 στο Ναυτικό Αστεροσκοπείο των ΗΠΑ, στην πρωτεύουσα Ουάσινγκτον. Πραγματοποίησε την πρώτη ανακάλυψη αστεροειδή από όσες έγιναν από την αμερικανική ήπειρο, του 31 Ευφροσύνη το έτος 1854. Αργότερα ανεκάλυψε και άλλους 2 αστεροειδείς: τη Βιργινία το 1857 και την Ηχώ το 1860.
Απεβίωσε στις ΗΠΑ σε ηλικία 70 ετών.
Πηγές
Κατηγορία:Αμερικανοί αστρονόμοι Κατηγορία:Αστρονόμοι του 19ου αιώνα
2995 Ταρατούτα
Η Ταρατούτα (Taratuta) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,4. Ανακαλύφθηκε το 1978 από τον Σοβιετικό αστρονόμο Νικολάι Τσερνίχ, που παρατηρούσε από το Ναουτσνί της Κριμαίας, και πήρε το όνομά της προς τιμή της Σοβιετικής συγγραφεως Ευγενίας Αλεξ. Ταρατούτα (Евгения Александровна Таратута, 1912–2005).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Ταρατούτα εκτιμάται σε 16,59 ± 1,2 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,070 ± 0,011. Η Ταρατούτα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της πιθανώς μία φορά κάθε 6,6 ώρες περίπου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Ταρατουτα
Α.Ο. Διακοπτού
Ιστορία
Ιδρύθηκε το 1981 με αριθμό μητρώου Ε.Π.Ο. 3201 κι ανήκει στην δύναμη της Ε.Π.Σ. Αχαΐας. Τα χρώματα του είναι το κίτρινο-μπλέ και αγωνίζεται στο γήπεδο Διακοπτού. Το 1992 συγχωνεύτηκε με την άλλη ομάδα του Διακοπτού τον Βουραικό. Το 2002 κατέκτησε το πρωτάθλημα Αχαΐας παίρνοντας μέρος στον Β΄όμιλο όπου τερμάτισε δεύτερος πίσω από την Αχαϊκή αλλά αήττητος με 0 ήττες. Στα μπαράζ, αγώνες πρόκρισης μεταξύ 4 ομάδων, οι δύο πρώτοι από κάθε όμιλο, κέρδισε την άνοδο του στην Δ΄εθνική.
Την αγωνιστική περίοδο 2002-2003 έπαιξε στην Δ' Εθνική και υποβιβάστηκε την ίδια χρονιά, μετά από περίεργα γεγονότα που έγιναν η ομάδα δεν δήλωσε συμμετοχή στο επόμενο πρωτάθλημα της Α' κατηγορίας. Όπως αναφέρεται από τον τύπο της εποχής ενώ το Διακοπτό είχε εξασφαλίσει την παραμονή του στον αγώνα με την Θύελλα Πατρών χάθηκαν οι καταστάσεις υγείας των ποδοσφαιριστών με επακόλουθο να μην μπορεί να διεξαχθεί ο αγώνας. Για την περίπτωση αυτή υπήρχε δεδικασμένο που προέβλεπε επανάληψη του αγώνα κι ενώ το Διακοπτό ήταν αδιάφορο για το αποτέλεσμα, ακόμα και με ήττα έμενε στην κατηγορία, αποφασίστηκε ο μηδενισμός της ομάδας και ο υποβιβασμός στην Α΄κατηγορία.
Το 2007 η ομάδα επαναδραστηριοποιήθηκε με σκοπό να κατέβη στο πρωτάθλημα της Β΄κατηγορίας την αγωνιστική περίοδο 2007-08.
Πηγές
Διακοπτo Διακοπτο Διακοπτο
Βαμβακού Λακωνίας
Η Βαμβακού είναι οικισμός του δήμου Σπάρτης του νομού Λακωνίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ο πληθυσμός της ανέρχεται στους 88 μόνιμους κατοίκους.
Γενικά και ιστορικά στοιχεία
Η Βαμβακού είναι ορεινό χωριό κτισμένο σε υψόμετρο 900 μέτρων στις πλαγιές του Πάρνωνα, στα ΒΑ της Σπάρτης. Χτίστηκε κατά τα μέσα του 15ου αιώνα και αρχικά ονομαζόταν Παληοχώρα. Σχετικά με τη σημερινή της ονομασία, η οποία καθιερώθηκε στα τέλη του 17ου αιώνα, υπάρχουν διάφορες εκδοχές με τις κυριότερες να σχετίζονται με μια γυναίκα ονόματι Βαμβακιά που εγκαταστάθηκε στην περιοχή ερχόμενη από τον Μυστρά ή με την καλλιέργεια βαμβακιού.
Από τον 18ο μέχρι και τον 19ο αιώνα υπήρξε έδρα επισκοπής, ενώ οι κάτοικοί της ήταν όλοι Έλληνες, με την εξαίρεση μερικών Οθωμανών δημοσίων υπαλλήλων. Κατά τη διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης, οι κάτοικοι της Βαμβακούς, με επικεφαλής τον επίσκοπο Θεοδώρητο Βρεσθένης, συμμετείχαν ενεργά σε διάφορες πολεμικές επιχειρήσεις, όπως π.χ. στις μάχες της Βλαχοκερασιάς, του Βαλτετσίου, των Δολιανών, στην πολιορκία της Τριπολιτσάς και στην άμυνα της Ακρόπολης. Το 1826, η Βαμβακού καταστράφηκε από τον αιγυπτακό στρατό του Ιμπραήμ πασά που είχε εισβάλει στην Πελοπόννησο.
Μετά τη δημιουργία του ελληνικού κράτους, ο οικισμός διέθετε κατά το 1840 σχολείο που το 1853 αριθμούσε 208 μαθητές, ενώ το 1901 ξεκίνησε να λειτουργεί το τοπικό παρθεναγωγείο. Στις αρχές του 20ού αιώνα γνώρισε ιδιαίτερη ανάπτυξη, η οποία οφειλόταν στη δράση του τοπικού συνεταιρισμού αλληλοβοήθειας, ο οποίος λάμβανε σημαντική ενίσχυση από κατοίκους που ζούσαν στο εξωτερικό. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής, ο πληθυσμός του χωριού συμμετείχε ενεργά στην Εθνική Αντίσταση μέσα από τις τάξεις του ΕΑΜ/ΕΛΑΣ. Τον Οκτώβριο του 1946, μετά από δύο ταυτόχρονες συμπλοκές ανάμεσα σε αντάρτες του ΔΣΕ και ένοπλους παρακρατικούς στη Βαμβακού και τη γειτονική Βαρβίτσα, οι δεύτεροι (προέρχονταν κυρίως από τη Μάνη και υπάγονταν στην οργάνωση του Πάνου Κατσαρέα) προχώρησαν στη μαζική εκτέλεση 29 κατοίκων της Βαμβακούς, κυρίως συγγενών ανταρτών, ως αντίποινα για τις απώλειες που υπέστησαν.
Διοικητικά, κατά την περίοδο της β΄ Τουρκοκρατίας στην Πελοπόννησο (μετά το 1715), η Βαμβακού αποτέλεσε τμήμα του καζά Μυστρά και είχε το δικαίωμα εκλογής δύο προεστών, ενώ στα πρώτα χρόνια του ελληνικού κράτους διετέλεσε έδρα του δήμου Οινούντος (το 1840 η έδρα μεταφέρθηκε στα Βρέσθενα). Αργότερα αποτέλεσε μέχρι το 1997 τμήμα της επαρχίας Λακεδαίμονος και στη συνέχεια υπήχθη στον καποδιστριακό δήμο Οινούντος, ενώ από το 2011 ανήκει στη δημοτική ενότητα Οινούντος του δήμου Σπάρτης.
Στη Βαμαβακού βρίσκονται οι ναοί της Κοιμήσεως της Θεοτόκου (το αρχικό κτίριο ανεγέρθηκε το 1760, καταστράφηκε κατά την επιδρομή του Ιμπραήμ το 1826 και κατεδαφίστηκε το 1898), της Αγίας Τριάδος και του Αγίου Γεωργίου, ενώ σε κοντινή απόσταση βρίσκεται η μονή της Αγίας Κυριακής.
Επιφανείς κάτοικοι
Στη Βαμβακού γεννήθηκαν ο Παναγής Αλεξανδράκης, o συγγραφέας του χωριού Νίκος Σταυρόπουλος , ο Π. Τσοχώνης και οι οικογένειες Κουμάνταρου και Έξαρχου που συμμετείχαν ενεργά στην Ελληνική Επανάσταση, διάφοροι τοπικοί ευεργέτες όπως ο ιερομόναχος Κλήμης Αδαμαντίδης , ο έμπορος Σπύρος Νιάρχος , ο εφοπλιστής Ιωάννης Κουμάνταρος, ο βουλευτής Γεώργιος Τσοχώνης κ.ά. Επίσης, από τον οικισμό καταγόταν ο εφοπλιστής Σταύρος Νιάρχος και η επιχειρηματίας Ντόλλυ Γουλανδρή.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λακωνίας Κατηγορία:Δήμος Σπάρτης Κατηγορία:Χωριά του Πάρνωνα
Άγιος Νικόλαος ο Χωστός
Ο Άγιος Νικόλαος ο Χωστός είναι μεσαιωνική εκκλησία στην Αττική. Βρίσκεται στον σταθμό των Υπεραστικών Λεωφορείων στην ανατολική όχθη του Κηφισού, και σε υπόγεια θέση λόγω της οικοδομικής διαρρύθμισης της περιοχής. Χρονολογείται από τον 16ο ή τον 17ο αιώνα. Πρόκειται για μικρό μονόκλιτο ιερό ναό βασιλικού ρυθμού, με τρούλο. Ο νάρθηκας εξέχει και στις δύο πλευρές του κυρίως ναού. Η στέγη του ιερού είναι ημικυκλική. Στον τρούλο υπάρχουν παράθυρα για τον φωτισμό του εσωτερικού. Το 1907 έγιναν έργα απελευθερωτικής ανασκαφής και επιδιορθώσεις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Νικολαος Χωστος Χωστος
Ρε (νότα)
μικρογραφία|Η νότα ρε σε διαφορετικά [[Τονικό ύψος|τονικά ύψη, στο κλειδί του σολ και το κλειδί του φα]] Το Ρε είναι μουσική νότα που απέχει έναν ολόκληρο τόνο πάνω από τη νότα ντο. Οι θεμελιώδεις εναρμόνιες νότες της είναι το ντο με διπλή δίεση (ΝΤΟΑρχείο:DoubleSharp.svg) και το μι με διπλή ύφεση (ΜΙ𝄫).
Όταν υπολογίζεται σε σχέση με τη νότα λα των 440 Hz, η συχνότητα του μεσαίου ρε (D4) ισούται με περίπου 293,665 Hz.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μουσική θεωρία
Γυμνασίαρχος
Γυμνασίαρχος (gymnasiarchus), από το γυμνάσιον και το ἄρχειν, ήταν το όνομα ενός υπαλλήλου στην αρχαία Ελλάδα του οποίου ο βαθμός και τα καθήκοντα ποικίλλει ευρέως σε διαφορετικά σημεία και σε διαφορετικές χρονικές στιγμές.
Στην Αρχαία Αθήνα κατά τον πέμπτο και τέταρτο αιώνα π.Χ., ένας γυμνασίαρχος επιλεγόταν κάθε χρόνο από κάθε φυλή για να αναλάβει τα έξοδα των αγώνων των λαμπάδων (βλ. Λαμπαδηδρομία). Τα καθήκοντα περιλάμβαναν την πληρωμή όλων των εξόδων που σχετίζονται με την προπόνηση των συμμετεχόντων και το γραφείο ήταν μια από τις πιο ακριβές από τις δημόσιες υπηρεσίες που ζητούσε η Αθήνα από τους πλούσιους πολίτες της. Το όνομα φαίνεται να υποδηλώνει ότι ο γυμνασίαρχος είχε επίσης ορισμένα δικαιώματα και καθήκοντα στη γυμναστική κατά τη διάρκεια της εκπαίδευσης των νέων, αλλά δεν υπάρχουν συγκεκριμένες πληροφορίες σχετικά με αυτό το θέμα.
Μετά την ίδρυση της Μακεδονικής εξουσίας, υπήρξε αλλαγή στην Αθήνα. Ένας γυμνασίαρχος επιλεγόταν κάθε χρόνο και το γραφείο του ήταν εξαιρετικής αξιοπρέπειας. Είχε τη γενική επίβλεψη της τάξης και της πειθαρχίας στο γυμναστήριο των εφήβων και μερικές φορές χρηματοδοτούσε βαριά έξοδα από το δικό του πορτοφόλι. Το ίδιο όνομα δόθηκε στους πλούσιους εφήβους, οι οποίοι ανέλαβαν για μεγαλύτερο ή μικρότερο χρονικό διάστημα, γενικά έναν μήνα, να φέρουν ορισμένες βαριές χρεώσεις για τους συντρόφους τους, όπως τα έξοδα των εκδηλώσεων ή την παράδοση του λαδιού που απαιτείται στο γυμναστήριο.
Εκτός της Αθήνας και των πολιτειών που αντιγράφουν το γυμναστικό της σύστημα, ο όρος υποδηλώνει είτε δικαστές που είχαν την ευθύνη της γυμναστικής και λογοτεχνικής διδασκαλίας, είτε εκείνους που έπρεπε να εξασφαλίσουν ορισμένα έξοδα που σχετίζονται με το γυμναστήριο ή τις εκδηλώσεις, είτε από τη δική τους ιδιοκτησία είτε από τα δημόσια κεφάλαια. Υπήρχε μεγάλη ποικιλία στις λεπτομέρειες.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Τίτλοι στην Αρχαία Ελλάδα Κατηγορία:Εκπαίδευση στην αρχαία Ελλάδα
Καύση των νεκρών
thumb|[[Μπαλί]] Αποτέφρωση ονομάζεται η διαδικασία της καύσης της σορού των νεκρών.
Διεθνώς
Στη Γαλλία η αποτέφρωση νεκρών επιτράπηκε με διάταγμα από το 1789, αλλά ρυθμίστηκε πληρέστερα με νόμο της 15ης Νοεμβρίου 1887. Στη Γερμανία διασφαλίζεται με έναν συνδυασμό διατάξεων ο σεβασμός στη βούληση του αποθανόντος και με νόμο του 1934 περί αποτέφρωσης των νεκρών εξισώνεται με την ταφή. Στην Ισπανία το θέμα ρυθμίστηκε το 1945 με τον νόμο περί θρησκευτικής ελευθερίας. Στη Βρετανία επιτρέπεται η αποτέφρωση των νεκρών με δικαστική απόφαση του 1884.
Κατά το 2007 εκτιμάται ότι τα ποσοστά αποτέφρωσης στη Βρετανία, στην Ελβετία, στη Σουηδία, στην Ολλανδία, στη Νορβηγία και στη Δανία ξεπερνούν το 50%. Στην Ιαπωνία φτάνει το 99%, στην Αυστραλία το 49% και στις ΗΠΑ το 21%.
Ελλάδα
Στην Ελλάδα το θέμα τέθηκε για πρώτη φορά το 1987, όταν ο τότε δήμαρχος Αθηναίων Μιλτιάδης Έβερτ απέστειλε σχετική επιστολή στην Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος. Μετά από σχεδόν 20 χρόνια, το 2006, επιτράπηκε και στην Ελλάδα με την ψήφιση σχετικού νόμου (3448/2006, άρθρο 35) η αποτέφρωση σε όσους το επιτρέπουν οι θρησκευτικές τους πεποιθήσεις. Το πρώτο αποτεφρωτήριο νεκρών στην Ελλάδα άρχισε να λειτουργεί τον Οκτώβριο του 2019.
Θρησκεία και αποτέφρωση
Η Ρωμαιοκαθολική εκκλησία έχει επιτρέψει επίσημα την αποτέφρωση με απόφαση της Β' Βατικάνειας συνόδου το 1963 υπό την προϋπόθεση ότι η αποτέφρωση δεν γίνεται για ιδεολογικούς λόγους που έρχονται σε σύγκρουση με την Ρωμαιοκαθολική πίστη.Οι παραδοσιακές προτεσταντικές εκκλησίες (Λουθηρανοί, Αγγλικανοί,Καλβινιστές κτλ) επιτρέπουν την αποτέφρωση και μάλιστα στις χώρες που έχουν ιστορική παρουσία (Σκανδιναβικές χώρες,Βρετανία,Ολλανδία) έχουν υψηλά ποσοστά αποτέφρωσης. Οι Πεντηκοστιανοί απορρίπτουν την αποτέφρωση καθώς θεωρούν ότι ένας Πεντηκοστιανός οφείλει να ζει με βάση το παράδειγμα του Ιησού και τον Αποστολών και Προφητών και συνεπώς να μιμείται την ταφή των σωμάτων τους.Οι Πεντηκοστιανοί επίσης απαγορεύεται να παρακολουθούν τελετές αποτέφρωσης ατόμων που αποτεφρώνονται κατόπιν επιλογής τους.Οι Πεντηκοστιανοί χριστιανοί παρέχουν θρησκευτική κηδεία κατ εξαίρεσιν σε άτομα που αποτεφρώθηκαν χωρίς να το έχουν επιλέξει οι ίδιοι (π.χ από ατύχημα).Είναι ενδεικτικό ότι στις χώρες με μεγάλους Πεντηκοστιανούς πληθυσμους(Υποσαχάρια Αφρική, Καραϊβική και κάποιες χώρες της Λατινικής Αμερικής) η αποτέφρωση βρίσκεται σε πολύ χαμηλά επίπεδα.Στην Ορθοδοξία κάθε αυτοκέφαλη εκκλησία είναι ελεύθερη να υιοθετεί τη δική της στάση στο θέμα αυτό ενώ οι μονοφυσίτες (Αιθίοπες, Αρμενιοι και Κόπτες) απορρίπτουν κατηγορηματικά την αποτέφρωση.Το Ισλάμ και ο Ορθόδοξος Ιουδαϊσμός απαγορεύουν την καύση των νεκρών ενώ ο μεταρυθμισμένος Ιουδαϊσμός την αποδέχεται.Οι Ανατολικές Θρησκείες (Ινδουισμός, Βουδισμός, Ταοϊσμός, Σιιντισμός) καθιστούν υποχρεωτική την αποτέφρωση με κάποιες εξαιρέσεις (π.χ τον θάνατο παιδιών στον Ινδουισμό όπου και απαιτείται ταφή).
Λόγοι επιλογής
Η αποτέφρωση των νεκρών τυγχάνει σήμερα μεγάλης προτίμησης σε όλο τον κόσμο για διάφορους λόγους:
Πηγές
Κατηγορία:Θρησκευτικές εορτές και τελετές Κατηγορία:Ταφικά έθιμα Κατηγορία:Καύση
Χάρβι Γουάνστιν
O Χάρβι Γουάνστιν, CBE (αγγλικά: Harvey Weinstein, προφορά: /ˈwaɪnstiːn/ , 19 Μαρτίου 1952) είναι Αμερικανός παραγωγός κινηματογράφου και πρώην στέλεχος κινηματογραφικού στούντιο. Αυτός και αδελφός του Μπομπ, ίδρυσαν την εταιρεία παραγωγής Miramax, η οποία παρήγαγε πολλές γνωστές ανεξάρτητες ταινίες, όπως το Sex, Lies, and Videotape (1988) και το  Pulp Fiction (1996). Ο Γουάνστιν έχει κερδίσει ως παραγωγός ένα Όσκαρ, για την παραγωγή στην ταινία Ερωτευμένος Σαίξπηρ (1998), καθώς και επτά Tony, για την παραγωγή του σε θεατρικά έργα και μιούζικαλ.
Από το 2005 έως και το 2017, αυτός και ο αδελφός του, υπήρξαν πρόεδροι της εταιρείας The Weinstein Company, παράγοντας μερικές πολύ γνωστές ταινίες, όπως το Άδωξοι Μπάσταρδη (2009), το Ο Λόγος του Βασιλιά (2011), το Django: Ο Τιμωρός (2012) και Το Παιχνίδι της Μίμησης (2014). Παρόλα αυτά, τον Οκτώβριο του 2017, υπήρξαν δεκάδες καταγγελίες εναντίον του για σεξουαλική παρενόχληση, κακοποίηση και βιασμό, από πολλές και διάσημες γυναίκες ηθοποιούς. Μετά από όλα αυτά τα γεγονότα, ο ίδιος απολύθηκε από την εταιρεία σκηνοθετών, ενώ εκδιώχθηκε και από την Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί παραγωγοί ταινιών Κατηγορία:Αμερικανοεβραίοι Κατηγορία:Παραγωγοί που κέρδισαν Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας Κατηγορία:Βραβευμένοι με BAFTA Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Κατηγορία:Άτομα που καταδικάστηκαν για βιασμούς
Inhumans (τηλεοπτική σειρά)
Οι Inhumans της Marvel, ή απλά Inhumans, είναι μια Αμερικανική τηλεοπτική σειρά που δημιουργήθηκε από τον Σκοτ Μπακ για το ABC, βασισμένη στην ομώνυμη φυλή των Marvel Comics. Τοποθετείται στο Κινηματογραφικό Σύμπαν της Marvel (MCU), και αναγνωρίζει τις υπόλοιπες σειρές του franchise. Παράχθηκε από την ABC Studios και την Marvel Television σε συνεργασία με την Devilina Productions και την IMAX Entertainment σε μια συνεργασία για να έχει η σειρά κινηματογραφική πρεμιέρα.
Η σειρά ακολουθεί τον Black Bolt, που τον υποδύεται ο Άνσον Μάουντ, και άλλα μέλη της Βασιλικής Οικογένειας των Inhumans. Πρωταγωνιστούν επίσης οι Σερίντα Σουάν, Κεν Λιουνγκ, Εμέ Ικγουάκορ, Ισαμπέλλε Κόρνις, Έλεν Γουόγκλομ, και Ίβαν Ρίον. Η Marvel Studios ανακοίνωσε μια ταινία Inhumans το 2014 ως μέρος της Φάσης Τρία του MCU, με το είδος να έχει εμφανιστεί στην σειρά του MCU, Agents of S.H.I.E.L.D.. Η ταινία αφαιρέθηκε από το πρόγραμμα τον Απρίλιο του 2016, και ανακοινώθηκε ως σειρά τον Νοέμβριο, και πως μέρος της θα γυριζόταν με κάμερες IMAX. Ο Μπακ προσλήφθηκε τον Οκτώβριο, και ο Μάουντ τον Φεβρουάριο του 2017. Τα γυρίσματα έλαβαν μέρος από τον Μάρτιο μέχρι τον Ιούνιο του 2017 στην Καλέολα, και στο Οάχου.
Το Inhumans έκανε πρεμιέρα στις 1 Σεπτεμβρίου του 2017 σε αίθουσες IMAX, και έγινε η πρώτη τηλεοπτική σειρά με ηθοποιούς που το έκανε αυτό. Η κινηματογραφική του κυκλοφορία σταμάτησε μετά από δύο εβδομάδες, πριν κάνει πρεμιέρα στο ABC στις 29 Σεπτεμβρίου και ολοκληρώθηκε στις 10 Νοεμβρίου, αποτελούμενη συνολικά από οχτώ επεισόδια. Η σειρά έλαβε αρνητικές κριτικές και χαμηλή τηλεθέαση, και ακυρώθηκε από το ABC τον Μάιο του 2018. Ο Μάουντ επανέλαβε τον ρόλο του ως μια εναλλακτική εκδοχή του Black Bolt στην ταινία του MCU, Doctor Strange in the Multiverse of Madness (2022).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές βασισμένες σε κόμικς της Marvel Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές των ABC Studios Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές Marvel του ABC Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές της Marvel Television
Γεώργιος Χατζηγεωργίου
Ο Γεώργιος Χατζηγεωργίου (1876 - 1950) υπήρξε Έλληνας καπνέμπορος και πολιτικός. Καταγόταν από τη Στρώμνιτσα και δραστηριοποιήθηκε στον Μακεδονικό Αγώνα. Εξελέγη βουλευτής Θεσσαλονίκης τον Μάιο του 1915 και τον Δεκέμβριο του 1915, για να επανεκλεγεί το 1920 και μετά στις εκλογές του 1926 με το Κόμμα Ελευθεροφρόνων. Πέθανε το 1950.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Κόμμα των Ελευθεροφρόνων Κατηγορία:Μακεδονομάχοι
Ρος Μαρκ Κριστιάν Καμπορέ
Ο Ρος Μαρκ Κριστιάν Καμπορέ (Roch Marc Christian Kaboré, 25 Απριλίου 1957-) είναι πολιτικός από την Μπουρκίνα Φάσο, ο οποίος υπηρέτησε ως πρόεδρος της χώρας από τις 29 Δεκεμβρίου 2015 έως την ανατροπή του σε στρατιωτικό πραξικόπημα τον Ιανουάριο του 2022. Νωρίτερα υπηρέτησε και ως πρωθυπουργός, από το 1994 ως το 1996 και ως πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης από το 2002 ως το 2012. Εξελέγη από τον πρώτο γύρο τον Νοέμβριο του 2015. Με τον διορισμό του έγινε ο πρώτος μη προσωρινός πρόεδρος σε 49 χρόνια που δεν είχε στο παρελθόν δεσμούς με το στρατό. Επανεξελέγη πρόεδρος το 2020.
Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στην Ουαγκαντουγκού και μετά τη βασική εκπαίδευση σπούδασε στο κολέγιο Σεν Ζαν Μπατίστ ντε λα Σαλ της γενέτειράς του (1968-75). Εν συνεχεία ακολούθησε οικονομικές σπουδές στο Πανεπιστήμιο της Ντιζόν, από όπου απέκτησε τίτλο Μάστερ το 1980.
Σταδιοδρομία
Ο πατέρας του, Σαρλ Μπιλά Καμπορέ, είχε υπηρετήσει υπουργός στην κυβέρνηση του Μορίς Γιαμεογκό και εργάστηκε στην Διεθνή Τράπεζα της Μπουρκίνα (BIB). Την τραπεζική σταδιοδρομία ακολούθησε και ο Ρος Μαρκ Κριστιάν, φτάνοντας σε ηλικία 27 ετών στη θέση του Γενικού Διευθυντή της BIB. Παρέμεινε στη θέση αυτή ως το διορισμό του στην κυβέρνηση, το 1989.