cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μάιτε Περρόνι
Μουσική
Για την σειρά "Cuidado con el Ángel", ηχογράφησε τα τραγούδια Esta Soledad, Separada de Ti, Ave Maria και Contigo. Ηχογράφησε επίσης με τον "Reik" το τραγούδι των τίτλων της σειράς "Mi Pecado", ενώ ερμήνευσε και το "Sera mi pecado ser mujer" με τον Fato. Στις 17 Ιουλίου κυκλοφόρησε το single "No Vuelvas", στην επίσημη ιστοσελίδα της.Ηχογράφησε ένα τραγούδι με τον "Marco di Mauro", με την ονομασία "A Partir de Hoy", που αποτελεί μέρος του δίσκου της τηλενουβέλας "Triunfo del Amor". Τον Αύγουστο του 2012 κυκλοφόρησε ένα νέο single, με τίτλο "Te Dare Mi Corazon" για την σειρά "Cachito de cielo". Τέλος, ηχογράφησε τα κεντρικά κομμάτια της νέας της σειράς "La Gata", με τίτλο "Vas A Querer Volver" και "Todo Lo Que Soy" (ντουέτο με τον Αλεξ Ουμπαγκο).
Προσωπική Ζωή
Η Περρόνι ήταν αρραβωνιασμένη με τον Guido Laris, τον μουσικό διευθυντή των RBD, αλλά χώρισαν τον Αύγουστο του 2008. Μετά από μια περιπέτεια με τον Carlos De La Mota, τον Νοέμβριο του 2010 ανακοίνωσε επίσημα τη σχέση της με τον τραγουδιστή και συνθέτη Mane de la Parra, με τον οποίο όμως χώρισαν μετά από δύο χρόνια σχέσης, το 2012. Πλέον η Μάιτε βγαίνει (εδώ και σχεδόν 3 χρόνια) με τον τραγουδιστή και μουσικό παραγωγό από τη Χιλή, Koko (Cristian) Stambuk.
Βραβεία & Υποψηφιότητες
Το 2009, 2010, 2011, 2012, 2013 και 2014 το περιοδικό People en Español την κατέταξε στην λίστα με τους «50 Ομορφότερους Λατινους".
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεξικανοί μουσικοί Κατηγορία:Μεξικανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Μεξικανοί στιχουργοί Κατηγορία:Ποπ μουσικοί Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί φωνής
Γέτι
Το Γέτι, ή Χιονάνθρωπος των Ιμαλαΐων, ή Απαίσιος Χιονάνθρωπος είναι μυθικό ζώο, που προέρχεται από τους μύθους και τη λαογραφία του Θιβέτ.
Μοιάζει σε μεγάλο βαθμό με τον αμερικανικό μεγαλοπόδαρο αλλά δεν θα πρέπει να συγχέεται καθώς επρόκειτο για διαφορετικό κρυπτίδιο. Σύμφωνα με την παράδοση των Θιβετιανών βουδιστών, αν κάποιος δει το πλάσμα πρόκειται να πεθάνει. μικρογραφία|Σκίτσο που δείχνει το κρυπτίδιο
Περιγραφές
Η πιο κοινή περιγραφή του πλάσματος το θέλει ως πολύ ψηλό (πολύ ψηλότερο από τον άνθρωπο), το οποίο μοιάζει με τεράστιο πίθηκο. Βαδίζει όρθιο. Το σώμα του καλύπτεται από παχιά λευκή ή καστανή γούνα.
Θεωρείται ότι είναι ένας ζωντανός Γιγαντοπίθηκος, ένα προϊστορικό, ογκώδες και ψηλό πρωτεύον θηλαστικό, το οποίο ζούσε στα υγρά δάση της Κίνας και του Βιετνάμ.
Παρόμοια πλάσματα
Πλάσματα με περιγραφές κοινές με το γέτι είναι ο μεγαλοπόδαρος (Bigfoot) που λέγεται ότι ζει στη Βόρεια Αμερική και τα Άλμας, που είναι μυθικά ζώα της Μογγολίας.
Αναφορές
Ο πρώτος που έκανε λόγο για το γέτι ήταν ένας Άγγλος αξιωματικός τον 19ο αιώνα, ο οποίος καθώς ταξίδευε στα χιονισμένα θιβετιανά βουνά παρατήρησε μεγάλες πατημασιές στο χιόνι. Οι περισσότερες μαρτυρίες αναφέρονται σε πατημασιές και όχι σε συνάντηση με το κρυπτίδιο. Μέχρι σήμερα, πολλοί πιστεύουν ότι το γέτι είναι αληθινό, ενώ οι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι το γέτι δεν είναι τίποτα άλλο από μια αρκούδα.
Κατηγορία:Μυθολογικά όντα
Ιδρυματικό αποθετήριο
Το ιδρυματικό αποθετήριο είναι μια υπηρεσία που επιτρέπει την αρχειοθέτηση, τη διατήρηση και τη διάδοση της ψηφιακής πνευματικής παραγωγής ενός ακαδημαϊκού ιδρύματος, ,.
Λειτουργίες
Τα ιδρυματικά αποθετήρια μπορούν να ταξινομηθούν ως ένα είδος ψηφιακής βιβλιοθήκης. Τα ιδρυματικά αποθετήρια εκτελούν τις βασικές λειτουργίες των ψηφιακών βιβλιοθηκών, με τη συγκέντρωση, την ταξινόμηση, την καταλογογράφηση, την επιμέλεια, τη διατήρηση και την παροχή πρόσβασης σε ψηφιακό περιεχόμενο.
Τα ιδρυματικά αποθετήρια επιτρέπουν στους ερευνητές να αυτοαρχειοθετούν τα ερευνητικά τους αποτελέσματα για να ενισχύσουν την προβολή, τη χρήση και τον αντίκτυπο της έρευνας που διεξάγεται σε ένα ίδρυμα. Άλλες λειτουργίες ενός ιδρυματικού αποθετηρίου περιλαμβάνουν τη διαχείριση της γνώσης, την αξιολόγηση της έρευνας και την ανοικτή πρόσβαση στην επιστημονική έρευνα.
Το 2003, οι λειτουργίες ενός ιδρυματικού αποθετηρίου περιγράφηκαν από τον Clifford Lynch σε σχέση με τα πανεπιστήμια. Δήλωσε ότι :
"'... ένα πανεπιστημιακό ιδρυματικό αποθετήριο είναι ένα σύνολο υπηρεσιών που προσφέρει ένα πανεπιστήμιο στα μέλη της κοινότητάς του για τη διαχείριση και τη διάδοση ψηφιακού υλικού που έχει δημιουργηθεί από το ίδρυμα και τα μέλη της κοινότητάς του. Πρόκειται ουσιαστικά για μια οργανωτική δέσμευση για τη διαχείριση αυτών των ψηφιακών αρχείων, καθώς και τη μακροχρόνια διαφύλαξη, όπου χρειάζεται, αλλά και την οργάνωση και την πρόσβαση ή τη διανομή.'"
Το περιεχόμενο ενός ιδρυματικού αποθετηρίου εξαρτάται από τον προσανατολισμό του ιδρύματος. Τα ιδρύματα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης διεξάγουν έρευνες σε πολλαπλούς κλάδους και επομένως έρευνες σε ποικίλα επιστημονικά θέματα. Παραδείγματα τέτοιων ιδρυματικών αποθετηρίων περιλαμβάνουν το ιδρυματικό αποθετήριο του MIT. Ένα πειθαρχικό αποθετήριο είναι εξειδικευμένο ως προς το γνωστικό αντικείμενο. Διατηρεί και παρέχει πρόσβαση στην επιστημονική έρευνα σε ένα συγκεκριμένο επιστημονικό κλάδο. Ενώ μπορεί να υπάρχουν πειθαρχικά αποθετήρια για ένα ίδρυμα, τα πειθαρχικά αποθετήρια συχνά δεν συνδέονται με ένα συγκεκριμένο ίδρυμα. Το πειθαρχικό αποθετήριο PsyDok, για παράδειγμα, κατέχει γερμανόφωνη έρευνα στην ψυχολογία, ενώ το SSOAR είναι ένας διεθνής διακομιστής πλήρους κειμένου για τις κοινωνικές επιστήμες. Το περιεχόμενο που περιλαμβάνεται σε ένα ιδρυματικό αποθετήριο μπορεί να είναι τόσο ψηφιοποιημένο όσο και ψηφιακό.
Μοναστήρι της Σαπάρα
Το Μοναστήρι της Σαπάρα ( საფარის მონასტერი) είναι ένα Γεωργιανό Ορθόδοξο μοναστηριακό συγκρότημα στην περιοχή Ακχαλτσίχε στο μχάρε Σάμτσχε-Τζαβαχέτι της Γεωργίας.
Ιδρυματικό αποθετήριο
Ανάπτυξη ιδρυματικού αποθετηρίου
Τα βήματα για την ανάπτυξη ενός ιδρυματικού αποθετηρίου περιλαμβάνουν την επιλογή μιας πλατφόρμας και τον καθορισμό των πρακτικών μεταδεδομένων .Ο σχεδιασμός ενός IR απαιτεί συνεργασία με τη σχολή για τον προσδιορισμό του τύπου του περιεχομένου που χρειάζεται να υποστηρίξει η βιβλιοθήκη. Το μάρκετινγκ και η προώθηση του ιδρυματικού αποθετηρίου είναι σημαντικά για την ενίσχυση της πρόσβασης και την αύξηση της προβολής των ερευνητών. Οι βιβλιοθήκες θα πρέπει επίσης να στοχεύσουν τις προσπάθειες μάρκετινγκ σε διαφορετικές ομάδες ενδιαφερομένων. Μπορούν να προκαλέσουν το ενδιαφέρον των καθηγητών περιγράφοντας πώς ένα IR μπορεί να υποστηρίξει την έρευνα ή να βελτιώσει τη μελλοντική ευρεσιμότητα των άρθρων
Μοναστήρι της Σαπάρα
Ιστορία
Το Μοναστήρι υπάρχει ήδη από τον 9ο αιώνα, και μεταξύ των μοναχών του υπήρξαν πολλές σημαντικές προσωπικότητες της Γεωργιανής εκκλησιαστικής ιστορίας. Στα τέλη του 13ου αιώνα η Σαπάρα έγινε ιδιοκτησία της οικογένειας των Ζακέλι, της οποίου ο αρχηγός, ο Σάργκις Ζακέλι, ήταν ειδήμων στις καλές διαπραγματεύσεις με τους Μογγόλους, και κατάφερε να εξασφαλίσει για το Σάμτσχε μια εποικοδομητική περίοδο ειρήνης που ήταν δυσεύρετη τότε. Σε γηραιότερη ηλικία, ο Σάργκις ανέλαβε μοναστικά τάγματα και άλλαξε το όνομα του σε Σάββας. Ο γιος του Μπέκα κατασκεύασε τη μεγαλύτερη από τις 12 εκκλησίες του μοναστηριού, την εκκλησία του Αγίου Σάββα, που αφιερώθηκε στον άγιο που ήταν συνονόματος του πατέρα του και από αρχιτεκτονική άποψη ήταν μία από τις πιο σημαντικές εκκλησίες του καιρού της. Στο εσωτερικό, οι τοιχογραφίες του 14ου αιώνα είναι εξαιρετικής ποιότητας.
Ιδρυματικό αποθετήριο
Λογισμικό
Οι περισσότερες πλατφόρμες λογισμικού ιδρυματικών αποθετηρίων μπορούν να χρησιμοποιήσουν το OAI-PMH για τη συλλογή μεταδεδομένων. Για παράδειγμα, το DSpace υποστηρίζει το OAI-PMH.
Θεοφάνης ιερομόναχος
Ο Θεοφάνης ήταν Βυζαντινός ιερομόναχος του 15ου αιώνα ο οποίος μόναζε σε βουνό της Ίμβρου με την ονομασία Μονόβυζο. Έγραψε επιστολή προς τον αυτοκράτορα Ιωάννη Παλαιολόγο («Τω θειοτάτω και ευσεβεστάτω βασιλεί ημών Κύρω Ιωάννη τω Παλαιολόγω, ο ευτελής εν ιερομονάχοις Θεοφάνης, ο εν τω βουνώ της Μονοβύζου, τω εν τη νήσω Ίμβρω») κατά της Συνόδου Φερράρας-Φλωρεντίας) και της Ένωσης των Εκκλησιών, καθώς και μελέτη με τίτλο Σύνταγμα (και τα δυο κείμενα είναι ανέκδοτα χειρόγραφα), «περί της εκπορεύσεως του αγίου Πνεύματος και περί αζύμων». . Απέστειλε τα κείμενα στον Εφέσου Μάρκο ο οποίος βρισκόταν στην Κωνσταντινούπολη για να τα επιδώσει στον αυτοκράτορα. Ο Μάρκος όμως δεν το έκανε, απαντώντας στον Θεοφάνη πως ούτε ο αυτοκράτορας, ούτε οι γύρω από αυτόν, θα κατανοούσαν αυτά που έγραφε και, τουναντίον, θα τα χλεύαζαν. Ο Θεοφάνης συμπεριλαμβάνεται στον κατάλογο Ελλήνων συγγραφέων (Bibliotheca Graeca) του Γερμανού κλασικιστή του 17ου αιώνα Ιωάννη Αλβέρτου Φαμπρίκιου.
Μοναστήρι της Σαπάρα
Ιστορία
Από τα τέλη του 16ου αιώνα μέχρι τις αρχές του 17ου αιώνα η Μονή της Σαπάρα εκκενώθηκε λόγω της επεκτατικής πολιτικής της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στο Σάμτσχε, και στην πορεία της διαδικασίας οι εικόνες και οι λοιποί θησαυροί της μονής μεταφέρθηκαν σε πιο προστατευμένες περιοχές της Γεωργίας.
Ιδρυματικό αποθετήριο
Λογισμικό
Μια έρευνα του 2014 που διενεργήθηκε κατά παραγγελία της Duraspace διαπίστωσε ότι το 72% των ερωτηθέντων δήλωσε ότι το ιδρυματικό τους αποθετήριο φιλοξενείται από εξωτερικό φορέα.
Μοναστήρι της Σαπάρα
Ιστορία
Κατά το πρώτο μισό του 18ου αιώνα ο Γεωργιανός γεωγράφος, χαρτογράφος και ιστορικός Βακχούστι του Κάρτλι ανέφερε το μοναστήρι της Σαπάρα ως «μεγάλο, τιμημένο και διακοσμημένο με εικόνες εκκλησιαστικών και αγίων».
Κατά τον 19ο αιώνα το μοναστήρι ήταν έρημο και επανήλθε σε λειτουργία κατά τη δεκαετία του 1850. Αρχικά εγκαταστάθηκαν στο συγκρότημα οι Γεωργιανοί μοναχοί και το 1893 ιδρύθηκε το Ρωσικό παράρτημα που διατηρήθηκε μέχρι τη Σοβιετική περίοδο.
Περιγραφή
Το μοναστηριακό συγκρότημα καταλαμβάνει μια στενή λωρίδα, ψηλά στο βουνό. Περιλαμβάνει πολυάριθμα κτίρια στα δεξιά και αριστερά της κεντρικής εισόδου και σε διάφορα υψομετρικά επίπεδα:
Εκκλησία της Κοίμησης: Πρόκειται για ένα από τα παλαιότερα κτίρια του μοναστηριού, που χρονολογείται του 10ου αιώνα, ενώ οι τοιχογραφίες είναι του 14ου αιώνα.
Εκκλησία του Αγίου Σάββα: Κατασκευάστηκε από τον Μπέκα, γιο του Σάργκις Ζακέλι, κατά τον 13ο-14ο αιώνα.
Καμπαναριό: Πρόκειται για ένα ψηλό διώροφο κτίριο χωρίς εξωτερικές διακοσμήσεις. Εσωτερικά είναι τοιχογραφημένο με προσωπογραφίες των χορηγών.
Παλάτι των Αταμπέηδων: Από το διώροφο κτίριο έχει διασωθεί μόνο ο ένας όροφος, ενώ η οροφή έχει καταρρεύσει.
Παρεκκλήσι του Αγίου Γεωργίου: χρονολογείται ύστερο Μεσαιωνικό
Εκκλησία του Αγίου Δημητρίου: χρονολογείται από τα τέλη του Μεσαίωνα
Ιδρυματικό αποθετήριο
Συγκεντρωτές
Η Συνομοσπονδία Αποθετηρίων Ανοικτής Πρόσβασης (COAR) αναφέρει στο προκήρυγμά της ότι "κάθε μεμονωμένο αποθετήριο έχει περιορισμένη αξία για την έρευνα: η πραγματική δύναμη της Ανοικτής Πρόσβασης έγκειται στην ικανότητα σύνδεσης και διασύνδεσης των αποθετηρίων, γι' αυτό και χρειαζόμαστε τη διαλειτουργικότητα. Προκειμένου να δημιουργηθεί ένα απρόσκοπτο στρώμα περιεχομένου μέσω συνδεδεμένων αποθετηρίων από όλο τον κόσμο, η ανοικτή πρόσβαση βασίζεται στη διαλειτουργικότητα, την ικανότητα των συστημάτων να επικοινωνούν μεταξύ τους και να μεταδίδουν πληροφορίες σε εύχρηστη μορφή. Η διαλειτουργικότητα μας επιτρέπει να αξιοποιήσουμε τη σημερινή υπολογιστική ισχύ για τη συγκέντρωση, την εξαγωγή δεδομένων, τη δημιουργία νέων εργαλείων και υπηρεσιών και τη παραγωγή νέας γνώσης από το περιεχόμενο των αποθετηρίων.
Η διαλειτουργικότητα επιτυγχάνεται στον κόσμο των ιδρυματικών αποθετηρίων με τη χρήση πρωτοκόλλων όπως το OAI-PMH. Αυτό επιτρέπει στις μηχανές αναζητήσεως και στους συσσωρευτές ανοικτής πρόσβασης, όπως οι BASE, CORE και Unpaywall, να καταχωρούν τα μεταδεδομένα και το περιεχόμενο των αποθετηρίων και να παρέχουν υπηρεσίες προστιθέμενης αξίας σε αυτό το περιεχόμενο.
Μοναστήρι της Σαπάρα
Περιγραφή
Εκκλησία του Αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου: χρονολογείται ύστερη Μεσαιωνική
Ιδρυματικό αποθετήριο
Συγκεντρωτές
Το Δίκτυο Digital Commons Network συγκεντρώνει κατά ειδικότητα περίπου 500 ιδρυματικά αποθετήρια που λειτουργούν στην πλατφόρμα Bepress Ψηφιακά κοινά. Περιλαμβάνει πάνω από δύο εκατομμύρια αντικείμενα πλήρους κειμένου.
Μοναστήρι της Σαπάρα
Περιγραφή
Εκκλησία του Βαπτιστή: χρονολογείται ύστερη Μεσαιωνική
Ιδρυματικό αποθετήριο
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχειονομία Κατηγορία:Βιβλιοθηκονομία Κατηγορία:Επικοινωνία
Μοναστήρι της Σαπάρα
Περιγραφή
Προμαχώνες: Το μοναστηριακό συγκρότημα περιβάλλεται από οχυρωματικό τείχος και διαθέτει αμυντικές δομές που χρονολογούνται της ύστερης Μεσαιωνικής περιόδου.
Θεοφάνης ιερομόναχος
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινοί κληρικοί Κατηγορία:Βυζαντινοί λόγιοι Κατηγορία:Ορθόδοξοι λόγιοι
Μοναστήρι της Σαπάρα
Σημαντικές προσωπικότητες
Οι κύριοι εκπρόσωποι της Μονής ήταν:
Συλλογή φωτογραφιών
Κατηγορία:Ακίνητα Πολιτισμικά Μνημεία Εθνικής Σημασίας της Γεωργίας
Σουριναμέζικες γενικές εκλογές 2010
Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στο Σουρινάμ στις 25 Μαΐου 2010, με τη συμμετοχή εννέα κομμάτων. Ο συνασπισμός "Μέγας Συνδυασμός" ("Mega Combination") που συμπεριλαμβάνει το Εθνικό Δημοκρατικό Κόμμα του πρώην δικτάτορα Ντέσι Μπουτέρσε αναδείχθηκε νικητής των εκλογών. , με το κυβερνών κόμμα Νέο Μέτωπο (NF) να συγκεντρώνει γύρω στο 22,5%. Οι παρατηρητές ανέφεραν ότι οι εκλογές ήταν ειρηνικές.
Συνολικά 324.490 ήταν οι εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι που αποφάσισαν για το ποιοι ή ποιες θα κερδίσουν 51 έδρες στο κοινοβούλιο, 116 περιφερειακές έδρες και 752 θέσεις στο δήμο.
Ο πρώην δικτάτορας Μπουτέρσε καταζητείτο την περίοδο των εκλογών από την Ιντερπόλ αλλά απαγορεύεται στο Σουρινάμ η έκδοση των πολιτών του.
Μετά τις βουλευτικές εκλογές του 2010, η κατανομή των εδρών είχε ως εξής: ο συνασπισμός Mega Combinatieκατέλαβε 23 έδρες έναντι 14 για το Νέο Μέτωπο για τη Δημοκρατία και την Ανάπτυξη του προέδρου Ρόναλντ Βενεσιάαν.
Εκλογικό σύστημα
Οι 51 έδρες στην Εθνοσυνέλευση αναδείχθηκαν με τη χρήση του συστήματος της απλής αναλογικής (ανοιχτή λίστα) σε 10 πολυεδρικές εκλογικές περιφέρειες, περιέχουσες από 2 ως 17 έδρες. Οι 10 εκλογικές περιφέρειες συμπίπτουν με τις ισάριθμες διοικητικές επαρχίες της χώρας. Στη συνέχεια η εθνοσυνέλευση εκλέγει τον πρόεδρο του Σουρινάμ. Η ψηφοφορία δεν είναι υποχρεωτική. Η θητεία των μελών της Εθνοσυνέλευσης είναι 5ετής.
Αποτελέσματα
Εθνοσυνέλευση, 25 Μαΐου 2010 !style="background-color:#E9E9E9" align=left valign=top|Κόμματα και συνασπισμοί !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Ψήφοι !style="background-color:#E9E9E9" align=right|% !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Έδρες
Παραπομπές
2010 Σουριναμ
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2019 – 110 μέτρα με εμπόδια ανδρών
Τα 110 μέτρα με εμπόδια ανδρών στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2019 διεξάχθηκαν στο Διεθνές Στάδιο Καλίφα στις 30 Σεπτεμβρίου και 2 Οκτωβρίου.
Ρεκόρ
Τα παρακάτω ρεκόρ καταρρίφθηκαν κατά τη διάρκεια του αγώνα:
Σειρές
Οι τέσσερις πρώτοι κάθε σειράς (Q) και οι επόμενοι τέσσερις γρηγορότεροι (q) προκρίνονται στους ημιτελικούς.
Βησά
thumb
Ο Βησά ήταν πολύ αγαπητός θεός του αρχαίου αιγυπτιακού πανθέου, ιδιαίτερα ανάμεσα στους απλούς ανθρώπους.
Καταγωγή και εξάπλωση
Η λατρεία του Βησά πέρασε στους Αιγυπτίους από το λαό των Τούα, του Κονγκό και της Ρουάντα. Αναφορές στο θεό αυτό υπάρχουν κατά την περίοδο του Παλαιού Βασιλείου, αλλά έγινε δημοφιλής στα χρόνια του Νέου Βασιλείου. Μάλιστα, η λατρεία του εξαπλώθηκε και εκτός των αιγυπτιακών συνόρων, καθώς λατρευόταν ιδιαίτερα στην Φοινίκη, την Κύπρο και την βόρεια Ιταλία.
Ιδιότητες και απεικονίσεις
Ο Βησά απεικονιζόταν μισός λιοντάρι και μισός νάνος. Ήταν θεός του σπιτικού και φύλακας του ύπνου. Έφερε μαχαίρι και μουσικό όργανο, με τους γλυκούς ήχους του οποίου προφύλασσε τους ανθρώπους από τα κακά πνεύματα.
Πηγές
Κατηγορία:Θεότητες της αιγυπτιακής μυθολογίας Κατηγορία:Θεότητες της τύχης Κατηγορία:Θεότητες της αγάπης, του έρωτα και της λαγνείας Κατηγορία:Θεότητες της οικίας και της εστίας Κατηγορία:Θεότητες-προστάτες των παιδιών
Ανάπτυξη του ανθρώπου (βιολογία)
Στάδια ανάπτυξης του ανθρώπου
Η Εμβρυϊκή ηλικία είναι το πρώτο στάδιο ανάπτυξης του ανθρώπου. Ξεκινάει με τη δημιουργία του ζυγωτού και τελειώνει με τη γέννα. Διαρκεί συνολικά 38 εβδομάδες (9 μήνες). Η Βρεφική ηλικία ξεκινάει από τη γέννηση και διαρκεί 1 με 2 χρόνια περίπου. Η Παιδική ηλικία ξεκινάει συνήθως από τη στιγμή που ο άνθρωπος μάθει να περπατάει. Η Εφηβεία είναι η περίοδος μεταξύ 15 έως 18 ή 20 ετών περίπου. Σε αυτές τις ηλικίες η ανάπτυξη επιταχύνεται κι εμφανίζονται τα δευτερεύοντα χαρακτηριστικά του φύλου. Νεαρός ενήλικας βιολογικά είναι ο άνθρωπος που έχει αναπτυχθεί πλήρως και βρίσκεται μεταξύ 20 έως 45 ετών περίπου. Η Μέση ηλικία ξεκινάει σε ηλικία 45 ετών και διαρκεί έως τα 75 έτη περίπου. Το σώμα αρχίζει να χάνει κάποιες ικανότητές του. Η Γεροντική ηλικία είναι το τελευταίο στάδιο της ανθρώπινης ζωής και ξεκινάει συνήθως σε ηλικία 78 ετών.
Κατηγορία:Ανθρωπολογία
Έρβινγκ Βίντμερ Μπέιλι
Ο Έρβινγκ Βίντμερ Μπέιλι, αγγλ. Irving Widmer Bailey (15 Αυγούστου 1884 – 16 Μαΐου 1967) ήταν Αμερικανός βοτανολόγος που είναι γνωστός για το ερευνητικό έργο του στην ανατομία φυτών.
Πρώιμη ζωή
Γεννήθηκε το 1884 στο Τίλτον του Νιου Χάμσαϊρ από τη Ρουθ Πούτερ Μπέιλι και τον Σόλον Ίρβινγκ Μπέιλι. Ο πατέρας του ήταν καθηγητής αστρονομίας στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ.
Το 1907 ο Μπέιλι αποφοίτησε από το Κολλέγιο του Χάρβαρντ και δύο χρόνια αργότερα έλαβε το μεταπτυχιακό του δίπλωμα στη δασοπονία από τη Σχολή Εφαρμοσμένων Επιστημών του Χάρβαρντ. Το 1911 παντρεύτηκε την Helen Diman Harwood.
Σταδιοδρομία
Ο Μπέιλι ξεκίνησε να εργάζεται ως βοηθός στην έδρα της δασοπονίας στο Graduate School of Applied Sciences του Χάρβαρντ το 1909. Συνέχισε να εργάζεται στο Ίδρυμα Bussey, το οποίο αργότερα έγινε τμήμα της Σχολής Εφαρμοσμένης Βιολογίας του Χάρβαρντ, ενώ παράλληλα κατείχε θέσεις έρευνας στο Arnold Arboretum και στο Gray Herbarium, τα οποία ήταν και τα δύο τμήματα του Ινστιτούτου Herbaria.
Το 1943, ο βοτανολόγος R.A. Howard ονόμασε ένα γένος ανθοφόρων φυτών από την Αυστραλία (που ανήκουν στην οικογένεια Stemonuraceae ως Irvingbaileya προς τιμήν του Έρβινγκ Βίντμερ Μπέιλι.
Κατά τη διάρκεια της 58χρονης ερευνητικής καριέρας του δημοσίευσε 140 ερευνητικές εργασίες και έγραψε 2 βιβλία. Όλα τα νέα φυτικά είδη που εκείνος ανακάλυψε φέρουν μετά τη βοτανική επιστημονική ονομασία, το ακρωνύμιο I.W. Bailey, προς τιμήν του.
Το 1954 του απονεμήθηκε το βραβείο Mary Soper Pope Memorial Award στη βοτανική. Πέθανε το 1967.
Περίοδοι πολέμων
Στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, εργάστηκε για το Γραφείο Παραγωγής Αεροσκαφών στο Wright Field στο Dayton του Οχάιο. Επιδέξιος μηχανικός αλλά και βοτανολόγος, τέθηκε υπεύθυνος για την επιλογή της ξυλείας για την κατασκευή πολεμικών αεροπλάνων.
Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου εργάστηκε σε ποικίλα πρότζεκτ καμουφλάζ στη Σχολή Μηχανικών στο Fort Belvoir της Βιρτζίνια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί βοτανολόγοι
Έντουαρντ Όσμπορν Γουίλσον
Ο Έντουαρντ Όσμπορν Γουίλσον (Edward Osborne Wilson, 10 Ιουνίου 1929 – 26 Δεκεμβρίου 2021), αναφερόμενος συνήθως ως '''Ε.Ο. Γουίλσον' (E. O. Wilson''), ήταν Αμερικανός βιολόγος, ερευνητής στην κοινωνιοβιολογία, τη βιοποικιλότητα και τη νησιωτική βιογεωγραφία, υπέρμαχος της προστασίας του περιβάλλοντος και συγγραφέας που έχει αναπτύξει δικές του θεωρίες για τη σύμπραξη των επιστημών («σύναλμα») και τη βιοφιλία. Η ερευνητική του ειδικότητα ως βιολόγου υπήρξε η μελέτη των μυρμηγκιών, στην οποία εθεωρείτο ο κορυφαίος ειδικός στον κόσμο.
Ο Γουίλσον αποκλήθηκε «πατέρας της κοινωνιοβιολογίας» και της μελέτης της βιοποικιλότητας, ενώ η συνηγορία του υπέρ του περιβάλλοντος και οι ουμανιστικές και ντεϊστικές του θέσεις σχετίζονται με ηθικά, φιλοσοφικά και θρησκευτικά ζητήματα. Η συγγραφική του δραστηριότητα είναι επίσης σημαντική, αφού κέρδισε δύο φορές το Βραβείο Πούλιτζερ για μη μυθοπλαστικά έργα (με το Για την ανθρώπινη φύση το 1979 και με το Τα μυρμήγκια το 1991) και είχε τρία μπεστ-σέλερ των New York Times, τα The Social Conquest of Earth Letters to a Young Scientist (Γράμματα σε έναν νέο επιστήμονα), και The Meaning of Human Existence (Το νόημα της ανθρώπινης ύπαρξης).
Οικογένεια και σπουδές
Ο Ε.Ο. Γουίλσον γεννήθηκε στο Μπέρμιγχαμ της Αλαμπάμα. Κατά την αυτοβιογραφία του (Naturalist), μεγάλωσε κυρίως γύρω από την Ουάσινγκτον και στις εξοχές γύρω από το Μομπίλ της Αλαμπάμα. Από μικρό παιδί ενδιαφερόταν για τη φυσική ιστορία. Οι γονείς του, Έντουαρντ και Ίνες Γουίλσον, διαζεύχθηκαν όταν εκείνος ήταν 7 ετών. Ο νεαρός φυσιοδίφης μεγάλωσε έτσι μετακινούμενος από πόλη σε πόλη με τον πατέρα και τη μητριά του.
Τη χρονιά που οι γονείς του χώρισαν, ο Γουίλσον έχασε την όρασή του από το δεξί του μάτι σε ένα ατύχημα στο ψάρεμα, για το οποίο δεν αναζήτησε ιατρική βοήθεια. Είχε όμως οξύτατη όραση στο αριστερό μάτι, γεγονός που τον ώθησε να εστιάσει την προσοχή του σε «μικρά πράγματα»: «Πρόσεχα τις πεταλούδες και τα μυρμήγκια περισσοτερο από όσο τα πρόσεχαν τα άλλα παιδιά, οπότε αυτομάτως άρχισα να ενδιαφέρομαι για αυτά.»
Στα εννιά του ο Γουίλσον έκανε τις πρώτες του εξορμήσεις στο Rock Creek Park της Ουάσινγκτον. Τότε άρχισε να συλλέγει έντομα, ιδίως πεταλούδες, και με τον καιρό τον συνάρπασαν τα μυρμήγκια. Βραβεύθηκε από τους προσκόπους. Στα 18 του, με την ενθάρρυνση της Μάριον Σμιθ, μιας μυρμηκολόγου του Εθνικού Μουσείου Φυσικής Ιστορίας της Ουάσινγκτον, άρχισε μια επισκόπηση όλων των μυρμηγκιών της Αλαμπάμα. Αυτή η μελέτη τον οδήγησε στο να ανακαλύψει την πρώτη αποικία κόκκινων μυρμηγκιών στις ΗΠΑ, κοντά στο λιμάνι του Μομπίλ.
Ανησυχώντας ότι δεν θα μπορούσε να βρει πόρους για να σπουδάσει σε πανεπιστήμιο, ο Γουίλσον προσπάθησε να γίνει έμμισθος στρατιωτικός, αλλά απορρίφθηκε εξαιτίας της ελαττωματικής του οράσεως. Μπόρεσε τελικώς να εγγραφεί στο Πανεπιστήμιο της Αλαμπάμα, από όπου πήρε πτυχίο και μεταπτυχιακό (master) στη βιολογία το 1950. Μετά από δύο χρόνια συνέχισε για το διδακτορικό του στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ.
Με υποτροφία του Χάρβαρντ μπορούσε πλέον να ταξιδεύει για έρευνα σε άλλες χώρες, συλλέγοντας είδη μυρμηγκιών στην Κούβα και στο Μεξικό, αλλά και στην Αυστραλία, στη Νέα Γουινέα, στα Νησιά Φίτζι, στη Νέα Καληδονία και στη Σρι Λάνκα. Το 1955 πήρε το διδακτορικό του και νυμφεύθηκε την Αϊρήν Κέλυ (Irene Kelley).
Σταδιοδρομία
Από το 1956 μέχρι το 1996 ο Γουίλσον ήταν καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ. Στην αρχή ασχολήθηκε με την ταξινομική των μυρμηγκιών και συνέχισε με την κατανόηση της εξελίξεώς τους, τού πώς ανέπτυξαν νέα είδη ξεφεύγοντας από περιβαλλοντικά μειονεκτήματα και μεετακινούμενα σε νέα ενδιαιτήματα. Ανέπτυξε τη θεωρία του «κύκλου των ταξινομικών μονάδων».
Ο Γουίλσον συνεργάσθηκε με τον μαθηματικό Γουίλιαμ Μπόσερτ (William Bossert) στην ανακάλυψη της χημικής φύσεως της επικοινωνίας των μυρμηγκιών μεταξύ τους, με την έκλυση φερομονών. Κατά τη δεκαετία του 1960 εξάλλου συνεργάσθηκε με τον μαθηματικό και οικολόγο Ρόμπερτ Μακάρθουρ για τον έλεγχο της θεωρίας της ισορροπίας των ειδών σε ένα νησάκι των Κη της Φλόριντα. Εκεί ο Γουίλσον εξολόθρευσε όλα τα είδη εντόμων και παρατήρησε την επανακατοίκηση της νησίδας από νέα είδη. Το βιβλίο που έγραψε (The Theory of Island Biogeography) για αυτό το πείραμα έγινε στάνταρ σύγγραμμα οικολογίας.
Το 1971 ο Γουίλσον δημοσίευσε το βιβλίο The Insect Societies («Οι κοινωνίες των εντόμων») σχετικά με τη βιολογία των κοινωνικών εντόμων (μυρμηγκιών, μελισσών, σφηκών και τερμιτών). Το 1973 διορίσθηκε «έφορος των εντόμων» στο Μουσείο Συγκριτικής Ζωολογίας του Χάρβαρντ. Το 1975 κυκλοφόρησε το βιβλίο Sociobiology: The New Synthesis (Κοινωνιοβιολογία: Η νέα σύνθεση), όπου εφάρμοζε τις θεωρίες του για τη συμπεριφορά των εντόμων στα σπονδυλωτά ζώα, ακόμα και στον άνθρωπο (στο τελευταίο κεφάλαιο). Προχώρησε στην εικασία ότι εξελικτικές και κληρονομούμενες τάσεις ήταν υπεύθυνες για την ιεραρχική κοινωνική οργάνωση στις ανθρώπινες κοινωνίες. Το 1978 εξέδωσε το βιβλίο Για την ανθρώπινη φύση (Βραβείο Πούλιτζερ), που ασχολείται με τη βιολογική συνιστώσα της εξελίξεως του ανθρώπινου πολιτισμού.
Το 1981, μετά από συνεργασία με τον Τσαρλς Λάμσντεν (Charles Lumsden), έβγαλαν το έργο Genes, Mind and Culture («Γονίδια, νους και πολιτισμός»), μια θεωρία για τη συνεξέλιξη γονιδίων και πολιτισμού. Το 1990 το βιβλίο των Γουίλσον και Μπερτ Χελντόμπλερ The Ants («Τα μυρμήγκια») απέσπασε Βραβείο Πούλιτζερ, το δεύτερο για τον Γουίλσον.
Τα ύστερα χρόνια
Μετά τη συνταξιοδότησή του από το Χάρβαρντ το 1996, ο Γουίλσον ίδρυσε το `Ιδρυμα Βιοποικιλότητας Ε.O. Wilson, ένα «ανεξάρτητο ίδρυμα» στη Σχολή Περιβάλλοντος Nicholas του Πανεπιστημίου Ντιούκ. Το ίδρυμα αυτό χρηματοδοτεί και ομώνυμο βραβείο επιστημονικής συγγραφής (PEN/E.O. Wilson Literary Science Writing Award). Ως μέρος της ιδρυτικής συμφωνίας ο Γουίλσον συμφώνησε να δίνει διαλέξεις ως «ειδικός λέκτορας» στο πανεπιστήμιο.
Μετά το 2000 ο Γουίλσον ενέτεινε τη συγγραφική του δραστηριότητα, γράφοντας 14 βιβλία, εκ των οποίων τα τρία μέσα στο 2014.
Ζούσε με τη σύζυγό του Αϊρήν στο Λέξινγκτον (Μασαχουσέτη), ενώ η κόρη τους Κάθριν και ο γαμπρός του ζουν στο γειτονικό Στόου (Stow). Ο Γουίλσον απεβίωσε σε ηλικία 92 ετών στο Μπέρλινγκτον (Μασαχουσέτη).
Κοινωνιοβιολογία: Η νέα σύνθεση (1975)
Ο Γουίλσον εφάρμοσε την κοινωνιοβιολογία και τις εξελικτικές αρχές για να ερμηνεύσει τη συμπεριφορά των κοινωνικών εντόμων και στη συνέχεια την κοινωνική συμπεριφορά «ανώτερων» ζώων και του ανθρώπου, καθιερώνοντας έτσι την κοινωνιοβιολογία ως ένα νέο επιστημονικό πεδίο. Υπεστήριξε ότι όλη η συμπεριφορά των ζώων, ακόμα και των ανθρώπων, είναι το αποτέλεσμα της κληρονομικότητας, των ερεθισμάτων του περιβάλλοντος και των προηγούμενων εμπειριών, και ότι η ελεύθερη θέληση είναι μία αυταπάτη. Η κοινωνιοβιολογική άποψη είναι ότι όλη η ζωική κοινωνική συμπεριφορά κυβερνάται από επιγενετικούς παράγοντες που παράχθηκαν από τους νόμους της βιολογικής εξελίξεως. Αυτή η θεωρία και έρευνα αποδείχθηκαν γονιμοποιές, αμφιλεγόμενες και επιδραστικές.
Η κοινωνιοβιολογική έρευνα είναι ιδιαίτερα αμφιλεγόμενη όταν εφαρμόζεται στους ανθρώπους. Η θεωρία απέκτησε ένα επιστημονικό επιχείρημα για την απόρριψη του συνηθισμένου δόγματος της tabula rasa, ότι δηλαδή οι άνθρωποι γεννιούνται χωρίς προϋπάρχον νοητικό περιεχόμενο και ότι ο πολιτισμός αυξάνει την ανθρώπινη γνώση και τη βοήθεια για την επιβίωση. Στο τελευταίο κεφάλαιο του βιβλίου Κοινωνιοβιολογία, καθώς και σε όλο το βιβλίο Για την ανθρώπινη φύση, ο Γουίλσον υποστηρίζει πως η ανθρώπινη νόηση διαμορφώνεται τόσο από γενετική κληρονομικότητα, όσο και από τον πολιτισμό, αν όχι και περισσότερο από την πρώτη. Υπάρχουν, γράφει, όρια στο πόση επίδραση μπορούν να έχουν οι κοινωνικοί και περιβαλλοντικοί παράγοντες στη μεταβολή της ανθρώπινης συμπεριφοράς.
Αποδοχή
Το βιβλίο συνάντησε στην αρχή σημαντικές επικρίσεις. Αρκετοί συνάδελφοι του Γουίλσον στο Χάρβαρντ, όπως οι γνωστοί Ρίτσαρντ Λεβόντιν και Στήβεν Τζέυ Γκουλντ, αντιτάχθηκαν έντονα στις ιδέες του. Οι δύο αυτοί μαζί με άλλους έγραψαν μία ανοικτή επιστολή «Εναντίον της κοινωνιοβιολογίας» που επέκρινε την «ντετερμινιστική άποψη της ανθρώπινης κοινωνίας και των ανθρώπινων δράσεων» από τον Γκουλντ. Φαίνεται ότι ο Λεβόντιν ήταν ο βασικός συγγραφέας. Σε συνέντευξη το 2011 ο Γουίλσον δήλωσε: ''«Πιστεύω ότι ο Γκουλντ ήταν ένας τσαρλατάνος. Πιστεύω ότι ... αποζητούσε φήμη και αξιοπιστία ως επιστήμονας και ως συγγραφέας, και το έκανε συστηματικά διαστρεβλώνοντας αυτά που έλεγαν άλλοι επιστήμονες και επινοώντας επιχειρήματα βασισμένα πάνω σε αυτή τη διαστρέβλωση.»''
Το έργο του Μάρσαλ Σάλινζ The Use and Abuse of Biology (1976) ήταν μια ευθεία κριτική στις θεωρίες του Γουίλσον. (Μεταγενέστερα υπάρχει και το σχετικό βιβλίο του Λεβόντιν Η βιολογία ως ιδεολογία, που έχει μεταφρασθεί και στα ελληνικά.)
Υπήρξε επίσης πολιτική αντίδραση, αφού ο Γουίλσον κατηγορήθηκε για ρατσισμό, μισογυνισμό και συμπάθεια προς την ευγονική. Σε ένα περιστατικό τον Νοέμβριο του 1978 σε μία ομιλία του σε συνέδριο δέχθηκε επίθεση από τη «Διεθνή Επιτροπή Κατά του Ρατσισμού», της οποίας μέλος έριξε έναν κουβά νερό πάνω στο κεφάλι του. Αργότερα ο Γουίλσον μίλησε για το περιστατικό ως πηγή υπερηφάνειας: ''«Πιστεύω ότι ... υπήρξα ο μόνος επιστήμονας μεταπολεμικά που δέχθηκε φυσική επίθεση για μια ιδέα του.»''
Για την ανθρώπινη φύση (1978)
Ο Γουίλσον έγραψε στο βιβλίο του Για την ανθρώπινη φύση: «Το εξελικτικό έπος είναι ίσως ο καλύτερος μύθος που είχαμε ή θα έχουμε ποτέ.» Η φήμη του Γουίλσον κατέστησε τη φράση «εξελικτικό έπος» («epic of evolution») κοινό όρο στη σχετική βιβλιογραφία. Το 1999 εξήγησε ως εξής την ανάγκη για αυτό: "Τα ανθρώπινα όντα πρέπει να έχουν ένα έπος μια αιθέρια αφήγηση του πώς δημιουργήθηκε ο κόσμος και του πώς η ανθρωπότητα έγινε μέρος του... Οι θρησκευτικές επικές αφηγήσεις ικανοποιούν μια άλλη αρχέγονη ανάγκη. Επιβεβαιώνουν το ότι αποτελούμε μέρος ενός «κάτι» που είναι πολύ μεγαλύτερο από τους εαυτούς μας... Ο τρόπος για να επιτύχουμε τη σύνθεση του έπους μας που ενώνει την ανθρώπινη πνευματικότητα αντί να τη διαχωρίζει, είναι να το συνθέσουμε από την καλύτερη εμπειρική γνώση που μπορούν να παράσχουν η επιστήμη και η ιστορία."
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικολόγοι Κατηγορία:Εντομολόγοι Κατηγορία:Ηθολόγοι Κατηγορία:Αμερικανοί βιολόγοι Κατηγορία:Αμερικανοί συγγραφείς Κατηγορία:Αμερικανοί σκεπτικιστές Κατηγορία:Θεωρητικοί της ανθρώπινης εξέλιξης
Σουλτάν Κιοσέν
Ο Σουλτάν Κιοσέν (τουρκικά: Sultan Kösen, γεννήθηκε 10 Δεκεμβρίου 1982) είναι Τουρκοκούρδος αγρότης που κατέχει το Παγκόσμιο Ρεκόρ Γκίνες για τον ψηλότερο εν ζωή άνδρα με ύψος 2,51 μέτρων. Η αύξηση προέκυψε από την μεγαλακρία που προκλήθηκε από έναν όγκο που επηρεάζει την υπόφυση. Το ανάστημα του είναι τέτοιο που χρησιμοποιεί πατερίτσες για να περπατήσει.
Βιογραφία
Ο Κιοσέν είναι κουρδικής καταγωγής με τους γονείς του τις τρεις αδελφούς και την αδελφή του να έχουν κανονικό ύψος. Δεν κατάφερε να ολοκληρώσει όλες τις σχολικές τάξεις λόγω του ύψους του και αντί γι'αυτό εργάστηκε ως αγρότης. Το 2002-03 στα 20 χρόνια του με ύψος τότε 2,42 μέτρα εντάχθηκε στη Γαλατασαράι παίζοντας μπάσκετ αλλά δεν μπόρεσε να συνεχίσει λόγω κινητικών προβλημάτων. Περιγράφει τα πλεονεκτήματα του να είναι ψηλός λέγοντας ότι μπορεί να δει από μεγάλη απόσταση και να βοηθήσει την οικογένειά του με σπιτικές εργασίες όπως αλλαγή λαμπτήρων και κουρτινών. Αναφέρει ως μειονεκτήματα το ότι δεν μπορεί να βρει ρούχα για το ύψος του ή παπούτσια που ταιριάζουν και ότι είναι δύσκολο να χωρέσει σε αυτοκίνητο μεσαίου μεγέθους.
Ξεκινώντας το 2010, ο Κιοσέν έλαβε θεραπεία Gamma-Knife για τον όγκο υπόφυσής του στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Βιρτζίνια και έλαβε φαρμακευτική αγωγή για τον έλεγχο των υπερβολικών επιπέδων της αυξητικής ορμόνης. Τον Μάρτιο του 2012 επιβεβαιώθηκε ότι η θεραπεία ήταν αποτελεσματική στην ανάσχεση της ανάπτυξης του Κιοσέν.
Τον Οκτώβριο του 2013 παντρεύτηκε την γεννημένη στη Συρία Μερβέ Ντιμπό. Σε μια συνέντευξη δήλωσε ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα με τη γυναίκα του είναι η επικοινωνία. Αυτός μιλάει κουρδικά και τουρκικά αλλά η γυναίκα ομιλούσε μόνο αραβικά.
Στις 13 Νοεμβρίου 2014 ως μέρος της Ημέρας Ρεκόρ Γκίνες ο Κιοσέν συναντήθηκε για πρώτη φορά με τον Τσάντρα Μπαχαντούρ Ντάνγκι, τον κοντότερο ζωντανό άντρα του κόσμου εκείνη την εποχή σε εκδήλωση στο Λονδίνο. Το 2014 ο Κιοσέν εντάχθηκε στο Μαγικό Τσίρκο της Σαμόας και συμμετείχε σε διάφορες παραστάσεις σε όλο τον κόσμο.
Ρεκόρ
Στις 25 Αυγούστου 2009 το όρθιο ύψος του Κιοσέν καταγράφηκε στα 2,51 μέτρα στην πατρίδα του από το Βιβλίο Γκίνες, ξεπερνώντας τον πρώην κάτοχο του παγκόσμιου ρεκόρ Μπάο Σισούν με ύψος 2,36 μέτρων. Ο Κιοσέν κατέχει επίσης το τρέχον ρεκόρ Γκίνες για τα μεγαλύτερο χέρια με μήκος 27,5 εκατοστά και τα δεύτερα μεγαλύτερο πόδια με μήκος 36,5 εκατοστά (αριστερό πόδι) και 35.5 εκατοστά (δεξί πόδι).
Στις 25 Αυγούστου 2010, σύμφωνα με το Πανεπιστήμιο της Βιρτζίνια, οι γιατροί επιβεβαίωσαν ύψος μέχρι και 2,54 μέτρα και δήλωσαν ότι αυτό είναι πιθανώς το πραγματικό ύψος του Κιοσέν, μειωμένο τεχνητά από τη σκολίωση και τη κακή στάση του σώματος. Στις 9 Φεβρουαρίου 2011 ο Κιοσέν μετρήθηκε από το Βιβλίο Γκίνες στα 2,51 μέτρα και τα χέρια του μετρήθηκαν εκ νέου, φτάνοντας τα 28 εκατοστά και ξεπερνώντας το προηγούμενο ρεκόρ του.
Μαχείρ
Ο Μαχείρ ή Μαθουσάλας ήταν λόγιος κληρικός του 16ου αιώνα. Ήταν μοναχός του όρους Σινά. Το έτος 1547 διέτριβε στην Αίγυπτο. Το 1550 ζούσε στην Μονή του αγίου Σάββα κοντά στα Ιεροσόλυμα.
Συγγράμματα
Συγγράμματά του σώζονται στην βιβλιοθήκη της Βιέννης με τον αριθμό καταλόγου 68, εκλογές από τα συγγράμματα του μητροπολίτη Νικαίας Θεοφάνη κατά Λατίνων, του Μητροπολίτη Αγκύρας Μακαρίου και του Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Γενναδίου Σχολάριου.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες κληρικοί Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 16ου αιώνα Κατηγορία:Ορθόδοξοι λόγιοι
Custer (τραγούδι)
Το "Custer" είναι ένα τραγούδι του αμερικανικού heavy metal συγκροτήματος Slipknot, το οποίο συμπεριλήφθηκε στον πέμπτο τους δίσκο .5: The Gray Chapter, του 2014. Το κομμάτι κυκλοφόρησε και ως single την ίδια χρονιά και αποτέλεσε το τρίτο από τον δίσκο. Το κομμάτι έλαβε καλές κριτικές από Μέσα τους είδους, ενώ και το single σημείωσε εισπρακτική επιτυχία, φτάνοντας στο νούμερο 28 των αμερικανικών Mainstream Rock του Billboard.) Το τραγούδι έλαβε και υποψηφιότητα στα βραβεία Grammy.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια του 2014 Κατηγορία:Singles του 2014 Κατηγορία:Τραγούδια των Slipknot Κατηγορία:Singles της Roadrunner Records
Οι Εξυπνάκηδες
Οι Εξυπνάκηδες (γαλλικά : Les Grandes Gueules) είναι μια γαλλική κωμωδία του 1965 σε σκηνοθεσία του Ρομπέρ Ενρικό βασισμένη σε ένα μυθιστόρημα του Ζοζέ Ζιοβανί. Πρωταγωνιστεί ο Μπουρβίλ και ο Λίνο Βεντούρα.
Πλοκή
Σε μια δημοπρασία ο Έκτορ, συναντά δύο πρώην κατάδικους, τον Λορέν και τον Μικ που αναζητούν εργασία. Ο Λορέν προτείνει στον Έκτορ να στρατολογήσει μια ομάδα κρατουμενων από την τοπική φυλακή. Ο Βαλεντίν διστάζει μέχρι ο Λορέν να του αποκαλύψει το παρελθόν του. Οι πρώην κρατούμενοι προσλαμβάνονται στη συνέχεια στο πριονιστήριο, δίνοντάς έμφαση στην κατασκευή ενός πολύχρωμου καταυλισμού εργασίας. Στην αρχή, ο Έκτορ καταφέρνει να λειτουργήσει ξανά το πριονιστήριο και η επιχείρησή του βρίσκεται σύντομα σε παραγωγή. Στη συνέχεια, ο Λορέν λέει στο αφεντικό του ότι ένας από τους συγκρατούμενους φίλους του μπορεί να συμμετάσχει μαζί τους.
Σιγά-σιγά, ο Λορέν εφαρμόζει το σχέδιό του. Αλλά το σχέδιό του ερχεται ενάντια σε πολλά απρόβλεπτα γεγονότα. Πρώτον, ο Μικ τον εγκαταλείπει για να φύγει με τη γυναίκα του. Στη συνέχεια, η απελευθέρωση του συγκρατουμενου του καθυστερεί. Κατά τη διάρκεια αυτής της οπισθοδρόμησης, ξεσπά μια φασαρία κατά τη διάρκεια ενός πάρτι μεταξύ των υπαλλήλων των δύο πριονιστηρίων. Ο Μικ, επιστρέφοντας στο πριονιστήριο μετά από διαφωνία με την σύντροφό του, πεθαινει ξαφνικά κατά τη διάρκεια της αντιπαράθεσης.
Στη συνέχεια, η διοίκηση φυλακών αποφασίζει να πάρει πισω τους κρατούμενους που δουλευουν στο πριονιστήριο. Πριν φύγουν, ένας από τους κρατούμενους αποκαλύπτει στον Έκτορ τι σχεδίαζε ο Λορέν. Νιώθοντας προδομένος, ο Έκτορ βαζει φωτιά στο πριονιστήριο του και παραμένει εκεί προκειμένου να δώσει τέλος στη ζωή του. Ο Λορέν φτάνει εγκαίρως για να τον σώσει. Οι δύο άντρες φεύγουν μαζί για ένα πιο αβέβαιο μέλλον.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1965 Κατηγορία:Γαλλικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες Κατηγορία:Γαλλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ρομπέρ Ενρικό Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Αλσατία
Quintino Sella (αντιτορπιλικό)
Το Quintino Sella ήταν το πρώτο από τα τέσσερα αντιτορπιλικά της ομώνυμης κλάσης που ναυπηγήθηκαν για το Ιταλικό Βασιλικό Ναυτικό (Regia Marina) τη δεκαετία του 1920. Ολοκληρώθηκε το 1926 και είχε πολεμική δράση στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Περιγραφή
Τα αντιτορπιλικά της κλάσης Sella ήταν μεγαλύτερων διαστάσεων εκδοχές των προγενέστερων πλοίων των κλάσεων Palestro και Curtatone όπου ενσωματώνονταν επίσης διάφορες βελτιώσεις. Είχαν ολικό μήκος 84,9 m, πλάτος 8,6 m και μέσο βύθισμα 2,7 m. Το εκτόπισμά τους με κανονικό (standard) φορτίο ήταν 970 t (950 LT) ενώ έφθανε τους 1480 t (1460 LT) με πλήρες. Το πλήρωμα αποτελούνταν από 8-9 αξιωματικούς και 144 υπαξιωματικούς και ναύτες.
Το προωστικό σύστημα μπορούσε να παρέχει έως και 36000 shp και η μέγιστη ταχύτητα πλεύσης έφθανε τους 33 kn σε πραγματικές (επιχειρησιακές) συνθήκες, παρόλο που το Sella έφθασε τους 37,3 kn και σε μέγιστη ισχύ 35090 shp κατά τη διάρκεια των θαλάσσιων δοκιμών του, χωρίς όμως να φέρει αξιόλογο φορτίο. Η ακτίνα δράσης των πλοίων της κλάσης αυτής ανερχόταν σε 1800 ναυτικά μίλια με ταχύτητα πλεύσης 14 kn.
Ο κύριος οπλισμός αποτελούνταν από τέσσερα πυροβόλα των 120 mm εγκατεστημένα σε ζεύγη σε δύο πύργους, έναν εμπρός και έναν πίσω από την υπερκατασκευή. Αντιαεροπορική προστασία παρείχαν δύο όπλα των 40 mm καθώς και δύο πολυβόλα των 13,2 mm. Τα πλοία της κλάσης διέθεταν επίσης τέσσερις τορπιλοσωλήνες των 533 mm και μπορούσαν να μεταφέρουν έως και 32 νάρκες.
Επιχειρησιακή ιστορία
Η ναυπήγηση του Quintino Sella ξεκίνησε την 12η Οκτωβρίου 1992 στις εγκαταστάσεις της Pattinson (Cantieri Navali Pattison) στη Νάπολη. Καθελκύστηκε στις 25 Απριλίου 1925 και εντάχθηκε σε υπηρεσία στις 25 Μαρτίου του επόμενου έτους.
Σούζαν Ίτον
Η Σούζαν Ίτον (Suzanne Eaton, 23 Δεκεμβρίου 1959 – 2 Ιουλίου 2019) ήταν Αμερικανίδα επιστήμων και καθηγήτρια μοριακής βιολογίας στο Ινστιτούτο Μοριακής Κυτταρικής Βιολογίας και Γενετικής Μαξ Πλανκ στη Δρέσδη της Γερμανίας.
Ατροφία
thumb|Το ποντίκι δεξιά έχει ατροφία των μυών της ράχης Ατροφία είναι η μερική ή πλήρης απώλεια ενός μέρους του σώματος. Οι αιτίες της ατροφίας περιλαμβάνουν μεταλλάξεις (που μπορούν να καταστρέψουν το γονίδιο για τη δημιουργία του οργάνου), κακή σίτιση, κακή κυκλοφορία, απώλεια ορμονικής υποστήριξης, απώλεια παροχής νεύρων στο όργανο στόχο, υπερβολικό ρυθμό απόπτωσης των κυττάρων και αχρησία ή έλλειψη άσκησης ή ασθένεια εγγενή στον ίδιο τον ιστό. Στην ιατρική πρακτική, ορμονικές και νευρικές εισροές που συντηρούν ένα όργανο ή μέρος του σώματος λέγεται ότι έχουν τροφικά αποτελέσματα. Η μειωμένη μυϊκή τροφική κατάσταση χαρακτηρίζεται ως ατροφία. Ατροφία είναι η μείωση του μεγέθους του κυττάρου, του οργάνου ή του ιστού, μετά την επίτευξη της φυσιολογικής ώριμης ανάπτυξής του. Αντίθετα, υποπλασία είναι η μείωση του μεγέθους ενός κυττάρου, οργάνου ή ιστού που δεν έχει επιτύχει φυσιολογική ωριμότητα.
Σούζαν Ίτον
Προσωπική ζωή
Η Ίτον ήταν παντρεμένη με τον Βρετανό επιστήμονα Άντονι Α. Χάιμαν. Απέκτησαν δύο παιδιά. Ήταν αθλήτρια, δρομέας, και είχε μαύρη ζώνη στο τάε κβον ντο.
Ατροφία
Η ατροφία είναι η γενική φυσιολογική διαδικασία επαναρρόφησης και διάσπασης των ιστών, που περιλαμβάνει την απόπτωση. Όταν εμφανίζεται ως αποτέλεσμα ασθένειας ή απώλειας τροφικής υποστήριξης λόγω άλλων ασθενειών, ονομάζεται παθολογική ατροφία, αν και μπορεί να είναι μέρος της φυσιολογικής ανάπτυξης του σώματος και της ομοιόστασης επίσης.
Σούζαν Ίτον
Θάνατος
Η Ίτον βρισκόταν στα Χανιά για ένα επιστημονικό συνέδριο από όπου και εξαφανίστηκε στις 2 Ιουλίου 2019. Την ημέρα της εξαφάνισής της, η Ίτον βγήκε για τζόκινγκ και ο 27χρονος ντόπιος, Ιωάννης Παρασκάκης, τη χτύπησε με το αυτοκίνητό του, την έβαλε αναίσθητη στο πορτμπαγκάζ και την μετέφερε στη σπηλιά στο Μάλεμε. Εκεί τη βίασε περισσότερες από μία φορές και τη δολοφόνησε, ενώ στη συνέχεια πέταξε το σώμα της σε φρεάτιο το οποίο αποτελούσε καταφύγιο κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η σορός της Ίτον εντοπίστηκε σε αποσύνθεση λίγες μέρες αργότερα (8 Ιουλίου 2019), ενώ οι αστυνομικές έρευνες οδήγησαν στον Παρασκάκη εξαιτίας του κινητού του, το οποίο εξέπεμψε σήμα στην εν λόγω σπηλιά την ημέρα της εξαφάνισης της Ίτον. Ο Παρασκάκης συνελήφθη και ομολόγησε τις πράξεις του, ενώ με εισαγγελική εντολή δόθηκαν στη δημοσιότητα τα στοιχεία του ώστε να αναγνωριστεί από άλλες γυναίκες οι οποίες δέχθηκαν παρόμοια επίθεση στην περιοχή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανίδες επιστήμονες Κατηγορία:Αμερικανοί βιολόγοι Κατηγορία:Αμερικανοί θύματα δολοφονικών ενεργειών Κατηγορία:Γυναίκες θύματα δολοφονίας Κατηγορία:Δολοφονίες στην Ελλάδα
Ατροφία
Φυσιολογική ανάπτυξη
Παραδείγματα ατροφίας ως μέρος της φυσιολογικής ανάπτυξης περιλαμβάνουν τη συρρίκνωση του θύμου αδένα στην πρώιμη παιδική ηλικία και των αμυγδαλών στην εφηβεία. Στην τρίτη ηλικία παραδείγματα περιλαμβάνουν, αλλά δεν περιορίζονται σε, απώλεια δοντιών, μαλλιών, λέπτυνση του δέρματος που δημιουργεί ρυτίδες, εξασθένηση των μυών, απώλεια βάρους και υποτονική πνευματική δραστηριότητα.
Μυϊκές ατροφίες
Η ατροφία μυών και οστών, με απώλεια μάζας και δύναμης, μπορεί να συμβεί μετά από παρατεταμένη ακινησία, όπως εκτεταμένο κλινοστατισμό ή τοποθέτηση ενός μέρος του σώματος σε γύψο. Αυτός ο τύπος ατροφίας μπορεί συνήθως να αντιστραφεί με άσκηση εκτός εάν είναι σοβαρός.
Υπάρχουν πολλές ασθένειες και καταστάσεις που προκαλούν ατροφία της μυϊκής μάζας. Για παράδειγμα, ασθένειες όπως ο καρκίνος και το AIDS προκαλούν ένα σύνδρομο απώλειας μάζας που ονομάζεται καχεξία, το οποίο είναι αξιοσημείωτο για τη σοβαρή μυϊκή ατροφία που παρατηρείται. Άλλα σύνδρομα ή καταστάσεις που μπορούν να προκαλέσουν ατροφία των σκελετικών μυών είναι η συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια και η ηπατική νόσος.
Κατά τη διάρκεια της γήρανσης, παρατηρείται σταδιακή μείωση της ικανότητας διατήρησης της λειτουργίας και της μάζας των σκελετικών μυών. Αυτή η κατάσταση ονομάζεται σαρκοπενία και μπορεί να διαφέρει από την ατροφία στην παθοφυσιολογία της. Αν και η ακριβής αιτία της σαρκοπενίας είναι άγνωστη, μπορεί να προκαλείται από συνδυασμό σταδιακής ανεπάρκειας στα δορυφορικά κύτταρα που βοηθούν στην αναγέννηση των σκελετικών μυϊκών ινών και μείωση της ευαισθησίας ή της διαθεσιμότητας κρίσιμων εκκρινόμενων αυξητικών παραγόντων που είναι απαραίτητοι για διατήρηση της μυϊκής μάζας και της επιβίωσης των δορυφορικών κυττάρων.
Δυστροφίες, μυοσίτιδα και καταστάσεις κινητικού νευρώνα
Παθολογική ατροφία των μυών μπορεί να συμβεί με ασθένειες των κινητικών νεύρων ή ασθένειες του ίδιου του μυϊκού ιστού. Παραδείγματα ατροφικών ασθενειών των νεύρων περιλαμβάνουν τη νόσο Σαρκό-Μαρί-Τουθ, την πολιομυελίτιδα, την αμυοτροφική πλευρική σκλήρυνση (ALS) και το σύνδρομο Γκιλαίν-Μπαρέ. Παραδείγματα ατροφικών μυϊκών ασθενειών περιλαμβάνουν τη μυϊκή δυστροφία, τη συγγενή μυοτονία και τη μυοτονική δυστροφία.
Οι αλλαγές στην έκφραση ισομορφής του καναλιού Na+ και η αυθόρμητη δραστηριότητα στους μυς που ονομάζεται μαρμαρυγή μπορεί επίσης να οδηγήσει σε μυϊκή ατροφία.
Όταν το πρωτεύον νεύρο ενός άκρου έχει αποκοπεί το αποτέλεσμα είναι η πλήρης έλλειψη κινητικότητας και αίσθησης. Οι μύες σύντομα μαραζώνουν από την ατροφία.
Κολπική ατροφία
Στις μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες, τα τοιχώματα του κόλπου γίνονται πιο λεπτά (ατροφική κολπίτιδα). Ο μηχανισμός για την πάθηση που σχετίζεται με την ηλικία δεν είναι ακόμη σαφής, αν και υπάρχουν θεωρίες ότι το αποτέλεσμα προκαλείται από μειώσεις στα επίπεδα οιστρογόνων. Αυτή η ατροφία, και ταυτόχρονα αυτή των μαστών, συνάδει με τον ομοιοστατικό (φυσιολογική ανάπτυξη) ρόλο της ατροφίας γενικά, καθώς μετά την εμμηνόπαυση το σώμα δεν έχει περαιτέρω λειτουργική βιολογική ανάγκη να διατηρήσει το αναπαραγωγικό σύστημα το οποίο έχει σταματήσει οριστικά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Παθολογική ανατομία
Καριγιόν
μικρογραφία |Καριγιόν σε καθεδρικό ναό στην Ολλανδία. Το Καριγιόν (αγγ-γαλ:Carillon) είναι μουσικό όργανο, το οποίο αποτελείται από 23 τουλάχιστον καμπάνες χορδισμένες σε σωστό τονικό ύψος (με έκταση δύο ή περισσότερες οκτάβες) και τοποθετείται κυρίως σε κωδωνοστάσια καθεδρικών ναών, αλλά και σε πύργους κάστρων. .
Περιγραφή
μικρογραφία | αριστερά |Ο Jeff Daehn (Mayo Clinic) παίζει το Καριγιόν Θεωρείται το δεύτερο βαρύτερο όργανο στον κόσμο μετά το Εκκλησιαστικό όργανο και μπορεί να ξεπεράσει και τους 100 τόνους. Στο κλαβιέ τα κλειδιά είναι ξύλινοι μοχλοί 60 περίπου εκατοστών και ονομάζονται κλομπ, επειδή στο τέλος στρογγυλοποιούνται, ώστε να μπορούν να παιχτούν με κλειστή γροθιά. Αυτά λειτουργούν με ένα σύστημα μετάδοσης, το οποίο μεταφέρει την κίνηση στα γλωσσίδια των καμπανών με σύρματα από ανοξείδωτο χάλυβα. Τα πεντάλ επιτρέπουν στον εκτελεστή να παίξει μπάσες νότες με τις κινήσεις των ποδιών. Σε πολλά καριγιόν έχουν τοποθετηθεί αυτόματοι μηχανισμοί, που αποδίδουν απλές μελωδίες.
Σήμερα
μικρογραφία | Ανακοίνωση για κοντσέρτο Καριγιόν-Carillon
Υπάρχουν πάμπολλα μουσικά σχολεία όπου διδάσκεται το Καριγιόν. Πρώτο είναι το διεθνές σχολείο "Royal Carillon School, Jef Denyn" στο Μέχελεν του Βελγίου. Από το σχολείο αυτό προήλθε και η επιστήμη της (Campanology) Καμπανολογίας. Ακολουθούν τα πανεπιστήμια της Ολλανδίας και των Ηνωμένων Πολιτειών. Στις επίσημες θρησκευτικές εορτές των καθεδρικών ναών των πόλεων τα κονσέρτα Καριγιόν θεωρούνται δημοφιλή και έχουν μεγάλη επιτυχία, ενώ σε πανεπιστήμια διεξάγονται διαγωνισμοί συνθέσεων
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πληκτροφόρα μουσικά όργανα Κατηγορία:Μουσικά όργανα
Σίλβεστρος Συρόπουλος
Ο Σίλβεστρος Συρόπουλος ήταν λόγιος κληρικός του 15ου αιώνα. Από περίπου το 1430 κατείχε το αξίωμα του Διακόνου, Μεγάλου Εκκλησιάρχη και Δικαιοφύλακα της Μεγάλης Εκκλησίας (Αγίας Σοφίας). Πατέρας του μπορεί να ήταν ο Πρωτέκδικος της Μεγάλης Εκκλησίας Ιωάννης Συρόπουλος. Ο Συρόπουλος αναφέρει ο ίδιος ότι γεννήθηκε, ανατράφηκε και εκπαιδεύτηκε από άριστους γονείς και διδασκάλους της εκκλησίας. Συνόδευσε τον Πατριάρχη Ιωσήφ στην Ιταλία και πήρε ενεργό μέρος στην Σύνοδο της Φλωρεντίας. Υπέγραψε μεν την ενωτική διακήρυξη τον Ιούνιο του 1439 αλλά, όπως γράφει για όλους τους κληρικούς "εν μυχοίς καρδίας στένοντες και δακρύοντες», λόγω της πίεσης του αυτοκράτορα Ιωάννη Η' Παλαιολόγου.
Imagine (τραγούδι της Ariana Grande)
Το «Imagine» είναι ένα τραγούδι που ηχογραφήθικε από την Αμερικανίδα τραγουδίστρια Ariana Grande. Το τραγούδι γράφτηκε από την Grande, τον Jameel Roberts και την Priscilla Renea μαζί με τους παραγωγούς του Andrew "Pop" Wansel και Happy Perez. Κυκλοφόρησε στις 14 Δεκεμβρίου 2018, ως το πρώτο και μοναδικό προωθητικό single από το πέμπτο studio άλμπουμ της, Thank U, Next (2019). Λυρικά, το τραγούδι μιλά για την άρνηση της Grande για αποτυχημένες σχέσεις.
Σίλβεστρος Συρόπουλος
Μόλις επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη το φθινόπωρο του 1439, ανακάλεσε την υπογραφή του, όπως σχεδόν όλοι οι εκπρόσωποι της Εκκλησίας και συμπαραστάθηκε στους ηγέτες των ανθενωτικών Μάρκο Ευγενικό και μετά το 1445 Γεννάδιο Σχολάριο. Παραιτήθηκε από το αξίωμά του, αφού Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως τοποθετήθηκε από τον αυτοκράτορα Ιωάννη ο ενωτικός Μητροπολίτης Κυζίκου Μητροφάνης.
Imagine (τραγούδι της Ariana Grande)
Εμπορικά, το τραγούδι έφτασε τα κορυφαία τοπ 10 στην Ελλάδα, την Ουγγαρία, την Ιρλανδία, τη Μαλαισία, τη Σιγκαπούρη, τη Σλοβακία και το Ηνωμένο Βασίλειο, καθώς και τα κορυφαία τοπ 20 στην Αυστραλία, τον Καναδά, τη Νέα Ζηλανδία, την Πορτογαλία και τη Σκωτία. Το κομμάτι έφτασε επίσης τον αριθμό 21 στο αμερικανικό Billboard Hot 100.
Σίλβεστρος Συρόπουλος
Πότε πέθανε δεν είναι γνωστό. Ζούσε όμως το Νοέμβριο του 1452. Εικάζεται χωρίς να έχει αποδειχθεί ότι είναι το ίδιο πρόσωπο με τον Πατριάρχη Σωφρόνιο Α', που χειροτονήθηκε τον Αύγουστο του 1463 και παύθηκε από τα καθήκοντά τον Αύγουστο του 1464.