cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ικιντσιαφσάρ (Γκερεντέ)
Το Ικιντσιαφσάρ είναι ένα χωριό στην επαρχία Γκερεντέ, στην επαρχία Μπολού στην Τουρκία. Το 2010 είχε πληθυσμό 53 άτομα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Τουρκίας
Γεώργιος Χρηστάκης - Ζωγράφος
Ο Γεώργιος Χρηστάκης - Ζωγράφος ή Γεώργιος Ζωγράφος (Παρίσι, 8 Μαρτίου 1863 - Αθήνα, 24 Ιουνίου 1920) ήταν Έλληνας πολιτικός, που ανέλαβε Πρόεδρος της Προσωρινής Κυβέρνησης της Αυτόνομης Δημοκρατίας της Βορείου Ηπείρου (1914) καθώς και δύο φορές Υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας.
Ο βίος
Καταγόταν από το Κεστοράτιο, χωριό βόρεια του Αργυροκάστρου και ήταν ο γιος του ευεργέτη Χρηστάκη Ζωγράφου. Σπούδασε νομικά και πολιτικές επιστήμες στο Παρίσι και το Μόναχο. Με την επιστροφή του στην Ελλάδα ασχολήθηκε εντατικά με την βελτίωση των καλλιεργειών στα μεγάλα πατρικά κτήματα που διέθετε στην περιοχή της Θεσσαλίας. Ταυτόχρονα, υποστήριζε την εκούσια απαλλοτρίωση των μεγάλων περιουσιών και ο ίδιος μάλιστα πούλησε σε ακτήμονες, σε ιδιαίτερα χαμηλές τιμές, μέρος των κτημάτων του. Το 1905 εισήλθε στον πολιτικό στίβο, εξελέγη βουλευτής Καρδίτσας, ως δηλιγιαννικός, ενώ το 1906 επανεξελέγη, ως ραλλικός. Το 1909 υπήρξε Υπουργός Εξωτερικών στην κυβέρνηση του Δημητρίου Ράλλη (7 Ιουλίου - 15 Αυγούστου).
Με τη λήξη των Βαλκανικών Πολέμων (1913) ορίστηκε από τον Ελευθέριο Βενιζέλο γενικός κυβερνήτης της απελευθερωμένης από τον ελληνικό στρατό Ηπείρου. Υπηρέτησε ως Κυβερνήτης το διάστημα 29 Μαρτίου-31 Δεκεμβρίου 1913.
Όταν οι Μεγάλες Δυνάμεις επιδίκασαν τη Βόρεια Ήπειρο στο νεοσυσταθέν κράτος της Αλβανίας, οι Έλληνες της Βορείου Ηπείρου σχημάτισαν υπό την Προεδρία του προσωρινή Κυβέρνηση στις 16 Φεβρουαρίου 1914, ανακηρύσσοντας την αυτονομία της περιοχής. Την επόμενη ημέρα ανακηρύχτηκε επισήμως η αυτονομία και σε συγκινητική τελετή στο Αργυρόκαστρο πραγματοποιήθηκε η υποστολή της ελληνικής σημαίας και η έπαρση της σημαίας της Αυτόνομης Βορείου Ηπείρου.
Μετά τις στρατιωτικές επιτυχίες του βορειοηπειρώτικου στρατού των αυτονομιστών κατά των Αλβανών, την υπογραφή του Πρωτοκόλλου της Κέρκυρας και την επανείσοδο του ελληνικού στρατού στην περιοχή (Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος), ο Γεώργιος Χρηστάκης-Ζωγράφος αποσύρθηκε από τη Βόρεια Ήπειρο, παραδίδοντας τη διοίκηση της περιοχής στις ελληνικές αρχές. Ακολούθως, επανεκλέχθηκε βουλευτής και εγκαταστάθηκε στην Αθήνα. Παραιτήθηκε από το αξίωμα αυτό και λίγο αργότερα (Δεκέμβριος 1914) εκλέχθηκε συνδιοικητής της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδας, θέση που διατήρησε ως το Σεπτέμβριο του 1917, με ολιγόμηνη διακοπή. Κατά το διάστημα της διακοπής αυτής (25 Φεβρουαρίου-10 Αυγούστου 1915) διατέλεσε και πάλι Υπουργός Εξωτερικών σε κυβέρνηση του Δημητρίου Γούναρη. Αγωνίστηκε σε αυτό το διάστημα για την είσοδο της χώρας στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο στο πλευρό της Αντάντ, καθώς θεώρησε ότι αυτή η κίνηση θα ωφελούσε σημαντικά τα εθνικά συμφέροντα. Όμως δεν εισακούστηκε και αποχώρησε από την κυβέρνηση.
Υστεροφημία
Κατά την περίοδο του κομμουνιστικού καθεστώτος στην Αλβανία (1945-1989), ο Γεώργιος Χρηστάκης-Ζωγράφος όπως και ο πατέρας του, θεωρήθηκαν από το επίσημο κράτος ως εχθροί. Αυτό είχε ως συνέπεια όσοι έφεραν το επώνυμο «Ζωγράφος» (είτε συγγενείς είτε όχι) να εκδιωχθούν από το Κεστοράτιο.
Μετά το 1989 όμως το γεγονός αυτό αποτέλεσε παρελθόν και σήμερα το «Ζωγράφειο Διδασκαλείο» Κεστορατίου, που είχε ιδρύσει ο Χρηστάκης-Ζωγράφος και είχε πάψει να λειτουργεί εδώ και δεκαετίες, ανακαινίσθηκε και μετατράπηκε σε μουσείο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Χρηστακης Χρηστακης Κατηγορία:Οικογένεια Ζωγράφου Κατηγορία:Συμμετέχοντες στον Βορειοηπειρωτικό Αγώνα Κατηγορία:Βορειοηπειρώτες πολιτικοί Κατηγορία:Βορειοηπειρώτες
Βασκική πελότα στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1900
Η βασκική πελότα (αγώνισμα βασκικής καταγωγής) υπήρξε ολυμπιακό άθλημα μόνο στην Ολυμπιάδα του 1900 στο Παρίσι, στην οποία μετείχαν μόνο δυο ομάδες, της Ισπανίας και της Γαλλίας.
Στη συνέχεια αφαιρέθηκε από το ολυμπιακό πρόγραμμα. Διεξήχθη μόνο ως άθλημα επίδειξης σε τρεις Ολυμπιάδες κατά τα έτη 1924, 1968 και 1992. Το 1992 διεξήχθη και αγώνας γυναικών.
Σύνοψη αγωνίσματος
Έλαβαν μέρος δύο ομάδες (δύο ζεύγη - τέσσερις αθλητές) και διεξήχθη μόνο ένας αγώνας στις 14 Ιουνίου 1900 με νικήτρια την ομάδα της Ισπανίας. Αρχικά δόθηκε μόνο το χρυσό μετάλλιο, αργότερα αναγνωρίστηκε από τη ΔΟΕ και το αργυρό.
Πηγές
Κατηγορία:Αθλήματα Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων 1900 Κατηγορία:Αθλήματα στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
PlayStation Music
Το PlayStation Music είναι μια μουσική υπηρεσία συνεχούς ροής κατά παραγγελία που τροφοδοτείται από το Spotify. Παρέχει δωρεάν και προνομιούχα (συνδρομητική) πρόσβαση σε πάνω από 30 εκατομμύρια κομμάτια, είναι διαθέσιμη σε 41 αγορές μέσω του PlayStation Network για PlayStation 3, PlayStation 4, το Xperia tablet και των κινητών συσκευών. Η υπηρεσία αντικαθιστά την πρώην υπηρεσία μουσικής συνεχούς ροής, Music Unlimited.
Παραπομπές
Κατηγορία:Sony Κατηγορία:Ψηφιακός ήχος
Νόσος Καβασάκι
μικρογραφία|Ερεθισμός της γλώσσας σε παιδί που εμφανίζει συμπτώματα της νόσου Καβασάκι Η νόσος Καβασάκι είναι σύνδρομο άγνωστης προέλευσης που οδηγεί σε πυρετό και πλήττει κυρίως τα παιδιά κάτω των 5 ετών. Είναι μια μορφή αγγειίτιδας, όπου δημιουργείται φλεγμονή στα αιμοφόρα αγγεία σε όλο το σώμα. Ο πυρετός συνήθως διαρκεί για περισσότερες από πέντε ημέρες και είναι ανθεκτικός στα συνήθη φάρμακα. Άλλα κοινά συμπτώματα της Καβασάκι περιλαμβάνουν την εμφάνιση λυμφαδενοπάθειας στο λαιμό, εξάνθημα στη περιοχή των γεννητικών οργάνων, καθώς και ερέθισμα των ματιών, χειλιών, παλάμες ή τα πέλματα των ποδιών. Εντός τριών εβδομάδων από την εμφάνιση της Καβασάκι, το δέρμα των χεριών και των ποδιών ξεφλουδίζει, ωστόσο έπειτα αναρρώνει. Σε μερικά παιδιά, σχηματίζονται στεφανιαία ανευρύσματα στη καρδιά.
Ενώ η αιτία της Καβασάκι είναι άγνωστη, υποτίθεται ότι προέρχεται από υπερβολική αντίδραση εκ μέρους του ανοσοποιητικού συστήματος σε μια μόλυνση στα παιδιά που έχουν γενετική προδιάθεση. Δεν είναι μεταδοτική. Η διάγνωση βασίζεται συνήθως στα σημάδια και τα συμπτώματα του ασθενούς. Άλλες εξετάσεις, όπως το υπερηχογράφημα της καρδιάς και οι εξετάσεις αίματος μπορούν να υποστηρίξουν τη διάγνωση της. Η διάγνωση πρέπει να λαμβάνει υπόψη πολλές άλλες καταστάσεις που μπορεί να παρουσιάζουν παρόμοια χαρακτηριστικά, συμπεριλαμβανομένης της οστρακιάς και της νεανικής ρευματοειδούς αρθρίτιδας. Μια νεοεμφανιζόμενη ασθένεια που παρουσιάζει ομοιότητες με το Καβασάκι, η οποία χρονικά σχετίζεται με την ασθένεια κορονοϊού 2019 φαίνεται να είναι ένα ξεχωριστό σύνδρομο.
Συνήθως, η αρχική θεραπεία της νόσου Καβασάκι αποτελείται από υψηλές δόσης ασπιρίνης και ανοσοσφαιρίνης. Συνήθως, έπειτα από τη χορήγηση θεραπείας, ο πυρετός υποχωρεί εντός μιας ημέρας και έπειτα ο οργανισμός αναρρώνει πλήρως. Αν οι στεφανιαίες αρτηρίες εμπλέκονται στην ασθένεια, μια συνεχιζόμενη θεραπεία ή χειρουργική επέμβαση μερικές φορές μπορεί να είναι απαραίτητη. Χωρίς τη χορήγηση θεραπείας, στεφανιαία ανευρύσματα εμφανίζονται έως και στο 25% των ασθενών ενώ ένα 1% πεθαίνει. Με τη χορήγηση θεραπείας, το ποσοστό θανάτου από την ασθένεια μειώνεται στο 0.17%. Οι άνθρωποι που εμφάνισαν στεφανιαία ανευρύσματα μετά την εκδήλωση της νόσου Καβασάκι θα πρέπει να παρακολουθούνται καρδιολογικά για όλη τη ζωή τους από ομάδες εξειδικευμένων ιατρών.
Η νόσος Καβασάκι είναι σπάνια. Επηρεάζει 8 με 67 άτομα ανά 100.000 άτομα κάτω των πέντε ετών, με εξαίρεση την Ιαπωνία, όπου επηρεάζει 124 άτομα ανά 100.000. Τα αγόρια είναι πιο επιρρεπή στη νήσο Καβασάκι. Πήρε το όνομα της από τον ιάπωνα παιδίατρο Τομισάκου Καβασάκι, ο οποίος την περιέγραψε για πρώτη φορά το 1967.
Παραπομπές
Κατηγορία:Παθήσεις των αγγείων Κατηγορία:Παιδιατρική Κατηγορία:Φλεγμονές Κατηγορία:Αυτοάνοσες ασθένειες
Πετροκούναβο
μικρογραφία|Νεογνά πετροκούναβου που βρέθηκαν σε αγρόκτημα στο χωριό Ορλίντσι, Βουλγαρία. Το πετροκούναβο (Martes foina) είναι σαρκοφάγο θηλαστικό της οικογένειας των Μουστελιδών που ζει μοναχικά (με μοναδική εξαίρεση την εποχή του ζευγαρώματος) σε ποικιλία οικοτοπών. Είναι είδος κυρίως δασόβιο χωρίς όμως αυτό να να το αποθαρρύνει να ζει και σε βραχώδεις τοποθεσίες κοντά σε κατοικημένες περιοχές ή ακόμα και σε στέγες σπιτιών.
Συμεών ο Στουδίτης
Ο Συμεών ο Στουδίτης, επίσης γνωστός ο Συμεών ο Ευσεβής ή Συμεών ο Ευλαβής και μερικές φορές ως Συμεών ο Πρεσβύτερος, ήταν σημαντικός μοναχός της Μονής Στουδίου στην Κωνσταντινούπολη κατά τον 10ο αιώνα. Ήταν ο πνευματικός πατέρας ή δάσκαλος του Συμεών του Νέου Θεολόγου.
Πετροκούναβο
Καταγράφεται ως το λιγότερο απειλούμενο είδος (Least concern, LC) από τη Διεθνή Ένωση Προστασίας της Φύσης, λόγω της ευρείας κατανομής του, του μεγάλου πληθυσμού του και της παρουσίας του σε μια σειρά από προστατευόμενες περιοχές. Εξωτερικά είναι παρόμοιο με το δενδροκούναβο, αλλά διαφέρει από αυτό από το μικρότερο μέγεθος και τις προτιμήσεις του οικοτόπου του. Ενώ το δενδροκούναβο περιορίζεται στα δάση, το πετροκούναβο είναι ένα πιο γενικευμένο και προσαρμόσιμο είδος, που εμφανίζεται σε έναν αριθμό ανοιχτών και δασικών οικοτόπων.
Συμεών ο Στουδίτης
Λίγα είναι γνωστά για τη ζωή του. Γεννήθηκε γύρω στο 918 μ.Χ. και έγινε μοναχός στη Μονή Στουδίου το 942, εξού και ονομάζεται «ο Στουδίτης». Πέθανε το 986 ή το 987. Σαράντα κεφάλαια στο βιβλίο Patmiacus 427, όλα σχετικά με την πνευματική ζωή, του αποδίδονται ως «Συμεών ο ευλαβής». Τα γραπτά του μαρτυρούν την πρακτική του προσέγγιση στην πνευματική ζωή, ενώ άλλα γραπτά από εκείνη την εποχή τον περιέγραφαν ως διά Χριστόν σαλό. Ο Συμεών ο Νέος Θεολόγος τον τιμούσε ως άγιο, γεγονός που προκάλεσε την επίπληξη ιεραρχών που ένιωσαν ότι ο νεότερος Συμεών τιμούσε κάποιον που αυτοί θεωρούσαν λιγότερο άγιο.
Πετροκούναβο
Γεωγραφική εξάπλωση
Απαντάται στην Δυτική, Κεντρική και Νότια Ευρώπη, στη Μ. Ασία και Κεντρική Ασία. Στη χώρα μας βρίσκεται σε ολόκληρη την Ηπειρωτική και Νησιωτική Ελλάδα ελεύθερα αν και υπάρχουν περιπτώσεις που χρησιμοποιούνται σε εμπορία κατοικίδιων ζώων.
Πληθυσμιακή κατανομή
Στην περίοδο της κατοχής το κυνήγι του κουναβιού απέφερε ένα σημαντικό εισόδημα εξαιτίας της γούνας του και γι’ αυτό το λόγο υπήρχαν οργανωμένες ομάδες που τα κυνηγούσαν συστηματικά με αποτέλεσμα να μειωθεί αρκετά ο αριθμός τους. Πλέον αυτή η δραστηριότητα έχει σταματήσει να εξασκείται έντονα ενώ επιτρέπεται μόνο από 15/9 έως 28/2 και έτσι εχει εξασφαλιστεί η προστασία και αφετέρου ο πολλαπλασιασμός-αναπαραγωγή του είδους.
Συμεών ο Στουδίτης
Παραπομπές
Κατηγορία:Στουδίτες Κατηγορία:Ανατολικοί Ορθόδοξοι μοναχοί Κατηγορία:Βυζαντινοί μοναχοί του 10ου αιώνα Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Πετροκούναβο
Συνήθειες
Είναι ζώο που ζει μονήρες. Είναι είδος νυκτόβιο αν και μπορεί να κινείται και κατά τη διάρκεια της ημέρας. Μπορεί να αναρριχηθεί στα δέντρα σε τοίχους και φράχτες εύκολα, χάρη γαμψά νύχια του ενώ ταυτόχρονα η μεγάλη του ουρά το βοηθάει στο να διατηρεί την ισορροπία του κατα την διάρκεια των αναρριχήσεων .Τρέφεται κυρίως με τρωκτικά αν και συχνά συναντάται να καταναλώνει και πουλιά αλλά και σπανιοτερα φυτικεσ ινες.
Google Play Music
Η υπηρεσία είχε ανακοινωθεί στις 10 Μαΐου του 2011, και μετά από έξι μήνες, ξεκίνησε στις 16 Νοεμβρίου. Η Μουσική Google Play προσφέρει περισσότερα από 35 εκατομμύρια κομμάτια για αγορά ή streaming. Είναι προς το παρόν διαθέσιμη σε 63 χώρες για Android και iOS συσκευές, προγράμματα περιήγησης στο web, και διάφορα media players (όπως το Sonos και το Chromecast). μικρογραφία|Αυτές τις 63 χώρες μπορούν να έχουν πρόσβαση στο Google Play Music. Από το 2015, το Google Play Music είναι διαθέσιμο σε 63 χώρες.
Υποδοχή
Το 2013, το Entertainment Weekly, σε σύγκριση μιας σειράς από υπηρεσίες μουσικής έδωσε στο Google Play Music All Access "Β+" σκορ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λογισμικό Android Κατηγορία:Google (λογισμικά)
Πετροκούναβο
Παραπομπές
Κουνάβια Κατηγορία:Μουστελίδες
Ναρυκίδας ο Φιγαλείος
Ο Ναρυκίδας ο Φιγαλείος (γιος του Δαμάρετου, 5ος/4ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από τη Φιγαλεία, ο οποίος στέφθηκε νικητής στο αγώνισμα της πάλης στους 99ους (384 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Υπήρξε επίσης περιοδονίκης, με από 2 νίκες σε Πύθια και Νέμεα και 3 στα Ίσθμια. Ο ανδριάντας του στην Ολυμπία είχε φτιαχτεί από τον Σικυώνιο γλύπτη Δαίδαλο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Περιοδονίκες Κατηγορία:Νεμεονίκες Κατηγορία:Πυθιονίκες Κατηγορία:Ισθμιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Αρκάδες ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες της πάλης‎ Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (4ος αιώνας π.Χ.)
Αριστόδημος ο Ηλείος
Ο Αριστόδημος ο Ηλείος ή Αριστόδαμος (γιος του Θράσιδος, 5ος/4ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από την Ηλεία ο οποίος στέφθηκε νικητής στο αγώνισμα της πάλης στους 98ους (388 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Αναφέρεται πως επίσης υπήρξε από 2 φορές στα Πύθια και τα Νέμεα. Ο ανδριάντα του στην Ολυμπία είχε φιλοτεχνηθεί από τον Σικυώνιο γλύπτη Δαίδαλο, και υπήρχε επιγραφή η οποία ανέγραφε πως κέρδισε όχι λόγω του μεγέθους του αλλά λόγω των ικανοτήτων του (οὐ πλάτει σῶματος, ἁλλά τέχναι). Ενδεχομένως πρόκειται για το ίδιο άτομο το οποίο έγραψε αργότερα για την ιστορία της Ηλείας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Ηλείοι ολυμπιονίκες Κατηγορία:Νεμεονίκες Κατηγορία:Πυθιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες της πάλης‎ Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (4ος αιώνας π.Χ.)
Αμφιάρης ο Λακεδαιμόνιος
Ο Αμφιάρης ο Λακεδαιμόνιος (4ος/3ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από την Σπάρτη ο οποίος στέφθηκε νικητής στο αγώνισμα της πάλης στους 121ους (296 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Σπαρτιάτες ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες της πάλης‎ Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (3ος αιώνας π.Χ.)
Σελεάδας ο Λακεδαιμόνιος
Ο Σελεάδας ο Λακεδαιμόνιος (γιος του Αλεξανδρίδα, 4ος/3ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από τη Σπάρτη, ο οποίος στέφθηκε νικητής στο αγώνισμα της πάλης στους 118ους ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας (308 π.Χ.). Έχουν ανακαλυφθεί επιγραφές οι οποίες μνημονεύουν κάποιον Σπαρτιάτη αθλητή με το όνομα Σελείδα, ο οποίος πιθανώς ήταν διαφορετικό πρόσωπο, και για αθλητή αγωνίσματος δρόμου ο οποίος έζησε λίγο αργότερα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Σπαρτιάτες ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες της πάλης‎ Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (4ος αιώνας π.Χ.)
Κατάλογος Ελλήνων βουλευτών (1936)
Παρατίθεται ο πλήρης κατάλογος των βουλευτών που εκλέχτηκαν στις βουλευτικές εκλογές της 26ης Ιανουαρίου 1936
Εκλεγέντες βουλευτές ανά εκλογική περιφέρεια
1.'''Εκλογική περιφέρεια πρώην δήμου Αθηναίων '''
(περιελάμβανε τις σημερινές εκλογικές περιφέρειες της Α΄ και Β΄ Αθηνών) Εκλέχτηκαν (κατά σειρά ψήφων) οι:
Στυλιανός Γονατάς(Φ) Κωνσταντίνος Ζαρίφης (Φ) Σπυρίδων Πάτσης (Φ) Ιωάννης Μογγογιάννης (Φ) Βασίλειος Δεληγιάννης(Φ) Χρήστος Λαδάς (Φ) Σταύρος Θεοφανίδης (Φ) Γεώργιος Β. Μελάς (Φ) Εμμανουήλ Εμμανουηλίδης (Φ) Θεμιστοκλής Τσάτσος (Φ) Νικόλαος Κρανιωτάκης (ΓΛΡΕ) Ιωάννης Ράλλης (ΓΛΡΕ) Αντώνιος Λιβιεράτος (ΓΛΡΕ) Γεώργιος Ράλλης (ΓΛΡΕ) Κωνσταντίνος Τσαλδάρης (Λ) Σταμάτιος Μερκούρης (ΓΛΡΕ) Βασίλης Νεφελούδης (ΠΜ) Δημήτριος Χέλμης (Λ) Χαράλαμπος Βοζίκης (Λ) Δημήτριος Γληνός (ΠΜ) Κωνσταντίνος Αγγελόπουλος(Λ)
2.Εκλογική περιφέρεια Αιτωλοακαρνανίας
(περιελάμβανε τις επαρχίες Μεσολογγίου, Τριχωνίδας, Βάλτου, Βονίτσης και Ξηρομέρου, Ναυπακτίας και Ευρυτανίας)
Εκλέχτηκαν (κατά σειρά ψήφων) οι:
Γεώργιος Καφαντάρης (Δ.Σ.) Αθανάσιος Παπαθανάσης (Γ.Λ.Ρ.Ε.) Γεώργιος Στράτος (Γ.Λ.Ρ.Ε) Ιωάννης Νικολίτσας (Λ) Γεώργιος Αθανασιάδης - Νόβας (ΔΣ) Γεώργιος Παπαιωάννου (Φ) Γεώργιος Καλαντζόπουλος (Γ.Λ.Ρ.Ε.) Παντελής Καρασεβδάς (Φ.) Γεώργιος Αλεξανδρόπουλος (Λ) Ανδρέας Παναγόπουλος (Λ) Μιλτιάδης Μάλαινος (Κ.Ε.)
3.Εκλογική περιφέρεια Αργολιδοκορινθίας
(περιελάμβανε τις επαρχίες Ναυπλίας, Άργους, Ερμιονίδος, και Κορινθίας)
Κωνσταντίνος Τσαλδάρης (Λ) Πραξιτέλης Μουτζουρίδης (Λ) Γεώργιος Παραβάντης (Λ) Νικόλαος Δρούγκας (Λ) Παναγιώτης Πετρίδης (Φ) Κωνσταντίνος Ρέντης (Φ) Αθανάσιος Χριστόπουλος (Φ) Παναγιώτης Μπόμπος (Γ.Λ.Ρ.Ε.)
4.Εκλογική περιφέρεια Αρκαδίας
(περιελάμβανε τις επαρχίες Μαντίνειας, Γορτυνίας, Μεγαλοπόλης και Κυνουρίας)
Θεόδωρος Τουρκοβασίλης (Γ.Λ.Ρ.Ε) Ηλίας Αποσκίτης (Γ.Λ.Ρ.Ε.) Βασίλειος Τουρκοβασίλης (Γ.Λ.Ρ.Ε.) Δημήτριος Γιαννόπουλος (Γ.Λ.Ρ.Ε) Σπυρίδων Τσακόπουλος (Λ) Αλέξανδρος Παπαναστασίου (Δ.Σ.) Αθανάσιος Βαχλιώτης (Φ) Γεώργιος Σεχιώτης (Λ) Θεόδωρος Μανέτας (Φ)
5. Εκλογική περιφέρεια υπολοίπου νομού Αττικής και Βοιωτίας
(περιελάμβανε τις επαρχίες Αττικής, Μεγαρίδας, Θηβών, και Λιβαδειά)
Γεώργιος Πεσμαζόγλου (Λ) Κωνσταντίνος Κορόζος (Λ) Μιλτιάδης Μαντάς (ΓΛΡΕ) Δημήτριος Βουρδουμπας (ΓΛΡΕ) Θεμιστοκλής Κονίτσας (Λ) Λουκάς Κουτσοπέταλος (Φ) Παναγιώτης Νικολαΐδης (ΓΛΡΕ) Κωνσταντίνος Δροσόπουλος - Δεμίρης (ΓΛΡΕ) Αριστείδης Μπασιάκος (Λ) Βασίλειος Κυρέλλος (Φ) Νικόλαος Σπηλιώτης (Φ)
6.Εκλογική περιφέρεια Αχαΐας
(περιελάμβανε τις επαρχίες Πατρών, Αιγιαλείας, και Καλαβρύτων)
7.Εκλογική περιφέρεια Δράμας
(περιελάμβανε την ομώνυμη επαρχία)
Λάμπρος Λαμπριανίδης (Φ) Μιχαήλ Βεζυρτζόγλου (Φ) Γεώργιος Ζερβός (Φ) Λάζαρος Θεοδωρίδης (Φ) Κώστας Θέος (ΠΜ) Νικόλαος Μαλινδρέτος (Λ) Χρήστος Τέντζος (ΓΛΡΕ)
8.Εκλογική περιφέρεια Έβρου
(περιελάμβανε τις επαρχίες Αλεξανδρουπόλεως, Σαμοθράκης, Σουφλίου, Διδυμοτείχου και Ορεστιάδας)
Γρηγόριος Χρυσοστόμου (Φ) Χρήστος Κώστογλου (Φ) Παναγιώτης Σδρόλλας (Φ) Ιωάννης Τιρρής (Φ) Δημήτριος Παπανικολάου (Λ))
9.Εκλογική περιφέρεια Ευβοίας
(περιελάμβανε τις επαρχίες Χαλκίδας, Καρυστίας, Ιστιαίας και Σκοπέλου)
Κωνσταντίνος Βλαχοθανάσης (Φ) Ιωάννης Μπουρνιάς (Φ) Θεμιστοκλής Κακαράς (Λ) Γεώργιος Χατζηκωνσταντής (Λ) Σίμος Μπαλάνος (ΓΛΡΕ) Πάνος Χατζηπάνος (Λ) Θρασύβουλος Παπαστρατής (Φ) Χρήστος Κύτρας (ΓΛΡΕ)
10.Εκλογική περιφέρεια Ζακύνθου
(περιελάμβανε την επαρχία Ζακύνθου)
Αναστάσιος Ταβουλάρης (Φ) Νικόλαος Μουζάκης (Λ)
11.Εκλογική περιφέρεια Ηλείας
(περιελάμβανε την επαρχία Ηλείας)
Στέφανος Χ. Στεφανόπουλος (Λ) Δημήτριος Γόντικας (Φ) Βάσος Στεφανόπουλος (Λ) Ηλίας Τσεριώνης (Φ) Ιωάννης Γιαννόπουλος (ΚΕ) Γεώργιος Κρεστενίτης (ΓΛΡΕ)
(περιελάμβανε τις επαρχίες Τεμένους, Μαλεβιζίου, Καινούργιου, Πυργιώτισσας, Μονοφατσίου, Πεδιάδας και Βιάννου)
Νικόλαος Κρασσαδάκης (Φ) Γεώργιος Αγγελιδάκης (Φ) Ιωάννης Πασσαδάκης (Φ) Στυλιανός Δημόπουλος (Φ) Κωνσταντίνος Πολυχρονάκης (Φ) Βασίλειος Μεϊμαράκης (ΓΛΡΕ) Γεώργιος Φραγκιαδάκης (Λ)
13.Εκλογική περιφέρεια Θεσσαλονίκης
14.Εκλογική περιφέρεια Ιωαννίνων
(περιελάμβανε τις επαρχίες Δωδώνης, Μετσόβου, Κονίτσης, Πωγωνίου, Παραμυθιάς και Θυάμιδος)
Αλκιβιάδης Λούλης (Φ)
Δημήτριος Μπότσαρης (Φ) Αλέξανδρος Μυλωνάς (ΔΣ) Αλέξανδρος Μελάς(Φ) Γεώργιος Καγιάς (Φ) Αδαμάντιος Τσατσάνης (Λ) Κωνσταντίνος Σπέγγος (Λ) Γεώργιος Γάγαρης (Λ) Χρήστος Παπασταύρου (ΔΣ) Γεώργιος Μπάρδας (ΓΛΡΕ)
15.Εκλογική περιφέρεια Καβάλας
(περιελάμβανε τις επαρχίες Καβάλας, Θάσου, Παγγαίου, Νέστου)
Νικόλαος Βασιλικός (Φ) Μήτσος Παρτσαλίδης (ΠΜ) Αχιλλέας Παπαδάτος (Φ) Σταύρος Νικολαΐδης (Φ) Νικόλαος Παναγιωτόπουλος (Λ) Αύγουστος Θεολογίτης (ΔΣ)
16.Εκλογική περιφέρεια Κέρκυρας
(περιελάμβανε τις επαρχίες Κερκύρας και Παξών)
Ιωάννης Θεοτόκης (ΓΛΡΕ) Θεόδωρος Δεσύλλας (ΓΛΡΕ) Λίνος Κογεβίνος (Φ) Σπύρος Θεοτόκης (ΓΛΡΕ) Γεράσιμος Λύχνος (Φ) Ανδρέας Δενδρινός (ΔΣ)
17.Εκλογική περιφέρεια Κεφαλληνίας
(περιελάμβανε τις επαρχίες Κραναίας, Πάλης, Σάμης και Ιθάκης)
Ιωάννης Μεταξάς (ΚΕ) Βρασίδας Αλεξάτος (ΚΕ) Νικόλαος Κρητικός (Φ)
18.Εκλογική περιφέρεια Κιλκίς
(περιελάμβανε τις επαρχίες Κιλκίς, και Παιονίας)
Επαμεινώνδας Σωτηριάδης (Φ) Γεώργιος Παπάζογλου (Φ)
19.Εκλογική περιφέρεια Κοζάνης
(περιελάμβανε τις επαρχίες Κοζάνης, Βοΐου, Εορδαίας και Γρεβενών)
Γεώργιος Βαρβούτης (Φ) Νικόλαος Κουπαρούσος (Φ) Γεώργιος Α. Κακουλίδης (Φ) Γεώργιος Πολυζούλης (Λ) Νικόλαος Γεωργιάδης (Φ) Αλέξανδρος Λαδάς (Λ) Βασίλειος Βύζας (Λ) Φίλιππος Παπαδόπουλος (ΠΜ) Ιωάννης Αντωνιάδης (ΓΛΡΕ)
20.Εκλογική περιφέρεια Κυκλάδων
Πέτρος Ράλλης (Λ) Αριστείδης Πρωτοπαπαδάκης (ΓΛΡΕ) Πέτρος Ευριπαίος (Φ) Κωνσταντίνος Μαρούλης (Φ) Βασίλειος Γουλανδρής (Λ) Αριστοτέλης Ρωμανός (Λ) Αντώνιος Μαγκάκης (ΓΛΡΕ) Σπυρίδων Μαλασπίνας (Φ) Ανδρέας Κόμης (ΓΛΡΕ)
21.Εκλογική περιφέρεια Λακωνίας
(περιελάμβανε τις επαρχίες Λακεδαίμονος, Επιδαύρου Λιμηράς, Γυθείου και Οιτύλου)
Πέτρος Μαυρομιχάλης (Λ) Λεωνίδας Τσιριγώτης (Λ) Λεωνίδας Μαυρομιχάλης (Λ) Πέτρος Φικιώρης (Φ) Δημήτριος Παπαμιχαλόπουλος (Φ) Νικήτας Γ. Βαρβιτσιώτης (ΚΕ) Νικήτας Π. Βαρβιτσιώτης (ΓΛΡΕ)
22.Εκλογική περιφέρεια Λάρισας
(περιελάμβανε τις επαρχίες Λαρίσης, Αγιάς, Αλμυρού, Ελασσόνος, Τυρνάβου, Φαρσάλων και Βόλου)
Γεώργιος Καρτάλης (ΓΛΡΕ) Μιλτιάδης Πορφυρογένης (ΠΜ) Γιάννης Ιωαννίδης (ΠΜ) Κωνσταντίνος Ροδόπουλος (ΓΛΡΕ) Πανταζής Σταμούλης (ΓΛΡΕ) Νικόλαος Αντωνόπουλος (ΓΛΡΕ) Ιπποκράτης Κουτσίνας (Φ) Γεώργιος Αφεντούλης (Φ) Νικόλαος Μπαλτατζής - Μαυροκορδάτος (Λ) Μιχαήλ Σάπκας (Λ) Αδαμάντιος Νικολαΐδης (Λ) Δημήτριος Ψιάρρης (Φ)
23.Εκλογική περιφέρεια Λασιθίου
(περιελάμβανε τις επαρχίες Μιραμπέλου, Λασηθίου, Ιεράπετρας και Σητείας)
Ιωσήφ Κούνδουρος (ΠΕΚ) Μιχαήλ Καταπότης (ΠΕΚ) Μιχαήλ Κοθρής (ΠΕΚ)
24.Εκλογική περιφέρεια Λέσβου
(περιελάμβανε τις επαρχίες Μυτιλήνης, Πλωμαρίου, Μηθύμνης και Λήμνου)
Ιωάννης Καραμάνος (Φ) Γεώργιος Λαζανάς (Λ) Θεόδωρος Τρύφων (Φ) Ορέστης Κυπριανός (Φ) Γεώργιος Παπανδρέου (ΔΣ) Μιχάλης Τυρίμος (ΠΜ) Δημήτριος Γεωργαντέλης (Λ) Θείελπης Λευκίας (Φ)
25.Εκλογική περιφέρεια Μεσσηνίας
Περικλής Μπούτος (Φ) Αλέξανδρος Καλαντζάκος (ΓΛΡΕ) Σταύρος Κωστόπουλος (Φ) Λεωνίδας Οικονομόπουλος (ΓΛΡΕ) Κωνσταντίνος Σκιαδάς (ΓΛΡΕ) Ιωάννης Λουρίδας (Φ) Γεώργιος Σχοινάς (ΓΛΡΕ) Κωνσταντίνος Βουδούρης (Φ) Νικόλαος Σπέντζας (ΚΕ) Αναστάσιος Τσιρώνης (Λ) Νικόλαος Κάρτσωνας (Λ) Ιωάννης Κακίσης (ΚΕ)
26.Εκλογική περιφέρεια Πέλλης
(περιελάμβανε τις επαρχίες Εδέσσης, Γιαννιτσών και Αλμωπίας)
Νεόκοσμος Γρηγοριάδης (Φ) Παρίσης Καλλιγκάτσης (Φ) Αθανάσιος Πέγιος (Λ) Κωνσταντίνος Γέσιος (ΜΕΚ) Χρήστος Καραπάνος (ΜΕΚ)
27.Εκλογική περιφέρεια Πειραιώς και νήσων
(περιελάμβανε τον Δήμο Πειραιώς και τις επαρχίες Τροιζηνίας, Κυθήρων, Ύδρας, Σπετσών και Αίγινας)
Σταμάτιος Χατζήμπεης (Φ) Σάββας Σαββίδης (Φ) Μιχαήλ Ρινόπουλος (Φ) Παύλος Ντεντιδάκης (Φ) Νικόλαος Αβραάμ (Φ) Δημήτριος Μαρσέλλος (Φ) Θεόδωρος Κιζάνης (Φ) Κρίτων Δηλαβέρης Δρακούλης Μαντούβαλος (ΓΛΡΕ) Γεώργιος Χαραλαμπόπουλος (ΓΛΡΕ) Εμμανουήλ Μανωλέας (ΠΜ)
Νικόλαος Γεννηματάς (Λ) Παναγιώτης Παναγιωτάκος (Λ)
28.Εκλογική περιφέρεια Πρεβέζης και Άρτης
(περιελάμβανε τις επαρχίες Νικοπόλως (Πρεβέζης), Μαργαριτίου, Φιλιππιάδος, Λευκάδος και Άρτης και Τζουμέρκων)
Θεόδωρος Χαβίνης (Φ) Πέτρος Γαρουφαλιάς (ΔΣ) Παναγιώτης Κοκκινάτος (Φ) Λεωνίδας Τσιόκος (Λ) Κωνσταντίνος Καλκάνης (ΓΛΡΕ)
29.Εκλογική περιφέρεια Ρεθύμνου
(περιελάμβανε τις επαρχίες Ρεθύμνου, Αγίου Βασιλείου, Αμαρίου, και Μυλοποτάμου)
Ασκούτσης Νικόλαος (Φ) Ευστράτιος Φωτάκης (Φ) Νικόλαος Μπιράκης (Φ)
30.Εκλογική περιφέρεια Ροδόπης
(περιελάμβανε τις επαρχίες Ροδόπης, Σαπών και Ξάνθης)
Ανάργυρος Σιγάλας (Φ) Εμμανουήλ Μαρινάκης (Φ) Αριστείδης Πιαλόγλου (Φ) Γεώργιος Εξηντάρης (Φ) Αντώνιος Παπαδήμος (Λ) Γκαλήπ Οσμάν Ογλού Χατζή Χαβούζ (ΔΣ) Φεχμή Χαμδή Χουσεΐν (Λ) Βασίλης Βερβέρης (ΠΜ)
31.Εκλογική περιφέρεια Σάμου
(περιελάμβανε τις επαρχίες Σάμου και Ικαρίας)
Θεμιστοκλής Σοφούλης (Φ) Δημήτριος Πανέρης (Φ) Εμμανουήλ Ηλιάδης (Φ) Νικόλαος Βλιάμος (ΓΛΡΕ)
32.Εκλογική περιφέρεια Σερρών
(περιελάμβανε τις επαρχίες Σερρών, Σιντικής(Σιδηροκάστρου), Νιγρίτας και Φυλλίδας)
Νικόλαος Μανούσης (Φ) Νικόλαος Κωνσταντόπουλος (Φ) Κωνσταντίνος Μουρατίδης (Φ) Γρηγόριος Ζαρωτιάδης (Φ) Πέτρος Ιακώβου (ΓΛΡΕ) Διονύσης Μενύχτας (ΠΜ) Κωνσταντίνος Καραμανλής (Λ) Γεώργιος Σγουραμάνης (Λ) Δημήτριος Νικολαΐδης (ΓΛΡΕ)
33.Εκλογική περιφέρεια Τρικάλων
(περιελάμβανε τις επαρχίες Τρικάλων, Καλαμπάκας και Καρδίτσας)
Γεώργιος Κονδύλης (ΓΛΡΕ) Δημοσθένης Αναγνωστόπουλος (ΓΛΡΕ) Γεώργιος Σίδερης (Φ) Χρήστος Αλαμανής (Φ) Σπυρίδων Ταλιαδούρος (Λ) Ιωάννης Λίτσιος (ΓΛΡΕ) Αλέξανδρος Βαμβέτσος (Λ) Αθανάσιος Δερβέναγας (ΓΛΡΕ) Βασίλειος Λάππας (Φ) Απόστολος Παγκούτσος (ΑΚΕ) Γεώργιος Σιάντος (ΠΜ)
34.Εκλογική περιφέρεια Φθιωτιδοφωκίδας
(περιελάμβανε τις επαρχίες Φθιώτιδας, Δομοκού, Λοκρίδας, Παρνασσίδας και Δωρίδας)
Δημήτριος Χατζίσκος (Λ) Λάμπρος Ευταξίας (Λ) Γεώργιος Χλωρός (ΓΛΡΕ) Γεώργιος Πλατής (Λ) Ηλίας Τσιριμώκος (Φ) Γεώργιος Αστερίου (Λ) Γεράσιμος Βασιλειάδης (Φ) Κωνσταντίνος Λιδωρίκης (ΓΛΡΕ) Αθανάσιος Γραμματίκας (ΓΛΡΕ) Λεωνίδας Βελόπουλος (ΓΛΡΕ)
35.Εκλογική περιφέρεια Φλώρινας
(περιελάμβανε τις επαρχίες Φλώρινας και Καστοριάς)
Στέργιος Μπινόπουλος (Λ) Αναστάσιος Νταλίπης (Λ) Γεώργιος Μόδης (Φ) Ιωάννης Βαλαλάς (Φ) Ανδρέας Τζίμας (ΠΜ)
36.Εκλογική περιφέρεια Χαλκιδικής
'(περιελάμβανε τις επαρχίες Χαλκιδικής και Αρναίας]] Εκλέχτηκαν (κατά σειρά ψήφων) οι'':
Νικόλαος Τερζόγλου (Φ) Νικόλαος Δέας (Φ) Βασίλειος Βασιλικός (Λ) Μιχαήλ Κότσιανος (ΓΛΡΕ)
37.Εκλογική περιφέρεια Χανίων
(περιελάμβανε τις επαρχίες Κυδωνίας, Κισσάμου, Σελίνου, Αποκορώνου και Σφακίων)
Στυλιανός Πιστολάκης (Φ) Εμμανουήλ Μπακλατζής (Φ) Ευστράτιος Γεωργιλαδάκης Μανούσος Βολουδάκης Πολυχρόνης Πολυχρονίδης (Φ) Εμμανουήλ Μουντάκης (Φ) Γρηγόριος Παπαδόπετρος (Λ)
38.Εκλογική περιφέρεια Χίου
(περιελάμβανε την επαρχία Χίου)
Αλέξανδρος Παχνός (Φ) Ιωάννης Χανιώτης (Φ) Ανδρέας Πολεμίδης (Λ)
Παραπομπές
1936 Κατηγορία:1936
Νίκαρχος ο Ηλείος
Ο Νίκαρχος ο Ηλείος (γιος του Φυσσία, 3ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από την Ηλεία ο οποίος στέφθηκε νικητής στο αγώνισμα της πάλης στους 127ους (272 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Ο γιος του πιθανώς ονομάζονταν Φυσσίας όπως και ο πατέρας του, και πρόκειται για το ίδιο άτομο το οποίο αναφέρεται από τον Πολύβιο ως ένας από τους επιφανείς Ηλείους αιχμαλώτους του Άρατου του Σικυώνιου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Ηλείοι ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες της πάλης‎ Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (3ος αιώνας π.Χ.)
Έβα Λόβια
Η Έβα Λόβια, γεννήθηκε στις 29 Μαϊου 1989 στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνια και είναι Αμερικανίδα ηθοποιός πορνογραφικών ταινιών. Η Έβα Λόβια γεννήθηκε ως Κάντις Κλαρκ στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνια ενώ είναι Ιαπωνικής και Αμερικανικής καταγωγής. Πριν από την ενασχόληση της με την βιομηχανία του πορνό, η Έβα Λόβια εργάστηκε ως μοντέλο γυμνών φωτογραφήσεων. Όπως η ίδια έχει δηλώσει, η μητέρα της είναι εκείνη όπου την υποστήριξε να ασχοληθεί με τις γυμνές φωτογραφίσεις, μιας και η ίδια είχε παλαιότερα εργαστεί ως μοντέλο γυμνών φωτογραφήσεων για το Playboy. Ξεκίνησε την καριέρα της στη βιομηχανία του πορνό, το 2014 και από τότε έχει συνεργαστεί με διάφορες εταιρίες και ιστοσελίδες πορνό όπως τις Brazzers, Digital Playground, Vixen, Tushy, Reality Kings και BangBros. Επίσης, έχει ιδρύσει την Eva Enterprise, ένα ίδρυμα που δημιούργησε η ίδια η Έβα Λόβια για να συμβουλεύει της γυναίκες που θέλουν να ξεκινήσουν την σταδιοδρομία τους στη βιομηχανία του πορνό. Εκτός αυτού, είναι επίσης ιδιοκτήτρια του δικού της εστιατορίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί πορνογραφικών ταινιών
Παλιά Πόλη της Βαρσοβίας
Η Παλιά Πόλη της Βαρσοβίας είναι το παλαιότερο μέρος της Βαρσοβίας στην Πολωνία. Οριοθετείται από τη Λεωφόρο Βιμπζέζε (Wybrzeże Gdańskie), μαζί με την όχθη του ποταμού Βιστούλα, τις οδούς Γκρόντζκα, Μοστόβα και Ποντβάλε. Είναι ένα από τα πιο σημαντικά τουριστικά αξιοθέατα της Βαρσοβίας. Η καρδιά της περιοχής είναι η Αγορά της Παλιάς Πόλης, πλούσια σε εστιατόρια, καφετέριες και καταστήματα. Οι γύρω δρόμοι διαθέτουν μεσαιωνική αρχιτεκτονική, όπως τα τείχη της πόλης, τον Καθεδρικός Ναός του Αγίου Ιωάννη και το Παρατηρητήριο που συνδέει την Παλιά Πόλη με τη Νέα Πόλη της Βαρσοβίας.
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία|270x270εσ| Οικία [[Δούκας της Μασοβίας|δούκων της Μασοβίας, χτισμένη το 1466.]] Η Παλιά Πόλη ιδρύθηκε τον 13ο αιώνα. Αρχικά περικυκλώθηκε από προμαχώνα και το 1339 οχυρώθηκε με τείχη από τούβλα. Η πόλη μεγάλωσε αρχικά γύρω από το κάστρο των Δούκων της Μασοβίας, το οποίο αργότερα έγινε το Βασιλικό Κάστρο. Η Πλατεία Αγοράς (Rynek Starego Miasta) σχεδιάστηκε κάποια στιγμή στα τέλη του 13ου ή στις αρχές του 14ου αιώνα, κατά μήκος του κεντρικού δρόμου που συνδέει το κάστρο με τη Νέα Πόλη στα βόρεια. δεξιά|μικρογραφία| Πύλη [[ροκοκό οικίας που απεικονίζει ένα γαλιόνι στην οδό Σφιεντ0γιάνσκα (Świętojańska), αρχές του 18ου αιώνα. ]] μικρογραφία| Παλιά Πόλη κατά την [[Εξέγερση της Βαρσοβίας το 1944.]] μικρογραφία| Ερείπια της Παλιάς Πόλης το 1945. μικρογραφία| Μοντέλο 1:300 της Παλιάς Πόλης της Βαρσοβίας στο 2ο μισό του 18ου αιώνα, Μουσείο της Βαρσοβίας Μέχρι το 1817 το πιο αξιοσημείωτο χαρακτηριστικό της Παλιάς Πόλης ήταν το Δημαρχείο, που χτίστηκε πριν από το 1429. Το 1701 η πλατεία ανοικοδομήθηκε από τον Τίλμαν φαν Χάμερεν και το 1817 το Δημαρχείο κατεδαφίστηκε. Από τον 19ο αιώνα, οι τέσσερις πλευρές της Πλατείας Αγοράς φέρουν τα ονόματα τεσσάρων αξιόλογων Πολωνών που κάποτε ζούσαν στις αντίστοιχες πλευρές: Ιγκνάτσι Βισογκότα Ζακσέφσκι (νότια), Χούγκο Κοουόνταϊ (δυτικά), Γιαν Ντέκερτ (βόρεια) και Φραντσίσεκ Μπαρς (ανατολικά).
Στις αρχές της δεκαετίας του 1910, η Παλιά Πόλη της Βαρσοβίας ήταν το σπίτι του εξέχοντα γίντις συγγραφέα Άλτερ Κατσίζνε, ο οποίος αργότερα απεικόνισε τη ζωή εκεί στο μυθιστόρημά του του 1929 «שטאַרקע און שוואַכע» («Οι ισχυροί και οι αδύναμοι»). Όπως απεικονίζεται στο μυθιστόρημα, η Παλιά Πόλη εκείνη την εποχή ήταν μια γειτονιά με φτωχογειτονιές, με φτωχές οικογένειες - μερικές εβραϊκές, άλλες χριστιανικές - να ζουν πολύ συνωστισμένες σε υποδιαιρούμενες κατοικίες που κάποτε ήταν παλάτια αριστοκρατών. Τμήματά της ήταν μποέμ, με ζωγράφους και καλλιτέχνες να έχουν τα στούντιο τους, ενώ μερικοί δρόμοι ήταν μια περιοχή που στέγαζε οίκους ανοχής.
Το 1918, το Βασιλικό Κάστρο έγινε και πάλι η έδρα των ανώτατων αρχών της Πολωνίας: του Προέδρου της Πολωνίας και της καγκελαρίας του. Στα τέλη της δεκαετίας του 1930, κατά τη διάρκεια της δημαρχίας του Στέφαν Σταζίνσκι, οι δημοτικές αρχές άρχισαν να ανακαινίζουν την Παλιά Πόλη και να την αποκαθιστούν στην παλιά της αίγλη. Το Παρατηρητήριο και η Αγορά της Παλιάς Πόλης αποκαταστάθηκαν εν μέρει. Αυτές οι προσπάθειες, ωστόσο, τερματίστηκαν με το ξέσπασμα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Κατά τη διάρκεια της εισβολής στην Πολωνία (1939), μεγάλο μέρος της περιοχής υπέστη μεγάλες ζημιές από τη γερμανική Luftwaffe, η οποία στόχευσε τις κατοικημένες περιοχές και τα ιστορικά ορόσημα της πόλης σε μια εκστρατεία τρομοκρατικών βομβαρδισμών. Μετά την Πολιορκία της Βαρσοβίας, τμήματα της Παλιάς Πόλης ανοικοδομήθηκαν, αλλά αμέσως μετά την Εξέγερση της Βαρσοβίας (Αύγουστος -Οκτώβριος 1944) αυτό που είχε μείνει όρθιο ανατινάχθηκε συστηματικά από τον Γερμανικό Στρατό. Ένα άγαλμα που μνημονεύει την εξέγερση, ο «Μικρός εξεγερμένος», βρίσκεται τώρα στο μεσαιωνικό τείχος της Παλιάς Πόλης.
Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, η Παλιά Πόλη ανοικοδομήθηκε σχολαστικά. Σε μια προσπάθεια αναστήλωσης, επαναχρησιμοποιήθηκαν όσο το δυνατόν περισσότερα από τα αρχικά τούβλα. Ωστόσο, η ανακατασκευή δεν ήταν πάντοτε ακριβής με την προπολεμική Βαρσοβία, μερικές φορές δόθηκε σεβασμός σε μια παλαιότερη περίοδο, σε μια προσπάθεια να βελτιωθεί η αρχική ή μια αυθεντική όψη που έγινε για να καλύψει ένα πιο σύγχρονο κτίριο. Τα μπάζα εκκαθαρίστηκαν για διακοσμητικά στοιχεία που μπορούσαν να επαναχρησιμοποιηθούν, τα οποία επανατοποθετήθηκαν στις αρχικές τους θέσεις. Ο πίνακας «Veduta» του 18ου αιώνα του Μπερνάρντο Μπελλόττο και αρχιτεκτονικά σχέδια σπουδαστών πριν τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, χρησιμοποιήθηκαν ως βασικές πηγές στην προσπάθεια ανακατασκευής.
Παιάνιος ο Ηλείος
Ο Παιάνιος ο Ηλείος (γιος του Δαμάτριου, 3ος/2ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από την Ηλεία, ο οποίος στέφθηκε νικητής στο αγώνισμα της πάλης στους 141ους (216 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Υπήρξε επίσης δύο φορές νικητής στα Πύθια, ενώ κατά την επόμενη ολυμπιακή διοργάνωση έχασε από τον Κάπρο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Ηλείοι ολυμπιονίκες Κατηγορία:Πυθιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες της πάλης‎ Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (3ος αιώνας π.Χ.)
Παλιά Πόλη της Βαρσοβίας
Πλατείες
Η Πλατεία του Κάστρου (plac Zamkowy) είναι η πρώτη θέα των επισκεπτών στην ανακατασκευασμένη Παλιά Πόλη, όταν πλησιάζει κάποιος από το πιο σύγχρονο κέντρο της Βαρσοβίας. Είναι ένα εντυπωσιακό θέαμα, όπου κυριαρχεί η Στήλη του Σιγισμούνδου, η οποία υψώνεται πάνω από τα όμορφα σπίτια της Παλιάς Πόλης. Περίκλειστή μεταξύ της Παλιάς Πόλης και του Βασιλικού Κάστρου, η Πλατεία του Κάστρου είναι γεμάτη ιστορία. Εδώ ήταν η πύλη που οδηγούσε στην πόλη που ονομάζεται Πύλη της Κρακοβίας (Brama Krakowska). Αναπτύχθηκε τον 14ο αιώνα και συνέχισε να αποτελεί αμυντική περιοχή για τους βασιλιάδες. Η πλατεία ήταν στη δόξα της τον 17ο αιώνα όταν η Βαρσοβία έγινε πρωτεύουσα της χώρας και ήταν εδώ το 1644 που ο Βασιλιάς Βλαδίσλαος Δ΄ έστησε τη στήλη για να δοξάσει τον πατέρα του, Σιγισμούνδο Γ΄, ο οποίος είναι πιο γνωστός για τη μεταφορά της πρωτεύουσας της Πολωνίας από την Κρακοβία στη Βαρσοβία. Το Μουσείο της Βαρσοβίας βρίσκεται επίσης εκεί.
Η Πλατεία Ιερέων (plac Kanonia), πίσω από τον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Ιωάννη, είναι μια μικρή τριγωνική πλατεία. Το όνομά της προέρχεται από τις κατοικίες του 17ου αιώνα που ανήκαν στους ιερείς του χάρτη της Βαρσοβίας. Μερικοί από αυτούς τους ιερείς ήταν αρκετά διάσημοι, όπως ο Στανίσουαφ Στάσιτς που ήταν συν-συγγραφέας του Συντάγματος της 3ης Μαΐου 1791. Παλαιότερα, ήταν ένα ενοριακό κοιμητήριο, από το οποίο παραμένει μια μπαρόκ μορφή της Παναγίας του 18ου αιώνα. Στη μέση της πλατείας, βρίσκεται το χάλκινο κουδούνι της Βαρσοβίας, όπου ο Γιαν Μικόουαϊ Ντανιουόβιτς, Θησαυροφύλακας του Μεγάλου Στέμματος, παρήγγειλε το 1646 για την Ιησουιτική Εκκλησία στο Γιαρόσουαφ. Το κουδούνι εκμαγεύτηκε το 1646 από τον Ντάνιελ Τιμ - τον σχεδιαστή της στήλης του Σιγισμούνδου. Εκεί που η Πλατεία Ιερέων συναντά τη Βασιλική Πλατεία είναι ένα καλυμμένο πέρασμα που χτίστηκε για τη Βασίλισσα Άννα Γιαγκελλόνων στα τέλη του 16ου αιώνα και επεκτάθηκε στη δεκαετία του 1620 μετά την αποτυχημένη απόπειρα του Μίχαου Πιεκάρσκι το 1620 να δολοφονήσει τον Βασιλιά Σιγισμούνδο Γ΄ καθώς έμπαινε στον Καθεδρικό Ναό. Επίσης το στενότερο σπίτι στη Βαρσοβία βρίσκεται εκεί.
Αναγνώριση
Το 1980, η Παλιά Πόλη της Βαρσοβίας συμπεριλήφθηκε στον κατάλογο της UNESCO για τα Μνημεία Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς ως «ένα εξαιρετικό παράδειγμα μιας σχεδόν ολοκληρωτικής ανασυγκρότησης μιας έκτασης της ιστορίας που καλύπτει τον 13ο έως τον 20ό αιώνα».
Ο χώρος είναι επίσης ένα από τα επίσημα εθνικά ιστορικά μνημεία της Πολωνίας (Pomnik historii), όπως καταγράφηκε στις 16 Σεπτεμβρίου 1994. Ο κατηγοριοποίηση της διατηρείται από το Συμβούλιο Εθνικής Κληρονομιάς της Πολωνίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορικές συνοικίες στην Πολωνία Κατηγορία:Συνοικίες της Βαρσοβίας Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Πολωνία Κατηγορία:Ανακατασκευασμένα κτίρια και κατασκευές στην Πολωνία Κατηγορία:Σρουντμιέστσιε (Βαρσοβία)
Βεατρίκη των Βουρβόνων, βασίλισσα της Βοημίας
Η Βεατρίκη των Βουρβόνων (Béatrice de Bourbon, 1320 - 23 Δεκεμβρίου 1383) ήταν Γαλλίδα ευγενής από την οικογένεια των Βουρβόνων, βασίλισσα της Βοημίας μετά τον γάμο της με τον βασιλιά της Βοημίας Ιωάννη και κόμισσα του Λουξεμβούργου, μικρότερη κόρη του Λουδοβίκου Α΄ δούκα του Μπουρμπόν και της Μαρίας του Αβέν.
Γάμος της Βεατρίκης με τον βασιλιά της Βοημίας Ιωάννη
Στις 28 Σεπτεμβρίου 1330 πεθαίνει η Ελισάβετ σύζυγος του βασιλιά της Βοημίας Ιωάννη, ο βασιλιάς συνετρίβη έντονα από τον θάνατο της συζύγου του φορώντας πένθιμα ρούχα, ήταν παντρεμένοι περίπου 20 χρόνια αλλά στο τέλος είχαν αποξενωθεί. Ο Ιωάννης αρνήθηκε τα επόμενα 4 χρόνια να προχωρήσει σε νέο γάμο μέχρι που τον πλησίασε ο βασιλιάς της Γαλλίας Φίλιππος ΣΤ΄ του πρότεινε να γίνει σύμμαχος με τη Γαλλία προσφέροντας του σαν δεύτερη σύζυγο μια Γαλλίδα πριγκίπισσα. Η πρόταση του Γάλλου βασιλιά ήταν η Βεατρίκη μικρότερη κόρη του Λουδοβίκου Α΄ δούκα του Μπουρμπόν από τη δυναστεία των Καπετιδών, η Βεατρίκη είχε ήδη αρραβωνιαστεί στις 29 Μαΐου 1321 τον Φίλιππο, δεύτερο γιο του Φιλίππου Α΄, πρίγκηπα του Τάραντα. H Ισαβέλλα διέλυσε τον δεσμό της με τον Φίλιππο για να παντρευτεί σε ηλικία 14 ετών τον Ιωάννη της Βοημίας, ο γάμος τελικά πραγματοποιήθηκε στις 13 Δεκεμβρίου 1334 στον πύργο του Βινσέν. Επειδή η Βεατρίκη και ο Ιωάννης ήταν δεύτερα ξαδέλφια ο γάμος θρησκευτικά ήταν άκυρος για κατοχυρωθεί θα έπρεπε να δώσει απαλλαγή ο πάπας, ο πάπας Βενέδικτος ΙΒ΄ δέχτηκε το αίτημα του Φιλίππου ΣΤ΄ και έδωσε την απαλλαγή στην Αβινιόν στις 9 Ιανουαρίου 1335. Μια από τις συνθήκες του γάμου ήταν ότι αν ο Ιωάννης και η Βεατρίκη αποκτούσαν γιο θα κληρονομούσε την κομητεία του Λουξεμβούργου και πολλά άλλα εδάφη, οι γιοι του βασιλιά από τον πρώτο του γάμο Κάρολος και Ιωάννης Ερρίκος δεν είχαν πληροφορηθεί αυτόν τον όρο αλλά ήταν υποχρεωμένοι να τον δεχτούν μαζί με τους κατοίκους και τους ευγενείς του Λουξεμβούργου τον Αύγουστο του 1335.
Βασίλισσα της Βοημίας αλλά ανεπιθύμητη
Η Βεατρίκη έφτασε στη Βοημία στις 2 Ιανουαρίου 1336, όταν έφτασε η βασική της φροντίδα ήταν να φροντίσει τη σύζυγο του μεγαλύτερου από τους θετούς της γιους Καρόλου, Λευκή του Βαλουά που ήταν Γαλλίδα αδελφή του ίδιου του βασιλιά Φιλίππου ΣΤ΄ και μπορούσε να συνεννοηθεί άνετα μαζί της. Σύντομα η Βεατρίκη έγινε μισητή στους κατοίκους της Τσεχίας για την ψυχρότητα, το θράσος της και για την αποστροφή της στη γλώσσα τους, πήρε μαζί της προίκα από την κομητεία του πατέρα της στο Κλερμόντ μια τεράστια προίκα που έφτανε στο ποσό των 4.000 λιβρών. Στις 25 Φεβρουαρίου 1337 η Βεατρίκη γέννησε το μοναδικό τους παιδί έναν γιο που τον βάπτισαν με το όνομα Βενέσλαο το όνομα του αγίου προστάτη της δυναστείας των Πρεμισλιδών τον οποίο παρακαλούσε η Βεατρίκη να τη βοηθήσει να κερδίσει την υποστήριξη των κατοίκων της Βοημίας. Οι σχέσεις όμως της Βεατρίκης με τους υπηκόους της παρέμειναν πάντοτε σχέσεις μίσους, όταν έγινε η στέψη της στις 18 Μαΐου οι κάτοικοι έδειξαν παγερή αδιαφορία και η προσέλευση του κόσμου ήταν μηδενική. Λίγο μετά τη στέψη της τον Ιούνιο του 1337 η Βεατρίκη αφήνοντας τον γιο της στον σύζυγο της αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη Βοημία και να εγκατασταθεί στο Λουξεμβούργο λόγω της στάσης των κατοίκων απέναντι της, από τότε οι επισκέψεις που έκανε στον σύζυγο της ήταν σπάνιες.
Στις 26 Αυγούστου 1346 ο σύζυγος της βασιλιάς Ιωάννης σκοτώθηκε στη μάχη του Κρεσί και τον διαδέχτηκε ο μεγαλύτερος από τους θετούς γιους της Κάρολος της Βοημίας, η Βεατρίκη δέχτηκε από τον Κάρολο την κομητεία του Αινώ, τα υπόλοιπα χρήματα από τις 4.000 λίβρες της προίκας της, και τις πόλεις Αρλόν, Μαρβίλ και Νταμβίλλερ. Τα χρήματα τα διέθεσε για την εκπαίδευση του γιου της, ο βασιλιάς Κάρολος της επέτρεψε επιπλέον να πάρει όλη την κινητή περιουσία της που αυξήθηκε κατά 1.000 λίβρες που πήρε επιπλέον όταν πέθανε ο πατέρας της Λουδοβίκος Α΄, δούκας των Βουρβόνων (1342).
Ο γιος της αναγνωρίστηκε δούκας του Λουξεμβούργου
Περί το 1347 η Βεατρίκη παντρεύτηκε δεύτερη φορά τον Εύδη Β΄, λόρδο του Γκράνσει αλλά παρά τον νέο γάμο της διατήρησε τον τίτλο της βασίλισσας της Βοημίας, με τον δεύτερο σύζυγο της δεν απέκτησε παιδιά.
Αμέσως μετά τον δεύτερο γάμο της τακτοποίησε τον γάμο του γιου της Βενέσλαου με τη χήρα Ιωάννα της Βραβάντης, κόρη και διάδοχο του Ιωάννη Γ΄, δούκα της Βραβάντης η οποία ήταν 15 χρόνια μεγαλύτερη του, ο γάμος έγινε στην Νταμβίλλερ 4 χρόνια αργότερα στις 17 Μαΐου 1351.