cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mélovin
Ο Κωνσταντίν Μικολάγιοβιτς Μποτσάροφ (Ουκρανικά: Костянти́н Микола́йович Бочаро́в, Ρωσικά: Константи́н Никола́евич Бочаро́в, γ. 11 Απριλίου 1997), γνωστός με το ψευδώνυμό του Mélovin (στυλιστικά ως MÉLOVIN), είναι Ουκρανός τραγουδιστής και τραγουδοποιός. Έγινε γνωστός μετά τη νίκη του στην έκτη σεζόν του X-Factor της Ουκρανίας.
Εκπροσώπησε την Ουκρανία στη Eurovision 2018 με το τραγούδι "Under the Ladder".
2015-2016: X-Factor Ουκρανίας
Ο Μποτσαρόφ είχε κάνει οντισιόν για το X-Factor της Ουκρανίας τρεις φορές, αλλά ποτέ δεν προχώρησε στην τηλεοπτική εκπομπή. Τελικά, πέρασε την ακρόασή του στην έκτη σεζόν του ριάλιτι το 2015. Προχώρησε μέσω του διαγωνισμού και τελικά ανακηρύχθηκε νικητής. Μετά την ολοκλήρωση του ριάλιτι, πήγε σε περιοδεία στην Ουκρανία μαζί με τους άλλους φιναλίστ της σειράς. Το 2016, κυκλοφόρησε το ντεμπούτο single του, "Ne odinokaya".
2017-παρόν: Απόπειρες για Eurovision
Στις 17 Ιανουαρίου 2017, ο Bocharov αναγγέλθηκε ως ένας από τους 23 ανταγωνιστές του Vidbir 2017, την ουκρανική εθνική επιλογή για τον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 2017, με το τραγούδι "Wonder". Ο Μποτσάροφ αγωνίστηκε στο τρίτο ημιτελικό στις 18 Φεβρουαρίου 2017, όπου βγήκε δεύτερος και προκρίθηκε στον τελικό ως ένας από τους δύο καλύτερους. Στον ημιτελικό, έλαβε το μεγαλύτερο ποσό βαθμών από το ουκρανικό κοινό, αλλά κατέλαβε μόνο την τέταρτη θέση με την κριτική επιτροπή που αποτελείται από τους Konstantin Meladze, Jamala και Andriy Danylko. Ο τελικός πραγματοποιήθηκε στις 25 Φεβρουαρίου 2017. Ο Bocharov κατέλαβε την τρίτη θέση, αφού έλαβε και πάλι το μεγαλύτερο αριθμό βαθμών από το ουκρανικό κοινό, αλλά η κριτική επιτροπή τον κατέταξε προτελευταίο.
Το επόμενο έτος, ο Bocharov επιβεβαίωσε την επιστροφή του στον Vidbir στις 16 Ιανουαρίου 2018 αφού επιβεβαιώθηκε ως μία από τις 18 συμμετοχές του Vidbir 2018 με το τραγούδι "Under the Ladder". Αγωνίστηκε στο δεύτερο ημιτελικό στις 17 Φεβρουαρίου 2018, όπου κατάφερε να τερματίσει ως ένας από τους τρεις κορυφαίους, τοποθετώντας πρώτα το υψηλότερο ποσό τηλεόρασης από το ουκρανικό κοινό και το δεύτερο υψηλότερο ποσό από τη κριτική επιτροπή που αποτελείται από τη Τζαμάλα, τον Δανύλκο και τον Ευγένιο Φιλάτοφ. Κέρδισε τον τελικό στις 24 Φεβρουαρίου και τώρα θα εκπροσωπήσει την Ουκρανία στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 2018.
Επιπλέον λινκ
Κατηγορία:Ουκρανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2018
Γκότφριντ Φουκς
Ο Γκότφριντ Έρικ Φουκς (Gottfried Erik Fuchs, 3 Μαΐου 1889 – 25 Φεβρουαρίου 1972) ήταν Γερμανός διεθνής ποδοσφαιριστής. Είναι περισσότερο γνωστός για τα 10 γκολ με την εθνική ομάδα της Γερμανίας στη νίκη με 16–0 με αντίπαλο τη Ρωσία στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1912, διοργάνωση στην οποία αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ.
Βιογραφία
Προέρχονταν από εύπορη οικογένεια που δραστηριοποιούνταν στο εμπόριο ξυλείας και γεννήθηκε στην Καρλσρούη, που τότε ήταν η πιο ανεπτυγμένη ποδοσφαιρικά πόλη της Γερμανίας. Αγωνίστηκε για τη  Düsseldorfer SC 1899 του Ντίσελντορφ σε δύο περιόδους (1904–06, 1917–20, κατά άλλες πηγές μέχρι το 1918 ) στην οποία την τελευταία χρονιά που κατέκτησε τον μοναδικό του τίτλο με το σύλλογο, το πρωτάθλημα Δυτικής Γερμανίας. Επέστρεψε στην γενέτειρα του και αγωνίστηκε στην Καρλσρούη, κερδίζοντας τον εθνικό τίτλο της Γερμανίας το 1910 νικώντας στον τελικό την πρωταθλήτρια ομάδα, Φοίνιξ Καρλσρούης. Το 1912 έφτασε με το σύλλογο του ξανά στον τελικό του πρωταθλήματος με την ίδια αντίπαλο αλλά έχασε. Τον Φεβρουάριο του ίδιου έτους, η Νότια Γερμανία κέρδισε το «Κύπελλο του Διαδόχου» (Kronprinzenpokal) νικώντας το Βραδεμβούργο με 6–5, όπου ο Φουκς σημείωσε τρία γκολ. Συνολικά κατάφερε σε αυτή τη διοργάνωση να πετύχει επτά γκολ σε έξι παιχνίδια. Μεταξύ 1911 και 1913 θεωρήθηκε ο καλύτερος κεντρικός επιθετικός στον κόσμο. Κατά τη διάρκεια αυτής της χρονικής περιόδου αγωνίστηκε έξι φορές με την Εθνική ομάδα και σημείωσε 13 γκολ. Ήταν ο πρώτος Γερμανός παίκτης που σημείωσε τέσσερα γκολ σε έναν αγώνα.
Τον θυμούνται για το ρεκόρ 10 γκολ για τη Γερμανία στη νίκη με 16–0 επί της Ρωσίας στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1912 στη Στοκχόλμη την 1η Ιουλίου. Ήταν το δεύτερο και τελευταίο παιχνίδι της Γερμανίας στη διοργάνωση, όπου γνώρισε την ήττα στο πρώτο παιχνίδι με 3–1 από την Ουγγαρία. Αυτή η επίδοση των τερμάτων σε έναν διεθνή αγώνα ισοφάρισε το ρεκόρ που έθεσε ο Σόφους Νίλσεν στους προηγούμενους Ολυμπιακούς Αγώνες, το οποίο παρέμεινε ως ρεκόρ κόσμου για εθνική ομάδα μέχρι το 2001. Η Γερμανική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία διέγραψε όλες τις αναφορές σε αυτόν από τα αρχεία τους μεταξύ 1933 και 1945 λόγω της εβραϊκής του καταγωγής. Εξακολουθεί να κατέχει το ρεκόρ του καλύτερου Γερμανού σκόρερ σε έναν αγώνα. Η τελευταία του εμφάνιση με την εθνική ομάδα ήταν το 1913 στην ήττα με 2–6 από το Βέλγιο, στον οποίο σημείωσε το 13ο γκολ του.
Στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο υπηρέτησε στο γερμανικό στρατό, τραυματίστηκε και παρασημοφορήθηκε αλλά πριν από το Δεύτερο αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη Γερμανία και κατέφυγε τελικά στον Καναδά το 1940, όπου άλλαξε το μικρό του όνομα σε Γκόντφριντ (Godfried) και έζησε το υπόλοιπο της ζωής του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Καρλσρούη ΣΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1912 Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Γεώργιος Κούτσιας
Ο Γεώργιος Κούτσιας (γενν. 8 Φεβρουαρίου 2004) είναι Έλληνας επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός για την Σικάγο Φάιαρ ΣΚ.
ΠΑΟΚ
Το 2012, ο Κουτσιάς μετακόμισε στον ΠΑΟΚ από τον Τηλέμαχο Αλεξάνδρειας.
Στις 18 Σεπτεμβρίου 2020, έκανε το επαγγελματικό του ντεμπούτο στην εντός έδρας ισοπαλία με 1–1 εναντίον του Ατρόμητου. Λιγότερο από τρεις μήνες αργότερα, στις 10 Δεκεμβρίου 2020, έκανε το ντεμπούτο του στο ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ, σε μια εκτός έδρας ισοπαλία με 0–0 εναντίον της Γρανάδα ΚΦ και έγινε ο 16ος νεότερος παίκτης στην ιστορία του Γιουρόπα Λιγκ εκείνη την εποχή και ο δεύτερος νεότερος Έλληνας (μετά τον Χάρη Μαυρία).
Βόλος (δανεισμός)
Τη σεζόν 2022-23, αγωνίστηκε με δανεισμό στο Βόλο Ν.Π.Σ., όπου είχε συνολικά 23 συμμετοχές και 5 γκολ σε όλες τις διοργανώσεις.
Σικάγο Φάιαρ
Στις 28 Φεβρουαρίου 2023, ο Κούτσιας υπέγραψε με την Σικάγο Φάιαρ ΣΚ της Μέιτζορ Λιγκ Σόκερ, με κόστος μεταγραφής 2,36 εκατ. ευρώ.
Εθνική ομάδα
Ο Κούτσιας αγωνίστηκε με τις «μικρές» εθνικές Ελλάδας Κ17, Κ18, Κ19 και Κ21.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ17 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ18 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ Β Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ 2 Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βόλου Ν.Π.Σ. Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σικάγο Φάιαρ ΣΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μέιτζορ Λιγκ Σόκερ Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Στιβ Σεμ-Σάντμπεργκ
Ο Στιβ Σεμ-Σάντμπεργ (Steve Sem-Sandberg) (γεννημένος στις 16 Αυγούστου 1958 στο Όσλο της Νορβηγίας) είναι Σουηδός συγγραφέας, δημοσιογράφος και μεταφραστής. Έκανε το λογοτεχνικό του ντεμπούτο το 1976, σε ηλικία 18 ετών, με τα δύο μυθιστορήματα επιστημονικής φαντασίας και μετέφρασε έργα άλλων συγγραφέων πριν να κάνει αυτό που ο ίδιος θεωρεί το ουσιαστικό του ντεμπούτο ως μυθιστοριογράφος το 1987. Το 2005 του απονεμήθηκε το νορβηγικό βραβείο Dobloug. Είναι μεταξύ άλλων γνωστός για τρία χαλαρά συνδεδεμένα μυθιστορήματα: Theres, Allt förgängligt är bara en bild και Ravensbrück, καθώς και για το μυθιστόρημα Οι απόκληροι (μτφρ. Γρηγόρης Ν. Κονδύλης, εκδόσεις Πατάκη, Νοέμβριος 2011). Το μυθιστόρημά αυτό τιμήθηκε με το Βραβείο Αυγούστου [Στρίντμπεργ). Αφηγείται τη ζωή στο γκέτο του Λοτζ όπως και τον βίο και πολιτεία του ηγέτη των Εβραίων Χάιμ Ρουμκόφσκι στην κατεχόμενη από τους Ναζί Πολωνία κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.
Ο Ξ. Μπρουντζάκης, έγραφε για τους Απόκληρους στην εφημερίδα Το Ποντίκι στις 26/1/2012: "Πάντα υπάρχει μια εξαίρεση ακόμα και στην πιο ακραία κατάσταση χάσκει μια χαραμάδα για να κάνει το αποτρόπαιο περισσότερο απάνθρωπο. Έτσι και σε αυτή τη συγκλονιστική ιστορία του Ολοκαυτώματος - εξ άλλου ποια διήγηση με θέμα αυτή την απίστευτη τερατωδία δεν συγκλονίζει την ανθρωπότητα; - υπάρχει μια ανατριχιαστική εξαίρεση που εστιάζεται στο πρόσωπο του Μορντεχάι Χάιμ Ρουμκόφσκι. Ο κύριος Ρουμκόφσκι, στο πρόσωπο του οποίου βασίζεται αυτό το πολυσέλιδο μυθιστόρημα, υπήρξε μια παραδοξότητα της ιστορίας: αν και Εβραίος στην καταγωγή, διορίστηκε από τους ναζί διοικητής της πόλης Γουντς (Λοντζ), μιας πόλης που λίγο πριν από το 1940 την κατοικούσαν 320.000 Εβραίοι. Έτσι, οι Γερμανοί αποφάσισαν έπειτα από μια διεξοδική έρευνα των αρμόδιων αρχών να την γκετοποιήσουν. Η πόλη αποκλείστηκε - εξ ου και ο τίτλος 'Οι απόκληροι' - και οι κάτοικοί της έζησαν τον εφιάλτη μιας πόλης - φυλακής, όπου οι άνθρωποι εξοντώνονταν από την καταναγκαστική εργασία, τη λιμοκτονία και τον ασφυκτικό περιορισμό της ζωής τους. Ο συγγραφέας άντλησε αυτό το εφιαλτικό υλικό από το 'Χρονικό του γκέτο', ένα αρχείο τριών χιλιάδων σελίδων. Πάνω σε αυτές τις αδιαμφισβήτητες ιστορικές πληροφορίες βασίστηκε η μυθιστορηματική απόδοση της ζωής αυτής της πόλης, κατά τα πέντε χρόνια της ναζιστικής κτηνωδίας. Πρόκειται για μια πολυσέλιδη μυθιστορηματική μαρτυρία που έρχεται στο φως αποκαλύπτοντας την επί γης κόλαση που επέβαλαν οι ναζί την ανθρωπότητα. Συγκλονιστικό ωστόσο παραμένει το γεγονός του αγώνα για ζωή, ακόμα κι όταν αυτή επιβάλλεται στα πιο επινοητικά βασανιστήρια."Σύντομα θα κυκλοφορήσει και το δεύτερο βιβλίο του Σεμ-Σάντμπεργ στην ελληνική γλώσσα από τις εκδόσεις Αλεξάνδρεια. Πρόκειται για το W. (B.), σε μετάφραση Γιώργου Μαθόπουλου και επιμέλεια Βικτωρίας Λέκκα. Μια μυθιστορηματική ανάπλαση της ζωής του Βόιτσεκ (που ενέπνευσε τον Γκέοργκ Μπύχνερ να γράψει το ομώνυμο θεατρικό έργο), του μοναχικού άντρα που κατατάχτηκε στο στρατό για να ξεφύγει από τη μίζερη ζωή του, πήρε μέρος στους Ναπολεόντειους Πολέμους και κατέληξε, σε μια κρίση ζηλόφθονης οργής, να σκοτώσει τη γυναίκα που αγαπούσε.
Αναμένεται και τρίτο βιβλίο του Σεμ-Σάντμπεργ στην ελληνική γλώσσα από τις εκδόσεις Αλεξάνδρεια. Πρόκειται για το βιβλίο Oceanen (Ωκεανός). Στο συγκεκριμένο ο συγγραφέας περιγράφει έξι μήνες από τη ζωή του φιλοσόφου του 18ου αιώνα Ζαν Ζακ Ρουσσώ, όταν εκείνος βρισκόταν καταδιωγμένος στο νησί του Αγίου Πέτρου ή Λε Μοτ, στη λίμνη Μπιεν στη δημοκρατία της Βέρνης, Ελβετία.
Ο Στιβ Σεμ-Σάντμπεργ είναι μέλος της Σουηδικής Ακαδημίας από το 2021 και από τον Οκτώβρη του 2021 μέλος στην επιτροπή απονομής των βραβείων Νομπέλ.
Καψάς
Ο Καψάς είναι βουνό στο νησί της Κρήτης, στην Ελλάδα. Έχει υψόμετρο 1,002 μέτρων.
Το Όρος Καψάς βρίσκεται επί των ορίων μεταξύ των εδαφών του Δήμου Ιεράπετρας και του Δήμου Σητείας, εντός της Περιφερειακής Ενότητας Λασιθίου, στο ανατολικό τμήμα της Κρήτης. Η κορυφογραμμή του εκτείνεται από βορρά προς νότο, πλησίον των ανατολικών ακτών του Κόλπου Μιραμπέλου. Επί της ανατολικής πλευράς του Καψά βρίσκεται το Όρος Ορνό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Ιεράπετρας Κατηγορία:Βουνά της Κρήτης Κατηγορία:Δήμος Σητείας
Ρίτσαρντ Γουίλιαμς (προπονητής τένις)
Ο Ρίτσαρντ Γουίλιαμς (αγγλ. Richard Dove Williams Jr.), γεννημένος στις 14 Φεβρουαρίου 1942, είναι Αμερικανός προπονητής τένις και ο πατέρας των διάσημων τενιστριών Βένους και Σερένα Ουίλιαμς.
Πρώιμη ζωή
Ήταν το μεγαλύτερο από τα πέντε παιδιά και ο μόνος γιος της Τζούλια Μέι Μέτκαλφ (πέθανε το 1985) και του Ρίτσαρντ Ντόουβ Ουίλιαμς, που ήταν πρεσβύτερος από το Σρίβπορτ της Λουιζιάνα. right|μικρογραφία|320x320εσ| Ο Ρ. Ουίλιαμς με τις θυγατέρες του, λίγο μετά τη νίκη της Σερένα Γουίλιαμς στο Γουίμπλεντον το 2012. Αποφοίτησε από το λύκειο και μετακόμισε στο Σαγκινόου του Μίσιγκαν και αργότερα στην Καλιφόρνια.
Προπονητική
Ήταν ένας αυτοδίδακτος προπονητής. Έλαβε "ιδιαίτερα" μαθήματα τένις από έναν άντρα γνωστό ως Old Whisky και αποφάσισε ότι οι κόρες του θα γίνουν επαγγελματίες του τένις, όταν είδε τη Βιρτζίνια Ρούζιτς να παίζει στην τηλεόραση.
Ισχυρίζεται ότι έγραψε ένα σχέδιο 85 σελίδων και άρχισε να δίνει μαθήματα τένις στην Βένους και τη Σερένα όταν ήταν ακόμη τεσσεράμισι ετών και άρχισε να τους πηγαίνει στα δημόσια γήπεδα του τένις. Σύντομα τους πήρε και στα τουρνουά τένις του Shreveport. Το 1995, ο Ουίλιαμς ενώ τις είχε εγγράψει σε ακαδημία τένις, τις απέσυρε και άρχισε να τις προπονεί ο ίδιος.
Προσωπική ζωή
Ο Γουίλιαμς έχει παντρευτεί τρεις φορές.
Τον Ιούλιο του 2016 υπέστη εγκεφαλικό επεισόδιο. Η Lakeisha Williams, σύζυγός του τότε, δήλωσε ότι η κατάστασή του ήταν σταθερή. Ωστόσο, στη συνέχεια ο Ρ. Ουίλιαμς υπέστη και άλλα εγκεφαλικά.
Βιογραφική ταινία
Η βιογραφική ταινία του Ρίτσαρντ Ουίλιαμς, Η Μέθοδος των Γουίλιαμς,(πρωτότυπος τίτλος:King Richard) με πρωταγωνιστή τον ηθοποιό Γουίλ Σμιθ στον ομώνυμο ρόλο κυκλοφόρησε στον κινηματογράφο στις 19 Νοεμβρίου 2021 από την Warner Bros. Ο Σμιθ έλαβε την αναγνώριση των κριτικών για την ερμηνεία του και κέρδισε το Όσκαρ Α' ανδρικού ρόλου, ενώ η ίδια η ταινία ήταν υποψήφια για το Όσκαρ καλύτερης ταινίας.
Under the Ladder
To Under the Ladder είναι ένα τραγούδι από τον Ουκρανό τραγουδιστή Mélovin. Το τραγούδι κυκλοφόρησε ως ψηφιακή λήψη στις 18 Ιανουαρίου 2018 από την Umyh Music και γράφτηκε από τον and Mélovin μαζί με τους Μάικ Ράιαλς και Άντον Καρσκίγι. Εκπροσώπησε την Ουκρανία στη Eurovision 2018.
Eurovision
Στις 16 Ιανουαρίου 2018, ο Mélovin επιβεβαιώθηκε ως ένας από τους 18 συμμετέχοντες του Vidbir 2018, την εθνική επιλογή της Ουκρανίας για τη Eurovision 2018, με το τραγούδι "Under the Ladder". Αγωνίστηκε στο δεύτερο ημιτελικό στις 17 Φεβρουαρίου 2018, όπου κατάφερε να τερματίσει ως ένας από τους τρεις κορυφαίους, τοποθετώντας πρώτα το υψηλότερο ποσό τηλεόρασης από το ουκρανικό κοινό και το δεύτερο υψηλότερο ποσό από τη κριτική επιτροπή που αποτελείται από τη Τζαμάλα, τον Δανύλκο και τον Ευγένιο Φιλάτοφ. Κέρδισε τον τελικό στις 24 Φεβρουαρίου και τώρα θα εκπροσωπήσει την Ουκρανία στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 2018.
Το τραγούδι θα συμμετέχει στον δεύτερο ημιτελικό που θα γίνει στις 10 Μαΐου 2018 στη Λισαβόνα της Πορτογαλίας.
Νομοθετικό Συμβούλιο του Χονγκ Κονγκ
Το Νομοθετικό Συμβούλιο του Χονγκ Κονγκ (Αγγλικά: Legislative Council of Hong Kong, Κινέζικα: 香港立法會 ) είναι το κοινοβούλιο του Χονγκ Κονγκ. Το σώμα αυτό έχει μακρόχρονη ιστορία αφού συστάθηκε πρώτη φορά την δεκαετία του 1840, όταν το Χονγκ Κονγκ έγινε Βρετανική αποικία. Σύμφωνα με την κοινή Σινο-Βρετανική διακήρυξη του 1984, το Χονγκ Κονγκ θα επιστρεφόταν στην Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας το 1997, διατηρώντας ωστόσο ένα υψηλό βαθμό αυτονομίας για διάφορα θέματα. Έτσι, όταν η περιοχή επανενώθηκε με την ηπειρωτική Κίνα, το Νομοθετικό Συμβούλιο δεν καταργήθηκε. Ο Βασικός Νόμος του Χονγκ Κονγκ, το ντε φάκτο δηλαδή σύνταγμα του Χονγκ Κονγκ, καθορίζει την λειτουργία του.
Είναι μονοθάλαμο και αποτελείται έως σήμερα από 70 μέλη, τα οποία εκλέγονται από εκλογές για τετραετή θητεία. Συνεπώς εκλογές γίνονται κάθε τέσσερα χρόνια. Οι πιο πρόσφατες εκλογές πραγματοποιήθηκαν το 2016. Η ιδιαιτερότητα του Νομοθετικού Συμβουλίου έγκειται στο ότι τα μέλη του δεν εκλέγονται όλα από άμεση καθολική ψηφοφορία, αλλά μόνο τα μισά (35). Από τα υπόλοιπα, 30 μέλη εκλέγονται από 28 «λειτουργικές περιφέρειες», οι οποίες εκπροσωπούν διάφορους οικονομικούς τομείς καθώς επίσης επιχειρήσεις και εταιρίες, ενώ τα εναπομείναντα 5 εκλέγονται με αναλογική εκπροσώπηση από όλο το Χονγκ Κονγκ. Ωστόσο, το υπάρχον εκλογικό σύστημα αναμένεται να αλλάξει, αφού τον Μάρτιο του 2021, η κυβέρνηση του Χονγκ Κονγκ σε συνεργασία με το Πεκίνο, πέρασε ένα αμφιλεγόμενο εκλογικό σύστημα, το οποίο θα εφαρμοστεί για πρώτη φορά στις έπειτα από τις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2021.
Ιστορία
Το 1841 η Βρετανία καταλαμβάνει το Χονγκ Κονγκ και το κάνει αποικία του. Η διοίκηση της νέας αυτής αποικίας ασκείται από έναν Κυβερνήτη ο οποίος διορίζεται από την κεντρική κυβέρνηση του Λονδίνου. Λίγο έπειτα, και συγκεκριμένα το 1843, συστάθηκε το Νομοθετικό Συμβούλιο του Χονγκ Κονγκ, το οποίο ,σύμφωνα με το γράμμα της βασίλισσας Βικτωρίας για την διοίκηση της περιοχής, πρέπει να «ψηφίζει τους νόμους και όλα τα απαραίτητα διατάγματα για την ειρήνη, την δημόσια τάξη, και την καλή διακυβέρνηση του Χονγκ Κονγκ» Ωστόσο, το αποικιακό Νομοθετικό Συμβούλιο διέφερε σημαντικά από το σημερινό, αφού πρώτον είχε αρκετά λιγότερα μέλη (μόλις 16 το 1947) και δεύτερον, τα μέλη του διορίζονταν για μεγάλο χρονικό διάστημα μόνο από τον Κυβερνήτη. Αυτό ίσχυε έως και 1985, οπότε και κάποια μέλη του Νομοθετικού Συμβουλίου εκλέχτηκαν από περιορισμένη ψηφοφορία.
Μετά την επανένωση
Την 1η Ιουλίου 1997 το Χονγκ Κονγκ έγινε επίσημα μέρος της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, και έτσι το Νομοθετικό Συμβούλιο έκανε στην ουσία μία καινούρια αρχή. Τον Μάιο του 1998 έγιναν και οι πρώτες εκλογές κάτω από την Κινεζική κυριαρχία. Το πρώτο Νομοθετικό Συμβούλιο είχε δίχρονη θητεία (αντί για τετράχρονη) και συνεπώς εκλογές έγιναν ξανά εκλογές το 2000. Από εκεί και έπειτα εκλογές διεξάγονται κάθε 4 χρόνια.
Τον Ιούλιο του 2019, το κτήριο του Νομοθετικού Συμβουλίου παραβιάστηκε από διαδηλωτές. Οι διαδηλωτές έσπασαν τις εισόδους, ενώ ζωγράφισαν αντικυβερνητικά γκράφιτι στους τοίχους. Λίγο αργότερα, ειδικές δυνάμεις της αστυνομίας έφτασαν στο σημείο, και οι διαδηλωτές αποχώρησαν. Το συμβάν ήταν μέρος του κινήματος διαδηλώσεων του Χονγκ Κονγκ του 2019.
Οι εκλογές που ήταν προγραμματισμένες για το 2020 αναβλήθηκαν για το επόμενο έτος (δηλαδή για τον Σεπτέμβριο του 2021, λόγω της Πανδημίας του κορωνοϊού του 2020.
Στις 17 Νοεμβρίου 2020, τέσσερις βουλευτές της φιλοδημοκρατικής παράταξης κυρήχθησαν έκπτωτοι και έχασαν το αξίωμα του βουλευτή. Θεωρώντας πως η απόφαση είχε πολιτικά κίνητρα, 15 φιλοδημοκρατικοί βουλευτές ανακοίνωσαν από κοινού την παραίτησή τους από το Συμβούλιο, κάτι πρωτόγνωρο για τα χρονικά του Νομοθετικού Συμβουλίου. Έτσι η σημερινή σύσταση του Συμβουλίου έχει 43 βουλευτές από τους οποίους μόνο δύο δεν ανήκουν στην παράταξη υπέρ του Πεκίνου.
Κτήριο
μικρογραφία|Μέλη του Νομοθετικού Συμβουλίου καθώς αποχωρούν από την αίθουσα των συνεδριάσεων Το κτήριο όπου στεγάζεται το Νομοθετικό Συμβούλιο είναι σχετικά καινούριο, αφού εγκαινιάστηκε το 2011. Αποτελεί ένα μοντέρνο και φουτουριστικό κτήριο, και βρίσκεται στο κέντρο της πόλης. Χαρακτηριστικό του κτηρίου είναι η εκτεταμένη χρήση μεγάλων διάφανων τζαμιών, τα οποία συμβολίζουν την διαφάνεια και την προοδευτικότητα του Χονγκ Κονγκ. Παλαιότερα, το Νομοθετικό Συμβούλιο στεγαζόταν σε διάφορα άλλα κτήρια. Αυτά, με την πάροδο του χρόνου αποδεικνύονταν μικρά και γενικά δεν κάλυπταν όλες τις ανάγκες λειτουργίας του συμβουλίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χονγκ Κονγκ Κατηγορία:Πολιτική του Χονγκ Κονγκ Κατηγορία:Νομοθετικά σώματα
Κατάλογος Κοντινών Αστέρων του Γκλίζε
Ο Κατάλογος Κοντινών Αστέρων του Γκλίζε (Gliese Catalogue of Nearby Stars) είναι σύγχρονος κατάλογος αστέρων, που περιλαμβάνει αστέρες οι οποίοι απέχουν λιγότερο από 25 παρσέκ (81,54 έτη φωτός) από τη Γη.
Πρώτη έκδοση και συμπληρώματα
Ο Γκλίζε δημοσίευσε μία επαυξημένη και επικαιροποιημένη έκδοση του καταλόγου του το 1969, που περιείχε όλους τους αστέρες σε απόσταση μέχρι 22 παρσέκ (72 έτη φωτός), συνολικά 1.529 αστέρες, με ονομασία καταλόγου της γενικής μορφής Gl N.NA (οι εγγραφές του έτους 1957 πήραν ένα επίθεμα .0 , ενώ οι 600 και πλέον πρόσθετοι αστέρες καταγράφηκαν με επιθέματα 0.1, 0.2 , κλπ.). Με τον τρόπο αυτόν ο νέος κατάλογος εκτεινόταν από το 1.0 ως το 915.0, διατηρώντας την αυστηρή σειρά κατά αύξουσα ορθή αναφορά.
Το 1970 δημοσιεύθηκε ένα συμπλήρωμα από τον Βρετανό αστρονόμο Ρίτσαρντ βαν ντερ Ριτ Γούλεϋ (van der Riet Woolley) και τους συνεργάτες του, που επεξέτεινε τη μέγιστη απόσταση στα 25 παρσέκ. Αυτό το συμπλήρωμα προσέθεσε αριθμούς καταλόγου στο διάστημα 9001 ως 9850 με χρήση του (τώρα σε αχρηστία) προθέματος Wo.
Μεταγενέστερες εκδόσεις
Ο ίδιος ο Γκλίζε δημοσίευσε μία επέκταση της δεύτερης εκδόσεως του καταλόγου του το 1979 σε συνεργασία με τον συμπατριώτη του Χάρτμουτ Γιάρεϊς (Hartmut Jahreiß). Ο συνδυασμένος κατάλογος αναφέρεται σήμερα ως Κατάλογος Gliese–Jahreiß (GJ). Η έκδοση αυτή αποτελείται από δύο πίνακες: Ο Πίνακας 1 χρησιμοποιεί τη γενική μορφή ονομασίας GJ N, όπου ο Ν κυμαίνεται από 1000 έως 1294, και περιέχει τους επιβεβαιωμένους κοντινούς αστέρες. Ο Πίνακας 2 χρησιμοποιεί την ίδια γενική μορφή ονομασίας με Ν από 2001 έως 2159 και περιέχει τους μη επιβεβαιωμένους κοντινούς αστέρες. Από την έκδοση αυτού του καταλόγου μέχρι σήμερα, όλοι οι αστέρες σε αυτόν και στα επακόλουθα συμπληρώματα φέρουν το προτιμώμενο πρόθεμα GJ.
Ο Γκλίζε δημοσίευσε τον τελευταίο του Τρίτο Κατάλογο Κοντινών Αστέρων (Third Catalogue of Nearby Stars, CNS3) το 1991, και πάλι σε συνεργασία με τον Χάρτμουτ Γιάρεϊς. Αυτή τη φορά ο κατάλογος περιείχε 3.803 αστέρες, με σχετικές πληροφορίες. Παρά το ότι χαρακτηρίζεται ως «προκαταρκτικός», είναι αυτός που χρησιμοποιείται ακόμα. . Οι περισσότεροι αστέρες του διέθεταν ήδη αριθμούς «GJ», αλλά υπάρχουν και 1.388 επιπλέον αστέρες, που δεν είχαν αριθμηθεί ως τότε. Η ανάγκη να αναφέρονται οι επιπλέον αυτοί αστέρες με κάποια ονομασία, έκανε τους αστρονόμους να υιοθετήσουν τη μορφή «ΝΝ 3001–4388» (με το NN να είναι τα αρχικά των λέξεων «No Name»). Σήμερα τα αρχεία δεδομένων αυτού του καταλόγου συνήθως περιλαμβάνουν αυτούς τους αριθμούς, αν και δεν είναι σε συχνή χρήση.
Μία διαδικτυακή και μόνο εκδοχή του καταλόγου, την οποία επιμελήθηκε ο Jahreiß το 1998, είναι διαθέσιμη από το Ινστιτούτο Αστρονομικών Υπολογισμών (Astronomisches Rechen-Institut) της Χαϊδελβέργης ως ARICNS.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Gliese