cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ορισμοί του φασισμού
Γκέοργκ Λούκατς
Ο Ούγγρος φιλόσοφος Γκέοργκ Λούκατς στα έργα του Η Καταστροφή του Λόγου (Die Zerstörung der Vernunft, 1952) και Κριτική της φασιστικής ιδεολογίας (Zur Kritik der faschistischen Ideologie, 1989) θεωρεί την ιδεολογία του φασισμού ως συμπύκνωμα όλων των ανορθολογικών ρευμάτων του 19ου και των αρχών του 20ού αιώνα, όπως η αντίδραση ενάντια στις ιδέες του Διαφωτισμού και της Γαλλικής Επανάστασης, η ρομαντική κριτική στον καπιταλισμό (Καρλάιλ) που μετά το 1848 μετατράπηκε σε έμμεση απολογητική του καπιταλισμού (Νίτσε), η «αντιδημοκρατική ή αριστοκρατική επιστημολογία» (έτσι ονομάζει ο Λούκατς το σύνολο των φιλοσοφικών ρευμάτων που έβλεπαν τη γνώση ως προνόμιο των λίγων, και κατά τον Λούκατς εκφράστηκαν πρώτα από τον Σέλινγκ και μετέπειτα από τη μεταφυσική «ενορατική» ή «διαισθητική γνώση» του Ανρί Μπεργκσόν), η απόρριψη του ουμανισμού, ο μυστικισμός, η προσωπολατρία του ηγέτη, η υποταγή της λογικής στο ένστικτο, η βιολογικοποίηση της έννοιας «λαός», η εξύμνηση του πολέμου. Ο Λούκατς θεωρεί ότι η ιστορική σημασία των Μουσολίνι και Χίτλερ έγκειται όχι στο ότι εισήγαγαν κάτι νέο στο ιδεολογικό πεδίο, αλλά στο ότι συμπύκνωσαν όλες τις υπάρχουσες αντιδραστικές και ανορθολογικές ιδεολογίες του παρελθόντος και, μέσω της επιτυχημένης εθνικιστικής και κοινωνικής δημαγωγίας, τις μετέφεραν «από τις αίθουσες των πανεπιστημίων στο δρόμο».
Ουμπέρτο Έκο
Στο δοκίμιο του 1995 Αιώνιος Φασισμός, ο Ουμπέρτο Έκο παραθέτει δεκατέσσερεις γενικές ιδιότητες της  φασιστικής ιδεολογίας. Υποστηρίζει ότι  δεν είναι δυνατόν να οργανώσει αυτές τις ιδιότητες σε ένα συνεκτικό σύστημα, αλλά  ότι «αρκεί να υπάρχει μία από  αυτές  για να συμβεί η σύμπηξη του  φασισμού γύρω της». Χρησιμοποιεί τον όρο «Ur-φασισμός»  (πρωτογενής φασισμός) ως γενική περιγραφή των διαφόρων ιστορικών μορφών του φασισμού. Έντεκα από τις  δεκατέσσερεις ιδιότητες είναι οι  εξής:
Τζον Τ. Φλυν
Το 1944, ο Αμερικανός δεξιός δημοσιογράφος Τζον Τ. Φλυν έγραψε ένα μαχητικό κείμενο, το «As we go marching» εναντίον των σοσιαλιστών και σοσιαλδημοκρατικών τάσεων, στις οποίες διέκρινε ότι αρχίζουν να υποκύπτουν στον καπιταλισμό. Βασισμένος σε μια ανάλυση της φασιστικής Ιταλίας, διακρίνει τα εξής χαρακτηριστικά  στον  ιταλικό φασισμό:
Εμίλιο Τζεντίλε
Ο Εμίλιο Τζεντίλε, ιστορικός ειδικός στον φασισμό) περιγράφει τον φασισμό ως «αγιοποίηση της πολιτικής» μέσω ολοκληρωτικών μεθόδων και υποστηρίζει ότι αυτός έχει δέκα συστατικά στοιχεία:
Ρότζερ Γκρίφιν
Ο ορισμός του Ρότζερ Γκρίφιν επικεντρώνεται στη λαϊκιστική φασιστική ρητορική που υποστηρίζει την «ανα-γέννηση» του έθνους και των εθνικών λαών. Σύμφωνα με τον Γκρίφιν: Ο φασισμός ορίζεται καλύτερα ως μια επαναστατική μορφή του εθνικισμού, που εκκινεί ως  μια πολιτική, κοινωνική και ηθική επανάσταση, ενώνοντας τον «λαό» σε μια δυναμική εθνική κοινότητα κάτω από νέες ελίτ εμποτισμένες με ηρωικές αξίες. Ο πυρήνας του μύθου που εμπνέει το έργο αυτό είναι μόνο ένα λαϊκίστικο, δια-ταξικό κίνημα κάθαρσης και εθνικής παλιγγενεσίας μπορεί να ανακόψει το κύμα της παρακμής Ο Γκρίφιν αναφέρει ότι μια ευρεία επιστημονική συναίνεση αναπτύχθηκε στις αγγλόφωνες κοινωνικές επιστήμες κατά τη δεκαετία του 1990, γύρω από τον ακόλουθο ορισμό του φασισμού: [Ο φασισμός είναι] μια  γνήσια  επαναστατική, δια-ταξική μορφή αντιφιλελεύθερου και σε τελευταία ανάλυση, αντισυντηρητικού εθνικισμού. Ως εκ τούτου, είναι μια ιδεολογία βαθιά  συνδεδεμένη με τον εκσυγχρονισμό και τη νεωτερικότητα, η οποία έχει λάβει μια σημαντική ποικιλία από εξωτερικές μορφές για να προσαρμοστεί στο ιδιαίτερο ιστορικό και εθνικό πλαίσιο στο οποίο εμφανίζεται, και έχει ελκύσει ένα ευρύ φάσμα πολιτισμικών και πνευματικών ρευμάτων, από αριστερά και δεξιά, αντιμοντέρνα και φιλομοντέρνα, για  να αρθρωθεί  ως ένα σώμα ιδεών, συνθημάτων και δογμάτων. Στην περίοδο του μεσοπολέμου, εκδηλώθηκε κυρίως με τη μορφή ενός "«ενόπλου κόμματος»" οδηγούμενου από  μια ελίτ το  οποίο επιχείρησε, συνήθως ανεπιτυχώς, να δημιουργήσει ένα λαϊκίστικο κίνημα μέσα από ένας  λειτουργικό στιλ πολιτικής και ένα πρόγραμμα  ριζοσπαστικών πολιτικών που υπόσχονταν να ξεπεράσουν την  απειλή που έθετε ο διεθνής σοσιαλισμός. Επίσης υποσχόταν να τερματίσει την παρακμή  του  έθνους υπό τον φιλελευθερισμό, και να επιφέρει μια ριζική ανανέωση της κοινωνικής, πολιτικής και πολιτιστικής ζωής  ως μέρος ως μέρους αυτού που  φανταζόταν ως έναρξη μιας  νέας εποχής στον δυτικό πολιτισμό. Ο κεντρικός κινητήριος μύθος του φασισμού που διαμόρφωνε την ιδεολογία, την προπαγάνδα, το ύφος της πολιτικής και των δράσεων είναι το όραμα της  επικείμενης  αναγέννησης του έθνους από την παρακμή. Ο Griffin υποστηρίζει ότι ο παραπάνω ορισμός μπορεί να συμπυκνωθεί σε μια φράση: «ο φασισμός είναι πολιτική ιδεολογία του οποίου ο μυθικός πυρήνας στις  διάφορες παραλλαγές του  είναι μια αναγεννητική (palingenetic) μορφή λαϊκιστικού υπερεθνικισμού». Η λέξη "«palingenetic»" σε αυτή την περίπτωση αναφέρεται σε έννοιες της εθνικής παλιγγενεσίας.
Φρίντριχ Χάγιεκ
Ο Φρίντριχ Χάγιεκ, στο βιβλίο του The Road to Serfdom, υποστήριξε ότι ο σοσιαλισμός και ο εθνικοσοσιαλισμός είχαν παρόμοιες ρίζες. «Ο φασισμός είναι το επόμενο στάδιο, αφού ο κομμουνισμός αποδειχθεί μια ψευδαίσθηση.» Με αυτό εννοεί τις πνευματικές ρίζες. Ο καθηγητής Werner Sombart ιδίως χαιρετίστηκε ως Μαρξιστής και διώχθηκε για τις πεποιθήσεις του, αλλά αργότερα απέρριψε τον διεθνισμό και τον ειρηνισμό, και τάχθηκε υπέρ του γερμανικού μιλιταρισμού και του εθνικισμού. Έγινε από νωρίς μια πνευματική δύναμη για τον εθνικοσοσιαλισμό. Ο καθηγητής Johann Plenge, ένας άλλος πρώιμος εθνικοσοσιαλιστικής διανοούμενος, είδε τον εθνικοσοσιαλισμό ως γερμανική προσαρμογή του σοσιαλισμού. Ο Paul Lensch ήταν σοσιαλιστής πολιτικός στο Ράιχσταγκ, ο οποίος υποστήριξε τον κεντρικό έλεγχο της οικονομίας και τον μιλιταρισμό που έγιναν χαρακτηριστικά του εθνικοσοσιαλισμού. Έγραφε ότι ο δυτικός  ή αγγλικός φιλελευθερισμός, ο οποίος  περιλαμβάνει τις ιδέες της ελευθερίας, της κοινότητας, της ισότητας και τη διακυβέρνηση υπό κοινοβουλευτική δημοκρατία, είναι ανάθεμα σε μια αληθινή Γερμανία, όπου η εξουσία πρέπει να ανήκει στο σύνολο, ο καθένας να έχει τη θέση του, και ο καθένας είτε ή διοικεί. Ο Oswald Spengler στα πρώτα του κείμενα υποστηρίζει πολλές από τις ιδέες που αποδέχονταν και οι Γερμανοί σοσιαλιστές της εποχής. Ο Arthur Moeller van den Bruck, ο προστάτης άγιος του εθνικοσοσιαλισμού, όπως τον αποκαλεί ο Χάγιεκ, ισχυριζόταν ότι ο Α' Παγκόσμιος Πόλεμος ήταν ένας πόλεμος μεταξύ φιλελευθερισμού και σοσιαλισμού και ότι ο σοσιαλισμός έχασε. Όπως οι Plenge και Lensch, είδε τον εθνικοσοσιαλισμό ως ένα  σοσιαλισμό προσαρμοσμένο στο γερμανικό χαρακτήρα και αμόλυντο  από τις Δυτικές ιδέες του φιλελευθερισμού. Οι πολιτικές καταβολές του Μπενίτο Μουσολίνι  ήταν επίσης σοσιαλιστικές, αφού ήταν ηγέτης του PSI (Ιταλικό Σοσιαλιστικό Κόμμα) πριν ιδρύσει το πρώτο Εθνικό  Φασιστικό Κόμμα.
Δημήτρης Κιτσίκης
Ο Δ. Κιτσίκης πρότεινε ένα μοντέλο ανάλυσης του φασισμού με 13 κατηγορίες, με βάση τις οποίες μπορούν να αναλυθούν και να αντιπαραβληθούν οι φασιστικές ιδεολογίες, κινήματα και συστήματα.
Χρησιμοποιώντας αυτό το μοντέλο,  ο Κιτσίκης υποστήριξε ότι ο Ζαν-Ζακ Ρουσσώ, ο φιλόσοφος και πατέρας της γαλλικής Επανάστασης, έθεσε τα θεμέλια του Γαλλικού Φασισμού. Ο Κιτσίκης επίσης εφάρμοσε το μοντέλο στο Sendero Luminoso (Φωτεινό Μονοπάτι), ένα Περουβιανό κομμουνιστικό κόμμα που ισχυρίζεται ότι ακολουθεί τον Μαοϊσμ ό. Τα αποτελέσματα της ανάλυσής του έδειξαν ότι η ιδεολογία του κόμματος πληροί όλα τα κριτήρια των εννέα κατηγοριών (9  μονάδες), μερικά από τα κριτήρια τριών  κατηγοριών (1.5 μονάδες) και κανένα από τα κριτήρια μιας κατηγορίας (0 μονάδες). Η συνολική βαθμολογία 10.5 με μέγιστο το 13 δείχνει ότι το Φωτεινό Μονοπάτι ακολουθεί μια φασιστική ιδεολογία.
Μπενίτο Μουσολίνι
Ο Μπενίτο Μουσολίνι περιέγραφε τον φασισμό στο έργο του Δόγμα του Φασισμού ως εξής:
''Με δεδομένο ότι ο 19ος αιώνας ήταν ο αιώνας του σοσιαλισμού, του φιλελευθερισμού, της δημοκρατίας, αυτό δεν σημαίνει ότι ο 20ός αιώνας θα πρέπει επίσης να είναι ο αιώνας του σοσιαλισμού, του φιλελευθερισμού, της δημοκρατίας. Τα πολιτικά δόγματα περνούν, τα έθνη παραμένουν. Είμαστε ελεύθεροι να πιστέψουμε ότι αυτό είναι ο αιώνας των αρχών, έναν αιώνα που τείνει προς το «δικαίωμα», ένας  φασιστικός αιώνας. Αν ο 19ος αιώνας ήταν ο αιώνας του ατόμου (ο φιλελευθερισμός υπονοεί τον ατομικισμό) είμαστε ελεύθεροι να πιστεύουμε ότι αυτή είναι ο «συλλογικός» αιώνας, και ως εκ τούτου ο αιώνας του Κράτους.''
''Ο φασισμός είναι μια θρησκευτική σύλληψη στην οποία ο άνθρωπος θεωρείται μέσα από την έμφυτη σχέση του με έναν ανώτερο νόμο και με μια αντικειμενική Θέληση που υπερβαίνει το συγκεκριμένο άτομο και το υψώνει σε μια συνειδητή συμμετοχή σε μια πνευματική κοινωνία. Όποιος έχει δει στις θρησκευτικές πολιτικές του φασιστικού καθεστώτος τίποτα άλλο από απλό οπορτουνισμό, δεν έχει καταλάβει ότι ο φασισμός εκτός του ότι είναι ένα σύστημα διακυβέρνησης είναι επίσης, και πάνω από όλα, ένα σύστημα σκέψης.''
Ερνστ Νόλτε
Ο Ερνστ Νόλτε, ιστορικός και Εγελιανός φιλόσοφος, όρισε τον φασισμό ως μια αντίδραση εναντίον άλλων πολιτικών κινημάτων, ιδιαίτερα του Μαρξισμού: "ο Φασισμός είναι αντι-Μαρξισμός ο  οποίος επιδιώκει να καταστρέψει τον εχθρό με την εξέλιξη μιας  ριζικά αντίθετής και ταυτόχρονα  σχετικής ιδεολογίας  και με τη χρήση σχεδόν ίδιων  και όμως τυπικά τροποποιημένων μεθόδων, πάντα όμως μέσα στο άκαμπτο  πλαίσιο της εθνικής επιβεβαίωσης  και  αυτονομίας."
Σέρτζιο Πανούντσιο
Ο Σέρτζιο Πανούντσιο, πρώην συνδικαλιστής νομικός που σχετίστηκε με τον Μουσολίνι, και ο οποίος αργότερα έγινε κορυφαίος φασίστας θεωρητικός, δήλωσε ότι το πνεύμα του φασισμού ήταν ο Εθνικός Συνδικαλισμός, όπως διατυπώθηκε από τον Μουσολίνι πριν από τη μάχη του Βιτόριο Βένετο.
Κέβιν Πάσμορ
Ο Κέβιν Πάσμορ (Kevin Passmore), λέκτορας Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο του Κάρντιφ, ορίζει τον φασισμό στο βιβλίο του Φασισμός: Μια Πολύ Σύντομη Εισαγωγή. Ο ορισμός προέρχεται  απευθείας από την άποψη του Ernesto Laclau: Ο φασισμός είναι ένα σύνολο από ιδεολογίες και πρακτικές που επιδιώκει να θέσει το έθνος, που ορίζεται  αποκλειστικά με βιολογικούς, πολιτισμικούς, και/ή ιστορικούς όρους, πάνω από όλες τις άλλες πηγές της πίστης, και να δημιουργήσει μια  κινητοποιημένη  εθνική κοινότητα. Ο Φασιστικός  εθνικισμός είναι αντιδραστικός κατά το ότι  συνεπάγεται αδυσώπητη εχθρότητα προς τον σοσιαλισμό και τον φεμινισμό, επειδή αυτά  θεωρείται ότι  προτάσσουν  την τάξη ή το φύλο και όχι το έθνος. Γι' αυτό ο φασισμός είναι επίσης ένα κίνημα  ακραία δεξιό. Ο φασισμός είναι, επίσης, ένα κίνημα της  ριζοσπαστικής δεξιάς, γιατί η ήττα του σοσιαλισμού και του  φεμινισμού και η δημιουργία ενός  κινητοποιμένου έθνους πιστεύεται ότι  εξαρτάται από την έλευση στην εξουσία μιας νέας ελίτ που ενεργεί στο όνομα του λαού, υπό την ηγεσία ενός χαρισματικού ηγέτη και ενσωματωμένη σε ένα  μαζικό στρατιωτικοποιημένο κόμμα. Οι φασίστες ωθούνται προς το συντηρητισμό από το  κοινό μίσος του για τον σοσιαλισμό και τον φεμινισμό, αλλά είναι διατεθειμένοι να παρακάμψουν τα συντηρητικά  συμφέροντα - οικογένεια,  ιδιοκτησία,  θρησκεία,  πανεπιστήμια,  δημόσιες  υπηρεσίες - όπου  θεωρείται ότι το απαιτεί το συμφέρον του έθνους. Ο φασιστικός  ριζοσπαστισμός επίσης  προέρχεται από μια επιθυμία να κατευνάσει τη δυσαρέσκεια με την αποδοχή συγκεκριμένων  απαιτήσεων από τα κινήματα των εργαζομένων και των γυναικών, εφόσον οι απαιτήσεις αυτές  εναρμονίζονται με την εθνική προτεραιότητα. Οι φασίστες επιδιώκουν να εξασφαλίσουν την εναρμόνιση των συμφερόντων των εργαζομένων και  των γυναικών με αυτών του έθνους  κινητοποιώντας τους μέσα σε  ειδικά τμήματα  του κόμματος και/ή μέσα στο συνεταιρικό σύστημα. Η πρόσβαση σε αυτές τις οργανώσεις και τα οφέλη που δίνει στα μέλη τους, εξαρτάται από τα επιμέρους εθνικά, πολιτικά, και/ή φυλετικά  χαρακτηριστικά του κάθε ατόμου. Όλες τις πτυχές της φασιστικής πολιτικής διαπερνώνται από τον υπερ-εθνικισμό.
Στάνλεϊ Πέιν
Ο Στάνλεϊ Πέιν δημιούργησε  μακρύ αναλυτικό κατάλογο με χαρακτηριστικά που  προσδιορίζουν τον φασισμό:
Φραγκλίνος Ρούζβελτ
Ο Φραγκλίνος Ρούζβελτ έγραψε για τον φασισμό: "Η πρώτη αλήθεια είναι ότι η ελευθερία  μιας δημοκρατίας δεν είναι ασφαλής, αν οι άνθρωποι ανέχονται την ανάπτυξη της ιδιωτικής δύναμης σε  σημείο όπου γίνεται ισχυρότερη από το δημοκρατικό κράτος το ίδιο. Αυτό, στην ουσία, είναι ο φασισμός — ιδιοκτησία της κυβέρνησης από ένα άτομο, μια ομάδα, ή από οποιαδήποτε άλλη  ιδιωτική εξουσία"
Τζον Βάις
Ο Τζον Βάις, καθηγητής ιστορίας του Wayne State University, περιγράφει τις φασιστικές ιδέες στο βιβλίο του, Η Φασιστική Παράδοση: Ριζοσπαστικός Δεξιός Εξτρεμισμός στη Σύγχρονη Ευρώπη:  οργανικιστικές ( organicist)  αντιλήψεις της κοινότητας, φιλοσοφικός ιδεαλισμό ς, εξιδανίκευση των (συνήθως αγροτικών ή επαρχιωτικών) "ανδρικών" αρετών, αποδοκιμασία της μαζικής δημοκρατίας, ελιτιστικές αντιλήψεις για την πολιτική και κοινωνική ηγεσία,  ρατσισμό ς (και συνήθως αντι-Σημιτισμός), Μιλιταρισμός και Ιμπεριαλισμός.
Μαρξιστικοί ορισμοί
Οι μαρξιστές υποστηρίζουν ότι ο φασισμός αποτελεί την τελευταία προσπάθεια της άρχουσας τάξης (συγκεκριμένα, της  καπιταλιστική αστικής τάξη ς)  να διατηρήσει τον έλεγχο της εξουσίας ενόψει μιας επικείμενης προλεταριακής επανάστασης. Τα φασιστικά κινήματα δεν δημιουργούνται  κατ ' ανάγκη  από την άρχουσα τάξη, αλλά μπορούν απλά να αποκτήσουν  πολιτική εξουσία με τη βοήθεια αυτής της τάξης και με χρηματοδότηση των  μεγάλων επιχειρήσεων. Μόλις βρεθούν  στην εξουσία, οι φασίστες εξυπηρετούν τα συμφέροντα των ευεργετών τους (όχι κατ ' ανάγκη το συμφέρον του καπιταλισμού γενικά, αλλά τα συμφέροντα αυτών των ειδικών καπιταλιστών που τους έφερε στην εξουσία).
Η Τρίτη Κομμουνιστική Διεθνή ς  εξέδωσε τον ακόλουθο ορισμό του φασισμού το 1935: "Ο φασισμός στην εξουσία είναι η ανοιχτή, τρομοκρατική δικτατορία των πιο αντιδραστικών, των πιο σοβινιστικών, των πιο ιμπεριαλιστικών στοιχείων του οικονομικού  καπιταλισμού." Ο  Λέον Τρότσκι έγραψε: "Η  ιστορική λειτουργία του φασισμού είναι να συντρίψει την εργατική τάξη, να καταστρέψει τις οργανώσεις και να καταπνίξει τις πολιτικές ελευθερίες όταν οι καπιταλιστές δεν μπορούν να κυβερνήσουν και να κυριαρχήσουν με τη βοήθεια των δημοκρατικών μηχανισμών." Ο Amadeo Bordiga υποστήριξε ότι ο φασισμός είναι απλά μια άλλη μορφή της αστικής εξουσίας, στο ίδιο επίπεδο με την αστική δημοκρατία ή την παραδοσιακή μοναρχία, και ότι δεν είναι ιδιαίτερα αντιδραστικός ή κάτι το εξαιρετικό.
Η Εγκυκλοπαίδεια του Μαρξισμού ορίζει το φασισμό ως "δεξιό,  έντονα εθνικιστικό, υποκειμενιστικό στη φιλοσοφία, και ολοκληρωτικό στην πράξη", και τον  ταυτίζει  ως "μια ακραία αντιδραστική μορφή  καπιταλιστικής διακυβέρνησης." Παραθέτει  εννέα βασικά χαρακτηριστικά του φασισμού:
Linda & Morris Tannehill
"Ο φασισμός είναι ένα σύστημα στο οποίο η κυβέρνηση αφήνει ονομαστική ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής στα χέρια των ιδιωτών, αλλά ασκεί έλεγχο μέσω  ρυθμιστικής νομοθεσίας και αποκομίζει τα περισσότερα κέρδη με βαριά φορολογία. Στην πραγματικότητα, ο φασισμός είναι απλά μια πιο λεπτή μορφή της κρατικής ιδιοκτησίας από ό, τι  ο σοσιαλισμός. "
Τζορτζ Όργουελ
Ο Τζορτζ Όργουελ περιγράφει τον Φασισμό στο  Καταστηματάρχες Σε Πόλεμο με οικονομικούς όρους: Ο φασισμός, σε κάθε περίπτωση  η γερμανική του έκδοση, είναι μια μορφή καπιταλισμού που δανείζεται από το Σοσιαλισμό μόνο αυτά τα  χαρακτηριστικά που  θα τον καταστήσουν  αποτελεσματικό για πολεμικούς σκοπούς... Είναι ένα σχεδιασμένο σύστημα προσανατολισμένο  προς ένα συγκεκριμένο σκοπό,  την κατάκτηση του κόσμου, και δεν επιτρέπει κανένα ιδιωτικό συμφέρον, είτε των  καπιταλιστών είτε των εργαζομένων,  να σταθεί εμπόδιο στο δρόμο του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φασισμός Κατηγορία:Πολιτική ορολογία
Σοφία της Πομερανίας (1498-1568)
Η Σοφία, γερμ. Sophie (1498 - 1568) από τον Οίκο των Γκρίφφινς ήταν κόρη του δούκα της Πομερανίας και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Δανίας & της Νορβηγίας. Είχε ανεξάρτητη εξουσία στα φέουδα Λόλλανντ και Φάλστερ, τα κάστρα στο Κίελ και το Πλεν και αρκετές κώμες στο Χόλσταϊν, ως βασίλισσα.
Βιογραφία
Ήταν η δεύτερη κόρη του Μπόγκισλαβ Ι΄ δούκα της Πομερανίας και της Άννας των Γιαγκελλόνων, κόρης του Καζίμιρ Δ΄ της Πολωνίας.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1518 τον Φρειδερίκο Α΄ των Όλντενμπουργκ βασιλιά της Δανίας και είχε τέκνα:
Πλατειά Κορινθίας
Από διοικητικής άποψης, πρόκειται για μία από τις 3 νησίδες του Σαρωνικού κόλπου που ανήκουν διοικητικά στην Κορινθία, μαζί με τον Οβριό και τον Άγιο Πέτρο.
Πέριξ της νησίδας, καθώς και στην ευρύτερη περιοχή του ΒΔ Σαρωνικού, λειτουργούν εγκαταστάσεις ιχθυοκαλλιέργειας.
Αναφορές
Κατηγορία:Σαρωνικός κόλπος Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες
Γκραν Πρι Ουγγαρίας 2019 (Φόρμουλα 1)
Το Γκραν Πρι Ουγγαρίας 2019 ήταν ο 12ος αγώνας στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (2019) και διεξάγεται στην πίστα Hungaroring στο Μογκιορόντ της Ουγγαρίας το τριήμερο 2-4 Αυγούστου 2019.
Ελληνικός Σύνδεσμος Ανωνύμων Καλαθοσφαιρικών Εταιρειών
Ο Ελληνικός Σύνδεσμος Ανωνύμων Καλαθοσφαιρικών Εταιρειών, γνωστός κυρίως με τη συντομογραφία Ε.Σ.Α.Κ.Ε. και ως H.E.B.A. διεθνώς, είναι διοργανώτρια αρχή στο χώρο της ελληνικής καλαθοσφαίρισης.
Γκραν Πρι Ουγγαρίας 2019 (Φόρμουλα 1)
Ελαστικά
Η Pirelli από το 2019 εφαρμόζει αλλαγές όσον αφορά τα ελαστικά. Συγκεκριμένα αποφασίστηκε να απλοποιηθεί η ποικιλία των ελαστικών και πλέον σε όλους τους αγώνες η άσπρη γόμα θα είναι η σκληρή, η κίτρινη θα είναι η μεσαία και η κόκκινη θα είναι η μαλακή. Παρότι τα χρώματα θα είναι πάντα 3 συγκεκριμένα (στεγνά), τα ελαστικά που έχει η Pirelli διαθέσιμα είναι 5 και σε κάθε αγώνα θα επιλέγονται 3 από αυτά ανάλογα με τις ανάγκες της κάθε πίστας. Οι ονομασίες των ελαστικών είναι: C1, C2, C3, C4, C5, με την C1 να είναι η πιο σκληρή και την C5 η πιο μαλακή.
Ελληνικός Σύνδεσμος Ανωνύμων Καλαθοσφαιρικών Εταιρειών
Συγκεκριμένα, από την αγωνιστική περίοδο 1992–93 ανέλαβε τη διοργάνωση του πρωταθλήματος της Α1 Εθνικής Κατηγορίας Ανδρών, στο οποίο και διαγωνίζονται επαγγελματικές ομάδες υπό τη νομική μορφή ΚΑΕ. Στο παρελθόν υπεύθυνη για τη διοργάνωση αυτή ήταν η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης, η οποία εξακολουθεί μέχρι σήμερα να διοργανώνει όλα τα υπόλοιπα εθνικά πρωταθλήματα ανδρών και γυναικών.
Ο ΕΣΑΚΕ αποτελεί ένα από τα ιδρυτικά μέλη της Ένωσης Ευρωπαϊκών Επαγγελματικών Συνδέσμων Καλαθοσφαίρισης, ευρύτερα γνωστής ως ULEB. Σημερινός πρόεδρος του συνδέσμου είναι ο Βαγγέλης Γαλατσόπουλος.
Γκραν Πρι Ουγγαρίας 2019 (Φόρμουλα 1)
Free Practice 1 (FP1)
Στα πρώτα δοκιμαστικά της Παρασκευής, στις 2 Αυγούστου 2019, ο καιρός ήταν καθαρός και βροχερός. Όλοι οι οδηγοί χρησιμοποίησαν τη μαλακή γόμα (Soft), την μεσαία γόμα (Medium) ή την σκληρή γόμα (Hard) της Pirelli αλλά και τα ενδιάμεσα (Intermediate) και βρόχινα (Wet) όταν έβρεξε.
Ελληνικός Σύνδεσμος Ανωνύμων Καλαθοσφαιρικών Εταιρειών
Ιστορία
Η Ένωση Σωματείων Αμειβομένων Καλαθοσφαιριστών (ΕΣΑΚ) συστάθηκε το 1992, από τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα της Α1 Εθνικής κατηγορίας καλαθοσφαίρισης ανδρών στην περίοδο 1992–93, κατόπιν πρότασης η οποία έγινε από την υφυπουργό αθλητισμού, εκείνο το διάστημα, Φάνη Πάλλη-Πετραλιά. Το 1997 μετονομάστηκε σε Ελληνικό Σύνδεσμο Ανωνύμων Καλαθοσφαιρικών Εταιρειών (ΕΣΑΚΕ) και διοργάνωσε το πρώτο πρωτάθλημα υπο την αιγίδα του. Το 2012, ο ΕΣΑΚΕ συμπλήρωσε είκοσι χρόνια από την ίδρυσή του.
Γκραν Πρι Ουγγαρίας 2019 (Φόρμουλα 1)
Free Practice 2 (FP2)
Στα δεύτερα δοκιμαστικά της Παρασκευής, στις 2 Αυγούστου 2019, ο καιρός ήταν καθαρός και βροχερός. Όλοι οι οδηγοί χρησιμοποίησαν τη μαλακή γόμα (Soft), την μεσαία γόμα (Medium) ή την σκληρή γόμα (Hard) της Pirelli αλλά και τα ενδιάμεσα (Intermediate) και βρόχινα (Wet) όταν έβρεξε.
Ελληνικός Σύνδεσμος Ανωνύμων Καλαθοσφαιρικών Εταιρειών
Λογότυπο
Ένα νέο λογότυπο παρουσιάστηκε το 2010, αντικαθιστώντας το παλαιότερο λογότυπο του συνδέσμου.
Γκραν Πρι Ουγγαρίας 2019 (Φόρμουλα 1)
Free Practice 3 (FP3)
Στα τρίτα δοκιμαστικά του Σαββάτου, στις 3 Αυγούστου 2019, ο καιρός ήταν καθαρός. Όλοι οι οδηγοί χρησιμοποίησαν τη μαλακή γόμα (Soft), την μεσαία γόμα (Medium) ή την σκληρή γόμα (Hard) της Pirelli.
Ελληνικός Σύνδεσμος Ανωνύμων Καλαθοσφαιρικών Εταιρειών
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση στην Ελλάδα
Γκραν Πρι Ουγγαρίας 2019 (Φόρμουλα 1)
Κατατακτήριες δοκιμές
Οι κατατακτήριες δοκιμές έλαβαν μέρος το Σάββατο 3 Αυγούστου 2019 λίγες ώρες μετά το FP3. Την Pole Position κέρδισε ο Μαξ Φερστάπεν με τον Βαλτέρι Μπότας να συμπληρώνει την 1η σειρά της εκκίνησης.
Έντονοι χαρακτήρες - Pole position Πλάγιοι χαρακτήρες - Ταχύτερος γύρος κάθε Q
Αγώνας
Ο αγώνας διεξήχθη την Κυριακή 4 Αυγούστου 2019.
Ποινές
Εδω παρουσιάζονται οι ποινές που δέχθηκαν οι οδηγοί πριν την έναρξη των αγώνων.
Τελική κατάταξη
– Συμπεριλαμβάνεται και 1 πόντος για τον ταχύτερο γύρο του αγώνα.<br/ >
† - Εγκατέλειψε αλλά κατατάχθηκε καθώς είχε συμπληρώσει το 90% της διαδρομής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 το 2019 Κατηγορία:Αθλητισμός στην Ουγγαρία
Κοινότητα Δοξαρού
Η Κοινότητα Δοξαρού είναι κοινότητα του Δήμου Μυλοποτάμου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1925, αρχικά ως κοινότητα Κλεψιμίων, με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 με έδρα τον οικισμό Κλεψίμια (το παλιό όνομα του Δοξαρού). Το 1933 με το ΦΕΚ 179Α - 05/07/1933 ο οικισμός Κλεψίμια μετονομάστηκε σε Δοξαρό καθώς και η κοινότητα αντίστοιχα. Εκτός από την έδρα της περιλαμβάνει και τους οικισμούς Κάμπος Δοξαρού, Μακρυγιάννης, Μακρυγιλαννιό και Χελιανά. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:
Συνολικά η κοινότητα έχει 294 κατοίκους.
Η κοινότητα εκπροσωπείται από τον Πρόεδρο κ. Νικόλαο Αρετίνη.
Κοινοτάρχες Δοξαρού
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητας Δοξαρού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Μυλοπόταμου
Ζουμπενεσαμάλι
Ο Ζουμπενεσαμάλι (Zubeneschamali) είναι ο φωτεινότερος αστέρας στον αστερισμό Ζυγό, ο βήτα (β) Ζυγού (Beta Librae, β Lib), Από μετρήσεις της παραλλάξεώς του, η απόστασή του από τη Γη έχει εκτιμηθεί σε 185 έτη φωτός.
Ο β Ζυγού είναι εύκολα ορατός με γυμνό μάτι, ως αστέρας μεταξύ του 2ου και του 3ου μεγέθους. Σύμφωνα με τον Ερατοσθένη, ο β Ζυγού ήταν φωτεινότερος από τον αστέρα Αντάρη. Ο Πτολεμαίος, 350 έτη αργότερα, γράφει ότι οι δύο αστέρες ήταν εξίσου φωτεινοί. Η ασυμφωνία ίσως να οφείλεται στο ότι ο Αντάρης έγινε φωτεινότερος, χωρίς αυτό να μπορεί να επιβεβαιωθεί. Θα μπορούσε όμως να οφείλεται στο ότι ο β Ζυγού είναι μεταβλητός αστέρας, που σήμερα παρουσιάζει μεταβλητότητα 0,03 μέγεθος.
Ονομασίες
Το ιδιαίτερο παραδοσιακό όνομα Ζουμπενεσαμάλι, με απαντώμενες παραφθορές Zuben Eschamali, Zuben el Chamali, Zubenesch και Zubenelg, προέρχεται από την αραβική φράση ّالزُبَانَى الشَمَالِي (al-zubānā al-šamāliyy), που σημαίνει «η βόρεια δαγκάνα". και παραπέμπει στο γεγονός ότι στην ελληνική αρχαιότητα ο αστερισμός Ζυγός ήταν τμήμα του Σκορπίου με ονομασία «Χηλαί Σκορπίου» («δαγκάνες του σκορπιού»). Το αραβικό όνομα αντιστοιχεί επομένως στο αρχαιοελληνικό Χηλή βόρειος. Η άλλη, η «Νότιος Χηλή» ή Νότια δαγκάνα, είναι βέβαια ο αστέρας α Ζυγού.
Υπάρχουν ωστόσο και οι ονομασίες Kiffa Borealis, από την αραβική λέξη al-kiffah και τη λατινική Borealis, δηλαδή «ο βόρειος δίσκος» (του ζυγού), και το καθαρώς λατινικό ισοδύναμο Lanx Borealis. , το Lanx septentrionalis του Bayer. Το 2016 η Διεθνής Αστρονομική Ένωση συνέστησε μία ομάδα εργασίας επί των ονομάτων των αστέρων (Working Group on Star Names, WGSN), προκειμένου να καταγράψει και να προτυποποιήσει ονόματα αστέρων. Η WGSN ενέκρινε την ιστορική ονομασία Zubeneschamali για τον β Ζυγού στις 21 Αυγούστου 2016, οπότε αναγράφεται έτσι στον Κατάλογο Αστρικών Ονομάτων της Διεθνούς Αστρονομικής Ενώσεως.
Αστροφυσικά δεδομένα
Με βάση τα χαρακτηριστικά του φάσματός του, ο β Ζυγού ανήκει στον φασματικό τύπο B8 V (νάνος αστέρας τύπου Β). Ωστόσο, η διάμετρός του είναι 4,9 φορές μεγαλύτερη από εκείνη του Ήλιου, ενώ η μάζα του εκτιμάται σε 3,3 ως 3,8 φορές την ηλιακή. Στην πραγματικότητα έχει λαμπρότητα 130 φορές περίπου μεγαλύτερη από εκείνη του Ήλιου και επιφανειακή θερμοκρασία 12.300 K, διπλάσια περίπου της αντίστοιχης ηλιακής. Αυτή η υψηλή θερμοκρασία δίνει φως με απλό φάσμα, κάτι που το καθιστά ιδανικό για τη μελέτη του διαστρικού αερίου και σκόνης που υπάρχει ανάμεσα στη Γη και στον αστέρα. Καθώς και πολλοί άλλοι αστέρες του είδους του, ο β Ζυγού περιστρέφεται ταχύτατα, 100 και πλέον φορές ταχύτερα από τον Ήλιο, με 250 χλμ. ανά δευτερόλεπτο στον ισημερινό. Αυτός ο τύπος αστέρα της Κύριας ακολουθίας έχει χρώμα λευκό με γαλαζωπή απόχρωση, αλλά παλαιότεροι παρατηρητές περιέγραφαν συχνά τον Ζουμπενεσαμάλι ως τον μόνο πρασινωπό αστέρα που είναι ορατός με γυμνό μάτι. Δεν φαίνεται να υπάρχει γενικώς αποδεκτή ερμηνεία για τον λόγο που ορισμένοι παρατηρητές τον βλέπουν πρασινωπό.
Οι πολύ μικρές περιοδικές μεταβολές στη φωτεινότητα του αστέρα μπορεί να οφείλονται στην παρουσία ενός συνοδού αστέρα, που δεν είναι απευθείας παρατηρήσιμος από τη Γη. Ωστόσο, μέχρι στιγμής ο β Ζυγού ταξινομείται επισήμως ως μεμονωμένος αστέρας.
Ο β Ζυγού πλησιάζει το Ηλιακό Σύστημα με ταχύτητα 35,2 χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο (12.200 χιλιόμετρα την ώρα). Καθώς όμως έχει μια ανιχνεύσιμη ιδία κίνηση, περίπου ένα δέκατο του δευτερολέπτου της μοίρας ανά έτος, είναι φανερό ότι δεν κατευθύνεται ακριβώς προς τα εμάς: Στο μακρινό μέλλον θα πλησιάσει σε μία ελάχιστη απόσταση και μετά θα αρχίσει να απομακρύνεται.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αστέρες κύριας ακολουθίας τύπου B Κατηγορία:Ζυγός (αστερισμός)
Ιουλιανιστές
Οι Ιουλιανιστές ή αφθαρτοδοκητές ήταν αίρεση του Χριστιανισμού. Πίστευαν ότι η σάρκα του Ιησού Χριστού ήταν άφθαρτη.
Οι απαρχές του κινήματος αυτού ανάγονται στην έκδοση από τον Αυτοκράτορα Ζήνωνα του διατάγματος που είναι γνωστό ως «Ενωτικόν». Το «Ενωτικόν», αντί να ενώσει, προκάλεσε το σχίσμα με τις ανατολικές μονοφυσιτικές Εκκλησίες, που κράτησε 35 χρόνια και έπαυσε όταν ο Ιουστίνος Α΄ έδιωξε τους μονοφυσίτες επισκόπους ως αιρετικούς. Αρκετοί από αυτούς κατέφυγαν τότε στην Αίγυπτο, αλλά εκεί διχάσθηκαν: Στους Σευηριανούς ή φθαρτολάτρες (που πίστευαν ότι η σάρκα του Χριστού ήταν φθαρτή) και στους Ιουλιανιστές ή αφθαρτοδοκητές.
Πηγές
Ιουλιαν
Κρίστι Λι
Η Κρίστι Λι γεννημένη το 1984 είναι Καναδή ηθοποιός. Πρωτοεμφανίστηκε το 2002 και συμμετείχε σε ταινίες μέχρι το 2006. Έκτοτε παραιτήθηκε για να περιθάλψει την αδελφή της που αρρώστησε από καρκίνο.
Βραβεύσεις
Η Λι προτάθηκε για βραβείο για τις ερμηνείες τις στους εξής ρόλους:
Παραπομπές
Κατηγορία:Καναδές ηθοποιοί πορνογραφικών ταινιών
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Παίδων Καλαθοσφαίρισης 2017-2018
Το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Παίδων Καλαθοσφαίρισης της περιόδου 2017-18 αποτέλεσε την 45η διοργάνωση από τη δημιουργία του θεσμού. Διοργανώτρια αρχή ήταν η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης. Έλαβε χώρα από τις 20 έως τις 24 Ιουνίου 2018 στο Κλειστό Γυμναστήριο του Δημοτικού Αθλητικού Κέντρου Αγρινίου. Τον τίτλο του Πρωταθλητή Ελλάδος για την περίοδο αυτό κατέκτησε ο Παναθηναϊκός για δεύτερη φορά στην ιστορία του.
Συνθέσεις ομάδων
Οι συνθέσεις των ομάδων που συμμετείχαν στο τουρνουά είναι οι ακόλουθες:
Διακρίσεις
Κατόπιν ψηφοφορίας απονεμήθηκαν οι ακόλουθες διακρίσεις:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2017 2018 Πανελληνιο Παιδων Κατηγορία:Αθλητισμός στην Αιτωλοακαρνανία
Οξικό βάριο
Το οξικό βάριο (Ba(C2H3O2)2) είναι το μετά βαρίου άλας του οξικού οξέος.
Παρασκευή
Γενικώς το οξικό βάριο παρασκευάζεται με την επίδραση οξικού οξέος σε ανθρακικό βάριο :
Η αντίδραση λαβαίνει χώρα σε διάλυμα, με την εξάτμιση του οποίου παίρνουμε το οξικό βάριο, που κρυσταλλώνεται. Εναλλακτικά, μπορούμε να μεταχειρισθούμε Θειούχο βάριο :
Και πάλι, με την εξάτμιση του διαλύτη το οξικό βάριο κρυσταλλώνεται.
Ιδιότητες
Το οξικό βάριο είναι άοσμη λευκή σκόνη, που κρυσταλλώνεται στο τετραγωνικό σύστημα και απαντά και σε ένυδρη μορφή με ένα μόριο νερού ανά μόριο (CH3COO)2Ba. Το οξικό βάριο είναι πολύ διαλυτό στο νερό (βλ. πίνακα δεξιά). Με ισχυρή θέρμανση στον αέρα (πάνω από τους 500 °C) διασπάται σε ανθρακικό βάριο.
Το οξικό βάριο αντιδρά με οξέα. Η αντίδραση με το θειικό οξύ, το υδροχλωρικό οξύ και το νιτρικό οξύ δίνει το θειικό, το χλωριούχο και το νιτρικό άλας, αντιστοίχως.
Χρήσεις
Το οξικό βάριο χρησιμεύει ως στερεωτικό χρώματος στα εμπριμέ υφάσματα, για τη στέγνωση χρωμάτων και βερνικιών, καθώς και σε λιπαντικά λάδια. Στη χημεία χρησιμοποιείται στην παρασκευή άλλων οξικών αλάτων και ως καταλύτης στην οργανική σύνθεση.
Το οξικό βάριο είναι δηλητήριο, που χρησιμοποιήθηκε τουλάχιστον μία φορά στα ιατροδικαστικά χρονικά: στη δολοφονία ενός άνδρα το 1993 από την έφηβη κόρη του, τη Μαρί Ρόμπαρντς (Marie Robards).
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ενώσεις βαρίου Κατηγορία:Δηλητήρια
Εθνική Βιβλιοθήκη της Ιορδανίας
Η Εθνική Βιβλιοθήκη της Ιορδανίας είναι η νόμιμη βιβλιοθήκη κατάθεσης και πνευματικών δικαιωμάτων για την Ιορδανία Ιδρύθηκε το 1977.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στην Ιορδανία Ιο
21 γραμμάρια
Τα 21 γραμμάρια (πρωτότυπος τίτλος: 21 Grams) είναι ταινία του 2003 σε σκηνοθεσία του Αλεχάντρο Γκονσάλες Ινιάριτου και σενάριο του Γκιγιέρμο Αριάγα.
Ο τίτλος της αναφέρεται στα 21 γραμμάρια που χάνει ο άνθρωπος την ώρα που πεθαίνει, το υποτιθέμενο βάρος της ψυχής.
Είναι η δεύτερη της τριλογίας του θανάτου του σκηνοθέτη (η πρώτη είναι οι Χαμένες αγάπες και η τρίτη η Βαβέλ).
Πλοκή
Ο Πολ έχει πρόβλημα με την καρδιά του και κινδυνεύει να πεθάνει. Ζει μαζί με τη σύζυγό του, τη Μέρι, η οποία του ζητά να δωρίσει το σπέρμα του για να κάνει το παιδί του. Η Κριστίνα είναι παντρεμένη με τον Μάικλ και έχουν δύο παιδιά. O Τζακ είναι ένας πρώην φυλακισμένος, που προσπαθεί να επανέλθει στο ρυθμό της ζωής του και αφοσιώνεται στον Θεό.
Οι τρεις ιστορίες ενώνονται, όταν μια μέρα ο Τζακ παρασέρνει κατά λάθος με το αυτοκίνητό του τον Μάικλ και τα παιδιά και τους τραυματίζει θανάσιμα. Η Κριστίνα αποφασίζει να δώσει την καρδιά του Μάικλ για μεταμόσχευση και ο λήπτης είναι ο Πολ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ταινίες με θέμα τον θάνατο Κατηγορία:Σπονδυλωτές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Αλεχάντρο Γκονσάλες Ινιάριτου Κατηγορία:Ταινίες του 2003 Κατηγορία:Αμερικανικές αστυνομικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές αστυνομικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Icon Productions Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Νέο Μεξικό Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Τενεσί Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Focus Features Κατηγορία:Ταινίες με θέμα την αυτοκτονία
Μαρία του Μεκλεμβούργου
Η Μαρία, γερμ. Maria (π. 1365 - μετά τις 13 Μαΐου 1402) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν κόρη του δούκα του Μεκλεμβούργου και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Πομερανίας.
Βιογραφία
Ήταν η δεύτερη κόρη του Ερρίκου Γ΄ δούκα του Μεκλεμβούργου και της Ίνγκεμποργκ των Έστριντσεν, κόρης του Βάλντεμαρ Δ΄ της Δανίας.
Κληρονόμησε μάλλον τη θεία της Μαργαρίτα Α΄ της Δανίας, αδελφή της Ίνγκεμποργκ των Έστριντσεν.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1380 τον Βάρτισλαβ Ζ΄ δούκα της Πομερανίας και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Μεκλεμβούργου
Χάιλβιχ του Χόλσταϊν
Η Χάιλβιχ του Χόλσταϊν (1398 - 1436) μέλος του Οίκου του Σάουμμπουργκ ήταν δούκισσα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν και κόμισσα του Χόλσταϊν. Μέσω του γιου της Χριστιανού Α΄ έγινε γενάρχης του Δανέζικου βασιλικού Οίκου του Όλντενμπουργκ και του Οίκου των Γκλύξμπουργκ. Ήταν η δεύτερη κόρη του Γεράρδου ΣΤ΄, κόμη του Χόλσταϊν-Ρέντσμπουργκ και της συζύγου του Αικατερίνης-Ελισάβετ των Γουέλφων κόρης του Μάγκνους Β΄, δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ-Βόλφενμπυτελ. Ο αδελφός της ήταν ο Αδόλφος Η΄ του Χόλσταϊν, μέσω του πατέρα τους ήταν μακρινοί απόγονοι του Έρικ Ε΄ της Δανίας (1249–1286) και μέσω της μητέρας τους μακρινοί απόγονοι του θείου του Άβελ της Δανίας (1218–1252).
Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα το 1417 τον Βαλτάσαρ του Μεκλεμβούργου, κύριο του Βέρλε-Γκύστρο, δεν απέκτησαν τέκνα.
Το 1421 απεβίωσε ο Βαλτάσαρ από πανώλη και η Χάιλβιγκ έκανε δεύτερο γάμο με τον Ντίτριχ, κόμη του Όλντενμπουργκ και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Σάουμμπουργκ Κατηγορία:Γερμανίδες κόμισσες
Ισείο
Με την ελληνική ονομασία Ισείο (Ισείον) αναφέρονται οι ελληνοαιγυπτιακοί και ελληνορρωμαϊκοί ναοί λατρείας της αρχαίας αιγυπτιακής θεάς Ίσιδας.
Ισεία υπήρχαν και κατά την περίοδο ακμής της Αρχαίας Αιγύπτου, με αρχαιότερο εκείνο της Νετερού στην αριστερή όχθη του Νείλου, κοντά στη Δαμιέτη. Η λατρεία της θεάς διαδόθηκε και στο εξωτερικό της Αιγύπτου, μετά την κατάκτηση της χώρας από τον Μέγα Αλέξανδρο και ακόμα περισσότερο μετά την έναρξη της ρωμαϊκής περιόδου στην Αίγυπτο. Ναοί της Ίσιδας ανεγέρθηκαν, όχι μόνο στην Ελλάδα και στη Ρώμη, αλλά και στην Ισπανία, ακόμη και στην περιοχή του Ρήνου.
Από τα Ισεία της Ρώμης, ιδιαιτέρως αξιόλογα ήταν εκείνα τού Παλατίνου λόφου, το Ισείο του Καλιγούλα στο Πεδίο του Άρεως της Ρώμης, το οποίο αργότερα διακόσμησε ο Δομιτιανός και το Ισείο του Καρακάλλα στο Κυρηνάλιο.
Στην Ελλάδα, το γνωστότερο Ισείο υπήρχε στη Δήλο, του οποίου τα ερείπια σώζονται. Ερείπια σώζονται και του Ισείου της Γόρτυνας στην κεντρική Κρήτη.
Κορνέλις Χέρριτς Ντέκερ
μικρογραφία| Η εκκλησία του Αγίου Μπάβο στο Χάαρλεμ φαίνεται από τη νότια πλευρά της Παλαιάς Κεντρικής Αγοράς, 1658, [[Μουσείο Φρανς Χαλς]] Ο Κορνέλις Χέρριτς Ντέκερ Cornelis Gerritsz Decker (1618, Χάαρλεμ – 1678, Χάαρλεμ ), ήταν Ολλανδός τοπιογράφος της Χρυσής ολλανδικής Εποχής.
Βιογραφία
Πιθανώς ήταν συγγενής του Ντάβιντ Ντέκερ (David Decker), ο οποίος ήταν εγγεγραμμένος στη Συντεχνία του Χάαρλεμ ως μαθητής του Χέρριτ Κλες Μπλέκερ στο Χάαρλεμ το 1640. Το μόνο γνωστό έργο τέχνης του Ντάβιντ Ντέκερ αποδόθηκε παλαιότερα στον Κορνέλις και παρουσιάζει έντονη ομοιότητα με το έργο του.
Ο Κορνέλις Χέρριτς Ντέκερ έγινε μέλος της Συντεχνίας του Αγίου Λουκά του Χάαρλεμ το 1643.
Έργο
μικρογραφία|Ξύλινο υπόστεγο δίπλα σε ρέμα Ζωγράφισε τοπία με τον τρόπο του Γιάκομπ φαν Ράουσντελ. Κάποιες από τις μορφές στα τοπία του ζωγράφισαν οι Άντριεν φαν Οστάντε, Φίλιπς Βάουβερμαν και Γιοχάννες Λίνγκελμπαχ (Johannes Lingelbach).
Ζόραν Λόντσαρ (ποδοσφαιριστής)
Ο Ζόραν Λόντσαρ (σέρβικα: Зоран Лончар, γεννήθηκε στις 13 Δεκεμβρίου 1976 στο Βελιγράδι της  Γιουγκοσλαβίας) και είναι Σέρβος πρώην ποδοσφαιριστής και πρώην βοηθός προπονητή του Άρη Θεσσαλονίκης.
Βιογραφία
Ως ποδοσφαιριστής πραγματοποίησε το επαγγελματικό του ντεμπούτο στην πρώτη ομάδα της ΟΦΚ Βελιγραδίου τη σεζόν 1984-85 για το πρωτάθλημα της Δεύτερης Γιουγκοσλαβικής Λίγκας, χρονιά κατά την οποία ο σύλλογος κέρδισε την άνοδο στην Πρώτη Γιουγκοσλαβική Λίγκα. Αγωνίστηκε για επί οκτώ συνεχόμενες σεζόν με τα χρώματα της ομάδας και συνολικά σε 168 αγώνες σημειώνοντας 68 γκολ στα δύο κορυφαία πρωταθλήματα της χώρας. Το καλοκαίρι του 1992, μετά τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, ο Λόντσαρ μετακόμισε στην Ελλάδα και υπέγραψε με τον Άρη Θεσσαλονίκης. Πέρασε τα επόμενα τέσσερα χρόνια στον σύλλογο, πραγματοποιώντας 125 συμμετοχές [98 στην 'Α Εθνική Κατηγορία, 25 στο Κύπελλο Ελλάδος και 2 στο Κύπελλο Ουέφα] και πετυχαίνοντας συνολικά 40 τέρματα, εκ των οποίων τα 35 στην κορυφαία κατηγορία του ελληνικού ποδοσφαίρου. Το καλοκαίρι του 1997, ο Λόντσαρ επέστρεψε στην ΟΦΚ Βελιγραδίου, όπου αγωνίστηκε για άλλες δύο σεζόν και ολοκλήρωσε την καριέρα του ως ποδοσφαιριστής.
Μεταξύ 1984 και 1985, ο Λόντσαρ εκπροσώπησε τη Γιουγκοσλαβία κατά τη διάρκεια των προκριματικών του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος U18 UEFA 1986, πραγματοποιώντας δύο εμφανίσεις ως αλλαγή.
Μετά το τέλος της αθλητικής του σταδιοδρομίας, και μεταξύ 2012 και 2013, ο Λόντσαρ υπηρέτησε ως αθλητικός διευθυντής για την ΟΦΚ Βελιγραδίου, πριν αναλάβει (στις 10 Σεπτεμβρίου 2013) το πόστο του βοηθού προπονητή, δίπλα στον Ζόραν Μιλίνκοβιτς στον Άρη Θεσσαλονίκης. Αποχώρησαν και οι δυο από την ομάδα, στις 20 Δεκεμβρίου 2013. Στη συνέχεια δούλεψαν ξανά μαζί, στις ομάδες της ΦΚ Βόζντοβατς [18 Ιανουαρίου 2014 έως 25 Μαρτίου 2015] και της Παρτιζάν [26 Μαρτίου 2015 έως 15 Οκτωβρίου 2015]. Στις 10 Νοεμβρίου του 2015, επέστρεψε στην ΟΦΚ Βελιγραδίου, όπου εργάστηκε έως 28 Αυγούστου 2016, ως αθλητικός διευθυντής της ομάδας.
Στατιστικά καριέρας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης Ι Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Γιουγκοσλάβοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ Κατηγορίας Γιουγκοσλαβίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Σέρβοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Σέρβοι προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές από τη Σερβία και Μαυροβούνιο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΦΚ Βελιγραδίου
Κάρολος Εδουάρδος Στιούαρτ
Πρώιμα χρόνια
Ο Κάρολος Εδουάρδος Λουδοβίκος Ιωάννης Καζιμίρ Σύλβεστρος Σεβερίνος Μαρία γεννήθηκε στις 31 Δεκεμβρίου 1720 στο Παλάτσο Μούτι, στη Ρώμη της Ιταλίας, κατοικία που είχε δοθεί στον πατέρα του από τον Πάπα Κλήμη ΙΑ΄. Πέρασε σχεδόν ολόκληρη την παιδική του ηλικία στη Ρώμη και τη Μπολόνια. Ήταν γιος του Παλαιού Εκδικητή, Ιακώβου Φραγκίσκου Εδουάρδου Στιούαρτ, γιου του εξόριστου Ιακώβου Β΄ της δυναστείας των Στιούαρτ, και της Μαρίας Κλημεντίνης Σομπιέσκα, εγγονής του Ιωάννη Γ΄ Σομπιέσκι, διάσημου για τη νίκη στη Μάχη της Βιέννης (1683) κατά των Οθωμανών Τούρκων.
Έζησε προνομιούχο παιδική ηλικία στη Ρώμη, όπου ανατράφηκε ως Καθολικός σε μια τρυφερή αλλά διαπληκτιζόμενη οικογένεια. Ως νόμιμοι κληρονόμοι των θρόνων της Αγγλίας, της Σκωτίας, και της Ιρλανδίας- σύμφωνα με τη διαδοχή των Ιακωβιτών- η οικογένεια ζούσε με μια αίσθηση υπερηφάνειας και πίστευε περίτρανα στην ελέω Θεού βασιλεία.
Ο παππούς του, Ιάκωβος Β΄ της Αγγλίας και Ιρλανδίας και Ζ΄ της Σκωτίας, κυβέρνησε τις χώρες αυτές από το 1685 έως το 1688. Καθαιρέθηκε όταν η Βουλή κάλεσε τον Ολλανδό Προτεστάντη Γουλιέλμο Γ΄ της Οράγγης και τη σύζυγό του, Μαρία, μεγαλύτερη κόρη του Ιακώβου, να τον αντικαταστήσουν κατά την "Ένδοξη" Επανάσταση του 1688. Πολλοί Προτεστάντες, καθώς και ένας αριθμός επιφανών βουλευτών, ανησυχούσαν μήπως ο Βασιλιάς είχε στόχο να επαναφέρει το Καθολικό δόγμα στην Αγγλία. Από την εξορία του Ιακώβου και έπειτα ο Αγώνας των Ιακωβιτών είχε ως στόχο να επανατοποθετήσει τους Στιούαρτ στους θρόνους της Αγγλίας και της Σκωτίας, οι οποίοι είχαν ενωθεί επί Ιακώβου ΣΤ΄ και Α΄ το 1603, ενώ οι δύο βουλές ενώθηκαν με τις Πράξεις της Ένωσης το 1707 και δημιουργήθηκε το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας. Ο Κάρολος Εδουάρδος Στιούαρτ έπαιξε σημαντικό ρόλο στην επιδίωξη αυτού του στόχου.
Το 1734 ο Κάρολος Εδουάρδος ήταν παρατηρητής της Γαλλο-Ισπανικής πολιορκίας της Γκαέτα- ήταν η πρώτη του έκθεση στον πόλεμο. Ο πατέρας του κατάφερε να αποκτήσει την ανανεωμένη υποστήριξη της γαλλικής κυβέρνησης το 1744, χάρη στην οποία ο Κάρολος Εδουάρδος ταξίδεψε στη Γαλλία με μοναδικό στόχο να διοικήσει έναν γαλλικό στρατό που θα οδηγούσε σε εισβολή της Αγγλίας. Η εισβολή δεν υλοποιήθηκε ποτέ επειδή ο στόλος διασκορπίστηκε εξαιτίας μια καταιγίδας. Μέχρι να ανασυγκροτηθεί, ο βρετανικός στόλος αντελήφθη τον αντιπερισπασμό που τους είχε ξεγελάσει και επέστρεψε στη θέση του στη Μάγχη. Απτόητος ο Κάρολος Εδουάρδος ήταν αποφασισμένος να συνεχίσει την αποστολή του για την αποκατάσταση των Στιούαρτ.
Το "Σαράντα-Πέντε"
Το Δεκέμβριο του 1743 ο πατέρας του Καρόλου τον ονόμασε Πρίγκηπα Αντιβασιλέα, δίνοντάς του την εξουσία να ενεργεί εν ονόματί του. Ηγήθηκε μιας εξέγερσης με γαλλική υποστήριξη 18 μήνες αργότερα σκοπεύοντας να τοποθετήσει τον πατέρα του στους θρόνους της Αγγλίας και της Σκωτίας. Συγκέντρωσε κεφάλαιο για να εξοπλίσει την Ελίζαμπεθ, ένα πολεμικό πλοίο με 66 κανόνια, και το Ντυ Τεϊγε (ή Ντουτέλ), ένα πλοίο κουρσάρου με 16 κανόνια που οδήγησε αυτόν και 7 συντρόφους του με επιτυχία στο Έρισκυ στις 23 Ιουλίου 1745. Ήλπιζε σε ενίσχυση με γαλλικό στόλο, αλλά υπέστη σοβαρές καταστροφές λόγω καταιγίδων και απέμεινε να συγκεντρώσει στρατό στη Σκωτία.
Πολλές φατρίες των Σκωτσέζικων Χάιλαντ υποστήριζαν τον αγώνα των Ιακωβιτών, τόσο Καθολικοί όσο και Προτεστάντες, και ο Κάρολος ήλπιζε σε θερμό καλωσόρισμα από αυτές τις φατρίες για να ξεκινήσει ανταρσία Ιακωβιτών σε ολόκληρη τη Βρετανία. Ύψωσε το λάβαρο του πατέρα του στο Γκλενφίνναν και συγκέντρωσε δύναμη αρκετά μεγάλη για να βαδίσει προς το Εδιμβούργο. Ο Λόρδος Δήμαρχος Άρτσιμπαλντ Στιούαρτ είχε τον έλεγχο της πόλης που σύντομα παραδόθηκε. Ο Άλλαν Ράμσεϋ ζωγράφισε ένα πορτραίτο του Καρόλου ενώ βρισκόταν στο Εδιμβούργο, το οποίο επιβίωσε στη συλλογή του Κόμη του Ουέμυς στην Οικία Γκόσφορντ.
Στις 21 Σεπτεμβρίου 1745 ο Κάρολος νίκησε το μοναδικό κυβερνητικό στρατό στη Σκωτία στη Μάχη του Πρέστονπανς, που είχε αρχηγό το Στρατηγό Σερ Τζον Κόουπ. Η καταστροφική άμυνά τους εναντίον των Ιακωβιτών απαθανατίστηκε στο τραγούδι "Johnnie Cope". Έως το Νοέμβριο ο Κάρολος πορευόταν νότια, επικεφαλής περίπου 6,000 ανδρών. Έχοντας καταλάβει το Καρλάιλ, ο στρατός του έφτασε ως τη Γέφυρα Σουάρκστοουν στο Ντέρμπυσιρ. Εκεί, παρά τις ενστάσεις του Καρόλου το συμβούλιο του Καρόλου αποφάσισε να επιστρέψει στη Σκωτία, λόγω της έλλειψης αγγλικής και γαλλικής υποστήριξης αλλά και της φημολογούμενης συγκέντρωσης μεγάλης κυβερνητικής δύναμης. Οι Ιακωβίτες βάδισαν βόρεια για άλλη μια φορά, κερδίζοντας τη Μάχη του Φώλκερκ Μιούιρ, όμως αργότερα βρέθηκαν στο στόχαστρο του Γουλιέλμου, Δούκα του Κάμπερλαντ, γιου του Γεωργίου Β΄, ο οποίος τους έφτασε στη Μάχη του Καλλόντεν στις 16 Απριλίου 1746.
Ο Κάρολος αγνόησε τη συμβουλή του στρατηγού Λόρδου Τζορτζ Μάρρεϋ και επέλεξε να πολεμήσει σε επίπεδο, ανοιχτό, ελώδες έδαφος όπου οι δυνάμεις του θα ήταν εκτεθειμένες σε υπερτερούσα κυβερνητική δύναμη πυρός. Διοικούσε το στρατό του από μια θέση πίσω από τις γραμμές από όπου δε μπορούσε να δει τι συμβαίνει. Ήλπιζε ότι ο στρατός του Κάμπερλαντ θα έκανε πρώτος επίθεση και εξέθεσε τους άνδρες του στο Βρετανικό Βασιλικό πυροβολικό. Βλέποντας το λάθος του, διέταξε γρήγορα επίθεση, όμως ο αγγελιαφόρος του σκοτώθηκε προτού παραδώσει τη διαταγή. Η επίθεση των Ιακωβιτών ήταν ασυντόνιστη, συνίστατο σε έφοδο μέσα σε βροχή από σφαίρες μουσκετών και κανονιοβολιών, και είχε μικρή επιτυχία.
Οι Ιακωβίτες έσπασαν τον κλοιό από ξιφολόγχες των ερυθροχιτώνων σε ένα σημείο, αλλά πυροβολήθηκαν από μια δεύτερη γραμμή στρατιωτών και οι επιζήσαντες λιποτάκτησαν. Ισχυρίζεται ότι τα στρατεύματα του Κάμπερλαντ διέπραξαν θηριωδίες κατά το κυνήγι των ηττημένων Ιακωβιτών στρατιωτών, δίνοντάς του το προσωνύμιο "ο Σφαγεύς" από τους Χάιλαντερ. Ο Μάρρεϋ κατάφερε να οδηγήσει μια ομάδα Ιακωβιτών στο Ρύβεν σκοπεύοντας να συνεχίσει τη μάχη. Ο Κάρολος νόμισε όμως ότι προδόθηκε και αποφάσισε να εγκαταλείψει τον αγώνα. Ο Τζέημς, Ιππότης του Τζόνστον, συμμετείχε ως υπασπιστής του Μάρρεϋ κατά τη διάρκεια της εκστρατείας και για μικρό διάστημα για τον ίδιο τον Κάρολο, και παρείχε τους ιστορικούς με έναν απολογισμό αυτών των γεγονότων από πρώτο χέρι στα "Απομνημονεύματα της Επανάστασης 1745-1746".
Η φυγή του Καρόλου μετά την καταστροφή στο Καλλόντεν μνημονεύεται στο τραγούδι "The Skye Boat Song" και το ιρλανδικό τραγούδι "Mo Ghile Mear". Κρύφτηκε στους σκωτσέζικους βάλτους, σε ελάχιστη απόσταση από τις κυβερνητικές δυνάμεις. Πολλοί Χάιλαντερ τον βοήθησαν και κανείς τους δεν τον πρόδωσε για να λάβει την αμοιβή των 30,000 λιρών. Τον βοήθησαν υποστηρικτές όπως ο Ντόναλντ Μακλάουντ του Γκαλτρίγκιλ, ο Καπετάνιος Κον Ο'Νηλ που τον μετέφερε στο νησί Μπενμπέκιουλα, και η Φλόρα ΜακΝτόναλντ που τον βοήθησε να διαφύγει στη Νήσο Σκάυ παίρνοντάς τον μαζί της σε μια βάρκα, μεταμφιεσμένο σε υπηρέτριά της, τη "Μπέττυ Μπερκ". Τελικά κατάφερε να αποφύγει την αιχμαλωσία και απέδρασε από τη χώρα με τη γαλλική φρεγάτα L'Hereux, φτάνοντας στη Γαλλία το Σεπτέμβριο. Ο Τύμβος του Πρίγκηπα (Prince's Cairn) σηματοδοτεί το σημείο στην ακτή της Λίμνης του Σπηλαίου (Loch nan Uamh) στο Λοχάμπερ από όπου σύμφωνα με την παράδοση αναχώρησε για τελευταία φορά από τη Σκωτία. Έχοντας χάσει τον αγώνα των Ιακωβιτών, Ο Κάρολος πέρασε την υπόλοιπη ζωή του στο εξωτερικό, εκτός από μια μυστική επίσκεψη στο Λονδίνο.
Ύστερα χρόνια
Ζώντας πλέον στη Γαλλία, συνήψε πολλές ερωτικές σχέσεις, από μία εκ των οποίων, με την πρώτη εξαδέλφη του Μαρί Λουίζ ντε Λα Τουρ ντ' Ωβέρν, σύζυγο του Ζυλ, Πρίγκηπα του Γκεμενέ, απέκτησε ένα γιο, τον Κάρολο (1748-1749). Το 1748 εξορίστηκε από τη Γαλλία σύμφωνα με τους όρους που υπέβαλε η Συνθήκη του Αιξ-λα-Σαπέλ (γνωστή και ως Συνθήκη του Άαχεν), η οποία τερμάτισε τον Πόλεμο της Αυστριακής Διαδοχής.
Ο Κάρολος έζησε αρκετά χρόνια στην εξορία με τη Σκωτσέζα ερωμένη του, Κλεμεντίνα Ουώκινσω, την οποία συνάντησε και μάλλον συνήψε σχέση μαζί της κατά τη διάρκεια της εξέγερσης του 1745. Το 1753 απέκτησαν μια κόρη, τη Σάρλοτ. Η αδυναμία του Καρόλου να αποδεχτεί την αποτυχία του Ιακωβιτικού αγώνα τον οδήγησε σε εθισμό στο αλκοόλ, με αποτέλεσμα μητέρα και κόρη να τον εγκαταλείψουν με τον συνένοχο πατέρα του, Ιάκωβο. Η Σάρλοτ απέκτησε τρία νόθα παιδιά με τον Φερντινάν ντε Ροάν, γόνο του Οίκου των Ροάν και επίσκοπο της Καθολικής εκκλησίας. Ο μοναχογιός τους ήταν ο Τσαρλς Έντουαρντ Στιούαρτ (Κάρολος Εδουάρδος Στιούαρτ), Κόμης Ροενστάρτ. Πολλοί υποστηρικτές του Καρόλου υποπτεύονταν ότι η Κλεμεντίνα ήταν κατάσκοπος της βρετανικής κυβέρνησης του Οίκου του Αννόβερου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Στιούαρτ Κατηγορία:Οικογένεια Σομπιέσκι
Μπριάνα Μπανκς
Η Μπριάνα Μπανκς (Briana Banks, 21 Μαΐου 1978) είναι Γερμανίδα πορνογραφική ηθοποιός.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Μόναχο, Γερμανία, και μεγάλωσε στο Λονδίνο. Εργάστηκε ως ασφαλιστικός πράκτορας και ως μοντέλο. Αργότερα μετακόμισε στην Αμερική και εργάστηκε ως μοντέλο. Στα τέλη της δεκαετία του 1990 παρουσιάστηκε στον ερωτικό κινηματογράφο με το ψευδώνυμο Μιράζ. Πήρε μέρος σε 250 κινηματογραφικές ταινίες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Penthouse Pets Κατηγορία:Γερμανοί μοντέλα Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί πορνογραφικών ταινιών
Δούρις ο Σάμιος
Ο Δούρις 340 π.Χ. - Σάμος, 260 π.Χ. ήταν ιστορικός, μαθητής του Θεοφράστου και για μικρό χρονικό διάστημα τύραννος της πατρίδος του (301 π.Χ). Ήταν γιος του Διοκλέους και αδελφός του Λυγκέως του Σάμιου του γραμματικού, όπως αναφέρεται στο Βυζαντινό λεξικό του 10ου αι. Σούδα ή Σουίδα. Μεταξύ των ιστορικών του έργων, από τα οποία σώζονται μόνο λίγα αποσπάσματα, αλλά κυρίως από αναφορές σ΄ αυτόν πολλών συγγραφέων με τις στερεότυπες φράσεις «ως ιστορεί Δούρις» ή «έφη Δούρις», πρέπει να αναφερθεί το Ιστορίαι (γνωστό και ως Ελληνικά ή Μακεδονικά), που αποτελεί συνέχεια των Ελληνικών του Ξενοφώντα έως τον θάνατο του Λυσιμάχου καθώς και μια ιστορία του Αγοθοκλέους, τυράννου των Συρακουσών. Έγραψε επίσης για θέματα λογοτεχνίας και μουσικής και υπήρξε ο πρώτος που ασχολήθηκε με την τέχνη. Τα ιστορικά του έργα χρησιμοποιήθηκαν στη ρωμαϊκή εποχή από τον Κορνήλιο Νέπωτα, τον Διόδωρο Σικελιώτη (έμμεσα) και τον Πλούταρχο. Στην Ολυμπία υπήρχε άγαλμά του ως νικητή σε αγώνα πυγμαχίας όταν βρίσκονταν σε νεαρή ηλικία.
Έργα
Τα έργα του όπως προκύπτουν από αναφορές μεταγενέστερων συγγραφέων και από αποσπάσματα που έχουν διασωθεί ήταν :
Αποσπάσματα από τα έργα του βρίσκονται στο [http://books.google.gr/books?id=JA9DAAAAcAAJ&pg=PA466#v=onepage&q&f=false Fragmenta historicorum Graecorum, ed. C. Müller, Paris, 1841-70, τομ. Β, σελ. 466-488].