cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Χουάν Πλάθα
Προπονητική σταδιοδρομία
Την επόμενη χρονιά, η Ρεάλ Μαδρίτης κέρδισε στη σειρά τα πρώτα δεκατρία παιχνίδια της Λίγκας ACB, δίνοντας στον Πλάθα τα σκήπτρα ενός καινούριου ρεκόρ, για την πιο επιτυχημένη πρώτη χρονιά ενός προπονητή. Η ομάδα επίσης κέρδισε το πανευρωπαϊκό τίτλο του Ούλεμπ Καπ (σημερινό Γιούροκαπ) και το Πρωτάθλημα Ισπανίας και ανακηρύχθηκε προπονητής της χρονιάς από την Ισπανική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης.
Τη σεζόν 2007-08, η Ρεάλ Μαδρίτης υπέγραψε τον Έλληνα σταρ, Λάζαρο Παπαδόπουλο, ο οποίος απέτυχε να αποδώσει καλά κατά τη διάρκεια ολόκληρης της χρονιάς. Η ομάδα έχασε στον πρώτο γύρο των πλέι οφ της Λίγκα ACB και δεν πήγε στο Φάιναλ Φορ της Ευρωλίγκα, για δωδέκατη συνεχόμενη χρονιά. Η ομάδα της Μαδρίτης τη σεζόν 2008-09 αναδιαμορφώθηκε, αλλά απέτυχε ακόμα μία φορά να φτάσει στο Φάιναλ Φορ, ή να έχει καλή απόδοση στο Κύπελλο Ισπανίας. Μετά τον αποκλεισμό στο δεύτερο γύρο των πλέι οφ της Λίγκα ACB από την Ταού Κεράμικα, ο Πλάθα απολύθηκε και αντικαταστάθηκε από τον 4 φορές νικητή της Ευρωλίγκα ως προπονητής, Έτορε Μεσίνα, στις 18 Ιουνίου.
Στις 19 Ιουνίου 2009, υπέγραψε συμβόλαιο ενός έτους με την ισπανική ομάδα Καχασόλ Σεβίλλη. Τελικά έμεινε στην ομάδα μέχρι το 2012.
Στις 10 Ιουλίου 2012, συμφώνησε να αναλάβει την τεχνική ηγεσία της Ζάλγκιρις Κάουνας, φεύγοντας για πρώτη φορά στην καριέρα του από την Ισπανία. Στην Ευρωλίγκα έφτασε μέχρι το Top-16, τερματίζοντας στην έκτη θέση. Στις 8 Μαΐου 2013, κατέκτησε το Πρωτάθλημα Λιθουανίας κόντρα στην Λιέτουβος Ρίτας με 4-0 νίκες στη σειρά των τελικών. Στις 3 Ιουνίου 2013, αποχώρησε από την λιθουανική ομάδα.
Το καλοκαίρι του 2013, επέστρεψε στην Ισπανία και για να αναλάβει τον πάγκο της Μάλαγα. Στην Μάλαγα ο Πλάθα δημιούργησε μια πολύ καλή ομάδα με καλές χρονιές σε Ευρωλίγκα, Γιούροκαπ και Πρωτάθλημα Ισπανίας. Μέχρι το 2015 είχε δώσει 134 παιχνίδια και έχει κερδίσει τα 75 σε τρεις διαφορετικές διοργανώσεις. Στις 26 Αυγούστου 2015, ανανέωσε το συμβόλαιό του μέχρι το 2018.
Τη σεζόν 2016-17, ο Πλάθα κέρδισε το δεύτερο τίτλο Γιούροκαπ στην καριέρα του με την Ουνικάχα κερδίζοντας τη Βαλένθια στους τελικούς με 2-1 νίκες. Ο Πλάθα μάλιστα, έγινε ο τρίτος προπονητής που έχει κερδίσει πάνω από έναν τίτλο Γιούροκαπ. Στις 22 Φεβρουαρίου 2018, η ομάδα βράβευσε τον Ισπανό τεχνικό καθώς έγινε ο ρέκορντμαν συμμετοχών συμπληρώνοντας 302 παρουσίες στην άκρη του πάγκου της ομάδας της Ανδαλουσίας. Στις 4 Ιουνίου 2018, αποτέλεσε παρελθόν μετά από πέντε χρόνια και 325 παρουσίες στον πάγκο της ομάδας.
Στις 22 Δεκεμβρίου 2018, αντικατέστησε τον Βασίλι Καράσεφ στον πάγκο της Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης. Στις 12 Φεβρουαρίου 2020, αποτέλεσε παρελθόν για την ρώσικη ομάδα μετά από το αρνητικό ρεκόρ 7-17 (νίκες-ήττες) και την τελευταία θέση στην Ευρωλίγκα αλλά και με την αρνητική πορεία στη VTB Λίγκα, όπου είχε ρεκόρ 6-10 και βρισκόταν 12η από τις συνολικά 14 ομάδες.
Τον Νοέμβριο του 2020, υπόγραψε συμβόλαιο συνεργασίας για 1+1 χρόνια με την Ρεάλ Μπέτις. Τελικά στις 22 Νοεμβρίου 2021, αποχώρησε από την ισπανική ομάδα, μετά το αρνητικό ξεκίνημα των 2 νικών στα πρώτα 11 παιχνίδια στο Πρωτάθλημα Ισπανίας.
Στις 14 Ιουνίου 2023, ανακοινώθηκε η έναρξη της συνεργασίας του με την Α.Ε.Κ. για τα επόμενα δύο χρόνια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ισπανοί προπονητές καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Ρεάλ Μαδρίτης Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Ζάλγκιρις Κάουνας Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης ΑΕΚ
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Joan Plaza at acb.com (in Spanish)
Joan Plaza at euroleague.net
Κλιδούρα Σχοινούσσας
Η Κλιδούρα είναι ακατοίκητη νησίδα στα ανατολικά των Κυκλάδων και συμπεριλαμβάνεται στις Μικρές Κυκλάδες. Βρίσκεται ανάμεσα στη Σχοινούσα (ΒΑ.) και το Κάτω Κουφονήσι (ΝΔ.). Αναφέρεται επίσημα το 2001 να προσαρτάται στην κοινότητα Σχοινούσσης. Διοικητικά ανήκει στη δημοτική ενότητα Σχοινούσσας του δήμου Νάξου & Μικρών Κυκλάδων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 δεν κατοικείται.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βραχονησίδες της Σχοινούσας
Λεβεδοντία
Η Λεβεδοντία ήταν αρχαία ελληνική αποικία στην Ταρρακωνησία.
Κτίστηκε από Ίωνες αποίκους, προερχομένους πιθανότατα από την ιστορική Λέβεδο της παραλιακής Ιωνίας (η ελληνιστική Πτολεμαΐς). Οι Ίβηρες Εδετανοί στην περιοχή που κτίστηκε η πόλη εναρμονίστηκαν με το εκεί ελληνικό στοιχείο. Από την προρρωμαϊκή και ρωμαϊκή εποχή σώζονται αμφορείς και ακροκέραμα από ψημένο πηλό με γυναικεία μορφή. Ως ελληνική αποικία, ανέπτυξε πλούσιο το εμπόριο.
Στην θέση της αρχαίας ελληνικής πόλης βρίσκεται η σημερινή ισπανική πόλη Λ' Αμπόλλα, κοντά στην Ταρραγόνα.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίες ελληνικές αποικίες στην Ιβηρική Χερσόνησο Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Ισπανίας
Φυσιολατρική ποίηση
Η Φυσιολατρική ποίηση είναι είδος της λυρικής ποίησης που αντλεί τα θέματα της από την Φύση και αναφέρεται στην κάθε στιγμή και στην κάθε εποχή της.
Υπάρχουν ποιήματα αυτοτελή που είναι αποκλειστικά φυσιολατρικά. Υπάρχει όμως κι ένα πλήθος ποιημάτων στα οποία το φυσιολατρικό στοιχείο δεν χρησιμοποιείται αυτοτελώς αλλά ως το πλαίσιο που μέσα στο οποίο προκαλούνται διάφορα συναισθήματα ή διαθέσεις, όπως για παράδειγμα η αίσθηση χαράς από μία όμορφη ηλιόλουστη μέρα ή και η ανάδειξη μιας ψυχικής κατάθλιψης μέσα από μία μουντή φθινοπωρινή μέρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Deyteros.com
Κατηγορία:Ποίηση
Χοσέ Μπενίτο δε Τσουριγέρα
Ο Χοσέ Μπενίτο δε Τσουριγέρα (José Benito de Churriguera, Μαδρίτη 1665-1725) ήταν Ισπανός αρχιτέκτονας και καλλιτέχνης.
Βιογραφία και έργο
Γόνος Καταλανού καλλιτέχνη από τη Βαρκελώνη, ο Τσουριγέρα μεγάλωσε στη Μαδρίτη και από το 1690 εντάχθηκε στην αυλή του μονάρχη Κάρολου Β΄. Με την δυναστική μεταβολή και τον ερχομό του Φίλιππου Ε΄ παραγκωνίστηκε. Ωστόσο, μεταξύ 1709 και 1713 ορίστηκε από τον επιχειρηματία Χουάν ντε Γκογιενέτσε επικεφαλής πολεοδόμος και αρχιτέκτονας του Νουέβο Μπαθτάν όπου εφάρμοσε ένα αρκετά ύφος αρκετά επηρεασμένο από τον Χουάν ντε Ερέρα. Πέραν τούτου, ο Τσουριγέρα είναι γνωστό για τα, μπαρόκ ρυθμού, ντοσάλε που φιλοξενούνται σε εκκλησίες όπως τον καθεδρικό της Σεγόβια. Εντάσσεται όπως και υπόλοιπα μέλη της οικογένειάς του στο λεγόμενο μπαρόκ τσουριγερέσκο που είχε ευρύτερη απήχηση στις ισπανικές κτήσεις στην Αμερική.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ισπανοί αρχιτέκτονες Κατηγορία:Αρχιτέκτονες του Μπαρόκ
Περιφέρεια Σιμίγιου
Η Περιφέρεια Σιμίγιου (Αγγλικά: Simiyu Region, Σουαχίλι: Mkoa wa Simiyu), είναι μια από τις 30 διοικητικές περιφέρειες της Τανζανίας.
Περιφερειακή πρωτεύουσα είναι η πόλη Μπαριάντι (Bariadi). Η περιφέρεια δημιουργήθηκε το Μάρτιο του 2012, από τμήμα της Περιφέρειας Σινυάνγκα (Shinyanga Region).
Σύμφωνα με την εθνική απογραφή του 2012, ο πληθυσμός στην περιφέρεια ήταν 1.584.157 άτομα. Για το διάστημα 2002-2012, η περιοχή είχε μέσο ετήσιο ρυθμό αύξησης του πληθυσμού 1,8 τοις εκατό, ο οποίος ήταν ο εικοστός τρίτος υψηλότερος στη χώρα. Ήταν επίσης, η δέκατη πέμπτη πιο πυκνοκατοικημένη περιοχή με 63 άτομα ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο.
Περιοχές (ή Επαρχίες)
Η περιφέρεια διαιρείται διοικητικά σε πέντε Περιοχές (ή Επαρχίες):
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σιμιγιου
Ηλεκτρικό κύκλωμα
right|thumb|250px|Σχηματικές παραστάσεις κυκλωμάτων Ηλεκτρικό κύκλωμα ονομάζεται μία κλειστή αγώγιμη από το ηλεκτρικό ρεύμα διαδρομή. Τα στοιχεία τα οποία συμμετέχουν στο κύκλωμα ονομάζονται ηλεκτρικά στοιχεία.
Ηλεκτρικά στοιχεία
thumb|250px|left|Σύμβολα απλών στοιχείων ηλεκτρικού κυκλώματος.
Υπάρχουν βασικά τριών ειδών ηλεκτρικά στοιχεία:
Οι πηγές, άρα και τα κυκλώματα και οι συσκευές, είναι δύο ειδών συνεχούς ηλεκτρικού ρεύματος (DC) και εναλλασσόμενου ηλεκτρικού ρεύματος (AC). Η μπαταρία είναι φορητή πηγή συνεχούς ηλεκτρικού ρεύματος. Οι θερμικές συσκευές μπορούν να δουλέψουν με τον ίδιο τρόπο και στα δύο είδη ρεύματος. Οι αγωγοί επειδή λειτουργούν και αυτοί σαν θερμικές συσκευές δε διαχωρίζονται σε αυτές τις δύο κατηγορίες.
Στα στοιχεία για κυκλώματα συνεχούς ηλεκτρικού ρεύματος υπάρχει επισήμανση + και -, όπως και στην πηγή. Σε κάθε συσκευή το άκρο + συνδέεται με το άκρο + της πηγής ή με άκρο - μιας άλλης συσκευής, ενώ το άκρο - της συσκευής συνδέεται με το άκρο - της πηγής ή άκρο + μιας άλλης συσκευής.
Είδη κυκλωμάτων
Τα κυκλώματα που λειτουργούν με ηλεκτρικό ρεύμα διαχωρίζονται σε ηλεκτρικά και ηλεκτρονικά. Τα ηλεκτρονικά κυκλώματα αποτελούνται σχεδόν αποκλειστικά από ημιαγωγούς ηλεκτρικού ρεύματος και τις προσμίξεις τους. Τα υπόλοιπα κυκλώματα ονομάζονται ηλεκτρικά. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια εντοπίζονται σε ηλεκτρονικά κυκλώματα στοιχεία ηλεκτρικών κυκλωμάτων (όπως είναι τα πηνεία στη μητρική πλακέτα του υπολογιστή) και ηλεκτρονικά στοιχεία (μικροαντιστάσεις) σε ηλεκτρικά κυκλώματα. Επιπλέον, υπάρχουν και διατάξεις οι οποίες λειτουργούν σαν κυκλώματα χωρίς να διαρρέονται από ηλεκτρικό ρεύμα, όπως τα μαγνητικά κυκλώματα, τα οπτικά κυκλώματα και ακόμη πιο σύνθετες διατάξεις όπως αυτές της μηχανοτρονικής.
Μελέτη κυκλώματος
thumb|Συνδέσεις δύο συσκευών Σ1 και Σ2.
Στα (ηλεκτρικά) κυκλώματα διακρίνουμε επιπλέον τα εξής μέρη:
Συνήθως σε κάθε κύκλωμα χρειάζεται να υπολογίζουμε σε κάθε συσκευή την ένταση του ηλεκτρικού ρεύματος που τη διαρρέει, την τάση που εφαρμόζεται στα άκρα της, την ισχύ που μεταφέρεται στη συσκευή και άλλα. Για τον υπολογισμό όλων αυτών των πληροφοριών σε ένα κύκλωμα χρησιμοποιούμε συνήθως τους νόμους του Ωμ και τους κανόνες του Κίρχοφ γνωρίζοντας την αντίσταση των συσκευών (και των αγωγών, αν δεν είναι αμελητέα) και την ηλεκτρεγερτική δύναμη της πηγής ή των πηγών.
Κάθε συσκευή έχει ακροδέκτες, δηλαδή σημεία με τα οποία συνδέεται στο κύκλωμα. Έστω ένα ήδη σχηματισμένο κύκλωμα. Αν θέλουμε να συνδέσουμε και μία άλλη συσκευή δύο ακροδεκτών στο κύκλωμα, τότε μπορούμε ή να την παρεμβάλλουμε σε έναν κόμβο (σύνδεση σε σειρά) ή να τη συνδέσουμε εφαρμόζοντας τους ακροδέκτες σε δύο ξεχωριστούς κόμβους (σύνδεση παράλληλα). Αν δύο συσκευές είναι συνδεδεμένες σε σειρά, τότε σημαίνει ότι σχηματίζουν έναν κλάδο με δύο άκρα, ενώ αν είναι συνδεδεμένες παράλληλα σημαίνει ότι σχηματίζουν ένα βρόχο.
Λειτουργία κυκλώματος
Η ηλεκτρική εγκατάσταση στο σπίτι αποτελεί μια εφαρμογή της παράλληλης σύνδεσης αντιστάσεων. Οι ηλεκτρικές οικιακές συσκευές και τα φώτα είναι συνδεδεμένα παράλληλα ώστε σε κάθε κύκλωμα να μη μειώνεται η ένταση του ηλεκτρικού ρεύματος και καθένα από αυτά να λειτουργεί ανεξάρτητα από τα υπόλοιπα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ηλεκτρολογία
Live Scenes From New York
Το Live Scenes from New York είναι τριπλό, ζωντανά ηχογραφημένο άλμπουμ του αμερικάνικου progressive metal συγκροτήματος Dream Theater, το οποίο κυκλοφόρησε στις 11 Σεπτεμβρίου 2001 μέσω της δισκογραφικής εταιρίας "Elektra".
Η ηχογράφηση του άλμπουμ πραγματοποιήθηκε στο "Roseland Ballroom" της Νέας Υόρκης στις 30 Αυγούστου 2000, κατά την τελευταία αμερικάνικη συναυλία για την περιοδεία του "Metropolis Pt. 2: Scenes from a Memory", με την παρουσία χορωδίας και γκεστ μουσικών.
Το αρχικό εξώφυλλο του άλμπουμ απεικόνιζε φλεγόμενους τους δίδυμους πύργους του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου και η αρχική κυκλοφορία πραγματοποιήθηκε την ημέρα των Επιθέσεων της 11ης Σεπτεμβρίου 2001, αναγκάζοντας την δισκογραφική εταιρεία να αποσύρει την πρώτη έκδοση του δίσκου και να τον επανεκδώσει με διαφορετικό εξώφυλλο.
Μέχρι τον Φεβρουάριο του 2002, το "Live Scenes From New York" είχε πουλήσει περισσότερα από 28.000 αντίτυπα στις Ηνωμένες Πολιτείες.
CD 1
1. Regression (Petrucci, LaBrie, Rudess, Myung, Portnoy) - 2:46
4. Through My Words (Petrucci, LaBrie, Rudess, Myung, Portnoy) - 1:42
5. '''II. Fatal Tragedy' (Petrucci, LaBrie, Rudess, Myung, Portnoy)'' - 6:21
7. John & Theresa Solo Spot (Petrucci, LaBrie, Rudess, Myung, Portnoy) - 3:17
8. Through Her Eyes (Petrucci, LaBrie, Rudess, Myung, Portnoy) - 6:17
9. Home (Petrucci, LaBrie, Rudess, Myung, Portnoy) - 13:21
10. The Dance of Eternity (Petrucci, LaBrie, Rudess, Myung, Portnoy) - 6:13
CD 2
1. One Last Time (Petrucci, LaBrie, Rudess, Myung, Portnoy) - 4:11
2. The Spirit Carries On (Petrucci, LaBrie, Rudess, Myung, Portnoy) - 7:40
3. Finally Free (Petrucci, LaBrie, Rudess, Myung, Portnoy) - 10:59
4. Metropolis-Part I: "The Miracle and the Sleeper (Petrucci, LaBrie, Moore, Myung, Portnoy) - 10:36
5. The Mirror (Petrucci, LaBrie, Moore, Myung, Portnoy) - 8:15
6. Just Let Me Breathe (Petrucci, LaBrie, Sherinian, Myung, Portnoy) - 4:02
7. Acid Rain (Petrucci, Rudess, Portnoy, Levin) - 2:34
8. Caught In A New Millennium (Petrucci, LaBrie, Rudess, Myung, Portnoy) - 6:21
9. Another Day (Petrucci, LaBrie, Moore, Myung, Portnoy) - 5:13
10. Jordan Rudess Keyboard Solo (Rudess) - 6:40
CD 3
1. Erotomania (Petrucci, LaBrie, Moore, Myung, Portnoy) - 7:22
2. Voices (Petrucci, LaBrie, Moore, Myung, Portnoy) - 9:45
3. The Silent Man (Petrucci) - 5:09
4. Learning to Live (Petrucci, LaBrie, Moore, Myung, Portnoy) - 14:02
5. A Change of Seasons (Petrucci, LaBrie, Sherinian, Myung, Portnoy) - 24:35
Θέσεις τσαρτ
Live Scenes from New York (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 11 Σεπτεμβρίου 2001
Μέλη των Dream Theater
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "Live Scenes from New York" ήταν οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Dream Theater Κατηγορία:Άλμπουμ του 2001
Πατριάρχης Ρουμανίας Θεόκτιστος
Ο Θεόκτιστος Α΄ (κατά κόσμον Toader Arăpaşu, 1915-2007) ήταν Πατριάρχης Βουκουρεστίου και πάσης Ρουμανίας επί 21 έτη.
Βιογραφία
Ο Toader Αραπάσου γεννήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου 1915 στο Tocileni της επαρχίας Botoşani. Ήταν το δέκατο από τα έντεκα παιδιά του Dumitru και της Marghioala Arăpaşu.
Το 1928 έγινε δόκιμος και το 1935 εκάρη μοναχός. Το 1940 ξεκίνησε τις σπουδές του στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου του Βουκουρεστίου, από την οποία αποφοίτησε το 1945. Την ίδια χρονιά χειροτονήθηκε ιερομόναχος και στάλθηκε στο Ιάσιο. Το 1946 έγινε Αρχιμανδρίτης και μεταξύ 1946 και 1947 σπούδασε Φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο του Ιασίου.
Το 1947 η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ρουμανίας του αφαίρεσε το οφφίκιο του Αρχιμανδρίτη, λόγω των φιλοκομμουνιστικών του απόψεων.
Το 1948 ο Ιουστινιανός έγινε Πατριάρχης της Ρουμανίας και το 1950 ο Θεόκτιστος Αρπαπάσου έγινε πατριαρχικός επίσκοπος-βικάριος και γραμματέας της Ιεράς Συνόδου και πρύτανης του Θεολογικού Ινστιτούτου του Βουκουρεστίου μεταξύ 1950 και 1954.
Το 1962 έγινε επίσκοπος Arad. Το 1963, μια απόπειρα να γίνει επικεφαλής της Ρουμανικής Εκκλησίας στις ΗΠΑ απέτυχε, καθώς δεν του χορηγήθηκε βίζα εισόδου. Το 1973 έγινε Αρχιεπίσκοπος Κραϊόβας και το 1977 Μητροπολίτης Μολδαβίας. Το 1981 δημιουργήθηκε σκάνδαλο, καθώς χρησιμοποίησε χρήματα της Εκκλησίας για να χρηματοδοτήσει την ποδοσφαιρική ομάδα του Πολυτεχνίου του Ιασίου.
Το 1986 έγινε Πατριάρχης Βουκουρεστίου και πάσης Ρουμανίας. Με το κομμουνιστικό καθεστώς είχε σχέσεις που μπορούν να χαρακτηριστούν αγαστές, καθώς συναίνεσε στην καταστροφή 26 ιστορικών ναών και αντάλλασσε επισκέψεις και δώρα με τον Νικολάε Τσαουσέσκου.
Μετά την Επανάσταση του 1989 παραιτήθηκε και κατέφυγε σε μοναστήρι. Τον Ιανουάριο του 1990 η Ιερά Σύνοδος δέχτηκε την παραίτησή του και συγκρότησε επιτροπή τοποτηρητείας μέχρι την εκλογή νέου Πατριάρχη. Όμως, η νέα Κυβέρνηση της χώρας υπό τον Ίον Ιλιέσκου τον κάλεσε να επιστρέψει, οπότε επανήλθε στην Πατριαρχεία το Μάρτιο του ίδιου έτους.
Ο Πατριάρχης Θεόκτιστος κάλεσε τον Πάπα Ιωάννη Παύλο Β' να επισκεφθεί τη Ρουμανία το 1999. Ήταν η πρώτη επίσκεψη ενός Πάπα σε Ορθόδοξη χώρα από το Σχίσμα του 1054.
Παρέμεινε Πατριάρχης μέχρι το θάνατό του, στις 30 Ιουλίου 2007, σε ηλικία 92 ετών.
Κατηγορίες
Κατόπιν των φημολογούμενων σχέσεών του με το κομμουνιστικό καθεστώς, είχε δεχτεί κατά καιρούς επιθέσεις από το ρουμάνικο τύπο, ο οποίος τον κατηγόρησε ότι ήταν πράκτορας της Σεκουριτάτε, της μυστικής υπηρεσίας του κομμουνιστικού καθεστώτος, ομοφυλόφιλος, μέλος νεοναζιστικής ομάδας που κατέστρεψε συναγωγή του Βουκουρεστίου, κ.ά. Ο τύπος στήριζε τις κατηγορίες επικαλούμενος αρχεία της Σεκουριτάτε, ενώ η πάγια απάντηση της Εκκλησίας ήταν ότι πρόκειται για συκοφαντίες κατασκευασμένες από τους Σοβιετικούς, με σκοπό να καταστρέψουν την Εκκλησία της Ρουμανίας.
Τον Φεβρουάριο του 2000, ο Πατριάρχης Θεόκτιστος ζήτησε συγγνώμη από το ρουμανικό λαό για όσα αυτός υπέφερε κατά τα χρόνια του κομμουνιστικού καθεστώτος. Στις ίδιες του δηλώσεις επεσήμανε ότι υπήρξε πράγματι έλλειψη σθένους από την πλευρά του για την προάσπιση της Εκκλησίας και του ποιμνίου του, κάτι που είχε ερμηνευτεί από το ρουμανικό λαό ως συνεργασία της Εκκλησίας με το καθεστώς.
Πηγές
Θεοκτιστος Κατηγορία:Επίσκοποι του 20ού αιώνα Κατηγορία:Επίσκοποι του 21ου αιώνα
Γιακόμπους Καπτέυν
Ο Ιάκωβος Κορνήλιος Καπτέυν (Jacobus Cornelius Kapteyn, 19 Ιανουαρίου 1851 – 18 Ιουνίου 1922) ήταν Ολλανδός αστρονόμος, γνωστός κυρίως για τις εκτεταμένες μελέτες του για τον Γαλαξία και την ανακάλυψη των πρώτων ενδείξεων για την περιστροφή του.
Βιογραφία
Ο Καπτέυν γεννήθηκε στο Μπάρνεφελντ (Barneveld) και σπούδασε μαθηματικά και φυσική στο Πανεπιστήμιο της Ουτρέχτης από το 1868. Το 1875, αφού τελείωσε τη διδακτορική διατριβή του, πήγε και εργάσθηκε για τρία χρόνια στο Αστεροσκοπείο του Λέιντεν, και μετά έγινε ο πρώτος χρονικά καθηγητής της Αστρονομίας και της Θεωρητικής Μηχανικής στο Πανεπιστήμιο του Χρόνινγκεν, όπου και παρέμεινε μέχρι τη συνταξιοδότησή του το 1921.
Μεταξύ του 1896 και του 1900, μη έχοντας πρόσβαση σε αστεροσκοπείο, προσφέρθηκε να μετρήσει φωτογραφικές πλάκες που είχαν ληφθεί από τον David Gill σε μία φωτογραφική επισκόπηση των νότιων αστέρων στο αστεροσκοπείο του Κέιπ Τάουν. Τα αποτελέσματα αυτής της συνεργασίας δημοσιεύθηκαν ως ο Cape Photographic Durchmusterung, ένας κατάλογος που περιείχε τις θέσεις και τα φαινόμενα μεγέθη 454.875 αστέρων του νότιου ημισφαιρίου της ουράνιας σφαίρας.
Το 1897, ως προϊόν της εργασίας αυτής, ανακάλυψε τον αστέρα που είναι σήμερα γνωστός ως Αστέρας του Καπτέυν. Τότε είχε τη μεγαλύτερη ιδία κίνηση από όλους τους αστέρες για τους οποίους αυτή ήταν γνωστή. Σήμερα βρίσκεται στη δεύτερη θέση, πίσω από τον Αστέρα του Μπάρναρντ.
Το 1904, μελετώντας παραπέρα τις ίδιες κινήσεις των αστέρων, ο Καπτέυν ανέφερε ότι αυτές δεν ήταν τυχαίες, όπως πίστευαν τότε οι αστρονόμοι: οι αστέρες μπορούσαν να διαχωρισθούν σε δύο «ρεύματα» κατευθυνόμενα σε σχεδόν αντίθετες κατευθύνσεις. Αργότερα έγινε αντιληπτό ότι τα δεδομένα του Καπτέυν συνιστούσαν την πρώτη ένδειξη για περιστροφή του Γαλαξία μας, και οδήγησαν τελικώς στην ανακάλυψή της από τους Μπέρτιλ Λίντμπλαντ και Γιαν Όορτ.
Το 1906 ο Καπτέυν κατάρτισε ένα σχέδιο για μια συστηματική μελέτη της κατανομής των αστέρων στον Γαλαξία, με τη χρήση μετρήσεων του αριθμού τους προς διαφορετικές κατευθύνσεις. Το σχέδιο περιελάμβανε τη μέτρηση του φαινόμενου μεγέθους, του φασματικού τύπου, της ακτινικής ταχύτητας και της ιδίας κινήσεως αστέρων σε 206 διαφορετικές ζώνες. Αυτό το τεράστιο σχέδιο υπήρξε η πρώτη συντονισμένη στατιστική ανάλυση στην ιστορία της αστρονομίας και περιελάμβανε τη συνεργασία άνω των 40 διαφορετικών αστεροσκοπείων.
Ο Καπτέυν αποσύρθηκε το 1921, αλλά μετά από απαίτηση του πρώην φοιτητή του και μετά διευθυντή του Αστεροσκοπείου του Λέιντεν Βίλεμ ντε Σίτερ, επέστρεψε στο Λέιντεν για να βοηθήσει στην αναβάθμιση του αστεροσκοπείου πάνω στα σύγχρονα αστρονομικά πρότυπα.
Το έργο ζωής
Το έργο ζωής του «Πρώτη απόπειρα για μία θεωρία της διατάξεως και της κινήσεως του αστρικού συστήματος» δημοσιεύθηκε το έτος 1922. Περιέγραφε ένα φακοειδές «νησί του Σύμπαντος» (τον Γαλαξία) του οποίου η πυκνότητα μειωνόταν καθώς απομακρυνόμαστε από το κέντρο του. Σήμερα η προσέγγιση αυτή («μοντέλο») είναι γνωστή ως το «Σύμπαν του Καπτέυν» (τότε ακόμα η έννοια του Γαλαξία ταυτιζόταν με εκείνη του Σύμπαντος). Ο Γαλαξίας-Σύμπαν του Καπτέυν είχε διάμετρο 40.000 ετών φωτός και ο Ήλιος ήταν σχετικώς κοντά στο κέντρο του (2000 έτη φωτός). Το πρότυπο αυτό ήταν επιτυχημένο σε μεγάλα γαλαξιακά πλάτη, αλλά απετύγχανε στο γαλαξιακό επίπεδο εξαιτίας της άγνοιας της διαστρικής (ή μεσοαστρικής) απορροφήσεως του φωτός. Μόνο μετά τον θάνατο του Καπτέυν, στο Άμστερνταμ, ο Ρόμπερτ Τράμπλερ βρήκε ότι η διαστρική ερύθρωση ήταν πολύ μεγαλύτερη από όσο είχε υποτεθεί. Αυτή η ανακάλυψη αύξησε την εκτίμηση για τη διάμετρο του Γαλαξία σε 100.000 έτη φωτός και την απόσταση του Ηλίου από το κέντρο του σε 30.000 έτη φωτός.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολλανδοί αστρονόμοι Κατηγορία:Αστρονόμοι του 19ου αιώνα Κατηγορία:Αστρονόμοι του 20ού αιώνα
Λούκας Καστρομάν
Ο Λούκας Μαρτίν Καστρομάν είναι ένας παλαίμαχος Αργεντινός ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν στο κέντρο και την επίθεση.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στις 2 Οκτωβρίου του 1980 και ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα το 1997 από την Βέλες Σάρσφιλντ.Οι εξαιρετικές του εμφανίσεις είχαν ως φυσικό επακόλουθο την μεταγραφή του το 2001 στην Ιταλία και συγκεκριμένα στην Λάτσιο.
Στην ομάδα της Ρώμης έμεινε για δυο σεζόν χωρίς να καταφέρει να δικαιώσει τις προσδοκίες των ιθυνόντων του συλλόγου.Αρχικά παραχωρήθηκε δανεικός στην Ουντινέζε και έπειτα επέστρεψε στην Βέλες. Ήταν μάλιστα ένας από τους βασικούς συντελεστές της ομάδας που οδήγησαν στην κατάκτηση του Πρωταθλήματος Κλαουσούρα το 2005,αναγκάστηκε όμως να αποχωρήσει από την ομάδα λόγω διαφωνιών με τον προπονητή του, Ρικάρδο Λαβόλπε.
Ο Καστρομάν έχει αγωνιστεί 5 φορές με την Εθνική Αργεντινής το διάστημα 2000-2003.
Κατηγορία:Αργεντινοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λάτσιο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπόκα Τζούνιορς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ράσινγκ Κλουμπ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βέλες Σάρσφιλντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κλουμπ Αμέρικα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αργεντινής Κ20 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αργεντινής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ουντινέζε Κάλτσιο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α
Πέδρο δε Ριβέρα
Ο Πέδρο δε Ριβέρα (Pedro de Ribera, Μαδρίτη, 1681 - 1742) ήταν Ισπανός αρχιτέκτονας του Μπαρόκ.
Βιογραφία και έργο
Υπήρξε μαθητής του Χοσέ Μπενίτο δε Τσουριγέρα· ακολουθώντας το ύφος του πραγματοποίησε πολλά έργα που θεωρούνται η αποθέωση του ύστερου Μπαρόκ στη Μαδρίτη ενώ έφερε εις πέρας σημαντικά έργα πολεοδομίας στην πρωτεύουσα. Εργάστηκε υπό τον δάσκαλό του και τον έτερο αρχιτέκτονα της ισπανικής αυλής Τεοδόρο Αρδεμάνς και σταδιακά αναδείχθηκε σε εξέχοντας αρχιτέκτονα της Μαδρίτης υπό την προστασία ευγενών όπως ο Μαρκήσιος του Μπαδίγιο. Έργα του αποτέλεσαν μεταξύ άλλων, η πύλη του Αγίου Βικεντίου, ο στρατώνας στο Κόντε Ντούκε, το σημερινό Μουσείο της Ιστορίας Μαδρίτης και η γέφυρα του Τολέδο στον Μανθανάρες ενώ υπήρξε ένας από τους υποψήφιους για την εκτέλεση των έργων του νέου βουρβωνικού ανακτόρου της Μαδρίτης, θέση που έχασε από τον Φιλίπο Γιουβάρα.
Αναφορικά με τη Μαδρίτη, υπήρξε ένας από τους πρώτους πολεοδόμους που σχεδίασε τη μελλοντική επέκταση της πόλης πέραν του Μανθανάρες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ισπανοί αρχιτέκτονες Κατηγορία:Αρχιτέκτονες του Μπαρόκ
Δήμος Σητείας
Ο Δήμος Σητείας  είναι δήμος της περιφέρειας Κρήτης, που συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης. Προέκυψε από τη συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Σητείας, Ιτάνου και Λεύκης ως προέκταση της επαρχίας Σητείας. Η έκταση του νέου Δήμου είναι 715,154 τ.χλμ και ο πληθυσμός του 19.029 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Έδρα του νέου δήμου ορίστηκε η Σητεία.
Με το ΦΕΚ 239Α/9-11-2011, οι τοπικές Κοινότητες Πεύκων, Χρυσοπηγής, Λιθινών και Περβολακίων που υπάγονταν στο Δήμο Ιεράπετρας, εντάχθηκαν στον Δήμο Σητείας. Οι Κοινότητες αυτές υπάγονταν παλαιότερα και στην Επαρχία Σητείας.
Με το πρόγραμμα Κλεισθένης Ι, οι τοπικές και δημοτικές Κοινότητες μετονομάστηκαν και πάλι σε Κοινότητες την 1η Σεπτεμβρίου 2019. Με εξαίρεση τον πρώην δήμο Σητείας, ο οποίος σήμερα αποτελεί επίσης Κοινότητα, αυτές οι διοικητικές μονάδες έχουν ξανά την ονομασία που έφεραν και προ του προγράμματος Καποδίστριας (1998).
Κοινότητες και οικισμοί
μικρογραφία|966x966εσ Ο Δήμος Σητείας αποτελείται από 32 Κοινότητες, οι οποίες βρίσκονται στους τρεις Δημοτικές Ενότητες Ιτάνου, Λεύκης και Σητείας.
Ο Δήμος περιλαμβάνει τις Κοινότητες της Επαρχίας Σητείας, με εξαίρεση τις τέσσερεις Κοινότητες Αγίου Στεφάνου, Ορεινού, Σταυροχωρίου και Σχοινοκαψάλων, οι οποίες ανήκουν στον Δήμο Ιεράπετρας.
Καλλίθηρο Καρδίτσας
Το Καλλίθηρο (μέχρι το 1957 Σέκλιζα ) είναι χωριό του δήμου Καρδίτσας, της περιφερειακής ενότητας (πρώην νομού) Καρδίτσας, Θεσσαλία. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 928 κατοίκους. Απέχει 10 χιλιόμετρα από την Καρδίτσα και βρίσκεται νότια της πόλης.
Αρχαιότητα
Στις θέσεις «Ραγάζι» και «Βρύση», σωστικές ανασκαφές έφεραν στο φως πρόχειρες αρχιτεκτονικές κατασκευές και κεραμικά αντικείμενα, τα οποία χρονολογήθηκαν στην μέση εποχή του Χαλκού. Στη θέση όπου βρίσκεται το χωριό έχει ανασκαφή αρχαίος οικισμός, ο οποίος δεν έχει ταυτοποιηθεί επιγραφικά. Ίχνη αρχαίας οχύρωσης είχε εντοπίσει ο περιηγητής του 19ου αιώνα Ουίλιαμ Μάρτιν Ληκ. O Χάινριχ Κίπερτ τα ταυτοποίησε ως την αρχαία πόλη Καλλίθηρα, θεωρία με την οποία συμφώνησε ο Φρίντριχ Στάλιν. Όμως, τα αρχαιολογικά δεδομένα που προέκυψαν από τις αρχαιολογικές ανασκαφές έχουν αμφισβητήσει αυτήν την ταύτιση. Η Καλλίθηρα ιδρύθηκε το τελευταίο τέταρτο του 4ου αι. π. X. και ανήκε στην αρχαία Θεσσαλιώτιδα.
Η ακρόπολη της πόλης βρισκόταν στον λόφο του Αγίου Αθανασίου και η πόλη βρισκόταν στην πεδινή έκταση βόρεια-βορειοδυτικά. Η πόλη περιβαλλόταν από οχυρωματικό περίβολο ο οποίος έχει εν μέρει ανασκαφεί. Επίσης έχουν αποκαλυφθεί τμήματα δύο δρόμων και πιθανότατα η πόλη ήταν κτισμένη με ορθογώνιο πολεοδομικό σχέδιο. Έχω από τα τείχη της πόλης βρίσκονταν τα νεκροταφεία, στα οποία έχουν βρεθεί αγγεία, κοσμήματα, όπλα, νομίσματα του 4ου-1ου αιώνα π.Χ. και άλλα. Με βάση τα αρχαιολογικά ευρήματα, η πόλη καταστράφηκε από φωτιά το 230-220 π.Χ., πιθανόν μετά από εχθρική επιδρομή. Ο οικισμός συνέχισε να κατοικείται μέχρι τον 1ο αι. π. X.. Ένας τύμβος που βρίσκεται κοντά στο χωριό Ραχούλα πιθανόν σχετίζεται με τον οικισμό στο Καλλίθηρο.
Στη θέση «Ξινόβρυση», νοτιοανατολικά του χωριού έχει ανασκαφεί ρωμαϊκός τάφος του 3ου αι. μ. Χ.. Έχει τετράγωνη κάτοψη και ήταν καμαρόσκεπος. Φαίνεται ότι η οροφή του κατέρρευσε πριν χρησιμοποιηθεί.
Βυζαντινή εποχή
Η αρχαία ακρόπολη συνέχισε να χρησιμοποιείται και στη βυζαντινή εποχή, μέχρι τον 10ο αιώνα μ.Χ.. Την εποχή του Ιουστινιανού κατασκευάστηκε στην κορυφή του λόφου μικρό κάστρο από τα υλικά της προηγούμενης οχύρωσης. Το κάστρο ήλεγχε το πέρασμα από την πεδιάδα της Θεσσαλίας στην Πίνδο. Το χωριό κατά τη βυζαντινή εποχή λεγόταν Σέκλιζα.
Σύγχρονη ιστορία
Στις 9-11 Φεβρουαρίου 1878 δόθηκε μάχη στη Σέκλιζα στα πλαίσια της Θεσσαλικής επανάστασης του 1878. Τα ελληνικά τμήματα επιχείρησαν να καταλάβουν τον λόφο του Άη Θανάση όπου είχαν οχυρωθεί 150-200 καλά εξοπλισμένοι Αλβανοί. Η επίθεση των Ελλήνων άρχισε στις 9 Φεβρουαρίου, αλλά ο αιφνιδιασμός απέτυχε, αλλά συνέχισαν να πολιορκούν τον λόφο. Την 10η Φεβρουαρίου, οι επαναστάτες Έλληνες απέκρουσαν μια τουρκική ίλη ιππικού η οποία κατέφτασε για να ενισχύσει τους πολιορκημένους. Προσπάθησαν να καταλάβουν το λόφο με έφοδο αλλά απέτυχαν. Αργότερα την ίδια μέρα έτρεψαν σε φυγή τις τουρκικές ενισχύσεις, αποτελούμενες από 1.000 πεζούς και 150 ιππείς. Οι πολιορκούμενοι τελικά εγκατέλειψαν τον λόφο μέσα στη νύχτα. Την 11η Φεβρουαρίου έφτασε ισχυρή δύναμη Τούρκων αποτελούμενη από 2.500 πεζούς, πολλούς ιππείς και δύο τηλεβόλα. Μετά από σκληρές μάχες, οι Τούρκοι αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν στο τέλος της ημέρας, μετρώντας περίπου 250 νεκρούς.
Πληθυσμός
Ακολουθεί η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:
Διοικητικές μεταβολές
Μετά την προσάρτηση του Καλλίθηρου (τότε Σέκλιζα) στην Ελλάδα μαζί με την υπόλοιπη Θεσσαλία το 1881, ορίστηκε το 1883 υπήχθη στον δήμο Ιτάμου, του νομού Τρικάλων. Με το ΦΕΚ 136Α (08/07/1899) ο οικισμός υπάγεται στο νομό Καρδίτσης, μέχρι το 1909, όταν με το ΦΕΚ 282Α - 04/12/1909, υπάγεται πάλι στον νομό Τρικάλων. Ο δήμος Ιτάμου καταργήθηκε το 1912 και η Σέκλιζα ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας της επαρχίας Καρδίτσας. Το 1944, με το ΦΕΚ 82Α, υπάγεται στον νομό Καρδίτσας. Το χωριό μετονομάστηκε από Σέκλιζα σε Καλλίθηρο το 1957. Με το πρόγραμμα Καποδίστριας, η κοινότητα Καλλιθήρου καταργήθηκε το 1997 και το Καλλίθηρο ορίστηκε έδρα του δήμου Ιτάμου. Με το πρόγραμμα Καλλικράτης, ο δήμος Ιτάμου καταργήθηκε και εντάχθηκε στον δήμο Καρδίτσας.
Αξιοθέατα
Μέσα στον οικισμό είναι ορατά και επισκέψιμα τμήματα των οχυρώσεων του αρχαίου οικισμού.
Κάστρο
Στην κορυφή του λόφου του Αγίου Αθανασίου βρίσκονται τα κατάλοιπα βυζαντινού κάστρου το οποίο κτίστηκε τον 6ο αιώνα μ.Χ. χρησιμοποιώντας υλικά της αρχαίας ακρόπολης και συνέχισε να χρησιμοποιείται μέχρι τον 10ο αιώνα. Έχει περίμετρο 437 μ., πλάτος 1,90 μ. και εμβαδόν 11,1 στρέμματα. Το κάστρο είχε πύργους στις τέσσερις γωνίες, καθώς και ενδιάμεσο πύργο στη βόρεια, ανατολική και δυτική πλευρά. Στην ανατολική και στη δυτική πλευρά, όπου η κλίση του εδάφους είναι μεγάλη, υπάρχουν αγωγοί ομβρίων υδάτων. Σήμερα, σώζονται μόνο τα κατώτερα τμήματα του τείχους σε καλή κατάσταση. Έχει διαμορφωθεί περίπατος ο οποίος διατρέχει όλο το μήκος των τειχών.
Τοξωτή γέφυρα
μικρογραφία|Απομεινάρια τοξωτού γεφυριού Στη θέση «Ξηροπόταμος», περίπου 1 χιλιόμετρο νότια του χωριού, βρίσκεται πέτρινο τοξωτό γεφύρι, το οποίο γεφυρώνει παράποταμο του Καλέντζη. Είναι δίτοξο, με καμάρες διαφορετικού μεγέθους. Το δεξί τόξο έχει άνοιγμα 8 μέτρα. Το συνολικό μήκος καταστρώματος της γέφυρας είναι 38,5 μέτρα. Κατασκευάστηκε στις αρχές του 20ού αιώνα και έχει χαρακτηριστεί ιστορικό διατηρητέο μνημείο με την υπουργική απόφαση ΥΠΠΟ/ΔΙΛΑΠ/Γ/2869/2128/28-11-95. Το γεφύρι καταστράφηκε τον Σεπτέμβριο του 2020 από το πέρασμα της κακοκαιρίας Ιανός.
Πολιτιστικές εκδηλώσεις
Στο Καλλίθηρο διοργανώνονται κάθε χρόνο στα τέλη Ιουλίου τα «Αγροτικά». Πρόκειται για τριήμερη μουσική και χορευτική εκδήλωση η οποία διοργανώνεται παράλληλα με έκθεση βιολογικών αγροτικών προϊόντων.Τα τελευταία χρόνια η εκδήλωση είχε γίνει μονοήμερη και πλέον έπαψε και η διοργάνωσή της.Επίσης, στις 9-13 Φεβρουαρίου κάθε χρόνου λαμβάνει χώρα ο επετειακός εορτασμός της μάχης της Σέκλιζας.
Μουσταφά Ρακίμ
Ο Μουσταφά Ρακίμ (τουρκ. Mustafa Rakim, γ. Ούνιε, 1171/1758, θ. Ισταμπούλ, 1241/1826) ήταν Οθωμανός καλλιγράφος και ζωγράφος.
Βιογραφία
Σε νεαρή ηλικία εγκαταστάθηκε στην Κωνσταντινούπολη, όπου έζησε με τον αδελφό του, Ισμαΐλ Ζουχντί (θ. 1806), ο οποίος υπήρξε επίσης δάσκαλός του στην καλλιγραφική τέχνη, όπως και ο Ουτσουντσού Ντερβίς Αλί (θ. 1200/1786). Διορίστηκε από τον σουλτάνο Σελίμ Γ' (ηγ. 1789-1807) καθηγητής (τουρκ. müderris) και υπεύθυνος για το σχεδιασμό τουρά, μετά από επίσημη ακρόαση κατά την οποία φιλοτέχνησε μια προσωπογραφία του σουλτάνου. Υπήρξε δάσκαλος του Μαχμούτ Β' (ηγ. 1808-39) και έλαβε τιμητικά τον τίτλο του καντή (τουρκ. kadi), δηλαδή του ιεροδικαστή, της Σμύρνης. Υπηρέτησε σε υψηλές θέσεις της αυτοκρατορίας και το 1238/1823 έγινε ανώτατος δικαστής (τουρκ. kadiasker) της Ανατολίας.
Τόσο ο ίδιος, όσο και ο αδελφός του, θεωρείται πως απελευθέρωσαν την ισλαμική καλλιγραφία από τους κανόνες του Χαφίζ Οσμάν. Ο Ρακίμ διακρίθηκε στις γραφές τζελί σουλούς (τουρκ. celî sülüs), σουλούς (τουρκ. sülüs) και νεσίχ (τουρκ. nesih), τις οποίες εξέλιξε περισσότερο από κάθε άλλο καλλιγράφο, τόσο σε επίπεδο απεικόνισης των γραμμάτων όσο και συνολικά στο σχεδιασμό περίτεχνων συνθέσεων. Το καλλιγραφικό έργο του περιλαμβάνει μια πολύ γνωστή μπασμάλα (αραβ. basmala) στο σχήμα πελαργού, καθώς και επιγραφές στο εσωτερικό του μαυσωλείου της μητέρας του σουλτάνου Μουσταφά Δ' στην Ισταμπούλ. Φιλοτέχνησε πολλές καλλιγραφικές συνθέσεις, μικρής και μεγάλης κλίμακας.
Σύμφωνα με την επιθυμία του, τάφηκε κοντά σε σχολείο που φέρει το όνομά του, στη συνοικία Καραγκιουμρούκ της Κωνσταντινούπολης.
Πηγές
Κατηγορία:Τούρκοι ζωγράφοι Κατηγορία:Οθωμανοί καλλιγράφοι
Χάποελ Πετάχ Τίκβα
Η Χάποελ Πετάχ Τίκβα είναι μια ισραηλινή ποδοσφαιρική ομάδα από την Πετάχ Τίκβα. Ιδρύθηκε το 1934. Πιο πετυχημένη περίοδος της ομάδας ήταν στα τέλη της δεκαετίας του 1950 με αρχές της δεκαετίας του 1960, όπου κέρδισε 6 πρωταθλήματα, 5 εκ των οποίων συνεχόμενα. Αν και δεν έχει κερδίσει πρωτάθλημα από το 1963, διατηρεί το ρερόρ συνεχόμενων τίτλων Έδρα της ομάδας είναι το HaMoshava Stadium στην Πετάχ Τίκβα, χωρητικότητας 11500 θέσεων. Χρώματα της ομάδας είναι το μπλε και το άσπρο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χάποελ Πετάχ Τίκβα Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1934 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ισραήλ
Εθνικός ύμνος της Αργεντινής
Οι στίχοι του Himno Nacional Argentino, του Εθνικού ύμνου της Αργεντινής, γράφτηκαν από το Βισέντε Λόπες ι Πλάνες και μελοποιήθηκαν από τον Μπλας Παρέρα. Υιοθετήθηκαν ως εθνικός ύμνος στις 11 Μαΐου 1813, τρία χρόνια πριν την επίσημη διακήρυξη ανεξαρτησίας από την Ισπανία.
Οι αρχικοί στίχοι του εθνικού ύμνου ήταν φιλελεύθεροι κι εναντίον της Ισπανίας. Κατά το 19ο αιώνα, ο ύμνος ακουγόταν ολόκληρος. Καθώς όμως ξεθώριαζαν τα εντελώς εχθρικά αισθήματα εναντίον της Ισπανίας και η χώρα δεχόταν πολλούς Ισπανούς μετανάστες, ο Πρόεδρος Χούλιο Αργεντίνο Ρόκα με διάταγμα όρισε ότι σε δημόσιες τελετές και χώρους θα ανακρούονται μόνο η πρώτη κι η τελευταία στροφή του Εθνικού Ύμνου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αργεντι Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Αργεντινής
Hell (άλμπουμ)
Το Hell είναι το δωδέκατο άλμπουμ του αγγλικού χέβι μέταλ συγκροτήματος Venom, το οποίο κυκλοφόρησε στις 9 Ιουνίου του 2008 μέσω της δισκογραφικής εταιρίας "Spinefarm/Universal". Η ειδική έκδοση του άλμπουμ περιείχε τις ζωντανές εκτελέσεις των "In League with Satan" και "Burn in Hell".
Αυτός είναι ο πρώτος δίσκος των Venom με τον κιθαρίστα Τζον Στιούαρτ Ντίξον (La Rage), ο οποίος αντικατέστησε τον Μάικ Χίκι το 2007, ενώ ήταν και το τελευταίο με τον αδελφό του Κόνραντ Λαντ, Άντονι, στα τύμπανα.
Λίστα Τραγουδιών
2. The Power and the Glory (Lant, Antton) - 5:09
4. Fall from Grace (Lant, Antton) - 3:29
5. Hell (Lant, Antton) - 5:08
6. Evil Perfection (Lant, Antton) - 3:36
7. Stab U in the Back (Lant, Antton) - 4:33
8. Armageddon (Lant, Antton) - 3:28
9. Kill the Music (Lant, Antton) - 3:15
10. Evilution Devilution (Lant, Antton) - 4:29
12. USA for Satan (Lant, Antton) - 4:51
13. Dirge/The Awakening (Lant, Antton) - 3:30
Μέλη των Venom
Το "Hell" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Venom Κατηγορία:Άλμπουμ του 2008
Φωκάς Ευαγγελινός
Ο Φωκάς Ευαγγελινός (γεννηθείς το 1963 στο Μεσολόγγι) είναι Έλληνας χορευτής, χορογράφος και καλλιτεχνικός διευθυντής τηλεόρασης, κινηματογράφου, θεατρικών έργων και βίντεο κλιπ. Είναι περισσότερο γνωστός για τη σκηνοθέτηση της χορογραφίας σε πολλές συμμετοχές του Διαγωνισμού Τραγουδιού Γιουροβίζιον.
Βιογραφία
Ο Ευαγγελινός γεννήθηκε στο Μεσολόγγι το 1963. Ξεκίνησε τις σπουδές του στη σχολή χορού της Κικής Μανιάτη και το 1989 αποφοίτησε από τη κρατική σχολή ορχηστρικής τέχνης στην Αθήνα, όπου διδάχτηκε από διακεκριμένους δασκάλους όπως η Ντόρα Τσάτσου, η Ζουζού Νικολούδη και ο Ιωάννης Μέτσης.
Έχει εργαστεί ως χορευτής με πολλές ομάδες χορού. Το 1987 συμμετείχε στην κωμωδία Όρνιθες του Αριστοφάνη, σε σκηνοθεσία του Γ. Λαζάνη και του Μάνου Χατζιδάκι, στο αρχαίο θέατρο των Φιλίππων, των Δελφών και στο θέατρο Οντεόν. Ξεκίνησε τη δική του καριέρα ως χορογράφος το 1991. Το 1996 ίδρυσε τη δική του σχολή χορού στην Αθήνα, με την ονομασία Κυψέλης 5Α. Είναι διαπιστευμένο μέλος της Αυτοκρατορικής Εταιρείας Καθηγητών Χορού. Κάθε δύο χρόνια σκηνοθετεί και χορογραφεί χορογραφίες με τη συμμετοχή μαθητών σχολείου. Όλα τα κέρδη από τις παραστάσεις πηγαίνουν σε φιλανθρωπικούς σκοπούς. Από το 2002 διδάσκει σύγχρονο χορό στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου.
Το 2005 του απονεμήθηκε το βραβείο χορογραφίας «Κούλα Πρατσικά» από το Κέντρο Έρευνας και Μελέτης του Ελληνικού Θεάτρου για την αρχαία κωμωδία Λυσιστράτη του Αριστοφάνη.
Έχει σκηνοθετήσει και χορογραφήσει παραστάσεις στο Εθνικό Θέατρο της Ελλάδας, στο Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου, στην Εθνική Λυρική Σκηνή και σε άλλα θέατρα. Έχει επίσης σκηνοθετήσει ταινίες, τηλεοπτικές και μουσικές εκπομπές, χορευτικά συγκροτήματα, τηλεοπτικές σειρές, βίντεο κλιπ, συναυλίες και συμμετοχές σε διεθνείς εκδηλώσεις όπως π.χ. στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Γιουροβίζιον.
Βραβεία
Κέρδισε το βραβείο χορογραφίας Κούλα Πρατσικά (2005).
Χορογραφίες Γιουροβίζιον
2021: 13η θέση για τη Μολδαβία και τη Νατάλια Γκορντιένκο με το τραγούδι « Sugar ».
2021: 10η θέση για την Ελλάδα και τη Στεφανία Λυμπερακάκη με το τραγούδι « Last dance ».
2019: 3η θέση για τη Ρωσία και τον Σεργκέι Λαζάρεφ με το τραγούδι "Scream".
2018: 11ος στα πρώτα ημιτελικά για τo Αζερμπαϊτζάν και τον Αϊσέλ Μαμάντοβα με το τραγούδι « X my heart ».
2017: 19η θέση για την Ελλάδα και τhν Demy με το τραγούδι « This is love ».
2016: 3η θέση για τη Ρωσία και τον Σεργκέι Λαζάρεφ με το τραγούδι "You're the only one". μικρογραφία| Η συμμετοχή της Ρωσίας στη Γιουροβίζιον του 2016 2014: 7η θέση για τη Ρωσία και τις αδερφές Τολματσέβυ με το τραγούδι "Shine".
2008: 1η θέση για τη Ρωσία και τον Ντίμα Μπιλάν με το τραγούδι "Believe".
2008: 2η θέση για την Ουκρανία και την Άννι Λοράκ με το τραγούδι "Shady Lady".
2006: 2η θέση για τη Ρωσία και τον Ντίμα Μπιλάν με το τραγούδι "Never let you go".
2006: δημιουργικός διευθυντής του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Γιουροβίζιον που πραγματοποιήθηκε στην Ελλάδα.
2004: 3η θέση για την Ελλάδα και τον Σάκη Ρουβά με το τραγούδι "Shake it".
Έχει επίσης σκηνοθετήσει και χορογραφήσει αρκετούς από τους τελικούς για την επιλογή της ελληνικής συμμετοχής στον διαγωνισμό τραγουδιού της Γιουροβίζιον στην ΕΡΤ.
Τηλεοπτικό έργο
Ο Ευαγγελινός έχει εργαστεί σε διάφορες τηλεοπτικές εκπομπές.
2013, MadWalk by Coca-Cola Light: The Fashion Music Project (Τηλεταινία, σκηνοθέτης)
2010: MAD V1deo Music Aw@rds 2010 (τηλεοπτικό ειδικό πρόγραμμα, χορογραφία και σκηνοθέτης)
2009: Ο μεγάλος τελικός-επιλογή ελληνικού τραγουδιού (χορογραφία)
2008: Μαγειρέματα (τηλεοπτική σειρά, χορογραφία)
2008: Steps (τηλεοπτική σειρά, χορογραφία)
2001: Το κλάμα βγήκε απ'τον παράδεισο (χορογραφία)
1992, Ciao Antenna (τηλεοπτικό πρόγραμμα, χορογράφος)
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες χορογράφοι Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision Κατηγορία:Καθηγητές της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Συντηρητική Γερουσία
Να μην συγχέεται με την σημερινή Γερουσία της Γαλλίας. Η Συντηρητική Γερουσία (γαλλικά: Sénat conservateur) ήταν σώμα που συστάθηκε στη Γαλλία κατά την περίοδο του Υπατείας από το Σύνταγμα του Έτους Η'. Με τη Βουλή και το Νομοθετικό Σώμα, αποτελούσε μία από τις τρεις νομοθετικές συνελεύσεις του Διευθυντηρίου. Τα συντάγματα του Έτους Ι' και του Έτους ΙΒ' (18 Μαΐου 1804), θεσμοθετώντας την Πρώτη Γαλλική Αυτοκρατορία, δεν έκανε τίποτα παρά ενίσχυσε την σημασία της Συντηρητικής Γερουσίας.
Φυλάσσοντας το σύνταγμα
Συστημένο υπό την άμεση επιρροή του νέου ηγέτη του καθεστώτος, του Πρώτου Υπάτου Βοναπάρτη, το Σύνταγμα της 22ας frimaire έτους Η' (13 Δεκεμβρίου 1799) ήταν το πρώτο που δημιουργούσε μια γερουσία. Ο Βοναπάρτης επρόκειτο να δημιουργήσει αυτήν την "Sénat conservateur", επιφορτισμένη να επιβλέπει την επιβίωση του Συντάγματος, ενός στοιχείου κλειδιού στο καθεστώς του. μικρογραφία|left|250px|Η Συντηρητική Γερουσία συνερχόταν στο [[Παλάτι του Λουξεμβούργου.]] Η πρώτη γερουσία έπρεπε να συσταθεί από μόνο 60 inamovible (ακίνητα, δηλ. μόνιμα) μέλη, τουλάχιστον 40 ετών, στα οποία έπρεπε να προστεθούν δύο συμπληρωματικά μέλη κάθε έτος για δέκα έτη, καταλήγοντας με 20 συμπληρωματικά μέλη. Δεν υπήρχε πλέον κανένα ζήτημα εκλογών (ακόμη και έμμεσων) για να δημιουργηθεί αυτή η συνέλευση. Το Σύνταγμα προέβλεπε οι Sieyès και Roger-Ducos, ο απερχόμενοι δεύτερος κα τρίτος σύμβουλος, να γίνουν ex officio μέλη της Γερουσίας.Σε συνεννόηση με τους Cambacérès και Lebrun (ο νέος δεύτερος και ο τρίτος πρόξενος που ορίστηκε άμεσα από το Σύνταγμα), έδωσε επίσης στους προερχόμενους από τους συνταξιούχους προνομιούχους το δικαίωμα επιλογής της πλειοψηφίας της Γερουσίας (δηλαδή 29 άλλων γερουσιαστών). . Αυτή η πλειοψηφία μετά πήρε τα υπόλοιπα μέλη. Η Γερουσία τότε στρατολόγησε η ίδια και ακολούθως αντικατέστησε τα αποθανόντα μέλη επιλέγοντας μεταξύ τριών υποψηφίων που της παρουσιάζονταν από τον Πρώτο Ύπατο, το Tribunat κα το Corps législatif.
Η Ναπολεόντεια γερουσία συστάθηκε στο Παλάτι του Λουξεμβούργου, βασισμένη σε ένα ημικύκλιο εδρών που προστέθηκαν στο κεντρικό τμήμα του κτιρίου από τον αρχιτέκτονα του Παλατιού Σαλγκρέν – κατά τα αναφερόμενα στο Σύνταγμα, "Οι έδρες [της Γερουσίας] δεν [θα έπρεπε να] είναι δημόσιες". Η πρώτη Sénat conservateur περιελάμβανε πρώην μέλη των επαναστατικών συνελεύσεων (François de Neufchateau, Garat, Lanjuinais), as well as scholars (Monge, Lagrange, Lacépède, Berthollet), φιλοσόφους (Cabanis), ακόμη και τον εξερευνητή Bougainville και τον ζωγράφο Vien, μέλος του Ινστιτούτου.
Η εποχή της Συμβουλευτικής Γερουσίας ("Sénatus-consultes")
Βλέπε επίσης:Sénatus-consulte Το έτος Ι' (1802), μια αναθεώρηση του Συντάγματος ενίσχυσε τις θέσεις των γερουσιαστών. έκτοτε η Γερουσία θα κυβερνούσε μέσω πράξεων που είχαν νομοθετική ισχύ, γνωστές ως "sénatus-consultes", σε όλα τα θέματα που δεν προβλέπονταν από το Σύνταγμα και χρειάζονταν πολιτική δράση από το καθεστώς. Η διαδικασία χρησιμοποιήθηκε, για παράδειγμα, για την αμνηστία του 1802 για τους emigrés.
Μια ευνοημένη ελίτ
Τον Ιανουάριο του 1803 ο Ναπολέων δημιούργησε το σύστημα των Γερουσιαστών, το οποίο εξασφάλιζε την πλήρη συμμόρφωση και ικανοποίηση των γερουσιαστών. Από τον Ιούνιο του 1804 και μετά, αυτές χορηγήθηκαν σε 36 γερουσιαστές και έκαναν τους γερουσιαστές αυτούς περιφερειακούς "super-préfets". Αυτοί οι γερουσιαστές έδωσαν το δικαίωμα, κατά τη διάρκεια της ζωής τους, να έχουν ένα κατοικημένο ανάκτορο (ένα château ή ένα πρώην επισκοπικό παλάτι) και σε ετήσια έσοδα από 20.000 έως 25.000 φράγκα - διπλασιάζοντας τις συνήθεις αμοιβές των γερουσιαστών. Για παράδειγμα, ο Berthollet έλαβε την sénatorerie του Μονπελιέ, κατέλαβε το παλάτι του επισκόπου στη Narbonne και έλαβε ετήσια έσοδα 22.690 φράγκα.
Άνοδος και πτώση ενός αυτοκράτορα
Το Σύνταγμα του Έτους ΙΒ' (1804) ανακήρυσσε την Πρώτη Γαλλική Αυτοκρατορία και αύξανε την εξάρτηση της γερουσίας από τον Ναπολέοντα (πλέον αυτοκράτορα) ακόμη περισσότερο. Οι επιβραβεύσεις του Ναπολέοντα προς τους γερουσιαστές του εγιναν όλο και συχνότερες, όπως και η πίστη των γερουσιαστών προς εκείνον. Έτσι, στις 1 Ιανουαρίου 1806, σε φόρο τιμής σε αυτούς τους "σοφούς της αυτοκρατορίας" (σοφοί της αυτοκρατορίας), ο αυτοκράτορας χορήγησε στους γερουσιαστές 54 εχθρικές σημαίες. Το "sénateur maréchal d'Empire" Pérignon πρότεινε με ενθουσιασμό την κατασκευή μιας θριαμβευτικής αψίδας στην δόξα του αυτοκράτορα, μια πρόταση που υποστηρίχθηκε θερμά από τους συναδέλφους του, συμπεριλαμβανομένης της γερουσιαστής Lacépède.
Ο Ναπολέοντας κάλεσε στη Γερουσία τους Γάλλους πρίγκιπες, τους Μεγάλους Δακτυλογράφους και όλους τους πιό επιλεγμένους φίλους του, χωρίς περιορισμό αριθμών. Το χορήγησε στον αδελφό του Ιωσήφ, αλλά και στους Κάμπακερς, Τσάπαλ, Φουτσί, Φοντάνες, Τρονέτ και στρατηγούς όπως ο Καλαϊνγκούρτ και ο Ντούροκ. Ο Λάιντεν με τις εύνοιες του Ναπολέοντα, οι γερουσιαστές παρόλα αυτά κήρυξαν την πτώση του στις 3 Απριλίου 1814 και κάλεσαν τον Λουδοβίκο XVIII να πάρει το θρόνο.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Πρώτη Γαλλική Αυτοκρατορία Κατηγορία:Συντηρητισμός στη Γαλλία
Κερκ Ντάγκλας
Ο Κερκ Ντάγκλας (Αγγλικά: Kirk Douglas, πραγματικό όνομα Ισούρ Ντανιέλοβιτς, 9 Δεκεμβρίου 1916 – 5 Φεβρουαρίου 2020) ήταν Αμερικανός ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου, παραγωγός ταινιών και συγγραφέας. Αποτελεί έναν από τους αστέρες της Χρυσής Εποχής του Χόλιγουντ. Είναι γνωστός για τις ταινίες: Αμάρτημα του παρελθόντος (Out of the Past, 1947), Φλογισμένα πάθη (Champion, 1949), Αστυνομική ιστορία (Detective Story, 1951), Το τελευταίο ατού (Ace in the Hole, 1951), Η ωραία και το κτήνος (The Bad and the Beautiful, 1952), 20 χιλιάδες λεύγες υπό τη θάλασσα (20000 Leagues Under the Sea, 1954), Η ζωή ενός ανθρώπου (Lust for Life, 1956), Σταυροί στο μέτωπο (Paths of Glory, 1957), Σπάρτακος (Spartacus, 1960) και Επτά ημέρες του Μαΐου (Seven Days in May, 1964). Προτάθηκε τρεις φορές για Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου χωρίς να το κερδίσει ποτέ και το 1995 η Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών του απένειμε Τιμητικό Όσκαρ για τα 50 χρόνια παρουσίας ως δημιουργική και ηθική δύναμη στον κόσμο του κινηματογράφου. Έχει επίσης βραβευτεί από το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου με βραβείο προσφοράς στην 7η τέχνη και το 1999 το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου τον κατέταξε στη 17η θέση της λίστας με τους μεγαλύτερους αστέρες όλων των εποχών.
Βιογραφία
Ο Κερκ Ντάγκλας γεννήθηκε στο Άμστερνταμ της Νέας Υόρκης το 1916. Το πραγματικό του όνομα είναι Ισούρ Ντανιέλοβιτς. Οι γονείς του ήταν ο Χέρσελ Χάρι Ντανιέλοβιτς και η Μπράινα Μπέρθα Σάνγκελ, Εβραίοι μετανάστες από τη Λευκορωσία. Ο αδελφός του πατέρα του μετανάστευσε πρώτος στις Η.Π.Α. και χρησιμοποίησε το επίθετο Ντέμσκι, αντί του Ντανιέλοβιτς. Όταν η οικογένεια του Ντάγκλας μεταφέρθηκε στις Η.Π.Α. χρησιμοποίησε επίσης το επίθετο Ντέμσκι. Ο Ντάγκλας μεγάλωσε αποκαλούμενος Ίζι Ντέμσκι, το οποίο άλλαξε σε Κερκ Ντάγκλας πριν καταταγεί στο ναυτικό κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.