cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ελληνικός κοινοτισμός
Στην  αρχαιοελληνική  κοινωνική θεώρηση πραγμάτων  πολιτική  σήμαινε  το ενδιαφέρον  για  τη συμμετοχή  στα "κοινά"  της  κοινότητας,  της  αρχαιοελληνικής πόλεως, την  ενασχόληση  με  τα  ζητήματα  της κοινότητας, του  μικρού  τόπου  και  της υπαίθρου,  ζητήματα για τα  οποία συναναστρέφονταν  σε  θεσπισμένα  τακτά  χρονικά  διαστήματα. Πολιτική  σήμαινε  την μεταμόρφωση  της πόλεως  σε οίκο, σε  αγορά  λόγου. Κάτι  τέτοιο  δε  σήμαινε  κοινοκτημοσύνη  ούτε  εξαφάνιση  της  ατομικής  ιδιοκτησίας  ή  της όποιας  ετερότητας,  αλλά  συμπόρευση  του ατομικού και του συλλογικού συμφέροντος.
Ο δημοκρατικός  κοινοτισμός  τον 21ο  αιώνα
Στη σύγχρονη  πολιτική  κοινωνική περίοδο  ο  ελληνικός  κοινοτισμός  ως  οργανωτικό  και διοικητικό  σύστημα  αστοχωρικής  ανάπτυξης  έλαβε  πολιτικά  χαρακτηριστικά  ως  εναλλακτική  πρόταση  πολιτισμού  διακείμενος  απέναντι  στα  νεωτερικά συστήματα  του καπιταλισμού  και του σοσιαλισμού. Σε αντίθεση  με τον καπιταλισμό,  τον σοσιαλισμό  και  τις ποικίλες εκδοχές τους  που  θέτουν  ως  προτάγματα  το άτομο  και την κοινωνία  προκρίνοντας  τον ατομικισμό  ή τον κολεκτιβισμό,  ο  ελληνικός  κοινοτισμός  θέτει  ως  πολιτικό  θεμέλιο  την  πολιτική  κοινότητα. Ο σύγχρονος  δημοκρατικός κοινοτισμός  που προωθεί την κοινοτική οικονομία (κοινοτικοποίηση κοινωφελών μέσων παραγωγής και δημόσιων αγαθών και υπηρεσιών) αντιτίθεται  στο  αντιπροσωπευτικό  νεωτερικό  σύστημα  διακυβέρνησης, επειδή  δεν το  λαμβάνει  ως δημοκρατικό. Το αντιπροσωπευτικό  κοινοβουλευτικό  πολιτικό  σύστημα  διακυβέρνησης  δεν θεωρείται  καν  δημοκρατία  για  τον ελληνικό κοινοτισμό, γιατί  πρώτον, οι πολίτες  εκεί  υπολαμβάνονται  ως ιδιώτες, παθητικά  όντα,  και  δε  συμμετέχουν  θεσμικά  στη διαμόρφωση  των πολιτικών αποφάσεων, και  δεύτερον,  κυριαρχούν σε αυτό  μεσολαβητικοί  μηχανισμοί  εξουσίας  που  ποδηγετούν  και  ακυρώνουν  την οποιαδήποτε,  έστω και ισχνή, απόπειρα  των πολιτών  να ελέγξουν  την  πολιτική  εξουσία.
Μέσα στην  "πολιτική  κοινότητα"  που  προωθεί  ο  ελληνικός  κοινοτισμός,  ως  πολιτειακό  πρόταγμα  μιας  δημοκρατικής  πολιτείας,  διασώζεται  το άτομο ως  συλλογικό άτομο (ως  κοινωνικοποιημένη  υπεύθυνη  οντολογική  μονάδα) και  κάθε  κοινωνική  του προοπτική. Το άτομο,  δηλαδή, καθίσταται  ενεργός  πολίτης  που συμμετέχει  στα  κοινά  και  στη  διαμόρφωση  της  πολιτικής.
Μελέτες και  αξιόλογο έργο  για  την ιστορία  και  το μέλλον  του δημοκρατικού  κοινοτισμού  και  της άμεσης  δημοκρατίας  έχουν να επιδείξουν  πολλοί  συγγραφείς  και στοχαστές,  όπως  ο  καθηγητής  φιλοσοφίας  Χρήστος  Γιανναράς, (πρόσωπο  και έρως)  ο  μαθηματικός  Θεόδωρος  Ζιάκας  (Πέρα  από το άτομο, Αυτοείδωλον εγενόμην), ο πολιτειολόγος Γιώργος Κοντογιώργης (Το ελληνικό κοσμοσύστημα),  και  ο Κορνήλιος  Καστοριάδης (Η φαντασιακή θέσμιση της κοινωνίας, η ελληνική ιδιαιτερότητα)
Πηγές
Κατηγορία:Κοινοτισμός
Κως-ε-Βεράν
Το Κως-ε-Βεράν (γαλλικά: Causses-et-Veyran, οξιτανικά: Causses e Vairan) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ερώ, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Κωσαναί (γαλλικά: Caussanais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ερώ
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1978
Το 64ο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1978 διεξήχθη από τις 6 ως τις 10 Οκτωβρίου 1978 στο Στάδιο Καραϊσκάκη, στον Πειραιά, μαζί με το αντίστοιχο πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1978. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Πανελλήνιος Γ.Σ. για πρώτη φορά κατά την μεταπολεμική περίοδο, αφού είχε να κατακτήσει το πρωτάθλημα από το 1936.
Χρονικό των αγώνων
Στους αγώνες μετείχαν 650 αθλητές και 235 αθλήτριες 79 σωματείων από όλη την Ελλάδα και την Κύπρο. Το πανελλήνιο πρωτάθλημα μαραθωνίου διεξήχθη χωριστά, στις 6 Απριλίου, στην κλασική διαδρομή, παράλληλα με τον διεθνή μαραθώνιο. Όλα τα υπόλοιπα αγωνίσματα (και τα 20.000μ βάδην και δέκαθλο) διεξήχθησαν κατά το τριήμερο των πανελληνίων αγώνων. Αφαιρέθηκαν οριστικά από το πρόγραμμα τα "αρχαία" γραφικά αγωνίσματα της λιθοβολίας και ελληνικής δισκοβολίας, τα είχαν ξαναμπεί από τους αγώνες του 1973.
Στους αγώνες εμφανίστηκαν πολύ δυνατοί οι εκτός Λεκανοπεδίου σύλλογοι, από τη Θεσσαλονίκη, την Κύπρο και τις επαρχιακές πόλεις. Στη μάχη της βαθμολογίας επικράτησε πολύ δύσκολα ο Πανελλήνιος Γ.Σ. με μόλις ένα βαθμό διαφορά από τον δεύτερο Παναθηναϊκό και δύο από τον τρίτο Γ.Σ. Ευαγόρα. Την καλύτερη θέση μεταξύ των επαρχιακών συλλόγων (10η) κατέλαβε ο Γ.Σ. Βόλου με 14 β.
Βαθμολογία
* Βαθμολογήθηκαν συνολικά 35 σωματεία.
Αναφορές
Ανδρων Κατηγορία:Στίβος το 1978 Κατηγορία:Διοργανώσεις στίβου στον Πειραιά
Κύπελλο Ελλάδας πετοσφαίρισης γυναικών 2009-2010
Το κύπελλο Ελλάδας βόλεϊ γυναικών της περιόδου 2009−10, ήταν το 12ο στην ιστορία του θεσμού, και διεξήχθη με τη συμμετοχή είκοσι συνολικά ομάδων της Α1 και της Α2 κατηγορίας. Το κύπελλο κατέκτησε ο Παναθηναϊκός για πέμπτη φορά στην ιστορία του και έγινε έτσι ο πολυνίκης της διοργάνωσης.
Σύστημα διεξαγωγής
Το κύπελλο Ελλάδος Βόλεϊ γυναικών για τη σαιζόν 2009-2010 διεξήχθη σε 5 φάσεις. Στην πρώτη φάση συμμετείχαν 8 ομάδες (Απόλλων Πάτρας, Σταυρούπολη, Ερμής Δράμας, Πειραματικό, ΑΕΚ, Βριλήσσια, Ιωνικός Ν.Φ. και ΖΑΟΝ), όλες από την Α2 κατηγορία που κατέλαβαν τις θέσεις 1-4 σε Α' και Β' όμιλο στο τέλος του πρώτου γύρου της κανονικής περιόδου του πρωταθλήματος της Α2. Στη δεύτερη φάση συμμετείχαν οι ομάδες που προκρίθηκαν από την πρώτη φάση και οι ομάδες που κατέλαβαν τις θέσεις 9-12 (Άρης, Ανατόλια, Ε.Α. Λάρισας και Απολλώνιος) στο τέλος του πρώτου γύρου του πρωταθλήματος της Α1 κατηγορίας. Στην 3η φάση συμμετείχαν οι ομάδες που προκρίθηκαν από τη 2η φάση και οι ομάδες που κατέλαβαν τις θέσεις 5-8 (Κερατέα, Ηρακλής Κηφησιάς, Α.Ο. Μαρκοπούλου, Πανελλήνιος) στο τέλος του πρώτου γύρου του πρωταθλήματος της Α1 κατηγορίας. Στην 4η φάση συμμετείχαν οι ομάδες που προκρίθηκαν από τη 3η φάση και οι ομάδες που κατέλαβαν τις θέσεις 1-4 (Παναθηναϊκός, Ολυμπιακός, Πανιώνιος και Ηρακλής Θεσ.) στο τέλος του πρώτου γύρου του πρωταθλήματος της Α1 κατηγορίας. Η τελική φάση ήταν το Φάιναλ 4 που διεξήχθη στο Ρέθυμνο 13 και 14 Μαρτίου 2010.
Τελική φάση
Final−4, Κλειστό Ρεθύμνου "Μελίνα Μερκούρη", 13 και 14 Μαρτίου 2010
Ημιτελικοί
13 Μαρτίου 2010
Μεγάλος Τελικός
14 Μαρτίου 2010 Μόλναρ 19 (17/31 επ., 1 άσος, 1 μπλοκ), Τομάσεβιτς 9 (8/31επ., 1 μπλοκ), Τζανακάκη 12 (10/12 επ., 2 μπλοκ), Χατζηνικολάου 7 (4/9 επ., 3 μπλ), Μυλωνά (λ- 76%) / Παπαγεωργίου 2 (1/4 επ., 1 άσος), Σαπαρέφσκα, Χατζηνίκου, Χριστοδούλου. Χαντάβα 13 (2 άσοι, 9/25 επ., 2 μπλοκ, 44% υπ.), Νικολαϊδου 5 (1 άσος, 3/7 επ., 1 μπλοκ), Νικούλη 6 (3 μπλοκ, 3/7 επ.), Μουλστεΐνοβα 1 (1 μπλοκ), Βλάχου (λ- 80% υπ.) / Χουντά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2009 2010 Κυπελλο Ελλαδας Πετοσφαιρισης Γυναικων 2009 2010 Κυπελλο Ελλαδας Πετοσφαιρισης Γυναικων 2009 2010
Αζατάν
Το Αζατάν (αρμενικά: Ազատան, έως το 1945 γνωστό ως Γαρακιλισά ) είναι αγροτική κοινότητα του μαρζ του Σιράκ, στην Αρμενία. Το 2008, αριθμούσε 5,507 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγροτικές κοινότητες του Σιράκ Κατηγορία:Χωριά της Αρμενίας
Ρόκυ ΙΙΙ: Ο Θρίαμβος
Ο Ρόκυ Νο 3: Ο Θρίαμβος είναι μία κινηματογραφική ταινία αμερικανικής παραγωγής, του 1982 σε σκηνοθεσία του Σιλβέστερ Σταλόνε, ο οποίος ήταν ο πρωταγωνιστής και ο σεναριογράφος. Αποτελεί συνέχεια του Ρόκυ Νο 2.
Πλοκή
Τρία χρόνια μετά την κατάκτηση του παγκόσμιου τίτλου ενάντια στον Απόλλο Κριντ, ο Ρόκι Μπαλμπόα κατακτά άλλες 10 φορές τον παγκόσμιο τίτλο. Η φήμη του και ο πλούτος του έχουν αυξηθεί και αγωνίζεται σε φιλανθρωπικό αγώνα επίδειξης με τον Χαλκ Χόγκαν, γνωστό και ως "Κεραυνόχειλο".
Ωστόσο ο Ρόκι δεν παίρνει στα σοβαρά τον αγώνα καθώς το γυμναστήριο όπου προπονείται μετατρέπεται σε κλαμπ, ενώ ο Λανγκ προπονείται με τρομερό πάθος και αποφασιστικότητα. Πριν αρχίσει ο αγώνας ξεσπάει ένταση στη φυσούνα του σταδίου με τον Λανγκ να σπρώχνει τον Μίκι που υπέστη καρδιακό επεισόδιο. Ο Ρόκι θα χάσει εύκολα στον δεύτερο γύρο με νοκ άουτ, μη έχοντας τον προπονητή του στο πλευρό του. Γυρνώντας στη φυσούνα, βλέπει τον Μίκι σε άσχημη κατάσταση και του λέει ότι ο αγώνας έληξε στον δεύτερο γύρο χωρίς να αποκαλύψει τον νικητή κι έτσι ο Μίκι πιστεύει λανθασμένα ότι ο Ρόκι νίκησε. Δυστυχώς όμως η καρδιά του δεν αντέχει και υποκύπτει, ο Ρόκι αρχίζει να κλαίει γοερά πάνω από αυτόν και μετά την κηδεία του, πέφτει σε βαθιά κατάθλιψη.
Περνώντας από το γυμναστήριο όπου προπονούταν, συνάντησε τον άλλοτε αντίπαλό του, Απόλλο Κριντ, που είδε τον αγώνα με τον Κλάμπερ ως αναλυτής σε τηλεοπτικό κανάλι που τον μετέδιδε. Ο Κριντ προσφέρεται να προπονήσει τον Ρόκι για μια ρεβάνς κόντρα στον Κλάμπερ με αντάλλαγμα να του κάνει μια χάρη, κάτι που ο Ρόκι δέχεται. Ο Κριντ, μαζί με τον πρώην προπονητή του Τόνι Ντιουκ Ίβερς τον εκπαιδεύουν ώστε να γίνει ξανά σκληρός πυγμάχος. Αρχικά ο Ρόκι είναι φοβισμένος, εξοργίζοντας τον Απόλλο, αλλά το ηθικό του αναπτερώνεται όταν η Άντριαν τον βοηθά να ξεπεράσει τον θάνατο του Μίκι.
Η ρεβάνς διεξάγεται στο Madison Square Garden. Με το ξεκίνημα του αγώνα, ο Ρόκι κυριαρχεί πλήρως έναντι του Λανγκ, ο οποίος εξοργίζεται στο τέλος του πρώτου γύρου. Στον δεύτερο γύρο ο Λανγκ αποκτά το πάνω χέρι και ο Ρόκι εφαρμόζει δική του τακτική αφήνοντας επίτηδες τον Κλάμπερ να τον ρίξει κάτω 2 φορές και αυτό εξοργίζει τον Κριντ. Στον τρίτο γύρο ο Κλάμπερ επιχειρεί να βγάλει νοκ άουτ τον Ρόκι με συνεχόμενα χτυπήματα τα οποία αυτός αποφεύγει. Τελικά ο Ρόκι καταφέρνει αλλεπάλληλα χτυπήματα στον Κλάμπερ και τον βγάζει νοκ άουτ, ανακτώντας τον παγκόσμιο τίτλο.
Μετά τον αγώνα, ο Ρόκι κάνει τη χάρη του Κριντ και παίζουν μια ρεβάνς στο γυμναστήριο του Μίκι, σε φιλικό πλέον κλίμα. Η ταινία τελειώνει με τους δύο πυγμάχους να ρίχνουν ταυτόχρονα την πρώτη γροθιά.
Βραβεύσεις
Το 1983, η ταινία ήταν υποψήφια ταινία για τα βραβεία Όσκαρ και Χρυσή Σφαίρα στην κατηγορία Καλύτερη Μουσική, (Eye of the Tiger των Jim Peterik και Frankie Sullivan του συγκροτήματος Survivor).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Rocky Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1982 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές αθλητικές ταινίες Κατηγορία:Πυγμαχικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής United Artists Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Metro-Goldwyn-Mayer Κατηγορία:Ταινίες σίκουελ Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Πενσυλβάνια Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Λος Άντζελες Κατηγορία:Ταινίες σε παραγωγή Ίρβιν Γουίνκλερ
Μικρό Περιστέρι Ιωαννίνων
Το Μικρό Περιστέρι είναι χωριό του νομού Ιωαννίνων και ανήκει στο δήμο Μετσόβου. Βρίσκεται σε υψόμετρο 964 μέτρα στους πρόποδες του όρους Λάκμος ή Περιστέρι και το διασχίζουν οι ποταμοί Μετσοβίτικος και Καλαρίτικος.
Το όνομα του το πήρε το 1927 κατά το σχέδιο της εθνικής επιχείρησης εξελληνισμού των τοπωνυμίων που έως τότε ονομαζόταν Μικρό Προσγόλι. Από το 1999 έως το 2010 ήταν η έδρα του δήμου Εγνατίας ο οποίος εντάχθηκε στο δήμο Μετσόβου το 2010.
Πληθυσμός και γύρω οικισμοί
Το Μικρό Περιστέρι έχει πληθυσμό 223 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2001 και περιλαμβάνει τους εξής οικισμούς (σε παρένθεση ο πληθυσμός): Μικρό Περιστέρι (13), Γιαρακάρι (17), Νέο Γερακάρι (58), Παλαιοχώρι (11), Προσήλια (0), Ραχούλα (25), και Ταμπούρια (137).
Διατηρητέα μνημεία
Στο χωριό υπάρχει ο Ιερός Ναός του Αγίου Αθανασίου. Ο ναός είναι χτισμένος πιθανότατα μεταξύ 15ου και 16ου αιώνα, αφού κάτω από τις τοιχογραφίες, οι οποίες υπάρχουν σήμερα και χρονολογούνται, σύμφωνα με επιγραφή, το 1680, διακρίνεται άλλο στρώμα με τοιχογραφίες παλαιότερες. Το τέμπλο του ναού διατηρείται σε αρκετά καλή κατάσταση και τοποθετείται χρονολογικά στην ίδια περίοδο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Μετσόβου Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων
1455
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1455 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Χιου Τζάκμαν
Ο Χιου Τζάκμαν (Hugh Michalis Jackman Bellas, 12 Οκτωβρίου 1968) είναι Αυστραλός ηθοποιός, κυρίως διάσημος για τη δουλειά του σε μεγάλες, εμπορικές παραγωγές του Χόλυγουντ όπως η σειρά ταινιών X-Men και το Βαν Χέλσινγκ αλλά και σε μικρότερες, πιο «εγκεφαλικές» όπως το The Prestige και Η Πηγή της Ζωής.
Τα πρώτα χρόνια
Ο Χιου Τζάκμαν γεννήθηκε στο Σύδνεϋ της Αυστραλίας από Άγγλους γονείς ενώ ο προπάππους του από την μεριά του πατέρα του ήταν Έλληνας. Οι γονείς του αποφάσισαν να εγκαταλείψουν το Ηνωμένο Βασίλειο το 1967 και να εγκατασταθούν στη χώρα των καγκουρό μαζί με τα τέσσερα παιδιά τους. Ο Τζάκμαν, το πέμπτο σε σειρά παιδί της οικογένειας, έμελλε να βιώσει δύσκολα παιδικά χρόνια όταν στα οχτώ του η μητέρα του Γκρέις εγκατέλειψε αυτόν και τα αδέρφια του και επέστρεψε στο Λονδίνο. Την ανατροφή των παιδιών λοιπόν ανέλαβε ο αυστηρός, Καθολικός πατέρας του Κρις Τζάκμαν, ένας λογιστής, απόφοιτος του πανεπιστημίου του Cambridge.
Όσον αφορά τα μαθητικά του χρόνια, ο Χιου φοίτησε στο πρωτοκλασσάτο ιδιωτικό σχολείο Knox Grammar School και στη συνέχεια στο πανεπιστήμιο University of Techology του Σύδνεϋ απ' όπου πήρε bachelor στις επικοινωνίες με κύριο αντικείμενο τη δημοσιογραφία. Κοινωνικός από τη φύση του, υπήρξε πρόεδρος στο σχολείο του ενώ το αγαπημένο του μάθημα ήταν η Ιστορία, κυρίως η αρχαία. Παρά τις σπουδές του σε έναν τελείως διαφορετικό τομέα σε σχέση με αυτόν της υποκριτικής, ο Τζάκμαν από νωρίς έδειξε την κλίση του προς το χώρο της τέχνης. Ως μαθητής πρωταγωνίστησε σε πολλές σχολικές παραστάσεις, κυρίως μιούζικαλ όπως το Ωραία μου Κυρία το 1986 και έλαβε μέρος σε παιδικές συναυλίες χάρη στο ταλέντο του στο τραγούδι. Παράλληλα σπούδασε μουσική, πιάνο, κιθάρα και βιολί και αργότερα χορό. Το σοβαρό βήμα όμως προς την ηθοποιία έγινε όταν τον δέχτηκαν, μετά από ακρόαση, στη σχολή υποκριτικής του Περθ WAAPA (Western Australian Academy of Performing Arts), η οποία φημίζεται για το υψηλό της επίπεδο. Αποφοίτησε το 1994, παίρνοντας μάλιστα τιμητικό βραβείο με τον τίτλο Ο Πιο Ταλαντούχος Απόφοιτος.
Θέατρο
Ο Χιου Τζάκμαν, όντας ταλαντούχος τραγουδιστής, ηθοποιός και χορευτής, έχει πρωταγωνιστήσει σε μια σειρά από επιτυχημένα μιούζικαλ, αποσπώντας διθυραμβικές κριτικές και μεγάλο αριθμό βραβείων. Μερικά από αυτά είναι τα εξής: Η Πεντάμορφη και το Τέρας στη Μελβούρνη το 1996, το Sunset Boulevard επίσης στη Μελβούρνη το 1997, το Οκλαχόμα! στο West End του Λονδίνου το 1999- σε παραγωγή του Βασιλικού Θεάτρου και σε σκηνοθεσία του Τρέβορ Ναν- για το οποίο βρέθηκε υποψήφιος για βραβείο Ολίβιε, το Carousel στο θρυλικό Carnegie Hall της Ν. Υόρκης το 2002 και το The Boy from Oz στο Θέατρο Μπρόντγουεϊ το 2003. Όσον αφορά το τελευταίο, ο Τζάκμαν κέρδισε βραβείο Τόνυ Α' Ανδρικού Ρόλου ενώ οι παραστάσεις έκαναν ρεκόρ εισιτηρίων και οι εισπράξεις ανήλθαν στα 62 εκατομμύρια δολάρια. Μάλιστα, το καλοκαίρι του 2006 έκανε μια πετυχημένη περιοδεία στην Αυστραλία με το The Boy from Oz, με περιορισμένο αριθμό εμφανίσεων. Οι παραστάσεις είχαν μορφή συναυλίας και παρά τα αρκετά ακριβά εισιτήρια (100-500 δολάρια το ένα) οι συμπατριώτες του σχημάτισαν ουρές για να τον δουν. Μόνο στο Σύδνεϋ, σε μια παράσταση, το γήπεδο στο οποίο τραγούδησε γέμισε με 12.000 κατενθουσιασμένους θεατές.
Τηλεόραση
Στο ξεκίνημα της καριέρας του, ο Τζάκμαν πρωταγωνίστησε σε αρκετές αυστραλέζικες τηλεοπτικές σειρές (Corelli, Halifax, Snowy River: The McGregor Saga, Blue Heelers, The Rat Tamer κ.α.) και διετέλεσε παρουσιαστής σε διάφορες εκπομπές. Το Δεκέμβριο του 2001 παρουσίασε το διάσημο αμερικάνικο show Saturday Night Live, μια εκπομπή του καναλιού NBC που προβάλλεται στις Ηνωμένες Πολιτείες από το 1975. Κατά τη διάρκεια της εκπομπής, την οποία παρακολούθησαν εκατομμύρια τηλεθεατές, ο Χιου τραγούδησε για πρώτη φορά ενώπιον του αμερικανικού κοινού το χριστουγεννιάτικο "Have Yourself a Merry Little Christmas" και αργότερα σε συνέντευξή του δήλωσε πως θα συμμετείχε ξανά στο σόου με μεγάλη χαρά αφού γι' αυτόν ήταν μια μοναδική εμπειρία. Το 2007 υπέγραψε συμβόλαιο με το μεγάλο αμερικάνικο κανάλι CBS για μια σειρά με τίτλο Viva Laughlin, στην οποία ήταν παραγωγός. Τελικά η σειρά απέτυχε στο να τραβήξει το ενδιαφέρον του κοινού και κόπηκε μετά το δεύτερο επεισόδιο.
Κινηματογράφος
thumb|left|150px|Ο Τζάκμαν κατά την επίσκεψή του σε πλοίο του Αμερικανικού πολεμικού ναυτικού φωτογραφίζεται μαζί με πεζοναύτες τον Ιούνιο του 2006
Πριν γίνει διάσημος στο Χόλυγουντ, ο Τζάκμαν πρωταγωνίστησε σε δύο ταινίες στην πατρίδα του Αυστραλία το 1999: στη ρομαντική κωμωδία Paperback Hero και στο δράμα Erskineville Kings. Κάπως έτσι τον ανακάλυψαν οι παραγωγοί της 20th Century Fox και του έδωσαν το βασικό ρόλο στην ταινία X-Men. Ο Χιου υποδύθηκε για πρώτη φορά το μεταλλαγμένο σούπερ-ήρωα Wolverine, τον πιο διάσημο και πιο αγαπημένο χαρακτήρα των γνωστών κόμικς, το 2000 και από τότε η ζωή και η καριέρα του άλλαξαν για πάντα. Η ταινία σημείωσε τεράστια εισπρακτική επιτυχία και από τη μια στιγμή στην άλλη ο Τζάκμαν έγινε διάσημος σ' όλο τον κόσμο. Ακολούθησαν δύο συνέχειες: το X2: X-Men United το 2003 και το X-Men: Η Τελική Αναμέτρηση το 2006. Συνολικά τα φιλμ έκαναν εισπράξεις πάνω από 1 δισεκατομμύριο δολάρια παγκοσμίως ενώ η τριλογία ταυτίστηκε για πάντα με το όνομα του Αυστραλού ηθοποιού. Μάλιστα, εννιά χρόνια μετά το πρώτο X-Men, ο Χιου Τζάκμαν επέστρεψε στο ρόλο του ως Wolverine την 1η Μαΐου του 2009 στην ταινία X-Men Origins: Wolverine, ένα prequel που βασίζεται αποκλειστικά στον ήρωα με τα αδαμάντινα νύχια. Ο Τζάκμαν για να τον υποδυθεί για τέταρτη φορά πληρώθηκε 20 εκατομμύρια δολάρια (από 20 εκατομμύρια πληρώθηκε επίσης για το X-Men 2 και το X-Men 3, δηλαδή αρκετά μεγαλύτερες αμοιβές σε σύγκριση με τα 250.000 δολάρια που είχε πάρει για την πρώτη ταινία της σειράς). Άλλες παραγωγές στις οποίες έχει πρωταγωνιστήσει είναι η κωμωδία Ζητείται Πιστό Αρσενικό (2001), η περιπέτεια Κωδικός Swordfish στο πλευρό του Τζον Τραβόλτα (2002), το Κέιτ και Λέοπολντ με τη Μεγκ Ράιαν (ο Τζάκμαν προτάθηκε για Χρυσή Σφαίρα για το ρόλο του Λέοπολντ το 2001), το Βαν Χέλσινγκ -που έκανε εισπράξεις 300.000.000 δολάρια παγκοσμίως- το 2004, το Scoop (ταινία, 2006) του Γούντι Άλεν (2006) και το The Prestige  (2006) έχοντας στο πλάι του τον Μάικλ Κέιν, τον Κρίστιαν Μπέιλ και τον Ντέιβιντ Μπόουι. Επίσης πρωταγωνίστησε στην Πηγή της Ζωής του Ντάρεν Αρονόφσκι (2007), στο θρίλερ Deception μαζί με το Γιούαν Μακ Γρέγκορ (26 Ιουνίου 2008) και στο ρομαντικό-πολεμικό δράμα του Μπαζ Λούρμαν Αυστραλία, μαζί με τη Νικόλ Κίντμαν (25 Δεκεμβρίου 2008). Το 2012 έλαβε την πρώτη του υποψηφιότητα για Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου για την ερμηνεία του στο ρόλο του Γιάννη Αγιάννη στο μιούζικαλ Οι Άθλιοι (Les Miserables) κινηματογραφική μεταφορά του ομώνυμου μυθιστορήματος του Βίκτωρος Ουγκό. Ο Τζάκμαν έχει δανείσει τη φωνή του στις ταινίες κινουμένων σχεδίων Ποντικούπολη και Happy Feet.
Box Office
πηγή:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυστραλοί ηθοποιοί Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Ηθοποιού (Κωμωδίες ή Μιούζικαλ)
Φίλωνας (σατράπης)
Με το όνομα Φίλωνας αναφέρεται ένας από τους διαδόχους του Μεγάλου Αλεξάνδρου, και σύμφωνα με τον Ρωμαίο ιστορικό Μάρκο Ιουστίνο (2ος - 3ος αιώνας μ.Χ.) ως ο διοικητής της Ηπείρου, περιοχή που του ανατέθηκε το 323 π.Χ. με την Συμφωνία της Βαβυλώνας, ενώ όλες οι υπόλοιπες πηγές αναφέρουν ότι σύμφωνα με τη συμφωνία αυτή η περιοχή ήταν υπό τη σφαίρα εξουσίας του Αντίπατρου.
Κωσινιοζούλ
Το Κωσινιοζούλ (γαλλικά: Caussiniojouls, οξιτανικά: Caussinuòjols) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ερώ, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες του Ερώ
Αλέν Μαμπανκού
Ο Αλέν Μαμπανκού (Alain Mabanckou) είναι γαλλόφωνος Κονγκολέζος συγγραφέας, γεννημένος στο Μουγιοντζί, στα νότια της Δημοκρατίας του Κονγκό (Κονγκό-Μπραζαβίλ), στις 24 Φεβρουαρίου 1966. Το 2006 απέσπασε το Βραβείο Ρενοντό για το μυθιστόρημα Mémoires de porc-épic, ενώ για το συνολικό έργο του τιμήθηκε, το 2012, με το Μέγα Λογοτεχνικό Βραβείο Ανρί-Γκαλ της Γαλλικής Ακαδημίας. Τα μυθιστορήματά του Verre cassé και Demain j'aurai vingt ans (Αύριο γίνομαι είκοσι χρονών) συγκαταλέγονται από τη The Guardian μεταξύ των δέκα καλύτερων αφρικανικών μυθιστορημάτων για τα έτη 2012 και 2013, αντίστοιχα.
Βιογραφικά στοιχεία
Σε ηλικία 22 ετών, παίρνει υποτροφία και φεύγει για τη Γαλλία, πρώτα στη Ναντ, έπειτα στο Πανεπιστήμιο Παρί-Ντοφίν του Παρισιού, για να συνεχίσει τις σπουδές του στη Νομική. Έχει όμως στις αποσκευές του πολλά δικά του χειρόγραφα, ποιήματα ως επί το πλείστον, τα οποία θα προσπαθήσει να δημοσιεύσει, πεπεισμένος για την ποιότητά τους. Κανένας, όμως, εκδότης δεν τα δέχεται, εξηγώντας του ότι αυτό που γράφει δεν είναι ποίηση αλλά "απόηχοι των αναγνωσμάτων του..." Αν και του είναι δύσκολο να το δεχτεί, εντούτοις στρώνεται στη δουλειά και στην πραγματική λογοτεχνική δημιουργία.
Το 1993, παίρνει το μεταπτυχιακό του στο Δίκαιο των Επιχειρήσεων. Την ίδια χρονιά, δημοσιεύει την πρώτη ποιητική συλλογή του, Au jour le jour. Παράλληλα με τη συγγραφική του δραστηριότητα, ο Αλέν Μαμπανκού αρχίζει καριέρα συμβούλου στον όμιλο Suez-Lyonnaise des Eaux, όπου θα παραμείνει για περίπου μια δεκαετία. Ταυτόχρονα, είναι παραγωγός και εκφωνητής στον παρισινό ραδιοφωνικό σταθμό Μεντιά Τροπικάλ.
Το 1995, η αγαπημένη μητέρα του, Πολίν Κενγκέ, στην οποία έχει αφιερώσει όλα σχεδόν τα βιβλία του, πεθαίνει στην Πουάντ-Νουάρ. Την ίδια χρονιά, δημοσιεύονται δύο συλλογές ποιημάτων του: La légende de l'errance με την οποία αποτίει φόρο τιμής στη μητέρα του και την οποία προλογίζει ο σπουδαίος Κονγκολέζος συγγραφέας Πίου Νγκαντού Νκασάμα, και L'usure des lendemains που αποσπά το Βραβείο Ζαν Κριστόφ της Εταιρείας Γάλλων Ποιητών.
Δημοσιεύει το πρώτο του μυθιστόρημα, Bleu Blanc Rouge, το 1998 και αποσπά το Μέγα Λογοτεχνικό Βραβείο της Μαύρης Αφρικής. Στο εξής, η παρουσία του στο λογοτεχνικό στερέωμα θα είναι συνεχής.
Το μυθιστόρημα που θα τον καθιερώσει ως συγγραφέα είναι το Verre cassé. Δημοσιεύτηκε το 2005 και σημείωσε πολύ μεγάλη επιτυχία. Μεταφράστηκε σε δώδεκα γλώσσες, και μάλιστα ανέβηκε στις θεατρικές σκηνές. Το 2006, ύστερα από τέσσερα χρόνια διδασκαλίας γαλλόφωνης λογοτεχνίας στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν, ο Αλέν Μαμπανκού δέχεται την πρόταση του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας-Λος Άντζελες (UCLA) να διδάξει στο Τμήμα Γαλλόφωνων Σπουδών και Συγκριτικής Λογοτεχνίας, όπου από το 2007 γίνεται μόνιμος καθηγητής. Το 2006, κυκλοφορεί το μυθιστόρημα Mémoires de porc-épic, το οποίο αποσπά, μεταξύ άλλων, το Βραβείο Ρενοντό.
Τον Μάρτιο του 2007, συνυπογράφει με άλλους 43 συγγραφείς ένα μανιφέστο που φέρει τον τίτλο Pour une "littérature-monde" en français (Για μια λογοτεχνία του κόσμου στα γαλλικά) και δημοσιεύεται στην εφημερίδα Le Monde. Κεντρική ιδέα του μανιφέστου είναι η αμφισβήτηση του όρου "γαλλόφωνος συγγραφέας", προκαλώντας μεγάλες αντιδράσεις και πολλές συζητήσεις στον λογοτεχνικό χώρο.
Δύο χρόνια αργότερα, τον Ιανουάριο 2009, κυκλοφορεί το έβδομο κατά σειρά μυθιστόρημά του Black Bazar, το οποίο σημείωνει πολύ μεγάλη επιτυχία παραμένοντας για πολλούς μήνες μεταξύ των είκοσι ευπώλητων βιβλίων στη Γαλλία. Με το αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα Αύριο γίνομαι είκοσι χρονών, που δημοσιεύει το 2010, σηματοδοτεί την είσοδό του στην περίφημη Λευκή Συλλογή των Εκδόσεων Γκαλιμάρ. Την ίδια χρονιά, ο Αλέν Μαμπανκού γίνεται Ιππότης της Λεγεώνας της Τιμής με διάταγμα του Προέδρου της Γαλλικής Δημοκρατίας, ενώ το 2012 η Γαλλική Ακαδημία τού απονέμει το Μέγα Λογοτεχνικό Βραβείο Ανρί-Γκαλ, για το συνολικό έργο του.
Για πρώτη φορά μετά από 23 χρόνια, τον Ιούνιο του 2012, ο Αλέν Μαμαπανκού επιστρέφει στο Κονγκό και στην πόλη των παιδικών του χρόνων. Όλες τις εντυπώσεις και τα συναισθήματά του τα αποτυπώνει στο μυθιστόρημα Lumières de Pointe-Noire.
Σήμερα ζει στη Σάντα Μόνικα (Καλιφόρνια).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι ποιητές Κατηγορία:Γάλλοι μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Συγγραφείς παιδικής και νεανικής λογοτεχνίας Κατηγορία:Γάλλοι δοκιμιογράφοι Κατηγορία:Αφρικανοί συγγραφείς
Ακτίνιο (στοιχείο)
Το ακτίνιο είναι ραδιενεργό χημικό στοιχείο με σύμβολο το Ac (δεν πρέπει να συγχέεται με τη συντομογραφία της ακετυλικής ομάδας με ατομικό αριθμό 89, το οποίο ανακαλύφθηκε το 1899. Ήταν το πρώτο μη πρωτογενές ραδιενεργό χημικό στοιχείο που απομονώθηκε. Το πολώνιο, το ραδόνιο και το ράδιο παρατηρήθηκαν πριν το ακτίνιο, αλλά δεν απομονώθηκαν πριν το 1902. Το ακτίνιο έδωσε το όνομα του στις ακτινίδες, μια ομάδα 15 παρόμοιων χημικών στοιχείων ανάμεσα στο ακτίνιο και το λωρένσιο στον περιοδικό πίνακα.
Είναι ένα μαλακό,ασημί-άσπρο ραδιενεργό μέταλλο, το οποίο αντιδρά ταχύτατα με το οξυγόνο και την υγρασία στον αέρα σχηματίζοντας μια λευκή επίστρωση οξειδίου του ακτινίου η οποία αποτρέπει την περαιτέρω οξείδωση. Όπως οι περισσότερες λανθανίδες και ακτινίδες, το ακτίνιο αποκτά Οξειδωτική κατάσταση +3 σε όλες σχεδόν τις χημικές του ενώσεις. Το ακτίνιο εντοπίζεται μόνο σε ίχνη σε κοιτάσματα ουρανίου ως το ισότοπο 227Ac, το οποίο έχει χρόνο ημιζωής 21.772 χρόνια, εκπέμποντας κυρίως σωματίδια β. Ένας τόνος ουρανίου περιέχει περίπου 0.2 χιλιόγραμμα ακτινίου. Η πολύ μεγάλη ομοιότητα των φυσικών και χημικών ιδιοτήτων του ακτινίου και του λανθανίου κάνουν το διαχωρισμό τους ατελέσφορο. Αντί αυτού, το στοιχείο παράγεται σε ποσότητες χιλιόγραμμων μέσω του βομβαρδισμού νετρονίων του 226Ra μέσα σε πυρηνικό αντιδραστήρα. Λόγω της σπανιότητας του, της υψηλής τιμής και της ραδιενέργειας, το ακτίνιο δεν έχει καμιά σημαντική βιομηχανική χρησιμότητα. Οι χρήσεις του περιλαμβάνουν την πηγή νετρονίων και τον συντελεστή στις θεραπείες μέσω ακτινοβολίας στοχεύοντας καρκινικά κύτταρα στο σώμα.
Ιστορία
Ο Αντρέ-Λουί Ντεμπιέρν, ένας Γάλλος χημικός ανακοίνωσε την ανακάλυψη ενός νέου στοιχείου το 1899. Διαχώρισε τα υπολείμματα πισσουρανίτη τα οποία προέκυψαν από την εξαγωγή του ραδίου από τους Μαρί και Πιερ Κιουρί. Το 1899, ο Ντεμπιέρν περιέγραψε την ουσία σαν όμοια με το τιτάνιο και το 1900 σαν όμοια με το θόριο. Ο Friedrich Oskar Giesel ανεξάρτητα ανακάλυψε το ακτίνιο το 1902 ως ουσία όμοια με το λανθάνιο και την ονόμασε " Εμάνιο " το 1904. Μετά από μια σύγκριση των χρόνων ημιζωής των 2 ουσιών από τον Ντεμπιέρν,τον Hariett Brooks το 1904,και τους Όττο Χαν και Όττο Σακούρ το 1905, το όνομα που επέλεξε ο Ντεμπιέρν επιλέχθηκε λόγω παλαιότητας.
Άρθρα που δημοσιεύτηκαν τη δεκαετία του 1970 και έπειτα υποδεικνύουν πως τα αποτελέσματα του Ντεμπιέρν που δημοσιεύτηκαν το 1904 έρχονται σε αντίθεση με αυτά που ανακοινώθηκαν το 1899 και το 1900. Αυτό οδήγησε μερικούς συγγραφείς να δηλώσουν πως στον Giesel έπρεπε να δοθούν τα εύσημα για την ανακάλυψη. Μια λιγότερο επιθετική άποψη της επιστημονικής ανακάλυψης προτάθηκε από τον Αντλόφ. Προτείνει πως η κριτική των νεότερων δημοσιεύσεων θα έπρεπε να μετριαστεί λόγω του νηπιακού επιπέδου της ραδιοχημείας, επισημαίνει τη σύνεση των ισχυρισμών του Ντεμπιέρν στα αρχικά έγγραφα και σημειώνει ότι κανείς δε μπορεί να ισχυριστεί πως η ουσία του Ντεμπιέρν δεν περιείχε ακτίνιο. Ο Ντεμπιέρν που τώρα θεωρείται από τη μεγάλη πλειονότητα των ιστορικών ως ο άνθρωπος που το ανακάλυψε, έχασε το ενδιαφέρον προς το αντικείμενο και το εγκατέλειψε. Ο Giesel, αντιθέτως,μπορεί σωστά να πάρει τα εύσημα για την πρώτη παραγωγή του καθαρού ραδιοχημικού ακτινίου και για την εξακρίβωση του ατομικού του αριθμού, 89.
Το όνομα ακτίνιο προέρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη ακτίς που σημαίνει ακτίνα. Το σύμβολο του, το Ac, χρησιμοποιείται επίσης σε συντομογραφίες άλλων ενώσεων που δεν έχουν καμία σχέση με το ακτίνιο, όπως το ακετύλιο, οι ακεταλδεΰδες και το οξικό άλας.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Το ακτίνιο είναι μέταλλο ανοιχτού ασημένιου χρώματος. Το κρυσταλλικό πλέγμα του είναι κυβικό με άτομα στα κέντρα των εδρών. Στο σκοτάδι φεγγίζει ελαφρά λόγω της υψηλής ραδιενέργειάς του. Στον υγρό αέρα σκεπάζεται με λευκό λεπτό στρώμα οξειδίου, που εμποδίζει τη περαιτέρω οξείδωση του μετάλλου. Στις ενώσεις του το ακτίνιο είναι τρισθενές. Σχεδόν όλα τα άλατα του ακτινίου είναι λευκά και γίνονται άχρωμα σε διάλυμα. Τα περισσότερα από αυτά (εκτός από το φωσφορικό ακτίνιο) είναι ισόμορφα με τις αντίστοιχες ενώσεις του λανθανίου. Το ακτίνιο σχηματίζει τις αδιάλυτες ενώσεις που σχηματίζει και το λανθάνιο (υδροξείδιο, φωσφορικό, οξαλικό, ανθρακικό, φθοροπυριτικό). Το υδροξείδιο του ακτινίου, Ac(OH)3 έχει πιο βασικό χαρακτήρα από το υδροξείδιο του λανθανίου, La(OH)3. Εξ αιτίας της εξαιρετικής ομοιότητας των χημικών ιδιοτήτων του ακτινίου και του λανθανίου ο χημικός διαχωρισμός για την παραγωγή καθαρού ακτινίου από τα φυσικά ορυκτά του (που περιέχουν λανθάνιο και άλλες σπάνιες γαίες) συναντά τεράστιες δυσκολίες και γι' αυτό ποσότητες γραμμαρίων ακτινίου (ως 227Ac)παίρνονται τεχνητά ακτινοβολώντας 226Ra με ουδετερόνια.
Περιεκτικότητα στο φλοιό της γης
Το επιφανειακό στρώμα του φλοιού της Γης πάχους 1,6 χλμ. περιέχει 11.300 τόνους ισοτόπου 227Ac, σε σύγκριση όμως με άλλα στοιχεία η ποσότητα του ακτινίου στο φλοιό της γης είναι πολύ μικρή (6,10 - 10% της μάζας).
Προφυλάξεις
Το 227Ac είναι πολύ ραδιενεργό και τα πειράματα με αυτό εκτελούνται σε ειδικά διαμορφωμένα εργαστήρια τα οποία έχουν κατάλληλα γάντια και ασπίδες κατά της ραδιενέργειας. Όταν το τριχλωρίδιο του ακτινίου χορηγείται ενδοφλέβια σε ποντικούς περίπου το 33% αποθηκεύεται στα οστά και το 50% στο συκώτι. Η τοξικότητα του συγκρίνεται,αν και είναι αισθητά χαμηλότερη του αμερίκιου και του πλουτωνίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ακτινίδες
Μπασέν
Το Μπασέν (αρμενικά: Բասեն, έως το 1935 γνωστό ως Μετς Κιαπανάκ, ενώ, στη συνέχεια, ως Μουσαϊελιάν ) είναι αγροτική κοινότητα του μαρζ του Σιράκ, στην Αρμενία. Το 2008, αριθμούσε 1,798 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγροτικές κοινότητες του Σιράκ
Γιώργος Παράσχος
Ο Γιώργος Παράσχος (γεννήθηκε στις 23 Αυγούστου 1952 στη Θεσσαλονίκη) είναι Έλληνας παλαίμαχος διεθνής ποδοσφαιριστής από τη Μακεδονία και τώρα προπονητής του Ατρόμητου. Αγωνιζόταν ως αμυντικός και αμυντικός μέσος, με συνολικά τις 314 συμμετοχές στο πρωτάθλημα Α΄ Εθνικής, κυρίως με την Καστοριά.
Σε συλλογικό επίπεδο
Ως ποδοσφαιριστής ξεκίνησε την καριέρα του από την ακαδημία του ΠΑΟΚ το 1967. Έγινε επαγγελματίας το 1971 και το 1974 μεταπήδησε στην Καστοριά, με την οποία αγωνίστηκε ως το 1985, με μια μικρή διακοπή για ένα εξάμηνο την περίοδο 1983-84, όταν φόρεσε τη φανέλα του Απόλλωνα Καλαμαριάς. Ήταν μέλος της ομάδας της Καστοριάς που κατέκτησε το κύπελλο Ελλάδας του 1980, επικρατώντας στον τελικό του Ηρακλή Θεσσαλονίκης με σκορ 5-2 και την επόμενη περίοδο αγωνίστηκε στο κύπελλο Κυπελλούχων.
Στις εθνικές ομάδες
Ο Γιώργος Παράσχος αγωνίστηκε συνολικά 4 φορές με την εθνική Ελλάδας. Η πρώτη συμμετοχή του ήταν στις 21 Σεπτεμβρίου 1977 σε φιλικό αγώνα εναντίον της Ρουμανίας που πραγματοποιήθηκε στο Βουκουρέστι, όταν υπό τις οδηγίες του Αλκέτα Παναγούλια πέρασε ως αλλαγή στη θέση του Σπύρου Λιβαθηνού με το ξεκίνημα του δευτέρου ημιχρόνου.
Αγωνίστηκε επίσης εναντίον της Γιουγκοσλαβίας για το Βαλκανικό κύπελλο (16/11/1977, 0-0), στη μεγάλη εκτός έδρας νίκη επί της Δανίας με 1-0 για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1982 (15/10/1980), καθώς και στον αγώνα προς τιμήν του Μίμη Δομάζου εναντίον της Αυστραλίας στη Λεωφόρο (11/11/1980, 3-3), ο οποίος ήταν ο μοναδικός στον οποίο αγωνίστηκε και στα 90 λεπτά.
Προπονητική καριέρα
Εργάστηκε ως προπονητής για πρώτη φορά το 1994 στην Αναγέννηση Καρδίτσας και μέχρι σήμερα έχει βρεθεί στους πάγκους διαφόρων ελληνικών συλλόγων, ενώ το 1998 μετέβη στην Κύπρο για λογαριασμό του ΑΠΟΕΛ.
Τη μεγαλύτερη χρονικά και πιο επιτυχημένη θητεία είχε στη Χαλκηδόνα, την οποία ανέβασε στην Α΄ Εθνική το 2002-03 και στην οποία παρέμεινε πέντε περιόδους, εξασφαλίζοντας ακόμη και την έξοδο της ομάδας στο κύπελλο ΟΥΕΦΑ (όπου αγωνίστηκε ως Ατρόμητος, μετά τη συγχώνευση με την ομάδα του Περιστερίου).
Στις 18 Απριλίου του 2013 κι έπειτα από απουσία έξι ετών, βρέθηκε ξανά στην τεχνική ηγεσία του Ατρόμητου, από την οποία αποχώρησε στις 22 Σεπτεμβρίου 2014.
Τον Μάρτιο του 2015 ανέλαβε προπονητής στον Πλατανιά. Στις 20 Απριλίου του 2016 το συμβόλαιό του με την ομάδα των Χανίων ανανεώθηκε για έναν ακόμη χρόνο. Στις 12 Οκτωβρίου του 2017 η συνεργασία του με τον Πλατανιά λύθηκε.
Στις 12 Δεκεμβρίου του 2017 ανακοινώθηκε η έναρξη συνεργασίας του με τον Απόλλωνα Σμύρνης. Στις 14 Μαΐου του 2018 η συνεργασία του με τον Απόλλωνα Σμύρνης τερματίστηκε.
Στις 12 Νοεμβρίου του 2018 ανέλαβε προπονητής στον Αστέρα Τρίπολης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Γ.Σ. Καστοριάς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Απόλλων Καλαμαριάς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα) Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Α.Ο. Τρικάλων Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Α.Σ. Αναγέννησης Καρδίτσας 1904 Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Α.Ο. Καβάλα Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Γ.Σ. Ηρακλή Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΑΠΟΕΛ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Π.Α.Σ. Γιάννινα Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Α.Ο. Πανηλειακού Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ολυμπιακού Βόλου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ακράτητου Άνω Λιοσίων Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Χαλκηδόνας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ατρόμητου Αθηνών Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΠΑΟΚ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΟΦΗ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Α.Ο. Ξάνθης Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Πανιωνίου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Λεβαδειακού Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Α.Ο. Πλατανιά Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Αστέρα Τρίπολης Κατηγορία:Προπονητές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου στο εξωτερικό Κατηγορία:Μακεδόνες
Το μικρό σπίτι στο δάσος
Το μικρό σπίτι στο δάσος (πρωτότυπος τίτλος: The Cabin in the Woods) είναι κινηματογραφική αμερικανική κωμική ταινία τρόμου σε σκηνοθεσία Ντρου Γκόνταρντ, στο σκηνοθετικό του ντεμπούτο, σε σενάριο του ίδιου μαζί με τον Τζος Γουέντον και σε παραγωγή του Τζος Γουέντον.
Υπόθεση
Μια ανέμελη παρέα πέντε φίλων- η φρεσκοβαμμένη ξανθιά Τζουλς, ο τουμπανιασμένος καλός της Κερτ, ο νέος κολλητός του Χόλντεν, η προσφάτως χωρισμένη Ντέινα κι ο καμένος χασικλής Μάρτι - από το κολέγιο πάει εκδρομή το Σαββατοκύριακο σ’ ένα μικρό σπίτι κάπου στο δάσος. Δύο ηλικιωμένοι τύποι, οι οποίοι όπως φαίνεται γνωρίζουν κάτι παραπάνω σχετικά με τη συγκεκριμένη καλύβα, τους συμβουλεύουν να το ξανασκεφτούν. Φυσικά, τα λόγια τους σκορπίζουν στον αέρα και, το ίδιο κιόλας βράδυ, ο εφιάλτης ξεκινά. Κι έτσι η παρέα αυτή πρέπει να παλέψει αν θέλει να επιβιώσει ολόκληρη.
Βραβεία
Η ταινία ήταν υποψήφια για 21 βραβεία και από αυτά κέρδισε τα 8.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2012 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Σκηνοθετικό ντεμπούτο σε ταινίες Κατηγορία:Αποκαλυπτικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές κωμικές ταινίες τρόμου Κατηγορία:Παρωδία (ταινίες) Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες μαύρης κωμωδίας Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Lions Gate Entertainment Κατηγορία:Λυκάνθρωποι σε ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές εφηβικές κωμικές ταινίες
Να με φωνάζεις με τ' όνομά σου (αποσαφήνιση)
Ο όρος Call Me by Your Name (στα ελληνικά Να με φωνάζεις με τ' όνομά σου μπορεί να αναφέρεται:
Αναγέννηση της Disney
Ως Αναγέννηση της Disney (αγγλικά: Disney Renaissance) αναφέρεται συνήθως η χρονική περίοδος που κράτησε 10 χρόνια, απ' το 1989 μέχρι το 1999 όπου τα στούντιο της Disney επέστρεψαν στο προσκήνιο και έφτιαξαν ταινίες κινουμένων σχεδίων βασισμένες κυρίως σε κλασικές ιστορίες. Οι ταινίες αυτές ψυχαγώγησαν το ευρύτατο κοινό και δέχτηκαν καλές κριτικές, γνωρίζοντας μεγάλη επιτυχία παγκοσμίως.
Οι ταινίες αυτές ήταν οι εξής: Η Μικρή Γοργόνα (1989), Μπερνάρ και Μπιάνκα: Περιπέτειες στην Άκρη της Γης (1990), Η Πεντάμορφη και το Τέρας (1991), Αλαντίν (1992), Ο Βασιλιάς των Λιονταριών (1994), Ποκαχόντας (1995), Η Παναγία των Παρισίων (1996), Ηρακλής: Πέρα από το μύθο (1997), Μουλάν (1998) και Ταρζάν (1999). Επί του παρόντος, Η Πριγκίπισσα και ο Βάτραχος (2009) θεωρείται η πιο σύγχρονη παραγωγή στούντιο που ισούται με τα παραδοσιακά κινούμενα σχέδια, πλοκή και μουσική των Αναγέννηση της Disney.
Ιστορία
Η Ντίσνεϋ ανέλαβε την ανάπτυξη της Μικρής Γοργόνας απ' τη δεκαετία του 1930 εώς το 1988. Ο στιχουργός Χάουαρντ Άσμαν και ο συνθέτης Άλαν Μένκεν ανέλαβαν τη μουσική της ταινίας. Η ταινιά προβλήθηκε για πρώτη φορά στις 17 Νοεμβρίου 1989 και με εισπράξεις που έφτασαν τα $211 εκατομμύρια ήταν η μεγαλύτερη σε εισπράξεις ταινία κινουμένων σχεδίων της τότε περιόδου.
Την επόμενη χρονιά το 1990 προβλήθηκε η ταινία Μπερνάρ και Μπιάνκα: Περιπέτειες στην Άκρη της Γης και ήταν η πρώτη απ' τις δύο συνέχειες της Ντίσνεϋ (το άλλο ήταν η Φαντασία 2000) που την παραγωγή ανέλαβε η Walt Disney Feature Animation.
Το 1991 προβλήθηκε η Πεντάμορφη και το Τέρας η οποία ήταν η πρώτη ταινία κινουμένων σχεδίων που ήταν υποψήφια για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας. Όπως και με τη Μικρή Γοργόνα, τη μουσική της ταινίας ανέλαβαν οι Άλαν Μένκεν και Χάουαρντ Άσμαν και πήρε Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού και Καλύτερης Μουσικής, ενώ οι εισπράξεις έφτασαν γύρω τα $377 εκατομμύρια.
Οι ταινίες Αλαντίν και Ο Βασιλιάς των Λιονταριών προβλήθηκαν αντίστοιχα το 1992 και το 1994 και αποτέλεσαν τις μεγαλύτερες σε εισπράξεις ταινίες της χρονιάς τους. Όμως Ο Βασιλιάς των Λιονταριών με συνολικές εισπράξεις $783 εκατομμύρια αποτέλεσε τη μεγαλύτερη σε εισπράξεις ταινία κινουμένων σχεδίων της τότε περιόδου και τη μεγαλύτερη σε εισπράξεις ταινία κινουμένων σχεδίων κλασικού σχεδιασμού. Στον Αλαντίν τη μουσική ανέλαβαν οι Άλαν Μένκεν, Χάουαρντ Άσμαν (ο οποίος είχε πεθάνει πριν την κυκλοφορία του Η Πεντάμορφης και το Τέρας) και ο Τίμ Ράις. Στον Βασιλιά των Λιονταριών τα τραγούδια ανέλαβε ο γνωστός τραγουδιστής Έλτον Τζων μαζί με τον Τίμ Ράις και το μουσική ανέλαβε ο Χανς Ζίμερ.
Παραπομπές
* Κατηγορία:The Walt Disney Company Κατηγορία:Ταινίες των Walt Disney Animation Studios
Νεάπολη (Λεμεσός)
Η Νεάπολη είναι συνοικία του Δήμου Λεμεσού.
Τοποθεσία
Στα δυτικά συνορεύει με την Αγία Τριάδα, στα βόρεια με τον Άγιο Νικόλαο, στο βορειοανατολικά με τη Χαλκούτσα (Δήμος Μέσα Γειτονιάς) και στα ανατολικά με τον Άγιο Γεώργιο Φραγκούδη (Δήμος Αγίου Αθανασίου). Το νότιο μέρος της συνοικίας είναι παραθαλάσσιο.
Πληθυσμός
Σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο, ο πληθυσμός της Νεάπολης παρουσιάζει αύξηση στην πορεία των χρόνων. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό της Νεάπολης όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
1456
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1456 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Σφίγγα (Μουσείο Ακρόπολης αρ. 630)
Η Σφίγγα που φιλοξενείται στο Μουσείο Ακρόπολης με αριθμό καταλόγου 630 βρέθηκε σε τρία κομμάτια γύρω από τον Παρθενώνα μεταξύ 1882 και 1883. Το έργο χρονολογείται μεταξύ 560 και 550 π.Χ.
Περιγραφή
Είναι κατασκευασμένη από νησιώτικο μάρμαρο. Λείπουν τα μπροστινά πόδια, κομμάτι του κρανίου, της αριστερής φτερούγας και η αριστερή πλευρά του σώματος. Φέρει επίσης διάφορες σοβαρές φθορές.
Εικονίζεται Σφίγγα καθιστή με τα πίσω πόδια και όρθια με τα μπροστινά. Το σώμα της είναι λιονταρίσιο με κεφάλι γυναίκας. Στην πλάτη φέρει φτερούγες στριφτές όπως συνηθίζεται στον αρχαϊκό ρυθμό. Σώμα και πρόσωπο έχουν διεύθυνση προς τα δεξιά. Η κόμη καταλήγει σε παχιές πλεξούδες που πέφτουν στον λαιμό και στους ώμους. Υπολείμματα ερυθρού χρώματος αφήνουν να υποθέσουμε ότι τα μαλλιά κάποτε ήταν ζωγραφισμένα.
Πηγές
Κατηγορία:Σφίγγες Κατηγορία:Μουσείο Ακρόπολης Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στην Αττική Κατηγορία:Αρχαία ελληνικά αγάλματα
Ντισπούρ
Το Ντισπούρ (ασσαμικά: দিছপুৰ, Ντισπούρ) είναι η πρωτεύουσα του Άσαμ στην Ινδία.
Το Ντισπούρ, μια τοποθεσία του Γκαουχάτι, έγινε η πρωτεύουσα του Άσαμ το 1973. Διαδέχθηκε τη πάλαι ποτέ πρωτεύουσα Σιλόνγκ που προσαρτήθηκε στη νέα πολιτεία Μεγκαλάγια, η οποία αποσπάστηκε από το Άσαμ.
Το Ντισπούρ είναι πρωτεύουσα του κυβέρνησης του Άσαμ. Εδώ βρίσκονται όλα τα σημαντικότερα κυβερνητικά κτίρια του Άσαμ. Δίπλα από το Ντισπούρ βρίσκεται η αρχαία πόλη Τζάτια.
Αν και είναι γνωστή ως πρωτεύουσα του Άσαμ, το Ντισπούρ είναι επίσης γνωστό για το Κέντρο Δημοπρασιών Τσαγιού του Γκαουχάτι. Μια μεγάλη ποικιλία τσαγιών πλειστηριάζονται σε αυτό το κέντρο.
Πολιτική
Το Ντισπούρ αποτελεί μέρος της εκλογικής περιφέρειας Γκαουχάτι της Λοκ Σάμπα.
Καιρός
Το Ντισπούρ αποτελεί μέρος του Γκαουχάτι. Έχει ζεστά καλοκαίρια και κρύους χειμώνες. Οι χειμώνες συνοδεύονται από περιστασιακές βροχές που μειώνουν περαιτέρω τη θερμοκρασία. Η εποχή των μουσώνων στο Ντισπούρ αρχίζει τον Ιούνιο. Στο Ντισπούρ, συνήθως οι μουσώνες συνοδεύονται από έντονες καταιγίδες.
Τουριστικά αξιοθέατα
Ως πρωτεύουσα, η πόλη είναι ιδιαίτερα καλοοργανωμένη. Υπάρχουν πολλά τουριστικά σημεία στο Ντισπούρ, όπως τα παρακάτω:
Εκπαίδευση
Η πρωτεύουσα Ντισπούρ αποτελεί σημαντικό μέρος στην εκπαίδευση του Άσαμ. Στο Ντισπούρ βρίσκεται το νομικό κολέγιο και το κολέγιο του Ντισπούρ. Το νομικό κολέγιο ιδρύθηκε το 1993. Υπάγεται στο Συμβούλιο Δικηγορικών Συλλόγων της Ινδίας. Το Κολέγιο Ντισπούρ ιδρύθηκε το 1978. Αυτό το κολέγιο ιδρύθηκε για να καλύψει τις υψηλότερες εκπαιδευτικές ανάγκες των φοιτητών αφού το Ντισπούρ έγινε πρωτεύουσα του Άσαμ μετά από την απόσχιση της Μεγκαλάγια (συμπεριλαμβανομένου του Σιλόνγκ). Η πόλη διαθέτει πολλά κυβερνητικά και ιδιωτικά σχολεία.
Υγειονομική περίθαλψη
Το Ντισπούρ στεγάζει πολλά σημαντικά νοσοκομεία, όπως το Νευρολογικό Κέντρο Ερευνών του Γκαουχάτι, το Νοσοκομείο Γκαουχάτι και το Νοσοκομείο του Κέντρου της πόλης. Η πόλη διαθέτει και γηροκομείο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Ινδίας
Όντιν
thumb|right|Ο Όντιν σε πίνακα του 1886. Ο Όντιν θεωρείται ο ανώτατος θεός στη Σκανδιναβική και Τευτονική Θρησκεία και μυθολογία. Είναι υιός της γιγαντίδος Μπέστλα (Bestla) και του Θεού Μπορ (Borr), ο ύπατος των Θεών Αισίρων (Æsir), του σημαντικότερου κλάδου του σκανδιναβικού πάνθεου. Ήταν πατέρας αρκετών εξ αυτών και δημιουργός του πρώτου ζεύγους της τωρινής γενεάς ανθρώπων (του Ασκ και της Έμπλα), διαμορφωτής των Εννέα Κόσμων της τευτονικής παραδόσεως από τα λείψανα του γίγαντα Ύμιρ (Ymir).
Το όνομα Όντιν προέρχεται από αρχαίο σκανδιναβικό Óðinn (Δ.Φ.Α.: /ˈoːðinː/, προφέρεται -Όδινν- στα αρχαία σκανδιναβικά και -Όουδινν- στα ισλανδικά), το οποίο ετυμολογείται από τη λέξη óðr , "οργή". Το όνομά του ποικίλει: Óðinn στα ισλανδικά, Oden στα σουηδικά, Wõden στα αγγλοσαξωνικά, Wuodan στα αλλεμανικά, Wotan ή Wothan στα γερμανικά, Godan στα λομβαρδικά.
Ο Όντιν εμφανίζεται ως θεός του πολέμου στις νότιες τευτονικές πηγές από τον 5ο ως τον 8ο αιώνα.
Ο ρόλος του, όπως πολλών θεών της βόρειας παράδοσης, είναι πολύσημος: είναι ο θεός της ποιήσεως, της γνώσεως, της εμπνεύσεως αλλά και του πολέμου. Επίσης θεωρείται θεός της σοφίας και της νικηφορίας. Φαίνεται πως ο βασικός αρχικός ρόλος του πρέπει να ήταν αυτός του ψυχοπομπού, δηλαδή να οδηγεί τους νεκρούς στον άλλον κόσμο. Επίσης είχε στενή σχέση με τα άλογα, τα δόρατα και τη μετενσάρκωση. Το δικό του άλογο ονομαζόταν Σλάιπνιρ, σύμφωνα με τις σκανδιναβικές πηγές, είχε οκτώ πόδια, και ο Όντιν το χρησιμοποιούσε για να μετακινείται ανάμεσα στους διαφορετικούς κόσμους. Επίσης μπορούσε να μεταμορφωθεί σε γεράκι, αλλά σε αντίθεση με άλλες ουράνιες θεότητες ή θεούς-δημιουργούς άλλων πολιτισμών, στη σκανδιναβική μυθολογία ο Όντιν ουδέποτε θεωρήθηκε παντοδύναμος κύριος ουρανού και γης.
Στη σκανδιναβική μυθολογία οι θεοί δεν είχαν αποκλειστικές αρμοδιότητες και τομείς δραστηριότητας. Λόγου χάρη, ο Όντιν δεν ήταν ο μοναδικός θεός που λατρευόταν ως θεός του πολέμου. Θεός του πολέμου θεωρούταν και ο Τυρ, ο οποίος λατρευόταν κυρίως από τους απλούς στρατιώτες, ενώ ο Όντιν ήταν θεός των φυλάρχων και των βασιλέων, ακόμα και στον πόλεμο.
Τον επικαλούνταν για θεραπεία από διάφορες παθήσεις, αλλά και οι πολεμιστές κατά τη διάρκεια της μάχης. Θυσίασε το ένα του μάτι για να αποκτήσει το δώρο της προφητείας και -σύμφωνα με το ισλανδικό έπος Hávamál- κρεμάστηκε πάνω στο Δένδρο της Ζωής Ύγκντρασιλ (Yggdrasil) και κεντήθηκε στο πλευρό με λόγχη για να κερδίσει σε αντάλλαγμα για λογαριασμό των Θεών και των ανθρώπων τη γνώση των ρούνων και τη δύναμη να προφητεύει το μέλλον. Αναλυτικά: Όταν ο κόσμος και ο ίδιος ήταν νέοι, και ενώ οι Εσίρ πολεμούσαν ακόμα με τους Βανίρ, ο Όντιν αποζήτησε δύναμη. Έτσι προσφέρθηκε να θυσιάσει το δεξί του μάτι στον Δράκο, φρουρό του Σιντριβανιού του Μίμιρ, ώστε να μπορέσει να πιει από την πηγή. Από τότε έμεινε μονόφθαλμος αλλά και πάνσοφος, ενώ η δύναμη του Σιντριβανιού του χαρίζει ισχυρή όραση στο μοναδικό του μάτι. Μία άλλη, παρόμοια αλλά πιο επώδυνη θυσία που έκανε ήταν να κρεμαστεί από ένα κλαδί του Παγκόσμιου Δένδρου. Για εννέα ημέρες και εννέα νύχτες τυραννιόταν από τον πόνο, μέχρι που με τεράστια προσπάθεια της θέλησής του κατάφερε να διαβάσει τους μαγικούς ρούνους που είχε σκαλίσει στο μπαστούνι του και το οποίο είχε αφήσει στη βάση του Δένδρου (οι ρουνικοί φθόγγοι θεωρούνταν πως διέθεταν υπερφυσικές και μαγικές δυνάμεις). Έτσι ξαναγεννήθηκε αθάνατος και –έχοντας πιει και από το Σιντριβάνι του Μίμιρ– έγινε αρχηγός όλων των θεών φέρνοντας την ειρήνη στο Άσγκαρντ, καθώς και αιώνιος άρχοντας του πολέμου, της ποίησης, της μαγείας και της σοφίας.
Ο Όντιν έχει στην υπηρεσία του δύο κοράκια, το Χούγκιν και το Μούνιν (τα ονόματα των σημαίνουν Σκέψη και Μνήμη στα αρχαία σκανδιναβικά), τα οποία πετούν σε όλη τη γη κάθε μέρα και τη νύχτα επιστρέφουν και αναφέρουν στον Όντιν όλα όσα συνέβησαν στον κόσμο.
Άλλα ονόματά του: Rognir, Sann, Omi, Ohinn, Oer, Sidhott, Thund, Haptagod, Sidskegg, Sigtyr, Unn, Ηerran, Herteit, Hropt, Herian, Ialg, Iolf, Ialk, Iolnir, Sigfadhir, Skilfing, Svipal, Blindi, Nikar, Nikuz, Oski, Svidur, Svidrir, Thunn, Vakr, Fiolsvinn, Hergaut, Grim, Yggr, Grimnir, Valfadhir, Haer, Alfader, Haerbardhr, Ganglari, Hroptr, Fiolnir, Gaut.
Ιερά πλάσματά του είναι ο λύκος, το κοράκι και ο ηλιακός αετός που φωλιάζει στο Δένδρο της Ζωής ως φως που συγκρούεται με το σκότος. Ιερά εμβλήματά του είναι το Τρισκελές (σύμβολο της πολλαπλότητας και της δημιουργικής ικανότητας, όμοιo με τη σικελική trisquetra), ο λεγόμενος Οφθαλμός του Βόνταν (ένας ισοσκελής σταυρός μέσα σε κύκλο) και το θεϊκό δόρυ Γκούνγκνιρ (Gungnir) που δεν έσπαζε ποτέ (με αυτό θάβονταν οι άνδρες θρησκευτές του, αλλά και οι γυναίκες θρησκεύτριές του, οι οποίες το έφεραν σε μικρογραφία πάνω στις νεκρικές ζώνες τους ακόμη και στις ταφές του 7ου αιώνος στο Κεντ, όταν οι βασιλείς της επαρχίας είχαν ήδη κηρύξει απηνείς διωγμούς κατά των αρχαιοθρήσκων).
Παραπομπές - σημειώσεις
Κατηγορία:Σκανδιναβική μυθολογία Κατηγορία:Θεότητες του κυνηγιού Κατηγορία:Θεότητες της μαγείας Κατηγορία:Γερμανικός παγανισμός Κατηγορία:Θεότητες του πολέμου Κατηγορία:Θεότητες της σοφίας
Chemosphere
Σχεδιασμένη από τον αμερικανό αρχιτέκτονα John Lautner το 1960, η οικία Μάλιν (γνωστή και ως Chemosphere House) είναι μοντερνιστικό κτίριο, με χαρακτηριστική μορφή που παρομοιάζεται συχνά με ιπτάμενο δίσκο.
Κάποτε αποκαλούμενο "το πιο μοντέρνο κτίριο του κόσμου" από την Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάνικα, το Chemosphere έχει μεγάλο ενδιαφέρον χάριν στην έξυπνη στατική του επίλυση και τον πρωτοποριακό του σχεδιασμό, επηρεασμένο σημαντικά από το στυλ της λεγόμενης atomic age κουλτούρας και του mid-century modern.