cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Παπ Σεκ Ντιόπ
Ντιζόν (δανεισμός)
Στις 6 Αυγούστου 2020, ο Ντιόπ εντάχθηκε με μονοετή δανεισμό στη γαλλική Ντιζόν ΦΚΟ. Η συμφωνία περιελάμβανε οψιόν αγοράς 5 εκατομμυρίων ευρώ, συν επιπλέον 1,5 εκ. ευρώ σε μπόνους και ρήτρα αμοιβής πώλησης 15%. Ο Ντιόπ έκανε το ντεμπούτο του για την Ντιζόν σε μια ήττα με 1–0 από την Ανζέ ΣΚΟ στις 22 Αυγούστου 2020.
Άρης Θεσσαλονίκης
Στις 29 Ιουνίου 2022, ο Ντιόπ υπέγραψε διετές συμβόλαιο με τον Άρη Θεσσαλονίκης.
Εθνική ομάδα
Γεννημένος στη Σενεγάλη και μεγαλωμένος στην Ισπανία, ο Ντιόπ ήταν διεθνής με τις «μικρές» εθνικές Ισπανίας Κ18, Κ19 και Κ21. Με την Εθνική Κ19 κατέκτησε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κ19 του 2015. Τον Σεπτέμβριο του 2018, ο Ντιόπ δήλωσε την επιλογή του να αγωνιστεί για την Ισπανία.
Διακρίσεις
Ισπανία Κ19
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σενεγαλέζοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ισπανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Γαλικιανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ισπανοί σενεγαλέζικης καταγωγής Κατηγορία:Πολιτογραφημένοι πολίτες της Ισπανίας Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ18 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σενεγάλης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Θέλτα Βίγο Β Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεγούντα Ντιβιζιόν Β Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Θέλτα Βίγο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολιμπίκ Λιονναί Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γαλλία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σαμπιονά Νασιονάλ 2 Κατηγορία:Ισπανοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντιζόν ΦΚΟ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Παπικά Διαμερίσματα
Τα Παπικά Διαμερίσματα, ιταλ. Appartamento Pontifico ή Nobile, είναι η μη επίσημη ονομασία του συνόλου των διαμερισμάτων, που είναι ιδιωτικά, κρατικά και θρησκευτικά και βρίσκονται γύρω από την αυλή του Σίξτου Ε΄ (cortile di Sisto V), στις δύο πλευρές του 3ου ορόφου του Αποστολικού Παλατιού στο Βατικανό.
Από τον 17ο αι. τα παπικά διαμερίσματα ήταν το επίσημο ενδιαίτημα του πάπα με τη θρησκευτική ιδιότητά του ως μεγίστου ποντίφικος. Πριν το 1870, η επίσημη διαμονή του με την προσωρινή ιδιότητα του ηγεμόνα του Παπικού Κράτους ήταν το Παλάτσο ντελ Κουιρινάλε, το οποίο είναι τώρα η επίσημη κατοικία του Προέδρου τς Ιταλικής Δημοκρατίας.
Χαρακτηριστικά
Τα διαμερίσματα περιλαμβάνουν περί τα δέκα μεγάλα δωμάτια: προθάλαμο, ένα μικρό γραφείο για τον γραμματέα του πάπα, το ιδιωτικό γραφείο του πάπα, το υπνοδωμάτιό του (στη γωνία του κτηρίου), ένα ιατρείο (με οδοντιατρικό εξοπλισμό και εργαλεία για επείγον χειρουργείο), μία τραπεζαρία, ένα μικρό καθιστικό και μία κουζίνα. Υπάρχει μία ταράτσα με κήπο και καταλύματα προσωπικού για τις μοναχές (Γερμανές Βενεδικτίνες), που κρατούν την Υπηρεσία (Prefecture) του Παπικού Οικοκυριού. Από το παράθυρο του γραφείου του ο πάπας χαιρετίζει και ευλογεί τους προσκυνητές στην πλατεία του Αγ. Πέτρου τις Κυριακές. Η ιδιωτική βιβλιοθήκη είναι ένα τεράστιο δωμάτιο, με δύο παράθυρα που έχουν θέα προς την πλατεία. Το ιδιωτικό παρεκκλήσιο του πάπα είναι στον επάνω όροφο της ανατολικής πλευράς της αυλής του Σίξτου Ε΄.
Η κατοικία
O πάπας συνήθως ζει στα Παπικά Διαμερίσματα, εκτός από το διάστημα Ιουλίου-Σεπτεμβρίου, οπότε πηγαίνει στο Παπικό Παλάτι του Καστέλ Γκαντόλφο, την επίσημη θερινή του κατοικία, νοτιο-ανατολικά της Ρώμης. Από τους τελευταίους πάπες, οι πάπας Ιωάννης ΚΓ΄, πάπας Παύλος Α΄, πάπας Ιωάννης Παύλος Β΄, απεβίωσαν στα Παπικά Διαμερίσματα, ενώ ο πάπας Παύλος ΣΤ΄ απεβίωσε στο Καστέλ Γκαντόλφο. Ο πάπας Βενέδικτος ΙΣΤ΄ έχει παραιτηθεί και ζούσε στο Καστέλ Γκαντόλφο, πριν μετακινηθεί στη νέα του διαμονή μέσα στο Βατικανό.
Πάντως ο πάπας Φραγκίσκος έπειτα από την εκλογή του, αρνήθηκε να μείνει στα Παπικά Διαμερίσματα και προτίμησε τη διαμονή σε δύο δωμάτια του Ντόμους Σάνκταε Μάρταε. Όμοια έμενε σε ένα διαμέρισμα, αντί του επισκοπικού ανακτόρου, κατά την περίοδο που ήταν αρχιεπίσκοπος του Μπουένος Άιρες.
Μετακόμιση
Τον Οκτώβριο του 2016 το Βατικανό ανακοίνωσε ότι το Παλάτι του Καστέλ Γκαντόλφο θα είναι ανοικτό για το κοινό ως μουσείο. Το Παλάτι ήταν το τελευταίο τμήμα των Παπικών Διαμερισμάτων που άνοιξε για τον κόσμο, για μία περίοδο περισσότερο από δύο έτη.
Πηγές
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Βατικανό
Ετραμπιέρ
Το Ετραμπιέρ (γαλλικά: Étrembières) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Άνω Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Άνω Σαβοΐας
Ιωάννα των Βαλουά, βασίλισσα της Ναβάρρας
Η Ιωάννα, γαλλ. Jeanne (24 Ιουνίου 1343 - 3 Νοεμβρίου 1373) από τον Οίκο των Βαλουά γεννήθηκε πριγκίπισσα της Γαλλίας και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Ναβάρρας.
Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Ιωάννη Β΄ της Γαλλίας και της Μπόννης του Οίκου του Λουξεμβούργου, κόρης του Ιωάννη της Βοημίας.
Γεννήθηκε στο Σατωνέφ-συρ-Λουάρ και αρχικά είχε μνηστευθεί με τον Ιωάννη, γιο του Ιωάννη Γ΄ δούκα της Βραβάντης, αλλά ο γάμος τελικά δεν έγινε. Παντρεύτηκε τον 2ο εξάδελφό της Κάρολο Β΄ της Ναβάρρας στο Σατώ ντυ Βιβιέ, κοντά στο Φοντεναί-Τρεζινύ, στο Μπρι του Κουτεβρώλ.
Απεβίωσε σε ηλικία 30 ετών στο Εβρέ και τάφηκε στο βασιλικό αββαείο του Σαιν-Ντενί.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1362 τον Κάρολο Β΄ των Εβρέ βασιλιά της Ναβάρρας και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Βαλουά Κατηγορία:Βασίλισσες της Ναβάρρας Κατηγορία:Γαλλίδες κόμισσες
Αλ Χουντάιντα
Η αλ Χουντάιντα (الْحُدَيْدَة, επίσης αποδίδεται ως Χοντέντα, Χοντέιντα, Χουντάυντα ή Χοντέιντα) είναι η τέταρτη μεγαλύτερη πόλη της Υεμένης και το κύριο λιμάνι της χώρας στην Ερυθρά Θάλασσα. Το 2004 είχε πληθυσμό 402.560 κατοίκων, και αποτελεί την έδρα του κυβερνείου Αλ Χουντάυντα.
Ιστορία
Σύμφωνα με τα ισλαμικά χρονικά, η ονομασία αναφέρθηκε για πρώτη φορά το έτος 1454/55, και έως την δεκαετία του 1520 είχε αναπτυχθεί σε σημαντική πόλη με τον ερχομό των Οθωμανών. Κατά το χρονικό του 1854 του μαλαϊκής καταγωγής ταξιδιώτη Αμπντουλά μπιν Αμπντούλ Καντίρ το οποίο συνέταξε κατά το ταξίδι του χατζ στην Μέκκα, περιέγραψε πως στην πόλη ήταν ευρεία η συνήθεια της κατανάλωσης του φυτού κατ το οποίο έχει επίδραση ναρκωτικού.
Κατά τα τέλη του 19ου αιώνα υπήρξε σημαντικό κέντρο εξαγωγών με την εμπορική δραστηριότητα να επικεντρώνεται στο εμπόριο καφέ, βαμβακιού, χουρμάδων και δερμάτων. Σταδιακά ωστόσο έχασε τον κεντρικό του ρόλο από την πόλη του Άντεν στις αρχές του 20ού αιώνα η οποία βρισκόταν σε ασφαλέστερη τοποθεσία. Ο καφές που παράγονταν στην Χουντάυντα ωστόσο εξακολουθούσε να φημίζεται για την ποιότητα του.
Κατά την διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου το 1914, στην περιοχή είχε την βάση του γερμανικός σταθμός ραδιοσημάτων, ο οποίος χρησιμοποιούνταν ως σημείο αναμετάδοσης επικοινωνιών από την Κωνσταντινούπολη προς την Γερμανική Δυτική Αφρική, καθώς και για την εκπομπή προπαγάνδας έναντι των αγγλικών δυνάμεων στο Σουδάν, Σομαλία και Αβυσσινία. Το 1920 η πόλη θεωρούνταν από τους Βρετανούς ως φτωχή με στοιχειώδεις μόνο λιμενικές υποδομές, ακατάλληλες για μεγάλα πλοία. Η πόλη ωστόσο ήταν γνωστή ως το κέντρο κατασκευής πλοιάριων τύπου ντόου (βάρκες αραβικού τύπου), όπως και για τις βιοτεχνίες βυρσοδεψίας και υποδημάτων σανδαλίων.
Η πόλη καταλήφθηκε για μικρό χρονικό διάστημα κατά τον πόλεμο Σαουδικής Αραβίας-Υεμένης το 1934.
Υεμενικός εμφύλιος πόλεμος
Κατά τον υεμενικό εμφύλιο πόλεμο που ξεκίνησε το 2015, το λιμάνι της πόλης έχει κρίσιμο ρόλο στην εισαγωγή ανθρωπιστικής βοήθειας στην χώρα, προς αντιμετώπιση του ευρείας έκτασης λιμού που πλήτει τον πληθυσμό. Έως τον Ιούνιο του 2018, τα 3/4 της ανθρωπιστικής βοήθειας και εμπορευμάτων με κατεύθυνση την Υεμένη κατέφθαναν μέσω του λιμανιού της Χουντάυντα. Η πόλη αποτελεί συχνό πεδίο συγκρούσεων μεταξύ των αντιμαχόμενων δυνάμεων (αντάρτες Χούθι, και φιλοσαουδαραβικές δυνάμεις Χάντι) για την απόκτηση του ελέγχου της. Καθώς το λιμάνι της πόλης διαδραματίζει κεντρικό ρόλο στην λήψη ανθρωπιστικής βοήθειας, τα Ηνωμένα Έθνη ζήτησαν να τεθεί το λιμάνι να τεθεί υπό τον έλεγχο τους, ωστόσο δεν στάθηκε δυνατό να επιτευχθεί συμφωνία με τους Χούθι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Υεμένης
Τζέιμς Τίτλερ
Ο Τζέιμς Τίτλερ (James Tytler, 17 Δεκεμβρίου 1745 στο Φερν, Άνγκους (Σκωτία) – 11 Ιανουαρίου 1804 στο Σάλεμ, Μασαχουσέτη (ΗΠΑ) ήταν Σκωτσέζος φαρμακοποιός και συντάκτης της δεύτερης έκδοσης της Encyclopædia Britannica. Ο Τίτλερ έγινε το πρώτο άτομο που πέταξε με αερόστατο θερμού αέρα στην Βρετανία (1784).
Βίος
Ο Τίτλερ ήταν γιος Πρεσβυτεριανού ιερέα στο Φορφαρσάιρ της Σκωτίας. Ο πατέρας του, του δίδαξε Ελληνικά, Λατινικά και θεολογία. Ενδεχομένως σπούδασε σχετικά με την ιερατεία αλλά δεν έδειξε ενδιαφέρον στον (Ορθόδοξο) Καλβινισμό. Έγινε ιεροκήρυκας της Εκκλησίας της Σκωτίας και σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου, και έπειτα μαθήτευσε σε χειρουργείο πλοίου για έναν χρόνο. Μπορεί να μην απέκτησε πτυχίο, αλλά η 11η έκδοση της Μπριτάννικα τον αναφέρει ως Τζέιμς Τίτλερ M.A. (Master of Arts). Αρνήθηκε να ασκηθεί στην ιατρική και αντ' αυτού άνοιξε φαρμακείο στο Λέιθ, κοντά στο Εδιμβούργο, το οποίο αποτέλεσε οικονομική αποτυχία, η οποία τον υπερχρέωσε. Τα δύο μεγαλύτερα άρθρα του στην δεύτερη έκδοση της Britannica είναι τα Χειρουργική και Φαρμακευτική, δείχνοντας τα πεδία εξειδίκευσης του.
Το 1765, ο Τίτλερ νυμφεύτηκε την Ελίζαμπεθ Ράτρεϊ, ορφανή θυγατέρα ενός δικηγόρου. Λίγο αργότερα, έφυγε από τη Σκωτία για να αποφύγει τους πιστωτές του. Τα οικονομικά του προβλήματα ενδεχομένως τον οδήγησαν στον αλκοολισμό. Μετέβη στην βόρεια Αγγλία, όπου προσπάθησε να εργαστεί ξανά ως φαρμακοποιός. Αφού έγινε πατέρας πολλών παιδιών εκεί, επέστρεψε στο Εδιμβούργο το 1772 ή το 1773. Το 1774 ή το 1775 ο Τίτλερ ήλθε σε διάσταση με τη σύζυγό του, την περίοδο που το ζευγάρι είχε πέντε παιδιά.
Με το ψευδώνυμο "Ranger" ο Τίτλερ δημοσίευσε το Ranger's Impartial List of the Ladies of Pleasure in Edinburgh (Αμερόληπτος Κατάλογος των Κυριών Αναψυχής στο Εδιμβούργο του Τίτλερ) ένα ιδιωτικό βιβλίο που παρείχε λεπτομέρειες για 66 εργαζόμενες κυρίες της πόλης.
Επέστρεψε στο Εδιμβούργο το 1791. Είχε δικαστεί ερήμην από το Ανώτατο Δικαστήριο της Σκωτίας και του απαγορεύθηκε να βρίσκεται στην Σκωτία λόγω πολιτικής διαφωνίας και μετακόμισε στο Μπέλφαστ το 1793, και έπειτα το 1795 στις Ηνωμένες Πολιτείες. Στο Σάλεμ της Μασαχουσέτης, επιμελήθηκε το Salem Register (Κατάλογος του Σάλεμ), δημοσίευσε μερικά έργα και πούλησε φάρμακα. Στις 9 Ιανουαρίου 1804, ο Τίτλερ έφυγε μεθυσμένος από το σπίτι του, και δύο μέρες αργότερα η θάλασσα ξέβρασε το σώμα του.
Ο Τζέιμς και η Ελίζαμπεθ Ράτρεϊ ήταν μέλη των Γλασιτών, μιας ριζοσπαστικής Προτεσταντικής αίρεσης. Την δεκαετία του 1770, ο Τίτλερ απομακρύνθηκε από την αίρεση και την κατήγγειλε μαζί με όλες τις εκκλησίες. Παρέμεινε θερμός Χριστιανός χωρίς να είναι μέλος κάποιου δόγματος. Στο Σάλεμ δεν πήγε ποτέ στην εκκλησία.
Encyclopædia Britannica
Ο Τίτλερ είχε προηγουμένως γράψει περισσότερα από αυτά που είχε επιμεληθεί. Για παράδειγμα το 1774 ήταν ο συγγραφέας δύο θρησκευτικού περιεχομένου φυλλαδίων που το έδωσαν ελάχιστα ή καθόλου χρήματα. Ήλθε αργά στην Encyclopædia Britannica, ως συντάκτης της δεύτερης έκδοσης (1777–1784). Πληρώθηκε με μικρότερο ποσό από τον προκάτοχό του, Ουίλλιαμ Σμέλι, ο οποίος είναι πιθανό πως ήταν εκνευρισμένος επειδή ένας από τους εκδότες της Μπριτάννικα, ο Άντριου Μπελ, βοηθήθηκε από τον Τίτλερ σε άλλο έργο. Όπως έγραψαν κάποιοι ιστοριογράφοι: «Ο Τίτλερ έδειξε μια ασυνήθιστη σταθερότητα στον σκοπό του ενώ εργαζόταν για την δεύτερη έκδοση». Οι κριτικές της δεύτερης έκδοσης ήταν χλιαρές, αλλά οι πωλήσεις έδειξαν την εκτίμηση του αναγνωστικού κοινού.
Ο Τίτλερ συνέβαλε στην συγγραφή κάποιων μεγάλων πραγματειών της τρίτης έκδοσης (1788–1797), και ίσως ήταν ο αρχισυντάκτης της πριν φύγει από το Εδιμβούργο τον Μάρτιο του 1788, τον μήνα πριν την έκδοση του πρώτου τόμου. Το γεγονός αυτό άφησε την θέση του αρχισυντάκτη στον συνιδιοκτήτη της Μπριτάννικα και συνεργάτη του Μπελ, Κόλιν Μακφαρκούχαρ. Ο Τίτλερ συνέχισε να συνεισφέρει έντονα στην τρίτη έκδοση όταν επέστρεψε στο Εδιμβούργο μέχρι την επιστολή M, η οποία συντάχθηκε το 1792 ή 1793.
Πολιτική
Η δεύτερη έκδοση της Encyclopædia Britannica είναι πολιτικά μετριοπαθής μιας και οι Μπελ και Μακφαρκούχαρ περιόρισαν τον ρεφορμισμό του Τίτλερ. Ο Τίτλερ έδειξε την συμπάθεια του προς την Γαλλική Επανάσταση του 1789 και κάλεσε τους Βρετανούς να μην πληρώνουν τους φόρους τους. Ακόμη κατείγγειλε τους κυβερνητικούς αξιωματούχους. Ένα από τα φυλλάδια του, δημοσιευθέν το 1792, περιέγραφε τη Βουλή των Κοινοτήτων ως «χώρο δικτατόρων (junto) αριστοκρατών» που σφετεριζόταν τα δικαιώματα του βασιλιά και του λαού. Δεν ήταν λόγω των χρημάτων, αλλά η ειλικρινής και ευθεία συμπεριφορά του θα έπρεπε να πληρούν τις προϋποθέσεις ενός άνδρα για να γίνει ψηφοφόρος. Ως συνέπεια αυτού ο Τίτλερ τέθηκε εκτός νόμου λόγω της ανταρσίας του τον Ιανουάριο του 1793.
Στο πλοίο για την Αμερική το 1795 ο Τίτλερ έγραψε ένα φυλλάδιο με τίτλο Rising the sun in the west, or the Origin and progress of liberty (Ανατέλοντας τον ήλιο στα δυτικά, ή η Καταγωγή της ελευθερίας), στο οποίο κατήγγειλε τους εκλεκτούς του Παλαιού Κόσμου. Όντας απογοητευμένος από τους Σκωτσέζους και τους Ιρλανδούς, επαινούσε τους Αμερικανούς και τους Γάλλους στη μάχη τους ενάντια στην δεισιδαιμονία και την τυραννία (παρά την κατάπνιξη της θρησκείας στην επαναστατημένη Γαλλία).
Αεροπορία
Ο Τίτλερ επισκιάστηκε από τον Λουνάρντι—τον αποκαλούμενο «Ριψοκίνδυνο Αεροναύτη»—ο οποίος πραγματοποίησε πέντε εντυπωσιακές πτήσεις στη Σκωτία, δημιουργώντας μια φαντασιοπληξία για τα αερόστατα και εμπνέοντας την μόδα των φουστών και των καπέλων των κυριών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σκωτσέζοι αεροπόροι Κατηγορία:Σκωτσέζοι χειρουργοί Κατηγορία:Σκωτσέζοι εγκυκλοπαιδιστές
Παύλος ο Σιλεντιάριος
Ο Παύλος Σιλεντιάριος ήταν Βυζαντινός αυτοκρατορικός αξιωματούχος, επιγραμματοποιός και ποιητής. Έζησε τον 6ο αιώνα μ.Χ.
Το επώνυμό του
Το επώνυμό του ‘’’Σιλεντιάριος’’’ υποδηλώνει το αξίωμα που κατείχε κατά τις τελευταίες δεκαετίες της αυτοκρατορίας του Ιουστινιανού: ήταν μέλος του ανώτατου αυτοκρατορικού Συμβουλίου, του Σιλεντίου ή Σιγής.
Συγγραφικό έργο
Μας σώζονται εβδομήντα τρία από τα επιγράμματα που συνέταξε, κυρίως ερωτικού περιεχομένου. Αν και επιδέξια συντεθειμένα ως προς τη μορφή,  χαρακτηρίζονται από υπερβολική δόση  ερωτισμού Επίσης είναι συντάκτης Εκφράσεων', δηλαδή  έμμετρων περιγραφών  αρχιτεκτονικών μνημείων της εποχής  του: η πρώτη Ἔκφρασις ναοῦ Ἁγίας Σοφίας και η δεύτερη Έκφρασις εἰς τὸν ἄμβωνα του ναού της Αγίας Σοφίας. Η πρώτη Έκφρασις γράφτηκε κατ΄εντολή του Ιουστινιανού με αφορμή την ανοικοδόμηση της Αγίας Σοφίας μετά την κατάρρευση του τρούλου το 558. Αποτελούμενο από 1029 στίχους το κύριο μέρος αυτών είναι εξάμετροι ενώ οι αποστροφές προς τον αυτοκράτορα και τον πατριάρχη είναι στίχοι από 134 ιαμβικά τρίμετρα. Απαγγέλθηκε στη εορτή των Θεοφανείων το 563. Μεταξύ άλλων μνημονεύει τη λαμπρότητα των χρωματιστών μαρμάρων, τον τρόπο στήριξης του τρούλου, τα ψηφιδωτά των τόξων τα οποία παρομοιάζει με το ‘’πολύχρωμο τόξο της Ίριδος’’, το ασημένιο κιβώριο, και την ολόχρυση πλάκα της Αγίας Τράπεζας στηριγμένης σε χρυσούς κίονες, το μεταξωτό κάλυμμά της επενδυμένο από χρυσό και άργυρο. Αργότερα γράφτηκε η έκφραση του μεγάλου άμβωνα της Αγίας Σοφίας σε 275 εξαμέτρους και εισαγωγή σε ιαμβικό μέτρο και αποτελείται από είκοσι εννέα ιάμβους.
Αποτίμηση του συγγραφικού έργου του
Η σημασία των δύο αυτών έργων είναι μεγάλη  για την ιστορία της αρχιτεκτονικής και της τέχνης. Επίσης, τέτοια κείμενα όπως αυτά εξυπηρετούσαν την αυτοκρατορική προπαγάνδα του Ιουστινιανού τόσο για τον ίδιο όσο και για την αυτοκρατορία την ίδια. Η ποιητική περιγραφή του Σιλεντιάριου μας επιτρέπει να υποθέσουμε πως ο βυζαντινός άνθρωπος μέσα σε μνημεία  όπως η Αγία Σοφία «αντιδρούσε όχι μόνο ως πιστός, αλλά και ως θεατής έργων τέχνης εκφράζοντας το θαυμασμό του και εντυπωσιασμένος από τα σαφώς αισθητικά αποτελέσματα αυτού του αριστουργήματος…»
Πολύ μεγάλη σημασία έχουν επίσης τα επιγράμματα του Παύλου. Θαυμάσια κατά τον Σίμο Μενάρδο, πιστοποιούν την εκπληκτική άνθηση του είδους κατά τον 6ο μ.Χ. αιώνα και φανερώνουν την επιβίωση των κλασικών ελληνικών προτύπων, τόσο ως προς την γλώσσα όσο και ως προς το περιεχόμενο (κυρίως ερωτικό), μεταξύ των ανωτέρων στρωμάτων της -ιδεολογικά ρωμαιοχριστιανικής- Βυζαντινής κοινωνίας. Είναι άξιο προσοχής το ότι ο αυλικός ποιητής του Ιουστινιανού, που έγραψε τα ποιήματα για την Μεγάλη Εκκλησία προς δόξαν του Χριστιανισμού, έγραψε και τόσο τολμηρά ερωτικά επιγράμματα.
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί ποιητές Κατηγορία:Μεσαιωνικοί ποιητές Κατηγορία:Παλατινή Ανθολογία Κατηγορία:Ανθολογία του Πλανούδη Κατηγορία:Κύκλος του Αγαθία
Βουνόρεια Ιωαννίνων
Τα Βουνόρεια είναι ορεινό χωριό στον Νομό Ιωαννίνων σε υψόμετρο 600 μέτρων, το οποίο βρίσκεται στα νοτιοδυτικά του νομού και στα όρια με τον Νομό Άρτας. Το χωριό είναι κτισμένο στις δυτικές πλαγιές των Τζουμέρκων (Αθαμανικά Όρη) και ανατολικά του Αράχθου ποταμού. Απέχει 49 χλμ. ΝΑ. της πόλης των Ιωανίννων και 15,5 χλμ. ΝΔ. από τα Πράμαντα. Ως οικισμός, περιλαμβάνεται στις ελληνικές απογραφές από το 1940 ως μέρος της τότε κοινότητας Ραφταναίων. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με το Παλαιομοχούστι, τη Μεγάλη Ράχη, το Μυλοκοπειό, το Παλληκάρι, τον Ζαλούχο, την Πλάκα, τους Ραφταναίους, τη Ρούγα και τον Φράξο αποτελούν την τοπική κοινότητα Ραφταναίων που ανήκει στη δημοτική ενότητα Πραμάντων του Δήμου Βορείων Τζουμέρκων και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 16 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων Κατηγορία:Δήμος Βορείων Τζουμέρκων
Σεσίλια Οτσέλι
H Μαρία Σεσίλια Γιολάντα Οτσέλι Γκονσάλες (María Cecilia Yolanda Occelli González, 1949 -) είναι η πρώτη σύζυγος του πρώην Προέδρου του Μεξικού Κάρλος Σαλίνας ντε Γορτάρι.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1949 στη Πόλη του Μεξικού, και είναι κόρη του Αρμάντο Οτσέλι και της Άνα Μαρία Γκονσάλες. Συναντήθηκε για πρώτη φορά με τον Κάρλος Σαλίνας ντε Γορτάρι το 1958, όταν και οι δύο ήταν περίπου δέκα ετών σε ένα πάρτι. Το 1965, όταν ήταν 16 ετών και ήταν 17 ετών, συναντήθηκαν πάλι σε ένα άλλο πάρτι. Η σχέση έληξε το 1968 όταν ο Κάρλος μετακόμισε στις Ηνωμένες Πολιτείες για να σπουδάσει οικονομικά. Το 1971 επανασυνδέθηκαν όταν και οι δύο βρίσκονταν στο Γουίλιαμσμπεργκ της Βιρτζίνια.
Παντρεύτηκαν στις 15 Απριλίου 1972 και μαζί απέκτησαν τρία παιδιά, την Σεσίλια, τον Κάρλος Εμιλιάνο και τον Χουάν Κριστόμπαλ. Μετακόμισαν στη Βοστώνη, όπου ο Κάρλος ξεκίνησε το μεταπτυχιακό του στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ.
Ως Πρώτη Κυρία επικεντρώθηκε σε θέματα που αντιμετώπιζαν τα παιδιά, οι νέοι και οι ηλικιωμένοι. Προώθησε πολιτικά προγράμματα και έργα, ιδίως τη δημιουργία του Papalote Museo del Niño, ενός παιδικού μουσείου στο Τσαπουλτεπέκ που άνοιξε το 1993. Επίσης, διετέλεσε Πρόεδρος του Εθνικού Συστήματος Οικογενειακής Ανάπτυξης από το 1988 έως το 1994. Μετά την θητεία του ως Πρόεδρος του Μεξικού ο Σαλίνας ζήτησε διαζύγιο από την Σεσίλια. Το διαζύγιο τους εκδόθηκε επίσημα το 1995.
Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 2000, η Σεσίλια έγινε Πρόεδρος του Fundación de Apoyo Infantil A.C., το οποίο συνεργάζεται με το Save the Children. Επίσης, συνέχισε να έχει ρόλο στο διοικητικό συμβούλιο των επιτρόπων για το Papalote Museo del Niño, που βοήθησε να καθιερωθεί.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρώτες Κυρίες του Μεξικού
Οινοποιία στην Κριμαία
μικρογραφία|Οι αμπελώνες Λιβάντα Η οινοποιία στην Κριμαία υπάρχει για πάνω από δύο χιλιάδες χρόνια.
Ιστορία
Η οινοποιία αναπτύχθηκε στη Χερσόνησο, το βασίλειο του Βοσπόρου, στο Πριγκιπάτο της Θεοδωρούς και στις Γενουατικές αποικίες.
Η οθωμανική περίοδος ήταν δυσμενής για τον οίνο λόγω της θρησκευτικής απαγόρευσης, αλλά αυτό αντισταθμίστηκε από τη λατρεία των επιτραπέζιων σταφυλιών. Οι μουσουλμάνοι δεν υπόκεινταν σε υπερβολικούς φόρους, γεγονός που προκάλεσε κάποια κίνηση σε άλλη πίστη.
Τρέχουσα κατάσταση
Γενικά, με τη χρήση προστατευτικών μηχανισμών, η βιομηχανία έχει ευκαιρίες για ανάπτυξη και πρόσβαση σε ξένες αγορές (ειδικά στην περιοχή Ασίας-Ειρηνικού).
Στους αξιοσημείωτους οινοπαραγωγούς της Κριμαίας περιλαμβάνονται οι "Μασσάντρα", "Ινκερμάν", "Κοιλάδα του Ηλίου", "Κοκτεμπέλ", "Μαγκαράτς", "Σουτέρ", "Νόβι Σβιτ".
Ποικιλιακή σύνθεση
Η ποικιλία των αμπελώνων της Κριμαίας (σύμφωνα με τα στοιχεία του 1991) παρουσιάζεται ως εξής (ανά ποσοστό) :
Παραπομπές
Κατηγορία:Κριμαία
Νέα Πολιτεία Αττικής
Η Νέα Πολιτεία είναι οικισμός της Ανατολικής Αττικής ο οποίος δημιουργήθηκε το 1923 από πρόσφυγες οι οποίοι προήλθαν απ' την Πολιτεία του Πόντου. Μέχρι τις 31 Ιανουαρίου του 2002 ανήκε στην Κοινότητα Σκάλας Ωρωπού και στη συνέχεια στο Δήμο Ωρωπίων ο οποίος διατηρήθηκε μέχρι και τις 31 Δεκεμβρίου του 2010. Την Πρωτοχρονιά του 2011 τέθηκε σε εφαρμογή το Πρόγραμμα Καλλικράτης με βάση το οποίο συστάθηκε ο νέος διευρυμένος Δήμος Ωρωπού ο οποίος συμπεριέλαβε στα όριά του και το Δήμο Ωρωπίων οπότε και η Νέα Πολιτεία εντάχθηκε εκεί.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οικισμοί του νομού Αττικής
Τζακ Κόνγουεϊ
Ο Τζακ Ράιαν Κόνγουεϊ (Jack Ryan Conway, 17 Ιουλίου 1887 – 11 Οκτωβρίου 1952) ήταν Αμερικανός σκηνοθέτης και παραγωγός του κινηματογράφου, ενώ συμμετείχε και κατά τις αρχές του 20ου αιώνα, στον κινηματογράφο, ως ηθοποιός. Η πρώτη του επαφή με τον κινηματογράφο, έγινε μέσω της υποκριτικής, σε ταινίες γουέστερν. Και το 1915, έκανε το σκηνοθετικό του ντεμπούτο. Πιθανώς, η πιο γνωστή του κινηματογραφική δουλειά να έγινε στην ταινία Υπό την Σκιάν της Λαιμητόμου, το 1937.
Εβιάν-λε-Μπαιν
Το Εβιάν-λε-Μπαιν (γαλλικά: Évian-les-Bains) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Άνω Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Εβιαναί (γαλλικά: Évianais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Άνω Σαβοΐας
Ελεονώρα της Καστίλης, βασίλισσα της Ναβάρρας
Η Ελεονώρα, ισπαν. Leonor (μετά το 1363 - 27 Φεβρουαρίου 1416) από τον Οίκο της Τραστάμαρα γεννήθηκε πριγκίπισσα της Καστίλης και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Ναβάρρας.
Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Ερρίκου Β΄ της Καστίλης και της Ιωάννας-Εμμανουέλας των Ιβρέα-Καστίλης, κόρης του Ιωάννη-Εμμανουήλ πρίγκιπα της Βιγιένα.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1375 με τον Κάρολο Γ΄ των Εβρέ βασιλιά της Ναβάρρας και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Τραστάμαρα Κατηγορία:Δούκισσες του Νεμούρ Κατηγορία:Ινφάντας της Καστίλλης Κατηγορία:Βασίλισσες της Ναβάρρας Κατηγορία:Γαλλίδες κόμισσες
Σοφιάν Ουμιά
Ο Σοφιάν Ουμιά (γενν. 23 Δεκεμβρίου 1994) είναι Γάλλος αθλητής της πυγμαχίας. Είναι ο αργυρός ολυμπιονίκης το 2016 στα 60 κιλά ανδρών. Είναι επίσης μεσογειονίκης στο ίδιο αγώνισμα το 2013 και 2018.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι αθλητές της πυγμαχίας
Canis lepophagus
thumb|right|250px|Η χρονολογική σειρά των κυνοειδών επισημαίνοντας τον Canis lepophagus με κόκκινο (Tedford & Wang)
Ο Canis lepophagus (Κύων ο λαγωοφάγος) είναι εξαφανισμένο είδος κυνίδη που ήταν ενδημικό σε μεγάλο μέρος της Βόρειας Αμερικής κατά το Πρώιμο Πλειόκαινο. Είναι αξιοσημείωτος διότι η γενεαλογία του προτείνεται να έχει οδηγήσει τόσο στους λύκους όσο και στα κογιότ.
Το πρώτο αρχείο απολιθωμάτων ευρέθη στο Cita Canyon του Τέξας. Οι επακόλουθες ανακαλύψεις δειγμάτων εντοπίστηκαν σε τέσσερις άλλες τοποθεσίες του Τέξας, στο Tonuco Mountain, στο Νέο Μεξικό, στη δυτική Ουάσιγκτον στον Ποταμό Σάντα Φε, Φλόριντα στο Black Ranch της βόρειας Καλιφόρνιας, σε περιοχές στη Νεμπράσκα, το Αϊντάχο, τη Γιούτα και την Οκλαχόμα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λύκος
Εξενεβέ
Το Εξενεβέ (γαλλικά: Excenevex) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Άνω Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Εξενεβιέν (γαλλικά: 	Exceneviens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Άνω Σαβοΐας
Accident Man 2
Το Accident Man: Hitman's Holiday είναι μια βρετανική ταινία δράσης θρίλερ του 2022, η συνέχεια της ταινίας Accident Man του 2018, με πρωταγωνιστές τους George Kirby και Harry Kerr, σε σκηνοθεσία Harry Kirby, βασισμένη στο ομώνυμο κόμικ του 1991 των Pat Meath και Tony Skinner. Το καστ περιλαμβάνει τους Scott Atkins, Ray Stevenson, Perry Benson, Henry Zhang και Flaminia Sink. Αυτή τη φορά, ο εκτελεστής Mike Fallon (Akins) πρέπει να προστατεύσει τον αχάριστο γιο του αφεντικού της μαφίας και να σώσει τη ζωή του μοναδικού του φίλου. Η ταινία θα κυκλοφορήσει σε VOD στις Ηνωμένες Πολιτείες στις 14 Οκτωβρίου 2022.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2022
Φωσινί (Άνω Σαβοΐα)
Το Φωσινί (γαλλικά: Faucigny) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Άνω Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Φωσινιεράν (γαλλικά: Faucignerands).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Άνω Σαβοΐας
Μαρμαράς Σύμης
Ο Μαρμαράς ή Μαρμαρά είναι βραχονησίδα του νότιου Αιγαίου στα Δωδεκάνησα και βρίσκεται δυτικά της Σύμης, νότια από τους Διαβάτες. Από το Ευρωπαϊκό Οικολογικό Δίκτυο NATURA 2000 έχουν κηρυχθεί ως Ζώνη Ειδικής Προστασίας για το είδος: Larus audouinii. Μαζί με τη Σύμη και τις γύρω νησίδες, είναι ανακηρυγμένος αρχαιολογικός χώρος, από το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 δεν υπάρχουν μόνιμοι κάτοικοι και σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης διοικητικά ανήκουν στον δήμο Σύμης. Από το 2001 έχουν αναγνωριστεί ως οικισμός.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βραχονησίδες της Σύμης
Μπούτσα
Η Μπούτσα (ουκρανικά: Буча) είναι πόλη στην περιφέρεια Κιέβου της Ουκρανίας. Διοικητικά έχει ενσωματωθεί ως πόλη περιφέρειας. Ο πληθυσμός της είναι περίπου 36.971 (εκτίμηση 2021).
Το 2022, κατά τη διάρκεια της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία, ρωσικά στρατεύματα εισήλθαν στην πόλη όπου ξέσπασαν σκληρές μάχες. Στις 24 Μαρτίου 2022, η πόλη τιμήθηκε με τον τίτλο «Ηρωική πόλη της Ουκρανίας». Μετά την υποχώρηση των ρωσικών στρατευμάτων, υπήρξαν αναφορές για μαζικές εκτελέσεις αμάχων στην πόλη. Ο γ.γ. των Ηνωμένων Εθνών, Αντόνιο Γκουτέρες, ανέφερε ότι είναι απαραίτητο να πραγματοποιηθεί μια ανεξάρτητη έρευνα που να οδηγήσει στη λογοδοσία των υπευθυνων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Ουκρανίας
Αφάφ Ελ-Οντόντ
Η Αφάφ Ελ-Οντόντ (Αραβικά: عفاف هدهد‎, γενν. 1 Οκτωβρίου 1996 στο Κάιρο) είναι Αιγύπτια αθλήτρια της σκοποβολής. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 ήταν 5η στα 10 μέτρα αεροβόλο πιστόλι. Στους Μεσογειακούς Αγώνες 2018 κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στα 10 μέτρα αεροβόλο πιστόλι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αιγύπτιοι αθλητές της σκοποβολής
Επιχείρηση Μάρτυρας Σολεϊμάνι
Στις 8 Ιανουαρίου 2020, σε μια στρατιωτική επιχείρηση με την κωδική ονομασία Επιχείρηση Μάρτυρας Σολεϊμάνι, οι Φρουροί της Ισλαμικής Επανάστασης του Ιράν (IRGC) εκτόξευσε πολλούς βαλλιστικούς πυραύλους στην αεροπορική βάση Αίν αλ-Ασάντ στο Κυβερνείο του Αλ Ανμπάρ, στο δυτικό Ιράκ, καθώς και σε μια άλλη αεροπορική βάση στο Ερμπίλ στην περιοχή του Κουρδιστάν, σε απάντηση της δολοφονίας του Στρατηγού Κασέμ Σολεϊμάνι από επιδρομή αεροσκαφών των ΗΠΑ. Ενώ οι ΗΠΑ αρχικά αξιολόγησαν ότι κανένα από τα μέλη της υπηρεσίας δεν τραυματίστηκε ή σκοτώθηκε στην επίθεση, το Υπουργείο Αμυνας των ΗΠΑ είπε τελικά ότι 110 μέλη της υπηρεσίας είχαν διαγνωστεί και υποβληθεί σε θεραπεία για εγκεφαλικούς τραυματισμούς από την επίθεση. ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάικ Πομπέο δήλωσε ότι η επίθεση είχε σκοπό να σκοτώσει. Οι ΗΠΑ ανέπτυξαν τους πυραύλους Patriot και άλλα συστήματα πυραυλικής άμυνας σε ορισμένες από τις Ιρακινές βάσεις τους κάποιους μήνες μετά την επίθεση. Εκτός από την επίθεση στη βάση του Άιν αλ-Ασάντ, το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC) ανέφερε επίσης μια πυραυλική επίθεση σε μια στρατιωτική βάση των ΗΠΑ κοντά στο αεροδρόμιο Ερμπίλ στην περιοχή του Κουρδιστάν του Ιράκ.
Πριν από τις επιθέσεις, Ιρανοί αξιωματούχοι ανακοίνωσαν ότι το Ιράν θα εκδώσει αντίποινα εναντίον των αμερικανικών δυνάμεων για τη δολοφονία του στρατηγού Κασέμ Σολεϊμάνι στη Βαγδάτη στις 3 Ιανουαρίου 2020. Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ προειδοποίησε ότι οποιαδήποτε αντίποινα θα είχε ως αποτέλεσμα τη στόχευση 52 σημαντικών Ιρανικών τοποθεσιών,συμπεριλαμβανομένων και πολιτιστικών. Σύμφωνα με πληροφορίες, μετά την απεργία της Βαγδάτης, οι αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών εντόπισαν την αυξημένη ετοιμότητα του Ιράν, αλλά ήταν ασαφές εκείνη τη στιγμή εάν ήταν αμυντικά μέτρα ή ένδειξη μελλοντικής επίθεσης κατά των δυνάμεων των ΗΠΑ. Σύμφωνα με το κρατικό πρακτορείο ειδήσεων φοιτητών του Ιράν (ISNA), το Ιράν εκτόξευσε "δεκάδες πυραύλους εδάφους-εδάφους" σε Ιρακινές βάσεις που φιλοξενούν αμερικανικά στρατεύματα. Πρόκειται για την πρώτη επίσημη επίθεση ενάντια στις αμερικάνικες βάσεις μετά από τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο, όπως ανακοίνωσε και το εν λόγω πρακτορείο. Το ISNA πρόσθεσε ότι ο κωδικός που χρησιμοποιήθηκε για την εκτόξευση των πυραύλων ήταν "Oh Zahra". Οι επιθέσεις ξεδιπλώθηκαν σε δύο κύματα, το καθένα σε απόσταση περίπου μιας ώρας. Το Fars News Agency κυκλοφόρησε στη συνέχεια βίντεο από τις εκτοξεύσεις του πυραύλου.
"Δεν στοχεύσαμε ανθρώπινα θύματα", δήλωσε ο Χουσεΐν Σαλάμι για την επιχείρηση. "Δεν είχε σημασία αν σκοτώσαμε εχθρικούς στρατιώτες, αλλά υπήρχε στρατηγικός εχθρικός εξοπλισμός εκεί που ήταν ο στόχος μας." Πρόσθεσε ότι τη νύχτα της επιχείρησης, δύο πύραυλοι προσγειώθηκαν στο ιρανικό έδαφος και συνετρίβησαν. Ειδήσεις αναφέρουν επίσης ότι δύο άλλοι πύραυλοι συνετρίβησαν στην περιοχή Χιτάν δυτικά της ιρακινής πόλης Χιτ και δεν είχαν εκραγεί.
Τα όπλα που χρησιμοποιήθηκαν
εναλλ.=|μικρογραφία|231x231εσ| Εικόνα από τους πυραύλους Φατέχ
Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Αγγλικά (en) Κατηγορία:Στρατιωτικές επιχειρήσεις Κατηγορία:Κωδικές ονομασίες
Φαβέρζ-Σετνέ
Το Φαβέρζ-Σετνέ (γαλλικά: Faverges-Seythenex) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Άνω Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σετεναγιάρ (γαλλικά: Seythenayards).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Άνω Σαβοΐας
Ρουφίνος (ποιητής)
Ο Ρουφίνος ήταν ερωτικός ποιητής, γνωστός μόνο από την Ελληνική Ανθολογία στην οποία σώθηκαν περίπου 40 επιγράμματά του. Το όνομά του, Ρουφίνος, είναι λατινικό. Δεν υπάρχουν άλλες πληροφορίες για αυτόν, παρά μόνο όσες μπορούν να αντληθούν από τα επιγράμματά του.
Πληροφορίες από τα επιγράμματά του Ρουφίνου
Ποιήματά του διασώθηκαν στην Παλατινή Ανθολογία, στην Ανθολογία του Πλανούδη και στο Appendix Barberino-Vaticana. Στα ποιήματα αυτά ασχολείται αποκλειστικά με ερωτικά θέματα και αναφέρει σε αυτά σημαντικό αριθμό γυναικών: Ελπίδα (V.9), Προδίκη (V.12, V.66, V. 103), Ευρώπη (V.14), Μελίτη (V.15, V.2, V.36, V.94), Βοώπις (V.22), Μέλισσα (V.27), Ροδόπη (V.36, V.92), Ροδόκλεια (V.36, V.73, V.74), Λέμβιον (V.44), Κερκούριον (V.44)͵ Θάλεια (V.47), Φιλίππη (V.61), Μαιονίδα (V.69), Φίλη (V.70), Νικομάχη (V.71), Αμυμώνη (V.75), Μελισσιάς (V.87). Αναφέρει και τα ανδρικά ονόματα Πρωτομάχος, Ζήνων (V.71).
Οι δυο τοποθεσίες που αναφέρονται στα ποιήματά του είναι η Κορρησός, συνοικία της Εφέσου μαζί με το ναό της Αρτέμιδος (V.9), καθώς και το λιμάνι της Σάμου (V.44).
Τέλος στο επίγραμμά του V.61 αναφέρει το παιχνίδι κόνδακας, το οποίο αναφέρεται στον Ιουστινιάνειο Κώδικα του 529 μ.Χ.
Σε ένα επίγραμμα (V.284), αναφέρεται ότι είναι του «Ρούφινου Δομέστικου». Από τη βιβλιογραφία ο Ρούφινος ο Δομέστικος θεωρείται ότι δε συμπίπτει με τον Ρούφινο των άλλων επιγραμμάτων.
Χρονολόγηση του Ρουφίνου
Αρχικά, είχε θεωρηθεί ότι ο Ρουφίνος έζησε τον 6ο αιώνα, αλλά αργότερα θεωρήθηκαν ως πιθανοί χρόνοι είτε ο 4ος αιώνας, αλλά και τα μισά ή το δεύτερο μισό του 2ου αιώνα. Σε κάθε περίπτωση, οι εκτιμήσεις αυτές απέχουν μεταξύ τους γιατί δεν υπάρχουν απτά στοιχεία για τη χρονολόγηση των επιγραμμάτων του Ρουφίνου.
Η αποκαλούμενη Sylloge Rufiniana
Τα ποιήματα / επιγράμματα του Ρουφίνου που βρίσκονται στο πέμπτο βιβλίο της Παλατινής Ανθολογίας θεωρείται πιθανόν ότι αποτελούσαν μια ανθολογία που αποκαλείται από κάποιους μελετητές Sylloge Rufiniana.
Τα επιγράμματα του Ρουφίνου
Παρακάτω δίνεται πίνακας με τα επιγράμματα που αποδίδονται σε αυτόν, είτε άμεσα (Ρουφίνου, του ιδίου) από μια από τις τρεις πηγές που βρίσκονται, είτε από την βιβλιογραφία.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες επιγραμματοποιοί Κατηγορία:Παλατινή Ανθολογία Κατηγορία:Ανθολογία του Πλανούδη
Ερωτική τέχνη
μικρογραφία| Και εμείς επίσης, θα είμαστε μητέρες, επειδή...! από τον Jean-Jacques Lequeu, 1794. δεξιά|μικρογραφία|312x312εσ| Στην "ελευθέρων ηθών υδατογραφία" του Achille Devéria, η ρητή ερωτική σκηνή λαμβάνει χώρα λαθραία στο πλαίσιο ενός "αξιοσέβαστου" πάρτι που φαίνεται στο πίσω μέρος. Η ερωτική τέχνη είναι ευρύ πεδίο των εικαστικών τεχνών που περιλαμβάνει οποιοδήποτε καλλιτεχνικό έργο που προορίζεται για να προκαλέσει ερωτική διέγερση, απεικονίζoντας συνήθως την ανθρώπινη γυμνότητα ή / και τη σεξουαλική δραστηριότητα. Έχει συμπεριλάβει έργα σχεδόν σε οποιοδήποτε οπτικό μέσο, συμπεριλαμβανομένων των σχεδίων, της χαρακτικής, των ταινιών, των ζωγραφιών, των φωτογραφιών και των γλυπτών. Μερικά από τα παλαιότερα γνωστά έργα τέχνης περιλαμβάνουν ερωτικά θέματα, τα οποία έχουν επαναληφθεί με ποικίλη προβολή σε διαφορετικές κοινωνίες, σε όλη την ιστορία. Ωστόσο, η ερωτική τέχνη έχει επίσης θεωρηθεί ευρέως ως ταμπού, με κοινωνικούς κανόνες ή νόμους να περιορίζουν τη δημιουργία, τη διανομή και την κατοχή της, ιδίως όταν θεωρείται " πορνογραφική ", " ανήθικη " ή " άσεμνη ".
Γκαλερί
Κατηγορία:Πορνογραφία Κατηγορία:Ερωτική τέχνη Κατηγορία:Αισθητική
Στράτων ο εκ Σάρδεων
Ο Στράτων υπήρξε Έλληνας ποιητής. Έζησε τον Β΄ αιώνα και καταγόταν από τις Σάρδεις. Συνέθεσε την περιβόητη Μούσα Παιδική, μια συλλογή από 258 παιδεραστικά επιγράμματα 26 ποιητών, που σώθηκε ολόκληρη και που αποτελεί το XII βιβλίο της Παλατινής Ανθολογίας. 98 από τα επιγράμματα αυτά είναι δικά του. Παρ’ όλο το περιεχόμενό τους (που στην εποχή του ήταν περισσότερο αποδεκτό) τα ποιήματα αυτά διακρίνονται για τη χάρη τους και την κομψότητά τους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες επιγραμματοποιοί Κατηγορία:Παλατινή Ανθολογία Κατηγορία:Μούσα Παιδική Κατηγορία:Ανθολογία του Πλανούδη Κατηγορία:Λυδία
Άγιος Στέφανος Χίου (Λαγκάδας)
Ο Άγιος Στέφανος Λαγκάδας ή Συκιάδας είναι νησίδα της Χίου στο ομώνυμο στενό, πολύ κοντά στις ανατολικές ακτές της ενώ βρίσκεται νοτιοανατολικά από το ακρωτήριο Καρυδά και βόρεια από το ακρωτήριο Παχύ. Νοτιοδυτικά της νησίδας είναι ο Παντουκιός (το επίνειο της Συκιάδας) και στα δυτικά η παραλία του Αγίου Ισιδώρου μαζί με το ομώνυμο ξωκλήσσι.
Αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 2001 να απογράφεται στο τότε Τοπικό Διαμέρισμα Λαγκάδας του τότε δήμου Ομηρούπολης. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με την Λαγκάδα και τον Αγρελωπό αποτελούν την κοινότητα Λαγκάδας που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Ομηρούπολης του Δήμου Χίου ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2011 δεν έχει κατοίκους.
Σημείωση
Στη δυτική πλευρά της Χίου υπάρχει η συνώνυμη νησίδα Άγιος Στέφανος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χίος Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες Κατηγορία:Δήμος Χίου
Άλπεις Κοττίαι
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/43/Serre-poncon-warly.jpg/220px-Serre-poncon-warly.jpg|μικρογραφία|220x220εσ| Το [[Embrun, Hautes-Alpes|Eβουρόδουνον αναφέρεται από τους Έλληνες Στράβωνα και Πτολεμαίο ως μέρος τού δρομολογίου της Ιερουσαλήμ, στις Άνω Άλπεις της Γαλλίας.]]
Οι Άλπεις Κοττίαι, λατιν.: Alpes Cottiae ήταν μία μικρή επαρχία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας που ιδρύθηκε το 63 μ.Χ. από τον Αυτοκράτορα Νέρωνα. Ήταν μία από τις τρεις επαρχίες, που αποτελούσαν τις Άλπεις μεταξύ της σύγχρονης Γαλλίας και της Ιταλίας, μαζί με τις Άλπεις Γραίαι και Ποινιναί βόρεια και τις Άλπεις Mαριτίμαι νότια.
Ιστορία
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4a/Colle_del_Monginevro.JPG/220px-Colle_del_Monginevro.JPG|μικρογραφία| Οβελίσκος σε ανάμνηση τού [[Ναπολέων Α΄|Ναπολέοντα Α΄ στο Mons Matronae, (Mont Genèvre).]] Η επαρχία είχε την προέλευσή της σε ένα τοπικό αρχηγείο, που ελεγχόταν από τον βασιλιά Mάρκος Ιούλιος Δόνος, ο οποίος κυβέρνησε τις φυλές της Λιγουρίας της περιοχής από τα μέσα του 1ου αι. π.Χ. Τον διαδέχθηκε ο γιος του, Mάρκος Ιούλιος Κόττυος, ο οποίος δεν αντιτάχθηκε στην ενσωμάτωση τού βασιλείου του στο ρωμαϊκό αυτοκρατορικό σύστημα υπό τον Αυτοκράτορα Αύγουστο το 15–14 π.Χ..
Μετά το τέλος τού γιου του Κόττιου Β΄ το 63 μ.Χ., η περιοχή προσαρτήθηκε από τον Αυτοκράτορα Νέρωνα και μετατράπηκε σε μία επαρχία υπό έναν επίτροπο (procurator) γνωστή ως provincia Alpium Cottiarum.
Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Διοκλητιανού (284–305), το δυτικό τμήμα της επαρχίας μεταφέρθηκε στις Άλπεις Mαριτίμαι και το ανατολικό τμήμα παραχωρήθηκε υπό έναν πρόεδρο (praeses) στην επισκοπή (diocesis) της Ιταλίας.
Οικισμοί
Οι οικισμοί στις Άλπεις περιλάμβαναν:
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Επαρχίες της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Ιωάννα του Δυρραχίου
Η Ιωάννα, ιταλ. Joanna (1344 - 20 Ιουλίου 1387) από τον Οίκο των Καπετιδών-Ανζού ήταν δούκισσα του Δυρραχίου ιδίω δικαιώματι (suo jure) και με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Μπομόν-λε-Ροζέ.
Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Καρόλου δούκα του Δυρραχίου και της Μαρίας των Καπετιδών-Ανζού, κόρης του Καρόλου δούκα της Καλαβρίας.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα το 1365 τον Λουδοβίκο των Εβρέ κόμη του Μπομόν-λε-Ροζέ. Ο Λουδοβίκος απεβίωσε το 1376.
Το 1376 η Ιωάννα έκανε 2ο γάμο με τον Ροβέρτο Δ΄ των Αρτουά κόμη του Ε. Οι δύο του δηλητηριάστηκαν το 1387.
Δεν είχε από τους γάμους της απογόνους.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Ανζού - Δυρραχίου Κατηγορία:Δούκες του Δυρραχίου
Γεώργιος Κλειδάς
O Γεώργιος Κλειδάς (άκμασε 1253-1261) ήταν μητροπολίτης της Κυζίκου (1253-61).
Βιογραφία
Το 1253/54, μαζί με τον Ανδρόνικο επίσκοπο Σάρδεων, ήταν επικεφαλής πρεσβείας, που ο Ιωάννης Γ΄ Βατάτζης (1222-54) έστειλε στη Ρώμη να διαπραγματευτεί με τον πάπα Ιννοκέντιο Δ΄ για μία πιθανή ένωση των Εκκλησιών.
Παρακολούθησε τη Σύνοδο του 1256 στο Νυμφαίο. Όταν το 1261 ανακατελήφθη η Κωνσταντινούπολη, ο Γεώργιος προήδρευσε στην τελετουργική είσοδο του Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγου (1259-82) στην Βασιλεύουσα.
Οικογένεια
Είχε δύο τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Μητροπολίτες Κυζίκου Κατηγορία:Βυζαντινοί του 13ου αιώνα Κατηγορία:Επίσκοποι του 13ου αιώνα
Φεζέρ (Άνω Σαβοΐα)
Το Φεζέρ (γαλλικά: Feigères) είναι γαλλική κοινότητα στον Νομό της Άνω Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Φεζερουά (γαλλικά Feigèrois).
Παραπομπές
Φεζερ
Σπηλιά Αχαΐας
Η Σπηλιά είναι μικρός οικισμός της πρώην Επαρχίας Καλαβρύτων του Νομού Αχαΐας. Διοικητικά ανήκει στην Τοπική κοινότητα Λυκουρίας της Δημοτικής Ενότητας Κλειτορίας του Δήμου Καλαβρύτων, σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση του Προγράμματος Καλλικράτης που ισχύει στην Ελλάδα από το 2011.
Γενικά στοιχεία
Η Σπηλιά απέχει 8,1 χλμ. από την Κλειτορία, έδρα της Δημοτικής Ενότητας στην οποία ανήκει. Είναι ορεινός οικισμός σε υψόμετρο 486 μέτρων και οι κάτοικοί του ασχολούνται κυρίως με την γεωργία και την κτηνοτροφία. Στην απογραφή του 2011 ο οικισμός βρέθηκε να έχει μόνιμους 5 κατοίκους. Στην περιοχή της βρίσκεται το Μνημείο της Χελονοσπηλιάς για την μάχη που έγινε εκεί στις 16 Μαρτίου 1821.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Λευκασίου Κατηγορία:Δήμος Καλαβρύτων
Δρομοκαΐτειο Μουσείο
Ιστορία
Το Δρομοκαΐτειο αποτελεί ένα εξειδικευμένο νοσοκομείο ψυχιατρικής μονάδας. Ιδρυτής του είναι ο Χιώτης Ζωρζής Δρομοκαΐτης.
Την ίδρυση του Μουσείου αποφάσισε το Διοικητικό Συμβούλιο του νοσοκομείου στις 1 Νοεμβρίου 1995. Η ίδρυση του μουσείου ήρθε να διαφυλάξει και να αναδείξει την ιστορία του νοσοκομείου και των συνθηκών διαβίωσης των ασθενών. Στους ιδρυματικούς στόχους του μουσείου συγκαταλέγεται ο εμπλουτισμός του υλικού και η αύξηση της επισκεψιμότητας.
Το μουσείο φιλοξενεί τόσο έντυπο υλικό όπως φωτογραφίες, χειρόγραφα, επιστολές, βεβαιώσεις εισαγωγής ασθενών κ.α. όσο και αντικείμενα που υπήρξαν μέρος του νοσοκομείου, όπως ιατρικά εργαλεία, φαρμακευτικό υλικό, συσκευή ηλεκτροσόκ, συσκευασίες παλαιών φαρμάκων, προσωπικά αντικείμενα αποβιωσάντων ασθενών, πολύγραφους κ.α.
Αντικείμενα
Στο μουσείο του Ψ.Ν.Α. Δρομοκαϊτείου φιλοξενούνται αντικείμενα από την καθημερινή ζωή των ασθενών. Συγκεκριμένα:
Φωτογραφικό υλικό
Στο Δρομοκαΐτειο Μουσείο δεν υπάρχει μεγάλος αριθμός φωτογραφιών, ούτε και πλήθος πληροφοριών που να προέρχονται από φωτογραφικά αρχεία της εποχής. Παρ' όλα αυτά, το υπάρχον φωτογραφικό υλικό του μουσείου αποτελεί πολύ σημαντική πηγή για προηγούμενες περιόδους λειτουργίας του Ιδρύματος. Το φωτογραφικό αυτό υλικό χρονολογείται από το 1935 έως το 1952. Δεν διατίθενται περισσότερες πληροφορίες για προγενέστερες ή μεταγενέστερες περιόδους.
Οι εν λόγω φωτογραφίες απεικονίζουν τόσο το προσωπικό του νοσοκομείου, όσο και κάποιους από τους χώρους του. Πιο συγκεκριμένα, σε κάποιες από αυτές παρουσιάζονται γυναίκες που ανήκουν στο προσωπικό του νοσοκομείου οι οποίες έχουν φωτογραφηθεί κυρίως στους εξωτερικούς χώρους του ιδρύματος. Σε κάποιες άλλες εμφανίζονται η τραπεζαρία και κάποιοι θάλαμοι του νοσοκομείου καθώς επίσης και κάποια από τα κτίριά του (π.χ. η εκκλησία, το νεκροταφείο).
Επίσης το μουσείο διαθέτει 14 φωτογραφικές πλάκες αρνητικών, εκ των οποίων προέρχονται μερικές από τις φωτογραφίες του μουσείου. Οι περισσότερες από αυτές αφορούν φωτογραφίες των εξωτερικών χώρων του νοσοκομείου και κτίρια. Ελάχιστες είναι αυτές στις οποίες απεικονίζονται εσωτερικοί χώροι.
Στην είσοδο του μουσείου υπάρχει πλούσιο φωτογραφικό υλικό από τους κατά καιρούς διευθυντές του νοσοκομείου (οι περισσότεροι εκ των οποίων ήταν από τη Χίο), τα πορτρέτα των οποίων είναι τοποθετημένα με χρονολογική σειρά στους τοίχους του μουσείου. Επιπλέον, τους τοίχους του μουσείου κοσμούν φωτογραφικά πορτρέτα και των δωρητών του νοσοκομείου (ενδ. Έλενα Σκυλίτση, Κων/νος Σεβαστόπουλος)
Δρομοκαΐτειο & γνωστά πρόσωπα
Στο άλλοτε φρενοκομείο και σήμερα Ψυχατρικό Νοσοκομείο Δρομοκαΐτειο έχουν νοσηλευτεί γνωστοί άνθρωποι τόσο στον τομέα των τεχνών όσο και των γραμμάτων, έργα των οποίων σήμερα βρίσκονται στο μουσείο που λειτουργεί εντός του νοσοκομείου.
Τρόποι πρόσκτησης
Τα εκθέματα του μουσείου προέρχονται κυρίως από αντικείμενα αποβιωσάντων ασθενών (π.χ. προσωπικά αντικείμενα όπως: προπολεμικά νομίσματα, ρολόγια, σταυροί και κοσμήματα της περιόδου 1900 έως 1940) των οποίων δεν βρέθηκαν συγγενείς για τα πάρουν, με αποτέλεσμα να μείνουν στη συλλογή του μουσείου, και από τον εξοπλισμό που διέθετε το νοσοκομείο (π.χ. ιατρικές συσκευές, φάρμακα). Ένας άλλος τρόπος πρόσκτησης αντικειμένων ήταν οι διάφορες δωρεές που γίνονταν στο μουσείο (π.χ. το πρώτο τηλέφωνο / τηλεφωνική γραμμή (από την SIEMENS) κ.α) καθώς και εγκαταλελειμμένα αντικείμενα που βρέθηκαν σε Ιερούς Ναούς (π.χ. σταυρός από νεκροταφείο) και σε χωράφια (π.χ. πιάνο). Τέλος, συμπεριλαμβάνεται προσφορά πινάκων ζωγραφικής και μικροκατασκευών από τους ίδιους τους ανθρώπους οι οποίοι νοσηλεύτηκαν στο Δρομοκαΐτειο.
Συντήρηση εκθεμάτων
Η θερμοκρασία στο μουσείο διατηρείται ίδια σε όλους τους χώρους του.
Τα εκθέματα του μουσείου είναι τοποθετημένα είτε στο έδαφος, είτε πενήντα με εκατόν πενήντα πόντους πιο ψηλά από αυτό. Τα εκθέματα τα οποία είναι είναι πιο ψηλά από το έδαφος έχουν τοποθετηθεί μέσα σε προθήκες.
Κατά βάση, η συντήρηση των εκθεμάτων πραγματοποιείται από το ίδιο το προσωπικό. Αν κάποια εκθέματα χρειαστούν κάποια ιδιαίτερη μεταχείριση κατά τη συντήρηση τους, τότε το προσωπικό του μουσείου συνεργάζεται με το μουσείο Μπενάκη.
Προσβασιμότητα
Το «Δρομοκαΐτειο» βρίσκεται στην Ιερά Οδό 343, στο Χαϊδάρι.
Η επίσκεψη στο μουσείο Ψ.Ν.Α., μπορεί να πραγματοποιηθεί οποιαδήποτε ημέρα της εβδομάδας, με ελεύθερη είσοδο (χωρίς αντίτιμο). Η πρόσβαση, καθώς και οι σχολικές ξεναγήσεις στο μουσείο είναι εφικτές ύστερα από επικοινωνία με τους υπεύθυνους του μουσείου, είτε κατόπιν συνεννόησης μέσω της επίσημης ιστοσελίδας του μουσείου.
Οι τρόποι επικοινωνίας αναγράφονται στην ιστοσελίδα του μουσείου, έτσι ώστε κάποιος που θέλει να προγραμματίσει μια επίσκεψη στο μουσείο να το κάνει με ευκολία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μουσεία στην Αθήνα
Κάρλος Αλκαράθ
Ο Κάρλος Αλκαράθ (ισπανικά: Carlos Alcaraz Garfia, γενν. 5 Μαΐου 2003) είναι Ισπανός επαγγελματίας τενίστας, νο. 1 της Παγκόσμιας Κατάταξης στην Ένωση Επαγγελματιών Τένις (ATP), ο οποίος θεωρείται το μεγαλύτερο ταλέντο της παγκόσμιας αντισφαίρισης.
Αναρριχήθηκε σ' αυτήν τη θέση όταν στις 11 Σεπτεμβρίου 2022 κατέκτησε το US Open, τον πρώτο του τίτλο Grand Slam, κερδίζοντας στον τελικό τον Νορβηγό Κάσπερ Ρουντ. Έχει κερδίσει έξι τίτλους στα τουρνουά των απλών της ATP, μεταξύ των οποίων τα τουρνουά της σειράς ATP Masters της Μαδρίτης και του Μαϊάμι το 2022.
Ως έφηβος, ο Αλκαράθ έφτασε μέχρι το νο. 22 στην κατάταξη των juniors και κέρδισε δύο τίτλους στα τουρνουά της Διεθνούς Ομοσπονδίας Αντισφαίρισης (ITF) των νέων. Αφού έγινε επαγγελματίας τενίστας το 2018, κέρδισε τρεις τίτλους στο ITF Men's World Tennis Tour και τέσσερις στο ATP Challenger Tour. Μπήκε στους 100 πρώτους στην κατάταξη τον Μάιο του 2021.
Τον Ιούλιο 2021 έφτασε στον πρώτο του τελικό ATP Tour στο Όπεν της Κροατίας του 2021, όπου κέρδισε τον πρώτο του τίτλο για να γίνει ο νεότερος τενίστας που κατακτά τίτλο στο ATP Tour μετά το 2008 και τον Κέι Νισικόρι. Μπήκε στους 50 κορυφαίους τενίστες αφού έφτασε στους προημιτελικούς στο US Open του 2021 και τον Νοέμβριο κέρδισε τους τελικούς του ATP Next Generation 2021. Στο Rio Open του 2022, έγινε ο νεότερος παίκτης που κέρδισε έναν τίτλο ATP 500 και ανέβηκε στους 20 καλύτερους της κατάταξης.
Ο Αλκαράθ έγινε ο νεότερος παίκτης στην ιστορία του αθλήματος που γίνεται νο. 1 της παγκόσμιας κατάταξης σε ηλικία 19 ετών μετά την κατάκτηση του πρώτου του Grand Slam στο US Open του 2022.
Τον Ιούλιο 2023, ο Αλκαράθ κατέκτησε το Γουίμπλεντον επικρατώντας με 3-2 σετ του Νόβακ Τζόκοβιτς στον τελικό και έτσι κατέκτησε το τουρνουά για πρώτη φορά στην καριέρα του. Αυτός ήταν ο πρώτος τίτλος του στο ιστορικό τουρνουά και ο δεύτερός του σε Grand Slam τουρνουά.
Στυλοβάτης
δεξιά|μικρογραφία| [[Κρηπίδα|Κρρεπίδωμα τριών σκαλιών με στυλοβάτη στην κορυφή, στον δωρικό ναό της Σεγέστας στη Σικελία.]] δεξιά|μικρογραφία| Το ρωμαϊκού τύπου [[Μαιζόν καρέ στη γαλλική πόλη Νιμ, το οποίο περιέχει στυλοβάτη. ]] Στην κλασική ελληνική αρχιτεκτονική, ο στυλοβάτης είναι το πάνω σκαλοπάτι της κρηπίδας. Είναι η εξέδρα πάνω στην οποία τοποθετούνται οι κιονοστοιχίες του αρχαίου ελληνικού ναού.