cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Συλλογική νοημοσύνη
Το Global Futures Collective Intelligence System (GFIS) στο https://themp.org  δημιουργήθηκε από την Millennium Project (http://millennium-project.org) το 2012. Τα πολιτικά κόμματα κινητοποιούνται σε μεγάλο αριθμό ανθρώπων για να προσχηματίσουν την πολιτική τους, την επιλογή των υποψηφίων τη χρηματοδότηση και λειτουργία των προεκλογικών εκστρατειών. Η γνώση που αντλείται μέσα από διάφορες μεθόδους ψηφοφορίας επιτρέπει να συγκλίνουν σε πραγματικά δεδομένα με την παραδοχή ότι η αναποφάσιστη ψήφος είναι σε κάποιο βαθμό τυχαία και μπορεί να φιλτραριστεί από τη διαδικασία λήψης απόφασης αφήνοντας μόνο ένα μικρό βαθμό συναίνεσης στις εκλογές. Οι επικριτές επισημαίνουν συχνά ότι οι κακές ιδέες, παρεξηγήσεις και οι παρανοήσεις κατά τη διάρθρωση της διαδικασίας λήψης αποφάσεων πρέπει να πραγματοποιείται από ειδικούς οι οποίοι θα μπορούν να φιλτράρουν τα τυχαία ή κακής απόφασης δεδομένα κατά τη διαδικασία άντλησης αποφάσεων σε ένα σύνολο. Ο στρατός, οι συνδικαλιστικές οργανώσεις και οι επιχειρήσεις πληρούν ορισμένες πτυχές της συλλογικής νοημοσύνης. Οι οnline διαφημιστικές εταιρείες χρησιμοποιούν επίσης τη συλλογική νοημοσύνης για να παρακάμψουν το παραδοσιακό μάρκετινγκ.
Κατηγορία:Ρομποτική Κατηγορία:Τεχνητή νοημοσύνη
Παραγωγικότητα
Στην Οικονομική Επιστήμη ο όρος παραγωγικότητα χαρακτηρίζει το μέτρο της παραγωγικής ικανότητας, το οποίο και εκφράζεται κατ΄ αναλογία του είδους και του ύψους της παραγωγής σε σχέση με τους παραγωγικούς συντελεστές που απαιτούνται γι΄ αυτήν.
Αριθμητικά
Αριθμητικά ονομάζονται οι λέξεις που φανερώνουν κάποια ποσότητα απόλυτη η σχετική. Τα αριθμητικά μπορεί να είναι επίθετα ή ουσιαστικά. Περιλαμβάνονται στη γραμματική πολλών γλωσσών.
Παραγωγικότητα
Με την ευρύτερη έννοια του όρου η παραγωγικότητα αποτελεί το λόγο ή τη σχέση μεταξύ των επιτευχθέντων χρήσιμων αποτελεσμάτων (εκροή) και των πόρων ή μέσων που δαπανήθηκαν για την επίτευξή τους (εισροή). Έτσι, οι παραγωγικοί συντελεστές που είναι συνήθως η γη, η εργασία και το (σταθερό) κεφάλαιο που εκλαμβάνονται ως πόροι που δαπανήθηκαν, συνεπώς εισροή, αποτελούν τον παρονομαστή του κλάσματος, που είτε εκλαμβάνονται όλοι μαζί, είτε ένας ένας χωριστά, με αντίστοιχο προσδιορισμό της παραγωγικότητας κατά είδος.
Εν προκειμένω, τόσο οι εισροές όσο και οι εκροές εκφράζονται με τους όρους των φυσικών επιστημών. Ειδικότερα όμως, η μέτρηση της εκροής μπορεί να γίνεται είτε σε φυσικές ποσότητες, είτε με μονάδες αξίας.
Αριθμητικά
Τακτικά αριθμητικά
Τα τακτικά αριθμητικά δείχνουν τη σειρά ή τη θέση κάποιου πράγματος.
Παραγωγικότητα
Στη συνηθέστερη αποδοχή του όρου, κατά την εφαρμογή του, η εκροή σχετίζεται με την εισροή χρόνου εργασίας υπολογιζόμενη έτσι ανά ώρα εργασίας.
Ο ορισμός της Παραγωγικότητας
Για να αυξηθεί η παραγωγικότητα πρέπει ο ορισμός της να είναι σαφής και γνωστός σε όλους. Η διοίκηση μπορεί να βλέπει την παραγωγικότητα σαν τρόπο να παραμείνει ανταγωνιστική. Οι εργαζόμενοι μπορεί να τη θεωρούν σαν ένα συγκαλυμμένο τρόπο για να αυξηθεί ο ρυθμός εργασίας, ο αυτοματισμός και η συγχώνευση ή η εξάλειψη θέσεων. Αυτή η διαστρεβλωμένη(?) άποψη των εργαζομένων συχνά είναι το αποτέλεσμα της περιορισμένης αντίληψης της διοίκησης ότι η παραγωγικότητα μπορεί να βελτιωθεί μόνο εις βάρος της εργασίας, ενώ αυτό μπορεί να απαιτεί τη δημιουργία θέσεων.
Αριθμητικά
Πολλαπλασιαστικά αριθμητικά
Τα πολλαπλασιαστικά αριθμητικά μας φανερώνουν πόσες φορές πολλαπλάσιο είναι ένα αντικείμενο από ένα απλό. Δείχνουν, δηλαδή, από πόσα απλά μέρη αποτελείται ένα αντικείμενο. Για παράδειγμα: διπλός, τριπλός.
Παραγωγικότητα
Ο ορισμός της Παραγωγικότητας
Το Αμερικανικό Κέντρο Παραγωγικότητας την ορίζει σαν τα στοιχεία εργασίας, κεφαλαίου, ενέργειας και υλικών που καταναλώνονται για να παραχθούν προϊόντα και υπηρεσίες. Έτσι η παραγωγικότητα είναι συνδυασμός αποδοτικότητας και αποτελεσματικότητας. «Αποδοτικότητα» σημαίνει να επιτευχθεί η μέγιστη παραγωγή από μία καθορισμένη κατανάλωση στοιχείων. «Αποτελεσματικότητα» σημαίνει να επιτευχθεί το επιθυμητό αποτέλεσμα άσχετα από την κατανάλωση στοιχείων που απαιτείται για να γίνει. Επομένως μια εταιρεία μπορεί να είναι αποτελεσματική χωρίς να είναι αποδοτική και το αντίθετο.
Αριθμητικά
Αναλογικά αριθμητικά
Τα αναλογικά αριθμητικά, σε αντίθεση με τα πολλαπλασιαστικά, μας φανερώνουν πόσες φορές πολλαπλάσιο είναι ένα αντικείμενο από κάποιο άλλο.
2185 Γκουανγκντόνγκ
Ο Γκουανγκντόνγκ (Guangdong) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,446. Ανακαλύφθηκε το 1965 από το προσωπικό του Αστεροσκοπείου του Μενεξεδένιου Βουνού στο Νανκίνγκ της Κίνας και πήρε το όνομά του από την παράλια κινεζική επαρχία Γκουανγκτόνγκ.
Αριθμητικά
Ουσιαστικά
Στα αριθμητικά ουσιαστικά περιλαμβάνονται οι απόλυτοι αριθμοί που χρησιμοποιούμε για την απαρίθμηση ή για να αναφερθούμε στο συγκεκριμένο ψηφίο ή αριθμό, και τα περιληπτικά αριθμητικά.
Παραγωγικότητα
Ο υπολογισμός της Παραγωγικότητας
Η παραγωγικότητα συνήθως μετριέται σαν αναλογία της παραγωγής προς την κατανάλωση στοιχείων. Στην απλούστερη μορφή της, η «παραγωγικότητα εργασίας», είναι ο αριθμός των μονάδων που παράγονται, διαιρεμένος με τις ώρες εργασίας που χρειάστηκαν.
2185 Γκουανγκντόνγκ
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Γκουανγκντόνγκ εκτιμάται σε 17,03 ± 1,6 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι S (λιθώδης), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,184 ± 0,041.
Αριθμητικά
Περιληπτικά αριθμητικά
Στα περιληπτικά αριθμητικά περιέχονται δύο κατηγορίες. Αυτά τα οποία δείχνουν μια ποσότητα με ασάφεια και αυτά τα οποία δείχνουν μια ομάδα πραγμάτων με συγκεκριμένο αριθμό.
Παραγωγικότητα
Ο υπολογισμός της Παραγωγικότητας
Μια πλατύτερη μέτρηση είναι ο «ολικός δείκτης παραγωγικότητας» (ΟΔΠ) που μετριέται διαιρώντας την ολική πραγματική αξία της παραγωγής (προϊόντα και υπηρεσίες, εκφρασμένα σε δολάρια, κυβικά μέτρα, ικανοποιημένους πελάτες κλπ.) με την ολική πραγματική αξία όλων των συντελεστών που χρησιμοποιήθηκαν (εργασία, υλικά, κεφάλαια, ενέργεια, κλπ., εκφρασμένα σε συνδυασμό εργατοωρών (άρα χρήματος) και χρημάτων). μικρογραφία|Σκωτσέζος οικονομόλογος 16/6/1723-17/7/1790
Αριθμητικά
Άλλες γλώσσες
Σε πολλές γλώσσες δεν υπάρχει διαχωρισμός των αριθμητικών. Σε άλλες πάλι υπάρχει μεγαλύτερος ή διαφορετικός διαχωρισμός.
Παραγωγικότητα
Ιστορική αναδρομή
Ο όρος παραγωγικότητα χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τον ανθρωπιστή Agricola (de rematalica, 1530), με ασαφή όμως και συγκεχυμένη έννοια. Κατά τον 18ο αιώνα εμφανίζεται στα συγγράμματα των φυσιοκρατών (Quesnay, 1776), όχι όμως με τη σημερινή της σημασία. Παραγωγικότητα θεωρήθηκε η «ευχέρεια του παράγειν» (Littre, 1883), μέχρι και τις αρχές του 20ού αιώνα. Έτσι από την εποχή του Adam Smith κανένας οικονομολόγος (Μαρξ ??) δεν τόλμησε να επεκτείνει την επωνυμία του «παραγωγικού» και στις καθαυτό βιομηχανικές εργασίες. Πρώτος ο Γερμανός οικονομολόγος Georg Friendrich List αντέκρουσε τον Adam Smith, σύμφωνα προς τον οποίο παραγωγική είναι μόνο η εργασία εκείνη που άμεσα λαμβάνει μέρος στην παραγωγή.
Ο List ανέπτυξε τη «θεωρία των παραγωγικών δυνάμεων»: «κατά τον Smith, οποιοσδήποτε διατρέφει χοίρους είναι παραγωγικός, ενώ εκείνος που διαπαιδαγωγεί ανθρώπους δεν είναι παραγωγικό μέλος της κοινωνίας… Παραγωγική δεν είναι μόνο η εργασία η οποία άμεσα επενεργεί επί των οικονομικών αγαθών, αλλά οποιαδήποτε εργασία συντελεί στην ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων». Η ευημερία ενός έθνους, γράφει ο List, δε γίνεται μεγαλύτερη στην έκταση που συγκεντρώνει μεγαλύτερα πλούτη, αλλά στο μέτρο που αναπτύσσει τις παραγωγικές του δυνάμεις. Οι παραγωγικές δυνάμεις είναι για το List σπουδαιότερες από τον εθνικό πλούτο που υπάρχει, γιατί αποτελούν πηγές διαρκούς πλουτισμού του έθνους.
Αριθμητικά
Πηγές
Κατηγορία:Γραμματική
Παραγωγικότητα
Ιστορική αναδρομή
Μεγαλύτερη λοιπόν σημασία, από τα υλικά αγαθά και το επίπεδο βιομηχανικής τεχνικής μιας χώρας, έχουν οι παραγωγικές δυνάμεις (??), δηλαδή εκτός από τη νομοθεσία, τις καλές τέχνες και τις επιστήμες, προπάντων η μόρφωση, η εκπαίδευση και η υγεία του λαού, καθώς επίσης και η δημόσια τάξη. Από τα παραπάνω φαίνεται ότι η έρευνα της έννοιας της παραγωγικότητας, στρεφόταν γύρω από την εργασία. Στις αρχές του αιώνα μας (??, Καρλ Μαρξ, Το Κεφάλαιο, 1867) αποσαφηνίσθηκε η έννοια της παραγωγικότητας, ως η ποσοτικοποιημένη σχέση μεταξύ προϊόντος και συντελεστών της παραγωγής. Ακόμα και σήμερα όμως τα Ευρωπαϊκά Κέντρα Παραγωγικότητας και τα συναφή Ινστιτούτα ανά τον κόσμο, όταν δεν την προσδιορίζουν ειδικότερα, εννοούν κανονικά την παραγωγικότητα της εργασίας. Η παραγωγικότητα του κεφαλαίου καθιερώθηκε με την ονομασία «αποδοτικότητα».
Η μέτρηση της παραγωγικότητας και η ανάλυση των αιτιών και των παραγόντων, που ακολουθεί συνήθως, μπορεί να χρησιμοποιούνται για σκοπούς γενικότερης οικονομικής ανάλυσης (π.χ. για την αξιολόγηση του παρόντος και του μέλλοντος της εθνικής παραγωγής μιας χώρας ή μιας βιομηχανίας, των αναγκών της σε εργατικό δυναμικό, της ανταγωνιστικής της ικανότητας κλπ.). Χρησιμεύουν όμως και σα βάση αξιολόγησης της αποτελεσματικότητας της διεύθυνσης και διαχείρισης εργοστασίων, επιχειρήσεων και λοιπών τεχνοπαραγωγικών μονάδων. Η μελέτη αυτή επικεντρώνεται στις περιπτώσεις αυτές.
Στην Ελλάδα η παραγωγικότητα άρχισε να είναι αντικείμενο έρευνας με την ίδρυση του Ελληνικού Κέντρου Παραγωγικότητας (Ν.Δ. 2473/1953 και Β.Δ. 16.3.1955 ), το οποίο μάλιστα εξέδιδε επί σειρά ετών ένα, ιδιαίτερα καλό για την εποχή του, επιστημονικό περιοδικό την Παραγωγικότητα.
Πηγές
Κατηγορία:Οικονομικά της παραγωγής Κατηγορία:Βιομηχανία Κατηγορία:Οικονομική ανάπτυξη Παραγωγικοτητα
Αγνωμοσύνη (θεολογία)
Αγνωμοσύνη (< αγνώμων < ἀ + γνώμη) ονομάζεται η μη αναγνώριση της ηθικής υποχρέωσής μας έναντι μιας ευεργεσίας που τύχαμε από κάποιον ή κάποιους.
Στην ηθική
Η αγνωμοσύνη οφείλεται κυρίως στη φιλαυτία με την οποία ο αγνώμων, κρατεί μία εχθρική στάση απέναντι στον ευεργέτη του, μη θέλοντας να παραδεχθεί ότι δεν μπορούσε να υπερβεί τις αντίξοές του συνθήκες με μόνες τις δικές του δυνάμεις. Συνήθως δε, οι αχάριστοι είτε δείχνουν αμέσως μία μικρή ή τυπική ευγνωμοσύνη, παύοντας πλέον στο εξής να θυμούνται το καλό, είτε εμφανίζονται υποκριτικά απέναντι των ευεργετών τους πάντοτε ως υπόχρεοι, κινούμενοι όμως από συμφέρον: «φοβού τούς υπό σού ευεργετηθέντας, τύπτουσι πρώτοι».
Η αγνωμοσύνη (ή αχαριστία), ως αντίθετο της ευγνωμοσύνης, μαρτυρεί αγενή ψυχή και ποταπό φρόνημα: «Ο γαρ περί τον ευεργέτην αχάριστος, τι άν γένοιτο ποτέ περί τούς άλλους;», ερωτά ο ιερός Ιωάννης Χρυσόστομος. Οι αγνώμονες θεωρούνται και από αυτά τα ζώα κατώτεροι, αφού μερικά από αυτά, όπως τα άλογα, τα βόδια, οι γάτες, τα πουλιά, τα σκυλιά, οι κότες, τα λιοντάρια, οι ελέφαντες κ.ά., εκδηλώνουν την ευγνωμοσύνη τους προς τον άνθρωπο κατά τρόπο συγκινητικό.
Η προκλητική αχαριστία ή/και η προσβολή προς τους ευεργέτες προκαλεί σε αυτούς δικαιολογημένη αγανάκτηση, θυμό και πολύ μεγάλη στενοχώρια.
Έπειτα, οι αγνώμονες όχι μόνο επιδεικνύουν κακό παράδειγμα γενικώς, αλλά και απογοητεύουν όσους προτίθενται να ευεργετήσουν. Επομένως, η αγνωμοσύνη είναι αυτόχρημα αντικοινωνικό φαινόμενο. Αντίθετα, με την ευγνωμοσύνη αναπτύσσονται δεσμοί οικογενειακοί, ακόμα δε και διεθνικοί. Ομοίως, η αγνωμοσύνη αποτελεί και αντίθεη εκδήλωση: «ος αποδίδωσι κακά αντί αγαθών, ου κινηθήσεται κακά εκ του οίκου αυτού».
Τα ως άνω αίτια αυτά τής αγνωμοσύνης κινούνται μέσα σε ένα γενικότερο ηθικο-κοινωνικό κλίμα που δέχεται ότι το να ευγνωμονεί κανείς συνιστά γνώρισμα ανθρώπου δουλόφρονα και υποτελή, αφού η άσκηση της αρετής, κατά τούς Αρχαίους Έλληνες, «ουκ εις χάριν, αλλ’ εις οφείλημα γίγνεται», η δε ευεργεσία σπανίως ασκείται ανιδιοτελώς. Το κλίμα αυτό ενισχύθηκε στην εποχή μας με τη χειραφέτηση του σύγχρονου ανθρώπου, έτσι ώστε άνθρωπος να λογίζεται πλέον «ένα δημιούργημα με δυο πόδια και καθόλου αίσθηση ευγνωμοσύνης», όπως γράφει ο Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι. Κατά τον Ξενοφώντα, οι αρχαίοι Πέρσες δίκαζαν την αχαριστία, κολάζοντας μάλιστα τους αχάριστους. Επίσης, οι Αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι και ρήτορες (Πλούταρχος, Κλεόβουλος, Δημοσθένης κ.ά.) έψεξαν με διάφορους τρόπους τούς αγνώμονες.
Στη Θεολογία
Κατά την Αγία Γραφή, οι πρωτόπλαστοι εξέπεσαν πνευματικώς λόγω τής αγνωμοσύνης τους προς τον Θεό. Οι Προφήτες τού Ισραήλ και οι Πατέρες τής Εκκλησίας συχνά μέμφονται τούς Ιουδαίους για τη σκληρόκαρδη αγνωμοσύνη και αχαριστία τους, η οποία νεκρώνει την ψυχή. . Στην Παλαιά Διαθήκη η αχαριστία των τέκνων προς τους γονείς τους τιμωρούταν από τον Θεό και τους ανθρώπους
Στην Καινή Διαθήκη ο Χριστός εκφράσθηκε με μεγάλη πικρία για τους εννέα λεπρούς, που σε αντίθεση με τον δέκατο, δεν επέστρεψαν να ευχαριστήσουν και δοξάσουν τον Θεό για τη θεραπεία τους. Ο ίδιος ο Κύριος αντί τού μάννα, που έθρεψε τον Ισραήλ, εισέπραξε χολή και σταυρικό θάνατο.
Στον Χριστιανισμό, όπου έχουμε εντολή «μηδενί κακόν αντί κακού αποδιδόντες», δεν είναι δυνατόν να μην ευχαριστούμε τους ευεργέτες μας , προπάντων δε τον Θεό : «Όσω άν τις μείζονα ευερετήται, τοσούτω μάλλον εστιν υπεύθυνος κολάσει αγνωμονών, και μηδέ τή τιμή γενόμενος βελτίων». Μάλιστα δε, κατά τον ιερό Χρυσόστομο, η αγνωμοσύνη προς τον Θεό θεωρείται αμαρτία χειρότερη από την πορνεία.
Βιβλιογραφία
Αγνωμοσυνη
Τα παιδιά του μεσονυκτίου
Τα παιδιά του μεσονυκτίου είναι μυθιστόρημα του Σαλμάν Ρούσντι με έτος έκδοσης το 1981. Απεικονίζει τη μετάβαση της Ινδίας από το καθεστώς της ως βρετανική αποικία προς την ανεξαρτησία και τη μετέπειτα διχοτόμηση της Ινδίας σε δύο κράτη. Θεωρείται παράδειγμα μεταποικιακής, μεταμοντέρνας και μαγικής ρεαλιστικής λογοτεχνίας. Την ιστορία του βιβλίου αφηγείται ο Σαλίμ Σινά, ο πρωταγωνιστής. Λαμβάνει χώρα στο πλαίσιο μιας σειράς πραγματικών ιστορικών γεγονότων. Έχει αυτοανακλαστικό τρόπο γραφής γιατί διατηρεί την πραγματική ιστορία αλλά εμπλέκει φανταστικές μαρτυρίες.
Το βιβλίο έχει τιμηθεί με διακρίσεις όπως το Βραβείο Μπούκερ και το Αναμνηστικό Βραβείο Τζέιμς Τέιτ Μπλακ το 1981. Στο βιβλίο απονεμήθηκε το βραβείο Μπούκερ των Μπούκερ (ένα βραβείο για το καλύτερο βιβλίο που έχει βραβευθεί με Μπούκερ) το 1993 και το 2008 για τον εορτασμό της 25ης και 40ης επετείου από την ίδρυση του βραβείου Μπούκερ. Το 2003, το μυθιστόρημα συμπεριλήφθηκε στη δημοσκόπηση του BBC για τα δημοφιλέστερα μυθιστορήματα του Ηνωμένου Βασιλείου. Συμπεριλαμβάνεται στον κατάλογο των μεγάλων βιβλίων του 20ού αιώνα από τον βρετανικό εκδοτικό οίκο Penguin Books.
Ιστορικό και περίληψη πλοκής
Ουσιαστικά η ιστορία που αφηγείται το μυθιστόρημα είναι μια χαλαρή αλληγορία για τα γεγονότα που συνέβησαν στην Ινδία, τόσο πριν όσο και κυρίως μετά την ανεξαρτησία και τη διχοτόμηση της Ινδίας. Πρωταγωνιστής και αφηγητής της ιστορίας είναι ο Σαλίμ Σινά, ο οποίος γεννήθηκε ακριβώς τη στιγμή που η Ινδία έγινε ανεξάρτητη χώρα. Γεννήθηκε με τηλεπαθητικές δυνάμεις, καθώς και μια τεράστια μύτη με εξαιρετικά ευαίσθητη αίσθηση της οσμής. Το μυθιστόρημα χωρίζεται σε τρία κεφάλαια.
Το βιβλίο ξεκινά αφηγώντας την ιστορία της οικογένειας του Σινά, δίνοντας έμφαση στη σειρά των γεγονότων που οδήγησαν στην ανεξαρτησία και τη διχοτόμηση της Ινδίας. Ο Σαλίμ γεννήθηκε ακριβώς τα μεσάνυχτα της 15ης Αυγούστου 1947, την ημέρα που η Ινδία έγινε ανεξάρτητη χώρα. Αργότερα ανακαλύπτει ότι όσα παιδιά από την Ινδία γεννήθηκαν μεταξύ 12 π.μ. και 1 π.μ. εκείνη την ημέρα είναι προικισμένα με ειδικές δυνατότητες. Ο Σαλίμ, χρησιμοποιώντας τις τηλεπαθητικές του δυνάμεις, συγκαλεί το Συνέδριο για τα παιδιά του μεσονυκτίου. Το συνέδριο αντικατοπτρίζει τα πολιτιστικά, γλωσσικά, θρησκευτικά και πολιτικά ζητήματα που η αχανής Ινδία έπρεπε να αντιμετωπίσει κατά τη γέννηση της. Ο Σαλίμ δρα σαν τηλεπαθητικός αγωγός και φέρνει σε επαφή εκατοντάδες γεωγραφικά παιδιά από διάφορες περιοχές της Ινδίας, ενώ προσπαθεί επίσης να ανακαλύψει τη σημασία των ειδικών δυνατοτήτων τους. Συγκεκριμένα, εκείνα τα παιδιά που γεννήθηκαν πιο κοντά στο εγκεφαλικό μεσάνυχτο έχουν πιο ισχυρά δώρα από τα άλλα. Ο Σίβα και η Παρβάτι η μάγισσα είναι δύο από αυτά τα παιδιά με αξιοσημείωτες δυνάμεις (ή δυνατότητες) και ρόλους στην ιστορία του Σαλίμ.
Εν τω μεταξύ, η οικογένεια του Σαλίμ αρχίζει να μεταναστεύει λόγω των πολυάριθμων πολέμων που πλήττουν την Ινδία. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου παθαίνει αμνησία. Η αμνησία του λύεται όταν εισέρχεται σε μια σχεδόν μυθολογική εξορία στη ζούγκλα του Σουντάρμπαν, όπου ανακτά τη μνήμη του. Με αυτόν τον τρόπο επανασυνδέεται με τους παιδικούς του φίλους. Αργότερα ο Σαλίμ ασχολείται με την κατάσταση έκτακτης ανάγκης που κήρυξε η Ίντιρα Γκάντι και την εκκαθάριση του Τζάμα Μαστζίντ από τον γιο της Σαντζάι. Για ένα διάστημα ο Σαλίμ κρατείται ως πολιτικός κρατούμενος. Αυτά τα αποσπάσματα περιέχουν ενοχλητικές κριτικές για την υπέρβαση που έκανε η Ίντιρα Γκάντι κατά τη διάρκεια της έκτακτης ανάγκης, καθώς και μια προσωπική επιθυμία για εξουσία που συνορεύει με το καθεστώς της θεότητας. Η κατάσταση έκτακτης ανάγκης σηματοδοτεί το τέλος της δραστικότητας των παιδιών του μεσονυκτίου. Υπάρχουν λίγα πράγματα για τον Σαλίμ να κάνει εκτός από το να συμπληρώσει τα λίγα κομμάτια της ζωής του που ίσως μπορεί ακόμη να βρει και να γράψει το χρονικό που ενσωματώνει τόσο την προσωπική του ιστορία αλλά και αυτή του ακόμη νέου έθνους, ένα χρονικό γραμμένο για τον γιο του που όπως ο πατέρας του είναι τόσο αλυσοδεμένος αλλά και προικισμένος με υπερφυσικές δυνάμεις από την ιστορία.
Μείζονα θέματα
Η τεχνική του μαγικού ρεαλισμού συναντά τη φιλελεύθερη έκφραση σε όλο το μυθιστόρημα και είναι πολύ σημαντική για τη δημιουργία του παραλληλισμού προς την ιστορία της χώρας. Η ιστορία του μυθιστορήματος περιπλανιέται σε πολλά σημεία της Ινδίας και όχι μόνο, από το Κασμίρ μέχρι την Άγκρα και, στη συνέχεια, στη Βομβάη, στη Λαχώρη και την Ντάκα. Στο δοκίμιο του, με τίτλο "Μαγικός ρεαλισμός σε σχέση με τη μεταποικιακή λογοτεχνία και τα Παιδιά του μεσονυχτίου", ο Νίκολας Στιούαρτ τονίζει ότι το "αφηγηματικό πλαίσιο του μυθιστορήματος "Τα παιδιά του μεσονυχτίου" αποτελείται από ένα παραμύθι, που αποτελεί την ιστορία της ζωής του, το οποίο ο Σαλίμ Σινά απαγγέλει προφορικά στη μέλλουσα σύζυγό του Πάντμα". Αυτή η αυτοαναφορική αφήγηση (μέσα σε μια ενιαία παράγραφο ο Σαλίμ αναφέρεται στον εαυτό του σε πρώτο πρόσωπο και σε τρίτο πρόσωπο), ανακαλεί στοιχεία του ινδικού πολιτισμού, ιδιαίτερα τις παρομοίως προφορικά απαγγελόμενες Χίλιες και μία νύχτες. Τα γεγονότα στο βιβλίο επίσης παραλληλίζουν τη μαγική φύση των πραγμάτων που απαγγέλονται στις Χίλιες και μία νύχτες.
Ο Στιούαρτ σημειώνει επίσης ότι "η αφήγηση περιλαμβάνει και συμπιέζει την Ινδική πολιτιστική ιστορία." Ο Στιούαρτ, κάνοντας παραπομπή στον Χάτσεον σε αυτό το σημείο, υποστηρίζει ότι τα Παιδιά του μεσονυχτίου χρονολογικά αδελφίζουν χαρακτήρες από την Ινδία και τη Δύση "με τη μεταποικιακή ινδική ιστορία για να εξετάσει την επίδραση των γηγενών και μη γηγενών πολιτισμών στο ινδικό τρόπο σκέψης και στο φως της ινδικής ανεξαρτησίας."
Τρόπος γραφής
Το βιβλίο Τα Παιδιά του μεσονυκτίου είναι "μία καμπή στη μεταποικιακή ανάπτυξη του ινδοαγγλικού μυθιστορήματος" σύμφωνα με κριτικούς, σε βαθμό που στην ιστορία της ινδοαγγλικής λογοτεχνίας η δεκαετία μετά το 1981 λέγεται "μεταρουσντική". Κατά τη διάρκεια αυτής της δεκαετίας έμπειροι και νέοι ινδοί συγγραφείς έγραψαν βιβλία εμπνευσμένα από το μυθιστόρημα.
Η καινοτόμος χρήση του μαγικού ρεαλισμού από τον Ρούσντι του επέτρεψε να χρησιμοποιήσει την αλληγορία "το έθνος ως οικογένεια" και την ίδια στιγμή να τη συνδυάσει με μια απίθανη τηλεπάθεια από ανάμεσα σε ένα πλήθος από παιδιά που μιλούσαν μια πληθώρα γλωσσών και μεγαλώνουν σε διαφορετικές περιοχές, πολιτιστικά και θρησκευτικά πρότυπα. Κανένα είδος δεν κυριαρχεί στο μυθιστόρημα. Περιλαμβάνει το κωμικό και το τραγικό, το πραγματικό, το σουρεαλιστικό και το μυθικό τρόπο γραφής. Η μεταποικιακή εμπειρία δεν μπορεί να εκφραστεί από έναν Δυτικό ή έναν Ανατολίτη, δημόσια ή ιδιωτικά, πολικοποιημένα ή ενοποιημένα ή με κάποιο άλλο τρόπο πέρα από ένα απλό πολιτικό κόμμα που θα μπορούσε να εκπροσωπήσει όλους τους κατοίκους του λαού.
Υποδοχή
Το μυθιστόρημα κέρδισε το βραβείο Μπούκερ 1981, το λογοτεχνικό βραβείο της Ένωσης Αγγλόφωνων και το βραβείο Τζέιμς Τέιτ. Το βιβλίο κέρδισε το βραβείο Μπούκερ των Μπούκερ (ή Ο Καλύτερος των Μπούκερ) το 1993 και το 2008. Ήταν αναμνηστικά βραβεία για την 25η και 40ή επέτειο ίδρυσης του βραβείου.
Το βιβλίο ήταν μεγάλη εμπορική επιτυχία, διότι πούλησε πάνω από ένα εκατομμύριο αντίτυπα στη Βρετανία.
Το 1984 η Ίντιρα Γκάντι άσκησε αγωγή κατά του βιβλίου στα Βρετανικά δικαστήρια, υποστηρίζοντας ότι είχε δυσφημιστεί από μια πρόταση στο κεφάλαιο 28, στην προτελευταία παράγραφο, όπου ο γιος της Σαντζάι Γκάντι είχε τσακωθεί με τη μητέρα του κατηγορώντας την για το ότι συνεισέφερε στον θάνατο του πατέρα του Φιρούζ Γκάντι διαμέσω παραμέλησης. Υπήρξε εξωδικαστικός συμβιβασμός καθώς ο Ρούσντι συμφώνησε να αφαιρέσει την πρόταση.
Προσαρμογές στην τέχνη
Στα τέλη της δεκαετίας του 1990, το BBC σχεδίαζε να γυρίσει μια μινισειρά πέντε επεισοδίων με πρωταγωνιστή τον Ραχούλ Μποσού, αλλά λόγω της πίεσης που άσκησε η μουσουλμανική κοινότητα στη Σρι Λάνκα η άδεια κινηματογράφησης αναιρέθηκε και το εγχείρημα ακυρώθηκε. Αργότερα, το 2003, το μυθιστόρημα προσαρμόστηκε για το θέατρο από τη Βασιλική Εταιρεία Σαίξπηρ. Το 2017 το BBC Radio Four μετέδωσε μια δραματική προσαρμογή του έργου σε επτά επεισόδια για την 70ή επέτειο της ινδικής ανεξαρτησίας.
Η σκηνοθέτις Ντίπα Μέχτα συνεργάστηκε με τον Ρούσντι για μια κινηματογραφική προσαρμογή της ταινίας. Ο Βρετανοϊνδός ηθοποιός έπαιξε τον ρόλο του Σαλίμ Σινά, ενώ άλλοι ρόλοι παίζονταν από τους Ινδούς ηθοποιούς Σρίγια Σαράν, Σίμα Μπίσβας, Σαμπάνα Αζμί, Ανουπάμ Χερ, Σιντάρθ Ναραγιάν, Ραχούλ Μποσού, Σοχά Αλί Χαν, Σαχάνα Γκοσβάμι, Ανίτα Μαζουμντάρ και Νταρσίλ Σαφαρί. Η ταινία έκανε πρεμιέρα τον Σεπτέμβριο του 2012 στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου στο Τορόντο (9 Σεπτεμβρίου 2012) και στο φεστιβάλ του Βανκούβερ (27 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους). Για μια ακαδημαϊκή επισκόπηση των κινηματογραφικών προσαρμογών του μυθιστορήματος δείτε την εργασία των Μέντες και Κουόρτι (2016).
Τον Ιούνιο του 2018 η υπηρεσία Netflix ανακοίνωσε τα σχέδια της να δημιουργήσει μια σειρά με βάση το μυθιστόρημα. Μέχρι το τέλος του 2019 το εγχείρημα είχε ατονήσει και εγκαταλειφθεί. Παρόλο που ο ίδιος ο Ρούσντι υποστήριξε τον Βισάλ Μπαρντβάτζ (τον σκηνοθέτη της σειράς) για το σενάριο του και είχε κάνει μεγάλο μέρος των οντισιόν που χρειάζονταν, μετά τους συμβιβασμούς που είχε κάνει για την ταινία Rangoon του 2017, η οποία δεν πήγε καλά, είχε αποφασιστεί να μην προχωρήσει χωρίς συμφωνία για ένα πιο φιλόδοξο εγχείρημα με περισσότερο προϋπολογισμό για ειδικά εφέ από αυτό που θα ήταν έτοιμο να εγκρίνει η πλατφόρμα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορικά μυθιστορήματα
2186 Κέλντυς
Ο Κέλντυς (Keldysh) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,3. Ανακαλύφθηκε το 1973 από τη Σοβιετική αστρονόμο Λιουντμίλα Ιβάνοβνα Τσερνίχ, που παρατηρούσε από το Ναουτσνί της Κριμαίας, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Σοβιετικού ακαδημαϊκού, μαθηματικού Μστισλάβ Κέλντυς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κελντυς
Άγιος Χρήστος ο Κηπουρός
Ο Άγιος Χρήστος ο Κηπουρός ή ο Αρβανίτης είναι άγιος του 18ου αιώνα, της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, με καταγωγή απο την Αλβανία.
Εξιστόρηση
Το 1746, στην ηλικία των 40 ετών, πήγε στην Κωνσταντινούπολη και έκανε το επάγγελμα του κηπουρού. Κάποια μέρα φιλονίκησε με έναν Τούρκο για την τιμή των μήλων που πουλούσε. Συνελήφθη και οδηγήθηκε στον κριτή, συκοφαντούμενος ότι είπε πως θα γίνει Τούρκος. Ο Χρήστος αρνήθηκε να γίνει Μουσουλμάνος και καθώς ήταν Χριστιανός, ο λόγος του ήταν κατώτερος απο ενός Μουσουλμάνου. Τότε τον έριξαν στη φυλακή, χωρίς ψωμί και νερό, και τον βασάνισαν σκληρά.
Αφού φυλακίστηκε για δύο χρόνια και βασανίστηκε για να απαρνηθεί τον Χριστιανισμό συνέχισε να κρατά τη χριστιανική του πίστη. Στην ίδια φυλακή βρισκόταν και ο λόγιος Καισάριος Δαπόντες, που παρακολούθησε τα βασανιστήρια του Αγίου και αργότερα έγραψε το μαρτύριό του. Αργότερα, ο Καισάριος Δαπόντες, πλέον μοναχός, τον επισκέφθηκε φέρνοντάς του φαγητό. Ο Χρήστος απέρριψε το φαγητό, λέγοντας "Γιατί να φάω; Δεν περιμένω να ζήσω, παρά να πεθάνω για τον Χριστό, έτσι ας πεθάνω απο την πείνα για τον Χριστό.". Ο Χρήστος καταδικάστηκε τότε σε αποκεφαλισμό για αποστασία επειδή αρνήθηκε να δεχθεί την εικαζόμενη μετατροπή του στο Ισλάμ. Για να έχει χρήματα για το μνημόσυνό του, ο Χρήστος ζήτησε από τον Δαπόντες να πουλήσει μία μεταλλική λίμα του αγίου.
Ο Χρήστος παρέμεινε σταθερός στην πίστη των πατέρων του και αποκεφαλίστηκε στις 12 Φεβρουαρίου 1748 μ.Χ. στην Κωνσταντινούπολη.
Εορτασμός
Η Εκκλησία τον θεωρεί άγιο και εορτάζει την μνήμη του στις 12 Φεβρουαρίου εκάστου έτους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας Κατηγορία:Χριστιανοί μάρτυρες θύματα ισλαμισμού
Μάντεψε τι κάνω... τα βράδια
Μάντεψε τι κάνω... τα βράδια (ή και Ο ανοιχτομάτης) είναι ο τίτλος ελληνικής κωμικής κινηματογραφικής ταινίας του 1984, σε σενάριο Λάκη Μιχαηλίδη και σκηνοθεσία Γιάννη Χαρτοματζίδη. Η ταινία προβλήθηκε τη σαιζόν 1983-1984 και έκοψε 163.933 εισιτήρια. Ήρθε στην 2η θέση σε 33 ταινίες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1984 Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Γιάννη Χαρτοματζίδη Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Λάκη Μιχαηλίδη Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Γιώργου Θεοδοσιάδη Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ταινίες σε παραγωγή Γιώργου Καραγιάννη
1411 Μπράουνα
Η Μπράουνα (Brauna) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,873. Ανακαλύφθηκε το 1937 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από το επώνυμο της Μάργκρετ Μπράουν (Margret Braun), συζύγου του Γερμανού αστρονόμου Χάινριχ Φοχτ.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Μπράουνα εκτιμάται σε 31,18 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,0794. Η Μπράουνα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 4 ώρες και 54 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μπραουνα
Δουκάτο του Μομφερράτου
Το Δουκάτο του Μομφερράτου (Ducato del Monferrato) δημιουργήθηκε στη θέση των εναπομείναντων εδαφών της Μαρκιωνίας του Μομφερράτου (Μarchesato del Monferrato) αφότου ο τελευταίος άρρην απόγονος των Παλαιολόγων απεβίωσε το 1533 και η μαρκιωνία είχε περάσει, για σύντομο διάστημα, υπό ισπανικό έλεγχο (έως το 1536). Μετά από εκείνη τη σύντομη περίοδο, πέρασε με επιγαμία στην κατοχή των Γκονζάγα, Δουκών της Μάντοβας. Το 1574 ο Μαξιμιλιανός Β΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, αναβάθμισε το Μομφερράτο σε δουκάτο.
Με τον Πόλεμο της διαδοχής της Μάντοβας (1628–1631), ένα τμήμα του δουκάτου πέρασε στην κατοχή της Σαβοΐας, με το υπόλοιπο τμήμα να περνά, και αυτό, στην κατοχή της Σαβοΐας το 1708, καθώς ο Λεοπόλδος Α΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, κατέλαβε την κυριότερη κτήση των Γκονζάγα, το Δουκάτο της Μάντοβας. Ο επόμενος απόγονος του Οίκου των Γκονζάγα αργότερα αποζημιώθηκε με την παραχώρηση σε αυτόν του Δουκάτου του Τέσεν στη Σιλεσία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δουκάτα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας  Μονφερατο
Ιερά Μητρόπολις Παραμυθίας, Φιλιατών, Γηρομερίου και Πάργας
Η Ιερά Μητρόπολις Παραμυθίας, Φιλιατών, Γηρομερίου και Πάργας είναι μια από τις Μητροπόλεις των λεγομένων «Νέων Χωρών». Έδρα της είναι η Παραμυθιά και γεωγραφικά περιλαμβάνει τον Νομό Θεσπρωτίας, τους οικισμούς Πάργα, Αγία Κυριακή, Άγιος Γεώργιος, Μαράς, Χρυσογιάλι, Αγιά, Σαρακίνικο, Ανθούσα, Τρίκορφο, Βρύσες και Λιβαδάρι του Δήμου Πάργας που υπάγονται διοικητικά στο Νομό Πρεβέζης, και τους οικισμούς Αετόπετρα, Βερενίκη, Βροσίνα, Γρανίτσα, Ραδοβίζι και Χίνκα του Δήμου Ζίτσας που υπάγονται διοικητικά στο Νομό Ιωαννίνων. Μεγαλύτερος πληθυσμιακά οικισμός, εντός της Ιεράς Μητρόπολις Παραμυθίας, Φιλιατών, Γηρομερίου και Πάργας, είναι η πόλη της Ηγουμενίτσας.
Ιστορία
Η «Επισκοπή Παραμυθίας» υφίσταται από τον 15ο αιώνα ως συνέχεια της «Επισκοπής Βουθρωτού». Στις 27 Μαΐου 1895 η ως τότε επισκοπή που υπαγόταν στην Μητρόπολη Ιωαννίνων ανυψώθηκε σε Ιερά Μητρόπολη Παραμυθίας από τον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Άνθιμο Ζ΄, ο οποίος είχε προηγουμένως διατελέσει επίσκοπός της (1869-1877). Το όνομα της μητρόπολης δόθηκε από την ιστορική Μονή Παναγίας της Παραμυθίας. Το όνομα Φιλιατών και Γηρομερίου έλαβε μετά τη συγχώνευση της ομώνυμης βραχύβιας μητρόπολης που δημιουργήθηκε την περίοδο 1924-1929.
Επισκοπικός κατάλογος
thumb|Ιερόθεος Ανθουλίδης
Έδρα και διοίκηση
thumb|right|250px|Χάρτης των Νομών και Ιερών Μητροπόλεων της Ηπείρου. Η περιοχή που υπάγεται στην Ιερά Μητρόπολη Παραμυθίας, Φιλιατών, Γηρομερίου και Πάργας είναι σημειωμένη με κόκκινο. Έδρα της Ιεράς Μητροπόλεως είναι η Παραμυθιά Θεσπρωτίας όπου και ο καθεδρικός ναός. Της Μητρόπολης προΐσταται ο Μητροπολίτης Τίτος. Η Διοίκηση ασκείται από την Πρωτοσυγκελλία και τους αρχιερατικούς επιτρόπους:
Στην Ιερά Μητρόπολη Παραμυθίας ιερουργούν περίπου 125 εν ενεργεία κληρικοί και υπάγονται σ΄ αυτή: 150 ενοριακοί ναοί, 380 εξωκλήσια, 354 παρεκκλήσια, 50 ναοί κοιμητηρίων, 8 μοναστηριακοί ναοί, καθώς επίσης και 2 ανδρώαι μονές, 1 γυναικεία και 6 μετόχια (υπαγόμενα ανά τρία, στις ανδρώες μονές).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιερά Μητρόπολις Παραμυθίας, Φιλιατών, Γηρομερίου και Πάργας Παραμυθιας
Ανδρέας Παπαθανασίου
Ο Ανδρέας Παπαθανασίου είναι Κύπριος ποδοσφαιριστής, γεννημένος στη Λάρνακα στις 3 Οκτωβρίου 1983. Αγωνίζεται στη θέση του επιθετικού. Ξεκίνησε την καριέρα του από τον Ερμή Αραδιπου που αγωνιζόταν στην Β κατηγορία. Αποδεικτικέ δεινός σκόρερ και έτσι με 97 συμμετοχές σκόραρε 80 τέρματα. Η δυνατότητα του να σκοράρει του έδωσε το έναυσμα για να πάει σε ψηλότερο επίπεδο ψάχνοντας το ποδοσφαιρικό του μέλλον σε ομάδα 1ης Κατηγορίας. Πήγε στο ΑΠΟΕΛ οπού εκεί δεν πηρέ τις συμμετοχές που θα περίμενε καθώς ο προπονητής της ομάδας δεν του έδειξε εμπιστοσύνη και έτσι επέστρεψε πίσω στον Ερμή σαν δανεικός αυτή την φορά. Με την επιστροφή του στην παλιά του ομάδα πηρέ αμέσως θέση βασικού. Με 10 τέρματα σε 11 συμμετοχές βοήθησε τον Ερμή να κατακτήσει το πρωτάθλημα Β κατηγορίας και να προβιβάσει στην Α. Τον Ιούνη του 2009 επέστρεψε πίσω στο ΑΠΟΕΛ
Κατηγορία:Κύπριοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κύπρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΠΟΕΛ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ερμή Αραδίππου Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ανόρθωσης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου
2187 Λα Σίγια
Ο Λα Σίγια (La Silla) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,0. Ανακαλύφθηκε το 1976 από τον Δανό αστρονόμο Ρίτσαρντ Μάρτιν Γουέστ, που παρατηρούσε από το Ευρωπαϊκό Νότιο Αστεροσκοπείο, στην κορυφή Λα Σίγια των χιλιανών Άνδεων, και πήρε το όνομά του από την κορυφή αυτή.
Συκιά (αποσαφήνιση)
Η συκιά είναι ένα οπωροφόρο δέντρο.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Άγιος Θωμάς Αιτωλοακαρνανίας
Γενικά στοιχεία
Ο Άγιος Θωμάς είναι χτισμένος σε υψόμετρο 50 μέτρων στα βορειοανατολικά του Μεσολογγίου, σε απόσταση περίπου 3,5 χιλιομέτρων από το κέντρο της πόλης. Αναγνωρίστηκε ως οικισμός το 1951, έτος κατά το οποίο προσαρτήθηκε στο δήμο Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου έχοντας τότε πληθυσμό 626 κατοίκων. Με βάση την πρόσφατη διοικητική μεταρρύθμιση του προγράμματος «Καλλικράτης» αποτελεί μαζί με την Αγραφορράχη, το Μετόχι και τα Πασπαλιαρέικα την τοπική κοινότητα Αγίου Θωμά, της οποίας είναι έδρα και ανήκουν στη δημοτική ενότητα Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου.
Στον Άγιο Θωμά βρίσκονται τα απομεινάρια της αρχαίας πόλης Αλίκυρνας. Μάλιστα στην περιοχή σώζονται σήμερα τα ρωμαϊκά δημόσια λουτρά (θέρμες) της Αλίκυρνας όπως και ένας οδοδείκτης της περιόδου του Ρωμαίου αυτοκράτορα Τραϊανού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Μεσολογγίου Κατηγορία:Δήμος Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου
Γεώργιος Κορτζάς
Ο Γεώργιος Κορτζάς (1880; - 1944) ήταν Έλληνας αξιωματικός του στρατού.
Σταδιοδρομία
Διορίστηκε Υπουργός Συγκοινωνιών και προσωρινός Υπουργός Σιδηροδρόμων και Αυτοκινήτων στην κυβέρνηση του Εμμανουήλ Τσουδερού από τις 20 Απριλίου 1941 ως τις 2 Ιουνίου 1941. Από τις 2 Ιουνίου 1941 και όταν η κυβέρνηση μεταφέρθηκε προσωρινά στο Γιοχάνεσμπουργκ της Νότιας Αφρικής, ονομάστηκε τυπικά πλέον, αφού δεν ασκούσε αρμοδιότητες, πληρεξούσιος Υπουργός.
Εκτελέστηκε κατά τα Δεκεμβριανά του 1944.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Στρατού Ξηράς Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Συγκοινωνιών
Παύλος Ευμορφίδης
Ο Παύλος «Πωλ» Ευμορφίδης (Χαρακιά Λακωνίας, 1958) είναι Έλληνας επιχειρηματίας  που ξεκίνησε ως πωλητής και υπήρξε ιδρυτής και πρώην ιδιοκτήτης της εταιρείας Coco-Mat.
Γεννήθηκε στη Χαρακιά όπου και πέρασε τα παιδικά του χρόνια. Η οικογένειά του, ποντιακής καταγωγής, μετανάστευε στη Γερμανία. Εκεί ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του στο Ελληνικό Λύκειο Μονάχου το 1976. Σπούδασε στην Γυμναστική Ακαδημία της Αθήνας και έλαβε το πτυχίο του το 1980.
Ίδρυσε το 1989 την εταιρεία Coco-Mat η οποία παράγει οικιακά έπιπλα και στρώματα με φυσικές πρώτες ύλες. Από την Coco-Mat αποχώρησε το 2013. Μέχρι σήμερα ο Παύλος Ευμορφίδης για το επιχειρηματικό έργο του έχει λάβει διακρίσεις.
1412 Λαγκρυλά
Ο Λαγκρυλά (Lagrula) είναι ένας αστεροειδής που κινείται στην εσωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,162. Ανακαλύφθηκε το 1937 από τον Γάλλο αστρονόμο Λουί Μπουαγιέ, που παρατηρούσε από το Αλγέρι, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Γάλλου αστρονόμου Ζοαννύ-Φιλίπ Λαγκρυλά (Joanny-Philippe Lagrula), διευθυντή του αστεροσκοπείου του Αλγερίου από το 1931 ως το 1938.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Λαγκρυλα
Κατάλογος διπλωματικών αποστολών στην Ελλάδα
Στην Ελλάδα υπάρχουν πολλές πρεσβείες και προξενεία από χώρες που εκπροσωπούνται άμεσα σε αυτήν. Στην Αθήνα βρίσκονται 84 πρεσβείες και προξενεία.
Πρεσβείες
Η Αθήνα αποτελεί την πρωτεύουσα της Ελλάδας, και σχεδόν όλες οι χώρες του κόσμου, που διαθέτουν Πρεσβεία στην χώρα μας, έχουν την επίσημη διπλωματική εκπροσώπηση τους στην Ελλάδα.
Άλλη μορφή εκπροσώπευσης (Μόνο Αθήνα)
Όλα τα προαναφερόμενες χώρες, δεν αποτελούν κυρίαρχα κράτη, και εκπροσωπούνται στην Ελλάδα, με διαφορετικό τρόπο εκπροσώπησης:
Θεσσαλονίκη
Προξενεία
Αλεξανδρούπολη
Επίτιμο Προξενείο
🇷🇺 (τυπικά σε καθήκοντα αναστολής)
Βόλος
Προξενεία
Ιωάννινα
Γενικό Προξενείο
Κομοτηνή
Προξενείο
Ρόδος
Προξενείο
Κέρκυρα
Προξενείο
Αργοστόλι
Προξενείο
διπλωματικων αποστολων στην ελλαδα
Νοβρουζάλλι
Το Νοβρουζάλι (επίσης, Νοβρουζάλλι και Ναουρζάλι) αποτελεί χωριό και δήμο της επαρχίας Τζαλιλαμπάντ του Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 308.
Μποέμ
Η γαλλική ομόηχη λέξη Μποέμ (Bohème) αρχικά σήμαινε καταγωγή από τη Βοημία δηλαδή Βοημός και συνεκδοχικά αυτός που κάνει ζωή τσιγγάνου, χωρίς τη φροντίδα και τη σκέψη της επαύριον. Η ονομασία αυτή χρησιμοποιήθηκε από τους Γάλλους προκειμένου να χαρακτηρίσουν έτσι τους Παρισινούς λογοτέχνες και καλλιτέχνες, για τον ανέμελο τρόπο της σκέψης και της ζωής τους, που αντιστρατεύονταν τα πλαίσια του βίου των οικονομικών στενών ορίων των πολιτών με τις καθημερινές ανάγκες και υποχρεώσεις, αλλά και περισσότερο για την ατημέλητη εμφάνισή τους ιδιαίτερα των καφενόβιων του "Καρτιέ Λατέν".
Τα χαρακτηριστικά των μποέμ ήταν η αδιαφορία για τη ζωή και τις έγνοιες της, η ξενοιασιά, η διαρκής ευθυμία, η σπατάλη χρημάτων, τα όνειρα για νέα και μεγαλύτερα έσοδα, έτσι που να μπορούν να εξασφαλίσουν και για την επόμενη τον ίδιο τρόπο ζωής. Συμβαίνει συχνά όμως υπό την εξωτερική εμφάνιση ενός "μποέμ" να υποκρύπτονται πρόσωπα άσημα και ανίκανα να συμμορφώσουν ζωή ανάλογη των οικονομικών τους δυνάμεων φερόμενα περισσότερα από ανόητη επιδειξιομανία. Αναμφίβολα όμως, συμβαίνει να εμφανίζονται ως "μποέμ" και πρόσωπα πραγματικοί καλλιτέχνες (ποιητές, ζωγράφοι, μουσικοί κ.λπ.) αλλά και άλλα πρόσωπα που χαίρουν ιδιαίτερης κοινωνικής εκτίμησης σαφώς προνοητικοί και άριστοι διαχειριστές των οικονομικών τους. Τέτοιοι λεγόμενοι "μποέμ" ήταν ο ποιητής Πωλ Βερλαίν, ο ζωγράφος Γκωγκέν κ.ά.
Τον τρόπο ζωής των "μποέμ" περιέγραψε αριστοτεχνικά και πολύ γλαφυρά ο Ανρί Μυρζέ στο μυθιστόρημά του "Σκηνές από τη ζωή των Μποέμ". Στην ελληνική δημώδη γλώσσα πέρασε η λέξη ομόηχα χαρακτηρίζοντας γενικά την ανέμελη ζωή γεμάτη απολαύσεις και μάλιστα χωρίς κανένα ιδιαίτερο μειωτικό χαρακτήρα ή προέκταση. Στα δε ελληνικά λαϊκά τραγούδια απαντώνται ευρύτατα οι ονομασίες "μποέμης" και "μποέμισσα".
Πηγές
Κατηγορία:Πολιτισμός στη Γαλλία Κατηγορία:Λαογραφία Κατηγορία:Γαλλικές εκφράσεις Κατηγορία:Αντεργκράουντ κουλτούρα
2188 Ορλενόκ
Ο Ορλενόκ (Orlenok) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,9. Ανακαλύφθηκε το 1976 από τη Σοβιετική (Ουκρανή) αστρονόμο Λιουντμίλα Βασίλιεβνα Ζουράβλεβα, που παρατηρούσε από το Ναουτσνί της Κριμαίας και πήρε το όνομά του από τη ρωσική λέξη Орлёнок (προφ. «ορλιονόκ») για τον αετιδέα (αετόπουλο), σύμβολο των νεαρών επαναστατών (με την ευκαιρία της 20ής επετείου από την ίδρυση της ομώνυμης κατασκηνώσεως πιονιέρων της ΕΣΣΔ).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ορλενοκ
Χάρης Σαββίδης (διευθυντής φωτογραφίας)
Ο Χάρης Σαββίδης (αγγλικά: Harris Savides, 28 Σεπτεμβρίου 1957, Νέα Υόρκη, ΗΠΑ - 9 Οκτωβρίου 2012) ήταν βραβευμένος αμερικανός διευθυντής φωτογραφίας ελληνικής καταγωγής. Ήταν τακτικός συνεργάτης του σκηνοθέτη Γκας Βαν Σαντ, σε ταινίες όπως το Milk και το Elephant, ενώ έχει ασχοληθεί και με το γύρισμα βιντεοκλίπ γνωστών καλλιτεχνών όπως οι REM και η Μαντόνα. Στην καριέρα του είχε βρεθεί υποψήφιος για βράβευση πολλές φορές (BAFTA, Independent Spirit Award, Satellite Award), ενώ είχε κερδίσει τόσο το New York Film Critics Circle Awards, όσο και τρεις φορές στα MTV Video Music Awards για καλύτερη διεύθυνση φωτογραφίας.
Πηγές
Κατηγορία:Αμερικανοί ελληνικής καταγωγής Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες φωτογράφοι Κατηγορία:Αμερικανοί κινηματογραφιστές
Μιχαήλ Αρταμόνοφ
Ο Μιχαήλ Ιλλαριόνοβιτς Αρταμόνοφ (Михаил Илларионович Артамонов), (Mikhail Illarionovich Artamonov), (5 Δεκεμβρίου OS 23 Νοεμβρίου 1898 στο χωριό Βιγκόλοβο της ομώνυμης επαρχίας του Κυβερνείου Τβερ, σήμερα Μολοκόφσκι, Περιφέρεια Τβερ – 31 Ιουλίου 1972 στο Λένινγκραντ, σήμερα Αγία Πετρούπολη) ήταν Σοβιετικός (Ρώσος) ιστορικός και αρχαιολόγος, ο οποίος θεωρείται ως ο πατέρας των σύγχρονων χαζαρικών σπουδών.
Πανεπιστημιακή καριέρα
Η ακαδημαϊκή καριέρα του Αρταμόνοφ είχε ως επίκεντρο το Πανεπιστήμιο του Λένινγκαντ, στο οποίο ήταν καθηγητής από το 1935 και επίσης ο επικεφαλής του Τμήματος Αρχαιολογίας, από το 1949.
Ανασκαφικό έργο
thumb|250px|left|Η [[αρχαιολογική θέση|θέση του χαζαρικού φρουρίου της Σαρκέλ, το οποίο ανακαλύφθηκε και ανασκάφηκε από τον Μιχαήλ Αρταμόνοφ στη δεκαετία του 1930.]]
Ο Μιχαήλ Αρταμόνοφ ερεύνησε οικισμούς της Εποχής του Χαλκού και της Εποχής του Σιδήρου, σε περιοχές, όπως ο ποταμός Ντον της Ρωσίας (αρχαία ελληνικά: Τάναϊς), στο Βόρειο Καύκασο και στην Ουκρανία.
Πραγματοποίησε ανασκαφές σε μεγάλο αριθμό σκυθικών και χαζαρικών τύμβων και οικισμών (η πιο περίφημη ανασκαφή ήταν αυτή στο χαζαρικό φρούριο της Σαρκέλ) και δημοσίευσε τη μονογραφία “Istoriya Khazar” σχετική με τους Χαζάρους το 1962. Υπήρξαν και πρόδρομες εκδόσεις αυτού του έργου (1937, 1939), στο οποίο ο Μιχαήλ Αρταμόνοφ τόνισε την τεράστια επιρροή των Χαζάρων στην ανάπτυξη των πρώτων Ρως (μέση ελληνική: Ῥῶς), αλλά και άλλους γειτονικούς λαούς, θέσεις οι οποίες, είχαν καταγγελθεί από τις σοβιετικές αρχές, αναγκάζοντας τον να προσθέσει τροποποιητικό συμπέρασμα για το έργο του, δηλώνοντας ουσιαστικά, ότι «στην πραγματικότητα δεν είχαν διαρκή επίδραση».
Διευθυντής του Μουσείου Ερμιτάζ
Ο Μιχαήλ Αρταμόνοφ διορίστηκε διευθυντής του Μουσείου Ερμιτάζ το 1951. Δεκατρία χρόνια αργότερα, το 1964, εκδιώχθηκε από τη θέση του, λόγω της διοργάνωσης εκθέσεων καλλιτεχνών του αιρετικού, «διαφορετικού», «εναλλακτικού» καλλιτεχνικού κινήματος (другое искусство, альтернативное искусство), γνωστού με τη γενική ονομασία «Μη Κομφορμιστική Τέχνη της ΕΣΣΔ» (Неофициальное искусство СССР).
Βραβεύσεις
Στον Μιχαήλ Αρταμόνοφ απονεμήθηκαν τα μετάλλια του Τάγματος του Λένιν, του Τάγματος του Ερυθρού Αστέρα της Εργασίας και διάφορα άλλα μετάλλια.
Επιρροές–μαθητές
Ανάμεσα στους μαθητές του Μιχαήλ Αρταμόνοφ, αρκετοί από τους οποίους έφεραν την επιρροή του, περιλαμβάνονται οι: Λεβ Γκουμιλιόφ (Лев Николаевич Гумилёв), Ανατόλι Κιρπίτσνικοφ (Анатолий Николаевич Кирпичников), Ντμίτρι Ματσίνσκι (Дмитрий Алексеевич Мачинский) και Ίγκορ Ντούμποφ (Игорь Васильевич Дубов).
Οι Δεσποινίδες της Αβινιόν
Οι Δεσποινίδες της Αβινιόν (Les Demoiselles d'Avignon, αρχικός τίτλος Το Πορνείο της Αβινιόν ), είναι μεγάλη ελαιογραφία η οποία δημιουργήθηκε από τον Ισπανό καλλιτέχνη Πάμπλο Πικάσο. Ο πίνακας ανήκει στη μόνιμη συλλογή του Μουσείου Μοντέρνας Τέχνης στη Νέα Υόρκη και απεικονίζει πέντε γυμνές ιερόδουλες σε ένα πορνείο στην οδό ντ'Αβινιό, στη Βαρκελώνη. Κάθε μορφή απεικονίζεται με δυσαρμονικό συγκρουσιακό τρόπο και κανένας δεν είναι συμβατικά θηλυκός. Οι γυναίκες εμφανίζονται ελαφρώς επιθετικές και απεικονίζονται με γωνιώδη και εξαρθρωμένα σχήματα. Η μορφή στα αριστερά έχει χαρακτηριστικά προσώπου και φόρεμα αιγυπτιακού ή νοτιοασιατικού στυλ. Οι δύο διπλανές μορφές απεικονίζονται σε ιβηρικό ρυθμό της πατρίδας του Πικάσο, ενώ οι δύο στα δεξιά απεικονίζονται με χαρακτηριστικά που μοιάζουν με αφρικανικές μάσκες. Ο πρωτογονισμός που θυμίζουν αυτές οι μάσκες σύμφωνα με τον Πικάσο, τον παρακίνησαν να «δημιουργήσει ένα άκρως πρωτότυπο καλλιτεχνικό στυλ άγριας δύναμης». Κριτικοί τέχνης έχουν επισημάνει την ομοιότητά του με τις Λουόμενες του Πωλ Σεζάν, το άγαλμα Οβιρί του Πωλ Γκωγκέν και Το άνοιγμα της Πέμπτης Σφραγίδας του Ελ Γκρέκο.
Οι Δεσποινίδες ήταν ένα επαναστατικό και αμφιλεγόμενο έργο. Η προσαρμογή του πρωτογονισμού και η εγκατάλειψη της προοπτικής υπέρ ενός επίπεδου, δυσδιάστατου πεδίου απεικόνισης σηματοδοτούν μια ραγδαία απομάκρυνση από την παραδοσιακή ευρωπαϊκή ζωγραφική. Το έργο προκάλεσε διαδεδομένο θυμό και διαφωνία, ακόμη και στους στενότερους φίλους του ζωγράφου. Ο Ανρί Ματίς θεωρούσε τον πίνακα ένα κακό αστείο, αλλά έμμεσα αντέδρασε σε αυτόν με το έργο του Λουόμενοι με μια χελώνα το 1908. Ο Ζωρζ Μπρακ είχε εκφράσει και αυτός τη δυσαρέσκειά του αρχικά, αλλά μελέτησε το έργο με μεγάλη προσοχή και η μετέπειτα φιλία και συνεργασία με τον Πικάσο οδήγησε στη γέννηση του κυβισμού. Πλέον το έργο θεωρείται κομβικό στην ανάπτυξη τόσο του κυβισμού όσο και της σύγχρονης τέχνης.
Την εποχή της πρώτης έκθεσής του το 1916, ο πίνακας χαρακτηρίστηκε ανήθικος. Ο πίνακας, ο οποίος ζωγραφίστηκαν στο ατελιέ του Πικάσο στο Μπατώ-Λαβουάρ στη Μονμάρτρη του Παρισιού, παρουσιάστηκε πρώτη φορά στο κοινό στο Σαλόν ντ'Αντάν τον Ιούλιο του 1916, σε μία έκθεση η οποία διοργανώθηκε από τον ποιητή Αντρέ Σαλμόν. Ήταν σε εκείνη την έκθεση στην οποία ο πίνακας έλαβε το σημερινό του, λιγότερο σκανδαλώδες, όνομα, αντί του ονόματος που είχε επιλέξει ο Πικάσο, Το πορνείο της Αβινιόν (Le Bordel d'Avignon).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πίνακες του Πάμπλο Πικάσο Κατηγορία:Κυβισμός
Κομήτης Χιακουτάκε
Ο Κομήτης Χιακουτάκε (Hyakutake), που φέρει τα διακριτικά C/1996 B2, είναι ένας κομήτης που πέρασε κοντά από τη Γη τον Μάρτιο του 1996 σε μία από τις εγγύτερες προσεγγίσεις κομήτη των τελευταίων 200 ετών. Ανακαλύφθηκε στις 31 Ιανουαρίου του ίδιου έτους και έγινε γνωστός ως ο «Μέγας Κομήτης του 1996». Υπήρξε εντυπωσιακός σε φαινόμενες διαστάσεις για λίγες ημέρες και ήταν ορατός με γυμνό μάτι, αλλά η φήμη του επισκιάσθηκε από τον Κομήτη Χέιλ-Μποπ, που, αν και είχε ανακαλυφθεί από το 1995, κυριάρχησε με τη λαμπρότητά του στο εσωτερικό Ηλιακό Σύστημα ένα χρόνο αργότερα από τον Χιακουτάκε και επί πολλούς μήνες.
Οι επιστημονικές παρατηρήσεις του Κομήτη Χιακουτάκε οδήγησαν σε αρκετές ανακαλύψεις σχετικά με τους κομήτες. Η πλέον απροσδόκητη για τους ειδικούς ήταν η πρώτη ανακάλυψη εκπομπής ακτίνων X από κομήτη. To διαστημόπλοιο Ulysses πέρασε χωρίς να είναι προσχεδιασμένο κάτι τέτοιο μέσα από την ουρά του σε απόσταση άνω των 500 εκατομμυρίων χιλιομέτρων από τον πυρήνα του, αποδεικνύοντας έτσι ότι ο Χιακουτάκε είχε τη μακρύτερη ουρά που είναι γνωστή για κομήτη.
Ο Χιακουτάκε είναι ένας κομήτης μακράς περιόδου. Πριν από την τελευταία διέλευσή του από την εσωτερική περιοχή του Ηλιακού Συστήματος, η περίοδος περιφοράς του γύρω από τον Ήλιο ήταν περίπου 17 χιλιάδες χρόνια, αλλά οι βαρυτικές παρέλξεις των μεγάλων πλανητών μετέβαλαν την τροχιά του και αύξησαν αυτή την περίοδο σε 70.000 έτη. Λόγω της μη τυπικής χημικής σύστασης του κομήτη σε σχέση με τους υπόλοιπους στο Ηλιακό Σύστημα έχει προταθεί πως πιθανώς να πρόκειται για πρώην διαστρικό κομήτη.
Ανακάλυψη
Ο κομήτης ανακαλύφθηκε στις 31 Ιανουαρίου 1996 από τον Γιούτζι Χιακουτάκε, έναν ερασιτέχνη αστρονόμο από τη νότια Ιαπωνία. Ο Χιακουτάκε αναζητούσε κομήτες για χρόνια και είχε μετοικήσει στον νομό Καγκοσίμα λόγω της απουσίας φωτορύπανσης της περιοχής. Χρησιμοποιούσε ένα ζευγάρι γιγαντιαία κιάλια με αντικειμενικούς φακούς διαμέτρου 15 εκατοστών για να εποπτεύει τον ουρανό και με αυτά πραγματοποίησε την ανακάλυψη του κομήτη.
Αυτός ο κομήτης ήταν στην πραγματικότητα ο δεύτερος «κομήτης Χιακουτάκε», καθώς ο Γ. Χιακουτάκε είχε ήδη ανακαλύψει τον κομήτη C/1995 Y1 στα τέλη του 1995. Καθώς παρατηρούσε για μια ακόμα φορά αυτόν τον πρώτο κομήτη (που ποτέ δεν έγινε ορατός με γυμνό μάτι) και τη γύρω περιοχή του ουρανού, ο Χιακουτάκε με έκπληξη βρήκε έναν άλλο κομήτη σχεδόν στην ίδια θέση με τον πρώτο. Δύσπιστος για μια νέα ανακάλυψη τόσο σύντομα μετά την πρώτη, ανέφερε την παρατήρησή του στο Εθνικό Αστεροσκοπείο της Ιαπωνίας το επόμενο πρωινό. Μέσα σε ένα 24ωρο η ανακάλυψη επιβεβαιώθηκε ανεξάρτητα και από άλλους παρατηρητές.
Ο κομήτης όταν ανακαλύφθηκε έλαμπε με φαινόμενο μέγεθος 11,0 και είχε κόμη με γωνιακή διάμετρο περίπου 2,5 λεπτά της μοίρας, ενώ απείχε περίπου 2 αστρονομικές μονάδες (AU) από τον `Ηλιο. Αργότερα, ένα ίχνος του κομήτη βρέθηκε σε μία φωτογραφία που είχε ληφθεί την 1η Ιανουαρίου, όταν ο κομήτης απείχε περί τις 2,4 AU από τον `Ηλιο και είχε φαινόμενο μέγεθος 13,3.
Τροχιά
Μόλις έγιναν οι πρώτοι υπολογισμοί της τροχιάς του νέου κομήτη, οι επιστήμονες συνειδητοποίησαν ότι επρόκειτο να περάσει σε απόσταση μόλις 0,1 AΜ από τη Γη την 25η Μαρτίου. Μόνο 4 κομήτες τον προηγούμενο αιώνα είχαν πλησιάσει περισσότερο τη Γη. Ενώ ο Κομήτης Χέιλ-Μποπ συζητιόταν ήδη ως ένας πιθανός «μέγας κομήτης», η αστρονομική κοινότητα συνειδητοποίησε ότι και ο Χιακουτάκε ίσως να αποδεικνύονταν εντυπωσιακός εξαιτίας του κοντινού του περάσματος από τον πλανήτη μας.