cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Νίκος Παπάζογλου
Η ζωή του
Θεωρείται από τους μεγαλύτερους Έλληνες τραγουδιστές και τραγουδοποιούς. Στήριξε αρκετούς καλλιτέχνες και συγκροτήματα στα πρώτα τους βήματα μέσα από το στούντιό του, το Αγροτικόν, στην Κάτω Τούμπα Θεσσαλονίκης όπως ο Σωκράτης Μάλαμας, ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου και οι Τρύπες. Ο Νίκος Παπάζογλου συμμετείχε σε πολλούς δίσκους που δημιουργήθηκαν σε αυτό το στούντιο, ως παραγωγός, ηχολήπτης, μηχανικός ήχου, ενορχηστρωτής και μουσικός.
Πέθανε από καρκίνο στις 17 Απριλίου 2011, λίγο καιρό μετά τον θάνατο του συνεργάτη του, Μανώλη Ρασούλη.
Αναγνώριση
Σήμερα, το όνομά του φέρει πάρκο της Θεσσαλονίκης.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες τραγουδοποιοί Κατηγορία:Έλληνες άνδρες τραγουδιστές Κατηγορία:Έλληνες μουσικοί Κατηγορία:Επιβατιανοί Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός
Μητροπολίτης Σάρδεων Ευάγγελος
Ο Μητροπολίτης Σάρδεων Ευάγγελος Κουρούνης (γεννήθηκε 20 Σεπτεμβρίου 1961 στην Νέα Υόρκη) είναι ιεράρχης της Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως.
Βιογραφία
Αποφοίτησε από το Ελληνικό Κολλέγιο της Νέας Υόρκης, και εισήχθη στην Ελληνοτο διήμερο 1 και 2 Αρθόδοξη Θεολογική Σχολή Τιμίου Σταυρού Βοστώνης (HCHC) από όπου αποφοίτησε το 1983. Το 1986 έλαβε το Μεταπτυχιακό Δίπλωμα (Master) από την Θεολογική Σχολή Τιμίου Σταυρού Βοστώνης, και μετέβη για περαιτέρω σπουδές στο Ινστιτούτο Bossey του Παγκόσμιου Συμβουλίου Εκκλησιών στην Ελβετία. Εχειροτονήθη διάκονος στις 1 Φεβρουαρίου 1987 και ιερέας στις 30 Ιουλίου 1989 από τον Θεοφιλέστατο Επίσκοπο Μελόης κ. Φιλόθεο. Στις 30 Μαρτίου 1991 ο Αρχιεπίσκοπος Ιάκωβος του απένειμε το οφφίκιο του Αρχιμανδρίτου.
Υπηρέτησε ως Διάκονος του Αρχιεπισκόπου Αμερικής Ιακώβου, Εφημέριος του Καθεδρικού Ιερού Ναού Αγ. Δημητρίου Αστόριας της Νέας Υόρκης και Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς τότε Επισκοπής Νέας Υερσέης. Το 2001 έγινε Ιερατικός Προϊστάμενος της Ελληνικής Κοινότητας της Νέας Υόρκης.
Ο Αρχιμανδρίτης Ευάγγελος Κουρούνης προκρίθηκε κατά πλειοψηφία κατά την επιλογή του τριπροσώπου για τη χηρεύουσα Μητρόπολη της Νέας Ιερσέης από την Επαρχιακή Σύνοδο της Αρχιεπισκοπής Αμερικής που συνεδρίασε το 1 και 2 Απριλίου 2003 στη Νέα Υόρκη, υπό την προεδρία του Αρχιεπισκόπου Δημητρίου. Στις 12 Απριλίου 2003 εξελέγη Μητροπολίτης Νέας Υερσέης από την Ιερά Σύνοδο του Οικουμενικού Πατριαρχείου και χειροτονήθηκε στις 10 Μαΐου 2003 στον Καθεδρικό Ναό Αγίας Τριάδος Νέας Υόρκης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μητροπολίτες του Οικουμενικού Πατριαρχείου
Μαυροπηγή
H Μαυροπηγή είναι ένα χωριό που βρίσκεται 11 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Πτολεμαΐδας, στο νομό Κοζάνης, στη Μακεδονία. Βρίσκεται σε υψόμετρο 740 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Ο ταχυδρομικός κώδικας είναι 50200, ενώ ο κωδικός τηλεφώνου είναι +30 24630. Κατά την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός ήταν 456 κάτοικοι. Το Σεπτέμβρη του 2011 έγινε αναγκαστική απαλλοτρίωση του οικισμού για την επέκταση της εξώρυξης λιγνίτη από τη ΔΕΗ. Η μετεγκατάσταση του οικισμού, που πλέον είναι ακατοίκητος, δεν έχει ακόμα ολοκληρωθεί, ενώ παράλληλα η περιοχή παρουσιάζει και αρχαιολογικό ενδιαφέρον.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού ΚοζάνηςΚατηγορία:Δήμος Εορδαίας
Νίκος Ρουμελιώτης
Ο Νίκος Ρουμελιώτης (Πάτρα 12 Οκτωβρίου 1978 ), είναι Έλληνας διεθνής αθλητής της πετοσφαίρισης.
Ξεκίνησε το βόλεϊ από την Ε.Α. Πατρών το 1990 και έως το 2001 που πήρε μεταγραφή στην Κάλιαρι όπου αγωνιζόταν στην Α2 του Ιταλικού πρωταθλήματος. Την επόμενη χρονιά επέστρεψε στην ΕΑΠ έως το 2006 που πήγε στον Ολυμπιακό. Με την ΕΑΠ ξεκίνησε παίζοντας στην Β΄εθνική ανέβηκε Α2 και στην Α1 το 1999.
Στον Ολυμπιακό ο Ρουμελιώτης κατέκτησε ένα πρωτάθλημα κι ένα κύπελλο (νταμπλ) το 2009. Επόμενος σταθμός του ήταν ο Άρης θεσσαλονίκης έως το 2011 που αποχώρησε από τον Άρη. Την αγωνιστική περίοδο 2012-13 πήρε μεταγραφή για την Παναχαϊκή και την Α2 εθνική, μάλιστα ανέλαβε μαζί με τον αδελφό του την οργάνωση του τμήματος πετοσφαίρισης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της πετοσφαίρισης Κατηγορία:Πετοσφαιριστές Ε.Α. Πατρών Κατηγορία:Πετοσφαιριστές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Πετοσφαιριστές Άρη Κατηγορία:Πετοσφαιριστές Παναχαϊκής
Φιόντορ Κλίμοφ
Ο Φιόντορ Αλεξάντροβιτς Κλίμοφ (Фёдор Александрович Климов· γεννημένος στις 7 Σεπτεμβρίου 1990) είναι Ρώσος πατινέρ, που έχει αποσυρθεί από την ενεργό δράση. Με τη σύντροφό του την Ξένια Στόλμποβα, είναι ο ασημένιος Ολυμπιονίκης του 2014, ο Ολυμπιονίκης του 2014 στο ομαδικό αγώνισμα, ο Παγκόσμιος ασημένιος Ολυμπιονίκης του 2014, τρεις φορές έχει κατακτήσει μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα καλλιτεχνικού πατινάζ  (χάλκινο 2012, 2014, ασημένιο 2015 ). Είναι πρωταθλητής στον τελικό Grand Prix καλλιτεχνικού πατινάζ 2015–16, πρωταθλητής Χειμερινής Πανεπιστημιούπολης του 2013, δύο φορές Παγκόσμιος Ολυμπιονίκης Νέων (2010 χάλκινο, 2011 ασημένιο) και τρεις φορές εθνικός πρωταθλητής Ρωσίας (2014, 2015, 2017).
Προσωπική ζωή
Ο Κλίμοφ γεννήθηκε στις 7 Σεπτεμβρίου 1990 στο Λένινγκραντ (τώρα Αγία Πετρούπολη), Ρωσική SFSR, της Σοβιετικής Ένωσης. Παρακολούθησε την Ακαδημία Φυσικής Αγωγής Λεσγκάφτ στην Αγία Πετρούπολη.
Πρώιμη καριέρα
Ο Κλίμοφ άρχισε να κάνει πατινάζ λόγω της μητέρας του, που είναι προπονήτρια στην Ακαδημία καλλιτεχνικού πατινάζ στην Αγία Πετρούπολη. Κατέλαβε την 9η θέση στο απλό ανδρών στο Ρωσικό Πρωτάθλημα Εφήβων του 2007. Αν και αρχικά δεν ενδιαφερόταν για το πατινάζ σε ζευγάρια, έκανε την αλλαγή με τις συμβουλές του προπονητή του, όταν ήταν 16 ετών. Η προπονήτριά του, Ναταλία Γκολούμπεβα, τον συνδύασε με τη Μαρία Τσασίνα, η οποία επίσης άλλαζε από το απλό. Ο Κλίμοφ και η επόμενη σύντροφός του, Αλεξάντρα Μαλάχοβα, κατέλαβαν την 8η θέση στο ρωσικό πρωτάθλημα καλλιτεχνικού πατινάζ νεανίδων τον Ιανουάριο του 2009.
2009–11
Την άνοιξη του 2009, η προπονήτρια Λουντμίλα Βελίκοβα ξεκίνησε την συνεργασία του Κλίμοφ με την Ξένια Στόλμποβα. Εκπαιδεύτηκαν στην Αγία Πετρούπολη. Κατά τη διάρκεια της πρώτης τους σεζόν μαζί, το ζευγάρι κατέλαβε τη 2η και την 7η θέση στους δύο αγώνες Junior Grand Prix και την 7η στον Τελικό Γκραν Πρι 2009-2010. Το ζευγάρι κέρδισε τον ρωσικό τίτλο Junior και μετά το χάλκινο στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα καλλιτεχνικού πατινάζ νεανίδων το 2010.
Σεζόν 2012–13
Για τη σεζόν 2012–13, οι Στόλμποβα/Κλίμοφ εργάστηκαν για να αναβαθμίσουν το twist τους σε ένα τριπλό. Ξεκίνησαν τη διεθνή τους σεζόν στο Coupe de Nice του 2012, όπου πήραν το ασημένιο. Οι Στόλμποβα/Κλίμοφ κέρδισαν το πρώτο τους μετάλλιο Γκραν Πρι, το χάλκινο, στο Κύπελλο Κίνας 2012 και τερμάτισαν 5οι στο Trophée Eric Bompard του 2012. Κέρδισαν το χάλκινο μετάλλιο στο Ρωσικό Πρωτάθλημα του 2013. Πρώτοι αναπληρωματικοί για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα 2013, οι Στόλμποβα/Κλίμοφ κλήθηκαν να αντικαταστήσουν τους Βέρα Μπαζάροβα / Γιούρι Λαριόνοφ, που αποχώρησαν λόγω τραυματισμού στον καρπό του Λαριόνοφ. Αφού τερμάτισαν έκτοι στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα στο Ζάγκρεμπ, κέρδισαν τον πρώτο τους διεθνή τίτλο στην κατηγορία των ενηλίκων στο Βαυαρικό Όπεν του 2013. Τον Απρίλιο του 2013, το ζευγάρι είπε ότι ήθελε να μετακομίσει στη Μόσχα για να συνεργαστεί με τη Νίνα Μόζερ, η οποία συμφώνησε να τους πάρει στην ομάδα της. Ο Όλεγκ Νίλοφ, ο επικεφαλής της ένωσης πατινάζ της Αγίας Πετρούπολης, αντιτάχθηκε σ' αυτήν την κίνηση επιχειρηματολογώντας ενάντια στη συγκέντρωση σκέιτερ στη Μόσχα,  αλλά εγκρίθηκε από τη ρωσική ομοσπονδία πατινάζ. δεξιά|μικρογραφία|320x320εσ| Στόλμποβα/Κλίμοφ στον τελικό του Γκραν Πρι καλλιτεχνικού πατινάζ 2015–16Μετά τη μετεγκατάστασή τους στη Μόσχα, το ζευγάρι επικεντρώθηκε στη βελτίωση των βασικών τους δεξιοτήτων στο πατινάζ. Η προπόνησή τους διακόπηκε, όταν ο Κλίμοφ έπεσε από το ποδήλατο στα τέλη Μαΐου του 2013, με αποτέλεσμα να σπάσει το πόδι τους.
Σεζόν 2013–14
Το 2013–14, οι Στόλμποβα/Κλίμοφ ξεκίνησαν τη σεζόν τους Γκραν Πρι με ένα χάλκινο μετάλλιο στο Skate America 2013. Μετά την έκτη θέση στο σύντομο πρόγραμμα και την τρίτη θέση στο ελεύθερο πατινάζ, τερμάτισαν τέταρτοι συνολικά στο Κύπελλο Ρωσίας 2013 πίσω από το καναδικό ζευγάρι Κίρστεν Μουρ-Τάουερς / Ντίλαν Μόσκοβιτς. Οι Στόλμποβα/Κλίμοφ κέρδισαν το χρυσό μετάλλιο στη Χειμερινή Πανεπιστημιακή Γιορτή του 2013 στο Τρεντίνο της Ιταλίας και στη συνέχεια πήραν τον πρώτο τους εθνικό τίτλο στο Ρωσικό Πρωτάθλημα του 2014, σημειώνοντας 0,45 περισσότερους από τους εθνικούς πρωταθλητές του 2012, Μπαζάροβα/Λαριόνοφ.
Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2014, οι Στόλμποβα/Κλίμοφ κατέκτησαν την τέταρτη θέση στο σύντομο πρόγραμμα, πρώτοι στο ελεύθερο πατινάζ και πέτυχαν συνολικά 207,98 πόντους για να κερδίσουν το ασημένιο μετάλλιο πίσω από τους Βολοσόζαρ / Τράνκοφ και μπροστά από Μπαζάροβα/Λαριόνοφ. Και τα τρία ζευγάρια στάλθηκαν στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2014. Οι Στόλμποβα/Κλίμοφ, που συμμετείχαν στο ελεύθερο πατινάζ στο εναρκτήριο ομαδικό αγώνισμα των Ολυμπιακών Αγώνων, τερμάτισαν πρώτοι στο τμήμα τους και η ομάδα της Ρωσίας κέρδισε το χρυσό μετάλλιο. Στο αγώνισμα των ζευγαριών, οι Στόλμποβα/Κλίμοφ κατετάγησαν τρίτοι στο σύντομο πρόγραμμα και προκρίθηκαν στη δεύτερη θέση μετά το ελεύθερο πατινάζ με συνολικό σκορ 218,68 πόντων. Κέρδισαν το ασημένιο μετάλλιο μπροστά από τους τέσσερις φορές Παγκόσμιους πρωταθλητές Αλιόνα Σαβτσένκο / Ρόμπιν Ζόλκοβι, που πήραν το χάλκινο μετάλλιο. Οι Στόλμποβα/Κλίμοφ κέρδισαν το ασημένιο μετάλλιο στην πρώτη τους εμφάνιση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2014.
Σεζόν 2014–15
Τη σεζόν 2014–15, οι Στόλμποβα/Κλίμοφ κέρδισαν και τα δύο Γκραν Πρι τους, το Rostelecom Cup 2014 και το Trophee Eric Bompard 2014, και κατέκτησαν το ασημένιο στον τελικό του Γκραν Πρι πίσω από τους Καναδούς Μέγκαν Ντουχάμελ / Έρικ Ράντφορντ. Κέρδισαν τον δεύτερο συνεχόμενο εθνικό τους τίτλο στο Ρωσικό Πρωτάθλημα του 2015 και κέρδισαν το ασημένιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2015 πίσω από τους Καβαγκούτι/Σμιρνόφ.δεξιά|μικρογραφία|250x250εσ| Στόλμποβα/Κλίμοφ στο βάθρο του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος καλλιτεχνικού πατινάζ 2014Οι Στόλμποβα/Κλίμοφ αποφάσισαν να μην αγωνιστούν στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα 2015 στη Σαγκάη της Κίνας, καθώς ήθελαν να επικεντρωθούν στην εκμάθηση νέων αλμάτων.
Σεζόν 2015–16
μικρογραφία|260x260εσ| Στόλμποβα/Κλίμοφ στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα καλλιτεχνικού πατινάζ Εφήβων 2010|αριστεράΟι Στόλμποβα/Κλίμοφ ξεκίνησαν τη σεζόν 2015–16 αγωνιζόμενοι σε μια σειρά προκλήσεων στο Ondrej Nepela Trophy 2015 όπου κέρδισαν το χρυσό μετάλλιο. Αγωνίστηκαν στο πρώτο τους Γκραν Πρι της σεζόν στο Skate America του 2015 τερματίζοντας την 4η θέση. Ωστόσο, βελτίωσαν το πρόγραμμα και τα στοιχεία τους και κέρδισαν το χρυσό μετάλλιο στο δεύτερο Γκραν Πρι τους στο Rostelecom Cup του 2015 μπροστά από τους συμπαίκτες τους Γιούκο Καβαγκούτι / Αλεξάντρ Σμιρνόφ. Προκρίθηκαν στον τελικό του Γκραν Πρι 2015–16 στη Βαρκελώνη, όπου τερμάτισαν πρώτοι και στα δύο τμήματα σε ζευγάρια σύντομο πρόγραμμα και στο ελεύθερο πατινάζ όπου σημείωσαν 154,60 πόντους, μόλις 0,06 χαμηλότερα από το Παγκόσμιο ρεκόρ ελεύθερου πατινάζ που πέτυχαν οι συμπατριώτισσές Τατιάνα Βολοσόζαρ/ Μαξίμ Τράνκοφ στο Skate America 2013. Οι Στόλμποβα/Κλίμοφ προσγειώθηκαν καθαρά δίπλα-δίπλα άλματα 3T-3T-2T, καθώς και 3 Flip, 3 Salchow στο ελεύθερο πατινάζ τους. Κατέκτησαν το χρυσό μετάλλιο με συνολικά 229,44 βαθμούς.
Οι Στόλμποβα/Κλίμοφ αποσύρθηκαν από τη λίστα συμμετοχής στο Ρωσικό Πρωτάθλημα του 2016 λόγω της αλλεργικής αντίδρασης του Κλίμοφ από ένα θεραπευτικό μασάζ μια εβδομάδα πριν από τους εθνικούς. Επιλέχθηκαν για να αγωνιστούν στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2016 αλλά αποχώρησαν πριν από τη διοργάνωση. Ένα πρόβλημα με τα νεύρα επηρέασε τους μύες του χεριού και των ώμων του Κλίμοφ, εμποδίζοντάς τον να εκτελέσει άρσεις.
Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2016 στη Βοστώνη, το ζευγάρι κατέλαβε την 5η θέση στο σύντομο πρόγραμμα, την 4η στο ελεύθερο πατινάζ και την 4η συνολικά. δεξιά|μικρογραφία|250x250εσ| Οι Στόλμποβα/Κλίμοφ στο Skate America 2013
Σεζόν 2016-17
Κατά τη διάρκεια ενός προπονητικού στρατοπέδου στα μέσα Ιουλίου 2016, η Στόλμποβα εμφάνισε σοβαρή φλεγμονή στον αριστερό αστράγαλο λόγω ενός προβλήματος στα νεύρα. Αυτή και ο Κλίμοφ αποσύρθηκαν και από τις δύο αναθέσεις τους στο Γκραν Πρι - το Rostelecom Cup 2016 και το 2016 NHK Trophy. Επέστρεψαν στους αγώνες στα τέλη Δεκεμβρίου, κερδίζοντας το χρυσό στο Ρωσικό Πρωτάθλημα του 2017 με διαφορά 0,93 έναντι της Ευγενία Ταράσοβα / Βλαντιμίρ Μορόζοφ. Τον Ιανουάριο του 2017 συμμετείχαν στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2017 όπου κατέκτησαν την 4η θέση μετά την 4η θέση τόσο στο σύντομο πρόγραμμα όσο και στο ελεύθερο πατινάζ. Δύο μήνες αργότερα συμμετείχαν στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2017 όπου κατέλαβαν την 5η θέση αφού τερμάτισαν μόλις 13η στο σύντομο πρόγραμμα αλλά 3η στο ελεύθερο πατινάζ.
Σεζόν 2017-18
Στη σεζόν 2016–17 ISU Γκραν Πρι καλλιτεχνικού πατινάζ κέρδισαν δύο ασημένια, πρώτα στο Rostelecom Cup 2017 και στη συνέχεια στο NHK Trophy 2017. Αυτά τα αποτελέσματα τους οδήγησαν στον τελικό του Γκραν Πρι 2017–18 όπου κατέλαβαν την 4η θέση. Στη συνέχεια κέρδισαν ένα άλλο ζευγάρι ασημένια μετάλλια, πρώτα στο Ρωσικό Πρωτάθλημα του 2018 και στη συνέχεια στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2018. Δεν στάλθηκαν στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2018 επειδή ανακοινώθηκε από τη Ρωσική Ομοσπονδία Καλλιτεχνικού Πατινάζ στις 23 Ιανουαρίου 2018 ότι η Στόλμποβα δεν προσκλήθηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2018. Αργότερα αποχώρησαν από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2018.δεξιά|μικρογραφία|300x300εσ| Στόλμποβα/Κλίμοφ στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα 2012
Σεζόν 2018-19
Στις 5 Σεπτεμβρίου 2018, ο Κλίμοφ επισκέφθηκε τη Ρωσική Ομοσπονδία Καλλιτεχνικού Πατινάζ και υπέγραψε επίσημα το έγγραφο απόσυρσής του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρώσοι αθλητές Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Η Αρμάδα (βιβλίο)
'Η Αρμάδα' (αγγλικά:Τhe Armada) είναι ένα βιβλίο του ιστορικού και πρώην καθηγητή του Πανεπιστημίου Κολούμπια, Γκάρετ Μάτινγκλι, σχετικά με την προσπάθεια της Ισπανικής Αρμάδας να εισβάλλει στην Αγγλία. Εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1959 και έλαβε τιμητική διάκριση από την επιτροπή του Βραβείου Πούλιτζερ το 1960. Το βιβλίο έγινε best-seller, ενώ κυκλοφόρησε και εκτός Ηνωμένων Πολιτειών υπό τον τίτλο "The Defeat of the Spanish Armada".
Κατηγορία:Ιστορικά συγγράμματα
Τσάκα Χαν
Η Τσάκα Χαν (αγγλ. Chaka Khan, πλήρες όνομα Τσάκα Aντούνε Αντούφε Γιεμότζα Χοντάρχι Καρίφι Χαν, αγγλ. Chaka Adunne Aduffe Yemoja Hodarhi Karifi Khan, γεννηθείσα Ιβέτ Μαρί Στίβενς, αγγλ. Yvette Marie Stevens, 23 Μαρτίου 1953, Σικάγο) είναι Αμερικανίδα τραγουδίστρια και στιχουργός. Η καριέρα της εκτείνεται σχεδόν πενήντα χρόνια, ξεκινώντας από την δεκαετία του 1970 ως τραγουδίστρια του funk συγκροτήματος Rufus. Η Khan έλαβε αναγνωρισιμότητα χάρη στα φωνητικά που έκανε και στην εικόνα της. Γνωστή ως η "Βασίλισσα της Funk", η Khan ήταν η πρώτη καλλιτέχνης της R&B μουσικής που έκανε επιτυχία ως ράπερ, με το τραγούδι "I Feel for You" (1984). Έχει κερδίσει δέκα βραβεία Γκράμμυ και έχει πουλήσει σχεδόν 70 εκατ. δίσκους παγκοσμίως.
Ως σόλο καλλιτέχνης, η Χαν έχει καταφέρει τρία χρυσά singles, τρεις χρυσούς δίσκους και έναν πλατινένιο δίσκο. Με τους Rufus, κέρδισε τέσσερα χρυσά singles, τέσσερις χρυσούς δίσκους και δυο πλατινένιους δίσκους. Έχει συνεργστεί με τους Ry Cooder, Robert Palmer, Ray Charles, Quincy Jones, Guru, Chicago, De la Soul, Mary J. Blige. Τον Δεκέμβριο 2016, το Billboard magazine την κατέταξε στην 65η θέση με τους πιο επιτυχημένους dance καλλιτέχνες όλων των εποχών. Κατέκτησε την 17η θέση στην λίστα με τις 100 Καλύτερες Γυναίκες της Rock & Roll. Ήταν δυο φορές υποψήφια για να μπει στο Rock and Roll Hall of Fame ; ήταν πρώτη φορά υποψήφια ως μέλος των Rufus το 2011.
<!--
American Music Award nominations
To date, she has had four American Music Award nominations.
Με το συγκρότημα Rufus
As guest
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανίδες τραγουδίστριες Κατηγορία:Αμερικανοί στιχουργοί
Μένιος Ρουμελιώτης
Ο Κλεομένης (Μένιος) Ρουμελιώτης (Πάτρα 4 Αυγούστου 1977 ), είναι Έλληνας διεθνής αθλητής της πετοσφαίρισης που αγωνίζεται στην θέση του ακραίου.
Με την εθνική Ελλάδας αγωνίστηκε στο Ευροβόλεϊ του 2005 και στο Ευρωπαϊκό Λίγκ του 2006. Πρώτος του αγώνας με την εθνική ήταν εναντίον της Σερβίας τον Σεπτέμβριο του 2005 κι έχει συνολικά 25 συμμετοχές.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πετοσφαιριστές Παναχαϊκής Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της πετοσφαίρισης Κατηγορία:Πετοσφαιριστές Ε.Α. Πατρών Κατηγορία:Α.Σ. Απόλλων Πατρών Κατηγορία:Πετοσφαιριστές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Πετοσφαιριστές ΑΕΚ Κατηγορία:Έσπερος Πατρών
Ρωμαίοι σφετεριστές
Οι Ρωμαίοι σφετεριστές ήταν άτομα ή ομάδες ατόμων, που απέκτησαν ή προσπάθησαν να αποκτήσουν εξουσία με τη βία και χωρίς νόμιμη εξουσία. Ο σφετερισμός ήταν ενδημικός κατά τη ρωμαϊκή αυτοκρατορική εποχή, ιδιαίτερα από την κρίση του 3ου αι. και μετά, όταν η πολιτική αστάθεια έγινε ο κανόνας.
Η πρώτη δυναστεία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, η Ιουλιο-Κλαυδιανή (27 π.Χ. – 68 μ.Χ.), δικαιολόγησε την κατοχή τού αυτοκρατορικού θρόνου με οικογενειακούς δεσμούς, δηλαδή με τη σύνδεση (αν και μόνο μέσω υιοθεσίας) με τον Αύγουστο, τον πρώτο αυτοκράτορα. Τελικά, οι συγκρούσεις εντός της οικογένειας των Ιουλιο-Κλαυδίων προκάλεσαν μία σειρά δολοφονιών, που οδήγησαν στην κατάρρευση της γραμμής διαδοχής. Ο Νέρων απεβίωσε έχοντας την ιδιότητα τού εχθρού τού λαού και μετά την αυτοκτονία του, ξεκίνησε ένας σύντομος εμφύλιος πόλεμος, γνωστός ως έτος των Τεσσάρων Αυτοκρατόρων. Η δυναστεία των Φλαβίων ξεκίνησε με τον Βεσπασιανό, για να τελειώσει με τη δολοφονία τού δεύτερου γιου του, Δομιτιανού. Ο 2ος αι. ήταν μία περίοδος σχετικής ειρήνης, που σημαδεύτηκε από την κυριαρχία των λεγόμενων Πέντε Καλών Αυτοκρατόρων, αλλά ο επόμενος αιώνας θα χαρακτηριζόταν από ενδημική πολιτική αστάθεια, έναν από τους παράγοντες που τελικά συνέβαλαν στην πτώση της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.
Αστάθεια
Ο Κόμμοδος, ο τελευταίος αυτοκράτορας της δυναστείας των Αντωνίνων, έμεινε στη μνήμη των σύγχρονων χρονικών ως ένας αντιδημοφιλής ηγεμόνας, διαβόητος για την υπερβολή και τη σκληρότητά του και δολοφονήθηκε το 192. Χωρίς να υπάρχουν γιοί του ως κληρονόμοι του, ένας αγώνας για την εξουσία ξεκίνησε αμέσως μεταξύ των κυβερνητών των σημαντικότερων επαρχιών. Ο Περτίναξ περιβλήθηκε την πορφύρα και αναγνωρίστηκε από τους ομοτίμους του, αλλά μετά τη δολοφονία του από μία ανήσυχη πραιτωριανή φρουρά, ο Σεπτίμιος Σεβήρος αποφάσισε να κάνει την προσπάθειά του για εξουσία και σφετερίστηκε τον θρόνο. Αν και αρχικά σφετεριστής, ο Σεβήρος κατάφερε να παραμείνει στην εξουσία για τα επόμενα 18 χρόνια και απεβίωσε με φυσικό θάνατο, ενώ εκστράτευε στη βόρεια Βρετανία. Το τέλος του Σεβήρου Αλεξάνδρου, του τελευταίου αυτοκράτορα της δυναστείας των Σεβήρων, το 235, πυροδότησε αυτό που οι ιστορικοί αποκαλούν Κρίση του 3ου αι.. Από το 235 έως την άνοδο τού Διοκλητιανού και την ίδρυση της Τετραρχίας το 286, η Ρώμη είδε 28 αυτοκράτορες, μόνο δύο από τους οποίους είχαν φυσικό θάνατο (από την πανώλη). Ωστόσο, υπήρχαν επίσης 38 σφετεριστές, που ήγειραν εξεγέρσεις σε ολόκληρη την αυτοκρατορία, σαφές σημείο ότι η ασφάλεια των συνόρων δεν ήταν το μόνο πρόβλημα στον ρωμαϊκό κόσμο. Οι απόπειρες σφετερισμού ήταν μία διαρκής ανησυχία για τους αυτοκράτορες σε αυτήν την περίοδο, καθώς ήταν μία πολύ συνηθισμένη μέθοδος προσχώρησης στο θρόνο. Οι επιτυχημένοι σφετεριστές ήταν συνήθως κυβερνήτες επαρχιών, διοικητές μίας μεγάλης ομάδας ρωμαϊκών λεγεώνων ή έπαρχοι της πραιτωριανής φρουράς, που είχε τον έλεγχο της Ρώμης, όπου βρισκόταν ακόμη το αυτοκρατορικό παλάτι.
Ο κίνδυνος του σφετερισμού ήταν μεγαλύτερος μετά το τέλος ενός αυτοκράτορα, όταν ο διάδοχός του δεν γινόταν αποδεκτός από όλες τις επαρχίες. Συνήθως, οι λεγεώνες επευφημούσαν τον δικό τους διοικητή ως αυτοκράτορα, με την είδηση της προσχώρησης ενός λιγότερο δημοφιλούς άνδρα. Ο καταξιωμένος αυτοκράτορας, συνήθως επαρχιακός κυβερνήτης, βάδιζε τότε προς την Ιταλία ή όπου βρισκόταν ο αντίπαλος, για να διεκδικήσει την πορφύρα. Ωστόσο, δεδομένου ότι οι λεγεωνάριοι αντιπαθούσαν να πολεμούν εναντίον των αδελφών τους με τα όπλα, σπάνια γίνοντο μάχες μεταξύ λεγεώνων. Δύο βασικοί παράγοντες αποφάσιζαν την επιτυχία μίας απόπειρας σφετερισμού: η πίστη των λεγεωνάριων, που εξαρτιόνταν σε μεγάλο βαθμό από το ποσό της λείας ή τα χρηματικά έπαθλα που τους υποσχέθηκαν στη νίκη, και η εμπιστοσύνη των στρατιωτικών ικανοτήτων τού διοικητή, από την οποία εξαρτιόταν το ηθικό. Η αποτυχία κάποιου από τα δύο μέρη να εκπληρώσει ένα ή δύο από τα κριτήρια, συνήθως είχε ως αποτέλεσμα μία ανταρσία και τον θάνατο τού διοικητή από τα χέρια των δικών τους στρατιωτών. Δεδομένου ότι οι αυτοκράτορες είχαν το status quo και την πολιτική αξιοπιστία πίσω τους, ο σφετεριστής έπρεπε να είναι ένας χαρισματικός άνθρωπος, για να αποφύγει αμφιβολίες στις τάξεις των στρατιωτών του και έναν πρόωρο θάνατο. Ο Βαλεριανός Α', ο οποίος νίκησε τον Αιμιλιανό που ήταν σφετεριστής, είναι ένα παράδειγμα αυτού τού είδους. Άλλοι σφετεριστές, όπως ο Φίλιππος ο Άραβας, γινόταν αυτοκράτορες με μία προγραμματισμένη δολοφονία, που στόχευε έναν καθιερωμένο κυρίαρχο (στην περίπτωση αυτή, τον Γόρδιο Γ΄).
Όσο επιτυχημένη και αν ήταν, η διαδικασία του σφετερισμού άφηνε πάντα τον νέο αυτοκράτορα σε μία κάπως εύθραυστη πολιτική θέση, αφού ο θρόνος είχε επιτευχθεί με βίαια μέσα. Ο κίνδυνος ενός άλλου σφετεριστή ήταν πάντα παρών και αναπόφευκτα, τα πρώτα μέτρα που λαμβάνοντο, ήταν να τεθούν έμπιστοι άνθρωποι σε σημαντικές θέσεις. Συχνά, ο αυτοκράτορας κοσμούσε την καταγωγή και την πρώιμη ζωή του, για να ενισχύσει την αξιοπιστία του ή το δικαίωμα στον θρόνο. Οι αναφορές για θολές γενεαλογικές σχέσεις με προηγούμενους λαοφιλείς αυτοκράτορες ήταν συχνές και σίγουρα προκαλούσσν σύγχυση στους ιστορικούς. Ωστόσο επάνω από όλα, ο σφετεριστής έκανε ελιγμούς, για να κρατήσει τις λεγεώνες του ευτυχισμένες, αφού όφειλε τη δύναμή του στη συνεχιζόμενη πίστη τους.
Πρακτικά αποτελέσματα
Η μανία του σφετερισμού του 3ου αι. είχε βαθιές επιπτώσεις στη γραφειοκρατική και στρατιωτική οργάνωση της αυτοκρατορίας. Ο φόβος για πιθανούς αντιπάλους θα ήταν η κύρια κινητήρια δύναμη για την εξέλιξη του ρωμαϊκού κόσμου από την πρώιμη προς την ύστερη αυτοκρατορία.
Μία από τις πιο εντυπωσιακές αλλαγές ήταν η διαίρεση και ως εκ τούτου ο πολλαπλασιασμός των ρωμαϊκών επαρχιών. Οι επαρχίες διοικούντο από έναν κυβερνήτη, είτε ήταν ανθύπατος, προπραίτωρ ή προκουράτωρ, και τους αποδιδόταν ένας ορισμένος αριθμός λεγεώνων, ανάλογα με το βαθμό ειρήνης που απαιτούσαν. Έτσι, οι κυβερνήτες, για παράδειγμα, της Μοισίας ή της Παννονίας στα παραδουνάβια σύνορα είχαν τεράστια στρατιωτικά σώματα στα χέρια τους. Όσο μεγαλύτερος ήταν ο αριθμός των λεγεώνων που διέθετε ένας επαρχιακός κυβερνήτης, τόσο μεγαλύτερος ήταν ο πειρασμός να υποβάλει προσφορά για τον θρόνο. Και πράγματι, οι περισσότερες απόπειρες σφετερισμού προέρχονταν από την ασιατική επαρχία της Συρίας και τις επαρχίες του Ρήνου και του Δούναβη, συνοριακές επαρχίες με μεγάλη στρατιωτική παρουσία. Έτσι, οι επαρχίες χωρίστηκαν σιγά-σιγά σε μικρότερες μονάδες, για να αποφευχθεί η συγκέντρωση της δύναμης και της στρατιωτικής ικανότητας στα χέρια ενός ανθρώπου. Η Συρία είναι ένα τέλειο παράδειγμα: μία ενιαία επαρχία το 14 μ.Χ., ήταν στα μέσα του 3ου αι. χωρισμένη σε τέσσερις διαφορετικές διοικητικές περιοχές: Tρεις Δακίες, Καππαδοκία, Συρία Κοίλη και Συρία Παλαιστίνη. Ομοίως, η Μοισία και η Παννονία χωρίστηκαν σε Άνω και Κάτω μισά (Superior και Inferior). Η Δαρδανία αργότερα χωρίστηκε από τη Μοισία και η Παννονία διαιρέθηκε περαιτέρω σε Πρώτη, Βαλερία, Σαβία και Δευτέρα (Prima, Valeria, Savia και Secunda).
Καθώς ο φόβος του εμφυλίου πολέμου αυξανόταν, ο αυτοκράτορας ένιωθε την ανάγκη λεγεώνων μόνιμα κοντά του. για να αναπτυχθούν ενάντια σε πιθανές εσωτερικές απειλές. Αυτό προκάλεσε τη γεωγραφική διαίρεση του στρατού σε λεγεώνες των συνόρων (limitanei), που παρέμεναν στα σύνορα, και σε λεγεώνες συνοδείας (comitatensis), που βρίσκοντο σε στρατηγικά σημεία εντός της αυτοκρατορίας. Η Λεγεών II Παρθική, η οποίο βρισκόταν σε φρουρά στα βουνά Άλμπαν έξω από τη Ρώμη από την εποχή του Σεπτίμιου Σεβήρου, ήταν μεταξύ των πρώτων λεγεώνων συνοδείας που δημιουργήθηκαν.
Οι άνδρες έπρεπε να απομακρυνθούν από τις συνοριακές φρουρές, για να δημιουργηθούν οι εσωτερικές λεγεώνες. Ένας μικρότερος αριθμός συνοριακών λεγεώνων σήμαινε λιγότερο ασφαλή σύνορα και τελικά, οι επιδρομές από τις γερμανικές και γοτθικές φυλές κατά του Ρήνου και του Δούναβη έγιναν πιο συχνές. Στην Ανατολή, η Περσική Αυτοκρατορία έγινε πιο τολμηρή στις επιθέσεις της στις ρωμαϊκές κοινότητες. Επιπλέον, δεδομένου ότι η ατομική πρωτοβουλία ήταν ένας κοινός τρόπος για την ανάληψη της αυτοκρατορικής πορφύρας, η παροχή σημαντικών εντολών σε ικανούς στρατηγούς δημιουργούσε προβλήματα. Η ζήλια και ο φόβος συχνά εμπόδιζαν την παρουσία τού κατάλληλου ανθρώπου, για να αντιμετωπίσει μία συγκεκριμένη απειλή, και έτσι οι περιθωριακές επαρχίες δέχονταν συχνά επιδρομές, λεηλασίες ή κατακτήσεις.
Εκτίμηση σφετεριστών
Οι μόνοι σφετεριστές των οποίων η πρώιμη ζωή και οι συγκεκριμένες συνθήκες εξέγερσης είναι γνωστές με αρκετή βεβαιότητα, είναι αυτοί που θα γίνοντο αυτοκράτορες. Οι ανεπιτυχείς απόπειρες σφετερισμού αναπόφευκτα τελείωναν με την εκτέλεση, τη δολοφονία ή την αυτοκτονία τού επαναστάτη και την επακόλουθη διαγραφή της ζωής του από όλα τα αρχεία. Αυτό συχνά προκαλεί σύγχυση στις σύγχρονες πηγές, που είναι αντιφατικές στις λεπτομέρειες μίας συγκεκριμένης εξέγερσης. Για παράδειγμα, ο σφετεριστής Ουράνιος τοποθετείται από μερικούς στη βασιλεία του Ελαγάβαλου και από άλλους στην εποχή του Γαλλιηνού.
Κάθε νέος αυτοκράτορας, είτε νόμιμος είτε παράνομος, σηματοδοτούσε την αρχή της εξουσχίας του κόβοντας νέα νομίσματα, τόσο για να έχει το κύρος να δηλώνει τον εαυτό του ως Αύγουστο, όσο και για να πληρώνει το μερίδιο των πιστών στρατιωτών του. Έτσι η κοπή νομισμάτων είναι συχνά η μόνη απόδειξη ενός σαφούς σφετερισμού, αλλά ο αριθμός των νομισμάτων με τις διαφορετικές μορφές των σφετεριστών μπορεί να μην είναι ίσος με τον συνολικό αριθμό των σφετερισμών: η παρουσία των εγκαταστάσεων κοπής σίγουρα επέτρεπε στους βραχύβιους σφετεριστές να κόψουν τα νομίσματά τους, αλλά από την άλλη πλευρά ένας άνδρας ικανός να συντηρήσει μία εξέγερση για μερικούς μήνες σε μία απομακρυσμένη περιοχή, μπορεί να αποτύγχανε να παράγει τα δικά του νομίσματα, λόγω έλλειψης πρόσβασης στα όργανα της τεχνολογίας κοπής.
Η μεταγενέστερη αξιολόγηση των σφετερισμών έδειξε, ότι ορισμένοι είναι αμφισβητήσιμοι ή ακόμη και πλασματικοί. Ο Γαλλιηνός ήταν ο αυτοκράτορας που υπέστη τον μεγαλύτερο αριθμό σφετερισμών, με ρεκόρ 14 προσπαθειών (εξαιρουμένης της απόσχισης της Γαλατικής αυτοκρατορίας) σε 15 χρόνια διακυβέρνησης. Ωστόσο, τρεις από αυτούς τους σφετερισμούς είναι σαφώς κατασκευασμένες, είτε της εποχής για να δείξουν το αήττητο του αυτοκράτορα, είτε προστέθηκαν από μεταγενέστερους συγγραφείς για να εξωραΐσουν τη δική τους πεζογραφία.
Ιμπν αλ Γιασαμίν
Ο Αμπού Μουχάμαντ Αμπντάλα ιμπν Μουχάμαντ ιμπν Χατζάζ ιμπν Αλ-Γιασμίν Αλ-Αντρίνι Αλ-Ισμπίλι, περισσότερος γνωστός ως Ιμπν αλ Γιασαμίν, ήταν σημαντικός Μαροκινός μαθηματικός, βερβερικής καταγωγής, ο οποίος άκμασε στη χώρα του αλλά και στη Σεβίλλη (τόπο των σπουδών του) προς τα τέλη του 12ου αιώνα.
Το γνωστότερο έργο του είναι ένα σύντομο ποίημα 53 στίχων με διδακτικό προσανατολισμό και τίτλο "Al-Urjuza al-yāsmīnīyya fi al-jabr wa l-muqābala (ποίημα για την Άλγεβρα και την αποκατάσταση)", που γράφτηκε το 1191 στη Σεβίλλη και έχει διασωθεί σε πολλά χειρόγραφα. Ωστόσο, το σημαντικότερο έργο του είναι το "Talqīḥ al-afkār bi rushūm Ḥurūf al-ghubār (Καλλιέργεια της σκέψης με τη βοήθεια των γραμμάτων στη σκόνη [ινδικών συμβόλων])", μια πραγματεία 200 σελίδων για την επιστήμη των υπολογισμών και τη Γεωμετρία, στην οποία χρησιμοποίησε και ένα είδος αλγεβρικού συμβολισμού.
Πάντως, η μεγάλη επιτυχία που γνώρισε το έμμετρο ποίημα της Άλγεβρας (εξαιτίας και της εύκολης απομνημόνευσης μαθηματικών δεδομένων που πρόσφερε η ρίμα) τον ώθησε να γράψει δυο ακόμη: ένα για τους άρρητους αριθμούς και ένα για τη λαθεμένη παραδοχή, χωρίς όμως αυτά τα ύστερα έργα να γνωρίσουν ανάλογη επιτυχία, καθώς δεν ξέφυγαν από τη μετριότητα.
Δυστυχώς για τον Ιμπν Αλ Γιασαμίν, η δημοτικότητα της Άλγεβρας αλλά και των άλλων έργων του στις χώρες του Μαγκρέμπ, την Αίγυπτο και σε όλη τη Μέση Ανατολή, ήγειρε εχθρότητες, ζηλοφθονίες και μοχθηρία από τους συγχρόνους του, οι οποίοι δεν του συγχωρούσαν την επιτυχία και για διάφορους λόγους (π.χ. ότι διήγαγε έκλυτο βίο) τον έσερναν, συχνά, στα δικαστήρια.
Τελικά, δολοφονήθηκε (στραγγαλίστηκε), άγνωστο γιατί, το 1204 μ. Χ στο Μαρακές του Μαρόκου, σε ηλικία που δεν μπορεί να προσδιοριστεί, επειδή η ακριβής ημερομηνία γέννησής του δεν είναι γνωστή (ίσως πέθανε σε ηλικία πέριξ των 50).
Παραπομπές
Κατηγορία:Μαθηματικοί Κατηγορία:Μαροκινοί
Εθνική Λιβάνου (καλαθοσφαίριση ανδρών)
Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης ανδρών του Λιβάνου είναι το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα του Λιβάνου στις διεθνείς διοργανώσεις καλαθοσφαίρισης ανδρών και τελεί υπό τον έλεγχο της Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης Λιβάνου (FLB).
Ιστορία
Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης ανδρών του Λιβάνου έδωσε το πρώτο επίσημο παιχνίδι στο Ευρωμπάσκετ 1949, το οποίο πραγματοποιήθηκε στο Κάιρο της Αιγύπτου. Ήταν φιναλίστ στο Ασιατικό Πρωτάθλημα το 2001, το 2005 και το 2007.
Το 2013, ο Λίβανος είχε αποκλειστεί από την FIBA σε όλες τις διοργανώσεις, έπειτα από πολιτικές παρεμβάσεις στη λιβανική καλαθοσφαίριση. Ως εκ τούτου, ο Λίβανος δεν συμμετείχε στο Ασιατικό Πρωτάθλημα του 2013, χάνοντας έτσι την ευκαιρία να προκριθεί στο Παγκόσμιο Κύπελλο για τέταρτη συνεχόμενη φορά. Στις αρχές του 2014, άρθηκε ο αποκλεισμός, έπειτα από την εκλογή της νέας ομοσπονδίας καλαθοσφαίρισης.
Στατιστικά
Για το 2021, η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης ανδρών του Λιβάνου βρισκόταν στην 56η θέση της Παγκόσμιας Κατάταξης της FIBA.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Λιβάνου
Αθανάσιος Παπαχριστοδούλου
Ο Αθανάσιος Παπαχριστοδούλου (1893 - 5 Ιουλίου 1966) ήταν Έλληνας στρατιωτικός, αντιστασιακός και πολιτικός.
Βιογραφία
Ανέπτυξε αντιστασιακή δράση και ήταν αρχηγός ΕΔΕΣ στην περιοχή της Μακεδονίας. Αργότερα ασχολήθηκε με τα κοινά. Εξελέγη δημοτικός σύμβουλος Θεσσαλονίκης και βουλευτής Θεσσαλονίκης με τον Ελληνικό Συναγερμό το 1952. Με τη σύζυγό του, Μαρίνα, απέκτησαν παιδιά.
Αποστρατεύτηκε με το βαθμό του Συνταγματάρχη σε πολεμική διαθεσιμότητα και απεβίωσε σε ηλικία 63 ετών. Κηδεύτηκε στις 6 Ιουλίου 1966 από τον ιερό ναό της του Θεού Σοφίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Ελληνικό Συναγερμό Κατηγορία:Έλληνες αντιστασιακοί Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Στρατού Ξηράς
Δημοψήφισμα του Λίχτενσταϊν (2020)
Πραγματοποιήθηκε ένα τριμερές δημοψήφισμα στο Λιχτενστάιν στις 30 Αυγούστου 2020. Ζητήθηκε η γνώμη των ψηφοφόρων για μια πρωτοβουλία που πρότεινε αλλαγές στο σύνταγμα προκειμένου να προωθηθεί η ίση εκπροσώπηση των γυναικών σε πολιτικά όργανα, έναν κοινοβουλευτικό νόμο που επιτρέπει τη διπλή υπηκοότητα για πολιτογραφημένους πολίτες και μια απόφαση της κυβέρνησης να χρηματοδοτήσει την επέκταση των σιδηροδρομικών γραμμών. Και οι τρεις προτάσεις απορρίφθηκαν.
Ιστορικό
Η λαϊκή πρωτοβουλία «HalbeHalbe» ( Μισό μισό ) προτείνει την εισαγωγή του κειμένου « Προωθείται η ισορροπημένη εκπροσώπηση γυναικών και ανδρών σε πολιτικούς φορείς». στο άρθρο 31, παράγραφος 2 του Συντάγματος. Η πρωτοβουλία εγκρίθηκε από το κοινοβούλιο (Landtag) τον Νοέμβριο του 2019, με τους διοργανωτές να έχουν έξι εβδομάδες για να λάβουν τις 1.500 υπογραφές που είναι απαραίτητες για να συζητηθεί στο Landtag. Λήφθηκαν γύρω στις 1.800 υπογραφές και είχαν ως αποτέλεσμα τη συζήτηση στο Landtag στις 4 Μαρτίου. Η πλειοψηφία των μελών απέρριψε την πρόταση, με αποτέλεσμα να προχωρήσει το δημοψήφισμα.
Η πρόταση διπλής ιθαγένειας υποβλήθηκε από την Ελεύθερη Λίστα το 2015, με την ψήφο του Landtag να απαιτεί από την κυβέρνηση να τροποποιήσει τη νομοθεσία για να επιτρέψει τη διπλή υπηκοότητα για πολιτογραφημένους πολίτες, καταργώντας την απαίτηση να εγκαταλείψουν την προηγούμενη υπηκοότητά τους. Η νομοθεσία εγκρίθηκε από το Landtag τον Μάρτιο του 2020, με τα μέλη του κοινοβουλίου να ψηφίζουν επίσης για να θέσουν την τελική απόφαση στους ψηφοφόρους σε δημοψήφισμα.
Μια πρόταση για τη χρηματοδότηση του προγράμματος S-Bahn Liechtenstein - διπλή παρακολούθηση της σιδηροδρομικής γραμμής Τίσις - Νέντελν (η οποία θα επέτρεπε στον ελβετικό St. Gallen S-Bahn και τον αυστριακό Vorarlberg S-Bahn να συγχωνευθεί σε ένα περιφερειακό δίκτυο και αύξηση της συχνότητας των τρένων μέσω του Λιχτενστάιν) εγκρίθηκε από το Landtag στις 4 Ιουνίου 2020, με 18 μέλη να ψηφίζουν υπέρ. Η πλειοψηφία των μελών ψήφισε επίσης να θέσει την τελική απόφαση στους ψηφοφόρους σε δημοψήφισμα.
Αποτελέσματα
Και οι τρεις προτάσεις απορρίφθηκαν από την πλειοψηφία των ψηφοφόρων. Η προσέλευση ήταν ελαφρώς πάνω από 82%.
Παραπομπές
Λιχτενσταιν
Σκυθικές γλώσσες
Οι Σκυθικές γλώσσες σχηματίζουν έναν βορειοανατολικό κλάδο της οικογένειας των Ιρανικών γλωσσών με διακριτές γλώσσες, που μιλούνταν από τις Σκυθικές (Σαρματικές και Σάκα) φυλές των νομάδων ποιμένων της Σκυθίας (Κεντρική Ασία, Ποντο-Κασπιανή στέπα) ανάμεσα στον 8ο αιώνα Π.Κ.Ε. και τον 5ο αι.. Έως τον 4ο αιώνα δεν είχαν απομείνει παρά μόνον λίγες λέξεις από οποιαδήποτε από τις αναφερόμενες γλώσσες.
Οι σκυθικές γλώσσες είναι πιθανό να δημιούργησαν διαλεκτικό συνεχές:
Ιστορία
Οι Σκύθες μετανάστευσαν από την κεντρική Ασία προς την ανατολική Ευρώπη, καταλαμβάνοντας τη σημερινή νότια Ρωσία και Ουκρανία, καθώς και τη λεκάνη των Καρπαθίων και τμήματα της Μολδαβίας και της Δοβρουτσάς. Εξαφανίστηκαν από την ιστορία μετά την κάθοδο των Ούννων στην Ευρώπη κατά τον 5ο αιώνα μ.Χ. και των ευρασιατών Αβάρων, Πετσενέγκων κ.λπ. Οι Σλάβοι πιθανώς αφομοίωσαν τους περισσότερους από εκείνους που μιλούσαν τις σκυθικές γλώσσες. Ωστόσο, στον Καύκασο παραμένει ακόμα σε χρήση μια διάλεκτος του σκυθο-σαρματικού γλωσσολογικού συνεχούς, η Οσετική.
Ταξινόμηση
Οι περισσότεροι σκυθολόγοι συμφωνούν ότι οι σκυθο-σαρματικές γλώσσες (και η Οσετική) ανήκουν στον βορειοανατολικό κλάδο των ιρανικών γλωσσών — όπως η ευρέως εξαπλωμένη αλλά εξαφανισμένη πλέον Σογδιανή γλώσσα. Η ιρανική υπόθεση στηρίζεται κυρίως στο γεγονός ότι οι ελληνικές επιγραφές στις ακτές της Μαύρης Θάλασσας περιλαμβάνουν εκατοντάδες σαρματικών ονομάτων και υποδεικνύουν σχετική συνάφεια με την Οσετική.
Διαιρέσεις
Οι ιστορικοί διαιρούν τη σκυθοσαρματική ομάδα γλωσσών μάλλον χρονολογικά παρά γεωγραφικά: <!-- Some scholars detect a division of Scytho-Sarmatian into two dialects: a western, more conservative dialect, and an eastern, more innovative one. The innovative dialect may correspond to Sarmatian, whereas the conservative dialect may continue the dialect spoken by the old Scythians before the invasion of the Sarmatians.
The Scytho-Khotanese group sub-divides into:
Inscriptions
Some scholars ascribe certain inscribed objects found in the Carpathian Basin and in Central Asia to the Scythians, but the interpretation of these inscriptions remains disputed (given that nobody has definitively identified the alphabet or translated the content).
An inscription from Saqqez written in the Hieroglyphic Hittite script may represent Scythian:
King Partitava equates to the Scythian king called Prototyēs in Herodotus (1.103) and known as Par-ta-tu-a in the Assyrian sources.
The Issyk inscription, found in a Scythian kurgan dating approximately to the 4th century BC, remains undeciphered, but some authorities assume that it represents Scythian.
Personal names
The primary sources for Scythian words remain the Scythian toponyms, tribal names, and numerous personal names in the ancient Greek texts and in the Greek inscriptions found in the Greek colonies on the Northern Black Sea Coast. These names suggest that the Scythian-Sarmatian language had close similarities to modern Ossetian.
Some scholars believe that many toponyms and hydronyms of the Russian and Ukrainian steppe have Scythian links. For example, Vasmer associates the name of the river Don with an assumed/reconstructed unattested Scythian word *dānu "water, river", and with Ossetic don and Avestan dānu-. The river names Don, Donets, Dnieper, Danube and Dniester may also belong with the same word-group.
Herodotus' Scythian etymologies
The Greek historian Herodotus provides another source of Scythian; he reports that the Scythians called the Amazons Oiorpata, and explains the name as a compound of oior, meaning "man", and pata, meaning "to kill" (Hist. 4,110).
Elsewhere Herodotus explains the name of the mythical one-eyed tribe Arimaspoi as a compound of the Scythian words arima, meaning "one", and spu, meaning "eye" (Hist. 4,27).
Herodotus' Scythian theonyms
Herodotus also gives a list of Scythian theonyms (Hist. 4.59):
Alanic
The Alanic language as spoken by the Alans from about the 5th to the 11th centuries AD formed a dialect directly descended from the earlier Scytho-Sarmatian languages, and forming in its turn the ancestor of the Ossetic language. Byzantine Greek authors recorded only a few fragments of this language.
Alternate nationalist theories
Divergent views fueled by ethnic nationalism, have proposed affiliation with Turkic, Ugric or Proto-Slavic. A more moderate proposal by Boris Rybakov suggests a Proto-Slavic substrate. -->
Δικτυακοί τόποι
Κατηγορία:Σκυθία Κατηγορία:Εξαφανισμένες γλώσσες της Ασίας Κατηγορία:Εξαφανισμένες γλώσσες της Ευρώπης
Πατριάρχης Ιωάννης Δ΄ Νηστευτής
Ο Ιωάννης Δ΄ (... - 2 Σεπτεμβρίου 595), ο λεγόμενος Νηστευτής, ήταν Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως την περίοδο 582-595.
Βιογραφία
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Κωνσταντινούπολη. Ήταν Καππαδόκης στην καταγωγή, γι' αυτό πολλές φορές απαντάται και με το προσωνύμιο Καππαδόκης. Από πολύ νωρίς έλαβε και το προσωνύμιο Νηστευτής, για τη μεγάλη του εγκράτεια. Εργάστηκε ως χαράκτης και χειροτονήθηκε διάκονος από τον Πατριάρχη Ιωάννη Γ΄. Υπηρέτησε στο ναό της Αγίας Σοφίας και εξελέγη Πατριάρχης στις 11 Απριλίου του 582, μετά το θάνατο του Ευτύχιου.
Πέθανε στις 2 Σεπτεμβρίου του 595 και ετάφη στο ναό των Αγίων Αποστόλων. Ανακηρύχθηκε άγιος και η μνήμη του τιμάται από την Ορθόδοξη Εκκλησία στις 2 Σεπτεμβρίου. Η κάρα του φυλάσσεται στην Ιερά Μονή Αγάθωνος Φθιώτιδας.
«Οικουμενικός Πατριάρχης»
Είναι γνωστός από το γεγονός ότι, κατόπιν συνοδικής απόφασης, ήταν ο πρώτος που χρησιμοποίησε τον τίτλο Οικουμενικός Πατριάρχης, ο οποίος διατηρείται μέχρι σήμερα. Ανέλαβε τον τίτλο αυτό κατόπιν ενθάρρυνσης του Αυτοκράτορα Μαυρίκιου, ο οποίος σχεδίαζε να παραδώσει στον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως την εξουσία πάνω στους Πατριάρχες της Ανατολής, όπως ακριβώς ο επίσκοπος Ρώμης απολάμβανε την εξουσία πάνω σε ολόκληρη τη Δυτική Εκκλησία. Εξάλλου, στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία, η λέξη «Οικουμένη» είχε φτάσει να σημαίνει την ίδια την Αυτοκρατορία, και όχι αυτό που κυριολεκτικά σημαίνει, δηλαδή ολόκληρο τον κατοικημένο κόσμο, γι'αυτό και θεωρήθηκε σωστό ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως να φέρει αυτό τον τίτλο.
Η υιοθέτηση του τίτλου αυτού αποτέλεσε αιτία έριδας μεταξύ Ρώμης και Κωνσταντινούπολης. Οι Πάπες Πελάγιος Β΄ και Γρηγόριος ο Μέγας αντέδρασαν στον τίτλο αυτό, ο οποίος κατά τη γνώμη τους υποβάθμιζε το Παπικό πρωτείο. Ο Πάπας Γρηγόριος μάλιστα έγραψε και περίφημες επιστολές για το θέμα αυτό, ενώ ως αντίδραση υιοθέτησε ο ίδιος τον τίτλο servus servorum Dei (δούλος των δούλων του Θεού). Απευθύνθηκε μάλιστα με επιστολή και στην Αυτοκράτειρα Κωνσταντίνα, πληροφορώντας την ότι η αλαζονεία του Ιωάννη του Νηστευτή ήταν σίγουρο σημάδι για την παρουσία του Αντιχρίστου.
Πηγές
Ιωαννης 04 Ιωάννης Δ΄ Κατηγορία:Βυζαντινοί επίσκοποι Κατηγορία:Βυζαντινοί του 6ου αιώνα Κατηγορία:Επίσκοποι του 6ου αιώνα
Γεγονότα Φεβρουαρίου 2018
25 Φεβρουαρίου
(The United States Geological Survey), (TIME)
(BBC)
28 Φεβρουαρίου
02
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018 – Άλμα εις ύψος γυναικών
Το άλμα εις ύψος γυναικών ήταν ένα από τα αγωνίσματα στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018. Πραγματοποιήθηκε στο Ολυμπιακό Στάδιο Βερολίνου στις 8 και 10 Αυγούστου.
Προκριματικά
Πρόκριση: 1.92 μ (Q) ή οι 12 επόμενες καλύτερες επιδόσεις (q).
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγωνίσματα στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018 Κατηγορία:Άλμα εις ύψος στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου
Μεταφορές στην Κρήτη
Οι μεταφορές στην Κρήτη έχουν υποστεί σημαντικές αλλαγές κατά τις τελευταίες δύο δεκαετίες, εκσυγχρονίζοντας τις υποδομές της περιφέρειας σε μεγάλο βαθμό. Αν και οι ακτοπλοϊκές μεταφορές είναι το κυριότερο μέσο μεταφοράς μεταξύ των νησιών, η βελτίωση της οδικής υποδομής, των σιδηροδρομικών, αστικών μεταφορών και αεροδρομίων έχουν οδηγήσει σε μεγάλη βελτίωση στο σύστημα μεταφορών. Αυτές οι αναβαθμίσεις έχουν διαδραματίσει βασικό ρόλο στη στήριξη της ελληνικής οικονομίας, η οποία την τελευταία δεκαετία βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στον κλάδο των κατασκευών.
Αστικές μεταφορές με λεωφορεία
Το ΚΤΕΛ είναι η κοινή ονομασία για κάθε εταιρεία που διεξάγει υπεραστικά και περιφερειακά δρομολόγια λεωφορείων. Κάθε νομός έχει το δικό του περιφερειακό δίκτυο λεωφορείων, γνωστά ως "ΚΤΕΛ".
Αεροδρόμια
κάτω από 914 μέτρα: 0 (2005)
Παραπομπές
Κατηγορία:Μεταφορές στην Ελλάδα Κατηγορία:Κρήτη
Αχονδρίτης
thumb|right|285px|Αχονδρίτης μετεωρίτης που έπεσε το 1919. Οι αχονδρίτες (achondrites) είναι η μία από τις δύο υποκατηγορίες των λιθωδών (μη μεταλλικών) μετεωριτών ή λιθομετεωριτών. Οι αχονδρίτες είναι διαφοροποιημένοι μετεωρίτες, δηλαδή έχουν αλλοιωθεί από τήξη και επανακρυστάλλωση, ή άλλες γεωλογικές-χημικές διεργασίες, κατά την παραμονή τους σε ένα ουράνιο σώμα. Για τον λόγο αυτόν θεωρείται ότι προέρχονται από κάποιον πλανήτη, πλανήτη νάνο ή πολύ μεγάλο αστεροειδή. Πήραν την ονομασία τους εξ αντιδιαστολής με την άλλη υποκατηγορία των λιθομετεωριτών, που είναι οι χονδρίτες και προέρχονται συνήθως από μικρούς αστεροειδείς. Χαρακτηριστικό δηλαδή ενός αχονδρίτη είναι η απουσία μικρών σφαιροειδών κόκκων, που ονομάζονται χόνδροι, στο υλικό του. Το πέτρωμά του είναι παρόμοιο με εκείνο του γήινου βασάλτη ή άλλου μαγματογενούς πετρώματος. Περί το 8% του συνόλου των μετεωριτών που έχουν καταγραφεί είναι αχονδρίτες.
Ταξινόμηση
thumb|right|285px|Αχονδρίτης της υποομάδας των ευκριτών από μετέωρο που έπεσε το 1960. Η τάξη των αχονδριτών με το πλησιέστερο προς τους χονδρίτες υλικό κατά χημική σύσταση είναι οι λεγόμενοι «πρωτόγονοι αχονδρίτες» (PAC), που απλώς έχουν υφή που υποδεικνύει κάποια τήξη (εκτός βεβαίως αυτής που προκάλεσε η τριβή τους με τη γήινη ατμόσφαιρα και είναι επιφανειακή). Υποδιαιρούνται και αυτοί σε 5 ομάδες, που φέρουν τα ονόματα μεμονωμένων πτώσεων μετεώρων:
Αλλά η πλειονότητα (περίπου τα δύο τρίτα) των αχονδριτών είναι οι λεγόμενοι HED, ονομασία που προέρχεται από τις τρεις υποομάδες τους: χαουαρδίτες (H), ευκρίτες (E) και διογενίτες (D). Οι ευκρίτες πήραν το όνομά τους από το αρχαίο ελληνικό επίθετο «εύκριτος», δηλαδή ευδιάκριτος, επειδή τα τμήματα πυριτικών ορυκτών μέσα τους διακρίνονται εύκολα. Οι διογενίτες ονομάσθηκαν προς τιμή του Διογένη του Απολλωνιάτη, όπως και οι χαουαρδίτες προς τιμή του Έντουαρντ Τσαρλς Χάουαρντ. Η παραδοσιακή άποψη για την προέλευση των HED είναι ότι προέρχονται από τον αστεροειδή 4 Εστία, επειδή τα φάσματα ανακλάσεώς τους είναι πολύ παρόμοια. Αυτή η άποψη αμφισβητήθηκε προσφάτως (Wasson 2013).
Σεληνιακοί και αρειανοί μετεωρίτες
Οι αχονδρίτες με το μεγαλύτερο ενδιαφέρον είναι βέβαια αυτοί που αποτελούν θραύσματα από την επιφάνεια άλλων πλανητών ή της Σελήνης. Αυτοί εκτινάχθηκαν κατά τις πτώσεις μικρών αστεροειδών σε αυτούς και, αφού περιπλανήθηκαν στο διάστημα ως μετεωροειδείς πλέον, έτυχε να πέσουν στη Γη. Προκειμένου να αναγνωρισθούν με ακρίβεια οι σεληνιακοί μετεωρίτες, έπρεπε πρώτα να φέρουν οι αστροναύτες πετρώματα από την ίδια τη Σελήνη: το 1982 ο Τζων Σουτ (John Schutt) βρήκε στην Ανταρκτική έναν ασυνήθιστο μετεωρίτη, τον Allan Hills 81005, τον οποίο ο γεωχημικός του Ινστιτούτου Σμιθσόνιαν Μπράιαν Μέισον, αφού επιβεβαίωσε ότι δεν έμοιαζε με κανέναν γνωστό μετεωρίτη, αναγνώρισε ότι είχε ομοιότητες με σεληνιακά δείγματα που είχαν προσκομίσει οι αστροναύτες του προγράμματος Απόλλων, όπως και η μη επανδρωμένη σοβιετική αποστολή «Λουνά 16». Αρκετά χρόνια αργότερα, Ιάπωνες επιστήμονες συνειδητοποίησαν ότι είχαν επίσης συλλέξει έναν σεληνιακό μετεωρίτη από την Ανταρκτική, το 1979. Μέχρι τον Αύγουστο του 2017, περίπου 306 σεληνιακοί μετεωρίτες έχουν ανακαλυφθεί, που προήλθαν από περίπου τριάντα διαφορετικές πτώσεις μετεώρων. Τα ίχνη από την έκθεση στις κοσμικές ακτίνες του διαστήματος, που διακριβώνονται από ισοτοπικές μετρήσεις των ιχνών ευγενών αερίων, υποδεικνύουν ότι όλοι οι γνωστοί σεληνιακοί μετεωρίτες εκτινάχθηκαν από τη Σελήνη τα τελευταία 20 εκατομμύρια έτη και οι περισσότεροι τις τελευταίες 100 χιλιάδες έτη. Οι περισσότεροι τέτοιοι μετεωροειδείς συνέχισαν να βρίσκονται σε τροχιά γύρω από τη Γη μετά την εκτίναξή τους.
Με τον ίδιο τρόπο έχουν προσγειωθεί στον πλανήτη μας αρειανοί λίθοι. Ο λόγος που αντιλαμβανόμαστε ότι οι συγκεκριμένοι λιθομετεωρίτες, του τύπου SNC (προφέρεται «σνικ»), προέρχονται από τον πλανήτη Άρη, είναι ακριβώς η διαφοροποίηση που παρουσιάζει το υλικό τους. Η χημική επίδραση ψυχρού, αλμυρού νερού ή θερμότερων, «υδροθερμικών», υδατικών διαλυμάτων επάνω τους είναι προφανής. Η γενική ονομασία SNC, προφερόμενη συνήθως ως «σνικ», προέρχεται από τα αρχικά των λέξεων σεργοτίτης-ναχλίτης-σασινίτης, που υποδηλώνουν τις υποομάδες τους από ομώνυμες περιοχές στις οποίες βρέθηκαν δείγματα: Σεργκάτι (Sherghati) της βόρειας Ινδίας, Νάχλα (Nakhla) της Αιγύπτου και Σασινύ (Chassigny) της Γαλλίας. Μέχρι τον Ιανουάριο του 2019 υπήρχαν 224 μετεωρίτες που είχαν ταυτοποιηθεί ως αρειανοί. Τον Οκτώβριο του 2013 η NASA επιβεβαίωσε με βάση αναλύσεις των ισοτόπων του αργού στην αρειανή ατμόσφαιρα από την αποστολή «Curiosity», ότι πράγματι μερικοί από αυτούς προήλθαν από τον Άρη.
Μεγάλη δημοσιότητα είχε λάβει το 1997 ο μετεωρίτης Allan Hills 84001 (ALH 84001), όταν ομάδα επιστημόνων με επικεφαλής τον Ντέιβιντ Σ. Μακκέυ είχε ανακοινώσει 5 διαφορετικά σημάδια μέσα στον μετεωρίτη για την ύπαρξη μικροβιακής ζωής στον Άρη, έστω πριν από δισεκατομμύρια έτη: σφαιρίδια ανθρακικών αλάτων μέσα στον όγκο του ηφαιστειακού πετρώματος του μετεωρίτη, ασυνήθιστους μικροσκοπικούς κρυστάλλους μαγνητίτη που είναι ακριβώς οι ίδιοι με κρυστάλλους παραγόμενους από γήινα βακτήρια για το μαγνητικό τους προσανατολισμό (ίσως το πλέον εντυπωσιακό δεδομένο), φαινομενικά ασύμβατα ορυκτά του σιδήρου, των οποίων η εύρεση στο ίδιο σημείο θα υπονοούσε οργανική δράση αν το υλικό προερχόταν από τη Γη, πολυκυκλικούς αρωματικούς υδρογονάνθρακες (PAHs), και τέλος μορφές σαν απολιθωμένα βακτήρια, οι οποίες όμως ήταν υπερβολικά μικρές («νανοβακτήρια»). Τα δύο τελευταία δεδομένα ήταν τα ασθενέστερα (PAHs υπάρχουν ακόμα και σε αλλογενείς μετεωρίτες), τα σφαιρίδια αλάτων που υποδηλώνουν την ύπαρξη νερού ανευρίσκονται και σε άλλους αρειανούς μετεωρίτες, ενώ τα δύο υπόλοιπα εξακολουθούν να προβληματίζουν την επιστημονική κοινότητα. Στη γραμμή των ορυκτολογικών ενδείξεων για την ύπαρξη υγρού νερού, με τη μελέτη των λεγόμενων εβαποριτών (ορυκτών από την εξάτμιση λιμνών ή θαλασσών), κινούνται αρκετοί ερευνητές, μεταξύ των οποίων, εδώ και τριάντα χρόνια συγκαταλέγεται και ο αναπληρωτής καθηγητής ορυκτολογίας-πετρολογίας στο ΕΜΠ Ηλίας Χατζηθεοδωρίδης με την ομάδα του. Σε τέτοια ορυκτά αναζητώνται «βιοϋπογραφές» από τον μεταβολισμό ζωντανών οργανισμών.