cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ράινχολντ Χάνινγκ
Ο Ράινχολντ Χάνινγκ (Reinhold Hanning, Lippe, Δημοκρατία της Βαϊμάρης, 28 Δεκεμβρίου 1921 – Βεστφαλία, Γερμανία, 30 Μαΐου 2017 ) ήταν μέλος των SS, φρουρός στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Άουσβιτς στην, κατεχόμενη από τους ναζί,  Πολωνία. Ο Χάνινγκ κατατάχθηκε ως εθελοντής στο σώμα των "Waffen SS" όταν ήταν 18 ετών και κατά τη διάρκεια του Ολοκαυτώματος των Εβραίων και άλλων κρατούμενων του Άουσβιτς, ήταν φρουρός από τις αρχές του 1942 (οπότε αποφασίστηκε και η Τελική Λύση του Εβραϊκού ζητήματος από την ηγεσία του ναζιστικού κόμματος) έως τον Ιούνιο του 1944. Στο στρατόπεδο που υπηρέτησε βρήκαν το θάνατο περίπου 1 εκατομμύριο Εβραίοι και δεκάδες χιλιάδες άλλοι κρατούμενοι και ο Χάνινγκ ήταν επιφορτισμένος με το καθήκον να τους παραλαμβάνει από το χώρο άφιξης και να τους οδηγεί, μαζί με άλλους φρουρούς, στα κρεματόρια. Το 2016 παραπέμφθηκε σε δίκη ως συνεργός σε 170.000 δολοφονίες και πολλοί επιζήσαντες, πρώην φυλακισμένοι, κατάθεσαν εναντίον του. Πέθανε ένα χρόνο μετά, πριν ολοκληρωθούν οι διαδικασίες της δίκης, καθώς αρχικά του είχε επιβληθεί ποινή 10ετούς κάθειρξης και είχε ασκήσει έφεση.
Παραπομπές
Χανινγκ Ραινχολντ Κατηγορία:Μέλη των Waffen-SS
Χειμερινά τοπία στην Ευρωπαϊκή τέχνη
μικρογραφία|320x320εσ|Κυνηγοί στο χιόνι, 1565, [[Πίτερ Μπρίγκελ ο πρεσβύτερος]] Η απεικόνιση χειμερινών τοπίων στην Ευρωπαϊκή τέχνη αρχίζει τον 15ο αιώνα. Χειμερινά και χιονισμένα τοπία δεν εμφανίζονται στην πρώιμη ευρωπαϊκή ζωγραφική καθώς τα περισσότερα θέματα ήταν θρησκευτικά. Οι ζωγράφοι απέφευγαν την τοπιογραφία γενικά για τον ίδιο λόγο επειδή δεν έβρισκαν θρησκευτικά θέματα που να σχετίζονται με το τοπίο, το χιόνι και το χειμώνα.
Οι πρώτες απεικονίσεις χιονιού άρχισαν να γίνονται τον 15ο και 16ο αιώνα. Οι πίνακες που έχουν ως θέμα το χιόνι είναι κυρίως τοπία, αν και μερικά από αυτά τα έργα περιλαμβάνουν θρησκευτικές σκηνές ή ακόμη και φανταστικά τοπία. Τα περισσότερα από αυτά χρησιμοποιούν την ποιότητα του γκρι χειμερινού φωτός για να δημιουργήσουν την ιδιαίτερη χειμερινή ατμόσφαιρα. Η απεικόνιση του χιονιού στην Ευρώπη εμφανίζεται κυρίως στη βόρεια Ευρώπη.
Από την Αναγέννηση έως τον Ρομαντισμό
Ορισμένες χιονισμένες σκηνές εμφανίζονται επίσης σε ένα σύνολο τοιχογραφιών των αρχών του 14ου αιώνα στο κάστρο του Μπουονκονσίλιο στο Τρέντο, τον Κύκλο των Μηνών, που δείχνουν ανθρώπους να ρίχνουν χιονόμπαλες ο ένας στον άλλον, και αποδίδεται στον Βοημό Δάσκαλο Βέντσεσλας. Επίσης, σε μια λεπτομέρεια από την Αλληγορία της κακής διακυβέρνησης και τις επιπτώσεις της στην πόλη και τη χώρα (1337–39) του Αμπρότζο Λορεντσέττι. Εκείνη την εποχή, η τοπιογραφία δεν είχε ακόμη αναπτυχθεί ως είδος στην τέχνη, γεγονός που εξηγεί την έλλειψη χειμερινών σκηνών στη μεσαιωνική ζωγραφική και την εμφάνισή τους μόνο μέσα σε πλαίσιο, όπως στους χειμερινούς μήνες των ημερολογίων. μικρογραφία|250x250εσ|Χειμερινό τοπίο με παγίδα πουλιών, 1620, [[Πίτερ Μπρίγκελ ο νεότερος]] Κατά την πρώιμη Αναγέννηση στη Βόρεια Ευρώπη, το ενδιαφέρον για την τοπιογραφία αυξήθηκε. Ο χειμώνας του 1564-1565 λέγεται ότι ήταν ο μακρύτερος και βαρύτερος των τελευταίων εκατό ετών - η αρχή μιας ψυχρής περιόδου στη βόρεια Ευρώπη που τώρα ονομάζεται Μικρή Εποχή των Παγετώνων. Για τα επόμενα 150 χρόνια, οι χειμώνες της Βόρειας Ευρώπης ήταν πολύ χιονισμένοι και σκληροί. Οι καταστροφές των καλλιεργειών, οι παρατεταμένες χιονοπτώσεις και η αύξηση των παγετώνων που κατέστρεφαν αλπικούς βοσκότοπους και χωριά έκαναν την εποχή ζοφερή για τους Ευρωπαίους αγρότες.
Μεταξύ 1780 και 1820, μετά την αρχική μόδα του 16ου αιώνα για τα ολλανδικά χειμερινά τοπία, τα χειμερινά θέματα γίνονται και πάλι δημοφιλή. Ωστόσο, αυτή τη φορά τα χειμερινά τοπία έγιναν δημοφιλή από μόνα τους, καθώς ο ρομαντισμός, σε συνδυασμό με την παρακμή της θρησκευτικής ζωγραφικής τον 18ο και 19ο αιώνα σε όλη την Ευρώπη, δημιούργησε ένα νέο ενδιαφέρον για το τοπίο ως αυτοτελές θέμα.
Ρομαντισμός
Μαζί με άλλους ρομαντικούς ζωγράφους, ο Φρίντριχ συνέβαλε στην εισαγωγή της τοπιογραφίας ως κύριο είδος στη δυτική τέχνη. Το στυλ του επηρέασε συγχρόνους του, όπως τον Νορβηγό Γιόχαν Κρίστιαν Νταλ (1788–1857) και αργότερα τον Άρνολντ Μπέκλιν (1827–1901) και τα έργα των ζωγράφων της Σχολής του Ντίσελντορφ.
Ρώσoι ζωγράφoι φιλοτέχνησαν επίσης χειμερινά τοπία, όπως ο Αρχίπ Κουίντζι (περ. 1842–1910), ο Ιβάν Σίσκιν (1832–98), ο Ιβάν Αϊβαζόφσκι, ο Αλεξέι Σαβράσοφ, οι Πολωνοί  Άλφρεντ Κοβάλσκι, Γιούζεφ Χεουμόνσκι κ.ά αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|[[Φρανσουά-Ωγκύστ Μπιάρ|Φρανσουά-Ωγκύστ Μπιάρ,Κόλπος Μαγκνταλένα (1840), Παρίσι, Μουσείο του Λούβρου.]] Γάλλοι ζωγράφοι ειδικεύτηκαν στην τοπιογραφία χειμερινής φύσης, όπως από τη δεκαετία του 1800 ο Ζυλ-Σεζάρ-Ντενί βαν Λου. Από το 1840 περίπου, ο Φρανσουά-Ωγκύστ Μπιάρ στους πίνακες από τα περιπετειώδη ταξίδια του απεικόνισε συχνά αρκτικά τοπία και την πάλη του ανθρώπου για επιβίωση. Ο Ζαν-Μπατίστ Καμίλ Κορό και άλλοι καλλιτέχνες της Σχολής της Μπαρμπιζόν περιστασιακά χρησιμοποίησαν στις τοπιογραφίες τους θυελλώδη τοπία.
Συχνά θεωρείται ότι η ζωγραφική σε εξωτερικούς χώρους άρχισε με τους ιμπρεσιονιστές του 19ου αιώνα, αλλά στην πραγματικότητα εφαρμόζονταν ήδη από τα τέλη του 18ου αιώνα από τα μέλη της Σχολής του ποταμού Χάντσον στην Αμερική. Χαρακτηριστικός εκπρόσωπος ο Φρέντερικ Έντουιν Τσερτς, είναι γνωστός για τα τοπία που απεικόνισε κατά τη διάρκεια των ταξιδιών του στην Αρκτική και την Κεντρική και Νότια Αμερική.
Ιμπρεσιονιστική ζωγραφική
μικρογραφία|250x250εσ|Χειμερινό τοπίο, 1879, [[Πωλ Γκωγκέν|Γκωγκέν]] Είναι πιθανό ότι μια σειρά από σκληρούς χειμώνες στη Γαλλία συνέβαλε επίσης στην αύξηση του αριθμού των χειμερινών τοπίων που δημιούργησαν περιστασιακά Ιμπρεσιονιστές ζωγράφοι, ζωγραφίζοντας σε εξωτερικούς χώρους.
Ο Κλωντ Μονέ, ο οποίος δημιούργησε μια χειμερινή σειρά από 140 πίνακες.
Ο Αλφρέντ Σίσλεϊ και ο Καμίλ Πισαρό άρχισαν να ζωγραφίζουν μεγάλο αριθμό χειμερινών τοπίων στα οποία πειραματίστηκαν με την αποτύπωση της επίδρασης του φωτός και του καιρού σε μια συγκεκριμένη στιγμή και τη χρήση φωτός και χρώματος για να απεικονίσουν αυτό που αποκαλούσαν «αποτελέσματα του χιονιού».
Άλλοι ιμπρεσιονιστές που ζωγράφισαν χειμερινά τοπία ήταν ο Πιέρ-Ωγκύστ Ρενουάρ, ο Γκυστάβ Καγιεμπότ, ο Πωλ Γκωγκέν και οι Ρώσοι Βασίλι Περόφ, Μιχαήλ Νεστέροφ κ.α.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία της ζωγραφικής Κατηγορία:Πίνακες τοπίων Κατηγορία:Ιστορία της τέχνης
Φαν ντεν Χούκε
Το Ολλανδικό επώνυμο Φαν ντεν Χούκε (van den Hoecke) μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
Φαν ντεν Χούκε
Δομβραίνα Βοιωτίας
Η Δομβραίνα είναι χωριό του Δήμου Θηβαίων του νομού Βοιωτίας. Βρίσκεται στους δυτικούς πρόποδες του Ελικώνα, πολύ κοντά στη Θίσβη. Ο πληθυσμός της είναι 639 κάτοικοι, σύμφωνα με την απογραφή του 2011. . Με το χωριό Άγιος Νικόλαος και τη Μονή Μακαριωτίσσης συναποτελούν την Τοπική Κοινότητα Δομβραίνης, με συνολικό πληθυσμό 675 κατοίκων.
Κατά τη διάρκεια της Επανάστασης του '21 σημειώθηκαν στην περιοχή αρκετές μάχες, καθώς η περιοχή αποτελούσε πέρασμα για τον ανεφοδιασμό των επαναστατών της Πελοποννήσου από τους Στερεοελλαδίτες και το αντίθετο. Σημαντικότερη μάχη ήταν η μάχη του Καναβαρίου. Κοντά στην Δομβραίνα βρίσκονται οι εγκαταστάσεις της μεγάλης βιομηχανίας «Σωληνουργεία Κορίνθου»
Ετυμολογία
Η ονομασία της είναι Σλαβική και σημαίνει καλό χειμαδιό .
Το δημοτικό διαμέρισμα Δομβραίνας
Στο δημοτικό διαμέρισμα Δομβραίνας περιλαμβάνεται εκτός από τον ομώνυμο οικισμό και ο μικρός παραθεριστικός οικισμός Άγιος Νικόλαος ενώ επίσης κοντά βρίσκεται η περιοχή Αλυκή και Βαθύ. Βρίσκεται νοτιοδυτικά της Δομβραίνας και διαθέτει μία από τις πιο δημοφιλείς παραλίες της Βοιωτίας, στις ακτές του Κορινθιακού κόλπου.
Αθλητισμός
Το δημοφιλέστερο άθλημα στο χωριό είναι το ποδόσφαιρο. Η Δομβραίνα έχει τον Αθλητικό Όμιλο Ελικώνα Δομβραίνας που έχει έδρα το Δημοτικό Γήπεδο Δομβραίνας. Τις περιόδους 2011-12, 2017-2018, 2019-2020 αγωνίστηκε στην B΄ Κατηγορία Ε.Π.Σ. Βοιωτίας. Τη περίοδο 2020-2021 στην Α΄ Κατηγορία Ε.Π.Σ. Βοιωτίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του δήμου Θηβαίων Κατηγορία:Χωριά του νομού Βοιωτίας Κατηγορία:Αρβανιτοχώρια του νομού Βοιωτίας
Ερωτευμένος Σαίξπηρ
Ερωτευμένος Σαίξπηρ (αγγλικά: Shakespeare in Love) είναι αμερικανική/βρετανική αισθηματική κομεντί, παραγωγής 1998. Τη σκηνοθεσία ανέλαβε ο Τζον Μάντεν και το σενάριο έγραψαν οι Μαρκ Νόρμαν και Τομ Στόπαρντ. Πρωταγωνιστούν οι Γκουίνεθ Πάλτροου, Τζόσεφ Φάινς, Τζέφρεϊ Ρας, Κόλιν Φερθ, Μπεν Άφλεκ και Τζούντι Ντεντς. Η ταινία αφηγείται την ερωτική σχέση του συγγραφέα Ουίλιαμ Σαίξπηρ την περίοδο που έγραφε το έργο του Ρωμαίος και Ιουλιέτα (Romeo and Juliet). Η ιστορία είναι πλασματική, αν και αρκετοί από τους χαρακτήρες βασίζονται σε αληθινά πρόσωπα. Επίσης, αρκετοί χαρακτήρες, ατάκες και μέρη της πλοκής είναι αναφορές σε έργα του Σαίξπηρ.
Η ταινία κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους στις Ηνωμένες Πολιτείες στις 3 Δεκεμβρίου 1998 και στο Ηνωμένο Βασίλειο στις 29 Ιανουαρίου 1999. Έγινε μεγάλη καλλιτεχνική και εισπρακτική επιτυχία. Απέφερε 289,3 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως και έλαβε 13 υποψηφιότητες για Όσκαρ, κερδίζοντας 7, μεταξύ των οποίων Καλύτερης Ταινίας, Α' Γυναικείου Ρόλου και Β' Γυναικείου Ρόλου. Βραβεύτηκε επίσης με τρεις Χρυσές Σφαίρες, τρία BAFTA και δύο Screen Actors Guild Awards.
Πλοκή
Ο Ουίλιαμ Σαίξπηρ είναι ένας γνωστός ποιητής, συγγραφέας και ηθοποιός που όχι μόνο έχει πουλήσει το επόμενο έργο του σε δύο άτομα, στον Φίλιπ Χένσλοου και στον Ρίτσαρντ Μπέρμπιτζ αλλά τώρα έχει να αντιμετωπίσει ένα πολύ πιο σοβαρό και δύσκολο πρόβλημα. Έχει ξεμείνει από ιδέες και ακόμα δεν έχει ξεκινήσει να γράφει το έργο. Βρίσκεται στο ψάξιμο της καινούριας του μούσας, τη γυναίκα που θα τον εμπνεύσει αλλά όλες του οι προσπάθειες αποτυγχάνουν μέχρι που γνωρίζει την όμορφη Βαϊόλα ντε Λέσεπς. Η Βαϊόλα αγαπά το θέατρο και δεν θέλει τίποτα άλλο από το να ανεβεί πάνω στη σκηνή και να παίξει. Αλλά αυτό δεν γίνεται καθώς είναι απαγορευμένο για τις γυναίκες καθώς μόνο οι άνδρες επιτρέπεται να ασκούν το επάγγελμα του ηθοποιού. Η Βαϊόλα είναι επίσης μεγάλη θαυμάστρια των έργων του Σαίξπηρ. Γι' αυτό ντύνεται σαν άνδρας και παίρνει το όνομα Τόμας Κεντ. Περνάει από ακρόαση και αποδεικνύεται ιδανική για ένα ρόλο στο επόμενο έργο του Σαίξπηρ. Ο Σαίξπηρ σύντομα θα καταλάβει τη μεταμφίεσή της και θα ξεκινήσει μαζί της μια ερωτική σχέση, η οποία ξέρουν ότι δεν θα έχει ευτυχισμένο τέλος καθώς αυτός είναι ήδη παντρεμένος και αυτή πρόκειται να παντρευτεί το Λόρδο Γουέσεξ. Καθώς η παράσταση ετοιμάζεται, η αγάπη των Ουίλιαμ και Βαϊόλα μεταφέρεται στις σελίδες του αριστουργήματος Ρωμαίος και Ιουλιέτα.
Παραγωγή
Η ιδέα για την ταινία Ερωτευμένος Σαίξπηρ ήρθε στον σεναριογράφο Μαρκ Νόρμαν στα τέλη της δεκαετίας του '80. Έδωσε ένα προσχέδιο του σεναρίου στο σκηνοθέτη Έντουαρντ Ζούικ. Το σενάριο ήρθε και στα χέρια της Τζούλια Ρόμπερτς, η οποία συμφώνησε να υποδυθεί τη Βαϊόλα. Ωστόσο, το σενάριο του Νόρμαν δεν άρεσε στον Ζούικ και προσέλαβε τον Τομ Στόπαρντ να το βελτιώσει.
Η παραγωγή της ταινίας ξεκίνησε το 1991 στη Universal, με τον Έντουαρντ Ζούικ στην καρέκλα του σκηνοθέτη. Παρά το γεγονός ότι τα κοστούμια και τα σκηνικά κατασκευάζονταν, ο ρόλος του Σαίξπηρ δεν είχε ακόμα δοθεί σε κάποιον, επειδή η Ρόμπερτς επέμενε ότι μόνο ο Ντάνιελ Ντέι Λιούις μπορούσε να τον υποδυθεί. Ο Ντέι Λιούις δεν έδειξε ενδιαφέρον για το ρόλο και όταν η Ρόμπερτς απέτυχε να τον πείσει, αποσύρθηκε από την ταινία, έξι εβδομάδες πριν ξεκινήσουν τα γυρίσματα. Η ταινία σταμάτησε την παραγωγή και ο Ζούικ δεν μπόρεσε να πείσει άλλα κινηματογραφικά στούντιο να αναλάβουν το πρότζεκτ. Τελικά, ο Ζούικ έδωσε το σενάριο στη Miramax, αλλά η Miramax επέλεξε τον Τζον Μάντεν ως σκηνοθέτη.
Box office
Με προϋπολογισμό 25.000.000 δολάρια, η ταινία Ερωτευμένος Σαίξπηρ έκανε άνοιγμα τριημέρου στην 8η θέση με 4,2 εκατομμύρια δολάρια. Στο αμερικανικό box office συνολικά συγκέντρωσε 100,3 εκατομμύρια δολάρια και στον υπόλοιπο κόσμο οι εισπράξεις έφτασαν τα 189 εκατομμύρια δολάρια. Παγκοσμίως απέφερε 289,3 εκατομμύρια δολάρια. Ήταν η 18η μεγαλύτερη εισπρακτική επιτυχία στην Αμερική για το 1998 και η 9η παγκοσμίως.
Βραβεία & Υποψηφιότητες
Το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου έχει συμπεριλάβει την ταινία Ερωτευμένος Σαίξπηρ στην κατηγορία AFI 100 Χρόνια... 100 Πάθη στην 50η θέση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1998 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Universal Pictures Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Miramax Films Κατηγορία:Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Όσκαρ Β΄ Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Όσκαρ Α΄ Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Ταινίες που κέρδισαν Όσκαρ Καλύτερης Πρωτότυπης Μουσικής Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο καλλιτεχνικός διευθυντής κέρδισε Όσκαρ Καλύτερης Καλλιτεχνικής Διεύθυνσης Κατηγορία:Βρετανικές αισθηματικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές δραματικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ρομαντικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε BAFTA Β' Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ηθοποιού (Κωμωδίες ή Μιούζικαλ) Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο σεναριογράφος κέρδισε Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Σεναρίου
Φερδινάνδος Β΄ του Λεόν
Βασιλιάς του Λεόν
thumb|250px|left|Ο [[Σάντσο Γ΄ της Καστίλης και ο αδελφός του Φερδινάνδος Β΄ του Λεόν.]]
Όταν ο πατέρας του απεβίωσε το 1157, ο μεγαλύτερος αδελφός του Σάντσο Γ΄ της Καστίλης έλαβε το Βασίλειο της Καστίλης και το Τολέδο, ο Φερδινάνδος Β΄ το Βασίλειο του Λεόν και την Γαλικία. Διέπρεψε ως ιππότης και μαχητής, δεν ήταν όμως το ίδιο καλός πολιτικός ή οργανωτικός ηγεμόνας. Πέρασε τα πρώτα έτη της βασιλείας του σε διαμάχη με τους δυνατούς ευγενείς και με τον αδελφό του που εισέβαλε στη Λεόν. Το 1158 συναντήθηκε με τον Σάντσο Γ΄ στη Σαχαγκούν και επίλυσαν ειρηνικά τις συνοριακές διαφορές τους. Όταν το ίδιο έτος ο αδελφός του απεβίωσε και τον διαδέχθηκε ο 3ετής υιός του, ο Φερδινάνδος Β΄ κατέλαβε περιοχές της Καστίλης. Το 1164 στη Σόρια ο ίδιος και η οικογένεια Λάρα, εκπροσωπώντας τον νεαρό Αλφόνσο Η΄, έκαναν ανακωχή, η οποία του επέτρεψε να ανακαταλάβει τις πόλεις Αλκάνταρα και Αλμπουκέρκε από τους Μαυριτανούς.
Έκανε αποίκηση της Σαλαμάνκα με αποτέλεσμα να εξεγερθεί ο Αλφόνσος Α΄ της Πορτογαλίας, το 1163 ο Φερδινάνδος Β΄ τον νίκησε. Για να ηρεμήσουν τα πράγματα νυμφεύθηκε την κόρη του Αλφόνσου Α΄, αλλά η αποστολή πληθυσμού από τον Φερδινάνδο Β΄ στη Θιουδάδ Ροδρίγο έκανε το 1168 τον Αλφόνσο Α΄ να επιτεθεί στη Γαλικία καταλαμβάνοντας περιοχές που αποτελούσαν δώρα της μητέρας του. Ο Φερδινάνδος Β΄ αν και απασχολημένος με την πολιορκία της ακρόπολης της Μπαδαχόθ των Μουσουλμάνων, πήγε στη Γαλικία. Ο Αλφόνσος Α΄ προσπαθώντας να διαφύγει, έπεσε από το άλογο και έσπασε το πόδι του, φυλακίσθηκε και υποχρεώθηκε να επιστρέψει τις καταληφθείσες περιοχές για να ελευθερωθεί. Το επόμενο έτος ανέκτησε 5 πόλεις και 25 κάστρα από τη Λεόν (Ειρήνη της Ποντεβέδρα). Ταυτόχρονα έσπευσε να βοηθήσει τον πεθερό του, διότι οι Αλμοραβίδες πολιορκούσαν τη Σανταρέμ, έτσι η πόλη ελευθερώθηκε από την απειλή τους. Ο Φερδινάνδος Β΄ δημιούργησε το "Τάγμα του Σαντιάγκο" για να προστατέψει την πόλη Καθέρες, ξεκίνησε σαν ιπποτικό τάγμα και πήρε το όνομα "Σαντιάγκο" από τον Απόστολο Ιάκωβο.
Γάμοι
Ο Πάπας Αλέξανδρος Γ΄ κήρυξε τον γάμο ανάμεσα στον Φερδινάνδο Β΄ και την Ουρράκα της Πορτογαλίας άκυρο λόγω συγγένειας (1175). Ο βασιλιάς παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο την Τερέζα Φερνάντες ντε Τράβα, κόρη του κόμη Φερνάντο Πέρεζ ντε Τράβα και χήρα του κόμη Νούνιο Πέρες ντι Λάρα. Ο πόλεμος με την Καστίλη ξέσπασε ξανά (1178), ο Φερδινάνδος Β΄ αιφνιδίασε τον ανεψιό του Αλφόνσο Η΄ καταλαμβάνοντας περιοχές που ανήκαν στον πρώτο σύζυγο της Τερέζας. Ο πόλεμος έληξε με την "Ειρήνη της Τορντεσίλας" (1180), την ίδια χρονιά πέθανε η δεύτερη σύζυγος του Τερέζα αφού του άφησε έναν γιο. Μετά από μια σειρά από αποτυχημένες προσπάθειες ο χαλίφης των Αλμοαδών Αμπού Γιακούμπ Γιουσούφ επιτέθηκε στην Πορτογαλία και πολιόρκησε τον Αλφόνσο Α΄ στην Σανταρέμ (1184). Ο αρχιεπίσκοπος του Σαντιάγο ντε Κομποστέλα τον Ιούνιο και ο Φερδινάνδος Β΄ τον Ιούλιο της ίδιας χρονιάς ήρθαν με στρατό για να βοηθήσουν τον βασιλιά της Πορτογαλίας. Ο Φερδινάνδος Β΄ παντρεύτηκε σε τρίτο γάμο την Ουρράκα Λόπες ντε Άρο, κόρη του Λόπε Ντίας Α΄ ντε Άρο που ήταν ερωμένη του από το 1180, ο Ουρράκα προσπάθησε να βγάλει τον θετό της γιο Αλφόνσο νόθο προκειμένου να διαδεχτεί τον πατέρα του ο δικός της μεγαλύτερος γιος Σάντσο. Ο Φερδινάνδος Β΄ πέθανε στο Μπεναβέντε (1188) ενώ επέστρεφε από ένα προσκύνημα στον Καθεδρικό ναό της Σαντιάγο ντε Κομποστέλα, τάφηκε στον Καθεδρικό ναό της Κομποστέλα. Σαρανταδύο χρόνια μετά τον θάνατό του (1230) ο ομώνυμος εγγονός του Φερδινάνδος Γ΄ της Καστίλης ένωσε τα βασίλεια της Καστίλης και του Λεόν μόνιμα.
Οικογένεια
Περί το 1165 νυμφεύθηκε την Ουρράκα της Πορτογαλίας από τον Πορτογαλικό Οίκο της Βουργουνδίας, κόρη του Αλφόνσου Α΄ της Πορτογαλίας. Είχε τέκνα:
Είχε εκτός γάμου σχέση με την Τερέσα Φερνάνδεθ δε Τράβα και είχαν έναν γιο (απεβίωσε 9ετής). Τη νυμφεύθηκε το 1179, απεβίωσε όμως κατά τη γέννηση του 2ου τέκνου της.
Επίσης είχε σχέση με την Ουρράκα Λόπεθ δε Άρο, κόρη του Λόπε Ντίαθ Α΄ δε Άρο, και είχαν τρεις γιούς, τη νυμφεύθηκε αργότερα το 1187.
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της Γαλικίας Κατηγορία:Βασιλείς του Λεόν Κατηγορία:Καστιλιανός Οίκος της Ιβρέας
Γιοχάννες Ωωγκώωρντ
Ο Γιοχάννες Μόνραντ Ωωγκώωρντ (29 Απριλίου 1928 - 23 Μαρτίου 2007) ήταν Δανός θεολόγος και ιεροκήρυκας. Ήταν καθηγητής ιεραποστολογίας στο Πανεπιστήμιο του Άαρχους και ήταν ενεργός στο Χριστιανικό Αντιδογματικό Κίνημα ως ιδρυτής του Διεθνούς Κέντρου Διαλόγου, μιας διεθνούς εκπαιδευτικής οργάνωσης που ασχολείται με ομάδες που ορίζει ως λατρευτικά καλτ (κοινωνικές ομάδες που ορίζονται από τις ασυνήθιστες θρησκευτικές, πνευματικές ή φιλοσοφικές τους πεποιθήσεις) και άλλα νέα θρησκευτικά κινήματα.
Ο Ωωγκώωρντ είχε ταξιδέψει στην Ασία και ανησυχούσε για τον Βουδισμό και άλλες ανατολικές θρησκείες, τις οποίες ένιωθε ότι ασκούσαν επιρροή στην Ευρώπη. Το 1973 ο Ωωγκώωρντ ίδρυσε το Κέντρο Διαλόγου, το οποίο αργότερα είχε μεγάλη επιρροή στην προώθηση μιας αρνητικής κοινής γνώμης για τις λατρείες στη Δανία και σε άλλα ευρωπαϊκά έθνη. Θεώρησε ότι η Σαηεντολογία ήταν ιδιαίτερα επικίνδυνη, αλλά αργότερα στη ζωή του δήλωσε ότι το Ισλάμ ήταν μία ακόμη μεγαλύτερη απειλή. Άλλες ανησυχίες περιελάμβαναν ομάδες Σατανισμού και Νέας Εποχής. Ο Ωωγκώωρντ συνεργάστηκε τόσο με θρησκευτικούς όσο και με κοσμικούς αντι-λατρικούς, αλλά αντιτάχθηκε στον αποπρογραμματισμό των μελών της λατρείας, καθώς ένιωθε ότι ήταν αναποτελεσματικό και συχνά αντιπαραγωγικό. Αποσύρθηκε από το Κέντρο Διαλόγου το 2002.
Eξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δανοί Κατηγορία:θεολόγοι
Φαν Ούτρεχτ
Το Ολλανδικό επώνυμο Φαν Ούτρεχτ (van Utrecht) μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
Φαν Ούτρεχτ
Γιατρός (παραδοσιακό τραγούδι)
Το δημοτικό τραγούδι Γιατρός ή Δεν μπορώ μανούλα μ'  είναι Ηπειρώτικο τραγούδι, που συνοδεύει τον χορό Γιατρός. Ο χορός πήρε το όνομά του από τα λόγια του τραγουδιού. Χορεύεται από άντρες και γυναίκες σε έντεκα κινήσεις εκ των οποίων οι έξι είναι του συρτού. Το τραγούδι έχει ερμηνευτεί μεταξύ άλλων από την Ελευθερία Αρβανιτάκη.
Ονομασία
Το τραγούδι και ο ομώνυμος χορός, ονομάζονταν παλαιότερα επίσης ως (το) "Ελμπασάν", ενώ ο "Γιατρός" και το "Δεν μπορώ μανούλα μ'" είναι μεταγενέστερες ονομασίες, με τις οποίες έγιναν γνωστά μετά τη δεκαετία του 1960, όταν στην μελωδία, που υπήρχε με στίχους από παλιά ηπειρώτικα μοιρολόγια προστέθηκαν και νέα λόγια. Η παλιά μελωδία υπάρχει καταγεγραμμένη επίσης και σε δίσκους των 78 στροφών και λέγεται "Ελμπασάν", από την ομώνυμη πόλη Ελμπασάν (ελληνικά: Νεόκαστρον) της σημερινής κεντρικής Αλβανίας.
Ερμηνείες
Το τραγούδι έχει ερμηνευτεί από αρκετούς καλλιτέχνες:
Στίχοι
Δεν μπορώ μανούλα μ’, δεν μπορώ,
αχ συρε να φέρεις το γιατρό.
Αχ συρε να φέρεις το γιατρό,
μην πεθάνω η δόλια και χαθώ.
Αγάπησα μανα μ’ αγάπησα,
πικρά η μαύρη το μετάνιωσα.
αχ μανούλα μου δε σ’ άκουσα.
Ζήλεψα μανα μ’ την ομορφιά,
τώρα είμαι άρρωστη βαριά.
θα πεθάνω η δόλια κι είμαι νια.
Σώπα τσούπρα μ’ και μην κλαις εσύ,
θα φέρω το γιατρό ταχιά πρωί.
Θα φέρω το γιατρό ταχιά πρωί,
να σου γιάνει κόρη μ’ την πληγή.
Ως έκφραση
Ο αρχικός στίχος του τραγουδιού «Δεν μπορώ μανούλα μ'» έχει χρησιμοποιηθεί ως τίτλος άρθρων σε εφημερίδες ή μπλογκ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικά παραδοσιακά τραγούδια
Φινεστρέτ
Το Φινεστρέτ (γαλλικά και καταλανικά: Finestret) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ανατολικών Πυρηναίων, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Φινεστρετουά (γαλλικά: Finestretois).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες των Ανατολικών Πυρηναίων
Φραγκίσκος ντε Λα Τρεμουάλ
Ο Φραγκίσκος ντε Λα Τρεμουάλ, γαλλ.: François de La Trémoille (1505–1541) ήταν Γάλλος ευγενής από τον Οίκο ντε Λα Τρεμουάλ. Ήταν γιος τού Καρόλου Α΄ ντε Λα Τρεμουάλ (που σκοτώθηκε το 1515 στη μάχη τού Μαρινιάνο) και της Λουίζας ντε Κετιβύ. . Ο Κάρολος Α΄ ήταν γιος τού Λουδοβίκου Β΄.
Τίτλοι
Ο Φραγκίσκος κατείχε τον τίτλο τού 36ου υποκόμη τού Τουάρ ( 1525–1541). Οι άλλοι τίτλοι του ήταν πρίγκιπας τού Ταλμόν, κόμης του Tαγιεμπούρ, κόμης τού Γκιν, κόμης τού Μπενόν, βαρόνος τού Κραόν, βαρόνος τού Ρουαγιάν, βαρόνος τού Συλί, βαρόνος τού Λ'Ιλ Μπουσάρ, βαρόνος τού Μπραντουά, βαρόνος τού Mωλεόν, βαρόνος τού Μαρέγ, βαρόνος τού Μαράν, βαρόνος τού Ροσφόρ, βαρόνος τού Σαιντ-Ερμέν και βαρόνος τού Ντουέ.
Βιογραφία
Η οικογένεια λα Τρεμουάλ, κληρονομώντας την κομητεία τού Λαβάλ μετά το τέλος τού Γκυ Κ΄ τού Οίκου Λαβάλ, τού τελευταίου εκπροσώπου της απευθείας γραμμής αυτής της κομητείας. Αυτή η κληρονομιά υποχρέωσε τους απογόνους της Άννας τού Λαβάλ και τού Φραγκίσκου ντε Λα Τρεμουάλ, να έρχονται περιστασιακά στις όχθες τού Μαγιέν.
Στις 31 Οκτωβρίου 1537 ο Φρανσουά έχασε την καστελανία τού Ροσφόρ. Στην πραγματικότητα, ένα διάταγμα της συνέλευσης τού Παρισιού που χρονολογείται στις 10 Μαρτίου 1536 επανένωσε το Ροσφόρ με την επικράτειά του. Οι βασιλικοί αξιωματικοί, πάντα προσεκτικοί στη διατήρηση των συμφερόντων τού κυρίου τους, δικαιώθηκαν από την επιμονή της οικογένειας Λα Τρεμουάλ, που φάνηκε ιδιαίτερα από ένα βασιλικό χρέος 18.000 εκύ προς την οικογένεια από τη μάχη τού Καστιγιόν το 1453.
Οικογένεια
Στις 23 Ιανουαρίου 1521 νυμφεύτηκε την Άννα των Μονφόρ-Λαβάλ (1505–1554), κόρη του Γκυ ΙΣΤ΄ ντε Λαβάλ και της Καρλόττας της Νάπολης. Τα παιδιά τους ήταν:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος ντε Λα Τρεμουάλ
Παραπομπές
Κατηγορία:Κόμητες της Γαλλίας
Διαθήκη του Χάιλιγκενσταντ
thumb|Χειρόγραφη σελίδα της διαθήκης Η Διαθήκη του Χάιλιγκενσταντ είναι επιστολή που γράφτηκε από τον Μπετόβεν στις 6 Οκτωβρίου του 1802 και απευθύνεται προς τους αδελφούς του με την ένδειξη να ανοιχτεί και να εκτελεστεί μετά τον θάνατό του. Ανακαλύφθηκε ανάμεσα στα χαρτιά του λίγο μετά τον θάνατό του στις 26 Μαρτίου του 1827. Στο κείμενο αυτό φαίνεται όλη η απόγνωση του Μπετόβεν από την αυξανόμενη απώλεια της ακοής του, αλλά και η δύναμη την οποία αντλεί από την επίγνωση του τεράστιου ταλέντου του και το πάθος του να εκπληρώσει το καλλιτεχνικό του πεπρωμένο.
Το κείμενο της Διαθήκης
Για τους αδελφούς μου Καρλ και Γιόχαν Μπετόβεν
Λούντβιχ βαν Μπετόβεν, Χάιλιγκενσταντ, 6 Οκτωβρίου 1802
Προσθήκη
Χάιλιγκενσταντ, 10 Οκτωβρίου, 1802. Σας αφήνω λοιπόν, με λύπη. Την κρυφή ελπίδα που έτρεφα ότι με τον ερχομό μου εδώ, θα θεραπευόμουν -τουλάχιστον ως ένα βαθμό- πρέπει να την ξεχάσω πια. Μαζί με τα φύλλα του φθινοπώρου που πέφτουν και μαραίνονται, έσβησαν και οι ελπίδες μου. Φεύγω, σχεδόν όπως ήρθα. Ακόμα και η ψυχική δύναμη, που συχνά μου εμφυσούσαν οι όμορφες καλοκαιρινές μέρες, με εγκατέλειψε για πάντα. Ω, Θεία Πρόνοια, αξίωσέ με να ζήσω έστω μια μέρα γεμάτη χαρά. Έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που πραγματική χαρά αντήχησε στην ψυχή μου. Πότε; Ω, Θεέ, πότε θα ξανανιώσω αυτό το συναίσθημα, σ' αυτόν τον ναό της φύσης και των ανθρώπων; Ποτέ; Ω, όχι! Αυτό θα ήταν τόσο σκληρό!
Πηγές
Κύριες πηγές για τη μετάφραση στα ελληνικά:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λούντβιχ βαν Μπετόβεν
Hydro-Québec
Η Hydro-Québec (προφέρεται γαλλικά: υντρό κεμπέκ, αγγλικά: χάιντρο κεμπέκ) είναι κρατική εταιρία της επαρχίας του Κεμπέκ στον Καναδά που δημιουργήθηκε το 1944. Μοναδικός μέτοχος της είναι η κυβέρνηση του Κεμπέκ. Η εταιρία, η έδρα της οποίας είναι στο Μόντρεαλ, είναι υπεύθυνη για την παραγωγή, την μεταφορά και την διάθεση του ηλεκτρικού ρεύματος στο Κεμπέκ.
Μαγκντί Γιακούμπ
Ο σερ Μαγκντί Χαμπίμπ Γιακούμπ (αγγλικά: Magdi Habib Yacoub, αραβικά: مجدى حبيب يعقوب‎‎, 16 Νοεμβρίου 1935) είναι Βρετανοαιγύπτιος καρδιοθωρακικός χειρουργός. Είναι καθηγητής καρδιοθωρακικής χειρουργικής στο Ιμπίριαλ Κόλετζ του Λονδίνου και εταίρος της Βασιλικής Εταιρίας. Εξειδικεύεται στη μεταμόσχευση καρδιάς και πνευμόνων, τη βαλβιδοπλαστική και την αποκατάσταση συγγενών καρδιακών ανωμαλιών.
Hydro-Québec
Με συνολικά 61 υδροηλεκτρικές μονάδες και 1 πυρηνικό εργοστάσιο παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, η εταιρία Hydro-Québec αποτελεί τον κύριο παραγωγός ηλεκτρικής ενέργειας στον Καναδά και ταυτόχρονα ο μεγαλύτερος παραγωγός υδροηλεκτρικής ενέργειας στον κόσμο. Η εγκατεστημένη δυναμικότητα των εγκαταστάσεων της ανήλθε το 2010 σε 36 971 μεγαβάτ (MW) και εξυπηρετεί συνολικά 4,06 εκατομμύρια καταναλωτές.
Μαγκντί Γιακούμπ
O Γιακούμπ γεννήθηκε στο Κάιρο στις 16 Νοεμβρίου 1935 και σπούδασε στο πανεπιστήμιο του Καΐρου, απ'όπου αποφοίτησε το 1957. Στη συνέχεια μετακόμισε στη Μεγάλη Βρετανία για μεταπτυχιακές σπουδές και έπειτα έγινε βοηθός καθηγητή στο πανεπιστήμιο του Σικάγου. Το 1973 έγινε επιμελητής καρδιοθωρακικής χειρουργικής στο νοσοκομείο Χέρφιλντ, όπου δημιούργησε και εγκαθίδρυσε το μεγαλύτερο πρόγραμμα μεταμόσχευσης καρδιάς και πνεύμονα στον κόσμο το 1980. Ένας από τους πρώτους μεταμοσχευθέντες, ο Ντέρικ Μόρις, ήταν ο μακροβιότερος επιζήσαντας με μεταμοσχευμένη καρδιά στην Ευρώπη μέχρι τον θάνατό του τον Ιούλιο του 2005. Το ρεκόρ αυτό ξεπέρασε ένας άλλος ασθενής του Γιακούμπ, ο Τζον ΜακΚάφερτι, ο οποίος μεταμοσχεύθηκε στο Χέρφιλντ στις 20 Οκτωβρίου 1982 και επέζησε για πάνω από 33 χρόνια, μέχρι τις 10 Φεβρουαρίου 2016. Αναγνωρίστηκε ως ο μακροβιότερος επιζήσαντας ασθενής με μεταμοσχευμένη καρδιά από τα Ρεκόρ Γκίνες το 2013.
Hydro-Québec
Η κατασκευή σημαντικών υδροηλεκτρικών φραγμάτων μέσα σε διάστημα μισού αιώνα δημιούργησαν τις συνθήκες ώστε να απεξαρτητοποιηθεί η επαρχία του Κεμπέκ από την ενεργοβόρα εκμετάλλευση των κοιτασμάτων μη συμβατικού πετρελαίου (βιτουμίου) στην Αλμπέρτα του Καναδά. Το 2009, η χρήση της ηλεκτρικής ενέργειας ήταν η κύρια πηγή παροχής ενέργειας και αποτελούσε το 40,2% του ενεργειακού ισοζυγίου της επαρχίας. Ωστόσο, η κατασκευή των υδροηλεκτρικών μονάδων στις βορειότερες περιοχές της επαρχίας έχουν αντίκτυπο στο φυσικό περιβάλλον αλλά και προκαλούν επιπτώσεις στους ιθαγενείς πληθυσμούς που ζουν στο Βόρειο Κεμπέκ και οι οποίοι αντιτίθεται σθεναρά την υδροηλεκτρική ανάπτυξη της επαρχίας.
Μαγκντί Γιακούμπ
Στην Ελλάδα, ο Μαγκντί Γιακούμπ είναι ιδιαίτερα γνωστός επειδή το 1988 πραγματοποίησε επέμβαση αορτοστεφανιαίας παράκαμψης (bypass) στον τότε πρωθυπουργό Ανδρέα Παπανδρέου, ο οποίος βρισκόταν σε κρίσιμη κατάσταση. Ανέλαβε την παρακολούθησή του και τον επισκέφθηκε ξανά το 1995, όταν νοσηλευόταν σε κρίσιμη κατάσταση στο Ωνάσειο Καρδιοχειρουργικό Κέντρο.
Hydro-Québec
Από την ίδρυση της εταιρίας, η Hydro-Québec παίζει έναν ρόλο καθοριστικό για την οικονομική ανάπτυξη του Κεμπέκ που αφορά το μέγεθος και η συχνότητα των επενδύσεων, την ανάπτυξη της εμπειρογνωμοσύνης, ιδιαίτερα στην σύνταξη των μελετών και στην διαχείριση των μεγάλων έργων υποδομής και της μεταφοράς του ηλεκτρικού ρεύματος, όπως επίσης στην ικανότητά της να παράγει μεγάλες ποσότητες φθηνής ηλεκτρικής ενέργειας.
Η αύξηση του κόστους της ενέργειας κατά την διάρκεια της δεκαετίας του 2000, η πτώση των επιτοκίων δανεισμού, και μια αναδυόμενη διεθνή συναίνεση σχετικά με το θέμα της κλιματικής αλλαγής είχαν θετικό αντίκτυπο στα οικονομικά αποτελέσματα της Hydro-Quebec. Μεταξύ των ετών 2005 και 2009, η εταιρεία κατέβαλε μέρισμα ύψους 10 δισ. καναδικών δολαρίων στην κυβέρνηση του Κεμπέκ, διασφαλίζοντας παράλληλα στους Κεμπεκιώτες ότι οι τιμές της ηλεκτρικής ενέργειας θα παραμείνουν σταθερές, ενιαίες και από τις χαμηλότερες στην Βόρεια Αμερική.
Μαγκντί Γιακούμπ
Παραπομπές
Κατηγορία:Χειρουργοί Κατηγορία:Αιγύπτιοι επιστήμονες
Hydro-Québec
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιχειρήσεις ενέργειας Κατηγορία:Επιχειρήσεις του Καναδά Κατηγορία:Μόντρεαλ
Ναταλία Ντιλ
Η Ναταλία Γκογιένες Ντιλ Ορίκο (πορτογαλικά: Nathalia Goyannes Dill Orrico, γενν. 8 Μαρτίου 1986) γνωστή απλά ως Ναταλία Ντιλ, είναι Βραζιλιάνα ηθοποιός της τηλεόρασης και του κινηματογράφου. Έχει παίξει τον πρωταγωνιστικό ρόλο σε τρεις σαπουνόπερες, εκ των οποίων οι πιο γνωστές είναι το Avenida Brasil και το Artificial Paradises.
Καριέρα
Γεννήθηκε στις 8 Μαρτίου 1986 στο Ρίο ντε Τζανέιρο. Ο πρώτος της πρωταγωνιστικός ρόλος, ήταν αυτός της «Ντέμπορα Ρίος» στην τηλενουβέλα  «Malhação»  από το 2007 εώς το 2009.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραζιλιάνοι ηθοποιοί
Τρε Φιόρι Φούτμπολ Κλουμπ
Η Τρε Φιόρι Φούτμπολ Κλουμπ (ιταλικά: Tre Fiori Football Club), παλαιότερα γνωστή ως Σοσιετά Πολισπορτίβα Τρε Φιόρι (ιταλικά: Società Polisportiva Tre Fiori), είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος που εδρεύει στην πόλη Φιορεντίνο του Αγίου Μαρίνου. Ιδρύθηκε το 1949 και έχει κατακτήσει 7 εθνικά πρωταθλήματα και 6 κύπελλα. Είναι έτσι ένας από τους πιο επιτυχημένους συλλόγους στην ιστορία του ποδοσφαίρου της χώρας. Επίσης, έχει συμμετάσχει για τρεις συνεχόμενες χρονιές στο Τσάμπιονς Λιγκ άλλα πάντα έμενε εκτός συνέχειας από τον πρώτο προκριματικό γύρο. Χρώματα της φανέλας είναι το κίτρινο και το μπλε.
Ίδρυση και πρώτοι τίτλοι (1949-1995)
Η Σοσιέτα Πολισπορτίβα Τρε Φιόρι ιδρύθηκε στην πόλη Φιορεντίνο το 1949. Πρώτος της τίτλος ήταν το εθνικό κύπελλο της χώρας (Κόπα Τιτάνο), το οποίο κατέκτησε τις χρονιές 1966, 1971, 1974, 1975 και 1985.
Κατέκτησε για πρώτη φορά το εθνικό πρωτάθλημα του Αγίου Μαρίνου το 1988 νικώντας στα πέναλτι (6-5) τη Βίρτους στον τελικό των πλέι-οφ (3-3 η κανονική διάρκεια). Την επόμενη χρονιά όμως, όχι μόνο δεν κατάφερε να διατηρήσει τον τίτλο της, άλλα τερμάτισε μία θέση πάνω από τη ζώνη του υποβιβασμού. Το 1991 ηττήθηκε στον τελικό των πλέι-οφ από τη Φαετάνο με 1-0, άλλα κατέκτησε το Σούπερ καπ (Τροφέο Φεντεράλε).
Το 1992 έχασε στα πέναλτι (4-2) το κύπελλο από την Ντομανιάνο, ενώ η κανονική διάρκεια είχε ολοκληρωθεί με σκορ 1-1. Από το 1993 έως και το 1995, η Τρε Φιόρι κατέκτησε τρεις συνεχόμενες φορές το πρωτάθλημα και μία φορά το Σούπερ καπ.
Μακριά από επιτυχίες (1996-2007)
Το 1996, το πρωτάθλημα χωρίστηκε σε δύο ομίλους που ονομάζονταν Girone και τα πρώτα χρόνια η Τρε Φιόρι έφτασε δύο φορές στα πλέι-οφ, αλλά δεν κατάφερε να κατακτήσει το πρωτάθλημα. Το 1998, η ομάδα ηττήθηκε με σκορ 1-2 από τη Φολιόρε/Φαλτσιάνο στον τελικό, ενώ το 2000 αποκλείστηκε στα ημιτελικά από τη Βίρτους με το ίδιο σκορ.
Το 2001, η Τρε Φιόρι ήταν φιναλίστ στο κύπελλο χάνοντας στον τελικό με 1-0 από την Ντομανιάνο. Την περίοδο 2003-04 έχασε για τρεις βαθμούς την πρόκριση στα πλέι-οφ του πρωταθλήματος, ενώ το 2006-2007 έφτασε μέχρι τον τελικό, όπου ηττήθηκε από τη Μουράτα με 4-0.
Κυριαρχία εντός συνόρων - Ευρωπαϊκές συμμετοχές (2008-2011)
Στις 29 Μαΐου 2009, η Τρε Φιόρι κερδίζει στα πέναλτι με 3-1 τη Γιουβένες/Ντογκάνα και κατακτά το πρωτάθλημα μετά από 14 χρόνια. Την 1η Ιουλίου, η ομάδα αποκτά την πρώτη της εμπειρία στο Τσάμπιονς Λιγκ, αγωνιζόμενη στον πρώτο προκριματικό γύρο με αντίπαλο τη Σαντ Χούλια από την Ανδόρρα. Τόσο στον πρώτο αγώνα όσο και στον επαναληπτικό, οι δύο ομάδες αναδείχτηκαν ισόπαλες με σκορ 1-1, όμως η Σαντ Χούλια ήταν αυτή που πήρε την πρόκριση για τον επόμενο γύρο κερδίζοντας στα πέναλτι με 5-4.
Στις 29 Απριλίου 2010, η Τρε Φιόρι κατακτά το κύπελλο για έκτη φορά στην ιστορία της, αφού πέτυχε την ανατροπή στην παράταση ενάντια στην Σοτσετά Πολισπορτίβα Τρε Πέννε (τελικό σκορ 2-1). Στις 31 Μαΐου αντιμετωπίζει στον τελικό του πρωταθλήματος και πάλι την Σοτσετά Πολισπορτίβα Τρε Πέννε, την οποία κερδίζει ξανά με 2-1 και κατακτά τον δεύτερο συνεχόμενο τίτλο. Στις 30 Ιουνίου θα βρεθεί και πάλι στον πρώτο προκριματικό γύρο του Τσάμπιονς Λιγκ, όπου καλείται να ξεπεράσει το εμπόδιο της Ρούνταρ Πλιέβλια από το Μαυροβούνιο. Στον εντός έδρας αγώνα χάνει με 3-0 και στον επαναληπτικό με 4-1 και μένει εκτός συνέχειας. Στις 24 Νοεμβρίου του ίδιου έτους θα κερδίσει για μία ακόμα φορά την Σοτσετά Πολισπορτίβα Τρε Πέννε (σκορ 1-0) και θα πάρει το Σούπερ Καπ ύστερα από 17 χρόνια.
Στις 11 Μαΐου 2011, η Τρε Φιόρι κερδίζει το έβδομο της πρωτάθλημα, αφού κέρδισε με σκορ 1-0 την Σοτσετά Πολισπορτίβα Τρε Πέννε στον τελικό. Ο προπονητής Φλοριάνο Σπερίντιο αντικαταστάθηκε από τον παίκτη-προπονητή Πάολο Ταρίνι και στις 28 Ιουνίου, η Τρε Φιόρι βρέθηκε για τρίτη συνεχόμενη φορά στον πρώτο προκριματικό γύρο του Τσάμπιονς Λιγκ. Αντίπαλος της ήταν η Βαλέτα από τη Μάλτα, η οποία πήρε και την πρόκριση επικρατώντας στον Άγιο Μαρίνο με 3-0 και στη Μάλτα με 2-1. Ένα ακόμα Σούπερ καπ προστίθεται στην τροπαιοθήκη του συλλόγου στο τέλος του έτους.
Ευρωπαϊκοί αγώνες
2009-2010
Η Σαντ Χούλια από την Ανδόρρα άνοιξε το σκορ με πέναλτι του Ξίνος τρία λεπτά πριν τη λήξη του πρώτου ημιχρόνου κι ενώ η Τρε Φιόρι αγωνιζόταν με δέκα παίκτες λόγω αποβολής του Μουνιόθ για ένα χτύπημα με τον αγκώνα στη διάρκεια εναέριας διεκδίκησης της μπάλας. Στο δεύτερο ημίχρονο ωστόσο, ο Ματέο Αντρεΐνι, που είχε υποπέσει στο πέναλτι, ισοφάρισε το σκορ ανάμεσα στις δύο ομάδες ενόψει του επαναληπτικού αγώνα.
Η Σαντ Χούλια προηγήθηκε και στον επαναληπτικό με γκολ του Βίκτορ Μορέιρα, ενώ και πάλι η Τρε Φιόρι έμεινε με δέκα παίκτες λίγο αργότερα εξαιτίας της αποβολής του Σιμοντσίνι με δεύτερη κίτρινη κάρτα. Οκτώ λεπτά πριν το τέλος όμως, ο Καναρέζα ισοφάρισε το σκορ κι έστειλε το παιχνίδι στην παράταση. Στη διαδικασία των πέναλτι, ο Μάρτιν Ροντρίγκεζ αστόχησε στο τελευταίο πέναλτι για την Τρε Φιόρι και έδωσε την πρόκριση στην ομάδα της Ανδόρρας.
Rasputin (τραγούδι)
Το "Rasputin" είναι ένα τραγούδι από το ποπ και Eurodisco συγκρότημα Boney M. Κυκλοφόρησε στις 28 Αυγούστου 1978 ως το δεύτερο σινγκλ από το τρίτο τους στούντιο άλμπουμ Nightflight to Venus (1978). Γράφτηκε από τον δημιουργό του γκρουπ Frank Farian, μαζί με τον George Reyam και τον Fred Jay, είναι ένα τραγούδι για τον Γκριγκόρι Ρασπούτιν, φίλο και σύμβουλο του Τσάρου Νικολάου Β' της Ρωσίας και της οικογένειάς του στις αρχές του 20ου αιώνα. Το τραγούδι περιγράφει τον Ρασπούτιν ως playboy, μυστικιστικό θεραπευτή και πολιτικό χειριστή.
Γεράσιμος Σκλάβος
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες γλύπτες
Rasputin (τραγούδι)
Σύνθεση
αριστερά|μικρογραφία|158x158εσ| [[Γκριγκόρι Ρασπούτιν|Grigori Rasputin, το θέμα του τραγουδιού]] Ο πυρήνας του τραγουδιού αφηγείται την άνοδο του Ρασπούτιν στην αυλή του Νικολάου Β', αναφερόμενος στην ελπίδα που είχε η Τσαρίνα Αλεξάνδρα Φιοντόροβνα ότι ο Γκριγκόρι Ρασπούτιν θα θεράπευε τον αιμορροφιλικό γιο της, Τσαρέβιτς Αλεξέι της Ρωσίας, και ως εκ τούτου τον διορισμό του ως προσωπικός θεραπευτής του Αλεξέι. Ο Ρασπούτιν απέκτησε τεράστια επιρροή από αυτή τη θέση, ιδιαίτερα με την Αλεξάνδρα. Αυτό επαναλαμβάνεται και στο τραγούδι: «Για τη βασίλισσα δεν ήταν έμπορος τροχοφόρων». Ισχυρίζεται επίσης ότι ο Ρασπούτιν ήταν ο λάτρης της Αλεξάνδρας : «Ρα Ρα Ρασπούτιν, εραστής της Ρωσίδας βασίλισσας, υπήρχε μια γάτα που πραγματικά είχε φύγει». Αυτή ήταν μια ευρέως διαδεδομένη φήμη στην εποχή του Ρασπούτιν, με την οποία οι πολιτικοί του εχθροί σκόπευαν να τον δυσφημήσουν. Προήλθε από την εγγύτητα του Ρασπούτιν με την Τσαρίνα. Ο «Ρασπούτιν» αρχίζει να ξαναδιηγείται σύγχρονες αφηγήσεις για την ισχυρή προσωπικότητά του: «Ήταν μεγάλος και δυνατός, στα μάτια του μια φλεγόμενη λάμψη. . "" Μπορούσε να κηρύξει τη Βίβλο σαν ιεροκήρυκας, γεμάτος έκσταση και φωτιά. . ." Το τραγούδι απεικονίζει τον Ρασπούτιν ως εξαιρετικά δημοφιλή στη ρωσική ελίτ, κάτι που υποστηρίζεται ιστορικά: «για τους νεοσσούς της Μόσχας ήταν τόσο υπέροχος αγαπητός». Το τραγούδι απεικονίζει επίσης τον Ρασπούτιν ως σεξουαλικά άτακτο, μια άλλη σύγχρονη φήμη: ". . Αλλά ήταν πραγματικά υπέροχος όταν είχε ένα κορίτσι να στριμώξει.» «..αν και είχε ακούσει τα πράγματα που είχε κάνει. . "" Η μεγαλύτερη μηχανή αγάπης της Ρωσίας». Το τραγούδι ισχυρίζεται ότι η πολιτική δύναμη του Ρασπούτιν επισκίασε εκείνη του ίδιου του Τσάρου σε «όλες τις κρατικές υποθέσεις», που ήταν ένα από τα κύρια επιχειρήματα των σύγχρονων αντιπάλων του. Η γέφυρα του τραγουδιού αναφέρει ότι όταν οι υποτιθέμενες σεξουαλικές του αποδράσεις και οι πολιτικές του πράξεις έγιναν ανυπόφορες, «άντρες υψηλότερης θέσης» σχεδίασαν την πτώση του, αν και «οι κυρίες τους παρακαλούσαν» να μην το κάνουν. Αν και το τραγούδι δηλώνει «ήταν βάναυσος», υποστηρίζει ότι οι κυρίες «μόλις έπεσαν στην αγκαλιά του». μικρογραφία| Ο Ρασπούτιν ανάμεσα σε θαυμαστές, 1914 Το τέλος του τραγουδιού αφηγείται μια τροποποιημένη εκδοχή μιας δημοφιλής περιγραφής των γεγονότων που κορυφώθηκαν στη δολοφονία του Ρασπούτιν, όπως διαπράχθηκε από τους Felix Yusupov, Vladimir Purishkevich και Dmitri Pavlovich, στις 16 Δεκεμβρίου 1916 ( OS ). Το τραγούδι δηλώνει με ακρίβεια ότι οι συνωμότες του ζήτησαν «Έλα να μας επισκεφτείς» και στη συνέχεια αφηγείται μια ευρέως δημοφιλή αφήγηση της δολοφονίας στο κτήμα του Γιουσούποφ: ότι οι δολοφόνοι του Ρασπούτιν τον πυροβόλησαν θανάσιμα αφού επέζησε από τη δηλητηρίαση του κρασιού του.
Ενώ το τραγούδι επαναλαμβάνει με ακρίβεια πολλές από τις δυσμενείς σύγχρονες φήμες που έβλαψαν τη φήμη του Ρασπούτιν και οδήγησαν στη δολοφονία του, δεν υπάρχουν επαληθεύσιμα στοιχεία που να υποδηλώνουν ότι είχε σχέση με την Αλεξάνδρα. Ο Αμερικανός φίλος του Frank Farian, Bill Swisher, ο οποίος ήταν στρατιώτης στη Γερμανία εκείνη την εποχή, παρέχει προφορικά φωνητικά στη γέφυρα με τη μορφή αναγνώστη ειδήσεων. Ο Swisher έχει επίσης καλεσθεί σε σινγκλ του Boney M. όπως τα " Ma Baker " και " El Lute ".
Υποδοχή και κληρονομιά
Το τραγούδι ανέβηκε στην κορυφή των τσαρτ στη Γερμανία και την Αυστρία και έφτασε στο Νο. 2 στο Ηνωμένο Βασίλειο και την Ελβετία. Ήταν επίσης μια άλλη Νο. 1 επιτυχία για τον Boney M. στην Αυστραλία, δίνοντάς τους τη δεύτερη (και τελευταία) κορυφή του chart σε αυτή τη χώρα (το άλλο είναι το " Rivers of Babylon ").
Ο Donald A. Guarisco της AllMusic αποκάλεσε το κομμάτι "τον πιο περίεργο και ασυνήθιστο και ενδιαφέροντα συνδυασμό μουσικών στοιχείων" από το Nightflight to Venus και στη συνέχεια το επέλεξε ως ένα από τα "κομμάτια" του από το άλμπουμ.
Αν και το τραγούδι γράφτηκε και ερμηνεύτηκε στα αγγλικά, με μοναδικές γερμανικές και ρωσικές λέξεις – "Αλλά το kasatschok χόρεψε πραγματικά wunderbar!" – απολάμβανε μεγάλη δημοτικότητα στη Σοβιετική Ένωση και πιστώνεται ότι αναβίωσε τη φήμη του Ρασπούτιν εκεί. Το τραγούδι παραλείφθηκε, ωστόσο, από το σοβιετικό pressing του άλμπουμ και ο Boney M. απαγορεύτηκε να ερμηνεύσει το τραγούδι κατά τη διάρκεια των δέκα παραστάσεων τους στη Μόσχα τον Δεκέμβριο του 1978. Κατά την επίσκεψή τους στην Πολωνία το 1979, το συγκρότημα ερμήνευσε το τραγούδι παρόλο που του ζητήθηκε από κυβερνητικούς αξιωματούχους. Η εκπομπή στο Σόποτ μεταδόθηκε στην εθνική τηλεόραση την επόμενη μέρα μετά την επεξεργασία του τραγουδιού από την παράστασή τους, αλλά μεταδόθηκε ζωντανά και πλήρως στο ραδιόφωνο.
Το τραγούδι έχει διασκευαστεί από πολλά άλλα συγκροτήματα σε διάφορα μουσικά στυλ. Το φινλανδικό συγκρότημα Turisas ηχογράφησε μια folk metal εκδοχή, ενώ το αμερικανικό συγκρότημα Boiled in Lead το διασκεύασε ως λαϊκό πανκ τραγούδι. Το βρετανικό κόμικ Nikolai Dante ανέφερε έναν στίχο από το τραγούδι για τον τίτλο της ιστορίας του που ονομάζεται "Russia's Greatest Love Machine" στο τεύχος του 1997 του 2000 μ.Χ. Το χορευτικό/ροκ συγκρότημα Ra Ra Rasputin με έδρα την Ουάσιγκτον, DC πήρε το όνομά του από το τραγούδι. Μια ισπανική εκδοχή της Fangoria συμπεριλήφθηκε στο συλλογικό τους άλμπουμ Dilemas, amores y dramas (2003).
Ένα απόσπασμα από το τραγούδι παρουσιάζεται, κατά τη διάρκεια μιας σεκάνς που διαδραματίζεται στην Αγία Πετρούπολη, Ρωσία του 1916, στο ειδικό επεισόδιο του Οκτώβρη του 2022 του ειδικού Doctor Who " The Power of the Doctor ".
Εκδοχές
Το πάτημα του άλμπουμ του Nightflight to Venus περιλαμβάνει το ομότιτλο κομμάτι του "Rasputin". Οι αρχικές πιέσεις του LP περιελάμβαναν την ολόσωμη, 6:26 έκδοση του "Rasputin", πιο αξιοσημείωτη για ένα οργανικό ιντερμέδιο στον τρίτο στίχο μεταξύ των γραμμών "αν και ήταν βάναυσος, απλώς έπεσαν στην αγκαλιά του" και " Έπειτα, ένα βράδυ, κάποιοι άντρες υψηλότερης στάθμης…» που αργότερα κόπηκε. Το δεύτερο πάτημα LP είχε μια έκδοση 6:03, τα επόμενα πατήματα μια έκδοση 5:51. Το single edit του Boney M. είναι εντελώς διαφορετικό από το edit που χρησιμοποιήθηκε για την ηχογράφηση Gilla του Frank Farian στα γερμανικά που ακολούθησε τον Νοέμβριο του 1978 (χωρίς επιτυχία).
Κυκλοφορία
Τα πιεστήρια της Γερμανίας και της Μπενελούξ υποστηρίχθηκαν με το " Painter Man ". για τις περισσότερες άλλες περιοχές, η πλευρά B που επιλέχθηκε ήταν το "Never Change Lovers in the Middle of the Night". Τα πρέσινγκ του Ηνωμένου Βασιλείου είχαν μια έκδοση 5:32. Οι περισσότερες χώρες το ξεθώριασαν στο 5:02, ενώ η έκδοση της γαλλικής Carrere Records είχε μια έκδοση 4:45. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, το "Painter Man" κυκλοφόρησε ως single A-side τον Φεβρουάριο του 1979, δίνοντας στο γκρουπ το Νο. 10 επιτυχία. Στον Καναδά, το "Rasputin" ήταν η A-side και έγινε μεγάλη επιτυχία, φτάνοντας στην κορυφή του τσαρτ σινγκλ Adult Contemporary του καναδικού περιοδικού RPM για δύο εβδομάδες, ξεκινώντας από τις 24 Μαρτίου 1979 και κορυφώθηκε στο Νο. 7 στο Top 100 pop σινγκλ του RPM. ίδια εβδομάδα. Παρά την επιτυχία του Καναδά, το τραγούδι απέτυχε να μπει στα chart στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Στα τέλη Ιανουαρίου 2021, πάνω από 40 χρόνια από τότε που κυκλοφόρησε ως σινγκλ, το τραγούδι έγινε viral στο TikTok, εμφανιζόμενο επίσης στη λίστα αναπαραγωγής "Viral Hits" του Spotify. Ο χορός που συνοδεύει προέρχεται από το βιντεοπαιχνίδι του 2010, Just Dance 2.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τραγούδια του 1978 Κατηγορία:Singles της Atlantic Records Κατηγορία:Νούμερο 1 singles στην Αυστρία Κατηγορία:Singles του 2007 Κατηγορία:Singles του 1978 Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Πολωνικά (pl) Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Ιταλικά (it) Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Ολλανδικά (nl) Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Τρε Φιόρι Φούτμπολ Κλουμπ
Ευρωπαϊκοί αγώνες
Η Τρε Φιόρι αποκλείστηκε και πάλι στον πρώτο προκριματικό γύρο, αυτή τη φορά από την Ρούνταρ Πλιέβλια. Η ομάδα από το Μαυροβούνιο "κλείδωσε" την πρόκριση από τον πρώτο αγώνα, αφού κέρδισε στον Άγιο Μαρίνο με 0-3, χάρη στα γκολ των Ουσένι, Βλάχοβιτς και Ίβιτσα Γιοβάνοβιτς.
2011-2012
Ίδιο σκηνικό και την περίοδο 2011-2012. Η Τρε Φιόρι κληρώθηκε να αντιμετωπίσει τη Βαλέτα από τη Μάλτα στον πρώτο προκριματικό γύρο. Έχασε και πάλι με 0-3 στην έδρα της στον πρώτο αγώνα, ενώ στον επαναληπτικό, αν και άνοιξε πρώτη το σκορ με πέναλτι του Λισί, δεν κατάφερε να κρατήσει τη νίκη και ηττήθηκε με 2-1. Αποκλείστηκε έτσι από τη συνέχεια της διοργάνωσης με συνολικό σκορ 5-1.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1949 Κατηγορία:Τρε Φιόρι Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1949 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Αγίου Μαρίνου
Κυλλήνη (όρος)
thumb|250px|Πανοραμική από την κορυφή του όρους Κυλλήνης thumb|250px|Άποψη του όρους Κυλλήνης Η Κυλλήνη ή Ζήρεια (η ονομασία Ζήρεια προέρχεται από σλαβική ρίζα που σημαίνει «βελανίδι», βλ. κροατικά žir, σερβικά Жир) είναι το δεύτερο υψηλότερο βουνό της Πελοποννήσου και βρίσκεται κατά το μεγαλύτερο μέρος της στον νομό Κορινθίας. Το ύψος της είναι 2.374 μέτρα. Η Κυλλήνη περιβάλλεται από τα Αροάνια στα δυτικά, τον Ολίγυρτο στα νότια ενώ βόρεια καταλήγει στον Κορινθιακό κόλπο.
Μορφολογία
Βόρεια της Μεγάλης Ζήρειας βρίσκεται μεγάλο οροπέδιο στα 1.500-1.600 μ., γνωστό και ως Κάμπος της Ζήρειας. Στις υπώρειες της Κυλλήνης βρίσκονται και δύο λίμνες, η τεχνητή λίμνη Δόξα και η λίμνη Στυμφαλία η οποία αποτελεί σημαντικό υγρότοπο. Στο οροπέδιο απαντώνται εποχικές λίμνες, με γνωστότερη τη Λίμνη του Δάσιου, σε υψόμετρο 1.500 μ. Η Κυλλήνη καλύπτεται από δάση μαυρόπευκου και ελάτης που ανέρχονται μέχρι τα 1.800 μ, αλλά οι κορυφές της είναι ως επί το πλείστον γυμνές.
Τουρισμός
Αποτελεί δημοφιλές χειμερινό θέρετρο καθώς διαθέτει όμορφες πεζοπορικές διαδρομές και δίκτυο δασικών δρόμων, και επιπλέον βρίσκεται κοντά στο μεγάλο αστικό κέντρο της Αθήνας. Οι κυριότερες αναβάσεις για την ψηλότερη κορυφή γίνονται από τα Άνω Τρίκαλα Κορινθίας ή το οροπέδιο (Κάμπος της Ζήρειας), όπου φτάνει και ασφαλτόδρομος και βρίσκονται δύο ορειβατικά καταφύγια, καθώς και από την Γκούρα Φενεού. Για τη Μικρή Ζήρεια, η συνηθέστερη ανάβαση γίνεται από το Κεφαλάρι, όπου και ορεινός ξενώνας της ΕΟΦ (Ένωση Ορειβατών Φυσιολατρών).
Μυθολογία - Ιστορία
Σύμφωνα με την μυθολογία στην Κυλλήνη γεννήθηκε ο Ερμής. Γι' αυτό το λόγο λατρευόταν στην περιοχή της Ευρωστίνης. Στη δυτική πλευρά της Κοιλάδας της Φλαμπουρίτσας εντοπίζεται το μεγαλοπρεπές σπήλαιο όπου κατά τη μυθολογία γεννήθηκε ο αγγελιοφόρος των θεών Ερμής. Βρίσκεται σε υψόμετρο 1.700μ., εκτείνεται σε 1.200 τ.μ. και 8 θαλάμους και παρουσιάζει ένα σπάνιο λευκό και εντυπωσιακό λιθωματικό διάκοσμο.
Ο μύθος θέλει τον Ερμή κατά την πρώτη μέρα της γέννησης του να ταξιδεύει μέχρι την Θεσσαλία, να αρπάζει τα βόδια του Θεού του Ηλίου Απόλλωνα, και την επομένη να κατασκευάζει στο όρος Κυλλήνη την πρώτη λύρα από το καβούκι μιας χελώνας και τα νεύρα ενός βοδιού. Αργότερα, ο πολυμήχανος Ερμής για να εξευμενίσει τον Απόλλωνα, που φτάνει οργισμένος στο Κυλλήνιο όρος, του χαρίζει την πρώτη αυτή λύρα. Ακόμα και σήμερα μία από τις κορυφές της Κυλλήνης ονομάζεται Χελυδορέα, που σημαίνει εκδορά χελώνας, σε ανάμνηση του τρόπου κατασκευής του σπουδαίου αυτού μουσικού οργάνου που επινόησε ο νεογέννητος θεός. Στα δύο μεγαλύτερα οροπέδια της Κυλλήνης ήταν χτισμένες οι Αρκαδικές πόλεις Στύμφηλος και Φενεός.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουνά της Κορινθίας