cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σίμος
Ήταν γιος και διάδοχος του Φίαλου. Κατά τη βασιλεία του κάηκε το ξόανο της Μελαίνης Δήμητρας το οποίο τότε θεωρούνταν αρχαίο και βρισκόταν στο ναό της θεάς έξω από τη Φιγαλεία στο όρος Ελάιο, είχε χτιστεί στο μέρος όπου βρισκόταν σπήλαιο όπου κατά την μυθολογία είχε καταφύγει η Δήμητρα μετά τον χαμό της κόρης της Περσεφόνης. Γιος και διάδοχός του ήταν ο Πόμπος.
Πηγές
Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Αρκαδίας
Όρκος των Αθηναίων Εφήβων
Ο Όρκος των Αθηναίων Εφήβων ή ο της Αγραύλου εφήβων όρκος ή ο των Εφήβων όρκος ήταν ο όρκος που έδιναν οι Αθηναίοι έφηβοι κατά την ενηλικίωσή τους, όταν έπαιρναν τα όπλα. Οι Αθηναίοι, όταν γίνονταν 18 ετών έπρεπε να υπηρετήσουν στρατιώτες για δύο χρόνια. Σε επίσημη τελετή, παρουσιάζονταν στην εκκλησία του δήμου στην Πνύκα, αναγράφονταν στους καταλόγους των πολιτών (ληξιαρχικόν γραμματείον) και τους χορηγούνταν ένα δόρυ και μια ασπίδα. Η τελετή αυτή συχνά συνδυάζονταν με θεατρικές εκδηλώσεις. Κατόπιν, ένοπλοι ανέβαιναν στην Ακρόπολη και κρατώντας ασπίδα έδιναν στο ιερό της Αγραύλου τον όρκο των Αθηναίων εφήβων. Ο όρκος διασώζεται από τον ρήτορα Λυκούργο και αναφέρεται από τον Δημοσθένη και τον Αριστοτέλη. Λέγεται μάλιστα πως ο όρκος γράφτηκε από τον ίδιο τον Σόλωνα, νομοθέτη των Αθηναίων.
Στον όρκο διακρίνουμε πρωτίστως την προσήλωση στον παραστάτη, κρίσιμο σημείο στον τρόπο διεξαγωγής της μάχης εκείνων των εποχών, τον σεβασμό στα ιερά, στην πατρίδα  και στους νόμους. Εν κατακλείδι αναφέρονται ως μάρτυρες θεοί, που προσδίδουν επισημότητα και κύρος στις ένορκες διαβεβαιώσεις των εφήβων.
Κρατώντας τα όπλα που του εμπιστευόταν η Πατρίδα, ο Αθηναίος έφηβος μπροστά στο ναό της Αγραύλου έδινε τον όρκο :
Βιβλιογραφία
Ορκος Αθναιων εφηβων
Δήμος Κάρλας
Ο Δήμος Κάρλας  ήταν Δήμος της Περιφερειακής Ενότητας Μαγνησίας, που συστάθηκε με το Σχέδιο «Καποδίστριας» από τη συνένωση παλαιότερων Κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα Δημοτικά Διαμερίσματα του Δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 - 2010, οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του Προγράμματος «Καλλικράτης» και εντάχθηκε ως Δημοτική Ενότητα Κάρλας, στο νέο Δήμο Ρήγα Φεραίου.
Γεωγραφικά στοιχεία
Ο Δήμος Κάρλας είχε έκταση 223,591 τ.χλμ. (το 8,2% της συνολικής έκτασης του Νομού Μαγνησίας) και σύμφωνα με την Απογραφή του 2001, είχε 5.198 κατοίκους.
Χάρτης περιοχής
<mapframe latitude="39.412855" longitude="22.891388" zoom="11" width="1000" height="359" align="center" />
Παραπομπές
Κατηγορία:Παλαιότεροι δήμοι της Ελλάδας Κατηγορία:Νομός Μαγνησίας Κατηγορία:Δήμοι του νομού Μαγνησίας
Ήπαρ
thumb|right|200px|Ήπαρ του [[αρνί|αρνιού.]]
Το ήπαρ ή συκώτι είναι ζωτικό όργανο, το οποίο διαθέτουν τα σπονδυλωτά, καθώς και κάποια άλλα ζώα. Έχει ευρύ φάσμα λειτουργιών στο οποίο περιλαμβάνονται η αποτοξίνωση, η σύνθεση πρωτεϊνών και η παραγωγή βιοχημικών ουσιών απαραίτητων για την πέψη των τροφών. Το ήπαρ είναι απαραίτητο για τη ζωή. Επί του παρόντος δεν έχει ανευρεθεί τρόπος αντιστάθμισης των λειτουργιών του, σε περίπτωση πλήρους απουσίας του σε βάθος χρόνου, παρόλο που η αιμοκάθαρση ήπατος μπορεί να συνεισφέρει για ένα μικρό διάστημα.
Το όργανο αυτό παίζει κυρίαρχο ρόλο στον μεταβολισμό και επιτελεί πολλές λειτουργίες του οργανισμού, μεταξύ άλλων την αποθήκευση γλυκογόνου, καταστροφή ερυθροκυττάρων, σύνθεση των πρωτεϊνών του πλάσματος, παραγωγή ορμονών και απομάκρυνση των τοξικών ουσιών από το σώμα, είτε είναι εξωγενείς είτε είναι παράγωγα του μεταβολισμού. Βρίσκεται κάτω από το διάφραγμα, στο δεξιό και άνω μέρος της κοιλίας, που ονομάζεται δεξιό υποχόνδριο, και επεκτείνεται και στο κεντρικό και άνω μέρος της κοιλιάς, που ονομάζεται επιγάστριο. Παράγει τη χολή, ένα αλκαλικό μίγμα, που αποδομεί μικρά και περίπλοκα μόρια, πολλά από τα οποία είναι αναγκαία για τις φυσιολογικές ζωτικές λειτουργίες.
Ανατομία
Το ήπαρ είναι όργανο χρώματος κοκκινωπού καφέ, με τέσσερις λοβούς διαφορετικού μεγέθους και σχήματος. Το ανθρώπινο ήπαρ φυσιολογικά έχει βάρος 1,4 – 1,6 kg (3,1–3,5 lb), και αποτελεί περίπου το 2% του συνολικού βάρους του σώματος. Καταλαμβάνει ολόκληρο το δεξιό υποχόνδριο, τμήμα του ιδίως επιγαστρίου καθώς επίσης και τμήματα του αριστερού υποχονδρίου. Το σχήμα του μοιάζει με σφήνα με τη βάση προς τα δεξιά και την κορυφή προς τα αριστερά. Διακρίνονται τρία χείλη (πρόσθιο, δεξιό και αριστερό) και τρεις επιφάνειες (άνω, κάτω και οπίσθια). Στην κάτω επιφάνεια του ήπατος υπάρχουν οι πύλες, δια των οποίων εισέρχονται η πυλαία φλέβα και η ηπατική αρτηρία και εξέρχεται ο χοληδόχος πόρος. Η ηπατική αρτηρία μεταφέρει αίμα από την αορτή, ενώ η πυλαία φλέβα μεταφέρει αίμα, που περιέχει θρεπτικά συστατικά προϊόντα της πέψης, από όλο το γαστρεντερικό σωλήνα, και επίσης από το σπλήνα και το πάγκρεας. Αυτά τα αγγεία διαιρούνται σε τριχοειδή και καθένα από αυτά καταλήγει σε ένα λόβιο. Κάθε λόβιο αποτελείται από εκατομμύρια ηπατοκύτταρα, που είναι τα κύρια λειτουργικά κύτταρα του ήπατος. Στην κάτω επιφάνεια του δεξιού λοβού υπάρχει ο κυστικός βόθρος με τη χοληδόχο κύστη καθώς επίσης και διάφορα εντυπώματα που σχηματίζονται από πιέσεις των πέριξ σπλάγχνων.
Αγγείωση
Το ήπαρ έχει διπλή αιματική παροχή, από την πυλαία φλέβα και από την ηπατική αρτηρία. Η πυλαία φλέβα, που παρέχει περίπου το 75% της αιματικής παροχής στο ήπαρ, μεταφέρει φλεβικό αίμα από τον σπλήνα, από τον γαστρεντερικό σωλήνα και τα επιμέρους όργανα που τον αποτελούν. Η ηπατική αρτηρία συνεισφέρει το υπόλοιπο 25% της αιματικής παροχής και μεταφέρει αρτηριακό αίμα στο ήπαρ. Οξυγόνο παρέχεται και από τις 2 πηγές αιμάτωσης. Οι απαιτήσεις σε οξυγόνο καλύπτονται περίπου εξ ημισίας από την πυλαία φλέβα και την ηπατική αρτηρία. Το αίμα περνά διαμέσου των κολποειδών τριχοειδών και διοχετεύεται στο κεντρικό φλεβίδιο κάθε λοβίου. Τα κεντρικά φλεβίδια ενώνονται σε ηπατικές φλέβες, οι οποίες και εγκαταλείπουν το ήπαρ.
Χοληφόρο σύστημα
Ο όρος χοληφόρο δέντρο οφείλεται στις διακλαδώσεις σαν δέντρου των χοληφόρων οδών. Η χολή που παράγεται στο ήπαρ, συλλέγεται στα χοληφόρα σωληνάρια, τα οποία συνενώνονται για να σχηματίσουν τους χοληφόρους πόρους. Μέσα στο ήπαρ αυτοί οι πόροι ονομάζονται ενδοηπατικοί χοληφόροι πόροι, ενώ όταν εξέλθουν από αυτό αναφέρονται ως εξωηπατικοί. Οι ενδοηπατικοί πόροι τελικά αποχετεύονται στο δεξιό και αριστερό ηπατικό πόρο, οι οποίοι συνενώνονται για να σχηματίσουν τον κοινό ηπατικό πόρο. Ο κυστικός πόρος από τη χοληδόχο κύστη συμβάλλει με τον κοινό ηπατικό για να σχηματίσει τον κοινό χοληδόχο πόρο.
Η χολή είναι δυνατόν είτε να αποχετευτεί κατευθείαν στον δωδεκαδάκτυλο μέσω του κοινού χοληδόχου πόρου είτε να αποθηκευτεί προσωρινά στη χοληδόχο κύστη μέσω του κυστικού πόρου. Ο κοινός χοληδόχος πόρος και ο παγκρεατικός πόρος εκβάλλουν μαζί στο δεύτερο τμήμα του δωδεκαδάκτυλου, στο φύμα του Vater.
Περιτοναϊκοί σύνδεσμοι
Εκτός από ένα τμήμα που έρχεται σε άμεση επαφή με το διάφραγμα (την αποκαλούμενη γυμνή περιοχή), το μεγαλύτερο μέρος του ήπατος περιβάλλεται από περιτόναιο, μια λεπτή, διπλή μεμβράνη, που αποτρέπει την τριβή με τα άλλα όργανα. Το περιτόναιο αναδιπλώνεται για να σχηματίσει το δρεπανοειδή σύνδεσμο και το δεξί και αριστερό τριγωνικό σύνδεσμο του ήπατος.
Αυτοί οι σύνδεσμοι δε σχετίζονται σε καμία περίπτωση με τους αληθείς ανατομικούς συνδέσμους των αρθρώσεων και ουσιαστικά δεν έχουν λειτουργική σημασία, αλλά αποτελούν εύκολα αναγνωρίσιμα ανατομικά όρια. Εξαίρεση αποτελεί ο δρεπανοειδής σύνδεσμος, που συνδέει το ήπαρ με το οπίσθιο τμήμα του πρόσθιου κοιλιακού τοιχώματος.
Λοβοί
Παραδοσιακά η μακροσκοπική ανατομική διαιρεί το ήπαρ σε τέσσερις λοβούς βασιζόμενη στα επιφανειακά χαρακτηριστικά. Ο δρεπανοειδής σύνδεσμος είναι ορατός από την πρόσθια επιφάνεια του ήπατος. Αυτός χωρίζει το ήπαρ σε δεξίό και αριστερό ανατομικό λοβό.
Αν ανασπαστεί το ήπαρ, για να αποκαλυφθεί η οπίσθια επιφάνεια του, παρατηρούνται άλλοι δύο λοβοί μεταξύ στον δεξιό και τον αριστερό. Αυτοί είναι ο κερκοφόρος (προς τα άνω) και ο τετράπλευρος (προς τα κάτω).
Στην οπίσθια επιφάνεια οι λοβοί διαχωρίζονται από τον φλεβώδη σύνδεσμο και το στρογγύλο σύνδεσμο του ήπατος (αριστερά βρίσκεται ο αριστερός λοβός), η εγκάρσια σχισμή (ή πύλη του ήπατος) χωρίζει τον κερκοφόρο από τον τετράπλευρο λοβό και η δεξιά οβελιαία αύλακα, που υποδέχεται τη διερχόμενη κάτω κοίλη φλέβα, χωρίζει αυτούς τους δύο λοβούς από τον δεξιό λοβό του ήπατος.
Κάθε λοβός αποτελείται από λόβια, από το κέντρο των οποίων διέρχεται μια φλέβα που καταλήγει στις ηπατικές φλέβες, και μεταφέρει το αίμα έξω από το ήπαρ.
Στην επιφάνεια των λοβίων διέρχονται χοληφόρα, φλέβες και αρτηρίες που μεταφέρουν υγρά από και προς αυτά.
Λειτουργική ανατομική
Η κεντρική περιοχή του ήπατος, από όπου εισέρχονται η πυλαία φλέβα και η ηπατική αρτηρία και εξέρχεται ο κοινός ηπατικός πόρος, ονομάζεται πύλη του ήπατος (hilum ή porta hepatis). Ο ηπατικός πόρος, η αρτηρία και η φλέβα χωρίζονται σε δεξιό και αριστερό κλάδο και τα τμήματα του ήπατος που δέχονται αυτούς τους κλάδους συνιστούν τον δεξιό και αριστερό λοβό του ήπατος αντίστοιχα. Οι λειτουργικοί λοβοί χωρίζονται από ένα νοητό επίπεδο που ενώνει την κοίτη της χοληδόχου κύστης με την κάτω κοίλη φλέβα. Το επίπεδο αυτό χωρίζει το ήπαρ σε αληθή δεξιό και αριστερό λοβό. Οι δύο λοβοί οριοθετούνται επίσης από τη μέση ηπατική φλέβα. Ο δεξιός λοβός διαιρείται περαιτέρω σε πρόσθιο (δεξιό πλάγιο) και οπίσθιο (δεξιό παράμεσο) τμήμα από τη δεξιά ηπατική φλέβα. Ο αριστερός λοβός διαιρείται σε μέσο (αριστερό παράμεσο) και πλάγιο (αριστερό πλάγιο) τμήμα από την αριστερή ηπατική φλέβα. Το μέσο τμήμα ονομάζεται επίσης τετράπλευρος λοβός. Στο ευρέως χρησιμοποιούμενο σύστημα κατά Couinaud (ή γαλλικό) οι λειτουργικοί λοβοί χωρίζονται περαιτέρω σε ένα σύνολο οχτώ τμημάτων. Ο κερκοφόρος λοβός αποτελεί μια ξεχωριστή δομή που δέχεται αίμα και από τους δύο αγγειακούς κλάδους, δεξιό και αριστερό.
Στα άλλα ζώα
Το ήπαρ συναντάται σε όλα τα σπονδυλωτά και αποτελεί το μεγαλύτερο εσωτερικό όργανο. Το σχήμα του ποικίλει σημαντικα από είδος σε είδος και καθορίζεται σε μεγάλο βαθμό από το σχήμα και τη διάταξη των πέριξ οργάνων. Παρ' όλα αυτά στα περισσότερα είδη διαχωρίζεται σε αριστερό και δεξιό λοβό. Εξαίρεση σε αυτόν τον γενικό κανόνα αποτελούν τα φίδια, στα οποία το σχήμα τους απαιτεί μια απλή μορφή σαν τσιγάρο. Η εσωτερική δομή του ήπατος είναι κοινή γενικά σε όλα τα σπονδυλωτά.
Στον αμφίοξο (Amphioxus), ένα πρώιμο χορδωτό (κεφαλοχορδωτό), ανευρίσκεται ένα όργανο που σχετίζεται με το γαστρεντερικό σύστημα και αναφέρεται ως ήπαρ. Αυτό το όργανο, όμως, είναι ένας εξωκρινής αδένας ενζύμων και όχι ένα όργανο μεταβολισμού και άρα δεν είναι ξεκάθαρο κατά πόσο είναι αληθώς ομόλογο με το ήπαρ των σπονδυλωτών.
Φυσιολογία
Οι διάφορες λειτουργίες του ήπατος διεκπεραιώνονται από τα ηπατοκύτταρα. Προς το παρόν δε έχει κατασκευαστεί τεχνητό όργανο ή συσκευή ικανή να υποκαταστήσει όλες τις λειτουργίες του ήπατος. Κάποιες λειτουργίες υποκαθιστά η αιμοκάθαρση ήπατος, μια πειραματική θεραπεία για την ηπατική ανεπάρκεια.
Νοσήματα του ήπατος
Το ήπαρ υποστηρίζει σχεδόν κάθε όργανο του σώματος και είναι απαραίτητο για τη ζωή. Εξαιτίας της στρατηγικής του θέσης και τις πολυδιάστατες λειτουργίες του, το ήπαρ είναι επίσης ευάλωτο σε πολλές παθήσεις.
Τα πιο συχνά νοσήματα είναι: λοιμώξεις, όπως ηπατίτιδα Α, ηπατίτιδα Β, C, E, αλκοολική νόσος, λιπώδες ήπαρ, κίρρωση, καρκίνο, φαρμακευτική βλάβη (ειδικά από ακεταμινοφαίνη, επίσης γνωστή ως παρακεταμόλη, και αντικαρκινικά φάρμακα)
Πολλές ασθένειες του ήπατος συνοδεύονται από ίκτερο, που προκαλείται από αυξημένα επίπεδα χολερυθρίνης. Η χολερυθρίνη σχηματίζεται κατά την αποδόμηση της αιμοσφαιρίνης γερασμένων ερυθρών αιμοσφαιρίων. Φυσιολογικά, το ήπαρ απομακρύνει τη χολερυθρίνη από την κυκλοφορία και την αποβάλλει μέσω έκκρισης με τη χολή.
Υπάρχουν επίσης πολλές παιδιατρικές νόσοι του ήπατος, όπως η ατρησία των χοληφόρων, η ανεπάρκεια α1-αντιθρυψίνης, το σύνδρομο Alagille, η προϊούσα οικογενής ενδοηπατική χολόσταση και η ιστιοκύττωση από κύτταρα Langerhans.
Νοσήματα που παρεμβαίνουν στη λειτουργία του ήπατος οδηγούν σε διαταραχή αυτών των διεργασιών. Παρόλ' αυτά το ήπαρ έχει αυξημένη ικανότητα αναγέννησης και μεγάλες εφεδρείες. Στις περισσότερες περιπτώσεις εμφανίζονται συμπτώματα μόνο μετά από εκτεταμένη καταστροφή του ηπατικού παρεγχύματος.
Οι παθήσεις του ήπατος διαγιγνώσκονται με εξετάσεις της ηπατικής λειτουργίας, όπως η μέτρηση των ενζυμων SGOT (glutamic oxaloacetic transaminase) και SGPT (glutamic oxaloacetic transaminase), η γ-GT (γ-γλουταμυλοτρανσφεράση), η LDH (γαλακτική δευδρογονάση), η άμεση κ έμμεση χολερυθρίνη του πλάσματος, καθώς και η παραγωγή πρωτεϊνών οξείας φάσης.
Συμπτώματα
Τα κλασσικά συμπτώματα ηπατικής βλάβης είναι τα εξής:
Διάγνωση
Η διάγνωση της ηπατικής βλάβης γίνεται με εξετάσεις αίματος. Οι λειτουργικές δοκιμασίες του ήπατος μπορούν να εντοπίσουν εύκολα την έκταση της ηπατικής βλάβης. Αν υπάρχει υποψία λοίμωξης τότε γίνονται διάφορες ορολογικές δοκιμασίες. Μερικές φορές μπορεί να χρειαστεί η διενέργεια υπερηχογραφήματος ή αξονικής τομογραφίας για την απεικόνιση του ήπατος.
Η ιδανική μέθοδος για την διάγνωση της ηπατικής βλάβης είναι η βιοψία. Βιοψία δεν απαιτείται σε όλες τις περιπτώσεις, αλλά μπορεί να χρειαστεί όταν το αίτιο είναι άγνωστο. Εισάγεται μία βελόνη βιοψίας ακριβώς κάτω από το θώρακα και λαμβάνεται τεμάχιο ηπατικού ιστού. Ο ιστός αποστέλλεται στο εργαστήριο, όπου εξετάζεται στο μικροσκόπιο. Μερικές φορές μπορεί να χρειαστεί η συνδρομή ακτινολόγου ώστε η βιοψία να γίνει υπό υπερηχογραφικό έλεγχο.
Αναγέννηση
Το ήπαρ είναι το μοναδικό εσωτερικό όργανο του ανθρωπίνου σώματος που έχει την ικανότητα φυσικής αναγέννησης ελλείποντος ιστού. Αρκεί μόνο το 25% του ηπατικού ιστού για να αναγεννηθεί το πλήρες ήπαρ. Παρ' όλ' αυτά, αυτό δεν αποτελεί αληθή αναγέννηση αλλά μάλλον αντιρροπιστική ανάπτυξη. Οι λοβοί που έχουν αφαιρεθεί δεν αναπτύσσονται ξανά και η αναγέννηση του ήπατος αφορά την αποκατάσταση της λειτουργίας του και όχι της φυσιολογικής του δομής. Αυτό έρχεται σε αντίθεση με την αληθή αναγέννηση, όπου αποκαθίστανται τόσο η λειτουργικότητα όσο και η μορφή.
Κυρίως, αυτό οφείλεται στα ηπατοκύτταρα, τα οποία επανεισάγονται στον κυτταρικό κύκλο, δηλαδή μεταπίπτουν από την ανενεργή Go φάση του κύκλου στην G1 φάση και υφίστανται μίτωση. Η διαδικασία αυτή ενεργοποιείται από τους p75 υποδοχείς. Υπάρχουν επίσης ενδείξεις για κάποια διδύναμα βλαστικά κύτταρα, που ονομάζονται πρόδρομα ηπατικά κύτταρα, και πιστεύεται ότι βρίσκονται στους πόρους του Hering. Αυτά τα κύτταρα μπορούν να διαφοροποιηθούν είτε σε ηπατοκύτταρα είτε σε χολαγγειοκύτταρα (τα κύτταρα που επενδύουν του χοληφόρους πόρους).
Οι επιστημονικές και ιατρικές μελέτες σχετικά με την αναγεννητική ικανότητα του ήπατος συχνά αναφέρονται στον Έλληνα Τιτάνα Προμηθέα, ο οποίος, κατά το μύθο, είχε αλυσοδεθεί σε έναν βράχο στον Καύκασο, όπου κάθε μέρα ένας αετός καταβρόχθιζε το ήπαρ του, ενώ αυτό ξαναμεγάλωνε κάθε νύχτα. Μερικοί θεωρούν ότι ο μύθος δείχνει ότι οι αρχαίοι Έλληνες γνώριζαν για την αξιοσημείωτη ικανότητα του ήπατος να αυτό-αποκαθίσταται, ωστόσο η άποψη αυτή δέχεται αμφισβητήσεις.
Magical Mystery Tour
Magical Mystery Tour είναι ο τίτλος του διπλού ΕΡ του αγγλικού ροκ συγκροτήματος The Beatles, το οποίο κυκλοφόρησε στις 8 Δεκεμβρίου 1967 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Parlophone". Η συγκεκριμένη κυκλοφορία αποτελείται από τα έξι τραγούδια του σάουντρακ της ομώνυμης ταινίας.
Στις Ηνωμένες Πολιτείες, το "Magical Mystery Tour" κυκλοφόρησε σε μορφή άλμπουμ περιέχοντας πέραν των έξι προαναφερθέντων τραγουδιών, τα πέντε σινγκλ που κυκλοφόρησε το συγκρότημα μέσα στο 1967.
Το ΕΡ σκαρφάλωσε στη δεύτερη θέση των βρετανικών τσαρτ, ενώ στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού το άλμπουμ ανέβηκε στην κορυφή του Billboard και κέρδισε υποψηφιότητα για βραβείο Grammy.
Λίστα τραγουδιών
Όλα τα κομμάτια είναι γραμμένα από τον Τζων Λένον και τον Πωλ ΜακΚάρτνεϋ, με τις εξαιρέσεις να αναφέρονται σε παρένθεση.
Θέσεις τσαρτ
Magical Mystery Tour (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 8 Δεκεμβρίου 1967
Βραβεία
Magical Mystery Tour (άλμπουμ)
Κανάλι του Καρλομάγνου
thumb|167x167px|εναπομένον τμήμα της Fossa Carolina thumb|Τα διάφορα σχέδια σύνδεση του Μάιν με τον Δούναβη. Το Κανάλι του Καρλομάγνου (στα δυτικά) θα ήταν το συντομότερο.|167x167px
Το Κανάλι του Καρλομάγνου (λατινικά: Fossa Carolina, γερμανικά: Karlsgraben) ήταν κανάλι που αναμενόταν να ενώσει τις κοιλάδες απορροής του Δούναβη και του Ρήνου την εποχή του Καρλομάγνου. Υπήρξε το σπουδαιότερο έργο ποτάμιας μηχανικής του Πρώιμου Μεσαίωνα βόρεια των Άλπεων. Απομεινάρια του σώζονται κοντά στην σιδηροδρομική γραμμή Νυρεμβέργης-Τρούχτλινγκεν.
Συνέδεε τον παραπόταμο του Δούναβη, Άλτμιουλ, με τον Σουηβικό Ρέζατ, παραπόταμο του Ρέντνιτζ ο οποίος με τη σειρά του χύνεται στον Μάιν. Η σύνδεση έγινε στο σημείο όπου τα δύο ποτάμια συστήματα του Ρήνου και του Δούναβη βρίσκονται στην μικρότερη δυνατή απόσταση, διαμορφώνοντας μια σύντομη κοιλάδα μήκους 1800 μ. μεταξύ των παραπάνω παραπόταμων που έχουν μια υψομετρική διαφορά 12 μέτρων. Το πλάτος του καναλιού ξεκινούσε από τα 14 κι έφτανε τα 25 μέτρα. Αν και είναι άγνωστο εάν χρησιμοποιήθηκε ποτέ ως ποτάμια οδός, ο Σουηβικός Ρέζατ πιθανότατα έτυχε καναλικοποίησης από τους μηχανικούς της αυτοκρατορίας, εξασφαλίζοντας την άνετη διέλευση διαμέσω των υπόλοιπων ήδη πλεύσιμων ποταμών του συστήματος. Χρησιμοποιήθηκε κατά τη διάρκεια του Πολέμου της Ισπανικής Διαδοχής ως αμυντική τοποθεσία ενώ από το 1790 κι έπειτα οι ντόπιοι άρχισαν να αφαιρούν μέρη του για να τα χρησιμοποιήσουν ως οικοδομικά υλικά.
Η βούληση σύνδεσης των δύο μεγάλων ποταμών είχε ως αποτέλεσμα στα μέσα του 19ου αιώνα να κτιστεί το Κανάλι του Λουδοβίκου που φάνηκε ανεπαρκές και στο δεύτερο τρίτο του 20ού, το λειτουργικό Κανάλι Ρήνου-Μάιν-Δούναβη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διώρυγες της Γερμανίας Κατηγορία:Δούναβης Κατηγορία:Ρήνος Κατηγορία:Ιστορία της Γερμανίας Κατηγορία:Καρλομάγνος
Άμασις Β΄ της Αιγύπτου
Ο Άμασις Β' της Αιγύπτου ή Άμωσις Β' ήταν σφετεριστής Φαραώ της Αιγύπτου της 26ης δυναστείας που βασίλευσε στην χώρα από το 570 π.Χ. ως το 526 π.Χ., θεωρείται ο μεγαλύτερος Φαραώ που πέρασε από την χώρα πριν την Περσική κατάκτηση. Τις περισσότερες πληροφορίες για το πρόσωπο του έχουμε από τον Έλληνα ιστορικό Ηρόδοτο σύμφωνα με τον οποίο ήταν ταπεινής καταγωγής, υπάρχουν ελάχιστες επιβεβαιώσεις από τα αρχαιολογικά ευρήματα. Ξέσπασε επανάσταση στον Αιγυπτιακό στρατό μετά την επιστροφή του από μια αποτυχημένη εκστρατεία στην Κυρήνη λόγω του ότι ο προγενέστερος Φαραώ Απρίης βασίστηκε περισσότερο στους Έλληνες μισθοφόρους. Ο Απρίης έστειλε στρατό να καταπνίξει την εξέγερση αλλά εγκατελειμένος από τους Αιγύπτιους στρατιώτες ηττήθηκε και συνελήφθη αιχμάλωτος, αργότερα στραγγαλίστηκε και έγινε η ταφή του στο Σάις. Τα αρχαιολογικά ευρήματα επιβεβαιώνουν τα λεγόμενα του Ηροδότου αφού επιγραφή περιγράφει εμφύλια διαμάχη ανάμεσα στους Αιγύπτιους στρατιώτες και τους μισθοφόρους. Η διαμάχη έληξε με την δολοφονία του Φαραώ Απρίης, η ταφή του έγινε τελικά το 567 π.Χ. την τρίτη χρονιά της βασιλείας του Άμασις Β'.
Ο Άμασις σφετεριστής βασιλιάς της Αιγύπτου
Ο Ηρόδοτος περιγράφει τον Άμασις ως Ελληνολάτρη, είχε στην αυλή του πολλούς Έλληνες συμβούλους ανάμεσα τους τον Φάνη της Αλικαρνασσού με τον οποίο ήρθε τελικά σε σύγκρουση, ο Φάνης δραπέτευσε στην Περσία για να γίνει τελικά σύμβουλος του Καμβύση Β'. Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο η Αίγυπτος την εποχή του Άμασις Β' έφτασε στο μέγιστο σημείο της ακμής της, εκμεταλλεύτηκε τις πλημμύρες του Νείλου προκειμένου να αποκτήσει την μέγιστη παραγωγή καρπών, σημαντικότερη αποικία της Αιγύπτου ήταν η Ναύκρατις. Ο ίδιος ο Άμασις παντρεύτηκε μια Ελληνίδα πριγκίπισσα την Λαδίς, πραγματοποίησε συμμαχίες με τον τύραννο της Σάμου Πολυκράτη και τον βασιλιά της Λυδίας Κροίσο. Ο Ηρόδοτος επισκέφτηκε την Αίγυπτο περίπου έναν αιώνα μετά τον θάνατο του Αμάση περιγράφοντας ότι η ακμή της χώρας την εποχή του ήταν τόσο μεγάλη που υπήρχαν περίπου 20.000 πόλεις. Το βασίλειο του Άμασις Β' στην Αίγυπτο έφτανε ως τον πρώτο καταρράκτη μαζί με την Κύπρο και την μεγάλη του επιρροή στην Κυρήνη. Το 567 π.Χ. δέχθηκε επίθεση απο τους Βαβυλώνιους του Ναβουχοδονόσορα Β' αλλά οι δυσκολίες που συνάντησαν τους έκαναν να εγκαταλείψουν τις προσπάθειες τους στην Αίγυπτο από τότε δεν ενόχλησαν ξανά την χώρα. Τα μεγάλα προβλήματα για τους Βαβυλώνιους άρχισαν με την άνοδο στον Περσικό θρόνο του Κύρου του Μέγα ο οποίος έγινε σταδιακά κατακτητής ολόκληρης της Ασίας, κατέστρεψαν την Λυδία του Κροίσου το 546 π.Χ. και διέλυσαν την Βαβυλώνα το 538 π.Χ.. Ο Κύρος σκοτώθηκε σε μάχη εναντίον των Μασσαγετών το 530 π.Χ. πριν προλάβει να στρέψει το ενδιαφέρον του για την κατάκτηση της Αιγύπτου κάτι που έκανε ο μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του Καμβύσης Β'.
Οι προετοιμασίες των Περσών για την κατάκτηση της Αιγύπτου
Ήρθε για πρώτη φορά σε σύγκρουση με τους Πέρσες όταν ο Πέρσης βασιλιάς πιθανότατα ο Καμβύσης Β' του ζήτησε έναν οφθαλμίατρο, ο Άμασις Β' ανάγκασε έναν φυσικό να εγκαταλείψει την οικογένεια του στην Αίγυπτο και να μεταναστεύσει στην Περσία υπό μορφή εξορίας. Ο φυσικός προκειμένου να εκδικηθεί τον Αμάση πρότεινε στον Καμβύση να ζητήσει από τον Αμάση σε γάμο μια από τις κόρες του προκειμένου να κληρονομήσει τον θρόνο της Αιγύπτου. Ο Άμασις κατάλαβε το κόλπο γι'αυτό με τέχνασμα κατάφερε να ξεγελάσει τον Καμβύση στέλνοντας του σύζυγο όχι μια από τις δικές του κόρες αλλά μια κόρη του προκατόχου του Άπρη την Νιτέτις μια ψηλή και όμορφη κοπέλλα σύμφωνα με τον Ηρόδοτο. Το τέχνασμα προδόθηκε στον Καμβύση από την ίδια την Νιτέτις, ο Πέρσης βασιλιάς εξοργίστηκε αποφασίζοντας να εκδικηθεί τον Άμασις, αυτό συνέβη τελικά την εποχή του διαδόχου του Ψαμμήτιχου Γ'. Πέθανε το 526 π.Χ., η ταφή του έγινε στην νεκρόπολη της Σάιδος αλλά ο τάφος του δεν ανακαλύφτηκε ποτέ, ο Ηρόδοτος λέει ότι η μούμια του καταστράφηκε την εποχή που έγινε η επίθεση των Περσών του Καμβύση.
Πηγές
Κατηγορία:Φαραώ της 26ης Αιγυπτιακής Δυναστείας
Εζίλια Mπανκς
Η Εζίλια Αμάντα Μπανκς (Azealia Banks, ΔΦΑ /əˈziːliə/) γεννημένη στις 31 Μαΐου 1991) είναι Αμερικανίδα ράπερ, τραγουδίστρια, στιχουργός, και ηθοποιός.
Η Μπανκς έχει κυκλοφορήσει δύο mixtapes (Fantasea το 2012 και Slay-Z το 2016), ένα στούντιο άλμπουμ (Broke with Expensive Taste το 2014) και ένα άλμπουμ (1991 το 2012). Το δεύτερο άλμπουμ Fantasea II:The Second Wave κυκλοφόρησε το 2018.
Το ξεκίνημα της καριέρας της
Η Εζίλια Αμάντα Μπανκς γεννήθηκε στις 31 Μαΐου του 1991, στη Νέα Υόρκη στο Μανχάταν. Η μητέρα της τη μεγάλωσε μαζί με τις δύο μεγαλύτερες αδελφές της στο Χάρλεμ, αφού ο πατέρας τους είχε πέθανε από καρκίνο του παγκρέατος, όταν ήταν δύο ετών. Μετά το θάνατο του πατέρα της, Η Μπανκς καταγγέλλει ότι η μητέρα της "έγινε πραγματικά καταχρηστική—σωματικά και λεκτικά. Όπως και με τις αδελφές μου  σε σημείο που έφτασε να μας χτυπά με ρόπαλα του μπέιζμπολ, να χτυπά τα κεφάλια μας πάνω σε τοίχους, και κάθε φορά γινόταν και χειρότερο. Θυμάμαι μια φορά πέταξε έξω όλα τα τρόφιμα από το ψυγείο, ώστε να μην έχουμε τίποτα να φάμε". Λόγω της ενδοοικογενειακής βίας, η Μπανκς μετακόμισε από το σπίτι της μητέρας της στην ηλικία των 14 ετών για να ζήσει με τη μεγαλύτερη αδελφή της.
Σε νεαρή ηλικία η Εζίλια έδειξε το ενδιαφέρον της για το μουσικό θέατρο, το χορό, την υποκριτική και το τραγούδι. Στην ηλικία των 16 ετών, η Μπανκς πρωταγωνίστησε σε μια παραγωγή της κωμωδίας-νουάρ, Πόλη των Αγγέλων, όπου και ανακαλύφθηκε από έναν παραγωγό και στάλθηκε στις ακροάσεις για το TBS, Nickelodeon, και το Law & Order, χωρίς όμως να έχει κάποια τύχη. Σε αυτή τη φάση της ζωής της η Μπανκς αποφάσισε να τερματίσει την καριέρα της, επικαλούμενη το μεγάλο άγχος του ανταγωνισμού και τη συνολική αίσθηση του ανικανοποίητου ως λόγους για την αποχώρησή της. Εξαιτίας αυτού, η Μπανκς άρχισε να γράφει ραπ και R&B τραγούδια ως μια δημιουργική διέξοδο. Αν και δεν είχε τελειώσει το λύκειο, επέλεξε να ακολουθήσει το όνειρό της να γίνει καλλιτέχνης.
Με το ψευδώνυμο Miss Bank$, κυκλοφόρησε το ντεμπούτο του recording της "Gimme a Chance" σε απευθείας μετάδοση στις 9 νοεμβρίου,το 2008. Η Μπανκς έστειλε δύο κομμάτια στον Αμερικανό DJ Diplo Αργότερα εκείνο το έτος, Η Μπανκς υπέγραψε συμφωνία με δισκογραφική εταιρεία XL Recordings και άρχισε να δουλεύει με τον παραγωγό Ρίτσαρντ Ράσελ στο Λονδίνο, αφήνοντας το αργότερα το ίδιο έτος, λόγω αντικρουόμενων ιδεών.
Tours
Headlining
Featured act
Πηγές
Κατηγορία:Νικητές NME Awards
Αμμόλοφοι Τοτόρι
Ιστορία
Οι σχηματισμοί άμμου δημιουργήθηκαν, όταν τα ιζήματα, που μεταφέρθηκαν από τα βουνά Τσουγκόκου από τον ποταμό Σεντάι διοχετεύτηκαν στη Θάλασσα της Ιαπωνίας. Στη συνέχεια, οι ισχυροί άνεμοι διαμόρφωσαν τους αμμόλοφους σε διάστημα 100.000 ετών.
Λόγω των παλιρροιών και των παράκτιων ανέμων δημιουργούνται διαρκώς νέοι αμμόλοφοι και διαμορφώνεται ένα συνεχώς μεταβαλλόμενο τοπίο.
Η περιοχή των αμμόλοφων δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως έρημος, γιατί υπάρχει αρκετό ύψος βροχοπτώσεων στην περιοχή κατά τη διάρκεια του έτους. Η θερμοκρασία στους αμμόλοφους φθάνει στους 60 C το καλοκαίρι. Οι αμμόλοφοι σκεπάζονται κάποιες φορές το χειμώνα με ένα λεπτό στρώμα χιονιού. Μία μεγάλη όαση σχηματίζεται στο κέντρο των αμμόλοφων από το φθινόπωρο μέχρι την άνοιξη.
Η έκταση των αμμόλοφων μειώνεται σταθερά λόγω ενός κυβερνητικού προγράμματος αναδάσωσης μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Κατά μήκος της ακτής έχουν κατασκευαστεί τσιμεντένια φράγματα, για να αποτραπεί η διάβρωση των σχηματισμών. Οι αρχές έχουν λάβει μέτρα, για να σταματήσουν τη συρρίκνωση των θινών, εν μέρει επειδή προσελκύουν σημαντικό όγκο τουρισμού στην περιοχή.
Δύο εκατομμύρια τουρίστες κυρίως από την Ιαπωνία και την Ανατολική Ασία επισκέπτονται τους αμμόλοφους Τοτόρι κάθε έτος. Οι τουρίστες μπορούν να κάνουν αλεξίπτωτο πλαγιάς, περιήγηση στην περιοχή πάνω σε μία καμήλα, γιόγκα πάνω στην άμμο και κατάβαση στους αμμόλοφους με σανίδα (ένα είδος σνόουμπορντ). Μπορούν επίσης να απολαύσουν τη θέα από το κατάστρωμα παρατήρησης.
Κοντά στην παραλία έχει δημιουργηθεί ένα μουσείο, όπου καλλιτέχνες από όλο τον κόσμο έχουν δημιουργήσει γλυπτά από άμμο. Τα εκθέματα αλλάζουν κάθε χρόνο. Η έκθεση των γλυπτών από άμμο διαρκεί από τον Απρίλιο μέχρι τις αρχές Ιανουαρίου του επόμενου έτους. Μετά τα γλυπτά καταστρέφονται. Κάθε έτος υπάρχει διαφορετική θεματολογία. Το μουσείο άμμου άρχισε να λειτουργεί από τις 18 Νοεμβρίου 2006. Αρχικά τα εκθέματα παρουσιάζονταν σε εξωτερικό χώρο. Από τον Απρίλιο του 2012 τα εκθέματα τοποθετούνται στους εσωτερικούς χώρους του μουσείου άμμου, που η κατασκευή του ολοκληρώθηκε το 2011.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αξιοθέατα στην Ιαπωνία
Μπάμπης Στεφανίδης
Ο Χαράλαμπος «Μπάμπης» Στεφανίδης (γεννημένος στις 8 Μαρτίου 1981) είναι παλαίμαχος ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής, ελληνικής και σουηδικής καταγωγής. Είναι ο τωρινός προπονητής του Ολυμπιακού Στοκχόλμης.
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στις ακαδημίες της Μπρομαποϊκάρνα και ακολούθως αγωνίστηκε για τον Ηρακλή.
Το 2004 μετακόμισε στο εξωτερικό για να παίξει για τη Μπρόντμπυ, με την οποία κέρδισε τη Σουπερλίγκα Δανίας το 2005. Επέστρεψε στη Σουηδία το 2005, για να αγωνιστεί στη Χέλσινγκμποργκς.
Στις 23 Ιουλίου 2007 ανακοινώθηκε ότι είχε υπογράψει για την αντίπαλο της Χέλσινγκμποργκς, τη Μάλμε, συμβόλαιο που άρχιζε την 1η Ιανουαρίου 2008. Ωστόσο οι οπαδοί της Χέλσινγκμποργκς ήταν πολύ αναστατωμένοι και η επακόλουθη αναταραχή και προσωπικές πιέσεις οδήγησαν στην πρόωρη αλλαγή συλλόγων του Στεφανίδη στις 2 Αυγούστου 2007. Η απογοήτευση προήλθε από το γεγονός ότι ο Στεφανίδης αρνήθηκε να υπογράψει νέο συμβόλαιο με τη Χέλσινγκμποργκς και στη συνέχεια προτίμησε τη μετακίνηση στους κύριους αντιπάλους της.
Στις 27 Ιουλίου 2009 ο Στεφανίδης μετακινήθηκε με δανεισμό από τη Μάλμε στη Λαντσκρούνα, σε αντάλλαγμα για τον Ίβο Πεκάλσκι, που έκανε το αντίθετο δρομολόγιο. Το χειμώνα του 2009 επέστρεψε για να αγωνιστεί στην ομάδα που αναδείχθηκε, τη Μπρομαποϊκάρνα.
Το Φεβρουάριο του 2012 εντάχθηκε στην Ακρόπολις, στην οποία ολοκλήρωσε τη σταδιοδρομία του ως παίκτης.
Διεθνής σταδιοδρομία
Έχει υπάρξει διεθνής με την Εθνική Σουηδίας U21, έχοντας 18 συμμετοχές και 4 γκολ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σουηδοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Σουηδοί ελληνικής καταγωγής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σουηδίας Κ21 Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΙΦ Μπρομαποϊκάρνα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ηρακλή Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άλσβενσκαν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γιουργκόρντεν ΙΦ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σουπερλίγκα Δανίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπρόντμπυ ΙΦ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χέλσινγκμποργκς ΙΦ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μάλμε ΦΦ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ακρόπολις ΙΦ Κατηγορία:Σουηδοί προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Σουηδοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Δανία
Μονπερέ
Το Μονπερέ (γαλλικά: Montperreux) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Πράσσο Σκάντζουρας Αλοννήσου
Το Πράσσο (ή Πράσο ή Πρασσού) είναι ένα μικρό ακατοίκητο νησί των Βορείων Σποράδων και βρίσκεται δυτικά της νήσου Σκάντζουρα. Αποτελεί ένα από τα καταφύγια της μεσογειακής φώκιας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σποράδες Κατηγορία:Θαλάσσιο Πάρκο Αλοννήσου Βορείων Σποράδων
Βαρβάρα της Αυστρίας
Η Βαρβάρα, γερμ. Barbara (30 Απριλίου 1539 - 19 Σεπτεμβρίου 1572) από τον Οίκο των Αψβούργων ήταν κόρη του αρχιδούκα της Αυστρίας και βασιλιά της Ουγγαρίας, Βοημίας & Γερμανίας και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Φερράρα, Μόντενα & Ρέτζιο.
Βιογραφία
Ήταν η όγδοη κόρη του Φερδινάνδου Α΄ αρχιδούκα της Αυστρίας και βασιλιά της Ουγγαρίας, Βοημίας & Γερμανίας και της Άννας των Γιαγγελόνων, κόρης του Βλαδίσλαου Β΄ της Ουγγαρίας & βοημίας.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1565 τον Αλφόνσο Β΄ δούκα της Φερράρα, Μόντενα & Ρέτζιο. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Αψβούργων Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Αυστρίας Κατηγορία:Δούκισσες της Φερράρα Κατηγορία:Δούκισσες της Μόντενα Κατηγορία:Δούκισσες του Ρέτζο
Πόλντερ
thumb|280px|right|Αεροφωτογραφία πόλντερ στη [[Βόρεια Θάλασσα|Βόρειο Θάλασσα. Διακρίνονται καθαρά οι περιφράξεις πριν την απάντληση]] Ένα πόλντερ (ολλανδικά: polder) είναι, με την αυστηρή έννοια του όρου, οποιοδήποτε περιφραγμένο με τεχνητό τρόπο τμήμα επιφάνειας εδάφους που περιέχει νερό (αλμυρό ή γλυκό), ευρισκόμενο σε  επίπεδο χαμηλότερο από εκείνο της πηγής παροχής του και όπου η ποσότητα του νερού μπορεί να ελεγχθεί με μηχανικά μέσα με σκοπό την εκμετάλλευση του εδάφους.
Ορολογία και διευκρινίσεις
Η λέξη πόλντερ είναι ολλανδική και περιγράφει το συγκεκριμένο υδρολογικό σύστημα αλλά χρησιμοποιείται αμετάφραστη στη διεθνή ορολογία, διότι δεν υπάρχει κάποια αντίστοιχη που να εκφράζει με ακρίβεια αυτό που σημαίνει. Παρόλο που έχει συνδεθεί δικαιολογημένα με την Ολλανδία, πόλντερς υπάρχουν σε όλο τον κόσμο (Γερμανία, ΗΠΑ, Ιαπωνία, Ινδία κ.α.)
Σύμφωνα με τον ορισμό, αποκλείονται φυσικές δομές (π.χ. λιμνοθάλασσες, φυσικά κοιλώματα με νερό), απομακρυσμένες από την πηγή του νερού τεχνητές δομές (π.χ. υδατοδεξαμενές), κομμάτια γης που χρησιμοποιούνται αποξηραμένα (π.χ. αλυκές κ.ο.κ.).
Αντίθετα με τους κατά καιρούς δοθέντες ορισμούς ή δοξασίες, ένα πόλντερ, κατ' ουδένα τρόπο αποτελεί αποξηραμένη περιοχή. Ισχύει ακριβώς το αντίθετο: πρέπει πάντοτε να εμπεριέχεται έστω και μικρή ποσότητα νερού, διότι το υποκείμενο έδαφος (συνήθως τύρφη ή παρόμοιας φύσης υλικό) αποσταθεροποιείται έντονα σε συνθήκες έλλειψης υγρασίας.
Βιγκλάφια Λακωνίας
Τα Βιγκλάφια είναι οικισμός του τέως Δήμου Βοιών Λακωνίας. Βρίσκεται απέναντι από τη νήσο Ελαφόνησο στην Πελοποννησιακή γη, ακριβώς δίπλα στη λίμνη Στρογγύλη. Επίνειο της είναι η Σκάλα από όπου εκτελούνται καθημερινά δεκάδες δρομολόγια με ferry boat και λάντζες με προορισμό την Ελαφόνησο. Τα Βιγκλάφια πήραν το μοναδικό αυτό όνομα, καθώς δεν συναντάται πουθενά αλλού, διότι υπήρξε φυσικό παρατηρητήριο των ελαφιών (από όπου πηγάζει το όνομα Ελαφόνησος) που υπήρχαν στην περιοχή. Τα Βιγκλάφια περιτριγυρίζονται από τις υπέροχες παραλίες της Πούντας, του Χαμόκελου και στο Παυλοπέτρι. Χρυσόλευκη αμμουδιά με σμαραγδένια νερά είναι ένα τροπικό περιβάλλον γύρω από τα εύφορα αυτά κτήματα της Λακωνικής γης. Τα Βιγκλάφια παράγουν λάδι, ελιές, τα φημισμένα βατικιώτικα κρεμμύδια, φυστίκια, χειμωνιάτικα πεπόνια και έχουν πάρα πολλά περιβόλια.
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λακωνίας
Πόλντερ
Ορολογία και διευκρινίσεις
Η σύγχυση προέρχεται κυρίως από τις περιοχές που έχουν αποξηρανθεί και έχουν δομηθεί, όπως λ.χ. συμβαίνει κατά κόρον στην Ολλανδία. Αυτές, όμως, αποτελούν τέως πόλντερς. Η έννοια παύει να υφίσταται από τη στιγμή που η περιοχή έχει αποξηρανθεί. Αντίθετα, οι απέραντες περιοχές βόσκησης, το «σήμα κατατεθέν» της Ολλανδίας, αποτελούν τυπικά πόλντερς. Ένα πόλντερ μπορεί να προκύψει από:
Τα πόλντερ της Ολλανδίας
thumb|260px|right|Τυπικό ολλανδικό πόλντερ Η Ολλανδία αποτελεί τη χώρα που, διαχρονικά, έχει συνδεθεί με την έννοια του πόλντερ. Η χώρα διαθέτει πάνω από 3.000 πόλντερς, που αποτελούν πάνω από το μισό της συνολικής επιφάνειας με πόλντερ στην Ευρώπη. Το ποσοστό είναι πολύ μεγάλο, δεδομένης της μικρής έκτασης της χώρας και των συνεχών προσπαθειών των Ολλανδών για ανάκτηση γης.
Τα πόλντερ στην Ολλανδία δημιουργήθηκαν για δύο κυρίως λόγους. Ο πρώτος έχει να κάνει με την ανάγκη δημιουργίας εδαφών για την εκτεταμένη κτηνοτροφία της χώρας και ο δεύτερος για λόγους οικιστικούς. Η υψηλή πληθυσμιακή πυκνότητα (μικρή έκταση, μεγάλος πληθυσμός), επέβαλε και επιβάλλει τη συνεχή ανάκτηση εδάφους κυρίως από τη θάλασσα. Κατ' ουσίαν, πρόκειται για δημιουργία νέας γης. Αρκεί να συγκρίνει κάποιος τον χάρτη της Ολλανδίας στις αρχές του 20ου αιώνα, με ένα σύγχρονο -κυρίως στην επαρχία Βόρεια Ολλανδία (Noord-Holland), πάνω από τη μισή έκταση της οποίας υπήρξε κάποτε πόλντερ, ή στην επαρχία Φλέβολαντ, πρώην θαλάσσια έκταση, που δημιουργήθηκε εκ του μηδενός. Η Ολλανδία αυξάνει διαρκώς την έκτασή της, ή, σωστότερα, αυξάνει το ποσοστό ξηράς της σε σχέση με το υδάτινο στοιχείο. Η ρήση «Ο Θεός δημιούργησε τον κόσμο και οι Ολλανδοί την Ολλανδία», οφείλεται ακριβώς σε αυτή τη συνεχή δραστηριότητα.
Κατασκευή και λειτουργία
Το πόλντερ αποτελεί μία τεχνητή υδρολογική μονάδα που, σχεδόν πάντοτε, βρίσκεται πάνω στο σημείο διασταύρωσης διαδρόμων ύδατος. Το επίπεδο του νερού μέσα στο πόλντερ πρέπει να είναι πάντοτε χαμηλότερο από εκείνο της περιοχής που το περιβάλλει. Για να γίνει αυτό είναι απαραίτητες δύο προϋποθέσεις: α) η εγκατάσταση κάποιου μέσου άντλησης του νερού από το πόλντερ και β) η παρουσία υδρορροών (sloten) μέσα στις οποίες θα παροχετευθεί το νερό.
Το μέσο άντλησης, τις περισσότερες φορές, αποτελεί ταυτόχρονα και μέσο ελέγχου της στάθμης του νερού (peil) μέσα στο πόλντερ. Έτσι, σε περίπτωση που το επίπεδο έχει ανέβει (έντονες βροχοπτώσεις, πλημμύρες κ.ο.κ.), γίνεται απάντληση του νερού έξω από το πόλντερ προς τις υδρορροές. Αντίθετα, όταν το επίπεδο έχει κατεβεί κάτω από το επιθυμητό ανά περίπτωση όριο, γίνεται εισροή από έξω. Ευνόητο είναι ότι οι υδρορροές πρέπει να διατηρούνται πάντοτε καθαρές. Συνήθως, γίνεται ενδελεχής έλεγχος και καθαρισμός τους δύο φορές κάθε χρόνο. Το νερό μέσα στις υδρορροές πρέπει να έχει ορισμένο βάθος και, τις περισσότερες φορές, δημιουργείται πρόβλημα από τα υδρόφυτα. Οι ιδιοκτήτες της γης επιφορτίζονται με το καθήκον του ελέγχου και καθαρισμού των υδρορροών.
thumb|220px|right|Χαρακτηριστικός πόλντερ-μύλος της Ολλανδίας
Το συνηθέστερο μέσο άντλησης, αλλά και ελέγχου της στάθμης του ύδατος μέσα σε ένα πόλντερ είναι οι πόλντερ-μύλοι (poldermolens). Αποτελούν την πλειονότητα των μύλων που χαρακτηρίζουν την ολλανδική ύπαιθρο και χρωματίζουν το τοπίο. Συνήθως πρόκειται για ογκώδεις κατασκευές, εφοδιασμένες, ανάλογα με τη δυσκολία του έργου που πρόκειται να επιτελέσουν, με πολύπλοκους μηχανισμούς που είναι εγκατεστημένοι στο εσωτερικό τους.
Άλλες μηχανές άντλησης ύδατος, είναι απλές αντλίες μεγάλων διαστάσεων (gemalen), που βρίσκονται σε ειδικές κτηριακές εγκαταστάσεις και, εξωτερικά, αποτελούν ιδιαίτερα καλαίσθητα οικοδομήματα, εναρμονισμένα με το τοπίο. Εκτός από το βασικό τους έργο, του ελέγχου της στάθμης του ύδατος δηλαδή, τις περισσότερες φορές εξυπηρετούν και τα αποχετευτικά συστήματα.
Αντιστρόφως, η είσοδος ύδατος στο σύστημα, επιτυγχάνεται μέσω ειδικών υδρορροών εισόδου (inlaatduikers ή inlaten) που, στην απλούστερη μορφή τους, αποτελούν απλές διόδους εισροής ύδατος ευρισκόμενες σε υψηλότερο επίπεδο από αυτό του κυρίου συστήματος.
Σε μεγάλα και τεχνολογικά προηγμένα συστήματα πόλντερς, υπάρχουν ειδικές εγκαταστάσεις (stuwen) που διατηρούν τη στάθμη του εξωτερικού ύδατος υψηλότερα από εκείνη του εσωτερικού. Οι εγκαταστάσεις αυτές μπορεί να είναι πακτωμένες ή, τις περισσότερες φορές, κινητές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολλανδία Κατηγορία:Μηχανική
Θέμα Αετού
Η Στρατηγίς Αετού (Στρατηγίς τοῦ Ἀετοῦ), ήταν διοικητική και κυρίως στρατιωτική διαίρεση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, ήταν ένα από τα μικρά σε έκταση αλλά και συνοριακά Θέματα που αποκαλούνταν στρατηγίδες.
Βρισκόταν στην Μεσοποταμία και αποτελούσε τμήμα του Δουκάτου της Έδεσσας, βρισκόταν μαζί με την Στρατηγίδα των Λιμνίων κοντά στην Έδεσσα. Ήταν αρχικά Θέμα, με έδρα ένα φρούριο ή κάστρο άγνωστο σήμερα, ταυτίζεται με κάποια χωρίς νάναι σίγουρο ποιο ήταν, που με την δημιουργία του Δουκάτου της Εδέσσης παρέμεινε έδρα στρατηγού αλλά ενσωματώθηκε σε αυτό.
Η Άννα Κομνηνή την αναφέρει στην Αλεξιάδα σαν Θέμα και μία από τις περιοχές που αναγνώρισε ο βυζαντινός αυτοκράτορας υπό την εξουσία του Βαλδουίνου της Βουλώνης ως πρώην βυζαντινά εδάφη με την Συνθήκη της Δεαβόλεως το 1108.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινά θέματα
Πόρτο Αλέγκρε
Το Πόρτο Αλέγκρε (πορτογαλικά: Porto Alegre, το Χαρούμενο Λιμάνι) είναι η πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη στη βραζιλιάνικη πολιτεία Ρίο Γκράντε ντο Σουλ. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, το Πόρτο Αλέγκρε έχει 1.409.351 κατοίκους και είναι η δέκατη μεγαλύτερη πόλη στη Βραζιλία. Η μητροπολιτική περιοχή του Πόρτο Αλέγκρε έχει 4.405.760 κατοίκους και είναι η τέταρτη μεγαλύτερη στη χώρα, μετά από αυτές του Σάο Πάολο, Ρίο ντε Τζανέιρο και Μπέλο Οριζόντε. Η πόλη βρίσκεται στις όχθες του Ρίο Γκουαΐμπα, το οποίο είναι ένας κόλπος στην αχανή λιμνοθάλασσα Λαγκόα ντος Πάτος. Είναι η νοτιότερη πρωτεύουσα πολιτείας στη Βραζιλία.
Ιστορία
Η πόλη ιδρύθηκε το 1772 από μετανάστες από τις Αζόρες. Κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα η πόλη αναπτυσσόταν καθώς όλο και περισσότεροι Ευρωπαίοι μετανάστες, κυρίως Γερμανοί, Ιταλοί και Πολωνοί, εγκαταστάθηκαν στην πόλη. Έτσι οι περισσότεροι κάτοικοι της πόλης έχουν ευρωπαϊκή καταγωγή.
Πολιτική πρωτοπορία
Από το 1992 στην πόλη εφαρμόζεται επιτυχημένα μια μορφή συμμετοχικής δημοκρατίας, και συγκεκριμένα στο καθορισμό του προϋπολογισμού της πόλης, η οποία αποκαλείται συμμετοχικός προϋπολογισμός (orçamento participativo).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Βραζιλίας
Δήμος Ρανκόβιτσε
Ο Δήμος Ρανκόβιτσε (Ранковце ) είναι δήμος στο βορειοανατολικό μέρος της Βόρειας Μακεδονίας. Αποτελεί μέρος της Βορειοανατολικής Στατιστικής Περιφέρειας. Ρανκόβιτσε ονομάζεται επίσης η πόλη στην οποία βρίσκεται η έδρα του Δήμου Ρανκόβιτσε.
Γεωγραφία
Ο Δήμος Ρανκόβιτσε συνορεύει με:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Βόρειας Μακεδονίας  Κατηγορία:Βορειοανατολική Στατιστική Περιφέρεια (Βόρεια Μακεδονία)
Φίλα (κόρη Σελεύκου Α΄)
Η Φίλα Β'  ήταν πριγκίπισσα της Συρίας, μακεδονικής καταγωγής, που έζησε κατά την ελληνιστική περίοδο. Ήταν κόρη της Στρατονίκης της Συρίας και του βασιλιά των Σελευκιδών Σέλευκου Α' Νικάτωρος.
Διετέλεσε βασίλισσα της Μακεδονίας στο πλευρό του Αντίγονου Β' Γονατά, αδερφού της μητέρας της. Αποτέλεσε τη μοναδική σύζυγο του βασιλιά και μαζί απέκτησαν το διάδοχό του Δημήτριο Β' τον Αιτωλικό. Ο γάμος τους το 276 π.Χ. ξεκίνησε μια μακροχρόνια περίοδο συμμαχίας ανάμεσα στους Σελευκίδες και τους Αντιγονίδες.
Προς τιμήν της ιδρύθηκε η πόλη Φίλα στην νότια Πιερία.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Δυναστεία των Αντιγονιδών Κατηγορία:Δυναστεία των Σελευκιδών Κατηγορία:Βασίλισσες και Πριγκίπισσες της Μακεδονίας Κατηγορία:Βασίλισσες και Πριγκίπισσες της Συρίας με ελληνική καταγωγή Κατηγορία:Ελληνίδες Βασίλισσες και Πριγκίπισσες Ελληνιστικής περιόδου
Ιταλικές ευρωεκλογές 1999
Οι εκλογές του 1999 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην Ιταλία αφορούσαν την εκλογή ευρωβουλευτών από την Ιταλία στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο το 1999.
Αναφορές
Κατηγορία:Ιταλικές εκλογές
Ζακ Βιλνέβ
Ο Ζακ Βιλνέβ (πλήρες ονοματεπώνυμο Ζακ Ζοζέφ Σαρλ Βιλνέβ)(γεν. στο Κεμπέκ στις 9 Απριλίου του 1971) είναι Καναδός παλαίμαχος οδηγός αγώνων.
Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στο Κεμπέκ του Καναδά και είναι γιος του αδικοχαμένου οδηγού Ζιλ Βιλνέβ ο οποίος σκοτώθηκε στα δοκιμαστικά του Βελγικού Γκραν Πρι στις 8 Μαΐου 1982. Ξεκίνησε την αγωνιστική οδήγηση από τα καρτ.
Καριέρα
Το 1996 εντάχθηκε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Φόρμουλα 1 και την επόμενη χρονιά, το 1997, κατέκτησε τον ένα και μοναδικό Παγκόσμιο Τίτλο της καριέρας του. Από το 1998 η απόδοσή του έπεφτε χρόνο με το χρόνο.
Οι ομάδες με τα χρώματα των οποίων έτρεξε ο Βιλνέβ είναι οι ακόλουθες:
Απόσυρση
Στο γερμανικό Γκραν Πρι του 2006 ο Βιλνέβ είχε μια έξοδο εξ αιτίας της οποίας εγκατέλειψε τον αγώνα. Στον επόμενο, ο οποίος ήταν το ουγγρικό Γκραν Πρι, δεν συμμετείχε επειδή είχε ιλίγγους και τον αντικατέστησε ο Πολωνός Ρόμπερτ Κούμπιτσα (Robert Kubica), ο οποίος εκτελούσε χρέη δοκιμαστή. Μετά τη λήξη του ουγγρικού Γκραν Πρι ο διευθυντής της ομάδας, Μάριο Τίσεν (Mario Thissen) ανακοίνωσε στον Βιλνέβ πως η συνεργασία τους έλαβε τέλος. Από τότε και μέχρι σήμερα ο Βιλνέβ ασχολείται με τη μουσική.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καναδοί οδηγοί Φόρμουλα 1 Κατηγορία:Οδηγοί καρτ Κατηγορία:Παγκόσμιοι Πρωταθλητές Φόρμουλα 1
Σκαντήλι Αλοννήσου
Το Σκαντήλι είναι ένα μικρό ακατοίκητο νησί των Βορείων Σποράδων και βρίσκεται νοτιοδυτικά της νήσου Σκάντζουρα. Αποτελεί ένα από τα καταφύγια της μεσογειακής φώκιας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σποράδες Κατηγορία:Θαλάσσιο Πάρκο Αλοννήσου Βορείων Σποράδων
Χριστιανοδημοκρατική Έκκληση
Η Χριστιανοδημοκρατική Έκκληση (ολλ. Christen-Democratisch Appèl, CDA) είναι ένα χριστιανοδημοκρατικό πολιτικό κόμμα στις Κάτω Χώρες. Τοποθετείται στο κέντρο ή στην κεντροδεξιά του πολιτικού φάσματος. Ηγέτης του είναι ο Βόπκε Χούκστρα.
Έχει συμμετάσχει σε δύο κυβερνήσεις από την ίδρυσή του. Δημιουργήθηκε ύστερα από τη συγχώνευση του Καθολικού Λαϊκού Κόμματος, το οποίο συμμετείχε σε όλες τις κυβερνήσεις πριν από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, του Αντεπαναστατικού Κόμματος και της Χριστιανικής Ιστορικής Ένωσης.
Τα ποσοστά του κόμματος μειώθηκαν σημαντικά ύστερα από τις εκλογές του 2010, όταν βρέθηκε από την πρώτη στην τέταρτη θέση. Το κόμμα συμμετείχε στην κυβέρνηση του Ρούτε μαζί με το κυβερνών Λαϊκό Κόμμα για την Ελευθερία και τη Δημοκρατία, η οποία στηριζόταν από το ακροδεξιό Κόμμα για την Ελευθερία. Είχε έξι υπουργούς στην κυβέρνηση Ρούτε. Ο τωρινός αρχηγός του κόμματος Σάιμπραν φαν Χέρσμα Μπούμα ηγείται της κοινοβουλευτικής ομάδας στη Βουλή των Αντιπροσώπων και είναι αρχηγός του κόμματος από τις 18 Μαΐου 2012.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολλανδικά πολιτικά κόμματα Κατηγορία:Χριστιανοδημοκρατικά κόμματα
Υδάτιος
Ο Υδάτιος που γράφεται επίσης και Ιδάκιος, λατιν. Hydatius ή Idacius, (π. 400 – π. 469) ήταν ύστερος δυτικός Ρωμαίος συγγραφέας και κληρικός. Ο επίσκοπος των Aquae Flaviae στη ρωμαϊκή επαρχία Γαλαισία (σχεδόν σίγουρα το σύγχρονο Chaves, Πορτογαλία, στη σύγχρονη συνοικία Vila Real), ήταν ο συγγραφέας ενός χρονικού της εποχής του, που μας παρέχει τις καλύτερες αποδείξεις για την ιστορία της Hispania τον 5ο αι.
Βιογραφία
Ο Υδάτιος γεννήθηκε γύρω στο 400 στα περίχωρα της Civitas Lemica, μίας ρωμαϊκής πόλης κοντά στο σύγχρονο Xinzo de Limia στην ισπανική επαρχία Ουρένσε της Γαλικίας. Ως μικρό αγόρι, ταξίδεψε ως προσκυνητής στους Αγίους Τόπους με τη μητέρα του, όπου συνάντησε τον Ιερώνυμο στο ασκητήριό του στη Βηθλεέμ. Περί το έτος 417 εντάχθηκε στον κλήρο και το 427 χειροτονήθηκε επίσκοπος, πιθανώς του Chaves (το Ρωμαϊκό Aquae Flaviae) στη Γαλαισία. Ως επίσκοπος έπρεπε να συμβιβαστεί με την παρουσία μη ρωμαϊκών δυνάμεων, ιδιαίτερα μίας διαδοχής βασιλέων των Σουάβων, σε μία επαρχία όπου ο αυτοκρατορικός έλεγχος γινόταν όλο και πιο ονομαστικός, κατά τη διάρκεια της ζωής του. Οι Σουάβoι είχαν εγκατασταθεί στη Γαλαισία το 411, και υπήρχε συνεχής τριβή μεταξύ αυτών και των εντόπιων Ιβηρο-Ρωμαίων της επαρχίας. Σε αυτό το πλαίσιο ο Υδάτιος έλαβε μέρος σε αντιπροσωπεία τού έτους 431, ζητώντας βοήθεια για την αντιμετώπιση των Σουάβων από τον στρατηγό Φλάβιο Αέτιο, τον σημαντικότερο εκπρόσωπο της αυτοκρατορικής κυβέρνησης στη Δύση.
Μαζί με αυτό το θέμα, ο Υδάτιος αφοσιώθηκε στην εξάλειψη μίας αίρεσης, όχι μόνο στη δική του επισκοπική επισκοπή, αλλά και στην υπόλοιπη Hispania. Ήταν σε συχνή επαφή με ορισμένους σημαντικούς επισκόπους της εποχής, συμπεριλαμβανομένου του Θορίβιου της Αστόργας και του Αντωνίνου της Μέριδα. Μαζί με τον Θορίβιο ζήτησε από τον πάπα Λέοντα Α' βοήθεια και συμβουλές, για την αντιμετώπιση της αίρεσης. Αν και ο Υδάτιος χαρακτηρίζει σταθερά τους αιρετικούς της Hispania ως Μανιχαίους, πιστεύεται γενικά ότι εννοούσε τους πρισκιλιανούς, οπαδούς του ασκητή επισκόπου Πρισκιλιανού, ο οποίος είχε καταδικαστεί ως αιρετικός από πολλές εκκλησιαστικές συνόδου και εκτελέστηκε ως μάγος από τον Αυτοκράτορα Μάγνο Μάξιμο. Γνωρίζουμε πολύ λίγα άλλα για τη ζωή τού Υδάτιου, αν και γνωρίζουμε ότι απήχθη και φυλακίστηκε για ένα διάστημα το 460 από εντόπιους εχθρούς, γεγονός που υποδηλώνει ότι έπαιξε σημαντικό ρόλο στην εσωτερική πολιτική της Ρωμαϊκής Γαλαισίας.
Ο Υδάτιος πιθανότατα απεβίωσε το 468 ή λίγο μετά, αφού τότε το χρονικό του διακόπτεται απότομα.
Το Χρονικό
Ο κύριος ισχυρισμός του Υδάτιου για ιστορική σημασία, είναι το χρονικό που έγραψε προς το τέλος της ζωής του. Το χρονικό ήταν ένα πολύ δημοφιλές ιστορικό είδος στην Ύστερη Αρχαιότητα, αν και με προηγούμενο σε παλαιότερα χρονογραφικά είδη, όπως οι Καταγραφές υπάτων (Fasti consulares). Ως συνειδητά χριστιανικό είδος, ο κύριος στόχος τού χρονικού ήταν να τοποθετήσει την ανθρώπινη ιστορία στο πλαίσιο μίας γραμμικής προόδου από τη δημιουργία σύμφωνα με τη Γένεση έως τη Δευτέρα Παρουσία του Χριστού. Κάτω από την αναφορά για κάθε έτος, παρατίθενται ένα ή περισσότερα γεγονότα, συνήθως με μεγάλη συντομία. Ο μεγαλύτερος εκφραστής της μορφής ήταν ο επίσκοπος Καισαρείας του 4ου αι. Ευσέβιος. Ο Ιερώνυμος ενημέρωσε το ελληνικό χρονικό τού Ευσεβίου Καισαρείας μέχρι το έτος 378, αφού το μετέφρασε στα λατινικά. Η μετάφραση και η συνέχεια τού Ιερώνυμου αποδείχθηκαν πολύ δημοφιλή και άλλοι αποφάσισαν να συνεχίσουν τον Ιερώνυμο με τον ίδιο τρόπο.
Ο Υδάτιος ήταν ένας τέτοιος συνεχιστής. Η συνέχισή του ξεκινά με έναν πρόλογο, που εξηγεί το χρέος του στον Ιερώνυμο και στη συνέχεια αρχίζει από το έτος 379. Ο Υδάτιος είχε πρόσβαση σε μία σειρά από χρονογραφικές και ιστορικές πηγές, και χρησιμοποίησε τέσσερα παράλληλα χρονολογικά συστήματα. Εξαιτίας αυτού, και ιδιαίτερα προς το τέλος του χρονικού, μπορεί να είναι δύσκολο να μεταφραστεί η χρονολογία του σε οποιοδήποτε σύγχρονο ημερολόγιο. Στην αρχή, η συνέχεια του Υδάτιου προσφέρει σχετικά λίγες πληροφορίες για κάθε έτος. Αφηγείται τα γεγονότα από το 427 και μετά, ως σύγχρονος μάρτυρας και το κείμενο γίνεται όλο και πιο γεμάτο, καθώς τα χρόνια προχωρούν, μέχρι που μοιάζει περισσότερο με ένα οργανικά λογοτεχνικό έργο, παρά με ένα τυπικό χρονικό.