cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Συμβάσεις της Χάγης του 1899 και του 1907
Συμμετέχοντες
Η αντιπροσωπεία της Βραζιλίας ήταν υπό την ηγεσία του Ρούι Μπαρμπόσα, του οποίου οι συνεισφορές θεωρούνται σήμερα από ορισμένους αναλυτές ως ουσιώδεις για την υπεράσπιση της αρχής της ισότητας των εθνών. Η βρετανική αντιπροσωπεία περιελάμβανε τον Σερ Έντουαρντ Φράι, τον Σερ Έρνεστ Σάτοου, τον 11ο Λόρδο Ρέι (Ντόναλντ Τζέιμς Μακέι) και τον Σερ Χένρι Χάουαρντ ως αντιπροσώπους και τον Έιρ Κρόου ως τεχνικό εκπρόσωπο. Η ρωσική αντιπροσωπεία ήταν υπό την ηγεσία του Φρίντριχ Μάρτενς. Η αντιπροσωπεία της Ουρουγουάης ήταν υπό την ηγεσία του Χοσέ Μπατλέ ι Ορντόνιεζ, υπερασπιστή της ιδέας της υποχρεωτικής διαιτησίας. Μαζί με τον Λουί Ρενώ και τον Λεό Μπουρζουά, ο Πωλ Ανρί ντ'Εστουρνέλ ντε Κονστάντ ήταν μέλος της γαλλικής αντιπροσωπείας τόσο το 1899 όσο και το 1907. Αργότερα, το 1909, του απονεμήθηκε το Νόμπελ Ειρήνης για τις προσπάθειές του.
Πρωτόκολλο της Γενεύης στις Συμβάσεις της Χάγης
Παρόλο που δεν διεξήχθη διαπραγμάτευση στη Χάγη, το Πρωτόκολλο της Γενεύης στις Συμβάσεις της Χάγης θεωρείται προσθήκη στις συμβάσεις. Το Πρωτόκολλο υπογράφηκε στις 17 Ιουνίου 1925 και τέθηκε σε ισχύ στις 8 Φεβρουαρίου 1928, και το μοναδικό του άρθρο απαγορεύει μόνιμα τη χρήση όλων των μορφών χημικού και βιολογικού πολέμου. Το πρωτόκολλο προέκυψε από την αυξανόμενη δημόσια κατακραυγή εναντίον του χημικού πολέμου μετά τη χρήση αερίου μουστάρδας και παρόμοιων μέσων στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και τους φόβους ότι ο χημικός και βιολογικός πόλεμος θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε τρομακτικές συνέπειες σε οποιονδήποτε μελλοντικό πόλεμο. Το πρωτόκολλο ενισχύθηκε από τη Σύμβαση για τα Βιολογικά Όπλα (1972) και τη Σύμβαση για τα Χημικά Όπλα (1993).
Κληρονομιά
Πολλοί από τους κανόνες που θεσπίστηκαν στις συμβάσεις της Χάγης παραβιάστηκαν στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η γερμανική εισβολή στο Βέλγιο, για παράδειγμα, ήταν παραβίαση της Σύμβασης (III) του 1907, σύμφωνα με την οποία οι εχθροπραξίες δεν πρέπει να ξεκινούν χωρίς ρητή προειδοποίηση. Τα δηλητηριώδη αέρια εισήχθησαν και χρησιμοποιήθηκαν από όλους τις μεγάλες δυνάμεις κατά τη διάρκεια του πολέμου, κατά παράβαση της Διακήρυξης (IV, 2) του 1899 και της Σύμβασης (IV) του 1907, η οποία ρητά απαγόρευσε τη χρήση «δηλητηρίων ή δηλητηριασμένων όπλων».
Γράφοντας το 1918, ο Γερμανός ερευνητής του διεθνούς δικαίου και νεοκαντιανός πασιφιστής Βάλτερ Σούκινγκ αποκάλεσε τις συνελεύσεις ως «διεθνή ένωση των διασκέψεων της Χάγης». Ο Σούκινγκ θεώρησε τα συνέδρια της Χάγης ως πυρήνα μιας μελλοντικής διεθνούς ομοσπονδίας που επρόκειτο να συνεδριάζει σε τακτά χρονικά διαστήματα για να διαχειρίζεται τη δικαιοσύνη και να αναπτύσσει διαδικασίες διεθνούς δικαίου για την ειρηνική επίλυση των διαφορών, υποστηρίζοντας ότι «μια συγκεκριμένη πολιτική ένωση των κρατών του κόσμου δημιουργήθηκε με την πρώτη και τη δεύτερη διάσκεψη».
Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, οι δικαστές του στρατιωτικού δικαστηρίου της δίκης των Γερμανών εγκληματιών πολέμου στη Νυρεμβέργη διαπίστωσαν ότι μέχρι το 1939 οι κανόνες της σύμβασης της Χάγης του 1907 αναγνωρίστηκαν από όλα τα πολιτισμένα έθνη και θεωρήθηκαν ως δηλωτικοί των νόμων και τα εθίμων του πολέμου. Σύμφωνα με αυτή τη μεταπολεμική απόφαση, μια χώρα δεν είχε την υποχρέωση να επικυρώσει τη Σύμβαση της Χάγης του 1907 για να δεσμευτεί από αυτή.
Αν και το περιεχόμενό τους έχει αντικατασταθεί σε μεγάλο βαθμό από άλλες συνθήκες, οι Συμβάσεις της Χάγης του 1899 και του 1907 εξακολουθούν να αποτελούν σύμβολα της ανάγκης περιορισμού του πολέμου και της σκοπιμότητας αυτού να αποφευχθεί. Από το 2000, η σύμβαση (I) του 1907 για την επίλυση των διεθνών διαφορών στο πλαίσιο του ειρηνικού καθεστώτος επικυρώθηκε από 20 επιπλέον κράτη.
Τσούγκσπιτσε
thumb|right|325px|Το βουνό όπως φαίνεται από το αυστριακό χωριό Έρβαλντ Η Τσούγκσπιτσε (γερμ. Zugspitze, νότια βαυαρική διάλεκτος: Zugspitz) είναι βουνό και κορυφή, η υψηλότερη των Ορέων Βέτερσταϊν, αλλά και ολόκληρης της Γερμανίας, με υψόμετρο 2.962 μέτρα πάνω από το επίπεδο της θάλασσας. Βρίσκεται νοτίως της πόλεως Γκάρμις-Παρτενκίρχεν και τα σύνορα Γερμανίας-Αυστρίας περνούν από το δυτικό τμήμα της. Στα νότια του βουνού βρίσκεται το Τσούκσπιτσπλατ (Zugspitzplatt), ένα υψηλό καρστικό οροπέδιο με πολλά σπήλαια. Στα άνω μέρη των πλαγιών της Τσούκσπίτσε υπάρχουν τρεις παγετώνες, οι δύο από τους οποίους είναι οι μεγαλύτεροι της Γερμανίας: ο Βόρειος Σνιφέρνερ (Schneeferner) με εμβαδό 307 στρέμματα και ο Χέλενταλφέρνερ (Höllentalferner) με εμβαδό 247 στρέμματα. Ο τρίτος και μικρότερος είναι ο Νότιος Σνιφέρνερ, που καλύπτει 84 στρέμματα.
Οι πρώτοι άνθρωποι που καταγεγραμμένα έφθασαν πάνω στην κορυφή ήταν οι Γιόζεφ Νάους (1793-1871), ο βοηθός του Μάγερ και ο οδηγός βουνών Γιόχαν Γκέοργκ Τάουσλ (Tauschl) και αυτό έγινε στις 27 Αυγούστου 1820. Σήμερα υπάρχουν τρεις συνήθεις διαδρομές που φθάνουν στην κορυφή: 1) Από την κοιλάδα Χέλενταλ στα βορειοανατολικά, 2) από την κοιλάδα Ράινταλ στα νοτιοανατολικά, και 3) από τα δυτικά, από το αυστριακό έδαφος. Μία από τις γνωστότερες διαδρομές κορυφογραμμών στις Ανατολικές Άλπεις διατρέχει την απότομη «Κορυφογραμμή του Ιωβηλαίου» (Jubiläumsgrat), συνδέοντας την Τσούκσπίτσε, τη Χοχμπλάσεν και την Αλπσπίτσε. Υπάρχουν άφθονα καταλύματα για τους ορειβάτες, εκ των οποίων το Μύνχνερ Χάους (Münchner Haus) είναι το ψηλότερο ορεινό καταφύγιο στη Γερμανία (υψόμετρο 2.959 μ.).
Τρία τελεφερίκ φθάνουν κάτω από την κορυφή. Το παλαιότερο κατασκευάσθηκε το 1926 από τη γερμανική εταιρεία «Α. Μπλάιχερτ & Σία» και κατέληγε αρχικώς στην κορυφογραμμή σε υψόμετρο 2.805 μέτρα, αλλά το τέρμα μετακινήθηκε ακριβώς κάτω από την κορυφή, στα 2.951 μ. το έτος 1991. Ο «Βαυαρικός σιδηρόδρομος Τσούκσπίτσε» είναι ένα υπόγειο τελεφερίκ μέσα στη βόρεια πλαγιά του βουνού, που καταλήγει στο οροπέδιο Τσούκσπιτσπλατ, από όπου ένα άλλο εναέριο τελεφερίκ ανεβάζει τους επιβάτες μέχρι την κορυφή. Το τρίτο τελεφερίκ είναι το Άιμπζε και μαζί με το προηγούμενο μεταφέρουν κάθε έτος στην κορυφή περίπου 500.000 ανθρώπους κατά μέσο όρο. Τον χειμώνα εννέα τελεφερίκ για τους σκιέρ καλύπτουν την περιοχή των χιονοδρομιών στο Τσούκσπιτσπλατ. Ο μετεωρολογικός σταθμός, που εγκαινιάσθηκε το 1900, όπως και ο ερευνητικός σταθμός στο Σνιφέρνερχαους (υψόμετρο 2.650 μέτρα), διεξάγουν κλιματολογικές έρευνες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουνά της Γερμανίας Κατηγορία:Βουνά της Αυστρίας Κατηγορία:Τιρόλο
Ρέιμοντ Λέπαρντ
Ο Ρέιμοντ Τζων Λέπαρντ (Raymond John Leppard, 11 Αυγούστου 1927 – 22 Οκτωβρίου 2019) ήταν Βρετανός διευθυντής ορχήστρας, τσεμπαλίστας, συνθέτης και αρθρογράφος, που γεννήθηκε στο Λονδίνο και μεγάλωσε στο Μπαθ. Κατά τη δεκαετία του 1960 διεδραμάτισε πρωτεύοντα ρόλο στην αναβίωση του ενδιαφέροντος για τη μουσική μπαρόκ. Ειδικότερα, ήταν ένας από τους πρώτους σημαντικούς μαέστρους που διεύθυνε μπαρόκ όπερα, αναβιώνοντας έργα των Κλαούντιο Μοντεβέρντι και Φραντσέσκο Καβάλλι. Διεύθυνε όπερες σε μεγάλες λυρικές σκηνές και φεστιβάλ σε όλο τον κόσμο.
Ο Λέπαρντ επίσης συνέθεσε μουσική για ταινίες, όπως Ο Αρχοντας των Μυγών και Αλφρέδος ο Μέγας.
Απέκτησε την αμερικανική υπηκοότητα το 2003 και πέθανε σε ηλικία 92 ετών στην Ινδιανάπολη, όπου ζούσε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι μουσικοί Κατηγορία:Τσεμπαλίστες Κατηγορία:Βρετανοί διευθυντές ορχήστρας
Μαντούρι Ντίξιτ
Η Madhuri Dixit Nene (15 Μαΐου 1967) είναι Ινδή ηθοποιός, παραγωγός και τηλεοπτική προσωπικότητα. Θεωρείται ως μια από τις πιο δημοφιλείς και με επιρροή σελέμπριτι του ινδικού κινηματογράφου και έχει καταταχθεί μεταξύ των πιο ακριβοπληρωμένων ηθοποιών της περιόδου από τα τέλη της δεκαετίας του 1980 μέχρι και τις αρχές της δεκαετίας του 2000. Έχει λάβει αρκετά βραβεία, μεταξύ των οποίων έξι Filmfare Awards. Το 2008, η κυβέρνηση της Ινδίας την βράβευσε με το Padma Shri.
Ο ρόλος της στο ρομαντικό δράμα Dil (1990), στο κοινωνικό δράμα Beta (1992), στην ρομαντική κωμωδία Hum Aapke Hain Koun..! (1994) και στο μιούζικαλ Dil To Pagal Hai (1997) τής χάρισε τέσσερα βραβεία Filmfare Καλύτερης Ηθοποιού. Έλαβε το Filmfare Award Β' Γυναικείου Ρόλου για τον ρόλο της στο ρομαντικό δράμα Devdas (2002) και επίσης έλαβε θετικά σχόλια για την ερμηνεία της στα θρίλερ Anjaam (1994) και Pukar (2000) και στις δραματικές ταινίες Mrityudand (1997) και Lajja (2001). Πρωταγωνίστησε στο μιούζικαλ Aaja Nachle (2007) και έλαβε την εκτίμηση των κριτικών και του κοινού για τον πρωταγωνιστικό ρόλο της στην μαύρη κωμωδία Dedh Ishqiya (2014) και στην κωμωδία-δράμα Bucket List (2018). Η μεγαλύτερη επιτυχία ήρθε με την περιπέτεια-κωμωδία Total Dhamaal (2019).
Παράλληλα με την συμμετοχή της σε ταινίες, η Dixit ασχολείται με φιλανθρωπικές δραστηριότητες. Συνεργάζεται με την UNICEF από το 2014 για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των παιδιών και για την πρόληψη της παιδικής εργασίας. Έχει οριστεί πρέσβειρα στην εκστρατεία Beti Bachao Beti Padhao, από την κυβέρνηση της Ινδίας. Συμμετέχει σε περιοδείες συναυλιών και σε θεατρικά σόου, είναι κριτής ταλέντων σε ένα ριάλιτι χορού και έχει ιδρύσει την εταιρεία παραγωγής RnM Moving Pictures. Η Dixit είναι παντρεμένη με τον Shriram Nene από το 1999, με τον οποίο έχει αποκτήσει δυο παιδιά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ινδοί ηθοποιοί
Ζου Λασιθίου
Η Ζου είναι χωριό της κοινότητας Σταυρωμένου του δήμου Σητείας, της περιφερειακής ενότητος Λασιθίου, στην ανατολική Κρήτη. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 32 κατοίκους. Είναι κτισμένη σε υψόμετρο 170 μέτρων, 7 χιλιόμετρα νότια της Σητείας.
Ετυμολογία
Ο Paul Faure ετυμολογεί το όνομα του χωριού από τη λέξη σου η οποία σημαίνει νερό στα αραβικά και σύμφωνα με τον Στέργιο Σπανάκη αναφέρεται σε μεγάλη πηγή νερού η οποία υπάρχει στο χωριό. Ο Στέργιος Σπανάκης αναφέρει επίσης ότι η ονομασία Ζου αναφέρεται στην πηγή και η βενετική γραφή του ονόματος του χωριού προέρχεται από την έκφραση στη Σου, η οποία προφερόταν Σιζού, και από εκεί προκύπτει η ονομασία Ζου.
Ιστορικά στοιχεία
left|250x250px|Η μινωική αγροικία Πριν την είσοδο του οικισμού βρίσκονται τα ερείπια μινωικής αγροικίας, την οποία ανέσκαψε το 1955 ο Νικόλαος Πλάτων. Το κτίριο χρονολογήθηκε στην μεσομινωική περίοδο, ήταν πιθανόν διώροφο και περιλαμβάνει πάνω από 30 δωμάτια. Κοντά στην αγροικία βρέθηκε ταφικό σπήλαιο το οποίο χρονολογείται από την μεσομινωική ΙΙΙβ-υστερομινωική εποχή.
Το χωριό αναφέρεται στην αιγυπτιακή απογραφή του 1834 ως Zu με 9 τουρκικές οικογένειες. Το 1881 αναφέρεται ως Ζου με 48 κατοίκους, όλοι Τούρκοι και ανήκε στο δήμο Λιμένος Σητείας. Στην απογραφή του 1900 δεν αναφέρεται. Ο Στέργιος Σπανάκης εξηγεί αυτό το γεγονός υποστηρίζοντας ότι οι Τούρκοι κάτοικοί του τον είχαν εγκαταλείψει. Το 1911 ολοκληρώθηκε τεχνικό έργο το οποίο διοχέτευε νερά από πηγή στη Ζου για την ύδρευση της Σητείας.
Παραπομπές
κατηγορία:Χωριά του νομού Λασιθίου κατηγορία:Δήμος Σητείας
Τζον Μπένετ (αρχαιολόγος)
Πρώιμη ζωή και εκπαίδευση
Γεννήθηκε στη Σιγκαπούρη και μεγάλωσε στο Γιορκσάιρ της Αγγλίας. Εκπόνησε κλασικές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Cambridge, και αποφοίτησε με πτυχίο Bachelor of Arts (BA), με αριστεία. Παρέμεινε στο Κέιμπριτζ για να αναλάβει μεταπτυχιακή έρευνα με θέμα «Η διοικητική οργάνωση της Υστερομινωικής ΙΙ–ΙΙΙΒ Κρήτης με βάση τα αρχαιολογικά και κειμενικά (Γραμμικά Β) στοιχεία» με επιβλέποντα τον καθ. John F. Cherry. Ολοκλήρωσε το διδακτορικό του το 1986.
Ακαδημαϊκή καριέρα
Ξεκίνησε την ακαδημαϊκή του καριέρα ως νέος ερευνητής στο Κολλέγιο Σίντνεϊ Σάσσεξ στο Κέμπριτζ από το 1983 έως το 1986. Το 1986, αφού ολοκλήρωσε το διδακτορικό του, μετακόμισε στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και εντάχθηκε στο Τμήμα Κλασικών Σπουδών του Πανεπιστημίου του Ουισκόνσιν–Μάντισον στο Μάντισον του Ουισκόνσιν. Χρημάτισε επισκέπτης καθηγητής Κλασικών σπουδών για το πρώτο έτος, επίκουρος καθηγητής Κλασικών σπουδών από το 1987 έως το 1991 και ολοκλήρωσε τη θητεία του ως αναπληρωτής καθηγητής Κλασικών σπουδών από το 1991 έως το 1995. Το 1995 απέκτησε την πρώτη βαθμίδα του καθηγητή Κλασικών Σπουδών.
Το 1998, ο Μπένετ επέστρεψε στην Αγγλία και εντάχθηκε στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης ως λέκτορας στο γνωστικό αντικείμενο, Προϊστορία του Αιγαίου. Η συγκεκριμένη ακαδημαϊκή θέση είχε συνάφεια με το Keble College της Οξφόρδης, και έτσι εξελέγη μέλος του κολεγίου μετά την ανάληψη της θέσης. Τον Απρίλιο 2004, έδωσε τη διάλεξη Marett Memorial στο Exeter College της Οξφόρδης, αυτή η διάλεξη είχε τίτλο «Αρχαιολογίες του Ομήρου».
Τον Ιανουάριο του 2004, ο Μπένετ διορίστηκε καθηγητής Αρχαιολογίας Αιγαίου στο Πανεπιστήμιο του Σέφιλντ. Υπηρέτησε ως διευθυντής του Κέντρου Αρχαιολογίας του Σέφιλντ για την αρχαιολογία του Αιγαίου από το 2004, και ήταν επικεφαλής - πρόεδρος του Τμήματος Αρχαιολογίας το χρονικό διάστημα 2006 και 2010. Την 1η Οκτωβρίου 2015 διορίστηκε διευθυντής της Βρετανικής Σχολής στην Αθήνα, μετά την θητεία της δρ. Κάθριν Μόργκαν. Εκτός από τη διεύθυνση της λειτουργίας της Σχολής στην Ελλάδα, είναι επίσης επιμελητής (co-editor) του περιοδικού BSA Annual και επιμελητής της σειράς εκδόσεων του.
Προσωπική ζωή
Ο Μπένετ είναι παντρεμένος με τη Ντέμπορα.
Διακρίσεις
Στις 19 Νοεμβρίου 2015, εξελέγη Μέλος της Εταιρείας Αρχαιοτήτων του Λονδίνου (FSA).
Παραπομπές
Κατηγορία:Βρετανοί αρχαιολόγοι Κατηγορία:Καθηγητές στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης
Λιμάνι του Λονδίνου
Ως Λιμάνι του Λονδίνου (Port of London) ορίζεται το τμήμα του ποταμού Τάμεση που βρίσκεται μεταξύ του υδατοφράκτη Τέντινγκτον και του ορίου της Βόρειας Θάλασσας (που από το 1968 καθορίζεται από μία ευθεία γραμμή από το Ακρωτήριο Φάουλνες στο Έσσεξ μέχρι το Ακρωτήριο Γουόρντεν στο Κεντ με ενδιάμεσο τον παλαιό φάρο Γκάνφλητ), και περιλαμβάνει κάθε αποβάθρα μεταξύ αυτών των ορίων. Μεταξύ αυτών είναι και το τμήμα του ποταμού που διέρχεται από το κέντρο της πόλης του Λονδίνου. Κάποτε ήταν το μεγαλύτερο λιμάνι του κόσμου, ενώ σήμερα έρχεται δεύτερο στη Μεγάλη Βρετανία μετά το συγκρότημα των εκβολών του Χαλ-Χάμπερ, γνωστό ως Grimsby & Immingham. Ως προς τη χρήση του διοικείται από τον Οργανισμό Λιμένα του Λονδίνου (Port of London Authority, P.L.A.), ένα δημόσιο μονοπώλιο που ιδρύθηκε το 1908, το οποίο είναι κυρίως υπεύθυνο για τον συντονισμό και την επιβολή των δραστηριοτήτων στο λιμάνι.
Το Λιμάνι του Λονδίνου έχει την δυνατότητα να εξυπηρετεί κρουαζιερόπλοια, πορθμεία και φορτηγά πλοία όλων των τύπων στις μεγαλύτερες αποβάθρες του στο ανατολικό άκρο. Καθώς συνέβη με πολλά παρόμοια ιστορικά ευρωπαϊκά λιμάνια δημιουργημένα σε εκβολές ποταμών, όπως αυτά της Αμβέρσας και του Ρότερνταμ, πολλές δραστηριότητες βαθμίαια, όλο και περισσότερο, μετακινήθηκαν προς την κατεύθυνση της ανοικτής θάλασσας, καθώς τα πλοία μεγάλωναν σε διαστάσεις και η γη προς το πάνω μέρος του ποταμού καταλαμβανόταν από άλλες χρήσεις, π.χ. οικιστικές, από την επέκταση των πόλεων.
Ιστορία
thumb|Η παλαιά έδρα του Οργανισμού Λιμένα του Λονδίνου, στην πλατεία Τρίνιτυ 10 Το Λιμάνι του Λονδίνου διεδραμάτιζε κεντρικό ρόλο στην οικονομία του Λονδίνου από την ίδρυση της πόλεως τον 1ο αιώνα μ.Χ. και υπήρξε ένας από τους κυριότερους συντελεστές της αναπτύξεως και της επιτυχίας της. Τον 18ο και τον 19ο αιώνα ήταν το με μεγαλύτερη κίνηση λιμάνι της Γης, με τις αποβάθρες του να εκτείνονται χωρίς διακοπή επί 11 μίλια (18 χιλιόμετρα) και περισσότερους από 1.500 γερανούς να φορτοεκφορτώνουν 60.000 πλοία κάθε χρόνο. Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ήταν πρωτεύων στόχος της γερμανικής πολεμικής αεροπορίας.
Το ρωμαϊκό λιμάνι
Οι πρώτες ενδείξεις θαλάσσιου εμπορίου στο Λονδίνο χρονολογούνται από τη ρωμαϊκή εποχή, όταν οι Ρωμαίοι κατασκεύασαν τον πρωταρχικό λιμένα. Αυτή η κατασκευή περιελάμβανε την επέκταση του υδάτινου μετώπου με τη χρήση ξύλινων πλαισίων γεμισμένων με χώμα. Πάνω σε αυτά κατασκευάσθηκαν οι αποβάθρες, σε 4 στάδια από τη θέση της σημερινής Γέφυρας του Λονδίνου προς τη θάλασσα. . Το λιμάνι αναπτύχθηκε γρήγορα και ευδοκίμησε κατά τον 2ο και τον 3ο αιώνα μ.Χ., αλλά παράκμασε μέχρι αχρησίας στις αρχές του 5ου αιώνα με την κάθετη μείωση της εμπορικής δραστηριότητας εξαιτίας της αποχωρήσεως των Ρωμαίων από τη Μεγάλη Βρετανία. Ωστόσο η επέκταση και η οργάνωση του λιμένα από αυτούς παρέμειναν ως η βάση του λιμανιού του Λονδίνου μέχρι σήμερα. Οι μεταβολές που έγιναν από τους Ρωμαίους στις όχθες κατά μήκος του λιμανιού ήταν τόσο ουσιώδεις και μακρόβιες, ώστε μετέπειτα ήταν δύσκολο να καταλάβει κάποιος πού άρχιζε η πραγματική, φυσική όχθη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Λονδινο Λιμανι Λονδινου Λιμανι Λονδ
Ημιεπίπεδο
μικρογραφία|Η κόκκινη ευθεία χωρίζει το επίπεδο σε δύο ημιεπίπεδα. Τα δύο σημεία βρίσκονται σε διαφορετικά μέρη του επιπέδου.
Ημιεπίπεδο ονομάζεται το σύνολο των σημείων ενός επιπέδου, διχοτομημένου από μία ευθεία, που βρίσκονται στο ένα από τα δύο μέρη του.
Η εξίσωση του ημιεπιπέδου είναι ίδια με την εξίσωση της ευθείας, με τη μόνη διαφορά ότι αντί για ισότητα, το ημιεπίπεδο περιγράφεται από ανισότητα. Για αυτό το λόγο χρησιμοιείται κυρίως στο γραμμικό προγραμματισμό.
Κατηγορία:Ευκλείδεια Γεωμετρία
Βίλχελμ Μπους
Ο Χάινριχ Κρίστιαν Βίλχελμ Μπούς (γερμ. Heinrich Christian Wilhelm Busch, 1832 - 1908) ήταν Γερμανός χιουμορίστας, ποιητής, εικονογράφος και ζωγράφος. Δημοσίευσε εξωφρενικά καινοτόμα εικονογραφημένα παραμύθια που παραμένουν επιδραστικά μέχρι σήμερα.
Ο Μπους αξιοποίησε λαικά ανέκδοτα με πολύ χιούμορ καθώς βαθύς γνώστης της γερμανικής και κλασικής λογοτεχνίας και τέχνης για να σατιρίσει τη σύγχρονη ζωή, κάθε είδους τυπολατρείας. υποκρισίας και φανατισμού.
Η δεξιοτεχνία του στο χειρόγραφο σχέδιο και στους στίχους άσκησε βαθιά επιρροή στις μελλοντικές γενιές των κόμικ καλλιτεχνών και των δημοτικών ποιητών. Μεταξύ πολλών αξιοσημείωτων επιρροών, το The Katzenjammer Kids εμπνεύστηκε από τους Max και Moritz του Busch. Σήμερα, το Βραβείο Wilhelm Busch και το Μουσείο Wilhelm Busch συμβάλλουν στη διατήρηση της κληρονομιάς του. Η 175η επέτειος από τη γέννησή του το 2007 γιορτάστηκε σε όλη τη Γερμανία. Ο Μπους παραμένει ένας από τους ποιητές και καλλιτέχνες με τη μεγαλύτερη επιρροή στη Δυτική Ευρώπη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί δοκιμιογράφοι Κατηγορία:Γερμανοί ποιητές Κατηγορία:Γερμανοί ζωγράφοι Κατηγορία:Καλλιτέχνες Κατηγορία:Σάτιρα Κατηγορία:Γελοιογράφοι Κατηγορία:19ος αιώνας στη λογοτεχνία
Ρεάλ Κλουμπ Εσπάνια
Η Ρεάλ Κλουμπ Εσπάνια (ισπανικά: Real Club España) είναι ένα μεξικάνικο αθλητικό σωματείο που βρίσκεται στην Πόλη του Μεξικού. Καλλιεργεί μεγάλη ποικιλία από αθλητικές και άλλες δραστηριότητες όπως ποδόσφαιρο, αεροβική γυμναστική, μπιλιάρδο, κανόε-καγιάκ, αναρρίχηση τοίχου, γυμναστική, ορειβασία, κωπηλασία, ισπανικούς χορούς, σκουός, κολύμβηση, τένις, βόλεϊ, άρση βαρών.
Ιστορία
Ο σύλλογος ιδρύθηκε στις 20 Μαρτίου 1912 μετά από απόσχιση από τη  Mexico FC ξεκινώντας ως πρώτο άθλημα το κρίκετ. Ισπανοί μετανάστες που ήρθαν λίγο αργότερα ανέπτυξαν το τμήμα του ποδοσφαίρου.
Γρήγορα το άθλημα γνώρισε άνθηση και το 1914 κατέκτησε το πρώτο πρωτάθλημα στη χώρα, ερασιτεχνικό ακόμα. Ακολούθησαν άλλοι 14 τίτλοι και 4 εθνικά Κύπελλα έως το 1943, που την καθιέρωσαν σα μεγάλη δύναμη στη χώρα. Το 1943-44 παρότι φαβορί για το πρώτο επαγγελματικό πρωτάθλημα, δεν κατέκτησε τον τίτλο. Όμως την επόμενη χρονιά ο θρίαμβος του πρωταθλήματος έμενε να είναι ο μοναδικός στην ιστορία της ομάδας. Το 1950 η ομάδα αποσύρθηκε από το πρωτάθλημα του Μεξικού. Επανήλθε τη δεκαετία του 1970 χωρίς όμως να γνωρίσει την επιτυχία του παρελθόντος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Μεξικού Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Μεξικού Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1912
Κρίστιαν Μιχελίδης
Ο Κρίστιαν Μιχελίδης (γεννημένος στις 19 Ιουλίου 1957) είναι ένας Ελληνο-Αυστριακός ψυχοθεραπευτής. Είναι διευθυντής του Lighthouse Wien.
Ο Μιχελίδης γεννήθηκε στο Γκρατς. Το 1973 ξεκίνησε να εργάζεται ως κριτικός όπερας σε μια επαρχιακή εφημερίδα που ονομάζεται Südost Tagespost. Αφού υπηρέτησε ως βοηθός σκηνοθέτη για θεατρικά έργα του Ευγένιου Ιονέσκο και του Τόμας Μπέρνχαρντ, το 1975, στο Εθνικό Θέατρο της Αυστρίας, το Μπούργκτεατερ, έλαβε το δίπλωμα γυμνασίου το 1978. Στη συνέχεια σπούδασε τέχνες, φιλοσοφία και ιστορία του θεάτρου, καθώς και σκηνοθεσία στο Μιλάνο, τη Βιέννη και τη Νέα Υόρκη. Ταυτόχρονα δημοσίευε άρθρα σε επιστημονικά περιοδικά της Αυστρίας και της Ιταλίας.
Στη δεκαετία του 1980 ο Μιχελίδης συνεργάστηκε με το νεοϊδρυθέν περιοδικό WIENER. Στη συνέχεια προσχώρησε στην διαφημιστική εταιρεία GGK Wien και στην ομάδα μάρκετινγκ του ελβετικού ρολογιού Swatch στο Μπίελ. Ταυτόχρονα, διοργάνωσε σειρά εκθέσεων στη Βιέννη και δημοσίευσε μερικούς καταλόγους. Παρουσίασε για πρώτη φορά στην Ευρώπη πέντε νέους Αμερικανούς φωτογράφους (John Dugdale, Marcus Leatherdale, Robert Mapplethorpe, Todd Watts και Joel-Peter Witkin).
Στις αρχές της δεκαετίας του 1990 διετέλεσε ερευνητικός δημοσιογράφος για το περιοδικό FORVM και άλλες εκδόσεις στην Αυστρία και τη Γερμανία. Ο Μιχελίδη αποκάλυψε τη συμμετοχή του Τόμας Μπέρνχαρντ σε μια συντηρητική κομματική οργάνωση που ονομαζόταν Bauernbund. Αποκάλυψε, επίσης, ότι ο Ρούντολφ Άουγκσταϊν είχε δημοσιεύσει στη ναζιστική εφημερίδα Völkischer Beobachter. Τέλος, εξέθεσε τον Γκέτρουντ Φουσενέγκερ, τον τότε σημαντικότερο συγγραφέα της Αυστρίας, ως πρώην άπληστος προσκυνητή του Χίτλερ. Ο Μιχελίδης ανακάλυψε, επίσης, ότι η Αυστριακή Ακαδημία Επιστημών είχε σταματήσει κρυφά την απονομή του Franz-Grillparzer-Preis, ένα βραβείο προς τιμήν του Αυστριακού εθνικού ποιητή Φρανζ Γκριλπάτσερ. Επιπλέον, διερεύνησε και κατέγραψε τις επεκτατικές προσπάθειες του φιλογερμανού Άλφρεντ Τόπφερ και του στενούς δεσμούς του με τον Γιόζεφ Γκαίμπελς.
Το 1994 ο Μιχελίδης άλλαξε τον προσανατολισμό του προς τον ακτιβισμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και στην υπεράσπιση των μειονοτήτων. Τον Ιούνιο του 1995 ίδρυσε το πρώτο Διεθνές Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στη Βιέννη. Στο δικαστήριο προήδρευσαν ακτιβιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όπως η Φρέντα Μάισνερ-Μπλάου και ο Γκέρχαρντ Ομπερσλίκ. Σε αυτό το δικαστήριο ο Μιχελίδης ενήργησε ως γενικός εισαγγελέας. Η θεματική κατηγορία του δικαστηρίου ήταν οι διακρίσεις και οι διώξεις λεσβιών, ομοφυλόφιλων, αμφιφυλόφιλων και τρανσέξουαλ στην Αυστρία, κατά την περίοδο από το 1945 έως το 1995. thumb|Η [[Αντιγόνη (Σοφοκλή)|Αντιγόνη θάβει τον αδελφό της Πολυνείκη, μια παράσταση του Μπούργκτεατερ στη Βιέννη]]
Παραπομπές
Κατηγορία:Ψυχοθεραπεία Κατηγορία:Έλληνες ψυχαναλυτές
Τένφγιορντ
Το Τένφγιορντ (νορβηγικά:Tennfjord) είναι ένα χωριό που βρίσκεται στο τέλος του Γκρίταφιορντεν (Grytafjorden) στον δήμο Ώλεσουντ (Ålesund) στην κομητεία  Μέρε ογκ Ρόμσνταλ (Møre og Romsdal), Νορβηγία. Το χωριό Τένφγιορντ βρίσκεται ακριβώς νότια των χωριών Άιντσβικ (Eidsvik) και Βάτνε (Vatne). Το Άιντσβικ βρίσκεται στο βορειοανατολικό τμήμα της κοιλάδας των φιόρδ, ενώ το Τένφγιορντ βρίσκεται στο νότο. Το Τένφγιορντ βρίσκεται επίσης σε μικρή απόσταση βόρεια του χωριού Σκόντγιε (Skodje), με τη γέφυρα Σκόντγιε να βρίσκεται 6 km προς τα νότια. Περισσότεροι από 900 κάτοικοι ζουν στην περιοχή Τένφγιορντ. Η πόλη έχει τη δική της ανδρική χορωδία: Tennfjord Mannskor. Από την ονομασία της περιοχής η Ελληνονορβηγή τραγουδίστρια Αμάντα Γεωργιάδη έχει πάρει το καλλιτεχνικό της επώνυμο.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Υψόμετρο και καιρός του Τένφγιορντ Κατηγορία:Γεωγραφία της Νορβηγίας
Εξέγερση των Μπασκίρ (1735-1740)
Η εξέγερση των Μπασκίρ του 1735-1740 αναφέρεται σε μια εξέγερση των Μπασκίρ κατά της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Η εξέγερση ξεκίνησε το 1735, αλλά τα ρωσικά και φιλορωσικά μπασκιρικά στρατεύματα κατάφεραν να νικήσουν τα στρατεύματα των εξεγερμένων Μπασκίρ το 1740, μετά από πολλές σκληρές συγκρούσεις.
Παρασκήνιο
Τουλάχιστον από την εποχή του Πέτρου του Μεγάλου, υπήρχαν συζητήσεις για το ενδεχόμενο πιθανής ρωσικής επέκτασης προς τα νοτιοανατολικά, μέχρι την Περσία και την Ινδία. Ο στρατηγός Ιβάν Κιρίλοφ κατέστρωσε σχέδια κατασκευής ενός οχυρού, του Αρινμπούρκ (το οποίο αρχικά επρόκειτο να κτιστεί στην περιοχή του σημερινού Ορσκ, νοτιοανατολικά των Ουραλίων), στο σημείο συμβολής του ποταμού Ορ και του ποταμού Ουράλη. Η κατασκευή ξεκίνησε του Αρινμπούρκ ξεκίνησε στην θέση του Ορσκ το 1735, αλλά το 1743 η θέση του Αρινμπούρκ είχε ήδη μεταφερθεί 250 χιλιόμετρα δυτικά, εκεί όπου βρίσκεται σήμερα. Το επόμενο βήμα των Ρώσων ήταν η κατασκευή ενός φρουρίου στην Αράλη. Ωστόσο, για να γίνει αυτό, θα έπρεπε να περάσουν πρώτα από την μπασκιρική εξοχή και έπειτα από την Καζακική Μικρή Ορδή. Κάποιοι ντόπιοι στις περιοχές αυτές προσέφεραν την ονομαστική υποταγή τους στη Ρωσία. Ωστόσο, κάποιοι Μπασκίροι δεν ήθελαν να υποταχθούν στο ρωσικό κράτος.
Το χρονικό της εξέγερσης
Το σχέδιο του Κιρίλοφ εγκρίθηκε στις 1 Μαΐου 1734 και τοποθετήθηκε διοικητής της εκστρατείας. Αν και ο Κιρίλοφ είχε ήδη προειδοποιηθεί ότι το εγχείρημα του θα προκαλούσε τους Μπασκίρ να εξεγερθούν, οι προειδοποιήσεις που έλαβε αγνοήθηκαν. Ο Κιρίλοφ εγκατέλειψε την Ουφά με 2.500 άνδρες το 1735. Οι μάχες ξεκίνησαν την 1η Ιουλίου. Ο πόλεμος αποτελούταν από τις πολλές μικρές επιδρομές και τις πολύπλοκες κινήσεις των στρατευμάτων. Γι'αυτό τα γεγονότα της εξέγερσης δεν μπορούν να συνοψιστούν με ευκολία. Για παράδειγμα: Την άνοιξη του 1736, ο Κιρίλοφ πυρπόλησε 200 χωριά των Μπασκίρ, εκτέλεσε 700 επαναστάτες κατά την μάχη και εκτέλεσε 158. Μια αποστολή 773 ανδρών εγκατέλειψε το Αρινμπούρκ τον Νοέμβριο, από τους οποίους οι 500 πέθαναν από το κρύο και τη πείνα. Κατά την διάρκεια της εξέγερσης, οι Μπασκίροι επαναστάτες σχεδίαζαν να σφαγιάσουν τους Ρώσους που κοιμούνταν στη Σεϊαντούσα. Η ενέδρα απέτυχε. Οι Ρώσοι απάντησαν με σκληρά αντίποινα: Χίλιοι χωρικοί (συμπεριλαμβανομένων γυναικοπαίδων) σφαγιάστηκαν και άλλοι 500 οδηγήθηκαν σε μια αποθήκη όπου κάηκαν ζωντανοί. Στη συνέχεια, οι επιδρομές είχαν ως αποτέλεσμα τη πυρπόληση περίπου 50 χωριών και τον θάνατο 2.000 ατόμων. Κάποια στιγμή αργότερα, οκτώ χιλιάδες Μπασκίρ επιτέθηκαν σε ένα ρωσικό στρατόπεδο σκοτώνοντας 158 άτομα, ενώ οι εξεγερμένοι έχασαν 40 άνδρες. Τρεις κρατούμενοι κρεμάστηκαν. Οι Μπασκίροι επαναστάτες επιτέθηκαν και σε Μπασκίρους που μάχονταν υπέρ της Ρωσίας. Για τους ηγέτες που παραδίδονταν, μερικές φορές το πρόστιμο ήταν η παράδοση ενός αλόγου ανά νοικοκυριού. Άλλες φορές οι ηγέτες που παραδίδονταν τιμωρούνταν με απαγχονισμό.
Επακόλουθα
Παρόλο που τα αποτελέσματα της μπασκιρικής εξέγερσης δεν μπορούν να συνοψιστούν με ευκολία, τα αποτελέσματά της είναι τα παρακάτω:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία του Μπασκορτοστάν
Φρένκι ντε Γιονγκ
Ο ντε Γιονγκ ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα από τη Βίλεμ ΙΙ το 2015. Ένα χρόνο αργότερα πήρε μεταγραφή για τον Άγιαξ συμβολικά για 1€, αλλά με ρήτρα 10% επί της πώλησης. Στον Άγιαξ ο ντε Γιονγκ αναγνωρίστηκε ως ένας από τους καλύτερους μέσους στην Ευρώπη, κερδίζοντας ένα εγχώριο νταμπλ και έφτασε στα ημιτελικά του Τσάμπιονς Λιγκ. Τη σαιζόν 2018-19 κέρδισε το πρωτάθλημα, το κύπελλο, αναδείχθηκε παίκτης της σαιζόν για την Ερεντιβίζιε και ήταν καταλυτικός στην πορεία του Άγιαξ μέχρι τα ημιτελικά του Τσάμπιονς Λιγκ, για πρώτη φορά μετά από 22 χρόνια, και ανακηρύχθηκε καλύτερος μέσος της σαιζόν για το Τσάμπιονς Λιγκ. Τον Ιούλιο του 2019 αποκτήθηκε από την Μπαρτσελόνα για 75 εκατομμύρια ευρώ. Τον Οκτώβριο του 2020 ανανέωσε το συμβόλαιο του στην Μπαρτσελόνα με την ρήτρα αποδέσμευσης του να είναι 400 εκατομμύρια ευρώ.
Ο ντε Γιονγκ πραγματοποίησε το επαγγελματικό του ντεμπούτο με την εθνική ομάδα αντρών το Σεπτέμβριο του 2018 και βοήθησε ως βασικός την Ολλανδία να καταλάβει τη δεύτερη θέση στο πρωτάθλημα εθνών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ολλανδοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ολλανδίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βίλεμ ΙΙ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΦΚ Άγιαξ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπαρτσελόνα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022
Λίμνη Αθαμπάσκα
Ιστορία-ονομασία
Το όνομα της λίμνης προέρχεται από την ινδιάνικη γλώσσα Κρη και τη φράση aðapaskāw, που σημαίνει «[όπου] υπάρχουν φυτά το ένα μετά το άλλο» Η φυλή των Ινδιάνων Ντένε ονόμαζε αρχικώς έτσι μόνο το εύφορο δέλτα στην εκβολή του ποταμού Αθαμπάσκα στη νοτιοδυτική γωνία της λίμνης. Ο Αλεξάντερ Μακένζι εξερεύνησε τη λίμνη λίγο πριν το 1789. Το 1791 ο χαρτογράφος Φίλιπ Τέρνορ της Εταιρείας Γουναρικών του Κόλπου του Χάντσον, έγραψε στο ημερολόγιό του: «χαμηλό ελώδες έδαφος στη νότια πλευρά, με λίγες ιτιές, από το οποίο η λίμνη εν γένει παίρνει την ονομασία Αδαπίσοου στη νότια γλώσσα Κρη...». Ο τοπογράφος και εξερευνητής Πήτερ Φίντλερ κατέγραψε αρχικώς την ονομασία για τον ποταμό το 1790 ως «ο Μέγας Αραμπούσκα». Μέχρι το 1801 η ονομασία είχε πλησιάσει το «Αθαπάσκοου» και ήδη το 1820 ο επικεφαλής της Εταιρείας του Κόλπου του Χάντσον Τζωρτζ Σίμπσον αναφερόταν τόσο στη λίμνη όσο και στο ποτάμι με το όνομα «Αθαμπάσκα».
Γεωγραφία και φυσική ιστορία
thumb|left|Χάρτης της Λίμνης Αθαμπάσκα thumb|left|Η λεκάνη του [[Ποταμός Μακένζι|Ποταμού Μακένζι, με τη Λίμνη Αθαμπάσκα ως το νοτιοανατολικότερο μεγάλο σώμα νερού αυτής]] Η λίμνη, ευρισκόμενη σε υψόμετρο 213 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, έχει έκταση 7.850 τ.χλμ., μήκος 283 χλμ., μέγιστο πλάτος 50 χλμ. και μέγιστο βάθος 124 μέτρα. Περιέχει περίπου 204 κυβικά χιλιόμετρα νερού και είναι η μεγαλύτερη και βαθύτερη λίμνη τόσο στην Αλμπέρτα όσο και στο Σασκάτσουαν. Επιπλέον είναι η εικοστή σε έκταση λίμνη και η 33η (περίπου) σε όγκο νερού ολόκληρης της Γης. Η λίμνη Αθαμπάσκα συλλέγει νερό από μία έκταση 274.540 τ.χλμ. (έκταση λεκάνης απορροής), ενώ τα νερά της παροχετεύονται προς τα βόρεια, μέσα από τα συστήματα των ποταμών των Σκλάβων και Μακένζι, φθάνοντας τελικώς στον Αρκτικό Ωκεανό.
Το Φορτ Τσίπεουάιαν (Fort Chipewyan), ένας από τους παλαιότερους οικισμούς των λευκών σε όλη την Αλμπέρτα, βρίσκεται στη δυτική όχθη της λίμνης, στο μέρος όπου η κυριότερη εκροή της, ο ποταμός Ριβιέρ ντε Ροσέρ (Rivière des Rochers), ρέει προς τον Ποταμό των Σκλάβων. Το ανατολικό τμήμα της Λίμνης Αθαμπάσκα στενεύει έως πλάτος περί το 1 χιλιόμετρο κοντά στην κοινότητα Φοντ ντυ Λακ και ανατολικότερα καταλήγει στο στόμιο του ομώνυμου ποταμού Φοντ ντυ Λακ.
Το Ακρωτήριο Φίντλερ στη βόρεια όχθη της λίμνης ονομάσθηκε προς τιμή του Πήτερ Φίντλερ, τοπογράφου, χαρτογράφου και εξερευνητή που εργαζόταν για την Εταιρεία του Κόλπου του Χάντσον.
Μαζί με άλλες μεγάλες λίμνες του βόρειου Καναδά, όπως τη Μεγάλη Λίμνη των Άρκτων και τη Μεγάλη Λίμνη των Σκλάβων, η Αθαμπάσκα είναι μια λίμνη-κατάλοιπο της απέραντης παγετωνικής «Λίμνης Μακκόνελ», που υπήρξε πριν από 12 έως 8 χιλιετίες.
Ποταμοί
Ποταμοί που εκβάλλουν στη Λίμνη Αθαμπάσκα είναι μεταξύ άλλων και οι εξής (με τη φορά των δεικτών του ρολογιού): Φοντ ντυ Λακ, Άδερσαϊντ (Otherside River), Χέλμερ Κρηκ, Μακφάρλεϊν, Άρτσιμπαλντ, Γουίλιαμ, Ντάμβιλ Κρηκ, Τζάκφις Κρηκ, Κλάουσεν Κρηκ, Ολντ Φορτ, Κράουν Κρηκ, Αθαμπάσκα, Κόλιν, Όλντμαν, Γκρηζ και Ρομπιλάρ.
Οικονομία και περιβάλλον
Η εξόρυξη ουρανίου και χρυσού κατά μήκος της βόρειας όχθης της Λίμνης Αθαμπάσκα έφερε την ίδρυση της Ουράνιουμ Σίτυ, που φιλοξενούσε τους μεταλλωρύχους και τις οικογένειές τους. Είχε φθάσει τους 5.000 κατοίκους το 1980, αλλά μέσα στη δεκαετία του 1980 έκλεισαν όλα τα ορυχεία, αφού η βόρεια όχθη είχε ήδη μολυνθεί αρκετά, και σήμερα κατοικούν εκεί μόλις 73 άνθρωποι (απογραφή του 2016). Η εκτεταμένη εξόρυξη ασφαλτούχου άμμου στην περιοχή πιστεύεται ότι έχει επιβαρύνει τα σημερινά επίπεδα ρυπάνσεως στη λίμνη.
Στις 31 Οκτωβρίου 2013 ένας από τους λάκους του ανθρακωρυχείου του Όμπεντ Μάουντεν υπεχώρησε και έως ένα εκατομμύριο κυβικά μέτρα λάσπης υπολειμμάτων χύθηκαν στα ποταμάκια Πλαντ και Απετόουν. Από εκεί πέρασαν στον ποταμό Αθαμπάσκα και μετά από έναν μήνα κατέληξαν στη Λίμνη Αθαμπάσκα, κοντά στο Φορτ Τσίπεουάιαν, περισσότερα από 500 χιλιόμετρα μακριά από το ανθρακωρυχείο.
Οι αμμόλοφοι της Λίμνης Αθαμπάσκα, οι μεγαλύτεροι βορείως του 58ου παραλλήλου παγκοσμίως, βρίσκονται στη νότια όχθη της και ανακηρύχθηκαν «Επαρχιακό Πάρκο Άγριας Φύσης» το 1992.
Στην ίδια τη Λίμνη Αθαμπάσκα ζουν 23 είδη ψαριών, με το παγκόσμιο ρεκόρ μεγέθους για τη λιμναία πέστροφα (Salvelinus namaycush), 46,3 χιλιόγραμμα, να ψαρεύεται από τα βαθιά της το 1961 με δίχτυ. Άλλα είδη ψαριών στη λίμνη είναι μεταξύ άλλων τα Sander vitreus, Perca flavescens, λούτσος των ποταμών, Hiodon alosoides, Coregonus clupeaformis, Thymallus arcticus, Lota lota και Catostomus catostomus.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λίμνες του Καναδά Κατηγορία:Σασκάτσουαν Κατηγορία:Αλμπέρτα
Ξηρόβρυση Εύβοιας
Για συνώνυμο οικισμό στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Ξηρόβρυση Κιλκίς
Η Ξηρόβρυση είναι παραθαλάσσιος οικισμός της Δροσιάς της Περιφερειακής Ενότητας Ευβοίας σε υψόμετρο 43 μέτρα.
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Ξηρόβρυση βρίσκεται στην ηπειρωτική Στερεά Ελλάδα και στις δυτικές ακτές του Ευβοϊκού. Είναι κτισμένη απέναντι από τη Χαλκίδα, από την οποία χωρίζεται με το Κάστρο του Καράμπαμπα και την παλιά γέφυρα του Ευρίπου, ενώ τα σπίτια του οικισμού απλώνονται βόρεια και δυτικά της. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1981 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Δροσιάς. Το 1997 με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 προσαρτήθηκε στο δήμο Ανθηδώνος. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης μαζί με τη Δροσιά, την Κρόνια, τον Προφήτη Ηλία και τη νησίδα Κτηπονήσι αποτελούν την δημοτική κοινότητα Δροσιάς που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ανθηδώνος του Δήμου Χαλκιδέων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 8780 μόνιμους κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Εύβοιας Κατηγορία:Δήμος Χαλκιδέων
Ζαν-Μπατίστ Ρενιώ
Ο Ζαν-Μπατίστ Ρενιώ (γαλλικά: Jean-Baptiste Regnault), 1754 - 1829, ήταν Γάλλος νεοκλασικός ζωγράφος.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Ζαν-Μπατίστ Ρενιώ γεννήθηκε στο Παρίσι στις 9 Οκτωβρίου 1754. Η οικογένεια μετανάστευσε στην Αμερική, όπου από μικρή ηλικία ξεκίνησε την επαγγελματική ζωή του στη θάλασσα, σε εμπορικό πλοίο.
Επιστρέφοντας στο Παρίσι σε ηλικία δεκαπέντε ετών, μαθήτευσε κοντά στους Νικολά-Μπερνάρ Λεπισιέ, Ζοζέφ-Μαρί Βιέν και Ζαν Μπαρντέν, οι οποίοι, αναγνωρίζοντας το ταλέντο του, τον πήραν στη Ρώμη όπου συνέχισε την εκπαίδευσή του. Το 1776 κέρδισε το βραβείο της Ρώμης με τον πίνακα Αλέξανδρος και Διογένης. Έμεινε στη βίλα Μέντιτσι ως υπότροφος μαζί με τον Ζακ-Λουί Νταβίντ και τον Πιέρ Περόν.
Το 1783 εξελέγη μέλος της Βασιλικής Ακαδημίας Ζωγραφικής και Γλυπτικής και στο Σαλόν εξέθεσε το έργο υποδοχής του Η Εκπαίδευση του Αχιλλέα από τον Κένταυρο Χείρωνα (Μουσείο του Λούβρου). αριστερά|μικρογραφία|307x307εσ|Ελευθερία ή Θάνατος (1795) [[Αίθουσα Τέχνης Αμβούργου]] Φιλοτέχνησε πολλούς πίνακες με θέμα την Αρχαιότητα, μετά παθιάστηκε με τη Γαλλική Επανάσταση και ζωγράφισε για το Σαλόν του 1795 τον πίνακα Ελευθερία ή Θάνατος: στο κέντρο, το Πνεύμα της Γαλλίας με τρίχρωμα φτερά πετά πάνω από τη γη εκφράζοντας την οικουμενικότητα των ιδεών του 1793. Στα αριστερά της, ο Θάνατος και στα δεξιά της, η Δημοκρατία με τα σύμβολα της ελευθερίας, της ισότητας και της αδελφοσύνης.
Υπό την Πρώτη Αυτοκρατορία, παρήγαγε μεγάλους ιστορικούς πίνακες. Στις 7 Φεβρουαρίου 1807 διορίστηκε καθηγητής ζωγραφικής στη Σχολή Καλών Τεχνών του Παρισιού, θέση που κατείχε από τις 21 Δεκεμβρίου 1805, αλλά χωρίς μισθό.
Εξέθετε τακτικά στο Σαλόν μέχρι το 1809, στη συνέχεια εγκατέλειψε την επίσημη καριέρα του και συνέχισε να ζωγραφίζει για την ευχαρίστησή του πίνακες με θέματα από τη μυθολογία. Από το 1816 έως το 1822 ήταν καθηγητής σχεδίου στην Πολυτεχνική σχολή.
Έλαβε τον τίτλο του βαρόνου στις 19 Ιουλίου 1829.
Ο Ζαν-Μπατίστ Ρενιώ παντρεύτηκε τη Σοφί Μεγιέ με την οποία απέκτησαν τρεις γιους.
Πέθανε στο Παρίσι στις 12 Νοεμβρίου 1829. Είναι ενταφιασμένος στο κοιμητήριο Περ-Λασαίζ.
Μαθητές
Ο Ζαν-Μπατίστ Ρενιώ είχε πολλούς μαθητές, μεταξύ των οποίων τους Μερί-Ζοζέφ Μπλοντέλ, Πιέρ-Ναρσίς Γκερέν, Ρομπέρ Λεφέβρ, Ανριέτ Λοριμιέ, Λουί Ερσάν, Σαρλ-Πωλ Λαντόν, Ιπολίτ Λεκόντ, κλ. Η σχολή του ήταν για πολύ καιρό αντίπαλη σε επιρροή με τη σχολή του Νταβίντ, του οποίου τον κλασικισμό άμβλυνε με μια πιο ευέλικτη και αισθησιακή τέχνη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι ζωγράφοι
Άντριου Ρόμπερτσον
Ο Άντριου Ρόμπερτσον (Andrew Robertson, 11 Μαρτίου 1994) είναι Σκοτσέζος ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως αριστερός αμυντικός για τη Λίβερπουλ και είναι αρχηγός της εθνικής ομάδας της Σκωτίας.
Ο Ρόμπερτσον πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική αντρών τον Μάιο του 2014 και τον Σεπτέμβριο του 2018 ορίστηκε αρχηγός της.
Οδηγησε την ομαδα στο Γιουρο του 2020,στο πρωτο τουρνουα της Εθνικης Σκωτιας μετα απο 22 χρονια.
Τιτλοι
Τσάμπιονς Λιγκ:2019
ΟΥΕΦΑ Σούπερ Καπ:2019
Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων:2019
Πρεμιερ Λιγκ:2019-20
Λιγκ Καπ: 2021-22
Kυπελλο Αγγλιας:2021-22
Στέλιος Μαλακόπουλος
Ο Στέλιος Μαλακόπουλος (Θεσσαλονίκη, 13 Σεπτεμβρίου 1996) είναι Έλληνας παγκόσμιος πρωταθλητής του στίβου, κάτοχος του παγκόσμιου ρεκόρ στο άλμα εις μήκος κατηγορίας Τ62, η οποία αφορά αθλητές που έχουν υποστεί διπλό ακρωτηριασμό κάτω από το γόνατο.
Προσωπικά στοιχεία - Σπουδές
Ο Στέλιος Μαλακόπουλος γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη και είναι γιος του Ιωάννη Μαλακόπουλου και της Ελευθερίας Ζιούτα.
Αποφοίτησε από το Κολλέγιο Ανατόλια και σπούδασε στο Τμήμα των Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Μακεδονίας (2015-2020), ενώ από το 2020 μέχρι σήμερα συνεχίζει τις σπουδές του στο Τμήμα της Νομικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Ασχολήθηκε με τον αθλητισμό και συγκεκριμένα με το μπάσκετ, παίζοντας στις ομάδες των ακαδημιών του Ηρακλή. Το 2015, όμως, είχε ένα πολύ σοβαρό τροχαίο ατύχημα, κατά το οποίο ακρωτηριάστηκε και στα δύο του πόδια. Ωστόσο, μετά από τρεις μήνες αποκατάστασης, κατάφερε να σταθεί με τη βοήθεια αθλητικών τεχνητών μελών και πάλι όρθιος.
Γι’ αυτόν τον λόγο δεν εγκατέλειψε τον αθλητισμό. Από το 2017 άρχισε να γυμνάζεται ως αθλητής στίβου σε παραολυμπιακό επίπεδο πλέον με τη βοήθεια αθλητικών τεχνητών μελών. Εντάχθηκε στον σύλλογο Α.Σ. ΑμεΑ Ελπίδα και είναι μέλος της Εθνικής Αθλητικής Ομοσπονδίας Ατόμων με Αναπηρίες.
Εκτός από πολυάριθμες αθλητικές διοργανώσεις, συμμετέχει ενεργά σε διάφορες κοινωνικές δράσεις πραγματοποιώντας επισκέψεις σε σχολεία και σειρά ομιλιών σε μαθητές και μαθήτριες κάθε ηλικίας.
Πρωταθλητισμός - Επαγγελματική σταδιοδρομία
Οι πρώτες του διακρίσεις ήρθαν σε εθνικό επίπεδο στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα του 2017, όπου κατέκτησε δύο πρώτες θέσεις και σημείωσε δύο πανελλήνια ρεκόρ στα 100μ. και 200μ. ανδρών κατηγορίας Τ62.
Το 2018 κατάφερε να εξασφαλίσει την πρόκρισή του για το Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα στο Βερολίνο και την παράλληλη ένταξή του στην Εθνική ομάδα ΑμεΑ, μετά τις επιτυχημένες παρουσίες του σε διεθνείς αγώνες στο Ντουμπάι, στο Κραγκούγεβατς, στο Λεβερκούζεν και στο Βερολίνο, σημειώνοντας Πανελλήνια Ρεκόρ στα 100μ., 200μ., 400μ. και στο άλμα εις μήκος.
Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα ΑμεΑ που διεξήχθη στο Βερολίνο στις 20-26 Αυγούστου 2018 κατέκτησε 2 μετάλλια, ένα ασημένιο στα 200μ. με πανελλήνιο ρεκόρ 24.43 και ένα χάλκινο στα 400μ με πανελλήνιο ρεκόρ 57.72. Στο άλμα εις μήκος αγωνίστηκε μαζί με την κατηγορία Τ64, και κατετάγη 5ος, ωστόσο ήταν ο πρώτος αθλητής από την κατηγορία Τ62 και κατέρριψε παγκόσμιο ρεκόρ στην κατηγορία αυτή.
Το 2019, στο 9th Sharjah International Open Athletics Meeting που φιλοξενήθηκε στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, κατέκτησε την τρίτη θέση στα 100 μ. Τ62 με πανελλήνιο ρεκόρ 12.73. Επίσης την τρίτη θέση κατέκτησε στα 200 μ. T46/62/63 με 24.64. Παράλληλα, κατάφερε να κατακτήσει το ασημένιο μετάλλιο στη μικτή κατηγορία και να κάνει εκ νέου παγκόσμιο ρεκόρ στο άλμα εις μήκος με επίδοση 6,80 μέτρα, εξασφαλίζοντας έτσι την πρόκρισή του στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα. Αυτό διεξήχθη στις 10-16 Νοεμβρίου στο Ντουμπάι, όπου κατέκτησε την 5η θέση στα 400μ. και την 6η θέση στο άλμα εις μήκος μεικτών κατηγοριών (1η θέση στην κατηγορία του).
Στις 15 Φεβρουαρίου 2020, σε ημερίδα κλειστού στίβου του ΣΕΓΑΣ στη Θεσσαλονίκη, με επίδοση 7,10 μέτρα (παγκόσμιο ρεκόρ κλειστού στίβου), έγινε ο πρώτος αθλητής στην ιστορία που με διπλό ακρωτηριασμό ξεπέρασε τα 7 μέτρα στο άλμα εις μήκος.
Στις 3 Ιουλίου 2020 στον πρώτο του αγώνα, μετά την παύση αναστολής αθλητικών διοργανώσεων λόγω της πανδημίας covid-19, κατάφερε να καταρρίψει εκ νέου το παγκόσμιο ρεκόρ στο άλμα εις μήκος με επίδοση 6,87 μέτρα σε διεθνή αγώνα στο Βερολίνο.
Στις 5 Σεπτεμβρίου 2020, στο 16th International Golden Roof Challenge που διεξήχθη στο Ίνσμπρουκ της Αυστρίας, κατέρριψε και πάλι το παγκόσμιο ρεκόρ με 6,93 μ.
Τον Μάρτιο του 2021, σε ημερίδα στίβου στο Παγκρήτιο Στάδιο Ηρακλείου, αφιερωμένη στη μνήμη του τέως προέδρου της Εθνικής Αθλητικής Ομοσπονδίας Ατόμων με Αναπηρίες, Γιώργου Φουντουλάκη, ο Μαλακόπουλος κατέρριψε και πάλι το παγκόσμιο ρεκόρ, φτάνοντας για πρώτη φορά τα επτά μέτρα (7.00μ.) και με ευνοϊκό άνεμο μόλις +0,7.
Τον Ιούνιο του 2021, στο μίτινγκ του Φρεϊτάλ στη Γερμανία, κατέρριψε εκ νέου το παγκόσμιο ρεκόρ στην κατηγορία Τ62 με επίδοση 7,04.
Στους Θερινούς Παραολυμπιακούς Αγώνες 2020 στο Τόκιο, που διεξήχθησαν εξ αναβολής το 2021, ο Μαλακόπουλος κατέκτησε την 4η θέση στο άλμα εις μήκος Τ44/Τ62/Τ64, ισοφαρίζοντας όμως το παγκόσμιο ρεκόρ στην κατηγορία Τ62 με 7,04 μ.
Τιμητικές διακρίσεις
Στις 28 Δεκεμβρίου 2020 αναδείχτηκε ως «Ο καλύτερος αθλητής με αναπηρία της χώρας για το 2020» συγκεντρώνοντας 31.331 ψήφους στην ψηφοφορία των Gazzetta Awards.
Ηλιοειδή άτομα
Ηλιοειδή άτομα (ή αλλιώς ηλιοειδή συστήματα) ονομάζονται τα άτομα εκείνα που αποτελούνται από πυρήνα φορτίου Ζe (όπου Ζ≥2 ο ατομικός αριθμός και e το στοιχειώδες φορτίο) και δύο ηλεκτρόνια που περιφέρονται γύρω από αυτόν. Παραδείγματα ηλιοειδών ατόμων αποτελούν τα ιόντα Li+, Be++ και Β+++.
Στα συστήματα ηλιοειδών ατόμων κεντρικό ρόλο παίζει η απαγορευτική αρχή του Πάουλι.
Ηλιοειδή άτομα και κβαντομηχανική
Τα ηλιοειδή άτομα στάθηκαν εξαρχής ως τομείς εφαρμογής της κβαντικής μηχανικής, καθώς αποτελούν φυσιολογική επέκταση του πεδίου εφαρμογής της θεωρίας στην ατομική φυσική σε επίπεδο πολυπλοκότητας μετά τα υδρογονοειδή άτομα.
Χαμιλτονιανή
Στη μη σχετικιστική κβαντομηχανική, η Χαμιλτονιανή του συστήματος σε μονάδες cgs ισούται με
Εξίσωση Σρέντιγκερ
Από τη σκοπιά της κβαντομηχανικής, σκοπός του προβλήματος είναι ο υπολογισμός των ιδιοτιμών της Χαμιλτονιανής μέσω της επίλυσης της εξίσωσης Σρέντιγκερ. Από τη στιγμή που το δυναμικό του προβλήματος είναι χρονοανεξάρτητο, οι ιδιοσυναρτήσεις της Χαμιλτονιανής θα είναι στατικές και άρα αρκεί να επιλυθεί η χρονοανεξάρτητη εξίσωση Σρέντιγκερ, ήτοι
όπου οι τελεστές ορμής κάθε ηλεκτρονίου αντικαταστάθηκαν με τις αντίστοιχες εκφράσεις τους στον χώρο των θέσεων.
Η διαφορική εξίσωση που προκύπτει από την εξίσωση Σρέντιγκερ δεν είναι ακριβώς επιλύσιμη. Παρόλα αυτά, υπάρχουν προσεγγιστικές μέθοδοι που είναι σε θέση να προσδιορίσουν τα ενεργειακά επίπεδα του προβλήματος. Τέτοιες μέθοδοι είναι η θεωρία διαταραχών και η μέθοδος των μεταβολών.
Υπολογισμός ενεργειακών επιπέδων
Η θεμελιώδης στάθμη κάθε συστήματος αντιστοιχεί σε δύο ηλεκτρόνια που βρίσκονται στην κατάσταση 1s (n=1,l=0,ml=0) με σπιν αντιπαράλληλα (λόγω της αρχής του Πάουλι).
Αγνόηση των απώσεων μεταξύ ηλεκτρονίων
Σε πρώτη χονδροειδή προσέγγιση, οι απώσεις μεταξύ των ηλεκτρονίων μπορούν να αγνοηθούν. Στην περίπτωση αυτή, η Χαμιλτονιανή του προβλήματος παίρνει την απλούστερη μορφή
όπου
Στον ακόλουθο πίνακα συγκρίνονται οι πειραματικές με τις θεωρητικές (βάσει του τύπου (1)) τιμές της θεμελιώδους ενέργειας για τα τρία πρώτα ηλιοειδή συστήματα.
Τα ποσοστιαία σφάλματα του παραπάνω θεωρητικού υπολογισμού είναι σημαντικά, ιδιαίτερα όταν το φορτίο του πυρήνα είναι μικρό, με αποτέλεσμα οι απώσεις ηλεκτρονίου-πρωτονίου να είναι συγκρίσιμες με την αντίστοιχη αλληλεπίδραση ηλεκτρονίου-ηλεκτρονίου, η οποία (λόγω του θετικού απωστικού δυναμικού) έχει ως αποτέλεσμα να μεγαλώνει την ενέργεια της θεμελιώδους στάθμης (δηλαδή να τις κάνει λιγότερο αρνητικές).
Ημικλασικό μοντέλο του Μπορ
Βάσει του ημικλασικού μοντέλου του Μπορ, ένα ηλεκτρόνιο στη θεμελιώδη στάθμη ενός υδρογονοειδούς ατόμου πυρηνικού φορτίου Ζ κινείται σε κυκλική τροχιά ακτίνας ίσης με μία ακτίνα του Μπορ (περίπου 0,529 ώνγκστρεμ) και έχει ενέργεια ίση με μείον μισό Hartree (1 Hartree ≈ 27,2 ηλεκτρονιοβόλτ).
Αν τα δύο ηλεκτρόνια σε ένα ηλιοειδές σύστημα είναι πράγματι αναγκασμένα να κινούνται σε τροχιά ίδιας ακτίνας και στροφορμής, τότε η ενέργεια της θεμελιώδους στάθμης του συστήματος αντιστοιχεί στην απόσταση εκείνη μεταξύ των δύο ηλεκτρονίων η οποία ελαχιστοποιεί την ηλεκτροστατική τους άπωση. Η απόσταση αυτή αντιστοιχεί σε 2 ακτίνες του Μπορ (τα ηλεκτρόνια βρίσκονται πάντοτε αντιδιαμετρικά της τροχιάς), ήτοι η ελάχιστη ενέργεια αλληλεπίδρασης των δύο ηλεκτρονίων είναι
Ο τύπος (1) υπόκειται λοιπόν σε μία διόρθωση, που αντιστοιχεί στην προσθήκη του παραπάνω όρου. Συνεπώς, η θεωρητική πρόβλεψη της θεμελιώδους ενέργειας ενός ηλιοειδούς συστήματος πυρηνικού φορτίου Ζ για το παραπάνω μοντέλο είναι:
Αν και οι θεωρητικές προβλέψεις του τύπου (2) είναι σαφώς ακριβέστερες από εκείνες του τύπου (1), το γεγονός ότι εμφανίζονται ακόμα σημαντικά ποσοστιαία σφάλματα σημαίνει ότι το πρόβλημα των ηλιοειδών ατόμων οφείλει να μεταχειριστεί με πλήρη κβαντομηχανική λεπτομέρεια.
Θεωρία διαταραχών
Σύμφωνα με τη θεωρία διαταραχών, αν μία Χαμιλτονιανή μπορεί να γραφτεί υπό τη μορφή
όπου Η(0) μία Χαμιλτονιανή με γνωστές ιδιοτιμές (Εn(0)) και ιδιοδιανύσματα (|n(0)>), Η(1) ένας πρόσθετος «διαταρακτικός» όρος και λ μία μικρή σταθερά, τότε η διόρθωση πρώτης τάξης στην θεμελιώδη ενέργεια του ακριβώς επιλύσιμου προβλήματος (και τα δύο ηλεκτρόνια στην στάθμη 1s) ισούται με
Αν το δυναμικό αλληλεπίδρασης μεταξύ των δύο ηλεκτρονίων θεωρηθεί ως «διαταραχή» στο ακριβώς επιλύσιμο πρόβλημα των δύο ανεξάρτητων ηλεκτρονίων, τότε
Το τελευταίο ολοκλήρωμα υπολογίζεται αναλυτικά, με αποτέλεσμα η τελική έκφραση για την διόρθωση πρώτης τάξης στην ενέργεια να είναι
Επομένως, η ολική ενέργεια θεμελιώδους στάθμης ενός ηλιοειδούς συστήματος πυρηνικού φορτίου Ζ βάσει της θεωρίας διαταραχών είναι:
Όπως φαίνεται και από τον παραπάνω πίνακα, η θεωρία διαταραχών αποτελεί ισχυρότατο εργαλείο προσεγγιστικών υπολογισμών. Η σταδιακή αύξηση της ακρίβειας της εξίσωσης (3) οφείλεται στο γεγονός ότι, καθώς αυξάνεται το πυρηνικό φορτίο, το δυναμικό αλληλεπίδρασης μεταξύ των δύο ηλεκτρονίων γίνεται ολοένα και μικρότερο σε σχέση με την «αδιατάρακτη» Χαμιλτονιανή.