cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ψηλά τα χέρια Χίτλερ
Πλοκή
Αφού πια έχουν πάρει την απόφαση να τα αφήσουν όλα και να φύγουν, ένα γερμανικό μπλόκο τους σταματά. Ένας αντιστασιακός που τους κατεύθυνε λαβώνεται και πεθαίνει. Τότε αυτοί τρέχουν να σωθούν και χωρίζονται. Κι έτσι οι δύο φίλοι χάνονται οριστικά, μέχρι που συναντιούνται ξανά σε εκείνη την εκδρομή χρόνια μετά. Τέλος ο Ανέστης αλλάζει όχημα και πάει με αυτό που ήταν ο Παναγής και η ταινία τελειώνει.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1962 Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Πολεμικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ταινίες του Θανάση Βέγγου
Ανιόν υδρογόνου
Το ανιόν υδρογόνου, H−, είναι ένα αρνητικό ιόν (ανιόν) υδρογόνου, δηλαδή ένα άτομο υδρογόνου που έχει συλλάβει ένα επιπλέον ηλεκτρόνιο. Το ανιόν υδρογόνου είναι ένα σημαντικό συστατικό της ατμόσφαιρας των άστρων, όπως ο Ήλιος. Στη χημεία, αυτό το ιόν ονομάζεται υδρίδιο. Το ιόν έχει δύο ηλεκτρόνια συνδεδεμένα από την ηλεκτρομαγνητική δύναμη σε έναν πυρήνα που περιέχει ένα πρωτόνιο.
Η ενέργεια δέσμευσης του H− ισούται με την ενέργεια δέσμευσης ενός επιπλέον ηλεκτρονίου σε ένα άτομο υδρογόνου, που ονομάζεται συγγένεια ηλεκτρονίων του υδρογόνου. Μετράται ότι είναι 0,754 195(19) eV ή 0,027 7161(62) hartree. Η συνολική ενέργεια θεμελιώδους κατάστασης γίνεται έτσι -14,359 888 eV.
Εμφάνιση
Το ανιόν υδρογόνου είναι η κυρίαρχη πηγή αδιαφάνειας χωρίς περιορισμούς σε ορατά και εγγύς υπέρυθρα μήκη κύματος στις ατμόσφαιρες άστρων όπως ο Ήλιος και τα ψυχρότερα. η σημασία του σημειώθηκε για πρώτη φορά τη δεκαετία του 1930. Το ιόν απορροφά φωτόνια με ενέργειες στην περιοχή 0,75–4,0 eV, η οποία κυμαίνεται από το υπέρυθρο έως το ορατό φάσμα. Τα περισσότερα από τα ηλεκτρόνια σε αυτά τα αρνητικά ιόντα προέρχονται από τον ιονισμό μετάλλων με χαμηλά δυναμικά πρώτου ιονισμού, συμπεριλαμβανομένων των αλκαλικών μετάλλων και των αλκαλικών γαιών. Η διαδικασία που εκτοξεύει το ηλεκτρόνιο από το ιόν ονομάζεται σωστά φωτοαπόσπαση παρά φωτοϊονισμός επειδή το αποτέλεσμα είναι ένα ουδέτερο άτομο (και όχι ένα ιόν) και ένα ελεύθερο ηλεκτρόνιο.
Το H− εμφανίζεται επίσης στην ιονόσφαιρα της Γης και μπορεί να παραχθεί σε επιταχυντές σωματιδίων.
Η ύπαρξή του αποδείχθηκε για πρώτη φορά θεωρητικά από τον Χανς Μπέτε το 1929. Το H− είναι ασυνήθιστο, επειδή, στην ελεύθερη του μορφή, δεν έχει δεσμευμένες διεγερμένες καταστάσεις, όπως αποδείχθηκε τελικά το 1977.
Στη χημεία, το ανιόν υδριδίου είναι το υδρογόνο που έχει την τυπική κατάσταση οξείδωσης -1.
Ο όρος υδρίδιο χρησιμοποιείται πιθανώς συχνότερα για να περιγράψει ενώσεις υδρογόνου με άλλα στοιχεία, στα οποία το υδρογόνο βρίσκεται στην τυπική κατάσταση οξείδωσης -1. Στις περισσότερες τέτοιες ενώσεις, ο δεσμός μεταξύ του υδρογόνου και του πλησιέστερου γείτονά του είναι ομοιοπολικός. Ένα παράδειγμα υδριδίου είναι το ανιόν βοροϋδριδίου (BH4−).
Παραπομπές
Κατηγορία:Αστροφυσική Κατηγορία:Άρθρα χωρίς πηγή UNII Κατηγορία:Άρθρα χωρίς πηγή KEGG Κατηγορία:Άρθρα χωρίς πηγή InChI Κατηγορία:Υδρογόνο
Κάστρο της Καλαμάτας
right|thumb|200px|Το κάστρο της Καλαμάτας σήμερα μικρογραφία|Είσοδος Κάστρου Καλαμάτας Το Κάστρο της Καλαμάτας είναι οχυρωματικό κτίσμα που βρίσκεται στη σημερινή πόλη της Καλαμάτας στην Μεσσηνία. Βρίσκεται σε λόφο στα βορειοδυτικά της πόλης όπου στους πρόποδές του περνά ο ποταμός Νέδοντας και πιο συγκεκριμένα στην οδό Σπάρτης 28. Το κάστρο στο εσωτερικού του περιελάμβανε οχυρωμένη ακρόπολη ενώ έχουν βρεθεί και ερείπια ναού.
Κατά την αρχαιότητα στον λόφο ο μυθολογικός ήρωας Φάρις είχε χτίσει την Ακρόπολη της αρχαίας πόλης Φαραί. Εκεί βρισκόταν το παλάτι των βασιλέων της πόλης που αναφέρεται ανάμεσα σε αυτές που πήραν μέρος στον Τρωικό πόλεμο. Τον 6ο αιώνα μ.Χ. πάνω στα αρχαία ερείπια χτίστηκε χριστιανικός ναός κι έπειτα οι Βυζαντινοί οχύρωσαν ξανά το μέρος.
Τον 19ο αιώνα περνά σε παρακμή και το 1821 καταλήφθηκε από τους έλληνες κατά την επανάσταση. Το 1825 το πολιορκεί ο Ιμπράημ και του δημιουργεί μεγάλες καταστροφές.
Επίσης, το κάστρο χρησιμοποιείται έως και σήμερα για διάφορες παραστάσεις, εκδηλώσεις, συναυλίες και άλλα πολλά.
Πηγές
Κατηγορία:Αξιοθέατα στην Πελοπόννησο Κατηγορία:Κάστρα του Πριγκιπάτου της Αχαΐας Κατηγορία:Κάστρα της Μεσσηνίας Κατηγορία:Ιστορία της Μεσσηνίας Κατηγορία:Βαρωνία των Καλαμών Κατηγορία:Δήμος Καλαμάτας Κατηγορία:Καλαμάτα
Τζέισον Κιντ
Ο Τζέισον Φρέντερικ Κιντ (Jason Frederick Kidd, γεννήθηκε 23 Μαρτίου 1973) είναι Αμερικανός πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Αγωνιζόταν ως πόιντ γκαρντ και θεωρείται από τους καλύτερους στη θέση του όλων των εποχών.
Βιογραφία
Μεγαλωμένος στο Όκλαντ της Καλιφόρνια, έπαιξε κολεγιακό μπάσκετ στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας, Μπέρκλεϊ και επιλέχθηκε δεύτερος συνολικά από τους Ντάλας Μάβερικς στον πρώτο γύρο του NBA Ντραφτ το 1994. Στη συνέχεια, από το 1996 έως το 2001, έπαιξε για τους Φοίνιξ Σανς και αργότερα για τους Νιου Τζέρσεϊ Νετς 2001-2008. Ο Κιντ βοήθησε στη δημιουργία σε μία από τις πιο δραματικές ανατροπές στην ιστορία του πρωταθλήματος, οδηγώντας τους Νετς σε διαδοχικούς τελικούς του NBA στις δύο πρώτες σεζόν του με την ομάδα (ήττες από τους Λος Άντζελες Λέικερς και Σαν Αντόνιο Σπερς το 2002 και το 2003, αντίστοιχα). Στη μέση της σεζόν 2007-08, επέστρεψε πίσω στο Ντάλας όπου έμεινε μέχρι το 2012 και κέρδισε ένα πρωτάθλημα ΝΒΑ το 2011. Μαζί με τις τρεις του εμφανίσεις στα τελικά του ΝΒΑ (συμπεριλαμβανομένου του πρωταθλήματος το 2011), έχει κερδίσει δύο χρυσά μετάλλια σε Ολυμπιακούς Αγώνες με την εθνική ομάδα των ΗΠΑ το 2000 και το 2008.
Έχει συμμετάσχει 10 φορές στο All-Star Game και έχει επιλεχθεί 5 φορές στην καλύτερη ομάδα του ΝΒΑ (All-NBA First Team) και σε 9 στην καλύτερη αμυντική ομάδα. Ηγήθηκε της πρώην ομάδας του, Νιου Τζέρσεϊ Νετς σε δύο διαδοχικές εμφανίσεις σε τελικούς NBA (2002 και 2003) πριν από τη νίκη το 2011 με τους Ντάλας. Η ευφυΐα ήταν πάντα το χαρακτηριστικό του, και σταδιακά έγινε ένας εξαιρετικός σουτέρ. Όταν οι Μάβερικς ξεκίνησαν την πορεία τους για τίτλο το 2011, οφειλόταν σε μεγάλο βαθμό στα σουτ τριών πόντων. Στο γήπεδο η ευελιξία του το καθιστά επίσης τακτικό στα τριπλ-νταμπλ, και είναι στην τρίτη θέση όλων των εποχών στην κανονική περίοδο του ΝΒΑ με συνολικά 107 τριπλ-νταμπλ καριέρας και δεύτερος στα πλέι-οφ με συνολικά 11 τριπλ-νταμπλ καριέρας. Είναι επίσης δεύτερος όλων των εποχών στις ασίστ μετά τον Τζον Στόκτον. Ο συνολικός αριθμός των ριμπάουντ της καριέρας του (8.725) και των κοψιμάτων (450) είναι η καλύτερη επίδοση στην ιστορία του ΝΒΑ για παίκτη της θέσης του. Στις 3 Ιουνίου 2013 ανακοίνωσε την απόφασή του να αποχωρήσει από την ενεργό δράση, έπειτα από 19 αγωνιστικές περιόδους. Το 2021 συμπεριλήφθηκε στην επετειακή επιλογή των 75 καλύτερων του NBA με τη συμπλήρωση 75 χρόνων ιστορίας του.
Σλοβάκοι
Οι Σλοβάκοι (σλοβακικά: Slováci, ενικός: Slovák, θηλυκό: Slovenka, πληθυντικός: Slovenky) είναι μια δυτικοσλαβική εθνότητα και έθνος, ιθαγενής της Σλοβακίας που μοιράζονται κοινή καταγωγή, πολιτισμό, ιστορία και μιλούν σλοβακικά.
Στη Σλοβακία, με συνολικό πληθυσμό 5,4 εκατομμύρια, περί τα 4,4 εκατομμύρια είναι Σλοβάκοι. Υπάρχουν σλοβακικές μειονότητες σε πολλές γειτονικές χώρες, όπως η Αυστρία, η Κροατία, η Τσεχία, η Ουγγαρία, η Πολωνία, η Ρουμανία, η Σερβία και η Ουκρανία και σημαντικοί πληθυσμοί μεταναστών και των απογόνων τους στην Αυστραλία, τον Καναδά|], τη [[Γαλλία, τη Γερμανία, το Ηνωμένο Βασίλειο και τις Ηνωμένες Πολιτείες κ.α., που συλλογικά αναφέρονται ως σλοβακική διασπορά.
Ονομα
Το όνομα Σλοβάκος προέρχεται από το *Slověninъ, πληθυντικός *Slověně, το παλιό όνομα των Σλάβων (Πρόγλας, γύρω στο 863). Η αρχική ρίζα έχει διατηρηθεί σε όλες τις σλοβακικές λέξεις εκτός από το αρσενικό ουσιαστικό: το θηλυκό ουσιαστικό είναι Slovenka, το επίθετο slovenský, η γλώσσα slovenčina και η χώρα Slovensko. Η πρώτη γραπτή αναφορά του επιθέτου slovenský (σλοβακικά) είναι το 1294 (ad parvam arborem nystra slowenski breza ubi est meta).
Το αρχικό όνομα των Σλοβάκων Slověninъ/Slověně ήταν καταγεγραμμένο στο Λατινοτσεχικό Λεξικό του Πρέσμπουργκ (14ος αιώνας), αλλά άλλαξε σε Slovákυπό την επιρροή των τσεχικών και των πολωνικών (γύρω στο 1400). Η πρώτη γραπτή αναφορά του νέου ονόματος στην επικράτεια της σημερινής Σλοβακίας είναι στο Μπαρντέγιοβ (1444, «Nicoulaus Cossibor hauptman, Nicolaus Czech et Slowak, stipendiarii supremi»). Οι αναφορές στις τσέχικες πηγές είναι παλαιότερες (1375 και 1385). Η αλλαγή δεν σχετίζεται με την εθνογένεση των Σλοβάκων, αλλά αποκλειστικά με τις γλωσσικές αλλαγές στις Δυτικές σλαβικές γλώσσες. Η λέξη Σλοβάκος χρησιμοποιήθηκε επίσης αργότερα ως κοινή ονομασία για όλους τους Σλάβους στα τσεχικά, τα πολωνικά και επίσης στα σλοβακικά μαζί με άλλες μορφές.
Στα ουγγρικά ο Σλοβάκος λέγεται Tót (πλ. tótok), ένα εξώνυμο. Αρχικά χρησιμοποιήθηκε για να αναφέρεται σε όλους τους Σλάβους, όπως οι Σλοβένοι και οι Κροάτες, αλλά τελικά επικράτησε κυρίως για τους Σλοβάκους. Πολλά τοπωνύμια στην Ουγγαρία, όπως Tótszentgyörgy, Tótszentmárton και Tótkomlós εξακολουθούν να φέρουν αυτό το όνομα. Το Tóth είναι ένα κοινό ουγγρικό επώνυμο.
Οι Σλοβάκοι έχουν επίσης στο παρελθόν αναφερθεί ποικιλοτρόπως ως Slovyenyn, Slowyenyny, Sclavus, Sclavi, Slavus, Slavi, Winde, Wende ή Wenden. Οι τρεις τελευταίοι όροι είναι παραλλαγές του γερμανικού όρου Wends, που χρησιμοποιείτο ιστορικά για να αναφερθεί σε όλους τους Σλάβους που ζούσαν κοντά σε γερμανικούς οικισμούς.
Eθνογένεση
Οι πρώτοι Σλάβοι ήρθαν στο έδαφος της Σλοβακίας κατά κύματα από τον 5ο και τον 6ο αιώνα και οργανώθηκαν σε φυλετικό επίπεδο. Τα αρχικά ονόματα των φυλών δεν είναι γνωστά λόγω της έλλειψης γραπτών πηγών πριν από την ενσωμάτωσή τους σε ανώτερες πολιτικές οντότητες. Η αποδυνάμωση της φυλετικής συνείδησης πιθανώς επιταχύνθηκε από τους Άβαρους, που δεν σεβάστηκαν τις φυλετικές διαφορές στην ελεγχόμενη περιοχή και παρακίνησαν τους εναπομείναντες Σλάβους να ενωθούν και να συνεργαστούν για την άμυνά τους. Τον 7ο αιώνα οι Σλάβοι ίδρυσαν μια μεγαλύτερη φυλετική ένωση, την αυτοκρατορία του Σάμο. Ανεξάρτητα από αυτή η διαδικασία ολοκλήρωσης συνεχίστηκε σε άλλα εδάφη με διάφορες εντάσεις.
Η τελική πτώση του Χαγανάτου των Αβάρων επέτρεψε την εμφάνιση νέων πολιτικών οντοτήτων. Η πρώτη από αυτές που τεκμηριώνεται από γραπτές πηγές είναι το Πριγκιπάτο της Νίτρα, ένα από τα θεμέλια της μετέπειτα κοινής εθνικής συνείδησης. Σε αυτό το στάδιο της ιστορίας δεν είναι ακόμη δυνατό να υποθέσουμε μια κοινή ταυτότητα όλων των προγόνων των Σλοβάκων στα γειτονικά ανατολικά εδάφη, ακόμα κι αν κατοικούνταν από στενά συγγενείς Σλάβους. Το Πριγκιπάτο της Νίτρα αποτέλεσε τμήμα της Μεγάλης Μοραβίας, ενός κοινού κράτους των Μοραβών (οι πρόγονοι των Τσέχων προσχώρησαν μόνο για λίγα χρόνια). Η σχετικά σύντομη ζωή της Μεγάλης Μοραβίας δεν της επέτρεψε να διαλύσει τις διαφορές που προέκυψαν από τη δημιουργία της από δύο ξεχωριστές οντότητες και ως εκ τούτου δεν μπόρεσε να αναπτυχθεί μια κοινή «σλοβακο-μοραβική» εθνική ταυτότητα. Ωστόσο η πρώιμη πολιτική ολοκλήρωση στο έδαφος της σημερινής Σλοβακίας αντικατοπτρίστηκε στη γλωσσική ολοκλήρωση. Ενώ οι διάλεκτοι των πρώτων προγόνων των Σλοβάκων χωρίζονταν σε δυτικές σλαβικές (δυτική και ανατολική Σλοβακία) και μη δυτικές σλαβικές (κεντρική Σλοβακία), μεταξύ του 8ου και του 9ου αιώνα συγχωνεύτηκαν, θέτοντας έτσι τα θεμέλια μιας μεταγενέστερης σλοβακικής γλώσσας.
Ο 10ος αιώνας αποτελεί ορόσημο της σλοβακικής εθνογένεσης. Η πτώση της Μεγάλης Μοραβίας και οι περαιτέρω πολιτικές αλλαγές ευνόησαν το σχηματισμό σε ξεχωριστό έθνος. Ταυτόχρονα, με την εξαφάνιση της πρωτοσλαβικής γλώσσας μεταξύ του 10ου και 13ου αιώνα, τα σλοβακικά εξελίχθηκαν σε ανεξάρτητη γλώσσα (ταυτόχρονα με άλλες σλαβικές γλώσσες). Η πρώιμη ίδρυση του Βασιλείου της Ουγγαρίας επηρέασε θετικά την ανάπτυξη κοινής συνείδησης και συντροφικότητας μεταξύ των Σλάβων της Βόρειας Ουγγαρίας και όχι μόνο εντός των ορίων της σημερινής Σλοβακίας. Η σαφής διαφορά μεταξύ Σλοβάκων και Ούγγρων έκανε περιττή την υιοθέτηση ενός συγκεκριμένου ονόματος και οι Σλοβάκοι διατήρησαν το αρχικό τους όνομα (στα λατινικά π.χ. Slavus), που χρησιμοποιήθηκε επίσης στην επικοινωνία με άλλους σλαβικούς λαούς (Polonus, Bohemus, Ruthenus).Από πολιτική άποψη οι μεσαιωνικοί Σλοβάκοι αποτελούσαν μέρος του πολυεθνικού πολιτικού έθνους Natio Hungarica, μαζί με τους Ούγγρους (ή, πιο συγκεκριμένα τους Μαγυάρους), τους Σλαβόνιους, τους Γερμανούς, τους Ρουμάνους και άλλες εθνοτικές ομάδες στο Βασίλειο της Ουγγαρίας. Δεδομένου ότι ένα μεσαιωνικό πολιτικό έθνος δεν αποτελείτο από απλούς ανθρώπους αλλά από ευγενείς, η συμμετοχή στην προνομιούχα τάξη ήταν απαραίτητη για όλους αυτούς τους λαούς (nobiles Hungary).
Όπως και άλλα έθνη οι Σλοβάκοι άρχισαν να μεταμορφώνονται σε ένα σύγχρονο έθνος από το 18ο αιώνα υπό την ιδέα του εθνικού ρομαντισμού. Το σύγχρονο σλοβακικό έθνος είναι το αποτέλεσμα ριζικών διαδικασιών εκσυγχρονισμού εντός της Αυτοκρατορίας των Αψβούργων που κορυφώθηκαν στα μέσα του 19ου αιώνα. Η διαδικασία μετασχηματισμού επιβραδύνθηκε από τη σύγκρουση με τον ουγγρικό εθνικισμό και η εθνογένεση των Σλοβάκων έγινε πολιτικό ζήτημα, ιδίως όσον αφορά τη στέρηση και τη διατήρηση της γλώσσας και των εθνικών τους δικαιωμάτων. Το 1722 ο Μίκαλ Μπέντσικ, καθηγητής νομικής στο Πανεπιστήμιο της Τρνάβα, δημοσίευσε μια θεωρία σύμφωνα με την οποία οι ευγενείς και οι οικιστές του Τρέντσιν δεν πρέπει να έχουν τα ίδια προνόμια με τους Ούγγρους, επειδή είναι απόγονοι του λαού του Σβάτοπλουκ (κατώτεροι από τους Μαγυάρους). Ούτε ο Μπέντσικ ούτε ο Σλοβάκος αντίπαλός του Γιαν Μπαλτάζαρ Μάγκιν έθεσαν σε σοβαρή αμφισβήτηση τη συνέχεια της διευθέτησης. Επίσης η πρώτη ιστορία των Σλοβάκων, που γράφτηκε από τον το Γιούραϊ (Γεώργιο) Πάπανεκ, εντόπισε τις ρίζες των Σλοβάκων στη Μεγάλη Μοραβία στην ''Historia gentis Slavae. De regno regibusque Slavorum...'' (1780) («Ιστορία του σλοβακικού έθνους: Περί του βασιλείου και των βασιλέων των Σλοβάκων»). Το έργο του Πάπανεκ έγινε η βάση για την επιχειρηματολογία του κινήματος εθνικής αναγέννησης της Σλοβακίας. Ωστόσο η σλοβακική εθνική αναγέννηση όχι μόνο αποδέχτηκε τη συνέχεια του πληθυσμού, αλλά και την τόνισε, αποδεικνύοντας έτσι ότι οι Σλοβάκοι είναι ισότιμοι πολίτες του κράτους και ούτε ένα ουγγρικό «μοναδικό πολιτιστικό δώρο» ούτε εκχριστιανισμός απαιτούνταν για την ίδρυση του κράτους.
Το 1876 ο Ούγγρος γλωσσολόγος Παλ Χούνφαλβι δημοσίευσε μια θεωρία σχετικά με την έλλειψη συνέχειας μεταξύ Σλοβάκων και Σλάβων πριν από την άφιξη των Ούγγρων. Ο Χούνφαλβι προσπάθησε να αποδείξει ότι οι πρόγονοι των Σλοβάκων δεν ζούσαν στην επικράτεια της σημερινής Σλοβακίας πριν από την άφιξη των παλαιών Ούγγρων (Μαγυάρων), αλλά οι Σλοβάκοι προέκυψαν αργότερα από άλλους Σλάβους που ήρθαν στο Βασίλειο της Ουγγαρίας από γειτονικές χώρες μετά το 13ο αιώνα. Ο Γιάνος Κάρατσονι υποστήριξε ότι η κεντρική και η βόρεια Σλοβακία ήταν ακατοίκητες (1901) και στο επόμενο έργο του "Το ιστορικό μας δικαίωμα στην εδαφική ακεραιότητα της χώρας μας" (1921) ισχυρίστηκε ότι οι υπόλοιποι αρχικοί Σλάβοι αφομοιώθηκαν από τους Μαγυάρους και οι σύγχρονοι Σλοβάκοι είναι απόγονοι μεταναστών από την Άνω Μοραβία και τον Όντερ (η πυκνότητα πληθυσμού σε αυτές τις περιοχές ήταν πολύ χαμηλή εκείνη την εποχή και μεγάλος αριθμός αποίκων που προέρχονταν από αυτές τις περιοχές δεν ήταν πιθανος). Στη συνέχεια η θεωρία χρησιμοποιήθηκε καταχρηστικά από τους Ούγγρους αναθεωρητές του μεσοπολέμου, που αμφισβήτησαν τη συνέχεια για να υποστηρίξουν τις ουγγρικές αξιώσεωις για τη Σλοβακία. Το 1982, όταν πλούσια αρχαιολογικά στοιχεία που αποδεικνύουν το αντίθετο ήταν ήδη διαθέσιμα, μια παρόμοια θεωρία δημοσιεύτηκε από τον Ούγγρο ιστορικό Γκέργκι Γκέρφι. Ο Γκέρφι αποδέχτηκε ότι μικρότερες ομάδες Σλάβων θα μπορούσαν να είχαν παραμείνει στην επικράτεια της Σλοβακίας, αλλά υποστήριξε ότι η καταγωγή των Σλοβάκων ήταν από τον αραιό εποικισμό διαφόρων σλαβικών ομάδων που ενισχύθηκαν από το μετέπειτα εποικισμό. Σύμφωνα με τον Βέρεντς Μαρκ οι μεσαιωνικοί Μοραβοί δεν είναι οι πρόγονοι των Σλοβάκων και η πλειοψηφία του σλοβακικού λαού προέρχεται από μεταγενέστερους νεοφερμένους Σλάβους. Η αντίθετη θεωρία, που υποστηρίζει το υποτιθέμενο κοινό παρελθόν των εθνών της Τσεχίας και της Σλοβακίας, νομιμοποιώντας έτσι τη δημιουργία του ενωμένου τσεχοσλοβακικού έθνους, κέρδισε πολιτική υποστήριξη στη μεσοπολεμική Τσεχοσλοβακία. Όπως και ο Κάρατσονι, ο Τσέχος ιστορικός Βάτσλαβ Τσαλουπέτσκι υποστήριξε ότι τα βόρεια και τα κεντρικά μέρη της Σλοβακίας παρέμειναν ακατοίκητα μέχρι το 13ο αιώνα και ότι το νοτιοδυτικό τμήμα κατοικήθηκε από Τσέχους. Ωστόσο το 1946 ο Τσαλουπέτσκι υποστήριξε ότι το σλοβακικό έθνος προέκυψε από τους γειτονικούς Σλάβους και σχηματίστηκε μόλις το 17ο αιώνα. Η θεωρία του για την έλλειψη πληθυσμού στο μεγαλύτερο μέρος της Σλοβακίας που καλυπτόταν από δάση είχε ήδη διαψευσθεί επιστημονικά από τον Ντάνιελ Ράπαντ (π.χ. στο O starý Liptov, 1934), αποδείχθηκε εσφαλμένη από πολυάριθμα αρχαιολογικά ευρήματα και απορρίφθηκε από την Τσεχοσλοβακία ιστογραφία. Από την άλλη πλευρά Σλοβάκοι αυτονομιστές του μεσοπολέμου, αντιτιθέμενοι στη θεωρία του τσεχοσλοβακικού έθνους, χρονολόγησαν την ύπαρξη του σλοβακικού έθνους στην εποχή του Πρίμπινα (825-861) (οι μαρτυρίες για την τεκμηρίωση της ύπαρξης Σλοβάκων στην πρώιμη σλαβική εποχή, δηλαδή στην εποχή της αυτοκρατορίας του Σάμο, είναι περιθωριακές και υπάρχουν εκτός της σύγχρονης κυρίαρχης σλοβακικής ιστοριογραφίας).
Μετά τη διάλυση της Τσεχοσλοβακίας το 1993 η δημιουργία της ανεξάρτητης Σλοβακίας παρακίνησε το ενδιαφέρον για μια ιδιαίτερα σλοβακική εθνική ταυτότητα. Αντανάκλαση αυτού ήταν η απόρριψη της κοινής τσεχοσλοβακικής εθνικής ταυτότητας υπέρ μιας καθαρά σλοβακικής.
Οι Σλάβοι της Πεδιάδα της Παννονίας
Τα πρώτα γνωστά σλαβικά κράτη στο έδαφος της σημερινής Σλοβακίας ήταν η Αυτοκρατορία του Σάμο και το Πριγκιπάτο της Νίτρα, που ιδρύθηκαν τον 8ο αιώνα.
Μεγάλη Μοραβία
Η Μεγάλη Μοραβία (833 – ?907) ήταν ένα σλαβικό κράτος τον 9ο και στις αρχές του 10ου αιώνα, δημιουργοί του οποίου ήταν οι πρόγονοι των Τσέχων και των Σλοβάκων. Εκείνη την εποχή έλαβαν χώρα σημαντικές εξελίξεις, όπως η ιεραποστολή των Βυζαντινών μοναχών Κυρίλλου και Μεθοδίου, η ανάπτυξη του γλαγολιτικού αλφαβήτου (πρώιμη μορφή του κυριλλικού]) και η χρήση της [[Παλαιά εκκλησιαστική σλαβονική γλώσσα|Παλαιάς εκκλησιαστικής σλαβονικής ως επίσημης και λογοτεχνικής γλώσσας. Η δημιουργία της και η πλούσια πολιτιστική της κληρονομιά έχουν προσελκύσει κάπως περισσότερο το ενδιαφέρον από το 19ο αιώνα.
Η αρχική επικράτεια που κατοικούσαν οι σλαβικές φυλές περιλάμβανε όχι μόνο τη σημερινή Σλοβακία, αλλά και τμήματα της σημερινής Πολωνίας, τη νοτιοανατολική Μοραβία και περίπου ολόκληρο το βόρειο μισό της σημερινής Ουγγαρίας.
Βασίλειο της Ουγγαρίας
Η περιοχή της σημερινής Σλοβακίας χωρίστηκε σε δύο μέρη μεταξύ του Βασιλείου της Ουγγαρίας (υπό ουγγρική κυριαρχία σταδιακά από το 907 ως τις αρχές του 14ου αιώνα) στην Άνω Ουγγαρία και της Βασιλικής Ουγγαρίας (υπό τους Αψβούργους από 1527 ως το 18480) μέχρι το σχηματισμό της Τσεχοσλοβακίας το 1918. Ωστόσο, σύμφωνα με άλλους ιστορικούς, από το 895 ως το 902, ολόκληρη η περιοχή της σημερινής Σλοβακίας αποτέλεσε τμήμα του ανερχόμενου Πριγκιπάτου της Ουγγαρίας και έγινε (χωρίς διαβάθμιση) μέρος του Βασιλείου της Ουγγαρίας έναν αιώνα αργότερα. Στο Βασίλειο της Ουγγαρίας υπήρχε μια ξεχωριστή οντότητα με το όνομα Μεθοριακό Δουκάτο της Νίτρα, που καταργήθηκε το 1107. Η επικράτεια που κατοικούσαν οι Σλοβάκοι στη σημερινή Ουγγαρία σταδιακά μειώθηκε.
Όταν το μεγαλύτερο μέρος της Ουγγαρίας κατακτήθηκε από την Οθωμανική Αυτοκρατορία το 1541, η επικράτεια της σημερινής Σλοβακίας έγινε το νέο κέντρο του μικρότερου βασιλείου που παρέμεινε υπό την ουγγρική κυριαρχία και αργότερα εκείνη των Αψβούργων, που επίσημα ονομάστηκε Βασιλική Ουγγαρία. Μερικοί Κροάτες εγκαταστάθηκαν στη σημερινή Μπρατισλάβα και γύρω από αυτή για παρόμοιους λόγους. Επίσης στο Βασίλειο της Ουγγαρίας εγκαταστάθηκαν πολλοί Γερμανοί, ιδιαίτερα στις πόλεις, ως άποικοι που αναζητούσαν εργασία και ειδικοί στα ορυχεία από το 13ο ως το 15ο αιώνα. Οι Εβραίοι και οι Τσιγγάνοι αποτελούσαν επίσης σημαντικούς πληθυσμούς εντός της επικράτειας. Την περίοδο αυτή το μεγαλύτερο μέρος της σημερινής Σλοβακίας ανήκε στους Αψβούργους, ενώ οι Οθωμανοί κυριαρχούσαν στο νότιο και νοτιοανατολικό τμήμα της.
Οταν η Οθωμανική Αυτοκρατορία αναγκάστηκε να αποσυρθεί από τη σημερινή Ουγγαρία γύρω στο 1700, χιλιάδες Σλοβάκοι εγκαταστάθηκαν σταδιακά σε ερημωμένα μέρη του αποκαταστημένου Βασιλείου της Ουγγαρίας (σημερινή Ουγγαρία, Ρουμανία, Σερβία και Κροατία) υπό τη Μαρία Θηρεσία και έτσι προέκυψαν οι σημερινοί σλοβακικοί θύλακες (όπως οι Σλοβάκοι της Βοϊβοντίνα και της Ουγγαρίας) σε αυτές τις χώρες.
Η Άνω Ουγγαρία (σημερινή Σλοβακία) ήταν για αιώνες το πιο προηγμένο τμήμα του Βασιλείου της Ουγγαρίας μετά την Τρανσυλβανία, αλλά το 19ο αιώνα, όταν η Βούδα/Πέστη έγινε η νέα πρωτεύουσα του βασιλείου, η σημασία της Άνω Ουγγαρίας, καθώς και άλλων περιοχών του Βασιλείου μειώθηκε και πολλοί Σλοβάκοι εξαθλιώθηκαν. Για το λόγο αυτό εκατοντάδες χιλιάδες Σλοβάκοι μετανάστευσαν στη Βόρεια Αμερική, ειδικά στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ου αιώνα (περίπου μεταξύ 1880–1910), συνολικά τουλάχιστον 1,5 εκατομμύριο μετανάστες.
Η Σλοβακία παρουσιάζει μια πολύ πλούσια λαϊκή κουλτούρα. Ένα μέρος των σλοβακικών εθίμων και κοινωνικών συμβάσεων είναι κοινά με εκείνα άλλων εθνών της πρώην Μοναρχίας των Αψβούργων (το Βασίλειο της Ουγγαρίας ήταν σε προσωπική ένωση με τη μοναρχία των Αψβούργων από το 1867 ως το 1918).
Τσεχοσλοβακία
Οι κάτοικοι της Σλοβακίας πέρασαν το μεγαλύτερο μέρος του 20ου αιώνα στο πλαίσιο της Τσεχοσλοβακίας, ενός νέου κράτους που σχηματίστηκε μετά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Σημαντικές μεταρρυθμίσεις και η εκβιομηχάνιση έλαβαν χώρα μετά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Η Σλοβακική γλώσσα επηρεάστηκε έντονα από την Τσεχική αυτή την περίοδο.
Πολιτισμός
Οι πιο διάσημοι Σλοβάκοι έχουν αναμφίβολα να κάνουν με τις εφευρέσεις και την τεχνολογία. Τέτοιοι είναι ο Γιόζεφ Μούργκας, εφευρέτης του ασύρματου τηλέγραφου, ο Γιαν Μπάχιλ, ο Στέφαν Μπάνιτς, εφευρέτης του σύγχρονου αλεξίπτωτου, ο Αουρελ Στόντολα εφευρέτης του βιονικού βραχίονα και πρωτοπόρος στη θερμοδυναμική και, πιο πρόσφατα, ο Τζον Ντόπιερα, πατέρας των σύγχρονων ακουστικών έγχορδων οργάνων. Οι Ούγγροι εφευρέτες Γιόζεφ Πέτσβαλ και Στέφαν Γέντλικ γεννήθηκαν από Σλοβάκους γονείς.
Η Σλοβακία είναι επίσης γνωστή για τους πολυμαθείς της, όπως οι Πάβελ Γιόζεφ Σάφαρικ, Mατέϊ Μπελ, Γιαν Κολάρ και τους πολιτικοί επαναστάτες της, όπως οι Μίλαν Ράστισλαβ Στέφανικ και Αλεξάντερ Ντούμπτσεκ.
Υπήρχαν δύο ηγετικά πρόσωπα που κωδικοποίησαν τη σλοβακική γλώσσα. Ο πρώτος ήταν ο Aντον Μπέρνολακ, του οποίου η ιδέα βασίστηκε στη διάλεκτο της δυτικής Σλοβακίας (1787) και που θέσπισε την πρώτη εθνική τυπική γλώσσα για τους Σλοβάκους. Ο δεύτερος αξιοσημείωτος άνδρας ήταν ο Λιούντοβιτ Στουρ. Η τυποποίησή του της σλοβακικής βασίστηκε στη διάλεκτο της κεντρικής Σλοβακίας (1843).
Ο πιο γνωστός Σλοβάκος λαϊκός ήρωας ήταν ο Γιούραϊ Γιάνοσικ (το σλοβάκικο αντίστοιχο του Ρομπέν των Δασών). Ο εξέχων εξερευνητής και διπλωμάτης Μόριτς Μπενόφσκι, στα ουγγρικά Μπενιόβσκι ήταν επίσης Σλοβάκος (κατάγεται από το Βρμπόβε της σημερινής Σλοβακίας και αναφέρεται π.χ. ως "nobilis Slavicus – Σλοβάκος ευγενής" στην εγγραφή του στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση).
Όσον αφορά τον αθλητισμό οι Σλοβάκοι είναι πιθανώς πιο γνωστοί (στη Βόρεια Αμερική) για τους αθλητές του χόκεϊ επί πάγου, ιδιαίτερα τους Σταν Μίκιτα, Πέτερ Σταστνι, Πέτερ Μπόντρα, Ζίγκμουντ Πάλφι, Μάριαν Χόσα και Ζντένο Τσάρα.
Κατηγορία:Σλαβικά έθνη Κατηγορία:Δυτικοί Σλάβοι
Νόσος του Χάνσεν
thumb|250px|right|Mycobacterium leprae Με τον όρο λέπρα, ή αλλιώς νόσος του Χάνσεν, εννοείται χρόνια λοιμώδης ασθένεια του ανθρώπου, που προκαλείται από τα μυκοβακτήρια Mycobacterium leprae και Mycobacterium lepromatosis. Στα αγγλικά η νόσος λέγεται leprosy και ετυμολογικά η λέξη έχει ελληνική προέλευση από το λέπος = φλούδα, λέπι--> λεπερός = ο έχων λέπια, φλούδες--> λεπρός. Η λέξη λέπρα μεταφέρθηκε δια των λατινικών στα αγγλικά και στις άλλες ευρωπαϊκές γλώσσες.
Γενική περιγραφή
thumb|200px|left|[[Γκέρχαρντ Αρμάουερ Χάνσεν.]] Το μυκοβακτήριο της λέπρας ανακαλύφθηκε το 1873 από το Νορβηγό γιατρό Γκέρχαρντ Αρμάουερ Χάνσεν και αναγνωρίστηκε από τον Άλμπερτ Νάισερ. Ως τότε πολλοί νόμιζαν ότι ήταν κληρονομική. Ο Χάνσεν συμπέρανε τη μολυσματικότητά της και έδειξε ότι ήταν δυνατόν να ελεγχθεί κάπως, αν οι πάσχοντες απομονώνονταν. Η λέπρα αναφέρεται συχνά κατ' ευφημισμόν ως νόσος του Χάνσεν. Η λέπρα παραμορφώνει τα άτομα που πάσχουν, αλλοιώνοντας το δέρμα τους, ενώ παρουσιάζονται και εξογκώματα. Επίσης μπορεί να απονεκρώσει τα νεύρα του δέρματος, με αποτέλεσμα ο ασθενής να μη νιώθει τίποτα στα σημεία αυτά. Η λέπρα μπορεί να εμφανιστεί σε άτομα κάθε ηλικίας κυρίως μεγαλύτερα των 3 ετών. Παρόλο που είναι πολύ παλιά ασθένεια, ακόμα και στις μέρες μας ένας μεγάλος αριθμός ατόμων νοσεί από αυτή κυρίως σε χώρες της Ασίας, της Αφρικής και χώρες της Νότιας Αμερικής. Υπολογίζεται ότι καθημερινά νοσούν περίπου 1.000 άτομα.
Η επώαση της νόσου είναι περίπου πέντε χρόνια (2-10 χρόνια), με περιπτώσεις ακόμα και 20 χρόνια επώασης.
Επιδημιολογία - Μετάδοση - Στατιστικά
Όπως γράφει η επίσημη Ιστοσελίδα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας για τη λέπρα, "Ο μηχανισμός μετάδοσης της λέπρας είναι η παρατεταμένη στενή επαφή με πάσχοντα και η μετάδοση γίνεται κυρίως με τα ρινικά σταγονίδια" (Αγγλικά: "The mechanism of transmission of leprosy is prolonged close contact and transmission by nasal droplet").
Συμπτώματα
Άλλα συμπτώματα είναι η αιμορραγία ή συνεχής συμφόρηση της μύτης και η καταστροφή του ρινικού διαφράγματος. Όταν προσβληθεί ο λάρυγγας παρουσιάζεται απώλεια της φωνής και δυσκολία στην αναπνοή. Συχνά παρατηρούνται βλάβες στα μάτια ή και απώλεια της όρασης λόγω προσβολής του οπτικού νεύρου. Είναι δυνατή και η προσβολή εσωτερικών οργάνων, όπως το ήπαρ, ο σπλήνας ή οι όρχεις, και τα νευρικά στελέχη. Η νευρική μορφή λέπρας χαρακτηρίζεται από προσβολή των νεύρων (νευρίτιδες, πολυνευρίτιδες), που προκαλούν μυικές ατροφίες, τροφικές εξελκώσεις και βλάβες του δέρματος ανάλογες με την προηγούμενη μορφή. Λόγω της απονέκρωσης των νεύρων ο ασθενής δε νιώθει πόνο, κρύο ή ζέστη σε αυτά τα σημεία. Η αναισθησία αυτή μπορεί να προκαλέσει τραυματισμούς, τους οποίους δεν αντιλαμβάνεται το άτομο, και μπορεί να οδηγήσουν σε μολύνσεις ή και ακρωτηριασμούς αν δεν αντιμετωπιστούν έγκαιρα. Η λέπρα, αυτή καθεαυτή, γενικά δεν θεωρείται θανατηφόρος ασθένεια. Ο θάνατος μπορεί να επέλθει από τις συνέπειες της νόσου, όπως μολύνσεις ή φυματίωση.
Πρόληψη
Ο τρόπος που μεταδίδεται η ασθένεια δεν έχει αποσαφηνιστεί. Το πιθανότερο είναι με την επαφή και πιο εύκολα όταν υπάρχει κάποια πληγή στο σημείο που άγγιξε μολυσμένο σημείο του λεπρού. Η στενή και συχνή επαφή με ανθρώπους που είναι ήδη μολυσμένοι σίγουρα αυξάνει τις πιθανότητες μετάδοσης. Η αυστηρή καθαριότητα καθενός που έρχεται σε επαφή με ασθενείς, ιδιαίτερα αυτών που έχουν στο σώμα τους και την παραμικρότερη πληγή, είναι επιτακτική. Οι νέοι να αποφεύγουν να πλησιάζουν ασθενείς, γιατί μολύνονται ευκολότερα. Αν κάποιος διαμένει με λεπρό ή έρχεται συχνά σε στενή επαφή μαζί του θα πρέπει να εξετάζεται από γιατρούς τουλάχιστον μια φορά το χρόνο το λιγότερο για μια πενταετία. Ο πιο γνωστός μύθος που κυκλοφορεί ακόμα για την ασθένεια είναι πως μεταδίδεται εύκολα. Σύμφωνα όμως με τις τελευταίες μελέτες η λέπρα κατατάσσεται στην τελευταία θέση των μεταδοτικών ασθενειών. Με την φαρμακευτική αγωγή ο ασθενής παύει πλέον να μεταδίδει την ασθένεια και μπορεί να ζήσει μια φυσιολογική ζωή.
Θεραπεία
Παλιά η λέπρα ήταν αθεράπευτη. Η ιστορία της θεραπείας της είναι μεγάλη και κρατά αιώνες μέχρι την μεταπολεμική περίοδο και την εφεύρεση των αντιμικροβιακών. Από τον 14ο αιώνα και μέχρι την δεκαετία του 1940 αντιμετωπίζονταν με τη χορήγηση ελαίου υδνόκαρπου, μία τεχνική που κατέστησε αποτελεσματική το 1915 η χημικός Άλις Μπολ. Τις τελευταίες δεκαετίες όμως με την πρόοδο της επιστήμης η ασθένεια στα πρώτα της στάδια είναι δυνατόν να υποχωρήσει, και σε όλες τις περιπτώσεις να βελτιωθεί η κατάσταση του ασθενούς. Τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται σήμερα είναι διάφορα αντιβιοτικά, που χορηγούνται σε δόσεις ανάλογα με το βάρος και την ηλικία του ασθενούς. Η λήψη των αντιμικροβιακών γίνεται για αρκετούς μήνες, σύμφωνα με τα εκάστοτε θεραπευτικά πρωτόκολλα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας. Τα φάρμακα συνήθως κυκλοφορούν σε συσκευασίες έτοιμες για χορήγηση δωρεάν στους ασθενείς του Τρίτου Κόσμου και χρηματοδοτούνται από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας. Παράγονται από την εταιρία Novartis. Για την αποφυγή δημιουργίας ανθεκτικών στελεχών του μικροβίου, η θεραπεία σήμερα γίνεται με συνδυασμό τριών (3) φαρμάκων. Θεωρητικά εκτιμάται ότι η νόσος σήμερα θεραπεύεται πλήρως, αν και αναφέρονται υποτροπές σε ασθενείς. Εμβόλιο για τη λέπρα δεν είναι διαθέσιμο. Τα παιδιά θα πρέπει να εμβολιάζονται με το εμβόλιο B.C.G. της φυματίωσης, διότι οι βάκιλοι του Κοχ και του Χάνσεν που προκαλούν τις δυο ασθένειες θεωρούνται συγγενικοί. Το πρωτόκολλο θεραπείας της λέπρας της Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας WHO για το έτος 2010 δίνει τις εξής οδηγίες θεραπείας:
Το φυτό Centella asiatica και τα εκχυλίσματα του (ενδομυϊκά, τοπικά ή μέσω κατάποσης) έχουν χρησιμοποιηθεί για να αντιμετωπιστούν οι δερματικές εκδηλώσεις της πάθησης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λοιμώδεις ασθένειες Κατηγορία:Βακτηριακές νόσοι Κατηγορία:Δερματικές παθήσεις που σχετίζονται με βακτήρια Κατηγορία:Τροπικές ασθένειες
Αγία Παρασκευή Πεντακόρφου Αιτωλοακαρνανίας
Για οικισμούς στην Ελλάδα με το ίδιο όνομα δείτε: Αγία Παρασκευή (αποσαφήνιση)
Ως οικισμός περιλαμβάνεται στις ελληνικές απογραφές από το 2001 ως μέρος του τότε τοπικού διαμερίσματος Πεντακόρφου. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με την Αγία Δευτέρα, τα Ανδρωναίϊκα και το Πεντάκορφο ανήκουν στην τοπική κοινότητα Πεντακόρφου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Παρακαμπυλίων του δήμου Αγρινίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 5 κατοίκους.
Δείτε επίσης
Στην Αιτωλοακαρνανία υπάρχουν οι συνώνυμοι οικισμοί: Αγία Παρασκευή Παναιτωλικού και Αγία Παρασκευή Αγίου Βλασίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Αγρινίου
N,N-διφθορομεθαναμίνη
Η N,N-διφθορομεθαναμίνη είναι οργανική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα, άζωτο, υδρογόνο και φθόριο, με μοριακό τύπο CH3NF2, αν και συνήθως παριστάνεται με τον ημισυντακτικό τύπο CH3NF2. Eίναι η απλούστερη οργανική διφθοραμίνη, αφού θεωρητικά παράγεται από τη μητρική ένωση (NHF2), αν αντικατασταθεί ένα άτομο υδρογόνου της τελευταίας από μεθύλιο (CH3). Σε χημικά καθαρή μορφή είναι ασταθής, αλλά είναι πιο σταθερή σε διαλύματα.
Ισομέρεια
Έχει δύο (1) μόνο ισομερή θέσης:
Με διφθοραμίνη και αλομεθάνιο
Με επίδραση φθοραμίνης (NHF2) σε (μον)αλομεθάνιο (μέθοδος Hofmann) :
Με αποικοδόμηση ακετυλοδιφθοραμίδιου
Με αποικοδόμηση ακετυλοδιφθοραμίδιου παράγεται N,N-διφθορομεθαναμίνη :
Με υποκατάσταση χλωρίου από φθόριο
Με επίδραση φθοριούχου υφυδραργύρου (Hg2F2) σε N,N-διχλωρομεθαναμίνη (CH3NCl2) μπορεί να υποκατασταθεί το χλώριο από φθόριο, γιατί ο σχηματισμός δυσδυάλυτου χλωριούχου υφυδραργύρου μετακινεί τη χημική ισορροπία της αντίδρασης προς τα δεξιά :
Αυτοδιάσπαση και σταθεροποίηση
Έχει την τάση να μετατραπεί αρχικά σε Ν-φθορομεθανιμίνη και τελικά σε υδροκυάνιο, αποβάλλοντας υδροφθόριο.
Σταθεροποιείται (σχετικά) σε μορφή αλάτων της. Για παράδειγμα, με υδροχλώριο δίνει το υδροχλωρικό της άλας:
Υποκατάσταση φθορίου από χλώριο
Με τη χρήση χλωριούχου ασβεστίου (CaCl2) είναι δυνατή η υποκατάσταση του φθορίου από χλώριο, επειδή το φθοριούχο ασβεστιο (CaF2) είναι δυσδιάλυτο και έτσι απομακρύνεται από τη χημική ισορροπία:
Υποκατάσταση φθορίου από φαινύλιο
Με επίδραση τύπου Friedel-Crafts σε βενζόλιο παράγεται αρχικά N-μεθυλο-N-φθορανιλίνη και με περίσσεια βενζολίου διφαινυλομεθυλαμίνη :
Σημειώσεις και παραπομπές
Κατηγορία:Οργανικές αμίνες Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις φθορίου Κατηγορία:Ασταθείς ενώσεις Κατηγορία:C1
Ριατσάο (Σάο Μπέντο)
Το Ριατσάο (Riachão) είναι μια πόλη της πολιτείας του Αγίου Βενέδικτου (Παραΐμπα) στη Βραζιλία. Με 742 κατοίκους είναι ο μεγαλύτερος οικισμός της πόλης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Βραζιλίας
Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 1931-1932
Η 5η Απονομή των Βραβείων της Ακαδημίας Κινηματογράφου, γνωστά κυρίως ως Βραβεία Όσκαρ, η οποία τίμησε τις καλύτερες ταινίες που προβλήθηκαν μεταξύ 1η Αυγούστου 1929 και 31 Ιουλίου 1930, πραγματοποιήθηκε από την Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών στις 18 Νοεμβρίου 1932. Την παρουσίαση της απονομής επιμελήθηκε ο Κόνραντ Νέιτζελ και ο Ουόλτ Ντίσνεϊ δημιούργησε μια ειδική ταινία κινουμένων σχεδίων μικρού μήκους για την τελετή, ονόματι Παρέλαση των Υποψηφίων για το Βραβείο Η ταινία Γκραντ Οτέλ έγινε η μόνη που ήταν υποψήφια για βραβείο εξαιρετικής παραγωγής και για κανένα άλλο βραβείο και κέρδισε στην πρώτη κατηγορία.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Τελετές απονομής βραβείων Όσκαρ
Προκριματικά Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 2012
Τα προκριματικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 2012 θα διαρκέσουν από το 2010 μέχρι το 2011. Η κλήρωση των προκριματικών έγινε στις 7 Φεβρουαρίου 2010, στη Βαρσοβία. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα των προκριματικών, θα αποφασιστεί ποιες θα είναι οι 14 υπόλοιπες ομάδες που θα περάσουν στην τελική φάση, μαζί με τις διοργανώτριες Ουκρανία και Πολωνία.
Γκρούπ
Τα γκρούπ βασίστηκαν στη βαθμολογία των εθνικών ομάδων της ΟΥΕΦΑ.
Αγώνες
<div id="Βέλγιο v Γερμανία">
<div id="Καζακστάν v Τουρκία">
<div id="Αύστρια v Καζακστάν">
<div id="Τουρκία v Βέλγιο">
<div id="Αυστρία v Αζερμπαϊτζάν">
<div id="Γερμανία v Τουρκία">
<div id="Καζακτσάν v Βέλγιο">
<div id="Βέλγιο v Αυστρία">
<div id="Αζερμπαϊτζάν v Τουρκία">
<div id="Καζακτσάν v Γερμανία">
<div id="Γερμανία v Καζακτσάν">
<div id="Τουρκία v Αυστρία">
<div id="Βέλγιο v Αζερμπαϊτζάν">
<div id="Αυστρία v Γερμανία">
<div id="Καζακτσάν v Αζερμπαϊτζάν">
<div id="Βέλγιο v Τουρκία">
<div id="Γερμανία v Αυστρία">
<div id="Αζερμπαϊτζάν v Βέλγιο">
<div id="Τουρκία v Καζακστάν">
<div id="Αυστρία v Τουρκία">
<div id="Αζερμπαϊτζάν v Καζακστάν">
<div id="Αζερμπαϊτζάν v Αυστρία">
<div id="Καζακστάν v Αυστρία">
<div id="Γερμανία v Βέλγιο">
<div id="Τουρκία v Αζερμπαϊτζάν">
Η κλήρωση για τη σειρά των αγώνων του Ομίλου Β' έγινε στις 15 και στις 16 Μαρτίου 2010, στη Μόσχα. .
<div id="Αρμενία v Δημοκρατία της Ιρλανδίας">
<div id="Ανδόρρα v Ρωσία">
<div id="Σλοβακία v ΠΓΔΜ">
<div id="Δημοκρατία της Ιρλανδίας v Ανδόρρα">
<div id="Ρωσία v Σλοβακία">
<div id="ΠΓΔΜ v Αρμενία">
<div id="Αρμενία v Σλοβακία">
<div id="Δημοκρατία της Ιρλανδίας v Ρωσία">
<div id="Ανδόρρα v ΠΓΔΜ">
<div id="Αρμενία v Ανδόρρα">
<div id="Σλοβακία v Δημοκρατία της Ιρλανδίας">
<div id="ΠΓΔΜ v Ρωσία">
<div id="Δημοκρατία της Ιρλανδίας v ΠΓΔΜ">
<div id="Ανδόρρα v Σλοβακία">
<div id="Ρωσία v Αρμενία">
<div id="Αρμενία v Ρωσία">
<div id="Σλοβακία v Ανδόρρα">
<div id="ΠΓΔΜ v Δημοκρατία της Ιρλανδίας">
<div id="Ανδόρρα v Αρμενία">
<div id="Ρωσία v ΠΓΔΜ">
<div id="Ρωσία v Δημοκρατία της Ιρλανδίας">
<div id="Σλοβακία v Αρμενία">
<div id="ΠΓΔΜ v Ανδόρρα">
<div id="Αρμενία v ΠΓΔΜ">
<div id="Ανδόρρα v Δημοκρατία της Ιρλανδίας">
<div id="Σλοβακία v Ρωσία">
<div id="Δημοκρατία της Ιρλανδίας v Αρμενία">
<div id="Ρωσία v Ανδόρρα">
<div id="ΠΓΔΜ v Σλοβακία">
Η κλήρωση για τη σειρά των αγώνων του Ομίλου Γ' έγινε στις 8 Μαρτίου 2010, στο Βελιγράδι. .
<div id="Εσθονία v Νήσοι Φερόες">
<div id="Εσθονία v Ιταλία">
<div id="Νήσοι Φερόες v Σερβία">
<div id="Ιταλία v Νήσοι Φερόες">
<div id="Σερβία v Σλοβενία">
<div id="Βόρεια Ιρλανδία v Ιταλία">
<div id="Σερβία v Εσθονία">
<div id="Σλοβενία v Νήσοι Φερόες">
<div id="Ιταλία v Σερβία">
<div id="Νήσοι Φερόες v Βόρεια Ιρλανδία">
<div id="Σλοβενία v Ιταλία">
<div id="Σερβία v Βόρεια Ιρλανδία">
<div id="Βόρεια Ιρλανδία v Σλοβενία">
<div id="Εσθονία v Σερβία">
<div id="Νήσοι Φερόες v Slovenia">
<div id="Ιταλία v Εσθονία">
<div id="Νήσοι Φερόες v Εσθονία">
<div id="Βόρεια Ιρλανδία v Νήσοι Φερόες">
<div id="Νήσοι Φερόες v Ιταλία">
<div id="Σλοβενία v Εσθονία">
<div id="Ιταλία v Σλοβενία">
<div id="Σερβία v Νήσοι Φερόες">
<div id="Εσθονία v Βόρεια Ιρλανδία">
<div id="Βόρεια Ιρλανδία v Εσθονία">
<div id="Σερβία v Ιταλία">
<div id="Ιταλία v Βόρεια Ιρλανδία">
<div id="Σλοβενία v Σερβία">
Η κλήρωση για τη σειρά των αγώνων του Ομίλου Δ' έγινε στις 19 Φεβρουαρίου 2010, στο Λουξεμβούργο.
<div id="Ρουμανία v Αλβανία">
<div id="Λουξεμβούργο v Βοσνία και Ερζεγοβίνη">
<div id="Γαλλία v Λευκορωσία">
<div id="Αλβανία v Λουξεμβούργο">
<div id="Λευκορωσία v Ρουμανία">
<div id="Βοσνία και Ερζεγοβίνη v Γαλλία">
<div id="Λουξεμβούργο v Λευκορωσία">
<div id="Αλβανία v Βοσνία και Ερζεγοβίνη">
<div id="Γαλλία v Ρουμανία">
<div id="Γαλλία v Λουξεμβούργο">
<div id="Λουξεμβούργο v Γαλλία">
<div id="Αλβανία v Λευκορωσία">
<div id="Βοσνία και Ερζεγοβίνη v Ρουμανία">
<div id="Ρουμανία v Λουξεμβούργο">
<div id="Ρουμανία v Βοσνία και Ερζεγοβίνη">
<div id="Λευκορωσία v Γαλλία">
<div id="Λευκορωσία v Λουξεμβούργο">
<div id="Βοσνία και Ερζεγοβίνη v Αλβανία">
<div id="Λευκορωσία v Βοσνία και Ερζεγοβίνη">
<div id="Αλβανία v Γαλλία">
<div id="Ρουμανία v Γαλλία">
<div id="Βοσνία και Ερζεγοβίνη v Λευκορωσία">
<div id="Λουξεμβούργο v Αλβανία">
<div id="Βοσνία και Ερζεγοβίνη v Λουξεμβούργο">
<div id="Ρουμανία v Λευκορωσία">
<div id="Γαλλία v Αλβανία">
<div id="Γαλλία v Βοσνία και Ερζεγοβίνη">
Η κλήρωση για τη σειρά των αγώνων του Ομίλου Ε' έγινε στις 17 Φεβρουαρίου 2010, στο Άμστερνταμ.
<div id="Σουηδία v Ουγγαρία">
<div id="Μολδαβία v Φινλανδία">
<div id="Σαν Μαρίνο v Ολλανδία">
<div id="Ουγγαρία v Μολδαβία">
<div id="Ολλανδία v Φινλανδία">
<div id="Ουγγαρία v Σαν Μαρίνο">
<div id="Μολδαβία v Ολλανδία">
<div id="Ολλανδία v Σουηδία">
<div id="Φινλανδία v Ουγγαρία">
<div id="Σαν Μαρίνο v Μολδαβία">
<div id="Φινλανδία v Σαν Μαρίνο">
<div id="Ουγγαρία v Ολλανδία">
<div id="Ολλανδία v Ουγγαρία">
<div id="Σουηδία v Μολδαβία">
<div id="Σαν Μαρίνο v Φινλανδία">
<div id="Μολδαβία v Σουηδία">
<div id="Σαν Μαρίνο v Ουγγαρία">
<div id="Σουηδία v Φινλανδία">
<div id="Ουγγαρία v Σουηδία">
<div id="Φινλανδία v Μολδαβία">
<div id="Ολλανδία v San Marino">
<div id="Φινλανδία v Ολλανδία">
Ευαγγελία Μπουτλούκου-Βρεττάκη
Η Ευαγγελία Μπουτλούκου-Βρεττάκη είναι συγγραφέας από τη Λήμνο.
Προκριματικά Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 2012
Αγώνες
<div id="Σαν Μαρίνο v Σουηδία">
Ευαγγελία Μπουτλούκου-Βρεττάκη
Βιογραφικές πληροφορίες
Η Ευαγγελία Μπουτλούκου-Βρεττάκη γεννήθηκε στο Κοντοπούλι Λήμνου λίγο πριν τον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο. Οι γονείς της ήταν φτωχοί αγρότες με υπερπολύτεκνη οικογένεια. Οι πιεστικές βιοτικές συνθήκες δεν της επέτρεψαν να προχωρήσει στο σχολείο. Από πολύ μικρή εργάστηκε σε διάφορες δουλειές και τελικά ως αδελφή νοσοκόμα. Με την επιμονή και το πείσμα της μορφώθηκε και υπηρέτησε ως προϊσταμένη σε νοσηλευτήρια της Αθήνας.
Προκριματικά Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 2012
Αγώνες
<div id="Μολδαβία v Ουγγαρία">
<div id="Φινλανδία v Σουηδία">
In the Shadows
In the Shadows είναι ο τίτλος του τρίτου άλμπουμ του δανέζικου heavy metal συγκροτήματος Mercyful Fate, το οποίο κυκλοφόρησε στις 6 Ιουνίου του 1993 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας Metal Blade Records.
Προκριματικά Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 2012
Αγώνες
<div id="Ολλανδία v Μολδαβία">
<div id="Ουγγαρία v Φινλανδία">
<div id="Σουηδία v Ολλανδία">
<div id="Μολδαβία v Σαν Μαρίνο">