cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Φρούριο Μπόιεν
Ιστορία
Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το φρούριο υποστήριξε τα γερμανικά στρατεύματα κατά τη διάρκεια της κοντινής Μάχης του Τάνενμπεργκ το καλοκαίρι του 1914 με το πυροβολικό μεγάλου βεληνεκούς του και με τη φρουρά του να εμπλέκεται σε προσποιητές επιχειρήσεις. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το φρούριο δεν συμμετείχε σε στρατιωτικές επιχειρήσεις. Ήταν ένας χώρος για ένα νοσοκομείο πεδίου και έδρα της γερμανικής στρατιωτικής υπηρεσίας πληροφοριών (Fremde Heere Ost) υπό τον Ράινχαρντ Γκέλεν το 1942-1945. Το εγκατέλειψαν οι Γερμανοί χωρίς μάχη το 1944.
Μετά τον πόλεμο, το φρούριο διοικείται από τον Πολωνικό Στρατό. Το 1975, ανακηρύχθηκε μνημείο και άνοιξε ως τουριστικό αξιοθέατο με ένα μικρό μουσείο στους χώρους του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φρούρια στην Πολωνία Κατηγορία:Κάστρα στην Πολωνία Κατηγορία:Κάστρα στο Βοεβοδάτο Βαρμίας-Μαζουρίας Κατηγορία:Πόβιατ Γκιζίτσκο
Ντέμπα
Ο Ντέμπα (γραφή: Deba στα βασκικά και Deva στα ισπανικά, κοινή προφορά ['deβ̞a] είναι ποταμός της Χώρας των Βάσκων στη βόρεια Ισπανία. Παρότι πηγάζει στην επαρχία της Άλαβα διαρρέει κατά κύριο λόγο την Γκιπούθκοα. Διαχρονικά αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους ποταμούς του Εουσκάδι. Έως πρόσφατα ήταν πλωτός μέχρι την Ελγόιμπαρ, λιμένας από τον οποίο εξάγωνταν κατά τον μεσαίωνα το πρόβειο μαλλί της Καστίλης, προϊόν που ανταλλάσονταν με αγγλικό σίδηρο που τροφοδοτούσε τη σιδηρουργία της κοιλάδας του ποταμού. Στις όχθες του επομένως άνθησε η μεταλλουργική βιομηχανία της Χώρας των Βάσκων με κέντρα το Έιμπαρ και το Ελγόιμπαρ (αστικά κέντρα που από τη δεκατία του 1960 είδαν επίσης να πολλαπλασιάζεται ο πληθυσμός τους) έχοντας ως αποτέλεσμα την υποβάθμιση της ποιότητας των υδάτων. Εντούτοις, οι προσπάθειες των τελευταίων ετών φαίνονται να αποδίδουν καρπούς με τη σταδιακή επαναφορά του υδάτινου οικοσυστήματος. Το όνομά του είναι κελτικής προέλευσης και ανάλογοι ποταμοί υφίστανται στην Κανταβρία και την Γαλικία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποταμοί της Χώρας των Βάσκων
Κατηγορία:Γκιπούθκοα
Θεοδώρα Παλαιολογίνα Συναδηνή
Η Θεοδώρα Παλαιολογίνα Συναδηνή ήταν βυζαντινή πριγκίπισσα του 13ου αιώνα.
Ήταν κόρη του καίσαρα και σεβαστοκράτορα Κωνσταντίνου Παλαιολόγου αδελφού του αυτοκράτορα Μιχαήλ Η΄ και της Ειρήνης Βράναινας. Τόσο ο πατέρας της όσο και η μητέρα της πέθαναν όταν ήταν νέα και είχαν αποσυρθεί σε μονές, έτσι μεγάλωσε κάτω από την κηδεμονία του θείου της αυτοκράτορα Μιχαήλ Η΄. Ο Μιχαήλ πάντρεψε την Θεοδώρα με έναν βυζαντινό ευγενή τον Ιωάννη Δούκα Άγγελο Συναδηνό, με τον οποίο απέκτησαν τέσσερα παιδιά:
Η Θεοδώρα λίγο μετά το θάνατο του συζύγου της, αποφάσισε να δημιουργήσει στην Κωνσταντινούπολη το μοναστήρι της Βεβαίας Ελπίδος, φέρνοντας μαζί της την κόρη της Ευφροσύνη. Σε κάποιο σημείο του δέκατου τέταρτου αιώνα, έγραψε το "Τυπικόν της Βεβαίας Ελπίδος" Το ακριβές έτος του θανάτου της είναι άγνωστο, αν και είναι σίγουρα ότι πέθανε τον δέκατο τέταρτο αιώνα.
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 13ου αιώνα Θεοδωρα Ειρηνη
Άκρον (Οχάιο)
Το Άκρον (αγγλικά: Akron, ) είναι η πέμπτη μεγαλύτερη πόλη της αμερικανικής πολιτείας του Οχάιο και έδρα της Κομητείας Σάμιτ. Εντάσσεται στην ευρύτερη περιοχή των Μεγάλων Λιμνών, 63 περίπου χιλιόμετρα νότια της λίμνης Ήρι και κατά μήκος του ποταμού Λιτλ Κουγιαχόγκα. Στην απογραφή του 2010, η πόλη είχε πληθυσμό 199.110 κατοίκων.
Η πόλη του Άκρον ιδρύθηκε το Δεκέμβριο του 1825 από πρόταση του Πολ Γουίλιαμς στον Σάιμον Πέρκινς. Μετά από την ίδρυση της Κομητείας Σάμιτ, μέσω της ένωσης των κομητειών Πόρτατζ, Μεδίνα και Σταρκ, το Άκρον διαδέχτηκε το Κουγιαχόγκα Φολς, το 1841, ως έδρα της νέας κομητείας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Οχάιο
Τοπολογικός χάρτης
Τοπολογικός χάρτης ονομάζεται ένας χάρτης ο οποίος έχει υποστεί γενίκευση των δεδομένων του σε τόσο μεγάλο βαθμό που διατηρούνται μόνο τα απολύτως απαραίτητα στοιχεία του. Σε αυτούς τους χάρτες η κλίμακα και ο προσανατολισμός των στοιχείων έχουν παραμορφωθεί, ενώ όμως παράλληλα διατηρούνται οι σχετικές θέσεις μεταξύ των σημείων.
Το γνωστότερα ίσως παραδείγματα τοπολογικών χαρτών είναι οι χάρτες που απεικονίζουν τις γραμμές του μετρό. Σε αυτούς η γεωγραφική πραγματικότητα απεικονίζεται αρκετά απλοποιημένη, ενώ η σχετική θέση μεταξύ των γραμμών των συρμών και η θέση των σταθμών κατά μήκος των γραμμών παραμένουν οι σωστές.
Η κατηγορία αυτή των χαρτών παίρνει το όνομά της από την έννοια της τοπολογίας των Μαθηματικών.
Κατηγορία:Χαρτογραφία
Μάχη της Πελαγονίας
Η μάχη της Πελαγονίας έλαβε χώρα το Σεπτέμβριο του 1259, ανάμεσα στην Αυτοκρατορία της Νίκαιας και στη συμμαχία που είχε δημιουργηθεί εναντίον της από το Βασίλειο της Σικελίας, το Δεσποτάτο της Ηπείρου και το Πριγκιπάτο της Αχαΐας. Ήταν γεγονός αποφασιστικής σημασίας για την ιστορία της ανατολικής Μεσογείου.
Η θέση της μάχης
Η ακριβής θέση της μάχης είναι αμφισβητήσιμη. Ονομάζεται επίσης ως η Μάχη της Καστοριάς, επειδή τρεiς βυζαντινές πηγές (Γεώργιος Παχυμέρης, Γεώργιος Ακροπολίτης, Νικηφόρος Γρηγοράς) αναφέρουν ότι ο ηπειρωτικός στρατός ήταν αυτός που επιτέθηκε αρχικά στην τοποθεσία Βορίλλα λόγγος, που ταυτίζεται με θέση βόρεια της Καστοριάς, σε παραλίμνια περιοχή. Από την στιγμή όμως που περιλαμβάνει μια πολιορκία στον Πρίλαπο, τότε δικαιολογημένα αποκαλείται μάχη της Πελαγονίας.
Τα αντίπαλα στρατόπεδα
Ο αυτοκράτορας της Νίκαιας, Θεόδωρος Β' Λάσκαρης, πέθανε το 1258 ενώ ήδη είχε ξεσπάσει πόλεμος μεταξύ της Ηπείρου και της Νίκαιας. Ο διάδοχός του, Ιωάννης Δ' Λάσκαρης, ήταν ανήλικος και μετά τη δολοφονία του αντιβασιλέα που είχε ορίσει ο Θεόδωρος, του Γεωργίου Μουζάλωνα, νέος αντιβασιλέας ορίστηκε ο Μιχαήλ Παλαιολόγος. Την ίδια περίοδο ο δεσπότης της Ηπείρου, Μιχαήλ Β' Δούκας, συμμάχησε με τον βασιλιά της Σικελίας, Μανφρέδο Χοενστάουφεν, παντρεύοντάς τον με την κόρη του την Ελένη, και με τον πρίγκιπα της Αχαΐας, Γουλιέλμο Βιλλεαρδουίνο, παντρεύοντάς τον με την κόρη του την Άννα. Αυτή η συμμαχία στρεφόταν σαφώς κατά της Αυτοκρατορίας της Νίκαιας και απειλούσε άμεσα τη Θεσσαλονίκη.
Το 1259 ο στρατός των Φράγκων της Πελοποννήσου πέρασε τον Κορινθιακό και ενώθηκε με το στρατό των Ηπειρωτών και τους Βλάχους του Ιωάννη Δούκα (γιου του Μιχαήλ Δούκα), αλλά και με 400 Γερμανούς ιππότες που έστειλε ο Μανφρέδος. Αλλά και ο στρατός των Νικαέων με αρχηγούς τον Ιωάννη Παλαιολόγο (αδελφό του Μιχαήλ Παλαιολόγου) και τον Αλέξιο Στρατηγόπουλο κινητοποιήθηκε και εισέβαλε στη Μακεδονία. Σύμφωνα με το Χρονικόν του Μορέως, ο στρατός της Νίκαιας εκτός από το κύριο τμήμα του αποτελείτο και από Τούρκους μισθοφόρους, 2.000 Κουμάνους, 300 Γερμανούς, 1.500 Ούγγρους, 600 Σέρβους και Βουλγάρους και μερικούς Βλάχους. Είναι όμως πολύ πιθανό αυτοί οι αριθμοί να ήταν μικρότεροι στην πραγματικότητα. Ο στρατός των Νικαέων υποχώρησε βόρεια ακολουθούμενος από το στρατό των συμμάχων, μέχρι την πεδιάδα της Πελαγονίας, κοντά στην Καστοριά. Εκεί, οι Νικαείς μάζεψαν τους ντόπιους με τα κοπάδια τους και τους έστειλαν στους κοντινούς λόφους πίσω τους, ώστε να μοιάζουν σαν άλλο ένα μέρος του στρατού και να παραπλανήσουν τους συμμάχους. Έπειτα, έστειλαν ένα δικό τους άνθρωπο, δήθεν αυτόμολο, στους Ηπειρώτες. Αυτός τους πληροφόρησε, υπερβάλλοντας φυσικά, για το μέγεθος του στρατού της Νίκαιας.
Τη νύχτα πριν από την μάχη, ο Μιχαήλ Δούκας με το μεγαλύτερο μέρος του στρατού του εγκατέλειψε κρυφά το στρατόπεδο. Στην πράξη αυτή οδηγήθηκε ίσως και από φόβο για το μέγεθος του στρατού της Νίκαιας, αλλά σίγουρα από δυσπιστία στους συμμάχους του και από φόβο για τις δικές τους φιλοδοξίες. Κάποιο ρόλο ίσως έπαιξε και ο γιος του, Ιωάννης, ο οποίος σύμφωνα με τον Γεώργιο Παχυμέρη εξοργίστηκε από την προσοχή που έδειχναν κάποιοι Φράγκοι ευγενείς στην όμορφη Βλάχα γυναίκα του. Ο Ιωάννης δεν ακολούθησε τον πατέρα του, αλλά ενώθηκε με τους Νικαείς.
Η μάχη
Το πρωί της επόμενης ημέρας ο υπόλοιπος στρατός των Ηπειρωτών, βλέποντας ότι ο δεσπότης Μιχαήλ είχε φύγει, διαλύθηκε. Οι δυνάμεις του Γουλιέλμου και του Μανφρέδου δέχθηκαν απροετοίμαστες την επίθεση των Νικαέων. Οι Ούγγροι τοξότες της Νίκαιας σκότωσαν τα άλογα των Φράγκων ιπποτών αφήνοντάς τους ουσιαστικά ανυπεράσπιστους. Πολλοί ιππότες σκοτώθηκαν ή πιάστηκαν αιχμάλωτοι. Ο Γουλιέλμος στην προσπάθειά του να ξεφύγει κρύφτηκε σε μία θημωνιά αλλά βρέθηκε λίγο αργότερα και αναγνωρίστηκε από τον έντονο προγναθισμό του.
Συνέπειες
Η μάχη ήταν πραγματικός θρίαμβος για την αυτοκρατορία της Νίκαιας. Με την αιχμαλωσία του Γουλιέλμου εξουδετερωνόταν το πριγκιπάτο της Αχαΐας, που ήταν το ισχυρότερο φραγκικό κράτος στον ελλαδικό χώρο. Η απειλή για τη Θεσσαλονίκη είχε εκλείψει και ο Μιχαήλ Παλαιολόγος μπορούσε να στρέψει την προσοχή του στην ανάκτηση της Κωνσταντινούπολης.
Ο Ιωάννης Παλαιολόγος προχώρησε νοτιότερα, κατέλαβε την Άρτα και λεηλάτησε τη Θήβα. Το δεσποτάτο της Ηπείρου είχε σχεδόν διαλυθεί. Ο Μιχαήλ Δούκας είχε καταφύγει στη Λευκάδα για να γλυτώσει. Σύντομα ο γιος του, Ιωάννης, εγκατέλειψε τον στρατό της Νίκαιας και κατέφυγε και αυτός στη Λευκάδα. Ο Μανφρέδος έστειλε εσπευσμένα ενισχύσεις στις ηπειρώτικες ακτές, για να διασώσουν ό,τι μπορούσαν.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μάχες του Πριγκιπάτου της Αχαΐας Κατηγορία:Μάχες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας Κατηγορία: Βυζαντινολατινικοί πόλεμοι Κατηγορία:Ιστορία της Καστοριάς
Γέφυρα Μπανιά Αιτωλοακαρνανίας
Η Γέφυρα Μπανιά είναι πεδινός οικισμός της Ναυπακτίας στο νομό Αιτωλοακαρνανίας σε υψόμετρο 120 μέτρα. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τη Βλαχομάνδρα και τα Σφηκαίικα συναποτελούν την Τοπική κοινότητα Βλαχομάνδρας που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Ναυπάκτου του Δήμου Ναυπακτίας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 39 κάτοικοι (περίπου 25 μόνιμοι).
Γεωγραφία - Αξιοθέατα
Η Γέφυρα Μπανιά είναι κτισμένη δίπλα στον ποταμό Εύηνο (μυθολογικά Φίδαρη), στις αριστερές όχθες του. Το χωριό βρίσκεται στα ΒΔ. της Ναυπάκτου σε απόσταση 17 χλμ, επάνω στην επαρχιακή οδό Θέρμου - Ναυπάκτου. Πολύ κοντά στον οικισμό βρίσκονται τα «Λουτρά Βλαχομάνδρας».
Ως οικισμός αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά το 1940 και προσαρτήθηκε μαζί με τα Σφηκαίικα στην τότε κοινότητα Βλαχομάνδρας, ενώ σύμφωνα με το σχέδιο Καποδίστριας, το 1997, ανήκε στον τότε Δήμο Ναυπάκτου. Το όνομα του χωριού προέρχεται από τη σιδερένια γέφυρα Μπανιά, τύπου "Μπέλεϋ" (Bailey Bridge) και μήκους 50 μέτρων, που ανακατασκευάσθηκε το 1948, με σκοπό να συνδέει τη Ναυπακτία με την Τριχωνίδα και υπήρξε βασική υποδομή της περιοχής. Η ευρύτερη περιοχή αποτελεί ιδανικό προορισμό για φυσιολατρικό και εναλλακτικό τουρισμό και υπάρχουν εγκαταστάσεις για ποταμοκατάβαση (rafting), ιππασία, ποδηλασία βουνού (mountain bike), αναρρίχηση, πεζοπορία, εναέριο πέρασμα (flying fox) και τοξοβολία. Λίγο πριν τη γέφυρα υπάρχουν και οι εγκαταστάσεις του Διεθνούς Προπονητικού Κέντρου Canoe - Kayak.
Σαδόρα
Ο Σαδόρα (ισπανικά και βασκικά Zadorra, εναλλακτική απόδοση Θαδόρα) είναι ποταμός της βόρειας Ισπανίας, παραπόταμος του Έβρου, που διαρρέει την βασκική επαρχία της Άλαβα και την ίδια τη βασκική πρωτεύουσα Βιτόρια-Γκάστεις. Έχει μήκος 78 χμ πηγάζει στο όρος Ουρμπάσα και διαρρέι την πεδιάδα της Άλαβα. Στην πορεία του εντοπίζεται η τεχνητή λίμνη του Ουλιμπάρι η οποία, μαζί με τη γειτονική τεχνητή λίμνη του Ουρούναγα τροφοδοτεί με πόσιμο νερό τόσο την Άλαβα όσο και το Μπιλμπάο εξ ου και η σημασία του. Καταλήγει στα σύνορα της Χώρας των Βάσκων με την Καστίλη-Λεόν στην κωμόπολη Μιράντα δελ Έβρο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποταμοί της Χώρας των Βάσκων Κατηγορία:Παραπόταμοι του Έβρου (Ισπανία)
Άγιος Μάρκος Κιλκίς
Ο Άγιος Μάρκος είναι ορεινό χωριό του νομού Κιλκίς σε υψόμετρο 500 μέτρων.
Γεωγραφία - Ιστορία
Ο Άγιος Μάρκος βρίσκεται στα όρια του νομού με το νομό Σερρών. Είναι κτισμένος στις δυτικές πλαγιές του όρους Μαυροβούνι (τμήμα των Κρουσσίων Ορέων) και νοτιοδυτικά της λίμνης Κερκίνης. Απέχει 28 χλμ. ΒΑ. από την πόλη του Κιλκίς και 79 χλμ. Β.-ΒΔ. από τη Θεσσαλονίκη. Στο χωριό αναβιώνεται το έθιμο των "Μωμόγερων" ή στα ποντιακά "Τα Μωμο’έρια" για τον ερχομό της νέας χρονιάς. Μετά τους Βαλκανικούς πολέμους και την ανταλλαγή πληθυσμών, η Επιτροπή Αποκατάστασης Προσφύγων (ΕΑΠ) εγκατέστησε 60 οικογένειες προσφύγων από τον Πόντο. Το χωριό παλιότερα ονομαζόταν Πεϊκοβο και έτσι αναφέρεται το 1919, μετά την απελευθέρωση, στο ΦΕΚ 48Α-05/03/1919 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Λελόβου. Μετονομάστηκε σε Άγιος Μάρκος το 1926. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με την Άγιο Αντώνιο αποτελούν την τοπική κοινότητα Αγίου Μάρκου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Κρουσσών του δήμου Κιλκίς και σύμφωνα με την απογραφή 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 169 κατοίκους ενώ ως οικισμός 68.
Πληθυσμός
(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)
Γεωγραφικές συντεταγμένες
Τα μεγέθη από τα οποία προσδιορίζεται η θέση των διαφόρων τόπων (εκτός των πόλων) και χρησιμεύουν στον εντοπισμό πλοίων στην επιφάνεια της γης και κατά προβολή θέσης αεροσκαφών υπεράνω αυτής. Ως βάση των γεωγραφικών συντεταγμένων λαμβάνεται ο ισημερινός και ο πρώτος μεσημβρινός. Τις γεωγραφικές συντεταγμένες αποτελούν το γεωγραφικό πλάτος και το γεωγραφικό μήκος.
thumb|Οι γεωγραφικές συντεταγμένες στη σφαίρα
Γεωγραφικό πλάτος
Γεωγραφικό πλάτος (latitude) (φ) ενός σημείου που βρίσκεται στην επιφάνεια της γης είναι η γωνία που σχηματίζει η κατακόρυφος του τόπου με το επίπεδο του ισημερινού.
Το γεωγραφικό πλάτος χαρακτηρίζεται Βόρειο Β (North N) ή Νότιο Ν (South S) ανάλογα σε ποιο ημισφαίριο βρίσκεται το σημείο. Σημεία του ίδιου ημισφαιρίου έχουν ομώνυμα πλάτη (same names) σε αντίθεση με σημείο διαφορετικού ημισφαιρίου που έχουν ετερώνυμα πλάτη (contrary names). (Αυτό λαμβάνεται σοβαρά υπ΄ όψη στους υπολογισμούς).
Το γεωγραφικό πλάτος μετράται σε μοίρες και υποδιαιρέσεις αυτών, πρώτα λεπτά και δεύτερα (δευτερόλεπτα) από 0° - 90° Β ή 0° - 90° Ν (αρχής γενομένης της μέτρησης από τον ισημερινό του οποίου το γεωγραφικό πλάτος είναι 0°).
(Σημείωση: Ιδιαίτερη προσοχή, το ελληνικό Ν δηλώνει το Νότιο ενώ το αγγλικό Ν (North) δηλώνει το Βόρειο. Στην αναφορά στίγματος πρώτα δίδεται ή ζητείται το πλάτος φ.)
Γεωγραφικό μήκος
Γεωγραφικό μήκος (longitude) (λ) ενός σημείου στην επιφάνεια της γης είναι η στερεή γωνία που σχηματίζεται από το επίπεδο του μεσημβρινού που διέρχεται από το εν λόγω σημείο με το επίπεδο του πρώτου μεσημβρινού.
Το γεωγραφικό μήκος χαρακτηρίζεται Ανατολικό Α (East E) ή Δυτικό Δ (West W) ανάλογα σε ποιο ημισφαίριο βρίσκεται το σημείο. Σημεία του ίδιου ημισφαιρίου έχουν ομώνυμα μήκη (same names) σε αντίθεση με τόπους διαφορετικού ημισφαιρίου που έχουν ετερώνυμα μήκη (contrary names). (Αυτό λαμβάνεται σοβαρά υπ΄ όψη στους υπολογισμούς).
Γεωγραφικό στίγμα
Γεωγραφικό στίγμα (geographical position) ενός τόπου ή του σημείου που βρίσκεται ένα πλοίο είναι η τομή των παραπάνω γεωγραφικών συντεταγμένων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ναυτική γεωγραφία Κατηγορία:Χαρτογραφία Κατηγορία:Γεωδαισία Κατηγορία:Συστήματα συντεταγμένων Κατηγορία:Ναυσιπλοΐα
Μπ. Φ. Σκίνερ
Ο Μπάροουζ Φρέντερικ Σκίνερ (Burrhus Frederic Skinner, 20 Μαρτίου 1904 – 18 Αυγούστου 1990), γνωστός ως Μπ. Φ. Σκίνερ, ήταν Αμερικανός ψυχολόγος, συμπεριφοριστής, συγγραφέας, εφευρέτης, και κοινωνικός φιλόσοφος. Ήταν καθηγητής Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ από το 1958 μέχρι τη συνταξιοδότησή του το 1974.
Ο Σκίνερ υπήρξε εμπνευστής του θεμελιώδους συμπεριφορισμού (radical behaviorism), που έρχεται σε αντίθεση με το μεθοδολογικό συμπεριφορισμό του John B. Watson. Η επιστημολογία του αφορά ολόκληρη την ανθρώπινη δραστηριότητα, τόσο τις δημόσια παρατηρήσιμες συμπεριφορές (περπάτημα, ομιλία, κλπ) όσο και τις ιδιωτικά παρατηρήσιμες συμπεριφορές (σκέψη, φαντασία, κλπ). Ο ίδιος, ένθερμος οπαδός των δαρβινικών θεωριών της εξέλιξης, υποστήριξε πως οι συναρτήσεις επιβίωσης (π.χ. θηρευτές, γεωλογικές μεταβολές, κλπ) καθορίζουν συμπεριφορές που μοιράζονται όλα τα άτομα ενός είδους (π.χ. τα απλά αντανακλαστικά που μελέτησε ο Παβλόφ). Τις συναρτήσεις επιβίωσης συμπληρώνουν οι συναρτήσεις ενίσχυσης, που επιλέγουν νέες συμπεριφορές σε κάθε άτομο ενός είδους. Έτσι, όταν μια συμπεριφορά ακολουθείται από μια συνέπεια και κατόπιν τούτου ισχυροποιείται (δηλαδή εμφανίζεται πιο συχνά) λέμε πως η συμπεριφορά ενισχύθηκε και καλούμε τη συνέπεια ενισχυτή. Για παράδειγμα, αν η δράση ενός περιστεριού να ραμφίζει ένα πλήκτρο ακολουθείται από φαγητό και ως συνέπεια η δράση αυξάνεται, τότε λέμε πως η δράση ενισχύθηκε (ή επιλέχθηκε) από το φαγητό και ονομάζουμε το φαγητό ενισχυτή. Το άνοιγμα του ψυγείου επιφέρει πρόσβαση σε τρόφιμα, η εργασία επιφέρει χρήματα, το τηλεφώνημα σε ένα φίλο επιφέρει μια ευχάριστη συζήτηση, το παίξιμο κιθάρας επιφέρει ακουστικά ερεθίσματα, το φλερτ επιφέρει ερωτική επαφή, κ.ο.κ. Σε κάθε περίπτωση, αν τέτοιου είδους δράσεις συμβαίνουν πιο συχνά κατόπιν των συνεπειών τους, μιλάμε για ενισχυμένες δράσεις και ενισχυτικά ερεθίσματα. Είναι σημαντικό να σημειωθεί πως η ενίσχυση είναι μια τεχνική έννοια που δεν αποτελεί συνώνυμο της επιβράβευσης. Δηλαδή, μιλάμε για ενίσχυση μόνο όταν παρατηρείται αύξηση της συμπεριφοράς. Η επιβράβευση ή η ανταμοιβή δεν έχει απαραίτητα κάποια επίπτωση στην αύξηση της συμπεριφοράς στόχου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί ψυχολόγοι Κατηγορία:Αμερικανοί άθεοι Κατηγορία:Ηθολόγοι Κατηγορία:Αμερικανοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 20ού αιώνα Κατηγορία:Συμπεριφορισμός Κατηγορία:Αμερικανοί σκεπτικιστές
UART
thumb|300px|16550 UART τσιπάκι (NS16550) κατασκευασμένο από την National Semiconductor. Το UART είναι η συντομογραφία του universal asynchronous receiver/transmitter, (προφέρεται ως /ˈ|juː|ɑr|t/) και είναι ένα κύκλωμα των υπολογιστών το οποίο διαμεσολαβεί στην σειριακή επικοινωνία υπολογιστών ή υπολογιστών με συσκευές (ή και Ενσωματωμένων υπολογιστικών συστημάτων - Embedded Computer Systems όπως μικροελεγκτές). Η επικοινωνία των UART γίνεται δια μέσου των στάνταρντ θυρών RS-232, RS-422 ή RS-485. Η ταχύτητα επικοινωνίας (ρυθμός μετάδοσης) μπορεί να παραμετροποιηθεί και μετριέται σε baud rate (bits/sec). Σήμερα το κύκλωμα UART είναι ενσωματωμένο ως κύκλωμα τσιπ μέσα στον υπολογιστή ή στην περιφερειακή συσκευή. Το διπλό UART λέγεται DUART (συντομογραφία Dual UART) συνδυάζει δύο κυκλώματα UART μέσα σε ένα τσιπάκι. Αντίστοιχα υπάρχουν τσιπάκια με οκτώ UART τα οποία λέγονται OCTART. Σήμερα UART χρησιμοποιούνται συχνά στην επικοινωνία μικροελεγκών (για παράδειγμα ο μικροελεγκτής TM4C123GH6PM της Texas Instruments έχει 8 UART ).
Μεταφορά σειριακών δεδομένων
Ένα UART παίρνει bytes δεδομένων και τα στέλνει σε σειριακή μορφή ως bits. Στον προορισμό ένα δεύτερο UART συλλέγει τα bits και δημιουργεί τα bytes δεδομένων που αποστάλθηκαν. Κάθε UART περιέχει ένα καταχωρητή ολίσθησης (shift register) ο οποίος χρησιμοποιείται για την μετατροπή της σειριακής σε παράλληλη μορφή (εγγραφή/διάβασμα των δεδομένων μέσα ένα καταχωρητή από λήψη ή για αποστολή - τα δεδομένα που λαμβάνονται/στέλνονται σε ένα UART θα πρέπει να αποθηκευτούν μέσα σε ένα καταχωρητή του συστήματος με παράλληλο τρόπο). Στην επικοινωνία με UART υπάρχουν εξωτερικά κυκλώματα που μετατρέπουν τα επίπεδα των volt (λογικά επίπεδα) του σήματος του καλωδίου σε αυτό που χρησιμοποιεί το UART. Για παράδειγμα ένα τέτοιο κύκλωμα είναι το MAX 3232 ή Maxim τσίπ το οποίο προσαρμόζει το σήμα σε επίπεδα -5.5V (λογικό 0) και +5.5V (λογικό 1) από τα αρχικά σήματα του μικροελεγκτή (ο μικροελεγκτής TM4C123GH6PM της Texas Instruments δίνει σήμα σε επίπεδο 0V (λογικό 0) και +3.3V (λογικό 1)). Τα σήματα των καλωδίων μπορούν να έχουν διαφορετικές μορφές. Η προτυποποίηση των επιπέδων σήματος (Volt) στα καλώδια RS-232, RS-422 και RS-485 ορίζεται από τον οργανισμό EIA (Electronic Industries Alliance). Η επικοινωνία μέσω του UART μπορεί να είναι απλή (simplex: προς μια κατεύθυνση μόνο - χωρίς να υπάρχει πρόβλεψη ο δέκτης να στείλει πίσω κάποιο σήμα), αμφίδρομη (πλήρης) ταυτόχρονη επικοινωνία (full duplex: και οι δύο συσκευές στέλνουν και δέχονται σήματα την ίδια στιγμή), αμφίδρομη εναλλασσόμενη επικοινωνία (half duplex: κάθε συσκευή παίρνει σειρά στο να αποστείλει ή να λάβει δεδομένα - δεν γίνεται αποστολή-λήψη την ίδια στιγμή).
Πλαίσια χαρακτήρων
Κατά την επικοινωνία με UART στέλνονται πλαίσια δεδομένων (data frames) όπου το καθένα περιέχει ένα χαρακτήρα. Το μέγεθος του πλαισίου χαρακτήρων μπορεί να είναι 10bits (χωρίς bit έλεγχο parity) όπου υπάρχει ένα start bit και ένα stop bit στην αρχή και το τέλος και είναι διαθέσιμα 8 bits για την κωδικοποίηση του χαρακτήρα που στέλνουμε-παίρνουμε.
Κατά την κατάσταση ετοιμότητας (idle) υπάρχει κατάσταση δεδομένων 1 (high-voltage). Αυτό η τεχνική υπήρχε από την εποχή της τηλεγραφίας όπου η γραμμή κρατιόταν με τάση (high voltage) ώστε ο αποστολέας να μην πάθει βλάβη. Κάθε χαρακτήρας αποστέλνεται αφού πρώτα σταλεί ένα low voltage 0 (start bit). Το start bit λαμβάνεται πρώτο από το δέκτη και καταλαβαίνει ότι ξεκινά/ακολουθεί μετάδοση bits. Στην συνέχεια στέλνονται με σταθερό χρονικό ρυθμό τα 8 bits (μπορεί να είναι και 5 ή 6 ή 7 bits ανάλογα με την παραμετροποίηση που ακολουθείται ) που κωδικοποιούν τον χαρακτήρα που στέλνουμε. Στο τέλος αποστέλλεται το stop bit και η αποστολή του μεμονωμένου χαρακτήρα ολοκληρώνεται. Στο παραπάνω διάγραμμα έχουμε ένα πλαίσιο δεδομένων (data frame) μεγέθους 10 bits. Το αριστερό data bit (Least Significant Bit ή LSB) πάντα αποστέλλεται πρώτο. Εάν υπάρχει bit ελέγχου parity, τότε αυτό μπαίνει μετά τα bits των δεδομένων και πριν το τελικό stop bit(s).
Παραπομπές
Κατηγορία:Μετάδοση δεδομένων
Ζαχαριάς Μπαρμπιτσιώτης
Ο Ζαχαριάς Μπαρμπιτσιώτης (1759 - 1803 ή 1804), γνωστός επίσης και ως Καπετάν Ζαχαριάς, ήταν κλέφτης επί Τουρκοκρατίας ο οποίος έδρασε στον Μωριά, από το 1776 έως τον θάνατό του.
Βιογραφικά στοιχεία
Καταγόταν από μεγάλη κλέφτικη οικογένεια του Μωριά. Κατά τον Γιάννη Βλαχογιάννη, γεννήθηκε το 1759 στη Μπάρμπιτσα και έδρασε κυρίως στη Μάνη. Το πραγματικό του επώνυμο ήταν Παντελάκος.
Ο Ζαχαριάς δολοφονήθηκε το 1803 ή το 1804, έπειτα από προδοσία, από τον κουμπάρο του, Κουκέα, στη Μάνη. Ο ίδιος έστειλε το κεφάλι του Ζαχαριά στην Τριπολιτσά. Γύρω από το πρόσωπό του αναπτύχθηκε ένας θρύλος, καθώς μεταγενέστεροι ιστορικοί μεγαλοποίησαν τη δράση του και θέλησαν να τον παρουσιάσουν ως αρχηγό ομοσπονδίας αρματολών στην Πελοπόννησο.
Ξένοι περιηγητές, όπως ο Γιάκομπ Σάλομον Μπαρτόλντυ, το 1805, και ο Τζον Σίμπθορπ, τον αναφέρουν ως τον πιο γενναίο, αλλά και πιο ανήσυχο και άσπλαχνο από όλους τους ληστές. Ήταν μισητός για την αγριότητά του και τα πάθη του και θαυμαστός για την τόλμη του, φαίνεται μάλιστα πως είχε ασκήσει και την πειρατεία, όπως οι περισσότεροι Μανιάτες. Το κλέφτικο τραγούδι Του Ζαχαριά (στην εκδοχή που παραδίδεται από τον Κλοντ Φοριέλ), αναφέρει έναν προεστό από τον Άγιο Πέτρο Κυνουρίας, για τον οποίο ο Ζαχαριάς καυχιέται ότι του σκότωσε τον ένα γιο, αιχμαλώτισε τον άλλο για λύτρα και ατίμασε τη νύφη του και τις δύο του κόρες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κλέφτες Κατηγορία:Έλληνες αγωνιστές του 18ου αιώνα
Μεραρχία Πάντσερ Tatra
Η Μεραρχία Πάντσερ "Τάτρα" (γερμανικά: Panzer-Division „Tatra“) ήταν μία βραχύβια γερμανική μεραρχία Πάντσερ (τεθωρακισμένων) η οποία έδρασε κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.
Δημιουργία
Το τέλος του καλοκαιριού του 1944 βρήκε το άλλοτε πανίσχυρο Γ' Ράιχ σε εξαιρετικά δυσχερή θέση. Οι Σοβιετικοί όχι μόνο είχαν απωθήσει τους Γερμανούς από τα εδάφη της Σοβιετικής Ένωσης, αλλά απειλούσαν άμεσα την Κεντρική Ευρώπη και τις ανατολικές επαρχίες της Γερμανίας, καθώς οι Δυτικοί Σύμμαχοι πλησίαζαν επικίνδυνα από τα δυτικά. Σε αυτό το χαοτικό κλίμα, και στα πλαίσια της αύξησης της μαχητικής ισχύος της γερμανικής Βέρμαχτ (περισσότερο στα χαρτιά βέβαια), ιδρύθηκε το Αύγουστο του 1944 μία νέα μεραρχία. Η μονάδα αυτή σχηματίστηκε βιαστικά από τμήματα της εφεδρικής 178ης Μεραρχίας Πάντσερ της Στρατιωτικής Περιφέρειας VIII (Wehrkreis VIII) από το στρατόπεδο των "Μικρών Καρπαθίων" στο Μάλακυ της Σλοβακίας, ενώ περιλάμβανε και τμήματα της Διοίκησης των Πάντσερ XVII και σε διοικητικές θέσεις έμπειρα μέλη της 1ης Μεραρχίας Πάντσερ. Εφοδιάστηκε αρχικά με 28 παλαιού τύπου άρματα Panzer III και Panzer IV, ενώ διέθετε και 3 περιζήτητα άρματα Tiger.
Έλαβε τον τιμητικό τίτλο Tatra (Τάτρα) από τα όρη Τάτρα, μέρος των Καρπαθίων, τα οποία βρίσκονται στα σύνορα Σλοβακίας-Πολωνίας.
Δράση
Η πρώτη αποστολή της μεραρχίας ήταν η καταστολή της εξέγερση της Σλοβακίας (Αύγουστος-Οκτώβριος 1944) (για τον ίδιο σκοπό είχαν σταλεί μεταξύ αλλων και 3 μεραρχίες των SS). Αργότερα (πριν την ολοκλήρωση των επιχειρήσεων στη Σλοβακία) ασχολήθηκε με την αντιμετώπιση των ανταρτών στη νότια Μοραβία εναντίον των οποίων σημείωσε σημαντικές επιτυχίες. Στη Σλοβακία έπαιξε σημαντικό ρόλο στην κατάληψη της πρωτεύουσας Μπρατισλάβα.
Ένα τμήμα της μεραρχίας με το όνομα "Ομάδα Μάχης φον Όλεν" (Kampfgruppe von Ohlen), το πρώτο τμήμα που μεταφέρθηκε από τη Μοραβία, εφορμώντας από την Τσάντκα κατόρθωσε να καταλάβει την Ζίλινα πλησίον της Τσάντκα. Μετά από αυτό μεταφέρθηκε πίσω στο στρατόπεδο των "Μικρών Καρπαθίων". Εκεί η εκπαίδευση ξεκίνησε τον Αύγουστο, ενώ επέστρεψαν πίσω στην 1η Μεραρχία Πάντσερ οι αξιωματικοί που είχαν αποσπαστεί.
Το Δεκέμβριο του 1944 μετονομάστηκε σε Εκπαιδευτική Μεραρχία Πάντσερ Πεδίου Τάτρα (Panzer Feldausblidungs Division „Tatra“).
Τον Φεβρουάριο του 1945, μετονομάστηκε για μία ακόμα φορά, σε 232η Μεραρχία Πάντσερ (232. Panzer-Division) Υπαγόμενη πλέον στην Ομάδα Στρατιών Νότου μεταφέρθηκε στη βόρεια Αυστρία, στις περιοχές του Ράαμπ και του Γκραν στις όχθες του Δούναβη ποταμού ως εφεδρεία. Στις 21 του μήνα υπήχθη επίσημα στο δυναμικό της 8ης Στρατιάς.
Η μεραρχία πολέμησε στο προγεφύρωμα του Ράαμπ στην Ουγγαρία μαζί με την μεραρχία των SS «Hitlerjugend» (Χιτλερική Νεολαία) το Μάρτιο του 1945. Ο διοικητής της υποστράτηγος Χανς-Ούλριχ Μπακ τραυματίστηκε σοβαρά στις 29 του μήνα (επέζησε ωστόσο του πολέμου και πέθανε στη Χάγη το 1976. ) Υπαγόμενη στο I Σώμα Πάντσερ SS της 6ης Στρατιάς Πάντσερ SS. Ενα τάγμα περικυκλώθηκε και καταστράφηκε όταν τα SS ανατίναξαν τη γέφυρα ενος ποταμού, αποκόπτοντας τη δίοδο αποχώρησής του. Μαχόμενη με συντριπτικά ανώτερες δυνάμεις, την ίδια μοίρα είχε και η ίδια η μεραρχία, η οποία έπαψε να υφίσταται στα τέλη Μαρτίου με 1η Απριλίου 1945. Μόνο μικρά τμήματα κατάφεραν να επιστρέψουν πίσω στις γραμμές τους και να αποφύγουν το θάνατο και την αιχμαλωσία.
Διοικητές
Μεραρχία Πάντσερ „Tatra“ 232η Μεραρχία Πάντσερ
Διάταξη μάχης
Μεραρχία Πάντσερ „Tatra“
232η Μεραρχία Πάντσερ
Πηγές
Κατηγορία:Γερμανικές μεραρχίες του Β' Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Τεθωρακισμένες μεραρχίες
Πολυζώης Οικονομίδης
Ο Πολυζώης Οικονομίδης του Παναγιώτη (1895 - 1993 ) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός από το χωριό Κούτελη της Αχαΐας.
Σταδιοδρομία
Είχε διορισθεί νομάρχης Σάμου και δύο φορές νομάρχης Αχαΐας το 1943 και το 1945. Ο διορισμός του την δεύτερη φορά είχε προκαλέσει δυσαρέσκεια επειδή το 1943 είχε διορισθεί νομάρχης από τις δυνάμεις κατοχής και θεωρούνταν όργανο των κατακτητών. Ήταν υποψήφιος σε βουλευτικές εκλογικές αναμετρήσεις με τον Ελληνικό συναγερμό, είχε εκλεγεί βουλευτής Αχαΐας στην Δ' Αναθεωρητική Bουλή το 1946. Επανεξελέγη βουλευτής Αχαΐας το 1956 και το 1958 με την ΕΡΕ. Είχε επίσης εκλεγεί βουλευτής Καλαβρύτων με τον Ελληνικό Συναγερμό το 1952.
Πέθανε σε ηλικία 98 ετών το 1993.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νομάρχες Αχαΐας Κατηγορία:Βουλευτές Αχαΐας Κατηγορία:Βουλευτές Καλαβρύτων Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Ελληνικό Συναγερμό Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΡΕ Κατηγορία:Νομάρχες Σάμου
Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1979-80
Σύστημα διεξαγωγής
Στο πρωτάθλημα της Γ΄ κατηγορία την περίοδο 1979-80 συμμετείχαν 12 ομάδες. Οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Η πρωταθλήτρια ομάδα προβιβάστηκε στην Β΄ κατηγορία 1980-81.
Επειδή ο Παρθενών Ζώδιας αποχώρησε λίγο πριν από την έναρξη του πρωταθλήματος, καμία ομάδα δεν υποβιβάστηκε.
Σύστημα βαθμολόγησης
Η νίκη βαθμολογείτο με 2 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό.
Αλλαγές σε σχέση με την περίοδο 1978-79
Ομάδες που προήχθησαν στην Β΄ κατηγορία 1979-80
Ομάδες που διαβαθμίστηκαν στα αγροτικά πρωταθλήματα:
Ομάδες που διαβαθμίστηκαν από την Β΄ κατηγορία 1978-79
1Αποχώρησε λίγο πριν από την έναρξη του πρωταθλήματος Γ΄ κατηγορίας 1979-80.
Ομάδες που προήχθησαν από τα αγροτικά πρωταθλήματα μέσω του Πρωταθλήματος πρωταθλητριών ΣΤΟΚ:
Βαθμολογία
Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Διαφορά τερμάτων (τέρματα υπέρ-τέρματα κατά), 3ος Καλύτερη επίθεση
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1979-1980 Κατηγορία:Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου
Μπάσκετ Μανρέσα
Η Μανρέσα (Bàsquet Manresa) είναι αθλητικός σύλλογος καλαθοσφαίρισης στην πόλη Μανρέσα στην Καταλονία της Ισπανίας .Ιδρύθηκε το 1931 και έχει κατακτήση ένα κύπελλο και ένα πρωτάθλημα Ισπανίας.
τίτλοι
Κατηγορία:Ισπανικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1931 Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1931
Ειρήνη Καντακουζηνή
Η Ειρήνη Καντακουζηνή (1400 - Ρούτνικ Μάιος 1457) ήταν Βυζαντινή πριγκίπισσα, σύζυγος του δεσπότη της Σερβίας Τζούρατζ Μπράνκοβιτς. Στη σερβική λαϊκή παράδοση αποτελεί ιδρύτρια πολλών φρουρίων στη Σερβία.
Οικογένεια
Οι γονείς της ήταν ο Θεόδωρος Καντακουζηνός και η Έλενα Ουρόσι, πριγκίπισσα της Σερβίας. Αδέλφια της ήταν ο Δημήτριος, ο Μανουήλ, ο Γεώργιος, ο Ανδρόνικος, ο Θωμάς, η Θεοδώρα, η Ειρήνη και η Μαρία. Η Ειρήνη παντρεύτηκε τον Τζούρατζ Μπράνκοβιτς στις 26 Δεκεμβρίου, 1414 κι είχαν τουλάχιστον έξι παιδιά: τον Τοντόρ, τον Γκρίγκορ, την Μάρα, τον Στεφάν, την Αικατερίνη και τον Λάζαρ.
Θρύλοι
Επειδή ήταν ξένη και στην αυλή της είχε και τα αδέλφια της, η λαϊκή παράδοση τής απέδωσε κακό χαρακτήρα. Θεωρείτο ότι ασκούσε μεγάλη επιρροή στον δεσπότη και οι άνθρωποι άρχισαν να την αντιπαθούν, λέγοντας ότι η κατασκευή του Σμεντέρεβο ήταν απλά ένα καπρίτσιο της. Στη λαϊκή ποίηση έχει ονομαστεί prokleta Jerina ("καταραμένη Ιρίνα"), αλλά τίποτα από αυτά δεν μπορεί να επιβεβαιωθεί από τις ιστορικές πηγές.
Το φρούριο της Μαγκλίτς, κοντά στο Κράλιεβο, στη Σερβία είναι επίσης γνωστό ως το φρούριο της Ιρίνα. Χτίστηκε τον 13ο αιώνα και σύμφωνα με τον θρύλο έριχνε τους εραστές της στο βαθύ πηγάδι εντός των τειχών. Το φρούριο του Ούζιτσε έχει μύθο παρόμοιο. Στην τοπική παράδοση περιγράφεται ως μία σκληρή βασίλισσα, που πέταξε τα παιδιά της από τον υψηλότερο πύργο σε σκοτεινό ποτάμι.
Ο Βουκ Στεφάνοβιτς Κάρατζιτς κατέγραψε πολλά τραγούδια της Σερβίας όπου αναφέρεται ως: «Đurđeva Jerina", "Dva Despotovića", "Ženidba Djurdja Smederevca", "Kad je Janko Vojvoda udarao Djurdja Δέσποτα buzdohanom", "Oblak Radosav» και "Starina Novak i Knez Bogosav ". Ο Σέρβος συγγραφέας Βιντάν Νίκολιτς έγραψε ένα μυθιστόρημα για τη ζωή της· σε ορισμένες παλαιότερες εκδόσεις του αυτό το μυθιστόρημα είχε τον τίτλο "Η Σκιά του δεσπότη».
Αναφορές
Ειρηνη Κατηγορία:Δεσποτάτο της Σερβίας Κατηγορία:Λαϊκή παράδοση της Σερβίας Κατηγορία:Δεσπότισσες της Σερβίας Κατηγορία:Δυναστεία των Μπράνκοβιτς Κατηγορία:Βυζαντινοί του 15ου αιώνα
Αμυγδαλή
Η λέξη Αμυγδαλή μπορεί να αναφέρεται:
Έντο
To Έντο (江戸 μεταφράζεται ως ακρωτήρια και κόλποι) ή Γέντο είναι το προηγούμενο όνομα της πρωτεύουσας της Ιαπωνίας Τόκυο. Το Έντο ήταν η πρωτεύουσα της δυναστείας Τοκουγκάβα που κυβέρνησε την Ιαπωνία από το 1603 έως το 1868. Κατά τη διάρκεια της περιόδου εκείνης εξελίχθηκε σε μία από τις μεγαλύτερες πόλεις του κόσμου. Στην πόλη αυτή αναπτύχθηκε και άνθησε η δημοφιλής αστική τέχνη ουκίγιο-ε και νισίκι-ε.
700px|thumb|center|Πανόραμα του Έντο, [[1865 ή 1866]]
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία της Ιαπωνίας
Shovel Headed Kill Machine
Το Shovel Headed Kill Machine είναι το έβδομο στούντιο άλμπουμ του αμερικάνικου thrash metal συγκροτήματος Exodus, το οποίο κυκλοφόρησε μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Nuclear Blast".
Ο δίσκος ηχογραφήθηκε το 2005 στο "Trident Studio" του Πασέκο της Καλιφόρνια και η μίξη του έγινε στο Ντέρμπι της Μεγάλης Βρετανίας. Κυκλοφόρησε και σε μορφή digipack με το bonus τραγούδι "Purge The World".
Αυτό ήταν το πρώτο άλμπουμ των Exodus με τον Ρομπ Ντιουκς στα φωνητικά, τον Λι Άλτους στην κιθάρα και τον πρώην ντράμερ των Slayer και των Testament, Πολ Μπόσταφ.
Το "Shovel Headed Kill Machine" πούλησε τρεις χιλιάδες αντίτυπα στις Ηνωμένες Πολιτείες την πρώτη εβδομάδα της κυκλοφορίας του ανεβαίνοντας στην 41η θέση των "Top Independent Albums" του Billboard, ενώ μέχρι τον Ιανουάριο του 2007 είχε πουλήσει πάνω από 23.000 αντίτυπα, μόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Τραγούδια
1. Raze (Holt, Dukes) - 4:17
2. Deathamphetamine (Holt) - 8:31
3. Karma's Messenger (Holt, Dukes) - 4:14
4. Shudder to Think (Holt) - 4:48
5. I Am Abobimantion (Holt) - 3:25
6. Altered Boy (Holt) - 7:37
7. Going Going Gone (Holt) - 4:59
8. Now Thy Death Day Come (Holt) - 5:11
9. .44 Magnum Opus (Holt) - 6:56
10. Shovel Headed Kill Machine (Holt) - 2:57
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Exodus Κατηγορία:Άλμπουμ του 2005
The Sebadoh
Το "The Sebadoh" είναι το έβδομο άλμπουμ των Sebadoh. Κυκλοφόρησε στις 23 Φεβρουαρίου του 1999 από την Sire και την Sub Pop. Είναι το μόνο άλμπουμ που έχει βγάλει η μπάντα με μεγάλη δισκογραφική. Είναι το μόνο άλμπουμ της μπάντας με τον ντράμερ Russ Pollard.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 1999
Διονύσιος (όνομα)
Διονύσιος [στα νέα ελληνικά: δionísios, δjonísios] (γενική: Διονυσίου)· καθημερινός τύπος: Διονύσης [δionísis, δjonísis], Υποκοριστικά:Διώνης, Διόνης Διονυσάκης Ντένης. ελληνικό αντρικό κύριο όνομα (βαφτιστικό όνομα).
Ετυμολογία του ονόματος Διονύσιος
right|thumb|250px|[[Διόνυσος με πάνθηρα και Σάτυρο. (2ος αι. μ.Χ.) ]] Το αρχαιοελληνικό όνομα Διονύσιος, προέρχεται από το Διόνυσος, το όνομα του θεού του οίνου και της γονιμότητας, γιου του Δία και της θνητής Σεμέλης στην αρχαιοελληνική μυθολογία, σχηματισμένο με τρόπο ανάλογο με άλλα θεοφόρα, λ.χ. Αρτέμιος, Δημήτριος κ.ά., και σημαίνει «αφιερωμένος στον Διόνυσο». Το ίδιο το θεωνύμιο Διόνυσος, επίσης Διόννυσος και Ζόννυσος, από το *Διόσ-νυσος, είναι αβέβαιου ετύμου. Σύμφωνα με τον Γ. Μπαμπινιώτη, αν για το πρώτο συνθετικό του ονόματος είναι βέβαιο ότι προέρχεται από το Ζεύς, γενική Διός, για το δεύτερο συνθετικό, από τις πολλές υποθέσεις οι οποίες έχουν διατυπωθεί, η πιο αληθοφανής το συνδέει με το Νῦσα / Νῦσσα, όνομα νυμφών οι οποίες θεωρούνταν από τη μυθολογία ως τροφοί του Διονύσου. Η αναγωγή του θεού σε θρακικές και λυδικές πηγές δεν ευσταθεί μετά τη διαπίστωση της ύπαρξής του ήδη στη μυκηναϊκή εποχή (πβ. μυκηναϊκό di-wo-nu-so-jo, τύπος γενικής).
Οι Ρωμαίοι αποκαλούσαν τον Διόνυσο Bacchus (Βάκχος). Τα ίχνη της καταγωγής και αυτού του ονόματος χάνονται στο χώρο του αρχαίου μύθου. Σύμφωνα με τον Γ. Μπαμπινιώτη, το λατινικό Bacchus προέρχεται από το ελληνικό Βάκχος, και είναι άγνωστου ετύμου, πιθανό δάνειο ανατολικής προέλευσης. (Βλ. όνομα Βάκχος.) Από το Βάκχος έρχεται το αρχαιοελληνικό Βακχυλίδης (βλ. τον χορικό ποιητή Βακχυλίδη), Βάκχος + επίθυμα -υλ- (πβ. Αισχ-ύλος, Κρατ-ύλος) + παραγωγικό επίθημα -ίδης, αλλά και ο άγιος Βάκχος, που στην Κύπρο λέγεται Βάκκος.
Με τον Διόνυσο από πολύ νωρίς ταυτίστηκε ο Λίμπερ, αρχαία λατινική αγροτική θεότητα, που το όνομά του σημαίνει «ελεύθερος» και θυμίζει τις συνηθισμένες επωνυμίες του Διονύσου, Λυαῖος, Ἐλευθέριος «αυτός που απελευθερώνει».
Από το πρώτο συνθετικό Δίας παράγονται πολλά άλλα ονόματα, λ.χ. Διόδωρος, Διογένης, Διομήδης, Διοκλητιανός κ.ά. Τέλος, από το Διόνυσος παράγονται τα ονόματα: Διονυσοφῶν, Διονυσοφάνης, Διονυσόδωρος, / Διονυσοδώρα, Διονυσόδοτος, Διονυσογένης, Διονυσιφάνης κτλ.
Διάδοση του ονόματος Διονύσιος
Ενδεικτικά, σήμερα στον ελλαδικό χώρο, σε μια προσπάθεια στατιστικής αποτίμησης της συχνότητας των ελληνικών ονομάτων από τον Απρίλιο του 2009, το βαφτιστικό Διονύσιος παρουσιάζεται ως το 96ο πιο συχνό όνομα (32ο ανάμεσα στα αντρικά). Το φέρουν γύρω στους 26.000 Έλληνες ή ποσοστό 2,7%. Ενώ, σύμφωνα με τον Νικ. Κοντοσόπουλο, το όνομα Διονύσιος είναι το πιο συνηθισμένο όνομα στη Ζάκυνθο, όπου το φέρουν το 19,5% των Ζακυνθινών. Στην Κύπρο, κατά την απογραφή του πληθυσμού το 2011, το όνομα Διονύσιος παρουσιάζεται 280ό σε συχνότητα, με 305 εμφανίσεις σε σύνολο 145.612 ή ποσοστό 2%.
Ιδιαίτερα συχνό ήταν στην αρχαιότητα το όνομα Διονύσιος. Σύμφωνα με τον Βρετανό λεξικογράφο William Smith, ο πρώτος που κατάρτισε έναν κατάλογο με τα πρόσωπα που ονομάζονταν Διονύσιος στην ιστορία της ελληνικής φιλολογίας ήταν ο Μέρσιος στο Thesaurus antiquitatum Graecarum, έκδ. Gronovius, 1697–1702 (x. σ. 577, κ.ε.), ακολούθησε ο Ιόνσιος (Johannes Jonsius) στο De scriptoribus historiae philosophiae, 1659 (iii. 6, σ. 42, κ.ε.), και τέλος ο Φαβρίκιος (Fabricius) στο Bibliotheca Graeca, 1705–1728 (iv. σ. 405). Συνολικά πάνω από εκατό πρόσωπα στρατηγοί, συγγραφείς, φιλόσοφοι που ονομάζονταν Διονύσιος καταλογραφήθηκαν.
Σύμφωνα με τη Θετίμα, το όνομα Διονύσιος εμφανίζεται στο Lexicon of Greek Personal Names (LGPN) να το φέρουν 4.762 διαφορετικά πρόσωπα, αριθμός που το αναδεικνύει ως ένα από τα πιο συχνά αν όχι το πιο συχνό όνομα στην αρχαία και ελληνιστική εποχή. Η πρωιμότερη βέβαιη μαρτυρία του ονόματος προέρχεται από τη Θράκη την αρχαϊκή περίοδο και γεωγραφικά απλώνεται, εκτός από τον ελλαδικό και κυπριακό χώρο, στη Δαλματία, Ιλλυρία, τη σημερινή Βόρεια Μακεδονία, τον Κιμμερικό Βόσπορο, τον Πόντο, την Ταυρίδα, την Κολχίδα, τη Σκυθία, την Τρωάδα, τη Λυκία, τη Λυδία, την Κιλικία, τη Βιθυνία, την Ιωνία, την Παμφυλία, τη Μυσία, την Καρία, τη Σικελία, τις Συρακούσες, τη Λουκανία, την Καμπανία, την Καλαβρία, την Απουλία και την Κυρήνη.
Στο LGPN καταχωρίζονται και οι τύποι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Ανδρικά ελληνικά ονόματα Κατηγορία:Αγιωνύμια Κατηγορία:Αρχαία ελληνικά ονόματα Κατηγορία:Θεοφόρα ονόματα
Αγία Παρασκευή Τιθορέας Φθιώτιδας
Η Αγία Παρασκευή είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Τιθορέας, του δήμου Αμφίκλειας - Ελάτειας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Φθιώτιδας, στην περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Λοκρίδας του νομού Φθιώτιδας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Στερεάς Ελλάδας.
Γεωγραφία
Η Αγία Παρασκευή είναι οικισμός στο νοτιοδυτικό τμήμα του νομού Φθιώτιδας. Βρίσκεται στις βορειοανατολικές παρυφές του υψώματος «Γορίτσα» (409 μ.), ανάμεσα στον ανατολικό Παρνασσό και στο Καλλίδρομο, ακριβώς πάνω στα όρια με τον νομό Βοιωτίας -είναι ο τελευταίος οικισμός επί φθιωτικού εδάφους-, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 155. Κείται στην κοιλάδα του Βοιωτικού Κηφισού, πάνω στην Παλαιά Εθνική Οδό Αθήνας-Λαμίας και συνδέεται με το εθνικό σιδηροδρομικό δίκτυο, έχοντας δικό του σιδηροδρομικό σταθμό. Απέχει περίπου 68 χλμ. ΝΑ. της Λαμίας. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 7,022 χμ² (2011).
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός εμφανίζεται διοικητικά το 1916 ως Καλύβια Αγίας Μαρίνας να προσαρτάται στην κοινότητα Αγίας Μαρίνας του, τέως, νομού Φθιώτιδας & Φωκίδας. Το 1920 μετονομάστηκε σε Αγία Παρασκευή και το 1932 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Το 1943 υπήχθη στον νομό Φθιώτιδας. Το 1994 προσαρτήθηκε στον δήμο Κάτω Τιθορέας. Με το ΦΕΚ 244Α – 04/12/1997 αποσπάστηκε από τον δήμο Κάτω Τιθορέας και προσαρτήθηκε στον δήμο Τιθορέας. Με το ΦΕΚ 87Α – 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Τιθορέας και προσαρτήθηκε στον δήμο Αμφίκλειας-Ελάτειας.
Ιστορικά στοιχεία
Η ιστορία της Αγίας Παρασκευής ανάγεται στα τέλη του 19ου αιώνα. Γύρω στο 1900, βοσκοί από το κοντινό, ορεινό χωριό Αγία Μαρίνα κατέβαιναν στον κάμπο, στην περιοχή όπου βρίσκεται η Αγία Παρασκευή σήμερα, ώστε να περάσουν το καλοκαίρι με τα κοπάδια τους. Η τοποθεσία αρχικά ονομαζόταν «Άγια Μαρνιώτικα Καλύβια» ( «Καλύβια Αγίας Μαρίνας»). Σταδιακά, κάποιοι βοσκοί άρχισαν να μένουν μόνιμα στην τοποθεσία, μαζί με τις οικογένειές τους. Καθώς όλο και περισσότερες οικογένειες βοσκών και γεωργών μετακινούνταν μόνιμα στην τοποθεσία, έκτισαν μια εκκλησία την οποία αφιέρωσαν στην Αγία Παρασκευή. Νέα σπίτια ανοικοδομήθηκαν και δημιουργήθηκε ο οικισμός. Το χωριό έπαιξε αρκετά σημαντικό ρόλο κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, καθώς με την Εθνική Οδό και το σιδηροδρομικό δίκτυο να το διασχίζει, ήταν πέρασμα στρατιωτών και των κατακτητών. Παρόλο που σε αυτή την περιοχή οι συνθήκες ήταν σχετικά ήρεμες, υπήρχαν και κάποιοι κάτοικοι οι οποίοι έχασαν τη ζωή τους κατά τον πόλεμο.
Φλώρος Κωνσταντίνου
Ο Φλώρος (Μάκης) Κωνσταντίνου (1952-2018) ήταν Έλληνας πολιτικός, δόκτωρ ιστορίας και οικονομικών, που διετέλεσε βουλευτής Δράμας και υφυπουργός Γεωργίας με το ΠΑΣΟΚ. Ήταν απόφοιτος Πολιτικών Επιστημών και κάτοχος δύο διδακτορικών διπλωμάτων, με αντικείμενο την αγροτική οικονομία και την ιστορία του Ελληνισμού στη Ρουμανία.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1952 στο Καλαμπάκι Δράμας. Έκτο παιδί των προσφύγων Φώτη και Στεργιανής Κωνσταντίνου, μεγάλωσε στο Καλαμπάκι όπου τελείωσε και το τότε Γυμνάσιο. Σπούδασε πολιτικές επιστήμες στο Πάντειο Πανεπιστήμιο (1972-1976), απέκτησε διδακτορικό δίπλωμα στην αγροτική οικονομία (1976-1980) από την Aκαδημία Oικονομικών Σπουδών Bουκουρεστίου και πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Ινστιτούτο Ευρωπαϊκών Σπουδών (του ULB) στις Βρυξέλλες (1980-1981).
Από 1-1-1981 ήταν μέλος της YEΠEK (Yπηρεσία Εκπροσώπησης ΠΑΣΟΚ στο Eυρωπαϊκό Kοινοβούλιο). Eκλέχθηκε για πρώτη φορά βουλευτής Δράμας με το ΠΑΣΟΚ τον Οκτώβριο του 1981 και έκτοτε εκλεγόταν ανελλιπώς έως το 1996. Από το 1984 και επί χρόνια ήταν μέλος της Kεντρικής Επιτροπής του Κινήματος, ενώ διετέλεσε, επίσης, μέλος και γραμματέας του Tομέα Συνεταιριστικού Aγροτών του ΠAΣOK.
Από τον Οκτώβριο του 1993 έως το Σεπτέμβριο του 1995 διετέλεσε υφυπουργός Γεωργίας στην τελευταία κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου. Χειρίστηκε τα θέματα Γεωργίας και Αλιείας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ιδίως στο πρώτο εξάμηνο του 1994 που η Ελλάδα είχε την προεδρία της EE και κατοχύρωσε πάνω από 150 προϊόντα ως Π.Ο.Π και Π.Γ.Ε (λάδια, τυριά, φρούτα, όσπρια, κ.ά), μεταξύ των οποίων και την ελληνική Φέτα (Ιανουάριος 1994). Στο διάστημα 1996-1997 ήταν σύμβουλος στο Υπουργείο Εξωτερικών και στη συνέχεια στη βιομηχανία ΣΕΚΑΠ. Εξέδωσε δύο βιβλία σχετικά με την ελληνική γεωργία στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (το "Η ελληνική Γεωργία και το Διεθνές περιβάλλον" από τις Εκδόσεις Λιβάνη) και αρθρογραφούσε τακτικά στον Αθηναϊκό Τύπο.
Το 2000-2004 εκλέχθηκε τελευταία φορά βουλευτής ΠΑΣΟΚ Δράμας και στο διάστημα 2001-2004 διετέλεσε Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του κόμματος. Στο διάστημα 2006-2013 εκπόνησε δεύτερη διδακτορική διατριβή στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης με θέμα "Η οικονομική παρουσία των Ελλήνων στη Ρουμανία από τον Κριμαϊκό μέχρι τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο". Έκτοτε συνέχισε την έρευνα για την παρουσία του ελληνισμού βόρεια του Δούναβη από τον 16ο μέχρι τον 20ο αιώνα.
Γνώριζε Ρουμανικά, Γαλλικά και Αγγλικά. Ήταν παντρεμένος με τη φιλόλογο Ουρανία Βαληξόγλου και γιος τους είναι ο Στέργιος Κωνσταντίνου (1990). Πέθανε στις 19 Φεβρουαρίου 2018.
Οπτικοακουστικό Υλικό
https://www.youtube.com/channel/UC3HuTtf39NsuB4vf15TJomQ/featured
Inside Llewyn Davis
Η ταινία κυκλοφόρησε σε περιορισμένο κύκλωμα αιθουσών στις 6 Δεκεμβρίου 2013. Έλαβε μέρος στο διαγωνιστικό τμήμα του Φεστιβάλ Καννών το 2013 όπου και κέρδισε το Βραβείο Επιτροπής. Απέσπασε εξαιρετικά σχόλια από τους κριτικούς και έλαβε δύο υποψηφιότητες για Όσκαρ και τρεις για Χρυσή Σφαίρα, μεταξύ των οποίων για Καλύτερη Ταινία - Κωμωδία/Μιούζικαλ.
Box office
Η ταινία Inside Llewyn Davis έκανε άνοιγμα τριημέρου στη 15η θέση με 1,8 εκατομμύρια δολάρια. Οι συνολικές εισπράξεις στο αμερικανικό box office έφτασαν τα 13,2 εκατομμύρια δολάρια και στον υπόλοιπο κόσμο συγκέντρωσε 19,7 εκατομμύρια δολάρια. Παγκοσμίως απέφερε 32,9 εκατομμύρια δολάρια.
Θόδωρος Χαλάτσης
Ο Θόδωρος Χαλάτσης (Νησί Ημαθίας 1954 - Κέρκυρα, 11 Νοεμβρίου 2004) ήταν Έλληνας δικηγόρος, νομάρχης και στέλεχος της κρατικής τηλεόρασης.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Νησί Ημαθίας και σπούδασε νομικά. Άσκησε το δικηγορικό λειτούργημα στη Βέροια.
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του σύμβουλος στην εταιρεία Metron-Media. Πέθανε τον Νοέμβριο του 2004, σε ηλικία μόλις 50 ετών, από ανακοπή της καρδιάς.
Αναφορές
Κατηγορία:Νομάρχες Κοζάνης
Ισόπλευρο τρίγωνο
μικρογραφία|Ισόπλευρο τρίγωνο και τα στοιχεία του Στη γεωμετρία, ισόπλευρο τρίγωνο είναι ένα τρίγωνο στο οποίο όλες οι πλευρές είναι ίσες μεταξύ τους. Στην ευκλείδεια γεωμετρία, ένα ισόπλευρο τρίγωνο εκτός από όλες τις πλευρές του, έχει και όλες τις γωνίες του ίσες, με μέτρο 60° η καθεμιά. Αποτελεί ένα από τα κανονικά πολύγωνα και για αυτό αναφέρεται και ως κανονικό τρίγωνο.
Το ισόπλευρο τρίγωνο στην ευκλείδεια γεωμετρία
Κατηγορία:Τρίγωνα
Εσπόρτε Κλούμπε Πινιέιρος
Ιστορικά, η Ζερμάνια ήταν η τέταρτη παλαιότερη ποδοσφαιρική ομάδα της Βραζιλίας και πήρε μέρος στην πρώτη κιόλας διασυλλογική διοργάνωση της χώρας. Μέχρι το 1915 ο σύλλογος είχε κερδίσει δύο φορές το πρωτάθλημα του Σάο Πάολο. Ήδη στις αρχές, το τμήμα αντισφαίρισης ήταν αρκετά δημοφιλές μεταξύ των μελών του συλλόγου και ο σύλλογος θα γινόταν ένας από τους συνιδρυτές της ομοσπονδίας αντισφαίρισης του Σάο Πάολο. Το ποδόσφαιρο ουσιαστικά εγκαταλείφθηκε με την έλευση του επαγγελματισμού στη δεκαετία του 1930. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου ο σύλλογος εγκατέλειψε τις όποιες αναφορές στην γερμανική καταγωγή του και το 1941 μετονομάστηκε σε Πινιέιρος (Pinheiros).
Στα νεότερα χρόνια, η υδατοσφαίριση ήταν πολύ δημοφιλής. Στη δεκαετία του 1970, ο Ζοάο Κάρλος ντε Ολιβέιρα, αθλητής της Πινιέιρος, κατείχε το παγκόσμιο ρεκόρ στο άλμα εις τριπλούν. Στις πιο πρόσφατες περιόδους, ο σύλλογος πρωταγωνιστεί στις εγχώριες διοργανώσεις καλαθοσφαίρισης και πετοσφαίρισης, αλλά και στις διεθνείς διοργανώσεις κερδίζοντας ακόμη και τίτλους. Επίσης, ο Σέζαρ Σιέλο, αθλητής της ομάδας κέρδισε το χρυσό Ολυμπιακό μετάλλιο στην κολύμβηση.