cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Χέρμαν Μπουλ
Αξίζει εδώ να σημειωθεί ότι πριν την επιτυχημένη ανάβαση στο Νάνγκα Παρμπάτ, 31 ορειβάτες έχασαν τη ζωή τους για να πετύχουν την πρώτη ανάβαση. Επίσης, ο Μπουλ είναι ο πρώτος ορειβάτης που έκανε μοναχική αναρρίχηση σε κορυφή 8.000 μέτρων. Εξαιτίας της αργοπορίας του συντρόφου του Όττο, ο Μπουλ ξεκίνησε τη διαδρομή μόνος του, για να επιστρέψει μετά από 41 ώρες, επιβιώνοντας από μία σκληρή διαδρομή 6,5 χλμ από την «Κατασκήνωση 5» στην κορυφή με υψομετρική διαφορά 1.219 μ. Παρόλο που κατηγορήθηκε ότι δεν έπρεπε να κάνει μοναχική ανάβαση, η προσπάθειά του προς την κορυφή και το γεγονός ότι έκανε εκτεθιμένο μπιβουάκ 150 από την κορυφή, τον έκαναν διάσημο.
Λίγες εβδομάδες μετά την επιτυχή πρώτη ανάβαση στο Μπρόουντ Πικ με τον Φριτζ Βιντερστέλερ (Fritz Wintersteller) και τον Μάρκους Σμουκ (Marcus Schmuck), ο Μπουλ και ο Κουρτ Ντιεμπέργκερ (Kurt Diemberger) προσπάθησαν πρώτη ανάβαση στην Τσογκόλιζα (7654 μ) σε αλπικό στιλ. Ο Μπουλ σκοτώθηκε από την κατάρρευση κορνίζας στην ΝΑ κόψη κοντά στην κορυφή. Το σώμα του δεν ανακαλύφθηκε ποτέ και έμεινε θαμμένο στον πάγο.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Μπουλ γεννήθηκε στο Ίνσμπρουκ, ο νεότερος από τα τέσσερα παιδιά της οικογένειάς του. Μετά τον θάνατο της μητέρας του πέρασε αρκετά χρόνια σε ορφανοτροφείο. Το 1930, ως ευαίσθητος και όχι ιδιαίτερα υγιής έφηβος, άρχισε να σκαρφαλώνει στις αυστριακές Άλπεις. Το 1939 έγινε μέλος του παραρτήματος της Γερμανικής Αλπικής Εταιρείας Deutscher Alpenverein στο Ίνσμπρουκ και σύντομα ανέβασε το αναρριχητικό του επίπεδο στην κατηγορία 6. Ήταν μέλος της ομάδας διάσωσης του Ίνσμπρουκ (Bergrettung Innsbruck).
Ο Β' Π.Π. διέκοψε τις σπουδές του και κατατάχθηκε στους αλπινιστές, κυρίως στο Μόντε Κασίνο. Μετά την αιχμαλωσία του από τα αμερικανικά στρατεύματα επέστρεψε στο Ίνσμπρουκ και ζούσε κάνοντας διάφορες δουλειές. Στα τέλη της δεκαετίας του 1940 ολοκλήρωσε την εκπαίδευσή του ως οδηγός βουνού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυστριακοί ορειβάτες
ΝΚ Ντομζάλε
Η ΝΚ Ντομζάλε είναι μια σλοβενική ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα την πόλη του Ντομζάλε. Έχει κατακτήσει από δύο φορές το Πρωτάθλημα, το Κύπελλο και το Σούπερ Καπ Σλοβενίας.
Ιστορία
thumb|275px|Αγώνας μεταξύ [[ΝΚ Ολίμπια Λιουμπλιάνα (2005)|Ολίμπια - Ντομζάλε για τη σεζόν 2011-12 του Σλοβένικου Πρωταθλήματος στο Στάντιον Στόζιτσε.]]
Η χρυσή εποχή στην ιστορία της ομάδας ξεκίνησε το καλοκαίρι του 2002, όταν προσλήφθηκε ως προπονητής ο Σλάβισα Στογιάνοβιτς. Αυτός ήταν που ανέβασε την ΝΚ Ντομζάλε στην 1.SNL. Τη σεζόν 2005–06, ξεπέρασε τους δύο πρώτους προκριματικούς γύρους του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ, προτού αποκλειστεί στον πρώτο γύρο από την Στουτγκάρδη. Αγωνίστηκε στα προκριματικά της σεζόν 2006–07, αλλά αποκλείστηκε από τη Χάποελ Τελ Αβίβ. Μετά από μια εκτός έδρας νίκη με 4–0 επί της Πρίμοριε, στις 13 Μαΐου, η Ντομζάλε εξασφάλισε την κατάκτηση του τίτλου του πρωταθλητή για πρώτη φορά στην ιστορία της. Αυτή η κατάκτηση καθιστά την ομάδα μόλις την πέμπτη που πετυχαίνει κάτι τέτοιο από τη δημιουργία του ανεξάρτητου πρωταθλήματος της Σλοβενίας, τη σεζόν 1991–92. Το 2007 ως πρωταθλήτρια αγωνίστηκε στον τελικό του εγχώριου Σούπερ Καπ και το κατέκτησε. Την επόμενη χρονιά η ομάδα κέρδισε και πάλι το πρωτάθλημα. Τρία χρόνια αργότερα, το 2011, στέφθηκε Κυπελλούχος Σλοβενίας, κάτι που επανέλαβε το 2017.
Έδρα
Το σημερινό της γήπεδο, το Športni Park, κατασκευάστηκε το 1948.
Ανακαινίστηκε και εκσυγχρονίστηκε το 1997 και το 1999. Εργασίες στη νέα δυτική κερκίδα ξεκίνησαν τον Οκτώβριο του 2003 και τελείωσαν τον Απρίλιο του 2004. Στις 29 Ιουνίου 2006, προστέθηκαν νέοι προβολείς στο γήπεδο, τοποθετημένοι πάνω σε τέσσερις πύργους, ο καθένας εκ των οποίων βρισκόταν σε μια από τις τέσσερις γωνίες του σταδίου. Υπάρχουν συνολικά 120, κάτι που επιτρέπει τη διεξαγωγή αγώνων τα απογεύματα.
Οπαδοί
Υπάρχουν δύο κύριες λέσχες οπαδών της ΝΚ Ντομζάλε. Η πρώτη, και παλαιότερη, είναι μια λέσχη φίλων της ομάδας με έτος ίδρυσης το 1988, η οποία έχει την ονομασία Ravbarji. Η δεύτερη λέσχη, με έτος ίδρυσης τα τέλη του 2006, έχει την ονομασία Ultras Domžale.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ντομζάλε ΝΚ Ντομζάλε ΝΚ Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1921
Πελασγικό υδραγωγείο
Το Πελασγικό υδραγωγείο ήταν το αρχαιότερο που έχει βρεθεί στο λεκανοπέδιο της Αθήνας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Υδραγωγεία στην Ελλάδα Κατηγορία:Αρχαία Αθήνα
Το πρόβλημα του δαχτυλιδιού χαρτοπετσέτας
Στη γεωμετρία, το πρόβλημα του δαχτυλιδιού χαρτοπετσέτας περιλαμβάνει την εύρεση του όγκου μιας «λωρίδας» καθορισμένου ύψους γύρω από μια σφαίρα, δηλαδή του τμήματος που παραμένει μετά τη διάνοιξη μιας οπής σε σχήμα κυκλικού κυλίνδρου μέσω του κέντρου της σφαίρας. Θα δείξουμε ότι αυτός ο όγκος δεν εξαρτάται από την ακτίνα της αρχικής σφαίρας, αλλά μόνο από το ύψος της λωρίδας που προκύπτει.
Το πρόβλημα ονομάζεται έτσι επειδή μετά την αφαίρεση ενός κυλίνδρου από τη σφαίρα, η λωρίδα που απομένει μοιάζει με το σχήμα ενός δαχτυλιδιού χαρτοπετσέτας.
Πρόταση
Ας υποθέσουμε ότι ο άξονας ενός κυκλικού κυλίνδρου διέρχεται από το κέντρο μιας σφαίρας ακτίνας R και έστω h το ύψος (που ορίζεται ως η απόσταση παράλληλη προς τον άξονα) του τμήματος του κυλίνδρου που βρίσκεται μέσα στη σφαίρα. Η «λωρίδα» είναι το τμήμα της σφαίρας που βρίσκεται έξω από τον κύλινδρο. Ο όγκος αυτής της λωρίδας εξαρτάται από το h αλλά όχι από το R:Όσο η ακτίνα R της σφαίρας συρρικνώνεται, η διάμετρος του κυλίνδρου πρέπει επίσης να συρρικνωθεί ώστε το h να παραμείνει σταθερό. Έτσι, η λωρίδα γίνεται πιο χοντρή και αυτό θα αυξήσει τον όγκο της. Αλλά γίνεται επίσης μικρότερη σε περιφέρεια, και αυτό θα μειώσει τον όγκο της. Τα δύο αυτά φαινόμενα αλληλοεξουδετερώνονται και συνεπώς ο όγκος της λωρίδας παραμένει σταθερός. Στην ακραία περίπτωση της μικρότερης δυνατής σφαίρας, ο κύλινδρος εξαφανίζεται (η ακτίνα του γίνεται μηδέν) και το ύψος h ισούται με τη διάμετρο της σφαίρας. Σε αυτήν την περίπτωση, ο όγκος της λωρίδας ισούται με τον όγκο ολόκληρης της σφαίρας, το οποίο ταιριάζει με τον τύπο που δίνεται παραπάνω.
Μια πρώιμη μελέτη αυτού του προβλήματος γράφτηκε από τον Ιάπωνα μαθηματικό του 17ου αιώνα Σέκι Τακακάζου. Σύμφωνα με τους, ο Σέκι ονόμασε αυτό το στερεό δακτύλιο τόξου, ή στα ιαπωνικά kokan ή kokwan.
Απόδειξη
Ας υποθέσουμε ότι η ακτίνα της σφαίρας είναι R και το μήκος του κυλίνδρου (ή του τούνελ) είναι h.
Σύμφωνα με το Πυθαγόρειο θεώρημα, η ακτίνα του κυλίνδρου είναι και η ακτίνα της οριζόντιας διατομής της σφαίρας σε ύψος y πάνω από την διάμετρό της είναιΗ διατομή της λωρίδας με το επίπεδο σε ύψος y είναι η περιοχή μέσα στον μεγαλύτερο κύκλο με ακτίνα που δίνεται από την σχέση (2) και έξω από τον μικρότερο κύκλο με ακτίνα που δίνεται από την σχέση (1). Το εμβαδόν της διατομής είναι επομένως το εμβαδόν του μεγαλύτερου κύκλου μείον το εμβαδόν του μικρότερου κύκλου:Η ακτίνα R δεν εμφανίζεται στην τελευταία ποσότητα. Επομένως, το εμβαδόν της οριζόντιας διατομής σε ύψος y δεν εξαρτάται από το R, εφόσον. Ο όγκος της λωρίδας είναι
ο οποίος επίσης δεν εξαρτάται από το R.
Αυτή είναι μια εφαρμογή της αρχής του Cavalieri: όγκοι με αντίστοιχες διατομές ίσου μεγέθους είναι ίσοι. Πράγματι, το εμβαδόν της διατομής είναι το ίδιο με αυτό της αντίστοιχης διατομής μιας σφαίρας ακτίνας h/2, που έχει όγκο
Eξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μαθηματικά προβλήματα Κατηγορία:Ψυχαγωγικά μαθηματικά Κατηγορία:Όγκος
Mercurial
Το Mercurial είναι ένα εργαλείο κατανεμημένου ελέγχου εκδόσεων (distributed revision control) για χρήση στον προγραμματισμό λογισμικού. Έχει υλοποιηθεί κυρίως στη γλώσσα προγραμματισμού Python αλλά περιλαμβάνει μια υλοποίηση του diff σε C. Υποστηρίζει τα Windows και τα συστήματα τύπου Unix, όπως το FreeBSD, το Mac OS X και το Linux. Το Mercurial είναι πρόγραμμα της γραμμής εντολών αλλά διατίθενται γραφικές επεκτάσεις. Όλες οι λειτουργίες του Mercurial καλούνται σαν παράμετροι στο βασικό πρόγραμμα <tt>hg</tt>, το όνομα του οποίου αποτελεί το σύμβολο στη χημεία του στοιχείου υδράργυρος (αγγλ. mercury).
Οι βασικοί σχεδιαστικοί στόχοι του Mercurial είναι η γρήγορη ταχύτητα και η δυνατότητα αυτή να κλιμακώνεται (scalability), η ανάπτυξη λογισμικού χωρίς κεντρικό σημείο και με δυνατότητες πλήρως κατανεμημένης συνεργασίας, σωστό χειρισμό απλού κειμένου και δυαδικών αρχείων, και προχωρημένες δυνατότητες δημιουργίας και συγχώνευσης κλάδων (branching/merging), ενώ ταυτόχρονα το σύστημα να παραμένει απλό. Περιλαμβάνει διαδικτυακή διεπαφή και εργαλεία για τη διευκόλυνση της μετάβασης από συστήματα σε SVN.
Ο δημιουργός και βασικός προγραμματιστής του Mercurial είναι ο Matt Mackall. Το Mercurial διατίθεται σαν ελεύθερο λογισμικό υπό τους όρους της έκδοσης 2 της GNU GPL.
Τεχνικές λεπτομέρειες
Το Mercurial χρησιμοποιεί κλειδιά κατακερματισμού SHA-1 για την ταυτοποίηση των εκδόσεων. Η πρόσβαση σε ένα αποθετήριο (repository) μέσω δικτύου γίνεται με ένα πρωτόκολλο βασισμένο στο HTTP που προσπαθεί να μειώσει τις αιτήσεις δύο κατευθύνσεων (reduce round-trip requests), τις νέες συνδέσεις και τα δεδομένα που μεταφέρονται. Το Mercurial μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί πάνω από ssh, όπου το πρωτόκολλο μοιάζει με το πρωτόκολλο με βάση το HTTP. Χρησιμοποιεί εξορισμού συγχώνευση 3 κατευθύνσεων (3-way merge), πριν καλέσει εξωτερικά εργαλεία συγχώνευσης.
Ιστορία
Ο Mackall ανακοίνωσε την πρώτη έκδοση του Mercurial στις 19 Απριλίου 2005. Βασικός λόγος που οδήγησε στην ανακοίνωση ήταν η απόφαση της Bitmover, τον ίδιο μήνα, να σταματήσει τις δωρεάν εκδόσεις του BitKeeper.
Το BitKeeper χρησιμοποιούνταν για τη διαχείριση εκδόσεων στο εγχείρημα του πυρήνα Linux. Ο Mackall αποφάσισε να γράψει ένα σύστημα κατανεμημένου ελέγχου εκδόσεων, το οποίο θα το αντικαθιστούσε, για χρήση στην ανάπτυξη του πυρήνα. Το εγχείρημα ξεκίνησε μερικές ημέρες μετά το Git, που το άρχισε ο Λίνους Τόρβαλντς με παρόμοιους στόχους.
Το εγχείρημα του πυρήνα Linux αποφάσισε να χρησιμοποιήσει το Git αντί του Mercurial, αλλά το Mercurial χρησιμοποιείται σήμερα από πολλά άλλα εγχειρήματα (δείτε παρακάτω, στην αντίστοιχη ενότητα).
Σχετικό λογισμικό
thumb|Χρήση του hgk
Φιλοξενία πηγαίου κώδικα
Οι παρακάτω ιστοσελίδες παρέχουν δωρεάν φιλοξενία πηγαίου κώδικα σε Mercurial:
Εγχειρήματα που χρησιμοποιούν το Mercurial
Κάποια εγχειρήματα που χρησιμοποιούν το Mercurial για τον κατανεμημένο έλεγχο εκδόσεων είναι τα εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελεύθερο λογισμικό
Αναθηματικό ανάγλυφο
Αναθηματικά ανάγλυφα ήταν ανάγλυφα αφιερωμένα σε θεότητες στην εποχή της αρχαίας Ελλάδας. Βρέθηκαν σε αρχαιολογικές ανασκαφές σε ιερούς χώρους, αρχαίους ναούς και εκκλησίες. Ήταν κατασκευασμένα από μάρμαρο, μέταλλο, ξύλο ή άλλη ύλη.
Τα αναθηματικά ανάγλυφα, που εμφανίζονται ήδη στην αρχαική εποχή, είναι μικρά κυρίως σε μέγεθος, ορθογωνίου σχήματος ανάγλυφα, που αφιερώνονταν στα ιερά από τους πιστούς και απεικόνιζαν κατά κανόνα θεότητες, συχνά μαζί με τους πιστούς σε μικρότερο από τους θεούς μέγεθος. Από τους αρχαϊκούς χρόνους σώζεται ωστόσο σχετικά μικρός αριθμός αναθηματικών αναγλύφων.
Πηγές
Κατηγορία:Ανάγλυφα Κατηγορία:Γλυπτική
Ζωή Τηγανούρια
Η Ζωή Τηγανούρια είναι Ελληνίδα συνθέτις και σολίστ ακορντεόν. Γεννήθηκε στο νησί της Σαμοθράκης, στο χωριό Λάκκωμα. Είναι παντρεμένη με τον Στέλιο Γενεράλη και έχουν αποκτήσει μαζί μια κόρη.
Υπογράφει ως Συνθέτης, τη μουσική επιμέλεια της ταινίας του Hollywood  “Tango Shalom  ”. σε σκηνοθεσία του Gabriel Bolonga
Έχει ανοίξει το 2006 τις συναυλίες του θρυλικού James Brown στο θέατρο Λυκαβηττού στην Αθήνα και στο θέατρο Γης στη Θεσσαλονίκη.
Έχει συνθέσει τη μουσική επένδυση για το επετειακό ντοκυμαντέρ του MEGA CHANNEL «21 Η επανάσταση των Ελλήνων»
Έχει συνθέσει το soundtrack της τηλεοπτικής σειράς του ΑΝΤ1 “Δεληγιάννειο Παρθεναγωγείο” του Χάρη Ρώμα.
Έχει εμφανιστεί στο Ιρανικό δορυφορικό κανάλι Simay-AzadiNet, λόγω της επετειακής σύνθεσής της "Επανάσταση 1821-Ζήτω η Ελευθερία"
Έχει εμφανιστεί στο 5ο Διεθνές Φεστιβάλ Ακορντεόν στο Ικαάλινεν της Φινλανδίας
Έχει εμφανιστεί στα Διεθνή Βραβεία Μαραθωνοδρόμων“AIMS Best Marathon 2015”, σε παγκόσμια ζωντανή αναμετάδοση από την ΕΡΤ με παρουσιαστή τον κο Αλέξη Κωστάλα.
Έχει εμφανιστεί στα Διεθνή Βραβεία «Giuseppe Sciacca» στο Βατικανό.
Έχει βραβευτεί, από το «Χατζηπατέρειο Ίδρυμα Αποκατάστασης Σπαστικών Παιδιών» για την ανιδιοτελή συνεισφορά της στα παιδιά του Ιδρύματος με την αφιλοκερδή συναυλία της.
Συνέθεσε το τραγούδι «Γενοκτονία», το οποίο παρουσίασε στον τέως πρόεδρο δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλο στο Προεδρικό Μέγαρο
Τα πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στο Λάκκωμα στη Σαμοθράκη και οι δύο γονείς της κατάγονται από τη Σαμοθράκη. Ο πατέρας της είναι βιολιστής, ο παππούς της Παναγιώτης έπαιζε λαούτο, ενώ στην ευρύτερη οικογένεια υπάρχουν πολλοί μουσικοί. Από ηλικία 13 ετών μαθήτευσε στην παραδοσιακή μουσική δίπλα στον πατέρα της και στον παππού της παίζοντας πλήκτρα.
Μουσικές Σπουδές
Εγκύκλιες σπουδές στη Σαμοθράκη. Αργότερα παρακολούθησε μαθήματα Μουσικής στην Αλεξανδρούπολη και στο Ωδείο Νίκος Σκαλκώτας στην Αθήνα. Απέκτησε πτυχίο Αρμονίας και έκανε σπουδές πιάνου μέχρι τη δεύτερη μέση. Σε ηλικία 21 ετών ξεκίνησε το ακορντεόν και έκτοτε έγινε το κύριο μουσικό της όργανο.
Καριέρα
Ως μουσικοσυνθέτις έχει γράψει πολλά τραγούδια και ως ακορντεονίστα έχει συμμετάσχει σε εκατοντάδες ηχογραφήσεις. Έχει συνεργαστεί συναυλιακά, συνθετικά και δισκογραφικά με καλλιτέχνες όπως: Δήμητρα Γαλάνη, Γιώργος Νταλάρας, Πέγκυ Ζηνα, Μαριώ, Μπάμπης Τςέρτος, Αχιλλέας Χαλδαιάκης, Μάνος Κουτσαγγελιδης, Αγάθωνας, Γιάννης Πάριος, Χάρις Αλεξίου, Μαρινέλλα, Ελευθερία Αρβανιτάκη, Νίκος Παπάζογλου, Μάριος Φραγκούλης, Γλυκερία, Μελίνα Κανά, Μιχάλης Χατζηγιάννης, Βασίλης Παπακωνσταντίνου, Μανώλης Λιδάκης, Κώστας Μακεδόνας, Τάνια Τσανακλίδου, Καίτη Γαρμπή, Ζωζώ Σαπουντζάκη, Μπάμπης Τσέρτος Δημήτρης Μπάσης, Γεράσιμος Ανδρεάτος, Αντώνης Ρέμος, Μιχάλης Τζουγανάκης, Ορφέας Περίδης, Παντελής Θαλασσινός, Αρετή Κετιμέ, Χρήστος Δάντης, Ελένη Πέτα, Onirama, Γρηγόρης Πετράκος και πολλοί άλλοι.
To 2006 δημιούργησε το δικό της group με το όνομα "Senso Latino" και έκτοτε δίνει εκατοτάδες παραστάσεις με Latin, Tango, Jazz, Balkan και Παραδοσιακό ρεπερτόριο σε Ελλάδα και εξωτερικό. Την ίδια χρονιά άνοιξε τις συναυλίες του James Brown στο Θέατρο Λυκαβηττού και στο θέατρο Γης στη Θεσσαλονίκη. Συνέθεσε τη μουσική για το soundtrack του ελληνοτουρκικού ντοκιμαντέρ "Yakin Ada Uzak Ada: Burgazada" και φιλοξενήθηκε από τα τουρκικά Μ.Μ.Ε. και στην επιτυχημένη εκπομπή "Zaga" του Okan Bayόlgen. Στο πλαίσιο συναυλιών έχει συνεργαστεί με τους Chico Freeman, Al di Meola και Omar Faruk Tekbilek και έχει συμμετάσχει με το group της ως support στην ευρωπαϊκή περιοδεία του Μιχάλη Χατζηγιάννη.
Το 2008 συμμετείχε στο "Akros Festival" στο Μιλάνο και συνεργάστηκε με την Αγγελική Δαλιάνη στην παράσταση του Μιχάλη Κουμπιού "Το Ασχημόπαπο" στο Θέατρο Badminton. Το 2009 εμφανίστηκε στη Διεθνή Έκθεση Μουσικής στη Φρανκφούρτη στο πλαίσιο συνεργασίας της με την εταιρεία μουσικών οργάνων Roland και ακολουθεί δική της παράσταση στο Half Note Jazz Club. Το 2010 συμμετέχει στα Εγκαίνια του Ιδρύματος "Μιχάλης Κακογιάννης" και εμφανίζεται στο Αμφιθέατρο "Γιάννης Ρίτσος" του Ρ/Σ Αθήνα 9,84 στο πλαίσιο της Παγκόσμιας Ημέρας Ποίησης. Επίσης, συμπράττει επί σκηνής με τη Γλυκερία στο Half Note Jazz Club και στo Ναός της Αγίας Ειρήνης στην Κωνσταντινούπολη.
Ενδεικτικά έχει πραγματοποιήσει εμφανίσεις στο Μέγαρο Γκύζη στη Σαντορίνη, στο Μέγαρο της Παλαιάς Βουλής των Ελλήνων, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, στο Μικρό Αρχαίο θέατρο Επιδαύρου, στο Μουσείο "Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα" στις Σπέτσες, στο Ιστορικό Αρχείο-Μουσείο στην Ύδρα, στο Βεάκειο Δημοτικό Θέατρο, στο Θέατρο Αιξωνή, στο Κηποθέατρο στην Αλεξανδρούπολη, στον Αρχαιολογικό Χώρο στη Σαμοθράκη, στο Θέατρο Badminton, στο Carl Orff Saal στο Gasteig, κ.ά.
Έχει συνθέσει τη μουσική για το Soundtrack της ταινίας του Hollywood “ Tango Shalom ”.
Έχει ανοίξει το 2006 τις συναυλίες του θρυλικού James Brownστο θέατρο Λυκαβηττού στην Αθήνα και στο θέατρο Γης στη Θεσσαλονίκη.
Έχει συνθέσει τη μουσική επένδυση για το επετειακό ντοκυμαντέρ του MEGA CHANNEL « 21-Η επανάσταση των Ελλήνων»
Έχει συνθέσει το soundtrack της τηλεοπτικής σειράς του ΑΝΤ1 “Δεληγιάννειο Παρθεναγωγείο” του Χάρη Ρώμα.
Έχει εμφανιστεί στο Ιρανικό δορυφορικό κανάλι Simay-AzadiNet, λόγω της επετειακής σύνθεσής της "Επανάσταση 1821-Ζήτω η Ελευθερία"
Έχει εμφανιστεί στο 5ο Διεθνές Φεστιβάλ Ακορντεόν στο Ικαάλινεν της Φινλανδίας
Έχει εμφανιστεί στα Διεθνή Βραβεία Μαραθωνοδρόμων“AIMS Best Marathon 2015”, σε παγκόσμια ζωντανή αναμετάδοση από την ΕΡΤ με παρουσιαστή τον κο Αλέξη Κωστάλα.
Έχει εμφανιστεί στα Διεθνή Βραβεία «Giuseppe Sciacca» στο Βατικανό.
Έχει βραβευτεί, από το «Χατζηπατέρειο Ίδρυμα Αποκατάστασης Σπαστικών Παιδιών» για την ανιδιοτελή συνεισφορά της στα παιδιά του Ιδρύματος με την αφιλοκερδή συναυλία της.
Συνεργάστηκε παίζοντας ακορντεόν με τους διάσημους Καναδούς τραγουδοποιούς Jason McCoy και Jim Payetta στο «We are 1 World». Το τραγούδι αυτό αποτέλεσε μία συλλογική προσπάθεια διεθνών καλλιτεχνών να καταπολεμήσουν την πανδημία του Covid-19 δωρίζοντας τα έσοδα στο αντίστοιχο τμήμα του Ερυθρού Σταυρού.
Συνέθεσε το τραγούδι «Γενοκτονία»  το οποίο παρουσίασε στον τέως πρόεδρο δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλο στο Προεδρικό Μέγαρο ο οποίος τη συνεχάρη
Δισκογραφία
Η προσωπική της δισκογραφία περιλαμβάνει επτά άλμπουμ: και δύο έντυπες εκδόσεις με CD: Έχει συμμετάσχει ως ακορντεονίστα σε 1.000 και πλέον κομμάτια στην Ελληνική Δισκογραφία και διασκευές της φιλοξενούνται σε πολλές συλλογές, όπως "Buddha Bar ΙΧ", Compact Disc Club "Last tango in Athens", "Chillin in Mykonos", "Buddha Bar ΧV" κ.ά.. Δικές της συνθέσεις φιλοξενούνται σε πολλές συλλογές και album στην Ελλάδα και εξωτερικό, ενδεικτικά αναφέρονται: "The spirit of the Greek mountains", "Mediterranean voices", "Accordion Compilation 2013" κ.ά.. Το τραγούδι "Avec Toi - Zoe feat. In-Grid", που φιλοξενήθηκε σε αρκετές συλλογές, οπτικοποιήθηκε και έτυχε μεγάλης αναγνώρισης σε Ελλάδα και Ευρώπη. Για το έργο της έχει δώσει κατ' επανάληψη συνεντεύξεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό, ενώ έχουν δημοσιευτεί εντυπωσιακά σχόλια και κριτικές στον ημερήσιο και εβδομαδιαίο τύπο.
Διακρίσεις
Έχει λάβει αρκετές τιμητικές διακρίσεις σε Ελλάδα και εξωτερικό. Μεταξύ άλλων, το 2009 εκπροσώπησε την Ελλάδα στο Παγκόσμιο Φεστιβάλ Ακορντεόν στο Ικαάλινεν της Φινλανδίας, όπου της αποδόθηκε τιμητική διάκριση από διάσημους ακορντεονίστες (Frank Marocco, Rengo Ruggieri, Frederic Deschamps, Kimmo Mattila). Το Φεστιβάλ είχε δίωρη τηλεοπτική πανευρωπαϊκή κάλυψη και δεκάδες άρθρα στα φινλανδικά Μ.Μ.Ε. Το 2010 της απονεμήθηκε Μετάλλιο Τιμής από την UNESCO και το 2012 Τιμητικό Μετάλλιο για τη συνεισφορά της στην πολιτιστική κληρονομιά του Ν. Έβρου από το Ιστορικό Μουσείο Αλεξανδρούπολης. Το 2013 επιλέγεται από το ευρωπαϊκό πρόγραμμα "100 Mirrors" μεταξύ των 100 γυναικών - επιχειρηματιών από διάφορες ευρωπαϊκές χώρες οι οποίες χρησιμεύουν ως πρότυπα για άλλες γυναίκες που επιθυμούν να ξεκινήσουν δική τους επιχείρηση. Τα τελευταία χρόνια εκπροσωπεί την Ελλάδα στην "Παγκόσμια Ημέρα Ακορντεόν", που διοργανώνεται από την Confédération Intenationale des Accordéonistes (CIA).
Αστερίας
Ο αστερίας είναι η κοινή ονομασία για την ταρα ανήκουν στη συνομοταξία των Εχινόδερμων και σχηματίζουν την ομοταξία των Αστεροειδών (Asteroidea). Το σώμα του αστερία παρουσιάζει ακτινωτή συμμετρία. Τυπικά έχει πέντε βραχίονες ή και περισσότερους, οι οποίοι σχηματίζουν πεντάκτινη συμμετρία. Ο σκελετός του βοηθά μόνο στην προστασία του και όχι στην κίνηση, η οποία γίνεται με σύστημα ποδιών- σωλήνων. Φέρουν ενδοσκελετό, που σημαίνει ότι σχετίζονται με τα Χορδωτά. Η τροφή τους περιλαμβάνει συνήθως ζώα με κέλυφος, όπως μύδια, αχιβάδες και στρείδια.
Περιγραφή
μικρογραφία|200px|αριστερά|Κοντινό πλάνο του επάνω μέρους ενός αστερία αριστερά|200px|μικρογραφία|Τομή του Asterias rubens. μικρογραφία|αριστερά|Η κάτω πλευρά του αστερία, με τα πόδια του σε μεγέθυνση Οι αστερίες αποτελούνται από έναν κεντρικό κυκλικό δίσκο, ο οποίος φέρει βραχίονες («μπράτσα») σε πεντάκτινη συμμετρία. Το στόμα τους είναι κάτω από τους αστερίες και στην επάνω πλευρά τους έχουν ένα είδος φίλτρου για το νερό. Ο ρόλος του είναι να παρέχει νερό στους αστερίες για να κινηθούν. Πολλοί αστερίες έχουν και σειρές από αγκάθια για την άμυνά τους από τους εχθρούς ενώ άλλοι δεν έχουν καθόλου. Στο άκρο του κάθε βραχίονα υπάρχει ένα μικροσκοπικό μάτι, με το οποίο το ζώο μπορεί να δει, μόνο αν είναι φως ή σκοτάδι. Η κίνηση του αστερία γίνεται με τη βοήθεια ποδιών- σωλήνων. Η πέψη του αστερία γίνεται με δύο στομάχια: ένα για την καρδιά και ένα για τον πυλωρό. Το καρδιακό στομάχι μοιάζει με σάκο και βρίσκεται στο κεντρικό μέρος του σώματος του ζώου. Μπορεί να «γυρίσει» και να βγει έξω από το σώμα του αστερία, όταν χωνεύει την τροφή του. Μερικά είδη χρησιμοποιούν το υδραγγειακό τους σύστημα κίνησης για να ανοίγουν το όστρακο των Δίθυρων ζώων με τα οποία τρέφονται. Αυτό γίνεται με το να βυθίζουν τα στομάχια τους μέσα στα όστρακα των διθύρων. Όταν χωνευτεί κατά ένα μέρος η τροφή, το καρδιακό στομάχι επιστρέφει στο εσωτερικό του σώματος και η μισοχωνεμένη τροφή πηγαίνει στο πυλωρικό στομάχι. Η επιπλέον πέψη γίνεται στο έντερο. Τα απόβλητα εξέρχονται από τον πρωκτό του ζώου ή όταν απουσιάζει, όπως σε μερικά είδη, από το στόμα του. Το νευρικό του σύστημα είναι περίπλοκο.
Τροφή
μικρογραφία|δεξιά|Αστερίας του είδους Pisaster ochraceus ενώ καταβροχθίζει ένα [[μύδι στην Καλιφόρνια.]] Η κύρια τροφή του αστερία είναι τα μαλάκια, όπως τα μύδια, τα στρείδια, οι αχιβάδες και άλλα ζώα με όστρακο. Η ικανότητα του αστερία να χωνεύει την τροφή του έξω από το σώμα του, τον κάνει να κυνηγά λεία που είναι πολύ μεγαλύτερη από το στόμα του. Έτσι, εκτός από μικρά σε μέγεθος μαλάκια, οι αστερίες τρέφονται και με αρθρόποδα ακόμα και μικρά ψάρια, ειδικά όταν είναι ετοιμοθάνατα. Αρκετά είδη μπορούν να ζήσουν για αρκετό καιρό χωρίς τροφή. Πιστεύεται ότι πιθανότατα λαμβάνουν θρεπτικά συστατικά από οργανικές ύλες που είναι διαλυμένες στο θαλασσινό νερό. Επίσης, πολλά είδη τρέφονται με οργανισμούς σε αποσύνθεση. .
Αναπαραγωγή
Τα ζώα αυτά έχουν τόσο σεξουαλική όσο και μη σεξουαλική αναπαραγωγή. Ένας αστερίας μπορεί να είναι αρσενικός ή θηλυκός. Η γονιμοποίηση γίνεται εξωτερικά, με την απελευθέρωση γαμετών στο περιβάλλον, τόσο από το θηλυκό όσο και από το αρσενικό. Τα γονιμοποιημένα έμβρυα συνθέτουν ένα μέρος του ζωοπλαγκτόν. Τα έμβρυά τους χαρακτηρίζονται αρχικά από διμερή συμμετρία, που σημαίνει ότι οι αστερίες είναι συγγενικά ζώα με τα Χορδωτά και κάποτε είχαν συγγενείς όπως τα ψάρια. Η συνέχεια της ανάπτυξης του αστερία όμως είναι διαφορετική και καταλήγει σε πεντάκτινη συμμετρία. Η μη σεξουαλική αναπαραγωγή γίνεται με την ανάπλαση.
Ανάπλαση
Όλα τα είδη αστερία έχουν την ικανότητα να αναπλάθουν τα χαμένα τους μέλη (π.χ. βραχίονες) αν κοπούν. Έτσι, αν π.χ. ένας καρχαρίας αποκόψει το βραχίονα ενός αστερία, αυτός θα ξαναφυτρώσει. Ελάχιστοι μπορούν και να γεννήσουν έναν ολόκληρο αστερία από έναν βραχίονα (μη σεξουαλική αναπαραγωγή).
Είδη
μικρογραφία|Σκελετός αστερία Υπάρχουν περισσότερα από 1.800 είδη του ζώου και πολλά δεν έχουν ανακαλυφθεί. Η μεγαλύτερη ποικιλία ειδών απαντάται στον Ινδικό και στον Ειρηνικό Ωκεανό. Από τα γνωστότερα είδη είναι ο κοινός αστερίας.Η γιαπωνέζικη ποικιλία αστερία που λέγεται στην τοπική γλώσσα Gohongaze θεωρείται φαγώσιμος μεζές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εχινόδερμα
Ευρωπαϊκό Κύπελλο Γυναικών 1989–90 (υδατοσφαίριση)
Το Ευρωπαϊκό Κύπελλο Γυναικών 1989–90 (αγγλικά: LEN European Cup 1989–90) ήταν η 3η περίοδος του κορυφαίου πρωταθλήματος γυναικείας υδατοσφαίρισης της Ευρώπης που διοργανώθηκε από την LEN. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η Ολλανδική Νερέους για 1η φορά στην ιστορία της.
1ος όμιλος
Οι αγώνες του 1ου ομίλου πραγματοποιήθηκαν στη Σόφια.
2ος όμιλος
Οι αγώνες του 2ου ομίλου πραγματοποιήθηκαν στο Pau Negre στις εγκαταστάσεις της ΚΝ Καταλούνια στη Βαρκελώνη.
Πηγή:
Βαθμολογικό σύστημα: Νίκη: 2 βαθμοί, Ισοπαλία: 1 βαθμός, Ήττα: 0 βαθμοί
(Δ) Διοργανώτρια ομάδα.
3ος όμιλος
Οι αγώνες του 3ου ομίλου πραγματοποιήθηκαν στο Ζάανταμ.
Πηγή:
Βαθμολογικό σύστημα: Νίκη: 2 βαθμοί, Ισοπαλία: 1 βαθμός, Ήττα: 0 βαθμοί
(Δ) Διοργανώτρια ομάδα.
4ος όμιλος
Οι αγώνες του 4ου ομίλου πραγματοποιήθηκαν στο Κρετέιγ.
Προημιτελικοί
Η κλήρωση των ομάδων πραγματοποιήθηκε στo Παρίσι. Οι Προημιτελικοί διεξήχθησαν μεταξύ 14 και 21 Οκτωβρίου του 1989 στις έδρες των ομάδων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
1989–90 Κατηγορία:Υδατοσφαίριση το 1989 Κατηγορία:Υδατοσφαίριση το 1990
Προξενική αρχή
Ως "προξενική αρχή" νοείται κάθε γενικό προξενείο, προξενείο ή υποπροξενείο.
Η προξενική αρχή δεν μπορεί να εγκαθιδρυθεί στο έδαφος του Κράτους διαμονής παρά μόνο με τη συναίνεση του Κράτους αυτού.
Η έδρα της προξενικής αρχής, η τάξη της και η προξενική της περιφέρεια, καθώς και ο αριθμός του προσωπικού της προξενικής αρχής καθορίζονται από το αποστέλλον Κράτος και υπόκεινται στην έγκριση του Κράτους διαμονής. Το ίδιο ισχύει και σε περίπτωση μεταβολής της έδρας, της τάξης, της προξενικής περιφέρειας ή του αριθμού του προσωπικού της προξενικής αρχής.
Ιπποκράτης Γιατζίδης
Ο Ιπποκράτης Γιατζίδης (1923–2013) ήταν Έλληνας ιατρός και καθηγητής πανεπιστημίου. Θεωρείται ως ο θεμελιωτής της σύγχρονης νεφρολογίας στην Ελλάδα.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 1923 στην Αθήνα. Σπούδασε στην ιατρική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, από όπου έλαβε το πτυχίο του το 1950, ενώ την περίοδο από το 1955 έως το 1959 μετεκπαιδεύτηκε στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού. Η ερευνητική και ιατρική του δραστηριότητα ξεκίνησε το 1953 και διήρκεσε μέχρι λίγα χρόνια πριν τον θάνατό του. Δημιούργησε αρκετές μεθόδους μέσω των οποίων βοήθησε νεφροπαθείς ανά τον κόσμο. Ανάμεσα στα επιτεύγματά του, που απέκτησαν διεθνή δημοσιότητα, ήταν η χρήση στήλης ενεργού άνθρακα για εξωνεφρική κάθαρση το 1964. Η μέθοδος αυτή έλαβε το όνομα του (Τεχνητός Νεφρός Γιατζίδη), και είναι γνωστή έτσι έως και την εποχή μας. Πρόκειται για τη μέθοδο μέσω της οποίας καθιερώθηκε στο διεθνές επιστημονικό στερέωμα, κάνοντάς τον σημαντικό νεφρολόγο σε παγκόσμιο επίπεδο. Ο ίδιος επιθυμούσε να δημιουργήσει μία νεφρολογική κλινική υψηλού επιπέδου στην Ελλάδα, και για αυτό το λόγο παρότρυνε τους συνεργάτες του να μετεκπαιδευτούν ώστε να αποκτήσουν τις απαραίτητες γνώσεις για αυτό. Κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του, του προσεφέρθηκαν αρκετές σημαντικές θέσεις εργασίας. Ο ίδιος ωστόσο προτίμησε, μετά τη μετεκπαίδευσή του στο Παρίσι, να επιστρέψει στην Ελλάδα, όπου εκπόνησε μεγάλο μέρος της επιστημονικής του έρευνας. Το 1971, υπήρξε ο πρώτος διευθυντής της νεφρολογικής κλινικής του Αρεταίειου Νοσοκομείου, ενώ υπήρξε ιδρυτικό μέλος της Ελληνικής Αιματολογικής Εταιρείας. Το 1990, το Πανεπιστήμιο Αθηνών του απένειμε τον τίτλο του ομότιμου καθηγητή. Πέθανε στις 27 Αυγούστου 2013.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Νεφρολογία
Ελικοβακτήριο του πυλωρού
Το ελικοβακτήριο του πυλωρού (αγγλ. Helicobacter pylori), αρχικά γνωστό ως Campylobacter Pyloridis, είναι ένα Gram(-) αρνητικό μικροαερόφιλο βακτήριο που εντοπίζεται στον στόμαχο.
Ταυτοποιήθηκε το 1982 από τους δρ. Μπάρι Μάρσαλ και δρ. Ρόμπιν Ουόρεν, οι οποίοι ανακάλυψαν ότι το ελικοβακτήριο του πυλωρού ήταν παρόν σε ασθενείς με χρόνια γαστρίτιδα και γαστρικά έλκη, καταστάσεις οι οποίες αρχικά δεν θεωρούνται ότι οφείλονται σε μικροβιακά αίτια. Είναι, επίσης, συνδεδεμένο με την ανάπτυξη του δωδεκαδακτυλικού έλκους και καρκίνου του στομάχου. Παρόλα αυτά, πάνω από το 80% των ατόμων τα οποία έχουν μολυνθεί με το βακτηρίδιο είναι ασυμπτωματικά και πιθανολογείται ότι παίζει σημαντικό ρόλο στο φυσικό περιβάλλον του στομάχου. Περισσότερο από το 50% του πληθυσμού φιλοξενεί το ελικοβακτήριο του πυλωρού στον ανώτερο γαστρεντερικό σωλήνα του. Η μόλυνση είναι πιο διαδεδομένη στις αναπτυσσόμενες χώρες, και η επίπτωση μειώνεται στις δυτικές χώρες. Το σχήμα έλικας του ελικοβακτήριου του πυλωρού ( από το οποίο προέρχεται η γενική ονομασία) πιστεύεται ότι έχει εξελιχθεί για να διαπερνά την βλεννώδη εσωτερική επιφάνεια του στομάχου.
Συμπτώματα
Οι περισσότεροι άνθρωποι (πάνω από το 80%) που έχουν μολυνθεί με το ελικοβακτήριο του πυλωρού δεν εμφανίζουν συμπτώματα. Οξεία μόλυνση μπορεί να παρουσιαστεί ως οξεία γαστρίτιδα με στομαχόπονο ή ναυτία. Όταν η κατάσταση αυτή εξελίσσεται σε χρόνια γαστρίτιδα, τα συμπτώματα –αν υπάρχουν- είναι συχνά αυτά της μη ελκώδους δυσπεψίας : γαστρικοί πόνοι, ναυτία, φούσκωμα, ερυγές, και μερικές φορές εμετός.
Άτομα μολυσμένα με ελικοβακτήριο του πυλωρού έχουν 10-20% πιθανότητα να αναπτύξουν κατά τη διάρκεια της ζωής τους πεπτικά έλκη και 1-2% πιθανότητα να αποκτήσουν καρκίνο του στομάχου. H φλεγμονή του πυλωρικού άντρου είναι πιο πιθανό να οδηγήσει σε δωδεκαδακτυλικά έλκη, ενώ φλεγμονή του σώματος του στομάχου είναι πιο πιθανό να δημιουργήσει γαστρικά έλκη και γαστρικό καρκίνωμα.
Μικροβιολογία
Το ελικοβακτήριο του πυλωρού είναι είναι ένα ελικοειδές, Gram(-) αρνητικό βακτήριο, 3μm μήκους με διάμετρο 0,5μm. Είναι μικροαερόφιλο, δηλαδή απαιτεί οξυγόνο σε μικρότερη συγκέντρωση από αυτήν που εντοπίζεται στην ατμόσφαιρα. Περιέχει μια υδρογενάση, η οποία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για παροχή ενέργειας μέσω οξείδωσης μοριακού υδρογόνου το οποίο παράγεται από τα εντερικά βακτήρια. Παράγει οξειδάση, καταλάση και ουρεάση. Είναι ικανό να σχηματίζει και μπορεί να μετατραπεί από την ελικοειδή σε μια βιώσιμη αλλά μη καλλιεργήσιμη κοκκώδη μορφή. Και οι δύο μορφές πιθανόν ενισχύουν την επιβίωσή του και αποτελούν αιτιολογικούς παράγοντας στην επιδημιολογία του βακτηρίου.
Το ελικοβακτήριο του πυλωρού έχει πέντε κύριες εξωτερικές μεμβρανικές πρωτεϊνικές οικογένειες.Η μεγαλύτερη οικογένεια περιλαμβάνει γνωστά και υποθετικά μόρια προσκόλλησης. Οι υπόλοιπες τέσσερις περιλαμβάνουν πορίνες, μεταφορείς σιδήρου, πρωτεΐνες συνδεόμενες με μαστίγιο, καθώς και πρωτεΐνες άγνωστης λειτουργίας. Όπως και άλλα τυπικά Gram (-) αρνητικά βακτήρια, η εξωτερική μεμβράνη του ελικοβακτηρίου του πυλωρού συνίσταται από φωσφολιπίδια και λιποπολυσακχαρίτες. Το αντιγόνο Ο του LPS μπορεί να υποστεί γλυκόλυση και μιμείται τα αντιγόνα Lewis των ομάδων αίματος που βρέθηκαν στο γαστρικό επιθήλιο. Η εξωτερική μεμβράνη περιέχει επίσης γλυκοζίτες χοληστερόλης, οι οποίοι έχουν εντοπιστεί και σε μερικά άλλα βακτήρια. Τα ελικοβακτήριο του πυλωρού έχει 4 με 6 λοφιότριχα μαστίγια. Όλα τα γαστρικά και εντεροηπατικά είδη ελικοβακτηρίου είναι ιδιαίτερα κινητικά εξαιτίας των μαστιγίων που διαθέτουν. Τα χαρακτηριστικά επενδυμένα μαστιγιακά νήματα του ελικοβακτηρίου αποτελούνται από δύο συμπολυμερισμένες φλαγγελίνες, τις FlaA και FlaB.
Γονιδίωμα
Το ελικοβακτήριο του πυλωρού αποτελείται από μία τεράστια ποικιλία στελεχών και το γονιδίωμα τριών από αυτά τα στελέχη έχει αναλυθεί πλήρως η αλληλουχία τους. Για παράδειγμα, το γονιδίωμα του στελέχους «26695» περιέχει περίπου 1.7 εκατομμύρια ζεύγη βάσεων, ανάμεσα στα οποία υπάρχουν 1.150 γονίδια. Οι γνωστές αλληλουχίες βάσεων των δύο στελεχών παρουσιάζουν τεράστιες γενετικές διαφορές (περισσότερο από το 6% των νουκλεοτιδίων διαφέρουν).
Η μελέτη του γονιδιώματος του ελικοβακτηρίου του πυλωρού έχει επικεντρωθεί σε προσπάθειες να κατανοήσουμε την παθογένεση, δηλαδή την ικανότητα αυτού του οργανισμού να προκαλεί νόσο. Περίπου 29% των γενετικών τόπων ανήκουν στην παθογενετική κατηγορία της γενωμικής βιβλιοθήκης. Τα δύο στελέχη με γνωστή αλληλουχία έχουν περίπου 40kb κοινής γονιδιακής αλληλουχίας (η οποία πιστεύεται πως είναι υπεύθυνη για την παθογένεση), η οποία περιέχει πάνω από 40 γονίδια. Αυτές οι γονιδιακές περιοχές είναι συνήθως απούσες από τα στελέχη του ελικοβακτηρίου του πυλωρού που απομονώνονται από άτομα τα οποία είναι φορείς του βακτηριδίου αλλά παραμένουν ασυμπτωματικοί.
Παθοφυσιολογία
Για να αποικίσει το στόμαχο το ελικοβακτήριο του πυλωρού πρέπει να επιβιώσει στο όξινο pH και να χρησιμοποιήσει το μαστίγιο του για να φωλιάσει στη βλέννα ώστε να φτάσει στον τόπο εγκατάστασης του κοντά στο επιθήλιο του στομάχου. Πολλά βακτήρια μπορούν να εντοπιστούν στη βλέννα, η οποία εκκρίνεται συνεχώς από τα βλεννοεκκριτικά κύτταρα και απομακρύνεται προς την αυλική πλευρά του στομάχου. Για να αποφύγει τη μεταφορά του στον αυλό, το ελικοβακτήριο διαισθάνεται τη βαθμίδωση του pH εντός του στρώματος της βλέννας με χημειοταξία και κολυμπά μακριά από το όξινο περιεχόμενο του αυλού προς το πιο ουδέτερο σε pH περιβάλλον της επιφάνειας των επιθηλιακών κυττάρων. Το ελικοβακτήριο εντοπίζεται επίσης στην εσωτερική επιφάνεια των επιθηλιακών κυττάρων και περιστασιακά μέσα στα επιθηλιακά κύτταρα. Παράγει πρωτεΐνες προσκόλλησης οι οποίες δεσμεύονται σε λιπίδια και υδατάνθρακες συνδεόμενους στη μεμβράνη που το βοηθούν να παραμείνει συνδεδεμένο στα επιθηλιακά κύτταρα. Για παράδειγμα, η πρωτεΐνη προσκόλλησης Bab A δεσμεύεται στο αντιγόνο Lewis b το οποίο εμφανίζεται στην επιφάνεια των επιθηλιακών κυττάρων του στομάχου. Το ελικοβακτήριο παράγει μεγάλες ποσότητες του ενζύμου ουρεάση μόρια της οποίας εντοπίζονται τόσο εντός όσο και εκτός του βακτηρίου. Η ουρεάση διασπά την ουρία (η οποία φυσιολογικά εκκρίνεται στο στόμαχο) σε διοξείδιο του άνθρακα και αμμωνία. Η αμμωνία μετατρέπεται σε αμμώνιο δεχόμενη ένα πρωτόνιο (H+) το οποίο ουδετεροποιεί το γαστρικό οξύ. Η επιβίωση του ελικοβακτηρίου στο όξινο περιβάλλον του στομάχου εξαρτάται από την ουρεάση. Η παραγόμενη αμμωνία είναι τοξική για τα επιθηλιακά κύτταρα και μαζί με τα άλλα παράγωγα του ελικοβακτηρίου – που περιλαμβάνουν πρωτεάσες, τη Vac A κυτοκίνη και κάποιες φωσφολιπάσες – προκαλούν ζημιά σε αυτά τα κύτταρα.
Ο τύπος IV της συσκευής έκκρισης επίσης εγχέει την cag PAI-κωδικοποιημένη πρωτεΐνη cag A στα επιθηλιακά κύτταρα του στομάχου όπου διαταράσσει τον κυτταροσκελετό, την προσκόλληση σε παρακείμενα κύτταρα, την ενδοκυττάρια επικοινωνία, την πόλωση του κυττάρου και άλλες κυτταρικές δραστηριότητες. Αφού εισέλθει στο εσωτερικό του κυττάρου, η πρωτεΐνη cag A φωσφορυλιώνεται σε κατάλοιπα τυροσίνης από μια τυροσινική κινάση σχετιζόμενη με τη μεμβράνη του κυττάρου- ξενιστή. Η πρωτεΐνη cag A τότε ενεργοποιεί αλλοστερικά μια τυροσινική φωσφατάση / πρωτοογκογονίδιο Shp2. Παθογόνα στελέχη του ελικοβακτήριου του πυλωρού έχει δειχθεί οτι ενεργοποιούν τον υποδοχέα επιδερμικού αυξητικού παράγοντα EGFR, μια μεμβρανική πρωτεΐνη με ιδιότητα τυροσινικής κινάσης. Η ενεργοποίηση του EGFR από το ελικοβακτήριο του πυλωρού συνδέεται με μεταλλαγμένη μεταγωγή σήματος και γονιδιακή έκφραση σε επιθηλιακά κύτταρα ξενιστές τα οποία μπορεί να συμβάλουν στην παθογένεια. Έχει επίσης εισηγηθεί οτι μια C-τερματική περιοχή της πρωτεΐνης cag A (αμινοξέα 873-1002) μπορεί να ρυθμίσει τη μεταγραφή γονιδίων ανεξάρτητα από την τυροσινική φωσφορυλίωση πρωτεϊνών. Η γνώση της ιδιομορφίας των στελεχών του ελικοβακτηρίου του πυλωρού μπορεί να αποτελέσει και πρόβλεψη για την εξέλιξη.
Υπάρχουν δύο μηχανισμοί μέσω των οποίων το ελικοβακτήριο του πυλωρού θα μπορούσε να προκαλέσει καρκίνο, και είναι υπό διερεύνηση. Ο ένας μηχανισμός περιλαμβάνει την αυξημένη παραγωγή ελεύθερων ριζών κοντά στο ελικοβακτήριο του πυλωρού και ένα αυξημένο βαθμό μεταβολής των χαρακτηριστικών του κυττάρου ξενιστή. Ο άλλος προτεινόμενος μηχανισμός έχει αποκαλεστεί ένας “περιγεννητικός δρόμος” και περιλαμβάνει αυξημένη μετατροπή του φαινοτύπου του ξενιστή με τη βοήθεια μετατροπών σε κυτταρικές πρωτεΐνες όπως τις πρωτεΐνες προσκόλλησης. Το ελικοβακτήριο του πυλωρού έχει εισηγηθεί ότι επάγει τη φλεγμονή και τοπικά αυξημένα επίπεδα TNF-a και/ή ιντερλευκίνης 6. Σύμφωνα με τον προτεινόμενο περιγεννητικό μηχανισμό μόρια σηματοδότησης σχετιζόμενα με τη φλεγμονή όπως ο TNF-a μπορούν να τροποποιήσουν την προσκόλληση στα επιθηλιακά κύτταρα του στομάχου και να οδηγήσει στη διασπορά και μετανάστευση μεταλλαγμένων επιθηλιακών κυττάρων χωρίς τη βοήθεια επιπλέον μεταλλάξεων σε ογκοκατασταλτικά γονίδια όπως τα γονίδια που κωδικοποιούνται για τις πρωτεΐνες προσκόλλησης κυττάρων.
Διάγνωση
Η διάγνωση της μόλυνσης συνήθως γίνεται μέσω ελέγχου για δυσπεπτικά συμπτώματα και διαμέσου τεστ τα οποία ταυτοποιούν την μόλυνση από ελικοβακτήριο του πυλωρού. Συνήθως, χρησιμοποιούνται : το τεστ που ανιχνεύει αντισώματα στο αίμα, το αντιγονικό τεστ κοπράνων, καθώς και το τεστ αναπνοής (στο οποίο ο ασθενής πίνει 14C- ή 13C-σημασμένη ουρία, την οποία το βακτήριο μεταβολίζει, παράγοντας σεσημασμένα μόρια διοξειδίου του άνθρακα, το οποίο μπορεί να ανιχνευθεί με την αναπνοή). Παρόλα αυτά, η πιο αξιόπιστη μέθοδος για την ανίχνευση μόλυνσης από ελικοβακτήριο είναι η βιοψία κατά τη διάρκεια ενδοσκόπησης με ένα γρήγορο τεστ ουρεάσης, η ιστολογική εξέταση και η μικροβιακή καλλιέργεια. Υπάρχει,ακόμη, και ένα τεστ ουρίας ELISA με 96% ευαισθησία και 79% ιδιαιτερότητα. Όλες οι παραπάνω μέθοδοι έχουν πιθανότητα αποτυχίας.Ακόμα και η βιοψία εξαρτάται από τη θέση βιοψίας. Το τεστ ανίχνευσης αντισωμάτων στο αίμα, για παράδειγμα, κυμαίνεται σε ευαισθησία 76%-84%. Μερικά φάρμακα μπορούν να επηρεάσουν τη δραστηριότητα της ουρεάσης και να δώσουν ψευδώς αρνητικά αποτελέσματα.
Πρόληψη
Το ελικοβακτήριο του πυλωρού αποτελεί μια σημαντική αιτία νόσων του ανώτατου γαστρεντερικού. Η εξάλειψη της μόλυνσης βελτιώνει τα συμπτώματα, στα οποία συμπεριλαμβάνονται δυσπεψία, γαστρίτιδα, πεπτικό έλκος, και είναι πιθανό να εμποδίσει την ανάπτυξη καρκίνου του στομάχου. Η αυξανόμενη αντίσταση στα αντιβιοτικά αυξάνει την ανάγκη για μια στρατηγική πρόληψης για το βακτήριο. Εκτεταμένες μελέτες εμβολίων σε ποντικούς έχουν δείξει υποσχόμενα αποτελέσματα. Οι ερευνητές μελετούν διάφορα ανοσοενισχυτικά, αντιγόνα και δρόμους ανοσοποίησης ώστε να βρουν το καταλληλότερο σύστημα προστασίας του ανοσοποιητικού, με τις περισσότερες έρευνες μόλις πρόσφατα να μεταφέρονται από τις δοκιμές ζώων σε δοκιμές ανθρώπων. Κάποια φαγητά ίσως να είναι χρήσιμα στην πρόληψη της αποίκησης του ελικοβακτηρίου του πυλωρού, συμπεριλαμβανομένων των: πράσινο τσάι, κόκκινο κρασί, λαχανάκια Βρυξελλών, σκόρδο, προβιοτικά, φλαβονοειδή.
Εμβόλια
Ένα αποτελεσματικό εμβόλιο είναι απαραίτητο για να βελτιώσει την επιτυχία της θεραπείας ενάντια στο ελικοβακτήριο του πυλωρού. Συνεργατική δράση των κυτταρικών, χημικών και μοριακών απαντήσεων είναι απαραίτητη για την αποτελεσματική προστασία εναντίον του. Εμβόλια κατά του ελικοβακτηρίου του πυλωρού μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως προφυλακτικά εμβόλια για την πρόληψη της λοίμωξης ή ως θεραπευτικά εμβόλια για τη θεραπεία της λοίμωξης, τη βελτίωση της επιτυχίας εξάλειψης με τη συγκεκριμένη ρύθμιση της δίαιτας ή τη μείωση της βακτηριακής πυκνότητας στο γαστρικό βλεννογόνο και του κινδύνου για εμφάνιση ανθεκτικών στα αντιβιοτικά στελέχη. Τα τελευταία χρόνια, πολλές προσπάθειες, με τη χρήση διαφόρων αντιγόνων του ελικοβακτήριου του πυλωρού, όπως ουρεάσης, CagA, HP-NAP, HSPA ή συνδυασμοί, πολλών ανοσοενισχυτικών και διαφόρων δρόμων ανοσοποίησης, έχουν γίνει για τη δημιουργία εμβολίων κατά της λοίμωξης από ελικοβακτήριο του πυλωρού. Παρά το γεγονός ότι κάποιες προσπάθειες είναι ελπιδοφόρες, κανένα αποτελεσματικό και ασφαλές εμβόλιο εναντίον του ελικοβακτήριου του πυλωρού δεν είναι σήμερα διαθέσιμο για τους ανθρώπους. Νέες κατευθύνσεις για την ανοσοποίηση με τη χρήση DNA, ζωντανών φορέων, μικροσφαιριδίων κλπ. είναι επί του παρόντος υπό αξιολόγηση. Το σχέδιο εμβολιασμού και οι ομάδες που θα έπρεπε να λάβουν το εμβόλιο δεν έχουν ακόμη καθοριστεί, αλλά ο εμβολιασμός θα είναι χρήσιμος, ειδικά στις αναπτυσσόμενες χώρες. Ένα ενδομυϊκό εμβόλιο κατά της λοίμωξης από ελικοβακτήριο του πυλωρού υποβάλλεται σε κλινικές δοκιμές Φάσης Ι και έχει δείξει μια ανταπόκριση των αντισωμάτων κατά του βακτηρίου. Η κλινική χρησιμότητά του απαιτεί περαιτέρω μελέτη.
Θεραπεία
Μόλις το ελικοβακτήριο του πυλωρού εντοπιστεί σε ασθενείς με πεπτικό έλκος, η συνήθης διαδικασία είναι να το εξαλείψουμε και να επιτρέψουμε στο έλκος να επουλωθεί. Η τυπική θεραπεία πρώτης γραμμής είναι μιας εβδομάδας «τριπλή θεραπεία» που αποτελείται από αναστολείς της αντλίας πρωτονίων, όπως η ομεπραζόλη, η λανσοπραζόλη και τα αντιβιοτικά κλαρυθρομυκίνη και η αμοξυκιλλίνη. Παραλλαγές της τριπλής θεραπείας έχουν αναπτυχθεί όλα αυτά τα χρόνια, όπως η χρήση διαφορετικού αναστολέα της αντλίας πρωτονίων, όπως με παντοπραζόλη ή ραμπεπραζόλη, ή η αντικατάσταση αμοξικιλλίνης με μετρονιδαζόλη για τους ανθρώπους που είναι αλλεργικοί στην πενικιλίνη. Μια τέτοια θεραπεία έχει φέρει επανάσταση στη θεραπεία του πεπτικού έλκους, και έχει κάνει μια θεραπεία για την ασθένεια αυτή δυνατή. Προηγουμένως, η μόνη επιλογή ήταν ο έλεγχος των συμπτωμάτων με αντιόξινα, H2-ανταγωνιστές ή αναστολείς της αντλίας πρωτονίων και μόνο.
Ένας αυξανόμενος αριθμός μολυσμένων ατόμων βρίσκονται να έχουν ανθεκτικά στα αντιβιοτικά βακτηρίδια. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την αρχική αποτυχία της θεραπείας και απαιτεί πρόσθετους γύρους θεραπείας με αντιβιοτικά ή εναλλακτικές στρατηγικές, όπως μια τετραπλή θεραπεία, η οποία προσθέτει ένα κολλοειδές βισμούθιου κολλοειδές, όπως υποσαλικυλικό βισμούθιο. Για τη θεραπεία των ανθεκτικών στην κλαρυθρομυκίνη στελεχών του ελικοβακτηρίου του πυλωρού, προτείνεται η χρήση της λεβοφλοξασίνης ως μέρος της θεραπείας.
Ένα άρθρο στο περιοδικό American Journal of Clinical Nutrition βρήκε στοιχεία που αποδεικνύουν ότι «η πρόσληψη βακτηρίων του γαλακτικού οξέος ασκεί μια κατασταλτική επίδραση στην λοίμωξη από το ελικοβακτήριο του πυλωρού σε ζώα και ανθρώπους», σημειώνοντας ότι «η συμπλήρωση με Lactobacillus και Bifidobacterium - που υπάρχουν στο γιαούρτι (AB-γιαούρτι) έδειξε να βελτιώνει τα ποσοστά εξάλειψης του ελικοβακτηρίου του πυλωρού σε ανθρώπους».
Πρόληψη
Το ελικοβακτήριο του πυλωρού αποικίζει το στομάχι και προκαλεί χρόνια γαστρίτιδα, μια μακροχρόνια φλεγμονή του στομάχου. Το βακτήριο παραμένει στο στομάχι για δεκαετίες στους περισσότερους ανθρώπους. Τα περισσότερα άτομα που έχουν μολυνθεί από το ελικοβακτήριο του πυλωρού δεν πρόκειται ποτέ να βιώσουν κλινικά συμπτώματα παρά την χρόνια γαστρίτιδα. Περίπου το 10-20% αυτών στους οποίους αποίκησε το ελικοβακτήριο του πυλωρού θα αναπτύξουν τελικά γαστρικό και δωδεκαδακτυλικό έλκος. Η λοίμωξη από το ελικοβακτήριο του πυλωρού επίσης σχετίζεται με κίνδυνο 1-2% κατά τη διάρκεια ζωής για καρκίνο του στομάχου και λιγότερο από κίνδυνο 1% για γαστρικό MALT λέμφωμα. Ελλείψει θεραπείας η λοίμωξη από το ελικοβακτήριο του πυλωρού – όταν καθιερωθεί στο γαστρικό τοίχωμα - πιστεύεται ότι παραμένει για όλη τη ζωή. Στους ηλικιωμένους, ωστόσο, είναι πιθανό η λοίμωξη να εξαφανιστεί καθώς ο βλεννογόνος του στομάχου γίνεται όλο και πιο ατροφικός και αφιλόξενος για αποικισμό. Το ποσοστό των οξέων λοιμώξεων που εξακολουθούν να υπάρχουν δεν είναι γνωστό, αλλά αρκετές μελέτες που ακολούθησαν τη φυσική ιστορία σε πληθυσμούς, αναφέρουν εμφανή αυθόρμητη αποβολή. Η συχνότητα της οξέας γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης, ο οισοφάγος Barrett, και ο καρκίνος του οισοφάγου έχουν αυξηθεί δραματικά.
Το 1996, ο Μάρτιν Μπλέιζερ (Martin J. Blaser) ανέπτυξε την υπόθεση ότι το ελικοβακτήριο του πυλωρού έχει μια ευεργετική επίδραση: τη ρύθμιση της οξύτητας των περιεχομένων του στομάχου. Η υπόθεση δεν είναι καθολικά αποδεκτή καθώς αρκετές τυχαίες ελεγχόμενες δοκιμές δεν κατάφεραν να αποδείξουν επιδείνωση των συμπτωμάτων της οξέας παλινδρόμησης μετά από εξάλειψη του ελικοβακτηρίου του πυλωρού. Παρ 'όλα αυτά, ο Blaser τελειοποίησε την άποψή του σχετικά με το ότι το ελικοβακτήριο του πυλωρού είναι μέρος της φυσιολογικής χλωρίδας του στομάχου. Αυτός θεωρεί τις αλλαγές στη φυσιολογία του στομάχου, που προκαλούνται από την απώλεια ποσότητας του ελικοβακτηρίου του πυλωρού, αιτία για την πρόσφατη αύξηση στη συχνότητα εμφάνισης διαφόρων ασθενειών, συμπεριλαμβανομένων των διαβήτη τύπου 2, παχυσαρκία και άσθμα. Η ομάδα του πρόσφατα έδειξε ότι ο αποικισμός του ελικοβακτηρίου του πυλωρού συνδέεται με χαμηλότερη συχνότητα εμφάνισης του παιδικού άσθματος
Επιδημιολογία
Τουλάχιστον το μισό του πληθυσμού έχει μολυνθεί από το βακτήριο, κάνοντάς το την πιο διαδεδομένη μόλυνση στον κόσμο. Τα πραγματικά στατιστικά μόλυνσης ποικίλουν από χώρα σε χώρα. Ο αναπτυσσόμενος κόσμος έχει πολύ μεγαλύτερα ποσοστά μόλυνσης από τη δύση( Δυτική Ευρώπη, Βόρεια Αμερική, Αυστραλία), όπου τα ποσοστά υπολογίζονται στο 25%. Οι μολύνσεις συνήθως συμβαίνουν στην παιδική ηλικία σε όλες τις χώρες. Ωστόσο, το ποσοστό μόλυνσης παιδιών στις αναπτυσσόμενες χώρες είναι υψηλότερο από τις βιομηχανοποιημένες χώρες, πιθανόν εξαιτίας σε φτωχές συνήθειες υγιεινής. Στις ανεπτυγμένες χώρες, είναι ασυνήθιστο να βρίσκεις μολυσμένα παιδιά, αλλά το ποσοστό μολυσμένων ανθρώπων αυξάνει με την ηλικία, με περίπου 50% μολυσμένους γι αυτούς πάνω από την ηλικία των 60, ενώ με 10% για ηλικίες ανάμεσα σε 28-30 χρονών. Η επικράτηση φαίνεται υψηλότερη στους Αφροαμερικανούς και στους ισπανόφωνους πληθυσμούς, πιθανόν εξαιτίας κοινωνικοοικονομικών παραγόντων. Το χαμηλότερο ποσοστό μόλυνσης στη Δύση οφείλεται στο υψηλότερο επίπεδο υγιεινής και στη διαδεδομένη χρήση αντιβιοτικών. Παρά το υψηλά ποσοστά μόλυνσης σε συγκεκριμένες περιοχές του κόσμου, η συνολική συχνότητα του ελικοβακτηρίου πέφτει. Όμως, αντιβιοτική αντίσταση εμφανίζεται.
Το ελικοβακτήριο του πυλωρού είναι μεταδοτικό, αν και τα ακριβή αίτια μετάδοσης δεν είναι γνωστά. Άτομο σε άτομο μετάδοση πιθανότατα συμβαίνει με είτε στόμα με στόμα είτε στόμα-κόπρανα. Τα βακτήρια έχουν απομονωθεί από τα κόπρανα αλόγων, το σάλιο και την οδοντική πλάκα ορισμένων μολυσμένων ανθρώπων. Η μετάδοση συμβαίνει κυρίως ανάμεσα στις οικογένειες στις ανεπτυγμένες χώρες αλλά επίσης και στις κοινότητες στις αναπτυσσόμενες χώρες.