cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μία Νικολάι
Στη Eurovision
Σύμφωνα με τους κανόνες της Eurovision, όλες οι συμμετέχουσες χώρες, εκτός από τη διοργανώτρια χώρα και τις "Μεγάλες Πέντε", που αποτελούνται από τη, τη , την , την και το , έπρεπε να προκριθούν σε έναν από τους δύο ημιτελικούς για να διαγωνιστούν για τον τελικό, με τις 10 πρώτες χώρες από τους αντίστοιχους ημιτελικούς τους να προκρίνονται στον τελικό. Πριν από την κλήρωση κατανομής των ημιτελικών, η Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση (EBU) χώρισε τις διαγωνιζόμενες χώρες σε έξι διαφορετικά δοχεία με βάση τα μοτίβα ψηφοφορίας από προηγούμενους διαγωνισμούς, όπως καθορίστηκαν από τον συνεργάτη τηλεψηφοφορίας του διαγωνισμού Digame, με στόχο τη μείωση της πιθανότητας ψηφοφορίας από γειτονικές χώρες, ενώ παράλληλα να αυξήσει το σασπένς κατά τη διαδικασία ψηφοφορίας. Στις 31 Ιανουαρίου 2023, πραγματοποιήθηκε η κλήρωση κατανομής στο St George's Hall στο Λίβερπουλ που έβαλε κάθε έθνος σε έναν από τους δύο ημιτελικούς και καθόρισε σε ποιο μισό της παράστασης θα έπαιζε. Εκεί, ανακοινώθηκε ότι η Ολλανδία είχε προγραμματιστεί να εμφανιστεί στο δεύτερο μισό του πρώτου ημιτελικού του διαγωνισμού, που θα διεξαχθεί στις 9 Μαΐου 2023.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ολλανδοί τραγουδιστές Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2023
Χουάν Φερνάντεθ ντε Ερέδια
thumb|left|Ο Θυρεός του Ερέδια
Ο Χουάν Φερνάντεθ ντε Ερέδια (ισπανικά: Juan Fernández de Heredia, 1310 - Μάρτιος 1396) ήταν Ισπανός συγγραφέας, πολιτικός, αρχιερέας, μεγάλος μάγιστρος του Τάγματος των Ιωαννιτών Ιπποτών. Είχε χρηματίσει και βάιλος του Πριγκιπάτου της Αχαΐας από το 1377 έως το 1379.
Γεννήθηκε το 1310 στο Munébrega της επαρχίας Σαραγόσα, από το 1328 ήταν μέλος του τάγματος των Ιωαννιτών ιπποτών. Το 1356 διορίστηκε κυβερνήτης του Αβινιόν από τον Πάπα, διατήρησε καλές σχέσεις με όλους τους Πάπες και αντιπάπες. Από τις 24 Σεπτεμβρίου 1377 έγινε μέγας μάγιστρος του τάγματος, που είχε έδρα τότε τη Ρόδο, έως τον θάνατό του το 1396. Το 1377 διορίσθηκε βάιλος του Πριγκιπάτου της Αχαΐας από την Ιωάννα Α' της Νάπολης, έφτασε στην Πελοπόννησο διοικώντας στρατό μισθοφόρων. Το 1378 ανακατέλαβε τη Ναύπακτο από τους Αρβανίτες και ξεκίνησε για την κατάληψη και της Άρτας αλλά αιχμαλωτίστηκε από τον Αλβανό πολέμαρχο Ιωάννη (Γκίνος) Μπούα (γνωστός και ως Σπάτα). Στη συνέχεια τον πούλησαν στους Οθωμανούς και αυτοί τον απελευθέρωσαν αφού καταβλήθηκαν πολλά λύτρα. Αργότερα ανακατέλαβε την Κόρινθο και αντιμετώπισε επιτυχώς τους Οθωμανούς.
Σύμφωνα με τα όσα γράφονται στην πρώτη σελίδα της αραγονικής έκδοσης του Χρονικού του Μορέως, αυτό μεταφράστηκε στα αραγονικά με εντολή του Χουάν Φερνάντεθ «compilado por comandamiento de Don Fray Johan Ferrandez de Heredia, Maestro del Hospital de S. Johan de Jerusalem».
Έγραψε, κατά τη διαμονή του στη Ρόδο, πολλά έργα και μετέφρασε Θουκυδίδη και Πλούταρχο στα λατινικά.
Πηγές
Κατηγορία:Βάιλοι του Πριγκιπάτου της Αχαΐας Κατηγορία:Ισπανική τάξη ευγενών Κατηγορία:Ισπανοί στρατιωτικοί Κατηγορία:Μεγάλοι Μάγιστροι-Ηγεμόνες της Ρόδου
Κάτω Τραγάνα Αιτωλοακαρνανίας
Η Κάτω Τραγάνα είναι πεδινό χωριό στην Περιφερειακή Ενότητα Αιτωλοακαρνανίας με υψόμετρο 90 μέτρα, το οποίο βρίσκεται στη βόρεια πλευρά της Λίμνης Τριχωνίδας. Απέχει περίπου 8 χλμ. ανατολικά της πόλης του Αγρινίου και είναι μεταξύ του Δήμου Θεστιέων και του οικισμού της Παραβόλας. Το Πάσχα, αναβιώνει το έθιμο των Χαλκουνιών που αναλαμβάνεται απ' τους ντόπιους το βράδυ του Μεγάλου Σαββάτου. Αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός το 1951 να απογράφεται στην τότε την κοινότητα Παραβόλας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης μαζί με την Αγία Βαρβάρα, την Παραβόλα, τον Πλατανιά και την Τραγάνα αποτελούν τη δημοτική κοινότητα Παραβόλας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Παραβόλας του δήμου Αγρινίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 248 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας
Street Survivors
Street Survivors είναι ο τίτλος του πέμπτου στούντιο δίσκου του αμερικανικού ροκ συγκροτήματος Lynyrd Skynyrd, ο οποίος κυκλοφόρησε στις 17 Οκτωβρίου του 1977 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "MCA". Αυτός ήταν ο τελευταίος δίσκος του συγκροτήματος πριν την διάλυση τους λόγω του θανατηφόρου δυστυχήματος στις 20 Οκτωβρίου 1977.
Ιστορία του άλμπουμ
left|thumb|190px|Οι Lynyrd Skynyrd το 1977 Η ηχογράφηση του "Street Survivors" πραγματοποιήθηκε αρχικά με τον Τομ Ντάουντ στην παραγωγή στα "Criteria Studios" της Φλόριντα και στην συνέχεια στο "Studio One" του Ντόραβιλ της Τζόρτζια, με την δεύτερη να χρησιμοποιείται στην τελική κοπή του άλμπουμ. Βασικό ρόλο στην σύνθεση του άλμπουμ έπαιξε ο νέος κιθαρίστας των Lynyrd Skynyrd, Στιβ Γκέινς, με τον Ρόνι Βαν Ζαντ να δηλώνει θαυμαστής του ταλέντου του και ότι στο μέλλον το υπόλοιπο συγκρότημα θα βρισκόταν στην σκιά του. Ο 28χρονος κιθαρίστας υπήρξε ένα από τα θύματα του αεροπορικού δυστυχήματος, τρεις ημέρες μετά την κυκλοφορία του άλμπουμ.
Ο δίσκος σημείωσε την υψηλότερη θέση στον αμερικάνικο κατάλογο επιτυχιών από οποιοδήποτε άλλο άλμπουμ του συγκροτήματος, φθάνοντας στο # 5 του Billboard όπου βραβεύθηκε ως διπλά πλατινένιος, ενώ σκαρφάλωσε στην τρίτη θέση των "RPM Charts" στον Καναδά και την 13η θέση στην Μεγάλη Βρετανία. Παράλληλα, το σινγκλ "What's Your Name?" μπήκε στο Top-20 του Hot-100 και ανέβηκε στο # 6 στον Καναδά.
Το αρχικό εξώφυλλο του δίσκου απεικόνιζε τα μέλη του συγκροτήματος σε φλόγες και μετά το ατύχημα υπήρξε ιδιαίτερα αμφιλεγόμενο, με αποτέλεσμα η δισκογραφική εταιρεία "MCA Records", τιμώντας την μνήμη των αποθανόντων, να αποσύρει την κοπή με το συγκεκριμένο εξώφυλλο, αντικαθιστώντας την με μία παρόμοια φωτογραφία του συγκροτήματος με ένα απλό φόντο χωρίς φλόγες. Το αρχικό εξώφυλλο επανήλθε σε κυκλοφορία τριάντα χρόνια αργότερα, σε μία ειδική έκδοση του "Street Survivors".
Βραβεία
Street Survivors (άλμπουμ)
Τα μέλη του συγκροτήματος
Το Street Survivors ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Lynyrd Skynyrd Κατηγορία:Άλμπουμ του 1977
Panx Romana
Οι Panx Romana είναι ελληνικό πανκ ροκ συγκρότημα. Έχουν κυκλοφορήσει 7 δίσκους και έχουν συμμετάσχει σε πολλές συλλογές. Συνεχίζουν να πραγματοποιούν συναυλίες σε τακτά διαστήματα με την αρχική τους σύνθεση.
Σχηματισμός
Οι Panx Romana είναι ένα από τα γνωστότερα και ιστορικότερα συγκροτήματα της ελληνικής πανκ ροκ σκηνής. Το όνομα τους είναι λογοπαίγνιο ανάμεσα στη λέξη Punk και τον όρο Pax Romana. Το συγκρότημα ίδρυσε το 1982 ο τραγουδιστής Frank Panx, αφού αποχώρησε από το επίσης πανκ συγκρότημα Stress, με τους Γιάννη (Γούντυ) Βασιλειάδη στην κιθάρα και Χρήστο (Χούλιο) Αθανασάκο στο μπάσο και αρχικά τον Γιάννη (άγνωστο επίθετο) στα ντραμς. Ξεκίνησαν παίζοντας ζωντανά και το 1984 εμφανίστηκαν για πρώτη φορά στον γνωστό τότε συναυλιακό χώρο Κύτταρο. Το 1985 έκαναν το δισκογραφικό τους ντεμπούτο στην ιστορική για την ελληνική ροκ σκηνή συλλογή Διατάραξη Κοινής Ησυχίας με τα κομμάτια «Ελληνες» και «Αθήνα» τα οποία είχαν ηχογραφήσει το 1984 με τον Νίκο «Κάμελ» Χρονόπουλο στα ντράμς. Το σχήμα πήρε την τελική του μορφή την ίδια χρονιά με την προσθήκη του ντράμερ Δημήτρη Δημητράκα από τους TVC.
Καλλιτεχνική πορεία
Το 1987 κυκλοφόρησαν τον πρώτο δίσκο τους, Παιδιά στα Όπλα στην ανεξάρτητη εταιρία Wipe Out Records, αφιερωμένο στον αδερφό του Frank που είχε σκοτωθεί σε ατύχημα κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής του θητείας. Ο δίσκος θεωρείται από κάποιους σαν ένας από τους σημαντικότερους ελληνικούς πανκ δίσκους της δεκαετίας του ‘80. Εισήγαγε τη στιχουργική και μουσική θεματική που θα χαρακτήριζε και την υπόλοιπη δισκογραφία του συγκροτήματος. Επιθετικοί ελληνικοί στίχοι, αντιμιλιταριστικά και αντιεθνικιστικά μηνύματα, αντίθεση στα ναρκωτικά, κοφτά ριφς και στοιχεία από σκα. Ο δεύτερος τους δίσκος, Αντάρτες Πόλεων, κυκλοφόρησε 2 χρόνια αργότερα από την ίδια εταιρία. Περιέχει ένα από τα δημοφιλέστερα τραγούδια τους, το «Διακοπές στα χακί», με στίχους που αναφέρονται στη στρατιωτική θητεία. Σαν ένθετο περιείχε το πρώτο τεύχος του φανζίν Κίτρινος Τύπος που εξέδιδε το συγκρότημα με θεματολογία σχετική με τις ανησυχίες του.
Τον Οκτώβριο του 1991 πραγματοποίησαν συναυλία στο Ρόδον η οποία ηχογραφήθηκε και κυκλοφόρησε σε κασέτα το 1992. Ένα χρόνο μετά, το 1993, θα κυκλοφορήσει ο τρίτος δίσκος τους, Σπάσε τη γραμμή που περιέχει και το τεύχος του Κίτρινου Τύπου που διανεμήθηκε σε έντυπη μορφή μαζί με δίσκο. Τον Μάιο της ίδιας χρονιάς έρχεται η πρώτη αλλαγή στη σύνθεση των Panx Romana. Αποχωρεί ο Αθανασάκος και τη θέση του θα πάρει ο Λευτέρης Καγκελίδης ενώ για ένα διάστημα συμμετείχε και ο Γιώργος Τζιτζιβάκος ως δεύτερος κιθαρίστας. Το 1994 κυκλοφορεί η ανεπίσημη ηχογράφηση (bootleg) της συναυλίας τους με τους Ramones στο Ρόδον το Μάιο του 1993 με τίτλο Nazis Raus Live. Με τον Καγκελίδη στο μπάσο ηχογράφησαν το καλοκαίρι του 1995 4 τραγούδια για το διπλό single Διαγωγή Κοσμία που κυκλοφόρησε το 1996.
Με τον Καγκελίδη να έχει αποχωρήσει και τον Βασιλειάδη να εκτελεί χρέη και μπασίστα ηχογράφησαν το 1997 το Κράτος Κλειστόν το οποίο κυκλοφόρησε 2 χρόνια αργότερα. Ο τίτλος φέρεται να ήταν εμπνευσμένος από το σύνθημα των πρόσφατων τότε φοιτητικών διαδηλώσεων στη Γαλλία. Το CD περιείχε και οπτικοακουστικό υλικό. Στο συγκρότημα επέστρεψε το 1999 ο Αθανασάκος για μια σειρά συναυλιών για την υποστήριξη του δίσκου ενώ στη συνέχεια τα μέλη του συγκροτήματος χώρισαν για να ασχοληθούν με άλλα εγχειρήματα.
Επανεμφάνιση
Μετά από απουσία 5 χρόνων οι Panx Romana επανασυνδέθηκαν προσωρινά το Νοέμβρη του 2005 ως καλεσμένοι σε συναυλία των Tsopana Rave στο Ίλιον. Το 2006 οι Frank, Βασιλειάδης, Αθανασάκος και Δημητράκας ξεκίνησαν πρόβες και εμφανίστηκαν τον Φεβρουάριο του 2007 στην Κόρινθο σε συναυλία στήριξης της κοινότητας «Νόστος». Η συναυλία αυτή ήταν το έναυσμα για μια σειρά τακτικών ζωντανών εμφανίσεων. Το Μάιο του 2012 εμφανίστηκαν στο Κύτταρο για να γιορτάσουν τα 30 χρόνια πορείας. Το 2014 ανακοίνωσαν πως ηχογραφούσαν νέο δίσκο που θα περιλάμβανε 13 τραγούδια και θα ήταν ανεξάρτητη παραγωγή χρηματοδοτημένη από δυο μέλη του συγκροτήματος. Ο δίσκος, με το όνομα Pax Americana κυκλοφόρησε στα τέλη του 2016 σε CD και βινύλιο. Περιείχε 15 τραγούδια, ενώ συνοδευόταν από τεύχος του Κίτρινου Τύπου. Το 2017 το συγκρότημα κυκλοφόρησε τον δίσκο δωρεάν από την ιστοσελίδα του.
Δισκογραφία
Συμμετοχές σε συλλογές
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικά punk rock συγκροτήματα Κατηγορία:Ελληνικά μουσικά συγκροτήματα
1898 Κόγουελ
Ο Κόγουελ (Cowell) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,9. Ανακαλύφθηκε το 1971 από τον Τσέχο αστρονόμο Λούμπος Κόχουτεκ, που παρατηρούσε από το Μπέργκεντορφ του Αμβούργου, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Βρετανού αστρονόμου Φίλιπ Χέρμπερτ Κόγουελ (Philip Herbert Cowell, 1870-1949).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Κόγουελ είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κογουελ
Κριστίν Ντέιβις
Η Κριστίν Ντέιβις είναι Αμερικανίδα ηθοποιός.
Γεννήθηκε το 1965 στο Μπόουλντερ του Κολοράντο και αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο Ρούτγκερς του Νιου Τζέρσεϊ το 1987. Απέκτησε αναγνωρισιμότητα με τη συμμετοχή της στις σειρές General Hospital και Στη λεωφόρο του Μελροουζ και έγινε ευρέως γνωστή από τον ρόλο της Σάρλοτ Γιορκ στη σειρά Sex and the City. Για τον ρόλο αυτό απέσπασε δύο Βραβεία Σωματείου Ηθοποιών, το 2001 και το 2003, από κοινού με τις τρεις συμπρωταγωνίστριές της.
Προσωπική ζωή
Η Ντέιβις δεν παντρεύτηκε ποτέ, αν και είχε σχέσεις με αρκετούς άντρες, μεταξύ αυτών ο Στιβ Μάρτιν και ο Άλεκ Μπάλντουιν. Το 2011 υιοθέτησε ένα κορίτσι, την Τζέμμα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Μαίρη Πόππινς
Μαίρη Πόππινς (αγγλικά: Mary Poppins) είναι η ονομασία του τίτλου και του βασικού φανταστικού χαρακτήρα παιδικής σειράς βιβλίων, της Πάμελα Λύντον Τράβερς, η οποία αποτελείται από 8 βιβλία. Η σειρά Μαίρη Πόππινς, χρονολογικά εκδόθηκε μεταξύ της περιόδου 1934 και 1988, με τη Μέρι Σέπαρντ, να κάνει την εικονογράφηση. Τα βιβλία έχουν επίκεντρο την νταντά Μαίρη Πόππινς και η οποία διαθέτει μαγικές δυνάμεις. Η σειρά, επίσης, διασκευάστηκε από τον Ουώλτ Ντίσνεϋ, το 1964, και μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο, σε μία μουσική ταινία υπό τον ίδιο τίτλο, και με την Τζούλι Άντριους, να υποδύεται τη βασική ηρωίδα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Παιδικά βιβλία
Νίνα Χάγκεν
Η Νίνα Χάγκεν (Catharina "Nina" Hagen, 11 Μαρτίου 1955) είναι Γερμανίδα τραγουδίστρια, συνθέτρια και ηθοποιός. Είναι γνωστότερη για τα θεατρικά φωνητικά της και συχνά αναφέρεται ως η "Νονά της Punk", λόγω της δημοσιότητάς της στα τέλη της δεκαετίας του 1970 και τις αρχές του 1980. Είναι δημιουργός του punk rock συγκροτήματος Nina Hagen Band, οι οποίοι σχηματίστηκαν το 1978 και διαλύθηκαν το 1979. Κυκλοφόρησαν δύο δίσκους και διαλύθηκαν. Έπειτα, η Νίνα Χάγκεν ακολούθησε δική της καριέρα, ενώ τα υπόλοιπα μέλη άλλαξαν στυλ και ίδρυσαν τους Spliff.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανίδες τραγουδίστριες Κατηγορία:Γερμανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Γερμανοί αυτοβιογράφοι
Άννα Ταμπάκη
Η Άννα Ταμπάκη (Πειραιάς, 14 Ιανουαρίου 1952) είναι Ελληνίδα πανεπιστημιακός, συγγραφέας και φιλοξενούμενη ερευνήτρια στο Ινστιτούτο Ιστορικών Ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών
Αισθησιαρχία
Η αισθησιαρχία, αισθησιοκρατία ή σενσουαλισμός (από το Λατινικό sensus = αίσθηση) είναι συγγενής με το θετικισμό και κατά κάποιο τρόπο με τον υλισμό φιλοσοφική κατεύθυνση που δέχεται ως αποκλειστική πηγή της γνώσης, και γενικά όλου του ψυχικού κόσμου, τις αισθήσεις και οτιδήποτε γίνεται αντιληπτό από τη λειτουργία αυτών. Για την αισθησιαρχία η γνώση είναι μια απλή απεικόνιση της αντίληψης. Η αισθησιαρχία σχετίζεται επίσης με τον εμπειρισμό και τον κριτικισμό, των οποίων όμως ουσιαστικά προηγείται.
Άννα Ταμπάκη
Βιογραφικά Στοιχεία
Η Άννα Ταμπάκη γεννήθηκε στον Πειραιά. Έχει επτανησιακή καταγωγή από πατέρα και μητέρα και προπάτορες που εγκαταστάθηκαν στον κεντρικό Πειραιά στις αρχές του 20ού αιώνα. Ο πατέρας της Γεώργιος Ταμπάκης, πλοίαρχος του Εμπορικού Ναυτικού, καταγόταν από τα Κύθηρα, ενώ η μητέρα της Ελπινίκη-Νικούλα, το γένος Νικολάου Κονταρή, καταγόταν από το Βαθύ της Ιθάκης.
Αισθησιαρχία
Γενικά όμως, η αισθησιαρχία δε λαμβάνει υπόψη ότι τα αισθήματα είναι άπειρα και χρειάζονται τακτοποίηση, ούτε την απάτη των αισθήσεων που την ανακαλύπτει η νόηση, και σ'αυτά έγκειται η απλοϊκότητά της.
Αισθησιοκράτες ήταν κατά την αρχαιότητα οι Κυρηναϊκοί και Επικούρειοι φιλόσοφοι. Η αισθησιαρχία ως φιλοσοφική θεωρία, αναπτύχθηκε ιδιαίτερα από τους Γάλλους αισθησιοκράτες του Διαφωτισμού, ενώ στη σύγχρονη φιλοσοφία θεμελιώθηκε από τον Τζον Λοκ με τη φράση "Δεν υπάρχει τίποτα στο νου, που να μην ήταν πριν στις αισθήσεις"(nihil est in intellectu, quod non prius in sensu)
Παραπομπές
Κατηγορία:Φιλοσοφικές σχολές και παραδόσεις Κατηγορία:Επιστημολογία Κατηγορία:Εμπειρισμός
Άννα Ταμπάκη
Βιογραφικά Στοιχεία
Στη Σορβόννη υπήρξε μαθήτρια του Κ. Θ. Δημαρά στο Νεοελληνικό Ινστιτούτο. Ολοκλήρωσε τη διδακτορική της διατριβή με την Ελένη Αντωνιάδη.
Σταδιοδρομία
Επιστρέφοντας στην Ελλάδα εργάσθηκε για την περίοδο 1980-2000 ως ερευνήτρια στο Kέντρο (σήμερα Τομέας) Νεοελληνικών Ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών. Έλαβε μέρος σε πολλά ερευνητικά προγράμματα (καταγραφή βιβλιοθηκών, αποδελτίωση προεπαναστατικού τύπου, έκδοση αρχειακού υλικού, ανάπτυξη βάσεων δεδομένων), σε επιστημονικές ανταλλαγές και διακρατικές συμφωνίες, καλλιεργώντας ιδιαιτέρως επαφές με τις χώρες της Νοτιο-ανατολικής Ευρώπης.
Εστίασε τα ενδιαφέροντά της στον 18ο και 19ο αιώνα και μελέτησε ζητήματα της ιστορίας του τύπου, της ιστορίας των ιδεών, ενώ για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα επικέντρωσε την έρευνά της στη μελέτη των μεταφράσεων (ιστορία και θεωρία) – υπήρξε για το διάστημα 1997 με 2012 επιστ. Υπεύθυνη του ερευνητικού προγράμματος «Νεοελληνικές Μεταφράσεις». Ιδρυτικό μέλος του «Σεμιναρίου Συγκριτικής Γραμματολογίας και Ιστορίας των Ιδεών» (2000), το οποίο απορροφήθηκε βαθμιαία στον Τομέα Γραμματολογίας του ΤΝΕ, διατηρεί ως σήμερα την ιδιότητα της Φιλοξενούμενης Ερευνήτριας και συνεργάζεται με τον ως άνω τομέα.
Στην αρχή της ακαδημαϊκής της σταδιοδρομίας δίδαξε Ιστορία του Νεοελληνικού Θεάτρου στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πατρών (1995-2000). Το 1999 εξελέγη Αναπληρώτρια Καθηγήτρια στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, όπου υπηρέτησε στη βαθμίδα του Καθηγητή από το 2004 ως την αφυπηρέτησή της, το 2019, οπότε και έλαβε τον τίτλο της Ομότιμης Καθηγήτριας. Δίδαξε ιστορία του νεοελληνικού θεάτρου, ευρωπαϊκή δραματολογία και στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα «Θεατρική μετάφραση: θεωρία και πράξη». Από το 2007 ήταν μέλος της Επιτροπής Μεταπτυχιακών Σπουδών του ΤΘΣ και από το φθινόπωρο του 2009 ως τον Σεπτέμβριο του 2014 είχε τη Διεύθυνσή του. Διετέλεσε Πρόεδρος του Τμήματος την περίοδο 2015 (Νοέμβριος) με 2017 (Δεκέμβριος).
Την ερευνητική της δραστηριότητα συνέχισε και στο πλαίσιο του ΕΚΠΑ, όπου ανέλαβε πολλά ερευνητικά προγράμματα στο πλαίσιο του προγράμματος «Καποδίστριας» και την επιστημονική ευθύνη δυο προγραμμάτων Αριστείας: Ι. 2012-2015 (Θαλής), «Πολιτισµικές διαµεσολαβήσεις και διαµόρφωση του ‘εθνικού χαρακτήρα’ στον περιοδικό τύπο του 19ου αιώνα (Χρυσαλλίς)» / ‘Cultural transfer and ‘national character’ in nineteenth century Greek periodicals (Chrysallis)’ και ΙΙ. 2014-2015 («ΑΡΙΣΤΕΙΑ ΙΙ», ΕΣΠΑ), «ARCH», «Αρχειακή έρευνα και πολιτιστική κληρονοµιά. Το θεατρικό αρχείο της Socìetas Raffaello Sanzio/Archival Research and Cultural Heritage. The Theatre Archive of Socìetas Raffaello Sanzio».
Συνεργάστηκε επίσης με το Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο ως κριτική αναγνώστρια του εγχειριδίου της ιστορίας της ευρωπαϊκής λογοτεχνίας και κατά τα ακαδημαϊκά έτη 2010-2019 δίδαξε ως Σύμβουλος-Καθηγήτρια στη θεματική ενότητα «Ιστορία του νεοελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου»..
Επιστημονικά ενδιαφέροντα - Δραστηριότητα
Στο έργο της έχει φωτίσει θέματα ιστορίας των ιδεών και πολιτισμικών διαμεσολαβήσεων στον χώρο της Νοτιοανατολικής Ευρώπης από την περίοδο του πρώιμου Διαφωτισμού ως το τέλος του 19ου αιώνα. Εμμένει σε θέματα υβριδισμού των λογοτεχνικών ειδών και στη σημαίνουσα θέση της μεταφραστικής διαδικασίας (χειρόγραφης και έντυπης) στην εν λόγω περίοδο. Στον τομέα της δραματουργίας, στον οποίο αφιέρωσε μεγάλο μέρος της έρευνάς της από τη δεκαετία του ´80, εστιάζει την προσοχή της σε θέματα ιστορίας του νεοελληνικού θεάτρου και πρόσληψης των ιδεολογικών και αισθητικών ρευμάτων, καθώς και σε ζητήματα συγκριτικής δραματολογίας, ενώ τα τελευταία χρόνια μετατόπισε το ενδιαφέρον της και προς τον 20ό, κυρίως στο πεδίο που άπτεται της μεταφραστικής διαδικασίας.
Έχει δημοσιεύσει μόνη ή σε συνεργασία πολλά αυτοτελή έργα (μονογραφίες και συλλογικά έργα). Μελέτες της (σε ελληνική, γαλλική, αγγλική γλώσσα, και ένιες στην ιταλική, ισπανική και πολωνική), έχουν δημοσιευτεί σε έγκριτα ελληνικά και διεθνή περιοδικά (Études Balkaniques, Revue des Études Sud-Est Européennes, Synthésis, Neohelicon, Studies on Voltaire and the 18th century, Journal of Modern Greek Studies, κ.ά.) και συλλογικούς τόμους. Έχει συντάξει τα λήμματα για τον Κ.Θ.Δημαρά και τον νεοελληνικό Διαφωτισμό στην Encyclopedia of Greece and the Hellenic Tradition (Λονδίνο-Σικάγο 2000) και για τον νεοελληνικό Διαφωτισμό στην Encyclopedia of the Enlightenment, επιμ. Alan Charles Kors (Oxford University Press 2003). Έχει επίσης δημοσιεύσει μεγάλο αριθμό βιβλιοκρισιών, δοκιμίων και βιβλιοπαρουσιάσεων και έχει συμμετάσχει σε πολιτιστικά ενθέματα έγκριτων εφημερίδων (Το Βήμα, Ελευθεροτυπία, Η Καθημερινή). Το έργο της έχει αποτιμηθεί θετικά (μέσα από πολλές βιβλιοκρισίες και βιβλιοπαρουσιάσεις) από έγκυρους Έλληνες και ξένους μελετητές. καθώς και μέσα από ένα πλήθος ετεροαναφορών.
Έχει δώσει διαλέξεις και σεμινάρια σε επιστημονικούς φορείς και πανεπιστήμια του εσωτερικού και του εξωτερικού, έχει συμμετάσχει σε πολυάριθμα διεθνή Συνέδρια, έχει διοργανώσει ειδικές θεματικές συνεδρίες, Στρογγυλά Τραπέζια και διεθνή Συμπόσια. Έχει συμμετάσχει στο πρόγραμμα ανταλλαγών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών με το CNRS της Γαλλίας και έχει συνεργαστεί σε διεθνή επιστημονικά δίκτυα όπως της European Science Foundation και της Association Internationale de Littérature comparée. Είναι μέλος πολλών επιστημονικών Εταιρειών, στις περισσότερες από τις οποίες έχει διατελέσει και μέλος του Δ.Σ.: μεταξύ άλλων του «Ομίλου Μελέτης Ελληνικού Διαφωτισμού» (ΟΜΕΔ), της «Ελληνικής Επιτροπής Σπουδών Νοτιο-ανατολικής Ευρώπης», της «Ελληνικής Εταιρείας Γενικής και Συγκριτικής Γραμματολογίας» (και αρκετά χρόνια μέλος της Σ.Ε. του περιοδικού της οργάνου Σύγκριση/Comparaison), και της «Société Voltaire», της οποίας είναι Membre correpospondant του Δελτίου (Bulletin) που εκδίδει. 2015 - : Μέλος του International Advisory Board του ηλεκτρονικού περιοδικού Colloquia Comparativa Litterarum.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς
Σαλαμίς ΙΙ (αντιτορπιλικό)
Κατηγορία:Ελληνικά αντιτορπιλικά Κατηγορία:Ελληνικά πολεμικά πλοία του Β' Παγκοσμίου Πολέμου
Πιτσιλιά
Η Πιτσιλιά είναι ορεινή περιοχή στην Κύπρο, ανάμεσα στον Μαχαιρά και στη Μαδαρή. Η περιοχή περιλαμβάνει 41 χωριά των επαρχιών Λεμεσού (20), Λευκωσίας (19) και Λάρνακας (2). Η περιοχή της Πιτσιλιάς περιλαμβάνει τέσσερις από τις σημαντικές βυζαντινές εκκλησίες της Κύπρου, που είναι εγγεγραμμένες στον κατάλογο των Μνημείων Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO.
Φυσικό περιβάλλον
μικρογραφία|240x240px|Η περιοχή της Πιτσιλιάς στην Κύπρο.Τα χωριά της Πιτσιλιάς είναι αναρριχημένα πάνω σε ένα ανώμαλο ορεινό έδαφος. Καλλιεργούνται κυρίως οπωροφόρα δέντρα (μηλιές, συκιές, κερασιές, αχλαδιές, καρυδιές, φουντουκιές, δαμασκηνιές) και λαχανικά.
Το φουντουκοδάσος Πιτσιλιάς προστατεύεται από το Δίκτυο Natura 2000.
Εκκλησίες
μικρογραφία|Η εκκλησία του Τιμίου Σταυρού στο [[Πελένδρι.]] Η περιοχή είναι κατάσπαρτη από βυζαντινά εκκλησάκια. Τέσσερα από αυτά περιλαμβάνονται στον κατάλογο των Μνημείων Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO (όλες οι εκκλησίες μαζί αποτελούν τους Τοιχογραφημένους ναού στην περιοχή του όρους Τρόοδος). Πρόκειται για το ναό της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος στο χωριό Παλαιχώρι, το ναό του Σταυρού του Αγιασμάτι στην Πλατανιστάσα, τον ναό του Τιμίου Σταυρού στο Πελένδρι και το ναό της Παναγίας του Άρακα στα Λαγουδερά.
Ιστορία
μικρογραφία|Η εκκλησία του Σταυρού του Αγιασμάτι στην [[Πλατανιστάσα.]] Το 380 μ.Χ.,ο αυτοκράτορας Θεοδόσιος Α΄ επέβαλε ως επίσημη υποχρεωτική θρησκεία στην ρωμαϊκή αυτοκρατορία τον χριστιανισμό. Κατά τη διάρκεια της κρίσιμης αυτής περιόδου, ο χριστιανισμός δεν υιοθετήθηκε προθύμως από πολλούς Κύπριους Έλληνες, που πίστευαν στην αρχαία ελληνική θρησκεία. Ορισμένοι φανατικοί που συνόδευαν τα ρωμαϊκά στρατεύματα, ενθαρρυμένοι από τις περιστάσεις, προέβαιναν σε βιαιότητες και διωγμούς εναντίον των μη χριστιανών. Οι επικρατούσες συνθήκες της περιόδου αυτής ανάγκασαν μέρος πληθυσμού να  μετοικίσει σε ορεινές κυρίως περιοχές. Έχοντας την ίδια μοίρα και ανάγκη επιβίωσης, οργανώθηκαν σε αμυντικά και κοινοτικά σύνολα, σε μέρη που η μορφολογία του εδάφους τους εξασφάλιζε ένα είδος περιμετρικής αμυντικής ασφαλείας. Ο Άγιος Επιφάνιο ς, στην προσπάθεια του να συγκρατήσει την παραφορά του φανατικού όχλου και να αποκαταστήσει την ηρεμία, ζήτησε την υποστήριξη του αυτοκράτορα Θεοδόσιου Α΄ και με διάταγμα εγκαθίδρυσε την ορεινή περιοχή Πιτσιλιάς σε ζώνη ασφάλειας για τους μη χριστιανούς (άπιστους). Οι χριστιανοί, ονόμασαν την περιοχή «Απιστιλιά», που δικαιολογεί το χαρακτηρισμό της ως περιοχή των απίστων. Επειδή «Απιστιλιά» είναι προσβλητική λέξη, άλλαξε με την πάροδο του χρόνου στο αντώνυμο Πιτσιλιά.
Γύρω στο 650 μ.Χ., λόγω της κατάληψης του νησιού από τους Άραβες, ο πληθυσμός της  περιοχής αυξήθηκε σημαντικά από πρόσφυγες και υποχωρούντας στρατιώτες. Κυρίως εξαιτίας του μικρού αριθμού(10000 στρατός) και μετά από μια ανεπιτυχή προσπάθεια, οι Άραβες συνθηκολόγησαν με τους τοπικούς αρχηγούς της Πιτσιλιάς αποφεύγοντας μείγμα ενεδρών και πολέμου φθοράς.
Το 700 μ.Χ. ο αυτοκράτορας Τιβέριος Γ´ συνθηκολόγησε με το Χαλιφάτο των Ομεϋαδών την επιστροφή στην Κύπρο χιλιάδων Κύπριων αιχμάλωτων πολέμου από την Κύζικος Προποντίδα. Πολλοί από αυτούς εγκαταστάθηκαν στην Πιτσιλιά φέρνοντας μαζί τους θρησκευτικές εικόνες Άγιων και της Θεοτόκου. Οι αιχμάλωτοι πολέμου θεώρησαν ως θαύμα της Παναγίας την ελευθέρωση και τον επαναπατρισμό τους. Παράλληλα δόθηκε γενική αμνηστία σε όλους τους αρματολούς φυγόδικους της περιοχής που επίσης θεωρήθηκε ως Θαύμα της Παναγίας. Τα γεγονότα αυτά οδήγησαν στην καθιέρωση των γιορτών και των πανηγυριών για λόγους λατρείας και προσκυνήματος, που ώθησαν την οικονομική ανάπτυξη της Πιτσιλιάς. Μία ανάπτυξη και ευημερία που διήρκεσε τέσσερις αιώνες. Σημαντικό γεγονός είναι ότι οι πιο άπιστοι (Απίστιλοι) έγιναν οι πιο πιστοί (Πίτσιλοι).
Τα πανηγύρια της Πιτσιλιάς έχουν μια ιδιαιτερότητα, συνδυάζουν τη Χριστιανική ευλάβεια με το αρχαίο ελληνικό στοιχείο διασκέδασης. Ο διαγωνισμός τσιαττιστών (κυπριακές μαντινάδες) και μουσικής είναι μια παρομοίωση του μουσικού διαγωνισμού του Απόλλων με τον σάτυρο Μαρσύα.
Κοινότητες
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τις κοινότητες που βρίσκονται στη γεωγραφική περιοχή της Πιτσιλιάς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
Διακοπή Ρεύματος Κεφαλονιάς-Ιθάκης 2006
Η μεγάλη διακοπή του ρεύματος στην Κεφαλονιά και στην Ιθάκη συνέβη τη Δευτέρα 23 Ιανουαρίου 2006 όταν στις 21:57 κατέρρευσαν τρεις πυλώνες μεταφοράς του ηλεκτρικού ρεύματος (υψηλής τάσης) της βόρειας πλευράς. Το νησί συνέχισε να τροφοδοτείται από το εναλλακτικό νότιο σύστημα τροφοδοσίας. Μετά τα μεσάνυχτα (1:50) κατέρρευσαν και οκτώ πυλώνες μεταφοράς ηλεκτρικού ρεύματος της νότιας πλευράς. Αποτέλεσμα ήταν να διακοπεί η ηλεκτροδότηση στην Κεφαλονιά και την Ιθάκη.
Πηγές
Κατηγορία:Κεφαλονιά Κατηγορία:Ιθάκη
Παράδοση της Μεραρχίας Πινερόλο
Η Μεραρχία Πινερόλο, ή 24η Μεραρχία «Πινερόλο», ήταν μία από τις 11 ιταλικές μεραρχίες της Ιταλικής Στρατιάς που έδρασε στην Ελλάδα στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Στην πραγματικότητα η δύναμή της ήταν της τάξεως ταξιαρχίας, υπό τον στρατηγό Α. Ινφάντε. Μετά την παράδοση της Ιταλίας στη Γερμανία, η Μεραρχία Πινερόλο διαπραγματεύθηκε την παράδοση των οπλών της στον ΕΔΕΣ και ΕΛΑΣ. Η Πινερόλο ήταν η μόνη μεγάλη ιταλική μονάδα, τμήματα της οποίας συμφώνησαν να συνεργαστούν με την ελληνική αντίσταση. Η συνεργασία επικυρώθηκε με το πρωτόκολλο που υπογράφηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 1943.
Η κατάληψη της Ελλάδας
thumb|right|350px|Χάρτης της Ελλάδας υπό τριπλή Κατοχή: κόκκινο: Γερμανοί γαλάζιο: Ιταλοί πράσινο: Βούλγαροι μπλε: προπολεμική κτήση (ιταλικό έδαφος) Στην τριπλή, γερμανο-ιταλο-βουλγαρική κατοχή, ο ιταλικός στρατός ανέλαβε ένα μεγάλο μέρος από την ηπειρωτική Ελλάδα,τα Ιόνια Νησιά και μέρος των νησιών του Αιγαίου.
Ελληνική Αντίσταση
Η ελληνική αντίσταση κατά τους πρώτους μήνες της Κατοχής ήταν αυθόρμητη. Η εξέγερση στην περιοχή της Ανατολικής Μακεδονίας (Δράμα - Δοξάτο, που οργανώθηκε από τους κομμουνιστές, κατεστάλη με σφαγή του ελληνικού πληθυσμού από τους Βουλγάρους. Το καλοκαίρι του 1941 τα μέλη του Κομμουνιστικού Κόμματος, ο συνταγματάρχης Παπασταματιάδης και o ταγματάρχης Μακρίδης, ξεκίνησαν τη μεθοδική οργάνωση της στρατιωτικής αντίστασης. Αλλά σαν χρονιά γέννησης του Ελληνικού Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού (ΕΛΑΣ) η ιστοριογραφία θεωρεί το 1942, και το συνδέει με το όνομα του Άρη Βελουχιώτη. Μέχρι τα μέσα του 1943 ο ΕΛΑΣ έφτασε να ελέγχει περίπου το μισό της χώρας και όλες οι δυνάμεις του οργανώνονταν σε τακτικό στρατό, επαναλαμβάνοντας την προπολεμική γεωγραφική κατανομή του ελληνικού στρατού. Δεύτερος σε σημασία, αλλά πολύ κατώτερος από τις δυνάμεις του ΕΛΑΣ, ήταν ο στρατός του ΕΔΕΣ που οργανώθηκε από τον συνταγματάρχη Ναπολέοντα Ζέρβα. Οι Άγγλοι κατέβαλαν πολλές προσπάθειες να δημιουργήσουν ένα αντίβαρο στον ΕΛΑΣ ώστε να εξασφαλιστούν οι προϋποθέσεις για την επιστροφή του βασιλιά. Σε αντίθεση με τον ΕΛΑΣ, που είχε τμήματα σε όλη τη χώρα, ο ΕΔΕΣ είχε τμήματα κυρίως στην περιοχή της Ηπείρου.
Ο ιταλικός στρατός στην Ελλάδα
Στα Βαλκάνια οι Γερμανοί είχαν αναπτυγμένες 10 μεραρχίες στην Ελλάδα και την Αλβανία, και 9 μεραρχίες στη Γιουγκοσλαβία. Ο Τσώρτσιλ έγραφε: «19 γερμανικές μεραρχίες ήταν διασκορπισμένες σε όλα τα Βαλκάνια, ενώ εμείς δεν χρησιμοποιούμε εδώ ούτε χίλιους αξιωματικούς και άνδρες» Ο βουλγαρικός στρατός βρισκόταν στα νότια της Γιουγκοσλαβίας και στη Δυτική Θράκη και Ανατολική Μακεδονία. Για να απελευθερώσουν δυνάμεις τους για άλλες αποστολές, οι Γερμανοί αποφάσισαν να επεκτείνουν τη βουλγαρική ζώνη κατοχής σταδιακά, μέχρι του σημείου να καλύπτει την περιοχή της Κεντρικής Μακεδονίας. Το καλοκαίρι του 1943, με την εισβολή των Συμμάχων αρχικά στη Σικελία και στη συνέχεια στο νότο της Ιταλίας, η ιταλική πολεμική προσπάθεια, αλλά και το ίδιο το φασιστικό καθεστώς, κατέρρευσαν. Στις 2 Σεπτεμβρίου υπογράφτηκε ανακωχή μεταξύ της Ιταλίας και των Συμμάχων, η οποία για το φόβο των γερμανικών αντιδράσεων ανακοινώθηκε μόλις στις 8 του ίδιου μηνός. Όσον αφορά τον ιταλικό στρατό, κατά τη στιγμή της ανακωχής στην Ελλάδα βρισκόταν η 11η Στρατιά, υπό τον στρατηγό Κάρλο Βεκιαρέλλι, η οποία αποτελείτο από 12 μεραρχίες: 58 χιλιάδες στρατιώτες στα νησιά του Αιγαίου και 185 χιλιάδες στην υπόλοιπη Ελλάδα.
Όταν στις 8 Σεπτεμβρίου του 1943 ανακοινώθηκε δημόσια η σύναψη ανακωχής μεταξύ Ιταλίας, (της κυβέρνησης του στρατάρχη Πιέτρο Μπαντόλιο), και των συμμαχικών χωρών, που είχε προηγηθεί μυστικά πέντε ημέρες πριν στη Σικελία, το σύνολο σχεδόν των ιταλικών δυνάμεων στα διάφορα μέτωπα κυριολεκτικά παρέλυσε. Το γεγονός αυτό όχι μόνο θορύβησε τους Γερμανούς, καθώς θεωρήθηκε παρασπονδία εκ μέρους της Ιταλίας στο Σύμφωνο του Σιδηρού Άξονα, αλλά τους εξανάγκασε να προχώρησαν με ταχύτητα στην ενίσχυση των δυνάμεών τους με στόχο τον αφοπλισμό των ιταλικών στρατευμάτων σε κοινά μέτωπα, μεταξύ των οποίων στην Ελλάδα. Τον ίδιο ακριβώς στόχο είχε και το συμμαχικό Στρατηγείο Μέσης Ανατολής (ΣΜΑ), που βέβαια γνώριζε την εξέλιξη αυτή πολύ νωρίτερα, όπως αποδεικνύεται παρακάτω, την υλοποίηση του οποίου ανέλαβε στην Ελλάδα η Βρετανική Στρατιωτική Αποστολή (ΒΣΑ), με την άμεση βοήθεια των ελληνικών αντιστασιακών οργανώσεων, μέσω του Κοινού Γενικού Στρατηγείου Ανταρτών, που είχε ήδη συσταθεί δύο μήνες πριν, μετά το Σύμφωνο των Εθνικών Ομάδων.
Μετά την ιταλική ανακωχή
thumb|right|200px| Ιταλοί αιχμάλωτοι των Γερμανών στο νησί της Κέρκυρας, τον Σεπτέμβριο του 1943
Με βάση τη συμφωνία μεταξύ της γερμανικής και της ιταλικής διοίκησης στην Ελλάδα, στο τέλος του Ιουλίου του 1943 η διοίκηση της 11ης ιταλικής Στρατιάς πέρασε στα χέρια του Γερμανού στρατηγού Αλεξάντερ Λαιρ. Σε όλη την Ελλάδα οι Ιταλοί παραδόθηκαν στους Γερμανούς, σύμφωνα με τη διαταγή του Βεκιαρέλλι, με λίγες εξαιρέσεις : Το μόνο ιταλικό τμήμα που δεν παραδόθηκε, και εν μέρει διασώθηκε ήταν η Μεραρχία Πινερόλο.
24η Μεραρχία Πεζικού Πινερόλο
Κατά τη στιγμή της ανακωχής τα τμήματα της μεραρχίας βρισκόταν γεωγραφικά ως εξής: Μαζί με τις βοηθητικές μονάδες, συνολικά 14 χιλιάδες άτομα.
Η μόνη περιοχή της Θεσσαλίας που είχε περάσει πέρα από τον έλεγχο της μεραρχίας ήταν η Καρδίτσα, η οποία καταλήφθηκε από τον ΕΛΑΣ στις 12 Μαρτίου 1943, και έγινε, σύμφωνα με το BBC, «η πρώτη πόλη στην Ευρώπη που απελευθερώθηκε από την Αντίσταση». Η Ιταλίδα ερευνήτρια Lidia Santarelli στη μελέτη της Τυφλή βία: ιταλικά εγκλήματα πολέμου στην Ελλάδα της Κατοχής τόνισε ότι από τα δεκάδες ιταλικά εγκλήματα, όπως το κάψιμο των χωριών και πόλεων του Δομένικου, του Κούρνοβου, του Αλμυρού και άλλα, διαπράχθηκαν κατά την περίοδο 14 με 25 Αυγούστου 1943, λίγες μέρες πριν από την ιταλική ανακωχή της 3ης Σεπτεμβρίου 1943 και τα περισσότερα από αυτά έγιναν στην περιοχή ευθύνης της Πινερόλο. Αυτό τονίζει περισσότερο τη γενναιοδωρία των Ελλήνων ανταρτών και του πληθυσμού στα γεγονότα που ακολούθησαν σε σχέση με τις πριν μερικές μέρες εχθρούς τους και κατακτητές. Πριν από το πραξικόπημα της 15 Ιουλίου 1943 ο διοικητής της μεραρχίας Καίσαρ Μπενέλι αντικαταστάθηκε από τον Αδόλφο Ινφάντε, ο οποίος ήταν προσκείμενος στον βασιλιά της Ιταλίας Βιττόριο Εμανουέλε τον Γ΄ και στο στρατηγό Μπαντόλιο. Ο Ινφάντε έχει επίσημα δηλώσει ότι θα ήταν πιο επιεικής σε σχέση με τον ελληνικό πληθυσμό, γεγονός που δεν τον εμπόδισε να κάψει την πόλη του Αλμυρού στις 15 Αυγούστου, μετά από μια προσπάθεια των ανταρτών να αφοπλίσουν την ιταλική φρουρά.
Τμήματα της Πινερόλο που παραδόθηκαν στους Γερμανούς:
Το μήλο της έριδος
Τα ιταλικά όπλα στην Ελλάδα ξαφνικά πήραν αυτές τις μέρες του Σεπτέμβρη μεγάλη σημασία. Η ξεχασμένη ιταλική στρατία, στην τελευταία της πνοή, έλαβε μια απρόσμενη τιμή. Το λείψανό της απέκτησε περισσότερο βάρος απ' τη ζωή της. Ο Γουντχάους έγραψε στο μεταπολεμικό βιβλίο του Το μήλο της έριδος: «Η αποστολή είχε κατηγορηματικές διαταγές του στρατηγού Wilson να κάνει κτήμα της κάθε ιταλικό όπλο ... και σε καμία περίπτωση να μην αφήσει να πέσει το σύνολό τους στα χέρια του ΕΛΑΣ». Με την πολιτική αυτή, και τη μη ενημέρωση του ΕΛΑΣ σχετικά με την επικείμενη ανακωχή, οι Βρετανοί προτιμούσαν την αδράνεια, η οποία είχε ως αποτέλεσμα η συντριπτική πλειοψηφία του ιταλικού οπλοστάσιου να πέσει στα χέρια των Γερμανών και οι Ιταλοί στρατιώτες σε στρατόπεδα αιχμαλώτων πολέμου. Ο Τσώρτσιλ έγραψε στα απομνημονεύματά του: «Η ιταλική συνθηκολόγηση τον Σεπτέμβριο του 1943 διετάραξε το σύνολο της ισορροπίας δυνάμεων στην Ελλάδα. Ο ΕΛΑΣ ήταν σε θέση να εξασφαλίσει για τον εαυτό του μεγάλο μέρος των ιταλικών όπλων, συμπεριλαμβανομένων των όπλων του συνόλου μιάς ιταλικής μεραρχίας, και για να επιτύχει στρατιωτική υπεροχή. Η απειλή του κομμουνιστικού κινήματος, στην περίπτωση της γερμανικής υποχώρησης, η οποία και πρακτικώς εφαίνετο τώρα δυνατή, επέβαλλε άγρυπνον προσοχήν»
9-10 Σεπτεμβρίου
Ο Ινφάντε κατόπιν αιτήματος των Γερμανών, τους παρέδωσε το αεροδρόμιο της Λάρισας, ώστε να μην πέσει στα χέρια των ανταρτών. Στις 10 Σεπτεμβρίου ο Ινφάντε πήγε για ενίσχυση της φρουράς της πόλης των Τρικάλων, πολιορκούμενης από αντάρτες του ΕΛΑΣ. Η 1η Μεραρχία του ΕΛΑΣ περιέβαλε την πόλη των Τρικάλων για να σταματήσει την προσπάθεια του συντάγματoς της Αόστα για υποχώρηση στη Λάρισα. Η Αόστα περίμενε οδηγίες και την άφιξη του Ινφάντε. . Οι διαπραγματεύσεις ξεκίνησαν στις 11 Σεπτεμβρίου και έληξαν στην Πόρτα Τρικάλων
Εν τω μεταξύ, κατά την περίοδο 8 Σεπ - 11 Σεπ, οι ιταλικές φρουρές στην περιοχή της Μαγνησίας, καθώς και 1.500 στρατιώτες στο νησί της Εύβοιας, που δεν ανήκαν στην Πινερόλο, παραδόθηκαν μαζικά ή αφοπλίστηκαν από τους αντάρτες του. Με τα νέα ιταλικά όπλα ο ΕΛΑΣ δημιούργησε στις 20 Σεπτεμβρίου στο Πήλιο την 16η Μεραρχία κάτω από την εντολές του Θ.Καλλίνου Στις 12-13 Σεπτεμβρίου τα γερμανικά στρατεύματα κατέλαβαν την πόλη του Βόλου. Ήταν επείγουσα ανάγκη να περάσουν οι Ιταλοί από το Πήλιο δια του θεσσαλικού κάμπου στην Πίνδο, για να αποφύγουν τη σύλληψη τους από τους Γερμανούς. Η οργανώσεις του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ με επιτυχία πραγματοποίησαν αυτή την αποστολή
Το Πρωτόκολλο της 11 Σεπτεμβρίου
Η Πινερόλο ήταν η μόνη μεγάλη ιταλική μονάδα, τμήματα της οποίας συμφώνησαν να συνεργαστούν με την ελληνική αντίσταση. Αυτό επιβεβαιώθηκε με το πρωτόκολλο που υπογράφηκε στις 11 Σεπτεμβρίου στην Πύλη Τρικάλων από την Πινερόλο από τον στρατηγό Ινφάντε, από τον ΕΛΑΣ από τους Σαράφη, Βελουχιώτη και Σαμαρινιώτη, από τον ΕΔΕΣ από τον συνταγματάρχη Ραυτόπολο, από τη βρετανική αποστολή από τον Γουντχάους. Σύμφωνα με το πρωτόκολλο οι Ιταλοί οι οποίοι έχουν εκφράσει την επιθυμία να συνεχίσουν τον πόλεμο στο πλευρό των Ελλήνων ανταρτών θα διατηρούσαν τον οπλισμό τους και θα τοποθετούνταν μεταξύ των ελληνικών θέσεων. Οι Ιταλοί που δεν θέλαν να πολεμήσουν θα αφοπλιστούν και θα τοποθετούνται σε στρατόπεδα. Τα όπλα τους θα ληφθούν από μικτά κλιμάκια, και θα μοιραστούν με την ίδια αναλογία που μοιράζωνταν το συμμαχικό υλικό. Την τροφοδοσία των Ιταλών ανέλαβαν οι Βρετανοί. Όταν θα το επιτρέψουν οι συνθήκες, όλοι οι ενδιαφερόμενοι θα μεταφερθούν στην Ιταλία.
11 - 12 Σεπτεμβρίου
Τα Γερμανικά στρατεύματα εισήλθαν στην πόλη της Λάρισας, και αμέσως ξεκίνησαν για την πόλη των Τρικάλων, για να αποτρέψουν την παράδοση των Ιταλών. Στο δρόμο Λάρισας-Τρικάλων, έδωσε μάχη η 1η Μεραρχία του ΕΛΑΣ ώστε οι Ιταλοί να αποσυρθούν από τα Τρίκαλα. Όταν το μεσημέρι 12 Σεπτεμβρίου οι Γερμανοί εισήλθαν στα Τρίκαλα, οι ιταλικές μονάδες αποσύρθηκαν από την πόλη.
Οι δυνάμεις υπό τη διοίκηση του Ινφάντε ήταν: Συνολικά 5.500 άνθρωποι - αριθμός σημαντικά μικρότερος των 14 χιλ της Πινέρολο στις 8 Σεπτεμβρίου.
Κοινή μάχη
Η διοίκηση της Πινερόλο χωρίζεται σε 3 τομείς: Η έδρα της βρίσκεται στο Περτούλι, όπου ήταν και το αρχηγείο του ΕΛΑΣ. Η προσπάθεια των Βρετανών να υπαχθούν οι Ιταλοί απευθείας στο Συμμαχικό Στρατηγείο της Μέσης Ανατολής συνάντησε την αντίσταση του Σαράφη και απέτυχε. Στον κεντρικό τομέα το ιταλικό πυροβολικό στις 21 - 22 Σεπτεμβρίου πήρε μέρος στην αναχαίτιση της προσπάθειες των Γερμανών να εισχωρήσουν στην Πίνδο 100 ιππείς της Αόστα έλαβαν μέρος στην επιδρομή στο αεροδρόμιο της Λάρισας που κατέληξε σε αποτυχία Εδώ, σημειώνει ο Γουντχάους, το Κάιρο δεν είχε ενημερωθεί ότι η Πινερόλο ήταν στο στάδιο της αποσύνθεσης
Οι συγκρούσεις μεταξύ ΕΔΕΣ και ΕΛΑΣ
Στις 10 του Οκτωβρίου άρχισαν στρατιωτικές συγκρούσεις μεταξύ του ΕΔΕΣ και του ΕΛΑΣ. Το BBC ονομάζει τον Βελουχιώτη εγκληματία πολέμου. Στις 13 Οκτωβρίου ο ΕΛΑΣ κατηγορήθηκε από τον Τσώρτσιλ στο Βρετανικό Κοινοβούλιο για τη δολοφονία ενός βρετανού αξιωματικού. Η Επιτροπή του Συμμαχικού Αρχηγείου στη Μέση Ανατολή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο θάνατος του υπολοχαγού A.Habart ήταν αποτέλεσμα ατυχήματος. Αλλά οι επαφές μεταξύ του ΕΛΑΣ και της βρετανικής αποστολής σταματησαν
Ο Αφοπλισμός της Πινερόλο
Μετά τις αψιμαχίες των Ιταλών με τους Γερμανούς, τον Σεπτέμβριο, ο Σαράφης κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι Ιταλοί δεν είχαν καμία επιθυμία να πολεμήσουν, και ότι διατηρούσαν την τάξη χάρη στην επιμονή των Βρετανών, για την πιθανή χρήση των Ιταλών εναντίον του ΕΛΑΣ. Το Γενικό Επιτελείο του ΕΛΑΣ κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι Ιταλοί ήταν μάλλον επιζήμιοι και στην περίπτωση της γερμανικής επίθεσης, θα αφήσουν τη θέση τους και θα έφερναν σύγχυση στα τμήματα του ΕΛΑΣ. Η πρόταση για τον αφοπλισμό τους δεν έγινε δεκτή από τους Βρετανούς. Ταυτόχρονα, σύμφωνα με τις πληροφορίες που έλαβε, μέρος των ιταλών αξιωματικών συνέχισαν να είναι πιστοί στο φασισμό, και ήταν έτοιμοι να συνεργαστούν με τους Γερμανούς. Διαβάζοντας προσεκτικά τις διαταγές του Ινφάντε, σύμφωνα με τις οποίες το κομμουνιστικό ΕΛΑΣ επιδιώκει να δημιουργήσει μπολσεβίκικο καθεστώς στην Ελλάδα, οι διοικητές του ΕΛΑΣ κατέληξαν στο τελικό συμπέρασμα ότι η Ινφάντε ήταν υπο βρετανική επιρροή στις προσπάθειές τους να χρησιμοποιήσουν τους Ιταλούς κατά τον ΕΛΑΣ.Το Γενικό Στρατηγείο του ΕΛΑΣ αποφάσισε να αφοπλίσει την Πινερόλο. Στις 14 Οκτωβρίου 150 ιππείς του ΕΛΑΣ αφόπλισαν με ξαφνική επίθεση τους 800 ιππείς της Αόστα. Στη δίωρη μάχη σκοτώθηκαν 19 Ιταλοί. Οι υπόλοιπες ιταλικές μονάδες παραδίδονται αμαχητί. Οι μονάδες της Δυτικής Μακεδονίας και της Ευρυτανίας αφοπλίστηκαν λίγες μέρες νωρίτερα, όπως δήλωσαν εγγράφως ότι δεν θέλουν να πολεμήσουν. Σε μια ευγενική επιστολή προς τον Ινφάντε, το Στρατηγείο του ΕΛΑΣ κάνει αναφορά για αναγκαστικό «φιλικό αφοπλισμό», προκειμένου να αποφευχθεί η συνεργασία των φασιστών αξιωματικών της Πινερόλο με τους Γερμανούς, η οποία θα έθετε σε κίνδυνο τον ίδιο και τους Ιταλούς Δημοκράτες. Το φυλλάδιο του ΕΛΑΣ προς τους «αξιωματικούς και στρατιώτες, αδερφούς Ιταλούς» λέει ότι δεν έχει τίποτα εναντίον τους και, "μας δώσατε τα όπλα σας, αλλά να μην αισθάνονται στιγματισμένοι", "Ο Ιταλικός και Ελληνικός λαοί είναι αδέλφια, θάνατος στους Γερμανούς και στούς φασίστες. Ζήτω η ελεύθερη Ελλάδα. Ζήτω η ελεύθερη Ιταλία."
Οι αξιωματικοί της Βρετανικής Αποστολής εξοργίστηκαν όχι τόσο από την παραβίαση της συμφωνίας, αλλά με το γεγονός ότι σύγχρονο οπλοστάσιο ήταν πια στα χέρια του ΕΛΑΣ, παρέχοντάς του πλεονέκτημα έναντι του ΕΔΕΣ, κάτι που ήταν εμπόδιο για τη βρετανική κυβέρνηση για τη διατήρηση της μοναρχίας στην Ελλάδα. Σαν εκδίκηση η Βρετανική αποστολή σταμάτησε όλες τις παραδόσεις, κάτι που αισθάνθηκαν αμέσως οι Ιταλοί
Αξιοσημείωτη είναι η εκτίμηση του Υπουργείου Πολέμου των ΗΠΑ: "Η Μεραρχία Πινερόλο και το Σύνταγμα Ιππικού της Αόστα, προσχώρησαν στις δυνάμεις του ΕΛΑΣ και ΕΔΕΣ και σχεδιάστηκε να ενεργήσουν ως οργανωμένες στρατιωτικές μονάδες. Όταν μία επιχείρηση που τους προτάθηκε απορρίφθηκε από τους Ιταλούς, και η άλλη κατέληξε σε πλήρη αποτυχία, οι Έλληνες, αφόπλισαν το σύνταγμα και τη μεραρχία, και δέχθηκαν εθελοντές από αυτούς στις κανονικές μονάδες των ανταρτών»( Υπουργείου Πολέμου ΗΠΑ, Δελτίο αριθ. 20 243. Γερμανική επιχειρήσεις εναντίον των ανταρτών στα Βαλκάνια. Ελληνική έκδοση 1999, σελίδα 73) Ο Mulgan, αυτόπτης, δήλωσε: «Ήταν προφανές ότι οι Έλληνες αντάρτες τελικά θα τους αφοπλίσουν .... οι Ιταλοί το γνώριζαν, αλλά δεν έκαναν καμία προσπάθεια να αποφύγουν τον αφοπλισμό"
Κατά την εκτίμηση του ΕΛΑΣ, ο αφοπλισμός της Πινερόλο ανέβασε το πνεύμα του πληθυσμού και έδωσε στον Απελευθερωτικό Στρατό, ένα απίστευτο πριν από λίγες εβδομάδες οπλοστάσιο. Μόνο με ένα μέρος από τα όπλα της ιταλικής μεραρχίας έχει δημιουργηθεί στο Πήλιο η 16η Μεραρχία. Λόγω επάρκειας δυνάμεων στη Θεσσαλία, η μεραρχία σύντομα μεταφέρθηκε στη Στερεά Ελλάδα.
Ο αφοπλισμός του Ιππικού της Αόστα και η κατάσχεση των 800 ίππων της έχουν καταστήσει δυνατή το σχηματισμό της Θεσσαλικής ταξιαρχίας ιππικού του ΕΛΑΣ>
Τα βάσανα της Πινερόλο
Η Μεραρχία αφοπλίστηκε σε μία από τις φτωχότερες περιοχές της Ελλάδας, η οποία καταστράφηκε από τον πόλεμο. Μετά τον αφοπλισμό και για λόγους ασφαλείας, προκειμένου οι βαθμοφόροι και οπλίτες της Πινερόλο να μεταφέρθηκαν στην : -Περιοχή του προπολεμικού καλοκαιρινού θέρετρου της Νεράιδας (3500) -Περιοχή Γρεβενών (3500) -Περιοχή Καρπενησίου (2500)
Οι Επιχειρήσεις από τις 17 Οκτωβρίου έως 4 Δεκεμβρίου του 1943
Στις 17 Οκτωβρίου, ξεκίνησε μια μαζική επιχείρηση 20.000 Γερμανών στρατιωτών (δύο μεραρχίες), που υποστηρίζονταν από τεθωρακισμένα και αεροσκάφη. Οι Γερμανοί κατέλαβαν το Μέτσοβο και την Καλαμπάκα. Οι μάχες διήρκεσαν 40 ημέρες. Οι καταστροφή των χωριών ήταν τεράστια. «Τον Νοέμβριο και τον Δεκέμβριο του 1943 φάνηκε ότι όλα τα ελληνικά χωριά καίγονταν. Ο Γουντχάους δήλωσε μετά τη μάχη στον Σαράφη: "Οι Γερμανοί κατάλαβαν επιτέλους ότι δεν μπορούσαν να νικήσουν τον ΕΛΑΣ." Ο Σαράφης απάντησε: "Όχι μόνο οι Γερμανοί">
Η Τραγωδία της Νεράιδας
Στις 7 του Νοέμβρη δύο γερμανικές φάλαγγες από τη Λαμία και Αγρίνιο έκλεισαν τη σφήνα επι του Καρπενησίου. Το 42ο Σύνταγμα του ΕΛΑΣ δεν μπορούσε να τους σταματήσει. Οι 2500 Ιταλοί της πόλης στάλθηκαν βιαστικά στη Νεράιδα, όπου ο αριθμός τους έχει φτάσει στις έξι χιλιάδες, και η κατάσταση με την τροφοδοσία τους ήταν σε οριακή κατάσταση Οι Ιταλοί υπέφεραν από υποσιτισμό και περνούσαν τον χρόνο τους σε αναζήτηση κάστανων και καρυδιων στο δάσος. Πολλοί υπέφεραν από δυσεντερία " Αλλά η γερμανική επίθεση συνεχίστηκε και οι Γερμανοί μπήκαν στη Nεράιδα στις 27 Νοεμβρίου. Οι Ιταλοί σκορπίσαν στα βουνά. Στη διάρκεια του χειμώνα, και χωρίς τροφή, πολλοί επέλεξαν να παραδοθούν. Μεταξύ αυτών ήταν και ο στρατηγός Ντζούντιτσε. Στο νοσοκομείο της Nεράιδας οι Γερμανοί εκτέλεσαν 50 τραυματίες και άρρωστους Ιταλούς. Οι Γερμανοί έκαψαν το χωριό. 20 ημέρες οι Ιταλοί περιπλανούνταν πεινασμένοι, μέσα στο κρύο στα βουνά. Όταν οι Γερμανοί αποχώρησαν από τις έξι χιλιάδες Ιταλούς επέστρεψαν στο χωριό τέσσερις χιλιάδες, ενώ άλλοι πέθαναν. Ωστόσο, σύμφωνα με την Αμερικανική OSS, 1500 Ιταλοί παραδόθηκαν στους Γερμανούς.
Με το τέλος των γερμανικών επιχειρήσεων οι Ιταλοί που επέστρεψαν στη Nεράιδα, έχοντας ζήσει ένα τραγικό χειμώνα μέχρι το Μάρτιο του 1944, με εντολή του ΕΛΑΣ διασκορπίστηκαν στα χωριά για να σωθούν από βέβαιο θάνατο. Ενώ ζουσαν σε καλύβες, δεκάδες Ιταλοί πέθαναν από την πείνα, το κρύο και ασθένειες. Οι αντάρτες που και οι ίδιοι πεινόυσαν, δεν ήταν σε θέση να τροφοδοτήσουν τους Ιταλούς. Ο διοικητής της πρώτης μεραρχίας, στρατηγός Δ.Φλούλης κατηγόρησε δημοσίως τη βρετανική αποστολή ότι μετά την παράδοση του οπλισμού, έχασαν το ενδιαφέρον και τη δέσμευσή τους για τους Ιταλούς. Ενώ το αεροδρόμιο χρησιμοποιήθηκε για τον επαναπατρισμό του Ινφάντε, δεν προσγειώθηκε κανένα αεροσκάφος με φορτίο τροφίμων. . Τα 50 γραμμάρια ψωμί και 3 κουταλιές φασολιών την ημέρα δεν σώζαν από μαζικούς τάφους. Ο Σαράφης έγραψε ότι το πρόβλημα των Ιταλών ήταν το μόνο θέμα συζήτησης με τη βρετανική αποστολή εκείνη τη στιγμή, λόγω των τεταμένων σχέσεων. Οι Βρετανοί απαντούσαν ότι η αποστολή δεν μπορεί να ασχοληθεί με τους Ιταλούς και ήταν καλύτερα να παραδοθούν στους Γερμανούς. Με αυτήν την κατάσταση, ο ΕΛΑΣ δεν είχε άλλη επιλογή παρά να διασκορπίσει τους Ιταλούς στα χωριά σε μεγάλη γεωγραφική περιοχή. Το μέτρο αυτό ήταν σωτήριο.
Όμως, παρά τις προσπάθειες και τη διασπορά των Ιταλών στη δυτική περιοχή της Θεσσαλίας, τη Δυτική Μακεδονία και την Ευρυτανία, οι αριθμοί των θανάτων από την πείνα και τις ασθένειες είχαν φτάσει τους 1.500. Οι Ιταλικές πηγές αναφέρουν 1150 νεκρούς, 2250 τραυματίες και 1500 αγνοούμενους Αυτό καθιστά την Πινερόλο τη δεύτερη πιο μαρτυρική ιταλική μεραρχία στην κατεχόμενη Ελλάδα μετά την Άκουη, αν και για διαφορετικούς λόγους
Επίλογος
Ο στρατηγός Ινφάντε έγινε Αναπληρωτής Αρχηγός του Επιτελείου της Ιταλίας, και στη συνέχεια βοηθός του πρίγκιπα Ουμπέρτο II μέχρι την πτώση της μοναρχίας. Ο στρατηγός Ντζούντιτσε εκτελέστηκε από τους Γερμανούς για την παθητικότητα κατά τον αφοπλισμό της φρουράς του Βόλου.
Η ιταλική κυβέρνηση αποφάσισε το 1953 να συγκεντρώσει τα λείψανα των νεκρών της Μεραρχίας Πινερόλο. Μιά ξεχωριστή αναφορά για τους ιταλούς αντι-φασίστες οι οποίοι παρέμειναν μέχρι το τέλος του πολέμου στις τάξεις των Ελλήνων ανταρτών .:
Παραπομπές
Κατηγορία:Εθνική Αντίσταση Κατηγορία:1943 Κατηγορία:Ιταλική κατοχή της Ελλάδας
Κιάινγκ Κιάινγκ
Η Κιάινγκ Κιάινγκ (ကြိုင်ကြိုင်) είναι η πρώην Πρώτη Κυρία της Μιανμάρ, σύζυγος του πρώην Πρωθυπουργού Ταν Σουέ, αρχηγού κράτους, της Βιρμανίας, από το 1992 έως το 2011, ως Πρόεδρος του Κρατικού Συμβουλίου Ειρήνης και Ανάπτυξης. Έγινε η Πρώτη Κυρία της χώρας, όταν ο σύζυγος της έγινε αρχηγός του Κράτους και της Κυβέρνησης.
Η Κιάινγκ γεννήθηκε στον δήμο Κάου Κιάικ, στην πολιτεία Καγίν της Μιανμάρ. Είναι Πα-Ο, κόρη των Κιου Τιν και Φουάρ Μάι μιας εθνικής οικογένειας. Ο πατέρας της, Κιου Τιν, είναι Κινέζος και η μητέρα της είναι Πα-Ο. Είναι η είναι η πέμπτη κόρη ανάμεσα σε εννέα αδέλφια. Έλαβε εκπαίδευση στο Μουλμέιν. Έχουν πέντε κόρες, τις Άγιε Άγιε Τιτ Σούε, Ντέουα Σουέ, Χιν Πιόνε Σουέ, Κι Κι Σουέ και Ταντάρ Σουέ, και τρεις γιους, τους Κιάινγκ Σαν Σουέ, Θαντ Ζάου Σουέ και Χτουν Νάινγκ Σουέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βιρμανοί πολιτικοί
1899 Κρόμελιν
Ο Κρόμελιν (Crommelin) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,3. Ανακαλύφθηκε το 1971 από τον Τσέχο αστρονόμο Λούμπος Κόχουτεκ, που παρατηρούσε από το Μπέργκεντορφ του Αμβούργου, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Βρετανού αστρονόμου Άντριου Κρόμελιν (Andrew Claude de la Cherois Crommelin).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Κρόμελιν είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κρομελιν