cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ζάρκο Πάσπαλι
Παναθηναϊκός
Η σεζόν 1994-1995 τον βρίσκει στον μεγάλο αντίπαλο Παναθηναϊκό, παρέα με τους Παναγιώτη Γιαννάκη, Στόγιαν Βράνκοβιτς και τον Νίκο Γκάλη, ο οποίος μετά από λίγο αποχώρησε. Με το ξεκίνημα της σεζόν, ο ΠΑΟ κερδίζει τον Ολυμπιακό για το κύπελλο και ο Πάσπαλι, που ήταν πρωταγωνιστής, γίνεται κόκκινο πανί για τους φίλους του Ολυμπιακού και ήρωας για τους φίλους του ΠΑΟ. Αγωνιστικά επηρεασμένος από την αστοχία που όλο και μεγαλώνει, μεταμορφώνεται από ένα δεινό σουτέρ σε ένα ευκίνητο φόργουορντ που εκμεταλλεύεται τον αιφνιδιασμό και τις γρήγορες επιθέσεις, σκοράροντας όλο και πιο κοντά στο καλάθι.
Η αστοχία του αποδεικνύεται και πάλι καθοριστική, καθώς στο κρίσιμο παιχνίδι της κανονικής περιόδου απέναντι στον Ολυμπιακό ο Πάσπαλι αστοχεί και πάλι σε κρίσιμη βολή και ο Παναθηναϊκός χάνει το πλεονέκτημα έδρας, που έχει ως συνέπεια να χάσει μετά και το πρωτάθλημα. Την ίδια χρονιά στην Ευρωλίγκα ο ΠΑΟ στηριζόμενος σε Πάσπαλι, Βράνκοβιτς, Γιαννάκη κάτω από τις οδηγίες του Ευθύμη Κιουμουρτζόγλου παίζει ίσως το θεαματικότερο μπάσκετ της νεότερης ιστορίας του, βασιζόμενο στην ταχύτητα, τους αιφνιδιασμούς και τις εντυπωσιακές ενέργειες, και είναι το φαβορί για το τρόπαιο, όμως στον ημιτελικό του φάιναλ φορ της Σαραγόσα χάνει και πάλι από τον Ολυμπιακό (ο οποίος όμως έχασε για δεύτερη συνεχόμενη φορά στον τελικό, αυτή την φορά από τη Ρεάλ Μαδρίτης).
Πανιώνιος
Την επόμενη χρονιά, ο Πανιώνιος του Ντούσαν Ίβκοβιτς ήταν η ομάδα που κέρδισε από το πέρασμα του Ζάρκο, καθώς με τη βοήθειά του κατέκτησε την τρίτη θέση.
Στο τέλος της σεζόν, οι εντυπωσιακές του εμφανίσεις στην Ολυμπιάδα της Ατλάντα έκαναν τους Ατλάντα Χοκς να του δώσουν την ευκαιρία να δοκιμαστεί και να αγωνιστεί στο ΝΒΑ. Για εξωαγωνιστικούς λόγους η απόδοση του έπεσε και πάλι και δεν κατάφερε να ξαναγωνιστεί τελικά στο ΝΒΑ, αγωνίστηκε όμως στη γαλλική Ρασίγκ Παρί, την οποία βοήθησε να κερδίσει το πρωτάθλημα μετά από 43 χρόνια.
Άρης
Τη σεζόν 1997-1998 επιστρέφει στην αγαπημένη του Ελλάδα για τον Άρη Θεσσαλονίκης, με τον οποίο κέρδισε το κύπελλο Ελλάδος και δεν εγκατέλειψε όπως πολλοί συμπαίκτες λόγω των χρεών που είχε η ομάδα απέναντι σε όλους τους αθλητές της.
Σταμάτησε το μπάσκετ σε ηλικία μόλις 32 ετών.
Εθνική Γιουγκοσλαβίας
Υπήρξε επί σειρά ετών βασικό στέλεχος της εθνικής ομάδας της Γιουγκοσλαβίας.
Το 1987 σε ηλικία 21 ετών ήταν ένας από τους ηγέτες της Εθνικής Γιουγκοσλαβίας που κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ της Αθήνας και ο Νίκος Γκάλης και η παρέα του του στέρησαν την ευκαιρία να κατακτήσει το τρόπαιο στον τελικό, που τελικώς το κατέκτησε η Ελλάδα.
Το 1988 κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στην Ολυμπιάδα της Σεούλ, χάνοντας στον τελικό από την εξίσου ισχυρότατη ΕΣΣΔ.
Το 1989 είχε την τύχη να αγωνιστεί επάξια στην καλύτερη ίσως ομάδα της Εθνικής Γιουγκοσλαβίας που πολλοί ονόμασαν ευρωπαϊκή ντριμ τιμ και να κατακτήσει το χρυσό μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ του Ζάγκρεμπ απέναντι στην Ελλάδα και δίπλα σε ονόματα όπως οι Πέτροβιτς, Ράτζα, Ντίβατς, Βράνκοβιτς, Κούκοτς, Ζντοβτς, Ντανίλοβιτς.
Το 1991 στο Ευρωμπάσκετ της Ρώμης απέναντι στη γηπεδούχο Ιταλία κατέκτησε και πάλι το χρυσό μετάλλιο.
Το 1995 επανέλαβε την επιτυχία του στο Ευρωμπάσκετ της Αθήνας, κερδίζοντας και πάλι το χρυσό μετάλλιο απέναντι στη Λιθουανία, αφού στον ημιτελικό η Γιουγκοσλαβία είχε ήδη αποκλείσει την Ελλάδα.
Το 1996 στην Ολυμπιάδα της Ατλάντα κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο, αφού η Γιουγκοσλαβία δεν κατάφερε να σταματήσει τη Ντριμ Τιμ 2.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σέρβοι καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Γιουγκοσλάβοι καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Γιουγκοσλάβοι Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Γιουγκοσλαβίας Κατηγορία:Σμολ φόργουορντ Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παρτιζάν Βελιγραδίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σαν Αντόνιο Σπερς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πανιωνίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ρασίνγκ Μπασκέτ Παρί Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Βίρτους Μπολόνια Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές μαυροβουνιακών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές αμερικανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές σερβικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές γαλλικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές του NBA Κατηγορία:Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1988 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1996 Κατηγορία:Ολυμπιονίκες της καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Παίκτες νικητές Ευρωμπάσκετ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1987 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1989 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1991 Κατηγορία:Παίκτες νικητές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος FIBA Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 1990
Ab urbe condita
εναλλ.=Αντωνινιανός του Πακατιανού|μικρογραφία|[[Αντωνινιανός του Πακατιανού, σφετεριστή του Ρωμαίου αυτοκράτορα Φιλίππου, που χρονολογείται το 248-249 μ.Χ.. Επιγράφεται, στη μπροστινή όψη, IMP TI CL MAR PACATIANVS P [ΙVS] F [ELIX] IN [VICTVS], και στην πίσω όψη, ROMAE AETER [NAE] AN [NO] MIL [LESIMO] ET PRIMO («Στην αιώνια Ρώμη, στα χίλια έτη και πρώτο της», δηλαδή 1001 έτη μετά την ίδρυσή της το 753 π.Χ.).|300x300εσ]]
Η λατινική φράση Ab urbe condita (επίσης conditae urbis Anno: AUC ή a.u.c.), που επί λέξει σημαίνει «από κτίσεως πόλεως», αναφέρεται στην ίδρυση της Ρώμης που τοποθετείται κατά παράδοση στο έτος 753 π.Χ. Η φράση έχει χρησιμοποιηθεί από ορισμένους Ρωμαίους ιστορικούς ως αφετηρία του ημερολογίου τους, αν και το συνηθέστερο σύστημα χρονολόγησης των Ρωμαϊκών ετών ήταν η αναφορά των ονομάτων των δύο υπάτων κάθε έτους. Το όνομα του αυτοκράτορα χρησιμοποιήθηκε επίσης για να προσδιορίσει τα έτη, ιδιαίτερα στην βυζαντινή αυτοκρατορία μετά από το 537, όταν ο Ιουστινιανός Α' απαίτησε τη χρήση του.
Επίσης, με τον ίδιο τίτλο είναι γνωστό και το έργο του Τίτου Λίβιου, στο οποίο καταγράφει την ιστορία της Ρώμης από την ίδρυση της μέχρι το 9 π.Χ. Μόνο ένα μέρος του έργου έχει σωθεί.
Παραπομπές
Κατηγορία:Συστήματα χρονολόγησης Κατηγορία:Λατινικές φράσεις
Κριάτσι Φωκίδας
Το Κριάτσι (ή Κριάτσιο) είναι ορεινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φωκίδας.
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Το Κριάτσι βρίσκεται στα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Αιτωλοακαρνανίας στις βορειοδυτικές πλαγιές των Βαρδουσίων σε υψόμετρο 1.250 μέτρων και αποτελεί έναν από τους πιο ορεινούς οικισμούς της Ελλάδας και τον ορεινότερο του νομού Φωκίδας. Το όνομα του χωριού ίσως έχει βλάχικη προέλευση. Απέχει 61 χλμ. ΒΔ. του Λιδωρικίου (έδρα του δήμου) και 10 χλμ. ΝΔ. της Αρτοτίνας. Βόρεια του χωριού έχουν ανακαλυφθεί αρχαία ερείπια και οχυρώσεις. Μετά την Επανάσταση του 1821, αναφέρεται επίσημα το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Βωμέας. Το 1919 με το ΦΕΚ 95Α - 03/05/1919 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Βαρδουσίων του Δήμου Δωρίδος και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 46 κατοίκους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
κατηγορία:χωριά του νομού Φωκίδας Κατηγορία:Δήμος Δωρίδος
Ιωάννης Αράπης
Ο Ιωάννης Αράπης (29 Οκτωβρίου 1931-20 Μαρτίου 2013) ήταν Έλληνας οικονομολόγος και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής του ΔΗΚΚΙ στην εκλογική περιφέρεια Β΄ Πειραιά από το 1996 ως το 2000.
Γεννήθηκε στο Κεντρικό Άρτας. Από το 1943 ως το 1944 ανέπτυξε αντιστασιακή δράση. Το 1964 ανέλαβε εκδότης της εφημερίδας "Περαμαϊκό Μέλλον" και την ίδια χρονιά εξελέγη για πρώτη φορά δημοτικός σύμβουλος Περάματος. Μετά την πτώση της χούντας κέρδισε 4 συνεχείς επανεκλογές στο δημοτικό συμβούλιο. Ήταν επίσης πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου, αντιδήμαρχος και πρόεδρος του Πνευματικού Κέντρου Περάματος.
Τη δεκαετία του '90 εντάχθηκε στο ΔΗΚΚΙ. Κέρδισε τις εκλογές του 1996 στη Β΄ Πειραιά και υπηρέτησε μία θητεία ως το 2000.
Ο Γιάννης Αράπης πέθανε από καρκίνο σε ηλικία 82 ετών και κηδεύτηκε στο Πέραμα τον Μάρτιο του 2013.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες οικονομολόγοι Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Δημοκρατικό Κοινωνικό Κίνημα Κατηγορία:Βουλευτές Β΄ Πειραιά
Τσούνγκτσονγκναμ-ντο
Η επαρχία Νότιας Τσούνγκτσονγκ ή Τσούνγκτσονγκναμ-ντο (Χάνγκουλ: 충청남도, Chungcheongnam-do) είναι μία επαρχία στη δυτική άκρη της Νότιας Κορέας. Ο πληθυσμός της είναι 2.059.871 κάτοικοι, σύμφωνα με την απογραφή του 2014. Η έκτασή της είναι 8.204 χλμ2. Η πρωτεύουσα της είναι η πόλη Χόνγκσονγκ. Οι άλλες κυριότερες πόλεις της επαρχίας είναι Τσόναν, Άσαν, Σόσαν, Ντάνγκτζιν, και Γκόνγκτζου.
Κατηγορία:Επαρχίες της Νότιας Κορέας
Σημαία της Σομαλίας
thumb|255px|right|[[Αρχείο:FIAV 111111.svg|23px Λόγος σημαίας: 2:3]] Η σημαία της Σομαλίας καθιερώθηκε στις 12 Οκτωβρίου 1954. Σχεδιάστηκε από τον Μοχάμεντ Αγουάλε Λιμπάν και είχε σκοπό να χρησιμοποιηθεί για όλους τους Σομαλούς. Έπειτα από την επανένωση της ιταλικής Σομαλιλάνδης με τη Βρετανική Σομαλιλάνδη, η σημαία χρησιμοποιείτο για τη Λαοκρατική Δημοκρατία της Σομαλίας.
Σύμφωνα με τον Λιμπάν, η σημαία είναι έτσι σχεδιασμένη ώστε να μοιάζει με τη σημαία των Ηνωμένων Εθνών. Ο ΟΗΕ βοήθησε τη Σομαλία να κερδίσει την ανεξαρτησία της από την Ιταλία και έτσι, τιμής ένεκεν στον Οργανισμό, η Σομαλία καθιέρωσε σχέδιο σημαίας που να μοιάζει με αυτήν του ΟΗΕ.
Το φόντο στη σημαία είναι γαλάζιο και υπάρχει ένα λευκό πεντάκτινο αστέρι. Οι πέντε ακτίνες του συμβολίζουν τις πέντε περιοχές στις οποίες είχαν χωριστεί οι Σομαλοί από τους τότε αποικιοκράτες Ευρωπαίους. Πρόκειται για τις: Βρετανική Σομαλιλάνδη (Σομαλιλάνδη), Ιταλική Σομαλιλάνδη (Σομαλία), Γαλλική Σομαλιλάνδη (Τζιμπουτί), Ογκαντέν (Αιθιοπία) και Βορειανατολική Επαρχία (Κένυα).
Μοναστήρι της Ζάβαλα
Το Μοναστήρι της Ζάβαλα (σερβικά: Манастир Завала) είναι ιστορικό μοναστήρι της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας στη Βοσνία, αφιερωμένο στα Εισόδια της Θεοτόκου.
Περιγραφή και ιστορικά στοιχεία
Το μοναστήρι βρίσκεται στον μικρό οικισμό Ζάβαλα του δήμου Ράβνο στο νότιο τμήμα της χώρας, κοντά στα σύνορα με την Κροατία και το Μαυροβούνιο. Η μονή είναι κτισμένη στους πρόποδες της οροσειράς Όστρογκ δίπλα ακριβώς από παρακείμενη σπηλιά, με αποτέλεσμα η αρχιτεκτονική της να επηρεάζεται σημαντικά από αυτόν τον παράγοντα, με τη βόρεια πλευρά της να στηρίζεται πάνω στους βράχους.
Η ίδρυση της μονής της Ζάβαλα ανάγεται στον 13ο αιώνα, ενώ η πρώτη γραπτή μαρτυρία για την ύπαρξή της χρονολογείται κατά το 1514, περίοδο κατά την οποία αναφέρεται πως διέθετε αίθουσα αντιγραφής συγγραμμάτων. Παράλληλα, σε ανασκαφές που διεξήχθησαν την περίοδο 2000-2002 ανακαλύφθηκαν κάτω από το ιερό θεμέλια παλαιότερης εκκλησίας. Το 1619 ο ναός τοιχογραφήθηκε από τον ονομαστό ζωγράφο Γεώργιο Μιτροφάνοβιτς, ενώ λίγα χρόνια αργότερα στο συγκεκριμένο μοναστήρι εκάρη μοναχός ο άγιος Βασίλειος του Όστρογκ.
Το 1876 η μονή της Ζάβαλα ανακαινίστηκε και επεκτάθηκε μέσω της ανέγερσης κοιτώνων, ενώ δέκα χρόνια αργότερα ξεκίνησε εντός του χώρου της η λειτουργία σχολής. Επιπλέον, το 1899 κατασκευάστηκε και το καμπαναριό, το οποίο είναι κτισμένο πάνω στον παρακείμενο βράχο.
Στη διάρκεια του 20ού αιώνα η μονή υπέστη σοβαρές καταστροφές τόσο κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, όσο και αργότερα κατά την περίοδο του πολέμου της Γιουγκοσλαβίας. Τα τελευταία χρόνια πραγματοποιούνται εργασίες συντήρησης και αποκατάστασης της μονής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σερβικά Ορθόδοξα μοναστήρια στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη Κατηγορία:Εθνικά μνημεία στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη
Αβγό (λικέρ)
thumb|Αβγό λικέρ thumb|Μπουκάλι αυγό λικέρ. Το Αβγό είναι κρεμώδες ηδύποτο με βάση το αβγό, τη ζάχαρη και το κονιάκ. Έχει απαλή, ήπια γλυκιά γεύση που θυμίζει αμύγδαλο. Στις αγγλόφωνες χώρες περιέχει συνήθως 15% οινόπνευμα, ενώ στην ηπειρωτική Ευρώπη η περιεκτικότητα σε οινόπνευμα ποικίλει από χώρα σε χώρα μεταξύ 14% και 20%. Για την παραγωγή του χρησιμοποιούνται κρόκοι αβγών, αρωματικό αλκοόλ, ζάχαρη ή μέλι, κονιάκ, βανίλια και μερικές φορές σαντιγί (ή γάλα εβαπορέ). Γνωστά εμπορικά προϊόντα αβγού λικέρ είναι το Αdvocaat από την Warners, Bols, Verpoorten, Warninks και De Kuyper.
Μορφή και χρήσεις
Στην Ολλανδία (Advocaat) και στο Τιρόλο (Eierlikör) το προτιμούν πιο παχύρρευστο και περιεκτικό, και τρώγεται συχνά με το κουταλάκι του γλυκού, ενώ μια λιγότερο παχύρρευστη παραλλαγή του ποτού εξάγεται. Το παχύρρευστο αβγό λικέρ χρησιμοποιείται επίσης ως συστατικό σε διάφορα είδη επιδορπίων καθώς και στο παγωτό ή ως γέμιση σε ζύμες. Πίνεται επίσης ως ορεκτικό (απεριτίφ) ή χωνευτικό. Ο παραδοσιακός τρόπος σερβιρίσματος είναι σε ποτήρι με ευρύ στόμιο και πασπαλισμένο με λίγη σκόνη κακάο από πάνω.
Ο τύπος εξαγωγής προτιμάται ιδιαίτερα για κοκτέιλ και long drinks. Το πιο γνωστό κοκτέιλ που χρησιμοποιεί Αdvocaat είναι η χιονόμπαλα, που αποτελείται από Αdvocaat, λεμονάδα με ανθρακικό και μερικές φορές χυμού από πράσινο λεμόνι, αν και αυτό δεν είναι απαραίτητο. Ένα άλλο ιδιαίτερα δημοφιλές ποτό είναι το Μπομπαρντίνο, που συνήθως πίνεται σε ιταλικά χιονοδρομικά κέντρα και αποτελείται από Αdvocaat, μαύρο καφέ, και ουίσκι.
Η ιστορία του ποτού
Το αβγό λικέρ προέρχεται από την ολλανδική πρώην αποικία του Σουρινάμ και την πόλη του Ρεσίφε. Επειδή αρχικά χρησιμοποιούσαν το φρούτο αβοκάντο πήρε και το αρχικό του όνομα (άτβοκατ). Με τον επαναπατρισμό τους, οι Ολλανδοί έφεραν την συνταγή στην Ολλανδία, αλλά επειδή τα αβοκάντο δεν ήταν διαθέσιμα, αλλάξαν την συνταγή βάζοντας αβγό που έμοιαζε στη γεύση του αρχικού ποτού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λικέρ Κατηγορία:Τρόφιμα με βάση το αβγό
Αντικυβερνήτης της Βιρτζίνια
Ο Αντικυβερνήτης της Βιρτζίνια (ή Αναπληρωτής Κυβερνήτης) (αγγλικά: Lieutenant Governor of Virginia), είναι αιρετός συνταγματικός αξιωματούχος στην Κοινοπολιτείας της Βιρτζίνια, ο οποίος κατέχει το δεύτερο υψηλότερο αξίωμα στην πολιτεία, ύστερα από τον Κυβερνήτη της Βιρτζίνια.
Ο Αντικυβερνήτης, εκλέγεται άμεσα και καθολικά, κάθε τέσσερα έτη ταυτόχρονα με τις εκλογές του Κυβερνήτη και του Γενικού Εισαγγελέα.
Ο Κυβερνήτης και ο Αντικυβερνήτης, εκλέγονται χωριστά και έτσι μπορεί να ανήκουν σε διαφορετικά πολιτικά κόμματα. Το γραφείο του Αντικυβερνήτη, βρίσκεται στο "Finance Building" στην Capitol Square στην πολιτειακή πρωτεύουσα της Βιρτζίνια το Ρίτσμοντ.
Ο Αντικυβερνήτης παράλληλα, χρηματίζει και ως Πρόεδρος της Γερουσίας της Βιρτζίνια και είναι πρώτος στη γραμμή διαδοχής του κυβερνήτη, δηλαδή σε περίπτωση θανάτου, παραίτησης ή άλλης αιτίας εγκατάλειψης του αξιώματος του κυβερνήτη, ο Αντικυβερνήτης, γίνεται Κυβερνήτης. Αντίθετα με τον κυβερνήτη ο Αντικυβερνήτης της Βιρτζίνια, μπορεί να διεκδικήσει διαδοχικά την επανεκλογή του στο αξίωμα.
Σημερινός και 42η Αντικυβερνήτης της Βιρτζίνια, είναι η Ρεπουμπλικανή Γουίνσομ Σίαρς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αντικυβερνήτες των Ηνωμένων Πολιτειών Κατηγορία:Βιρτζίνια
Εκλογές στη Βραζιλία
Η Βραζιλία εκλέγει σε εθνικό επίπεδο έναν αρχηγό κράτους —τον πρόεδρο —και ένα νομοθετικό σώμα. Ο πρόεδρος εκλέγεται για τετραετή θητεία με απόλυτη πλειοψηφία με το σύστημα δύο γύρων. Το Εθνικό Κογκρέσο (Congresso Nacional) έχει δύο αίθουσες. Η Βουλή των Αντιπροσώπων ( Câmara dos Deputados ) έχει 513 μέλη, τα οποία εκλέγονται για τετραετή θητεία με αναλογική εκπροσώπηση. Η Ομοσπονδιακή Γερουσία ( Senado Federal ) έχει 81 μέλη, που εκλέγονται για οκταετή θητεία, με εκλογές κάθε τέσσερα χρόνια για εναλλακτικά το ένα τρίτο και τα δύο τρίτα των εδρών. Η Βραζιλία έχει πολυκομματικό σύστημα, με τόσα πολλά κόμματα που συχνά κανένα κόμμα δεν έχει την ευκαιρία να κερδίσει μόνο του την εξουσία, και έτσι πρέπει να συνεργαστούν μεταξύ τους για να σχηματίσουν κυβερνήσεις συνασπισμού.
Εκλογικά συστήματα
Οι βουλευτές εκλέγονται στη Βουλή με τη χρήση μιας μορφής αναλογικής εκπροσώπησης με λίστα κομμάτων γνωστή ως ανοιχτή λίστα. Οι έδρες κατανέμονται σε 27 πολυμελείς εκλογικές περιφέρειες με βάση τις ομοσπονδιακές μονάδες (26 πολιτείες και την ομοσπονδιακή περιφέρεια), που κυμαίνονται από 8 έως 70 έδρες. Οι θέσεις κατανέμονται με τη μέθοδο D'Hondt.
Οι γερουσιαστές εκλέγονται στην Ομοσπονδιακή Γερουσία με πληθώρα ψήφων με σύστημα πλειοψηφικό, το οποίο δεν είναι αναλογικό. Τρεις γερουσιαστές εκλέγονται για κάθε πολιτεία και για το Ομοσπονδιακό Διαμέρισμα.
Σε κατώτερα επίπεδα διακυβέρνησης, οι κρατικές νομοθετικές συνελεύσεις και τα δημοτικά συμβούλια εκλέγονται χρησιμοποιώντας ένα σύστημα αναλογικής εκπροσώπησης με ανοιχτή λίστα. Οι έδρες κατανέμονται χρησιμοποιώντας μια έκδοση της μεθόδου D'Hondt όπου μόνο τα κόμματα που λαμβάνουν τουλάχιστον V/n ψήφους (όπου V είναι ο συνολικός αριθμός των ψήφων και n ο συνολικός αριθμός των εδρών που πρέπει να καλυφθούν) μπορούν να κερδίσουν έδρες στο νομοθετικό σώμα.
Προεδρικές εκλογές
Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν τα έτη: 1891^, 1894*, 1898, 1902, 1906, 1910, 1914, 1918*, 1919, 1922, 1926, 1930, 1934^, 1945*, 1950*, 1955, 1960, 1964^, 1966^, 1969^, 1974^, 1978^, 1985^, 1989 (πρώτες άμεσες προεδρικές εκλογές), 1994*, 1998*, 2002*, 2006*, 2010*, 2014*, 2018* και 2022*.
Βουλευτικές εκλογές
Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν τα έτη: 1823 (Συντακτική Συνέλευση), 1826, 1830, 1834, 1842, 1843, 1845, 1848, 1850, 1853, 1857, 1861, 1864, 1867, 1869, 1872, 1877, 1878, 1882, 1885, 1886, 1890 (Συντακτική Συνέλευση), 1894*, 1896, 1899, 1903, 1906, 1909, 1912, 1915, 1918*, 1927, 1930, 1933 (Συντακτική Συνέλευση), 1934 (Γερουσία), 1945*, 1947, 1950*, 1954, 1958, 1962, 1966, 1970, 1974, 1978, 1982, 1986, 1990, 1994*, 1998*, 2002*, 2006*, 2010*, 2014*, 2018* και 2022*.
Δημοψηφίσματα
Η Βραζιλία έχει πραγματοποιήσει τρία εθνικά δημοψηφίσματα στην ιστορία της.
1963
Στο πρώτο δημοψήφισμα, που έγινε στις 6 Ιανουαρίου 1963, ο λαός ψήφισε υπέρ της αποκατάστασης του προεδρικού συστήματος διακυβέρνησης (82% των έγκυρων ψηφοδελτίων), το οποίο είχε τροποποιηθεί με συνταγματική τροποποίηση το 1961. Το 80% των ψηφοφόρων καταψήφισε την πρόταση να γίνουν αλλαγές.
1993
Ένα δεύτερο δημοψήφισμα, όπως διατάχθηκε από το Ομοσπονδιακό Σύνταγμα του 1988, πραγματοποιήθηκε στις 21 Απριλίου 1993, όταν οι ψηφοφόροι ψήφισαν για μια δημοκρατική μορφή διακυβέρνησης και επιβεβαίωσαν το προεδρικό σύστημα. Το 69,2% των πολιτών ψήφισαν υπέρ του προεδρικού συστήματος διακυβέρνησης και το 86,6% υπερψήφισε τη δημοκρατία και καταψήφισε τη βασιλεία.
2005
Ένα τρίτο εθνικό δημοψήφισμα, για την απαγόρευση του εμπορίου προσωπικών πυροβόλων όπλων και πυρομαχικών, πραγματοποιήθηκε στις 23 Οκτωβρίου 2005. Η πρόταση απαγόρευσης απορρίφθηκε από το 64% του εκλογικού σώματος.
Αρχίδαμος Γ΄
Ο Αρχίδαμος Γ΄ (περί το 401 π.Χ./400 π.Χ. - 338 π.Χ.), Βασιλεύς της Αρχαίας Σπάρτης από τη Δυναστεία Ευρυποντιδών (360 π.Χ. - 338 π.Χ.) ήταν γιος και διάδοχος του βασιλέως της Σπάρτης Αγησίλαου Β΄, εγγονός του Αρχιδάμου Β΄. Την εποχή που ήταν πρίγκιπας ερωμένος του ήταν ο Κλεώνυμος γιος του Σπαρτιάτη παραβάτη Σφοδρία που επιχείρησε να καταλάβει την Αρχαία Αθήνα. Με την παρέμβαση στον πατέρα του χαρίστηκε η ζωή στον Σφοδρία που είχαν καταδικάσει οι Έφοροι σε θάνατο, αυτό προκάλεσε νέο πόλεμο ανάμεσα στην Αθήνα και την Αρχαία Σπάρτη. Αργότερα σαν διάδοχος του θρόνου ήταν διοικητής του Σπαρτιάτικου στρατού, μετά την ταπεινωτική ήττα από τους Θηβαίους στη Μάχη των Λεύκτρων (371 π.Χ.) εισέβαλε στην Πελοπόννησο και κυρίευσε τις Καρυαί. Αμέσως μετά νίκησε τους Αργείτες, τους Αρκάδες και τους Μεσσήνιους στην περίφημη άδακρυς μάχη στην οποία οι Σπαρτιάτες δεν είχαν ούτε έναν νεκρό, έχασε ωστόσο από τους Αρκάδες στην Κρώμνα (364 π.Χ.).
Λίγο πριν ανέβει στον θρόνο (362 π.Χ.) έδειξε μεγάλες στρατιωτικές ικανότητες όταν ο Επαμεινώνδας πολιορκούσε τη Σπάρτη. Όταν ανέβηκε στον θρόνο υποστήριξε τους Φωκείς στον Γ΄ ιερό πόλεμο απέναντι στους Θηβαίους (355 π.Χ. - 346 π.Χ.). Την ίδια εποχή βρέθηκαν σε εμφύλια σύγκρουση η Κνωσός και η Λυττός, μετέβη στην Κρήτη για να υποστηρίξει την Λυττό. Αργότερα (343 π.Χ.) η Σπαρτιάτικη αποικία στη Σικελία Τάραντας δέχθηκε επίθεση, τον πολιορκούσαν οι Λουκανοί και τη Μεσσάπιοι, μετέβη στην Ιταλία για να υποστηρίξει την αποικία της Σπάρτης. Στη μάχη που ακολούθησε ηττήθηκε και σκοτώθηκε από τα Ιταλικά φύλλα ανήμερα της Μάχης της Χαιρωνείας στις 7 Μεταγειτνιώνος του 338 π.Χ.. Το σώμα του όμως δεν ετάφη γιατί οι νικητές αρνήθηκαν να το παραδώσουν. Οι Σπαρτιάτες όμως ανήγειραν ανδριάντα του στην αρχαία Ολυμπία. Τον διαδέχθηκε ο γιος του Άγις Γ΄, γιοι του ήταν επίσης ο Ευδαμίδας Α΄ και ο Αγησίλαος.
Εθνόσημο της Σομαλίας
Το εθνόσημο της Σομαλίας καθιερώθηκε στις 10 Οκτωβρίου του 1956. Η λεοπάρδαλη που κρατά το θυρεό και το λευκό αστέρι βρίσκονταν επίσης στο εθνόσημο της εποχής της ιταλικής κατοχής.
Προηγούμενα, το εθνόσημο της Σομαλίας από τις 8 Ιουνίου του 1919 είχε ένα θυρεό που χωριζόταν οριζόντια από μια λευκή κυματιστή γραμμή (Σμιθ, 1980). Το επάνω μισό του θυρεού ήταν μπλε με μία λεοπάρδαλη με φυσικά χρώματα και από πάνω της ένα λευκό πεντάκτινο αστέρι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Σομαλίας Σομαλια
Άννα Κομνηνή Στρατηγοπούλου
Η Άννα Κομνηνή Ραούλαινα Στρατηγοπούλου ή Αντωνία όπως μετονομάστηκε αργότερα ως μοναχή ήταν βιβλιογράφος του 14ου αιώνα.
Ήταν σύζυγος του πρωτοστάτορα Ραούλ Στρατηγοπούλου. Έγινε μοναχή στην γυναικεία Μονή του Παντοκράτορος Χριστού στην Κωνσταντινούπολη. Η μονή αυτή, την οποία είχε κτίσει γυναίκα το 1136 υπό του αυτοκράτορα Ιωάννη Κομνηνού δεν πρέπει να συγχέεται με την ομώνυμη μονή του Άγιου Όρους. Επίσης ο σύζυγος της Άννας Κομνηνής δεν πρέπει να συγχέεται με τον κτήτορα της μονής Παντοκράτορος Αλέξιο Κομνηνό.
Έγραψε τον κώδικα που σώζεται στην Μονή του Παντοκράτορα στο Άγιο Όρος με αύξοντα αριθμό 6. Ο κώδικας περιέχει λόγους πανηγυρικούς σε δεσποτικές και άλλες εορτές, βίους αγίων, εγκώμια από αρχές Σεπτεμβρίου ως τέλη Αυγούστου. Από μια σημείωση γνωρίζουμε ότι κώδικας είναι κοινό έργο πολλών βιβλιογράφων, μετά από παραγγελία της Άννας Κομνηνής.
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί βιβλιογράφοι Κατηγορία:Βυζαντινοί μοναχοί
Σούζαν Νοέλ
H Σούζαν Νοέλ (αγγλικά: Susan Diana Barham Noel-Powell), (8 Ιουνίου 1912 - Οκτώβριος 1991 ) ήταν Βρετανίδα πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης και της τοιχοσφαίρισης. Έμαθε να παίζει τοιχοσφαίριση και αντισφαίριση από τον πατέρα της Έβανς, έναν επιτυχημένο παίκτη.
Καριέρα στην τοιχοσφαίριση
Η Νοέλ κέρδισε το Βρετανικό ανοιχτό πρωτάθλημα τρεις χρονιές στη σειρά (1932, 1933, 1934) και ήταν επίσης φιναλίστ στο πρωτάθλημα το 1939.
Η Νοέλ κέρδισε το 1933 το Εθνικό Πρωτάθλημα των ΗΠΑ και τον τίτλο του πρωταθλήματος γυναικών της ακτής του Ατλαντικού.
Καριέρα στην αντισφαίριση
Με συμπαίκτρια την Γιαντβίγκα Γεντζεγιόβσκα, η Νοέλ έπαιξε στον τελικό του διπλού του Ρολάν Γκαρός το 1936 όπου έχασαν από τις Σιμόν Ματιέ και Μπίλι Γιορκ με 2-6, 6-4, 6-4. Στο Πρωτάθλημα αντισφαίρισης Ανατολικής Μεσογείου ήταν νικήτρια στο διπλό γυναικών το 1938 με συμπαίκτρια την Μαρί Λουίζ Χορν όπου νίκησαν στον τελικό τις Μπίλι Γιορκ και Γκρέισιν Γoυέλερ με 8-6, 7-5.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βρετανίδες αθλήτριες της αντισφαίρισης Κατηγορία:Βρετανοί αθλητές της τοιχοσφαίρισης
Άγκρα
thumb|right|250px|Το Τατζ Μαχάλ, κοντά στην Άγκρα Η Άγκρα (आगरा) είναι πόλη της Βόρειας Ινδίας, στην πολιτεία Ούταρ Πραντές. Βρίσκεται στην πεδιάδα του Γάγγη και ιδρύθηκε το 16ο αι. από μουσουλμάνους κατακτητές. Είναι μια από τις πολυπληθέστερες πόλεις του Ούταρ Πραντές και η 24η πολυπληθέστερη πόλη της Ινδίας. Στην απογραφή του 2011 είχε πληθυσμό 1.585.704 κατοίκων ενώ η μητροπολιτική περιοχή της πόλης είχε πληθυσμό 1.760.285 κατοίκων. Επίσημες γλώσσες είναι τα Χίντι και Αγγλικά.
Η Άγκρα είναι σημαντικός τουριστικός προορισμός χάρη στα πολλά κτίρια που χρονολογούνται από την εποχή της Μογγολικής αυτοκρατορίας της Ινδίας, όπως το Τατζ Μαχάλ, το Φρούριο της Άγκρα και το Φατεχπούρ Σικρί, τα οποία είναι Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO. Η Άγκρα περιλαμβάνεται στο τουριστικό δίκτυο Χρυσό Τρίγωνο, μαζί με το Δελχί και τη Τζαϊπούρ. Αποτελεί μέρος της Αψίδας Κληρονομιάς του Ούταρ Πραντές, το τουριστικό δίκτυο του Ούταρ Πραντές, μαζί με το Λάκναου και Βαρανάσι. Η Άγκρα αποτελεί μέρος της πολιτιστικής περιοχής του Μπρατζ.
Βρίσκεται σε εμπορικό σταυροδρόμι μεταξύ των ομόσπονδων πολιτειών Ούταρ Πραντές και Ράτζασταν και γρήγορα αναπτύχθηκε σε οικονομικό κέντρο. Το 1996 είχε 955.000 κατοίκους. Η πόλη είναι από τις πιο όμορφες της Ινδίας με πολλά ενδιαφέροντα μνημεία, όπως ένα παλιό φρούριο, το Τζαχαγκίν Μαχάλ (το τζαμί των Μαργαριταριών) και το Τατζ Μαχάλ, οικοδόμημα του 17ου αι., ένα από τα αριστουργήματα της μουσουλμανικής τέχνης.
Ωστόσο, ο Πέρσης ποιητής του 11ου αιώνα Μασούντ Σα'ντ Σαλμάν αναφέρει μια επίθεση στο φρούριο της Άγκρα από τον Σουλτάνο Μαχμούντ του Γκάζνι, το οποίο ανήκε τότε στον βασιλιά Τζαγιαπάλα των Σάχι. Αναφέρεται για πρώτη φορά το 1080 μ.Χ. όταν μια δύναμη των Γαζναβιδών την κατέλαβε. Ο σουλτάνος Σικαντάρ Λόντι (1488–1517) ήταν ο πρώτος που μετακίνησε την πρωτεύουσά του από το Δελχί στην Άγκρα το 1506. Κυβερνούσε τη χώρα από εκεί και η Άγκρα κατέλαβε τη σημασία της δεύτερης πρωτεύουσας. Πέθανε το 1517 και ο δεύτερος γιος του, ο Ιμπραχίμ Λόντι, παρέμεινε στην εξουσία για εννέα ακόμη χρόνια και έχτισε πολλά παλάτια, πηγάδια και ένα τζαμί. Ηττήθηκε στην μάχη του Πάνιπατ. Ανάμεσα στο 1540 και 1556, οι Αφγανοί, ξεκινώντας με τον Σερ Σαχ Σουρί κυβέρνησαν την περιοχή. Ήταν πρωτεύουσα της Μογγολικής αυτοκρατορίας της Ινδίας από το 1556 έως το 1648.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Ινδίας
Πανεπιστήμιο της Νάπολης
Το Πανεπιστήμιο της Νάπολης (ιταλικά: Università degli Studi di Napoli "Federico II"), που φέρει σήμερα το όνομα του ιδρυτή του, αυτοκράτορα Φρειδερίκου Β΄, είναι από τα πρώτα πανεπιστήμια που ιδρύθηκαν στην Ευρώπη (ιδρύθηκε στις 5 Ιουνίου 1224) και ένα από τα παλαιότερα του κόσμου σε συνεχή λειτουργία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ναπολη Κατηγορία:Καμπανία
Σοφία Κοντοϊωάννου
Η Σοφία Κοντοϊωάννου ήταν βιβλιογράφος του 15ου αιώνα.
Ήταν κόρη του Ρίκου Κοντοϊωάννη, όνομα που πιθανώς να είναι παραφθορά του φράγκικου Ερρίκου.
Έγραψε τον κώδικα που ευρισκόταν στην βιβλιοθήκη της μονής Σιμοπέτρας με αύξοντα αριθμό 109. Ο κώδικας που καταστράφηκε σε πυρκαγιά του 1891 περιείχε μηνιαίο του τέλους του Απριλίου και του Μαΐου. Είναι άγνωστο πού γράφτηκε ο κώδικας, υποθέτουμε όμως, ότι έγινε σε κάποια από τις χώρες που ή διατηρούσαν επικοινωνία με τους Φράγκους ή φραγκοκρατούνταν.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες βιβλιογράφοι
Γκαμπριέλα Τσβετάνοβα
Η Γκαμπριέλα Τσβετάνοβα (βουλγαρικά: Габриела Цветанова, 11 Απριλίου 1991, Σόφια) είναι Βουλγάρα διεθνής αθλήτρια πετοσφαίρισης, η οποία αγωνίζεται με τη φανέλα της Μαρίτσα Φιλιππούπολης στο Πρωτάθλημα πετοσφαίρισης γυναικών Βουλγαρίας ως διαγώνια (2016-17).
Καριέρα
Η Γκαμπριέλα Τσβετάνοβα έκανε τα πρώτα της βήματα στο χώρο της πετοσφαίρισης στις ακαδημίες της ΤΣ.Σ.Κ.Α. Σόφιας, στις οποίες εισήχθη το 2002 σε ηλικία μόλις 11 ετών. Στην ομάδα της Σόφιας παρέμεινε μέχρι το 2011 με εξαίρεση ένα σύντομο πέρασμα από την επίσης βουλγαρική Λέφσκι Σόφιας (Σικόνκο) το 2009. Κατά τη διάρκεια της 9ετούς παρουσίας της στην ΤΣ.Σ.Κ.Α. Σόφιας κατέκτησε τρία πρωταθλήματα και τρία κύπελλα Βουλγαρίας τα έτη 2008, 2010 και 2011.
Το 2011 άφησε για πρώτη φορά στην καριέρα της στη Βουλγαρία και ταξίδεψε στη γειτονικη Ρουμανία για λογαριασμό της Κ.Σ. Τίργκου Μούρες της ομώνυμης πόλης, στην οποία παρέμεινε για τρία χρόνια.
Το 2014 ήρθε στην Ελλάδα και υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με τον Πανναξιακό, με τον οποίο κατέκτησε την 3η θέση του Πρωταθλήματος Ελλάδας 2014-15, αναδείχθηκε καλύτερη διαγώνιος του Πρωταθλήματος και επίσης έφτασε μέχρι τους ημιτελικούς του Κυπέλλου Ελλάδας της ίδιας χρονιάς.
Το Καλοκαίρι του 2015 παίρνει το πλοίο από τη Νάξο για τον Πειραιά, εντασσόμενη στον Ολυμπιακό Πειραιώς, με τον οποίο κατέκτησε τόσο το Πρωτάθλημα όσο και το Κύπελλο Ελλάδας της περιόδου 2015-16.
Το 2016 η Γκαμπριέλα Τσβετάνοβα επιστρέφει στην πατρίδα της και αποτελεί στέλεχος της ανερχόμενης δύναμης της βουλγαρικής γυναικείας πετοσφαίρισης Μαρίτσα Φιλιππούπολης (Πλόβντιβ), με τα χρώματα της οποίας κατέκτησε το Κύπελλο Βουλγαρίας το 2017.
Διεθνείς συμμετοχές
Η Γκαμπριέλα Τσβετάνοβα από το 2008 αποτέλεσε μέλος της Εθνικής Κορασίδων της Βουλγαρίας και το 2010 χρήστηκε διεθνής με την Εθνική ομάδα πετοσφαίρισης Γυναικών της πατρίδας της, με την οποία έχει πραγματοποιήσει πολλές συμμετοχές σε αγώνες της Ευρωπαϊκής Λίγκας, Παγκόσμιων και Ευρωπαϊκών Πρωταθλημάτων καθώς και προκριματικών των Ολυμπιακών Αγώνων.
Εθνικά Πρωταθλήματα
''' 3 Πρωταθλήματα Βουλγαρίας
''' 1 Πρωτάθλημα Ελλάδας
Εθνικά Κύπελλα
'''4 Κύπελλα Βουλγαρίας
'''1 Κύπελλο Ελλάδας
Πηγές
Κατηγορία:Βούλγαροι πετοσφαιριστές Κατηγορία:Πετοσφαιρίστριες Πανναξιακού Κατηγορία:Πετοσφαιρίστριες ΟΣΦΠ
Μπίστριτσα (πόλη)
Η Μπίστριτσα (Bistrița, Γερμανικά Bistritz, αρχαία Nösen, Ουγγρικά Beszterce) είναι πρωτεύουσα του Νομού Μπίστριτσα-Νασαούντ στη βόρεια Τρανσυλβανία της Ρουμανίας, με πληθυσμό 70.493 κατοίκους. Βρίσκεται στον Ποταμό Μπίστριτσα και απέχει 430 περίπου χιλιόμετρα από το Βουκουρέστι.
Η πόλη είναι χτισμένη στους πρόποδες του όρους Μπαργκάου, τμήμα των Καρπαθίων, κοντά στις διαβάσεις επικοινωνίας με τη Βουκοβίνα και τη Μολδαβία, αποτελεί μία από τις παλαιότερες πόλεις της Τρανσυλβανίας.
Ετυμολογία
Η πόλη πήρε το όνομά της από τον Ποταμό "Μπίστριτσα", Σλαβική λέξη, που σημαίνει "γρήγορα κινούμενο νερού".
Ιστορία
Αρχαιολογικά ευρήματα μαρτυρούν ότι η περιοχή έχει κατοικηθεί από τη νεολιθική εποχή. Το Τουρκικό φύλο των Πετσενέγων εγκαταστάθηκε στην περιοχή το 12ο αιώνα, μετά τις επιθέσεις των Κουμάνων. Σάξονες της Τρανσυλβανίας εγκαταστάθηκαν στην περιοχή το 1206 και ονόμασαν την περιοχή "Nösnerland". Μεγάλο μέρος των εποίκων ήταν φυγάδες, κατάδικοι και φτωχοί άνθρωποι που αναζητούσαν εδάφη και ευκαιρίες. Η καταστροφή της Markt Nosa ("Αγορά Nösen") από τους Μογγόλους της κεντρικής Ευρώπης περιγράφεται σε ένα έγγραφο από το 1241. Πάνω σε αρκετούς εμπορικούς οδούς, η Μπίστριτσα έγινε ένα ανθηρό εμπορικό κέντρο του μεσαίωνα.
Η Μπίστριτσα έγινε ελεύθερη βασιλική πόλη το 1330. Το 1353 απέκτησε το δικαίωμα να οργανώνει μια ετήσια 15ήμερη εμποροπανήγυρη, καθώς και μια σφραγίδα περιλάμβανε το θυρεό μιας στρουθοκαμήλου με ένα πέταλο στο ράμφος του. Σε σύντομο χρονικό διάστημα η πόλη έγινε ένα από τα πιο σημαντικά προπύργια των Σαξώνων της Τρανσυλβανίας (Siebenbürgens). Το 1465 η οχύρωση της πόλης είχε 18 αμυντικούς πύργους και προμαχώνες που τους υπερασπίζονταν οι τοπικές συντεχνίες. την υπερασπιζόταν επίσης η Kirchenburg, μια οχυρωμένη εκκλησία. Το 1602 αυστριακά στρατεύματα κατέστρεψαν το μεγαλύτερο μέρος του αμυντικού συστήματος. Στα μέσα του 19ου αιώνα οι πύλες της ακρόπολης καταστράφηκαν με εντολή της Αυτοκρατορικής Αυλής της Βιέννης. Η πόλη υπέστη σοβαρές ζημιές από πυρκαγιά πέντε φορές μεταξύ 1836 και 1850. Η εκκλησία επλήγη από πυρκαγιά το 1857, όταν καταστράφηκαν η οροφή του καμπαναριού και οι καμπάνες. Η στέγη ξαναχτίστηκε μετά από αρκετά χρόνια. Πυρκαγιές επίσης το δέκατο ένατο αιώνα κατέστρεψαν μεγάλο μέρος της μεσαιωνικής ακρόπολης της πόλης.
Μια εβραϊκή κοινότητα αναπτύχθηκε στη Μπίστριτσα μετά την άρση της απαγόρευσης εβραϊκής εποίκησης το 1848. Η κοινότητα ήταν Ορθόδοξη με μια ισχυρή τμήμα Χασιδιτών, αλλά υπήρχαν επίσης και Εβραίοι που υιοθέτησαν τη γερμανική και την ουγγρική κουλτούρα. Μια σιωνιστική οργάνωση νεολαίας, Ivriyah, ιδρύθηκε στη Μπίστριτσα το 1901 από το Νισάν Καχάν, που αλληλογραφούσε με τον Τέοντορ Χερτσλ και υπήρξε σημαντική υποστήριξη του σιωνιστικού κινήματος στην πόλη μεταξύ των δύο παγκοσμίων πολέμων. Μια μεγάλη "yeshivah" (θεολογική σχολή) άκμασε υπό την καθοδήγηση του ραββίνου της Μπίστριτσα, Σολομόν Ζαλμάν Ούλμαν, στις αρχές του εικοστού αιώνα.
Η πόλη ανήκε στην Αυστροουγγρική Αυτοκρατορία μέχρι το 1918. Την 1η Δεκεμβρίου του ίδιου έτους, η Τρανσυλβανία ενώθηκε με τη Ρουμανία και ο Ρουμανικός Στρατός εισήλθε στη Μπίστριτσα στις 5 Δεκεμβρίου. Η πόλη επανήλθε στον έλεγχο των Ούγγρων μεταξύ 1940 και 1944 και επανεντάχθηκε, με όλη τη Βόρεια Τρανσυλβανία, στη Ρουμανία μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου οι ουγγρικές αρχές απέλασαν αρκετές δεκάδες οικογένειες Εβραίων το 1941 από τη Μπίστριτσα στο Κάμενετς-Ποντόλσκι της Ουκρανίας, όπου σκοτώθηκαν από Ούγγρους στρατιώτες. Οι Εβραίοι της Μπίστριτσα, όπως και αλλού στην Ουγγαρία, υποβλήθηκαν σε περιορισμούς, και οι Εβραίοι άνδρες στρατεύσιμης ηλικίας στρατολογήθηκαν για καταναγκαστική εργασία. Το Μάιο του 1944 ο εβραϊκός πληθυσμός περιορίστηκε μέσα στο γκέτο της Μπίστριτσα, που είχε δημιουργηθεί στο Αγρόκτημα Στάμπολι, περίπου τρία χλμ. από την πόλη. Το γκέτο αποτελείτο από στρατώνες και χοιροστάσια. Στην κορύφωσή του, το γκέτο είχε σχεδόν 6.000 Εβραίους, συμπεριλαμβανομένων και εκείνων που είχαν μεταφερθεί από τις γειτονικές κοινότητες της Επαρχίας Μπέστερτσε-Ναζόντ. Το γκέτο διαλύθηκε με την εκτόπιση των κατοίκων του στο Άουσβιτς με δύο μεταφορές στις 2 και 6 Ιουνίου 1944.
Πρόσφατα γεγονότα
Στις 11 Ιουνίου 2008 το καμπαναριό και η οροφή της εκκλησίας έπιασαν φωτιά όταν τρια παιδιά που πήγαν να κλέψουν χαλκό της έβαλαν φωτιά ενώ έπαιζαν. Το κύριο μέρος του ναού υπέστη ελάχιστη ζημιά χωρίς να κινδυνέψει σοβαρά και το εσωτερικό παρέμεινς άθικτο. Πιθανολογείται ότι οι δύο καμπάνες στο καμπαναριό (που χρονολογούνται η μια από το 15ο αιώνα και η άλλη από το 17ο αιώνα) μπορεί να έλιωσαν.
Σήμερα, τα γραφικά σπίτια των εμπόρων του 15ου και 16ου αιώνα, τα ερείπια των τειχών του 13ου αιώνα, το φρούριο και γενικότερα ο ήρεμος ρυθμός της έχουν διατηρήσει κάποια από τη μεσαιωνική ατμόσφαιρα της Μπίστριτσα.
Δημογραφικά
Σύμφωνα με την τελευταία απογραφή το 2011 υπήρχαν 70.493 άνθρωποι στην πόλη της Μπίστριτσα, καθιστώντας τη την 30η μεγαλύτερη πόλη της Ρουμανίας. Η εθνοτική σύνθεση έχει ως εξής:
Κύρια αξιοθέατα
Το βασικό αξιοθέατο της κεντρικής πλατείας της είναι η Λουθηρανική εκκλησία, που χτίστηκε από τους Σάξονες της Τρανσυλβανίας, αρχικά το 14ο αιώνα σε γοτθικό ρυθμό. Μεταξύ 1559 και 1563 μετασκευάσθηκε από τον Πέτρο τον Ιταλό, που της προσέδωσε αναγεννησιακά χαρακτηριστικά. Ανακαινίστηκε το 1998.
Το Επαρχιακό Μουσείο Μπίστριτσα-Νασαούντ βρίσκεται σε ένα πρώην στρατώνα και περιέχει Θρακικά, Κελτικά και Γερμανικά έργα τέχνης.
Λαϊκή κουλτούρα
Στο μυθιστόρημα του Μπραμ Στόκερ Δράκουλας, ο χαρακτήρας Τζόναθαν Χάρκερ επισκέπτεται τη Μπίστριτσα (αποδίδεται ως "Bistritz", το γερμανικό όνομα για την πόλη, στο πρωτότυπο κείμενο) και διαμένει στο Ξενοδοχείο Χρυσή Κορόνα (Ρουμανικά: Coroana de Aur). Παρόλο που δεν υπήρχε τέτοιο ξενοδοχείο, όταν το μυθιστόρημα γράφτηκε, ένα ξενοδοχείο με το ίδιο όνομα από τότε έχει κατασκευαστεί για τους τουρίστες.
Στο παιχνίδι του PlayStation 2 Shadow Hearts η Μπίστριτσα (ως "Biztritz") ήταν σημαντικό μέρος και κατοικία του χαρακτήρα που έπαιζε ο Κιθ Βαλεντάιν.
Μεταφορές
Οι μεγάλες πόλεις που συνδέονται άμεσα σιδηροδρομικώς με τη Μπίστριτσα είναι το Βουκουρέστι με νυχτερινό τρένο και η Κλουζ-Ναπόκα με αρκετάν τρένα. Η πρόσβαση από τη Μπίστριτσα προς τις μείζονες σιδηροδρομικές γραμμές είναι γενικά μέσω των συνδέσεων στο Ντεζ ή στο Μπεκλεάν, αν και ορισμένα άλλα τρένα σταματούν στο κοντινό σιδηροδρομικό κόμβο του Σάρατελ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Ρουμανίας
Δημοψήφισμα στη Γρενάδα (2018)
Ένα δημοψήφισμα για σύνταγμα πραγματοποιήθηκε στη Γρενάδα στις 6 Νοεμβρίου 2018.
Η προτεινόμενη συνταγματική τροποποίηση, η οποία τελικά απέτυχε να περάσει, θα καθιστούσε το Δικαστήριο της Καραϊβικής το τελικό εφετείο, αντικαθιστώντας την Δικαστική Επιτροπή του Ανακτοβουλίου που εδρεύει στο Λονδίνο. Μια ελαφρώς διαφορετική πρόταση τέθηκε σε προηγούμενο δημοψήφισμα το 2016 και απορρίφθηκε ξανά από τους ψηφοφόρους.
Η Αντίγκουα και Μπαρμπούντα διεξήγαγε επίσης δημοψήφισμα για την ένταξη στο Δικαστήριο της Καραϊβικής την ίδια ημέρα. αυτή η ψηφοφορία απέτυχε επίσης να περάσει.
Ερώτηση
Οι ψηφοφόροι κλήθηκαν να απαντήσουν με ΝΑΙ ή ΟΧΙ στην ακόλουθη ερώτηση:
Αποτελέσματα
Το τελικό αποτέλεσμα ήταν 12.133 άτομα καταψήφισαν την τροπολογία ενώ 9.846 ψήφισαν υπέρ Η συμμετοχή ήταν 28%. Ο πρωθυπουργός Κιθ Μίτσελ, η κυβέρνηση του οποίου προκήρυξε το δημοψήφισμα, δήλωσε "απογοητευμένη" όμως "αποδέχτηκε πλήρως τα αποτελέσματα".
Παραπομπές
Γρεναδα 2018
Βενέδικτος
Με το όνομα Βενέδικτος είναι γνωστοί:
Πάπες
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Κατάλογος Ελλήνων βουλευτών (Μάιος 2023)
Ο κατάλογος των μελών της ΙΘ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου της Βουλής των Ελλήνων αφορά τα 300 μέλη της Βουλής των Ελλήνων (βουλευτές) που εξελέγησαν μετά τις βουλευτικές εκλογές του Μαΐου 2023.
Σύνθεση της Βουλής των Ελλήνων
μικρογραφία|286x286εσ|Η σύνθεση των εδρών της ΙΘ΄ Κ.Π.
Παραπομπές
2023 05 Κατηγορία:Κατάλογοι που αφορούν την Κοινωνία
Μπενάσκε
μικρογραφία|Βαριά χιονόπτωση στην Κοιλάδα του Μπενάσκε κατά την τελευταία εβδομάδα του Ιανουαρίου. To Μπενάσκε (ισπανικά: Benasque, τοπικά αραγωνικά: Benás ) είναι ένας δήμος στην επαρχία της Ουέσκας, στην αυτόνομη κοινότητα της Αραγωνίας, στην Ισπανία. Βρίσκεται στην καρδιά των Πυρηναίων και απέχει 143 χλμ. βορειοανατολικά από την πρωτεύουσα Ουέσκα. Ανήκει στη δικαστική δικαιοδοσία της Βολτάνιας και αποτελεί μέρος της φυσικής επαρχίας (κομάρκας) της Ριβαγόρθα.
Γεωγραφία
Το χωριό Μπενάσκε βρίσκεται στα 1.138 μέτρα υψόμετρο, δίπλα στον ποταμό Έσερα, μεταξύ του άνω τμήματος του φράγματος του Paso Nuevo και του κάτω τμήματος του φράγματος των Linsoles. Αποτελεί τον αστικό πυρήνα της Κοιλάδας του Μπενάσκε, που ονομάζεται επίσης «Valle Escondido» (κρυμμένη κοιλάδα), και είναι ένας ιδιαίτερος δήμος της περιοχής, που ξεχωρίζει για τις φυσικές του αξίες και ομορφιές, δεδομένου πως εδώ βρίσκεται ο εθνικός δρυμός του Φυσικού Πάρκου Posets-Maladeta και η κορυφή του όρους Ανέτο.
Στη δημοτική του δικαιοδοσία, η οποία καλύπτει έκταση 233,17 km², περιλαμβάνονται τα όμορφα χωριά του «Θερλέρ» και του «Ανθίλες», το πρώτο εκ των οποίων είναι επίσης πολύ γνωστό για το χιονοδρομικό του κέντρο.
Μέρος του δήμου καταλαμβάνουν το «Φυσικό Πάρκο Posets-Maladeta» και το «Φυσικό μνημείο των Πυρηναϊκών Παγετώνων».
Επικοινωνίες
Παραδοσιακά ο δήμος ήταν πολύ απομονωμένος τόσο από τη Γαλλία όσο και από την υπόλοιπη Ισπανία. Πιστεύεται ότι πριν την κατασκευή του φαραγγιού «Βενταμίγιο» (Ventamillo) (γύρω στο 1916), για να φτάσει κανείς στο Μπενάσκε από το Γκράους, χρειαζόταν μία ολόκληρη ημέρα ταξίδι, το οποίο μπορούσε να γίνει μόνο με τα πόδια ή πάνω σε άλογα. Το ταξίδι προς τη γαλλική πόλη Bagnères-de-Luchon απαιτούσε (και απαιτεί ακόμα) περισσότερο από 10 ώρες. Το μονοπάτι αυτό, που επικοινωνεί με την περιοχή της Luchón στη Γαλλία, έχει λάβει καθεστώς προστασίας ως Διακρατικό Ευρωπαϊκό Μονοπάτι.
Δημογραφικά στοιχεία
Ο πληθυσμός του δήμου είναι 2047 κάτοικοι (το 2016) οι οποίοι ονομάζονται «Μπενασκές» (Benasqués).
Ιλαρίων Καρατζόγλου
Ο Ιλαρίων Καρατζόγλου ή Καράτζογλου ήταν οπλαρχηγός της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 από την Καβάλα.
Μπενάσκε
Γλώσσα
Από φιλολογική άποψη η περιοχή είναι γνωστή ως το σημείο όπου συναντιούνται τα καταλανικά, τα αραγωνικά και τα γασκωνικά και ομιλείται μία τοπική συνδυαστική διάλεκτος που ονομάζεται «Μπενασκές» (benasqués) ή «Πατουές» (patués).
Κλίμα
Το κλίμα του Μπενάσκε είναι ιδιαίτερα βουνίσιο, με εύκρατα καλοκαίρια και ψυχρούς χειμώνες με θερμοκρασίες υπό το μηδέν και συχνές χιονοπτώσεις.
Ιλαρίων Καρατζόγλου
Πρώτα χρόνια και συμμετοχή στην Ελληνική Επανάσταση
Όταν το 1828 έφτασε στην Ελλάδα ο Ιωάννης Καποδίστριας και προχώρησε σε αναδιοργάνωση των ατάκτων στρατευμάτων σε χιλιαρχίες και ελαφρά τάγματα, πολλοί οπλαρχηγοί και στρατιώτες, έμειναν έξω από την νέα αυτή επίσημη στρατιωτική δομή. Όπως αναφέρει ο Ι. Μακρυγιάννης στα απομνημονεύματά του, ο αξιωματικός Ιλαρίων Καρατζόγλου αδικήθηκε και έμεινε έξω από το στράτευμα. Τότε αποφάσισε να ακολουθήσει την κλέφτικη ζωή, όπως συνέβη με πολλούς οπλαρχηγούς που βρέθηκαν στην ίδια θέση.
Μπενάσκε
Κλίμα
Η μέση ετήσια θερμοκρασία είναι 9.4 βαθμοί, πράγμα που για την περίπτωσή του (στα 1.138 μέτρα υψόμετρο), το καθιστά ένα δροσερό μέρος με ορεινό κλίμα.
Ιλαρίων Καρατζόγλου
Πίσω στη Μακεδονία και ανάμιξή του στη φιλορωσική κίνηση
Ο Μακρυγιάννης τον συγκράτησε και τον συμβούλεψε να επιστρέψει στην πατρίδα του, την Καβάλα ώστε να προετοιμάσει μία νέα εξέγερση προκειμένου να προσπαθήσει να πιέσει για την ένωση των υπόδουλων Ελληνικών επαρχιών στο υπό ίδρυση Ελληνικό κράτος. Οργανώθηκε μάλιστα και μια μυστική επιτροπή υπό το Μακρυγιάννη, που θα επικοινωνούσε κρυφά με τους αγωνιστές της Μακεδονίας. Ο Ιλαρίων Καρατζόγλου τελικά κατέληξε στη Χαλκιδική, όπου το έδαφος ήταν πιο πρόσφορο για επαναστατικές ενέργειες και σε σύντομο χρονικό διάστημα έγινε οπλαρχηγός (αρματολός) στο Άγιο Όρος και στα Μαδεμοχώρια. Εκεί συντηρούσε το επαναστατικό πνεύμα των κατοίκων και πρόσμενε την κατάλληλη συγκυρία και την έξωθεν υποστήριξη προκειμένου να αναλάβει εκ νέου μεγάλες πολεμικές επιχειρήσεις.
Μπενάσκε
Ιστορία
Πιθανότατα ιδρύθηκε από τους Ρωμαίους, οι οποίοι έχτισαν τα πρώτα λουτρά θειούχων νερών στην τρέχουσα τοποθεσία των λουτρών (Λουτρά του Μπενάσκε), αν και η υπόθεση αυτή δεν είναι επαρκώς τεκμηριωμένη. Η παλιότερη σχετική καταγραμμένη αναφορά, το Rótulo de Benasque, χρονολογείται από το 1006 με 1018.
Ιλαρίων Καρατζόγλου
Πίσω στη Μακεδονία και ανάμιξή του στη φιλορωσική κίνηση
Μετά το 1836 όμως και την ίδρυση της "Φιλορθοδόξου Εταιρείας" από τον Κωνσταντίνο Οικονόμου, τον εξ Οικονόμων και του Ρώσου αρχιμανδρίτη Ανατόλιου, τα πράγματα παίρνουν άλλη τροπή, καθώς οι Ρώσοι προωθούν την πολιτική του πανσλαβισμού εντός της Ελλάδας με τη βοήθεια του φιλορωσικού κόμματος. Σκοπός τους ήταν η δημιουργία ξεχωριστού κράτους σε Θεσσαλία και Μακεδονία, όπου θα έστελναν και Ρώσο ηγεμόνα. Τα σχέδια αυτά της Φιλορθοδόξου εταιρείας αποκαλύπτει ο Ιωάννης Μακρυγιάννης και ανακόπτεται προσωρινά η φιλορωσική κίνηση στην Ελλάδα. Τότε ο Ρώσος αρχιμανδρίτης Ανατόλιος μετέβη στη Χαλκιδική και στο Άγιο Όρος, συναντήθηκε με τον Ιλαρίωνα Καρατζόγλου και τον μύησε στην οργάνωση της εταιρείας. Ο Καρατζόγλου μη γνωρίζοντας τους πραγματικούς σκοπούς της κίνησης αυτής, δέχτηκε τη βοήθεια του Ανατόλιου που τον προμήθευσε με όπλα και χρήματα. Εν τω μεταξύ ο Ι. Μακρυγιάννης έστειλε αγγελιοφόρους στη Χαλκιδική και πληροφόρησε τον Ιλαρίωνα Καρατζόγλου τα σχετικά με τη δράση της Φιλορθοδόξου Εταιρείας. Έτσι ο Καβαλιώτης οπλαρχηγός, συμβουλευόμενος και από τους Αγιορείτες μοναχούς, αποσύρθηκε από τα σχέδια αυτά. Τότε ο αρχιμανδρίτης Ανατόλιος ενημερώνει τον πρέσβη της Ρωσίας στην Κωνσταντινούπολη και έκτοτε ο Ιλαρίων καταδιώκεται από τις Οθωμανικές αρχές μετά από τις Ρωσικές υποδείξεις.
Ζασμίν (τραγουδίστρια)
Η Ζασμίν (Жасмин, πραγματικό όνομα Σάρα Λβόβνα Σορ, Сара Львовна Шор, γεννηθείσα Μαναχίμοβα, 12 Οκτωβρίου 1977) είναι Ρωσίδα τραγουδίστρια, μοντέλο και ηθοποιός.
Ιλαρίων Καρατζόγλου
Προσπάθεια συνεργασίας με τον Ιμπραήμ
Ο Ιλαρίων Καρατζόγλου βρισκόμενος σε δεινή θέση αποφάσισε να μεταβεί στην Αίγυπτο και να συναντήσει τον συντοπίτη του Ιμπραήμ πασά (Μεχμέτ Αλή) προκειμένου να ζητήσει βοήθεια, καθώς ο τελευταίος βρίσκονταν τότε σε σύγκρουση με το σουλτάνο. Ο Ιμπραήμ όμως, θεώρησε ανέφικτη την επανάσταση στη Μακεδονία λόγω των περιστάσεων της εποχής και ζήτησε από τον Ιλαρίωνα Καρατζόγλου να ξεσηκώσει τους Κρητικούς σε επανάσταση κατά του σουλτάνου, κάτι που θα διευκόλυνε πολιτικά και τον πασά της Αιγύπτου. Πράγματι ο Καρατζόγλου μετέβη στην Κρήτη εργαζόμενος εκεί για την προετοιμασία της επικείμενης επανάστασης. Το 1839 και ενώ ο Ιμπράημ βρίσκεται στο απόγειο των πολεμικών επιχειρήσεων κατά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, μετά μάλιστα τη νίκη στο Νεζίπ (της επαρχίας Γκαζιαντέπ), στις 24 Ιουνίου, ο Ιλαρίων Καρατζόγλου προσπαθεί εκ νέου με επιστολές του, να τον πείσει για βοήθεια σε ενδεχόμενη επανάσταση της Μακεδονίας. Ο Ιμπραήμ Πασάς αδιαφορεί για το θέμα της Μακεδονίας γιατί έχει στρέψει αλλού την προσοχή του και έτσι ο Ι. Καρατζόγλου αφήνει την Κρήτη εν μέσω γενικού αναβρασμού (λόγω της άσχημης τροπής που παίρνουν τα πράγματα για το νησί, μετά την εμπλοκή της Αγγλίας) και μεταβαίνει στην Αθήνα.
Μπενάσκε
Ιστορία
Από τον 11ο αιώνα ανήκε στην Κομητεία της Ριβαγόρθα, τμήμα του Βασιλείου της Αραγωνίας.
Ζασμίν (τραγουδίστρια)
Βιογραφία
Η Ζασμίν γεννήθηκε στις 12 Οκτωβρίου του 1977 στο Ντερμπέντ σε οικογένεια Εβραίων.
Ιλαρίων Καρατζόγλου
Εκ νέου προετοιμασία εξέγερσης στη Μακεδονία
Στην Αθήνα ο Καβαλιώτης αγωνιστής συναντήθηκε με τον Μακρυγιάννη, του εξιστόρησε τα γεγονότα και του έδειξε και τις επιστολές του Ιμπραήμ πασά που υπόσχονταν για βοήθεια. Εκείνη την εποχή (Απρίλιος του 1840) παρατηρήθηκε νέος αναβρασμός στη Μακεδονία, καθώς έφταναν πληροφορίες για επικείμενες εξεγέρσεις των Ελλήνων στα Γιαννιτσά και στην Ανατολική Μακεδονία. Τότε επαναδραστηριοποιήθηκε η μυστική οργάνωση υπό τον Μακρυγιάννη που επικοινώνησε με όλους τους Μακεδόνες που βρίσκονταν στο Ελληνικό κράτος, συγκέντρωσε χρήματα, πολεμοφόδια και άντρες, προκειμένου να βοηθήσει την επικείμενη εξέγερση. Η επιτροπή που ασχολούνταν με την προετοιμασία της επανάστασης, εκτός από το Μακρυγιάννη και τον Ιλαρίωνα Καρατζόγλου περιελάμβανε και άλλους επιφανείς Μακεδόνες αγωνιστές, όπως ο γιος του Αναστάσιου Καρατάσου, Τσάμης Καρατάσος, ο Κωνσταντίνος Δόσιος, ο Παναγιώτης Ναούμ και ο Δαμιανός. Ο Δημήτριος Τσάμης Καρατάσος όμως, ο οποίος ήταν φιλικά διακείμενος με τον Όθωνα, ενημέρωσε τον τελευταίο για τα σχέδια της επιτροπής ελπίζοντας σε επίσημη βοήθεια, γεγονός που προκάλεσε την οργή του Ιλαρίωνα Καρατζόγλου και του Ιωάννη Μακρυγιάννη, καθώς ο Όθωνας ακολουθούσε φιλορωσική πολιτική και ήταν σίγουρο ότι θα ενημέρωνε τη Ρωσική πλευρά. Ο Ιλαρίων Καρατζόγλου αναχώρησε για τη Χαλκιδική, έχοντας διακόψει άσχημα τις σχέσεις του με τον Δημήτριο Καρατάσο, ενώ ο Μακρυγιάννης παραιτήθηκε προσωρινά από την ηγεσία της επιτροπής, αλλά μετά από παρότρυνση των Κ. Δόσιου, Π. Ναούμ και Δαμιανού, συνέχισε τη δράση του. Έτσι η επιτροπή απέστειλε δύο γολέτες με πολεμοφόδια στο Άγιο Όρος. Η αποστολή συνοδεύτηκε από αρκετούς Μακεδόνες οπλαρχηγούς και στρατιώτες που ζούσαν στο ελεύθερο Ελληνικό κράτος. Όταν ο Ιλαρίων Καρατζόγλου έσπευσε να τους συναντήσει, ορισμένοι οπλαρχηγοί, "άτακτοι και ακατάστατοι" κατά το Μακρυγιάννη, που διατηρούσαν φιλικές σχέσεις με τον Δημήτριο Καρατάσο, εξοργίστηκαν και τον κατέδωσαν στις Οθωμανικές αρχές.
Μπενάσκε
Ιστορία
Ο πληθυσμός του έχει αυξομειωθεί με το πέρασμα των χρόνων, φτάνοντας το 1870 στο μέγιστο του (1.750 κάτοικοι) και το 1970 στο ελάχιστο του (574 κάτοικοι). Ωστόσο μέσα στον 21ο αιώνα, έχει ήδη επιστρέψει και πάλι σε ένα νέο μέγιστο.
Ιλαρίων Καρατζόγλου
Η δολοφονία του
Το 1842 ένα χρόνο μετά τη δολοφονία του, δημοσιεύτηκε στην φιλορωσική εφημερίδα "Αιών" του Ιωάννη Φιλήμονος ανώνυμη επιστολή με ιστορικά στοιχεία που προσπαθούσε να συνδέσει τον Ιλαρίωνα Καρατζόγλου με κάποιον μοναχό Ιλαρίωνα του Αγίου Όρους, ο οποίος ήταν Τουρκαλβανός και διατέλεσε ληστής. Αργότερα αποδείχτηκε ότι την επιστολή την έγραψε ο ίδιος ο Ανατόλιος προκειμένου να σπιλώσει τη μνήμη του Ιλαρίωνα Καρατζόγλου και ουδεμία σχέση είχε ο Αλβανός μοναχός με τον Καβαλιώτη οπλαρχηγό της ελληνικής Επανάστασης του 1821.