cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pons Sublicious
Ο Γάιος Γράκχος στη γέφυρα
Η Γέφυρα είναι επίσης αυτή, επάνω από την οποία ο Γάιος Γράκχος κατεύθυνε τη διαφυγή του, όταν τον πρόλαβαν οι αντίπαλοί του (Πλούταρχος, Ζωή του Γάιου Γράκχου). Δύο φίλοι του προσπάθησαν να τους σταματήσουν στη γέφυρα, αλλά οι ίδιοι σκοτώθηκαν. Ο Γράκχος απεβίωσε βίαια λίγο μετά, σε ένα άλσος κοντά. Οι Ρωμαίοι πολίτες επευφημούσαν κατά τη φυγή του Γράκχου, αλλά δεν τον βοηθούσαν. Η επιλογή του Γράκχου μίας οδού διαφυγής πιθανότατα έλαβε υπόψη τις μαγικές δυνάμεις, που αποδίδοντο στη γέφυρα, αλλά απέτυχε.
Τελετουργικό των Άργεϊ
Στις Ιδές του Μαΐου, η πομπή των Άργεϊ (Argei) πήγαινε από τον ναό της Δύναμης της Τύχης (Fors Fortuna), που είχε κτίσει ο Σέρβιος Τύλλιος, ως την Πασσαλόπηκτη Γέφυρα. (Δεν υπάρχει αναφορά για αυτήν την εκδοχή των γεγονότων· αυτό το τελετουργικό είναι κάπως ασαφές και μπορεί να είναι το ίδιο με τα Ρωμαϊκά Λιμπεράλια.) Εναλλακτικά ο Σάμουελ Μπαλλ Πλάτνερ εξηγεί, ότι το τελετουργικό περιλάμβανε ιερείς, που ταξίδευαν σε όλα τα (27 ή 30) ιερά ( sacella), που ονομάζοντο Άργεϊ στις αρχικές 4 περιοχές της Ρώμης, πριν φτάσουν στην Πασσαλόπηκτη Γέφυρα. Οι ποντίφικες και οι αξιωματούχοι κουβαλούσαν από άχυρα ομοιώματα δεμένων ανδρών, που ονομάζονταν επίσης Άργεϊ, τα οποία οι Εστιάδες πετούσαν στον Τίβερη. Η Ιέρεια του Δία (Flaminica Dialis) ήταν ενδεδυμένη πένθιμα.
Η τελετή έχει μερικές φορές ερμηνευθεί ως μία ετρουσκική μαγική στρατιωτική τακτική, συγκρίσιμη με μία άλλη, στην οποία ένας άνδρας και μία γυναίκα, Γαλάτες, θάπτοντο ζωντανοί στην Αγορά των Βοοειδών. Οι Έλληνες και οι Γαλάτες θάπτοντο ή πνίγοντο τελετουργικά, κάτι που οι δεισιδαίμονες Ρωμαίοι πίστευαν, ότι είχαν πραγματική επίδραση σε όλους τους Έλληνες ή Γαλάτες εχθρούς τους. Αυτού του είδους τις τελετές έκαναν και μετά από μεγάλες ήττες.
Νέες εξελίξεις
Η έκδοση Έγγραφα της Βρετανικής Σχολής της Ρώμης, τόμος 72, του 2004, περιέχει ένα άρθρο του Πιέρ-Λουίτζι Τούτσι, "Οκτω θραύσματα από τη Μαρμάρινη Κάτοψη της Ρώμης ρίχνουν νέο φως στο Τρανστίβερι", όπου ισχυρίζεται ότι τα τεμάχια 138 a–f και 574 a–b του Χάρτη της Πόλης, της σε μάρμαρο κάτοψης της Ρώμης της εποχής του Σεπτίμιου Σεβήρου, δείχνει τη δεξιά όχθη του Τίβερη, απέναντι από τον Αβεντίνο λόφο. Εμφανίζεται εκεί μία οδός, που παλαιότερα πίστευαν ότι διασχίζει τη Γέφυρα του Αιμίλιου, αλλά φαίνεται στον Χάρτη να διασχίζει μία άλλη γέφυρα, τα τελευταία υπολείμματα της οποίας αφαιρέθηκαν στα τέλη του 19ου αιώνα. Αυτή η γέφυρα πιστεύεται ότι ήταν η Πασσαλόπηκτη Γέφυρα. Για ενημέρωση, βλέπε Pier Luigi Tucci, «The Pons Sublicius: a reinvestigation», Memoirs of the American Academy in Rome, τόμος 56-57 (2011–2012), σελ. 177–212
Εθνική Νέας Ζηλανδίας Κ-23 (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η Εθνική Νέας Ζηλανδίας Κ-23 (ή Ολυμπιακή ομάδα Νέας Ζηλανδίας) εκπροσωπεί τη Νέα Ζηλανδία στα διεθνή, ποδοσφαιρική γεγονότα για ποδοσφαιριστές κάτω των 23 ετών, όπως είναι οι Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες. Αφότου κέρδισε το OFC Olympic Qualifying Tournament 2008 προκρίθηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2008. Αυτό επαναλήφθηκε το 2012.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνική Νέας Ζηλανδίας (ποδόσφαιρο) Νεα Ζηλανδια
Νιούκασλ (Αυστραλία)
Το Νιούκασλ (Newcastle) είναι μεγάλη πόλη και λιμάνι της Αυστραλίας. Η μητροπολιτική περιοχή του Νιούκασλ είναι η δεύτερη μεγαλύτερη σε πληθυσμό στην πολιτεία Νέα Νότια Ουαλία (περιλαμβάνει τις πόλεις Νιούκασλ και Λέικ Μακουάρι). Στην απογραφή του 2016 ο πληθυσμός της πόλης ήταν 322.278 κάτοικοι, σημειώνοντας αύξηση.
Είναι κτισμένη στην εκβολή του Ποταμού Χάντερ και αποτελεί την κυριότερη πόλη στην Κοιλάδα του Χάντερ. Είναι περίφημη για την εξόρυξη γαιάνθρακα (εξαιτίας του οποίου πήρε το όνομα του Νιούκασλ της Αγγλίας, επίσης ονομαστού κέντρου γαιάνθρακα) και το λιμάνι του είναι σήμερα το μεγαλύτερο λιμάνι εξαγωγής γαιάνθρακα σε ολόκληρο τον κόσμο, με 159,9 εκατομμύρια τόνους το 2017. Γεωλογικώς, η περιοχή βρίσκεται στο κεντρικό-ανατολικό τμήμα της Λεκάνης του Σίδνεϊ.
Προ του ευρωπαϊκού εποικισμού
Η περιοχή του Νιούκασλ και γενικότερα της κατώτερης κοιλάδας του Χάντερ κατοικούνταν αρχικώς από τις φυλές Αγουάμπαγκαλ και Γουόριμι των ιθαγενών της Αυστραλίας, οι οποίοι αποκαλούσαν την περιοχή Μαλουμπίμπα (Malubimba).
Με βάση αναφορές στη γλώσσα των ιθαγενών, οκτώ τοπωνύμια της περιοχής φέρουν επισήμως διπλή ονομασία (αγγλική-ιθαγενή), όπως ορίσθηκε από την επιτροπή γεωγραφικών ονομάτων της Νέας Νότιας Ουαλίας. Μεταξύ τους είναι το ακρωτήριο Νόμπυς = Χουιμπαϋγκάνμπα (Whibayganba), ο Λόφος Φλάγκσταφ = Ταλμπίν (Tahlbihn), το Ακρωτήριο Πάιρατ («του Πειρατή») = Μπουραμπίγκαρν (Burrabihngarn) και ο ίδιος ο ποταμός Χάντερ = Κοκούουν (Coquun).
Ο ευρωπαϊκός εποικισμός
Τον Σεπτέμβριο του 1797 ο αξιωματικός (με βαθμό αντίστοιχο του σημαιοφόρου Τζων Σόρτλαντ (J. Shortland, 1769-1810) έγινε ο πρώτος Ευρωπαίος που εξερεύνησε την περιοχή. Είχε αποσταλεί προς αναζήτηση μερικών καταδίκων που είχαν καταλάβει ένα ναυπηγημένο στην Αυστραλία σκάφος, το «Κάμπερλαντ» καθώς αυτό απέπλεε από το Σίντνεϊ Κόουβ. Επιστρέφοντας, ο Σόρτλαντ εισήλθε σε ένα ποτάμι που αργότερα το περιέγραψε ως «πολύ εξαίρετο» και το ονόμασε «Χάντερ» προς τιμή του ομώνυμου κυβερνήτη της Νέας Νότιας Ουαλίας. Φθάνοντας στην έδρα του, έδωσε αναφορές για τον βαθύ φυσικό λιμένα στις εκβολές του Χάντερ και για τον άφθονο γαιάνθρακα (ορυκτό κάρβουνο) της περιοχής. Δύο χρόνια αργότερα, αυτός ο γαιάνθρακας απετέλεσε το πρώτο προϊόν που εξάχθηκε ποτέ από τη Νέα Νότια Ουαλία.
Το Νιούκασλ απέκτησε τότε τη φήμη ενός «κολασμένου τόπου», καθώς εκεί στέλνονταν οι πιο επικίνδυνοι κατάδικοι από τη Μεγάλη Βρετανία, προκειμένου να σκάψουν για κάρβουνο ως σκληρή τιμωρία για τα εγκλήματά τους. Στις αρχές του 19ου αιώνα η εκβολή του Χάντερ άρχισε να δέχεται επισκέψεις και άλλων εργατών, όπως ξυλοκόπων, αλλά και κατάδικων που είχαν δραπετεύσει. Ο από το 1800 κυβερνήτης της Νέας Νότιας Ουαλίας Φίλιπ Γκίντλυ Κινγκ, υιοθέτησε μια θετικότερη προσέγγιση για την εκμετάλλευση των εμφανών πλέον φυσικών πόρων της Κοιλάδας του Χάντερ. Το 1801 ιδρύθηκε ένα στρατόπεδο καταδίκων με το όνομα Κινγκ'ς Τάουν (από το όνομα του κυβερνήτη) για την εξόρυξη γαιάνθρακα και την υλοτομία. Αυτός ο καταυλισμός όμως έκλεισε μέσα σε λιγότερο από ένα έτος.
Το 1804 ιδρύθηκε νέος καταυλισμός ως μέρος πρόσθετης τιμωρίας «απειθάρχων» καταδίκων. Αυτός ονομάσθηκε αρχικώς Κόουλ Ρίβερ, μετά (πάλι) Κίνγκσταουν και τελικώς Νιούκασλ, ως όνομα του Νιούκασλ της Αγγλίας, επίσης ονομαστού κέντρου και λιμένα εξαγωγής γαιάνθρακα. Η ονομασία εμφανίσθηκε για πρώτη φορά στην ανάθεση που έδωσε ο κυβερνήτης Κινγκ με ημερομηνία 15 Μαρτίου 1804 στον σημαιοφόρο Τσαρλς Μένζις των πεζοναυτών του πολεμικού «Καλκούτα», διορίζοντάς τον επιβλέποντα στον νέο καταυλισμό. Οι νέοι κάτοικοι, κατάδικοι συν στρατιωτική φρουρά, έφθασε στην εκβολή του ποταμού Χάντερ στις 27 Μαρτίου πάνω σε τρία πλοία, τα «Λαίδη Νέλσον», «Ρησόρς» και «Ιάκωβος» (James). Οι κατάδικοι ήσαν από τους εξεγερθέντες κατά την εξέγερση καταδίκων του Κασλ Χιλ (Μάρτιος 1804). Ο σύνδεσμος με το Νιούκασλ της Αγγλίας είναι ακόμα και σήμερα εμφανείς σε κάποια τοπωνύμια από την εποχή εκείνη, όπως τα Τζέσμοντ, Χέξαμ (Hexham), Γουίκαμ (Wickham), Γουόλσεντ (Wallsend) και Gateshead, ενώ το Μόρπεθ (Morpeth) της Αυστραλίας απέχει παρόμοια απόσταση βορείως του Νιούκασλ με αυτή που απέχει το Μόρπεθ της Αγγλίας βορείως του Νιούκασλ της Αγγλίας.
Υπό τη διοίκηση του λοχαγού Τζέιμς Γουόλις, από το 1815 έως το 1818, οι συνθήκες διαβιώσεως και εργασίας των καταδίκων βελτιώθηκαν, και άρχισε μια οικοδομική «έκρηξη». Ο Τζ. Γουόλις καθόρισε τις οδούς του οικισμού, ανέγειρε την πρώτη εκκλησιά, στη θέση του σημερινού αγγλικανικού Καθεδρικού Ναού του Χριστού, την «παλιά φυλακή» στην ακτή και άρχισε εργασίες στον κυματοθραύστη ο οποίος σήμερα ενώνει το ακρωτήριο Νόμπυς με την ηπειρωτική ακτή. Ωστόσο η ποιότητα των πρώτων αυτών κτισμάτων ήταν κακή και μόνο ο κυματοθραύστης επιβιώνει (κατά πολύ ενισχυμένος). Την ίδια περίοδο, το 1816, ανεγέρθηκε το παλαιότερο δημόσιο σχολείο σε ολόκληρη την Αυστραλία, στο ανατολικό Νιούκασλ.
Το Νιούκασλ παρέμεινε «ποινικός καταυλισμός» μέχρι το 1822, οπότε και «άνοιξε» για τη γεωργία. Μέχρι τότε, η στρατιωτική διοίκηση παρέμενε σκληρή, ιδίως στον όρμο Λάιμμπέρνερς, στην εσωτερική ακτή της χερσονήσου Στόκτον, όπου στέλνονταν κατάδικοι να καίνε κοχύλια για την παρασκευή ασβεστόλιθου. Η στρατιωτική διοίκηση στο Νιούκασλ έληξε το 1823. Τότε ο αριθμός των φυλακισμένων μειώθηκε στους 100 (οι περισσότεροι από αυτούς εργάζονταν στην κατασκευή του κυματοθραύστη) και οι υπόλοιποι 900 στάλθηκαν στο Πορτ Μακουάρι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Αυστραλίας Κατηγορία:Λιμένες της Αυστραλίας Κατηγορία:Νέα Νότια Ουαλία
Αλβίζε Δ΄ Μοτσενίγκο
Ο Αλβίζε Δ΄ Μοτσενίγκο ή Αλβίζε Τζιοβάννι Μοτσενιγκο (ιταλικά: Alvise IV Mocenigo, 19 Μαΐου 1701 - 31 Δεκεμβρίου 1778) ήταν ο 118ος Δόγης της Βενετίας (19 Απριλίου 1763 - 31 Δεκεμβρίου 1778). Διαδέχθηκε τον δόγη Μάρκο Φοσκαρίνι και διάδοχος του ήταν ο δόγης Πάολο Ρενιέρ. Ο Αλβίζε προσπάθησε να περιορίσει τα προνόμια του κλήρου και ήρθε σε σύγκρουση με τον πάπα Κλήμη ΙΓ΄. Προσπάθησε με όλα τα μέσα να φέρει οικονομική ανάπτυξη στη Δημοκρατία της Βενετίας και έκλεισε εμπορικές σχέσεις με τη Λιβύη, την Τυνησία, το Μαρόκο, τη Ρωσική Αυτοκρατορία και την Αμερική. Παντρεύτηκε σε πρώτο γάμο (1739) την Πιζάνα Κορνάρο (πέθανε το 1769) και σε δεύτερο γάμο (1771) την Πολυξένη Κονταρίνι Ντα Μούλα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δόγηδες της Βενετίας Κατηγορία:Οικογένεια Μοτσενίγκο
Πάολο Ρενιέρ
Ο Πάολο Ρενιέρ (Ιταλικά : Paolo Renier, Βενετία, 21 Νοεμβρίου 1710 - Βενετία, 13 Φεβρουαρίου 1789) ήταν ο 119ος και προτελευταίος Δόγης της Βενετίας (14 Ιανουαρίου 1779 - 13 Φεβρουαρίου 1789). Ο Πάολο ήταν σημαντικός πολιτικός και διπλωμάτης, η Δημοκρατία της Βενετίας τον διόρισε πρέσβη στην Κωνσταντινούπολη και στη Βιέννη. Η εκλογή του στη θέση του Δόγη μετά τον θάνατο του προκατόχου του Αλβίζε Δ΄ Μοτσενίγκο δεν έγινε δεκτή από τον λαό της Βενετίας και φαίνεται ότι ήταν αποτέλεσμα εκβιαστικών επιστολών. Τον Πάολο Ρενιέρ διαδέχθηκε ο Λουντοβίκο Μανίν, τελευταίος Δόγης της Βενετίας. Παντρεύτηκε σε πρώτο γάμο (1733) τη Χριστίνα Ντονά (πέθανε το 1751) και σε δεύτερο γάμο (1751) τη Μαργαρίτα Ντελμάζ (πέθανε το 1817).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δόγηδες της Βενετίας
Κορδόνι παπουτσιών
thumb|right|250px|Μποτάκι με κορδόνι Κορδόνια χρησιμοποιούνται για να δέσουμε τα παπούτσια για να μην φύγουν απ' το πόδι.
Ιστορική αναδρομή
Δεν είναι γνωστό πότε εμφανίστηκαν τα πρώτα κορδόνια. Ο Άνθρωπος των πάγων (Ότσι) που βρέθηκε στις Άλπεις είχε τα παπούτσια που δεμένα με δερμάτινο λουρί.
Παπούτσια και μπότες με κορδόνι συναντούμε και στον Μεσαίωνα.
Στην σύγχρονη εποχή μας τα κορδονιών παπουτσιών είναι σημείο αναφοράς σε ορισμένες κοινωνικές ομάδες ( πανκ ή σκίνχεντ). Λευκά κορδόνια σε συνδυασμό με μπότες στρατιωτικές ερμηνεύονται ως έκφραση ρατσιστικού ήθους.
Κατηγορία:Ένδυση
Αρσέλια Ραμίρες
Η Αρσέλια Ραμίρες (Arcelia Ramírez, 7 Δεκεμβρίου 1967) είναι Μεξικανή ηθοποιός.
Έχει εμφανιστεί σε περισσότερες από 50 ταινίες και τηλεοπτικές εκπομπές από το 1985. Έπαιξε στην ταινία Such Is Life, η οποία προβλήθηκε στο Φεστιβάλ Καννών του 2000.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί τηλεόρασης
Ωγκύστ Μπερνάρτ
Ο Ωγκύστ Μαρί Φρανσουά Μπερνάρτ ή Μπέερναρτ (Auguste Marie François Beernaert, 26 Ιουλίου 1829 – 6 Οκτωβρίου 1912) ήταν Βέλγος πολιτικός, ο Πρωθυπουργός του Βελγίου από τον Οκτώβριο του 1884 μέχρι τον Μάρτιο του 1894. Το 1909 βραβεύθηκε με το Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Μπερνάρτ γεννήθηκε στην Οστάνδη, στο τότε Ηνωμένο Βασίλειο των Κάτω Χωρών, και ήταν γιος του κρατικού λειτουργού Μπερνάρ Μπερνάρτ (1795-1862) και της Εφροσέν-Ζοζέφ Ρογιόν (Euphrosine-Josèphe Royon, 1809-1888). Ο Ωγκύστ εγγράφηκε στη Νομική Σχολή του Καθολικού Πανεπιστημίου του Λέβεν σε ηλικία 17 ετών και απεφοίτησε με άριστα πέντε χρόνια αργότερα. Αμέσως μετά παρακολούθησε μαθήματα στο Βερολίνο και στο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης. Κατόπιν δικηγόρησε στις Βρυξέλλες από το 1853 έως το 1859.
Ο Ωγκύστ Μπερνάρτ εκλέχθηκε βουλευτής το 1874 με το Καθολικό Κόμμα (στο οποίο παρέμεινε σε όλη τη ζωή του), ενώ είχε ήδη διορισθεί Υπουργός Δημόσιων Έργων στην πρώτη κυβέρνηση του Ζυλ Μαλού, οπότε βελτίωσε το σιδηροδρομικό και οδικό δίκτυο, καθώς και το δίκτυο των καναλιών. Διαδέχθηκε τον Μαλού μετά τη δεύτερη θητεία του Μαλού ως πρωθυπουργού. Ταυτοχρόνως με τα καθήκοντά του ως πρωθυπουργού, ο Μπερνάρτ εκτελούσε και χρέη Υπουργού Οικονομικών. Τότε όμως η πραγματική εξουσία βρισκόταν στα χέρια του μονάρχη. Ο Μπερνάρτ παραιτήθηκε και ήρθε σε αντίθεση με τον βασιλιά Λεοπόλδο Β΄ εξαιτίας των θηριωδιών που διέπραττε ο Λεοπόλδος κατά των ιθαγενών στην τότε αποικία του Κονγκό. Ωστόσο παρέμεινε βουλευτής μέχρι το τέλος της ζωής του, και ακριβώς μέσα από την κοινοβουλευτική οδό, με την παγκόσμια Διακοινοβουλευτική Ένωση, αναδείχθηκε ως φίλος της ειρήνης. Ο Μπερνάρτ ήταν ικανότατος δικηγόρος και διετέλεσε πρόεδρος διεθνούς νομικής ενώσεως από το 1903 έως το 1905. Υπήρξε ο πρώτος εκπρόσωπος του Βελγίου στις ειρηνευτικές διασκέψεις της Χάγης το 1899 και το 1907. Στη Χάγη, εκτός των άλλων αναθέσεων, ήταν επικεφαλής της επιτροπής για τους νόμους και κανόνες του χερσαίου πολέμου, οπότε και εδραιώθηκε η φήμη του ως ειρηνιστή. Στο θέμα της ουδετερότητας, υπεστήριξε τα μικρότερα κράτη. Στην πρώτη υπόθεση που ήρθε ενώπιον του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης το 1902 (ΗΠΑ κατά Μεξικού), ο Μπερνάρτ έδρασε υπέρ του Μεξικού. Το 1911 επιλέχθηκε ως πρόεδρος του «πάνελ» επιδιαιτησίας για την Υπόθεση Σαβάρκαρ. Το 1912 ασθένησε από πνευμονία και νοσηλεύθηκε στη Λουκέρνη της Ελβετίας, όπου και πέθανε σε ηλικία 83 ετών.
Διεθνές έργο
Ο Μπερνάρτ ήταν ο βασικός παράγοντας πίσω από προτάσεις για την παγκόσμια ενοποίηση του διεθνούς δικαίου της θάλασσας. Το 1910 συντάχθηκαν συμβάσεις με θέμα τις συγκρούσεις και τη βοήθεια στη θάλασσα και αυτές οι συμβάσεις υπογράφηκαν σύντομα από πολλές χώρες. Τρία χρόνια πριν από τον θάνατό του, τιμήθηκε με το Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης «για τον ρόλο του ως εκπροσώπου σε αμφότερες τις ειρηνευτικές διασκέψεις της Χάγης, και ως ηγετικής μορφής στη Διακοινοβουλευτική Ένωση». Το βραβείο μοιράσθηκε «εξ ημισείας» ανάμεσα στον Μπερνάρτ και τον Γάλλο ιδρυτή της επιτροπής διαιτησίας του γαλλικού κοινοβουλίου Πωλ ντ' Ετουρνέλ ντε Κονστάν. Το τελευταίο έτος της ζωής του ο Μπερνάρτ εργάσθηκε για την απαγόρευση του πολέμου με εναέρια μέσα και λίγες ημέρες πριν τον θάνατό του είχε υποβάλει σχετική πρόταση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί του Βελγίου Κατηγορία:Βέλγοι υπουργοί Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Ειρήνης Κατηγορία:Βέλγοι νομπελίστες
It's Hard
It's Hard είναι ο τίτλος του δέκατου άλμπουμ του βρετανικού ροκ συγκροτήματος The Who, το οποίο κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβριο του 1982 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Polydor Records" στην Μεγάλη Βρετανία και της "Warner Bros." στις Ηνωμένες Πολιτείες. Επανεκδόθηκε στις 19 Μαΐου 1997 από την "Polydor" με τέσσερα επιπλέον κομμάτια.
Αυτός ήταν ο τελευταίος δίσκος του συγκροτήματος πριν την διάλυση του μετά το τέλος της περιοδείας που ακολούθησε την κυκλοφορία του άλμπουμ, ενώ είναι και η τελευταία στούντιο κυκλοφορία των The Who στην οποία συμμετείχαν ο μπασίστας Τζον Εντουίστλ και ο ντράμερ Κένι Τζόουνς.
Το "It's Hard" σκαρφάλωσε στο # 11 στην πατρίδα του συγκροτήματος και το # 8 στο Billboard, όπου βραβεύθηκε ως χρυσό.
Τραγούδια του δίσκου
1. Athena (Townshend) - 3:46
2. It's Your Turn (Entwistle) - 3:39
3. Cooks County (Townshend) - 3:51
4. It's Hard (Townshend) - 3:47
5. Dangerous (Entwistle) - 3:36
6. Eminence Front (Townshend) - 5:39
7. I've Known No War (Townshend) - 5:56
8. One Life's Enough (Townshend) - 2:22
9. One at a Time (Entwistle) - 3:20
10. Why Did I Fall for That (Townshend) - 3:56
11. A Man Is a Man (Townshend) - 3:56
Βραβεία
It's Hard (άλμπουμ)
Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): Χρυσός
Τα μέλη των The Who
Το "It's Hard" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των The Who Κατηγορία:Άλμπουμ του 1982
Γωνιακή επιτάχυνση
Γωνιακή επιτάχυνση ονομάζουμε τον ρυθμό μεταβολής της γωνιακής ταχύτητας ενός σώματος. Μετράται σε ακτίνια ανά δευτερόλεπτα στο τετράγωνο (Για το S.I. η μονάδα rad/s^2 έχει τις ίδιες φυσικές διαστάσεις με την m s^{-2}). Συμβολίζεται διεθνώς με το ελληνικό γράμμα \alpha.
Μαθηματικός Ορισμός
Μαθηματικά, η γωνιακή επιτάχυνση ορίζεται ως:
όπου dθ η μεταβολή της γωνίας που αντιστοιχεί στο διαγραφόμενο τόξο και d\omega η μεταβολή της γωνιακής ταχύτητας. Η γωνιακή επιτάχυνση έχει λοιπόν τη φυσική σημασία του ρυθμού μεταβολής της γωνιακής ταχύτητας.
Έμμα Ράμπε
Η Έμμα Ράμπε (Emma Rabbe, γεννημένη ως Έμμα Ιρμγκάρντ Μαρίνα Ράμπε Ραμίρες Emma Irmgard Marina Rabbe Ramírez, 18 Απριλίου 1969) είναι Καναδο-Βενεζουελανή ηθοποιός, μοντέλο και πρώην εστεμμένη σε καλλιστεία.
Γωνιακή επιτάχυνση
Εφαπτομενική και Κεντρομόλος επιτάχυνση
Συχνά γίνεται σύγχυση μεταξύ εφαπτομενικής και κεντρομόλου επιτάχυνσης. Περιγράφοντας ένα σύστημα σε δύο διαστάσεις όχι με καρτεσιανές αλλά με πολικές συντεταγμένες, η θέση ενός σημείου καθορίζεται από την απόσταση r από την αρχή και την γωνία \theta σε σχέση με την διεύθυνση αναφοράς. Έτσι, η ταχύτητα ενός κινητού περιγράφεται από δύο συνιστώσες, μία κατά την διεύθυνση αύξησης της ακτίνας και μία κατά την διεύθυνση αύξησης της γωνίας:
Έμμα Ράμπε
Συμμετείχε στη Μις Βενεζουέλα 1988, ως εκπρόσωπος της Ομοσπονδιακής Περιφέρειας, αποκτώντας τον τίτλο της «Μις Κόσμος της Βενεζουέλας». Εκπροσώπησε τη χώρα της στο διαγωνισμό Μις Κόσμος 1988, όπου ήταν 3η επιλαχούσα.
Γωνιακή επιτάχυνση
Εφαπτομενική και Κεντρομόλος επιτάχυνση
όπου είναι:
Έμμα Ράμπε
Προσωπική ζωή
Ήταν παντρεμένη με τον Βενεζουελάνο ηθοποιό Ντανιέλ Αλβαράδο από το 1998 έως το 2015. Το ζευγάρι έχει τρεις γιους, τον Ντανιέλ Αλεχάντρο (γενν. το 1999), τον Ντιέγο Χοσέ (γενν. το 2001) και τον Κάλβιν Ντανιέλ (γενν. 2007).
Γωνιακή επιτάχυνση
Εφαπτομενική και Κεντρομόλος επιτάχυνση
Η επιτάχυνση, ως χρονική παράγωγος της ταχύτητας γίνεται:
Έμμα Ράμπε
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καναδές ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Βενεζουελάνοι ηθοποιοί
Τριβή
Η Τριβή είναι δύναμη αντίστασης που εκδηλώνεται ενάντια σε οποιαδήποτε μετακίνηση μερών αυτού του σώματος ή στην σχετική κίνηση δύο σωμάτων που οι επιφάνειές τους εφάπτονται. Στη πρώτη περίπτωση εκδηλώνεται εσωτερική τριβή, στη δεύτερη (μεταξύ σωμάτων) εξωτερική τριβή. Η δύναμη τριβής διακρίνεται σε στατική τριβή όταν τα σώματα ισορροπούν και σε τριβή ολίσθησης όταν τα σώματα κινούνται και βρίσκονται σε επαφή οι μεταξύ τους επιφάνειες. Η δύναμη της τριβής οφείλεται σε ηλεκτροστατικές δυνάμεις ανάμεσα στα μόρια των δύο επιφανειών, είναι ευθέως ανάλογη με την κάθετη δύναμη Ν την οποία ασκεί το υποστήριγμα στο σώμα κάθετα στην επιφάνεια επαφής, ίση και αντίθετη με το βάρος W του σώματος και ανεξάρτητη από το εμβαδό της επιφάνεια επαφής.
Γωνιακή επιτάχυνση
Εφαπτομενική και Κεντρομόλος επιτάχυνση
Για την κυκλική κίνηση, η ακτίνα r είναι σταθερή οπότε η παραπάνω γίνεται:
Τριβή
Στατική τριβή
250px|right|thumb|Η δύναμη της τριβής Η στατική τριβή είναι η δύναμη που εμποδίζει ένα σώμα να κινηθεί όσο ακόμα το σώμα ισορροπεί. Το μέτρο της είναι ίσο με το μέτρο της εφαρμοζόμενης δύναμης που τείνει να κινήσει το σώμα και μπορεί να πάρει τιμές από μηδέν Νιούτον μέχρι μία μέγιστη τιμή που ισούται με μs·FN. Όπου μs είναι ένα αδιάστατο μέγεθος που ονομάζεται συντελεστής στατικής τριβής και εξαρτάται από το πόσο τραχιά είναι μία επιφάνεια. Ο συντελεστής τριβής υπολογίζεται πειραματικά. FN είναι η δύναμη που αναπτύσσεται ανάμεσα στα σώματα που εφάπτονται. Όταν η εξωτερική δύναμη ξεπεράσει την παραπάνω τιμή τότε το σώμα αρχίζει να ολισθαίνει και πλέον ασκείται σε αυτό τριβή ολίσθησης. Η τριβή ολίσθησης είναι λίγο μικρότερη από το μέγιστο της στατικής τριβής γιατί όταν το σώμα αποκτήσει ταχύτητα οι δυνάμεις τριβής ελαττώνονται ελαφρά. Η γενική σχέση της στατικής τριβής είναι η:
Γωνιακή επιτάχυνση
Εφαπτομενική και Κεντρομόλος επιτάχυνση
ενώ ο πρώτος όρος αναφέρεται στην επιτάχυνση που διατηρεί την ακτίνα σταθερή:
Τριβή
Τριβή ολίσθησης
Η τριβή ολίσθησης είναι η δύναμη που αντιστέκεται στην σχετική κίνηση των σωμάτων που εφάπτονται και βρίσκονται σε κίνηση. Λέγεται επίσης και κινητική τριβή. Η φορά της τριβής ολίσθησης είναι πάντα αντίθετη προς την κατεύθυνση της κίνησης των εφαπτόμενων επιφανειών και μέτρο που δίνεται από την παρακάτω σχέση: Όπου μκ ο συντελεστής τριβής ολίσθησης, σε αντιστοιχία με τον συντελεστή στατικής τριβής. Για όλες τις επιφάνειες με εξαίρεση τις πολύ λείες είναι ελαφρά μικρότερος από τον συντελεστή στατικής τριβής. Ο τύπος αυτός δεν ισχύει για την στατική τριβή, παρά μόνο όταν η στατική τριβή είναι οριακή, δηλαδή το σώμα είναι έτοιμο να κυλήσει.
Γωνιακή επιτάχυνση
Εφαπτομενική και Κεντρομόλος επιτάχυνση
η οποία είναι η κεντρομόλος επιτάχυνση και δεν γράφεται ως διάνυσμα επειδή δεχόμαστε πως έχει πάντα κατεύθυνση προς το κέντρο της κυκλικής τροχιάς. Για ομαλή κυκλική κίνηση είναι, από την οποία προκύπτει η σχέση για την κεντομόλο επιτάχυνση:
Τριβή
Πηγές
Κατηγορία:Κλασική μηχανική Κατηγορία:Φαινόμενα
Γωνιακή επιτάχυνση
Πηγές
Κατηγορία:Κλασική μηχανική Κατηγορία:Κινηματικές ιδιότητες Κατηγορία:Επιτάχυνση
Şalom
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης την Κωνσταντινούπολη Κατηγορία:Εφημερίδες στην τουρκική γλώσσα Κατηγορία:Εφημερίδες στην ισπανοεβραϊκή γλώσσα
Γωνιακή ταχύτητα
Η γωνιακή ταχύτητα είναι ψευδοδιανυσματικό φυσικό μέγεθος, που εκφράζει το πόσο γρήγορα μεταβάλλεται ο προσανατολισμός ενός σώματος που κινείται ως προς ένα σημείο. Ισούται με τον ρυθμό μεταβολής του τόξου που διαγράφει το σώμα και μετράται σε ακτίνια ανά δευτερόλεπτα (rad/sec). Συμβολίζεται διεθνώς με το ελληνικό γράμμα \omega και μαθηματικώς εκφράζεται από τη σχέση:
230px|left|thumb|Το διάνυσμα της γωνιακής ταχύτητας σε αριστερόστροφη τροχιά
Όπου dθ η μεταβολή της γωνίας που αντιστοιχεί στο διαγραφόμενο τόξο.
Η διεύθυνση του διανύσματος της γωνιακής ταχύτητας είναι κάθετη στο επίπεδο της τροχιάς της κίνησης και εμπειρικά η φορά του ακολουθεί τον κανόνα του δεξιού χεριού, δηλαδή για αριστερόστροφη κίνηση η φορά του διανύσματος είναι προς τα πάνω και για δεξιόστροφη κίνηση προς τα κάτω. Εναλλακτικά η φορά της γωνιακής ταχύτητας είναι η φορά του παρακάτω εξωτερικού γινομένου:
Η μονάδα της γωνιακής ταχύτητας προκύπτει από τον ορισμό της ως rad/s και οι φυσικές της διαστάσεις είναι s^{-1}. Επειδή χρησιμοποιείται το ίδιο σύμβολο για την κυκλική συχνότητα φαινομένων, συχνά γίνεται σύγχυση μεταξύ των μονάδων και των διαστάσεων. Η μονάδα s^{-1} αποδίδεται στην κυκλική συχνότητα. Χρησιμοποιούμε το ίδιο σύμβολο επειδή για την κυκλική κίνηση η γωνιακή ταχύτητα είναι η κυκλική συχνότητα του περιοδικού φαινομένου της περιστροφής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κλασική μηχανική Κατηγορία:Κινηματικές ιδιότητες Κατηγορία:Τανυστές
Εμανουέλ Παλομάρες
Ο Εμανουέλ Παλομάρες (Emmanuel Palomares, 13 Ιουλίου 1990) είναι Βενεζουελανός ηθοποιός και μοντέλο.
Ξεκίνησε την καριέρα του σε ηλικία 18 ετών στη σειρά Corazones extremos. Παρακολούθησε μαθήματα υποκριτικής στο σχολείο, Luz Columba. Το 2013, μπήκε στην CEA της Televisa.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βενεζουελάνοι ηθοποιοί
Ζοζέ Αραούτζο
Ο Ζοζέ Αραούζο (José Marcelo Januário de Araújo) ήταν Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής, γνωστότερος ως Εσκερντίνια (Esquerdinha), ο οποίος έπαιζε ως αριστερό μπακ.
Πέθανε στις 31 Οκτωβρίου 2018, σε προάστιο του Ζοάο Πεσόα, από έμφραγμα του μυοκαρδίου μετά από αγώνα ποδοσφαίρου με φίλους του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βραζιλιάνοι ποδοσφαιριστές
Κατάλογος έργων του Μουσείου Ορσέ
Η σελίδα αυτή περιέχει εικονογραφημένο κατάλογο έργων του Μουσείου Ορσέ.
Γλυπτική
Κατηγορία:Κατάλογοι έργων τέχνης ανά μουσείο
Βαρέλα (αποσαφήνιση)
Κατηγορία:Επώνυμα
Σινέμ Ουνσάλ
Η Σινέμ Ουνσάλ (Sinem Ünsal, 21 Ιουνίου 1993) είναι Τουρκάλα ηθοποιός.
Είναι γνωστή για τον ρόλο της στην τηλεοπτική σειρά Kızım, Siyah Beyaz Aşk και Mucize Doktor.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 21 Ιουνίου 1993 στη Σμύρνη ως το δεύτερο παιδί της οικογένειάς της. Η μητέρα της έχει καταγωγή από την Κιρκασία, ενώ ο πατέρας της είναι από το Αζερμπαϊτζάν.
Είναι απόφοιτος του Πανεπιστημίου Eskişehir Osmangazi με πτυχίο Συγκριτικής Λογοτεχνίας. Ξεκίνησε την καριέρα της ως ηθοποιός το 2017.
Πρωτάθλημα ΑΠΟΕΣΠ
Από το πρωτάθλημα αυτό καθορίζεται η ομάδα που θα εκπροσωπήσει την ΑΠΟΕΣΠ στο Πρωτάθλημα πρωταθλητριών ΣΤΟΚ και οι ομάδες της ΑΠΟΕΣΠ που θα συμμετάσχουν στο Πρωτάθλημα Ένταξης ΣΤΟΚ μέσα από το οποίο καθορίζονται οι ομάδες που θα συμμετάσχουν στην Επίλεκτη κατηγορία ΣΤΟΚ, το χαμηλότερο επίπεδο εθνικού πρωταθλήματος της Κύπρου.
Το Πρωτάθλημα ΑΠΟΕΣΠ βρίσκεται στο 5ο επίπεδο στο σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων ανδρών Κύπρου, στο οποίο βρίσκονται όλα τα πρωταθλήματα Α΄ κατηγορίας των τοπικών ομοσπονδιών.
Δομή
Στο πρωτάθλημα συμμετέχουν 12 ομάδες. Διεξάγονται δύο γύροι, όπου η κάθε ομάδα αντιμετωπίζει όλες τις υπόλοιπες ομάδες εντός και εκτός έδρας. Η πρωταθλήτρια ομάδα συμμετέχει στο Πρωτάθλημα πρωταθλητριών ΣΤΟΚ. Οι πρώτες ομάδες (ο αριθμός διαφοροποιείται από τη ΣΤΟΚ) συμμετέχουν (αν το επιθυμούν) στο Πρωτάθλημα Ένταξης ΣΤΟΚ.
Οι πρωταθλήτριες ομάδες
Στον πίνακα που ακολουθεί παρουσιάζονται οι πρωταθλήτριες ομάδες κάθε περιόδου. Ο πίνακας ξεκινά από την περίοδο 1965-66 καθώς δεν έχουν βρεθεί στοιχεία για το αν είχε διεξαχθεί κάποια διοργάνωση νωρίτερα. Την περίοδο 1974-75 το πρωτάθλημα δεν διεξήχθη λόγω της τουρκικής εισβολής. Την περίοδο 2020-21 το πρωτάθλημα διεκόπη εξαιτίας της πανδημίας του κορωνοιού.
Δείτε επίσης
Πρωτάθλημα ΑΠΟΕΣΠ Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις Κύπρου
Ράψιμο
250px|μικρογραφία|Πίνακας που απεικονίζει γυναίκα να ράβει, τέλη 19αιώνος Ράψιμο ονομάζεται η τεχνική επιδιόρθωσης, στις περισσότερες περιπτώσεις με βελόνα και κλωστή, και ένωσης διεστώτων κομματιών ενός υφάσματος ή άλλου υλικού. Το ράψιμο αποτελεί μία από τις παλαιότερες κλωστοϋφαντουργικές τέχνες. Εικάζεται ότι την εποχή του λίθου, πριν από την εφεύρεση του νήματος, οι άνθρωποι χρησιμοποιούσαν κόκκαλα, κέρατα ή βελόνες από ελεφαντόδοντο και «κλωστή» από διάφορα μέρη του σώματος των ζώων, συμπεριλαμβανομένων των τενόντων και των φλεβών. Παρ’ όλη την εκβιομηχάνιση του τομέα της ραπτικής και της ανάπτυξης της υψηλής ραπτικής τον 19ος αιώνας με την εφεύρεση της ραπτομηχανής, η ραπτική στο χέρι εξακολουθεί να ασκείται ευρέως.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οικιακή οικονομίαΚατηγορία:ΡαπτικήΚατηγορία:Χειροτεχνία
Παλάτσο Βενέτσια
Το Παλάτσο Βενέτσια (ιταλ. Palazzo Venezia), γνωστό παλαιότερα ως Ανάκτορο του Αγίου Μάρκου, είναι μέγαρο και αρχιτεκτονικό συγκρότημα στους βόρειους πρόποδες του Καπιτωλίνου λόφου, στην κεντρική περιοχή της Ρώμης, στην Ιταλία. thumb|100px|αριστερά|Άποψη από το εσωτερικό του κτιρίου Η αρχική του δομή αποτελείτο από ένα μέσο μεσαιωνικό σπίτι, που κτίσθηκε ως κατοικία των καρδιναλίων που διορίζονταν στον ναό του Αγίου Μάρκου της Ρώμης. Το 1469 έγινε κατοικία του εκάστοτε Πάπα Ρώμης, έχοντας επεκταθεί σημαντικά, και το 1564 ο Πάπας Πίος Δ΄, προκειμένου να αναπτύξει καλή σχέση με τη Δημοκρατία της Βενετίας, δώρισε το μέγαρο ώστε να είναι η πρεσβεία της Βενετίας στη Ρώμη (δηλαδή στο τότε Παπικό Κράτος) υπό τον όρο ότι μέρος του θα ήταν κατοικία των καρδιναλίων και ότι η Βενετία θα παρείχε τους πόρους για τη συντήρηση όλου του συγκροτήματος και για τις μελλοντικές του ανακαινίσεις. Το Παλάτσο Βενέτσια έχει πρόσοψη στην περίφημη ομώνυμη πλατεία Πιάτσα Βενέτσια. Σήμερα στεγάζει το «Εθνικό Μουσείο του Παλάτσο Βενέτσια».
Πηγές
Βενετσια Παλατσο Βενετσια
Αιμίλιος Θεοδούλου
Ο Αιμίλιος Θεοδούλου είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός και δικηγόρος. Διετέλεσε Υπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων της Κύπρου.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Αιμίλιος Θεοδούλου γεννήθηκε στις 21 Ιουνίου 1934 στον Άγιο Ιωάννη Μαλούντας. Μετά την αποφοίτηση του από την Αγγλική Σχολή Λευκωσίας εργάστηκε στα Κυπριακά Ταχυδρομεία και στο Κτηματολόγιο. Στη συνέχεια σπούδασε νομική στο Λονδίνο. Από το 1967 εργάζεται ως δικηγόρος στη Λεμεσό.
Είναι νυμφευμένος με την Δένα, το γένος Ιωάννη Χαραλαμπίδη, και έχει δύο υιού και μια κόρη.
Πολιτική διαδρομή
Στις 9 Μαρτίου 1978 διορίστηκε Υπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων στην Κυβέρνηση Σπύρου Κυπριανού 1978. Η θητεία του ολοκληρώθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 1980.
Πηγές
Κατηγορία:Υπουργοί Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων (Κύπρος, 1960-2014) Κατηγορία:Κύπριοι δικηγόροι Κατηγορία:Κυβέρνηση Σπύρου Κυπριανού 1978
Αλέξανδρος Δεόρτζης
Ο Αλέξανδρος Δεόρτζης ήταν κληρικός από την Κεφαλλονιά που έζησε τον 18ο αιώνα. Υπηρέτησε ως ιεροκήρυκας και πρωτονοτάριος διαφόρων αρχιερέων του νησιού και από το 1781 ως αρχιερατικός επίτροπος. Είχε συντάξει συλλογή με διδαχές,πανηγυρικούς λόγους και ύμνο στον Άγιο Γεράσιμο.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες κληρικοί
Κωπηλασία στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 – Μονοθέσιο σκιφ ανδρών
To μονοθέσιο σκιφ ανδρών, είναι αγώνισμα της Κωπηλασίας στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020, και πραγματοποιήθηκε από τις 23 έως και τις 30 Ιουλίου 2021. Συμμετείχαν 32 κωπηλάτες από 32 διαφορετικές χώρες. Νικητής στο αγώνισμα ήταν ο Έλληνας, Στέφανος Ντούσκος, ο οποίος στον τελικό, σημείωσε νέα κορυφαία ολυμπιακή επίδοση, με χρόνο 6:40.45.
Ιστορικό
Το αγώνισμα, διεξάγεται σε κάθε Θερινούς Ολυμπιακούς από το 1900 και φέτος ήταν η 28η εμφάνισή του στους Αγώνες.
Από τους 6 φιναλίστ των Αγώνων του 2016, ο ασημένιος Ολυμπιονίκης Νταμίρ Μάρτιν της Κροατίας ήταν ο μόνος που επέστρεψε. Ο δύο φορές χρυσός Ολυμπιονίκης Μάχε Ντρισντεϊλ ηττήθηκε από τον Τζόρνταν Πάρυ στη διαδικασία επιλογής της Νέας Ζηλανδίας.
Ολυμπιακή Πρόκριση
Κάθε Εθνική Ολυμπιακή Επιτροπή (NOC) μπορεί να δηλώσει μόνο ένα σκάφος/κωπηλάτη στο αγώνισμα. Απονεμήθηκαν συνολικά 32 θέσεις για τους αγώνες:
Η πανδημία COVID-19 καθυστέρησε πολλές από τις παραπάνω διοργανώσεις.
Μορφή Αγωνίσματος
Το μονοθέσιο σκιφ, εντάσσεται στα ατομικά αγωνίσματα της κωπηλασίας. Σε κάθε σκάφος επιβαίνει μόνο ένας κωπηλάτης, ο οποίος χειρίζεται 2 κουπιά, ένα σε κάθε μεριά του σκάφους. Οι αθλητές καλούνται να διανύσουν μια απόσταση 2.000 μέτρων, όσο το δυνατόν πιο γρήγορα. Το αγώνισμα πραγματοποιείται σε 5 διαφορετικούς γύρους: τον Προκριματικό, τα Ρεπεσάζ, τους Προημιτελικούς, τους Ημιτελικούς και τους Τελικούς.
Ο Προκριματικός γύρος πραγματοποιείται σε 6 διαφορετικές σειρές. Οι 3 πρώτοι της κάθε σειράς προκρίνονται στους Προημιτελικούς, ενώ οι υπόλοιποι πρέπει να περάσουν από τα Ρεπεσάζ. Εκεί, δίνεται μια δεύτερη ευκαιρία στους κωπηλάτες να προκριθούν στους Προημιτελικούς, εάν τερματίσουν στις 2 πρώτες θέσεις της σειράς τους. Οι υπόλοιποι βγαίνουν εκτός της διεκδίκησης των μεταλλίων και αγωνίζονται στον μικρό Ημιτελικό E/F. Από τους Προημιτελικούς, οι 3 πρώτοι της κάθε σειράς προκρίνονται στους Ημιτελικούς A/Β, ενώ οι υπόλοιποι βγαίνουν εκτός διεκδίκησης και αγωνίζονται στον μικρό Ημιτελικό C/D.
Υπάρχουν 3 διαφορετικές κατηγορίες ημιτελικών: Α/Β, C/D και E/F. Τα γράμματα δείχνουν σε ποιους τελικούς μπορούν να προκριθούν οι αθλητές που συμμετέχουν. Οι 3 πρώτοι της κάθε σειράς, προκρίνονται στον καλύτερο δυνατό τελικό, ενώ οι υπόλοιποι στον μικρότερο. Διοργανώνονται συνολικά 6 τελικοί, από τους οποίους διαμορφώνεται η τελική κατάταξη των αθλητών στο αγώνισμα. Οι 6 κωπηλάτες που προκρίθηκαν στον Τελικό Α, αγωνίζονται για τις 6 κορυφαίες θέσεις και συνεπώς για τα 3 μετάλλια. Στον Τελικό Β καθορίζονται οι θέσεις 7-12, στον C οι θέσεις 13-18, στον D οι θέσεις 19-24, και στους Ε και F οι τελευταίες θέσεις.
Πρόγραμμα
Όλες οι ώρες είναι τοπική ώρα Ιαπωνίας ( UTC+9 )
Προκριματικά
Οι 3 πρώτοι από κάθε σειρά, προκρίνονται στους προημιτελικούς, ενώ οι υπόλοιποι περνάν στα ρεπεσάζ.
Ρεπεσάζ
Οι δύο πρώτοι σε κάθε σειρά προκρίνονται στους προημιτελικούς, ενώ οι υπόλοιποι θα αγωνιστούν στους Ημιτελικούς E/F (εκτός διεκδίκησης μεταλλίων).
Προημιτελικοί
Οι τρεις πρώτοι από κάθε σειρά προκρίνονται στους ημιτελικούς Α/Β, ενώ οι υπόλοιποι στους ημιτελικούς C/D (εκτός διεκδίκησης μεταλλίων)
Ημιτελικοί
Οι 3 πρώτοι της κάθε σειράς, προκρίνονται στον καλύτερο τελικό της κατηγορίας τους. Οι υπόλοιποι αγωνίζονται στον αμέσως μικρότερο.
Λουπίτα Φερρέρ
Η Λουπίτα Φερέρ (Lupita Ferrer, γεννημένη ως Γιολάντα Γουαδαλούπε Φερρέρ Φουενμαγιόρ Yolanda Guadalupe Ferrer Fuenmayor, 6 Δεκεμβρίου 1947) είναι Βενεζουελανή ηθοποιός θεάτρου, κινηματογράφου και τηλεόρασης.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Μαρακαΐμπο από Ισπανούς μετανάστες γονείς. Έγινε γνωστή για την ομορφιά της (ειδικά τα μεγάλα και εκφραστικά της μάτια) και την έντονη θεατρική της παρουσία.
Τη δεκαετία του 1960 έπαιξε σε πολλές μεξικανικές και βενεζουελανομεξικάνικες ταινίες και κατά τη δεκαετία του 1970 έπαιξε σε ταινίες του Χόλιγουντ δίπλα σε διάσημους ηθοποιούς της εποχής, όπως τον Τόνι Κέρτις.
Προσωπική ζωή
Ήταν παντρεμένη με τον Αμερικανό σκηνοθέτη Χολ Μπάρτλετ για τέσσερα χρόνια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βενεζουελάνοι ηθοποιοί
Κοινωνική απομάκρυνση
μικρογραφία|310x310εσ|lang=el|Η πρόληψη μιας απότομης αιχμής μολύνσεων, που είναι γνωστή ως ισοπέδωση της επιδημικής καμπύλης, διατηρεί τις υπηρεσίες υγειονομικής περίθαλψης από το να κατακλύζονται, και παρέχει επίσης περισσότερο χρόνο για την ανάπτυξη εμβολίου/θεραπείας. Η διάδοση των λοιμώξεων σε μεγαλύτερο χρονικό διάστημα επιτρέπει στις υπηρεσίες υγειονομικής περίθαλψης να διαχειρίζονται καλύτερα τον όγκο των ασθενών.
Τα μειονεκτήματα της κοινωνικής απομάκρυνσης μπορούν να περιλαμβάνουν τη μοναξιά, τη μειωμένη παραγωγικότητα και την απώλεια άλλων οφελών που συνδέονται με την ανθρώπινη αλληλεπίδραση.
Μία από τις πρώτες αναφορές στην κοινωνική απομάκρυνση χρονολογείται στο βιβλίο του Λευιτικού, 13:46: «Καὶ ὁ λεπρὸς ἐν ᾧ ἐστιν ἡ ἁφή, ... κεχωρισμένος καθήσεται».
Θεωρητική βάση
Από την οπτική της επιδημιολογίας, ο βασικός στόχος της κοινωνικής απομάκρυνσης είναι η μείωση του βασικού αριθμού αναπαραγωγής της λοίμωξης, R_0, ο οποίος είναι ο μέσος αριθμός δευτερευόντων μολυσμένων ατόμων που παράγονται από ένα πρωτεύον μολυσμένο άτομο σε πληθυσμό όπου όλα τα άτομα είναι επιρρεπή στην ασθένεια. Βάσει ενός βασικού μοντέλου κοινωνικής απομάκρυνσης, αν ένα ποσοστό f του πληθυσμού συμμετάσχει σε κοινωνική απομάκρυνση και μειώσει τις διαπροσωπικές επαφές σε ένα κλάσμα a των κανονικών επαφών του, ο αριθμός αναπαραγωγής που προκύπτει, R, δίνεται από τον τύπο: Για παράδειγμα, εάν το 25% του πληθυσμού μειώσει τις κοινωνικές επαφές του στο 50% του φυσιολογικού τους επιπέδου, ο αριθμός αναπαραγωγής που προκύπτει είναι περίπου 81% του βασικού αριθμού αναπαραγωγής. Αυτό μπορεί να είναι μια φαινομενικά μικρή μείωση αλλά σημαντική στην καθυστέρηση της εκθετικής ανάπτυξης και της εξάπλωσης μιας νόσου.
Παραδείγματα
Μερικά παραδείγματα κοινωνικής αποστασιοποίησης που χρησιμοποιούνται για τον έλεγχο της εξάπλωσης μεταδοτικών ασθενειών περιλαμβάνουν:
Αποτελεσματικότητα
Οι έρευνες δείχνουν ότι τα μέτρα πρέπει να εφαρμόζονται αυστηρά και αμέσως προκειμένου να είναι αποτελεσματικά. Κατά τη διάρκεια της πανδημίας γρίπης του 1918, οι αρχές στις ΗΠΑ εφάρμοσαν το κλείσιμο σχολείων, απαγόρευαν δημόσιες συγκεντρώσεις και έκαναν άλλες παρεμβάσεις κοινωνικής αποστασιοποίησης στη Φιλαδέλφεια και στο Σαιντ Λούις, αλλά στη Φιλαδέλφεια η καθυστέρηση των πέντε ημερών για την έναρξη των μέτρων αυτών επέτρεψε να πολλαπλασιαστούν τα ποσοστά μετάδοσης κατά πέντε φορές, ενώ μια πιο άμεση ανταπόκριση στο Σαιντ Λούις ήταν σημαντική για τη μείωση της μετάδοσης εκεί. Οι Bootsma και Ferguson ανέλυσαν παρεμβάσεις κοινωνικής απομάκρυνσης σε 16 πόλεις των ΗΠΑ κατά την επιδημία του 1918 και διαπίστωσαν ότι οι περιορισμένες χρονικά παρεμβάσεις μείωσαν τη συνολική θνησιμότητα μόνο μέτρια (ίσως 10-30%) και ότι ο αντίκτυπος ήταν συχνά πολύ περιορισμένος επειδή οι παρεμβάσεις εισήχθησαν πολύ αργά και αναιρέθηκαν πολύ νωρίς. Παρατηρήθηκε ότι πολλές πόλεις αντιμετώπισαν μια δεύτερη έξαρση της επιδημίας μετά την άρση των ελέγχων κοινωνικής απομάκρυνσης. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι, τα ευπαθή άτομα τα οποία αρχικά λόγω των μέτρων είχαν προστατευθεί, μετά την άρση τους εκτέθηκαν σε αυξημένο κίνδυνο.
Κλείσιμο σχολείων
μικρογραφία| [[Γρίπη των χοίρων στο Ηνωμένο Βασίλειο το 2009 ]] Η μαθηματική μοντελοποίηση έχει δείξει ότι η μετάδοση μιας εστίας μπορεί να καθυστερήσει με το κλείσιμο των σχολείων. Ωστόσο, η αποτελεσματικότητά του μέτρου εξαρτάται από τις επαφές των παιδιών που διατηρούνται εκτός σχολείου, συχνά ένας γονέας θα πρέπει να αποχωρήσει από την εργασία του, απαιτούνται «παρατεταμένες» περίοδοι απομόνωσης και αυτές θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε κοινωνική και οικονομική αναστάτωση.
Τα κλεισίματα σχολείων αποδείχθηκαν ότι μείωσαν τη νοσηρότητα από την ασιατική γρίπη κατά 90% κατά την επιδημία του 1957-58 και μέχρι 50% στον έλεγχο της γρίπης στις ΗΠΑ, 2004-2008. Ομοίως, το υποχρεωτικό κλείσιμο σχολείων και άλλα μέτρα κοινωνικής απομάκρυνσης συνδέθηκαν με τη μείωση κατά 29% έως 37% των ποσοστών μετάδοσης της γρίπης κατά την επιδημία γρίπης του 2009 στο Μεξικό.
Κατά την έξαρση της γρίπης των χοίρων το 2009 στο Ηνωμένο Βασίλειο, σε ένα άρθρο με τίτλο «Το κλείσιμο των σχολείων κατά τη διάρκεια μιας πανδημίας γρίπης» που δημοσιεύτηκε στο Lancet Infectious Diseases, μια ομάδα επιδημιολόγων επιδοκίμασε το κλείσιμο των σχολείων, προκειμένου να διακόψει την πορεία της λοίμωξης, να επιβραδύνει περαιτέρω εξάπλωση και να κερδίσει χρόνο για την έρευνα και την παραγωγή εμβολίου. Έχοντας μελετήσει τις προηγούμενες πανδημίες γρίπης, συμπεριλαμβανομένης της πανδημίας γρίπης του 1918, την πανδημία της γρίπης του 1957 και την πανδημία γρίπης 1968, αναφέρθηκαν στην επίδραση που θα είχε το κλείσιμο των σχολείων οικονομικά και στο εργατικό δυναμικό, ιδιαίτερα όταν μεγάλο ποσοστό των ιατρών και των νοσηλευτών ήταν γυναίκες, εκ των οποίων οι μισές είχαν παιδιά κάτω από την ηλικία των 16 ετών. Εξέτασαν επίσης τη δυναμική της εξάπλωσης της γρίπης στη Γαλλία κατά τη διάρκεια των γαλλικών σχολικών διακοπών και σημείωσε ότι τα κρούσματα γρίπης μειώθηκαν, όταν τα σχολεία έκλεισαν και επανεμφανίστηκαν όταν άνοιξαν εκ νέου. Παρατήρησαν ότι όταν οι εκπαιδευτικοί στο Ισραήλ απέργησαν κατά τη διάρκεια της περιόδου γρίπης των 1999-2000, οι επισκέψεις σε γιατρούς και ο αριθμός των λοιμώξεων του αναπνευστικού μειώθηκαν κατά περισσότερο από το ένα πέμπτο και περισσότερο από τα δύο πέμπτα αντίστοιχα.
Κλείσιμο των χώρων εργασίας
Μελέτες μοντελοποίησης και προσομοίωσης βασισμένες σε δεδομένα από τις ΗΠΑ δείχνουν πως αν το 10% των επηρεαζόμενων χώρων εργασίας είναι κλειστό, το συνολικό ποσοστό μετάδοσης λοίμωξης είναι περίπου 11.9% και ο χρόνος κορύφωσης καθυστερεί ελαφρώς. Σε αντίθεση, αν το 33% των προσβεβλημένων χώρων εργασίας είναι κλειστό, ο ρυθμός μετάδοσης μειώνεται στο 4.9%, και ο χρόνος κορύφωσης καθυστερεί κατά μία εβδομάδα.
Καραντίνα επαφών και ύποπτων περιπτώσεων
Κατά τη διάρκεια της έξαρσης SARS το 2003 στη Σιγκαπούρη, περίπου 8.000 άτομα υποβλήθηκαν σε υποχρεωτική καραντίνα στο σπίτι και επιπλέον 4.300 χρειάστηκαν για να αυτοπαρακολουθούνται για συμπτώματα και να κάνουν καθημερινή τηλεφωνική επικοινωνία με τις υγειονομικές αρχές ως μέσο για τον έλεγχο της επιδημίας. Παρόλο που μόνο 58 από αυτά τα άτομα τελικά διαγνώστηκαν με SARS, οι αρμόδιοι δημόσιας υγείας ήταν ικανοποιημένοι από το ότι το μέτρο αυτό συνέβαλε στην πρόληψη περαιτέρω εξάπλωσης της λοίμωξης. Η εθελοντική αυτοαπομόνωση μπορεί να έχει συμβάλει στη μείωση της μετάδοσης της γρίπης στο Τέξας το 2009.
Cordon sanitaire
μικρογραφία| Το Λαζαρέτο της Ανκόνας είναι ένα κτίριο του 18ου αιώνα που κατασκευάστηκε σε ένα τεχνητό νησί για να χρησιμεύσει ως [[Καραντίνα|σταθμός καραντίνας και για το λεπροκομείο για την πόλη Ανκόνας της Ιταλίας. ]] Το 1995 χρησιμοποιήθηκε μια υγιειονομική ζώνη για τον έλεγχο μιας εστίας της νόσου του ιού Έμπορα στο Κικιουίτ του Ζαΐρ. Ο Πρόεδρος Μομπούτου Σέσε Σέκο περικύκλωσε την πόλη με στρατεύματα και ανέστειλε όλες τις πτήσεις στην κοινότητα. Μέσα στο Κικουίτ, οι Ιατρικές Ομάδες της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας και του Ιατρείου του Ζαΐρ ανέπτυξαν περαιτέρω υγειονομικές ζώνες, απομονώνοντας τις ζώνες ταφής και θεραπείας από τον γενικό πληθυσμό και αντιμετωπίζοντας με επιτυχία τη μόλυνση. Κατά τη διάρκεια της επιδημίας SARS του 2003 στον Καναδά, η «κοινοτική καραντίνα» χρησιμοποιήθηκε για τη μείωση της μετάδοσης της νόσου με μέτρια επιτυχία.
Προστατευτική απομόνωση
μικρογραφία| Δύο λεπροί που τους αρνήθηκαν την είσοδο στην πόλη. Ξυλογραφία του Vincent de Beauvais, 14ος αιώνας Κατά τη διάρκεια της επιδημίας γρίπης του 1918 η πόλη Γκάνισον στο Κολοράντο απομονώθηκε για δύο μήνες για να αποτρέψει την εισαγωγή της λοίμωξης. Όλοι οι αυτοκινητόδρομοι που οδηγούσαν στην πόλη ήταν μπλοκαρισμένοι με οδοφράγματα κοντά στα όρια της κομητείας. Οι ελεγκτές των τρένων προειδοποιούσαν όλους τους επιβάτες ότι αν έβγαιναν έξω από το τρένο στο Γκάνισον, θα συλλαμβάνονταν και θα έμπαιναν σε καραντίνα για πέντε ημέρες. Ως αποτέλεσμα της απομόνωσης αυτής, κανείς δεν πέθανε από τη γρίπη στο Γκάνισον κατά τη διάρκεια της επιδημίας. Πολλές άλλες κοινότητες υιοθέτησαν παρόμοια μέτρα.
Ακύρωση μαζικών συγκεντρώσεων
Τα στοιχεία που υποδεικνύουν ότι οι μαζικές συγκεντρώσεις αυξάνουν τις πιθανότητες μετάδοσης λοιμωδών νοσημάτων δεν είναι καθοριστικά. Ανεκδοτικά στοιχεία υποδεικνύουν ότι ορισμένοι τύποι μαζικών συγκεντρώσεων μπορεί να σχετίζονται με αυξημένο κίνδυνο μετάδοσης της γρίπης και μπορεί επίσης να διασπείρουν νέα στελέχη σε μια περιοχή, εξωθώντας την κοινοτική μετάδοση σε μια πανδημία. Κατά τη διάρκεια της πανδημίας γρίπης του 1918, οι στρατιωτικές παρελάσεις στη Φιλαδέλφεια και τη Βοστώνη μπορεί να ήταν υπεύθυνες για τη διάδοση της νόσου με ανάμειξη μολυσμένων ναυτικών με πλήθη αμάχων. Ο περιορισμός των μαζικών συγκεντρώσεων, σε συνδυασμό με άλλες παρεμβάσεις κοινωνικής απομάκρυνσης, μπορεί να συμβάλει στη μείωση της μετάδοσης.
Ταξιδιωτικοί περιορισμοί
Συνοριακοί περιορισμοί ή περιορισμοί εσωτερικών ταξιδιών είναι απίθανο να καθυστερήσουν μια επιδημία περισσότερο από 2-3 εβδομάδες, εκτός εάν εφαρμοστούν με κάλυψη άνω του 99%. Ο έλεγχος στα αεροδρόμια διαπιστώθηκε ότι είναι αναποτελεσματικός στην πρόληψη της μετάδοσης από ιούς κατά τη διάρκεια της επιδημίας SARS του 2003 στον Καναδά και στις ΗΠΑ. Οι αυστηροί συνοριακοί έλεγχοι μεταξύ της Αυστρίας και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, οι οποίοι επιβλήθηκαν από το 1770 μέχρι το 1871 για να αποφευχθεί η είσοδος στην Αυστρία ατόμων που μολύνθηκαν από την πανώλη, ήταν αποτελεσματικά, δεδομένου ότι δεν υπήρξαν μεγάλα κρούσματα μολύνσεως στο αυστριακό έδαφος μετά την εγκατάστασή τους, ενώ η Οθωμαινή Αυτοκρατορία συνέχισε να υποφέρει από συχνές επιδημίες πανώλης έως τα μέσα του δέκατου ένατου αιώνα.
Μια μελέτη του Northeastern University που δημοσιεύθηκε τον Μάρτιο του 2020, διαπίστωσε ότι «οι περιορισμοί ταξιδιών προς και από την Κίνα επιβραδύνουν τη διεθνή εξάπλωση του COVID-19 μόνο όταν συνδυάζονται με προσπάθειες για τη μείωση της μετάδοσης στην κοινότητα και σε ατομικό επίπεδο... Οι περιορισμοί στις μετακινήσεις δεν είναι αρκετοί αν δεν συνδυαστούν με κοινωνική απομάκρυνση ». Η μελέτη διαπίστωσε ότι η απαγόρευση ταξιδιού στην Ουχάν καθυστέρησε την εξάπλωση της νόσου σε άλλα μέρη της ηπειρωτικής Κίνας μόνο τρεις με πέντε ημέρες, αν και μείωσε την εξάπλωση των διεθνών περιπτώσεων κατά 80%. Ένας πρωταρχικός λόγος που οι ταξιδιωτικοί περιορισμοί ήταν λιγότερο αποτελεσματικοί είναι ότι πολλοί άνθρωποι με το COVID-19 δεν εμφανίζουν συμπτώματα κατά τα πρώτα στάδια της μόλυνσης.
Μειονεκτήματα
Τα μειονεκτήματα της κοινωνικής απομάκρυνσης μπορούν να περιλαμβάνουν τη μοναξιά, τη μειωμένη παραγωγικότητα και την απώλεια άλλων οφελών που συνδέονται με την ανθρώπινη αλληλεπίδραση. Στις αναπτυσσόμενες χώρες όπου η εξ αποστάσεως τεχνολογία και ο εξοπλισμός ατομικής προστασίας δεν χρησιμοποιούνται ευρέως, είναι συχνά πιο δύσκολο για μια κοινότητα να παρακολουθεί την υγεία των μελών της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιδημιολογία Κατηγορία:Επιδημίες Κατηγορία:Λοιμώδεις ασθένειες Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Γ Δοράδος
Ο γ (γάμμα) Δοράδος (διεθνώς Gamma Doradus, γ Dor) είναι ο τρίτος σε φωτεινότητα (όπως φαίνεται από τη Γη) αστέρας στον νότιο αστερισμό Δοράδα. Είναι ορατός με γυμνό μάτι μόνο σε σκοτεινούς τόπους και ασέληνες νύκτες, έχοντας οπτικό φαινόμενο μέγεθος περίπου 4,25. Για την ακρίβεια, αυτό παρουσιάζει μικρές διακυμάνσεις, καθώς ο γ Δοράδος είναι μεταβλητός αστέρας, και μάλιστα έδωσε το όνομά του στη νέα σχετικώς κατηγορία των μεταβλητών τύπου γ Δοράδος. Με βάση την ετήσια ηλιοκεντρική (αστρική) του παράλλαξη, όπως αυτή μετρήθηκε από τη νέα αποστολή Γαία, απέχει 66,7 έτη φωτός από το Ηλιακό Σύστημα και απομακρύνεται από αυτό με ακτινική ταχύτητα +25,2 χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο (90.700 χιλιόμετρα την ώρα) Με βάση την κίνησή του στον χώρο του Γαλαξία, φαίνεται να είναι μέλος μιας επεκτάσεως του αστρικού ανοικτού σμήνους IC 2391.
Αστροφυσικά δεδομένα
Ο γ Δοράδος είναι αστέρας της Κύριας ακολουθίας με φασματικό τύπο F1 V, που αντιστοιχεί σε λευκό χρώμα, δείκτη χρώματος (B−V) = +0,30 και επιφανειακή θερμοκρασία 6.900 K. Είναι παλλόμενος μεταβλητός αστέρας, του οποίου η λαμπρότητα κυμαίνεται λιγότερο από 1/10 του μεγέθους, εξαιτίας μη ακτινικών ταλαντώσεων, παρόμοιων με τα θαλάσσια κύματα. Μέχρι σήμερα έχουν ανιχνευθεί 4 διαφορετικές συχνότητες ταλαντώσεων, με περιόδους 17,6, 12,8, 16,3 και 18,2 ώρες. Ο αστέρας έχει διάμετρο 85% περίπου μεγαλύτερη της διαμέτρου του Ήλιου και μάζα κατά 56% μεγαλύτερη της ηλιακής, ενώ η απόλυτη λαμπρότητά του είναι επταπλάσια της ηλιακής, δηλαδή αντιστοιχεί σε απόλυτο μέγεθος +2,72. Είναι αρκετά νεότερος αστέρας από τον Ήλιο, έχοντας ηλικία που εκτιμάται σε 0,5 έως 1,2 δισεκατομμύρια έτη.
Μια περίσσεια υπερύθρου έχει ανιχνευθεί σε αρκετές διαφορετικές συχνότητες στο φως του γ Δοράδος, γεγονός που υποδεικνύει ότι γύρω από τον αστέρα περιφέρεται ένα ζεύγος περιαστρικών δίσκων, συγκεκριμένα δίσκοι συντριμμάτων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αστέρες κύριας ακολουθίας τύπου F Κατηγορία:Παλλόμενοι μεταβλητοί αστέρες Κατηγορία:Δοράς (αστερισμός)
Βαρβάρα Φίλιου
μικρογραφία|Dundee WC Sofia 2014 Η Βαρβάρα Φίλιου (Αττική 29 Δεκεμβρίου 1994) είναι πρώην αθλήτρια της ρυθμικής γυμναστικής και προπονήτρια. Είναι οκτώ φορές (2008-2016) πρωταθλήτρια Ελλάδος. Είναι μια από τις πιο επιτυχημένες αθλήτριες της ρυθμικής γυμναστικής στην Ελλάδα.