cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γεώργιος Καφαντάρης
Παιδικά χρόνια-σπουδές
Έζησε τα παιδικά χρόνια στην Ανατολικη Φραγκίστα. Τέλειωσε το Ελληνικό Σχολείο Κεράσοβου, το 1885 και γράφτηκε στο Γυμνάσιο Μεσολογγίου. Σπούδασε νομικά στην Αθήνα και αποφοίτησε το 1895. Τον επόμενο χρόνο διορίστηκε δικηγόρος στο Μεσολόγγι. και μετέφερε τη δικηγορική δράση του στο Καρπενήσι όπου ιδρύθηκε Πρωτοδικείο Ευρυτανίας
Πολιτική δράση
Στις εκλογές του 1902 ο Καφαντάρης συμμετείχε με το κοινό ψηφοδέλτιο των ζαϊμικών Χατζόπουλου, Θεοτοκικών Αλεξανδρόπουλου και Σερπανού και Δεληγιαννικών Τσιτσάρα, αλλά απέτυχε. Το 1905 συμμετείχε πάλι σε μικτό συνδυασμό και εκλέχτηκε βουλευτής. Δεν συμμετείχε ως ανεξάρτητος αλλά ως δηλιγιαννικός. Μάλιστα, μετά τη δολοφονία του Δηλιγιάννη, συμμετείχε σε σύσκεψη δηλιγιαννικών βουλευτών. Έδωσε ψήφο εμπιστοσύνης σε κυβέρνηση Δ. Ράλλη, ενώ προσχώρησε στο Νεοελληνικό Κόμμα Δ. Ράλλη.
Η πολιτική του διαδρομή από το θεοτοκικό κόμμα στο δηλιγιαννικό και μετά στο ραλλικό είναι προϊόν δυσπιστίας προς τα παλαιά κόμματα, εξασφάλισης τοπικών ισορροπιών και εκλογικών σκοπιμοτήτων. Το Ραλλικό κόμμα θα γινόταν, τέλος, η τρίτη δύναμη.
Με την έναρξη των Βαλκανικών πολέμων συμμετείχε στις επιχειρήσεις απελευθέρωσης της Χίου, επειδή όμως ξεκίνησε τις εργασίες της η Βουλή επέστρεψε.
Το 1915 διορίστηκε υπουργός Εσωτερικών στην κυβέρνηση Βενιζέλου. Η θητεία του ήταν σύντομη: από τις 10/23 Αυγούστου έως τις 24 Σεπτεμβρίου/7 Οκτωβρίου 1915. Στη διάρκεια της θητείας του πέτυχε την ψήφιση νόμου Περί επιβολής τέλους χρήσεως πλατειών και πεζοδρομιών υπέρ του Δήμου Αθηναίων, ενώ κατάρτισε κατάλογο υποψηφίων νομαρχών. Το 1917, κατέθεσε στη Βουλή σαφή ομολογία υπέρ της Αβασίλευτης Δημοκρατίας και ήταν «ο πρώτος Έλληνας πολιτικός του αστικού χώρου που στράφηκε κατά του θεσμού της βασιλείας»
Το 1919 έγινε υπουργός Γεωργίας (Κυβέρνηση Ελευθερίου Βενιζέλου 1917). Στη διάρκεια της Υπουργίας του προχώρησε σε νομοθετικές παρεμβάσεις (νόμος 2052 που καταργούσε τον 1072) και με τον οποίο αποκέντρωνε τη διαδικασία απαλλοτριώσεως, καθόριζε τους γενικούς κανόνες για τον καθορισμό της καταβλητέας αποζημίωσης στους ιδιοκτήτες και έκανε πιο ξεκάθαρη τη διάκριση ανάμεσα σε γεωργικές οικογένειες και επαγγελματίες σε σχέση με την έκταση του κλήρου. Έτσι στην έδρα κάθε πρωτοδικείου δημιουργείτο επιτροπή που θα ρύθμιζε τα των απαλλοτριώσεων.
Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή
Τον Ιανουάριο του 1924 έγινε υπουργός Δικαιοσύνης στην κυβέρνηση Βενιζέλου του 1924 και αμέσως μετά πρωθυπουργός (Κυβέρνηση Γεωργίου Καφαντάρη 1924). Η κυβέρνησή του ορκίστηκε στις 6 Φεβρουαρίου 1924 καταθέτοντας σχεδόν αμέσως στη Βουλή νομοσχέδιο για τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος που θα έλυνε το καθεστωτικό. Ο Στρατιωτικός Σύνδεσμος απηύθηνε διάβημα στον Καφαντάρη με το οποίο του δήλωνε πως ήταν αποφασισμένος να εγκαθιδρύσει Δημοκρατία με κάθε τρόπο. Ελπίζοντας σε μια υποστήριξη του Βενιζέλου δήλωνε πως δεν θα υποχωρούσε σε εκβιασμούς. Τελικά ο Καφαντάρης παραιτήθηκε στις 6 Μαρτίου 1924. Στη συνέχεια (1924) ίδρυσε το Κόμμα των Προοδευτικών Φιλελευθέρων, ως «απόχρωση εντός του Κόμματος των Φιλελευθέρων». Tην περίοδο 1924-28, ο Καφαντάρης είναι ο ουσιαστικός ηγέτης του Κόμματος των Φιλελευθέρων, η επανεμφάνιση όμως του Βενιζέλου στην πολιτική ζωή της χώρας οδηγεί τον Καφαντάρη το Μάιο του 1928 στη δημιουργία ανεξάρτητου κόμματος, του Προοδευτικού Κόμματος, με το οποίο θα πορευτεί μέχρι το τέλος της ζωής του. Τον Δεκέμβριο του 1929 βρέθηκε πολύ κοντά στην εκλογή του ως προέδρου της Δημοκρατίας όταν ο τότε Πρόεδρος της Δημοκρατίας ναύαρχος Παύλος Κουντουριώτης υπέβαλε την παραίτησή του από το αξίωμα επικαλούμενος λόγους υγείας και ηλικίας.
Στη Μεταξική δικτατορία
Στη δικτατορία του Μεταξά εξορίστηκε μέχρι και το θάνατο του δικτάτορα. Στις 20 Γενάρη του 1938 συλλαμβάνεται και μεταφέρθηκε στη Ζάκυνθο.
Στην κατοχική περίοδο
Το καλοκαίρι του 1941 ο Δημήτρης Γληνός αρχικά, ο Λευτέρης Αποστόλου και ο Θανάσης Χατζής στη συνέχεια ήλθαν σε κάποιες πρώτες επαφές με τον Καφαντάρη, αλλά άκαρπες. Οι επαφές συνεχίστηκαν και μετά την ίδρυση του Ε.Α.Μ και σύμφωνα με τη μαρτυρία του Χατζή δεν ήταν τόσο αρνητικός απέναντί τους. Για τον Ναπολέοντα Ζέρβα, «είχε τη χειρότερη γνώμη, ακριβώς διότι τον εγνώριζε από την ανάμειξή του στα στρατιωτικά κινήματα»
Από τον Οκτώβριο του 1941 ήταν σοβαρά άρρωστος και μετά την άνοιξη του 1942 σχεδόν μόνιμα καθηλωμένος στο κρεβάτι του κι από τα μέσα του 1944 έως την αποχώρηση των Γερμανών υπό αστυνομική επιτήρηση στο νοσοκομείο Ευαγγελισμός
Μεταπελευθερωτικά
Στις παραμονές της απελευθέρωσης διαπιστώνει πως ο κύριος κίνδυνος προέρχεται από την ένοπλη δύναμη του ΕΛΑΣ ζητώντας μάλιστα τη λήψη μέτρων γι' αυτό. Όμως με την άφιξη των «πραιτωριανών του βασιλιά» (η φράση του Καφαντάρη), δηλαδή της Ορεινής Ταξιαρχίας, ανησυχεί για αρνητικές εξελίξεις από την αντίθετη πλευρά.
Έγινε αντιπρόεδρος στην κυβέρνηση Σοφούλη (1945-46).
Απεβίωσε στις 28 Αυγούστου του 1946.
Απόδοση τιμών
Ο πρώην Πρωθυπουργός τιμάται ακόμα και σήμερα στη γενέτειρά του. Κάθε δύο χρόνια στην Ανατολική Φραγκίστα Ευρυτανίας, αρχές Αυγούστου, λαμβάνουν χώρα τα "Καφαντάρεια", πολιτιστικές εκδηλώσεις υπό την αιγίδα του Δήμου Φραγκίστας και του Ιδρύματος "Γεώργιος Καφαντάρης" που εγκαινιάστηκε στις 20 Ιουνίου 2010 προς τιμήν του στην Ανατολική Φραγκίστα Ευρυτανίας με δωρεά του Κωνσταντίνου Πανουργιά. Πρόεδρος του Ιδρύματος από τις 10 Δεκεμβρίου 2009 έως και σήμερα είναι ο Κωνσταντίνος Κωστόπουλος.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ελλάδας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων Κατηγορία:Βουλευτές Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Δικαιοσύνης Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Γεωργίας Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Οικονομικών Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Κόμμα των Προοδευτικών Φιλελευθέρων Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εξωτερικών Κατηγορία:Βενιζελισμός
2708 Μπερνς
Ο Μπερνς (Burns) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,8. Ανακαλύφθηκε το 1981 από τον Αμερικανό αστρονόμο Έντουαρντ Μπόουελ, που παρατηρούσε από την Άντερσον Μέσα (σταθμός του Αστεροσκοπείου Λόουελ), και πήρε το όνομά του προς τιμή του Αμερικανού αστρονόμου Τζόζεφ Μπερνς (Joseph A. Burns, γενν. 1941).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο φασματικός τύπος του Μπερνς είναι B. Ο Μπερνς περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 5 ώρες και 19 λεπτά (Behrend 2010).
Opel Signum
Το Opel Signum ήταν ένα μεσαίο οικογενειακό αυτοκίνητο της κατηγορίας D, που κατασκευάστηκε από τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία Opel, από τον Φεβρουάριο του 2003 έως τον Ιούλιο του 2008, αν και οι πρώτες φωτογραφίες του δόθηκαν στη δημοσιότητα ήδη από τον Αύγουστο του 2002. Επίσημα κυκλοφόρησε και προωθήθηκε από την Opel ως ο αντικαταστάτης του λίγο μεγαλύτερου Opel Omega, που αποσύρθηκε από την παραγωγή τον Ιούνιο του 2003.
Συγγενικά μοντέλα
thumb|left|Το αρχικό πρωτότυπο Opel Signum2 Concept του 2001.
Το Opel Signum διατέθηκε σχεδόν αποκλειστικά στην Ευρώπη, ενώ ειδικότερα στο Ηνωμένο Βασίλειο πωλήθηκε με το σήμα της Vauxhall, που είναι η δεξιοτίμονη δίδυμη εταιρεία της Opel αποκλειστικά για τη χώρα αυτή, ως Vauxhall Signum. Το Opel Signum βασίστηκε σε μεγάλο βαθμό στο Opel Vectra τρίτης γενιάς και χρησιμοποίησε την έκδοση με μεγαλύτερο μεταξόνιο από την πλατφόρμα GM Epsilon, που επίσης χρησιμοποιήθηκε από το Opel Vectra Caravan (station wagon).
Εμπορική τοποθέτηση
thumb|left|Στο Ηνωμένο Βασίλειο πωλήθηκε με το σήμα της Vauxhall, ως Vauxhall Signum. Εδώ ένα μοντέλο του 2004.
Το Signum βασίστηκε σε μια εντελώς ασυνήθιστη έννοια ενός πολύ μεγάλου 5-πορτου hatchback με σχεδόν κάθετη 5-η πόρτα. Μάλιστα λόγω του σχεδόν κάθετου τελειώματος της πίσω πέμπτης πόρτας, ο αεροδυναμικός συντελεστής Cd ήταν μέτριος, στο 0,33.
Το μοντέλο κατασκευαζόταν στο Ρύσελσχαϊμ, Γερμανία, μαζί με το στενά συγγενικό Opel Vectra τρίτης γενιάς. Αν και το Signum μοιραζόταν πλήθος κοινών στοιχείων με το Vectra τρίτης γενιάς, η πίσω πέμπτη πόρτα ήταν εντελώς διαφορετική. Οι διαστάσεις του Signum τοποθετούνται ανάμεσα σε παραδοσιακά μεγάλα οικογενειακά αυτοκίνητα και μεσαία πολυτελή αυτοκίνητα. Στις περισσότερες αγορές τιμολογήθηκε ανάλογα και ήταν ακριβότερο από το Opel Vectra, αλλά φθηνότερο από μεσαία μοντέλα πολυτελείας όπως π.χ. το Audi A6, τη BMW Σειρά 5 Ε60 και την Mercedes-Benz E-Class W211. Το Opel Signum προοριζόταν να «καταλάβει» ένα εντελώς νέο και ενδιάμεσο τμήμα της αγοράς, αν και οι πωλήσεις του δεν έφτασαν ποτέ τα αναμενόμενα επίπεδα.
Τον Σεπτέμβριο του 2005, για τη σεζόν (model year) του 2006, το Signum υπέστη μια ελαφρά ανανέωση, με εμφανέστερη διαφορά τον επανασχεδιασμό στο μπροστινό μέρος. Επίσης, από τα τέλη του 2005 ο Ιταλός πρώην διαιτητής ποδοσφαίρου Πιερλουίτζι Κολίνα πρωταγωνίστησε σε διαφημίσεις του Signum, καθώς και του Vectra τρίτης γενιάς, για την Ευρώπη, χωρίς όμως να φέρει κάποια βελτίωση στις εξ αρχής χαμηλές πωλήσεις τους, καθώς φαίνεται ότι η αισθητική και των δύο αυτών μοντέλων τελικώς δεν προσέλκυσε το ενδιαφέρον του κοινού.
Αντικατάσταση του Signum
Από τον Μάρτιο του 2008, το Vauxhall Signum δεν βρισκόταν πλέον στον τιμοκατάλογο της Vauxhall, υποδηλώνοντας ότι η παραγωγή της δεξιοτίμονης εκδοχής είχε διακοπεί οριστικά, ενώ τον Ιούλιο του 2008 σταμάτησε και η παραγωγή της αριστεροτίμονης έκδοσης και μάλιστα τον ίδιο μήνα με το Opel Vectra τρίτης γενιάς. Τελικώς, τα Vectra και Signum αντικαταστάθηκαν ταυτόχρονα από το Opel Insignia πρώτης γενιάς τον Οκτώβριο του 2008.
Βιβλιογραφία
Signum Κατηγορία:Γερμανικά αυτοκίνητα Κατηγορία:Μεσαία αυτοκίνητα
Δημήτρης Καλλιγέρης
Ο Δημήτρης Καλλιγέρης ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής και αγωνιζόταν ως επιθετικός και ως μέσος. Γεννήθηκε την 1 Ιανουαρίου 1949 στην Αθήνα και απεβίωσε στις 4 Δεκεμβρίου του 2011 μετά από τροχαίο ατύχημα. Ξεκίνησε την αθλητική του σταδιοδρομία από τις Ακαδημίες νέων του Παναθηναϊκού. Το 1970 προωθήθηκε στην ανδρική ομάδα του Παναθηναϊκού στην οποία αγωνίστηκε στη θέση του αριστερού μέσου. Την πρώτη του σεζόν στον Παναθηναϊκό 1970-71 αγωνίστηκε σε 26 αγώνες για το Πρωτάθλημα ενώ σημείωσε και 2 γκολ για το Κύπελλο Ελλάδας. Αγωνίστηκε επίσης για το Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης και αναδείχθηκε φιναλίστ. Συμμετείχε σε 5 αγώνες ως βασικός εναντίον της Ζένες Ες (2), Σλόβαν Μπρατισλάβας (2) και Ερυθρού Αστέρα. Το 1972 αποκτήθηκε από την Καλαμάτα με την οποία αγωνίστηκε έως το 1974. Όταν αποσύρθηκε μετακόμισε στη Θήβα και εργάστηκε ως εστιάτορας ενώ υπήρξε και ερασιτέχνης αγιογράφος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Μέγας Ελκυστής
Η ανωμαλία είναι παρατηρήσιμη από την επίδρασή της στην κίνηση των γαλαξιών και των συσπειρωμένων τους σμηνών σε μια περιοχή εκατοντάδων εκατομμυρίων ετών φωτός σε όλο το σύμπαν. Αυτοί οι γαλαξίες είναι παρατηρήσιμοι πάνω και κάτω από την (ΖΑ). όλα μετατοπίζονται σύμφωνα με τη ροή του Χαμπλ, υποδεικνύοντας ότι υποχωρούν σε σχέση με εμάς και μεταξύ τους, αλλά οι παραλλαγές στις ερυθρές μετατοπίσεις τους είναι αρκετά μεγάλες και αρκετά κανονικές για να αποκαλύψουν ότι είναι ελαφρώς τραβηγμένες προς την ανωμαλία. Οι παραλλαγές στις ερυθρές μετατοπίσεις τους είναι γνωστές ως ιδιόρρυθμες ταχύτητες και καλύπτουν ένα εύρος από περίπου +700 km/s έως −700 km/s, ανάλογα με τη γωνιακή απόκλιση από την κατεύθυνση προς το Μέγα Ελκυστή.
Τοποθεσία
Οι πρώτες ενδείξεις για απόκλιση από την ομοιόμορφη διαστολή του σύμπαντος αναφέρθηκαν το 1973 και ξανά το 1978. Η τοποθεσία του Μέγα Ελκυστή προσδιορίστηκε τελικά το 1986: Βρίσκεται σε απόσταση κάπου μεταξύ 150 και 250 Mly (εκατομμύρια έτη φωτός) ή (47–79 Mpc Μέγα Παρσέκ) (η μεγαλύτερη είναι η πιο πρόσφατη εκτίμηση) μακριά από τον Γαλαξία μας, προς την κατεύθυνση των αστερισμών Triangulum Australe (Το νότιο τρίγωνο) και Norma (Η πλατεία του ξυλουργού). Ενώ τα αντικείμενα προς αυτήν την κατεύθυνση βρίσκονται στη Ζώνη Αποφυγής (το μέρος του νυχτερινού ουρανού που καλύπτεται από τον γαλαξία του Γαλαξία μας) και έτσι είναι δύσκολο να μελετηθούν με ορατά μήκη κύματος, οι παρατηρήσεις ακτίνων Χ αποκάλυψαν ότι η περιοχή του διαστήματος κυριαρχείται από Σύμπλεγμα Νόρμα (ACO 3627),  ένα τεράστιο σμήνος γαλαξιών που περιέχει μια υπεροχή μεγάλων, παλαιών γαλαξιών, πολλοί από τους οποίους συγκρούονται με τους γείτονές τους και εκπέμπουν μεγάλες ποσότητες ραδιοκυμάτων.
Συζήτηση για την φαινομενική μάζα
Το 1992, μεγάλο μέρος του φαινομενικού σήματος του Μέγα Ελκυστή αποδόθηκε σε ένα στατιστικό αποτέλεσμα που ονομάζεται προκατάληψη Malmquist. Το 2005, αστρονόμοι που πραγματοποίησαν μια ακτινογραφική έρευνα σε μέρος του ουρανού, γνωστή ως έργο Σμήνη στη Ζώνη Αποφυγής (CIZA), ανέφεραν ότι ο Μέγας Ελκυστής ήταν στην πραγματικότητα μόνο το ένα δέκατο της μάζας που είχαν αρχικά εκτιμήσει οι επιστήμονες. Η έρευνα επιβεβαίωσε επίσης παλαιότερες θεωρίες ότι ο Γαλαξίας μας στην πραγματικότητα τραβιέται προς ένα πολύ πιο μαζικό σύμπλεγμα γαλαξιών κοντά στο υπερσύμπλεγμα Shapley, το οποίο βρίσκεται πέρα από το Μέγα Ελκυστή και το οποίο ονομάζεται Shapley Attractor. Η μάζα του σύμφωνα με τους υπολογισμούς ειδικών είναι τάξης 2×1015 εως 6×1015  ηλιακών μαζών.Η ηλιακή μάζα είναι μια στάνταρ  ποσότητα στην αστρονομία, την αστροφυσική και την κοσμολογία και ισούται με 2×1030 kg και συμβολίζετε με ( M ☉).Με βάση της παραπάνω αριθμητικές ποσότητες η μάζα του Μέγα Ελκυστή ισούται με 1.2 x 1046  kg (άνω όριο).
Σκοτεινή ροή
Στην αστροφυσική, η σκοτεινή ροή είναι ένα πιθανό μη τυχαίο συστατικό της ιδιαίτερης ταχύτητας των σμήνων γαλαξιών. Η μετρούμενη ταχύτητα είναι το άθροισμα της προβλεπόμενης από το νόμο του Χαμπλ που προστίθεται σε μια πιθανή μικρή, ανεξήγητη, «σκοτεινή» ταχύτητα που ρέει προς μια κατεύθυνση κοινή με τα γαλαξιακά σμήνη.
Υπερσμήνος της Λανιακέας
Το προτεινόμενο υπερσμήνος της Λανιακέας ορίζεται ως η λεκάνη του Μέγα Ελκυστή, που περιλαμβάνει τα πρώην υπερσυστήματα της Παρθένου και του Ύδρα-Κενταύρου. Έτσι, ο Μεγάς Ελκυστής θα ήταν ο πυρήνας του νέου υπερσμήνους.
Η ονομασία «Λανιακέα» προέρχεται από την γλώσσα των κατοίκων της Χαβάης και σημαίνει Απροσμέτρητος Ουρανός. Η τιμή αυτή είναι προς τους Πολυνήσιους ναυτικούς που χρησιμοποιούσαν τις γνώσεις τους για τον ουρανό, προκειμένου να διασχίζουν τον απέραντο Ειρηνικό ωκεανό και δόθηκε από την αστρονομική κοινότητα. Στο παρακάτω βίντεο γίνεται προσπάθεια να έχουμε μια οπτική απεικόνηση της Λανιακέας καθώς και την κίνηση των γαλαξιών προς τον Μέγα Ελκυστή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φυσική κοσμολογία
Ο θάνατος του Ιβάν Ιλίτς
Ο θάνατος του Ιβάν Ίλιτς είναι νουβέλα του Τολστόι, που εκδόθηκε στη Ρωσία το 1886. Στο έργο αυτό, των πενήντα οκτώ σελίδων και δώδεκα ενοτήτων, ο Τολστόι δίνει μια, όπως θεωρείται, καταπληκτική περιγραφή της αναστάτωσης και της εσωτερικής κρίσης που προκαλεί στον άνθρωπο η παρουσία του θανάτου. Περιέχει στοιχεία από την κρίση που προκάλεσε ο φόβος του θανάτου στον ίδιο τον συγγραφέα.
Σύνοψη
Ο Θάνατος του Ιβάν Ίλιτς και σαν σύλληψη και σαν εκτέλεση είναι ένα αριστούργημα, που το κατατάσσουν στα μεγάλα δημιουργήματα της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Ο ρεαλισμός του Τολστόι μέσα σ΄ αυτό φτάνει στη μεγαλύτερη τελειότητα. Το κύριο πρόσωπο στο σύνθετο χαρακτήρα του και στη κίνηση της ψυχικής του ζωής αποτελεί, μαζί με τις κοινωνικές καταστάσεις που τον περιβάλλουν, μια παράσταση καταπληκτική για την πληρότητα της, τον πλούτο και την αλήθεια της ζωής. Η ιδέα και τα αισθήματα που θέλει να προκαλέσει ο συγγραφέας προβάλλονται με τη μεγαλύτερη λαγαράδα και δύναμη.
Τα χαρακτηριστικά και ο χαρακτήρας του Ιβάν Ίλιτς μέσα στο κείμενο
Ο Ιβάν Ίλιτς ήταν le phenix de la famille (το καμάρι της οικογένειας· γαλλ. στο κείμενο), έτσι τον λέγανε. Δεν ήταν ούτε τόσο ψυχρός και δειλός όσο ο μεγάλος αδελφός του, ούτε τόσο ριψοκίνδυνος όσο ο μικρότερος. Ήταν κάτι ανάμεσα στους δυο τους, δηλαδή ένας άνθρωπος έξυπνος, ζωηρός, ευχάριστος και αξιοπρεπής. Σπούδασε στη νομική σχολή μαζί με τον μικρότερο αδελφό του. Από παιδί ποτέ δεν υπήρξε κόλακας, ούτε κι΄αργότερα σαν μεγάλωσε. Μα από τα πρώτα του νεανικά βήματα τον τραβούσαν, όπως τραβάει το φως τις πεταλουδίτσες, οι άνθρωποι που είχαν ανώτερη θέση στην κοινωνία. Αφομοίωνε τους τρόπους τους, τις αντιλήψεις τους για τη ζωή και έπιανε φιλία μαζί τους. Όταν ο Ιβάν Ίλιτς αποφοίτησε από το πανεπιστήμιο και του έδωσε ο πατέρας του χρήματα για να φτιάξει ό,τι χρειαζόταν, παράγγειλε τη στολή του στου Σάρμερ και κρέμασε στο μπρελόκ του ένα μετάλλιο με την επιγραφή «Respice finem» (να προβλέπεις το τέλος - λατ. στο κείμενο).
Κριτική ανάλυση από την Ακαδημία Επιστημών της ΕΣΣΔ (1958)
μικρογραφία|δεξιά|250px|Ο Λέων Τολστόι σε πίνακα του [[Ιλιά Ρέπιν.]]
Το θέμα της -η εξιστόρηση του τέλους ενός δικαστή- ο Τολστόι το καθορίζει σαν «περιγραφή του απλού θανάτου ενός απλού ανθρώπου». Το βασικό νόημα του έργου βρίσκεται στους συλλογισμούς που κάνει ο άρρωστος πάνω σ΄όλη την περασμένη ζωή, καθώς και το συμπέρασμά του πως η «ευπρεπής, εύθυμη ευχάριστη ζωή» είναι χειρότερη κι από τη φρίκη του θανάτου.
Οι κοινωνικοί θεσμοί, που τυλίγουν σαν ιστός αράχνης τη ζωή τού Ιβάν Ίλιτς με την υποκρισία και την ψευτιά, ξεριζώνοντας από μέσα του καθετί το ανθρώπινο, αποτελούν την αιτία του δράματος που ζει στις στερνές του μέρες ο άρρωστος. Σ΄αυτή τη στέρεα, τη συγκεκριμένη και σ΄όλο το βάθος τοποθέτηση του ζητήματος, βρίσκεται η γενικότερη σημασία της νουβέλας, που αποτελεί ένα από τα πιο σημαντικά έργα της παγκόσμιας ρεαλιστικής λογοτεχνίας.
Σύμφωνα με τις πεποιθήσεις του Τολστόι, ένας τέτοιος άνθρωπος (αδιάφορο αν είναι ο εισαγγελέας Ιβάν Ίλιτς, ο έμπορος Μπριεχούνωφ ή ο ευγενής Νιεχλιούντωφ) μπορεί ν΄αρχίσει μια καινούργια «αληθινή ζωή», αρκεί μονάχα να κατανοήσει πως όλη η περασμένη του ζωή είναι «κάτι άλλο».
Στις σελίδες της είναι τοποθετημένο ένα πρόβλημα που θα πάρει αργότερα την πρώτη θέση σε όλη την πνευματική δημιουργία του Τολστόι: η αναγέννηση των ανθρώπων εκείνων που, ενώ ανήκουν στις προνομιούχες τάξεις, αντιλαμβάνονται την κοινωνική αδικία, την ηθική ποταπότητα και την ψευτιά του περιβάλλοντός τους. Σε διάφορες περιγραφές της ρήξης του κεντρικού ήρωα με το κοινωνικό περιβάλλον, φανερώνονται σε όλη τους την οξύτητα και οι χτυπητές αντιφάσεις του Τολστόι. Δηλαδή από τη μια πλευρά μάς παρουσιάζει τον κεντρικό ήρωα, αυτόν που «φωτίστηκε», να κόβει κάθε δεσμό με την τάξη του εξαιτίας της ψευτιάς, της διαφθοράς και της σκληρότητάς της. Από την άλλη, γίνεται φανερή η προσπάθεια του συγγραφέα να το αναγάγει σε γενικότερο πρόβλημα.
Η στάση των δευτερευόντων προσώπων
Στον μαρτυρικό θάνατο του Ιβάν Ίλιτς αντιπαρατάσσεται η στάση των ανθρώπων που τον περιστοιχίζουν τις τελευταίες του μέρες - των δευτερευόντων προσώπων της νουβέλας. Όλη τους η στάση υπογραμμίζει τα κοινά τυπικά χαρακτηριστικά της ζωής του, της ίδιας ζωής που έκανε κι ο Ιβάν Ίλιτς ως την ημέρα που αρρώστησε. Ο Πιότρ Ιβάνοβιτς νιώθει για μια στιγμή φρίκη, καθώς μαθαίνει τα βάσανα του άλλου, μα γρήγορα αποδιώχνει τις ζοφερές σκέψεις. Ο Σβαρτς κοιτάζει παιχνιδιάρικα, «στέκεται παραπάνω απ΄αυτά και δεν επηρεάζεται από καταθλιπτικές εντυπώσεις». Η πρώτη σκέψη των συναδέλφων του πεθαμένου είναι οι πιθανές μεταβολές στην υπηρεσία τους. Όλοι τους σκέφτονται έτσι, μα κανένας δεν το λέει. Γενικά στη στάση των προσώπων του περιβάλλοντος του Ίλιτς, στις ματιές και χειρονομίες τους, φανερώνεται το ψέμα που κινούνται μέσα του κι αποκαλύπτεται αμείλικτα η αντίθεση ανάμεσα στις εσωτερικές σκέψεις και στα λόγια τους.
Ο απλός μουζίκος
Ο Ίλιτς, που πεθαίνει, βρίσκει κάποια ανακούφιση μονάχα όταν κουβεντιάζει με το μουζίκο υπηρέτη του Γεράσιμο, τον μόνο άνθρωπο που λυπάται τον ετοιμοθάνατο. Ο Γεράσιμος δε λέει ψέματα, κι έτσι δεν αναγκάζει τον Ίλιτς να λέει κι αυτός. Η χαρά της ζωής, η δύναμη κι η ομορφιά της καθρεπτίζεται στον απλό μουζίκο, που δεν προσποιείται τίποτα.
Η σκέψη για την ηθική υπεροχή του απλού λαού, που είναι χαρακτηριστικό γνώρισμα όλης της δημιουργία του Τολστόι, είναι διάχυτη και στο Θάνατο του Ιβάν Ίλιτς, επιβεβαιώνοντας για μια ακόμα φορά πως μονάχα στο λαό διατηρείται η φυσική σχέση με τη ζωή, η ηθικά καθαρή. Παράλληλα, στη νουβέλα γίνεται ένα ανελέητο ξεσκέπασμα της κοινωνίας εκείνης της εποχής. Το ξεσκέπασμα αυτό, μαζί με την έντονη και γεμάτη ειλικρίνεια κριτική του Τολστόι, μαρτυρεί τη δύναμή του ως συγγραφέα που βλέπει την τάξη του από την πλευρά του λαού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Λέοντος Τολστόι Κατηγορία:Μυθιστορήματα του 1886
Nicky Romero
Ο Nicky Romero (πραγματικό όνομα :Νικ Ρότεφελ) γεννημένος στις 6 Ιανουαρίου 1989) είναι Ολλανδός DJ και συνθέτης/παραγωγός της house μουσικής. Έχει συνεργαστεί και λάβει υποστήριξη από DJ's όπως οι Tiësto, Fedde Le Grand, Ζάντερ φαν Ντορν, Νταβίντ Γκετά, Κάλβιν Χάρις και Avicii.
Πρώτα χρόνια
Ο Romero γεννήθηκε στο Αμερόνχεν της Ολλανδίας, και μεγάλωσε στο ίδιο χωριό, προτού μετακομίσει στο Κίνγκστον του Καναδά για έναν χρόνο και επιστρέψει στην Ολλανδία για να συνεχίσει την φοίτησή του.
Αποδοχή
Τον Οκτώβριο του 2012, ο Nicky Romero έλαβε το βραβείο του DJMAG, 'Highest New Entry', και με τελική κατάταξη #17 αποτελεί μία από τις καλύτερες πρωτοεμφανιζόμενες κατατάξεις όλων των εποχών μαζί με τον Skrillex, στην σχετική λίστα του μουσικού περιοδικού.
Παραγωγή
Πέρα απ'όλα τα singles του, ο Nicky Romero έχει επίσης παράγει το κομμάτι "Right Now (σε συνεργασία με τον David Guetta)" από τον νέο δίσκο της Rihanna, με τίτλο Unapologetic, ο οποίος κυκλοφόρησε στις 19 Νοεμβρίου 2012.
Remixes
2008:
2009:
2010:
2011:
2012: 2013:
2015:
2017:
2018:
2020:
Θεοβάλδος Α΄ του Μπαρ
Βιογραφία
Κατά τη διάρκεια της Σταυροφορίας κατά των Αλβιγινών ο Θεοβάλδος Α΄ οδήγησε έναν στρατό, για να ενισχύσει τον Σίμωνα Ε΄ κύριο του Μονφόρ στην πολιορκία της Τουλούζης τον Ιούνιο του 1211.
Μετά το τέλος του το 1214, ο μεγαλύτερος γιος του Ερρίκος Β΄ (από τον δεύτερο γάμο του) τον διαδέχτηκε ως κόμης. Η μεγαλύτερη κόρη του Αγνή (από τον πρώτο του γάμο) παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Β΄ δούκα της Λωρραίνης. Τα εδάφη τού στο Λουξεμβούργο επανήλθαν στον Βάλεραν Γ΄ δούκα του Λίμπουργκ, όταν νυμφεύτηκε τη χήρα του Θεοβάλδου Α΄, την Ερμεσίνδη του Ναμύρ. Ο Θεοβάλδος τάφηκε στο Σαιν Μιχιέλ.
Oικογένεια
Νυμφεύτηκε τρεις φορές. Το 1176 νυμφεύτηκε τη Λωρέτ του Λουν (Loon, de Looz), κόρη του Λουδοβίκου Α΄ κόμη του Λουν και της Αγνής του Μετς. Είχαν μία κόρη. Έπειτα νυμφεύτηκε τον Eρμεσίνδη του Μπαρ-συρ-Σεν, κόρη του Γκυ Β΄ του Μπριέν και της Πετρινίλ ντε Σασεναί, γύρω στο 1189. Είχαν έναν γιο και δύο κόρες. Ο Θεοβάλδος και η Ερμεσίνδη διαζεύχθηκαν γύρω στο 1195. Στη συνέχεια, νυμφεύτηκε την Eρμεσίνδη των Ναμύρ, κόρη και διάδοχο του Ερρίκου Δ΄ κόμη του Λουξεμβούργου και της Αγνής του Γκέλντερς το 1197. Είχαν δύο γιους και τρεις κόρες.
Παιδιά από το γάμο του με τη Λωρέτ του Λουν (Loon, Looz):
Λούπινο (καρπός)
μικρογραφία | δεξιά | Λούπινα έτοιμα προς κατανάλωση|274x274px Το λούπινο είναι ο καρπός του φυτού Λούπινο, που ανήκει στην οικογένεια των ψυχανθών (Faboideae) στο γένος Lupinus, που αριθμεί περίπου 300 είδη. Τα λούπινα, δηλαδή οι σπόροι του φυτού, είναι στρογγυλά και πλατιά. Φύεται σε περιοχές της παραμεσόγειας Ευρώπης, της Ασίας και της Βόρειας Αμερικής. Στην Ελλάδα τα συναντάμε ως τρόφιμο στη Μάνη, στην Κρήτη, στο Άγιο Όρος και τα Δωδεκάνησα.
Θεοβάλδος Α΄ του Μπαρ
Oικογένεια
Παιδιά από τον γάμο του με τον Ερμεσίνδα (Iσαβέλλα) του Μπαρ-συρ-Σεν:
Λούπινο (καρπός)
Διατροφικά στοιχεία
Έχει πρωτεΐνη υψηλής θρεπτικής αξίας, είναι πλούσιο σε αμινοξέα και αντιοξειδωτικά, χαμηλό σε λίπη και δεν περιέχει γλουτένη. Τα λούπινα είναι πλούσια σε ανόργανα άλατα όπως είναι το ασβέστιο, ο φωσφόρος, ο σίδηρος, το κάλιο, αλλά και ουσίες όπως είναι η βιταμίνη C, η θειαμίνη, η ριβοφλαβίνη, κλπ.
Θεοβάλδος Α΄ του Μπαρ
Oικογένεια
Παιδιά από τον γάμο του με την Ερμεσίνδη των Ναμύρ κόμισσα του Λουξεμβούργου:
Λούπινο (καρπός)
Επεξεργασία
Παλαιότερα η διαδικασία προετοιμασίας του καρπού ώστε να γίνει βρώσιμος ήταν επίπονη, καθώς έπρεπε πρώτα να βραστεί για λίγο και μετά να μείνει σε θαλασσινό νερό για αρκετές μέρες ώστε να αποβάλει τις αλκαλοειδεί ς ουσίες που περιέχει. Επίσης ξεπίκρισμα του καρπού επιτυγχάνεται με το καβούρδισμα. Σήμερα έχουν δημιουργηθεί σπόροι χωρίς αλκαλοειδή με αποτέλεσμα η καλλιέργεια του λούπινου να έχει απλοποιηθεί δημιουργώντας τις κατάλληλες συνθήκες καλλιέργειας στην χώρα μας με θετικά αποτελέσματα. Οι εταιρείες παραγωγής τροφίμων που έχουν ως πρώτη ύλη το λούπινο, ξεπέρασαν το πρόβλημα του ξεπικρίσματος, αξιοποιώντας τα αποτελέσματα της έρευνας του Γερμανού βοτανικού Ράινχολντ φον Σένγκμπους στα τέλη της δεκαετίας του 1930, που κατάφερε να αναπτύξει μετά από πειράματα και διασταυρώσεις, ποικιλίες λευκού και κίτρινου (ιθαγενούς στη δυτική Μεσόγειο) λούπινου (L. Luteus) με σχεδόν μηδενική περιεκτικότητα σε αλκαλοειδή, τις οποίες ονόμασε «γλυκές».
Τα είδη του λούπινου (Lupinus spp) προκαλούν δύο διαφορετικές μορφές δηλητηρίασης: δηλητηρίαση από λούπινα και λουπίνωση. Η πρώτη είναι ένα σύνδρομο που προκαλείται από τα αλκαλοειδή που υπάρχουν στα πικρά λούπινα και η δεύτερη είναι μια μυκοτοξική ασθένεια, λόγω αποικισμού των λούπινων από τον μύκητα diaporthe toxica (παλαιότερα γνωστός ως Phomopsis leptostromiformis) και εκδηλώνεται ως σοβαρή οξεία ηπατική ανεπάρκεια ή ως σύνδρομο χρόνιας ηπατικής δυσλειτουργίας. Η λουπίνωση οφείλεται κυρίως στη διατροφή των ζώων με γλυκά λούπινα.
Διατροφική χρήση
Με επεξεργασία ο καρπός γίνεται αλεύρι (λουπινάλευρο) με περιεκτικότητα 50% σε πρωτεΐνες και ελαφρώς κιτρινωπό χρώμα. Αν προστεθεί σε ποσοστό 33% στο αλεύρι σίτου το ψωμί που προκύπτει έχει κίτρινο χρώμα, υφή κέικ και γεύση καρυδιού. Από αυτό φτιάχνονται ζυμαρικά όπως τα λαζάνια. Στα λουκάνικα μπορεί να αντικαταστήσει κατά 25% το κρέας. Μπορεί να αντικαταστήσει τα αυγά σε κέικ και σε σάλτσες όπως η μαγιονέζα. Γίνεται παγωτό κατάλληλο για όσους είναι αλλεργικοί στη γλουτένη και στη λακτόζη. Επίσης μπορεί να γίνει μπισκότα. Παλαιότερα το χρησιμοποιούσαν σαν υποκατάστατο ή για τη νοθεία του καφέ.
Χλωρά και ξεπικρισμένα λούπινα μπορούν να συντηρηθούν σε βάζα με άρμη για να φαγωθούν σαν σνακ. Τα σπέρματα της ποικιλίας Lupinus mutabilis περιέχουν κατά 24% έλαιο, που είναι αντάξιο εκείνου της σόγιας. Το έλαιο αυτό είναι καλής ποιότητας και μπορεί να χρησιμοποιηθεί προς βρώση επειδή ο λόγος πολυακόρεστων λιπαρών οξέων προς κορεσμένα είναι ίσος με 2. Γενικά είναι καρπός ισάξιας διατροφικής αξίας με τη σόγια, την οποία γίνονται προσπάθειες να αντικαταστήσει στις μέρες μας.
Ιστορικά στοιχεία
Ο Λουκιανός αναφέρει πως ήταν απαραίτητο μέρος των δείπνων της Εκάτης, μιας και οι παλαιότερες ποικιλίες εμφάνιζαν υψηλή περιεκτικότητα σε αλκαλοειδείς ουσίες με ψυχοτρόπες – ηρεμιστικές και παραισθησιογόνες – ιδιότητες, γεγονός που εξηγεί την χορήγηση του καρπού στους επισκέπτες του Νεκρομαντείου του Αχέροντα για να τους προετοιμάσει ώστε να επικοινωνήσουν με τους νεκρούς. Τα σπέρματά τους ήταν ακόμη γνωστή τροφή των Κυνικών Φιλοσόφων και δίνονταν ως τράγημα (επιδόρπια) στα συμπόσια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Όσπρια Κατηγορία:Σνακ Κατηγορία:Καλλιέργειες
Μεθυλοβουτάνιο
Το μεθυλοβουτάνιο είναι οργανική ένωση, που περιέχει άνθρακα και υδρογόνο, με μοριακό τύπο C5H12, αλλά χρησιμοποιείται συχνά και ο πιο λεπτομερής ημισυντακτικός τύπος CH3CH2CH(CH3)2. Είναι διακλαδισμένο αλκάνιο, με πέντε (5) άτομα άνθρακα ανά μόριο. Το χημικά καθαρό μεθυλοπροπάνιο, στις «κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος», δηλαδή σε θερμοκρασία 25 °C και υπό πίεση 1 atm, είναι εξαιρετικά πτητικό και εύφλεκτο υγρό. Η κανονική θερμοκρασία βρασμού του είναι 28,2 °C, δηλαδή μόλις κατά λίγους βαθμούς Κελσίου μεγαλύτερη από τη θερμοκρασία δωματίου (20 °C). Κατά συνέπεια το μεθυλοβουτάνιο βράζει και εξαερώνεται, αν βρεθεί στο περιβάλλον μια σχετικά θερμή μέρα. Το μεθυλοβουτάνιο χρησιμοποιείται συχνά, σε συνδυασμό με υγροποιημένο άζωτο, για την δημιουργία υγρού ψυκτικού μείγματος θερμοκρασίας −160 °C. Αυτή είναι κατά 1% τουλάχιστον μικρότερη από αυτή που απαιτείται για την υγροποίηση του φυσικού αερίου (τουλάχιστον των υδρογονανθράκων αυτού). Παράγεται από το πετρέλαιο και χρησιμοποιείται κυρίως ως καύσιμο, ως διαλύτης και ως πρόδρομη ύλη στη χημική βιομηχανία.
Ισομέρεια
Με βάση το μοριακό τύπο του, C5H12, έχει τα ακόλουθα δύο (2) ισομερή θέσης:
Ονοματολογία
Η ονομασία «μεθυλοβουτάνιο» από την ονοματολογία κατά IUPAC. Συγκεκριμένα, το αρχικό πρόθεμα «μεθυλο-» δηλώνει την παρουσία διακλάδωσης ενός (1) ατόμου άνθρακα, το τμήμα «βουτ-» δηλώνει την παρουσία τεσσάρων (4) ατόμων άνθρακα στην κύρια ανθρακική αλυσλιδα της ένωσης, το ενδιάμεσο «-αν-» δείχνει την παρουσία μόνο απλών δεσμών μεταξύ ατόμων άνθρακα στο μόριο και η κατάληξη «-ιο» φανερώνει ότι δεν περιέχει χαρακτηριστικές ομάδες, δηλαδή ότι είναι υδρογονάνθρακας. Η χρήση του αριθμού θέσης (2-) της διακλάδωσης αποτελεί πλεονασμό, αφού δεν υπάρχει άλλο διακριτό μεθυλοβουτάνιο για να υπάρχει κίνδυνος σύγχισης.
Δομή
Το μόριό του αποτελείται από πέντε (5) άτομα άνθρακα (τρία (3) πρωτοταγή, ένα (1) δευτεροταγές και ένα (1) τριτοταγές ), καθώς και από δωδεκα (12) άτομα υδρογόνου. Οι δεσμοί C-H που σχηματίζονται είναι ελαφρά πολωμένοι (~3%) ομοιοπολικοί τύπου σ (2sp³-1s), με μήκος 108,7 pm. Οι δεσμοί C-C είναι ομοιοπολικοί τύπου σ (2sp³-2sp³), με μήκος 154 pm. Οι δε δεσμικές γωνίες είναι περίπου 109° 28΄.
Παραγωγή με αντιδράσεις σύνθεσης: Από πρώτες ύλες με μικρότερη ανθρακική αλυσίδα
1. Δομικά το ισοπεντάνιο αποτελείται από δυο μέρη: ισοπροπύλιο (CH3CHCH3) και αιθύλιο (CH3CH2). Επομένως, ο απλούστερος τρόπος παρασκευής καθαρού ισοπεντανίου είναι η αντίδραση ζεύγους ισοπροπυλαλογονιδίου - αιθυλολιθίου ή ισοπροπυλολιθίου - αιθυλαλογονιδίου :
ή
2. Αν επιχειρηθεί η ανάλογη αντίδραση Würtz το αποτέλεσμα είναι ένα μείγμα προϊόντων :
Με αναγωγή αλογονούχων ενώσεων
1. Με «υδρογόνο εν τω γεννάσθαι», δηλαδή μέταλλο + οξύ :
ή
2. Με LiAlH4 ή NaBH4 :
3 Με αναγωγή 1-ιωδο-2-μεθυλοβουτάνιου ή 2-ιωδο-2-μεθυλοβουτάνιου ή 2-ιωδο-3-μεθυλοβουτάνιου ή 1-ιωδο-3-μεθυλοβουτάνιου από HI :
4. Με αναγωγή από σιλάνιο, παρουσία τριφθοριούχου βορίου, παράγεται μεθυλοβουτάνιo :
5. Αναγωγή από αλκυλοκασσιτεράνιο. Π.χ. :
ή 6 Με αναγωγή από μέταλλα και στη συνέχεια υδρόλυση των ενδιάμεσα παραγόμενων οργανομεταλλικών ενώσεων:
Με υδρογόνωση ακόρεστων υδρογονανθράκων
1. 2-μεθυλο-1-βουτένιου :
2. 3-μεθυλο-1-βουτένιου :
3. μεθυλο-2-βουτένιου :
4. μεθυλο-1-βουτίνιου :
5. μεθυλο-1,2-βουταδιενίου :
6. μεθυλο-1,3-βουταδιενίου :
7. μεθυλοβουτενινίου :
Με αναγωγή οξυγονούχων ενώσεων
1. Με αναγωγή 2-μεθυλοβουτανάλης - Αντίδραση Wolf-Kishner :
2. Με αναγωγή 3-μεθυλοβουτανάλης - Αντίδραση Wolf-Kishner :
3. Με αναγωγή μεθυλοβουτανόνης - Αντίδραση Clemmensen :
Με αναγωγή θειούχων ενώσεων
1. Με αναγωγή των κατάλληλων θειολών μπορεί να παραχθεί μεθυλοβουτάνιο. Π.χ. από την αναγωγή της 2-μεθυλο-1-βουτανοθειόλης (μέθοδος Raney) :
2. Με αναγωγή των κατάλληλων θειαιθερών μπορεί να παραχθεί μεθυλοβουτάνιο. Π.χ. από την αναγωγή του δι(2-μεθυλοβουτυλο)θειαιθέρα (μέθοδος Raney) :
Παρασκευή με αντιδράσεις αποσύνθεσης με μείωση του μήκους της ανθρακικής αλυσίδας
ή
Φυσικές διότητες και ισομερή
Το ισοπεντάνιο είναι άχρωμο και πολύ πτητικό υγρό με ελαφριά ευχάριστη οσμή. Ανήκει στην οικογένεια των αλκανίων και μάλιστα είναι ένα από τα μέλη που διατηρεί την εμπειρική του ονομασία ανεξάρτητα από τους κανόνες ονοματολογίας.
200px|thumb|left|Ισομερή πεντανίου Είναι μία από τις τρεις ισομερείς μορφές του πεντανίου: το (κανονικό) n-πεντάνιο (CH3-(CH2)3-CH3) που είναι ένας γραμμικός υδρογονάνθρακας, το ισοπεντάνιο ή μεθυλο-βουτάνιο (CH-(CH3)2-CH2-CH3) και το νεοπεντάνιο ή διμεθυλο-προπάνιο (C-(CH3)4). Τα ισομερή αυτά παρόλο που έχουν ίδιο χημικό τύπο και μοριακό βάρος, έχουν διαφορετικές δομές και διαφορετικές ιδιότητες.
Αναμιγνύεται πλήρως με υδρογονάνθρακες, και αιθέρες αλλά είναι αδιάλυτος στο νερό.
Οξείδωση
1. Όπως όλα τα αλκάνια, το ισοπεντάνιο με περίσσεια οξυγόνου καίγεται προς διοξείδιο του άνθρακα και νερό :
2. Παραγωγή υδραερίου:
3. Καταλυτική οξείδωση κυρίως προς 2-μεθυλο-2-βουτανόλη
4. Το μεθυλοβουτάνιο οξειδώνεται από το διοξιράνιο, παράγοντας (κυρίως) 2-μεθυλο-2-βουτανόλη: 30 px
5. Οξείδωση με υπερμαγγανικό κάλιο προς 2-μεθυλο-2-βουτανόλη:
=== Αλογόνωση ===
Περιφθορίωση
Το μεθυλοβουτάνιο αντιδρά με το τριφθοριούχο κοβάλτιο, αντικαθιστώντας όλα τα άτομα υδρογόνου με άτομα φθορίου, παράγοντας έτσι εννεαφθορο(τριφθορομεθυλο)βουτάνιο :
Παρεμβολή καρβενίων
Προκύπτει επομένως μείγμα 2-μεθυλοπεντάνιου (~25%), 2,3-διμεθυλοβουτάνιου (~16,7%), 2,2-διμεθυλοβουτανίου (~8,3%) και 3-μεθυλοπεντάνιου (-50%).
Νίτρωση
όπου 0<a,b,c,d<1, a + b + c + d = 1.
Προσθήκη σε πολλαπλούς δεσμούς
Το μεθυλοβουτάνιο μπορεί να δώσει αντιδράσεις προσθήκης σε πολλαπλούς δεσμούς κατά την έννοια (CH3)2Cδ-(CH2CH3)-Hδ+. Π.χ. :
Καταλυτική ισομερείωση
Το ισοπεντάνιο μπορεί να υποστεί καταλυτική ισομερείωση προς πεντάνιο ή νεοπεντάνιο:
Εφαρμογές
Το ισοπεντάνιο χρησιμοποιείται κυρίως ως διαλύτης και ενδιάμεση ένωση στη χημική βιομηχανία.
Σε μείγματα με n-πεντάνιο χρησιμοποιείται στην παραγωγή διογκωμένου πολυστυρενίου, αλλά και ως προωθητικό ψεκασμού για τα αεροζόλ. Επίσης ως οικολογικό διογκωτικό αέριο της πολυουρεθάνης μαζί με το κυκλοπεντάνιο έχει αντικαταστήσει τα παλαιότερα διογκωτικά αέρια R-11 (τριχλωροφθορομεθάνιο, CCl3F) και R-141b (1,1-διχλωρο-1-φθοραιθάνιο, CH3CCl2F) στους θαλάμους φορτηγών-ψυγείων.
Ασφάλεια - υγεία
Το ισοπεντάνιο είναι ένα εξαιρετικά εύφλεκτο και πτητικό υλικό το οποίο πρέπει να αποθηκεύεται σε καλά αεριζόμενο μέρος και μακριά από πηγές ανάφλεξης. Είναι τοξικό για τους υδρόβιους οργανισμούς και πρέπει να αποφεύγεται η απελευθέρωσή στο περιβάλλον ή στην αποχέτευση.
Τέλος, είναι επιβλαβές για τον άνθρωπο, σε περίπτωση κατάποσης μπορεί να προκαλέσει βλάβη στους πνεύμονες ενώ η εισπνοή ατμών μπορεί να προκαλέσει υπνηλία και ζάλη.
Πηγές
Σημ.: Μερικές από τις ενέργειες αντιδράσεων υπολογίστηκαν με χρήση κατάλληλου λογισμικού. Θα διασταυρωθούν και βιβλιογραφικά το συντομότερο για μεγαλύτερη ακρίβεια.
Κατηγορία:Αλκάνια Κατηγορία:C5
Σέσκλο Μαγνησίας
Το Σέσκλο (παλαιότερα Σέσκουλο, γνωστό και ως Σέσου ή Σέσι στα βλάχικα ) είναι χωριό της Θεσσαλίας στον δήμο Βόλου της Περιφερειακής Ενότητας Μαγνησίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 862 κατοίκους.
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Το Σέσκλο βρίσκεται στους πρόποδες του όρους Μαυροβούνι σε υψόμετρο 220 μέτρων και απέχει περίπου 14 χλμ. δυτικά από την πόλη του Βόλου.
Η ονομασία του οφείλεται στον νεολιθικό οικισμό που βρίσκεται στο γειτονικό λόφο Καστράκι, ανατολικά του σημερινού, ο οποίος κατοικήθηκε για πρώτη φορά στην αρχή της 7ης χιλιετίας (6800 π.Χ) και ερημώθηκε λίγο πριν το τέλος της 5ης χιλιετίας π.Χ. (4.400 π.Χ.). Εντοπίστηκε από τον Βαλέριο Στάη και αποκαλύφθηκε από τον Χρήστο Τσούντα στις αρχές του 20ού αι. ενώ θεωρείται ως ο σημαντικότερος ανασκαμμένος της Θεσσαλίας.
Με βάση τους υπολογισμούς του Αργύρη Φιλιππίδη, στις αρχές του 19ου αιώνα το Σέσκλο ήταν ένας χριστιανικός οικισμός με περισσότερες από 150 οικίες. Στα τέλη του ιδίου αιώνα εγκαταστάθηκαν μόνιμα στην περιοχή οικογένειες Αρβανιτόβλαχων κτηνοτρόφων προερχόμενες από την Ήπειρο και τη Μακεδονία.
Σύμφωνα με την απογραφή του 1940, κατά τις παραμονές του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου στο Σέσκλο ζούσαν 680 άτομα, εκ των οποίων περίπου 500 ήταν βλαχόφωνοι. Στη διάρκεια της Κατοχής, μια μειοψηφία των βλάχοφωνων του χωριού προσχώρησε στη Ρωμαϊκή Λεγεώνα, γεγονός που οδήγησε σε εκτελέσεις από τις δυνάμεις του ΕΑΜ/ΕΛΑΣ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μαγνησίας Κατηγορία:Δήμος Βόλου
Σχολή της Φρανκφούρτης
Η Σχολή της Φρανκφούρτης είναι μια σχολή νεομαρξιστικής κριτικής θεωρίας, κοινωνιολογικής έρευνας, και φιλοσοφίας. Η ομάδα αναδύθηκε στο Ινστιτούτο για την Κοινωνική Έρευνα (γερμανικά:Institut für Sozialforschung) στο Πανεπιστήμιο της Φρανκφούρτης στη Γερμανία όταν ο Μαξ Χορκχάιμερ έγινε ο διευθυντής του Ινστιτούτου το 1930. Ο όρος «Σχολή της Φρανκφούρτης» είναι άτυπος και χρησιμοποιείται για να περιγράψει τους στοχαστές που συνδέονταν με το Ινστιτούτο για την Κοινωνική Έρευνα ή επηρεάστηκαν από αυτό. Δεν είναι τίτλος για κάποιον θεσμό, και οι κύριοι στοχαστές της Σχολής της Φρανκφούρτης δεν χρησιμοποιούσαν τον όρο για να περιγράψουν τον εαυτό τους.
Η Σχολή της Φρανκφούρτης συνένωσε διαφωνούντες μαρξιστές, αυστηρούς επικριτές του καπιταλισμού που πίστευαν ότι κάποιοι από τους ιδεολογικούς επιγόνους του Καρλ Μαρξ υποστήριζαν ένθερμα μία επιλεκτική και παραπλανητική ανάγνωση του μαρξικού έργου, με στόχο συνήθως την υπεράσπιση των ορθόδοξων λενινιστικών Κομμουνιστικών Κομμάτων. Επηρεασμένοι κυρίως από την αποτυχία των επαναστάσεων της εργατικής τάξης στην Δυτική Ευρώπη μετά τον Α Παγκόσμιο Πόλεμο (π.χ. η Γερμανική Επανάσταση του 1918-1919) και από την άνοδο του Ναζισμού σε ένα οικονομικά και τεχνολογικά προηγμένο έθνος (Γερμανία), ανέλαβαν το καθήκον να επιλέξουν ποια κομμάτια από τη σκέψη του Μαρξ θα μπορούσαν να βοηθήσουν στην κατανόηση κοινωνικών συνθηκών που ο ίδιος ο Μαρξ ποτέ του δεν είχε δει. Στράφηκαν επομένως σε άλλες σχολές σκέψης για να συμπληρώσουν τις παραλείψεις του μαρξισμού.
Ο Μαξ Βέμπερ άσκησε την μεγαλύτερη επίδραση, όπως και ο Σίγκμουντ Φρόιντ (δείτε ενδεικτικά τη φροϋδική-μαρξιστική σύνθεση στο έργο του Χέρμπερτ Μαρκούζε του 1954 Έρως και Πολιτισμός). Η έμφασή τους στο «κριτικό» κομμάτι της θεωρίας πήγαζε σε σημαντικό βαθμό από την προσπάθειά τους να υπερβούν τα όρια του θετικισμού, του ωμού υλισμού, και της φαινομενολογίας επιστρέφοντας στην κριτική φιλοσοφία του Εμμάνουελ Καντ και τους επιγόνους του γερμανικού ιδεαλισμού, κυρίως τη φιλοσοφία του Χέγκελ με την έμφασή της στην άρνηση και την αντίφαση ως εγγενείς ιδιότητες της πραγματικότητας. Μια σημαντική επιρροή προήλθε επίσης από τη δημοσίευση στην δεκαετία του 1930 των έργων του Μαρξ Οικονομικά και Φιλοσοφικά χειρόγραφα του 1844 και Η Γερμανική Ιδεολογία, τα οποία έδειχναν τη συνέχεια με τον Εγελιανισμό που υποκρύπτονταν στη σκέψη του Μαρξ. Ο Μαρκούζε ήταν ο πρώτος που θα αρθρογραφούσε εκτενώς για τη θεωρητική σημασία αυτών των κειμένων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτική φιλοσοφία Κατηγορία:Κοινωνική φιλοσοφία Κατηγορία:Θεωρίες της Ιστορίας Κατηγορία:Κοινωνιολογικές θεωρίες Κατηγορία:Καρλ Μαρξ
Πάλη
thumb|right|350px|Η πάλη στο 510 π.Χ. Η πάλη είναι αρχαίο ολυμπιακό άθλημα, στο οποίο δυο άνδρες πάλευαν και ο δυνατότερος στεφόταν νικητής. Οι αρχαίοι Έλληνες θεωρούσαν τον νικητή της πάλης σπουδαιότερο όλων, αυτός είναι και ο λόγος που στο αρχαίο ολυμπιακό πένταθλο, ο τελικός νικητής ήταν ο νικητής του 5ου στη σειρά αγωνίσματος, της πάλης. Το παγκράτιο στην Αρχαία Ελλάδα ήταν μια μορφή πάλης.
Στις μέρες μας έχουμε την ελληνορωμαϊκή πάλη και την ελευθέρα πάλη. Η πάλη αποτελεί ένα πολύ όμορφο άθλημα, που γυμνάζει τους νέους, σωματικά και πνευματικά. Η Ελλάδα, έχει μεγάλη παράδοση στο άθλημα, με αρκετούς ολυμπιονίκες και πρωταθλητές κόσμου ή Ευρώπης.
Τις τελευταίες δεκαετίες, έχει αναπτυχθεί ένα νέο είδος πάλης, το "κατς" ή αλλιώς επαγγελματική πάλη (περισσότερα παρακάτω), που διοργανώνεται από εταιρείες πάλης, κυρίως στην Αμερική (Η.Π.Α., Μεξικό, Καναδάς κλπ.), αλλά και στην Ασία (Ιαπωνία κλπ.). Η μεγαλύτερη εταιρεία επαγγελματικής πάλης παγκοσμίως είναι το WWE και ακολουθεί αρκετά πιο πίσω σε θαυμαστές το TNA.
Μιχαήλ Μισούστιν
Ο Μιχαήλ Βλαντιμιρόβιτς Μισούστιν (Михаил Владимирович Мишустин, 3 Μαρτίου 1966), είναι Ρώσος οικονομολόγος και πολιτικός, που υπηρετεί ως Πρωθυπουργός της Ρωσικής Ομοσπονδίας από το 2020. Προηγουμένως, διετέλεσε Διευθυντής της Ομοσπονδιακής Φορολογικής Υπηρεσίας από το 2010 έως το 2020.
Πάλη
Κατς ή επαγγελματική πάλη
Επίσης υπάρχει και το Pro-Wrestling (συντμ. για το Professional Wrestling), γνωστό στην Ελλάδα με το όνομα κατς ή επαγγελματική πάλη, το οποίο είναι ένα είδος πάλης με εντυπωσιακές κινήσεις μέσα σε ρινγκ, όπου δυο ή και περισσότεροι άνδρες παλεύουν και νικητής αναδεικνύεται αυτός που θα κρατήσει τον άλλον με τους ώμους κάτω, μέχρι τρία χτυπήματα ή θα τον κάνει να υποταχθεί.
Μιχαήλ Μισούστιν
Βιογραφία
Ο Μιχαήλ Μισούστιν γεννήθηκε στις 3 Μαρτίου 1966 στη Μόσχα στην οικογένεια Μισούστιν, από τον Βλαντιμίρ Μοϊσέεβιτς και τη Λουίζα Μιχαήλοβνα. Το 1989 αποφοίτησε από το STANKIN, με ειδίκευση στη μηχανική συστημάτων, και στη συνέχεια το 1992, ολοκλήρωσε μεταπτυχιακές σπουδές στο ίδιο Ινστιτούτο.
Πάλη
Κατς ή επαγγελματική πάλη
To Pro Wrestling έχει εκατομμύρια θαυμαστές σε όλο τον κόσμο. Στην Αμερική υπάρχουν πολλοί οργανισμοί επαγγελματικής πάλης με σκοπό να ψυχαγωγήσουν το κοινό. Από το 2001 μέχρι και σήμερα, η κυρίαρχη εταιρεία- ομοσπονδία Πάλης, είναι το World Wrestling Entertainment, ενώ η δεύτερη εταιρεία με μεγάλη απήχηση είναι το TNA Wrestling.
Μιχαήλ Μισούστιν
Βιογραφία
Μετά την ολοκλήρωση του μεταπτυχιακού, άρχισε να εργάζεται ως διευθυντής εργαστηρίου δοκιμών. Το 1992, ο Μισούστην άρχισε να εργάζεται στο International Computer Club (ICC), ένα δημόσιο μη κερδοσκοπικό οργανισμό,  όπου εργάστηκε για να διευκολύνει την ενσωμάτωση των ρωσικών και δυτικών προηγμένων τεχνολογιών πληροφορικής. Κατέληξε τελικά στο διοικητικό συμβούλιο του International Computer Club.
Πάλη
Κατς ή επαγγελματική πάλη
Καμία σχέση δεν έχει το ολυμπιακό άθλημα της πάλης με το «κατς». Με τον καιρό, έχουν προστεθεί και άλλοι τρόποι, για να στεφθεί κάποιος νικητής. Από τη αρχή, σχεδόν, του συγκεκριμένου αγωνίσματος, κατς, ο κεντρικός σκοπός των παλαιστών και των διοργανωτών ήταν να διασκεδάσουν τον κόσμο.
Μιχαήλ Μισούστιν
Βιογραφία
Το 1998, προσχώρησε στην κρατική υπηρεσία ως βοηθός για συστήματα πληροφόρησης για τον λογιστικό έλεγχο και τον έλεγχο της είσπραξης των φορολογικών εισφορών στον επικεφαλής της κρατικής φορολογικής υπηρεσίας της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Από το 1998 έως το 2004 εργάστηκε ως αναπληρωτής υπουργός φορολογίας, δεύτερος προϊστάμενος της φορολογικής υπηρεσίας του κράτους. Εργάστηκε ως επικεφαλής της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Κτηματολογίου Κτηματολογίου στο ρωσικό Υπουργείο Οικονομικής Ανάπτυξης και επικεφαλής της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας για τη Διαχείριση Ειδικών Οικονομικών Ζωνών.
Πάλη
Πάλη με λάδι
right|thumb|250px|Πάλη με λάδι στην Κωνσταντινούπολη. Στα νότια Βαλκάνια, Ελλάδα (Θράκη - Νομό Σερρών), Βουλγαρία και την Τουρκία είναι διάσημοι οι αγώνες παραδοσιακής πάλης με λάδι. Είναι ένα είδος Ελληνορωμαϊκής/Ελεύθερης Πάλης, όμως περισσότερο ελεύθερης όπου οι παλαιστές παλεύουν λαδωμένοι. Οι παλαιστές ονομάζονται πεχλιβάνηδες και φοράνε τα δερμάτινα χειροποίητα παντελόνια πάλης που ονομάζονται κισπέτια ή κιουσπέτια (kispet ή kispet) τα οποία κατασκευάζονται από δέρματα ζώων.
Μιχαήλ Μισούστιν
Βιογραφία
Τον Φεβρουάριο του 2009, εντάχθηκε στο προσωπικό του Προέδρου της Ρωσίας.
Πάλη
Πάλη με λάδι
Ένα από τα παλαιότερα πρωταθλήματα πάλης με λάδι (το πρωτάθλημα Kırkpınar) γίνεται κάθε χρόνο στην Αδριανούπολη της Τουρκίας, συνεχόμενα από το 1362. Τα τελευταία χρόνο η πάλη με λάδι έχει αποκτήσει οπαδούς και σε άλλες χώρες όπως την Ολλανδία και την Ιαπωνία. Στην Ελλάδα πανηγύρια πάλης με λάδι οργανώνονται στην περιοχή των Νομών Ροδόπης-Έβρου, στην περιοχή του Νομού Σερρών και στον Σοχό Θεσσαλονίκης. Αξιοσημείωτο είναι να αναφερθεί ότι παλαιστής που έπαιζε πάλη με λαδι ήταν ο Γιώργος Τσακνακης από τη Θεσσαλονίκη με πολλαπλές διακρίσεις σε ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο.
Μιχαήλ Μισούστιν
Επικεφαλής της Ομοσπονδιακής Φορολογικής Υπηρεσίας
Το 2010, ο Μιχαήλ Μισούστιν διορίστηκε επικεφαλής της Ομοσπονδιακής Φορολογικής Υπηρεσίας. Σε αυτή τη θέση, δήλωσε ότι εξαπολούσε πόλεμο στα «βρώμικα δεδομένα» και άρχισε να εξαλείφει τα προβλήματα με τις αδικαιολόγητες επιστροφές ΦΠΑ.
Πάλη
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία Κατηγορία:Ολυμπιακά αθλήματα
Μιχαήλ Μισούστιν
Επικεφαλής της Ομοσπονδιακής Φορολογικής Υπηρεσίας
Μετά το διορισμό του σε αυτή τη θέση, οι επιχειρηματίες εξέφρασαν την ελπίδα ότι ο Μισούστιν, καθώς προέρχονταν από τον επιχειρηματικό κόσμο, θα ήταν πιο φιλικός στους Ρώσους επιχειρηματίες. Ο Μισούστιν υποστήριξε την απλούστευση της αλληλεπίδρασης μεταξύ επιχειρήσεων και πολιτών με φορολογικές αρχές. Για τη διευκόλυνση της εργασίας και την καταπολέμηση της διαφθοράς, ο Μισούστιν δήλωσε ότι σκόπευε να αναπτύξει όσο το δυνατόν περισσότερες ηλεκτρονικές υπηρεσίες στην Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Φορολογίας.
Ως επικεφαλής της Ομοσπονδιακής Φορολογικής Υπηρεσίας, ο Μισούστιν κέρδισε τη φήμη του ως ειδικευμένου τεχνοκράτη.
Πρωθυπουργός της Ρωσίας
μικρογραφία| Ο Μισούστιν στην ακρόασή του στην [[Κρατική Δούμα στις 16 Ιανουαρίου 2020 ]] Ο πρωθυπουργός Ντμίτρι Μεντβέντεφ, μαζί με το σύνολο του Υπουργικού Συμβουλίου, παραιτήθηκε στις 15 Ιανουαρίου 2020, αφού ο Πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν εξέδωσε την Προεδρική Διακήρυξη στην Ομοσπονδιακή Συνέλευση, όπου πρότεινε αρκετές τροποποιήσεις στο Σύνταγμα. Ο Μεντβέντεφ δήλωσε ότι παραιτείται για να επιτρέψει στον Πρόεδρο Πούτιν να προβεί στις σημαντικές συνταγματικές αλλαγές που πρότεινε ο Πούτιν σχετικά με τη μετατόπιση της εξουσίας από την προεδρία. Ο Πούτιν αποδέχθηκε την παραίτηση. Ωστόσο, σύμφωνα με τις οδηγίες του Πούτιν, το υπουργικό συμβούλιο συνέχισε τις εργασίες του ως υπηρεσιακό υπουργικό συμβούλιο μέχρι τη δημιουργία μιας νέας κυβέρνησης.
Στις 15 Ιανουαρίου 2020, ο πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν όρισε τον Μιχαήλ Μισούστιν για τη θέση του πρωθυπουργού. Στις 16 Ιανουαρίου, ο Μιχαήλ Μισούστιν επιβεβαιώθηκε από την Κρατική Δούμα ως πρωθυπουργός. Για πρώτη φορά στην ιστορία, κανένας βουλευτής δεν καταψήφισε. Την ίδια ημέρα διορίστηκε πρωθυπουργός με διάταγμα του Προέδρου Πούτιν.
Προσωπική ζωή
Ο Μισούστιν είναι παντρεμένος και έχει τρεις γιους. Παίζει χόκεϊ επί πάγου. Είναι επίσης φανατικός θεατής του αθλητισμού, και είναι μέλος του εποπτικού συμβουλίου της ΧΚ ΤΣΣΚΑ Μόσχας. Έχει αναφερθεί ότι, πριν από την επιλογή του πρωθυπουργού, ο ίδιος και ο Πούτιν ανέπτυξαν μια σχέση μεταξύ τους μέσω του κοινού ενθουσιασμού τους για τον αθλητισμό. Ο Μισούστιν είναι ερασιτέχνης μουσικός και είναι πιανίστας. Ως χόμπι έχει γράψει ποπ μουσική, μεταξύ άλλων για τον τραγουδιστή Γκριγκόρι Λεπς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ρωσικής Ομοσπονδίας Κατηγορία:Ρώσοι πολιτικοί Κατηγορία:Ρώσοι οικονομολόγοι Κατηγορία:Ρώσοι επιχειρηματίες