cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Chevelle
Wonder What's Next (2002–2003)
Οι Chevelle έκαναν περιοδείες και εμφανίσεις ως υποστηρικτικοί συγκροτημάτων όπως οι Sevendust, οι Machine Head, οι Filter και οι Powerman 5000, αυτήν την περίοδο. Το 2001 η δισκογραφική Squint Entertainment έκλεισε και το 2002 οι Chevelle υπέγραψαν συμβόλαιο με την Epic Records. Το ίδιο έτος κυκλοφόρησαν το δεύτερο μουσικό τους άλμπουμ με τίτλο Wonder What's Next (Τί Άλλο Μας Περιμένει), που κορυφώθηκε στο Νο.14 των κατατάξεων άλμπουμ στο Αμερικανικό Billboard 200. Από αυτό κυκλοφόρησαν το σινγκλ με τίτλο "The Red" (Τα Κόκκινα), που ανέβηκε στο Νο. 3 των κατατάξεων του μέινστριμ ροκ, και το μουσικό του βίντεο παίχτηκε τακτικά στο MTV. Ο Μπράιαν Ονίλ του διαδικτυακού μουσικού οδηγού Allmusic δήλωσε ότι το άλμπουμ «δείχνει μοναδικότητα που σπανίζει στους εμπορικούς κύκλους, αυτό είναι μεγάλο κατόρθωμα.» Οι Chevelle κυκλοφόρησαν ακόμα δύο σινγκλ από το άλμπουμ, τα "Closure" (Τέρμα) και "Send the Pain Below" (Διώξε τον Πόνο), εκ των οποίων το τελευταίο έγινε Νο. 1 στις κατατάξεις του μέινστριμ ροκ και του μοντέρνου ροκ. Το άλμπουμ έγινε πλατινένιος δίσκος από την RIAA με πάνω από ένα εκατομμύριο πωλήσεις αντιτύπων μόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες το 2003.
Το 2003, οι Chevelle τραγούδησαν στο Ozzfest (Οζφεστ), όπου ηχογράφησαν τη συναυλία και αργότερα κυκλοφόρησαν το πρώτο τους ζωντανό άλμπουμ, με τίτλο Live from the Road (Ζωντανά από το Δρόμο), και ένα ζωντανό DVD με τίτλο Live from the Norva (Ζωντανά από τη Νόρβα). Στις αρχές του 2003 οι Chevelle έκαναν περιοδεία στην Ευρώπη μαζί με το συγκρότημα Audioslave, και μετά εμφανίστηκαν στην περιοδεία Music as a Weapon II tour (Μουσική ως Όπλο Β') με τους Disturbed, όπου τραγούδησαν τα κομμάτια "The Red" και "Forfeit" (Παράτα Τα). Ο Κιθ Μίλερ της ιστοσελίδας EvangelSociety.org επέκρινε τους Chevelle για την επιλογή τους να περιοδεύσουν για το Ozzfest με συγκροτήματα όπως οι Cradle of Filth, τα οποία κατηγόρησε ότι έχουν ενσωματωμένα έντονα σατανικά και αντιχριστιανικά θέματα στους στίχους τους. Το 2004 ο Σαμ Λέφλερ είπε: ''«Μάλλον πρόκειται για κάτι που θα μας ακολουθεί για πάντα, αλλά εντάξει. Είναι πολύ απλό. Στην αρχή υπογράψαμε με μια δισκογραφική εταιρεία που υποστηριζόταν από τη Χριστιανική δισκογραφική Word (που συνεργάζεται με τους καλλιτέχνες Τζον Τες και Άμι Γκραντ ), οπότε το άλμπουμ Point # 1 κυκλοφόρησε στα χριστιανικά βιβλιοπωλεία. Στην πραγματικότητα ήταν τυχαίο γεγονός.» Ο Σαμ είπε επίσης, στο Chicago Tribune : «Η πίστη μας είναι ακόμα πολύ σημαντική για εμάς, αλλά είναι και πολύ προσωπική. Κανένας μας δεν αισθάνεται ότι το να είσαι ροκ συγκρότημα στη σκηνή είναι έδρανο για κηρύγματα'' ».
This Type of Thinking (Could Do Us In) και η αποχώρηση του Τζόι Λέφλερ (2004–2006)
Τον Σεπτέμβριο του 2004 οι Chevelle κυκλοφόρησαν ένα άλμπουμ, με τίτλο This Type of Thinking (Could Do Us In) (Αυτό το Σκεπτικό Θα Μας Ξεκάνει), που ηχογράφησαν στις αρχές του έτους. Έκανε ντεμπούτο στο Νο. 8 του Billboard 200, και έγινε χρυσός δίσκος από το RIAA, έξι εβδομάδες αργότερα. Ο Τζόνι Λόφτους του Allmusic περιέγραψε τα τραγούδια του άλμπουμ ως «δυναμικά δυνατά, αλλά ακούγονται προκατειλημμένα – δεν ξεχωρίζουν από τη γενικά δυνατή ροκ δυστυχώς». Το πρώτο του σινγκλ με τίτλο " Vitamin R (Leading Us Along)" (Βιταμίνη Ρ - Μας Οδηγεί) έφτασε στο No. 1 των κατατάξεων του μέινστριμ ροκ. Κυκλοφόρησαν άλλα δύο σινγκλ από το άλμπουμ, το "The Clincher" (Καταλύτης) που κορυφώθηκε στο Νο. 3 του μέινστριμ ροκ, και το "Panic Prone" (Επιρρεπής σε Πανικό) που έφτασε στο Νο 26. Προτού κυκλοφορήσει το άλμπουμ, οι Chevelle κέρδισαν δημοσιότητα όταν το "The Clincher" συμπεριλήφθηκε στη μουσική επένδυση του βιντεοπαιχνιδιού Madden NFL 2005.
Μετά την κυκλοφορία του άλμπουμ, ο μικρότερος από τους αδελφούς, ο Τζόι Λέφλερ, αποχώρησε από τους Chevelle. Ακούστηκαν διαάφορες ιστορίες από τα μέλη του συγκροτήματος, και δεν είναι σαφές εάν απολύθηκε ή αν εγκατέλειψε το συγκρότημα για προσωπικούς του λόγους. Ο Πητ και ο Σαμ δήλωσαν στην επίσημη ιστοσελίδα του συγκροτήματος: ''«Μετά από τρία χρόνια συνεχόμενων περιοδειών και ηχογραφήσεων, ο Τζόι κάνει ένα διάλειμμα με την οικογένεια στο σπίτι. Θα μας λείψει στις διαδρομές μας, αλλά ως αδέλφια και σύντροφοί του σεβόμαστε την απόφασή του και ανυπομονούμε να βγούμε έξω και να παίξουμε για τους θαυμαστές. Τα λέμε στην περιοδεία."'' Εντούτοις, η ιστοσελίδα Ultimate Guitar Archive, ανέφερε ότι ο Τζόι δήλωσε απολυμένος.
Οι Chevelle προώθησαν το άλμπουμ This Type of Thinking (Could Do Us In) με μια περιοδεία, που υποστηρίχθηκε από τα συγκροτήματα Taproot και 30 Seconds to Mars (Σε 30 Δευτερόλεπτα στον Άρη) που έκαναν τα ανοίγματα. Το 2005 συνέχισαν να παίζουν σε μικρές περιοδείες, μαζί με τον Τζένο Λενάρντο του συγκροτήματος Filter (Φίλτρο). Το 2006, οι Chevelle υποστήριξαν τους Nickelback σε μια περιοδεία στις Ηνωμένες Πολιτείες, με έναν νέο μόνιμο μπασίστα, τον πεθερό και πολύχρονο φίλο των αδελφών Λέφλερ, τον Ντιν Μπερναρντίνι.
Vena Sera (2007–2008)
σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Pete_Loeffler_at_2007_MyCokeFest_in_Atlanta.JPG|μικρογραφία|Ο τραγουδιστής και κιθαρίστας Πητ Λέφλερ το 2007 Το 2006 οι Chevelle ηχογράφησαν το τέταρτο μουσικό τους άλμπουμ με τίτλο Vena Sera (Αίμα), και το πρώτο τους με τον Μπερναρντίνι. Κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 2007, έκανε ντεμπούτο στο Νο. 12 του μπίλμπορντ 200, και την πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας του πωλήθηκαν 62.000 αντίτυπα. Ο τίτλος του άλμπουμ είναι γραμμένος στα λατινικά, και μεταφράζεται ως «φλεβικό υγρό», που συμβολίζει το αίμα που επένδυσαν οι Chevelle για την παραγωγή του άλμπουμ, σύμφωνα με τον Πητ.
Η Κόρεϋ Άπαρ του ιστότοπου Allmusic δήλωσε ότι «το Vena Sera πιθανότατα δεν θα απογοητεύσει τους θαυμαστές, και δεν το έκανε, αν και μόνο για το γεγονός ότι ουσιαστικά ακούγεται σαν τα υπόλοιπα άλμπουμ των Chevelle». Σημείωσε ότι το τραγούδι "I Get It" (Καταλαβαίνω) «έχει σχετικά ελαφρύτερη κοιλιά από τα υπόλοιπα, που είναι μια καλή αλλαγή ρυθμού, αλλά στην τελική ανεπαρκής και αναποτελεσματική». Το πρώτο σινγκλ που κυκλοφόρησαν από το άλμπουμ, με τίτλο "Well Enough Alone" (Αρκετά Καλά Μόνο), είναι γραμμένο για την αποχώρηση του Τζόι Λέφλερ, και έφτασε στο Νο. 4 των κατατάξεων του μέινστριμ ροκ. Τον Μάρτιο-Απρίλιο του 2007 οι Chevelle περιόδευσαν με τα συγκροτήματα Evanescence, Finger Eleven και Strata, και τον Μάιο-Ιούνιο ήταν τα κύρια συγκροτήματα σε μία περιοδεία μαζί με τους δύο τελευταίους. Την 12η Ιουνίου 2007 κυκλοφόρησε το δεύτερο σινγκλ από το άλμπουμ, με τίτλο " I Get It " (Καταλαβαίνω), και την 27η Νοεμβρίου 2007 έκανε ντεμπούτο στο MTV το μουσικό βίντεο του τραγουδιού. Τον Ιούλιο οι Chevelle πραγματοποίησαν περιοδεία στην Αυστραλία ως υποστηρικτικοί του συγκροτήματος The Butterfly Effect (Φαινόμενο της πεταλούδας). Κατά την διάρκεια της περιοδείας, η μάνατζερ του συγκροτήματος, Ροουζ, πέθανε από καρκίνο, και τους στενοχώρησε πολύ.
Την 9η Μαΐου 2007, κατά τη διάρκεια μιας συναυλίας στο Φορτ Γουόρθ του Τέξας το τρέιλερ των Chevelle που είχε όλο τον εξοπλισμό του συγκροτήματος κλάπηκε από το ξενοδοχείο όπου διέμεναν τα μέλη. Η μπάντα δημοσίευσε μια ανακοίνωση που έλεγε: «Τα περισσότερα πράγματα είναι επισημασμένα ως "Chevelle" οπότε αν προσέξετε οτιδήποτε ύποπτο στο eBay ή σε άλλους διαδικτυακούς μεταπωλητές που εμπορεύονται "αυθεντικά" είδη των Chevelle ... κιθάρες, μπάσα, ντραμς, ενισχυτές, κινητές πλατφόρμες, σκηνικά, μπλουζάκια ... παρακαλώ καλέστε την αστυνομία...» Ένα μήνα αργότερα σε μια συνέντευξη, ο Σαμ Λέφλερ δήλωσε: «Από τις 14 κιθάρες, ανακτήσαμε τις δύο, και επίσης μερικούς ενισχυτές και το σύστημα παρακολούθησης. ''Έτσι είναι πράγματι, δηλαδή είναι εντάξει επειδή είναι λίγο σαν τα Χριστούγεννα, αλλά πραγματικά παράξενο. Οι άνθρωποι μας καλούσαν και λέγανε, "Έι, αγόρασα αυτό ή εκείνο", και ξέρετε, κάνουμε ό, τι καλύτερο μπορούμε για να τα αγοράσουμε πίσω από αυτούς. Και σίγουρα το ζήτημα δεν είναι θέμα χρημάτων, αλλά για το να ανακτήσουμε τον εξοπλισμό με τον οποίο κάναμε τις ηχογραφήσεις μας.»''
Sci-Fi Crimes, Hats Off to the Bull και Stray Arrows (2009–2012)
σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Pete_of_Chevelle_Live_at_the_Carnival_of_Madness_2012.JPG|μικρογραφία|Ο Πητ σε ζωντανή εμφάνιση της περιοδείας Carnival of Madness το 2012, στο Laredo Energy Arena Το 2009, οι Chevelle εργάστηκαν σε ένα στούντιο στο Νάσβιλ, Τενεσί με τον παραγωγό Μπράιαν Βέρτου. Ο Σαμ Λέφλερ δήλωσε: «Επενδύσαμε πολύ χρόνο για να είναι αυτά τα τραγούδια διαφορετικά από των προηγούμενων άλμπουμ χωρίς όμως να χάσουμε τον πυρήνα του πάθους μας. Είμαστε ένα σκληρό ροκ, μελωδικό συγκρότημα και αυτό εξακολουθεί να μας οδηγεί ως μουσικούς.» Την 31η Αυγούστου 2009 κυκλοφόρησε το νέο άλμπουμ, με τίτλο Sci-Fi Crimes (Εγκλήματα Επιστημονικής Φαντασίας), που κορυφώθηκε στο No. 6 των κατατάξεων άλμπουμ στο Billboard 200 με περίπου 46.000 πωλήσεις, και ήταν η υψηλότερη θέση του συγκροτήματος έως τότε. Το άλμπουμ επαινέθηκε από τον Τζάρεντ Τζόνσον της ιστοσελίδας Allmusic για το βήμα που έγινε προς μια νέα κατεύθυνση όσον αφορά τους στίχους. Ο Πητ Λέφλερ κανονικά έγραφε στίχους για προσωπικά θέματα, αλλά στο Sci-Fi Crimes, εμπνεύστηκε από ιστορίες με υπερφυσικά φαινόμενα, θεωρίες συνωμοσίας και αλλοπρόσαλες συνθήκες ύπνου. Το φθινόπωρο του 2009 έκαναν περιοδεία για την προώθηση του άλμπουμ, με τα συγκροτήματα Halestorm, Adelitas Way και After Midnight Project στο άνοιγμα των συναυλιών.
Τον Ιανουάριο του 2011, οι Chevelle κυκλοφόρησαν ένα ζωντανό συνδυασμό CD/DVD με τίτλο Any Last Words (Τελευταία Λόγια), ως μέρος του εορτασμού της επετείου των 10 χρόνων τους στις ηχογραφήσεις. Η ειδική προσφορά για τους θαυμαστές ήταν ότι το πακέτο προ-παραγγελίας περιλάμβανε ένα μπλουζάκι και στο φυλλάδιο του άλμπουμ υπήρχε ονομαστική ευχαριστία για έκαστο αγοραστή: «Σε ευχαριστώ -όνομα του αγοραστή-».
Στα τέλη του 2011, οι Chevelle κυκλοφόρησαν το έκτο μουσικό τους άλμπουμ, με τίτλο Hats Off to the Bull (Συγχαρητήρια στον Ταύρο), που έκανε ντεμπούτο στο Νο. 20 των κατατάξεων του μπίλμπορντ και πωλήθηκαν 43.000 αντίτυπα την πρώτη εβδομάδα της κυκλοφορίας του. Το πρώτο σινγκλ που κυκλοφόρησαν από το άλμπουμ, με τίτλο " Face to the Floor " (Μούρη στο Πάτωμα), έφτασε στο Νο. 3 των κατατάξεων της ροκ στο Billboard. Ο Τζόι Μπαρέσι, ο παραγωγός του άλμπουμ δήλωσε γι'αυτό: «Αντί να συμβιβαστούν απλώς με μια δοκιμασμένη και άρα αληθινή συνταγή, κατέβαλαν συνειδητή προσπάθεια να ενσωματώσουν νέους ήχους και υφές στα πατενταρισμένα ανάερα ανθέμιά τους. Ως αποτέλεσμα, το Hats Off to the Bull είναι ένα από τα πιο μεταδοτικά και εντυπωσιακά έργα του συγκροτήματος μέχρι σήμερα.» Ο Γκρέγκορι Χήνεϊ του ιστότοπου Allmusic δήλωσε ότι το άλμπουμ είναι «βαρύ και δραματικό, το άλμπουμ είναι γεμάτο από σφιχτά τυλιγμένα, στιβαρά επαναληπτικά κομμάτια, που δίνουν στο άλμπουμ ένα ελεγχόμενο αίσθημα μάλλον σαν αργής καύσης παρά μιας εκρηκτικής, καθαρτικής απελευθέρωσης».
Την 4η Δεκεμβρίου 2012 κυκλοφόρησαν στα καταστήματα ένα άλμπουμ συλλογή των καλύτερων κομματιών του συγκροτήματος, με τίτλο Stray Arrows: A Collection of Favorites (Ξεστρατισμένα Βέλη. Μία Συλλογή των Αγαπημένων). Η συλλογή περιλαμβάνει 11 τραγούδια και ένα προηγουμένως ακυκλοφόρητο κομμάτι με τίτλο "Fizgig" (Φιζγκιγκ). Η έκδοση του Best Buy έχει 15 τραγούδια και το κομμάτι "Fizgig".
La Gárgola, The North Corridor και 12 Bloody Spies (2014–σήμερα)
Την 23η Μαΐου 2015 σε μια συνέντευξη του ραδιοφωνικού σταθμού 105,7 The Point, το συγκρότημα δήλωσε ότι μετά την τελευταία συναυλία της περιοδείας τους στο Σεντ Λούις, θα εστιάσουν στη σύνθεση νέου υλικού, και ότι τα μελλοντικά έργα τους θα κινούνται προς βαρύγδουπες κατευθύνσεις.
Την 8η Ιουλίου 2016 οι Chevelle κυκλοφόρησαν το νέο άλμπουμ τους με τίτλο The North Corridor (Ο Βόρειος Διάδρομος), όπως είχαν ανακοινώσει την 10 Μαΐου 2016. Το πρώτο σινγκλ που κυκλοφόρησαν από το άλμπουμ με τίτλο "Joyride (Omen)" (Ανέμελη Βόλτα - Οιωνός), που ήταν το πέμπτο τραγούδι τους που κορυφώθηκε στο Νο. 1 στις κατατάξεις του μέινστριμ ροκ.
Την 26η Οκτωβρίου 2018, οι Chevelle κυκλοφόρησαν ένα νέο άλμπουμ με τίτλο 12 Bloody Spies (12 Αιματηροί Κατάσκοποι), όπως είχαν ανακοινώσει την 27η Σεπτεμβρίου, το οποίο είχε Β-πλευρές και σπανιότητες.
Από τον Ιούνιο του 2019 το συγκρότημα δούλευε με τον παραγωγό Τζο Μπαρέσι στο ένατο άλμπουμ. την 20η Σεπτεμβρίου 2019 ο Μπερναρντίνι, ο οποίος ήταν στο συγκρότημα για μια δεκαετία, ανακοίνωσε ότι αποχωρεί από το συγκρότημα για να αφιερώσει χρόνο στην οικογένειά του, στην τέχνη του και την επιχείρησή του με έπιπλα. Τον ίδιο μήνα ο τραγουδιστής Πητ Λέφλερ είπε για το νέο άλμπουμ ότι θα είναι πιο μελωδικό από τα δύο προηγούμενα, τα οποία ήταν «πολύ σκοτεινά, πραγματικά βαριά και πιο μέταλ».
Το άλμπουμ ολοκληρώθηκε τον Νοέμβριο του 2020, και στις 8 Νοεμβρίου 2020 κυκλοφόρησε η ακουστική έκδοση του τραγουδιού «Endlessly» (Ατελείωτα). Ένα μήνα μετά, στις 8 Ιανουαρίου 2021, κυκλοφόρησαν το μουσικό βίντεο του νέου τραγουδιού τους με τίτλο «Self Destructor» (Αυτοκαταστροφέας). Είναι το κορυφαίο σινγκλ από το ένατο άλμπουμ τους που θα κυκλοφορήσει στις 5 Μαρτίου 2021 με τίτλο «Niratias» (Νιράτιας), που σημαίνει: «Τίποτα Πραγματικό Και Αυτή Είναι Προσομοίωση».
Μουσικό στυλ και επιρροές
Οι Chevelle έχουν κατηγοριοποιηθεί ως συγκρότημα εναλλακτικού μέταλ, ποστ-γκραντζ,   σκληρού ροκ,   και εναλλακτικού ροκ. Τα πιο δημοφιλή άλμπουμ του συγκροτήματος, τα Wonder What's Next και This Type of Thinking (Could Do Us In), περιγράφονται ως νου μέταλ.
Οι κύριες μουσικές επιρροές τους, όπως δήλωσαν τα μέλη του συγκροτήματος, ήταν οι Helmet, οι Tool και οι The Cure. Οι Chevelle συχνά έχουν συγκριθεί με τους Tool (Εργαλείο), καθ 'όλη τη διάρκεια της σταδιοδρομίας τους, ειδικά όταν κυκλοφόρησαν το μουσικό βίντεο για το "Mia" που έδειχνε το κινούμενο σχέδιο μίας κούκλας από πλαστελίνη, όπως το μουσικό βίντεο των Tool για τα " Sober " (Νηφάλιοι) και "Prison Sex" (Φυλακή Συνουσία). Η φωνή του Πητ Λέφλερ δηλώθηκε ότι ακούγεται «λιγουλάκι» σαν του Μέιναρντ Τζέιμς Κίναν των Tool, και η μουσική τους έχει συγκριθεί με τον "σκοτεινό" τόνο της μουσικής των Tool.
Παρά τις συγκρίσεις με τους Tool, πολλοί επικριτές όπως ο Αντρέ Φαρίας και ο Άντι Αργυράκης του Christianity Today και ο Ρόμπερτ Ριτζ της Daily Texan δήλωσαν ότι οι Chevelle έχουν μία μοναδικότητα στη μουσική τους. Το Daily Texan (Καθημερινή Τεξανή) χαρακτήρισε τη μουσική τους ως «ένα είδος ελεγχόμενου χάους, ένα όμορφο σκοτάδι, μια ήπια έξαρση της ηχητικής ταχύτητας» και απέφυγε τις συγκρίσεις του συγκροτήματος με τους Tool λέγοντας ότι «οι Tool ανέκαθεν επωφελούνταν από την πειραματική τους πλευρά και εκτόνωναν δηκτικούς κοινωνικούς σχολιασμούς και επικρίσεις, ενώ οι Chevelle γράφουν ραδιοφωνικές μελωδίες με λεπτές βαθιές έννοιες, αλλά με απόηχους που συλλαμβάνει εύκολα ο κάθε ακροατής.» Ο Αντρέ Φαρίας του Christianity Today έκανε ανασκόπηση τα πρώτα τρία άλμπουμ των Chevelle, επαινώντας τους ως «επιβλητικές φωνές πάνω σε τρανταχτές κιθάρες και βροντερά παλλόμενα μπάσα».
Τα μελη του συγκροτήματος
Τρέχοντα μέλη
Πρώην μέλη
Δισκογραφία
Μουσικά άλμπουμ
Παραπομπές
Κατηγορία:Μουσικά τρίο αδελφών Κατηγορία:Μουσικά συγκροτήματα από το Σικάγο Κατηγορία:Οικογενειακά μουσικά συγκροτήματα Κατηγορία:Αμερικανικά nu metal συγκροτήματα
Μαυράτο Ικαρίας
Το Μαυράτο είναι οικισμός στην Ικαρία. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Ικαρίας της Περιφερειακής Ενότητας Ικαρίας. Αποτελεί το μοναδικό οικισμό του ομώνυμου δημοτικού διαμερίσματος. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 51 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Ικαρίας Κατηγορία:Δήμος Ικαρίας
Νόρμαν Πρίτσαρντ
Ο Νόρμαν Πρίτσαρντ (23 Ιουνίου 1877 – 31 Οκτωβρίου 1929) ήταν Ινδός σπρίντερ και ασημένιος μεταλλιούχος στους Ολυμπιακούς Αγώνες 1900. Ήταν ο πρώτος Ινδός αθλητής που κατέκτησε μετάλλιο σε Ολυμπιακούς Αγώνες.
Γεννήθηκε στις 23 Ιουνίου 1877 στην Καλκούτα της Ινδίας. Κέρδισε δυο ασημένια μετάλλια στους Ολυμπιακούς στο Παρίσι. Μετά από την αθλητική καριέρα του, ασχολήθηκε ως ηθοποιός σε βουβές ταινίες.
Απεβίωσε στις 31 Οκτωβρίου 1929 στο Λος Άντζελες, σε ηλικία 52 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ινδοί αθλητές Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1900
Έρικ Γιόχανσον Βάσα
Ο Έρικ Γιόχανσον Βάσα, σουηδ.: Erik Johansson Vasa, (π. 1470 – 8 Νοεμβρίου 1520) ήταν Σουηδός ευγενής και ο άρχοντας του κάστρου Ρύντμποχολμ στο Ρόσλαγκεν. Ο γιος του θα κυβερνούσε ως βασιλιάς Γουσταύος Α΄ της Σουηδίας από το 1523 έως το 1560.
Βιογραφία
Γεννήθηκε γύρω στο έτος 1470 από τον Γιόχαν Κρίστιερνσον Βάσα και την Μπιργκίτα Γκούσταφσντοτερ Στούρε σε ένα χωριό με το όνομα Έρμπυ (Örby) στην επαρχία Ούπλαντ της Σουηδίας. Ήταν ένα από τα τέσσερα παιδιά του Γιόχαν και της Μπιργκίτας. Ο πατέρας του Γιόχαν ήταν εξάδελφος του Kνουτ Τόρντσον (Μπόντε), πατέρα του βασιλιά Κάρολος Η΄ της Σουηδίας. Η μητέρα του Μπιργκίτα ήταν αδελφή του Στεν Στούρε του Πρεσβύτερου.
Ο Έρικ Γιόχανσον Βάσα ήταν πιστός οπαδός των SΣτούρε, μίας ισχυρής και με επιρροή οικογένειας στη Σουηδία από τα τέλη του 15ου αι. έως τις αρχές του 16ου αι., και ήταν διαβόητος για την ευερέθιστη και αυθαίρετη ιδιοσυγκρασία του. Βοήθησε τους Στούρε στη μάχη κατά των Δανών, οι οποίοι έλεγχαν το μεγαλύτερο μέρος της Σουηδίας στις αρχές του 16ου αι. Όταν οι Δανοί, με επικεφαλής τον βασιλιά Χριστιανό Β΄ της Δανίας, κατέκτησαν τη Σουηδία και κατέλαβαν την πρωτεύουσα Στοκχόλμη το 1520, αρκετά μέλη του κόμματος Στούρε εκτελέστηκαν στο λουτρό αίματος της Στοκχόλμης τον Νοέμβριο του ίδιου έτους. Μεταξύ εκείνων που εκτελέστηκαν, ήταν ο Έρικ Γιόχανσον Βάσα στις 8 Νοεμβρίου 1520.
Ο πρώτος του γιος, Γουσταύος (Α΄) Έρικσον Βάσα, είχε διαφύγει από τη Δανία λίγο πριν από αυτό το γεγονός και επέζησε. Έγινε βασιλιάς ως Γουσταύος Α' της Σουηδίας από το 1523 μέχρι το τέλος του το 1560 και ιδρυτής του Οίκου των Βάσα. Η βασιλεία του σηματοδότησε την οριστική απόσχιση της Σουηδίας από την κυριαρχούμενη από τη Δανία Ένωση του Κάλμαρ, η οποία χρονολογείται από το 1397.
Άλλες πηγές
Κατηγορία:Σουηδοί ευγενείς Κατηγορία:Οίκος των Βάσα
Σκιάτσα
Η Σκιάτσα είναι Δήμος στην Ιταλικής επαρχίας Αγκριτζέντο της αυτόνομης Περιφέρειας Σικελία στη νότια Ιταλία με θέα τη Μεσόγειο. Η Σκιάτσα ιδρύθηκε τον 5ο αιώνα π.Χ. με το όνομα "Θέρμαι" σαν Λουτρό για τους κατοίκους του Σελινούντα, χρησιμοποίησε τις θερμές πηγές από Θείο στο γειτονικό όρος Σαν Καλόγκερο. Δεν γνωρίζουμε την ύπαρξη ανθρώπινου οικισμού κοντά στα λουτρά μέχρι την εποχή που ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος καταγράφει μία αποικία νότια της πόλης. Ο Στράβων αναφέρει επίσης για τα λουτρά, τα σχετίζει με ένα δρομολόγιο με το όνομα "Άκουα Λαμπρόντες".
Το όνομα της πόλης σύμφωνα με τη Λατινική και την Αραβική γλώσσα έχει σχέση με τα λουτρά. Ο Ρογήρος Α΄ της Σικελίας οικοδόμησε τα τείχη της πόλης, τον προμαχώνα και το παλιό κάστρο. Η Σκιάτσα έμεινε πιστή σαν βασιλική πόλη στον βασιλιά Μανφρέδο όταν δέχτηκε επίθεση από τους Ανδεγαυούς (1268), την επόμενη χρονιά την πολιόρκησε και την υπέταξε ο Κάρολος ο Ανδεγαυός. Στους πολέμους που ξέσπασαν ανάμεσα στους Ανδεγαυούς και την Αραγωνία πολιορκήθηκε αμέτρητες φορές, την ηγεμονία της ανέλαβε η οικογένεια Περάλτα, απέκτησε από τον βασιλιά της Σικελίας το δικαίωμα να κόβει νομίσματα. Τους αιώνες που ακολούθησαν έγινε κέντρο σκληρών συγκρούσεων ανάμεσα σε οικογένειες βαρόνων όπως οι Αραγωνέζοι Λούνα και οι Νορμανδοί Περόλλο, ο πληθυσμός της πόλης μειώθηκε στο μισό. Αργότερα έγινε η έδρα αντί-Ισπανικής εξέγερσης. Όταν ξέσπασε ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος η Βασιλική Πολεμική Αεροπορία χρησιμοποίησε τη Σκιάτσα σα βάση.
Πηγές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Αγκριτζέντο
Ειρήνη Θεοδωρίδου
Η Ειρήνη Θεοδωρίδου (31-8-1967) είναι Ελληνίδα αθλήτρια μεσαίων αποστάσεων.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στα Λιβερά Κοζάνης και είναι κόρη του Χαράλαμπου και της Ολυμπίας Θεοδωρίδη. Αποφοίτησε από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκη το 1992 και εργάζεται ως καθηγήτρια Φυσικής Αγωγής στην Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση.
Κατοικεί μόνιμα στην Κοζάνη. Είναι έγγαμη και μητέρα δύο τέκνων.
Πηγές
Τεκμήριο D3439 | Εθνικό Οπτικοακουστικό Αρχείο (1991 ΜΕΣΟΓΕΙΑΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΑΘΗΝΑ) από 20:16 έως 21:03.http://www.avarchive.gr/portal/digitalview.jsp?get_ac_id=3439&thid=11000
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες δρόμων μεσαίων αποστάσεων Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου
Τραπάλο Ικαρίας
Το Τραπάλο είναι οικισμός στην Ικαρία. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Ικαρίας της Περιφερειακής Ενότητας Ικαρίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 9 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Ικαρίας Κατηγορία:Δήμος Ικαρίας
Βουαντίσουαφ Μπακαουόβιτς
Ο Βουαντίσουαφ Μπακαουόβιτς (πολωνικά: Władysław Bakałowicz) (1831, Χσάνουφ - 1904, Παρίσι) ήταν Πολωνός-Γάλλος ζωγράφος, κυρίως σκηνών και προσωπογραφιών.
Βιογραφία
Από το 1846 έως το 1852, ο Μπακαουόβιτς γράφτηκε στη Σχολή Καλών Τεχνών της Βαρσοβίας και συνέχισε εκεί μαθήματα λογιστικού ελέγχου μέχρι το 1854. Αρχικά, ζωγράφισε προσωπογραφίες, κυρίως των Πολωνών ευγενών, και στη συνέχεια ενδιαφέρθηκε για τις ιστορικές σκηνές. Δημιούργησε επίσης μερικές εκκλησιαστικές εικόνες.
Το 1863, μετά την έναρξη της Ιανουαριανής Εξέγερσης, έγινε μέρος της Μεγάλης Μετανάστευσης και μετακόμισε στο Παρίσι, λαμβάνοντας στην πορεία τη γαλλική υπηκοότητα. Τα πιο δημοφιλή έργα του εκεί ήταν οι μινιατούρες, που αποτελούνταν σε μεγάλο βαθμό από σκηνές κοστουμιών από τον 16ο και τον 17ο αιώνα, ιδιαίτερα σκηνές από την αυλή του βασιλιά Ερρίκου Β΄.
Αργότερα, ζωγράφισε σκηνές από λογοτεχνικά έργα, κυρίως Οι Τρεις Σωματοφύλακες του Δουμά. Έκανε εκθέσεις στο Σαλόν από το 1865 έως το 1883 και έκανε εκθέσεις σε όλη τη Βόρεια Ευρώπη. Τα περισσότερα έργα του βρίσκονται στα Εθνικά Μουσεία της Κρακοβίας και της Βαρσοβίας. μικρογραφία|300x300εσ| Μνηστήρας Η σύζυγός του ήταν η δημοφιλής ηθοποιός του θεάτρου, Βικτορίνα Μπακαουοβιτσόβα. Ο γιος τους, Στέφαν, έγινε επίσης γνωστός ζωγράφος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνοί ζωγράφοι Κατηγορία:Πολωνοί μετανάστες στη Γαλλία Κατηγορία:Πολωνοί ζωγράφοι του 19ου αιώνα Κατηγορία:Μεγάλη Μετανάστευση
Τήνος (πόλη)
Η Τήνος (ή Χώρα) είναι η πρωτεύουσα της νήσου Τήνου και κύριο λιμάνι της. Αποτελεί έδρα του σημερινού δήμου Τήνου και ο πληθυσμός της σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι 4.762 κάτοικοι.
Η πόλη βρίσκεται στο νοτιοανατολικό τμήμα του νησιού. Απλώνεται γύρω από τις δύο κεντρικές της λεωφόρους που συνδέουν το λιμάνι με τον ναό του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, τις λεωφόρους Ευαγγελιστρίας και Μεγαλόχαρης. Στην πόλη υπάρχει το Αρχαιολογικό μουσείο και το Μουσείο Τηνίων Καλλιτεχνών.
Ιστορικά στοιχεία
Η πόλη της Τήνου άρχισε να κατοικείται την ίδια περίοδο που άρχισε να εγκαταλείπεται η παλιά Χώρα του νησιού, που βρισκόταν στον βράχο του Εξωμβούργου, ο οποίος βρίσκεται στο νότιο μέρος του νησιού, Βορειοδυτικά του χωριού Τριπόταμος. Η μετακίνηση του πληθυσμού από το παλιό κάστρο στην νέα πόλη του νησιού συντελέστηκε κατά τη διάρκεια του 17ου και 18ου αιώνα. Πριν την ελληνική επανάσταση, το παλιό όνομα της Χώρας ήταν "Σαν Νικολό".
Την περίοδο της Ελληνικής Επανάστασης ο πληθυσμός της Τήνου σημείωσε μεγάλη αύξηση λόγω εγκατάστασης στο νησί προσφύγων από περιοχές που είχαν υποστεί αντίποινα των Τούρκων, όπως οι Κυδωνίες της Μικράς Ασίας, τα Μοσχονήσια της Μικράς Ασίας, η Χίος, τα Ψαρά, η Κάσος και η Κρήτη.
Μεγάλη ανάπτυξη γνώρισε η πόλη μετά την ανεύρεση της εικόνας του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου και την ανέγερση του ναού της Παναγίας της Τήνου. Έτσι, εξελίχθηκε σε ένα από τα σημαντικότερα προσκυνήματα στον ελλαδικό χώρο.
Η Παναγία της Τήνου
260px|right|thumb|Η Παναγία της Τήνου Ο ναός του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, πιο γνωστός ως Παναγία της Τήνου είναι ένα από τα σημαντικότερα προσκυνήματα του ελλαδικού χώρου. Ο ναός ανοικοδομήθηκε για να στεγάσει την θαυματουργή εικόνα του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου που βρήκε στο σημείο αυτό η μοναχή Πελαγία, η οποία ζούσε στην Ιερή μονή του Κεχροβουνίου. Όπως αναφέρει η παράδοση η μοναχή κατέληξε στην ανεύρεση της εικόνας ύστερα από όραμα. Η Παναγία εμφανίστηκε στον ύπνο της και της υπόδειξε που θα πρέπει να σκάψει ο τηνιακός λαός για να βρει τη θαυματουργή εικόνα της, Πράγματι, η εικόνα της Παναγίας βρέθηκε στις 30 Ιανουαρίου 1823. Η ανοικοδόμηση του ναού ξεκίνησε την ίδια χρονιά και ολοκληρώθηκε λίγα χρόνια αργότερα. Ο ναός υπήρξε το πρώτο δημόσιο οικοδόμημα της ελεύθερης Ελλάδας.
Η ανοικοδόμηση του ναού στα χρόνια της ελληνικής επανάστασης του προσέδωσε μεγάλη σημασία. Η εικόνα της Παναγίας που στέγασε θεωρήθηκε θαυματουργή και σύντομα ο ναός απέκτησε τεράστια φήμη και εξελίχθηκε σε έναν από τους σημαντικότερους τόπους λατρείας και προσκυνήματος της Ελλάδας. Την περίοδο του Δεκαπενταύγουστου, συρρέει πλήθος κόσμου για να προσκυνήσει. Πολλοί πιστοί έρχονται στον ναό για να εκπληρώσουν κάποιο τάμα ή να κάνουν αφιερώματα. Τις ημέρες του Δεκαπενταύγουστου είναι πολύ συνηθισμένη η εικόνα πιστών που πραγματοποιούν τη διαδρομή από το λιμάνι μέχρι τον ναό με τα γόνατα, εκπληρώνοντας κάποιο τάμα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
μικρογραφία|έργο του Κώστα Τσόκλη Επίσκεψη στο μουσείο του Κώστα Τσόκλη στην Τήνο, στου χωριό Κάμπος της Τήνου. Κατηγορία:Κωμοπόλεις του νομού Κυκλάδων Κατηγορία:Τήνος
Διακοινοτικές ταραχές του 1963-64
Οι διακοινοτικές ταραχές του 1963-64 (Kanlı Noel) αναφέρεται στο ξέσπασμα της ενδοκοινοτικής βίας μεταξύ των Ελληνοκυπρίων και των Τουρκοκυπρίων κατά τη διάρκεια της Κυπριακής κρίσης του 1963–64, το βράδυ της 20-21 Δεκεμβρίου 1963 και η επακόλουθη περίοδος βίας σε ολόκληρο το νησί που ισοδυναμεί με εμφύλιο πόλεμο. Η βία οδήγησε στο θάνατο 364 Τουρκοκυπρίων και 174 Ελληνοκυπρίων. Περίπου 25.000 Τουρκοκύπριοι από 104 χωριά, που αντιστοιχούν στο ένα τέταρτο του τουρκοκυπριακού πληθυσμού, εγκατέλειψαν τα χωριά τους και εκτοπίστηκαν σε θύλακες. Χιλιάδες τουρκοκυπριακά σπίτια που αφέθηκαν πίσω λεηλατήθηκαν ή καταστράφηκαν εντελώς. Περίπου 1.200 Αρμένιοι Κύπριοι και 500 Ελληνοκύπριοι εκτοπίστηκαν επίσης. Η βία προκάλεσε το τέλος της τουρκοκυπριακής εκπροσώπησης στην Κυπριακή Δημοκρατία.
Στην ελληνική ιστοριογραφία υπάρχει η άποψη που υποστηρίζει ότι το ξέσπασμα της βίας ήταν αποτέλεσμα τουρκοκυπριακής εξέγερσης εναντίον της νόμιμης κυβέρνησης της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η ελληνική και τουρκική ιστοριογραφία έχει διαφορετικές απόψεις πάνω στο θέμα.
Πυρηνικός χειμώνας
Ο πυρηνικός χειμώνας είναι σοβαρό και παρατεταμένο παγκόσμιο κλιματικό φαινόμενο ψύξης που υποτίθεται ότι συμβαίνει μετά από εκτεταμένες πυρκαγιές μετά από πυρηνικό πόλεμο μεγάλης κλίμακας. Η υπόθεση βασίζεται στο γεγονός ότι τέτοιες πυρκαγιές μπορούν να μεταφέρουν αιθάλη στη στρατόσφαιρα, όπου μπορεί να εμποδίσει μέρος του ηλιακού φωτός να φτάσει στην επιφάνεια της Γης. Εικάζεται ότι η προκύπτουσα ψύξη θα οδηγούσε σε εκτεταμένη αποτυχία των καλλιεργειών και λιμό. Κατά την ανάπτυξη υπολογιστικών μοντέλων υπολογιστών για σενάρια πυρηνικού χειμώνα, οι ερευνητές χρησιμοποιούν τον συμβατικό βομβαρδισμό του Αμβούργου και την πυρκαγιά της Χιροσίμα στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο ως παράδειγμα περιπτώσεις όπου αιθάλη μπορεί να φτάσει στη στρατόσφαιρα, παράλληλα με σύγχρονες παρατηρήσεις φυσικών, εκτεταμένων πυρκαγιών.
Διακοινοτικές ταραχές του 1963-64
Ιστορικό
Η Κυπριακή Δημοκρατία ιδρύθηκε ως δικοινοτικό ενιαίο κράτος το 1960. Καμία από τις δύο κοινότητες δεν ήταν ικανοποιημένη με αυτήν την κατάσταση, καθώς οι Ελληνοκύπριοι θεώρησαν ότι ήταν δικαίωμά τους να ενώσουν την Κύπρο με την Ελλάδα ( ένωση ), ενώ οι Τουρκοκύπριοι αγωνιζόταν για διχοτόμηση ( taksim ). Μετά από δύο σχετικά ειρηνικά χρόνια, τον Νοέμβριο του 1963 οι εντάσεις αυξήθηκαν όταν ο Πρόεδρος και ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος Γ΄ πρότειναν 13 συνταγματικές αλλαγές που αντιμετώπισαν οργή από τους Τουρκοκύπριους.
Πυρηνικός χειμώνας
Ιστορία
Ο «πυρηνικός χειμώνας», ή όπως αρχικά ονομαζόταν «πυρηνικό λυκόφως», άρχισε να εξετάζεται ως επιστημονική έννοια τη δεκαετία του 1980, αφού έγινε σαφές ότι μια προηγούμενη υπόθεση, ότι οι εκπομπές NOx που παράγουν βολίδες θα καταστρέψει το στρώμα του όζοντος, απώλεσε αξιοπιστία. Σε αυτό το πλαίσιο οι κλιματικές επιπτώσεις της αιθάλης από τις πυρκαγιές έγιναν το νέο επίκεντρο των κλιματικών επιπτώσεων του πυρηνικού πολέμου. Σε αυτά τα σενάρια μοντέλων, διάφορα σύννεφα αιθάλης που περιείχαν αβέβαιες ποσότητες αιθάλης υποτίθεται ότι σχηματίζονταν πάνω από πόλεις, διυλιστήρια πετρελαίου και περισσότερα αγροτικά σιλό πυραύλων. Μόλις αποφασιστεί η ποσότητα της αιθάλης από τους ερευνητές, μοντελοποιούνται οι κλιματικές επιπτώσεις αυτών των νεφών αιθάλης. Ο όρος «πυρηνικός χειμώνας» ήταν ένας νεολογισμός που επινοήθηκε το 1983 από τον Ρίτσαρντ Τέρκο σε σχέση με ένα μονοδιάστατο μοντέλο υπολογιστή που δημιουργήθηκε για να εξετάσει την ιδέα του «πυρηνικού λυκόφωτος». Αυτό το μοντέλο προέβλεπε ότι τεράστιες ποσότητες αιθάλης και καπνού θα παρέμεναν στον αέρα για χρόνια, προκαλώντας σοβαρή πτώση της θερμοκρασίας σε ολόκληρο τον πλανήτη. Ο Τέρκο αργότερα θα αποστασιοποιηθεί από αυτά τα ακραία συμπεράσματα.
Διακοινοτικές ταραχές του 1963-64
21 Δεκεμβρίου: έκρηξη
Το περιστατικό που πυροδότησε τα γεγονότα των αιματηρών Χριστουγέννων συνέβη τις πρώτες πρωινές ώρες της 21ης Δεκεμβρίου 1963. Η ελληνοκυπριακή αστυνομία που λειτουργούσε στα παλιά τείχη της Βενετίας της Λευκωσίας ζήτησε να δει τα έγγραφα ταυτότητας ορισμένων Τουρκοκυπρίων που επέστρεφαν στο σπίτι με ταξί από ένα βράδυ έξω. Όταν οι αστυνομικοί προσπάθησαν να ερευνήσουν τις γυναίκες στο αυτοκίνητο, ο οδηγός αντιτάχθηκε και ακολούθησε φιλονικία. Σύντομα συγκεντρώθηκε πλήθος και έπεσαν πυροβολισμοί. Μέχρι την αυγή, δύο Τουρκοκύπριοι είχαν σκοτωθεί και οκτώ άλλοι, τόσο Ελληνοκύπριοι όσο και Τουρκοκύπριοι, τραυματίστηκαν.
Πυρηνικός χειμώνας
Ιστορία
Μετά την αποτυχία των προβλέψεων για τις επιπτώσεις των πυρκαγιών πετρελαιοπηγών στο Κουβέιτ το 1991 που έγιναν από την κύρια ομάδα κλιματολόγων που υποστηρίζουν την υπόθεση, πέρασε πάνω από μια δεκαετία χωρίς καμία νέα δημοσιευμένη εργασία για το θέμα. Πιο πρόσφατα, η ίδια ομάδα επιφανών επιστημόνων από τη δεκαετία του 1980 άρχισε πάλι να δημοσιεύει τα αποτελέσματα των μοντέλων υπολογιστών. Αυτά τα νεότερα μοντέλα παράγουν τα ίδια γενικά ευρήματα με τα παλιά τους, δηλαδή ότι η ανάφλεξη 100 πυρκαγιών, η καθεμία συγκρίσιμη σε ένταση με αυτή που παρατηρήθηκε στη Χιροσίμα το 1945, θα μπορούσε να προκαλέσει έναν «μικρό» πυρηνικό χειμώνα. Αυτές οι πυρκαγιές θα είχαν ως αποτέλεσμα την έγχυση αιθάλης (συγκεκριμένα μαύρου άνθρακα) στη στρατόσφαιρα της Γης, προκαλώντας ένα ανάστροφο φαινόμενο του θερμοκηπίου που θα μείωνε τη θερμοκρασία της επιφάνειας της Γης. Η σοβαρότητα αυτής της ψύξης στο μοντέλο του Άλαν Ρόμποκ υποδηλώνει ότι τα σωρευτικά προϊόντα 100 τέτοιων πυρκαγιών θα μπορούσαν να ψύξουν το παγκόσμιο κλίμα κατά περίπου 1 °C (1,8 °F), εξαλείφοντας σε μεγάλο βαθμό την ανθρωπογενή υπερθέρμανση του πλανήτη για τα επόμενα περίπου δύο ή τρία χρόνια. Ο Ρόμποκ δεν έχει διαμορφώσει αυτό το μοντέλο, αλλά έχει υποθέσει ότι θα είχε παγκόσμιες γεωργικές απώλειες ως συνέπεια.
Διακοινοτικές ταραχές του 1963-64
21 Δεκεμβρίου: έκρηξη
Μετά τους πυροβολισμούς, πλήθη Τουρκοκυπρίων συγκεντρώθηκαν στο βόρειο τμήμα της Λευκωσίας, με επικεφαλής τον τουρκικό Οργανισμό Αντίστασης (TMT). Στις 22 Δεκεμβρίου, οι κηδείες των δύο Τουρκοκυπρίων που σκοτώθηκαν πραγματοποιήθηκαν χωρίς περιστατικό. Ωστόσο, οι πυροβολισμοί ξέσπασαν το απόγευμα της 22ης Δεκεμβρίου. Αυτοκίνητα γεμάτα ένοπλους Ελληνοκύπριους περιπλανήθηκαν στους δρόμους της Λευκωσίας και πυροβόλησαν αδιάκριτα και Τουρκοκύπριοι πυροβόλησαν σε περιπολικά αστυνομικά αυτοκίνητα. Τουρκοκύπριοι ελεύθεροι σκοπευτές πυροβόλησαν από μιναρέδες και την οροφή του ξενοδοχείου Saray στην πλατεία Sarayönü. Κάποια γυρίσματα εξαπλώθηκαν στα προάστια και στη Λάρνακα. Η ελληνοκυπριακή διοίκηση έκοψε τηλεφωνικές και τηλεγραφικές γραμμές σε τουρκοκυπριακές συνοικίες της Λευκωσίας και η αστυνομία ανέλαβε τον έλεγχο του Διεθνούς Αερολιμένα Λευκωσίας. Ενεργοποιήθηκαν ελληνικές παραστρατιωτικές ομάδες με επικεφαλής τον Νίκο Σάμπσον και τον Βάσο Λυσσαρίδη.
Πυρηνικός χειμώνας
Κριτική
Καθώς οι πυρηνικές συσκευές δεν χρειάζεται να πυροδοτηθούν για να προκαλέσουν πυρκαγιές, ο όρος «πυρηνικός χειμώνας» είναι κάπως λανθασμένος σαν όρος. Η πλειονότητα των εργασιών που δημοσιεύθηκαν σχετικά με το θέμα αναφέρει ότι χωρίς ποιοτική αιτιολόγηση, οι πυρηνικές εκρήξεις είναι η αιτία των μοντελοποιημένων επιπτώσεων της καταιγίδας. Το μόνο φαινόμενο που διαμορφώνεται από υπολογιστή σχετικά με τον πυρηνικό χειμώνα είναι η τροποποίηση του κλίματος λόγω της αιθάλης, ένα προϊόν που μπορεί να αναφλεγεί και να σχηματιστεί με μυριάδες τρόπους. Αν και σπάνια συζητήθηκε, οι υποστηρικτές της υπόθεσης δηλώνουν ότι το ίδιο φαινόμενο «πυρηνικού χειμώνα» θα εμφανιζόταν εάν υπήρχαν 100 μεγάλης κλίμακας συμβατικές πυρκαγιές.
Στο θεμελιώδες επίπεδο, από τότε που καταγράφηκαν φωτογραφικά ψηλά σύννεφα, ήταν γνωστό ότι οι καταιγίδες θα μπορούσαν να διοχετεύσουν καπνό αιθάλης / αερολύματα στη στρατόσφαιρα, αλλά η μακροζωία αυτής της σειράς αερολυμάτων ήταν άγνωστη. Ανεξάρτητα από την ομάδα που συνεχίζει να δημοσιεύει θεωρητικά μοντέλα για τον πυρηνικό χειμώνα, το 2006, ο Μάικ Φρομ του Ναυτικού Ερευνητικού Εργαστηρίου, διαπίστωσε πειραματικά ότι κάθε φυσικό περιστατικό μιας τεράστιας πυρκαγιάς, πολύ μεγαλύτερη από αυτή που παρατηρήθηκε στη Χιροσίμα, μπορεί να παράγει δευτερευόντως επιπτώσεις «πυρηνικού χειμώνα», με βραχύβια, περίπου ένα μήνα, μικρής πτώσης της θερμοκρασίας της επιφάνειας, που περιορίζεται στο ημισφαίριο στο οποίο έκαιγαν. Αυτό είναι κάπως ανάλογο με τις συχνές ηφαιστειακές εκρήξεις που εγχέουν θειικά άλατα στη στρατόσφαιρα και έτσι προκαλούν μικρά, ακόμη και αμελητέα, φαινόμενα ηφαιστειακού χειμώνα.
Διακοινοτικές ταραχές του 1963-64
21 Δεκεμβρίου: έκρηξη
Στις 23 Δεκεμβρίου, συμφωνήθηκε η κατάπαυση του πυρός από τον Μακάριο Γ 'και την τουρκοκυπριακή ηγεσία. Ωστόσο, οι μάχες συνεχίστηκαν και εντατικοποιήθηκαν στη Λευκωσία και τη Λάρνακα. Πολυβόλα πυροβολήθηκαν από τζαμιά σε τουρκικές κατοικημένες περιοχές. Αργότερα στις 23 Δεκεμβρίου, Ελληνοκύπριοι παρατυπίες με επικεφαλής τον Σάμπσον διέπραξαν τη σφαγή των Ομορφίτων : επιτέθηκαν στο προάστιο, σκοτώνοντας Τουρκοκύπριους, συμπεριλαμβανομένων γυναικών και παιδιών, "προφανώς αδιάκριτα". Οι Τουρκοκύπριοι κάτοικοι της συνοικίας εκδιώχθηκαν από τα σπίτια τους.
Πυρηνικός χειμώνας
Κριτική
Επί του παρόντος, από τα δεδομένα δορυφορικής παρακολούθησης, φαίνεται ότι τα αερολύματα καπνού της στρατόσφαιρας διαχέονται σε χρονικό διάστημα μικρότερο από περίπου δύο μήνες. Η ύπαρξη ενός σημείου ανατροπής σε μια νέα στρατοσφαιρική κατάσταση όπου τα αερολύματα δεν θα αφαιρούνταν εντός αυτού του χρονικού πλαισίου μένει να καθοριστεί.
Διακοινοτικές ταραχές του 1963-64
Αργότερα γεγονότα
Ένας αριθμός τουρκοκυπριακών τζαμιών, ιερών και άλλων τόπων λατρείας βεβηλώθηκαν.
Πυρηνικός χειμώνας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πυρηνικά όπλα Κατηγορία:Πυρηνικός πόλεμος Κατηγορία:Κλιματολογία
Διακοινοτικές ταραχές του 1963-64
Αργότερα γεγονότα
Οι Ελληνοκύπριοι παράτυποι επιτέθηκαν στους Τουρκοκύπριους στα μικτά χωριά του Μαθιάτη στις 23 Δεκεμβρίου και στον Άγιο Βασίλη στις 24 Δεκεμβρίου. Ολόκληρος ο Τουρκοκύπριος πληθυσμός Μαθιάτης, 208 άτομα, κατέφυγε σε κοντινά τουρκοκυπριακά χωριά.
Ο Χάρι Σκοτ Γκίμπονς, δημοσιογράφος στην Κύπρο τότε, ανέφερε τη δολοφονία 21 Τουρκοκυπρίων ασθενών από το Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας την Παραμονή των Χριστουγέννων. Αυτό θεωρείται ως γεγονός στην τουρκοκυπριακή αφήγηση, αλλά αμφισβητείται στην ελληνοκυπριακή αφήγηση. Μια έρευνα για το περιστατικό από μια «εξαιρετικά αξιόπιστη» ελληνοκυπριακή πηγή διαπίστωσε ότι τρεις Τουρκοκύπριοι πέθαναν, εκ των οποίων ο ένας πέθανε από καρδιακή προσβολή και οι άλλοι δύο πυροβολήθηκαν από έναν «μοναχικό ψυχοπαθή».
Μια κοινή πρόσκληση για ηρεμία εκδόθηκε στις 24 Δεκεμβρίου από τις κυβερνήσεις της Τουρκίας, της Ελλάδας και του Ηνωμένου Βασιλείου.
Καθώς η Κύπρος έπεσε σε όλεθρο, η Ελλάδα, η Τουρκία και η Βρετανία, με την έγκριση του Μακάριου, δημιούργησαν μια Κοινή Εκεχειρία υπό την ηγεσία του Στρατηγού Peter Young, του οποίου στόχος ήταν η διατήρηση, ή μάλλον η αποκατάσταση, του νόμου, της τάξης και της ειρήνης στην Κύπρο. Έως τις 31 Δεκεμβρίου, 49 Τουρκοκύπριοι και 20 Ελληνοκύπριοι σκοτώθηκαν και 30 και 4, Τουρκοκύπριοι και Ελληνοκύπριοι αντίστοιχα, έλειπαν. Επιπλέον, ορισμένοι Τουρκοκύπριοι που είχαν εγκαταλείψει τα σπίτια τους για να αποφύγουν τις θανατηφόρες ελληνοκυπριακές παραστρατιωτικές συμμορίες και βρήκαν καταφύγιο σε τουρκικά μόνο χωριά της βόρειας πλευράς της Κύπρου – ένα από τα πρώτα βήματα προς την κατάτμηση.
Ένα συνέδριο που πραγματοποιήθηκε στο Λονδίνο τον Ιανουάριο μεταξύ των πρωταγωνιστών των εκδηλώσεων, απέτυχε λόγω των μαξιμαλιστικών θέσεων της ηγεσίας των Ελληνοκυπρίων και των Τουρκοκυπρίων.
Η Κυπριακή Δημοκρατία δηλώνει ότι μεταξύ 21 Δεκεμβρίου 1963 και 10 Αυγούστου 1964, 191 Τουρκοκύπριοι σκοτώθηκαν και 173 εξαφανίστηκαν, υποτίθεται ότι σκοτώθηκαν, ενώ Ελληνοκύπριοι υπέστησαν 133 νεκρούς και 41 αγνοούμενους, υποτίθεται ότι σκοτώθηκαν Συνολικά, 364 Τουρκοκύπριοι και 174 Ελληνοκύπριοι σκοτώθηκαν στη σύγκρουση του 1963-64. Περίπου 25.000 Τουρκοκύπριοι από 104 διαφορετικά χωριά εγκατέλειψαν τα σπίτια τους. Αυτά αποτελούσαν 72 μεικτά και 24 τουρκοκυπριακά χωριά που εκκενώθηκαν πλήρως και 8 μεικτά χωριά που μερικώς εκκενώθηκαν. Ο εκτοπισμός ανήλθε στο ένα τέταρτο του τουρκοκυπριακού πληθυσμού. Περίπου 1.200 Αρμένιοι Κύπριοι και 500 Ελληνοκύπριοι εκτοπίστηκαν επίσης.
Το μεγαλύτερο μέρος της περιουσίας που εγκαταλείφθηκε από τους Τουρκοκύπριους λεηλατήθηκε, υπέστη ζημιά, κάηκε ή καταστράφηκε από Ελληνοκύπριους. Μια έκθεση των Ηνωμένων Εθνών του 1964 που χρησιμοποίησε αεροφωτογραφίες έδειξε ότι τουλάχιστον 977 Τουρκοκυπριακές κατοικίες είχαν καταστραφεί και ότι 2.000 Τουρκοκύπριοι είχαν υποστεί σοβαρές ζημιές και λεηλασίες. Η έκθεση του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ στις 10 Σεπτεμβρίου 1964 αναφέρει τον αριθμό των κατεστραμμένων σπιτιών ως 527 και τον αριθμό των λεηλατημένων σπιτιών 2.000. Αυτό περιελάμβανε 50 πλήρως καταστραφεί και 240 καταστράφηκαν εν μέρει στα Ομόρφυτα και τα γύρω προάστια, και 38 συνολικά και 122 καταστράφηκαν εν μέρει και καταστήματα στην πόλη της Πάφου.
Μαζικός τάφος του Αγίου Βασιλείου
Ένας μαζικός τάφος εκταφίστηκε στον Άγιο Βασίλη στις 12 Ιανουαρίου 1964 παρουσία ξένων δημοσιογράφων, αξιωματικών του Βρετανικού Στρατού και αξιωματούχων του Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού. Τα πτώματα 21 Τουρκοκυπρίων βρέθηκαν σε αυτόν τον τάφο. Υποτίθεται ότι είχαν σκοτωθεί στον Άγιο Βασίλη ή κοντά στις 24 Δεκεμβρίου 1963. Οι παρατηρητές επαληθεύτηκαν ότι ορισμένα θύματα φάνηκαν να βασανίζονται και να πυροβολήθηκαν μετά τα χέρια και τα πόδια τους. δεμένο.
Μια ερευνητική επιτροπή με επικεφαλής ανεξάρτητους Βρετανούς ερευνητές συνέδεσε το περιστατικό με μια φαινομενικά εξαφάνιση Τουρκοκυπρίων ασθενών στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας, αλλά δεν καθορίστηκε πριν από δεκαετίες ότι πολλά από τα πτώματα είχαν δολοφονηθεί αλλού, αποθηκευμένα στο νοσοκομείο για ενώ και μετά θάφτηκε στον Άγιο Βασίλη Ωστόσο, αρκετοί από τους κατοίκους του χωριού ήταν επίσης μεταξύ εκείνων που σκοτώθηκαν από Ελληνοκύπριους. Τα τουρκικά σώματα εκταφώθηκαν από τις τουρκοκυπριακές αρχές στην αυλή του Μεβλεβί Τεκκέ στη Λευκωσία. Τα πτώματα εκταφίστηκαν το 2010 από την Επιτροπή Αγνοουμένων, οι οκτώ χωρικοί του Αγίου Βασιλείου ταυτοποίησαν και θάφτηκαν μεμονωμένα.
Εορτασμός
Είναι γενικά αποδεκτό και από τις δύο πλευρές του νησιού ότι η εκδήλωση δεν είναι σαφώς μια ευκαιρία για εορτασμό, λιγότερο σημαντικό από τη σύνδεση με το ζήτημα της διακοινοτικής βίας και από αυτό που οδήγησε, και κυρίως από τη δική του σειρά τραγικών γεγονότων. Συχνά θεωρείται επίσης ότι συμβάλλει στις σκέψεις ότι το νησί της Κύπρου εξακολουθεί να διαιρείται περισσότερο από 50 χρόνια αργότερα, γεγονός που αποτελεί διαρκή υπενθύμιση και στις δύο πλευρές ότι από τότε δεν υπήρξε σχεδόν κοινό κοινοτικό επίτευγμα, και ως εκ τούτου φαίνεται από πολλά ως μια στιγμή προβληματισμού και προσπαθώντας να βρούμε μια λύση για τις μελλοντικές γενιές.
Τουρκοκύπριοι ετησίως, και επίσημα, εορτάζουν το 1963 ως «Kanlı Noel» (Bloody Christmas) στις 21 Δεκεμβρίου, ως συλλογική τραγωδία, για την οποία οι Ελληνοκύπριοι δεν έχουν επίσημο εορτασμό. Η επέτειος εορτάζεται από τους Τουρκοκύπριους ως «εβδομάδα μνήμης» και «αγώνας μαρτύρων του 1963–1974», και ακολουθεί την Ημέρα Ανεξαρτησίας της ΤΔΒΚ, η οποία είναι στις 15 Νοεμβρίου και χαρακτηρίζεται από διαμαρτυρίες στο Νότος.
Υπάρχουν και οι δύο πλευρές που θεωρούν αυτές τις εορταστικές εκδηλώσεις ή την έλλειψή τους ως ζητήματα διαμάχης κατά τις ειρηνευτικές συνομιλίες της Κύπρου. Συχνά συμβαίνει ότι οι λίγες δημόσιες κινήσεις των Τούρκων και Ελληνοκυπρίων αξιωματούχων που σηματοδοτούν πιθανή επανένωση συχνά έρχονται σε αντίθεση με αυτά τα στοιχεία που έχουν ως αποτέλεσμα την ενίσχυση της νοοτροπίας των συγκρούσεων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις Κατηγορία:Κυπριακό πρόβλημα
Μηλεωπό Ικαρίας
Το Μηλεωπό είναι οικισμός στην Ικαρία. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Ικαρίας της Περιφερειακής Ενότητας Ικαρίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 32 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Ικαρίας Κατηγορία:Δήμος Ικαρίας
Άρθουρ Πεν
Ο Άρθουρ Χίλερ Πεν (27 Σεπτεμβρίου 1922 – 28 Σεπτεμβρίου 2010) ήταν Αμερικανός σκηνοθέτης και παραγωγός κινηματογράφου, τηλεόρασης και θεάτρου. Στενά συνδεδεμένος με το αμερικανικό Νέο Κύμα, ο Πεν σκηνοθέτησε ταινίες με αναγνωρισμένους κριτικούς κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960, όπως το δράμα Η καταδίωξη (1966), τη βιογραφική αστυνομική ταινία Μπόνι και Κλάιντ (1967) και την κωμωδία Το εστιατόριο της Αλίκης (1969). Έλαβε επίσης την προσοχή για τον αναγνωρισμένο ριζοσταστικό γουέστερν Το μεγάλο ανθρωπάκι (1970). Τα Επτά αινίγματα για τον ντετέκτιβ Χάρι (1975) και Οι φυγάδες του Μιζούρι (1976) ήταν εμπορικές αποτυχίες, αν και το πρώτο απέσπασε θετικές κριτικές.
Στη δεκαετία του 1990, ο Πεν επέστρεψε στη σκηνή και την τηλεοπτική σκηνοθεσία και παραγωγή, αναλαμβάνοντας ανάμεσα σε άλλα και ρόλο παραγωγού στην αστυνομική σειρά Νόμος και τάξη. Μέχρι τον θάνατό του το 2010, είχε προταθεί για τρία Όσκαρ Καλύτερης Σκηνοθεσίας, ένα BAFTA, μια Χρυσή Σφαίρα, δύο Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης και δύο Βραβεία Σωματείου Σκηνοθετών της Αμερικής. Ήταν αποδέκτης πολλών τιμητικών διακρίσεων, όπως μιας Τιμητικής Χρυσής Άρκτου, ενός βραβείου Τόνυ και ενός βραβείου Ακίρα Κουροσάβα από το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Σαν Φρανσίσκο.
Τα πρώτα χρόνια
Ο Πεν ήταν μέλος μιας οικογένειας Ρωσοεβραίων στη Φιλαδέλφεια της Πενσυλβάνιας. Ήταν γιος μιας νοσοκόμας και ενός ωρολογοποιού. Ήταν μικρότερος αδερφός του Ίρβινγκ Πεν, επιτυχημένου φωτογράφου μόδας. Σε παιδική ηλικία, μετακόμισε με τη μητέρα του μετά τον χωρισμό της από τον πατέρα του. Λίγο καιρό αργότερα, επέστρεψε στον άρρωστο πατέρα του, καταλήγοντας να διευθύνει το ωρολογοποιείο του. Στα 19 του, επιστρατεύτηκε στον στρατό των Ηνωμένων Πολιτειών κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου (1943-1946), υπηρετώντας στο πεζικό στη Μάχη των Αρδεννών. Ενώ βρισκόταν στη Βρετανία, άρχισε να ενδιαφέρεται για το θέατρο. Άρχισε να σκηνοθετεί και να συμμετέχει σε παραστάσεις που ανέβαιναν για τους στρατιώτες στην Αγγλία εκείνη την εποχή. Καθώς ο Πεν μεγάλωνε, άρχισε να ενδιαφέρεται όλο και περισσότερο για τον κινηματογράφο, ειδικά αφού είδε την ταινία του Όρσον Γουέλς Πολίτης Κέιν. Αργότερα γράφτηκε στο Black Mountain College στη Βόρεια Καρολίνα.
Σταδιοδρομία
Αφού έκανε όνομα ως σκηνοθέτης ποιοτικών τηλεοπτικών δραμάτων, ο Πεν έκανε το κινηματογραφικό του ντεμπούτο με τη μεγάλου μήκους ταινία Ο δραπέτης των εφτά πολιτειών (1958) για την Warner Brothers. Ήταν μια επανάληψη του θρύλου του Μπίλι δε Κιντ που διακρίθηκε για την ερμηνεία του παράνομου από τον Πολ Νιούμαν ως ψυχολογικά προβληματικού νεαρού (ο ρόλος προοριζόταν αρχικά για τον Τζέιμς Ντιν). Η παραγωγή ολοκληρώθηκε σε 23 μόλις ημέρες, αλλά η Warner Brothers επανεπεξεργάστηκε την ταινία ενάντια στις επιθυμίες του Πεν δίνοντας νέο τέλος το οποίο ο ίδιος δεν ενέκρινε. Η ταινία απέτυχε εμπορικά στη Βόρεια Αμερική, αλλά έτυχε ευνοϊκής υποδοχής στην Ευρώπη.
Η δεύτερη ταινία του Πεν ήταν Το θαύμα της Άννι Σάλιβαν (1962), η ιστορία του αγώνα της Σάλιβαν να διδάξει στην τυφλή και κωφή Έλεν Κέλερ να επικοινωνεί. Η ταινία απέσπασε δύο βραβεία Όσκαρ για τις πρωταγωνίστριες Αν Μπάνκροφτ και Πάτι Ντιουκ. Ο Πεν είχε κερδίσει βραβείο Τόνυ για τη σκηνοθεσία της θεατρικής παραγωγής, σε σενάριο γραμμένο από τον Γουίλιαμ Γκίμπσον, με πρωταγωνιστές επίσης τις Μπάνκροφτ και Ντιουκ.
Ο Πεν άρχισε να εργάζεται στην ταινία Το τρένο στη Γαλλία τον Ιούνιο και τον Αύγουστο του 1963 όταν ο σταρ Μπαρτ Λάνκαστερ ζήτησε την απόλυση του Πεν μετά από τρεις ημέρες γυρισμάτων ο Τζον Φρανκενχάιμερ κλήθηκε να αναλάβει την ταινία.
Το 1965 ο Πεν σκηνοθέτησε την ταινία Mickey One. Επηρεασμένη από τη γαλλική Νουβέλ Βαγκ, η ταινία ήταν η ονειρική ιστορία ενός σταντ απ κωμικού (τον οποίο ερμήνευσε ο Γουόρεν Μπίτι).
Η επόμενη ταινία του Πεν ήταν Η καταδίωξη (1966), ένα θρίλερ που ακολουθεί γεγονότα σε μια μικρή διεφθαρμένη πόλη του Νότου την ημέρα που επιστρέφει ένας δραπέτης, τον οποίο υποδύεται ο Ρόμπερτ Ρέντφορντ. Αν και δεν είχε μεγάλη επιτυχία, Η καταδίωξη, ωστόσο, έπιασε τον ρυθμό των ταραγμένων εποχών, με μια ιστορία για τον ρατσισμό, τη διαφθορά και τη βία της αμερικανικής κοινωνίας. Την ίδια χρονιά, σκηνοθέτησε τη σκηνική εκδοχή του θρίλερ Περίμενε μέχρι να νυχτώσει με πρωταγωνιστές τη Λι Ρέμικ καιτον Ρόμπερτ Ντιβάλ.
Συναντήθηκε ξανά με τον Γουόρεν Μπίτι για την γκανγκστερική ταινία Μπόνι και Κλάιντ (1967). Η ταινία έγινε παγκόσμιο φαινόμενο. Επηρεάστηκε έντονα από τη γαλλική Νουβέλ Βαγκ και η ίδια συνέχισε να κάνει τεράστια εντύπωση σε μια νεότερη γενιά κινηματογραφιστών. Πράγματι, ακολούθησε ισχυρή αναζωπύρωση στο υποείδος "love on the run" στον απόηχο της ταινίας, που κορυφώθηκε με το Badlands (1973), όπου ο Πεν μνημονεύεται στους τίτλους τέλους. Ο Μπίτι του είχε δώσει το 10% των πιθανών κερδών της ταινίας πριν ξεκινήσει η παραγωγή και η επιτυχία της ταινίας απέφερε στον Πεν πάνω από 2 εκατομμύρια δολάρια.
Την εποχή που είχε ολοκληρώσει το Μπόνι και Κλάιντ, ο Πεν διέμενε στο Στόκμπριτζ της Μασαχουσέτης, όταν έμαθε για ένα περιστατικού που είχε συμβεί στην πόλη δύο χρόνια νωρίτερα. Έτσι εμπνεύστηκε την ταινία Το εστιατόριο της Αλίκης, η οποία κυκλοφόρησε το 1969. Η επόμενη ταινία του ήταν Το μεγάλο ανθρωπάκι (1970), η αφήγηση της ζωής ενός λευκού (τον υποδύεται ο Ντάστιν Χόφμαν) που υιοθετείται από τη φυλή των Τσεγιέν.
Το 1973 ο Πεν γύρισε μέρος μιας προωθητικής ταινίας για τους Ολυμπιακούς Αγώνες με τίτλο Το θαύμα των Ολυμπιακών Αγώνων μαζί με αρκετούς άλλους σημαντικούς σκηνοθέτες όπως ο Τζον Σλέσιντζερ και ο Μίλος Φόρμαν. Η επόμενη ταινία του ήταν το Επτά αινίγματα για τον ντετέκτιβ Χάρι (1975) για έναν ιδιωτικό ντετέκτιβ (τον οποίο υποδύεται ο Τζιν Χάκμαν) πορ βρίσκεται στα ίχνη ενός δραπέτη. Ακολούθησαν Οι φυγάδες του Μιζούρι (1976), μια ταραχώδης, εκκεντρική ιστορία ενός κλέφτη αλόγων (Τζακ Νίκολσον) που έρχεται αντιμέτωπος με έναν εκκεντρικό κυνηγό επικηρυγμένων (τον οποίο υποδύεται ο Μάρλον Μπράντο).