cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κατάρρευση της Silicon Valley Bank
Αντιδράσεις
Το πρωί της 10ης Μαρτίου 2023, το Τμήμα Χρηματοοικονομικής Προστασίας και Καινοτομίας της Καλιφόρνιας (California Department of Financial Protection and Innovation, DFPI) κατήσχε την SVB και την έθεσε υπό τον έλεγχο της Ομοσπονδιακής Εταιρείας Ασφάλισης Καταθέσεων (Federal Deposit Insurance Corporation, FDIC). Η FDIC εγκαθίδρυσε μια εθνική τράπεζα ασφάλισης καταθέσεων, την Deposit Insurance National Bank of Santa Clara, για την εξυπηρέτηση των ασφαλισμένων καταθέσεων και ανακοίνωσε ότι θα αρχίσει να πληρώνει μερίσματα για ανασφάλιστες καταθέσεις την ακόλουθη εβδομάδα. Τα μερίσματα χρηματοδοτήθηκαν από έσοδα από την πώληση περιουσιακών στοιχείων της SVB. Δύο ημέρες μετά την κατάρρευση, η FDIC έλαβε εξαιρετική εξουσιοδότηση από το Υπουργείο Οικονομικών και ανακοίνωσε από κοινού με άλλους φορείς ότι όλοι οι καταθέτες θα αποκτούσαν πλήρη πρόσβαση στα κεφάλαιά τους από τη Δευτέρα, 13 Μαρτίου 2023.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τράπεζες των ΗΠΑ
Κάστρα στο νομό Αιτωλοκαρνανίας
Παραπομπές
Κατηγορία:Κάστρα στην Ελλάδα
Αρκάδιος Δημητρακόπουλος
Ο Αρκάδιος Δημητρακόπουλος (1825 - 1908) ήταν εύπορος Έλληνας μεγαλέμπορος σιτηρών, με καταγωγή από τα Λαγκάδια Αρκαδίας, πρόεδρος του ελληνικού φιλεκπαιδευτικού συλλόγου του Πύργου «Εύξεινος Πόντος» και σημαντική προσωπικότητα της κοινωνίας του Πύργου της Βουλγαρίας, τον 19ο αιώνα.
Βιογραφια
Ο Αρκάδιος Δημητρακόπουλος γεννήθηκε στην Πελοπόννησο, πέρασε τα μαθητικά του χρόνια στην Ερμούπολη και έζησε το μεγαλύτερο κομμάτι της ζωής του στον Πύργο. Ο γνωστός Βούλγαρος ιστορικός Βέλκο Τόνεφ υποστηρίζει ότι η καταγωγή του Αρκάδιου ήταν από την "ηπειρωτική Ελλάδα" χωρίς όμως να διευκρινίζει περισσότερα. Ο Αρκάδιος ήταν εγγεγραμένος στο Γυμνάσιο της Ερμούπολης. Ο αδερφός του, Ανδρέας Δημητρακόπουλος, υπέγραψε ως κηδεμόνας του το μαθητολόγιο του 1838-1839. . Στις 17 Δεκεμβρίου 1842, ο Αρκάδιος δίνει τον όρκο για να γίνει δημότης Ερμούπολης. Αργότερα, παρόλο που η οικογένεια του ζούσε στον Πύργο, ακολούθησε την ίδια διαδικασία για το σύνολο σχεδόν των παιδιών του και τα ενέγραφε στο δημοτολόγιο της Ερμούπολης, για άγνωστους λόγους. .
Ο ιστορικός του Μπουργκάς Α. Χρίστοφ περιγράφει τον Δημητρακόπουλο ανάμεσα στους εύπορους Έλληνες - εμπόρους του Πύργου, που έχουν σημαντική συνεισφορά στην ανάπτυξη του εμπορίου και των οποίων τα εισοδήματα χρηματοδοτούν την ανάπτυξη της μοντέρνας ελληνικής εκπαίδευσης.
Διασώθηκε μια φωτογραφία πορτρέτου του Αρκάδιου Δημητρακόπουλου, η οποία χρονολογείται από το 1893 και στην πίσω πλευρά της έχει την σφραγίδα από το φωτογραφείο των Ξ. Ξανθόπουλου και Ι. Κοκκίνου (Я. Кокинос, Бургас). thumb| Η σφραγίδα από το φωτογραφείο των Ξ. Ξανθόπουλου και Ι. Κοκκίνου
Φιλεκπαιδευτικό - φιλανθρωπικό έργο
Ο Δημητρακόπουλος διετέλεσε πρόεδρος του ελληνικού εκπαιδευτικού συλλόγου του Μπουργκάς "Εύξεινος Πόντος". Αυτός ήταν ο παλαιότερος και μακροβιότερος ελληνικός φιλεκπαιδευτικός σύλλογος του Μπουργκάς και λειτούργησε απο το 1879 μέχρι τουλάχιστον το 1893, με την προτροπή και υποστήριξη των Μητροπολιτών Αγχιάλου. Ιδρύθηκε από τον Μητροπολίτη Βασίλειο και τον Έλληνα Υποπρόξενο στο Μπουργκάς Μιχαλη Μαυρομιχάλη, με βασικό στόχο την συγκέντρωση χρημάτων για την ανέγερση του νέου κτιρίου του ελληνικό σχολείου. Ο "Εύξεινος Πόντος" ενίσχυε τα ελληνικά σχολεία και τους άπορους, ενώ διοργάνωνε και θεατρικές παραστάσεις.
Ο Αρκαδιος Δημητρακοπουλος αποτέλεσε μέλος της πενταμελούς Εξεταστικής Επιτροπής των ελληνικών εκπαιδευτηρίων του Μπουργκας τουλάχιστον το σχολικό έτος 1891-1892. Οι πενταμελεις εξεταστικές επιτροπές διοριζόντουσαν από την Εφορεία των Σχολείων. Όπως αναφέρει η ελληνική εφημερίδα Οδησσός που εκδίδονταν στην Βαρνα, τον Ιούνιο του 1892 διεξάχθηκαν οι εξετάσεις των ελληνικών εκπαιδευτηρίων στο Μπουργκας, από εξεταστική επιτροπή αποτελούμενη από τους λόγιους και ευρυμαθείς Σ. Ιωαννιδη, Αρκαδιο Δημητρακοπουλο, Αν. Διονυσιαδη, Γ. Μπεζη και Ι. Σβορωνο.
Μετά τον καταστροφικό σεισμό της Ζακύνθου το 1893, συστήθηκε στο Μπουργκάς επιτροπή αποτελούμενη από τον Αρκάδιο Δημητρακόπουλο και τους Δ. Σβορώνο, Α. Νύδερ και Γ. Χαρμαντά για την συγκέντρωση χρημάτων με σκοπό την ενίσχυση των σεισμοπαθούντων της Ζακύνθου. Η επιτροπή συγκέντρωσε συνολικά και έστειλε στην Κεντρική Επιτροπή Αθηνών 1600 φράγκα.
Επιχειρήσεις
Το 1839 μετά το Τανζιματ και την απόσυρση των περιορισμών στο εμπόριο σιτηρών στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, πολλοί εμπορικοί οίκοι στρέφονται σε ανερχόμενα λιμάνια όπως το Μπουργκάς. Σύμφωνα με τον Βούλγαρο ιστορικό Μιτκο Ιβάνοφ, ο Δημητρακόπουλος ήταν ένας πολύ πλούσιος έμπορος και ίσως ο πλουσιότερος άνδρας στο Μπουργκάς εκείνη την εποχή. .
Ο Δημητρακόπουλος το 1878-1880 είναι ένας από τους μεγαλύτερους εμπόρους σιτηρών, εξαγωγέας δημητριακών και ιδιοκτήτης μεγάλων αποθηκών για σιτάρι στο Λιμάνι του Μπουργκάς. Είναι χαρακτηριστικό της ισχύος του εκείνη την εποχή πως η μία από τις 5 αποβάθρες που υπήρχαν στο Λιμάνι ήταν ιδιόκτητη, είχε κατασκευαστεί από τον ίδιο και εξυπηρετούσε τις ανάγκες του. Βρισκόντουσαν εκεί που είναι σήμερα ο Σιδηροδρομικός Σταθμός. Την περίοδο της απευλευθέρωσης της Βουλγαρίας (1878), οι κήποι και τα χωράφια στα βόρεια της πόλης, εκεί που σήμερα βρίσκεται το κέντρο του Μπουργκάς, άνηκαν στον Δημητρακόπουλο. Από την σημερινή πλατεία "Τροικάτα" μέχρι το σημερινό Ελέυθερο Πανεπιστημίο του Μπουργκάς, η έκταση άνηκε στον Δημητρακόπουλο και περιλάμβανε καλλιέργειες φρούτων, φουντουκιών και αμπελώνες. . Στα βόρεια της έκτασης το 1889-1890 ο Δήμος Μπουργκάς ξεκίνησε το νέο Κοιμητήριο. Η έκταση παλαιότερα υπήρξε μέρος της ιδιοκτησίας του Δημητρακόπουλου. Ο Ντιμιτάρ Μπρακάλοφ τότε Δήμαρχος Μπουργκάς και πεθερός του Δημητρακόπουλου, ζήτησε την παραχώρηση αυτής της έκτασης για την χωροθέτηση του κοιμητηρίου.
Το 1870, ο Δημητρακοπουλος αναφέρεται σε γαλλική εφημερίδα της εποχής ως ένας από τους κύριους Έλληνες εμπόρους που εισάγουν εμπορεύματα στην Μαρσειγ από τα λιμάνια της Ανατολικής Μεσογείου και της Μαύρης Θάλασσας.
Οικογένεια
Το 1862 ο Αρκάδιος Δημητρακόπουλος παντρεύτηκε την Μαρία Πασχαλάκη η Πασχαλίδου (γεννημένη το 1845) και έκανε 12 παιδία. . Ο Αλκιβιάδης Δημητρακόπουλος, ένας από τους γιους του, διετέλεσε δημοτικός σύμβουλος του Μπουργκάς. (1893-1894, 1895-1897, 1908-1911).
Ο Ντιμιταρ Μπρακάλοφ (Димитър Бракалов), που διετέλεσε Δήμαρχος του Μπουργκάς ήταν παντρεμένος με την κόρη του Αρκάδιου Δημητρακόπουλου. Ο γάμος της κόρης του με τον Ντιμιταρ Μπρακάλοφ (Димитър Бракалов) προκάλεσε πολύ μεγάλες αντιδράσεις την εποχή εκείνη στους τοπικούς πολιτικούς και ηγέτες του Μπουργκάς.
Ο διάσημος μαέστρος Γκεόργκι Σαγκούνοφ (1873-1948) ήταν παντρεμένος με την ανιψιά του Αρκαδίου Δημητρακόπουλου, την Καλλιρόη Πασχαλίδου.
Ο Αρκάδιος Δημητρακόπουλος πέθανε στο Μπουργκάς, στις 5 Νοεμβρίου του 1908. . Οι απόγονοι του Αρκάδιου Δημητρακόπουλου εγκαταστάθηκαν στην Θεσσαλονίκη τον 20ο αιώνα, όπου και ζουν μέχρι σήμερα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες της Βουλγαρίας Αρκαδιος Κατηγορία:Εταιρείες στην Οθωμανική Αυτοκρατορία
Ολιβιέ Μαρτινέζ
Ο Ολιβιέ Μαρτίνεζ (γαλλικά: Olivier Martinez, 12 Ιανουαρίου 1966 - ) είναι Γάλλος ηθοποιός του κινηματογράφου. Έγινε γνωστός από τους ρόλους του σε αρκετές γαλλικές ταινίες όπως το Un, deux, trois, soleil (1993), που του χάρισε το βραβείο Σεζάρ "Πιο Υποσχόμενου Ηθοποιού", το Ο ουσάρος στη στέγη (1995) και το La femme de chambre du Titanic (1997). Εμφανίστηκε επίσης σε ταινίες του Χόλυγουντ, όπως η δραματική ταινία Πριν πέσει η νύχτα (2000), το ερωτικό θρίλερ Άπιστη (2002) και το θρίλερ δράσης S.W.A.T.: Επίλεκτη ομάδα κρούσης (2003) στο οποίο ενσάρκωσε έναν Γάλλο διακινητή ναρκωτικών.
Βιογραφία
Ο Μαρτίνεζ γεννήθηκε στο Παρίσι από μια οικογένεια της εργατικής τάξης. Ο πατέρας του ήταν Ισπανός επαγγελματίας πυγμάχος, γεννημένος στο Μαρόκο και η μητέρα του ήταν Γαλλίδα γραμματέας. Σπούδασε στο CNSAD και ξεκίνησε την υποκριτική του καριέρα στη Γαλλία το 1990. Ο Μαρτίνεζ ανατράφηκε ως ρωμαιοκαθολικός.
Καριέρα
Το 1994, ο Μαρτίνεζ κέρδισε ένα βραβείο Σεζάρ "Πιο Υποσχόμενου Ηθοποιού" για τον ρόλο του στην ταινία Un, deux, trois, soleil (1993). Ακολούθησε ένας πρωταγωνιστικός ρόλος στην ταινία του Ζαν-Πολ Ραπενό Ο ουσάρος στη στέγη το 1995 στην οποία πρωταγωνίστησε μαζί με τη Ζυλιέτ Μπινός ως Ιταλός ευγενής. Θεωρήθηκε η πιο ακριβή ταινία στην ιστορία του γαλλικού κινηματογράφου εκείνη την περίοδο αλλά απέτυχε να ξεπεράσει τα $35 εκατομμύρια του προϋπολογισμού της. Το 1996/97 εμφανίστηκε στη ρομαντική κωμωδία του Μπερτράν Μπλιέ Mon homme μαζί με την Ανούκ Ζινμπέργκ, τον Ζεράρ Λανβάν και τη Βαλέρια Μπρούνι Τεντέσκι. Αργότερα το 1997 πρωταγωνίστησε στη δραματική ταινία του Μπίγκας Λούνα La femme de chambre du Titanic μαζί με τη Ρομάν Μπορινζέ, η οποία τοποθετήθηκε χρονικά στο ταξίδι του Τιτανικού το 1912. Ο Μαρτίνεζ ενσάρκωσε έναν Γάλλο εργάτη που κέρδισε σε διαγωνισμό δύναμης με βραβείο ένα ταξίδι για να παρακολουθήσει το παρθενικό ταξίδι αναχώρησης του Τιτανικού. Η ταινία έλαβε θετικές κριτικές. Ο Μικ Λασάλ της εφημερίδας San Francisco Chronicle επαίνεσε τη σπάνια ερμηνεία του Μαρτίνεζ.
Ο Μαρτίνεζ έλαβε την προσοχή του κοινού όταν συμμετείχε σε ταινίες του Χόλυγουντ όπως στο Πριν πέσει η νύχτα του Τζούλιαν Σνάμπελ (2000) μαζί με τον Χαβιέ Μπαρδέμ και τον Τζόνι Ντεπ. Το σενάριο βασίζεται στην ομώνυμη αυτοβιογραφία του Ρεϊνάλντο Αρένας, η οποία εκδόθηκε στην αγγλική γλώσσα το 1993. Η ταινία έλαβε αρκετές θετικές κριτικές παρόλο που η ερμηνεία του Μαρτίνεζ επισκιάστηκε από εκείνη του Μπαρδέμ στα μάτια των κριτικών. Αργότερα σχολιάστηκε για την ερμηνεία του στην ταινία Άπιστη (2002) δίπλα στην Ντάϊαν Λέιν. Από τότε, έχει εμφανιστεί στην τηλεοπτική προσαρμογή της ταινίας The Roman Spring of Mrs. Stone (2003), στο S.W.A.T.: Επίλεκτη ομάδα κρούσης (2003) και στην ταινία Κλεμμένες ζωές (2004). Πρωταγωνίστησε επίσης ως Γκάμπριελ στην κινηματογραφική προσαρμογή της ταινίας Αίμα και σοκολάτα (2007). Ο Μαρτίνεζ ενσάρκωσε τον Μαυρίκιο στην ταινία Παύλος, ο απόστολος του Χριστού (2017).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι ηθοποιοί κινηματογράφου
Κε Χούι Κουάν
Ο Κε Χούι Κουάν (Ke Huy Quan, γεννημένος στις 20 Αυγούστου 1971), επίσης γνωστός ως Τζόναθαν Κε Κουάν (Jonathan Ke Quan), είναι βιετναμέζο-αμερικανός ηθοποιός και χορογράφος κασκαντέρ. Ως νεαρός ηθοποιός, ο Κουάν έπαιξε τον Πιτσιρίκο (Short Round) στην ταινία Ο Ιντιάνα Τζόουνς και ο Ναός του Χαμένου Θησαυρού (Indiana Jones and the Temple of Doom, 1984) και τον Ντέιτα στην ταινία Γκούνις: Το Κυνήγι της Μεγάλης Περιπέτειας (The Goonies, 1985). Ο Κουάν είχε επίσης πρωταγωνιστικούς ρόλους στην κωμική σειρά Head of the Class (1991) και στην ταινία Ο Ροκάς των Σπηλαίων (Encino Man, 1992).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Β΄ Ανδρικού Ρόλου
Δισκογραφία των νικητών της Eurovision
Η δισκογραφία των νικητών του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision περιλαμβάνει όλα τα νικητήρια singles του ετήσιου διαγωνισμού που διεξάγεται από το 1956. Ως τον Φεβρουάριο του 2017 είχαν κερδίσει 64 τραγούδια, συμπεριλαμβανομένων τεσσάρων συμμετοχών που ανακηρύχθηκαν νικητές το 1969.
Παραπομπές
Κατηγορία:Eurovision
Ρούντολφ Γέριγκ
Ο Ρούντολφ φον Γέριγκ (Rudolf von Jhering, 1818 - 1892), αναφερόμενος και εξελληνισμένα ως Ροδόλφος Γέρινγκ, ήταν Γερμανός νομικός και συγγραφέας.
Η ζωή του
Γεννήθηκε στο Αουριχ. Ήταν καθηγητής του ρωμαϊκού δικαίου και ήταν φιλοσοφικό πνεύμα,και έβλεπε την εξέλιξη των ιδεών στην κοινωνία και συνδύαζε τους νόμους με την ανάγκες της πρακτικής ζωής. Τα κυριότερα έργα του είναι τα παρακάτω:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί συγγραφείς Κατηγορία:Γερμανοί νομικοί
Επαρχία Γκαλλαορόλ
Η επαρχία Γκαλλαορόλ είναι ένα ραγιόν (επαρχία), στην περιφέρεια Τζιζάχ στο βορειοανατολικό Ουζμπεκιστάν. Η πρωτεύουσα βρίσκεται στο Γκαλλαορόλ. Έχει έκταση 1.950 τετραγωνικά χιλιόμετρα και ιδρύθηκε το 1926.
Πληθυσμός
Ο πληθυσμός είναι 127.500 κάτοικοι.
Γκαλλαορολ
Ντάνιελς (σκηνοθέτες)
Ο Ντάνιελ Κουάν (Daniel Kwan, γεννημένος 10 Φεβρουαρίου 1988) και Ντάνιελ Σάινερτ (Daniel Scheinert, γεννημένος 7 Ιουνίου 1987), γνωστοί συλλογικά ως Ντάνιελς (Daniels), είναι Αμερικανοί σκηνοθέτες, παραγωγοί και σεναριογράφοι ταινιών. Ξεκίνησαν την καριέρα τους ως σκηνοθέτες μουσικών βίντεο, συμπεριλαμβανομένου του βίντεο μικρού μήκους για το "Houdini" (2012) του συγκροτήματος Foster the People, καθώς και του μουσικού βίντεο  των DJ Snake και Lil Jon για το σινγκλ "Turn Down for What" (2013), και τα δύο τους κέρδισαν υποψηφιότητες στα βραβεία Grammy.
Έκτοτε στράφηκαν στον κινηματογράφο, έχοντας γράψει και σκηνοθετήσει τη σουρεαλιστική μαύρη δραματική κωμωδία Άντρας Ελβετικός Σουγιάς (Swiss Army Man, 2016) και την δραματική κωμωδία επιστημονικής φαντασίας Τα Πάντα Όλα (Everything Everywhere All At Once, 2022). Η τελευταία έγινε η ταινία με τις υψηλότερες εισπράξεις όλων των εποχών του στούντιο A24 και οι Ντάνιελς βραβεύτηκαν με τρία Όσκαρ στις κατηγορίες Καλύτερης Ταινίας, Καλύτερης Σκηνοθεσίας και Πρωτότυπου Σεναρίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες Κατηγορία:Αμερικανοί σεναριογράφοι Κατηγορία:Αμερικανοί παραγωγοί ταινιών Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Καλύτερης Σκηνοθεσίας Κατηγορία:Παραγωγοί που κέρδισαν Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Σεναρίου
Κάστρα στο νομό Φωκίδας
Παραπομπές
Κατηγορία:Κάστρα στην Ελλάδα
Χαβιέρ Ούμπιδες
Ο Χαβιέρ Ούμπιδες (γεννημένος στις 9 Φεβρουαρίου 1982) είναι Αργεντινός πρώην επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που έπαιζε κυρίως ως επιθετικός μέσος.
Καριέρα
Γεννημένος στο Monte Quemado, στο Σαντιάγο δελ Εστέρ, ο Ούμπιδες άρχισε να παίζει επαγγελματικό ποδόσφαιρο για τους Ολ Μπόις από το 1999 έως το 2000. Στη συνέχεια μετακόμισε στην Αρχεντίνος Τζούνιορς, όπου έπαιξε μόνο μία σεζόν, μέχρι να μετακομίσει στην Εστουδιάντες. Μετά από δύο χρόνια στον σύλλογο, μετακόμισε ως δανεικός στην Κλούμπ Ατλέτικο όπου έπαιξε 11 αγώνες στην Πριμέρα Β Νασιονάλ, χωρίς να πετύχει γκολ. Επέστρεψε στην Εστουδιάντες για δύο ακόμη σεζόν μέχρι να μετακομίσει στην Ντεφένσα για την σεζόν 2007-08. Το 2008 επέστρεψε στους Ολ Μπόις μετά από οκτώ χρόνια.
Ελλάδα
Το 2009, ο 27χρονος Χαβιέρ Ούμπιδες, μετακόμισε στην Ελλάδα για να υπογράψει στον Ολυμπιακό Βόλου όπου έπαιξε 49 αγώνες, σημειώνοντας 11 γκολ. Τον Σεπτέμβριο του 2011 μετακόμισε στον Άρη με ελεύθερη μεταγραφή, λόγω του σκανδάλου με τα στημένα παιχνίδια που ξέσπασε στο ελληνικό ποδόσφαιρο και τιμώρησε τον Ολυμπιακό Βόλου και την Καβάλα υποβιβάζοντάς τους στην ημιεπαγγελματική Δέλτα Εθνική. Ο Ούμπιδες έπαιξε τον πρώτο του αγώνα για τον Άρη στις 2 Οκτωβρίου 2011, εναντίον της Skoda Ξάνθης εντός έδρας, 3 ημέρες μετά την υπογραφή του στον σύλλογο. Το 2012, ακούστηκε έντονα ότι μιλάει με τον ΠΑΟΚ, προκειμένου να μεταγραφεί στον έτερο σύλλογο της Θεσσαλονίκης.
Αφού έδωσε αρκετές ασίστ και ήταν ο παίκτης της 12ης αγωνιστικής, ο Ούμπιδες σημείωσε το πρώτο του γκολ με τη φανέλα του Άρη στις 28 Δεκεμβρίου 2012, στην εντός έδρας νίκη επί της Δόξας Δράμας. Σκόραρε το δεύτερο τέρμα του με την κίτρινη φανέλα απέναντι στη Skoda Ξάνθης, στην με 0-2 του Άρη στα "Πηγάδια". Ήταν ο ηγέτης της ομάδας εκείνη την περίοδο και οι οπαδοί είχαν δεθεί μαζί του.
Το 2012 μετακόμισε στην Ορντουσπόρ. Πέτυχε το πρώτο του γκολ κόντρα στην Κασταμονουσπορ σε έναν αγώνα Κυπέλλου Τουρκίας. Πέτυχε επίσης ένα υπέροχο γκολ εναντίον της Γκεντσλερμπιρλιγκί σε μια εντός έδρας νίκη της ομάδας του με 2-1.
Μετά το τέλος της σεζόν, επέστρεψε στην Ελλάδα για να υπογράψει με τον Ατρόμητο Αθηνών, στις 26 Ιουνίου 2013. Στα ραντάρ αρκετών ελληνικών συλλόγων βρισκόταν ο μέσος του Ατρόμητου σύμφωνα με δημοσιεύματα του ελληνικού Τύπου. Ο Αργεντινός μέσος εντυπωσιάζει τη σεζόν 2014-15 με τις εμφανίσεις του και σύμφωνα με φήμες, ένας σύλλογος από τη Θεσσαλονίκη, φαινομενικά ο ΠΑΟΚ ή ο Ηρακλής, έχει εκδηλώσει ενδιαφέρον για την απόκτησή του. Στις 16 Μαΐου 2017, ο Ατρόμητος ανακοίνωσε επίσημα την επέκταση του συμβολαίου του έμπειρου μεσοεπιθετικού μέχρι το καλοκαίρι του 2018. Στις 23 Μαΐου 2018, ο Ατρόμητος ανακοίνωσε επίσημα την επέκταση του συμβολαίου του Χαβιέρ Ούμίδες, μέχρι το καλοκαίρι του 2019. Στις 20 Απριλίου 2019, ο Ουμπίδες σε ηλικία 37 ετών, ανανέωσε το συμβόλαιό του με τον Ατρόμητο έως το καλοκαίρι του 2020. Η επόμενη σεζόν θα είναι η έβδομη στην ομάδα του Περιστερίου για τον Αργεντινό μεσοεπιθετικό. Στις 25 Ιουλίου 2019, σημείωσε το δεύτερο γκολ του στις διοργανώσεις της UEFA, καθώς άνοιξε το σκορ μετά από 21 λεπτά αγώνα, βοηθώντας την ομάδα του να προκριθεί στον τρίτο προκριματικό γύρο του Europa League, κερδίζοντας την Ντουνάισκα Στρέντα με 2-1 στη Σλοβακία.
Στις 15 Μαΐου 2021, ανακοίνωσε επίσημα την αποχώρησή του από το επαγγελματικό ποδόσφαιρο. Ήταν ο μοναδικός σκόρερ στο τελευταίο παιχνίδι της καριέρας του, σε μια εντός έδρας νίκη με 1-0 επί του Βόλου. Ο Αργεντινός βγήκε αλλαγή λίγο πριν το τέλος του αγώνα, με τους παρευρισκόμενους στο γήπεδο να τον χειροκροτούν και με τον ίδιο να μην συγκρατεί τα δάκρυά του.
Παραπομπές
<references group="" responsive="0">
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αργεντινοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αργεντινοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Τουρκία Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Τουρκίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατρόμητου Αθηνών Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ορντουσπόρ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Βόλου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εστουδιάντες ντε Μπουένος Άιρες Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κλουμπ Ατλέτικο Ολ Μπόις Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντεφένσα ι Χουστίσια
Ακκουργκάν
Το Ακκουργκάν (Оққўрғон/Oqqo’rg’on, Аккурган) είναι μια πόλη στην περιφέρεια Τασκένδης στο βορειοανατολικού Ουζμπεκιστάν. Είναι το διοικητικό κέντρο της επαρχίας Ακκουργκάν, και έχει πληθυσμό 10.900 κατοίκων το 1991.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις του Ουζμπεκιστάν
Χιουντσούλι
To Χιουντσούλι (Hiunchuli हिउँचुली) είναι κορυφή των Ιμαλαΐων του κεντρικού Νεπάλ. Το βουνό είναι επέκταση της νότιας Αναπούρνα. Μεταξύ του Χιουντσούλι και του Ματσαπουτσάρε διατρέχει η στενή κοιλάδα Μόντι Κόλα, που παρέχει πρόσβαση μόνο στον ιερό τόπο της Αναπούρνα. Τα βουνά της περιοχής θεωρούνται ιερά από τους Γκουρούνγκ που κατοικούν στην ευρύτερη περιοχή.
Ορειβασία
Το Χιουντσούλι ανακάλυψε ο συν/χης Τζίμι Ρόμπερτς και την κορυφή πάτησε για πρώτη φορά τον Οκτώβριο του 1971 αποστολή με επικεφαλής τον εθελοντή του σώματος των ειρηνευτικών δυνάμεων των ΗΠΑ Κρεγκ Άντερσον (Craig Anderson), μέσω της ΝΑ όψης. Το βουνό θεωρείται από τις δυσκολότερες κορυφές πεζοπορίας από τον Ορειβατικό Σύλλογο του Νεπάλ (ΝΜΑ), εξαιτίας της εγγενούς δυσκολίας στην εύρεση της διαδρομής και τους συναφείς κινδύνους από την ύπαρξη κρεβάς (καλυμμένων παγετωνικών χασμάτων) και διαρκών λιθοπτώσεων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουνά του Νεπάλ
Ουτστεπά (Ουζμπεκιστάν)
Το Ουτστεππά (Uchtepa/Учтепа, Учтепа) είναι ένας αστικού τύπου οικισμός στην περιφέρεια Τζιζάχ του βορειοανατολικού Ουζμπεκιστάν. Είναι το διοικητικό κέντρο της επαρχίας Τζιζάχ. Ο πληθυσμός της πόλης το 1989 ήταν 4.824 κάτοικοι, ενώ το 2005 είχε αυξηθεί σε 10.110 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις του Ουζμπεκιστάν
Κολούμπα της Κόρδοβας
Η Κολούμπα της Κόρδοβας ήταν μοναχή και παρθένος, που γεννήθηκε στην Κόρδοβα της Ισπανίας και μαρτύρησε γύρω στο 853 από τους Μουσουλμάνους, κατά τη διάρκεια διωγμού κατά των Χριστιανών. Είναι μέλος των Μαρτύρων της Κόρδοβας και τιμάται ως αγία από την Καθολική Εκκλησία. Η ημέρα εορτασμού της μνήμης της είναι η 17η Σεπτεμβρίου.
Βιογραφία
Η Κολούμπα γεννήθηκε στην Κόρδοβα της Ισπανίας και ήταν το μικρότερο από τα τρία παιδιά της οικογένειας. Σύμφωνα με τον αγιολόγο Άλμπαν Μπάτλερ, ο βίος της Κολούμπα καταγράφηκε από τον Άγιο Ευλόγιο της Κόρδοβας, στο έργο Απομνημονεύματα Αγίων, όπου καταγράφει τους διωγμούς κατά των Χριστιανών που ξεκίνησαν στην Ισπανία το 850. Η Κολούμπα ήταν αποφασισμένη να γίνει καλόγρια, όμως η μητέρα της επιθυμούσε να παντρευτεί για να κάνει οικογένεια. Σύντομα όμως η μητέρα της συνειδητοποίησε ότι οι προσπάθειές της ήταν άκαρπες. Μετά το θάνατό της, η Κολούμπα εντάχθηκε στο μοναστήρι του Τάβανος. Σύμφωνα τον Άγιο Ευλόγιο, η Κολούμπα υπέφερε από έντονο άγχος για τα δικά της μειονεκτήματα και βίωνε μια βαθιά αβεβαιότητα για την ικανότητά της να αντιστέκεται στον πειρασμό. Η αγνότητα, ο θεμέλιος λίθος του καθεστώτος μετάνοιας, δεν ήταν αρκετή για την Κολούμπα. Αύξησε τις αυτοτιμωρίες της, καθώς το μαρτύριο ήταν ένας τρόπος να συνεισφέρει στη δική της σωτηρία.
Το 852, καθώς ο διωγμός των Χριστιανών στην Ισπανία συνεχιζόταν για δύο χρόνια, η μοναστική κοινότητα αναγκάστηκε να φύγει από το Τάβανος και καταφύγει σε ένα σπίτι στην Κόρδοβα, κοντά στην εκκλησία του Αγίου Κυπριανού. Η Κολούμπα, αγνοώντας τις εντολές των επισκόπων, έφυγε από το σπίτι, παρουσιάστηκε στον Μουσουλμάνο δικαστή της πόλης και απαρνήθηκε τον Μωάμεθ και τους νόμους του. Ο δικαστής την καταδίκασε σε αποκεφαλισμό στις 17 Σεπτεμβρίου του 853. Ήταν μία από τους 48 μάρτυρες της Κόρδοβας, που εκτελέστηκαν κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου της ηγεμονίας του Μουχάμαντ Α΄. Το ακρωτηριασμένο σώμα της ρίχτηκε στα έλη του ποταμού Γουαδαλκιβίρ. Λέγεται ότι η σωρός της ανασύρθηκε άθικτη από άλλους Χριστιανούς και θάφτηκε στη βασιλική της Αγίας Ευλαλίας στη Φραγέγιας. Τα λείψανά της αναφέρεται ότι μεταφέρθηκαν αργότερα στο μοναστήρι της Παναγίας της Νάχερα.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Χριστιανοί άγιοι του 9ου αιώνα Κατηγορία:Αγίες της μεσαιωνικής Ισπανίας Κατηγορία:Ισπανοί Ρωμαιοκαθολικοί άγιοι
Εντεριώνια ακτίνα
300 px|μικρογραφία|Εγκάρσια τομή ξύλου της λευκής δρυός (Quercus alba) στην οποία φαίνεται παχιά εντεριώνια ακτίνα σε διαγώνια διάταξη, όπως και πιο λεπτές ακτίνες (δεξιά) Οι ακτίνες (rays) ή εντεριώνιες ακτίνες είναι κυτταρικές δομές που απαντώνται στα είδη ξύλου και εμφανίζονται ως γραμμώσεις στο οριζόντιο σύστημα, κάθετες προς τους αυξητικούς δακτυλίους οι οποίοι είναι ορατοί με γυμνό μάτι.
Σε εγκάρσια τομή εμφανίζονται ως γραμμές, ψιλές, μέτριες ή παχιές, που ξεκινούν από το κέντρο του κορμού (που λέγεται εντεριώνη) και κατευθύνονται εξωτερικά προς τον φλοιό. Σε μια αξονική τομή μπορεί να εμφανίζονται ως μια ποικιλία σημαδιών ή γραμμώσεων, ανάλογα με το πόσο κοντά είναι η τομή στο επίπεδο της ακτίνας. Σε μια εφαπτομενική τομή πιθανά δεν φαίνονται καθόλου.
Οι ακτίνες είναι απαραίτητες για την οριζόντια διακίνηση του νερού, των ανόργανων μεταλλικών ενώσεων και άλλων οργανικών ουσιών. Μεταφέρουν τις ουσίες από το κέντρο στην περιφέρεια. Αυτές οι ακτίνες είναι επίσης γνωστές ως αγγειακές ακτίνες ή πιο ευρύτερα ως εντεριώνιες ακτίνες.
Σε αυτό το πλαίσιο, ο όρος αναφέρεται σε ακτινωτά φύλλα ή κορδέλες που εκτείνονται κατακόρυφα μέσω του δέντρου κατά μήκος και κάθετα στους δακτυλίους ανάπτυξης. Οι ακτίνες του ξύλου, ως σχηματισμοί κυρίως παρεγχυματικών κυττάρων επιτρέπουν την ακτινική μετακίνηση του χυμού, έχουν και ρόλο αποθηκευτικό, αλλά είναι απαραίτητοι και στη διαδικασία της τύλωσης.
Σε τομές (κοπές) κατά την ακτινική κατεύθυνση (δηλ. πάνω στις ακτίνες του κορμού), το ξύλο κόβεται σε σανίδες με τους αυξητικούς δακτυλίους περίπου κάθετους στην όψη της σανίδας, έτσι οι ακτίνες προκαλούν την παραγωγή όμορφων σχεδιάσεων ( νερά  ) όπως π.χ. κηλίδες, χρυσαλίδα, βροχή και δαντέλες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ανατομία φυτών Κατηγορία:Ξύλο
Ελληνική απογραφή 1991
Η ελληνική απογραφή του 1991 διενεργήθηκε στις 17 Μαρτίου του 1991. Η προηγούμενη απογραφή ήταν αυτή του 1981. Ο πραγματικός πληθυσμός στο σύνολο της Ελλάδας ανερχόταν στους 10.258.364 κατοίκους (10.259.900 συμπεριλαμβανομένου του αυτοδιοίκητου Αγίου Όρους), ενώ η πυκνότητα του πληθυσμού ήταν 77,8 κάτοικοι/τ.χλμ. Τα διάφορα πληθυσμιακά μεγέθη στην Ελλάδα έχουν ως εξής (οι πληθυσμοί είναι πραγματικοί):
Νομός Αττικής
Η περιφέρεια πρωτευούσης περιλαμβάνει το πολεοδομικό συγκρότημα της Αθήνας, δηλαδή όλους τους δήμους Αθηνών-Πειραιώς που ανήκαν στην τέως διοίκηση πρωτευούσης, και οριοθετείται από τον Σαρωνικό κόλπο και τα βουνά της Πάρνηθας, του Υμηττού και της Πεντέλης που ορίζουν το λεκανοπέδιο Αττικής. Το υπόλοιπο Αττικής καλύπτει το υπόλοιπο μέρος του νομού.
Οι 13 Περιφέρειες της Ελλάδας
Από τις 13 περιφέρειες της Ελλάδας, τη μεγαλύτερη αύξηση πληθυσμού σε σύγκριση με το 1981 είχαν το Νότιο Αιγαίο (+16%), η Κρήτη (+11%) και τα Ιόνια νησιά (11%), ενώ τη μικρότερη είχαν το Βόρειο Αιγαίο (0%), η Θεσσαλία (+3%) και η Πελοπόννησος (+4%).
Υπηκοότητα
Οι έχοντες ξένη υπηκοότητα στην απογραφή του 1991 είναι 167.276 άτομα, δηλαδή 1,63% στον συνολικό πληθυσμό της χώρας. Η διαφορά δεν είναι μεγάλη με τα στοιχεία της προηγούμενης απογραφής του 1981 με τους αλλοδαπούς να ανέρχονται σε 180.595 άτομα, 1,85% του πληθυσμού του 1981. Οι κοινοτικοί (ΕΕ-15) αποτελούσαν το 46,29% του συνόλου των αλλοδαπών, 35.304 δηλαδή άτομα.
Παραπομπές
1991
Άγιος Παύλος Αμοργού
Ο Άγιος Παύλος είναι οικισμός της Αμοργού. Υπάγεται διοικητικά στην τοπική κοινότητα Αιγιάλης, του δήμου Αμοργού, της περιφερειακής ενότητας Νάξου, στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Θήρας του νομού Κυκλάδων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νήσων Αιγαίου.
Γεωγραφία
Ο Άγιος Παύλος είναι παραθαλάσσιος οικισμός της Αμοργού. Βρίσκεται στον ανατολικό μυχό του όρμου Καλοτύρι, ακριβώς απέναντι από το νησί της Νικουριάς, στον στενό δίαυλο «Κακοπέρατο» που σχηματίζεται ανάμεσα στο ανατολικό άκρο της και την Αμοργό, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 25. Απέχει περίπου 8 χλμ. ΒΑ. της Χώρας.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1991 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Αιγιάλης. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αιγιάλης και προσαρτήθηκε στον δήμο Αμοργού.
Πεζοπορία
Νοτιοανατολικά του οικισμού ξεκινάει ανηφορικό μονοπάτι που οδηγεί στο εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου στο κεντρικό μονοπάτι της ράχης της Αμοργού, με θέα στις Κυκλάδες και στα Δωδεκάνησα. Στη θέση «Ασφοντυλίτης», υπάρχουν ερείπια πύργου. Από εκεί κατηφορίζουν δύο μονοπάτια που οδηγούν στις θέσεις «Χάλαρα» και «Ρίζα», απόκρημνες περιοχές με θέα στη νησίδα Εξωμιά (Κήσιρι) και στην Αστυπάλαια.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά της Αμοργού
Καληράχη Γρεβενών
Η Καληράχη είναι ορεινό χωριό της περιφερειακής ενότητας Γρεβενών σε υψόμετρο 880 μέτρα.
Γεωγραφία - Αξιοθέατα
Η Καληράχη βρίσκεται προς τα βόρεια του νομού και τα όρια με το νομό Κοζάνης, σε απόσταση 14 χλμ. δυτικά από τα Γρεβενά. Είναι κτισμένο πάνω σε μια πράσινη ράχη με θέα μεγάλο τμήμα του νομού Γρεβενών (Β, Α, ΝΑ), του νομού Κοζάνης και τμήματος της περιοχής του Βοΐου. Βρίσκεται ανάμεσα στους οικισμούς Κάστρο (ΒΑ.), Έλατος (Α.), Αναβρυτά και μέσα από το χωριό περνάει η επαρχιακή οδός Γρεβενών - Σαμαρίνας. Οι περισσότεροι κάτοικοί του ασχολούνται με την γεωργία και κτηνοτροφία. Παλιότερα υπήρξε ονομαστό "τσελιγκοχώρι" που μέχρι και το 1940 αριθμούσε 20.000 αιγοπρόβατα ενώ μέχρι το 1960 το ζωικό κεφάλαιο έφθανε τα 10.000 μικρά ζώα. Στους κτηνοτρόφους του χωριού οφείλεται το έθιμο της “Διάκλησης” που γιορτάζεται κάθε χρόνο από το 1864 με την ίδρυση του Ιερού Ναού των Αποστόλων Πέτρου και Παύλου. Βορειοδυτικά της Καληράχης, σε απόσταση 1,5 χλμ., βρίσκεται η τοποθεσία "Ψηλή Ράχη" (υψόμετρο 1.113 μέτρα) που υπήρξε πεδίο μαχών την περίοδο του Εμφυλίου και έχει θέα τη λίμνη της Καστοριάς (Β.), τον Όλυμπο (Α.) και την Βουνάσα την κορυφή των Καμβουνίων Ορέων (ΝΑ.).
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Γρεβενών Καληράχη
Κρις Κριστόφερσον
Ο Κρις Κριστόφερσον (γεννημένος στις 22 Ιουνίου 1936) είναι Αμερικανός τραγουδιστής, τραγουδοποιός και ηθοποιός. Μεταξύ των τραγουδιών του είναι τα τραγούδια " Me and Bobby McGee ", " For the Good Times ", " Sunday Mornin' Comin' Down " και " Help Me Make It Through the Night ", τα οποία ήταν επιτυχίες για άλλους καλλιτέχνες. Ο Kristofferson συνέθεσε τα δικά του τραγούδια και συνεργάστηκε με τραγουδοποιούς του Nashville όπως ο Shel Silverstein.
Το 1985, ο Kristofferson ενώθηκε με τους συναδέλφους του κάντρι καλλιτέχνες Waylon Jennings, Willie Nelson και Johnny Cash σχηματίζοντας το supergroup της κάντρι μουσικής The Highwaymen και αποτέλεσε μια βασική δημιουργική δύναμη στο κίνημα της παράνομης κάντρι μουσικής που απέφυγε τη μουσική μηχανή του Νάσβιλ υπέρ της ανεξάρτητης σύνθεσης και παραγωγής τραγουδιών.
Το 2004, ο Kristofferson εισήχθη στο Country Music Hall of Fame. Ως ηθοποιός, είναι γνωστός για τους ρόλους του στα Pat Garrett & Billy the Kid (1973), Blume in Love (1973), Alice Doesn't Live Here Anymore (1974), A Star Is Born (1976) (που τον κέρδισαν Βραβείο Χρυσής Σφαίρας Καλύτερου Ηθοποιού ), Convoy (1978), Heaven's Gate (1980), Lone Star (1996), Stagecoach (1986) και η τριλογία ταινιών Blade (1998–2004).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (1975)
Το Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 του 1975 ήταν το 26ο που διοργάνωσε η FIA. Περιελάμβανε 14 Γκραν Πρι τα οποία ξεκίνησαν στις 12 Ιανουαρίου στην Αργεντινή κι ολοκληρώθηκαν στις 5 Οκτωβρίου στις ΗΠΑ. Ήταν το 1ο απ' τα 3 Παγκόσμια Πρωταθλήματα Οδηγών που κατέκτησε ο Αυστριακός Νίκι Λάουντα. Επίσης ο Βραζιλιάνος οδηγός Κάρλος Πάσε πέτυχε την 1η νίκη του στο Γκραν Πρι της πατρίδας του. Το Ισπανικό Γκραν Πρι εκείνου του Πρωταθλήματος το οποίο διεξήχθη στην πίστα του Μοντζουίκ σημαδεύτηκε από μια πρωτοφανή τραγωδία. Είχε επισημανθεί πως το σιρκουί ήταν σε πολλά σημεία ανασφαλές για τους οδηγούς κι ακόμα οι μπαριέρες οι οποίες είαν τοποθετηθεί στους δρόμους της πόλης του Μοντζουίκ δεν ήταν καρφωμένες καλά. Εξ' αιτίας αυτού λοιπόν, πολλοί οδηγοί αρνήθηκαν να τρέξουν. Οι διοργανωτές πανικοβλήθηκαν όταν κατάλαβαν πως θα αναβαλλόταν ο αγώνας και άφησαν τα μονοθέσια στο παρκ φερμέ. Όμως αργότερα οι διοικήσεις των ομάδων είπαν στους διοργανωτές πως δεν υπήρχε λόγος ν' αναβληθεί εντελώς ο αγώνας κι έτσι αυτός ξεκίνησε με καθυστέρηση περίπου μιας ώρας. Ο Βραζιλιάνος οδηγός Έμερσον Φιτιπάλντι εγκατέλειψε τον αγώνα μετά την ολοκλήρωση του 1ου γύρου του και στον 26ο σημειώθηκε η πρωτοφανής τραγωδία. Αυτή ήταν πως η πίσω αεροτομή του μονοθεσίου του Γερμανού οδηγού Ρολφ Στόμελεν έσπασε και τα κομμάτια της εκτοξεύτηκαν στον αέρα σκοτώνοντας 4 θεατές. Εξ' αιτίας αυτής της πρωτοφανούς τραγωδίας, ο αγώνας διακόπηκε οριστικά στον 29ο γύρο και νικητής του αναδείχθηκε ο Γερμανός Γιόχεν Μας. Επειδή δεν είχε συμπληρωθεί το 75% των γύρων, δεν απονεμήθηκαν ολόκληροι οι βαθμοί αλλά οι μισοί. Ύστερα απ' αυτή την πρωτοφανή τραγωδία, το Ισπανικό Γκραν Πρι σταμάτησε οριστικά να διεξάγεται στην πίστα του Μοντζουίκ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
1975 Κατηγορία:Μηχανοκίνητος αθλητισμός το 1975
Ουνιόν Σπορτίβ Βαλανσιέν Ολεμπίκ
Η Ουνιόν Σπορτίβ Βαλανσιέν Ολεμπίκ (γαλλικά: Union Sportive Valenciennes Olympic) ήταν γαλλικός σύλλογος καλαθοσφαίρισης με έδρα το Βαλανσιέν. Ιδρύθηκε το 1923 και την άνοιξη του 2008 συγχωνεύτηκε με την Union Saint-Amand Porte du Hainaut για να σχηματίσει την Union Hainaut Basket. Χρώματα του συλλόγου ήταν το κίτρινο και το μαύρο.
Τίτλοι
Γαλλία Διεθνείς
Παραπομπές
Κατηγορία:Γαλλικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1923
Τρομοκρατική επίθεση κατά τουριστών στο Κάιρο (1996)
Στις 18 Απριλίου 1996, η ισλαμική οργάνωση Γκαμά'α αλ Ισλαμίγια ("Ισλαμική Ομάδα") εξαπέλυσε τρομοκρατική επίθεση στο Κάιρο, σκοτώνοντας 17 τουρίστες, όλους Έλληνες, και έναν Αιγύπτιο.
Η επίθεση έξω από το ξενοδοχείο Europa του Καΐρου. Μέλη της οργάνωσης επιτέθηκαν με αυτόματα όπλα κατά των τουριστών την ώρα που επιβιβάζονταν σε πούλμαν με προορισμό την Αλεξάνδρεια. Οι ένοπλοι πυροβολούσαν ανενόχλητοι επί τρία λεπτά φωνάζοντας "ο Θεός είναι μεγάλος". Μερικοί τουρίστες σώθηκαν καταφεύγοντας μέσα στο ξενοδοχείο ή στο πούλμαν. Αρκετοί όμως δεν μπόρεσαν να μετακινηθούν γρήγορα γιατί ήταν ηλικιωμένοι.
Η τρομοκρατική οργάνωση ανέλαβε την ευθύνη αναφέροντας ότι «Δεν υπάρχει τόπος για τους Εβραίους στη γη της μουσουλμανικής Αιγύπτου». Την ίδια μέρα διέμεναν στο ξενοδοχείο και Ισραηλινοί τουρίστες, καθώς και 150 Έλληνες. Η ισλαμιστική ομάδα ισχυρίστηκε αργότερα ότι οι αιγυπτιακές αρχές σκόπιμα άλλαξαν την ώρα αναχώρησης των Ισραηλινών για να τους προστατεύσουν, κάτι που όμως δεν αποδείχτηκε βάσιμο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες θύματα τρομοκρατικών ενεργειών
Σχέσεις Ελλάδας και Ανατολικής Γερμανίας
Οι σχέσεις Ελλάδας και Ανατολικής Γερμανίας αναφέρονται στις διμερείς σχέσεις της Ελλάδας και της Ανατολικής Γερμανίας (επίσημα γνωστή ως Λαοκρατική Δημοκρατία της Γερμανίας, ΛΔΓ, 7.10.1949 - 3.10.1990). Από το 1973 η Ανατολική Γερμανία διατηρούσε πρεσβεία στην Ελλάδα.
Οι σχέσεις των δύο χωρών τερματίστηκαν στα μεσάνυχτα της 2ης Οκτωβρίου 1990, με την επανένωση της Γερμανίας.
Ιστορία
Η Ανατολική Γερμανία ιδρύθηκε στις 7 Οκτωβρίου 1949 από τον Σοβιετικό τομέα κατοχής. Όπως και οι περισσότερες χώρες του Ανατολικού Μπλοκ, η Ανατολική Γερμανία δέχθηκε Έλληνες πρόσφυγες του Ελληνικού εμφυλίου πολέμου. Ορισμένοι από αυτούς συνεργάστηκαν με την Στάζι, την κρατική αστυνομία.
Καθώς η κυβέρνηση της Ανατολικής Γερμανίας προσπαθούσε να σπάσει τη διεθνή απομόνωσή της από δυτικές χώρες, η Ελλάδα ήταν, μαζί με την Ισλανδία, οι δύο χώρες ενδιαφέροντος της ανατολικογερμανικής κυβέρνησης στην προσπάθεια αυτή. Αυτό οφειλόταν στο έλλειμμα της Ελλάδας καθώς και στα αντιδυτικά αισθήματα που ένιωθαν πάρα πολλοί Έλληνες.
Ο ενδογερμανικός ανταγωνισμός Α. Γερμανίας και Δ. Γερμανίας επηρέασε και την Ελλάδα, καθώς η Ανατολική Γερμανία προσπαθούσε να συνάψει εμπορικές σχέσεις με την Ελλάδα. δεξιά|μικρογραφία|Ο [[Μίκης Θεοδωράκης με μέλη της Ελεύθερης Γερμανικής Νεολαίας, 1989]]
Οι αρχές της σοβιετικής ζώνης κατοχής και στη συνέχεια η ΛΔΓ είχαν επαφές με τους Έλληνες κομμουνιστές και τους υποστήριξαν στον εμφύλιο πόλεμο. Ως αποτέλεσμα της εχθρότητας προς τους κομμουνιστές, η ελληνική κυβέρνηση δεν αναγνώρισε τη ΛΔΓ και διατήρησε διπλωματικές σχέσεις μόνο με την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας (Δυτική Γερμανία). Παραδόξως, στα τελευταία χρόνια της Χούντας της Συνταγματαρχών, οι διμερείς σχέσεις αναβαθμίστηκαν διπλωματικά και οικονομικά, ενώ η καταστολή του ΚΚΕ έφθασε στο απόγειο της.
Οι επίσημες σχέσεις Ελλάδας και Ανατολικής Γερμανίας ξεκίνησαν στις 25 Μαΐου 1973. Πέντε εβδομάδες αργότερα, η μοναρχία καταργήθηκε (δημοψήφισμα του 1973).
Επίσης, λόγω των διαφόρων ελλείψεων που είχαν οι δύο χώρες, ήταν κοινό να γίνονται αμοιβαίες ανταλλαγές ΛΔΓ-Ελλάδας. Για παράδειγμα, τα γεωργικά προϊόντα που παραδοσιακά καταστρέφονταν λόγω υπερπαραγωγής, πλέον εξάγονταν για να καλύψουν τις ανάγκες της Ανατολικής Γερμανίας. Ως αντάλλαγμα η Ανατολική Γερμανία προμήθευε στην Ελλάδα διάφορες τεχνολογίες και βιομηχανικά προϊόντα.
Πολιτιστικές σχέσεις
Η Ελλάδα επεδίωξε την προβολή του πολιτισμού της στην Ανατολική Γερμανία. Τακτικά λάμβαναν χώρα εκθέσεις Ελλήνων καλλιτεχνών, ενώ το 1985 υπήρξε εβδομάδα ελληνικής μουσικής.
Παραπομπές
Γερμανια Ανατολικη Κατηγορία:Πολιτική στην Ανατολική Γερμανία
Ρόμπερτ Ουάλας Ουίλκινς
Ο Ρόμπερτ Ουάλας Ουίλκινς (αγγλικά: Robert Wallace Wilkins) (4 Δεκεμβρίου 1906 - 9 Απριλίου 2003) ήταν Αμερικανός ερευνητής ιατρικής και καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Βοστώνης, ο οποίος συνεισέφερε σημαντικά στην έρευνα για την αντιμετώπιση της αρτηριακής υπέρτασης και των καρδιαγγειακών παθήσεων.
Διετέλεσε πρόεδρος της Αμερικανικής Καρδιολογικής Εταιρείας το 1957 και έλαβε τον έπαινο «Χρυσό Βραβείο Καρδιάς» το 1962. Ο Ουίλκινς επίσης έλαβε τιμητικά το Βραβείο Albert Lasker το 1958 για τη συνολική προσφορά και έρευνά του.
Η ιατρική κοινότητα -σήμερα- του αναγνωρίζει ότι υπήρξε ο πρώτος που εισήγαγε το αντιψυχωσικό και αντιϋπερτασικό φάρμακο ρεζερπίνη στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής το 1950.
Παραπομπές
Κατηγορία:Καρδιολόγοι Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου της Βόρειας Καρολίνας
Συμμετοχή των Ηνωμένων Πολιτειών στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Παραπομπές
Κατηγορία:Χώρες στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Κάστρα στο νομό Φθιώτιδας
Παραπομπές
Κατηγορία:Κάστρα στην Ελλάδα
Μάρια Κοβνάτσκα
Η Μάρια Κοβνάτσκα (πολωνικά: Maria Kownacka) (11 Σεπτεμβρίου 1894 - 27 Φεβρουαρίου 1982) ήταν Πολωνή συγγραφέας, μεταφράστρια και συντάκτρια, που ειδικευόταν στην παιδική λογοτεχνία. Ήταν μια μακροχρόνια συγγραφέας του Płomyk. Το πιο γνωστό έργο της είναι η σειρά βιβλίων για το «Plastuś», που ξεκίνησε με το Plastusiowy pamiętnik («Ημερολόγιο του Πλαστελινάνθρωπου», 1936).
Βιογραφία
Η Κοβνάτσκα γεννήθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 1894 στο Σουούπ στη διαμελισμένη Πολωνία. Έγινε δασκάλα του χωριού σε ηλικία 18 ετών, διδάσκοντας στην Ντενμπόβα Γκούρα το 1914. Από το 1915 έως το 1918 εργάστηκε ως δασκάλα στο Μινσκ, όπου επίσης σπούδασε λογοτεχνία. Καθώς δίδαξε στα πολωνικά, οι δραστηριότητές της θεωρήθηκαν μέρος του παράνομου υπόγειου ακτιβισμού. Είναι περίπου εκείνη την εποχή που ξεκίνησε την καριέρα της ως συγγραφέας. Αργότερα ίδρυσε το δικό της σχολείο στην Κσίβντα, σε γη που ανήκει σε συγγενή. Καθώς δεν είχε αρκετά χρήματα για να αγοράσει βιβλία, έγραψε τις δικές της ιστορίες για τα παιδιά.
Το 1919, έκανε το ντεμπούτο της ως συγγραφέας, με το πρώτο της έργο να δημοσιεύεται στα περιοδικά για παιδιά, Płomyk και Płomyczek.
Λόγω ασθένειας στο λαιμό της, αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την καριέρα της ως δασκάλα. Μετακόμισε στη Βαρσοβία όπου εργάστηκε ως βιβλιοθηκονόμος στο Υπουργείο Γεωργίας και Αγροτικής Ανάπτυξης και ήταν εκπαιδευτική ακτιβίστρια για παιδιά, ενεργή στην Ένωση Εργαζομένων Φίλων των Παιδιών. Το 1931, μετακόμισε σε ένα σπίτι στο Ζολίμπους, το οποίο αργότερα θα γινόταν μουσείο αφιερωμένο σε αυτήν. Επίσης εκείνη τη χρονιά δημοσίευσε το πρώτο μέρος του πιο γνωστού έργου της, το Plastusiowy pamiętnik («Ημερολόγιο του Πλαστελινάνθρωπου»), για τις περιπέτειες ενός μικρού κόκκινου χαρακτήρα που ήταν φτιαγμένος από πλαστελίνη), στο Płomyk. Εκδόθηκε με τη μορφή βιβλίου το 1936 και θα γινόταν ένα από τα κλασικά της πολωνικής παιδικής λογοτεχνίας και μέρος του προγράμματος σπουδών στα δημοτικά σχολεία της Πολωνίας.
Μέχρι το 1939 είχε δημοσιεύσει οκτώ βιβλία, συμπεριλαμβανομένων των συλλογών διηγημάτων για παιδιά Bajowe bajeczki i świerszczykowe skrzypeczki, czyli o straszliwym smoku i dzielnym szewczyku, prześlicznej królewnie i królu Gwoździku (1935), Kukuryku na ręczniku (1936) και ένα θεατρικό έργο Cztery miles za pięć (1937). Ήταν επίσης η επικεφαλής δραματουργός του κουκλοθέατρου «Teatr Baj».
Στην κατεχόμενη Πολωνία ασχολήθηκε με την υπόγεια εκπαίδευση για παιδιά και συνέχισε να γράφει παιδικές ιστορίες για τον υπόγειο τύπο, ακόμη και κατά τη διάρκεια της Εξέγερσης της Βαρσοβίας, όταν ασχολήθηκε με τη δημοσίευση του παιδικού περιοδικού «Jawnutka», το οποίο εκδόθηκε από την αντίσταση.
Συνέχισε τη δημοσίευση παιδικής λογοτεχνίας μετά τον πόλεμο, με τα: Kajtkowe przygody (1948), Tajemnica uskrzydlonego serca (1948), Dzieci z Leszczynowej Górki (με τη Ζόφια Μαλίτσκα, 1952), Rogaś z Doliny Roztoki (1957), Szkoła nad obłokami (1958), Za żywopłotem (1971) και Na tropach węża Eskulapa (με τον Καζίμιες Γκάρστκα, 1980). Το 1963 συνέγραψε επίσης, με τη Μάρια Κοβαλέφσκα, την παιδική εγκυκλοπαίδεια για τη φύση, Głos przyrody.
Πέθανε στις 27 Φεβρουαρίου 1982 στη Βαρσοβία. Θάφτηκε στο κοιμητήριο Ποβόνσκι.
Βραβεία
Η Κοβνάτσκα έλαβε τα παρακάτω βραβεία:
Μνήμη
Το σπίτι της στη Βαρσοβία έγινε ένα μικρό μουσείο, το οποίο άνοιξε στο κοινό το 1990.
Πολλά νηπιαγωγεία στην Πολωνία πήραν το όνομά τους από χαρακτήρες από τα βιβλία της.
Το 2016, δημοσιεύθηκε μια βιογραφία της, η ''Kownacka. Ta od Plastusia''.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολωνοί συγγραφείς παιδικών βιβλίων Κατηγορία:Πολωνές συγγραφείς Κατηγορία:Πολωνοί μεταφραστές Κατηγορία:Αποδέκτες του Αργυρού Σταυρού της Αξίας (Πολωνία) Κατηγορία:Αξιωματικοί του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας Κατηγορία:Ενταφιασμοί στο Κοιμητήριο Ποβόνσκι Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος του Χαμόγελου
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 2015
Το 101ο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 2015 διεξήχθη στις 25 και 26 Ιουλίου 2015 στο Ολυμπιακό Στάδιο Αθηνών στο Μαρούσι, εκτός από τα πρωταθλήματα 10χλμ, βάδην, σύνθετων αγωνισμάτων, ημιμαραθωνίου και μαραθωνίου που έγιναν σε διαφορετικούς τόπους και ημερομηνίες. Πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε ο '''Γ.Σ. Ελευθέριος Βενιζέλος Χανίων''' για πρώτη φορά στην ιστορία του.
Σχόλια
Στα ανδρικά αγωνίσματα βαθμολογήθηκαν συνολικά 100 σωματεία.
Ειδικά πρωταθλήματα
Διεξήχθησαν ξεχωριστά από το πανελλήνιο πρωτάθλημα σε διάφορες περιοχές ως εξής:
Δέκαθλο. Διεξήχθη στις 5-6 Ιουνίου 2015, στη Νάξο, στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Συνθέτων Αγωνισμάτων. 10.000μ. Διεξήχθη στις 24 Μαΐου 2015, στο Δημοτικό Στάδιο Μεγάρων. Ημιμαραθώνιος. Το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ημιμαραθωνίου διεξήχθη στις 22 Μαρτίου 2015 στο κέντρο της Αθήνας. Μαραθώνιος. Το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Μαραθωνίου διεξήχθη 9 Νοεμβρίου του 2014, παράλληλα με το 32ο Διεθνή Κλασικό Μαραθώνιο «Γρηγόρης Λαμπράκης». 20 χλμ βάδην. Διεξήχθη στις 28/3/2015 στη παραλία Μεγάρων. 50 χλμ βάδην. Διεξήχθη στις 18/1/2015 στο Ολυμπιακό Κωπηλατοδρόμιο Σχοινιά, στον Μαραθώνα. Μετείχαν τρεις αθλητές και ένας εκτός συναγωνισμού, ο Σέρβος Πρέντραγκ Φιλίποβιτς, που τερμάτισε πρώτος με χρόνο 4:24.35.
Πηγές
Ανδρων Κατηγορία:Στίβος το 2015 Κατηγορία:Διοργανώσεις στίβου στην Αθήνα
Όξφορντ Σίτι Φ.Κ.
μικρογραφία| Το Μαρς Λέιν (Marsh Lane), η έδρας της Όξφορντ Σίτι. Η Όξφορντ Σίτι Φούτμπολ Κλαμπ (αγγλικά:Oxford City Football Club) είναι αγγλικός ποδοσφαιρικός σύλλογος, με έδρα το Μάρστον της Οξφόρδης. Αυτή τη στιγμή αγωνίζεται στη Νάσιοναλ Λιγκ Σάουθ, το έκτο επίπεδο του αγγλικού ποδοσφαίρου και παίζει τους εντός έδρας αγώνες της στο γήπεδο Μαρς Λέιν.
Ιστορία
Ο σύλλογος έπαιξε τον πρώτο του καταγεγραμμένο αγώνα το Δεκέμβριο του 1883 και σύντομα έγινε ο κορυφαίος σύλλογος στο Όξφορντσαϊρ, κερδίζοντας το Κύπελλο Ερασιτεχνών το 1906, προτού ενταχθεί στην Ίσθιαν Λιγκ το επόμενο έτος.
Στο δεύτερο μισό του 20ου αιώνα, ο σύλλογος έπεσε σε πτώση και σύντομα έμεινε πίσω από την Χέντιγκτον Γιουνάιτεντ, αφού αυτός ο σύλλογος έγινε επαγγελματικός το 1949. Καταβλήθηκε προσπάθεια να επιστρέψει ο σύλλογος σε επιτυχία το 1979, όταν έγινε εταιρεία περιορισμένης ευθύνης και αργότερα όταν ο θρυλικός Μπόμπι Μουρ ορίστηκε προπονητής, με τον πρώην συμπαίκτη του στη Γουέστ Χαμ, Χάρι Ρέντναπ, ως βοηθό του.
Ο σύλλογος έφτασε στο χαμηλότερο σημείο του το 1988, όταν εκδιώχθηκε από το γήπεδο White House από τους ιδιοκτήτες του, το Κολέγιο Μπρεϊζνόουζ της Οξφόρδης, το οποίο το πούλησε για κατοικίες. Αναγκάστηκε να αποχωρήσει από την Ίσθμιαν Λιγκ και ο σύλλογος δεν μεταρρυθμίστηκε και δεν επέστρεψε στις ανώτερες κατηγορίες μέχρι το 1990, όταν, με βάση του το Κάτσλοου Παρκ, εντάχθηκαν στην 1η Κατηγορία της Σάουθ Μίντλαντς Λιγκ, κερδίζοντας τον προβιβασμό στην πρώτη του σεζόν. Επέστρεψε στην Ίσθμιαν Λιγκ το 1993, όπου επίσης μετακόμισε στο σημερινό της γήπεδο. Ο σύλλογος συνέχισε να ανεβαίνει τις κατηγορίες του συγκεκριμένου πρωταθλήματος κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990 και έφτασε στον τελικό του FA Vase το 1995.
Τα κυριότερα γεγονότα της επόμενης δεκαετίας περιελάμβαναν δύο χρόνια στην Πρέμιερ Ντιβίζιον της Ίσιμιαν Λιγκ και μία επικό χρονιά στο Κύπελλο Αγγλίας τη σεζόν 1999-2000, η οποία κορυφώθηκε σε μία «μάχη» τριών αγώνων εναντίον της Γουίκομπ Γουόντερερς στον πρώτο γύρο, όπου τελικά έχασε με 1-0 στο γήπεδο Μέινορ Γκράουντ της Όξφορντ Γιουνάιτεντ. Ο πρώτος επαναληπτικός αγώνας είχε εγκαταλειφθεί εξαιτίας ενός συναγερμού πυρκαγιάς, ακριβώς τη στιγμή που ήταν να ξεκινήσει η διαδικασία των πέναλτι. Αυτή παραμένει η μοναδική ισοπαλία στο Κύπελλο Αγγλίας που πήγε σε δεύτερο επαναληπτικό αγώνα, από τότε που η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Αγγλίας έκρινε ότι όλοι οι ισόπαλοι αγώνες πρέπει να διευθετηθούν μετά από ένα μέγιστο δύο αγώνων. Αυτή η αλλαγή κανονισμού σημαίνει επίσης ότι το ρεκόρ του Κυπέλλου Αγγλίας - οι έξι αγώνες που χρειάστηκαν πριν χάσουν από την Άλβτσερτς Φ.Κ. τη σεζόν 1971-72 - πιθανότατα δεν θα σπάσει ποτέ.
Το 2005, ο σύλλογος υποβιβάστηκε στη Σάουθ Μίντλαντς Λιγκ, αλλά προήχθη ξανά με την πρώτη φορά, με προπονητή τον Άντι Λάιν, κερδίζοντας τόσο το Πρωτάθλημα όσο και το Πρέμιερ Καπ.
Το Νοέμβριο του 2006 ο Λάιν παραιτήθηκε από προπονητής για να γίνει τεχνικός διευθυντής του συλλόγου. Τον διαδέχτηκε ο Τζάστιν Μέριτ ως παίκτης-προπονητής, με τον πρώην παίκτη του συλλόγου, Μάικ Φόρντ, ως βοηθό του. Ο Μέριτ παραιτήθηκε τον Αύγουστο του 2009 και ο Φορντ ανέλαβε τη θέση του προπονητή.
Στις 3 Μαΐου 2008, ο σύλλογος προβιβάστηκε από τη Σάουθερν Λιγκ Ντιβίζιον 1 Νότου και Δύσης με μία νίκη με 1-0 επί της Άξμπριτζ. Την πρώτη της σεζόν στην Πρέμιερ Ντιβίζιον τερμάτισε στην 6η θέση, μία θέση πριν τα πλέι οφ.
Τη σεζόν 2011-12, η Όξφορντ Σίτι τερμάτισε 2η και έχασε τον τίτλο για ελάχιστους βαθμούς. Κέρδισε τον τελικό των πλέι οφ εναντίον της Α.Φ.Κ. Τότον, για να κερδίσει την άνοδο στη Νάσιοναλ Λιγκ Νορθ για πρώτη φορά στην ιστορία της. Απόλαυσε μία επιτυχημένη πρώτη σεζόν στη Νάσιοναλ Λιγκ Νορθ, τερματίζοντας στην 10η θέση, 11 βαθμούς μακριά από τη ζώνη του υποβιβασμού. Η επόμενη σεζόν αποδείχτηκε περισσότερο ως αγώνας επιβίωσης, με την ομάδα να τερματίζει αρχικά στη ζώνη υποβιβασμού, αφού τη αφαιρέθηκαν τρεις βαθμοί λόγω χρησιμοποίησης μη επιλέξιμου παίκτη, μόνο για να ανασταλεί ο υποβιβασμός της μετά την παραίτηση της Βόξαλ Μότορς Φ.Κ. από τις κατηγορίες. Ο Μάικ Φορντ αποχώρησε από το σύλλογο λίγο μετά τη λήξη της σεζόν.
Στις 18 Μαΐου 2014, η Όξφορντ Σίτι όρισε τον Τζάστιν Μέριτ ως προπονητή, με βοηθό του το Ντάνι Νίκολς και έτσι συνέχισε τον προπονητικό του ρόλο στην ομάδα. Τη σεζόν 2015-16, μετακινήθηκαν από τη Νάσιοναλ Λιγκ Νορθ στη Νάσιοναλ Λιγκ Σάουθ. Ο Μέριτ παραιτήθηκε το Δεκέμβριο του 2016 και έγινε ο τεχνικός διευθυντής του συλλόγου, με τον Μαρκς Τζόουνς να αναλμβάνει ως πρώτος προπονητής της ομάδας, αρχικά σε προσωρινή βάση.
Τη σεζόν 2017-18, η Όξφορντ Σίτι απόλαυσε μία ιστορική πορεία στο Κύπελλο Αγγλίας. Υπό την καθοδήγηση του Μαρκ Τζόουνς, απέκλεισε ομάδα ανώτερης κατηγορίας για πρώτη φορά στην ιστορία της, με μία εκτός έδρας νίκη με 1-0 επί της Κόλτσεστερ. Στη συνέχεια, στην πρώτη εμφάνισή της ομάδας στο δεύτερο γύρο ύστερα από 47 χρόνια, ηττήθηκε με ένα γκολ στις καθυστερήσεις από την Νοτς Κάουντι, σε έναν αγώνα που μεταδόθηκε ζωντανά από το BT Sport. Τις καλές επιδόσεις στις διοργανώσεις κυπέλλου ακολούθησε η νίκη στον τελικό του Όξφορντσαϊρ Σίνιορ Καπ και η κατάκτησή του, για πρώτη φορά σε 15 χρόνια, στο τέλος της σεζόν.