cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Επεισόδιο του Πετριτσίου
Άμεσες εντολές - προσκλήσεις
thumb|right|Το Palais des nations, έδρα της ΚτΕ στη Γενεύη. Την περίοδο εκείνη Γενικός Γραμματέας της ΚτΕ ήταν ο Βρετανός ευπατρίδης και διπλωμάτης Ερρίκος Ντράμοντ (Eric Drummond), 16ος κόμης του Περθ, ο οποίος μόλις έλαβε γνώση της βουλγαρικής προσφυγής (23 Οκτωβρίου, ημέρα Παρασκευή), δραστηριοποιήθηκε τάχιστα καλώντας τηλεγραφικά από τη Γενεύη τις κυβερνήσεις Ελλάδας και Βουλγαρίας να απόσχουν από κάθε πολεμική συμπλοκή, να αποχωρήσουν άμεσα τα όποια στρατεύματα και επιστρέψουν στα εθνικά εδάφη τους, ορίζοντας στη συνέχεια έκτακτη σύσκεψη του Συμβουλίου της ΚτΕ στο γαλλικό υπουργείο Εξωτερικών στο Παρίσι για την επικείμενη Δευτέρα (26 Οκτωβρίου). Του τηλεγραφήματος αυτού ακολούθησε δεύτερο προς την Ελλάδα, δια του οποίου ο ΓΓ της ΚτΕ εκδήλωνε τη λύπη του, διότι δεν θα μπορούσε να εκπληρώσει τη ζωηρή επιθυμία του να επισκεφθεί την Ελλάδα, όπως είχε προγραμματίσει για την 1η Νοεμβρίου λόγω της έκτακτης σύγκλησης του Συμβουλίου της ΚτΕ. Το απόγευμα της ίδιας μέρας ο τότε Γάλλος υπουργός των Εξωτερικών Α. Μπριάν, που ασκούσε καθήκοντα προέδρου του Συμβουλίου, απέστειλε από το Παρίσι δια των Γάλλων πρεσβευτών στους υπουργούς Εξωτερικών Ελλάδας και Βουλγαρίας την ακόλουθη κοινή τηλεγραφική πρόσκληση για τη συμμετοχή τους στην επικείμενη συνεδρίαση: Την παραπάνω πρόσκληση επέδωσε στον Έλληνα ΥΠΕΞ Α. Χατζηκυριάκο ο Γάλλος πρέσβης στην Αθήνα Ντι Σαμπραίν, αργά το απόγευμα της 23ης Οκτωβρίου, οπότε και ακολούθησε το υπουργικό συμβούλιο υπό τον Θ. Πάγκαλο που αναφέρθηκε παραπάνω. Οι δε εντολές και προσκλήσεις αυτές γενόμενες γνωστές χαιρετίστηκαν με ιδιαίτερα ευνοϊκά σχόλια από τον ευρωπαϊκό τύπο.
Απαντήσεις του ΥΠΕΞ
Και τα δύο τηλεγραφήματα των διεθνών παραγόντων (του Γ.Γ. και του προέδρου του Συμβουλίου) έτυχαν ομοίως θετικών τηλεγραφικών απαντήσεων εκ μέρους της Ελλάδας, παρότι αντιφρονούσε στην βουλγαρική εκδοχή, αναγνωρίζοντας όμως ταυτόχρονα και την αρμοδιότητά τους στην επίλυση της ελληνοβουλγαρικής διένεξης. 1. Η απάντηση του ΥΠΕΞ Λ. Χατζηκυριάκου προς τον Ντράμοντ, ΓΓ της ΚτΕ, όπως δόθηκε στον ημερήσιο τύπο είχε ως ακολούθως (μονοτονικά): 2. Η δε απάντηση του Λ. Χατζηκυριάκου προς τον Α. Μπριάν, πρόεδρο του Συμβουλίου της ΚτΕ, στον οποίο και επιδόθηκε από τον Έλληνα πρέσβη στο Παρίσι Α. Καραπάνο, που επίσης δόθηκε στον ημερήσιο τύπο είχε ως ακολούθως (μονοτονικά):
Από τις παραπάνω απαντήσεις, στη σύνταξη των οποίων φέρεται να βοήθησε ο τότε διευθυντής του ΥΠΕΞ, δόθηκε βαρύτητα στην αναγκαιότητα της προσωρινής εισόδου των ελληνικών στρατιωτικών μονάδων στο βουλγαρικό έδαφος για την ευρύτερη αποκατάσταση της ασφάλειας της μεθοριακής γραμμής χωρίς να γίνεται μνεία στη ρηματική διακοίνωση, αλλά και της βουλγαρικής εμμονής στη συγκρότηση μικτής επιτροπής εξέτασης του συμβάντος, θεωρώντας δεδομένη την απρόκλητη βουλγαρική επίθεση και κατάληψη ελληνικού μεθοριακού εδάφους. Και ενώ στο δεύτερο τηλεγράφημα τίθεται ως χρονικό ορόσημο της απόσυρσης η ανακατάληψη των ελληνικών φυλακίων, χαρακτηριστική τυγχάνει η πρόβλεψη αναστολής της σε περίπτωση συμπλοκής με ανταρτικές ομάδες κομιτατζήδων. Σημείο ιδιαίτερα αποκαλυπτικό των πληροφοριών που είχαν οι ελληνικές Αρχές για τη δράση της ΕΜΕΟ στη περιοχή του Πετριτσίου.
Διαμεσολάβηση Ρουμανίας
Σε συνέχεια των παραπάνω η ελληνική κυβέρνηση σε ένδειξη ειρηνικής διάθεσης αποδέχθηκε τη διαμεσολάβηση της Ρουμανίας στην ελληνοβουλγαρική διένεξη, αίτημα που υπέβαλε ο πρέσβης της Ρουμανίας στην Αθήνα Λάντα ντι Ρασκάνο μετά την επί τούτου επίσκεψη του στον πρωθυπουργό και τον υπουργό Εξωτερικών, για συγκρότηση μικτής εξεταστικής ελληνοβουλγαρικής επιτροπής. Επ΄ αυτού ορίσθηκαν άμεσα και οι εκατέρωθεν στρατιωτικοί επιτελείς της εξεταστικής επιτροπής, που θα μετέβαιναν στο χώρο του επεισοδίου.
Εργασίες Συμβουλίου
Σύμφωνα με προγενέστερη απόφαση της ΚτΕ (22 Σεπτεμβρίου του 1922) το Συμβούλιο της ΚτΕ ήταν δεκαμελές, οριζόμενο από διαπιστευμένους τεσσάρων μόνιμων μελών (Αγγλίας, Γαλλίας, Ιαπωνίας και Ιταλίας) και έξι παροδικών (μη μόνιμων) χωρών μελών, με τριετή θητεία. Έτσι την περίοδο της εξέτασης της ελληνοβουλγαρικής διένεξης (1925) το Συμβούλιο της ΚτΕ απάρτιζαν τα ακόλουθα πρόσωπα κατά χώρα: ο ΥΠΕΞ της Γαλλίας, πρόεδρος του Συμβουλίου, ο Ν. Τσάμπερλεν (Αγγλίας), ο Σταλόγια (Ιταλίας), ο Ιαχύι (Ιαπωνίας), ο Ύμανς (Βελγίου), ο Φράνκο (Βραζιλίας), ο Κινόνες ντε Λεόν (Ισπανίας), ο Γκιούνι (Ουρουγουάης), ο Ούντεν (Σουηδίας) και ο Οζοβύκι (Τσεχοσλοβακίας). Χώρος συνεδριάσεων ήταν το Υπουργείο Εξωτερικών της Γαλλίας, γνωστότερο ως "Κε ντ΄ Ορσέ", εκ της θέσης του επί της ομώνυμης προκυμαίας του Σηκουάνα, στο Παρίσι. Οι εργασίες - συνεδριάσεις του Συμβουλίου ορίστηκαν σε δύο χρονικά στάδια, ένα προκαταρκτικό για το διήμερο 26 και 27 Οκτωβρίου για την τυπική γνωριμία των μελών και την απαραίτητη σχετική ενημέρωση επί του ζητήματος και από τις 28 Οκτωβρίου το κύριο στάδιο με την παρουσία των επίσημων εκπροσώπων της Ελλάδας και Βουλγαρίας.
Απόφαση Συμβουλίου - ΚτΕ
Μετά το επεισόδιο η Ελλάδα αξίωσε από τη Βουλγαρία ηθική και υλική αποζημίωση. Η Βουλγαρία απέρριψε το ελληνικό διάβημα και προσέφυγε στην Κοινωνία των Εθνών, η οποία ζήτησε άμεση κατάπαυση των εχθροπραξιών και αποχώρηση των ελληνικών στρατευμάτων από το βουλγαρικό έδαφος. Η ΚτΕ υποχρέωσε την Ελλάδα να πληρώσει 30 εκατομμύρια λέβα ως αποζημίωση και τη Βουλγαρία να αποζημιώσει την οικογένεια ενός Έλληνα αξιωματικού που είχε δολοφονηθεί. Επίσης εισηγήθηκε τη λήψη μέτρων για την αποφυγή παρόμοιων επεισοδίων, μεταξύ των οποίων την τοποθέτηση ξένων παρατηρητών. Ο Πάγκαλος στα απομνημονεύματά του ισχυρίζεται ότι μετά από αυτό το "ράπισμα" οι βουλγαρικές επιδρομές σταμάτησαν και υπήρξε ασφάλεια στην ελληνοβουλγαρική μεθόριο επί δεκαπενταετία. Πράγματι τα επεισόδια ελαττώθηκαν και η κρίση μεταξύ των δύο κρατών εκτονώθηκε. Η αποζημίωση καταβλήθκε από την Ελλάδα και οι Σουηδοί παρατηρητές αποχώρησαν στο τέλος του 1927. Οι συνολικές απώλειες του πολέμου ήταν περίπου 50 άτομα. Η Ελλάδα διαμαρτυρήθηκε για την ανισότητα μεταχείρισης σε σχέση με εκείνη της Ιταλίας κατά την εισβολή ιταλικών δυνάμεων στην Κέρκυρα το 1923, ως αντίποινα για το φόνο του Ιταλού στρατηγού Ενρίκο Τελλίνι, καθώς επιθεωρούσε τα ελληνοαλβανικά σύνορα.
Παραλειπόμενα
Παρότι ο τότε Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας Παύλος Κουντουριώτης είχε επιστρέψει στην Αθήνα από την Ύδρα με πολεμικό πλοίο ανήμερα του επεισοδίου, τίποτε δεν δημοσιεύτηκε που να πιστοποιεί ότι ενημερώθηκε είτε συγκάλεσε ή έλαβε μέρος σε συμβούλιο περί αυτού. Κυρίαρχο πολιτικό ζήτημα την εποχή εκείνη στην Ελλάδα ήταν ο προσδιορισμός της διενέργειας ελεύθερων εκλογών για τις 7 Μαρτίου του 1926, απόφαση που λήφθηκε από τον δικτάτορα Θ. Πάγκαλο, εν απουσία όμως κάποιων υπουργών που βρίσκονταν στη Θεσσαλονίκη (Κ. Ρέντης, Α. Ταβουλάρης και Γ. Μπούμπουλης) στα εγκαίνια της "Ελεύθερης ζώνης Θεσσαλονίκης". Στην Αθήνα ο Σ. Μερκούρης είχε ξεκινήσει τον προεκλογικό του αγώνα για τις επικείμενες δημοτικές εκλογές, έχοντας κύριους αντιπάλους τους Α. Κανελλόπουλο και Σ. Πάτση, ενώ στη διεθνή σκηνή δέσποζε η δημοσίευση των κειμένων των συνθηκών του Λοκάρνο, όπου Αγγλία, Βέλγιο, Γαλλία, Γερμανία και Ιταλία συνομολόγησαν την εγγύηση τόσο των βελγογερμανικών, όσο και των γαλλογερμανικών συνόρων. Στη Βουλγαρία καταγγέλθηκε η κυβέρνηση για εσωτερικές αυθαιρεσίες, ενώ παράλληλα υπεγράφη βουλγαρο-τουρκική συνθήκη ειρήνης, εμπορίου και ελεύθερης διακίνησης των πολιτών τους. Στην Κωνσταντινούπολη η ημιεπίσημη εφημερίδα "Δημοκρατία" με άρθρο της, μεμφόμενη την ελληνική κυβέρνηση για τη μεγάλη βραδύτητα στο ζήτημα των τουρκικών κτημάτων και διεγείροντας την κοινή γνώμη, προκαλούσε την τουρκική κυβέρνηση, εφόσον συνεχισθεί αυτό, να προβεί στην κατάληψη των κτημάτων των Ελλήνων στην Τουρκία. Στην Ιταλία ο Μουσολίνι απειλούσε με εξαφάνιση τα πολιτικά κόμματα, κάνοντας λόγο για χειρουργική μάχαιρα. . Τέλος οι Δωδεκανήσιοι Αθηνών, Πειραιώς και Περιχώρων με ψήφισμά τους ζητούσαν την απελευθέρωση της πατρίδας τους από την ιταλική κατοχή. Όταν έγινε γνωστή η παραίτηση του Κ. Ρέντη κατά την εξέλιξη του επεισοδίου του Πετριτσίου, άρχισε να διαδίδεται στην Αθήνα ευρύτατα ότι οι υπουργοί της κυβέρνησης του Πάγκαλου άρχισαν να παραιτούνται ο ένας μετά τον άλλο. Το γεγονός αυτό θορύβησε ιδιαίτερα τον Θ. Πάγκαλο, ο οποίος και έδωσε εντολή για δίωξη και κλείσιμο οποιασδήποτε εφημερίδας δημοσίευε τέτοιες διαδόσεις. Στις 25 Οκτωβρίου διενεργήθηκαν δημοτικές εκλογές. Τις πρώτες πρωινές ώρες συνελήφθη στην Αθήνα ο καταζητούμενος πρώην αρχηγός της Επανάστασης Νικόλαος Πλαστήρας, που οδηγήθηκε αρχικά στον Ναύσταθμο Σαλαμίνας, απ΄ όπου κατ΄ εντολήν του δικτάτορα Θ. Πάγκαλου απελάθηκε εντός της ημέρας στην Ιταλία. Η τουρκική κυβέρνηση του Ισμέτ Πασά σε αντίποινα της μη εισέτι επικύρωσης εκ μέρους της Ελλάδας των ελληνοτουρκικών συμφωνιών, διέταξε τη δήμευση των περιουσιών των απουσιαζόντων Ελλήνων τουρκικής υπηκοότητας, χαρακτηρίζοντας αυτούς ως "φυγάδες".
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνικός μεσοπόλεμος Κατηγορία:Ιστορία της Βουλγαρίας Κατηγορία:Ελληνοβουλγαρικές σχέσεις Κατηγορία:Εσωτερική Μακεδονική Επαναστατική Οργάνωση
Κατάλογος ποδοσφαιρικών σωματείων Ε.Π.Σ. Μεσσηνίας
Αυτός είναι ένας κατάλογος ο οποίος εμπεριέχει τα ποδοσφαιρικά σωματεία της Ε.Π.Σ. Μεσσηνίας.
Σημειώσεις
<references group="σ"/>
Περαιτέρω μελέτη
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Μεσσηνίας
Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Αραβίας
Η Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Αραβίας είναι μια πρωτοβουλία του Αραβικού συνδέσμου υπό την αιγίδα της UNESCO της οποίας στόχος είναι η ανάδειξη του Αραβικού πολιτισμού και η ενθάρρυνση της συνεργασίας μεταξύ των αραβικών κρατών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αραβικός Σύνδεσμος Κατηγορία:Αραβικός πολιτισμός Αραβικός πολιτισμός
Τόμας Χαντ Μόργκαν
Ο Τόμας Χαντ Μόργκαν (Thomas Hunt Morgan, 25 Σεπτεμβρίου 1866 - 4 Δεκεμβρίου 1945) ήταν Αμερικανός εξελικτικός βιολόγος, γενετιστής, εμβρυολόγος και συγγραφέας ο οποίος βραβεύτηκε με το βραβείο Νόμπελ Φυσιολογίας και Ιατρικής το 1933 για τις ανακαλύψεις του σχετικά με το ρόλο των χρωμοσωμάτων στην κληρονομικότητα.
Ο Μόργκαν έλαβε το διδακτορικό του από το πανεπιστήμιο Τζονς Χόπκινς στη ζωολογία το 1890. Ακολουθώντας την επανανακάλυψη της μεντελιανής κληρονομικότητας το 1900, ο Μόργκαν άρχισε τη μελέτη των γενετικών χαρακτηριστικών στη μύγα των φρούτων στη Δροσόφιλα μελανογάστηρ (Drosophila melanogaster). Στο διάσημο δωμάτιο των μυγών στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια, ο Μόργκαν έδειξε ότι τα γονίδια μεταφέρονται πάνω στα χρωμοσώματα και είναι η μηχανική βάση της κληρονομικότητας. Αυτές οι ανακαλύψεις αποτελούν τη βάση της σύγχρονης γενετικής.
Κατά τη διάρκεια της καριέρας, ο Μόργκαν έγραψε 22 βιβλία και 370 επιστημονικές δημοσιεύσεις. Ως αποτέλεσμα της εργασίας του, η Δροσόφιλα έγινε ένας από τους κύριους οργανισμούς μοντέλα στη σύγχρονη γενετική. Το τμήμα βιολογίας που δημιούργησε στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Καλιφόρνια παρήγαγε εφτά νομπελίστες.
Παραπομπές
κατηγορία:Αμερικανοί βιολόγοι Κατηγορία:Αμερικανοί γενετιστές Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Φυσιολογίας και Ιατρικής
Ωστινίτης
Ο ωστινίτης ή (λιγότερο ορθά) αουστινίτης (αγγλ. austinite) είναι ορυκτό αρσενικικό άλας του ασβεστίου και του ψευδαργύρου. Το όνομα του αποδόθηκε προς τιμήν του Αμερικανού ορυκτολόγου και καθηγητή του Πανεπιστημίου του Στάνφορντ (Καλιφόρνια) Ώστιν Φλιντ Ρότζερς (Austin Flint Rogers, 1877–1957).
Εμφάνιση, παραγενέσεις
Είναι σχετικά σπάνιο δευτερογενούς προελεύσεως ορυκτό, σχηματιζόμενο στις ζώνες οξείδωσης ορισμένων αρσενικούχων κοιτασμάτων. Συνδέεται με αδαμίτη, λειμωνίτη, αραγονίτη, σμιθσονίτη και χαλαζία.
Ανευρίσκεται στις πολιτείες Γιούτα, Καλιφόρνια, Αριζόνα, Κολοράντο των ΗΠΑ, στο Μεξικό, (περιοχή Μαπίμι, Durango), τη Βολιβία, τη νότια Αυστραλία και το Τσουμέμπ της Ναμίμπια.
Στην Ελλάδα ανευρίσκεται στα μεταλλεία Λαυρίου της περιοχής της Καμάριζας.
Βιβλιογραφία
Ωστενίτης Ωστενίτης Κατηγορία:Άλατα
Εθνική Ιταλίας (καλαθοσφαίριση ανδρών)
Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης ανδρών Ιταλίας είναι το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της Ιταλίας στις διεθνείς διοργανώσεις καλαθοσφαίρισης ανδρών. Τελεί υπό τον έλεγχο της Ιταλικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (F.I.P.) η οποία είναι ιδρυτικό μέλος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (FIBA), και επίσημο χρώμα της είναι το γαλάζιο.
Ιστορία
Ο πρώτος αγώνας της εθνικής ομάδας καλαθοσφαίρισης της Ιταλίας, πραγματοποιήθηκε στις 4 Απριλίου του 1926 στο Μιλάνο με αντίπαλο τη Γαλλία, στον οποίο η Ιταλία επικράτησε με 23–17.
Παρουσία σε μεγάλες διοργανώσεις
Τελευταία ενημέρωση: Σεπτέμβριος 2022
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ιταλια Ανδρων Ιταλια
Atomic (άλμπουμ των Lit)
Το "Atomic" είναι το τρίτο στούντιο άλμπουμ των Lit. Κυκλοφόρησε στις 16 Οκτωβρίου 2001. Έφτασε μέχρι το #36 του Billboard 200. Το "Happy in the Meantime" είναι στο soundtrack της ταινίας "Δεν Θέλω να Γίνω Εκατομμυριούχος" και παίζεται στους τίτλους τέλους. Το "Over My Head" είχε ηχογραφηθεί το 2000 για το soundtrack της ταινίας "Τιτάν Α.Ε.: Μετά το Τέλος της Γης". Το "Lipstick and Bruises" είχε συμπεριληφθεί στο soundtrack της ταινίας "Οι Μαγκες Με Τα Σκι". Τέλος το "The Last Time Again" μπορεί να ακουστεί στους τίτλους τέλους της ταινίας "American Pie 2", οπού αναφέρεται λανθασμένα ως "Last Time Again".
Κομμάτια
B-sides
Παραπομπές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2001
Κόρη (άγαλμα)
thumb|right|250px|Κόρη της Χίου. 520 - 510 π.Χ., Μουσείο της Ακρόπολης Κόρη ονομάζεται ένας συγκεκριμένος τύπος αγάλματος με γυναικεία μορφή της αρχαϊκής εποχής. Ο αντίστοιχος τύπος αγάλματος με ανδρική μορφή ονομάζεται Κούρος. Υπάρχουν πολλές ερμηνείες για το ποιόν αντιπροσωπεύουν, και για το αν αντιπροσωπεύουν κάποια θνητή ή κάποια θεά. Ίσως παριστάνουν την Περσεφόνη, την κόρη της θεάς Δήμητρας, που ο Πλούτωνας την πήρε στον κάτω κόσμο για την ομορφιά της .Είναι παρόμοια με τα αγάλματα της Αιγύπτου
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κόρες
Ακανθοπτεροκτήτης ο ενόδεσμος
Οι ακανθοπτεροκτήτης ο ενόδεσμος (λατινική και επιστημονική ονομασία Acanthopteroctetes unifascia) είναι είδος «πρωτόγονου» λεπιδόπτερου εντόμου, που ανήκει στη μικρή οικογένεια ακανθοπτεροκτητίδες. Περιγράφηκε για πρώτη φορά επιστημονικώς από τον Αμερικανό εντομολόγο Ντόναλντ Ρ. Ντέιβις το 1978. Συναντάται στην πολιτεία Μοντάνα των ΗΠΑ.
Το άνοιγμα πτερύγων του είδους είναι περίπου 11 χιλιοστόμετρα για τα αρσενικά. Οι εμπρόσθιες πτέρυγες είναι σκουρόχρωμες, με μια ελαφρά χαλκόχρωμη γυαλάδα και τρεις μεγάλες, χλομές κιτρινωπές κηλίδες. Οι οπίσθιες πτέρυγες είναι ελαφρώς πιο ανοικτόχρωμες. Οι ώριμοι ακανθοπτεροκτήτες του είδους πετούν τον Ιούλιο. Πιθανώς μία γενεά του εντόμου αντιστοιχεί σε ένα έτος.
Δήμος Μπογοβίντσε
Ο Δήμος Μπογοβίντσε (Битола ) είναι δήμος στο δυτικό μέρος της Βόρειας Μακεδονίας. Αποτελεί μέρος της Περιφέρειας Πόλογκ. Μπογοβίντσε ονομάζεται επίσης το χωριό στο βρίσκεται η έδρα του Δήμου Μπογοβίντσε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Βόρειας Μακεδονίας  Κατηγορία:Περιφέρεια Πόλογκ
Λίνκολν Ρεντ Ιμπς ΦΚ
Η Λίνκολν Ρεντ Ιμπς ΦΚ είναι επαγγελματική ποδοσφαιρική ομάδα του Γιβραλτάρ. Συμμετέχει στο 1η Κατηγορία του Πρωταθλήματος του Γιβραλτάρ. Έδρα της ομάδας είναι το Βικτόρια Στέιντιουμ, χωρητικότητας 5.000 θεατών. Έχει τα περισσότερα πρωταθλήματα του Γιβραλτάρ, 20 συνολικά, με 12 από αυτά να είναι συνεχόμενα. Το 2014 έγινε η πρώτη ομάδα που εκπροσώπησε το Γιβραλτάρ στο ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ, συμμετέχοντας στα προκριματικά του θεσμού. Την περίοδο 2021-22 νίκησε εντός έδρας στα πλέι-οφ του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Κόνφερενς Λιγκ την πρωταθλήτρια της Λετονίας, Ρίγα, με 3-1 στην παράταση και σε συνδιασμό με το 1-1 εκτός έδρας προκρίθηκε για πρώτη φορά σε ευρωπαϊκούς ομίλους και συγκεκριμένα στους ομίλους του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Κόνφερενς Λιγκ καθιστώντας την τη μόνη ομάδα από το Γιβραλτάρ που έχει προκριθεί σε ευρωπαϊκούς ομίλους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λίνκολν Ρεντ Ιμπς ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Γιβραλτάρ Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1976
Πάνος Τσάρας
Ο Πάνος Τσάρας (έζησε και έδρασε το 18ο αιώνα) ήταν κλεφταρματολός του Ολύμπου, πατέρας του περίφημου Νικοτσάρα.
Καταγόταν από τα Γιαννωτά Ελασσόνας και η δράση του τον έκανε να κερδίσει την εύνοια του Πάνου Ζήδρου, που ήταν επικεφαλής του αρματολικιού του Ολύμπου. Έτσι ο Τσάρας, μαζί με το Σύρο το Βλαχοθόδωρο έγινε κηδεμόνας του γιου του Ζήδρου, Φώτη, όταν ο Πάνος Ζήδρος πέθανε. Μετά τη δολοφονία του νεαρού Φώτη, επικεφαλής στο αρματολίκι έγινε ο Τσάρας, προκαλώντας την οργή του Βλαχοθόδωρου. Ο τελευταίος μεθόδευσε και πέτυχε τη δολοφονία του Τσάρα και έπειτα έγινε επικεφαλής στο αρματολίκι, με τις ευλογίες του Αλή Πασά, που τον βοήθησε στο σχέδιο του αυτό, καθώς ακολουθούσε την τακτική του «διαίρει και βασίλευε» στην περιοχή που διοικούσε. Οι δύο γιοι του, Νίκος (γνωστός ως Νικοτσάρας) και Κώστας κατέφυγαν στους Λαζαίους, την πιο διάσημη και δυνατή οικογένεια αρματολών του Ολύμπου. Ο Βλαχοθόδωρος δεν ήθελε, λόγω του μίσους που έτρεφε για τους Τσαραίους, ν' αφήσει ζωντανό κανέναν από την οικογένεια. Έτσι, ξεκίνησε βεντέτα ανάμεσα στην οικογένεια των Λαζαίων, που προστάτευε τον Νικοτσάρα, και τον Βλαχοθόδωρο και τους υποστηρικτές του, παλιούς αντιπάλους του πατέρα του Νίκου Τσάρα.
Βιβλιογραφία
Τσάρας Τσάρας
Φίλιπ Πούλμαν
Ο Φίλιπ Πούλμαν (Philip Pullman, γενν. 19 Οκτωβρίου 1946) είναι Άγγλος συγγραφέας πολλών βιβλίων, γνωστότερος κυρίως για την τριλογία φαντασίας, η Τριλογία του Κόσμου, (His Dark Materials) και τη μυθιστορηματική βιογραφία του Ιησού, Ο καλός άνθρωπος Ιησούς και ο παλιάνθρωπος Χριστός. Το πρώτο βιβλίο της Τριλογίας του Κόσμου έχει μεταφερθεί στον κινηματογράφο με τον τίτλο Το Αστέρι του Βορρά (Golden Compass), καθώς και τα δύο πρώτα βιβλία της σειράς Σάλι Λοκχαρτ, όπως επίσης και το μυθιστόρημα παιδικής λογοτεχνίας Αυτό που ήμουν κάποτε (I was a Rat! or The Scarlet Slippers) έχουν μεταφερθεί στην τηλεόραση. Το 2008, η εφημερίδα The Times έβαλε το όνομα του Πούλμαν στη λίστα της: «Οι 50 μεγαλύτεροι Βρετανοί συγγραφείς από το 1945».
Τα πρώτα χρόνια
Ο Φίλιπ Πούλμαν γεννήθηκε στο Νόργουιτς της Αγγλίας. Είναι ο γιος της Όντρεϊ Έβελιν Πούλμαν (πατρικό Μέριφιλντ) και του πιλότου της ΡΑΦ, Άλφρεντ Ούτραμ Πούλμαν. Η οικογένεια ταξίδεψε λόγω της εργασίας του πατέρα του, συμπεριλαμβανομένης της Νότιας Ροδεσίας, όπου και πήγε στο σχολείο.
Ο πατέρας του σκοτώθηκε σε αεροπορικό δυστύχημα το 1953, όταν ο Πούλμαν ήταν επτά ετών, και στον οποίο απονεμήθηκε μετά θάνατο ο Σταυρός Διακεκριμένης Πτήσης(DFC). Ο Πούλμαν δήλωσε στις αρχές του του 2008 ότι θεωρεί τον πατέρα του ήρωα, αφού πέθανε υπερασπιζόμενος τη χώρα του. Σήμερα ζει στην Οξφόρδη και απολαμβάνει ολόψυχα αυτό που του αρέσει, το γράψιμο. Τα βιβλία του και ο ίδιος έχουν τιμηθεί με πολυάριθμα βραβεία. Το Αστέρι του Βορρά, το πρώτο μέρος της Τριλογίας του Κόσμου, έχει τιμηθεί με τα: Carnegie, Βραβείο παιδικού μυθιστορήματος Guardian, Smarties και Βρετανικό Βραβείο για το Βιβλίο της Χρονιάς. Το μυθιστόρημα Ο Άρχοντας των δύο Κόσμων, το δεύτερο μέρος της Τριλογίας, έχει τιμηθεί με το Βρετανικό Βραβείο Ανάγνωσης. Η παγκόσμια αναγνώριση ήρθε με το Κεχριμπαρένιο Τηλεσκόπιο, που τιμήθηκε με το Βραβείο Whitbread 2001, το W.H. Smith και το Nibbies, ενώ ήταν υποψήφιο για το Βooker.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι συγγραφείς Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης
Μαθηματική απόδειξη
μικρογραφία|286x286εσ|P. Oxy. 29 : ένα από τα παλαιότερα αποσπάσματα από τα [[Στοιχεία του Ευκλείδη που δείχνει μια μαθηματική επίδειξη .]] Μαθηματική απόδειξη είναι μια μη κενή διαδικασία (δηλαδή, είναι μία διαδικασία η οποία περιλαμβάνει ένα τουλάχιστον λογικό βήμα) η οποία επικυρώνει ότι κάποια μαθηματική πρόταση είναι ορθή, μέσα στα αποδεκτά πλαίσια του πεδίου των μαθηματικών. Η απόδειξη παράγεται αναγωγικά και όχι εμπειρικά. Δηλαδή, η απόδειξη πρέπει να δείχνει ότι μια πρόταση είναι αληθής για όλες τις περιπτώσεις που εφαρμόζεται, χωρίς καμία εξαίρεση. Μια πρόταση χωρίς απόδειξη για την οποία πιστεύεται ή υπάρχουν ισχυρές υποψίες ότι ισχύει, λέγεται εικασία.
Οι αποδείξεις χρησιμοποιούν τη λογική αλλά συνήθως περιέχουν σε κάποιο βαθμό φυσική γλώσσα, που συνήθως επιτρέπει κάποια ορισμένη αμφισημία. Όντως, η συντριπτική πλειονότητα των αποδείξεων στα γραπτά μαθηματικά μπορούν να θεωρηθούν εφαρμογές της άτυπης λογικής. Αμιγώς τυπικές αποδείξεις μελετώνται από τη θεωρία αποδείξεων. Η διάκριση μεταξύ άτυπης και τυπικής απόδειξης έχει οδηγήσει σε επανεξέταση της τρέχουσας και ιστορικής μαθηματικής πρακτικής, ημιεμπειρικά μαθηματικά και τα λεγόμενα λαϊκά μαθηματικά. Η φιλοσοφία των μαθηματικών ασχολείται με τον ρόλο της γλώσσας και της λογικής στις αποδείξεις, καθώς και των μαθηματικών ως γλώσσα.
Άσχετα από τον βαθμό της τυπικότητας που ακολουθείται, το αποτέλεσμα που αποδεικνύεται λέγεται θεώρημα. Σε μια εντελώς τυπική απόδειξη αυτό είναι η τελευταία γραμμή, και η απόδειξη δείχνει πως αυτό ακολουθεί από τα αξιώματα μόνο, με εφαρμογή των κανόνων συναγωγής. Όταν ένα θεώρημα έχει αποδειχθεί, μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως βάση για την απόδειξη άλλων προτάσεων. Ένα θεώρημα μπορεί να λέγεται και λήμμα αν χρησιμοποιείται ως βήμα στην απόδειξη ενός θεωρήματος. Τα αξιώματα είναι οι προτάσεις αυτές που δεν γίνεται, ή δεν χρειάζεται, να αποδεικτούν. Αυτά ήταν στο παρελθόν η βασική μελέτη των φιλόσοφων των μαθηματικών, ενώ πρόσφατα εστιάζουν περισσότερο στη μαθηματική πρακτική, δηλαδή τι αποτελεί αποδεκτή τακτική.
Ιστορία της απόδειξης
Ο πρώτος που αναφέρεται ότι εισήγαγε την απόδειξη στα μαθηματικά για να εγκυροποιήσει τους μαθηματικούς συλλογισμούς του ήταν ο Θαλής το 600 π.Χ περίπου. Όμως για το είδος των αποδείξεων του Θαλή δεν γνωρίζουμε σχεδόν τίποτε. Πάντως ο Θαλής και οι Ίωνες φιλόσοφοι της Σχολής της Ιωνίας εφοδίασαν τα μαθηματικά με την απόδειξη που έκτοτε έγινε αναπόσπαστο τμήμα τους.
Στη συνέχεια οι πυθαγόρειοι φιλόσοφοι πήραν τη σκυτάλη και προχώρησαν την αποδεικτική διαδικασία για να τελειοποιηθεί στην Ακαδημία Πλάτωνος και να φτάσει στα σημερινά επίπεδα. Η απόδειξη είναι ένα αποκλειστικά ελληνικό δημιούργημα που χρειάστηκε περίπου 250 χρόνια για να ολοκληρωθεί ως διαδικασία.
Ευθεία απόδειξη
Η ευθεία απόδειξη διακρίνεται στη συνθετική και την αναλυτική απόδειξη.
Στη συνθετική απόδειξη, το συμπέρασμα καθιερώνεται με τον λογικό συνδυασμό των αξιωμάτων, των ορισμών και των προηγούμενων θεωρημάτων. Για παράδειγμα, μπορεί να δειχθεί με ευθεία απόδειξη ότι το άθροισμα δυο άρτιων αριθμών είναι πάντα άρτιος: Για κάθε δυο άρτιους αριθμούς x και y μπορεί να γραφεί x=2a και y=2b για κάποιους ακέραιους a και b, αφού τόσο το x όσο και το y είναι πολλαπλάσια του 2. Αλλά το άθροισμα είναι επίσης πολλαπλάσιο του 2, επομένως είναι άρτιος αριθμός εξ ορισμού. Η απόδειξη αυτή χρησιμοποιεί τον ορισμό των άρτιων ακέραιων, αλλά και την επιμεριστικότιτα.
Απαγωγή σε άτοπο
Στην απόδειξη με απαγωγή σε άτοπο (γνωστή και ως εις άτοπον απαγωγή, ή reductio ad absurdum στα Λατινικά), δείχνεται ότι αν κάποια πρόταση ήταν ψευδής, τότε συμβαίνει μια λογική αντίφαση, επομένως η αρχική πρόταση θα πρέπει να είναι αληθής. Αυτή είναι ίσως η πιο συχνά απαντούμενη μέθοδος σε μαθηματικές αποδείξεις. Μια διάσημη απόδειξη που κάνει χρήση αυτής της μεθόδου είναι η απόδειξη ότι το \sqrt{2} είναι άρρητος: Έστω ότι ο \sqrt{2} είναι ρητός, δηλαδή όπου a και b είναι μη μηδενικοί ακέραιοι πρώτοι μεταξύ τους (ορισμός ρητών αριθμών). Έτσι,. Υψώνοντας και τις δυο πλευρές στο τετράγωνο δίνει 2b2 = a2. Αφού το 2 διαιρεί το αριστερό μέρος, θα πρέπει και να διαιρεί το δεξί μέλος της εξίσωσης, μιας και είναι ίσα. Επομένως, ο a2 είναι άρτιος, που σημαίνει ότι ο a θα πρέπει επίσης να είναι άρτιος. Μπορούμε δηλαδή να γράψουμε a = 2c, όπου c είναι ακέραιος. Αντικατάσταση στην αρχική εξίσωση δίνει 2b2 = (2c)2 = 4c2. Διαιρώντας και τις δυο πλευρές με το 2 δίνει b2 = 2c2. Αλλά τότε, ακολουθώντας το ίδιο επιχείρημα, το 2 διαιρεί το b2, άρα και το b είναι άρτιος. Όμως, αν οι a και b είναι και οι δυο άρτιοι, έχουν κοινό διαιρέτη (το 2). Αυτό έρχεται σε αντίθεση με την υπόθεση ότι είναι πρώτοι μεταξύ τους, άρα πρέπει να συμπεράνουμε ότι ο \sqrt{2} είναι άρρητος.
Η εις άτοπον απαγωγή επινοήθηκε από τους Πυθαγορείους και τους Ελεάτες.
Μαθηματική ή Τέλεια επαγωγή
Στην απόδειξη με μαθηματική ή τέλεια επαγωγή, αποδεικνύεται πρώτα μια "βασική περίπτωση", και στη συνέχεια χρησιμοποιειται ένας "επαγωγικός κανόνας" για να δείξει μια (συχνά άπειρη) σειρά από άλλες περιπτώσεις. Αφού η βασική περίπτωση είναι αληθής, η απειρότητα των άλλων περιπτώσεων θα πρέπει επίσης να ισχύει, ακόμα κι αν δεν μπορούν όλες να αποδειχθούν ευθέως λόγω του άπειρου αριθμού τους. Ένα υποσύνολο της επαγωγής είναι η άπειρη κάθοδος, που χρησιμοποιείται στην απόδειξη ότι η τετραγωνική ρίζα του 2 είναι άρρητος αριθμός.
Η αρχή της μαθηματικής επαγωγής ορίζει ότι: Έστω N = { 1, 2, 3, 4, ... } το σύνολο των φυσικών αριθμών και P(n) μια μαθηματική πρόταση που περιέχει τον φυσικό αριθμό n που ανήκει στο N, έτσι ώστε (i) P(1) ισχύει, δηλαδή, P(n) να είναι αλήθεια για n = 1 (ii) P(m + 1) ισχύει όταν P(m) ισχύει, δηλαδή P(m) συνεπάγεται ότι P(m + 1). Τότε, P(n) ισχύει για όλους τους φυσικούς αριθμούς n.
Αντιθετοαντιστροφή ή Αντιμετάθεση
Η απόδειξη με αντιθετοαντιστροφή ή αντιμετάθεση δείχνει το συμπέρασμα "αν p τότε q" αποδεικνύοντας το ισοδύναμο αντιθετοαντίστροφο "αν όχι q τότε όχι p".
Κατασκευαστική απόδειξη
Κατασκευαστική απόδειξη ή απόδειξη με παράδειγμα, είναι η κατασκευή ενός παραδείγματος με την ιδιότητα να δείχνει ότι υπάρχει κάτι που έχει την ιδιότητα. Ο Ζοζέφ Λιουβίλ, για παράδειγμα, απέδειξε την ύπαρξη υπερβατικών αριθμών κατασκευάζοντας ένα παράδειγμα. Συνήθως η κατασκευαστική απόδειξη αποδεικνύεται τη μη ορθότητα μιας πρότασης, ενώ το παράδειγμα που κατασκευάζεται λέγεται αντιπαράδειγμα.
Απόδειξη με εξάντληση
Στην απόδειξη με εξάντληση, το συμπέρασμα δείχνεται διαιρώντας το σε έναν πεπερασμένο αριθμό περιπτώσεων, και αποδεικνύοντας την καθεμιά ξεχωριστά. Ο αριθμός των περιπτώσεων μπορεί μερικές φορές να γίνει πολύ μεγάλος. Για παράδειγμα, η πρώτη απόδειξη του θεωρήματος των τεσσάρων χρωμάτων, σύμφωνα με το οποίο αρκούν το πολύ τέσσερα χρώματα για να χρωματιστεί ένα επίπεδο γράφημα, ήταν απόδειξη με εξάντληση με 1.936 περιπτώσεις. Η απόδειξη αυτή ήταν επίμαχη γιατί η πλειονότητα των περιπτώσεων ελέγχθηκαν από ένα πρόγραμμα υπολογιστή, κι όχι με το χέρι. Η μικρότερη γνωστή απόδειξη για το θεώρημα τεσσάρων χρωμάτων έχει και σήμερα πάνω από 600 περιπτώσεις.
Πιθανοτική απόδειξη
Πιθανοτική απόδειξη είναι αυτή όπου ένα παράδειγμα αποδεικνύεται ότι υπάρχει αναμφισβήτητα χρησιμοποιώντας μεθόδους της θεωρίας πιθανοτήτων. Αυτό δεν είναι το ίδιο με το να δειχθεί ότι μια πρόταση είναι 'πιθανώς' ορθή. Ο τελευταίος συλλογισμός είναι 'επιχείρημα αληθοφάνειας' και δεν αποτελεί απόδειξη.
Συνδυαστική απόδειξη
Μια συνδυαστική απόδειξη δείχνει την ισοδυναμία διαφορετικών προτάσεων δείχνοντας ότι μετρούν το ίδιο αντικείμενο με διαφορετικούς τρόπους. Συνήθως, χρησιμοποιείται μια αμφίεση (bijection) για να δείξει ότι οι δυο ερμηνείες δίνουν το ίδιο αποτέλεσμα.
Μη κατασκευαστική απόδειξη
Μια μη κατασκευαστική απόδειξη δείχνει ότι ένα συγκεκριμένο μαθηματικό αντικείμενο πρέπει να υπάρχει (π.χ. "κάποιο X ικανοποιεί το f(X)"), χωρίς να εξηγήσει πως βρίσκεται ένα τέτοιο αντικείμενο. Συχνά αυτό παίρνει τη μορφή απόδειξης με αντίφαση, όπου η μη ύπαρξη του αντικειμένου αποδεικνύεται αδύνατη. Αντίθετα, μια κατασκευαστική απόδειξη στηρίζει την ύπαρξη ενός αντικειμένου δίνοντας μια μέθοδο εύρεσής του.
Απουσία απόδειξης ή ανταπόδειξης
Για μια τάξη μαθηματικών προτάσεων δεν υπάρχει απόδειξη ή ανταπόδειξη, συνήθως μόνο στην αξιωματική θεωρία συνόλων. Ένα παράδειγμα είναι η υπόθεση του συνεχούς. Υπό την υπόθεση ότι η αξιωματική θεωρία συνόλων είναι συνεπής, η ύπαρξη τέτοιων προτάσεων ακολουθεί από το θεώρημα μη πληρότητας του Γκέντελ. Το αν μια συγκεκριμένη πρόταση που δεν έχει αποδεικτεί μπορεί ή όχι να αποδεικτεί με χρήση ενός δεδομένου συνόλου από αξιώματα δεν είναι πάντα προφανές, και μπορεί να είναι δύσκολο να απαντηθεί.
Τέλος απόδειξης
Στα ελληνικά μαθηματικά από την εποχή του Ευκλείδη και μετά κάθε απόδειξη περατώνεται με την φράση ὅπερ ἔδει δειξαι, με αρχικά "Ο.Ε.Δ", που σημαίνει "όπως έπρεπε να αποδειχθεί". Η σημασία του "Ο.Ε.Δ" είναι ότι αποδείχτηκε το θεώρημα και είμαστε έτοιμοι για την απόδειξη του επόμενου θεωρήματος. Στα λατινικά η αντίστοιχη έκφραση είναι Quod Erat Demonstrandum με αρχικά "Q.E.D".
Εναλλακτικά στη βιβλιογραφία χρησιμοποιείται ένα τετράγωνο ορθογώνιο, όπως το ή το.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μαθηματική λογική Κατηγορία:Μαθηματική ορολογία  Κατηγορία:Πηγές γνώσης
Το Βιβλίο των Σκιών
Το Βιβλίο των Σκιών αποτελεί τυπικό σύγγραμμα της Wicca και το περιεχόμενό του συνίσταται στις κεντρικές τελετουργίες, πρακτικές και κεκτημένα της εν λόγω νεοπαγανιστικής παράδοσης. Ο νεομύητος αντιγράφει το περιεχόμενο του βιβλίου με πρωτότυπο αυτό του μύστη (Αρχιερέα) του, ο οποίος το είχε παρομοίως αντιγράψει από τον δικό του/της μύστη. Ενώ απαγορεύεται η αλλοίωση του κατά παράδοση περιεχομένου του, επιτρέπονται οι εκάστοτε προσθήκες. Εκτός από το παραδισιακό αντίτυπο, ορισμένοι ακόλουθοι του κινήματος διατηρούν το προσωπικό τους «Βιβλίο Σκιών», το περιεχόμενο του οποίου χαίρει αποκλειστικά προσωπικής χρήσης και δεν μεταλαμπαδεύεται πάντοτε στους νεομύητους.
Ο όρος «Βιβλίο των Σκιών» είκαζεται ότι προέρχεται από τον Τζέραλντ Γκάρντνερ, ο οποίος υποτίθεται ότι τον άντλησε από ένα σανσκριτικό εγχειρίδιο της μαντικής τέχνης, το οποίο την βάσιζε στο μήκος της σκιάς.
Στις νεότερες και «εκλεκτικιστικές» μορφές του, ο Νεοπαγανισμός χρησιμοποιεί το Βιβλίο των Σκιών περισσότερο ως αρχείο καταγραφής για τελετουργίες και ξόρκια (και τον σκοπό τον οποίο εξυπηρετούν) ή και για άλλες μεταφυσικές πληροφορίες περί μαγείας. Το κείμενο αυτό μπορεί είτε να αποτελεί κεκτημένο κάποιου ιδιώτη είτε κάποιας οργανωμένης σύναξης μάγων/μαγισσών και δεν μεταδίδεται από τον μέντορα στον μαθητευόμενο. Σε πολλές περιπτώσεις, αυτό μπορεί να αποτελεί απλώς ένα αρχείο αποθηκευμένο με ηλεκτρονικά μέσα ή δημοσιευμένο σε κάποια ιστοσελίδα. Κάποιοι ακόλουθοι του κινήματος ισχυρίζονται ότι το Βιβλίο των Σκιών πρέπει να αποτελεί αποκλειστική πήγη για ξόρκια, ενώ εάν κάποιος επιθυμεί να καταγράφει τις ιδέες του, τις εμπειρίες του και τα συναισθήματά του αναφορικά με το πιστεύω του, θα πρέπει να το κάνει σε ένα ξεχωριστό βιβλίο, το οποίο αποκαλείται «Βιβλίο Καθρεφτών» (Scott Cunningham, Wicca: A Guide for the Solitary Practitioner [Wicca: Οδηγός για τον Μοναχικό Μύστη], Llewellyn Books, pp. 79-80)
thumb|right|Το Βιβλίο των Σκιών όπως παρουσιάζεται στη σειρά Οι Μάγισσες Ένα Βιβλίο Σκιών φανταστικής επινόησης απαντά στην τηλεοπτική σειρά Οι Μάγισσες και στο εξώφυλλό του φέρει αποκρυφιστικό τρίγωνο (τρίκεντρο).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Παγανισμός Κατηγορία:Θρησκευτικά κείμενα
Βικέντιος Λάντσας
Ο Βικέντιος Λάντσας (ιταλικά: Vicenzo Lanza, Βενετία, 1822 – Αθήνα, 1902) ήταν Ιταλός ζωγράφος και καθηγητής που πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στην Ελλάδα.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1822 στη Βενετία και σπούδασε ζωγραφική στην Accademia di Belle Arti της πόλης. Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του εργάστηκε στην ακαδημία ως βοηθός στην έδρα της προοπτικής. Συμμετείχε στην ιταλική επανάσταση του 1848 εναντίον των Αυστριακών και μετά την αποτυχία της κατέφυγε ως πολιτικός εξόριστος πρώτα στην Πάτρα και μετά από δύο χρόνια, στην Αθήνα. Κέρδισε την εύνοια του βασιλικού ζεύγους της Ελλάδας το οποίο του ανέθεσε πρώτα τη διακόσμηση της εξοχικής τους κατοικίας και αργότερα τη φιλοτέχνηση του πίνακα «Το στρατόπεδο των Θηβών» που του προσέδωσε αναγνώριση εντός της χώρας. Αργότερα ανέλαβε την εικονογράφηση της ρωσικής εκκλησίας της Αθήνας, εργασία που είχε ως αποτέλεσμα τη βράβευση του. Το 1863. μετά την απόλυση του Φίλιππου Μαργαρίτη προσλήφθηκε στο Σχολείο των Τεχνών όπου ως το 1901 δίδαξε προοπτική, κοσμηματογραφία, σκηνογραφία και γραφική ενώ δίδαξε ζωγραφική και στη Σχολή Ευελπίδων. Επιπλέον συμμετείχε σε πλήθος εκθέσεων που διοργανώθηκαν στην Αθήνα ενώ συμμετείχε και στις συνθέσεις αρκετών κριτικών επιτροπών καλλιτεχνικών διαγωνισμών. Πέθανε το 1902 στην Αθήνα. Απέκτησε δύο γιους, τους Λοΐζο και Στέφανο Λάντσα οι οποίοι υπήρξαν και οι ίδιοι ζωγράφοι. Για την πατριωτική του δράση, ο Λάντσας τιμήθηκε από το ιταλικό κράτος με διάφορα παράσημα.
Αναφορές
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι Κατηγορία:Έλληνες ιταλικής καταγωγής
Αλβανία (άλμπουμ)
Αλβανία είναι ο τίτλος ενός προσωπικού άλμπουμ της Μαρινέλλας. Κυκλοφόρησε σε δίσκο βινυλίου 33' στροφών σε Ελλάδα και Κύπρο στις 9 Οκτωβρίου 1973 από τη δισκογραφική εταιρία PolyGram Records, κάτω από την ετικέτα της Philips Records. Περιλαμβάνει δώδεκα τραγούδια σε μουσική Γιώργου Κατσαρού και στίχους Πυθαγόρα, αφιερωμένα στον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο του 1940.
Πληροφορίες
Η «Αλβανία» υπήρξε η πρώτη ολοκληρωμένη δουλειά της Μαρινέλλας, με συγκεκριμένους δημιουργούς και με συγκεκριμένο θέμα. Είθισται από το προσωπικό της ξεκίνημα στη δισκογραφία, να κυκλοφορεί συνήθως ετήσιους πολυσυλλεκτικούς δίσκους 33' στροφών, με τραγούδια διαφόρων δημιουργών, που είχαν ήδη χαράξει πορεία στις 45' στροφές.
Η παρουσίαση των τραγουδιών έγινε στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, υπό τη μουσική διεύθυνση του Γιώργου Κατσαρού, σε μια ιστορική συναυλία που μεταδόθηκε απευθείας από την ΕΙΡΤ, παραμονή της Επετείου του Όχι, στις 27 Οκτωβρίου του 1973. Αυτή ήταν η πρώτη συναυλία που είχε απευθείας μεταδώσει η Ελληνική Τηλεόραση. Μετά την προβολή της, όλο το μουσικό έργο θεωρήθηκε αντιστασιακό και η κυκλοφορία του απαγορεύτηκε από την Χούντα. Η επανακυκλοφορία του δίσκου επετράπη ξανά μετά τη Μεταπολίτευση του 1974, όπου η Μαρινέλλα ερμήνευσε για δεύτερη φορά την «Αλβανία» σε συναυλία στο Αλεξάνδρειο Μέλαθρο (Παλαί ντε Σπορ) της Θεσσαλονίκης, δίπλα στους Δημήτρη Μητροπάνο και Γιάννη Καλατζή.
Στο εσώφυλλο του άλμπουμ υπάρχουν οι στίχοι των τραγουδιών, πλούσιο φωτογραφικό υλικό από τις μάχες, ένα σημείωμα των συντελεστών και μια προσωπογραφία της Μαρινέλλας σχεδιασμένη από τον Νίκο Πετρόπουλο, ο οποίος επιμελήθηκε και το εξώφυλλο. Παραγωγός ήταν ο Φίλιππος Παπαθεοδώρου και η ηχογράφηση έγινε στο στούντιο Polysound με ηχολήπτη τον Γιάννη Σμυρναίο.
Προσευχή
thumb|right|100px|Χέρια που Προσεύχονται του [[Άλμπρεχτ Ντύρερ]]
Αλβανία (άλμπουμ)
Πληροφορίες
Το 1994, το άλμπουμ επανεκδόθηκε σε δίσκο ψηφιακής μορφής (CD), από την ίδια δισκογραφική εταιρία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δισκογραφία της Μαρινέλλας Κατηγορία:Άλμπουμ του 1973
Προσευχή
Η προσευχή αποτελεί ενεργή προσπάθεια να επικοινωνήσει ο άνθρωπος με μια θεότητα ή πνεύμα, περιλαμβανομένου του μονοθεϊστικού Θεού, με τους Αγίους, με θεούς που είναι μέρος ενός πανθέου ή με άλλους. Περιλαμβάνει την προσφορά αίνου, την υποβολή αιτημάτων (δεήσεων), την εξομολόγηση αμαρτιών ή απλά την έκφραση των σκέψεων και των συναισθημάτων. Οι λέξεις μιας προσευχής μπορεί να αποτελούνται από συγκεκριμένους ύμνους ή ξόρκια, ή να αποτελούν αυθόρμητη λεκτική διατύπωση του ατόμου.
Ένα από τα πλέον ενδεικνυόμενα μέσα μετοχής στην Άκτιστη Χάρη του Τριαδικού Θεού και συμμετοχής του ανθρώπου στο αγιαστικό έργο της Εκκλησίας είναι η προσευχή, την οποία με την έλευσή Του ο Θεάνθρώπος Κύριος μετέτρεψε από τυπικό γεγονός σε πράξη ουσίας. Πράξη, η οποία φέρνει τον άνθρωπο ενώπιον του Θεού, ώστε μέσω αυτής να αναγνωρίζη ότι ο Θεός είναι ο Δημιουργός του.
Κατηγορίες προσευχής
Οι τρόποι να προσεύχεται κανείς είναι πολλοί και στη δυτική κουλτούρα καταγράφονται ως και 21. Όλοι αυτοί φαίνονται να μπορούν να προέρχονται συνδυαστικά από 4 βασικές κατηγορίες, σύμφωνα με τα δυτικά πρότυπα αξιολόγησης. Αυτές είναι οι εξής:
Προσευχές πέραν των δυτικών προτύπων κατηγοριοποίησης
Σε μοναστήρια του κεντρικού Θιβέτ η προσευχή δεν γίνεται με λόγια, δεν απαγγέλλεται, αυτός που προσεύχεται δεν απαιτεί και δεν παζαρεύει πράξη από το θείο προς όφελος του ιδίου ή άλλων, ούτε αποζητείται ο διάλογος με το θείο. Κατά τη θιβετιανή αυτή προσευχή σχηματίζεται στο νου η προβολή της πραγματοποίησης της εικόνας που εύχεται ο προσευχόμενος, ο οποίος βιώνει αίσθηση πραγματοποίησης της ευχής του με σκοπό η «αίσθηση» αυτή να αντανακλάται και να επηρεάζει τελικά την ίδια την πραγματικότητα. Αυτός ο τύπος προσευχής φαίνεται να υπήρχε στα πρώτα χρόνια του Χριστιανισμού, πριν την αναπροσαρμογή των βιβλικών κειμένων το 325 μ.Χ. όπως φαίνεται στα Χειρόγραφα της Νεκράς Θάλασσας. Επίσης ο ίδιος τύπος προσευχής εμφανίζεται στις ερήμους της αμερικάνικης νοτιοδυτικής υπαίθρου.
Στην Αγία Γραφή
Στην Αγία Γραφή, αυτή η ευλαβική επικοινωνία μπορεί να απευθύνεται είτε προς τον αληθινό Θεό είτε προς ψεύτικους θεούς. Λόγια που απευθύνονται στον Θεό δεν αποτελούν απαραίτητα προσευχή, όπως γίνεται φανερό από την εξαγγελία κρίσης στον κήπο της Εδέμ και στην περίπτωση του Κάιν. (Γένεση 3:8-13· 4:9-14) «Όλη η ανθρωπότητα έρχεται σε Εσένα, Εσύ που ακούς προσευχή», ανέφερε για τον Θεό ο Δαβίδ. (Ψαλμός 64:3/65:2, NJPS)
Νοερά προσευχή λέγεται η προσευχή που γίνεται με το νου. Αυτή είναι, κατά την ορθόδοξη χριστιανική θεολογία, η τέλεια προσευχή, που κατορθώνεται όταν ο νους ελευθερωθεί από την υποδούλωσή του στη λογική, τα πάθη και τον περιβάλλοντα κόσμο, και επιστρέψει στην καρδιά. Έτσι, η νοερά προσευχή γίνεται με το νου μέσα στην καρδιά, ενώ η λογική προσευχή γίνεται με τη λογική. Στα πλαίσια της Ορθοδοξίας ο όρος "νοερά προσευχή" αναφέρεται συνήθως στην μονολόγιστη ευχή «Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με». Αυτή είναι μια προσευχή που μπορεί κανείς να λέει κάθε στιγμή, αλλά και σε δύσκολες στιγμές, της ζωής του νοερά και ιδιαίτερα όταν βρίσκεται εκτός ναού. Με αυτήν ο Χριστιανός ζητά το έλεος και την αγάπη του Θεού Πατέρα μέσω του Υιού.
Γωνίες Πεδιάδας Ηρακλείου
Οι Γωνίες ή Γωνιές είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητος του Δήμου Χερσονήσου στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Πεδιάδος. Η θέση του είναι στους δυτικούς πρόποδες της Σελένας (υψόμετρο 1.559 μ.) στο 40,1 χλμ. του δρόμου προς το Οροπέδιο Λασιθίου.
Το χωριό βρίσκεται στην είσοδο των φαραγγιών της Παναγίας και της Ρόζας, ένα από τα ωραιότερα φαράγγια της Κρήτης. Υπάρχει περιπατητικό μονοπάτι που ενώνει τις Γωνιές με την Κερά μέσα από το φαράγγι της Ρόζας. Φυσικές ομορφιές ανταμείβουν τους επισκέπτες μαζί με τα φιλόξενα αισθήματα των κατοίκων που σε κάνουν να νιώθεις δικός τους άνθρωπος. Οι Γωνιές κρατούν ακόμα το χαρακτήρα του αυθεντικού κρητικού χωριού. Παράγουν λάδι, μέλι, κρασί, τσικουδιά και άριστα κτηνοτροφικά προϊόντα. Το χωριό υδρεύεται από πηγή που βρίσκεται στην Άμπελο. Στον οικισμό λειτουργεί νηπιαγωγείο.
Ιστορικά στοιχεία
Οι Γωνίες έλαβαν την ονομασία τους από τη θέση του χωριού, καθώς βρίσκεται στην ανατολική γωνιά της Λαγκάδας. Η αρχαιότερη αναφορά στο χωριό χρονολογείται στα 1333. Μαζί με την Κερά αποτελούσαν φέουδο του Λατινικού Πατριαρχείου της Κωνσταντινουπόλεως.
Στην περιφέρεια της τοπικής κοινότητας Γωνιών υπάρχουν αρκετά τοπία που παρουσιάζουν ιδιαίτερη φυσική ομορφιά όπως φαράγγια, ρεματιές, σπήλαια, πηγές με παροχή νερού σχεδόν όλο το χρόνο και τοπία με βλάστηση δενδρώδη και θαμνώδη σε πολλά σημεία αρκετά πυκνή. Οι Γωνιές (μαζί ίσως με την Κερά) χαρακτηρίζεται από το μεγαλύτερο ποσοστό δασοκάλυψης στον Δήμο Χερσονήσου. Τα σημαντικότερα τοπία που παρουσιάζουν ιδιαίτερη φυσική ομορφιά στις Γωνιές είναι τα παρακάτω: Ρεματιά Φαραγγούλι, Φαράγγι της Αμπέλου, Πηγές στη θέση « Αγκαραθιανό», Φαράγγι της Ρόζας
Ο οικισμός σε όλες τις απογραφές αναφέρεται Gognes με 211 κατοίκους το 1583. Το 1671 στην τουρκική απογραφή με το όνομα Gonyes με 31 χαράτσα και το 1881 Γωνιές με 417 κατοίκους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γωνιες Πεδια Γωνιες
Ακανθοπτεροκτήτης ο δικηλιδωτός
Το άνοιγμα πτερύγων του είδους είναι 14,5 έως 16 χιλιοστόμετρα για τα αρσενικά και 15 χιλιοστόμετρα για τα θηλυκά. Οι εμπρόσθιες πτέρυγες είναι κυρίως λευκές, με μια κάπως ακανόνιστη υπέρθεση μπεζ έως σκούρου χρώματος και δύο ακανόνιστου σχήματος σκούρες κηλίδες που ξεχωρίζουν, στις οποίες το είδος οφείλει την ονομασία του. Οι οπίσθιες πτέρυγες έχουν μπεζ χρώμα. Οι ώριμοι ακανθοπτεροκτήτες του είδους πετούν από τον Μάιο μέχρι τα μέσα Ιουλίου. Μία γενεά του εντόμου αντιστοιχεί σε ένα έτος.
Παραπομπές
Ακανθοπτεροκτητης δικηλιδωτος
Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Μακεδονίας 1937-38
thumb|right|250px|Ο Άρης το 1938 Πρωταθλητής Μακεδονίας για την περίοδο 1937-1938 αναδείχθηκε ο Άρης μετά από τέσσερα χρόνια μακρυά από την κορυφή του θεσμού. Στις 20 Μαρτίου του 1938 στον τελευταίο και κρίσιμο αγώνα του ο Άρης επικράτησε εντός έδρας με σκορ 2-1 επί του ΠΑΟΚ και κατέκτησε το τρόπαιο. Τα γκολ του Άρη σημείωσαν οι Καλτέκης και Κλεάνθης Βικελίδης ενώ για τον ΠΑΟΚ σκόραρε ο Μποσταντζόγλου.
Β΄ Κατηγορία
Στη Β΄ Κατηγορία συμμετείχαν οι εξής έξι σύλλογοι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1937-1938 Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Μακεδονίας
Δήμος Καντάνου
Ο Δήμος Καντάνου ήταν δήμος του νομού Χανίων, που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999-2010, οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Καντάνου-Σελίνου. Βρισκόταν στο κέντρο του νομού Χανίων και είχε ως έδρα την Κάντανο. Πρόκειται για ημιορεινό δήμο με έκταση 73.081 στρέμματα, που κατά την απογραφή πληθυσμού του 2011 είχε 1.066 κατοίκους.
Ο δήμος περιλάμβανε 3 δημοτικά διαμερίσματα:
Μεθανοθειόλη
Η μεθανοθειόλη (αγγλικά: methanethiol) είναι οργανική χημική ένωση, με μοριακό τύπο CH4S, αν και παριστάνεται πιο συχνά και με τον ημισυντακτικό τύπο H3CSH ή και με τη συντομογραφία MeSH. Αποτελεί το «θειούχο ανάλογο» της μεθανόλης. Η χημικά καθαρή μεθανοθειόλη, στις «κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος», δηλαδή θερμοκρασία 25 °C και υπό πίεση 1 atm, είναι άχρωμο πολύεύφλεκτο αέριο, με χαρακτηριστική εξαιρετικά έντονη και δυσάρεστη οσμή σάπιου λάχανου.
Είναι φυσικό συστατικό, που έχει βρεθεί (μεταξύ άλλων) στο αίμα, στον εγκέφαλο, καθώς και σε άλλους ζωικούς και φυτικούς ιστούς. Απεκκρίνεται με τα ζωικά περιττώματα. Περιέχεται με φυσικό τρόπο σε αρκετά τρόφιμα, όπως για παράδειγμα σε κάποιους ξηρούς καρπούς και σε (διάφορα) τυριά. Είναι μία από τις χημικές ουσίες που είναι κυρίως υπεύθυνες για το φαινόμενο της δυσάρεστης αναπνοής, αλλά και για τη μυρωδιά των αερίων εντέρου. Ανήκει στις θειόλες, που είναι οργανικά παράγωγα του υδροθείου (H2S).
Η μεθανοθειόλη συμπεριφέρεται ως ασθενές οξύ, με pKa περί το 10,4, αλλά επειδή η αντίστοιχη σταθερά της μεθανόλης είναι ~15,5, είναι συγκριτικά περίπου 105 φορές πιο όξινη. Αυτή η όξινη ιδιότητά της την κάνει να σχηματίζει άλατα με διαλυμένα σε νερό κατιόντα μετάλλων.
Ονοματολογία
Η ονομασία «μεθανοθειόλη» προέρχεται από την ονοματολογία κατά IUPAC. Συγκεκριμένα, το πρόθεμα «μεθ-» δηλώνει την παρουσία ενός (1) ατόμου άνθρακα ανά μόριο της ένωσης, το ενδιάμεσο «-αν-» δείχνει την παρουσία μόνο απλών δεσμών στο μόριο και η κατάληξη «-θειόλη» φανερώνει ότι περιέχει μια υδροθειομάδα (-SH), ως κύρια χαρακτηριστική ομάδα, δηλαδή ότι πρόκειται για θειόλη.
Μοριακή δομή
Αν εξαιρεθεί το άτομο υδρογόνου της υδροθειομάδας, τα υπόλοιπα σχηματίζουν τετραεδρική δομή με το μεν άτομο του άνθρακα στο κέντρο και τα δε τρία (3) άτομα υδρογόνου καθώς και το άτομο του θείου στις κορυφές. Η γωνία C-S-Η πλησιάζει τη γωνία H-S-Η στο υδρόθειο.
Φυσική παρουσία
Απελευθερώνεται, κατά την παραγωγή χαρτιού, ως παραπροϊόν της διεργασίας μετατροπής του ξύλου σε χαρτοπολτό. Κατά την παραγωγή του πολτού, η λιγνίνη αποπολυμερίζεται με πυρηνόφιλη προσβολή από το υδροθειούχο ανιόν (HS-), που είναι ισχυρό πυρηνόφιλο, σε ένα πολύ αλκαλικό μέσο. Ωστόσο, με μια παράπλευρη αντίδραση, το υδροθειούχο ανιόν επιδρά επίσης στις μεθοξυομάδες (OCH3) της λιγνίνης, απομεθυλιώνοντάς τες και παράγοντας ελεύθερες φαινολικές ομάδες (PhO-) και απελευθερώνοντας μεθανοθειόλη. Εξαιτίας του βασικού περιβάλλοντος της διεργασίας η παραγώμενη μεθανοθειόλη γρήγορα αποπρωτονιώνεται, σχηματίζοντας μεθυλοθειούχο ανιόν (CH3S-), που είναι επίσης ισχυρό πυρηνόφιλο και αντιδρά περεταίρω, σχηματίζοντας διμεθυλοθειαιθέρα (DMS, Me2S). Οι ενώσεις αυτές παραμένουν στο μαύρο υπόλειμμα και καίγονται στο λέβητα ανάκτησης, όπου οι θειούχες ενώσεις ανακτώνται με τη μορφή του θειούχου νατρίου (Na2S).
Η μεθανοθειόλη απελευθερώνεται, ακόμη, από την αποσύνθεση οργανικής ύλης στα έλη και βρίσκεται στη λιθανθρακόπισσα, στο φυσικό αέριο και στο αργό πετρέλαιο ορισμένων περιοχών. Υπάρχει, επίσης, σε διάφορα φυτά, και ιδιαίτερα σε λαχανικά, όπως τα ρεπάνια.
Η μεθανοθειόλη ως παραπροϊόν του μεταβολισμού των σπαραγγιών
Η μεθανοθειόλη είναι ένα παραπροϊόν του μεταβολισμού των σπαραγγιών. Η ικανότητα αυτή παραγωγής μεθανοθειόλης, που ανιχνεύεται στα ούρα, μετά την κατανάλωση σπαραγγιών θεωρούνταν κάποτε ότι είναι ένα γενετικό χαρακτηριστικό. Ωστόσο, πρόσφατες έρευνες έδειξαν ότι η ιδιαίτερη οσμή των ούρων, μετά την κατανάλωση σπαραγγιών, είναι στην πραγματικότητα ένα φαινόμενο που ισχύει για όλους τους ανθρώπους, ενώ η ικανότητα να ανιχνεύεται μεθανοθειόλη στα ούρα τους, μετά την κατανάλωση σπαραγγιών, είναι πράγματι ένα γενετικό χαρακτηριστικό (δηλαδή ορισμένων μόνο ανθρώπων). Τα χημικά χαρακτηριστικά που είναι υπεύθυνα για την αλλαγή της οσμής των ούρων φαίνονται 15 λεπτά μετά την κατανάλωση σπαραγγιών.
Βιομηχανική
Με επίδραση υδροθείου (H2S) σε μεθανόλη (CH3OH), παρουσία διοξειδίου του θορίου (ThO2) ή άλλου στερεού όξινου (κατά Λιούις) καταλύτη, όπως η αλουμίνα (Al2O3), παράγεται μεθανοθειόλη :
Από αλομεθάνιο
Με επίδραση όξινου θειούχου καλίου (KHS) σε αλομεθάνιο (CH3X) παράγεται μεθανοθειόλη :
Η αντίδρσση αυτή, όμως, δεν είναι και τόσο αποτελεσματική, γιατί υπάρχει η ακόλουθη παράπλευρη αντίδραση, που ελαττώνει την απόδοση της παραπάνω:
Καλύτερα αποτελέσματα έχει η επίδραση θειουρίας [CS(NR2)2] και στη συνέχεια αλκαλική υδρόλυση του ενδιάμεσου προϊόντος :
Μια άλλη δυνατότητα είναι η μετατροπή του αλομεθανίου πρώτα σε οργανομεταλλική ένωση, μετά επίδραση στοιχειακού θείου και τέλος υδρόλυση της μεθυλοθειομεταλλικής ένωσης που προκύπτει. Για παράδειγμα, με χρήση λιθίου, έχουμε :
Από μεθυλένιο
Με επίδραση μεθυλενίου ([:CH2], δηλαδή CH3Cl + KOH ή με φωτόλυση CH2N2) σε υδρόθειο (H2S), παράγεται μεθανοθειόλη :
Χημικές ιδιότητες και παράγωγα
Η μεθανοθειόλη αποτελεί αντιδραστήριο για την οργανική σύνθεση. Παρουσία υδροξειδίου του νατρίου (NaOH), δίνει ποσοτικά μεθυλοθειούχο ανιόν (MeS−), που αποτελεί ισχυρό πυρηνόφιλο.
Οξεοβασικές ιδιότητες
Όπως και οι άλλες θειόλες, συμπεριφέρεται πολύ παρόμοια με το υδρόθειο.
1. Η μεθανοθειόλη συμπεριφέρεται ως ασθενές οξύ, οπότε σχηματίζει μεθανοθειολικά άλατα (ή «μεθυλομερκαπτίδια») με βάσεις, όπως το υδροξείδιο του νατρίου (NaOH) :
2. Επίσης και με ορισμένα οξείδια, όπως και γενικότερα με ενώσεις που περιέχουν κατιόντα μεταβατικών μετάλλων, όπως ο υδράργυρος, ο χαλκός και το νικέλιο, σχηματίζουν τα αντίστοιχα μεθανοθειολικά :
3. Το άχρωμο άλας της μεθανοθειόλης, το μεθανοθειολικό νάτριο μπορεί να ληφθεί και ως εξής:
Θειολεστέρες
Όπως οι αλκοόλες παράγουν εστέρες με οξέα, έτσι και οι θειόλες παράγουν θειολεστέρες με αυτά. Π.χ. με επίδραση καρβοξυλικών οξέων σε μεθανοθειόλη :
Προσθήκη σε οξιράνιο
Με επίδραση σε οξιράνιο παράγεται 2-μεθυλοθειαιθανόλη : 40px|Οξιράνιο
Meθανοσουλφονικό οξύ
Η μεθανοδιόλη μπορεί να οξειδωθεί σχηματίζοντας μεθανοσουλφονικό οξύ (CH3SO3H), χρησιμοποιώντας ισχυρά οξειδωτικά μέσα.
Ειδικότερα παραδείγματα: