cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πολωνικές Ένοπλες Δυνάμεις
Εξοπλισμός
μικρογραφία| Ένα [[F-16 Fighting Falcon της Πολωνικής Πολεμικής Αεροπορίας κατά τη διάρκεια στρατιωτικής άσκησης, 2019]] Από το 2011, οι Ένοπλες Δυνάμεις βρίσκονται στη μέση ενός μακροπρόθεσμου προγράμματος εκσυγχρονισμού. Τα σχέδια περιλαμβάνουν νέα αντιαεροπορικά πυραυλικά συστήματα, αμυντικά συστήματα βαλλιστικών πυραύλων, ελικόπτερα μεσαίας μεταφοράς και μάχης, υποβρύχια, μη επανδρωμένα εναέρια οχήματα, καθώς και αυτοκινούμενα οβιδοβόλα. Έχουν τεθεί σε εφαρμογή σχέδια τεχνικού εκσυγχρονισμού για τα έτη 2013 έως 2022. Κατά την περίοδο 2013-2016 του σχεδίου, 37,8 δισεκατομμύρια ζλότι, ή το 27,8% του στρατιωτικού προϋπολογισμού της περιόδου, ύψους 135,5 δισεκατομμυρίων ζλότι, επενδύθηκαν στον τεχνικό εκσυγχρονισμό. αριστερά|μικρογραφία| [[Ακταιωρός ORP Ślązak στη Βαλτική Θάλασσα, 2015]] Σημαντικές αποκτήσεις στρατιωτικού εξοπλισμού σχεδιάστηκαν επίσης για την περίοδο του 2022, με το Υπουργείο Άμυνας να δαπανά 61 δισεκατομμύρια ζλότι για περαιτέρω εκσυγχρονισμό. Ένα σημαντικό χαρακτηριστικό του προγράμματος είναι η απόκτηση περίπου 1.200 μη επανδρωμένων εναέριων οχημάτων, συμπεριλαμβανομένων τουλάχιστον 1.000 με δυνατότητες μάχης.
Ντιρκ Χαλς
Βιογραφία
Έργα του αναπαράχθηκαν από μερικούς χαράκτες, όπως οι Κορνέλις φαν Κιττενστάιν, Σάλομον Σαβεράι και Χίλλις φαν Σνάιντελ.
Γκεμιλέρ
Τουριστικά στοιχεία
Το νησί είναι σήμερα ένας δημοφιλής προορισμός για μεγάλα τουρκικά ιστιοφόρα (γκουλέτ), φέρνοντας πολλούς τουρίστες στο νησί, καθώς και από πολλά μικρότερα ιδιωτικά σκάφη αφού ο κόλπος που έχει σχήμα ημισελήνου μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως ασφαλές αγκυροβόλιο. Τα βυζαντινά απομεινάρια είναι ορατά και από τη θάλασσα. Ένα μικρό αυτοσχέδιο εστιατόριο βρίσκεται στον κόλπο για τους καλοκαιρινούς επισκέπτες. Οι ιδιοκτήτες δεν ζουν στο νησί, αλλά επιστρέφουν στην ενδοχώρα τους χειμερινούς μήνες. Μια χρέωση 8 τουρκικών λιρών επιβάλλεται επί του παρόντος προς τους επισκέπτες των ιστορικών χώρων.
Πολωνικές Ένοπλες Δυνάμεις
Εξοπλισμός
Επιπλέον, θα προμηθευτούν νέα ελικόπτερα και συστήματα αεράμυνας μαζί με πέντε ελαφρά σκάφη για το ναυτικό. Μια νέα υποβρύχια δύναμη πρόκειται να λειτουργήσει από κοινού με έναν εταίρο του ΝΑΤΟ και οι γενικές προσπάθειες αναβάθμισης και εκσυγχρονισμού στοχεύουν στην αεράμυνα, τις ναυτικές δυνάμεις, τις δυνατότητες κυβερνοπολέμου, τις τεθωρακισμένες δυνάμεις και τις δυνάμεις εδαφικής άμυνας της χώρας (να έχει 50.000 εθελοντές μέλη).
Ντιρκ Χαλς
Βιογραφία
Μαθήτριά του διετέλεσε η Γιούντιτ Λέιστερ και μαθητής του ο Λούις Μπέρναρντ Κόκλερς. Επηρέασε τους Γιόχανν Χούλσμαν. Βίλλεμ Ντόιστερ και Νατάνιελ Μπάκον.
Γκεμιλέρ
Παραπομπές
Κατηγορία:Νησιά της Τουρκίας
Πολωνικές Ένοπλες Δυνάμεις
Οργάνωση
Οι Πολωνικές Ένοπλες Δυνάμεις αποτελούνται από 114.050 άτομα ενεργό προσωπικό. Το 2020, η δύναμη των στρατευμάτων στους πέντε διαφορετικούς κλάδους ήταν η εξής:
Ντιρκ Χαλς
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι της Χρυσής Εποχής
Πολωνικές Ένοπλες Δυνάμεις
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ενοπλες Δυναμεις
Αϊζάια Μόρις
Ο Αϊζάια Μόρις (Ρίτσμοντ της Βιρτζίνια, 2 Απριλίου 1969), είναι Αμερικάνος πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 2,03 μέτρα και αγωνιζόταν στη θέση του Πάουερ φόργουορντ.
Σταδιοδρομία
Ο Μόρις σπούδασε στο πανεπιστήμιο του Σαν Χακίντο από το 1988 ως το 1990 και μεταγράφηκε στο Άρκανσας για δύο ακόμη χρόνια, παίζοντας σε 72 παιχνίδια με μέσους όρους 8,8 πόντων και 4,5 ριμπάουντ.
Αγωνίστηκε στο ΝΒΑ τη σεζόν 1992-93, αφού επιλέχθηκε στην 37η θέση του ντραφτ από τους Μαϊάμι Χιτ και ανταλλάχθηκε στους Ντιτρόιτ Πίστονς. Σε 25 αγώνες, σημείωνε 2,2 πόντους κατά μέσο όρο και αφέθηκε ελεύθερος μετά το τέλος της χρονιάς. Την επόμενη σεζόν, φόρεσε τη φανέλα της ιταλικής Αρέσιουμ Μιλάνο, η οποία αγωνιζόταν στην Α2 κατηγορία του πρωταθλήματος.
Επέστρεψε στην πατρίδα του για να αγωνιστεί στο CBA, πριν ολοκληρώσει τη σεζόν 1994-95 στη Βενεζουέλα. Το 1995-96, αγωνίστηκε στην ισπανική Liga ACB με την ομάδα της Ουέσκα, έχοντας μέσους όρους 12,7 πόντων και 7,8 ριμπάουντ σε 18 αγώνες, πριν κλείσει τη χρονιά στη Χιλή. Συνέχισε στην Αργεντινή και τη Βενεζουέλα και το 1997-98 επέστρεψε στην Ευρώπη, φορώντας τη φανέλα του Απόλλωνα Λεμεσού.
Τη σεζόν 1998-99, έπαιξε στην Πολωνία με την Πογκόν Ρούντα Σλάσκα, κάτι που επανέλαβε και την επόμενη χρονιά, ενώ τα καλοκαίρια αγωνιζόταν για σύντομα χρονικά διαστήματα στη Βενεζουέλα. Το 2000-01, φόρεσε τη φανέλα της ΑΕΛ Λεμεσού και συνέχισε στη ρωσική Αβτοντόρ Σαρατόφ, πριν υπογράψει στον Άρη Θεσσαλονίκης τον Οκτώβριο του 2001, παραμένοντας όμως στους "κίτρινους" για μόλις τρία παιχνίδια.
Ολοκλήρωσε τη σεζόν 2001-02 στον Ερυθρό Αστέρα Βελιγραδίου και για την επόμενη χρονιά συμφώνησε με την Ένωση Νέων Αγίου Δομετίου για το κυπριακό πρωτάθλημα. Σταμάτησε το μπάσκετ το 2004, αλλά επέστρεψε στους αγωνιστικούς χώρους για να αγωνιστεί στο πρωτάθλημα του ΑΒΑ με τους Άρκανσας Αέρος το 2006-07.
Πηγές
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ντιτρόιτ Πίστονς‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ιταλικών συλλόγων‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές βενεζουελάνικων συλλόγων‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πένιας Ουέσκα‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές αργεντίνικων συλλόγων‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Απόλλωνα Λεμεσού‎‎‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές πορτορικανικών συλλόγων‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές πολωνικών συλλόγων‎‎‎‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΕΛ Λεμεσού‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ρωσικών συλλόγων‎‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ερυθρού Αστέρα Βελιγραδίου‎‎‎‎
Ο Κλάσικο
Ο Κλάσικο (Πορτογαλικά: O' Classico) ή αλλίως Πορτογαλικό κλασικό είναι το όνομα που δίνεται από τα Μ.Μ.Ε. στον ποδοσφαιρικό αγώνα ανάμεσα στους 2 μεγαλύτερους πορτογαλικούς συλλόγους, την Μπενφίκα και την Πόρτο. Αρχικά, ο όρος "O Clássico" αναφερόταν μόνο σε παιχνίδια που παίζονται στο πρωτάθλημα της Πορτογαλίας, αλλά τώρα τείνει να περιλαμβάνει αγώνες που λαμβάνουν χώρα σε άλλες εγχώριες διοργανώσεις όπως το Κύπελλο Πορτογαλίας, το Λίγκ Καπ Πορτογαλίας και το Σούπερ Καπ Πορτογαλίας. Παρά το γεγονός ότι είναι οι δύο πιο πολυβραβευμένοι πορτογαλικοί σύλλογοι στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο, με 7 στο σύνολο ευρωπαϊκούς τίτλους, μεταξύ τους δεν έχουν αναμετρηθεί ποτέ σε ευρωπαϊκή διοργάνωση. Η Μπενφίκα και η Πόρτο είναι δύο από τους τρεις συλλόγους που είναι γνωστοί ως "Big Three" στην Πορτογαλία, με την 3αδα να κλείνει η Σπόρτινγκ Λισαβόνας.
Αντιπαλότητα
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/8c/Matraquilhos_Benfica-Porto.jpg/220px-Matraquilhos_Benfica-Porto.jpg|δεξιά|μικρογραφία| Ένα [[επιτραπέζιο ποδοσφαιράκι που απεικονίζει την αντιπαλότητα μεταξύ Μπενφίκα και Πόρτο.]] σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/3c/The_Da_Luz_Stadium_before_a_game_between_SL_Benfica_and_FC_Porto.jpg/220px-The_Da_Luz_Stadium_before_a_game_between_SL_Benfica_and_FC_Porto.jpg|μικρογραφία| Το "O Classico" στο [[Στάδιο Ντα Λουζ στις 7 Οκτωβρίου 2018.]] Ο πρώτος αγώνας μεταξύ των "Αετών" και των 'Δράκων" ήταν ένας εκθεσιακός αγώνας που έλαβε χώρα στις 28 Απριλίου 1912, με την Μπενφίκα να διασύρει την Πόρτο με 8–2. 8 χρόνια αργότερα, η Πόρτο θα κέρδιζε το πρώτο της Classico, με 3–2. Η Πόρτο θα έπρεπε να περιμένει άλλα 9 χρόνια για να συγκεντρώσει τη δεύτερη νίκη της επί της Μπενφίκα. Πριν από την ίδρυση της Πριμέιρα Λίγκα, το 1934, τόσο η Μπενφίκα όσο και η Πόρτο αγωνίζονταν στα τοπικά τους πρωταθλήματα ποδοσφαίρου. Και οι δύο πλευρές ανταγωνίζονταν επίσης στο Κύπελλο Ποροτγαλίας που αργότερα, το 1938, μετονομάστηκε σε Taça de Portugal.
Ο Νο1 καταζητούμενος
To Ο Νο1 καταζητούμενος (πρωτότυπος τίτλος: A most wanted man) είναι αγγλική κατασκοπική ταινία του 2014, βασισμένη στο μυθιστόρημα A most wanted man του Τζον Λε Καρρέ. Η σκηνοθεσία είναι του Άντον Κόρμπιν και το σενάριο του Άντριου Μπόβελ.
Ο Κλάσικο
Αντιπαλότητα
Μέχρι το 1934, η Μπενφίκα κέρδισε 9 φορές το πρωτάθλημα Λισσαβόνας καθώς και δύο φορές το Κύπελλο Λισσαβόνας, ενώ η Πόρτο κέρδιζε το πρωτάθλημα του Πόρτο 19 φορές καθώς και 2 φορές το Κύπελλο Πόρτο. Η Μπενφίκα θα συναντούσε την Πόρτο για πρώτη φορά σε επίσημο αγώνα στην διοργάνωση του κυπέλλου που κατά τις πρώτες περιόδους του πορτογαλικού ποδοσφαίρου λεγόταν Campeonato de Portugal. Η Μπενφίκα νίκησε την Πόρτο στον τελικό του Campeonato de Portugal το 1931, με 3–0 στο "Campo do Arnado" στην Κοΐμπρα. 2 γκολ από τον Βίκτορ Σίλβα και ένα από τον Αουγκούστο Ντινίς σφράγισαν τη νίκη και το δεύτερο Campeonato de Portugal στην ιστορία της Μπενφίκα.
Ο Νο1 καταζητούμενος
Πλοκή
Ο Ίσα Καρπόφ είναι ένας Ρωσοτσετσένος μουσουλμάνος πρώην φυλακισμένος, που φτάνει παράνομα στη Γερμανία για να ξεφύγει από τη ζωή που ζούσε πριν. Οι μυστικές υπηρεσίες τον ανακαλύπτουν, όμως δημιουργείται έριδα μεταξύ τους για τον τρόπο χειρισμού της υπόθεσης. Η ομάδα με επικεφαλής τον Γκίντερ Μπάχμαν θεωρεί πως θα πρέπει να αφήσουν τον Καρπόφ να δράσει για να βρουν και μέσω αυτού και άλλους εμπλεκόμενους. Αυτή η προσέγγιση τους φέρνει σε ρήξη με τον Γερμανό πράκτορα Ντίτερ Μορ και την Αμερικανίδα διπλωμάτη Μάρθα Σάλιβαν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Γερμανόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αραβόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε βρετανικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Πολιτικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές αστυνομικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές αστυνομικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές κατασκοπικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Γερμανία Κατηγορία:Ταινίες του 2014
Ο Κλάσικο
Αντιπαλότητα
Στα τέλη της δεκαετίας του 1950 και της δεκαετίας του 1960 η Μπενφίκα κυριαρχεί όχι μόνο στις εγχώριες διοργανώσεις αλλά και στις ευρωπαϊκές. Η άφιξη του Εουσέμπιο είδε την Μπενφίκα να εξασφαλίζει 8 τίτλους πρωταθλήματος σε 10 χρόνια. Τα πρωταθλήματα της Μπενφίκα συνδυάστηκαν με δύο διαδοχικές κατακτήσεις Κυπέλλου πρωταθλητριών τα οποία κατακτήθηκαν το 1961, με 3–2 εναντίον της Μπαρτσελόνα και το 1962, με 5–3 εναντίον της Ρεάλ Μαδρίτης. Η δεκαετία του 1970 είδε τη συνέχιση της κυριαρχίας της Μπενφίκα μέχρι τη σεζόν 1977-78, κατά την οποία η Πόρτο κέρδισε το πρωτάθλημα για πρώτη φορά μετά από 19 χρόνια. Στη δεκαετία του 1980 και στις αρχές της δεκαετίας του 1990, τόσο η Μπενφίκα όσο και η Πόρτο μάχονταν για τον τίτλο του πρωταθλητή. Η αναβίωση της Πόρτο και η εισαγωγή του Χόρχε Νούνο Πίντο ντα Κόστα στην θέση προέδρου για τους "δράκους", οδήγησαν την Πόρτο να φτάσει σε νέα ύψη, κατακτώντας το κύπελλο πρωταθλητριών για πρώτη φορά, νικώντας την Μπάγερν Μονάχου με 2–1 στον τελικό του κυπέλλου πρωταθλητριών του 1987. 3 χρόνια αργότερα, η Μπενφίκα έφτασε στον 8ο ευρωπαϊκό τελικό της, τον τελικό του 1990, χάνοντας με 1–0 από τη Μίλαν.
Τη δεκαετία του 1990, η Πόρτο άρχισε να κυριαρχεί στο πορτογαλικό ποδόσφαιρο, κατακτώντας 5 συνεχόμενους τίτλους πρωταθλήματος. Η ένταση μεταξύ αυτών των δύο συλλόγων στη δεκαετία του '90 κορυφώθηκε, από το γεγονός ότι οι πρώην Πορτογάλοι διεθνείς συμπαίκτες Ζοάο Πίντο, που έπαιζε για την Μπενφίκα, και ο Παουλίνιο Σάντος, που έπαιζε στην Πόρτο, δήλωσαν δημόσια ότι αντιπαθούν ο ένας τον άλλον. Η νέα χιλιετία είδε μια συνέχιση της κυριαρχίας της Πόρτο. Η Πόρτο θα έφτανε στα ύψη στον τελικό του 1987, αφού ο Ζοσέ Μουρίνιο οδήγησε τους "Dragões" στην κατάκτηση του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ το 2003 και στου ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ το 2004. Η Μπενφίκα κέρδισε το πρωτάθλημα το 2005 για πρώτη φορά μετά από 10 χρόνια για να ανακόψει την δυναστεία της Πόρτο. Κατά το δεύτερο μισό της δεκαετίας του 2000, και οι δύο πλευρές διεκδικούσαν την πρώτη θέση, με τον ανταγωνισμό να φούντωσε όταν ο Κριστιάν Ροντρίγκεζ της Μπενφίκα εντάχθηκε στην Πόρτο το καλοκαίρι του 2008 για να γίνει ο τρίτος παίκτης της Μπενφίκα στην πρόσφατη ιστορία που έκανε την συγκεκριμένη αλλαγή. Το 2010, μετά από τέσσερις σεζόν, η Μπενφίκα κατέκτησε τον 32ο τίτλο του πρωταθλήματος στην ιστορία της. Επίσης το 2010, η Μπενφίκα νίκησε την Πόρτο με 3–0 στον τελικό του Λιγκ Καπ Πορτογαλίας, για να κερδίσει τον πρώτο από τους τέσσερις συνεχόμενους τίτλους Λίγκ Καπ, μια διοργάνωση που η Πόρτο δεν έχει κερδίσει ποτέ.
Την επόμενη χρονιά, η Πόρτο σημείωσε τη μεγαλύτερη εντός έδρας νίκη της επί της Μπενφίκα, με 5–0 σε έναν αγώνα πρωταθλήματος. Η Πόρτο εξασφάλισε το τρεμπλ την ίδια σεζόν, στην οποία κατέκτησε τον τίτλο του πρωταθλήματος, το Κύπελλο Πορτογαλίας καθώς και το ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ. Το 2013, η Πόρτο κέρδισε το Supertaça Cândido de Oliveira. Στις 18 Μαΐου 2014, η Μπενφίκα έγραψε ιστορία αφού πέτυχε το εγχώριο τρεμπλ κατακτώντας την Πριμέιρα Λίγκα, το Κύπελλο Πορτογαλίας και το Λιγκ Καπ. Αργότερα, η Μπενφίκα εξασφάλισε άλλα 4 πρωταθλήματα – 4 σερί και 37 συνολικά, ο τελευταίος αποτελεί ρεκόρ στην Πορτογαλία – και κέρδισε άλλα δύο κύπελλα πρωταθλήματος, φτάνοντας το ρεκόρ των 7 σερί συνολικά. Η Πόρτο και η Μπενφίκα θα πήγαιναν "παρέα" ως πρωταθλητές πρωταθλήματος από τη σεζόν 2017–18 έως τη σεζόν 2019–20. Η Πόρτο είναι η τρέχουσα κάτοχος του τίτλου για την σεζόν 2021–22.
Σύγκριση τίτλων
Αυτές είναι οι μεγάλες ποδοσφαιρικές διακρίσεις της Μπενφίκα και της Πόρτο. Στην λίστα δεν συμπεριλαμβάνεται το Λατινικό Κύπελλο της Μπενφίκα.
Ρεκόρ και στατιστικά στοιχεία
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/76/Porto_-_Benfica_Graph.jpg/400px-Porto_-_Benfica_Graph.jpg|δεξιά|μικρογραφία|400x400εσ| Διάγραμμα που δείχνει τις θέσεις τερματισμού στο πρωτάθλημα της Μπενφίκα (κόκκινο) και της Πόρτο (μπλε) μεταξύ των σεζόν 1934–35 και 2009–10
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικά ντέρμπι Κατηγορία:ΦΚ Πόρτο Κατηγορία:ΣΛ Μπενφίκα Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Πορτογαλικά (pt)
Εντ Σάλιβαν
Ο Έντουαρντ Βίνσεντ Σάλιβαν (Edward Vincent Sullivan, 28 Σεπτεμβρίου 1901 – 13 Οκτωβρίου 1974) ήταν Αμερικανική τηλεοπτική προσωπικότητα, ιμπρεσάριος, αθλητικός και ψυχαγωγικός ρεπόρτερ και αρθρογράφος για τη New York Daily News και το Chicago Tribune New York News Syndicate. Ήταν ο δημιουργός και οικοδεσπότης του τηλεοπτικού προγράμματος βαριετέ The Toast of the Town, το οποίο το 1955 μετονομάστηκε σε The Ed Sullivan Show. Μεταδιδόμενο από το 1948 έως το 1971, σημείωσε ρεκόρ ως το μακροβιότερο βαριετέ σόου στην ιστορία των τηλεοπτικών μεταδόσεων των ΗΠΑ. «Ήταν, σχεδόν με κάθε μέτρο, η τελευταία μεγάλη τηλεοπτική εκπομπή», είπε ο τηλεοπτικός κριτικός Ντέιβιντ Χίνκλεϊ. «Είναι μια από τις πιο όμορφες, αγαπημένες αναμνήσεις μας από την ποπ κουλτούρα».
Ο Σάλιβαν ήταν ραδιοτηλεοπτικός πρωτοπόρος κατά τα πρώτα χρόνια της αμερικανικής τηλεόρασης. Όπως έγραψε ο κριτικός David Bianculli, «Πριν από το MTV, ο Σάλιβαν παρουσίαζε ροκ συγκροτήματα. Πριν από το Bravo, παρουσίασε τζαζ και κλασική μουσική και θέατρο. Πριν από το Comedy Channel, ακόμη και πριν από το The Tonight Show, ο Σάλιβαν ανακάλυψε, έχρισε και δημοσιοποίησε νέους κωμικούς. Πριν υπήρχαν 500 κανάλια, πριν υπάρξουν καλωδιακά, ο Εντ Σάλιβαν ήταν εκεί που ήταν η επιλογή. Από την αρχή, ήταν πράγματι "the Toast of the Town (ο αγαπημένος όλων)".» Το 1996, ο Σάλιβαν ήταν στην 50η θέση στο «50 Μεγαλύτεροι Τηλεοπτικοί Αστέρες όλων των Εποχών» του TV Guide.
Κλαίρη του Βελγίου
Η Κλαίρη του Βελγίου (Claire de Belgique, γεννημένη ως Κλαίρη Λουίζα Κουμς Claire Louise Coombs, 18 Ιανουαρίου 1974 -) είναι η σύζυγος του Πρίγκιπα Λαυρέντιου του Βελγίου.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 18 Ιανουαρίου 1974 στο Μπαθ του Σόμερσετ στην Αγγλία, κόρη του Βρετανού επιχειρηματία Νικόλαου Ιωάννη Κουμς και της Βελγίδας Νικόλ Μέρτενς. Έχει μια μεγαλύτερη αδελφή την Τζοάνα και ένα μικρότερο αδελφό, τον Μάθιου.
Στις 12 Απριλίου 2003 η Κλαίρη παντρεύτηκε τον Πρίγκιπα Λαυρέντιο του Βελγίου στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Μιχαήλ και Αγίας Γουδούλης. Το ζευγάρι μαζί απέκτησε τρία παιδιά:
Σε αντίθεση με τις δύο εξ αγχιστείας αδελφές της, Βασίλισσα Ματθίλδη και Πριγκίπισσα Άστριντ, η Κλαίρη δεν έχει καθορισμένα επίσημα καθήκοντα. Εμφανίζεται περιστασιακά στο κοινό και συνοδεύει τον σύζυγό της, γενικά για την υποστήριξη των περιβαλλοντικών αιτιών ή φιλανθρωπικών οργανώσεων για ζώα.
Είναι πρωτοπόρος της Χορωδίας της Βρυξελλών, η οποία τραγούδησε στο θρησκευτικό μέρος της τελετής γάμου της. Δραστηριοποιείται επίσης σε οργανισμούς που συνδέονται με το Ηνωμένο Βασίλειο στο Βέλγιο. Είναι μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Βρετανικού Σχολείου των Βρυξελλών και συμμετέχει ενεργά σε φιλανθρωπικές και αναμνηστικές εκδηλώσεις που διοργανώνει ο Βρετανός Πρέσβης στο Βέλγιο.
Τιμητικές διακρίσεις
Βελγικές
Ξένες
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα Κατηγορία:Πριγκίπισσες του Βελγίου
Πριγκίπισσα Νίνα Γεωργίεβνα της Ρωσίας
Η Νίνα Γκεοργκίεβνα, Нина Георгиевна, (20 Ιουνίου 1901 – 27 Φεβρουαρίου 1974), ήταν η πρώτη κόρη του Γεωργίου Μιχαήλοβιτς μεγάλου δούκα της Ρωσίας (εγγονού του Νικολάου Α΄ Αυτοκράτορα της Ρωσίας) και της Μαρίας πριγκίπισσας της Ελλάδας, κόρης του Γεωργίου Α΄ της Ελλάδας. Άφησε την πατρίδα της το 1914, πριν ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος τελειώσει την εκπαίδευσή της στην Αγγλία και πέρασε το υπόλοιπο της ζωής της στην εξορία. Στο Λονδίνο το 1922 παντρεύτηκε τον πρίγκιπα Παύλο Τσαβτσαβάντζε, απόγονο του τελευταίου βασιλιά της Γεωργίας. Είχαν ένα παιδί, τον πρίγκιπα Δαβίδ Τσαβτσαβάντζε, που γεννήθηκε εκεί δύο χρόνια αργότερα. Το 1927 η τριμελής οικογένεια μετακόμισε στις Ηνωμένες Πολιτείες και εγκαταστάθηκε στη Νέα Υόρκη. Το 1939 αγόρασαν ένα σπίτι στο Γουέλφλητ της Μασαχουσέτης. Η πριγκίπισσα Νίνα ήταν καλλιτέχνης και ο σύζυγός της εργάστηκε ως συγγραφέας: έγραψε πέντε βιβλία και μετέφρασε αρκετά άλλα. Ο γιος τους πρίγκιπας Δαβίδ υπηρέτησε στον αμερικανικό στρατό κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και, εν μέρει χάρη στις γνώσεις του στα ρωσικά, έγινε τελικά αξιωματικός της CIA. Μετά τη συνταξιοδότησή του, έγραψε τα απομνημονεύματά του και δημοσίευσε εκείνα της γιαγιάς του, Μαρίας της Ελλάδας, μεγάλης δούκισσας Γεωργίου, καθώς και ένα βιβλίο για τους μεγάλους δούκες της Ρωσίας.
Πρώιμη ζωή
αριστερά|μικρογραφία| Η [[Μαρία Γεωργίεβνα (Μαρία της Ελλάδας και της Δανίας)|Μαρία πριγκίπισσα της Ελλάδας με τη νεογέννητη κόρη της πριγκίπισσα Νίνα. Πορτρέτο του K. Mακόβσκυ.]] Η πριγκίπισσα Νίνα γεννήθηκε στις 20 Ιουνίου (Π.Η. 7 Ιουνίου) 1901 στο Νέο Παλάτι Μιχαηλόφσκι στο Ανάχωμα του Παλατιού στην Αγία Πετρούπολη, την κατοικία του εκ πατρός πάππου της, μεγάλου δούκα Μιχαήλ Νικολάγιεβιτς της Ρωσίας. Ήταν η μεγαλύτερη κόρη του μεγάλου δούκα Γεωργίου Μιχαήλοβιτς και της Μαρίας πριγκίπισσας της Ελλάδας (τώρα μεγάλης δούκισσας Μαρίας Γεωργίεβνας της Ρωσίας). Μέσω του πατέρα της, ήταν μέλος της οικογένειας Ρομάνοφ και πριγκίπισσα με αυτοκρατορικό αίμα, ως δισεγγονή του τσάρου Νικολάου Α΄ της Ρωσίας. Η μητέρα της Νίνας ήταν πριγκίπισσα της Ελλάδας και της Δανίας, και από τη μητρική της πλευρά, η Νίνα ήταν εγγονή του βασιλιά Γεωργίου Α΄ της Ελλάδας, δισεγγονή του βασιλιά Χριστιανού Θ΄ της Δανίας και συγγενής με μέλη πολλών ευρωπαϊκών βασιλικών οικογενειών.
Η πριγκίπισσα Νίνα πέρασε τα πρώτα χρόνια της ζωής της στα διαμερίσματα της οικογένειάς στο Νέο Ανάκτορο Μιχαηλόφσκι. Το 1905, ωστόσο, η οικογένεια μετακόμισε σε ένα νεόκτιστο μικρόανάκτορο στην Κριμαία. Κατασκευασμένο σε αγγλικό στυλ, έδωσαν στο ακίνητο ένα ελληνικό όνομα, "Χάραξ". Για εννέα χρόνια η οικογένεια έκανε μια ήσυχη ζωή. Συνομήλικη με τις δύο μικρότερες κόρες του Τσάρου Νικολάου Β΄, η πριγκίπισσα Νίνα και η μοναδική αδελφή της Πριγκίπισσα Ξένια, έπαιζαν μερικές φορές μαζί τους, ενώ βρίσκοντο στην αυτοκρατορική πρωτεύουσα. Ο γάμος των γονιών της Νίνας ήταν δυστυχισμένος. Ο μεγάλος δούκας Γεώργιος ήταν αφοσιωμένος πατέρας και οι δύο μικρές ήταν κοντά του, αλλά η Μαρία δεν συμπάθησε ποτέ τη Ρωσία και τελικά αποξενώθηκε από τον σύζυγό της. Τον Ιούνιο του 1914, η Μαρία πήρε τις δύο κόρες της στην Αγγλία με το πρόσχημα της βελτίωσης της υγείας τους. Στην πραγματικότητα ήθελε να χωρίσει από τον άντρα της. Όταν ξεκίνησε ο Α΄ Π. Πόλεμος ένα μήνα μετά την άφιξή της, η Μαρία δεν έσπευσε να επιστρέψει στη Ρωσία και αργότερα ήταν πολύ επικίνδυνο να επιχειρήσει να επιστρέψει. Η πριγκίπισσα Νίνα και η αδελφή της δεν είδαν ποτέ ξανά τον πατέρα τους. Φυλακίστηκε από τους Μπολσεβίκους και αργότερα πυροβολήθηκε από ένα εκτελεστικό απόσπασμα, μαζί με άλλους συγγενείς του Ρομανόφ τον Ιανουάριο του 1919. Κατά τη διάρκεια των ταραγμένων ετών του Α' Παγκοσμίου Πολέμου και της Ρωσικής Επανάστασης, η πριγκίπισσα Νίνα έμεινε να ζει με ασφάλεια στο Λονδίνο με τη μητέρα της και την αδελφή της. Και οι δύο αδελφές τιμούσαν τη μνήμη του πατέρα τους και αγανακτούσαν με τη μητέρα τους. Εν μέρει για να ξεφύγουν από τον έλεγχό της, παντρεύτηκαν και οι δύο πολύ νέες.
Γάμος
Η πριγκίπισσα Νίνα παντρεύτηκε τον πρίγκιπα Παύλο Αλεξάντροβιτς Τσαβτσαβάτζε (1899–1971) στις 3 Σεπτεμβρίου 1922 στο Λονδίνο. Ο Παύλος καταγόταν από την οικογένεια Chavchavadze της επαρχίας Kakheti στη Γεωργία, και επίσης, σε απευθείας γραμμή, από τον τελευταίο βασιλιά της Γεωργίας, Γεώργιο ΙΒ΄. Είχαν πρωτογνωριστεί ως παιδιά, όταν εκείνος ήταν εννέα και εκείνη επτά, σε ένα πάρτι στη βρετανική πρεσβεία στη Ρώμη το 1908. Όταν συναντήθηκαν στη συνέχεια, ήταν στο Λονδίνο πολλά χρόνια αργότερα. Μέχρι να παντρευτούν, ο κόσμος που γνώριζαν είχε αλλάξει ριζικά, με την κατάρρευση του φεουδαρχικού συστήματος στη Ρωσία, την άνοδο των Μπολσεβίκων και την προσάρτηση της Γεωργίας στη Σοβιετική Ένωση. Τα περισσότερα από τα αριστοκρατικά τους πλούτη χάθηκαν στην επανάσταση, αλλά ποτέ δεν παραπονέθηκαν για τις υλικές τους απώλειες. Ο πρίγκιπας Παύλος, ο οποίος έχασε και τον πατέρα του στα χέρια των Μπολσεβίκων, υπηρέτησε τον στρατό σε δύο ηπείρους. Το ζεύγος είχε ένα παιδί, τον πρίγκιπα Δαβίδ Τσαβτσαβάτζε, που γεννήθηκε το 1924 στο Λονδίνο.
Το 1927 η πριγκίπισσα Νίνα μετακόμισε με την οικογένειά της στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου εγκαταστάθηκαν στη Νέα Υόρκη. Το 1939 μετακόμισαν στο Γουέλφλιτ της Μασαχουσέτης. Η πριγκίπισσα Νίνα ήταν καλλιτέχνης, και ο σύζυγός της εργάστηκε ως συγγραφέας: έγραψε πέντε βιβλία και μετέφρασε αρκετά άλλα. Ο γιος τους, πρίγκιπας Δαβίδ, εν μέρει χάρη στις γνώσεις του στα ρωσικά, έγινε τελικά αξιωματικός της CIA. Μετά τη συνταξιοδότησή του, έγραψε ένα βιβλίο για τους Μεγάλους Δούκες της Ρωσίας. Ο σύζυγος τής πριγκίπισσας Νίνας απεβίωσε το 1971, εκείνη επέζησε αυτού μόνο για μερικά χρόνια. Απεβίωσε κοντά στο Χαϊάνις της Μασαχουσέτης το 1974, σε ηλικία 72 ετών. Ο γιος της άφησε απογόνους.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Έλληνες της Ρωσίας
Windows Odyssey
Ανάπτυξη
Τα Windows Odyssey προοριζόταν να αντικαταστήσουν τα προσανατολισμένα στις επιχειρήσεις Windows 2000. Η ανάπτυξη ξεκίνησε το 1999 και βασίστηκε στα Windows 2000. Ο αριθμός έκδοσης των Windows Odyssey είναι ακόμα άγνωστος και μη επαληθευμένες πηγές ισχυρίζονται πως ήταν Windows NT 6.0.
Χαρακτηριστικά που βρέθηκαν στα Windows Odyssey ήταν το νέο Κέντρο δραστηριοτήτων και το νέο περιβάλλον εργασίας χρήστη. Ωστόσο, λόγω των υψηλών απαιτήσεων υλικού και επειδή τα Windows Odyssey και ο βασισμένος στον καταναλωτή Windows Neptune βασίστηκαν στον ίδιο κώδικα, η Microsoft τα συνδύασε για να σχηματίσει την κωδική ονομασία "Whistler" η οποία αργότερα θα ήταν τα Windows XP για αποδοτικότητα. Δεν κυκλοφόρησε επίσημα καμία έκδοση των Windows Odyssey.
Στα χαρακτηριστικά που υπήρχαν στα Windows Odyssey ήταν το νέο Κέντρο Ενεργειών (Activity Center) και η νέα διεπαφή χρήστη.
Ωστόσο, λόγω των υψηλών απαιτήσεων των Windows Odyssey σε υλικό και επειδή τα Windows Odyssey και τα προσανατολισμένα προς τους ιδιώτες καταναλωτές Windows Neptune βασίζονταν στον ίδιο κώδικα, η Microsoft τα συνδύασε για να κατασκευάσει τα Windows με την κωδική ονομασία "Whistler", η οποία αργότερα θα γινόντουσαν τα Windows XP. Καμία έκδοση των Windows Odyssey δεν κυκλοφόρησε επίσημα.
Εμπιστευτικά έγγραφα από την υπόθεση Comes εναντίον Microsoft δηλώνουν ότι τα Windows Odyssey πράγματι ήταν υπό ανάπτυξη.
Βιβλιογραφικές Αναφορές
Κατηγορία:Microsoft Windows
Ίβο Πέτοβιτς
Ο Ίβο Πέτοβιτς ( μαυροβουνιακά; Иво Петовић ; γεννήθηκε στις 26 Σεπτεμβρίου 1963) είναι Μαυροβούνιος επαγγελματίας προπονητής καλαθοσφαίρισης και πρώην παίκτης.
Πρώιμη ζωή
Ο Πέτοβιτς γεννήθηκε το 1963 σε οικογένεια Κροατών του Μαυροβουνίου στο Μούο στον κόλπο του Κότορ.
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Κατά τη διάρκεια των αγωνιστικών του ημερών, ο Πέτοβιτς έπαιξε στις εγχώριες ομάδες Μπουντούτσνοστ και Ερυθρό Αστέρα και στην ΑΕΚ. Στη συνέχεια, έπαιξε στο Λουξεμβούργο, τη Σουηδία, την Πορτογαλία, τη Σλοβακία, τη Ρωσία, την Τυνησία, την Π.Γ.Δ.Μ., την Ελβετία και τη Ρουμανία. Αποσύρθηκε ως παίκτης το 1999.
Σταδιοδρομία στην Εθνική Ομάδα
Ο Πέτοβιτς ήταν μέλος της ομάδας παίδων της Γιουγκοσλαβίας στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Παίδων του 1981 στην Ελλάδα. Σε επτά παιχνίδια στη διοργάνωση, είχε μέσο όρο 6,7 πόντους ανά παιχνίδι.
Ο Πέτοβιτς ήταν μέλος της ομάδας εφήβων της Γιουγκοσλαβίας που κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Εφήβων του 1982 στη Βουλγαρία. Σε έξι παιχνίδια στη διοργάνωση, είχε μέσο όρο 5,2 πόντους ανά αγώνα. Ήταν επίσης μέλος της εθνικής ομάδας Νέων στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Νέων του 1983 στην Πάλμα δε Μαγιόρκα της Ισπανίας. Σε οκτώ παιχνίδια στη διοργάνωση, είχε κατά μέσο όρο 7 πόντους ανά παιχνίδι.
Προπονητική πορεία
Το 2000, ο Πέτοβιτς ίδρυσε την KK Σταρς, μία ακαδημία νέων με έδρα τη γενέτειρά του, όπου προπονεί τη νεολαία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ερυθρού Αστέρα Βελιγραδίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπούντουτσνοστ Ποντγκόριτσα Κατηγορία:Σέντερ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Γιώργος Χριστοδουλίδης (συγγραφέας)
Ο Γιώργος Χριστοδουλίδης είναι Έλληνας ποιητής και δημοσιογράφος. Γεννήθηκε στη Μόσχα της Σοβιετικής Ένωσης το 1968 και μεγάλωσε στη Λάρνακα. Εργάζεται ως δημοσιογράφος στη Λευκωσία.
Βιογραφία
Ο Γιώργος Χριστοδουλίδης γεννήθηκε στη Μόσχα το 1968 και μεγάλωσε στη Λάρνακα. Σπούδασε δημοσιογραφία στο πανεπιστήμιο Λομονόσοφ της Μόσχας (ΜΑ in Journalism). Έχει εκδώσει 8 ποιητικές συλλογές.
Για την πρώτη του ποιητική συλλογή, Ένια, (Εκδόσεις Ατέλεια, Λευκωσία 1996) τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Νέου Λογοτέχνη, ενώ για τη δεύτερη, Ονειτροτριβείο (Γαβριηλίδης, Αθήνα 2001) με το Κρατικό Βραβείο Ποίησης. Ακολούθησε το Εγχειρίδιο Καλλιεργητή (Γκοβόστη, Αθήνα 2004), Το Απραγματοποίητο (Γαβριηλίδης, Αθήνα 2010) και ο Δρόμος μεταξύ Ουρανού και Γης (Φαρφουλάς, 2013).
Το 2019 κυκλοφόρησε η 7η ποιητική του συλλογή Μυστικοί Άνθρωποι, εκδόσεις Κύμα, Αθήνα, ενώ αρχές του 2020 η 8η με τίτλο Ελαφρώς Θλιμμένος, εκδόσεις Πικραμμένος, μια συνεταιρική τετραλογία μαζί με τους ποιητές Σωτήρη Παστάκα, Αντώνη Σκιαθά και Βαγγέλη Τασιόπουλο, η οποία παρουσιάστηκε τον Φεβρουάριο του ίδιου έτους στη Θεσσαλονίκη και στο Γαλλικό Πολιτιστικό Κέντρο της Λάρισας.
To 2019, το ποίημα του "Είδη Πρώτης Ανάγκης" από το "Εγχειρίδιο Καλλιεργητή", Γκοβόστης 2005, σε μετάφραση στα γερμανικά της Michaela Prinzinger συμπεριλήφθηκε στην Ανθολογία Ευρωπαϊκής Ποίησης " Grand Tour" - Μάρτιος 2019. Την επιμέλεια της Ανθολογιας ανέθεση η German Academy for Language and Literature στους ποιητές Jan Wagner και Federico Italiano.
Το 2018 επιμελήθηκε μαζί με τον Παναγιώτη Νικολαϊδη την «ΑΝΘΟΛΟΓΙΑ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ 1960-2018» η οποία εκδόθηκε το Νοέμβριο του ίδιου έτους από τις εκδόσεις «κυμα», Αθήνα.
Την Άνοιξη του 2018 ο Παλαιστίνιος ποιητής Najwan Darwish μετέφρασε 10 ποιήματα του Χριστοδουλίδη τα οποία δημοσιεύτηκαν στην παναραβική εφημερίδα Alaraby.
Τον Ιούνιο του 2010 μια επιλογή ποιημάτων εκδόθηκε στα γερμανικά, στο Βερολίνο, στο πλαίσιο του Φε στιβάλ Ποίησης του Βερολίνου (Poesiefestival Berlin) και αναρτήθηκαν στον ιστότοπο του Φεστιβάλ https://www.lyrikline.org/en/poems/kalokairi-1983-6883#.WnwoJHyYPIU
σε απαγγελία του ιδίου του ποιητή.
Το 2011, πέραν των 150 ποιημάτων του, που διατρέχουν δεκαπέντε χρόνια ποιητικής πορείας, μεταφράστηκαν στα βουλγάρικα από τη Βασίλκα Πετρόβα-Χατζήπαπα, σε αυτόνομη έκδοση με τον τίτλο Ονειροτριβείο (Σόφια, 2011).
To 2014, 6 βιντεοποιήματα του παρουσιάστηκαν στη Γερμανία. Ποιήματά του έχουν επίσης μεταφραστεί στις πλείστες ευρωπαϊκές γλώσσες ενώ δημοσιεύτηκαν σε κυπριακά και ξένα λογοτεχνικά περιοδικά.
Παρουσιάζεται επίσης σε σημαντικές ανθολογίες ποίησης και ποιητικές εκδόσεις, όπως: ARS POETICA 1, Πάτρα 2018, Anthologie de la poesie chypriote cotemporaine (editions Variations 2016), Θυμήσου, η κατοχή εξακολουθεί να υφίσταται (εκδόσεις Ανευ,2014), Uva di Cipro- Antologia della giovane poesia greco-cipriota ( Edizioni Joker 2014), Η ποίηση για την ποίηση (εκδόσεις ΠΕΝ Κύπρου 2012), Το Καταφύγιο (Αθήνα 2011),Nέα Ευθύνη (Αθήνα 2011), Ανθολογία Σύγχρονης Κυπριακής Ποίησης(Μανδραγόρας 2011) Αύριο, Maňana, Tomorrow (Λεμύθου, 2011), Ιστορία της Νεότερης Κυπριακής Λογοτεχνίας (Λευκωσία 2010), Ο ποιητής και ο κόσμος του (Λευκωσία, 2010), Εν αρχή ην ο λόγος (Λευκωσία, 2009), Σύγχρονη Κυπριακή Λογοτεχνία (εκδόσεις Πλάμικ, Σόφια 2009), Zypern Literarisch (Γερμανία 2008), Ανθολογία Κυπρίων Ποιητών (1950-2008), Επιμέλεια Σ.Π. Βαρνάβας – Σ.Λ. Σκαρτσής, εκδ. «Ταξιδευτής», Αθήνα 2008, Zypern Poesie & Fotografie (Berlin 2008), Kipras Djeza (Λετονία 2007), Fern von der dicht besiedelten Sprache (Romiosini Verlag,Koln2006)κ.αΣυμμετοχή σε Διεθνείς Εκδηλώσεις (επιλογή)
Literature Express Europa 2000: Σε διάστημα 45 ημερών, o Γ.Χριστοδουλίδης μαζί με 100 άλλους Ευρωπαίους λογοτέχνες ταξίδεψαν με ειδικά διαμορφωμένο τρένο, σε πέραν των 20 πόλεων και 10 χωρών, συμμετέχοντας σε δεκάδες ποιητικές εκδηλώσεις. Το ποίημα του Χριστοδουλίδη «Οι θήκες των βιολιών» μελοποιήθηκε και δραματοποιήθηκε στο Παρίσι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κύπριοι ποιητές
Μεντιτερανέο
Το Μεντιτερανέο (ιταλικά: Mediterraneo) είναι ιταλική κινηματογραφική ταινία του 1991 η οποία κέρδισε το Όσκαρ καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας του 1991. Η πλοκή εξελίσσεται κατά τον Β´ Παγκόσμιο Πόλεμο όπου μια ομάδα Ιταλών στρατιωτών βρίσκονται αποκλεισμένοι σε ένα νησί του Αιγαίου, ξεχασμένοι από τον πόλεμο, και αλληλεπιδρούν με τους ντόπιους. Η κινηματογράφηση έγινε στο Καστελόριζο, και η ταινία σημείωσε εισπρακτική επιτυχία.
Πλοκή
Το 1941, ένα έτος μετά τη συμμαχία της φασιστικής Ιταλίας με τη ναζιστική Γερμανία εναντίον των συμμάχων κατά τον Β´ Παγκόσμιο Πόλεμο, μια μικρή ομάδα απείθαρχων Ιταλών στρατιωτών στέλνεται ως φρουρά σε ένα μικρό ελληνικό νησί του Αιγαίου πελάγους για 4 μήνες. Επικεφαλής τους είναι ένας ανθυπολοχαγός στον οποίο αρέσει η τέχνη, ένας επιθετικός λοχίας, ένας γεωργός ο οποίος έχει συνοδεία το αγαπημένο του γαϊδούρι την Συλβάνα, και άλλοι διάφοροι ιδιόρρυθμοι χαρακτήρες.
Οι στρατιώτες αναμένουν να δεχθούν επίθεση στο νησί από εξωτερικές δυνάμεις, και παίρνουν μια σειρά ανεπαρκών μέτρων. Κάποια στιγμή ανακαλύπτουν ένα μικρό ακατοίκητο χωριό. Με την έλευση της νύχτας, παρατηρούν βομβαρδισμούς στον μακρινό ορίζοντα και συνειδητοποιούν πως το πλοίο το οποίο θα τους παρελάμβανε καταστράφηκε. Κατόπιν, μυστηριωδώς, οι κάτοικοι του εγκαταλελειμμένου χωριού αποφασίζουν να εμφανιστούν, λέγοντας πως είχαν αναγκαστεί να κρυφτούν καθώς οι Γερμανοί οι οποίοι βρίσκονταν προηγουμένως στο νησί είχαν πάρει όλους τους άντρες μαζί τους. Βλέποντας ωστόσο πως οι Ιταλοί ήταν ακίνδυνοι, αποφάσισαν να εμφανιστούν και πάλι και να συνεχίσουν την καθημερινή ζωή τους.
Οι άντρες αποχωρούν κάποιο καιρό αργότερα για την Ιταλία, με την επιστροφή των Ελλήνων ανδρών οι οποίοι είχαν πλέον απελευθερωθεί. Στα γεράματα τους όμως, τρεις από τους Ιταλούς επιστρέφουν πίσω στο νησί και επανενώνονται με τους κατοίκους με το κλείσιμο της ταινίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες Κατηγορία:Ιταλικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βραβευμένες με Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ταινίες Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Ιταλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1991 Κατηγορία:Νικητές Νταβίντ ντι Ντονατέλο Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στην Ελλάδα
Άγιος Φανούριος (συνοικία Αραδίππου)
O Άγιος Φανούριος είναι συνοικία του Δήμου Αραδίππου.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του Αγίου Φανουρίου όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Συνοικίες Αραδίππου
Λάσλο Σάμπο
Ο Λάσλο Σάμπο (19 Μαρτίου 1917 - 8 Αυγούστου 1998) ήταν Ούγγρος διεθνής γκρανμαίτρ στο σκάκι.
Γεννήθηκε στη Βουδαπέστη και εντάχθηκε στη διεθνή σκακιστική σκηνή το 1935, στην ηλικία των 18. Κέρδισε το πρώτο διεθνές ουγγρικό πρωτάθλημα σκακιού στο Τατατόβαρος και ακολούθως κλήθηκε για να αντιπροσωπεύσει τη χώρα του στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1935 στη Βαρσοβία. Ο Σάμπο μάγευσε το κοινό με την επιθετική του στρατηγική, που ερχόταν σε αντίθεση με την κατηφή τακτική θέσεως των συμπατριωτών του. Ο Γκέζα Μαρότσι, ηγετική μορφή για το ουγγρικό σκάκι της εποχής, καθοδήγησε και γαλούχησε τον Σάμπο όπως και άλλους μελλοντικούς πρωταθλητές (Μάξ Ούβε, Βέρα Μέντσικ).
Πριν από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο υπήρξαν κι άλλες επιτυχίες για τον Σάμπο, όπως τη νίκη του στο διεθνές τουρνουά του Χέιστινγκς το 1938-39 (ένα τουρνουά οποίο θα είχε μια μετέπειτα μακρά σχέση). Εργάστηκε ως τραπεζίτης και ασχολήθηκε με συναλλαγές ξένων νομισμάτων.
Όταν ξέσπασε ο πόλεμος, ο Σάμπο εξαναγκάστηκε να εργαστεί σε στρατόπεδο αναγκαστικής εργασίας και αργότερα συνελήφθη από τον ρωσικό στρατό και κρατήθηκε ως αιχμάλωτος πολέμου. Μετά τον πόλεμο επέστρεψε στο σκάκι και αγωνίστηκε σε πολλά διεθνή τουρνουά. Τερμάτισε πέμπτος στο Χρόνιγκεν το 1946, ένα πολύ δυνατό τουρνουά με παγκόσμια ονόματα όπως τους Μποτβίνικ, Ούβε, Σμισλόφ, Νάιντορφ, Μπολεσλάβσκι και Κότοβ. Το 1948 στο τουρνουά του Σάλτσγιομπάντεν, τερμάτισε δεύτερος πίσω από τον Μπρονστάιν. Ο Σάμπο νίκησε στο Χέιστινγκς του 1947/48, 1949/50, όπως και στη Βουδαπέστη το 1948. Οι πέμπτες θέσεις του στα Ιντερζόναλ του 1952 στο Σάλτσγιομπάντεν και στο Γκότενμπουργκ του 1955, του έδωσαν μια θέση στο Τουρνουά Υποψηφίων. Στο 3ο και τελευταίο του Τουρνουά Υποψηφίων, στο Άμστερνταμ το 1956, ο Σάμπο έκανε την πιο υποσχόμενη απόπειρα του για τον Παγκόσμιο τίτλο. Ισοβάθμησε στην 3η θέση με τους Μπρόνσταιν, Γκέλερ, Πετροσιάν και Σπάσκι, πίσω από τους Σμίσλοβ καει Κέρες.
Στις δεκαετίες του 1960 και 1970, ο Σάμπο συνέχισε τις καλές εμφανίσεις σε διεθνές επίπεδο. Κατετάγη πρώτος στο Ζάγκρεμπ το 1964, στη Βουδαπέστη το 1965 (μαζί με τους Πολουγκαέβσκι και Ταϊμάνοβ), στο Σαραγέβο το 1972, στο Χίλφερσουμ το 1973 (με τον Γκέλερ) και ισοβάθμησε στην πρώτη θέση του Χέιστινγκς το 1973/74. (μαζί με τους Γκενάντι, Κούζμιν, Τίμαν και Τάλ)
Συνολικά αντιπροσώπευσε την Ουγγαρία σε 11 Ολυμπιάδες, παίζοντας 5 φορές ως τοπ μπόρντ και κερδίζοντας πολλά μετάλλια. Το 1937, κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο τόσο σε ομαδικό όσο και σε ατομικό επίπεδο. Το 1952, κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στο ατομικό, το 1956 στο ομαδικό και το 1966 πήρε το χάλκινο σε ομαδικό και το αργυρό σε ατομικό επίπεδο.
Ο Σάμπο ήταν ο καλύτερος Ούγγρος σκακιστής για σχεδόν 20 χρόνια. (τον διαδέχθηκε ο Λάγιος Πόρτις κοντά στο 1963/64) Στην κορυφή της καριέρας του ήταν ένας από τους 12 καλύτερους σκακιστές στον κόσμο.
Η οικογένειά του δώρισε ολόκληρη τη βιβλιοθήκη και τα αρχεία του για το σκάκι στη δημόσια βιβλιοθήκη του Κλίβελαντ και στη συλλογή ντάμας και σκακιού του Τζον Γ. Γουάιτ. Η συλλογή αυτή είναι το πιο πλούσιο αρχείο για το σκάκι στον κόσμο. (32.568 τόμοι βιβλίων και τεύχη συμπεριλαμβάνοντας 6.359 τόμους βιβλιοδετημένων περιοδικών)
Αναφορές
Κατηγορία:Ούγγροι σκακιστές
Φλαβία Μαξιμιανή Θεοδώρα
Η Φλαβία Μαξιμιανή Θεοδώρα, λατιν. Flavia Maximiana Theodora (άκμασε το 293) ήταν η μεγαλύτερη ή θετή κόρη του Μαξιμιανού και της συζύγου του Ευτροπίας και σύζυγος του Κωνστάντιου Α΄ του Χλωρού.
Οικογένεια
Προκειμένου να ενισχύσει τη δυναστική σχέση μεταξύ του ίδιου και του Μαξιμιανού, όταν ο Μαξιμιανός τον διόρισε ως Καίσαρα (κατώτερο Αυτοκράτορα) στα δυτικά, ο Κωνστάντιος χώρισε την πρώτη σύζυγό του Ελένη, με την οποία είχαν έναν γιο (τον Κωνσταντίνο Α΄ τον Μεγάλο), και νυμφεύτηκε τη Θεοδώρα. Είχαν τέκνα:.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρωμαίες Αυτοκράτειρες
Ιππονόμη
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Ιππονόμη αναφέρεται μια θυγατέρα του Μενοικέως και της Λυσιδίκης, της αδελφής της Αστυδαμείας. Σύμφωνα με κάποιες παραδόσεις, η Ιππονόμη ήταν η σύζυγος του Αλκαίου, γιου του Περσέως και της Ανδρομέδας. Σύμφωνα όμως με άλλες, η σύζυγος του Αλκαίου ήταν η Αστυδάμεια ή η Λαονόμη από τη Φενεό. Στις παραδόσεις που η Ιππονόμη ήταν σύζυγος του Αλκαίου, ήταν και αδελφή του Κρέοντα και της Ιοκάστης, και επομένως θεία του Οιδίποδα, εντάσσεται δηλαδή στον λεγόμενο «Θηβαϊκό κύκλο».
Πηγές
Ιππονομη
Βλάχος (συνοικία Αραδίππου)
O Βλάχος είναι συνοικία του Δήμου Αραδίππου.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του Βλάχου όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Συνοικίες Αραδίππου
Βλάχος (αποσαφήνιση)
Με την ονομασία Βλάχος μπορεί να αναφέρεται κάποιος από τα εξής:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Άγιος Φανούριος (αποσαφήνιση)
Με το όνομα Άγιος Φανούριος μπορεί να αναφέρεται
ή ένας από τα παρακάτω:
Παραλία Ανάληψης Μεσσηνίας
Πληροφορίες
Η Παραλία Ανάληψης ανήκει στην Κοινότητα Αναλήψεως και υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Μεσσήνης. Αναγνωρίσθηκε ως οικισμός, στις 09-05-2011. Απέχει 16 χιλιόμετρα από την Καλαμάτα και 11 χιλιόμετρα από το Πεταλίδι.
Άγιος Φανούριος (αποσαφήνιση)
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Μιχαήλ Σαμαράς
Ο Μιχαήλ Σαμαράς ήταν Έλληνας πολιτικός, δικηγόρος και αλευροβιομήχανος.
Παραλία Ανάληψης Μεσσηνίας
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Δήμος Μεσσήνης
Μιχαήλ Σαμαράς
Βιογραφικά στοιχεία
Με βλάχικη καταγωγή από την Κρανιά Ασπροποτάμου γεννήθηκε στα Τρίκαλα το 1886 όπου και μεγάλωσε. Σπούδασε νομικά.
Εξελέγη βουλευτής Θεσσαλονίκης στις εκλογές του 1923 με το Κόμμα των Φιλελευθέρων και επανεξελέγη το 1928, 1932, 1933 και το 1936. Εξορίστηκε κατά την δικτατορία Μεταξά και πέθανε στο Μαρούσι (Αθήνα) το 1942.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Θεσσαλονίκης
Αναξώ
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Αναξώ αναφέρεται μια θυγατέρα του Αλκαίου και της Αστυδαμείας. Από τον πατέρα της, η Αναξώ ήταν εγγονή του ήρωα Περσέα και της Ανδρομέδας, και ανεψιά του Ηλεκτρύωνα, του Σθενέλου, του Ελείου, του Μήστορα και της Γοργοφόνης. Από την πλευρά της μητέρας της, η Αναξώ ήταν εγγονή του Πέλοπα και της Ιπποδαμείας, ανεψιά του Θυέστη και του Ατρέα. Η Αναξώ είχε αδελφό τον Αμφιτρύωνα και ήταν συνεπώς μέλος του βασιλικού οίκου των Μυκηνών. Σύμφωνα με μία παράδοση, η Αλκμήνη ήταν κόρη της Αναξούς και επομένως ο Αμφιτρύωνας είχε την Αναξώ πεθερά του και όχι αδελφή του, ενώ η Αναξώ ήταν η γιαγιά του μέγιστου ήρωα και ημιθέου Ηρακλή, που αποκαλείται έτσι και «Αλκείδης» από το όνομα του προπάππου του Αλκαίου.
Πηγές
Αναξω
Καμάρες (συνοικία Λάρνακας)
Οι Καμάρες είναι συνοικία του Δήμου Λάρνακας.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό των Καμάρων όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Συνοικίες Δήμου Λάρνακας
Άγνος Ηρακλείου
Η Άγνος είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Καρουζανών, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Καστελλίου, του δήμου Μινώα Πεδιάδας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ηρακλείου, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Πεδιάδας του νομού Ηρακλείου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης.
Γεωγραφία
Η Άγνος είναι ημιορεινός οικισμός στο Α. τμήμα του νομού Ηρακλείου. Βρίσκεται δυτικά του μικρού ποταμού Αποσελέμη, πάνω στην επαρχιακή οδό Αεροδρομίου-Καστελλίου (ΕΟ 92) και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 200. Απέχει 31 χλμ. περίπου ΝΑ. του Ηρακλείου.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1981 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Καρουζανών του νομού Ηρακλείου. Με το ΦΕΚ 144Α - 31/08/1994 αποσπάστηκε από την κοινότητα Καρουζανών και προσαρτήθηκε στον δήμο Καστελλίου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Καστελλίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Μινώα Πεδιάδας.
Πηγές
Κατηγορία: Δήμος Μινώα Πεδιάδας Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηρακλείου
Ασσούντα της Αυστρίας
H Ασσούντα, (γερμ. Assunta von Österreich-Toskana von Habsburg-Lorraine, 10 Αυγούστου 1902 - 24 Ιανουαρίου 1993) από τον Οίκο των Αψβούργων-Λωρραίνης ήταν κόρη του αρχιδούκα της Αυστρίας-Τοσκάνης.
Βιογραφία
Η Ασσούντα Αλίκη Φερδινανδίνη Λευκή Λεοπολδίνα Μαργαρίτα Βεατρίκη Ραφαέλα Μιχαέλα Φιλομένα ήταν η πέμπτη κόρη του Λεοπόλδου Σαλβαδόρ, αρχιδούκα της Αυστρίας-Τοσκάνης, και της Λευκής των Βουρβόνων-Ισπανίας, κόρης του Κάρλος της Μαδρίτης.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1939 τον Γιόζεφ Χόπφινγκερ (1905-1992), Εβραίο ιατρό πολωνικής καταγωγής, και είχε τέκνα:
Διαζεύχθηκαν το 1950. Η Ασσούντα απεβίωσε 91 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Αψβούργων-Λωρραίνης Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Αυστρίας
Φίδι των Νήσων Φίτζι
Το φίδι των Νήσων Φίτζι είναι το μοναδικό είδος του γένους φιδιών ογμόδων και έχει την επιστημονική ονομασία Ogmodon vitianus. Είναι γνωστό και ως «μπόλο» (αγγλ. Bolo Snake).
To φίδι αυτό ανήκει στην οικογένεια της κόμπρας, τις ελαπίδες, αλλά είναι ακίνδυνο για τον άνθρωπο. Συναντάται αποκλειστικά στο νησί Βίτι Λέβου, από όπου και η επιστημονική ονομασία του είδους (vitianus). Χαρακτηριστικό του γνώρισμα αποτελεί το ότι περνά όλη σχεδόν τη ζωή του κάτω από την επιφάνεια του εδάφους. Τα ενήλικα φίδια είναι γκριζωπά, ενώ τα νεαρά άτομα σχεδόν μαύρα. Εξαιτίας του ισχυρού ενδημισμού του, το φίδι των Νήσων Φίτζι κατατάσσεται στα «κινδυνεύοντα είδη» από τη Διεθνή Ένωση Προστασίας της Φύσεως.
Πηγές - εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελαπίδες Κατηγορία:Σπονδυλωτά της Ωκεανίας
Ρας αλ-Άιν
Η Ρας αλ-Άιν (αραβικά: رأس العين, κουρδικά: Σερέ Κανιγιέ - Serê Kaniyê‎, αρχαία ελληνικά: Ρέσαινα και Θεοδοσιόπολις) είναι μια πόλη στο Κυβερνείο αλ-Χασάκα της βορειοανατολικής Συρίας, κοντά στα σύνορα με την Τουρκία.
Με ένα πληθυσμό 29.347 κατοίκων το 2004 είναι η τρίτη μεγαλύτερη πόλη στο Κυβερνείο Αλ Χασάκα και το διοικητικό κέντρο του Νομού Ρας αλ-Άιν. Ο πληθυσμός της πόλης και της ευρύτερης περιοχής είναι κυρίος αραβικός, με ένα σημαντικό αριθμό Κούρδων να ακολουθεί. Υπάρχουν, ακόμη, μικρότεροι αριθμοί Ασσυρίων, Αρμενίων και Τσετσένων.
Κατά τη διάρκεια του Συριακού Εμφυλίου Πολέμου, που ξεκίνησε το 2011, καταλήφθηκε από τον αντιπολιτευόμενο Ελεύθερο Συριακό Στρατό και αργότερα από τις κουρδικές Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις. Τον Οκτώβριο του 2019 οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις και οι σύμμαχοί τους κατέλαβαν την πόλη, οδηγώντας σε μαζική αποχώρηση πολιτών της.
Μπέζος
Το επώνυμο Μπέζος/Μπέζου πιθανόν αναφέρεται στους:
Κατηγορία:Ελληνικά επώνυμα
Παραλία Βελίκας Μεσσηνίας
Η Παραλία Βελίκας είναι οικισμός του Δήμου Μεσσήνης, ανήκει στην Περιφερειακή Ενότητα Μεσσηνίας και έχει 43 κατοίκους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011.
Πληροφορίες
Η Παραλία Βελίκας ανήκει στην Κοινότητα Βελίκας και υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Μεσσήνης. Αναγνωρίσθηκε ως οικισμός, στις 14-03-1971. Βρίσκεται σε υψόμετρο 6 μέτρων και απέχει 2,5 χιλιόμετρα από τη Βελίκα και 20 χιλιόμετρα από την Καλαμάτα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Δήμος Μεσσήνης
Ολλανδικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 1999-00
Το Ολλανδικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 1999-00 ή αλλιώς το Ερεντιβίζιε 1999-00 ήταν το 44ο πρωτάθλημα Ερεντιβίζιε. Ξεκίνησε στις 12 Αυγούστου 1999 και ολοκληρώθηκε στις 14 Μαΐου 2000.
Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η Αϊντχόφεν για 15η φορά στην ιστορία της, ενώ υποβιβάστηκαν στην Εέρστε Ντιβίζιε οι Μάαστριχτ, Κάμπουρ και Ντεν Μπος. Την είσοδο στο Τσάμπιονς Λιγκ 2000-01 κέρδισαν οι Αϊντχόφεν, Χέρενφεν και Φέγενορντ, στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 2000-01 οι Φίτεσε, Άγιαξ και Ρόντα (μέσω του κυπέλλου Ολλανδίας), ενώ στο Κύπελλο Ιντερτότο 2000 η Βάαλβαϊκ.
Ομάδες
Συνολικά 18 ομάδες αγωνίστηκαν στη συγκεκριμένη σεζόν: οι πρώτες 15 ομάδες της περσινής σεζόν, 2 νικητές των Play Offs ανόδου/υποβιβασμού και η πρωταθλήτρια της Εέρστε Ντιβίζιε 1998-99.
Αποτελέσματα
Πράσινο: Νίκη γηπεδούχου ομάδας Μπλε: Ισοπαλία <div style="margin-left:185px; padding-left:10px; width:200px; background-color:#FCC; font-size:11px; margin-bottom:10px;">Κόκκινο: Νίκη φιλοξενούμενης ομάδας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1999-2000 Κατηγορία:Έρεντιβιζι
Ανδρέας Φάντης
Ο Ανδρέας Φάντης ήταν Ελληνοκύπριος πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Αμμοχώστου εκλεγμένος με το ΑΚΕΛ την περίοδο 1970-1991.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Ανδρέας Φάντης γεννήθηκε στο Καϊμακλί στις 19 Απριλίου 1919. Διετέλεσε γενικός γραμματέας της Παγκύπριας Συντεχνιακής Επιτροπής (1941-1943), επαγγελματικό στέλεχος του ΑΚΕΛ και διευθυντής της εφημερίδας Χαραυγή (1962-1977).
Είχε δύο υιούς και μια κόρη. Γιος του ήταν ο Άκης Φάντης. Απεβίωσε στις 5 Μαρτίου 2012.
Πολιτική διαδρομή
Σε νεαρή ηλικία εργάστηκε ως οικοδόμος. Αποτέλεσε ιδρυτικό μέλος της Συντεχνίας οικοδόμων και εργατών Λευκωσίας, στην οποία εξελέγη γραμματέας. Το 1939 η συντεχνία, μέσω απεργίας, κέρδισε το οχτάωρο για τους οικοδόμους. Το 1941 εξελέγη γενικός γραμματέας της Παγκύπριας Συντεχνιακής Επιτροπής.
Στη συνέχεια έγινε μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος Κύπρου. Το 1941 συμμετείχε στην ιδρυτική σύσκεψη του ΑΚΕΛ. Διετέλεσε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος, του Πολιτικού Γραφείου και της Κεντρικής Γραμματείας. Επιπλέον, διετέλεσε Επαρχιακός Γραμματέας του ΑΚΕΛ Αμμοχώστου, Κεντρικός Οργανωτικός Γραμματέας του ΑΚΕΛ και βοηθός γενικός γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής του ΑΚΕΛ (1960-1986).
Εκλέχτηκε βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 1970 στην Εκλογική Περιφέρεια Αμμοχώστου με το ΑΚΕΛ για την Β΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Επανεξελέγη βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 1976 για την Γ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο, στις βουλευτικές εκλογές του 1981 για την Δ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο και στις βουλευτικές εκλογές του 1985 για την Ε΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.
Το 1990, λόγω διαφωνιών, αποχώρησε από το ΑΚΕΛ μαζί με άλλους τέσσερις βουλευτές του κόμματος και άλλα στελέχη, οι οποίοι ίδρυσαν το Ανανεωτικό Δημοκρατικό Σοσιαλιστικό Κίνημα (ΑΔΗΣΟΚ). Στις βουλευτικές εκλογές του 1991 το ΑΔΗΣΟΚ δεν κατάφερε να εκλέξει βουλευτή.
Σιδηροδρομικό δυστύχημα στο Νόρτον Φιτζγουόρεν (1940)
Το σιδηροδρομικό δυστύχημα στο Νόρτον Φιτζγουόρεν (Norton Fitzwarren) συνέβη στις 4 Νοεμβρίου 1940 μεταξύ Τόντον και Νόρτον Φιτζγουόρεν στην αγγλική κομητεία Σόμερσετ, όταν ο μηχανοδηγός ενός τρένου δεν αντιλήφθηκε τη σηματοδότηση και τη διάταξη της γραμμής, με αποτέλεσμα να οδηγήσει το τρένο μέσα από ένα σύνολο σημείων και έξω από τις ράγες. με περίπου 40 μίλια/ώρα. Σκοτώθηκαν 27 άνθρωποι. Η ατμομηχανή που ενεπλέκη ήταν η King Class King George VI, της εταιρείας GWR, η οποία στη συνέχεια επισκευάστηκε και επέστρεψε σε λειτουργία. Ένα προηγούμενο σημαντικό ατύχημα συνέβη εδώ στις 10 Νοεμβρίου 1890 και η πυρκαγιά του τρένου στο Τόντον του 1978 συνέβη επίσης σε απόσταση 2 μιλίων.
Η γενική εικόνα
[[Αρχείο:Norton_Fitzwarren_crash_(1940)_diagram.svg|δεξιά|με-πλαίσιο| Ένα απλοποιημένο διάγραμμα διαδρομής και σήματος της συντριβής του Νόρτον Φιτζγουόρεν.