cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πλευρά οδήγησης
Ιστορικά γεγονότα
Στη Γαλλία οι πεζοί κινόντουσαν στη δεξιά πλευρά, ενώ οι άμαξες στην αριστερή. Αυτό άλλαξε κατά τη Γαλλική Επανάσταση, με ολική καθιέρωση στη δεξιά πλευρά, και η αλλαγή αυτή μεταφέρθηκε και σε χώρες Γαλλικών αποικιών (Νέα Γαλλία, Γαλλική Δυτική Αφρική, στο Μαγκρέμπ, στη Γαλλική Ινδοκίνα, στη Γαλλική Γουιάνα κλπ. thumb|right|Προειδοποιητική πινακίδα στην Αυστραλία, που υπενθυμίζει: Οδηγείτε αριστερά στην Αυστραλία.
Οι Άγγλοι πάλι επέβαλαν το αριστερό κυκλοφοριακό στην Αυστραλία, στη Νέα Ζηλανδία, στην Ινδία, στην Ανατολική Ροδεσία, καθώς και στη Ζιμπάμπουε, τη Νότια Αφρική, την Ιρλανδία, την Κύπρο και τη Μάλτα. Αρχικά το είχαν επιβάλει και στον Καναδά, όπου τελικά όμως καθιερώθηκε το δεξιό σύστημα κυκλοφορίας, πιθανώς λόγω των χερσαίων συνόρων τους με τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Αν και οι περισσότερες χώρες όπου σήμερα οδηγούν αριστερά ήταν μέλη της Βρετανικής Αυτοκρατορίας, υπάρχουν και μερικές που δεν υπήρξαν, αλλά οδηγούν αριστερά, όπως η Ιαπωνία, η Ταϊλάνδη, η Ινδονησία και το Σουρινάμ. Επίσης, στο παρελθόν οδηγούσαν αριστερά και στη Σουηδία, η οποία όμως στις 3 Σεπτεμβρίου 1967, τη γνωστή ως Dagen H, άλλαξε και επέβαλε το δεξιό σύστημα κυκλοφορίας, λόγω των χερσαίων συνόρων τους με τις γειτονικές χώρες της, και μάλιστα ήταν η τελευταία χώρα στην ηπειρωτική Ευρώπη που άλλαξε το σύστημα κυκλοφορίας της. Ακολούθησε η Ισλανδία την H-dagurinn ή «Δεξιά ημέρα», στις 26 Μαΐου 1968, όταν άλλαξε και αυτή την οδήγηση από τα αριστερά στα δεξιά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οδήγηση Κατηγορία:Οδικό δίκτυο
Μανχάταν (αποσαφήνιση)
Με την ονομασία Μανχάταν φέρονται εκτός του πασίγνωστου δήμου της Νέας Υόρκης επί της ομώνυμης νήσου και αρκετές άλλες πόλεις, ακτές, πλοία, καθώς και διάφορα άλλα όπως παρακάτω:
Ένα κορίτσι για δύο
Το Ένα κορίτσι για δύο είναι ελληνική κωμωδία του 1963 της Φίνος Φιλμ σε σενάριο και σκηνοθεσία Γιάννη Δαλιανίδη, βασισμένη στο θεατρικό έργο των Νίκου Τσιφόρου και Πολύβιου Βασιλειάδη «Ερωτευθείτε, παρακαλώ».
Πλοκή
Ο Κίμων (Αλέκος Αλεξανδράκης) είναι ένας παλαιών αρχών καθηγητής φιλοσοφίας, με αντιλήψεις κατά του γάμου, που ετοιμάζει και βιβλίο στο οποίο υποστηρίζει ότι έρωτας δεν υπάρχει. Ζει με τη χήρα αδελφή του Πολυξένη (Ρένα Βλαχοπούλου) και τον μικρότερο αδελφό του Αριστείδη (Κώστα Βουτσά), έναν τεμπέλη γλεντζέ.
Ο Αριστείδης θέλει να παντρευτεί και θέλει την έγκριση του Κίμωνα. Για να την αποσπάσει, τον καταφέρνει να προσλάβει ως γραμματέα του, την κοπέλα που θέλει να παντρευτεί, τη Μυρτώ (Ζωή Λάσκαρη), που τραγουδάει σε νυχτερινά κέντρα. Κίμωνας και Μυρτώ ερωτεύονται ο ένας τον άλλο.
Η Ινώ (Μάρθα Καραγιάννη) που κρυφά είναι ερωτευμένη με τον Αριστείδη, θα παρέμβει και ο Κίμων με τη Μυρτώ θα παντρευτούν. Όπως επίσης και η Ινώ με τον Αριστείδη. Αλλά και η Πολυξένη θα ξαναπαντρευτεί τον Προκόπη (Γιάννη Βογιατζή), τον χήρο ιδιοκτήτη του καθαριστηρίου της γειτονιάς, ο οποίος την περιτριγύριζε.
Παραγωγή
Η ταινία έκοψε 386.817 εισιτήρια και κατατάχθηκε στην 5η θέση ανάμεσα σε 92 ταινίες της ίδιας σεζόν. Η πρώτη της προβολή έγινε στις 21 Οκτωβρίου 1963.
Το θεατρικό έργο «Ερωτευθείτε, παρακαλώ», πάνω στο οποίο βασίστηκε το σενάριο της ταινίας, είχε ανέβει στο θέατρο από το ζευγάρι Κώστας Ρηγόπουλος - Κάκια Αναλυτή, όπου ο Κώστας Βουτσάς ερμήνευε τον ίδιο ρόλο.
Η Νέλλη Μάνου είναι η τραγουδίστρια που ντουμπλάρει τη Ζωή Λάσκαρη στις σκηνές του νυχτερινού κέντρου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1963 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Φίνος Φιλμ Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Γιάννη Δαλιανίδη Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Γιάννη Δαλιανίδη Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε θεατρικά έργα Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Μίμη Πλέσσα Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές αισθηματικές κωμικές ταινίες
Καλιντάσα
right|thumb|150px Ο Καλιντάσα (Kalidasa) (4ος-5ος μ.X. αιώνας) ήταν Ινδός ποιητής και δραματουργός, που πιθανολογείται ότι έζησε στις αρχές του 5ου αιώνα. Ο Καλιντάσα εκπροσωπεί τη χρυσή εποχή της ινδικής λογοτεχνίας. Το όνομά του περιβάλλεται με μεγάλη αίγλη στην Ινδία, όπου θεωρείται ως ο μεγαλύτερος Ινδός συγγραφέας όλων των εποχών, που εξύψωσε την ινδική ποίηση σε δυσθεώρητα ύψη. Είναι γνωστός ως ο "Σαίξπηρ της Ινδίας".
Από τα θεατρικά έργα του Καλιντάσα, τρία μόνο έχουν μέχρι σήμερα διασωθεί. Το Βικραμορβάσι ή "Η κατάκτηση της Ουρβάσι από ένα γενναίο" (Vikramorvasiya), με θέμα τον έρωτα ενός θνητού, του βασιλιά Βικραμαμαντίγια, για μιαν ουράνια νύμφη. Το δεύτερο έργο του Μαλαβικαγκνιμίτρα ή "Μαλαβίκα και Αγκνιμίτρα" (Malavikagnimitra) είναι μια ρομαντική κωμωδία με θέμα τις δολοπλοκίες σ' ένα χαρέμι.
Το πιο σημαντικό και πιο ώριμο έργο του Καλιντάσα είναι η Σακούνταλα (Shakuntala) ή "Αμπιτζνανασακούνταλα" ("Η αναγνώριση της Σακούνταλα"). Το θέμα είναι παρμένο από τον αρχαίο επικό κύκλο της Μαχαμπαράτα (Mahabharata). Είναι ένα ρομαντικό θεατρικό έργο σε πέντε πράξεις, που εξιστορεί τον έρωτα του βασιλιά της Ινδίας Ντουσυάντα (Dushyanta), οποίος αποπλανεί τη θετή κόρη ενός σοφού ερημίτη, την εγκαταλείπει όμως εξαιτίας κάποιας κατάρας, υπερνικά αργότερα την κατάρα και ξανασμίγει στον ουρανό με τη γυναίκα του και το γιο του, καρπό του έρωτά τους.
Η Σακούνταλα έτυχε θερμής υποδοχής από το θεατρικό κοινό και τους αναγνώστες του έργου στη Δύση, θυμίζοντας κατά κάποιο τρόπο τα τελευταία έργα του Σαίξπηρ. Το έργο άσκησε ακόμη επιρροή και στο ευρωπαϊκό δράμα, όταν μεταφράστηκε στα αγγλικά και πρωτοπαρουσιάστηκε στη Δύση το 1789, ως ένα νέο είδος ρομαντικής φαντασίας και ως μια αντίδραση στους συμβατικούς και καθιερωμένους μέχρι τότε κλασικούς θεατρικούς κανόνες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ινδοί ποιητές
Χορστ Φίσερ
Βιογραφία
Μετά την έναρξη του πολέμου, ο Φίσερ διορίστηκε ιατρικός αξιωματικός. Συμμετείχε στην εισβολή στη Σοβιετική Ένωση, αλλά μετατέθηκε μακριά από τις πρώτες γραμμές επειδή είχε αναπτύξει φυματίωση. Σε ένα σπίτι ανάρρωσης των SS, ο Φίσερ ανέπτυξε φιλίες με τον Enno Lolling, επικεφαλής του τμήματος D III του Οικονομικού και Διοικητικού Κεντρικού Γραφείου SS, ή του WVHA (Οργανισμός Ιατρικού Σώματος και Υγιεινής του Στρατού), στο οποίο στρατοπέδευαν όλοι οι γιατροί. Ο Lolling πρόσφερε στο νεαρό γιατρό των SS μετάθεση σε στρατόπεδο συγκέντρωσης. Ο Λόλινγκ τού είπε πως εκεί θα μπορούσε να αποκτήσει χειρουργικές δεξιότητες. Ο Φίσερ συμφώνησε και μετατέθηκε στο Άουσβιτς λίγο αργότερα.
Τον Νοέμβριο του 1942 ξεκίνησε την υπηρεσία του εκεί. Εδώ ο άμεσος προϊστάμενος του ήταν ο γιατρός της φρουράς SS, ο Δρ Έντουαρντ Βιρτς (Eduard Wirths, 1909–1945), ένας φίλος του από τις μέρες τους στην εκπαίδευση των SS. Ξεκινώντας ως συνηθισμένος ιατρός - σύμβουλος, ο Φίσερ προήχθη γρήγορα στη θέση του αναπληρωτή γιατρού φρουράς και γιατρού στο στρατόπεδο Monowitz που δημιουργήθηκε από την IG Farben και συμμετείχε σε επιλογές κρατουμένων κατά την άφιξη των τρένων. Από το Νοέμβριο του 1943 έως το Σεπτέμβριο του 1944, υπηρέτησε ως γιατρός στο ιατρείο κρατουμένων του στρατοπέδου συγκέντρωσης Buna - Monowitz. Μέχρι τη λεγόμενη εκκένωση, την εκκαθάριση του συγκροτήματος στρατοπέδων του Άουσβιτς-Μπίρκεναου τον Ιανουάριο του 1945, ο Φίσερ ήταν ένας από τους υψηλόβαθμους γιατρούς των SS στο Άουσβιτς. Μετά την εκκένωση του στρατοπέδου συγκέντρωσης του Άουσβιτς, εργάστηκε στο Κεντρικό Οικονομικό και Διοικητικό Γραφείο των SS από τον Φεβρουάριο του 1945.
Μετά τον πόλεμο ασκούσε τα καθήκοντα του ως ιατρός στη Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας για 20 χρόνια πριν η ταυτότητά του ως γιατρού των SS αποκαλυφθεί από τη Στάζι στα μέσα της δεκαετίας του 1960. Στις 11 Ιουνίου 1965, συνελήφθη και ανακρίθηκε για περίοδο αρκετών μηνών. Οδηγήθηκε σε δίκη ενώπιον του Ανώτατου Δικαστηρίου της Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας στο Ανατολικό Βερολίνο τον Μάρτιο του 1966. Κατηγορήθηκε για την επιλογή κρατουμένων, για επίβλεψη θανάτωσης τους με αέρια τύπου Ζύκλον και καταδικάστηκε σε θάνατο. Κατά τη διάρκεια της δίμηνης δίκης του δεν παρουσίασε σχεδόν καμία υπεράσπιση για τον εαυτό του και χωρίς δισταγμό επιβεβαίωσε όλες τις κατηγορίες της εισαγγελίας. Αυτό έρχεται σε αντίθεση με τις δίκες της Δυτικής Γερμανίας, όπου οι κατηγορούμενοι κατέφευγαν κυρίως σε στρατηγικές άμυνας που κυμαίνονταν από την άρνηση των ισχυρισμών έως την επίκληση μιας αντιληπτής ανάγκης υπακοής σε ανώτερες εντολές.
Αφού ο πρόεδρος του κρατικού συμβουλίου Βάλτερ Ούλμπριχτ αρνήθηκε να δείξει επιείκεια, ο Φίσερ εκτελέστηκε δι' αποκεφαλισμού με γκιλοτίνα στη Λειψία στις 8 Ιουλίου 1966.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ολοκαύτωμα
Πάροβ Στέλαρ
Ο Marcus Füreder (γεννημένος στις 27 Νοεμβρίου, 1974 στο Λινζ της άνω Αυστρίας) γνωστός επαγγελματικά ως Πάροβ Στέλαρ, είναι αυστριακός μουσικός, παραγωγός και DJ. Το στυλ της μουσικής του είναι ένας συνδυασμός από jazz, house, electro και breakbeat. Είναι γνωστός ως ένας από τους πρωτοπόρους της electroswing.
Σταδιοδρομία
Ο Marcus Füreder πρωτοεμφανίστηκε ως DJ σε νυχτερινά μαγαζιά κατά τα μέσα της δεκαετίας του 1990. Ασχολήθηκε με την παραγωγή και τη δημοσίευση το 2000. Αφού κυκλοφόρησε τα πρώτα maxi singles με τη δισκογραφική Bushido (χρησιμοποιώντας το πραγματικό του όνομα και το ψευδώνυμο Plasma), ο Füreder ίδρυσε τη δισκογραφική εταιρεία Etage Noir Recordings το 2003. Ένα χρόνο αργότερα, με το ψευδώνυμο Πάροβ Στέλαρ, το EP Kiss Kiss αναδείχθηκε αμέσως από τον Αυστριακό ραδιοφωνικό σταθμό FM4. Σύντομα ακολούθησε και το LP Rough Cuts, το οποίο αποτέλεσε μία καινοτομία στη διεθνή ηλεκτρονική μουσική σκηνή.
Ο Πάροβ Στέλαρ ήταν μεταξύ των πρώτων που παρήγαγαν ηλεκτρονική μουσική swing στην Ευρώπη. Με το άλμπουμ του, Shine, το BBC παρουσίασε τον Πάροβ Στέλαρ ως έναν από τους ελπιδοφόρους παραγωγούς που δραστηριοποιούνται στην Ευρώπη σήμερα. Η ειδική προσέγγιση στην μουσική του παραγωγή, σε συνδυασμό με μια αποδεδειγμένη αισθητική ήχου, οδήγησε σε μια αντίδραση από το κοινό και τους συναδέλφους του σε όλο τον κόσμο, δίνοντας του την φήμη ως ιδρυτή ενός νέου είδους : Electro Swing.
Βραβεία
Κέρδισε τρία αυστριακά μουσικά βραβεία Amadeus το 2013 (καλύτερη ζωντανή εμφάνιση, καλύτερη ηλεκτρονική εμφάνιση, καλύτερο άλμπουμ), ένα το 2012 (καλύτερη ηλεκτρονική εμφάνιση), ένα το 2014 (καλύτερη ζωντανή εμφάνιση) και ένα το 2015 (καλύτερη ηλεκτρονική εμφάνιση). Ο Πάροβ Στέλαρ έχει συνεργαστεί με τη Lana Del Rey, τον Μπράιαν Φέρι και τη Lady Gaga. Έχει κυκλοφορήσει έξι άλμπουμ, περισσότερα από είκοσι EPs και πούλησε περισσότερα από 250.000 άλμπουμ ανεξάρτητα. Το κομμάτι Booty Swing έφτασε στην κορυφή των charts στην ηλεκτρονική μουσική των ΗΠΑ και στα iTunes charts του Καναδά. Το Booty Swing περιέχει δείγμα από ένα τραγούδι του 1938 της Lil Hardin Armstrong με το όνομα Oriental Swing.
Απήχηση
Τα κομμάτια του έχουν χρησιμοποιηθεί για εκατοντάδες συλλογές σε όλο τον κόσμο, καθώς και σε τηλεοπτικές εκπομπές, τηλεοπτικές σειρές, ταινίες και διαφημιστικά σποτ, τα οποία του έφεραν τη διεθνή αναγνώριση. Τα βίντεο κλιπ χρησιμοποιώντας τη μουσική του μετρούν πάνω από 100 εκατομμύρια προβολές έως τώρα. Μία παράσταση από την Αυστραλία, βασισμένη σε έναν Καναδό χορευτή TakeSomeCrime με το electroswing κομμάτι Catgroove έχει πάνω από 24 εκατομμύρια προβολές στο Youtube.
Dodge 100 "Kew"
Το Dodge 100 "Kew" ήταν μια σειρά φορτηγών που κατασκευάστηκε από το 1949 έως το 1957 από την αμερικανική εταιρεία Dodge στο βρετανικό εργοστάσιό της στο Kew του Λονδίνου. Τα φορτηγά ονομάζονταν συχνά «μύτη παπαγάλου» λόγω των χαρακτηριστικών σχημάτων από το καπό και την μάσκα τους.
Ιστορία
Τα περισσότερα από τα φορτηγά κινούνταν είτε με πετρελαιοκινητήρες Perkins είτε με βενζινοκινητήρες Chrysler. Το αμάξωμα της καμπίνας κατασκευάστηκε από την Briggs Motor Bodies και ήταν κοινό με τα ανταγωνιστικά Ford Thames ET6 και το Leyland Comet. Το σασί του φορτηγού όμως ήταν βασισμένο στο Αμερικάνικο προπολεμικό Dodge TE-32.
Στην Ινδία, το ίδιο μοντέλο κατασκευάστηκε από την Premier Automobiles Limited και η παραγωγή συνεχίστηκε μέχρι τη δεκαετία του 1980. Πολλά εξακολουθούσαν να λειτουργούν από το 2016 σε ορισμένες περιοχές. Από τις αρχές της δεκαετίας του 1970 ήταν γνωστό ως Premier Roadmaster για εκδόσεις ντίζελ και Pioneer για εκδόσεις βενζίνης, αλλιώς απλά γνωστό ως Fargo. Το όχημα παράγονταν με κιτ συναρμολόγησης που εξάγονταν από την Dodge και μετά την εξαγορά της, από την Renault Trucks.
Εκτός από την βασική έκδοση με πλατφόρμα, παράγονταν και μια έκδοση βαν και λεωφορείου.
διαδικτυακοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μοντέλα Dodge Κατηγορία:Βρετανικά αυτοκίνητα Κατηγορία:Αμερικανικά αυτοκίνητα Κατηγορία:Επαγγελματικά αυτοκίνητα Κατηγορία:Φορτηγό Κατηγορία:Φορτηγό βαν
Κωνσταντίνος Χαραλαμπίδης (μουσικός)
Στο τελευταίο διάστημα υπηρετούσε ως επικεφαλής της τεχνικής διεύθυνσης του ΜΜΑ. Στις 19 Δεκεμβρίου 2005, το Πανεπιστήμιο Αθηνών οργάνωσε στη Μεγάλη Αίθουσα Τελετών εκδήλωση τιμής για τον εορτασμό των 68 χρόνων εκπαιδευτικής και καλλιτεχνικής προσφοράς του επίτιμου Μουσικού Διευθυντή του Πανεπιστημίου οπου έγινε και η απονομή του αντίστοιχου μεταλλίου. Ήταν έγγαμος με την υψίφωνο Μελπομένη (Μένη) Τσαμούρα-Χαραλαμπίδου.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες διευθυντές ορχήστρας Κατηγορία:Έλληνες διευθυντές χορωδίας Κατηγορία:Έλληνες κριτικοί της μουσικής Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών
Rotting Christ
Οι Rotting Christ είναι ελληνικό black metal μουσικό συγκρότημα, το οποίο ιδρύθηκε το 1987, στην Αθήνα. Πρόκειται για μία από τις πρώτες black metal μπάντες στην Ελλάδα, ίσως σημαντικότερο black metal συγκρότημα της Νότιας Ευρώπης καθώς και από τις κορυφαίες μπάντες στην ευρωπαϊκή underground metal σκηνή. Είναι επίσης υπεύθυνοι για τη δημιουργία του ελληνικού ήχου στο black metal που επικρατούσε στις αρχές της δεκαετίας του 1990.
Έχουν δώσει περισσότερα από 1500 lives εκτός συνόρων σε χώρες όπως: η Γερμανία, η Αγγλία, η Γαλλία, η Μολδαβία, η Ρουμανία, η Βουλγαρία, η Τουρκία, η Ρωσία, οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, το Μεξικό, η Ινδία, το Περού, η Κολομβία, η Βραζιλία,Ταϊλάνδη, η Σρι Λάνκα κ.ά.
Ξεκίνημα
right|thumb|195px|Ο Σάκης Τόλης σε συναυλία στην Ολλανδία right|thumb|195px|Ο Γιώργος Μπόκος σε συναυλία στην Πολωνία Οι Rotting Christ ιδρύθηκαν από τους αδελφούς Σάκη και Θέμη Τόλη, οι οποίοι ζούσαν στη Νέα Ιωνία, ενώ διένυαν, ακόμη, την εφηβική ηλικία (16 και 14 ετών αντίστοιχα). Κατάφερναν να έρχονται σε επαφή με άλλα μπλακ μέταλ συγκροτήματα από τη Νορβηγία, τη Σουηδία και την Αγγλία, μέσω ταχυδρομείου, ανταλλάσσοντας, έτσι, ιδέες και demo. Οι πρώτες τους ηχογραφήσεις ήταν σε grindcore ύφος, τα ντέμο Leprosy Of Death(1988), Decline's Return(1989) και το 7" split The Other Side Of Life (1989) με τους Sound Pollution. Στη συνέχεια άλλαξαν ύφος και ηχογράφησαν το demo Satanas Tedeum (1989) που ήταν η πρώτη black metal κυκλοφορία τους.
Πρώτες περιοδείες
Μέχρι και τρία χρόνια μετά την ίδρυσή τους, έπαιζαν σε μικρά κλαμπ και σε καταλήψεις σχολείων. Στις 16 Σεπτεμβρίου 1989 έπαιξαν στο Υπόγειο της Πάτρας με Death Courier και Cactus, ήταν πιθανότατα το πρώτο τους live εκτός Αθηνών. Τo 1992, υπέγραψαν συμβόλαιο με μια γαλλική δισκογραφική εταιρεία, η οποία τούς έδωσε τη δυνατότητα να πραγματοποιήσουν την πρώτη τους ευρωπαϊκή περιοδεία, μαζί με τους Immortal και τους Blasphemy, σε Γαλλία, Γερμανία και Δανία. Ακολούθησε μια παγκόσμια περιοδεία με τίτλο "Fuck Christ Tour", το 1993. Έπειτα, υπήρξε μια σύντομη συνεργασία με μια ελληνική δισκογραφική εταιρεία. Ωστόσο, τα μέλη του συγκροτήματος ήταν δυσαρεστημένα με τη διανομή των δίσκων τους και απεφάσισαν να την αναλάβουν οι ίδιοι, γυρνώντας οδοιπορικώς την Ευρώπη και παραδίδοντας στις γνωστότερες δισκογραφικές εταιρείες του εξωτερικού τους δίσκους και τα ντέμο τους. Αποτέλεσμα όλων αυτών ήταν η δεκαετής συνεργασία με τη μεγάλη γερμανική δισκογραφική εταιρεία Century Media.
Sonisphere Festival 2011
Στις 17 Ιουνίου του 2011, οι Rotting Christ συμμετείχαν με τους Iron Maiden, Slipknot και Total Riot, στο Sonisphere Festival, το οποίο έλαβε χώρα στο TerraVibe Park, της Μαλακάσας.
Αποχώρηση Μπόκου, Λάγιου και νέο άλμπουμ
Τον Φεβρουάριο του 2012, ο κιθαρίστας Γιώργος Μπόκος  ανακοίνωσε την αποχώρησή του από τους Rotting Christ, έπειτα από έξι χρόνια συνεργασίας, για να ενταχθεί στους Stone Cold Dead. Ταυτόχρονα, η μπάντα ανακοίνωσε ότι, θα εμφανιζόταν με την αυθεντική της σύνθεση στο Nuclear War Now! Festival. Τον Ιούνιο του 2012, το συγκρότημα ξεκίνησε να ηχογραφεί το νέο του άλμπουμ, με τίτλο "Κατά τον Δαίμονα Εαυτού". Στα τέλη Δεκεμβρίου του 2012 ανακοινώθηκαν τα δύο νέα μέλη της μπάντας: ο κιθαρίστας Γιώργος Εμμανουήλ, που αντικαθιστά το Γιώργο Μπόκο, και ο μπασίστας Βαγγέλης Καρζής. Ο Ανδρέας Λάγιος, που είχε ήδη αποχωρήσει από την μπάντα, συνεχίζει να παίζει μπάσο στους Nightstalker.
Το Φεβρουάριο του 2019, ο κιθαρίστας Γιώργος Εμμανουήλ ανακοίνωσε την αποχώρησή του από τους Rotting Christ. Στις 20 Μαίου 2019, ο μπασίστας Βαγγέλης Καρζής ανακοίνωσε και αυτός την αποχώρηση του από το συγκρότημα σε δημοσίευση στο προφίλ του στο Facebook.
Όνομα
Το όνομα της μπάντας έχει προκαλέσει πολλά προβλήματα στην δημοφιλία της.
Ιδεολογία
Τα μέλη των Rotting Christ αντιτίθενται στις θρησκείες και πιστεύουν πως, αποτελούν "ένα από τα χειρότερα ανθρώπινα δημιουργήματα".
Επιρροές
Το μουσικό στυλ της μπάντας είναι επηρεασμένο από μέταλ συγκροτήματα, όπως, οι Venom, οι Celtic Frost, οι Bathory και οι Kreator.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικά heavy metal συγκροτήματα Κατηγορία:Ελληνικά gothic metal συγκροτήματα Κατηγορία:Ελληνικά μουσικά συγκροτήματα Κατηγορία:Μουσικά συγκροτήματα αδελφών
Ello
Σύνοψη:
Το Ello είναι δωρεάν στην χρήση αλλά χρησιμοποιεί ένα οικονομικό μοντέλο για να χρηματοδοτήσει την δραστηριότητά του. Επίσης περιέχει ένα ηλεκτρονικό κατάστημα δώρων με σκοπό την οικονομική συνεισφορά των μελών του.
Το Ello ισχυρίζεται ότι διαφέρει από τα άλλα κοινωνικά δίκτυα όσον αφορά:
Παραπομπές
Κατηγορία:Μέσα κοινωνικής δικτύωσης
Οβαλάου (Φίτζι)
Το Οβαλάου είναι το έβδομο μεγαλύτερο νησί των Φίτζι και βρίσκεται στο αρχιπέλαγος Λομαϊβίτι. Βρίσκεται 60 χλμ. βορειοανατολικά από την πρωτεύουσα των Φίτζι, Σούβα, και 20 χλμ. από την ανατολική ακτή του νησιού Βίτι Λέβου. Το νησί έχει μήκος περίπου 13 χιλιόμετρα και πλάτος 10 χιλιόμετρα. Καλύπτει συνολική έκταση 106,4 τετραγωνικών χιλιομέτρων και έχει πληθυσμό περίπου 9.100 κατοίκους (2014), περίπου το ήμισυ του πληθυσμού του αρχιπελάγους Λομαϊβίτι. Η Λεβούκα, η πρώην πρωτεύουσα των Φίτζι, είναι η μεγαλύτερη πόλη από τις 24 πόλεις και χωριά του νησιού.
Το Οβαλάου χαρακτηρίζεται από τραχιά τοπογραφία, με λίγες επίπεδες εκτάσεις εκτός από την κοιλάδα Λοβόνι στο κέντρο του νησιού. Το νησί είναι ένας διαβρωμένος ηφαιστειακός κρατήρας και οι υψηλότερες κορυφές είναι το όρος Ναντελαϊοβαλάου, με υψόμετρο 625 μέτρα, στα ανατολικά, και το όρος Τομούνα, με υψόμετρο 526 μέτρα, στα νότια.
Μεταφορές στο Οβαλάου
Υπάρχει ένας δρόμος που περιβάλλει το νησί. Ωστόσο, μεταξύ των χωριών Ρουκουρούκου και Μπουρεσάλα ο δρόμος είναι λίγο στενός, καθώς το ταξίδι μεταξύ αυτών των χωριών δεν είναι συχνό, ενώ η περισσότερη κίνηση κατευθύνεται από αυτά τα δύο χωριά προς τη Λεβούκα. Το αεροδρόμιο της Λεβούκα, το οποίο διαχειρίζεται πτήσεις της Air Fiji δύο φορές την ημέρα από και προς τη Σούβα, βρίσκεται στα δυτικά του νησιού. Υπάρχει μία πτήση το πρωί και μία το βράδυ, με μόνο τη βραδινή υπηρεσία να λειτουργεί τις Κυριακές. Οι πτήσεις κοστίζουν περίπου 150 δολάρια Φίτζι με επιστροφή.
Υπηρεσίες πορθμείων συνδέουν επίσης το Οβαλάου με το Βίτι Λέβου, η εταιρεία πορθμείων Patterson Brothers Shipping Company LTD εκτελεί δρομολόγια μεταξύ Λεβούκα, Μπουρεσάλα, Νατόβι και Σούβα ανάλογα με την ημέρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νησιά των Φίτζι
Frontex
Η Frontex (από τα Γαλλικά: Frontières extérieures) ή Οργανισμός Ευρωπαϊκής Συνοριοφυλακής και Ακτοφυλακης είναι υπεύθυνος για τη συνεργασία μεταξύ των εθνικών συνοριοφυλάκων και των συνοριοφυλάκων των κρατών μελών της Περιοχής Σένγκεν. Ο οργανισμός έχει την έδρα του στη Βαρσοβία, της Πολωνίας.
Η Frontex ιδρύθηκε το 2005 ως Ευρωπαϊκός Οργανισμός για τη Διαχείριση της Επιχειρησιακής Συνεργασίας στα Εξωτερικά Σύνορα και είναι κυρίως υπεύθυνος για τον συντονισμό της προστασίας των συνόρων. Ανταποκρινόμενη στην Ευρωπαϊκή μεταναστευτική κρίση του 2015-2016, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρότεινε, στις 15 Δεκεμβρίου 2015, την παράταση της δράσης του Frontex και τον μετονόμασε σε Οργανισμό Ευρωπαϊκής Συνοριοφυλακής και Ακτοφυλακής. Στις 18 Δεκεμβρίου 2015, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο υποστήριξε σθεναρά την πρόταση και μετά από ψηφοφορία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, εγκαινιάστηκε επίσημα στις 6 Οκτωβρίου 2016, στα εξωτερικά σύνορα Βουλγαρίας - Τουρκίας.
Για να μπορέσει ο οργανισμός να εκτελέσει τα καθήκοντά του, ο προϋπολογισμός του αυξήθηκε σταδιακά από τα 143 εκατομμύρια ευρώ το 2015 σε 238 εκατομμύρια ευρώ το 2016, σε 281 εκατομμύρια ευρώ το 2017 και προβλέπεται ότι θα φτάσει τα 322 εκατομμύρια ευρώ το 2020. Το προσωπικό του Οργανισμού θεωρείται ότι αυξάνεται σταδιακά από το 2016 (402 μέλη) και ότι το 2020 θα ανέρχεται σε 1.000 μέλη.
Ευρωπαϊκός Οργανισμός για τη Διαχείριση της Επιχειρησιακής Συνεργασίας στα Εξωτερικά Σύνορα (2005 - 2016)
Ο Frontex ιδρύθηκε με τον Κανονισμό (ΕΚ) 2007/2004. Άρχισε τις εργασίες του στις 3 Οκτωβρίου 2005 και ήταν ο πρώτος οργανισμός της ΕΕ που είχε την έδρα του σε ένα από τα νέα κράτη-μέλη της ΕΕ. Η αποστολή του Frontex είναι να βοηθήσει στην τήρηση των κανόνων της ΕΕ σχετικά με τους ελέγχους των εθνικών συνόρων και να συντονίζει τη συνεργασία μεταξύ των κρατών-μελών στον τομέα της διαχείρισης των εξωτερικών συνόρων της EE. Παρόλο που εξακολουθεί να αποτελεί καθήκον του κάθε κράτους-μέλους ο έλεγχος των συνόρων του, ο Frontex είναι επιφορτισμένος με το καθήκον να διασφαλίζει ότι όλα τα κράτη-μέλη τον εφαρμόζουν με το ίδιο υψηλό πρότυπο απόδοσης. Τα κυριότερα καθήκοντα του Οργανισμού σύμφωνα με τον κανονισμό του Συμβουλίου είναι τα εξής:
Το Διοικητικό Συμβούλιο αποτελείται από ένα άτομο από κάθε κράτος-μέλος καθώς και δύο μέλη της Επιτροπής. Οι εκπρόσωποι των κρατών-μελών είναι προϊστάμενοι των επιχειρήσεων των Εθνικών Υπηρεσιών Ασφαλείας που ασχολούνται με τη διαχείριση των συνοριοφυλάκων. Η Frontex έχει εκπροσώπους και συνεργάζεται στενά με την Ευρωπόλ και την Ιντερπόλ. Το Διοικητικό Συμβούλιο είναι υπεύθυνο για τον ελέγχο του προσωπικού, του οικονομικού και του οργανωτικού τομέα καθώς και το ετήσιο σχεδιάγραμμα των καθηκόντων και των προγραμμάτων εργασίας. Επιπροσθέτως, το Διοικητικό Συμβούλιο ορίζει τον Γενικό Διευθυντή. Ο πρώτος διευθυντής ήταν ο Ilkka Laitinen.
Ο Οργανισμός δυσκολεύτηκε να στρατολογήσει προσωπικό λόγω της έδρας του στη Βαρσοβία, η οποία προσέφερε χαμηλότερες αμοιβές από άλλες πόλεις, και της ασαφής δράσης του. Σύμφωνα με τον τρίτο τροποποιημένο προϋπολογισμό του 2015, ο οργανισμός είχε εκείνο το έτος 336 υπαλλήλους. Μπορούσε να χρησιμοποιήσει και 78 υπαλλήλους που είχαν λάβει απόσπαση, από τα κράτη-μέλη. Η εξάρτηση του Οργανισμού από τις αποσπάσεις, έχει χαρακτηριστεί ως κίνδυνος λόγω της πολύτιμης εμπειρίας που θα εκλείψει όταν το προσωπικό αποχωρήσει από τον Οργανισμό, για να επιστρέψει στις μόνιμες θέσεις εργασίας του.
Τον Απριλίο του 2007, οι Υπουργοί Εσωτερικών της ΕΕ συγκρότησαν τις Ειδικές Ευρωπαϊκές Συνοριακές Δυνάμεις Ταχείας Επέμβασης, οι οποίες αποκαλούνται Ομάδες Ταχείας Επέμβασης στα Σύνορα (RABIT). Η δράση τους είναι οι ένοπλες περιπολίες ώστε να βοηθήσουν στον έλεγχο των συνόρων, ιδίως στις νότιες ακτές της Ευρώπης. Το Δίκτυο Ευρωπαίων Πολιτών του Frontex άρχισε να εργάζεται στις Κανάριες Νήσους τον Μάιο του 2007 και ένοπλοι αξιωματικοί των συνοριακών δυνάμεων εγκαταστάθηκαν στα σύνορα Ελλάδας-Τουρκίας τον Οκτώβριο του 2010.
Οργανισμός Ευρωπαϊκής Σωματοφυλακής και Ακτοφυλακής (2016 - Παρόν)
Ο Frontex κλήθηκε να αναλάβει δράση λόγω της μεταναστευτικής κρίσης του 2015, η οποία έφερε στο προσκήνιο την ανάγκη βελτίωσης της Ασφάλειας των Εξωτερικών Συνόρων της ΕΕ. Η κρίση αυτή κατέδειξε ότι ο Frontex, που είχε περιορισμένη δράση υποστήριξης των κρατών-μελών στην προσπάθεια διασφάλισης των Εξωτερικών συνόρων τους, δεν είχε επαρκές προσωπικό και εξοπλισμό καθώς δεν είχε και την εξουσία να διεξάγει επιχειρήσεις διαχείρισης συνόρων και προσπάθειες έρευνας και διάσωσης.
Ο νέος Οργανισμός προτάθηκε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στις 15 Δεκεμβρίου 2015 για την ενίσχυση της Frontex, που θεωρήθηκε ότι είναι αναποτελεσματική μετά την Ευρωπαϊκή μεταναστευτική κρίση. Η υποστήριξη της πρότασης προήλθε από τη Γαλλία και τη Γερμανία, ενώ η Πολωνία και η Ουγγαρία εξέφρασαν την αντίθεσή τους στο σχέδιο.
Οι περιορισμοί του Frontex προκάλεσαν την αναποτελεσματική αντιμετώπιση της κατάστασης που δημιούργησε η κρίση του μεταναστατευτικού. Βασίστηκε στις εθελοντικές συνεισφορές των κρατών-μελών όσον αφορά τους πόρους, δεν είχε δικό της επιχειρησιακό προσωπικό, δεν μπόρεσε να πραγματοποιήσει τη δική τους επιστροφή ή τη διαχείριση των συνόρων χωρίς την αίτηση κράτους-μέλους και δεν είχε ρητή εντολή να διεξάγει επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης. Ο ενισχυμένος Οργανισμός θα ενισχυθεί για να αντιμετωπίσει όλα αυτά τα ζητήματα. Το νομικό πλαίσιο της πρότασης είναι το Αρθρο 77, Παράγραφος 2β και 2δ και το Αρθρο 79, Παράγραφος 2γ της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το Αρθρο 77 παρέχει αρμοδιότητα στην ΕΕ να εγκρίνει νομοθεσία σχετικά με τη "σταδιακή καθιέρωση ολοκληρωμένου συστήματος διαχείρισης των εξωτερικών συνόρων" και το Αρθρο 79 εξουσιοδοτεί την ΕΕ να θεσπίσει νομοθεσία σχετικά με τον επαναπατρισμό υπηκόων τρίτων χωρών που διαμένουν παράνομα εντός της ΕΕ.
Στις 18 Δεκεμβρίου 2015, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο υποστήριξε σθεναρά την πρόταση, η οποία στη συνέχεια υποβλήθηκε στη συνήθη νομοθετική διαδικασία. Ο Οργανισμός λειτούργησε, επισήμως, στις 6 Οκτωβρίου 2016 στα Εξωτερικά σύνορα μεταξύ Βουλγαρίας-Τουρκίας. μικρογραφία
Σύσταση
Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ο Οργανισμός Ευρωπαϊκής Συνοροφυλακής και Ακτοφυλακής "θα δημιουργηθεί από την Frontex και τις Αρχές των κρατών-μελών που είναι αρμόδιες για τη διαχείριση των συνόρων" κα θα διαχειρίζεται τα εξωτερικά σύνορα, που παραμένουν ευθύνη των κρατών-μελών.
Προβλέπεται ότι ο νέος Ευρωπαϊκός Οργανισμός Συνοροφυλακής και Ακτοφυλακής θα διαδραματίσει υποστηρικτικό ρόλο για τα κράτη-μέλη που χρειάζονται βοήθεια και θα συντονίσει τη διαχείριση των συνόρων των Εξωτερικών συνόρων της Ευρώπης. Η διασφάλιση και η περιπολία των εξωτερικών συνόρων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (δηλαδή τα κράτη της Σένγκεν καθώς και εκείνα τα κράτη μέλη της ΕΕ που δεν έχουν ακόμη ενταχθεί στο χώρο Σένγκεν αλλά είναι υποψήφια) είναι καθήκον του Οργανισμού και των εθνικών αρχών.
Οργανισμός
Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Συνοροφυλακής και Ακτοφυλακής δεν είναι νέος φορέας. Δεν αντικαθιστά την Frontex και διατηρεί την ίδια νομική προσωπικότητα. Αυτό που αποσκοπεί το σχέδιο κανονισμού της Επιτροπής είναι να ενισχύσει την εντολή του Οργανισμού της ΕΕ, ώστε να αυξήσει τις αρμοδιότητές του και να τον εξοπλίσει καλύτερα για να εκτελέσει τις επιχειρησιακές δραστηριότητες του. Τα νέα καθήκοντα και οι ευθύνες του Οργανισμού αντικατοπτρίζονται στο νέο του όνομα.
Συντονίζει το έργο του, σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Ελέγχου της Αλιείας (EFCA)και τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό για την Ασφάλεια στη Θάλασσα (EMSA )όσον αφορά τις λειτουργίες της ακτοφυλακής.
Το μόνιμο προσωπικό του Οργανισμού θα υπερδιπλασιαστεί έως το 2020. Η νέα πρόταση προβλέπει πλήθος συνοριοφυλάκων και απόθεμα τεχνικού εξοπλισμού. Ο Οργανισμός θα μπορεί να αγοράζει δικό του εξοπλισμό. Εντούτοις, τα κράτη-μέλη που έχουν χρεωθεί τον εξοπλισμό (πρόκειται κυρίως για μεγάλο εξοπλισμό, όπως σκάφη περιπολίας και αεροσκάφη, που χρειάζονται κρατική σημαία) θα υποχρεωθούν να το θέσουν στη διάθεση του Οργανισμού, όποτε τον χρειάζεται. Μέσω αυτής της διαδικασίας, ο Οργανισμός θα αναπτύξει ταχέως τον απαραίτητο τεχνικό εξοπλισμό για τις συνοριακές επιχειρήσεις. Συνεπώς, στη διάθεση του Οργανισμού θα παραχωρηθεί προσωπικό και τεχνικός εξοπλισμός με σκοπό την εξυπηρέτηση των αναγκών του.
Διαχείριση και Ανάλυση Κινδύνων
Θα δημιουργηθεί ένα κέντρο παρακολούθησης και ανάλυσης κινδύνων, με την άδεια να πραγματοποιεί διαχείριση κινδύνου και να παρακολουθεί τις ροές προς και εντός της ΕΕ. Η ανάλυση κινδύνου περιλαμβάνει το διασυνοριακό έγκλημα και την τρομοκρατία, επεξεργασία προσωπικών δεδομένων των ατόμων που θεωρούνται ότι εμπλέκονται σε τρομοκρατικές ενέργειες και συνεργασία με άλλους Οργανισμούς της ΕΕ καθώς και με Διεθνείς Οργανισμούς για την πρόληψη της τρομοκρατίας. Θα δημιουργηθούν υποχρεωτικές αξιολογήσεις τρωτότητας των ικανοτήτων των κρατών-μελών για την αντιμετώπιση των τρεχουσών ή μελλοντικών προκλήσεων στα εξωτερικά σύνορα τους.
Ο Οργανισμός είναι σε θέση να δρομολογήσει κοινές επιχειρήσεις, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης αεροσκαφών, όταν είναι απαραίτητο. Το σύστημα γεωσκόπησης του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος Copernicus παρέχει στον νέο Οργανισμό δυνατότητες δορυφορικής επιτήρησης, σχεδόν σε πραγματικό χρόνο, παράλληλα με το σύγχρονο Σύστημα Επιτήρησης των Συνόρων Eurosur.
Δικαίωμα Παρέμβασης
Όταν εντοπίζονται ελλείψεις στη λειτουργία του συστήματος διαχείρισης των συνόρων ενός κράτους-μέλους ως αποτέλεσμα της υποχρεωτικής αξιολόγησης τρωτότητας, ο Οργανισμός θα έχει την εξουσία να απαιτεί από τα κράτη-μέλη να λαμβάνουν έγκαιρα διορθωτικά μέτρα. Σε επείγουσες καταστάσεις που θέτουν σε κίνδυνο τη λειτουργία του χώρου Σένγκεν ή όταν οι ελλείψεις δεν έχουν αποκατασταθεί, ο Οργανισμός θα μπορεί να παρέμβει για να εξασφαλίσει την ανάληψη δράσης, επί τόπου, ακόμη και όταν δεν υπάρχει αίτηση συνδρομής από το κράτος-μέλος ή όταν το εν λόγω κράτος-μέλος θεωρεί ότι δεν υπάρχει ανάγκη πρόσθετης παρέμβασης.
Τα κράτη-μέλη θα έχουν τη δυνατότητα να ζητούν κοινές επιχειρήσεις, ταχείες συνοριακές παρεμβάσεις και ανάπτυξη των ομάδων του Οργανισμού για να υποστηρίξουν τις εθνικές αρχές, όταν ένα κράτος-μέλος αντιμετωπίζει εισροή μεταναστών που θέτουν σε κίνδυνο τον χώρο Σένγκεν. Σε μια τέτοια περίπτωση, ιδίως όταν η δράση ενός κράτους-μέλους δεν επαρκεί για την αντιμετώπιση της κρίσης, η Επιτροπή θα έχει την εξουσία να εγκρίνει μια εκτελεστική απόφαση που θα καθορίζει εάν μια κατάσταση σε ένα συγκεκριμένο τμήμα των εξωτερικών συνόρων απαιτεί επείγουσα παρέμβαση. Με βάση αυτή την απόφαση, ο Οργανισμός θα μπορέσει να παρέμβει για να εξασφαλίσει την ανάληψη δράσης επί τόπου, ακόμη και όταν ένα κράτος-μέλος αδυνατεί ή δεν επιθυμεί να λάβει τα απαραίτητα μέτρα.
Το δικαίωμα παρέμβασης είναι ένα σημείο αμφισβήτησης μεταξύ ορισμένων μελών της ΕΕ και της Επιτροπής, ιδίως εκείνων των μελών των οποίων τα σύνορα αποτελούν τα εξωτερικά σύνορα της ΕΕ, όπως η Ελλάδα, η Ουγγαρία, η Ιταλία και η Πολωνία. Θέλουν να εξασφαλίσουν ότι η παρέμβαση είναι δυνατή μόνο με τη συγκατάθεση των κρατών-μελών, των οποίων τα εξωτερικά σύνορα απαιτούν την παρουσία του Οργανισμού. Ο Αναπληρωτής Υπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων της Ελλάδας, Νίκος Ξυδάκης, δήλωσε σε συνέντευξή του ότι ενώ η Ελλάδα υποστηρίζει μια κοινή ευρωπαϊκή δράση και την μη εξουσιοδότηση της Frontex, επιθυμεί τον Οργανισμό να αναλάβει πλήρως τη μετανάστευση και τις ροές προσφύγων.
Συνεργασία με τις χώρες του Τρίτου Κόσμου
Ο Οργανισμός έχει νέα εντολή να αποστέλλει αξιωματικούς, ως συνδέσμους, και να δρομολογεί κοινές επιχειρήσεις με γειτονικές Χώρες του Τρίτου Κόσμου, συμπεριλαμβανομένης της δραστηριότητας του, στα έδαφή τους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Κοινή σαλαμάνδρα
Η κοινή σαλαμάνδρα, Salamandra salamandra (Linnaeus, 1758) ή σαλαμάνδρα της φωτιάς, είναι ένα είδος σαλαμάνδρας στην οικογένεια Salamandridae. Πρόκειται για το πιο γνωστό ίσως είδος σαλαμάνδρας στην Ευρώπη και αποτελεί ένα από τα τρία είδη σαλαμάνδρας στην Ελλάδα.
Περιγραφή
Πρόκειται για μια μεγάλου μεγέθους σαλαμάνδρα, η οποία μπορεί φτάνει συνήθως τα 25cm σε τελικό μήκος, σπανίως περισσότερο. Είναι μαύρη με κίτρινες κηλίδες ή ρίγες, ενώ η αναλογία των χρωμάτων μπορεί να διαφέρει σε μεγάλο βαθμό στα διάφορα υποείδη. Τα θηλυκά είναι μεγαλύτερα από τα αρσενικά. Τα αρσενικά έχουν αναλογικά μεγαλύτερα άκρα και ουρά.
Γεωγραφική κατανομή
Το είδος είναι ευρέως κατανεμημένο στο μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης, με εξαίρεση τις Βρετανικές νήσους, μέρος της βόρειας και ανατολικής Ευρώπης, καθώς και πολλά μεγάλα νησιά της Μεσογείου. Στην Ελλάδα, η εξάπλωση της περιλαμβάνει σχεδόν όλη την ηπειρωτική Ελλάδα, την Πελοπόννησο και την Εύβοια.
Βιολογία
Είναι κυρίως νυκτόβιο αμφίβιο, αν και μπορεί να παρατηρηθεί εύκολα μετά από βροχή. Ζευγαρώνει νωρίς την άνοιξη στο έδαφος. Τα θηλυκά μπορούν να αποθηκεύσουν το σπέρμα του αρσενικού για μήνες και γεννούν 20 με 40 προνύμφες με σχηματισμένα άκρα, σε μικρές λίμνες, στάσιμα νερά ή ελαφρώς ρέοντα. Η μεταμόρφωση των προνυμφών διαρκεί 3 με 4 μήνες.
Τοξικότητα
Αν απειληθεί εκκρίνει τοξικό υγρό από αδένες που φέρει στο δέρμα κι έτσι αποτρέπει τους θηρευτές. Μπορεί να χρησιμοποιήσει την άμυνά του αυτή και στην περίπτωση που χειριστεί βίαια από τον άνθρωπο. Οι ουσίες αυτές είναι ακίνδυνες για τον άνθρωπο όταν έρθουν σε επαφή με το δέρμα, αλλά μπορεί να προκαλέσουν κάποια συμπτώματα, όπως ερεθισμός, αν έρθουν σε επαφή με τα μάτια, με κάποια πληγή ή στην ακραία περίπτωση της κατάποσης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμφίβια της Ελλάδας Κατηγορία:Αμφίβια της Ευρώπης Κατηγορία:Ουρόδηλα
Λίγκα ντε Όνρα 2005–06
Η Σεγκούντα Λίγκα 2005–06 ήταν η 16η περίοδος της Σεγκούντα Λίγκα και η 72η αναγνωρισμένη περίοδος του β΄ επιπέδου ποδοσφαίρου στην Πορτογαλία.
Προεπισκόπηση
Στη διοργάνωση συμμετείχαν 18 ομάδες με την ΣΚ Μπέιρα Μαρ να κερδίζει το πρωτάθλημα και μαζί με την ΚΝ Άβες να προβιβάζονται στην Πριμέιρα Λίγκα. Οι ΣΚ Κοβίλια, ΦΚ Μπαρεϊνένσε, ΦΚ Μάρκο, ΑΝ Οβαρένσε και ΦΚ Μάια υποβιβάστηκαν στη Σεγκούντα Ντιβιζάο μαζί με την ΣΚ Φαρένσε που υποβιβάστηκε για οικονομικούς λόγους.
Βαθμολογία
Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σεγκούντα Λίγκα Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2005-2006
Dodge 200 Series
Το Dodge 200 Series ήταν μια σειρά από φορτηγά που παράχθηκαν από την βρετανική θυγατρική της Dodge από το 1958 μέχρι το 1963. Το φορτηγό αντικατέστησε το προηγούμενο Dodge 100 και εσωτερικά ήταν βασισμένο στο ίδιο σασί και μηχανή.
Ιστορία
Παρόλου που η Commer δεν αγοράστηκε από την Chrysler μέχρι το 1967, κατά σύμπτωση ο σχεδιασμός της καμπίνας του φορτηγού ανατέθηκε στην ίδια εταιρία που σχεδίασε την καμπίνα από το ανταγωνιστικό Commer Superpoise με αποτέλεσμα τα δύο φορτηγά εξωτερικά να είναι αρκετά παρόμοια, παρόλο που μηχανικά δεν μοιραζόντουσαν τίποτα. Τα περισσότερα εξαρτήματα μεταφέρθηκαν από το Dodge 100, το οποίο και αυτό με την σειρά του ήταν απλά μια έκδοση του Αμερικάνικου προπολεμικού Dodge TE-32 με νέο αμάξωμα. Σε αρκετές αγορές εξαγωγής πουλιόνταν ως Desoto ή Fargo.
Οι περισσότερες επιλογές μηχανές ήταν οι ίδιες με το προηγούμενο φορτηγό. Το φορτηγό δεν πούλησε καλά και σταμάτησε να παράγεται το 1963, ενώ μερικά οχήματα εξαγωγής συνέχιζαν να παράγονται μέχρι το 1965. Δεν υπήρχε ευθέως αντικαταστάτης για το Dodge 200 Series. Η Dodge της Ευρώπης προσπάθησε να εισάγει μια έκδοση της Αμερικάνικης Dodge D-Series μεσαίου τύπου για να αντικαταστήσει το Dodge 200 Series αλλά χωρίς επιτυχία. Με την αγορά της Rootes Group και των θυγατρικών της το 1967, η Chrysler απέκτησε πρόσβαση και στα προϊόντα της Commer, τα οποία περιλάμβαναν αρκετά επιτυχή επαγγελματικά μοντέλα. Αν και όχι ευθέως αντικαταστάτης, για να γεμίσει το κενό που άφησε πίσω της το Dodge 200 Series, η Chrysler άρχιζε να παράγει εκδόσεις με καρότσα πλατφόρμας με βάση το Commer Walk-Thru, το οποίο αρχικά προοριζόταν ως βαν ταχυδρομικών αποστολών.
Ο λόγος που το φορτηγό δεν πούλησε καλά ήταν μάλλον επειδή τα "μουρωτά" φορτηγά δεν πουλούσαν τόσο καλά σε αρκετές Ευρωπαϊκές αγορές εκείνα τα χρόνια και αυτό μόνο αυξανόταν με τα χρόνια.
διαδικτυακοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μοντέλα Dodge Κατηγορία:Βρετανικά αυτοκίνητα Κατηγορία:Αμερικανικά αυτοκίνητα Κατηγορία:Επαγγελματικά αυτοκίνητα Κατηγορία:Φορτηγό Κατηγορία:Φορτηγό βαν
Σοφία Μπράχε
Η Σοφία Μπράχε (Sophia Brahe, 24 Αυγούστου 1559 (ή 1556) - 1643) ήταν Δανή ερασιτέχνις αστρονόμος, χημικός, αστρολόγος και αλχημίστρια εξαιρετικά διάσημη την εποχή της ως μορφωμένη γυναίκα. . Εργάστηκε κατά μόνας αλλά και με τον αδελφό της Τύχο Μπράχε και με τις αστρονομικές της παρατηρήσεις και τους υπολογισμούς που έκανε συνέβαλλε στην κατανόηση της τροχιάς των πλανητών αν και συνήθως η συνεισφορά της παραβλέπεται ή λανθασμένα αποδίδεται στον Τύχο Μπράχε.
Τα πρώτα χρόνια
Η Σοφία Μπράχε προερχόταν από πολιτικά ισχυρή οικογένεια της Δανίας. Μητέρα της ήταν η Μπέατι Κλαουσντότερ Μπίλι που ήταν κυρία των τιμών της βασίλισσας Σοφίας της Δανίας και της Νορβηγίας και πατέρας της ήταν ο Ότε Μπράχε πολιτικός και σύμβουλος του βασιλιά. Η οικογένεια είχε οκτώ παιδιά από τα οποία η Σοφία ήταν η μικρότερη. Ο μεγαλύτερος από τα αδέλφια της ήταν ο Τύχο που αργότερα θα γινόταν διάσημος αστρονόμος.
Ο Τύχο, που ήταν δεκατρία χρόνια μεγαλύτερος από τη Σοφία, από μικρός είχε δείξει μεγάλο ενδιαφέρον για την αστρονομία και την αλχημεία, αλλά η οικογένειά του τον αποθάρρυνε από αυτού του είδους τις σπουδές γιατί τον προόριζε για πολιτική καριέρα στα βήματα του πατέρα του. Όμως αυτός, με μεγάλη δυσκολία, κατάφερε να σπουδάσει αστρονομία και να εργαστεί αρχικά ως βοηθός δύο αδελφών αστρονόμων στη Γερμανία. Όταν γεννήθηκε η Σοφία, ο Τύχο έδειξε σύντομα μεγάλη αδυναμία στη μικρότερη αδελφή του η οποία, όπως είχε κάνει και εκείνος, έδειξε από πολύ νωρίς πηγαίο ενδιαφέρον για την αστρονομία, αλλά και γενικά για τη γνώση. Η Σοφία, αντιμετώπισε αντιρρήσεις σχετικά με τη μόρφωσή της γιατί και εκείνη προοριζόταν να παίξει ρόλο στις πολιτικές επιδιώξεις της οικογένειάς της. Όλοι περίμεναν ότι κάποια μέρα θα παντρευόταν κάποιον εξέχοντα πολιτικό που θα ισχυροποιούσε τη θέση της οικογένειάς της. Επιπρόσθετα, το γεγονός ότι ήταν γυναίκα έκανε τη μόρφωση να δείχνει ακόμα πιο ακατάλληλη για εκείνη καθώς οι γυναίκες τότε ήταν ασυνήθιστο να σπουδάζουν και δεν μπορούσαν να εφαρμόσουν πουθενά τις όποιες γνώσεις είχαν. Ήταν τέτοια η αντίδραση στις επιστημονικές της επιδιώξεις που της απαγορεύθηκε να μάθει λατινικά, κάτι που αργότερα τη δυσκόλεψε πολύ στη ζωή της.
Ο μόνος που καταλάβαινε τις αγωνίες της και τα εμπόδια που αντιμετώπιζε ήταν ο Τύχο που άρχισε να τη βοηθά κρυφά διδάσκοντάς της αστρονομία, αλχημεία και χημεία και παίρνοντάς την κοντά του στο εργαστήριό του. Ήταν επίσης πολύ καλή ποιήτρια και της άρεσε η αστρολογία και γι΄ αυτό έφτιαχνε συχνά ωροσκόπια για τους φίλους της .Η Σοφία αποδείχθηκε πολύ άξια μαθήτρια και το 1573 μάλιστα, όταν ήταν μόλις δεκατεσσάρων ετών, βοήθησε τον Τύχο να κάνει τους σχετικούς υπολογισμούς και να παρατηρήσει μία σεληνιακή έκλειψη. Δεν ήταν παράξενο λοιπόν που ο αδελφός της δεν έχανε την ευκαιρία να περηφανεύεται για την έξυπνη και ικανή μικρή αδελφή του. Έλεγε ότι εκείνος ήταν ο Απόλλωνας και εκείνη η μούσα του και την αποκαλούσε χαϊδευτικά “Ουρανία, βασίλισσα της Αστρονομίας”. Σε ένα γράμμα του μάλιστα συνέκρινε τη Σοφία με τη Φουλβία Ολυμπία Μοράτα, μία διάσημη Ιταλίδα λόγια.
Ο Τύχο έγραψε κάποτε με θαυμασμό για την αδελφή του:"“Την προειδοποίησα σοβαρά να απέχει από τις αστρολογικές προβλέψεις γιατί δεν θα μπορούσε να τα βγάλει πέρα με τόσο αφηρημένα και πολύπλοκα για μία γυναίκα θέματα. Αλλά εκείνη, που είχε αδιαμφισβήτητη αποφασιστικότητα και τέτοια αυτοπεποίθησή που δεν θα έκανε ποτέ πίσω μπροστά σε έναν άντρα σε θέματα διανόησης, αφοσιώθηκε με ακόμα μεγαλύτερο ενθουσιασμό στις σπουδές της και πολύ σύντομα έμαθε τις βασικές αρχές της αστρολογίας εν μέρει από Λατίνους συγγραφείς τους οποίους μετέφραζε στα Δανικά από μόνη της και εν μέρει από Γερμανούς συγγραφείς (γιατί έχει εξαιρετική γνώση και της γλώσσας αυτής).”"Η Σοφία συνέβαλλε κομβικά στο έργο και την καριέρα του Τύχο όπως π.χ. στην ανακάλυψη του υπερκαινοφανούς αστέρα που ο Τύχο ονόμασε “Νέο Αστέρα” (Nova Stella) το 1579 που η Σοφία ήταν δώδεκα ετών, μια ανακάλυψη που τον έκανε διεθνώς διάσημο.
Ο πρώτος γάμος της
Το 1579, την χρονιά που ο Τύχο γίνονταν διάσημος, η δραστηριότητα της Σοφίας σταμάτησε απότομα γιατί παντρεύτηκε αφού ο έγγαμος βίος δεν επέτρεπε στις γυναίκες οποιαδήποτε επαγγελματική ή προσωπική ενασχόληση. Παντρεύτηκε τον Ότε Θοτ, που ήταν ένας πλούσιος ευγενής της Δανίας, έκανε έναν γιο, τον Τάγκε Θοτ (που αργότερα θα γινόταν σημαντικός πολιτικός όπως ο πατέρας της Σοφίας και θα γινόταν επίσης και ένας από τους μεγαλύτερος θαυμαστές της) και αφοσιώθηκε στον γάμο της. Αξίζει να αναφερθεί ότι η Σοφία ονόμασε τον μοναχογιό της Τάγκε, που ήταν το όνομα του αγαπημένου της αδελφού Τύχο. Ο Τύχο βαφτίστηκε Τάγκε, αλλά το άλλαξε κάποια στιγμή στο λατινικό του αντίστοιχο «Τύχο».
Τα χρόνια που εργαζόταν με τον Τύχο Μπράχε
Το 1588 ο Ότε Θοτ πέθανε και η Σοφία έμεινε χήρα σε ηλικία είκοσι εννέα ετών με μεγάλη περιουσία που έπρεπε να διαχειρισθεί μέχρι την ενηλικίωση του γιου της, πολύ ελεύθερο χρόνο και ένα όμορφο αρχοντικό σπίτι στο Έρικσχολντ με μεγάλο κήπο που ήταν τέλειος για να καλλιεργεί τα βότανα που χρειαζόταν για τις αλχημικές της ενασχολήσεις. Τότε ήταν που άρχισε και πάλι να ασχολείται με τα αγαπημένα της αντικείμενα: την αστρονομία, την αστρολογία, την αλχημεία, τη χημεία και την ιατρική. Άρχισε μάλιστα να ερευνά και να κατασκευάζει διάφορα φάρμακα τα οποία τα έδινε στους γνωστούς της ή τα διένειμε δωρεάν στους φτωχούς.
Η Σοφία, όπως ήταν αναμενόμενο, επέστρεψε στο πλάι του αδελφού της και άρχισε πάλι να εργάζεται μαζί του στο εργαστήριό του. Μέσα στα εννέα χρόνια που είχαν περάσει από τον γάμο της Σοφίας, ο Τύχο είχε καταφέρει να γίνει διάσημος και πλούσιος και να κερδίσει την εύνοια του βασιλιά της Δανίας Φρειδερίκο Β΄ ο οποίος του είχε παραχωρήσει ως φέουδο το νησί Βεν το οποίο ο Τύχο χρησιμοποιούσε ως βάση για τις παρατηρήσεις του. Είχε χτίσει δύο κάστρα τα οποία είχε εξοπλίσει με εργαστήρια και παρατηρητήρια και είχε προσλάβει πολυάριθμο προσωπικό για να τον βοηθά ανάμεσα στο οποίο ήταν και δύο γυναίκες (τρεις αν συμπεριλάβουμε και τη Σοφία σε αυτές). Κατά κάποιον τρόπο ο Τύχο είχε δημιουργήσει το πρώτο επιστημονικό ινστιτούτο της Ευρώπης μετά την αρχαιότητα.
Στο ένα κάστρο, που το είχε ονομάσει “Στέρνεμποργκ” (Stjerneborg), δηλαδή “Κάστρο των Άστρων”, είχε φτιάξει ένα υπόγειο αστρονομικό παρατηρητήριο για να μην κινδυνεύει από τους ισχυρούς ανέμους και τον κακό καιρό. Στο δεύτερο κάστρο έχτισε ένα υπερυψωμένο παρατηρητήριο και αυτό το ονόμασε "Ουράνιενμποργκ” (Uranienborg), δηλαδή “Κάστρο της Ουρανίας” (της μούσας της αστρονομίας), ένα όνομα με το οποίο αποκαλούσε χαϊδευτικά την αδερφή του, Σοφία.  Σε αυτό το κάστρο μάλιστα έφτιαξε και ένα τυπογραφείο για να τυπώνει και να διανέμει πιο εύκολα τα γραπτά του καθώς και δυο αλχημικά εργαστήρια, ένα στο υπόγειο και ένα στην τραπεζαρία . Δυστυχώς σήμερα δεν διασώζεται κανένα αλχημικό κείμενο του Τύχο Μπράχε αλλά διασώζονται ευτυχώς πολλά με αστρονομικό περιεχόμενο. Έτσι η Σοφία ξανάρχισε να εργάζεται στο πλευρό του αδελφού της κάνοντας, ανάμεσα σε άλλα, και μία πολύτιμη συνεισφορά. Ο βασιλιάς Φρειδερίκος Β΄ είχε προσφέρει το νησί Βεν στον Τύχο με μία προϋπόθεση: να φτιάχνει τακτικά ωροσκόπια και καζαμίες για την αυλή . Ο Τύχο, που δεν είχε κανένα ενδιαφέρον για την αστρολογία, θα πρέπει να βρήκε καίρια τη σχετική συνεισφορά της αδελφής του που αγαπούσε την αστρολογία και είχε εκτενείς γνώσεις σε σχέση με αυτή.
Η Σοφία και ο Τύχο εργάστηκαν για αρκετά χρόνια μαζί κάτω από αυτές τις σχεδόν ιδανικές συνθήκες που τους επέτρεπαν να πραγματώσουν τις επιστημονικές τους επιδιώξεις ελεύθερα και μάλιστα βρέθηκαν υπό την προστασία της βασίλισσας της Δανίας και της Νορβηγίας Σοφία που ήταν και ίδια πολύ μορφωμένη και οπαδός της αστρονομίας και της φυσικής επιστήμης. Ο Τύχο αγαπούσε την αδελφή του και τη θεωρούσε ισάξια και συνάδελφό του ενώ εκείνη έλεγε πως μόνο με εκείνον μπορούσε να έχει ενδιαφέρουσες συζητήσεις. Μέσα σε αυτό το κλίμα ευδαιμονίας η Σοφία γνώρισε το 1590 τον Έρικ Λανζ. Ο Λανζ ήταν  μορφωμένος ευγενής με μεγάλο ενδιαφέρον για την αλχημεία που εργαζόταν κι αυτός όπως και η Σοφία στα εργαστήρια του Τύχο και ήταν και προσωπικός του φίλος. Παρά τα πλούτη που του εξασφάλιζε η ευγενική του καταγωγή, εκείνος είχε καταφέρει να μείνει αδέκαρος και καταχρεωμένος λόγω των αποτυχημένων του αλχημικών πειραμάτων. Η βασική του επιδίωξη ήταν η δημιουργία χρυσού, κάτι που σήμερα γνωρίζουμε ότι είναι αδύνατον, οπότε η αλχημεία το μόνο που κατάφερνε για εκείνον ήταν να είναι μόνο μία πηγή συνεχών εξόδων. Όμως η Σοφία έβλεπε στο πρόσωπό του έναν άντρα με κοινά ενδιαφέροντα με εκείνη που δεν δίσταζε να ακολουθήσει τα όνειρά του με πάθος ακόμα και με προσωπικό κόστος και μετά από μερικούς μήνες τον αρραβωνιάστηκε.
Η καταστροφική πορεία προς τη φτώχεια
Πολύ σύντομα μετά τον αρραβώνα της με τον Έρικ εκείνος συνελήφθη και τέθηκε σε κατ΄ οίκον περιορισμό λόγω των χρεών του. Λίγο αργότερα ο Έρικ δραπέτευσε στο εξωτερικό και η Σοφία τον ακολούθησε. Κατά τη διάρκεια των επόμενων ετών το ζευγάρι προσπάθησε ανεπιτυχώς να συνεχίσει την ενασχόληση με την αχλημεία σε διάφορες χώρες της Ευρώπης αλλά τελικά η Σοφία έχασε και εκείνη όλα της τα λεφτά προσπαθώντας να καλύψει τα χρέη του Έρικ.
Το 1594 εμφανίστηκε ένα ποίημα με τίτλο “Ουρανία προς Τιτάνα” στο οποίο η Σοφία εξομολογούσε τον έρωτά της προς τον Έρικ. Οι γλωσσολόγοι σήμερα ισχυρίζονται ότι το έγραψε ο Τύχο γιατί οι γνώσεις της Σοφίας στα Λατινικά ήταν περιορισμένες, αλλά το αντικείμενο του ποιήματος, όπως και το ίδιο το γεγονός ότι ήταν ποίημα και όχι πεζό, είναι παράξενες επιλογές για τον Τύχο. Η Σοφία ήταν εκείνη που είχε το κίνητρο να γράψει ένα τέτοιο κείμενο και η Σοφία ήταν εκείνη που ασχολούνταν με μεγάλη επιτυχία με την ποίηση. Δεν θα ήταν παράλογο να υποθέσουμε ότι η Σοφία χρησιμοποίησε τη βοήθεια του αδελφού της για να γράψει στα λατινικά το ποίημά της προς τον αγαπημένο της.
Το 1601 η Σοφία αποφάσισε να παντρευτεί τον Έρικ Λανζ. Δύο χρόνια αργότερα πέθανε και ο Έρικ στην Πράγα (το 1601 είχε πεθάνει ο αδερφός της) αφήνοντάς τη χήρα για δεύτερη φορά. . μικρογραφία|Πορτρέτο της Λίβη Λαρσντότερ από τον Ολλανδό ζωγράφο Πίτερ βαν ντερ Χουλστ
Τα τελευταία της χρόνια
Το 1616 με τη υποστήριξη του γιου της Τάγκε Θοτ, που είχε πια γίνει πλούσιος και ισχυρός, μετακόμισε στο Έλσινγκορ της Ζηλανδίας όπου συνέχισε να ασχολείται με την αστρονομία, τη χημεία, την ιατρική, την αστρολογία και την αλχημεία. Το 1626 σε ηλικία 67 ετών ολοκλήρωσε την πρώτη έκδοση (υπήρξαν διάφορες αναθεωρήσεις αργότερα) μίας γενεαλογίας των ευγενών οικογενειών της Δανίας, έργο που θεωρείται αυθεντία στην ιστορία των ευγενών της Δανίας. Εκείνη την εποχή είχε πάρει υπό την προστασία της και μία άλλη γυναίκα, τη Λίβη Λαρσντότερ, την οποία εκπαίδευσε στην ιατρική και την αλχημεία. Η Λίβη Λαρσντότερ, που εικάζεται ότι ήταν μία από τις δύο άλλες γυναίκες που εργάστηκαν στα εργαστήρια του Τίχο Μπράχε στο Ουράνιενμποργκ, λέγεται ότι έζησε 123 χρόνια και έγινε γνωστή για το “θαυματουργό έμπλαστρό” της.
Ο θάνατός της
Η Σοφία Μπράχε τελικά πέθανε το 1643 στην προχωρημένη ηλικία των ογδόντα τεσσάρων ετών. Αν και κατά τη διάρκεια της ζωής της προετοίμαζε την ταφή της στην Πράγα με διάφορες δωρεές στην εκκλησία Ιβετόφκα Κίρκα, τελικά την έθαψαν στο Κρίστιανσταντ της Δανίας δίπλα στον πρώτο της σύζυγο, τον Ότε Θοτ.