cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Δελφοί (Μαλέας)
Πληροφορίες
Δελφοί είναι λάδι σε μουσαμά διαστάσεων 61 × 77 εκ. και βρίσκεται στην Εθνική Πινακοθήκη. Δημιουργήθηκε μεταξύ 1922 και 1923. Η σύνθεση διαμορφώνεται στη βάση της αντίθεσης φωτεινού και σκοτεινού και στο χωρισμό της επιφάνειας σε μεγάλες χρωματικές ενότητες. Εικονίζεται το τοπίο ιδωμένο από τους Δελφούς, όπως κατεβαίνει μέχρι τη θάλασσα. Γύρω από την κεντρική πράσινη ζώνη εναλλάσσονται τμήματα με διαφορετκό βαθμό φωτεινότητας: έντονο πορτοκαλί (βερμιγιόν), κεραμιδί (σιένα), ανοικτό γαλάζιο, λαμπρό πορτοκαλί, κεραμιδί, ανοικτό γκρίζο, Η χρωματική εναλλαγή δίδει ρυθμό. Οι όγκοι διαγράφονται με σαφήνεια και η όλη προοπτική του έργου τους επιπεδοποιεί.
Γκερν
Το Γκερν (γαλλικά: Guernes) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ιβλίν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ιβλίν
Τσισί
μικρογραφία|Ελαιογραφία από των Χιμπέρτ Φοσ (1905) Η Χήρα Αυτοκράτειρα Τσισί (κινέζικα: 慈禧太后, πινγίν: Cíxǐ Tàihòu γεννηθηκε στις 29 Νοεμβρίου 1835 - 15 Νοεμβρίου 1908), από τη φυλή Manchu Yehe Nara, ήταν Κινέζα αυτοκράτειρα, χήρα και αντιβασιλέας που ουσιαστικά κυβερνησε την κινεζική κυβέρνηση στην ύστερη δυναστεία Τσινγκ για 47 χρόνια, από το 1861 μέχρι το θάνατό της το 1908.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κινέζοι αυτοκράτορες
Γκρανσάν (Ιβλίν)
Το Γκρανσάν (γαλλικά: Grandchamp) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ιβλίν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μανικαμπουά (γαλλικά: Magnicampois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ιβλίν
Παντάνασσα Νάξου (Μαλέας)
thumb|450 px|Παντάνασσα Νάξου Παντάνασσα Νάξου είναι ζωγραφικό έργο του Κωνσταντίνου Μαλέα.
Πληροφορίες
Παντάνασσα Νάξου είναι λάδι σε χαρτόνι διαστάσεων 53 × 69 εκ. φιλοτεχνημένο μεταξύ 1924 και 1925. Βρίσκεται στην Εθνική Πινακοθήκη. Εδώ είναι ισότιμη η συμμετοχή φυσικού και δομημένου περιβάλλοντος.
Πηγές
Κατηγορία:Έργα ζωγραφικής του Κωνσταντίνου Μαλέα
Γκερβίλ (Ιβλίν)
Το Γκερβίλ (γαλλικά: Guerville) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ιβλίν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Γκερβιλουά (γαλλικά: Guervillois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ιβλίν
Έφηβος (αρχαία Ελλάδα)
Έφηβος (στην αρχαία ελληνική γλώσσα, ἔφηβος, ἐπί-ἥβη,  από ἥβη,  η νεολαία, Η θεά Ήβη) στους αρχαίους Αθηναίους ήταν ένας νεαρός άνδρας στην έναρξη της ενήλικης ζωής ως ελεύθερος πολίτης.
Η εφηβεία στην Αθήνα
Στην Αθήνα η Εφηβεία ήταν θεσμός όπως περιγράφεται στο βιβλίο «Αριστοτέλους: Αθηναίων πολιτεία»
"'''[42.1] ἔχει δ᾽ ἡ νῦν κατάστασις τῆς πολιτείας τόνδε τὸν τρόπον. μετέχουσιν μὲν τῆς πολιτείας οἱ ἐξ ἀμφοτέρων γεγονότες ἀστῶν, ἐγγράφονται δ᾽ εἰς τοὺς δημότας ὀκτωκαίδεκα ἔτη γεγονότες. ὅταν δ᾽ ἐγγράφωνται διαψηφίζονται περὶ αὐτῶν ὀμόσαντες οἱ δημόται, πρῶτον μὲν εἰ δοκοῦσι γεγονέναι τὴν ἡλικίαν τὴν ἐκ τοῦ νόμο[υ], κἂν μὴ δόξωσι, ἀπέρχονται πάλιν εἰς παῖδας, δεύτερον δ᾽ εἰ ἐλεύθερός ἐστι καὶ γέγονε κατὰ τ[ο]ὺς νόμους."
"''[42.1] Η σημερινή οργάνωση του καθεστώτος είναι η εξής: Πολιτικά δικαιώματα έχουν όσοι είναι γεννημένοι από πατέρα και μητέρα Αθηναίους πολίτες,1 και εγγράφονται στους καταλόγους των δημοτών όταν γίνουν δέκα οκτώ χρόνων. Κατά το χρόνο της εγγραφής τους, αφού οι δημότες δώσουν όρκο, αποφασίζουν γι᾽ αυτούς με ψηφοφορία, πρώτον, αν θεωρούν ότι αυτοί έχουν την ηλικία που προβλέπει ο νόμος (και, αν αποδειχθεί το αντίθετο, επιστρέφουν στην κατηγορία των παίδων) και, δεύτερον, αν είναι ελεύθερα και νόμιμα τέκνα."
ὁ τῶν Ἐφήβων ὅρκος
Στην περίοδο της εφηβείας, οι έφηβοι έδιναν όρκο  στο ιερό της Αλιαύρου, βόρεια της Ακροπόλεως. Ο όρκος των εφήβων έλεγε τα εξής: :
''"Δε θα ντροπιάσω τα όπλα τα ιερά," "ούτε θα εγκαταλείψω το συμμαχητή μου, με οποιονδήποτε κι αν ταχθώ στη γραμμή. θα αμυνθώ και για τα ιερά και τα όσια και μόνος και μαζί με πολλούς και την πατρίδα δε θα παραδώσω μικρότερη αλλά μεγαλύτερη και ισχυρότερη απ' όση την παρέλαβα. και θα υπακούσω πρόθυμα σ΄αυτούς που δικάζουν κάθε φορά και Θα πολιτεύομαι σύμφωνα με τους καθιερωμένους θεσμούς και σύμφωνα με όσους άλλους ο λαός με κοινή απόφαση θα καθιερώσει. Και σε περίπτωση που κάποιος θα αποπειραθεί να καταλύσει τους θεσμούς ή να μην πειθαρχεί σ΄ αυτούς, δεν θα επιτρέψω, θα αμυνθώ και μόνος και μαζί με πολλούς. Και θα τιμήσω τα πατροπαράδοτα ιερά. Μάρτυρες μου γι αυτά ας είναι η Άγλαυρος, Ενυάλιος, Άρης, Ζευς, Θαλλώ, Αυξώ, Ηγεμόνη." Λυκούργος Αθηνών, Κατά Λεωκράτους
Προέλευση
Η Εφηβεία πιθανότατα προέρχεται από παλιές πρακτικές μυήσεως που σηματοδοτούν τη μετάβαση από την παιδική ηλικία στην οριστική ένταξη των νέων στην κοινωνική ζωή.
Δείτε επίσης
Έφηβος των Αντικυθήρων<BR> Ο έφηβος της Πρέβεζας<BR> Ο Έφηβος της Αγάθης<BR> Έφηβος του Ακράγαντα<BR> Παις του Κριτίου
Αναφορές
Κατηγορία:Εφηβεία Κατηγορία:Αρχαία Αθήνα
Γκιτρανκούρ
Το Γκιτρανκούρ (γαλλικά: Guitrancourt) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ιβλίν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ιβλίν
Χεσούς Χιλ Μανθάνο
Ο Χεσούς Χιλ Μανθάνο (Jesús Gil Manzano· Μπαδαχόθ, 4 Φεβρουαρίου 1984) είναι ισπανός διαιτητής ποδοσφαίρου.
Είναι διεθνής διαιτητής της FIFA από το 2014, και ανήκει στην κατηγορία elite διαιτητών της UEFA.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ισπανοί διαιτητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Διαιτητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ
Γκρορούβρ (Ιβλίν)
Το Γκρορούβρ (γαλλικά: Grosrouvre) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ιβλίν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Γκρορουβρουά (γαλλικά: Grosrouvrois).
Ο Μισάνθρωπος (Μολιέρος)
Το έργο σατιρίζει την υποκρισία της γαλλικής αριστοκρατικής κοινωνίας, αλλά αποκτά και έναν πιο σοβαρό τόνο όταν επισημαίνει και στηλιτεύει γενικότερα τα ελαττώματα των ανθρώπων. Διαφέρει από τα περισσότερα άλλα έργα του Μολιέρου εστιάζοντας περισσότερο στην ανάπτυξη των χαρακτήρων και των ανθρώπινων παθών παρά στην εξέλιξη της πλοκής. Αν και δεν είχε μεγάλη επιτυχία στο κοινό της εποχής του, που περιλάμβανε κυρίως αριστοκράτες και αποτελούσε έναν καθρέφτη του εαυτού τους, επιβιώνει ως το πιο γνωστό έργο του Μολιέρου σήμερα.
Επειδή τόσο ο Ταρτούφος (1664) όσο και ο Δον Ζουάν (1665), δύο από τα προηγούμενα έργα του Μολιέρου, είχαν ήδη απαγορευτεί λόγω της οξείας κριτικής τους, θεωρείται ότι ο συγγραφέας άμβλυνε τις ιδέες του για να κάνει το έργο πιο αποδεκτό κοινωνικά. Ως αποτέλεσμα, υπάρχει μεγάλη ασάφεια σχετικά με το αν ο κύριος χαρακτήρας Αλσέστ παρουσιάζεται ως ήρωας για την ασυμβίβαστη ειλικρίνειά του ή ως ένας δονκιχωτικός ανόητος ιδεολόγος.
Ο τύπος του μισάνθρωπου υπήρξε προσφιλής στην ιστορία της λογοτεχνίας από τον Αριστοφάνη, τον Μένανδρο: Ο Δύσκολος, τον Σαίξπηρ: Τίμων ο Αθηναίος αλλά και στη σημερινή κωμωδία. Ο Μισάνθρωπος του Μολιέρου χρησιμοποιείται για να στηλιτεύσει τα «κακώς κείμενα», προκαλεί το γέλιο και συγχρόνως προβληματίζει αν και μέσα από την υπερβολή ο συγγραφέας γελοιοποιεί σε κάποιο βαθμό την εμμονή του πρωταγωνιστή του για ειλικρίνεια.
Υπόθεση
Προς μεγάλη απογοήτευση των φίλων και των συντρόφων του, ο αριστοκράτης Αλσέστ απορρίπτει την ευγένεια, την κολακεία και τις κοινωνικές συμβάσεις της γαλλικής κοινωνίας του 17ου αιώνα και δεν συμμορφώνεται με τις συμβουλές του φίλου του Φιλέντ, που αποτελεί τη φωνή της λογικής στο έργο, ο οποίος τον προτρέπει να είναι μετριοπαθής και να προσαρμοστεί ως ένα βαθμό. Η άρνησή του να υποκριθεί τον κάνει τρομερά αντιδημοφιλή και θρηνεί για την απομόνωσή του σε έναν κόσμο που τον βλέπει ως επιφανειακό και ευτελή, λέγοντας νωρίς στην Πράξη Α', «... Η ανθρωπότητα έχει γίνει τόσο ρηχή, / θέλω να έρθω σε ρήξη με το σύνολο της ανθρώπινης φυλής.»
Παρά τις πεποιθήσεις του ωστόσο, ο Αλσέστ είναι ερωτευμένος με την κοκέτα και άστατη Σελιμέν, μια νεαρή χήρα της οποίας η εξυπνάδα και η επιπολαιότητα αποτελούν επιτομή των αυλικών τρόπων που ο Αλσέστ περιφρονεί. Η Σελιμέν ενθαρρύνει πολλούς θαυμαστές της που την πολιορκούν και παρόλο που ο Αλσέστ την επιπλήττει συνεχώς, αυτή αρνείται να αλλάξει, κατηγορώντας τον ότι δεν είναι κατάλληλος για την κοινωνία επειδή μισεί την ανθρωπότητα. μικρογραφία|Από εικονογράφηση του 1773 Παρά τη δυσάρεστη φήμη του ως μισάνθρωπου, ο Αλσέστ έχει επιτυχία στις γυναίκες, ιδιαίτερα στη συνετή Αρσινόη και την τίμια Ελιάνθη. Αλλά αν και αναγνωρίζει τις ανώτερες αρετές τους, η καρδιά του εξακολουθεί να χτυπά για τη Σελιμέν. Τα βαθιά συναισθήματά του γι' αυτήν χρησιμεύουν πρωτίστως για να αντιμετωπίσουν τις αρνητικές εκφράσεις του για την ανθρωπότητα, αφού το γεγονός ότι τρέφει τέτοια συναισθήματα τον συμπεριλαμβάνει ανάμεσα σε εκείνους που τόσο έντονα επικρίνει.
Μεταφράσεις στα ελληνικά
Το έργο έχει μεταφραστεί αρκετές φορές στα ελληνικά πάντα με τον τίτλο: Ο Μισάνθρωπος. Μερικές από τις μεταφράσεις:
Παραπομπές
Κατηγορία:Θεατρικά έργα του Μολιέρου
Κάρλος ντελ Θέρο Γκράντε
Είναι διεθνής διαιτητής της FIFA από το 2013, και ανήκει στην κατηγορία elite διαιτητών της UEFA.
Το αποκορύφωμα της καριέρας του είναι η διεύθυνση ευρωπαϊκού τελικού το 2023, του UEFA Europa Conference League μεταξύ της Φιορεντινας και της Γουέστ Χαμ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ισπανοί διαιτητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Διαιτητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ
Κύπελλο Κύπρου πετοσφαίρισης ανδρών 2014-15
Το Κύπελλο Κύπρου 2014-15 ήταν η 41η έκδοση του Κυπέλλου Κύπρου (38η υπό την αιγίδα της Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης). Συμμετείχαν οι οκτώ ομάδες της Α΄ κατηγορία 2014-15. Νικήτρια ήταν η ΑΕΚ Καραβά για 3η φορά στην ιστορία της.
Σύστημα διεξαγωγής
Στην προημιτελική φάση οι οκτώ ομάδες κληρώθηκαν τυχαία μεταξύ τους σε τέσσερα ζευγάρια και έδωσαν διπλούς αγώνες (εντός και εκτός έδρας). Οι τέσσερις νικήτριες προκρίθηκαν στην ημιτελική φάση. Στην ημιτελική φάση οι ομάδες κληρώθηκαν τυχαία μεταξύ τους και τα δύο ζευγάρια έδωσαν διπλούς αγώνες (εντός και εκτός έδρας) με τις δύο νικήτριες να προκρίνονται στον τελικό. Στις δύο αυτές φάσεις, αν κάθε ομάδα ενός ζευγαριού είχε από μία νίκη, στον επόμενο γύρο προκρινόταν η ομάδα με τη μεγαλύτερη διαφορά μεταξύ των αποκτηθέντων και απολεσθέντων και στους δύο αγώνες σετ. Σε περίπτωση που είχαν την ίδια διαφορά (π.χ. κάθε ομάδα είχε από μια νίκη με 3-0), στον επόμενο γύρο προκρινόταν η ομάδα με την μεγαλύτερη διαφορά μεταξύ των αποκτηθέντων και απολεσθέντων και στους δύο αγώνες πόντων. Σε περίπτωση που η διαφορά αυτή ήταν η ίδια, στον επόμενο γύρο προκρινόταν η ομάδα η οποία στον νικηφόρο της αγώνα είχε μεγαλύτερο λόγο στο κλάσμα που είχε σαν αριθμητή τους αποκτηθέντες και παρονομαστή τους απολεσθέντες πόντους της. Σε περίπτωση που και οι λόγοι του κλάσματος των δύο ομάδων ήταν ίδιοι διεξαγόταν επαναληπτικός αγώνας σε ουδέτερη έδρα.
Ο τελικός ήταν μονός και διεξήχθη σε ουδέτερη έδρα.
Ημιτελικά
Στην ημιτελική φάση έγιναν διπλοί αγώνες. Κάθε ομάδα αγωνίστηκε στην έδρα της και στην έδρα του αντιπάλου. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα τελικά αποτελέσματα των αγώνων.
Πηγές
Κατηγορία:Κύπελλο Κύπρου (πετοσφαίριση ανδρών) Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2014 Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2015
Κατάλογος πρωθυπουργών του Λεσότο
Ο Πρωθυπουργός του Λεσότο είναι ο αρχηγός της κυβέρνησης στη χώρα. Με βάση το Σύνταγμα της χώρας, θα πρέπει να υπάρχει ένας πρωθυπουργός που διορίζεται από το Βασιλέα με πρόταση του Συμβουλίου του Κράτους. To πρόσωπο αυτό είναι ο επικεφαλής του κόμματος που φαίνεται να διαθέτει την πλειοψηφία των εδρών στο Κοινοβούλιο. Ο Πρωθυπουργός διορίζει το υπουργικό συμβούλιο. Η θέση θεσμοθετήθηκε το 1965 και πρώτος πρωθυπουργός ήταν ο Σεχονιάνα Νεεμία Μαζεριμπάνε.
Ο Ντσου Μοχέλε έγινε πρωθυπουργός δύο φορές, το 1993-94 και το 1994-98, όπως και ο Πακαλίτα Μοσισίλι (1998-2012 και 2015-17). Τον Ιούνιο του 2014 ο δύο φορές (2012-15, 2017-20) πρωθυπουργός Τομ Ταμπάνε ανέστειλε τη λειτουργία του κοινοβουλίου, προκειμένου να μην αντιμετωπίσει ψήφο εμπιστοσύνης. Σημερινός πρωθυπουργός είναι ο Σαμ Ματεκάνε.
Ιστορικό
Ο πρώτος αρχηγός κυβέρνησης ήταν ο Σεχονιάνα Νεεμία Μαζεριμπάνε, ο οποίος ήταν πρωθυπουργός της Μπασουτολάνδης από το Μάιο ως τον Ιούλιο του 1965. Ο διάδοχός του, Λεαμπούα Τζόναθαν είναι μέχρι στιγμής ο μακροβιότερος στο αξίωμα, καθώς κυβέρνησε επί 21 χρόνια, ως την ανατροπή του σε πραξικόπημα το 1986. Ακολούθησε η στρατιωτική διακυβέρνηση από το Στρατιωτικό Συμβούλιο, η οποία διήρκεσε από το 1986 ως το 1993. Επόμενος πρωθυπουργός ανέλαβε ο Ντσου Μοχέλε, για τις περιόδους 1993 ως 1994 και 1994 ως 1998. Μετά τη διεξαγωγή των βουλευτικών εκλογών του 1998, νέος πρωθυπουργός έγινε ο Πακαλίτα Μοσισίλι, το κόμμα του οποίου αναδείχθηκε νικητής και στις εκλογές του 2002 και του 2007. Μετά την 16ετή πρωθυπουργία του Μοσιζίλι και τις εκλογές του 2012, πρωθυπουργός ορκίστηκε ο Τομ Ταμπάνε. Έπειτα από την εκλογική ήττα του τελευταίου στις γενικές εκλογές του 2015, πρωθυπουργός ανέλαβε ξανά ο Μοσισίλι. Δύο χρόνια αργότερα, η κυβέρνηση του Μοσισίλι κατέρρευσε με πρόταση μομφής και νικητής των πρόωρων εκλογών αναδείχθηκε ξανά ο Ταμπάνε, ο οποίος επέστρεψε στην πρωθυπουργία. Τον Μάιο του 2020 παραιτήθηκε ο Ταμπάνε και αντικαταστάθηκε στην πρωθυπουργία από τον Μοκέτσι Ματζόρο. Έπειτα από τη νίκη του στις εκλογές του 2022, πρωθυπουργός ανέλαβε ο Σαμ Ματεκάνε στις 28 Οκτωβρίου 2022.
Διατελέσαντες αρχηγοί κυβερνήσεως του Λεσότο
Από το 1965 ως σήμερα, αρχηγοί κυβερνήσεως στο Λεσότο έχουν διατελέσει οι:
Λιμπούρν (Ζιρόντ)
Το Λιμπούρν (γαλλικά: Libourne) είναι κοινότητα στη νοτιοδυτική Γαλλία, υπονομαρχία του νομού Ζιρόντ, στην περιοχή Νέα Ακουιτανία.
Κατάλογος πρωθυπουργών του Λεσότο
Διατελέσαντες αρχηγοί κυβερνήσεως του Λεσότο
{{legend|#BDB76B|Πρόεδρος του Στρατιωτικού Συμβουλίου|border=1px solid #AAAAAA}} {{legend|#E6E6AA|Υπηρεσιακός Πρωθυπουργός|border=1px solid #AAAAAA}}
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
Λιμπούρν (Ζιρόντ)
Έχει πληθυσμό 24.845 κατοίκους το 2017 και είναι το κέντρο αστικής περιοχής με 34.856 κατοίκους, αποτελεί μέρος του άξονα Αρκασόν-Μπορντώ-Λιμπούρν, μια μητροπολιτική περιοχή που συγκεντρώνει σχεδόν 1.250.000 κατοίκους.
Είναι η αμπελουργική πρωτεύουσα του βόρειου τμήματος του νομού Ζιρόντ και βρίσκεται κοντά στο Σαιντ- Εμιλιόν και το Πομερόλ.
Οι κάτοικοί του ονομάζονται Λιμπουρναί (ζ).
Τοπωνυμία
αριστερά|μικρογραφία|Η πλατεία του Δημαρχείου Η πόλη πήρε το όνομά της από τον Αγγλο-Νορμανδό ιδρυτή της Ροζέ ντε Λεμπούρν, που κατάγονταν από το χωριό Leybourne στην κομητεία του Κεντ. Η πόλη ιδρύθηκε το 1270 στην τοποθεσία του ρωμαϊκού χωριού Fozera. Με τα χρόνια, το όνομα της πόλης άλλαξε ελαφρώς και μετατράπηκε σε Λιμπούρν.
Γεωγραφικά στοιχεία
Το Λιμπούρν βρίσκεται στη συμβολή των ποταμών Ιλ και Ντορντόνι, στο βόρειο τμήμα του του νομού Ζιρόντ, στην περιοχή Νέα Ακουιτανία.
Ιστορία
Η πόλη, η οποία αναπτύχθηκε στη συμβολή των ποταμών Ιλ και Ντορντόνι, στο κέντρο μιας πλούσιας αμπελουργικής περιοχής, ήταν από παλιά σημαντικό λιμάνι μέσω του οποίου διακινούνταν εμπορεύματα από όλη την Ευρώπη. Για πολύ καιρό υπήρξε δεύτερη πόλη στο βόρειο τμήμα της Γκιγιέν μετά το Μπορντώ, πόλη με την οποία διατηρούσε αμφιλεγόμενες σχέσεις: «πόλη δορυφόρος» της πρωτεύουσας της Ακουιτανίας κατά τη διάρκεια της σύντομης βασιλείας του Μαύρου Πρίγκιπα, ήταν επίσης αντίπαλός της σε θέματα εμπορίου ή φορολογίας. Σημαντική πόλη φρουράς (φιλοξένησε κυρίως πολλά ιππικά και πεζικά συντάγματα, καθώς και την Εθνική σχολή υγειονομικών υπαλλήλων) μέχρι πρόσφατα, είναι σήμερα ένα ακτινοβόλο οικονομικό και εμπορικό κέντρο στα βόρεια του νομού Ζιρόντ, επηρεασμένο έντονα από την συνεχή ανάπτυξη του Μπορντώ.
Η πόλη υπέφερε σημαντικά κατά τον Εκατονταετή πόλεμο στους αγώνες των Γάλλων και των Άγγλων για την κατοχή της περιοχής τον 14ο αιώνα και εντάχθηκε στη Γαλλία τον 15ο αιώνα.
Τον Δεκέμβριο του 1854 ο Βρετανός φιλόσοφος και οικονομολόγος Τζον Στιούαρτ Μιλ πέρασε από το Λιμπούρν και σχολίασε ότι «σταμάτησα στο Λιμπούρν, καθώς σκόπευα, και έκανα μια βόλτα σήμερα το πρωί, το καλύτερο πράγμα είναι η γέφυρα του ποταμού Ντορντόνι, η θέα από την οποία είναι πραγματικά πολύ ωραία».
Αξιοθέατα
μικρογραφία|298x298εσ|Η πύλη του λιμανιού Πολλά κτήρια της πόλης είναι μάρτυρες της ευημερίας της κατά τη διάρκεια των αιώνων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Ακουιτανίας Κατηγορία:Πόλεις της Γαλλίας
Γκουιγιανκούρ
Το Γκουιγιανκούρ (γαλλικά: Guyancourt) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ιβλίν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Γκουιγιανκουρτουά (γαλλικά: Guyancourtois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ιβλίν
Σιάτσου
Το σιάτσου (shiatsu) είναι μια μέθοδος χειρομάλαξης (μασάζ) που εμφανίστηκε στην Ιαπωνία στις αρχές του 20ου αιώνα. Βασίζεται σε ψευδοεπιστημονικές αρχές της Παραδοσιακής Κινέζικης Ιατρικής και της Ιαπωνικής Ιατρικής, όπως οι μεσημβρινοί, και περιλαμβάνει πίεση με τα δάχτυλα, τα πόδια, τις παλάμες, υποβοηθούμενες διατάσεις, και μαλάξεις των αρθρώσεων. Μια συνεδρία σιάτσου διαρκεί περίπου μία ώρα και πραγματοποιείται με τον δεχόμενο τις χειρομαλάξεις ντυμένο με άνετα ρούχα και ξαπλωμένο στο ειδικό στρώμα φουτόν που τοποθετείται στο πάτωμα.
Το σιάτσου δεν υποκαθιστά την ιατρική βοήθεια και δεν υπάρχουν αποδείξεις ότι το σιάτσου είναι αποτελεσματική μέθοδος ιατρικής περίθαλψης.
Ιστορία
Η τεχνική του σιάτσου έχει τις απαρχές της στην Κίνα και στην παραδοσιακή τεχνική του anmo που άνθησε τον 5ο αιώνα ως ένα ολοκληρωμένο σύστημα διάγνωσης και θεραπείας. Βασιζόταν στην πνευματικότητα σε συνδυασμό με τη μάλαξη και πίεση του σώματος. Μετά το 1300, το Κινεζικό anmo, αφού είχε χάσει πλέον τη φήμη του, περιορίστηκε στην αντιμετώπιση παθήσεων και τραυματισμού του μυοσκελετικού συστήματος.
Λόγω της γειτνίασης της Κίνας με την Ιαπωνία, πολλές παραδοσιακές θεραπευτικές τεχνικές διαδόθηκαν ταχέως στους Ιάπωνες. Το anmo, προσαρμόστηκε στην Ιαπωνική κουλτούρα και μετουσιώθηκε σε μια νέα τεχνική που συνδύαζε τις πρακτικές αποκατάστασης των σαμουράι με την Κινέζικη τεχνική του anmo, η οποία και ονομάστηκε anma ή amma. Έφτασε στο απώγειο της δημοτικότητας της την εποχή Edo (1602-1868). Λόγω της διαδεδομένης άποψης ότι οι τυφλοί έχουν αυξημένη ευαισθησία στο άγγιγμα, το anma σύντομα έγινε ένα επάγγελμα στο οποίο οι τυφλοί μπορούσαν να διαπρέψουν. Ωστόσο, λόγω της περιορισμένης πρόσβασης των τυφλών στην ανώτερη μόρφωση, το anma έχασε την επιστημονική του χροιά και υποβιβάστηκε σε ένα τρόπο χαλάρωσης, ενώ οι περισσότεροι επαγγελματίες θεωρούνταν τσαρλατάνοι.
Το 1919, και κάτω από την ανάγκη να αποκατασταθεί το όνομα του anma, ο Tamai Tempaku εκδίδει το βιβλίο "Shiatsu Ho" που μεταφράζεται σε "μέθοδος πίεσης με τα δάχτυλα". Στο κείμενο έχουν συγκεραστεί οι αρχές του anma και της Δυτικής ανατομίας. Εφεξής, οι επαγγελματίες ξεκίνησαν να εντάσσουν έννοιες όπως η φυσιολογία, η ψυχολογία και η παραδοσιακή Κινεζική Ιατρική με αποτέλεσμα το 1925 να δημιουργηθεί στην Ιαπωνία ο πρώτος Σύνδεσμος Θεραπευτών Σιάτσου, με στόχο τον πλήρη διαχωρισμό του σιάτσου από το anma.
Χρησιμότητα
Δεν υπάρχουν επιστημονικές αποδείξεις ότι το σιάτσου είναι αποτελεσματικό μέσο ιατρικής περίθαλψης. Αντιθέτως ανατράπηκαν όταν η ημερήσια εφαρμογή της μεθόδου σιάτσου, στην ομφαλική περιοχή, σε καρδιοπαθή άνδρα 76 ετών που είχε τοποθετηθεί "μπαλονάκι" με στεντ στις λαγόνιες αρτηρίες, μπορεί να προκάλεσε την πλήρη κατάρρευση του στεντ που είχε τοποθετηθεί και επίσης παρατηρήθηκε στένωση των αρτηριών. Συστήνεται οι ασθενείς με καρδιολογικά προβλήματα, που προχωρούν σε χειρουργικές επεμβάσεις εμφύτευσης στεντ στις λαγόνιες αρτηρίες, να αποφεύγουν τη συμπίεση του κοιλιακού τοιχώματος με την μέθοδο μασάζ σιάτσου. Σύμφωνα με το Cancer Research UK, "δεν είναι δυνατόν να αποδειχθεί ότι το σιάτσου προλαμβάνει ή θεραπεύει οποιαδήποτε αρρώστια, ούτε ότι βοηθά στη διαχείριση των συμπτωμάτων του καρκίνου. Αυτό ωστόσο δεν σημαίνει ότι δεν είναι αποτελεσματικό έναντι των συμπτωμάτων και των παρενεργειών του καρκίνου, απλά σημαίνει ότι δεν έχει εξεταστεί σωστά ως τεχνική".
Παραπομπές
Κατηγορία:Εναλλακτική ιατρική Κατηγορία:Φυσικοθεραπεία
Αρντρικούρ
Το Αρντρικούρ (γαλλικά: Hardricourt) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ιβλίν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Αρντρικουρτουά (γαλλικά: Hardricourtois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ιβλίν
Χαλίλ Ουμούτ Μελέρ
Ο Χαλίλ Ουμούτ Μελέρ (τουρκικά: Halil Umut Meler, Σμύρνη, 1 Αυγούστου 1986) είναι Τούρκος διαιτητής ποδοσφαίρου.
Είναι διεθνής διαιτητής της FIFA από το 2017, και ανήκει στην κατηγορία elite διαιτητών της UEFA.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τούρκοι διαιτητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Διαιτητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ
Σάντρο Σέρερ
Ο Σάντρο Σέρερ (Sandro Schärer· Άαργκαου, 6 Ιουνίου 1988) είναι ελβετός διαιτητής ποδοσφαίρου.
Είναι διεθνής διαιτητής της FIFA από το 2015, και ανήκει στην κατηγορία elite διαιτητών της UEFA.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελβετοί διαιτητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Διαιτητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ
Κώστας Μέξας
Ο Κώστας Μέξας (γεννήθηκε στις 25 Οκτωβρίου 1976) είναι Έλληνας επαγγελματίας προπονητής καλαθοσφαίρισης, επί του παρόντος για τον Ηρακλή Θεσσαλονίκης της Ελληνικής Α1 Κατηγορίας.
Προπονητική πορεία
Μετά την προπόνηση του Χωριάτη από το 1997 έως το 2003, ο Μέξας άρχισε να εργάζεται ως βοηθός προπονητή στον σύλλογο της Ελληνικής Α1 Κατηγορίας Αμπελόκηποι το 2003. Έγινε προπονητής δύο γυναικείων ομάδων από το 2004 έως το 2006. Έγινε προπονητής της ΜΕΝΤ το 2006.
Παναγία Αγριδιώτισσα
Η Παναγία Αγριδιώτισσα ή Παναγία Αϊρκώτισσα είναι αγροτικό παρεκκλήσιο στα κατεχόμενα εδάφη της Κύπρου. Βρίσκεται στην παραλία του Δήμου Λαπήθου της Επαρχίας Κερύνειας.
Κώστας Μέξας
Προπονητική πορεία
Το 2014, αφού εργάστηκε για 4 χρόνια ως βοηθός στον ΚΑΟΔ, έγινε πρώτος προπονητής του συλλόγου, αντικαθιστώντας τον Νέναντ Μάρκοβιτς. Τα επόμενα δύο χρόνια ήταν προπονητής του Απόλλωνα Πατρών, πριν απολυθεί από την ομάδα στις 7 Ιανουαρίου 2017. Στις 21 Ιουνίου 2017, ο Μέξας ορίστηκε ως προπονητής στα Τρίκαλα της Ελληνικής Α1 Κατηγορίας.
Παναγία Αγριδιώτισσα
Είναι μονόκλιτος βυζαντινός ναός που ανακαινίσθηκε το 1896, έχει ωστόσο ορισμένα αρχιτεκτονικά στοιχεία του γοτθικού ρυθμού. Ο νάρθηκας είναι εγκάρσιος αψιδωτός, ενώ υπάρχει και εξωνάρθηκας με ρόδακες, λέοντες και άλλα διακοσμητικά στοιχεία. Περιέχει αξιόλογο ξυλόγλυπτο τέμπλο με ωραίες παραστάσεις της νεότερης εποχής. Ο ναός πανηγύριζε στην εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, στις 15 Αυγούστου.
Κώστας Μέξας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης ΠΑΟΚ Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης ΜΕΝΤ Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Ηρακλή Κατηγορία:Έλληνες προπονητές καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Απόλλωνα Πατρών Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Παναγία Αγριδιώτισσα
Στην ίδια τοποθεσία με την Παναγία την Αγριδιώτισσα υπάρχουν τα ερείπια και άλλων ναών, όπως της Παναγίας Σωτήρας και του Αγίου Μάμαντος.
Αρζεβίλ
Το Αρζεβίλ (γαλλικά: Hargeville) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ιβλίν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Λα Ωτβίλ
Το Λα Ωτβίλ (γαλλικά: La Hauteville) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ιβλίν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Αρζεβίλ
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Αρζεβιλουά (γαλλικά: Hargevillois).
Λα Ωτβίλ
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ωτβιλουά (γαλλικά: Hautevillois).
Αρζεβίλ
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ιβλίν
Λα Ωτβίλ
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ιβλίν
Τοπίο με κολπίσκους (Μαλέας)
Τοπίο με κολπίσκους είναι έργο του Κωνσταντίνου Μαλέα.
Πληροφορίες
Τοπίο με κολπίσκους είναι κάρβουνο και μολύβι σε χαρτί διαστάσεων 50 × 70εκ. ανήκει σε ιδιωτική συλλογή. Είναι ημιτελές.
Κύπελλο Κύπρου πετοσφαίρισης ανδρών 2012-13
Το Κύπελλο Κύπρου 2012-13 ήταν η 39η έκδοση του Κυπέλλου Κύπρου (36η υπό την αιγίδα της Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης). Συμμετείχαν οι οκτώ ομάδες της Α΄ κατηγορία 2012-13. Νικήτρια ήταν η ΑΕΚ Καραβά για 3η φορά στην ιστορία της.
Σύστημα διεξαγωγής
Στην προημιτελική φάση οι οκτώ ομάδες κληρώθηκαν τυχαία μεταξύ τους σε τέσσερα ζευγάρια και έδωσαν διπλούς αγώνες (εντός και εκτός έδρας). Οι τέσσερις νικήτριες προκρίθηκαν στην ημιτελική φάση. Στην ημιτελική φάση οι ομάδες κληρώθηκαν τυχαία μεταξύ τους και τα δύο ζευγάρια έδωσαν διπλούς αγώνες (εντός και εκτός έδρας) με τις δύο νικήτριες να προκρίνονται στον τελικό. Στις δύο αυτές φάσεις, αν κάθε ομάδα ενός ζευγαριού είχε από μία νίκη, στον επόμενο γύρο προκρινόταν η ομάδα με τη μεγαλύτερη διαφορά μεταξύ των αποκτηθέντων και απολεσθέντων και στους δύο αγώνες σετ. Σε περίπτωση που είχαν την ίδια διαφορά (π.χ. κάθε ομάδα είχε από μια νίκη με 3-0), στον επόμενο γύρο προκρινόταν η ομάδα με την μεγαλύτερη διαφορά μεταξύ των αποκτηθέντων και απολεσθέντων και στους δύο αγώνες πόντων. Σε περίπτωση που η διαφορά αυτή ήταν η ίδια, στον επόμενο γύρο προκρινόταν η ομάδα η οποία στον νικηφόρο της αγώνα είχε μεγαλύτερο λόγο στο κλάσμα που είχε σαν αριθμητή τους αποκτηθέντες και παρονομαστή τους απολεσθέντες πόντους της. Σε περίπτωση που και οι λόγοι του κλάσματος των δύο ομάδων ήταν ίδιοι διεξαγόταν επαναληπτικός αγώνας σε ουδέτερη έδρα.
Ο τελικός ήταν μονός και διεξήχθη σε ουδέτερη έδρα.
Προημιτελικά
Στην προημιτελική φάση έγιναν διπλοί αγώνες. Κάθε ομάδα αγωνίστηκε στην έδρα της και στην έδρα του αντιπάλου. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα τελικά αποτελέσματα των αγώνων.
Ημιτελικά
Στην ημιτελική φάση έγιναν διπλοί αγώνες. Κάθε ομάδα αγωνίστηκε στην έδρα της και στην έδρα του αντιπάλου. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα τελικά αποτελέσματα των αγώνων.
Τελικός
Στον τελικό προκρίθηκαν η ΑΕΚ Καραβά και η Αναγέννηση Δερύνειας. Το παιχνίδι διεξήχθη στις 26 Απριλίου 2013 στο Κίτιον στη Λάρνακα. Νικήτρια ήταν η ΑΕΚ Καραβά με σκορ 3-0 σετ (25-19, 25-18, 26-24).
Πηγές
Κατηγορία:Κύπελλο Κύπρου (πετοσφαίριση ανδρών) Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2012 Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2013
Σρτζαν Γιοβάνοβιτς
Ο Σρτζαν Γιοβάνοβιτς (Srđan Jovanović· Βελιγράδι, 9 Απριλίου 1986) είναι σέρβος διαιτητής ποδοσφαίρου.
Είναι διεθνής διαιτητής της FIFA από το 2015, και ανήκει στην κατηγορία elite διαιτητών της UEFA.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σέρβοι διαιτητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Διαιτητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ
Ερμπεβίλ
Το Ερμπεβίλ (γαλλικά: Herbeville) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ιβλίν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ερμπεβιλουά (γαλλικά: Herbevillois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ιβλίν
Ερμεραί
Το Ερμεραί (γαλλικά: Hermeray) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ιβλίν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ερμολισιέν (γαλλικά: Hermolitiens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ιβλίν
Γουίλιαμ Κόλουμ
Ο Γουίλιαμ Κόλουμ (William Sean Collum· Γλασκώβη, 18 Ιανουαρίου 1979) είναι σκωτσέζος διαιτητής ποδοσφαίρου.
Είναι διεθνής διαιτητής της FIFA από το 2006, και ανήκει στην κατηγορία elite διαιτητών της UEFA.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σκωτσέζοι διαιτητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Διαιτητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ
Πσεμύσλαφ Α΄ του Τσέσυν
Ο Πσεμύσλαφ Α΄ ο Μεταφερόμενος, πολων. Przemysław I Noszak, książę Cieszyński (1332/36 - 23 Μαΐου 1410) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας-Οπόλε ήταν δούκας του Τσέσυν-Μπύτομ-Σιέβιεζ (1358· το 1368 έχασε το Σιέβιεζ και το 1405 το Μπύτομ), του ημίσεως του Γκλόγκουφ & Στσινάβα (1384-1404, 1406-1410) και του Τόσεκ (από το 1401).
Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Καζιμίρ Α΄ δούκα του Τσέσυν, Σιέβιεζ, Μπύτομ και της Ευφημίας των Πιαστ, κόρης του Τρόιντεν Α΄ δούκα της Μαζοβίας.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1360 την Ελισάβετ των Πιαστ-Σιλεσίας-Οπόλε, κόρη του Μπολέσλαφ δούκα του Μπύτομ και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ-Σιλεσίας
Εξάποδα
Τα εξάποδα (Hexapoda) είναι υποσυνομοταξία η οποία περιλαμβάνει τον μεγαλύτερο αριθμό ειδών αρθρόποδων αποτελούμενη από τα έντομα καθώς και τρεις μικρότερες ομάδες αρθρόποδων: τα κολλέμβολα, τα πρότουρα και τα δίπλουρα. Τα κολλέμβολα είναι πολύ άφθονα στα χερσαία περιβάλλοντα. Τα εξάποδα πήραν το όνομά τους από το πιο ιδιαίτερο χαρακτηριστικό τους, το θώρακα με τρία ζεύγη ποδών. Τα υπόλοιπα αρθρόποδα έχουν περισσότερα από τρία ζεύγη ποδιών.
Αν και λόγω της εμφάνισής τους, τα εξάποδα παραδοσιακά θεωρείται ότι συγγενεύουν περισσότερο με τα μυριάποδα, στην πραγματικότητα η συγγενέστερη ομάδα είναι τα καρκινοειδή. Τα εξάποδα διαφοροποιήθηκαν από την αδελφή ομάδα τους, τα Ανόστρακα στις αρχές της Σιλούριας περίπου 440 εκατομμύρια χρόνια - παράλληλα με τα αγγειόφυτα στην ξηρά.
Παραπομπές
Εξάποδα
Ελληνικό Γυμνάσιο Μοναστηρίου
Το Ελληνικό Γυμνάσιο Μοναστηρίου λειτούργησε λίγο πριν από το 1871 έως το 1913 και ανάγεται στην περίοδο της εκπαίδευσης των Ελλήνων κατά την τουρκοκρατία. Δεν υπάρχουν όμως ασφαλείς πληροφορίες για την ίδρυση του πρώτου ελληνικού σχολείου στο Μοναστήρι (Μπίτολα). Ο Ματθαίος Παρανίκας πάντως υποστηρίζει, ότι το πρώτο σχολείο ιδρύθηκε το 1834, όπως συμφωνούν ο Κωνσταντίνος Βακαλόπουλος και ο Στέφανος Παπαδόπουλος. Πρώτο δε ιδιωτικό σχολείο δημιούργησε ο Μαργαρίτης Δήμιτσας το 1851. thumb|left|230px|Εκπαιδευτικοί και μαθητές
Ιστορικό
Το πρώτο πρόγραμμα του γυμνασίου είναι από το 1871 και διατηρείται στα αρχεία των προξενικών εκθέσεων του Ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών, ότι το σχολείο ιδρύθηκε πριν από την ημερομηνία αυτή. Ο επικεφαλής καθηγητής είναι ο Αλέξανδρος Ζουμέτικος (1861-1929), και αργότερα ο Λέων Παπαύλου και πριν απ΄αυτούς ο Δημήτριος Βαρνάβας. Σε μελέτη του 1888 αναφέρονται 136 μαθητές.
Στο Γυμνάσιο αυτό, ανάμεσα στους άλλους, φοίτησαν ο Αριστοτέλης Ζάχος και ο Παντελής Τσαμίσης από την Καστοριά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικά σχολεία κατά την Τουρκοκρατία
Πσεμύσλαφ του Οσβιέντσιμ
Ο Πσέμισλαφ, πολων. (1396 - 7 Απριλίου 1434) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας-Οπόλε ήταν δούκας του Γκλόγκουφ & Στσινάβα (από το 1404) και δούκας του Οσβιέντσιμ (1405-06).
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Πσέμισλαφ Α΄ δούκα του Τσέσυν και της Ελισάβετ των Πιαστ-Σιλεσίας-Οπόλε, κόρης του Μπολέσλαφ δούκα του Μπύτομ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε μία -αγνώστου σε εμάς ονόματος- γυναίκα και είχε τέκνα:
Γλώσσα Ουαντάρ
Η Ουαντάρ (Βαντέε ρατζούλου, Οντ) είναι μια διάλεκτος της γλώσσας Τελούγκου που ομιλείται μεταξύ της κάστας των Ουαντάρ που ζει στη Νότια Ινδία, ειδικά στη Καρνάτακα όπου απολαμβάνει το καθεστώς Προγραμματισμένης Κάστας. Ο αριθμός των ομιλητών της είναι 171.725 (απογραφή 2001), αναφέρεται ως Βαντάρι υπό Τελούγκου). Ο Εθνολόγος την αντιμετωπίζει ως ξεχωριστή Δραβιδική γλώσσα στενά συνδεδεμένη με τη Τελούγκου, αλλά χωρίς σαφείς λόγους. Η Ουαντάρ δείχνει τη στενή συνάφεια με τους Βραχμάνους Καϊκάντι και Τσιτπαβάν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συγκολλητικές γλώσσες Κατηγορία:Γλώσσες της Ινδίας
Ιάκωβος της Μπραγκάνσα
Ο Ιάκωβος, πορτογαλ. Jaime (1479 - 20 Σεπτεμβρίου 1532) από τον Οίκο των Αβίς-Μπραγκάνσα ήταν 4ος δούκας της Μπραγκάνσα, 2ος τού Γκουιμαράες, 3ος μαρκήσιος της Βίλα Βισόσα, 5ος κόμης τού Αρραϊόλος, 8ος τού Οουρέμ, 11ος τού Μπαρσέλος (1498-1532).
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Φερδινάνδου Β΄ 3ου δούκα της Μπραγκάνσα, και της Ισαβέλας των Αβίς, κόρης τού Φερδινάνδου δούκα τού Βιζέου & Μπέζα.
Ήταν 4 ετών, όταν ο πατέρας του συνελήφθη για προδοσία κατά τού βασιλιά και εκτελέστηκε, ενώ το προηγούμενο έτος είχε πάθει το ίδιο ο θείος του Ντιόγκο των Αβίς δούκας τού Βιζέου & Μπέζα. Αυτό έγινε όταν ο Ιωάννης Β΄ της Πορτογαλίας ανακάλυψε μεταξύ των ευγενών σχέδιο εναντίον του. Τότε η οικογένεια τού Ιακώβου εκτοπίστηκε, οι ιδιοκτησίες της και ο τεράστιος πλούτος της κατασχέθηκαν· κατέφυγε στην Καστίλη. Το 1495 απεβίωσε ο Ιωάννης Β΄ και τον διαδέχθηκε ο Εμμανουήλ Α΄ της Πορτογαλίας, θείος τού Ιακώβου (από τη μητέρα του). Αυτός συγχώρησε τους Μπραγκάνσα, τους υποδέχθηκε πίσω στην Πορτογαλία και τους απέδωσε τις ιδιοκτησίες. Ζήτησε από τον Ιάκωβο να είναι αφοσιωμένα πιστός. Τότε ο Ιάκωβος, δεν θέλησε να επιστρέψει στην έδρα τού Οίκου του, το κάστρο Βίλα Βισόσα, που είχε συνδεθεί με την προδοσία και τον φόνο τού πατέρα του, αλλά έκτισε το ανάκτορο Βίλα Βισόσα και εγκαταστάθηκε εκεί. Το πολυτελές παλάτι φτιάχτηκε σε Αναγεννησιακό ρυθμό στην επαρχία Αλεντέζο για να δείξει τη δύναμη τού Οίκου του.
Το 1498 ο Εμμανουήλ Α΄ θα ταξίδευε σε διπλωματική αποστολή στην Καστίλη. Δεν είχε αποκτήσει ακόμη τέκνα και έθεσε τον Ιάκωβο ως διάδοχο. Το 1512 ο Ιάκωβος υποπτεύθηκε την σύζυγό του Ελεονόρα Πέρες ντε Γκουσμάν για μοιχεία και διέταξε τον φόνο της. Ο Εμμανουήλ Α΄ έπρεπε να τον φυλακίσει, όμως τού πρότεινε εναλλακτικά να εξοπλίσει στόλο και να κατακτήσει το Ασαμόρ τού Μαρόκου. Πράγματι ο Ιάκωβος κατέκτησε εύκολα την πόλη και επέστρεψε συγχωρημένος και ήρωας.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Ελεονόρα Πέρες ντε Γκουσμάν, κόρη τού Ιωάννη-Αλφόνσου-Πέρες ντε Γκουσμάν δούκα της Μεντίνα Σιντόνια και είχε τέκνα:
Υποπτευόταν την Ελεονώρα για μοιχεία και διέταξε να τη σκοτώσουν το 1512. Το 1520 ο Ιάκωβος έκανε δεύτερο γάμο με την Ιωάννα ντε Μεντόσα, κόρη τού Ντιόγκο ντε Μεντόσα, προϊσταμένου τού Μοουράο και είχε τέκνα:
Αναφορές
Κατηγορία:Οίκος της Μπραγκάνσα
Οβίντιου Χατσεγκάν
Ο Οβίντιου Χατσεγκάν (Ovidiu Alin Hațegan· Αράντ, 14 Ιουλίου 1980) είναι ρουμάνος διαιτητής ποδοσφαίρου.
Είναι διεθνής διαιτητής της FIFA από το 2008, και ανήκει στην κατηγορία elite διαιτητών της UEFA.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρουμάνοι διαιτητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Διαιτητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ
Σκαρτσουμπονήσι Ιθάκης
Το Σκαρτσουμπονήσι ή Σκαρτσούμπο ή Κατσούμπο είναι ασβεστολιθική βραχονησίδα της Ιθάκης στο Ιόνιο Πέλαγος, η οποία βρίσκεται στις νότιες ακτές του κόλπου Μώλου. Είναι στα δεξιά της εισόδου των πλοίων προς τον κόλπο του Βαθέος και απέναντι από το ακρωτήριο Φρύγανο ενώ φαίνεται και από την παραλία Δεξά. Η ανατολική της πλευρά ενδείκνυται για κατάδυση. Το όνομα Σκαρτσουμπονήσι, σύμφωνα με την παράδοση, προέρχεται από τα "σκαρτσιμάδια", τα μικρά κωνοειδή κοχύλια που αφθονούν στις παραλίες της Ιθάκης.
Νάντια (μυθιστόρημα)
Το έργο αποτελείται από τρία μέρη και από σαράντα οκτώ φωτογραφίες, που αναπαριστούν μέρη, ανθρώπους ή αντικείμενα που αναφέρονται στην ιστορία. Το 1999 κατατάχθηκε στην 50ή θέση στον κατάλογο των 100 βιβλίων του αιώνα της εφημερίδας Le Monde.
Περιεχόμενο
Το έργο αποτελείται από τρία μέρη.
Το πρώτο μέρος ανοίγει με την ερώτηση «Ποιος είμαι;» Η μέθοδος έρευνας του Μπρετόν δεν αποτελείται από ενδοσκόπηση ή ψυχολογική ανάλυση, αλλά την αναφορά περιστατικών, φαινομενικά ασήμαντων εντυπώσεων, «μικρών γεγονότων» των οποίων κοινό χαρακτηριστικό είναι ότι ανήκουν στη ζωή, όχι στη λογοτεχνία. Πιστεύει ότι αυτά τα γεγονότα λένε περισσότερα για τα άτομα παρά μακροσκελείς μαρτυρίες ή σχόλια, στρεφόμενος κατά της ψευδαίσθησης των μυθιστοριογράφων που πιστεύουν ότι μπορούν να δημιουργήσουν χαρακτήρες διαφορετικούς από τον εαυτό τους ή από άλλα πραγματικά πρόσωπα.
Το δεύτερο μέρος είναι η διήγηση της γνωριμίας του Μπρετόν με τη Νάντια που αρχίζει στις 4 Οκτωβρίου 1926 και τελειώνει στις 13. αριστερά|μικρογραφία|Ο [[Αντρέ Μπρετόν το 1927]] Το 1926 ο Αντρέ Μπρετόν ήταν 30 ετών και του άρεσε να περιπλανιέται στο Παρίσι. Ένα απόγευμα του Οκτωβρίου, συναντά μια μυστηριώδη γυναίκα, τη Νάντια, που γυρίζει στους δρόμους του Παρισιού άσκοπα, το όνομά της δεν είναι το πραγματικό. Εξηγεί ότι το επέλεξε η ίδια γιατί «Νάντια, στα ρωσικά είναι η αρχή της λέξης ελπίδα». Είναι μια γυναίκα με ασταθή ψυχική ισορροπία που φαίνεται να ζει έξω από την πραγματικότητα, ζει φτωχικά σε φθηνό ξενοδοχείο και επιβιώνει κάνοντας διάφορες περιστασιακές δουλειές.
Ο συγγραφέας γρήγορα αντιλαμβάνεται ότι η Νάντια περιβάλλεται από μια παράξενη δύναμη γοητείας που την κάνει ακαταμάχητη. Στα μάτια του, γίνεται ένα είδος συμβόλου γι' αυτό που φαντάζεται ως σουρεαλισμό, είναι ένα ερωτικό σύμβολο που απειλεί να γίνει τρελός έρωτας. Είναι σύμβολο της εξύμνησης της ζωής και διαθέτει ταυτόχρονα οραματικές ικανότητες, όπως ξεκαθαρίζει μια σειρά από «αντικειμενικές συμπτώσεις». Αυτό το ον, που φαίνεται να είναι υπερφυσικό, βρίσκεται σε μια παράδοξη κατάσταση. Ενώ είναι ερωτικό σύμβολο, στην πραγματικότητα είναι πολύ μοναχική. Υπονοείται επίσης ότι εκπορνευόταν μερικές φορές όταν πρωτοήλθε στο Παρίσι. Η σχέση τους απέκτησε ένα βάθος πέρα ​​από τα όρια του συνειδητού ορθολογισμού, της λογικής εγρήγορσης και των λογικών λειτουργιών της καθημερινότητας. Σε όλο το βιβλίο, ο Αντρέ Μπρετόν παραμένει στο ρόλο του παρατηρητή που αντιμετωπίζει τη Νάντια και διατηρεί την αντικειμενικότητά του, ενώ επίσης αγωνίζεται να μην πέσει στην τρέλα στην οποία φαίνεται να παρασύρεται.
Λίγους μήνες μετά τη διακοπή της επικοινωνίας τους, ο Μπρετόν έμαθε ότι η Νάντια κατέληξε σε ψυχιατρικό ίδρυμα, ένα τέλος εντελώς αντίθετο με το όνομα που είχε δώσει στον εαυτό της. Ο Μπρετόν εξαπολύει δριμύτατο κατηγορητήριο κατά της ψυχιατρικής και των πρακτικών της μετά την εισαγωγή της νεαρής στο ψυχιατρείο, γεγονός που προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων εκ μέρους της ψυχιατρικής κοινότητας. Άλλωστε, για τον Μπρετόν η Νάντια δεν ήταν ψυχοπαθής αλλά «εμπνευσμένη», απελευθερωμένη από τις κοινωνικές συμβάσεις και τις έγνοιες των κοινών ανθρώπων. Οι παραξενιές της και οι ψευδαισθητικές φαντασιώσεις δεν τον ανησυχούσαν:
''«Διάβαζα τα γράμματά της με το μάτι που διαβάζω κάθε είδους ποιητικά κείμενα, καθόλου δεν μπορούσαν να παρουσιάσουν για μένα τίποτα το ανησυχητικό. Η πασίγνωστη απουσία ορίων ανάμεσα στη μη τρέλα και στην τρέλα δεν με κάνει να προσδώσω διαφορετική αξία στις αντιλήψεις και στις ιδέες που είναι το αποτέλεσμα της μιας ή της άλλης»''.
Στο τρίτο μέρος, το υπόλοιπο τέταρτο του κειμένου, ο Μπρετόν αποστασιοποιείται από τη σωματική μορφή της Νάντιας και στοχάζεται πάνω στην απουσία της, τόσο πολύ που αναρωτιέται κανείς αν η απουσία της του προσφέρει μεγαλύτερη έμπνευση από την παρουσία της. Η απουσία της επιτρέπει να ζει ελεύθερα στο συνειδητό και στο ασυνείδητο του συγγραφέα, φαινομενικά αχαλίνωτη, διατηρώντας τον παράδοξο ρόλο της τόσο ως παρούσα όσο και ως απούσα. Έτσι, εφαρμόζει τη θεωρία του για τον Σουρεαλισμό, που βασίζεται στην ονειροπόληση της εμπειρίας της πραγματικότητας μέσα στην ίδια την πραγματικότητα.
Το μυθιστόρημα τελειώνει με έναν ορισμό της ομορφιάς που έγινε διάσημος: «Η ομορφιά θα είναι σπασμωδική ή δεν θα είναι» που ενέπνευσε το κονσέρτο για φλάουτο του Πιερ Μπουλέζ ...explosante-fixe.....
Παραπομπές
Κατηγορία:Γαλλικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Υπερρεαλισμός
Καζιμίρ Α΄ του Οσβιέντσιμ
Ο Καζιμίρ Α΄, πολων. Kazimierz I Oświęcimski (1396 - 7 Απριλίου 1434) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας-Οπόλε ήταν δούκας του Οσβιέντσιμ (από το 1406· υπό επιτροπεία ως το 1414), κυβερνήτης του Τόσεκ (από το 1414) και του Στσέλιν (1416-27).
Βιογραφία
Ήταν το μόνο τέκνο του Πσεμύσλαφ δούκα του Οσβιέντσιμ & του ημίσεως του Γκλόγκουφ-Στσινάβα και μίας -αγνώστου σε εμάς ονόματος- γυναίκας.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1417 την Άννα των Πιαστ-Σιλεσίας-Γκλόγκουφ, κόρης του Ερρίκου Η΄ του Ζάγκαν-Γκλόγκουφ και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ-Σιλεσίας
Χάκα
μικρογραφία|Η χάκα είναι παραδοσιακό είδος χορού των Μαορί. Αυτός ο πίνακας χρονολογείται περίπου από το 1845. Η χάκα είναι τελετουργικός χορός ή πρόκληση στον πολιτισμό των Μαορί. Πρόκειται για μια στάση χορού που εκτελείται από μια ομάδα, όπου οι παίκτες κάνουν ζωηρές κινήσεις και σφραγίζουν τα πόδια τους φωνάζοντας ρυθμικά. Αν και συχνά συνδέεται με τις παραδοσιακές προετοιμασίες των ανδρών για μάχες, πλέον το χάκα εξασκείται εδώ και καιρό από τα δύο φύλα. Πλέον χρησιμοποιείται ευρέως στον πολιτισμό των Μαορί. Ο χορός χάκα χρησιμοποιείται για να καλωσορίσει τους επίτιμους καλεσμένους ή για να αναγνωρίσουν μεγάλα επιτεύγματα, περιστάσεις ή κηδείες.
Οι ομάδες κάπα χάκα (τέχνες του θεάματος) είναι πολύ συχνές στα σχολεία. Ο κύριος διαγωνισμός τεχνών του θεάματος των Μαορί, Τε Ματατίνι, λαμβάνει χώρα κάθε δύο χρόνια. μικρογραφία|Η [[Εθνική Νέας Ζηλανδίας (ράγκμπι γιούνιον ανδρών)|εθνική ομάδα ράγκμπι της Νέας Ζηλανδίας χορεύει χάκα πριν ένα αγώνα]] Η συνήθεια των εθνικών ομάδων της Νέας Ζηλανδίας να κάνουν χάκα πριν τους διεθνείς αγώνες τους έχει κάνει το χάκα γνωστότερο ανά το κόσμο. Αυτή η παράδοση ξεκίνησε με την ομάδα ποδοσφαίρου γηγενών της Νέας Ζηλανδίας το 1888-89 και η παράδοση συνεχίζεται από την ομάδα ράγκμπι γιούνιον Νέας Ζηλανδίας από το 1905.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτισμός της Νέας Ζηλανδίας
Ουντάν
Το Ουντάν (γαλλικά: Houdan) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ιβλίν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ουνταναί (γαλλικά: Houdanais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ιβλίν
Ίστβαν Κόβατς
Ο Ίστβαν Κόβατς (István Kovács· Σάτου Μάρε, 16 Σεπτεμβρίου 1984) είναι Ρουμάνος διαιτητής ποδοσφαίρου.
Είναι διεθνής διαιτητής της FIFA από το 2010, και ανήκει στην κατηγορία elite διαιτητών της UEFA.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρουμάνοι διαιτητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Διαιτητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ
Αγία Φιλοθέη του Άρτζες Ρουμανίας
Η Αγία Φιλοθέη καταγόταν από τη Βουλγαρία. Γεννήθηκε στο Τίρνοβο στις αρχές του 13ου αιώνα. Εορτάζει στις 7 Δεκεμβρίου.
Βιογραφία
Στις 7 Δεκεμβρίου τιμάται η μνήμη της ανακομιδής του λειψάνου της Αγίας Φιλοθέης από το Τίρνοβο στην Κούρτεα ντέ Άρτζες. Η Αγία Φιλοθέη γεννήθηκε στο Τίρνοβο της Βουλγαρίας στις αρχές του 13ου αιώνα από ευλαβή μητέρα, από την οποία είχε διδαχτεί την αγάπη προς τον Θεό και τους ανθρώπους. Η μητέρα της πέθανε πρόωρα και η νέα σύζυγος του πατέρα της την κακομεταχειριζόταν αλλά εκείνη υπέμεινε και πρόκοβε στην αρετή. Όταν ήταν 12 ετών, η μητριά της την έστελνε να πηγαίνει φαγητό στον πατέρα της, που εργαζόταν στα χωράφια. Εκείνη όμως, μοίραζε το περισσότερο στους φτωχούς. Όταν ο πατέρας της την είδε, την έπιασε, την έδεσε με σχοινιά και την χτύπησε με τσεκούρι στο πόδι. Έτσι η αγία παρέδωσε την ψυχή της στον Κύριο. Όταν ο πατέρας της δοκίμασε να ανασηκώσει το λείψανο για να το κρύψει, δεν μπόρεσε γιατί ήταν υπερφυσικά βαρύ. Το λείψανο έγινε ελαφρύ μόνο όταν ο Μητροπολίτης και πλήθος κληρικών και κόσμου μνημόνευσαν το ναό της Κούρτεα ντε Άρτζες στη Ρουμανία. Με την πεποίθηση ότι αυτή ήταν η βούληση της Αγίας, μετέφεραν το άγιο λείψανο όπου σήμερα φυλάσσεται σε αργυρή λάρνακα και αποτελεί αστείρευτη πηγή ιάσεων του ορθοδόξου ρουμανικού λαού.
Πηγές
Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας Κατηγορία:Άγιοι από τη Ρουμανία
Βεντσέσλαος Α΄ του Ζάτορ
Ο Βεντσέσλαος Α΄, πολων. Wacław I Zatorski (π. 1418 - πριν τις 29 Ιουλίου 1468) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας-Οπόλε ήταν δούκας του Οσβιέντσιμ (1434-45, με τους αδελφoύς του ως συγκυβερνήτες) και του Ζάτορ (1445-68).
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Καζιμίρ Α΄ δούκα του Οσβιέντσιμ, Τόσεκ, Στζέλιν και της Άννας των Πιαστ-Σιλεσίας-Γκλόγκουφ, κόρης τοy Ερρίκου Η΄ δούκα του Ζάγκαν-Γκλόγκουφ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε π. το 1450 τη Μαρία/Μαργαρίτα (απεβ. μετά το 1468), κόρη του Ούρμπαν Κοπτσόβσκι, ευγενούς από το Σιέβιεζ. Ο gάμος δεν ήταν δυναστικός. Είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ-Σιλεσίας
Τζορτζ Πέτι
Ο Τζορτζ Μπράουν Πέτι IV (27 Απριλίου 1894 – 21 Ιουλίου 1975) ήταν Αμερικανός καλλιτέχνης pin-up. Η τέχνη του με τα pin-up εμφανίστηκε αρχικά στο περιοδικό Esquire και το περιοδικό True των εκδόσεων Fawcett Publications's αλλά και σε ημερολόγια που κυκλοφόρησε το Esquire, το True και η Ridgid Tool Company. Το έργο του Πέτι στα Esquire gatefolds ξεκίνησε και έκανε δημοφιλή τον τρόπο αναδίπλωσης των κεντρικών σελίδων. Αναπαραγωγές του έργου του έγιναν ευρέως από στρατιωτικούς καλλιτέχνες με τη μορφή nose art, διακοσμώντας μαχητικά αεροπλάνα κατά τη διάρκεια του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου συμπεριλαμβανομένου και το Memphis Belle, γνωστό και ως "Petty Girls".
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Τζορτζ Πέτι γεννήθηκε στο Αμπεβίλ, την έδρα του Βερμίλιον Πάρις στη Νότια Λουιζιάνα. Πατέρας του ήταν ο Τζορτζ Μπράουν Πέτι ο τρίτος και μητέρα του η Σάρα Πέτι. Ο Τζόρτζ ο τέταρτος, ήταν το δεύτερο παιδί της οικογένειας και η αδελφή του Ελίζαμπεθ είχε γεννηθεί το 1891. Η οικογένεια Πέτι μετακόμισε στο Σικάγο του Ιλινόις πριν την αλλαγή του αιώνα, όπου ο Τζορτζ ο τρίτος, ήταν σχετικά γνωστός φωτογράφος από τις φωτογραφίες του με θέματα νεαρές γυναίκες, Παναγίες και γυμνά.
Ο Πέτι δεν ήταν ιδιαίτερα καλός μαθητής στο Λύκειο, ξοδεύοντας μεγάλο μέρος από το χρόνο του σε εξωσχολικές δραστηριότητες. Η καλλιτεχνική του κλίση φάνηκε στο Λύκειο όπου ήταν ο γραφίστας για τη σχολική εφημερίδα.
Κατά τη διάρκεια των σχολικών του χρόνων στο Λύκειο, γράφτηκε σε νυχτερινά μαθήματα της Ακαδημίας των Καλών Τεχνών του Σικάγο κάτω από τη διδασκαλία του Ruth VanSickle Ford, όπου δίδασκε το δικό του μάθημα καλλιτεχνικών, χρεώνοντας τους συμμαθητές του 5 δολάρια ανά συνεδρία. Επίσης εργάστηκε στο φωτογραφείο του πατέρα του όπου έμαθε να χρησιμοποιεί τον αερογράφο. Ο Πέτι σπούδασε στην Académie Julian με τον Jean-Paul Laurens και άλλους μέχρι το 1916 όταν και ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος ανάγκασε τον τότε Αμερικανό πρέσβη Τζόζεφ Π. Χέρικ να διατάξει την επιστροφή όλων των Αμερικανών πολιτών στα σπίτια τους. Ο Πέτι επέστρεψε στο Σικάγο και δούλεψε κάνοντας ρετουσάρισμα με αερογράφο σε μια τοπική εκτυπωτική εταιρεία. Κατάφερε να καθιερωθεί ως ανεξάρτητος καλλιτέχνης ζωγραφίζοντας ημερολόγια με κορίτσια και τα εξώφυλλα του περιοδικού The Household. Το 1926 κατόρθωσε να ανοίξει το δικό του στούντιο.
Καλλιτεχνικές επιρροές
Ο Τζορτζ Πέτι ποτέ δεν αναφέρθηκε λεπτομερώς στους καλλιτέχνες που επηρέασαν τη δουλειά του, εκτός από τους: J. C. Leyendecker (έναν καλλιτέχνη της εφημερίδας The Saturday Evening Post κατά τη διάρκεια των σχολικών χρόνων του Πέτι) για τον τρόπο απόδοσης των ανθρώπων, τον Κόουλς Φίλιπς για την τεχνική του και τον Μαξφίλντ Πάρις για τη χρήση της φωτοσκίασης. Ωστόσο, μπορεί να γίνει κατανοητό από το μεταγενέστερο έργο του ότι άλλες επιρροές του περιλαμβάνονται καλλιτέχνες που ήταν εξαιρετικά δημοφιλείς στο Παρίσι εκείνο το διάστημα, όπως ο Άλφονς Μούχα, ο Τζορτζ Μπάρμπιερ και ειδικά η τεχνική της ακουαρέλας του Άγγλου Γουίλιαμ Ράσελ Φλίντ.
"The Petty Girl"
Ο Πέτι είναι ιδιαίτερα γνωστός για το the Petty Girl, μια σειρά από ζωγραφικά έργα pin-up γυναικών που έγιναν για το περιοδικό Esquire από το Φθινόπωρο του 1933 μέχρι το 1956. Ο Πέτι συχνά απεικονίζει αυτές τις γυναίκες με μακρύτερα πόδια και μικρότερου μεγέθους κεφάλι από τις πραγματικές αναλογίες των μοντέλων του.
Ο Πέτι εμφανίστηκε ως καλεσμένος στο δημοφιλές τηλεοπτικό πρόγραμμα What's My Line. Πέθανε στο Σαν Πέδρο της Καλιφόρνια στις 21 Ιουλίου του 1975.
Χρήση στο λαϊκό πολιτισμό
.