cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μαρσέλ Ντυσάν
Τα έργα του
Ο Μαρσέλ Ντυσάν αποτελεί μία από τις σημαντικότερες φυσιογνωμίες στην πρωτοπορία της τέχνης του 20ού αιώνα. Καλλιτέχνης και θεωρητικός, από τους εισηγητές του ντανταϊσμού, γεννήθηκε στην ακμή του συμβολισμού και παρέμεινε συμβολιστής σε όλη του τη ζωή. Θεωρήθηκε "ένας από τους πραγματικά ελεύθερους ανθρώπους αυτής της εποχής", ο οποίος "μαζί με τον Καντίνσκι και τον Μοντριάν ετοίμασε το δρόμο για το μέλλον". Τα πρώτα του έργα ζωγράφισε με τον τρόπο των ιμπρεσιονιστών, ενδιαφέρθηκε για τον φωβισμό, οδηγήθηκε στον κυβισμό. Η μη παραστατική τέχνη και ο φουτουρισμός διαμόρφωσαν την προσωπική του πορεία. Η αναγνώριση της τέχνης του ήρθε από την παρουσίαση έργων του στην Αμερική λίγο μετά την πρώτη δεκαετία του 20ού αιώνα. Εκεί δημιούργησε μαζί με τον Φράνσις Πικαμπιά, τον Μαν Ραίη και άλλους, την ομάδα των ντανταϊστών της Νέας Υόρκης. Σημαντικά έργα του θεωρούνται οι Παίκτες σκακιού, το Πέρασμα από την παρθένα στη γυναίκα, Στεγνωτήρι μπουκαλιών, κ.α. Η κίνηση σε διαδοχικά επίπεδα, η "χρονογραφία" είναι το καθοριστικό στοιχείο των έργων του. Σε αυτή την τεχνική στηρίχθηκε και το Γυμνό που κατεβαίνει τη σκάλα, το οποίο σκανδάλισε το κοινό και ενθουσίασε τους καλλιτέχνες. Ο Ντυσάν ήταν από τους πρώτους που υποστήριξαν με πάθος πως το έργο τέχνης δεν στοχεύει μόνο στην ευαισθητοποίηση της όρασης και της νόησης. Το κύριο μέρος της καλλιτεχνικής του παραγωγής αποτελείται από ready-made, έτοιμα, κοινά αντικείμενα που διάλεγε ο καλλιτέχνης, τα τιτλοφορούσε και τα ονόμαζε "τέχνη". Ο όρος "ready-made" δημιουργήθηκε από τον ίδιο για να περιγράψει το έργο του Ρόδα ποδηλάτου και σκαμνί (1913), μια ρόδα που στερέωσε σε ένα σκαμνί και διασκέδαζε στριφογυρίζοντάς την.
Το γνωστότερο ready-made του Ντυσάν είναι το έργο του Κρήνη, μία λεκάνη αποχωρητηρίου που φέρει την υπογραφή "R. Mutt 1917". Το έργο δεν παρουσιάστηκε στην έκθεση όπου το είχε αρχικά αποστείλει ο Ντυσάν, παρά την υπόσχεση των διοργανωτών ότι θα παρουσιάζονταν όλα τα έργα αρκεί ο δημιουργός τους να πλήρωνε συνδρομή 6 δολάρια. Το έργο τελικά φωτογραφήθηκε από τον Αλ Στίγκλιτς και η φωτογραφία του δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "The Blind Man", μαζί με σημείωμα της εκδότριας που υπεραμυνόταν της αισθητικής του αξίας. Έκτοτε δημιουργήθηκε δημόσια συζήτηση σχετικά με το αντικείμενο, το οποίο μάλιστα εξαφανίστηκε λίγο μετά τη φωτογράφησή του. Το Δεκέμβριο του 2004 το έργο του Fountain, ανακηρύχθηκε το πλέον επιδραστικό έργο του 20ού αιώνα από 500 σημαντικούς ανθρώπους της βρετανικής τέχνης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι ζωγράφοι Κατηγορία:Γάλλοι άθεοι Κατηγορία:Υπερρεαλισμός Κατηγορία:Ντανταϊσμός Κατηγορία:Καλλιτέχνες του Κυβισμού
Προγκρές Μ-2
Το Προγκρές Μ-2 ήταν σοβιετικό μη επανδρωμένο διαστημόπλοιο που εκτοξεύτηκε το 1989 για να ανεφοδιάσει τον διαστημικό σταθμό Μιρ. Ήταν το δέκατο ένατο από τα συνολικά 64 διαστημόπλοια Προγκρές που συνδέθηκαν με τον Μιρ. Το συγκεκριμένο ήταν τύπου Προγκρές Μ και είχε αριθμό σειράς 202. Μετέφερε προμήθειες για το πλήρωμα (τρόφιμα, νερό και οξυγόνο), καύσιμα για την ρύθμιση της τροχιάς του σταθμού και την διεξαγωγή ελιγμών, καθώς και εξοπλισμό για την διεξαγωγή επιστημονικής έρευνας.
Αποστολή
Το διαστημόπλοιο εκτοξεύθηκε στις 20 Δεκεμβρίου 1989 (03:30:50 GMT) με πύραυλο Soyuz-U2 από το κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ και συνδέθηκε με την οπίσθια θύρα του τμήματος Κβαντ-1 του σταθμού στις 22 Δεκεμβρίου (05:41:21 GMT). Αποσυνδέθηκε από τον Μιρ στις 9 Φεβρουαρίου 1990, αφού είχε παραμείνει για 48 ημέρες, προκειμένου να απελευθερώσει την θύρα του Κβαντ-1 για το διαστημόπλοιο Σογιούζ ΤΜ-9 που μετέφερε το νέο πλήρωμα του σταθμού.
Καταστράφηκε στην ατμόσφαιρα στις 07:07:00 GMT, τέσσερις ώρες μετά την αποσύνδεση του από τον σταθμό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αποστολές στο Διαστημικό Σταθμό Μιρ Κατηγορία:Αποστολές διαστημοπλοίων Προγκρές Κατηγορία:Διαστημικές αποστολές το 1989
Dead Kennedys
Το συγκρότημα διαλύθηκε το 1986, έχοντας κυκλοφορήσει τέσσερις δίσκους και επανενώθηκαν δεκαπέντε χρόνια αργότερα χωρίς τον τραγουδιστή Τζέλο Μπιάφρα, ο οποίος βρισκόταν σε δικαστική διαμάχη με τα υπόλοιπα μέλη του σχήματος.
1978-1986
Οι Dead Kennedys δημιουργήθηκαν από τον τραγουδιστή Jello Biafra (Eric Reed Boucher), τους κιθαρίστες 6025 (Carlos Cadona) και East Bay Ray (Ray Pepperall), τον μπασίστα Klaus Flouride και το ντράμερ Ted (Bruce Slesinger). Ο 6025 αποχώρησε τον Μάρτιο του 1979 και το συγκρότημα ίδρυσε τη δική του δισκογραφική εταιρεία με την ονομασία "Alternative Tentacles".
left|150px|thumb|Ο Jello Biafra σε συναυλία των Dead Kennedys Το τραγούδι "California Uber Alles" τους έκανε δημοφιλείς στο underground κίνημα, με τους καυστικούς στίχους του κατά του κυβερνήτη της Καλιφόρνια, Τζέρι Μπράουν, να τραβούν την προσοχή των ΜΜΕ, ην ίδια εποχή που ο Μπιάφρα έβαλε υποψηφιότητα για δήμαρχος, λαμβάνοντας την τέταρτη θέση στον εκλογικό πίνακα.
Οι Dead Kennedys υπέγραψαν στην "Cherry Red" για την ευρωπαϊκή τους προώθηση και ο πρώτος τους δίσκος με τίτλο "Fresh Fruit for Rotting Vegetables" ανέβηκε στο βρετανικό Top-40. Ο δίσκος εκδόθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες από την "IRS Records", ενώ η ευρωπαϊκή τους επιτυχία συνεχίστηκε με τα σινγκλ "Kill The Poor" και "Too Drunk To Fuck". Στα τέλη του 1980, το συγκρότημα περιόδευσε στην Ευρώπη και ακολούθησαν εμφανίσεις στην Αυστραλία.
Για το ΕΡ "In God We Trust, Inc.", ο D. H. Peligro ανέλαβε τα τύμπανα και οι Dead Kennedys πραγματοποίησαν άλλη μία πολιτική δήλωση με το κομμάτι "Nazi Punks Fuck Off". Μετά την κυκλοφορία του δεύτερου άλμπουμ τους με τίτλο "Plastic Surgery Disasters", το συγκρότημα έκανε ένα μεγάλο διάλειμμα.
Το 1982, ο Klaus Flouride κυκλοφόρησε τα ΕΡ "Shortning Bread" και "Cha Cha Cha With Mr. Flouride" και το 1984 ο East Bay Ray κυκλοφόρησε το σινγκλ "Trouble In Town". Ο Biafra ασχολήθηκε με την "Alternative Tentacles" υπογράφοντας συγκροτήματα όπως οι Hüsker Dü, No Means No, D.O.A. και TSOL.
Οι Dead Kennedys επανήλθαν στα τέλη του 1985 με το άλμπουμ "Frankenchrist" και βρέθηκαν σε δικαστικές διαμάχες για τον πίνακα "Penis Landscape XX" του H.R.Ciger, ο οποίος παρουσιάστηκε στο εσώφυλλο του δίσκου. Οι κατηγορίες αποσύρθηκαν και το συγκρότημα κυκλοφόρησε το "Bedtime for Democracy" το Νοέμβριο του 1986, πριν διαλυθούν έχοντας παίξει την τελευταία τους συναυλία στις 21 Φεβρουαρίου 1986.
Επανένωση
thumb|160px|Ο East Bay Ray το 2019 Η "Manifesto" επανακυκλοφόρησε όλη τη δισκογραφία των Dead Kennedys το 2001, πετυχαίνοντας πωλήσεις 100.000 αντιτύπων. Την ίδια περίοδο, εκδόθηκε το ζωντανά ηχογραφημένο "Mutiny on the Bay". Μία νέα εκδοχή του συγκροτήματος εμφανίστηκε με τον Brandon Cruz στο μικρόφωνο παίζοντας ζωντανά στη Νότια Αμερική, τη Σερβία, την Ιαπωνία και τη Ρωσία. Στη συνέχεια έπαιξαν στο γερμανικό φεστιβάλ "With Full Force" μπροστά σε 40.000 θεατές.
Οι ευρωπαϊκές τους εμφανίσεις για τον Μάρτιο του 2003 ακυρώθηκαν όταν ο East Bay Ray έσπασε δάχτυλο του χεριού του. Λίγους μήνες αργότερα, ο Cruz αποχώρησε και το μικρόφωνο ανέλαβε ο Jeff Penalty. Οι Dead Kennedys έπαιξαν για πρώτη φορά στο Μεξικό και κυκλοφόρησαν το ζωντανά ηχογραφημένο το 1979, "Milking the Sacred Cow".
Ο Jeff Penalty αποχώρησε τον Μάρτιο του 2008 και αντικαταστάθηκε από τον Ron "Skip" Greer. Στις 21 Αυγούστου 2008, το συγκρότημα ανακοίνωσε την αποχή του από τις ζωντανές εμφανίσεις λόγω προβλημάτων υγείας των Flouride και Peligro. Το συγκρότημα επανεμφανίστηκε τον Ιούνιο του 2009 στη Σάντα Ρόζα της Καλιφόρνια.
Το 2010 ανακοινώθηκε περιοδεία στις ανατολικές Ηνωμένες Πολιτείες, με τον Greg Reeves να αντικαθιστά προσωρινά τον Flouride. Ακολούθησαν παγκόσμιες περιοδείες το 2013 και το 2014.
Δισκογραφία
{|width="100%" align="center"|
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικά punk rock συγκροτήματα Κατηγορία:Μουσικά συγκροτήματα από το Σαν Φρανσίσκο
ΦΚ Μπάλτικα Καλίνινγκραντ
μικρογραφία|Παλαιότερο έμβλημα (-2018) του συλλόγου. Η Μπάλτικα Καλίνινγκραντ (ρωσικά: «Балтика» Калининград) είναι ποδοσφαιρική ομάδα από το Καλίνινγκραντ της Ρωσίας. Ιδρύθηκε στις 22 Δεκεμβρίου του 1954. Τα χρώματά της είναι το μπλε και το λευκό. Έδρα της ομάδας είναι το Στάδιο Μπάλτικα, χωρητικότητας 14.660 θεατών. Συμμετέχει στο Πρωτάθλημα ΦΝΛ, τη δευτέρου επιπέδου κατηγορία της χώρας.
Ιστoρία
Το 1992, η Μπάλτικα μετείχε στη Ρωσική Δεύτερη Κατηγορία και κέρδισε το περιφερειακό τουρνουά και την άνοδο στην Πρώτη Κατηγορία. Μετά το τέλος της τετάρτης θέσης το 1993 και την τρίτη θέση το 1994, η Μπάλτικα κατέκτησε το πρωτάθλημα το 1995. Το 1996 η Μπάλτικα πέτυχε το καλύτερο αποτέλεσμα στην ιστορία της ομάδας, τερματίζοντας στην 7η θέση στο Πρωτάθλημα Ρωσίας.
Η Μπάλτικα υποβιβάστηκε το 1998, διανύοντας συνολικά τρεις περιόδους στην κορυφαία κατηγορία. Το 1998 η Μπάλτικα συμμετείχε στο Κύπελλο Ιντερτότο και έφτασε στον τρίτο γύρο. Από τότε, η Μπάλτικα αγωνίστηκε στην Πρώτη Κατηγορία, εκτός από τις περιόδους του 2002 και του 2005 που μετείχε στη Δεύτερη Κατηγορία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:ΦΚ Μπάλτικα Καλίνινγκραντ Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1954 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ρωσίας
Ζαν Σουλτ
Ο Νικολά Ζαν ντε Ντιε Σουλτ (Nicolas Jean de Dieu Soult) (29 Μαρτίου 1769 - 26 Νοεμβρίου 1851), δούκας της Δαλματίας, ήταν στρατάρχης της Γαλλίας και πολιτικός. Πολέμησε στους Ναπολεόντιους Πολέμους και στους Πολέμους της Γαλλικής Επανάστασης, καθώς και στον Πόλεμο της Ιβηρικής Χερσονήσου. Πολέμησε στη δεύτερη μάχη του Πόρτο,στη μάχη της Ταλαβέρα, στη μάχη της Οσάνα και στη μάχη της Αλμπουέρα, όπως και σε πολλές άλλες.
Βιογραφικά στοιχεία
Γιος φτωχού συμβολαιογράφου, εγκατέλειψε το γραφειοκρατικό επάγγελμα του πατέρα του για να εγγραφεί στη Στρατιωτική Ακαδημία και με τον πρώτο του μισθό έσωσε την οικογένειά του από την πτώχευση, γεγονός που τον έκανε από πολύ μικρό να αγαπήσει τα πλούτη και τα αξιώματα.
Το 1804 με τον βαθμό του στρατάρχη, ακολούθησε τον Ναπολέοντα Α΄ στις μάχες κατά των Αυστριακών και το 1813 στην Ισπανία, κέρδισε ακόμα και την εκτίμηση των αντιπάλων του, προσπαθώντας να ανακόψει την προέλαση των Άγγλων οι οποίοι υπερτερούσαν σε αναλογία 4:1. Η πτώση του 1814 τον βρήκε περικυκλωμένο στην Τουλούζη να ανθίσταται με τους 25.000 άνδρες του εναντίον των 100.000 του Ουέλλινγκτον και παραδόθηκε όταν πληροφορήθηκε την παραίτηση του αυτοκράτορα. Στο Βατερλώ ωστόσο, ως επιτελάρχης, δεν επέδειξε καμία από τις μαχητικές αρετές του, συμβάλλοντας στην τελική ήττα με την αποκαρδιωτική έλλειψη πρωτοβουλίας και τον κακό συντονισμό των ενεργειών του.
Μετά την ήττα επέστρεψε στη Γαλλία, όπου έζησε στον πύργο του απολαμβάνοντας τα πλούτη του. Δεν έγινε ποτέ γνωστό γιατί ο Λουδοβίκος ΙΗ' ανέθεσε σε αυτόν τη θέση του Υπουργού Πολέμου, αλλά έκτοτε ο Σουλτ θα επιδείξει μια μοναδική ικανότητα να προσκολλάται σε υψηλά αξιώματα μέχρι το τέλος της σταδιοδρομίας του, έχοντας φθάσει μέχρι και πρωθυπουργός. Παρά τις διακυμάνσεις της πολιτικής ζωής στη Γαλλία, ο Σουλτ κατόρθωσε να θεωρείται βοναπαρτικός ή αντι-βοναπαρτικός, ανάλογα με τις περιστάσεις και να αναλαμβάνει διάφορες ανώτερες πολιτικές θέσεις. Παρά την αποτυχία του στο Βατερλώ, ο Ναπολέων θα τον θυμάται στα απομνημονεύματά του ως έναν έξοχο επιτελικό.
Τιμητικές διακρίσεις
Το όνομά του είναι χαραγμένο στην Αψίδα του Θριάμβου στο Παρίσι (Δυτικός πυλώνας, Στήλη 33).
Παραπομπές
Σουλτ, Ζαν Σουλτ, Ζαν Κατηγορία:Ονόματα χαραγμένα στην Αψίδα του Θριάμβου Κατηγορία:Στρατάρχες της Πρώτης Γαλλικής Αυτοκρατορίας
Τζορτζ Παπαδάκος
Ο Γιώργος Παπαδάκος (αγγλικά: George Papadakos), (Τορόντο, 27 Αυγούστου 1965), είναι Ελληνοκαναδός πρώην καλαθοσφαιριστής και πρώην προπονητής. Διαθέτοντας ύψος 2,14 μέτρα, αγωνιζόταν στη θέση του σέντερ.
Σταδιοδρομία
Αγωνίστηκε στο κολεγιακό πρωτάθλημα των ΗΠΑ (NCAA) με τα πανεπιστήμια Συράκιους και Μίσιγκαν. Αποκτήθηκε από τον Ολυμπιακό το 1988 και ήταν από τους στυλοβάτες της ομάδας στα δύσκολα χρόνια έως την ανάκαμψη με το Γιάννη Ιωαννίδη. Κατέκτησε με τον Ολυμπιακό 4 πρωταθλήματα (1993,1994,1995,1996) και 1 κύπελλο (1994).
Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν
Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν (τουρκ. Recep Tayyip Erdoğan,, Κωνσταντινούπολη, 26 Φεβρουαρίου 1954) είναι Τούρκος πολιτικός τουρκικής, λαζικής και γεωργιανής καταγωγής, πρόεδρος της Τουρκίας από τον Αύγουστο του 2014. Διετέλεσε επίσης πρωθυπουργός της χώρας από το 2003 έως το 2014, για τρεις συνεχόμενες θητείες, ενώ υπηρέτησε και ως δήμαρχος Κωνσταντινούπολης (1994 - 1998). Υπήρξε ο Ιδρυτής και πρώτος αρχηγός του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης. Με τη νίκη του στις προεδρικές εκλογές τον Αύγουστο του 2014 ο Έρντογαν έγινε ο πρώτος Τούρκος πρόεδρος που εκλέχθηκε από το λαό, μετά τον Γκιούλ.
Τζορτζ Παπαδάκος
Σταδιοδρομία
Συμμετείχε σε 2 τελικούς φάιναλ φορ της Ευρωλίγκα στο Τελ Αβίβ (1994) και στη Σαραγόσα (1995). Μια από τις καλύτερες εμφανίσεις του ήταν απέναντι στο Άρβιντας Σαμπόνις και τη Ρεάλ το 1994 στο ΣΕΦ που οδήγησε και στη μεγαλύτερη ευρωπαϊκή νίκη της μέχρι τότε ιστορίας του Ολυμπιακού. Η μεγάλη του ευστοχία στις βολές αλλά και τα σημαντικά ποσοστά στα κοντινά σουτ ήταν το μεγάλο του πλεονέκτημα.
Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν
Ο Έρντογαν είναι γνωστός για τις συντηρητικές του θέσεις στο θέμα των σχέσεων Κράτους και Ισλαμικής θρησκείας, οι οποίες οδήγησαν στις αιματηρές διαδηλώσεις στην Τουρκία το 2013, την υιοθέτηση των θέσεων του Νέο-Οθωμανισμού στην εξωτερική πολιτική, τη σύγκρουσή του με τον Στρατό της χώρας και την αναπτυξιακή του οικονομική πολιτική, που τον βοήθησε να έχει μια άνετη πολιτική επικράτηση στις συνεχόμενες εκλογικές αναμετρήσεις. Επί των ημερών του η Τουρκία ξεκίνησε τις διαπραγματεύσεις για την ένταξή της στην Ευρωπαϊκή Ένωση, 45 χρόνια μετά το πρώτο αίτημα της για αυτό.
Τζορτζ Παπαδάκος
Σταδιοδρομία
Οι πολλοί τραυματισμοί δεν του επέτρεψαν να αγωνιστεί σύμφωνα με τις δυνατότητές και τη σωματοδομή και ο Τζορτζ Παπαδάκoς τη σεζόν 96-97 αγωνίστηκε στον Πειραϊκό, έκλεισε την καριέρα του στην ομάδα του Πανιωνίου την επόμενη χρονιά και στη συνέχεια ασχολήθηκε με την προπονητική. Είναι αδερφός της πρώην μπασκετμπολίστριας Ορθούλας Παπαδάκου.
Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις 26 Φεβρουαρίου 1954, στην εργατική συνοικία της Κωνσταντινούπολης, Κασίμπασα.
Η καταγωγή της οικογένείας του ήταν από την περιοχή της Ατζαρίας, στη Γεωργία. Τα παιδικά του χρόνια τα πέρασε στην Ρίζε στον Εύξεινο Πόντο, όπου ο πατέρας του υπηρετούσε στην τουρκική Ακτοφυλακή. Στην αρχή της εφηβείας του, η οικογένεια Ερντογάν εγκαταστάθηκε και πάλι στην Κωνσταντινούπολη. Φοίτησε σε δευτεροβάθμια θρησκευτική σχολή, ενώ παράλληλα αναγκαζόταν να δουλεύει στον δρόμο για να εξασφαλίσει περισσότερα χρήματα.
Τζορτζ Παπαδάκος
Εθνική Ελλάδος
Ο Τζορτζ Παπαδάκoς αγωνίστηκε στην εθνική Ελλάδος ως ομογενής και έχασε αρκετά χρόνια παρουσιών σκοντάφτοντας σε διαδικαστικές δυσλειτουργίες και στην αυστηρή νομοθεσία του μπάσκετ της εποχής του.
Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν
Βιογραφικά στοιχεία
Παράλληλα υπήρξε και ερασιτέχνης ποδοσφαιριστής, στην τοπική ομάδας της περιοχής του. Προς τιμή του το στάδιο της γειτονιάς του Κασίμπασα, έδρα της τοπικής ομάδας Κασίμπασα Σπορ Κουλουμπού, έχει πάρει το όνομα του.
Τζορτζ Παπαδάκος
Εθνική Ελλάδος
Συμμετείχε σε 22 αγώνες και σημείωσε 162 (μ.ο. 7,36). Αγωνίστηκε στο Ευρωμπάσκετ 1991 στη Ρώμη και κατέκτησε την 5η θέση.
Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν
Βιογραφικά στοιχεία
Σύμφωνα με το επίσημο βιογραφικό του, σπούδασε Διοίκηση Επιχειρήσεων στη Σχολή Οικονομικών και Εμπορικών Επιστημών της Ανωτάτης Εμπορικής Σχολής του Ακσαράι, σχολή ενταγμένη πλέον ως «Σχολή Οικονομικών και Διοικητικών Επιστημών» του Πανεπιστημίου του Μαρμαρά. Ωστόσο υπάρχουν αρκετοί που αμφισβητούν είτε ότι φοίτησε είτε ότι αποφοίτησε, καθώς δεν έχει επιδειχθεί - αν και έχει ζητηθεί - το πτυχίο από το Πανεπιστήμιο.
Τζορτζ Παπαδάκος
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνοκαναδοί Κατηγορία:Έλληνες ομογενείς καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καναδοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Σέντερ Κατηγορία:Έλληνες προπονητές καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Καναδοί προπονητές καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πανιωνίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παπάγου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές αμερικανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1991 Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Παγχιακού
Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν
Πρώιμη πολιτική σταδιοδρομία
thumb|Ο Ταγίπ Ερντογάν ως πρωθυπουργός στο Τσανάκκαλε, 2008 Την περίοδο των σπουδών του, το 1976 έγινε μέλος Εθνικής Τουρκικής Φοιτητικής Ένωσης ενώ λίγο αργότερα έγινε μέλος του Κόμματος Εθνικής Σωτηρίας. Μετά το πραξικόπημα του 1980 ακολούθησε μαζί με τους υποστηρικτές του Ερμπακάν το Ισλαμιστικό Κόμμα της Ευημερίας, με το οποίο συμμετείχε στο τοπικό συμβούλιο του διαμερίσματος Μπέγιογλου της Κωνσταντινούπολης.
Ο Ερντογάν εισήλθε στις ενδιάμεσες κοινοβουλευτικές εκλογές του 1986 ως υποψήφιος στην 6η περιφέρεια της Κωνσταντινούπολης, αλλά δεν κατάφερε να κερδίσει έδρα καθώς το κόμμα του βρέθηκε στην πέμπτη θέση στις ενδιάμεσες εκλογές. Τρία χρόνια αργότερα, ο Ερντογάν έθεσε υποψηφιότητα για δήμαρχος του διαμερίσματος Μπέγιογλου. Τερμάτισε δεύτερος στις εκλογές με 22,8% των ψήφων. Ο Ερντογάν εξελέγη στο κοινοβούλιο το 1991, αλλά του απαγορεύτηκε να πάρει την έδρα του λόγω προνομιακής ψήφου.
Δήμαρχος Κωνσταντινούπολης (1994–1998)
Στις δημοτικές εκλογές του 1994, ο Ερντογάν έθεσε υποψηφιότητα για δήμαρχος της Κωνσταντινούπολης. Κέρδισε τις εκλογές με 25,19% της λαϊκής ψήφου, καθιστώντας την πρώτη φορά που εκλέγεται δήμαρχος της Κωνσταντινούπολης από το πολιτικό του κόμμα.
Υπήρξε ρεαλιστής στην θητεία του, αντιμετωπίζοντας πολλά χρόνια προβλήματα στην Κωνσταντινούπολη, όπως η έλλειψη νερού, η ρύπανση και το κυκλοφοριακό χάος. Το πρόβλημα της λειψυδρίας λύθηκε με την τοποθέτηση νέων αγωγών εκατοντάδων χιλιομέτρων. Το πρόβλημα των σκουπιδιών λύθηκε με τη δημιουργία υπερσύγχρονων εγκαταστάσεων ανακύκλωσης. Ενώ ο Ερντογάν ήταν στην εξουσία, η ατμοσφαιρική ρύπανση μειώθηκε μέσω ενός σχεδίου που αναπτύχθηκε για τη μετάβαση στο φυσικό αέριο. Άλλαξε τα δημόσια λεωφορεία σε φιλικά προς το περιβάλλον. Η κυκλοφοριακή συμφόρηση της πόλης μειώθηκε κατασκευάζοντας περισσότερες από πενήντα γέφυρες, οδογέφυρες και αυτοκινητόδρομους. Για την πρόληψη της διαφθοράς, χρησιμοποίησε μέτρα για να διασφαλίσει ότι τα δημοτικά κονδύλια χρησιμοποιούνταν με σύνεση. Ξεπλήρωσε ένα μεγάλο μέρος του χρέος της Κωνσταντινούπολης ύψους δύο δισεκατομμυρίων δολαρίων του Μητροπολιτικού Δήμου και επένδυσε τέσσερα δισεκατομμύρια δολάρια στην πόλη. Άνοιξε επίσης το Δημαρχείο στους ανθρώπους και δημιούργησε δημοτικές τηλεφωνικές γραμμές.
Ο Ερντογάν ξεκίνησε το πρώτο φόρουμ των δημάρχων κατά τη διάρκεια της διάσκεψης της Κωνσταντινούπολης, το οποίο οδήγησε σε ένα παγκόσμιο, οργανωμένο κίνημα δημάρχων. Μια επταμελής διεθνής κριτική επιτροπή των Ηνωμένων Εθνών απένειμε ομόφωνα στον Ερντογάν το βραβείο UN-Habitat.
Φυλάκιση
Κατά τη διάρκεια της θητείας του ως δήμαρχος Κωνσταντινούπολης το Κόμμα της Ευημερίας κρίθηκε παράνομο από το Τουρκικό Συνταγματικό Δικαστήριο. Στις διαδηλώσεις που ακολούθησαν ο Ερντογάν έγινε ένας από τους κύριους ομιλητές. Τον Δεκέμβριο του 1997, σε διαδήλωση στην περιοχή του Σιίρτ, ο Ερντογάν απήγγειλε ένα ποίημα του Τούρκου εθνικιστή ποιητή των αρχών του 20ού αιώνα Ζιγιά Γκιοκάλπ. Η δημόσια ανάγνωση του συγκεκριμένου ποιήματος θεωρήθηκε από το δικαστήριο ως προτροπή για τέλεση αδικήματος και υποκίνηση σε θρησκευτικό ή φυλετικό μίσος (άρθρο 312/2 του Τουρκικού Ποινικού Κώδικα). Ο Ερντογάν ωθήθηκε σε παραίτηση από την θέση του δημάρχου το 1998 και τελικά καταδικάστηκε το 1999 σε δεκάμηνη φυλάκιση, που συνοδεύτηκε από αφαίρεση των πολιτικών του δικαιωμάτων για το συγκεκριμένο διάστημα. Η ποινή του ολοκληρώθηκε στις 24 Ιουλίου 1999.Το ποίημα έλεγε: "Οι μιναρέδες είναι οι ξιφολόγχες μας, οι θόλοι είναι τα κράνη μας και οι πιστοί οι στρατιώτες μας Αυτόν τον στρατό περιμένει η θρησκεία μου."
Συνιδρυτής του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης
Ο Ερντογάν ήταν μέλος πολιτικών κομμάτων που απαγορευόταν συνεχώς από τον στρατό ή τους δικαστές. Την περίοδο που ήταν μέλος στο κόμμα της Αρετής (1997 - 2001) υπήρχε έντονος προβληματισμός ως προς την επίτευξη ισορροπίας ανάμεσα στις παραδοσιακές πολιτικές και τις μεταρρυθμιστικές. Ο Ερντογάν ήθελε ένα κόμμα που θα μπορούσε να λειτουργεί εντός των ορίων του συστήματος, και επομένως να μην απαγορευθεί όπως οι προκάτοχοί του, το Κόμμα Εθνικής Τάξης, Κόμμα Εθνικής Σωτηρίας και Κόμμα Ευημερίας. Ήθελε να δώσει στο κόμμα τον χαρακτήρα ενός συνηθισμένου συντηρητικού κόμματος με τα μέλη του να είναι Μουσουλμάνοι Δημοκράτες ακολουθώντας το παράδειγμα των Χριστιανοδημοκράτες της Ευρώπης.
Όταν το Κόμμα της Αρετής απαγορεύτηκε και αυτό με τη σειρά του, το 2001, έλαβε χώρα μια οριστική διάσπαση: οι οπαδοί του Νετσμετίν Ερμπακάν ίδρυσαν το Κόμμα Ευτυχίας (SP) και οι μεταρρυθμιστές ίδρυσαν το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP) υπό την ηγεσία του Αμπντουλάχ Γκιουλ και του Ταγίπ Ερντογάν.
Οι φιλο-μεταρρυθμιστικοί πολιτικοί συνειδητοποίησαν ότι ένα ισλαμικό κόμμα δεν θα γινόταν ποτέ αποδεκτό ως κυβερνών κόμμα από τον κρατικό μηχανισμό έχοντας ταυτόγχρονα και περιορισμένη επιρροή στο εκλογικό σώμα. Το κόμμα AK τοποθετήθηκε εμφατικά ως ένα ευρύ δημοκρατικό συντηρητικό κόμμα με νέους πολιτικούς από το κέντρο (όπως ο Αλί Μπαμπατζάν και ο Μεβλούτ Τσαβούσογλου), ενώ σέβεται τους ισλαμικούς κανόνες και αξίες, αλλά χωρίς ρητό θρησκευτικό πρόγραμμα.
Πρωθυπουργός της Τουρκίας
Το νέο κόμμα του Ερντογάν κέρδισε το 34% των ψήφων στις γενικές εκλογές του 2002. Το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης κέρδισε στις εκλογές του 2002, αλλά ο ίδιος δεν μπόρεσε να γίνει άμεσα Πρωθυπουργός, λόγω κωλύματος εκλογιμότητας. Πρωθυπουργός ορίστηκε αρχικά ο στενός του συνεργάτης Αμπντουλάχ Γκιουλ. Ο Ερντογάν έγινε ο 57ος πρωθυπουργός της Τουρκίας στις 14 Μαρτίου 2003. Τον Μάιο του 2004, έγινε ο πρώτος Τούρκος Πρωθυπουργός που επισκέφθηκε επίσημα την Ελλάδα από το 1988 και ο πρώτος που είδε τους μουσουλμάνους της Θράκης από το 1952.
Στις 14 Απριλίου 2007, περίπου 300.000 άνθρωποι πραγματοποίησαν πορεία στην Άγκυρα για να διαμαρτυρηθούν για την πιθανή υποψηφιότητα του Ερντογάν στις προεδρικές εκλογές του 2007, φοβούμενοι ότι εάν εκλεγόταν πρόεδρος, θα άλλαζε τον κοσμικό χαρακτήρα του τουρκικού κράτους. Ο Ερντογάν ανακοίνωσε στις 24 Απριλίου 2007 ότι το κόμμα είχε προτείνει τον Αμπντουλάχ Γκιουλ ως υποψήφιο του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης στις προεδρικές εκλογές. Οι διαδηλώσεις συνεχίστηκαν τις επόμενες αρκετές εβδομάδες, με πάνω από ένα εκατομμύριο κόσμο να αναφέρουν ότι συμμετείχαν σε συγκέντρωση της 29ης Απριλίου στην Κωνσταντινούπολη, δεκάδες χιλιάδες σε ξεχωριστές διαδηλώσεις στις 4 Μαΐου στη Μανίσα και το Τσανάκκαλε, και ένα εκατομμύριο στη Σμύρνη στις 13 Μαΐου.
Το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης πέτυχε μεγάλη νίκη στις βουλευτικές εκλογές που έγιναν πρόωρα στις 22 Ιουλίου 2007, αποσπώντας ποσοστό 46,54% και καταλαμβάνοντας 340 έδρες. Το κεμαλικό Ρεμπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα έλαβε το 20,79% των ψήφων και 112 έδρες, ενώ 14,25% και 71 έδρες πήραν οι Γκρίζοι Λύκοι του ακροδεξιού Κόμματος Εθνικιστικής Δράσης. Κατόπιν της νίκης αυτής, ο Ερντογάν ορκίστηκε ξανά πρωθυπουργός.
thumb|left|250px|Ο Ερντογάν με τον [[Γιώργος Παπανδρέου|Γιώργο Παπανδρέου σε συνάντηση στην Αθήνα τον Μάϊο του 2010]] Το κόμμα του Ερντογάν ήρθε πρώτο στις δημοτικές εκλογές, που διενεργήθηκαν στις 29 Μαρτίου του 2009, αλλά με μειωμένη τη δύναμή του σε σχέση με τις βουλευτικές του 2007. Οι εκλογές αμαυρώθηκαν από επεισόδια βίας στις κουρδικές επαρχίες, με απολογισμό έξι νεκρούς και πολλούς τραυματίες.
Στις εκλογές του Ιουνίου 2011, το κυβερνών κόμμα του Ερντογάν κέρδισε 327 έδρες (49,83% των ψήφων) καθιστώντας τον Ερντογάν τον μοναδικό πρωθυπουργό στην ιστορία της Τουρκίας που κέρδισε τρεις συνεχόμενες γενικές εκλογές, λαμβάνοντας κάθε φορά περισσότερες ψήφους από τις προηγούμενες εκλογές. Το δεύτερο κόμμα, το Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα, έλαβε 135 έδρες (25,94%), το εθνικιστικό Κόμμα Εθνικιστικής Δράσης έλαβε 53 έδρες (13,01%) και οι Ανεξάρτητοι έλαβαν 35 έδρες (6,58%).
Επίσημες επισκέψεις στην Ελλάδα
Στις 14 Μαΐου 2010 ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, συνοδευόμενος από τον υπουργό εξωτερικών της Τουρκίας Αχμέτ Νταβούτογλου και από 320 Τούρκους επιχειρηματίες, ξεκίνησε επίσημη διήμερη επίσκεψη στην Ελλάδα, χαρακτηριζόμενη ιστορική. Στο διεθνές αεροδρόμιο Αθηνών, κατά την εθιμοτυπία τον υποδέχθηκε ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης της Ελλάδας Θ. Πάγκαλος και στη συνέχεια επισκέφθηκε τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τον Πρωθυπουργό στο Μέγαρο Μαξίμου και στη συνέχεια τον Πρόεδρο της Βουλής. Κατά την παραμονή του συνομολογήθηκαν 21 συμφωνίες-μνημόνια συνεργασίας των δύο χωρών σε διάφορα θέματα. Επίσης πραγματοποιήθηκε η ιδρυτική συνεδρίαση του «Ανωτάτου Συμβουλίου Συνεργασίας Ελλάδος Τουρκίας».
Πρόεδρος της Τουρκίας
Ο Ερντογάν ορκίστηκε στις 28 Αυγούστου 2014 και έγινε ο 12ος πρόεδρος της Τουρκίας. Όρκισε ως νέο πρωθυπουργό τον Αχμέτ Νταβούτογλου στις 29 Αυγούστου. Όταν ρωτήθηκε για το χαμηλότερο από το αναμενόμενο ποσοστό ψήφων του 51,79%, φέρεται να απάντησε, "υπήρχαν ακόμη και εκείνοι που δεν συμπαθούσαν τον Προφήτη. Εγώ, ωστόσο, κέρδισα το 52%". Αναλαμβάνοντας την Προεδρία, ο Ερντογάν επικρίθηκε επειδή δήλωσε ανοιχτά ότι δεν θα διατηρήσει την παράδοση της προεδρικής ουδετερότητας. Ο Ερντογάν έχει επίσης δηλώσει την πρόθεσή του να επιδιώξει έναν πιο ενεργό ρόλο ως πρόεδρος, όπως η πρόσκληση του υπουργικού συμβουλίου. Η αντιπολίτευση υποστήριξε ότι ο Ερντογάν θα συνεχίσει να επιδιώκει τη δική του πολιτική ατζέντα, ελέγχοντας την κυβέρνηση, ενώ ο νέος πρωθυπουργός του Αχμέτ Νταβούτογλου θα ήταν πειθήνιος και υποχωρητικός. Επιπλέον, η κυριαρχία των πιστών υποστηρικτών του Ερντογάν στο υπουργικό συμβούλιο του Νταβούτογλου πυροδότησε εικασίες ότι ο Ερντογάν σκόπευε να ασκήσει ουσιαστικό έλεγχο στην κυβέρνηση.
Προεδρικές εκλογές του 2014
Την 1η Ιουλίου 2014, ο Ερντογάν ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του ως πρόεδρος του AKP στις προεδρικές εκλογές της Τουρκίας. Την υποψηφιότητά του ανακοίνωσε ο αντιπρόεδρος του AKP, Μεχμέτ Αλί Σαχίν. Ο Ερντογάν εξελέγη για πρώτη φορά Πρόεδρος της Τουρκίας στον πρώτο γύρο των εκλογών με 51,79% των ψήφων. Ο κοινός υποψήφιος των CHP, MHP και 13 άλλων κομμάτων της αντιπολίτευσης και πρώην γενικός γραμματέας του Οργανισμού Ισλαμικής Συνεργασίας Εχμελεντίν Ιχσανόγλου κέρδισε το 38,44% των ψήφων. Ο υποψήφιος του HDP Σελαχετίν Ντεμιρτάς κέρδισε 9,76%.
Προεδρικές εκλογές του 2018
Οι τουρκικές προεδρικές εκλογές του 2018 πραγματοποιήθηκαν ως μέρος των γενικών εκλογών του 2018, παράλληλα με τις βουλευτικές εκλογές την ίδια ημέρα. Μετά την έγκριση των συνταγματικών αλλαγών από το δημοψήφισμα που διεξήχθη το 2017, ο εκλεγμένος Πρόεδρος θα είναι ταυτόχρονα αρχηγός του κράτους και αρχηγός της κυβέρνησης της Τουρκίας, καταργώντας το αξίωμα του πρωθυπουργού.
Ο Ερντογάν δήλωσε την υποψηφιότητά του με τη Λαϊκή Συμμαχία στις 27 Απριλίου 2018. Η κύρια αντιπολίτευση του Ερντογάν, το Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα, όρισε τον Μουχαρέν Ιντζέ, μέλος της κοινοβουλευτικής αντιπολίτευσης γνωστός για τις έντονες ομιλίες κατά του Ερντογάν. Άλλοι υποψήφιοι ήταν: η Μεράλ Ακσενέρ, η ιδρύτρια και ηγέτιδα του Καλού Κόμματος,, ο Τεμέλ Καραμολάογλου και ο Ντογκού Περιντσέκ, ο ηγέτης του Πατριωτικού Κόμματος, οι οποίοι συγκέντρωσαν τις 100.000 υπογραφές που απαιτούνταν για την υποψηφιότητα. Η Λαϊκή Συμμαχία με την οποία ήταν υποψήφιος ο Ερντογάν κέρδισε το 52,59% των ψήφων.
Προεδρικές εκλογές του 2023
Για τις προεδρικές εκλογές του 2023 η υποψηφιότητά του Ερντογάν αμφισβητήθηκε καθώς ξεκίνησε την εκστρατεία του τον Ιούνιο του 2022, αλλά η αντιπολίτευση υποστηρίζει ότι μια τρίτη προεδρική θητεία θα παραβίαζε το σύνταγμα.
Αποτυχημένο πραξικόπημα
Στις 15 Ιουλίου 2016, μέρος του τουρκικού στρατού οργάνωσε πραξικόπημα για την ανατροπή της κυβέρνησης. Οι πραξικοπηματίες προσπάθησαν να συλλάβουν τον Ερντογάν, ο οποίος εκείνη την ημέρα ήταν σε ξενοδοχείο στη Μαρμαρίδα, αλλά δεν τα κατάφεραν. Μέσω τηλεφώνου κάλεσε το λαό να μην υπακούσει τους πραξικοπηματίες, την ώρα που στρατιωτικές δυνάμεις πιστές στην κυβέρνηση αναλάμβαναν σταδιακά τον έλεγχο. Για το πραξικόπημα ο Ερντογάν, όπως και άλλοι κρατικοί αξιωματούχοι, κατηγόρησε ως υπαίτιο τον Φετουλάχ Γκιουλέν.
Προεδρικό Μέγαρο
Ο Ερντογάν δέχθηκε επίσης έντονη κριτική για την κατασκευή μιας νέας επίσημης κατοικίας που ονομάζεται Προεδρικό Συγκρότημα, η οποία καταλαμβάνει περίπου 50 στρέμματα δασικής φάρμας στην Άγκυρα. Δεδομένου ότι η περιοχή είναι προστατευόμενη εκδόθηκαν αρκετές δικαστικές εντολές για να σταματήσει η κατασκευή του νέου παλατιού, αν και οι οικοδομικές εργασίες συνεχίστηκαν. Η αντιπολίτευση περιέγραψε την κίνηση ως σαφή περιφρόνηση του κράτους δικαίου. Το έργο δέχτηκε έντονη κριτική και διατυπώθηκαν ισχυρισμοί για διαφθορά κατά τη διαδικασία κατασκευής, της καταστροφής της άγριας ζωής και της πλήρους εξάλειψης του ζωολογικού κήπου προκειμένου να ανοίξει ο δρόμος για το νέο συγκρότημα.
Το Λευκό Παλάτι σχεδιάστηκε αρχικά ως νέο γραφείο για τον Πρωθυπουργό. Ωστόσο, με την ανάληψη της προεδρίας, ο Ερντογάν ανακοίνωσε ότι το παλάτι θα γίνει το νέο Προεδρικό Μέγαρο, ενώ το Μέγαρο Τσανκάγια θα χρησιμοποιηθεί από τον Πρωθυπουργό. Η κίνηση θεωρήθηκε ως μια ιστορική αλλαγή αφού το Μέγαρο Τσανκάγια χρησιμοποιήθηκε ως το εμβληματικό γραφείο της προεδρίας από την έναρξή του. Το Προεδρικό Συγκρότημα έχει σχεδόν 1.000 δωμάτια και κόστισε 270 εκατομμύρια ευρώ, οδηγώντας σε έντονες κριτικές σε μια εποχή που τα ατυχήματα στα ορυχεία και τα δικαιώματα των εργαζομένων κυριαρχούσαν στην ατζέντα.
Στις 29 Οκτωβρίου 2014, ο Ερντογάν επρόκειτο να πραγματοποιήσει δεξίωση για την Ημέρα της Δημοκρατίας στο νέο παλάτι για να τιμήσει την 91η επέτειο της Δημοκρατίας της Τουρκίας και να εγκαινιάσει επίσημα το Προεδρικό Μέγαρο. Ωστόσο, αφού οι περισσότεροι προσκεκλημένοι ανακοίνωσαν ότι θα μποϊκοτάρουν την εκδήλωση καθώς συνέβη ένα ατύχημα στο ορυχείο στην περιοχή Ερμενέκ στο Καραμάν, η δεξίωση τελικά ακυρώθηκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Τουρκίας Κατηγορία:Ηγέτες εν ενεργεία Κατηγορία:Τούρκοι βουλευτές Κατηγορία:Πρόεδροι της Τουρκικής Δημοκρατίας Κατηγορία:Δήμαρχοι Κωνσταντινούπολης Κατηγορία:Αρνητές της γενοκτονίας των Αρμενίων
Μακεδονία (ορχηστρίδα)
Η Μακεδονία ήταν Βυζαντινή ηθοποιός, μίμος, και χορεύτρια διάσημη στην εποχή της, επί αυτοκράτορα Ιουστινιανού Α΄.
Η Μακεδονία ήταν ορχηστρίδα, ηθοποιός που έκανε παντομίμα χορεύοντας με ιδιαίτερη ικανότητα. Την αναφέρει ο Προκόπιος στα "ανέκδοτα" του. Ήταν διάσημη στην εποχή της στην πόλη της Αντιόχειας που ήταν γνωστή την ίδια περίοδο για τους μίμους της και τα θέατρα της, το όνομα της ήταν ψευδώνυμο χωρίς να είναι γνωστό το πραγματικό της.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινοί ηθοποιοί Κατηγορία:Βυζαντινοί του 6ου αιώνα
Σίμπι, Μάλι
Το Σίμπι, Μάλι είναι μία μικρή κωμόπολη και δήμος στο Νιόρο ντυ Σάχελ στην Περιφέρεια Καγιές του νοτιοδυτικού Μάλι. Από το 1998 ο δήμος έχει πληθυσμό 15.658 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωγραφία του Μάλι
Βοτανικός
Θέση και περιγραφή
Ο Βοτανικός βρίσκεται εκατέρωθεν της Ιεράς οδού στα δυτικά του Δήμου Αθηναίων. Σήμερα λειτουργούν στην περιοχή κάποιες βιομηχανικές μονάδες, ενώ υπάρχουν και πολυάριθμες αποθήκες. Συνιστά σημαντική παραγωγική ζώνη και συγκοινωνιακό κόμβο της Αττικής, ενώ τη Λεωφόρο Αθηνών επιλέγουν για την εγκατάστασή τους και αρκετές επιχειρήσεις, μεταξύ άλλων το Χρηματιστήριο Αθηνών. Υπήρξε στο παρελθόν σπουδαία βιομηχανική περιοχή με εργοστάσια γαλακτοκομικών προϊόντων, όπως το εργοστάσιο της ΕΒΓΑ και χαρτοποιίες. Τα τελευταία χρόνια ο Βοτανικός έχει γίνει περιοχή νυχτερινής διασκέδασης αφού πολλές παλιές βιοτεχνίες και αποθήκες έχουν σήμερα μετατραπεί σε νυχτερινά κέντρα διασκέδασης με ζωντανή μουσική.
Η περιοχή του Βοτανικού ορίζεται βόρεια από την Ιερά Οδό, ανατολικά από τη λεωφόρο Κωνσταντινουπόλεως, νότια από τη λεωφόρο Πέτρου Ράλλη και δυτικά από το Ρουφ. Στη περιοχή υπάρχουν οι εκκλησίες Αγίου Πολυκάρπου, Αγίου Νικολάου, Αγίας Μαρκέλλας, Προφήτη Δανιήλ και Τριών Παρθένων. Τα τελευταία χρόνια η περιοχή συνδέθηκε με την γραμμή 3 του μετρό και εξυπηρετείται από τον σταθμό του Ελαιώνα.
Τζαμί
Το Τζαμί του Βοτανικού βρίσκεται σε μια παλιά εγκαταλελειμμένη ναυτική βάση της περιοχής και αποτελεί το πρώτο τζαμί στην Αθήνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Συνοικίες και περιοχές Αθήνας Κατηγορία:Βιομηχανικές ζώνες Αττικής
Φλάβιος Αλέξανδρος Οξείδας
Ο Φλάβιος Αλέξανδρος Οξείδας είναι γνωστός από επιγραφή στις Τράλλεις, αναφέρεται νικητής σε διαγωνισμούς μίμων στην Λυκία, Παμφυλία και σε άλλες περιοχές της Μικράς Ασίας. Ο Οξείδας ήταν ηθοποιός "Βιολόγος", έπαιζε δηλαδή ρόλους από την καθημερινότητα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρωμαίοι ηθοποιοί
Potez 25
Το Potez 25 (εναλλακτική γραφή Potez XXV) ήταν γαλλικό διθέσιο, μονοκινητήριο, διπλάνο σχεδιασμένο τη δεκαετία του 1920. Σχεδιάστηκε για την εκτέλεση πολλαπλών ρόλων, τόσο σε αποστολές καταδίωξης και συνοδείας, όσο και τακτικού βομβαρδισμού και αναγνώρισης. Στα τέλη της δεκαετίας του 1920 και στις αρχές της δεκαετίας του 1930 το Potez 25 υπήρξε το βασικό αεροσκάφος πολλαπλών ρόλων περισσότερων από είκοσι αεροποριών, συμπεριλαμβανομένων της Αμερικανικής, της Γαλλικής, της Πολωνικής και της Σοβιετικής. Υπήρξε επίσης εξαιρετικά δημοφιλές μεταξύ των ιδιωτικών χρηστών, όπου χρησιμοποιήθηκε κυρίως από ταχυδρομικές υπηρεσίες.
Το αεροσκάφος εξελίχθηκε περαιτέρω στην έκδοση Potez 25M, ένα τυπικό υψηλοπτέρυγο μονοπλάνο, το οποίο όμως δεν εισήλθε ποτέ σε παραγωγή.
Σχεδίαση και εξέλιξη
Το 1923 η εταιρία κατασκευής αεροσκαφών Avions Henry Potez ξεκίνησε την παραγωγή του πετυχημένου αναγνωριστικού διπλάνου Potez XV. Βασιζόμενος στην εμπειρία που αποκόμισε κατά τη διάρκεια της κατασκευής του, ο Ανρύ Ποτέζ (Henry Potez) ξεκίνησε να επεξεργάζεται ένα νέο σχέδιο ενός βαρύτερου και ταχύτερου αεροσκάφους πολλάπλών ρόλων. Φέροντας την ονομασία, Potez XXV ή Potez 25, το πρωτότυπο είχε ήδη κατασκευαστεί το 1924. Οι κύριες διαφορές περιλάμβαναν τον μεγαλύτερο και ισχυρότερο κινητήρα και νέα σχεδίαση της πτέρυγας. Αντίθετα με τα κλασσικά σχεδιασμένα διπλάνα, η Potez εισήγαγε τη σχεδίαση των «sesquiplane», με την κάτω πτέρυγα αρκετά μικρότερη της πάνω. Κατασκευάστηκε σε δύο κύριες εκδόσεις, το αναγνωριστικό Potez 25 A2 και το βομβαρδιστικό – αναγνωριστικό Potez 25 B2.
Αυτά τα επιτεύγματα κατέστησαν το αεροσκάφος ένα από τα πλέον δημοφιλή και επιτυχημένα Γαλλικά αεροσκάφη της εποχής. Αποκτήθηκε από αρκετές πολεμικές αεροπορίες, ενώ κατασκευάστηκαν στη Γαλλία περίπου 2500 αεροσκάφη.
Το Potez 25 κατασκευάστηκε και από άλλες χώρες κατόπιν αδείας.
Το Potez 25 σε Ελληνική υπηρεσία
Η Ελληνική Πολεμική Αεροπορία απέκτησε 24 Po 25 A2 από τη Γαλλία το 1931, στα οποία τοποθετήθηκαν κινητήρες Hispano-Suiza, ισχύος 500 ίππων, από τα αποθέματα της. Λόγω του ότι οι κινητήρες αυτοί προορίζονταν για τα Bre XIX, στα οποία δεν τοποθετήθηκαν λόγω κόστους, και του γεγονότος ότι το Potez 25 δεν ήταν σχεδιασμένο να φέρει τον εν λόγω κινητήρα, τοποθετήθηκε έρμα βάρους 25 κιλών στην ουρά του αεροσκάφους ώστε να αντισταθμιστεί το μεγαλύτερο βάρος του κινητήρα. Η επιλογή αυτή όμως δέχθηκε έντονη κριτική ως αιτία πρόκλησης πολλών ατυχημάτων του τύπου. Έως το 1940 είχαν απομείνει μόλις 17 αεροσκάφη, ενώ χρησιμοποιήθηκε μόνο στα αρχικά στάδια του Β' παγκοσμίου πολέμου λόγω της παλαιότητάς του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
025 Κατηγορία:Αεροσκάφη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Αεροσκάφη του Μεσοπολέμου Κατηγορία:Ιστορικά αεροσκάφη Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη Κατηγορία:Βομβαρδιστικά αεροσκάφη Κατηγορία:Αναγνωριστικά αεροσκάφη
Σερβικά ονόματα
Αυτό το λήμμα περιλαμβάνει τον ονοματολογικό πολιτισμό των προσωπικών ονομάτων των Σέρβων και της σερβικής γλώσσας. Τα σερβικά ονόματα αποδίδονται στη "Δυτική σειρά ονομάτων" όπου το επώνυμο τοποθετείται μετά το όνομα. Η "Ανατολική σειρά ονόματος" χρησιμοποιείται όταν πολλαπλά ονόματα εμφανίζονται σε μια ταξινομημένη λίστα, ιδιαίτερα στις επίσημες σημειώσεις και τα νομικά έγγραφα όταν το τελευταίο όνομα είναι κεφαλαίο (π. χ. ΜΙΛΟΒΑΝΟΒΙΤΣ Γιάνκο).
Ονόματα
Όπως στα περισσότερα Ευρωπαϊκά έθνη, το παιδί αποκτά το όνομα που επιλέγεται από τους γονείς ή επιλέγεται από νονούς. Το όνομά έρχεται πρώτο και το επώνυμο τελευταίο, π. χ. "Ζέλικο Πόποβιτς", όπου το "Ζέλικο" είναι το πρώτο όνομα και το "Πόποβιτς" είναι οικογενειακό όνομα.
Τα σερβικά ονόματα προέρχονται σε μεγάλο βαθμό από Σλαβικές ρίζες: π.χ. Σλόμπονταν, Μίροσλαβ, Βλαδίμηρος, Ζόραν, Λιούμπομιρ, Βέσνα, Ραντμίλα, Ντράγκαν, Μιλάν, Γκόραν, Ράντομιρ, Βούκασιν, Μιομίρ, Μπρανιμίρ, Μπουντιμίρ και άλλα.
Κάποια μπορεί να είναι μη-Σλαβικές αλλά επιλέχθηκαν για να αντικατοπτρίζουν τη Χριστιανική πίστη. Τα ονόματα αυτού του είδους μπορεί να προέρχονται συχνά από τα εβραϊκά για Βιβλικούς λόγους. Τα χριστιανικά ονόματα περιλαμβάνουν: π. χ. Νικόλα, Ιβάν, Γιόβαν, Μαρίγια, Άνα, Μιχαήλο. Από τα ελληνικά προέρχονται πολλά μη-σλαβικά ονόματα: π.χ. Αλεξάνταρ, Αντρέι, Τεοντόρα, Γιελένα, Σοφίγια, Καταρίνα, Νίκολα, Τζόρτζε, Στέφαν, Πέταρ, Βασίλιγιε, Τόντορ. Τα ονόματα λατινικής προέλευσης περιλαμβάνουν τα: π.χ. Μάρκο, Αντζέλκα, Αντόνιε, Πάβλε, Σρτζαν, Μαρίνα, Νατάλιγια, Κορνέλιγιε. Τα ονόματα της γερμανικής που εισήλθαν μέσω της ρωσικής, περιλαμβάνουν τα εξής: π.χ. Ιγκόρ, Όλιβερ, Όλγα.
Στη σερβική παράδοση, τα αποτροπαϊκά ονόματα (zaštitne ime, "προστατευτικά ονόματα") περιλαμβάνουν τα Βουκ (και τα πολλά παράγωγα), Νέναντ, Πρόνταν, Σρεντόγιε, Στάνισα και άλλα.
Επώνυμα
Τα περισσότερα σερβικά επίθετα έχουν το επίθημα -ιτς (-ић) (<span class="IPA" title="Representation in the International Phonetic Alphabet (IPA)">[itɕ] ).
Το επίθημα -ιτς είναι Σλαβικό υποκοριστικό, αρχικά χρησιμοποιούμενο για τη δημιουργία πατρωνύμων. Έτσι, το επώνυμο Πέτροβιτς σημαίνει το μικρό γιο του Πέταρ (το Πέτριτς σημαίνει το μικρό γιο της Πέτρας).
Τα περισσότερα σερβικά επώνυμα είναι πατρικά (πατέρας), μητρικά (μητέρα), επαγγελματικά, ή προερχόμενα από προσωπικά γνωρίσματα.
Άλλα κοινά επιθήματα επιθέτων είναι τα -οφ, -εφ, -ιν και -σκι (επίσης γράφεται και με τη μορφή τσκι) το οποίο είναι το Σλαβικό κτητικό επίθημα. Έτσι ο γιος του Νίκολα γίνεται Νίκολιν, ο γιος του Πέταρ γίνεται Πέτροφ και ο γιος του Γιόβαν γίνεται Γιοβάνοφ. Αυτά συνδυάζονται συχνά με τη κατάληξη -όβιτς. Άλλες μορφές (λιγότερο δημοφιλείς) είναι οι -άλι/όλι/έλι, -ίγια, -ίτσα και -αρ/ατς/αν.
Όταν παντρεύεται, η γυναίκα πιο συχνά υιοθετεί το επώνυμο του συζύγου, αν και μπορεί να κρατήσει το δικό της ή να βάλει και τα δύο.
Υπολογίζεται ότι περίπου τα δύο τρίτα του συνόλου των σερβικών επιθέτων καταλήγουν σε -ιτς. Τα δέκα πιο συνηθισμένα επίθετα στη Σερβία είναι τα Γιοβάνοβιτς, Πέτροβιτς, Νίκολιτς, Μάρκοβιτς, Τζόρτζεβιτς, Στογιάνοβιτς, Ίλιτς, Στάνκοβιτς, Πάβλοβιτς και Μιλόσεβιτς.
Εκτός των σερβικών χωρών οι καταλήξεις είναι αρκετά παρόμοιες με τη Σερβία. Στην Ουγγαρία, οι Σέρβοι έχουν τις καταλήξεις -ιτς και -ίτι, στη Βόρεια Μακεδονία έχουν την κατάληξη -ιτς και στη Ρουμανία έχουν το -ίτσι.
Ιστορία
Τα ονόματα των Σέρβων ηγεμόνων από τον Μούτιμιρ ήταν Σλαβικά διθεματικά ονόματα, σύμφωνα με την Παλιά Σλαβική παράδοση μέχρι τον 9ο αιώνα. Ο εκχριστιανισμός άρχισε να δίνει χριστιανικά ονόματα στους Σλάβους.
Ο Δημήτριος Χωματηνός (Αρχιεπίσκοπος Αχρίδας από το 1216 έως το 1236) καταχώρισε τον ονοματικό πολιτισμό των Νότιων Σλάβων στα Βυζαντινά εδάφη. Τον 11ο και 12ο αιώνα τα οικογενειακά ονόματα έγιναν πιο συχνά και σταθερά στο Βυζάντιο, όπως προσαρμόστηκε από την πλειοψηφία των ανθρώπων στη Βυζαντινή Μακεδονία, Ήπειρο και άλλες περιοχές (επίσης υπήρχαν σε γυναίκες, μερικές φορές ακόμα και σε μοναχούς), όχι μόνο σε αριστοκράτες. Οι Νότιοι Σλάβοι ωστόσο διατήρησαν την παράδοση δίνοντας μόνο όνομα, μερικές φορές με ένα πατρώνυμο. Υπάρχουν μόνο 2 περιπτώσεις με οικογενειακά ονόματα που χρησιμοποιούνταν από Νότιους Σλάβους, τα Βογδανόπουλος και Σερβόπουλος (-όπουλος, καταγόμενο από την Πελοπόννησο τον 10ο αιώνα)
Σε παλαιότερη σύμβαση ονομασίας, η οποία ήταν κοινή στη Σερβία μέχρι τα μέσα του 19ου αιώνα το όνομα ενός ατόμου θα αποτελούταν από τρία διακριτά μέρη: το πρόσωπο που έδωσε το όνομα, το επώνυμο που προέρχεται από το όνομα του πατέρα, και το όνομα της οικογένειας, όπως για παράδειγμα στο γλωσσικό μεταρρυθμιστή Βουκ Στεφάνοβιτς Κάρατζιτς.
Παραπομπές
<references group="" responsive="1">
Πηγές
Κατηγορία:Πολιτισμός της Σερβίας
Τάνανταϊς Παρκ
Το Τάνανταϊς Παρκ (αγγλικά: Tannadice Park) η αλλιώς Τάνανταϊς είναι στάδιο που βρίσκεται στην Οδό Τάνανταϊς της πόλης Νταντί, στη Σκωτία. Το στάδιο είναι έδρα της Νταντί Γιουνάιτεντ και διαθέτει 14.209 θέσεις θεατών. Βρίσκεται ακριβώς απέναντι από το Ντενς Παρκ, την έδρα της τοπικής αντιπάλου Νταντί, παρουσιάζοντας μια μοναδική ιδιομορφία συνύπαρξης δύο αντιπάλων εδρών σε πολύ μικρή απόσταση μεταξύ τους.
Συνοπτική ιστορία
Ο χώρος που καλύπτεται σήμερα από το Τάνανταϊς χρησιμοποιήθηκε στο ποδόσφαιρο στη δεκαετία του 1870, όταν ο περιβάλλων χώρος της πόλης ήταν κυρίως εξοχή. Η περιοχή που βρίσκεται σήμερα ανάμεσα στην Ταναντάις και την Οδό Άρκλι έγινε έδρα τους συλλόγου Νταντί Ιστ Εντ το 1883, που την ονόμασε Κλέπινγκτον Παρκ. Οι διαδοχικές αλλαγές συλλόγων από την Νταντί Βάιολετ έως την Νταντί Άουαρ Μπόις και η χρήση του χώρου από τους Τζόνστον Γουόντερερς οδήγησε στην περίφραξη του χώρου και τη διαμόρφωσή με τη χρησιμοποίηση παρακείμενης πλαγιάς για καλύτερη θέαση του αγώνα.
Το Ιανουάριο του 1894 Οι Τζόνστον Γουόντερερς συγχωνεύθηκαν με έναν άλλο τοπικό σύλλογο, σχηματίζοντας την Νταντί Γουόντερερς, λαμβάνοντας μάλιστα μέρος στο Σκωτικό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου με πρώτο επίσημο αγώνα της Νταντί εναντίον της Μάδεργουελ. Ανακατατάξεις πολλές ως έδρα ομάδων και ανακατασκευές γνώρισε αρκετές στον 20ό αιώνα το στάδιο ως έδρα της Νταντί Χιμπέρνιαν, ενός νέου συλλόγου που αντιπροσώπευε την ιρλανδική κοινότητα της πόλης. Στη νέα του μορφή μπορούσε να φιλοξενήσει περίπου 7000 θεατές.
Εκτεταμένες αλλαγές και κατασκευαστικές βελτιώσεις έγιναν για την ασφάλεια του συγκροτήματος μετά το 1991, έτσι ώστε οι προδιαγραφές του να συμμορφώνονται με σύγχρονα στάνταρντ. Το 2009 άλλαξε ο φωτισμός με πλέον σύγχρονα και φωτεινότερα συστήματα και το 2010 τα αρχικά ξύλινα καθίσματα αντικαταστάθηκαν με πλαστικά. Το σύνολο των καθισμάτων στη σημερινή μορφή του σταδίου ανέρχεται στις 14.200 θέσεις και το ρεκόρ εισιτηρίων του είναι 28.000 θεατές στον αγώνα Νταντί Γιουνάιτεντ-Μπαρτσελόνα, το 1966.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθλητικές εγκαταστάσεις στο Ηνωμένο Βασίλειο Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στη Σκωτία Κατηγορία:Νταντί Γιουνάιτεντ
Ανατομή
Υπάρχουν διάφορες μορφές ανατομής, ανάλογα με το σκοπό, π.χ. εκπαιδευτικές/επιστημονικές ανατομές, ανατομές για ιατροδικαστική έρευνα (η λεγόμενη νεκροψία) ή για τη συλλογή δειγμάτων ιστών, κλπ. Πάντως, ανατομές πραγματοποιούνται περισσότερο για την επιστημονική εξέταση των φυτών και των ζώων.
Κατηγορία:Βιολογία Κατηγορία:Ιατροδικαστική
Εθνικά εργαστήρια του Γκραν Σάσσο
Τα εθνικά Εργαστήρια του Gran Sasso (LNGS), είναι εργαστήρια έρευνας, που ανήκουν στο Ιταλικό εθνικό Ινστιτούτο πυρηνικής φυσικής (INFN) και είναι αφιερωμένα στη μελέτη της σωματιδιακής φυσικής. Αποτελούν τα μεγαλύτερα υπόγεια εργαστήρια του κόσμου  και ξεκίνησαν την λειτουργία τους το 1984.
Τοποθεσία
Η δομή αποτελείται από ένα υπόγειο μέρος εργαστηρίων και το εξωτερικό μέρος των κτιρίων διοίκησης και γραφείων, που βρίσκονται σε υψόμετρο περίπου 1000 μέτρα από το επίπεδο της θάλασσας. Το υπόγειο τμήμα του καλύπτεται από τα 1400 μ βράχου του ορεινού όγκου του Gran Sasso της Ιταλίας, ενώ το εξωτερικό μέρος των γραφείων βρίσκεται στη Λ'Ακουιλα, στην περιοχή του Assergi. Η οδική πρόσβαση προς το υπόγειο εργαστήριο γίνεται μόνο μέσω του τούνελ του αυτοκινητοδρόμου  (Α24 Ρώμη-Λ ' άκουιλα-Τέραμο), που διασχίζει το βουνό με κατεύθυνση προς την Λ'Άκουιλα.
Περιγραφή
Τα εργαστήρια που διαχειρίζεται το εθνικό Ινστιτούτο πυρηνικής φυσικής, χρησιμοποιούνται από επιστήμονες σε όλο τον κόσμο για τη διεξαγωγή της έρευνας σε τομείς, όπως η κοσμολογία ή η σωματιδιακή φυσική. Ο σημερινός διευθυντής είναι ο Stefano Ragazzi.
Η θέση του κάτω από το βουνό επιτρέπει να μειωθεί σημαντικά η ροή των κοσμικών ακτίνων (που μελέτούνται) και επιτρέπει την απλοποιήσει στην ανίχνευση των υποατομικών σωματιδίων, όπως το νετρίνο ή την αναζήτηση για τη σκοτεινή ύλη.
Τα υπόγεια εργαστήρια που περιέχουν τα τρία "δωμάτια" (δωμάτιο Α, δωμάτιο Β και αίθουσα Γ), του οποίου τυπικές διαστάσεις είναι 100 m μήκος, 20 μέτρα πλάτος και 20 μέτρα ύψος. Εκτός από τις τρεις κύριες αίθουσες οποί εγκαθίστανται τα πειράματα, τα υπόγεια εργαστήρια έχουν βοηθητικούς χώρους και υπηρεσίες (παρατηρητήρια, παρακολούθησης, τουαλέτες, κλιματισμό και άντληση του αέρα κ.λπ.). Η σύνδεση της κεντρικής σήραγγας η οποία ξεκινά από το τουνελ του αυτοκινητόδρομου με τα τρία δωμάτια και είναι αρκετά μεγάλη ώστε να επιτρέπει τη διέλευση μεγάλων φορτηγών με αποτέλεσμα να διευκολύνεται το έργο των ερευνητών στην εγκατάσταση των πειραμάτων.
Πειράματα
Λίστα με μερικά πειράματα:
Σημειώσεις
Κατηγορία:Αμπρούτσο
Ναγκυροσβάγκι
Το Ναγκυροσβάγκι είναι ένα μικρό χωρίο της κομητείας Μπόρσοντ-Αμπαούζ-Ζέμπλην στην βορειοανατολική Ουγγαρία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Ουγγαρίας
Είδωλο
Η λέξη είδωλο προκύπτει από τη λέξη "είδος", δηλαδή αυτό που φαίνεται, και σημαίνει κάτι που μπορεί να γίνει αισθητό με τις αισθήσεις μας.
Στην καθημερινή ζωή, "είδωλο" ονομάζεται η αντανάκλαση ενός αντικειμένου. Όσον αφορά τη θρησκευτική της έννοια, η λέξη αναφέρεται σε ένα αντικείμενο λατρείας, που απεικονίζει κάποια θεότητα.
Προτεσταντισμός
Ο Προτεσταντισμός θεωρεί είδωλα ακόμα και απεικονίσεις αγίων, γι' αυτό και απαγορεύει τη χρήση τους στη λατρευτική ζωή των πιστών τους. Αυτό εν μέρει οφείλεται σε μανιχαϊστικές δογματικές καταβολές, δεδομένου ότι οι Μανιχαίοι θεωρούσαν την ύλη ως κάτι κακό, ως δημιούργημα ενός κατώτερου θεού, ενώ το πνεύμα κάτι καλό, ως δημιούργημα ενός καλού Θεού. Από τη στιγμή λοιπόν που κάποιος θεωρεί την ύλη ως κάτι κακό, είναι επόμενο να θεωρεί και τη λατρεία μέσω υλικών αντικειμένων απαγορευμένη. Γι' αυτό και η λατρεία των προτεσταντικών θρησκειών είναι κυρίως εστιασμένη στη γνώση και τη διδασκαλία και λιγότερο σε υλικά στοιχεία, όπως στις παραδοσιακές Χριστιανικές θρησκείες, που χρησιμοποιούν κεριά, θυμίαμα, εικόνες, άμφια κλπ).
Καθαρότερη και συνεπέστερη προς αυτή τη θέση, εμφανίζεται η λατρεία θρησκειών όπως οι Κουάκεροι, οι οποίοι προχωρούν ένα βήμα ακόμα, απορρίπτοντας κυριολεκτικά οτιδήποτε υλικό στη λατρεία τους, ακόμα και το εν ύδατι βάπτισμα και η Θεία Κοινωνία, ως κάτι που δεν έχει θέση σε μια καθαρά πνευματική λατρεία, στην οποία η ύλη είναι κάτι αποφευκτέο.
Ισλάμ
Το Ισλάμ, επίσης, για τους ίδιους λόγους έχει διαφορετική αντίληψη για την έννοια του ειδώλου. Θεωρεί είδωλα ακόμα και απεικονίσεις αγίων, γι' αυτό και απαγορεύουν τη χρήση τους στη λατρευτική ζωή των πιστών τους.
fa:بت (تندیس)
Μάχη της Πέτρας
Η Μάχη της Πέτρας ήταν η τελευταία πολεμική συμπλοκή του ελληνικού απελευθερωτικού αγώνα που ξέσπασε το 1821.