cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
BBC UKTV
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυστραλιανοί τηλεοπτικοί σταθμοί Κατηγορία:Διεθνείς τηλεοπτικοί σταθμοί του BBC Κατηγορία:Τηλεοπτικά κανάλια και σταθμοί οι οποίοι ιδρύθηκαν το 1996
The Best of Free: All Right Now
The Best of Free: All Right Now είναι ο τίτλος της συλλογής τραγουδιών του βρετανικού ροκ συγκροτήματος Free, η οποία κυκλοφόρησε το 1991 μέσω της "Island Records".
Τα τραγούδια που περιλαμβάνονται εδώ προέρχονται από τα έξι στούντιο άλμπουμ του συγκροτήματος που κυκλοφόρησαν από το 1968 μέχρι το 1973, με τον Μπομπ Κλίαρμάουντεν να κάνει νέα μίξη.
Η συλλογή σκαρφάλωσε στο βρετανικό Top-10 και βραβεύθηκε ως ασημένια.
Τραγούδια
1. Wishing Well (Rodgers, Kirke, Yamauchi, Kossoff, Bundrick) - 3:57
2. All Right Now (Rodgers) - 4:14
3. Little Bit of Love (Rodgers, Kirke, Yamauchi, Kossoff, Bundrick) - 2:34
4. Come Together in the Morning (Rodgers) - 4:29
5. The Stealer (Rodgers) - 3:15
6. Sail On (Bundrick) - 3:24
7. Mr. Big (Rodgers) - 5:57
8. My Brother Jake (Rodgers) - 2:54
9. The Hunter (Rodgers, Kirke, Yamauchi, Kossoff, Bundrick) - 4:14
10. Be My Friend (Rodgers, Kirke, Yamauchi, Kossoff, Bundrick) - 4:14
11. Travellin' in Style (Rodgers) - 4:01
12. Fire and Water (Bundrick) - 3:59
13. Travelling Man (Bundrick) - 3:20
14. Don't Say You Love Me (Rodgers) - 5:34
Θέσεις τσαρτ
The Best of Free: All Right Now (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: Φεβρουάριος 1991
Τα μέλη των Free
Τα τραγούδια του The Best of Free: All Right Now ηχογραφήθηκαν από τους εξής μουσικούς:
Πηγές
Free
Φεύγα
Το φεύγα (ή μουλτεζίμ) είναι ένα από τα βασικά παιχνίδια του ταβλιού.
Κανόνες
Ένας παίκτης έχει πόρτα σε μια θέση όταν Οι πόρτες λειτουργούν ως εμπόδιο στην κίνηση του αντιπάλου.
Στήσιμο
Ο κάθε παίκτης έχει ως περιοχή εκκίνησης την πάνω δεξιά και κινείται αντίθετα από την φορά των δεικτών του ρολογιού (και οι δυο παίκτες έχουν την ίδια φορά κίνησης) και η περιοχή μαζέματός του είναι η κάτω δεξιά. Έτσι η θέση α είναι η πάνω δεξιά θέση ενώ η θέση α τού αντιπάλου (βρίσκεται κάτω αριστερά) είναι η ν του ίδιου.
Στην αρχική θέση και τα δεκαπέντε πούλια του παίχτη τοποθετούνται στην θέση α δηλαδή την πρώτη θέση της κίνησής τους (λέγεται μάνα).
Αρχή παιχνιδιού
Το παιχνίδι διέρχεται μια πρώτη φάση κατά την οποία ο παίκτης είναι υποχρεωμένος να κινεί το ίδιο μόνο πούλι. Αυτό διαρκεί ωσότου το πούλι αυτό φθάσει στην περιοχή εκκίνησης του αντιπάλου (τις δικές του θέσεις ν-σ και από πρακτικής απόψεως ξ-σ). Από την στιγμή που το πούλι αυτό φθάσει σε μία από αυτές τις θέσεις, σε όλο το υπόλοιπο παιχνίδι έχει το δικαίωμα να παίζει όποια πούλια θέλει (δηλαδή εφόσον έχει τοποθετημένο ένα τουλάχιστον πούλι στις θέσεις ν-ω έχει το δικαίωμα να παίζει όποια πούλια θέλει).
Παρατηρήστε ότι από την αρχική θέση, μόνο με τις πεντάρες (5+5) ένας παίκτης περνά απευθείας ένα πούλι στην περιοχή τού αντιπάλου και του περισσεύει και ένα πέντε το οποίο μπορεί να το παίξει από τη μάνα ή με το ίδιο πούλι. Οι εξάρες (6+6), τα ντόρτια (4+4) και οι τριπλές (3+3) χτυπούν στην μάνα του αντιπάλου και δεν περνάνε έτσι στην περιοχή του.
Απαγόρευση αποκλεισμού
Ένας παίκτης αν έχει πόρτες σε έξι συνεχόμενες θέσεις λέμε ότι έχει κάνει εξάπορτο και αυτό αποτελεί ανυπέρβλητο εμπόδιο για τον αντίπαλο (αφού καμία ζαριά δεν αρκεί για την υπερπήδησή του). Αυτό επιτρέπεται εκτός από τις 3 παρακάτω περιπτώσεις:
Γκιουλ
Το γκιουλ είναι μια παραλλαγή του φεύγα. Οι διαφορές του γκιούλ συγκριτικά με το φεύγα είναι οι εξής:
Πηγές - Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τάβλι Κατηγορία:Επιτραπέζια παιχνίδια
Απολλόδωρος ο Επικούρειος
Ο Απολλόδωρος (2ος αιώνας π.Χ) ήταν επικούρειος φιλόσοφος και ο σχολάρχης της επικούρειας σχολής στην Αθήνα.
Σύμφωνα με τον Διογένη Λάερτιο τον φώναζαν κηποτύρρανο λόγω της συνήθειάς του να επιδίδεται σε ένα είδος τυραννίας ή υπεροχής στον κήπο ή στην σχολή του Επίκουρου Ήταν ο δάσκαλος του Ζήνωνος του Σιδωνίου ο οποίος και τον διαδέχθηκε στην θέση του σχολάρχη περίπου το 100 π.Χ. Πιστεύεται ότι έχει γράψει έως και 400 βιβλία, τα οποία όμως έχουν όλα χαθεί.
Δύο έργα του μόνο αναφέρονται με τον τίτλο τους. Το ένα λεγόταν Η ζωή του Επίκουρου. Έγραψε επίσης και τη Συλλογή Δογμάτων, στην οποία υποστήριξε ότι ο Επίκουρος είχε γράψει περισσότερα πρωτότυπα έργα από τον στωικό φιλόσοφο Χρύσιππο, επειδή μολόνοτι ο Χρύσιππος είχε γράψει 700 βιβλία, αυτά ήταν γεμάτα με αποφθέγματα άλλων συγγραφέων.
Σημειώσεις
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι Κατηγορία:Επικούρειοι φιλόσοφοι Κατηγορία:Αρχαίοι Αθηναίοι
Δήμος Στυλίδας
Ο Δήμος Στυλίδος είναι δήμος της Περιφερειακής Ενότητας Φθιώτιδας της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας που συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης από την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Εχιναίων, Πελασγίας και Στυλίδας. Η έκταση του νέου Δήμου είναι 463,9 τ.χλμ. και ο πληθυσμός του 12.750 κάτοικοι σύμφωνα με την Απογραφή 2011. Έδρα του δήμου ορίστηκε η Στυλίδα.
Δημοτική Ενότητα Εχιναίων
Σύνολο [ 3.764 ]
=== Δημοτική Ενότητα Πελασγίας === Σύνολο [ 2.860 ]
Δημοτική Ενότητα Στυλίδας
Σύνολο [ 6.126 ]
Ευφορβία
Η ευφορβία (επιστ. Euphorbia) είναι μεγάλο γένος φυτών της οικογένειας των Ευφορβιοειδών (Euphorbiaceae), που αντιπροσωπεύονται στην Ελλάδα με περισσότερα από 40 είδη. Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό των ευφορβιών αποτελεί η ταξιανθία τους που έχει σχήμα κυπέλλου γι'αυτό και ονομάζεται κυάθιο από την αρχαία ελληνική λέξη για το κύπελλο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αγριολούλουδα Κατηγορία:Ευφορβιοειδή Κατηγορία:Φαρμακευτικά φυτά Κατηγορία:Δηλητηριώδη φυτά
Volkswagen Routan
Εισαγωγή
thumb|left|Volkswagen Routan τον Μάρτιο του 2008.
To Routan προήλθε από μια συνεργασία του 2005 μεταξύ της Volkswagen και τις τότε DaimlerChrysler. Πριν από τη συμφωνία αυτή, η Volkswagen δεν είχε κανένα μοντέλο βαν για τις Ηνωμένες Πολιτείες ή τον Καναδά, διότι το Volkswagen Sharan ήταν διαθέσιμο μόνο στην Ευρώπη.
Η επίσημη παρουσίαση του Routan έγινε τον Ιανουάριο του 2008 στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Ντιτρόιτ και οι πωλήσεις του ξεκίνησαν στις Ηνωμένες Πολιτείες τον Σεπτέμβριο του 2008, ενώ σχεδόν αμέσως μετά ακολούθησαν ο Καναδάς και το Μεξικό. Επίσημα, διατέθηκε αποκλειστικά στη Βόρεια Αμερική, ενώ στην Ευρώπη κυκλοφόρησε μόνο μέσω κάποιων παράλληλων εισαγωγέων ως μεταχειρισμένο και σε πολύ λίγα αντίτυπα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Routan Κατηγορία:Γερμανικά αυτοκίνητα
Άντολφ Μπέττιχερ
Ο Άντολφ Μπέττιχερ (Adolf Bötticher, 12 Δεκεμβρίου 1842 - 9 Ιουνίου 1901) ήταν Γερμανός αρχιτέκτονας, κριτικός τέχνης, και αρχαιολόγος.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 1842 στο Μπλούμπεργκ. Σπούδασε στο Βερολίνο και διηύθυνε αρχαιολογικές ανασκαφές στην Ελλάδα από το 1875 ως το 1877. Μετά ήταν εκδότης του περιοδικού Wochenblatt für Architekten und Ingenieure. Διετέλεσε έφορος των Κτιρίων και Μνημείων της Ανατολικής Πρωσίας και προάχθηκε σε κρατικό έφορο το 1891 και εν συνεχεία διορίστηκε διευθυντής των Μνημείων της Ανατολικής Πρωσίας. Απεβίωσε στις 9 Ιουνίου 1901 στο Καλίνινγκραντ.
Συγγράμματα
Εξέδωσε εκτός των άλλων οκτάτομη επιτομή των κτιρίων και μνημείων της Ανατολικής Πρωσίας από το 1892 ως το 1898.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί αρχιτέκτονες
Ίστβαν Άβαρ
Ο Ίστβαν Άβαρ (ουγγρικά: István Avar, ρουμανικά: Ștefan Auer, Στεφάν Άουερ, 28 Μαΐου 1905 – 12 Οκτωβρίου 1977) ήταν αυστριακής καταγωγής ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως επιθετικός. Έκανε επιτυχημένη καριέρα σε δύο χώρες, Ρουμανία και Ουγγαρία την εποχή του Μεσοπολέμου αγωνιζόμενος και με τις εθνικές ομάδες των χωρών αυτών. Ένας από τους πιο παραγωγικούς σκόρερ της εποχής του, σημείωσε τουλάχιστον 503 γκολ σε επίσημους αγώνες.
Βιογραφία
Γεννήθηκε ως Στέφαν Άουερ στο Αράντ της Αυστροουγγαρίας και ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα στην τοπική ομάδα, με την πόλη να ανήκει στη Ρουμανία μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Αγωνιζόμενος ως κεντρικός επιθετικός αναδείχθηκε σε ιδιαίτερα αποτελεσματικό σκόρερ και στις 25 Απριλίου 1926 έγινε διεθνής με την Εθνική Ρουμανίας σε συνάντηση με αντίπαλο τη Βουλγαρία σημειώνοντας και ένα γκολ. Μετακόμισε στο Μπρασόβ και στην Κολτέα Μπρασόβ το 1926, ένα βραχύβιο σύλλογο της δεκαετίας του 1920 με την οποία κατέκτησε το πρωτάθλημα της περιφέρειας και έφτασε στον τελικό του ρουμανικού πρωταθλήματος, χωρίς όμως να κατακτήσει τον τίτλο. Σκόραρε δύο φορές στη δεύτερη και τελευταία του συμμετοχή για την εθνική ομάδα της Ρουμανίας στις 19 Ιουνίου 1927 στην ισοπαλία με 3–3 με αντίπαλο την Πολωνία.
Η φήμη που απέκτησε τον οδήγησε στην καταξιωμένη ουγγρική Ούιπεστ με την οποία κατέκτησε τέσσερα πρωταθλήματα (1930, 1931, 1933 και 1935), ενώ γνώρισε και διεθνή επιτυχία: έφτασε στον τελικό του Κυπέλλου Μιτρόπα του 1929 και κατάφερε να κερδίσει με 5–1 και 2–2 τη Σλάβια Πράγας. Αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης ισοφαρίζοντας το ρεκόρ των δέκα γκολ. Ένα χρόνο αργότερα, ήταν τροπαιούχος με την ομάδα του στο Κύπελλο Εθνών του 1930 (συμμετείχαν οι πρωταθλήτριες ομάδες δέκα σημαντικών ευρωπαϊκών κρατών σε τουρνουά που διοργανώθηκε στην Ελβετία) με νίκη στον τελικό επί της Ραπίντ Βιέννης, ενώ αναδείχθηκε και πάλι πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης.
Οι εξαιρετικές επιδόσεις του Άβαρ στην Ούιπεστ κινητοποίησαν την Ουγγρική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία να τον εντάξουν στην εθνική ομάδα της Ουγγαρίας. Το μέχρι τότε όνομα άλλαξε σε Άβαρ. Σε μόλις 21 συμμετοχές για την Ουγγαρία σημείωσε 24 γκολ, συμπεριλαμβανομένων οκτώ στο Διεθνές Κύπελλο Κεντρικής Ευρώπης του 1931–32, που χάρισε στην Ουγγαρία την τρίτη θέση και στον ίδιο άλλον έναν τίτλο πρώτου σκόρερ. Επιπλέον, πήρε μέρος στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1934 στην Ιταλία, όπου έφτασε μέχρι τα προημιτελικά.
Το 1936 ο Άβαρ επέστρεψε στη Ρουμανία και εντάχθηκε στη Ραπίντ Βουκουρεστίου, όπου εργάστηκε ως παίκτης-προπονητής μέχρι τον Δεκέμβριο του 1939 κατακτώντας τέσσερα Κύπελλα Ρουμανίας. Με τη Ραπίντ ήταν πρώτος σκόρερ το 1939–40 στο πρωτάθλημα με 21 γκολ. Την ίδια σεζόν η Ραπίντ έφτασε στον τελικό του Κυπέλλου Μιτρόπα, ο οποίος όμως δεν πραγματοποιήθηκε λόγω του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Μετά το πρώτο μισό της σεζόν 1940–41, ο Άβαρ εγκαταστάθηκε στην Ουγγαρία και συνέχισε την καριέρα του στην Καποσβάρι Ράκοτσι ως παίκτης-προπονητής. Επιστρατεύτηκε το 1943 και μετά από πέντε χρόνια αιχμαλωσίας, επιστρέφει στα μέσα του 1948, αναλαμβάνοντας και πάλι χρέη παίκτη-προπονητή στην ομάδα, όπου έκλεισε την καριέρα του ως παίκτης το 1949. Ήταν επιθετικός με ισχυρή σωματική διάπλαση, επιτίθονταν με ακαταμάχητη ορμή, και τα σουτ του ήταν τα ασυναγώνιστα σε δύναμη. Παρά την ικανότητά του στις μακρινές πάσες, η ομαδικότητα δεν τον χαρακτήριζε. Κέρδισε όμως το σεβασμό των τερματοφυλάκων σε όλη την Ευρώπη.
Παίκτης
Ούιπεστ ΦΚ
Ραπίντ Βουκουρεστίου
Ουγγαρία
Προπονητής
'''Ραπίντ Βουκουρέστίου
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρουμάνοι πετοσφαιριστές Κατηγορία:Ούγγροι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ρουμανίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ουγγαρίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές που έχουν αγωνιστεί σε δύο εθνικές ομάδες ανδρών ή περισσότερες Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ραπίντ Βουκουρεστίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ούιπεστ ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1934 Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ούγγροι προπονητές ποδοσφαίρου
Κιρκαγάτς
Το Κιρκαγάτς βρίσκεται στη Μικρά Ασία και πιο συγκεκριμένα βρίσκεται στους πρόποδες του βουνού Τήμνου (Çamlica Dağ). Aπέχει από τη Σμύρνη 88 χιλιόμετρα και 58 χιλιόμετρα από τη Μαγνησία. Η περιοχή καλύπτει μία έκταση 549 km2 και η πόλη βρίσκεται σε υψόμετρο 188 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.
Ιστορία
Δεν υπάρχουν αρκετές πληροφορίες για την ίδρυση του Κιρκαγάτς, ωστόσο σύμφωνα με μία παράδοση η ίδρυσή του τοποθετείται στον 16o αιώνα, όταν μία ομάδα χοτζάδων (μουσουλμάνοι λόγιοι) έχτισαν στην περιοχή του Κιρκαγάτς ένα μεντρεσέ (ιεροδιδασκαλείο). Το Κιρκαγάτς ήταν καϊμακαμλίκι (υποδιοίκηση, καζάς) με περίπου 80 χωριά και συνοικισμούς.
Διοίκηση
Την ανώτερη θέση στη διοίκηση του Κιρκαγάτς κατείχε ο Καϊμακάμης (υποδιοικητής), ο οποίος ήταν ο ανώτερος κρατικός λειτουργός και σε αυτόν υπάγονταν οι πολιτικές και στρατιωτικές αρχές. Στην ιεραρχία ακολουθούσαν ο Γενικός Γραμματέας (Ταχράτ Κιατιμπή), ο έφορος (Μάλ μουντούρ), ο προϊστάμενος της οικονομικής υπηρεσίας (Σεντίκ Εμίν), ο προϊστάμενος εισπρακτόρων (ταξίλ μεϊμουρού).
Το Κιρκαγάτς αποτελούσε δήμο, δήμαρχος του οποίου ήταν Τούρκος και σε αυτόν υπάγονταν τα αρτοποιεία, τα κρεοπωλεία και η υγειονομική περίθαλψη.
Εκκλησία
Η εκκλησία του Κιρκαγάτς είχε τεράστια σημασία εκείνη την εποχή, αφού με τους πόρους της κάλυπτε τα έξοδά της, καθώς επίσης πλήρωνε τους δασκάλους και φρόντιζε για τα υπόλοιπα έξοδα του σχολείου.
Η μεγάλη εκκλησία ήταν αφιερωμένη στην Παναγία και γιόρταζε στις 15 Αυγούστου. Η εκκλησία ξαναχτίστηκε στις αρχές του 20ού αιώνα στη θέση της παλιάς ,η οποία είχε καεί το 1859-60. Το κτίριο αποπερατώθηκε το 1910 ή 1911, αλλά ως την καταστροφή δεν είχε διακοσμηθεί εσωτερικά.
Πανδημία COVID-19 στην Κύπρο
Η πανδημία κορονοϊού 2019–20 εμφανίστηκε και εξαπλώθηκε στην Κύπρο από τις 9 Μαρτίου 2020. Τα κρούσματα που σημειώθηκαν τις πρώτες ημέρες σχετίζονταν με ανθρώπους που ταξίδεψαν κυρίως στο Ηνωμένο Βασίλειο και στην Ιταλία.
Κιρκαγάτς
Εκκλησία
Στον περίβολο της εκκλησίας βρισκόταν μία μικρότερη και παλαιότερη από αυτή της Παναγίας, ένα παρεκκλήσι, τα σχολεία, το γηροκομείο, το νοσοκομείο και το νεκροταφείο.
Πανδημία COVID-19 στην Κύπρο
Το σύνολο των κρουσμάτων που έχουν επιβεβαιωθεί στη χώρα μέχρι τις 17 Μαΐου είναι 939 και οι νεκροί είναι 17. Επιπρόσθετα, συνολικά 594 άνθρωποι έχουν θεραπευτεί. Τα δεδομένα που προέρχονται από την κυπριακή κυβέρνηση περιλαμβάνουν τις βρετανικές βάσεις, αλλά όχι τα κατεχόμενα.
Κιρκαγάτς
Εκπαίδευση
Στο Κιρκαγάτς υπήρχαν τρία σχολεία: το αρρεναγωγείο, το παρθεναγωγείο και το νηπιαγωγείο.
Το αρρεναγωγείο ήταν τριθέσιο και η φοίτηση σε αυτό διαρκούσε 5-6 χρόνια. Οι μαθητές διδάσκονταν μία ώρα κάθε εβδομάδα την τουρκική γλώσσα. Το παρθεναγωγείο ήταν διθέσιο και η φοίτηση διαρκούσε 4 χρόνια.
Πανδημία COVID-19 στην Κύπρο
Τα αεροδρόμια στη χώρα έκλεισαν. Επαναπατρίζονται μόνο οι μόνιμοι κάτοικοι Κύπρου οι οποίοι μπαίνουν σε υποχρεωτική καραντίνα σε χώρους που όρισε η κυβέρνηση για 14 ημέρες, τη μέγιστη περίοδο επώασης του ιού.
Κιρκαγάτς
Εκπαίδευση
Όλοι μαθητές και οι μαθήτριες διδάσκονταν την Α' τάξη στο νηπιαγωγείο, το οποίο ήταν μονοθέσιο και η φοίτηση διαρκούσε 2-3 χρόνια. Στο τέλος της ΣΤ' τάξης τα παιδιά έδιναν γραπτές εξετάσεις, καθώς επίσης και προφορικές εξετάσεις. Στις προφορικές, οι μαθητές καλούνταν να διαβάσουν, να λύσουν προβλήματα και να απαντήσουν σε ιστορικές και θρησκευτικές ερωτήσεις, οι οποίες γίνονταν από τους δημογέροντες. Οι εξετάσεις γίνονταν ενώπιον των αρχών της Κοινότητας, των γονέων και τον κηδεμόνων των παιδιών. Όταν η χρονιά ήταν ευνοϊκή για τα κτήματα, από τα έσοδα των οποίων πληρώνονταν οι δάσκαλοι, στο αρρεναγωγείο λειτουργούσε και η Ζ' τάξη.
Πληθυσμός
Ο πληθυσμός του Κιρκαγάτς ήταν περίπου 19.000 κάτοικοι, εκ των οποίων 3.500 ήταν χριστιανοί ορθόδοξοι, 1.000 Αρμένιοι και 15.000 Τούρκοι. Οι Έλληνες ήταν εγκατεστημένοι στο Κιρκαγάτς πριν από το 1821 και οι περισσότεροι κατάγονταν από την Πελοπόννησο.
Πανδημία COVID-19 στην Κύπρο
Έχουν λειτουργήσει θάλαμοι ύποπτων περιστατικών στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας, στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού, στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρνακας και στο Γενικό Νοσοκομείο Πάφου. Επιπρόσθετα, λειτουργούν και ιατρεία διαλογής σε όλες τις πόλεις. Τα επιβεβαιωμένα κρούσματα που χρήζουν νοσηλείας μεταφέρονται στο Γενικό Νοσοκομείο Αμμοχώστου, το οποίο είναι το νοσοκομείο αναφοράς. Αν ο ασθενής χρειάζεται νοσηλεία σε μονάδα αυξημένης φροντίδας ή σε μονάδα εντατικής θεραπείας, τότε παραπέμπεται άμεσα είτε στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού είτε στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας.
Παραπομπές
Κυπρος
Κιρκαγάτς
Οικονομία
Τα κύρια προϊόντα της γεωργικής παραγωγής ήταν τα δημητριακά. Επίσης, έκαναν εξαγωγή πεπονιών, σταφίδων, κρασιών και λαδιού. Το πιο διάσημο προϊόν που παραγόταν στο Κιρκαγάτς ήταν το ριζάρι (ερυθρόδανου, φυτό από το οποίο έβγαινε κόκκινη μπογιά). Η παραγωγή του μειώθηκε όταν βρέθηκαν οι χημικές βαφές. Όσο άκμαζε το ριζάρι, 2.000 περίπου ξένοι εργάτες ήταν εγκατεστημένοι στο Κιρκαγάτς και ασχολούνταν με το σκάψιμο και τη συγκέντρωση των ριζών του φυτού που στέλνονταν στην Ευρώπη.
Το Κιρκαγάτς σήμερα
Σύμφωνα με την απογραφή του 2000, ο πληθυσμός της περιοχής είναι 48.303, εκ των οποίων οι 25.093 ζουν στην πόλη Κιρκαγάτς.
Το Κιρκαγάτς είναι μια γεωργική περιοχή και είναι γνωστή για την παραγωγή μιας ποικιλίας πεπονιού γνωστής ως πεπόνι Κιρκαγάτς.
Η καλλιέργεια ελιάς, καρυδιάς, καπνού και αμυγδάλου είναι από τις σημαντικές γεωργικές δραστηριότητες του Κιρκαγάτς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μικρά Ασία Κατηγορία:Ιωνία Κατηγορία:Πόλεις της Τουρκίας
Χρυσόθεμις (του Καρμάνορος)
Μεταξύ των προσώπων που περιλαμβάνονται στην Ελληνική Μυθολογία είναι και η Χρυσόθεμις η κόρη του Καρμάνορος από την Κρήτη. Ήταν η μητέρα του ποιητή Φιλάμμωνα, ή Φιλάμμονος.
Η Χρυσόθεμις αυτή θεωρούταν πως ήταν εκείνη που πρωτοθεσμοθέτησε μουσικούς αγώνες.
Πηγές
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Αλδολάση
Η αλδολάση (ALD ή ALS) è ένα γλυκολυτικό ένζυμο που καταλύει την μετατροπή της 1 φωσφορικής φρουκτόζης σε δύο μόρια triosi (gliceraldeide- 3-φωσφορική διυδροξυακετόνη και το φωσφορικό) στην τέταρτη αντίδραση της γλυκόλυσης (η μεταβολική οδός που παράγει ενέργεια από γλυκόζη). Aπό βιοχημικής άποψης, η αλδολάση είναι σημαντική στο μεταβολισμό της φρουκτόζης.
Έχει τρεις ισομορφές:
1) την Αλδολάση Α που βρίσκεται στους μυς και σε άλλους ιστούς η οποία διασπά διασπά μόνο 1,6-δΡ φρουκτόζη
2) την Αλδολάση Β που βρίσκεται στο ήπαρ και διασπά εκτός από 1,6-δΡ φρουκτόζη και την 1-Ρ φρουκτόζη (αλλά έχει μεγαλύτερη συγγένεια με την 1,6-δΡ φρουκτόζη)
Παθοφυσιολογία
Η αλδολάση Β καταλύει τη μετατροπή της διφωσφορικής φρουκτόζης σε φωσφορική διϋδροξυακετόνη και σε φωσφορική γλυκεραλδεΰδη. Η αλδολάση ανευρίσκεται σ’ όλους τους ιστούς του σώματος. Είναι απαραίτητη για τη γλυκόλυση στους μύς ως «οδός ταχείας απάντησης» για την παραγωγή τριφωσφορικής αδενοσίνης (ΑΤΡ) ανεξάρτητα από την παροχή οξυγόνου στους ιστούς. Η ανάλυση αυτή δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται γιατί έχει αντικατασταθεί από την CPK. Yψηλά επίπεδα αλδολάσης ανευρίσκονται σε ασθενείς με προϊούσα [Μυϊκές δυστροφίες|μυϊκή δυστροφία] (Duchenne). Χαμηλότερες τιμές παρατηρούνται σε άλλες νόσους των μυών, ενώ τα επίπεδα αλδολάσης είναι φυσιολογικά σε [πολιομυελίτιδα], [Πολλαπλή σκλήρυνση|σκλήρυνση κατά πλάκας] και βαριά ψευδοπαραλυτική μυασθένεια.
Δείγμα
Ορός που συλλέγεται σε συνήθη σωληνάρια δειγματοληψίας ή σε σωληνάρια που περιέχουν γέλη διαχωρισμού χωρίς αιμόλυση και έντονη λιπαιμοκότητα. Αποχωρίζεται τον ορό από το θρόμβο ή τα κύτταρα εντός 45 λεπτών και συντηρείται σε πλαστικό σωληνάριο.
Φυσιολογικές τιμές
Ενήλικες: 2-8 ΙU/L Παιδιά: 2-16 IU/L
Παραπομπές
Κατηγορία:Ένζυμα
Ντέιβιντ Ίνγκραμ
Ο Ντέιβιντ Ίνγκραμ ή Ντέιβιντ Άνκρουμ (αγγλ.: David Chalton Ancrum) (Νέα Υόρκη, 9 Ιουνίου 1958) είναι Αμερικάνος πρώην καλαθοσφαιριστής. Με ύψος 1,93 μέτρα αγωνιζόταν τη θέση του σούτινγκ γκαρντ. Η ορθή απόδοση του ονόματός του στην ελληνική γλώσσα είναι Ντέιβιντ Άνκρουμ, όμως από λανθασμένη μετάφραση είναι γνωστός στην Ελλάδα ως Ίνγκραμ. Θεωρείται ένας από τους καλύτερους Αμερικάνους καλαθοσφαιριστές που αγωνίστηκαν στην Ελλάδα, ενώ αποτελεί τον κορυφαίο ξένο καλαθοσφαιριστή στην ιστορία του Ηρακλή Θεσσαλονίκης.
Σταδιοδρομία
Αγωνίστηκε στο πρωτάθλημα του Παναμά, του Ισημερινού και στο CBA με τη φανέλα των Άλμπανι Πατρούνς, σε συνεργασία με τον Φιλ Τζάκσον.
Το 1987 αποκτήθηκε από την ομάδα του Ηρακλή με τον οποίο αγωνίστηκε για 5 έτη έως το 1992. Την πρώτη περίοδο (1987-88) αγωνίστηκε μόνο στο Κύπελλο Κόρατς καθώς δεν επιτρεπόταν η συμμετοχή ξένων στο ελληνικό πρωτάθλημα. Είχε εντυπωσιακή παρουσία και εναντίον της Εστουντιάντες σημείωσε 42 πόντους.
Στις 15 Οκτωβρίου του 1988 αγωνίστηκε για πρώτη φορά στο ελληνικό πρωτάθλημα σημειώνοντας 35 πόντους εναντίον του Φίλιππου Θεσσαλονίκης. Στην καριέρα του στην Ελλάδα είχε μέσο όρο πάνω από 30 πόντους σε όλες τις σεζόν τις οποίες αγωνίστηκε. Την περίοδο 1990-91 σημείωσε 59 πόντους εναντίον του Περιστερίου οι οποίοι ήταν και το προσωπικό ρεκόρ του. Την περίοδο 1989-90 σημείωσε το ρεκόρ του στο κύπελλο με 58 πόντους με αντίπαλο τον Έσπερο. Η κορυφαία του επίδοση σε παιχνίδι του κυπέλλου Κόρατς ήταν οι 53 πόντοι απέναντι στη Ρίγα. Δεν ευτύχησε να στεφθεί πρώτος σκόρερ Ελλάδας καθώς βρέθηκε απέναντι στην κυριαρχία του Νίκου Γκάλη. Στα 104 παιχνίδια πρωταθλήματος που αγωνίστηκε, ο Ίνγκραμ είχε τον εντυπωσιακό μέσο όρο των 33.7 πόντων, με 4.5 ριμπάουντ, 1.1 ασίστ και 1.1 κλεψίματα κατά μέσο όρο. Σε 33 ευρωπαϊκούς αγώνες συνολικά με τη φανέλα του «Γηραιού», σημείωσε 1000 πόντους (30.3 μέσο όρο) και παραμένει ακόμα και σήμερα ο πρώτος σκόρερ της ομάδας στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις.
Το καλοκαίρι του 1992 ο Ηρακλής προχώρησε σε ριζική ανανέωση και δεν συνέχισε την συνεργασία του με τον Ίνγκραμ. Ο Ηρακλής απέσυρε τη φανέλα του με το νούμερο 6 και την κρέμασε στην οροφή του Ιβανώφειου, όμως η φανέλα χρησιμοποιήθηκε και πάλι λίγα χρόνια αργότερα από τον Ουώλτερ Μπέρι. Βρέθηκε πολύ κοντά σε συμφωνία με το Σπόρτιγκ για να συνεχίσει την καριέρα του στην Ελλάδα όμως προέκυψε πρόταση από τη Μακάμπι Τελ Αβίβ και μετακόμισε στο Ισραήλ. Τη σεζόν 1992-93, μέτρησε με την Μακάμπι στην Ευρωλίγκα 16.7 πόντους, με 3.4 ριμπάουντ, 1.5 ασίστ και 1.0 κλέψιμο κατά μέσο όρο σε 11 αγώνες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ηρακλή Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μακάμπι Τελ Αβίβ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ισραηλινών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων Κατηγορία:Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα
Επίτροπος Περιφερειακής Πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Ο Επίτροπος Περιφερειακής Πολιτικής είναι ένα χαρτοφυλάκιο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
Σήμερα Επίτροπος είναι η Ελίζα Φερέιρα.
Το χαρτοφυλάκιο είναι υπεύθυνο για τη διαχείριση της περιφερειακής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, το οποίο καταλαμβάνει το ένα τρίτο του προϋπολογισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Περιφερειακή Πολιτική Ευρωπαϊκής Ένωσης
Η Περιφερειακή Πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αποτελεί τμήμα της επενδυτικής πολιτικής της Ένωσης.
Βασικό σκοπός της Περιφερειακής Πολιτικής είναι η μείωση των οικονομικών, εδαφικών αλλά και κοινωνικών ανισοτήτων που επικρατούν μεταξύ των περιφερειών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τα προγράμματα τα οποία υπάρχουν, αποτελούν και πολιτική αλληλεγγύης στις αναπτυσσόμενες Περιφέρειες της Ένωσης.
Πεδία Δραστηριότητας
Στα κύρια πεδία δραστηριότητας περιλαμβάνονται:
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Περιφερειακής Πολιτικής
Τέως
Η Τέως (ο κάτοικος Τήιος) ήταν παραθαλάσσια πόλη σε μια χερσόνησο στην Ιωνία. Αποικία των Μινυαίων από τον Ορχομενό, Ιώνων και Βοιωτών. Στην πόλη λατρευόταν ο Διόνυσος. Εκεί γεννήθηκε ο Ανακρέων, ο Εκαταίος ο ιστορικός, ο σοφιστής Πρωταγόρας (κατά τη μαρτυρία που δίνει ο κωμικός ποιητής Εύπολις, στο έργο "Κόλακες" ενώ κατά τη μαρτυρία, που δίνει ο Απολλόδωρος, ο σοφιστής Πρωταγόρας γεννήθηκε στα Άβδηρα), ο ποιητής Σκυθίνος, ο γεωγράφος Άνδρων, και ο Απελλικών, που διέσωσε τα έργα του Αριστοτέλη. Η πόλη ήταν φημισμένη για το κρασί της.
Ήταν μία από τις δώδεκα πόλεις της ιωνικής κοινοπολιτείας.
Η σύγχρονη πόλη Σιγατζίκ (Sığacık) βρίσκεται κοντά στα ερείπια της Τέω.
Ιστορία
Η Τέως ιδρύθηκε κατά τη διάρκεια του ιωνικού αποικισμού. Η πόλη σύμφωνα με τα αρχαιολογικά ευρήματα κατοικήθηκε ήδη από την Πρωτογεωμετρική περίοδο (1000 π.Χ.). Πρώτος οικιστής θεωρείται ο Αθάμας από τον Ορχομενό Βοιωτίας. Έπειτα από αυτόν ήρθαν Ίωνες με επικεφαλής τον Άποικο. Σε μεταγενέστερη εποχή ήρθε μία τρίτη ομάδα μεταναστών από την Αθήνα με επικεφαλής τους γιους του Κόδρου, Δάμασο και Ναύκλο, και από τη Βοιωτία με αρχηγό το Γέρη. Επειδή η Τέως ιδρύθηκε από τον Αθάμαντα, ο Ανακρέοντας την ονόμασε και Αθαμαντίς (Ἀθαμαντίς). αριστερά|μικρογραφία|Ωδείο Ανήκε στην Ιωνική Δωδεκάπολη. Ο Θαλής ο Μιλήσιος πρότεινε γύρω στο 600 π.Χ. να γίνει η Τέως έδρα μιας πολιτικής ένωσης των ιωνικών πόλεων, λόγω της ιδανικής θέσης της στο μέσο ακριβώς της Ιωνίας.
Μετά την κατάληψη της Μικράς Ασίας από τους Πέρσες (546 π.Χ.) οι κάτοικοι της πόλης εγκατέλειψαν την πατρίδα τους (γύρω στο 545 με 540 π.Χ.) και ίδρυσαν δύο αποικίες: τα Άβδηρα στη Θράκη και τη Φαναγόρεια στον Κιμμέριο Βόσπορο. Μεταξύ των κατοίκων της Τέω, που μετανάστευσαν στα Άβδηρα ήταν και ο ποιητής Ανακρέων. Αργότερα ένα μέρος των κατοίκων επέστρεψε στην Τέω. Υπήρχε στενή σχέση μεταξύ Αβδήρων και Τέως έως τον 2ο αιώνα π.Χ.
Η Τέως συμμετείχε στην ναυμαχία της Λάδης (494 π.Χ.) κατά των Περσών συνεισφέροντας με 17 πλοία. Οι Ίωνες ηττήθηκαν και πολλές πόλεις της Ιωνίας κάηκαν τότε.
Το 407 ή το 406 π.Χ. κατέλαβαν την Τέω οι Σπαρτιάτες με αρχηγό το Λύσανδρο ή τον Καλλικρατίδα και παρέμεινε υπό το σπαρτιατικό έλεγχο μέχρι το 394 π.Χ.. Τότε απελευθερώθηκε από τον Αθηναίο στρατηγό Κόνωνα. Το 386 π.Χ., με την Ανταλκίδειο ειρήνη, η Τέως πέρασε μαζί με όλες τις ιωνικές πόλεις υπό τον έλεγχο των Περσών.
Υπό τη διοίκηση του Αττάλου Α' (241-197 π.Χ.), ο Τέως ενσωματώθηκε στο Βασίλειο της Περγάμου. Όταν ο Άτταλος Γ' άφησε τα εδάφη του στη Ρώμη το 133 π.Χ., ο Τέως έγινε υποτελής της Ρώμης. Με την ίδρυση της Ρωμαϊκής Επαρχίας της Ασίας το 129 π.Χ., ο Τέως έγινε μέρος της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.
Την εποχή των Ρωμαίων αυτοκρατόρων, η πόλη ήταν γνωστή για το κρασί της, το θέατρο και τον ναό του Διονύσου. Βρίσκονται κοντά στην ακρόπολη, η οποία βρίσκεται σε χαμηλό λόφο και είχε οχυρώσεις από τον 6ο αιώνα. Ένα ναυάγιο κοντά στο Tektaş, ένα μικρό βράχο κοντά στο λιμάνι της Τέως, χρονολογείται από την Κλασική περίοδο (γύρω στον 6ο έως τον 4ο αιώνα π.Χ.) και υποδηλώνει εμπορικές συνδέσεις δια θαλάσσης με τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου.
Κατά τη Ρωμαϊκή περίοδο η πόλη παράκμασε. Ο αυτοκράτορας Αύγουστος συνέβαλε στην ανοικοδόμηση της πόλης, η οποία καταστράφηκε μετά το σεισμό του 47/6 π.Χ.
Ήταν μέλος της Λυδικής ομάδας της Επτανησιακής Συμμαχίας, μιας από τις τέσσερις ομάδες, που όρισε ο Ηρόδοτος, με βάση τις ιδιαίτερες διαλέκτους των πόλεων. Ο Βιτρούβιος σημειώνει τον Ερμογένη της Πριήνης ως αρχιτέκτονα του μονόπτερου ναού του Διονύσου στην Τέω.
Τον 16ο αιώνα οι Οθωμανοί έχτισαν στην περιοχή ένα φρούριο. Οι αρχαιολόγοι έχουν ανασκάψει το αρχαίο θέατρο και το βουλευτήριο. Οι Οθωμανοί χρησιμοποίησαν πέτρες από το θέατρο για την κατασκευή μεσαιωνικού φρουρίου. Η Τέως ήταν γνωστή για τα λατομεία μαρμάρου, που διέθετε.
Το σύγχρονο χωριό Sığacık βρίσκεται κοντά στα ερείπια της Τέω. Η περιοχή όπου ήταν παλαιότερα η πόλη έχει τώρα καλλιεργηθεί εντατικά, γεγονός που καθιστά δύσκολη την ανασκαφή του χώρου. Μέσω του οργώματος έχουν έλθει στην επιφάνεια της γης κεραμικά, τα οποία έχουν συλλεχθεί με αρχαιολογική έρευνα.
Μια ενδιαφέρουσα συμφωνία ενοικίασης λαξευμένη σε πέτρα αποκαλύφθηκε το 2016 στα ερείπια της πόλης Τέως. Η συμφωνία έχει αποτυπωθεί πάνω σε μια στήλη 1,5 μέτρων, πυκνογραμμένη σε 58 σειρές και δίνει λεπτομέρειες για την παραχώρηση ενός χώρου, που περιλαμβάνει κτήρια, δούλους, ιερό βωμό και καθορίζει τη χρήση του.
Θέατρο
Το θέατρο, που κατασκευάστηκε τον 2ο αιώνα π.Χ., βρίσκεται 350 μέτρα βορειοδυτικά του Ναού του Διονύσου. Διατηρούνται τα κατώτερα τμήματα των σκαλοπατιών του θεάτρου. Από το κοίλο δε σώζεται σχεδόν τίποτε. Αντίθετα η σκηνή, που ανοικοδομήθηκε τη Ρωμαϊκή περίοδο, διατηρείται σε σημαντικό βαθμό.
Ακρόπολη
Η ακρόπολη βρίσκεται 120 μέτρα βόρεια του θεάτρου στο λόφο Kocakirtepe σε ύψος 35 μέτρων. Στην Ακρόπολη υπάρχουν ερείπια ενός ορθογώνιου ναού της ύστερης αρχαϊκής περιόδου με διαστάσεις 7,3 x 37,4 μέτρα και ενός κτίσματος διαστάσεων 9,6 x 18,2 μέτρων, που ήταν είτε βωμός είτε ρωμαϊκό κτίσμα. Η ακρόπολη χρονολογείται από τον 8ο αιώνα π.Χ. και αρχαιολογικά ευρήματα μεταξύ του βωμού και του ναού, που χρονολογούνται στο 630-590 π.Χ. αποκαλύπτουν θρησκευτική χρήση.
Ωδείο
Νοτιοανατολικά του θεάτρου βρίσκεται το ωδείο των Ρωμαϊκών χρόνων. Είναι ένα στεγασμένο κτήριο με 11 σειρές καθισμάτων, που διατηρείται σε καλή κατάσταση. Δυτικά του ωδείου ανακαλύφθηκαν μερικές ιδιωτικές κατοικίες και τμήματα ενός αρχαίου δρόμου.
Ναός του Διονύσου
Ο Ναός του Διονύσου κατασκευάστηκε είτε στο τελευταίο τέταρτο του 3ου αιώνα π.Χ. είτε στο δεύτερο τέταρτο του 2ου αιώνα π.Χ. Είναι ένας περίπτερος ναός ιωνικού ρυθμού. Ανήκει στην κατηγορία των εύστυλων ναών. Κάποιοι κίονες του ναού έχουν αναστηλωθεί. Τμήματα της ανάγλυφης ζωφόρου βρίσκονται στο Μουσείο της Σμύρνης.
Ο αρχιτέκτονας του Ναού του Διονύσου ήταν ο Ερμογένης από την Πριήνη. Ο ναός περιβαλλόταν με έξι κίονες στις κοντές πλευρές του και έντεκα κίονες στις μεγάλες πλευρές του και οι διαστάσεις του στυλοβάτη του (δηλαδή η θεμελίωση μιας σειράς κλασικών κιόνων) είναι 18,50 έως 35 μέτρα. Ήταν ο μεγαλύτερος ναός του Διονύσου στον αρχαίο κόσμο. Ο ναός περιβαλλόταν από τέσσερις στοές: δύο δωρικές (βόρεια και νότια) και δύο ιωνικές (δυτική και ανατολική).
Η περιμετρική κάτοψη του ναού, με βαθύ δικίονο πρόναο, θυμίζει έντονα τον ναό της Αθηνάς στην Πριήνη, που έχτισε ο Πυθέας. Είναι επίσης παρόμοιο με το άλλο έργο του Ερμογένη - τον περίφημο Ναό της Αρτέμιδος στη Μαγνησία στον Μαίανδρο. Οι ανασκαφές αποκάλυψαν επίσης την ύπαρξη προγενέστερου ναού στην ίδια τοποθεσία, που χρονολογείται από τους ελληνιστικούς χρόνους.
Οι πρώτες αρχαιολογικές ανασκαφές στον Ναό του Διονύσου έγιναν το 1862 από τον Ρίτσαρντ Π. Πούλαν. Έκανε λεπτομερή σχέδια του αρχαιολογικού χώρου, που είναι ακόμα απαραίτητα για τη μελέτη της πόλης. Αργότερα οι Γάλλοι αρχαιολόγοι συνέχισαν τις ανασκαφές του ναού το 1924. Τη δεκαετία του 1960 το Πανεπιστήμιο της Άγκυρας συνέχισε τις ανασκαφές στην περιοχή. Μεταξύ 1962 και 1967, οι Y. Boysal και B. Öğün διεξήγαγαν ανασκαφές στο ναό και έκαναν τις πρώτες αναστηλώσεις. Ο Ν. M. Ουζ ασχολήθηκε με τη μελέτη του ναού από το 1980 μέχρι τον θάνατό του το 1991. Η διδακτορική του διατριβή με τίτλο «Ο Ναός του Διονύσου στην Τέω (1987)» είναι η πιο λεπτομερής μελέτη για το κτήριο αυτό.
Βουλευτήριο
Το βουλευτήριο κατασκευάστηκε περίπου το 200 π.Χ. Είναι σήμερα ένα από τα καλύτερα διατηρημένα κτήρια της αρχαίας πόλης. Η θεμελίωση του βουλευτηρίου είχε ορθογώνιο σχήμα. Το κοίλον του βουλευτηρίου αποτελείται από 16 σκαλοπάτια. Το κοίλον διαιρείται σε 4 κερκίδες.
Ελληνιστικά τείχη
Τα Ελληνιστικά τείχη της πόλης είναι κατασκευασμένα από ασβεστολιθικές πέτρες. Το πάχος των τειχών είναι περίπου 4 μέτρα και διατηρούνται πλήρως στο δυτικό και νότιο τμήμα της πόλης και εν μέρει στο ανατολικό και βόρειο τμήμα. Το συνολικό μήκος των τειχών είναι περίπου 3,7 χιλιόμετρα. Η πύλη, που βρίσκεται νοτιοανατολικά της Ακρόπολης, ονομάζεται «Πύλη του Ηροδότου». Η «Πύλη του Διονύσου» βρίσκεται δυτικά του Ναού του Διονύσου. Κατά μήκος των τειχών της πόλης προς το Νότιο Λιμάνι βρίσκεται μια άλλη πύλη ανάμεσα σε δύο πύργους, η οποία ονομάστηκε «Πύλη της Νότιας Νεκρόπολης» λόγω του ότι η νεκρόπολη βρίσκεται ακριβώς έξω από τα τείχη. Τα τείχη πρέπει να κατασκευάστηκαν ανάμεσα στα τέλη του 4ου αιώνα και το πρώτο τέταρτο του 2ου αιώνα π.Χ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Ιωνίας
Ιωάννης Γκίκας
Ο Ιωάννης Γκίκας (1871–1950) ήταν Έλληνας εκπαιδευτικός και συγγραφέας.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1871 στην Κέρκυρα. Μετακόμισε στην Αθήνα όπου σπούδασε φιλολογία στο πανεπιστήμιο της πόλης, λαμβάνοντας διδακτορικό δίπλωμα. Μετά την αποφοίτηση του μετακόμισε στην Αίγυπτο. Εκεί υπήρξε αρχισυντάκτης της εφημερίδας Ομόνοια, αλλά και εκδότης και διευθυντής του περιοδικού Κόσμος. Στη συνέχεια ίδρυσε στην Αλεξάνδρεια το Λύκειον Γκίκα, του οποίου υπήρξε διευθυντής και διδάσκων. Πέθανε το 1950 στην Αλεξάνδρεια.
Εργογραφία
Το 1905 εξέδωσε την πρώτη του συλλογή διηγημάτων με τίτλο Της εξοχής. Ο Γρηγόριος Ξενόπουλος, αναφερόμενος στη συλλογή τη χαρακτήρισε «αποκαλυπτική». Μερικά χρόνια αργότερα, το 1920, εξέδωσε ακόμη τρεις συλλογές διηγημάτων με τίτλο Δροσιές και δάκρυα αλλά και το μυθιστόρημα Βοσκοί και πρόβατα. Εκτός από λογοτεχνικά κείμενα, συνέγραψε και κείμενα κριτικής αλλά και δοκίμια. Λίγο πριν τον θάνατό του δημοσίευσε τις αναμνήσεις του από την Αλεξάνδρεια με τίτλο Πενήντα χρόνια δάσκαλος, δίνοντας στοιχεία για τη ζωή της ελληνικής παροικίας στην πόλη της Αιγύπτου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες εκπαιδευτικοί Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες της Αιγύπτου
Ιουδαϊσμός
Σύγχρονοι κλάδοι του Ιουδαϊσμού, όπως ο Ουμανιστικός Ιουδαϊσμός, μπορεί να είναι αθεϊστικοί.
Σήμερα, τα μεγαλύτερα ρεύματα της Εβραϊκής θρησκείας είναι ο Ορθόδοξος Ιουδαϊσμός (Ιουδαϊσμός Χαρεδί και Σύγχρονος Ορθόδοξος Ιουδαϊσμός), ο Συντηρητικός Ιουδαϊσμός και ο Μεταρρυθμιστικός Ιουδαϊσμός. Κύριες πηγές διαφοροποίησης μεταξύ αυτών των ομάδων είναι οι προσεγγίσεις τους στον Εβραϊκό νόμο, η αυθεντία της Ραββινικής παράδοσης και η σημασία του Κράτους του Ισραήλ.
Η παραδοσιακή άποψη για την ανάπτυξη του Ιουδαϊσμού
thumb|Η [[Τορά περιέχει τα βιβλία που αποδίδονται κατά την παράδοση στον Μωυσή, τα πέντε πρώτα της Εβραϊκής Βίβλου. Βλ. Πεντάτευχος]]
Ιπποκράτης
Ο Ιπποκράτης (Κως, 460 π.Χ. – Λάρισα, 377 π.Χ. ) ήταν αρχαίος Έλληνας ιατρός και θεωρείται μία από τις πιο εξέχουσες προσωπικότητες στην ιστορία της ιατρικής. Αναφέρεται ως ο πατέρας της σύγχρονης ιατρικής σε αναγνώριση της συνεισφοράς του στο πεδίο της ιατρικής επιστήμης ως ο ιδρυτής της Ιπποκρατικής Ιατρικής Σχολής. Ο Ιπποκράτης είναι ο θεμελιωτής της ορθολογικής ιατρικής που κατόρθωσε να την απαλλάξει από τα μεταφυσικά στοιχεία, τις προλήψεις, τις προκαταλήψεις, τις δαιμονολογίες και τις δεισιδαιμονίες της εποχής. Πέτυχε το αρμονικό συνταίριασμα της ανθρωποκεντρικής επιστήμης με την ιατρική τέχνη και τον φιλοσοφικό στοχασμό, ταυτίζοντας την επαγγελματική της άσκηση με τις ηθικοδεοντολογικές αρχές και τις ουμανιστικές αξίες. Το πρωτοποριακό και σε σημαντικό βαθμό προβλεπτικό του έργο επηρέασε τις περισσότερες σύγχρονες ιατροβιολογικές ειδικότητες του δυτικού κόσμου που επάξια τον ονόμασε θεμελιωτή και στυλοβάτη της Ιατρικής Επιστήμης. Ειδικότερα, πιστώνεται με την προώθηση σε μεγάλο βαθμό της συστηματικής μελέτης και της κλινικής ιατρικής, συνοψίζοντας την ιατρική γνώση και συνταγογραφώντας πρακτικές συμβουλές για ιατρούς μέσω της Ιπποκρατικής Συλλογής (Corpus Hippocraticum) και άλλων έργων.
Ιουδαϊσμός
Η παραδοσιακή άποψη για την ανάπτυξη του Ιουδαϊσμού
Το θέμα των Εβραϊκών Γραφών είναι η εξιστόρηση της σχέσης των Ισραηλιτών (κλάδου των Εβραίων) με τον Θεό όπως αποτυπώνεται στην ιστορία τους από την αρχή του χρόνου έως την ανέγερση του Δεύτερου Ναού (περ. 350 Π.Κ.Ε./π.Χ.). Η συγκεκριμένη σχέση απεικονίζεται συχνά με όρους διαμάχης, καθώς οι Εβραίοι αγωνίζονται μεταξύ της πίστης τους στον Θεό και της έλξης τους προς άλλους θεούς, κυρίως Εβραίοι όπως ο Αβραάμ, ο Ιακώβ, ο πατέρας όλων των Ισραηλιτών -γνωστός μεταγενέστερα ως Ισραήλ- και ο Μωυσής.
Ιπποκράτης
Βιογραφία
Αν και υπάρχουν πολλές βιογραφικές πληροφορίες για τον Ιπποκράτη, οι περισσότερες είναι αναληθείς. Ο Σωρανός ο Εφέσιος, Έλληνας γυναικολόγος του 2ου αιώνα μ.Χ., ήταν ο πρώτος βιογράφος του Ιπποκράτη και η πηγή των περισσότερων πληροφοριών γύρω από το πρόσωπό του. Η βιογραφία που έγραψε, με τίτλο «Ιπποκράτους γένος και βίος» φέρεται να είναι η πιο αξιόπιστη. Πληροφορίες σχετικά με τον Ιπποκράτη υπάρχουν επίσης στα γραπτά του Αριστοτέλη, τα οποία χρονολογούνται από τον 4ο αιώνα π.Χ., στο λεξικό Σούδα του 10ου αιώνα μ.Χ., καθώς και στα έργα του Ιωάννη Τζέτζη, τα οποία χρονολογούνται από τον 12ο αιώνα μ.Χ. 300px|thumb|Το [[Ασκληπιείο Κω|Ασκληπιείο στην Κω]] Ο Ιπποκράτης, Δωριεύς στην καταγωγή, γεννήθηκε στην Κω το 460 π.Χ. και ανήκε στον ενδοξότατο κλάδο των Ασκληπιαδών. Σύμφωνα με την παράδοση, εκ πατρός (ιατρού Ηρακλείδη) καταγόταν από τον θεό της ιατρικής Ασκληπιό και εκ μητρός (Φαιναρέτης) από τον ήρωα της Ελληνικής Μυθολογίας Ηρακλή. Ήταν προικισμένος με μεγάλη εργατικότητα και ροπή για μάθηση και σπούδασε ιατρική στο φημισμένο Ασκληπιείο της Κω. Αρχικά υπήρξε μαθητής του ίδιου του πατέρα του, κατόπιν του Ηρόδικου, του Γοργία, του ρήτορα Λεοντίνου και του Δημόκριτου του Αβδηρίτη, αν και αρκετοί ερευνητές ισχυρίζονται πως η σχέση του με τον Γοργία και τον Δημόκριτο ήταν περισσότερο πνευματική και λιγότερο σχέση μαθητείας.
Ιουδαϊσμός
Η παραδοσιακή άποψη για την ανάπτυξη του Ιουδαϊσμού
Σύμφωνα με τον Ορθόδοξο Ιουδαϊσμό και τους βαθιά θρησκευόμενους Εβραίους, ο βιβλικός πατριάρχης Αβραάμ ήταν ο πρώτος Εβραίος. Η ραββινική φιλολογία αναφέρει ότι ήταν ο πρώτος από γενεάς του Νώε που αποκήρυξε δημόσια την ειδωλολατρία και κήρυξε τον μονοθεϊσμό. Το αποτέλεσμα ήταν η υπόσχεση του Θεού ότι θα αποκτούσε τέκνα (Γένεση 15:5) και μέσω του "σπέρματός του θα ευλογούνταν όλα τα έθνη της γης" (Γένεση 22:15-18). Πρωτότοκος του Αβραάμ ήταν ο Ισμαήλ και δευτερότοκος ο Ισαάκ, για τον οποίο ο Θεός προσδιόρισε ότι θα συνέχιζε το έργο του Αβραάμ και θα κληρονομούσε τη γη του Ισραήλ -επονομαζόμενη τότε Χαναάν- μετά την εξορία και τη λύτρωσή του. Ο Θεός έστειλε τον πατριάρχη Ιακώβ και τα παιδιά του στην Αίγυπτο, όπου μετά από πολλές γενεές έγιναν σκλάβοι. Τότε ο Θεός έστειλε τον Μωυσή να απελευθερώσει τους Ισραηλίτες από τη δουλεία. Μετά την Έξοδο από την Αίγυπτο, ο Θεός οδήγησε τους Ισραηλίτες στο όρος Σινά όπου τους έδωσε την Τορά, για να καταλήξουν τελικά στη γη του Ισραήλ.
Ιπποκράτης
Βιογραφία
Αφού εκπαιδεύτηκε στην ιατρική, ο Ιπποκράτης άρχισε να ασκεί στην Κω το επάγγελμα του ιατρού. Γνωρίζοντας όμως πόσο βυθισμένοι στην άγνοια και στην πρόληψη βρίσκονταν οι άλλοι γιατροί της εποχής του, θεώρησε χρέος του να ταξιδέψει και σ’ άλλα μέρη επειδή ήθελε να συμπληρώσει τη μόρφωσή του αλλά και να διαδώσει την πίστη του στον καθαρό αέρα, στο νερό και στον ήλιο. Έτσι, πραγματοποίησε επιστημονικά ταξίδια σε πολλές περιοχές, επισκεπτόμενος τη Δήλο, τη Θάσο, τη Σκυθία, τη Θράκη και τη Σμύρνη. Η φήμη του απλώθηκε γοργά σε όλη την Ελλάδα και πέρα από τα όριά της, στην κραταιά Περσία. Λέγεται ότι ο Αρταξέρξης Β΄ τον κάλεσε στην αυλή του στέλνοντας πρέσβεις με πολύτιμα δώρα, αλλά εκείνος αρνήθηκε να φύγει από την πατρίδα του. Αν και αρχαίες πηγές αποδέχονται το γεγονός ως πραγματικό, ορισμένοι σύγχρονοι μελετητές το αμφισβητούν.
Ιουδαϊσμός
Η παραδοσιακή άποψη για την ανάπτυξη του Ιουδαϊσμού
Ο Θεός προσδιόρισε τους απογόνους του Ααρών, αδελφού του Μωυσή ως ιερατική τάξη στην ισραηλιτική κοινότητα. Καταρχήν λάτρευαν σε σκήνωμα (σκηνοπηγία) και μεταγενέστερα οι απόγονοί τους ήταν υπεύθυνοι της λατρείας στον Ναό της Ιερουσαλήμ.
Ιπποκράτης
Βιογραφία
Επίσης, λέγεται πως θεράπευσε τον βασιλιά των Μακεδόνων Περδίκκα και λύτρωσε τα Άβδηρα από λοιμό. Ορισμένοι ισχυρίζονται πως εκεί εξέτασε τον Δημόκριτο, ο οποίος θεωρούνταν από κάποιους ότι ήταν τρελός επειδή γέλαγε με όλα. Ο Ιπποκράτης διέγνωσε ότι απλά βρισκόταν σε χαρούμενη διάθεση και από τότε ο Δημόκριτος αποκαλούνταν «ο γελαστός φιλόσοφος».
Ιουδαϊσμός
Η παραδοσιακή άποψη για την ανάπτυξη του Ιουδαϊσμού
Όταν εγκαταστάθηκαν οι Ισραηλίτες στη γη του Ισραήλ, το σκήνωμα ρίζωσε στην πόλη Σηλώ για περισσότερο από 300 χρόνια, κατά τη διάρκεια των οποίων ο Θεός έστειλε μεγάλους άνδρες και γυναίκες να συνεγείρουν το έθνος εναντίον των εχθρών του, ορισμένοι από τους οποίους στάλθηκαν ως τιμωρία για τις αμαρτίες του εβραϊκού λαού, όπως ο Ιησούς του Ναυή και οι Κριτές. Στο διάβα του χρόνου, το πνευματικό επίπεδο του έθνους έφθινε μέχρι που ο Θεός επέτρεψε στους Φιλισταίους να καταλάβουν το σκήνωμα στην Σηλώ.
Ιπποκράτης
Βιογραφία
Επιπλέον, λέγεται, ότι ο Ιπποκράτης βοήθησε τους Αργείους και τους Αθηναίους, λαμβάνοντας προληπτικά μέτρα κατά της εξάπλωσης λοιμωδών νοσημάτων. Οι τελευταίοι, ως ένδειξη ευγνωμοσύνης για τη βοήθεια του στον ιδιαίτερα θανατηφόρο λοιμό των Αθηνών, τον μύησαν στα Ελευσίνια μυστήρια και τον ανακήρυξαν πολίτη των Αθηνών. Επίσης, του παραχώρησαν δωρεάν σίτιση στο Πρυτανείο γι' αυτόν και τους απογόνους του, αν και οι σύγχρονοι ερευνητές αμφισβητούν την ανάμειξή του σε γεγονότα της αττικής γης  .alt=Το μνημείο του Ιπποκράτη στη Λάρισα|thumb|Το μνημείο του Ιπποκράτη στη Λάρισα|350x350pxΤελευταίος του σταθμός ήταν η γη των προγόνων του, η Θεσσαλία, όπου παρέμεινε ως το τέλος της ζωής του. Πέθανε στη Λάρισα το 377 π.Χ., σε ηλικία 83 ετών, και τάφηκε κάπου μεταξύ Γυρτώνος, Τυρνάβου και Λάρισας. Σύμφωνα με τον Άνθιμο Γαζή, το μνήμα του διατηρήθηκε μέχρι και το δεύτερο μ.Χ. αιώνα. Ο Σωρανός ο Εφέσιος, στο έργο του Βίοι Ιατρών, σχετικά με τον τάφο του Ιπποκράτη αναφέρει: «τέθαπται δέ μεταξύ Γύρτωνος καί Λαρίσης καί δεικνυται άχρι δεϋρο τό μνήμα». Επίσης αναφέρει ότι για πολλά χρόνια στο μνήμα του Ιπποκράτη υπήρχε σμήνος μελισσών, των οποίων το μέλι είχε την ιδιότητα να θεραπεύει τις άφθες των παιδιών. Στη Λάρισα και στην ομώνυμη συνοικία, υπάρχει κενοτάφιο και ο μαρμάρινος ανδριάντας του που φιλοτέχνησε ο γλύπτης Γεώργιος Καλακαλλάς. Την ανέγερση του μνημείου εμπνεύστηκε ο αρχίατρος Δημήτριος Παλιούρας. Η διαδικασία ανέγερσης του μνημείου ξεκίνησε το 1966 και τα εγκαίνια έγιναν το 1978. Στον χώρο του κενοταφίου, το 1986 ιδρύθηκε Ιατρικό Μουσείο από τον Δημήτριο Παλιούρα. Στον χώρο του μουσείου εκτίθενται χάλκινες προτομές της Υγείας, του Ασκληπιού, του Απόλλωνα, του Φλέμινγκ, του Γ. Παπανικολάου και του ιδρυτή. Επίσης υπάρχει αρχείο με έγγραφα που αναφέρονται στην προσπάθεια του Δημητρίου Παλιούρα να δίνουν οι απόφοιτοι των Ιατρικών Σχολών της Ελλάδας τον όρκο του Ιπποκράτη.
Ιουδαϊσμός
Η παραδοσιακή άποψη για την ανάπτυξη του Ιουδαϊσμού
Ο λαός του Ισραήλ είπε στον Σαμουήλ τον προφήτη πως είχε φθάσει η στιγμή που χρειάζονταν τη διακυβέρνηση ενός μόνιμου βασιλέα, όπως συνέβαινε και με τα άλλα έθνη, γεγονός που περιγράφεται στα Βιβλία του Σαμουήλ. Ο Σαμουήλ όρισε βασιλέα τον Σαούλ, μεγάλο αλλά πράο άνθρωπο ως Βασιλέα. Όταν ο λαός πίεσε τον Σαούλ να ενεργήσει ενάντια σε μια εντολή που έδωσε μέσω του Σαμουήλ, ο Θεός είπε στον Σαμουήλ να ορίσει ως βασιλέα τον Δαβίδ στη θέση του.
Ιπποκράτης
Ιπποκρατική εργογραφία
thumb|Magni Hippocratis medicorum omnium facile principis, opera omnia quae extant, 1657 thumb|right|300px Κατά τη διάρκεια των ταξιδιών του, ο Ιπποκράτης θεράπευε και δίδασκε, έγραφε τις παρατηρήσεις του, τις θεωρίες του, τις ανακαλύψεις και τα ιδανικά του. Μετά τον θάνατό του, το έργο του συγκεντρώθηκε και αποτέλεσε αυτό που είναι γνωστό ως «Ιπποκρατική Συλλογή».
Ιουδαϊσμός
Η παραδοσιακή άποψη για την ανάπτυξη του Ιουδαϊσμού
Από τη στιγμή που έγινε Βασιλέας ο Δαβίδ, είπε στον προφήτη Νάθαν ότι επιθυμούσε να οικοδομήσει έναν μόνιμο ναό. Ως ανταπόδοση για τις πράξεις του ο Θεός υποσχέθηκε στον Δαβίδ πως θα επέτρεπε στον γιο του να οικοδομήσει έναν μόνιμο ναό και ότι οι απόγονοί του θα συνέχιζαν τη βασιλική του γραμμή. Ο ίδιος ο Δαβίδ δεν επετράπη να οικοδομήσει τον ναό, εξαιτίας του γεγονότος ότι είχε εμπλακεί σε πολεμικές συρράξεις και συνεπώς δεν ήταν κατάλληλος για την οικοδόμηση του ναού της ειρήνης. Ο γιος του Δαβίδ, ο Σολομών έκτισε τον πρώτο ναό σύμφωνα με τη θέληση του Θεού στην Ιερουσαλήμ, όπως περιγράφεται στα βιβλία των Βασιλέων.
Ιπποκράτης
Ιπποκρατική εργογραφία
Τα έργα που αποτελούν την Ιπποκρατική Συλλογή είναι 59 στον αριθμό και γράφτηκαν στην ιωνική διάλεκτο. Η Ιπποκρατική Συλλογή περιέχει εγχειρίδια, διαλέξεις, έρευνες, σημειώσεις και φιλοσοφικά δοκίμια για διάφορα θέματα στον τομέα της ιατρικής, χωρίς συγκεκριμένη σειρά. Τα έργα αυτά γράφτηκαν για διαφορετικά ακροατήρια, για ειδικούς και μη ειδικούς, και μερικές φορές παρουσιάζονται σημαντικές αντιφάσεις μεταξύ των έργων. Μερικά δε από τα άρθρα έχουν γραφτεί από άλλους γιατρούς που γνώριζαν πως καθετί που είχε την υπογραφή του Ιπποκράτη θα τύχαινε ευρείας αποδοχής.
Ιουδαϊσμός
Η παραδοσιακή άποψη για την ανάπτυξη του Ιουδαϊσμού
thumb|250px|left|Το [[Δυτικό Τείχος στην Ιερουσαλήμ αποτελεί τμήμα του τείχους που περιέβαλε τον Δεύτερο Ναό. Αποτελεί τον ιερότερο τόπο για τον Ιουδαϊσμό προσβάσιμο σε Εβραίους.]]
Ιπποκράτης
Ιπποκρατική εργογραφία
Γενικής φύσης είναι:
Ανατομικά και φυσιολογικά είναι:
Ιουδαϊσμός
Η παραδοσιακή άποψη για την ανάπτυξη του Ιουδαϊσμού
Μετά από τον θάνατο του Σολομώντα, το βασίλειό του διαιρέθηκε σε δύο επιμέρους τμήματα: το βόρειο βασίλειο του Ισραήλ και το νότιο βασίλειο του Ιούδα. Μετά από αρκετούς αιώνες, εξαιτίας της ειδωλολατρίας, ο Θεός επέτρεψε στην Ασσυρία να κατακτήσει το Ισραήλ και να εξορίσει τον λαό του. Το βασίλειο του Ιούδα, με πρωτεύουσα την Ιερουσαλήμ, παρέμεινε υπό την διακυβέρνηση του οίκου του Δαβίδ. Ωστόσο, όπως συνέβη και με τον βορρά, η ειδωλολατρία αυξήθηκε σε τέτοια έκταση, ώστε ο Θεός επέτρεψε στην Βαβυλωνία να κατακτήσει το βασίλειο, να καταστρέψει τον Ναό μετά από 410 χρόνια και να εξορίσει τον λαό με την υπόσχεση της απελευθέρωσης μετά από 70 χρόνια. Αυτά τα γεγονότα καταγράφτηκαν στα βιβλία του Ησαΐα και του Ιερεμία.
Ιπποκράτης
Ιπποκρατική εργογραφία
Γενικής παθολογίας είναι:
Ιουδαϊσμός
Η παραδοσιακή άποψη για την ανάπτυξη του Ιουδαϊσμού
Μετά από 70 χρόνια επετράπη στους Ιουδαίους να επιστρέψουν στην πατρίδα τους υπό την καθοδήγηση του Έσδρα. Ο Ναός επανοικοδομήθηκε, όπως καταγράφεται στα βιβλία του Έσδρα και του Νεεμία. Ο Δεύτερος Ναός παρέμεινε άθικτος επί 420 χρόνια, για να καταστραφεί από τον ρωμαίο στρατηγό τότε και κατόπιν αυτοκράτορα Τίτο. Ο ισραηλιτικός ναός παραμένει ερειπωμένος έως ότου εγερθεί ένας απόγονος του Δαβίδ να αποκαταστήσει τη δόξα του Ισραήλ και να ανοικοδομήσει τον Ναό στην Ιερουσαλήμ.
Ιπποκράτης
Ιπποκρατική εργογραφία
Στην προγνωστική ιατρική ανήκουν:
Ιουδαϊσμός
Η παραδοσιακή άποψη για την ανάπτυξη του Ιουδαϊσμού
Η Τορά, Γένεση, Έξοδος, Λευιτικό, Αριθμοί, και Δευτερονόμιο, που δόθηκε στο όρος Σινά συνοψίστηκε στα πέντε αυτά βιβλία του Μωυσή (Πεντάτευχος). Μαζί με τα βιβλία των προφητών αποκαλείται Γραπτή Τορά. Οι λεπτομέρειες και η ερμηνεία του νόμου, που ονομάζονται Προφορική Τορά ή προφορικός νόμος στον Ιουδαϊσμό, ήσαν αρχικά άγραφοι. Εξαιτίας, όμως, των διωγμών που υπέστησαν οι Εβραίοι και του κινδύνου απώλειας μνήμης των λεπτομερειών, η ραββινική παράδοση αναφέρει ότι αυτοί οι προφορικοί νόμοι καταγράφηκαν στη Μισνά, το Ταλμούδ και άλλα ιερά βιβλία.
Ιπποκράτης
Ιπποκρατική εργογραφία
Στη Θεραπευτική ανήκουν:
Στη χειρουργική ανήκουν: