cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Επαρχία Αΐν Ντεφλά
Διοικητική διαίρεση
Αποτελείται από 14 διαμερίσματα και 36 δήμους.
Παραπομπές
Αϊν Ντεφλα
Άνω Μαλάκι Ρεθύμνου
Γεωγραφία - Αξιοθέατα
Το Άνω Μαλάκι βρίσκεται προς το κέντρο του νομού και σε απόσταση 20 χλμ. ΝΔ. από την πόλη του Ρεθύμνου. Σε ενετικές απογραφές του 16ου και του 17ου αιώνα  αναφέρεται το χωριό με 2 οικισμούς (Πάνω και Κάτω). Στο χωριό υπάρχει κτιριακό συγκρότημα από την Ενετοκρατία (17ος αιώνας), που οι ντόπιοι αποκαλούν "Πύργος του Συγγέλω", ο οποίος αποτελεί σημαντικό δείγμα ενετικής αρχιτεκτονικής αγροτικής φεουδαρχικής έπαυλης και έχει χαρακτηριστεί ιστορικό διατηρητέο μνημείο. Πρόκειται "για τριώροφο πύργο ορθογωνίου κατόψεως και διώροφο κτίσμα, στο ισόγειο του οποίου σώζεται ελαιοτριβείο παλαιού τύπου. Στον άμεσο περιβάλλοντα χώρο του βρίσκεται λαξευτό πατητήρι της ίδιας περιόδου". Το κτίριο του δημοτικού σχολείου έχει κηρυχθεί ως μνημείο γιατί "είναι χαρακτηριστικό κτίριο ειδικής λειτουργίας (διδακτήριο) πολύτιμο για τη μελέτη της ιστορίας της αρχιτεκτονικής στην Κρήτη. Επίσης, έχει συνδεθεί με την ιστορία του τόπου και αποτελεί σημείο αναφοράς και ιστορικής μνήμης των κατοίκων της περιοχής". Στις 3 Νοεμβρίου κάθε χρόνο πανηγυρίζει το εξωκλήσι του Αγίου Γεωργίου του Μεθυστή το οποίο είναι βυζαντινού ρυθμού και χρονολογείται γύρω στο 1000. Ταυτόχρονα οι κάτοικοι της περιοχής γιορτάζουν το "άγγιγμα", δηλ. το άνοιγμα, των κρασιών της νέας σοδειάς με παραδοσιακούς μεζέδες και μουσική.
Διοικητικά
Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Άνω Βαρσαμονέρου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με το Κάτω Μαλάκι αποτελούν την Κοινότητα Μαλακίων που ανήκει στη δημοτική ενότητα Νικηφόρου Φωκά του Δήμου Ρεθύμνης και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει μόνιμο πληθυσμό 77 κατοίκους.
Δείτε: Κοινότητα Μαλακίων
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ρεθύμνης Κατηγορία:Δήμος Ρεθύμνης
Φαλεαπούνα
Η Φαλεαπούνα είναι χωριό στο νησί Ουπόλου στη Σαμόα. Βρίσκεται στη βορειοανατολική ακτή του νησιού στην πολιτική επαρχία Βάα-ο-Φονότι. Το χωριό είναι ένα ενκλάβιο του Βάα-ο-Φονότι και γεωγραφικά βρίσκεται περαιτέρω δυτικά εντός της επαρχίας Άτουα.
Ο πληθυσμός είναι 620 άτομα (απογραφή 2006).
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις των ΣαμόαΚατηγορία:Βάα-ο-Φονότι
Σβετοζάρ Βουκμάνοβιτς Τέμπο
Ο Σβετοζάρ Βουκμάνοβιτς, γνωστός και ως Τέμπο (σερβικά: Светозар Вукмановић-Темпо) (14 Αυγούστου 1912 – 6 Δεκεμβρίου 2000), ήταν Γιουγκοσλάβος-Μαυροβούνιος ηγέτης των Παρτιζάνων και στέλεχος της Ένωσης Γιουγκοσλάβων Κομμουνιστών, από τις πιο σημαντικές φυσιογνωμίες της Γιουγκοσλαβικής Αντίστασης.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στο χωριό Πόντγκορα του Μαυροβουνίου, και από τα νεανικά του χρόνια εντάχθηκε στο Κομμουνιστικό Κόμμα της Γιουγκοσλαβίας. Υπήρξε οργανωτής απεργιών και διαδηλώσεων. Ήταν απόφοιτος του Νομικού Τμήματος του Πανεπιστημίου του Βελιγραδίου.
Κατά τη διάρκεια της Κατοχής, ο Τέμπο εξελίχθηκε σε σημαίνον στέλεχος της Αντίστασης. Υπήρξε μέλος του Ανωτάτου Επιτελείου του Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού της Γιουγκοσλαβίας (ΛΑΣ), αρχηγός του Κεντρικού Επιτελείου του ΛΑΣ της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ήταν ένας από τους πιο στενούς συνεργάτες του Στρατάρχη Τίτο.
Στα χρόνια αυτά, υπήρξε ένας από τους πιο σημαντικούς εκπροσώπους της γραμμής ενοποίησης των Σλαβομακεδόνων ανταρτών στα πλαίσια μιας ενιαίας αντιστασιακής οργάνωσης. Σε αυτήν θα συμμετείχαν και οι Σλαβομακεδόνες της Ελλάδας.
Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο ο Τέμπο ανέλαβε μια σειρά από υπουργεία και στελεχικές θέσεις στην νέα διακυβέρνηση.
Στη δεκαετία του '70 θα εξαφανιστεί από το προσκήνιο, για να επανέλθει στη δεκαετία του '80 με την έκδοση των απομνημονευμάτων του και τη συμμετοχή του στο δίσκο Pljuni i zapjevaj moja Jugoslavijo του συγκροτήματος Bijelo dugme του Γκόραν Μπρέγκοβιτς, όπου τραγούδησε μαζί με την χορωδία του ορφανοτροφείου Ljubica Ivezić του Σαράγεβο το παρτιζάνικο τραγούδι Padaj silo ως εισαγωγή του τραγουδιού Pljuni i zapjevaj moja Jugoslavijo.
Ο Τέμπο είχε κατηγορηθεί πως το 1945 είχε εμπλακεί στη δολοφονία του ιερέα αδερφού του Λούκα, ως δοσίλογου. Εντούτοις, η κατηγορία αυτή τελικά αποδείχθηκε ανακριβής, καθώς ο Τέμπο ενημερώθηκε εκ των υστέρων για τη δολοφονία του αδερφού του χωρίς να έχει καμία εμπλοκή σε αυτήν. Εξάλλου, ο ίδιος είχε αναλάβει την ανατροφή του ανηψιού του Τσεντομίρ Βουκμάνοβιτς, γιου του δολοφονημένου αδερφού του. Τελικά, αποδείχτηκε πως για τη δολοφονία του Λούκα Βουκμάνοβιτς και πολλών άλλων πραγματικών ή όχι συνεργατών των κατοχικών δυνάμεων, υπεύθυνο ήταν ένα τμήμα της καθοδήγησης του ΚΚΓ, κυρίως οι Έντβαρντ Καρντέλι και Αλεξάνταρ Ράνκοβιτς και όχι ο Σβετοζάρ Τέμπο.
Πέθανε το 2000, και τάφηκε μαζί με τον αδερφό του, όπως επιθυμούσε.
Σύγκρουση με το ΚΚΕ
Ο Τέμπο υπήρξε σφοδρός επικριτής του ΚΚΕ. Το 1944, όταν η Ομάδα Μεραρχιών Μακεδονίας του ΕΛΑΣ υπό τους Μάρκο Βαφειάδη και Ευριπίδη Μπακιρτζή έλαβε δυναμικά μέτρα για την εκδίωξη των αυτονομιστών από την Μακεδονία και την αντιμετώπιση του σλαβομακεδονικού εθνικισμού, ο Τέμπο δήλωσε πως το ΚΚΕ συντάσσεται με τους Βρετανούς ενάντια στη Νέα Γιουγκοσλαβία και την ΕΣΣΔ.
Αργότερα, το 1977 θα δηλώσει πως το ΚΚΕ αρχικά με τη Συμφωνία της Βάρκιζας πρόδωσε τους Έλληνες αντιστασιακούς και το επαναστατικό κίνημα στην Ελλάδα, ενώ με το ξεκίνημα του δεύτερου αγώνα το 1946 έδειξε τυχοδιωκτισμό καθώς ήταν ξεκάθαρο πως θα καταλήξει σε ήττα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Παρτιζάνοι Κατηγορία:Γιουγκοσλάβοι κομμουνιστές
Ψυχοπάθεια
Η ψυχοπάθεια είναι παραδοσιακά μία διαταραχή προσωπικότητας χαρακτηρισμένη από συνεχή αντικοινωνική συμπεριφορά, μειωμένη ενσυναίσθηση και τύψη συνειδήσεως, καθώς και θρασέα, απρόσκοπτα εγωιστικά στοιχεία. Είναι συχνά θεωρούμενη συνώνυμη της κοινωνιοπάθειας. Διαφορετικές θεωρήσεις της ψυχοπάθειας έχουν χρησιμοποιηθεί ιστορικά που μόλις μερικώς συμπίπτουν και μπορεί να αντιτίθενται.
Διάγνωση
Ο Αμερικάνος ψυχίατρος Χάρβεϊ Μ. Κλέκλι, επηρέασε τα αρχικά διαγνωστικά κριτήρια της αντικοινωνικής αντίδρασης/διαταραχής στο Διαγνωστικό και Στατιστικό Εγχειρίδιο Ψυχικών Διαταραχών (DSM), όπως και ο Αμερικάνος ψυχολόγος Τζορτζ Ε. Πάρτριτζ. Το DSM και η Διεθνής Στατιστική Ταξινόμηση Νοσημάτων και Συναφών Προβλημάτων Υγείας (ICD) ακολούθως εισήγαγαν τις διαγνώσεις της αντικοινωνικής διαταραχής προσωπικότητας (ASPD) και κοινωνικής διαταραχής της προσωπικότητας (DPD) αντιστοίχως, δηλώνοντας ότι αυτές οι διαγνώσεις έχουν αναφερθεί (ή περιέχουν ότι αναφέρεται στην) ψυχοπάθεια ή κοινωνιοπάθεια. Η δημιουργία των ASPD και DPD οδηγήθηκε από το γεγονός ότι πολλά από τα κλασσικά χαρακτηριστικά της ψυχοπάθειας ήταν αδύνατο να μετρηθούν αντικειμενικά. Ο Καναδός ψυχολόγος Ρόμπερτ Ντ. Χέιρ αργότερα επανέφερε το οικοδόμημα της ψυχοπάθειας στην εγκληματολογία στην Psychopathy Checklist.
Όρος
Αν και κανένας ψυχιατρικός ή ψυχολογικός οργανισμός έχει καθιερώσει κάποια διάγνωση με τίτλο "ψυχοπάθεια", εκτιμήσεις των ψυχοπαθικών χαρακτηριστικών χρησιμοποιούνται εκτενώς σε περιβάλλοντα ποινικής δικαιοσύνης σε μερικά κράτη και μπορεί να φέρουν σημαντικές επιπτώσεις στα άτομα. Η έρευνα της ψυχοπάθειας είναι ένα ενεργό πεδίο έρευνας, και ο όρος επίσης χρησιμοποιείται από το ευρύ κοινό, τον τύπο και πλασματικές απεικονίσεις. Ενώ ο όρος συχνά είχε κοινή χρήση με την "τρέλα", "παράνοια" και "ψυχική ασθένεια", υπάρχει μία διάκριση ανάμεσα στην ψύχωση και την ψυχοπάθεια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διαταραχές της προσωπικότητας Κατηγορία:Ψυχολογία Κατηγορία:Ψυχοπαθολογία
Ντεζιρέ Κλαρί
Η Ντεζιρέ Κλαρύ (Désirée Clary, 8 Νοεμβρίου 1777 - 17 Δεκεμβρίου 1860) ήταν η σύζυγος του Καρόλου ΙΔ΄ Ιωάννη της Σουηδίας & Νορβηγίας.
Βιογραφία
Η Μπερναρντίν Εζενί Ντεζιρέ γεννήθηκε στις 8 Νοεμβρίου 1777 στη Μασσαλία και ήταν κόρη του πλούσιου εμπόρου μεταξιού Φρανσουά Κλαρύ και της δεύτερης συζύγου του Φρανσουάζ Ροζ Σομίς. H αδερφή της, η Ζυλί Κλαρύ, ήταν η σύζυγος του αδερφού του Ναπολέοντα Βοναπάρτη, Ιωσήφ.
Στις 21 Απριλίου 1795 η Ντεζιρέ αρραβωνιάστηκε επίσημα τον Ναπολέοντα Βοναπάρτη. Ωστόσο, μετά τη συνάντηση του Ναπολέοντα με την Ιωσηφίνα ντε Μπωαρναί στο Παρίσι και μετά από την πίεση του φίλου του, Πωλ Μπαρράς, ο Ναπολέων διέλυσε τον αρραβώνα του με την Ντεζιρέ για να παντρευτεί τη Ιωσηφίνα.
Η Ντεζιρέ πήρε πολύ άσχημα τη διάλυση του αρραβώνα τους, το συναίσθημα αυτό αντικατοπτρίζεται σαφώς σε ένα από τα πιο αναγνωρισμένα ραντεβού τους: "Έχετε κάνει τη ζωή μου άθλια, αλλά είμαι πολύ αδύναμη για να σας συγχωρήσω."
Στις 17 Αυγούστου 1798 η Ντεζιρέ παντρεύτηκε τον Στρατηγό Μπερναντότ στο Παρίσι. Το ζευγάρι μαζί απέκτησε το μοναδικό του παιδί, ένα γιο:
Δύο χρόνια μετά την ανακήρυξη ως βασιλιάς της Σουηδίας, ο σύζυγός της ταξιδεύει στη Στοκχόλμη, όπου παραμένει δύο χρόνια (1810-1811), αλλά επιστρέφει στο Παρίσι. Ο Μπερναντότ αναδύεται οριστικά στο θρόνο το 1818 ως Κάρολος ΙΔ΄ Ιωάννης, και η Ντεζιρέ ως βασιλική σύζυγος, έγινε γνωστή με το όνομα Ντεζιντέρια. Η Ντεζιρέ πέθανε στις 17 Δεκεμβρίου 1860 στη Στοκχόλμη σε ηλικία 83 ετών. Θάφτηκε στην εκκλησία Ρίνταρχολμ.
Η σημερινή κληρονόμος του θρόνου της Σουηδίας, πήρε το τέταρτο όνομά της «Ντεζιρέ» προς τιμήν της πρώτης βασίλισσας της δυναστείας των Μπερναντότ.
Η τρίτη αδελφή του σημερινού Βασιλιά, η Πριγκίπισσα Ντεζιρέ, έχει επίσης το όνομα «Ντεζιρέ» προς τιμήν της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος των Μπερναντότ Κατηγορία:Βασίλισσες της Σουηδίας Κατηγορία:Βασίλισσες της Νορβηγίας Κατηγορία:Βασιλομήτωρ Κατηγορία:Διάδοχοι της Νορβηγίας Κατηγορία:Διάδοχοι της Σουηδίας
Νίγκαρ Τζαμάλ
Η Νίγκαρ Αιντίν κιζ Τζαμάλ (née Mutallibzadeh, Αζερμπαϊτζάν: Nigar Aydın qızı Camal (Mütəllibzadə), μερικές φορές γνωστή ως Νίκκι Τζαμάλ, γενν. 7 Σεπτεμβρίου 1980, Μπακού) είναι Αζέρα τραγουδίστρια που ζει στο Λονδίνο από το 2005. Τα είδη τραγουδιού της περιλαμβάνουν το R&B, το soul και την ποπ μουσική. Κέρδισε τον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 2011 με τον Έλνταρ Γκάσιμοβ όταν εμφανίστηκαν σαν ντουέτο Ελλ & Νίκκι.
Ζωή
Το 1997 εισήλθε στο Πανεπιστήμιο Χαζάρ με ειδίκευση στα οικονομικά και τη διοίκηση, ολοκληρώνοντας 3 από τα 4 χρόνια. Προτού δοκιμάσει τον εαυτό της ως τραγουδιστής, η Nigar Jamal ήταν νοικοκυρά για πέντε χρόνια. Σε συνέντευξή της στο The Sun, ομολόγησε ότι κάποτε είχε προγραμματίσει να συμμετάσχει στο The X Factor, αλλά έχοντας χάσει στενά την προθεσμία της επίδειξης. Η Τζαμάλ αναφέρει ότι εμπνέεται από τους Κριστίνα Αγκιλέρα, την Αλίσια Κιζ, τον Μπράντι Νόργουντ, τον Κρέγκ Ντέιβιντ και τον Κρις Μπράουν.
Eurovision 2011
Τον Δεκέμβριο του 2010, η Jamal συμμετείχε στην εθνική επιλογή του Αζερμπαϊτζάν, Milli Seçim Turu 2011. Η πρώτη εμφάνισή της ήταν στην Heat 7, τοποθετώντας πρώτα μαζί με 11 βαθμούς, μαζί με την Ilhama Gasimova, οι οποίοι και οι δύο προκρίθηκαν στον ημιτελικό. Η Jamal προκρίθηκε από τον ημιτελικό μαζί με τέσσερις άλλους καλλιτέχνες μέχρι τον τελικό στις 11 Φεβρουαρίου 2011, όπου και ο Eldar Gasimov κέρδισαν το δικαίωμα να εκπροσωπήσουν το Αζερμπαϊτζάν στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 2011 στο Düsseldorf της Γερμανίας το Μάιο του 2011. Τραγουδούσαν κάτω από το ψευδώνυμο Ell & Nikki το τραγούδι "Running Scared" από τους Stefan Örn και Sandra Bjurman από τη Σουηδία και τον Iain Farquharson από το Ηνωμένο Βασίλειο, το οποίο κέρδισε με συνολικά 221 πόντους.
2011-σήμερα: μετά τη Eurovision
Μετά τη νίκη του διαγωνισμού τραγουδιού της Eurovision 2011, η Jamal και ο Gasimov πήγαν να ταξιδέψουν σε αρκετές χώρες και να πραγματοποιήσουν τη νίκη τους. Στο Αζερμπαϊτζάν εκτυπώθηκαν 15.000 γραμματόσημα με την ονομασία 1 Αζέρικο μανάτ. Η παραγωγή γραμματοσήμων στο Αζερμπαϊτζάν ήταν αφιερωμένη στη νίκη του Eldar και του Nigar στο διαγωνισμό του 2011. Τον Σεπτέμβριο του 2011, ανακοινώθηκε ότι ο Nigar Jamal θα εμφανιστεί σε ένα από τα επεισόδια της σειράς τουρκικής κωμωδίας Yahşi Cazibe [10].
Το 2012, ήταν από πέντε μουσικούς από το Αζερμπαϊτζάν που επιλέχθηκαν ως κριτική επιτροπή στην εθνική επιλογή της δανικής εθνικής ομάδας του διαγωνισμού της Eurovision για το 2012.
Την 1η Δεκεμβρίου 2011, η Nikki παρουσίασε το πρώτο της solo τραγούδι και το βίντεο κλιπ "Crush on You" μετά το Eurovision. Άλλο νέο υλικό κυκλοφόρησε στη συνέχεια, συμπεριλαμβανομένου ενός ντουέτου με τον Miri Yusif με τίτλο "Qal" και ένα άλλο ντουέτο με τον νικητή της Eurovision 2008 Dima Bilan με τίτλο "Come Into My World"
Στις 11 Αυγούστου 2012 κυκλοφόρησε το ντεμπούτο της άλμπουμ "Play With Me". Σύμφωνα με πληροφορίες, συνεργάστηκε με τη δανέζικη τραγουδοποιό Boe Larsen για το άλμπουμ.
Στις αρχές του 2014 ήταν κριτής στην τουρκική τηλεοπτική εκπομπή X Factor και παρουσίασε τον νικητή του σόου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision Κατηγορία:Αζέρες τραγουδίστριες Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2011 Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με το Αζερμπαϊτζάν Κατηγορία:Νικητές Διαγωνισμού Τραγουδιού Eurovision
Λόνα (Σαμόα)
Η Λόνα είναι χωριό στο νησί Ουπόλου στη Σαμόα. Βρίσκεται στη βορειοανατολική ακτή του νησιού στην πολιτική επαρχία Βάα-ο-Φονότι. Ο πληθυσμός είναι 237 κάτοικοι (απογραφή 2006).
Ερζέν
Ο Ερζέν ή Αρδάξανος (αλβανικά: Erzen) είναι ποταμός στην κεντρική Αλβανία. Το μήκος του είναι 109 χλμ., ενώ η λεκάνη απορροής καλύπτει επιφάνεια 760 χλμ2 συμπεριλαμβανομένου του νότιου τμήματος της Επαρχίας Τιράνων και του ανατολικού τμήματος της Επαρχίας Δυρραχίου.
Ο ποταμός πηγάζει στο Μάλι με Γκρόπα σε υψόμετρο 1.200 μ. πάνω από την στάθμη της θάλασσας, περίπου 25 χλμ. ανατολικά των Τιράνων κοντά στο Σενγκιέργκι, ρέοντας βορειοδυτικά μέσω των Πετρέλα και Σουκθ στην Αδριατική Θάλασσα 12 χλμ. βόρεια του Δυρραχίου. Στους σημαντικούς παραποτάμους του Ερζέν περιλαμβάνονται η λίμνη Φάρκα και οι ποταμοί Κόρρα, Λάνα, Μουρντάρ, Στέρμεν και Ζελίμα.
Ο ποταμός περνάει από την πόλη των Τιράνων, λίγα χιλιόμετρα από το νότιο άκρο της. Μόνο μια μικρή συστάδα λόφων χωρίζει την κοιλάδα του ποταμού Ερζέν με τους ποταμούς Λάνα, Τίρανα, Ζέζα και Τέρκουζα που σχηματίζουν τον ποταμό Ίσεμ. Στις νοτιοδυτικές άκρες του Υζμπερίστ, η μετάβαση από την πεδιάδα στην κοιλάδα του Ερζέν είναι ελάχιστα διακριτή. Οι εκβολές του βρίσκονται ανάμεσα στο Δυρράχιο και το ακρωτήριο Ροντόν στον κόλπο Λαλζί. Ο μέσος ρυθμός εκροής στην εκβολή του είναι 18,1 μ³/δ.
Προφανώς, τα είκοσι δύο θύματα της σφαγής του 1951 πνίγηκαν στον ποταμό μετά από εντολές του Ενβέρ Χότζα, ευρισκόμενοι αργότερα τυλιγμένοι σφιχτά σε συρματόπλεγμα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποταμοί της Αλβανίας Κατηγορία:Υδρολογικό σύστημα της Αδριατικής Θάλασσας
Αικατερίνη του Μαγιέν
Η Αικατερίνη του Μαγιέν (Catherine de Mayenne: 1585 - 8 Μαρτίου 1618) από τον Οίκο της Λωρραίνης-Γκιζ ήταν Γαλλίδα αριστοκράτισσα που έγινε η δούκισσα της Μάντουας.
Βιογραφία
Η Αικατερίνη γεννήθηκε το 1585, θυγατέρα του Κάρολου, Δούκα του Μαγιέν, και της συζύγου του, Ερριέτας της Σαβοΐας, την οποία παντρεύτηκε το 1576. Παντρεύτηκε τον Κάρολο, Δούκα της Μάντουα και του Μομφερράτου, στις 1 Φεβρουαρίου του 1599, όταν ήταν 14 ετών, και βοήθησε ενεργά τον σύζυγό της στη διοίκησή του. Το 1604, η Αικατερίνη "πολιορκήθηκε" επίμονα από τον Ερρίκο Δ΄ της Γαλλίας, έτσι εκείνη και ο σύζυγός της αποφάσισαν να φύγουν από το γαλλικό βασίλειο. Είχε με τον σύζυγό της έξι παιδιά, τρία αγόρια και τρία κορίτσια.
Η Αικατερίνη δημιούργησε πολλά μοναστήρια, μοναστήρια, εκκλησίες, σχολεία και νοσοκομεία. Στο Σαρλβίλ ίδρυσε ένα κολέγιο, όπου οι νέοι εκπαιδεύονταν με ευσέβεια και επιστολές. Ίδρυσε επίσης ένα νοσοκομείο στην πόλη αυτή. Έφτιαξε μοναστήρια και ένα μεγάλο αρχοντικό της χριστιανικής πολιτοφυλακής που υπηρέτησε ως νοσοκομείο.
Το 1615 η Αικατερίνη επιλέχθηκε από τις πριγκίπισσες της Γαλλίας για να συνοδεύσει την Ελισάβετ της Γαλλίας, αδελφή του Λουδοβίκου ΙΓ΄, στα σύνορα Γαλλίας και Ισπανίας και εκεί να παραλάβει την Άννα, Ινφάντα της Ισπανίας. Αφού ξεπάγιασε, πέθανε στο Hôtel de Nevers στο Παρίσι το 1618 στην ηλικία των 33 ετών. Η βιογραφία της από τον Père Hilarion de Coste λέει ότι «κανείς δεν μπορεί να επαινέσει τη σοφή, αγνή και ενάρετη Αικατερίνη, εκτός από το να ομολογήσει ότι ξεπερνά όλους τους έπαινους».
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Λωρραίνης Κατηγορία:Δούκισσες του Μονπανσιέ
Η Μικρή Γοργόνα (ταινία, 2023)
Η Μικρή Γοργόνα είναι μια Αμερικανική ταινία μιούζικαλ σε σκηνοθεσία Ρομπ Μάρσαλ, από σενάριο του Ντέιβιντ Μαγκί. Είναι μια προσαρμογή της ομότιτλης ταινίας κινουμένων σχεδίων της Disney του 1989, η οποία βασίζεται χαλαρά στο ομότιτλο παραμύθι του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν του 1837. Πρωταγωνιστούν οι Χάλι Μπέιλι, Τζόνα Χάουερ-Κινγκ, Νταβίντ Ντιγκς, Awkwafina, Νόμα Ντουμεζουένι, Χαβιέρ Μπαρδέμ και Μελίσα ΜακΚάρθι.
Σχέδια για μια επανερμηνεία της Μικρής Γοργόνας του 1989 επιβεβαιώθηκαν τον Μάιο του 2016. Ο Μάρσαλ επιλέχτηκε ως σκηνοθέτης τον Δεκέμβριο του 2017, και οι περισσότεροι ηθοποιοί επιλέχτηκαν τον Νοέμβριο του 2019. Τα γυρίσματα ξεκίνησαν τον Ιανουάριο του 2021 και ολοκληρώθηκαν τον Ιούλιο της ίδιας χρονιάς κυρίως στα Pinewood Studios στην Αγγλία.
Η Μικρή Γοργόνα έκανε πρεμιέρα στον Κινηματογράφο Ντόλμπι στο Λος Άντζελες στις 8 Μάιου του 2023. Κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής στις 26 Μάιου του 2023. Έλαβε επαίνους από τους κριτικούς για τις ερμηνείες (κυρίως των Μπέιλι και ΜακΚάρθι), τις μουσικές σκηνές, και την αίσθηση νοσταλγίας, αλλά επικρίθηκε για τα οπτικά εφέ, τους σχεδιασμούς των πλασμάτων, και τις διαφορές από την αρχική ιστορία. Έχει εισπράξει $566.6 εκατομμύρια παγκοσμίως απέναντι σε έναν προϋπολογισμό $250 εκατομμυρίων, γίνοντας η ένατη ταινία του 2023 με τις μεγαλύτερες εισπράξεις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2023 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Walt Disney Pictures Κατηγορία:Ταινίες που επηρεάστηκαν από την πανδημία COVID-19 Κατηγορία:Αμερικανικές μουσικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε παραμύθια Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Άλαν Μένκεν Κατηγορία:Υποθαλάσσια μυθοπλασία Κατηγορία:Αμερικανικές αισθηματικές ταινίες φαντασίας Κατηγορία:Αμερικανικές αισθηματικές μουσικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες remake της Disney Κατηγορία:Ταινίες ζωντανής δράσης βασισμένες σε ταινίες κινουμένων σχεδίων της Disney Κατηγορία:Ταινίες 4DX Κατηγορία:Ταινίες IMAX
Μπαρένγκο
Το Μπαρένγκο (ιταλικά: Barengo) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Νοβάρας, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Νοβάρας
Καρτέλ Τιχουάνα
Το καρτέλ της Τιχουάνα (ισπανικά: Cártel de Tijuana) ή ο Οργανισμός Αρεγιάνο Φέλιξ (ισπανικά: Organización Arellano Félix, AFO) είναι ένα μεξικανικό καρτέλ ναρκωτικών με έδρα την Τιχουάνα της Μπάχα Καλιφόρνια του Μεξικού. Ιδρύθηκε από την οικογένεια Αρεγιάνο Φέλιξ. Το καρτέλ κάποτε είχε χαρακτηριστεί ως «μία από τις μεγαλύτερες και πιο βίαιες εγκληματικές ομάδες στο Μεξικό». Ωστόσο, από την εισβολή του καρτέλ Σιναλόα το 2006 στη Μπάχα Καλιφόρνια και την πτώση των αδελφών Αρεγιάνο Φέλιξ, το καρτέλ της Τιχουάνα έχει περιοριστεί και κάποια από τα μέλη της οικογένειας έχουν φυλακιστεί ή έχουν σκοτωθεί. Το 2016, η οργάνωση έγινε γνωστή ως "Cartel Tijuana Nueva Generación" (Νέα γενιά καρτέλ της Τιχουάνα) και άρχισε να συνεργαζεται με το Jalisco New Generation Cartel, μαζί με τον Beltrán Leyva Organisation (BLO) για τη δημιουργία μιας συμμαχίας κατά της Σιναλόα, στην οποία οι Jalisco ήταν Αρχηγοί του Καρτέλ Νέας Γενιάς.[10] Αυτή η συμμαχία έκτοτε συρρικνώθηκε καθώς τα καρτέλ της Τιχουάνα, της Νέας Γενιάς του Χαλίσκο και της Σιναλόα μάχονται πλέον μεταξύ τους για την διακινηση στην πόλη της Τιχουάνα και στην περιοχή της Μπάχα Καλιφόρνια.
Ιστορία
Ο Μιγκέλ Άνχελ Φέλιξ Γκαγιάρδο, ο ιδρυτής του Καρτέλ της Γουαδαλαχάρα, συνελήφθει το 1989. Παρά την φυλάκισή του, παρέμεινε ένας από τους μεγαλύτερους διακινητές ναρκωτικών στο Μεξικό, κάνοντας τις δουλειές του μέσω του κινητού τηλεφώνου, μέχρι να μεταφερθεί σε φυλακή υψίστης ασφαλείας. Από κει και έπειτα, η οργάνωσή του διαλύθηκε σε 3 άλλες νέες οργανώσεις. Το Καρτέλ Τιχουάνα με επικεφαλής τους ανιψιούς Αρεγιάνο Φέλιξ, το Καρτέλ Χουάρες, με επικεφαλής τον Αμάντο Καρίγιο Φουέντες και το Καρτέλ Σιναλόα που διευθύνεται από τους πρώην υπολοχαγούς, Έκτορ Λουίζ Πάλμα Σαλαζάρ και Χοακίν Γκουζμάν Λορέα, γνωστός και ως 'Ελ Χαπό. Το καρτέλ της Τιχουάνα, ιστορικά ήταν το πιο αδύναμο από αυτά τα 3 καρτέλ και αποδυναμώθηκε περαιτέρω, τον Αύγουστο του 2006 όταν ο αρχηγός του, Χαβιέρ Αρελάνο Φέλιξ, συνελήφθη από την Ακτοφυλακή των ΗΠΑ σε ένα σκάφος στα ανοιχτά της Μπάχα Καλιφόρνια. Τα στρατεύματα του μεξικανικού στρατού στάλθηκαν στην Τιχουάνα τον Ιανουάριο του 2007 σε μια επιχείρηση για την αποκατάσταση της τάξης στη συνοριακή πόλη και την εκρίζωση διεφθαρμένων αστυνομικών, οι οποίοι ως επί το πλείστον συνεργάζονταν με το καρτέλ της Τιχουάνα. Ως αποτέλεσμα αυτών των προσπαθειών, το καρτέλ της Τιχουάνα δεν είναι σε θέση να προβάλει μεγάλη δύναμη έξω από τη βάση του στην Τιχουάνα. Μεγάλο μέρος της βίας που εμφανίστηκε το 2008 στην Τιχουάνα, ήταν αποτέλεσμα συγκρούσεων εντός του καρτέλ της Τιχουάνα: από τη μία πλευρά, η μεριά υπό την ηγεσία του Teodoro García Simental (γνωστός και ως El Teo) ευνοούσε τις απαγωγές. Η άλλη μεριά, με επικεφαλής τον Luis Fernando Sánchez Arellano (γνωστός και ως El Ingeniero), επικεντρώθηκε κυρίως στη διακίνηση ναρκωτικών. Η 3η μεριά, με επικεφαλής τον Sánchez Arellano απαίτησε τη μείωση των απαγωγών στην Τιχουάνα, αλλά τα αιτήματά του απορρίφθηκαν από τον García Simental, με αποτέλεσμα υψηλά επίπεδα βίας. Ωστόσο, τα περισσότερα από τα θύματα στην Τιχουάνα ήταν επιχειρηματίες.
Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση του Μεξικού απάντησε εφαρμόζοντας την «Επιχείρηση Τιχουάνα», έναν συντονισμό που πραγματοποιείται μεταξύ του μεξικανικού στρατού και των δημοτικών αστυνομικών δυνάμεων στην περιοχή. Οι αρχές των ΗΠΑ υπέθεσαν μέσω του WikiLeaks το 2009 ότι το πρώην αφεντικό της αστυνομίας της Τιχουάνα, Julián Leyzaola, είχε κάνει συμφωνίες με τον Σάντζεζ Αρεγιάνο για να φέρει σχετική ειρήνη στην Τιχουάνα. Με τη σύλληψη του El Teo τον Ιανουάριο του 2010, μεγάλο μέρος της φατρίας του εξαλείφθηκε από την πόλη της Τιχουάνα. Μερικά από τα μέλη της συμμορίας του έφυγαν και ενώθηκαν με το Καρτέλ Σιναλόα. Ωστόσο, πολλές από τις προσπάθειες που έγιναν μεταξύ 2008 και 2010 στην Τιχουάνα δεν θα ήταν δυνατές χωρίς τον συντονισμό των τοπικών αστυνομικών δυνάμεων και του μεξικανικού στρατού –και πιθανώς με μια εκεχειρία καρτέλ– για την καταστολή της βίας. Η σχετική ειρήνη στην πόλη της Τιχουάνα το 2010–2012 προκάλεσε εικασίες για πιθανή συμφωνία μεταξύ του Καρτέλ της Τιχουάνα και του Καρτέλ Σιναλόα για τη διατήρηση της ειρήνης στην περιοχή. Σύμφωνα με τις αρχές του Μεξικού και των ΗΠΑ, το μεγαλύτερο μέρος της Τιχουάνα βρίσκεται κάτω από την κυριαρχία του καρτέλ Σιναλόα, ενώ ο Λουίς Φερνάντο Σάντσεθ Αρελάνο του καρτέλ της Τιχουάνα παραμένει «ο επικεφαλής αυτής της αυτοκρατορίας». Το καρτέλ της Τιχουάνα, ωστόσο, έχει κάτι που δεν έχουν οι αντίπαλοί τους: μια μακροχρόνια οικογένεια με επιχειρηματικές και πολιτικές διασυνδέσεις σε όλη την πόλη. Το InSight Crime πιστεύει ότι αυτό θα μπορούσε να εξηγήσει γιατί το καρτέλ Σιναλόα άφησε τον Σάντζεζ Αρεγιάνο ως πρωταγωνιστή, καθώς μπορεί να είναι πολύ δαπανηρό για τον El Chapo οικονομικά και πολιτικά να κάνει μια τελική ώθηση. Επιπλέον, το καρτέλ της Τιχουάνα χρεώνει διόδια ("piso") στο καρτέλ Σιναλόα για διακίνηση ναρκωτικών στην επικράτειά τους, το οποίο χρησιμεύει ως παράδειγμα της συνεχιζόμενης ηγεμονίας του καρτέλ της Τιχουάνα ως τοπικής ομάδας. Παρά τη σειρά υψηλόβαθμων συλλήψεων που υπέστη το καρτέλ κατά την περίοδο 2011-2012, η ​​ικανότητά του να διατηρεί μια εξαιρετικά συγκεντρωτική εγκληματική υποδομή δείχνει πόσο δύσκολο είναι να ξεριζωθούν καρτέλ που έχουν από καιρό εδραιώσει την παρουσία τους σε μια κοινότητα.
Δραστηριότητες
Το καρτέλ της Τιχουάνα είναι παρόν σε τουλάχιστον 15 μεξικανικές πολιτείες, με σημαντικές περιοχές λειτουργίας στην Τιχουάνα, Μεξικάλι , Τεκάτε και Ενσενάντα στη Μπάχα Καλιφόρνια, σε τμήματα της Σιναλόα και στη Ζακατέκας. Μετά τον θάνατο το 1997 του Amado Carrillo Fuentes του Καρτέλ Χουάρες, το Καρτέλ της Τιχουάνα προσπάθησε να κερδίσει έδαφος στη Σονόρα. Το Καρτέλ της Οαχάκα φέρεται να ένωσε τις δυνάμεις του με το Καρτέλ της Τιχουάνα το 2003.
Δεκατέσσερα μέλη μεξικανικής συμμορίας ναρκωτικών σκοτώθηκαν και άλλοι οκτώ τραυματίστηκαν σε μια μάχη με όπλα στην Τιχουάνα κοντά στα σύνορα των ΗΠΑ το Σάββατο 26 Απριλίου 2008, που ήταν ένας από τους πιο αιματηρούς πυροβολισμούς στον ναρκοπόλεμο μεταξύ του Καρτέλ της Τιχουάνα και του Καρτέλ της Σιναλόα. Την 1η Δεκεμβρίου 2011, ο William R. Sherman, εν ενεργεία ειδικός πράκτορας υπεύθυνος για το γραφείο της Υπηρεσίας Δίωξης Ναρκωτικών στο Σαν Ντιέγκο, ανακοίνωσε ότι το καρτέλ είχε εκμηδενιστεί και ότι το καρτέλ Σιναλόα έλεγχε πλέον μεγάλο αριθμό από τις διαδρομές ναρκωτικών που το καρτέλ της Τιχουάνα είχε κάποτε. Στις 12 Δεκεμβρίου 2011, ο αρχηγός της αστυνομίας της Τιχουάνα, Alberto Capella Ibarra, ανακοίνωσε ότι ο συλληφθείς υπολοχαγός του καρτέλ Φραντσίσκο Σίγιας Ρόχα, ομολόγησε ότι το Καρτέλ της Τιχουάνα και το Καρτέλ Σιναλόα είχαν συνάψει εκεχειρία και ότι το Καρτέλ της Τιχουάνα επιδίωκε να συγχωνευθεί με το Καρτέλ της Σιναλόα. Αφού ο Benjamin Arellano-Felix δήλωσε ένοχος για εκβιασμό και συνωμοσία για ξέπλυμα χρημάτων στις 4 Ιανουαρίου 2012, έγινε δεκτό ότι το Καρτέλ της Τιχουάνα είχε χάσει πολύ την επιρροή του. Αναφέρθηκε επίσης ότι το καρτέλ είχε χάσει την πρώην εστία του στην Τιχουάνα από το Καρτέλ Σιναλόα. Η φυλή των Αρεγιάνο Φέλιξ συνεχίζεται, αν και μειώθηκε μετά τη σύλληψη των ηγετών τους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εγκληματικές οργανώσεις Κατηγορία:Έγκλημα στο Μεξικό
Ταελεφάγκα
Η Ταελεφάγκα (σαμόα: Ta'elefaga) είναι χωριό στο νησί Ουπόλου στη Σαμόα. Βρίσκεται στην ανατολική ακτή του νησιού στην πολιτική επαρχία Βάα-ο-Φονότι. Ο πληθυσμός είναι 184 κάτοικοι (απογραφή 2006).
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις των ΣαμόαΚατηγορία:Βάα-ο-Φονότι
Σκριβωνία (σύζυγος του Οκταβιανού)
Η Σκριβωνία, λατιν.: Scribonia (π. 70 π.Χ. - π. 16 μ.Χ.) ήταν η δεύτερη σύζυγος του Οκταβιανού, του μετέπειτα Ρωμαίου Αυτοκράτορα Αύγουστου και η μητέρα τού μοναδικού παιδιού του, της Ιουλίας της Πρεσβύτερης. Μέσω τής κόρης της αυτής έγινε η πεθερά του Τιβερίου, και η προγιαγιά του Καλιγούλα και της Αγριπίνας της Νεότερης (συζύγου του Κλαυδίου).
Καταγωγή
Η καταγωγή της Σκριβωνίας είναι ασαφής. Είναι γνωστό με βεβαιότητα ότι το όνομα της μητέρας της ήταν η Σεντία, της οποίας οι πρόγονοι ήταν προϊστάμενοι του νομισματοκοπείου. Το όνομα του πατέρας της είναι ένα άλλο ζήτημα: είναι γνωστό ότι ο πατέρας της ήταν ο Λεύκιος Σκριβώνιος Λίβο Ι. Το πιο πιθανό είναι να ταυτίζεται με τον ομώνυμο πραίτωρα του 80 π.Χ. Εάν συμβαίνει αυτό, τότε ήταν η μικρότερη αδελφή του Λεύκιου Σκριβώνιου Λίβο ΙΙ, που ήταν ύπατος το 34 π.Χ., του οποίου η κόρη, μία άλλη Σκριβωνία, παντρεύτηκε τον Σέξτο Πομπήιο. Μία άλλη, λιγότερο συνηθισμένη υπόθεση, είναι ότι ήταν μία δεύτερη κόρη του υπάτου του 34 π.Χ., και όχι η αδελφή του.
Οι δύο πρώτοι γάμοι
Σύμφωνα με τον Σουητώνιο, η Σκριβωνία παντρεύτηκε τρεις φορές. Οι δύο πρώτοι σύζυγοί της ήταν ύπατοι. Το όνομα του πρώτου είναι άγνωστο, αλλά ορισμένοι ερευνητές -συμπεριλαμβανομένων των Μπαρτολομέο Μποργκέζι, Χέρμανν Ντέσαου, Έντμουντ Γκρόαγκ και Ρόουναλντ Σάυμ- πρότειναν ότι ήταν ο Γναίος Κορνήλιος Λέντουλος Μαρκελίνος, ύπατος το 56 π.Χ., λόγω της ύπαρξης επιγραφής που αναφέρεται στους επελεύθερους της Σκριβωνίας και του γιου της Κορνηλίου Μαρκελλίνου μετά το 39 π.Χ. Αυτό δείχνει ότι ίσως είχε έναν γιο από τον πρώτο της γάμο, που ζούσε μαζί της μετά το διαζύγιο της από τον Οκταβιανό. Η Σουητώνιος δεν τον αναφέρει, παραθέτοντας μόνο τα παιδιά της από τον δεύτερο και τον τρίτο γάμο της · αυτό οδήγησε αυτούς τους ερευνητές στο συμπέρασμα, ότι ο νεαρός Κορνήλιος Μαρκελλίνος απεβίωσε νέος. Δεδομένου ότι η Σκριβωνία παντρεύτηκε για δεύτερη φορά, αυτό οδήγησε στην ανάγκη ταυτοποίησης του δεύτερου συζύγου της· από αυτόν είχε την Κορνηλία, σύζυγο του Λεύκιου Αιμίλου Λέπιδου Παύλου αντικαταστάτη υπάτου του 34 π.Χ. Η Κορνηλία απεβίωσε τη χρονιά που ο αδελφός της έγινε ύπατος. Δεδομένου ότι είχε υποτεθεί ότι ο Κορνήλιος Μαρκελλίνος απεβίωσε νέος, έπρεπε να βρεθεί ένας άλλος αδελφός, και έχουν προταθεί διάφοροι υποψήφιοι, πιο πρόσφατα ο Πόπλιος Κορνήλιος Σκίπιο, ύπατος το 16 π.Χ. Αυτό θα παρείχε το έτος που απεβίωσε η νεαρή Κορνηλία. Ωστόσο κανένας πατέρας -που έγινε ύπατος- δεν μπορεί να βρεθεί γι' αυτή την Κορνηλία "Σκίπιο", πράγμα που οδήγησε τον Σάυμ να παρατηρήσει, ότι το πρόβλημα της ταυτοποίησης των συζύγων της Σκριβωνίας "φαίνεται άλυτο".
Ωστόσο, όπως τονίζει ο Τζον Σέιντ, όλα αυτά δείχνουν ότι ο Σουητώνιος δηλώνει σωστά ότι δεν υπήρχαν παιδιά από τον πρώτο της γάμο. Αυτό θα σήμαινε ότι ο Γναίος Κορνήλιος Λέντουλος Μαρκελλίνος ήταν ο δεύτερος σύζυγός της και όχι ο πρώτος. Ο αδελφός της Κορνηλίας δεν ήταν ο ύπατος του 16 π.Χ., αλλά ο Πόπλιος Κορνήλιος Λέντουλος Μαρκελίνος ύπατος το 18 π.Χ.
Τρίτος γάμος με τον Οκταβιανό
Το 40 π.Χ. η Σκριβωνία αναγκάστηκε να χωρίσει τον δεύτερο σύζυγό της και να παντρευτεί τον Οκταβιανό, που με τη σειρά του είχε χωρίσει τη σύζυγό του Κλοδία Πούλχρα. Το κίνητρο του Οκταβιανού να νυμφευτεί τη Σκριβωνία ήταν να ενισχύσει μία πολιτική συμμαχία με τον Σέξτο Πομπήιο, σύζυγο τής ανιψιάς ή τής αδελφής τής Σκριβωνίας. Ο γάμος ήταν σύντομος και δυστυχισμένος: ο Οκταβιανός τη χώρισε την ίδια μέρα που γεννήθηκε η κόρη τους, η Ιουλία η Πρεσβύτερη, το μοναδικό παιδί του. Φέρεται να έγραψε ότι δεν ήταν σε θέση να ανταπεξέλθει στη φιλόνικη, κακότροπη διάθεσή της. Ο Οκταβιανός έκανε 3ο γάμο λίγο μετά, με τη Λιβία. Η ίδια η Σκριβωνία δεν ξαναπαντρεύτηκε και φαίνεται ότι συνέχισε να είναι γνωστή ως η (πρώην) σύζυγος του Αυγούστου.
Το 6 π.Χ. ή το 5 π.Χ., ο Αύγουστος διοργάνωσε έναν γάμο μεταξύ της εγγονής τους, της Ιουλίας της Νεότερης, με τον Λεύκιο Αιμίλιο Παύλο ύπατο το 1, τον γιο της Κορνηλίας και εγγονό της Σκριβωνίας, αποδεικνύοντας την επιθυμία του να διατηρήσει σχέσεις με την οικογένεια της δεύτερης συζύγου του.
Παρά τη φήμη της από ορισμένους σύγχρονους ιστορικούς ως «κουραστικής» και «δύστροπης» με βάση τους λόγους του διαζυγίου του Οκταβιανού, φαίνεται ότι είχε φήμη και κύρος. Το 16 π.Χ., την ίδια χρονιά που ο γιος της ανήλθε στην υπατεία, η κόρη της Κορνηλία απεβίωσε, και έγινε το θέμα ελεγείας του Προπέρτιου, στην οποία αναφέρεται η Σκριβωνία.
"Ούτε σου έκανα κακό, Σκριβωνία, μητέρα, γλυκιά μου καταγωγή: τι θέλεις να αλλάξει μέσα μου, εκτός από τη μοίρα μου; Τα δάκρυα της μητέρας μου και η θλίψη της πόλης με υψώνουν, και τα οστά μου προστατεύονται από τα στεναγμούς του Αυγούστου. Θρηνεί ότι όταν ζούσα, ήμουν πολύτιμη αδελφή της κόρης του και έχουμε δει τα δάκρυα ενός θεού να πέφτουν."
Ο Σουητώνιος σημειώνει επίσης τη σχέση της Σκριβωνίας με τον Αφροδίσιο, σκλάβο και μαθητή του Λούκιου Ορβίλιου Πουπίλου. Αυτός στη συνέχεια αγοράστηκε από τη Σκριβωνία, ενδεχομένως για να εκπαιδεύσει τα παιδιά της ή ακόμη και τον εαυτό της και έπειτα τον απελευθέρωσε. Βάσει αυτού, είναι πιθανό ότι ενίσχυσε και άλλους ως προστάτιδα. Ο Σκριβώνιος Αφροδίσιος είναι γνωστό, ότι έχει γράψει μία -χαμένη πραγματεία- περί ορθογραφίας, σε αντίθεση με τον Βέριο Φλάκο.
Εθελούσια εξορία
Το 2 π.Χ. η Ιουλία, ένεκα μοιχείας και πιθανής προδοσίας, εξορίστηκε στην Πανδατερία. Η Σκριβωνία τη συνόδευσε εθελοντικά στην εξορία. Γύρω στο 4 μ.Χ., επετράπη στην Ιουλία και τη Σκριβωνία να επιστρέψουν στην ηπειρωτική χώρα και μετακόμισαν στο Ρήγιο, όπου ο Αύγουστος παραχώρησε στην Ιουλία περιουσία και ετήσιο εισόδημα. Η Σκριβωνία παρέμεινε πιθανότατα μαζί της, για τα δεκαπέντε χρόνια που η Ιουλία έζησε στην εξορία. Η Ιουλία απεβίωσε το 14 μ.Χ., λίγο μετά το τέλος του πατέρα της. Οι σύγχρονοι ιστορικοί είναι ασαφείς σχετικά με τις συνθήκες του τέλους της: ενώ ο Δίων Κάσσος δηλώνει ότι ο Τιβέριος τη σκότωσε · ο Tάκιτος γράφει, ότι μετά τη δολοφονία του νεότερου γιου της Αγρίππα Πόστουμου έπεσε σε απόγνωση και η υγεία της έφθινε αργά.
Η Σκριβωνία επέζησε της κόρης της και φαίνεται ότι επέστρεψε στο μέγαρο της οικογένειας στη Ρώμη.
Τα τελευταία χρόνια
Η τελευταία γνωστή δραστηριότητα της Σκριβωνίας ήταν περί το 16 μ.Χ., όταν ο ανιψιός της Μάρκος Σκριβώνιος Λίβο Δρούσος συνωμότησε ενάντια στον Τιβέριο. Η Σκριβωνία τον ενθάρρυνε να αντιμετωπίσει τη δίκη και την τιμωρία παρά να αυτοκτονήσει, λέγοντάς του: «Τι χαρά υπάρχει αν κάνεις τη δουλειά κάποιου άλλου (του δήμιου);» Ο Δρούσος όμως δεν την άκουσε και έγινε αυτόχειρας λίγο μετά. Αν και ο Σενέκας αποδοκιμάζει τη συμβουλή της Σκριβωνίας, αναφερόμενη σε αυτήν ως «gravis femina», που σημαίνει "σοβαρή γυναίκα" με παλιομοδίτικο ρωμαϊκό τρόπο, οι σύγχρονοι ιστορικοί την έχουν επαινέσει ως υποδειγματική Ρωμαία προστάτιδα, που είχε την ψυχραιμία να ενισχύει την απορριφθείσα κόρη της Ιουλία και τον αυτοκτονικό ανιψιό της Σκριβώνιο στις τραγικές ατυχίες τους.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα έναν αγνώστου ονόματος ύπατο· δεν απέκτησε απογόνους.
Η Σκριβωνία έκανε μετά δεύτερο γάμο με τον Γναίο Κορνήλιο Λέντουλο Μαρκελίνο ύπατο το 56 π.Χ. (απεβ. π. 49 π.Χ.) και είχε τέκνα:
Έπειτα έκανε τρίτο γάμο με τον Γάιο Ιούλιο Καίσαρα Οκταβιανό Aύγουστο μετέπειτα Αυτοκράτορα και είχε τέκνο:
Μπελλιντσάγκο Νοβαρέζε
Το Μπελλιντσάγκο Νοβαρέζε (ιταλικά: Bellinzago Novarese) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Νοβάρας, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Νοβάρας
Χουά Μουλάν
Η Χουά Μουλάν (Κινέζικα: 花木蘭) είναι θρυλική Κινέζα πολεμίστρια κατά τις περιόδους των Βόρειων και Νότιων δυναστειών (420–589) της κινεζικής ιστορίας. Αρχικά περιγράφεται στη Μπαλάντα της Μουλάν (Κινέζικα: 木蘭辭; pinyin: Mùlán cí). Στην μπαλάντα, η Χουά Μουλάν, μεταμφιεσμένη ως άνδρας, παίρνει τη θέση του ηλικιωμένου πατέρα της στο στρατό. Η Μουλάν αγωνίστηκε για δώδεκα χρόνια και είχε αποκτήσει υψηλή αξία, αλλά αρνήθηκε οποιαδήποτε αμοιβή και αποσύρθηκε στη γενέτειρά της.
Το ιστορικό περιβάλλον της Χουά Μουλάν είναι στο Βόρειο Γουέι (386-536). Πάνω από χίλια χρόνια αργότερα το θεατρικό του Σου Γουέι από τη δυναστεία των Μινγκ την θέτει στο Βόρειο Γουέι, ενώ το Ειδύλλιο Σουί Τανγκ που χρονολογείται από τη δυναστεία των Τσινγκ την θέτει γύρω στην ίδρυση της δυναστείας των Τανγκ δηλαδή γύρω στο 620. Στο 621, ο ιδρυτής της δυναστείας των Τανγκ νίκησε τους Ουάνγκ Σιτσόνγκ και Ντου Τζιαντέ. Ο τελευταίος ήταν πατέρας της Ντόου Σιανιάνγκ, μιας άλλης γυναίκας πολεμίστριας που έγινε η λαοτόνγκ της Μουλάν στο ειδύλλιο Σούι Τανγκ.
Ο κρατήρας Χουά Μουλάν στην Αφροδίτη πήρε το όνομά της.
Ο Χουά Μουλάν απεικονίζεται στο Wu Shuang Pu του Jin Gu Liang (譜 譜, μια λίστα ασύγκριτων ηρώων).
Παραπομπές
Μουλαν
Μαασίνα
Η Μαασίνα είναι χωριό στο νησί Ουπόλου στη Σαμόα. Βρίσκεται στην ανατολική ακτή του νησιού στην πολιτική επαρχία Βάα-ο-Φονότι. Ο πληθυσμός ήταν 131 κάτοικοι στην απογραφή του 2006.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις των ΣαμόαΚατηγορία:Βάα-ο-Φονότι
Ενρί (Βαλ-ντ'Ουάζ)
Το Ενρί (γαλλικά: Ennery) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Βαλ-ντ'Ουάζ, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ανρισιέν (γαλλικά: Annericiens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Βαλ-ντ'Ουάζ
Πωλ Χάρρινγκτον (μουσικός)
Ο Πωλ Μπρέινταν Χάρρινγκτον (γεννημένος στις 8 Μαΐου 1960, Δουβλίνο, Δημοκρατία της Ιρλανδίας) είναι Ιρλανδός μουσικός, ο οποίος με τον Charlie McGettigan κέρδισε το διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision για την Ιρλανδία το 1994.
Το νικητήριο τραγούδι στο διαγωνισμό ήταν το "Rock 'n' Roll Kids". Η μουσική και οι στίχοι για το τραγούδι γράφτηκαν από τον Brendan Graham. Ο Harrington και ο McGettigan ήταν η πρώτη ομάδα στην ιστορία της Eurovision που έχει απονεμηθεί πάνω από 200 πόντους (226), και η νίκη τους ήταν η τρίτη συνεχόμενη για την Ιρλανδία, που αντιπροσωπεύει το πρώτο hat trick που έχει επιτευχθεί από οποιοδήποτε έθνος. Ο Harrington επέστρεψε στην Eurovision το 1998, υποστηρίζοντας την Dawn Martin, όταν έκανε το "Is Always Over Now" στο διαγωνισμό στο Μπέρμιγχαμ. Δεν ονομάστηκε στο διαγωνισμό ως ένας από τους καλλιτέχνες.
Επιαί-λε-Λουβρ
Το Επιαί-λε-Λουβρ (γαλλικά: Épiais-lès-Louvres) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Βαλ-ντ'Ουάζ, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Πωλ Χάρρινγκτον (μουσικός)
Το 1991, ο Harrington κυκλοφόρησε ένα άλμπουμ με τίτλο What I Say Say που περιλαμβάνει δώδεκα κομμάτια, από τα οποία έγραψε ή συν-έγραψε πέντε. Το άλμπουμ κυκλοφόρησε στην ετικέτα Eaton Records. Ο Harrington ερμήνευσε ως τραγουδιστής στην παραγωγή του Michael Flatley Celtic Tiger και εμφανίζεται στον ιρλανδικό ραδιοφωνικό σταθμό [Newstalk] και ενίοτε στο ιρλανδικό τηλεοπτικό δίκτυο Raidió Teilifís Éireann.
Επιαί-λε-Λουβρ
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Επιαιζουά ή Επιαιζιέν (γαλλικά: Épiaisois ή Épiaisiens).
Πωλ Χάρρινγκτον (μουσικός)
Τον Μάιο του 2008, ο Harrington κυκλοφόρησε μια συλλογή, μια συλλογή 18 κομματιών των αγαπημένων ηχογραφήσεων του Paul. Περιελάμβανε μια νέα έκδοση αν "Τι θα έλεγα" που έκανε το ντεμπούτο του στο "Late Late Show" της RTÉ. Περιελάμβανε επίσης μια ηχογράφηση του Harold Melvin και της Blue Wake "Wake Up Everybody", η οποία προοριζόταν να κυκλοφορήσει ως ενιαία έκδοση τον Οκτώβριο του 2008.
Το 2009, ενώθηκε με τους αδελφούς του ως "Οι αδελφοί Harrington" για να καταγράψει Molly Malone με την επίσημη ομάδα υποστηρικτών Leinster και το τραγούδι έγινε ο επίσημος ύμνος για την ομάδα Legster Rugby. Το τραγούδι Molly Malone εισήλθε στα ιρλανδικά διαγράμματα το 2009 και ήταν ο νούμερο ένα στα download charts. Οι αδελφοί του Harrington παρουσίασαν τη Molly Malone ζωντανά στο The RDS Dublin λίγο πριν ο Leinster έπαιξε το Εδιμβούργο στο Κύπελλο Heiniken. Τον Ιούνιο του 2009, ο Harrington παντρεύτηκε τον Karol Sadlier.
Το Μάρτιο του 2010 ο Paul κυκλοφόρησε το άλμπουμ του "Songs" το οποίο περιέχει νέες ηχογραφήσεις τραγουδιών από τους αγαπημένους τραγουδοποιούς του. Το άλμπουμ περιλαμβάνει εκδόσεις "Just The Way You Are" του Billy Joel, "Easy" του Lionel Richie και "The Island" του Paul Brady. Το άλμπουμ έγινε από τον Chris O 'Brien και τον Graham Murphy και κυκλοφόρησε στο Stereolex Records.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιρλανδοί μουσικοί Κατηγορία:Νικητές Διαγωνισμού Τραγουδιού Eurovision
Αγία Σωτήρα Μεσσήνης
Η Αγία Σωτήρα Πεταλιδίου είναι χωριό του Δήμου Μεσσήνης, ανήκει στην Περιφερειακή Ενότητα Μεσσηνίας και έχει 116 κατοίκους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011.
Πληροφορίες
Η Αγία Σωτήρα ανήκει στην Κοινότητα Πανιπερίου, υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Πεταλιδίου και βρίσκεται σε υψόμετρο 150 μέτρων. Οι κάτοικοι ασχολούνται με την αγροτική καλλιέργεια ελιών και συκιών. Απέχει 29 χιλιόμετρα από την Καλαμάτα.
Κάστρο του Πέρα
Κοντά στην Αγία Σωτήρα, στον παλαιό οικισμό Πέρα, βρίσκεται το Κάστρο του Πέρα. Λέγεται αλλιώς και Κάστρο Πεταλιδίου, ή Κάστρο Πανυπερίου, ή Κάστρο Λεόνε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Επαρχία Πυλίας Κατηγορία:Δήμος Μεσσήνης
Ανγκέν-λε-Μπαιν
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Βαλ-ντ'Ουάζ
Καρτέλ Κάλι
Το Καρτέλ Κάλι (ισπανικά: Cartel de Cali) ήταν ένα καρτέλ ναρκωτικών με έδρα τη νότια Κολομβία, γύρω από την πόλη Κάλ ι και το τμήμα Valle del Cauca. Ιδρυτές του ήταν οι Gilberto Rodríguez Orejuela ,Chepe Santacruz  και Miguel Rodríguez Orejuela.Αξίζει να σημειωθεί, ότι για αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα το καρτέλ του Κάλι δρούσε  παράλληλα και ενίοτε συνεργαζόταν τόσο με το καρτέλ του Μεντεγίν του Εσκομπάρ όσο και με τα μεξικανικά καρτέλ. Το καρτελ εγινε αυτονομο από τον Πάμπλο Εσκομπάρ και τους συνεργάτες του στο Μεντεγίν το 1987, όταν ο Χέλμερ «Πάτσο» Ερέρα εντάχθηκε σε ένα εκτελεστικό συμβούλιο τεσσάρων ατόμων που διοικούσε το καρτέλ.[2] Στο αποκορύφωμα της βασιλείας του Καρτέλ του Κάλι από το 1993-1995, αναφέρθηκε ότι είχαν τον έλεγχο πάνω από το 80% της παγκόσμιας αγοράς κοκαΐνης και λέγεται ότι ήταν άμεσα υπεύθυνοι για την ανάπτυξη της αγοράς κοκαΐνης στην Ευρώπη, ελέγχοντας το 80% της αγορά και εκεί.[3] Στα μέσα της δεκαετίας του 1990, η διεθνής αυτοκρατορία διακίνησης ναρκωτικών του Καρτέλ του Κάλι ήταν μια εγκληματική επιχείρηση 7 δισεκατομμυρίων δολαρίων ετησίως.
Ιστορία
Το Καρτέλ Κάλι δημιουργήθηκε από τους αδελφούς Rodriguez Orejuela και τον Santacruz, όλοι προερχόμενοι από υψηλότερο κοινωνικό υπόβαθρο σε σχέση με τους περισσότερους διακινητές της εποχής. Η αναγνώριση αυτού του κοινωνικού υπόβαθρου εμφανίστηκε στο ψευδώνυμο της ομάδας ως "Los Caballeros de Cali" ("Κύριοι του Κάλι"). Η ομάδα αρχικά συγκεντρώθηκε ως ένα κύκλωμα απαγωγέων γνωστό ως "Las Chemas", του οποίου ηγήθηκε ο Luis Fernando Tamayo García. Οι Las Chemas ενεπλάκησαν σε πολλές απαγωγές, συμπεριλαμβανομένων των δύο Ελβετών πολιτών: ενός διπλωμάτη, του Herman Buff, και ενός μαθητή, του Zack "Jazz Milis" Martin. Οι απαγωγείς φέρεται να έφεραν στην συμμορία περίπου 700.000 δολάρια ως λύτρα. Η ομάδα ενεπλάκη αρχικά στη διακίνηση μαριχουάνας. Λόγω του χαμηλού ποσοστού κέρδους του προϊόντος και των μεγάλων ποσών που απαιτούνται για τη διακίνηση για την κάλυψη πόρων, η νεοσύστατη ομάδα αποφάσισε να στρέψει το ενδιαφέρον της σε ένα πιο προσοδοφόρο ναρκωτικό, την κοκαΐνη. Στις αρχές της δεκαετίας του 1970, το καρτέλ έστειλε τον Hélmer Herrera στην πόλη της Νέας Υόρκης για να δημιουργήσει ένα κέντρο διανομής, σε μια εποχή που η Υπηρεσία Καταπολέμησης Ναρκωτικών των Ηνωμένων Πολιτειών (DEA) θεωρούσε την κοκαΐνη λιγότερο σημαντική από την ηρωίνη. Η ηγεσία του Καρτέλ του Κάλι αποτελούνταν από τους Gilberto Rodríguez Orejuela, Miguel Rodríguez Orejuela , José Santacruz Londoño και Hélmer Herrera. Μερικοί κορυφαίοι συνεργάτες ήταν ο Victor Patiño Fomeque, ο Henry Loaiza Ceballos , το πρώην μέλος του αντάρτικου José Fedor Rey και ο Phanor Arizabaleta-Arzayus.
Σαλίμου
Το Σαλίμου είναι ένα μικρό χωριό στο νησί Ουπόλου στη Σαμόα. Βρίσκεται στη ανατολική ακτή του νησιού στην πολιτική επαρχία Βάα-ο-Φονότι. Ο πληθυσμός είναι 63 κάτοικοι (απογραφή 2006).
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις των ΣαμόαΚατηγορία:Βάα-ο-Φονότι
Φιόντορ του Κιέβου
O Φιόντορ, λιθουανικά Teodoras (14ος αι.) από τον Οίκο των Γκεντιμινιδών ήταν πρίγκιπας τού Κιέβου.
Βιογραφία
Ήταν γιος τού Μπουτβύντας. Αδέλφια του ήταν οι Βυτένις, Γκεντιμίνας, Μαργκίρις και Βαΐνιους. Λίγα γνωρίζουμε για τη ζωή του.
Ο Γκεντιμίνας στις αρχές της δεκαετίας τού 1320 νίκησε στη μάχη τού Ίρπεν ποταμού, έναντι τού Στανισλάβ του Κιέβου και κατέλαβε την πόλη. Οι Τάταροι, που επίσης διεκδικούσαν την πόλη, έκαναν αντίποινα το 1324-25. Τα Λιθουανικά Χρονικά αναφέρουν, ότι ο Γκεντιμίνας εγκατέστησε υπεύθυνο τον Αλγκιμάντας, γιο τού Μινντάουτας από τον Οίκο των Ολσχάνσκι. Ορισμένοι ισχυρίστηκαν, ότι το Αλγκιμάντας είναι παγανιστικό όνομα τού Φιόντορ, αλλά αυτό αναιρείται, από το ότι ο Αλγκιμάντας βαπτίστηκε Μιχαήλ.
Το 1331 ο Βασίλι Καλίκα, που μόλις είχε χειροτονηθεί αρχιεπίσκοπος τού Νόβγκοροντ, ταξίδευσε από το Βολοντυμύρ-Βολύνσκυι στο Μεγάλο Νόβγκοροντ. Καθ' οδόν τον σταμάτησε ο Φιόντορ δούκας τού Κιέβου -που είχε αναλάβει την είσπραξη των φόρων από τους Τατάρους- με 50 άνδρες. Αυτή η αναφορά οδηγεί τους ιστορικούς, στο ότι ο Λιθουανός ηγεμόνας τού Κιέβου έπρεπε να πληρώνει φόρο υποτέλειας στους Τατάρους. Το 1362 στη μάχη των Γαλάζιων Νερών οι Λιθουανοί απέκτησαν πλήρη έλεγχο της πόλης. Κατά το Χρονικό Γκουστυνσκάγια, μετά τη μάχη, ο Φιοντόρ αντικαταστάθηκε ως δούκας τού Κιέβου από τον μικρανιψιό του Βλαντίμιρ, γιο τού Αλγκίρντας (γιού τού Γκεντιμίνας).
Μπιαντράτε
Το Μπιαντράτε (ιταλικά: Biandrate) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Νοβάρας, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Νοβάρας
Φιόντορ του Κιέβου
Βιογραφία
Για πολύ καιρό οι λόγιοι υπέθεταν, ότι ο Φιόντορ είχε καταγωγή από τους Ρουρικίδες και ήταν απόγονος τού Ολέγκ Α΄ πρίγκιπα τού Τσέρνιγοβ, λόγω τού Χριστιανικού ονόματος. Ωστόσο το 1916 ο Ρώσος ιστορικός Μιχαήλ Πρίσελκοβ εξέδωσε τον Κατάλογο ιδιοκτησιών τού Θεογνώστου μητροπολίτη της Μόσχας. Το αρχικό έργο, που συντάχθηκε το 1331, αναφέρει δύο αργυρά κύπελλα, τα οποία δόθηκαν στον Θεόγνωστο από τον Φιοντόρ, αδελφό τού Γκεντιμίνας· οι ιστορικοί της εποχής μας συμφωνούν, ότι ο Φιόντορ από τον Κατάλογο είναι ο Φιόντορ δούκας τού Κιέβου. Δεν έχουμε άλλες ενδείξεις για την οικογένειά του.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Γιαγκελλόνων
Κοινότητα Φραντζεσκιανών Μετοχίων
Η Κοινότητα Φραντζεσκιανών Μετοχίων είναι κοινότητα του Δήμου Ρεθύμνης στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1928 με το ΦΕΚ 60Α - 18/04/1928 με την απόσπαση του οικισμού Φραντζεσκιανά Μετόχια από την τότε κοινότητα Γωνιάς και τον ορισμό του ως έδρα της. Περιλαμβάνοντας μόνον την έδρα της έχει 250 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Ρεθύμνης
Δάσος του Ράντη
μικρογραφία|Νοτιοδυτική άποψη του Δάσους. μικρογραφία|Άριοι, Δάσος Ράντη. μικρογραφία|Φωλιά πουλιών σε Άριο, Δάσος Ράντη. Το Δάσος του Ράντη, επίσης γνωστό ως Δάσος της Γαίας ή Δάσος των Κήπων, είναι δάσος στο νησί της Ικαρίας, στην Ελλάδα.
Απαρτιζόμενο, κατά κύριο λόγο, από υπεραιωνόβια δέντρα, αποτελεί οικοσύστημα ιδιαίτερης βοτανικής, οικολογικής, κοινωνικής, αισθητικής και ιστορικής αξίας. Η ιδιαιτερότητα του, συνίσταται στο γεγονός ότι αντιπροσωπεύει ένα οικοσύστημα που συναντάται σπάνια, τόσο στην νησιωτική επιφάνεια του Αιγαίου πελάγους, όσο και στην ευρύτερη λεκάνη της ανατολικής Μεσογείου. μικρογραφία|Άντρακλα, Δάσος Ράντη.
Περιγραφή
Το δάσος βρίσκεται στο κεντρικό, μεσαίο τμήμα του νησιού, το επονομαζόμενο «Μεσσαριά». Σύμφωνα με έντυπη έκδοση της νομαρχιακής αυτοδιοίκησης Σάμου η έκταση του είναι περίπου 16.000 στρέμματα, σχεδόν το 3% της συνολικής επιφάνειας του νησιού. Εκτείνεται σε υψόμετρο 200-800 μέτρων, με απόσταση περίπου δέκα χιλιομέτρων από το λιμάνι του Ευδήλου και τριάντα χιλιομέτρων από τον Άγιο Κήρυκο, την πρωτεύουσα του νησιού. Βορειοδυτικά του δάσους και σε απόσταση περίπου πέντε χιλιομέτρων, βρίσκεται ο οικισμός Φραντάτο, ενώ ανατολικά και πολύ κοντά του βρίσκονται οι οικισμοίː Στελί, Δάφνη, Κοσοίκια, και Πετροπούλι. Τα ανατολικά όρια του δάσους φτάνουν μέχρι τη δυτική πλευρά του όρους Αθέρα, του κεντρικού ορεινού όγκου της Ικαρίας, περιοχής ενταγμένης στις προστατευόμενες περιοχές του δικτύου NATURA 2000.