cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ρέικσμουζεουμ
To Κρατικό Μουσείο (ολλανδικά: Rijksmuseum, ) είναι εθνικό μουσείο της Ολλανδίας. Βρίσκεται στην πρωτεύουσα της χώρας, Άμστερνταμ, στην Πλατεία (του) Μουσείου (Het Museumplein). Είναι αφιερωμένο στις τέχνες και την ιστορία. Είναι φημισμένο για τη μεγάλη συλλογή πινάκων από την ολλανδική χρυσή εποχή στη ζωγραφική (17ος αι.), που περιλαμβάνει μερικά από τα πιο γνωστά έργα ολλανδικής ζωγραφικής δημιουργών όπως ο Ρέμπραντ, ο Γιαν Στέιν, ο Βέρμεερ, καθώς και την εκτεταμένη του συλλογή ασιατικής τέχνης. Το μουσείο διαθέτει γύρω στο ένα εκατομμύριο αντικείμενα στη συλλογή του, δέχεται δε περίπου ισάριθμους επισκέπτες το χρόνο. Η είσοδος στο Μουσείο κοστίζει 17,50 € το άτομο (Νοέμβριος 2015).
Ίδρυση
Το μουσείο ιδρύθηκε στα 1800 στη Χάγη προκειμένου να στεγάσει τις συλλογές των Ολλανδών κυβερνητών (stadhouder), ακολουθώντας το παράδειγμα της Γαλλίας. Εκείνη την εποχή ήταν γνωστό σαν Εθνική Πινακοθήκη (στα ολλανδικά Nationale Kunst-Gallerij). Στα 1808 το μουσείο μεταφέρθηκε στο Άμστερνταμ, κατ' εντολήν του βασιλιά Λουδοβίκου Βοναπάρτη, αδελφού του Ναπολέοντα. Οι πίνακες των οποίων ήταν ιδιοκτήτης η πόλη, όπως η Νυχτερινή Περίπολος του Ρέμπραντ που είχε φιλοτεχνηθεί για το Δημαρχείο του Άμστερνταμ, έγιναν μερος της συλλογής του μουσείου.
Κτίριο Κάιπερς
thumb|Η πρόσθια όψη του Ρέικσμουζέουμ, γύρω στο 1895|296x296εσ Το 1863 έγινε αρχιτεκτονικός διαγωνισμός προκειμένου να σχεδιαστεί ένα νέο κτίριο για το Ρέικσμουζέουμ. Μεταξύ άλλων συμμετείχε και ο μετέπειτα γνωστός αρχιτέκτονας Πιέρ Κάιπερς και το σχέδιό του κατέκτησε τη δεύτερη θέση, όμως τελικά καμία από τις συμμετοχές δεν θεωρήθηκε ικανοποιητική. Το 1876 έγινε νέος διαγωνισμός και αυτή τη φορά ο Κάιπερς κέρδισε. Το σχέδιο ήταν ένας συνδυασμός γοτθικής αρχιτεκτονικής και αναγεννησιακών στοιχείων. Το αποτέλεσμα είναι παρόμοιο με το Δημαρχείο του Παρισιού, σε "Γαλλικό Νεο-Αναγεννησιακό" στυλ. Όμως στο Ρέικσμουζεουμ τα γοτθικά στοιχεία φαίνονται να υπερισχύουν των αναγεννησιακών και το κτίριο, παρά τους αγγλικού στυλ Αναγεννησιακούς γωνιόλιθους και τις γαλλικού στυλ σκεπές τύπου σατώ (δηλ. των γαλλικών πύργων), θεωρείται συνήθως γοτθικό.
Η κατασκευή ξεκίνησε στις 1 Οκτωβρίου 1876. Για την πλούσια διακόσμηση του εξωτερικού αλλά και του εσωτερικού του κτιρίου, που θα ήταν αφιερωμένη στην ιστορία της Ολλανδικής τέχνης και περιελάμβανε γλυπτά, κεραμικά ταμπλώ, βιτρώ και ζωγραφική, έγινε ξεχωριστός διαγωνισμός. Το νέο κτίριο άνοιξε τις πόρτες του στις 13 Ιουλίου 1885.
Η μπροστινή όψη του κτιρίου βλέπει στη λεωφόρο Stadhouderskade και το παρακείμενο κανάλι, η άλλη του πλευρά όμως δεσπόζει στην Πλατεία των Μουσείων, απέναντι από το Μουσείο Βαν Γκογκ, το Δημοτικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης και την Αίθουσα Συναυλιών του Άμστερνταμ.
Προσθήκες και ανακαινίσεις
Το 1890 προστέθηκε ένα κτίριο κατασκευασμένο από τμήματα κατεδαφισμένων κτιρίων, αντιπροσωπευτικών της ιστορίας της αρχιτεκτονικής του Άμστερνταμ, που σήμερα είναι γνωστό σαν Νότια Πτέρυγα ή Πτέρυγα Φίλιπς. Το 1906 η αίθουσα της "Νυχτερινής Περιπόλου" ξαναχτίστηκε. Κατά τις δεκαετίες του 1950 και 1960 έγιναν αλλαγές στη διακόσμηση, και οι περισσότερες έγχρωμες διακοσμήσεις των τοίχων καλύφθηκαν με μπογιά. Επίσης τη δεκαετία του 1960 οι δυο αυλές του κτιρίου μετασκευάστηκαν σε επιπλέον εκθεσιακούς ορόφους και αίθουσες. Μικρότερες ανακαινίσεις και επισκευές έγιναν το 1984, 1995-96 και 2000.
Το "Νέο" Ρέικσμουζέουμ
Από το 2003 έως το 2013 το Ρέικσμουζέουμ αποκαταστάθηκε και ανακαινίστηκε σύμφωνα με σχέδια των Ισπανών αρχιτεκτόνων Αντόνιο Κρουζ και Αντόνιο Ορτίζ. Πολλές από τις παλιές διακοσμήσεις του εσωτερικού, καθώς και οι αυλές, αποκαταστάθηκαν. Οι εργασίες υπολογίζεται ότι κόστισαν συνολικά 322 εκατομμύρια ευρώ. Μετά την ανακαίνιση στο μουσείο εκτίθενται αντικείμενα της τέχνης και του πολιτισμού της Ολλανδίας που χρονολογούνται από το 1100 έως το 2000.
Για τους σκοπούς των εργασιών το μεγαλύτερο μέρος του μουσείου είχε κλείσει για το κοινό από τον Δεκέμβριο του 2003. Κατά τη διάρκεια της ανακαίνισης μόνο τετρακόσια από τα πιο γνωστά από τα έργα της συλλογής του μουσείου ήταν προσβάσιμα από το κοινό, σε μια έκθεση με τίτλο Τα Αριστουργήματα, στην Πτέρυγα Φίλιπς που ανακαινίστηκε νωρίτερα, το 1996.
Αν και η ανακαίνιση αρχικά ήταν προγραμματισμένη να διαρκέσει λίγα μόνο χρόνια, λόγω διάφορων καθυστερήσεων η διάρκειά της παρατάθηκε σε περίπου μια δεκαετία: τον Φεβρουάριο του 2008 ανακοινώθηκε ότι θα ολοκληρωθεί το πρώτο μισό του 2013. Οι εργασίες τελείωσαν στις 16 Ιουλίου του 2012, και το μουσείο άνοιξε ξανά στις 13 Απριλίου του 2013, ενώ τα εγκαίνια έκανε η τότε βασίλισσα Βεατρίκη. Δυο εβδομάδες πριν, τα κύρια εκθέματα μετακινήθηκαν από την Πτέρυγα Φίλιπς στο κυρίως κτίριο. Ο πίνακας του Ρέμπραντ Νυχτερινή Περίπολος είναι το μόνο από τα εκθέματα που επέστρεψε στην αρχική του θέση, στη δική της αίθουσα στο κέντρο του κτιρίου.
Συλλογή
thumb|[[Η Γαλατού του Γιοχάνες Βερμέερ (1658–1660)|270x270εσ]] Η συλλογή του μουσείου το 2011 αριθμούσε περίπου ένα εκατομμύριο αντικείμενα. Είναι χωρισμένη σε τρεις μικρότερες συλλογές: Συλλογή Τέχνης (έργα ζωγραφικής, γλυπτικής, εφαρμοσμένων τεχνών και ασιατικής τέχνης), Συλλογή Ιστορίας (τέχνεργα και έργα τέχνης, ένδυση, όπλα, φωτογραφίες) και Συλλογή Σχεδίων, Τυπογραφίας και Φωτογραφιών (χαρακτική, τυπογραφία, εικονογραφία, πορτρέτα).
Αθλητική Ένωση Τρούλλων
Η Αθλητική Ένωση Τρούλλων είναι κυπριακή ποδοσφαιρική ομάδα από τους Τρούλλους της επαρχίας Λάρνακας. Χρώματα της ομάδας είναι το λευκό, το μπλέ και το πράσινο και έδρα το κοινοτικό στάδιο Τρούλλων. thumb|120px|Το έμβλημα της Ορόκλινη-Τρούλλοι FC 2020
Ρέικσμουζεουμ
Συλλογή
Ανάμεσα στα εκθέματα βρίσκονται επίσης η πρύμνη του πλοίου HMS Royal Charles, λάφυρο από την επιδρομή στο Μέντγουεϊ κατά τον δεύτερο Αγγλο-Ολλανδικό πόλεμο καθώς και ο δίσκος του Χάρτογκ, παλαιότερο τεκμήριο της άφιξης Ευρωπαίων στα παράλια της Αυστραλίας.
Συλλογή Τέχνης
Η Συλλογή Τέχνης είναι αναμφίβολα η γνωστότερη του μουσείου. Περιλαμβάνει έργα μερικών από τους σημαντικότερους ζωγράφους του 17ου αιώνα, Χρυσής Εποχής της Ολλανδίας. Περίοπτη θέση ανάμεσα σε αυτά κατέχουν έργα του Ρέμπραντ (Νυχτερινή Περίπολος, Οι σύνδικοι της συντεχνίας των υφασματεμπόρων, Η Εβραία Νύφη, Αυτοπροσωπογραφία ως Απόστολος Παύλος) αλλά και των μαθητών του. Φιλοξενούνται επίσης έργα των Γιοχάνες Βερμέερ (Η Γαλατού, Το Δρομάκι), Φρανς Χαλς, Γιαν Στέιν, Γιάκομπ φαν Ράουσντελ, Χέντρικ Άφερκαμπ κ.α.
Αθλητική Ένωση Τρούλλων
Ιστορία
Η Αθλητική Ένωση Τρούλλων ιδρύθηκε τον Ιούνιο του 2020 από την ενοποίηση του Διγενή Βορόκλινης και της ομάδας Τρούλλοι FC 2015 και αρχικά είχε την ονομασία Ορόκλινη-Τρούλλοι FC 2020. Συμμετείχε στο πρωτάθλημα Γ΄ κατηγορίας 2020-21 στο οποίο κατέλαβε την 13η θέση και υποβιβάστηκε στην Επίλεκτη κατηγορία ΣΤΟΚ. Το 2021 μετονομάστηκε σε Αθλητική Ένωση Τρούλλων.
Ρέικσμουζεουμ
Βιβλιοθήκη
Η Ερευνητική Βιβλιοθήκη του Ρέικσμουζεουμ είναι η μεγαλύτερη δημόσια επιστημονική βιβλιοθήκη τέχνης στην Ολλανδία. Ιδρύθηκε το 1885 και σήμερα διαθέτει πάνω από 350.000 τίτλους. Το αναγνωστήριό της είναι ανοιχτό στο κοινό κατόπιν δωρεάν εγγραφής, και διατηρεί στο Διαδίκτυο κατάλογο με 200.000 από τους τίτλους της. Λειτουργεί σε δικό της κτίριο, λίγο νοτιότερα από την Πλατεία (του) Μουσείου.
Αθλητική Ένωση Τρούλλων
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Επαρχίας Λάρνακας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 2020 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Κύπρου (ανδρών)
Γιάννα Περσάκη
Η Γιάννα Περσάκη (5 Ιουνίου 1921 - 20 Ιανουαρίου 2008) ήταν Ελληνίδα ζωγράφος αφηρημένης τέχνης και σύντροφος του ποιητή Μίλτου Σαχτούρη.
Γεννήθηκε στις 5 Ιουνίου του 1921. Σε ηλικία 8 ετών παρακολουθεί τα πρώτα της μαθήματα ζωγραφικής από τη ζωγράφο Ελευθερία Σταθοπούλου και αργότερα από τους Φάνη Γαλανό και Δημήτρη Δαβή. Το 1943 παντρεύεται τον γλύπτη Κώστα Κουλεντιανό. Ο γάμος δεν θα κρατήσει παρά μονάχα τρία χρόνια. Το 1945 συμμετέχει στην πρώτη της ομαδική έκθεση, όπου και την ξεχωρίζει ο ζωγράφος Κωνσταντίνος Παρθένης, με τον οποίον αναπτύσσουν μια σχέση αμοιβαίου θαυμασμού. Το 1946 φεύγει για το Παρίσι, και συνεχίζει εκεί τις σπουδές της δίπλα στον Fernand Léger.
Το 1949 παίρνει υποτροφία από τη Γαλλία για να φοιτήσει στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών νωπογραφία στο εργαστήρι του Ducos de la Haye. Παράλληλα παρακολούθησε μαθήματα ζωγραφικής, σχεδίου και κεραμικής και έκανε μαθήματα στα εργαστήρια των André Lhote και Jean Souverbie, καθώς και στην Ακαδημία Grande Chaumière.
Το 1955 επιστρέφει στην Ελλάδα για οικογενειακούς λόγους. Δύο χρόνια αργότερα και μέχρι το 1982 αναλαμβάνει τη διεύθυνση της Χ.Ε.Ν. όπου διδάσκει σχέδιο, ζωγραφική και κεραμική. Την ίδια χρονιά γνωρίζει τον ποιητή Μίλτο Σαχτούρη. Εννιά χρόνια αργότερα γίνονται ζευγάρι αλλά δεν θα παντρευτούν ποτέ, ούτε καν θα συγκατοικήσουν. Το 1971 της αφιερώνει την ποιητική συλλογή του Το σκεύος. Η Περσάκη απεβίωσε στις 20 Ιανουαρίου του 2008.
Δυο χαρακτηριστικά έργα της κοσμούν κτίρια της Αθήνας επί των οδών Μαυρομματαίων 5 και Αμερικής 11. Ένα από τα έργα της στη Συλλογή Καγκελάρη εκτέθηκε στην Δημοτική Πινακοθήκη Ψυχικού (2008-2009), στο πλαίσιο της έκθεσης "Σύγχρονη Ελληνική Ζωγραφική: Συλλογή Καγκελάρη".
Ενδεικτική βιβλιογραφία
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι Κατηγορία:Ελληνίδες ζωγράφοι
Ψευδάς
Ο Ψευδάς είναι κοινότητα της επαρχίας Λάρνακας στην Κύπρο.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Ζαν Πολ Μαρά
thumb|Ο Ζαν Πολ Μαρά. Ο Ζαν Πολ Μαρά (Jean-Paul Marat, 24 Μαΐου 1743 - 13 Ιουλίου 1793) ήταν Γάλλος πολιτικός και αρθρογράφος επαναστατικής εφημερίδας, από τις σημαντικότερες μορφές της Γαλλικής Επανάστασης.
Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στο Μπουντρύ (Boudry) του Νεσατέλ (Neuchâtel) της Ελβετίας. Καταγόταν από πλούσια οικογένεια. Σπούδασε ιατρική στα πανεπιστήμια του Μπορντό και του Παρισιού. Ως γιατρός ήταν αποτυχημένος και φτωχός, καταλήγοντας μάλιστα σε κάποια φάση της ζωής του να βρίσκει καταφύγιο στους υπονόμους του Παρισιού, όπου απέκτησε μία δερματοπάθεια που τον υποχρέωνε αργότερα σε πολύωρα λουτρά. Επηρεασμένος από τις ιδέες των Γάλλων διαφωτιστών, στράφηκε από τα νεανικά του χρόνια στη μελέτη και στην έρευνα των κοινωνικοπολιτικών προβλημάτων της εποχής του. Πρώτος καρπός των ερευνών του ήταν δύο μελέτες με τους τίτλους: Φιλοσοφικό δοκίμιο για τον άνθρωπο και Αλυσίδες της δουλείας, τις οποίες δημοσίευσε σε ηλικία 30 ετών.
Πολιτικός
Ήταν μέλος της περίφημης «Λέσχης των Κορδελιέρων» και αναγκάστηκε πολλές φορές να διακόψει την έκδοση της εφημερίδας του και να καταφύγει στο εξωτερικό (στην Αγγλία) για να αποφύγει τη σύλληψη. Ήταν αδιάλλακτος αντίπαλος του μοναρχικού καθεστώτος και συνέβαλε με την αρθρογραφία του στην καταδίκη και εκτέλεση του βασιλιά Λουδοβίκου ΙΣΤ΄, το 1793. Ο Μαρά αναδείχτηκε σε ηγετική μορφή της «Επιτροπής για Επαγρύπνηση της Κομμούνας».
Ακραία συμπεριφορά και θάνατος
right|thumb|200px|Η δολοφονία του Μαρά. Πίνακας του [[Ζακ-Λουί Νταβίντ]] Παρόλο που απολάμβανε της αγάπης του λαού, ως πολιτικός σύντομα κατέληξε σε ακρότητες. Υποστήριζε τη βία ως μέσο για την εξουδετέρωση των συνωμοσιών εναντίον της Επανάστασης και διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στις «Σφαγές του Σεπτέμβρη». Ως πρόεδρος της «Λέσχης των Ιακωβίνων» απομάκρυνε το Στρατηγό Ντυμουριέ από την ηγεσία των επαναστατικών στρατευμάτων. Συνέβαλε επίσης στην ανατροπή των Γιρονδίνων από την εξουσία (1793).
Ένα μήνα αργότερα και ενώ βρισκόταν στο απόγειο της δόξας του, στις 13 Ιουλίου 1793, δολοφονήθηκε από τη νεαρή Σαρλότ Κορντέ. Η Κορντέ τον δολοφόνησε με μαχαίρι στο λουτρό του, όπου ο Μαρά περνούσε πολλές ώρες λόγω της δερματοπάθειάς του. Μετά το θάνατό του, τιμήθηκε ως ήρωας και μάρτυρας, λίγους μήνες όμως μετά, ο γαλλικός λαός τον χαρακτήρισε τέρας και αποκατέστησε τη δολοφόνο του, η οποία είχε εκτελεστεί στη λαιμητόμο, λίγο μετά την πράξη της.
Έγινε μαζί με τον Πολ Τουρνεσόλ (γιο του πρώην υπουργού οικονομιών κόμη Ταβερβάλ που άλλαζε το επίθετο του για να μην τον καρατομήσουν) επίσης υπεύθυνος για την σε βάρος συκοφαντική δυσφήμιση και θανάτου του διάσημου Γάλλου χημικού Αντουάν Λωράν Λαβουαζιέ (πατερά της σύγχρονης χημείας) που τον μισούσαν θανάσιμα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι επαναστάτες
Ζβινίτσα
Ο Ζβινίτσα (βουλγαρ.: Звиница), ο Ζβηνίτζης των Ελληνικών πηγών, που έζησε τον 9ο αι., ήταν ένας Βούλγαρος ευγενής από τον Οίκο του Κρούμου.
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ομουρτάγ, χάνου των Βουλγάρων, γιου του Κρούμου. Η μητέρα του μας είναι άγνωστη. Αδέλφια του ήταν ο Ενραβότα και ο Μαλαμίρ.
Ο Ζβινίτσα απεβίωσε πριν από τον πατέρα του. Με το τέλος και του Ομουρτάγ, ο Ενραβότα θα γινόταν χάνος ως πρωτότοκος, αλλά ενδιαφερόταν για τον Χριστιανισμό και γι' αυτό εθεωρείτο επικίνδυνος. Έτσι το 831 χάνος έγινε ο Μαλαμίρ, που διέταξε την εκτέλεση του Ενραβότα. Το 836 τον Μαλαμίρ διαδέχθηκε ο γιος του Πρέσιαν Α΄. πατέρας του Βόρι Α΄.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε μία αγνώστου ονόματος και είχε τέκνο:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Κρούμου
Τρέβορ Μπέρμπικ
Ο Τρέβορ Μπέρμπικ (Trevor Berbick, 1 Αυγούστου 1954 – 28 Οκτωβρίου 2006) ήταν πυγμάχος από τη Τζαμάικα. Η καριέρα του στην κατηγορία βαρέων βαρών διήρκεσε από το 1976 μέχρι το 2000. Υπήρξε για λίγο κάτοχος του τίτλου WBC βαρέων βαρών το 1986, έχασε όμως τελικά από τον Μάικ Τάισον. Ήταν ο τελευταίος πυγμάχος που πάλεψε με τον Μοχάμεντ Άλι, κερδίζοντάς τον στο Nassau, στις Μπαχάμες, στις 11 Δεκεμβρίου 1981. Δολοφονήθηκε από ένοπλο με μαχαίρι το 2006 σε εκκλησία στην πόλη Norwich, στην Τζαμάικα.
Ένωση για την Εκπαίδευση στη Βιβλιοθηκονομία και την Επιστήμη της Πληροφόρησης
Η Ένωση για την Εκπαίδευση στη Βιβλιοθηκονομία και την Επιστήμη της Πληροφόρησης(αγγλ.Association for Library and Information Science Education - ALISE) είναι ένας μη κερδοσκοπικός οργανισμός με έδρα το Σικάγο, ο οποίος προωθεί την σημασία της επαγγελματικής κατάρτισης κατά την άσκηση της Βιβλιοθηκονομίας και της Επιστήμης της Πληροφόρησης. Αρχικά ιδρύθηκε ως Ένωση Αμερικάνικων Σχολείων Βιβλιοθηκονομίας (αγγλ.Association of American Library Schools). Η ένωση προέκυψε το 1915 έπειτα από κάποιες συναντήσεις του συλλόγου σχολικών βιβλιοθηκών. Την τρέχουσα επωνυμία της την καθιέρωσε το 1983, προκειμένου να αντικατοπτρίζει με σαφήνεια το γενικό προσανατολισμό της ένωσης.
Τρέβορ Μπέρμπικ
Παραπομπές
Μπέρμπικ
Ένωση για την Εκπαίδευση στη Βιβλιοθηκονομία και την Επιστήμη της Πληροφόρησης
Διοίκηση
Η εύρυθμη λειτουργία της ALISE επιτυγχάνεται μέσω της δράσης του Διοικητικού Συμβουλίου (Board of Directors), το οποίο απαρτίζεται από τον Πρόεδρο (President), τον Αντιπρόεδρο (Vice President / President-Elect), τον Προηγούμενο Πρόεδρο (Past President), το Γραμματέα που παράλληλα εξυπηρετεί και ως Ταμίας (Secretary/Treasurer), το Διευθυντή των Ομάδων Ειδικού Ενδιαφέροντος (Director for Special Interest Groups), το Διευθυντή Εξωτερικών Σχέσεων (Director for External Relations) και το Διευθυντή για τις Υπηρεσίες των Μελών (Director for Membership Services). Το Διοικητικό Συμβούλιο είναι υπεύθυνο για τη συνολική διαχείριση της ένωσης και το έργο του ενισχύεται από τη δράση Επιτροπών (Committees) και Ομάδων Ειδικού Ενδιαφέροντος (Special Interest Groups), καθεμιά από τις οποίες ασχολείται συγκεκριμένα ζητήματα.
Σκοπός
Σε γενικά πλαίσια η ALISE για να προωθήσει και να ενισχύσει τη διδασκαλία του επαγγέλματος της Βιβλιοθηκονομίας και της Επιστήμης της Πληροφόρησης. Οι τομείς στους οποίους εστιάζει ο σχεδιασμός στρατηγικής ανάπτυξης της ένωσης, όπως αυτοί δηλώνονται στην ιστοσελίδα της είναι:
Βασικοί Στρατηγικοί Τομείς:
Μέλη
Η ALISE εκπροσωπεί μεμονωμένα άτομα, αλλά και ιδρύματα, τα οποία ανέρχονται στα 500 και 60 αντίστοιχα, στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και τον Καναδά. Οι κατηγορίες των μελών της διαμορφώνονται ως εξής:
Μεμονωμένα άτομα ως μέλη (Personal Membership): οποιοσδήποτε ενδιαφέρεται για το έργο της ένωσης και συμφωνεί με τους στόχους της. Ιδρύματα (Institutional Membership): σχολεία τα οποία είτε παρέχουν αξιολογημένα εκπαιδευτικά προγράμματα από την Αμερικάνικη Ένωση Βιβλιοθηκών (American Library Association - ALA) είτε βρίσκονται στις ΗΠΑ και τον Καναδά και προσφέρουν εκπαιδευτικά προγράμματα σχετικά με τη Βιβλιοθηκονομία και την Επιστήμη της Πληροφόρησης. Διεθνή Συνεργαζόμενα Ιδρύματα (International Affiliate Institutional Membership): σχολές που προσφέρουν εκπαιδευτικά προγράμματα τα οποία άπτονται άμεσα ή έμμεσα της Βιβλιοθηκονομίας και της Επιστήμης της Πληροφόρησης και βρίσκονται εκτός των ΗΠΑ και του Καναδά.
Δράση
Η ALISE δραστηριοποιείται ποικιλοτρόπως σε διάφορους τομείς του κλάδου της Βιβλιοθηκονομίας και της Επιστήμης της Πληροφόρησης και μέσα από το έργο της προσπαθεί να ενισχύσει και να υποστηρίξει την επαγγελματική κατάρτιση όσων απασχολούνται στις σχετικές εργασίες. Επιπλέον, κάθε χρόνο διοργανώνει ένα ετήσιο συνέδριο (ALISE Annual Conference), οι θεματικές ενότητες του οποίου σχετίζονται άμεσα με τους στόχους της. Επιπρόσθετα, τέσσερις φορές το χρόνο η ALISE εκδίδει το συνδρομητικό περιοδικό με τίτλο «JELIS», το οποίο απευθύνεται κυρίως στους διδάσκοντες του τομέα της Βιβλιοθηκονομίας και της Επιστήμης της Πληροφόρησης. Με τη δημοσίευση ερευνητικών άρθρων στο περιοδικό, η ALISE επιδιώκει την ενίσχυση της επιστημονικής έρευνας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Εκπαιδευση Βιβλιοθηκονομια Επιστημη της Πληροφορησης
Λεγεώνα της Τιμής
μικρογραφία|δεξιά|Το παράσημο της Λεγεώνας της Τιμής. Το Τάγμα της Λεγεώνας της Τιμής, με πλήρη ονομασία Εθνικό Τάγμα της Λεγεώνας της Τιμής (γαλλικά: Ordre national de la Légion d'honneur), είναι ιπποτικό τάγμα που ίδρυσε ο Ναπολέων Α΄ Βοναπάρτης το 1802. Η ιδιότητα μέλους του τάγματος αποτελεί τιμητική διάκριση που απονέμεται σε στρατιωτικούς και πολίτες για τις υπηρεσίες τους στη Γαλλία. Η εισδοχή στο τάγμα συνοδεύεται από την απονομή του Παρασήμου της Λεγεώνας της Τιμής, σε ειδική τελετή από τον Πρόεδρο της Γαλλικής Δημοκρατίας. Δεν απονέμεται μόνο σε Γάλλους πολίτες: πολύ συχνά δίνεται σε προσωπικότητες διεθνούς φήμης, ακόμη και σε διοικητικές περιοχές της Γαλλίας και των υπερπόντιων εδαφών της. Έως το 2014 είχε απονεμηθεί συνολικά σε περίπου 95.000 άτομα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιπποτικά τάγματα Κατηγορία:Τιμητικές διακρίσεις Κατηγορία:Πολιτισμός στη Γαλλία
Αμφιθέατρο της Μέσα
Το Αμφιθέατρο της Μέσα (αγγλικά: Mesa Amphitheatre), που κτίσθηκε το 1979, είναι ένας υπαίθριος χώρος διεξαγωγής κοντσέρτων στην πόλη Μέσα στην Αριζόνα. Η μέγιστη χωρητικότητα του αμφιθεάτρου είναι 4.950 θεατές.
Έχει διατηρήσει στο χρόνο την αυθεντική του αρχιτεκτονική διακόσμηση και είναι ένας δημοφιλής προορισμός για μικρές και μεγάλες διοργανώσεις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στις Ηνωμένες Πολιτείες Κατηγορία:Αριζόνα
Κόντρα σε Όλα
Το Κόντρα σε Όλα (αγγλικά: Ford v Ferrari) είναι ο τίτλος μιας Αμερικανικής αθλητικής δραματικής ταινίας του 2019. Τη σκηνοθεσία της ταινίας ανέλαβε ο Τζέιμς Μάνγκολντ, ενώ το σενάριο συγγράφτηκε απο τον Τζείσον Κέλερ, τον Τζεζ Μπάτεργουορθ και τον Τζον-Χένρι Μπάτεργουορθ. Πρωταγωνιστούν οι Ματ Ντέιμον και Κρίστιαν Μπέιλ. Στην ταινία αυτήν, μια ομάδα απο Αμερικανούς και Βρετανούς μηχανικούς κατασκευαστές αυτοκινήτων, με επικεφαλής τον σχεδιαστή Κάρολ Σέλμπι και τον οδηγό αυτοκινήτων Κεν Μαίλς αποστέλεται απο τον Χένρι Φορντ Β και τον Λι Αϊακόκα να κατασκευάσουν νέα αγωνιστικά αυτοκίνητα με στόχο να ξεπεράσουν τη Σκουντερία Φερράρι στον αγώνα αυτοκινήτων των 24 Ωρών του Λε Μαν του 1966 στη Γαλλία.
Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 17 Φεβρουαρίου του 2019 στο Φεστιβάλ του Τελουρίντ, και κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους των ΗΠΑ στις 15 Νοεμβρίου του ίδιου έτους. Έλαβε θετικές κυρίως κριτικές, οι οποίες επαίνεσαν κυρίως τις ερμηνείες των ηθοποιών (και περισσότερο αυτές των Ματ Ντέιμον και Κρίστιαν Μπέιλ) τη σκηνοθεσία, το μοντάζ και τις σκηνές με τους αγώνες ταχύτητας. Η ταινία απέφερε παγκοσμίως $ 225 εκατομμύρια. Η ταινία επιλέχθηκε απο το Εθνικό Συμβούλιο Κριτικών Κινηματογράφου ως μια απο τις δέκα καλύτερες ταινίες του έτους, κι έλαβε τέσσερις υποψηφιότητες στην 92η απονομή των βραβείων Όσκαρ, αναμεσα σε αυτά και για βραβείο Καλύτερης Ταινίας, και τελικά κέρδισε βραβείο Καλύτερου Μοντάζ και βραβείο Καλύτερου Μοντάζ Ήχηρικών Εφέ. Επιπλέον, η ταινία έλαβε και μια υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα, αυτήν του Καλύτερου Ηθοποιού-Δράματος για τον Κρίστιαν Μπείλ, στην οποία ωστόσο δεν κέρδισε.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2019 Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Γαλλία Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Νέα Ορλεάνη Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες δράσης Κατηγορία:Αμερικανικές βιογραφικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές αθλητικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές buddy ταινίες Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο Λος Άντζελες Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στην Ιταλία Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής 20th Century Fox Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Τζέιμς Μάνγκολντ Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο μοντέρ κέρδισε Όσκαρ Καλύτερου Μοντάζ Κατηγορία:Ταινίες της TSG Entertainment Κατηγορία:Ταινίες IMAX
3351 Σμιθ
Ο Σμιθ (Smith) είναι μικρός αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος, όπως αυτό ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα, 12,9. Ανακαλύφθηκε το 1980 από τον Αμερικανό αστρονόμο Έντουαρντ Μπόουελ, που παρατηρούσε από την `Αντερσον Μέσα (σταθμός του Αστεροσκοπείου Λόουελ). Ο αστεροειδής πήρε το όνομά του στη μνήμη του Αμερικανού αστροναύτη Μάικλ Τζων Σμιθ, που σκοτώθηκε στην καταστροφή του διαστημικού λεωφορείου «Τσάλεντζερ» το 1986. Στους αστεροειδείς με τον προηγούμενο και τους επόμενους αύξοντες αριθμούς δόθηκαν επίσης ονόματα (όλων των) μελών της ίδιας αποστολής (οι ονομασίες δόθηκαν μετά την καταστροφή).
Εξαιτίας της μεγάλης εκκεντρότητας της τροχιάς του, ο Σμιθ διατρέχει σε κάθε περιφορά του όλο σχεδόν το πλάτος της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και κατά το αφήλιό του φθάνει μέχρι και το εξώτατο όριό της (προς την πλευρά του πλανήτη Δία).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Σμιθ εκτιμάται σε 7,3 ± 0,7 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,25. Ο Σμιθ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 7 έως 8 ώρες περίπου.
Πηγές - εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σμιθ
Ποταμός Μπαν
Ο Μπαν (αγγλικά: River Bann, ιρλανδικά: an Bhanna) είναι ποταμός στη Βόρεια Ιρλανδία. Είναι ο μεγαλύτερος ποταμός στη Βόρεια Ιρλανδία με μήκος 129 χλμ. Αποτελείται από δύο μέρη, τον Άνω Μπαν και τον Κάτω Μπαν. Ρέει από τα Όρη Μορν και χύνεται στον Ατλαντικό Ωκεανό.
Ιστορία
Η Γεωγραφική Υφήγησις του Πτολεμαίου (2ος αι. μ.Χ.) περιέγραψε μια εκβολή ποταμού ονόματι Αργίτας, αναφερόμενη στον Μπαν.
Οι εκβολές του ποταμού Αργίτα (αρχαία ελληνικά: Ἀργίτας) ήταν ο ποταμός Μπαν μέσω του Κοουλρέιν, μία ονομασία βασισμένη στο ελληνικό άργης «φωτεινός, λαμπερός» ή σε λέξεις για το «ασήμι» όπως το ιρλανδικό argat ή το λατινικό argentum. Οι κελτιστές έχουν προτείνει ότι τα ύδατα του ποταμού θεωρούνταν «λαμπερά» από τους ντόπιους, αλλά φαίνεται πιθανότερο ότι οι ναυτικοί είχαν παρατηρήσει την εκτεταμένη λευκή άμμο σε εκβολή που εκτεινόταν καλά στην ενδοχώρα την εποχή του Πτολεμαίου και τώρα αντιπροσωπεύεται από την παραλία Πορτστιούαρτ Στραντ και τους αμμολόφους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποταμοί της Ιρλανδίας Κατηγορία:Ποταμοί του Ηνωμένου Βασιλείου
Άγιος Γεώργιος Πάφου
Τοποθεσία
Ο Άγιος Γεώργιος βρίσκεται σε απόσταση 25 χιλιομέτρων ανατολικά της Πάφου. Βρίσκεται σε υψόμετρο 180 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας. Στα βόρεια συνορεύει με τα Κελοκέδαρα, στα ανατολικά με την Τραχυπέδουλα, στα νότια με τον Μάρωνα, στα νοτιοδυτικά με τη Μαμώνια και στα βορειοδυτικά με τη Σταυροκόννου.
Ονομασία
Η ονομασία της κοινότητας προέρχεται από τον Άγιο Γεώργιο. Οι Τουρκοκύπριοι κάτοικοι της κοινότητας αποκαλούσαν την κοινότητα ως Άι-Γιώργη (Ayyorgi) έως το 1958. Τότε υιοθέτησαν την ονομασία Καβακλί, που σημαίνει τόπος με λεύκες.
Πληθυσμός
Σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο, ο Άγιος Γεώργιος κατοικείτο από Τουρκοκύπριους. Μέχρι τη δεκαετία του ΄30 στην κοινότητα υπήρχαν και μερικοί Ελληνοκύπριοι.
Κατά τις διακοινοτικές διαταραχές της περιόδου 1963-64, ο Άγιος Γεώργιος αποτέλεσε κέντρο υποδοχής Τουρκοκυπρίων από τα γειτονικά χωριά Κιδάσι, Πάνω Αρχιμανδρίτα και Γεροβάσα, οι οποίοι στη συνέχεια αποχώρησαν.
Κατά την τουρκική εισβολή του 1974, οι ελληνοκυπριακές δυνάμεις πολιόρκησαν τον Άγιο Γεώργιο αλλά δεν επιτέθηκαν. Η πολιορκία τερματίστηκε όταν συνελήφθησαν ένοπλοι Τουρκοκύπριοι μαχητές. Στη συνέχεια, οι κάτοικοι της κοινότητας διέφυγαν στη Βρετανική Βάση Ακρωτηρίου. Τον Ιανουάριο του 1975 οι περισσότεροι μεταφέρθηκαν στη βόρεια Κύπρο. Οι υπόλοιποι μετακινήθηκαν στις 16 Αυγούστου 1975 με τη συνοδεία της UNFICYP. Οι περισσότεροι εγκαταστάθηκαν στην Κάτω Ζώδεια.
Στον Άγιο Γεώργιο εγκαταστάθηκαν Ελληνοκύπριοι πρόσφυγες από το βόρειο μέρος της χώρας.
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό της κοινότητας όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Πηγές
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Πάφου
Θεόδωρος Καρυπίδης (πολιτικός)
O Θεόδωρος Καρυπίδης είναι Έλληνας δημοσιογράφος και πολιτικός.
Βιογραφία
Στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2014 ήταν υποψήφιος περιφερειάρχης Δυτικής Μακεδονίας, έχοντας αρχικά την υποστήριξη του ΣΥΡΙΖΑ. Ωστόσο, ο ΣΥΡΙΖΑ στη συνέχεια απέσυρε την υποστήριξή του, λόγω αντισημιτικών σχολίων του Καρυπίδη. Κατέβηκε ανεξάρτητος στις εκλογές και εξελέγη περιφερειάρχης.
Στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2019 έθεξε ξανά υποψηφιότητα για τη θέση του περιφερειάρχη, έχοντας την υποστήριξη του ΣΥΡΙΖΑ και της Νέας Ελληνικής Ορμής. Έλαβε ποσοστό 24,23% στον πρώτο γύρο και δεν εξελέγη.
Στις εκλογές του Μαΐου και του Ιουνίου 2023 ήταν υποψήφιος βουλευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ στην περιφέρεια Κοζάνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Περιφερειάρχες Δυτικής Μακεδονίας Κατηγορία:Περιφερειακοί Σύμβουλοι ανά την Ελλάδα Κατηγορία:Έλληνες πολιτευτές
Α.Ε. Μεσολογγίου
Η Αθλητική Ένωση Μεσολογγίου (Α.Ε.Μ.) είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος που εδρεύει στο Μεσολόγγι της Αιτωλοακαρνανίας, με αρκετές συμμετοχές στα Εθνικά Πρωταθλήματα της Β΄ και της Γ΄ Εθνικής. Ιδρύθηκε το 1931 και έμβλημά της αποτελεί το κανόνι της Ντάπιας του Φραγκλίνου των τριχών του φρουρίου της πόλης και ως χρώματα της έχει το μπλε - άσπρο. Αγωνίζεται στο Δημοτικό Στάδιο Μεσολογγίου, χωρητικότητας 2.800 ατόμων.
Ίδρυση
Η ανάγκη για μια δυνατή ομάδα στο Μεσολόγγι οδήγησε μετά από συναντήσεις παραγόντων και με την παραίνεση του τότε νομάρχη Αιτωλοακαρνανίας στην δημιουργία της Αθλητικής Ένωσης Μεσολογγίου. Η ΑΕΜ ιδρύθηκε το 1931, στα μέσα Μαρτίου, έπειτα από συνένωση τοπικών ομάδων. Οι παίχτες προέρχονταν κυρίως από τον Παναιτωλικό Μεσολογγίου και τον Ολυμπιακό, αλλά υπάρχουν αναφορές και σε άλλες μικρότερες ομάδες που συμμετείχαν στην συνένωση όπως Νίκη, Κεραυνός, Αστέρας, Δάφνη, Ατρόμητος κλπ.
Τα πρώτα χρόνια και η διάλυση
Η ΑΕΜ καταφέρνει γρήγορα να γίνει μια δυνατή ομάδα στην Αιτωλοακαρνανία καταφέρνοντας κάποιες νίκες απέναντι σε άλλα σωματεία της περιοχής. Παράλληλα συμμετέχει στην ΕΠΣ Πατρών. Σημαντικοί παίχτες της εποχής είναι οι Ντρες (τ.), Φάκκας, Γιαννόπουλος, Λιναρδάτος, Κατσαΐτης, Ζαβιτσανάκης, Μακεδονόπουλος, Γαλάνης, Βαλσαμάκης, Σταυρόπουλος, Πετρολέκκας, Βορίλας, Λαμπίρης κλπ. Αρχηγός της Ένωσης και πρώτος της σκόρερ σε αυτό το διάστημα ήταν ο Παναγιώτης Σταυρόπουλος, μετέπειτα βουλευτής της ΕΡΕ. Το πρώτο διοικητικό συμβούλιο αποτελούνταν από τους κ.κ. Καλούλη, Κατάσο, Μωρέ, Παπουτσόπουλο, Καντζούρο κλπ. Από το 1936 η ΑΕΜ αδρανοποιείται και διαλύεται εξαιτίας της υποβάθμισης του ποδοσφαίρου στην επαρχία και την ίδρυση της ΕΟΝ από την δικτατορία του Μεταξά.
Επανίδρυση
Το 1946 ιδρύονται δυο νέα σωματεία, η Νίκη και ο Εθνικός. Τα δυο σωματεία χαρακτηρίζονται από τις πολιτικές τους διαφορές. Τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους τα δυο σωματεία έπαιξαν δυο φιλικά και νικήτρια αναδείχθηκε η Νίκη. Λίγες μέρες μετά οι διοικήσεις και οι παίχτες των δυο ομάδων δημιούργησαν ξανά την ΑΕ Μεσολογγίου αφήνοντας στην άκρη τις πολιτικές τους διαφορές. Την διοίκηση αναλαμβάνουν οι Κατάσος, Λυκούδης, Παπαθεοδώρου, Κυριλής, Σατραζέμης, Γαλανόπουλος, Φάκκας, Ράπεσης κλπ. Το 1947 θα φέρουν για προπονητή τον παλιό άσσο του Ηρακλή Δημήτρη Κόλλια. Αυτός δημιουργεί μια ομάδα που εντυπωσιάζει και αποτελείται από τους Θεοφιλάτο, Συνοδινό, Νεζερίτη, Κατσαντώνη, αδελφούς Ρήγα και αδελφοί Λιβιεράτου, Χασιώτη, Ραυτόπουλο, Παπαναστασίου, Καρυοφύλλη, Καπνίση, Καραβία, Αποστολόπουλο κλπ.
Η δεκαετία του '50
Την δεκαετία του '50 η ΑΕΜ συμμετέχει στα πρωταθλήματα της ΕΠΣ Πατρών. Κύριοι αντίπαλοι είναι πρώτα ο Παναιτωλικός και μετά ο Παναιγιάλειος. Στον πάγκο της ΑΕΜ βρίσκεται ο αγρινιώτης πρώην προπονητής του Παναιτωλικού Χρήστος Παπαιωάννου. Το 1955 κατακτά το πρωτάθλημα Β' κατηγορίας της ΕΠΣ Πατρών. Πετυχαίνει κάποιες νίκες εναντίον του Παναιτωλικού αλλά και του Παναιγιάλειου. Έδωσε κάποια σημαντικά φιλικά με ομάδες όπως ο Πανιώνιος, ο Απόλλωνας, ΑΕΚ, Εθνική Ενόπλων. Το 1957 κατάφερε να κερδίσει την ΑΕΚ σε φιλικό. Σημαντικοί παίχτες της εποχής είναι οι Σοκόλας, Κομματάς, Σταθέλος, Λεωνάκης, Μαργέτης, Γκούβας, Μονοκρούσος, Αντωνάτος, Κόμης, Σακαελλαρίου, Σκαρλάτος, Μαμαλούγκας, Σοροντήλας, Φαράντος κλπ. Οι Κομματάς, Σοκόλας, Λεωνάκης και Γκούβας συμμετείχαν στην ισχυρή μικτή ΕΠΣ Πατρών ενώ ο τελευταίος πήρε μεταγραφή στην ΑΕΚ, φτάνοντας μέχρι την Εθνική Ελλάδος.
Η δεκαετία του '60
Στις αρχές τις δεκαετίας εξαιτίας οικονομικών προβλημάτων η ΑΕΜ οπισθοχωρεί. Από το 1963 με μια νέα φουρνιά παιχτών όπως οι Μαντζουράτος, Πουλής, Γκόρπας, Γεωργιάδης, Λάϊος, Μουζόπουλος, Καββάγιας, Βουλιμιώτης Λ., Τζίλιος Μοσχόπουλος κλπ η ΑΕΜ δυναμώνει και από το 1965 έχει βλέψεις για άνοδο στην Β' Εθνική. Τον Απρίλιο του 1965 η ΑΕΜ θα δώσει τον πρώτο διεθνή φιλικό αγώνα στην ιστορία της εναντίον της αυστριακής SK VÖEST Linz. Το 1966 θα φτάσει κοντά στον τίτλο του πρωταθλητή περιφέρειας της ΕΠΣ Πατρών αλλά έχασε στο μπαράζ της Πάτρας από τον Αστέρα Αμαλιάδας. Την περίοδο 1966-67 συμμετέχει στην Γ' Εθνική. Παρά την καλή πορεία στον όμιλο της, 4η θέση,επιστρέφει στα τοπικά αφού η κατηγορία καταργήθηκε. Σημαντικοί παίχτες της εποχής είναι οι Κατσάμπαλος, Καλομαμάς Χ., Τζίλιος, Αντωνάτος, Μουζόπουλος, Γκόρπας, Αμούργης Σ., Πασσιόπουλος Αγγ., Πασσιόπουλος Ι., Γαλανός, Καββάγιας, Δενδρινός Μ., Βουλιμιώτης Λ., Μαντζουράτος, Πουλής κλπ. Την περίοδο 1967-68 διεκδίκησε το πρωτάθλημα της ΕΠΣ Πατρών αλλά τερμάτισε πίσω από τον πρωταθλητή Α.Π.Σ. Πάτραι.
Με την δημιουργία της ΕΠΣ Αιτωλοακαρνανίας,συμμετέχει στα πρωταθλήματα της και βγαίνει πρωταθλήτρια.Το 1969-70 κατακτά το πρωτάθλημα μόνο με νίκες.
Η δεκαετία του '70
Η ΑΕΜ κατακτά κάθε χρόνο το πρωτάθλημα μέχρι το 1974 εκτός αυτό του 1973. Συμμετέχει στα μπαράζ για την άνοδο στην Β' Εθνική χωρίς όμως να καταφέρει να κερδίσει την άνοδο. Σημαντικοί παίχτες της εποχής είναι οι Ζήκος, Στεργίου, Κουνέλης, Παπαγεωργίου, Μοσχόπουλος, Δενδρινός Σ., Τζίλιος, Γεωργιάδης, Γιαννόπουλος, Γκόρπας, Τσολίγκας, Ψαρράκος, Παγούρας, Βουλιμιώτης Λ., Πασσιόπουλος Αγγ., Πουλής, Αμούργης, Μαντζουράτος, Πατσάς κλπ. Από το 1972 αρχίζει μια πτώση. Παίχτες αποχωρούν και το ρόστερ αποδυναμώνεται. Χάνονται τα πρωταθλήματα την διετία 74-76. Το 1976-77 αφού κατάφερε να κατακτήσει το τοπικό πρωτάθλημα συμμετείχε στο Ειδικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου 1977 για την άνοδο στην Β' Εθνική. Είναι η πρώτη φορά που κατάφερε να ανέβει στην Β' Εθνική. Οι παίχτες που κατάφεραν να κερδίσουν την άνοδο είναι οι Πασσιόπουλος Αγγ., Ζήκος, Καραμανόπουλος, Τριανταφύλλου, Γαλανός, Ζαπαντιώτης, Βούρβαχης, Μπάθας, Σταμουλακάτος, Πιτσέρης, Τζίλιος, Μανιάτης, Κάκκος, Καραθανασόπουλος, Δενδρινός Σ., Σκύρλας, Γουλής κλπ. Πρόεδρος της ομάδας ήταν ο Απόστολος Μπακοδήμος.
Την περίοδο 1977-1978 αγωνίστηκε στην Β' Εθνική. Με πρόεδρο τον Γιάννη Νατσικώστα και με ενίσχυση στο ρόστερ με τους Δενδρινό Μ., Καββάγια, Μπαλντούμα, Χαϊδάκη, Ψεύτη, Τσακμακίδη, Αλπέντζο, Πασσά κλπ. προσπάθησε να παραμείνει στην κατηγορία αλλά υποβιβάστηκε αμέσως με 24 βαθμούς στην 18η θέση. Έπαιξε μάλιστα εκείνη την περίοδο με μεγάλες ομάδες όπως Ατρόμητος Αθηνών, Γ.Σ. Καλλιθέα, Φωστήρας Ταύρου, Προοδευτική, Ιωνικός Νικαίας, Εθνικός Αστέρας,Παναιτωλικός. Με τον υποβιβασμό αρχίζει μια μακρά διάρκεια συμμετοχής στο εθνικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα.
Η δεκαετία του '80
Ακολουθεί μία πενταετία (1978-1982) κατά την οποία η Ένωση αγωνίζεται στο πρωτάθλημα της Γ' Εθνικής (Εθνική Ερασιτεχνική κατηγορία) όπου έχει δυνατή ομάδα και προσπαθεί να επανέλθει στην Β' Εθνική. Από τη περίοδο 1982-1983 αγωνίζεται στη νεοσύστατη Δ' Εθνική που είχε ονομαστεί τότε Εθνική Ερασιτεχνική. Παίχτες που έκαναν την διαφορά είναι ο Χρήστος Κατσίφας που πήρε μεταγραφή στον ΠΑΣ Γιάννινα, ο Ανδρέας Τσακμακίδης που πήρε μεταγραφή στον Ολυμπιακό και έπαιξε στην Εθνική Ελπίδων, ο Χρήστος Ψεύτης που πήγε και αυτός στον Ολυμπιακό και ο Αλέκος Σταμουλακάτος που πέρασε για λίγο από την ΑΕΚ. Άλλοι σημαντικοί παίχτες είναι οι Μαρκέτος, Μπαλντούμας, Γκούβελος, Μανιάτης, Παναγιωτόπουλος, Σκάνδαλος, Μαργέλης, Λιακκάκης Κ., Μωρίκης, Αχτύπης, Κουτρούλης, Καλτσούλας, Ξηρός Κ., Χαϊδάκης, Τριανταφύλλου, Πασσάς κλπ. Το 1983-84 και το 1986-87 υποβιβάστηκε στο τοπικό αλλά επανήλθε άμεσα κατακτώντας το πρωτάθλημα. Το 1987-88 θα κερδίσει την άνοδο αήττητη με πρωταγωνιστές τους Καπώνη, Κότσαλο, Μεταξούλη, Κάκκο Π., Μωρίκη, Ζαρκάδα, Βακράκκο, Κακογιάννη, Μάνθο Απ., Μάνθο Λ., Χαϊδάκη, Αχτύπη κλπ. Παίχτης προπονητής ο Αποστόλης Μπαλντούμας. Το 1988-89 αναλαμβάνει την διοίκηση ο Νίκος Καρανίκας. Φέρνει για προπονητή τον Γιάννη Κυράστα. Με μεταγραφές από τον νομό, Ασημάκης, Ξανθόπουλος, Γαλής, Δανιήλ, Ντρέλιας, αλλά και από την Αθήνα, Ανδρονίκου, Χριστόπουλος, Ταράσης, Δοντάς με τους δυο τελευταίους να είναι διεθνείς, η ομάδα πρωταγωνιστεί και κερδίζει την άνοδο στην Γ' Εθνική, πίσω από τον Παναιτωλικό, τον οποίο κέρδισε στο Μεσολόγγι με 4-1. Η ΑΕΜ για τα επόμενα χρόνια συμμετέχει στην Γ' Εθνική.
Η δεκαετία του 2000
Το 2000-01 η ΑΕΜ με πρόεδρο τον Γιάννη Οικονόμου και προπονητή τον Ανδρέα Μαργέλη θα καταφέρει να ανέβει ξανά στην Δ' Εθνική. Στο ρόστερ συμμετείχαν οι Πασάς, Πασπαλιάρης Γ., Παπαδούλης, Χαμοσφακίδης, Δανιήλ, Παπουτσόπουλος, Χαντζής, Μπακογιάννης, Ρουσογιάννης, Καπάτος, Καλαβρουζιώτης, Πασπαλιάρης Δ., Ζέλιος, Ζέρβας Ν., Κυριακόπουλος, Μόγιας, Σταθής, Τσιμόπουλος, Καρτσακλής κλπ. Τα επόμενα 7 χρόνια η ΑΕΜ αγωνίστηκε στην Δ' Εθνική. Τα 3 πρώτα χρόνια πρόεδρος ήταν ο Γιώργος Πρεμέτης ενώ την επόμενη τριετία ο Γιώργος Σαρτζής. Με περιορισμένες οικονομικές δυνατότητες η ΑΕΜ δεν καταφέρνει κάτι σπουδαίο. Μονάχα την σεζόν 2006-07 τερμάτισε 2η πίσω από τον ΠΑΣ Πρέβεζα. Το 2007-08 υπάρχει διοίκηση ανάγκης και πολλά προβλήματα που οδηγούν στον υποβιβασμό. Σημαντικοί παίχτες αυτών των χρόνων είναι οι Ζέρβας Ν., Κυριακόπουλος, Πασπαλιάρης Γ., Πασπαλιάρης Δ., Χρήστου, Γαβρίνας, Τσάμης, Σαγανάς, Δενδρινός Π., Πέκεζ, Αποστολόπουλος, Βαλτογιάννης, Μπαλαούρας, Σαμαράς, Παπαθανασίου κλπ. Το 2008-09 με νέο πρόεδρο τον Γιώργο Παγούρα και προπονητή τον Γιώργο Ζήκο η ΑΕΜ βγήκε πρωταθλήτρια και ανέβηκε στην Δ' Εθνική, όπου αγωνίστηκε τα επόμενα χρόνια. Το 2009 η ΑΕΜ ενώθηκε με την όμαδα ΓΟ Μεσολογγιου. Μάλιστα ο πρώην πρόεδρος της ΑΕΜ Διονύσης Βισβίκης προέρχεται από το διοικητικό συμβούλιο του ΓΟΜ.
Η δεκαετία του 2020
Το 2019-20 το πρωτάθλημα της Γ' Εθνικής διακόπηκε οριστικά την 23η αγωνιστική λόγω την πανδημίας, τρεις αγωνιστικές πριν το φινάλε. Η ΑΕΜ τερμάτισε στην 7η θέση. Μετά από την διακοπή του πρωταθλήματος αποφασίστηκε να υποβιβαστούν μόνο οι ομάδες που είχαν υποβιβαστεί μαθηματικά, ενώ όλοι οι πρωταθλητές προβιβάζονται στην Football League. Το 2020-21 ήταν η δεύτερη και τελευταία χρονιά που αποτελούσε την 4η βαθμίδα του ελληνικού ποδοσφαίρου μετά την αναδιάρθρωση του 2019. Το πρωτάθλημα τέθηκε σε αναστολή, με απόφαση της ΕΠΟ, στις 3 Νοεμβρίου λόγω μέτρων περιορισμού της επέκτασης του κορονοϊού. Στις 7 Απριλίου αποφασίστηκε η συνέχιση του πρωταθλήματος με αλλαγές στον τρόπο διεξαγωγής του. Συγκεκριμένα, το πρωτάθλημα συνεχίζεται από το σημείο που διεκόπη με την διεξαγωγή μόνο ενός γύρου. Η ΑΕΜ τερμάτισε στην 12η θέση και υποβιβάστηκε. Μετά από δύο σεζόν στο τοπικό, το 2022-23 κατέκτησε το πρωτάθλημα ΕΠΣ Αιτωλοακαρνανίας και ανέβηκε στην Γ' Εθνική, μετά την 2η θέση στο Ειδικό Ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου 2023.
Κύπελλο Ελλάδας
Η Ένωση έχει αρκετές συμμετοχές κατά το παρελθόν στο Κύπελλο Ελλάδας, με περίφημες εμφανίσεις και κάποιες μεγάλες προκρίσεις. Μια μικρή συνοπτική αναδρομή, στους πιο σημαντικούς αγώνες της ΑΕΜ στον θεσμό.
Οκτώβριος 1948: ΑΕ Μεσολογγίου - Απόλλων Πάτρας 0-1
Η πρώτη συμμετοχή της ΑΕΜ στον θεσμό του Κυπέλλου Ελλάδος. Αντιμετωπίζει τον πρωταθλητή τότε της ΕΠΣ Πατρών, Απόλλωνα και ηττάται πολύ δύσκολα με 1-0.
Νοέμβριος 1951: ΑΕ Μεσολογγίου - Παναιτωλικός 1-0
Η πρώτη μεγάλη πρόκριση, με την Ένωση να επικρατεί με 1-0 του πολύ ισχυρού Παναιτωλικού και στην επόμενη φάση αποκλείεται στη Πάτρα από τον Αστέρα, 1-2 στη παράταση.
Η μεγάλη ΑΕΜ του Γκούβα αντιμετωπίζει τον πανίσχυρο Παναιγιάλειο των ακριβοπληρωμένων λεγεωνάριων. Στέκεται περίφημα και διατηρεί το 0-0, όταν λίγα λεπτά πριν τη λήξη αναγκάζεται να αποχωρήσει λόγω της μεροληπτικής διαιτησίας.
Περίοδος 1957-58: Ένα βήμα πριν τον τελικό
Αρχές 1965: ΑΕ Μεσολογγίου - Παναιτωλικός 2-1
Νέα μεγάλη πρόκριση επί του Παναιτωλικού, και στη συνέχεια άδικος αποκλεισμός στη Πάτρα από την περίφημη Παναχαϊκή. Μετά από καταπληκτική εμφάνιση η ΑΕΜ θα προηγηθεί με 0-1, θα χάσει πέναλτι να κάνει το 0-2 και τελικά χάρη σε ανύπαρκτο πέναλτι που χάρισε ο διαιτητής στην Παναχαϊκή, η ομάδα των Πατρών θα ισοφαρίσει στα τελευταία λεπτά, με την ΑΕΜ να αποχωρεί από τον αγώνα διαμαρτυρόμενη.
Αρχές 1971: ΑΕ Μεσολογγίου - Παναιγιάλειος 1-1 (3-2 π.) και μετά: ΑΕ Μεσολογγίου - Πανναυπλιακός 2-2 (2-4 π.)
Δύο μεγάλοι αγώνες με ομάδες της τότε Β΄ Εθνικής.
Δεκέμβριος 1977: ΑΕ Μεσολογγίου - ΑΟ Τρίκαλα 0-1
Η ΑΕΜ συμμετέχει στον θεσμό αγωνιζόμενη στη Β΄ Εθνική.
Η νίκη κόντρα στον μεγάλο ΟΦΗ
Ακολουθούν 4 περίοδοι που η ομάδα αγωνίζεται στη Γ΄ Εθνική και συμμετέχει στο Κύπελλο Ελλάδος με το σύστημα των ομίλων, χωρίς να καταφέρει να προκριθεί κάποια φορά. Έχει όμως την ευκαιρία να αγωνιστεί για πρώτη φορά στην ιστορία της σε μεγάλα γήπεδα της χώρας με ομάδες της Α΄ Εθνικής, αλλά και να πετύχει μία ιστορική νίκη.
Η επιστροφή
Την χρονιά 2018-19 επέστρεψε στον θεσμό του Κυπέλλου Ελλάδος και αγωνίστηκε στη Λάρισα με τον Οικονόμο Τσαριτσάνης, όπου ηττήθηκε με 1-0, χάρη στην καθιέρωση από την ΕΠΟ του νέου συστήματος διεξαγωγής, που επιτρέπει στους περσινούς κυπελλούχους των τοπικών Ενώσεων της χώρας, να λαμβάνουν μέρος στον θεσμό.
Έμβλημα - Χρώματα
Η Αθλητική Ένωση Μεσολογγίου αγωνίζονταν συνήθως με την ριγωτή μπλε - άσπρη φανέλα, χωρίς όμως να έχει κάποιο συγκεκριμένο έμβλημα αποτυπωμένο πάνω της. Πρώτο επίσημο έμβλημα της ήταν ο δισκοβόλος. Κάποιες φορές εμφανίζεται στις φανέλες ένα περίπου τριγωνικό ριγωτό σήμα με τα αρχικά της ομάδας χωρίς όμως αυτό να αποτελεί κάτι το ξεχωριστό ή να προσδιορίζει επακριβώς την ιστορικότητα και την μεγαλοσύνη της ΑΕΜ. Επί προεδρίας Γεωργίου Καρβέλη, την περίοδο 1979-80, και με μεσολάβηση του Γενικού Αρχηγού, Παναγιώτη Γιαννόπουλου και του Γενικού Γραμματέα, Διονυσίου Σακελλάρη, ανέλαβε την σχεδίαση του εμβλήματος της ΑΕΜ, ο σχεδιαστής και ζωγράφος, Σπύρος Φραγγιουδάκης. Αν και είχε προταθεί μεταξύ άλλων να αποτελέσει έμβλημα της ομάδας, η πύλη στο Ιερό Τείχος του Μεσολογγίου, τελικά αποφασίστηκε να σχεδιασθεί το κανόνι της ντάπιας του Φραγκλίνου, το οποίο από τότε αποτελεί το υπερήφανο σήμα της Αθλητικής Ένωσης Μεσολογγίου.
Στάδιο
μικρογραφία|203x203px|ΔΑΚ Μεσολογγίου Το Δημοτικό Στάδιο Μεσολογγίου ιδρύθηκε το έτος 1952 στο γήπεδο που σχηματίστηκε από τα βαθυκορρήματα που βγάλανε όταν έσκαβαν τη λεκάνη και το δίαυλο του λιμανιού. Οι κερκίδες του είναι χωρητικότητος 2.800 θεατών.
Όπισθεν του κατασκευάστηκε το 1973 και δεύτερο βοηθητικό στάδιο της ίδιας εκτάσεως με το πρώτο.
Η Α.Ε. Μεσολογγίου χρησιμοποιεί συχνά τα τελευταία χρόνια και το Ενωσιακό Γήπεδο "Θ. Πασσιόπουλος".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1931 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1931
Έανφριθ της Βερνικίας
Ο Έανφριθ (Eanfrith, 590 - 634) ήταν για σύντομο χρονικό διάστημα βασιλιάς της Βερνικίας από το 633 έως το 634. Ήταν μεγαλύτερος γιος του Έθελφριθ της Βερνικίας και της Άχα της Ντέιρα. Ο πατέρας του είχε κυβερνήσει εκτός από την Βερνικία και το γειτονικό βασίλειο της Ντέιρα στα νότια, σκοτώθηκε σε μάχη εναντίον του Ράεντβαλντ της Ανατολικής Αγγλίας (616) ο οποίος είχε δώσει άσυλο σε έναν πρίγκηπα της Ντέιρα διεκδικητή του θρόνου τον Έντουιν της Νορθουμβρίας. Ο Έντουιν έγινε στην συνέχεια βασιλιάς της Νορθουμβρίας των δυο βασιλείων δηλαδή τα οποία κυβερνούσε ο Έθελφριθ και ο Έανφριθ ο οποίος ήταν σύμφωνα με τον Βέδα ο μεγαλύτερος γιος του Έθελφριθ εξορίστηκε στα βόρεια. Ο Βέδας στο έργο του "Εκκλησιαστική Ιστορία του Αγγλικού λαού" αναφέρει :
Ο Έανφριθ παντρεύτηκε μια πριγκίπισσα των Πίκτων και απέκτησε μαζί της έναν γιο τον Ταλορκάν που έγινε αργότερα βασιλιάς των Πίκτων (653 - 657). Ο Έντουιν σκοτώθηκε στην μάχη του Χάτφιλντ Τσέιζ τον Οκτώβριο 633 στην μάχη εναντίον του Καντβαλλόν-άπ-Καντφάν βασιλιά της Γκουινέντ και του Πέντα της Μερκίας, ο Έανφριθ βρήκε την ευκαιρία να επιστρέψει στην Βερνικία και να ανακηρυχτεί βασιλιάς. Δεν κυβέρνησε ωστόσο στην Ντέιρα στην οποία τοποθετήθηκε βασιλιάς ένας ξάδελφος του Έντουιν ο Όσρικ, ο Βέδας αναφέρει ότι αμέσως μετά την άνοδο του στον θρόνο ο Έανφριθ "απαρνήθηκε την χριστιανική πίστη και λάτρευε τα είδωλα".
Την πρώτη περίοδο της βασιλείας του ήταν σύμμαχος με τον Καντβαλλόν και όπως αναφέρει ο ιστορικός Κίρμπι "ένα ευρύ φάσμα συμμαχιών δημιουργήθηκε στο οποίο συμμετείχαν τόσο ο Έανφριθ όσο και ο Καντβαλλόν". Η φιλική σχέση δεν κράτησε ωστόσο για πολύ, όπως αναφέρει ο Βέδας λίγο αργότερα ο Έανφριθ πήγε στον Καντβαλλόν για να συμφιλιωθεί μαζί του "με την συνοδεία δώδεκα στρατιωτών" αλλά ο Καντβαλλόν τον δολοφόνησε. Η χρονιά στην οποία βασίλευσε τόσο ο Έανφριθ όσο και ο Όσρικ στην γειτονική Ντέιρα δεν καταγράφονται στους βασιλικούς καταλόγους, προστέθηκαν στα χρόνια της βασιλείας του αδελφού του Αγίου Όσβαλντ επειδή θεωρήθηκαν σε ακραίο βαθμό ντροπιαστικά λόγω της στροφής τους στον παγανισμό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βασιλείς της Βερνικίας Κατηγορία:Βασιλικός Οίκος της Νορθουμβρίας
Δημήτρης Παπαδήμος
Ο Δημήτρης Παπαδήμος (1 Μαΐου 1918 - 3 Μαΐου 1994) ήταν Έλληνας φωτογράφος.
Με τη λήξη του πολέμου και την τραγωδία των Δεκεμβριανών, που αποτύπωσε με τον φακό του, ο Παπαδήμος ξεκίνησε ένα νέο κεφάλαιο που συνδύασε τα δύο του πάθη: το ταξίδι και τη φωτογραφία. Κατά τη διάρκεια μιας μεστής σε δουλειά δεκαετίας (1946-1956) και λίγο πριν από τη μόνιμη εγκατάστασή του στην Ελλάδα, ο Παπαδήμος ταξίδεψε στην Αίγυπτο, τη Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή και κατέγραψε τον άνθρωπο και τα έργα του – με ματιά βαθιά ανθρώπινη, αποφεύγοντας τη γραφικότητα. Από τη δουλειά του και τη συνεργασία του με Βρετανούς, κυρίως, συγγραφείς προέκυψαν εκθέσεις και εικονογραφημένα ταξιδιωτικά βιβλία. Παράλληλα, ασχολήθηκε επαγγελματικά και με τον κινηματογράφο, ως φωτογράφος ή βοηθός παραγωγής. Από το 1956 μέχρι και το 1980 και με ορμητήριο την Αθήνα, ταξίδεψε και φωτογράφισε –εξαντλητικά θα έλεγε κανείς- την Ελλάδα. Ήδη από το 1956 υπήρξε συνεργάτης των Εικόνων και αργότερα των περιοδικών Ηώς και Ταχυδρόμος, ενώ παράλληλα συνεργάστηκε με τον ΕΟΤ και το Μουσείο Ελληνικής Λαϊκής Τέχνης. Το επιστέγασμα της φωτογραφικής του δραστηριότητας υπήρξε η έκδοση, το 1974 από τις εκδόσεις Ολκός, του λευκώματος με τίτλο Η Ελλάδα που Φεύγει. Μετά το θάνατό του το 1994 το αρχείο του, κατόπιν επιθυμίας και του ίδιου, το δώρισε στο τμήμα Ε.Λ.Ι.Α. του Μορφωτικού Ιδρύματος Εθνικής Τραπέζης (Μ.Ι.Ε.Τ) η σύζυγός του Λιάνα Παπαδήμου και ο υιός του Ιωάννης Παπαδήμος. Το αρχείο χρονικά καλύπτει τέσσερις δεκαετίες και γεωγραφικά τη λεκάνη της Μεσογείου με έμφαση στην Αίγυπτο και την Ελλάδα. Το έργο του Παπαδήμου έχει σαν βασικό του άξονα τον άνθρωπο και τα έργα του. Το αρχείο του αριθμεί περίπου 65.000 αρνητικά και τα αντίστοιχά τους κοντάκτ. Τοπία και άνθρωποι από την έρημο, τον Νείλο, το Σινά, την Γκάνα, την Κύπρο, και την ηπειρωτική και νησιωτική Ελλάδα. Η περίοδος του πολέμου αποτυπώνεται από τον φακό του Παπαδήμου με σκηνές από τη Μέση Ανατολή, το Ρίμινι, τα Δεκεμβριανά και πορτραίτα Ελλήνων και ξένων καλλιτεχνών και συγγραφέων, όπως των Μίνου Αργυράκη, Γιάννη Τσαρούχη, Ναταλίας Μελά, Έλλης Λαμπέτη, Γιώργου Σεφέρη, Λώρενς Ντάρελ, Ζάν Κοκτώ, Austen Harrison, Γιώργου Κατσίμπαλη και πολλών άλλων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες φωτογράφοι
Ισμαήλ Εvβέρ
Ανάρρηση στην εξουσία
Το 1908 ξέσπασε στη Θεσσαλονίκη η επανάσταση των Νεότουρκων και ο νεαρός Ενβέρ γρήγορα έγινε ένας από τους στρατιωτικούς της ηγέτες. Η επιτυχία της έφερε το Κομιτάτο Ένωσης και Προόδου στην εξουσία, ξεκινώντας την αποκαλούμενη Δεύτερη Συνταγματική Περίοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Κατά τη διάρκεια της επόμενης χρονιάς επιχειρήθηκε αντιπραξικόπημα που εκφράστηκε με το συμβάν της 31ης Μαρτίου 1909, όταν υποστηρικτές του ανατραπέντος σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Β' εξεγέρθηκαν στην Κωνσταντινούπολη αλλά το κίνημά τους καταπνίγηκε. Ο Ενβέρ Μπέης διαδραμάτισε ενεργό ρόλο στην καταστολή αυτής της εξέγερσης. Στη συνέχεια, τοποθετήθηκε ως στρατιωτικός ακόλουθος στην οθωμανική πρεσβεία του Βερολίνου, όπου έγινε θαυμαστής της γερμανικής στρατιωτικής κουλτούρας με αποτέλεσμα να προβεί σε ενίσχυση των στρατιωτικών δεσμών μεταξύ Γερμανίας και Οθωμανικής Αυτοκρατορίας προσκαλώντας Γερμανούς αξιωματικούς να μεταβούν στην Τουρκία ώστε να συμβάλουν στην αναμόρφωση και αναδιοργάνωση του Οθωμανικού Στρατού.
Το 1911, η Ιταλία εισέβαλε στην τότε οθωμανική επαρχία της Τραμπλουσγκάρπ (σημερινή Λιβύη) σημαίνοντας την έναρξη του Ιταλοτουρκικού Πολέμου. Ο Ενβέρ Μπέης αποφάσισε να συνεισφέρει στην άμυνα της επαρχίας και εγκατέλειψε το Βερολίνο για τη Λιβύη. Εκεί, ανέλαβε την γενική αρχηγία των οθωμανικών δυνάμεων, οι Ιταλοί όμως πήραν τελικώς τον έλεγχο της Λιβύης και ο Ενβέρ Μπέης αναγκάστηκε να επιστρέψει στην Κωνσταντινούπολη.
Το 1912, χάρη στον ενεργό και σημαντικό του ρόλο στον πόλεμο αυτό, αν και ηττημένος, πήρε προαγωγή και έγινε Αντισυνταγματάρχης. Η σημαντική αυτή ήττα όμως κόστισε στο Κομιτάτο Ένωσης και Προόδου που έχασε την δημοτικότητα που απολάμβανε και έπεσε από την κυβέρνηση, για να το αντικαταστήσει η Φιλελεύθερη Ένωση (Hürriyet ve İtilâf), το δεύτερο σε δύναμη κόμμα στο οθωμανικό κοινοβούλιο εκείνη την εποχή μετά το Κομιτάτο Ένωσης και Προόδου. Τον Οκτώβριο του 1912 ξέσπασε ο Α' Βαλκανικός Πόλεμος στη διάρκεια του οποίου οι οθωμανικές στρατιές υπέστησαν συντριπτικές ήττες από τις δυνάμεις της Βαλκανικής Συμμαχίας (Ελλάδα, Βουλγαρία,Σερβία, Μαυροβούνιο).