cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μένητες Άνδρου
Οι Μένητες είναι χωριό της νήσου Άνδρου, στο Νομό Κυκλάδων. Βρίσκεται περίπου στο κέντρο του νησιού, στα ανατολικά, στην πλευρά του όρους Πέταλο. Ο θρύλος λέει ότι η ονομασία του προέρχεται από τις Μαινάδες, λόγω των πολλών τρεχούμενων νερών, που δικαιολογούν την ύπαρξη ιερού του Διόνυσου. Είναι σε υψόμετρο 200 μ. και πληθυσμό 172 κατοίκων (2001). Το χωριό διαθέτει κυκλική διαδρομή πεζοπορίας και απο το χωριό διέρχονται πολλα αρχαια μονοπάτια.
Μπελίντα Καρλάιλ
Η Μπελίντα Τζο Κουρζέσκι Καρλάιλ (Belinda Jo Carlisle, 17 Αυγούστου 1958), γνωστότερη ως Μπελίντα Καρλάιλ, είναι Αμερικανίδα τραγουδίστρια. Στην τριαντάχρονη καριέρα της η Καρλάιλ γεύτηκε δυο φορές την επιτυχία. Πρώτα το 1981 ως frontwoman του 5μελούς γυναικείου συγκροτήματος The Go-Go's (το πρώτο θηλυκού γένους με μέλη που έγραφαν τα δικά τους τραγούδια και έπαιζαν μόνες τους μουσικά όργανα στην ιστορία της μουσικής ) με τον πανκ ποπ δίσκο Beauty And The Beat που καρφώθηκε στο νούμερο 1 του αμερικάνικου Billboard καθώς και το 1987 με το δίσκο Heaven On Earth και το σινγκλ Heaven Is A Place On Earth που έγινε παγκόσμια επιτυχία και νούμερο 1 σε Αμερική κι Ευρώπη. Η Καρλάιλ τον Ιούνιο του 2010 κυκλοφόρησε την αυτοβιογραφία της Lips Unsealed που έγινε μπεστ σέλερ και απέσπασε θετικές κριτικές.
Επιτυχία με το συγκρότημα The Go-Go's
Η Καρλάιλ μαζί με τη Τζέιν Γουίντλιν δημιούργησε το 1978 το συγκρότημα Go-Go's το οποίο έμελλε να γίνει ένα απ'τα θρυλικότερα αμερικάνικα γυναικεία γκρουπς όλων των εποχών, καθώς αποτέλεσε το πρώτο γυναικείο συγκρότημα που κατάφερε να φτάσει την κορυφή του Billboard. Χρόνια αργότερα το περιοδικό Rolling Stone κατέταξε το ντεμπούτο των Go-Go's στους 500 καλύτερους δίσκους όλων των εποχών. Το συγκρότημα έκανε πωλήσεις άνω των 7 εκατομμυρίων παγκοσμίως. Μετά από 3 επιτυχημένους δίσκους και πολλές καταχρήσεις το συγκρότημα διαλύθηκε το 1985 κι η Καρλάιλ έθεσε ως στόχο την σόλο καριέρα. Πρώτα όμως έπρεπε να αποβάλλει τις βλαβερές συνήθειες που είχε αποκτήσει παράλληλα με την επιτυχία του γκρουπ. Το αλκοόλ και τα ναρκωτικά την είχαν κάνει να χάσει την επαφή με την πραγματικότητα.
Σόλο Καριέρα
Το 1986, μια ανανεωμένη Καρλάιλ κυκλοφόρησε τον πρώτο της προσωπικό δίσκο Belinda. Η αλλαγή ήταν γενική τόσο στην εμφάνιση της, όσο και στην επιλογή υλικού για το δίσκο. Η άλλοτε παχουλή τραγουδίστρια εμφανίστηκε αδυνατισμένη και όμορφη όσο ποτέ, ενώ για τη νέα της δουλειά είχε αφαιρέσει το σκληρό ήχο των Go-Go's και το αποτέλεσμα ήταν ένας αξιοπρεπής δίσκος κιθαριστικής ποπ. Το πρώτο σινγκλ Mad About You σκαρφάλωσε στο #3 του Billboard, αλλά δεν κατάφερε να'χει ανάλογη επιτυχία και στην Ευρώπη, ακολούθησαν τα σινγκλ Ι Feel The Magic, Band Of Gold και Since You've Gone.
Η παγκόσμια επιτυχία ήρθε όμως το 1987 με τον πλατινένιο δίσκο Heaven On Earth και το single Heaven Is A Place On Earth που πήγε στο #1 σε Αμερική, Μ. Βρετανία και σε πολλές άλλες χώρες. Ακολούθησαν άλλα τέσσερα σινγκλ, το I Get Weak έφτασε στο #2 του Billboard και #10 στην Αγγλία καθώς και τα Circle In The Sand (US #7, UK #4) και I Feel Free (US #88)(διασκευή του ομώνυμου κομματιού των Cream του Έρικ Κλάπτον).
Το Runaway Horses του 1989 συνέχισε την επιτυχία του Heaven On Earth κι έβγαλε 6 singles. To πρώτο single Leave A Light On, στο οποίο συμμετέχει με κιθαριστικό σόλο ο Τζωρτζ Χάρισον των Beatles, έφτασε στο #11 του Billboard και στο #4 στην Αγγλία. Από τα σινγκλ που ακολούθησαν αξιοσημείωτα είναι το La Luna (UK #36), το (We Want) The Same Thing (UK #6) και το Summer Rain (US #30, UK #3).
To 1991 η Καρλάιλ επέστρεψε με το Live Your Life Be Free ένας δίσκος με τον οποίο έγινε κατανοητό ότι η έλλειψη προώθησης της τραγουδίστριας απ'την εταιρία της στην Αμερική είχε σαν αποτέλεσμα να πέσουν δραματικά οι πωλήσεις της. Στην Ευρώπη η επιτυχία συνεχίστηκε με το πρώτο και ομώνυμο με το δίσκο σινγκλ Live Your Life Be Free που έφτασε στο νούμερο 12 της αγγλικής λίστας επιτυχιών. Το άλμπουμ αυτό έβγαλε άλλα 4 singles τα Do You Feel Like I Feel?, Half The World, I Plead Insanity και Little Black Book.
To 1993 η Καρλάιλ άλλαξε ρότα με ένα δίσκο με πιό σκληρό ήχο, με τον οποίο επέστρεψε στις ροκ της ρίζες. To Real όμως ξένισε το κοινό της και παρά την επιτυχία του πρώτου σινγκλ (It's Too Real) Big Scary Animal (UK #12), δεν πούλησε ικανοποιητικά. Ο δίσκος έβγαλε άλλο ένα σινγκλ το Lay Down Your Arms. Εκείνη την περίοδο η Καρλάιλ απέκτησε ένα γιό και την επόμενη χρονιά μετά το σεισμό του Νόρθριτζ η τραγουδίστρια έφυγε με την οικογένειά της απ'το Λος Άντζελες για να εγκατασταθεί στη γαλλική επαρχία όπου ζει μέχρι και σήμερα.
Το 1996 η τραγουδίστρια επέστρεψε με άλλον ένα επιτυχημένο και πιο ώριμο δίσκο το A Woman And A Man, ο οποίος έβγαλε 4 σινγκλ εκ των οποίων τα δύο In Too Deep και Always Breaking My Heart μπήκαν στο top 10 της Μ. Βρετανίας και πολλών ευρωπαϊκών χωρών. Ακολούθησε το Love In the Key of C που έφτασε στο #20 στη Μεγάλη Βρετανία και το California στο οποίο συμμετέχει ο Μπράιαν Γουίλσον των Beach Boys ήταν το τέταρτο σινγκλ και πήγε στο #31 στην Αγγλία. Λόγω της επιτυχίας του A Woman And A Man στην Ευρώπη, ο δίσκος κυκλοφόρησε το 1997 και στην Αμερική, χωρίς να κάνει ιδιαίτερη επιτυχία. Το 1997, επίσης, η Μπελίντα Καρλάιλ ηχογράφησε μία εκδοχή του τραγουδιού "Δε Θα Το Πω" στην ταινία "Ηρακλής: Πέρα από το μύθο" της Ντίσνεϊ. Το τραγούδι δεν μπήκε στην Αμερικάνικη εκδοχή της ταινίας, αλλά μπήκε σε μερικές Ευρωπαϊκές αντί για το τραγούδι "A Star Is Born", όπως η Σουηδική, η Φινλανδική, η Ρώσικη και η Ισλανδική. Για κάποιο λόγο, η Σουηδική εκδοχή του DVD έχει το "A Star Is Born".
Στις 11 Αυγούστου 2011, έλαβε, ως μέλος των Go-Go's, αστέρι στη Λεωφόρο της Δόξας στο Χόλυγουντ.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποπ μουσικοί Κατηγορία:Αμερικανίδες τραγουδίστριες
Μάριος Αγαθοκλέους
Ο Μάριος Αγαθοκλέους (Λεμεσός, 8 Σεπτεμβρίου 1974) είναι Κύπριος πρώην ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως επιθετικός. Σήμερα είναι τεχνικός διευθυντής στην ΑΕΛ Λεμεσού.
Καριέρα
Ως επαγγελματίας ποδοσφαιριστής έχει αγωνιστεί σε πολλές ελληνικές και κυπριακές ομάδες, όπως η ΑΕΛ Λεμεσού, ο Αθηναϊκός, ο Άρης, η Ανόρθωση Αμμοχώστου, ο ΑΠΟΕΛ, η Αθλητική Ένωση Πάφου, η Δόξα Δράμας, ο Πανθρακικός και ο Θερμαϊκός Θέρμης. Στη συνέχεια αγωνίστηκε ερασιτεχνικά με τη Νίκη Πολυγύρου για μια διετία (2009-11) στη Δ΄ Εθνική, όπου και τερμάτισε την ποδοσφαιρική του καριέρα ως ποδοσφαιριστής.
Τον Ιανουάριο του 1999 υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με τον Άρη για τέσσερα χρόνια, σε μια μεταγραφή που το τελικό της κόστος ανήλθε στα 600.000.000 δραχμές, ποσό ρεκόρ για την εποχή, με ετήσιες απολαβές για τον παίκτη στα 80.000.000 δραχμές. Ο Αγαθοκλέους συμμετείχε σε συνολικά 89 αγώνες (72 για το πρωτάθλημα, 13 για το Κύπελλο Ελλάδας και 4 για το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ) σημειώνοντας 17 τέρματα (13 γκολ στο πρωτάθλημα και 4 στο Κύπελλο).
Εθνική Κύπρου
Ο Αγαθοκλέους έχει 39 διεθνείς συμμετοχές με τη φανέλα της Εθνικής Kύπρου και έχει πετύχει 10 γκολ .Κλήθηκε για πρώτη φορά από τον εθνικό προπονητή Ανδρέα Μιχαηλίδη για έναν φιλικό αγώνα με την Εθνική Εσθονίας στις 9 Μαρτίου 1994, όπου σημείωσε και το πρώτο του γκολ (νίκη 2-0). Έλαβε την τελευταία του κλήση στο αντιπροσωπευτικό συγκρότημα στις 29 Ιανουαρίου 2003 στο φιλικό αγώνα κόντρα στην Εθνική Ελλάδας (ήττα με 2-1).
Α.Ο. Τρίκαλα 2011
Ο Αθλητικός Όμιλος Τρίκαλα 2011 αποτελεί γυναικείο ποδοσφαιρικό σύλλογο με έδρα τα Τρίκαλα. Ιδρύθηκε το 2011 ύστερα από πρωτοβουλία μιας ομάδας γονέων που θέλησαν τα κορίτσια της πόλης να ασκούνται στο άθλημα που αγαπούν σε ένα υγιές περιβάλλον. Την περίοδο 2014–15 και 2016-16 αναδείχθηκε πρωταθλήτρια στον Α΄ Όμιλο της Β΄ Εθνικής κατηγορίας.
Πρόεδρος του συλλόγου, έπειτα από τις αρχαιρεσίες της 13ης Ιουλίου του 2015, εκλέχθηκε η Στέλλα Παπαχρήστου.
Σημαντικότερη επιτυχία στην ιστορία του συλλόγου, είναι η κατάκτηση της 3ης θέσης του πρωταθλήματος της Α'Εθνικής, την υψηλότερη θέση τρικαλινού συλλόγου σε πρώτη κατηγορία. Ο σύλλογος διαθέτει επίσης τμήματα υποδομής, καθώς και μία θυγατρική ομάδα, τις Νέες Τρικάλων. Οι Νέες κατέκτησαν την σεζόν 2018-19 το Κύπελλο Κορασίδων, τον μοναδικό τίτλο τρικαλινού συλλόγου σε πανελλήνιο επίπεδο, και τερμάτισαν πρώτες και αήττητες στον 2ο Όμιλο της Γ'Εθνικής.
Διοίκηση
Πρόεδρος: Στέλλα Παπαχρήστου
Αντιπρόεδρος: Παναγιώτης Λουλές
Γενικός Γραμματέας: Σωτήρης Τσούνης
Ταμίας: Ιωάννα Τσιλιλή
Έφορος Υλικού: Γιώργος Τσιάρας
Μέλη: Ελένη Σέγγη, Φρατζέσκα Ζυγουράκη
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Τρικάλων Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 2011 Κατηγορία:Γυναικείες ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 2011
Μάριος Πελεκάνος
Ο Μάριος Πελεκάνος είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός. Ήταν Κυβερνητικός Εκπρόσωπος της Κύπρου.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Μάριος Πελεκάνος γεννήθηκε στις 21 Αυγούστου 1979 στον Άγιο Βασίλειο. Το 1999 εργοδοτήθηκε στην Τράπεζα Κύπρου. Ακολούθως, σπούδασε εξ΄ αποστάσεως στο Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ αποκτώντας πτυχίο BSc in Banking & Finance. Από τότε κατέχει τον τίτλο του Associate of the London Institute of Banking and Finance. Επιπλέον, κατέχει τον τίτλο του Certified Professional Manager από το Institute of Certified Professional Managers των Ηνωμένων Πολιτειών.
Το 2007 εργοδοτήθηκε από την Τράπεζα Πειραιώς. Το 2012 ανέλαβε θέσω ως ανώτατο στέλεχος της θυγατρικής τράπεζας στα Τίρανα. Το 2015 επέστρεψε στην Κύπρο, οπόταν και δημιούργησε δική του επιχείρηση ως Σύμβουλος Αφερεγγυότητας/Χρηματοοικονομικός Σύμβουλος. Επιπλέον, το 2017 ανέλαβε θέση ως διευθυντικό στέλεχος σε επενδυτικά ταμεία με έδρα την Κύπρο.
Παναγιώτης Θεριανός
Ο Παναγιώτης Θεριανός, (Πάτρα 4 Ιανουαρίου 1947 ), είναι Έλληνας πρωταθλητής της πυγμαχίας από την Πάτρα. Αγωνιζόταν στην Ε.Α. Πατρών κι ήταν μέλος της εθνικής ομάδας πυγμαχίας, είχε συμμετάσχει σε Ολυμπιακούς αγώνες και ήταν και Βαλκανιονίκης. Στην προσωπική του ζωή ήταν αστυνομικός, ξεκίνησε την πυγμαχία από 17 ετών και στα 19 του , το 1966, ήταν ήδη πρωταθλητής Ελλάδος κι είχε καλεστεί στην εθνική Ελλάδος.
Μάριος Πελεκάνος
Βιογραφικά στοιχεία
Είναι νυμφευμένος με την Αννίτα Παπουή και έχει δύο υιούς και μία κόρη.
Παναγιώτης Θεριανός
Το 1970 ήταν πρώτος σε συναντήσεις εθνικών ομάδων, Ελλάδα-Δυτική Γερμανία στο Βερολίνο, Ελλάδας-Γαλλίας πάλι πρώτος , και Ελλάδας-Αυστρίας πάλι πρώτος.
Μάριος Πελεκάνος
Πολιτική καριέρα
Στις Δημοτικές εκλογές του 2016 εκλέχθηκε δημοτικός σύμβουλος στον Δήμο Στροβόλου με τον ΔΗΣΥ. Παραιτήθηκε το 2019 όταν διορίστηκε από το υπουργικό συμβούλιο στη θέση του προέδρου του Κυπριακού Οργανισμού Αναπτύξεως Γης.
Παναγιώτης Θεριανός
Στο πανελλήνιο πρωτάθλημα του 1971 ήταν πρώτος στα 67 κιλά με νίκη επί του Παπαθεωδόρου του ΠΑΟ, αλλά και πρωταθλητής Ελλάδος στον ομαδικό με την Ε.Α. Πατρών.
Το 1972 στους διεθνείς αγώνες Ελλάδας-Ιταλίας-Γιουσκοσλαβίας ήταν πρώτος στα 71 κιλά με νίκη επί του Γιουγκοσλάβου Μίλοβιτς. Στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα του 1972 στα 67 κιλά ήταν πρώτος νικώντας στον τελικό τον Βλάχο του Εθνικού Αθηνών με διακοπή του αγώνα από τον διαιτητή στον Γ΄γύρο. Στους Βαλκανικούς αγώνες του 1972 της Άγκυρας ήταν δεύτερος βαλκανιονίκης στα 67 κιλά. Στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1972 συμμετείχε στα 67 κιλά όπου ηττήθηκε από τον Ανατολικογερμανό "Γουώλκε". Πρώτος ήταν και στο στρατιωτικό πρωτάθλημα στα 67 κιλά.
Μάριος Πελεκάνος
Πολιτική καριέρα
Τον Νοέμβριο του 2017 εκλέχθηκε πρόεδρος της Οργάνωσης Νέων Επιστημόνων του ΔΗΣΥ. Επανεκλέγει το 2019.
Παναγιώτης Θεριανός
Το 1973 στο πανελλήνιο πρωτάθλημα ήταν πρώτος νικώντας στον τελικό τον Γασπαρινάτο της Παναχαϊκής με νοκ άουτ στον Α' γύρο. Στους βαλκανικούς του 1973 αποκλείστηκε στον Β' γύρο από τον Βούλγαρο Κόλεφ, στον Α' γύρο είχε αποκλείσει τον Γιουγκοσλάβο Τζελεσοβίσοβιτς.
Το 1974 στους βαλκανικούς αγώνες κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο.
Μετά το τέλος της καριέρας του έγινε προπονητής πυγμαχίας και προπονούσε για χρόνια την ομάδα των σωμάτων ασφαλείας. Το 1977 έγραψε κι έκδωσε το βιβλίο "Τεχνική του μποξ", την ίδια χρονιά τιμήθηκε από την ελληνική ομοσπονδία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες Βαλκανιονίκες Κατηγορία:Έλληνες πυγμάχοι Κατηγορία:Πυγμάχοι της Ε.Α. Πατρών
Μάριος Πελεκάνος
Πολιτική καριέρα
Στις 2 Ιουλίου 2021 ανέλαβε κυβερνητικός εκπρόσωπος στην Κυβέρνηση Νίκου Αναστασιάδη 2018.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κύπριοι τραπεζίτες Κατηγορία:Κυβερνητικοί Εκπρόσωποι Κύπρου Κατηγορία:Κυβέρνηση Νίκου Αναστασιάδη 2018
Μαργαρίτα του Ανζού (1273-1299)
Η Μαργαρίτα, κόμισσα του Ανζού (Marguerite d'Anjou, 1273 - 31 Δεκεμβρίου 1299) από τον Οίκο των Καπετιδών-Ανζού ήταν κόμισσα του Ανζού και του Μαιν, καθώς και κόμισσα του Βαλουά, του Αλανσόν, του Σαρτρ και του Περς από το γάμο της.
Βιογραφία
Ήταν η μεγαλύτερη κόρη και δεύτερο παιδί του Καρόλου Β΄ της Νάπολης και της Μαρίας των Άρπαντ, κόρης του Στεφάνου Α΄ της Ουγγαρίας. Τα μεγαλύτερα αδέλφια της ήταν ο Κάρολος Μαρτέλος της Ουγγαρίας και ο Άγιος Λουδοβίκος της Τουλούζης, ενώ ανιψιός της ήταν ο Κάρολος Α΄ της Ουγγαρίας.
Όταν η Μαργαρίτα απεβίωσε το 1299, ο σύζυγός της Κάρολος κόμης του Βαλουά έκανε δύο ακόμη γάμους και απέκτησε τρεις κόρες από τον καθέναν.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον εξάδελφό της Κάρολο των Καπετιδών κόμη του Βαλουά, (μικρότερο γιο του Φιλίππου Γ΄ της Γαλλίας) στις 16 Αυγούστου 1290 στο Κορμπέγ, και πήρε από τον πατέρα της ως προίκα τις κομητείες του Ανζού και του Μαιν. Έγινε με τον σύζυγό της Κάρολο δούκισσα του Ανζού και του Μαιν, ενώ μαζί του απέκτησε:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Καπετιδών Κατηγορία:Κόμησσες του Αλανσόν Κατηγορία:Κόμισσες του Ανζού
Κατηγορία:Κόμησσες του Μαιν
Μουσκαντίνοι
μικρογραφία|Δύο Μουσκαντίνοι το 1795 Οι Μουσκαντίνοι (γαλλικά: Muscadins), που σημαίνει «αυτοί που φορούν άρωμα μόσχου», αναφέρονται επίσης και ως «χρυσή νεολαία», ήταν ομάδες νεαρών ανδρών, σχετικά ευκατάστατων και ντυμένων με επιτηδευμένο ύφος σε στυλ δανδή, που αποτελούσαν συμμορίες του δρόμου κατά τη διάρκεια της Θερμιδοριανής αντίδρασης στο Παρίσι. Μετά το πραξικόπημα κατά του Ροβεσπιέρου και των Ιακωβίνων στις 9 Θερμιδόρ έτους Β', ( 27 Ιουλίου 1794), επιτίθονταν στους εναπομείναντες Ιακωβίνους και Αβράκωτους και συνέβαλαν σε μεγάλο βαθμό στην αποδυνάμωσή τους τον επόμενο χρόνο.
Οι Μουσκαντίνοι κυκλοφορούσαν με μεγάλα ξύλινα μπαστούνια, τα οποία αποκαλούσαν «συντάγματα». Οργανώθηκαν από τον φιλοβασιλικό πολιτικό και δημοσιογράφο Λουί-Μαρί Στανισλάς Φρερόν και αριθμούσαν περί τα 2.000-3.000 άτομα. Πολιτική αναφορά τους ήταν ο Φρερόν και η εφημερίδα του, Ο Αγορητής του λαού. Σύχναζαν στο καφέ ντε Σαρτρ, στο Παλαί Ρουαγιάλ.
Στην πραγματικότητα εκτός από τη «χρυσή νεολαία» των «καλών οικογενειών» απαρτίζονταν επίσης από νέους της  κατώτερης μεσαίας τάξης, υπαλλήλους καταστημάτων, αγγελιοφόρους, δημόσιους υπαλλήλους, γιους «μικρών αξιωματούχων και μικρών καταστηματαρχών». Έκαναν επιθέσεις κατά των Ιακωβίνων, ή και κατά όποιων έμοιαζαν με Ιακωβίνοι, στους δρόμους, στα καταστήματα και στα θέατρα.
Οι ομάδες αυτές ενθαρρύνονταν σιωπηρά από την ασταθή νέα κυβέρνηση, η οποία είχε βάσιμους λόγους να φοβάται τον όχλο των Ιακωβίνων και την ευρύτερη αναταραχή καθώς ο σκληρός χειμώνας του 1794-5 έφερε  αυξανόμενη πείνα στην παρισινή εργατική τάξη. Οι Μουσκαντίνοι θεωρούνται μέρος της πρώτης Λευκής Τρομοκρατίας ως απάντηση στην προηγούμενη κυριαρχία της περιόδου της Τρομοκρατίας των Ιακωβίνων.
Αφού κατάφεραν να καταστείλουν τους Αβράκωτους, η χρησιμότητα των Μουσκαντίνων για την κυβέρνηση τελείωσε και άρχισαν να αποτελούν απειλή. Μετά την καταστολή της φιλοβασιλικής εξέγερσης της 13ης Βαντεμιέρ τον Οκτώβριο του 1795, εξέγερση στην οποία συμμετείχαν, έπαψαν να αποτελούν σημαντικό παράγοντα στην παρισινή πολιτική.
Ο όρος
μικρογραφία|Δύο Μουσκεντίνοι, πίνακας του Καρλ Βερνέ Ο όρος Μουσκαντίνοι προϋπήρχε εδώ και πολύ καιρό στη Λυών και χαρακτήριζε την εργατική τάξη οικιακών υπαλλήλων, αγγελιοφόρων και υπαλλήλων των εμπόρων. Το 1789, στην αρχή της Επανάστασης, στη Λυών δημιουργήθηκε βασιλική πολιτοφυλακή, με την ενθάρρυνση της ανώτερης κοινωνίας της πόλης, στην οποία συμμετείχαν πολλοί από τους υπαλλήλους τους. Οι επαναστατικοί αντίπαλοί τους άρχισαν να τους αποκαλούν Μουσκαντίνους. Αρωματισμένοι ή όχι, ήταν μια αποτελεσματική στρατιωτική δύναμη στην περιοχή για σχεδόν ένα χρόνο, πριν διαλυθούν μετά το τέλος των Ομοσπονδιακών εξεγέρσεων το 1793, όταν η Λυών πολιορκήθηκε και κατελήφθη από τις επαναστατικές στρατιές οπότε και ο όρος έγινε γνωστός στο Παρίσι.
Ενδυμασία
Τα κοστούμια των Μουσκαντίνων ήταν λιγότερο επιδεικτικά από αυτά των διαδόχων τους, των Απίστευτων, αλλά φαίνεται ότι ήταν παρόμοια με αυτά. Περιλάμβαναν στενά κομμένα παλτά με υπερβολικά μεγάλα πέτα, συνήθως διαφορετικής απόχρωσης, με μεγάλους και περίτεχνους κόμπους στο λαιμό και συχνά με εσάρπες γύρω από τη μέση τους. Τα χρώματα είναι ζωηρά και σε έντονη αντίθεση, με λωρίδες - ίσως μια παρωδία των Αβράκωτων, στους οποίους οι λωρίδες ήταν χαρακτηριστικές. Οι Μουσκαντίνοι έφτασαν τη μόδα της εποχής σε ακραία σημεία. Μιλούσαν χωρίς να χρησιμοποιούν το r και φορούσαν τεράστια μονόκλ. Κυκλοφορούσαν πάντα με ξύλινα μπαστούνια ή ρόπαλα που χρησιμοποιούσαν στις επιθέσεις τους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γαλλική Επανάσταση
Δικαιώματα ΛΟΑΤ στη Γαλλία
Τα δικαιώματα των λεσβιών, των ομοφυλόφιλων, των αμφιφυλόφιλων, των τρανς (ΛΟΑΤ+) ατόμων στη Γαλλία είναι από τα πιο προοδευτικά στον κόσμο. Αν και η σεξουαλική δραστηριότητα ομοφυλόφιλων ήταν ένα αδίκημα που τιμωρείται με θάνατο που συχνά είχε ως αποτέλεσμα τη θανατική ποινή κατά τη διάρκεια του Παλαιού Καθεστώς, όλοι οι νόμοι περί σοδομισμού καταργήθηκαν το 1791 κατά τη Γαλλική Επανάσταση. Ωστόσο, ένας λιγότερο γνωστός νόμος περί απρεπούς έκθεσης που στόχευε συχνά τα ΛΟΑΤ άτομα θεσπίστηκε το 1960 προτού καταργηθεί το 1980.
Η ηλικία συναίνεσης για σεξουαλική δραστηριότητα του ιδίου φύλου άλλαξε περισσότερες από μία φορές προτού εξισωθεί το 1982 υπό τον Πρόεδρο Φρανσουά Μιτεράν. Αφού χορήγησε σε ομόφυλα ζευγάρια επιδόματα οικογενειακής συντροφικότητας γνωστά ως σύμφωνο πολιτικής αλληλεγγύης, η Γαλλία έγινε η δέκατη τρίτη χώρα στον κόσμο που νομιμοποίησε τους γάμους ομοφύλων το 2013. Το 1985 θεσπίστηκαν νόμοι που απαγορεύουν τις διακρίσεις λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού και ταυτότητας φύλου και 2012, αντίστοιχα. Το 2010, η Γαλλία έγινε η πρώτη χώρα στον κόσμο που αποχαρακτήρισε τη δυσφορία του φύλου ως ψυχική ασθένεια. Επιπλέον, από το 2017, τα διεμφυλικά άτομα επιτρέπεται να αλλάζουν το νόμιμο φύλο τους χωρίς να υποβληθούν σε χειρουργική επέμβαση ή να λάβουν ιατρική διάγνωση.
Η Γαλλία έχει συχνά ονομαστεί μια από τις πιο φιλικές προς τους ομοφυλόφιλους χώρες στον κόσμο. Πρόσφατες δημοσκοπήσεις έδειξαν ότι η πλειοψηφία των Γάλλων υποστηρίζει τους γάμους ομοφυλόφιλων και το 2013, μία δημοσκόπηση έδειξε ότι το 77% του γαλλικού πληθυσμού πίστευε ότι η ομοφυλοφιλία πρέπει να γίνει αποδεκτή από την κοινωνία, μια από τις υψηλότερες στις 39 χώρες που συμμετείχαν στην έρευνα. Το Παρίσι έχει ονομαστεί από πολλές δημοσιεύσεις ως μία από τις πιο φιλικές προς τους ομοφυλόφιλους πόλεις στον κόσμο, με το Le Marais, το Quartier Pigalle και το Bois de Boulogne να λέγεται ότι έχουν μια ακμάζουσα LGBT κοινότητα και νυχτερινή ζωή.
Ιστορία
Πριν τη Γαλλική Επανάσταση ο σοδομισμός ήταν σοβαρό αδίκημα και το αναλάμβαναν τα θρησκευτικά δικαστήρια. Η πρώτη Γαλλική επανάσταση κατάργησε τα θρησκευτικά δικαστήρια και ο νέος ποινικός κώδικας του 1791 δεν έκανε καμία αναφορά στις σεξουαλικές σχέσεις μεταξύ ενηλίκων σε ιδιωτικό χώρο. Η φιλελεύθερη πολιτική πάνω σε θέματα σεξουαλικής επαφής συντηρήθηκε και στον Ναπολεόνειο Κώδικα αλλά οι ομοφυλόφιλοι καταδιώκονταν και εισάγονταν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης.
Το 1945 η ηλικία συναίνεσης ανέβηκε στα 15 από τα 13 για τους ετεροφυλόφιλους. Το 1974 η ηλικία συναίνεσης για την ομοφυλοφιλία κατέβηκε στα 18 από τα 21 και το 1982 η ηλικία συναίνεσης για ομοφυλόφιλους και ετεροφυλόφιλους εξισορροπήθηκε στα 15.
Νόμοι
Οποιαδήποτε διάκριση με βάση τον σεξουαλικό προσανατολισμό απαγορεύεται από το 1985. Οι ομοφυλόφιλοι και οι λεσβίες επιτρέπεται να υπηρετούν στον στρατό.
Τον Δεκέμβριο του 2004 εγκρίθηκε ένας νόμος που έκανε παράνομα τα σεξιστικά ή ομοφοβικά σχόλια. Η ποινή είναι €45,000 και/ή 12 μήνες φυλάκισης.
Από το 1999 τα ομοφυλόφιλα ζευγάρια μπορούν να κάνουν πολιτικές ενώσεις οι οποίες έχουν όλες τις νομικές προστασίες και ευθύνες του γάμου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γαλλία Κατηγορία:Πολιτική της Γαλλίας Λοατ
Άγος
Γενικά ή λέξη άγος στην αρχαιότητα σήμαινε μίασμα, κατάρα, οργή Θεού, έχοντας την σημερινή έννοια της αμαρτίας, σε αντιδιαστολή με το δασύτονο άγος που σήμαινε "άξιο τιμής και σεβασμού". Οι αρχαίοι Έλληνες πίστευαν πως το άγος προερχόταν από έγκλημα που ακολουθούσε στη συνέχεια το δράστη, ο οποίος έτσι καθίστατο "εναγής" δηλαδή όπως λέμε σήμερα καταραμένος.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αρχαία ελληνική θρησκεία
Fairbnb.coop
To FairBnB είναι μια κοινότητα από ακτιβιστές, προγραμματιστές, ερευνητές και σχεδιαστές η οποία στοχεύει στο να προσφέρει ενοικιαζόμενες κατοικίες/δωμάτια για διακοπές βραχυχρόνιας διάρκειας μέσα από μια ηλεκτρονική πλατφόρμα που θα σέβεται τους κατοίκους και τις τοπικές κοινωνίες.
Ιστορικό
Οι ιδιοκτήτες των παραπάνω κατοικιών/δωματίων προτιμούν (για οικονομικούς κυρίως λόγους), να εκμισθώσουν την ιδιοκτησία τους μέσω της ηλεκτρονικής πλατφόρμας του Airbnb βραχυπροθεσμα,αντι να το διαθέσουν για αστική μίσθωση στους κατοίκους της πόλης.
Το παραπάνω γεγονός, πέρα από την οικονομική ωφέλεια των ιδιοκτητών, δημιούργησε στην πόλη, μείωση των διαθέσιμων κατοικιών προς ενοικίαση σε ντόπιους και φοιτητές, δραματική αύξηση των τιμών ενοικίασης των κατοικιών, και αλλοίωση της τοπικής φυσιογνωμίας της καθώς οι επιχειρήσεις των γειτονιών έχουν στρέψει το ενδιαφέρον τους περισσότερο στην εξυπηρέτηση των τουριστών από ότι των μονίμων κατοίκων.
Παρόμοια κατάσταση πλέον υπάρχει τόσο σε πολλές Ευρωπαϊκές πόλεις όπως η Βενετία, η Αθήνα, τα Χανιά, η Βαρκελώνη, το Λονδίνο, η Λισαβώνα όσο και στην Αμερικανική ήπειρο σε πόλεις όπως το Βανκούβερ, το Σαν Φραντζισκο,το Μέξικο Σίτυ.
Περισσότερες από 30 κινηματικές οργανώσεις στην Ευρώπη έχουν δημιουργήσει τον Ευρωπαϊκό Συνασπισμό Δράσης για το Δικαίωμα στην Στέγαση με στόχο να προασπίσουν το δικαίωμα στην στέγη των κατοίκων που ζουν μόνιμα σε τουριστικές περιοχές.
Αναζητήθηκε λοιπόν μια εναλλακτική πλατφόρμα ενοικίασης κατοικιών η οποία θα λειτουργεί ευεργετικά για την πόλη, θα σέβεται τους κατοίκους της, θα αφουγκράζεται τις ανάγκες των τοπικών κοινωνιών και θα συνεισφέρει για την βελτίωση της ζωής στις γειτονιές της μέσα από την μοχλεύση ιδεών και πρακτικών τόσο από τους οικοδεσπότες/ιδιοκτήτες,τους επισκέπτες όσο και από το σύνολο της κοινότητας.
Έτσι δημιουργήθηκαν πυρήνες ακτιβιστών, προγραμματιστών, ερευνητών και σχεδιαστών σε πολλές από τις παραπάνω πόλεις προκειμένου να προετοιμάσουν το συγκεκριμένο συνεργατικό εγχείρημα.
Αρχές και στόχοι
Μέσα από το Μανιφέστο που έχει αναρτηθεί στην ιστοσελίδα της FairBnB και το οποίο τελεί ακόμα υπό διαμόρφωση περιγράφονται οι αρχές και οι στόχοι της:
Συλλογική ιδιοκτησία
Δημοκρατική διοίκηση
Τα μέλη της κοινότητας θα αποφασίζουν συλλογικά πως η πλατφόρμα θα τρέξει στην γειτονιά τους, τι προτεραιότητες θα βάλει, συνεργαζόμενες οπότε χρειάζεται με τις τοπικές αρχές για την από κοινού προώθηση κανονισμών που θα ενισχύσουν τον βιώσιμο τουρισμό.
Κοινωνική βιωσιμότητα
Τα κέρδη θα επαναεπενδύονται σε κοινωνικά projects που αντιτάσσονται στις αρνητικές συνεπεις του τουρισμού. Οι κάτοικοι των γειτονιών θα ψηφίζουν για τα projects που θέλουν να υλοποιηθούν και τα οποία θα έχουν ως βάση τον συνεργατισμό και την κοινωνική ωφέλεια ( π.χ. παιδικές χάρες, συνεργατικά εγχειρήματα τροφής, οικολογικά projects,κοινοτικές καφετέριες).
Το FairBnB χρησιμοποιεί ανοιχτά δεδομένα (open data), σέβεται τους τοπικούς κανονισμούς, και εγγυάται την διασφάλιση των προσωπικών δεδομένων των μελών της πλατφόρμας.
Το δίκτυο της Fairbnb
Η FairBnB έχει αναπτύξει ένα δίκτυο συνεργατών σε 6 πόλεις του κόσμου με σκοπό την τελική διαμόρφωση του εγχειρήματος, ώστε αυτό να καταστεί επιχειρησιακό και να τεθεί σε άμεση λειτουργία.
Το δίκτυο της FairBnB αποτελείται από τους:
City Makers, Άμστερνταμ
UP Next BV, Άμστερνταμ
Worldwide, Άμστερνταμ
Inside Airbnb, Νέα Υόρκη
DNA, Βενετία
Seren DBT, Βενετία
Venice Project Center, Βενετία
RESET Venezia, Βενετία
Vientos, Πόλη του Μεξικού
Και στην Ελλάδα έχει στηθεί ο πρώτος πυρήνας της FairBnB, ο οποίος αποτελείται από τρεις συλλογικότητες που εδρεύουν στην Αθήνα, τους Sociality, τους Place Identity Clusters και τους commonspace ΣΥΝ.ΕΡΓ.
Οι Sociality είναι μια κοοπερατίβα που ασχολείται με την ψηφιακή επικοινωνία και το Internet, οι Place Identity Clusters είναι μια μη κερδοσκοπική εταιρεία που ασχολείται με την αστική αναγέννηση και την πολιτική καινοτομία μέσα από την ενεργοποίηση των πολιτών στα κοινά και οι commonspace ΣΥΝ.ΕΡΓ είναι ένας συνεταιρισμός εργαζομένων ο οποίος ασχολείται με την κοινωνική έρευνα, τον αστικό, περιβαλλοντολογικό και συμμετοχικό σχεδιασμό.
Το φαινόμενο του Κουκακίου
Το Κουκάκι είναι μια ιστορική συνοικία της Αθήνας.
Πυκνοδομημένη από τις δεκαετίες του 1960, με υψηλό ποσοστό ιδιοκατοίκησης.
Συνορεύει με τις περιοχές των Πετράλωνων, Καλλιθέας, Νέου Κόσμου, Μακρυγιάννη, Ακρόπολης και διασχίζεται από την λεωφόρο Συγγρού.
Περίπου 300 κατοικίες/δωμάτια της περιοχής ενοικιάζονται μέσω του Airbnb ή άλλων ηλεκτρονικών πλατφορμών ενοικίασης.
Ελάχιστες κατοικίες ενοικιάζονται με αστική μίσθωση και πολλές επιχειρήσεις της γειτονιάς που λειτουργούσαν για χρόνια έχουν αναγκαστεί να κλείσουν διότι οι μόνιμοι κάτοικοι της περιοχής με τους οποίους είχαν αναπτύξει και κοινωνικούς δεσμούς είναι λιγοστοί.
Κάνεις από τους κάτοικους δεν φαίνεται να ασχολείται με τα σπασμένα πεζοδρόμια, τους αστεγους,τα αδέσποτα ζώα και τα αλλά προβλήματα της γειτονιάς.
Στον αντίποδα έχουν ανοίξει νέες επιχειρήσεις, κυρίως εστίασης, και πώλησης τουριστικών ειδών και διαχείρισης ακίνητων προκειμένου να εξυπηρετήσουν το ολοένα και αυξημένο τουριστικό ρεύμα.
Επίσης μεγάλες εταιρίες έχουν στρέψει το βλέμμα τους προς το Κουκάκι, ως μια περιοχή από την οποία θεωρούν ότι μπορούν να αποκομίσουν κέρδη και αγοράζουν η εκμισθώνουν ακίνητα στην περιοχή προκειμένου να τα εκμεταλλευτούν τουριστικά μέσω των πλατφορμων βραχυχρόνιας μίσθωσης.
Άμεση συνέπεια όλης αυτής της κινητικότητας στην περιοχή είναι να έχουν αυξηθεί κατακόρυφα οι τιμές των ακινήτων.
Το Κουκάκι αποτελεί ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα αλλαγής της φυσιογνωμίας μιας γειτονιάς που επηρεάζεται( θετικά ή αρνητικά ) από το τουριστικό ρεύμα που έχει αναπτυχθεί μέσα από τις ηλεκτρονικές πλατφόρμες ενοικίασης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οικονομία Κατηγορία:Κοινωνική και Αλληλέγγυα Οικονομία
Αβέρωφ Νεοφύτου
Ο Αβέρωφ Νεοφύτου (Αργάκα Πάφου, 31 Ιουλίου 1961) είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός.
Ήταν πρόεδρος του Δημοκρατικού Συναγερμού (ΔΗΣΥ) από τον Μάιο του 2013 έως τον Μάρτιο του 2023.
Από το 2006 είναι βουλευτής Λευκωσίας. Επιπρόσθετα, έχει διατελέσει Δήμαρχος Πόλης Χρυσοχούς και Υπουργός Συγκοινωνιών και Έργων.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Αβέρωφ Νεοφύτου γεννήθηκε στην Αργάκα στις 31 Ιουλίου 1961. Ομιλεί, πέρα από την ελληνική, την αγγλική γλώσσα. Σπούδασε οικονομικά και λογιστική στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο Νέας Υόρκης των ΗΠΑ. Εργαζόταν ως οικονομολόγος.
Είναι νυμφευμένος με τη Μαρία Σελίπα και έχει ένα γιο.
Πολιτική σταδιοδρομία
Διετέλεσε Επαρχιακός Γραμματέας και στη συνέχεια Αντιπρόεδρος της Νεολαίας του Δημοκρατικού Συναγερμού Πάφου.
Στις Δημοτικές εκλογές του 1991 εκλέχθηκε Δήμαρχος Πόλης Χρυσοχούς. Λίγο πριν την ολοκλήρωση της θητείας του εκλέχτηκε βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 1996 στην Εκλογική Περιφέρεια Πάφου με τον συνασπισμό Δημοκρατικός Συναγερμός-Κόμμα Φιλελευθέρων για την Ζ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.
Διετέλεσε μέλος της Εκτελεστικής Γραμματείας της Ένωσης Δήμων Κύπρου, Επίτιμος Γραμματέας του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Πάφου, Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του Σωματείου Ευαγόρας Πάφου, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου και της Εκτελεστικής Επιτροπής της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου και πρόεδρος της Αντικαρκινικής Εταιρείας της περιοχής Χρυσοχούς.
Στις 25 Αυγούστου 1999 διορίστηκε Υπουργός Συγκοινωνιών και Έργων στην κυβέρνηση Γλαύκου Κληρίδη, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το τέλος της θητείας της κυβέρνησης, δηλαδή έως την 28η Φεβρουαρίου 2003.
Στις βουλευτικές εκλογές του 2006 εκλέχτηκε βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας με τον ΔΗΣΥ για την Θ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Επανεκλέχθηκε στις βουλευτικές εκλογές του 2011 για την Ι΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο, στις βουλευτικές εκλογές του 2016 για την ΙΑ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο και στις βουλευτικές εκλογές του 2021 για την ΙΒ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.
Στις 25 Μαΐου 2003 εξελέγη Αναπληρωτής Πρόεδρος του ΔΗΣΥ. Στις 11 Μαΐου 2013 εκλέχτηκε πρόεδρος του ΔΗΣΥ, διαδεχόμενος τον Νίκο Αναστασιάδη ο οποίος είχε εκλεγεί Πρόεδρος της Δημοκρατίας.
Ως βουλευτής, διετέλεσε μέλος της Επιτροπής Επιλογής, πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Οικονομικών και Προϋπολογισμού, πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εξωτερικών και Ευρωπαϊκών Υποθέσεων, αρχηγός της αντιπροσωπίας της Βουλής στη Διάσκεψη των Προέδρων των Κοινοβουλευτικών Επιτροπών Εξωτερικών των Χωρών Μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αρχηγός της αντιπροσωπίας της Βουλής στη Διάσκεψη των Επιτροπών Ευρωπαϊκών Υποθέσεων των Κοινοβουλίων των Χωρών Μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και αρχηγός της αντιπροσωπίας της Βουλής στη Διακοινοβουλευτική Ένωση.
Από τον Μάιο του 2013 είναι αρχηγός της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΔΗΣΥ. Είναι μέλος της Επιτροπής Επιλογής, μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Οικονομικών και Προϋπολογισμού, αρχηγός της αντιπροσωπίας της Βουλής στη Διακοινοβουλευτική Ένωση και επικεφαλής της αντιπροσωπίας της Βουλής στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση της Ένωσης για τη Μεσόγειο και επικεφαλής της αντιπροσωπίας της Βουλής στη Διακοινοβουλευτική Διάσκεψη για τη Σταθερότητα, τον Οικονομικό Συντονισμό και τη Διακυβέρνηση στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Η θητεία του στην προεδρία του ΔΗ.ΣΥ ολοκληρώθηκε τον Μάρτιο του 2023.
Προεδρικές εκλογές 2023
Στις 22 Δεκεμβρίου 2021, ο Αβέρωφ Νεοφύτου έθεσε υποψηφιότητα για τις προεδρικές εκλογές του 2023, ως υποψήφιος του Δημοκρατικού Συναγερμού.
Στον πρώτο γύρο έλαβε την τρίτη θέση, με ποσοστό 26,11%, πίσω από τον Νίκο Χριστοδουλίδη (32,04%) και τον Ανδρέα Μαυρογιάννη (29,60%) και αποκλείστηκε από τον δεύτερο γύρο.
Μετά την ήττα στις προεδρικές εκλογές, συγκάλεσε στο έκτακτο συνέδριο παγκύπρια εκλογική συνέλευση για τις 11 Μαρτίου 2023 για την εκλογή νέας ηγεσίας. Υποψήφιοι για την προεδρία από τις 21 Φεβρουαρίου 2023 ήταν η πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων, Αννίτα Δημητρίου, και ο βουλευτής και τέως εκπρόσωπος τύπου του κόμματος, Δημήτρης Δημητρίου. Τελικά η Δημητρίου επικράτησε με ποσοστό 69,1% (σε ψήφους 14.287) και εκλέχθηκε πρόεδρος. Ο Δημητρίου είχε 6.365 ψήφους ή 30,8%.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1995
Το 81ο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1995 διεξήχθη στο Παμπελοποννησιακό Στάδιο Πάτρας μαζί με το αντίστοιχο πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1995. Μετείχαν 760 αθλητές και αθλήτριες από 129 σωματεία.
Στη μάχη της βαθμολογίας επικράτησε ο Πανελλήνιος Γ.Σ. για πέμπτη συνεχόμενη χρονιά και 26η συνολικά. Παράλληλα, έκανε το "νταμπλ", αφού κατέκτησε και το γυναικείο πρωτάθλημα.
Αναφορές
Ανδρων Κατηγορία:Στίβος το 1995 Κατηγορία:Αθλητισμός στην Πάτρα
Ρεντγκένιο
Το Ρεντγκένιο είναι ένα χημικό στοιχείο του περιοδικού πίνακα με σύμβολο Rg. Έχει ατομικό αριθμό 111. Είναι συνθετικό στοιχείο και το πιο σταθερό ισότοπό του έχει διάρκεια ημιζωής 3,6 δευτερόλεπτα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στοιχεία μετάπτωσης
Νταϊάνα, πριγκίπισσα της Ουαλίας
Η Νταϊάνα, πριγκίπισσα της Ουαλίας (γεννημένη ως Νταϊάνα Φράνσις Σπένσερ, 1 Ιουλίου 1961 – 31 Αυγούστου 1997) ήταν μέλος της βρετανικής βασιλικής οικογένειας ως η πρώτη σύζυγος του Καρόλου, τότε Πρίγκιπα της Ουαλίας, σήμερα Βασιλιά του Ηνωμένου Βασιλείου.
Ο γάμος της με τον πρίγκιπα της Ουαλίας έγινε στις 29 Ιουλίου 1981, στον Καθεδρικό ναό του Αγίου Παύλου στο Λονδίνο και μεταδόθηκε από την τηλεόραση σε 750 εκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως. Καθ' όλη τη διάρκεια του γάμου της, η Νταϊάνα απέκτησε τους τίτλους Πριγκίπισσα της Ουαλίας, Δούκισσα της Κορνουάλης, Δούκισσα του Ρόθσεϊ και Κόμισσα του Τσέστερ. Απέκτησε δύο γιους, τον Πρίγκιπα Ουίλιαμ και τον Πρίγκιπα Χάρι, οι οποίοι ήταν τότε στη δεύτερη και την τρίτη θέση αντίστοιχα της γραμμής διαδοχής για τον βρετανικό θρόνο. Ως Πριγκίπισσα της Ουαλίας, η Νταϊάνα ανέλαβε διάφορα βασιλικά καθήκοντα εξ ονόματος της βασίλισσας Ελισάβετ και την εκπροσώπησε σε περιοδείες της στο εξωτερικό. Έγινε ιδιαίτερα γνωστή για το φιλανθρωπικό της έργο και για την υποστήριξη που παρείχε στη Διεθνή Εκστρατεία Απαγόρευσης των Ναρκών Ξηράς και για την αντιμετώπιση της νόσου AIDS. Ασχολήθηκε με δεκάδες φιλανθρωπικά ιδρύματα, συμπεριλαμβανομένου του Νοσοκομείου Γκρέιτ Όρμοντ Στριτ του Λονδίνου, στο οποίο διετέλεσε πρόεδρος από το 1989.
Η Νταϊάνα παρέμεινε στο προσκήνιο των παγκοσμίων μέσων ενημέρωσης σε όλη τη διάρκεια του γάμου της αλλά και μετά το τέλος του, ο οποίος τερματίστηκε με διαζύγιο στις 28 Αυγούστου 1996. Η προσοχή των μέσων ενημέρωσης και του πλήθους κορυφώθηκε με τον θάνατό της σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα στη σήραγγα Ponte del' Alma στο Παρίσι στις 31 Αυγούστου 1997.
Η απώλεια της ζωής της προκάλεσε κύμα συγκίνησης και θλίψης σε όλο τον πλανήτη ενώ την κηδεία της παρακολούθησαν μέσω του BBC 32,10 εκατομμύρια άνθρωποι μόνο στη Μεγάλη Βρετανία. Ο τότε Πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου Τόνι Μπλερ στον λόγο του την ημέρα του θανάτου της πριγκίπισσας την αποκάλεσε «Πριγκίπισσα των ανθρώπων» (the people's princess).
Βιογραφία
Η Νταϊάνα Φράνσις Σπένσερ γεννήθηκε την 1η Ιουλίου 1961 στο Παρκ Χάους, στο Σάντριγχαμ του Νόρφολκ. Ήταν το τέταρτο από τα πέντε παιδιά του Τζον Σπένσερ (1924-1992) και της πρώτης συζύγου του Φράνσις (1936-2004). Η οικογένεια Σπένσερ ήταν στενά συνδεδεμένη με τη Βρετανική βασιλική οικογένεια για αρκετές γενιές. Και οι δυο γιαγιάδες της Νταϊάνα είχαν εργαστεί στο υπηρετικό προσωπικό της Βασιλομήτωρος Ελισάβετ, μητέρας της Βασίλισσας Ελισάβετ Β'. Οι Σπένσερ ήλπιζαν ότι ένα αγόρι θα συνέχιζε τη γραμμή της οικογένειας, προσδοκία που δεν πραγματοποιήθηκε με την γέννηση μιας τρίτης κόρης. Κανένα όνομα δεν επιλέχθηκε επί μια εβδομάδα μέχρι που κατέληξαν στο Νταϊάνα Φράνσις, από τη μητέρα της που ονομάζονταν Φράνσις και την Νταϊάνα Ράσελ, Δούκισσα του Μπέντφορντ, τη μακρινή συγγενή της που ήταν επίσης γνωστή ως «Λαίδη Νταϊάνα Σπένσερ» πριν από τον γάμο της και αποτελούσε μια πιθανή μέλλουσα πριγκίπισσα της Ουαλίας.
Η Νταϊάνα ήταν επτά ετών όταν οι γονείς της πήραν διαζύγιο. Η μητέρα της ξεκίνησε αργότερα μια σχέση με τον Peter Shand Kydd, τον οποίο παντρεύτηκε το 1969. Η Νταϊάνα έζησε με τη μητέρα της στο Λονδίνο κατά τη διάρκεια του χωρισμού των γονιών της το 1967 αλλά στις Χριστουγεννιάτικες διακοπές του ίδιου έτους, ο Λόρδος Άλθορπ αρνήθηκε να αφήσει τη Νταϊάνα να επιστρέψει στο Λονδίνο μαζί με τη Λαίδη Άλθορπ. Λίγο αργότερα κέρδισε την επιμέλεια της Νταϊάνα με την υποστήριξη της πρώην πεθεράς του, Ρουθ Ρος, βαρόνης του Φερμόϋ. Το 1972 ο Λόρδος Άλθορπ ξεκίνησε μια σχέση με την Raine, Κόμισσα του Ντάρτμουντ και μοναχοκόρη του Αλεξάντερ ΜακΚορκοντάλε και της Μπάρμπαρα Κάρτλαντ. Παντρεύτηκαν στο Κάξτον Χολ του Λονδίνου το 1976. Η Νταϊάνα έγινε γνωστή ως Λαίδη Νταϊάνα μόλις ο πατέρας της κληρονόμησε τον τίτλο του Κόμη Σπένσερ το 1975 και μετακόμισε με όλη την οικογένεια από το Παρκ Χάους στο Νορθάμπτον.
Εκπαίδευση και καριέρα
Η Νταϊάνα έλαβε την αρχική εκπαίδευση στο σπίτι υπό την εποπτεία της γκουβερνάντας της Γκέρτρουντ Άλεν. Άρχισε την επίσημη εκπαίδευσή της στο ιδιωτικό σχολείο του Νόρφολκ και μεταφέρθηκε στο σχολείο Riddlesworth Hal όταν ήταν εννέα. Το 1973 ενώθηκε με τις αδερφές της στο σχολείο West Heath στο Κεντ. Δεν έλαμψε στον ακαδημαϊκό χώρο καθώς απέτυχε δυο φορές στις εξετάσεις της. Ωστόσο το κοινοτικό πνεύμα της αναγνωρίστηκε με ένα βραβείο από το West Heath. Έφυγε από εκεί όταν ήταν δεκαέξι. Ο αδερφός της Τσαρλς θυμάται ότι ήταν πολύ ντροπαλή μέχρι εκείνη την ηλικία. Έδειξε ένα ταλέντο στη μουσική κατακτώντας επιτεύγματα πιανίστριας. Η Νταϊάνα διακρίθηκε επίσης στο κολύμπι και τις καταδύσεις ενώ σπούδασε χορό και μπαλέτο.
Στη συνέχεια παρακολούθησε μαθήματα στο Ινστιτούτο Alpin Videmanette για ένα εξάμηνο το 1978. Ήταν τότε που η Νταϊάνα επέστρεψε στο Λονδίνο όπου συγκατοίκησε στο σπίτι της μητέρας της με δυο σχολικούς φίλους. Στο Λονδίνο έλαβε επαγγελματικά μαθήματα μαγειρικής αλλά σπάνια μαγείρευε για τους συγκατοίκους της. Ακολούθησε μια σειρά από δουλειές με χαμηλή αμοιβή. Εργάστηκε ως καθηγήτρια χορού για νέους μέχρι που ένα ατύχημα στο σκι τής στέρησε τρεις μήνες εργασίας. Στη συνέχεια εργάστηκε ως βοηθός σε παιδικούς σταθμούς, ως καθαρίστρια για την αδερφή της Σάρα και αρκετούς φίλους της ενώ υπήρξε και οικοδέσποινα σε πάρτι. Επιπλέον, η Νταϊάνα εργάστηκε ως νταντά για τους Ρόμπερτσον, μια αμερικάνικη οικογένεια που ζούσε στο Λονδίνο αλλά και ως βοηθός καθηγητή στη Σχολή Young England στο Pimlico. Τον Ιούλιο του 1979 η μητέρα της τής αγόρασε ένα διαμέρισμα στη γειτονιά Coleherne Court στο Earl's Court για τα 18α γενέθλιά της. Έζησε εκεί με τρεις συγκατοίκους μέχρι τις 25 Φεβρουαρίου 1981.
Γάμος με τον Πρίγκιπα της Ουαλίας
right|250px|thumb|Πριγκίπισσα Νταϊάνα Η Νταϊάνα συναντήθηκε για πρώτη φορά με τον Κάρολο, Πρίγκιπα της Ουαλίας τον Νοέμβριο του 1977 όταν η ίδια ήταν 16 ετών. Ο Κάρολος ήταν ζευγάρι με τη μεγαλύτερη αδερφή της, Λαίδη Σάρα. Και οι δυο ήταν καλεσμένοι ένα σαββατοκύριακο στην εξοχή το καλοκαίρι του 1980, όταν η Νταϊάνα τον παρακολούθησε να παίζει πόλο και ο Κάρολος έδειξε ένα σοβαρό ενδιαφέρον για αυτήν ως πιθανή νύφη. Η σχέση τους συνεχίστηκε όταν την κάλεσε για ένα σαββατοκύριακο ιστιοπλοΐας πάνω στο βασιλικό γιοτ Britannia. Ακολούθησε μια πρόσκληση για το Balmoral (κατοικία της βασιλικής οικογένειας στη Σκωτία) για ένα σαββατοκύριακο τον Νοέμβριο του 1980, ώστε η Νταϊάνα να συναντήσει τη βασιλική οικογένεια. Η Λαίδη Νταϊάνα ήταν καλοδεχούμενη από τη βασίλισσα, τον Δούκα του Εδιμβούργου και τη βασιλομήτωρ Ελισάβετ. Ο Πρίγκιπας Κάρολος ακολούθησε έπειτα τη Νταϊάνα στο Λονδίνο και στις 6 Φεβρουαρίου 1981 της έκανε πρόταση γάμου την οποία η Νταϊάνα δέχτηκε αλλά ο αρραβώνας τους έμεινε μυστικός για τις επόμενες εβδομάδες.
Αρραβώνας και γάμος
Ο αρραβώνας τους έγινε επίσημος στις 24 Φεβρουαρίου 1981. Η Νταϊάνα επέλεξε ένα μεγάλο δαχτυλίδι αρραβώνων που αποτελούνταν από 14 διαμάντια τα οποία περιέβαλαν ένα οβάλ μπλε ζαφείρι που ήταν πάνω σε λευκό χρυσό 18 καρατίων, ένα δαχτυλίδι που ήταν παρόμοιο με εκείνο των αρραβώνων της μητέρας της. Το δαχτυλίδι κατασκευάστηκε από τους κοσμηματοπώλες του Crown Garrard αλλά δεν ήταν μοναδικό στο είδος του, πράγμα ασυνήθιστο για δαχτυλίδι μέλους της βασιλικής οικογένειας. Το δαχτυλίδι παρουσιάστηκε στη συλλογή κοσμημάτων του Garrard. Το 2010 το ίδιο δαχτυλίδι έγινε το δαχτυλίδι αρραβώνων της Κάθριν, Δούκισσας του Κέιμπριτζ. Η Βασίλισσα Ελισάβετ έδωσε στη Νταϊάνα μια καρφίτσα από ζαφείρι και διαμάντι ως δώρο αρραβώνων.
Μετά τον αρραβώνα η ευρέως γνωστή ως Λαίδη Νταϊάνα Σπένσερ εγκατέλειψε την εργασία της στο νηπιαγωγείο και έζησε για μικρό χρονικό διάστημα στο Clarence House, που ήταν το σπίτι της Βασίλισσας Ελισάβετ. Στη συνέχεια έζησε στο Παλάτι του Μπάκινγχαμ μέχρι τον γάμο. Η Νταϊάνα υπήρξε η πρώτη Αγγλίδα μέσα σε 300 χρόνια που έγινε η σύζυγος ενός διαδόχου του βασιλικού θρόνου και υπήρξε επίσης η πρώτη νύφη βασιλικής οικογένειας που είχε μια εργασία από την οποία πληρωνόταν μέχρι τη στιγμή του αρραβώνα της.
Η 20χρονη Νταϊάνα έγινε η Πριγκίπισσα της Ουαλίας όταν παντρεύτηκε τον Πρίγκιπα της Ουαλίας στις 29 Ιουλίου 1981 στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Παύλου. Ο ναός πρόσφερε περισσότερα καθίσματα από το Αββαείο του Ουέστμινστερ, το οποίο γενικά χρησιμοποιείται για βασιλικούς γάμους. Ο γάμος περιγράφηκε ευρέως ως «παραμυθένιος» και 750 εκατομμύρια άνθρωποι τον παρακολούθησαν μέσα από ένα παγκόσμιο τηλεοπτικό δίκτυο ενώ 600.000 θεατές πλημμύρισαν τους γύρω δρόμους για να πάρουν μια γεύση από το ζευγάρι καθ' οδόν προς την τελετή. Στον βωμό, η Νταϊάνα αντέστρεψε κατά τύχη τη σειρά των δυο πρώτων ονομάτων του Καρόλου λέγοντας «Philip Charles» Arthur George. Δεν ανέφερε ότι θα «υπακούει» σε αυτόν, αυτός ο παραδοσιακός όρκος έμεινε απ' έξω μετά από αίτημα του ζευγαριού, γεγονός που προκάλεσε σχόλια εκείνη την εποχή. Η Νταϊάνα φορούσε ένα φόρεμα αξίας 9.000 λιρών με ένα τούλι 25 ποδιών (7,62 μέτρων). Η μουσική και τα τραγούδια που χρησιμοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια του γάμου συμπεριλάμβαναν τα «Prince of Denmark's March», «I Vow to Thee, My Country», «Pomp and Circumstance No.4» και «God Save the Queen».
Αφού έγινε Πριγκίπισσα της Ουαλίας, η Νταϊάνα μπήκε αυτόματα στο Τάγμα Προτεραιότητας, κατακτώντας την τρίτη θέση της γυναίκας με τη μεγαλύτερη επιρροή στο Ηνωμένο Βασίλειο (μετά τη Βασίλισσα και τη Βασιλομήτορα Ελισάβετ) ενώ ήταν πέμπτη ή έκτη στα Τάγματα Προτεραιότητας των βασιλείων των άλλων χωρών, ακολουθώντας τη Βασίλισσα, τον αρμόδιο αντιβασιλέα, τον Δούκα του Εδιμβούργου, τη Βασιλομήτορα Ελισάβετ και τον Πρίγκιπα της Ουαλίας. Μέσα σε λίγα χρόνια μετά τον γάμο, η Βασίλισσα επέκτεινε τη συμμετοχή της Νταϊάνα στη βασιλική οικογένεια. Της χορήγησε την τιάρα της Πριγκίπισσας του Κέιμπριτζ καθώς και το σήμα της Βασίλισσας Ελισάβετ το οποίο ανήκε στη βασιλική οικογένεια.
Παιδιά
Το ζευγάρι έφτιαξε τα σπίτια του στο Kensington Palace και στο Highgrove House, κοντά στο Τέντμπουρι. Στις 5 Νοεμβρίου 1981 ανακοινώθηκε επισήμως η εγκυμοσύνη της πριγκίπισσας. Τον Ιανουάριο του 1982 - εγκυμοσύνη δώδεκα εβδομάδων - η Νταϊάνα έπεσε σε μια σκάλα στο Σάντριγχαμ και κλήθηκε από το Λονδίνο ο γυναικολόγος της βασιλικής οικογένειας Sir George Pinker. Διαπιστώθηκε ότι αν και είχε υποστεί σοβαρούς μώλωπες, το έμβρυο δεν είχε τραυματιστεί. Στην ιδιωτική κλινική Lindo Wing του νοσοκομείου Saint Mary στο Πάντινγκτον του Λονδίνου και υπό τη φροντίδα του δόκτωρα Pinker, η Νταϊάνα γέννησε στις 21 Ιουνίου 1982 τον πρώτο γιο του ζευγαριού και διάδοχο του θρόνου William Arthur Philip Louis. Εν μέσω ορισμένων επικρίσεων από τα μέσα ενημέρωσης, η Νταϊάνα αποφάσισε να πάρει τον Γουίλιαμ, ακόμα μωρό, στις πρώτες μεγάλες περιηγήσεις της στην Αυστραλία και στη Νέα Ζηλανδία αλλά αυτή η απόφασή της καταχειροκροτήθηκε από τον λαό. Η ίδια παραδέχτηκε ότι δεν είχε αρχικά την πρόθεση να πάρει τον Γουίλιαμ μαζί της μέχρι που της έγινε η πρόταση από τον Αυστραλό πρωθυπουργό Μάλκολμ Φρέιζερ.
Ένας δεύτερος γιος, ο Henry Charles Albert David, γεννήθηκε στις 15 Σεπτεμβρίου 1984. Η Πριγκίπισσα επιβεβαίωσε ότι η ίδια και ο Πρίγκιπας είχαν έρθει πιο κοντά κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης της στον Χάρρυ. Γνώριζε ότι το δεύτερο παιδί τους ήταν αγόρι αλλά δεν μοιράστηκε το νέο με κανέναν άλλον, συμπεριλαμβανομένου του Πρίγκιπα της Ουαλίας. Υπαινιγμοί ότι ο πατέρας του Χάρρυ δεν ήταν ο Κάρολος αλλά ο Τζέιμς Χιούιτ, με τον οποίο η Νταϊάνα είχε σχέση, βασίζονται στην υποτιθέμενη φυσική ομοιότητα μεταξύ του Χιούιτ και του Χάρι. Ωστόσο ο Χάρι γεννήθηκε προτού αρχίσει η σχέση της Νταϊάνα με τον Χιούιτ.
Η Νταϊάνα έδωσε στους γιους της ευρύτερες εμπειρίες από τις αναμενόμενες για τα βασιλικά παιδιά. Σπάνια υποχωρούσε στον Πρίγκιπα Κάρολο ή στη βασιλική οικογένεια και ήταν συχνά αδιάφορη όταν οι άλλοι αναφερόταν στα παιδιά. Η ίδια επέλεξε τα πρώτα από τα ονόματα που τους δόθηκαν, απέρριψε την πρόσληψη νταντάς από τη βασιλική οικογένεια αλλά επέλεξε μια νταντά της δικής της προσωπικής επιλογής, διάλεξε τα σχολεία και τα ρούχα τους, σχεδίασε τις εκδρομές τους και τα έπαιρνε η ίδια από το σχολείο τόσο συχνά όσο το πρόγραμμα της το επέτρεπε. Οργάνωσε επίσης τα δημόσια καθήκοντά της βασιζόμενη στο πρόγραμμα των παιδιών της. Η Νταϊάνα ήθελε να μεγαλώσει τους δυο γιούς της με τον πιο φυσιολογικό τρόπο, όπως να περιμένουν στη σειρά στα McDonald's, να επισκέπτονται μουσεία και μέρη ψυχαγωγίας.
Προβλήματα και χωρισμός
Πέντε χρόνια μετά τον γάμο, η ασυμβατότητα του ζευγαριού και η διαφορά ηλικίας, σχεδόν 13 χρόνια, έγιναν ορατά και καταστρεπτικά. Η ανησυχία της Νταϊάνα σχετικά με τη σχέση του Καρόλου με την Καμίλα Πάρκερ είχε επίσης αρνητικό αντίκτυπο στον γάμο τους. Στις αρχές της δεκαετίας του '90, ο γάμος του Πρίγκιπα και της Πριγκίπισσας της Ουαλίας έλαβε τέλος. Το γεγονός αυτό αρχικά καταρρίφθηκε αλλά στη συνέχεια έγινε αισθητό από τα μέσα ενημέρωσης. Η Πριγκίπισσα και ο Πρίγκιπας μίλησαν και οι δυο στον Τύπο μέσω φίλων. Ο ένας κατηγόρησε τον άλλο για την κατάρρευση του γάμου τους.
Οι συζυγικές δυσκολίες του ζευγαριού αναφέρονταν δημοσίως ήδη από το 1985. Ο Πρίγκιπας Κάρολος συνέχισε τη σχέση του με την Καμίλα Πάρκερ. Η Νταϊάνα ξεκίνησε μια εξωσυζυγική σχέση με τον Τζέιμς Χιούιτ. Αυτές οι σχέσεις δημοσιοποιήθηκαν τον Μάιο του 1992 μετά τη δημοσίευση του βιβλίου του Άντριου Μόρτον Diana: Her True Story. Το βιβλίο κυκλοφόρησε με την εφημερίδα The Sunday Times, αποκάλυψε την αυτοκτονική δυστυχία της Πριγκίπισσας και προκάλεσε μια καταιγίδα στα μέσα ενημέρωσης. Το 1992 και 1993 διέρρευσαν τηλεφωνικές συνομιλίες οι οποίες αντανακλούσαν αρνητικά τους δυο ανταγωνιστές. Οι μαγνητοφωνημένες ηχογραφήσεις της Πριγκίπισσας με τον Τζέιμς Γκίλμπεϋ έγιναν διαθέσιμες μέσω της εφημερίδας The Sun τον Αύγουστο του 1992 και οι μεταγραφές των προσωπικών συνομιλιών κυκλοφόρησαν από την ίδια εφημερίδα κατά τον επόμενο μήνα. Ο τίτλος του άρθρου «Squidgygate» αναφερόταν στο αγαπημένο ψευδώνυμο του Γκίλμπεϋ για τη Νταϊάνα. Το επόμενο πράγμα που ήρθε στην επιφάνεια τον Νοέμβριο του 1992 ήταν οι στενού τύπου συνομιλίες μεταξύ του Πρίγκιπα της Ουαλίας με την Καμίλα, οι οποίες διέρρευσαν και δημοσιεύτηκαν στις διάφορες εφημερίδες με τον τίτλο «Camillagate». Τον Δεκέμβριο του 1992 ο Βρετανός πρωθυπουργός Τζον Μάγιορ ανακοίνωσε τον «φιλικό χωρισμό» του ζευγαριού στη Βουλή των Κοινοτήτων ενώ το πλήρες αντίγραφο του Camillagate δημοσιεύτηκε ένα μήνα αργότερα, τον Ιανουάριο του 1993, στις εφημερίδες.