cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ισπανική Αρμάδα
Παλίρροια
Εκείνο το απόγευμα, ο Αγγλικός στόλος είχε εγκλωβιστεί στο Πλύμουθ εξαιτίας της ανερχόμενης παλίρροιας. Οι Ισπανοί διοικητές συγκάλεσαν συμβούλιο πολέμου, όπου προτάθηκε να επιτεθούν στον Αγγλικό στόλο όσο ακόμη διαρκούσε η παλίρροια, να καταστρέψουν τα πλοία που ήταν αγκυροβολημένα εκεί, έπειτα να επιβιβάσουν τα στρατεύματα του Πάρμα και να τα μεταβιβάσουν στην Αγγλία. Ο Μεδίνα όμως αρνήθηκε να δράσει, επιλέγοντας να πλεύσει ανατολικά προς το νησί Γουάιτ. Αμέσως μετά, 55 Αγγλικά πλοία ξεκίνησαν από το λιμάνι του Πλύμουθ, όταν η παλίρροια είχε πλέον υποχωρήσει, υπό τη διοίκηση του Λόρδου Τσαρλς Χάουαρντ του Έφινγκχαμ, με υποναύαρχο τον Σερ Φράνσις Ντρέικ. Ο Χάουαρντ έδωσε αρκετές δικαιοδοσίες στον Ντρέικ, δεδομένης της εμπειρίας του στις μάχες, ενώ στη διοίκηση συμμετείχε και ο Τζων Χώκινς.
Νήσος Ουάιτ και Καλαί
Την επόμενη νύχτα, για να ξεκινήσουν την επίθεση οργανωμένοι σε σχηματισμούς, οι Άγγλοι ακολουθούσαν την Αρμάδα κατά πόδας, κερδίζοντας σημαντικό προβάδισμα. Την επόμενη εβδομάδα ακολούθησαν δύο συγκρούσεις μικρής κλίμακας, στο Εντιστόουν και τη Νήσο του Πόρτλαντ. Δύο Ισπανικά πλοία, το Ροζάριο και η γαλέα Σαν Σαλβαδόρ, εγκαταλείφθηκαν έχοντας υποστεί σοβαρά ατυχήματα εν πλω - οι Άγγλοι προσέγγισαν τα πλοία και σημαντική ποσότητα πυρίτιδας (από την οποία είχαν άμεση ανάγκη) περιήλθε στην κατοχή τους. Στη νήσο Γουάιτ, η Αρμάδα είχε την ευκαιρία να δημιουργήσει μια προσωρινή βάση σε «ασφαλή» για τους Ισπανούς νερά και να περιμένουν νέα από τον στρατό του Πάρμα. Σε μία επίθεση με όλη τη διαθέσιμη ναυτική δύναμή τους, οι Άγγλοι διαιρέθηκαν σε τέσσερα σώματα κρούσης: μια μικρότερη ομάδα ήταν υπό τη διοίκηση του Μάρτιν Φρόμπισερ, με τον Ντρέικ να επιτίθεται με μια μεγάλη δύναμη από νότια. Την κρίσιμη στιγμή, ο Μεδίνα Σιδόνια έστειλε ενισχύσεις νότια και διέταξε την Αρμάδα να βγει πάλι στην ανοιχτή θάλασσα για να αποφύγει τις ξέρες και τα αβαθή σημεία κατά την υποχώρηση. Δεν υπήρχαν ασφαλή λιμάνια για τους Ισπανούς στη γύρω περιοχή και έτσι η Αρμάδα αναγκάστηκε να αναχωρήσει για το Καλαί.
Στις 27 Ιουλίου, η Αρμάδα σε πλήρη αμυντικό σχηματισμό αγκυροβόλησε στο Καλαί, όχι μακριά από τη Δουνκέρκη, όπου υποτίθεται πως περίμενε ο στρατός του Πάρμα (του οποίου η δύναμη είχε μειωθεί σε 16.000 άνδρες λόγω διάφορων ασθενειών), έτοιμος να ενωθεί με το στόλο χρησιμοποιώντας φορτηγίδες που εστάλησαν από διάφορα λιμάνια κατά μήκος της Φλαμανδικής ακτής. Η επικοινωνία αποδείχθηκε πολύ πιο δύσκολη από το αναμενόμενο, καθώς διαπιστώθηκε καθυστερημένα ότι ο στρατός αυτός έπρεπε να προμηθευτεί αρκετά μεταγωγικά και να συγκεντρωθεί σε ένα λιμάνι, μια διαδικασία που θα διαρκούσε τουλάχιστον έξι ημέρες.
Όσο ο Μεδίνα Σιδόνια καθόταν άπραγος στο αγκυροβόλιό του, το λιμάνι της Δουνκέρκης αποκλείστηκε από έναν Ολλανδικό στόλο τριάντα ελαφρών σκαφών υπό τη διοίκηση του υποναύαρχου Ιουστίνου του Νασάου. Ο Μεδίνα αρνήθηκε να στείλει ενισχύσεις στη Δουνκέρκη παρά τις υποδείξεις του Πάρμα, κρίνοντας πως χρειαζόταν αυτά τα πλοία για προστασία του Καλαί. Δεν υπήρχε κανένα άλλο λιμάνι για να βρει καταφύγιο η Αρμάδα, κάτι που αποτέλεσε μια από τις μεγαλύτερες δυσκολίες της αποστολής, και οι Ισπανοί ήταν πλέον ευάλωτοι. Τα μεσάνυχτα της 28ης Ιουλίου, οι Άγγλοι «θυσίασαν» 8 πλοία τους(πολεμικά), βάζοντας του φωτιά αφού πρώτα τα γέμισαν με πίσσα, θειάφι και μπαρούτι, και αφήνοντάς τα ακυβέρνητα κοντά στα αγκυροβολημένα Ισπανικά πλοία της Αρμάδας. Τα δύο πυρπολικά προσεγγίστηκαν από τους Ισπανούς και διώχθηκαν μακριά, αλλά στην αναταραχή που δημιουργήθηκε έκοψαν τα σκοινιά τους και ανέβασαν τις άγκυρες και έτσι διασκορπίστηκαν. Κανένα Ισπανικό πλοίο δεν κάηκε τελικά, αλλά ο σχηματισμός της Αρμάδας είχε διαλυθεί και προσπαθώντας να ανασυνταχθούν στο Καλαί, είχαν αντίθετο άνεμο, ενώ ο αγγλικός στόλος πλησίαζε για μάχη.
Ναυμαχία του Γκράβελιν
Το μικρό λιμάνι του Γκράβελιν ήταν εκείνη την εποχή τμήμα της Φλάνδρας και των Ισπανικών Κάτω-Χωρών, κοντά στα σύνορα με τη Γαλλία και συνεπώς την Ισπανική περιοχή που βρισκόταν πιο κοντά στην Αγγλία. Ο Μεδίνα Σιδόνια προσπάθησε να ανασυγκροτήσει τον στόλο του εκεί, μη όντας σε θέση να πλεύσει πιο ανατολικά, καθώς οι Ολλανδοί εχθροί του είχαν αφαιρέσει τα θαλάσσια σημάδια που υποδείκνυαν τις ξέρες της περιοχής.
Οι Άγγλοι είχαν μάθει πολλά για τα δυνατά και αδύναμα σημεία της Αρμάδας κατά τις τελευταίες αψιμαχίες στο στενό της Μάγχης και είχαν καταλήξει στο συμπέρασμα πως ήταν απαραίτητο να πλησιάσουν σε μια απόσταση 100 μέτρων για να καταφέρουν να πετύχουν διάτρηση στον ξύλινο σκελετό των Ισπανικών πλοίων. Στις πρώτες αναμετρήσεις, είχαν ξοδέψει το μεγαλύτερο μέρος της πυρίτιδάς τους και έτσι διατάχθηκαν από τον Γουάιτ να φυλάξουν τα βαρέα πυρομαχικά και το μπαρούτι τους για μια αποφασιστική αναμέτρηση κοντά στο Γκράβελιν. Κατά τη διάρκεια όλων των αψιμαχιών, τα Ισπανικά κανόνια αποδείχθηκαν δυσκίνητα και δύσκολα στη χρήση, ενώ οι Ισπανοί πυροβολητές δεν είχαν εκπαιδευτεί στο να τα γεμίζουν. Σε αντίθεση με τους Άγγλους «συναδέλφους» τους, έριχναν την πρώτη βολή και μετά ανέβαιναν στο κατάστρωμα για να τελέσουν το κύριο καθήκον τους, δηλαδή την επίθεση με ρεσάλτο στα εχθρικά πλοία. Ναυάγια από πλοία της Αρμάδας που βρέθηκαν στην Ιρλανδία μαρτυρούν ότι στην πραγματικότητα το μεγαλύτερο μέρος της πυρίτιδας του στόλου δεν χρησιμοποιήθηκε. Η επιδίωξή τους να εμπλέκονται σε μάχη σώμα με σώμα αποδείχθηκε μια από τις μεγαλύτερες αδυναμίες των Ισπανών. Αυτή η τακτική χρησιμοποιήθηκε αποτελεσματικά κατά τη Ναυμαχία της Ναυπάκτου και τη Μάχη του Πούντα Δελγάδα το 1852 κι έτσι οι Άγγλοι, όντας ενήμεροι γι' αυτή την Ισπανική μέθοδο, προσπάθησαν να την αποφύγουν.
Οι Ισπανοί άνοιξαν πυρ παραπλανημένοι από τους επιδέξιους ελιγμούς των Αγγλικών πλοίων, τα οποία ήταν ακόμα εκτός πεδίου βολής. Έτσι, όταν οι Ισπανοί αστόχησαν στις πρώτες τους βολές, οι Άγγλοι πλησίασαν και με συνεχόμενες ομοβροντίες προκάλεσαν ζημιές στα εχθρικά πλοία. Αυτό τους επέτρεψε επίσης να διατηρήσουν προσήνεμη θέση και να μπορούν να πετύχουν διάτρηση στα εκτεθειμένα κάτω καταστρώματα κάτω από το επίπεδο του νερού.
Πέντε Ισπανικά πλοία βυθίστηκαν. Η γαλεάσα Σαν Λορέντζο έπεσε σε ξέρες του Καλαί και καταλήφθηκε από τον Τσαρλς Χάουαρντ μετά από αιματηρή μάχη ανάμεσα στο πλήρωμα, τους σκλάβους της γαλέρας, και των Άγγλων, οι οποίοι τελικά κατέλαβαν το πλοίο. Οι γαλέες Σαν Ματέο και Σαν Φελίππε αποσύρθηκαν μισοβυθισμένες και έπεσαν σε ξέρες κοντά στη νήσο Βάλχερεν, όπου την επόμενη μέρα κατελήφθησαν από τους Ολλανδούς. Πολλά άλλα πλοία υπέστησαν σοβαρές ζημιές, κυρίως τα Ισπανικά και Πορτογαλικά πλοία «Ατλαντικής» κλάσης, τα οποία αντιστέκονταν στον κύριο όγκο της επίθεσης από τις πρώτες ώρες της μάχης με ατομικές ενέργειες ενάντια σε ομάδες Αγγλικών πλοίων. Το Ισπανικό σχέδιο για «συνάντηση» με τον στρατό του Πάρμα είχε αποτύχει, αλλά η παρουσία της Αρμάδας στη Βόρεια Θάλασσα αποτελούσε ακόμα απειλή για την Αγγλία.
Την επόμενη μέρα, ο άνεμος επέτρεψε στην Αρμάδα να αποσυρθεί βόρεια και να απεμπλακεί. Χαρακτηριστικά, ο Μεδίνα Σιδόνια είπε: «Μας έσωσε ο άνεμος». Οι Άγγλοι συνέχισαν την καταδίωξη του στόλου ως τις 2 Αυγούστου μέχρι τις ακτές της Σκωτίας για να σιγουρευτούν πως η Αρμάδα δεν θα επιχειρούσε εκ νέου να ανασυνταχθεί με τον Πάρμα. Από εκείνο το σημείο και μετά οι Ισπανοί άρχισαν να υποφέρουν από δίψα και κούραση, και έτσι η μοναδική εναλλακτική του Μεδίνα Σιδόνια ήταν να χαράξει πορεία για την Ισπανία, πλέοντας στα πιο επικίνδυνα νερά του Ατλαντικού.
Η ομιλία στο Τίλμπουρι
thumb|right|200px|Πορτρέτο της Ελισάβετ στην πάνω αριστερή γωνία του οποίου απεικονίζεται η ήττα της Ισπανικής αρμάδας Μιας και ο κίνδυνος μιας απόβασης από τις Κάτω Χώρες δεν είχε εξανεμιστεί, μια δύναμη 4.000 Άγγλων στρατιωτών στάλθηκε στο Δυτικό Τίλμπουρι στο Έσσεξ για να υπερασπιστεί την περιοχή από τυχόν αποβατικές ενέργειες με στόχο το Λονδίνο. Η Ελισάβετ ξεκίνησε να συναντήσει τους άνδρες της για να τους εμψυχώσει φορώντας ελαφρά πανοπλία πάνω από το φόρεμά της και χωρίς καθόλου φρουρούς, μόνο κάποιους ακόλουθους. Παρά τα παράπονα για την ασφάλειά της, η Ελισάβετ απευθύνθηκε στα στρατεύματα με ίσως την πιο αξιόλογη ομιλία της, κατά τη διάρκεια της οποίας είπε την περίφημη ρήση: ''«Γνωρίζω πως έχω το σώμα μιας αδύναμης γυναίκας, αλλά έχω την καρδιά και το στομάχι ενός Βασιλιά, και ενός Βασιλιά της Αγγλίας επίσης! Και θεωρώ βρομερά υποτιμητικό πως η Ισπανία, ο Πάρμα ή οποιοσδήποτε άλλος πρίγκιπας της Ευρώπης τολμά να εισβάλει στα σύνορα του βασιλείου μου»''.
Επιστροφή στην Ισπανία
Η Αρμάδα έπλευσε κατή μήκος των ακτών της Ιρλανδίας, στη σχετική ασφάλεια της ανοικτής θάλασσας του Ατλαντικού. Τα πλοία χρειάζονταν επισκευές από το μεγάλο ταξίδι, ενώ τα τρόφιμα και το νερό τελείωναν. Επίσης, μιας και ήταν αδύνατο να μετρηθεί επακριβώς το Γεωγραφικό μήκος την εποχή εκείνη, οι Ισπανοί δεν αντιλήφθηκαν ότι το Ρεύμα του Κόλπου τους «τραβούσε» βόρεια και ανατολικά ενώ αυτοί κινούνταν δυτικά και έτσι τα πλοία έστριψαν νότια πολύ πιο ανατολικά από το σημείο που είχαν σχεδιάσει, διαπράττοντας ένα μεγάλο λάθος πλοήγησης. Κατά μήκος των ακτών της Ιρλανδίας και προηγουμένως της βορειοανατολικής Σκωτίας, δυνατοί δυτικοί άνεμοι παρέσυραν τα πλοία προς τις ακτές και πολλά από αυτά, έχοντας εγκαταλείψει τις άγκυρες τους στο Καλαί, οδηγήθηκαν στα βράχια. Τα τέλη του 15ου αιώνα, και ειδικά η δεκαετία του 1590, σημαδεύτηκαν από ασυνήθιστα δυνατές Βορειοατλαντικές καταιγίδες, συσχετιζόμενες με μεγάλη συγκέντρωση πολικού πάγου στη Γροιλανδία, ένα χαρακτηριστικό φαινόμενο της «Μικρής Εποχής των Παγετώνων». Ως αποτέλεσμα, χάθηκαν περισσότερα πλοία και ναύτες λόγω της κακοκαιρίας παρά λόγω των εχθρικών δυνάμεων.
Εκείνη την περίοδο των επιχειρήσεων συνολικά 5.000 Ισπανοί έχασαν τη ζωή τους είτε από πνιγμό είτε από την πείνα είτε από τις Αγγλικές και Ιρλανδικές δυνάμεις που στάθμευαν στην Ιρλανδία. Οι Ιρλανδοί, παρά το γεγονός ότι ήταν καθολικοί και οι ίδιοι, έβλεπαν τους Ισπανούς ως κατακτητές και κατέσφαξαν τους περισσότερους επιζώντες από τα ναυάγια των Ιρλανδικών ακτών. Μερικοί άλλοι επιζώντες φυγαδεύθηκαν επιτυχώς. Τελικά, στην Ισπανία κατάφεραν να επιστρέψουν 67 πλοία και 10.000 άνδρες. Οι περισσότεροι ήταν ετοιμοθάνατοι από τις αρρώστιες, τις ελλείψεις και τις κακουχίες της θάλασσας. Επίσης, πολλοί από αυτούς πέθαναν αργότερα στην Ισπανία ή σε πλωτά νοσοκομεία στα Ισπανικά λιμάνια λόγω των ασθενειών. Αναφέρεται ότι, όταν ο Φίλιππος ο Β΄ έμαθε το αποτέλεσμα της αποστολής, φανερά απογοητευμένος είπε: «Έστειλα την Αρμάδα να πολεμήσει ενάντια σε άνδρες, όχι ενάντια στους ανέμους και τα κύματα του Θεού», συγχωρώντας με αυτή τη ρήση τον Δούκα Μεδίνα Σιδόνια.
Συνέπειες - συμπεράσματα
Οι Αγγλικές απώλειες ήταν σχετικά μικρές, ενώ κανένα πλοίο δεν βυθίστηκε. Όμως μετά τη νίκη, ο τύφος, η δυσεντερία και η πείνα υπήρξαν αιτία θανάτου πολλών ναυτών και στρατιωτών (περίπου 6.000-8.000), καθώς απολύθηκαν από τις μονάδες τους χωρίς πληρωμές η αποζημιώσεις λόγω των οικονομικών περικοπών της Αγγλικής κυβέρνησης, που άφησε τους Άγγλους υπερασπιστές απλήρωτους για μήνες, σε αντίθεση με τους Ισπανούς οι οποίοι παρείχαν οικονομική υποστήριξη στους επιζώντες της Αρμάδας.
Οι τακτικές που αναπτύχθηκαν από τον Αγγλικό στόλο κατά τις επιχειρήσεις αποτέλεσαν πραγματική «επανάσταση» στον θαλάσσιο τρόπο του «μάχεσθαι». Κύριο στοιχείο των τακτικών αυτών ήταν η πλήρης αξιοποίηση των πυροβόλων, τα οποία ως τότε είχαν βοηθητικό ρόλο κατά τη διάρκεια του εμβολισμού και της επιβίβασης των μπουκανιέρων στα αντίπαλα σκάφη.Συνεπώς, η ναυμαχία του Γκράβελιν θεωρείται από ορισμένους ερευνητές ως ένα σημείο καμπής στη ναυτική πολεμική ιστορία, που έγειρε τη ζυγαριά υπέρ της Αγγλίας και έφερε στο προσκήνιο την «Αγγλική θαλασσοκρατορία», της οποίας η ανάπτυξη συνεχίστηκε και τον επόμενο αιώνα. Επίσης, μετά την ήττα του, το Ισπανικό ναυτικό προχώρησε σε μεγάλη αναδιοργάνωση, έτσι ώστε να είναι σε θέση να προασπίσει τα χωρικά του ύδατα και τα θαλάσσια περάσματα για έναν ακόμη αιώνα.
Στην Αγγλία, η ανύψωση του ηθικού λόγω της νίκης υπήρξε μεγάλη και διήρκεσε για χρόνια, όπως και η φήμη της Ελισάβετ μετά το θάνατό της. Η απώθηση της Ισπανικής Αρμάδας έδωσε στους Προτεστάντες όλης της Ευρώπης την πεποίθηση ότι πίσω από τη νίκη «κρυβόταν» ο Θεός, κάτι που φαίνεται από επιγραφές όπως «He blew with His winds and they were scattered» (φύσηξε με τους ανέμους Του και -οι εχθροί- διαλύθηκαν), που κοσμούσαν τα μετάλλια μνήμης και τιμής. Επίσης χαρακτηριστική ήταν η τροποποίηση της ρήσης του Ιούλιου Καίσαρα «Veni vidi vici» σε «Venit,Vidit,Fugit» (ήλθε, είδε, απήλθε).
Η νίκη χαρακτηρίστηκε από τους Άγγλους ως η μεγαλύτερη της ιστορίας τους μετά τη μάχη του Αζινκούρ. Παρόλα αυτά, η Ισπανική Αυτοκρατορία θίχτηκε στο ελάχιστο, μπόρεσε σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα να καλύψει τις απώλειες της, ενώ οι κτήσεις της σε Αμερική και Ευρώπη ουδέποτε απειλήθηκαν, παρά την ενίσχυση των εχθρών του Φιλίππου με Αγγλικά στρατεύματα. Επίσης, οι μετέπειτα επιχειρήσεις της Αγγλικής Αρμάδας και οι λαφυραγωγίες εναντίον των Ισπανικών αποικιών δεν μπόρεσαν να βλάψουν την εδαφική ακεραιότητα της Ισπανίας, ενώ η πτώχευση και τα εσωτερικά προβλήματα της Γαλλίας, η οποία ουσιαστικά αποτελούσε το «αντίπαλο δέος» για την Ισπανία, τις επόμενες δεκαετίες έφερε την Ισπανία πιο κοντά από ποτέ στην επίτευξη του στόχου της για παγκόσμια κυριαρχία.
Τρεις ακόμα Αρμάδες μικρότερου μεγέθους στάλθηκαν εναντίον της Αγγλίας μετά το 1588. Η δεύτερη απέπλευσε από την Ισπανία με διαταγές να αποβιβάσει τα στρατεύματα που μετέφερε στην Ιρλανδία, αλλά λόγω άσχημων καιρικών συνθηκών αναγκάστηκε να γυρίσει πίσω πριν να φτάσει στο στόχο της.
Άλλες σημασίες
Ισπανική Αρμάδα (ισπανικά: Armada Española) ονομάζεται το τωρινό πολεμικό Ναυτικό της Ισπανίας, ενώ στην «αργκό» του τένις με τον όρο αυτό γίνεται αναφορά στους πλέον διακεκριμένους Ισπανούς παίκτες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεμοι της Ισπανίας Κατηγορία:Ιστορία της Αγγλίας Κατηγορία:Ναυμαχίες
Πασιθέα
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Πασιθέα είναι γνωστά τα παρακάτω δύο διαφορετικά πρόσωπα:
Πηγές
Πασιθεα
Άνθρωπος (ολυμπιονίκης)
Ο Άνθρωπος (5ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από άγνωστη πόλη ο οποίος στέφθηκε ολυμπιονίκης στο αγώνισμα της πυγμαχίας κατά τους 81ους (456 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Το όνομα θεωρείται πραγματικό, και όχι περιγραφικό.
Πολυμερές ελεγχόμενης αλληλουχίας
Ένα πολυμερές ελεγχόμενης αλληλουχίας (αγγλ.: sequence-controlled polymer) είναι ένα μακρομόριο στο οποίο η αλληλουχία των μονομερών είναι ελεγχόμενη ως ένα βαθμό. Αυτός ο έλεγχος μπορεί να είναι απόλυτος αλλά όχι απαραίτητα. Με άλλα λόγια, ένα πολυμερές ελεγχόμενης αλληλουχίας μπορεί να είναι ομοιόμορφο (διασπορά Ð ίση με 1) ή και όχι (Ð > 1). Για παράδειγμα ένα εναλλασσόμενο συμπολυμερές που συντέθηκε μέσω ριζικού πολυμερίσμου είναι πολυμερές ελεγχόμενης αλληλουχίας, ακόμα και αν δεν είναι μονοδιάσπαρτο πολυμερές, του οποίου οι μακρομοριακές αλυσίδες έχουν ελαφρώς διαφορετικό μήκος και ελαφρώς διαφορετική σύσταση. Ένα βιοπολυμερές (για παράδειγμα μία πρωτεΐνη)  με απόλυτα καθορισμένη πρωτοταγή δομή είναι επίσης πολυμερές ελεγχόμενης αλληλουχίας. Όμως, στην περίπτωση ομοιόμορφων μακρομορίων, ο όρος πολυμερές καθορισμένης αλληλουχίας (sequence-defined polymer)  μπορεί να χρησιμοποιηθεί πιο σωστά.
Αναφορές
__ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__ __ΔΕΣΜΟΣΝΕΑΣΕΝΟΤΗΤΑΣ__
Κατηγορία:Πολυμερή
Κήλεος
Η Κήλεος (Celosia), είναι ένα μικρό γένος εδώδιμων και καλλωπιστικών φυτών στην οικογένεια αμαράντου των Αμαρανθοειδών (Amaranthaceae). Η ονομασία του γένους προέρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη «κήλεος», που σημαίνει «καύση» και αναφέρεται στις φλογόμορφες κεφαλές των ανθέων. Στα Αγγλικά το είδος είναι κοινώς γνωστό ως woolflower ή αν οι κεφαλές των ανθέων είναι με λοφίο (crested) από πλάτυνση (fasciation), χτένα πετεινών (cockscombs). Τα φυτά είναι πολύ συνηθισμένα στα υψόμετρα της Ανατολικής Αφρικής και στα Σουαχίλι ονομάζονται mfungu (μφούνγκου).
Ως φυτό κήπου
Το φυτό είναι ετήσιο (annual). Η παραγωγή των σπόρων προς σπορά σε αυτά τα είδη μπορεί να είναι πολύ υψηλή, 200 έως 700 kg ανά εκτάριο. Μια ουγγιά (oz) σπόρων, μπορεί να περιέχει έως και 43.000 σπόρους. Χίλιοι σπόροι μπορεί να ζυγίζουν 1,0-1,2 γραμμάρια. Ανάλογα με την τοποθεσία και τη γονιμότητα του εδάφους, η ανθοφορία μπορεί να διαρκέσει 8-10 εβδομάδες.
Η Κήλεος η λοφιοφόρος (Celosia cristata) στην Κίνα και σε άλλα μέρη είναι ένα κοινό καλλωπιστικό φυτό κήπου.
Ως τροφή
''Η Κήλεος η αργυρά ποικ. αργυρά (Celosia argentea ποικ. argentea) ή Σπανάκι Λάγος επίσης γνωστό ως χόρτο ορτυκιού, Soko, Celosia, cockscomb φτερό) είναι ένα πλατύφυλλο ετήσιο φυλλώδες λαχανικό. Φυτρώνει σε ολόκληρο το Μεξικό, όπου είναι γνωστό ως «Βελούδινο λουλούδι», στη βόρεια Νότια Αμερική, τροπική Αφρική, δυτικές Ινδίες, Νότια, Ανατολική και Νοτιοανατολική Ασία, όπου καλλιεργείται ως μητρικό ή εγγενές αγριολούλουδο και καλλιεργείται ως θρεπτικό πράσινο φυλλώδες λαχανικό. Είναι παραδοσιακή τροφή των χωρών της Κεντρικής και Δυτικής Αφρικής και είναι ένα από τα κορυφαία φυλλώδη πράσινα λαχανικά στη Νιγηρία, όπου είναι γνωστό ως "soko yokoto"'', που σημαίνει «κάνει τους συζύγους χοντρούς και ευτυχισμένους». Στην Ισπανία, είναι γνωστό ως «λειρί Πετεινού», λόγω της εμφάνισής του.
Ως κόκκος, η χτένα πετεινού (Cockscomb) είναι ένα ψευδοδημητριακό, δεν είναι αληθινό δημητριακό.
Αυτά τα φύλλα, οι νεαροί βλαστοί και οι νεαρές ταξιανθίες χρησιμοποιούνται για βραστό, καθώς μαλακώνουν εύκολα στο μαγείρεμα. Τα φύλλα, επίσης, έχουν μια μαλακή υφή και μια ήπια γεύση σαν σπανάκι. Επίσης, ταιριάζει γευστικά με γεύσεις όπως της καυτερή πιπεριάς, του σκόρδου, του φρέσκου λάιμ, του κόκκινο φοινικέλαιου και τρώγονται ως συνοδευτικό πιάτο.
Καλλιέργεια
Λειτουργεί καλά στις υγρές περιοχές και είναι το πλέον χρησιμοποιούμενο φυλλώδες φυτό στη Νιγηρία. Φύεται στις υγρές περιόδους και αναπτύσσεται καλά, ενώ άλλα φυτά υποκύπτουν στη μούχλα και άλλες ασθένειες, όπως τον περονόσπορο. Αν και ένα πολύ απλό φυτό, η Celosia χρειάζεται μέτρια υγρασία εδάφους.
Επιλεγμένα είδη
• 2
Παλαιότερα τοποθετημένα εδώ
• 2
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμαρανθοειδή Κατηγορία:Φυλλώδη λαχανικά
Λετίσια Ουιχάρα
Η Λετίσια Ουιχάρα (Leticia Huijara, γεννημένη ως Λετίσια Ουιχάρα Κάνο Leticia Huijara Cano, 12 Δεκεμβρίου 1967) είναι Μεξικανή ηθοποιός.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί τηλεόρασης
Άγιος Αμφιλόχιος Μακρής
Ο Άγιος Αμφιλόχιος Μακρής (1889-1970) ήταν Έλληνας Ορθόδοξος Μοναχός που έζησε στην Πάτμο. Η κατάταξή του ως Αγίου της Ορθοδόξου Εκκλησίας πραγματοποιήθηκε από το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως.
Βιογραφία
Ο πατέρας του καταγόταν από τους Λειψούς και η μητέρα του από την Πάτμο. Στην Πάτμο γνώρισε τον Μικρασιάτη ασκητή Θεόκτιστο και διδάχθηκε πνευματικά από αυτόν. Το 1913 εκάρη μοναχός από τον ιερομόναχο Μακάριο τον Σάμιο.
Την περίοδο εκείνη τα Δωδεκάνησα ήταν υπό ιταλική κατοχή και τα ελληνικά σχολεία απαγορεύονταν. Μετά την άνοδο του φασισμού στην Ιταλία, οι Ιταλοί κατακτητές των Δωδεκανήσων έκαναν ακόμα πιο έντονη την πολιτική εξιταλισμού των νησιών. Ένα από τα πιο ακραία μέτρα τους ήταν η απαγόρευση διδασκαλίας της Ελληνικής γλώσσας. Σε όλα τα Δωδεκάνησα οι κληρικοί της Ελληνορθόδοξης εκκλησίας προσέφεραν τεράστιο πνευματικό, αλλά και εθνικό έργο, αναβιώνοντας το κρυφό σχολειό · χρησιμοποιώντας το πρόσχημα της κατήχησης δίδασκαν στα παιδιά την Ελληνική γλώσσα μέσα από τα ιερά κείμενα της εκκλησίας. Ο Άγιος Αμφιλόχιος Ίδρυσε κατηχητικά σχολεία στα νησιά Ρόδο, Κω, Κάλυμνο, Νίσυρο, Πάτμο και Λέρο, όπου τα παιδιά διδάσκονταν την ελληνική γλώσσα. Δηλαδή αποτελούσαν κρυφά σχολεία που λειτουργούσαν υπό τον μανδύα των κατηχητικών.
Ο κόσμος της σιωπής (ταινία)
Ο κόσμος της σιωπής (Γαλλικά: Le Monde du silence) είναι γαλλική ταινία ντοκιμαντέρ του 1956 σε σκηνοθεσία Ζακ-Υβ Κουστώ και Λουί Μαλ.
Άγιος Αμφιλόχιος Μακρής
Βιογραφία
Το 1935 εξελέγη Ηγούμενος στην Ιερά Μονή της Πάτμου. Κατά τα έτη 1939 - 1940 διακόνησε εφημέριος στο Ιερό Προσκύνημα της Παναγίας της Διασωζούσης.
Ο κόσμος της σιωπής (ταινία)
Είναι μία από τις πρώτες ταινίες στην ιστορία της υποβρύχιας έγχρωμης φωτογραφίας που χρησιμοποιήθηκε για να καταγράψει τα βάθη των ωκεανών. Ο τίτλος της ταινίας προέρχεται από το ομώνυμο βιβλίο του Ζακ-Υβ Κουστώ του 1953, αν και δεν περιλαμβάνει το περιεχόμενο του βιβλίου αλλά μόνο τις υποβρύχιες εξερευνήσεις που πραγματοποιήθηκαν στο πλοίο Καλυψώ το 1954 και το 1955.
Άγιος Αμφιλόχιος Μακρής
Βιογραφία
Λόγω της δραστηριότητάς του οι ιταλικές δυνάμεις κατοχής τον εξόρισαν για δύο έτη από το 1937 έως το 1939. Τότε περιόδευσε σε διάφορες περιοχές της Ηπείρου, της Μακεδονίας και της Κρήτης. Το 1939 του επετράπη η επιστροφή στην Πάτμο όπου οργάνωσε τη Μονή Ευαγγελισμού. Την Ιταλική Κατοχή των Δωδεκανήσων ακολούθησε η Γερμανική Κατοχή, που διήρκεσε από τα τέλη του 1943 ως το Μάιο του 1945 και ο τόπος γνώρισε την απόλυτη οικονομική εξαθλίωση. Μετά από μια διετή περίοδο Βρετανικής διοίκησης τα Δωδεκάνησα ενσωματώθηκαν στο Ελληνικό κράτος.
Ίδρυσε και άλλες μονές στην Αίγινα και την Κάλυμνο.
Ο κόσμος της σιωπής (ταινία)
Το 1956 με τη συμμετοχή της στο Φεστιβάλ των Καννών η ταινία κέρδισε τον Χρυσό Φοίνικα. Το 1957, στις Ηνωμένες Πολιτείες, κέρδισε το Όσκαρ καλύτερου ντοκιμαντέρ.
Άγιος Αμφιλόχιος Μακρής
Βιογραφία
Συνδέθηκε πνευματικά με τον Άγιο Δανιήλ Κατουνακιώτη τον Σμυρναίο και τον Άγιο Νεκτάριο. Εκοιμήθη την Πέμπτη 16 Απριλίου 1970 και ετάφη στο Κοιμητήριο της Ιεράς Μονής του Ευαγγελισμού. Η μνήμη του τιμάται στις 16 Απριλίου κάθε έτους.
Συμμετοχή της Ελλάδας στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018
Η Ελλάδα συμμετείχε με 37 αθλητές στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018 από τις 6-12 Αυγούστου 2018. Τελικά κατακτήθηκαν 3 χρυσά, 2 ασημένια και 1 χάλκινο. Κατατάχθηκε στην 5η θέση του πίνακα μεταλλίων, μαζί με το Βέλγιο.
Ο κόσμος της σιωπής (ταινία)
Η ταινία
Η ταινία αρχίζει με το ακόλουθο κείμενο: «Πενήντα μέτρα κάτω από την επιφάνεια, γυρίζεται μια ταινία. Εξοπλισμένοι με σκάφανδρα πεπιεσμένου αέρα, οι δύτες είναι απαλλαγμένοι από τη βαρύτητα. Ελίσσονται ελεύθερα».
Άγιος Αμφιλόχιος Μακρής
Παραπομπές
Μακρης Μακρης
Συμμετοχή της Ελλάδας στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018
Παραπομπές
Κατηγορία:Συμμετοχή της Ελλάδας στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου Ελλάδα
Ο κόσμος της σιωπής (ταινία)
Η ταινία
Είναι η πρώτη ταινία μεγάλου μήκους του Ζακ-Υβ Κουστώ και παρουσιάζει έναν κόσμο που οι περισσότεροι από τους θεατές δεν θα δουν ποτέ ζωντανά: τον όμορφο, πολύχρωμο και μυστηριακό κόσμο στα βάθη του ωκεανού. Παρουσιάζονται τεράστια κοπάδια φαλαινών, επικίνδυνοι καρχαρίες, τεράστιες χελώνες και βυθισμένα ναυάγια.
Ταξιδεύοντας με το πλοίο Καλυψώ, ένα πρώην βρετανικό ναρκαλιευτικό που ο Κουστώ μετέτρεψε σε πλοίο ωκεανογραφικής έρευνας, η ομάδα των δυτών περιόδευσε μεταξύ 1954 και 1955 για εκατοντάδες ώρες στη Μεσόγειο θάλασσα, τον Περσικό Κόλπο, την Ερυθρά Θάλασσα και τον Ινδικό Ωκεανό. Από τα 25 χιλιόμετρα της ταινίας που γυρίσθηκαν, αξιοποιήθηκαν τα 2.500 μέτρα στο τελικό κομμάτι της ταινίας. Οι ηθοποιοί και οι άλλοι συντελεστές της ταινίας ήταν οι ίδιοι ναυτικοί που απάρτιζαν το πλήρωμα του πλοίου Καλυψώ: ο Ζακ-Υβ Κουστώ (καπετάνιος, δύτης, σκηνοθέτης, φωτογράφος), ο Λουί Μαλ (βοηθός σκηνοθέτη), ο Φρανσουά Σαού (δεύτερος καπετάνιος), ο Φρεντερίκ Ντυμά (δύτης, φωτογράφος), ο Αλμπέρ Φαλκό (δύτης, φωτογράφος), ο Αντρέ Λαμπάν (δύτης, χημικός μηχανικός), ο Ντενί Μαρτέν-Λαβάλ (γιατρός επί του σκάφους) και ο Ανρί Πλε (επικεφαλής βάρδιας).
Βραβεία-Διακρίσεις
Το 1956 η ταινία κέρδισε τον Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ των Καννών. Ήταν υποψήφια στην κατηγορία βραβείων σκηνοθέτη και στο ειδικό βραβείο κριτικής επιτροπής του ίδιου φεστιβάλ. Έλαβε επίσης το βραβείο Μελιές (βραβείο κριτικών για την καλύτερη γαλλική ταινία) και το Εθνικό βραβείο κριτικής (National Board of Review) για την καλύτερη ξένη ταινία το 1956.
Το 1957, στις Ηνωμένες Πολιτείες, Ο κόσμος της σιωπής κέρδισε το Όσκαρ για το Καλύτερο Ντοκιμαντέρ.
Η ταινία είναι η πρώτη ταινία ντοκιμαντέρ στο box office του γαλλικού κινηματογράφου με 4.600.000 εισιτήρια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ταινίες του 1956 Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες Κατηγορία:Γαλλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Λουί Μαλ
Αμάντα Πιτ
Η Amanda Peet (11 Ιανουαρίου 1972) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός. Φοίτησε στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια και ξεκίνησε την καριέρα της με μικρούς ρόλους στην τηλεόραση ενώ έκανε την πρώτη της εμφάνιση στον κινηματογράφο στην ταινία Animal Room (1995). Ο ρόλος της στην κωμωδία The Whole Nine Yards (2000) τής χάρισε διεθνή αναγνώριση και από τότε έχει εμφανιστεί σε αρκετές ταινίες, συμπεριλαμβανομένων των Something's Gotta Give (2003), Identity (2003), Syriana (2005), The X-Files: I Want to Believe (2008), 2012 (2009) και The Way, Way Back (2013).
Στην τηλεόραση, η Peet έχει πρωταγωνιστήσει στις ταινίες Jack & Jill (1999-2001), Togetherness (2015-2016) και Brockmire (2016-σήμερα).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ίμρε Φόλντι
Ο Ίμρε Φόλντι (ουγγρικά: Imre Földi, 8 Μαΐου 1938 – 23 Απριλίου 2017) ήταν Ούγγρος αθλητής της άρσης βαρών. Ένας από τους καλύτερους του αθλήματος όλων των εποχών, το 2005 επιλέχθηκε από την Διεθνή Ομοσπονδία Άρσης Βαρών ανάμεσα στους «Αρσιβαρίστες του Αιώνα», αγωνίστηκε σε πέντε Ολυμπιακούς Αγώνες (αριθμός ρεκόρ στο άθλημα) και κέρδισε ένα χρυσό μετάλλιο το 1972 και δύο ασημένια, το 1964 και το 1968. Έθεσε επίσης 20 παγκόσμια ρεκόρ.
Πρώτα χρόνια
Γεννημένος στο Κέτσκεμετ της Ουγγαρίας, ο Φόλντι έζησε στη γενέτειρά του έως ότου έγινε 17 ετών έχοντας χάσει τη μητέρα του στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Στη συνέχεια, μετακόμισε στην Τάταμπανια για να εργαστεί ως τεχνίτης. Η εξαιρετική του δύναμη έγινε σύντομα αντιληπτή και έγινε αρσιβαρίστας. Ταυτόχρονα, χάρη στην επιρροή του προπονητή του δεν του επέτρεψαν να δουλεύει πια στο ορυχείο για να αποφύγει πιθανά ατυχήματα στην εξόρυξη.
Καριέρα
Συμμετείχε για πρώτη φορά σε πρωταθλήματα μεταλλωρύχων και το 1957 κέρδισε στα 19 του τον πρώτο του τίτλο στο Πρωτάθλημα Ουγγαρίας. Δύο χρόνια αργότερα έλαβε μέρος στην πρώτη του μεγάλη διεθνή διοργάνωση, το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Άρσης Βαρών του 1959, όπου κατετάγη τρίτος. Σημείωσε το πρώτο του ρεκόρ κόσμου το 1961 και κέρδισε τον πρώτο του τίτλο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1962, που διεξήχθη στη Βουδαπέστη. Μέχρι το 1971 πρόσθεσε άλλα τέσσερα χρυσά στον απολογισμό των μεταλλίων του (1963, 1968, 1970, 1971). Κέρδισε ένα ασημένιο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1970, αλλά αυτό το αποτέλεσμα ακυρώθηκε μετά από θετικό έλεγχο ντόπινγκ.
Αφού κέρδισε τρία ασημένια μετάλλια παγκοσμίων πρωταθλημάτων στη σειρά, ο Φόλντι κέρδισε τελικά τον παγκόσμιο τίτλο το 1965 στην Τεχεράνη, ένα επίτευγμα που επανέλαβε το 1972. Συμμετείχε στους πρώτους Ολυμπιακούς του το 1960, όπου τερμάτισε έκτος. Ακολούθησαν δύο διαδοχικά ασημένια μετάλλια. Το 1964 έχασε τον τίτλο μετά από δραματική μάχη. Είχε προβάδισμα 2,5 κιλών μετά από το αρασέ και το ντεβελοπέ και όταν σημείωσε νέο παγκόσμιο ρεκόρ στο ζετέ (135 κιλά) φαινόταν ήδη νικητής. Ωστόσο, ο Σοβιετικός Βαχόνιν σήκωσε 142,5 κιλά συντρίβοντας το ρεκόρ και κατέκτησε το χρυσό. Τέσσερα χρόνια αργότερα, στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1968 στην Πόλη του Μεξικού, ο Φόλντι έφτασε ακόμα πιο κοντά στο χρυσό, χάνοντας μόνο με βάση το σωματικό βάρος – με συνολικό αποτέλεσμα 367,5 κιλών, που ήταν νέο παγκόσμιο ρεκόρ. Ωστόσο, ο Ιρανός Νασίρι ήταν 300 γραμμάρια ελαφρύτερος και έτσι του απονεμήθηκε ο Ολυμπιακός τίτλος.
Ο Φόλντι έφτασε τελικά στην κορυφή το 1972 όταν κέρδισε το χρυσό ολυμπιακό μετάλλιο – που ήταν και τίτλος του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος – μπροστά στον κύριο αντίπαλό του Νασίρι. Στο ντεβελοπέ, και οι δύο σήκωσαν 127,5 κιλά που ήταν Ολυμπιακό ρεκόρ. Στο αρασέ, ο Ούγγρος σήκωσε 107,5 κιλά και δημιούργησε ελαφρύ πλεονέκτημα κατά 2,5 κιλά. Στο ζετέ ο Φόλντι σηκώνοντας 145 κιλά έκανε παγκόσμιο ρεκόρ στο σύνολο στα 377,5 κιλά και κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο.
Έκανε την τελευταία του ολυμπιακή εμφάνιση το 1976 στο Μόντρεαλ, όπου έγινε ο πρώτος αρσιβαρίστας που αγωνίστηκε σε πέντε Ολυμπιακούς Αγώνες, ένα ρεκόρ που ισοφαρίστηκε 28 χρόνια αργότερα. Σε ηλικία 38 ετών, κατέλαβε την πέμπτη θέση. Μετά από έναν τραυματισμό την επόμενη χρονιά τελείωσε την καριέρα του, κατά την οποία σημείωσε 21 παγκόσμια και 50 εθνικά ρεκόρ στις κατηγορίες των 56 και 60 κιλών, και συγκέντρωσε 13 εθνικούς τίτλους. Στην κατάταξη του επαγγελματικού περιοδικού «World Weightliftting», αναγνωρίστηκε ως ο δεύτερος καλύτερος αρσιβαρίστας όλων των εποχών μόνο μετά τον Τούρκο Ναΐμ Σουλεϊμάνογλου.
Μετέπειτα χρόνια - Αναγνώριση
Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση, ο Φόλντι παρέμεινε πιστός στην ομάδα του, τη μοναδική του κατά τη διάρκεια της ενεργού καριέρας του, και πήρε θέση προπονητή. Η κόρη του Τσίλα Φόλντι έγινε πρωταθλήτρια Ευρώπης στην άρση βαρών.
Τα επιτεύγματά του αναγνωρίστηκαν ήδη κατά τη διάρκεια της καριέρας του, καθώς του απονεμήθηκε το αργυρό σήμα του Τάγματος της Εργασίας, παράσημο της Ουγγαρίας το 1962 και το 1964. Το 1972, τη χρονιά που έγινε ολυμπιονίκης, του απονεμήθηκε το Χρυσό Σήμα του Τάγματος της Εργασίας. Το 1993 ήταν ένας από τους έξι πρώτους αθλητές που εισήχθη στο Hall of Fame της Διεθνούς Ομοσπονδίας Άρσης Βαρών. Την ίδια χρονιά του απονεμήθηκε ο Μέσος Σταυρός του Τάγματος της Αξίας της Δημοκρατίας της Ουγγαρίας, για να παραλάβει τον Σταυρό του Αξιωματικού του ίδιου παράσημου ένα χρόνο αργότερα. Το 2000 ψηφίστηκε Αθλητής της Άρσης Βαρών του Αιώνα στην Ουγγαρία. Το 2003 έγινε επίτιμος πολίτης της Ταταμπάνια και από το 2009 η τοπική αθλητική αίθουσα φέρει επίσης το όνομά του. Το 2013, δημιουργήθηκε η υποτροφία Imre Földi Sports Scholarship για να υποστηρίξει κορυφαίους αθλητές με έδρα την Ταταμπάνια. Στις 31 Ιανουαρίου 2007, μετά το θάνατο του Φέρεντς Πούσκας, ο Φόλντι εξελέγη Αθλητής του Έθνους (A Nemzet Sportolója), μια ειδική τιμή, που έχει γίνει μόνο σε 12 άτομα και απονέμεται σε όσους Ούγγρους αθλητές άνω των 60 ετών, σημείωσαν εξαιρετικά επιτεύγματα κατά τη διάρκεια της ενεργού σταδιοδρομίας τους και έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στον εγχώριο αθλητισμό και μετά την αποχώρησή τους. Το 2009 τιμήθηκε με το Χρυσό Βραβείο της IWF και το 2016 βραβεύτηκε με ελεύθερη ψηφοφορία με τον τίτλο Prima Primissima της Ουγγαρίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ούγγροι αθλητές της άρσης βαρών Κατηγορία:Ούγγροι Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Άρσης Βαρών Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Άρσης Βαρών Κατηγορία:Αθλητές της άρσης βαρών στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1960 Κατηγορία:Αθλητές της άρσης βαρών στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1964 Κατηγορία:Αθλητές της άρσης βαρών στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1968 Κατηγορία:Αθλητές της άρσης βαρών στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1972 Κατηγορία:Αθλητές της άρσης βαρών στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1976 Κατηγορία:Ολυμπιονίκες της άρσης βαρών Κατηγορία:Προπονητές άρσης βαρών Κατηγορία:Εισαχθέντες στο Hall of Fame της IWF
Η κούκλα του σατανά 3
Η ταινία έγινε διαβόητη στο Ηνωμένο Βασίλειο όταν κυκλοφόρησε η φήμη ότι μπορεί να ενέπνευσε τις πραγματικές δολοφονίες βρετανών παιδιών Τζέιμς Μπέλγκερ και Σουζάν Κάπερ, φήμες που απορρίφθηκαν από ειδικούς που διερεύνησαν και τις δύο περιπτώσεις.
Πλοκή
Οκτώ χρόνια μετά το δεύτερο θάνατο του Τσάκι, η εταιρεία Play Pals έχει ανακάμψει από την κακή δημοσιότητα που προκλήθηκε από τη δολοφονία του Τσάκι και συνεχίζει την κατασκευή και κυκλοφορία των κουκλών Good Guys. Η εταιρεία αποκαθιστά το εγκαταλελειμμένο εργοστάσιο (όπου παραμένει το ακρωτηριασμένο σώμα του Τσάκι) και αρχίζει να κυκλοφορεί μια νέα σειρά από κούκλες Good Guys. Ωστόσο, οι εργάτες αναμιγνύουν κατά λάθος το αίμα του Τσάκι σε ένα δοχείο πλαστικού. Δεδομένου ότι η ψυχή του κατά συρροήν δολοφόνου Τσαρλς Λι Ρέι εξακολουθεί να κατοικεί στα απομεινάρια της κούκλας, το μείγμα αναγκάζει τον Τσάκι να ξαναγεννηθεί. Ο Τσάκι δίνεται ακούσια στον Διευθύνοντα Σύμβουλο της Play Pals, κ. Σάλιβαν, τον οποίο σκοτώνει χρησιμοποιώντας διάφορα παιχνίδια. Στη συνέχεια, χρησιμοποιεί τα αρχεία του υπολογιστή του για να εντοπίσει την τοποθεσία του Άντυ.
Ο Άντυ προσπαθεί ανεπιτυχώς να προειδοποιήσει τον Τάιλερ για τους σκοπούς του Τσάκι. Κάποια στιγμή, ο Τσάκι παρασέρνει τον Τάιλερ στο γραφείο του Κοχράν, όπου προσπαθεί να αποκτήσει ξανά την ψυχή του Τάιλερ. Ωστόσο, διακόπτονται από την Ντε Σίλβα και μια φίλη της και, λίγα λεπτά αργότερα, μπαίνει στο δωμάτιο ο ίδιος ο Κοχράν. Όταν φεύγουν οι φοιτητές, ο Κοχράν βλέπει ξαφνικά τον Τσάκι να τον απειλεί με μαχαίρι. Το σοκ αναγκάζει τον Κοχράν να υποστεί θανατηφόρα καρδιακή προσβολή. Το επόμενο πρωί, ο Άντυ προσπαθεί να πείσει τον Τάιλερ ότι ο Τσάκι είναι κακός, αλλά για άλλη μία φορά ο Τάιλερ αρνείται να τον πιστέψει. Εν τω μεταξύ, ο Τσάκι σκοτώνει τον κουρέα του στρατοπέδου, Λοχία Μπότνικ, κόβοντας το λαιμό του με ένα ξυράφι, έπειτα αφότου ο Μπότνικ προσπαθεί να ξυρίσει τα μαλλιά του Τσάκι.
Παρά τον θάνατο του Κοχράν, ανακοινώνεται ότι οι ετήσιοι πολεμικοί αγώνες του σχολείου θα προχωρήσουν όπως είχαν προγραμματιστεί, με τους Άντυ και Σέλτον στην ίδια ομάδα. Ωστόσο, ο Τσάκι αντικαθιστά κρυφά τις σφαίρες χρωμάτων της κόκκινης ομάδας με αληθινά πυρομαχικά. Όταν ξεκινά το παιχνίδι, ο Τσάκι απομονώνει τον Τάιλερ. Τελικά συνειδητοποιώντας ότι ο Άντυ έλεγε την αλήθεια για τον Τσάκι, ο Τάιλερ μαχαιρώνει τον Τσάκι με έναν σουγιά τσέπης και τρέχει να βρει τον Άντυ. Στη συνέχεια, ο Τσάκι επιτίθεται στην Ντε Σίλβα και την κρατά όμηρη, προσπαθώντας να δελεάσει τις ομάδες να πολεμήσουν μεταξύ τους για να τη σώσουν. Επίσης, αναγκάζει τον Άντυ να ανταλλάξει την Κριστίν με τον Τάιλερ.
Ξαφνικά, η κόκκινη ομάδα κατεβαίνει στην περιοχή και αρχίζει να πυροβολεί, σκοτώνοντας τον Σέλτον. Μέσα στο χάος, ο Τάιλερ αποδρά, και προτού ο Τσάκι τον ακολουθήσει, πετάει μία βόμβα μέσα στο πεδίο μάχης. Αναγνωρίζοντας τον κίνδυνο, ο Γουάιτχερστ (ο οποίος είχε φοβηθεί πολύ αφότου ανακάλυψε τον Τσάκι να σκοτώνει τον Λοχία Μπότνικ) εναπόθεσε το σώμα του γενναία πάνω από τη χειροβομβίδα και θυσιάστηκε για να σώσει τους άλλους. Χωρίς χρόνο να θρηνήσει τον φίλο του, ο Άντυ αρχίζει να αναζητάει τον Τσάκι μαζί με την Κριστίν.
Ανάπτυξη
Η κούκλα του σατανά 3 άρχισε να αναπτύσσετε αμέσως μετά την εμπορική επιτυχία της Κούκλας του σατανά 2. Το γεγονός ότι κυκλοφόρησε ακριβώς 9 μήνες μετά τη δεύτερη ταινία, πίεσε τον Ντον Μαντσίνι να συντάξει μια ιστορία σε ένα τόσο μικρό χρονικό πλαίσιο. Αρχικά ήθελε να παρουσιάσει "κλώνους Τσάκι" δηλαδή άλλες Good Gye κούκλες σαν κλώνους του Τσάκι, αλλά η ιδέα αυτή απορρίφθηκε λόγω του ότι θεωρήθηκε ότι θα χρειαστεί μεγάλο προϋπολογισμό. Ο Μαντσίνι χρησιμοποίησε αργότερα αυτήν την ιδέα για τη ταινία του 2017 Η Επιστροφή Του Τσάκι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ταινίες του 1991 Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες τρόμου Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Universal Pictures Κατηγορία:Κούκλες στη μυθοπλασία Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Σικάγο Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Λος Άντζελες Κατηγορία:Αμερικανικές υπερφυσικές ταινίες τρόμου Κατηγορία:Ταινίες τρόμου σλάσερ Κατηγορία:Ταινίες σίκουελ Κατηγορία:Ταινίες τρόμου
Sing (ουγγρική ταινία)
Το Sing (πρωτότυπος τίτλος: Mindenki) είναι ουγγρική δραματική μικρού μήκους ταινία σε σκηνοθεσία, σενάριο και συμπαραγωγή Κριστόφ Ντέακ. Πρωταγωνιστούν οι Ντόρκα Γκασπαρφαβλι, Ντοροτία Χάις και Σοφία Σαμόζι. Η ταινία τοποθετείται το 1991, και ακολουθεί την ιστορία ενός μικρού κοριτσιού, το οποίο αλλάζει σχολείο και γίνεται μέλος της βραβευμένης χορωδίας του σχολείου.
Η ταινία κυκλοφόρησε στην Ουγγαρία στις 28 Φεβρουαρίου του 2016. Κατόπιν, η ταινία συμμετείχε σε αρκετά φεστιβάλ, ενώ κέρδισε και βραβεία. Η Σοφία Σαμόζι, έλαβε το βραβείο της Καλύτερης Β' Ηθοποιού, στο Ουγγρικό Φεστιβάλ Hungarian Film Critics Award. Το 2017, στην 89η τελετή της Αμερικανικής Ακαδημίας, έλαβε το Όσκαρ της Καλύτερης Live Action Μικρού Μήκους Ταινίας.
Πλοκή
Η ιστορία διαδραματίζεται στη Βουδαπέστη, το 1991. Η Σόφι, αλλάζει σχολείο, και γίνεται εκεί φίλη με τη Λίζα. Η Σόφι, επίσης, μπαίνει και στη βραβευμένη χορωδία του νέου της σχολείου, αλλά της λένε να τραγουδά χαμηλόφωνα, επειδή η φωνή της δεν αρέσει στην καθηγήτρια Έρικα, η οποία προετοίμαζε τη χορωδία για έναν διαγωνισμό στη Σουηδία. Το γεγονός αυτό πληγώνει τη Σόφι, αλλά υπακούει στις προσταγές της, κρατώντας το παράλληλα και κρυφό από τα υπόλοιπα παιδιά.
Φυσικά, κάποια στιγμή, η Λίζα, παρατηρεί ότι η Σόφι δεν τραγουδάει, και τότε εκείνη της λέει για τις προσταγές της Έρικα. Στην επόμενη πρόβα, η Λίζα εναντιώνεται στην Έρικα, η οποία όμως της λέει ότι ενδιαφέρεται μόνο για τους καλούς τραγουδιστές και ότι αυτοί μόνο μπορούν να τραγουδούν δυνατά. Συμπληρώνει επίσης ότι με αυτόν τον τρόπο της προστατεύει, και ότι δε θέλει να διασυρθούν δημοσίως, εξ αιτίας της άσχημης φωνής τους. Τότε, σηκώνουν το χέρι όλοι όσοι τραγουδούν σαν τη Σόφι, χαμηλόφωνα. Η τελευταία βλέπει ότι δεν είναι η μόνη. Αργότερα, η Σόφι, λέει στη Λίζα το σχέδιό της.
Η μέρα του διαγωνισμού έφτασε. Η Έρικα είναι αυτή που ξεκινά το τραγούδι, όμως τότε όλα τα παιδιά ξεκίνησαν χαμηλόφωνα να μουρμουρίζουν τους στίχους, χωρίς να τραγουδήσει κανένα. Τότε, η Έρικα, απογοητευμένη αποχωρεί από τη σκηνή, με τα παιδιά τότε, να τραγουδούν όλα μαζί.
Παραγωγή
Η πλοκή της ταινίας που βασίστηκε ο σκηνοθέτης, το είχε ακούσει από έναν Σουηδό φίλο του. Το πρώτο σενάριο γράφτηκε το 2012, και η ιστορία ήταν αρχικά στην αγγλική γλώσσα και σε ένα περιβάλλον παρόμοιο, αντί για ουγγρικό. Το 2014, ο Ντέακ έγραψε ξανά το σενάριο, παίρνοντας και 8,000,000 φιορίνια από το National Media and Communications Authority (το υψηλότερο ποσό που δίνεται για ταινίες μικρού μήκους). Άλλα 2 εκατομμύρια φιορίνια δόθηκαν από το κράτος και από τους παραγωγούς και την εταιρεία παραγωγής.
Για την Ντόρα Γκασπαρφαβλι και τη Ντοροτία Χάις ήταν ο πρώτος τους ρόλος, οι οποίες επελέγησαν ανάμεσα από 80 παιδιά. Ενώ, για τον ρόλο της χορωδίας επελέγη ανάμεσα από 5 σχολεία. Η ταινία γυρίστηκε μέσα σε έξι ημέρες, παρόλα αυτά, το μοντάζ και το post-production κράτησαν σχεδόν έναν χρόνο να ολοκληρωθούν. Το φιλμ είχε οριστικά οριστικά το Φθινόπωρο του 2015.
Βραβεία και υποψηφιότητες
Η ταινία επιλέχθηκε ως η εναρκτήρια του 14ου Ασιατικού Φεστιβάλ Κινηματογράφου, στη Σεούλ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2016 Κατηγορία:Ταινίες μικρού μήκους Κατηγορία:Ουγγρόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ουγγρικές ταινίες Κατηγορία:Μουσικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Μουσικές ταινίες Κατηγορία:Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας Ζωντανής Δράσης Μικρού Μήκους
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Αθηνών 2019–20
Για την περίοδο 2019–20, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Αθηνών είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στην πρώην νομαρχία Αθηνών.
Πρωτάθλημα
Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Αθηνών είναι η εξής:
Βαθμολογία 1ου ομίλου
Πηγή ΕΠΣΑ
Βαθμολογία 2ου ομίλου
Πηγή ΕΠΣΑ
Βαθμολογία 3ου ομίλου
Πηγή ΕΠΣΑ
Κύπελλο
Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Αθηνών.
Για την περίοδο 2019-20 η ανάδειξη του Κυπελλούχου Ε.Π.Σ. Αθηνών κρίθηκε άνευ αγώνα με κλήρωση, έπειτα από την αναστολή των διοργανώσεις λόγω της πανδημίας του κορονοϊού.
Η κλήρωση μεταξύ των 2 φιναλίστ, Α.Ο. Αγίου Ιεροθέου και Φωστήρα Ταύρου, διεξήχθη στις 10 Ιουνίου 2020 και ανέδειξε Κυπελλούχο την ομάδα του '''Α.Ο. Αγίου Ιεροθέου'''.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Αθηνών Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2019–2020 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2019-2020
Όρος Σίσα
Το Όρος Σίσα είναι σε μεγάλο βαθμό διαβρωμένο πλειστοκαινικό στρωματοηφαίστειο στη Χέλα της Παπούα Νέας Γουινέας. Η ψηλότερη εκ των δύο κύριων κορυφών του βουνού είναι 2.650 μέτρα σύμφωνα με εκτίμηση. Η βόρεια κορυφή έχει πύργο επικοινωνίας. Το επίκεντρο του σεισμού της Παπούα Νέας Γουινέας του 2018 ήταν στους βόρειους πρόποδες του βουνού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωγραφία της Παπούα Νέας Γουινέας
Ιστορία της αρχιτεκτονικής
Οι τάσεις στην αρχιτεκτονική επηρεάστηκαν, μεταξύ άλλων παραγόντων, από τις τεχνολογικές καινοτομίες κατά τον 19ο, 20ο και 21ο κυρίως αιώνα. Η βελτίωση ή/και η χρήση του χάλυβα, του χυτοσιδήρου, των κεραμιδιών, του οπλισμένου σκυροδέματος και του γυαλιού βοήθησε για παράδειγμα στην εμφάνιση της Αρ Νουβό και έκανε τις Καλές Τέχνες πιο μεγαλοπρεπείς.
Πειθώ (μυθολογία)
Στην ελληνική μυθολογία η Πειθώ ήταν η θεά που προσωποποιούσε την πειθώ, τη μεγάλη και πολύπλευρη δύναμη του ανθρώπινου λόγου και της ρητορικής.
Η Πειθώ ωστόσο εμφανίζεται αρχικώς ως θεότητα όχι του λόγου, αλλά της ερωτικής δράσεως, δηλαδή του έρωτα και του γάμου. Αναφέρεται, κάπως συγκεχυμένα, ως κόρη της Αφροδίτης και του Ερμή.
Στην περίπτωση του αρχαιοελληνικού γάμου, η σχέση της Πειθούς ήταν βαθύτερη, επειδή ο γαμβρός έπρεπε να διαπραγματευθεί με τον πατέρα της υποψήφιας νύφης (και να τον πείσει) ως προς τα οικονομικά του προκειμένου να την παντρευτεί. Οι πιο επιθυμητές γυναίκες προσέλκυαν πολλούς υποψήφιους μνηστήρες και ο πειστικός λόγος καθόριζε συχνά τον βαθμό επιτυχίας τους (πρβλ. και την ομοιότητα των λέξεων «πειθώ» και «πόθος»)
Η αντίστοιχη της Πειθούς στη ρωμαϊκή μυθολογία ήταν η Σουαδέλα. Εξάλλου, με το όνομα Πειθώ απαντάται και μία από τις Ωκεανίδες (η Θεογονία αναφέρει ακόμα και τη θεά ως κόρη του Ωκεανού και της Τηθύος ).
Πηγές
Πειθω Πειθω Πειθω
Λέναρτ Γιόχανσον
Ο Νιλς Λέναρτ Γιόχανσον (5 Νοεμβρίου 1929 – 4 Ιουνίου 2019) ήταν ο πέμπτος και, μέχρι σήμερα, ο μακροβιότερος πρόεδρος της ΟΥΕΦΑ, της Ένωσης των Ευρωπαϊκών Ποδοσφαιρικών ομοσπονδιών, από την εκλογή του στο συνέδριο της ΟΥΕΦΑ στη Μάλτα το 1990 μέχρι το 2007.
Καριέρα
Ξεκίνησε ως παίκτης στο άθλημα του μπάντι στη Σουηδία για την ομάδα ΑΙΚ της Στοκχόλμης. Ο Γιόχανσον προσχώρησε ύστερα στις τάξεις της σουηδικής ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας, της οποίας υπήρξε πρόεδρος από το 1984 έως το 1991. Ο Γιόχανσον είναι γνωστότερος για την καθιέρωση του Τσάμπιονς Λιγκ και την ανάθεση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου του 1992 στη Σουηδία. Ο Γιόχανσον ονομάστηκε επίτιμος πρόεδρος της ΟΥΕΦΑ από τον διάδοχό του Μισέλ Πλατινί στο συνέδριο της ΟΥΕΦΑ στο Ντίσελντορφ, τον Ιανουάριο του 2007.
Τον Οκτώβριο του 2007, διορίστηκε μέλος της επιτροπής για την εισαγωγή του μπάντι στο Ολυμπιακό πρόγραμμα.
Το Βραβείο Λέναρτ Γιόχανσον (Lennart Johanssons pokal), το οποίο απονέμεται στο σουηδικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ετησίως από το 2001, πήρε το όνομά του.
Προσωπική ζωή
Ο Γιόχανσον είχε παντρευτεί δύο φορές και είχε πέντε παιδιά. Το 2017 έμεινε χήρος, γιατί πέθανε η γυναίκα του Λόλα. Πέθανε τον Ιούνιο του 2019 σε ηλικία 90 ετών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στη Σουηδία
Ανάντι Γκοπάλ Τζόσι
Η Αναντί μπάι Γκοπαλράο Τζόσι (Anandhi bai Gopalrao Joshi, 31 Μαρτίου 1865 - 26 Φεβρουαρίου 1887) ήταν μια από τις πρώτες Ινδές γυναίκες επαγγελματίες της δυτικής ιατρικής, μαζί με την Kadambini Ganguly. Ήταν η πρώτη γυναίκα από την προηγούμενη Προεδρία της Βομβάης της Ινδίας που σπούδασε και αποφοίτησε με διετή πτυχίο στη δυτική ιατρική στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ήταν επίσης γνωστή ως Αναντίμπαι Τζόσι (Anandibai Joshi) και Αναντί Γκοπάλ Τζόσι (Anandi Gopal Joshi, όπου το Gopal προερχόταν από το Gopalrao, το όνομα του συζύγου της).
Τα πρώτα χρόνια
Η Τζόσι γεννήθηκε, μεγάλωσε και παντρεύτηκε στο Kalyan, όπου η οικογένειά της ήταν γαιοκτήμονες, πριν βιώσουν οικονομικές απώλειες, ενώ το όνομά της αρχικά ήταν Yamuna. Όπως συνηθιζόταν εκείνη την εποχή και μετά από πιέσεις της μητέρας της, παντρεύτηκε στην ηλικία των εννέα ετών με τον Gopalrao Joshi, έναν χήρο, σχεδόν είκοσι ετών μεγαλύτερό της. Μετά το γάμο, ο σύζυγος της Yamuna άλλαξε το όνομά της σε «Ανάντι» (Anandi). Ο Gopalrao Joshi εργαζόταν ως υπάλληλος στο ταχυδρομείο του Kalyan. Αργότερα, μεταφέρθηκε στο Alibag και, τέλος, στο Kolhapoor ( Kolhapur ). Ήταν προοδευτικός στοχαστής και, πράγμα ασυνήθισο για εκείνη την εποχή, υποστήριζε την εκπαίδευση των γυναικών.
Στα δεκατέσσερα χρόνια της, η Αναντιμπάι γέννησε ένα αγόρι, αλλά το παιδί έζησε μόνο δέκα ημέρες, λόγω έλλειψης ιατρικής περίθαλψης. Αυτό αποδείχθηκε ένα σημείο καμπής στη ζωή της Anandi και την ενέπνευσε να γίνει γιατρός. Αφού ο Gopalrao προσπάθησε ανεπιτυχώς να την εγγράψει σε ιεραποστολικά σχολεία, μετακόμισαν στην Καλκούτα. Εκεί έμαθε να διαβάζει και να μιλά σανσκριτικά και αγγλικά.
Ακαδημαϊκή καριέρα
Ένα ζεύγος γιατρών με την ονομασία Thorborn πρότεινε η Αναντιμπάι να θέσει υποψηφιότητα στο Woman's Medical College of Pennsylvania. Μόλις έγινε γνωστή η πρόθεση της Αναντιμπάιινα συνεχίσει την τριτοβάθμια εκπαίδευσή της στη Δύση, η ορθόδοξη ινδική κοινωνία την καταδίκασε πολύ έντονα.
Η Anandibai απευθύνθηκε στην κοινότητα στο Serampore College Hall, εξηγώντας την απόφασή της να πάει στην Αμερική και να πάρει το ιατρικό της πτυχίο. Συζήτησε μαζί τους τη δίωξη που είχε υποστεί η ίδια και ο άντρας της. Τόνισε την ανάγκη να υπάρχουν γυναίκες γιατροί στην Ινδία, τονίζοντας ότι οι γυναίκες ινδουίστριες θα μπορούσαν να λειτουργούν καλύτερ ως γιατροί για γυναίκες ινδουίστριες. Η ομιλία της έλαβε δημοσιότητα και οικονομικές συνεισφορές άρχισαν να ρέουν από όλη την Ινδία.
Έγγαμος βίος
Τη δεκαετία του 1800, ήταν πολύ ασυνήθιστο οι άντρες να επικεντρώνονται στην εκπαίδευση των συζύγων τους. Στον Gopalrao έγινε έμμονη η ιδέα η εκπαίδευση της Αναντιμπάι και ήθελε να αυτή μάθει ιατρική και να δημιουργήσει τη δική της ταυτότητα στον κόσμο. Μια μέρα, μπήκε στην κουζίνα και την βρήκε να μαγειρεύει με τη γιαγιά της και είχε μία έκρηξη θυμού. Ήταν πολύ ασυνήθιστο οι άντρες να χτυπούν τις συζύγους τους επειδή μαγείρευαν αντί να διαβάζουν. Καθώς η εμμονή του Gopalrao στην εκπαίδευση του Joshi μεγάλωσε, την έστειλε με την κυρία Carpenter, μια ιεραπόστολο από τη Φιλαδέλφεια, στην Αμερική για να σπουδάσει ιατρική. Το 1883, πριν από το ταξίδι της, μίλησε δημόσια. Έθιξε το θέμα της έλλειψης γυναικών γιατρών και είπε: «Εγώ δηλώνω εθελοντικά ως μία». Ανέφερε επίσης πως η μαιευτική δεν ήταν σε καμία περίπτωση επαρκής και ότι οι εκπαιδευτές που διδάσκουν αυτά τα μαθήματα έχουν συντηρητικές απόψεις. Ο Gopalrao μετακόμισε τελικά στην Αμερική όταν ένιωσε δυσαρεστημένος από τις προσπάθειές της. Μέχρι αυτός να φτάσει στη Φιλαδέλφεια, η Αναντιμπάι είχε ήδη ολοκληρώσει τις σπουδές της και ήταν γιατρός. Από εκεί, επιβιβάστηκαν μαζί στο πλοίο και επέστρεψαν στο σπίτι.
Στις Ηνωμένες Πολιτείες
μικρογραφία| Η Αναντιμπάι Τζόσι αποφοίτησε από το Woman's Medical College of Pennsylvania (WMC) το 1886. Βλέπω εδώ με την Kei Okami (κέντρο) και τηνSabat Islambooly (δεξιά). Και οι τρεις ολοκλήρωσαν τις ιατρικές σπουδές τους και καθεμία από αυτές ήταν η πρώτη γυναίκα από τις αντίστοιχες χώρες τους που απέκτησε πτυχίο στη δυτική ιατρική. Η Αναντιμπάι ταξίδεψε στη Νέα Υόρκη από την Καλκούτα με πλοίο, συνοδευόμενη από δύο αγγλίδες ιεραποστόλους, γνωριμίες των Thorborns. Στη Νέα Υόρκη, η Theodicia Carpenter την καλωσόρισε τον Ιούνιο του 1883. Η Αναντιμπάι έγραψε επιστολή στο Woman's Medical College της Πενσυλβανίας, ζητώντας να γίνει δεκτή στο ιατρικό τους πρόγραμμα, το οποίο ήταν το δεύτερο γυναικείο ιατρικό πρόγραμμα στον κόσμο. Η Ρέιτσελ Μπόντλεϋ, η πρύτανης του κολεγίου, αποδέχθηκε την αίτησή της.