cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Chevrolet C/K
Τρίτη Γενιά (1973-1991)
Η τρίτη γενιά C/K παρουσιάστηκε για το έτος μοντέλου 1973. Ονομάστηκε ως η γενιά "Στρογγυλή Γραμμή" από τη General Motors, το C/K μεγάλωσε σε μέγεθος μέσα και έξω. Καθώς τα pickup φορτηγά αυξήθηκαν σε χρήση ως προσωπικά οχήματα, τα χαρακτηριστικά και οι επιλογές καμπίνας πλησίαζαν πιο κοντά με τα σεντάν της GM (με τα ηλεκτρικά παράθυρα και τις ηλεκτρικές κλειδαριές των θυρών να γίνονται επιλογές). Για την περαιτέρω επέκταση της πρακτικότητάς του, παρουσιάστηκε ένα τετράθυρο αμάξωμα καμπίνας πληρώματος (προσφέροντας θέσεις 6 επιβατών).
Αν και ήταν σχετικά ίσια και σε σχήμα κουτιού (που οδηγεί στο παρατσούκλι τους "Square-body" από το κοινό), τα φορτηγά Rounded Line ήταν η πρώτη γενιά των C/K που σχεδιάστηκαν με τη χρήση υπολογιστών και αεροδυναμικών τούνελ, βελτιστοποιώντας το εξωτερικό σχήμα για χαμηλότερη αντίσταση και βελτιωμένη οικονομία καυσίμου. Το πλαίσιο ήταν ολοκαίνουργιο σχέδιο (με όλα τα φορτηγά να έχουν πίσω ανάρτηση με ελατήρια). Τα φορτηγά της σειράς K μετακινήθηκαν σε σύστημα τετρακίνησης (το shift-on-the-fly 4x4 εισήχθη το 1981).
Παράλληλα με την εισαγωγή της τετράθυρης καμπίνας πληρώματος, η τρίτη γενιά C/K σηματοδότησε την εισαγωγή ενός φορτηγού με διπλούς πίσω τροχούς ("Big Dooley"). Για το 1978, το C/K έγινε το πρώτο αμερικανικό φορτηγό πλήρους μεγέθους που πωλήθηκε με κινητήρα ντίζελ (5,7 L Oldsmobile diesel V8). Μια νέα μηχανή 6.2 V8 ντίζελ επίσης κυκλοφόρησε το 1982. Αυτή η γενιά σηματοδοτεί επίσης την πρώτη χρήση του ονόματος Chevrolet Silverado (που χρησιμοποιείται σήμερα για φορτηγά πλήρους μεγέθους Chevrolet).
Παράχθηκε και μια στρατιωτική έκδοση του οχήματος, και πολλά από αυτά αγοράστηκαν από την Ελλάδα από τα αποθέματα του Αμερικάνικου στρατού την δεκαετία του 1990. Παραλήφθηκαν γύρω στα 1,500 οχήματα αλλά τα περισσότερα ήρθαν χωρίς περαιτέρω υποστήριξη και ανταλλακτικά, με αποτέλεσμα τα περισσότερα να αποσυρθούν μερικά χρόνια αργότερα.
Τέταρτη Γενιά (1988-2003)
Η τέταρτη γενιά C/K παρουσιάστηκε τον Απρίλιο του 1987 για το έτος μοντέλου 1988. Η πρώτη γραμμή που δεν έχει αποδοθεί ένα όνομα γενιάς από τη General Motors εδώ και σχεδόν τρεις δεκαετίες, είναι γνωστή με την εσωτερική κωδική ονομασία GMT400. Ελαφρώς μικρότερο σε διαστάσεις καμπίνας από τη γενιά Rounded Line, το C/K τέταρτης γενιάς αύξησε τον εσωτερικό χώρο σε σχέση με τον προκάτοχό του. Αφού άφησε πίσω τους Ford και Dodge για πάνω από μια δεκαετία, η GM παρουσίασε το C/K σε διαμόρφωση εκτεταμένης καμπίνας. Για σχεδόν πέντε χρόνια, το τέταρτης γενιάς C/K πωλούνταν μαζί με τον προκάτοχό του της σειράς R/V, καθώς το pickup καμπίνας του πληρώματος (το οποίο χρησίμευσε ως βάση του Suburban SUV) κυκλοφόρησε μόλις την χρονιά 1992.
Σε μια αλλαγή επωνυμίας, η ονοματολογία C/K έγινε αποκλειστική της Chevrolet, καθώς όλα τα pickup GMC έγιναν Sierras (η GMC διατήρησε την ονοματολογία C/K για τους εσωτερικούς κωδικούς μοντέλων της). Η Chevrolet παρουσίασε αρκετές εξειδικευμένες παραλλαγές της σειράς C/K, συμπεριλαμβανομένου του W/T 1500 με γνώμονα την εργασία, του off-road Z71 και του υψηλών επιδόσεων 454SS. Μεταξύ φορτηγών ενός τόνου και φορτηγών μεσαίου τύπου, η Chevrolet και η GMC πρόσφεραν την καμπίνα σασί C3500HD για εμπορική χρήση.
Για το 1995, η τέταρτη γενιά C/K υποβλήθηκε σε αναθεώρηση στα μέσα του κύκλου, προσθέτοντας έναν αερόσακο στην πλευρά του οδηγού (οι διπλοί αερόσακοι έγιναν στάνταρ για το 1998). Για το 1996, η εκτεταμένη καμπίνα επανασχεδιάστηκε, προσθέτοντας μια τρίτη πόρτα στην πλευρά του συνοδηγού με στροφείς πίσω.
Νότια Αμερική
Τα φορτηγά επίσης άρχιζαν να παράγονται σε χώρες της Νότιας Αμερικής από το 1965, για να αντικαταστήσει την Βραζιλιάνικη έκδοση του Chevrolet Advance Design. Η παραγωγή συνέχισε μέχρι το 2001, όταν η General Motors αποφάσισε να το αντικαταστήσει με το μικρότερο και πιο οικονομικό Chevrolet S10 μεσαίο αγροτικό. Μια έκδοση στέισιον βάγκον επίσης παράχθηκε και ήταν παρόμοια με το γνήσιο Αμερικάνικο Chevrolet Suburban από τα ίδια χρόνια. Τα Βραζιλιάνικα φορτηγά είχαν ως επιλογή και πιο οικονομικές μηχανές που προέρχονταν από το Chevrolet Opala, μια έκδοση του Opel Rekord για την τοπική αγορά. Μια μηχανή Peugeot επίσης ήταν διαθέσιμη στα επόμενα χρόνια της παραγωγής.
Ασάγκα
Η Ασάγκα (σαμόα: Asaga) είναι κωμόπολη της Φάασαλελεαγκα στα νησιά Σαμόα. Έχε πληθυσμό 288 κατοίκων (2006).
Γεωγραφία
Η Ασάγκα βρίσκεται δυτικά των Σαμόα, ανατολικά του Σαβάι και ανατολικά της Φάασαλελεαγκα. Βρίσκεται στην οδό Νορθ Κόουστ Ρόουντ. Βρίσκεται ανάμεσα στην Πούαπούα και την Λάνο.
Δημογραφία
Η Ασάγκα είχε, σύμφωνα με την απογραφή του 2006, 288 κατοίκους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις των Σαμόα Κατηγορία:Φάασαλελεαγκα
Ανοικτό Πανεπιστήμιο Κύπρου
Το Ανοικτό Πανεπιστήμιο Κύπρου (ΑΠΚΥ) είναι το δεύτερο κατά σειρά ίδρυσης δημόσιο πανεπιστήμιο της Κύπρου και το μοναδικό πανεπιστήμιο της χώρας με εξειδίκευση στην εξ αποστάσεως εκπαίδευση.
Ίδρυση
Το ΑΠΚΥ ιδρύθηκε το 2002 και η ακαδημαϊκή λειτουργία του άρχισε το ακαδημαϊκό έτος 2006-2007. Είναι το δεύτερο κατά σειρά ίδρυσης δημόσιο Πανεπιστήμιο της Κυπριακής Δημοκρατίας και έχει έδρα του τη Λευκωσία.
Αποστολή
Αποστολή του ΑΠΚΥ είναι:
Ως σύγχρονο ανοικτό Πανεπιστήμιο, το ΑΠΚΥ εφαρμόζει αποκλειστικά την ευέλικτη μεθοδολογία της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης και προσφέρει μέσω αυτής σε κάθε έναν και κάθε μία από την Κύπρο, την Ελλάδα και το εξωτερικό την πολύτιμη δυνατότητα να φοιτήσει σε υψηλής στάθμης προπτυχιακά, μεταπτυχιακά και διδακτορικά προγράμματα σπουδών, καθώς και να παρακολουθήσει προγράμματα κατάρτισης σύντομης διάρκειας, χωρίς τους περιορισμούς της συμβατικής εκπαίδευσης, από τον δικό τους χώρο και στον δικό τους χρόνο.
Με την αξιοποίηση και εφαρμογή καινοτόμων τεχνολογιών τηλεκπαίδευσης και το εγνωσμένου κύρους ακαδημαϊκό προσωπικό  του, το ΑΠΚΥ προσφέρει ένα ολοκληρωμένο εκπαιδευτικό ψηφιακό περιβάλλον για ποιοτικές σπουδές σε κλάδους αιχμής, που οδηγούν σε αναγνωρισμένους και χρηστικούς τίτλους σπουδών και μπορούν να υποστηρίξουν μια επιτυχημένη επαγγελματική πορεία.
Παράλληλα το Ανοικτό Πανεπιστήμιο Κύπρου αναπτύσσει αξιόλογη και σημαντική ερευνητική δράση σε ευρωπαϊκά και εθνικά προγράμματα. Μέσω της συμμετοχής του σε διεθνείς οργανισμούς και δίκτυα, αλλά και στη βάση διμερών συνεργασιών με Πανεπιστήμια και ερευνητικά κέντρα του εξωτερικού, το ΑΠΚΥ σχεδιάζει και διεκδικεί ουσιαστικά την ενεργή συμμετοχή και παρουσία του στο ευρωπαϊκό και διεθνές ακαδημαϊκό και ερευνητικό γίγνεσθαι.
Σπουδές και Εκπαιδευτική Μεθοδολογία
Το Ανοικτό Πανεπιστήμιο Κύπρου λειτουργεί στη βάση της ανοικτής και εξ αποστάσεως εκπαίδευσης. Τα προγράμματα σπουδών του είναι δομημένα στη βάση Θεματικών Ενοτήτων (Θ.Ε.), εξάμηνης ή ετήσιας διάρκειας, οι οποίες αντιστοιχούν με τα μαθήματα των συμβατικών πανεπιστημίων. Ο ελάχιστος χρόνος φοίτησης σε προπτυχιακό επίπεδο είναι τέσσερα (4) ακαδημαϊκά έτη και σε μεταπτυχιακό επίπεδο είναι τρία (3) ή τέσσερα (4) ακαδημαϊκά εξάμηνα, ανάλογα με το πρόγραμμα σπουδών.
Ειδικότερα, οι σπουδές στο ΑΠΚΥ σε αντίθεση με το συμβατικό πανεπιστήμιο, πραγματοποιούνται χωρίς την ανάγκη φυσικής παρουσίας σε αίθουσες διδασκαλίας για την παρακολούθηση διαλέξεων, φροντιστηριακών ή εργαστηριακών ασκήσεων. Οι φοιτητές έχουν τη δυνατότητα να οργανώνουν τις σπουδές τους στον δικό τους χώρο και χρόνο και να τις προσαρμόσουν στις ανάγκες και τις υποχρεώσεις τους χωρίς κανέναν περιορισμό. Φυσική παρουσία των φοιτητών απαιτείται μόνο στις τελικές γραπτές εξετάσεις των Θεματικών Ενοτήτων σε εξεταστικά κέντρα που λειτουργούν στην Κύπρο και στην Ελλάδα και υπό προϋποθέσεις σε τρίτες χώρες.
Τα σύγχρονα και ασύγχρονα εργαλεία διαδικτυακής διδασκαλίας και μάθησης, σε συνδυασμό με τη συνεχή καθοδήγηση του έμπειρου εκπαιδευτικά και ερευνητικά ακαδημαϊκού προσωπικού συνθέτουν τη μεθοδολογία σπουδών στο Ανοικτό Πανεπιστήμιο Κύπρου και υποστηρίζουν πλήρως τη διαδικασία φοίτησης σε όλα τα στάδιά της. Η ουσιαστική αλληλεπίδραση και συνεργασία διδασκόντων και φοιτητών ενισχύεται με τις υβριδικές Ομαδικές Συμβουλευτικές Συναντήσεις, τις διαδικτυακές διαλέξεις και τις τηλεσυναντήσεις σε πραγματικό χρόνο.
Πλατφόρμα Τηλεκπαίδευσης
Κύριο μέσο διδασκαλίας και μάθησης είναι η σύγχρονη και εύχρηστη Πλατφόρμα Τηλεκπαίδευσης eClass. Η Πλατφόρμα, ένα συνεχώς εξελισσόμενο σύστημα ηλεκτρονικής μάθησης, στηρίζεται σε μια λογική προσομοίωσης των συνθηκών μιας συμβατικής τάξης και αξιοποιεί ελεύθερες εφαρμογές ανοικτού κώδικα (Free Open Source Software).
Το Ανοικτό Πανεπιστήμιο Κύπρου ενσωματώνει και αξιοποιεί νέες τεχνολογίες στην εκπαιδευτική διαδικασία, αναβαθμίζοντας διαρκώς τις υποδομές του και τις προοπτικές για την εκτέλεση του εκπαιδευτικού και ερευνητικού του έργου. Πέραν των δυνατοτήτων εξ αποστάσεως διδασκαλίας και μάθησης, οι τεχνολογικές του υπηρεσίες του επιτρέπουν την εξ αποστάσεως παράδοση ποικίλου περιεχομένου ενός εικονικού εργαστηρίου (virtual lab) σε περιβάλλοντα με τρισδιάστατα γραφικά μέσω οποιασδήποτε έξυπνης συσκευής ή υπολογιστή.
Σχολές και Προγράμματα Σπουδών
Κάθε Σχολή προσφέρει προγράμματα σπουδών που καλύπτουν σύγχρονα επιστημονικά πεδία και δέχονται φοιτητές σε πτυχιακό, μεταπτυχιακό και διδακτορικό επίπεδο. Όλα τα προγράμματα σπουδών παρέχουν σύγχρονες επιστημονικές γνώσεις και δεξιότητες, με τις οποίες οι απόφοιτοι μπορούν να επιδιώξουν την επαγγελματική τους ανέλιξη και την προσωπική τους εξέλιξη.
Όλα τα προγράμματα σπουδών του ΑΠΚΥ είναι εναρμονισμένα με το Ευρωπαϊκό Σύστημα Μεταφοράς Ακαδημαϊκών Μονάδων ECTS, γεγονός που διευκολύνει την κινητικότητα των φοιτητών μεταξύ διαφορετικών χωρών και εκπαιδευτικών ιδρυμάτων. Για την απόκτηση πτυχίου απαιτείται η συμπλήρωση τουλάχιστον 240 ECTS, ενώ για την ολοκλήρωση ενός μεταπτυχιακού κύκλου σπουδών επιπέδου Μάστερ απαιτείται η συμπλήρωση 90-120 ECTS.
Κύρια γλώσσα διδασκαλίας είναι η ελληνική. Η αγγλική γλώσσα χρησιμοποιείται σε ορισμένα προσφερόμενα από το Πανεπιστήμιο προγράμματα μεταπτυχιακών σπουδών.
Διοίκηση
Ανώτατα όργανα διοίκησης του Ανοικτού Πανεπιστημίου Κύπρου είναι το Συμβούλιο  και η Σύγκλητος. Την ευθύνη του διοικητικού έργου έχει ο Διευθυντής Διοίκησης και Οικονομικών, ο οποίος εκτελεί καθήκοντα Γραμματέα της Συγκλήτου και του Συμβουλίου.
Νομοθεσία
Ο νόμος που προνοεί για την ίδρυση και τη λειτουργία του Ανοικτού Πανεπιστημίου Κύπρου είναι διαθέσιμος στον ιστοχώρο του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πανεπιστήμια στην Κύπρο
Interhelpo
μικρογραφία|Λογότυπο του InterhelpoΗ Interhelpo ήταν βιομηχανικός συνεταιρισμός εργαζομένων και αγροτών (Εσπεραντιστές και Ιντιστές) μεταξύ του 1923 και του 1943, ιδρυμμένη για τον ειδικό σκοπό της συμβολής στην οικοδόμηση του σοσιαλισμού στη Σοβιετική Κιργιζία.
Ιδρύθηκε το 1923 στη Ζίλινα στη Τσεχοσλοβακία (σήμερα ανήκει στη Σλοβακία). Τα τρένα από τους σιδηροδρομικούς σταθμούς στις πόλεις Ζίλινα και Μπρνο μετέφεραν 1078 άτομα (συμπεριλαμβανομένων κυρίως Τσέχων και Σλοβάκων, αλλά και Ούγγρους, Ρουθήνιους και άτομα από άλλες εθνικότητες, συμπεριλαμβανομένων τόσο των άμεσων μελών όσο και τα μέλη των οικογένειών τους) στην Κιργιζία.
Τα μέλη της παρήγαγαν πολλά προϊόντα για το "πράσινο λιβάδι". Ο διάσημος Σλοβάκος πολιτικός Αλεξάντερ Ντούμπτσεκ συμμετείχε επίσης στο συνεταιρισμό στα νιάτα του.
Τα πιο αξιοσημείωτα έργα του συνεταιρισμού περιλαμβάνουν:
Το 1925, η Interhelpo ανακηρύχθηκε ως ο καλύτερος συνεταιρισμός στη Σοβιετική Ένωση. Το 1934 παρήγαγε το 20 τοις εκατό των βιομηχανικών προϊόντων της Κιργιζίας.
Η Interhelpo διαλύθηκε το 1943. Τα μέλη του διώχθηκαν από το σταλινικό καθεστώς και πολλοί εκτελέστηκαν ως εχθροί της Σοβιετικής Ένωσης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Κιργιζίας
Μέλι Ελάτης Βανίλια Μαινάλου
Το Μέλι Ελάτης Μαινάλου Βανίλια είναι το μοναδικό ελληνικό μέλι με Προστατευόμενη Ονομασία Προέλευσης (ΠΟΠ). Παράγεται από τα μαύρα έλατα του όρους Μαινάλου στην Αρκαδία και είναι ένα ονομαστό προϊόν για τη γεύση του και τη μικρή συγκέντρωσή του σε σάκχαρα. Είναι ανοιχτόχρωμο και θυμίζει κάτι ανάμεσα σε καραμέλα (πέρλα) και βανίλια.
Το μέλι αυτό δε συλλέγεται από τα άνθη αλλά από ένα μελίτωμα (ρητίνη) που παράγουν κάποιοι μικροοργανισμοί στον κορμό του μαύρου ελάτου.
Η εξαγωγή του μελιού είναι εξαιρετικά δύσκολη και δαπανηρή γιατί απαιτείται η καταστροφή των κηρυθρών. Για το λόγο αυτό η παραγωγή του είναι πολύ μικρή και περιοδική ανά τα έτη. Πληθώρα μελισσοκόμων από τις γύρω περιοχές τοποθετούν κυψέλες στο Μαίναλο αλλά η παραγωγή εξακολουθεί να είναι μικρή.Είναι ένας από τους θησαυρούς της  ελληνικής φύσης.
Ο ουρανός της δόξας
Η ταινία προτάθηκε για 8 βραβεία Όσκαρ μεταξύ των οποίων και για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας και χάρισε στον Τζέιμς Κάγκνεϊ Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου. Το 1993 ταινία επελέγη να φυλαχθεί για διατήρηση στο Εθνικό Αρχείο Κινηματογράφου των ΗΠΑ από την Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου, με αιτιολόγηση πως είναι πολιτιστικά, ιστορικά και αισθητικά σημαντική.
Πλοκή
Το 1942, ενώ η Αμερική έχει μπει για τα καλά στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Τζορτζ Μ. Κόχαν (Τζέιμς Κάγκνεϊ), διάσημος ηθοποιός, σκηνοθέτης, σεναριογράφος, συνθέτης και παραγωγός του Μπρόντγουεϊ, αποφασίζει να επιστρέψει μετά από πολλά χρόνια στα θεατρικά δρώμενα για να συμμετάσχει στο μιούζικαλ «Προτιμώ να είμαι σωστός» των Ρότζερς και Χαρτ, όπου πρόκειται να υποδυθεί τον πρόεδρο των Η.Π.Α. Φρανγκλίνο Ρούσβελτ. Τη νύχτα της πρεμιέρας λαμβάνει ένα τηλεγράφημα από τον Ρούσβελτ που τον καλεί στην Ουάσινγκτον για να τον βραβεύσει με το Παράσημο της Τιμής για την προσφορά του στην πατρίδα. Η συνάντησή του με τον πρόεδρο τον συγκινεί και τον ωθεί στο να κάνει αναδρομή στο παρελθόν του, ξεκινώντας από τη γέννησή του, την 4η Ιουλίου του 1878, συνεχίζοντας με την πορεία του στο χώρο της επιθεώρησης ως παιδί μαζί με τους γονείς του, Τζέρι και Νέλι (Γουόλτερ Χιούστον και Ρόζμαρι ΝτεΚαμπ) και την αδελφή του, Τζοσι (Τζίνι Κάγκνεϊ) και καταλήγοντας στην επιτυχία του στο Μπρόντγουεϊ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1942 Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές βιογραφικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές μουσικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε πραγματικά γεγονότα Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Ταινίες που κέρδισαν Όσκαρ Καλύτερης Πρωτότυπης Μουσικής Κατηγορία:Ταινίες που κέρδισαν Όσκαρ Καλύτερου Επεξεργασμένου Ήχου Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Warner Bros. Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Μάικλ Κερτίζ Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Τζούλιους Έπσταϊν Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Φίλιπ Έπσταϊν Κατηγορία:Ταινίες σε παραγωγή Χαλ Ουόλις Κατηγορία:Ταινίες Εθνικού Μητρώου Κινηματογράφου Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής
Παρνάσης
Ο Παρνάσης ήταν Πατρινός πλούσιος αριστοκράτης που την εποχή του αυτοκράτορα Κωνστάντιου διορίστηκε διοικητής της Αιγύπτου. Ήταν ενάρετος και σοφός άντρας.
Άγιος Ρήγουλος
Ο Άγιος Ρήγουλος (Saint Regulus ή Saint Rule, ή στα αρχαία ιρλανδικά Riagal) ήταν Χριστιανός μοναχός και θεωρείται άγιος των Σκώτων. Γεννήθηκε στην Πάτρα και ήταν επίσκοπος ή ηγούμενος που του είχε ανατεθεί η φύλαξη του λειψάνου του απόστολου Ανδρέα.
Παρνάσης
Το 359 εξορίστηκε και έχασε όλη την περιουσία του αλλά αποκαταστάθηκε το 361 και πήρε πίσω την διοίκηση της Αιγύπτου και όλη την περιουσία του.
Άγιος Ρήγουλος
Σύμφωνα με έναν θρύλο, κάποια νύχτα είδε σε όραμα στον ύπνο του άγγελο που τον διέταξε να αφαιρέσει από το λείψανο του αγίου τη μία ωμοπλάτη, τρία δάχτυλα του δεξιού χεριού, το κόκκαλο από το γόνατο και ένα δόντι, το οποίο και έκανε. Ύστερα από χρόνια είδε άλλο όραμα που του έλεγε να φύγει από την Πάτρα μαζί με το λείψανο που είχε (το υπόλοιπο λείψανο εν τω μεταξύ είχε μεταφερθεί στην Κωνσταντινούπολη). Στο ταξίδι όμως ναυάγησε κοντά στο λιμάνι του αγίου Ανδρέα, όπως λέγεται σήμερα, στη Σκωτία. Εκεί ο βασιλιάς Όνγκους των Πίκτων τον φιλοξένησε και αργότερα ασπάστηκε τον χριστιανισμό μαζί με όλους τους υπηκόους του. Στην περιοχή του ναυαγίου χτίστηκε ναός αφιερωμένος στον άγιο Ανδρέα, όπου τοποθετήθηκε και το λείψανό του. Έτσι κτίστηκε η πόλη του Αγίου Ανδρέα (Saint Andrews), ο άγιος Ανδρέας καθιερώθηκε προστάτης της Σκωτίας και η σημαία της χώρας φέρει τον (χιαστί) σταυρό του μαρτυρίου του. Μάλιστα κάποιος από την συνοδεία του Ρηγούλου αργότερα έγινε και βασιλιάς των Πίκτων με το όνομα Αχαιός.
Παρνάσης
Παρνασης
Άγιος Ρήγουλος
Πηγές
Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Χρήστος Σπανός
Ο Χρήστος Σπανός (Αθήνα, 1 Οκτωβρίου 1974-) είναι Έλληνας ηθοποιός. Έγινε ιδιαίτερα γνωστός από τον ρόλο του «Ερμή» στην οικογενειακή κωμική σειρά του ΑΝΤ1 "Άκρως οικογενειακόν", δίπλα στον Γιάννη Μπέζο.
Βιογραφία
Αποφοίτησε από την Ανωτέρα Σχολή Δραματικής Τέχνης του Εθνικού Θεάτρου (1997). Έχει παρακολουθήσει σεμινάρια υποκριτικής στο θεατρικό εργαστήρι του Βασίλη Διαμαντόπουλου (1993-1994) αλλά και σεμινάρια με τον Μίνω Βολανάκη (καλοκαίρι 1994). Επιπλέον έχει παρακολουθήσει μαθήματα θεωρίας-αρμονίας και τραγουδιού στο Εθνικό Ωδείο.
Έχει συνεργαστεί με τα μεγαλύτερα ονόματα της τηλεόρασης και του θεάτρου, όπως: Σταμάτης Φασουλής, Γιάννης Μπέζος, Κώστας Τσιάνος, Βασίλης Νικολαΐδης, Νένα Μεντή, Σοφία Φιλιππίδου, Παύλος Χαϊκάλης, Ναταλία Τσαλίκη, Αντιγόνη Βαλάκου, Γρηγόρης Βαλτινός, Νόρα Βαλσάμη, Μάρθα Βούρτση, Ρένια Λουιζίδου, Γιώργος Μοσχίδης, Νέλλη Αγγελίδου, Βέρα Ζαβιτσιάνου, Πέτρος Φιλιππίδης, Μαρία Καβογιάννη, Θοδωρής Αθερίδης κ.ά.
Προσωπική ζωή
Είναι παντρεμένος με την Κύπρια καθηγήτρια μουσικής διδασκαλίας, Μελίνα Παιονίδου και έχουν αποκτήσει μαζί μια κόρη, τη τραγουδίστρια Μαρίνα Σπανού (10 Δεκεμβρίου 2002).
Αθανάσιος Σιώκος
Ο Αθανάσιος Σιώκος (1895 - 1 Μαρτίου 1935) ήταν Έλληνας στρατιωτικός.
Γεννήθηκε στο Ναύπλιο το 1895 και σκοτώθηκε την 1η Μαρτίου 1935 στο Ναύσταθμο της Σαλαμίνας.
Ήταν Αντιπλοίαρχος-αρχιεπιστολέας και στο χώρο της δολοφονίας του από τους στασιαστές υπάρχει επιτύμβιος πλάκα, στην οποία αναγράφεται το εξής κείμενο:
Υπήρξε ακόμη διοικητής μοίρας αντιτορπιλικών και ανθυποβρυχιακών έργων, ενώ το 1919 έφερε στο Ναύσταθμο τα γερμανικά υπερτηλεβόλα ΡΥΡ.
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές από 05/2010
Δυτικό Ρέθυμνο
Δυτικό Ρέθυμνο έχει επικρατήσει προφορικά να λέγεται το δυτικό κομμάτι του Νομού Ρεθύμνης που περιελάμβανε τη Δυτική πρώην Επαρχία Αγίου Βασιλείου (νυν Δήμος Φοίνικα και πλέον σήμερα Δήμος Αγίου Βασιλείου) και τη Δυτική πρώην Επαρχία Ρεθύμνου (νυν Δήμος Λαππαίων και πλέον σήμερα Δήμος Ρεθύμνου).
Το Δυτικό Ρέθυμνο θεωρητικά ξεκινάει νοτιοδυτικά απο το χωριό Κοξαρέ μέχρι το Πλακιά και απο εκεί στο Ανω Ροδάκινο και πίσω στον Νεύς Αγίο Βασίλειο (πρώην Δήμος Φοίνικα) και απο βορειοδυτικά απο το χωριό Επισκοπή μέχρι τα Μυριοκέφαλα και απο εκεί στις Αλώνες και πίσω στην Αργυρούπολη (πρώην Δήμος Λαππαίων).
Τα χωριά αυτά είναι σαφώς επηρεασμένα απο τις Σφακιανές και Αποκορωνιώτικες παραδόσεις καθώς συνορεύουν οι πρώην Δήμοι και Επαρχίες. Μερικές κοινές παραδόσεις είναι τα Ριζίτικα Τραγούδια, οι βεντέτες, τα κανίσκια, οι παραδοσιακοί γάμοι αλλά και η γενικότερη νοοτροπία που σαφώς διαφέρει με αυτή της Ανατολικής Κρήτης. Πολλές οικογένειες απο τα χρόνια της Τουρκοκρατίας ακόμα εγκαταστάθηκαν απο τα Σφακιά και τον Αποκόρωνα στα δυτικά κομμάτια της π. Επαρχίας Αγίου Βασιλείου και π. Επαρχίας Ρεθύμνου αντίστοιχα. Υπάρχουν πολλά κοινά επίθετα που τα συναντάμε σε διαφορετικά χωριά.
Αλλο ένα κοινό χαρακτηριστικό είναι οτι όλη ευρύτερη περιοχή μοιράζεται τα Λευκά Ορη. Τα Λευκά Όρη ή Μαδάρες εκτείνονται και ανατολικότερα απο το Νομό Χανίων στα Σφακιά. Εισχωρούν στα νοτιοδυτικά του Νομού Ρεθύμνης μέχρι το χωριό Κοξαρέ στο Ορος Κουρούπα και δυτικά στα Μυριοκέφαλα και τις Αλώνες.
Χριστίνα της Σαξονίας, λαντγκραβίνα της Έσσης
Η Χριστίνα, γερμ. Christine von Sachsen (27 Αυγούστου 1471 - 17 Απριλίου 1539) από τον Οίκο των Bέττιν ήταν κόρη του δούκα της Σαξονίας και με τον γάμο της έγινε λαντγκραβίνα της Έσσης.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1523 τον Φίλιππο Α΄ λάντγκραβο της Έσσης και είχε τέκνα:
Λίστα για το Σαντζάκ
Η Λίστα για το Σαντζάκ (σερβικά : Листа за Санџак) είναι ένας συνασπισμός κομμάτων της Σερβίας που εκπροσωπούν εθνοτικά τους Βόσνιους της Σερβίας. Είναι υπό την ηγεσία του Σουλεϊμάν Ουγκλιάνιν και περιλαμβάνει τα κόμματα :
Συμμετείχε σε δύο εκλογικές αναμετρήσεις. Στις Σερβικές βουλευτικές εκλογές του 2007 κέρδισε 2 έδρες στην εθνοσυνέλευση και 2 στις εκλογές του 2007.
Αναφορές
Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα της Σερβίας
Κομητεία της Απουλίας και της Καλαβρίας
Την Κομητεία της Απουλίας και της Καλαβρίας που αργότερα έγινε το Δουκάτο της Απουλίας και της Καλαβρίας ίδρυσε ο Γουλιέλμος Α΄ της Απουλίας (1042), περιείχε την χερσόνησο Γκαργκάνο, την Φότζα, την Απουλία και τμήμα της Ιταλικής Καμπανίας. Όταν ο Ροβέρτος Γυισκάρδος πήρε από τον πάπα Νικόλαο Β΄ τον τίτλο του δούκα (1059) προήχθη σε Δουκάτο. Το δουκάτο βρέθηκε σε αναστάτωση όταν ο Ρογήρος Β΄ της Σικελίας που κυβερνούσε την Κομητεία της Σικελίας διαδέχθηκε τον ξάδελφο του Γουλιέλμο Α΄ της Απουλίας που πέθανε πρόωρα και άτεκνος (1127). Ο Ρογήρος Β΄ ενσωμάτωσε το Δουκάτο της Απουλίας και της Καλαβρίας με την Κομητεία της Σικελίας και δημιούργησε το Βασίλειο της Σικελίας. Ο Ντρόγκο της Απουλίας πήρε τον τίτλο του κόμη της Απουλίας και της Καλαβρίας από τον αυτοκράτορα Ερρίκο Γ΄ με περιοχές που ανήκαν στο πριγκιπάτο του Σαλέρνο.
Κομητεία της Απουλίας
Ο Γουλιέλμος Α΄ της Απουλίας επέστρεψε τον Σεπτέμβριο του 1042 στο Μέλφι, οι Νορμανδοί τον αναγνώρισαν σαν ηγεμόνα τους, πρόσφερε συμμαχία στον πρίγκιπα του Σαλέρνο και στον Ράινουλφ Ντρένγκοτ κόμη της Αβέρσα. Με την ένωση των δύο Νορμανδικών οικογενειών Αλταβίλλα και Ντρένγκοτ ο Γουλιέλμος απέκτησε την επίσημη αναγνώριση στα τέλη του 1042 σε Συνέλευση που συγκάλεσαν οι Νορμανδοί βαρόνοι στο Μέλφι και ολοκληρώθηκε στις αρχές της επόμενης χρονιάς (1043). Στην συνάντηση ο πρίγκιπας του Σαλέρνο αναγνώρισε την κυριαρχία της Οικογένειας Ωτβίλ στο Μέλφι, ο Γουλιέλμος Α΄ δημιούργησε έναν νέο πυρήνα από τα εδάφη του και διαφοροποιήθηκε από τον Ράινουλφ Α΄ της Αβέρσα που κυβερνούσε περιοχές στην Καμπανία.
Οι βαρόνοι έδωσαν όλοι όρκο υποτέλειας στον Γουλιέλμο των Ωτβίλ, ο πρίγκιπας του Σαλέρνο τον αναγνώρισε σαν τον πρώτο κόμη της Απουλίας, δέχτηκε επίσης να παντρευτεί την ανιψιά του, κόρη του Γκυ, δούκα του Σορέντο (1012 - 1073). Η μαζική αναγνώριση των βαρόνων στον Γουλιέλμο των Ωτβίλ είχε σαν αποτέλεσμα την δημιουργία της κομητείας της Απουλίας, ο ίδιος ορκίστηκε πρώτος κόμης ως Γουλιέλμος Α΄. Ο Γουλιέλμος Α΄ της Απουλίας ίδρυσε την πρώτη πρωτεύουσα της κομητείας του στο Μέλφι που βρισκόταν έξω από τα διοικητικά της όρια, σε 40 χρόνια μετακινήθηκε στο Σαλέρνο, το Μέλφι χωρίστηκε σε 12 προάστια με ένα ανάκτορο σε κάθε ένα από αυτά που ασκούσε την εξουσία.
Δουκάτο της Απουλίας
Η κομητεία της Απουλίας και της Καλαβρίας μετονομάστηκε σε Δουκάτο της Απουλίας και της Καλαβρίας χάρη στην απονομή του τίτλου του "Δούκα" από τον πάπα Νικόλαο Β΄ στον Ροβέρτο Γυισκάρδο (1059). To Σαλέρνο πρωτεύουσα του πριγκιπάτου του Σαλέρνο κατακτήθηκε από τους Νορμανδούς (1077) και οι περιοχές του ενσωματώθηκαν στο Δουκάτο της Απουλίας και της Καλαβρίας. Μετά την κατάκτηση αυτή οι Νορμανδοί είχαν την εξουσία σε ολόκληρη την νότια Ιταλική χερσόνησο με μοναδική εξαίρεση το Δουκάτο της Νάπολης. Τα επόμενα χρόνια η πρωτεύουσα του δουκάτου μετακινήθηκε από το Μέλφι στο Σαλέρνο και ολοκληρώθηκε η κατάκτηση της Σικελίας, οι Νορμανδοί δημιούργησαν το βασίλειο της Σικελίας το πρώτο ισχυρό κράτος στην νότια Ιταλία (1130). Το Σαλέρνο παρέμεινε η πρωτεύουσα της περιοχής για περίπου μισό αιώνα (1078 - 1130), την περίοδο αυτή η πόλη γνώρισε μεγάλη ακμή χάρη στην Ιατρική Σχολή του Σαλέρνο. Ο Γουλιέλμος Α΄ είναι ο πρώτος κόμης της Απουλίας και της Καλαβρίας, ο αυτοκράτορας Ερρίκος Γ΄ όρισε τον αδελφό και διάδοχο του Ντρόγκο της Απουλίας υποτελή του.
Οίκος των Ωτβίλ (ως Δούκες της Απουλίας)
Μετά τον θάνατο του ανήλικου Ρογήρου Δ΄ ο τίτλος έμεινε κενός.
Πηγές
Κατηγορία:Κόμητες της Ιταλίας   Κατηγορία:Κατάλογοι δουκών
Αλντάμπρα
Η Αλντάμπρα είναι η μεγαλύτερη κοραλιογενής ατόλη στον κόσμο, η οποία σχηματίζει την ομώνυμη συστάδα νησιών στον Ινδικό Ωκεανό. Ανήκει στις Σεϋχέλλες. Η Αλντάμπρα είναι ακατοίκητη και, λόγω της γεωγραφικής απομόνωσης της, έχει διατηρηθεί ανέπαφη η μοναδική χλωρίδα και πανίδα της περιοχής. Αποτελεί από το 1982 Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.
Ιστορία
thumb|left|300px|Γιγάντιες χελώνες στην Αλντάμπρα Πορτογάλοι θαλασσοπόροι επισκέφτηκαν την Αλντάμπρα το 1511. Η ατόλη ήταν ήδη γνωστή στους Άραβες από τους οποίους πήρε και το όνομα της. Στα μέση του 18ου αιώνα, η Αλντάμπρα έγινε εξαρτημένη περιοχή της Γαλλικής αποικίας Ρεουνιόν, από την οποία στέλνονταν αποστολές για την αιχμαλώτιση των γιγαντιαίων χελωνών των νησιών.
Το 1810 μαζί με τον Μαυρίκιο, τη Ρεουνιόν, τις Σεϋχέλλες και άλλα νησιά, η Αλντάμπρα πέρασε στην εξουσία της Μεγάλης Βρετανίας. Μετά τη διάσκεψη της Βιέννης το 1815, η Ρεουνιόν επανήλθε στους Γάλλους, ενώ η Αλντάμπρα μαζί με τις υπόλοιπες Σεϋχέλλες ανήκε πλέον στον Μαυρίκιο. Οι προηγούμενοι κάτοικοι του νησιού ήταν από τις Σεϋχέλλες. Το 19ο αιώνα πολλοί από τους ναύτες που αποβιβάζονταν στην ατόλη προσπαθούσαν να κυνηγήσουν τις χελώνες για φαγητό. Το 1842 συγκεκριμένα, αναφέρεται πως πληρώματα δύο πλοίων κατόρθωσαν να μαζέψουν τουλάχιστον 1200 από αυτές. Στις αρχές του 20ου αιώνα οι χελώνες του νησιού είχαν σχεδόν αφανιστεί, και ένα πλήρωμα χρειαζόταν περίπου τρεις ημέρες για να βρει έστω και μία.
Η Αλντάμπρα υπήρξε μέρος του Βρετανικού Εδάφους Ινδικού Ωκεανού από το 1965 μέχρι το 1976, όταν οι Σεϋχέλλες έγιναν ανεξάρτητο κράτος και προσαρτήθηκαν σε αυτές. Τη δεκαετία του 1960, οι Βρετανοί προσφέρθηκαν να επιτρέψουν στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής να χρησιμοποιήσει το νησί ως στρατιωτική αεροπορική βάση. Όμως μετά από διεθνής κατακραυγή από οικολογικές οργανώσεις, το συγκεκριμένο σχέδιο εγκαταλείφτηκε, ενώ το φυσικό περιβάλλον του νησιού τέθηκε υπό πλήρη προστασία. Η Αλντάμπρα έγινε Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO στις 19 Νοεμβρίου του 1982, και διοικείται από την οργάνωση Seychelles Island Foundation που εδρεύει στη νήσο Μαέ.
Κιργιζική Σοβιετική Εγκυκλοπαίδεια
Οι κύριοι συντάκτες ήταν οι Ασανμπέκ Ταμπαλντίεφ (τόμος 1) και Μπιουμπίνα Ορουζμπάγιεβα (τόμοι 2-6).
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Σοβιετικές εγκυκλοπαίδειες
731 Σόργκα
Η Σόργκα (Sorga) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,434. Ανακαλύφθηκε το 1912 από τον Γερμανό αστρονόμο Άνταμ Μάσινγκερ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από την ινδονησιακή λέξη surga, που σημαίνει «ουρανός».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σοργκα
Ειρήνη Γκίνη
Καταγωγή και δράση στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
μικρογραφία|Προτομή της Γκίνη στο [[Μπίτολα|Μοναστήρι της Βόρειας Μακεδονίας.|εναλλ.=|αριστερά|208x208εσ]] Η Γκίνη καταγόταν από το Ρουσίλοβο (νυν Ξανθόγεια) του νομού Πέλλης και προερχόταν από σλαβομακεδονική οικογένεια. Σπούδασε σε σχολή νηπιαγωγών της Καστοριάς, από όπου αποφοίτησε το 1936 και ήταν νηπιαγωγός ή δασκάλα. Στη διάρκεια της κατοχής της Ελλάδας κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο έγινε μέλος εαμικών αντιστασιακών οργανώσεων, της ΟΚΝΕ και αργότερα του ΚΚΕ, δρώντας στον νομό Πέλλας. Αντιθέτως, ορισμένοι συγγενείς της συνδέθηκαν με τη Βουλγαρική Λέσχη Θεσσαλονίκης.
Μετακατοχική δράση
Στη συνέχεια η Γκίνη μετατέθηκε σε σχολείο της Άρνισσας, από όπου όμως αποπέμφθηκε κατηγορούμενη για ανάρμοστη ηθική συμπεριφορά. Παράλληλα, αντιμετώπιζε κατηγορίες για συμμετοχή στην εκτέλεση δύο ατόμων. Ακολούθως κατέφυγε στη Γιουγκοσλαβία και συγκεκριμένα στο έδαφος της Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας, όπου αναδείχτηκε σε καθοδηγητικό στέλεχος του ΝΟΦ. Παράλληλα ήταν μέλος της «Αντιφασιστικής Ένωσης Γυναικών», οργάνωσης Σλαβομακεδόνων της Ελλάδας. Αιχμαλωτίστηκε από ελληνικές κυβερνητικές δυνάμεις τον Ιούλιο του 1946 μαζί με άλλους ένοπλους του ΝΟΦ και του ΚΚΕ.
Εκτέλεση και δημόσια μνήμη
Η Γκίνη καταδικάστηκε σε θάνατο από έκτακτο στρατοδικείο με την κατηγορία της συνωμοσίας για την απόσπαση ελληνικών εδαφών. Μαζί με άλλους έξι κομμουνιστές εκτελέστηκε από χωροφύλακες τα χαράματα της 26ης Ιουλίου του 1946 λίγο έξω από τα Γιαννιτσά. Ήταν η πρώτη γυναίκα που εκτελέστηκε στην ιστορία της νεώτερης Ελλάδας. Σε αντίθεση με ό,τι συνέβη με την πλειονότητα των διωχθέντων Σλαβομακεδόνων την περίοδο αυτή, η είδηση της καταδίκης και της εκτέλεσης της Γκίνη διαδόθηκε διεθνώς.
Στη Λαϊκή Δημοκρατία της Μακεδονίας η Γκίνη θεωρούνταν ηρωίδα του «εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα στη Μακεδονία του Αιγαίου» και τη δεκαετία του 1960 είχε ονομαστεί προς τιμήν της ένα εργοστάσιο στα Σκόπια. Επιπλέον ο πολιτιστικός οργανισμός του δήμου Ντέμιρ Κάπιγια φέρει το όνομά της, ενώ το 2006 στήθηκε προτομή της στο Μοναστήρι. Τον Ιανουάριο του 2019, κατά τη συζήτηση για τη συμφωνία των Πρεσπών, η αναφορά στο όνομα της Γκίνη έγινε αντικείμενο πολιτικής αντιπαράθεσης εντός του Ελληνικού Κοινοβουλίου ανάμεσα στον τότε πρωθυπουργό της Ελλάδας και πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξη Τσίπρα και τον γενικό γραμματέα του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, Δημήτρη Κουτσούμπα.
Προσωπική ζωή
Η Γκίνη είχε αποκτήσει ένα τέκνο εκτός γάμου, το οποίο δεν επέζησε, ωστόσο αποτέλεσε την αφορμή για να διωχθεί από το σχολείο που υπηρετούσε στην Άρνισσα. Αργότερα, σύμφωνα με μια άποψη, συνδέθηκε ερωτικά με τον γραμματέα του ΝΟΦ Πέλλας, Β. Αγιανόφσκι-Ότσε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μέλη του ΕΑΜ Κατηγορία:Μαχητές του Δ.Σ.Ε Κατηγορία:Σλαβομακεδόνες Κατηγορία:Έλληνες κομμουνιστές Κατηγορία:Εκτελεσθέντες για πολιτικά εγκλήματα Κατηγορία:Ελληνικός Εμφύλιος 1946 - 1949
Ρομπέρ Εσκαρπίτ
Ο Ρομπέρ Εσκαρπίτ (γαλλ.: Robert Escarpit, 24 Απριλίου 1918 - 19 Νοεμβρίου 2000) ήταν Γάλλος δημοσιογράφος, πανεπιστημιακός και συγγραφέας.
Σύντομο βιογραφικό
Γεννήθηκε στο Σεν-Μακέρ. Στο Γαλλικό κοινό είναι γνωστός μεταξύ άλλων για τη στήλη που διατηρούσε στην εφημερίδα Le Monde από το 1949 έως το 1997. Στην Ελλάδα είναι γνωστός για τη νεανική σειρά Ρουλταμπός, που έγραψε κατά τη δεκαετία του 1980.
Ο Εσκαρπίτ συμμετείχε στο Λαϊκό Μέτωπο, πολέμησε στη Γαλλική Αντίσταση και μετέπειτα υπήρξε συνοδοιπόρος του Κομμουνιστικού Κόμματος Γαλλίας, καθώς και μέλος επιτροπών υποστήριξης του κομμουνιστικού καθεστώτος της Αλβανίας. Μετά τον πόλεμο διατέλεσε γενικός γραμματέας και διευθυντής του Γαλλικού Ινστιτούτου Λατινικής Αμερικής στο Μεξικό. Δίδαξε συγκριτική λογοτεχνία στη Φιλοσοφική Σχολή του Μπορντώ (1951-1970) και υπήρξε επιστημονικός διευθυντής του Διεθνούς Λεξικού Λογοτεχνικών Όρων (Dictionnaire international des termes littéraires, DITL), εγχειρήματος της Διεθνούς Ένωσης Συγκριτικής Λογοτεχνίας. Μαζί με άλλους ακαδημαϊκούς, υπήρξε από το 1972 από τους πρώτους που πίεσαν για την αναγνώριση και την συμπερίληψη στα ακαδημαϊκά προγράμματα των επιστημών της Πληροφορίας και της Επικοινωνίας, τις οποίες και δίδαξε στο Πανεπιστήμιο Μπορντώ ΙΙΙ από το 1975 έως το 1978.
Ιντ αλ-φιτρ
Το Ιντ αλ-φιτρ ή Εΐντ αλ-φιτρ (στα Αραβικά عيدالفطر, ʻĪdu al-Fiṭr), που λέγεται συχνά και Ιντ, είναι μουσουλμανική εορτή που γίνεται μετά το τέλος του μήνα Ραμαντάν, του ισλαμικού ιερού μήνα της νηστείας. Το ιντ είναι μια αραβική λέξη που σημαίνει «τον εορτασμό», ενώ φιτρ σημαίνει «το τέλος της νηστείας» (και μπορεί επίσης να σημάνει «τη φύση», από τη λέξη «fitrah») και συμβολίζει έτσι το τέλος της περιόδου νηστείας.
Η Ιντ αλ-φιτρ αρχίζει την ημέρα μετά το τέλος του Ραμαντάν. Οι Μουσουλμάνοι δίνουν χρήματα στους φτωχούς και φορούν τα καλύτερα ενδύματά τους. Διαρκεί τρεις ημέρες και καλείται «μικρότερο Ιντ» (Αραβικά: العيدالصغير Al -Al-sagheer Al -Al-eid) έναντι του Eid ul-Adha που διαρκεί τέσσερις ημέρες και καλείται «μεγάλο Ιντ» (Αραβικά: العيدالكبير Al -Al-kabeer Al -Al-eid).
Την ημέρα του εορτασμού, μια μουσουλμανική οικογένεια ξυπνάει πολύ νωρίς, κάνει την πρώτη καθημερινή προσευχή, και απαιτείται για να φάει λίγο, συμβολίζοντας το τέλος του Ραμαζανιού. Παρευρίσκονται έπειτα στις προσευχές που λαβαίνουν χώρα στα τεμένη, σε ανοιχτούς χώρους και σε στάδια. Η προσευχή είναι γενικά σύντομη και ακολουθείται από ένα κήρυγμα (khuṭba). Οι προσκυνητές χαιρετούν και αγκαλιάζουν ο ένας τον άλλον με πνεύμα ειρήνης και αγάπης μετά από την προσευχή. Στη συνέχεια, οι εορτασμοί και η ευθυμία εκδηλώνονται συνήθως με τις επισκέψεις στα σπίτια των συγγενών και των φίλων για την ανταλλαγή ευχών.
Το Ιντ αλ-φιτρ είναι μια χαρούμενη εορτή με σημαντική θρησκευτική σημασία, γιορτάζοντας την επίτευξη της ενισχυμένης ευσέβειας. Είναι ημέρα της συγχώρεσης, της ηθικής νίκης, της ειρήνης της κοινότητας, της υποτροφίας, της αδελφοσύνης και της ενότητας. Οι Μουσουλμάνοι γιορτάζουν όχι μόνο το τέλος της νηστείας αλλά δοξάζουν τον Αλλάχ για τη βοήθεια και δύναμη που θεωρούν ότι τους έδωσε μέσω του προηγούμενου μήνα.
Παραδόσεις και έθιμα
Οι συνήθεις χαιρετισμοί κατά τη διάρκεια αυτών των εορτών είναι ο αραβικός χαιρετισμός EĪd mubārak («ευλογημένο Ιντ») ή `Īd sa `īd («ευτυχές Ιντ»). Επιπλέον, σε πολλές χώρες οι χαιρετισμοί τους γίνονται στις τοπικές γλώσσα και ανάλογα με τις παραδόσεις.
Allah u akbar, Allah u akbar, Allah u akbar la ilaha illa Allah Allahu akbar, Allahu akbar wa li-illahi al-hamd
Ο Αλλάχ είναι μεγάλος, ο Αλλάχ είναι μεγάλος, ο Αλλάχ είναι μεγάλος Δεν υπάρχει άλλος θεός εκτός απ' τον Αλλάχ Ο Αλλάχ είναι μεγάλος, ο Αλλάχ είναι μεγάλος Όλη η δόξα ανήκει στον Αλλάχ
Η προσευχή του Ιντ (salah) ακολουθείται από το khutba (κήρυγμα) και έπειτα μια προσευχή (dua') που ζητά τη συγχώρεση, το έλεος και τη βοήθεια για τους Μουσουλμάνους όλου του κόσμου. Είναι έπειτα σύνηθες να αγκαλιάζονται με τους συγγενείς, τους φίλους και τους γνωστούς τους.
Στην Τουρκία
Στην Τουρκική Δημοκρατία, όπου οι εορτασμοί του Ραμαζανιού είναι εμποτισμένοι με περισσότερες εθνικές παραδόσεις, και όπου οι πανεθνικοί εορτασμοί αναφέρονται συνολικά ως Bayram (Μπαϊράμ), είναι σύνηθες για τους ανθρώπους να χαιρετά ο ένας τον άλλο με τις ευχές «Bayramınız Kutlu Olsun» («Είθε να γιορτάσετε το Μπαϊράμ σας»), «Mutlu Bayramlar» («ευτυχισμένο Μπαϊράμ»), ή το πιό περίεργο «Bayramınız Mübarek Olsun» (Είθε το Μπαϊράμ σας να είναι ιερό, δηλ. «ιερό Μπαϊράμ σε σας») ενώ παράλληλα λαμβάνουν χώρα διαφορετικά έθιμα.
Στο Ηνωμένο Βασίλειο
Στο Ηνωμένο Βασίλειο συνήθως εκφωνείται ένας λόγος μέσω του οποίου ο ιμάμης δίνει συμβουλές στη μουσουλμανική κοινότητα. Μετά κηρύσσει την έναρξη της εορτής και οι πιστοί αγκαλιάζονται μεταξύ τους.
Επειδή το Ιντ αλ-φιτρ δεν είναι επίσημα αναγνωρισμένη δημόσια γιορτή μέσα στο Ηνωμένο Βασίλειο, οι Μουσουλμάνοι είναι υποχρεωμένοι να παρακολουθούν την πρωινή προσευχή. Τα σχολεία λειτουργούν κανονικά αλλά δικαιολογούνται οι απουσίες των μαθητών και οι εργαζόμενοι δικαιούνται άδεια μίας ημέρας σε πολλές περιοχές. Ωστόσο σε μερικές περιοχές λαμβάνεται απόφαση για αργία μία μέρα πριν τη γιορτή δεδομένου ότι είναι κινητή.
Το Ιντ αλ-φιτρ στο Γρηγοριανό Ημερολόγιο
Παρόλο που η ημέρα του εορτασμού είναι σταθερή στο Ισλαμικό Ημερολόγιο, στο Γρηγοριανό είναι διαφορετική κάθε χρόνο. Αυτό συμβαίνει καθώς το ισλαμικό ημερολόγιο είναι σεληνιακό και όχι ηλιακό. Το Ιντ αλ-φιτρ τυγχάνει κάθε χρόνο 11 περίπου μέρες νωρίτερα από την προηγούμενη χρονιά. Οι επόμενες ημερομηνίες είναι:
Κατηγορία:Ισλαμικές εορτές και τελετές
Ghostbusters (τραγούδι)
To Ghostbusters είναι ένα τραγούδι που ηχογραφήθηκε, παράχθηκε και γράφτηκε από τον Ρέι Πάρκερ Τζ., ως μουσικό θέμα της ομώνυμης αμερικανικής ταινίας Ghostbusters (1984). To single ξεκίνησε στην 64η θέση του αμερικανικού Billboard Hot 100, έως και τις 11 Αυγούστου του 1984, που έφτασε το νούμερο 1 και παρέμεινε εκεί για τρεις εβδομάδες. Στις 16 Σεπτεμβρίου του 1984, έφτασε το νούμερο 2 στα βρετανικά charts, όπου παρέμεινε κι εκεί για τρεις εβδομάδες. Το κομμάτι, επίσης, υπήρξε υποψήφιο για Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού, χωρίς να κερδίσει.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια του 1984 Κατηγορία:Singles του 1984 Κατηγορία:Singles του 1989 Κατηγορία:Singles του 1996 Κατηγορία:Singles του 2005 Κατηγορία:Singles της Arista Records Κατηγορία:Singles της RCA Records Κατηγορία:Singles της Universal Records Κατηγορία:Νούμερο 1 singles στα Billboard Hot 100 Κατηγορία:Τραγούδια γραμμένα για ταινίες Κατηγορία:Singles της Sony Music
Χένρι Πέρσι, 6ος κόμης του Νορθάμπερλαντ
Ο Χένρι Πέρσι, 6ος κόμης του Νορθάμπερλαντ (1502 - 1537) Άγγλος ευγενής, 6ος Κόμης του Νορθάμπερλαντ (1527 - 1537) και στρατιωτικός υπάλληλος του βορρά ήταν μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του Χένρι Πέρσι, 5ου κόμη του Νορθάμπερλαντ και της Αικατερίνης Σπένσερ (πέθανε το 1542) κόρης του Σερ Ρόμπερτ Σπένσερ. Ο Χένρι Πέρσι έμεινε γνωστός για τον αρραβώνα του με την Άννα Μπολέυν που υποχρεώθηκε να τον διαλύσει όταν απέκτησε δεσμό με τον Ερρίκο Η΄ της Αγγλίας. Ο Χένρι Πέρσι ήταν μέσω της μητέρας του πρώτος ξάδελφος Ουίλιαμ Κάρεϊ του οποίου η σύζυγος Μαρία Μπολέυν ήταν αδελφή της Άννας Μπόλευν. Στην νεότητα του ήταν μέλος του νοικοκυριού του Τόμας Ουόλσεϊ (1473 - 1530) και στέφτηκε ιππότης (1519), η κύρια πηγή πληροφοριών για τα πρώτα χρόνια της ζωής του ήταν ο βιογράφος του Ουόλσεϊ Τζορτζ Καβεντις (1497 - 1562).
Σχέσεις με την Άννα Μπολέυν
Ο πατέρας του είχε από το 1516 στόχο να τον παντρέψει με την Μαρία Τάλμποτ, κόρη του Τζώρτζ Τάλμποτ, 4ου κόμη του Σρούσμπερυ αλλά ο ίδιος ερωτεύτηκε την Άννα Μπόλευν μια νεαρή γυναίκα της αυλής. Ο νεαρός Χένρι Πέρσι αρραβωνιάστηκε την Άννα την άνοιξη του 1523 όταν ήταν ακόμα στην υπηρεσία του Ουόλσεϊ που αμέσως τον κατηγόρησε ότι προχώρησε τον αρραβώνα χωρίς την άδεια του πατέρα του ή του βασιλιά που είχε προσωπικό ενδιαφέρον για την Νορθάμπερλαντ. Ο Κάβεντις ισχυρίστηκε ότι ο Ερρίκος Η΄ είχε δείξει το ενδιαφέρον του για την Άννα Μπολέυν κάτι που έφερε την οργή του Ουόλσεϊ αλλά η πληροφορία είναι σε αμφισβήτηση, ο πατέρας του διέλυσε τον αρραβώνα. Μια άλλη υπόθεση είναι ότι σχεδίαζαν να παντρέψουν την Άννα με τον Τζέιμς Μπάτλερ, 9ο κόμη του Όρμοντ που ήταν επίσης μέλος του νοικοκυριού του Ουόλσεϊ προκειμένου να λυθεί μια διαφορά σχετικά με τα κληρονομικά δικαιώματα του Όρμοντ. Ο πατέρας της Άννας Τόμας Μπολέυν διεκδικούσε τις τεράστιες εκτάσεις του Όρμνοντ στο Μύνστερ μέσω της γιαγιάς του. Μια άλλη υπόθεση είναι ότι ο πατέρας του νεαρού Χένρι αρνήθηκε τον γάμο επειδή η Άννα είχε ταπεινή καταγωγή σαν κόρη ενός απλού ευγενούς.
Γάμος
thumb|right|250px|Τα σύμβολα του Χένρι Πέρσι, 6ου κόμη του Νορθάμπερλαντ Ο πατέρας του τον κατηγόρησε βαριά λέγοντας του ότι είναι "αχρείος, ποταπός και σπάταλος", ο νεαρός Χένρι αναγκάστηκε βιαστικά να παντρευτεί την Μαρία Τάλμποτ στις αρχές του 1524 ή το 1525 σύμφωνα με άλλες πηγές. O Στάρκει καταγράφει τον γάμο τον Αύγουστο του 1525 ή τον Αύγουστο του 1526. Ο πατέρας του έδωσε στον Χένρι ελάχιστα εισοδήματα ενώ ο Ουόλσεϊ προσπάθησε να υπονομεύσει τους υπηρέτες στον νοικοκυριό του. Το 1528 τέσσερα χρόνια μετά τον γάμο τους ενώ στο μεταξύ ο νεαρός Χένρι είχε διαδεχτεί στην κομητεία του Νορθάμπερλαντ τον πατέρα του (1527) η σχέση τους πέρασε μεγάλη κρίση. Ο Νορθάμπερλαντ υποπτεύτηκε την σύζυγο του ότι τον κατασκοπεύει ενώ ο πεθερός του τον κατηγόρησε ότι κακομεταχειρίζεται την κόρη του και σκόπευε να την δηλητηριάσει, ο Νορθάμπερλαντ εξοργισμένος αρνήθηκε στους υπηρέτες του πεθερού του να δουν την σύζυγο του.
Ο γαμπρός της κόμισσας Γουίλιαμ, λόρδος του Ντάκρε ζήτησε από τον δούκα του Νόρφολκ να την υπερασπιστεί και ο Νορθάμπερλαντ απάντησε στον Νόρφολκ ότι δεν θα την ξαναδεί όσο ζούσε. Το ζεύγος χώρισε αμέσως μετά και η Μαρία μετέφερε τον Απρίλιο του 1529 στο σπίτι του πατέρα της ένα νεογέννητο παιδί που πέθανε γρήγορα. Η Μαρία κατηγόρησε τον πρώην σύζυγο της ότι προχώρησε σε μυστικό αρραβώνα με την Άννα Μπολέυν (1532), διαμαρτυρήθηκε στον πατέρα της ο οποίος με την σειρά του ανέφερε την πληροφορία στον Τόμας Χάουαρντ, 3ο δούκα του Νόρφολκ. Η Άννα Μπολέυν διέταξε έρευνα και ο Νορθάμπερλαντ αρνήθηκε την κατηγορία με όρκο. Ο Σρούσμπερυ δήλωσε το 1536 ότι η κόρη του δεν ζούσε με τον σύζυγο της δυόμιση χρόνια, την ίδια χρονιά ο Νορθάμπερλαντ σαν άτεκνος κληροδότησε ολόκληρη την περιουσία του στον βασιλιά εξοργίζοντας τα αδέλφια του που ήθελαν να τον κληρονομήσουν. Η πρώην σύζυγος του Μαρία τον μισούσε έντονα τον υπόλοιπο σύντομο χρόνο που έζησε.
Υποστήριξη των συνόρων
thumb|right|250px|Βιτρώ του 17ου αιώνα με τα σύμβολα του Χένρι Πέρσι, 6ου κόμη του Νορθάμπερλαντ Τον Ιούλιο του 1522 έγινε μέλος του Συμβουλίου του βορά και αναπληρωτής Φύλακας των Ανατολικών Μαρς. Στις 19 Μαΐου 1527 διαδέχθηκε τον πατέρα του σαν έκτος κόμης του Νορθάμπερλαντ, στις 18 Ιουνίου έγινε Στιούαρτ της τιμής του Χόλντερνες και στις 2 Δεκεμβρίου Φύλακας των Ανατολικών και των Δυτικών Μαρς. Ο πατέρας του ήταν συνεχώς άρρωστος από γρίπη και οι προπάθειες θεραπείας δημιούργησαν χρέη, ο Ουόλσεϊ δεν του επέτρεπε να βρίσκεται συχνά στην αυλή ούτε να παραστεί στην κηδεία του πατέρα του, ο μοναδικός φίλος του ήταν ο Τόμας Αρούντελ.
Τελευταία χρόνια
Τον Φεβρουάριο του 1535 αποφάσισε να τακτοποιήσει τις κληρονομικές του υποθέσεις, έγραψε στον Τόμας Κρόμγουελ την απόφαση του να αφήσει τον βασιλιά κληρονόμο του, η απόφαση επικυρώθηκε αργότερα. Το 1536 έγινε πρόεδρος του Συμβουλίου του βορά και αντιβασιλιάς του Τάγματος της Περικνημίδας. Τον Σεπτέμβριο του 1536 πήρε ένα ποσό χιλίων λιρών για να έρθει στο Λονδίνο να τακτοποιήσει τα εδάφη του αλλά η υπόθεση έμεινε ατελής επειδή ξέσπασε το Προσκύνημα της Χάριτος, η μητέρα του και τα αδέλφια του πήραν το μέρος των επαναστατών αλλά ο ίδιος έμεινε πιστός στον βασιλιά. Ο αρχηγός των επαναστατών Ρομπέρ Ασκ (1500 - 1537) ήρθε στο κάστρο του Γρουέσλ που ήταν άρρωστος στο κρεβάτι και ζήτησε από τον Πέρσι να παραδώσει την κομητεία στα αδέλφια του ή να υποστηρίξει και ο ίδιος τους επαναστάτες. Ο Νορθάμπερλαντ απέρριψε και τα δυο τους αιτήματα, ο Ασκ τον έστειλε στην Γιορκ για να τον προστατέψει από τους οπαδούς του που ήθελαν να τον δολοφονήσουν.
Έκανε δωρεά στον βασιλιά τα εδάφη του με τον όρο να περάσουν αργότερα στον ανιψιό του αλλά όταν ο αδελφός του Τόμας κατηγορήθηκε για προδοσία και εκτελέστηκε αναγκάστηκε τον Ιούνιο του 1537 να προχωρήσει στην δωρεά χωρίς όρους. Το μυαλό του από τότε έπαθε ταχύτατη φθορά, μετακινήθηκε στο Νιούινγκτον Γκρίν και όταν τον επισκέφτηκε στις 29 Ιουνίου 1537 ο διπλωμάτης Ρίτσαρντ Λέιτον (1500 - 1544) τον βρήκε χλωμό και κατακίτρινο. Ο Νορθάμπερλαντ πέθανε στις 29 Ιουνίου 1537 και τάφηκε στην εκκλησία του Χάκνει.
Διαδοχή
Ο Χένρι Πέρσι παντρεύτηκε (1524) την Μαρία Τάλμποτ κόρη του Τζώρτζ, 4ου κόμη του Σρούσμπερυ αλλά δεν απέκτησε παιδιά, έκαναν ένα παιδί που γεννήθηκε το 1529 και έζησε λίγο στο σπίτι του κόμη του Σρούσμπερυ όταν δραπέτευσε η μητέρα του από τον σύζυγο της. Η κομητεία έπεσε σε αφάνεια με τον θάνατο του αλλά αναβίωσε αργότερα με τον ανιψιό του Τόμας, η χήρα του έζησε μέχρι το 1572. Ο Νορθάμπερλαντ είχε μια νόθη κόρη την Ισαβέλλα που παντρεύτηκε τον Χένρι Τέμπεστ του Μπρόουτον. Οι δυο μικρότεροι αδελφοί του Νορθάμπερλαντ Σερ Τόμας και Σερ Ίνγκελραμ Πέρσι είχαν ενεργό ρόλο στην διαχείριση των κομητειών του. Οι δυο αδελφοί του ήταν αρχηγοί του Προσκυνήματος της Χάριτος, συνελήφθησαν και Τόμας Πέρσι εκτελέστηκε (1537), τον Χένρι διαδέχθηκαν οι δυο γιοι του Τόμας : Τόμας Πέρσι, 7ος κόμης του Νορθάμπερλαντ και Χένρι Πέρσι, 8ος κόμης του Νορθάμπερλαντ. Ο Ίνγκελραμ φυλακίστηκε στον Πύργο του Μποσάμπ που το όνομα του φαίνεται χαραγμένο σε μια πέτρα αλλά σύντομα ελευθερώθηκε και πέθανε το 1540.
Πηγές
Κατηγορία:Οικογένεια Πέρσι Κατηγορία:Τάγμα της Περικνημίδας Κατηγορία:Κόμητες του Νορθάμπερλαντ
Γραμμή A (RER)
Η γραμμή Α είναι μια από τις πέντε γραμμές του δικτύου προαστιακού σιδηροδρόμου RER στο Παρίσι και την Ιλ-ντε-Φρανς, στη Γαλλία.
Η γραμμή πηγαίνει από τους δυτικούς τερματικούς στις περιοχές Σαν-Ζερμάν-αν-Λε (Α1), Σερζί-Λε-Ω (Α3) και Πουασί (Α5) στους ανατολικούς τερματικούς στις περιοχές Μπουασί-Σαν-Λεζέ (Α2) και Μαρν-λα-Βαλέ - Σεσί (Α4), κοντά στη Disneyland.
Σταθμοί
Κατηγορία:Σιδηροδρομικές γραμμές στη Γαλλία
Γουτζιατσού
Το Γουτζιατσού (κινεζικά: 五家渠) είναι πόλη με καθεστώς επιπέδου υπό-νομού στην αυτόνομη επαρχία Σιντζιάνγκ Ουϊγγούρ στην λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας, περίπου 40 χιλιόμετρα βόρεια του Ουρούμτσι. Καθώς βρίσκεται στη μέση του νομού Τσανγκτζί, χωρίζει τον νομό στα δύο. Η ζώνη ώρας είναι η σταθερή ώρα Κίνας. Η πλειοψηφία των κατοίκων είναι Κινέζοι Χαν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Κίνας
Αρχαιολογικό Μουσείο Άργους
Το Αρχαιολογικό Μουσείο Άργους είναι μουσείο στο Άργος, στο Νομό Αργολίδας, στην Περιφέρεια Πελοποννήσου της Ελλάδας. Η ιστορία του μουσείου ξεκίνησε τον Απρίλιο 1932, όταν οι κληρονόμοι του Ιωάννη Καλλέργη δώρησαν το κτίριο στον Δήμο Άργους. Αυτοί με τη σειρά τους το έδωσαν στο ελληνικό κράτος μαζί με το παρακείμενο οικόπεδο στις 25 Οκτωβρίου 1955.
Το μουσείο αποτελείται από δύο ενότητες: το Καλλέργειο μουσείο που εγκαινιάστηκε το 1957 και το νέο τμήμα το 1961. Η Γαλλική Αρχαιολογική Σχολή, η οποία επέβλεψε και την ανέγερση του νέου τμήματος, είναι υπεύθυνη για πολλά από τα αντικείμενα που εκτίθενται στο μουσείο που ανακαλύφθηκαν στο Άργος και το Νομό Αργολίδας και χρονολογούνται από τη Μεσοελλαδική περίοδο (περίπου 2000 πΧ) έως την Ύστερη Αρχαιότητα (600 μΧ). Το μεγαλύτερο μέρος των αντικειμένων ανακαλύφθηκε στην Αρχαία Αγορά, στην περιοχή του αρχαίου ρωμαϊκού θεάτρου και στον μυκηναϊκό τάφο στη Δειράδα. Η Αμερικανική Σχολή Κλασικών Σπουδών ήταν επίσης υπεύθυνη για ορισμένες ανασκαφές, ιδιαίτερα εκείνες στη Λέρνα.
Συλλογές
Στα αξιοσημείωτα αντικείμενα στο Αρχαιολογικό Μουσείο του Άργους συγκαταλέγεται ένα μινωικής τεχνοτροπίας γεφυρόστομο αγγείο της υπομυκηναϊκής εποχής, ένα ερυθρόμορφο αγγείο (460-450 πΧ) που αναπαριστά την πάλη του Θησέα και του Μινώταυρου, με την παρουσία της Αριάδνης, μια πυξίδα της πρώιμης γεωμετρικής περιόδου, η οποία είναι διακοσμημένη με μαιάνδρους και παράλληλες γραμμές, και ένα ψηφιδωτό δάπεδο που ανασκάφηκε από σπίτι του 5ου αιώνα, στο οποίο σύμβολα αναπαριστούν τους δώδεκα μήνες.
Το μουσείο διαθέτει επίσης πολλά γλυπτά, συμπεριλαμβανομένου του ρωμαϊκού Ηρακλή, που είναι αντίγραφο του πρωτοτύπου του Λύσιππου για την αγορά της Σικυώνας. Στο ισόγειο του μουσείου η «Αίθουσα της Λέρνας» είναι αφιερωμένη στα ευρήματα που βρέθηκαν κατά τις αρχαιολογικές ανασκαφές στη Λέρνα. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει ένα μικροσκοπικό πήλινο ειδώλιο γυναίκας ή θεάς, το οποίο είναι μια από τις παλαιότερες γλυπτικές αναπαραστάσεις του ανθρώπινου σώματος που έχουν βρεθεί έως σήμερα στην Ευρώπη. Το μουσείο περιλαμβάνει επίσης μετα-γεωμετρικά πήλινα μοντέλα ροδιού, τόσο τροχήλατα όσο και χειροποίητα, τα οποία προκαλούσαν την παρουσία της Ήρας και υποδήλωναν πλούτο και ευημερία. Υπάρχει επίσης ένας χάλκινος θώρακας και κράνος από τάφο, που χρονολογείται στα τέλη του 8ου αιώνα π.Χ.