cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μίθρας
thumb|120px|left|Ο Μίθρας με [[Άλως (θρησκευτική τέχνη)|άλω γύρω από το κεφάλι του. (Ανάγλυφο ναού που χτίστηκε από τον Αντίοχο Α' Κομμαγηνό, στο Νεμρούντ Νταγκ στα Όρη του Ταύρου, 69-31 ΠΚΧ.) ]]
Μετά από την κατάληψη της Ασσυρίας τον 7ο αιώνα π.Χ και της Βαβυλωνίας τον 6ο αιώνα π.Χ, ο Μίθρας ταυτίστηκε με τον θεό του Ήλιου και η λατρεία του Ήλιου αποδιδόταν πλέον σε εκείνον. Πέρα από την Ανατολία, οι Έλληνες της Μικράς Ασίας συνέβαλαν στη διάδοση της λατρείας του Μίθρα καθώς τον ταύτιζαν με τον αρχαϊκό ελληνικό θεό Ήλιο. Στη Ρώμη έφτασε γύρω στο 68 π.Χ από Κιλίκιους πειρατές που έφερε ως αιχμαλώτους ο Πομπήιος ο Μέγας. Κατά την πρώιμη περίοδο της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, επεκτάθηκε ταχύτατα σε όλη την Ιταλία και τις Ρωμαϊκές επαρχίες, και ταυτίστηκε με τον «Αήττητο Ήλιο» (Σολ Ινβίκτους, λατ. Sol Invictus'').
Εκείνη την περίοδο, η δυναμική της λατρείας του ανταγωνιζόταν εκείνη του χριστιανισμού, αν και στην πραγματικότητα εμφάνιζε αρκετές ομοιότητες με τον Χριστιανισμό. Ο φόνος του ταύρου (ταυροκτονία), ο οποίος αποτελεί συχνό θέμα στα μιθραϊκά μνημεία, αποτελούσε επίσημη θυσία στις λατρευτικές τελετές.
Βλέπε επίσης
Κατηγορία:Ζωροαστρισμός Κατηγορία:Μιθραϊσμός
Μηχανική Χριστουγεννιάτικη Φάτνη του Πρόμποστ
thumb|405px|Η εμπρόσθια όψη της Φάτνης του Πρόμποστ Η Μηχανική Χριστουγεννιάτικη Φάτνη του Πρόμποστ (τσεχ. Proboštův betlém ή Třebechovický betlém) είναι ξύλινη αναπαράσταση της σκηνής της γεννήσεως του Χριστού εμπλουτισμένης με σκηνές της καθημερινής ζωής, με μηχανικώς κινούμενες μορφές και μέρη, η οποία κατασκευάσθηκε και φιλοτεχνήθηκε από τους Τσέχους Γιόζεφ Πρόμποστ (Josef Probošt, 1849-1926), Γιόζεφ Καπουσιάν (J. Kapucián, 1841-1908) και Γιόζεφ Φριμλ (J. Friml, 1861-1946). Το 1999 ανακηρύχθηκε «εθνικό μνημείο του πολιτισμού της Τσεχίας». Θεωρείται μοναδική από απόψεως τέχνης, αλλά και τεχνικής.
Η κατασκευή στεγάζεται σήμερα μονίμως στο «Μουσείο Φατνών» στην κωμόπολη Τρέμπεχόβιτσε ποτ Όρεμπεμ της Τσεχίας, του οποίου αποτελεί μακράν το σημαντικότερο έκθεμα, καθώς συγκαταλέγεται μεταξύ των «πολυτιμότερων θησαυρών της χώρας».
Δημιουργία και περιγραφή
Το έργο δημιουργήθηκε στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ού αιώνα, καθώς χρειάσθηκαν περισσότερα από 40 χρόνια για την ολοκλήρωσή του. Περιλαμβάνει περισσότερα από 2.000 ξυλόγλυπτα μέρη και μορφές, που τίθενται σε κίνηση από έναν μικρό ηλεκτρικό κινητήρα. Συνολικώς υπάρχουν 373 ανθρώπινες μορφές, η καθεμιά με ύψος 10 έως 15 εκατοστόμετρα. Το σκηνικό διαιρείται σε οκτώ επίπεδα γεμάτα με αυτά τα αγαλματίδια, τα οποία αναπαριστούν τόσο προσωπικότητες της Αγίας Γραφής, όσο και κατοίκους της Βοημίας. Το υλικό κατασκευής τους είναι ξύλο φιλύρας, αλλά τρεις από τις μορφές λέγεται ότι είναι φτιαγμένες από ξύλο αχλαδιάς. Οι μορφές δεν είναι επιχρωματισμένες, αντίθετα με εκείνες των περισσότερων άλλων φατνών που είναι πολύχρωμες, επειδή οι δημιουργοί τους επιθυμούσαν να τονίσουν την ενότητα του υλικού.
Οι κάτοικοι της οδού Πιτρ, που επισκέπτονταν το σπίτι των Πρόμποστ για να θαυμάσουν το έργο κατά τη διάρκεια της κατασκευής του, χρησίμευσαν ως μοντέλα για πολλές από τις μορφές που παριστάνονται στη φάτνη. Μεταξύ τους ήταν και ο ίδιος ο Γιόζεφ Πρόμποστ, που απαθανατίσθηκε στη μορφή ενός ξυλουργού, όπως και ο Καπουσιάν στη μορφή ενός σοφού γέρου. Η σύνθεση περιλαμβάνει 6 ανθισμένες φιλύρες, μια συχνή απεικόνιση στις τσεχικές «φάτνες».
thumb|Μια μεταφορά της Φάτνης του Πρόμποστ στις 26 Σεπτεμβρίου 2011 Τα μηχανικά μέρη του έργου είναι και αυτά ξύλινα. Η όλη σύνθεση έχει μήκος 6,9 μέτρα, ύψος 2,35 μ. και «βάθος» 1,89 μέτρο.
Εκθέσεις
Η κατασκευή εκτέθηκε για πρώτη φορά στην έκθεση της «Ενώσεως Επαρχιωτών Καλλιτεχνών» (Zemská jednota řemeslnická) του 1906 στην κωμόπολη Χραστ. Εκεί έτυχε θετικής υποδοχής και κέρδισε δίπλωμα και χρυσό μετάλλιο.
Το 1935 εκτέθηκε στην Πράγα, το 1936 στο Μπρνο και το 1937 στην Μπρατισλάβα, στο Πιέστανυ και στο Χλόχοβετς. Οι μετακινήσεις αυτές διακόπηκαν από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Μεταπολεμικώς το έργο εκτέθηκε στην Παγκόσμια Έκθεση Expo 67 στο Μόντρεαλ το 1967, όπου το είδαν πάνω από 8 εκατομμύρια επισκέπτες. Κατόπιν στήθηκε στο Madurodam στη Χάγη (1968) και στο «Ideal Home Show» στο Λονδίνο (1970), πάντα με μεγάλη επιτυχία. Μετά το 1972 ωστόσο, παραμένει στο «Μουσείο Φατνών» του Τρέμπεχόβιτσε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Προμποστ, Μηχανικη Φατνη Προμποστ
Ναυμάχος ΙΙ (κανονιοφόρος)
Κανονιοφόρος τύπου ‘OSPREY 55’
Κατασκευάστηκε στα Ελληνικά Ναυπηγεία Α.Ε. ‘Σκαραμαγκά’. Καθελκύστηκε στις 16 Μαΐου 1990. Ύψωση Ελληνικής Σημαίας στις 27 Ιουλίου 1990 στον Σκαραμαγκά.
Ομοίου τύπου πλοία 'Αρματωλός ΙΙ' και ‘Ναυμάχος ΙΙ’.
Μήκος : 54,75μ. – Πλάτος : 10.50μ – Βύθισμα : 2.55 – Εκτόπισμα : Δύο MTU τύπου 12V POWER 2x2930km. – Ταχύτητα : 24 Knots. – Οπλισμός : 1 OTOMELARA, 1 BOFORS, 2 REINMENTAL, 2 εκτοξευτήρες αντιμέτρων WEGMANN
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ελληνικές Κανονιοφόροι
Σημαία των Ομόσπονδων Πολιτειών της Μικρονησίας
200px|right|Αναλογίες: 10:19 Η σημαία των Ομόσπονδων Πολιτειών της Μικρονησίας υιοθετήθηκε στις 30 Νοεμβρίου 1978. Το μπλε φόντο συμβολίζει τον ωκεανό, ενώ τα τέσσερα αστέρια αντιπροσωπεύουν τα τέσσερα νησιωτικά συμπλέγματα που απαρτίζουν την ομοσπονδία: τα νησιά Τσουκ, Πονπέι, Κοσράε και Γιαπ.
Προηγούμενη σημαία
thumb|Σημαία του Εδάφους υπό Εντολή των Νήσων του Ειρηνικού. Παρόμοιο σχέδιο ήταν σε χρήση από το 1965 για τη σημαία του Εδάφους υπό την Εντολή των Νησιών του Ειρηνικού, με τα επιπλέον αστέρια να συμβολίζουν τα ανεξάρτητα σήμερα κράτη Παλάου, Νησιά Μάρσαλ και το αμερικανικό έδαφος των Βορείων Μαριάνων Νήσων. Το Κοσράε ήταν μέρος του Πομπέι και τότε αντιπροσωπεύονταν αμφότερα από ένα αστέρι. Η χώρα έχει Σύνταγμα από τις 10 Μαΐου του 1979.
Πηγές
Μικρονησία Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα των Ομόσπονδων Πολιτειών της Μικρονησίας
Μακρύγιαλος Πιερίας
thumb|Το μνημείο των πεσόντων στο Μακρύγιαλο Πιερίας Ο Μακρύγιαλος είναι μεγάλος οικισμός στις βόρειες ακτές του νομού Πιερίας. Από το 2011 με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης αποτελεί τοπική κοινότητα του Δήμου Πύδνας-Κολινδρού. Έχει 1.681 κατοίκους, με βάση την απογραφή του 2011. Είναι τουριστικό και αλιευτικό κέντρο. Οι κάτοικοι είναι Πόντιοι, Καταφυγιώτες και Βλάχοι. Ασχολούνται με τη γεωργία (ελιές, σιτηρά, ψάρια, μύδια) και με την αλιεία. Το 1993 ανακαλύφθηκε προϊστορικός οικισμός από τη Νεολιθική Εποχή. Απέχει από την Κατερίνη 21 χιλιόμετρα.
Τοπική Κοινότητα Μακρυγιάλου
Η Τοπική Κοινότητα περιλαμβάνει, εκτός από το Μακρύγιαλο, και την Αρχαία Πύδνα. Έχει 1.706 κατοίκους και 2 οικισμούς (2011). Είναι υποδιαίρεση της Δημοτικής Ενότητας Μεθώνης, η οποία προήλθε από τον καταργημένο καποδιστριακό Δήμο Μεθώνης στον οποίο και ανήκε ο Μακρύγιαλος από το 1998 έως το 2011 όταν και συγχωνεύθηκε στον Δήμο Πύδνας - Κολινδρού.
Υποδομή
Ο κύριος ναός του χωριού είναι αφιερωμένος στον Άγιο Γεώργιο. Υπάρχουν επίσης παρεκκλήσια και ξωκλήσια, όπως η Αγία Παρασκευή, ο Άγιος Ιωάννης και ο Άγιος Δημήτριος. Λειτουργεί εξαθέσιο Δημοτικό Σχολείο (και διθέσιο νηπιαγωγείο)και Γυμνάσιο. Στο Μακρύγιαλο έχει επίσης συνεταιρισμό οστρακοκαλλιεργητών και αγροτικό ιατρείο. Οι εξαγωγές των θαλασσινών γίνονται στη γειτονική Ιταλία. Τα τελευταία χρόνια έγιναν από το Δήμο έργα ανάπλασης του χώρου στην Παραλία Μακρύγιαλου. Υπάρχει Πολιτιστικός Σύλλογος, με ποντιακές συλλογές. Στο δεύτερο μισό του Ιουλίου λαμβάνει χώρα η "Μυδοχαρά", τοπικό πανηγύρι όπου προσφέρονται ψητά μύδια και τσίπουρο. Η ποδοσφαιρική ομάδα Κεραυνός Μακρύγιαλου ιδρύθηκε στα μέσα της δεκαετίας του 1940 και σήμερα αγωνίζεται στη Γ΄ ερασιτεχνική. Από το 1916 έως το 2000, ο Μακρύγιαλος εξυπηρετούνταν με σιδηροδρομική σύνδεση με την Αθήνα και την Θεσσαλονίκη.
Ιστορικά στοιχεία
Το όνομα του χωριού οφείλεται στη μεγάλη του (μακριά) παραλία, στον αιγιαλό. Τις τελευταίες δεκαετίες το κύμα μεταναστών από το χωριό προς την Ευρώπη και κυρίως τη Γερμανία ήταν σημαντικότατο.
Η ίδρυση του χωριού τοποθετείται στο 1908. Πρώτοι κάτοικοι του χωριού ήταν Βόσνιοι και έγιναν γεωργοί. Έπειτα από θανάτους από ισπανική γρίπη το 1936 κάποιοι κινήθηκαν για να αποκατασταθούν ως ακτήμονες. Ο εσωτερικός τουρισμός ξεκίνησε προπολεμικά. Ιδρύθηκε το φιλανθρωπικό Ίδρυμα Εγγύς Ανατολής αμερικανικών συμφερόντων.
Το 1913 το χωριό είχε 64 οικίες, σύμφωνα με πίνακα της Υποδιοικήσεως Κατερίνης. Υπαγόταν στο Δήμο Κολινδρού, έναν από τους τρεις δήμους της Πιερίας (οι άλλοι δύο ήταν ο Δήμος Κατερίνης και ο Δήμος Λιτοχώρου).
Από τον Μακρύγιαλο Πιερίας κατάγεται ο δημοσιογράφος Γιώργος Λιάλιος.
Παραπομπές
Μακρυγιαλος Μακρυγιαλος
Δικαιώματα ΛΟΑΤ στο Μεξικό
μικρογραφία|Παρέλαση υπερηφάνειας στην Πόλη του Μεξικού. Τα δικαιώματα των λεσβιών, των ομοφυλόφιλων, των αμφιφυλόφιλων και των τρανς (LGBT) στο Μεξικό έχουν επεκταθεί τα τελευταία χρόνια, σύμφωνα με τις παγκόσμιες κοινωνικές τάσεις. Η πνευματική επιρροή της Γαλλικής Επανάστασης και η σύντομη γαλλική κατοχή του Μεξικού (1862–67) οδήγησαν στην υιοθέτηση του Ναπολεόντειου Κώδικα, ο οποίος αποποινικοποίησε τις σεξουαλικές πράξεις ομοφύλων το 1871. Ωστόσο, οι νόμοι κατά της δημόσιας ανηθικότητας ή απρέπειας χρησιμοποιήθηκαν για τη δίωξη προσώπων που εμπλέκονται σε αυτούς έως και το 1998. Η ηλικία συναίνεσης είναι τα 18. Το 2022 η πολιτεία Ταμαουλίπας ψήφισε υπέρ του γάμου των ομοφυλόφιλων κάνοντας την τελευταία πολιτεία του Μεξικού,  καθώς πλέον είναι νόμιμο και στης 31 πολιτείες του Μεξικού αλλά και στην ομοσπονδιακή περιοχή της πόλης του Μεξικού.
ΛΟΑΤ ζωή στο Μεξικό
Η ΛΟΑΤ ζωή είναι πολύ έντονη στο Μεξικό, ειδικά στις μεγάλες πόλεις. Το κέντρο της ΛΟΑΤ ζωής είναι στην Πόλη του Μεξικού και στην περιοχή Ζόνα Ρόσα. Επίσης έντονη ΛΟΑΤ ζωή βρίσκεται και στην Γουαδαλαχάρα. Παρόλα αυτά, έξω από αυτές της πόλεις επικρατεί μια έντονη ομοφοβική αντίληψη. Σε μία δημοσκόπηση που έγινε έδειξε οτι το 28% είναι υπέρ των πολιτικών ενώσεων, το 41% είναι κατά και το 28% δεν είχαν άποψη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μεξικό Κατηγορία:Κοινωνία του Μεξικού
Μιζέρια
Η μιζέρια (πολωνικά: mizeria) είναι πολωνική σαλάτα που αποτελείται από αγγούρια σε λεπτοκομμένες φέτες ή τριμμένα, συχνά με ξινή κρέμα ή κεφίρ, και σε ορισμένες περιπτώσεις με λάδι. Άλλα πιθανά συστατικά περιλαμβάνουν: κρεμμύδια, πιπέρι ή χυμό λεμονιού, ζάχαρη, άνηθο, σχοινόπρασο, μέντα ή μαϊντανό. Το πιάτο σερβίρεται συνήθως μαζί με ένα κυρίως πιάτο και είναι μια από τις πιο δημοφιλείς σαλάτες στην Πολωνία.
Η μιζέρια παρασκευάζεται παραδοσιακά επίσης στην ουγγρική-αμερικανική κοινότητα του Τολέδο του Οχάιο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολωνική κουζίνα Κατηγορία:Σαλάτες
Μαρτίν Κρπαν από τη Βρχα
Ο Μαρτίν Κρπαν από τη Βρχα (σλο. Martin Krpan z Vrha) ή απλά Μαρτίν Κρπαν είναι φανταστικός χαρακτήρας, λαϊκός ήρωας της Σλοβενίας. Σύμφωνα με το μύθο, έκανε λαθρεμπόριο αλατιού και ήταν ο δυνατότερος άνδρας στην αυτοκρατορία των Αψβούργων. Όταν τον κάλεσε ο βασιλιάς να πολεμήσει τους ανίκητους Τούρκους (Μπρδαβ), ο Κρπαν τους νίκησε και ο βασιλιάς σε ένδειξη ευγνωμοσύνης του έδωσε άδεια για να μεταφέρει νόμιμα αλάτι.
Το 1858 ο συγγραφέας Φραν Λεβστίκ (1831 – 1887) έγραψε την ιστορία του Κρπαν και τη δημοσίευσε στο "Slovenski glasnik" (Κήρυκας της Σλοβενίας). Η ιστορία αυτή είναι ένα ιδιαίτερα δημοφιλές κείμενο στη Σλοβενία.
Ο Κρπαν απεικονίζεται συνήθως να κουβαλά το γάιδαρό του (μαζί με το φορτίο του αλατιού), μια σκηνή από την ιστορία που δείχνει τη δύναμη που λέγεται ότι είχε.
Αναφορές
Κατηγορία:Πολιτισμός της Σλοβενίας Κατηγορία:Λαογραφία
Δικαιώματα ΛΟΑΤ στην Αργεντινή
thumb|Δικαιώματα ΛΟΑΤ στην Αργεντινή Η ομοφυλοφιλία στην Αργεντινή δεν θεωρείται εγκληματική πράξη. Το σύνταγμα περιέχει μια παράγραφο που απαγορεύει κάποιες ομοφυλοφιλικές διακρίσεις. Η ηλικία συναίνεσης είναι 16 χρονών.
Ο νόμος που επιτρέπει πολιτικές ενώσεις στο Μπουένος Άιρες υπογράφτηκε το 2003 και στις 15 Ιουλίου 2010 εγκρίθηκε το νομοσχέδιο που νομιμοποιεί τους γάμους μεταξύ ΛΟΑΤ. Αυτές οι ενώσεις παρέχουν πολλά από τα δικαιώματα που έχουν και τα παντρεμένα ζευγάρια, εκτός από το δικαίωμα της υιοθέτησης.
Δεν υπάρχει κάποιος εθνικός νόμος που να απαγορεύει τις ομοφυλοφιλικές διακρίσεις, αλλά η πόλη του Μπουένος Άιρες έχει νόμους που προστατεύουν τους ομοφυλόφιλους από μερικές διακρίσεις. Η ηλικία συναίνεσης για τους ομοφυλόφιλους είναι τα 16, το ίδιο ισχύει και για τους ετεροφυλόφιλους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αργεντινή Κατηγορία:Κοινωνία της Αργεντινής
Πρόγραμμα κερμάτων Europa
Το Πρόγραμμα Κερμάτων Europa, είναι μια πρωτοβουλία αφιερωμένη στην έκδοση συλλεκτικού προσανατολισμού κερμάτων νόμιμου χρήματος σε πολύτιμα μέταλλα για τον εορτασμό της Πανευρωπαϊκής ταυτότητας. Οι αρχές έκδοσης των χωρών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης συνεισφέρουν εθελοντικά τα κέρματα στο πρόγραμμα. Πολλές χώρες έχουν συμμετάσχει στο πρόγραμμα, αρχής γενομένης από το 2004. Ορισμένα νομίσματα είναι εκφρασμένα σε Ευρώ, άλλα είναι εκφρασμένα σε άλλα νομίσματα. Τα νομίσματα του προγράμματος είναι νόμιμο χρήμα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κέρματα της Ευρωζώνης Κατηγορία:Αναμνηστικά κέρματα ευρώ
Ιαπετός (δορυφόρος)
Ο Ιαπετός (αγγλικά: Iapetus) είναι ο τρίτος μεγαλύτερος φυσικός δορυφόρος του πλανήτη Κρόνου και ο ενδέκατος, κατά σειρά μεγέθους, δορυφόρος του ηλιακού συστήματος. Πήρε το όνομά του από τον τιτάνα Ιαπετό της ελληνικής μυθολογίας. Η άλλη του σημερινή ονομασία είναι Κρόνος VIII (Saturn VIII).
Ο Ιαπετός είναι πολύ γνωστός για την έντονη διαφορά της λευκαύγειας ανάμεσα στις δύο πλευρές του, από τις οποίες η μία είναι σχεδόν εντελώς λευκή και η άλλη σχεδόν εντελώς σκοτεινή. Για το λόγο αυτό, έχει χαρακτηριστεί ως "φεγγάρι γινγκ γιανγκ". Ωστόσο, η εξερεύνηση του από την αποστολή Κασσίνι-Χόιχενς αποκάλυψε και άλλα μοναδικά χαρακτηριστικά, όπως μια οροσειρά που διατρέχει τον ισημερινό του.
Θερμοκρασίες
Οι θερμοκρασίες στην επιφάνεια της σκοτεινής περιοχής φθάνουν τους 130 K (-143 °C ή -226 °F) στον ισημερινό. Η αργή περιστροφή του Ιαπετού κάνει τη θέρμανση από το ηλιακό φως αποτελεσματικότερη. Οι φωτεινότερες επιφάνειες απορροφούν λιγότερο ηλιακό φως, έτσι οι θερμοκρασίες εκεί φθάνουν μόνο περίπου τους 100 Κ (-173 °C ή -280 °F).
Τροχιά
Η τροχιά του Ιαπετού είναι σχετικά ασυνήθιστη σε σχέση με τους υπόλοιπους δορυφόρους του πλανήτη. Περιστρέφεται γύρω από τον Κρόνο σε απόσταση πολύ μεγαλύτερη από ότι το επόμενο εσωτερικό φεγγάρι, ο Τιτάνας. Η τροχιά του έχει μεγάλη κλίση με το επίπεδο περιστροφής των υπόλοιπων δορυφόρων. Μόνο η τροχιά ανώμαλων εξωτερικών δορυφόρων, όπως η Φοίβη (δορυφόρος) έχουν μεγαλύτερη κλίση. Η αιτία αυτού του φαινομένου είναι άγνωστη.
Λόγω της μεγάλης απόστασης από τον Κρόνο και της έντονα κεκλιμένης τροχιάς, ο Ιαπετός είναι το μόνο μεγάλο φεγγάρι από το οποίο τα δαχτυλίδια του Κρόνου είναι σαφώς ορατά. Από τους υπόλοιπους εσωτερικούς δορυφόρους, οι δακτύλιοι φαίνονται από το πλάι και έτσι είναι δύσκολα ορατοί. Από τον Ιαπετό, ο Κρόνος φαίνεται να έχει διάμετρο 1 ° 56 ' (τέσσερις φορές μεγαλύτερη από της Σελήνης, όπως αυτή φαίνεται από τη Γη).
Εξερεύνηση
thumb|320px|left|Σύνθετη φωτογραφία του Ιαπετού από το Κασσίνι.
Ο Ιαπετός έχει φωτογραφηθεί πολλές φορές από τη διαστημοσυσκευή Κασσίνι πολλές φορές. Ωστόσο, η τροχιά του κάνει την παρατήρηση από μικρή απόσταση δύσκολη. Το Κασσίνι έκανε ένα κοντινό πέρασμα από τον Ιαπετό, σε απόσταση 1.227 χιλιομέτρων, στις 10 Σεπτεμβρίου 2007.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φυσικοί δορυφόροι Κρόνου
Εναγίσματα
Τα εναγίσματα ήταν σπονδές και θυσίες προς τιμή των νεκρών, που ουσιαστικά εντάσσονται στο ευρύτερο ελληνικό ταφικό έθος. Επάνω στον διακοσμημένο με κορδέλες και στεφάνια από σέλινο τάφο, οι συγγενείς του νεκρού χύνουν άνθη και μύρο, καθώς και την σπονδή «μελίκρατον», από μέλι, γάλα και κρασί, και καίνε στον βωμό αποξηραμένα άνθη ή στάχυα, σπάζοντας πήλινα αγγεία που αφήνονται επάνω στον τάφο.
Η πρώτη θυσία (η λεγόμενη «τρίτα») γίνεται την τρίτη ημέρα από την εκφορά και καύση / ταφή του νεκρού. Την ένατη ημέρα («ένατον») γίνονται οι επίσημες αποδόσεις των νεκρικών τιμών με κορύφωσή τους ένα νεκρικό δείπνο. Ίδιες ιεροπραξίες με εκείνες του «ενάτου» τελούνται και κατά την «τριακάδα» (δηλαδή κατά την τριακοστή ημέρα) και την «ετησία» (δηλαδή ένα ακριβώς έτος μετά από την ταφή).
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αρχαίος βίος Κατηγορία:Ταφικά έθιμα Κατηγορία:Αρχαία ελληνική θρησκεία
Ημέρα του Αγίου Πατρικίου
Ημέρα του Αγίου Πατρικίου, ή η Γιορτή του Αγίου Πατρικίου (Ιρλανδικά: Lá Fhéile Pádraig, "Η Ημέρα της Εορτής του Πατρικίου"), είναι μια πολιτιστική και θρησκευτική εορτή που λαμβάνει χώρα την 17η Μαρτίου, την επέτειο του θανάτου, κατά την παράδοση, του Αγίου Πατρικίου (Saint Patrick) (περ. 385–461 μ.Χ. ), του σημαντικότερου Προστάτη Αγίου της Ιρλανδίας.
Η Ημέρα του Αγίου Πατρικίου ανακηρύχθηκε επίσημη χριστιανική αργία στις αρχές του 17ου αιώνα και τηρείται από την Καθολική Εκκλησία, την Αγγλικανική Εκκλησία (και ιδίως στην προτεσταντική Εκκλησία της Ιρλανδίας),  την Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία, και τη Λουθηρανική Εκκλησία. Η ημέρα μνημονεύει τον Άγιο Πατρίκιο και την άφιξη του Χριστιανισμού στην Ιρλανδία,  και αποτελεί αφορμή για εορτασμό του ιρλανδέζικου πολιτισμού και καταγωγής σε όλον τον πλανήτη. Οι εορτασμοί περιλαμβάνουν γενικά παρελάσεις και φεστιβάλ, εκδηλώσεις που καλούνται céilithe, και τη χρήση του πράσινου χρώματος ή του τριφυλλιού (shamrocks)  σε ενδύματα και αξεσουάρ. Οι δε χριστιανοί παρακολουθούν λατρευτικές λειτουργίες    προς τιμήν του Αγίου και οι περιορισμοί της Νηστείας της Σαρακοστής επί του φαγητού και της κατανάλωσης αλκοόλ αίρονται για την ημέρα, γεγονός το οποίο έχει ευνοήσει τη σύνδεση της παράδοσης με αυξημένη κατανάλωση αλκοόλ.
Η Ημέρα του Αγίου Πατρικίου είναι επίσημη αργία στη Δημοκρατία της Ιρλανδίας,  τη Βόρεια Ιρλανδία,  την καναδική Επαρχία της Νέας Γης και Λαμπραντόρ (Newfoundland and Labrador), και τη Βρετανική Υπερπόντια Κτήση της Μονσεράτ (Μοντσερράτ). Επίσης εορτάζεται σε πολλές άλλες χώρες, όπου υπάρχει ικανή ιρλανδική διασπορά, ιδιαίτερα στη Μεγάλη Βρετανία, τον Καναδά, τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, την Αργεντινή, την Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία. Η Ημέρα του Αγίου Πατρικίου εορτάζεται σε περισσότερες χώρες από οποιαδήποτε άλλη εθνική εορτή. Οι σύγχρονοι εορτασμοί έχουν ιδιαίτερα επηρεαστεί από τους εορτασμούς της Ιρλανδικής διασποράς, ιδιαίτερα εκείνοι στη Βόρεια Αμερική. Τα τελευταία χρόνια, η ημέρα του Αγίου Πατρικίου έχει δεχτεί σημαντική κριτική για την υπερβολική εμπορευματικοποίησή της και για την προώθηση αρνητικών στερεοτύπων των Ιρλανδών.
References
Κατηγορία:Θρησκευτικές εορτές και τελετές Κατηγορία:Πολιτισμός της Ιρλανδίας Κατηγορία:Καθολικές θρησκευτικές εορτές
Αλαβάνος
Το επώνυμο Αλαβάνος αναφέρεται σε μέλη πολιτικής οικογένειας της Ελλάδας:
Αλέξης Φαλέκας
Ο  Αλέξης Φαλέκας (Αθήνα, 1 Αυγούστου 1976) είναι Έλληνας πρώην καλαθοσφαιριστής και νυν προπονητής καλαθοσφαίρισης. Διαθέτει ύψος 1,89 μέτρα και αγωνιζόταν στη θέση του Πόιντ γκαρντ.
Ως αθλητής
Ο Φαλέκας γεννήθηκε στην Αθήνα. Πραγματοποίησε τα πρώτα του μπασκετικά βήματα στα τμήματα υποδομής του Α.Ν.Ο. Γλυφάδας. Ξεκίνησε την επαγγελματική καριέρα του φορώντας τα χρώματα του Γ.Σ. Αμαρουσίου για μία πενταετία (1997-2002), συγκεντρώνοντας εμπειρίες τόσο από την Α1 Εθνική, όσο και από την Α2 Εθνική. Με τους κιτρινόμαυρους αγωνίστηκε δύο χρονιές στο Κύπελλο Κόρατς (1999-00 και 2001-02 - τη δεύτερη έφτασε μέχρι τα ημιτελικά), ενώ την ενδιάμεση περίοδο, 2000-01, πανηγύρισε την κατάκτηση του Κυπέλλου Σαπόρτα. Στον αγώνα του τελικού, που διεξήχθη στη Σάλα Κονφερνετσίνγια της Βαρσοβίας, με αντίπαλο τη γαλλική Ελάν Σαλόν, αγωνίστηκε 25 λεπτά, σημείωσε 13 πόντους και ήταν από τους πρωταγωνιστές. Την ίδια χρονιά, και συγκεκριμένα στις 7 Απριλίου 2002, συμμετείχε στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδος, γνωρίζοντας την ήττα με σκορ 74-66 από τον Ολυμπιακό στο Σ.Ε.Φ.
Επόμενος σταθμός στην καριέρα του ήταν ο Πανιώνιος, ομάδα στην οποία παρέμεινε για μία τριετία (2002-05). Το καλοκαίρι του 2003 ανακοινώθηκε η απόκτησή του από τον Άρη Θεσσαλονίκης, ωστόσο δεν αγωνίστηκε για την ομάδα αυτή και αφού έμεινε ελεύθερος υπέγραψε νέο συμβόλαιο με τον Πανιώνιο. Με τους Νεοσμυρνιώτες συμμετείχε επίσης στο FIBA Europe Champions Cup της περιόδου 2002-03. Τη χρονιά 2005-06 ο Φαλέκας υπέγραψε συμβόλαιο με τον πρωτοεμφανιζόμενο στην Α1 Εθνική Κολοσσό Ρόδου. Ακολούθησε μια μονοετής θητεία στην Α.Γ.Ε. Χαλκίδα, που τότε αγωνιζόταν στην Α2 Εθνική. Ο παίκτης παρέμεινε κατόπιν στην ίδια κατηγορία για λογαριασμό του Πανοράματος, κατακτώντας παράλληλα το Πρωτάθλημα της περιόδου 2007-08.
Την τριετία 2008-11 ο Φαλέκας αγωνίστηκε στον Ίκαρο Καλλιθέας, βοηθώντας τον να ανέλθει βήμα-βήμα από τη Β' στην Α1 Εθνική. Το καλοκαίρι του 2011 υπέγραψε συμβόλαιο με την ΑΕΚ Αθηνών, η οποία είχε μόλις υποβιβαστεί από την Α1 Εθνική, αντιμετωπίζοντας σοβαρά οικονομικά και αγωνιστικά προβλήματα.
Τον Αύγουστο του 2014, κι έχοντας κλείσει μια τριετία με τους κιτρινόμαυρους, ο καλαθοσφαιριστής έλαβε μεταγραφή σε ηλικία 38 ετών στον Ίκαρο Νέας Σμύρνης, ομάδα της Γ' Εθνικής Κατηγορίας.
Ως προπονητής
Λίγο αργότερα επισημοποιήθηκε η συνεργασία του με την ΑΕΚ για την οποία ανέλαβε το ρόλο του βοηθού προπονητή. Ως βοηθός προπονητής υπήρξε στο πλευρό των Βαγγέλη Ζιάγκου, Ντράγκαν Σάκοτα, Γιούρι Ζντοβτς, Σωτήρη Μανωλόπουλου, του Λούκα Μπάνκι και του Ηλία Παπαθεοδώρου και πιστώθηκε μέρος των εγχώριων και διεθνών διακρίσεων της ΑΕΚ. Αποτέλεσε παρελθόν από την Ένωση τον Σεπτέμβριο του 2019, μετά από οκτώ χρόνια συνολικής παρουσίας στην ομάδα (2011-2019.
Τον Σεπτέμβριο του 2019, μετακόμισε στην Κίνα για λογαριασμό των Ξινγιάνγκ Φλάινγκ Τάιγκερς, μιας από τις καλύτερες ομάδες της κινέζικης λίγκας, ως βοηθός του Αμερικάνου προπονητή Μπράιαν Γκούριαν. Αποχώρησε από την Κίνα στις αρχές του 2020, λόγω της πανδημίας του κορονοϊού.
Τον Σεπτέμβριο του 2020, επέστρεψε στην Κίνα, αυτή τη φορά για λογαριασμό των Ζετζιάνγκ Λάιονς.
Εθνική Ελλάδας
Με τα χρώματα της Εθνικής Ελλάδος ο αθλητής συμμετείχε στους Μεσογειακούς Αγώνες του 2001 που διοργανώθηκαν στην Τύνιδα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ Κατηγορία:Έλληνες προπονητές καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΝΟΓ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Αμαρουσίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πανιωνίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Κολοσσού Ρόδου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α.Γ.Ε. Χαλκίδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ε.Κ. Καβάλας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ικάρου Καλλιθέας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ικάρου Νέας Σμύρνης Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης ΑΕΚ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων
BBC Pacific Quay
Το BBC Pacific Quay είναι η έδρα του BBC Σκωτία και εκεί έχει τα τηλεοπτικά και τα ραδιοφωνικά στούντιό του. Το κτήριο βρίσκεται στη Γλασκώβη. Εγκαινιάστηκε από τον τότε Πρωθυπουργό Γκόρντον Μπράουν τον Αύγουστο του 2007.
Τα στούντιο βρίσκονται δίπλα στο Επιστημονικό Κέντρο της Γλασκώβης και δίπλα από τα στούντιο του STV. Το νέο κτήριο έχει τα πιο καινούργια συστήματα για ψηφιακή μετάδοση και έχει το πρώτο τηλεοπτικό στούντιο του BBC, το οποίο είναι εξοπλισμένο με HD συστήματα.
Επιπλέον, το κτήριο περιέχει και 6 ραδιοφωνικά στούντιο, τα οποία χρησιμοποιούνται κυριώς από τους σταθμούς BBC Radio Scotland και BBC Radio nan Gàidheal.
Κτήριο
Το κτήριο κόστισε 72 εκατ. λίρες Αγγλίας και σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα David Chipperfield. Έχει τα μεγαλύτερα τηλεοπτικά στούντιο στην Σκωτία και έχει μία περιοχή 782 m2 με νέα αναδιπλόμενα καθίσματα χωρητικότητας 320 ατόμων για το ακροατήριο, αν το στούντιο μπορεί να χωρέσει το πολύ 338 άτομα.
Παραπομπές
Κατηγορία:British Broadcasting Corporation Κατηγορία:BBC Scotland Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Σκωτία
Έρσκιν Κάλντγουελ
Ο Έρσκιν Κάλντγουελ (Erskine Preston Caldwell, 17 Δεκεμβρίου 1903 - 11 Απριλίου 1987) ήταν Αμερικανός πεζογράφος και διηγηματογάφος με έντονη κοινωνική συνείδηση που αντανακλάται και στα έργα του. Γέννημα θρέμμα του Νότου των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής κατέγραψε στα βιβλία του τη ζωή των φτωχών κατοίκων και τις φυλετικές διακρίσεις κατά των μαύρων πολιτών της περιοχής.
Γεννήθηκε σε ένα χωριό της πολιτείας της Τζόρτζια. Ο πατέρας του ήταν πρεσβυτεριανός ιερέας και η μητέρα του δασκάλα. Ο πατέρας του λόγω των αναγκών του επαγγέλματός του, μετακινούνταν πολύ συχνά και έτσι ο νεαρός Έρσκιν είχε την ευκαιρία να γνωρίσει καλά τον Νότο. Δεκαεφτά χρονών εγκαταλείπει την οικογένειά του, και δουλεύοντας, ολοκληρώνει τις εγκύκλιες σπουδές του.
Φοιτητής ακόμα στο Πανεπιστήμιο της Βιρτζίνια εκδίδει το πρώτο του δοκίμιο, "The Georgia Cracker" (1926), στο οποίο ασχολείται με θέματα φυλετικών διακρίσεων, κοινωνικής ανισότητας και κοινωνικής ανευθυνότητας. . Εργάζεται ένα διάστημα σαν δημοσιογράφος σε εφημερίδα της Ατλάντα, αφήνοντας το Πανεπιστήμιο χωρίς να το τελειώσει, και εμφανίζεται στην λογοτεχνία με τις νουβέλες του, "Bastard" (1929), και "Poor Fool" (1930). Το "Bastard" θα απαγορευτεί από τις αρχές και όλα τα αντίτυπά του θα κατασχεθούν. Θα γίνει γνωστός με τα μυθιστορήματά του "Tobacco Road" (1932) και "God's Little Acre" (1933).
Το 1936 και το 1937 συνεργαζόμενος με τη φωτογράφο και μετέπειτα γυναίκα του  θα γυρίσει την πολιτεία της Τζώρτζια παίρνοντας συνεντεύξεις των ανθρώπων που εκείνη φωτογράφιζε. Έτσι γεννήθηκε το "You Have Seen Their Faces" (1937), ένας συνδυασμός φωτογραφίας και κειμένων που καθρεφτίζει τη ζωή των ανθρώπων εκείνης της περιόδου.
Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου κατάφερε να εκδώσει διαβατήριο για την τότε Σοβιετική Ένωση και ταξίδεψε μέχρι την Ουκρανία όπου κατέγραψε σαν πολεμικός ανταποκριτής τον πόλεμο σε εκείνο το μέτωπο. Εκείνη την περίοδο θα κάνει και άλλα ταξίδια στο Μεξικό, στην Κίνα, την Ισπανία.
Πέθανε το 1987 στην Αριζόνα, από καρκίνο στους πνεύμονες έχοντας αφήσει πίσω του πλούσιο έργο: 25 μυθιστορήματα, 150 διηγήματα, 2 παιδικά βιβλία και εκατοντάδες δημοσιογραφικά άρθρα, ταξιδιωτικές εντυπώσεις και ανταποκρίσεις.
Παραπομπές - Πηγές
Κατηγορία:Αμερικανοί μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Αμερικανοί διηγηματογράφοι Κατηγορία:Συγγραφείς παιδικής και νεανικής λογοτεχνίας Κατηγορία:Αμερικανοί δοκιμιογράφοι Κατηγορία:Αμερικανοί περιηγητές Κατηγορία:Αμερικανοί λαογράφοι
Ιερά Μητρόπολις Νέας Ιωνίας, Φιλαδελφείας, Ηρακλείου και Χαλκηδόνος
Η Ιερά Μητρόπολις Νέας Ιωνίας, Φιλαδελφείας, Ηρακλείου και Χαλκηδόνος είναι Μητρόπολη της Εκκλησίας της Ελλάδος. Η έδρα της Ιεράς Μητροπόλεως βρίσκεται στη Νέα Ιωνία Αττικής, ενώ περιλαμβάνει τις περιοχές του Δήμου Νέας Φιλαδέλφειας - Νέας Χαλκηδόνας, του Δήμου Νέας Ιωνίας και του Δήμου Ηρακλείου Αττικής. Πολιούχος της είναι ο Άγιος Γεώργιος ο Νεαπολίτης (εκ Νεαπόλεως Μικράς Ασίας).
Ιστορικά Στοιχεία
Οι περιοχές της Μητροπόλεως κατοικήθηκαν κυρίως από Έλληνες της Μικρασίας, μετά την Μικρασιατική Καταστροφή. Αρχικά, οι πρόσφυγες Έλληνες μετέφεραν στις περιοχές της Μητροπόλεως ανεκτίμητους θησαυρούς, όπως ιερά σεβάσματα, άγιες εικόνες και λείψανα Αγίων. Ανάμεσα σε αυτά η εικόνα του Ταξιάρχη Μιχαήλ από τη Νεάπολη της Καππαδοκίας και το λείψανο του Αγίου Γεωργίου του Νεαπολίτου από την ίδια μικρασιατική πόλη. Οι περισσότεροι ναοί αρχικά ήταν πρόχειροι και ξύλινοι και έπειτα, πλάι στα ταπεινά σπίτια, θεμελιώθηκαν μεγαλύτεροι.
Το 1923 εξελέγη Αρχιεπίσκοπος Αθηνών ο Χρυσόστομος Α' (Παπαδόπουλος), ο οποίος έως και τον θάνατό του το 1938 στάθηκε πνευματικά και υλικά στις προσφυγικές περιοχές, με το όνομά του να αναγράφεται σε πολλούς Ναούς της Μητροπόλεως, μεταξύ των ευεργετών ή στην πλάκα εγκαινίων.
Μέχρι και το 1974, οι περιφέρειες της Μητροπόλεως βρίσκονταν στα κανονικά όρια της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών. Η ίδρυση της Μητροπόλεως Νέας Ιωνίας και Φιλαδελφείας έγινε το 1974, όπως και άλλων νέων μητροπόλεων στους νομούς Αττικής και Θεσσαλονίκης. Η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος, αφού ίδρυσε την νέα πλέον Ιερά Μητρόπολη Νέας Ιωνίας και Φιλαδελφείας, εξέλεξε ως πρώτο επίσκοπο αυτής τον Μητροπολίτη Τιμόθεο (Ματθαιάκη), ο οποίος μέχρι τότε ήταν Μητροπολίτης Μαρωνείας και Κομοτηνής. Στα χρόνια της αρχιερατείας του, οργάνωσε τις πρώτες διοικητικές δομές, ίδρυσε ιδρύματα, θεμελίωσε και εγκαινίασε τους περισσότερους ναούς της Μητρόπολης. Απεβίωσε το 1992.
Δεύτερος Μητροπολίτης Νέας Ιωνίας και Φιλαδελφείας εξελέγη ο Κωνσταντίνος (Φαραντάτος), ο οποίος αρχικά υπηρέτησε ως εφημέριος στον ιερό ναό Αγίας Ευφημίας Χαλκηδόνος και ως Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως, συνεχίζοντας το έργο του προκατόχου του μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2014, οπότε και παραιτήθηκε για λόγους υγείας (και απεβίωσε στις 23 Ιανουαρίου 2020 ).
Στις 11 Οκτωβρίου 2014, η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος εξέλεξε ως νέο Μητροπολίτη τον Αρχιγραμματέα της Ιεράς Συνόδου, Βοηθό Επίσκοπο Διαυλείας Γαβριήλ. Η ενθρόνιση του νέου Μητροπολίτου Νέας Ιωνίας και Φιλαδελφείας Γαβριήλ έλαβε χώρα στον μητροπολιτικό ναό των Αγίων Αναργύρων Νέας Ιωνίας την 1η Νοεμβρίου 2014 με την συμμετοχή του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος Ιερωνύμου, ιεραρχών, του Πρωθυπουργού, υπουργών, βουλευτών, λοιπών Αρχών και λαού.
Στις 8 Νοεμβρίου 2019, μετά από πρόταση του Μητροπολίτου Νέας Ιωνίας και Φιλαδελφείας Γαβριήλ προς την Ιερά Σύνοδο, η Μητρόπολη Νέας Ιωνίας και Φιλαδελφείας μετονομάστηκε σε Ιερά Μητρόπολη Νέας Ιωνίας, Φιλαδελφείας, Ηρακλείου και Χαλκηδόνος.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Επίσημη ιστοσελίδα ΙΜ Νέας Ιωνίας, Φιλαδελφείας, Ηρακλείου και Χαλκηδόνος
Οργανισμός της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την κατάρτιση στον τομέα της επιβολής του νόμου
Η Ευρωπαϊκή Αστυνομική Ακαδημία (CEPOL), ή Οργανισμός της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την κατάρτιση στον τομέα της επιβολής του νόμου (αγγλικά: European Union Agency for Law Enforcement Training) είναι ένας οργανισμός της Ευρωπαϊκής Ένωσης που προορίζεται για την κατάρτιση αστυνομικών και άλλων αξιωματούχων σε θέματα επιβολής του νόμου, του ευρωπαϊκού και διεθνούς δικαίου. Το ίδρυμα ιδρύθηκε το 2000 και έχει την έδρα του στη Βουδαπέστη Ουγγαρίας. Από την 1η Ιουλίου 2016 λειτουργεί με νέα νομική σύμβαση.
Σκοπός του CEPOL είναι να συμβάλλει στην εκπαίδευση των ανώτερων στελεχών των αστυνομιών των κρατών μελών, βελτιστοποιώντας τη συνεργασία ανάμεσα στις διάφορες συνιστώσες του. Στηρίζει και αναπτύσσει μια ευρωπαϊκή προσέγγιση των κυριότερων προβλημάτων που αντιμετωπίζουν τα κράτη μέλη στους τομείς της καταπολέμησης του εγκλήματος, της πρόληψης της εγκληματικότητας και της διατήρησης της δημόσιας τάξης και ασφάλειας, ιδίως όσον αφορά τις διασυνοριακές διαστάσεις των προβλημάτων αυτών.
Οργάνωση
Ο CEPOL συμβάλλει σε μια ασφαλέστερη Ευρώπη, διευκολύνοντας τη συνεργασία και την ανταλλαγή γνώσεων μεταξύ των αστυνομικών αρχών στις χώρες της ΕΕ και σε ορισμένες τρίτες χώρες, σχετικά με θέματα που εμπίπτουν στις προτεραιότητες ασφάλειας της ΕΕ, και ειδικότερα στο πεδίο της πολιτικής της ΕΕ για το σοβαρό και το οργανωμένο έγκλημα. Συνενώνει ένα δίκτυο ιδρυμάτων κατάρτισης αξιωματούχων επιβολής του νόμου σε κάθε χώρα της ΕΕ και βοηθά τα ιδρύματα αυτά να παρέχουν κατάρτιση υψηλού επιπέδου σχετικά με τις προτεραιότητες στον τομέα της ασφάλειας, τη συνεργασία για την επιβολή του νόμου και την ανταλλαγή πληροφοριών. Ο οργανισμός συνεργάζεται επίσης με άλλους οργανισμούς της ΕΕ και διεθνείς οργανισμούς, καθώς και με τρίτες χώρες με σκοπό να διασφαλίσει μια συλλογική απόκριση στις πλέον σοβαρές απειλές για την ασφάλεια.
Στα καθήκοντα του οργανισμού περιλαμβάνονται η διοργάνωση σεμιναρίων επιμόρφωσης, η συμμετοχή στην εκπόνηση εναρμονισμένων προγραμμάτων για την εκπαίδευση των στελεχών της αστυνομίας και η διάδοση των βέλτιστων πρακτικών και των αποτελεσμάτων της έρευνας.
Αναφορές
Κατηγορία:Οργανισμοί στην Ευρώπη Κατηγορία:Κυβερνητικά όργανα
Θυσία
Η θυσία είναι η κυριότερη μορφή της λεγομένης δημοσίας λατρείας κυρίως στις παγανιστικές θρησκείες, όπως τουλάχιστον καταμαρτυρούν αμέτρητες έγκυρες ιστορικές πηγές.
Στους Εθνικούς θεωρείται αδιανόητη μία λατρεία χωρίς θυσιαστική πράξη, έχει δε αυτή πολλές μορφές και σε όλον τον προχριστιανικό κόσμο αποτελούσε για όλα τα έθνη ένα δώρο προς τους Θεούς, προσφερόμενο ευλαβικά μέσα από ένα συγκροτημένο τελετουργικό, με το οποίο επιδιωκόταν από τους ευσεβείς η εύνοια των Θεών κατά την πανάρχαια αρχή «ένα δώρο πάντα για ένα δώρο».
Μία θυσία μπορεί να έχει την μορφή:
Την επίσημη θεολογία της θυσίας περιγράφει πολύ ωραία ο Σαλλούστιος στο «Περί των Θεών Και του Κόσμου» (XVI, αδ) με τα εξής λόγια:
Βλέπε επίσης
Κατηγορία:Θρησκευτικές πρακτικές
Εθνικός ύμνος του Νεπάλ
Το "Ράστριγια Γκαν" (στα νεπαλέζικα "Ο Εθνικός Ύμνος", γνωστός επίσης με την ονομασία Σαγιόν Θούνγκα Φούλκα -μετάφραση: Είμαστε εκατοντάδες λουλούδια- από τις τρεις πρώτες λέξεις) είναι ο επίσημος σημερινός εθνικός ύμνος του Νεπάλ. Καθιερώθηκε επίσημα στις 20 Απριλίου 2007. Στιχουργός είναι ο ποιητής Μπιακούλ Μάιλα και το ποίημα του επιλέχθηκε στις 30 Νοεμβρίου 2006. Νωρίτερα στις 19 Μαΐου 2006 η Βουλή των Αντιπροσώπων αποφάσισε να ανασταλεί η ισχύς του παλαιού εθνικού ύμνου.
Προηγούμενος εθνικός ύμνος που είχε καθιερωθεί το 1952 ήταν "Το κλέος του στέμματος κάνει ισχυρό τον Ηγεμόνα".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Νεπαλ Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα του Νεπάλ
Σιου Φολς (Νότια Ντακότα)
Το Σιού Φολς (αγγλικά: Sioux Falls) είναι η μεγαλύτερη πόλη της πολιτείας της Νότιας Ντακότας. Είναι, επίσης, το διοικητικό κέντρο της κομητείας Μινεχάχα, ενώ καταλαμβάνει και τμήμα της κομητείας Λίνκολν. Είναι 47η πιο γρήγορα αναπτυσσόμενη πόλη των ΗΠΑ και η πιο γρήγορα αναπτυσσόμενη πόλη της Νότιας Ντακότας, με συνολική αύξηση 22% από το 2000.
Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, η πόλη έχει πληθυσμό 153.888 κατοίκων, ενώ η μητροπολιτική περιοχή έχει πληθυσμό 237.251 κατοίκων που αντιστοιχεί στο 28% του πληθυσμού της Νότιας Ντακότας. Η πόλη βρίσκεται στις όχθες του ποταμού Μεγάλου Σιού και στην περιοχή των Μεγάλων Πεδιάδων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Νότιας Ντακότα
Γουβιά Κέρκυρας
Τα Γουβιά είναι χωριό με 952 κατοίκους το 2001, σε υψόμετρο 5 μ.,  και πρώην κοινότητα της Κέρκυρας. Υπάγεται σήμερα στο Δήμο Κερκυραίων. Εκτείνεται από τα όρια τής πρώην κοινότητας Κοντόκαλι ως τήν περιοχή Τζάβρου. Περιλαμβάνει την ομώνυμη παραλία και τον κόλπο των Γουβιών. Εκεί βρίσκεται και μαρίνα, που χρησιμεύει για τον ελλιμενισμό τουριστικών σκαφών και άλλων πλοίων. Από τη μαρίνα πραγματοποιούνται επίσης δρομολόγια με υδροπλάνα της υδροαεροπορικής εταιρείας μεταξύ Κέρκυρας-Αγίων Σαράντα-Αυλώνος-Παξών-Ιωαννίνων-Πατρών-Κεφαλληνίας-Λευκάδας. Στον οικισμό μπορεί κανείς να βρει ενοικιαζόμενα δωμάτια, καταλύματα, εστιατόρια και κέντρα διασκέδασης. Η παραλία των Γουβιών συγκαταλέγεται στις διασημότερες παραλίες της Κέρκυρας.
Ιστορικά στοιχεία
Το όνομα του χωριού, σύμφωνα με τους γεροντότερους, οφείλεται στους γοβιούς ή γουβιούς, όπως λέγονται τα ψάρια κοκοβιοί. Παλαιότερα η περιοχή αποτελούσε ψαροχώρι και έβριθε αυτού του είδους αλιεύματος. Εκεί βρίσκονται και τα ερείπια ενετικού ναύσταθμου. Τα τελευταία χρόνια η περιοχή αναβαθμίστηκε και αναπτύχθηκε τουριστικά, όπως και το Κοντόκαλι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Κέρκυρας Κατηγορία:Δήμος Κέρκυρας Κατηγορία:Δήμος Κεντρικής Κέρκυρας και Διαποντίων Νήσων
Κατευθυνόμενη Δημοκρατία
Στην κατευθυνόμενη δημοκρατία, η συνεχής χρήση τεχνικών προπαγάνδας από το κράτος αποτρέπει το εκλογικό σώμα να έχει σημαντική επίδραση στην πολιτική. Η έννοια της «καθοδηγούμενης δημοκρατίας» αναπτύχθηκε τον 20ο αιώνα από τον Γουόλτερ Λίπμαν στο έργο του Public Opinion (1922) και από τον Έντουαρντ Μπαρναίς στο έργο του Crystallizing Public Opinion (1923).
Παραπομπές
Κατηγορία:Δημοκρατία
Νέο Αγιονέρι Κιλκίς
Το Νέο Αγιονέρι (Μισθιώτικα Καππαδοκικά: Βάρλαντζα), επίσημα Νέον Αγιονέριον, είναι πεδινό χωριό του Κιλκίς σε υψόμετρο 120 μέτρων.
Γεωγραφία - Ιστορία
Το Νέο Αγιονέρι βρίσκεται στα όρια του νομού με το νομό Θεσσαλονίκης, ανατολικά του Αξιού ποταμού και νοτιοδυτικά της λίμνης Πικρολίμνης. Απέχει 35,5 χλμ. ΝΔ. της πόλης του Κιλκίς και 35 χλμ. ΒΔ. της Θεσσαλονίκης. Οι κάτοικοί του είναι στην πλειοψηφία τους απόγονοι Ελλήνων προσφύγων από την Καππαδοκία (από περιοχές όπως το Μιστί και το Χαλβάντερε ) που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή μετά την ανταλλαγή πληθυσμών Ελλάδας - Τουρκίας και ασχολούνται με την κτηνοτροφία και γεωργία (κυρίως καρπούζια ).
Στα ανατολικά του χωριού και προς το χείμαρρο Πεντόρεμα βρίσκεται διαμορφωμένος χώρος αναψυχής με χώρους πολλαπλών δραστηριοτήτων, μέσα σε δασύλλιο από λεύκες και άλλα καλλωπιστικά φυτά, συνολικής έκτασης 100 στρεμμάτων. Στον ίδιο χώρο υπάρχει το Λαογραφικό Μουσείο και το παρεκκλήσι της Παναγίας. Στο χωριό λειτουργούν Λύκειο, Γυμνάσιο, Δημοτικά και Νηπιαγωγεία και δραστηριοποιείται ο Πολιτιστικός Σύλλογος "Μιστί".
Διοικητικά
Ως οικισμός αναφέρεται το 1928 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Αγιονερίου και το 1947 να ορίζεται έδρα της κοινότητας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Νέου Αγιονερίου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Πικρολίμνης του δήμου Κιλκίς και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 1.176 κατοίκους.
Σωτήρης Νικολαΐδης
Ο Σωτήρης Νικολαΐδης, γεννημένος στις 25 Μαΐου 1974, είναι Έλληνας πρώην καλαθοσφαιριστής και νυν προπονητής καλαθοσφαίρισης.
Καριέρα
Αγωνίστηκε στον ΠΑΟΚ από το 1995 έως το 2000. Ήταν φιναλίστ του Κυπέλλου Σαπόρτα το 1996 και κυπελλούχος Ελλάδας το 1999 με τον ΠΑΟΚ.
Το 2000 αποκτήθηκε από το Μαρούσι και κατέκτησε το Κύπελλο Σαπόρτα το 2001. Τη σεζόν 2001-2002 έφτασε με το Μαρούσι στα ημιτελικά του κυπέλλου Κόρατς, ενώ στην Ελλάδα αγωνίστηκε στον τελικό του Κυπέλλου.
Τη σεζόν 2002-2003 αγωνίστηκε στο Ηρακλή.
Τις σεζόν 2003-2005 αγωνίστηκε στην ΑΕΚ.
Τη σεζόν 2005-2006 επέστρεψε στο Μαρούσι και ήταν φιναλίστ του Κυπέλλου Ελλάδας.
Τη σεζόν 2007-2008 αγωνίστηκε στο Ρεθυμνο BC.
Εθνική Ελλάδος
Αγωνιζόμενος με την Εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης Παίδων Ελλάδας κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ παίδων 1991. Έχει αγωνιστεί μία φορά με την Εθνική Ελλάδος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες προπονητές καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ16 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Αμαρουσίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ιταλικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ηρακλή Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ρεθύμνου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ηλυσιακού Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ
Οι Πιγκουίνοι της Μαδαγασκάρης (ταινία)
Οι Πιγκουίνοι της Μαδαγασκάρης (πρωτότυπος αγγλικός τίτλος: Penguins of Madagascar) είναι Αμερικανική κωμική κατασκοπική ταινία κινουμένων σχεδίων του 2014 σε παραγωγή από τις DreamWorks Animation και PDI/DreamWorks και διανομή από την 20th Century Fox. Σε σκηνοθεσία από τους Έρικ Νταρνέλ και Σάιμον Τζ. Σμιθ από σενάριο των Μίχαελ Κόλτον, Τζον Αμπούντ, και Μπράντον Σόιερ, είναι spin-off του franchise Μαδαγασκάρη. Παρά τον τίτλο της, η ταινία δεν έχει σχέση με την ομώνυμη τηλεοπτική σειρά του Nickelodeon. Πρωταγωνιστούν οι φωνές των Τομ ΜακΓκαρθ, Κρις Μίλερ, Κρίστοφερ Νάιτς, Κόνραντ Βέρνον, Μπένεντικτ Κάμπερμπατς, Κεν Τζέονγκ, Αννέτ Μαχέντρου, Πίτερ Στορμάρε, και Τζον Μάλκοβιτς.
Η ανάπτυξη μιας απευθείας-σε-βίντεο spin-off ταινίας περιλαμβάνοντας τους πιγκουίνους ξεκίνησε μετά την κυκλοφορία του Μαδαγασκάρη το 2005, αλλά τον Μάρτιο του 2011 ανακοινώθηκε πως θα κυκλοφορήσει στους κινηματογράφους. Οι Κάμπερμπατς και Μάλκοβιτς υπέγραψαν συμβόλαιο τον Αύγουστο του 2013.
Οι Πιγκουίνοι της Μαδαγασκάρης κυκλοφόρησε κινηματογραφικά στην Κίνα στις 14 Νοεμβρίου του 2014, και στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής στις 26 Νοεμβρίου του 2014. Έλαβε γενικά θετικά σχόλια από τους κριτικούς, και εισέπραξε $373 εκατομμύρια παγκοσμίως απέναντι σε έναν προϋπολογισμό $132 εκατομμυρίων, κάνοντάς το εισπρακτική αποτυχία, με την DreamWorks να χάνει $57.1 εκατομμύρια. Είναι η τελευταία ταινία της DreamWorks Animation σε παραγωγή από την PDI πριν κλείσει στις 22 Ιανουαρίου του 2015 και την αντικαταστήσει η DWA Glendale.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2014 Κατηγορία:Μαδαγασκάρη (franchise) ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές 3D ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων υπολογιστή Κατηγορία:Αμερικανικές κωμικές ταινίες δράσης Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων της 20th Century Fox Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής 20th Century Fox Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων της DreamWorks Animation Κατηγορία:3D ταινίες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Ταινίες spin-offs Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Έρικ Νταρνέλ Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Λορν Μπάλφε Κατηγορία:Ταινίες IMAX Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων του 2014
Αουίς της Νορμανδίας
Η Αουίς της Νορμανδίας (πέθανε στις 21 Φεβρουαρίου 1034) ήταν κόμισσα του Ρεν, δούκισσα της Βρετάνης και αντιβασίλισσα για λογαριασμό του γιου της Άλαν Γ΄ της Βρετάνης (1008 - 1026. Η Αουίς ήταν κόρη του Ριχάρδου Α΄ της Νορμανδίας και της Γκούνορ της Νορμανδίας, οι αδελφοί της ήταν ο Ριχάρδος Β΄ της Νορμανδίας και ο Ροβέρτος Β΄ της Ρουέν.
Οικογένεια
Με τον σύζυγό της Γοδεφρείδο Α΄ δούκα της Βρετάνης απέκτησε:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Νορμανδίας Κατηγορία:Δούκισσες της Βρετάνης
Ενοποίηση της Κορέας
Ως Ενοποίηση της Κορέας (κορεατικά: 남북통일; Χάντσα: 統一, RR: Tong(-)i, MR: T'ongil) αναφέρεται η προοπτική κατά την οποία η Νότια Κορέα και η Βόρεια Κορέα θα ενοποιηθούν ως Κορέα και θα γίνουν ένα μοναδικό και κυρίαρχο κράτος. Η όλη διαδικασία και προοπτική ξεκίνησε μόλις το 2000, στη 15η Κοινή Δήλωση των δύο προαναφερθέντων χωρών και επιβεβαιώθηκε εκ νέου, 18 χρόνια αργότερα, στην περίφημη Συντάντηση του Παμνουτζόν στις 27 Απριλίου. Και, επίσης, συμπληρωματικά έπαιξε τον ρόλο της και η Σύνοδος Κορυφής στη Σιγκαπούρη, μεταξύ του Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών Ντόναλντ Τραμπ και του Ανώτατου Ηγέτη της Βόρειας Κορέας, Κιμ Τζονγκ-ουν. Στη συνάντηση του Απριλίου, οι δύο χώρες συζήτησαν και συμφώνησαν σε μία ειρηνική συνύπαρξη και εν δυνάμει ενοποίηση της Κορέας.
Πριν ξεκινήσει ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος, και η Κορέα υπήρξε υπό την ιαπωνική κυριαρχία ήταν όλη ένα κράτος, ενώ πιο πριν η περιοχή υπήρξε κράτος με άλλες ονομασίες βάσει των δυναστείων της Κορίο και Τζοσόν και, τέλος την Κορεατική Αυτοκρατορία. Μετά την έναρξη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου και στις αρχές του Ψυχρού Πολέμου, η περιοχή διχοτομήθηκε στην 38η παράλληλη (σημερινή Αποστρατιωτικοποιημένη Ζώνη Κορέας), μεταξύ της Βόρειας Κορέας, όπου ουσιαστικά διοικούνταν από τη Σοβιετική Ένωση και της Νότιας Κορέας, όπου οι Ηνωμένες Πολιτείες, ασκούσαν τεράστια επιρροή.
Το 1950, η Βόρεια Κορέα, εισέβαλε στη Νότια, σηματοδοτώντας την έναρξη του Πολέμου της Κορέας, ο οποίος τελείωσε με χωρίς έκβαση το 1953. Έκτοτε, η ενοποίηση έγινε εξαιρετικά δύσκολη, καθώς οι δυο τους απομακρύονται η μία από τη θέση της άλλης σταθερά. Όμως, από τα τέλη της δεκαετίας του 2010, οι σχέσεις των δύο χωρών έχουν βελτιωθεί, αρχής γενομένης, με τη συμμετοχή της Βόρειας Κορέας στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2018, που διεξήχθησαν στη Νότια Κορέα. Το 2019, ο πρόεδρος της Νότιας, Μουν Τζε-ιν, πρότεινε ότι έως και το 2045 οι δύο χώρες θα ενοποιηθούν και θα γίνουν μία Κορέα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτική της Βόρειας Κορέας Κατηγορία:Πολιτική της Νότιας Κορέας Κατηγορία:Εθνικές ενοποιήσεις Κατηγορία:Επακόλουθα Πολέμου της Κορέας Κατηγορία:Αλυτρωτισμός Κατηγορία:Κυβέρνηση της Βόρειας Κορέας Κατηγορία:Κυβέρνηση της Νότιας Κορέας Κατηγορία:Κορέα Κατηγορία:Στρατιωτική ιστορία της Κορέας
Φάτνες της Κρακοβίας
μικρογραφία|Μια Φάτνη της Κρακοβίας. Οι φάτνες της Κρακοβίας (πολων. szopka krakowska) είναι παραδοσιακά χειροτεχνήματα των Χριστουγέννων από την Κρακοβία της Πολωνίας, που συνιστούν μία παράδοση δύο αιώνων. Το ασυνήθιστο ιδιάζον χαρακτηριστικό γνώρισμα των szopka (σόπκα) είναι η απεικόνιση ιστορικών κτηρίων της Κρακοβίας ως υποβάθρου για τη σκηνή της Γεννήσεως του Χριστού. Το 2018, οι φάτνες της Κρακοβίας προστέθηκαν σε κατάλογο της «Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ανθρωπότητας» της UNESCO.
Ιστορικό
Οι τριδιάστατες αναπαραστάσεις της σκηνής της Γεννήσεως του Χριστού χρονολογούνται από την εποχή του Αγίου Φραγκίσκου της Ασίζης (13ος αιώνας) και από τότε εξαπλώθηκαν ευρύτατα στην Πολωνία. Στον Ύστερο Μεσαίωνα αναπτύχθηκε επίσης στην Πολωνία ένα συγκεκριμένο είδος χριστουγεννιάτικου δρώμενου, που αναφέρονται ως Jasełka (Γιασέουκα).
Μερικοί από τους συμμετέχοντες στο δρώμενο αυτό έδειχναν τις φάτνες που είχαν κατασκευάσει μαζί με μαριονέτες σε μια μορφή θεάτρου του δρόμου. Σε κάποιες περιπτώσεις, οι κινούμενες μαριονέτες αντικαθίσταντο με ακίνητες ξύλινες μορφές-αγαλματίδια. Κάποτε πάλι προσέθεταν μαριονέτες ή αγαλματίδια άλλης θεματικής, προκειμένου να απεικονίσουν στοιχεία του πολωνικού πολιτισμού, από ιστορικές μορφές όπως τους «φτερωτούς ουσάρους» και τον Ταντέους Κοστσιούσκο, μέχρι τον θρυλικό μάγο Παν Τφαρντόφσκι και τον Δράκο του Βάβελ, αλλά και σύγχρονούς τους πολιτικούς και καλλιτέχνες. Τον 18ο αιώνα, η εξάπλωση τέτοιου μη θρησκευτικού περιεχομένου οδήγησε σε μια απαγόρευση των πιο επιδεικτικών σκηνών της Γεννήσεως σε ορισμένους πολωνικούς ναούς. Μετά την απαγόρευση, οι παραστάσεις εξελίχθηκαν σε μια πραγματική έκφραση λαϊκής τέχνης.
Η παράδοση των σόπκα στη σημερινή τους μορφή ωστόσο δεν εμφανίσθηκε πριν τον 19ο αιώνα, όταν τεχνίτες της Κρακοβίας (κτίστες, ξυλουργοί και άλλοι) άρχισαν να τις κατασκευάζουν ως εποχική διακόσμηση, προκειμένου να κερδίσουν λίγα περισσότερα χρήματα εν όψει του χειμώνα. Το συνήθειο άρχισε να γίνεται αγαπητό στον κόσμο και εξελίχθηκε σε έθιμο, με πολλούς να είναι πρόθυμοι να πληρώσουν κάτι ακόμα και για να δουν απλώς συλλογές από σόπκα – οι οποίες συχνά μεταφέρονταν από πόρτα σε πόρτα από ομάδες που έλεγαν τα κάλαντα – ή πολύ περισσότερο για να αποκτήσουν τέτοιες περίτεχνες «φάτνες». Ανάμεσα στους αξιοσημείωτους πρώτους «προστάτες» του εθίμου συγκαταλεγόταν η πλούσια οικογένεια των Ποτότσκι.