cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σατανικοί Στίχοι
Υπόθεση
Και οι δύο επιστρέφουν στην Ινδία. Ο Φαρίστα πετάει την Άλι από ψηλά σε ένα άλλο ξέσπασμα ζήλιας και στη συνέχεια αυτοκτονεί. Ο Τσάμτσα, ο οποίος έχει βρει όχι μόνο συγχώρεση από τον Φαρίστα, αλλά και συμφιλίωση με τον εν διαστάσει πατέρα του και τη δική του ινδική ταυτότητα, αποφασίζει να παραμείνει στην Ινδία.
Ονειρικές ενότητες
Σε αυτή την ιστορία είναι ενσωματωμένη μια σειρά από αφηγήσεις ημιμαγικού οράματος ονείρου, που αποδίδονται στο μυαλό του Farishta.
Μία από τις ενότητες είναι μια μυθιστορηματική αφήγηση της ζωής του Μωάμεθ (που ονομάζεται «Μαχούντ» ή «ο αγγελιοφόρος» στο μυθιστόρημα) στη Τζαχίλια. Στο επίκεντρό του είναι το επεισόδιο των λεγόμενων σατανικών στίχων, στα οποία ο προφήτης διακηρύσσει πρώτα μια αποκάλυψη υιοθετώντας τρεις από τις παλιές πολυθεϊστικές θεότητες, αλλά αργότερα το αποκηρύσσει ως σφάλμα που προκλήθηκε από τον Διάβολο. Υπάρχουν επίσης δύο αντίπαλοι του «Αγγελιοφόρου»: ένας ειδωλολάτρης ιερέας, ο Χιντ, και ένας σκεπτικιστής και σατιρικός ποιητής, ο Μπάαλ. Όταν ο προφήτης επιστρέφει στη Μέκκα θριαμβευτικά, ο Μπάαλ κρύβεται στο υπόγειο ενός οίκος ανοχής, όπου οι πόρνες παίρνουν την ταυτότητα των συζύγων του προφήτη. Επίσης, ένας από τους συντρόφους του προφήτη ισχυρίζεται ότι αυτός, αμφιβάλλοντας για την αυθεντικότητα του «Αγγελιοφόρου», έχει αλλάξει διακριτικά τμήματα του Κορανίου όπως του υπαγορεύτηκαν.
Η δεύτερη ενότητα αφηγείται την ιστορία της Αϊσάς, μιας Ινδής αγρότισσας που ισχυρίζεται ότι λαμβάνει αποκαλύψεις από τον Αρχάγγελο Ζιμπρίλ. Δελεάζει όλη την κοινότητα του χωριού της να ξεκινήσουν ένα πεζό προσκύνημα στη Μέκκα, υποστηρίζοντας ότι θα μπορέσουν να διασχίσουν την Αραβική Θάλασσα με τα πόδια. Το προσκύνημα τελειώνει σε μια καταστροφική κορύφωση καθώς όλοι οι πιστοί μπαίνουν στο νερό και εξαφανίζονται, εν μέσω ανησυχητικά αντικρουόμενων μαρτυριών παρατηρητών για το αν μόλις πνίγηκαν ή κατάφεραν να περάσουν από θαύμα τη θάλασσα.
Μια τρίτη ονειρική ενότητα παρουσιάζει τη φιγούρα ενός φανατικού ομογενούς θρησκευτικού ηγέτη, του «Ιμάμη», σε ένα σκηνικό του τέλους του 20ού αιώνα.
Λογοτεχνική κριτική και ανάλυση
Ο Muhammd Mashuq ibn Ally έγραψε ότι «Οι Σατανικοί Στίχοι έχουν να κάνουν με την ταυτότητα, την αποξένωση, την ριζοσπαστικότητα, τη βαρβαρότητα, τον συμβιβασμό και τη συμμόρφωση. Αυτές οι έννοιες αντιμετωπίζουν όλους τους μετανάστες, απογοητευμένους και από τους δύο πολιτισμούς: αυτόν στον οποίο βρίσκονται και αυτόν στον οποίο εντάσσονται. Ωστόσο, γνωρίζοντας τους δεν μπορούν να ζήσουν μια ζωή ανωνυμίας, μεσολαβούν μεταξύ τους. Οι Σατανικοί Στίχοι είναι μια αντανάκλαση των διλημμάτων του συγγραφέα». Το έργο είναι μια «αν και σουρεαλιστική, καταγραφή της συνεχιζόμενης κρίσης ταυτότητας του ίδιου του συγγραφέα». Ο Άλι είπε ότι το βιβλίο αποκαλύπτει τον συγγραφέα τελικά ως «θύμα της βρετανικής αποικιοκρατίας του δέκατου ένατου αιώνα». Ο ίδιος ο Ρούσντι μίλησε επιβεβαιώνοντας αυτή την ερμηνεία του βιβλίου του, λέγοντας ότι δεν αφορούσε το Ισλάμ, «αλλά τη μετανάστευση, τη μεταμόρφωση, τους διχασμένους εαυτούς, την αγάπη, τον θάνατο, το Λονδίνο και τη Βομβάη». Έχει επίσης πει "Είναι ένα μυθιστόρημα που έτυχε να περιέχει μια αποδοκιμασία του δυτικού υλισμού. Ο τόνος είναι κωμικός."
Μετά την ανάπτυξη της διαμάχης για τους Σατανικούς Στίχους, ορισμένοι μελετητές που γνωρίζουν το βιβλίο και το σύνολο του έργου του Ρούσντι, όπως ο Μ.Ντ Φλέτσερ, θεώρησαν την αντίδραση ως ειρωνική. Ο Φλέτσερ έγραψε: «Είναι ίσως μια σχετική ειρωνεία ότι μερικές από τις κύριες εκφράσεις εχθρότητας προς τον Ρούσντι προήλθαν από εκείνους για τους οποίους και (κατά κάποιο τρόπο) έγραψε».
Ο Φλέτσερ ανέφερε για τις διαδηλώσεις στη Βρετανία:
Οι Σατανικοί Στίχοι συνέχισαν να επιδεικνύουν την τάση του Ρούσντι να οργανώνει το έργο του με όρους παράλληλων ιστοριών. Μέσα στο βιβλίο «υπάρχουν σημαντικές παράλληλες ιστορίες, εναλλασσόμενες σεκάνς ονείρου και πραγματικότητας, που συνδέονται με τα επαναλαμβανόμενα ονόματα των χαρακτήρων του καθενός· αυτό παρέχει διακείμενα μέσα σε κάθε μυθιστόρημα που σχολιάζουν τις άλλες ιστορίες». Οι Σατανικοί Στίχοι παρουσιάζουν επίσης την κοινή πρακτική του Ρούσντι να χρησιμοποιεί υπαινιγμούς για να επικαλεστεί υπονοητικούς συνδέσμους. Μέσα στο βιβλίο αναφέρθηκε στα πάντα, από τη μυθολογία έως τις «μονογραμμές που επικαλούνται τον πρόσφατο λαϊκό πολιτισμό».
Αμφισβήτηση
Το μυθιστόρημα προκάλεσε μεγάλη διαμάχη στη μουσουλμανική κοινότητα καθώς ορισμένοι μουσουλμάνοι πίστευαν ότι περιείχε βλάσφημες αναφορές και κατηγόρησαν τον Ρούσντι για κατάχρηση της ελευθερίας του λόγου. Το Πακιστάν απαγόρευσε το βιβλίο τον Νοέμβριο του 1988. Στις 12 Φεβρουαρίου 1989, μια διαμαρτυρία 10.000 ατόμων εναντίον του Ρούσντι και του βιβλίου έλαβε χώρα στο Ισλαμαμπάντ του Πακιστάν. Έξι διαδηλωτές σκοτώθηκαν σε επίθεση στο Αμερικανικό Πολιτιστικό Κέντρο και ένα γραφείο της American Express λεηλατήθηκε. Καθώς η διαμάχη εξαπλώθηκε, η εισαγωγή του βιβλίου απαγορεύτηκε στην Ινδία και το βιβλίο κάηκε σε διαδηλώσεις στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Φετφά
Στα μέσα Φεβρουαρίου 1989, μετά από μια βίαιη εξέγερση κατά του βιβλίου στο Πακιστάν, ο Αγιατολάχ Ρουχολάχ Χομεϊνί, τότε Ανώτατος Ηγέτης του Ιράν, εξέδωσε φετφά ζητώντας τον θάνατο του Ρούσντι και των εκδοτών του και κάλεσε τους Μουσουλμάνους να υποδείξουν σε αυτούς που μπορούν να τον σκοτώσουν αν δεν μπορούν να το κάνουν οι ίδιοι. Αν και η βρετανική συντηρητική κυβέρνηση υπό τη Μάργκαρετ Θάτσερ παρείχε στον Ρούσντι 24ωρη αστυνομική προστασία, πολλοί πολιτικοί και στις δύο πλευρές ήταν εχθρικοί προς τον συγγραφέα. Ο Βρετανός Εργατικός βουλευτής Κιθ Βαζ ηγήθηκε μιας πορείας στο Λέστερ λίγο μετά την εκλογή του το 1989 ζητώντας την απαγόρευση του βιβλίου, ενώ ο συντηρητικός πολιτικός Νόρμαν Τέμπιτ, πρώην πρόεδρος του κόμματος, αποκάλεσε τον Ρούσντι έναν «εξαιρετικό κακό» του οποίου «η δημόσια ζωή ήταν καταγραφή απεχθών πράξεων προδοσίας της ανατροφής του».
Ο δημοσιογράφος Κρίστοφερ Χίτσενς υπερασπίστηκε σθεναρά τον Ρούσντι και προέτρεψε τους κριτικούς να καταδικάσουν τη βία της φετφά αντί να κατηγορούν το μυθιστόρημα ή τον συγγραφέα. Ο Χίτσενς θεώρησε ότι η φετφά ήταν ο πρώτος στόχος σε έναν πολιτιστικό πόλεμο κατά της ελευθερίας.
Παρά τη συμφιλιωτική δήλωση του Ιράν το 1998 και τη δήλωση του Ρούσντι ότι θα πάψει να κρύβεται, το ιρανικό κρατικό πρακτορείο ειδήσεων ανέφερε το 2006 ότι η φετφά θα παρέμενε μόνιμα σε ισχύ, καθώς η φετφά μπορεί να ακυρωθεί μόνο από το άτομο που την εξέδωσε για πρώτη φορά και ο Χομεϊνί είχε πεθάνει.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βρετανικά μυθιστορήματα
Γερήνεια
Η Γερήνεια ήταν πόλη που υποτίθεται ότι υπήρχε στην Ιλιάδα του Ομήρου.
Ιλιάδα
Στην Ιλιάδα, ο Νέστωρ, βασιλιάς της Πύλου είχε το προσωνύμιο Γερήνιος, το οποίο υποτίθεται αναφέρεται στην ελληνική πόλη. Πιστεύεται ότι η πόλη αυτή ήταν μια αρχαία πόλη στη Μεσσηνία στην Πελοπόννησο, δίπλα από την Πύλο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τοποθεσίες της Ιλιάδας
Ολτσενένγκο
Το Ολτσενένγκο (ιταλικά: Olcenengo) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βερτσέλλι, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βερτσέλλι
Ιωάννης Ε΄ του Άνχαλτ-Τσερμπστ
Ο Ιωάννης Ε΄, γερμ. Johann V (4 Σεπτεμβρίου 1504 - 4 Φεβρουαρίου 1551) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν πρίγκιπας του Άνχαλτ-Ντεσάου (1516-44) και μετά του Άνχαλτ-Τσερμπστ (1544-51).
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ερνέστου Α΄ πρίγκιπα του Άνχαλτ-Ντεσάου και της Μαργαρίτας των Ποντέμπραντυ, κόρης του Ερρίκου Α΄ δούκα του Μύνστερμπερκ-Ελς.
Το 1551 απεβίωσε στο Τσερμπστ σε ηλικία 47 ετών και τον διαδέχθηκαν οι τρεις γιοί του Κάρολος Α΄, Ιωακείμ-Ερνέστος και Βερνάρδος Ζ΄.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1534 τη Μαργαρίτα των Χοεντσόλερν, κόρη του Ιωακείμ Α΄ Νέστορος εκλέκτρα του βρανδεμβούργου και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Ασκάνια
Μία Χάνσεν-Λεβ
H Μία Χάνσεν-Λεβ (Mia Hansen-Love, γεννήθηκε στις 5 Φεβρουαρίου 1981) είναι Γάλλίδα σκηνοθέτης, σεναριογράφος και πρώην ηθοποιός. Έχει κερδίσει πολλές διακρίσεις για τη δουλειά της. Η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία της, All Forgiven, κέρδισε το βραβείο Louis Delluc για την καλύτερη πρώτη ταινία το 2007 μαζί με την ταινία Water Lilies της Céline Sciamma. Η ταινία της Hansen-Løve, Father of My Children, κέρδισε το βραβείο ειδικής κριτικής επιτροπής στην ενότητα Un Certain Regard στο Φεστιβάλ των Καννών 2009. Το 2014, η Hansen-Løve απονεμήθηκε το αξίωμα του Chevalier στο Ordre des Arts et des Lettres. Το 2016, κέρδισε την Ασημένια Αρκούδα για την Καλύτερη Σκηνοθεσία για την ταινία « Things to Come» στο 66ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου, ενώ έγινε μέλος της Ακαδημίας Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών
Πρώτα χρόνια
Η Hansen-Løve γεννήθηκε στις 5 Φεβρουαρίου 1981 στο Παρίσι. Οι γονείς της, η Laurence και η Ole Hansen-Løve, είναι και οι δύο καθηγητές φιλοσοφίας που χώρισαν όταν η Hansen-Løve ήταν 20 χρονών. Στο πανεπιστήμιο, η Hansen-Løve σπούδασε γερμανικά και φοίτησε στην φιλοσοφίκή σχολή.
Καριέρα
Η πρώτη ταινία της Hansen-Løve, All Is Forgiven, προτάθηκε για το βραβείο César για την καλύτερη πρώτη ταινία μεγάλου μήκους το 2008 από τη Γαλλική Ακαδημία Κινηματογράφου.
Η δεύτερη ταινία της, ο Πατέρας των Παιδιών μου, έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ των Καννών το 2009 στην ενότητα Un Certain Regard και κέρδισε το Βραβείο Ειδικής Κριτικής Επιτροπής. Η ταινία εμπνεύστηκε από την αυτοκτονία του Humbert Balsan, ενός Γάλλου ηθοποιού και παραγωγού ταινιών που υπηρέτησε ως πρώιμος μέντορας για τον Hansen-Løve.
Το τρίτο της χαρακτηριστικό ήταν το ημι-αυτοβιογραφικό αντίο First Love. Η Hansen-Løve διάλεξε τη Lola Créton επειδή την είχε δει στο Bluebeard. Ο σύντροφός της, Olivier Assayas, που ήταν μαζί της κατά τη στιγμή της προβολής, επέλεξε στη συνέχεια την Créton σε μία από τις δικές του ταινίες. Η ταινία έκανε πρεμιέρα στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Λοκάρνο 2011, όπου έλαβε ειδική αναφορά από την κριτική επιτροπή. εναλλ.=|μικρογραφία|250x250εσ| Hansen-Løve το 2012 Τον Αύγουστο του 2012, η TIFF Cinemathique παρουσίασε μια αναδρομική έκθεση του έργου της Hansen-Løve με τίτλο "Πατέρες και κόρες: Οι ταινίες της Mia Hansen-Løve".
Τον Νοέμβριο του 2013, η Hansen-Løve άρχισε τα γυρίσματα για την ταινία Eden, ένα αυτοβιογραφικό δράμα για έναν νεαρό άνδρα που ανακαλύπτει την ανερχόμενη γαλλική οικιακή μουσική σκηνή στις αρχές της δεκαετίας του '90. Η ταινία ήταν εμπνευσμένη και συν-γραμμένη από τον αδερφό της Sven, ο οποίος ήταν μέρος της σκηνής της δεκαετίας του '90 ως DJ. Η Hansen-Løve πέρασε από πολλούς παραγωγούς προσπαθώντας να κάνει την ταινία, καθώς η απόκτηση των δικαιωμάτων για τη μουσική που ήθελε να χρησιμοποιήσει ήταν χρονοβόρα και δαπανηρή. Η ταινία έκανε πρεμιέρα στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Τορόντο του 2014.
Τον Σεπτέμβριο του 2018, η Hansen-Løve έκανε πρεμιέρα στο Μάγια στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Τορόντο του 2018 ως μέρος της ειδικής παρουσίασης.
Τον Μάιο του 2017, ανακοινώθηκε ότι η Hansen-Løve θα έκανε το ντεμπούτο της στην αγγλική γλώσσα με το Bergman Island. Η ταινία διαδραματίζεται στο σουηδικό νησί Fårö και απεικονίζει ένα αμερικανικό ζευγάρι σκηνοθέτων που κατέφυγε στο νησί που ενέπνευσε τον σκηνοθέτη Ingmar Bergman, όπου διάμεναν για το καλοκαίρι σε κάθε σενάριο συγγραφής για τις επερχόμενες ταινίες τους. Η ταινία είχε ως πρωταγωνιστές τους Gerwig, Mia Wasikowska, Anders Danielsen Lie και John Turturro, αλλά τον Αύγουστο του 2018 ανακοινώθηκε ότι η Vicky Krieps θα αντικαταστήσει τον Gerwig και ο Turturro δεν θα πρωταγωνιστεί πλέον στην ταινία. Η παραγωγή ξεκίνησε τον Αύγουστο του 2018.
Η Hansen-Løve είναι επίσης σεναριογράφος, έχοντας γράψει τα σενάρια για όλες τις ταινίες της. «Γράφω όλες τις ταινίες μόνος μου», είπε. "Προσπαθώ πραγματικά να κλείσω μια πόρτα και να μπω μέσα μου για να αναζητήσω τη δική μου αλήθεια. Θα ήταν ένας περιορισμός για να παραμείνω σε εκείνους τους σκηνοθέτες που θαυμάζω. Αυτό που θαυμάζω είναι ακριβώς η αίσθηση της ανεξαρτησίας τους, πώς δημιούργησαν τη δική τους γλώσσα και πώς βυθίστηκαν στον εαυτό τους για να φτιάξουν τις δικές τους ταινίες. "
Στυλ και θέματα
Οι ταινίες της Hansen-Løve περιστρέφονται κυρίως γύρω από οικογενειακές και ρομαντικές σχέσεις και τα αποτελέσματά τους. Η Έντεν, ο πατέρας των παιδιών μου , και τα πράγματα που έρχονται, βασίζονται σε σημαντικούς ανθρώπους ή γεγονότα στη ζωή της Hansen-Løve, αν και έχει πει ότι ενώ όλες οι ταινίες της είναι προσωπικές, δεν είναι αυτοβιογραφικές. Ο συγγραφέας του Time Out</i>, Dave Calhoun, περιγράφει τις ταινίες της Hansen-Løve ως "οικείες, ρεαλιστικές, χωρίς μελόδραμα. Έχουν μια ελαφριά αφή και αισθάνονται σοφές. " Ο αδελφός της Hansen-Løve, Sven, είπε ότι «υπερηφανεύεται για την αλήθεια και τον ρεαλισμό και την αυθεντικότητα». Αποφεύγοντας τα συγκλονιστικά ή δραματικά γεγονότα, η Hansen-Løve στηρίζει τις αφηγήσεις της σε λεπτές συναισθηματικές αλλαγές. οι κλιματικές στιγμές συμβαίνουν φυσικά, χωρίς προηγούμενη ένδειξη.
Τα κοινά θέματα στις ταινίες της Hansen-Løve είναι η προσωπική κρίση, η επιθυμία και ο υπαρξισμός. Οι ταινίες της τείνουν επίσης να αγγίζουν τις γενετικές επιπτώσεις της πολιτικής και κοινωνικής ιστορίας της Γαλλίας. Οι ταινίες της Hansen-Løve συγκρίθηκαν με τις ταινίες του Γάλλου αυτίρχου Eric Rohmer, του οποίου το έργο την επηρέασε.
Η Hansen-Løve είπε ότι όλα είναι συγχωρημένα, ο πατέρας των παιδιών μου και η αντίο First Love είναι μια χαλαρή τριλογία σχετικά με τους μετασχηματισμούς που εμπλέκονται στη μετάβαση στην ενηλικίωση. «Δεν είναι τυχαίο ότι οι κόρες είναι και είτε 15 ή16 ή 17 για την πλειοψηφία των ταινιών», είπε. «Δεν αφορά μόνο τη σχέση μεταξύ πατέρων και κορών, αλλά για τη συγκεκριμένη ηλικία όπου χωρίζεις από την οικογένειά σου και γίνεις ενήλικας»
Προσωπική ζωή
Η Hansen-Løve ήταν για χρόνια σε σχέση με τον σκηνοθέτη Olivier Assayas, ο οποίος την σκηνοθέτησε στις ταινίες Late August, Early September και Sentimental Destinies, από το 2002 έως το 2017. Αν και θεωρήθηκε ευρέως ότι ήταν παντρεμένοι, η Hansen-Løve αποκάλυψε έπειτα αφού χώρισαν ότι δεν υπήρξαν ποτέ παντρεμένοι. Έχουν μαζί μια κόρη, τη Βίκυ, που γεννήθηκε το 2009.
Η Hansen-Løve είναι η μικρότερη αδερφή του Sven Hansen-Løve, του επιτυχημένου DJ της δεκαετίας του '90 και έμπνευση για την συν-συγγραφή του Eden.
Ο ξάδερφος της, ο Igor Hansen-Løve, ήταν δημοσιογράφος της L'Express. Είχε παίξει ένα μικρό ρόλο στην ταινία του 2009, Father of My Children.
Κριτικές
Κατηγορία:Γάλλοι σεναριογράφοι Κατηγορία:Γάλλοι κριτικοί του κινηματογράφου Κατηγορία:Γαλλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Ολντένικο
Το Ολντένικο (ιταλικά: Oldenico) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βερτσέλλι, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βερτσέλλι
Δημοτικές εκλογές στην Αλβανία 2019
Οι Δημοτικές εκλογές στην Αλβανία διεξήχθησαν στην Αλβανία στις 30 Ιουνίου 2019. Οι ψηφοφόροι εξέλεξαν τους εκτελεστικούς και τους νομοθετικούς εκπροσώπους των κοινοτήτων τους, δηλαδή τους 61 δημάρχους και τους 1595 δημοτικούς συμβούλους. Η Κεντρική Επιτροπή είναι υπεύθυνη για την ομαλή διεξαγωγή των εκλογών. Πρόκειται για τις δεύτερες δημοτικές εκλογές που πραγματοποιήθηκαν στην Αλβανία μετά τις διοικητικές μεταρρυθμίσεις του 2014, σύμφωνα με τις οποίες καταργήθηκε η κοινότητα της Κουμούνας και ταυτόχρονα μείωθηκε ο συνολικός αριθμός των δήμων από 373 σε 61.
Στις προηγούμενες δημοτικές εκλογές είχε κερδίσει το Σοσιαλιστικό Κόμμα της Αλβανίας με μεγάλη πλειοψηφία σε όλες τις επαρχίες της χώρας. Στις 9 Ιουνίου 2019, οι εργασίες στους δήμους της χώρας αναστάλθηκαν προσωρινά.
Αυτές οι εκλογές πραγματοποιήθηκαν σε μια περίοδο μεγάλης πολιτικής έντασης στην Αλβανία, με την αντιπολίτευση να μποϊκοτάρει κατά τους τελευταίους μήνες το κοινοβούλιο της Αλβανίας και να μην συμμετέχει τελικά στις δημοτικές εκλογές.
Δημοσκοπήσεις
Οι εκλογές πραγματοποιήθηκαν στις 30 Ιουνίου 2019. Η αντιπολίτευση μποϊκόταρε τις δημοσκοπήσεις, αφήνοντας μόνο έναν υποψήφιο για το γραφείο του δημάρχου σε 34 δήμους, και κανέναν υποψήφιο στο σύνολο των δήμων. Όπως στις κομμουνιστικές εποχές, έτσι και τώρα μόνο ένας υποψήφιος θα ήταν διαθέσιμος, έγραψαν οι δημοσιογράφοι. Σε κάποιες κοινότητες, οι δήμαρχοι απέφυγαν να παραχωρήσουν δημόσια κτίρια για την διεξαγωγή των δημοσκοπήσεων.
Η αντιπολίτευση κάλεσε τους υποστηρικτές της να μην εμπλακούν στις βιαιότητες. Ωστόσο υπήρξαν εντάσεις με την αστυνομία. Σε κάποιες περιοχές, το υλικό των εκλογών κάηκε και σχολεία καταστράφηκαν. Οι δήμαρχοι της αντιπολίτευσης δήλωσαν ότι δεν θα παραιτούνταν από τις θέσεις τους επειδή θεωρούσαν τις εκλογές παράνομες.
Τις εκλογές έλεγξε καθ'όλη την διάρκειά τους το Γραφείο για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα του Οργανισμού Ασφαλείας και Συνεργασίας στην Ευρώπη και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι δημοσιογράφοι ανέφεραν παραβάσεις όπως δώρα για τους ψηφοφόρους και μια πρώιμη δημοσίευση των αποτελεσμάτων από την Κεντρική Εκλογική Επιτροπή. Αρκετά γραφεία δημοσκοπήσεων παρέμειναν κλειστά.
Συμμετέχοντα κόμματα
Εξαιτίας του μποϊκοτάζ, ο αριθμός των κομμάτων που συμμετείχαν σε αυτές τις εκλογές ήταν σημαντικά μικρότερος από τις προηγούμενες εκλογές. 36 κόμματα εγγράφηκαν για να συμμετάσχουν στις φετινές εκλογές. Οι σοσιαλιστές συνασπίστηκαν με αρκετά κόμματα ; έξι ακόμα κόμματα εισήχθησαν αργότερα στον συνασπισμό αυτό, που είχε τον τίτλο "Ελπίδα για αλλαγή".
Υφίσταται κανονισμός στην Αλβανία που υποστηρίζει ότι το 50% των υποψηφίων πρέπει να είναι γυναίκες στην λίστα του κάθε κόμματος για το δημοτικό συμβούλιο.
Παλατσόλο Βερτσελλέζε
Το Παλατσόλο Βερτσελλέζε (ιταλικά: Palazzolo Vercellese) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βερτσέλλι, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βερτσέλλι
Οικογένεια Μπουσάτι
Ο Οίκος των Μπουσάτι ήταν μια εξέχουσα οθωμανική αλβανική οικογένεια που κυβέρνησε το πασαλίκι της Σκόδρας από το 1757 έως το 1831. Η κυριαρχία τους στην περιοχή της Σκόδρας εδραιώθηκε μέσω ενός δικτύου συμμαχιών με διάφορες ορεινές φυλές. Ακόμη και μετά την πτώση του πασαλικίου το 1831, οι Μπουσάτι συνέχισαν να διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην αλβανική κοινωνία. Κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα, η Σκόδρα ήταν επίσης γνωστή ως πολιτιστικό κέντρο και στη δεκαετία του 1840 ανεγέρθηκε η βιβλιοθήκη Μπουσάτι.
Πηγές
Κατηγορία:Αλβανικές οικογένειες
Περτένγκο
Το Περτένγκο (ιταλικά: Pertengo) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βερτσέλλι, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βερτσέλλι
Χένρικ Σουάβικ
Ο Χένρικ Σουάβικ (πολωνικά: Henryk Sławik) (16 Ιουλίου 1894 – 23 Αυγούστου 1944) ήταν Πολωνός πολιτικός κατά το μεσοπόλεμο, κοινωνικός λειτουργός, ακτιβιστής και διπλωμάτης, ο οποίος κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου βοήθησε να σωθούν πάνω από 30.000 Πολωνοί πρόσφυγες, συμπεριλαμβανομένων 5.000 Πολωνοεβραίων στη Βουδαπέστη της Ουγγαρίας, δίνοντάς τους πλαστά πολωνικά διαβατήρια με καθολικό προσδιορισμό. Εκτελέστηκε μαζί με μερικούς από τους συναδέλφους του Πολωνούς ακτιβιστές με εντολή του Reichsführer-SS στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Μαουτχάουζεν-Γκούζεν στις 23 Αυγούστου 1944.
Βιογραφία
Ο Σουάβικ γεννήθηκε στις 16 Ιουλίου 1894 στο Timmendorf (τώρα Σερόκα, μέρος του Γιαστσέμπιε-Ζντρούι), σε μια φτωχή πολωνική οικογένεια της Σιλεσίας ως ένα από τα 5 παιδιά της. Στάλθηκε από τη μητέρα του σε ακαδημαϊκό σχολείο δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Μετά την αποφοίτησή του, ο Σουάβικ άφησε τη γενέτειρά του για την Πστσίνα, όπου κλήθηκε στο στρατό κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Απελευθερώθηκε από την φυλάκιση το 1918, εντάχθηκε στο Πολωνικό Σοσιαλιστικό Κόμμα στην Άνω Σιλεσία και πήγε στη Βαρσοβία για πρόσθετη εκπαίδευση. Συμμετείχε ενεργά στο δημοψήφισμα της Άνω Σιλεσίας ως ένας από τους διοργανωτές του και άρχισε να εργάζεται ως δημοσιογράφος για την Gazeta Robotnicza (Εφημερίδα των εργατών). Ένα χρόνο αργότερα έγινε ο αρχισυντάκτης της.
Το 1922, ο Σουάβικ εξελέγη πρόεδρος του Περιφερειακού Κεφαλαίου του Εργατικού Συνδέσμου Νεολαίας "Siła" και συμμετείχε στη σύσταση Εργατικών Πανεπιστημίων. Το 1928 παντρεύτηκε την Βαρσοβιανή Γιαντβίγκα Πουζίτσκα και το 1929 επιλέχθηκε ως σύμβουλος του Δημαρχείου του Κατοβίτσε στην πλατφόρμα PPS. Ήταν ένθερμος αντίπαλος της Σανάτσια. Μεταξύ 1934 και 1939, ο Σουάβικ υπηρέτησε ως πρόεδρος της Πολωνικής Ένωσης Δημοσιογράφων της Σιλεσίας και του Ζαγκουένμπιε (Syndykat Dziennikarzy Polskich Śląska i Zagłębia).
Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
Στο ξέσπασμα της γερμανικής εισβολής στην Πολωνία το 1939, ο Σουάβικ εντάχθηκε στο πολωνικό τάγμα της κινητοποιημένης αστυνομίας που προσκολλήθηκε στον Στρατό της Κρακοβίας. Πολέμησε με διάκριση κατά την υποχώρηση κατά μήκος των βορείων Καρπαθίων. Το τάγμα του ήταν προσαρτημένο στη 2η Ορεινή Ταξιαρχία, με την οποία υπερασπίστηκε τα ορεινά περάσματα που οδηγούσαν στη Σλοβακία. Στις 15 Σεπτεμβρίου, ο Σουάβικ και οι άντρες του διατάχθηκαν να υποχωρήσουν προς τα νεοσυσταθέντα σύνορα με την Ουγγαρία. Στις 17 Σεπτεμβρίου, μετά την ένταξη της Σοβιετικής Ένωσης στον πόλεμο κατά της Πολωνίας, ο Σουάβικ πέρασε τα σύνορα και φυλακίστηκε σε στρατόπεδο αιχμαλώτων πολέμου. Στη Σιλεσία, το όνομά του εμφανίστηκε στη ναζιστική γερμανική λίστα με τους «εχθρούς του κράτους» (Sonderfahndungsbuch Polen).
Ο Σουάβικ εθεάθη στον καταυλισμό αιχμαλώτων κοντά στο Μίσκολτς από τον Γιούζεφ Άνταλ (πρεσβύτερος), μέλος του ουγγρικού Υπουργείου Εσωτερικών που ήταν υπεύθυνος για τους αμάχους πρόσφυγες και πατέρας του μελλοντικού πρωθυπουργού, Γιούζεφ Άνταλ (νεότερος). Χάρη στην άπταιστη γνώση των γερμανικών, ο Σουάβικ μεταφέρθηκε στη Βουδαπέστη και του επιτράπηκε να δημιουργήσει την Επιτροπή Πολιτών για Βοήθεια στους Πολωνούς Πρόσφυγες (Komitet Obywatelski ds. Opieki nad Polskimi Uchodźcami). Μαζί με τον Γιούζεφ Άνταλ οργάνωσε δουλειές για τους αιχμαλώτους πολέμου και τους εκτοπισμένους, σχολεία και ορφανοτροφεία. Οργάνωσε επίσης λαθραία μια οργάνωση που σκοπός της ήταν να βοηθήσει τους εξόριστους Πολωνούς να εγκαταλείψουν τα στρατόπεδα εγκλεισμού και να ταξιδέψουν στη Γαλλία ή στη Μέση Ανατολή για να ενταχθούν στον Πολωνικό Στρατό. Ο συνάδελφός του ήταν ο υπολοχαγός και διερμηνέας Έρνεστ Νιζαουόφσκι, ο οποίος ήταν Πολωνο-Ούγγρος πολίτης. Ο Σουάβικ έγινε επίσης εκπρόσωπος της πολωνικής εξόριστης κυβέρνησης.
Πολωνός Βάλενμπεργκ
μικρογραφία| Μνημείο των Χένρικ Σουάβικ και Γιούζεφ Άνταλ στη Βαρσοβία μικρογραφία| Μνημείο των Χένρικ Σουάβικ και Γιούζεφ Άνταλ στη [[Βουδαπέστη]] Αφού η ουγγρική κυβέρνηση εξέδωσε φυλετικά διατάγματα και διαχώρισε τους Πολωνούς πρόσφυγες εβραϊκής καταγωγής από τους συναδέλφους τους, ο Σουάβικ άρχισε να εκδίδει πλαστά έγγραφα που επιβεβαίωναν τις πολωνικές ρίζες τους και τη ρωμαιοκαθολική πίστη τους. Βοήθησε επίσης αρκετές εκατοντάδες Πολωνοεβραίους να φτάσουν στους Γιουγκοσλάβους Παρτιζάνους. Μία από τις πρωτοβουλίες του ήταν η δημιουργία ενός ορφανοτροφείου για παιδιά Εβραίων (επισήμως με την επωνυμία Σχολή για Παιδιά Πολωνών Αξιωματικών) στο Βατς. Για να συγκαλύψουν την αληθινή φύση του ορφανοτροφείου, τα παιδιά επισκέφθηκαν οι αρχές της Καθολικής Εκκλησίας, κυρίως ο νούντσιος Άντζελο Ρότα.
Υπολογίζεται ότι ο Σουάβικ βοήθησε έως και 30.000 Πολωνούς πρόσφυγες στην Ουγγαρία, με περίπου 5.000 από αυτούς να ήταν Εβραίοι. Μετά το 1948, οι κομμουνιστικές αρχές τόσο της Πολωνίας όσο και της Ουγγαρίας τίμησαν τις πράξεις του και επισήμαναν τη σημασία του για την ανθρωπότητα. Σύμφωνα με τη Μάρια Ζαβάντζκα του Μουσείου Ιστορίας των Πολωνοεβραίων, στον Χένρικ Σουάβικ απονεμήθηκε μεταθανάτια ο τίτλος του Δίκαιου των Εθνών από την Αναμνηστική Αρχή Γιαντ Βασσέμ ήδη στις 26 Ιανουαρίου 1977, αλλά πέτυχε ευρεία αναγνώριση μόνο αφού ο Ζβι Ζίμερμαν, ως συνεργάτης του στον πόλεμο και διακεκριμένος Ισραηλινός πολιτικός, δημοσιοποίησε τις προσπάθειές του τη δεκαετία του 1990.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Πολωνοί πολιτικοί Κατηγορία:Πολωνοί διπλωμάτες Κατηγορία:Πολωνοί Δίκαιοι των Εθνών Κατηγορία:Καθολικοί Δίκαιοι των Εθνών Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος του Λευκού Αετού (Πολωνία) Κατηγορία:Αποδέκτες του Χρυσού Σταυρού της Αξίας (Πολωνία) Κατηγορία:Διοικητές με Αστέρι του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας Κατηγορία:Αποδέκτες του Σταυρού της Ανεξαρτησίας (Πολωνία)
Δημήτριος του Κλαρτζέτι
Ο Δημήτριος, დემეტრე Demeter (απεβ. το 1028) από τον Οίκο των Βαγρατιδών-Ιβηρίας του κλάδου του Κλαρτζέτι ήταν πρίγκιπας της Ιβηρίας.
Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος του Γεωργίου (γιου του Βαγράτ Β΄ του Κλαρτζέτι), ο οποίος επαναστάτησε γύρω στο 1010 κατά του βασιλιά Βαγράτιος Γ΄ της Γεωργίας και στέφθηκε βασιλιάς του Κλαρτζέτι, ωστόσο το 1012 ο Γεώργιος εκτελέστηκε. Ο Δημήτριος διέφυγε στην Κωνσταντινούπολη, όπου έλαβε Ελληνική εκπαίδευση. Επιστρέφοντας στη Γεωργία με το τέλος του Βαγράτ Γ΄ το 1014, κατάφερε να βρει μία θέση στην υψηλή κοινωνία του βασιλείου και έγινε αρχηγός της φιλο-Βυζαντινής μερίδας της Γεωργίας. Λίγο μετά την άνοδο του Βαγράτ Δ΄ στον θρόνο, ο Κωνσταντίνος Η΄ των Μακεδόνων έστειλε στρατό για να καταλάβει τη βασική πόλη-φρούριο του Αρτανούτζι για λογαριασμό του Δημητρίου των Βαγρατιδών, πρίγκιπα της Ιβηρίας. Αρκετοί Ίβηρες ευγενείς αυτομόλησαν στους Βυζαντινούς, αλλά οι πιστοί υπήκοοι του Βαγράτ Δ΄ έδωσαν μία πεισματική μάχη. Οι Βυζαντινοί κατέλαβαν τα Ιβηρικά σύνορα και πολιόρκησαν το Kλντεκάρι, ένα βασικό φρούριο στην επαρχία Τριαλέτι, αλλά δεν κατάφεραν να το καταλάβουν και βάδισαν πίσω στην περιοχή Σαβσέτι. Ο τοπικός επίσκοπος Σάβα του Tμπέτι οργάνωσε μία επιτυχημένη άμυνα της περιοχής, αναγκάζοντας τους Βυζαντινούς να υποχωρήσουν. Τελικά ο Βαγράτ Δ΄ κατάφερε να νικήσει τον Δημήτριο και τον φυλάκισε. Το Γεωργιανό Χρονικό αναφέρει, ότι απεβίωσε κατά τη διάρκεια της αιχμαλωσίας του.
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Γεωργιανοί του 11ου αιώνα Κατηγορία:Μονάρχες της Γεωργίας
Ίγκορ Τερ-Οβανεσιάν
Ο Ίγκορ Αράμοβιτς Τερ-Οβανεσιάν (Игорь Арамович Тер-Ованесян, γεννήθηκε 19 Μαΐου 1938) είναι Ουκρανός πρώην αθλητής και προπονητής τους άλματος εις μήκος. Αγωνιζόμενος για τη Σοβιετική Ένωση, ήταν πέντε φορές πρωταθλητής Ευρώπης και δύο φορές τρίτος Ολυμπιονίκης στο αγώνισμα. Το 1985 του απονεμήθηκε το Τάγμα του Παράσημου Τιμής.
Πρώιμη ζωή
Ο Τερ-Οβανεσιάν γεννήθηκε στο Κίεβο. Ο πατέρας του ήταν ο Αρμένιος δισκοβόλος Αράμ Αβετισόβιτς Τερ-Οβανεσιάν και η μητέρα του η Ουκρανή αθλήτρια της πετοσφαίρισης, Βαλεντίνα Ιλίνσκαγια. Οι γονείς του γνωρίστηκαν στο Κρατικό Ινστιτούτο Φυσικής Αγωγής του Κιέβου, όπου και οι δύο δίδαξαν θέματα σχετικά με τον αθλητισμό.
Καριέρα
Ο Τερ-Οβανεσιάν ξεκίνησε τον στίβο όταν ήταν 15 ετών και μέσα σε δύο χρόνια συμπεριλήφθηκε στην εθνική ομάδα της Σοβιετικής Ένωσης. Εκπαιδεύτηκε στην αθλητική κοινωνία Burevestnik, πρώτα στο Κίεβο, αργότερα στο Λβιβ και στη συνέχεια στη Μόσχα. Είναι κάτοχος διδακτορικού διπλώματος και τίτλου καθηγητή στο Τμήμα Στίβου της Κρατικής Ακαδημίας Φυσικού Πολιτισμού της Μόσχας. Δημοσίευσε πολλά βιβλία στα ρωσικά που σχετίζονται με τον αθλητισμό.
Ο Τερ-Οβανεσιάν κέρδισε χάλκινα ολυμπιακά μετάλλια στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1960 στη Ρώμη –με άλμα 8,04 μέτρων– και στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1964 στο Τόκιο – με άλμα 7,99 μέτρων. Αγωνίστηκε επίσης στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1956, του 1968 και του 1972, όπου τερμάτισε τέταρτος το 1968. Στα Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα κέρδισε χρυσά μετάλλια στον ανοικτό στίβο το 1958, 1962 και 1969 και ένα αργυρό μετάλλιο στον κλειστό στίβο το 1971. Ο Τερ-Οβανεσιάν έγινε ο πρώτος Ευρωπαίος άλτης μήκους που έσπασε το φράγμα των 8 μέτρων. Έσπασε το ευρωπαϊκό ρεκόρ άλματος εις μήκος οκτώ φορές και δύο φορές το παγκόσμιο ρεκόρ. Το 1963 κέρδισε το Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου των Ηνωμένων Πολιτειών. Ο Τερ-Οβανεσιάν είχε τα ετήσια καλύτερα άλματα εις μήκος του κόσμου το 1962, το 1966, το 1967 και το 1969.
Αφού αποσύρθηκε από τους αγώνες, ο Τερ-Οβανεσιάν έγινε εθνικός προπονητής. Μερικοί αθλητές που προπόνησε περιλαμβάνουν τους: Ινέτα Ραντέβιτσα, Βαλέρι Πιντλούζνι, Βίλμα Μπαρνταουσκιένε και Τατιάνα Κολπακόβα. Το 1983-1989 ήταν επικεφαλής της σοβιετικής ομάδας στίβου.
Τον Φεβρουάριο του 2017, ο Τερ-Οβανεσιάν πραγματοποίησε συνέντευξη Τύπου στη Μόσχα, κατά την οποία είπε ότι οι επιτυχίες της Ανατολικής Γερμανίας λόγω των στεροειδών που χορηγήθηκαν από το κράτος είναι θεμιτά αποτελέσματα «καλής φαρμακολογίας» και δεν πρέπει να καταδικάζονται.
Προσωπική ζωή
Ο Τερ-Οβανεσιάν έχει παντρευτεί δύο φορές. Ο πρώτος του γάμος ήταν με τη Μαργκαρίτα Γιουριέβνα Γεμελιανόβα. Απέκτησαν έναν γιο, τον Ίγκορ (γενν. 1963) και μια κόρη, την Κάρεν (γεν. 1967). Ο δεύτερος γάμος του ήταν με την Όλγκα Αρτουρόβνα Κλάιν. Το 1982 απέκτησαν μια κόρη, την Γιάνα Ιγκόρεβνα Κλάιν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άλτες του μήκους Κατηγορία:Σοβιετικοί αθλητές του άλματος εις μήκος Κατηγορία:Ουκρανοί αθλητές του άλματος εις μήκος Κατηγορία:Σοβιετικοί αρμενικής καταγωγής Κατηγορία:Ουκρανοί αρμενικής καταγωγής Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1956 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1960 Κατηγορία:Σοβιετικοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Χάλκινοι Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1964 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1968 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1972 Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Πρωταθλητές Ευρώπης στον στίβο Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος της Φιλίας των Λαών
Δημήτριος Ζησόπουλος
Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν γιος του Κωνσταντίνου Ζησόπουλου. Σπούδασε νομικά και ιδιώτευσε ως δικηγόρος.
Εξελέγη βουλευτής Κοζάνης με την υποστήριξη του Δημοκρατικού Σοσιαλιστικού Κόμματος στις εκλογές του 1946 και του του 1950 καθώς και με το κόμμα του Ελληνικού Συναγερμού στις εκλογές του 1952.
Στις 28 Ιανουαρίου 1951 διορίστηκε υφυπουργός Συγκοινωνιών στην κυβέρνηση Σοφοκλή Βενιζέλου, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι και τις 4 Ιουλίου του ίδιου έτους, οπότε και παραιτήθηκε. Την περίοδο 1959 - 1960 διετέλεσε γενικός γραμματέας του υπουργείου Εσωτερικών.
Πετσάνα
Η Πετσάνα (ιταλικά: Pezzana) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βερτσέλλι, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Δημήτριος Ζησόπουλος
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές Κοζάνης Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Δημοκρατικό Σοσιαλιστικό Κόμμα Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Συγκοινωνιών Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Ελληνικό Συναγερμό
Πετσάνα
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βερτσέλλι
Σουμπάτ Γ΄ του Κλαρτζέτι
Ο Σουμπάτ Γ΄, სუმბატი Sumbat III (απεβ. το 1011) από τον Οίκο των Βαγρατιδών-Ιβηρίας του κλάδου του Τάο-Κλαρτζέτι ήταν πρίγκιπας της Ιβηρίας και ο τελευταίος ηγεμόνας του Κλαρτζέτι, από το 993 έως ότου εκτοπίστηκε από τον βασιλιά Βαγράτιος Γ΄ της Γεωργίας το 1011.
Βιογραφία
Ήταν γιος του Βαγράτ Β΄ του Κλαρτζέτι (απεβ. το 988) (γιου του Σουμπάτ Β΄ του Κλαρτζέτι). Ο Σουμπάτ Γ΄ διαδέχθηκε τον άτεκνο θείο του Δαβίδ Β΄ -όταν εκείνος απεβίωσε- ως ηγεμόνας του Κλαρτζέτι, θέση την οποία μοιραζόταν με τον αδελφό του Γεώργιο. Ο Γεωργιανός χρονικογράφος των Βαγκρατιδών-Ιβηρίας του 10ου αι. Σουμπάτ Νταβίτις-Ντζε, τους αποδίδει έναν βασιλικό τίτλο: κυρίαρχοι του Κλαρτζέτι (claრჯნი ჴელმწიფენი klarjni khelmtsipeni). Ο Σουμπάτ Γ΄ και ο Γεώργιος κυβέρνησαν ένα τμήμα της κληρονομικής επικράτειας των Βαγκρατιδών-Ιβηρίας, που παρέμενε εκτός του ελέγχου του μακρινού εξαδέλφου τους Βαγράτ Γ΄, ο οποίος είχε γίνει βασιλιάς μίας ενοποιημένης Γεωργίας το 1008. Το 1011 οι αδελφοί προσκλήθηκαν από τον Βαγράτ Γ΄ σε διαπραγματεύσεις στο κάστρο του Πανασκέρτι, αλλά συνελήφθησαν και κρατήθηκαν αιχμάλωτοι στο κάστρο του Τμόγκβι, όπου σύντομα θανατώθηκαν. Οι κτήσεις τους πέρασαν στον Βαγράτ Γ΄ και τους απογόνους του. Τα παιδιά τους, ο Βαγράτ Γ΄ γιος του Σουμπάτ Β΄ και ο Δημήτριος γιος του Γεωργίου, κατέφυγαν στην Κωνσταντινούπολη, από όπου θα προσπαθούσαν να ανακτήσουν τα πατρογονικά εδάφη με τη Βυζαντινή βοήθεια, για τελευταία φορά το 1032, αλλά χωρίς αποτέλεσμα.
Κατάλογος κάστρων στο νομό Λακωνίας
Παραπομπές
Κατηγορία:Κάστρα στην Ελλάδα
Πίλα (Ιταλία)
Η Πίλα (ιταλικά: Pila) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βερτσέλλι, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βερτσέλλι
Transelectrica
Η Compania Nationala de Transport al Energiei Electrice Transelectrica S.A. (BVB: TEL) αποτελεί τον εθνικό διαχειριστή του δικτύου μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας της Ρουμανίας. Η εταιρεία ιδρύθηκε τον Ιούλιο του 2000, έπειτα από αναδιάρθρωση της CONEL, ενώ ως τομέα δραστηριοποίησης έχει την μεταφορά ηλεκτρικής ενέργειας, καθώς και την διαχείριση και διαμοιρασμό του εθνικού δικτύου. Στις 29 Αυγούστου 2006, ποσοστό της τάξεως του 10% επί του συνόλου των μετοχών της εταιρείας εισήχθη στο Χρηματιστήριο του Βουκουρεστίου από το Υπουργείο Οικονομίας και Εμπορίου.
Μέτοχοι της Transelectrica είναι το Υπουργείο Οικονομίας και Εμπορείου το οποίο είναι κάτοχος ποσοστού της τάξεως του 58,69% επί του συνόλου των μετοχών της εταιρείας, καθώς και το Fondul Proprietatea με ποσοστό της τάξεως του 13,5%, ενώ ποσοστό της τάξεως του 27,81% είναι εισηγμένο στο Χρηματιστήριο του Βουκουρεστίου και βρίσκεται υπό την κατοχή αριθμού άλλων μετόχων.
Η εταιρεία διαχειρίζεται, λειτουργεί, συντηρεί, εκσυγχρονίζει και, παράλληλα, αναπτύσσει ένα δίκτυο αποτελούμενο από, συνολικά, 79 σταθμούς μετασχηματισμού ηλεκτρικής ενέργειας, χωρητικότητας, περίπου, 35.506 MW, 9.028 χιλιόμετρα εναέριων ηλεκτρικών καλωδίων χωρητικότητας 110/220 kW, 400 kW και 750 kW, ενώ, παράλληλα, είναι υπεύθυνη για την διαχείριση, συνολικά, οκτώ θυγατρικών εταιρειών, υπεύθυνων για την μεταφορά της ηλεκτρικής ενέργειας.
Εταιρικές υποδιαιρέσεις της Transelectrica
Η εταιρεία είναι κάτοχος των παρακάτω θυγατρικών:
Αριθμός εργαζομένων: 2.150 (2006)
Ιστορία
Τον Σεπτέμβριο του 2010, το Institutul de Cercetări și Modernizări Energetice (ICEMENERG), θυγατρική της Transelectrica, αναδιαρθρώθηκε, ενώ, παράλληλα, τέθηκε υπό τον άμεσο έλεγχο του Υπουργείου Οικονομίας. Το 2009, το ICEMENERG σημείωσε κύκλο εργασιών της τάξεως των 9,3 εκατομμυρίων λέι, καθώς και καθαρά έσοδα της τάξεως των 1,16 εκατομμυρίων λέι.
Οικονομικός απολογισμός
Χρηματιστηριακή κεφαλαιοποίηση (Νοέμβριος 2007): 613 εκατομμύρια ευρώ
Το 2012, το Διοικητικό Συμβούλιο της Transelectrica (TEL) πρότεινε στους μετόχους της εταιρείας την διανομή μερισμάτων συνολικής αξίας, συνολικά, της τάξεως των 80,6 εκατομμυρίων λέι (18,4 εκατομμύρια ευρώ), ποσό παραπάνω από εννέα φορές υψηλότερο συγκριτικά με το αντίστοιχο ποσό μερισμάτων το οποίο είχε διανεμηθεί την αμέσως προηγούμενη χρονιά, βάσει των κερδών που είχαν σημειωθεί κατά τη διάρκεια του 2010.
Διαμάχες
Τον Ιούλιο του 2014, το Ελεγκτικό Συνέδριο ανακάλυψε οικονομική ζημία της τάξεως, συνολικά, των 132,2 εκατομμυρίων λέι στον προϋπολογισμό της Transelectrica, εκ των οποίων το μεγαλύτερο ποσό, συγκεκριμένα 80,1 εκατομμύρια λέι, αντιστοιχούσε σε μη αποπληρωμένα χρέη βάσει σχετικών συμβολαίων παροχής ηλεκτρικής ενέργειας, για την καταβολή των οποίων, ωστόσο, ουδεμία χρηματική εγγύηση είχε προβλεφθεί.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιχειρήσεις της Ρουμανίας
Επαρχία Τιπαζά
Η Τιπαζά ή Τιπασά (ولاية تيبازة, Τιμπαζά, παλαιότερα Τεφεσέντ) είναι επαρχία (βιλάγια) στις ακτές της Αλγερίας. Πρωτεύουσά της είναι η πόλη Τιπασά, 50 χλμ δυτικά του Αλγερίου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2008, ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 591.010 κατοίκους.
Διοικητική διαίρεση
Η επαρχία χωρίζεται σε 10 διαμερίσματα (νταΐρες), τα οποία χωρίζονται περαιτέρω σε 28 κοινότητες ή δήμους.
Παραπομπές
Τιπαζα
Πατριωτικός Φιλελευθερισμός
Ο Πατριωτικός Φιλελευθερισμός είναι μια νέα πολιτικο-οικονομική ιδεολογία που αναπτύχθηκε από το Verbum Verum και τα κυβερνητικά του προγράμματα. Αποτελεί μετεξέλιξη του Κοινωνικού Φιλελευθερισμού και καταγγέλλει πλήρως το Νεοφιλελευθερισμό, όπως αυτός λειτουργεί από τις τελευταίες δεκαετίες του εικοστού αιώνα έως σήμερα.
Οι θεμελιωτές του Πατριωτικού Φιλελευθερισμού θεωρούν ότι ο Νεοφιλελευθερισμός κατά κανένα τρόπο δεν πρεσβεύει πλέον αυτό που δηλώνει τ’ όνομά του (Φιλελευθερισμός = φίλος προς την Ελευθερία), αλλά αντιθέτως αποτελεί μέσο φτωχοποίησης και καθυπόταξης του Πολίτη, σύμφωνα με μια ευρύτερη ατζέντα παγκοσμιοποίησης.
Ο Πατριωτικός Φιλελευθερισμός θεωρείται το αντίπαλο δέος της Παγκοσμιοποίησης και της επιχειρούμενης Σοβιετοποίησης των Πολιτών, όπως αυτή κυρίως εκδηλώνεται στο δυτικό κόσμο. Θεωρείται ότι αποτελεί ένα πανίσχυρο πολιτικό κράμα, σχεδιασμένο να επιβιώσει και να κυριαρχήσει, εκεί όπου τα’ άλλα πολιτικά συστήματα απέτυχαν και συνεχίζουν ν’ αποτυγχάνουν.
Κύρια Χαρακτηριστικά
Τα κύρια χαρακτηριστικά του Πατριωτικού Φιλελευθερισμού, όπως αυτά προκύπτουν μέσα από τ’ αποτελέσματα των κυβερνητικών προγραμμάτων των θεμελιωτών του (Verbum Verum), είναι:
Στην καταπολέμηση των ολιγοπωλίων και ολιγοπωλιακών τάσεων της Αγοράς αποσκοπεί η εισαγωγή του νέου  επιχειρηματικού μοντέλου «εταιρειών πατριωτικής βάσης©», οι οποίες αποτελούν τομή στην οικονομική επιστήμη, έχοντας καταφέρει να εισάγουν δύο νέους συντελεστές παραγωγής: την πελατεία/κατανάλωση και την εποπτεία.
Πιόντε
Το Πιόντε (ιταλικά: Piode) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βερτσέλλι, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βερτσέλλι
Πατριωτικός Φιλελευθερισμός
Οι «εταιρείες πατριωτικής βάσης» αποτελούν τον τρίτο πόλο μεταξύ:
12. Η πλήρης και αποτελεσματική προστασία των Πολιτών από την ασυδοσία και λεηλασία των περιουσιών τους από τις εμπορικές τράπεζες και τα εγχώρια και ξένα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα.
13. Η ενίσχυση της αποτελεσματικότητας των Ενόπλων Δυνάμεων της Χώρας, που πρόκειται να καταστήσει τη Χώρα αδιαμφισβήτητη δύναμη αποτροπής στην περιοχή της, ικανή να διαχειριστεί ανενόχλητη τους όποιους φυσικούς πόρους της, χωρίς διεκδικήσεις από γειτονικές χώρες.
14.  Η παροχή ίσων ευκαιριών Εκπαίδευσης σε όλους τους Πολίτες, με ανάληψη από πλευράς Πολιτείας όλων των οικονομικών βαρών, που αντιμετωπίζουν οι συνεπείς Πολίτες-φοιτητές, προκειμένου αυτοί ν’ αποδίδουν στις σπουδές τους τα μέγιστα αποτελέσματα, απαλλαγμένοι από το άγχος της οικονομικής επιβίωσης.
Εκλογές για κυβερνήτες στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό (2017)
Εκλογές για κυβερνήτες έλαβαν χώρα σε 11 από τις συνολικά 26 επαρχίες της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό στις 26 Αυγούστου 2017, με έναν δεύτερο γύρο να διεξάγεται σε τρεις επαρχίες στις 29 Αυγούστου. Σε 3 επαρχίες δεν έγιναν εκλογές ως τις 21 Δεκεμβρίου 2017. Οι εκλογές έγιναν μετά την απόλυση αρκετών κυβερνητών. Αιτήσεις για υποψηφιότητες κατατέθηκαν στην Ανεξάρτητη Εθνική Εφορευτική Επιτροπή στο διάστημα από τις 21 ως τις 25 Ιουλίου 2017, με μία περίοδο εξέτασης των αιτήσεων από τις 26 ως τις 30 Ιουλίου. Στις 2 Αυγούστου, ο αριθμός των υποψηφίων δημοσιοποιήθηκε και τις επόμενες δύο ημέρες μπορούσαν να ασκήσουν εφέσεις. Σε περισσότερες από τις μισές επαρχίες, κέρδισαν οι υποψήφιοι του Συνασπισμού της Προεδρικής Πλειοψηφίας, παρότι ορισμένες περιήλθαν σε υποψηφίους της αντιπολίτευσης.
Η εκλογή των κυβερνητών διεξάγεται από τις συνελεύσεις των επαρχιών.
Αποτελέσματα ανά επαρχία
Παρατίθενται τα αποτελέσματα ανά επαρχία.
Παραπομπές
2017 Κονγκο Λαικη Δημοκρατια
Αλί Ζεϊντάν
Ο Αλί Ζεϊντάν (αραβικά: علي زيدان), γεννημένος στις 15 Δεκεμβρίου 1950 στο Ουεντάν, είναι Λίβυος κρατικός αξιωματούχος, καθώς και πρωθυπουργός μεταξύ της 14ης Νοεμβρίου 2012 και της 11ης Μαρτίου 2014.
Βιογραφία
Ως διπλωμάτης, κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1970, υπήρξε μέλος του επιτελείου του Μοχάμεντ Γιουσέφ ελ-Μαγκαριάφ, τότε πρέσβη της Αραβολιβυκής Τζαμαχιρίγια του Καντάφι στην Ινδία. Το 1980, οι δύο άνδρες αυτομόλησαν, προχωρώντας στην ίδρυση, εν εξορία, του Λιβυκού Μετώπου Εθνικής Σωτηρίας.
Κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου του 2011, ο Ζεϊντάν διετέλεσε αντιπρόσωπος του Εθνικού Μεταβατικού Συμβουλίου στην Ευρώπη, καθώς και εκπρόσωπος του λιβυκού παραρτήματος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Παράλληλα, συνέβαλλε προκειμένου να πειστεί ο Γάλλος πρόεδρος, Νικολά Σαρκοζί, στην πραγματοποίηση στρατιωτικής επέμβασης στη Λιβύη προς υποστήριξη της εξεγέρσεως εναντίον του Καντάφι.
Εθνικός Αγροτικός Σύνδεσμος Αντικομμουνιστικής Δράσεως
Ο Εθνικός Αγροτικός Σύνδεσμος Αντικομμουνιστικής Δράσεως (ΕΑΣΑΔ) ήταν αντικομμουνιστική παραστρατιωτική ομάδα που έδρασε στη Θεσσαλία το 1944.
Αλί Ζεϊντάν
Βιογραφία
Στις 7 Ιουλίου 2012, εξελέγη ως μέλος του Γενικού Εθνικού Συμβουλίου του οποίου και υπήρξε υποψήφιος για την ανάληψη της προεδρίας στις 9 Αυγούστου του ίδιου έτους, συγκεντρώνοντας, ωστόσο, μόνον 85 ψήφους έναντι 113 υπέρ του Μοχάμεντ Γιουσέφ ελ-Μαγκαριάφ, ο οποίος και ανέλαβε, εκ των πραγμάτων, καθήκοντα αρχηγού κράτους.
Εθνικός Αγροτικός Σύνδεσμος Αντικομμουνιστικής Δράσεως
Μετά από συνομιλίες που έλαβαν χώρα στη Θεσσαλία και στην Αθήνα μεταξύ αντικομμουνιστών αξιωματικών με στόχο την διάλυση του ΕΛΑΣ, ιδρύθηκε ο ΕΑΣΑΔ το Μάρτιο του 1944. Διοικούμενη από κατά τόπους ηγέτες οι οποίοι έλεγχαν ολιγάριθμες μικρο-ομάδες, εξαπλώθηκε σε όλη τη Θεσσαλία έχοντας αντικομμουνιστική και αντισημιτική δράση, εναρμονιζόμενη και συνεργαζόμενη πλήρως με τις δυνάμεις κατοχής. Μέσα από εκτελέσεις, λεηλασίες και βασανισμούς τρομοκρατούσε τον τοπικό πληθυσμό με στόχο την διάλυση της εαμικής βάσης.
Αλί Ζεϊντάν
Πρωθυπουργός
Στις 14 Οκτωβρίου 2012, έπειτα από την απόρριψη της υποψηφιότητας του Μουσταφά Αμπουσαγκούρ, εξελέγη ως πρωθυπουργός από το Γενικό Εθνικό Συμβούλιο. Στις 31 Οκτωβρίου του ίδιου έτους, έλαβε ψήφο εμπιστοσύνης του Κοινοβουλίου, αναλαμβάνοντας, επισήμως, τα καθήκοντά του στις 14 Νοεμβρίου του ίδιου έτους.
Εθνικός Αγροτικός Σύνδεσμος Αντικομμουνιστικής Δράσεως
Κατά τα τέλη Αυγούστου του 1944, η οργάνωση διαλύθηκε, και το επιφανές στέλεχος της, Τάκης Μακεδόνας, πέθανε όντας αιχμάλωτος του ΕΛΑΣ.
Αλί Ζεϊντάν
Πρωθυπουργός
Στις 10 Οκτωβρίου 2013, κατά τη διάρκεια των πρώτων πρωινών ωρών, απήχθη από το Ξενοδοχείο Κορίνθια της Τρίπολης, όπου και διέμενε, από ένοπλη ομάδα του «Πυρήνα Επιχειρήσεων Τρίπολης» της «Βουλής των Επαναστατών της Λιβύης» ή της «Ταξιαρχίας Καταπολέμησης Εγκληματικότητας», οι οποίες, θεωρητικά, υπάγονται στα Υπουργεία Άμυνας και Εσωτερικών Υποθέσεων. Στη συνέχεια, αφέθηκε ελεύθερος κατά τη διάρκεια του μεσημεριού της ίδιας ημέρας. Πληροφορίες ανέφεραν πως επρόκειτο για ενέργεια με χαρακτήρα αντιποίνων απέναντι στη σύλληψη του τρομοκράτη Ανάς αλ-Λιμπί, στις 5 Οκτωβρίου, από τις στρατιωτικές δυνάμεις των Ηνωμένων Πολιτειών.
Εθνικός Αγροτικός Σύνδεσμος Αντικομμουνιστικής Δράσεως
Κατάσταση στην κατοχική Θεσσαλία
Την περίοδο της κατοχής, το ΕΑΜ αποτελούσε την μοναδική αντιστασιακή οργάνωση που δρούσε στο Βόλο και στο Πήλιο. Τον Αύγουστο του 1943, μετά τη συγκρότηση του Κοινού Γενικού Στρατηγείου Ανταρτών, στο Βόλο έλαβαν χώρα ζυμώσεις με στόχο τη σύσταση τοπικής οργάνωσης του ΕΔΕΣ ενώ παράλληλα έγιναν απόπειρες δημιουργίας ΕΔΕΣίτικων ομάδων στα Λεχώνια, την Αγριά και τον Άγιο Γεώργιο Νηλείας. Πάραυτα, τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους, μετά την συνθηκολόγηση της Ιταλίας και την παράδοση της μεραρχίας Πινερόλο στον ΕΛΑΣ, οι συνθήκες για την ανάπτυξη αντίπαλου αντάρτικου χειροτέρευσαν. Κατά τη διάρκεια του Σεπτεμβρίου, εξοπλίστηκαν οι εαμικές οργανώσεις και αναπτύχθηκε περαιτέρω ο ΕΛΑΣ, με τις οργανώσεις να λαμβάνουν στελέχη από τα χωριά του Πηλίου τα οποία όμως, κατά μήκος της διαδρομής τους προς τις ορεινές περιοχές, προσπαθούσαν να τα αποσπάσουν πυρήνες του ΕΔΕΣ για την οργάνωση τους. Όταν το αντιλήφθηκε ο ΕΛΑΣ, διέλυσε βίαια τους ΕΔΕΣίτικους πυρήνες.
Αλί Ζεϊντάν
Πρωθυπουργός
Στις 11 Μαρτίου 2014, το Γενικό Εθνικό Συμβούλιο υπερψήφισε με 124 ψήφους επί συνόλου 194 ψήφων την άρση της ψήφου εμπιστοσύνης προς τον Αλί Ζεϊντάν και ανέθεσε στον Υπουργό Άμυνας, Αμπντουλάχ αλ-Τινί, την ανάληψη της προσωρινής διακυβέρνησης ως πρωθυπουργός.
Εθνικός Αγροτικός Σύνδεσμος Αντικομμουνιστικής Δράσεως
Κατάσταση στην κατοχική Θεσσαλία
Ύστερα από τις ενδοαντιστασιακές συγκρούσεις που έλαβαν χώρα στην Ήπειρο τον Οκτώβριο του 1943 μεταξύ των δύο οργανώσεων, όσοι είχαν εκδηλωθεί υπέρ του Ζέρβα, είτε συνελήφθησαν από τον ΕΛΑΣ, είτε κατέφυγαν στην Αθήνα, με αποτέλεσμα την οριστική διακοπή οποιασδήποτε προσπάθειας για τη σύσταση τοπικού ΕΔΕΣ. Προσπάθειες συγκέντρωσης ΕΔΕΣιτών το Φεβρουάριο του 1944 απέτυχαν, καθώς παρακολουθούνταν στενά από την αντικατασκοπεία του 54ου συντάγματος του ΕΛΑΣ.
Προσπάθειες για σύσταση αντικομμουνιστικών σωμάτων
Έως τις αρχές του 1944, ο πρώην υπαξιωματικός χωροφυλακής, Τάκης Μακεδόνας, ήταν σύνδεσμος της επιτροπής Βόλου του ΕΔΕΣ. Τον Ιανουάριο του 1944, ο Μακεδόνας, αφού αποκόπηκε από τον ΕΔΕΣ, ήρθε σε επαφή στη δυτική Θεσσαλία με τον ιερέα Αναξαγόρα Γεωργουσόπουλο, και άλλους γερμανόφιλους αντικομμουνιστές, στους οποίους συγκαταλέγονταν και ορισμένοι μόνιμοι αξιωματικοί με στόχο τη σύσταση αντικομμουνιστικών σωμάτων.
Αλί Ζεϊντάν
Επακόλουθα της πρωθυπουργίας
Στις 13 Αυγούστου 2017, αποφάσισε, σε συμφωνία με τον αρχηγό της κυβερνήσεως ενότητας, Φαγιέζ αλ-Σαράτζ, την επιστροφή του στην Τρίπολη, παρά το εις βάρος του ένταλμα σύλληψης. Απώτερος σκοπός ήταν η εκ μέρους του κατάθεση της δικής του εκδοχής ως προς τις εις βάρος του κατηγορίες διαφθοράς, καθώς και η από πλευράς του διεξαγωγή συνέντευξης Τύπου, ωστόσο, τελικώς, απήχθη από ένοπλη πολιτοφυλακή.
Εθνικός Αγροτικός Σύνδεσμος Αντικομμουνιστικής Δράσεως
Προσπάθειες για σύσταση αντικομμουνιστικών σωμάτων
Παράλληλα με τον Μακεδόνα, πολλά άτομα στη Θεσσαλία ενδιαφέρονταν για τη σύσταση αντικομμουνιστικών σωμάτων, ανάμεσα σε αυτά και ο Θρασύβουλος Παπασακελλαρίου όπου από τα μέσα Φεβρουαρίου 1944 βρισκόταν στην Αθήνα και επικοινωνούσε με πολιτικούς και στρατιωτικούς για αυτό το σκοπό. Αρχικά, επισκέφτηκε μαζί με άλλους πολιτικούς τον συνταγματάρχη Απόστολο Παπαγεωργίου, μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του δοσιλογικού ΕΔΕΣ Αθηνών και του ανέλυσε την υπάρχουσα κατάσταση στη Θεσσαλία. Ο Παπαγεωργίου πρότεινε να οργανωθούν μυστικά, να καταγραφεί ο αριθμός των ανταρτών που δρούσε στη Πήλιο, και αφού ολοκληρώνονταν οι εκκαθαριστικές επιχειρήσεις εναντίον του ΕΛΑΣ που διενεργούσε εκείνη την περίοδο το 3ο Ευζωνικό Τάγμα ασφαλείας μαζί με τη Βέρμαχτ στην Εύβοια, να μεταφερόταν το τάγμα στο Πήλιο. Ύστερα, επισκέφτηκε τους πολιτικούς Γεώργιο Καφαντάρη και Στυλιανό Γονατά, και ενώ ο πρώτος ήταν επιφυλακτικός, ο Γονατάς ενέκρινε πλήρως τις κινήσεις του Παπασακελλαρίου. Μετέπειτα, ήρθε σε επαφή με τον αρχηγό των Ταγμάτων Ασφαλείας Βασίλειο Ντερτιλή και μέσω του Μακεδόνα, με τον αρχηγό της φασιστικής παραστρατιωτικής οργάνωσης ΕΕΕ, Κωνσταντίνο Γούλα, στον οποίο επισήμανε την ανάγκη σύστασης σωμάτων προκειμένου να παραλύσει ο ΕΛΑΣ. Τελικά, αποφασίστηκε η δημιουργία ελεύθερων σωμάτων, στα πρότυπα του τμήματος του Γεωργίου Πούλου.
Αλί Ζεϊντάν
Επακόλουθα της πρωθυπουργίας
Υπήρξε υποψήφιος στις λιβυκές προεδρικές εκλογές του 2021.
Εθνικός Αγροτικός Σύνδεσμος Αντικομμουνιστικής Δράσεως
Σύσταση και δομή
Προϊόν αυτής της συνεργασίας αποτέλεσε ο ΕΑΣΑΔ, ο οποίος ιδρύθηκε τον Μάρτιο του 1944 με διακηρυγμένο σκοπό την καταπολέμηση του ΕΑΜ. Πέρα από την αντιαντάρτικη δράση του, ο ΕΑΣΑΔ καταδίωκε και Εβραίους, αντιμετωπίζοντας τον κομμουνισμό και τον Ιουδαϊσμό ως ταυτόσημες έννοιες. Ο πρώτος πυρήνας του ΕΑΣΑΔ αποτελούνταν από 36 ένοπλους οι οποίοι στρατολογήθηκαν με συνδρομή του Παπαγεωργίου και της Ειδικής Ασφάλειας.