cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ρουμ μιλλέτ
Από το 18ο αιώνα, λόγω της ανάπτυξης του εμπορίου, η ελληνική γλώσσα έγινε lingua franca και όποιος σκόπευε να ασχοληθεί με το εμπόριο και τις τέχνες έπρεπε να γνωρίζει ελληνικά. Οι εμπορικές επαφές, οι μικτοί γάμοι και η κοινή θρησκεία οδήγησε αρκετούς Βουλγάρους να υιοθετήσουν έναν ελληνικό τρόπο ζωής. Η γνώση της ελληνικής ήταν θέμα κοινωνικής και πολιτισμικής διάκρισης και δεν γινόταν αντιληπτή ως εθνική αφομοίωση. Σαν αποτέλεσμα αυτού, δημιουργήθηκε τον 18ο αιώνα μία συνεκτική πολυ-εθνική Ορθόδοξη πολιτισμική κοινότητα, με τα δικά της υπερ-εθνικά χαρακτηριστικά, ένα εκ των οποίων ήταν τη χρήση της ελληνικής στη λατρεία και τη διανόηση. Τα μέλη αυτής της κοινότητας αυτοαποκαλούνταν «Ρωμαίοι» ή «Ρωμιοί» στα ελληνικά και «Ромеи» στα βουλγαρικά ή "Βυζαντινοί" με την έννοια των Ορθοδόξων. Μέχρι το τέλος του 19ου αιώνα Έλληνες και μή-Έλληνες των Βαλκανίων, ειδικά μεταξύ του αστικού πληθυσμού, αυτοαποκαλούνταν "Ρωμιοί", ενώ στην ύπαιθρο χρησιμοποιούσαν τον όρο "Χριστιανοί". Για τα μέλη της Ορθόδοξης κοινότητας, σε αστικά και αγροτικά περιβάλλοντα, η μετοχή στη θρησκευτική κοινότητα θεωρούνταν σημαντικότερη από την εθνότητα και σπάνια γινόταν χρήση εθνωνυμίων. Σύμφωνα με τους ιστορικούς Άντονυ Σμιθ και Βασίλη Γούναρη, η ύπαρξη συλλογικής ονομασίας, μύθου κοινής καταγωγής από το Βυζάντιο, κοινής παράδοσης θρησκευτικών διωγμών, αλληλεγγύης μεταξύ ομοδόξων και κοινής θρησκευτικής νοοτροπίας ανάμεσα στα μέλη του Ρουμ μιλέτ σημαίνει ότι αποτελούσαν εθνοτική ομάδα.
Επιπλέον βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ιστορία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Ορθοδοξία
Henschel Hs 126
Εξέλιξη και επιχειρησιακή ιστορία
Το πρώτο πρωτότυπο δεν ανταποκρινόταν πλήρως στις απαιτήσεις της Luftwaffe και έτσι κατασκευάστηκαν δύο ακόμα αεροσκάφη εξέλιξης τα οποία έφεραν διαφορετικούς κινητήρες. Μετά το τρίτο πρωτότυπο, το 1937 κατασκευάστηκαν δέκα αεροσκάφη προ-παραγωγής. Το Hs 126 εισήλθε σε υπηρεσία το 1938, μετά από την επιχειρησιακή αξιολόγηση με την Γερμανική Λεγεώνα Κόνδωρ, κατά την διάρκεια του Ισπανικού Εμφυλίου πολέμου.
Μέχρι το Hs 126 να ενταχθεί στη Luftwaffe οι αναγνωριστικές μοίρες είχαν ήδη εξοπλιστεί και με την έναρξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, τον Σεπτέμβριο του 1939, η Γερμανία διέθετε αρκετά επιτυχημένα αεροσκάφη παρατήρησης μικρής εμβέλειας και αναγνωριστικά αεροσκάφη μεγάλης ακτίνας δράσης. Αργότερα, στη διάρκεια του πολέμου, χρησιμοποιήθηκε ως για τη ρυμούλκηση ανεμόπτερων και νυχτερινές επιθέσεις εδάφους, η παραγωγή του όμως τερματίστηκε το 1941 και ο τύπος αποσύρθηκε το 1942.
Το Henschel Hs 126 σε Ελληνική Υπηρεσία
Η Ελληνική Πολεμική Αεροπορία παρέλαβε 16 Henschel Hs 126 τον Δεκέμβριο του 1939. Χρησιμοποιήθηκαν από τα 3/1 και 3/2 Ανεξάρτητα Σμήνη στον πόλεμο της Αλβανίας, τα οποία συγχωνεύτηκαν το Δεκέμβριο του 1940 στην 3η Μοίρα Παρατηρήσεως, λαμβάνοντας μέρος σε αποστολές παρατήρησης και φωτοαναγνώρισης, ενώ συχνά πραγματοποιούσαν προσβολές εδάφους. Με την εισβολή των Γερμανών τα περισσότερα αεροσκάφη καταστράφηκαν στο έδαφος, ενώ τουλάχιστον ένα επέζησε της εισβολής και ενσωματώθηκε στην Luftwaffe. Είναι χαρακτηριστικό ότι το Hs 126 ήταν ένα από τα ελάχιστα αεροσκάφη της περιόδου που παραδόθηκε πλήρως εξοπλισμένο, συνοδευόμενο από πολυτελείς εκδόσεις των μεταφράσεων του βασικού γερμανικού εγχειριδίου συντήρησης στα Ελληνικά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορικά αεροσκάφη Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας Κατηγορία:Αεροσκάφη του Μεσοπολέμου Κατηγορία:Αεροσκάφη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Αναγνωριστικά αεροσκάφη Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη Hs 126 Κατηγορία:Αεροσκάφη εγγύς υποστήριξης
Κατάλογος κοινοτήτων της Κυπριακής Δημοκρατίας
Ο Κατάλογος κοινοτήτων της Κυπριακής Δημοκρατίας περιλαμβάνει όλες τις κοινότητες της Κυπριακής Δημοκρατίας. Σήμερα η Κυπριακή Δημοκρατία έχει 576 κοινότητες οι οποίες λειτουργούν με βάση τον περί Κοινοτήτων νόμο του 1999.
Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, η διοικητική έκταση 172 κοινοτήτων της Κυπριακής Δημοκρατίας καταλήφθηκε -πλήρως ή μερικώς- από τον τουρκικό στρατό. Λόγω αυτού, οι κοινότητες αυτές δεν ασκούν πλέον τις συνηθισμένες κοινοτικές εξουσίες και αρμοδιότητες. Ωστόσο, διατηρούν τη νομική τους υπόσταση και έχουν την έδρα τους στις περιοχές που ελέγχονται από την Κυπριακή Δημοκρατία.
Στον πιο κάτω πίνακα παρουσιάζονται οι κοινότητες της Κυπριακής Δημοκρατίας. Παρουσιάζονται πληροφορίες για την επαρχία στην οποία ανήκουν, τον πληθυσμό τους σύμφωνα με την τελευταία απογραφή, την επιφάνεια που καλύπτουν και το μέσο υψόμετρο στο οποίο βρίσκονται. Για τις κατεχόμενες κοινότητες, οι οποίες δεν ελέγχονται από την Κυπριακή Δημοκρατία και ως εκ τούτου δεν μπορεί να πραγματοποιήσει απογραφή πληθυσμού στη διοικητική τους έκταση, δεν παρουσιάζεται πληθυσμός.
Παραπομπές
Δημοι  Κυπρος
Μπινγκ Κρόσμπι
μικρογραφία|Ο Μπινγκ Κρόσμπι το 1951|330x330εσ μικρογραφία|260x260εσ|Με την Ντόροθι Λαμούρ στην ταινία Μάμπο στο Μπαλί (1952) μικρογραφία|260x260εσ|Με τον [[Ντάνι Κέι στην ταινία Λευκά Χριστούγεννα (1954)]] Ο Μπινγκ Κρόσμπι (Harry Lillis "Bing" Crosby, Jr, 2 Μαΐου 1903 - 14 Οκτωβρίου 1977) ήταν Αμερικανός ηθοποιός και τραγουδιστής. Ήταν βραβευμένος με Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου για τη συμμετοχή της στην ταινία του 1944 Ο δρόμος της αγάπης (Going My Way).
Ο Μπινγκ Κρόσμπι έχει πουλήσει πάνω απο 1 δισεκατομμύρια δίσκους παγκοσμίως μέχρι σήμερα, πράγμα που τον κάνει τον τραγουδιστή με τις περισσότερες πωλήσεις στην ιστορία. Το τραγούδι του Μπινγκ Κρόσμπι με τις καλύτερες πωλήσεις ήταν το White Christmas, με περισσότερα απο 50.000.000 αντίτυπα παγκοσμίως.
Ο Κρόσμπι ήταν τόσο δημοφιλής γύρω στα μέσα του 20ού αιώνα στον κόσμο, που μια έρευνα που διεξήχθη στη συνέχεια αποκάλυψε ότι ο Κρόσμπι ήταν πιο διάσημος και σεβαστός από τον Πάπα Πίο ΙΒ΄ την εποχή εκείνη.
Η επιτυχία του παραμένει εντυπωσιακή: 396 ατομικές κάρτες, συμπεριλαμβανομένων των 41 αριθ. 1 επισκέψεων. Αν μετρήσετε πολλές φορές τα "Λευκά Χριστούγεννα", θα έφερνε αυτόν τον αριθμό έως και 43, Οι Beatles και Elvis Presley συνδυάζονται.
Ο Κρόσμπι είχε χωριστά ξεχωριστά διαγράμματα κάθε χρόνο μεταξύ του 1931 και του 1954, καθώς και 24 ξεχωριστά δημοφιλή singles μόνο το 1939.
Ο Κρόσμπι κατέγραψε πάνω από 2.000 εμπορικές εγγραφές και περίπου 4.000 ραδιοφωνικές εκπομπές, καθώς και έναν εκτεταμένο κατάλογο εμφανίσεων στην ταινία και την τηλεόραση, είναι ο πιο καταγραμμένος καλλιτέχνης στην ιστορία.
Ο Μπινγκ Κρόσμπι σημείωσε 41 αρ. 1 ρεκόρ στους μουσικούς χάρτες (43 συμπεριλαμβανομένου του δεύτερου και τρίτου τίτλου των "White Christmas"), περισσότερο από τους The Beatles με (24) και τον Elvis Presley με (18) ρεκόρ.
Οι ηχογραφήσεις του έφτασαν στα διαγράμματα 396 φορές, περισσότερο από ό, τι ο Frank Sinatra (209) και ο Elvis Presley (149) σε συνδυασμό.
Ο Κρόσμπι ήταν η φωνή 13 τραγουδιών που ορίστηκαν στο Oscar, τέσσερα από τα οποία κέρδισαν το Βραβείο Οσκαρ για το Καλύτερο Τραγούδι: "Sweet Leilani" (Waikiki Wedding, 1937), "White Christmas" (Holiday Inn, 1942) σε ένα αστέρι "(" Going My Way "), και" Στο δροσερό, δροσερό, δροσερό βράδυ "(Here Comes the Groom, 1951).
Ο Μπινγκ Κρόσμπι έχει απονεμηθεί τρία αστέρια στο Hollywood Walk of Fame: ένα για ηχογραφήσεις, ένα για ραδιόφωνο και ένα για ταινίες.
Ο Μπινγκ Κρόσμπι είναι ο πιο εγγεγραμμένος καλλιτέχνης στην ιστορία με σχεδόν 400 πωλούμενα ξεχωριστά χτυπήματα στον κόσμο, ένα επίτευγμα που κανείς, όπως ο Frank Sinatra, ο Elvis Presley, ο The Beatles και ο Michael Jackson δεν έχουν πλησιάσει ποτέ.
Ο Μπινγκ Κρόσμπι αποτελούσε κινηματογραφικό δίδυμο με τον Μπομπ Χόουπ, με τον οποίο γύρισε 17 ταινίες και με τον οποίο ήταν δεμένος με μακροχρόνια φιλία. Οι σημαντικότερες ταινίες στις οποίες συμμετείχε ήταν οι: Ο Δρόμος της Αγάπης (Going My Way, 1944), Οι καμπάνες της Αγίας Μαρίας (The Bells of St. Mary's, 1945), Το Βαλς του Αυτοκράτορα (The Emperor's Waltz, 1948), Παντρεύουν τον Πατέρα μου (Here Comes the Groom, 1952), Το Όγδοο Θαύμα (The Greatest Show on Earth, 1952), Λευκά Χριστούγεννα (White Christmas, 1954), Η χωριατοπούλα (The Country Girl, 1954) και Υψηλή Κοινωνία (High Society, 1956).
Η ζωή
Ο πατέρας της, ο Χάρι Λόουε Κρόσμπι (1871-1950), ήταν λογιστής βρετανικής-αμερικανικής καταγωγής, και η μητέρα της, η Catherine Harrigan (1873-1964), ήταν κόρη ενός κατασκευαστή του County Mayo και, προφανώς, ιρλανδικής καταγωγής.
Οι πατροί πρόγονοί της, Thomas Prence και Patience Brewster, γεννήθηκαν στην Αγγλία και μετανάστευσαν στις Ηνωμένες Πολιτείες τον 17ο αιώνα. Η οικογένεια Brewster ήρθε στην Αμερική από την Ευρώπη στο διάσημο πλοίο Mayflower.
Ο ΜπινγκΚρόσμπι δεν είχε πιστοποιητικό γέννησης. η ημερομηνία ήταν επομένως μυστικό μέχρι την (καθολική) εκκλησία της νεότητας του, στο Tacoma, να αποκαλύψει το βαπτιστικό του αρχείο που περιείχε την ακριβή χρονολόγηση της γέννησής του.
Το καλοκαίρι του 1917 ο Κρόσμπι εργάστηκε στο "Auditorium" του Spokane, όπου παρακολούθησε τους κορυφαίους καλλιτέχνες της εποχής, συμπεριλαμβανομένου του Al Jolson, τον οποίο ο Κρόσμπι θα έλεγε: "Για μένα, ήταν ο καλύτερος καλλιτέχνης που έζησε ποτέ". Το φθινόπωρο του 1920 ο Μπινγκεγγράφηκε στο Πανεπιστήμιο Jesuit Gonzaga στο Spokane της Ουάσιγκτον, με πρόθεση να αποφοιτήσει ως δικηγόρος. Αποκομίστηκε ένας μέσος όρος Β +. Ενώ στην Gonzaga, αγόρασε ένα κουτί τύμπανο με παραγγελία μέσω ταχυδρομείου. Μετά από έντονη άσκηση, οι ικανότητές του αυξήθηκαν προφανώς και κλήθηκε να συμμετάσχει σε μια τοπική μπάντα αποτελούμενη κυρίως από μαθητές που ονομάζονται Musicaladers, με επικεφαλής τον Al Rinker. Κατάφερε να κερδίσει τόσα χρήματα με αυτή τη δουλειά που αποφάσισε να εγκαταλείψει τις σπουδές του κατά το τελευταίο έτος του για να αφιερωθεί στον κόσμο της ψυχαγωγίας.
Στατιστικά της μουσικής σταδιοδρομίας σας.
Για δεκαπέντε χρόνια (1934, 1937, 1940, 1943-1954), ο Κρόσμπι ήταν στην πρώτη δεκάδα για τις πωλήσεις box office και για πέντε από αυτά τα χρόνια (1944-1948) ηγήθηκε του κόσμου. Τραγούδησε τέσσερα τραγούδια με τίτλο "Sweet Leilani" (1937), "White Christmas" (1942), "Swinging on a Star" (1944), "In the Cool, Cool, Cool of the Evening" ) και κέρδισε το βραβείο Όσκαρ για τον Καλύτερο Ηθοποιό για το ρόλο του στο Going My Way (1944).
Μια έρευνα του 2000 έδειξε ότι με 1.077.900.000 εισιτήρια ταινιών που πωλήθηκαν, ο Κρόσμπι ήταν ο τρίτος πιο δημοφιλής ηθοποιός όλων των εποχών, πίσω από τον Clark Gable (1.168.300.000) και τον John Wayne (1.114.000.000). Το Διεθνές Ημερολόγιο Κινηματογράφου τον απαριθμεί σε ισοπαλία για δεύτερη θέση στην λίστα όλων των εποχών με τον Clint Eastwood, τον Tom Hanks και τον Burt Reynolds. Η πιο δημοφιλής ταινία του, τα Λευκά Χριστούγεννα, κέρδισε 30 εκατομμύρια δολάρια το 1954 (286 εκατομμύρια δολάρια σε παρούσα αξία).
Έλαβε 23 ρεκόρ χρυσού και πλατίνας, σύμφωνα με το βιβλίο Million Selling Records. Ο Σύνδεσμος Βιομηχανίας Καταγραφής της Αμερικής δεν καθιέρωσε το χρυσό πρόγραμμα πιστοποίησής του μέχρι το 1958. Πριν από το 1958, τα αρχεία χρυσού απονεμήθηκαν από δισκογραφικές εταιρείες. Η Universal Music, ιδιοκτήτρια του καταλόγου Decca της Κρόσμπι, δεν έχει ποτέ υποβάλει αίτηση για πιστοποίηση RIAA για οποιοδήποτε από τα χτυπήματα τους.
Το 1962 ο Κρόσμπι έλαβε το βραβείο Grammy Lifetime Achievement Award. Έχει εισαχθεί σε αίθουσες φήμης τόσο για τη ραδιοφωνική όσο και για τη λαϊκή μουσική. Το 2007 εισήχθη στην αίθουσα επιτυχίας Hit Parade και το 2008 στην Music Hall of Fame.
Τραγούδι στυλ και φωνητικά χαρακτηριστικά.
Ο Κρόσμπι ήταν ένας από τους πρώτους τραγουδιστές που εκμεταλλεύονταν την οικειότητα του μικροφώνου αντί να χρησιμοποιούν το βαθύ και δυναμικό ύφος του vaudeville που συνδέεται με τον Al Jolson. Ήταν, με τον δικό του ορισμό, έναν "φρασεστή", έναν τραγουδιστή που έδινε την ίδια έμφαση τόσο στους στίχους όσο και στη μουσική. Η αγάπη της για τζαζ βοήθησε να φέρει το είδος σε ένα ευρύτερο κοινό. [παραπομπή που απαιτείται] Στα πλαίσια του στυλ τραγουδιού του Rhythm Boys, τσακίστηκε σημειώσεις και πρόσθεσε αποσυνδεδεμένες φράσεις, μια προσέγγιση που βασίζεται στην jazz. [παραπομπή που απαιτείται] Louis Armstrong και Bessie Smithantes είχαν ήδη εισαχθεί σε τον από την πρώτη εμφάνισή του στο αρχείο. Ο Κρόσμπι και ο Armstrong παρέμειναν φίλοι εδώ και δεκαετίες. Τραγούδησαν "Τώρα έχετε τζαζ" στην ταινία Υψηλή κοινωνία (1956).
Κατά τη διάρκεια του πρώτου μέρους της σόλο καριέρας του (περίπου το 1931-1934), το συχνά συναισθηματικό ύφος του Κρόσμπι, το οποίο ήταν σιωπηλός, ήταν δημοφιλές. Ο Jack Kapp, διευθυντής του Brunswick και αργότερα Decca, τον έπεισε να εγκαταλείψει πολλές από τις πιο τζαζ κινήσεις του υπέρ ενός σαφούς φωνητικού στιλ. Ο Κρόσμπι αναγνώρισε το Kapp για να επιλέξει τραγούδια που έπληξε, να συνεργαστεί με πολλούς άλλους μουσικούς και το πιο σημαντικό, να διαφοροποιήσει το ρεπερτόριό του σε πολλαπλά στυλ και είδη. Ο Kapp βοήθησε τον Κρόσμπι να έχει αριθμό ένα χτυπημάτων στη μουσική των Χριστουγέννων, της Χαβάης και της country μουσικής, και χτυπά στα κορυφαία τριάντα στην ιρλανδική μουσική, γαλλική μουσική, ρυθμό και μπλουζ και μπαλάντες.
Ο Κρόσμπι έδωσε μια ιδέα: η φράση ή η τέχνη να γίνουν πραγματικότητα οι στίχοι του τραγουδιού. και ο Tommy Dorsey είπε στο Sinatra ξανά και ξανά: "Υπάρχει μόνο ένας τραγουδιστής που πρέπει να ακούσετε και το όνομά του είναι ΜπινγκΚρόσμπι, το μόνο πράγμα που έχει σημασία για αυτόν είναι οι λέξεις, και αυτό είναι το μόνο που πρέπει να είναι για σένα". , επίσης. "
Ο κριτικός Henry Pleasants έγραψε:
[Ενώ] το όγδοο επίπεδο B στο επίπεδο B στη φωνή του Μπινγκ εκείνη την εποχή [1930] είναι, στα αυτιά μου, ένα από τα πιο όμορφα που έχω ακούσει μέσα σε σαράντα πέντε χρόνια και ότι άκουσα βατόλιθους, τόσο κλασικούς όσο και δημοφιλές, ωστόσο το τραγούδι του βελτιώθηκε αξιοσημείωτα τα επόμενα χρόνια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Βραβευμένοι με Γκράμι Κατηγορία:Ερμηνευτές βοντβίλ Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί ραδιοφώνου
Σάι-Σάι
Η Σάι-Σάι (πορτογαλικά: Xai-Xai), είναι μια πόλη της Επαρχίας Γάζα, Μοζαμβίκη. Έχει πληθυσμό 116.343 κατοίκων (απογραφή 2007). Είναι η πρωτεύουσα της επαρχίας Γάζα και της συνοικίας και του δήμου Σάι-Σάι. Βρίσκεται 200 χιλιόμετρα (12μ μίλια) μακρυά από την πρωτεύουσα Μαπούτο.
Κτήση από την Πορτογαλία
Η Σάι-Σάι είχε ήταν από το 1900, υπό Πορτογαλική κτήση, εταιρεία του Λουρένζο Μαρκές (σημερινό Μαπούτο). Πριν την ανεξαρτησία από την Πορτογαλία το 1975, η Σάι-Σάι ήταν γνωστή ως Τζοάο Μπέλο στην Πορτογαλική Μοζαμβίκη. Η Τζοάο Μπέλο αναπτύχθηκε υπό την πορτογαλική κτήση σαν λιμάνι, γεωπονικό και βιομηχανικό κέντρο. Εκεί μεγάλωναν ρύζι και κάσιους. Ο τουρισμός ήταν επίσης σημαντικός επειδή είχε πολύ ωραίες παραλίες και ξενοδοχεία.
Ανεξαρτησία από την Πορτογαλία
Στην Σάι-Σάι έγινε το 2000 μια πλημμύρα, η Πλημμύρα της Μοζαμβίκης με κτήρια κάτω από το νερό. Όμως, όταν μετά από λίγο τα νερά υποχώρησαν, η πόλη ξανάνοιξε για επιχειρήσεις.
Γεωγραφία
Η Σάι-Σάι βρίσκεται στον ποταμό Λιμπόπο, κοντά στον Ινδικό ωκεανό. Βρίσκεται 200 χιλιόμετρα (12μ μίλια) μακρυά από την πρωτεύουσα Μαπούτο. Έχει υψόμετρο 32 πόδια (9.8 μέτρα).
Έχει υψόμετρο 32 πόδια (1.8 μέτρα).
Η Σάι-Σάι βρίσκεται 5.1 χιλιόμετρα (3.2 μίλια) μακρυά από την πόλη Ντονγκένε, 4.0 χιλιόμετρα (2.5 μίλια) μακρυά από την Μακαντένε, 2.7 χιλιόμετρα (1.7 μίλια) μακρυά από την Τσιλουάνε και 0.80 χιλιόμετρα (0.5 μίλια) μακρυά από την Ταβένε.
Οικονομία
Στην Σάι-Σάι είναι πολύ γνωστή η καλλιέργεια ρυζιού.
Δημογραφία
Η Σάι-Σάι έχει πληθυσμό 116.343 κατοίκων ενώ το 1970 είχε 63.949 κατοίκους και το 1997 103.251.
Μεταφορές
Στην Σάι-Σάι βρίσκεται μία σιδηροτροχιά 762 μέτρων (2 ποδιών και 6 ιντσών), που πήγε στην πόλη Μαντζακάζε και πέρα. Βρίσκεται στην οδό EN1 που συνδέει τους δρόμους από τα σύνορα Ναμαάτσα και Ρεσσάνο Γκάρσια.
Κτήρια-Οδοί
Η Σάι-Σάι είναι μια πόλη με αγορές, καταστήματα, εστιατόρια, μπαρ, βενζινάδικα, τράπεζες και ένα ταχυδρομείο. Υπάρχει επίσης ένα εργοστάσιο επίπλων που βρίσκεται κάτω από πολλά δέντρα κάσιους.
Τουρισμός
Η Παραλία Πράια ντο Σάι-Σάι είναι μια πολύ ωραία παραλία που βρίσκεται 12 χιλιόμετρα μακρυά από την Σάι-Σάι. Είναι ένας προορισμός που προσελκύει πολλούς τουρίστες, από τη διαίρεση της Πορτογαλίας. Υπάρχει ένας κοραλλιογενής σκόπελος που προστατεύει τις παραλίες από μεγάλα κύματα. Το Ουενέλα Τιντάλ, που βρίσκεται 2 χιλιόμετρα (1.2 μίλια) νότια της Σάι-Σάι, περιλαμβάνει ένα φυσικό τούνελ που το συνδέει με τον Ινδικό ωκεανό.
Πέτρος Β΄ της Αραγωνίας
Ο Πέτρος Β΄ της Αραγωνίας ή Πέτρος ο Καθολικός (Ισπανικά : Pedro II de Aragon, Ουέσκα, 1178 - 12 Σεπτεμβρίου 1213) ήταν Βασιλιάς της Αραγωνίας και Κόμης της Βαρκελώνης (1196 - 1213). Ο Πέτρος Β΄ ήταν μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του βασιλιά της Αραγωνίας Αλφόνσου του Τροβαδούρου και της Σάντσας της Καστίλης κόρης του Βασιλιά της Καστίλης Αλφόνσου του Αυτοκράτωρ. Ορκίστηκε υποτέλεια στην Αγία Έδρα και στέφτηκε βασιλιάς από τον πάπα Ιννοκέντιο Γ΄, ήταν ο πρώτος βασιλιάς της Αραγωνίας που έγινε η στέψη του από τον πάπα γι'αυτό πήρε το προσωνύμιο "Καθολικός". Την πρώτη δεκαετία του 13ου αιώνα κατέγραψε μια σειρά από διατάγματα σχετικά με τις ιδιοκτησίες και τα προνόμια στην Κομητεία της Σερδάνια και στην Ρουσιγιόν.
Γάμος
Παντρεύτηκε στον τρίτο της γάμο την Μαρία του Μονπελιέ κόρη και διάδοχο του Γουλιέλμου Η΄ του Μονπελιέ με την Ευδοκία Κομνηνή του Μονπελιέ την εγγονή του Βυζαντινού Αυτοκράτορα Ιωάννη Β΄ Κομνηνού. Απέκτησε έναν γιο τον Ιάκωβο αλλά Πέτρος Β΄ την χώρισε σύντομα, η Μαρία σύντομα γνώρισε λατρεία σαν Αγία για την ευσέβεια και την φιλανθρωπία της αλλά δεν αγιοποιήθηκε ποτέ, πέθανε στην Ρώμη (1213). Ο Πέτρος Β΄ και η Μαρία γέννησαν πιθανότατα τον Οκτώβριο του 1205 και μια κόρη την "Σάντσα". Άλλες πηγές καταγράφουν την γέννηση της Σάντσας το 1206, ο συγγραφέας Μαρκ Γκρέγκορυ Πιγκ (γεν. 1963) γράφει ότι γεννήθηκε τον Φεβρουάριο του 1208 κάτι απίθανο επειδή την ίδια χρονιά γεννήθηκε ο γιος του ζεύγους Ιάκωβος.
Η Σάντσα αρραβωνιάστηκε λίγες μέρες μετά την γέννηση της με τον Ραϋμόνδο γιο του κόμη Ραϋμόνδου ΣΤ΄ της Τουλούζης με προίκα το Μονπελιέ σύμφωνα με έγγραφα που βρέθηκαν (1850). Η μητέρα της Μαρία αρχικά δεν συμφωνούσε με τον αρραβώνα αλλά ύστερα από πίεση αναγκάστηκε να το δεχτεί. Ο αδελφός της Ιάκωβος δεν αναφέρει ωστόσο τίποτα σχετικά με την Σάντσα που είχε μάλλον πεθάνει έναν χρόνο μετά την γέννηση της.
Θάνατος στη μάχη του Μυρέ
Ο Πέτρος Γ΄ επιστρέφοντας το φθινόπωρο του 1212 από τη "μάχη της Λας Νάβας δε Τολόσα" είδε ότι ο Σίμον ντε Μοντφόρντ είχε κατακτήσει την Τουλούζη και είχε εκδιώξει τον κόμη Ραϋμόνδο ΣΤ΄ που ήταν γαμπρός του αφού είχε παντρευτεί την αδελφή του Ελεονώρα και υποτελής του. Ο Πέτρος ξεκίνησε νέα εκστρατεία, διέσχισε τα Πυρηναία και έφτασε τον Σεπτέμβριο του 1213 στο Μυρέ έτοιμος να αντιμετωπίσει τους Γάλλους. Ο Ραϋμόνδος ΣΤ΄ της Τουλούζης του ζήτησε να αποφύγει να δώσει ανοιχτή μάχη και να εξοντώσει τους Γάλλους με άλλους τρόπους αλλά ο βασιλιάς της Αραγωνίας το αρνήθηκε. Στην μάχη του Μυρέ που ακολούθησε (12 Σεπτεμβρίου 1213) οι δυνάμεις της Αραγωνίας αποδιοργανώθηκαν πλήρως με την επίθεση του Σίμον ντε Μοντφόρντ. Ο Πέτρος Β΄ σε μια προσπάθεια να δώσει μάχη μόνος του έπεσε στο έδαφος και σκοτώθηκε. Οι Αραγωνέζικες δυνάμεις όταν είδαν τον θάνατο του βασιλιά τους βρέθηκαν σε τόσο μεγάλο πανικό που συνετρίβησαν ολοκληρωτικά, η αριστοκρατία της Τουλούζης που ήταν υποτελής του Στέμματος της Αραγωνίας είχε ηττηθεί οριστικά.
Απώλεια της Οξιτανίας
Οι στρατιωτικές εκστρατείες κατέστρεψαν την Οξιτανία και τον μεγάλο πολιτισμό της. Με την "Συνθήκη του Μω-Παρισίων" που ακολούθησε μετά την "μάχη του Μυρέ" (1229) ολόκληρη η Οξιτανία ενσωματώθηκε στο Βασίλειο της Γαλλίας και κυβερνήθηκε από τον Οίκο των Καπετιδών. Τον Πέτρο Β΄ διαδέχθηκε ο μοναδικός γιος που είχε με την Μαρία του Μονπελιέ Ιάκωβος Α΄ της Αραγωνίας ή Ιάκωβος ο Κατακτητής.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1204 τη Μαρία, κόρη του Γουλιέλμου Η΄ κυρίου του Μονπελιέ και της Ευδοκίας Κομνηνής. Είχε τέκνα:
Μεγάλη Αδελφότης
Η Μεγάλη Αδελφότης ήταν μυστική οργάνωση που ιδρύθηκε στο τέλος της Επανάστασης του 1821 με κύριο σκοπό την υποστήριξη της Εκκλησίας η οποία είχε θεωρηθεί τότε από πολλούς ότι βρισκόταν "υπό διωγμό" που διενεργούσαν κάποιοι πολιτικοί κύκλοι. Στην οργάνωση εκείνη συμμετείχαν εκτός από ανώτεροι και κατώτεροι κληρικοί, ηγούμενοι και μοναχοί και πολλοί λαϊκοί, όπως καθηγητές, ανώτεροι υπάλληλοι του κράτους, στρατιωτικοί και πολίτες που είχαν ιδιαίτερα ανεπτυγμένο το θρησκευτικό συναίσθημα και την αγάπη προς την Εκκλησία. Η Μεγάλη Αδελφότητα εναντιώθηκε στη συνέχεια με πάθος κατά του Βασιλέα Όθωνα όταν αποφάσισε εκείνος να κλείσουν πολλά μοναστήρια του ελλαδικού χώρου και να σταματήσουν οι πολίτες τις αθρόες δωρεές προς τα διάφορα εκκλησιαστικά ιδρύματα, όταν την ίδια εποχή η Χώρα αντιμετώπιζε πλείστα προβλήματα εξεύρεσης οικονομικών πόρων.
Αργότερα επί Βασιλείας Γεωργίου του Α' η Μεγάλη Αδελφότης πέτυχε τη "γεφύρωση" των εναντίον της προς όφελος της ενότητας του έθνους και βεβαίως πρώτιστα επί τα της Εκκλησίας της Ελλάδος. Απόρροια εκείνης της οργάνωσης είναι οι υφιστάμενες θρησκευτικές οργανώσεις (αδελφότητες) που φέρονται να ελέγχουν σήμερα κάποια εκκλησιαστικά δρώμενα, όπως η "Χρυσοπηγή", η "Ζωή" κ.λπ.
Πηγές
Κατηγορία:Μυστικές οργανώσεις Κατηγορία:Εκκλησία της Ελλάδος Κατηγορία:Χριστιανισμός στην Ελλάδα Κατηγορία:Κοσμικισμός στην Ελλάδα
Αταραξία
Γενικά ο όρος αυτός σημαίνει την παντελή έλλειψη ταραχής, άγχους και στρές. Ισοδυναμεί με την γαλήνη, ηρεμία και την εξ αυτών απορρέουσα ευτυχία. Φιλοσοφικά τον όρο αυτό πρόβαλλαν ως ιδανικό ζωής τόσο ο Επίκουρος όσο και οι Σκεπτικοί φιλόσοφοι οπαδοί του Πυρρωνισμού.
Κατηγορία:Φιλοσοφικές έννοιες Κατηγορία:Ευτυχία
Υδραγωγείο του Ουάλεντος
Το Υδραγωγείο του Ουάλεντος (Flavius Iulius Valens, ελληνοποιημένος ως Ουάλης) (τουρκ. Bozdoğan Kemeri) είναι αρχαιολογικό μνημείο στην Κωνσταντινούπολη. Η κατασκευή του ξεκίνησε επί αυτοκράτορα Μεγάλου Κωνσταντίνου και περατώθηκε επί αυτοκράτορα Ουάλη. Ήταν μέρος μεγάλης υδραγωγικής εγκαταστάσεως για την τροφοδοσία της παλιάς πόλης με νερό. Είχε μήκος περισσότερο των χιλίων μέτρων, από τα οποία σήμερα σώζονται περίπου 921 μέτρα περίπου 50 μέτρα λιγότερα από το αρχικό μήκος. Ανακαινίστηκε το έτος 766 επί Κωνσταντίνου Ε'. Έχει ύψος από 18,5 έως 26,5 μέτρα.
Περιγραφή
Το υδραγωγείο είχε μήκος 971 μέτρα και μέγιστο ύψος περ. 29 μέτρα (63 μέτρα πάνω από το επίπεδο της θάλασσας) με σταθερή κλίση 1:1000, Ο αψίδες 1-40 και 46-51 ανήκουν στην εποχή του Ουάλη. Οι καμάρες 41-45 στην εποχή του Μουσταφά Β΄ και οι αψίδες 52 και 56 στον Σουλεϊμάν Α΄. Οι αψίδες 18-73 είναι παρατεταγμένες σε διπλή σειρά, οι υπόλοιπες σε μονή παράταξη
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Βυζαντινή Αυτοκρατορία
Οργανισμός Εξαγωγών Πετρελαιοπαραγωγών Χωρών
Ο Οργανισμός Εξαγωγών Πετρελαιοπαραγωγών Χωρών (αγγλικά: Organization of the Petroleum Exporting Countries, OPEC,, μεταγραμματισμός: ΟΠΕΚ, ) είναι σήμερα ένας διεθνής οικονομικός οργανισμός. Δημιουργήθηκε στη Βαγδάτη του Ιράκ το 1960 από τις ακόλουθες χώρες μέλη Ιράν, Ιράκ, Κουβέιτ, Σαουδική Αραβία και Βενεζουέλα. Πρωτοστάτες της δημιουργίας αυτού ήταν ο τότε Σάχης της Περσίας και ο τότε Βασιλιάς της Σαουδικής Αραβίας.
Πρωταρχικοί στόχοι και σκοποί αυτού του διεθνή οργανισμού ήταν η καθιέρωση ενιαίας πετρελαϊκής πολιτικής μεταξύ των κρατών μελών και ο προσδιορισμός των ευμενέστερων μέτρων προστασίας των συμφερόντων τους με σταθεροποιητικές τιμές της διεθνούς αγοράς σε μια προοπτική αφενός αποφυγής βλαβερών συνεπειών για τα ίδια μέλη - κράτη και αφετέρου σε μία δίκαιη και ομαλή πετρελαϊκή βιομηχανική ανάπτυξη. Οι προαναφερθέντες, θεμιτοί στην αρχή, στόχοι παρέσυραν και άλλες χώρες στη σύνδεση με αυτόν τον Οργανισμό. Σήμερα τον ΟΠΕΚ συγκροτούν οι παρακάτω χώρες - μέλη, 13 τον αριθμό: Ανγκόλα, Αλγερία, Γκαμπόν, Δημοκρατία του Κονγκό, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Ισημερινή Γουινέα, Ιράκ, Ιράν, Κουβέιτ, Λιβύη, Νιγηρία, Σαουδική Αραβία και Βενεζουέλα. Ο Οργανισμός παραμένει ανοικτός και για οποιαδήποτε άλλα πετρελαιοπαραγωγά κράτη, χωρίς να αποκλείεται κανένα, ανεξάρτητα πολιτικού καθεστώτος, θρησκείας, γεωγραφικού χώρου και εφόσον διατηρεί βασικά αντίστοιχα συμφέροντα των ήδη Χωρών - μελών.
Το 1976 ο ΟΠΕΚ δημιούργησε έναν θυγατρικό διεθνή επίσης οργανισμό διεθνούς οικονομικής βοήθειας τον "OPEC Fund". Η Έδρα του ΟΠΕΚ βρίσκεται στη Βιέννη της Αυστρίας στη διεύθυνση: Obere Danaustrasse 93, A-1020 Vienna, Austria. Του Οργανισμού προΐσταται ο Γενικός Γραμματές ΟΠΕΚ. Ο ΟΠΕΚ διατηρεί επίσης δική του σημαία γαλάζια στο κέντρο της οποίας φέρει το λογότυπο, με κυκλοτερή λευκά αρχικά OPEC.
Τα Όργανα
thumb|200px|Η έδρα (HQ) του ΟΠΕΚ στη Βιέννη
Τα κύρια Όργανα του Οργανισμού είναι η Συνέλευση, η Επιτροπή των Κυβερνητών και η Γραμματεία.
Η Συνέλευση
Η Συνέλευση, που είναι η υπέρτατη εξουσία του Οργανισμού, συνεδριάζει τουλάχιστον 2 φορές το χρόνο με εκπροσώπους όλων των μελών όπου κάθε μέλος έχει δικαίωμα μιας ψήφου. Εκτός των δυο τακτικών συνελεύσεων, μπορεί να συγκληθεί μια έκτακτη συνέλευση από το Γενικό Γραμματέα με τη σύμφωνη γνώμη του Προέδρου και με την αποδοχή από μια απλή πλειοψηφία των κρατών-μελών μετά από απαίτηση ενός μέλους-κράτους. Η αντιπροσωπία μπορεί να αποτελείται από ένα ή περισσότερους αντιπροσώπους καθώς επίσης και από συμβούλους και παρατηρητές. Η Συνέλευση πρέπει να εκλέξει έναν Πρόεδρο και ένα Αναπληρωτή Πρόεδρο στην πρώτη Προκαταρκτική Συνέλευση και εκλέγεται νέος στην επόμενη Συνέλευση. Ο Γενικός Γραμματέας πρέπει να είναι και ο Γραμματέας της Συνέλευσης. Ένα μη μέλος-κράτος μπορεί να προσκληθεί να παρευρεθεί σε μια Συνέλευση ως Παρατηρητής εάν το αποφασίσει η Συνέλευση. Όταν η αντιπροσωπία αποτελείται από περισσότερα του ενός ατόμου πρέπει να οριστεί ένα άτομο που θα ηγείται της αντιπροσωπίας. Εάν δεν μπορούν να αντιπροσωπευθούν όλα τα κράτη-μέλη θα πρέπει τουλάχιστον να δημιουργείται απαρτία των τριών-τετάρτων. Όλες οι αποφάσεις, εκτός από εκείνες που αφορούν διαδικαστικά ζητήματα, πρέπει να υιοθετούνται ομόφωνα. Η Συνέλευση διαμορφώνει τη γενική πολιτική του Οργανισμού και καθορίζει τρόπους και μέσα για την εφαρμογή της. Επιπλέον, επικυρώνει τις τακτικές συναντήσεις των μελών της Επιτροπής των Κυβερνητών και κατευθύνει τις δραστηριότητες του. Εξετάζει ή αποφασίζει σχετικά με τις αναφορές και τις προτάσεις που κατατίθενται από την Επιτροπή των Κυβερνητών και εγκρίνει τον προϋπολογισμό. Οι αποφάσεις της Συνέλευσης εφαρμόζονται 30 μέρες μετά το πέρας της συνέλευσης κατά την οποία υιοθετήθηκαν, εκτός εάν στο μεσοδιάστημα, ένα ή περισσότερα μέλη δηλώσουν στη Γραμματεία την αντίθεσή τους.
Πρώτος πρόεδρος της Συνέλευσης διατέλεσε το 1960 ο Υπουργός Πετρελαίου του Ιράκ και η Συνέλευση πραγματώθηκε στη Βαγδάτη. Στην τελευταία Τακτική Συνέλευση την 148η που πραγματοποιήθηκε στη Βιέννη το 2008 Πρόεδρος ψηφίστηκε ο Dr Chakib Khelil από την Αλγερία και Αναπληρωματικός Πρόεδρος ο Desidério da Graça Verissímo e Costa από την Ανγκόλα.
Η Επιτροπή των Κυβερνητών
Τα μέλη της Επιτροπής των Κυβερνητών διορίζονται για 2 χρόνια από κάθε χώρα και επικυρώνονται από τη Συνέλευση η οποία με τη σειρά της εκλέγει τον πρόεδρο της Επιτροπής. Η Επιτροπή των Κυβερνητών είναι υπεύθυνη για τη διαχείριση των ζητημάτων του Οργανισμού και για την εφαρμογή των αποφάσεων της Συνέλευσης. Επιπλέον, εξετάζει και αποφασίζει σχετικά με τις αναφορές που κατατίθενται από το Γενικό Γραμματέα, καταθέτει αναφορές και προτάσεις στη Συνέλευση για θέματα που αφορούν τον Οργανισμό. Συντάσσει τον προϋπολογισμό του Οργανισμού για κάθε ημερολογιακό έτος και τον καταθέτει στη Συνέλευση για έγκριση. Ακόμη, διορίζει έναν Οικονομικό Ελεγκτή του Οργανισμού με διάρκεια 1 έτους. Εξετάζει την Κατάσταση των Λογαριασμών και την αναφορά του Οικονομικού Ελεγκτή και τα καταθέτει στη Συνέλευση για έγκριση. Τέλος, συγκαλεί μία Έκτακτη Συνεδρίαση της Συνέλευσης και προετοιμάζει την ατζέντα της. Το κάθε μέλος της Επιτροπής έχει δικαίωμα μίας ψήφου. Συγκαλείται περισσότερες από 2 φορές το χρόνο και υιοθετεί τις αποφάσεις της μέσω της απλής πλειοψηφίας των συμμετεχόντων μελών. Μία έκτακτη συνεδρίαση μπορεί να συγκληθεί μετά από αίτηση του Προέδρου της Επιτροπής, του Γενικού Γραμματέα ή των 2/3 των μελών της Επιτροπής. Κάθε μέλος του οργανισμού πρέπει να αντιπροσωπεύεται σε όλες τις συγκλήσεις της Επιτροπής, παρ'όλα αυτά εάν αυτό δεν είναι εφικτό, αρκεί μία πλειοψηφία των 2/3. Εφόσον για οποιοδήποτε λόγο ένα μέλος της Επιτροπής δεν μπορεί να παρευρεθεί σε μια συνεδρίαση της Επιτροπής ένας αναπληρωτής ορίζεται στη θέση του από το αντίστοιχο κράτος-μέλος.
Η Γραμματεία
Η Γραμματεία, η οποία διευθύνεται από τον Γενικό Γραμματέα, διεξάγει τις εκτελεστικές λειτουργίες υπό την κατεύθυνση της Επιτροπής των Κυβερνητών. Η Γραμματεία αρχικά βρισκόταν στη Γενεύη το 1961 και αργότερα μεταφέρθηκε στη Βιέννη όπου και ξεκίνησε να λειτουργεί το Σεπτέμβρη του 1965. Το προσωπικό της Γραμματείας αποτελείται από διεθνής υπαλλήλους οι οποίοι δεν πρέπει ούτε να αναζητούν ούτε να αποδέχονται οδηγίες από οποιαδήποτε κυβέρνηση ή από οποιαδήποτε αρχή εκτός του Οργανισμού.
Η δεκαετία του '60
Το Σεπτέμβρη του 1960, στη Βαγδάτη, δημιουργείται ο Οργανισμός Πετρελαιοπαραγωγών Κρατών (ΟΠΕΚ), με μέλη πέντε από τις χώρες με τη μεγαλύτερη παραγωγή πετρελαίου. Τα ιδρυτικά μέλη του ΟΠΕΚ είναι η Σαουδική Αραβία, η Βενεζουέλα, το Ιράν, το Ιράκ και το Κουβέιτ. Ο σκοπός της δημιουργίας του ΟΠΕΚ είναι η διασφάλιση των εσόδων των πετρελαιοπαραγωγών χωρών από τις πετρελαϊκές εταιρίες. Είχε προηγηθεί η απόφαση για περιορισμό των εισαγωγών στις ΗΠΑ από τον Αϊζενχάουερ. Αυτά ήταν διαμορφωτικά χρόνια του ΟΠΕΚ, με την οργάνωση, η οποία είχε αρχίσει τη λειτουργία της ως ομάδα των πέντε πετρελαιοπαραγωγών, αναπτυσσόμενων χωρών, να βεβαιώνει τα νόμιμα δικαιώματα των χωρών μελών της σε μια διεθνή αγορά πετρελαίου που εξουσιάστηκε από τις πολυεθνικές επιχειρήσεις των "Αδελφών Εφτά". Οι «εφτά αδελφές» εκβιάζουν τις πετρελαιοπαραγωγές χώρες να μειώσουν το ποσοστό των δασμών επί του πετρελαίου, προκειμένου ν' αντιμετωπίσουν την πτώση των τιμών στις διεθνείς αγορές, χάρη στην αυξανόμενη διακίνηση πετρελαίου από την ΕΣΣΔ.
Το 1967, με τον πόλεμο των «έξι ημερών». Ο ΟΠΕΚ κηρύσσει εμπάργκο κατά της Δύσης, δηλαδή στις χώρες που στήριξαν το Ισραήλ στον πόλεμο. Η απόφαση όμως αυτή δεν τηρείται από τον Σάχη της Περσίας και τον βασιλιά της Λιβύης, η οποία από το 1961 έχει γίνει το έκτο μέλος του ΟΠΕΚ. Τελικά, η απόφαση για επιβολή εμπάργκο μένει ανενεργός. Η ουσιαστική αντίδραση έρχεται το 1971, με τη «Συμφωνία της Τεχεράνης», όπου ο ΟΠΕΚ κατόρθωσε να αναπροσαρμόσει όλα τα συμβόλαια με τις πετρελαϊκές επιχειρήσεις έτσι ώστε να δια πραγματεύονται με τον ΟΠΕΚ και εξασφαλίζοντας έτσι μια ουσιαστική άνοδο τιμών, ενώ μετά τον πόλεμο του Γιομ Κιπούρ. το 1973, κατάφεραν σχεδόν να τετραπλασιάσουν τις τιμές. Οι δραστηριότητες του οργανισμού ήταν γενικά χαμηλού προφίλ, δεδομένου ότι ο ΟΠΕΚ έθετε τους στόχους του, καθιέρωνε τη Γραμματεία του, η οποία μετακινήθηκε από τη Γενεύη στη Βιέννη το 1965, υιοθετούσε τα εγκεκριμένα ψηφίσματα και συμμετείχε στις διαπραγματεύσεις με τις επιχειρήσεις. Επιπλέον τα μέλη αυξήθηκαν σε 10 κατά τη διάρκεια της δεκαετίας.
Η δεκαετία του '70
thumb|right|200px|Η έδρα του ΟΠΕΚ στη Βιέννη
Ο ΟΠΕΚ ανήλθε στη διεθνή σκηνή κατά τη διάρκεια αυτής της δεκαετίας, καθώς οι χώρες-μέλη της πήραν τον έλεγχο των εσωτερικών βιομηχανιών πετρελαίου τους και απόκτησαν τον έλεγχο στην τιμολόγηση του ακατέργαστου πετρελαίου στις παγκόσμιες αγορές. Υπήρξαν δύο κρίσεις στην τιμολόγηση του πετρελαίου, η πρώτη ισχυρή πετρελαϊκή κρίση το 1973 προς το 1974 οφειλόταν στην επίθεση των Αράβων κατά του Ισραήλ. Ο πόλεμος είχε σοβαρές αρνητικές συνέπειες καθώς οι Άραβες πραγματοποίησαν εμπάργκο κατά τη διάρκεια του πολέμου που διατάραξε τη ροή του αργού πετρελαίου, προκαλώντας πλήγμα στην αγορά. Η τιμή του αργού πετρελαίου φτάνει στα 12 δολάρια το βαρέλι από τα 2,5 δολάρια, μία αύξηση περίπου 300%. Η πραγματοποίηση αυτού του εμπάργκο θα έχει μεγαλύτερες επιπτώσεις στην Ευρώπη και στην Ιαπωνία, οι οποίες εξαρτώνται κατά 75% και 80% αντίστοιχα από το Αραβικό πετρέλαιο. Η εξάρτηση των ΗΠΑ τότε δεν ξεπερνούσε το 10%, αλλά προκειμένου να βοηθήσει την Ευρώπη και την Ιαπωνία δίνει το παράδειγμα της ενεργειακής εγκράτειας και καλεί όλες τις χώρες της Δύσης να κάνουν το ίδιο. Η Ευρωπαϊκή Ένωση προσπάθησε να αναλάβει πρωτοβουλίες για τη διαχείριση της κρίσης αλλά απέτυχε στην υιοθέτηση ενιαίας πολιτικής. Οι χώρες της Ε.Ε. συμφώνησαν στην υιοθέτηση του ‘New Strategy’ (1974) το οποίο προέβλεπε τη μείωση των εισαγωγών πετρελαίου, την αξιοποίηση των εγχώριων δυνατοτήτων παραγωγής ενέργειας (κυρίως πυρηνικής), τον εξορθολογισμό της χρήσης ενέργειας, τις επενδύσεις σε προγράμματα έρευνας και ανάπτυξης στον τομέα της ενέργειας, και την προώθηση (αν και σε περιορισμένο βαθμό) της χρήσης ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Οι ελληνικές εξαγωγές πετρελαίου και προϊόντων άρχισαν τότε, με την πρώτη «κρίση του πετρελαίου» και αποτελούν έκτοτε σταθερό στοιχείο της εξαγωγικής δραστηριότητας. Ως ποσοστό της συνολικής αξίας των εξαγωγών πραγματοποίησαν άλμα κατά το 1973 και κάλυψαν το 14% από 1,3% το προηγούμενο έτος. Δεν συνέβη το ίδιο με τις εισαγωγές που από 9,9% της συνολικής αξίας των εισαγωγών έφτασαν σε 12,3% στο 1973.
Το ξέσπασμα της Ιρανικής Επανάστασης το 1979. συνέβαλε στη δεύτερη πετρελαϊκή κρίση. Αιτία ήταν η Ιρανική επανάσταση, αλλά και η εισβολή της τότε Σοβιετικής Ένωσης στο Αφγανιστάν. Η επανάσταση στο Ιράν τη δεύτερη πετρελαιοπαραγωγό χώρα του καρτέλ και η εισβολή των Σοβιετικών στο Αφγανιστάν, προκάλεσαν το δεύτερο πετρελαϊκό σοκ στην παγκόσμια οικονομία, αφού η τιμή του αργού πετρελαίου έφθασε στα 35-40 δολάρια το βαρέλι. Οι κρίσεις αυτές οδήγησαν στην απότομη αύξηση της τιμής του πετρελαίου και προκάλεσαν ύφεση στην οικονομική δραστηριότητα σε όλο τον κόσμο και επηρέασαν και την Ευρώπη. Η πρώτη Σύνοδος Κορυφής του ΟΠΕΚ με ηγεμόνες και αρχηγούς κρατών διοργανώθηκε στην Αλγερία το Μάρτιο του 1975.
Παράλληλα ο ΟΠΕΚ απόκτησε το 11ο μέλος του, τη Νιγηρία, το 1971. Τα κοιτάσματα πετρελαίου πρωτοανακαλύφθηκαν στη Νιγηρία, στο Oloibiri, το 1956. Είχε προηγηθεί μισός αιώνας εξερευνήσεων από τις εταιρίες Shell και BP, που ήταν και οι μοναδικές δικαιούχοι. Η παραγωγή ξεκίνησε το 1958 με 5.100 βαρέλια πετρελαίου την ημέρα. Στα τέλη της δεκαετίας του '60 και στις αρχές του '70 η Νιγηρία ανέβασε σταδιακά την παραγωγή της, που έφτασε το 1972 στα 2 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα και στα 2,4 εκατομμύρια το 1979. Τη δεκαετία του '80 η παραγωγή πετρελαίου μειώθηκε για να ανέλθει πάλι το 2004 στα 2,5 εκατομμύρια βαρέλια. Σύμφωνα με τα τρέχοντα αναπτυξιακά σχέδια, στόχος είναι η παραγωγή να ανέβει στα 4 εκατομμύρια βαρέλια. Ένα από τα μέλη που αποχώρησαν από τον οργανισμό πρόσφατα είναι η Ινδονησία
Η λειτουργία του ΟΠΕΚ
Οι χώρες μέλη του οργανισμού συντονίζουν τις πολιτικές τους για την παραγωγή πετρελαίου με σκοπό να βοηθήσουν να σταθεροποιηθεί η αγορά πετρελαίου και να βοηθήσουν τους πετρελαιοπαραγωγούς να πετύχουν ένα λογικό ποσοστό επιστροφής στις επενδύσεις τους. Αυτή η πολιτική επίσης έχει ως στόχο να εξασφαλίσει ότι οι καταναλωτές πετρελαίου θα συνεχίσουν να λαμβάνουν σταθερές προμήθειες πετρελαίου.
Οι Υπουργοί των υποθέσεων ενέργειας και υδρογονανθράκων συναντιούνται δύο φορές το χρόνο για να αναθεωρήσουν τη θέση της διεθνούς αγοράς πετρελαίου και για να κάνουν τις προβλέψεις για το μέλλον προκειμένου να συμφωνήσουν σχετικά με τις κατάλληλες ενέργειες που θα προωθήσουν τη σταθερότητα στη αγορά πετρελαίου. Οι αποφάσεις για την ισορροπία μεταξύ της παραγωγής πετρελαίου και της αναμενόμενης ζήτησης λαμβάνονται σε διάσκεψη των χωρών του ΟΠΕΚ. Οι αποφάσεις ανακοινώνονται υπό μορφή δελτίων τύπου του ΟΠΕΚ. Η γραμματεία του ΟΠΕΚ, με έδρα τη Βιέννη από το 1965, είναι ένα μόνιμο διακυβερνητικό σώμα, που παρέχει την έρευνα και τη διοικητική υποστήριξη στις Συναντήσεις των Χωρών του ΟΠΕΚ. Η γραμματεία επίσης ενημερώνει και πληροφορεί τον κόσμο. Η επίσημη γλώσσα της γραμματείας είναι τα αγγλικά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διεθνείς οργανισμοί Κατηγορία:Βιέννη Κατηγορία:Πετρελαϊκή πολιτική
Ίρμγκαρντ της Κλέβης
Η Ίρμ(εν)γκαρντ, γερμ.: Irmgard von Kleve (π. 1307 - 6 Αυγούστου 1362) από τον Οίκο της Κλέβης ήταν κόρη του κόμη της Κλέβης και με τον γάμο της έγινε κυρία του Άκελ.
Βιογραφία
Ήταν η μόνη κόρη του Όθωνα κόμη του Κλέβης και της συζύγου του, Μέχτελντ του Βίρνεμπουργκ, ανιψιά του Ερρίκου Β΄ φον Βίρνεμπεμπουγκ αρχιεπισκόπου της Κολωνίας.
Ο πατέρας της Όθων απεβίωσε (29 Οκτωβρίου 1310) λίγο μετά τη γέννησή της.
Οικογένεια
Το 1327 παντρεύτηκε τον Ιωάννη Δ΄ κύριο του Άρκελ (γιο του Ιωάννη Γ΄ κυρίου του Άρκελ και της Μαμπέλια του Φόορνε). Ο γάμος τους έφερε μεγάλο κύρος για την οικογένεια των Άρκελ. Η Ίρμγκαρντ και ο Ιωάννης Δ΄ είχαν παιδιά:
Δήμος Πλατάνου
Ο δήμος Πλατάνου ήταν δήμος του νομού Αιτωλοακαρνανίας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Ναυπακτίας. Έδρα του ήταν ο Πλάτανος και ο πληθυσμός του ήταν 1.775 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Βρισκόταν στο ανατολικό τμήμα του νομού και συνόρευε στα βόρεια με την Ευρυτανία
Διαίρεση
Περιλάμβανε τα παρακάτω χωριά - δημοτικά διαμερίσματα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πλατάνου
13 Ιουνίου
12 Ιουνίου | 13 Ιουνίου | 14 Ιουνίου
Η 13η Ιουνίου είναι η 164η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο (165η σε δίσεκτα έτη). Υπολείπονται 201 ημέρες.
Ορθόδοξη Εκκλησία
Κατηγορία:Ημέρες του έτους
Στέφανος Ζίντζος
Ο Στέφανος Ζίντζος (1917-1992) ήταν Έλληνας ξιφομάχος που αγωνίστηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1948.
Ο Ζίντζος γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Ξεκίνησε να ασχολείται με τον αθλητισμό κατά τη διάρκεια της παραμονής του στο Βέλγιο (1919–1933), όπου από 12 ετών ασχολήθηκε με την ξιφασκία. Το 1933 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, όπου υπήρξε μέλος της Αθηναϊκής Λέσχης και του Πανελληνίου Γ.Σ.. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου μετείχε στην ξιφασκία και στο αγώνισμα «φλερέ». Από τα βασικά στελέχη της εθνικής ομάδας ξιφασκίας κατά την περίοδο 1948–1952, ήταν ταυτόχρονα σύμβουλος του Πανελληνίου Γ.Σ.. Το 1951 στους Μεσογειακούς Αγώνες της Αλεξανδρείας έφθασε στον τελικό του ξίφους ασκήσεως. Στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα ξιφασκίας του 1952 αναδείχθηκε πρωταθλητής στο «φλερέ» με τον Πανελλήνιο Γ.Σ.. Από το 1973 μέχρι το 1977 διετέλεσε πρόεδρος της ελληνικής Ομοσπονδίας Ξιφασκίας.
Πηγές - εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της ξιφασκίας Κατηγορία:Αθλητές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1948 Κατηγορία:Αθλητές της ξιφασκίας στους Μεσογειακούς Αγώνες 1951 Κατηγορία:Πανελλήνιος Γ.Σ.
Βέρντερ Βρέμης Β
Η Βέρντερ Βρέμης Β είναι η δεύτερη ομάδα της Βέρντερ Βρέμης. Έδρα της ομάδας είναι το Βεζερστάντιον χωρητικότητας 4000 θεατών. Συμμετέχει στην Regionalliga Nord. Έχει 4 συμμετοχές στην 3η Λίγκα. Έχει προκριθεί 19 φορές στον πρώτο γύρο του Κυπέλλου Γερμανίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βέρντερ Βρέμης Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Γερμανίας
ΚΓ Ταρραγόνα
Η  ΚΓ Ταρραγόνα είναι ισπανικός αθλητικός σύλλογος από την Ταρραγόνα, Καταλονία. Ιδρύθηκε το 1886. Διαθέτει τμήματα ποδοσφαίρου, στίβου, καλαθοσφαίρισης, αντισφαίρισης, γυμναστικής, επιτρεπάζιας αντισφαίρισης και ποδοσφαίρου σάλας.
Η ποδοσφαιρική ομάδα συμμετέχει στην 2ªB – Group 3. Έδρα της ομάδας είναι το Nou Estadi de Tarragona, χωρητικότητας 17500 θεατών. Μετράει 4 περιόδους στην Πριμέρα Ντιβιζιόν, 18 στη Σεγούντα Ντιβιζιόν, 24 στη Segunda División B, 25 στη Tercera División και 1 στη Categorías Regionales.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ισπανίας Κατηγορία:ΚΓ Ταρραγόνα Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1914
Ρουθ
Η Ρουθ είναι Βιβλικό πρόσωπο. Η αφήγηση της ζωής της Ρουθ γίνεται στο ομώνυμο βιβλίο της Παλαιάς Διαθήκης.
Η Ρουθ ήταν Μωαβίτισσα που διέμενε στη Βηθλεέμ. Εξαιτίας της όσιας αγάπης που έτρεφε για την πεθερά της Ναομί, ή Νωεμίν, η Ρουθ παρέμεινε μαζί της ακόμη και μετά το θάνατο του συζύγου της Μααλών. Αργότερα, όταν ένας πλησιέστερος συγγενής αρνήθηκε να την παντρευτεί μέσω ανδραδελφικού γάμου, ένας άλλος συγγενής, ο Βοόζ, ανέλαβε αυτή την ευθύνη.
Η Ορθόδοξη Εκκλησία την έχει αναγνωρίσει Αγία, τη μνήμη της οποίας εορτάζει την Κυριακή των Προπατόρων, πριν τα Χριστούγεννα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης Κατηγορία:Άγιοι της Κυριακής των Προπατόρων Κατηγορία:Χριστιανοί άγιοι από την Παλαιά Διαθήκη
Κυριακός Δομνάνδος
Ο Κυριάκος Δομνάνδος (1789 - 1852) υπήρξε Έλληνας Φιλικός, Πρόξενος και φυσικομαθηματικός καθηγητής Πανεπιστημίου του 19ου αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Η καταγωγή του ήταν από την Κρήτη. Γεννήθηκε στην Βιέννη, όπου ο πατέρας του είχε καταφύγει από την Κωνσταντινούπολη. Αρχικά ασχολήθηκε με το εμπόριο και έγινε διευθυντής εμπορικού οίκου στο Βουκουρέστι το 1809. Ήτανε και γραμματέας του Γενικού Προξενείου της Ρωσίας στο Βουκουρέστι για δεκαοκτώ χρόνια (1811 - 1829). Στην Φιλική Εταιρεία μυήθηκε το 1819 από τον Γ. Λεβέντη. Μαρτυρήθηκε όμως στις Ρωσικές αρχές και αναγκάστηκε να καταφύγει στο Παρίσι, όπου άρχισε να σπουδάζει φυσικομαθηματικά.
Ήλθε στην Ελλάδα το 1834 και διορίστηκε τρία χρόνια αργότερα επίτιμος Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας. Ήταν ο πρώτος καθηγητής της Φυσικής Ιστορίας στην νεοσύστατη Ελλάδα. Ήταν ένας από τους κυριότερους συνιδρυτές του Φυσιογραφικού Μουσείου.
Απαλλάχτηκε το 1845 και ίδρυσε την γαλλόφωνη εφημερίδα «Courrier d' Athènes». Χρημάτισε μέλος της Επιτροπής του Ιταλικού και του Ελληνικού θεάτρου, και γραμματέας της Γαλλικής Πρεσβείας στην Αθήνα.
Παρέμεινε επίτιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου ως το 185ο και πέθανε δύο χρόνια αργότερα, τον Μάιο του 1852.
Πηγές
Κατηγορία:Αυστριακοί φιλέλληνες Κατηγορία:Έλληνες μέλη της Φιλικής Εταιρείας Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Έλληνες εκδότες Κατηγορία:Έλληνες διπλωμάτες
Μαρί φον Έμπνερ-Έσενμπαχ
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 13 Σεπτεμβρίου 1830 στο κάστρο της Καθολικής οικογένειας ευγενών Ντουμπσκί στο Ζντισλάβιτσε της σημερινής Τσεχίας. Ήταν η κόρη του βαρόνου Φραντς Ντουμπσκί και της συζύγου του Μαρίας, η οποία προερχόταν από το προτεσταντικό Βασίλειο της Σαξωνίας. Η Μαρί έχασε τη μητέρα της σε πρώιμη βρεφική ηλικία, ωστόσο έλαβε επιμελημένη μόρφωση από δύο μητριές.
Η Μαρί αφιερώσε τον εαυτό της στο συγγραφικό έργο. Στην προσπάθεια της, έλαβε βοήθεια και ενθάρρυνση από τον Φραντς Γκριλπάρζερ και τον Φρίντριχ Χαλμ. Το πρώτο της έργο που δημοσιεύθηκε ήταν το δράμα «Η Μαρία Στιούαρτ στην Σκωτία», το οποίο ο Έντουαρντ Ντέβριεντ ανέβασε στο θέατρο της Καρλσρούης, το 1860. Έπειτα, ακολούθησε μια τραγωδία σε πέντε πράξεις, η «Μαρί Ρολάν», και πολλά μονόπρακτα δράματα: «Ντόκτορ Ρίτερ», «Οι Βιολέτες» και «Ο απαρηγόρητος».
Μετά από αυτές τις περιορισμένες επιτυχίες στον τομέα του θεάτρου, η Μαρί φον Έμπνερ-Έσενμπαχ στράφηκε στην πεζογραφία. Τα σημαντικότερα έργα της ήταν τα εξής: «Η Πριγκίπισσα του Μπανάλιεν» (1872), «Μποζένα» (1876), «Ντας Γκεμάιντεκιντ» (1887), «Λότι, ο Ωρολογοποιός» (1883), «Δύο Κοντέσες» (1885), «Αδιάλλακτος» (1890), «Άπιστος» (1893), «Νέες Ιστορίες» (1881), «Αφορισμοί» (1880) και «Παραβολές, παραμύθια και ποιήματα» (1892).
Το κομψό ύφος της Μαρί φον Έμπνερ-Έσενμπαχ, το διεισδυτικό πνεύμα της και η αριστοτεχνική απεικόνιση των χαρακτήρων, της έδωσαν μια εξέχουσα θέση μεταξύ των γερμανόφωνων συγγραφέων της εποχής της. Με την ευκαιρία των εβδομηκοστών γενεθλίων της, το Πανεπιστήμιο της Βιέννης της απένειμε, τιμής ένεκεν, τον τίτλο της διδάκτορος της φιλοσοφίας. Μια έκδοση «Εκλεκτών Έργων» της Μαρί φον Έμπνερ-Έσενμπαχ άρχισε να εκδίδεται το 1893.
Απεβίωσε στις 12 Μαρτίου 1916, σε ηλικία 85 ετών, στη Βιέννη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αυστριακοί λογοτέχνες
Παραλία Πράια ντο Σάι-Σάι
Η Πράια ντο Σάι-Σάι (πορτογαλικά: Praia do Xai-Xai) είναι μια αμμώδης παραλία της Επαρχίας Γάζα της Μοζαμβίκης. Ανήκει στην πόλη Σάι-Σάι και βρίσκεται 12 χιλιόμετρα μακρυά από την πόλη. Η παραλία προσελκύει τους επισκέπτες που ενδιαφέρονται για τον ογκώδη κοραλλιογενή σκόπελο που βρίσκεται παράλληλα της παραλίας. Η Πράια ντο Σάι-Σάι είναι ένας βασικός προορισμός τουριστών για τη Σάι-Σάι, ιδιαίτερα από τη Διαίρεση της Πορτογαλίας.
Προστασία
Στην Πράια ντο Σάι-Σάι, υπάρχει ένας κοραλλιογενής σκόπελος που την προστατεύει από τα μεγάλα κύματα. Το Ουενέλα Τιντάλ, που βρίσκεται 2 χιλιόμετρα (1.2 μίλια) νότια της Σάι-Σάι, περιλαμβάνει ένα φυσικό τούνελ που το συνδέει με τον Ινδικό ωκεανό.
Ονομασία
Praia do Xai-Xai σημαίνει «Ακτή της Σάι-Σάι».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Παραλια Πραια ντο Σαι-Σαι
Κάστρο της Μυτιλήνης
right|300px|thumb|Οικία των Γατελούζων - Πύργος της Βασιλοπούλας - Άνω Κάστρο right|300px|thumb|Το Κάτω Κάστρο / Οθωμανική οχύρωση - στην περιοχή Επάνω Σκάλας της Μυτιλήνης.
Το Κάστρο της Μυτιλήνης, επίσης «Φρούριο της Μυτιλήνης», βρίσκεται στην Μυτιλήνη πρωτεύουσα της Λέσβου στο Βορείο Αιγαίο. Διατηρείται σε καλή κατάσταση και είναι το τρίτο μεγαλύτερο κάστρο της Μεσογείου και το μεγαλύτερο της Ελλάδας καλύπτοντας μια έκταση 200 στρεμμάτων. Στους αρχαίους χρόνους ενδεχομένως υπήρχε στη θέση αυτή ακρόπολη, της οποίας η μορφή δεν είναι γνωστή σήμερα. Η παλαιότερη επιβεβαιωμένη φάση κατασκευής τοποθετείται στον 6ο αιώνα επί Ιουστινιανού Α´. Η σημερινή μορφή του κάστρου οφείλεται κατά κύριο λόγο στην ανοικοδόμηση του Φραγκίσκου Γατελούζου Α΄ και των διαδόχων του τα χρόνια της ηγεμονίας τους στο νησί (1355-1462) και κυρίως των Οθωμανών στη συνέχεια (1462-1912). Από την Βυζαντινή περίοδο σώζονται μόνο μια μικρή πύλη στη βόρεια πλευρά, το ανατολικό τείχος του κεντρικού περιβόλου και η δεξαμενή (κινστέρνα) στο μεσαίο κάστρο. Από την οθωμανική περίοδο σώζονται χαμάμ, τεκές, μεντρεσές (ιεροσπουδαστήριο), πυριτιδαποθήκη και στρατιωτικό νοσοκομείο/φυλακές. Το κάτω κάστρο κατασκευάστηκε επί των ημερών του σουλτάνου Ιμπραήμ Χαν το 1644 για την καλύτερη οχύρωση του βόρειου λιμένα (Επάνω Σκάλα).
Περιγραφή
Το Κάστρο χωρίζεται σε 3 μέρη :