cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σφαιρικός μηνίσκος
Στη σφαιρική γεωμετρία, ο σφαιρικός μηνίσκος είναι μια περιοχή πάνω σε σφαίρα που οριοθετείται από δύο ημι-μέγιστους κύκλους, οι οποίοι τέμνονται σε δύο αντίποδα σημεία, και είναι παράδειγμα διγώνου, {2}θ, με διεδρική γωνία θ. Ετυμολογικά, η λέξη «μηνίσκος» είναι αρχαία ελληνική (Μήνη = Σελήνη και μηνίσκος = ημισέληνος).
Ιδιότητες
Οι μέγιστοι κύκλοι είναι οι μεγαλύτεροι δυνατοί κύκλοι (περιφέρειες) μιας σφαίρας· κάθε ένας από αυτούς διαιρεί την επιφάνεια της σφαίρας σε δύο ίσα μέρη. Δύο μέγιστοι κύκλοι τέμνονται πάντα σε δύο πολικά αντίθετα σημεία (αντίποδα σημεία).
Κοινά παραδείγματα μεγίστων κύκλων σε μια σφαίρα είναι οι γραμμές του γεωγραφικού μήκους (μεσημβρινοί) της γης, που συναντόνται στον βόρειο και τον νότιο πόλο της.
Ο σφαιρικός μηνίσκος έχει δύο επίπεδα συμμετρίας:
Εμβαδόν επιφανείας
200px|μικρογραφία|δεξιά|Ο μηνίσκος πλήρη κύκλου, {2}2π. Το εμβαδόν επιφανείας του σφαιρικού μηνίσκου είναι 2θ R2, όπου R είναι η ακτίνα της σφαίρας και θ είναι η διεδρική γωνία σε ακτίνια μεταξύ των δύο μισών μέγιστων κύκλων.
Όταν η γωνία αυτή είναι ίση με 2π ακτίνια (360°) —δηλαδή, όταν ο δεύτερος μισός μέγιστος κύκλος έχει μετακινηθεί κατά έναν πλήρη κύκλο, και ο μηνίσκος ανάμεσα καλύπτει όλη τη σφαίρα ως σφαιρικό μονόγωνο— τότε ο τύπος για το εμβαδόν του σφαιρικού μηνίσκου δίνει το εμβαδόν επιφανείας της σφαίρας, 4πR2.
Σφαιρική σφήνα
Μια σφαιρική σφήνα είναι ο όγκος του χώρου που οριοθετείται από δύο επίπεδα που διέρχονται από το κέντρο μιας σφαίρας και της επιφανείας της.
Αστρονομία
160px|μικρογραφία|δεξιά|Οι φάσεις της σελήνης κάνει αντιληπτούς τους σφαιρικούς μηνίσκους ως την τομή ενός ημικυκλίου και μιας ημι[[έλλειψης.]] Το εμφανώς φωτισμένο τμήμα της Σελήνης, όπως είναι ορατή από τη Γη, είναι ένας σφαιρικός μηνίσκος. Ο πρώτος από τους δύο τεμνόμενους μέγιστους κύκλους είναι ο απολήκτης μεταξύ του φωτεινού και του σκοτεινού μισού της Σελήνης (η ζώνη του λυκόφωτος). Ο δεύτερος μέγιστος κύκλος είναι ο επίγειος απολήκτης που χωρίζει το μισό που είναι ορατό από τη Γη από το αθέατο μισό της. Ο σφαιρικός μηνίσκος είναι το φωτισμένο σχήμα ημισελήνου όπως φαίνεται από τη Γη.
Οσόεδρα
Το οσόεδρο είναι μια ψηφιδοθέτηση μηνίσκων πάνω σε σφαίρα. Το κανονικό n-γωνικό οσόεδρο, {2,n}, αποτελείται από n μηνίσκους π/n ακτινίων. Το n-οσόεδρο έχει διεδρική συμμετρία Dnh, [n,2], (*22n) τάξης 4n. Ο κάθε μηνίσκος έχει μοναδική κυκλική συμμετρία C2v, [2], (*22) τάξης 4.
Το κάθε οσόεδρο μπορεί να διχοτομηθεί από μια ισημερινή διχοτόμο σε δύο ίσα σφαιρικά τρίγωνα.
Μηνίσκοι πολυδιάστατων σφαιρών
μικρογραφία|δεξιά|Η [[Προβολικός χώρος|στερεογραφική προβολή των παραλλήλων μιας 3-σφαίρας (κόκκινο χρώμα), των μεσημβρινών της (μπλε) και των υπερμεσημβρινών της (πράσινο). Οι μηνίσκοι σχηματίζονται ανάμεσα στα ζεύγη των μεσημβρινών (μπλε) τόξων.]] Οι μηνίσκοι μπορούν επίσης να οριστούν και σε υψηλών διαστάσεων σφαίρες.
Για παράδειγμα, ένα κανονικό οσότοπο {2,p,q} έχει έδρες δίγωνα, {2}2π/p,2π/q, όπου το σχήμα κορυφής του είναι ένα σφαιρικό Πλατωνικό στερεό, {p,q}. Η κάθε κορυφή του {p,q} ορίζει μια ακμή στο οσότοπο και τα παρακείμενα ζευγη των ακμών αυτών ορίζουν έδρες μηνίσκους. Πιο συγκεκριμένα, το κανονικό οσότοπο {2,4,3}, έχει 2 κορυφές, 8 ακμές τόξα 180° σε έναν κύβο, {4,3}, ως σχήμα κορυφής μεταξύ των δύο κορυφών, 12 έδρες μηνίσκους, {2}π/4,π/3, ανάμεσα στα ζεύγη των γειτονικών ακμών, και 6 κελλιά οσοεδρικά, {2,p}π/3.
Πηγές
Κατηγορία:Γεωμετρικά σχήματα
Πινακάτες Μαγνησίας
Τοποθεσία
Το χωριό βρίσκεται χτισμένο στις πλαγιές του Πηλίου με θέα τον Παγασητικό, περίπου 25 χλμ. ανατολικά από τον Βόλο και 5 χλμ. ανατολικά από τον Άγιο Γεώργιο Νηλείας.
Ονομασία
Κατά μία εκδοχή, η ονομασία Πινακάτες προέρχεται από κάποιον από τους πρώτους κατοίκους του χωριού ο οποίος ονομάζονταν πινακάς, δηλαδή κατασκευαστής πήλινων ή ξύλινων πιάτων που στην πηλιορείτικη διάλεκτο αποκαλούνταν «πινάκια». Η κατάληξη -άτες θεωρείται πως είναι τοπωνυμικός σχηματισμός της αρβανίτικης γλώσσας.
Ιστορία
Κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας, οι Πινακάτες, όπως και η γειτονική Βυζίτσα ήταν συνοικίες («μαχαλάδες») που υπάγονταν στον Άγιο Γεώργιο Νηλείας. Οι Πινακιώτες πλήρωναν τους φόρους τους στον Άγιο Γεώργιο Νηλείας, και οι προεστοί του Άγιου Γεωργίου ήταν αρμόδιοι για την εκδίκαση διαφόρων υποθέσεων. Η υπαγωγή των Πινακατών και της Βυζίτσας στον Άγιο Γεώργιο Νηλείας έληξε το 1774 με παρέμβαση του Βυζιώτη Νικόλαου Γαλανάκι σε αξιωματούχους της Υψηλής Πύλης.
Το 1883, ο οικισμός προσαρτάται στον δήμο Μηλεών.
Οι Πινακάτες αποτέλεσαν ξεχωριστή κοινότητα μέχρι το 2001, οπότε και μετατράπηκαν σε δημοτικό διαμέρισμα του Δήμου Μηλεών, και το 2011 σε κοινότητα του Δήμου Νοτίου Πηλίου. Με την μείωση του πληθυσμού, στο χωριό δεν λειτουργεί πλέον δημοτικό σχολείο.
Η τοπική εκκλησία του Αγίου Δημητρίου εορτάζει στις 20 Αυγούστου, ενώ η άλλη τοπική εκκλησία του Αγίου Αθανασίου εορτάζει στις 2 Μαΐου.
Το χωριό έχει χαρακτηριστεί διατηρητέος οικισμός από το 1979.
Πληθυσμός και δραστηριότητες
Στα 1860, το χωριό είχε 160 οικογένειες και 800 κατοίκους. Ωστόσο, παρά την πληθυσμιακή του ανάπτυξη στο χωριό δεν λειτουργούσε σχολείο μέχρι την απελευθέρωση της Θεσσαλίας. Στις αρχές του 20ού αιώνα στο χωριό λειτουργούσε σχολείο με 56 μαθητές.
Οι κύριες ασχολίες των Πινακιωτών ήταν η κτηνοτροφία, και αργότερα η καλλιέργεια ελαιών, η αμπελουργία και η οινοποιία, η καλλιέργεια «συκαμινιών» (μουριές) και η παραγωγή μεταξιού, κλπ. Προπολεμικά, η καλλιέργεια της ελιάς είχε δώσει μεγάλη οικονομική άνθηση στις Πινακάτες. Ο πινακιώτης έμπορος Ιωάννης Γ. Σαραφόπουλος, ο οποίος είχε πλουτίσει στην Αίγυπτο, ίδρυσε το 1900 το πρώτο ατμοκίνητο ελαιοτριβείο και σαπωνοποιείο στην περιοχή του Πηλίου. Το συγκεκριμένο εργοστάσιο απασχολούσε περίπου 300 εργάτες και ήταν εγκατεστημένο στα Καλά Νερά, που τότε ήταν το επίνειο των Πινακατών.
Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός των Πινακατών ανέρχεται σε 322 κατοίκους.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μαγνησίας Κατηγορία:Πήλιο Κατηγορία:Δήμος Νοτίου Πηλίου
Ζακ Λαντουσέρ
Ο Ζακ Λαντουσέρ (αγγλ. Jacques LaDouceur) είναι παλαίμαχος Αμερικανός ποδοσφαιριστής. Κατάγεται από την Αϊτή αλλά υπήρξε διεθνής με την ομάδα των ΗΠΑ. Αγωνίστηκε ως επαγγελματίας στην Ελλάδα και σε ομάδες ποδοσφαίρου σάλας στις Ηνωμένες Πολιτείες. Στη συνέχεια έγινε προπονητής.
Τα πρώτα χρόνια
Ο Ζακ Λαντουσέρ γεννήθηκε στις 29 Απριλίου 1959 στο Πορτ-ο-Πρενς, πρωτεύουσα της Αϊτής. Ήταν το μικρότερο από τα τέσσερα παιδιά της οικογένειάς του. Το Δεκέμβριο του 1969 η μητέρα του αποφάσισε να μεταναστεύσει στις ΗΠΑ, για να εργαστεί σε μια κλωστοϋφαντουργία. Εγκαταστάθηκαν στη Νέα Υόρκη.
Ο Ζακ φοίτησε στο Fulton-Montgomery Community College του Johnstown, New York και στη συνέχεια στο Howard University.
Ποδοσφαιριστής
Ως νέος έπαιξε ποδόσφαιρο στο UCLA ως επιθετικός. Από το 1982 ως το 1984 αγωνίστηκε ως επαγγελματίας στην Ελλάδα, στον Πανιώνιος. Καθιερώθηκε ως βασικός και πέτυχε αρκετά γκολ. Η περίοδος αυτή ήταν από τις πιο επιτυχημένες της καριέρας του.
Τη σεζόν 1984-85 αποφάσισε να επιστρέψει στις ΗΠΑ, όταν κλήθηκε για πρώτη φορά στην Εθνική ομάδα. Έκανε το ντεμπούτο του στις 9 Οκτωβρίου 1984 σε αγώνα εναντίον του Ελ Σαλβαδόρ σκοράροντας ένα γκολ. Ως τον Ιούνιο του 1985 αγωνίστηκε συνολικά σε 10 ματς με την Εθνική πετυχαίνοντας δύο γκολ. Ο τελευταίος αγώνας του ήταν εναντίον της Αγγλίας στις 16 Ιουνίου.
Στη συνέχεια αγωνίστηκε σε ομάδες ποδοσφαίρου σάλας. Το 1985 υπέγραψε συμβόλαιο στους San Diego Sockers, ομάδα της Major Indoor Soccer League (MISL). Με το Σαν Ντιέγκο αγωνίστηκε ως το 1992 και κέρδισε έξι πρωταθλήματα σε οκτώ σεζόν.
Το 1992-93 μεταγράφηκε στη Chicago Power της National Professional Soccer League (NPSL). Έπαιξε μόνο σε τέσσερα μας σκοράροντας ένα γκολ και τερμάτισε την καριέρα του σε ηλικία 34 ετών.
Προπονητής
Μετά το τέλος της καριέρας του εργάστηκε ως προπονητής σε διάφορες ομάδες, όπως:
Καριέρα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές από τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής ΗΠΑ Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Δράκων (αποσαφήνιση)
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
2834 Κρίστυ Κάρολ
Ο Κρίστυ Κάρολ (Christy Carol) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,0. Ανακαλύφθηκε το 1980 από την Αμερικανίδα αστρονόμο Καρολίν Σουμέικερ σε φωτογραφίες που λήφθηκαν στο Αστεροσκοπείο του Πάλομαρ από τους Έλινορ Χέλιν και Σελτ Μπας. Η Σουμέικερ του έδωσε το όνομα της κόρης της, της Κριστίν Κάρολ Γούνταρντ (Christine Carol Woodard).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο φασματικός τύπος του Κρίστυ Κάρολ είναι S (λιθώδης). Τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά του είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Κριστυ Καρολ
Δράκων
Ο Δράκων ήταν τύραννος αλλά και ο πρώτος άνθρωπος ο οποίος κατέγραψε τους νόμους στην Αρχαία Αθήνα με εντολή των Αθηναίων. Αν και συνήθως αναφέρεται ως ο πρώτος νομοθέτης των Αθηνών, πριν από αυτόν, έξι άρχοντες ονομαζόμενοι Θεσμοθέτες, θεσμοθετούσαν άγραφους νόμους από το 683 π.Χ.
Το 624 π.Χ. οι Αθηναίοι του ανέθεσαν να γράψει τους νόμους και το 621 π.Χ. τους έγραψε σε μαρμάρινες πλάκες (κύρβεις) τις οποίες τοποθέτησε στην Αγορά. Οι νόμοι αυτοί ήταν πολύ αυστηροί και από τότε η έκφραση "Δρακόντειοι νόμοι" είναι συνώνυμη με τους ιδιαίτερα αυστηρούς νόμους. Αντίστοιχα "Δρακόντεια μέτρα" ονομάζονται τα αυστηρά μέτρα. Δεν είναι τυχαίο ότι ο Πλούταρχος είπε ότι οι νόμοι του Δράκοντα γράφτηκαν με αίμα, όχι με μελάνι το οποίο ήταν όσων τους είχαν παρακούσει.
Οι νόμοι του Δράκοντα αντικαταστάθηκαν με τη νομοθεσία του Σόλωνα μετά το 594 π.Χ.
Κάτι που είπε ο Αριστοτέλης για τον Δράκοντα:
«Δράκοντος δὲ νόμοι μὲν εἰσί, πολιτείᾳ δ' ὑπαρχούσῃ τοὺς νόμους ἔθηκεν: ἴδιον δ' ἐν τοῖς νόμοις οὐδὲν ἔστιν ὅ τι καὶ μνείας ἄξιον, πλὴν ἡ χαλεπότης διὰ τὸ τῆς ζημίας μέγεθος»
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες νομοθέτες Κατηγορία:Αρχαίοι Αθηναίοι Κατηγορία:Αρχαίοι νομοθέτες
Λεωνίδας Μωράκης
Ο Λεωνίδας Μωράκης ήταν Έλληνας σκοποβόλος.
Σταδιοδρομία
Συμμετείχε στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1896 στην Αθήνα, αγωνιζόμενος στην σκοποβολή 30 μέτρων με ελεύθερο πιστόλι. Τερμάτισε στην τέταρτη θέση, αν και η βαθμολογία του είναι άγνωστη.
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της σκοποβολής Κατηγορία:Σκοπευτές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896 Κατηγορία:Έλληνες σκοπευτές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
Εξάεδρο
Στη στερεομετρία, εξάεδρο λέγεται ένα πολύεδρο που έχει έξι έδρες. Υπάρχουν πολυάριθμα τοπολογικώς σαφή εξάεδρα όπως για παράδειγμα ο κύβος, ο οποίος είναι κανονικό εξάεδρο με όλες του τις έδρες τετράγωνα.
Κυρτά εξάεδρα
Υπάρχουν 7 τοπολογικώς διακριτά κυρτά εξάεδρα, εξαιρουμένων των καθρεφτισμών τους. Δύο πολύεδρα είναι «τοπολογικώς διακριτά» όταν έχουν εγγενώς διαφορετικές ρυθμίσεις εδρών και κορυφών, έτσι ώστε να είναι αδύνατο να στρεβλωθεί το ένα μέσα στο άλλο απλώς με την αλλαγή του μηκους των ακμών ή των γωνιών μεταξύ των ακμών ή των εδρών τους.
Κοίλα εξάεδρα
Υπάρχουν τρία τοπολογικώς διακριτά εξάεδρα τα οποία μπορούν να κατασκευαστούν ως κοίλα σχήματα:
Πηγές
Κατηγορία:Πολύεδρα
Πάολο Ρόσι
Ο Πάολο Ρόσι (ιταλικά: Paolo Rossi, 23 Σεπτεμβρίου 1956 – 9 Δεκεμβρίου 2020) ήταν Ιταλός διεθνής ποδοσφαιριστής. Σημαντικότερη επιτυχία του υπήρξε η κατάκτηση του Παγκοσμίου Κυπέλλου το 1982 με την Ιταλία και η ανάδειξή του σε πρώτο σκόρερ και καλύτερου παίκτη στην ίδια διοργάνωση.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου του 1956 στη Σάντα Λουτσία της Τοσκάνης. Ξεκίνησε την καριέρα του στην Κόμο και συνέχισε στη Λανερόσι Βιτσέντσα με την οποία κέρδισε την άνοδο στην πρώτη κατηγορία του πρωταθλήματος το 1977, ενώ την επόμενη χρονιά ήταν πρώτος σκόρερ της Σέριε Α με 24 γκολ. Σύντομα κλήθηκε στην Εθνική Ιταλίας και αγωνίστηκε στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1978 σημειώνοντας τρία τέρματα. Οι πολύ καλές εμφανίσεις του βραβεύτηκαν με την ασημένια μπάλα της διοργάνωσης ως δεύτερου καλύτερου παίκτη. Το 1980 η καριέρα του πέρασε μεγάλη κρίση, όταν τιμωρήθηκε με τριετή αποκλεισμό λόγω συμμετοχής του σε σκάνδαλο στοιχημάτων αν και ο ίδιος το αρνήθηκε. Τελικά, η ποινή του μειώθηκε σε δύο χρόνια, κάτι που του επέτρεψε να επανέλθει στην ενεργό δράση.
Ξανακλήθηκε στην εθνική και πήρε μέρος στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1982 στην Ισπανία, παρά την επιφυλακτικότητα σχετικά με την κατάστασή του λόγω της μακροχρόνιας αποχής. Ο προπονητής της ομάδας, Έντσο Μπέαρζοτ, επικρίθηκε ευρέως για την επιλογή του. Στην πρώτη φάση των ομίλων οι εμφανίσεις του ήταν μέτριες (όπως και της ομάδας) χωρίς να πετύχει ούτε ένα τέρμα, ενώ τα ιταλικά μέσα ενημέρωσης ως τον χαρακτήριζαν ως «φάντασμα». Στη δεύτερη φάση η Ιταλία προκρίθηκε μόλις ως τρίτη και κλήθηκε να αντιμετωπίσει τις δύο μεγάλες Νοτιοαμερικάνικες δυνάμεις, Βραζιλία (τρίτη στο προηγούμενο Παγκόσμιο Κύπελλο) και την πρωταθλήτρια Αργεντινή. Ρόσι και Ιταλία αναγεννήθηκαν ξεκινώντας με την πρώτη νίκη στη διοργάνωση επί της Αργεντινής με 2–1 και στη συνέχεια αντιμετώπισαν τη Βραζιλία που ερχόταν από τέσσερις σερί νίκες και εντυπωσιακές εμφανίσεις. Στις 5 Ιουλίου στη Βαρκελώνη πραγματοποιήθηκε μία από τις καλύτερες συναντήσεις στην ιστορία των Παγκοσμίων Κυπέλλων με το Ρόσι να ανοίγει το σκορ, ο Σώκρατες να ισοφαρίζει, ο Ρόσι ξαναχτυπά πάλι αλλά ξανά αυτό δεν είναι αρκετό μέχρι που εκμεταλλευόμενος άλλη μια ολιγωρία της βραζιλιάνικης άμυνας σημείωσε το τρίτο του τέρμα δίνοντας την πρόκριση στην Ιταλία με 3–2. Στον ημιτελικό απέναντι στη Πολωνία συνέχισε να βρίσκει στόχο πετυχαίνοντας δύο γκολ. Στον τελικό άνοιξε το σκορ και έτσι αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ με έξι γκολ οδηγώντας την Ιταλία στην κατάκτηση του τίτλου.
Η χρονιά αυτή ήταν η πιο σημαντική στην καριέρα του αφού πήρε επίσης το έπαθλο της Χρυσής Μπάλας και αναδείχθηκε καλύτερος ποδοσφαιριστής της Ευρώπης. Επίσης, επελέγη από τη γαλλική L'Équipe ως αθλητής / αθλήτρια της χρονιάς όλων των αθλημάτων (Champion des champions de L'Équipe) για το 1982, ένας από τους πέντε μόνο ποδοσφαιριστές που έχουν πετύχει κάτι τέτοιο από το 1980 που δημιουργήθηκε ο θεσμός.
Συνέχισε την καριέρα του στη Γιουβέντους και κατά τη διάρκεια της αγωνιστικής περιόδου 1982–83, η ομάδα τερμάτισε δεύτερη στο πρωτάθλημα και κέρδισε το Κύπελλο με το Ρόσι να σημειώνει πέντε γκολ. Βοήθησε επίσης τη Γιουβέντους να φτάσει το 1983 στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών στην Αθήνα, χωρίς όμως να κατακτήσει το τρόπαιο απέναντι στο Αμβούργο (0–1). Τελείωσε τη διοργάνωση ως πρώτος σκόρερ με έξι γκολ. Κατά τη διάρκεια της αγωνιστικής περιόδου 1983–84, κέρδισε τον δεύτερο τίτλο πρωταθλήματος με το σύλλογο, σημειώνοντας 13 γκολ, όπως επίσης κατέκτησε το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 1983–84 και το Ευρωπαϊκό Σούπερ Κύπελλο. Την τελευταία του χρονιά με τον σύλλογο, ο Ρόσι τελικά κέρδισε το μεγάλο Ευρωπαϊκό Κύπελλο το 1985 στον τελικό των Βρυξελλών απέναντι στη Λίβερπουλ. Αργότερα αγωνίστηκε στη Μίλαν και στη Βερόνα. Με την Σκουάντρα Ατζούρα αγωνίστηκε 48 φορές και πέτυχε 20 γκολ. Με 9 τέρματα είναι πρώτος σκόρερ της Εθνικής Ιταλίας σε τελικές φάσεις Παγκοσμίου Κυπέλλου μαζί με τον Ρομπέρτο Μπάτζο και τον Κριστιάν Βιέρι.
Τίτλοι
Βιτσέντσα Γιουβέντους Ιταλία
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΚ Μίλαν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γιουβέντους Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1982 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1978 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Περούτζα Κάλτσιο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ελλάς Βερόνα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βιτσέντσα Κάλτσιο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κάλτσιο Κόμο Κατηγορία:FIFA 100 Κατηγορία:Νικητές Χρυσής Μπάλας Κατηγορία:Παίκτες νικητές Παγκοσμίου Κυπέλλου ποδοσφαίρου FIFA Κατηγορία:Κορυφαίοι σκόρερ του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ
Βυθοκόρος
Η Βυθοκόρος (βυθός + κορέω =καθαρίζω), κοινώς "φαγάνα", ή βορβοροφάγος, ή "δραγάνα", ¨η "ντράγκα" εκ του αγγλικού όρου "dredger", είναι ιδιαίτερος τύπος πλοίου¹, συνηθέστερα πλωτό ναυπήγημα χωρίς δική του πρόωση. Χρησιμοποιείται για εκβαθύνσεις, διανοίξεις, διαπλατύνσεις και γενικά τον καθαρισμό των βυθών, την αξιοποίηση διαμόρφωση ακτών για κατασκευή λιμενικών, τουριστικών κλπ. έργων.
Ο κλασσικός τύπος της βυθοκόρου συνίσταται από μια μηχανική διάταξη με ατέρμονα αλυσίδα που φέρεται σε τύμπανα μεταλλικού πλαισίου. Στους κρίκους της αλυσίδας αυτής φέρονται μικροί κάδοι που όταν φθάνουν στο βυθό με κάποια κλίση παραλαμβάνουν την λάσπη ("ιλύ") και κατά την επιστροφή τους την απορρίπτουν σε φορτηγίδες ή σε ίδια κύτη (αμπάρια) της βυθοκόρου που όταν γεμίσουν μετακινείται μακράν και τα απορρίπτει από ύφαλα ανοίγματα. thumb|left|260px|Βυθοκόρος με διάταξη αλυσίδας ρυμουλκούμενη Αν όμως ο βυθός είναι βραχώδης απαιτείται προηγουμένως η εκσκαφή είτε με ειδικούς βραχοθραύστες, είτε με υποβρύχιους δυναμίτες. Ο "βραχοθραύστης" είναι ένα μηχανικό μακρύ χαλύβδινο εξάρτημα κυλινδρικού σχήματος, βάρους μερικών τόνων, το οποίο δια γερανού υψώνεται και αφήνεται να πέσει με ορμή στους βράχους μέχρι να τους θρυμματίσει, παρόμοιο μηχάνημα απαντάται ομοίως και σε εργασίες στη ξηρά.
Άλλος τύπος βυθοκόρων είναι οι αναρροφητικές οι οποίες διαθέτουν ένα μακρύ πρόβολο, που λαμβάνει διάφορες κλίσεις, σχήματος αρχαίου κριού, όπου φέρεται απορροφητικός σωλήνας και η άκρη του οποίου καταλήγει σε μεγάλη πολυφτερωτή έλικα. Συνήθως αυτό το είδος χρησιμοποιείται σε ποταμούς, ιδίως στις εκβολές για την απομάκρυνση φερόμενης λάσπης.
Τις απλούστερες βυθοκόρους αποτελούν ειδικές πλατφόρμες επί των οποίων φέρεται ερπυστριοφόρος γερανός ξηράς που φέρει «αρπάγη» που πέφτει στο νερό ανοικτή και κατά την ανέλκυση αυτή κλείνει μηχανικά αποσπώντας έτσι μέρος της λάσπης από τον βυθό.
Μετά τον Β΄ Π.Π. οι βυθοκόροι εξελίχθηκαν σημαντικά. Στην Ελλάδα με τέτοια σκάφη το 1948 έγινε ο καθαρισμός και η διάνοιξη του Ισθμού της Κορίνθου που είχαν συστηματικά αποφράξει οι Γερμανοί με σιδηροδρομικά βαγόνια, αυτοκίνητα και χωμάτινους όγκους λίγο πριν την αποχώρησή τους (Οκτώβριος 1944).
(¹) Σημειώνεται πως η Βυθοκόρος ακόμη και αν είναι αυτοκινούμενη, θεωρείται βοηθητικό ναυπήγημα και όχι πλοίο με την ιδιότητα της ναυσιπλοΐας. (Σχετ. Αποφάσεις Εφετείου Βενετίας 1876, και 5 Απριλίου 1883).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βοηθητικά πλοία Κατηγορία:Εξοπλισμός λιμένων
Καπετάν φάντης μπαστούνι
Το Καπετάν φάντης μπαστούνι είναι τίτλος κωμωδίας του ελληνικού κινηματογράφου, σε σενάριο και σκηνοθεσία Αλέκου Σακελλάριου, με βασικό πρωταγωνιστή τον Λάμπρο Κωνσταντάρα, η οποία προβλήθηκε πρώτη φορά το 1968.
Πλοκή
Ο Λάμπρος Κωνσταντάρας υποδύεται έναν πλοίαρχο, τον καπετάν Ανδρέα Γιαμαλή, το πλήρωμα του οποίου ανακαλύπτει κρυμμένη στο ψυγείο του πλοίου μια κοπέλα, τη Μαρίνα Γιαννά (Μάρω Κοντού), πρώην τραγουδίστρια σε νυχτερινό κέντρο.
Γνωρίζοντάς τη, ο Ανδρέας θα τη συμπαθήσει και θα της προσφέρει προσωρινά κατάλυμα στο σπίτι του στον Πόρο, όπου μένει με την Βασιλική (Τασσώ Καββαδία), τη νύφη του (χήρα του αδελφού του) και τα δύο ανίψια του, τον Θάνο (Μανώλης Παπαγιαννάκης) και την Ελένη (Αλέκα Παραμερίτου), οι οποίοι όμως δυσανασχετούν με την έλευσή της και δημιουργούν προβλήματα, ειδικά όταν ο καπετάνιος σαλπάρει. Στην είδηση ότι το πλοίο του βυθίστηκε κι ο ίδιος θεωρείται αγνοούμενος, η αδελφή του διώχνει τη Μαρίνα από το σπίτι, όπως και τους δύο βοηθούς του καπετάνιου, την οικιακή βοηθό Τασία (Μήτση Κωνσταντάρα) και τον κηπουρό Γεράσιμο (Λαυρέντης Διανέλλος). Η οικογένεια του καπετάνιου προσπαθεί με τη νομική βοήθεια του Ζήση (Δημήτρης Νικολαΐδης) να κηρύξει νεκρό τον καπετάνιο, ώστε να καρπωθεί την περιουσία του. Όταν, όμως, ο καπετάνιος επιστρέφει, παντρεύεται τη Μαρίνα και την οδηγεί και πάλι στο σπίτι του.
Παραγωγή
Το μεγαλύτερο μέρος της ταινίας έχει γυριστεί στον Πόρο και τον Γαλατά. Στη μια από τις σκηνές του νυχτερινού κέντρου, η Μάρω Κοντού ερμηνεύει το τραγούδι του Κώστα Καπνίση "Νύχτα σκοτεινή".
Η ταινία βγήκε στους κινηματογράφους το 1968, κόβοντας 291.450 εισιτήρια, ερχόμενη 24η σε σύνολο 108 ταινιών. Κυκλοφόρησε και με τη μορφή ντιβιντί στις 22 Νοεμβρίου 2010.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1968 Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές αισθηματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Αλέκου Σακελλάριου Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Αλέκου Σακελλάριου Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Κώστα Καπνίση Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Καραγιάννης - Καρατζόπουλος Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Η Ευνοούμενη
Η ταινία Η Ευνοούμενη (πρωτότυπος τίτλος: The Favourite) είναι δραματική κομεντί εποχής παραγωγής 2018 σε σκηνοθεσία Γιώργου Λάνθιμου. Πρωταγωνιστούν οι: Ολίβια Κόλμαν, στο ρόλο της Βασίλισσας Άννας της Μεγάλης Βρετανίας, Ρέιτσελ Βάις στο ρόλο της δούκισσας του Μάρλμπορο Σάρα Τσώρτσιλ και Έμμα Στόουν στο ρόλο της Άμπιγκεϊλ Χιλ, εξαδέλφης κι αντίζηλου της Σάρα. Η ταινία πραγματεύεται τα γεγονότα που είχαν ως αποτέλεσμα την καθαίρεση της Σάρα Τσώρτσιλ από τα δικαιώματά της ως πρώτης κυρίας της αυλής της βασίλισσας και την αντικατάστασή της από την ξαδέλφη της Άμπιγκεϊλ Χιλ. Το σενάριο της ταινίας γράφτηκε από τους Ντέμπορα Ντέιβις και Τόνι ΜακΝάμαρα.
Η ταινία έκανε παγκόσμια πρεμιέρα στο 75ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας στις 30 Αυγούστου 2018 σε διανομή της Fox Searchlight Pictures, όπου τιμήθηκε με δύο βραβεία: το Κύπελλο Βόλπι καλύτερης γυναικείας ερμηνείας για την Ολίβια Κόλμαν και το Μεγάλο Βραβείο των Κριτικών. Έπειτα έκανε πρεμιέρα στις Η.Π.Α. στις 23 Νοεμβρίου 2018 αποσπώντας καλές κριτικές. Έλαβε 10 υποψηφιότητες για Όσκαρ, 5 για Χρυσή Σφαίρα κερδίζοντας τελικά τη Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Γυναικείας Ερμηνείας σε Κωμωδία ή Μιούζικαλ για την Κόλμαν, καθώς και 12 υποψηφιότητες για Βραβείο BAFTA. Επίσης, κέρδισε οκτώ Βραβεία Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου: ταινίας, σκηνοθεσίας, γυναικείου ρόλου (Ολίβια Κόλμαν), κωμωδίας, μοντάζ, φωτογραφίας, μακιγιάζ και κοστουμιών.
Υπόθεση
Τον 18ο αιώνα, κατά την περίοδο του πολέμου της Ισπανικής Διαδοχής, ενώ η Αγγλία μάχεται ενάντια της Γαλλίας, η Βασίλισσα Άννα (Ολίβια Κόλμαν) έχει ανέβει στο θρόνο και η παιδική της φίλη Δούκισσα του Μάρλμπορο Σάρα Τσώρτσιλ (Ρέιτσελ Βάις) κυβερνάει τη χώρα στη θέση της, εφόσον η Άννα έχει εύθραυστη υγεία και συχνές εκρήξεις νεύρων. Όταν κάποια στιγμή η ξαδέλφη της Σάρα, Άμπιγκεϊλ Χιλ (Έμμα Στόουν), η οποία έχει χάσει τίτλο και περιουσία λόγω των κακών χειρισμών του πατρός της, εμφανίζεται στην αυλή του παλατιού ζητώντας εργασία από την ξαδέλφη της, εκείνη δέχεται να την βοηθήσει δίνοντάς της μια θέση στο υπηρετικό προσωπικό. Η Άμπιγκεϊλ βλέπει την πρόσληψή της, ως ευκαιρία προκειμένου να ανακτήσει τα παλιά της μεγαλεία και να επιστρέψει στις αριστοκρατικές της ρίζες. Της δίνεται η ευκαιρία να γνωρίσει τη βασίλισσα Άννα, όταν η φιλάσθενη ηγεμόνας πλήττεται από κρίση ουρικής αρθρίτιδας και η Άμπιγκεϊλ καταφέρνει να καταπραΰνει τον πόνο της χρησιμοποιώντας εκχυλίσματα βοτάνων που έχει μαζέψει από το δάσος. Στο μεταξύ οι πολεμικές επιχειρήσεις και τα ζητήματα του κράτους απορροφούν τη Σάρα σε τέτοιο βαθμό, ώστε να μην μπορεί να συναντάται συχνά με την βασίλισσα, με την οποία έχει ερωτικές σχέσεις. Η φιλόδοξη Άμπιγκεϊλ τότε βρίσκει την ευκαιρία να πάρει τη θέση της τόσο στην καρδιά όσο και στην κρεβατοκάμαρα της βασίλισσας κι αυτό γεννά την αντιζηλία μεταξύ των δυο εξαδέλφων. Η φιλοδοξία της Άμπιγκεϊλ, σε συνδυασμό με την εύνοια της βασίλισσας, την οδηγεί στο να γίνει εκείνη πρώτη κυρία των τιμών στο παλάτι, παρά τις προσπάθειες της Σάρα να απομακρύνει την ξαδέλφη της και να αναθερμάνει τις σχέσεις της με την βασίλισσα Άννα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2018 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες συσχετιζόμενες με ΛΟΑΤ Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες συσχετιζόμενες με ΛΟΑΤ Κατηγορία:Ιρλανδικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Fox Searchlight Pictures Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Γιώργου Λάνθιμου Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ηθοποιού (Κωμωδίες ή Μιούζικαλ)
Αηδονοχώρι Ηρακλείου
Το Αηδονοχώρι (έως το 1955: Μετόχια Καμαριώτου) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Μαλεβιζίου στην Περιφεριακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Μαλεβιζίου. Βρίσκεται στα δυτικά της Τυλίσου. Παλαιότερα ονομαζόταν Μετόχια Καμαριώτου και υπαγόταν στην Επαρχία Μυλοποτάμου του Νομού Ρεθύμνης, έως το 1950 όπου με νομοθετική πράξη αποδόθηκε στο νομό Ηρακλείου, μαζί με τον γειτονικό οικισμό Καμαριώτη. Οι κάτοικοι ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία και με την κτηνοτροφία. Ιατρική περίθαλψη στους κατοίκους του χωριού καλύπτεται από το αγροτικό ιατρείο στις Γωνιές.
Ιστορικά στοιχεία
Έχουν βρεθεί ερείπια στις θέσεις Αρμανώγια, Τροχαλιάδες και Χαντάκου. Ανάμεσα σε αυτά ανακαλύφθηκε και μια τεράστια ολοστρόγγυλη πέτρα, η οποία χρησίμευε κατά τα μινωικά χρόνια για την τέλεση θυσιών. Ενδιαφέρον παρουσιάζει το Δημοτικό Σχολείο του οικισμού, το οποίο κτίστηκε το 1900.
Διοικητικά στοιχεία
Ως οικισμός αναφέρεται το 1925 με την παλιά του ονομασία Μετόχι Καμαριώτου στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Καμαριώτου και το 1927 στο ΦΕΚ 296Α - 30/11/1927 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Το 1953 με το ΦΕΚ 349Α - 21/12/1953 μετονομάστηκε σε Αηδονοχώριον. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, αποτελεί κοινότητα που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Τυλίσου του Δήμου Μαλεβιζίου και σύμφωνα την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 87 κατοίκους.
Δείτε Κοινότητα Αηδονοχωρίου (Μετοχίων Καμαριώτου)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αηδονοχώρι Αηδονοχωρι Κατηγορία:Δήμος Μαλεβιζίου
Πεισιστράτειο υδραγωγείο
Το Πεισιστράτειο Υδραγωγείο ανάγεται στην εποχή του τυράννου Πεισίστρατου, ο οποίος προχώρησε στην κατασκευή υδραγωγείου για την συγκέντρωση των υδάτων του Υμηττού, και των πηγών των Πελασγών που θεωρούνται ως οι αρχαιότερες στο χώρο της Αττικής. Το έργο χρονολογείται τη περίοδο μεταξύ 540 και 530 π.Χ.
Περιγραφή
Το υδραγωγείο περιελάμβανε μια υπόγεια σήραγγα μεταφοράς νερού. Το μήκος της ήταν 2.800 μ., ενώ υπήρχαν πολλές διακλαδώσεις σε μορφή καναλιών. Το νερό εντός του υδραγωγείου περνούσε μέσα από πήλινους αγωγούς των οποίων η εσωτερική διάμετρος ήταν περίπου 20 εκατοστά. Οι αγωγοί αυτοί τοποθετούνταν μέσα στη σήραγγα (ή στο κανάλι αντίστοιχα) και περιελάμβαναν ανοίγματα ώστε να καθαρίζονται, χαρακτικά που υποδήλωναν τη ροή του νερού κ.ά. Η δημόσια κρήνη Εννεάκρουνος στην Αρχαία Αγορά θεωρείται πως τροφοδοτούταν από αυτό υδραγωγείο.
Το μεγαλύτερο μέρος του υδραγωγείου βασιζόταν σε μία υπόγεια σήραγγα, η οποία έφτανε μέχρι 14 μ. σε βάθος. Σε άλλα μέρη το υδραγωγείο είχε τη μορφή καναλιού, είτε λαξευμένου σε σχιστόλιθους είτε κατασκευασμένου με ογκόλιθους διαστάσεων από 1,30 έως 1,50 μ. μήκους και 0,65 μ πλάτους. Στο κάτω μέρος της σήραγγας (ή του καναλιού) συνδέονταν οι κυλινδρικοί κεραμικοί αγωγοί, που είχαν χαρακτικά προσανατολισμού.
Οι κυλινδρικοί αγωγοί είχαν εσωτερική διάμετρο 20 εκατοστά και στο πάνω μέρος τους διέθεταν ελλειπτικά ανοίγματα με καλύμματα: οι οπές είχαν μέγεθος τέτοιο ώστε να μπορεί να περνά ανθρώπινο χέρι για τον απαραίτητο καθαρισμό και συντήρησή τους. Οι αγωγοί ήταν χρωματισμένοι με μαύρες ρίγες και συνδέονταν μεταξύ τους με ζεύξεις εξαιρετικού σχεδιασμού: τα σημεία σύνδεσης ήταν ερμητικά κλειστά και σφραγίζονταν με μόλυβδο για πλήρη στεγανοποίηση. Μετά την εποχή του Πεισίστρατου, κατά τη διάρκεια της Κλασικής περιόδου, το δίκτυο διατηρήθηκε και επεκτάθηκε, ενώ εμπλουτίστηκε με την κατασκευή νέων κρηνών.
Σήμερα, τμήματα του Υδραγωγείου εκτίθενται στους σταθμούς του Μετρό «Σύνταγμα» (χρονολογούμενο στο πρώτο μισό του 5ου αιώνα π.Χ.) και «Ευαγγελισμός» (χρονολογούμενο από τα τέλη του 6ου αιώνα π.Χ.).
Παραπομπές
Κατηγορία:Υδραγωγεία στην Ελλάδα Κατηγορία:Αρχαιολογικοί χώροι της Αθήνας
Αίσωπος (ιστορικός)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ιστορικοί Κατηγορία:Αλέξανδρος ο Μέγας
2835 Ρυόμα
Ο Ρυόμα (Ryoma) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,10. Ανακαλύφθηκε το 1982 από τον Ιάπωνα αστρονόμο Τσουτόμου Σέκι, που παρατηρούσε από το Γκεϊσέι, και πήρε το όνομά του προς τιμή του σαμουράι και πολιτικού Σακαμότο Ρυόμα.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Ρυόμα εκτιμάται σε 25,16 ± 2,5 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,0404 ± 0,010.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Ρυομα
Αίσωπος (αποσαφήνιση)
Το ελληνικό όνομα Αίσωπος αναφέρεται κυρίως στον αρχαίο μυθοποιό και μυθογράφο Αίσωπο από τη Φρυγία. Εκτός από αυτόν, μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα ακόλουθα:
Αηδονοχώρι
Αηδονοχώρι είναι όνομα οικισμών στην Ελλάδα:
Γεωγραφία της Γερμανίας
Το υψηλότερο σημείο στη Γερμανία είναι το Τσούγκσπιτσε στα 2.962 μέτρα στα νότια έως τις ακτές της Βόρειας Θάλασσας στα βορειοδυτικά και της Βαλτικής Θάλασσας στα βορειοανατολικά. Ανάμεσα στα δασώδη υψίπεδα της κεντρικής Γερμανίας και τις πεδιάδες του βορρά, που διασχίζονται από μερικούς από τους σημαντικότερους ποταμούς της Ευρώπης όπως ο Ρήνος, ο Δούναβης και οΈλβας, υπάρχει και το σημείο Νόιεντορφ-Ζαξενμπάντε, σε υψόμετρο 3.54 μέτρων κάτω από τη στάθμη της θάλασσας.
Η Γερμανία έχει τα δεύτερα μεγαλύτερα χερσαία σύνορα (σε μήκος) μεταξύ των κρατών της Ευρώπης, μετά τη Ρωσία. Συνορεύει με εννέα χώρες: τη Δανία στα βόρεια, την Πολωνία και την Τσεχική Δημοκρατία στα ανατολικά, τηνΕλβετία (ο μόνος γείτονάς της εκτός ΕΕ) και την Αυστρία στο νότο, τη Γαλλία στα νοτιοδυτικά και το Βέλγιο, το Λουξεμβούργο και την Ολλανδία στα δυτικά. Η Γερμανία μοιράζεται επίσης θαλάσσια σύνορα με τη Σουηδία στα βόρεια και το Ηνωμένο Βασίλειο στα βορειοδυτικά.
Έκταση
Βρίσκεται στην Κεντρική Ευρώπη. Συνορεύει με τη Δανία στα βόρεια, την Πολωνία και την Τσεχική Δημοκρατία στα ανατολικά, τηνΕλβετία (ο μόνος γείτονας της Γερμανίας που βρίσκεται εκτός της ΕΕ, λόγω των πολιτικών της ουδετερότητας) και την Αυστρία στο νότο, τη Γαλλία στα νοτιοδυτικά και το Βέλγιο, τοΛουξεμβούργο και την Ολλανδία στα δυτικά. Η Γερμανία μοιράζεται επίσης θαλάσσια σύνορα με τη Σουηδία στα βόρεια και το Ηνωμένο Βασίλειο στα βορειοδυτικά. Βρίσκεται κυρίως μεταξύ του 47ου και 55ου βόρειου παραλλήλου (το άκρο του Σιλτ είναι ακριβώς βόρεια του 55ου παράλληλου) και μεταξύ του 5ου και 16ου ανατολικού μεσημβρινού.
Ακραία σημεία
μικρογραφία| Το [[Τσούγκσπιτσε|Τσούγκ είναι το υψηλότερο υψόμετρο στη Γερμανία.]]
Φυσική γεωγραφία
Το βόρειο τρίτο της χώρας βρίσκεται στη βορειοευρωπαϊκή πεδιάδα. Η πεδιάδα της βόρειας Γερμανίας διασχίζεται από υδάτινα σώματα που ρέουν προς τα βόρεια (οι ποταμοί Έλβας, Εμς, Βέσερ και Όντερ). Υγρότοποι και ελώδη εδάφη βρίσκονται σε περιοχές κοντά στα ολλανδικά σύνορα και κατά μήκος της ακτής της Φριζίας. Το Μεκλεμβούργο έχει πολλές μικρές λίμνες, κατάλοιπα των παγετώνων από την τελευταία εποχή των παγετώνων.
Προχωρώντας νότια, η κεντρική Γερμανία διαθέτει τραχιά λοφώδη και ορεινή ύπαιθρο. Ένα μέρος της κεντρικής Γερμανίας έχει αποκτήσει τη σημερινή της μορφή από την ηφαιστειακή δραστηριότητα στη προϊστορία. Η κοιλάδα του Ρήνου διασχίζει το δυτικό τμήμα αυτής της περιοχής. Τα κεντρικά υψίπεδα συνεχίζουν με κατεύθυνση προς τα ανατολικά και βόρεια μέχρι τον ποταμό Ζάαλε και συγχωνεύονται με τα όρη των Μεταλλουργών στα σύνορα με την Τσεχική Δημοκρατία. Οι ορεινές περιοχές περιλαμβάνουν το δάσος του Άιφελ, το δάσος του Χούνσρυκ και το δάσος του Παλατινάτου δυτικά του Ρήνου, τους λόφους Τάουνους βόρεια της Φρανκφούρτης, τον ορεινό όγκο Φόγκελσμπεργκ, το Ρεν και το δάσος της Θουριγγίας. Νότια του Βερολίνου, το ανατολικό-κεντρικό τμήμα της χώρας μοιάζει περισσότερο με τις πεδινές βόρειες περιοχές, καθώς εκεί πέρα μπορεί να δει κάποιος αμμώδες έδαφος και υγροτόπους ποταμών (όπως η περιοχή του δάσους του Σπρέε).
Κλίμα
Η απόσταση βορρά-νότου (το νοτιότερο σημείο στη Γερμανία είναι κοντά στο Όμπερστντορφ στη Βαυαρία, ενώ το βορειότερο στο Λιστ του Ζυλτ), μεταξύ του 47ου και του 55ου παραλλήλου δηλαδή, είναι σχεδόν οχτώ μοίρες του γεωγραφικού πλάτους (ή 889 χλμ.). Όπως είναι αναμενόμενο, οι θερμοκρασίες το καλοκαίρι διαφέρουν αρκετά. Εκτός αυτού, υπάρχει μια ισχυρή απόκλιση στη θερμοκρασία μεταξύ ανατολής και δύσης. Αυτό εξηγείται από τα πεδινά και ανοιχτά τοπία της βορειοδυτικής Γερμανίας και την εγγύτητα της με τη θάλασσα. Ο νότος είναι πιο δροσερός γιατί βρίσκεται κοντά στις Άλπεις και έχει μεγάλη απόσταση από τη θάλασσα. Οι Άλπεις εμποδίζουν τις θερμότερες αέριες μάζες της Μεσογείου να περάσουν στη νότια Γερμανία. Τον χειμώνα, όταν πνέουν αέριες μάζες από την Σιβηρία, οι θερμοκρασίες μπορεί να πέσουν και πιο κάτω από τους μείον είκοσι βαθμούς στα βουνά και αρκετούς βαθμούς υπό του μηδενός σε αρκετές περιοχές, ενώ λόγω της επίδρασης του ρεύματος του Κόλπου οι παραθαλάσσιες περιοχές έχουν γενικά ήπιους χειμώνες για το γεωγραφικό τους πλάτος.
HE
Every day you can see that you’re not Έθνη]]. Oeoel
Γεωγραφία της Γερμανίας
Κλίμα
Η πιο ζεστή περιοχή στη Γερμανία είναι αυτή που συνορεύει με τη Γαλλία, δυτικά του Μέλανος Δρυμού, περίπου μεταξύ του Μάνχαϊμ στα βόρεια και των συνόρων με την Ελβετία στα νότια. Η ψυχρότερη περιοχή της Γερμανίας (εξαιρουμένων των βουνών) βρίσκεται στα νοτιοανατολικά τμήματα της ανατολικής Γερμανίας γύρω από τη Δρέσδη και το Γκέρλιτς μέχρι το Βερολίνο.
Το κλίμα της Γερμανίας είναι εύκρατο και ωκεάνιο στα δυτικά και υγρό ηπειρωτικό στα ανατολικά. Έχει δροσερούς χειμώνες στα δυτικά και κρύους χειμώνες στα ανατολικά. Έχει μέτριες βροχοπτώσεις όλο το χρόνο. Τον χειμώνα ο καιρός είναι στις περισσότερες μέρες νεφελλώδης. Τα καλοκαίρια είναι σχετικά θερμά, κυρίως στα νότια. Η βόρεια και η κεντρική Γερμανία βρίσκεται πλήρως στη ζώνη στην οποία κυριαρχούν οι υγροί δυτικοί άνεμοι. Στα βορειοδυτικά και τα βόρεια, το κλίμα είναι ωκεάνιο. Οι χειμώνες εκεί είναι δροσεροί και τα καλοκαίρια θερμά. Στα ανατολικά, το κλίμα παρουσιάζει σαφώς τα χαρακτηριστικά που παραπέμπουν σε ηπειρωτικό κλίμα, ενώ οι χειμώνες είναι κρύοι και τα καλοκαίρια θερμά (εκεί μπορεί να υπάρχουν περίοδοι με ξηρασία κατά καιρούς).
Στο κέντρο και στο νότο, υπάρχει ένα μεταβατικό κλίμα ανάμεσα στο ωκεάνιο και το ηπειρωτικό. Οι χειμώνες είναι δροσεροί και τα καλοκαίρια ζεστά, αν και οι μέγιστες θερμοκρασίες μπορεί να ξεπεράσουν τους 30 βαθμούς για αρκετές ημέρες αν υπάρχει ένας ισχυρός καύσωνας.
Η υψηλότερη θερμοκρασία (41.2 βαθμοί Κελσίου) σημειώθηκε στις 25 Ιουλίου 2019 στο Ντούισμπουργκ-Μπέαρλ και το Τένισφορστ, ενώ στις 24 Δεκεμβρίου 2001 σημειώθηκε η κατώτερη θερμοκρασία στη Γερμανία (-45.9 βαθμοί στο Φούντενζε).
Χρήση γης
αριστερά|μικρογραφία| [[Άλπεις|Αλπικό τοπίο στη Βαυαρία]] Η Γερμανία καλύπτει συνολικά 357.021 τ.χλμ. γης, εκ των οποίων τα 5.157 τ.χλμ. είναι αρδευόμενη γη και 8.350 τ.χλμ. καλύπτονται από νερό, με τις μεγαλύτερες λίμνες να είναι η λίμνη της Κωνσταντίας (συνολική έκταση 536 τ.χλμ., εκ των οποίων το 62% ανήκει στη Γερμανία), έπειτα η Μύριτς (117 μ.Χ.) και η Χίμζε (80 τ.χλμ.). Η πλειοψηφία του γερμανικού εδάφους καλύπτεται από καλλιεργήσιμη γη (το 33.95% της χώρας), ενώ οι μόνιμες καλλιέργειες καταλαμβάνουν το 0.57% της χώρας.
Η Γερμανία έχει συνολικά 2.389 χιλιόμετρα ακτογραμμής και σύνορα 3.714 χιλιομέτρων (τα χιλιόμετρα κοινού συνόρου δίνονται σε παρένθεση). Συνορεύει με τη Δανία (140 χιλιόμετρα), τη Πολωνία (467 χιλιόμετρα), τη Τσεχία (704 χιλιόμετρα), την Αυστρία (801 χιλιόμετρα), την Ελβετία (348 χιλιόμετρα), τη Γαλλία (418 χιλιόμετρα), το Λουξεμβούργο (128 χιλιόμετρα), το Βέλγιο (133 χιλιόμετρα), την Ολλανδία (575 χιλιόμετρα). Τα γερμανοαυστριακά σύνορα περιλαμβάνουν και το Γιούνγκχολτς που αν και ανήκει στην Αυστρία είναι προσβάσιμο μόνο από τη Γερμανία. Τα σύνορα με το Βέλγιο έχουν μια ιδιαιτερότητα: ανατολικά του Όυπεν, υπάρχουν πέντε θύλακες γερμανικού εδάφους που περικλείονται από βέλγικο, επειδή το 1919 παραχωρήθηκαν κάποια τμήματα γερμανικού εδάφους στο Βέλγιο για να περάσει η σιδηροδρομική γραμμή.
Ποτάμια
μικρογραφία| Τα μεγάλα ποτάμια της Γερμανίας Τα κυριότερα ποτάμια της Γερμανίας είναι:
Σημαντικοί ποταμοί είναι και ο Ζάαλε με τον Μάιν στην κεντρική Γερμανία, ο Νέκαρ στα νοτιοδυτικά, ο Βέζερ στα βόρεια και ο Όντερ που διαμορφώνει μεγάλο μέρος των γερμανοπολωνικών συνόρων.
Σπηλιές
μικρογραφία| Χάρτης των σπηλαίων στη Γερμανία Στους καρστικούς βραχώδεις σχηματισμούς της Γερμανίας υπάρχουν πολλά σπήλαια, ιδίως στη κοιλάδα του Χέννε. Το μεγαλύτερο πολιτιστικό σπήλαιο της Ευρώπης βρίσκεται στο Μπάλφε.
Χλωρίδα και πανίδα
Η επικράτεια της Γερμανίας μπορεί να υποδιαιρεθεί σε δύο περιοχές, ως προς τα οικολογικά τους χαρακτηριστικά. Η πλειοψηφία της Γερμανίας καλύπτεται είτε από καλλιεργήσιμη γη (33%) είτε από δάση και δασικές εκτάσεις (31%). Μόνο το 15% καλύπτεται από μόνιμους βοσκότοπους.
Τα φυτά και τα ζώα που ζουν στη Γερμανία είναι σε μεγάλο βαθμό αυτά που ζουν στην κεντρική Ευρώπη. Οι οξιές, οι βελανιδιές και άλλα φυλλοβόλα δέντρα αποτελούν το ένα τρίτο των δασών της Γερμανίας. Η παρουσία των κωνοφόρων στη Γερμανία αυξάνεται ως αποτέλεσμα της αναδάσωσης. Στα ψηλότερα βουνά κυριαρχούν τα έλατα, ενώ στο αμμώδες έδαφος τα πεύκα. Υπάρχουν πολλά είδη φτέρων, λουλουδιών, μυκήτων και βρύων που ζουν στη Γερμανία. Τα ψάρια αφθονούν στα ποτάμια και τη Βόρεια Θάλασσα. Τα άγρια ζώα (ελάφια, αγριογούρουνα, μουφλόν, αλεπούδες, ασβοί, λαγοί, λύγκες και σε μικρότερους πληθυσμούς κάστορες) επίσης αφθονούν στη Γερμανία. Στα εξαφανισμένα/απειλούμενα ζώα περιλαμβάνονται ο γκρίζος λύκος, η καφέ αρκούδα και ο ευρωπαϊκός βίσονας. Διάφορα μεταναστευτικά πουλιά διασχίζουν τη Γερμανία την άνοιξη και το φθινόπωρο.
Τα εθνικά πάρκα στη Γερμανία είναι τα εθνικά πάρκα της θάλασσας του Βάντεν, το πάρκο Γιάσμουντ, το εθνικό πάρκο της περιοχής των λιμνοθαλασσών της Προπομερανίας, το εθνικό πάρκο της Μύριτς, το εθνικό πάρκο της κοιλάδας του κάτω Όντερ, το εθνικό πάρκο της σαξονικής Ελβετίας και το εθνικό πάρκο του βαυαρικού δρυμού.
Η Γερμανία είναι γνωστή για τους πολλούς ζωολογικούς της κήπους, τα πάρκα άγριας ζωής, τα ενυδρεία και τα πάρκα πουλιών της. Περισσότεροι από 400 εγγεγραμμένοι ζωολογικοί κήποι λειτουργούν στη Γερμανία, μάλλον το μεγαλύτερο νούμερο σε όλο το κόσμο. Ο ζωολογικός κήπος του Βερολίνου είναι ο παλαιότερος ζωολογικός κήπος στη Γερμανία και παρουσιάζει την πιο ολοκληρωμένη συλλογή ειδών στον κόσμο.
Διοικητικές διαιρέσεις
Η Γερμανία αποτελείται από δεκαέξι ομόσπονδα κρατίδια. Κάθε κράτος έχει το δικό του σύνταγμα και έχει μεγάλη αυτονομία στα εσωτερικά πολιτικά του πράγματα. Λόγω των διαφορών στο μέγεθος και τον πληθυσμό, το σύστημα διοικητικών διαιρέσεων των κρατιδίων διαφέρει, ιδιαίτερα μεταξύ των πόλεων-κρατιδίων και των μεγαλύτερων κρατιδίων. Για περιφερειακούς διοικητικούς σκοπούς πέντε κρατίδια, συγκεκριμένα η Βάδη-Βυρτεμβέργη, η Βαυαρία, η Έσση, η Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία και η Σαξονία, αποτελούνται από συνολικά 22 διοικητικές περιφέρειες (Regierungsbezirke). Η Γερμανία χωρίζεται σε 400 επαρχίες, τα κράιζε, εκ των οποίων τα 294 είναι αγροτικά και 106 αστικά κράιζε.
Αστικοποίηση
Η Γερμανία έχει πολλές μεγάλες πόλεις. Οι μεγαλύτερες είναι οι: Βερολίνο, Αμβούργο, Μόναχο, Κολωνία, Φρανκφούρτη και Στουτγάρδη. Στη κοιλάδα του Ρήνου-Ρουρ ζουν 12 εκατομμύρια άτομα, διεσπαρμένα στο Ντίσελντορφ (πρωτεύουσας της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας), τη Κολωνία, το Έσσεν, το Ντόρτμουντ, το Ντούισμπουργκ, το Μπόχουμ και άλλες πόλεις, όπως η πρώην πρωτεύουσα Βόννη.
Αγκίστρι
Ο όρος Αγκίστρι μπορεί να αναφέρεται στα εξής:
Αξία (οικονομία)
Στην Οικονομική επιστήμη ο όρος αξία χαρακτηρίζει τη σημασία την οποία έχει ένα αγαθό για την ικανοποίηση των αναγκών του ανθρώπου αλλά και η ικανότητα που έχει αυτό προκειμένου να ανταλλαγεί με άλλα αγαθά. Μέτρο της αξίας ενός αγαθού, ή μιας παρεχόμενης υπηρεσίας είναι η Τιμή, οικονομικοί όροι που δεν πρέπει να συγχέονται.
Διάκριση
Κατά τον παραπάνω ορισμό στη σύγχρονη βιβλιογραφία των οικονομικών επιστημών η αξία εμφανίζεται κατά τρεις ιδιαίτερες μορφές σε:
Παράγοντες
Σε ανάλυση του αρχικού παραπάνω ορισμού διαφαίνεται ότι η αξία ενός αγαθού εξαρτάται από δύο παράγοντες α) από το μέγεθος και το είδος της ανάγκης που πρόκειται να ικανοποιήσει και β) από την ικανότητα ανταλλαγής. Εξ αυτού προκύπτει και η διάκριση της αξίας σε αξία χρήσης και σε αξία ανταλλαγής ή ανταλλακτική αξία.
Εκτός όμως των παραπάνω η αξία των αγαθών εξαρτάται και από την σπανιότητα αυτών. Όσο δηλαδή σπανιότερα βρίσκεται ένα αγαθό στην αγορά που αναζητεί ο άνθρωπος για την ικανοποίηση ανάγκης του τόσο η αξία αυτού είναι μεγαλύτερη. Δεν αρκεί όμως μόνο αυτό, αλλά θα πρέπει να είναι και χρήσιμο, προκειμένου να έχει κάποια αξία, για παράδειγμα ένα ποίημα μπορεί να είναι μοναδικό, εφόσον όμως κανείς δεν ενδιαφέρεται γι αυτό να το αγοράσει, δεν έχει αξία. Η χρησιμότητα του αγαθού μπορεί να αναφέρεται όχι μόνο σε κάποιο υλικό αγαθό αλλά και σε υπηρεσίες και να εκδηλώνεται είτε ως ατομική, είτε και συλλογική. Τέλος άλλος ένας παράγοντας προσδιορισμού της αξίας ενός αγαθού είναι η "ποσότητα της εργασίας" που περιέχει ένα αγαθό, δηλαδή επί δύο ομοίων από απόψεως μεγέθους και ποιότητας αγαθών π.χ. υφασμάτων ή κεντημάτων ακριβότερο είναι εκείνο που έχει την περισσότερη εργασία, όπως το χειροποίητο.
Έτσι, απ΄ όλα τα παραπάνω προκύπτει ότι η αξία ενός αγαθού εξαρτάται κατά κύριο λόγο από την χρησιμότητά του, (αξία χρήσης ή ανταλλακτική), την σπανιότητά του και την ποσότητα εργασίας που περιέχει.
Μελέτη αξίας
Κατά τον J.P. Say, η χρησιμότητα αποτελεί τον προσδιοριστικό παράγοντα της αξίας ενός αγαθού. Αν αυτό είναι ορθό τότε η χρησιμότητα (κατ΄ έννοια), ενός αγαθού θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί στην ανάπτυξη της θεωρίας της Αξίας όπου με τη σειρά της θα βοηθήσει στον προσδιορισμό της τιμής του αγαθού.
Οι οικονομολόγοι Α. Σμιθ (1776) και Ντ. Ρικάρντο (1817) αλλά και άλλοι εξετάζοντας το όλο θέμα δημιούργησαν την λεγόμενη Κλασική Οικονομική Σχολή θέτοντας τελικά τα θεμέλια της "Θεωρίας της Αξίας" όπου βασιζόμενοι στο κόστος παραγωγής και προβάλλοντας μόνο την έννοια της προσφοράς οδηγούνται στον προσδιορισμό της τιμής.
Ο Μichael, J., Santel, καθηγητής πολιτικής φιλοσοφίας στο πανεπιστήμιο του Harvard, προσεγγίζει διαλεκτικά την  έννοια, το περιεχόμενο και την επίπτωση της "αξίας" στην ανθρώπινη σύγχρονη ζωή  σε σχέση με ποιοτικούς δείκτες όπως είναι  η συνύπαρξη, η αλληλεγγύη, η ευγνωμοσύνη, η ταπεινοφροσύνη, το κοινό καλό.
Πηγές
Κατηγορία:Μικροοικονομική Κατηγορία:Πολιτική οικονομία
Γενετική
Ως γενετική ορίζεται η μελέτη των γονιδίων, της κληρονομικότητας και της βιοποικιλότητας   στους ζωντανούς οργανισμούς. Γενικά, η γενετική θεωρείται κλάδος της Βιολογίας. Ως εκ τούτου συμβάλλει στην κατανόηση της κληρονομικότητας σε πολλές εφαρμοσμένες επιστήμες της ζωής, ενώ παράλληλα συνδέεται στενά με την μελέτη των συστημάτων πληροφοριών.
Αν και ο όρος γενετική χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τον Άγγλο επιστήμονα Γουίλλιαμ Μπέιτσον (William Bateson), σε ένα γράμμα του προς τον Άνταμ Σέντζγουϊκ, με ημερομηνία 18 Απριλίου 1905, ο πατέρας της γενετικής θεωρείται ο Γκρέγκορ Μέντελ, Τσέχος επιστήμονας και Αυγουστίνος μοναχός. Ο Μέντελ μελέτησε την «κληρονομικότητα των χαρακτηριστικών», τον τρόπο δηλαδή με τον οποίο τα χαρακτηριστικά κληρονομήθηκαν από τους γονείς στους απογόνους τους. Παρατήρησε ότι οι οργανισμοί (και συγκεκριμένα το φυτό lathyrus odoratus (μοσχομπίζελο)) κληρονομούν τα γνωρίσματα τους μέσω διακριτών «μονάδων κληρονομικότητας». Αυτός ο όρος, ο οποίος χρησιμοποιείται μέχρι και σήμερα, αποτελεί έναν διφορούμενο ορισμό του τι αναφέρεται ως γονίδιο.
Οι γονιδιακοί μηχανισμοί της κληρονομικότητας γνωρισμάτων καθώς και της μοριακής κληρονομικότητας αποτελούν ακόμα μια βασική αρχή της γενετικής του 21ου αιώνα,αλλά η σύγχρονη γενετική έχει επεκταθεί πέρα από την κληρονομικότητα για την μελέτη της συμπεριφοράς και της λειτουργίας των γονιδίων. Η δομή, η λειτουργία, η ποικιλομορφία και η διανομή των γονιδίων έχουν μελετηθεί τόσο στο πλαίσιο του κυττάρου όσο και του οργανισμού, αλλά και του ευρύτερου πληθυσμού. Η γενετική έχει οδηγήσει στην ανάπτυξη μιας σειράς από επιμέρους επιστημονικούς τομείς, όπως για παράδειγμα της επιγενετικής και της πληθυσμιακής γενετικής. Πλέον οι μελέτες έχουν καλύψει όλο το φάσμα τών ζωντανών οργανισμών, συμπεριλαμβανομένων των βακτηρίων,των φυτών, των ζώων και των ανθρώπων.
Γενετικές διαδικασίες και περιβάλλον ενός οργανισμού,αλληλεπιδρούν, επηρεάζοντας ανάπτυξη και συμπεριφορά, διαδικασία που συχνά αναφέρεται ως «η φύση εναντίον της ανατροφής». Το ενδο-ή το έξω-κυτταρικό περιβάλλον ενός κυττάρου ή οργανισμού μπορεί από ενεργή να μεταπέσει σε ανενεργή κατάσταση μεταγραφής γονιδίων και αντίστροφα. Ένα κλασσικό παράδειγμα αυτής της αλληλεπίδρασης της γενετικής προδιάθεσης με τις περιβαλλοντικές συνθήκες είναι η τοποθέτηση δύο σπόρων από γενετικά πανομοιότυπο καλαμπόκι,σε διαφορετικά κλίματα (εύκρατο και ξηρό).Το αποτέλεσμα του συγκεκριμένου πειράματος, παρόλο που το ύψος, το οποίο επρόκειτο να αποκτήσουν τα κοτσάνια από τα δυο καλαμπόκια, ήταν γενετικά καθορισμένο να είναι ίσο, το κοτσάνι του σπόρου που τοποθετήθηκε στο ξηρό κλίμα, εξαιτίας έλλειψης νερού και θρεπτικών συστατικών στο περιβάλλον του, τελικά έφτασε μόνο στο μισό του ύψους του κοτσανιού του δεύτερου σπόρου, ο οποίος είχε τοποθετηθεί στο εύκρατο κλίμα.
Ετυμολογία
Η λέξη γενετική προέρχεται από την Αρχαία Ελλάδα από την λέξη γενετικός που σημαίνει «γενική/παραγωγική», και η οποία με τη σειρά της προέρχεται από τη λέξη γέννεσις,που έχει την έννοια της δημιουργίας.
Το γονίδιο
Ο προσεγγιστικός γενικός ορισμός του γονιδίου είναι ότι αποτελεί ένα τμήμα (της αλληλουχίας) του DNA που κωδικοποιεί ένα μόριο με γνωστή κυτταρική λειτουργία ή διαδικασία (για παράδειγμα την παραγωγή των μορίων της πρωτεΐνης μελανίνης). Ένα γονίδιο είναι σαν μια λέξη σε μία γλώσσα (π.χ ελληνική). Τα νουκλεοτίδια (μόρια) που απαρτίζουν τα γονίδια μπορούν να θεωρηθούν ως τα «γράμματα» της γλώσσας. Ένα γονίδιο μπορεί να έχει ένα μικρό ή μεγάλο αριθμό νουκλεοτιδίων, με τον ίδιο τρόπο που μια λέξη μπορεί να είναι μικρή ή μεγάλη (όπως π.χ. διαφοροποιείται η λέξη «κύτταρο» από τη λέξη «ηλεκτροφυσιολογία»). Ένα μόνο γονίδιο συχνά αλληλεπιδρά με τα γειτονικά γονίδια για την παραγωγή μιας κυτταρικής λειτουργίας και μπορεί ακόμη και να είναι αναποτελεσματικό, χωρίς αυτά τα γειτονικά γονίδια. Αυτό μπορεί να φανεί με τον ίδιο τρόπο που μια «λέξη» μπορεί να έχει νόημα μόνο στο πλαίσιο μιας πρότασης. Μια σειρά από νουκλεοτίδια μπορούν να τοποθετηθούν μαζί χωρίς να σχηματίζουν ένα γονίδιο (μη κωδικοποιήσιμες περιοχές του DNA), σαν μια σειρά από γράμματα τα οποία μπορούν να διατάσσονται το ένα δίπλα στο άλλο χωρίς να σχηματίζουν μια λέξη(π.χ. ηφκακδθ). Μια τυποποιημένη έκφραση που χρησιμοποιείται συχνά (αλλά δεν ισχύει πάντα) είναι "ένα γονίδιο, μία πρωτεΐνη" που σημαίνει ότι ένα μοναδικό γονίδιο κωδικοποιεί ένα μοναδικό τύπο πρωτεΐνης σε ένα κύτταρο (ένζυμο, παράγοντα μεταγραφής, κ.λ.π.).