cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ευστράτιος Δημητρίου
Ερευνητικό έργο και ερμηνευτικές αξιώσεις
Πέραν του δισκογραφικού του έργου με τους Area, αξιομνημόνευτες επίσης θεωρούνται οι προσωπικές του κυκλοφορίες, έργο στο οποίο παρουσιάζεται η πορεία του πειραματισμού του και της εξερεύνησης της φωνητικής διαδικασίας. Η σπουδή του επάνω στην φωνή ως αυτή να αποτελεί μουσικό όργανο, τον οδήγησε σε ακραίες τεχνικές που προσέγγιζαν τα όρια των γνωστών ανθρωπίνων ικανοτήτων. Λόγω της ικανότητας του, των προχωρημένων αυτών τεχνικών και μελετών του, ήταν σε θέση να παράγει αποτελέσματα τα οποία έχουν ελάχιστα προσεγγιστεί και ουδέποτε επίσημα ξεπεραστεί. Οι σπουδές, μελέτες και ανακαλύψεις του Δημητρίου παρέχουν βήμα για περαιτέρω εμβάθυνση σε ανεξερεύνητα έως τώρα γνωστικά πεδία, όπως τη ριζική αξία της φωνητικής λειτουργίας και πράξης. Οι μελέτες του στα πεδία της φωνολογίας (Articulatory phonetics, Acoustic phonetics, και Auditory phonetics) και της πειραματικής ποίησης τον οδήγησαν στην απελευθέρωση της φωνής του από κάθε φυσιοκρατικό  περιορισμό σε μια προσπάθεια επαναφοράς  και επαναπροσδιορισμού της πραγματικής της διάστασης και βάθους. Το αποτέλεσμα αυτό παρουσιάζεται στα προσωπικά του άλμπουμ "Metrodora" και "Cantare la Voce" όπου οτιδήποτε ακούγεται σαν όργανο στην πραγματικότητα είναι ανθρώπινη φωνή.
" Η (ανθρώπινη) Φωνή στην σημερινή μουσική είναι ένα κανάλι μετάδοσης που δε μεταδίδει τίποτα. Η δυτική φωνητική υπερτροφία έχει καταντήσει τον τραγουδιστή σχεδόν αναίσθητο στις ποικίλες εκφάνσεις της φωνητικής, απομονώνοντας τον στους φραγμούς αποφασισμένων γλωσσικών μορφών."
— Ευστράτιος Δημητρίου από το ένθετο (στα ιταλικά) του album Metrodora
Σε συνεργασία με το CNR, δημοσίευσε πολυάριθμες ακαδημαϊκές μελέτες του επάνω στην εθνομουσικολογία, τις φωνητικές επεκτάσεις και το Ασιατικό θρησκευτικό τραγούδι. Χρησιμοποιώντας το Αρμονικό Τραγούδι και πλειάδα άλλων προχωρημένων φωνητικών είχε επιτύχει διπλοφωνία, τριπλοφωνία και τετραπλοφωνία, δηλαδή την ταυτόχρονη φωνητική παραγωγή δύο, τριών και τεσσάρων ήχων. Συχνοτικά ήταν σε θέση να φτάσει με τη φωνή του τα 7,000 Hz (ΛΑ 7ης οκτάβας-Α7). Ένας τενόρος συνήθως κορυφώνει στα 523 Hz(ΝΤΟ 4ης οκτάβας-C4) και μια σοπράνο στα 1,046 Hz (ΝΤΟ 5ης οκτάβας-C5).
Ο Daniel Charles περιέγραψε τον Δημητρίου σαν τον άνθρωπο που:
"αποδεκάτισε τη μονωδία μέσω του υποπολλαπλασιασμού του ακουστικού φάσματος. Επέτυχε διπλοφωνία που είναι τριπλοφωνική ακόμα και τετραφωνική. Η φώνηση του έγινε μικρο-ενορχήστρωση χωρίς την παρεμβολή τεχνολογικού ή ενισχυτικού εξοπλισμού".
Ο διευθυντής των επιστημονικών μελετών και της παραγωγής του κινηματογραφικού ντοκιμαντέρ για τον Δημητρίου ανέφερε:
" Ερευνώντας τις ανακαλύψεις μου έπειτα από εξέτασή του, παρατήρησα ότι οι φωνητικές του χορδές δεν πάλλονταν καθόλου. Η συχνότητα (για αντρική φωνή) ήταν αρκετά υψηλή (οι φωνητικές χορδές δεν επιτυγχάνουν να ξεπεράσουν συχνότητες πέραν των 1,000–1,200 Hz). Παρ’ όλ’ αυτά ο Demetrio παρήγαγε όχι μια αλλά δύο αρμονικές με τη φωνή του, μια κατιούσα που ξεκινούσε από τα 6,000 Hz και άλλη μια, ανιούσα από που ξεκινούσε από τα 3,000 Hz. Επομένως δεν θα μπορούσε επαγωγικά να εξαχθεί το συμπέρασμα ότι ο ένας ήχος ήταν ο επόμενος αρμονικός του άλλου. Παρατήρησα επίσης την παραγωγή τριών ήχων ταυτόχρονα."
— Καθηγητής Franco Ferrero
Πέρα από και παράλληλα με την ανάπτυξη και χρήση των φωνητικών τεχνικών του, ως απώτερος στόχος του Δημητρίου διαφαίνεται η απελευθέρωση της φωνητικής έκφρασης από τους περιορισμούς της λεκτικής ομιλίας και της εύπεπτης μελωδίας. Έπειτα από την παρατήρηση της κόρης του Anastassia κατά την βρεφική της βρεφική ηλικία, συμπέρανε ότι ο άνθρωπος, εν τη γενέσει, διαθέτει τεράστιες εκφραστικές ικανότητες, τις οποίες, κατά την λεκτική ανάπτυξη του, μειώνει στις ελάχιστες κοινωνικά αποδεκτές λειτουργίες, όπως η γλώσσα και το Αρμονικό Τραγούδι. Στις παρακάτω προτάσεις του Δημητρίου επίσης διαφαίνεται η τάση της εξερεύνησής του επάνω στις δυνατότητες της Φωνητικής, σαν εργαλεία ψυχολογικής και πολιτικής απελευθέρωσης όπως και η επιθυμία του για ανακάλυψη προσωπικής φωνής από τις ανθρώπινες μονάδες και ομάδες.
"Αν μια καινούργια φωνητική ανακαλυφθεί πρέπει να βιωθεί από το σύνολο κι όχι μεμονωμένα. Πρόκειται για μια προσπάθεια να απελευθέρωσης από την κατάσταση ακροατή και θεατή που ο υπάρχων πολιτισμός και πολιτική έχουν εγκαθιδρύσει. Δεν πρέπει να θεωρείται αυτή η κατάσταση ως παθητική ακρόαση αλλά ως ένα παιχνίδι στο οποίο η ζωή βρίσκεται σε κίνδυνο".
— Demetrio Stratos από το album Metrodora (στα Ιταλικά στο ένθετο)
Η προϋπεροχή του σημαίνοντος έναντι του σημαινόμενου
Η προϋπεροχή του σημαίνοντος έναντι του σημαινόμενου, είναι θέμα επί του οποίου άπτονται οι επιστήμες της Γλωσσολογίας και της Πραγματολογίας και που έχει οδηγήσει σε σημείο καμπής εκείνες της Σημασιολογίας καθώς και της Σημειωτικής. Η αξία της γλώσσας δεν θα πρέπει να εξεταστεί στα πλαίσια της σχέσης της με τα "σημεία" ή εκείνης μεταξύ σημαίνοντος (σημαίνοντος) και σημαινόμενου, αλλά σε εκείνα που αφορούν στη χρήση της γλώσσας. Για παράδειγμα, υπάρχει μια μετα-επικοινωνιακή νοηματική ιδιότητα στην αλλαγή του τονικού ύψους, της έντασης, της ταχύτητας ή της χροιάς ενός ήχου παραγόμενου από την ανθρώπινη φωνή που δύναται να αχρηστεύσει τη σημασιολογική αξία του λεκτικού περιεχόμενου μιας πρότασης.
Όπως οι απολιθωμένες Ορεστιάδες, η έρευνα του για αυτή τη χαμένη φωνή και τη σημειογενετική της ισχύ έχει ως αντικείμενο το ανθρώπινο κλάμα, την αναπνοή, το θόρυβο. Στοχεύει να επιστρέψει στην υλική πραγματικότητα, στην ενστικτώδη σημαντικότητα της ζωώδους Διονυσιακής βάσης που καταστέλλει ο κωδικοποιημένος αντικειμενισμός. Η επιμονή του στην "σημαίνουσα φωνή" ερμηνεύεται και αποκτά αξία από την ανωτερότητά της στην απόδοση σημασίας της σχέσης με την υποκειμενικά παραγόμενη σημασία της σημαινόμενου φωνής. Ο Stratos έτσι οδηγεί στη διάλυση του "εγώ" μέσω μιας δημιουργικά επαναλαμβανόμενης αλλοίωσης του τόνου προς όφελος της ενότητας υποκειμενισμού των πηγών της ζωής.
Η νομαδική ζωή αντιπροσωπεύει την απελευθέρωση που φιλοδοξεί η ανθρώπινη φώνηση αφαιρούμενη από τα στεγανά του ευχάριστου, συνηθισμένου τραγουδιού. Στα έργα του "Mirologhi I", "Mirologhi II" και "Criptomelodie Infantili" η φωνή τείνει σχεδόν να εκλείπει. Ψιθυρίζει, στενάζει, μιμείται, γίνεται διπλοφωνία και τριπλοφωνία. Παρουσιάζεται μια πολυφωνική ωδική χωρίς θέμα, ανδρόγυνη, όπου τα δύο φύλα, αρσενικό και θηλυκό, συνυπάρχουν.
Ο Stratos χρησιμοποιεί τη φωνή του ως απλή, απογυμνωμένη,δηλητηριώδη και θεραπευτική συγχρόνως, ως μια αγνή παρουσία, τη φωνή αυτή καθεαυτή. “Με αυτόν τον τρόπο η ανατρεπτική κυριαρχία της φωνής ως φαινόμενο θεραπευτικά επικοινωνιακής πρόκλησης αφήνει ως κεντρικό θέμα μια ανεπιτήδευτη ανθρωπολατρία κάπου ανάμεσα στην άνευ όρου απόλαυση και την ανάλωση της."
Κωνσταντίνος Β΄, πρίγκιπας της Αρμενίας
"Μετά τον θάνατο του Θόρου, ο μοναδικός γιος και διάδοχός του ρίχτηκε στην φυλακή από μοχθηρούς ανθρώπους που τον δηλητηρίασαν· τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Θόρου, Λέων".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος των Ρουπενιδών Κατηγορία:Ηγεμόνες της Αρμενικής Κιλικίας
Βασιλική φρουρά του Μαρόκου
Ιστορικό
thumb|Μέλος της βασιλικής φρουράς στο [[Μαυσωλείο του Μοχάμεντ Ε΄.]] thumb|Έφιππα μέλη της βασιλικής φρουράς στο Μαυσωλείο του Μοχάμεντ Ε΄. thumb|Ένα ζεύγος της βασιλικής φρουράς thumb|Έφιππος φρουρός. thumb|Θερινή στολή των μελών της φρουράς. Η ίδρυσης της βασιλικής φρουράς ανάγεται στο έτος 1088, την εποχή της Δυναστείας των Αλμοραβιδών, όταν ο Γιουσούφ ιμπν Τασφίν ίδρυσε τη φημισμένη Μαύρη Φρουρά ως προσωπική φρουρά του. Το στρατιωτικό σώμα, που αποτελούνταν κυρίως από μαύρους αφρικανούς της κοιλάδας της Σενεγάλης, διατηρήθηκε και μέσω του 15ου αιώνα επί Δυναστείας των Αλμοαδών. Ο Αλαουίτης σουλτάνος Ισμαήλ ιμπν Σαρίφ αναδιοργάνωσε τη Μαύρη Φρουρά σε μόνιμες μονάδες πεζικού και ιππικού στις αρχές του 18ου αιώνα. Για να επανδρώσει τη φρουρά, κάλεσε Μπαμπαρά άνδρες που είχαν μόλις εξισλαμιστεί, κάνοντάς τους να ορκιστούν πάνω σε χαντίθ που συνέταξε ο ιμάμης Μουχάμαντ αλ-Μπουχαρί. Για αυτό τον λόγο η φρουρά είχε αποκτήσει και τα προσωνύμια Φρουρά των Μπουχαρά ή Μπουχάροι.
Στις αρχές του 19ου αιώνα, προστίθενται και η μουσική μπάντα, αρχικά με την ονομασία "Clique de la Garde Noire" και μεταγενέστερα ως "Musique Chérifienne de la Garde Noire". Κατά την εγκαθίδρυση του γαλλικού προτεκτοράτου του Μαρόκου, η φρουρά μετονομάστηκε ως "Garde Chérifien", δηλαδή "φρουρά του απογόνου του Μωάμεθ" (όπως θεωρείται ο εκάστοτε μαροκινός μονάρχης), ενώ μετά την ανεξαρτησία του Μαρόκου το 1956, μετονομάστηκε σε "βασιλική φρουρά". Όλα τα μέλη της βασιλικής φρουράς φορούν κόκκινο μπερέ. Στη στρατιωτική περιβολή των φρουρών κυριαρχεί παραδοσιακά το κόκκινο χρώμα (το καλοκαίρι όμως κυριαρχεί το λευκό χρώμα) και φοριούνται εκτός από τους εντεταλμένους φρουρούς της βασιλικής οικογένειας, και από το ιππικό και το πεζικό, όταν παρίστανται στρατιωτικοί των τμημάτων αυτών σε επίσημες τελετές και περιστάσεις.
Η βασιλική φρουρά φυλάσσει το παλάτι, τις βασιλικές κατοικίες και το μαυσωλείο του Μοχάμεντ Ε΄, ενώ συνοδεύει τα μέλη της βασιλικής οικογένειας όταν μετακινούνται στο εσωτερικό της χώρας. Εκτός της ασφάλειας των μελών της, αποδίδει τιμές σε αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων, παρελαύνει σε εθνικές παρελάσεις, επετείους και θρησκευτικές εορτές. Η βασιλική μπάντα συμμετέχει σε μουσικές εκδηλώσεις σε διάφορα μέρη του κόσμου. Πριν την ανεξαρτησία της χώρας από τη Γαλλία, πεζοπόρο τμήμα της φρουράς, συμμετείχε στη παρέλαση της 14ης Ιουλίου στο Παρίσι. Εξαίρεση αποτέλεσε το 1999, όταν η βασιλική φρουρά παρέλασε στη λεωφόρο των Ηλυσίων Πεδίων παρουσία του Μαροκινού μονάρχη Χασάν Β΄ και του Γάλλου προέδρου Ζακ Σιράκ.
Παραπομπές
Φρουρα Φρουρα
Αναρχία στη Σαμάρα
thumb|right|450px|Το οικογενειακό δέντρο της δυναστείας των Αββασιδών στα μέσα και τέλη του 9ου αιώνα Η λεγόμενη «Αναρχία στη Σαμάρα» είναι η περίοδος 861–870 μ.Χ. της ιστορίας του Χαλιφάτου των Αββασιδών, η οποία σημαδεύτηκε από εσωτερική αναρχία και τη βίαιη διαδοχή τεσσάρων χαλίφηδων, που έγιναν μαριονέτες στα χέρια ισχυρών αντίπαλων στρατιωτικών φατριών. Ο όρος προέρχεται από την τότε πρωτεύουσα της χαλιφικής αυλής, πόλη Σαμάρα του Ιράκ.
Η περίοδος της αναρχίας ξεκίνησε το 861, με τη δολοφονία του χαλίφη Αλ-Μουταβάκιλ από την τουρκική φρουρά του. Ο διάδοχός του, αλ-Μουντασίρ, κυβέρνησε για έξι μήνες πριν πεθάνει και αυτός, πιθανώς δηλητηριασμένος από τους Τούρκους στρατιωτικούς διοικητές. Τον διαδέχθηκε ο αλ-Μουσταΐν. Οι διαμάχες μεταξύ των Τούρκων στρατιωτικών ηγετών επέτρεψαν στον αλ-Μουσταΐν, σε μια προσπάθεια να ξεφύγει του ελέγχου τους, να καταφύγει στη Βαγδάτη το 865 με την υποστήριξη κάποιων Τούρκων διοικητών και των Ταχιριδών, αλλά ο υπόλοιπος τουρκικός στρατός ανακήρυξε ως χαλίφη τον αλ-Μουτάζ και πολιόρκησε τη Βαγδάτη, εξαναγκάζοντας την πόλη σε συνθηκολόγηση το 866. Ο αλ-Μουσταΐν εξορίστηκε και εκτελέστηκε.
Πηγές
Κατηγορία:Χαλιφάτο των Αββασιδών Κατηγορία:9ος αιώνας Κατηγορία:Ιστορία του Ιράκ Κατηγορία:Πόλεμοι διαδοχής
Λαρυγγισμός
Ο λαρυγγισμός (γερμ. Jodeln ή Juchzer) είναι τέχνη τραγουδιού, που ευδοκιμεί στην περιοχή των Άλπεων, αλλά και στην Αμερική και την Ελλάδα. Γνωστούς λαρυγγισμούς βρίσκουμε στα τραγούδια των Βαυαρέζων, Αυστριακών και Ελβετών. Λαρυγγισμός είναι επίσης η κραυγή του Ταρζάν.
Προέλευση
Η τεχνική αυτή είναι πανάρχαια και φτάνει στους προϊστορικούς χρόνους. Πιστεύεται ότι έχει τις ρίζες του στην κτηνοτροφία των Άλπεων. Οι χωρικοί ανάπτυξαν ήχους, με τους οποίους από την πεδιάδα κατεύθυναν τις αγελάδες τους που βοσκούσαν στα βουνά. Μπορούσαν επίσης να συνεννοούνται αναμεταξύ τους στις απέναντι βουνοκορφές, να ανταλλάσσουν πληροφορίες, ή να πουν καλημέρα, συνοδευόμενοι από τον αντίλαλο. Η λατινική λέξη Jubilus είναι ίσως συγγενική, αφού και αυτή εννοεί την χαρμόσυνη αναφώνηση ήχων χωρίς λεξιλόγιο.
Εξάπλωση
Λαρυγγισμούς συναντάμε στην Αφρικανική φυλή των Μοκόμπι, στους κατοίκους της Λαπωνίας, στον Καύκασο, Μελανησία, Παλαιστίνη, Κίνα, Ταϊλάνδη, Καμπότζη, Αμερική, Ισπανία, Σουηδία, Πολωνία, Σλοβακία, Ρουμανία, Γεωργία και Βουλγαρία.
Πηγές
Κατηγορία:Παραδοσιακή μουσική
Τόμα Ρόσαντιτς
δεξιά|μικρογραφία| Παιχνίδι των μαύρων αλόγων (1938) μπροστά από τη Βουλή της Εθνικής Συνέλευσης της Σερβίας Ο Τόμα Ρόσαντιτς (Тома Росандић; βαφτίστηκε ως Tomaso Vincenzo) (22 Ιανουαρίου 1878 - 1 Μαρτίου 1958) ήταν Σέρβος και Γιουγκοσλάβος γλύπτης, αρχιτέκτονας και παιδαγωγός καλών τεχνών. Μαζί με τον Ιβάν Μέστροβιτς (1883-1962), ήταν ο σημαντικότερος Γιουγκοσλάβος γλύπτης της εποχής του.
Βιογραφία
Ο Ρόσαντιτς γεννήθηκε στην πόλη Σπλιτ της Δαλματίας της Αυστροουγγαρία ς, γιος ενός πετρομάστορα. Το οικογενειακό όνομα, Ρόσαντιτς προέρχεται από την Cetinska Krajina, στην ενδοχώρα της Δαλματίας. Κατά τη διάρκεια των πρώτων ετών στο Σπλιτ, ο Ρόσαντιτς έμαθε να χαράζει σε ξύλο καθώς και σε πέτρα και εμπνεύστηκε πολύ από τον νεότερο Ιβάν Μέστροβιτς, που είχε μετακομίσει εκεί από το Οταβίτσε. Και οι δύο γλύπτες σπούδασαν στο εξωτερικό πριν επιστρέψουν στο Σπλιτ, ο Ρόσαντιτς περιοδεύοντας στην Ιταλία και εκθέτοντας στο Μιλάνο το 1906 και στο Βελιγράδι το 1912.
Έκθεσε τα έργα του ως μέρος του περίπτερου του Βασιλείου της Σερβίας στη Διεθνή Έκθεση Τέχνης του 1911.
Κάτι από την παράλληλη ανάπτυξή τους και την υποκείμενη αντιπαλότητα τους μπορεί να γίνει κατανοητό από τα αντίστοιχα έργα τους, για να συνδυάσουν τη γλυπτική και την αρχιτεκτονική. Και οι δύο έχτισαν ένα μαυσωλείο, ο Ρόσαντιτς για την οικογένεια Πετρίνοβιτς (Σούπεταρ, στο νησί Μπρατς) και ο Μέστροβιτς για την οικογένεια Ράτσιτς (Τσάβτατ, νότια του Ντουμπρόβνικ). Καθένα εμφανίζει την επιρροή της ιστορίας της Δαλματίας, αλλά ενώ το μαυσωλείο του Μέστροβιτς βασίζεται στην αρχή της απλότητας, ο Ρόσαντιτς διακόσμησε πλούσια το κτήριο του με ένα συνδυασμό γοτθικών και αναγεννησιακών μοτίβων, για να εκφράσει έναν πιο εθνικό χαρακτήρα. αριστερά|μικρογραφία| Άγαλμα άνδρα, που ρίχνει πέτρα (1935), [[Εθνικό Μουσείο της Σερβίας]] Με το ξέσπασμα του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, ο Ρόσαντιτς έφυγε για το Λονδίνο όπου παρουσίασε έργα του στις Γκαλερί Γκράφτον το 1917 και αργότερα στο Μπράιτον και το Εδιμβούργο. Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ο Ρόσαντιτς εγκαταστάθηκε στο Βελιγράδι. Κατά τη διάρκεια του πολέμου τέθηκε υπό κράτηση από τις γερμανικές δυνάμεις κατοχής, αλλά αργότερα αφέθηκε ελεύθερος με την παρέμβαση του Ντράγκομιρ Γιοβάνοβιτς. Ο Ρόσαντιτς κατέθεσε αργότερα στη Διαδικασία του Βελιγραδίου.
Ο Ρόσαντιτς ήταν μέλος της Σερβικής Ακαδημίας Επιστημών και Τεχνών από το 1948. Ίδρυσε ένα εξέχον σχολείο στο Βελιγράδι, γνωστό ως «Master Workshop». Ανάμεσα στους πολλούς καλλιτέχνες και τις δημόσιες προσωπικότητες, που παρακολούθησαν το εργαστήριο ήταν ο Χένρι Μουρ, κατά τη διάρκεια της έκθεσής του στο Βελιγράδι τον Μάρτιο του 1955.
Στην ωριμότητα του, ο Ρόσαντιτς εκτέλεσε δύο από τα μεγαλύτερα αριστουργήματά του: το ζευγάρι από πέτρινα αγάλματα ενός άνδρα, που αγωνίζεται με ένα άλογο, το οποίο πλαισίωσε την είσοδο στο κτήριο του Ομοσπονδιακού Κοινοβουλίου στο Βελιγράδι (σήμερα Κοινοβούλιο της Σερβίας) και μια τεράστια πέτρινη ζωφόρο μορφών για ένα μνημείο στη Σουμπότιτσα, στη Βοϊβοντίνα της Σερβίας (1952). Πολλά από τα χάλκινα έργα του αυτή την εποχή ρίχτηκαν στο χυτήριο Βόζντοβατς και άλλα έργα από το χέρι του βρίσκονται στο Μουσείο Μνήμης Τόμα Ρόσαντιτς και στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης του Βελιγραδίου.
Ο Ρόσαντιτς επέστρεψε στο Σπλιτ πριν από το θάνατό του το 1958.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μέλη της Σερβικής Ακαδημίας Επιστημών και Τεχνών Κατηγορία:Σέρβοι γλύπτες Κατηγορία:Σέρβοι καλλιτέχνες
Ρωμαϊκή Αγορά της Αθήνας
thumb|300px|Άποψη της Ρωμαϊκής αγοράς. Στο κέντρο οι [[Αέρηδες (μνημείο)|αέρηδες.]] Η Ρωμαϊκή Αγορά είναι αρχαιολογικός χώρος στο κέντρο της Αθήνας. Ήταν η κεντρική αγορά στην αρχαία Αθήνα στους Ρωμαϊκούς χρόνους. Στο χώρο αυτό πραγματοποιούνταν εμπορικές συναλλαγές και συναθροίσεις.
Ιστορική αναδρομή
thumb|300px|Η Ρωμαϊκή Αγορά Αθηνών όπως φαίνεται από το μνημείο των Αέρηδων. thumb|300px|Η Ρωμαϊκή Αγορά Αθηνών σε κοντινότερη λήψη.
Οι Ρωμαίοι επέλεξαν τον 1ο αιώνα π.Χ., μεταξύ 19 και 11 π.Χ., για να χτίσουν τη Ρωμαϊκή αγορά στη συγκεκριμένη τοποθεσία, ακριβώς επειδή βρίσκεται σε ένα στρατηγικό σημείο: ανάμεσα στην Ακρόπολη, το σημαντικότερο θρησκευτικό και συμβολικό χώρο της πόλης και την αρχαία αγορά, το κέντρο της εμπορικής και πολιτικής ζωής της εποχής.
Η Ρωμαϊκή αγορά δημιουργήθηκε ως συνέχεια της αρχαίας αγοράς, προκειμένου να ικανοποιήσει τις ανάγκες της καθημερινής ζωής της πόλης. Η αρχαία αγορά συνδέθηκε με τη Ρωμαϊκή αγορά μέσα από έναν δρόμο. Όταν η Ρωμαϊκή αγορά ολοκληρώθηκε, ο δρόμος αυτός ήταν διακοσμημένος με μια Ιωνική στοά. Η αγάπη των Ρωμαίων για την πολυτέλεια και την σπατάλη χαρακτηρίζει άλλωστε πολλά από τα έργα τους. Η Ρωμαϊκή αγορά ήταν ένα μεγάλο τετράγωνο αίθριο, που περιβαλλόταν από κίονες Ιωνικού ρυθμού. Από τη μία πλευρά της Αγοράς, την ανατολική, υπήρχαν διάφορα καταστήματα. Η πύλη που υπάρχει ακόμη και σήμερα, είναι το εξωτερικό μέρος του Πρόπυλου. Αυτή η πύλη είναι γνωστή ως πύλη της Αρχηγέτιδος Αθηνάς. Με αυτό το όνομα αναφέρεται σε διάφορες επιγραφές, επειδή το Πρόπυλο ήταν αφιερωμένο στη θεά Αθηνά από τον δήμο της Αθήνας. Η αγορά κατασκευάστηκε με τη χρηματοδότηση του Αυτοκράτορα Οκταβιανού Αυγούστου, κάτι που είναι γνωστό από μια άλλη επιγραφή που βρέθηκε στο Πρόπυλο. Κατά την διάρκεια της βασιλείας του Αυτοκράτορα Αδριανού (2ος αιώνας μ.Χ.) η αγορά επεκτάθηκε, και στην πύλη προστέθηκε μια επιγραφή, η οποία και καθόριζε τις φορολογικές υποχρεώσεις των εμπόρων λαδιού.
Κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας η πύλη της Αθηνάς Αρχηγέτιδος, ονομάστηκε πύλη του παζαριού, καθώς την εποχή εκείνη ο χώρος χρησιμοποιήθηκε ως παζάρι σιταριού (Σταροπάζαρο). Κατά τη διάρκεια των ανασκαφών του 1843, προκειμένου να ολοκληρωθεί η έρευνα, κατεδαφίστηκε ο ναός του Προφήτη Ηλία ("Παναγία των Καταλανών"). Τέλος ανακαλύφθηκε ξανά τον 20ό αιώνα και ανασκάφτηκε από τους αρχαιολόγους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί χώροι της Αθήνας * Κατηγορία:Πλάκα
Πυρ
Η λέξη Πυρ μπορεί να αναφέρεται:
Τζο Κόκερ
Ο Τζον Ρόμπερτ «Τζο» Κόκερ (αγγλ.: John Robert "Joe" Cocker, OBE, 20 Μαΐου 1944 – 22 Δεκεμβρίου 2014) ήταν Άγγλος μουσικός και τραγουδιστής. Είναι γνωστός για το χαρακτηριστικό γρέζι της φωνής του, τις σπασμωδικές κινήσεις του σώματός του ενώ ερμήνευε και τις ποικίλες επιτυχημένες και καθοριστικές διασκευές δημοφιλών τραγουδιών.
Η διασκευή του Κόκερ στο τραγούδι των Beatles «With a Little Help from My Friends» έφτασε στο νούμερο ένα των βρετανικών τσαρτς το 1968. Ερμήνευσε το τραγούδι ζωντανά στο Γουντστοκ το 1969 και στους Εορτασμούς για το Χρυσό Ιωβηλαίο της Βασίλισσας Ελισάβετ Β' το 2002. Η δική του βερσιόν αποτέλεσε και το κομμάτι των τίτλων της τηλεοπτικής σειράς «The Wonder Years» (1988–1993). Η διασκευή που πραγματοποίησε το 1974 στο τραγούδι «You Are So Beautiful» έφτασε στο νούμερο πέντε των αμερικανικών τσαρτς. Στον Κόκερ απονεμήθηκαν πολυάριθμα βραβεία, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται ένα Γκράμι το 1983 για το «Up Where We Belong», ντουέτο με τη Τζένιφερ Ουάρνς που έφτασε στην κορυφή των αμερικανικών τσαρτς.
Το 1993 υπήρξε υποψήφιος στα Brit Awards για το βραβείο του καλύτερου άρρενα καλλιτέχνη της χρονιάς. Το 2007 παρέλαβε στη γενέτειρά του χάλκινη τιμητική πλακέτα, ενώ το 2008 εντάχθη στο Τάγμα της Βρετανικής Αυτοκρατορίας σε επίσημη τελετή στα Ανάκτορα του Μπάκιγχαμ για την προσφορά του στη μουσική. Ο Κόκερ βρίσκεται στο νούμερο 97 της λίστας με τους 100 σημαντικότερους τραγουδιστές που έχει δημοσιεύσει το περιοδικό Rolling Stone.
Κράι Αζόφ-Μαύρης Θάλασσας
μικρογραφία|Χάρτης Το Κράι Αζόφ-Μαύρης Θάλασσας (Азово-Черноморский край, Αζόβο-Τσερνομόρσκι κράι) ήταν πρώιμο κράι από τη Ρωσική ΣΟΣΔ της Σοβιετικής Ένωσης. Πρωτεύουσα ήταν το Ροστόφ επί του Ντον.
Ιδρύθηκε στις 10 Ιανουαρίου του 1934 όταν αποσπάστηκε από το Κράι Βόρειου Καυκάσου. Σύμφωνα με την πανενωσιακή απογραφή του 1937, είχε πληθυσμό 5.601.759 κατοίκων.
Ρούντολφ Σένκερ
Ο Ρούντολφ Σένκερ (γερμ. Rudolf Schenker, γενν. 1948) είναι Γερμανός μουσικός, κιθαρίστας, τραγουδοποιός και ιδρυτικό μέλος των Scorpions.
Βιογραφία
Μεγάλωσε στο Ζάρστεντ του Ανοβέρου. Ο πατέρας του ήταν πολιτικός μηχανικός. Το 1965 σε ηλικία 17 ετών ίδρυσε δικό του μουσικό συγκρότημα "The Hunters", από το οποίο λίγο αργότερα έγιναν οι Σκόρπιονς. Αφού τελείωσε το σχολείο πήγε μαθητευόμενος και έγινε ηλεκτρολόγος και αργότερα φωτογράφος. Εργάστηκε στο επάγγελμα αυτό τις δεκαετίες του '60 και του '70 φωτογραφίζοντας σημαντικά συγκροτήματα του ροκ στις συναυλίες τους. Το 2007 διοργάνωσε έκθεση φωτογραφίας στο Λος Άντζελες με έργα του. Αδελφός του είναι ο επίσης μουσικός Μάικλ Σένκερ των UFO, McAuley Schenker & Michael Schenker Group και αδελφή του είναι η Μπάρμπαρα Σένκερ, επίσης μουσικός.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί μουσικοί Κατηγορία:Γερμανοί κιθαρίστες Κατηγορία:Μέλη των Scorpions
Μεταγλωσσογράφος
Με τον χαρακτηρισμό μεταγλωσσογράφοι χαρακτηρίστηκαν οι νομικοί εκείνοι ερευνητές και σχολιαστές του Ρωμαϊκού Δικαίου κατά τον 13ο αιώνα.
Ουσιαστικά οι μεταγλωσσογράφοι φέρονται να διαδέχθηκαν τους γλωσσογράφους στη σπουδή του Ρωμαϊκού Δικαίου δημιουργώντας νομικό κίνημα στην εποχή τους, καλούμενο και "Σχολή των ματαγλωσσογράφων", ή "σχολή σχολιαστών". Οι νομικοί του κινήματος αυτού δεν ασχολήθηκαν απ΄ ευθείας με την ερμηνεία της ρωμαϊκής νομοθεσίας, που θεωρούσαν ότι αυτή είχε ήδη εξαντληθεί, όσο κυρίως στο μακροσκελή σχολιασμό των "γλωσσών" που είχαν εισάγει στο κυρίως κείμενο οι γλωσσογράφοι στο Corpus Juris Civilis. Συγκεκριμένα οι μεταγλωσσογράφοι ακολουθώντας μια σχολαστική μέθοδο προχώρησαν στην ερμηνεία αποβλέποντας κυρίως στη συναγωγή γενικών κανόνων δικαίου κατά περιπτώσεις - θέματα αντικειμένου. Η τεχνική της μεθοδολογίας των μεταγλωσσογράφων βασίστηκε κυρίως στην αυστηρή μελέτη των πηγών με στόχο τον προσδιορισμό της έκτασης των νόμων, της αναζήτησης των ουσιωδών στοιχείων τους, καθώς και τις αναλογίες αυτών από τη θεωρία στη πράξη. Η μέθοδος αυτή χαρακτηρίστηκε ως "italicus mos" που βεβαίως διαφέρει εκείνης της γαλλικής, φιλοπαπικής σχολής, περισσότερο γνωστής ως "mos gallicus".
Η Σχολή των μεταγλωσσογράφων άκμασε κυρίως στις ιταλικές πόλεις Πάδουα, Πίζα και Πάβια. Κυριότερος εκπρόσωπος αυτής της σχολής ήταν ο Ιταλός νομικός και κληρικός, επίσκοπος, Μπάρτολο ντε Σαξοφερράτο (Bartolo da Sassoferrato) (1314-1357) καθώς και ο πανεπιστημιακός καθηγητής της νομικής Μπάλντο ντέλι Ουμπάλντι (Baldo degli Ubaldi) (1327-1400).
Πηγές
Κατηγορία:Νομική επιστήμη Κατηγορία:Ρωμαϊκό δίκαιο Κατηγορία:Φιλοσοφία του Δικαίου
Γουέσλι Γκόρντον (καλαθοσφαιριστής)
Κολεγιακή σταδιοδρομία
Ο Γκόρντον αγωνίστηκε για τέσσερις σεζόν με τους Κολοράντο Μπάφαλοους, όπου είχε κατά μέσο όρο 6,6 πόντους, 6,7 ριμπάουντ, 1,3 ασίστ και 1,6 τάπες ανά αγώνα. Την πρώτη σεζόν είχε μέσο όρο 5,9 πόντους και 6,0 ριμπάουντ ανά αγώνα ως πρωτοετής redshirt. Ήταν ο δεύτερος παίκτης στην ιστορία του πανεπιστημίου του που αγωνίστηκε σε περισσότερους από 200 αγώνες, καταφέρνοντας να αγωνιστεί σε 204, μόνο πίσω από τον Ντέιβιντ Χάρισον, ο οποίος αγωνίστηκε σε 225 αγώνες μεταξύ 2001 και 2004.
Φέρστενφελντ Πάνθερς
Αφού προσπέρασε το NBA Ντραφτ 2017, ο Γκόρντον υπέγραψε με την αυστριακή Φέρστενφελντ Πάνθερς τον Οκτώβριο του 2017. Κατά την πρώτη του σεζόν, ηγήθηκε του πρωταθλήματος Αυστρίας σε τάπες και ήταν ένα από τους κορυφαίους ριμπάουντερ του πρωταθλήματος.
Σοπρόνι
Την επόμενη σεζόν, εντάχθηκε στην ουγγρική Σοπρόνι. Ηγήθηκε του πρωταθλήματος Ουγγαρίας σε τάπες και ριμπάουντ ανά αγώνα.
Ρέθυμνο
Στις 9 Ιουλίου 2019, ο Γκόρντον εντάχθηκε στο Ρέθυμνο της Α1 Εθνικής.
Αναστασία Αναργύρου
Βιογραφικά στοιχεία
Η Αναργύρου ξεκίνησε ως φοιτήτρια του τμήματος Φυσικής, αλλά έκανε μετεγγραφή στο τμήμα Χημεία την χρονιά που ιδρύθηκε, το 1918, αποκτώντας το πτυχίο της το 1921. Ακολούθησαν δύο χρόνια κατά τα οποία εργάστηκε ως βοηθός εργαστηρίου. Το 1925, ολοκληρώνει την διδακτορική της διατριβή στην «Μελέτη του κολλοειδούς οξειδίου του μαγγανίου» υπό την επίβλεψη του καθηγητή Κωνσταντίνου Ζέγγελη. Η ερευνητική της συνεισφορά συνεχίζεται με την αποδοχή της θέσης της επιβλέπουσας εργαστηρίου στο τμήμα χημείας. Η συμβολή της στην έρευνα δεν έχει διασωθεί, παρόλο που η συνεργασία της με τον Κ. Ζέγγελη έως το 1933 ήταν γνωστή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Αλέξανδρος Κουντουριώτης
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Λωζάννη και είναι γιος του πρέσβη Ανδρέα Κουντουριώτη και της Ελένης Δελλαπόρτα. Ακολούθησε σταδιοδρομία στο διπλωματικό σώμα φτάνοντας μέχρι τον βαθμό του πληρεξούσιου υπουργού. Διετέλεσε για χρόνια σύμβουλος της ελληνικής πρεσβείας στην Ουάσινγκτον καθώς και πρέσβης αυτής (1979).
Είναι παντρεμένος με την Μαρία Παπατσώνη, κόρη του ποιητή Τάκη Παπατσώνη, και έχουν αποκτήσει τρία παιδιά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες διπλωμάτες Κατηγορία:Οικογένεια Κουντουριώτη
Μαργαρίνη
right|thumb|300px|Μαργαρίνη σε κοινή συσκευασία.
Η μαργαρίνη είναι τρόφιμο βιομηχανικής προελεύσεως που αποτελείται κυρίως από φυτικά λίπη και πολύ λιγότερο έως καθόλου πλέον από ζωικά λίπη, υπό μορφή γαλακτώματος. Η μαργαρίνη έχει ημιστερεά μορφή που συνήθως επιτυγχάνεται με γαλακτοματοποίηση και λιγότερο συχνά με υδρογόνωση, μοιάζει στο βούτυρο στην εμφάνιση και στην υφή της, και χρησιμοποιείται κατά κύριο λόγο στη μαγειρική και ζαχαροπλαστική. Η μαργαρίνη περιέχει και νερό, σε ορισμένες παραλλαγές της και αλάτι ενώ συνήθως είναι εμπλουτισμένη και με βιταμίνες.
Τρόπος παρασκευής
Η μαργαρίνη είναι προϊόν που παρασκευάζεται με φυτικά έλαια, όπως αραβοσιτέλαιο, ηλιέλαιο, σογιέλαιο, κραμβέλαιο και άλλα σε συνδυασμούς τους, ή μόνα τους. Με την ανάδειξη των ευεργετικών ιδιοτήτων του ελαιολάδου στη διατροφή τα τελευταία χρόνια παράγεται μαργαρίνη με προσθήκη ελαιολάδου που δεν ξεπερνά το 30% επί του συνόλου των φυτικών λιπών. Η βασική διαδικασία παραγωγής επιτυγχάνεται συνήθως με την γαλακτοματοποίηση των φυτικών ελαίων με σκοπό να αποκτήσουν μικρότερη ρευστότητα. Η υδρογόνωση ως διαδικασία παραγωγής μαργαρινών είναι πλέον λιγότερο συχνή, λόγω των trans κορεσμένων λιπαρών που δημιουργεί, τα οποία θεωρούνται τα πλέον επικίνδυνα για την υγεία λιπαρά.
Είδη μαργαρίνης
Οι μαργαρίνες ταξινομούνται, ως προς τις περιεκτικότητες τους σε διάφορες ουσίες, ως εξής:
Χρήσεις
Χρησιμοποιείται ευρύτατα στη ζαχαροπλαστική και στην αρτοποιία για την παρασκευή γλυκών όπως κέικ, τουρτών και πολλών άλλων. Χρησιμοποιείται στη μαγειρική για τον εμπλουτισμό των συνταγών με έναν παράγοντα λίπους και στο τσιγάρισμα και τηγάνισμα. Η πιο απλή του χρήση είναι η κατανάλωση του, ως νωπού στο ψωμί και στα σάντουιτς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τρόφιμα φυτικής προέλευσης Κατηγορία:Αλείμματα Κατηγορία:Μαγειρικά λίπη
Γκίκας Χαρδούβελης
Ο Γκίκας Χαρδούβελης (Πούλιθρα Αρκαδίας, 8 Οκτωβρίου 1955) είναι Έλληνας οικονομολόγος και διετέλεσε Υπουργός Οικονομικών της κυβέρνησης Σαμαρά. Έχει εργαστεί ως καθηγητής πανεπιστημίου και ως στέλεχος κεντρικών και εμπορικών τραπεζών στις Ηνωμένες Πολιτείες και στην Ελλάδα.
Σταδιοδρομία
Γεννήθηκε στις 8 Οκτωβρίου 1955 στα Πούλιθρα Αρκαδίας. Φοίτησε με υποτροφία στο γυμνάσιο του κολλέγιου Ανατόλια στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε εφαρμοσμένα μαθηματικά στο πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ και εκπόνησε διδακτορική διατριβή στα Οικονομικά στο Μπέρκλεϋ. Δίδαξε ως καθηγητής σε πανεπιστήμια των Ηνωμένων Πολιτειών· ως επίκουρος καθηγητής στο Κολλέγιο Μπάρναρντ του Πανεπιστημίου Κολούμπια (1983 - 1989) καθώς και ως αναπληρωτής και αργότερα τακτικός καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Ράτγκερς, το κρατικό πανεπιστήμιο του Νιου Τζέρσεϊ (1989 - 1993). Εργάστηκε σε υψηλές τραπεζικές θέσεις: στην Ομοσπονδιακή Τράπεζα της Νέας Υόρκης (1987 - 1993), στην Τράπεζα της Ελλάδος (1994 - 1995), στην Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (1996 - 2000) και ως οικονομικός σύμβουλος και επικεφαλής του τμήματος Οικονομικών Μελετών του ομίλου της Eurobank. Είναι καθηγητής στο Τμήμα Χρηματοοικονομικής και Τραπεζικής Διοικητικής του Πανεπιστημίου Πειραιώς και έχει σημαντικό συγγραφικό έργο. Ήταν διευθυντής του Οικονομικού Γραφείου των πρωθυπουργών Κώστα Σημίτη από το 2000 ως το 2004 και του Λουκά Παπαδήμου (2011-2). . Έγινε Υπουργός Οικονομικών της κυβέρνησης Σαμαρά στις 10 Ιουνίου 2014, αντικαθιστώντας τον Γιάννη Στουρνάρα, μετά τον ανασχηματισμό της 9ης Ιουνίου 2014. Από τις 30 Ιουλίου 2021 είναι Πρόεδρος της Εθνικής Τραπέζης της Ελλάδος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Οικονομικών Κατηγορία:Έλληνες οικονομολόγοι Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί
Νεμπράσκα
Η Νεμπράσκα (αγγλικά: State of Nebraska) είναι μια πολιτεία  στις Μεγάλες Πεδιάδες των Μεσοδυτικών Ηνωμένων Πολιτειών. Έχει έκταση 200.330 τ.χλμ. και πληθυσμό 2.002.052 κατοίκους (εκτίμηση 2023). Η Νεμπράσκα είναι η 16η σε έκταση, η 37η σε πληθυσμό, και η 8η λιγότερο πυκνοκατοικημένη από τις 50 Ηνωμένες Πολιτείες.
Η Νεμπράσκα, έγινε 37η πολιτεία που έγινε δεκτή στην ένωση των ΗΠΑ, την 1η Μαρτίου 1867.
Γεωγραφία
αριστερά|μικρογραφία|235x235εσ|Οι 93 κομητείες της Νεμπράσκα. Η πολιτεία της Νεμπράσκα, ανήκει στις μεσοδυτικές πολιτείες, και βρίσκεται στο κέντρο των Μεγάλων Πεδιάδων. Επίσης, θεωρείται και "δυτικοκεντρική" πολιτεία (εφόσον βρίσκεται δυτικά του ποταμού Μιζούρι).
Η Νεμπράσκα, συνορεύει νότια με το Κάνσας, βόρεια με την Νότια Ντακότα, ανατολικά με την Άιοβα, δυτικά με το Ουαϊόμινγκ, νοτιοανατολικά με το Μιζούρι και νοτιοδυτικά με το Κολοράντο. μικρογραφία|319x319px|Χάρτης της πολιτείας Η πρωτεύουσα της πολιτείας, το Λίνκολν, βρίσκεται στο νοτιοανατολικό τμήμα της Νεμπράσκα, και η Όμαχα (η μεγαλύτερη πληθυσμιακά πόλη), βρίσκεται 96 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Λίνκολν, στα σύνορα με την Άιοβα.
Η πολιτεία της Νεμπράσκα, περιέχει 93 κομητείες, και χωρίζεται σε 2 ζώνες ώρας (το μεγαλύτερο μέρος της Νεμπράσκα ακουλουθεί την Κεντρική ζώνη ώρας, ενώ ένα μικρότερο μέρος στα βορειοδυτικά, ακολουθεί την Ορεινή ζώνη ώρας). Η μεγαλύτερη σε πληθυσμό κομητεία στην πολιτεία, είναι η Κομητεία Ντάγκλας (με περίπου 585.000 κατοίκους).
Κλίμα
Η Νεμπράσκα, έχει ένα τυπικό κλίμα που συναντάται στις Μεσοδυτικές Ηνωμένες Πολιτείες, το οποίο σημαίνει ότι υπάρχουν μεγάλες θερμοκρασιακές και καιρικές αποκλίσεις κατά τη διάρκεια του έτους (ζεστά καλοκαίρια και κρύοι χειμώνες). Στο δυτικό μέρος της πολιτείας (το οποίο πλησιάζει προς τα Βραχώδη Όρη), το κλίμα τείνει να είναι πιο ξηρό, ενώ στο ανατολικό μέρος της πολιτείας, τείνει να είναι πιο υγρό. Παρόλα αυτά, στην Νεμπράσκα, υπάρχει αρκετή ομοιομορφία ως προς τις θερμοκρασιακές τιμές ανά περιοχή.
Τέλος, η Νεμπράσκα, βρίσκεται στο λεγόμενο "Μονοπάτι των Σιφώνων" (Tornado Alley), το οποίο πρακτικά σημαίνει ότι κατά την περιόδο της άνοιξης και του καλοκαιριού, παρατηρούνται ισχυρά καιρικά φαινόμενα, όπως καταιγίδες καθώς και ανεμοστρόβιλοι.
Έδαφος
Η Νεμπράσκα, έχει τη "φήμη" της επίπεδης και χερσαίας πολιτείας με ξηρά λιβάδια και πεδιάδες. Η επιπεδότητα της πολιτείας, είναι ίσως αρκετά ταιριαστή με την γεωμορφολογία του εδάφους, αν και ως μέρος των Μεγάλων Πεδιάδων, η πολιτεία ιδιαίτερα στα ανατολικά, διατρέχεται κατά μήκος από τον ποταμό Μιζούρι, το οποίο δημιουργεί στις ευρύτερες περιοχές εύφορο έδαφος και πλούσιες από πράσινο κοιλάδες.
Πολιτειακή Κυβέρνηση
Η πολιτειακή Κυβέρνηση της Νεμπράσκα, αποτελείται (υπό το πολιτειακό Σύνταγμα της Νεμπράσκα), από 3 κλάδους (εκτελεστικό, νομοθετικό και δικαστικό).
Εκτελεστικός Κλάδος
Επικεφαλής της εκτελεστικής εξουσίας, είναι ο εκάστοτε Κυβερνήτης της Νεμπράσκα. Σημερινός και 41ος Κυβερνήτης της πολιτείας, είναι ο Ρεπουμπλικανός Τζέιμς Πίλεν, από τον Ιανουάριο του 2023.
Οι υπόλοιποι σημαντικοί εκτελεστικοί αξιωματούχοι στην Νεμπράσκα, είναι ο Αντικυβερνήτης Τζο Κέλι, ο Γενικός Εισαγγελέας Νταγκ Πίτερσον, ο Υπουργός Εσωτερικών Μπομπ Έβνεν και ο Υπουργός Οικονομικών Τζον Μουράντε. Όλοι οι άνω είναι αιρετοί, υπηρετώντας τετραετή θητεία, και ανήκουν στο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα.
Νομοθετικός Κλάδος
Η νομοθετική εξουσία, ασκείται από το Νομοθετικό Σώμα της Νεμπράσκα. Το συγκεκριμένο νομοθετικό σώμα, είναι το μοναδικό μονοθάλαμο νομοθετικό σώμα στις Ηνωμένες Πολιτείες (αφού δεν διαιρείται σε Βουλή και Γερουσία). Τα 49 μέλη του, αποκαλούνται "Γερουσιαστές". Επίσης, το συγκεκριμένο Νομοθετικό Σώμα, παρουσιάζει και άλλη ιδιαιτερότητα, καθώς είναι το μοναδικό επισήμως μη-κομματικό νομοθετικό σώμα στην χώρα, αφού τα μέλη του εκλέγονται χωρις την παρουσία κόμματος στα ψηφοδέλτια.
Το Νομοθετικό Σώμα της Νεμπράσκα, μπορεί να παρακάμψει το (δυνητικό) βέτο του Κυβερνήτη, με πλειοψηφία 3/5 (αντί 2/3 στις περισσότερες υπόλοιπες πολιτείες).
Δικαστικός Κλάδος
Η δικαστική εξουσία, αποτελείται από το Ανώτατο Δικαστήριο της Νεμπράσκα. Το δικαστικό σύστημα της Νεμπράσκα, είναι ενιαίο το οποίο σημαίνει ότι το πολιτειακό Ανώτατο Δικαστήριο, έχει τη διοικητική εξουσία όλων των υπόλοιπων κατώτερων δικαστηρίων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτείες των ΗΠΑ
Απόσταξη
Απόσταξη ονομάζεται η μέθοδος με την οποία απομονώνεται ένα υγρό συγκεκριμένου σημείου βρασμού από ένα μείγμα.
Με τη μέθοδο αυτή θερμαίνεται ένα μείγμα που περιέχει υγρό μέχρι το υγρό να βράσει, οπότε σχηματίζει ατμούς. Οι ατμοί αυτοί οδηγούνται σε σχετική διάταξη ενός μέσου που λέγεται συμπυκνωτής όπου εκεί ψύχονται και μετατρέπονται σε «καθαρότερη μορφή υγρού».
Σημειώνεται ότι ορισμένα μείγματα υγρών είναι αδύνατο να διαχωριστούν με αυτή τη μέθοδο, καθώς και τα δύο συστατικά ζέουν στην ίδια θερμοκρασία. Ένα τέτοιο μείγμα ονομάζεται αζεοτροπικό. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αζεοτροπικού μίγματος αποτελεί το μείγμα 95% αιθυλικής αλκοόλης και 5% νερού.
Απόσταξη υπό κενό
Απόσταξη υπό κενό είναι μία μέθοδος απόσταξης στην οποία η πίεση είναι μικρότερη από την τάση ατμών του υγρού μίγματος (συνήθως μικρότερη από την ατμοσφαιρική). Επειδή η θερμοκρασία βρασμού μιας ουσίας είναι ανάλογη της πίεσης, το πτητικό συστατικό θα εξατμιστεί σε χαμηλότερη θερμοκρασία.
Ελεύθερος Σκοπευτής (ταινία)
Ελεύθερος Σκοπευτής (αγγλικά: American Sniper) είναι αμερικανικό βιογραφικό, πολεμικό δράμα παραγωγής 2014. Τη σκηνοθεσία ανέλαβε ο Κλιντ Ίστγουντ και το σενάριο έγραψε ο Τζέισον Χολ. Η ταινία είναι βασισμένη στην αυτοβιογραφία American Sniper: The Autobiography of the Most Lethal Sniper in U.S. Military History του Κρις Κάιλ. Με 255 σκοτωμούς, από τους οποίους οι 160 ήταν επίσημα επιβεβαιωμένοι από το Υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ, ο Κρις Κάιλ θεωρείται ο φονικότερος ελεύθερος σκοπευτής στην ιστορία του Αμερικανικού Στρατού. Πρωταγωνιστεί ο Μπράντλεϊ Κούπερ ενώ το καστ πλαισιώνουν οι Σιένα Μίλερ, Λουκ Γκράιμς, Κάιλ Γκάλνερ, Σαμ Τζέιγκερ, Τζέικ ΜακΝτόρμαν και Κόρι Χάρντικτ.
Η παγκόσμια πρεμιέρα της ταινίας πραγματοποιήθηκε στις 11 Νοεμβρίου 2014 στο Φεστιβάλ του Αμερικανικού Ινστιτούτου Κινηματογράφου. Κυκλοφόρησε στις αίθουσες των Ηνωμένων Πολιτειών σε περιορισμένο κύκλωμα αιθουσών στις 25 Δεκεμβρίου 2014 και έλαβε ευρύτερη διανομή στις 16 Ιανουαρίου 2015. Απέσπασε εξαιρετικά σχόλια από τους κριτικούς και γνώρισε μεγάλη ανταπόκριση στα ταμεία αποφέροντας 547,4 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως. Έλαβε έξι υποψηφιότητες για Όσκαρ, μεταξύ των οποίων για Καλύτερη Ταινία και Α' Ανδρικού Ρόλου για την ερμηνεία του Κούπερ κερδίζοντας ένα στην κατηγορία Καλύτερου Μοντάζ Ηχητικών Εφέ.
Πλοκή
Ο Κρις Κάιλ ήταν Τεξανός που ήθελε να γίνει κάουμποϊ, αλλά στα τριάντα του χρόνια ανακάλυψε ότι ίσως η ζωή του χρειαζόταν κάτι διαφορετικό, κάτι με το οποίο θα μπορούσε να εκφράσει το αληθινό του ταλέντο, κάτι που θα μπορούσε να βοηθήσει την Αμερική στον αγώνα της ενάντια στην τρομοκρατία. Γι' αυτό κατατάχθηκε στους "SEALs" με στόχο να γίνει ελεύθερος σκοπευτής. Αφού παντρεύτηκε, ο Κάιλ και τα άλλα μέλη της ομάδας καλούνται για την πρώτη τους αποστολή στο Ιράκ. Το δύσκολο για τον Κάιλ δεν είναι οι αποστολές αλλά η σχέση του με τον πόλεμο και αφού επιστρέφει σπίτι το πως θα καταφέρει να τον χειριστεί μαζί με τη ζωή του, τη σύζυγό του και τα παιδιά τους.
Παραγωγή
Στις 24 Μαΐου 2012 ανακοινώθηκε ότι η Warner Bros. απέκτησε τα δικαιώματα του βιβλίου με τον Μπράντλεϊ Κούπερ να αναλαμβάνει τον πρωταγωνιστικό ρόλο και να εκτελεί και χρέη παραγωγού. Ο Κούπερ σκέφτηκε αρχικά τον Κρις Πρατ για τον πρωταγωνιστικό ρόλο αλλά η Warner Bros. συμφώνησε να αγοράσει το βιβλίο μόνο αν πρωταγωνιστούσε ο ίδιος. Το Σεπτέμβριο του 2012, ο Ντέιβιντ Ο. Ράσελ εξέφρασε ενδιαφέρον να σκηνοθετήσει την ταινία και το Μάιο του 2013 ανακοινώθηκε ότι τη σκηνοθεσία ανέλαβε ο Στίβεν Σπίλμπεργκ. Ο Σπίλμπεργκ είχε διαβάσει την αυτοβιογραφία του Κρις Κάιλ και επιθυμούσε μια πιο ψυχολογική διαμάχη να είναι παρούσα στο σενάριο ώστε ένας "εχθρικός ελεύθερος σκοπευτής" να λειτουργούσε ως τον εχθρό που προσπαθούσε να εντοπίσει και σκοτώσει τον Κάιλ. Οι ιδέες του Σπίλμπεργκ συνείσφεραν στην ανάπτυξη ενός μεγάλου σεναρίου 160 σελίδων. Εξαιτίας όμως ανησυχιών της Warners Bros. σχετικά με τον προϋπολογισμό, ο Σπίλμπεργκ ένιωσε ότι δεν μπορούσε να μεταφέρει το όραμά του στην μεγάλη οθόνη όπως ήθελε. Τον Αύγουστο του 2013, ο Σπίλμπεργκ αποχώρησε από το πρότζεκτ και λίγο αργότερα ανακοινώθηκε ότι ο Κλιντ Ίστγουντ θα σκηνοθετήσει την ταινία.
Box office
Με προϋπολογισμό 58.800.000 δολάρια, η ταινία Ελεύθερος Σκοπευτής έκανε άνοιγμα τριημέρου στην 1η θέση με 89,2 εκατομμύρια δολάρια. Οι συνολικές εισπράξεις στο αμερικανικό box office έφτασαν τα 350,1 εκατομμύρια δολάρια και στον υπόλοιπο κόσμο συγκέντρωσε 197,3 εκατομμύρια δολάρια. Παγκοσμίως απέφερε 547,4 εκατομμύρια δολάρια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές βιογραφικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Warner Bros. Κατηγορία:Ταινίες του 2014 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Πολεμικές ταινίες βασισμένες σε πραγματικά γεγονότα Κατηγορία:Αμερικανικές πολεμικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Δραματικές ταινίες βασισμένες σε πραγματικά γεγονότα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Καλιφόρνια Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Κλιντ Ίστγουντ Κατηγορία:Ταινίες με θέμα τη διαταραχή μετατραυματικού στρες Κατηγορία:Ταινίες IMAX
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2012
Ο Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2012 ήταν η 57η έκδοση του ετήσιου Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision. Πραγματοποιήθηκε στο Μπακού του Αζερμπαϊτζάν, μετά τη νίκη των Ell & Nikki στο διαγωνισμό του 2011 στο Ντίσελντορφ της Γερμανίας με το τραγούδι "Running Scared". Ήταν η πρώτη φορά που το Αζερμπαϊτζάν φιλοξένησε το διαγωνισμό - μόνο τέσσερα χρόνια μετά τη ντεμπούτο της χώρας. Με τη διοργάνωση να αναλαμβάνουν η Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση (EBU) και το İctimai Television (İTV), ο διαγωνισμός πραγματοποιήθηκε στο Baku Crystal Hall, και αποτελούνταν από δύο ημιτελικούς στις 22 και 24 Μαΐου και τον τελικό στις 26 Μαΐου 2012. Τις τρεις ζωντανές εκπομπές παρουσίασαν οι Λέιλα Αλιέβα, Έλνταρ Γκάσιμοβ και Ναργκίζ Μπιρκ-Πίτερσεν. Ήταν ο πρώτος διαγωνισμός τραγουδιού της Eurovision που πραγματοποιήθηκε σε μια χώρα του Νότιου Καυκάσου.
Σαράντα δύο χώρες συμμετείχαν στο διαγωνισμό - μία χώρα λιγότερο από τον αριθμό ρεκόρ των 43 που είχε οριστεί στον προηγούμενο διαγωνισμό. Το Μαυροβούνιο επέστρεψε στο διαγωνισμό, για πρώτη φορά από το. Εν τω μεταξύ, η αποσύρθηκε λόγω ανησυχιών για την ασφάλεια σε σχέση με τη συνεχιζόμενη Σύγκρουση του Ναγκόρνο Καραμπάχ με το Αζερμπαϊτζάν. Η Πολωνία δεν συμμετείχε λόγω οικονομικών προβλημάτων.
Η πορεία προς τον διαγωνισμό συναντήθηκε με πολιτικές ανησυχίες και διαμαρτυρίες γύρω από τη διοργανώτρια χώρα, συμπεριλαμβανομένου του αρχείου της για τα ανθρώπινα δικαιώματα και των ισχυρισμών ομάδων υπεράσπισης ότι το Μπακού πραγματοποίησε αναγκαστικές εξώσεις κατά την κατασκευή του χώρου του διαγωνισμού, μαζί με αντιρρήσεις για το διαγωνισμό από Ιρανούς αξιωματούχους - οι οποίοι θεώρησαν ότι η εκδήλωση ήταν αντι-ισλαμική επειδή ήταν, σύμφωνα με αυτούς, μια "παρέλαση ομοφυλοφίλων".
Τοποθεσία
Το Αζερμπαϊτζάν κέρδισε το δικαίωμα να φιλοξενήσει την έκδοση του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision 2012 αφού κέρδισε την προηγούμενη έκδοση του 2011 με το τραγούδι "Running Scared" που ερμήνευσαν οι Ell & Nikki. Το Μπακού, η πρωτεύουσα και η μεγαλύτερη πόλη του Αζερμπαϊτζάν, καθώς και η μεγαλύτερη πόλη της Κασπίας Θάλασσας και της περιοχής του Καυκάσου, αναδείχθηκε ως η διοργανώτρια πόλη του διαγωνισμού, με τον χώρο της διοργάνωσης να είναι το Baku Crystal Hall, το οποίο χτίστηκε λίγους μήνες πριν από το διαγωνισμό στις ακτές της πόλης.
Λίγο μετά τη νίκη του Αζερμπαϊτζάν στην έκδοση του 2011, αξιωματούχοι ανακοίνωσαν ότι θα κατασκευαστεί ένας νέος χώρος συναυλιών 23.000 θέσεων κοντά στην Πλατεία Εθνικής Σημαίας στο Μπακού, ως πιθανός χώρος για την εκδήλωση. Τρεις μέρες αργότερα, οι διοργανωτές αποκάλυψαν άλλες επιλογές για τον χώρο, όπως το Στάδιο Tofiq Bahramov, 37.000 θέσεων και το αθλητικό και εκθεσιακό συγκρότημα Heydar Aliyev. Στις 2 Αυγούστου 2011, η Alpine Bau Deutschland AG ανέλαβε τη σύμβαση κατασκευής του Baku Crystal Hall. Οι προετοιμασίες για την κατασκευή άρχισαν στην περιοχή λίγο μετά την ανακοίνωση. Παρόλο που το πλήρες κόστος της σύμβασης δεν ονομάστηκε, η κυβέρνηση διέθεσε 6 εκατομμύρια AZN για την κατασκευή του χώρου.
Στις 8 Σεπτεμβρίου 2011, η τηλεόραση Azad Azerbaijan (ATV) ανέφερε ότι το Baku Crystal Hall θα ήταν ο χώρο της διοργάνωσης του διαγωνισμού, αλλά δεν έγινε επίσημη επιβεβαίωση εκείνη τη στιγμή από την EBU. Στις 31 Οκτωβρίου 2011, ο Ismayil Omarov, γενικός διευθυντής του εθνικού ραδιοτηλεοπτικού φορέα του Αζερμπαϊτζάν, İctimai Television, ανακοίνωσε ότι η απόφαση για την επιλογή του χώρου θα ληφθεί από τη διευθύνουσα επιτροπή τον Ιανουάριο του 2012. Στις 25 Ιανουαρίου 2012, επιβεβαιώθηκε ότι το Baku Crystal Hall θα ήταν ο χώρος της διοργάνωσης του διαγωνισμού. Παρόλο που ο χώρος είχε εκτεταμένη χωρητικότητα 23.000 ατόμων, μόνο 16.000 άτομα μπόρεσαν να παρακολουθήσουν κάθε παράσταση. Τα εισιτήρια για το διαγωνισμό έγιναν διαθέσιμα στο Διαδίκτυο για αγορά στις 28 Φεβρουαρίου 2012.
Μορφή
Σε μια συνάντηση της Ομάδας Αναφοράς της Eurovision στις 29 Ιουνίου 2011, αποφασίστηκε ότι το σύστημα τηλεψηφοφορίας θα επαναφέρει τη μορφή που χρησιμοποιήθηκε πιο πρόσφατα στο Διαγωνισμό του 2009, στον οποίο οι γραμμές τηλεφώνου και SMS άνοιξαν για ένα παράθυρο δεκαπέντε λεπτών μετά την εκτέλεσε όλων των τραγουδιών, αντί να ανοίξουν πριν από την έναρξη της παράστασης, που ήταν το σύστημα που χρησιμοποιήθηκε μεταξύ 2010 και 2011. Η μορφή των αποτελεσμάτων κάθε παράστασης παρέμεινε η ίδια με τις ψήφους κάθε χώρας να αποφασίζονται για διάσπαση 50:50 μεταξύ τηλεοπτικής ψηφοφορίας και εθνικής επιτροπής. Κάθε συμμετέχουσα χώρα είχε τη δική της εθνική κριτική επιτροπή, η οποία αποτελούνταν από πέντε επαγγελματικά μέλη της μουσικής βιομηχανίας.
Σύμφωνα με τους επίσημους κανόνες που κυκλοφόρησαν στις 24 Νοεμβρίου 2011, ο αριθμός των συμμετεχόντων στον τελικό αυξήθηκε σε 26, συμπεριλαμβανομένης της διοργανώτριας χώρας, των "Μεγάλων Πέντε" και των δέκα φιναλίστ από κάθε ημιτελικό. Αυτή ήταν η δεύτερη φορά στο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision που 26 χώρες ήταν στον τελικό, η πρώτη ήταν στο διαγωνισμό του.
Κλήρωση κατανομής στους ημιτελικούς
Η κλήρωση που καθόρισε την ημιτελική σειρά εκτέλεσης πραγματοποιήθηκε στις 25 Ιανουαρίου 2012 στο Buta Palace. Οι συμμετέχουσες χώρες, εξαιρουμένων των αυτόματων φιναλίστ (Αζερμπαϊτζάν, Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Ισπανία και Ηνωμένο Βασίλειο), χωρίστηκαν σε έξι δοχεία, με βάση τον τρόπο με τον οποίο οι χώρες αυτές ψήφισαν σε προηγούμενους διαγωνισμούς. Από αυτά τα δοχεία, οι μισοί (ή όσο το δυνατόν πλησιέστεροι στο μισό) αγωνίστηκαν στον πρώτο ημιτελικό στις 22 Μαΐου 2012. Οι άλλοι μισοί σε αυτό το συγκεκριμένο δοχείο αγωνίστηκαν στον δεύτερο ημιτελικό στις 24 Μαΐου 2012. Αυτή η κλήρωση έδρασε επίσης ως σειρά εμφάνισης, προκειμένου οι αντιπροσωπείες από τις χώρες να γνωρίζουν πότε θα ξεκινήσουν οι πρόβες τους και να καθορίσουν σε ποιο ημιτελικό θα επιτρέπεται στους ψηφοφόρους να ψηφίσουν.
Γραφικός σχεδιασμός
Ο σχεδιασμός του διαγωνισμού δημιουργήθηκε γύρω από το σύνθημα "Light your fire!" ("Ανάψτε τη φωτιά σας!"), εμπνευσμένο από το ψευδώνυμο του ίδιου του Αζερμπαϊτζάν, "Land of Fire" ("Χώρα της φωτιάς").
Κάθε εισαγωγική καρτ ποστάλ ξεκίνησε με μια φωτογραφία του καλλιτέχνη και των ερμηνευτών, ακολουθούμενη από τη σημαία και το όνομα της χώρας σε μια χειρόγραφη γραμματοσειρά με φόντο που μοιάζει με την κίτρινη, πορτοκαλί και κόκκινη φωτιά του οπτικού σχεδιασμού του 2012. Οι καρτ-ποστάλ αποτελούνταν από διάφορες φωτογραφίες του Αζερμπαϊτζάν, με μια λεζάντα που εμφανίζει το «Αζερμπαϊτζάν» και κάτω από το «Land of…»/«Χώρα του-της…» (π.χ. Land of Abundance, Land of Poetry κ.λπ.), που στη συνέχεια ακολούθησαν το όνομα πόλης ή γεωγραφικού χαρακτηριστικού, που δείχνει το τοπίο και τον πολιτισμό της χώρας. Ορισμένες καρτ ποστάλ επικεντρώθηκαν στην πόλη του Μπακού με κείμενο που αλλάζει σε «Μπακού» και κάτω από το «Πόλη της...» (π.χ. Πόλη της Τζαζ, Πόλη αναψυχής κ.λπ.). Οι καρτ-ποστάλ τελείωσαν με ένα πλάνο του Crystal Hall που εμφανίζεται στα χρώματα της σημαίας της ερμηνευτικής χώρας. Αυτές οι καρτ-ποστάλ λειτούργησαν ως τουριστικός μηχανισμός για να παρουσιάσουν τη χώρα σε ένα ευρύτερο κοινό.
Ο καλλιτέχνης, τα τραγούδια και τα αριθμητικά γραφικά, καθώς και τα γραφικά ψηφοφορίας διατηρήθηκαν τα ίδια με αυτά που χρησιμοποιήθηκαν το 2011, με μια μικρή τροποποίηση για να ενσωματώσει τον οπτικό σχεδιασμό του 2012. Οι χαμηλότεροι βαθμοί (1-7) επισημάνθηκαν με κόκκινα τετράγωνα, ενώ οι κορυφαίοι βαθμοί (8, 10, 12) επισημάνθηκαν με πορτοκαλί τετράγωνα με κάθε τετράγωνο να αυξάνεται σε σχέση με την τιμή του βαθμού. Και τα δύο σύνολα γραφικών σχεδιάστηκαν από την εταιρεία σχεδιασμού εμπορικών σημάτων του Λονδίνου, Turquoise Branding.
Εθνικός ραδιοτηλεοπτικός διοργανωτής
Το İctimai Television (İTV), το οποίο ήταν μέλος της EBU που μετέδωσε τον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision στο Αζερμπαϊτζάν, είναι ένας από τους δημόσιους ραδιοτηλεοπτικούς φορείς της χώρας. Ο Αναπληρωτής Υπουργός Επικοινωνίας και Πληροφορικής του Αζερμπαϊτζάν, Iltimas Mammadov, δήλωσε ότι τα δίκτυα τηλεπικοινωνιών ήταν έτοιμα να φιλοξενήσουν την εκδήλωση. Ο μεγαλύτερος πάροχος τηλεπικοινωνιών του Αζερμπαϊτζάν, η Azercell, επιλέχθηκε ως ο παρουσιαστής συνεργάτης του διαγωνισμού. Την 1η Δεκεμβρίου 2011, η İTV ονόμασε τη γερμανική εταιρεία παραγωγής Brainpool ως επίσημο συνεργάτη παραγωγής της για το διαγωνισμό, επικαλούμενη την ποιότητα των εργασιών της στο διαγωνισμό του προηγούμενου έτους.