cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Επαρχία Ναχόν Σουβαρναμπούμι
μικρογραφία|Χάρτης της προτεινόμενης επαρχίας Η Ναχόν Σουβαρναμπούμι (ταϊλανδικά: นครสุวรรณภูมิ) ήταν μια προτεινόμενη νέα επαρχία στη Ταϊλάνδη στα νοτιοανατολικά της Μπανγκόκ γύρω από το νέο αεροδρόμιο της Μπανγκόκ. Προβλεπόταν να καλύψει τις επαρχίες Λατ Κραμπάνγκ και Πραουέτ της Μπανγκόκ και το Μπανγκ Σαο Θονγκ και Μπανγκ Φλι της επαρχίας Σαμούτ Πρακάν, έχοντας έκταση 521 τ.χλμ. και περίπου 462.000 κατοίκους.
Η πρόταση ανακοινώθηκε τον Οκτώβριο του 2005, ενώ ένα νομοσχέδιο εγκρίθηκε από το υπουργικό συμβούλιο τον Ιούνιο του 2006. Σύμφωνα με το νομοσχέδιο, για τα πρώτα τέσσερα χρόνια, η επαρχία θα διοικείται από έναν κυβερνήτη που διορίζεται από το Υπουργείο Εσωτερικών και θα εποπτεύεται από ένα τριανταμελές διοικητικό συμβούλιο υπό την προεδρία του πρωθυπουργού. Μετά από τέσσερα χρόνια, το διοικητικό συμβούλιο θα διαλυθεί, αλλά η τελική διοικητική δομή της επαρχίας δεν ήταν ακόμα έτοιμη. Είναι προγραμματισμένο να γίνει ειδική διοικητική ζώνη, μάλλον έχοντας εκλεγμένο κυβερνήτη όπως η Μπανγκόκ. Ένα τελικό νομοσχέδιο προγραμματιζόταν να υποβληθεί μετά την πολιτική κρίση του 2006, ωστόσο μετά το πραξικόπημα η πρόοδος στο έργο σταμάτησε.
Η δημιουργία μιας νέας επαρχίας και η περαιτέρω ανάπτυξη της περιοχής γύρω από το αεροδρόμιο έχει επικριθεί από αρκετές ομάδες και πιο συγκεκριμένα από την Μητροπολιτική Αρχή της Μπανγκόκ. Οι παλαιότερες μη κατοικημένες περιοχές που χρησιμοποιούνται ως μέρος του συστήματος πρόληψης πλημμυρών της Μπανγκόκ, θα μπορούσε να κινδυνεύσει από τη περαιτέρω αστικοποίηση στην περιοχή. Το σχέδιο, επίσης είχε αρνητική απάντηση σε έρευνες μεταξύ του τοπικού πληθυσμού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωγραφία της Ταϊλάνδης
Σουτζούκ λουκούμ
Το σουτζούκ λουκούμ είναι ένα μεγάλο, μακρόστενο λουκούμι που περιέχει ζάχαρη, γλυκόζη, νεζεστέ, νερό και καρύδια (δεμένα σε σπάγκο). Τα καρύδια μπορούν να αντικαταστήσουν την έλλειψη ζάχαρης ως γλυκαντική ουσιά. Το σουτζούκ λουκούμ αρχικά εμφανίστηκε στα χαρέμια των σουλτάνων, ενώ σερβίρεται στα καφενεία μαζί με καφέ και είναι παραδοσιακό κέρασμα στα ορθόδοξα μοναστήρια. Έχει άρωμα τριαντάφυλλου, γαρίφαλου και κανέλλας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γλυκά Κατηγορία:Ελληνική κουζίνα Κατηγορία:Τουρκική κουζίνα Κατηγορία:Κομοτηνή Κατηγορία:Τουρκικές λέξεις και φράσεις
Αναξιμένης (αποσαφήνιση)
Με την ονομασία Αναξιμένης είναι γνωστοί οι παρακάτω:
Ύψωμα Χίλια
Το ύψωμα Χίλια (τουρκικά: Seçek, μτγ: Σέτσεκ) είναι ύψωμα το οποίο βρίσκεται στα σύνορα Ελλάδας-Βουλγαρίας, στο νομό Ροδόπης. Το ύψωμα βρίσκεται σε υψόμετρο 800 μέτρων, στην οροσειρά της Ροδόπης. Κοντά στο ύψωμα υπάρχουν δύο βραχογραφίες οι οποίες χρονολογούνται από το 1100-900 π.Χ. Κάθε χρόνο αρχές Αυγούστου, στο ύψωμα Χίλια διοργανώνεται η Ετήσια Συνάντηση των Αλεβιτών της Ελλάδας, με σειρά πολιτιστικών εκδηλώσεων. Εδώ και επτά αιώνες περίπου οι κάτοικοι των γύρω χωριών, διοργανώνουν διάφορες εκδηλώσεις και αγώνες πάλης με λάδι. Απέχει περίπου 20 χλμ. από την Ρούσσα, 12 χλμ. από το Γονικό και 16 χλμ. από το Τεκές Σεγίτ Αλή Σουλτάν.
Βρχόβι
Το Βρχόβι (σερβικά κυριλλικά: Врхови) είναι χωριό της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ευρίσκεται εντός του Δήμου της Ντέρβεντα και εντός της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της απογραφής του 2013, αριθμούσε 14 κατοίκους.
Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα (1991)
Το 1991, το χωριό αριθμούσε 359 κατοίκους, οι οποίοι ήσαν κατανεμημένοι ως κάτωθι :
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικισμοί της Ντέρβεντα Κατηγορία:Οικισμοί της Ντέρβεντα με κροατική πληθυσμιακή πλειοψηφία
Πουμιάθων
Ο Πουµιάθων ή Πυγμαλίων του Κιτίου, ήταν ο τελευταίος Φοίνικας βασιλιάς (362 - 312 π.Χ.) της δυναστείας του Κιτίου στην αρχαία Κύπρο.
Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του, ο Μέγας Αλέξανδρος εκστράτευσε του στη Μικρά Ασία και ο Πουμιάθων, για να κερδίσει την εύνοιά του, του δώρισε ένα πανέμορφο σπαθί. Το σπαθί αυτό βρέθηκε κατά τις ανασκαφές της Βεργίνας στον τάφο του γιου του Αλεξάνδρου. Όταν ο Αλέξανδρος πολιόρκησε την Τύρο, ο Πουμιάθων μαζί με τους υπόλοιπους Κύπριους βασιλείς του έστειλε στρατό. Ο ίδιος, λόγω της φοινικής καταγωγής του, δεν συμμετείχε στην πολιορκία. Αυτό δυσαρέστησε τον Αλέξανδρο ο οποίος αφαίρεσε από το βασίλειο του τη Ταμασσό και τη δώρισε στο βασίλειο της Σαλαμίνας.
Μετά τον θάνατο του Αλεξάνδρου, το Κίτιο αναγκαστικά ενεπλάκη στον πόλεμο των διαδόχων και ο Πουμιάθων θανατώθηκε από τον Πτολεμαίο, ο οποίος κατάργησε τη βασιλεία και προσάρτησε την Κύπρο στο βασίλειό του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βασιλείς του αρχαίου Ιδαλίου Κατηγορία:Βασιλείς της αρχαίας Ταμασσού
Χαράλαμπος Λούφας
Ο Χαράλαμπος Λούφας (Φιλιατρά 1877) ήταν Έλληνας αξιωματικός και ένας από τους τρεις ανακριτές στην Δίκη των Έξι.
Κατετάγη ως κληρωτός το 1895, προήχθη σε λοχία το 1896, συμμετείχε στον πόλεμο του 1897 ενώ, ύστερα από εξετάσεις, εξήλθε της Σχολής Υπαξιωματικών το 1902 ως ανθυπολοχαγός. Διακρίθηκε ιδιαιτέρως στους δύο βαλκανικούς πολέμους (στη μάχη των Γιαννιτσών αιχμαλώτισε ολόκληρο τουρκικό λόχο). Δεν αναμίχθηκε στον εθνικό διχασμό και το 1919 τον βρήκε συνταγματάρχη στη Μικρά Ασία.
Του ανετέθη η μελέτη οχυρώσεως της περιοχής της Σμύρνης, η οποία, αν και την ολοκλήρωσε, δεν χρησιμοποιήθηκε. Το 1921 τοποθετήθηκε διοικητής του 23ου συντάγματος πεζικού της VII Μεραρχίας και συμμετείχε με επιτυχία στη θερινή επίθεση. Κατά την καταστροφή υπήρξε ένας από τους ελάχιστους Έλληνες αξιωματικούς που διακρίθηκαν. Η μονάδα του ήταν η τελευταία που υποχώρησε ενώ κατάφερε να αποτρέψει την κύκλωση μεγάλου μέρους της Στρατιάς Μικράς Ασίας από τις δυνάμεις ιππικού του Φαχρεντίν Πασσά.
Επιστρέφοντας στην Ελλάδα, ο τύπος εκθείασε την ηρωϊκή του δράση. Αν και δεν είχε ασχοληθεί ποτέ με την πολιτική, ακολούθησε την ομάδα Παγκάλου και ήταν, μαζί με τους Πάγκαλο και Καλογερά, ένας από τους τρεις ανακριτές στη Δίκη των Έξι. Εν συνεχεία διορίσθηκε διοικητής της Α΄ μεραρχίας και καθηγητής στη Σχολή Ευελπίδων. Προήχθη σε υποστράτηγο το 1924.
Αποστρατεύθηκε το 1926 ενώ το 1936 προήχθη αναδρομικώς σε αντιστράτηγο. Στον πόλεμο του 1940 δεν ανακλήθηκε διότι το 1932, για λόγους υγείας, απομακρύνθηκε από τα στελέχη της εφεδρείας. Στην κατοχή εγκατέλειψε την Αθήνα και επέστρεψε στη γενέτειρά του Φιλιατρά, όπου δίδαξε μαθηματικά στο γυμνάσιο της πόλης.
Θεωρείτο από τους πλέον μορφωμένους αξιωματικούς της εποχής του, ενώ η ηρωική του δράση στη Μικρά Ασία επαινέθηκε από ανωτέρους του.
Λ Κατηγορία:Βενιζελισμός
858 Ελ Τζεζάιρ
Ο Ελ Τζεζάιρ (El Djezaïr) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,072. Ανακαλύφθηκε το 1916 από τον Γάλλο αστρονόμο Φρεντερίκ Συ, που παρατηρούσε από το Αλγέρι, και πήρε το όνομά του από την αραβική ονομασία της πόλεως και ολόκληρης της Αλγερίας. Υπήρξε ο πρώτος από τους συνολικά 2 αστεροειδείς που ανεκάλυψε ο συγκεκριμένος αστρονόμος.
Ο Ελ Τζεζάιρ είναι ένα από τα τρία μεγαλύτερα μέλη της Οικογένειας αστεροειδών της Λητούς, μαζί με τη Λητώ και την Ονωρία.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Ελ Τζεζάιρ εκτιμάται σε 23,51 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι S (λιθώδης), ενώ το άλβεδό του είναι 0,3197. Ο Ελ Τζεζάιρ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 22 ώρες και 19 λεπτά, μία αργή περιστροφή για αστεροειδή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ελ Τζεζαιρ
Αναξιμένης (κρατήρας)
Ο Αναξιμένης είναι κρατήρας πρόσκρουσης στη Σελήνη. Βρίσκεται στα δυτικά του Φιλολάου και στα βορειοανατολικά του κρατήρα Κάρπενετερ. Στα βορειοδυτικά του βρίσκεται ο Πονσελέ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κρατήρες Σελήνης
Νήσος Ραουάκι
Η Ραουάκι Νήσος είναι ένα από τα Νησιά Φοίνικα της Δημοκρατίας του Κιριμπάτι, και είναι επίσης γνωστή με το προηγούμενο όνομα της, Φοίνικα Νήσος. Είναι το ανατολικότερο νησί της συστάδας, και βρίσκεται 180 χμ νοτιοανατολικά της Νήσου Καντών και 73 χμ νοτιοανατολικά της Νήσου Εντέρμπουρυ.
Είναι μια μικρή, τριγωνικού σχήματος, ακατοίκητη ατόλλη με μήκος σχεδόν 1,2 χμ και πλάτος 0,8 χμ και έχει έκταση 0,5 χμ². Όπως συνηθίζεται με τα νησιά του κεντρικού Ειρηνικού, η Ραουάκι περιβάλλεται από μια ανυψωμένη παραλιακή ράχη με το εσωτερικό τμήμα του νησιού να σχηματίζει ένα βαθούλωμα και να φθίνει προς την μικρή, ρηχή και πολύ αλμυρή λιμνοθάλασσα που καταλαμβάνει το μεγαλύτερο τμήμα της ατόλλης (0,2 χμ²) και δεν επικοινωνεί με τον ωκεανό, και έναν αριθμό μικρών δεξαμενών γλυκού νερού. Γύρω από το νησί βρίσκεται ένας στενός περιβάλλων ύφαλος που σε κάποια σημεία του εκτείνεται έως και 100 μ από την ακτή. Υπάρχει ένα μικρό άνοιγμα, που πιθανότατα ανοίχτηκε με εκρήξεις, στην νοτιοδυτική πλευρά, όπου η προσέγγιση είναι σχετικά εύκολη με ήπιο καιρό. Δεν υπάρχει αγκυροβόλιο και τα κύματα σπάνε άγρια στην ανατολική πλευρά και στα ανοικτά των βορειοδυτικών και νοτιοανατολικών σημείων.
Το Ραουάκι είναι το μόνο νησί του αρχιπελάγους Φοίνικα που έχει σταθερή πηγή γλυκού νερού, αλλά είναι επίσης και το πιο άνυδρο με ετήσιες βροχοπτώσεις που δεν ξεπερνούν τα 800 χιλιοστά. Οι ανατολικοί άνεμοι επικρατούν. Το ψηλότερο σημείο του νησιού είναι στα 5,5 μέτρα.
Χλωρίδα και Πανίδα
Η βλάστηση του νησιού αποτελείται κυρίως από χορτάρια (χλόες) και χαμηλούς θάμνους. Το νησί είναι ένα σημαντικό μέρος φωλιάσματος και αναπαραγωγής θαλάσσιων πτηνών και έχει από τους μεγαλύτερους πληθυσμούς πτηνών στον κεντρικό Ειρηνικό. Στα είδη περιλαμβάνονται η σταχτιά, η γκρι και η μπλε στέρνα, φρεγάτες, 4 είδη Puffinus και θαλασσοβάτες, που μοιράζονται τις φωλιές τους με λαγούς (μη ιθαγενείς, πρώην οικόσιτοι) και μεταναστευτικά βροχοπούλια.
Χελώνες επισκέπτονται τις αμμώδεις παραλίες για να γεννήσουν τα αυγά τους. Τα έντομα είναι άφθονα αλλά αποτελούνται από λίγα είδη, κυρίως ψύλλους, σκαθάρια και αράχνες, όλα μικρού μεγέθους.
Ιστορία
Δεν υπάρχουν αποδείξεις ότι το νησί ανακαλύφθηκε ή εποικήθηκε από Πολυνήσιους στο παρελθόν, αλλά είναι πιθανόν ότι το έβλεπαν κατά τις πλεύσεις τους στον Ειρηνικό.
Λέγεται ότι το Ραουάκι ανακαλύφθηκε στις 23 Φεβρουαρίου 1824 από τον Καπετάνιο Τζων Πάλμερ με το Λονδρέζικο φαλαινοθηρικό πλοίο Φοίνιξ. Όπως είναι γνωστό από καταγραφές στην Αμερικανική Υδρογραφική Υπηρεσία το νησί ανακαλύφθηκε από Αμερικανικό σκάφος με το όνομα Φοίνικας, πριν το 1828, αλλά δεν είναι γνωστή ούτε η ημερομηνία ούτε ποιο ακριβώς σκάφος ήταν. Κάποιο πλοίο με το όνομα Φοίνικας ήταν στην περιοχή το 1794 υπό τον καπετάνιο Μούρ. Ένα άλλο φαλαινοθηρικό από το Ναντάκετ, με καπετάνιο τον Ντέηβιντ Χάρρις, ήταν στον Ειρηνικό από το 1821 έως το 1824. Ένα επίσης φαλαινοθηρικό από το Νέο Μπέντφορντ, υπό τον καπετάνιο Ουόρθ το 1822, και υπό τον καπετάνιο Στέτσον το 1824, ήταν στην περιοχή σύμφωνα με την Αμερικανική Φαλαινοθηρική Ιστορία του Στάρμπακ. Η Αμερικανική Εξερευνητική Αποστολή δεν βρήκε το νησί.
Στις 14 Μαρτίου 1859 η Ουΐλλιαμς και Σία (αργότερα Εταιρεία Γκουανό Φοίνικα) έστειλε ειδοποίηση στο Αμερικανικό Υπουργείο του Κράτους (State Department) για την ανακάλυψη του νησιού, από τον Τόμας Λονγκ, καπετάνιο της σκούνας E.L. Frost, δίνοντας ένορκη κατάθεση ότι πραγματοποιήθηκε αποβίβαση στις 19 Φεβρουαρίου 1859 (άλλες αναφορές στις 9), ότι πάρθηκε ιδιοκτησία του νησιού στο όνομα των Ηνωμένων Πολιτειών, στήθηκε πινακίδα στο νησί που αναφέρει το γεγονός και θάφτηκε ένα μπουκάλι με έγγραφα εκεί. Η διεκδίκηση στα νησιά ΜακΚήν, Εντέρμπουρυ και Στάρμπακ έγινε εκείνη την περίοδο.
Στις 19 Απριλίου 1859, το Αμερικανικό μπρίκι Agate, υπό τον καπετάνιο Λονγκ, ξεκίνησε από την Χονολουλού με τον Γκόνταρντ και 29 ιθαγενείς εργάτες, για να δημιουργήσουν μια κατασκήνωση στο Φοίνιξ και να αρχίσουν το σκάψιμο. Ακολούθησε η Αμερικανική σκούνα Μοντέρνοι Καιροί, στις 28 Απριλίου. Αλλά, επειδή προφανώς η αποβίβαση ήταν πολύ δύσκολη στο Φοίνιξ, η κατασκήνωση στήθηκε στην ΜακΚήν Νήσο, και το Μοντέρνοι Καιροί φορτώθηκε εκεί.
Στις 3 Σεπτεμβρίου 1860, το νησί επισκέπτηκε το σκάφος Ζόη υπό τον καπετάνιο Μπους με επιβάτες τους Γκρίζουελντ και Μίτσελ από την Χονολουλού για να εξετάσουν το νησί. Μετά από αυτό το εφοδιαστικό πλοίο Agate υπό τον καπετάνιο Λώτον επισκέφθηκε και το Φοίνιξ και το ΜακΚήν, και πολλά σκάφη πήγαν εκεί για φόρτωση. Το 1870 οι επισκέψεις αραίωσαν και τον Αύγουστο του 1871 το νησί τελικά εγκαταλείφθηκε από του Αμερικανούς εκσκαφείς γκουανό. Όταν το USS Ναρραγκανσέττ επισκέπτηκε τη Νήσο Φοίνικα, στις 27 Μαρτίου 1872, ο πλοίαρχος Ρίτσαρντ Μηντ ανέφερε: "Τα κτίρια, η σημαία, και η προβλήτα της Εταιρείας Γκουανό Φοίνικα στέκονται ακόμα, αλλά το νησί το εκμεταλλεύτηκαν και το εγκατέλειψαν τον περασμένο Αύγουστο. Δεν είδα βλάστηση στο νησί, παρά μόνο λίγα χορτάρια εδώ και εκεί".
Γιώργος Γεωργιάδης
Το ονοματεπώνυμο Γιώργος Γεωργιάδης ή Γεώργιος Γεωργιάδης μπορεί να αναφέρεται στα εξής πρόσωπα:
Κέμπελε
Βρίσκεται στην Βόρεια Οστροβόθνια, και υπάγεται στο διοικητικό διαμέρισμα Ούλου. Ο δήμος έχει πληθυσμό 14.475 κατοίκων (2006) και καλύπτει έκταση 110,33 τετραγωνικών χιλιομέτρων, από τα οποία 0,20 είναι νερό. Η πληθυσμιακή πυκνότητα είναι 131,4 κάτοικοι ανα τετραγωνικό χιλιόμετρο. Μοναδική γλώσσα στο δήμο είναι η Φινλανδικά. Το Κέμπελε ιδρύθηκε το 1867.
Στο Κέμπελε βρίσκεται μια από τις παλαιότερες ξύλινες εκκλησίες της Φινλανδίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Φινλανδίας
Τσαγιέρα
Κατηγορία:Σκεύη
Όταν τα πάθη προστάζουν
Το  Όταν τα πάθη προστάζουν (Πρωτότυπος τίτλος: Johnny O'Clock) είναι αστυνομικό φιλμ νουάρ Αμερικανικής παραγωγής του 1947 σε σενάριο και σκηνοθεσία του Ρόμπερτ Ρόσεν. Πρωταγωνιστούν οι Ντικ Πάουελ, Λι Τζέι Κομπ και η Έβελιν Κέις.
Η ταινία αφηγείται την ιστορία ενός διαχειριστή κλαμπ τυχερών παιχνιδιών στη Νέα Υόρκη, ο οποίος, μετά από δύο δολοφονίες που συνδέονται με το κλαμπ, βρίσκεται στο επίκεντρο μιας σύνθετης ίντριγκας που εμπλέκει το αφεντικό του, έναν επιθεωρητή της αστυνομίας και δύο ερωτευμένες μαζί του γυναίκες.
Πλοκή
400px|thumb|[[Λι Τζ. Κομπ και Ντικ Πάουελ σε σκηνή από την ταινία.]] Στη Νέα Υόρκη, οι πρωινές εφημερίδες φέρουν τίτλους ότι ένας αστυνομικός πυροβόλησε έναν χαρτοπαίκτη ενώ αντιστάθηκε στη σύλληψη σε μια λέσχη τυχερών παιχνιδιών. Ο Επιθεωρητής Κοτς που ερευνά την υπόθεση μεταβαίνει σε ένα ακριβό ξενοδοχείο για να ανακρίνει τον υπεύθυνο του κλαμπ Τζόνι Ο΄Κλοκ. Βλέποντας τις πρωινές εφημερίδες, ο Τζόνι εξοργίζεται από τις ενέργειες του Τσακ Μπλέιντεν, ενός διεφθαρμένου αστυνομικού που σχετίζεται με τον Γκίντο Μαργκέτι, τον ιδιοκτήτη του κλαμπ. Στο λόμπι του ξενοδοχείου, ο Κοτς συναντά τον Τζόνι, κανόντας του μια ελκυστική προσφορά σχετικά με τις εγκληματικές δραστηριότητες του Μαργκέτι και του Μπλέιντεν. Ωστόσο, ο Τζόνι την απορρίπτει.
Ο Επιθεωρητής Κοτς, πηγαίνοντας να συναντήσει τη Χάριετ στο διαμέρισμα της προκειμένου να εντοπίσει τον εξαφανισμένο Μπλέιντεν, την βρίσκει νεκρή, έχοντας αυτοκτονήσει χρησιμοποιώντας αέριο. Η αδερφή της Χάριετ, Νάνσυ εμφανίζεται για να μάθει τι συνέβη. Όταν συναντιέται με τον Τζόνι αρχίζει να ελκύεται από αυτόν. Τελικά μαθαίνουν από τον επιθεωρητή Κοτς ότι η Χάριετ δολοφονήθηκε από δηλητήριο που βρέθηκε στο στομάχι της. Την επόμενη μέρα, ο Κοτς ενημερώνει τον Τζόνι ότι το πτώμα του Μπλέιντεν έχει αλιευθεί από το ποτάμι. Στη συνέχεια, καλεί τον Τζόνι και τον Μαργκέτι στο γραφείο του, προσφέροντας να συζητήσουν την τρέχουσα κατάσταση. Σύμφωνα με τον επιθεωρητή, και οι δύο είχαν κίνητρα να σκοτώσουν τον Μπλέιντεν, τα οποία είναι η εκδίκηση, η απληστία και η ζήλια.
Ο Τζόνι λέει στη Νάνσυ ότι η σχέση τους τελείωσε και την πηγαίνει στο αεροδρόμιο. Καθώς απομακρύνεται, ωστόσο, επιζεί από πυροβολισμούς που δέχεται από αγνώστους και η Νάνσυ συνειδητοποιεί ότι προσπαθούσε απλώς να την προστατεύσει και αρνείται να τον αφήσει. Βλέποντας ότι στενεύουν τα περιθώρια, ο Τζόνι αποφασίζει να φύγει στη Νότια Αμερική με τη Νάνσυ, αλλά όχι πριν εξαργυρώσει το μερίδιό του από το καζίνο. Αφού πάει στο καζίνο αναγκάζει τον Μαργκέτι να τον οδηγήσει στο χρηματοκιβώτιο, οπου και παίρνει το μερίδιο του. Ωστόσο ο Μαργκέτι βγάζει ένα όπλο όταν γυρίζει την πλάτη του ο Τζόνι. Κατά την ανταλλαγή πυροβολισμών που ακολουθεί, ο Μαργκέτι σκοτώνεται και ο Τζόνι τραυματίζεται. Στη συνέχεια, η Νελλ προσφέρεται να καταθέσει στην αστυνομία ότι ήταν αυτοάμυνα, αλλά μόνο αν επιστρέψει κοντά της. Ο Τζόνι αρνείται, οπότε εκείνη λέει στον Κοτς ότι ήταν εν ψυχρώ δολοφονία. Το πρώτο ένστικτο του Τζόνι είναι να τρέξει μακριά, αλλά η Νάνσυ τον πείθει να παραδοθεί.
Παραγωγή
Η ταινία βασίστηκε σε μια πρωτότυπη ιστορία του Μίλτον Χολμς. Τα δικαιώματα αγοράστηκαν από την Columbia Pictures, η οποία αρχικά προσπάθησε να αναθέσει την σκηνοθεσία στον Τσαρλς Βίντορ που αρνήθηκε (κάτι που αργότερα εμφανίστηκε όταν ο Βίντορ μήνυσε την Columbia).
Η Εβελιν Κέις είχε το προβάδισμα για τον πρωταγωνιστικό γυναικείο ρόλο. Ο Λι Τζέι Κομπ δανείστηκε από την 20th Century Fox για να παίξει ρόλο του αστυνομικού Κοτς. Ο Τόμας Γκόμεζ δανείστηκε από την Universal Pictures. Τα γυρίσματα ξεκίνησαν στις 10 Ιουλίου 1946.
Κριτικές
Το προσωπικό του περιοδικού Variety επαίνεσε την ταινία, γράφοντας: ''Πρόκειται για μία έξυπνη αφήγηση, με προσοχή στο σενάριο, το κάστινγκ και την κάμερα να το ανεβάζει πάνω από το μέσο όρο. Η φωτογραφία έχει δράση και σασπένς και ορισμένες γρήγορες πινελιές χιούμορ που προσθέτουν γεύση. Οι ερμηνείες του Ντικ Πάουελ, ως διαχειριστής τζόγου, και του Λι Τζ. Κομπ, ως επιθεωρητή της αστυνομίας, ανεβάζουν επίσης τη βαθμολογία. Αν και η πλοκή ακολουθεί ένα γνώριμο μοτίβο, οι χαρακτηρισμοί είναι φρέσκοι και οι ερμηνείες αρκετά καλές για να υπερβαίνουν την ισορροπία. Οι ασυνήθιστες γωνίες της κάμερας εμφανίζονται πότε πότε για να αυξήσουν το ενδιαφέρον και να συλλάβουν στιγμιαία το βλέμμα. Δυνατό ομαδικό παιχνίδι από τον Ρόμπερτ Ρόσεν, που ως σκηνοθέτης-σεναριογράφος και ο Μίλτον Χολμς ως συγγραφέας και συνεργάτης παραγωγός, βοηθά επίσης στο να γίνει αυτή η ομαλή παραγωγή''.
Ωστόσο ο οδηγός ταινιών Time Out έδωσε μια αρνητική κριτική σημειώνοντας: Παρά τις καλές ερμηνείες και την ωραία κάμερα του Μπέρνετ Γκάφι, η πρώτη ταινία του Ρόσεν ως σκηνοθέτη είναι ένα απογοητευτικό επίπεδο θρίλερ...Επειδή παραμένει εντελώς αξέχαστη (χωρίς να φταίνε οι ηθοποιοί), η δράση που ακολουθεί τείνει να γίνει λίγο περισσότερο από μια αλληλουχία γεγονότων που δένονται μηχανικά μαζί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φιλμ νουάρ Κατηγορία:Ταινίες του 1947 Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ρόμπερτ Ρόσσεν Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Columbia Pictures Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στη Νέα Υόρκη
Μπαμπουίνος
Μπαμπουίνοι ονομάζονται οι Αφρικανικές και Ασιατικές μαϊμούδες Παλαιού Κόσμου που ανήκουν στο γένος Entronix, μέρος της οικογένειας Κερκοπιθηκίδες (Cercopithecidae). Υπάρχουν πέντε είδη, μερικά εκ των οποίων αποτελούν τα μεγαλύτερα μη-ανθρώπινα μέλη της τάξης των Πρωτευόντων (συγκεκριμένα τα μεγαλύτερα είδη είναι ο Μανδρίλος και ο Δρίλλος). Παλαιότερα, ο Γελάδας (γένος Θηροπίθηκος) και τα δύο είδη του γένους Μανδρίλος (Μανδρίλος και Δρίλλος) ήταν στενά συσχετισμένα με τους μπαμπουίνους, ταξινομούνταν στο ίδιο γένος, και αποκαλούνταν όλα "μπαμπουίνοι". Ποικίλουν σε μέγεθος και βάρος ανάλογα με το είδος. Ο Μπαμπουίνος της Γουινέας είναι πενήντα εκατοστά και ζυγίζει μόνο 14 κιλά, ενώ ο μεγαλύτερος Μπαμπουίνος τσάκμα είναι 120 εκατοστά και ζυγίζει 40 κιλά.
Ταξινόμηση
Πέντε είδη papio αναγνωρίζονται σήμερα, αν και υπάρχουν ορισμένες αντιπαραθέσεις σχετικά με το κατά πόσο ορισμένα είδη είναι όντως είδη ή υποειδή και το αντίθετο. Είναι ο P. ursinus (Μπαμπουίνος τσάκμα, που συναντάται στη νότια Αφρική), ο P. papio (Δυτικός, Κόκκινος, ή Μπαμπουίνος της Γουινέας, που ζει στη δυτική Αφρική), ο P. hamadryas (Μπαμπουίνος Αμαδρυάς, που ζει στο Κέρας της Αφρικής και τη νοτιο-δυτική Αραβία), ο P. anubis - Βαβουίνος ο άνουβις (Ελαιόχρωμος Μπαμπουίνος, που συναντάται στις βόρειο-κεντρικές Αφρικανικές σαβάνες) και ο P. cynocephalus - Βαβουίνος ο κυνοκέφαλος (Κίτρινος Μπαμπουίνος, που βρίσκεται στη νότιο-κεντρική και ανατολική Αφρική). Πολλοί ζωολόγοι τοποθετούν τον P. hamadryas ως ξεχωριστό είδος, και τοποθετούν όλα τα υπόλοιπα είδη των μπαμπουίνων ως υποείδη του P. cynocephalus αποκαλώντας τους "μπαμπουίνους της σαβάνας". Η παραπάνω διαίρεση βασίζεται στην παρατήρηση πως οι Μπαμπουίνοι Χαμάντριας είναι συμπεριφορικά και σωματικά διαφορετικοί από τα άλλα είδη μπαμπουίνων, και αυτό ίσως υποδεικνύει μία διαφορετική εξελικτική πορεία. Παρόλα αυτά, πρόσφατες μορφολογικές και γενετικές έρευνες πάνω στο γένος papio δείχνουν πως οι Μπαμπουίνοι Χαμάντριας συγγενεύουν περισσότερο με τα βόρεια είδη μπαμπουίνων (Μπαμπουίνοι της Γουινέας και Ελαιόχρωμοι μπαμπουίνοι) συγκριτικά με τα νότια είδη (Κίτρινοι και τσάκμα μπαμπουίνοι).
Η παραδοσιακή ταξινόμηση σε 5 είδη που υπάρχει σήμερα πιθανότατα δεν αντιπροσωπεύει την πραγματική ποικιλία του γένους Papio. Μερικοί ερευνητές ισχυρίζονται πως τουλάχιστον δύο ακόμα ομάδες πρέπει να αναγνωριστούν, όπως ο Μπαμπουίνος του Κίντα (P. cynocephalus kindae) που ζει στη Ζάμπια, τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, και την Ανγκόλα, και ο Σταχτοπόδαρος Μπαμπουίνος (P. ursinus griseipes) που συναντάται στη Ζάμπια, τη Μποτσουάνα, τη Ζιμπάμπουε, τη Μοζαμβίκη, και τη βόρεια Νότια Αφρική. Παρόλα αυτά, τα υπάρχουσα μορφολογικά, γενετικά και συμπεριφορικά στοιχεία δεν επαρκούν για να γίνουν οι οριστικές διαιρέσεις στο γένος Papio πάνω σε αυτό το θέμα.
Υπάρχουν πέντε είδη μπαμπουίνων στο γένος Papio:
Παραπομπές
Κατηγορία:Κερκοπιθηκίδες Κατηγορία:Θηλαστικά της Αφρικής
Lingua franca
Lingua Franca ή Κοινή γλώσσα (ή διάλεκτος) αποκαλείται μια γλώσσα όταν χρησιμοποιείται για την επικοινωνία ατόμων με διαφορετικές μητρικές γλώσσες, επειδή είναι εκτενώς διαδεδομένη και ευρέως κατανοητή. Για παράδειγμα, η αγγλική γλώσσα χρησιμοποιείται σήμερα ως lingua franca στη διεθνή διπλωματία.
Οι "κοινές διάλεκτοι" περιλαμβάνουν γλώσσες που απέκτησαν σημαντική διάδοση λόγω της επιρροής που κατέχει ή κατείχε η γλωσσική τους κοινότητα. Στην πραγματικότητα ακόμη και στον σύγχρονο κόσμο υπάρχουν δεκάδες γλώσσες με ρόλο κοινής διαλέκτου, ιδίως στην Αφρική και την Ασία, όπου μεγάλος αριθμός γλωσσικών κοινοτήτων μπορεί να συνυπάρχει στο ίδιο κράτος.
Καθεστώς κοινής διαλέκτου έχουν αποκτήσει και γλώσσες με μεγάλη παρουσία σε μια χώρα χωρίς να αποτελούν τη γλώσσα της πλειοψηφίας των κατοίκων αλλά μιας σημαντικής μειονότητας (λόγω της μακραίωνης ιστορικής παραμονής σε ένα κράτος). Μια τέτοια περίπτωση είναι το Καζακστάν όπου τέτοιο ρόλο έχει η ρωσική.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γλωσσολογία
Κλαούντιο Ρανιέρι
Ο Κλαούντιο Ρανιέρι (ιταλικά: Claudio Ranieri, γεννημένος στις 20 Οκτωβρίου 1951 στη Ρώμη) είναι Ιταλός πρώην ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως αμυντικός και νυν προπονητής ποδοσφαίρου. Έχει διατελέσει χρέη τεχνικού κατά το παρελθόν για λογαριασμό σπουδαίων ευρωπαϊκών συλλόγων, όπως οι Κάλιαρι, Νάπολι, Φιορεντίνα, Βαλένθια, Ατλέτικο Μαδρίτης, Τσέλσι, Πάρμα, Γιουβέντους, ΑΣ Ρόμα, Ίντερ και Μονακό. Στις 25 Ιουλίου 2014 ανακοινώθηκε επίσημα η συμφωνία του με την Ε.Π.Ο. ώστε να αναλάβει χρέη ομοσπονδιακού προπονητή της Εθνικής Ελλάδας, θέση από την οποία αποχώρησε τον Νοέμβριο του ίδιου έτους. Στη συνέχεια ανέλαβε τη Λέστερ Σίτι, με την οποία κατέκτησε τη Πρέμιερ Λιγκ τη σαιζόν 2015-16 και απολύθηκε από αυτή μετά τα ανεπιτυχή αποτελέσματα της επόμενης σεζόν.
Ποδοσφαιρική καριέρα
Ο Ρανιέρι υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο ως ποδοσφαιριστής στη ΑΣ Ρόμα, αν και στις δύο περιόδους παρουσίας του στην ομάδα της Ρώμης πραγματοποίησε συνολικά μονάχα έξι εμφανίσεις. Ενδιάμεσα, αγωνίστηκε με τη μορφή δανεισμού για διάστημα ενός μήνα στη Σιρακούζα. Ως ποδοσφαιριστής πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της καριέρας του αγωνιζόμενος ως αμυντικός για λογαριασμό των Καταντζάρο (1974–1982), Κατάνια (1982–1984), καθώς και Παλέρμο (1984–1986). Συμμετείχε ενεργά σε τέσσερις συνολικά επιτυχημένες πορείες που οδήγησαν στον προβιβασμό των συλλόγων του (δύο με την Καταντζάρο και από μία με τις Κατάνια και Παλέρμο).
Πρώτα χρόνια
Μετά το ερασιτεχνικό σωματείο της Βίγκορ Λαμέτζια, η πρώτη του δουλειά ως προπονητής ήταν στην Καμπανία Πουτεολάνα, μια μικρή ομάδα από το Ποτουόλι, αναλαμβάνοντας χρέη προπονητή στην τελευταία το 1987. Ωστόσο, ήταν με την Κάλιαρι που κατάφερε να γίνει γνωστό το όνομά του, οδηγώντας την ομάδα στην άνοδο στη Σέριε Α από την τρίτη κατηγορία Σέριε C1 με συνεχόμενες ανόδους. Στη συνέχεια ανέλαβε χρέη τεχνικού στη Νάολι για διάστημα δύο περιόδων και παρά το γεγονός ότι τερμάτισε μέχρι και στην τέταρτη θέση της Σέριε Α, δεν κατάφερε να κατακτήσει κάποιον τίτλο στο διάστημα της εκεί παρουσίας του. Πέτυχε, ωστόσο, να προωθήσει τον Τζιανφράνκο Τζόλα στην πρώτη ομάδα ώστε να αντικαταστήσει τον Ντιέγκο Μαραντόνα. Ανέλαβε χρέη τεχνικού στη Φιορεντίνα το 1993, κατακτώντας την άνοδο από τη Σέριε Β, στην πρώτη του μόλις χρονιά. Στην πορεία είχε αξιοσημείωτες επιτυχίες στη Σέριε Α, ενώ κατέκτησε και το Κύπελλο Ιταλίας, καθώς και το Σούπερ Καπ Ιταλίας το 1996. Το 1997, ο Ρανιέρι μετακόμισε στην Ισπανία για να αναλάβει χρέη τεχνικού στη Βαλένθια. Διετέλεσε χρέη πρώτου προπονητή του συλλόγου το διάστημα μεταξύ 1997 και 1999, οδηγώντας τη Βαλένθια στην πρόκριση για το Τσάμπιονς Λιγκ και στην κατάκτηση του Κυπέλλου Ισπανίας το 1999.
Μετά την ολοκλήρωση της πρώτης του θητείας, ο Ρανιέρι αποχώρησε όντας επιτυχημένος στο έργο του, ενώ του χρεώθηκε και η μετέπειτα πολύ καλή πορεία της Βαλένθια στο Τσάμπιονς Λιγκ και την Πριμέρα Ντιβιζιόν. Ήταν επίσης υπεύθυνος για την ανάδειξη αριθμού νεαρών παικτών από τις ακαδημίες του συλλόγου, μεταξύ των οποίων οι Γκάιθκα Μεντιέτα, Μιγκέλ Άνχελ Ανγκούλο και Χαβιέρ Φαρινός, ενώ προχώρησε ακόμη στην απόκτηση ορισμένων παικτών, οι οποίοι άφησαν το "στίγμα" τους στο Μεστάγια, μεταξύ των οποίων και ο τερματοφύλακας Σαντιάγο Κανιθάρες. Ο Ρανιέρι αποχώρησε από τον σύλλογο το 1999 για να συνεχίσει στην Ατλέτικο Μαδρίτης, στη διάρκεια της προπονητικής του θητείας όμως εκεί, ο σύλλογος εισήλθε σε καθεστώς διοίκησης πρωτοδικείου, ενώ στο αγωνιστικό κομμάτι η κατάσταση ήταν ιδιαιτέρως δύσκολη. Βλέποντας τον υποβιβασμό να πλησιάζει, ο Ρανιέρι προτίμησε να παραιτηθεί παρά να απολυθεί από τον πρόεδρο των Μαδριλένων, Χεσούς Χιλ, ο οποίος ήταν ιδιαιτέρως γνωστός για το γεγονός ότι απέλυε πολύ συχνά τους προπονητές του συλλόγου, με τη μαδριλένικη ομάδα να μην καταφέρνει τελικά να αποφύγει τον υποβιβασμό.
Τσέλσι
Ως πρώτος προπονητής της Τσέλσι από τις 18 Σεπτεμβρίου 2000 ως τις 30 Μαΐου 2004, ο Ρανιέρι προσπάθησε σκληρά για να ξεπεράσει το πρόβλημα της γλώσσας. Όταν έφτασε στην ομάδα του Λονδίνου, είχε μονάχα περιορισμένες γνώσεις της αγγλικής γλώσσας. Ευτυχώς ωστόσο για τον ίδιο, ο σύλλογος διέθετε ορισμένους παίκτες οι οποίοι γνώριζαν να ομιλούν ιταλικά και ισπανικά και που μπορούσαν να τον βοηθήσουν στη μετάφραση των οδηγιών του κατά τη διάρκεια των προπονήσεων. Η πρώτη περίοδος του Ρανιέρι σημαδεύτηκε από ασταθή αποτελέσματα, με την Τσέλσι να τερματίζει στην έκτη θέση, εξασφαλίζοντας μια θέση για το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ της επόμενης χρονιάς. Ο Ρανιέρι είχε λάβει σχετική οδηγία να μειώσει τον μέσο όρο ηλικίας του ρόστερ και προσπάθησε να χτίσει εκ νέου την Τσέλσι το καλοκαίρι του 2001, κυρίως μέσω της δημιουργίας μιας νέας μεσαίας γραμμής με την απόκτηση του Φρανκ Λάμπαρντ από την Γουέστ Χαμ Γιουνάιτεντ, των Εμμανουέλ Πετί και Μπουντεβάιν Ζέντεν από την Μπαρτσελόνα, καθώς και του Γιέσπερ Γκρόνκγιερ από τον Άγιαξ. Απέκτησε, ακόμη, τον αμυντικό Ουιλιάμ Γκαλάς από την Ολιμπίκ Μαρσέιγ, δαπανώντας συνολικό ποσό της τάξεως των £30 εκατομμυρίων.
Δέχθηκε ωστόσο κριτική, τόσο για την πώληση του αγαπημένου ποδοσφαιριστή των φίλων του συλλόγου, Ντένις Γουάιζ, όσο και για το γεγονός ότι οι επιδόσεις της Τσέλσι στο πρωτάθλημα δεν ήταν καλύτερες αυτών της προηγούμενης περιόδου. Η ομάδα τερμάτισε για ακόμη μια φορά στην έκτη θέση, κατάφερε ωστόσο να φτάσει ως τον Τελικό του Κυπέλλου Αγγλίας, όπου ηττήθηκε με σκορ 2–0 από την Άρσεναλ. Κατά την περίοδο 2002–03 αλλά και σε όλη τη διάρκεια της παρουσίας του στην Τσέλσι, ο Ρανιέρι δέχθηκε σκληρή κριτική για το γεγονός ότι πραγματοποιούσε πολλές αλλαγές στο αρχικό του σχήμα από τη μία αναμέτρηση στην άλλη, λαμβάνοντας το ψευδώνυμο "the Tinkerman" από τα βρετανικά ΜΜΕ. Η Τσέλσι κατάφερε να βελτιώσει την επίδοσή της εκείνη την περίοδο, παίρνοντας την πρόκριση για το Τσάμπιονς Λιγκ μετά την επικράτησή της επί της Λίβερπουλ με σκορ 2–1, κατά την τελευταία αγωνιστική της χρονιάς. Η επιτυχία του Ρανιέρι, η οποία ήρθε μετά από μία δύσκολη χρονιά η οποία βρήκε τον σύλλογο σε δεινή οικονομική κατάσταση, με τη μόνη μεταγραφή να είναι ο Ενρίκε ντε Λούκας από την Εσπανιόλ ως ελεύθερος, αναγνωρίστηκε με άκρως κολακευτικά σχόλια τόσο από τους φίλους του συλλόγου, όσο και από τα ΜΜΕ της χώρας. Επιπλέον, κατάφερε να αξιοποιήσει στο έπακρο ποδοσφαιριστές όπως οι Σαμουέλε Ντάλλα Μπόνα και Μάριο Στάνιτς, ενώ ανέδειξε νέα ταλέντα όπως οι Τζον Τέρι, Ρόμπερτ Χουτ και Κάρλτον Κόουλ.
Όταν η Τσέλσι εξαγοράστηκε από τον Ρώσο δισεκατομμυριούχο Ρομάν Αμπράμοβιτς το 2003, ο Ρανιέρι έλαβε ένα υψηλό χρηματικό ποσό για την ενίσχυση του έμψυχου υλικού της ομάδας, ενώ ταυτόχρονα είδε τη θέση του στην τεχνική ηγεσία του συλλόγου να βρίσκεται υπό κίνδυνο. Λίγες ημέρες μετά την ολοκλήρωση της εξαγοράς του συλλόγου, ο Αμπράμοβιτς εθεάθη να έχει συνάντηση με τον τότε ομοσπονδιακό προπονητή της Αγγλίας, Σβεν Γκόραν Έρικσον. Αν και ο σύλλογος επισήμως προχώρησε σε διάψευση των σεναρίων που έφερναν τον Έρικσον στην τεχνική του ηγεσία, αυτά εξακολούθησαν να αναπαράγονται σε όλη τη διάρκεια εκείνης της περιόδου. Ο Ρανιέρι ξόδεψε περί τα £120 εκατομμύρια σε ποδοσφαιριστές στη διάρκεια της θερινής μεταγραφικής περιόδου του 2003 και στις μεταγραφές αυτές συμπεριλαμβάνονταν ο Ιρλανδός χαφ Ντάμιεν Νταφ έναντι του τότε ποσού-ρεκόρ για τον σύλλογο της τάξεως των £17 εκατομμυρίων, οι νεαροί Άγγλοι Ουέιν Μπριτζ, Τζο Κόουλ και Γκλεν Τζόνσον, το αργεντίνικο δίδυμο των Χουάν Σεμπαστιάν Βερόν και Ερνάν Κρέσπο, ο Γάλλος Κλοντ Μακελελέ και ο Ρουμάνος σταρ Αντριάν Μούτου. Η σημαντικότατη αυτή μεταγραφική ενίσχυση είχε ως αποτέλεσμα την καλύτερη θέση στον βαθμολογικό πίνακα του πρωταθλήματος για την ομάδα μετά από διάστημα διάρκειας 49 ετών, τερματίζοντας ως δευτεραθλήτρια στην Πρέμιερ Λιγκ, πίσω από την Άρσεναλ, την πρώτη ομάδα που ύστερα από χρονικό διάστημα άνω του αιώνα κατάφερε να τερματίσει τη χρονιά ούσα αήττητη. Η θέση αυτή αυτόματα χάρισε στην Τσέλσι την πρόκριση για το Τσάμπιονς Λιγκ της επόμενης περιόδου. Ο σύλλογος έφτασε επίσης ως τα ημιτελικά του Τσάμπιονς Λιγκ, αποκλείοντας στο ενδιάμεσο την Άρσεναλ, αν και η θέση του Ρανιέρι κινδύνευσε σημαντικά έπειτα από τον αποκλεισμό στα ημιτελικά της διοργάνωσης από τη Μονακό, μια αποτυχία την οποία χρεώθηκε εξ ολοκλήρου ο ίδιος λόγω των πειραματισμών που έκανε στο αρχικό του σχήμα, καθώς και στην τακτική με την οποία αγωνίστηκε η ομάδα.
Η χρονιά εκείνη βρήκε την Τσέλσι να σπάει το σχετικό ρεκόρ στην ιστορία του συλλόγου του Λονδίνου για τα λιγότερα τέρματα που έχει δεχτεί σε διάστημα μίας περιόδου, καθώς και για το σύνολο συγκομιδής βαθμών κατά το ίδιο χρονικό διάστημα. Ο πρώην Άγγλος ποδοσφαιριστής και σχολιαστής Ντέιβιντ Πλατ χρησιμοποίησε το παράδειγμα του Ρανιέρι για να αιτιολογήσει τη θέση του ότι "το να χτίσεις μια ομάδα που να έχει ως στόχο της τον τίτλο και το να οδηγήσεις την ίδια αυτή ομάδα στην κατάκτηση του τίτλου είναι δύο διαφορετικά μεταξύ τους πράγματα." Στις 31 Μαΐου 2004, έπειτα από σχεδόν έναν χρόνο αδιάκοπων σεναρίων, στα οποία συμπεριλαμβανόταν το γνωστό, πλέον, ενδιαφέρον του συλλόγου για τον Σβεν Γκόραν Έρικσον, τελικά απομακρύνθηκε των καθηκόντων του από την Τσέλσι και τη θέση του τελικά πήρε ο Ζοζέ Μουρίνιο, ο οποίος είχε οδηγήσει την Πόρτο σε συνεχόμενες ευρωπαϊκές επιτυχίες. Στο συνολικό διάστημα των τεσσάρων χρόνων παρουσίας του Ρανιέρι στην τεχνική ηγεσία της Τσέλσι, ο σύλλογος βελτίωσε σταδιακά τη βαθμολογική του συγκομιδή. Ο βασικός κορμός της ομάδας της Τσέλσι που κατέκτησε δύο φορές τον τίτλο πρωταθλητή της Πρέμιερ Λιγκ υπό τις οδηγίες του Μουρίνιο, περιελάμβανε τους Τζον Τέρι, Ουιλιάμ Γκαλάς, Κλοντ Μακελελέ και Φρανκ Λάμπαρντ, οι οποίοι είχαν όλοι τους αποκτηθεί ή αναδειχτεί από την Τσέλσι στη διάρκεια της θητείας του Ρανιέρι στον σύλλογο. Ο Ρανιέρι εξέδωσε τον Σεπτέμβριο του 2004 ένα βιβλίο με τίτλο Proud Man Walking στο οποίο αναφερόταν στην τελευταία χρονιά παρουσίας του στην τεχνική ηγεσία της Τσέλσι. Όλα τα έσοδα από την πώλησή του διατέθηκαν στο Great Ormond Street Hospital του Λονδίνου.
Βαλένθια
Στις 8 Ιουνίου 2004, επέστρεψε για μια δεύτερη θητεία ως προπονητής στη Βαλένθια, βάζοντας την υπογραφή του σε συμβόλαιο τριετούς διάρκειας. Ο Ρανιέρι ανέλαβε να διαδεχθεί τον Ραφαέλ Μπενίτεθ, τον προπονητή ο οποίος είχε οδηγήσει τον σύλλογο στο νταμπλ με την ταυτόχρονη κατάκτηση του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ και της Πριμέρα Ντιβιζιόν την προηγούμενη περίοδο, ενώ είχε παραιτηθεί για να αναλάβει στη συνέχεια την τεχνική ηγεσία της Λίβερπουλ. Ο Ρανιέρι πραγματοποίησε σειρά μεταγραφών παικτών προερχόμενων από τη Σέριε, συμπεριλαμβανομένων των Μάρκο Ντι Βάιο, Στεφάνο Φιόρε, Μπερνάρντο Κορράντι και Εμιλιάνο Μορέττι. Έπειτα από ένα λαμπρό ξεκίνημα, κατά το οποίο η ομάδα του Μεστάγια συγκέντρωσε ένα σύνολο 14 βαθμών από τους 18 διαθέσιμους, ενώ επιβλήθηκε της Πόρτο, κατακτώντας με αυτό τον τρόπο το ΟΥΕΦΑ Σούπερ Καπ, η Βαλένθια πέρασε σε περίοδο ντεφορμαρίσματος κατά τη διάρκεια του Οκτωβρίου. Συγκεκριμένα πέτυχε μόλις μία νίκη σε σύνολο 7 αναμετρήσεων και αποκλείστηκε από τη συνέχεια του Τσάμπιονς Λιγκ, κυρίως λόγω μίας ήττας με σκορ 5–1 από την Ίντερ στη διάρκεια της οποίας ο μέσος Μιγκέλ Άνχελ Ανγκούλο αποβλήθηκε. Έπειτα από μία σύντομη περίοδο βαθμολογικής ανάκαμψης, η Βαλένθια σημείωσε νέο σερί 6 αγώνων χωρίς νίκη, το οποίο ξεκίνησε στα μέσα Ιανουαρίου. Πέραν της αρνητικής αποδοχής που είχαν οι ιταλικές μεταγραφές του, ο Ρανιέρι δέχθηκε σκληρή κριτική για τη μη χρησιμοποίηση του Αργεντινού μέσου Πάμπλο Αϊμάρ και για τις συνεχείς αλλαγές του στη διάταξη και την τακτική της ομάδας, κάτι ανάλογο αυτού που συνέβαινε δηλαδή κι επί των ημερών του στην Τσέλσι. Απολύθηκε στις 25 Φεβρουαρίου 2005, μετά τον αποκλεισμό της Βαλένθια από το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ από τη Στεάουα Βουκουρεστίου. Η Βαλένθια βρισκόταν στην έκτη θέση της Πριμέρα Ντιβιζιόν την περίοδο κατά την οποία απομακρύνθηκε από την τεχνική της ηγεσία ο Ρανιέρι. Ο Κίκε Σάντσεθ Φλόρες ανακοινώθηκε ως ο νέος τεχνικός του συλλόγου από την Βαλένθια τον Ιούνιο του 2005, για να αποτελέσει τον αντικαταστάτη του Ρανιέρι σε βάθος χρόνου. Προηγουμένως, ο Ρανιέρι είχε εισπράξει ποσό της τάξεως των £3 εκατομμυρίων από τη Βαλένθια ως αποζημίωση για τον πρόωρο τερματισμό της μεταξύ τους συνεργασίας.
Ρόμα
Την 1η Σεπτεμβρίου 2009 υπέγραψε συμβόλαιο διάρκειας δύο ετών με τη ΑΣ Ρόμα, αντικαθιστώντας τον Λουτσιάνο Σπαλέτι, που είχε παραιτηθεί την ίδια ημέρα μετά από δύο συνεχείς ήττες στο ξεκίνημα της περιόδου 2009–10 κι έτσι ο γεννημένος στη Ρώμη Ρανιέρι έγινε προπονητής στην ομάδα που υποστήριζε από παιδί. Υπό τις οδηγίες του η Ρόμα βελτίωσε εντυπωσιακά τις εμφανίσεις της και διεκδίκησε τον τίτλο, καλύπτοντας τη βαθμολογική διαφορά με την πρωτοπόρο Ίντερ μόλις στον έναν βαθμό, μετά την 31η αγωνιστική και τη νίκη στον μεταξύ τους αγώνα, ενώ στη συνέχεια με δύο ακόμη συνεχόμενες νίκες βρέθηκε στην κορυφή του βαθμολογικού πίνακα, πέντε αγωνιστικές πριν το τέλος του πρωταθλήματος, βελτιώνοντας το αήττητο σερί σε 23 αγώνες και επικρατώντας στο τοπικό ντέρμπι της Λάτσιο. Η Ρόμα ωστόσο δεν κατάφερε να παραμείνει στην κορυφή, ενώ ηττήθηκε και στον τελικό του κυπέλλου από την Ίντερ, η οποία κατέκτησε και το πρωτάθλημα. Τελικά, στις 20 Φεβρουαρίου 2011 έπειτα από κάποια συνεχόμενα ανεπιτυχή αποτελέσματα, με αποκορύφωμα την ήττα με 4-3 από την Τζένοα κι ενώ στο ημίχρονο η Ρόμα είχε προηγηθεί με 3-0, υπέβαλε την παραίτησή του.
Ίντερ
Στις 22 Σεπτεμβρίου 2011 αντικατέστησε τον Γκασπερίνι στον πάγκο της Ίντερ, ο οποίος είχε ηττηθεί στους 4 από τους 5 τελευταίους αγώνες. Με τον ερχομό του Ρανιέρι η ομάδα του Μιλάνου πραγματοποίησε ένα εντυπωσιακό σερί 7 συνεχόμενων νικών στο πρωτάθλημα, με αποκορύφωμα την επικράτηση με 1-0 επί της ΑΚ Μίλαν στο τοπικό ντέρμπι της πόλης, που είχε ως αποτέλεσμα να διεκδικεί και πάλι με αξιώσεις τον τίτλο του πρωταθλητή.
Η συνέχεια όμως δεν ήταν ανάλογη για την Ίντερ και γρήγορα φήμες ήθελαν τον Ρανιέρι να αποχωρεί, κάτι που τελικά συνέβη στις 26 Μαρτίου 2012 έπειτα από την ήττα με 2-0 στον αγώνα εναντίον της Γιουβέντους, ένα αποτέλεσμα που άφησε τον σύλλογο στην 8η θέση της βαθμολογίας.
Μονακό
Στις 30 Μαΐου 2012, ο Ρανιέρι υπέγραψε διετές συμβόλαιο με τη γαλλική Μονακό που αγωνίζονταν τότε στη Λιγκ 2 και την οδήγησε ως τον προβιβασμό της στη Λιγκ 1, με τον σύλλογο να κερδίζει τον τίτλο του πρωταθλητή της Λιγκ 2 για πρώτη φορά στην ιστορία του. Ο Ρανιέρι κατάφερε να οδηγήσει την Μονακό στη δεύτερη θέση της Λιγκ 1 με 80 βαθμούς την περίοδο 2013-14. Στις 20 Μαΐου 2014, απολύθηκε από τη Μονακό.
Ελλάδα
Το καλοκαίρι του 2014 ανέλαβε ομοσπονδιακός προπονητής της Εθνικής Ελλάδας, αντικαθιστώντας τον Φερνάντο Σάντος, ο οποίος αποχώρησε έπειτα από την ολοκλήρωση των υποχρεώσεων στο Μουντιάλ του 2014 της Βραζιλίας. Τον Ιταλό προπονητή ακολούθησε στην Ελλάδα και το τεχνικό του επιτελείο, αποτελούμενο από τους Πάολο Μπενέτι (βοηθός προπονητή), Αντρέα Ατσαλίν (γυμναστής) και Τζόρτζιο Πελιτσάρο (προπονητής τερματοφυλάκων), οι οποίοι υπήρξαν οι άμεσοι συνεργάτες του σε όλες τις ομάδες που έχει βρεθεί τα τελευταία χρόνια. Η παρουσία του στον πάγκο της ελληνικής εθνικής ομάδας υπήρξε βραχύβια, καθώς οι απογοητευτικές εμφανίσεις και τα αρνητικά αποτελέσματα στους πρώτους τέσσερις αγώνες των προκριματικών του Euro 2016, με αποκορύφωμα την εντός έδρας ήττα από τα Νησιά Φερόε, οδήγησαν την Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία στη λύση της συνεργασίας της με τον Ιταλό προπονητή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ιταλοί προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Β Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρόμα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΝ Καταντζάρο 1929 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κάλτσιο Κατάνια Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΣΣ Παλέρμο Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΟΣ Πουτεολάνα Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Κάλιαρι Κάλτσιο Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΣΣΚ Νάπολι Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Φιορεντίνα Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Βαλένθια ΚΦ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ατλέτικο Μαδρίτης Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Τσέλσι ΦΚ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Πάρμα ΦΚ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Γιουβέντους Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΑΣ Ρόμα Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ίντερ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΑΣ Μονακό Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Λέστερ Σίτι Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΦΚ Ναντ Κατηγορία:Προπονητές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Προπονητές της Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ξένοι προπονητές ποδοσφαίρου στην Ελλάδα Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Σέριε Α Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Φούλαμ ΦΚ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΟΚ Σαμπντόρια Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Γουότφορντ ΦΚ
Λασιών
Η Λασιών ήταν πόλη της αρχαίας Ηλείας από όπου έχει πάρει το όνομα ο νέος Δήμος Λασιώνος.
Θέση
Ο Λασιών-ος (κατά τον Πολύβιο Λασίων-ωνος) εκτεινόταν κοντά στο σημερινό χωριό Αντρώνι, μεταξύ της Αγ. Παρασκευής, της Λακανάστας, της Κουμανέικης Γκούρας (θέση Κούτη), το Χάνι του Μπάμπη και το Καλιμάνι. Οι αρχαιότεροι κάτοικοι του ήταν οι Αχαιοί, οι οποίοι ήταν συγγενείς με τους Αρκάδες, τους Πελασγούς και τους Αιολείς. Ήταν αναμεμειγμένοι με τους προέλληνες κατοίκους της περιοχής, καθώς και με άλλα ελληνικά φύλα. Αποτελούσαν τους Ομηρικούς Επειούς. Πιθανότατα, η πόλη έχει πάρει το όνομα της από ένα μνηστήρα της Ιπποδάμειας, τον Λάσιο. Ο Όμηρος, ο Πολύβιος, ο Στράβωνας, ο Παυσανίας, ο Κούρτιος, καθώς και άλλοι περιηγητές, την αναφέρουν ως πόλη ή κράτος.
Χάαπαβεσι
Βρίσκεται στην Βόρεια Οστροβόθνια, και υπάγεται στο διοικητικό διαμέρισμα Ούλου. Ο δήμος έχει πληθυσμό 7.818 κατοίκων και καλύπτει έκταση 1.085,79 τετραγωνικών χιλιομέτρων, από τα οποία 38,14 είναι νερό. Η πληθυσμιακή πυκνότητα είναι 7,2 κάτοικοι ανα τετραγωνικό χιλιόμετρο. Μοναδική γλώσσα στο δήμο είναι η Φινλανδική.
Λασιών
Μυθολογία
Η φαντασία των αρχαίων Ελλήνων συνέδεσε την περιοχή με τους άθλους του Ηρακλή (Ερυμάνθιος Κάπρος), με τη θεά Άρτεμη και τις Δρυάδες νύμφες, τους μυθικούς Κενταύρους της Φολόης και τη μητέρα τους, Νεφέλη.
Χάαπαβεσι
Το Χάαπαβεσι είναι γνωστό για το φεστιβάλ παραδοσιακής μουσικής που διοργανώνει ετησίως.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Φινλανδίας
Λασιών
Ιστορία
Την πόλη την κατάστρεψε ο Φίλιππος ο Ε΄ το 219 π.Χ., αργότερα πέρασε στην εξουσία των Αχαιών, ξαναχτίστηκε πάλι και το 397 μ.Χ. τη λεηλάτησαν και την κατέστρεψαν οι Γότθοι με αρχηγό τον Αλάριχο. Αυτός κυνηγήθηκε αργότερα από τον στρατηγό Στηλίχωνα του δυτικού Ρωμαϊκού κράτους, όπου κρύφτηκε μαζί με τους στρατιώτες του στο δάσος και στις σπηλιές της περιοχής. Ο Θεοδόσιος ο Β' (408-450 μ.Χ.), μπροστά στις μεγάλες συμφορές και την εξαθλίωση, αναγκάστηκε να τους απαλλάξει από μέρος των φόρων.
Σήμερα σώζονται ίχνη των τειχών στη θέση Κούτη (Μεγαλοπρεπές Παλιόκαστρο) μεταξύ Κούμανι και Αντρώνι που ανακάλυψε πρώτος o Welker το 1842. Ερείπια κτισμάτων, κομμάτια κιόνων, τάφοι (ένας από τους οποίους λέγεται ότι ήταν του Κένταυρου Φόλου), πήλινα αγγεία και ένα αρχαίο νεκροταφείο βρέθηκαν στην περιοχή.
Η πόλη υδρευόταν από τις πηγές του Κροϊφύκου και το Καλιμάνι, όπου βρέθηκαν πήλινοι αγωγοί. Σε ολόκληρη την περιοχή βρίσκονται παντού αρχιτεκτονικά μέλη, θραύσματα επιγραφών, αγάλματα, αγγεία καθώς και μικρά ευρήματα. Επίσης, βρίσκονται διάσπαρτα νομίσματα από πολλές πόλεις της Ελλάδος και των Συρακουσών (Αλεξανδρινά, Ρωμαϊκά, Κωσταντινάτα κ.ά.) λόγω των επισκεπτών, από όλον τον τότε γνωστό κόσμο, των Ολυμπιακών Αγώνων.
Πάνω στα ερείπια της αρχαίας πόλης χτίστηκε αργότερα ο Φράγκικος Πύργος.
Όρχις η τετράστικτη
Η Όρχις η τετράστικτη (Orchis quadripunctata), είναι ένα είδος ορχιδέας που εντοπίζεται από την νότια Ιταλία έως την ανατολική Μεσόγειο.
τετράστικτη Κατηγορία:Ευρωπαϊκή χλωρίδα Κατηγορία:Ελληνική χλωρίδα
Κσένιγια Μαρίνκοβιτς
Η Κσένιγια Μαρίνκοβιτς (Κροατικά: Ksenija Marinković, γεννηθείσα την 18 Απριλίου 1966) είναι μία Κροάτισσα ηθοποιός του κινηματογράφου, της τηλεόρασης και του θεάτρου.
Βιογραφία
Η Κσένιγια Μαρίνκοβιτς γεννήθηκε στη Βιροβίτιτσα το 1966 όπου και τελείωσε το λύκειο. Από την ηλικία των οκτώ ετών μέχρι την εισαγωγή της στην Ακαδημία Δραματικής Τέχνης του Ζάγκρεμπ, απασχολήθηκε στο θέατρο της Βιροβίτιτσα ως ερασιτέχνιδα ηθοποιός. Ενώ φοιτούσε στην Ακαδημία άρχισε να συνεργάζεται με το Θέατρο Δράματος Γκαβέλα και τον Μελοδραματικό (Ιστριόνι) θίασο. Μετά την αποφοίτησή της από την Ακαδημία πέρασε ένα χρόνο με το Teatar u gostima (Θέατρο επισκεπτών) και από το 1989 άρχισε να εργάζεται στο θέατρο ZKM στο Ζάγκρεμπ, όπου ερμήνευσε μερικούς από τους πιο σημαντικούς της ρόλους. Έχει πρωταγωνιστήσει σε τηλεοπτικές και κινηματογραφικές ταινίες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κροάτες ηθοποιοί
Οικία Δημητρίου Ράλλη
Η Οικία Δημητρίου Ράλλη, ένα από τα ελάχιστα δείγματα αστικής αρχιτεκτονικής της οθωνικής περιόδου, με πρώιμα νεοκλασικά στοιχεία, βρίσκεται στη συμβολή της οδού Πανεπιστημίου με τον πεζόδρομο της οδού Κοραή, απέναντι από το κτήριο του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Το κτήριο αποτέλεσε αρχικά κατοικία της οικογένειας των Σούτσων. Ο Σταμάτης Κλεάνθης (1802 - 1862), διάσημος Έλληνας αρχιτέκτονας και πολεοδόμος της εποχής, είχε αγοράσει το οικόπεδο το 1835, που το πούλησε αργότερα στους γιούς του Έλληνα ηγεμόνα της Μολδοβλαχίας Αλεξάνδρου Σούτσου, οι οποίοι οικοδόμησαν στη θέση αυτή μια διώροφη κατοικία και κατοίκησαν.
Το 1894, ο Αθηναίος πολιτικός Δημήτριος Γ. Ράλλης (1844 - 1921), πρωθυπουργός επανειλημμένως της Ελλάδος και παππούς του τέως πρωθυπουργού Γεωργίου Ράλλη (1918 - 2006), αγόρασε την κατοικία των Σούτσων από τη χήρα του Δημητρίου Σούτσου, τέως δημάρχου Αθηναίων, όπου και κατοίκησε με την οικογένειά του.
Η Οικία Ράλλη, ως ιστορικό και αρχιτεκτονικό κτίσμα των νεότερων χρόνων και κατοικία των Σούτσων και του πρωθυπουργού της Ελλάδος Δημητρίου Ράλλη, έχει κηρυχθεί διατηρητέο μνημείο.
Πηγές
Κατηγορία:Νεοκλασικά κτίρια της Αθήνας Κατηγορία:Οικογένεια Ράλλη
Roll the Bones
Το Roll the Bones είναι το 14ο στούντιο άλμπουμ του καναδικού χαρντ ροκ συγκροτήματος Rush, το οποίο κυκλοφόρησε στις 3 Σεπτεμβρίου του 1991 μέσω της δισκογραφικής εταιρίας "Anthem Records" στον Καναδά και μέσω της "Atlantic" στον υπόλοιπο κόσμο.
Το συγκεκριμένο άλμπουμ συνέχισε στο ύφος του προκατόχου του, με ακόμη λιγότερη χρήση συνθεσάιζερ. Οι Rush πειραματίστηκαν με φανκ και χιπ χοπ ήχους στο ομώνυμο κομμάτι, όπως και τζαζ στοιχεία στο ορχηστρικό "Where's My Thing?".
Το "Roll the Bones" σκαρφάλωσε στην τρίτη θέση του Billboard και την ενδέκατη των RPM Charts στον Καναδά, για να βραβευθεί ως πλατινένιο και στις δύο χώρες. Το εξώφυλλο του, σχεδιασμένο από τον Χιου Σάιμ, κέρδισε το βραβείο Τζούνο για το καλύτερο εξώφυλλο της χρονιάς, το 1992.
Ο δίσκος έλαβε μέτριες προς θετικές κριτικές, αφού το "Allmusic" το βαθμολόγησε με τρία αστέρια με άριστα τα πέντε, το "Sputnik Music" με μέσο όρο βαθμολογιών 3,4 / 5 και το "Metal Archives" με 83%.
Λίστα Τραγουδιών
1. Dreamline (Lee, Lifeson, Peart) - 4:38
2. Bravado (Lee, Lifeson, Peart) - 4:35
4. Face Up (Lee, Lifeson, Peart) - 3:54
6. The Big Wheel (Lee, Lifeson, Peart) - 5:13
8. Ghost of a Chance (Lee, Lifeson, Peart) - 5:19
9. Neurotica (Lee, Lifeson, Peart) - 4:40
10. You Bet Your Life (Lee, Lifeson, Peart) - 5:00
Βραβεία
Roll the Bones (άλμπουμ)
Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): Πλατινένιος
Καναδάς (CRIA Certification): Πλατινένιος
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Rush Κατηγορία:Άλμπουμ του 1991
Κρυογονικά καύσιμα
Κρυογονικά καύσιμα είναι καύσιμα που απαιτούν αποθήκευση σε εξόχως χαμηλές θερμοκρασίες για να διατηρηθούν σε υγρή κατάσταση. Αυτά τα καύσιμα χρησιμοποιούνται σε μηχανήματα που λειτουργούν στο διάστημα (π.χ. πυραυλοκίνητα διαστημόπλοια και δορυφόροι) επειδή το κανονικό καύσιμο δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί εκεί, λόγω της απουσίας ενός περιβάλλοντος που υποστηρίζει καύση (στη γη, το οξυγόνο είναι άφθονο στην ατμόσφαιρα, ενώ στο εξερευνίσιμο από τον άνθρωπο διάστημα, το οξυγόνο ουσιαστικά δεν υπάρχει). Τα κρυογονικά καύσιμα συνήθως αποτελούν υγροποιημένα αέρια όπως υγρό υδρογόνο.
Κάποιες μηχανές πυραύλων χρησιμοποιούν αναγεννητική ψύξη, την πρακτική της κυκλοφορίας του κρυογονικού τους καυσίμου γύρω από τα ακροφύσια πριν να αντληθεί το καύσιμο στον θάλαμο καύσης και αναφλεγεί. Αυτή η ρύθμιση πρωτοπροτάθηκε από τον Όιγκεν Σένγκερ (Eugen Sänger) τη δεκαετία του 1940. Ο πύραυλος Κρόνος V που έστειλε τις πρώτες επανδρωμένες αποστολές στη σελήνη χρησιμοποίησε αυτόν τον σχεδιασμό, που χρησιμοποιείται ακόμα και σήμερα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Καύσιμα
Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού (Ελλάδα)
Το Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού (ΥΠ.ΠΟ.Τ.) (2009-2012) ήταν ο ελληνικός κρατικός φορέας, έργο του οποίου η προστασία, η διάσωση και προβολή της πολιτιστικής κληρονομιάς, όπως επίσης η ανάπτυξη των τεχνών εν γένει στην Ελλάδα για την περίοδο 2009-2012. Στη δομή του υπουργείου εντασσόταν η Γενική Γραμματεία Αθλητισμού, αρμόδια για τη διοίκηση και διαχείριση ζητημάτων του ελληνικού αθλητισμού εν γένει. Οι αποκεντρωμένες υπηρεσίες του υπουργείου απαρτίζονταν από εφορείες αρχαιοτήτων, εφορείες νεοτέρων μνημείων και μουσεία σχηματίζοντας ευρύ δίκτυο σε όλη την ελληνική επικράτεια. Επιπλέον ήταν αρμόδιο για όλα τα θέματα τουριστικής ανάπτυξης της χώρας.