cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Flash (κόμικς)
Μπάρι Άλεν
Ο Barry Allen είναι βοηθός επιστήμονας της Διεύθυνσης Ποινικής και Δικαστικής Επιστήμης του Κεντρικού Τμήματος Αστυνομίας της Πόλης. Ο Barry είχε τη φήμη ότι ήταν πολύ αργή, σκόπιμη και συχνά αργά, γεγονός που απογοητεύει την αρραβωνιαστικιά του Iris West. Μια νύχτα, καθώς προετοιμαζόταν να φύγει από τη δουλειά του, ένα φρικιαστικό βολβό έπληξε ένα κοντινό ράφι στο εργαστήριό του και τον έσφιξε με ένα κοκτέιλ ανώνυμων χημικών ουσιών. Ως αποτέλεσμα, ο Barry βρήκε ότι θα μπορούσε να τρέξει εξαιρετικά γρήγορα και να είχε τα αντίστοιχα αντανακλαστικά. Έπαιξε ένα σύνολο από κόκκινα καλσόν που αγωνίζονταν σε μια αστραπή (θυμίζει τον αρχικό καπετάνιο του Marvel ), ονομάστηκε ο Flash (μετά τον παιδικό του ήρωα, Jay Garrick) και έγινε εγκληματίας που δραστηριοποιείται στην Κεντρική Πόλη. Στην πολιτική ταυτότητά του, αποθηκεύει το κοστούμι συμπιεσμένο σε ειδικό δαχτυλίδι μέσω της χρήσης ειδικού αερίου που θα μπορούσε να συμπιέσει τις ίνες υφασμάτων σε ένα πολύ μικρό τμήμα του κανονικού τους μεγέθους. Ο Barry θυσίασε τη ζωή του για το σύμπαν στην Crisis on Infinte Earth του 1985 και έμεινε νεκρός για πάνω από είκοσι χρόνια μετά τη δημοσίευση αυτής της ιστορίας. Με την ολοκλήρωση της σειράς το 2008, ο Barry επέστρεψε στο DC Universe και επέστρεψε σε πλήρη προβολή, ως ο Flash στην σειρά του 2009, The Flash: Rebirth, το οποίο σύντομα ακολουθήθηκε από έναν νέο τόμο της συνεχιζόμενης σειράς Flash , όπου οι περιπέτειες του Barry ως Scarlet Speedster δημοσιεύονται επί του παρόντος.
Wally West
Wallace Rudolph Το "Wally" West είναι ο ανιψιός τόσο του Iris West όσο και του Barry Allen, από το γάμο και εισήχθη στο The Flash (τόμος 1) # 110 (1959). Όταν η Δύση ήταν περίπου δέκα ετών, επισκεπτόταν το αστυνομικό εργαστήριο του θείου του και το τυχαίο ατύχημα που έδινε στον Άλεν τις δυνάμεις του επαναλήφθηκε, κολυμποώντας δυτικά σε ηλεκτρικά φορτισμένες χημικές ουσίες. Τώρα που κατέχει τις ίδιες εξουσίες με τον θείο του, η Δύση έφερε ένα αντίγραφο της στολή του θείου του και έγινε ο νεαρός μαχητής εγκλημάτων, Kid Flash. Μετά τα γεγονότα της Κρίσης στις Άπειρες Γης όπου σκοτώθηκε ο Barry Allen, ο Wally ανέλαβε ως τον ταχύτερο άνθρωπο ζωντανό. Μετά τα γεγονότα της άπειρης κρίσης, ο Wally, η σύζυγός του Linda και τα δίδυμά τους άφησαν τη Γη για μια άγνωστη διάσταση. Ο Wally, η σύζυγός του και τα δίδυμά του τραβήχτηκαν πίσω από τη δύναμη ταχύτητας από τη Λεγεώνα των Super-Heroes στο τέλος του The Lightning Saga. [9] Αυτό έθεσε το σκηνικό για την επιστροφή του Wally West ως Flash μετά τα γεγονότα του The Flash: Fastest Man Alive # 13 (βλέπε Bart Allen), στο All Flash # 1 και με τη σειρά Flash (τόμος 2) συνεχίστηκε με το τεύχος # 231 τον Αύγουστο του 2007. Στη συνέχεια, τελειώνει με το τεύχος # 247, και η Δύση, μαζί με όλους τους άλλους χαρακτήρες Flash, διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στο 2009 The Flash: Rebirth .Εμφανίζεται εν συντομία στο τόξο της μαύρης νύχτας, αλλά λίγο μετά την έναρξη του New 52 και ο χαρακτήρας δεν ήταν πουθενά να δει. Είναι πίσω ως Flash στο DC Αναγέννηση και εντάχθηκε στους Τιτάνες.
Bart Allen
Ο Βαρθολομαίος Χένρι "Bart" Allen II είναι ο εγγονός του Barry Allen και της συζύγου του Iris. Ο Μπαρ υπέφερε από επιταχυνόμενη γήρανση και, ως εκ τούτου, ανατράφηκε σε μηχανή εικονικής πραγματικότητας μέχρις ότου ο Ίρις τον πήρε πίσω στο χρόνο για να πάρει βοήθεια από το σημερινό Flash, West Wally. Με τη βοήθεια του Wally, η γήρανση του Bart επιβραδύνθηκε και πήρε το όνομα Impulse. Αφού πυροβολήθηκε στο γόνατο από το Deathstroke, ο Bart άλλαξε τόσο τη στάση του όσο και το κοστούμι του, λαμβάνοντας το μανδύα του Kid Flash. Κατά τη διάρκεια των γεγονότων της άπειρης κρίσης, η δύναμη ταχύτητας εξαφανίστηκε, παίρνοντας μαζί της όλους τους επιταχυντές εκτός από τον Jay Garrick. Ο Μπαρ επέστρεψε, τέσσερα χρόνια μεγαλύτερης ηλικίας, και για ένα χρόνο ισχυρίστηκε ότι απομακρύνθηκε από την εκδήλωση. Ωστόσο, η δύναμη ταχύτητας δεν είχε εξαφανιστεί τελείως, αλλά είχε απορροφηθεί στο σώμα του Bart. ουσιαστικά, περιέλαβε τώρα όλη τη δύναμη ταχύτητας. Το κοστούμι του Μπαρ, όπως το Flash, ήταν ένας κλώνος του παππού του, ομοίως στιλισμένος με το Wally West's. Λίγο μετά τη λήψη του μανδύα του Flash, ο Bart σκοτώθηκε από τους Rogues στο δέκατο τρίτο (και τελικό) τεύχος του The Flash: The Fastest Man Alive. Ωστόσο, αργότερα αναστηθήθηκε στον 31ο αιώνα στην Τελική Κρίση: Λεγεώνα των 3 Κόσμων # 3 από τον Brainiac 5 για την καταπολέμηση του Superboy-Prime και της Λεγεώνας των Σούπερ Βίαιων. Ο Bart επέστρεψε στο παρελθόν και έπαιξε μεγάλο ρόλο στο The Flash: Rebirth.
Jesse Chambers
Η κόρη του επιταχυντή Johnny Quick, ο Jesse Chambers γίνεται υπερήρωα ταχύτητας όπως ο πατέρας του. Αργότερα συναντά τον Γουάλι Γουέστ, τον Flash, ο οποίος ζητά να αντικατασταθεί αν κάτι του συνέβαινε (ως μέρος ενός περίπλοκου σχεδίου από την πλευρά του, προσπαθώντας να αναγκάσει τον Bart Allen να αναλάβει το ρόλο του στην κληρονομιά του Flash περισσότερο σοβαρά). Αναλαμβάνει σύντομα το μανδύα του Flash, αφού ο Wally εισέλθει στην ταχύτητα.
John Fox
Ο John Fox ήταν ιστορικός της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών στην Κεντρική Πόλη τον 27ο αιώνα. Εστάλη πίσω εγκαίρως για να πάρει τη βοήθεια μιας ή περισσότερων από τις τρεις αναλαμπές (Garrick, Allen, West), προκειμένου να νικήσει το ραδιενεργό κακοποιό Mota πίσω στο χρόνο του Fox. (Κάθε Flash είχε αγωνιστεί μεμονωμένα για το Mota κατά τη διάρκεια αρκετών ετών στον 20ό αιώνα.) Η αποστολή του Fox ήταν μια αποτυχία, αλλά κατά τη διάρκεια του ταξιδιού επιστροφής του, η ταχυονική ακτινοβολία που τον έστειλε μέσα από τη ροή του χρόνου του έδωσε υπερβολική ταχύτητα. Κατακτούσε το Mota ως μια νέα επανάληψη του Flash και λειτούργησε για λίγο ως Flash του αιώνα. Λίγο αργότερα, μετακόμισε στον 853ο αιώνα και εντάχθηκε στο "Justice Legion A" (γνωστό και ως Justice Legion Alpha ) όπως φαίνεται στη σειρά βιβλίων DC One Million. Το όνομα "John Fox" συνδυάζεται από τα ονόματα των συγγραφέων συγγραφέων κόμικς Τζον Μπρουμ, ο οποίος συν-δημιούργησε τους Barry Allen και Wally West Flashes, και τον Gardner Fox , ο οποίος συν-δημιούργησε το Jay Garrick Flash.
Ανώνυμος Άλεν του 23ου αιώνα
Ο πατέρας της Sela Allen, η σύζυγός και η κόρη του καταλήφθηκαν από το Cobalt Blue. Είναι αναγκασμένος να παρακολουθήσει τη γυναίκα του πεθαίνει και η κόρη του να παγιδευτεί. Καθώς ο Max Max Mercury σκοτώνει το Cobalt Blue, ένα παιδί παίρνει το κόσμημα του Cobalt Blue και σκοτώνει τον Allen. Αυτό το φλας είναι μία από τις δύο προορισμένες αναλαμπές που σκοτώνονται από το μπλε του κοβαλτίου.
Η Sela Allen ως φλας του 23ου αιώνα
Η Sela Allen είναι ένας συνηθισμένος άνθρωπος τον 23ο αιώνα μέχρι το Cobalt Blue κλέβει ηλεκτρικές παλμικές κινήσεις μακριά από αυτήν, προκαλώντας την να γίνει τόσο αργή στον κόσμο όσο ο κόσμος είναι στο φλας. Ελπίζοντας να την επαναφέρει, ο πατέρας της την παίρνει στην ταχύτητα. Όταν ο πατέρας της σκοτώνεται, εμφανίζεται ως ζωντανή εκδήλωση της δύναμης ταχύτητας, ικανή να δώσει ταχύτητα σε διάφορους ανθρώπους και αντικείμενα, αλλά ανίκανος να αλληλεπιδράσει φυσικά με τον κόσμο.
Blaine Allen
Ο Blaine Allen και ο γιος του ζουν στον κόσμο των αποικιών του Petrus τον 28ο αιώνα. Σε μια προσπάθεια να τερματίσει τη γραμμή αίματος του Allen, το Cobalt Blue εισάγει τον γιο του Allen Jace με έναν ιό. Χωρίς υπερβολική ταχύτητα, ο Jace δεν μπόρεσε να αποσύρει τον ιό. Σε απόγνωση, ο Μπλεν παίρνει το γιο του στην ταχύτητα με την ελπίδα ότι θα τον δεχτεί. Παίρνει τον Blaine αντ 'αυτού και δίνει σούπερ ταχύτητα στη Jace, ώστε να μπορεί να αποβάλει την ασθένεια.
Jace Allen
Η Jace Allen κερδίζει σούπερ ταχύτητα όταν ο πατέρας του τον φέρνει στην Force Speed να προσπαθήσει να τον θεραπεύσει από έναν ιό που είχε εγχυθεί στο σώμα του από το Cobalt Blue σε μια προσπάθεια να τερματίσει την οικογένεια Allen. Στη μνήμη του πατέρα του, ο Jace αναλαμβάνει το μανδύα του φλας και συνεχίζει τη διαμάχη ενάντια στο μπλε του κοβαλτίου.
Blaine Allen ως το φλας του 28ου αιώνα
Αφού ένα ξένο πλάσμα εισβάλει στη Γη, ένας ιστορικός buff που ονομάζεται Kriyad ταξιδεύει πίσω στο χρόνο από τον 98ο αιώνα για να αποκτήσει ένα δαχτυλίδι δύναμης Green Lantern. Αποτυγχάνει, οπότε προσπαθεί να καταγράψει την ταχύτητα του Flash αντί. Αφού ξυλοκοπήθηκε από τον Barry Allen ( The Flash (τόμος 1) # 309, Μάιος 1982), ταξιδεύει πίσω στο χρόνο και χρησιμοποιεί τις χημικές ουσίες από τα ρούχα που είχε ο Barry Allen όταν κέρδισε τις δυνάμεις του για να δώσει τον εαυτό του σούπερ ταχύτητα. Ο Κρύαϊν αργότερα θυσιάζει τη ζωή του για να νικήσει το εξωγήινο πλάσμα.
Bizarro Flash
Ο Bizarro-Flash δημιουργήθηκε όταν ο Bizarro κλωνοποίησε τον Flash. Είχε μια φορεσιά τα αντίστροφα χρώματα του Flash, ωστόσο είχε ένα σύμβολο σφυρί, επειδή ο Flash κρατούσε ένα όταν κλωνοποιήθηκε. Η σύγχρονη έκδοση του Bizarro Flash έχει το σύμβολο μια κηλίδα σε σχήμα κεραυνού σε μουστάρδα. Έχει τις δυνάμεις του Flash, αλλά είναι εντελώς άυλο.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Υπερήρωες της DC Comics Κατηγορία:Αμερικανοί χαρακτήρες κόμικς
Διαμέρισμα Σαν Μιγκέλ
Το Διαμέρισμα Σαν Μιγκέλ (ισπανικά: departmento de San Miguel) είναι ένα από τα 14 διαμερίσματα του Ελ Σαλβαδόρ. Ανήκει στη Ανατολική επαρχία. Έχει έκταση 2.077,10 τ.χλμ. και πληθυσμό 517.877 κατοίκων (2006). Πρωτεύουσα είναι η Σαν Μιγκέλ και δεύτερη μεγαλύτερη πόλη η Σιουδάδ Μπάρριος.
Γεωγραφία
Το Σαν Μιγκέλ βρίσκεται ανατολικά του Ελ Σαλβαδόρ. Συνορεύει στα δυτικά και νοτιοδυτικά με το Ουσουλουτάνστα βορειοδυτικά με το Καμπάνιας, στα κεντρο-δυτικά με το Σαν Βισέντε, στα βορειοανατολικά με το Μορασάν, στα νοτιοανατολικά με το Λα Ουνιόν και στα βόρεια με την Ονδούρα. Έχει έκταση 2.077,10 τ.χλμ.. Είναι σε έκταση το δεύτερο μεγαλύτερο διαμέρισμα του Ελ Σαλβαδόρ, μετά το Ουσουλουτάν.
Δημογραφία
Το Διαμέρισμα Σαν Μιγκέλ είχε σύμφωνα με την απογραφή του 2006 517.877κατοίκους. Είναι σε πληθυσμό το τέταρτο μεγαλύτερο διαμέρισμα του Ελ Σαλβαδόρ μετά το Σαν Σαλβαδόρ, το Λα Λιμπερτάδ και το Σάντα Άνα.
Δήμοι
Το Σαν Μιγκέλ διαιρείται σε 21 δήμους:
2691 Σέρσικ
Ο Σέρσικ (Sersic) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική (δηλαδή την προς τον `Ηλιο) περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,4. Ανακαλύφθηκε το 1974 από το προσωπικό του «Αστεροσκοπείου Φελίξ Αγκυγιάρ» στο Ελ Λεονθίτο της Αργεντινής και πήρε το όνομά του προς τιμή του Αργεντινού αστρονόμου Χοσέ Λουις Σέρσικ ( José Luis Sérsic, 1933–1993).
Δορυφόρος
Από την εξέταση της καμπύλης φωτός του Σέρσικ τον Ιούνιο και Ιούλιο του 2011 από το Αστεροσκοπείο Οντρέγιοφ της Τσεχίας ανακαλύφθηκε η ύπαρξη ενός δορυφόρου του, ο οποίος περιφέρεται σε απόσταση μόλις 17 χιλιομέτρων από το κύριο σώμα με περίοδο περιφοράς 26,82 ± 0,05 ώρες, ενώ ο ίδιος ο κυρίως αστεροειδής περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του πιθανώς μία φορά κάθε 3,88 ώρες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Σερσικ
HeroQuest
Το HeroQuest (μερικές φορές γράφεται επίσης και Hero Quest) είναι ένα επιτραπέζιο παιχνίδι περιπέτειας που δημιουργήθηκε από την Milton Bradley σε συνεργασία με τη Bρετανική εταιρεία Games Workshop. Το παιχνίδι βασίζεται σε αρχέτυπα παιχνιδιών ρόλων φαντασίας. Το ίδιο το παιχνίδι ήταν στην πραγματικότητα ένα σύστημα παιχνιδιού, επιτρέποντας στον Gamemaster (που ονομάζεται "Μόρκαρ" στην αρχική Βρετανική έκδοση και στην Ελληνική, αλλά "Zargon" στις ΗΠΑ και τον Καναδά) τη δημιουργία μπουντρουμιών δικού του σχεδιασμού, χρησιμοποιώντας τα παρεχόμενα πλακίδια, έπιπλα και τέρατα του παιχνιδιού.
Κυκλοφόρησαν διάφορες επεκτάσεις, οι οποίες πρόσθεταν νέα πλακίδια, αντικείμενα και νέα τέρατα στο βασικό σύστημα.
Ιστορία
Η Games Workshop συνεργάστηκε με την Milton Bradley για την παραγωγή του HeroQuest (1989), ένα παιχνίδι περιπέτειας όπου οι παίκτες συνεργάζονται εναντίον ενός ανταγωνιστικού Game Master. Το HeroQuest δημιουργήθηκε από τον Stephen Baker, ο οποίος εργαζόταν για το τμήμα του Ηνωμένου Βασιλείου της Milton Bradley (MB). Το παιχνίδι κυκλοφόρησε στη Βρετανία, την Αυστραλία και την Ευρώπη το 1989. Κυκλοφόρησε στην Αμερική και τον Καναδά το 1990 σε μια ελαφρώς διαφορετική έκδοση. Το 1992, το HeroQuest κέρδισε το βραβείο Origins Award για την "Καλύτερη Γραφική Παρουσίαση ενός Επιτραπέζιου Παιχνιδιού του 1991" (Best Graphic Presentation of a Boardgame of 1991).
Το παιχνίδι αποτελούνταν από ένα ταμπλό και μια σειρά από επιμέρους μινιατούρες και αντικείμενα. Οι πρωταγωνιστές ήταν 4 ήρωες ("Βάρβαρος", "Νάνος", "Στοιχειό" και "Μάγος"), οι οποίοι αντιμετώπιζαν μια συλλογή από τα τέρατα: Δαιμονικά (Orcs), Καλικάντζαρους (Goblins), Ερπετά (Fimirs), Πολεμιστές του Χάους (Chaos Warriors), έναν Κακό Μάγο (Witch Lord) (ο οποίος αντιπροσώπευε πολλούς από τους χαρακτήρες των διαφόρων άθλων), έναν Πέτρινο Δράκο (Gargoyle) και μια σειρά από Απέθαντα (Undead) πλάσματα - Σκελετούς (Skeletons), Ζόμπι (Zombies) και Μούμιες (Mummies).
Κυκλοφόρησαν πολλές επεκτάσεις για το παιχνίδι, με πρώτη τον Πύργο του Κέλλαρ (Kellar's Keep), η οποία κυκλοφόρησε στην Ευρώπη και την Αυστραλασία, το 1989, και τις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά το 1991. Ο Πύργος του Κέλλαρ πρόσθετε νέους άθλους, νέα αντικείμενα και μια επιπλέον παρτίδα τεράτων, περισσότερα Δαιμονικά, Καλικάντζαροι και Ερπετά. Ο Πύργος του Κέλλαρ ήταν και η μόνη επέκταση που κυκλοφόρησε επίσημα στην Ελλάδα. Την ίδια χρονιά κυκλοφόρησε και η επέκταση Return of the Witch Lord η οποία επέκτεινε τον "στρατό" των Απέθαντων με περισσότερους Σκελετούς, Μούμιες και Ζόμπι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιτραπέζια παιχνίδια
Πρίγκιπας Αλί Χαν
Ο Πρίγκιπας Αλί Σάλμαν Αγά Χαν (αγγλικά: Ali Salman Aga Khan),(13 Ιουνίου, 1911 – 12 Μαΐου, 1960), γνωστός και ως Αλί Χαν, ήταν γιος του Σουλτάνου Μοχάμεντ Σαχ, Αγά Χαν, του 48ου Ιμάμη των ισμαηλιτών μουσουλμάνων, μιας σέκτας του Σιητικού Ισλάμ, και πατέρας του σημερινού 49ου Ιμάμη Καρίμ Αγά Χαν.
Βιογραφία
Ο Αλί Χαν γεννήθηκε στο Τορίνο, της Ιταλίας. Ήταν ο νεώτερος γιος και το μοναδικό επιβιώσαντος παιδί του Αγά Χαν του 3ου, και της Κλεόπης Τερέζας Μαγκλιάνο. Ο πατέρας του είχε γεννηθεί στο Καράτσι. Η μητέρα του ήταν Ιταλίδα. Ο παππούς του, από τη μεριά του πατέρα του είχε γεννηθεί στο Ιράν. Ο Αλί Χαν είχε δύο αδερφούς: Τον Πρίγκιπα Τζουζέπε Μαχντί Αγά Χαν (που πεθάνε το 1911) και από τον τρίτο γάμο του πατέρα του, τον Σαντρούντιν Αγά Χαν. Ο Αλί Χαν μορφώθηκε από ιδιωτικούς δασκάλους στην Ινδία και στη Γαλλία κατά την παιδική του ηλικία. Αργότερα θα πάει στη Αγγλία όπου θα σπουδάσει νομική.
Διπλωματική καριέρα
Τον Νοέμβριο του 1957, ο Αλί Χαν θα συναντηθεί με τον πρόεδρο του Πακιστάν Ισκάντερ Μίρζα, και ο οποίος θα του προτείνει να γίνει πρέσβης του Πακιστάν στα Ηνωμένα Έθνη. Η ανακοίνωση της αποδοχής της θέσης θα γίνει στις 6 Φεβρουαρίου,1958. Θα εκλεγεί αντιπρόεδρος της Γενικής Συνέλευσης του Ο.Η.Ε στις 17 Σεπτεμβρίου 1958 και επίσης θα υπηρετήσει ως Πρόεδρος της Επιτροπής του Παρατηρητηρίου Ειρήνης του Οργανισμού.
Προσωπική ζωή
Ο Αλί Χαν παντρεύτηκε την Τζόαν Γιάρντε-Μπάλερ (πρώην σύζυγο του Ναυάρχου Λόελ Γκίνες, μέλος του Κοινοβουλίου, και κόρη του τρίτου βαρώνου του Τσέρστον) στο Παρίσι στις 18 Μαΐου 1936. Πριν από το γάμο, η Τζόαν ασπάστηκε το Ισλάμ, αλλάζοντας το όνομά της σε Ταγιαντβάλα. Έκαναν το πρώτο τους παιδί, τον πρίγκηπα Καρίμ αλ-Χουσάινι Αγά Χαν, στις 13 Δεκεμβρίου 1936 στη Γενεύη. Η Ταγιαντβάλα έδωσε στον Πρίγκιπα Αλί και έναν δεύτερο γιο, τον Πρίγκιπα Σουτζάχ Ούντιν Αμίν Μοχάμεντ Άγα Χαν. Πήραν διαζύγιο το 1949, εν μέρει λόγω των εξωσυζυγικών σχέσεων του Αλί Χαν με άλλες γυναίκες, συμπεριλαμβανομένης της Πάμελα Τσόρτσιλ μεταξύ των ερωμένων του.
Αργότερα θα παντρευτεί την Αμερικανίδα ηθοποιό Ρίτα Χέιγουορθ στις Κάννες, στις 27 Μαΐου 1949. Η Ρίτα Χέιγουορθ, σε αντίθεση με την πρώτη σύζυγο του Αλί Χαν, δεν ασπάστηκε το Ισλάμ, και ο Πρίγκιπας απέκτησε τη μοναδική του κόρη, τη Γιασμίν Αγά Χαν, που γεννήθηκε επτά μήνες μετά τον γάμο.
Ο Αλί Χαν και η οικογένειά του ασχολήθηκαν έντονα με ιπποδρομίες, ως ιδιοκτήτες και αναβάτες αλόγων. Η Χέιγουορθ δεν είχε κανένα ενδιαφέρον για το άθλημα, αλλά έγινε μέλος του Del Thoroughbred Club ούτως ή άλλως. Η φοράδα της, Double Rose, κέρδισε αρκετούς αγώνες στη Γαλλία και τερμάτισε δεύτερη στο Prix ​​de l'Arc de Triomphe του 1949.
Ο Αλί Χαν και η Χέιγουορθ χώρισαν δύο χρόνια μετά τον γάμο τους, το 1951, επισημοποιώντας το διαζύγιο το 1953. Και πάλι οι απιστίες του Πρίγκιπα θα ήταν ο λόγος για τη διαζύγιο.
Κατά τη διάρκεια της μάχης επιμέλειας της κόρη τους, ο Πρίγκιπας Αλί Χαν είχε δηλώσει ότι ήθελε να μεγαλώσει η Πριγκίπισσα Γιαμσίν ως μουσουλμάνα. Η Χέιγουορθ από την πλευρά της (η οποία είχε ανατραφεί ως Ρωμαιοκαθολική) ήθελε το παιδί τους να είναι χριστιανή και απέρριψε την προσφορά του Αλί Χαν, ύψους 1 εκ, δολαρίων, αν επέτρεπε στη Γιασμίν να γίνει μουσουλμάνα και δέχτηκε να πηγαίνει στην Ευρώπη η ίδια μαζί με την κόρη τους για να επισκέπτονται τον Αλί Χαν δύο ή τρεις μήνες κάθε χρόνο. «Τίποτα δεν θα με κάνει να παραιτηθεί από την ευκαιρία της Γιασμίν να ζήσει εδώ στην Αμερική ανάμεσα στις πολύτιμες ελευθερίες και τις συνήθειες μας», δήλωσε η Χέιγουορθ. «Ενώ σέβομαι τη μουσουλμανική πίστη και όλες τις άλλες θρησκείες, είναι η σοβαρή μου επιθυμία να μεγαλώσει η κόρη μου ως μια κανονική, υγιής αμερικανίδα κοπέλα στη χριστιανική πίστη. Δεν υπάρχει κανένα χρηματικό ποσό σε ολόκληρο τον κόσμο για το οποίο αξίζει να θυσιάσω το προνόμιο αυτού του παιδιού να ζει ως κανονικό χριστιανικό κορίτσι εδώ στις Ηνωμένες Πολιτείες και δεν υπάρχει τίποτα άλλο στον κόσμο που να μπορεί να συγκριθεί με την ιερή του ευκαιρία να το κάνει αυτό και θα το δώσω στη Γιασμίν ανεξάρτητα από τι κοστίζει.»
Διαδοχή
Μετά την ανάγνωση της διαθήκης του Αγά Χαν ΙΙΙ στις 12 Ιουλίου 1957, ο τίτλος του Αγά Χαν μεταφέρθηκε στον πρωτότοκο γιο του Αλί, τον Καρίμ, που εκείνη την εποχή πρωτοετής φοιτητής στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ, παίρνοντας τον τίτλο του Αγά Χαν IV και 49ο Ιμάμη των Ισμαηλιτών. Αυτή ήταν η πρώτη φορά που δεν έγινε σεβαστή η μεταφορά του τίτλου από πατέρα σε γιο στην ιστορία της δυναστείας των 1.300 ετών.
Σύμφωνα με την επιθυμία του Αγά Χαν ΙΙΙ, «ότι, για το συμφέρον της ισλαμιστικής σιιτικής κοινότητας, έπρεπε να τον διαδεχθεί ένας νεαρός άνδρας, που ανατράφηκε και μεγάλωσε τα τελευταία χρόνια, εν όψει των μεταβαλλόμενων συνθήκων του σύγχρονου κόσμου».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πακιστανοί πρέσβεις
Κατρίνα Κεφ
Η Κατρίνα Κεφ (αγγλικά: Katrina Kaif, 16 Ιουλίου 1983) είναι Βρετανίδα ηθοποιός με εμφανίσεις τόσο σε φιλμ του Μπόλιγουντ όσο και σε φιλμ γυρισμένα στις γλώσσες τελούγκου και μαλαγιάλαμ.
Βιογραφία-σταδιοδρομία
Γεννήθηκε στις 16 Ιουλίου του 1983 στο Χονγκ Κονγκ από Ινδό πατέρα και Βρετανίδα μητέρα. Μεγάλωσε στη Χαβάη και έχει επτά ακόμα αδερφές. Σε ηλικία 14 ετών ξεκίνησε το μόντελινγκ στο Λονδίνο. Σύντομα την ανακάλυψε ο σκηνοθέτης Καιζάντ Γκουστάντ και της πρόσφερε ένα ρόλο στην ταινία Boom (2003). Μετακόμισε στην Βομβάη για να συνεχίσει την καριέρα της σαν μοντέλο. Το πέρασμα στον κινηματογράφο δεν ήταν το ίδιο εύκολο λόγω της αδυναμίας της στην γλώσσα (η βασική της γλώσσα είναι τα Αγγλικά). Με τον καιρό εξασφάλισε την συμμετοχή της σε μερικές πολύ επιτυχημένες εμπορικά ταινίες, εμφανιζόμενη κυρίως στο πλάι του σούπερσταρ Αξάι Κουμάρ, και σήμερα θεωρείται ένα από τα ανερχόμενα ταλέντα του ινδικού σινεμά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ινδοί ηθοποιοί Κατηγορία:Ινδοί μοντέλα
Τοξόστομα
Περιγραφή
Το μήκος σώματος των ειδών του τοξοστόματος είναι 22 έως 32 cm. Η ουρά τους είναι ευθεία και μακρά, όσο περίπου το σώμα. Το ράμφος είνα καμπύλο προς τα κάτω και επίσης μακρύ, αν και εξαρτάται από το είδος. Το πτέρωμα είναι άτονου χρώματος, μεταξύ φαιού και γκριζωπού, με πιο σκουρόχρωμες τις πτέρυγες και την ουρά. Στις πτέρυγες υπάρχουν συνήθως λωρίδες πιο ανοικτόχρωμες. Ανοικτόχρωμο είναι το πτέρωμα και στον λαιμό, το στήθος και την κοιλιά (υπόλευκα ή γκριζωπό), ενώ στα περισσότερα είδη αυτά τα μέρη του σώματος φέρουν σκοτεινές κηλίδες. Οι οφθαλμοί μπορεί να είναι κίτρινοι, πορτοκαλί ή ερυθρωποί.
Η συνηθέστερη τροφή τους είναι τα έντομα, καταναλώνουν όμως και καρπούς, σπόρους, σκώληκες, σαλιγκάρια, καμιά φορά και μικρά ερπετά.
Τα περισσότερα είδη έχουν μελωδικό κελάηδημα και για τον λόγο αυτό εκτιμώνται και πωλούνται σε κλουβιά. Ορισμένα είδη έχουν αποδημητικές συνήθειες, μετακινούμενα το καλοκαίρι προς τα νοτια της περιοχής όπου αναπαράγονται. Προτιμούν ερημικά ή ημιερημικά ενδιαιτήματα και περιοχές με θαμνώδη βλάστηση. Κάποια άλλα είδη ζουν σε δάση, ενώ μόνο ένα (το Toxostoma guttatum) συναντάται στην τροπική ζώνη.
Είδη
Η ονομασία του γένους προέρχεται από τις αρχαίες ελληνικές λέξεις τόξον and στόμα.
Σήμερα αναγνωρίζονται γενικώς δέκα είδη του γένους τοξόστομα, τα εξής:
Παραπομπές
Κατηγορία:Μιμίδες Κατηγορία:Πτηνά της Βόρειας Αμερικής
Άγγελος Αγγελίδης
Ο '''Άγγελος Δ. Αγγελίδης''' (1901 - 18 Ιανουαρίου 1977) ήταν Έλληνας πολιτικός και ιατρός του 20ου αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Διετέλεσε δήμαρχος της Θήβας για δύο μεγάλες περιόδους από το 1951 έως το 1958 και επανεκλέχθηκε κατά το διάστημα 1958 έως και το 1964. Η δημαρχία του δηλαδή διήρκεσε περισσότερα από 15 χρόνια. Η θητεία χαρακτηρίστηκε ιδιαίτερα επιτυχημένη, καθώς επί των ημερών, του διεξήχθησαν δικαστικοί αγώνες τους οποίους και κέρδισε για λογαριασμό του Δήμου Θηβαίων.
Πέθανε στην Αθήνα και κηδεύτηκε στις 19 Ιανουαρίου 1977 από τον ιερό ναό Αγίου Ισιδώρου στο Δεύτερο Νεκροταφείο Πατησίων. Ήταν παντρεμένος με τη Μαρίκα και είχαν 3 κόρες.
Πηγές
Κατηγορία:Δήμαρχοι της Θήβας
Χόκμαν
Χόκμαν (αγγλικά:Hawkman) είναι το όνομα πολλών φανταστικών υπερήρωων που εμφανίζονται στα αμερικανικά κόμικς που εκδόθηκαν από την DC Comics .Ο πρώτος Hawkman δημιουργήθηκε από τον συγγραφέα Γκάρντνερ Φοξ και τον καλλιτέχνη Ντένις Νεβίλ κι εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο Flash Comics # 1, που δημοσιεύτηκε από το All-American Publications το 1940.
Αρκετές ενσαρκώσεις του Χοκμαν εμφανίστηκαν στα κόμικς της DC, από τις οποίες όλες έχουν ως κύρια χαρακτηριστικά την χρήση αρχαϊκών όπλων και μεγάλων, τεχνητών πτερυγίων, που συνδέονται με μια ιμάντα από το ειδικό Nth metal με το οποίο μπορεί να πετάει. Οι περισσότερες ενσαρκώσεις του Hawkman συνεργάζονται στενά με ένα συνεργάτη που καμιά φορά είναι και ρομαντικό ενδιαφέρον που ονομάζεται Hawkgirl ή Hawkwoman. Ο Hawkman απεικονίζεται πιο συχνά ως ο αρχαιολόγος Κάρτερ Χολ - η σύγχρονη μετενσάρκωση του αρχαίου αιγυπτίου πρίγκιπα Χέωψ - ή ως εξωγήινος αστυνομικός Katar Hol από τον πλανήτη Thanagar. Γενικά θεωρείται ότι υπάρχει μια σύγχυση ως προς την ιστορία του παρελθόντος του σε σχέση με οποιονδήποτε άλλο χαρακτήρα της DC Comics, λόγω μιας σειράς επαναλήψεων κατά τη διάρκεια των ετών μετά την σειρά της DC του 1985, ονόματι Crisis on Infinite Earth. Μερικοί συγγραφείς προσπάθησαν να ενσωματώσουν τον Carter Hall και τον Katar Hol σε μια ιστορία συνδέοντας τους εξωγήινους Thanagarian με την αιγυπτιακή κατάρα που προκαλεί τον Hawkman να αναγγενάται περιοδικά σε ολόκληρη την ανθρώπινη ιστορία ή χρησιμοποιώντας τον Carter Hall ως ψευδώνυμο του Katar Hol ή αλλιώς συγχωνεύοντας τον Carter με τον Κατάρ σε ένα ον. Ο χαρακτήρας έχει επανειλημμένα προσαρμοσθεί σε διάφορα μέσα μαζικής ενημέρωσης, με σημαντικές εμφανίσεις στο τηλεοπτική σειρά κινουμένων σχεδίων Justice League Unlimited, το οποίο χαρακτήρισε τον Hawkgirl ως κύριο χαρακτήρα, καθώς και αρκετές ταινίες κινουμένων σχεδίων DC Universe Original Animated. Σε ζωντανή δράση, ο χαρακτήρας εμφανίστηκε για πρώτη φορά στην οθόνη του διμερούς τηλεοπτικού ειδώλου Legend of Superheroes του 1979 από τον Bill Nuckols που εμφανίζεται δίπλα στον Adam West και τον Burt Ward ως Batman και Robin αντίστοιχα. Ο Χοκμαν παρουσιάστηκε αργότερα από τον Michael Shanks στο Smallville και από τον Falk Hentschel στην οικογένεια Arrowverse της CW, με τις δύο εκδόσεις να ευνοούν την αρχαία αιγυπτιακή έκδοση του χαρακτήρα.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Υπερήρωες της DC Comics Κατηγορία:Αμερικανοί χαρακτήρες κόμικς Κατηγορία:Φανταστικοί χαρακτήρες με αθανασία
Αίολος
Ο Αίολος, στην ελληνική μυθολογία, ήταν ο ορισμένος από τον Δία ταμίας των ανέμων.
Ο μύθος
Ο Αίολος έκλεισε τους ανέμους μέσα στον ασκό του και τους άφηνε μετά από εντολή του Δία. Ήταν γιος του Ιππότη, όπως λέει ο Όμηρος. Γι' αυτό λεγόταν Ιπποτάδης. Ζούσε στη νήσο Αιολία, που είχε χάλκινα τείχη. Το νησί αυτό πιστευόταν ότι ήταν η Στρογγύλη, το σημερινό Στρόμπολι, εξ ου και η ονομασία Αιολίδες Νήσοι για το σύμπλεγμα που ανήκει το Στρόμπολι.
Ζούσε στο νησί μαζί με την γυναίκα του Αμφιθέα. Είχε έξι γιους και έξι κόρες, που προσωποποιούσαν τους ανέμους. Οι γιοι τους δυνατούς ανέμους, οι θυγατέρες τους ήπιους (τις αύρες). Σύμφωνα με μεταγενέστερη εκδοχή του μύθου, ο Αίολος ήταν γιος του Ποσειδώνα και της Άρνης. Με τη μητέρα του και τον αδελφό του Βοιωτό ζούσε στο Μεταπόντιο. Όταν αναγκάστηκε να φύγει από το Μεταπόντιο, λόγω του φόνου της θετής του μητέρας Αυτολύκης, κατέφυγε σ' ένα νησί του Τυρρηνικού Πελάγους, όπου έχτισε την πόλη Μπάρα, κατά τον Διόδωρο Σικελιώτη. Εφηύρε τα πανιά που κινούν τα πλοία και δίδαξε τη χρήση τους στους υπηκόους του.
Οι Έλληνες θεωρούσαν τον Αίολο ταμία των ανέμων, όχι θεό τους. Γι' αυτό δεν είχε ιερά, ούτε γίνονταν θυσίες προς τιμήν του. Θεό τον θεωρούσαν οι Ρωμαίοι. Ο Βιργίλιος στην «Αινειάδα» τον αναφέρει ως βασιλιά που κατοικεί σε ένα άντρο, όπου είναι φυλακισμένοι οι άνεμοι, σ' αυτόν δε καταφεύγει η Ήρα όταν αποφασίζει να καταστρέψει τα καράβια των Τρώων.
Μία από τις κόρες του Αιόλου ήταν η Αλκυόνη η οποία σχετίζεται με τον μύθο των Αλκυονίδων ημερών. Η Αλκυόνη ερωτεύτηκε τον Κύηκα και ζούσαν ευτυχισμένοι, αλλά μια μέρα ο Κύηκας πνίγηκε ψαρεύοντας και η Αλκυόνη από τον πόνο της έπεσε στα βράχια και σκοτώθηκε. Οι θεοί τους λυπήθηκαν και τους έκαναν πουλιά. Ο Δίας μάλιστα πρόσταξε τον Αίολο κάθε χρόνο τον Ιανουάριο να σταματάει τους ανέμους για να μπορεί η Αλκυόνη να επωάσει τα αυγά της.
Παραπομπές
Κατηγορία:Θεότητες του ανέμου
Οι Ρουγκόν-Μακάρ
Οι Ρουγκόν-Μακάρ (Γαλλικά: Les Rougon-Macquart) είναι ο συλλογικός τίτλος ενός κύκλου είκοσι μυθιστορημάτων που έγραψε ο Γάλλος συγγραφέας Εμίλ Ζολά μεταξύ 1870 και 1893. Φέρει ως υπότιτλο Φυσική και κοινωνική ιστορία μιας οικογένειας υπό τη Δεύτερη Αυτοκρατορία και ακολουθεί τις ζωές των μελών των δύο αναφερόμενων στον τίτλο κλάδων μιας φανταστικής οικογένειας που έζησε κατά τη Δεύτερη Γαλλική Αυτοκρατορία (1852-1870). Είναι ένα από τα πιο εξέχοντα έργα του γαλλικού λογοτεχνικού κινήματος του νατουραλισμού.
Επιρροές
εναλλ.=|αριστερά|μικρογραφία|Ο [[Εμίλ Ζολά|Ζολά, με ένα βιβλίο του κύκλου Ρουγκόν-Μακάρ στο χέρι του, χαιρετά το άγαλμα του Μπαλζάκ.]] Νεαρός ακόμη, ο Ζολά ανακάλυψε το έργο του Ονορέ ντε Μπαλζάκ και τον διάσημο μυθιστορηματικό κύκλο του Η ανθρώπινη κωμωδία, ο οποίος τον επηρέασε βαθιά και αποφάσισε να γράψει κάτι παραπλήσιο. Ωστόσο, το 1869, στο άρθρο του Διαφορές ανάμεσα στον Μπαλζάκ και σε μένα, εξήγησε γιατί δεν θα έκανε το ίδιο είδος βιβλίου με τον Μπαλζάκ:
"«Με μια λέξη, το έργο του θέλει να είναι ο καθρέφτης της σύγχρονης κοινωνίας. Το δικό μου έργο θα είναι κάτι εντελώς διαφορετικό. Το πεδίο εφαρμογής θα είναι μικρότερο. Δεν θέλω να περιγράψω τη σύγχρονη κοινωνία, αλλά μια οικογένεια, που αναδεικνύει την επίδραση του περιβάλλοντος. (...) Το μεγάλο καθήκον μου είναι να είμαι αυστηρά φυσιοδίφης»."
Το έργο
Σχεδόν όλοι οι κύριοι πρωταγωνιστές των μυθιστορημάτων παρουσιάζονται στο πρώτο βιβλίο, Η Μοίρα των Ρουγκόν. Το τελευταίο μυθιστόρημα του κύκλου, ο Γιατρός Πασκάλ, περιέχει ένα μακρύ κεφάλαιο με αναφορές στα προηγούμενα μυθιστορήματα. Ενδιαμέσως, δεν υπάρχει «σωστός τρόπος» ανάγνωσης αυτού του μυθιστορήματος-ποταμού, καθώς τα μυθιστορήματα δεν ταξινομούνται σε χρονολογική σειρά. Αν και μερικά από αυτά είναι άμεσες συνέχειες των προηγουμένων, πολλά συνεχίζουν την ιστορία των τελευταίων κεφαλαίων του πρώτου βιβλίου και υπάρχει μεγάλη χρονολογική αλληλεπικάλυψη μεταξύ των βιβλίων. Υπάρχουν πολλοί επαναλαμβανόμενοι χαρακτήρες και αρκετοί από αυτούς κάνουν εμφανίσεις «φιλοξενούμενων» σε μυθιστορήματα που επικεντρώνονται σε ιστορίες άλλων μελών της οικογένειας.
Το έργο απεικονίζει τη γαλλική κοινωνία κατά τη Δεύτερη Αυτοκρατορία αναλυτικά, χωρίς να παραλείπει κανένα από τα στοιχεία της. Αναφέρεται επίσης στους μεγάλους μετασχηματισμούς που συντελέστηκαν εκείνη την εποχή όπως ο παρισινός πολεοδομικός σχεδιασμός, τα πολυκαταστήματα, η ανάπτυξη των σιδηροδρόμων, η εμφάνιση του σύγχρονου συνδικαλισμού, κλπ. Αυτός ο κύκλος μυθιστορημάτων σηματοδοτεί το θρίαμβο του λογοτεχνικού κινήματος του Νατουραλισμού, του οποίου κύριος εκπρόσωπος ήταν ο Εμίλ Ζολά, με τους Εντμόν ντε Γκονκούρ και Ζυλ ντε Γκονκούρ και τον Γκυ ντε Μωπασσάν.
Οι Ρουγκόν-Μακάρ
μικρογραφία|Διαφημιστική [[λιθογραφία για Το Ανθρώπινο κτήνος, 1889]] Η οικογένεια Ρουγκόν-Μακάρ ξεκινά με την Αδελαΐδα Φουκ. Γεννημένη το 1768 στη φανταστική πόλη της Προβηγκίας Πλασσάνς από γονείς μεσαίας τάξης (μέλη της γαλλικής «μπουρζουαζίας»), έχει μια μικρή πνευματική ανισορροπία. Παντρεύεται τον Ρουγκόν και αποκτά έναν γιο, τον Πιερ Ρουγκόν. Μετά τη χηρεία της, αποκτά εραστή, τον λαθρέμπορο Μακάρ, με τον οποίο αποκτά δύο παιδιά: την Ούρσουλα και τον Αντουάν Μακάρ. Η οικογένεια χωρίζεται σε τρεις κλάδους:
Επειδή ο Ζολά πίστευε ότι όλοι καθοδηγούνται από την κληρονομικότητά τους, τα παιδιά της Αδελαΐδας παρουσιάζουν σημάδια της πνευματικής διαταραχής της μητέρας τους. Για τους Ρουγκόν, αυτό εκδηλώνεται ως κίνητρο για εξουσία, χρήματα και υπερβολική ζωή. Για τους Μακάρ, που ζουν σε ένα δύσκολο περιβάλλον, εκδηλώνεται από τον αλκοολισμό (Η Ταβέρνα), την πορνεία (Νανά) και την ανθρωποκτονία (Το Ανθρώπινο κτήνος). Ακόμη και οι Μουρέ επηρεάζονται σε κάποιο βαθμό. Στο Αμάρτημα του αββά Μουρέ, ο ιερέας Σερζ Μουρέ πρέπει να κατανικήσει την επιθυμία του για μια νεαρή γυναίκα.
Άποψη της Γαλλίας υπό τον Ναπολέοντα Γ'
Ως νατουραλιστής, ο Ζολά έδωσε επίσης λεπτομερείς περιγραφές των αστικών και αγροτικών περιοχών και διαφόρων τύπων επιχειρήσεων. Το έργο Η κοιλιά του Παρισιού, για παράδειγμα, περιλαμβάνει μια λεπτομερή περιγραφή της κεντρικής αγοράς στο Παρίσι εκείνη την εποχή.
Ως πολιτικός προβληματισμός της ζωής υπό τον Ναπολέοντα Γ', το μυθιστόρημα Η κατάκτηση της Πλασσάνς εξετάζει πώς ένας φιλόδοξος ιερέας διεισδύει και επηρεάζει οικογένειες σε μια μικρή πόλη της Προβηγκίας, ξεκινώντας από τους Ρουγκόν. Η Κατάρρευση λαμβάνει χώρα κατά τη διάρκεια του Γαλλο-Πρωσικού Πολέμου του 1870 και απεικονίζει την πτώση του Ναπολέοντα Γ', είναι μια καταγγελία του πολέμου και των φρικαλεοτήτων του. Το Η Εξοχότης του εξετάζει επίσης την πολιτική ζωή και τα μυθιστορήματα Η κουζίνα και Στην ευτυχία των Κυριών εξετάζουν τη ζωή της μεσαίας τάξης στο Παρίσι. Το Ζερμινάλ αναφέρεται στις σκληρές συνθήκες εργασίας των ανθρακωρύχων στο βορρά της Γαλλίας.
Κατάλογος μυθιστορημάτων
Ο κατάλογος των ελληνικών μεταφράσεων προέρχεται από την ιστοσελίδα Εμίλ Ζολά
Παραπομπές
Κατηγορία:Γαλλικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Εμίλ Ζολά
Δήμητρα (μυθολογία)
Η Δήμητρα (Δημήτηρ στα Αττικά, Δαμάτηρ στα Δωρικά), στην ελληνική μυθολογία, ήταν ιδεατή ανθρωπόμορφη θεότητα της καλλιέργειας δηλαδή της γεωργίας, αλλά και της ελεύθερης βλάστησης, του εδάφους και της γονιμότητας αυτού συνέπεια των οποίων ήταν να θεωρείται και προστάτιδα του γάμου και της μητρότητας των ανθρώπων. Ήταν Ολύμπια (κύρια) θεότητα.
Ετυμολογία
Η επικρατέστερη ετυμολογική άποψη θεωρεί ότι η λέξη Δήμητρα (Δημήτηρ στα Αττικά, Δαμάτηρ στα Δωρικά) είναι σύνθετη και σημαίνει Μητέρα γη, προέρχεται από τη λέξη Μήτηρ (Μάτηρ στα Δωρικά) που έχει πρώτο-ινδο-ευρωπαϊκή ριζά méh₂tēr (Μητέρα) και τη λέξη Δα που αντιστοιχεί στην Αττική λέξη Γη και έχει ως πρώτο-ινδο-ευρωπαϊκή ριζά dheghom. Σε επιγραφή στα μυκηναϊκά ελληνικά (γραμμική Β) που έχει βρεθεί αναφέρεται ως si-to-po-ti-ni-ja δηλαδή η κυρία του σίτου και πιθανόν είναι άλλη ονομασία ή επίθετο της Δήμητρας ή προκάτοχος της την εποχή του χαλκού.
Η Γέννηση της Δήμητρας
Η Δήμητρα ήταν κόρη του Κρόνου και της Ρέας. Αδελφή της Ήρας, της Εστίας, του Δία, του Άδη και του Ποσειδώνα. Η γέννηση της ακολούθησε την ίδια μοίρα με των αδελφών της. Ο Κρόνος κατάπινε τα παιδιά τους μόλις γεννιόντουσαν από φόβο μην του πάρουν το θρόνο. Η Ρέα μην αντέχοντας άλλο να χάνει τα παιδιά της, βοήθησε τον μικρότερο, τον Δία, να εκθρονίσει τον Κρόνο με ένα τέχνασμα και να ελευθερώσει τα αδέλφια του από την κοιλιά του πατέρα τους.
Οι έρωτες της Δήμητρας
μικρογραφία|270x270εσ|[[Στατήρας της Φενεού με απεικόνιση της Δήμητρας και του Ερμή]]
Η Δήμητρα ήταν θεά που δεν ήταν γνωστή για τους έρωτες της. Ήταν απόμακρη και ακατάδεκτη, γι´αυτό και οι εραστές της ήταν ολιγάριθμοι. Πρώτοι διεκδικητές της υπήρξαν τα αδέλφια της.
Πρώτος ο Δίας, μεταμορφώθηκε σε ταύρο για να ζευγαρώσει μαζί της. Μετανιωμένος για την πράξη του ευνούχισε ένα κριάρι και άφησε τα όργανά του στην αγκαλιά της Δήμητρας ως ένδειξη μεταμέλειας. Εκείνη δέχτηκε τη συγγνώμη του και μερικούς μήνες μετά γέννησε τη μονάκριβη κόρη της Περσεφόνη. Ακολούθησε ο έρωτας του Ποσειδώνα για τη θεά. Η Δήμητρα για να γλυτώσει από την πολιορκία του μεταμορφώθηκε σε φοράδα και κρύφτηκε ανάμεσα στα βασιλικά κοπάδια του Όκνιου, γιου του Απόλλωνα. Μόλις ο Ποσειδώνας το αντιλήφθηκε μεταμορφώθηκε σε άλογο και κατάφερε τελικά να ζευγαρώσει μαζί της. Καρποί αυτής της συνεύρεσης ήταν μία κόρη, η Δέσποινα, το όνομα της οποίας δεν έπρεπε ποτέ να προφέρεται, και ένα άλογο με φτερά και μαύρη χαίτη, ο Αρίων.
Η οργή της Δήμητρας για τον βιασμό της από τον Ποσειδώνα, της έδωσε το προσωνύμιο Ερινύα. Ο Δίας για να την κατευνάσει έστειλε τις Νύμφες να τη λούσουν στον ποταμό Λάδωνα, παίρνοντας έτσι το όνομα Λουσία.
Δήμητρα και Ιασίωνας
Ο τρίτος γνωστός εραστής της Δήμητρας ήταν ένας θνητός, ο Ιασίωνας, τον οποίο η θεά ερωτεύτηκε παράφορα. Υπάρχουν δύο εκδοχές για τη γνωριμία τους. Η πρώτη τους θέλει να γνωρίζονται στους γάμους του Κάδμου και της Αρμονίας. Η δεύτερη και επικρατέστερη, στην Κρήτη, στο βουνό Ίδη όπου ο Ιασίωνας κυνηγούσε. Και οι δύο εκδοχές πάντως καταλήγουν στην ερωτική συνεύρεση της θεάς και του θνητού σε έναν αγρό που είχε οργωθεί τρεις φορές. Λίγο καιρό μετά η θεά γέννησε τον Πλούτο που χάριζε στους ανθρώπους πλούτη και αφθονία.
Δήμητρα και Περσεφόνη
Η Δήμητρα και η κόρη της Περσεφόνη ήταν οι κεντρικοί χαρακτήρες στα Ελευσίνια μυστήρια και πιθανότατα ήταν θεότητες που λατρευόντουσαν πριν από το Δωδεκάθεο. Σε αρκετές περιπτώσεις οι δύο θεότητες συγχέονται ή θεωρούνται μια θεά με δύο πρόσωπα. Η αρπαγή της Περσεφόνης από τον Πλούτωνα θεό του Άδη, είχε ως αποτέλεσμα τον μαρασμό της Δήμητρας. Εγκατέλειψε τον Όλυμπο και άρχισε να περιπλανιέται μαυροφορεμένη και βουβή ανάμεσα στους ανθρώπους ψάχνοντας την Περσεφόνη. Τα νιάτα και το κάλλος της αντικατέστησαν τα γκρίζα μαλλιά και το πένθος.
Η Δήμητρα στην Ελευσίνα
μικρογραφία|623x623εσ Κάποτε έφτασε στην Ελευσίνα και κάθισε κοντά στο Καλλίχορον φρέαρ πάνω σε ένα βράχο που ονομάστηκε αγέλαστος. Εκεί τη βρήκαν οι τέσσερις κόρες του βασιλιά Κελεού. Η Δήμητρα δεν αποκάλυψε τη θεϊκή της ταυτότητα λέγοντας τους ότι ερχόταν από την Κρήτη και είχε ξεφύγει από πειρατές. Οι κοπέλες την πληροφόρησαν πως οι γονείς τους λόγω γήρατος δεν μπορούσαν να αναλάβουν την ανατροφή του νεογέννητου γιου τους Δημοφώντα. Η Δήμητρα δέχτηκε να αναλάβει εκείνη την ανατροφή του βρέφους και υποσχέθηκε ότι το παιδί θα μεγαλώσει χωρίς να αρρωστήσει ποτέ. Φτάνοντας στο παλάτι η θεά παρουσιάστηκε στη σύζυγο του Κελεού, Μετάνειρα. Η αίθουσα φωτίστηκε από ένα δυνατό φως, γεγονός που γέμισε τη Μετάνειρα με δέος για την άγνωστη γρια και της παραχώρησε το θρόνο της. Η Δήμητρα αρνήθηκε και κάθισε βουβή και αγέλαστη δίπλα στο θρόνο αρνούμενη να φάει οτιδήποτε. Μόνο τα αστεία και τα τραγούδια μιας υπηρέτριας, της Ιάμβης, κατάφεραν να την κάνουν να γελάσει. Έτσι σύμφωνα με το μύθο δημιουργήθηκε το ιαμβικό μέτρο.
Η Δήμητρα ανέλαβε το μεγάλωμα του Δημοφώντα και αποφάσισε να κάνει το παιδί αθάνατο. Του άλειφε το κορμί με αμβροσία και το βράδυ τον έβαζε μέσα σε φωτιά για να καούν τα θνητά του μέλη. Όταν η Μετάνειρα είδε τυχαία τις περίεργες μεθόδους της Δήμητρας άρπαξε το γιο της από τα χέρια της και άρχισε να απειλεί τη θεά. Η Δήμητρα εξοργίστηκε και φανέρωσε την πραγματική της ταυτότητα. Διέταξε τον Κελεό να χτίσει ναό με βωμό πάνω στο Καλλίχορον και απομονώθηκε εκεί, θρηνώντας για την κόρη της. Δίδαξε στους γιους του Κελεού, Τριπτόλεμο, Διοκλή και Εύμολπο να τελούν τα Ελευσίνια Μυστήρια. Η θλίψη και η οργή για την αρπαγή της Περσεφόνης την οδήγησε στην απόφαση να μην αφήσει κανένα σπόρο να φυτρώσει πάνω στη γη. Η ανθρωπότητα άρχισε να μαστίζεται από λιμό και ο Δίας αποφάσισε πως ήταν καιρός να επέμβει. Έστειλε αρχικά την Ίριδα και μετά διαδοχικά πολλούς θεούς με δώρα για να την πείσει να αφήσει τη γη να καρπίσει και η ίδια να επιστρέψει στον Όλυμπο. Η Δήμητρα όμως απαιτούσε την επιστροφή της Περσεφόνης. Έτσι ο Δίας έστειλε στον Άδη τον Ερμή διατάζοντας τον Πλούτωνα να αφήσει ελεύθερη την Κόρη. Ο Πλούτωνας υπάκουσε, αφού όμως πρώτα έδωσε στην Περσεφόνη να φάει έξι σπυριά ροδιού για να τη δέσει για πάντα με τον Κάτω Κόσμο. Η Περσεφόνη γύρισε στη Δήμητρα και η θεά άφησε τη γη να βλαστήσει. Από τότε η Περσεφόνη περνούσε στον Άδη έξι μήνες και τους υπόλοιπους με τη μητέρα της στον Όλυμπο.
Μικρά και Μεγάλα Ελευσίνια
Τα Μικρά Ελευσίνια ή Ελευσίνια της Άγρας, (από την περιοχή της Αθήνας Άγρα, όπου ετελούντο), γινόντουσαν το μήνα Ανθεστηριώνα, δηλαδή μέσα Φλεβάρη έως μέσα Μάρτη, όταν η Περσεφόνη ανέβαινε στη μητέρα της από τον Άδη. Ήταν στην ουσία προετοιμασία και εξαγνισμός για τα Μεγάλα Ελευσίνια. Σύμφωνα με τον μύθο, ιδρύθηκαν από τη Δήμητρα για τον εξαγνισμό του Ηρακλή από τους φόνους των Κενταύρων, όταν ο ήρωας εξέφρασε την επιθυμία να συμμετάσχει στα Μεγάλα Ελευσίνια.
Τα Μεγάλα Ελευσίνια γινόντουσαν το μήνα Βοηδρομιώνα, δηλαδή μέσα Αυγούστου έως μέσα Σεπτέμβρη, όταν η Περσεφόνη επέστρεφε στον Πλούτωνα.
Θεσμοφόρια
Η μεγαλύτερη γιορτή που γινόταν προς τιμήν της Δήμητρας ήταν τα Θεσμοφόρια, τον μήνα Πυανεψιώνα, δηλαδή μέσα Σεπτεμβρίου έως μέσα Οκτωβρίου, την εποχή της σποράς. Τελούντο σε όλη την Ελλάδα και ήταν γιορτή που συμμετείχαν μόνο παντρεμένες γυναίκες. Όσο διαρκούσαν τα Θεσμοφόρια, οι γυναίκες απείχαν από σαρκικές απολαύσεις, νήστευαν και αντάλλασσαν μεταξύ τους άσεμνα αστεία, πιθανώς προς τιμήν των αστείων της Ιάμβης που έκανε τη Δήμητρα να γελάσει. Η γιορτή ολοκληρωνόταν με τα Καλλιγένεια όπου οι γυναίκες γλεντούσαν. Από τη γιορτή των Θεσμοφορίων αποδόθηκαν στη Δήμητρα τα ονόματα Θεσμοφόρος και Καλλιγένεια.
Ορφικός ύμνος Δήμητρος Ελευσινίας
μικρογραφία|369x369εσ
Σύμβολα της Δήμητρας
Σύμβολα της Δήμητρας ήταν οι γερανοί, το στάχυ, ο νάρκισσος, η μυρτιά και ο κρόκος. Οι μέλισσες θεωρούντο ιέρειες της και στις θυσίες προς τιμήν της προσέφεραν ταύρους, μοσχάρια και μέλι.
Προσωνύμια της Δήμητρας
Εκτός από τη Βιβλιοθήκη του Απολλόδωρου σημαντικές πηγές όπου αναφέρεται η Δήμητρα είναι οι Ομηρικοί Ύμνοι που αναφέρονται σε αυτήν, ο Ησίοδος με τη Θεογονία του και ο Παυσανίας.
Το όνομά της προέρχεται από το Δη (δωρικό τύπο του Γη) και το μήτηρ και σημαίνει μητέρα γη.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Χθόνιες θεότητες της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Θεότητες γονιμότητας της ελληνικής μυθολογίας
Αρσάκης Β΄ της Παρθίας
Ο Αρσάκης Β΄ της Παρθίας (Αρτάβανος Α' σύμφωνα με λατινικές πηγές) ήταν βασιλιάς της Παρθίας (211 π.Χ. - 191 π.Χ.), γιος και διάδοχος του Τιριδάτη Α΄, αδελφού του Αρσάκη Α΄ του ιδρυτή της δυναστείας των Αρσακιδών της Παρθίας (247 π.Χ. ).
Ο Τιριδάτης Α΄, πατέρας του Αρσάκη Β', δεν εμφανίζεται ο ίδιος ως βασιλιάς παρά μόνο ως συμβασιλεύς του αδελφού του Αρσάκη Α΄. Ο ίδιος ο Αρσάκης Β´ φέρεται διάδοχος του θείου του. Όταν ο Αρτάβανος Α΄ στέφθηκε βασιλιάς της Παρθίας, άλλαξε το όνομά του σε Αρσάκης Β΄.Το 209 π.Χ. ο κορυφαίος Σελευκίδης βασιλιάς Αντίοχος Γ΄ ο μέγας νίκησε τον Αρσάκη Β' και ανακατέλαβε από τους Αρσακίδες ολόκληρη την Παρθία μαζί με την πρωτεύουσα Εκατόμπυλο. Ωστόσο επέτρεψε στον Αρσάκη Β΄ να εξακολουθήσει να είναι βασιλιάς, αλλά ως υποτελής του και πληρώνοντας ετήσιο φόρο. Τον Αρσάκη Β' διαδέχθηκε ο γιος του Πριαπάτιος.
Πηγές
Κατηγορία:Πάρθοι βασιλείς
Μεσάζων (Βυζάντιο)
thumb|280px|Ο μεσάζων [[Θεόδωρος Μετοχίτης]] Ο Μεσάζων ήταν μεσαιωνικό διοικητικό αξίωμα, δεύτερο μετά τον αυτοκράτορα, στην Βυζαντινή Αυτοκρατορία κι έπειτα στην Αυτοκρατορία της Νίκαιας, στην Αυτοκρατορία της Τραπεζούντας, στο Δεσποτάτο του Μυστρά και στο Δεσποτάτο της Ηπείρου.
Πηγές
Κατηγορία:Κυβέρνηση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Βυζαντινοί διοικητικοί τίτλοι‎ Κατηγορία:Δεσποτάτο της Ηπείρου Κατηγορία:Δεσποτάτο του Μορέως Κατηγορία:Αυτοκρατορία της Νίκαιας Κατηγορία:Αυτοκρατορία της Τραπεζούντας
Σαν Μιγκέλ (Ελ Σαλβαδόρ)
Γεωγραφία
Η Σαν Μιγκέλ βρίσκεται ανατολικά του Ελ Σαλβαδόρ και νοτιοανατολικά του Αουατσαπάν. Βρίσκεται νότια της Σαν Κάρλος, βορειοδυτικά της Κοντόρα και νοτιοανατολικά της Πασίφικα. Έχει έκταση 593,98 τ.χλμ..
Δημογραφία
Η Σαν Μιγκέλ είχε, σύμφωνα με την απογραφή του 2007, 218.410 κατοίκους. Είναι η τέταρτη μεγαλύτερη πόλη του Ελ Σαλβαδόρ μετά το Σαν Σαλβαδόρ, την Σάντα Άνα και το Σογιαπάνγκο. Έχει πυκνότητα 367,71 κατοίκων ανά τ.χλμ.
Εκπαίδευση
Τα κύρια πανεπιστήμια είναι το Πανεπιστήμιο του Ελ Σαλβαδόρ, το Ουνιβερσιδάδ δε Οριέντε (Ανατολιό Πανεπιστήμιο), το Χεράρδο Μπάρριος και το Μοδουλάρ Αμπιέρτα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σαν Μιγκέλ Σαν Μιγκέλ Σαν Μιγκέλ
De facto
Η λατινική φράση de facto (ντε φάκτο, εκ των de = «από» και factum (ονομ.)/facto (αφαιρ.) = «γεγονός, πράξη») σημαίνει «εκ των γεγονότων» ή «εκ των πραγμάτων». Στην νομοθεσία, συχνά σημαίνει «αυτό που εφαρμόζεται πρακτικά αλλά που δεν επιβάλλεται από τον νόμο», ή «μια πράξη ή μια πραγματικότητα όχι επίσημα κατοχυρωμένη». Χρησιμοποιείται συχνά σε αντίθεση με το ντε γιούρε (= de jure, το οποίο σημαίνει «κατά τον νόμο») όταν γίνεται αναφορά σε θέματα νόμου, κυβέρνησης, ή σε τεχνικά θέματα (όπως τα πρότυπα ντε φάκτο) τα οποία αποτελούν κοινή εμπειρία όπως αυτή δημιουργήθηκε ή αναπτύχθηκε χωρίς νομοθεσία ή ακόμη και ενάντια σε αυτήν. Όταν χρησιμοποιείται σε νομικό περιεχόμενο, το ντε γιούρε επισημαίνει αυτό που λέει ο νόμος, ενώ το ντε φάκτο επισημαίνει εκείνο που συμβαίνει στην πράξη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νομικοί όροι Κατηγορία:Λατινικές φράσεις
Τζέιμς Κάλαχαν
Ο Σερ Λέοναρντ Τζέιμς Κάλαχαν, Βαρώνος Κάλαχαν του Κάρντιφ (αγγλικά: Leonard James "Jim" Callaghan, Baron Callaghan of Cardiff, 27 Μαρτίου 1912 – 26 Μαρτίου 2005) ήταν Βρετανός πολιτικός, που υπηρέτησε ως Πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου, από το 1976 έως το 1979. Διετέλεσε Ηγέτης του Εργατικού Κόμματος, από το 1976 έως το 1980.
Υπηρέτησε επίσης, ως Αρχηγός της Α.Μ. Πλέον Πιστής Αντιπολίτευσης του Ηνωμένου Βασιλείου, από το 1979 έως το 1980.
Υπό τις κυβερνήσεις του Χάρολντ Ουίλσον, χρημάτισε ως Υπουργός Εξωτερικών (1974-1976), ως Υπουργός Εσωτερικών (1967-1970), και ως Καγκελάριος του Θησαυροφυλακίου (Υπουργός Οικονομικών) (1964-1967).
Ήταν μέλος της Βουλής των Λόρδων, από το 1987 έως το 2005. Υπηρέτησε ως βουλευτής της Βουλής των Κοινοτήτων του Ηνωμένου Βασιλείου, για την εκλογική περιφέρεια του Κάρντιφ Σάουθ εντ Πέναρθ, από το 1945 έως το 1987.
Βιογραφία
Ο Τζέιμς Κάλαχαν γεννήθηκε στο Πόρτσμουθ της Αγγλίας στις 27 Μαρτίου 1912. Πήρε το όνομα του πατέρα του. Ο Τζέιμς Κάλαχαν ο πρεσβύτερος ήταν αρχικελευστής στο Βασιλικό ναυτικό και πέθανε το 1921, όταν ο γιος του ήταν μόλις εννέα ετών. Τον Τζέιμς μεγάλωσε η μητέρα του Σάρλοτ. Όταν τέλειωσε το σχολείο, το 1929, επειδή δεν είχε την οικονομική δυνατότητα να σπουδάσει, εργάστηκε ως υπάλληλος της εφορείας στο Κεντ. Όσο εργαζόταν ως έφορος, βοήθησε σημαντικά στην ίδρυση της συνδικαλιστικής οργάνωσης των υπαλλήλων της εφορείας και έγινε μέλος της Εθνικής εκτελεστικής επιτροπής τους. Το 1931 ο Κάλαχαν έγινε μέλος του κλάδου του Εργατικού κόμματος στο Μέιντστοουν. Το 1934 πήρε μετάθεση στα γραφεία της εφορείας του Λονδίνου. Μετά τη συγχώνευση των συνδικάτων το 1936, ο Κάλαχαν διορίστηκε, με πλήρες ωράριο, συνδικαλιστής, και μάλιστα αναπληρωτής γραμματέας της Ομοσπονδίας Εργαζομένων της εφορείας.
Η θέση του αυτή τον έφερε σε επαφή με τον Χάρολντ Λάσκι, πρόεδρο της Εθνικής Εκτελεστικής Επιτροπής του εργατικού κόμματος και ακαδημαϊκό στην σχολή Οικονομικών Επιστημών του Λονδίνου. Ο Λάσκι τον ενθάρρυνε να θέσει υποψηφιότητα για το κοινοβούλιο.
Ο Κάλαχαν εντάχθηκε στο σώμα εθελοντών του Βασιλικού Ναυτικού ως απλός ναύτης κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο από το 1942 όπου υπηρέτησε στον στόλο Ανατολικών Ινδιών και προήχθη στον βαθμό του ανθυπολοχαγού τον Απρίλιο του 1944. Όσο εκπαιδευόταν για την προαγωγή του, διαγνώστηκε ότι έπασχε από φυματίωση και εισήχθη στο νοσοκομείο του Βασιλικού Ναυτικού στο Γκόσπορτ κοντά στο Πόρτσμουθ. Μετά την ανάρρωσή του απαλλάχθηκε από τα καθήκοντα του και του ανατέθηκαν καθήκοντα στο Ναυαρχείο. Τοποθετήθηκε στο ιαπωνικό τμήμα και έγραψε ένα εγχειρίδιο για το Βασιλικό Ναυτικό με τίτλο: Η εχθρός Ιαπωνία.
Ενώ ήταν σε άδεια, ο Κάλαχαν επιλέχθηκε ως κοινοβουλευτικός υποψήφιος για το Νότιο Κάρντιφ. Κέρδισε οριακά στην τοπική κομματική ψηφοφορία με δώδεκα ψήφους έναντι έντεκα του ισχυρότερου αντιπάλου του. Το 1945 τοποθετήθηκε στον Ινδικό στόλο στο θωρηκτό Βασίλισσα Ελισάβετ. Μετά την νίκη των Συμμάχων στην Ευρώπη, μαζί με άλλους πιθανούς υποψήφιους, επέστρεψε στο Ηνωμένο Βασίλειο για τις βουλευτικές εκλογές.
Οι Εργατικοί κέρδισαν στις 26 Ιουλίου 1945 φέρνοντας στην εξουσία τον Κλέμεντ Άττλη. Ο Κάλαχαν κέρδισε την έδρα του στο Κάρντιφ το 1945 στις γενικές εκλογές (έδρα που θα κατείχε συνεχώς μέχρι το 1987). Κέρδισε με διαφορά 6.000 ψήφων τον υποψήφιο των Συντηρητικών, Σερ Άρθουρ Έβανς. Στήριξε την προεκλογική του εκστρατεία σε θέματα όπως η ταχεία αποστράτευση των ενόπλων δυνάμεων και για ένα νέο πρόγραμμα κατασκευής κατοικιών. Ταυτόχρονα με την εκλογή του, γεννήθηκε και ο γιος του Μάικλ.
Ο Κάλαχαν διορίστηκε Υφυπουργός στο Υπουργείο Μεταφορών το 1947. Κατά την θητεία του υπήρξε σημαντική βελτίωση της οδικής ασφάλειας. Για τα επόμενα χρόνια, από το 1951 έως το 1964, όπου οι Εργατικοί ήταν συνεχώς στην αντιπολίτευση, ο Κάλαχαν εκλεγόταν συνέχεια βουλευτής.
Τον Οκτώβριο του 1964 έγιναν γενικές εκλογές όπου επικράτησαν οι Εργατικοί. Ο Πρωθυπουργός Χάρολντ Ουίλσον, βλέποντας την άσχημη οικονομική κατάσταση, διόρισε τον Κάλαχαν υπουργό οικονομικών. Ο Κάλαχαν είχε να αντιμετωπίσει μεγάλα οικονομικά προβλήματα που τον ανάγκασαν να πάρει δραστικά μέτρα για να εμποδίσει την υποτίμηση της λίρας, κάτι που τελικά έγινε και είχε ως αποτέλεσμα την παραίτηση του. Στις 30 Νοεμβρίου 1967 ορίστηκε ως Υπουργός Εσωτερικών.
Μετά την απρόσμενη ήττα του Ουίλσον από τον Έντουαρτ Χιθ στις γενικές εκλογές του 1970, ο Κάλαχαν αρνήθηκε να τον προκαλέσει για την ηγεσία του κόμματος, παρ' όλο που ο Ουίλσον ήταν ευάλωτος. Αυτό συνέβαλε πολύ στο να αποκατασταθεί στα μάτια του Ουίλσον.
Όταν τον Μάρτιο του 1974 ο Ουίλσον ξαναέγινε πρωθυπουργός, διόρισε τον Κάλαχαν Υπουργό Εξωτερικών. Ο Ουίλσον παραιτήθηκε ξαφνικά στις 16 Μαρτίου 1976, αφήνοντας ανεπίσημα ως διάδοχό του τον Κάλαχαν.
Πρωθυπουργός και Ηγέτης των Εργατικών
Στις εσωκομματικές εκλογές ο Κάλαχαν, παρ' όλο που ήταν ο γηραιότερος υποψήφιος, νίκησε τους αντιπάλους του και ανέλαβε την ηγεσία του κόμματος. Στις 5 Απριλίου 1976 ο Κάλαχαν ορκίστηκε πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου σε ηλικία 64 ετών.
Ως πρωθυπουργός αντιμετώπισε αρκετά προβλήματα όπως το ότι ήταν αναγκασμένος να κυβερνήσει μη έχοντας την πλειοψηφία στην Βουλή των Κοινοτήτων, γεγονός που τον οδήγησε στο να συνεργαστεί με μικρότερα κόμματα.