cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βιοθεραπεία εδάφους
Εφαρμογή και πλεονεκτήματα
Η βιοαποκατάσταση ή βιοθεραπεία μπορεί να συμβεί με αφεαυτού (φυσική εξασθένηση ή εγγενής βιοαποκατάσταση) ή με την προσθήκη λιπασμάτων, οξυγόνου, κ.λπ., που ενθαρρύνουν την ανάπτυξη σχετικών μικροβίων, τα οποία τρέφονται με τη ρύπανση εντός του μέσου (βιοδιέγερση). Για παράδειγμα, το Μηχανικό του στρατού των ΗΠΑ απέδειξε ότι το στέγνωμα και ο αερισμός ρυπασμένων με πετρέλαιο εδαφών ενισχύει την βιοαποκατάσταση με την τεχνική της καλλιέργειας της γης. Ο απεμπλουτισμός του εδάφους από άζωτο μπορεί να ενθαρρύνει την βιοαποδόμηση ορισμένων αζωτούχων οργανικών χημικών ουσιών, ενώ υλικά του εδάφους με υψηλή ικανότητα προσρόφησης των ρύπων είναι δυνατόν να επιβραδύνουν την βιοαποικοδόμηση εξαιτίας της περιορισμένης βιοδιαθεσιμότητας των χημικών ουσιών στα μικρόβια. Πρόσφατες εξελίξεις έχουν επίσης αποδειχθεί επιτυχείς μέσω της προσθήκης κατάλληλων στελεχών μικροβίων στο μέσο για να ενισχυθεί η ικανότητα του μόνιμου μικροβιακού πληθυσμού να αποδομήσει τις προσμείξεις. Μικροοργανισμοί που χρησιμοποιούνται για να επιτελέσουν τη λειτουργία της βιολογικής αποκατάστασης είναι γνωστοί ως βιοαποκαταστάτες.
Ωστόσο, δεν αντιμετωπίζονται εύκολα όλοι οι μολυντές με τη χρήση μικροοργανισμών. Η εξάλειψη ενός φάσματος ρύπων και αποβλήτων από το περιβάλλον απαιτεί αύξηση της κατανόησής μας της σχετικής σημασίας διαφόρων οδών και ρυθμιστικών δικτύων της ροής του άνθρακα σε συγκεκριμένα περιβάλλοντα και για συγκεκριμένες ενώσεις. Τέτοιες διαδικασίες είναι δυνατόν να επιταχύνουν την ανάπτυξη των τεχνολογιών της βιοαποκατάστασης και της βιομεταμόρφωσης.
Υπάρχουν αρκετά πλεονεκτήματα στη σχέση κόστους / απόδοσης στη βιοθεραπεία, τα οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε περιοχές που είναι απρόσιτες από εκσκαφείς. Για παράδειγμα, οι διαρροές υδρογονανθράκων (συγκεκριμένα, διαρροές βενζίνης) ή ορισμένων χλωριωμένων διαλυτών μπορούν να μολύνουν τα υπόγεια ύδατα. Με την εισαγωγή του κατάλληλου τροποποιημένου δέκτη ή δότη ηλεκτρονίων, ανάλογα με την περίπτωση, είναι δυνατόν να μειωθούν σημαντικά οι συγκεντρώσεις ρύπων μετά από ένα χρονικό διάστημα εγκλιματισμού. Τούτη η διαδικασία είναι τυπικά φθηνότερη από την εκσκαφή που σημαίνει μεταφορά και απόθεση του μολυσμένου εδάφους σε άλλα σημεία, που ακολουθείται από αποτέφρωση ή άλλες ex situ στρατηγικές αποκατάστασης και μειώνει ή εξαλείφει την ανάγκη για άντληση και καθαρισμό των υπόγειων υδάτων που συνήθως μολύνονται από υδρογονάνθρακες.
Προσεγγίσεις της γενετικής μηχανικής
Η χρήση της γενετικής μηχανικής για τη δημιουργία οργανισμών που έχουν σχεδιαστεί ειδικά για βιοαποκατάσταση έχει μεγάλες δυνατότητες. Οι γενετιστές ερευνητές έχουν πλέον τη δυνατότητα να καλλιεργούν μικροοργανισμούς σημαντικούς για τη βιοαποκατάσταση και μπορούν να αξιολογούν τη φυσιολογία τους, χρησιμοποιώντας ένα συνδυασμό γονιδιακών τεχνικών πειραματισμού και μοντελοποίησης. Επιπλέον, οι νέες περιβαλλοντικές γονιδιακές τεχνικές προσφέρουν τη δυνατότητα για παρόμοιες μελέτες σε μη καλλιεργημένους ακόμα μικροοργανισμούς. Συνδυάζοντας μοντέλα που μπορούν να προβλέψουν τη δραστηριότητα των μικροοργανισμών που εμπλέκονται στη βιοαποκατάσταση με τα υπάρχοντα γεωχημικά και υδρολογικά μοντέλα, οι επιστήμονες μπορούν να μετατρέψουν τη βιοθεραπεία από εμπειρική σε μεγάλο ποσοστό πρακτική επιστήμη.
Στα πλαίσια της γενετικής μηχανικής, για παράδειγμα, δημιουργήθηκε το βακτήριο Deinococcus radiodurans (ο πλέον ραδιοανθεκτικός γνωστός οργανισμός) και έχει τροποποιηθεί έτσι ώστε να καταναλώνει και να χωνεύει το τολουόλιο και τον ιονισμένο υδράργυρο σε ιδιαίτερα ραδιενεργά πυρηνικά απόβλητα. Ωστόσο, η απελευθέρωση γενετικά τροποποιημένων οργανισμών στο περιβάλλον μπορεί να είναι προβληματική, καθώς η παρακολούθησή τους μπορεί να είναι δύσκολη και απαιτεί την εισαγωγή βιοφωτοβόλων γονιδίων.
Μη αποδοτικότητα / μειονεκτήματα
Εδαφους Κατηγορία:Ρύπανση του εδάφους Κατηγορία:Οικολογική αποκατάσταση Κατηγορία:Περιβαλλοντική ορολογία
Σάμιουελ Αλίτο
Ο Σάμιουελ Άντονι Αλίτο (αγγλικά: Samuel Anthony Alito Jr., 1 Απριλίου 1950), είναι Αμερικανός δικαστικός, νομικός και πρώην δικηγόρος, που υπηρετεί ως Ανώτατος Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου των Ηνωμένων Πολιτειών, από τον Ιανουάριο του 2006. Είχε προταθεί από τον πρόεδρο Τζορτζ Ο. Μπους, στις 31 Οκτωβρίου 2005, προκειμένου να αντικαταστήσει την δικαστή Σάντρα Ντέι Ο΄Κόνορ. Ο Αλίτο, θεωρείται "συντηρητικός" δικαστής.
Πριν από τον διορισμό του στο Ανώτατο Δικαστήριο, ο Αλίτο, υπηρέτησε ως Δικαστής στο ομοσπονδιακό Εφετείο των Ηνωμένων Πολιτειών της 3ης δικαστικής περιφέρειας, από το 1990 έως το 2006. Επιπλέον, υπηρέτησε και ως ομοσπονδιακός Εισαγγελέας των Ηνωμένων Πολιτειών για την πολιτεία του Νιου Τζέρσεϊ από το 1987 έως το 1990.
Είναι ο δεύτερος Ιταλοαμερικανός δικαστής, που υπηρετεί στο Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ, μετά τον Άντονιν Σκαλία, καθώς και ο 11ος Ρωμαιοκαθολικός.
Δίδαξε Συνταγματικό Δίκαιο, ως επίκουρος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Σίτον Χολ στο Νιούαρκ, από το 1999 έως το 2004. Επίσης, ήταν επισκέπτης καθηγητής στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Ντιουκ από το 2011 έως το 2012.
Βιογραφία
Ο Σάμιουελ Αλίτο, γεννήθηκε τον Απρίλιο του 1950 στο Τρέντον του Νιου Τζέρσεϊ, όπου και μεγάλωσε. Ο πατέρας του ήταν Ιταλός μετανάστης, και η μητέρα του Ιταλοαμερικανίδα με καταγωγή από την νότια Ιταλία. Αποφοίτησε το Λύκειο "Steinert High School" στο Τρέντον το 1968. Σπούδασε Ιστορία και Πολιτικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Πρίνστον, και έλαβε πτυχίο (BA) το 1972, με διάκριση. Στη συνέχεια, φοίτησε στην Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Γέιλ, και έλαβε πτυχίο Νομικής (JD) το 1975.
Από το 1972 έως το 1980, υπηρέτησε στις εφεδρείες του Στρατού Ξηράς των Ηνωμένων Πολιτειών.
Προσωπική ζωή
Ο Σάμιουελ Αλίτο, είναι παντρεμένος από το 1985 με την Μάρθα Αν Μπομγκάρντερ, με την οποία έχουν αποκτήσει μαζί δύο παιδιά. Έως το 2006, διέμεναν στο Νιούαρκ του Νιου Τζέρσεϊ. Από το 2006, διαμένουν μόνιμα στην Ουάσινγκτον Π.Κ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μέλη του Ανωτάτου Δικαστηρίου των ΗΠΑ Κατηγορία:Αμερικανοί δικαστές Κατηγορία:Αμερικανοί νομικοί Κατηγορία:Αμερικανοί εισαγγελείς Κατηγορία:Αμερικανοί δικηγόροι Κατηγορία:Δικαστικοί Κατηγορία:Αμερικανοί πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου Πρίνστον Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου Γέιλ __ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Σάντα Μαρία Ματζόρε (Ιταλία)
Η Σάντα Μαρία Ματζόρε (ιταλικά: Santa Maria Maggiore) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βερμπάνο-Κούζιο-Όσσολα, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βερμπάνο-Κούζιο-Όσσολα
Διηπειρωτικό κύπελλο 1996
Το Διηπειρωτικό Κύπελλο 1996 ήταν ένας ποδοσφαιρικός αγώνας που διεξήχθη στις 26 Νοεμβρίου 1996 ανάμεσα την ιταλική Γιουβέντους, νικήτρια του Τσάμπιονς Λιγκ και της Ρίβερ Πλέιτ, νικήτρια του Κόπα Λιμπερταδόρες. Ο αγώνας έγινε στο Εθνικό Στάδιο του Τόκιο. Αυτή ήταν η τρίτη εμφάνιση της Γιουβέντους στο Διηπειρωτικό Κύπελλο μετά την ήττα του 1973 από την Ιντεπεντιέντε και την νίκη του 1985 επί της Αρχεντίνος Τζούνιορς, ενώ για την Ρίβερ Πλέιτ η δεύτερη παρουσία μετά την νίκη του 1986 απέναντι στην Στεάουα Βουκουρεστίου.
Νικήτρια αναδείχθηκε για δεύτερη φορά η Γιουβέντους.
Ο Αλεσσάντρο Ντελ Πιέρο πήρε το βραβείου του πολυτιμότερου παίκτη αφού σκόραρε και το μοναδικό τέρμα της αναμέτρησης.
Κατηγορία:Διηπειρωτικό Κύπελλο ποδοσφαίρου Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 1996
Εθνικό Πάρκο Μπουκ
Το Εθνικό Πάρκο Μπουκ( Bükki Nemzeti Park) βρίσκεται στα βουνά Μπουκ της Βόρειας Ουγγαρίας, κοντά στο Μίσκολτς. Ιδρύθηκε το 1976 ως το τρίτο εθνικό πάρκο της χώρας. Περιέχει 431.3 km 2 (εκ των οποίων 37.74 km 2 είναι υπό αυξημένη προστασία) και αποτελεί το μεγαλύτερο εθνικό πάρκο της Ουγγαρίας.
Τα σημαντικά γεωλογικά χαρακτηριστικά του Μπουκ περιλαμβάνουν διάφορους καρστ σχηματισμούς στα ασβεστολιθικά βουνά του - ιδιαίτερα σπηλιές (κάποτε κατοικούνταν από προϊστορικούς ανθρώπους), καταβόθρες και χαράδρες. Το μεγαλύτερο σπήλαιο της χώρας (4.000 μέτρα) και το βαθύτερο (245 μέτρα), το Ιστβανλάπα, βρίσκεται στο πάρκο. Στο Εθνικό Πάρκο Μπουκ ζουν ενενήντα είδη πουλιών μερικά εκ των οποίων θεωρούνται απειλούμενα.
Το Κλιματικό Δάσος του Βατικανού έπρεπε να βρίσκεται μέσα στο Πάρκο. Το KlimaFa ("Κλιματικά Δέντρα") ξεκίνησε από έναν υποστηρικτή του Σαν Φρανσίσκο, τον Ρους Τζωρτζ, ο οποίος υποσχέθηκε ένα έργο αντιστάθμισης του άνθρακα, με σκοπό να αντισταθμίσει τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα του Βατικανού. Ωστόσο, δεν έχουν φυτευτεί δέντρα. Σε συνέντευξή του στο Christian Science Monitor, ο Λάγιος Κις, δήμαρχος του χωριού Τισακέσι, επεσήμανε μια κενή περιοχή κατά μήκος του ποταμού Τίσα, όπου υποτίθεται ότι έπρεπε να φυτευτούν τα δέντρα. Το Christian Science Monitor είπε επίσης ότι το Βατικανό εξέταζε "νομική δράση, για να υπερασπίσει τη φήμη του Βατικανού".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνικά πάρκα της Ευρώπης Κατηγορία:Εθνικά πάρκα της Ουγγαρίας
Ιέβα Ζασιμαουσκαϊτέ
Η Ιέβα Ζασιμαουσκαϊτέ-Κιλτιναβιτσιενέ (Ieva Zasimauskaitė-Kiltinavičienė, 2 Ιουλίου 1993) είναι Λιθουανή τραγουδίστρια που εκπροσώπησε τη Λιθουανία στη Eurovision 2018 με το τραγούδι της "When We're Old", το οποίο ήρθε 12ο στον τελικό του διαγωνισμού. Προηγουμένως είχε προσπαθήσει να εκπροσωπήσει τη χώρα της στη Eurovision το, το , το και το.
Βιογραφία
Η Ιέβα Ζασιμαουσκαϊτέ ζει στο Kaunas, τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Λιθουανίας. Το 2012 αποφοίτησε από το Γυμνάσιο του Kaunas VDU Rasos στο Kalniečiai. Από το 2012 έως τον Ιούνιο του 2015 πήρε το πτυχίο Bachelor στη Διοίκηση Ξενοδοχείων στη Διεθνή Σχολή Νομικών και Επιχειρήσεων (TTVAM) στη λιθουανική πρωτεύουσα Βίλνιους. Το 2014, η Zasimauskaitė πέρασε ένα εξάμηνο μετά το πρόγραμμα Erasmus στη Βαρκελώνη της Ισπανίας. Την άνοιξη του 2015 ολοκλήρωσε μια πρακτική άσκηση σε ένα ξενοδοχείο στο Kaunas. Τον Δεκέμβριο του 2015, εργάστηκε σε κατάστημα δώρων.
Από την ηλικία των επτά ετών, η Ieva Zasimauskaitė εισήχθη στην τάξη των φωνητικών σχολών Kaunas Aleksandras Kačanauskas στη Žaliakalnis. Μετά από οκτώ χρόνια ολοκλήρωσε το θέμα "Estradian Singing". Στη μουσική σχολή η Ieva τραγούδησε στο φωνητικό συγκρότημα των παιδιών "Linksmasis do" και έπαιξε πιάνο. Συμμετείχε επίσης σε διαγωνισμούς και φεστιβάλ. Στη συνέχεια, η Zasimauskaitė έκανε ένα διάλειμμα ενός έτους χωρίς μουσική. Όταν ήταν 16 χρονών, ακολούθησε την τριμηνιαία συμμετοχή ως μέλος της Χορωδίας του Kaunas στο έργο TV3 "Chorų karai". Αφού η χορωδία (Leader Raigardas Tautkus) κέρδισε το τηλεοπτικό έργο, η Zasimauskaitė ερμήνευε για τρία περίπου χρόνια μαζί με τη χορωδία της σε όλη τη Λιθουανία (έως 16 συναυλίες το μήνα). Μετά από αυτό άρχισε να εργάζεται προσωπικά με τον συνθέτη και μουσικό παραγωγό Tautkus, ηγέτη του συγκροτήματος Boy "N.EO", μετά το οποίο συναντήθηκε το 2011 με τον μελλοντικό σύζυγό της.
Οικογένεια
Οι γονείς της είναι ιατροί και τους αρεσέι να τραγουδούν. Ο πατέρας της παίζει κιθάρα. Η Ieva έχει έναν αδερφό τέσσερα χρόνια μεγαλύτερο, τον Ugnius Zasimauskas (γεννήθηκε το 1989).
Η τραγουδίστρια παντρεύτηκε τον Ιούνιο του 2015 μετά από μια πενταετή φιλία σε έναν Καθολικό ναό, την Εκκλησία του Αρχαγγέλου Μιχαήλ του Κάουνας. Ο σύζυγός της, Μάριους Κιλτιναβίσιους (γεννημένος το 1982) είναι προπονητής καλαθοσφαίρισης της Λιθουανικής Εθνικής Ομάδας Μπάσκετ (U-20), πρώην προπονητής της BC Sūduva-Mantinga και πρώην τραγουδιστής του συγκροτήματος Boys N.E.O. Από το 2014, και οι δύο είναι χορτοφάγοι, ενδιαφέρονται για την Αγιουρβέδα, ασκούν διαλογισμό. Πολλές φορές το ζευγάρι ταξίδεψε μαζί ως προσκυνητές στην Ινδία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λιθουανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2018
Ντάβοριν Σάβνικ
Ο Ντάβοριν Σάβνικ (7 Σεπτεμβρίου 1929 – 14 Απριλίου 2014)ήταν Αρχιτέκτονας και Μηχανικός Σχεδίασης Προϊόντων από τη Σλοβενία.
Το έργο του Σάβνικ περιλαμβάνει το σχεδιασμό οπτικοακουστικών και τηλεπικοινωνιακών συσκευών, ηλεκτροτεχνικού και ηλεκτρο-ιατρικού εξοπλισμού, εργαλείων χειρός, οικιακών συσκευών και εξοπλισμού υπολογιστών.Οι περισσότερες από τις συσκευές που σχεδίασε έχουν κατασκευαστεί με επιτυχία από σλοβενικές, γιουγκοσλαβικές και παγκόσμιες βιομηχανίες.Επίσης, δίδαξε σε πανεπιστήμια στο εσωτερικό και στο εξωτερικό.
Βιογραφικά Στοιχεία
μικρογραφία|259x259εσ|Συσκευές ΕΤΑ 80 Γεννήθηκε στο Κραν το 1929. Σπούδασε Πολιτική Μηχανική στη Σχολή Αρχιτεκτονικής και Γεωδαισία στην Ακαδημία Μουσικής στη Λιουμπλιάνα. Αφού σπούδασε στη Λιουμπλιάνα, εγγράφηκε στην Ανώτατη Σχολή Βιομηχανικού Σχεδιασμού στο Ζλίν στη Τσεχία. Έχει αναπτύξει περαιτέρω τις σπουδές του και στο Ηνωμένο Βασίλειο, την Ιταλία και τις ΗΠΑ.Αρχικά ασχολήθηκε με τη μουσική και αργότερα έγινε σχεδιαστής προϊόντων στο εργοστάσιο Ίσκρα στο Κραν, όπου εργάστηκε για πολλά χρόνια.Αφού έφυγε από το εργοστάσιο Ίσκρα το 1973, ξεκίνησε την ανεξάρτητη καριέρα του.
Τηλέφωνο ΕΤΑ 80
Οι πιο αναγνωρίσιμες συσκευές στη συλλογή έργων του ήταν οι τηλεφωνικές συσκευές.Το πιο διάσημο έργο του είναι το τηλέφωνο ETA 80 του 1978, το οποίο είχε γίνει απαραίτητο κομμάτι των σλοβενικών σπιτιών και γραφείων.Τα τηλέφωνα παρήχθησαν από το εργοστάσιο Ίσκρα στο Κραν. Πάνω από 5 εκατομμύρια συσκευές ΕΤΑ έχουν κατασκευαστεί στο Κραν Είχε επίσης μεγάλη επιτυχία στο εξωτερικό, όπου εξακολουθεί να έχει μεγάλη απήχηση.Έχει λάβει πολλές διακρίσεις για την αισθητική του, συμπεριλαμβανομένου ενός βραβείου Καλής Σχεδίασης.Έχει υιοθετηθεί ως μέρος της μόνιμης έκθεσης εξαιρετικά σχεδιασμένων σύγχρονων προϊόντων στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης στο Μόναχο, στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης (MoMA) στη Νέα Υόρκη και στο Μουσείο Αρχιτεκτονικής της Λουμπλιάνα στη Λιουμπλιάνα.Η ιδέα του Σάβνικ αντιγράφτηκε από πολλούς κατασκευαστές σε όλο τον κόσμο, με συνολική παραγωγή περίπου 300 εκατομμύρια κομμάτια.Άρθρα και φωτογραφίες που απεικονίζουν το τηλέφωνο έχουν δημοσιευτεί από ιαπωνικά, αμερικανικά, βρετανικά, ρωσικά, τσέχικα και κροατικά επαγγελματικά περιοδικά και εφημερίδες.
Βραβεύσεις
Το 1966 βραβεύτηκε με το βραβείο Πρεσερέν, βραβείο το οποίο απονέμεται την παραμονή της Ημέρας Πρεσέρεν - Γιορτή του Πολιτισμού της Σλοβενίας. Το 1979 έλαβε το βραβείο Βιο από το Κέντρο Σχεδιασμού της Στουτγκάρδης. Έλαβε επίσης το σημαντικότερο βραβείο του ιαπωνικού Υπουργείου Εμπορίου και Βιομηχανίας, καθώς και το χρυσό μετάλλιο της εμπορικής έκθεσης στο Μπρνο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σλοβένοι αρχιτέκτονες
ΟΣΟΑΒΙΑΧΙΜ
Ο Σύλλογος Αρωγής Άμυνας, Αεροπορίας και Χημικών Κατασκευών (ρωσικά: Общество содействия обороне, авиационному и химическому строительству), πιο γωστός με το αρκτικόλεξο ΟΣΟΑΒΙΑΧΙΜ (ОСОАВИАХИМ), ήταν σοβιετική κοινωνική και πολιτική οργάνωση για την άμυνα, που υπήρξε το διάστημα 1927 με 1948 ως προκάτοχος της ΝΤΟΣΑΑΦ.
Ιστορία
Το 1920, κατά τη διάρκεια του Ρωσικού Εμφυλίου, δημιουργήθηκε η εθελοντική οργάνωση «Στρατιωτικο-επιστημονική εταιρεία» (Военно-научное общество). Το καλοκαίρι του 1925, μέσω της συγχώνευσης των συλλόγων ΟΝΤΒΦ και Ντομπρόχιμ, σχηματίστηκε ο σύ Αβιάχιμ. Στις 27 Ιουλίου του 1926 η «Στρατιωτικο-επιστημονική εταιρεία» μετονομάστηκε σε «σύλλογος αρωγής άμυνας» της ΕΣΣΔ (ОСО).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σοβιετική Ένωση
Στρέζα
Η Στρέζα (ιταλικά: Stresa) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βερμπάνο-Κούζιο-Όσσολα, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βερμπάνο-Κούζιο-Όσσολα
Θεόδωρος Μπαλαφούκος
Ο Μπαφαλούκος γεννήθηκε στο νησί της Άνδρου στις 18 Μαΐου 1946. Ταξίδεψε στην Τζαμάικα ως φωτογράφος το 1975, όπου κρατήθηκε για λίγο ως ύποπτος κατασκοπείας για λογαριασμό της CIA. Έζησε στο νησί και έγινε φίλος με τον Αουγκούστους Πάμπλο, ο οποίος εμφανίζεται στην ταινία, που άσκησε επιρροή και έγινε κλασική. Το περιοδικό TimeOut αποκάλεσε την ταινία μια τζαμαϊκανή παραλλαγή της ιστορίας του Ρομπέν των Δασών. Το Rockers προβλήθηκε για πρώτη φορά στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Σαν Φρανσίσκο το 1978 και ξαναπροβλήθηκε στο Φεστιβάλ των Καννών την ίδια χρονιά με την ταινία Αποκάλυψη, τώρα! Η ταινία έγινε δεκτή με ενθουσιασμό. Η γαλλική εφημερίδα Le Monde είπε ότι δεν είναι ταινία αλλά έργο τέχνης.
Ο Μπαφαλούκος γύρισε επίσης μουσικά βίντεο και ήταν σχεδιαστής παραγωγής για τους Μπάρι Λέβινσον, Έρολ Μόρις και Τζόναθαν Ντέμι. Υπήρξε καλλιτεχνικός διευθυντής στο μουσικό βίντεο των Aerosmith "Amazing" (1993) με πρωταγωνίστρια την Αλίσια Σιλβερστόουν.
Ο Μπαφαλούκος εμφανίζεται ως Τζορτζ στην ταινία Μια απίθανη τρελοπαρέα του 1982 του Μπάρι Λέβινσον, στην οποία υπήρξε και δημιουργικός σύμβουλος.
Πέθανε στις 10 Σεπτεμβρίου 2016 στο πατρικό του σπίτι στην Άνδρο, όπου ζούσε μόνιμα τα τελευταία χρόνια της ζωής του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες
Έλληνες στην Αιθιοπία
Η ελληνική κοινότητα στην Αιθιοπία αριθμεί σήμερα περίπου 500 άτομα, ενώ η παρουσία των Ελλήνων στην χώρα χρονολογείται από την αρχαιότητα. Οι περισσότεροι Έλληνες της χώρας ζουν στην Αντίς Αμπέμπα και τη Ντίρε Ντάουα.
Ιστορία
Το όνομα της Αιθιοπίας είναι ελληνικής προελεύσεως. Το όνομα Αιθίοπας εμφανίζεται για πρώτη φορά στα Ομηρικά έπη, αλλά είναι απίθανο ότι ο όρος αναφερόταν σε συγκεκριμένο έθνος, δηλαδή μάλλον θα εννοούσε τους ανθρώπους Αφρικανικής καταγωγής σε γενικές γραμμές. Η ελληνική κοινότητα στην Αιθιοπία βεβαιώνεται από την παρουσία βιοτεχνών και ναυτών κατά τα μέσα του 18ου αιώνα (1740) στην τότε Αβησσυνία. Ο εξερευνητής Τζέιμς Μπρους ανέφερε ότι ένας αριθμός Ελλήνων προσφύγων από τη Σμύρνη έφτασε στο Γκοντάρ κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Αυτοκράτορα Ιγιάσου Β΄.
Κατά τις αρχές 20ου αιώνα η κοινότητα βρισκόταν στην ακμή της, με την ίδρυση της Ιεράς Μητρόπολης του Αξούμ, (υπαγόμενη στο Πατριαρχείο Αλεξανδρείας) το 1908, καθώς και την ίδρυση ελληνικών οργανώσεων στην Αντίς Αμπέμπα (1918) και τη Ντίρε Ντάουα (1921).
Παρούσα κατάσταση
Στη μεταπολεμική περίοδο, η κοινότητα μεγάλωσε και έφτασε 3.000 άτομα. Ωστόσο μετά την επανάσταση που ανέτρεψε τον Χαϊλέ Σελασιέ το 1974 η κοινότητα υπέφερε, καθώς η εχθρότητα του Ντεργκ εναντίον των ξένων κοινοτήτων μείωσε δραστικά το μέγεθος της κοινότητας, με τα περισσότερα μέλη της να έχουν εγκαταλείψει την χώρα για την Ελλάδα ή αλλού στο εξωτερικό. Σήμερα στην Αιθιοπία ζουν περίπου 500 Έλληνες.
Σήμερα υπάρχει ακόμα ένα ελληνικό σχολείο, το οποίο βρίσκεται στην πρωτεύουσα, καθώς και μια ελληνική Ορθόδοξη εκκλησία στην ίδια πόλη (η εκκλησία του Αγίου Φρουμενδίου). Το σχολείο έχει περίπου 120 μαθητές, πολλοί από τους οποίους λαμβάνουν υποτροφίες για να συνεχίσουν τις σπουδές τους στην Ελλάδα. Ωστόσο, υπάρχουν αυξανόμενες ελληνικές πρωτοβουλίες εκμετάλλευσης των επενδυτικών ευκαιριών που διατίθενται σήμερα στην Αιθιοπία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνικές ομάδες της Αιθιοπίας
Σαξονικό Παλάτι
δεξιά|μικρογραφία|258x258εσ| Το Σαξονικό Παλάτι τον 18ο αιώνα, θέα από τον Σαξονικό Κήπο. δεξιά|μικρογραφία|258x258εσ| Το Σαξονικό Παλάτι όπως φαινόταν από την Πλατεία Σαξόνων. Πριν από τη στοά που στεγάζει τον Τάφο του Άγνωστου Στρατιώτη βρίσκεται το [[Μνημείο του Γιούζεφ Πονιατόφσκι (Βαρσοβία)|έφιππο άγαλμα του Πρίγκιπα Γιούζεφ Πονιατόφσκι από τον Μπέρτελ Θόρβαλντσεν (μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, μεταφέρθηκε στην οδό Κρακόφσκιε Πσεντμιέστσιε, μπροστά από το Προεδρικό Μέγαρο).]] Το Σαξονικό Παλάτι (pałac Saski) ήταν ένα από τα πιο χαρακτηριστικά κτίρια στην προπολεμική Βαρσοβία της Πολωνίας. Καταστράφηκε από τις γερμανικές ένοπλες δυνάμεις στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και έκτοτε δεν ξαναχτίστηκε. Οι εργασίες ξεκίνησαν τον Αύγουστο του 2022, αφού η πολωνική κυβέρνηση ανακοίνωσε ένα σχέδιο ανακατασκευής του κτιρίου. Αναμένεται να ολοκληρωθεί έως το 2030.
Μέχρι τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Του Σαξονικού Παλατιού είχε προηγηθεί μία έπαυλη που ανήκε στον Τόμπιας Μόρτσιν. Μετά το 1661, ο αδελφός του και διάδοχος Γιαν Άντζεϊ Μόρστιν είχε αντικαταστήσει την έπαυλη με ένα μπαρόκ παλάτι (Pałac Morsztynów, «Παλάτι του Μόρτσιν») με τέσσερις πύργους.
Το 1713, το Παλάτι του Μόρτσιν αγοράστηκε από τον πρώτο από τους δύο Σάξονες βασιλείς της Πολωνίας, τον Αύγουστος Β΄ το Δυνατό (βασίλευσε στην Πολωνία μεταξύ 1697-1706 και 1709-33), ο οποίος άρχισε να το διευρύνει. Το 1748 η ανοικοδόμηση του παλατιού ολοκληρώθηκε από τον γιο του, βασιλιά Αύγουστο Γ΄ της Πολωνίας.
Στις αρχές του 19ου αιώνα, το Σαξονικό Παλάτι στέγαζε το Λύκειο της Βαρσοβίας στο οποίο ο πατέρας του Φρεντερίκ Σοπέν, Νικολά Σοπέν, δίδασκε γαλλικά, ζώντας με την οικογένειά του στο χώρο του παλατιού.
Το παλάτι ανακαινίστηκε το 1842.
Μεσοπόλεμος
Μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, το Σαξονικό Παλάτι ήταν η έδρα του Γενικού Επιτελείου της Πολωνίας. Το 1925, ιδρύθηκε ο Τάφος του Άγνωστου Στρατιώτη μέσα στην στοά με την κορυφή της κιονοστοιχίας που ένωνε τις δύο συμμετρικές πτέρυγες του Παλατιού.
Το Παλάτι συνέχισε να είναι στριμωγμένο μεταξύ του Σαξονικού Κήπου, στο πίσω μέρος του και της Πλατείας Σαξονών μπροστά (η οποία θα μετονομαζόταν σε Πλατεία Πιουσούτσκι μετά το θάνατο του Στρατάρχη Γιούζεφ Πιουσούτσκι το 1935).
Σε αυτό το κτίριο, η γερμανική μηχανής κρυπτογράφησης Enigma έσπασε για πρώτη φορά το Δεκέμβριο του 1932 και στη συνέχεια διαβάστηκε για αρκετά χρόνια πριν από τη μετακίνηση του γερμανικού τμήματος το 1937 του Γενικού Επιτελείου σε νέες, ειδικά σχεδιασμένες συνοικίες κοντά στο Πίρι, στο Φυσικό καταφύγιο Δάσους Καμπάτσκι «Στέφαν Σταζίνσκι», νότια της Βαρσοβίας.
Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, μετά τη γερμανική καταστολή της Εξέγερσης της Βαρσοβίας το 1944, το Σαξονικό Παλάτι ανατινάχθηκε από τους Γερμανούς ως μέρος της σχεδιαζόμενης καταστροφής της Βαρσοβίας. Μόνο τμήματα της κεντρικής στοάς απέμειναν, όπου στεγαζόταν ο Τάφος του Άγνωστου Στρατιώτη, ο οποίος γλίτωσε την καταστροφή.
Από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Υπάρχουν σχέδια για την ανοικοδόμηση του Σαξονικού Παλατιού. Τα κελάρια του παλατιού ανασκάφηκαν το 2006, αποκαλύπτοντας περίπου 20.000 αντικείμενα. Η ανοικοδόμηση του παλατιού είχε προγραμματιστεί παλαιότερα να ολοκληρωθεί έως το 2010. Το ανακατασκευασμένο κτίριο σχεδιάστηκε να στεγάσει το δημαρχείο της Βαρσοβίας, αλλά λόγω των δημοσιονομικών προβλημάτων της Βαρσοβίας που προκλήθηκαν από τη Μεγάλη Ύφεση (δεκαετία 2000) και τις επακόλουθες περικοπές, η ανοικοδόμηση έχει ανασταλεί. Στις 11 Νοεμβρίου 2018, για τον εορτασμό της 100ης επετείου από την ανεξαρτησία της Πολωνίας μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Πρόεδρος Άντζεϊ Ντούντα επιβεβαίωσε την πρόθεση να ανοικοδομήσει το παλάτι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νεοκλασική αρχιτεκτονική στη Βαρσοβία Κατηγορία:Παλάτια στη Βαρσοβία Κατηγορία:Βασιλικές κατοικίες στην Πολωνία Κατηγορία:Πρώην κτίρια και κατασκευές στην Πολωνία Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Πολωνία που καταστράφηκαν κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Τοτσένο
Το Τοτσένο (ιταλικά: Toceno) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βερμπάνο-Κούζιο-Όσσολα, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βερμπάνο-Κούζιο-Όσσολα
Τραρέγκο Βιτζόνα
Το Τραρέγκο Βιτζόνα (ιταλικά: Trarego Viggiona) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βερμπάνο-Κούζιο-Όσσολα, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βερμπάνο-Κούζιο-Όσσολα
Κούβλης Αρκαδίας
Ο Κούβλης είναι χωριό της Βόρειας Κυνουρίας στο Νομό Αρκαδίας. Υπάγεται στην τοπική κοινότητα Δολιανών. Βρίσκεται στην επαρχιακή οδό Τρίπολης-Δολιανών, 5 χιλιόμετρα πριν τα τελευταία. Το 2011 αριθμούσε 57 κατοίκους. Ασχολίες των κατοίκων είναι, μεταξύ άλλων, η γεωργία, η αμπελουργία και η μελισσοκομία.
Στην περιοχή αφθονούν οι κερασιές και τα αμπέλια.
Γνωστό είναι και το Χάνι του Κούβλη, σημείο ανάπαυσης για τους διερχόμενους από την περιοχή κατά τις παλαιότερες δεκαετίες και το οποίο λειτουργεί μέχρι σήμερα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Βόρειας Κυνουρίας Κατηγορία:Χωριά του νομού Αρκαδίας Κατηγορία:Χωριά του Πάρνωνα
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Γ' εθνικής κατηγορίας ανδρών 2010-2011
Γ' Ανδρών 2010-2011
Ο πρώτος γύρος της διοργάνωσης διήρκεσε από τις 15 Οκτωβρίου 2010 έως τις 30 Ιανουαρίου 2011. Ο δεύτερος γύρος ξεκίνησε στις 4 Φεβρουαρίου και ολοκληρώθηκε στις 22 Μαΐου 2011.
<div style="margin:0 auto;clear:both; background:#E1F7E6; padding:5px; border:1px solid #99CC99;border-right-width: 2px; border-bottom-width: 2px;text-align:center;width:70%"> 20px|Γ Βαθμολογία 1ου Ομίλου Βορρά 20px|Γ
<div style="margin:0 auto;clear:both; background:#E1F7E6; padding:5px; border:1px solid #99CC99;border-right-width: 2px; border-bottom-width: 2px;text-align:center;width:70%"> 20px|Γ Βαθμολογία 2ου Ομίλου Βορρά 20px|Γ
<div style="margin:0 auto;clear:both; background:#E1F7E6; padding:5px; border:1px solid #99CC99;border-right-width: 2px; border-bottom-width: 2px;text-align:center;width:70%"> 20px|Γ Βαθμολογία 1ου Ομίλου Νότου 20px|Γ
<div style="margin:0 auto;clear:both; background:#E1F7E6; padding:5px; border:1px solid #99CC99;border-right-width: 2px; border-bottom-width: 2px;text-align:center;width:70%"> 20px|Γ Βαθμολογία 2ου Ομίλου Νότου 20px|Γ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γ εθνική κατηγορία καλαθοσφαίρισης ανδρών Πρωταθλημα Ελλαδος Γ Ανδρων 2010 2011 Πρωταθλημα Ελλαδος Γ Ανδρων 2010 2011
Μπουσφέρ
Το Μπουσφέρ (αραβικά: بوسفر), ορισμένες φορές αναφερόμενο ως Αΐν Μπουσεφάρ, είναι κοινότητα στη Βιλάγια του Οράν, ευρισκόμενη σε απόσταση 20 χιλιομέτρων δυτικά του Οράν, στην Αλγερία.
Τοπωνύμιο
Χωρίς να είναι γνωστή η ακριβής προέλευσή της, η ονομασία του χωριού αποτελείται από την αραβική πρόθεση «بُو», «μπου» (μτφ. «πατέρας του»), η οποία, σύμφωνα με τον Πελεγκρέν, ενισχύει την ιδέα του προσδιοριστικού το οποίο ακολουθεί και το «σφερ», το οποίο, πιθανώς, να σχετίζεται με την αραβική λέξη «سَفَرْ», «σαφάρ», η οποία σημαίνει «ταξίδι/έξοδος», υπόθεση η οποία ενισχύεται περαιτέρω βάσει της παλαιότερης ονομασίας του χωριού, ως Αΐν-Μπουσεφάρ. Συνεπώς, πιθανολογείται πως η συγκεκριμένη ονομασία αποδίδεται ως «μεγάλο ταξίδι», όρος ο οποίος, πιθανώς, αναφέρεται στη φυγή των Ανδαλουσιανών, οι οποίοι αποβιβάστηκαν επί των ακτών, σε απόσταση ολίγων χιλιομέτρων από το χωριό, σε επώνυμη περιοχή, κατά τη διάρκεια της περιόδου της Ρεκονκίστα.
Ιστορία
Βάσει των Συμφωνιών του Εβιάν, το Μπουσφέρ περιλαμβανόταν μεταξύ των τριών στρατιωτικών βάσεων των οποίων η χρήση παραχωρείτο στη Γαλλία για χρονική διάρκεια πέντε ετών. Η συγκεκριμένη στρατιωτική βάση, η οποία ήταν γνωστή ως Στρατόπεδο Σεγκρεταίν (γαλλικά: Camp Segrétain), φιλοξένησε, με σημείο εκκίνησης τις 13 Σεπτεμβρίου 1962, μονάδες του Ναυτικού, καθώς και το 2ο REP. Η εγκατάστασή του πραγματοποιήθηκε σε τοποθεσία αμπελιών, εντός λεκανοπεδίου το οποίο οριοθετούνταν από αμμόλοφους, οι οποίοι και το χώριζαν από την θάλασσα. Οι συγκεκριμένες μονάδες εγκατέλειψαν οριστικά την στρατιωτική βάση το 1967.
Στη συνέχεια, η Αεροπορική Βάση 180 (γαλλικά: Base Aérienne 180), περαιτέρω ενισχυμένη με την προσθήκη μίας ίλης ελικοειδών, παρέμεινε ενεργή έως τη δεκαετία του 1970.
Ένα εκ των αγροκτημάτων του Μπου Σφερ, για την διαχείριση του οποίου υπεύθυνη είναι η ANP, θερινή κατασκήνωση για στρατιωτικούς.
Αεροπορική βάση
Η Βάση του Μπουσφέρ είναι αεροπορική βάση των AAF, η οποία βρίσκεται βορειοδυτικά της πόλης του Οράν, στην Αλγερία, σε κοντινή απόσταση της στρατηγικής βάσης του Μερς Ελ Κεμπίρ, η οποία ανήκει στο Ναυτικό.
Ανεγέρθηκε από τη Γαλλική Πολεμική Αεροπορία, η οποία και την χρησιμοποίησε από τις 1 Απριλίου 1964 έως τις 31 Δεκεμβρίου 1970, υπό την ονομασία Αεροπορική Βάση 180 Μπουσφέρ. Το 1971, η συγκεκριμένη αεροπορική βάση παραδόθηκε στην Αλγερινή Πολεμική Αεροπορία.
Σήμερα, στεγάζει, μεταξύ άλλων, την 3η Μοίρα Αεροπορικής Άμυνας, καθώς και το 193ο Λόχο Καταδιωκτικών του αντισμήναρχου Γκανά Μ'Χαμέντ, το οποίο αποτελείται από καταδιωκτικά αεροπλάνα Mig-29S και MiG-29UB. Τέλος, στεγάζει, επίσης, μία μοίρα επικοινωνίας αποτελούμενη από ελικόπτερα Ka-27 και Ka-32.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οικισμοί στην Επαρχία του Οράν Κατηγορία:Αεροπορικές βάσεις
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Εφήβων Καλαθοσφαίρισης 2011-2012
Το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Εφήβων Καλαθοσφαίρισης της περιόδου 2011-12 αποτέλεσε την 39η διοργάνωση από τη δημιουργία του θεσμού. Διοργανώτρια αρχή ήταν η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης. Έλαβε χώρα από τις 27 έως την 1η Μαΐου 2012 στην Καβάλα και ειδικότερα στο Κλειστό Γυμναστήριο Καλαμίτσας «Αλεξάνδρα Δήμογλου». Τον τίτλο του Πρωταθλητή Ελλάδος για την περίοδο αυτή κατέκτησε ο Παναθηναϊκός για πρώτη φορά στην ιστορία του.
Συνθέσεις ομάδων
Οι συνθέσεις των ομάδων που συμμετείχαν στο τουρνουά είναι οι ακόλουθες:
Διακρίσεις
Κατόπιν ψηφοφορίας απονεμήθηκαν οι ακόλουθες διακρίσεις:
Παραπομπές
2011 2012 Πανελληνιο Εφηβων Κατηγορία:Αθλητισμός στην Καβάλα
Μαχητές των Δρόμων 8
Οι Μαχητές των Δρόμων 8 (στα αγγλικά γνωστό ως Fast & Furious 8 ή The Fate of the Furious, ή και με τη συντομογραφία F8) είναι αμερικανική ταινία δράσης του 2017 σε σκηνοθεσία του Φ. Γκάρι Γκρέι και σενάριο του Chris Morgan. Είναι η όγδοη ταινία της σειράς Μαχητές των Δρόμων και πρωταγωνιστούν οι Βιν Ντίζελ, Ντουέιν Τζόνσον, Τζέισον Στέιθαμ, Μισέλ Ροντρίγκες, Ταϊρίζ Γκίμπσον, Κρις Μπρίτζες, Νάταλι Εμάνιουελ, Κερτ Ράσελ, Σκοτ Ίστγουντ, Σαρλίζ Θερόν και Έλεν Μίρεν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2017 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές θρίλερ ταινίες δράσης Κατηγορία:Ταινίες δρόμου Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Κούβα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ισλανδία Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ατλάντα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Κλίβελαντ Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Universal Pictures Κατηγορία:The Fast and the Furious Κατηγορία:Ταινίες σίκουελ Κατηγορία:Ταινίες IMAX
Τρασκουέρα
Η Τρασκουέρα (ιταλικά: Trasquera) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βερμπάνο-Κούζιο-Όσσολα, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βερμπάνο-Κούζιο-Όσσολα
Καρλόττα της Πρωσίας (1831-1855)
H Καρλόττα (γερμ. Charlotte von Preußen von Hohenzollern, 21 Ιουνίου 1831 - 30 Μαρτίου 1855) από τοn Οίκο των Χοεντσόλλερν ήταν κόρη του Πρίγκιπα της Πρωσίας και με τον γάμο της έγινε Πριγκίπισσα Διαδόχου της Σαξονίας-Μάινινγκεν.
Βιογραφία
Όταν παντρεύτηκε έκανε τρία παιδιά, όταν όμως γέννησε τέταρτο, απεβίωσε από επιπλοκές της γέννας μαζί με το βρέφος. Το 1858 ο σύζυγός της Γεώργιος (Β΄) έκανε δεύτερο γάμο και το 1866 διαδέχθηκε τον πατέρα του ως Δούκας της Σαξονίας-Μάινινγκεν.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1850 τον Γεώργιο Β΄ της Σαξονίας-Μάινινγκεν και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρώσοι ευγενείς Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Πρωσίας Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Σαξονίας-Μάινινγκεν
Ματσαρίνο
Το Ματσαρίνο είναι Δήμος της Ιταλικής επαρχίας της Καλτανισσέττα στην Περιφέρεια Σικελία στην νότια Ιταλία. Ο πληθυσμός της πόλης είναι 11.900 κάτοικοι (Απογραφή 31 Οκτωβρίου 2017). Η πόλη αναδείχτηκε στα τέλη του 13ου αιώνα και έχει δύο κάστρα, ο τοπικός άρχοντας του κάστρου δέχτηκε αργότερα τον τίτλο του κόμη του Ματσαρίνο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Καλτανισσέττα
Τροντάνο
Το Τροντάνο (ιταλικά: Trontano) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βερμπάνο-Κούζιο-Όσσολα, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βερμπάνο-Κούζιο-Όσσολα
Χριστιανός Α΄ του Μπίσβαϊλερ
Ο Χριστιανός Α΄ (3 Νοεμβρίου 1598 - 6 Σεπτεμβρίου 1654) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ, ήταν κόμης του Μπίσβαϊλερ (Bischweiler) το διάστημα 1600-1654.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Μπίρκενφελντ και ήταν ο δευτερότοκος γιος του Καρόλου Α΄, κόμη του Μπίρκενφελντ και της Δωροθέας των Γουέλφων, κόρης του Γουλιέλμου ΣΤ΄, δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ.
Το 1600 απεβίωσε ο πατέρας του και αυτός μοίρασε με τον μεγαλύτερο αδελφό του Γεώργιο Γουλιέλμο την κληρονομιά: ο Χριστιανός Α΄ έλαβε την περιοχή γύρω από το Μπίσβαϊλερ στη Αλσατία. Απεβίωσε το 1654 στο Νόιενσταϊν και ετάφη στο Μπίσβαϊλερ.
Οικογένεια
Πρώτα νυμφεύτηκε το 1590 τη Μαγδαληνή Αικατερίνη του Βίττελσμπαχ, κόρη του εξαδέλφου του, Ιωάννη Β΄, παλατινού κόμη του Τσβάιμπρυκεν και είχε τέκνα:
Το 1648 απεβίωσε η Μαγδαληνή Αικατερίνη και το ίδιο έτος νυμφεύτηκε σε δεύτερο γάμο τη Μαρία Ιωάννα, κόρη του Ροδόλφου Ε΄, κόμη του Χέλφενσταϊν. Δεν είχαν επιζώντα τέκνα.
Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ
Κάστρο της Κρέβα
Το Κάστρο Κρέβα ( Крэўскі замак, Krėvos pilis, zamek w Krewie) είναι τα ερείπια μιας σημαντικής οχυρωμένης κατοικίας των Μεγάλων Δούκων της Λιθουανίας (Γκεντιμίνας και Αλγκίρντας) στο χωριό Κρέβα της Λευκορωσίας. Το χωριό βρίσκεται 220 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.
Αφίσα για τα τσιγάρα Παπαστάθη
Πληροφορίες
Πρόκειται για έργο παστέλ σε χαρτόνι. Είναι διαστάσεων 0,845 × 0,585 μ. . Παρουσιάζει μια γυναικεία μορφή με περιδέραιο και διάδημα από τα διαφημιζόμενα προϊόντα. Προβάλλεται μια γυναικεία φιγούρα, με μεγαλογράμματη λιτή γραφή για το κείμενο. Είναι η μόνη αφίσα η οποία δεν χρησιμοποιεί τα γνωστά σύμβολα της αρχαιότητας και τις αρχαιοπρεπείς τυποποιήσεις.
Κάστρο της Κρέβα
Αρχιτεκτονική
Το κάστρο είναι σε κάτοψη ένα ακανόνιστο τετράγωνο, που περιβάλλεται από πέτρινους τοίχους. Ο βόρειος τοίχος έχει μήκος 85 μ., ο ανατολικός 108,5 μ., ο νότιος 71,5 μ., ο δυτικός 97,2 μ. Το πάχος των τοίχων είναι 2,5-3 μ., το ύψος είναι περίπου 10-13 μ. από πέτρα αγρού, σε ύψος περίπου 7 μ. από την επιφάνεια κατά μήκος της εξωτερικής περιμέτρου, και επενδύονται με ζώνη 2 μ. περίπου από τούβλα μεγάλου μεγέθους. Το κάστρο είχε 2 πύργους στις γωνίες. Ο βόρειος Πριγκιπικός πύργος, σχεδόν τετράγωνος σε κάτοψη (18,65 × 17 μ.) προεξέχει πέρα από την περίμετρο των αμυντικών τειχών. Ο πύργος είχε τουλάχιστον 4 ορόφους και ένα κελάρι-φυλακή στη βάση του, οι μεταβάσεις μεταξύ τους υπήρχαν στο πάχος των τοίχων. Ένας μικρός πύργος διαστάσεων 11 × 10,65 μ. προστέθηκε διαγώνια από τον Πριγκιπικό πύργο μέσα από τα τείχη του κάστρου. Οι τοίχοι ήταν κτισμένοι από πέτρα μέχρι το επίπεδο των 3 μ και πιο πάνω από τούβλα. Η πύλη εισόδου βρισκόταν στη νοτιοανατολική πλευρά. Στην αυλή του κάστρου στεγαζόταν ένα σιδηρουργείο, κτίρια κατοικιών και υπήρχε μια λιμνούλα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κάστρα στη Λευκορωσία
Αφίσα για τα τσιγάρα Παπαστάθη
Πηγές
Αφισα τσιγαρων Τσιγαρα Παπασταθη
Βάλλε Καννομπίνα (δήμος)
Το Βάλλε Καννομπίνα (ιταλικά: Valle Cannobina) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βερμπάνο-Κούζιο-Όσσολα, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βερμπάνο-Κούζιο-Όσσολα
Μουσομέλι
Το Μουσομέλι είναι Δήμος της Ιταλικής επαρχίας της Καλτανισσέττας στην Περιφέρεια Σικελία στην νότια Ιταλία. Το όνομα της πόλης έχει Αραβική προέλευση. Η πόλη ιδρύθηκε τον 14ο αιώνα από τον Μάνφρεντ Γ΄ Κιαραμόντε με το όνομα "Μανφρέντι" αλλά άλλαξε το όνομα της στο Αραβικό "Μουσομέλι", αργότερα έγινε κομητεία (1549). Στο Μουσομέλι γίνεται κάθε Σεπτέμβριο ετήσιο πανηγύρι αφιερωμένο στην "Παναγία των Θαυμάτων", το ίδιο πανηγύρι επαναλαμβάνεται στο Μπάφαλο της Νέας Υόρκης που έχει πολλούς απογόνους μεταναστών από το Μουσομέλι.
Πηγές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Καλτανισσέττα
Οίκος της Συνέλευσης (Κιριμπάτι)
Ο Οίκος της Συνέλευσης (στη γλώσσα των Γκίλμπερτ: Maneaba ni Maungatabu, στην κυριολεξία Μανεάμπα του Ιερού Βουνού) είναι το νομοθετικό σώμα του Κιριμπάτι. Από το 2016, έχει 45 μέλη, 44 από τα οποία εκλέγονται για τετραετή θητεία σε 23 μονοεδρικές και πολυεδρικές εκλογικές περιφέρειες και ένα μη εκλεγμένο εκπρόσωπο από την κοινότητα Μπανάμπα στο νησί Ράμπι στα Φίτζι. Από το 1979 έως το 2016 ο Γενικός Εισαγγελέας ήταν εξ οφίτσιο μέλος του νομοθετικού σώματος, έως ότου μια αλλαγή του συντάγματος τροποποίησε αυτή τη διάταξη.
Δημιουργημένη από το Σύνταγμα της 12ης Ιουλίου 1979, σε ένα σύστημα Γουεστμίνστερ, η έδρα της βρίσκεται στο Άμπο στη Νότια Ταράουα από τον Οκτώβριο του 2000. Από το 1979 έως το 2000, ήταν στο Μπαϊρίκι, όπου δημιουργήθηκε η Βουλή της Συνέλευσης το 1974, στη βάση του Νομοθετικού Συμβουλίου της βρετανικής αποικίας, που δημιουργήθηκε το 1970, και μια προηγούμενη Βουλή των Αντιπροσώπων του 1967 στα νησιά Γκίλμπερτ και Έλλις. .
Αποικία Νήσων Γκίλμπερτ και Ανεξάρτητο Κιριμπάτι
Η πρώτη ειδική Βουλή (Οίκος της Συνέλευσης) των Νήσων Γκίλμπερτ δημιουργήθηκε την 1η Ιανουαρίου 1976, αμέσως μετά τον χωρισμό με τα νησιά Έλλις, που αποφασίστηκε την 1η Οκτωβρίου 1975,προκειμένου να προετοιμάσει την επακόλουθη ανεξαρτησία του Κιριμπάτι και το Σύνταγμα της 12ης Ιουλίου 1979. Η πρώην Βουλή (Οίκος της Συνέλευσης ) έλαβε το νέο συνταγματικό της όνομα Maneaba ni Maungatabu στις 12 Ιουλίου 1979. Ο Οίκος της Συνέλευσης συνεχίστηκε μέχρι την ανεξαρτησία, όταν έγινε το Maneaba ni Maungatabu με 35 εκλεγμένα μέλη, ένα διορισμένο μέλος (επιλεγμένο από το Συμβούλιο των Ηγετών Ραμπί ) και ένα μέλος εξ οφίτσιο (ο Γενικός Εισαγγελέας). Ο συνολικός αριθμός των εκλεγμένων μελών, στις εκλογές του 2007, αυξήθηκε σε 44, καθιστώντας το ένα μονοθάλαμο κοινοβούλιο 46 μελών. Το 2016 ένα τροποποιημένο σύνταγμα είχε υποβαθμίσει το εξ οφίτσιο μέλος με τη δημιουργία ενός νέου υπουργείου Δικαιοσύνης.
Πρόεδρος του Οίκου της Συνέλευσης
Η Maneaba έχει Πρόεδρο, που εκλέγεται από μέλη της εκτός του Κοινοβουλίου, σύμφωνα με το άρθρο 71 του Συντάγματος.
Στην πρώτη κοινοβουλευτική σύνοδο έπειτα από γενικές εκλογές, ο Ανώτατος Δικαστής προεδρεύει της Maneaba για να λάβει τις υποψηφιότητες για το αξίωμα του Προέδρου. Η διαδικασία γίνεται με μυστική ψηφοφορία και ένας υποψήφιος πρέπει να λάβει την απόλυτη πλειοψηφία των ψήφων που δίνονται για να εκλεγεί. Εάν προταθούν περισσότεροι από δύο υποψήφιοι, ο υποψήφιος με τον μικρότερο αριθμό ψήφων αποκλείεται ύστερα από κάθε γύρο ψηφοφορίας μέχρι να κερδίσει ένας υποψήφιος.
Ο Πρόεδρος της Maneaba δεν έχει ψήφο για κανένα θέμα. Εάν η ψηφοφορία καταλήξει σε ισοψηφία, ο Πρόεδρος πρέπει να την κηρύξει ως απορριπτέα.
Μετά τη διάλυση του νομοθετικού σώματος πριν από τις εκλογές, ο Πρόεδρος παραμένει στη θέση του. Την πρώτη ημέρα της νέας συνεδρίασης, ο Πρόεδρος αποχωρεί από τα καθήκοντά του. Η Maneaba μπορεί επίσης να ψηφίσει μομφή κατά του Προέδρου για να τον απομακρύνει από το αξίωμα.
Μαζί με τον ανώτατο δικαστή και τον πρόεδρο της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας, ο Πρόεδρος της Συνέλευσης υπηρετεί ως μέλος του Συμβουλίου της Επικρατείας, που συγκροτείται για να συνεχίσει να ασκεί τα κυβερνητικά καθήκοντα έπειτα από ψηφοφορία δυσπιστίας κατά του Προέδρου ή της Κυβέρνησης.
Πρόεδροι του Νομοθετικού Συμβουλίου και στη συνέχεια της Συνέλευσης των Νήσων Γκίλμπερτ και Έλλις
Ο Ρούμπεν Ουατιόα ήταν αντιπρόεδρος του Νομοθετικού Συμβουλίου και αρχηγός (leader of the government business).
Γενικός Εισαγγελέας, πρώην εξ οφίτσιο μέλος
Από τον Οκτώβριο του 2016 ο Γενικός Εισαγγελέας δεν είναι πλέον εξ οφίτσιο μέλος της Βουλής.
Λογότυπο
Στις 26 Οκτωβρίου 2020 η Maneaba ni Maungatabu υιοθέτησε ένα νέο λογότυπο.
Παραπομπές
Κιριμπατι Κιριμπατι
Γάιος Φούλβιος Πλαυτιανός
Ο Γάιος Φούλβιος Πλαυτιανός, λατιν.: Lucius Fulvius Plautianus (π. 150 -. 22, Ιανουαρίου 205) ήταν μέλος του Ρωμαϊκού γένους Φουλβίων. Όπως οι προκάτοχοί του Σηιανός, Περένιος και Κλέανδρος, ως επικεφαλής της Πραιτωριανής Φρουράς ήταν επίσημα εξαιρετικά ισχυρός και με επιρροή στη διοίκηση των κρατικών υποθέσεων. Ενεπλάκη με την Ιουλία Δόμνα, την ισχυρή σύζυγο του Σεπτίμιου Σεβήρου, η οποία έπαιξε σημαντικό δημόσιο και πολιτικό ρόλο, επηρεάζοντας τις αποφάσεις του Αυτοκράτορα.
Ο Πλαυτιανός καταγόταν από τη Μεγάλη Λέπτιδα, νοτιοανατολικά της Καρχηδόνας (σύγχρονη Λιβύη, Βόρεια Αφρική). Ήταν παλαιός φίλος του Αυτοκράτορα Σεπτίμιου Σεβήρου και εξάδελφός του: ο πατέρας του Πλαυτιανού, επίσης Γάιος Φούλβιος Πλαυτιανός, γεννημένος π. το 130, είχε αδελφή Φουλβία Πία (π. 125 - μετά το 198), που παντρεύτηκε τον Πόπλιο Σεπτίμιο Γέτα και έκαναν τον Σεπτίμιο Σεβήρο.
Ο Πλαυτιανός διορίστηκε έπαρχος της Πραιτωριανής Φρουράς το 197. Λόγω και της φιλίας τους, ο Σεβήρος επιβράβευσε τον Πλαυτιανό με διάφορες διακρίσεις, συμπεριλαμβανομένης του διάκοσμου ενός υπάτου, μίας έδρας στη Ρωμαϊκή Σύγκλητο και της υπατείας του 203. Κατά τη διάρκεια της υπατείας του, η μορφή του Πλαυτιανού χαράχτηκε σε νομίσματα μαζί με τον δεύτερο γιο του Σ. Σεβήρου, τον Πόπλιο Σεπτίμιο Γέτα.
Βοήθησε τον Σ. Σεβήρο στη διαχείριση της Αυτοκρατορίας και έγινε πολύ πλούσιος και ισχυρός. Ο Σεβήρος τον έκανε δεύτερο στη διοίκηση. Ο Πλαυτιανός ανταγωνίστηκε με τη Ιουλία Δόμνα, τη σύζυγο τού Αυτοκράτορα, στη διακυβέρνηση· αυτή συνέδραμε επίσης τον σύζυγό της να διευθύνει την Αυτοκρατορία, αλλά ήταν πίσω από τα παρασκήνια λόγω του φύλου της. Το 202 ο Πλαυτιανός πάντρεψε την κόρη του Ποπλία Φουλβία Πλαυτίλλα με τον Καρακάλλα, πρώτο γιο και συν-αυτοκράτορα του Σ. Σεβήρου, στη Ρώμη. Όμως ο Πλαυτιανός άρχισε να συμπεριφέρεται σαν ένας αδίστακτος κυβερνήτης: εκείνοι που του αντιτίθεντο δολοφονούντο ή να εκτελούντο κατά τη βούλησή του. Έγινε τόσο ισχυρός, που ο Καράκαλλας και η δυναμική μητέρα του, η Ιουλία Δόμνα, άρχισαν να ανησυχούν. Τότε, έχοντας επίγνωση των επιφυλάξεών της, ο Πλαυτιανός προσπάθησε να διαψεύσει, να δυσφημίσει και να αποδυναμώσει την Ιουλία. Συνέλαβε τους υπηρέτες και τους φίλους της και τους βασάνισε, με την ελπίδα να δώσουν κάποια μαρτυρία εναντίον της, που θα την κατέστρεφε. Ωστόσο ήταν ανεπιτυχής στις προσπάθειές του.
Ο προαναφερθείς γάμος μεταξύ του Καρακάλλα και της Πλαυτίνας δεν ήταν ευτυχισμένος. Στην πραγματικότητα ο Καρακάλλας μισούσε τόσο την ίδια, όσο και τον πατέρα της, απειλώντας να τους σκοτώσει, όταν γίνει (ο μοναδικός) Αυτοκράτορας. Όταν ο Πλαυτιανός το ανακάλυψε, σχεδίαζε να ανατρέψει την οικογένεια του Σεβήρου.
Βαθιά ταραγμένη η Ιουλία Δόμνα, άρχισε να σχεδιάζει την πτώση του Πλαυτιανού. Όταν ανακαλύφθηκε η προδοσία του Πλαυτιανού, η Αυτοκρατορική οικογένεια τον κάλεσε στο παλάτι και διέταξε τον θάνατό του στις 22 Ιανουαρίου 205. Από αυτό το σημείο και μετά η Αυτοκράτειρα έγινε η μόνη, κύρια πολιτική σύμβουλος τού συζύγου της Αυτοκράτορα. Ως Aυγούστα της Αυτοκρατορίας, ήταν τώρα το μόνο με επιρροή άτομο στη διακυβέρνηση, που συνέδραμε τον Σ. Σεβήρο στο να διευθύνει την Αυτοκρατορία. Μετά το τέλος του, μετά από αίτημα της Ιουλίας Δόμνας, η περιουσία του Πλαυτιανού κατασχέθηκε, το όνομά του διαγράφηκε από δημόσια μνημεία (Damnatio memoriae) και ο ομώνυμος γιος του, η κόρη του και η εγγονή του εξορίστηκαν στη Σικελία. Όλοι στραγγαλίστηκαν με εντολή του Καρακάλλα στις αρχές του 212.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Ορτένσια και είχε:
Πηγές
Κατηγορία:Έπαρχοι πραιτωρίων
Γιολάντα Κόντρα
Η Γιολάντα Κόντρα (18 Μαρτίου 1910-16 Αυγούστου 1963) ήταν Αλβανίδα συγγραφέας και μεταφράστρια και μία από τις πρώτες γυναίκες συγγραφείς στην αλβανική γλώσσα, καθώς και μεταφράστρια στην ιταλική γλώσσα των έργων Αλβανών συγγραφέων, Ντρέ Μιέντα, Μίλος Γκέργκι Νικόλα, Πέτρο Μάρκος και Στέργιο Σπάσε.
Μεταφράσεις
Η Κόντρα μετέφρασε στα ιταλικά σχεδόν το πλήρες έργο του Μίλος Γκέργκι Νικόλα.Δούλεψε στην εκδοχή του έργου του του 1957, το οποίο εκδόθηκε από τον Σκεντέρ Λουαράσι και ολοκληρώθηκε το 1962 με τίτλο 'Ποιήματα και πεζογραφία'.Το μόνο τραγούδι που λείπει είναι το 'Kanga e fundit'-το τελευταίο τραγούδι.Επίσης, παρέλειψε τις νότες του Μίλου Γκέργκι Νικόλα, καθώς και ορισμένους υπότιτλους ορισμένων ποιημάτων.Οι μεταφράσεις της της δεκαετίας του 1960 είναι πολύ πολύτιμες, γιατί σήμερα είναι δύσκολο να βρεθούν.Η Γιολάντα Κόντρα είναι πολύ πιστή στο αρχικό κείμενο ως μεταφραστής, κάτι που ήταν απαραίτητο εκείνα τα χρόνια για έναν μεταφραστή.Γι 'αυτό υπάρχει μια συναισθηματική αλλαγή στις μεταφράσεις της.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αλβανοί συγγραφείς
Χριστιανός Β΄ του Μπίρκενφελντ
Ο Χριστιανός Α΄ (22 Ιουνίου 1637 - 26 Απριλίου 1717) από τον Οίκο των Βίττελσμπαχ, ήταν κόμης του Μπίσβαϊλερ (1654-1717), του Μπίρκενφελντ (1671-1717) και του Ράπολσταϊν (1673-1699).
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Μπίσβαϊλερ και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Χριστιανού Α΄ κόμη του Μπίσβαϊλερ και της Μαγδαληνής-Αικατερίνης των Βϊττελσμπαχ, κόρης του Ιωάννη Β΄ παλατινού κόμη του Τσβάιμπρυκεν.
Οικογένεια
Το 1667 νυμφεύτηκε την Αικατερίνη-Αγαθή κόμισσα του Ράπολσταϊν και είχε τέκνα :
Αναφορές
Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ
Βαλστρόνα
Η Βαλστρόνα (ιταλικά: Valstrona) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βερμπάνο-Κούζιο-Όσσολα, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βερμπάνο-Κούζιο-Όσσολα
Προοδευτική Νεολαία (καλαθοσφαίριση ανδρών)
Το τμήμα καλαθοσφαίρισης ανδρών του '''Α.Ο. Προοδευτική Νεολαία''' είναι ελληνικό ερασιτεχνικό σωματείο καλαθοσφαίρισης. Δημιουργήθηκε το 1962 ως τμήμα του ιδρυτικού αθλητικού συλλόγου «Αθλητικός Όμιλος Προοδευτική Νεολαία». Αυτό το διάστημα η ομάδα μετέχει στις ερασιτεχνικές τοπικές κατηγορίες της Ε.Σ.ΚΑ.Ν.Α.. Έδρα του αποτελεί Κλειστό Γυμναστήριο Κορυδαλλού «Θεόδωρος Πούτος» στον Κορυδαλλό Αττικής, όπου διεξάγονται οι εντός έδρας αγώνες του.
Αποτελεί το δεύτερο κατά σειρά μακροβιότερο και πιο διακεκριμένο τμήμα του συλλόγου, μετά από αυτό του ποδοσφαίρου. Χαρακτηριστικά του είναι οι συμμετοχές του στη Γ΄ Εθνική (7), στη Β΄ Εθνική (1) και οι αξιοπρεπείς εμφανίσεις στο Κύπελλο Ελλάδας, κατά τη δεκαετία του ´70.
Ίδρυση και πρώτα χρόνια
Ο Αθλητικός Όμιλος Προοδευτική Νεολαία» με επίσημη πλήρη ονομασία «Αθλητικός Όμιλος Προοδευτική Νεολαία Νικαίας Κορυδαλλού» έχει επίσημο έτος ίδρυσης το 1927, ωστόσο όμως προϋπήρχε από το 1925. Ιδρύθηκε στην ευρύτερη περιοχή των προσφυγικών συνοικισμών της Παλαιάς Κοκκινιάς και της Νέας Κοκκινιάς του Πειραιά, κατά τα πρώτα δύσκολα χρόνια μετά την Μικρασιατική καταστροφή και ως ιδρυτές του συλλόγου αναφέρονται οι Στ. Κοραής, Δ. Καραμπετιάδης, Άγγ. Μποντζίδης, Σ. Σαββίδης, Γεώργ. Αμφιλοχιάδης, καθώς και οι Μεταξάς και Ν. Βερτζόπουλος. Πρώτος πρόεδρος του συλλόγου διετέλεσε ο Στυλιανός Κοραής, πρόσφυγας από την Κωνσταντινούπολη και βασικό ιδρυτικό μέλος του συλλόγου και μετέπειτα πρώτος δήμαρχος της Νέας Κοκκινιάς, σημερινή Νίκαια. Άμεσα και πιο συγκεκριμένα από τη δεκαετία του '30 μέχρι σήμερα, ο σύλλογος εκτός της Κοκκινιάς συνδέθηκε ιστορικά και με τον Κορυδαλλό, στην περιοχή του οποίου διατηρούσε τις εγκαταστάσεις του και διεξάγονταν διάφορες εκδηλώσεις του. Για χρώματα του συλλόγου επιλέχθηκαν το βυσσινί και το λευκό και για έμβλημά του, ο μυθικός αθάνατος «Φοίνικας», που αναγεννάται από τις στάχτες του, φανερώνοντας μια στάση μαχητικής και αισιόδοξης ζωής, που μέσα από τις στάχτες της καταστροφής, αναδιαμορφώνει το παρελθόν σαν ελπιδοφόρο μέλλον και πορεία με προοπτική.