cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γεωμετρική άλγεβρα
Επέκταση του εσωτερικού και του εξωτερικού γινομένου
Μεταξύ αυτών των πολλών διαφορετικών γενικεύσεων του εσωτερικού γινομένου έχουμε και τους παρακάτω:
(Ντορστ 2002)έχει κανένα επιχείρημα για τη χρήση των συστολών κατά προτίμηση σε εσωτερικό γινόμενο Hestenes? είναι αλγεβρικά πιο τακτική και έχει καθαρότερες γεωμετρικές ερμηνείες.Ένας αριθμός των ταυτοτήτων που ενσωματώνουν τις συσπάσεις είναι έγκυρη, χωρίς περιορισμό των εισροών τους.Τα οφέλη από τη χρήση της αριστερής συστολής ως προέκταση του εσωτερικού γινομένου επί φορέων περιλαμβάνουν ότι η ταυτότητα επεκτείνεται σε για κάθε διάνυσμα a και πολυδιανύσμα B, και αυτήν την projection λειτουργίας  επεκτείνεται σε  για κάθε διάνυσμα A και B (με μια μικρή τροποποίηση για να φιλοξενήσει τη δοσμένη βάση  B)
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωμετρία Κατηγορία:Θεωρία δακτυλίων
Ραγάδα Ροδόπης
Η Ραγάδα είναι ορεινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης το οποίο βρίσκεται στις πλαγιές του όρους Ακρίτας της οροσειράς της Ανατολικής Ροδόπης σε υψόμετρο 600 μέτρα. Απέχει 22 χλμ. ΒΑ. από τη Φιλλύρα (έδρα δήμου) και 44 χλμ. Α.-ΒΑ. από την Κομοτηνή. Τα σπίτια του χωριού είναι λίθινης αρχιτεκτονικής και δίπλα στο χείμαρρο είναι ένας παραδοσιακός νερόμυλος. Ανατολικά του βουνού υπάρχει  βυζαντινό νεκροταφείο. Οι μουσουλμάνοι κάτοικοί της ασχολούνται με την κτηνοτροφία και γεωργία και το χωριό είναι γνωστό για τις πατάτες που καλλιεργούν. Η ονομασία του επί τουρκοκρατίας ήταν Κιζλή Αγάτς. Επίσημα αναφέρεται, μετά την απελευθέρωση, το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Οργάνης. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την τοπική κοινότητα Ραγάδας που υπάγεται στη δημοτική κοινότητα Φιλλύρας του Δήμου Αρριανών και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 270 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ροδόπης Κατηγορία:Δήμος Αρριανών
Κωνσταντίνος Αραβαντινός
Βιογραφία
Γεννήθηκε στα Ιωάννινα και εξελέγη το 1910 βουλευτής Αττικοβοιωτίας (Αττικής αναφέρεται στο μητρώο της Βουλής). Πέθανε στην Αθήνα, όταν ήταν εν ενεργεία βουλευτής, το Φεβρουάριο του 1911.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Αττικής
Το εγκώμιο της σκιάς
Το εγκώμιο της σκιάς (ιαπωνικά: 陰翳礼讃) είναι δοκίμιο πάνω στην ιαπωνική αισθητική, του Ιάπωνα συγγραφέα Τζουνιτσίρο Τανιζάκι.
Το δοκίμιο μεταφράστηκε στα αγγλικά από τους φοιτητές ιαπωνικής φιλολογίας Τόμας Χάρπερ και Έντουαρντ Σαϊντενστίκερ. Το 2017, κυκλοφόρησε και δεύτερη μετάφραση από τον Γκρέγκορι Σταρ.
Στα ελληνικά, Το εγκώμιο της σκιάς έχει μεταφραστεί από τον Παναγιώτη Ευαγγελίδη και κυκλοφόρησε το 1995 από τις εκδόσεις Άγρα.
Θέματα
Το δοκίμιο αποτελείται από 16 ενότητες που συζητούν την παραδοσιακή ιαπωνική αισθητική σε αντίθεση με την αλλαγή. Οι συγκρίσεις του φωτός με το σκοτάδι χρησιμοποιούνται για να αντιπαραβάλουν τον δυτικό και τον ασιατικό πολιτισμό. Η Δύση, στην προσπάθειά της για πρόοδο, παρουσιάζεται να αναζητά συνεχώς φως και διαύγεια, ενώ οι λεπτές και υποτονικές μορφές της τέχνης και της λογοτεχνίας της Ανατολικής Ασίας θεωρούνται από τον Τανιζάκι ότι αντιπροσωπεύουν μια εκτίμηση της σκιάς και της λεπτότητας, στενά συνδεδεμένη με την παραδοσιακή ιαπωνική έννοια του σάμπι. Εκτός από την αντίθεση φωτός και σκιάς, ο Τανιζάκι εξετάζει περαιτέρω τους πολυεπίπεδους τόνους διαφόρων ειδών σκιών και τη δύναμή τους να αντανακλούν υλικά χαμηλής γυαλάδας όπως χρυσοκέντημα, πατίνα και θολά κρύσταλλα. Επιπλέον, διακρίνει τις αξίες της λάμψης και της λάμψης.
Το κείμενο του δοκιμίου παρουσιάζει προσωπικές σκέψεις πάνω σε διάφορα θέματα όπως για παράδειγμα η αρχιτεκτονική, η χειροτεχνία, το φαγητό, τα καλλυντικά και πολλά άλλα. Ο Τανιζάκι εξερευνά δίνοντας σημασία στη λεπτομέρεια στοιχεία όπως ο χώρος στο εσωτερικό των κτηρίων, οι μοναστηριακές τουαλέτες και άλλα. Το εν λόγω δοκίμιο δρα ως κλασική περιγραφή της αντίθεσης ανάμεσα στις σκιές των ιαπωνικών εσωτερικών χώρων και του εκτυφλωτικού φωτός της σύγχρονης εποχής.
Πολιτισμικές σημειώσεις
Οι παρατηρήσεις του Τανιζάκι περιλαμβάνουν πολιτισμικές σημειώσεις για θέματα όπως η τέχνη και η χειροτεχνία, η χαρτοποιία και το ιαπωνικό δωμάτιο. Δίνεται επίσης μια συνταγή για το ασυνήθιστο πιάτο σούσι, ενώ αναφέρονται και πολλά ιστορικά μέρη και ναοί, καθώς και περίφημα εστιατόρια και έθιμα όπως η «παρατήρηση της σελήνης» (τσουκίμι).
Άτομα που αναφέρονται
Μεταξύ των ιστορικών και σύγχρονων ατόμων που αναφέρονται στο δοκίμιο είναι τα εξής:
Παραπομπές
Κατηγορία:Δοκίμια
Κολοκόλο
Το Κολοκόλο (Leopardus colocolo), είναι μία μικρό, ριγέ αιλουροειδές, που απαντάται στην δυτική πλαγιά των Άνδεων, στη κεντρική και βόρεια Χιλή.Μέχρι πρόσφατα, συμπεριλαμβανόταν στην Αγριόγατα της Πάμπας (Leopardus pajeros) και στον Αγριόγατο του Παντανάλ (Leopardus braccatus), αλλά διαχωρίστηκε λόγω κρανιακών μετρήσεων και της εξωτερικής εμφάνισης.Μερικοί τα θεωρούν ως υποείδη του Κολοκόλο.
Περιγραφή - Οικότοποι
Το Κολοκόλο, είναι μία μικρή, βαριά γάτα.Το μήκος του σώματός της, κυμαίνεται από 56 έως 67 cm, με μήκος ουράς από 29 έως 32 cm, ενώ ζυγίζει περίπου 3 κιλά.Τα δύο υποείδη, διαχωρίζονται λόγω του τριχώματός τους.Το υποείδος L. c. colocolo, έχει κοκκινωπές ή σκούρες γκρίζες ρίγες στα πλευρά, στα μάγουλα, στα αυτιά, ενώ η ουρά τους έχει μαύρη άκρη με 4 ή 5 δακτύλιους.Τα πόδια τους, έχουν σκούρες καφέ ρίγες, το στήθος τους έχει μαύρες κηλίδες με υπόλευκο χρώμα.Ζει στην κεντρική Χιλή, σε υποτροπικά, ξηρά δάση σε υψόμετρο έως τα 1800 μέτρα.Το υποείδος L. c. wolffsohni, έχει μεγάλες κοκκινωπές - καφέ κηλίδες στα πλευρά, σκούρο χρώμα στα αυτιά και 8 δακτύλιους στην ουρά.Οι ρίγες στα πόδια του, έχουν σκούρα καφέ ή ολόμαυρο χρώμα.Ζει στο βόρειο τμήμα της Χιλής σε θαμνώνες.Από τα δύο δείγματα του υποείδους, το ένα βρέθηκε σε υψόμετρο μεταξύ 2000 και 4000 μέτρων και τα άλλο στα 4100 μέτρα.
Εξωτερικά, το Κολοκόλο, διαφέρει από την Αγριόγατα της Πάμπας όσον αφορά το μέγεθος, το χρώμα και τα σχέδια του τριχώματος.Μερικές Αγριόγατες της Πάμπας, είναι τόσο μεγάλες όσο και το Κολοκόλο, ενώ κάποια υποείδη της, έχουν το ίδιο χρώμα με το υποείδος L. c. wolffsohni.
Συμπεριφορά
thumb|left|200px|Ο χάρτης κατανομής του Κολοκόλο, μαζί με την Αγριόγατα της Πάμπας και τον Αγριόγατο του Παντανάλ
Λίγα είναι γνωστά για το κυνήγι και τις διατροφικές συνήθειες του Κολοκόλο.Ωστόσο, πιστεύεται ότι τρώει κυρίως μικρά θηλαστικά, πουλιά, ινδικά χοιρίδια, τρωκτικά, λαγούς και πέρδικες.Ορισμένοι, θεωρούν ότι είναι νυκτόβια ζώα, ενώ άλλοι πιστεύουν ότι είναι ημερόβια.
Το Κολοκόλο, γεννάει, κάθε φορά, 1 ή 2 και μερικές φορές 3 γατάκια.Τα γατάκια, ζυγίζουν 130 γρ., κατά τη γέννησή τους.Ο μέσος όρος ζωής είναι τα 9 χρόνια, αλλά μπορούν να ζήσουν μέχρι και 16 χρόνια.
Υποείδη
Το Κολοκόλο, έχει δύο υποείδη:
Κατηγορία:Αιλουροειδή Κατηγορία:Αιλουρίδες Κατηγορία:Θηλαστικά της Νότιας Αμερικής
Γουλινγκγιουάν
Η γραφική και ιστορική περιοχή της Γουλινγκγιουάν (κινεζικά:武陵源, πινγίν: Wǔlíngyuán) είναι μια περιοχή της επαρχίας Χουνάν στην Κίνα, η οποία αποτελεί τοπίο παγκόσμιας κληρονομιάς της ΟΥΝΕΣΚΟ από το 1992.
Περιγραφή
Η περιοχή φτάνει σε έκταση τα 264 τετραγωνικά χιλιόμετρα, και είναι αξιοσημείωτη για την παρουσία πάνω από 3000 στηλών από χαλαζία και αμμόλιθο, με πολλές από αυτές να ξεπερνούν τα 200 μέτρα ύψος. Στην περιοχή υπάρχουν επίσης πολλές χαράδρες και φαράγγια, ρέματα, λίμνες, και καταρράκτες. Υπάρχουν επίσης 40 σπηλιές, με πολλές από αυτές να διαθέτουν μεγάλα αποθέματα ασβεστίου, καθώς και 2 φυσικές γέφυρες, η Ξιανρενκιάο (γέφυρα των αθανάτων) και η Τιανκιασενγκόνγκ (γέφυρα κατά μήκος του ουρανού).
Η τοποθεσία βρίσκεται περίπου 270 χιλιόμετρα προς τα βορειοδυτικά της Τσανγκσά, η οποία είναι η πρωτεύουσα της επαρχίας Χουνάν. Η περιοχή της Γουλινγκγιουάν αποτελεί μέρος της οροσειράς Γουλίνγκ (κινεζικά: 武陵山脉, πινγίν: Wǔlíng Shānmài).
Εντός της, βρίσκονται διάφορα εθνικά πάρκα, ένα από τα οποία είναι και το εθνικό δασικό πάρκο της Ζανγκτζιατζιέ.
Επίδραση στο περιβάλλον και τοπικές κοινωνίες
Η αύξηση του αριθμού των τουριστών στην περιοχή, και η επακόλουθη επιχειρηματική δραστηριότητα, φέρεται να έχει δημιουργήσει δυσμενείς συνθήκες στην περιοχή για το περιβάλλον καθώς και για τους γηγενείς κατοίκους της.
Συγκεκριμένα, μετακινήθηκε ένας μεγάλος αριθμός κατοίκων προς άλλες περιοχές παρά την αρνητική αντίδραση των τοπικών κοινοτήτων, ώστε το περιβάλλον να εμφανίζεται εντελώς φυσικό και άγριο, καθώς και κτίστηκε μεγάλος αριθμός ξενοδοχειακών μονάδων και εστιατορίων, μέρος των οποίων αργότερα κατεδαφίστηκε μετά από τις αντιδράσεις της αρμόδιας επιτροπής της ΟΥΝΕΣΚΟ πως θα απέσυρε την ιδιότητα της περιοχής ως μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωγραφία της Κίνας Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Κίνα
Τευμησσία αλεπού
Στην ελληνική μυθολογία, η Τευμησσία αλεπού, ή Καδμεία αλεπού, ήταν γιγαντιαία αλεπού που δεν προοριζόταν ποτέ να πιαστεί. Λέγεται ότι είχε σταλεί από τους θεούς (ίσως από τον Διόνυσο) για να καταδιώξει τα παιδιά της Θήβας ως τιμωρία για ένα εθνικό έγκλημα. Ο Κρέων, ο τότε Αντιβασιλέας της Θήβας, ανέθεσε στον Αμφιτρίωνα την αδύνατη αγγαρεία της καταστροφής αυτού του θηρίου. Ανακάλυψε μια φαινομενικά τέλεια λύση στο πρόβλημα, φέρνοντας το μαγικό σκυλί την Λαίλαπα, που προοριζόταν να πιάσει όλα όσα κυνηγούσε, για να πιάσει την Τευμησσία αλεπού. Ο Δίας, που αντιμετώπιζε μια αναπόφευκτη αντίφαση εξαιτίας της παράδοξης φύσης των αμοιβαία εξαιρουμένων ικανοτήτων τους, μετέτρεψε τα δύο θηρία σε πέτρα. Αυτά τα δύο εκδιώχθηκαν στα αστέρια και παρέμειναν ως ο Μέγας Κύων (η Λαίλαπα) και ο Μικρός Κύων (η Τευμησσία αλεπού).
Παραπομπές
Κατηγορία:Όντα της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Μυθολογικές αλεπούδες
Πρωτάθλημα χειροσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας ανδρών 1998-1999
Το πρωτάθλημα Α1΄ Εθνικής κατηγορίας χάντμπολ ανδρών της περιόδου 1998–99 ήταν το δέκατο από την καθιέρωση της Α1 και συνολικά το 22ο πρωτάθλημα Ελλάδος στην ιστορία του χάντμπολ (μαζί με τα δυο πρωταθλήματα που είχε διοργανώσει ο ΣΕΓΑΣ).
Ο  Ιωνικός Ν.Φ. κατέκτησε και το πρώτο Σούπερ Καπ που διοργάνωσε η Ομοσπονδία επικρατώντας και πάλι του ΑΣΕ Δούκα που είχε αναδειχθεί Κυπελλούχος Ελλάδος.
Ημιτελικοί
Ο Ιωνικός επικράτησε με 2-0 του Πανελληνίου και ο Δούκας 2-1 του Κιλκίς
Θέσεις 3-4
Ο Πανελλήνιος κατέκτησε την τρίτη θέση με 2-0 νίκες.
Πηγές
1998 1999 Κατηγορία:Χειροσφαίριση το 1998 Κατηγορία:Χειροσφαίριση το 1999
Ροσάνα Ποντεστά
μικρογραφία|Η Ποντεστά με τον [[Κερκ Ντάγκλας το 1953]] Η Ροσάνα Ποντεστά (ιταλικά: Rossana Podestà, πραγματικό όνομα Κάρλα Ντόρα Ποντεστά, 20 Ιουνίου 1934 – 10 Δεκεμβρίου 2013) ήταν Ιταλίδα ηθοποιός που εργάστηκε κυρίως στην Ιταλία από τη δεκαετία του 1950 έως τη δεκαετία του 1970.
Βιογραφία
Η Ποντεστά γεννήθηκε στην Τρίπολη της Λιβύης, που τότε ήταν ιταλική αποικία. Πέρασε τα πρώτα της χρόνια εκεί, μετακομίζοντας στη Ρώμη μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Στα δεκαέξι της την ανακάλυψε ο σκηνοθέτης Λεονίντ Μογκί ψάχνοντας ηθοποιούς για την ταινία Η ζωή αρχίζει αύριο (Domani è un altro giorno, 1951). Έτσι ξεκίνησε μια καριέρα κατά τη διάρκεια της οποίας η Ποντεστά συμμετείχε σε εξήντα ταινίες στην Ιταλία και στο εξωτερικό. μικρογραφία| Η Ποντεστά το 1956 Στην Ιταλία, η Ποντεστά έμενε στο Ντουμπίνο του Σόντριο. Παντρεύτηκε και στη συνέχεια χώρισε με τον παραγωγό ταινιών Μάρκο Βικάριο. Από το 1980 ζούσε με τον ορειβάτη, εξερευνητή και δημοσιογράφο Βάλτερ Μπονάτι, ο οποίος πέθανε μόνος το 2011, σε ηλικία 81 ετών, σε ιδιωτική κλινική, επειδή η διοίκηση του νοσοκομείου δεν επέτρεπε στην επί 30 και πλέον σύντροφό του να περάσει τα τελευταία λεπτά της ζωής του μαζί γιατί οι δυο τους δεν ήταν παντρεμένοι. Στις 10 Δεκεμβρίου 2013, η Ποντεστά πέθανε στη Ρώμη, σε ηλικία 79 ετών.
Υποκριτική καριέρα
μικρογραφία| Η Ποντεστά στην ταινία Θα το πάρεις το κορίτσι (1954) Ο πιο αξιομνημόνευτος ρόλος της Ποντεστά ήταν ως Ελένη στην ταινία του 1956 Ο Τρωικός Πόλεμος, παραγωγής Ρόμπερτ Γουάιζ. Δεν μιλούσε αγγλικά, και έτσι έμαθε τον ρόλο της απέξω με τη βοήθεια ενός ειδικού. Η ταινία έκανε την Ποντεστά γνωστή διεθνώς, ενώ μαζί της έπαιζε και η νεαρή Μπριζίτ Μπαρντό. Χάρη στον πρωταγωνιστικό της ρόλο στη μεξικάνικη ταινία Το δίχτυ (La red, 1953), έγινε πολύ δημοφιλής στη Λατινική Αμερική.
Η Ποντεστά πρωταγωνίστησε επίσης στην ταινία Ομήρου Οδύσσεια (Ulisse, 1955), σε σκηνοθεσία Μάριο Καμερίνι, στον ρόλο της Ναυσικάς. Στις δεκαετίες του 1960 και του 1970, έπαιξε σε κάποιες αισθησιακές ταινίες, όπως Πάολο, ο θερμός (Paolo il caldo) και Ο παπάς παντρεύεται (Il prete sposato) που οδήγησαν σε μια ημίγυμνη φωτογράφηση για το αμερικανικό περιοδικό Playboy τον Μάρτιο του 1966. μικρογραφία|Η Ποντεστά με τον [[Τζιανκάρλο Τζιανίνι το 1973, στα γυρίσματα της ταινίας Πάολο, ο θερμός]] Η τελευταία της ερμηνεία ήταν στο Segreti segreti (1985), σε σκηνοθεσία Τζουζέπε Μπερτολούτσι. Η Ποντεστά πέθανε στις 10 Δεκεμβρίου 2013.
ξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Χουάνγκ Ιν-μπομ
Ο Χουάνγκ Ιν-μπομ (κορεατικά: 황인범, χάντσα: 黃仁範) (γενν. 20 Σεπτεμβρίου 1996) είναι Νοτιοκορεάτης επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως μέσος για τον Ολυμπιακό και για την Εθνική ομάδα της Νότιας Κορέας
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Ο Χουάνγκ υπέγραψε με την Ντετζόν Χάνα Σίτιζεν το 2015. Σημείωσε το πρώτο του γκολ σε αγώνα πρωταθλήματος εναντίον της Πόχανγκ Στίλερς στις 30 Μαΐου και έγινε ο νεότερος σκόρερ στην ιστορία του συλλόγου.
Στις 30 Ιανουαρίου 2019, ο Χουάνγκ εντάχθηκε στους Βανκούβερ Γουάιτκαπς ΦΚ του Μέιτζορ Λιγκ Σόκερ με διετές συμβόλαιο, με επιλογές συλλόγου για τις σεζόν 2021 και 2022. Έκανε το ντεμπούτο του για τους Γουάιτκαπς εναντίον της Μινεσότα Γιουνάιτεντ ΦΚ στις 2 Μαρτίου και σημείωσε το πρώτο του γκολ για την ομάδα σε μια νίκη με 1–0 επί της Λος Άντζελες ΦΚ στις 17 Απριλίου. Κατά τη διάρκεια της σεζόν του 2019, κατέγραψε 51 κοψίματα.
Στις 3 Απριλίου 2022, το συμβόλαιο του Χουάνγκ με τη Ρουμπίν Καζάν ανεστάλη μέχρι τις 30 Ιουνίου 2022 σύμφωνα με τους ειδικούς κανονισμούς της FIFA που σχετίζονταν με τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία. Οι κανονισμοί επέτρεπαν στους ξένους παίκτες στη Ρωσία να αναστείλουν τα συμβόλαιά τους μέχρι το τέλος της σεζόν 2021-22 και να υπογράψουν με σύλλογο εκτός Ρωσίας μέχρι εκείνη την ημερομηνία.
Στις 5 Απριλίου 2022, ο Χουάνγκ εντάχθηκε με δανεισμό στην ΦΚ Σεούλ.
Στις 29 Ιουλίου 2022, ο Χουάνγκ υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με τον Ολυμπιακό. Στις 18 Αυγούστου 2022, ο Χουάνγκ έκανε το ντεμπούτο του σε ενα παιχνίδι πλέι-οφ του Γιουρόπα Λιγκ ενάντια στον Απόλλων Λεμεσού, στο οποίο εντυπωσίασε, καθώς σκόραρε και το μοναδικό γκολ του Ολυμπιακού με τελικό σκορ 1-1.
Εθνική ομάδα
Στους Ασιατικούς Αγώνες του 2018, ο Χουάνγκ έπαιξε σημαντικό ρόλο στην κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου από τη Νότια Κορέα. Ως ανταμοιβή, απολύθηκε σε λιγότερο από τα μισά της στρατιωτικής του θητείας και επέστρεψε στην Ντετζόν Χάνα Σίτιζεν. Έκανε το ντεμπούτο του στη εθνική ανδρών το Σεπτέμβριο του 2018 και αργότερα την ίδια χρονιά, σημείωσε το πρώτο του γκολ σε μια φιλική εντός έδρας ισοπαλία με 2–2 εναντίον του Παναμά στις 16 Οκτωβρίου. Στο Ασιατικό Κύπελλο του 2019, επιλέχθηκε στην Ομάδα της Διοργάνωσης του ESPN με το εντυπωσιακό του παιχνίδι. Οδήγησε επίσης τη Νότια Κορέα στον τίτλο του Πρωταθλήματος Ε-1 Ανατολικής Ασίας του 2019 με δύο νικητήρια γκολ και αναδείχθηκε ο πολυτιμότερος παίκτης του πρωταθλήματος. Συμπεριλήφθηκε στην αποστολή της Εθνικής ομάδας για το Παγκόσμιο Κύπελλο 2022.
Διεθνής
Νότια Κορέα Κ23
Νότια Κορέα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νοτιοκορεάτες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Νότιας Κορέας Κ17 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Νότιας Κορέας Κ20 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Νότιας Κορέας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Νότιας Κορέας Κατηγορία:Αθλητές στους Ασιατικούς Αγώνες 2018 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ασιατικού Κυπέλλου Εθνών 2019 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντετζόν Χάνα Σίτιζεν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κέι Λιγκ 1 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βανκούβερ Γουάιτκαπς ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μέιτζορ Λιγκ Σόκερ Κατηγορία:Νοτιοκορεάτες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρουμπίν Καζάν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Ρωσίας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Ρωσία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Σεούλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022
Η χαρά της ζωγραφικής (τηλεοπτική εκπομπή)
Η χαρά της ζωγραφικής (αγγ.: The Joy of Painting) είναι ο τίτλος μιας αμερικανικής ημίωρης εκπαιδευτικής τηλεοπτικής εκπομπής που δημιουργήθηκε και παρουσιάστηκε από τον ζωγράφο Μπομπ Ρος. Προβαλλόταν από τις 11 Ιανουαρίου 1983 έως τις 17 Μαΐου 1994. Στα περισσότερα επεισόδια, ο Ρος δίδασκε τεχνικές για την ελαιογραφία τοπίου, ολοκληρώνοντας έναν πίνακα σε κάθε συνεδρία. Περιστασιακά, τα επεισόδια παρουσίαζαν έναν προσκεκλημένο καλλιτέχνη ο οποίος επιδείκνυε μια διαφορετική τεχνική ζωγραφικής. Το πρόγραμμα ακολούθησε την ίδια μορφή με τον προκάτοχό του από το 1974 έως το 1982, το The Magic of Oil Painting, το οποίο φιλοξενούσε ο μέντορας του Ρος, ο Μπιλ Αλεξάντερ. Κατά τη διάρκεια της προβολής της, κέρδισε τρία βραβεία Emmy.
Παραγωγή
Η εκπομπή μεταδόθηκε και παρήχθη από μη εμπορικούς, δημόσιους τηλεοπτικούς σταθμούς. Η πρώτη σεζόν προβλήθηκε στις αρχές του 1983 και ήταν παραγωγή του WNVC στο Falls Church της Βιρτζίνια. Ξεκινώντας από τη δεύτερη σεζόν στα τέλη του 1983, η εκπομπή παρήχθη από το WIPB στο Muncie της Indiana μέχρι το τέλος της το 1994, και αργότερα από την Blue Ridge Public Television στο Roanoke της Virginia. Η εκπομπή διανέμεται σήμερα από την Αμερικανική Δημόσια Τηλεόραση. Οι επαναλήψεις άρχισαν να προβάλλονται σε σταθμούς του PBS στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1992, με την ονομασία The Best of The Joy of Painting, με μια συλλογή από τους αγαπημένους πίνακες του Μπομπ Ρος από τις προηγούμενες σεζόν. Μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1990, σχεδόν 300 επεισόδια του The Joy of Painting είχαν μεταδοθεί στις Ηνωμένες Πολιτείες από το PBS και στον Καναδά από το CBC Television. Αργότερα, Η χαρά της ζωγραφικής άρχισε να προβάλλεται σε διάφορα μέρη του κόσμου, όπως παρατηρούμε στον παρακάτω πίνακα:
Δομή
Στην αρχή κάθε επεισοδίου, ο καμβάς ήταν άδειος. Η εκπομπή είχε πολλές προσκεκλημένες εμφανίσεις από άλλους ζωγράφους, οι οποίοι ζωγράφιζαν μαζί με τον Ross, όπως η Dana Jester, ο γιος του Ρος, Στιβ Ρος, ο John Thamm, η Audrey Golden, η Joyce Ortner, ο Ben Stahl, η Dorothy Dent, η συνεργάτης του Annette Kowalski (που ειδικεύεται στη ζωγραφική λουλουδιών), το κατοικίδιο σκιουράκι Peapod, το ζώο του Bobett και η Diane Andre. Τα περισσότερα επεισόδια ξεκινούσαν είτε με έναν λευκό κενό καμβά, είτε, σπανιότερα, με έναν καμβά προβαμμένο με μαύρο gesso. Αυτός ο λευκός καμβάς επικαλυπτόταν με μια λεπτή στρώση υγρού λευκού χρώματος (για λευκό καμβά- ο Ρος χρησιμοποιούσε το ιδιόκτητο Magic White του Μπιλ Αλεξάντερ στις προηγούμενες σεζόν, πριν χρησιμοποιήσει μια γενική ονομασία αργότερα) ή ένα σκούρο χρώμα (για μαύρο). Αν ένας πίνακας αναμενόταν να διαρκέσει περισσότερο από το χρονικό περιθώριο των 30 λεπτών, τα πρώτα βήματα προετοιμάζονταν πριν από την έναρξη του επεισοδίου, καθώς ο Ρος έδινε μια συνοπτική εξήγηση για το πώς προετοίμαζε τον καμβά. Μέσα στα πρώτα λεπτά κάθε παράστασης, ο λευκός καμβάς έχει μετατραπεί σε ένα τοπίο, ένα θαλάσσιο τοπίο και ένα χειμερινό τοπίο, χρησιμοποιώντας την τεχνική wet-on-wet, κατά την οποία ο ζωγράφος προσθέτει ακόμα υγρό χρώμα, αντί να περιμένει να στεγνώσει κάθε στρώμα χρώματος. Ο συνδυασμός αυτής της μεθόδου με τη χρήση πινέλων δύο ιντσών και άλλων τύπων πινέλων, καθώς και μαχαιριών ζωγραφικής, του επέτρεψε να ζωγραφίζει δέντρα, νερό, σύννεφα, βουνά, θαλάσσια τοπία και χειμερινά τοπία μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα. Οι πίνακες περιείχαν τα χρώματα που είχε ο Ρος στην εκπομπή, όπως λευκό τιτάνιο, φθαλικό πράσινο, φθαλικό μπλε, πρωσικό μπλε, μαύρο του μεσονυκτίου, σκούρα σιένα, καφέ van dyke, καμένο ουμβέρ (που καταργήθηκε σε μεταγενέστερες σεζόν), βυσσινί αλισαρίνο, πράσινο σαπούνι, κίτρινο κάδμιο, κίτρινη ώχρα, ινδικό κίτρινο και φωτεινό κόκκινο (μόνιμο κόκκινο σε προηγούμενες σεζόν).
Κάθε πίνακας ξεκινούσε με σταυρωτές πινελιές, που έμοιαζαν να μην είναι τίποτα περισσότερο από τις κηλίδες του χρώματος. Καθώς πρόσθεσε περισσότερες διασταυρούμενες πινελιές, οι κηλίδες μεταμορφώθηκαν σε περίπλοκους πίνακες ζωγραφικής. Ενώ ζωγράφιζε, καθοδηγούσε τους θεατές σχετικά με τις τεχνικές που χρησιμοποιούσε, έλεγε ιστορίες για τα "χαρούμενα μικρά σύννεφα" και τα "χαρούμενα μικρά δέντρα" που δημιουργούσε. Συχνά απέδιδε ανθρώπινα συναισθήματα στα αντικείμενα που ζωγράφιζε. Αφού ζωγράφιζε έναν κορμό δέντρου, για παράδειγμα, ο Ρος συνήθως πρόσθετε έναν άλλο κοντινό "γιατί χρειάζεται έναν φίλο" Κατά καιρούς παρουσίαζε βίντεο από το σπίτι του με τον εαυτό του με ένα μωρό ελάφι, ένα ρακούν και ένα άλλο μικρό ζώο. Κάθε πρόγραμμα γυριζόταν σε πραγματικό χρόνο με δύο βιντεοκάμερες: ένα μεσαίο πλάνο του Ross και του καμβά του και ένα κοντινό πλάνο του καμβά ή της παλέτας. Στο τέλος κάθε επεισοδίου, ο Ρος ήταν γνωστός για το ότι έλεγε κάτι παρόμοιο με το ". . . έτσι, από όλους εμάς εδώ, θα ήθελα να σου ευχηθώ καλή ζωγραφική και ο Θεός να σε ευλογεί, φίλε μου. . . ". Στη συνέχεια, ακούστηκε το τραγούδι της σειράς ("Interlude", μια επιλογή μουσικής από το Network Music, από τη 2η σεζόν και μετά), ενώ οι τίτλοι τέλους έπαιζαν πάνω από ένα πλάνο του τελειωμένου πίνακα.
Ο Ρος δημιούργησε τρεις εκδοχές κάθε πίνακα. Το πρώτο, που είχε γίνει πριν από τη μαγνητοσκόπηση, καθόταν σε ένα καβαλέτο εκτός κάμερας και χρησιμοποιήθηκε ως πρότυπο για τη δημιουργία ενός δεύτερου, το οποίο οι θεατές τον έβλεπαν να ζωγραφίζει, ενώ μετά τη μαγνητοσκόπηση ζωγράφισε ένα πιο λεπτομερές τρίτο για να το συμπεριλάβει στα εκπαιδευτικά του βιβλία. Και οι τρεις εκδόσεις δωρίστηκαν στη συνέχεια σε διάφορους σταθμούς του PBS, στο Smithsonian Institution ή διατηρήθηκαν από την Bob Ross, Inc.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τηλεοπτικές εκπομπές Κατηγορία:Ζωγραφική
Άγιος Ιωάννης Διακόφτης Μυκόνου
Ο Άγιος Ιωάννης Διακόφτης είναι χωριό της Μυκόνου. Υπάγεται διοικητικά στην δημοτική κοινότητα Μυκονίων του δήμου Μυκόνου, της περιφερειακής ενότητας Μυκόνου, στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Σύρου του νομού Κυκλάδων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νήσων Αιγαίου Πελάγους.
Γεωγραφία
Ο Άγιος Ιωάννης Διακόφτης είναι παράλιος οικισμός της νοτιοδυτικής Μυκόνου. Βρίσκεται απέναντι από τη Δήλο, στον βόρειο μυχό του φερώνυμου όρμου και στις απολήξεις του υψώματος «Διακόφτης» (136 μ.) που αποκόπτει και οριοθετεί την περιοχή σε σχέση με το υπόλοιπο νησί, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 10. Απέχει περίπου 4,5 χλμ. Δ. της Χώρας Μυκόνου.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1991 και προσαρτήθηκε στον δήμο Μυκονίων.
Γενικά στοιχεία
Ο Άγιος Ιωάννης Διακόφτης είναι ο μοναδικός οικισμός της μικρής χερσονήσου του «Διακόφτη» και από τα σημαντικότερα τουριστικά θέρετρα της Μυκόνου, με άρτια τουριστική υποδομή (πολυτελείς ξενοδοχειακές μονάδες, ενοικιαζόμενα δωμάτια και διαμερίσματα).
Εκδηλώσεις
Το τοπικό πανηγύρι του Αγίου Ιωάννη Ευαγγελιστή, στις 26 Σεπτεμβρίου, κατά το οποίο ντόπιοι και επισκέπτες πίνουν τον «χυμό», ζωμό κρέατος σε ποτήρι και τρώνε την παραδοσιακή κρεμμυδόπιτα. Γλυκά από αμυγδαλόψιχα υπάρχουν σε μεγάλη ποικιλία, ενώ προσφέρεται και άφθονο κρασί.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά της Μυκόνου
Παναγία Κανάλα
Η Παναγία Κανάλα είναι ιερή εικόνα και Ιερό Προσκύνημα στην Κύθνο. Βρίσκεται στο ΝΑ τμήμα του νησιού, στο χωριό Κανάλα.
Η εικόνα
Στην εικόνα απεικονίζεται η Παναγία Βρεφοκρατούσα. Πρόκειται για ένα δείγμα μεταβυζαντινής τέχνης και θεωρείται έργο του περίφημου αγιογράφου ιερέως Εμμανουήλ Σκορδίλη του Κρητός. Είναι μία μεγάλη εικόνα διαστάσεων 1μ x 0,80μ, και χρονολογείται το 1575.Στην εικόνα αυτή, η ήρεμη και γλυκιά μορφή της Παναγίας απεικονίζεται να κρατεί τον Χριστό με το αριστερό χέρι της. Ο Ιησούς φωλιάζει στην αγκαλιά της, με το πρόσωπο γυρισμένο προς τον Αρχάγγελο Γαβριήλ. Αριστερά και δεξιά απεικονίζονται οι Αρχάγγελοι Γαβριήλ και Μιχαήλ.
Σύμφωνα με την παράδοση βρέθηκε με θαυματουργό τρόπο από ψαράδες στο "κανάλι" ανάμεσα στην Κύθνο και τη Σέριφο φωτίζοντας μέσα στη νύχτα. Βγήκαν στη στεριά και αμέσως μετέφεραν την εικόνα στο χωριό τους, τη Δρυοπίδα, στο εσωτερικό του νησιού.Στη συνέχεια σύμφωνα με την παράδοση, η Παναγία εμφανίστηκε στον ύπνο των ψαράδων και τους υπέδειξε το σημείο ανέγερσης της εκκλησίας.
Η Εκκλησία
Η εικόνα φυλάσσεται στην ομώνυμη εκκλησία στον οικισμό Κανάλα της Κύθνου, που έχει πάρει το όνομά του από την Παναγία. Ο αρχικός ναός ήταν χωματοσκεπής και μικρός. Το 1869 η αρχική εκκλησία κατεδαφίστηκε και αναδομήθηκε στη θέση της μια νέα, η οποία στη συνδρομή των κατοίκων της Δρυοπίδας διαμορφώθηκε στο βάθος του χρόνου μέχρι που πήρε τη σημερινή της μορφή, με τις πιο σημαντικές αλλαγές στον χώρο να γίνονται μετά το 1946. Το 1973 η εκκλησία της Παναγίας Καναλάς αναγνωρίστηκε Ιερό Προσκύνημα με απόφαση της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος. Ο περίβολος του ναού είναι στολισμένος μεπετρόκτιστες καμάρες, πεζούλια, ξερολιθιές και λουλούδια και διαθέτει μια πλακόστρωτη πλατεία.
Εορτασμός
Η Παναγία Κανάλα είναι η προστάτιδα του νησιού και αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους χώρους προσκυνήματος στις Κυκλάδες. Γιορτάζει κάθε Δεκαπενταύγουστο και από την 1η Αυγούστου τελείται κάθε απόγευμα η ακολουθία τους παρακλητικού κανόνος ή αλλιώς της παράκλησης, έως τη 13η Αυγούστου που ψάλλεται η αγρυπνία ("ολονυχτία") προς τη χάρη της.
Οι εορτασμοί κορυφώνονται ανήμερα, όπου τελείται η Θεία Λειτουργία και μετά ακολουθεί περιφορά της εικόνας της Παναγίας στον οικισμό. Η περιφορά καταλήγει στον μώλο όπου γίνεται αναπαράσταση της εύρεσης της εικόνας της Παναγίας. Εκεί, οι ιερείς ρίχνουν αντίγραφο της εικόνας στη θάλασσα και κόσμος βουτάει να την πιάσει, που θεωρείται μεγάλη ευλογία.
Στους παραπάνω εορτασμούς συμμετέχει και το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό με φρεγάτα, τιμητικό άγημα και μπάντα. Επίσης, πανηγύρι προς τιμήν της Παναγιάς πραγματοποιείται στις 8 Σεπτεμβρίου και συνοδεύεται από παραδοσιακό γλέντι.
Αναφορές
"Η Παναγία η Στρατηλάτισσα και η Παναγία η Κανάλα και η Παναγία η Φλαμπουριανή ήσαν και οι τρείς αδελφάδες πολύ αγαπημέναις. Και επειδή δεν ήθελαν να είναι χωρισμέναις έχτισαν τοις εκκλησίαις των έτσι αντίκρυ τη μια 'ς στην άλλη, ώστε να βλέπονται πάντα."
Την Παναγία Κανάλα αναφέρει και ο Νίκος Γκάτσος στο ποίημα του Κυκλαδίτικο όπου τη μελοποίηση την ανέλαβε ο Μάνος Χατζιδάκις.
Πηγές
Κατηγορία:Ορθόδοξοι ναοί στην Κύθνο Κατηγορία:Εικόνες της Παναγίας
Κάστρο της Άκιτα
Το Κάστρο της Άκιτα (秋田城, Akita-jō) ήταν κάστρο της περιόδου Νάρα στην περιοχή εκεί όπου σήμερα βρίσκεται η πόλη Άκιτα, του νομού Άκιτα, στην Ιαπωνία. Μερικές φορές αναφέρεται ως «Φρούριο Άκιτα». Το όνομα μερικές φορές χρησιμοποιείται για το κάστρο του Κούμποτα, ένα Ιαπωνικό κάστρο της περιόδου Έντο, το οποίο χρησίμευε ως η έδρα της φυλής Σατάκε, νταϊμιό του τομέα Κούμποτα, που κυβερνούσαν τη βόρεια επαρχία Ντέβα υπό το Σογκουνάτο Τοκουγκάβα.
Ιστορία
Κατά τη διάρκεια της περιόδου Ασούκα, ο Άμπε νο Χιράφου κατέκτησε τις ιθαγενείς φυλές Εμίσι στις σημερινές πόλεις Άκιτα και Νοσίρο το 658 και δημιούργησε μια οχύρωση στον ποταμό Μογκάμι. Το έτος 708 μ.Χ., η "Χώρα Ντέβα" δημιουργήθηκε από το βόρειο μισό της επαρχίας Ετσίγκο και αναδείχθηκε σε επαρχία Ντέβα το 712 μ.Χ. Ωστόσο, εκείνη την εποχή η περιοχή ήταν ακόμα εκτός του αποτελεσματικού ελέγχου της αυτοκρατορικής αυλής του Γιαμάτο με έδρα τη Νάρα. Αρκετές στρατιωτικές αποστολές στάλθηκαν στην περιοχή, με ένοπλους αποίκους να σχηματίζουν οικισμούς οχυρωμένους με τάφρους και ξύλινους τοίχους σε όλη την κεντρική Ντέβα στη σημερινή περιοχή Σονάι του νομού Γιαμαγκάτα. Το 733, το φρούριο στον ποταμό Μογκάμι μεταφέρθηκε βόρεια και ένας νέος στρατιωτικός οικισμός, που αργότερα ονομάστηκε «Κάστρο Άκιτα», χτίστηκε εκεί όπου βρίσκεται σήμερα η περιοχή Τακασιμίζου της πόλης Άκιτα. Ο Άμπε νο Γιακαμάρο στάλθηκε ως Τσιντζούφου-σόγκουν και το κάστρο Άκιτα έγινε βάση επιχειρήσεων για τον αποικισμό της περιοχής και την υποταγή των γηγενών λαών Εμίσι.
Το 737, μια μεγάλη στρατιωτική επιχείρηση άρχισε να συνδέει το Κάστρο Άκιτα με το Κάστρο Τάγκα στην ακτή του Ειρηνικού. Κατά τη διάρκεια των επόμενων 50 ετών, επιπρόσθετες οχυρώσεις ανεγέρθηκαν στο Οκάτσι στην επαρχία Ντέβα και στο Μονόφου στην επαρχία Μούτσου, που περιλάμβανε μια δύναμη άνω των 5000 ανδρών. Οι φυλές Εμίσι απεχθάνονταν πολύ αυτό τον δρόμο και μετά από μια εξέγερση το 767, πραγματοποιήθηκαν αποστολές ειρήνευσης το 776, 778, 794, 801 και 811
Το κάστρο υπέστη σοβαρές ζημιές σε σεισμό το 830. Το 878, μια μεγάλη εξέγερση γνωστή ως Διαταραχή Γκάνκι (元慶の乱) ξέσπασε στην περιοχή ενάντια στην κυριαρχία του Γιαμάτο, η οποία είχε ως αποτέλεσμα την καταστροφή μεγάλου μέρους του Κάστρου Άκιτα. Μια άλλη μεγάλη εξέγερση σημειώθηκε το 939, γνωστή ως Διαταραχή Τένκι (天慶の乱). Ωστόσο, το κάστρο Άκιτα αποκαταστάθηκε μετά από κάθε καταστροφή και παρέμεινε σε χρήση μέχρι τα μέσα της περιόδου Χεϊάν. Από τον 9ο έως τον 11ο αιώνα, το Κάστρο Άκιτα ήταν η κατοικία του «Ντέβα-νο-σούκε», ή του κατ΄όνομα υποδιοικητή της επαρχίας Ντέβα. Ο τίτλος αργότερα άλλαξε σε "Άκιτα-νο-σούκε". Ωστόσο, το κάστρο εγκαταλείφθηκε γύρω στο 1050 κατά τη διάρκεια του Πρώην Εννεαετούς Πολέμου.
Σημερινή εποχή
Η τοποθεσία ανακηρύχθηκε Εθνικός Ιστορικός Χώρος το 1939. Οι αρχαιολογικές ανασκαφές δείχνουν ότι ο χώρος είχε κατά προσέγγιση διαστάσεις 94 μέτρα ανατολικά-δυτικά και 77 μέτρα βορρά-νότο. Ορισμένες από τις κατασκευές του Κάστρου Άκιτα έχουν ανακατασκευαστεί στα αρχικά τους θεμέλια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ακιτα Κατηγορία:Αξιοθέατα στην Ιαπωνία Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Ιαπωνία
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Φθιώτιδας 2019–20
Το πρωτάθλημα της περιόδου 2019-20, είναι το 69ο πρωτάθλημα που διοργανώνει η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Φθιώτιδας, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Φθιώτιδας.
Η πρωταθλήτρια της ΕΠΣ Φθιώτιδας κερδίζει την άνοδο στη Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία και η κυπελλούχος την συμμετοχή στο Κύπελλο Ελλάδος.
Επιπτώσεις από την πανδημία του κορονοϊού
Στις 29 Απριλίου η ΕΠΟ αποφάσισε την οριστική διακοπή της διεξαγωγής όλων των εθνικών και τοπικών ερασιτεχνικών πρωταθλημάτων, καθώς και των διοργανώσεων κυπέλλου, την αρμοδιότητα και ευθύνη διεκπεραίωσης των οποίων έχουν οι Ενώσεις Ποδοσφαιρικών Σωματείων. Η βαθμολογία μέχρι την ημέρα της διακοπής είναι και η τελική και πρωταθλητές είναι οι ομάδες που προηγούνταν μέχρι εκείνο το σημείο. Στις περιπτώσεις που ο κυπελλούχος δεν έχει ήδη αναδειχθεί βάσει αγωνιστικού αποτελέσματος, τότε η ανάδειξή του θα γίνει με τη διαδικασία της κλήρωσης, στην οποία θα λάβουν μέρος τα σωματεία που έχουν ήδη προκριθεί στην τελική ή στην ημιτελική φάση της διοργάνωσης. Έπειτα από την απόφαση της ΕΠΟ, η ΕΠΣ Φθιώτιδας αποφάσισε:
Πρωτάθλημα
Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Φθιώτιδας είναι η εξής:
Επίσης θα πραγματοποιηθούν και τα πρωταθλήματα:
Α' κατηγορία “Άρης Δάρρας”
Η κορυφαία κατηγορία διεξάγεται με τη συμμετοχή 13 ομάδων σε έναν όμιλο. Οι ομάδες της Ένωσης Εχιναίων και των Καμένων Βούρλων παρότι προβιβάστηκαν από την Β' Κατηγορία δεν δήλωσαν συμμετοχή. Την θέση τους πήρε ο Κεραυνός Βαθύκοιλου, επιστρέφοντας στην Α' Κατηγορία μετά την σεζόν 2008-09. Στην φετινή περίοδο καταργούνται τα πλέι-οφ ανόδου και ο πρωταθλητής ανεβαίνει απευθείας στην Γ' Εθνική. Όσον αφορά τον υποβιβασμό δεν υποβιβάζεται καμία ομάδα και προβιβάζονται οι 3 πρωταθλητές των ομίλων της Β' Κατηγορίας, ενώ αν η Αταλάντη παραμείνει στην Γ' Εθνική θα διεξαχθούν αγώνες πλέι-οφ μεταξύ των δευτεραθλητών των τριών ομίλων της Β' Κατηγορίας, με τον πρώτο να κερδίζει την άνοδο. Στόχος όλων αυτών είναι το πρωτάθλημα της Α΄ Φθιώτιδας να έχει 16 ομάδες από τη σεζόν 2020-2021.
Το πρωτάθλημα στην Α' κατηγορία θα ξεκινήσει στις 12 Οκτωβρίου και φέτος θα ονομάζεται Α’ Φθιώτιδας “Άρης Δάρρας” ως φόρο τιμής στον αδικοχαμένο Αριστείδη Δάρρα παράγοντα και ποδοσφαιριστή της Προοδευτικής Λάρυμνας που έχασε τη ζωή του από εργατικό ατύχημα στη ΛΑΡΚΟ.
Ανακατατάξεις ομάδων
Οι ακόλουθες ομάδες έχουν αλλάξει κατηγορία από την σεζόν 2018-19.
Προβιβάστηκαν από την Β' Κατηγορία
Υποβιβάστηκε από την Γ΄ Εθνική
Προβιβάστηκε στην Γ΄ Εθνική
Υποβιβάστηκαν στην Β' Κατηγορία
Κύπελλο “Παρασκευάς Αντωνίου”
Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν υποχρεωτικά οι ομάδες της ΕΠΣ Φθιώτιδας που αγωνίζονται στην Γ' Εθνική και την Α' Κατηγορία, ενώ προαιρετική είναι η συμμετοχή των ομάδων της Β' Κατηγορίας. Ο νικητής του κυπέλλου συμμετέχει στο Κύπελλο Ελλάδος της επόμενης σεζόν. Το κύπελλο Φθιώτιδας θα ονομαστεί “Παρασκευάς Αντωνίου” προς τιμήν του πρώην αντιπρόεδρου της ΕΠΣ.
Α΄Φάση
Η Μαλεσίνα προκρίνεται άνευ αγώνα λόγω απόσυρσης της Δόξας Μοσχοχωρίου.
Διακοπή λόγω κορονοϊού
Μετά από απόφαση της ΕΠΟ διακόπηκαν όλες οι διοργανώσεις ευθύνης των ΕΠΣ. Για την ανάδειξη του κυπελλούχο έγινε κλήρωση μεταξύ των 4 ομάδων που είχαν προκριθεί στα ημιτελικά και κυπελλούχος ανακηρύχθηκε ο Οπούντιος Μαρτίνου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Φθιώτιδας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2019–2020 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2019-2020
Πέτρος Λουδοβίκος της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα
Ο Πέτρος-Λουδοβίκος, πορτογαλ. Pedro-Luiz (12 Ιανουαρίου 1983 - 1 Ιουνίου 2009) από τον Οίκο της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα ήταν 3ος στη διαδοχή της Βραζιλίας. Ήταν πρίγκιπας της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα.
Βιογραφία
Την 1η Ιουνίου 2009 ταξίδευε με την πτήση Air France Flight 447 από το Ρίο ντε Zανέιρο στο Παρίσι. Το αεροσκάφος εισήλθε σε αεροδυναμική στάση και κατέπεσε στον Ατλαντικό. Ο Πέτρος-Λουδοβίκος απεβίωσε 26 ετών.
Βίκυ Πράις
H Βασιλική "Βίκυ" Πράις (το γένος: Κουρμούζη, γεννημένη τον Ιούλιο του 1952) είναι μία γεννημένη στην Ελλάδα Βρετανίδα οικονομολόγος και πρώην Επικεφαλής της Κυβερνητικής Οικονομικής Υπηρεσίας του Ηνωμένου Βασιλείου. Στις 7 Μαρτίου 2013, η Πράις και ο πρώην σύζυγός της, Κρις Χιουν, καταδικάστηκαν σε οκτώ μήνες φυλάκιση για παρακώλυση της απονομής δικαιοσύνης. Αφού ο Χούιν ομολόγησε ένοχος εξέτισαν και οι δύο εννέα εβδομάδες στη φυλακή.
Καριέρα
Μετά το πανεπιστήμιο είχε, σύμφωνα με τον Νεντ Τέμκο, μία «λαμπερή καριέρα» ως οικονομολόγος και τότε επικεφαλής οικονομολόγος στην Williams & Glyn's Bank (τώρα μέρος της Royal Bank of Scotland) από το 1973 έως το 1983, ως εταιρικός οικονομολόγος για την Exxon Ευρώπης από το 1983 έως το 1986 και ως επικεφαλής οικονομολόγος της Peat Marwick McLintock και της KPMG από το 1986 έως το 2001. Όταν απέκτησε παιδιά, πήρε άδεια έξι εβδομάδες για κάθε παιδί. Έφυγε από την KPMG στο Blackfriars στα τέλη του 2001 και εργάστηκε για τη Συμβουλευτική London Economics. Έως τον Απρίλιο του 2015 ήταν μέλος του συμβουλευτικού συμβουλίου της OMFIF όπου συμμετείχε τακτικά σε συναντήσεις σχετικά με το χρηματοπιστωτικό και νομισματικό σύστημα.
Υπουργείο Εμπορίου και Βιομηχανίας
Η Πράις προσελήφθηκε στο Υπουργείο Εμπορίου και Βιομηχανίας τον Αύγουστο του 2002 ως Επικεφαλής Οικονομικός Σύμβουλος, η πρώτη γυναίκα που διορίστηκε στη θέση, για την οποία ο μισθός ήταν περίπου £110.000. Ήταν επίσης πρόεδρος της GoodCorporation, ενός οργανισμού που προωθεί τις ηθικές επιχειρηματικές πρακτικές.
Ακαδημία
Υπήρξε επισκέπτρια καθηγήτρια στη Σχολή Διοίκησης Επιχειρήσεων Κας του Πανεπιστημίου Σίτι από το 2002 έως το 2006 και από το 2008 έως το 2011 και στη Σχολή Διοίκησης Επιχειρήσεων του Κολεγίου Imperial από το 2010, επισκέπτρια Fellow στο Κολέγιο Νάτφιλντ της Οξφόρδης, από το 2008, μέλος της Εταιρείας Οικονομολόγων Επιχειρήσεων από το 2005 και είναι μέλος του Συμβουλίου του Πανεπιστημίου του Κεντ από το 2005 και στο συμβούλιο της Βασιλικής Εταιρείας Τεχνών από το 2008 έως το 2009. Ήταν μέλος του Συμβουλίου της Βασιλικής Οικονομικής Εταιρείας (REconS) από το 2002 έως το 2007.
Το 2010 έγινε η πρώτη γυναίκα Επικεφαλής της Εταιρείας Συμβούλων Διαχείρισης.
Greekonomics
Τον Οκτώβριο του 2012, ο Εκδοτικός Οίκος Biteback παρουσίασε το βιβλίο της Greekonomics, μία συζήτηση για τις κρίσεις στην ευρωζώνη, με έμφαση στη χώρα της γέννησής της. Το βιβλίο απευθυνόταν σε ένα ευρύ, όχι μόνο ακαδημαϊκό, αναγνωστικό κοινό, το οποίο συζητούσε τι θα σήμαινε η ελληνική έξοδος από την ευρωζώνη.
Στις αρχές Ιουλίου 2013, η Βίκυ Πράις εμφανίστηκε ως πραγματογνώμονας ενώπιον της διακομματικής υποεπιτροπής της Βουλής των Λόρδων για τα οικονομικά και χρηματοπιστωτικά θέματα, λέγοντας ότι δεν προέβλεπε γρήγορο τέλος στην κρίση της ευρωζώνης, καθώς η διαρθρωτική μεταρρύθμιση θα απαιτούσε πολύ χρόνο. Η Πράις ευνοούσε τη δημοσιονομική πολιτική που περιελάμβανε ένα πακέτο τόνωσης και ήθελε η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα να αγοράσει ομόλογα.
Καταδίκη
Η Πράις έδωσε δύο φορές κατάθεση στην Αστυνομία του Έσεξ το 2011 για ισχυρισμούς ότι, το 2003, είχε αποδεχτεί πόντους στην άδεια οδήγησης της, τους οποίους θα έπρεπε να έχει λάβει ο τότε σύζυγός της, Κρι Χιουν (τότε ευρωβουλευτής). Το 2012 ανακοινώθηκε ότι και οι δύο θα κατηγορηθούν για διαστρέβλωση της πορείας της δικαιοσύνης. Η Πράις δήλωσε μη ένοχη, χρησιμοποιώντας την υπεράσπιση του συζυγικού εξαναγκασμού στη δίκη. Τον Μάρτιο του 2013, καταδικάστηκε για διαστρέβλωση της ποινικής δικαιοσύνης σε οκτώ μήνες φυλάκισης, όπως και ο Χιουν.
Η Πράις και ο Χιουν έφυγαν από τη φυλακή στις 13 Μαΐου 2013, υπό τον όρο ηλεκτρονικής σήμανσης. Η Πράις δημοσίευσε ένα βιβλίο με βάση την εμπειρία της στην Φυλακή του Ιστ Σάτον Παρκ τον Οκτώβριο του 2013. Το βιβλίο, Prisonomics: Behind Bars in Britain's Failing Prisons, αναλύει το οικονομικό και ανθρώπινο κόστος της φυλάκισης γυναικών. Τα δικαιώματα θα δοθούν στο Working Chance, ένα φιλανθρωπικό ίδρυμα (του οποίου είναι προστάτιδα) που βοηθά πρώην γυναίκες φυλακισμένες να βρουν εργασία.
Προσωπική ζωή
Το 1972 παντρεύτηκε τον Γκάρεθ Πράις, έναν μεταπτυχιακό φοιτητή του LSE, τον οποίο χώρισε το 1981, έχοντας μαζί του δύο κόρες. Το 1984, παντρεύτηκε τον Κρις Χιουν, ο οποίος αργότερα έγινε βουλευτής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και στη συνέχεια ο βουλευτής των Φιλελευθέρων Δημοκρατών για το Eastleigh και υφυπουργός Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής. Έχουν τρία παιδιά. Χώρισαν τον Ιανουάριο του 2011.
Παραπομπές
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Σχολής Οικονομικών του Λονδίνου
Βερτράνδος της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα
Η Βερτράνδος΄ (Πορτογαλικά: Bertrand, 2 Φεβρουαρίου 1941) είναι ο Αυτοκράτορας με δικαίωμα της Βραζιλίας από το 2022, μετά το θάνατο του αδελφού του Λουδοβίκος. Είναι γιος του πρίγκιπα Πέτρος Ερρίκος της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα και της πριγκίπισσας Μαρία Ελισάβετ της Βαυαρίας.
Ο κλάδος του σκούπες διεκδικεί τη νομιμότητα του θρόνου σε αντίθεση με τον κλάδο της Πετρόπολης της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα, με επικεφαλής τον Πέτρος Κάρολος της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα. Αν και τόσο ο πρίγκιπας Βερτράνδος σο και ο πρίγκιπας Πέτρος Κάρολος είναι δισέγγονα του αυτοκράτορα Πέτρος Β΄ της Βραζιλίας, του Οίκος της Μπραγκάνσα, αμφισβήτησαν την ηγεσία της βραζιλιάνικης αυτοκρατορικής οικογένειας λόγω μιας δυναστικής διαμάχης σχετικά με τους πατέρες τους, οι οποίοι ήταν ξαδέλφια.
Πρώιμη ζωή
μικρογραφία| Ο Μπέρτραντ (τρίτος, από δεξιά) με τη μητέρα και τα αδέρφια του, 1957 Ο τρίτος γιος του Πέτρος Ερρίκος της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα και Μαρία Ελισάβετ της Βαυαρίας, τα μεγαλύτερα αδέρφια του είναι, κατά σειρά, Πρίγκιπας Λούις που ισχυρίστηκε ότι ήταν Επικεφαλής της Βραζιλίας Αυτοκρατορικής Οικογένειας μέχρι το 2022 και ο Eudes of Orléans-Braganza, ο οποίος παραιτήθηκε από τα δυναστικά του δικαιώματα στον βραζιλιάνικο θρόνο για να παντρευτεί έναν κοινό.
Όπως και με τα δύο μεγαλύτερα αδέρφια του, ο Μπερτράν γεννήθηκε στη νότια Γαλλία το 1941, παρόλο που η εξορία που είχε επιβληθεί στην οικογένεια είχε ήδη ανακληθεί, το 1920, λόγω του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Ήρθε στη Βραζιλία μετά το τέλος της σύγκρουσης.
Στη Βραζιλία, η οικογένεια εγκαταστάθηκε πρώτα στο παλάτι Grão-Pará στην πολιτεία του Ρίο ντε Τζανέιρο. όπου πραγματοποίησε μέρος των δευτεροβάθμιων σπουδών του στο Κολέγιο των Ιησουιτών St. Ignatius. Αργότερα η οικογένειά του μετακόμισε στο Παρανά, όπου ο πατέρας του αγόρασε ένα αγρόκτημα και ο Bertrand πέρασε τα παιδικά του χρόνια. Όταν ήταν 18 ετών, πήγε στο Σάο Πάολο, όπου απέκτησε πτυχίο στη Νομική από τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου του Σάο Πάολο το 1964. Ζει ακόμα στο Σάο Πάολο.
Εκπαίδευση και πεποιθήσεις
Από πολύ μικρός έλαβε καθολικό μόρφωμα, καθοδηγούμενος από τον πατέρα του στη γεύση για τη δογματική μελέτη και την ανάλυση των εθνικών και διεθνών γεγονότων. Συμμετείχε με ενθουσιασμό στις ακαδημαϊκές τράπεζες των ιδεολογικών αγώνων που σημάδεψαν τη Βραζιλία στο πρώτο μισό της δεκαετίας του εξήντα. Ο σχηματισμός του ολοκληρώθηκε με συχνά ταξίδια στην Ευρώπη, ένα από τα οποία έλαβε χώρα κατά τη διάρκεια ολόκληρης της Πρώτης Συνόδου της Δεύτερης Συνόδου του Βατικανού, όταν ήρθε στενή επαφή με την καθολική διανόηση στη Ρώμη για το μεγάλο γεγονός. Πολιτικός πιλότος, είναι έφεδρος της Πολεμικής Αεροπορίας της Βραζιλίας.
Ο Μπέρτραντ είναι Παραδοσιοναλιστής Καθολικός και μέλος του Tradition, Family and Property, παραδοσιακής Καθολικής έμπνευσης, που ιδρύθηκε και διευθύνεται από τον πνευματικό ηγέτη Plinio Corrêa de Oliveira μέχρι τον θάνατό του. Εκεί διαχέεται από τα καθολικά και μοναρχικά ιδεώδη, που θεωρούνται από τον ίδιο ως «ξεχωριστές και αρμονικές πτυχές του ίδιου ιδεώδους». <sup class="noprint Inline-Template" style="white-space:nowrap;">[  <span title="The text near this tag needs a citation. (July 2022)">Αυτό το απόσπασμα χρειάζεται παραπομπή  ] Ο μεγαλύτερος αδερφός του, Λουίζ, ήταν επίσης μέλος της οργάνωσης. Μετά από μια απόσχιση στην οντότητα, αυτός και ο αδελφός του άρχισαν να συνεργάζονται με μέλη που συνδέονται με το Ινστιτούτο Plinio Corrêa de Oliveira (IPCO) και την Ένωση Ιδρυτών.
Εκτός από τα πορτογαλικά, τη μητρική του γλώσσα, ο Μπερτράν μιλά άπταιστα γαλλικά και ισπανικά.
ιδιωτική ζωή
μικρογραφία| Μπέρτραντ το 2011 Δεν είναι παντρεμένος και δεν έχει θέμα, επομένως δυναστικός κληρονόμος του είναι ο μικρότερος αδερφός του, Αντόνιο της Ορλεάνης-Μπραγάντσα, ο οποίος είναι παντρεμένος με μια Βέλγο αριστοκράτισσα, την πριγκίπισσα Χριστίνα από το Βέλγιο, με πρόβλημα.
Τόσο αυτός όσο και ο μεγαλύτερος αδερφός του, Λουίζ, ασχολούνταν με τον μοναρχικό προσηλυτισμό στη Βραζιλία. Και οι δύο έπαιξαν κύριους ρόλους κατά τη διάρκεια της εκστρατείας για το δημοψήφισμα του 1993, το οποίο αντιπροσώπευε τη μοναδική μέχρι τώρα πραγματική ευκαιρία για επιστροφή της μοναρχίας από την ανακήρυξη της δημοκρατίας, το 1889. Σε αυτό, ζητήθηκε από τους πολίτες να επιλέξουν ποια μορφή διακυβέρνησης ( προεδρική ή κοινοβουλευτική ) και ποια μορφή κρατικής οργάνωσης (δημοκρατία ή συνταγματική μοναρχία ) θα έπρεπε να έχει η Βραζιλία. Η μοναρχική υπόθεση δεν ήταν επιτυχής, λαμβάνοντας μόνο το 13,4% των ψήφων.
Ρόλοι
Τα τελευταία χρόνια, είναι συντονιστής και εκπρόσωπος του κινήματος Paz no Campo (Ειρήνη στα χωράφια) και έχει ταξιδέψει σε όλη τη Βραζιλία δίνοντας διαλέξεις σε αγρότες και επιχειρηματίες για την υπεράσπιση της ιδιωτικής ιδιοκτησίας και της ελεύθερης επιχείρησης.
Ως ακτιβιστής και εκπρόσωπος του Αυτοκρατορικού Οίκου της Βραζιλίας για την αποκατάσταση της μοναρχίας, ο Μπερτράν κέρδισε εξέχουσα θέση στα εθνικά μέσα ενημέρωσης και, σε ορισμένες περιπτώσεις, στα διεθνή μέσα, με την άνοδο και την εξάπλωση των μοναρχικών κινημάτων σε όλη τη χώρα. Συμμετέχει κάθε χρόνο σε δημόσιες συναντήσεις με μοναρχικούς, εκτός από την παρακολούθηση άλλων συναντήσεων και τη διεξαγωγή διαλέξεων, συχνά μετά από πρόσκληση ιδιωτικών ιδρυμάτων, δημοτικών κυβερνήσεων και νομοθετικών συνελεύσεων, κυρίως για δημόσιες εκδηλώσεις που σχετίζονται με το μοναρχικό παρελθόν της Βραζιλίας. Το 2016 έδωσε συνέντευξη στη Mariana Godoy στο πρόγραμμα της στο RedeTV!, αποκτώντας φήμη στο ευρύ κοινό. Στις 22 Σεπτεμβρίου 2017 ο Bertrand συμμετείχε στο πρόγραμμα The Noite com Danilo Gentili, το μεγαλύτερο talk show στη χώρα αυτή τη στιγμή, σπάζοντας το ρεκόρ κοινού του προγράμματος. Παρά την εκστρατεία, πολιτικά το μοναρχικό κίνημα εξακολουθεί να είναι μικρό, με 11% της υποστήριξης του πληθυσμού, σύμφωνα με έρευνα.
Πολιτικές απόψεις
Ο Μπερτράν υποστηρίζει τυπικά συντηρητικές ιδέες: αντιτίθεται στους γάμους ομοφυλόφιλων, ευνοεί την παράνομη άμβλωση σε όλες τις περιπτώσεις και είναι κατά της οριοθέτησης της περιοχής των ιθαγενών στη Βραζιλία. Έχει επίσης επικρίνει τον προοδευτισμό του Πάπα Φραγκίσκου, αν και τον αναγνωρίζει ως νόμιμο Πάπα.
Είναι αρνητής της κλιματικής αλλαγής και δημοσίευσε ένα βιβλίο με τίτλο "Psicose Ambientalista" ("Περιβαλλοντική Ψύχωση"), που ασχολείται με αυτό που αποκαλεί "τις φάρσες που δημιουργούνται από ριζοσπάστες οικολόγους και οικοτρομοκράτες ".
Διακρίσεις
Ως μέλος του Οίκος της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα, ο πρίγκιπας Bertrand κατέχει τις ακόλουθες θέσεις:
Έχει παρασημοφορήσει από τη δημοκρατική Βραζιλία:
Έλαβε τις ακόλουθες ξένες διακρίσεις:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Κόκκινος κρίνος
Ο Κόκκινος κρίνος (Lilium chalcedonicum) είναι ευρωπαϊκό είδος κρίνου Liriotypus, ενδημικό της περιοχής των Βαλκανίων και ιδιαίτερα της Αλβανίας και της Ελλάδας.
Συστηματική ταξινόμηση
Το είδος περιγράφηκε για πρώτη φορά από τον Κάρολο Λινναίο το 1753 στο όρος Χαλκηδόνιο της Θεσσαλίας, υπό την σημερινή του ονομασία. Κατά καιρούς, εκτός από την ομώνυμη φυλή, αναγνωρίζονταν και οι ποικιλίες Lilium chalcedonicum var. maculatum, διότι έφερε πιο πυκνά άνθη, και Lilium chalcedonicum var. heldreichii, διότι κάνει πάντα μόνο ένα άνθος, φύλλα βάσης πλατύτερα και ανώτερα φύλλα πολύ μικρά, σχεδόν άτριχο. Ωστόσο, οι δυο αυτές ποικιλίες δεν αναγνωρίζονται πλέον.
Το είδος αυτό υβριδίζει με τον κρίνο της Παναγίας (Lilium candidum), δημιουργώντας το φυσικό υβρίδιο Lilium x testaceum.