cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Νικηταράς
Βιογραφία
Ο Νικηταράς δεν κράτησε το οικογενειακό επώνυμο Σταματέλος, αλλά το έτος 1818, μετά τη μύησή του στη Φιλική Εταιρεία, το υποκοριστικό Σταματελόπουλος. Το παράδειγμά του ακολούθησε και ο αδελφός του Νικόλας. Στον ελληνικό λαό όμως έμεινε με το αγαπημένο του προσωνύμιο Νικηταράς, που του αποδόθηκε μετά τη Μάχη στα Δερβενάκια και υιοθέτησε ως επώνυμο ο γιος του Ιωάννης μετά το 1854.
Ελληνική Επανάσταση
μικρογραφία|αριστερά|Το σπίτι όπου ταμπουρώθηκε ο Νικηταράς στη [[Μάχη των Δολιανών|Μάχη των Δολιανών. Πλέον το οίκημα έχει κηρυχθεί διατηρητέο κτήριο και λειτουργεί ως μουσείο.]] μικρογραφία|upright|Προτομή του Νικηταρά στο ρέμα του Τσάκωνα, εκεί όπου δόθηκε η [[Μάχη των Δολιανών.]] Με την έκρηξη της Επανάστασης, πήρε μέρος στην πρώτη μάχη που δόθηκε στο Βαλτέτσι της Αρκαδίας στις 24 Απριλίου του 1821 (είχε προηγηθεί συμπλοκή στο Λεβίδι). Μετέπειτα, στη Μάχη των Δολιανών, ο Νικηταράς που κρατούσε με 450 άντρες τα Άνω Δολιανά, κατάφερε να αποκρούσει χιλιάδες Τούρκους που επιτέθηκαν με τη βοήθεια πυροβολικού. Επειδή έπεσαν πολλοί Τούρκοι από το χέρι του εκείνη την ημέρα, οι άντρες του τον ονόμασαν "Τουρκοφάγο". Διακρίθηκε και στις μάχες που ακολούθησαν, όπου συνεργάστηκε με τον θείο του, τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη, κυρίως δε στην πολιορκία και την άλωση της Τριπολιτσάς, και σε άλλες μάχες στη Στερεά Ελλάδα. Ήταν ένας από τους σημαντικότερους αγωνιστές της Επανάστασης του 1821. Συντηρούσε δικό του σώμα ενόπλων με άνδρες που προέρχονταν από διάφορα μέρη της Ελλάδας.
“''Του Λεωνίδα το σπαθί, Νικηταράς θα το φορεί''”
Συμμετείχε στην αντιμετώπιση του Δράμαλη στην Πελοπόννησο. Όταν οι Έλληνες κατέστρεψαν τη στρατιά του Δράμαλη στα στενά των Δερβενακίων, ο Νικηταράς μαζί με τους Δημήτριο Υψηλάντη και Παπαφλέσσα είχε καταλάβει τη χαράδρα γύρω από τον Άγιο Σώστη, απ' όπου θα περνούσαν οι Τούρκοι, προκαλώντας τους μεγάλη καταστροφή. Κατά τη διάρκεια της μάχης μάλιστα έσπασε τρία σπαθιά, και όταν έσπασε και το τελευταίο, λένε ότι το χέρι του έπαθε αγκύλωση και χρειάστηκε γιατρός για να του το ανοίξει και να βγάλει το σπαθί. Καθώς ο Δράμαλης υποχωρούσε προς το Άργος, ο Νικηταράς κατέλαβε την οχυρή θέση Αγιονόρι και σκότωσε πολλούς Τούρκους που προσπάθησαν να διαφύγουν μέσω αυτής. Συνετέλεσε στο να υποχωρήσει τελικά ο Δράμαλης, υφιστάμενος πανωλεθρία (26-28 Ιουλίου 1822).
Ο Νικηταράς πήρε μέρος σε πολλές ακόμη μάχες, μέχρι που απελευθερώθηκε η χώρα.
Μετά την Επανάσταση
Επί Καποδίστρια και Όθωνα ανήκε στο Κόμμα των Ναπαίων (ρωσόφιλων). Η ελληνική κυβέρνηση, φοβούμενη ότι το ρωσόφιλο κόμμα επεδίωκε να αντικαταστήσει τον βασιλιά Όθωνα με κάποιον Ρώσο πρίγκηπα, συνέλαβε τον Νικηταρά το 1839 και τον καταδίκασε σε ενάμιση χρόνο φυλάκιση, την οποία εξέτισε στις φυλακές της Αίγινας. Ο Νικηταράς είχε εμπλακεί σε συνωμοσία εναντίον του Όθωνα, και είχε προδοθεί η δράση των συνωμοτών από ένα πρώην μέλος. Στην επακόλουθη δίκη δεν προσκομίστηκαν, αφού είχαν προλάβει να τα καταστρέψουν, ενοχοποιητικά στοιχεία τα οποία να μπορούσαν να αποδείξουν έστω τη σύσταση «μυστικής εταιρείας», γι' αυτό και αθωώθηκε.
Όταν αποφυλακίστηκε, η υγεία του ήταν εξασθενημένη από τα βασανιστήρια που υπέστη κατά τη διάρκεια της φυλάκισής του. Έπασχε από διαβήτη χωρίς να το γνωρίζει, με αποτέλεσμα να χάσει σε μεγάλο βαθμό την όρασή του. Του χορηγήθηκε άδεια επαιτείας στο χώρο όπου υπάρχει σήμερα ο ναός της Ευαγγελίστριας Πειραιώς, κάθε Παρασκευή. Το 1843, όταν ο βασιλιάς Όθωνας αναγκάστηκε να δώσει Σύνταγμα στην Ελλάδα, του απονεμήθηκε ο βαθμός του υποστρατήγου, μαζί με μία πενιχρή σύνταξη. Κατόπιν, το διάστημα 7/9/1844 - 20/12/1844 διετέλεσε Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων, και το 1847 διορίστηκε Γερουσιαστής [ εκκρεμεί παραπομπή]. Απεβίωσε στις 25 Σεπτεμβρίου 1849 σε ηλικία 68 ετών. Τελευταία του επιθυμία ήταν να ταφεί δίπλα στον θείο του Θεόδωρο Κολοκοτρώνη, στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών. μικρογραφία|upright|Ο Νικηταράς σε μεγάλη ηλικία
Μάχες
Οι κυριότερες μάχες της Ελληνικής Επανάστασης στις οποίες πήρε μέρος ο Νικηταράς ήταν οι:
Τιμητικές διακρίσεις
Για τις υπηρεσίες που προσέφερε στον υπέρ Ανεξαρτησίας των Ελλήνων αγώνα, μετά την ίδρυση του Νεοελληνικού Κράτους έλαβε τις παρακάτω τιμητικές διακρίσεις:
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Στρατού Ξηράς Κατηγορία:Έλληνες στρατιωτικοί Κατηγορία:Οπλαρχηγοί του 1821 Κατηγορία:Έλληνες Γερουσιαστές Κατηγορία:Αργυρό αριστείο του Αγώνα Κατηγορία:Χρυσός Σταυρός του Τάγματος του Σωτήρος Κατηγορία:Ήρωες της Ελλάδας
2020 SO
Ο 2020 SO είναι μικροσκοπικός αστεροειδής ή τεχνητό αντικείμενο κοντά στη Γη που ανακαλύφθηκε από την έρευνα Pan-STARRS1 στο Παρατηρητήριο Haleakala στις 17 Σεπτεμβρίου 2020. Προς το παρόν πλησιάζει τη Γη και αναμένεται ότι θα συλληφθεί προσωρινά από τη Γη έως τις 15 Οκτωβρίου 2020. Θα εισέλθει μέσω του εξωτερικού σημείου Lagrange L2 και θα βγει μέσω του σημείου Lagrange L1. Κατά τη διάρκεια της τροχιάς γύρω από τη Γη, ο SO 2020 θα κάνει μια κοντινή προσέγγιση στη Γη περίπου την 1 Δεκεμβρίου 2020, με απόσταση περίπου 50.000 χιλιόμετρα. Θα κάνει επίσης μια άλλη προσέγγιση γύρω στο Φεβρουάριο του 2021, περίπου στα 220.000 χλμ. Μέχρι τον Φεβρουάριο του 2021, ο χρόνος της πλησιέστερης προσέγγισης στη Γη έχει αβεβαιότητα ± 2 ημέρες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αστεροειδείς Αμόρ Κατηγορία:Απολλώνειοι αστεροειδείς
Στέργιος Δελιαλής
Ο Στέργιος Δελιαλής ήταν Έλληνας σχεδιαστής και γραφίστας.
Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, και μεγάλωσε στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη. Σε ηλικία 15 ετών έφυγε από το σπίτι των γονέων του και εγκατέλειψε το σχολείο, έχοντας ήδη αρχίσει την επαγγελματική του πορεία ως σχεδιαστής. Έχει σχεδιάσει αφίσες, εξώφυλλα δίσκων και ταινιών, λογότυπα. Για κάποιο διάστημα εργάστηκε στο Λονδίνο ως σχεδιαστής σε διαφημιστικές εταιρείες.
Δημιούργησε μια μεγάλη προσωπική συλλογή με αντικείμενα με σχεδιαστικό ενδιαφέρον. Το 1993 ιδρύεται το Μουσείο Design Θεσσαλονίκης στη Μητροπόλεως, μετά από προσωπική πρωτοβουλία του Δελιαλή, όπου εκτείθεται η συλλογή του. Το 1998, το μουσείο μένει χωρίς στέγη, αλλά εξακολουθεί να εκτίθεται σε προσωρινές εκθέσεις, και να συμμετέχει σε φεστιβάλ και παρουσιάσεις στο εσωτερικό και εξωτερικό μέχρι και το 2016. Το 2016, διοργανώθηκε έκθεση προς τιμήν του έργου του Στέργιου Δελιαλή με τίτλο "Στέργιος Δελιαλής, Designer. 55 Χρόνια Graphics – Χώροι – Κατασκευές – και ένα Μουσείο Design". Απεβίωσε στις 22 Μαρτίου 2019 σε ηλικία 77 ετών. .
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες σχεδιαστές Κατηγορία:Γραφίστες Κατηγορία:Έλληνες γραφίστες
Άλισον Μπέκερ
Ο Άλισον Ράμσες Μπέκερ (γεννήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 1992), επίσης γνωστός ως Άλισον Μπέκερ ή απλά Άλισον, είναι επαγγελματίας Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής που παίζει ως τερματοφύλακας για τη Λίβερπουλ της αγγλικής Πρέμιερ Λιγκ και την εθνική ομάδα της Βραζιλίας. Θεωρείται από τους καλύτερους τερματοφύλακες στον κόσμο, χάρη στην ηρεμια και αυτοπεποίθηση του και στις κρίσιμες αποκρούσεις του.
Ο Άλισον ξεκίνησε την καριέρα του στην Ιντερνασιονάλ, όπου έκανε πάνω από 100 εμφανίσεις και κέρδισε το Καμπεονάτο Γκαούτσο τέσσερις φορές στις τέσσερις χρονιές παραμονής του στον σύλλογο. Το 2016 μεταγράφηκε στη Ρόμα για 7,5 εκατομμύρια ευρώ. Τον Ιούλιο του 2018, ο Άλισον υπέγραψε με τη Λίβερπουλ με αρχική αμοιβή €62,5 εκατομμύρια. (56.000.000 λίρες) που θα μπορέσει να αυξηθεί και στα 72 εκατομμύρια ευρώ (66.800.000 λίρες). Ο Άλισον στην πρώτη του χρονιά στην Λίβερπουλ κράτησε ανέπαφη την εστία του 21 φορές στην Πρέμιερ Λιγκ και έτσι κατέκτησε το χρυσό γάντι, ατομική διάκριση στον καλύτερο τερματοφύλακα του πρωταθλήματος. Επίσης την ίδια χρονιά κατέκτησε και το Τσάμπιονς Λιγκ με την Λίβερπουλ.Tην επομενη χρονια,παροτι τραυματιστικε μολς στο πρωτο παιχνιδι Πρωταθληματος και εχασε τους πρωτους μηνες της σεζον,oμως βοηθησε την ομαδα του να κατακτησει την Πρεμιερ Λιγκ,κρατωντας την εστια του ανεπαφη σε 13 απο τα 28 παιχνιδια που αγωνιστικε.
Ο Άλισον εκπροσώπησε τη Βραζιλία σε διάφορες ομάδες νέων πριν κάνει το διεθνές ντεμπούτο του με την κύρια ομάδα το 2015. Στη συνέχεια έπαιξε στο Κόπα Αμέρικα Σεντενάριο του 2016 και στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου του 2018. Ήταν ένας από τους πρωταγωνιστές της Βραζιλίας στο δρόμο προς τη κατάκτηση του Κόπα Αμέρικα 2019. Ο Άλισον δέχθηκε μόλις ένα γκολ σε όλο το τουρνουά και αυτό ήταν από πέναλτι.
Ομαδες
Τσάμπιονς Λιγκ:2018-19
Ευρωπαϊκό Σούπερ Καπ:2019
Παγκοσμιο Κυπελλο Συλλογων:2019
Πρέμιερ Λιγκ:2019-20
Λιγκ Καπ: 2021-22
Κυπελλο Αγγλιας¨2021-22
Ατομικοί
Καλύτερος τερματοφύλακας του κόσμου:2019
Καλύτερος τερματοφύλακας του κόσμου σύμφωνα με την IFFHS:2019
Καλύτερος τερματοφύλακας του Τσάμπιονς Λιγκ:2018-19
Ομάδα της χρονιάς στο Τσάμπιονς Λιγκ:2017-18,2018-19
UEFA Ενδεκάδα της χρονιας:2019
Oμάδα της χρονιάς στην Ιταλία:2017-18
Καλύτερος τερματοφύλακας του χρόνου στην Ιταλία:2017-18
Χρυσό γάντι Πρέμιερ Λιγκ:2018-19, 2021-22
Χρυσό γάντι Κόπα Αμερικα:2019
Καλύτερος τερματοφύλακας Κόπα Αμερικα:2019
Χρυσή Μπάλα 2019: 7ος
FIFPro World XI:2019
Παραπομπές
Κατηγορία:Βραζιλιάνοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βραζιλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σπορτ Κλαμπ Ιντερνασιονάλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρόμα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λίβερπουλ Φ.Κ. Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018 Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα Σεντενάριο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2019 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2021 Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022
Μπαράναβιτσι
Το Μπαράναβιτσι (λευκορωσικά: Бара́навічы· ρωσικά: Бара́новичи· γίντις: באַראַנאָוויטש· πολωνικά: Baranowicze) είναι πόλη στην Περιοχή Μπρεστ της δυτικής Λευκορωσίας, με πληθυσμό (από το 2019) 179.000 κατοίκους. Η πόλη είναι αξιοσημείωτη για το ότι είναι ένας μεγάλος και σημαντικός σιδηροδρομικός κόμβος στην Περιοχή Μπρεστ και φιλοξενεί το κρατικό πανεπιστήμιο Μπαράναβιτσι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Λευκορωσίας
Όσιος Νείλος ο νέος
Ο Όσιος Νείλος ο νέος (επίσης Όσιος Νείλος του Ροσάνο ή Όσιος Νείλος, ο εκ Καλαβρίας, 910 - 27 Δεκεμβρίου 1005) ήταν μοναχός, ηγούμενος και ιδρυτής του Ιταλο-ελληνικού μοναχισμού στη νότια Ιταλία. Είναι άγιος της Ανατολικής Ορθόδοξης και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, και η μνήμη του τιμάται στις 26 Σεπτεμβρίου.
Βιογραφία
Ήταν γνωστός για την ασκητική του ζωή, τις αρετές του και τη θεολογική του παιδεία. Για ένα διάστημα έζησε ως ερημίτης, αλλά η φήμη του έφερε πολλούς οπαδούς του στο Ροσάνο, τους οποίους άρχισε να διδάσκει. Σύντομα συνειδητοποίησε ότι θεωρούνταν κάτι σαν τοπική αρχή και, όταν έμαθε ότι συζητούνταν να χειροτονηθεί επίσκοπος, έφυγε στην Κάπουα, όπου έμεινε δεκαπέντε χρόνια. Κατόπιν πέρασε ορισμένες περιόδους της ζωής του σε διάφορα μοναστήρια που είτε ίδρυσε ο ίδιος είτε αποκατέστησε. Αν και ο Νείλος κατηύθυνε τους μοναχούς του σύμφωνα με τους κανόνες του Αγίου Βασιλείου, εντούτοις διατηρούσε εγκάρδιες σχέσεις και με τους Βενεδικτίνους του Μόντε Κασίνο, όπου πέρασε λίγο χρόνο, καθώς και στο μοναστήρι του Αλεξίου στην Ρώμη. Οι κανόνες του Αγίου Βασιλείου ήταν μία από τις πηγές που χρησιμοποίησε ο Βενέδικτος για την σύνταξη των κανόνων του δικού του τάγματος.
Όταν εκδιώχθηκε ο Πάπας Γρηγόριος Ε΄ (996–999) από την Ρώμη, ο Νείλος αντιτάχθηκε στον σφετερισμό της Αγίας Έδρας από τον Αντίπαπα Φιλάγαθο της Πιατσέντζας. Σύμφωνα με τον μαθητή και βιογράφο του, Βαρθολομαίο, το 998 ο Νείλος έσπευσε στην Ρώμη για να μεσολαβήσει εκ μέρους ενός συμπατριώτη του από το Ροσάνο, του Ιωάννη Φιλάγαθου, ο οποίος, παρά την συμβουλή του Νείλου, είχε συνεργαστεί με τον Ρωμαίο ευγενή Κρεσέντιο με σκοπό να εκθρονίσουν τον συγγενή του αυτοκράτορα Όθωνα Γ΄, Πάπα Γρηγόριο Ε΄. Όταν αργότερα ο Φιλάγαθος βασανίστηκε και ακρωτηριάστηκε, ο Νείλος κατηγόρησε τον Γρηγόριο και τον αυτοκράτορα για αυτό το έγκλημα, προφητεύοντας ότι «η κατάρα του ουρανού αργά ή γρήγορα θα επηρέαζε τις σκληρές καρδιές τους».
Το σημαντικότερο έργο του Νείλου ήταν η ίδρυση, το 1004, του διάσημου ελληνικού μοναστηριού της Grottaferrata, κοντά στο Frascati, σε εδάφη που του παραχώρησε ο Γρηγόριος, κόμης του Τοσκούλου. Ο Νείλος θεωρείται ο πρώτος του ηγούμενος. Εκείνη την εποχή η Καλαβρία βρισκόταν υπό τη βυζαντινή κυριαρχία και ήταν ελληνική όσον αφορά την γλώσσα, τον πολιτισμό και την πνευματική και λειτουργική παράδοση. Η μονή τηρεί το βυζαντινό τυπικό ως σήμερα.
Ο Νείλος πέρασε το τέλος της ζωής του εν μέρει στη Μονή της Αγίας Αγάθης στο Τοσκούλο και εν μέρει σε ένα ερημητήριο στο Valleluce κοντά στη Gaeta. Πέθανε στην Μονή της Αγίας Αγάθης το 1005.
Ο Όσιος Νείλος θεωρείται προστάτης άγιος των γραφέων και καλλιγράφων.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Βυζαντινοί υμνογράφοι Κατηγορία:Βυζαντινοί άγιοι
Καρίνος
Ο Μάρκος Αυρήλιος Καρίνος Αύγουστος (257 - 285, λατ. MARCVS AVRELIVS CARINVS AVGVSTVS ), γνωστός απλά ως Καρίνος, ήταν Ρωμαίος αυτοκράτορας από το 282 ως το 285 και ο μεγαλύτερος γιος του αυτοκράτορα Κάρου. Έγινε Καίσαρας και τοποθετήθηκε συναυτοκράτορας της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, ταυτόχρονα με την άνοδο του πατέρα του στο θρόνο. Επίσημα στοιχεία για το χαρακτήρα και την καριέρα του μας έχουν περιέλθει αλλοιωμένα από την προπαγάνδα του νικηφόρου αντιπάλου του, του Διοκλητιανού.
Στην εξουσία
Πολέμησε με επιτυχία εναντίον της γερμανικής φυλής των Κουάδων, αλλά σύντομα άφησε το μέτωπο βόρεια του Ρήνου στις λεγεώνες του και επέστρεψε στη Ρώμη. Όλες οι πηγές, ανεξαιρέτως, τον δαιμονοποιούν λέγοντας πως παρέδωσε τον εαυτό του σε κάθε λογής ακολασία και κατάχρηση. Είναι σίγουρο ότι γιόρτασε τα ετήσια Ρωμαία (Ludi Romani) με απαράμιλλη μεγαλοπρέπεια.
Μετά τον θάνατο του Κάρου, ο στρατός στην Ανατολή απαίτησε να επιστρέψει πίσω στην Ευρώπη και ο Νουμεριανός, ο μικρότερος αδελφός του, αναγκάστηκε να ενδώσει. Ύστερα από μια στάση στη Χαλκηδόνα, ο Νουμεριανός βρέθηκε νεκρός και ο διοικητής των σωματοφυλάκων Διοκλητιανός ανακηρύχθηκε αυτοκράτορας από τα στρατεύματα, υποστηρίζοντας ότι ο Νουμεριανός είχε δολοφονηθεί. Ο Καρίνος εγκατέλειψε τη Ρώμη αμέσως και κινήθηκε ανατολικά για να αντιμετωπίσει τον Διοκλητιανό. Καθ' οδόν, και συγκεκριμένα στην Παννονία, νίκησε τον σφετεριστή Σαβίνο Ιουλιανό και, στη συνέχεια, συνάντησε τον στρατό του Διοκλητιανού στη Μοισία.
Αρχικά, ο Καρίνος νίκησε σε μερικές αψιμαχίες αλλά σκοτώθηκε στη μάχη του Ποταμού Μάργου (Μοράβα). Κατά μια πηγή, η νίκη έκλινε προς την πλευρά του αλλά τον δολοφόνησε ένας από τους χιλιάρχους του, του οποίου τη γυναίκα ο Καρίνος είχε αποπλανήσει. Σύμφωνα με άλλους, η μάχη ήταν καθαρή νίκη του Διοκλητιανού, αφού οι στρατιώτες του Καρίνου τον εγκατέλειψαν. Η υπόθεση αυτή φαίνεται να επιβεβαιώνεται, καθώς ο Διοκλητιανός κράτησε την Πραιτωριανή Φρουρά του αντιπάλου του στην υπηρεσία του.
Ο Καρίνος έχει τη φήμη ενός από τους χειρότερους αυτοκράτορες. Η δυσφήμισή του οφείλεται πιθανότατα και στον ίδιο τον Διοκλητιανό. Για παράδειγμα, η Historia Augusta παρουσιάζει τον Καρίνο να παντρεύεται εννέα φορές ξεχνώντας όμως να αναφέρει την μοναδική πραγματική του γυναίκα, την Μάγκνια Ουρμπίκα, με την οποία απέκτησε τον μοναδικό του γιό τον, Μάρκο Αυρήλιο Νιγρινιανό. Μετά τον θάνατό του, η μνήμη του καταδικάστηκε και τα ονόματα αυτού και της συζύγου του σβήστηκαν από κάθε μνημείο. Τον ίδιο χρόνο η γυναίκα και ο γιος του σφάχτηκαν από τον Διοκλητανό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρωμαίοι Αυτοκράτορες
Επιθανάτια εμπειρία
thumb|Η Άνοδος των Δικαίων ([[Ιερώνυμος Μπος)]] Η επιθανάτια εμπειρία, γνωστή και ως εμπειρία κοντά στο θάνατο (ΕΚΘ), ή εγγυθανάτια εμπειρία, είναι μια βαθιά προσωπική εμπειρία που σχετίζεται με το θάνατο ή τον επικείμενο θάνατο, οι οποίες οι ερευνητές ισχυρίζονται ότι έχουν παρόμοια χαρακτηριστικά. Όταν είναι θετικές, τέτοιες εμπειρίες μπορεί να περιλαμβάνουν μια ποικιλία αισθήσεων, όπως αποκόλληση από το σώμα, αισθήματα αιώρησης, απόλυτη ηρεμία, ασφάλεια, ζεστασιά, την εμπειρία του απόλυτου διαχωρισμού και την παρουσία ενός φωτός. Όταν είναι αρνητικές, τέτοιες εμπειρίες μπορεί να περιλαμβάνουν αισθήσεις απελπισίας και δυστυχίας.
Οι εξηγήσεις για τις ΕΚΘ διαφέρουν από επιστημονικές σε θρησκευτικές. Νευροεπιστημονική έρευνα υποθέτει ότι μία ΕΚΘ είναι ένα υποκειμενικό φαινόμενο που προκύπτει από την «διαταραγμένη σωματική πολυαισθητηριακή ενσωμάτωση» που εμφανίζεται κατά τη διάρκεια απειλητικών για τη ζωή γεγονότων, ενώ ορισμένες υπερβατικές και θρησκευτικές πεποιθήσεις για τη μεταθανάτια ζωή περιλαμβάνουν περιγραφές παρόμοιες με τις ΕΚΘ.
Ετυμολογία
Ο αντίστοιχος γαλλικός όρος expérience de mort imminente (εμπειρία επικείμενου θανάτου) προτάθηκε από τον Γάλλο ψυχολόγο και γνωσιολόγο Βίκτωρ Εγκέρ ως αποτέλεσμα συζητήσεων στη δεκαετία του 1890 μεταξύ φιλοσόφων και ψυχολόγων σχετικά με ιστορίες ορειβατών οι οποίοι είχαν πανοραμική ανασκόπηση της ζωής τους κατά την πτώση που υπέστησαν. Το 1892 αναφέρθηκε από τον Άλμπερτ Χάιμ μια σειρά υποκειμενικών παρατηρήσεων από εργάτες που έπεσαν από σκαλωσιές, στρατιώτες πολέμου που τραυματίστηκαν, ορειβάτες που είχαν πέσει από ύψος ή άλλα άτομα που είχαν έρθει κοντά στο θάνατο (παρ' ολίγον πνιγμός, ατυχήματα). Αυτή ήταν επίσης η πρώτη φορά που το φαινόμενο περιγράφηκε ως κλινικό σύνδρομο. Το 1968 η Σήλια Γκρην δημοσίευσε μια ανάλυση 400 αυτοπτών μαρτυριών εξωσωματικών εμπειριών. Αυτό αντιπροσώπευσε την πρώτη προσπάθεια να παρασχεθεί ταξινόμηση τέτοιων εμπειριών, που εκλήφθησαν απλώς ως αφύσικες αντιληπτικές εμπειρίες ή παραισθήσεις. Το 1969, η Ελβετοαμερικανίδα ψυχίατρος και πρωτοπόρος στις επιθανάτιες μελέτες Ελίζαμπεθ Κιούμπλερ-Ρος δημοσίευσε το βιβλίο της Αυτός που Πεθαίνει: Τι έχουν να διδάξουν οι ετοιμοθάνατοι στους ιατρούς, τους νοσηλευτές, τους κληρικούς και τις οικογένειές τους. Αυτές οι εμπειρίες έγιναν επίσης δημοφιλείς από το έργο του ψυχιάτρου Ρέιμοντ Μούντι, ο οποίος το 1975 δημιούργησε τον αγγλικό όρο «near-death experience» (εγγυθανάτια εμπειρία) ως ευρύτερο όρο για τα διαφορετικά στοιχεία (εξωσωματικές εμπειρίες, η «πανοραμική ανασκόπηση της ζωής», το φως, το τούνελ, ή το σύνορο). Ο όρος «εγγυθανάτια εμπειρία» είχε ήδη χρησιμοποιηθεί στα αγγλικά από τον Τζον Κ. Λίλλυ το 1972.
Κοινά στοιχεία
Ερευνητές έχουν εντοπίσει τα κοινά στοιχεία που καθορίζουν τις εμπειρίες κοντά στο θάνατο. Ο Μπρους Γκρέισον υποστηρίζει ότι τα γενικά χαρακτηριστικά της εμπειρίας περιλαμβάνουν εντυπώσεις ότι κάποιος βρίσκεται έξω από το φυσικό του σώμα, όραση αποθανόντων συγγενών και θρησκευτικών προσώπων και υπέρβαση των εγωικών και χωροχρονικών ορίων. Πολλά κοινά στοιχεία έχουν αναφερθεί, αν και οι ερμηνείες του ατόμου αυτών των γεγονότων συχνά αντιστοιχεί με τις πολιτιστικές, φιλοσοφικές ή θρησκευτικές πεποιθήσεις του ιδίου που τις βιώνει. Για παράδειγμα, στις ΗΠΑ, όπου το 46% του πληθυσμού πιστεύει στους φύλακες αγγέλους, συχνά τους αναγνωρίζουν ως αγγέλους ή αποθανόντα αγαπημένα πρόσωπα (ή είναι αγνώστων στοιχείων), ενώ οι Ινδουιστές συχνά τους προσδιορίζουν ως αγγελιοφόρους του θεού του θανάτου.
Τα κοινά χαρακτηριστικά που έχουν αναφερθεί από τις ΕΚΘ είναι τα εξής:
Στάδια
Ο Κέννεθ Ρινγκ (1980) υποδιαίρεσε τις ΕΚΘ σε ένα συνεχές πέντε σταδίων: Οι υποδιαιρέσεις ήταν:
Η Σάρλοτ Μάρσιαλ, νευροψυχολόγος από το Πανεπιστήμιο της Λιέγης και το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της Λιέγης, η οποία ηγήθηκε μιας ομάδας που διερεύνησε 154 περιπτώσεις ΕΚΘ, συμπέρανε ότι δεν υπάρχει μια καθορισμένη αλληλουχία γεγονότων. Η ιατρός Υβόν Κάσον ταξινόμησε τις επιθανάτιες εμπειρίες σε τρεις τύπους: 1. Ο εξωσωματικός τύπος. 2. ο Μυστικιστικός ή του Λευκού Φωτός τύπος: και 3. ο δυσφορικός τύπος.
Κλινικές περιστάσεις
Ο Κέννεθ Ρινγκ υποστηρίζει ότι οι ΕΚΘ που βιώθηκαν μετά από απόπειρες αυτοκτονίας δεν είναι στατιστικά πιο δυσάρεστες από τις ΕΚΘ που προκύπτουν από άλλες καταστάσεις.
Σε μια σειρά από ΕΚΘ, το 22% συνέβησαν κατά τη διάρκεια γενικής αναισθησίας.
Επακόλουθες επιδράσεις
Οι ΕΚΘ συνδέονται με αλλαγές στην προσωπικότητα και την άποψη για τη ζωή. Ο Ρινγκ έχει εντοπίσει ένα σταθερό σύνολο αλλαγών αξιών και πεποιθήσεων που σχετίζονται με τα άτομα που είχαν επιθανάτια εμπειρία. Μεταξύ αυτών των αλλαγών βρήκε, μεγαλύτερη εκτίμηση για τη ζωή, υψηλότερη αυτοεκτίμηση, μεγαλύτερη συμπόνια για τους άλλους, λιγότερη ανησυχία για την απόκτηση υλικού πλούτου, αυξημένη αίσθηση σκοπού και αυτοκατανόησης, επιθυμία για μάθηση, αυξημένη πνευματικότητα, μεγαλύτερη οικολογική ευαισθησία και πλανητική ανησυχία και ένα αίσθημα περισσότερης διαισθητικότητας. Ωστόσο, δεν είναι όλες οι επακόλουθες επιδράσεις επωφελείς και ο Γκρέισον περιγράφει καταστάσεις όπου οι αλλαγές στη στάση και τη συμπεριφορά μπορούν να οδηγήσουν σε ψυχοκοινωνικά και ψυχοπνευματικά προβλήματα.
Μελέτες για τις επιθανάτιες εμπειρίες
Ο Μπρους Γκρέισον (ψυχίατρος), ο Κέννεθ Ρινγκ (ψυχολόγος) και ο Μάικλ Σάμπομ (καρδιολόγος), βοήθησαν στην έναρξη του πεδίου των μελετών για τις επιθανάτιες εμπειρίες και εισήγαγαν τη μελέτη των επιθανάτιων εμπειριών στο ακαδημαϊκό περιβάλλον. Από το 1975 έως το 2005, περίπου 2.500 αυτοαναφερθέντα άτομα στις ΗΠΑ είχαν επανεξεταστεί σε αναδρομικές μελέτες των φαινομένων με επιπλέον 600 εκτός των ΗΠΑ στη Δύση και 70 στην Ασία. Επιπλέον, διερευνητικές μελέτες είχαν εντοπίσει 270 άτομα. Οι διερευνητικές μελέτες εξετάζουν ομάδες ατόμων (π.χ. επιλεγμένους ασθενείς στα επείγοντα περιστατικά) και στη συνέχεια βρίσκουν ποιοι είχαν ΕΚΘ κατά τη διάρκεια της μελέτης· η εκτέλεση τέτοιων μελετών κοστίζει περισσότερο. Συνολικά, σχεδόν 3.500 μεμονωμένες περιπτώσεις μεταξύ 1975 και 2005 είχαν επανεξεταστεί σε κάποια μελέτη. Όλες αυτές οι μελέτες πραγματοποιήθηκαν από περίπου 55 ερευνητές ή ομάδες ερευνητών.
Ο Μέλβιν Μορς, επικεφαλής του Ινστιτούτου για την Επιστημονική Μελέτη της Συνείδησης, και οι συνάδελφοί του έχουν διερευνήσει επιθανάτιες εμπειρίες σε παιδιατρικό πληθυσμό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Θάνατος Κατηγορία:Νέα Εποχή Κατηγορία:Θρησκεία Κατηγορία:Παραψυχολογία Κατηγορία:Μεταθανάτια ζωή Κατηγορία:Νευροεπιστήμη
Πορτογαλική Βικιπαίδεια
Η Πορτογαλική Βικιπαίδεια είναι η έκδοση της Βικιπαίδειας στην πορτογαλική γλώσσα. Δημιουργήθηκε τον Ιούνιο του 2001 και σήμερα (Νοέμβριος 2018) έχει σχεδόν 1.011.000 λήμματα, κατατασσόμενη στη 15η θέση από αυτή την άποψη ανάμεσα σε όλες τις γλωσσικές εκδόσεις της Βικιπαίδειας.
Σύνδεσμοι
Πορτογαλικη Βικιπαιδεια
Τζοκ Ντοντς
Ο Ίφρεϊμ «Τζοκ» Ντοντς (7 Σεπτεμβρίου 1915 – 23 Φεβρουαρίου 2007) ήταν Σκωτζέζος διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως κεντρικός επιθετικός και αναδείχθηκε σε έναν από τους μεγαλύτερους σκόρερ στην ιστορία της χώρας του.
Βιογραφία
Από το 1932 έως το 1934 ήταν μέλος της Χάντερσφιλντ Τάουν, με την οποία δεν αγωνίστηκε ποτέ στην πρώτη ομάδα. Το 1934 έκανε το ντεμπούτο της καριέρας του με την Σέφιλντ Γιουνάιτεντ, στη δεύτερη κατηγορία της Αγγλίας, με την οποία έπαιξε για τα επόμενα πέντε χρόνια. Κατά την αγωνιστική περίοδο 1935–36 ήταν πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος με 33 γκολ σε 42 παιχνίδια και με τα τέσσερα τέρματά του, βοήθησε την ομάδα να φτάσει στον τελικό του Κυπέλλου, όπου έχασε 1–0 από την Άρσεναλ. Κατά τη διάρκεια της τετραετούς παραμονής του στο Σέφιλντ σημείωσε συνολικά 130 γκολ σε 203 παιχνίδια.
Τον Μάρτιο του 1939 πωλήθηκε στην Μπλάκπουλ, με την οποία στο τελευταίο μέρος του πρωταθλήματος 1938–39 έκανε το ντεμπούτο του στην πρώτη κατηγορία, σημειώνοντας 10 γκολ σε 12 αγώνες, βοηθώντας στη παραμονή του συλλόγου στην κορυφαία κατηγορία. Εκείνη τη χρονιά έκανε και το ντεμπούτο του στην εθνική ομάδα της Σκωτίας, με την οποία σημείωσε ένα χατ τρικ με αντίπαλο την Αγγλία το 1942.
Μετά το ξέσπασμα του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, αγωνίστηκε στα τουρνουά πολέμου και σημείωσε πολλά γκολ (65 στη σεζόν 1941–42, 47 τον επόμενο χρόνο). Σημείωσε 8 γκολ σε αγώνα με την Στόκπορτ Κάουντι το 1941 και 7 εναντίον της Τρανμίρ Ρόβερς το 1942, συμπεριλαμβανομένου ενός χατ τρικ σε μόλις δυόμισι λεπτά, επίδοση ρεκόρ στη δεύτερη κατηγορία. Η συνολική παραγωγή του στα τουρνουά ήταν 220 τέρματα σε 145 εμφανίσεις (φτάνοντας έτσι συνολικά τις 157 εμφανίσεις και 230 γκολ με την Μπλάκπουλ). Στη σεζόν 1942–43 κέρδισε ένα πρωτάθλημα ποδοσφαίρου.
Τον Νοέμβριο του 1946 μεταγράφηκε στην Έβερτον, με την οποία έπαιξε σε τρία συνεχόμενα πρωταθλήματα με συνολικά 55 εμφανίσεις και 36 τέρματα (από τις οποίες 17 στις 21 εμφανίσεις στο πρωτάθλημα 1946–47). Συνολικά κατά τη διάρκεια της καριέρας του σημείωσε 542 τέρματα σε 612 επίσημους αγώνες.
Μιγκέλ Καρντόσο (προπονητής ποδοσφαίρου)
Ο Ζοσέ Μιγκέλ Αζεβέντο Καρντόσο (José Miguel Azevedo Cardoso, 28 Μαΐου 1972), γνωστός ως Μιγκέλ Καρντόσο, είναι Πορτογάλος προπονητής ποδοσφαίρου. Είναι ο τωρινός προπονητής της Ρίο Άβε ΦΚ.
Αισχροκέρδεια
Με τον όρο αισχροκέρδεια χαρακτηρίζεται γενικά η οποιαδήποτε αθέμιτη κερδοσκοπία.
Μιγκέλ Καρντόσο (προπονητής ποδοσφαίρου)
Πρώιμη σταδιοδρομία
Γεννημένος στην Τρόφα, ο Καρντόσο αποφοίτησε το 1995 από σχολή Φυσικής Αγωγής και Αθλημάτων με εξειδίκευση στο ποδόσφαιρο και ολοκλήρωσε το 1998 με το Master στην Επιστήμη του Αθλητισμού στο Κολέγιο Αθλητικής Επιστήμης και Φυσικής Αγωγής του Πανεπιστημίου του Πόρτο. Ξεκίνησε την προπονητική του σταδιοδρομία το 1993, αναλαμβάνοντας της ομάδα U12 της Εσπίνιο.
Αισχροκέρδεια
Η αθέμιτη κερδοσκοπία μπορεί να προέλθει είτε από νοθεία, είτε με απάτη, είτε συνηθέστερα. με πώληση αγαθών σε τιμές πολύ ανώτερες των προβλεπομένων αγορανομικών διατάξεων ή άλλων συγκριτικών μέτρων. Ο όρος είναι σύνθετος, ετυμολογούμενος από τις λέξεις αισχρός + κέρδος. Σε δημώδη χρήση, κατ΄ επέκταση, λαμβάνει την έννοια της φαύλου πλεονεξίας.
Μιγκέλ Καρντόσο (προπονητής ποδοσφαίρου)
Πρώιμη σταδιοδρομία
Τον Απρίλιο του 2004, μετακινήθηκε στη Μπελενένσες και έγινε ο προπονητής φυσικής κατάστασης της πρώτης ομάδας. Στις 10 Μαΐου 2006, ακολούθησε τον πρώην προπονητής της Μπελενένσες Κάρλος Καρβαλιάλ στη Μπράγκα, αναλαμβάνοντας τον ίδιο ρόλο.
Αισχροκέρδεια
Ελληνική νομοθεσία
Η αισχροκέρδεια ως στρεφόμενη κατά περιουσίας ατόμου, αποτελεί ποινικό αδίκημα όπως προβλέπεται από δύο άρθρα (404 και 405) του ισχύοντος σήμερα στην Ελλάδα Ποινικού Κώδικα τιμωρούμενη σε βαθμό πλημμελήματος, ενώ παράλληλα επιφέρει ακύρωση της οποιασδήποτε δικαιοπραξίας επί της οποίας βασίστηκε αυτή, σύμφωνα και με σχετικό άρθρο του ισχύοντος Αστικού Κώδικα.
Το έγκλημα της αισχροκέρδειας σύμφωνα με τα παραπάνω άρθρα του Π.Κ. εξετάζεται υπό δύο μορφές. Είτε υπό στενή έννοια (της πλεονεξίας), κατ΄ άρθρο 404, είτε υπό ευρύτερη έννοια, κατ΄ άρθρο 405. Κοινό χαρακτηριστικό και των δύο περιπτώσεων που διαμορφώνουν το έγκλημα αυτό είναι η εκμετάλλευση ανάγκης και της όποιας δυσχερούς κατάστασης βρίσκεται το άτομο επί του οποίου επιχειρείται. Δυσχερής κατάσταση μπορεί να είναι όχι μόνο οικονομική, που είναι η συνηθέστερη, αλλά και αναπηρία, πνευματική αδυναμία, απειρία, ψυχική διαταραχή κ.λπ.
Μιγκέλ Καρντόσο (προπονητής ποδοσφαίρου)
Σαχτάρ Ντονέτσκ
Στις 12 Ιουνίου 2013, παρουσιάστηκε από τη Σαχτάρ Ντονέτσκ, όπου ορίστηκε προπονητής της ομάδας U21, ενώ ανέλαβε και το συντονισμό της οργάνωσης των ακαδημιών του συλλόγου. Πριν από τη σεζόν 2016-17, έγινε βοηθός του Πάουλο Φονσέκα στην πρώτη ομάδα.
Αισχροκέρδεια
Ελληνική νομοθεσία
Ειδικότερα όμως η μορφή υπό την ευρύτερη έννοια ενδεχομένως ν΄ αποτελέσει αθροιστικό έγκλημα που επισύρει ποινή όταν συμβαίνει κατ΄ εξακολούθηση, κατ΄ επάγγελμα, ή κατά συνήθεια. Στη περίπτωση αυτή λαμβάνονται υπόψη όλες οι δικαιοπραξίες που μπορεί να έχουν γίνει εκτός εκείνων που έχουν χαρακτήρα πιστωτικό.
Μιγκέλ Καρντόσο (προπονητής ποδοσφαίρου)
Σαχτάρ Ντονέτσκ
Έφυγε από τη Σαχτάρ στις 8 Ιουνίου 2017.
Αισχροκέρδεια
Ιστορία
Πρώτη νομοθεσία κατά τη αισχροκέρδειας στην Ελλάδα περιελάμβανε ο Βαυαρικός ποινικός νόμος του 1834 επί Βασιλείας του Όθωνα, ο οποίος αργότερα αναμορφώθηκε με τον νόμο ΓΩΑΖ του 1911 επί του οποίου ακολούθησαν νεότερες τροποποιήσεις.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Εγκλήματα Κατηγορία:Εμπόριο Κατηγορία:Επιχειρηματικοί όροι
Μιγκέλ Καρντόσο (προπονητής ποδοσφαίρου)
Ρίο Άβε
Στις 12 Ιουνίου 2017, ορίστηκε στο πηδάλιο της πορτογαλικής Ρίο Άβε, αντικαθιστώντας το Λουίς Κάστρο. Μετά από τρεις νίκες και μία ισοπαλία, εναντίον της Μπενφίκα, στα πρώτα τέσσερα του πρωταθλήματα, του απονεμήθηκε το βραβείο «Προπονητής του Μήνα» για τον Αύγουστο.
Ο Καρντόσ οδήγησε τη Ρίο Άβε στην καλύτερη πορεία της στην κορυφαία κατηγορία, τερματίζοντας στην πέμπτη θέση (η καλύτερη θέση της ομάδας, μαζί με την 5η θέση της σεζόν 1981-81 υπό το Φέλιξ Μουρίνιο), κερδίζοντας 51 βαθμούς (ξεπερνώντας τους 50 που έφτασε με τον Πέδρο Μάρτινς τη σεζόν 2015- 16) και την πρόκριση στο Γιουρόπα Λιγκ της ερχόμενης σεζόν.
Ναντ
Στις 13 Ιουνίου 2018, προσλήφθηκε ως προπονητής της γαλλικής Ναντ, αντικαθιστώντας τον Κλαούντιο Ρανιέρι. Έφυγε από το σύλλογο στις 2 Οκτωβρίου, αφού κέρδισε μόνο 6 πόντους σε 8 αγώνες πρωταθλήματος.
Θέλτα
Στις 12 Νοεμβρίου 2018, ανέλαβε την ισπανική Θέλτα, αντικαθιστώντας τον απολυμένο Αντόνιο Μοχάμεντ.
ΑΕΚ
Στις 25 Μαΐου 2019, ανακοινώθηκε η πρόσληψη του από την ΑΕΚ, με διετές συμβόλαιο. Στις 26 Αυγούστου 2019, ύστερα από 2 διαδοχικές εντός έδρας ήττες, από την Τράπμζονσπορ για τα προκριματικά του Γιουρόπα Λιγκ και από τη Ξάνθη για το Πρωτάθλημα, ανακοινώθηκε η λύση του συμβολαίου του.
Ρίο Άβε Ύστερα από ένα έτος εκτός εργασίας, ο Καρντόσο επέστρεψε στη Ρίο Άβε και υπέγραψε συμβόλαιο 18 μηνών στις 29 Ιανουαρίου 2021.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πορτογάλοι προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ρίο Άβε ΦΚ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΦΚ Ναντ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Θέλτα Βίγο Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Ξένοι προπονητές ποδοσφαίρου στην Ελλάδα Κατηγορία:Προπονητές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Λιγκ 1
Λυκόρεμα Εύβοιας
Το Λυκόρεμα είναι μικρός πεδινός οικισμός της νότιας Εύβοιας και της περιφερειακής ενότητας Εύβοιας με υψόμετρο 41 μέτρα. Βρίσκεται κοντά στα παράλια του Νότιου Ευβοϊκού, σε απόσταση μόλις 4 χλμ. Ν.-ΝΑ. από το Μαρμάρι, 9 χλμ. Δ. από την Κάρυστο (έδρα του δήμου) και 117 χλμ. ΝΑ. από την Χαλκίδα. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1908 με την ονομασία Λυκόρρευμα στο ΦΕΚ 28Α - 08/02/1908 να προσαρτάται στον τότε δήμο Καρύστου. Το 1961 καταργήθηκε προσωρινά για να αναφερθεί ξανά ως ξεχωριστός οικισμός στην απογραφή του 1981. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης ανήκει στην τοπική κοινότητα Μαρμαρίου της δημοτικής ενότητας Μαρμαρίου που υπάγεται στον δήμο Καρύστου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Εύβοιας Κατηγορία:Δήμος Καρύστου
Τράνζι
thumb|250px|[[Φιλιμπέρ Ντελόρμ|Φιλιμπέρ ντε Λ'Ορμ, Πιερ Μποντάμπ και άλλοι, Τάφος του Φραγκίσκου Α' και της Κλωντ, περ.1548-59. Αββαείο του Σαν Ντενίς.]] Με τον όρο τράνζι ή ταφικό μνημείο με πτώμα είναι γνωστοί οι τάφοι ή τα ταφικά μνημεία εντός ναών που περιλαμβάνουν ομοιώματα στη μακάβρια μορφή των πτωμάτων σε αποσύνθεση. Η μορφή αυτή ήταν διαδεδομένη κατά τον Ύστερο Μεσαίωνα.
Περιγραφή
Η απεικόνιση ενός πτώματος σε αποσύνθεση στην τέχνη (σε αντιδιαστολή με ένα σκελετό) ονομάζεται «τράνζι». Ωστόσο ο όρος «ταφικό μνημείο με πτώμα» στην πραγματικότητα μπορεί να αναφέρεται σε μια ποικιλία μνημείων, π.χ. με σκελετούς ή με το νεκρό εντελώς τυλιγμένο σε σάβανο. Στην πιο χαρακτηριστική μορφή η εγκόσμια ομορφιά βρίσκεται σε ορατή αντιπαράθεση με την αναπόφευκτη σήψη του θνητού σώματος. Στον «πάνω όροφο» υπάρχει ομοίωμα του προσώπου πριν ή ελάχιστα μετά το θάνατο, το οποίο μπορεί να είναι σε φυσικό μέγεθος, ξαπλωμένο ή στα γόνατα σε προσευχή, ενώ στον «κάτω όροφο» απεικονίζεται η σορός, συχνά ντυμένη με σάβανο ενώ καταναλώνεται από σκουλήκια και άλλα ζωύφια. Η εικονογραφία διαφέρει από περιοχή σε περιοχή: η απεικόνιση των ζωύφιων είναι συνηθέστερη στις ηπειρωτικές περιοχές και κυρίως στη Γερμανία.
Ο όρος μπορεί επίσης να περιγράψει και ένα μνημείο όπου η σορός απεικονίζεται χωρίς τη ζωντανή μορφή. Το γλυπτό είναι ηθικοπλαστικού χαρακτήρα, θυμίζοντας πόσο εφήμερη είναι η επίγεια δόξα, καθώς το τέλος είναι κοινό για όλους. Τα μνημεία αυτά, με τις υψηλές καλλιτεχνικές απαιτήσεις, κατασκευάζονταν μόνο για υψηλόβαθμους ευγενείς, συχνότερα βασιλείς, επισκόπους και αββάδες, καθώς κάποιος έπρεπε να είναι πλούσιος ώστε να παραγγείλει ένα και να δεσμεύσει χώρο μέσα σε ένα ναό.
Παραδείγματα
thumb|250px|Ανώνυμος Άγγλος καλλιτέχνης, εικόνα τράνζι, folio 32v, από το «Disputacioun Betwyx the Body and Wormes» (περ. 1435-40). Βρετανική Βιβλιοθήκη, Λονδίνο. Ένα εικονογραφημένο αγγλικό ποίημα με τίτλο «Disputacioun Betwyx the Body and Wormes» (περ. 1435-40) παρουσιάζει ένα καλοντυμένο ομοίωμα μια γυναίκας ευγενικής καταγωγής. Η πολύχρωμη γλυπτή της εικόνα κρύβει την πραγματική φυσική της κατάσταση, που αναπαρίσταται από κάτω, όπου το πτώμα τρέφει σκουλήκια και ζωύφια. Το συνοδευτικό κείμενο αναφέρει:
thumb|250px|left|Ανώνυμος Άγγλος καλλιτέχνης, ταφικό μνημείο του Χένρι Τσίσελ, Αρχιεπισκόπου του Καντέρμπουρι, περ. 1424-6. Καθεδρικός Ναός του Καντέρμπουρι. <i>15px Κοίταξε προσεκτικά τη μορφή μου εδώ ψηλά Και δες πως κάποτε υπήρξα φρέσκια και χαρούμενη Τώρα έχω γίνει τροφή για σκουλήκια και σήψη Αποκρουστικό χώμα και βρωμερή γλίτσα και πηλός Πρόσεξε λοιπόν την αντιπαράθεση που είναι εδώ γραμμένη... Για να δεις πως είσαι και πως θα γίνεις κάποτε...15px</i>
Το ταφικό μνημείο του Χένρι Τσίσελ (περ.1364–1443), Αρχιεπισκόπου του Καντέρμπουρι, που κατασκευάστηκε περίπου το 1424-6, αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα τράνζι. Ντυμένος στην επισημότερη αμφίεση του επισκόπου, υπό τη συνοδεία δύο αγγέλων στο προσκέφαλο και δύο μοναχών στα πόδια, ο Τσίσελ ενσαρκώνει την αναγνώριση του υψηλού αξιώματος του. Ωστόσο η βάση του τάφου αφήνει να φανεί ένα δεύτερο ομοίωμα του προσώπου, αυτή τη φορά ως πτώμα σε αποσύνθεση, ξαπλωμένο σε ένα λιτό σάβανο. Αξιοσημείωτα, το ταφικό αυτό μνημείο ολοκληρώθηκε ενώ ο επίσκοπος βρισκόταν ακόμη εν ζωή και είχε τοποθετηθεί μπροστά στον επισκοπικό του θρόνο. Ο Τσίσελ, που απεβίωσε περίπου μία εικοσαετία αργότερα, είχε άπλετο χρόνο να αναλογιστεί τη θνητότητά του και να διαβάσει την επιγραφή στην πέτρα στη βάση αμφότερων των ομοιωμάτων: ''15px Γεννήθηκα επαίτης, κατόπιν ανήλθα στο αξίωμα του Αρχιεπισκόπου, τώρα τεμαχίστηκα και σερβιρίστηκα στα σκουλήκια... Όποιος κι αν είσαι που περνάς από εδώ, ζητώ να με θυμάσαι. 15px''
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τρανζι Κατηγορία:Γοτθική γλυπτική Κατηγορία:Αναγεννησιακή γλυπτική Κατηγορία:Γλυπτική στην Αγγλία Κατηγορία:Γλυπτική στη Γαλλία
Μιτάκα (Τόκιο)
Η Μιτάκα(三鷹市|Mitaka-shi) είναι πόλη στην δυτική πλευρά του Τόκιο της Ιαπωνίας. , η πόλη είχε εκτιμημώμενο πληθυσμό 190,403 κατοίκων. Η συνολική έκταση της πόλης είναι 16.42 km², έτσι η πυκνότητα του πληθυσμού είναι σχεδόν 12,000 άτομα ανά km².
Γεωγραφία
Η Μιτάκα βρίσκεται στην περιοχή του Καντό, μόλις εκτός των 23 Ειδικών τμημάτων του Τόκιο, που βρίσκονται στα ανατολικά σύνορα της πόλης. Το κανάλι του Υδραγωγείου της Ταμαγκάβα, που ρέει κατά μήκος του σταθμού της Μιτάκα, παίζει σημαντικό ρόλο στην ιστορία, χτισμένο το 1653 τροφοδοτεί την τοπική μητρόπολη. Είναι το μέρος, όπου ο μυθιστοριογράφος Οσάμου Νταζάι αυτοκτόνησε το 1948. Το Εθνικό Αστεροσκοπείο της Ιαπωνίας βρίσκεται στην Μιτάκα.
Κλίμα
Η Μιτάκα έχει ένα υγρό υποτροπικό κλίμα (κατά Κέππεν: Cfa), που χαρακτηρίζεται από θερμά καλοκαίρια και ήπιους χειμώνες με ελαφριά έως και καθόλου χιονόπτωση. Η μέση ετήσια θερμοκρασία στην Μιτάκα είναι 14.5 °C. Η μέση ετήσια βροχόπτωση είναι 1647 mm με τον Σεπτέμβρη να είναι ο πιο υγρός μήνας.Οι υψηλότερες κατά μέσο όρο θερμοκρασίες παρατηρούνται τον Αύγουστο, περίπου στους 26.0 °C, και οι χαμηλότερες τον Ιανουάριο, περίπου στους 3.1 °C.
Δημογραφικά χαρακτηριστικά
Σύμφωνα με τα στατιστικά, ο πληθυσμός της Μιτάκα αυξήθηκε ραγδαία μεταξύ των δεκαετιών του 50 και του 60.Το 1994 υπήρχαν 2,585 ξένοι κάτοικοι στην Μιτάκα, συμπεριλαμβανομένων 726 από την Βόρεια και Νότια Κορέα, 713 από την Κίνα, 441 από τις ΗΠΑ, 114 από τις Φιλιππίνες, και 108 από το Ηνωμένο Βασίλειο. Απ' όλους τους δήμους στην Ιαπωνία, η Μιτάκα είχε το υψηλότερο ποσοστό Κινέζων παλιννοστούντων.
Διοίκηση
Η Μιτάκα έχει μορφή διακυβέρνησης αυτή του δημάρχου με δημοτικό συμβούλιο με έναν άμεσα εκλεγμένο δήμαρχο και ένα μονοκαμεραλιστικό δημοτικό συμβούλιο 28 μελών. Η Μιτάκα συνεισφέρει με 2 μέλη στο Μητροπολιτικό Συμβούλιο του Τόκυο. Σε όρους εθνικής πολιτικής, η πόλη αποτελεί μέρος της 22ης συνοικίας του Τόκυο της κάτω Βουλής του Κοινοβουλίου της Ιαπωνίας.
Οικονομία
Η Μιτάκα είναι κυρίως μία οικιστική περιοχή ("bed town" ベッドタウン, beddotaun) για το κεντρικό Τόκυο. Πλήθος στούντιο animation εδρεύουν στην πόλη, συμπεριλαμβανομένων και των Pierrot και Telecom Animation Film. Ο κατασκευαστής βιντεοπαιχνιδιών TAD Corporation ιδρύθηκε και είχε τα γραφεία του στην ίδια περιοχή. Η εταιρία Subaru Tecnica International έχει, επίσης, τα κεντρικά γραφεία της στην Μιτάκα.
Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση
Ιδιωτικά πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια σχολεία:
Σιδηρόδρομος
JR East – Chuo Main Line Keio Corporation - Keio Inokashira Line
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Ιαπωνίας
Περιφέρειες του Κεμπέκ
Οι δεκαεπτά διοικητικές περιφέρειες της κυβέρνησης του Κεμπέκ είναι ο πρώτος βαθμός διοικητικής διαίρεσης μετά την ίδια την επαρχία. Τα όρια των περιφερειών αυτών καθορίστηκαν με νομοθετική διάταξη στις 29 Μαρτίου 1966, στη συνέχεια αναδιοργανώθηκαν στις 22 Δεκεμβρίου 1987. Προηγουμένως, οι περιφέρειες αυτές ονομάζονταν "περιοχές" (αγγλικά/γαλλικά: District).
Η περιφερειακή διοίκηση διασφαλίζεται με τους δήμους που ανήκουν στη γεωγραφική περιοχή της και διαβουλεύονται σε όλα τα ζητήματα. Το δικαίωμα του ελέγχου και της παρακολούθησης ανήκει εξίσου, σε όλους τους δήμους της περιφέρειας, στα θέματα που εμπίπτουν στις ίδιες τις περιφέρειες.
Περιφερειακή οργάνωση
Η δημοσιονομική και διοικητική οργάνωση των περιφερειών εκτελείται από ένα Περιφερειακό Συμβούλιο των Εκλεγμένων Αντιπροσώπων (γαλλικά: Conférence régionale des élus, (CRE)). Τα Περιφερειακά Συμβούλια αποτελούνται από άτομα που διορίζονται από την κυβέρνηση του Κεμπέκ και δημοτικούς συμβούλους των δήμων της περιοχής. Τα περιφερειακά συμβούλια έχουν την ευθύνη να συμβουλεύουν την κυβέρνηση του Κεμπέκ και να εκτελούν τις κυβερνητικές εντολές που έχουν ανατεθεί στην περιφερειακή πολιτική αυτών των διοικητικών περιοχών.
Διοικητικές περιφέρειες
Πηγή: Ιστοσ. Υπουργείου Αυτοδιοίκησης, Περιφερειών και Χρήσεων Γης του Κεμπέκ, Affaires municipales, Régions et Occupation du territoire du Québec
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διοικητική διαίρεση του Κεμπέκ Κατηγορία:Κατάλογοι που αφορούν το Κεμπέκ
Verwaltungsgliederung Québecs
Ισπανική Βικιπαίδεια
Η Ισπανική Βικιπαίδεια είναι η έκδοση της Βικιπαίδειας στην ισπανική γλώσσα. Δημιουργήθηκε τον Μάιο του 2001 και σήμερα (Νοέμβριος 2018) έχει πάνω από 1.630.000 λήμματα.
Χορστ Μπέμε (αξιωματικός των SS)
Ο Χορστ Μπέμε (Horst Böhme, Klingenberg Σαξονίας, Γερμανική Αυτοκρατορία, 24 Αυγούστου 1909 – Konigsberg, Ανατολική Πρωσσία, 10 Απριλίου 1945 ) ήταν Γερμανός αξιωματούχος των SS από το 1930 έως το 1945, κατά τη διάρκεια της Ναζιστικής εποχής και καταζητούμενος για Εγκλήματα Πολέμου στη μεταπολεμική περίοδο. Υπηρέτησε στην υπηρεσία πληροφοριών (SD) και ήταν από τους βασικούς σχεδιαστές της λεγόμενης «Τελικής Λύσης του Εβραϊκού Ζητήματος». Ήταν υφιστάμενος του Ράινχαρντ Χάιντριχ, μετά το θάνατο του οποίου, έπειτα από τον τραυματισμό που υπέστη στην Επιχείρηση Ανθρωποειδές, ανέλαβε να οργανώσει σκληρά αντίποινα κατά του άμαχου πληθυσμού δύο Τσεχοσλοβακικών χωριών, οι κάτοικοι των οποίων, σύμφωνα με τον ίδιο το Χίτλερ ευθύνονταν για την υποστήριξη ή/και καταγωγή των δύο Τσέχων αλεξιπτωτιστών που ενέχονταν στη δολοφονία του Χάιντριχ. Ο Μπέμε (που βαρύνεται κυρίως με την υλοποίηση της σφαγής στο Λίντιτσε ) είχε ενταχθεί στο Ναζιστικό Κόμμα από το 1930, ενώ παράλληλα έγινε μέλος των SS. Από το 1935 ήταν στενός συνεργάτης του Χάιντριχ, σύμφωνα με εντολή του οποίου, ο Μπέμε δολοφόνησε (στις 13 ή 14 Μαρτίου του 1938), πνίγοντάς τον, τον ακόλουθο της Γερμανικής Πρεσβείας στη Βιέννη, Γουίλχελμ Φρέιερ φον Κέτλερ (Wilhelm Freiherr von Ketteler). Μετά την κατοχή της Τσεχοσλοβακίας την άνοιξη του 1939, ο Μπέμε διορίστηκε επικεφαλής της Αστυνομίας Ασφάλειας (SiPo) για το αποκαλούμενο «Προτεκτοράτο της Βοημίας και της Μοραβίας» (1939-1945) με έδρα την Πράγα. Με αυτή την ιδιότητα, ήταν υπεύθυνος για την εξουσία διοίκησης σε όλα τα τμήματα της εκεί Γκεστάπο, συμβάλλοντας καθοριστικά στην αναστολή λειτουργίας των ιδρυμάτων 3βάθμιας εκπαίδευσης, στη σύλληψη και απέλαση περίπου 1.500 Τσέχων φοιτητών σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, αλλά και στο σχεδιασμό και συντονισμό της απέλασης ενός αριθμού περίπου 88.00 Εβραίων κατοίκων του Προτεκτοράτου, οι οποίοι προορίζονταν για εξόντωση. Τον Σεπτέμβριο του 1942 υπηρετούσε σαν ακόλουθος της αστυνομίας στο Βουκουρέστι. Από τον Ιανουάριο έως τον Αύγουστο του 1943 ηγήθηκε της ομάδας «Einsatzgruppe B», ενός στρατιωτικού σώματος (Ναζιστική Μονάδα Ειδικής Δράσης - «Τάγμα Θανάτου») το οποίο διέπραξε μαζικές δολοφονίες αμάχων στη Σοβιετική Ένωση. Από τον Σεπτέμβριο του 1943 έως τον Μάρτιο του 1944 εργάστηκε με την ίδια ιδιότητα για το «Einsatzgruppe C» πριν επιστρέψει στο «Einsatzgruppe B», τον Αύγουστο του 1944 (νυν συνταγματάρχης της αστυνομίας). Στις 9 Νοεμβρίου 1944 προάχθηκε σε SS-Obenfuhrer. Στην τελευταία φάση του πολέμου ήταν αστυνομικός διοικητής ασφαλείας στην Ανατολική Πρωσία. Τελευταία φορά θεάθηκε τον Απρίλιο 1945 να μάχεται κοντά στο Konigsberg, έκτοτε δε θεωρήθηκε αγνοούμενος, έως τις 12 Αυγούστου 1954, οπότε κηρύχθηκε επίσημα νεκρός από το Περιφερειακό Δικαστήριο του Κιέλου, με (πιθανή) ημερομηνία θανάτου τη 10η Απριλίου 1945. Εκτιμάται ότι είτε βρήκε το θάνατο από αντίπαλα πυρά και το σώμα του διαμελίστηκε εντελώς, ώστε δε στάθηκε δυνατό να βρεθεί και να αναγνωριστεί το πτώμα του, είτε αυτοκτόνησε για να αποφύγει τη σύλληψη και εν-συνεχεία το σώμα του διαλύθηκε από έκρηξη κάποιας βόμβας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μέλη των SS
Έιδουρ Σμόρι Γκούδιονσεν
Ο Έιδουρ Σμόρι Γκούδιονσεν (Eiður Smári Guðjohnsen, 15 Σεπτεμβρίου 1978) (το όνομα του οποίου λανθασμένα προφέρεται και γράφεται Γκούντιονσεν στον ελληνικό Τύπο) είναι Ισλανδός πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως κεντρικός επιθετικός, και νυν προπονητής ποδοσφαίρου, ο οποίος αυτήν την στιγμή εργάζεται ως βοηθός προπονητή στην Ισλανδία.
Ως παίκτης είχε μια εξέχουσα καριέρα, αγωνιζόμενος, μεταξύ άλλων, στις Τσέλσι, Μπαρτσελόνα, Μονακό και Τότεναμ, και ήταν και διεθνής με την Εθνική Ισλανδίας 88 φορές, της οποίας είναι και ο κορυφαίος σκόρερ όλων των εποχών με 26 τέρματα. Έγινε ευρύτερα γνωστός την περίοδο 1998–2000 που αγωνίστηκε στην Μπόλτον. Ήταν αρχηγός της ομάδας της Εθνικής Ισλανδίας και καθ 'όλη την επαγγελματική του σταδιοδρομία έχει σκοράρει 160 γκολ σε όλες τις διοργανώσεις με τους συλλόγους του και την εθνική ομάδα, και θεωρείται ως ένας από τους μεγαλύτερους ποδοσφαιριστές της Ισλανδίας, έχοντας κερδίσει τίτλους στην Ολλανδία, την Ισπανία και την Αγγλία, καθώς και το Τσάμπιονς Λιγκ με την Μπαρτσελόνα το 2009.
Μπόλτον
Το κοινό της Μπόλτον πρωτοείδε τον Έιδουρ Γκούδιονσεν σε φιλικό αγώνα εναντίον της σκωτσέζικης Σέλτικ Γλασκώβης. Στην Μπόλτον ο Γκούδιονσεν αντιμετώπισε πρόβλημα με το υπερβολικό βάρος του, για αυτό η ομάδα τον έβαλε σε ένα πρόγραμμα διαίτης, οπότε ο παίκτης επέστρεψε γρήγορα στην αγωνιστική δράση. Την πρώτη χρονιά έβαλε 5 γκολ και την δεύτερη 21 γκολ. Ο νέος πρόεδρος της Μπόλτον έβαλε ρήτρα στο συμβόλαιο του Γκούντιονσεν ύψους 10.000.000 ευρώ σε όποια ομάδα ήθελε να τον αποκτήσει.
Τσέλσι
Στην αρχή της δεκαετίας του 2000 η Μπόλτον αντιμετώπιζε σοβαρότατα οικονομικά προβλήματα, για αυτό και άφησε τον Γκούδιονσεν να υπογράψει στην Τσέλσι για μόλις 4.000.000 ευρώ. Στην Τσέλσι σχημάτισε ένα "φονικό" δίδυμο με τον Τζίμι Φλόιντ Χάσελνμπαϊνκ. Την 1η του χρονιά έβαλε 23 γκολ, βοηθώντας παράλληλα τον Χάσελμπαϊνκ να βάλει 27 γκολ. Το 2003 παραδέχτηκε ότι έχασε 400.000 ευρώ σε καζίνο σε διάρκεια 5 μηνών. Στο τέλος του 2003 πήρε την Τσέλσι ο Ρομάν Αμπράμοβιτς και ο Ρώσος μεγιστάνας έφερε μαζί του μεγάλα ονόματα του ποδοσφαίρου όπως τους Μούτου, Ντρογκμπά και Κρέσπο και έτσι έχασε τη θέση του στην βασική ενδεκάδα της Τσέλσι. Παρόλο το ενδιαφέρον της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και της Ρεάλ Μαδρίτης ο επονομαζόμενος και ICE-MAN παίκτης κατέληξε στην Μπαρτσελόνα με 3ετές συμβόλαιο με οψιόν ανανέωσης για άλλο έναν. Με 263 εμφανίσεις, έγινε ο τέταρτος σε συμμετοχές παίκτης της Τσέλσι.
Μπαρτσελόνα
Το 2006 υπέγραψε στην "Μπάρτσα" στην θέση του Χένρικ Λάρσον, που θα τελείωνε την καριέρα του στην Χέλσινγκμποργκς. Το συμβόλαιο είχε ετήσιες αποδοχές 3.000.000 ευρώ το χρόνο. Στον πρώτο του αγώνα κόντρα στην Θέλτα κατάφερε και έβαλε το νικητήριο γκολ των Καταλανών στη νίκη με 3–2. Την πρώτη του σεζόν στη Μπαρτσελόνα σημείωσε 12 γκολ, αλλά κατάφερε να είναι 1ος σκόρερ της Μπαρτσελόνα στο Τσάμπιονς Λιγκ εκείνης της περιόδου ξεπερνώντας τον Μέσι, τον Ροναλντίνιο και τον Ετό. Την σεζόν 2007–08 έβαλε μόλις 8 γκολ, καθώς ήρθε στην ομάδα και ο Τιερί Ανρί. Την επόμενη χρονιά έβαλε 18 γκολ, ενώ μπήκε και ως αλλαγή στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ εναντίον της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Έγινε ο πρώτος Ισλανδός που κατάφερε να πάρει το Τσάμπιονς Λιγκ.
Μονακό
Ο Ζοζέπ Γκουαρδιόλα δεν του βρήκε θέση και έτσι έφυγε από την ομάδα της Μπαρτσελόνα το καλοκαίρι του 2009. Λίγο αργότερα η Μονακό του έκανε πολύ καλή πρόταση στον και έτσι συμφώνησε μαζί του για συμβόλαιο 2 χρόνων. Δεν έκανε πολλά πράγματα και έτσι πήγε δανεικός στην Τότεναμ το χειμώνα του 2010.
Στόουκ Σιτι
Στις 31 Αυγούστου η Στόουκ κάνει πρόταση στον Ice-Man για συμβόλαιο ενός χρόνου. Την πρώτη του συμμετοχή την έκανε ενάντια στην Ουέστ Χαμ στις 18 Σεπτεμβρίου 2010. Δεν έβαλε κανένα γκολ με την Στόουκ.
Φούλαμ
Το Χειμώνα του 2010 η Φούλαμ τον παίρνει δανεικό για 6 μήνες. Ούτε εδώ κατάφερε να βάλει γκολ.
ΑΕΚ
Στις 19 Ιουλίου 2011 η ΑΕΚ ανακοινώνει τη συμφωνία με τον Έιδούρ Γκούδιονσεν για συμβόλαιο διάρκειας 2 ετών έως το 2013. Παρόλο το ενδιαφέρον από αγγλικές ομάδες ο Γκούδιονσεν επέλεξε την ΑΕΚ για να συνεχίσει την καριέρα του. Στις 20 Ιουλίου 2011 ο κατέφθασε στην Ελλάδα και 3.000 οπαδοί τον υποδέχτηκαν θερμά. Στην ΑΕΚ βρήκε άλλον έναν Ισλανδό, τον Έλβαρ Χέλγκασον, που είχε υπογράψει πρόσφατα στην ομάδα μετα από εισήγηση του συμπατριώτη του τεχνικού διευθυντή της ΑΕΚ Άρντναρ Γκριέταρσον. Στις 21 Σεπτεμβρίου έβαλε το πρώτο του γκολ με την ΑΕΚ απέναντι στην Σκόντα Ξάνθη. Στις 15 Οκτωβρίου, στον αγώνα ΑΕΚ - Ολυμπιακού, ο Γκούδιονσεν υπέστη συντριπτικό κάταγμα κνήμης και περόνης κατόπιν σύγκρουσης με τον αντίπαλο τερματοφύλακα Φράνκο Κοστάνσο, με αποτέλεσμα να μείνει εκτός δράσης μέχρι το τέλος της σεζόν.
Βέλγιο
Μετά το τέλος της σεζόν 2011–12, αποχώρησε από την Ελλάδα και την ΑΕΚ. Συνέχισε την καριέρα του στο Βέλγιο, αρχικά για την Σερκλ Μπρυζ και στα μισά της περιόδου, μεταγράφηκε στην μεγαλύτερη ομάδα της πόλης, την Κλαμπ Μπρυζ.
Εθνική Ισλανδίας
Ο Γκούδιονσεν έκανε το ντεμπούτο του για την εθνική Ισλανδίας κάτω των 17 το 1992 στην ηλικία των 14. Έβαλε 7 γκολ σε 26 εμφανίσεις. Από το 1996 παίζει στην Εθνική Ανδρών της Ισλανδίας και σε 67 εμφανίσεις έχει 24 γκολ, επίδοση που τον χρίζει τον πιο μεγάλο σκόρερ στην ιστορία της Εθνικής Ισλανδίας.
Προσωπική ζωή
Είναι γιος του Αρντνούρ Γκούδιονσεν, επίσης επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, και αυτός επιθετικός με σπουδαία καριέρα σε συλλογικό και εθνικό επίπεδο.