cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Συμφωνία του Παρισιού
Μηχανισμός αειφόρου ανάπτυξης
Ο Μηχανισμός Καθαρής Ανάπτυξης του Πρωτοκόλλου του Κιότο επικρίθηκε για το γεγονός ότι δεν κατάφερε να επιτύχει ουσιαστικές μειώσεις εκπομπών ή οφέλη αειφόρου ανάπτυξης στις περισσότερες περιπτώσεις. Έχει επίσης υποφέρει από τη χαμηλή τιμή των πιστοποιημένων μονάδων μείωσης εκπομπών (Certified Emission Reductions – CERs), που προκάλεσε μικρή ζήτηση για έργα. Οι κριτικές αυτές προκάλεσαν τις συστάσεις διαφόρων ενδιαφερομένων, οι οποίοι έχουν προσφέρει, μέσω ομάδων εργασίας και εκθέσεων, νέα στοιχεία για την ενίσχυση του νέου μηχανισμού.
Διατάξεις προσαρμογής
Τα θέματα προσαρμογής συγκέντρωσαν μεγάλο ενδιαφέρον κατά τη διαμόρφωση της Συμφωνίας του Παρισιού. Στη συμφωνία περιλαμβάνονται συλλογικοί και μακροπρόθεσμοι στόχοι προσαρμογής και οι χώρες πρέπει να αναφέρουν τις δράσεις προσαρμογής τους, καθιστώντας την προσαρμογή ισοδύναμη με το μετριασμό συνιστώσα της συμφωνίας. Οι στόχοι προσαρμογής εστιάζονται στη βελτίωση της προσαρμοστικής ικανότητας, την ενίσχυση της ανθεκτικότητας και τη μείωση της ευπάθειας σε σχέση με την κλιματική αλλαγή.
Εξασφάλιση χρηματοδότησης
Στη Διάσκεψη του Παρισιού το 2015 όπου διαπραγματεύτηκε η Συμφωνία, οι ανεπτυγμένες χώρες επιβεβαίωσαν τη δέσμευση τους να κινητοποιήσουν 100 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως στη χρηματοδότηση του κλίματος έως το 2020 και συμφώνησαν να συνεχίσουν τη χρηματοδότηση στο επίπεδο των 100 δισεκατομμυρίων δολαρίων ετησίως έως το 2025. Η χρηματοδότηση προορίζεται για τη στήριξη του μετριασμού και της προσαρμογής στις αναπτυσσόμενες χώρες. Η χρηματοδότηση περιλαμβάνει κεφάλαια για το Πράσινο Ταμείο για το Κλίμα, το οποίο αποτελεί μέρος της UNFCCC, αλλά και μια ποικιλία άλλων δημόσιων και ιδιωτικών δεσμεύσεων. Η συμφωνία του Παρισιού αναφέρει ότι πρέπει να συμφωνηθεί μια νέα δέσμευση τουλάχιστον 100 δισεκατομμυρίων δολαρίων ετησίως πριν από το 2025.
Αν και τόσο ο μετριασμός όσο και η προσαρμογή απαιτούν αυξημένη χρηματοδότηση για το κλίμα, η προσαρμογή έχει τυπικά λάβει χαμηλότερα επίπεδα υποστήριξης και έχει κινητοποιήσει λιγότερη δράση στον ιδιωτικό τομέα. Μια έκθεση του ΟΟΣΑ διαπίστωσε ότι μόλις το 16% της παγκόσμιας χρηματοδότησης του κλίματος κατευθύνθηκε προς την κλιματική προσαρμογή το 2013-2014. Η συμφωνία του Παρισιού απαιτεί ισορροπία χρηματοδότησης του κλίματος μεταξύ προσαρμογής και μετριασμού, και υπογραμμίζει συγκεκριμένα την ανάγκη αύξησης της υποστήριξης προσαρμογής για τα μέρη που είναι πιο ευάλωτα στις επιπτώσεις της αλλαγής του κλίματος, συμπεριλαμβανομένων των Ελάχιστα Αναπτυγμένων Χωρών και των Μικρών Νησιωτικών Αναπτυσσόμενων Κρατών. Η συμφωνία υπενθυμίζει επίσης στα μέρη τη σημασία των δημόσιων επιχορηγήσεων, επειδή τα μέτρα προσαρμογής λαμβάνουν λιγότερες επενδύσεις από τον δημόσιο τομέα.
Ορισμένα συγκεκριμένα αποτελέσματα της αυξημένης προσοχής στη χρηματοδότηση προσαρμογής στο Παρίσι περιλαμβάνουν την ανακοίνωση των χωρών της G7 για παροχή 420 εκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ για την εξασφάλιση κλιματικού κινδύνου και την έναρξη μιας Πρωτοβουλίας Συστημάτων Κινδύνου και Έγκαιρης Προειδοποίησης (CREWS). Οι μεγαλύτεροι δωρητές σε πολυμερή ταμεία για το κλίμα, στα οποία περιλαμβάνεται το Ταμείο για το Πράσινο Κλίμα, είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Ιαπωνία, η Γερμανία, η Γαλλία και η Σουηδία.
Απώλειες και ζημίες
Ένα νέο ζήτημα που προέκυψε κατά τις διαπραγματεύσεις στο Παρίσι είναι το γεγονός ότι πολλές από τις χειρότερες επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής θα είναι τόσο σοβαρές ή θα έρθουν τόσο γρήγορα που δεν θα αποφευχθούν από μέτρα προσαρμογής. Η Συμφωνία του Παρισιού αναγνωρίζει συγκεκριμένα την ανάγκη αντιμετώπισης των απωλειών και των ζημιών αυτού του είδους και στοχεύει να βρει κατάλληλες απαντήσεις. Προσδιορίζει ότι οι απώλειες και οι ζημίες μπορούν να λάβουν διάφορες μορφές - τόσο ως άμεσες επιπτώσεις από ακραία καιρικά φαινόμενα όσο και ως επιβλαβείς επιπτώσεις, όπως η απώλεια της ξηράς και η αύξηση της στάθμης της θάλασσας για τα νησιά με χαμηλό επίπεδο.
Η ώθηση για την αντιμετώπιση των απωλειών και των ζημιών ως ξεχωριστό ζήτημα στη Συμφωνία του Παρισιού προήλθε από τη Συμμαχία των μικρών νησιωτικών κρατών και των Ελάχιστα Αναπτυγμένων Χωρών, των οποίων οι οικονομίες και τα μέσα διαβίωσης είναι πιο ευάλωτα στις αρνητικές επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής. Ο Μηχανισμός της Βαρσοβίας, που δημιουργήθηκε το 2013, ταξινόμησε τις απώλειες και τις ζημίες ως μέρος της προσαρμογής, γεγονός που δεν άρεσε σε πολλές χώρες. Στο πλαίσιο της Συμφωνίας του Παρισιού αναγνωρίστηκε ως ξεχωριστός πυλώνας. Οι Ηνωμένες Πολιτείες αντιτάχθηκαν, πιθανώς επειδή ανησυχούσαν ότι η αναγνώριση του ζητήματος ως ξεχωριστή από την προσαρμογή θα δημιουργούσε μια επιπλέον ανάγκη χρηματοδότησης για το κλίμα.
Στο τέλος, όλα τα μέρη αναγνώρισαν την ανάγκη για «αποτροπή, ελαχιστοποίηση και αντιμετώπιση των απωλειών και των ζημιών», αλλά το κείμενο ορίζει ότι δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως βάση για την ευθύνη. Η συμφωνία υιοθετεί επίσης το Διεθνή Μηχανισμό της Βαρσοβίας, που θα προσπαθήσει να απαντήσει σε ερωτήσεις σχετικά με τον τρόπο ταξινόμησης, αντιμετώπισης και κατανομής της ευθύνης για απώλεια.
Ενισχυμένο πλαίσιο διαφάνειας
Ενώ το ενισχυμένο πλαίσιο διαφάνειας είναι καθολικό, μαζί με τον παγκόσμιο απολογισμό που πραγματοποιείται κάθε 5 χρόνια, το πλαίσιο παρέχει «ενσωματωμένη ευελιξία» για διάκριση μεταξύ των ικανοτήτων των αναπτυγμένων και των αναπτυσσόμενων χωρών. Σε συνδυασμό με αυτό, η Συμφωνία του Παρισιού προβλέπει ένα ενισχυμένο πλαίσιο για την ανάπτυξη ικανοτήτων. Η συμφωνία αναγνωρίζει τις ιδιαίτερες περιστάσεις ορισμένων χωρών και σημειώνει συγκεκριμένα ότι η ανασκόπηση των τεχνικών εμπειρογνωμόνων για κάθε χώρα αποδίδει ιδιαίτερη προσοχή στις αντίστοιχες εθνικές δυνατότητες. Η συμφωνία αναπτύσσει επίσης μια πρωτοβουλία για την ανάπτυξη ικανοτήτων για τη διαφάνεια για να βοηθήσει τις αναπτυσσόμενες χώρες στην οικοδόμηση των απαραίτητων θεσμών και διαδικασιών για τη συμμόρφωση με το πλαίσιο διαφάνειας.
Εφαρμογή και αποτελεσματικότητα
Η διαδικασία μετάφρασης της Συμφωνίας του Παρισιού σε εθνικές ατζέντες και η εφαρμογή της έχει ξεκινήσει. Ένα παράδειγμα είναι η δέσμευση των ελάχιστα ανεπτυγμένων χωρών (ΕΑΧ). Η πρωτοβουλία των ΕΑΧ για ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και πηγές ενεργειακής απόδοσης για την αειφόρο ανάπτυξη, γνωστή ως LDC REEEI, σχεδιάζει να φέρει βιώσιμη, καθαρή ενέργεια σε εκατομμύρια ανθρώπους στις ΕΑΧ, διευκολύνοντας τη βελτιωμένη πρόσβαση στην ενέργεια, τη δημιουργία θέσεων εργασίας και συμβάλλοντας στην επίτευξη του τους στόχους αειφόρου ανάπτυξης.
Υπάρχουν διάφορα εμπόδια στην εφαρμογή της συμφωνίας. Ορισμένες χώρες αγωνίζονται να προσελκύσουν την απαραίτητη χρηματοδότηση για επενδύσεις στην απαλλαγή από τις ανθρακούχες εκπομπές. Η χρηματοδότηση του κλίματος είναι κατακερματισμένη, περιπλέκοντας περαιτέρω τις επενδύσεις. Ένα άλλο ζήτημα είναι η έλλειψη ικανοτήτων εντός των κυβερνήσεων και άλλων θεσμικών οργάνων για την εφαρμογή πολιτικών. Η καθαρή τεχνολογία και η γνώση συχνά δεν μεταφέρονται σε χώρες ή μέρη που τις χρειάζονται. Τον Δεκέμβριο του 2020, ο πρώην πρόεδρος της COP 21, Λωράν Φαμπιούς, υποστήριξε ότι η εφαρμογή της Συμφωνίας του Παρισιού θα μπορούσε να ενισχυθεί με την υιοθέτηση ενός Παγκόσμιου Συμφώνου για το Περιβάλλον. Το τελευταίο θα καθορίζει τα περιβαλλοντικά δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των κρατών, των ατόμων και των επιχειρήσεων. Αυτό το έργο βρίσκεται επί του παρόντος υπό συζήτηση στα Ηνωμένα Έθνη.
Το 2021, μια μελέτη κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα ποσοστά μείωσης των εκπομπών πρέπει να αυξηθούν κατά 80% πέραν των εθνικά καθορισμένων συνεισφορών για να ικανοποιήσουν πιθανώς το ανώτερο εύρος στόχων των 2° C της Συμφωνίας του Παρισιού της Γης, ότι οι πιθανότητες σημαντικών εκπομπών να συναντήσουν τους NDC τους χωρίς μια τέτοια αύξηση είναι πολύ χαμηλή, εκτιμώντας ότι με τις τρέχουσες τάσεις, η πιθανότητα παραμονής κάτω από τους 2° C της θέρμανσης είναι 5% - και εάν οι NDCs συναντήθηκαν και συνεχιστούν μετά το 2030 από όλα τα υπογράφοντα συστήματα 26%.
Επίδραση στις θερμοκρασίες
Οι διαπραγματευτές της συμφωνίας δήλωσαν ότι οι «Προβλεπόμενες Εθνικά Προσδιορισμένες Συνεισφορές» που παρουσιάστηκαν κατά τη Διάσκεψη των Παρισίων ήταν ανεπαρκείς, σημειώνοντας "με ανησυχία ότι τα εκτιμώμενα συνολικά επίπεδα εκπομπών αερίων θερμοκηπίου το 2025 και το 2030 που προκύπτουν από τις προβλεπόμενες εθνικές συνεισφορές δεν εμπίπτουν σε σενάρια χαμηλότερου κόστους 2 °C, αλλά μάλλον οδηγούν σε προβλεπόμενο επίπεδο 55 gigaton το 2030" και αναγνωρίζοντας επιπλέον "ότι θα απαιτηθούν πολύ μεγαλύτερες προσπάθειες μείωσης των εκπομπών προκειμένου να διατηρηθεί η αύξηση της παγκόσμιας μέσης θερμοκρασίας κάτω από 2 °C μειώνοντας τις εκπομπές σε 40 gigaton ή σε 1,5° C."
Τον Ιούλιο του 2020, ο Παγκόσμιος Μετεωρολογικός Οργανισμός (WMO) ανακοίνωσε ότι αξιολογεί την πιθανότητα υπέρβασης των 1,5° C σε περίπου 20% σε τουλάχιστον ένα έτος μεταξύ του 2020 και του 2024.
Μια μελέτη του Απριλίου 2020 έδειξε ότι η εφαρμογή των τρεχουσών πολιτικών αφήνει ένα μέσο έλλειμμα εκπομπών από 22,4 έως 28,2 GtCO 2 eq έως το 2030 με τα «βέλτιστα» μονοπάτια για την υλοποίηση των στόχων κάτω από τους 2 °C και 1,5 °C στο Παρίσι. Εάν οι εθνικά καθορισμένες συνεισφορές επρόκειτο να εφαρμοστούν πλήρως, αυτό το έλλειμμα θα μειωνόταν κατά ένα τρίτο. Οι χώρες που αξιολογήθηκαν διαπιστώθηκε ότι δεν πέτυχαν τις δεσμευμένες συνεισφορές τους με τις εφαρμοζόμενες πολιτικές (έλλειμμα εφαρμογής) ή ότι είχαν ένα έλλειμμα φιλοδοξίας με βέλτιστες πορείες προς πολύ κάτω από τους 2 °C. Η μελέτη έδειξε ότι όλες οι χώρες θα πρέπει να επιταχύνουν την εφαρμογή πολιτικών για τεχνολογίες ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, ενώ οι βελτιώσεις στην απόδοση είναι ιδιαίτερα σημαντικές σε αναδυόμενες χώρες και χώρες που εξαρτώνται από ορυκτά καύσιμα.
Καμία από τις σημαντικές βιομηχανικές πηγές εκπομπών δεν πληροί τον στόχο
Δύο μελέτες στο περιοδικό Nature διαπίστωσαν ότι από το 2017 κανένα από τα μεγαλύτερα βιομηχανικά έθνη δεν εφάρμοζε τις πολιτικές που είχαν δεσμευτεί και καμία δεν εκπλήρωσε τους στόχους μείωσης των εκπομπών, αλλά ακόμη και αν τους είχαν εκπλήρωσει, το άθροισμα όλων των δεσμεύσεων των μελών (έως το 2016) δεν θα διατηρούσε την παγκόσμια αύξηση της θερμοκρασίας "πολύ κάτω από τους 2 °C".
Διεθνής ανταπόκριση
Η συμφωνία χαιρετίστηκε από πολλούς, συμπεριλαμβανομένου του Γάλλου Προέδρου Φρανσουά Ολάντ και του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ Μπαν Κι-μουν, αλλά έχει δεχθεί και κριτική. Για παράδειγμα, ο Τζέιμς Χάνσεν, πρώην επιστήμονας της NASA και εμπειρογνώμονας για την κλιματική αλλαγή, εξέφρασε την οργή του ότι το μεγαλύτερο μέρος της συμφωνίας αποτελείται από "υποσχέσεις" ή στόχους και όχι σταθερές δεσμεύσεις. Αποκάλεσε τις συνομιλίες του Παρισιού ως απάτη «χωρίς δράση, απλώς υποσχέσεις» και θεωρεί ότι μόνο ένας γενικός φόρος επί του εκπομπών CO 2, κάτι που δεν αποτελεί μέρος της συμφωνίας, θα προκαλούσε τη μείωση των εκπομπών αρκετά γρήγορα έτσι ώστε να αποφευχθούν οι χειρότερες επιπτώσεις της υπερθέρμανσης του πλανήτη. Θεσμικές ενώσεις ιδιοκτητών περιουσιακών στοιχείων και ομάδες προβληματισμού σημείωσαν ότι οι εκφρασμένοι στόχοι της Συμφωνίας του Παρισιού δεν διασφαλίζουν το κατά πόσο οι ρυπαντές θα ελέγχουν οικειοθελώς τις εκπομπές τους.
Όταν η συμφωνία πέτυχε αρκετές υπογραφές για νατεθεί σε ισχύ στις 5 Οκτωβρίου 2016, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα είπε ότι "Ακόμα κι αν επιτύχουμε κάθε στόχο ... δεν θα φτάσουμε εκεί όπου πρέπει να πάμε". Είπε επίσης ότι "αυτή η συμφωνία θα βοηθήσει στην καθυστέρηση ή στην αποφυγή μερικών από τις χειρότερες συνέπειες της κλιματικής αλλαγής. Θα βοηθήσει άλλα έθνη να μειώσουν τις εκπομπές τους με την πάροδο του χρόνου και να θέσουν πιο τολμηρούς στόχους καθώς η τεχνολογία εξελίσσεται, κάτω από ένα ισχυρό σύστημα διαφάνειας που επιτρέπει σε κάθε έθνος να αξιολογήσει την πρόοδο όλων των άλλων εθνών."
Δικαστικές διαμάχες
Μία από τις πρώτες σημαντικές υποθέσεις σε αυτόν τον τομέα ήταν η υπόθεση του Ιδρύματος Urgenda εναντίον της Ολλανδίας, που εκδικάστηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο της Ολλανδίας το 2019 σχετικά με τις κυβερνητικές προσπάθειες για τον περιορισμό των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα. Η αγωγή ασκήθηκε εναντίον της ολλανδικής κυβέρνησης το 2013, υποστηρίζοντας ότι η κυβέρνηση, εάν δεν επιτύχει ένα ελάχιστο στόχο μείωσης των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα που έθεσαν οι επιστήμονες για την αποτροπή της επιβλαβούς κλιματικής αλλαγής, θέτει σε κίνδυνο τα ανθρώπινα δικαιώματα των ολλανδών πολιτών, όπως ορίζονται από την εθνική και την ευρωπαϊκή νομοθεσία. Η αρχική απόφαση του 2015, που απαιτούσε από την κυβέρνηση να επιτύχει στόχο για μείωση εκπομπών κατά 25% από τα επίπεδα του 1990 έως το 2020, έγινε δεκτή κατά την έφεση στο Ανώτατο Δικαστήριο, επιβεβαιώνοντας ότι η μείωση των εκπομπών είναι αναγκαία στην ολλανδική κυβέρνηση για να προστατεύσει τα ανθρώπινα δικαιώματα. Είναι η πρώτη τέτοια υπόθεση αδικοπραξίας εναντίον μιας κυβέρνησης που αμφισβητεί θέματα της κλιματικής αλλαγής με αναφορά σε ανθρώπινα δικαιώματα και μια από τις πρώτες επιτυχείς υπόθεσεις κλιματικής δικαιοσύνης. Η απόφαση αυτή οδήγησε σε παρόμοιες αγωγές κλιματικής δικαιοσύνης σε άλλες χώρες, όπως το Βέλγιο, η Γαλλία, η Ιρλανδία, η Γερμανία, η Νέα Ζηλανδία, η Βρετανία, η Ελβετία και η Νορβηγία.
Σε μία ιστορική απόφαση-ορόσημο, στις 26 Μαΐου δικαστήριο στην Χάγη της Ολλανδίας αποφάσισε ότι η Shell είναι υπαίτια για την καταστροφή του κλίματος. Είναι η πρώτη φορά που μία μεγάλη εταιρεία ορυκτών καυσίμων θεωρείται υπαίτια για τη συνεισφορά της στην κλιματική κρίση και τη διέταξε να μειώσει τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα σε όλη την προμηθευτική αλυσίδα της κατά 45% από τα επίπεδα του 2019 έως 2030. Αυτή η αγωγή θεωρήθηκε η πρώτη σημαντική εφαρμογή της Συμφωνίας του Παρισιού κατά μιας εταιρείας.
Γεράσιμος Β΄
Ο Γεράσιμος Β΄ διετέλεσε Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως κατά τα έτη 1673-1674.
Βιογραφικά στοιχεία
Καταγόταν από τη Χίο. Έγινε κληρικός σε νεαρή ηλικία και κατόπιν ανέλαβε τις Μητροπόλεις Προϊλάβου στη Ρουμανία και Τορνόβου στη Βουλγαρία, οι οποίες ήταν τότε επαρχίες του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Εκλέχθηκε Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως στις 25 Ιουλίου του 1673, μετά από ενέργειες της συζύγου του τότε Μεγάλου Διερμηνέα της Υψηλής Πύλης Παναγιώτη Νικουσίου, της οποίας ήταν ευνοούμενος.
Ενθρονίστηκε στις 14 Αυγούστου του ίδιου έτους και επαύθη τον Δεκέμβριο του 1674. Ανέλαβε κατόπιν προεδρικώς τη Μητρόπολη Χίου. Το 1676 προσπάθησε ανεπιτυχώς να επανέλθει στον Πατριαρχικό Θρόνο. Το 1677 ανέλαβε τη Αρχιεπισκοπή Άνδρου, από την οποία καθαιρέθηκε τον Μάιο του 1678. Το 1684 έγινε Μητροπολίτης Παροναξίας και εκθρονίστηκε εκ νέου με ενέργειες του Οικουμενικού Πατριάρχη Διονυσίου του Δ΄ (το 1686 ή 1687).
Κατόπιν αυτών, ζήτησε την προστασία των Ενετών που κυριαρχούσαν την εποχή εκείνη στο Αιγαίο. Ο Ιωάσαφ, διάδοχός του στη Μητρόπολη Παροναξίας, του παραχώρησε τη Μονή της Αγίας Κυριακής στη Νάξο, όπου και πέθανε στις 6 Φεβρουαρίου 1689.
Πηγές
Κατηγορία:Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Μητροπολίτες Χίου, Ψαρών και Οινουσσών Κατηγορία:Αρχιεπίσκοποι Άνδρου Κατηγορία:Μητροπολίτες Παροναξίας Κατηγορία:Μητροπολίτες Προϊλάβου Κατηγορία:Μητροπολίτες Τυρνόβου Κατηγορία:Επίσκοποι του 17ου αιώνα
Συνταγματικό Δικαστήριο της Σερβίας
Το Συνταγματικό Δικαστήριο της Δημοκρατίας της Σερβίας (σερβικά: Уставни суд Републике Србије) είναι το δικαστήριο που έχει εξουσιοδότηση να εκτελεί δικαστικό έλεγχο σε θέματα της Δημοκρατίας της Σερβίας. Δηλαδή, αποφαίνεται σχετικά με το εάν οι νόμοι, τα διατάγματα ή άλλα νομοθετήματα, που θεσπίστηκαν από τις σερβικές αρχές, είναι σύμφωνα με το Σύνταγμα. Δεν θεωρείται μέρος του δικαστικού κλάδου, αλλά ένα δικαστήριο σούι τζένερις. Το Συνταγματικό Δικαστήριο έχει την εξουσία από το ίδιο το Σύνταγμα, που προβλέπει τη λειτουργία του.
Η έδρα του Συνταγματικού Δικαστηρίου είναι στο Βελιγράδι. Αποτελείται από 15 δικαστές, μεταξύ των οποίων είναι και ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου. Πέντε από αυτούς εκλέγονται από τον Πρόεδρο της Σερβίας, πέντε από την Εθνοσυνέλευση και πέντε εκλέγονται κατά τη Γενική Συνέλευση του Ανωτάτου Ακυρωτικού Δικαστηρίου. Οι δικαστές εκλέγονται για μία θητεία 9 ετών. Οι υποψήφιοι δικαστές πρέπει να έχουν τελέσει δικηγόροι για τουλάχιστον 40 έτη και να έχουν τουλάχιστον 15 χρόνια εμπειρία στη νομολογία. Ένα άτομο μπορεί να εκλεγεί στο Δικαστήριο το πολύ για δύο θητείες. Μετά τις εκλογές, οι δικαστές λαμβάνουν όρκο ενώπιον του Προέδρου της Εθνοσυνέλευσης της Σερβίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Συνταγματικό Δίκαιο Κατηγορία:Δίκαιο στη Σερβία
Ζακ Μπαμπινέ
Η ζωή και οι έρευνές του
Ο Ζακ Μπαμπινέ γεννήθηκε στο Λουζινιάν. Πατέρας του ήταν ο Ζαν Μπαμπινέ και μητέρα του η Μαρί-Ανν Φελισιτέ Μπονώ ντυ Σεν (Marie‐Anne Félicité Bonneau du Chesn). Ο Μπαμπινέ πήγε στο Lycée Napoléon και κατόπιν πείσθηκε να εγκαταλείψει σπουδές νομικής για χάρη των θετικών επιστημών. Απόφοιτος της École Polytechnique, την οποία άφησε για λίγα χρόνια το 1812 προκειμένου να φοιτήσει στη Στρατιωτική Σχολή στο Μετς, διετέλεσε αργότερα καθηγητής στη Σορβόννη και στο Κολλέγιο της Γαλλίας. Το 1840 έγινε μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας Επιστημών. Εργάσθηκε επίσης ως αστρονόμος στο Γραφείο Γεωγραφικών Μηκών (Bureau des Longitudes).
Μεταξύ των επιτευγμάτων του Μπαμπινέ είναι η προτυποποίηση το 1827 της μονάδας Ώνγκστρεμ για τη μέτρηση των μηκών κύματος του φωτός, χρησιμοποιώντας το μήκος κύματος της κόκκινης γραμμής του καδμίου, Επίσης, η αρχή του Μπαμπινέ, ότι παρόμοια σχήματα περιθλάσεως δημιουργούνται από δύο συμπληρωματικές οθόνες-φίλτρα. Ο Μπαμπινέ ήταν ο πρώτος που πρότεινε τη χρήση μηκών κύματος του φωτός για τη δημιουργία προτύπων των μονάδων μετρήσεων. Η ιδέα του χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά 88 χρόνια μετά τον θάνατό του, το 1960, όταν το μέτρο ορίσθηκε ως το μήκος κύματος μιας ακτινοβολίας από αραιό αέριο κρυπτό.
Ο Μπαμπινέ ενδιαφερόταν για τις οπτικές ιδιότητες των ορυκτών σε όλη τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του. Σχεδίασε και κατασκεύασε πολλά επιστημονικά όργανα, που χρησιμοποιήθηκαν για τον προσδιορισμό της κρυσταλλικής δομής και των πολωσιμετρικών ιδιοτήτων ορυκτών, συμπεριλαμβανομένου του πολωσιμέτρου και ενός οπτικού γωνιομέτρου για τη μέτρηση δεικτών διαθλάσεως. Ο αντισταθμιστής Babinet, ένα εξάρτημα χρήσιμο στη μικροσκοπία πολωμένου φωτός, κατασκευάσθηκε από δίδυμες, αντίθετες σφήνες χαλαζία που έχουν αμοιβαία κάθετους κρυσταλλογραφικούς άξονες, και εξακολουθεί να χρησιμοποιείται ευρύτατα στη μικροσκοπία. Αυτή η σχεδίαση αποφεύγει τα προβλήματα που είναι εγγενή στη βασική σφήνα χαλαζία, όπου η μηδενική ένδειξη συμπίπτει με το λεπτό άκρο της σφήνας, το οποίο συχνά χάνεται κατά το φινίρισμα της πλάκας κατά την κατασκευή.
Επεκτείνοντας το έντονο ενδιαφέρον του για την περίθλαση στη μετεωρολογία, ο Μπαμπινέ δαπάνησε σημαντικό χρόνο στη μελέτη των οπτικών του ουράνιου τόξου. Οι αστρονομικές του έρευνες επικεντρώθηκαν στη μάζα του Ερμή και στον μαγνητισμό της Γης, ενώ οι εφευρέσεις του περιλάμβαναν βελτιώσεις στις βαλβίδες των αεραντλιών και ένα υγρόμετρο. Στη γεωγραφία και την υδρογεωμορφολογία, ο νόμος Baer-Babinet διατυπώθηκε για να εξηγήσει την κατεύθυνση που τείνουν να ακολουθούν οι ποταμοί. Το έργο του Μπαμπινέ στη χαρτογραφία περιλαμβάνει ομαλογραφικές προβολές, όπου οι παράλληλοι είναι ευθύγραμμοι, ενώ οι γραμμές των μεσημβρινών είναι ελλείψεις.
Εκτός από τις λαμπρές διαλέξεις του μετεωρολογίας και οπτικής, ο Μπαμπινέ ήταν επίσης ένας μεγάλος προαγωγός της επιστήμης, ένας διασκεδαστικός και έξυπνος ομιλητής, καθώς και ένας λαμπρός και παραγωγικός συγγραφέας εκλαϊκευμένων επιστημονικών άρθρων. Αγαπήθηκε από πολλούς για την ευγενική και φιλανθρωπική φύση του.
Προσωπική ζωή
thumb|Το βιβλίο του Μπαμπινέ Calculs pratiques appliqués aux sciences d'observation, 1857 Στις 30 Οκτωβρίου 1820 ο Ζακ Μπαμπινέ νυμφεύθηκε την Αντελαΐντ Λωζιέ (Adelaïde Laugier, 1795-1849). Απέκτησαν δύο παιδιά: τον Σαρλ (1821-1907) και τον Λεόν (1825-1913).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι φυσικοί Κατηγορία:Γάλλοι αστρονόμοι
Σύνταγμα της Αλβανίας
Το ισχύον Σύνταγμα της Αλβανίας υιοθετήθηκε στις 28 Νοεμβρίου 1998. Ορίζει το πολίτευμα της Αλβανίας ως κοινοβουλευτική δημοκρατία. Σύμφωνα με το αυτό, η Αλβανία έχει ένα νομοθετικό σώμα που αποτελείται από 140 βουλευτές, οι οποίοι εκλέγουν τον αρχηγό του κράτους, Πρόεδρο της Αλβανικής Δημοκρατίας, και μία κυβέρνηση, που αποτελείται από τον πρωθυπουργό, τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης και τους υπουργούς. Το Σύνταγμα του 1998 χωρίζεται σε 18 μέρη που προβλέπουν τα χαρακτηριστικά του πολιτεύματος, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και άλλα σημαντικά σημεία.
Το Σύνταγμα του Μαρτίου του 1976 παρέμεινε σε ισχύ μέχρι το Σεπτέμβριο του 1991, όταν εγκαθιδρύθηκε ένα πολυκομματικό καθεστώς και τέθηκαν οι βάσεις για τη δημιουργία μιας καπιταλιστικής οικονομίας. Προσχέδια για ένα νέο Σύνταγμα απέτυχαν να κυρωθούν, και μόλις το 1998 κυρώθηκε το παρών Σύνταγμα μέσω ενός δημοψηφίσματος.
Φωτοφυσικά φαινόμενα
Τα φωτοφυσικά φαινόμενα μαζί με τις φωτοχημικές αντιδράσεις αποτελούν τους κύριους τομείς έρευνας στη Φωτοχημεία.
Ένα άλλο νεότερο είδος σχετικού φαινομένου που περιλαμβάνεται όμως στα φωτοφυσικά φαινόμενα είναι η φωτοτροπία που έχει να κάνει με ακτινοβολία άλλου χρώματος από εκείνου της διέγερσης.
*
Ντίνος Κατσουρίδης
Ο Ντίνος Κατσουρίδης (Λευκωσία, 1927 - Αθήνα, 28 Νοεμβρίου 2011 ) ήταν Κύπριος μοντέρ, διευθυντής φωτογραφίας και από το 1960 σκηνοθέτης. Πολλοί τον αποκαλούσαν κινηματογραφιστή διότι είχε εργαστεί σε όλα τα πόστα μιας ταινίας.
Πρώτα χρόνια
Σπούδασε στην ΑΣΟΕΕ, πήρε το πτυχίο του το 1947 και έδωσε κατατακτήριες στη Νομική, από την οποία δεν αποφοίτησε, λόγω «κοινωνικών φρονημάτων». Αποφοίτησε το 1951 και από τη Σχολή Σταυράκου, κάνοντας ταυτόχρονα και τον καθηγητή φωτογραφίας.
Καριέρα
Υπήρξε βασικός συνεργάτης της Φίνος Φιλμ για 8 χρόνια, καθώς ήταν από τους σημαντικότερους συντελεστές.
Σκηνοθέτησε τον Θανάση Βέγγο σε εννέα συνεχόμενες ταινίες, από το 1970 έως το 1982. Σημαντικότερες ήταν το «Τι έκανες στον πόλεμο, Θανάση;» (1971) που απέσπασε τρία βραβεία στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης (α΄ ανδρικού ρόλου, σεναρίου και καλλιτεχνικής ταινίας) και το «Θανάση, πάρε το όπλο σου» (1972), που απέσπασε δύο βραβεία στο ίδιο φεστιβάλ (α΄ ανδρικού ρόλου και τιμητική διάκριση για τα σκηνικά στον Τάσο Ζωγράφο). Μία από τις σημαντικότερες συνεισφορές του στον ελληνικό κινηματογράφο ήταν η ταινία του «Της Κακομοίρας» (1963), όπου πήρε ζωή ο θρυλικός χαρακτήρας του Ζήκου με τον Κώστα Χατζηχρήστο. Το 2000, στο 41ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, τιμήθηκε για το σύνολο της προσφοράς του στον κινηματογράφο με το βραβείο "Χρυσός Αλέξανδρος".
Προσωπική ζωή και θάνατος
Το πρωί της 28ης Νοεμβρίου του 2011 απεβίωσε από καρκίνο. Λίγο πριν τον θάνατό του ολοκλήρωσε τη συγγραφή της αυτοβιογραφίας του με τίτλο «Αναζητώντας τον Κ», που εκδόθηκε από τις εκδόσεις Γαβριηλίδη. Το 2012 η γυναίκα του, Ισαβέλλα Μαυράκη, γύρισε ένα ντοκιμαντέρ με τίτλο «Μια ζωή σαν σινεμά», γύρω από τη ζωή του. Μαζί της είχε αποκτήσει και το γιο του Πέτρο Κατσουρίδη. Από τον πρώτο του γάμο είχε μια κόρη, την Σίβυλλα Κατσουρίδη, που είναι παραγωγός ταινιών, ενώ θετή κόρη του (κόρη της πρώτης του γυναίκας από τον προηγούμενο γάμο της, που όμως μεγάλωσε μαζί του) είναι και η Φοίβη Οικονομοπούλου, σύζυγος του Θόδωρου Αγγελόπουλου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες Κατηγορία:Έλληνες παραγωγοί ταινιών Κατηγορία:Έλληνες κινηματογραφιστές Κατηγορία:Έλληνες μοντέρ
Κοραλία Καράντη
Η Κοραλία Καράντη (γεν. Κοραλία Σαλαλίδου, Αθήνα 1η Οκτωβρίου 1959) είναι Ελληνίδα ηθοποιός του θεάτρου και της τηλεόρασης.
Βιογραφία
Είναι απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Πέλου Κατσέλη. Είναι κόρη της Αφροδίτης Γρηγοριάδου.
Στην ιδιωτική τηλεόραση έχει εμφανιστεί στις σειρές Το Φως του Αυγερινού (1980-1981 ) Οι φρουροί της Αχαΐας (1981) Έλληνες διηγηματογράφοι (1982 ) Η λάμψη των άστρων (1983-1984) Μια μέσα, μια έξω (1988) Βίος και πολιτεία του Χαράλαμπου Κ (1988-1989) Επικίνδυνη αλήθεια (1989-1990) Δίψα (1990-1991) Άφρικα (1992-1993) Το Κόκκινο Φεγγάρι (1994-1995 ) Βεντέτα (1999-2000)
Έρωτας ( 2005-2008) Μπρούσκο (2014-2017) Το Τατουάζ (2017-2019 ) Το αύριο μας ανήκει (2021)
Famagusta ( 2023-2024)
Προσωπική ζωή
Το 2003, παντρεύτηκε το βουλευτή Γιώργο Λιάνη και ο γάμος τους διήρκησε μέχρι το 2013. Έχει ένα γιο, τον Εδουάρδο, από τον πρώτο της γάμο με τον Τζώννυ Καλημέρη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Μορίς Ουτριλό
Βιογραφία
Ο Ουτριλό ήταν ο γιος της επίσης ζωγράφου, Σουζάν Βαλαντόν, που ήταν τότε μοντέλο ενός δεκαοχτάχρονου καλλιτέχνη. Ποτέ δεν αποκαλύφθηκε ποιος ήταν ο πατέρας του παιδιού της. Εικάζεται ότι ήταν γόνος από έναν δεσμό της με έναν επίσης νέο ερασιτέχνη ζωγράφο με την επωνυμία Μπόισι ή με τον καθιερωμένο ζωγράφο Πιέρ Πυβί ντε Σαβάν ή ακόμα και με τον Πιερ Ωγκύστ Ρενουάρ. Το 1891, ένας Ισπανός καλλιτέχνης, Miguel Utrillo y Molins, υπέγραψε ένα νομικό έγγραφο που αναγνώριζε την πατρότητα, αν και παραμένει το ερώτημα αν ήταν στην πραγματικότητα ο πατέρας του παιδιού.
Ο Ουτριλό όταν ενηλικιώθηκε έδειξε μια ανησυχητική τάση προς τον αλκοολισμό. Όταν μια ψυχική ασθένεια κατέλαβε τον 21χρονο Ουτριλό το 1904, η μητέρα του τον ενθάρρυνε να στραφεί στη ζωγραφική. Σύντομα έδειξε πραγματικό καλλιτεχνικό ταλέντο. Χωρίς εκπαίδευση πέρα από αυτά που του δίδαξε η μητέρα του, σχεδίαζε και ζωγράφιζε όσα έβλεπε στη Μονμάρτρη. Μετά το 1910 τα έργα του προσέλκυσαν τη προσοχή των κριτικών και μέχρι το 1920 ήταν διεθνώς αναγνωρισμένα. Το 1928, η γαλλική κυβέρνηση του απένειμε τον Σταυρό της Λεγεώνας του Ονείρου. Καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής του, όμως, επανειλημμένα ήταν τρόφιμος σε ψυχιατρικά άσυλα.
Σήμερα, οι τουρίστες στην περιοχή οπού γεννήθηκε θα βρουν πολλούς από τους πίνακές του σε ταχυδρομικές κάρτες, ένας από τους οποίους είναι ο πολύ δημοφιλής πίνακας του 1936 με τίτλο "Montmartre Street Corner" ή "Λαπέν Αζίλ".
Στη μέση ηλικία ο Ουτριλό έγινε έντονα θρησκευόμενος και το 1935, σε ηλικία πενήντα δύο ετών, παντρεύτηκε τη Λούσι Βαλόρε και μετακόμισε στο Λε Βεσινέτ, λίγο έξω από το Παρίσι. Από τότε, ένιωθε ανίκανος να δουλεύει στην ύπαιθρο και άρχισε να ζωγραφίζει τοπία που έβλεπε από τα παράθυρα, από κάρτες και από τη μνήμη του.
Αν και στη ζωή του βασανίστηκε από τον αλκοολισμό, έζησε μέχρι τα 70 του. Ο Μορίς Ουτριλό πέθανε από μια πνευμονική νόσο και θάφτηκε στο "Cimetière Saint-Vincent" στη Μονμάρτρη.
Εκθέσεις και πωλήσεις το 2010
Το 2010 διοργανώθηκαν πολλές αναδρομικές εκθέσεις στο Μουσείο Τέχνης του Πανεπιστημίου Oglethorpe και στη Μονμάρτρη, που κατέληξαν σε δημοπρασία 30 έργων του Ουτριλό στις 30 Νοεμβρίου 2010.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι_ζωγράφοι
1846 Μπενγκτ
Ο Μπενγκτ (Bengt) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,649. Ανακαλύφθηκε το 1960 από τον Ολλανδοαμερικανό αστρονόμο Τομ Γκέρελς, που παρατηρούσε από το Αστεροσκοπείο του Πάλομαρ, καθώς και από το ζεύγος Ολλανδών αστρονόμων Κορνέλις Γιοχάνες φαν Χάουτεν και Ίνγκριντ φαν Χάουτεν-Γκρένεφελντ, και πήρε το όνομα του προς τιμή του Δανού αστρονόμου Μπενγκτ Στρέμγκρεν.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Μπενγκτ εκτιμάται σε 11,41 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,078 ± 0,014.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μπενγκτ
Δωρόθεος ο Σιδώνιος
Ο Δωρόθεος ο Σιδώνιος ήταν ένας Ελληνιστικός αστρολόγος του 1ου αιώνα ο οποίος έγραψε ένα διδακτικό ποίημα πάνω στη Ωροσκοπική αστρολογία γνωστό ως το Πεντάτευχον. Το Πεντάτευχον, το οποίο ήταν ένα έργο πάνω στην Ελληνιστική αστρολογία, περιέγραφε αρχές της ωροσκοπίας και της αστρολογικής τριπλότητας, ενώ ο πέμπτος τόμος είναι η κύρια πηγή προέλευσης του κατερχόμενου (έννοια της αστρολογίας). Το έργο έχει διασωθεί χάρη στις Αραβικές μεταφράσεις του από τον Ομάρ Τιβεριάδη οι οποίες χρονολογούνται στα 800 μ.Χ. Το κείμενο δεν έχει διασωθεί ολόκληρο και είναι πολλές φορές αποσπασματικό. Επίσης δεν είναι εντελώς αξιόπιστο καθώς κάποιες από τις διαδοχικές του μεταφράσεις ήταν προσεγγιστικές, ενω παράλληλα κάποιοι μεταγενέστεροι Πέρσες μεταφραστές έκαναν δικές τους προσθήκες, κάτι που φαίνεται από τη χρήση περσικής και σανσκριτικής ορολογίας. Πάραυτα το έργο παραμένει μία από τις καλύτερες πηγές πάνω στην Ελληνιστική αστρολογία και επηρέασε σε μεγάλο βαθμό μεταγενέστερους Βυζαντινούς, Άραβες, Πέρσες, Εβραίους και Ιταλούς αστρολόγους. Οι τελευταίες δεκαετίες του 1ου αιώνα, όποτε και πιστεύεται ότι ο Δωρόθεος δραστηριοποιήθηκε, ήταν μία περίοδος μεγάλης αστρολογικής ανάπτυξης, η οποία χτίστηκε πάνω σε περισσότερες από δύο χιλιετίες παράδοσης και εμπειρίας πάνω στην αστρολογία.
Στον 20ο αιώνα, ο Βίκτορ Στέγκεμαν ήταν ο μόνος ικανός να μεταφράσει τα πρώτα 57 από τα εκτεταμένα τμήματα που έχουν επιβιώσει μέχρι σήμερα. Η μετάφραση του κειμένου στα αγγλικά ολοκληρώθηκε το 1976.
Πολύ λίγα είναι γνωστά για τον ίδιο τον Δωρόθεο. Ο Δωρόθεος κατά πάσα πιθανότητα έζησε και εργάστηκε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, η οποία εκτός από το γεγονός ότι ήταν το λαμπρότερο πνευματικό κέντρο της Ελληνιστικής και Ρωμαϊκής περιόδου, ήταν επίσης και το μέρος όπου η Ελληνική, Αιγυπτιακή και Μεσοποταμιακή αστρολογία συνενώθηκαν για πρώτη φορά ώστε να δημιουργηθεί η Ωροσκοπική αστρολογία. Σύμφωνα με τον Φιρμίκο Ματέρνο, ο Δωρόθεος καταγόταν από την Σιδώνα της Φοινίκης (Φιρμίκος, Μάθησις, 2, 29: 2).
Σχετικά έργα
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες αστρολόγοι Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες αστρονόμοι
Αγγελίων και Τεκταίος
Ο Αγγελίων και ο Τεκταίος ήταν γλύπτες της αρχαίας Ελλάδας, των μέσων του 6ου αιώνα π.Χ. Είναι γνωστοί ως οι κατασκευαστές ενός μεγάλου αγάλματος του Απόλλωνα, στον ναό στη Δήλο. Το άγαλμα ήταν ύψους 4-5 μ. περίπου, από ξύλινο πυρήνα με επένδυση χρυσού ελάσματος («σφυρήλατον»).
Σύμφωνα με τον Παυσανία, ήταν δάσκαλοι του αγαλματοποιού Κάλλων του Αιγινήτη, ενώ οι ίδιοι ήταν μαθητές των αδελφών γλυπτών Δίποινου και Σκύλλη, από την Κρήτη. Οι δύο τελευταίοι συγκαταλέγονταν στη «Σχολή των Δαιδαλιδών».
Αναφορές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες γλύπτες
Portable Document Format
Το Portable Document Format (μορφή φορητού εγγράφου) (PDF) είναι μορφή αρχείου που χρησιμοποιείται για την απεικόνιση εγγράφων ανεξαρτήτως λογισμικού, hardware και λειτουργικού συστήματος. Κάθε PDF αρχείο περιλαμβάνει πλήρη περιγραφή ενός καθορισμένου εγγράφου, στην οποία περιλαμβάνεται το κείμενο, οι γραμματοσειρές, τα γραφικά και άλλες απαιτούμενες πληροφορίες. Το 1991, ο συνιδρυτής της Adobe Systems Τζον Γουόρνοκ (John Warnock) περιέγραψε ένα σύστημα που αποκαλούσε "Camelot" (Κάμελοτ) και εξελίχθηκε στo PDF.
Ενώ η Adobe Systems διέθεσε τις προδιαγραφές του PDF ελεύθερα το 1993, ουσιαστικά το φορμά PDF παρέμεινε ιδιοκτησιακό, ελεγχόμενο από την Adobe, έως ότου απελευθερώθηκε επίσημα ως ανοικτό πρότυπο στις 1 Ιουλίου, 2008, και δημοσιεύτηκε από τον Διεθνή Οργανισμό Τυποποίησης ως ISO 32000-1:2008 Το 2008, η Adobe δημοσίευσε μία Άδεια Δημόσιας Ευρεσιτεχνίας (Public Patent License) στο ISO 32000-1 παρέχοντας ελεύθερες δικαιωμάτων ευρεσιτεχνίες που κατείχε η Adobe, έτσι ώστε να είναι δυνατή η δημιουργία, πώληση και διανομή εφαρμογών PDF Ωστόσο, υπάρχουν ακόμα τεχνολογίες που χρησιμοποιούνται σε αρχεία PDF τα οποία καθορίζονται και χρησιμοποιούνται αποκλειστικά από την Adobe παραμένοντας σε ιδιοκτησιακό καθεστώς (π.χ. Adobe XML Forms Architecture, Adobe JavaScript) .
Ιστορία
Το φορμά PDF αναπτύχθηκε στις αρχές της δεκαετίας 1990 ως τρόπος διανομής εγγράφων, που περιλάμβανε κείμενο, φορμάρισμα και εικόνες, για χρήστες υπολογιστών που εργάζονταν σε διαφορετικές πλατφόρμες και δεν είχαν πρόβαση σε αμοιβαία συμβατό λογισμικό εφαρμογής. Το φορμά αναπτύχθηκε ανάμεσα σε άλλα ανταγωνιστικά φορμά όπως το DjVu (αναπτύσσεται ακόμα), το Envoy, το Common Ground Digital Paper, το Farallon Replica ακόμη και το PostScript φορμά της Adobe (.ps). Εκείνα τα πρώιμα χρόνια, πριν την ανάδυση του World Wide Web και των εγγράφων HTML, το PDF έγινε δημοφιλές για Ροή εργασιών ηλεκτρονικής έκδοσης.
Η υιοθέτηση του φορμά PDF υπήρξε αργή αρχικά. Το Adobe Acrobat, η σουΐτα της Adobe για ανάγνωση και δημιουργία αρχείων PDF δεν ήταν ελεύθερα διαθέσιμο. Οι πρώτες εκδόσεις PDF δεν είχαν υποστήριξη για υπερσυνδέσμους, μειώνοντας τη χρησιμότητα του φορμά στο Διαδίκτυο. Άλλο αρνητικό στοιχείο ήταν το γεγονός ότι το μεγαλύτερο συγκριτικά μέγεθος των PDF αρχείων απαιτούσε μεγαλύτερους χρόνους ανάκτησης στα βραδύτερα μόντεμ εκείνης της εποχής. Επίσης, χρόνο απαιτούσε η απόδοση αρχείων PDF στους συγκριτικά αργούς επεξεργαστές της δεκαετίας 1990.
Από την έκδοση 2.0 και ύστερα, η Adobe διένειμε το δικό της λογισμικό ανάγνωσης αυτού του τύπου αρχείων, γνωστό ως Acrobat Reader, το οποίο διέθεσε δωρεάν, και συνέχισε να υποστηρίζει το αρχικό φορμά PDF, το οποίο βαθμιαία αποτέλεσε και το εκ των πραγμάτων πρότυπο για τα προς εκτύπωση έγγραφα στο Διαδίκτυο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φορμά αρχείων Κατηγορία:Ηλεκτρονικά έγγραφα
13 Νοεμβρίου
12 Νοεμβρίου | 13 Νοεμβρίου | 14 Νοεμβρίου
Η 13η Νοεμβρίου είναι η 317η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο (318η σε δίσεκτα έτη). Υπολείπονται 48 ημέρες.
Ορθόδοξη Εκκλησία
Κατηγορία:Ημέρες του έτους
Αόρατος Ροζ Μονόκερως
thumb|right|Μία απεικόνιση του Αόρατου Ροζ Μονόκερου thumb|right|Η παραπάνω εικόνα, κατά τα φαινόμενα, εμφανίζεται ως κενή, όμως με την κατάλληλη επεξεργασία με ένα πρόγραμμα επεξεργασίας εικόνων εμφανίζεται ο Αόρατος Ροζ Μονόκερως. Ο Αόρατος Ροζ Μονόκερως είναι ο θεός μιας παρωδίας θρησκείας που στόχο έχει τη σάτιρα των θρησκευτικών πιστεύω.
Το παράδοξο που παρουσιάζει η μορφή του (ροζ και αόρατος ταυτόχρονα ), καθώς και η αδυναμία των πιστών άλλων θρησκειών να αποδείξουν πως δεν υπάρχει ο Αόρατος Ροζ Μονόκερως, σατιρίζουν τις, κατά τους αθεϊστές, παράλογες ιδιότητες που δίνουν οι θεϊστές στη θεότητα την οποία πιστεύουν. Συγκαταλέγεται στα δόγματα σαρκαστικής θρησκευτικής κρυπτοζωολογίας.
Ιστορία
Η πρώτη αναφορά στον Αόρατο Ροζ Μονόκερο που έχει καταγραφεί, έγινε στις 7 Ιουλίου του 1990 στο γκρουπ alt.atheism του Usenet.
Ένα απόσπασμα από το μανιφέστο, το οποίο υπήρξε πόλος έμπνευσης για την ανάπτυξη της παρωδίας:
Πλέον, ο Αόρατος Ροζ Μονόκερως αποτελεί φαινόμενο του Ίντερνετ, έχοντας συγκεντρώσει χιλιάδες οπαδούς που ανακήρυξαν τους εαυτούς τους "πιστούς".
Συμβολισμός
Συνηθίζεται όταν γίνεται αναφορά στον Αόρατο Ροζ Μονόκερω, να τονίζεται το γεγονός πως επειδή είναι αόρατος, κανείς δεν μπορεί να αποδείξει πως δεν υπάρχει (ή πως δεν είναι ροζ). Αυτή η πρόταση αποτελεί παρωδία των ιδιοτήτων του Θεού: ότι ο Θεός, δηλαδή, ως δημιουργός του Σύμπαντος, δεν υπόκειται στους νόμους που έχει δημιουργήσει, και συνεπώς η ανικανότητα εντοπισμού του στον κόσμο μας δεν αποδεικνύει την ύπαρξη του ή την ανυπαρξία του, καθώς ο Θεός δεν έχει υλική υπόσταση.
Κατά τους αθεϊστές, ο Αόρατος Ροζ Μονόκερως δεν είναι παρά ένα παράδειγμα, που επιχειρεί να καταδείξει τον παραλογισμό που κρύβεται πίσω από τις υπερφυσικές ιδιότητες και την έλλειψη αποδείξεων, που κρύβονται πίσω από την ύπαρξη μία θεότητας. Τα δύο βασικά χαρακτηριστικά της, η λεγόμενη "αορατότητα" της, και το χρώμα της (ροζ), είναι παράλογα και αντιφατικά στοιχεία, και εκεί έγκειται η σάτιρα. Το παράδοξο της ύπαρξης θεοτήτων που είναι αόρατες, αλλά και ορατές συγχρόνως συναντάται σε μερικές Ανατολικές Ασιατικές θρησκείες.
Πηγές
Κατηγορία:Αγνωστικισμός Κατηγορία:Αθεϊσμός Κατηγορία:Κριτική των θρησκειών Κατηγορία:Χιούμορ Κατηγορία:Παρωδίες Θρησκειών Κατηγορία:Διαδικτυακά μιμίδια
Φακελάκι
Φακελάκι αποκαλείται στην Ελλάδα η παράνομη αμοιβή, το φαινόμενο της ενεργητικής ή παθητικής δωροδοκίας (χρηματισμός) υπαλλήλων, δημοσίων ή ιδιωτικών, και άλλων εργαζομένων, όπως ιατρών, εφοριακών, εργαζομένων σε πολεοδομίες, πολιτικών, δημοσιογράφων. Το φακελάκι είναι ένα φαινόμενο διαφθοράς που εντοπίζεται στην Ελλάδα και σε άλλες χώρες, αλλά, παρά τις συλλήψεις που γίνονται κατά καιρούς, οι δράστες δεν εντοπίζονται. Σκάνδαλα χρηματισμού πολιτικών έχουν δημοσιευθεί τα τελευταία χρόνια στην Αγγλία, τη Γαλλία, τη Γερμανία, τις ΗΠΑ και στην Ελλάδα.
Όπως συμβαίνει με τους περισσότερους τομείς της παραοικονομίας, είναι δύσκολο να υπολογιστεί το συνολικό κόστος της πρακτικής. Κατά καιρούς έχουν αναφερθεί από έρευνες εκτιμήσεις για 1,7 δισ. ευρώ (2006), 200 εκατομμύρια ευρώ (2007) , 613 εκατομμύρια ευρώ (2007) , 2 δισ. ευρώ (2008), πάντα σε ετήσια βάση. Το κόστος ανά περίπτωση εκτιμάται ότι κυμαίνεται από 500 έως 5.000 - 6.000 ευρώ.
Εκτός από την επιβάρυνση τον πολιτών και τις απώλειες εσόδων του κράτους λόγω φοροδιαφυγής, το φακελάκι βλάπτει και τη φήμη του ιατρικού συστήματος της Ελλάδος στο εξωτερικό. Ακόμη, συμβάλλει και στην κακή θέση που έχει η Ελλάδα στη διαφθορά, κάνοντάς την πρώτη στα μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και πέμπτη συνολικά. Παράλληλα αποτελεί έναν από τους βασικούς λόγους χαμηλής κατάταξης της χώρας στις υπηρεσίες υγείας σε πανευρωπαϊκό επίπεδο. Χαρακτηριστικό είναι ότι το 2008 η Ελλάδα υποχώρησε κατά δύο θέσεις στον Ευρωπαϊκό Πίνακα Κατάταξης Καταναλωτών Υπηρεσιών Υγείας, πέφτοντας από την 17η στην 19η θέση σε σύνολο 31 χωρών.
Η δωροδοκία στον Ποινικό Κώδικα
Η δωροδοκία αποτελεί κολάσιμη πράξη για τον Ελληνικό Ποινικό Κώδικα, είτε είναι ενεργητική είτε παθητική. Το άρθρο 235 γράφει: "Τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους ο υπάλληλος που απαιτεί ή δέχεται ή προσφέρεται να δεχθεί δώρα ή άλλα ανταλλάγματα, που δεν δικαιούται, ή την υπόσχεση τέτοιων δώρων ή ανταλλαγμάτων, για ενέργεια ή παράλειψή του, μελλοντική ή ήδη τελειωμένη, η οποία είναι αντίθετη στα καθήκοντά του ή ανάγεται στην υπηρεσία του" (Αντ.456,457,459 ΠΝ). Το άρθρο 236 γράφει: "Με την ίδια ποινή του άρθρου 235 τιμωρείται όποιος δίνει, προσφέρει ή υπόσχεται τέτοια δώρα ή ανταλλάγματα. Η πράξη μένει ατιμώρητη αν αυτός με δική του θέληση και πριν εξετασθεί οπωσδήποτε για την πράξη του, αναγγείλει στον εισαγγελέα πλημμελειοδικών ή σε οποιοδήποτε ανακριτικό υπάλληλο ή άλλη αρμόδια αρχή, εγχειρίζοντας έγγραφη αναφορά ή προφορικά, οπότε συντάσσεται σχετική έκθεση. Στην περίπτωση αυτή το δώρο ή το αντάλλαγμα που τυχόν κατασχέθηκε ή έχει παραδοθεί στον ανακριτή αποδίδεται σ' αυτόν που το έδωσε και δεν εφαρμόζεται στην περίπτωση αυτή η διάταξη του άρθρου 238". Επίσης υπάρχει στόν Ποινικό Κώδικα ειδικό άρθρο που αφορά τον χρηματισμό δικαστών.
Η τεκμηρίωση δωροδoκίας πρϋποθέτει, σύμφωνα με το άρθρο 236 του Ποινικού Κώδικα, ενημέρωση δικαστικής ή ανακριτικής αρχής. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι ο πολίτης οφείλει να καταγγείλει το αίτημα χρηματισμού, να συνταχθεί έκθεση, να φωτοτυπηθούν τα χαρτονομίσματα και να συλληφθεί ο αποδέκτης με τα συγκεκριμένα χαρτονομίσματα επάνω του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Παράνομη οικονομία Κατηγορία:Διαφθορά στην Ελλάδα Κατηγορία:Φορολογία στην Ελλάδα
Πάνω Αρχιμανδρίτα
Η Πάνω Αρχιμανδρίτα είναι κοινότητα της επαρχίας Πάφου στην Κύπρο.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Πάφου
Ηχείο
thumb|right|Μικρό δυναμικό ηχείο με έναν οδηγό και καμπίνα από πλαστικό. Το ηχείο (speaker) αποτελεί μία διάταξη/συσκευή, η οποία έχει σκοπό τη μετατροπή της λαμβανόμενης ηλεκτρικής ενέργειας (εισερχόμενο σήμα) σε ακουστική ενέργεια, δηλαδή σε στιγμιαίες μεταβολές πίεσης του ατμοσφαιρικού αέρα (διαμήκη κύματα), οι οποίες αντιστοιχούν σε όσο το δυνατόν περισσότερο φυσικό και αληθοφανή ήχο. Επομένως, το ηχείο δεν αποτελεί μία γνήσια ηλεκτρονική συσκευή, αλλά μία ηλεκτρομηχανική ή ηλεκτροακουστική διάταξη.
Το ηχείο δεν θα πρέπει να συγχέεται με το αντηχείο που συναντάται στα έγχορδα μουσικά όργανα και το οποίο έχει σκοπό την ενίσχυση του ήχου μέσω του συντονισμού του. Αντίθετα, η αρχή λειτουργίας των ηχείων που χρησιμοποιούνται για την αναπαραγωγή της μουσικής είναι εντελώς διαφορετική. Η προσπάθεια των σχεδιαστών ηχείων είναι η όσο το δυνατό μεγαλύτερη καταπίεση/απόσβεση των μηχανικών συντονισμών της καμπίνας, η οποία σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί και να απουσιάζει εντελώς.
Υπάρχουν πολλά είδη ηχείων, ανάλογα με την εφαρμοζόμενη τεχνολογία και τις αρχές λειτουργίας πάνω στις οποίες στηρίζεται το καθένα. Μία βασική διάκριση των ηχείων είναι τα ηλεκτροστατικά, τα ηλεκτροδυναμικά, τα μαγνητοστατικά, τα υβριδικά, κτλ. Άλλη επίσης βασική διάκριση είναι τα μονόπολα συμβατικά ηχεία, τα δίπολα (διπολικά) ηχεία και τα αμφιπολικά ηχεία. Όλες οι κατηγορίες παρουσιάζουν διάφορες υποδιαιρέσεις με κοινά μεταξύ τους χαρακτηριστικά, δυσκολεύοντας την αυστηρή κατάταξη των ηχείων.
Ιστορία και Εξέλιξη
Το πρώτο μεγάφωνο ήταν ενσωματωμένο στο τηλέφωνο που επινόησε το 1861 ο Philipp Reis και αποτελούνταν από μία βελόνα πλεξίματος περιτυλιγμένη με χάλκινο σύρμα, η οποία προκαλούσε ταλάντωση σε ένα ξύλινο κουτί. Το 1874, ο Ernst Werner von Siemens κατέθεσε αίτηση διπλώματος ευρεσιτεχνίας για το πρώτο ηλεκτροδυναμικό μεγάφωνο, στο οποίο ένα χάλκινο πηνίο προκαλούσε την κίνηση μιας μεμβράνης. Το 1925, οι Αμερικανοί Chester Rice και Edward Kellogg ανέπτυξαν το ηλεκτροδυναμικό μεγάφωνο, στη μορφή που χρησιμοποιείται μέχρι σήμερα.
Ελένη Κούρκουλα
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 3 Δεκεμβρίου του 1958 και είναι κόρη του Κωνσταντίνου Κούρκουλα, γενικού γραμματέα υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων επί Χούντας. Θεία της, αδελφή της μητέρας της, ήταν η Δήμητρα Μερτικοπούλου, σύζυγος του Θεόδωρου Μερτικόπουλου. Έλκει την καταγωγή της από την Αχαΐα.
Η Ελένη Κούρκουλα είναι απόφοιτος του Αρσακείου Ψυχικού. Ως μαθήτρια τότε, στην διάρκεια της Δικτατορίας, είχε συμμετάσχει στην οργάνωση νεολαίας «Ρήγας Φεραίος». Σπούδασε δημοσιογραφία στο Παρίσι (École Francaise des Attachés de Presse), ενώ είναι απόφοιτος και της Δραματικής Σχολής Αθηνών του Γιώργου Θεοδοσιάδη. Γνωρίζει αγγλικά και γαλλικά. Αρχικά εργάστηκε ως δημοσιογράφος στην Καθημερινή, υπό τη διεύθυνση της Ελένης Βλάχου και στο περιοδικό Αντί, υπό τον Θεόδωρο Πάγκαλο.
Συνεργάστηκε με μερικούς από τους σημαντικότερους ηθοποιούς και σκηνοθέτες στο θέατρο και την τηλεόραση. Στο ευρύ κοινό έγινε γνωστή με το ρόλο της «Σελήνης»(1991-1993) στη Λάμψη, του Νίκου Φώσκολου και το ρόλο της "Αγάπης Θεοχάρη"(1993-1995) στη σειρα "Καλημερα Ζωη", επισης του Ν.Φωσκολου. Μάλιστα δημιούργησε και δικό της θίασο το 1992, τον οποίο διατήρησε για έξι έτη.
Ανέβασε έργα κλασσικού ρεπερτορίου όπως: «Το ημερολόγιο της Άννα Φρανκ» με τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ, «Καληνύχτα Μαργαρίτα» με τον Κ. Ρηγόπουλο, «Ψηλά από τη γέφυρα» με τον Νίκο Κούρκουλο κ.ά.
Στον κινηματογράφο, έχει συμμετάσχει στην ταινία Άγγελος (1982) του Γιώργου Κατακουζηνού, στο ρόλο της αδελφής του Άγγελου.
Στις εκλογές του 2000 εξελέγη βουλευτής Β΄Αθηνών με το ΠΑΣΟΚ. Μάλιστα έλαβε την 4η θέση με 64.507 ψήφους. Ο πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Σημίτης στις 24 Οκτωβρίου του 2001 της ανέθεσε την θέση της υφυπουργού της Εθνικής Παιδείας και των Θρησκευμάτων, με αρμοδιότητα το πρόγραμμα «Ολυμπιακή Παιδεία» καθώς και την Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς. Η Ελένη Κούρκουλα εξελέγη βουλευτής Β΄ Αθηνών και στις εθνικές εκλογές του 2004. Στην Βουλή διετέλεσε μέλος των επιτροπών Μορφωτικών Υποθέσεων και Ισότητας και Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Παραιτήθηκε από το αξίωμά της στις 17 Απριλίου 2007, γνωστοποιώντας παράλληλα την πρόθεσή της να μην συμμετάσχει ενεργά στην επόμενη εκλογική αναμέτρηση.
Η Ελένη Κούρκουλα έχει κάνει δύο γάμους που δεν ευδοκίμησαν. Ο πρώτος με τον σκηνοθέτη Διαγόρα Χρονόπουλο και ο δεύτερος με τον Διονύσιο Παναγιωτάκη, παραγωγό τηλεοπτκών προγραμμάτων και ιδιοκτήτη του τηλεοπτικού σταθμού της Αττικής Action 24.
Σημειώσεις
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ Κατηγορία:Βουλευτές Β΄ Αθηνών
Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα της Αυστρίας
Το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα της Αυστρίας (αυστ. Sozialdemokratische Partei Österreichs) είναι σοσιαλδημοκρατικό κόμμα στην Αυστρία και αποτελεί ένα από τα παλαιότερα κόμματα της χώρας. Είναι από τα λίγα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα της Ευρώπης που έχουν διατηρήσει τις παραδοσιακές σοσιαλιστικές ρίζες απορρίπτοντας τον νεοφιλελευθερισμό.
Την περίοδο 1888-1945, το κόμμα ονομαζόταν Σοσιαλδημοκρατικό Εργατικό Κόμμα της Αυστρίας (Sozialdemokratische Arbeiterpartei Österreichs, SDAPÖ), ενώ από το 1945 μέχρι το 1991, οπότε και άλλαξε το όνομά του στην σημερινή ονομασία, ονομαζόταν Σοσιαλιστικό Κόμμα της Αυστρίας (Sozialistische Partei Österreichs).
Το κόμμα είναι ένα από τα μεγαλύτερα κόμματα της χώρας, ενώ διατηρεί δεσμούς με την Αυστριακή Συνομοσπονδία Συνδικάτων (ÖGB) και το Αυστριακό Επιμελητήριο Εργασίας (AK). Αυτή τη στιγμή το μεγαλύτερο κόμμα της κυβέρνησης, στην οποία συμμετέχει και το συντηρητικό Αυστριακό Λαϊκό Κόμμα (ÖVP), ενώ ο αρχηγός του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος Κρίστιαν Κερν είναι ο τωρινός καγκελάριος της Αυστρίας.
Το κόμμα είναι μέλος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς και του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αυστριακά πολιτικά κόμματα Κατηγορία:Σοσιαλδημοκρατικά κόμματα
Ανάβας
Ο ανάβας (Anabas) είναι γένος περκόμορφων ψαριών, που ανήκει στην ομώνυμη οικογένεια αναβαντίδες και ζει σε ποτάμια και λίμνες της νότιας και ανατολικής Ασίας. Στη φύση τα είδη του ανάβαντα φθάνουν σε μήκος έως και 30 εκατοστά. Ζουν τόσο σε γλυκά όσο και σε υφάλμυρα νερά.
Τα είδη του ανάβαντα (όπως και τα άλλα 18 γένη της υποτάξεως αναβαντοειδή) διαθέτουν ένα όργανο που ονομάζεται λαβύρινθος (δεν σχετίζεται με τη δομή του εσωτερικού ωτός των θηλαστικών) κοντά στα βράγχιά τους, που επιτρέπει στα ψάρια αυτά να αναπνέουν το οξυγόνο του αέρα. Μπορούν έτσι να παραμένουν έξω από το νερό επί πολύ χρόνο (έως περίπου 6 ή 8 ώρες) και μετά να επιστρέφουν σε αυτό, από όπου προήλθε και η ονομασία του γένους, απο το αρχαίο ελληνικό ρήμα αναβαίνω = περπατώ προς τα επάνω. Για τον ίδιο λόγο είναι γνωστά και με την κοινή ονομασία «αναρριχώμενα ψάρια» και στην αγγλική climbing gouramies (δεν πρέπει όμως να συγχέονται με τα ψάρια της οικογένειας αναρριχίδες, που είναι θαλάσσια).
Είναι σαρκοφάγα ψάρια και τρώνε υδρόβια ασπόνδυλα και τις νύμφες τους. Σε αντίθεση με τα περισσότερα συγγενικά γένη, οι ανάβαντες αφήνουν τα αυγά τους διασκορπισμένα, μην εμφανίζοντας κάποια γονική φροντίδα. Οι χώρες με ιθαγενείς πληθυσμούς των ψαριών αυτών είναι κυρίως η Ινδία, η Σρι Λάνκα, το Μπανγκλαντές, η Μιανμάρ, η Ινδονησία, η Μαλαισία, η Ταϊλάνδη, η Καμπότζη και οι Φιλιππίνες.
Είδη
Σήμερα αναγνωρίζονται γενικώς μόνο δύο είδη του γένους ανάβας, τα ακόλουθα :
Κολοκυθιά (παιχνίδι)
Η κολοκυθιά είναι ένα παραδοσιακό παιδικό ομαδικό παιχνίδι.
Πως παίζεται
Η κολοκυθιά παίζεται με αρκετά άτομα που κάθονται κυκλικά. Καθένα από τα παιδιά θα έχει ένα νούμερο. Αυτό αποφασίζεται με διάφορους τρόπους όπως η ηλικία ή το ύψος ή τα παιδιά «τα βγάζουν».