cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αντίλα Σαχταχτίνσκαγια
Βιογραφία
Η Σαχταχτίνσκαγια γεννήθγκε στις 17 Απριλίου 1894 στην Τιφλίδα στην οικογένεια του εκδότη Ισά Σουλτάν Σαχταχτίνσκι. Το 1930, η Σαχταχτίνσκαγια έλαβε το πτυχίο του ιατρού των ιατρικών επιστημών, και το 1936 τον ακαδημαϊκό τίτλο του καθηγητή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αζέροι γυναικολόγοι
Φούρνοι Θάσου
Οι Φούρνοι ή η Φρίσσα είναι βραχονησίδα του Θρακικού πελάγους και της Θάσου. Βρίσκεται πολύ κοντά στις ανατολικές ακτές του νησιού στο ύψος του οικισμού Παλαιοχώρι της δημοτικής ενότητας Θεολόγου, βόρεια από τη νησίδα Κοίνυρα και νότια της Γραμβούσας.
Παραπομπές
Φούρνοι Θάσου Φούρνοι
Φραντσίσεκ και Μαγκνταλένα Μπανασιέβιτς
Η οικογένεια των Φραντσίσεκ και Μαγκνταλένα Μπανασιέβιτς (πολωνικά: Franciszek i Magdalena Banasiewicz) και των παιδιών τους, Γέζι (Jerzy), Ταντέους (Tadeusz), Αντόνι (Antoni) και Μάρια (Maria), ζούσαν σε ένα αγρόκτημα στο Οζεχόφτσε, κοντά στο Πσέμισλ, κατά τη διάρκεια της ναζιστικής κατοχής της Πολωνίας στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Τον Ιούλιο του 1991 τους απονεμήθηκε ο τίτλος των Δίκαιων των Εθνών από το Γιαντ Βασσέμ, για τη διάσωση 15 Εβραίων που δραπέτευσαν από το Ολοκαύτωμα από το Γκέτο του Πσέμισλ.
Το καταφύγιο
Η οικογένεια Μπανασιέβιτς και οι φυγάδες άρχισαν να κατασκευάζουν ένα καταφύγιο κάτω από το σπίτι το φθινόπωρο του 1943, ώστε να είναι προετοιμασμένοι για τον κρύο πολωνικό χειμώνα. Η νέα κρυψώνα έδωσε τη δυνατότητα στους Μπανασιέβιτς να διασώσουν περισσότερους ανθρώπους. Τον Οκτώβριο του 1943, κατόπιν αιτήματος του Σαλόμον Έρενφροϊντ, ο Ταντέους έβγαλε λαθραία την Μπούνια Στάμχοφερ (Bunia Stamhofer) και τη Φέλα Σάτνερ (Fela Szattner) από το γκέτο. Τον Ιανουάριο του 1944, έσωσε τον Σάμουελ Ράινχαρς (Samuel Reinharz) με τον αδελφό του, Μπένιαμιν (Beniamin) και τη μητέρα τους, Μπέρτα (Bertha). Προσπάθησε να σώσει τον Γιόζεφ Βάιντλινγκ (Jozef Weindling), ωστόσο, ο αδελφός του Γιόζεφ, ένας αστυνομικός του γκέτο, συνέλαβε τον Ταντέους εκείνη τη στιγμή και τον παρέδωσε στους Ναζί. Ο Γερμανός διοικητής τον απελευθέρωσε ωστόσο, δωροδοκούμενος από τον Σάμουελ Ράινχαρς, ο οποίος στη συνέχεια δραπέτευσε μαζί με τον Ταντέους και τον Γιόζεφ πίσω στο αγρόκτημα όπου κρύβονταν και οι δεκαπέντε Εβραίοι. μικρογραφία|300x300εσ| Δημόσια εκτέλεση του Μίχαου Κρουκ στο Πσέμισλ. Η Μάρια Μπανασιέβιτς θυμάται πόσο σοκαρισμένοι αν και απτόητοι ήταν όταν έμαθαν ότι στο κοντινό χωριό Ταρνάφτσε, ανακαλύφθηκε τον Μάιο του 1944 ο αγρότης Κούρπιελ που έκρυβε 27 Εβραίους σε ένα καταφύγιο παρόμοιο με το δικό τους. Όλοι οι φυγάδες δολοφονήθηκαν. Ο Κούρπιελ με τη σύζυγό του και την οικογένειά του εκτελέστηκε στη Λιποβίτσα. Αρκετούς μήνες νωρίτερα, μια παρόμοια μοίρα συνάντησε τον σύνδεσμο του Μπανασιέβιτς με το γκέτο, τον Μίχαου Κρουκ (Michał Kruk). Εκτελέστηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 1943, κατά τη διάρκεια της πρώτης δημόσιας εκτέλεσης στο Πσέμισλ, μαζί με αρκετούς άλλους ανθρώπους που τιμωρήθηκαν με θάνατο για τη βοήθεια που είχαν προσφέρει στους Εβραίους."Στο Πσέμισλ, 15.210 Εβραίοι έχασαν τη ζωή τους κατά τη διάρκεια του Ολοκαυτώματος, συμπεριλαμβανομένων 568 μη Εβραίων Πολωνών που σκοτώθηκαν επειδή προσπαθούσαν να τους σώσουν. Μόνο 675 Εβραίοι παρέμειναν, ανάμεσά τους 415 Εβραίοι που σώθηκαν απευθείας στην πόλη, συμπεριλαμβανομένων 60 παιδιών. — Λέσεκ Μ. Βουόντεκ"Τον Μάιο του 1944, Γερμανοί χωροφύλακες ήρθαν για να ξαναπιάσουν έναν από τους γιους του Μπανασιέβιτς. Περικύκλωσαν το σπίτι, αλλά δεν τα κατάφεραν. Ούτε το καταφύγιο ανακαλύφθηκε. Ο Κόκκινος Στρατός ανέκτησε την πόλη από τις γερμανικές δυνάμεις στις 27 Ιουλίου 1944. Όλα τα μέλη της οικογένειας και οι Εβραίοι φυγάδες επέζησαν. Το 1988 (ή στις 17 Ιουλίου 1991, οι πηγές ποικίλλουν) η οικογένεια Μπανασιέβιτς, συμπεριλαμβανομένων των Φραντσίσεκ, Μαγκνταλένα, Μάρια, Ταντέους και Γέζι, έλαβαν τους τίτλους του Δικαίου των Εθνών για την ηρωική τους στάση ενάντια στο Ναζιστικό Ολοκαύτωμα.
Άιζεναχ
Το Άιζεναχ (Eisenach) είναι πόλη της Γερμανίας που βρίσκεται στη δυτική Θουριγγία, κοντά στο κρατίδιο της Έσσης. Κατά την απογραφή του 2017 είχε πληθυσμό περίπου 42.000 κατοίκους Eίναι γνωστό για τον Πύργο του Βάρτμπουργκ και την ομώνυμη πρώην αυτοκινητοβιομηχανία Wartburg. Σήμερα, στην πόλη υπάρχουν εγκαταστάσεις αυτοκινητοβιομηχανίας της Opel, της BMW και της Bosch.
Αν και σχετικά μικρή πόλη, κατέχει αξιοσημείωτη θέση στην ιστορία της Γερμανίας. Εκεί φοίτησε την περίοδο 1498-1501 ο Μαρτίνος Λούθηρος ο οποίος είκοσι χρόνια αργότερα, φυγαδεύτηκε στον Πύργο του Βάρτμπουργκ, όπου μετέφρασε την Αγία Γραφή στη γερμανική γλώσσα. Στο Άιζεναχ γεννήθηκε επίσης ο Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ το 1685. Εκεί ιδρύθηκε ακόμα το 1869 το Σοσιαλδημοκρατικό Εργατικό Κόμμα (Sozialdemokratische Arbeiterpartei) που αργότερα ενώθηκε με το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα της Γερμανίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Θουριγγίας
Εσθονική Μουσική και Θεατρική Ακαδημία
Η Εσθονική Μουσική και Θεατρική Ακαδημία (εσθονικά: Eesti Muusika-ja Teatriakadeemia) ξεκίνησε ως μικτή χορωδία του Μουσικού Τμήματος της Εσθονικής Εταιρείας (EMD) πριν από τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η συνέλευση της Εσθονικής Εταιρείας δημιούργησε την Ανώτερη Μουσική Σχολή του Τάλιν στις 17 Νοεμβρίου 1918. Η τελετή των εγκαινίων πραγματοποιήθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 1919. Το 1923 το εκπαιδευτικό ίδρυμα μετονομάστηκε σε Ωδείο του Τάλιν. Το 1938 άνοιξε η Κρατική Δραματική Σχολή. Το 1993 η σχολή μετονομάστηκε σε Εσθονική Μουσική Ακαδημία. Το 1995 η Δραματική Σχολή μετονομάστηκε στην Ανώτερη Θεατρική Σχολή.
Μερικοί εξέχοντες απόφοιτοι της Εσθονικής Μουσικής Ακαδημίας περιλαμβάνουν τους τραγουδιστές Aile Asszonyi, Heli Lääts και Ain Anger, τους διευθυντές ορχήστρας Roman Matsov, Tõnu Kaljuste, Olari Elts, Eri Klas και Kristiina Poska, τους συνθέτες Arvo Pärt, Lepo Sumera, Erkki-Sven Tüür και Ardo Ran Varres, τον σκηνοθέτη Andres Puustusmaa και τους ηθοποιούς Tõnu Aav, Heino Mandri, Elmo Nüganen, Ain Lutsepp, Margus Oopkaup, Jan Uuspõld, Tõnu Tepandi και Taavi Eelmaa.
Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος και σοβιετική εποχή
Μετά την άφιξη των γερμανικών κατοχικών δυνάμεων, το ωδείο προσπάθησε να αποκαταστήσει τις προηγούμενες διδακτικές του δραστηριότητες. Κατά τη διάρκεια της αεροπορικής επιδρομής της 9ης Μαρτίου 1944, το κτήριο του ωδείου καθώς και το μεγαλύτερο μέρος του εξοπλισμού του καταστράφηκε σχεδόν πλήρως. Τον Νοέμβριο του 1944, το ωδείο άνοιξε ξανά. Το δημιουργικό περιβάλλον του ωδείου άρχισε να αναβιώνει στα μέσα της δεκαετίας του 1950. Το 1957 ιδρύθηκε η Δραματική Σχολή του Ωδείου, με τον Βόλντεμαρ Πάνσο ως πρώτο επικεφαλής της. Το 1989 αποκαταστάθηκε το παλιό του όνομα - Ωδείο του Τάλιν. Τέσσερα χρόνια αργότερα, η σχολή μετονομάστηκε σε Εσθονική Μουσική Ακαδημία (Eesti Muusikaakadeemia).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μουσικές σχολές
Μπαρμπάς
O Μπαρμπάς ή εναλλακτικά, με άλλον τονισμό, Μπάρμπας ή και Χιονίστρα είναι βουνό της Αχαΐας και έχει υψόμετρο 1.613 μέτρα. Αποτελεί στην ουσία ανατολική απόληξη του Παναχαϊκού όρους.
Τοποθεσία
Βρίσκεται σε περιοχή ανάμεσα στο νοτιοδυτικό τμήμα του Δήμου Αιγιαλείας και το βόρειο-βορειοανατολικό τμήμα του Δήμου Ερυμάνθου, οριζόμενη από τους ποταμούς Μεγανείτη (ή Μεγανείτα) στα βορειοδυτικά του και Σελινούντα στα ανατολικά του, το οροπέδιο της Ρακίτας στα νοτιοδυτικά του και το ρέμα Τσίκιζα στα νότιά του.
Στα ανατολικά του βρίσκεται ο ορεινός όγκος Κλωκός, από τον οποίο χωρίζεται με το φαράγγι που σχηματίζει ο Σελινούντας. Στις βόρειες υπώρειές του βρίσκονται τα χωριά Κουνινά και Παρασκευή, η παραθεριστική θέση Λόπεσι, το εγκαταλελειμμένο χωριό Παλιά Κουνινά, καθώς και το μοναστήρι της Πεπελενίτσης. Στις νότιες υπώρειές του βρίσκεται το Άνω Μαζαράκι καθώς και η αρχική θέση «Παλιοχώρι» του χωριού. Στα δυτικά και νοτιοδυτικά του βρίσκεται η οικιστική θέση της Ρακίτας, που αποτελεί σημαντικό παραθεριστικό θέρετρο, ο γεωμετρικός ναός της θεάς Αρτέμιδος και το εγκαταλελειμμένο χωριό Άνω Φράγκα.
Βιότοπος
Μαζί με τον Κλωκό και το φαράγγι του Σελινούντα είναι ενταγμένο στο ευρωπαϊκό οικολογικό δίκτυο Natura 2000, καθότι περιοχή με πλούσια χλωρίδα και πανίδα , στην οποία έχουν εντοπιστεί κάποια ενδημικά είδη , και η έκταση των 117.388 στρεμμάτων γης που ορίζουν αποτελεί γνωστό φυσιολατρικό προορισμό.
Οι βόρειες πλαγιές του, στην περιοχή της παραθεριστικής θέσης Λόπεσι, είναι καλυμμένες από ελατοδάσος, που γλύτωσε από τις δασικές πυρκαγιές του 2007, ενώ στις βορειότερες υπώρειές του, προς το χωριό Παρασκευή, συναντάται πευκοδάσος.
Δασικές πυρκαγιές
Το καλοκαίρι του 2007 μεγάλο μέρος του βουνού, κυρίως οι ανατολικές πλαγιές του, καταστράφηκε από μεγάλες σε έκταση πυρκαγιές, ενώ τα γειτονικά βουνά Κλωκός και Ρούσκιο καθώς και το φαράγγι του Σελινούντα κατεκάηκαν ολοκληρωτικά· σύμφωνα με στοιχεία του οργανισμού της WWF, κάηκε το 50,4% (30.476 στρέμματα) της προστατευόμενης περιοχής των ορέων Μπαρμπάς, Κλωκός και του φαραγγιού του Σελινούντα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουνά της Αχαΐας
2-χλωραιθανόλη
Η 2-χλωραιθανόλη ή αιθυλενοχλωρυδρίνη είναι μια από τις απλούστερες σταθερή αλαλκανόλη (δηλαδή μονοαλογονούχα άκυκλη κορεσμένη μονοαλκοόλη). Έχει σύντομο συντακτικό τύπο ClCH2CH2OH. Με βάση το χημικό τύπο της έχει τα ακόλουθα (3) ισομερή θέσης:
Στις κανονικές συνθήκες (25 °C, 1 atm) είναι ένα άχρωμο υγρό με ευχάριστη αιθέρια οσμή. Είναι μια ένωση διλειτουργική, αφού συνδυάζει τη χημική συμπεριφορά των αλκυλοχλωριδίων και των αλκοολών.
Από αιθένιο
Με επίδραση (προσθήκη) υποχλωριώδους οξέος (HOF) σε αιθένιο παράγεται 2-χλωραιθανόλη:
Από αιθανοδιόλη-1,2
Με υποκατάση του ενός υδροξυλίου από χλώριο σε αιθανοδιόλη-1,2(CH3OH):
Από 1,2-διχλωραιθάνιο
Με υδρόλυση 1,2-διχλωραιθανιου:
Από χλωραιθανάλη
Με καταλυτική υδρογόνωση:
Από χλωραιθανικό 2-χλωραιθυλεστέρα
Με διυδρογόνο (H2) και νικέλιο (Ni):
Από 2-χλωραιθαναμίνη
Με επίδραση νιτρώδους οξέος (ΗΝΟ2) σε 2-χλωραιθαναμίνη:
Από οξιράνιο
Με επίδραση υδροχλωρίου σε οξιράνιο: 40px|Οξιράνιο
Χλωραιθένιο
Με ενδομοριακή αφυδάτωση 2-χλωραιθανόλης παράγεται χλωραιθένιο. Η αντίδραση ευνοείται σε σχετικά υψηλές θερμοκρασίες, >150 °C. Σε χαμηλότερες ευνοείται η διαμοριακή αφυδάτωση που δίνει δι(2-χλωραιθυλ)αιθέρα, ενώ χωρίς καθόλου θέρμανση παράγεται ο όξινος θειικός 2-χλωραιθυλεστέρας (FCH2CH2OSO3H), που αποτελεί την ενδιάμεση ένωση για τις αφυδατώσεις.:
Δι(2-χλωραιθυλ)αιθέρας
Παραγωγή δι(χλωραιθυλ)αιθέρα:
Καρβοξυλικοί εστέρες
Αντίδραση με ακυλιωτικά μέσα:
Τζόαν Πλοουράιτ
Η Τζόαν Αν Ολίβιε, Βαρόνη Ολίβιε DBE, γνωστή με το πατρικό της όνομα Τζόαν Πλοουράιτ (αγγλικά: Joan Plowright, Μπρίγκ, 28 Οκτωβρίου 1929) είναι Αγγλίδα ηθοποιός με πολυετή και σημαντική καριέρα στο θέατρο αλλά και στον κινηματογράφο. Της έχουν απονεμηθεί 2 Χρυσές Σφαίρες και ένα βραβείο Τόνι ενώ ήταν υποψήφια μια φορά για Όσκαρ και 2 φορές για βραβείο BAFTA. Κατέχει τον τίτλο της βαρόνης από τον σύζυγό της σερ Λόρενς Ολίβιε.
2-χλωραιθανόλη
Καρβοξυλικοί εστέρες
1. Εστεροποίηση με καρβοξυλικό οξύ:
Τζόαν Πλοουράιτ
Βιογραφία
Η Τζόαν Πλοουράιτ γεννήθηκε στην κωμόπολη Μπριγκ του Λίνκολνσαϊρ των Ανατολικών Μίντλαντς, ήταν κόρη της Νταίζη Μαργκερίτα και του Ουίλιαμ Έρνεστ Πλοουράιτ, δημοσιογράφου και διευθυντή εφημερίδας. Μετά την ολοκλήρωση της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στο Scunthorpe Grammar School φοίτησε στην περίφημη δραματική σχολή του Ολντ Βικ στο Μπρίστολ.
Θεατρική καριέρα
Το ντεμπούτο της στο θεατρικό σανίδι το έκανε το 1948 στο Κρόιτον και το ντεμπούτο της σε λονδρέζικη σκηνή το έκανε έξι χρόνια αργότερα. Το 1956 προσχώρησε στο θίασο «English Stage Company» και είχε την πρώτη της μεγάλη επιτυχία ως Μάρτζερι Πίντσγουαϊφ στο έργο The Country Wife του Ουίλιαμ Γουίτσερλι. Τότε την επισκέφθηκαν στο καμαρίνι της για να την συγχαρούν ο Λόρενς Ολίβιε με την σύζυγό του Βίβιαν Λι. Την επόμενη χρονιά συμπρωταγωνίστησε με τον Ολίβιε στον Νουμερίστα του Όσμπορν, το έργο μεταφέρθηκε στη Νέα Υόρκη το 1958 και γυρίστηκε ταινία το 1960. Το 1960 ο Ολίβιε πήρε διαζύγιο από τη Βίβιαν Λι και η Πλοουράιτ από τον ηθοποιό Ρότζερ Γκέιτζ, με τον οποίον ήταν παντρεμένη από το 1953 και το 1961 η Πλοουράιτ και ο Ολίβιε παντρεύτηκαν. Παρέμειναν παντρεμένοι μέχρι τον θάνατό του, το 1989. Μαζί απέκτησαν 3 παιδιά, τον Ρίτσαρντ (1961), την Τάμσιν (1963) και την Τζούλι Κέιτ (1966). μικρογραφία | Με την [[Άντζελα Λάνσμπερι στην παράσταση Γεύση από μέλι]] Το 1961 έλαβε το βραβείο Τόνι για τον ρόλο της Τζόζεφιν στο Γεύση από μέλι της Σίλα Ντιλέινι, που έπαιξε στο Μπρόντγουεϊ. Το 1962 ο Ολίβιε έγινε ο πρώτος καλλιτεχνικός διευθυντής του νεοσύστατου θιάσου του Εθνικού θεάτρου της Μεγάλης Βρετανίας και η Πλοουράιτ έγινε και αυτή μέλος του. Το 1963, την πρώτη χρονιά λειτουργίας του θιάσου, η Πλοουράιτ έπαιξε τη Σόνια στον Θείο Βάνια του Αντόν Τσέχωφ και την Αγία Ιωάννα του Τζορτζ Μπέρναρντ Σω. Άλλες σημαντικές ερμηνείες της στο Εθνικό θέατρο ήταν ως Χίλντα στον Αρχιμάστορα Σόλνες του Ίψεν το 1964, ως Βεατρίκη στο σαιξπηρικό Πολύ κακό για το τίποτα, που σκηνοθέτησε ο Φράνκο Τζεφιρέλλι το 1967, ως Πόρσια στον Έμπορο της Βενετίας το 1970 και ως Ρόζα στο Σάββατο, Κυριακή, Δευτέρα του Εντουάρντο Ντε Φιλίππο.
Το 1975 τη βρίσκει να παίζει την Αρκάντινα στον Γλάρο του Τσέχωφ ενώ το 1980 στη Νέα Υόρκη κρατά τον ομώνυμο ρόλο στη Φιλουμένα Μαρτουράνο του Εντουάρντο Ντε Φιλίππο. Το 1983 συμμετέχει στον Βυσσινόκηπο του Τσέχωφ, το 1985 πρωταγωνιστεί στο Επάγγελμα της κυρίας Γουώρεν του Τζορτζ Μπέρναρντ Σω και το 1986 στο Σπίτι της Μπερνάρντα Άλμπα του Λόρκα. Μια από τις τελευταίες της εμφανίσεις στο θεατρικό σανίδι ήταν το 1990 στο έργο Εμείς και ο χρόνος του Τζον Πρίσλεϊ, στο ρόλο της κυρίας Κόνγουεϊ. Το 2003 ο Τζεφιρέλλι την σκηνοθέτησε πάλι, ύστερα από 39 χρόνια, αυτή τη φορά στο έργο του Λουίτζι Πιραντέλλο Έτσι είναι αν έτσι νομίζετε που ανέβηκε με τον εναλλακτικό τίτλο Absolutely! (Perhaps). Η Πλοουράιτ στον ρόλο της κυρίας Φρόλα εκθειάστηκε από τους κριτικούς για μια ακόμη φορά. Ο γήινος ρεαλισμός της, η ήρεμη σοφία της σε συνδυασμό με μια ακαταμάχητη joie de vivre ήταν τα δυνατά της σημεία, που τη βοήθησαν να αποδώσει ιδανικά τόσους διαφορετικούς ρόλους, αφήνοντας το στίγμα της στην υποκριτική τέχνη και φέρνοντας στο βρετανικό θέατρο μια ποιότητα γήινης και συναισθηματικής αμεσότητας και ειλικρίνειας.
Το 1970 η Πλοουράιτ έλαβε τη διάκριση «Διοικητής του πιο εξαίρετου τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας» (CBE) του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας και το 2004 την ανώτερη διάκριση «Ιππότης Διοικητής του πιο εξαίρετου τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας» (DBE) για την προσφορά της στις Τέχνες. Μετά τον γάμο της με τον Σερ Λόρενς Ολίβιε, ο επίσημος τίτλος της ήταν Λαίδη Ολίβιε, αλλά δεν τον χρησιμοποίησε ποτέ στην επαγγελματική της πορεία και διατήρησε το πατρικό της όνομα. Το 1970 στον Ολίβιε δόθηκε ο τίτλος του Βαρώνου του Μπράιτον της Κομητείας του Σάσεξ και συνεπώς η Πλοουράιτ απέκτησε τον επίσημο τίτλο της Βαρόνης Ολίβιε του Μπράιτον.
2-χλωραιθανόλη
Καρβοξυλικοί εστέρες
3. Εστεροποίηση με ακυλαλογονίδιο:
Τζόαν Πλοουράιτ
Κινηματογραφική και τηλεοπτική καριέρα
Ο πρώτος της κινηματογραφικός ρόλος ήταν στην ταινία Το άλλοθι της τελευταίας ώρας το 1957. Ακολούθησε η κινηματογραφική μεταφορά του θεατρικού έργου Ο νουμερίστας, ταινία για την οποία ήταν υποψήφια ως πρωτοεμφανιζόμενη ηθοποιός στα βραβεία BAFTA. Για BAFTA Β' γυναικείου ρόλου προτάθηκε και το 1977 για την ταινία Έκβους του Σίντνεϊ Λουμέτ. Για αρκετά χρόνια εργάστηκε ελάχιστα στον κινηματογράφο και μόνο από τη δεκαετία του 1990 άρχισε να εμφανίζεται πιο τακτικά σε ταινίες. Το 1993, για τον ρόλο της στην ταινία Μαγεμένος Απρίλης κέρδισε μια Χρυσή Σφαίρα Β' Γυναικείου ρόλου και ήταν υποψήφια για Όσκαρ Β' γυναικείου ρόλου, ενώ την ίδια χρονιά, για την τηλεοπτική ταινία Στάλιν, κέρδισε μια Χρυσή Σφαίρα Β' Γυναικείου ρόλου σε τηλεταινία και ήταν υποψήφια στα Βραβεία Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης στην κατηγορία Β' Γυναικείου ρόλου. Το 1996 τη βρίσκουμε να παίζει τη νταντά στα 101 σκυλιά της Δαλματίας. Το 1999 πρωταγωνίστησε στην ταινία Τσάι με τον Μουσολίνι μαζί με δυο άλλες μεγάλες κυρίες της βρετανικής σκηνής τη Τζούντι Ντεντς και τη Μάγκι Σμιθ.
2-χλωραιθανόλη
Οξείδωση
1. Με υπερμαγγανικό κάλιο (KMnO4). Παράγεται χλωραιθανικό οξύ:
Τζόαν Πλοουράιτ
Κινηματογραφική και τηλεοπτική καριέρα
Το 2001 κυκλοφόρησε η αυτοβιογραφία της με τίτλο: «And That's Not All: The Memoirs of Joan Plowright». Λίγο πριν το 2010 η Πλοουράιτ άρχισε να έχει σοβαρά προβλήματα όρασης εξαιτίας της εκφύλισης της ωχράς κηλίδας. Το 2014 ανακοίνωσε την αποχώρησή της από το επάγγελμα της ηθοποιού καθώς ήταν πλέον τυφλή. Το 2018 εμφανίστηκε όμως πάλι στη μεγάλη οθόνη, στο ντοκιμαντέρ Τσάι με τις κυρίες, όπου μαζί με τις φίλες της Άιλιν Άτκινς, Τζούντι Ντεντς και Μάγκι Σμιθ αναπολούσαν τις εμπειρίες τους από το θέατρο και συζητούσαν για την προσωπική τους ζωή. Το ντοκιμαντέρ είχε γυριστεί στην εξοχική κατοικία της Πλοουράιτ και του Ολίβιε.
2-χλωραιθανόλη
Οξείδωση
2. Με τριοξείδιο του χρωμίου (CrO3). Παράγεται αρχικά χλωραιθανάλη και στη συνέχεια, με περίσσεια τριοξειδίου του χρωμίου, χλωραιθανικό οξύ:
Τζόαν Πλοουράιτ
Κινηματογραφική και τηλεοπτική καριέρα
Για περίπου 50 χρόνια η Πλοουράιτ συμμετείχε σε αρκετές παραγωγές της Βρετανικής τηλεόρασης, κυρίως σε τηλεοπτικής μεταφορές θεατρικών έργων, όπως Ο Έμπορος της Βενετίας (1973), Σάββατο, Κυριακή, Δευτέρα (1978), Δάφνη Λαουρέολα (1978), Η σημασία του να είναι κανείς σοβαρός (1986), Το σπίτι της Μπερνάρντα Άλμπα (1991) και μεταφορές λογοτεχνικών έργων όπως Η μικρή πριγκίπισσα (1951), Μόμπυ Ντικ (1955), Το ημερολόγιο της Άννα Φρανκ (1980), Η επιστροφή στο χωριό (1994). Η τελευταία της δουλειά στην τηλεόραση ήταν η αμερικάνικη τηλεταινία Σκρουτζ και Μάρλεϊ του 2001, όπου κρατούσε τον ρόλο του αφηγητή.
2-χλωραιθανόλη
Υποκατάσταση υδροξυλίου από αλογόνα
Σε όξινο περιβάλλον το υδροξύλιο γίνεται καλύτερη αποχωρούσα ομάδα από το χλώριο, οπότε (όπου X: F, Cl, Br, Ι):
Υποκατάσταση από άλλο αλογόνο
Σε ουδέτερο περιβάλλον ευνοείται η υποκατάσταση του χλωρίου από όλα τα υπόλοιπα αλογόνα (εδώ X: βρώμιο ή ιώδιο):
Τζόαν Πλοουράιτ
Σημειώσεις
<references group="Σημ" />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Βραβευμένες με Χρυσή Σφαίρα Β΄ Γυναικείου Ρόλου
2-χλωραιθανόλη
Υποκατάσταση από φθόριο
Με επίδραση φθοριούχου υφυδραργύρου (Hg2F2) σε 2-χλωραιθανόλη (ClCH2CH2OH) παράγεται 2-φθοραιθανόλη:
Υποκατάσταση από αλκοξύλιο
Με αλκοολικά άλατα (RONa) προς 2-αλκοξυαιθανόλη (ROCH2CH2OΗ):
Υποκατάσταση από αλκινύλιο
Με αλκινικά άλατα (RC≡CNa) προς αλκιν-3-όλες (RC≡CCH2CH2ΟΗ). Π.χ.:
Υποκατάσταση από ακύλια
Με καρβονικά άλατα (RCOONa) προς καρβονικό (2-υδροξυαιθυλ)εστέρα (RCOOCH3):
Υποκατάσταση από κυάνιο
Με κυανιούχο νάτριο (NaCN) προς 3-υδροξυπροπανονιτρίλιο (HOCH2CH2CN):
Υποκατάσταση από σουλφυδρύλιο
Με όξινο θειούχο νάτριο (NaSH) προς 2-υδροθειοαιθανόλη (HSCH2CH2ΟH):
Υποκατάσταση από αλκυλοσουλφύλιο
Με θειολικό νάτριο (RSNa) προς 2-(αλκυλοθει)αιθανόλη:
Υποκατάσταση από αμινομάδα
1. Με αμμωνία (NH3) προς 2-αμιναιθανόλη:
2. Με πρωτοταγή αμίνη (RNH2) προς 2-αλκυλαμιναιθανόλη:
3. Με δευτεροταγή αμίνη (RNHR) προς 2-διαλκυλαμιναιθανόλη:
Υποκατάσταση από νιτροομάδα
Με νιτρώδη άργυρο (AgNO2) προς νιτρομεθάνιο (CH3NO2):
Υποκατάσταση από αρύλιο
Με επίδραση τύπου Friedel-Crafts σε βενζολίου παράγεται 2-φαινυλαιθανόλη:
Αναγωγή
1. Με λιθιοαργιλιοϋδρίδιο (LiAlH4):
2. Με «υδρογόνο εν τω γενάσθαι», δηλαδή μέταλλο + οξύ:
Εσωτερική απόσπαση υδροχλωρίου
Με απόσπαση υδροχλωρίου (HCl) από 2-χλωραιθανόλη παράγεται οξιράνιο: 40px|Οξιράνιο
Επίδραση καρβενίων
Παρεμβολή καρβενίων, π.χ. με μεθυλενίου παράγονται 2-χλωροπροπανόλη-1, 1-χλωροπροπανόλη-2 και μεθυλο(2-χλωραιθυλ)αιθέρας:
Βιοχημικές ιδιότητες
Η 2-χλωραιθανόλη είναι ένας μεταβολίτης της διάσπασης του 1,2-διχλωραιθανίου. Μετά η η 2-χλωραιθανόλη οξειδώνεται σε χλωραιθανάλη και τελικά σε χλωραιθανικό οξύ. Αυτή η μεταβολική οδός είναι τοπική, αφού μεγάλες ποσότητες 1,2-διχλωραιθανίου χρησιμοποιούνται ετησίως για την παραγωγή χλωραιθενίου.
Πηγές
Κατηγορία:Αλαλκοόλες Κατηγορία:Αλκοόλες
Αλέξανδρος Σφόρτσα, καρδινάλιος
O Αλέξανδρος, ιταλ. Alessandro (1534 - 1581) από τον Οίκο των Σφόρτσα ήταν Ιταλός επίσκοπος της Ρωμαϊκής Εκκλησίας και καρδινάλιος.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Ρώμη και ήταν γιος τού Μπόζιο Β΄ κόμη της Σάντα Φιόρα ε Κοτίνιολα και της Κοστάντσα Φαρνέζε, νόθης κόρης τού καρδινάλιου Αλεσσάντρο (μετέπειτα πάπα Παύλου Γ΄). Καρδινάλιοι έγιναν επίσης ο αδελφός του Γκουίντο-Ασκάνιο, ο ανιψιός του Φραγκίσκος και ο μικρανιψιός του Φεντερίκο.
Απέκτησε τον ακαδημαϊκό τίτλο τού Μαγίστρου (διδάκτορος της Φιλοσοφίας), Στην αρχή της εκκλησιαστικής του σταδιοδρομίας έγινε παπικός εφημέριος (monsinior) και μετά γραφέας (scriptor) των αποστολικών επιστολών. Το 1554 έγινε κληρικός τού Αποστολικού Θαλάμου. Έγινε μέλος τού Συλλόγου (canon) της βασιλικής τού Αγ. Πέτρου το 1554. Ενεπλάκη σε ένα μικρό σκάνδαλο, όταν έκανε γαλλικά πλοία να ταξιδέψουν από τη Τσιβιταβέκια στη Γκαέτα, πράγμα που έκανε τον πάπα Παύλο Δ΄ να τού στερήσει τα αξιώματα και τις δωρεές. Όταν τα πλοία επέστρεψαν και μετά από παρέμβαση καρδιναλίων, ο πάπας τον αποκατέστησε στις πρότερες θέσεις του το 1557.
Το 1560 εξελέγη επίσκοπος της Πάρμα. Ονομάστηκε επιμελητής των προμηθειών (Praefectus annonae) το 1560. Το 1562-63 συμμετείχε στη Σύνοδο τού Τρέντο. Ο Πάπας Πίος Δ΄ τον έκανε καρδινάλιο-ιερέα στο Εκκλησιαστικό Συμβούλιο (Consistorium) το 1565· έλαβε τον ερυθρό πίλο και έγινε τιτουλάριος ιερέας τού ναού της Σάντα Μαρία ιν Βία Λάτα. Συμμετείχε στο Σύλλογο των καρδιναλίων (Conclave) το 1565/6, που εξέλεξε τον Πίο Ε΄. Μαζί με τους καρδιναλίους Τζοβάννι Ρίτσι, Τζοβάννι Φραντσέσκο Κομμενντόνε και Μαρκαντόνιο Μπόμπα ονομάστηκε από τον Πίο Ε΄ επιθεωρητής των ποταμών, πυλών και δημοσίων οδών της Ρώμης. Το 1570 ο πάπας τον ονόμασε απεσταλμένο του (legatus) με ιδιαίτερη αποστολή (a latere) στη Μπολόνα και τη Ρομάνια.
Συμμετείχε στο Σύλλογο των καρδιναλίων το 1572, που εξέλεξε τον Γρηγόριο ΙΓ΄. Ο νέος πάπας τον ονόμασε αρχιερέα της βασιλικής της Σάντα Μαρία Ματζόρε· κατά το Ιωβηλαίο τού 1575 άνοιξε την ιερή πόρτα εκεί. Ο Γρηγόριος ΙΓ΄ επίσης τον έκανε καρδινάλιο προστάτη της Ισπανίας. Πριν το 1573 παραιτήθηκε από την επισκοπή της Πάρμας. Ονομάστηκε έφορος (prefect) της Αποστολικής Σινιατούρα (ανώτατου εκκλησιαστικού δικαστηρίου) το 1575. Το 1580 ονομάστηκε παπικός απεσταλμένος στο Παπικό κράτος με την αρμοδιότητα να εξαλείψει τη ληστεία.
Απεβίωσε αιφνίδια στη Μακεράτα το 1581 και τάφηκε στο παρεκκλήσιο των Σφόρτσα στη βασιλική της Σάντα Μαρία Ματζόρε.
Αναφορές
Κατηγορία:Οίκος των Σφόρτσα Κατηγορία:Ιταλοί καρδινάλιοι Κατηγορία:Επίσκοποι και Αρχιεπίσκοποι Πάρμας
Γιάνος Σπάντα
Ο Γιάνος Σπάντα (που ήταν επίσης γνωστός και ως Τζον Σπάντα, 10 Δεκεμβρίου 1877, Κολόζ - 7 Ιουλίου 1913, Κολοσβάρ) ήταν ένας διάσημος Ούγγρος αρχιτέκτονας ιταλικής καταγωγής και παππούς του Ούγγρου μαθηματικού από την Τρανσυλβανία Μπέλα Ορμπάν αλλά και του Λάζλο Ιστβάν Ορμπάν, που ήταν ένας από τους πιο διακεκριμένους ξιφομάχους των δεκαετιών 1950, 1960 και 1970.
Ζωή
Ο Γιάνος Σπάντα γεννήθηκε στο Κολόζ της Αυστροουγγαρίας, που σήμερα ονομάζεται Κόγιοκνα και ανήκει στη Ρουμανία, στο κτήμα του Ιταλού πατέρα του, Ντόμοκος Σπάντα.
Γύρω στις αρχές του 20ού αιώνα, άνοιξε ένα αρχιτεκτονικό γραφείο στην κεντρική πλατεία του Κολοσβάρ, το οποίο σήμερα ονομάζεται Κλουζ-Ναπόκα και ανήκει επίσης στη Ρουμανία, το οποίο ανέλαβε μια σειρά από δραστηριότητες.
Ο Σπάντα έχτισε μια σειρά από γνωστά κτίρια στο Κολοσβάρ. Έφτιαξε ένα κτίριο δύο ορόφων με σκοπό να το νοικιάσει και να το εκμεταλλευτεί οικονομικά. Το κτίριο αυτό ονομάστηκε «Παλάτι Σπάντα». Επίσης, σχεδίασε και έχτισε μια σειρά από κατοικίες που βρίσκονταν κοντά στην αρχή της οδού Erzsébet. Στο σπίτι το οποίο έχτισε στο νούμερο 51 αυτού του δρόμου τελικά κατοίκησε ο ίδιος μαζί με την οικογένειά του.
Ο Γιάνος Σπάντα πέθανε νέος, το 1913 μετά από πνευμονική λοίμωξη, αφήνοντας πίσω του τη χήρα του και τα τρία του παιδιά. Πολλά από τα έργα του ολοκληρώθηκαν μετά τον θάνατό του από τον καλό του φίλο, Μιχάλι Ρατζ. Ο Μιχάλι Ρατζ παντρεύτηκε τη χήρα του Σπάντα μετά την επιστροφή του από το μέτωπο του Α' Παγκοσμίου Πολέμου το 1918 και έζησε μαζί της μέχρι τον θάνατό της το 1952.
Ο Σπάντα συνέβαλε έπαιρνε ενεργό μέρος στα κοινά. Ήταν μέλος της δημοτικής επιτροπής, του Εμπορικού Επιμελητηρίου του Κολοσβάρ, του Βιομηχανικού Συμβουλίου, των Συντεχνιών των Τεχνιτών και του Συνεδρίου της Ρωμαιοκαθολικής Ενορίας. Κάποτε διετέλεσε και πρόεδρος της Συντεχνίας Καλλιτεχνών.
Ο Σπάντα είναι θαμμένος στο νεκροταφείο Χάζονγκαρντ ανάμεσα σε άλλα μέλη της οικογένειάς του. δεξιά|μικρογραφία| Η επιτύμβια στήλη του Γιάνος Σπάντα
Πηγές
Κατηγορία:Ούγγροι αρχιτέκτονες
Πανελλήνιος Σύνδεσμος Αθλητικού Τύπου
Ο Πανελλήνιος Σύνδεσμος Αθλητικού Τύπου (Π.Σ.Α.Τ.) είναι επιφορτισμένος με δραστηριότητες στο χώρο του αθλητισμού στην Ελλάδα. Ιδρύθηκε το 1952 ως «Σύνδεσμος Αθλητικών Συντακτών» (Σ.Α.Σ.). Ο σύνδεσμος διοργανώνει κάθε χρόνο τα Αθλητικά Βραβεία ΠΣΑΤ.
Η ιστορία του Συνδέσμου
Ο Πανελλήνιος Σύνδεσμος Αθλητικού Τύπου (Π.Σ.Α.Τ.) ιδρύθηκε το 1952 και από τότε έχει αφιερωθεί στην υπηρεσία της Δημοσιογραφίας, του Αθλητισμού και της Νεολαίας.
Ο ΠΣΑΤ, που είναι ο μοναδικός εκπρόσωπος της Ελλάδας στη Διεθνή Ένωση Αθλητικών Συντακτών (AIPS), έχει στη δύναμή του 1.200 μέλη σε όλη τη χώρα. Τα μέλη του ανήκουν σε επτά επαγγελματικές Ενώσεις (ΠΟΕΣΥ, ΕΣΗΕΑ, ΕΣΗΕΜΘ, ΕΣΗΕΘΣΕΕ, ΕΣΗΕΠΗΝ, Ένωση Συντακτών Περιοδικού και Ηλεκτρονικού Τύπου, Ένωση Ανταποκριτών Ξένου Τύπου).
Ο ρόλος του ΠΣΑΤ στην ανάπτυξη του αθλητισμού έχει αναγνωριστεί και από τη Βουλή των Ελλήνων, που στο άρθρο 134 του νόμου 2725/99 αναφέρει ''«Για τον κλάδο των Αθλητικών Συντακτών αναγνωρίζεται ως φορέας λειτουργίας του ο Πανελλήνιος Σύνδεσμος Αθλητικού Τύπου (Π.Σ.Α.Τ.). Ο ΠΣΑΤ αποτελεί συντελεστή και παράγοντα προβολής, διάδοσης και ανάπτυξης του Ελληνικού Αθλητισμού».''
Δραστηριότητα Συνδέσμου
Ο ΠΣΑΤ διοργανώνει, επιπλέον, επιμορφωτικά σεμινάρια για τους Αθλητικούς Συντάκτες και στα γραφεία του λειτουργεί μεγάλη αθλητική βιβλιοθήκη με ελληνικές και διεθνείς εκδόσεις. Τα μέλη του στελεχώνουν τις Οργανωτικές Επιτροπές μεγάλων αθλητικών διοργανώσεων και διασφαλίζουν την άψογη διεξαγωγή τους στον χώρο των ΜΜΕ και είχαν πρωταγωνιστικό ρόλο στην οργανωτική επιτυχία των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας.
Ο ΠΣΑΤ επίσης δίνει μεγάλο βάρος στην ανάδειξη και την προστασία της ελληνικής γλώσσας και αναπτύσσει έντονη δραστηριότητα στους τομείς της ενημέρωσης με εκδόσεις, σεμινάρια, βραβεύσεις των κορυφαίων δημοσιογράφων της χρονιάς, κάλυψη των κορυφαίων αθλητικών γεγονότων, παρουσία σε διεθνή φόρουμ, αλλά κυρίως κοινωνικής δράσης με δωρεές σε κοινωφελή ιδρύματα, δημιουργία Ταμείου Αλληλοβοήθειας και συμπαράστασης στους συναδέλφους, που αντιμετωπίζουν προβλήματα, παιδικές γιορτές κ.λ.π. Μάχεται δε, κατά του ντόπιγκ και των ναρκωτικών που απειλούν τη νεολαία.
Σούπερ Καπ 1980
Το 1980 καθιέρωθηκε με πρωτοβουλία του ΠΣΑΤ και το Σούπερ καπ Ελλάδος με αφορμή την καθιέρωση του επαγγελματικού ποδοσφαίρου στην Ελλάδα. Αντίπαλες ομάδες ο Ολυμπιακός και η Καστοριά.
Διατελέσαντες πρόεδροι
Στην ιστορία του Συνδέσμου πρόεδροι έχουν εκλεγεί:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συνδικαλιστικές οργανώσεις στην Ελλάδα Κατηγορία:Δημοσιογραφία στην Ελλάδα Κατηγορία:Αθλητικά Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης
Ορθές Ρεθύμνης
Ο Ορθές είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Μυλοποτάμου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Βρίσκεται 27 χλμ. ανατολικά από το Ρέθυμνο, σε υψόμετρο 320 μ..
Ιστορικά στοιχεία
7ο χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως Orchea, στην επαρχία Μυλοποτάμου. Στην ενετική απογραφή του 1583 από Καστροφύλακα αναφέρεται ως Orthea με 263 κατοίκους και 275 οφειλόμενες αγγαρείες και ο Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα το 1630 ως Orthea. Στην οθωμανική απογραφή του 1671 αναφέρεται ως Orthe με 41 χαράτσια. Το 1881 ανήκε στον δήμο Μαργαριτών και σύμφωνα με την απογραφή είχε αμιγώς χριστιανικό πληθυσμό, με 230 κατοίκους. Στην απογραφή του 1900 γράφεται Ορθέ, είχε 279 κατοίκους και υπαγόταν στον δήμο Ελευθερναίων. Το 1920 απογράφεται ξανά ως Ορθές και είχε οριστεί έδρα ομώνυμου αγροτικού δήμου. Το 1926 ο Ορθές ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας, η οποία παρέμεινε μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση το 1997, όταν το χωριό εντάχθηκε στον δήμο Γεροποτάμου.
Δείτε Κοινότητα Ορθέ
Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:
Αξιοθέατα
Ο κεντρικός ναός της ενορίας Ορθέ είναι ο δίκλιτος ναός του Αγίου Φανουρίου και των Εισοδίων της Θεότοκου, του 1861. Στο εσωτερικό του βρίσκεται τέμπλο του 1870. Άλλοι ναοί στο χωριό περιλαμβάνουν τον τρίκλιτο ναό του Αγίου Νεκταρίου και τους ναούς της Κοιμήσεως της Θεοτόκου και της Ζωοδόχου Πηγής. Ο νεκροταφικός ναός του χωριού είναι αφιερωμένος στην Ανάσταση του Κυρίου. Άλλες εκκλησίες στην περίφερεια του χωριού περιλαμβάνουν τις Άγιος Nικόλαος, Άγιος Iωάννης, Άγιος Παντελεήμων, Mεταμόρφωση του Σωτήρα, Eυαγγελισμός της Θεοτόκου, Άγιος Iωάννης ο Πρόδρομος και τον σπηλαιώδη ναό του Αγίου Φανουρίου.
Παραπομπές
Ορθε Κατηγορία:Δήμος Μυλοπόταμου
Ρολάν Ντορζελές
Ο Ρολάν Ντορζελές (γαλλικά: Roland Dorgelès, Αμιένη, 15 Ιουνίου 1885 - Παρίσι, 18 Μαρτίου 1973) ήταν Γάλλος μυθιστοριογράφος, δημοσιογράφος και μέλος της Ακαδημίας Γκονκούρ από το 1929 έως το 1973.
Πολυγραφότατος συγγραφέας, τα περισσότερα έργα του είναι εμπνευσμένα από την ανέμελη ζωή του στη Μονμάρτρη και από τις εμπειρίες του στο μέτωπο του Α΄ Παγκοσμίου πολέμου.
Εργοβιογραφία
Ο Ρολάν Ντορζελές γεννήθηκε στις 15 Ιουνίου 1885 στην Αμιένη στον βορρά της Γαλλίας με το όνομα Ρολάν Λεκαβελέ. Υιοθέτησε το ψευδώνυμο Ντορζελές για να τιμήσει τη λουτρόπολη Αρζελές που επισκεπτόταν συχνά, έγινε το επίσημο επώνυμό του το 1965.
Πέρασε τα παιδικά του χρόνια στο Παρίσι. Σπούδασε αρχιτεκτονική στη Σχολή του Στρασβούργου και εγκαταστάθηκε στο Παρίσι, όπου σύχναζε στους καλλιτεχνικούς και λογοτεχνικούς κύκλους ζώντας μποέμικη ζωή στη Μονμάρτρη, η οποία ενέπνευσε μεγάλο μέρος του έργου του. Το 1910, με την παρέα του στο καμπαρέ Lapin Agile υποκίνησε μια απίστευτη φάρσα όπου παρουσίασε έναν πίνακα ζωγραφισμένο από την ουρά ενός γαϊδάρου και με τίτλο Και ο ήλιος βασιλεύει στην Αδριατική ως έργο ενός υποτιθέμενου πρωτοεμφανιζόμενου νεαρού ζωγράφου που ονομαζόταν Ζοακίμ-Ραφαέλ Μπορονάλι, με σκοπό να γελοιοποιήσει τους κριτικούς τέχνης, γεγονός που συνέβη όταν ο πίνακας εκτέθηκε στο Σαλόν των Ανεξάρτητων του 1910.
Αρχικά ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία και συνεργάστηκε με εφημερίδες και σατιρικά περιοδικά.
Με το ξέσπασμα του Α΄ Παγκοσμίου πολέμου το 1914, αν και είχε απαλλαγεί από τη στρατιωτική θητεία για λόγους υγείας, κατατάχθηκε εθελοντικά στον γαλλικό στρατό, στο 74ο σύνταγμα πεζικού της Ρουέν, τον Αύγουστο 1914. Πολέμησε στην Αργκόν και βόρεια της Ρενς. Στη συνέχεια μετακινήθηκε στο σύνταγμα πεζικού της 39ης γραμμής παίρνοντας μέρος σε μάχες, μεταξύ άλλων στη Δεύτερη Μάχη του Υπρ τον Ιούνιο του 1915. Προήχθη σε δεκανέα, έγινε πιλότος και παρασημοφορήθηκε με τον Σταυρό του πολέμου.
Το 1917, δημοσίευσε σε εφημερίδα το σατιρικό μυθιστόρημα Η μηχανή για τον τερματισμό του πολέμου. Έγραψε άρθρα με το ίδιο πνεύμα μεταξύ 1917 και 1920. Για ορισμένα άρθρα του χρησιμοποίησε το ψευδώνυμο Ρολάν Κατενουά, αλλά τα πιο σημαντικά (διηγήματα, πολεμικά άρθρα) εμφανίζονταν με το όνομά του. Κύριοι στόχοι της σάτιρας του ήταν οι κερδοσκόποι του πολέμου, οι βουλευτές, οι αστυνομικές δυνάμεις, καθώς και αυτοί που δαιμονοποιούσαν τους μπολσεβίκους.
Το 1919 δημοσίευσε το μυθιστόρημα που τον έκανε διάσημο, Οι ξύλινοι σταυροί, εμπνευσμένο από την εμπειρία του στον πόλεμο. Το μυθιστόρημα κέρδισε το βραβείο Femina την ίδια χρονιά. Αργότερα δημοσίευσε κι' άλλα μυθιστορήματα με θέμα τον πόλεμο: Το καμπαρέ της όμορφης γυναίκας (Le Cabaret de la Belle Femme, 1919), Το ξύπνημα των νεκρών (Le Réveil des morts, 1923). Από τη ζωή του στη Μονμάρτρη εμπνεύστηκε μεταξύ άλλων τα μυθιστορήματα: Ο πύργος στην ομίχλη (Le Château des brouillards, 1932), Όταν ζούσα στη Μονμάρτρη (Quand j'étais montmartrois 1936), Πορτρέτα χωρίς ρετουσάρισμα (Portraits sans retouche, 1952).
Το 1923, παντρεύτηκε στο δημαρχείο του 17ου διαμερίσματος του Παρισιού την Ανέτ Ρουτσίν (1895-1959), λυρική καλλιτέχνιδα εβραϊκής καταγωγής γεννημένη στη Ρωσία, από την Οδησσό. Σε μια σύντομη παραμονή του στην Ινδοκίνα το 1925 έγραψε ταξιδιωτικές αφηγήσεις: Στο δρόμο των Μανδαρίνων.
Το 1929, εξελέγη μέλος της Ακαδημίας Γκονκούρ της οποίας έγινε πρόεδρος το 1954, θέση που κράτησε μέχρι τον θάνατό του το 1973.
Κατά τη διάρκεια του Μεσοπολέμου, ταξίδεψε πολύ και παρήγαγε άφθονο λογοτεχνικό έργο. μικρογραφία|250x250εσ|Και ο ήλιος βασιλεύει στην Αδριατική, πίνακας του [[Μπορονάλι, η φάρσα του Ρολάν Ντορζελές και της παρέας του στη Μονμάρτρη.]] Κατά τον Β΄Παγκόσμιο πόλεμο, το 1939 έγινε πολεμικός ανταποκριτής. Είναι αυτός που χαρακτήρισε την πρώτη φάση του πολέμου ως «Παράξενος Πόλεμος». Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής της Γαλλίας κατέφυγε στο νότο. Από τον Νοέμβριο του 1942 εγκαταστάθηκε στο Μονσονές στα Πυρηναία, τόπο που χρησιμοποίησε ως σκηνικό για το μυθιστόρημά του Ταυτότητα (Carte d'identité) που δημοσιεύτηκε το 1945.
Ο Ρολάν Ντορζελές πέθανε σε ηλικία 88 ετών στις 18 Μαρτίου 1973 στο Παρίσι.
Υπήρξε μέλος της επιτροπής απονομής του Βραβείου Μπλουμεντάλ, βραβείο και επιχορήγηση που δίνονταν μεταξύ 1919 και 1954 σε ζωγράφους, γλύπτες, διακοσμητές, χαράκτες, συγγραφείς και μουσικούς.
Ήταν επίσης πρόεδρος της Ένωσης Μαχητών Συγγραφέων, που ιδρύθηκε το 1919 από συγγραφείς που έλαβαν μέρος στον Α΄ Παγκόσμιο πόλεμο. Το βραβείο της Ένωσης φέρει το όνομά του.
Το βραβείο Ρολάν Ντορζελές
Από το 1996, μια λογοτεχνική διάκριση, το βραβείο Ρολάν Ντορζελές, απονέμεται κάθε χρόνο από την Ένωση Μαχητών Συγγραφέων, της οποίας ο συγγραφέας υπήρξε πρόεδρος, σε έναν επαγγελματία του ραδιοφώνου και έναν επαγγελματία της τηλεόρασης «που έχουν διακριθεί ιδιαίτερα στην υπεράσπιση και την ποιότητα της γαλλικής γλώσσας».
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι μυθιστοριογράφοι του 20ού αιώνα Κατηγορία:Γάλλοι δημοσιογράφοι του 20ού αιώνα
Πέλαγος Θάσου
Το Πέλαγος είναι βραχονησίδα του Θρακικού πελάγους και της Θάσου. Βρίσκεται απέναντι από τα νότια παράλια του νησιού, νοτιοανατολικά από τη νησίδα Παναγία.
Παραπομπές
Πέλαγος Πέλαγος
Εμμανουήλ Ζαπάρτας
Ο Εμμανουήλ (Μανώλης) Ζαπάρτας (1925-2016) του Δημητρίου, ήταν Έλληνας πολιτικός, έμπορος και διευθυντικό στέλεχος εταιρειών. Υπηρέτησε ως βουλευτής Έβρου από το 1961 ως το 1967.
Πολιτική σταδιοδρομία
Το 1950 ολοκληρώνοντας την σχεδόν τετράχρονη στρατιωτική του θητεία ανέλαβε διευθυντής του Γραφείου του υπουργού Εθνικής Άμυνας Φίλιππου Μανουηλίδη. Υπήρξε στέλεχος του Κόμματος Φιλελευθέρων αλλά και στενός συνεργάτης και φίλος του Γεωργίου Παπανδρέου. Πρωτοπολιτεύτηκε με το Κόμμα Φιλελευθέρων το 1956. Στις εκλογές του 1961 εξελέγη βουλευτής Έβρου με την Ένωση Κέντρου και επανεξελέγη το 1963 και τέλος το 1964 πρώτος στο νομό με 11.897 ψήφους. Ως βουλευτής συνέβαλε ενεργά σε έργα ανάδειξης της περιοχής του και ιδιαίτερα στην κατασκευή επαρχιακών δρόμων, στην αντιπλημμυρική προστασία του Διδυμοτείχου, στην επιλογή του Έβρου ως τόπου για την ίδρυση του εργοστασίου Ζαχάρεως, στην επιδότηση και δανειοδότηση της δρομολόγησης του πρώτου μικρού Φέρρυ - μποτ Σαμοθράκης - Αλεξανδρούπολης και σε πολλά άλλα.
Μεταπολιτευτικά, πολιτεύτηκε ξανά στον Έβρο με την Ένωση Κέντρου - Νέες Δυνάμεις το 1974 και έλαβε 2.207 ψήφους αλλά δεν εξελέγη.
Τελευταία χρόνια
Διετέλεσε ο πρώτος Γενικός Διευθυντής στα Καταστήματα Αφορολογήτων Ειδών (Duty Free Shops) όταν αυτά κρατικοποιήθηκαν από την κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή (1978) και σύμβουλος Διοίκησης στην καπνοβιομηχανία " Αφοι Καρέλια " (1984).
Διετέλεσε επίσης Γενικός Γραμματέας, Πρόεδρος και Επίτιμος Πρόεδρος της Ένωσης τέως Βουλευτών & Ευρωβουλευτών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Έβρου Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την Ένωση Κέντρου
Αχλαδιά Τρικάλων
Η Αχλαδιά (επίσημη ονομασία Αχλαδέα) είναι χωριό του δήμου Μετεώρων στον νομό Τρικάλων. Μαζί με το χωριό Θεοτόκος, αποτελούν τοπική κοινότητα του δήμου Μετεώρων. Η Αχλαδέα είναι κτισμένη στα 540 μ. και έχει 92 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011.
Ιστορικά στοιχεία
Ο οικισμός της Αχλαδέας μνημονεύεται ως Βουρλοχώρι το 1613, όπως και το 1624, όπου γίνεται αναφορά σε κάποιον Ευθύμιο Βουρλοχωρίτη. Σε πηγές της Τουρκοκρατίας αλλά και σε κατάστιχα των Μετεώρων (Ιερά Μονή Βαρλαάμ), αναφέρεται με την ίδια ονομασία. Το 1754 είχε 11 οικογένειες ενώ το 1772 οι κάτοικοί του φέρεται να πληρώνουν την εισφορά στην τοπική επισκοπή λόγω δεινής οικονομικής θέσης, γεγονός που σημαίνει ότι είχαν εγκαταλίψει προσωρινά την περιοχή. Πάντως το 1881 είχε 85 κατοίκους, ενώ το 1883 υπήρχαν στον οικισμό και δάσκαλοι όπως επισημαίνει ο ιερέας Φ. Βούρλας στο βιβλίο του <<Ενθυμήες από την Αχλαδέα>>. Οι περισσότεροι κάτοικοι σήμερα είναι απόμαχοι της δουλειάς (συνταξιούχοι) που επέστρεψαν στο χωριό από την ξενιτιά, καθώς που στη δεκαετία του 1960 το χωριό γνώρισε κύμα μετανάστευσης. Στις 8 Σεπτεμβρίου πανηγυρίζει την Γέννηση της Παναγίας. Μέχρι το 1996 λειτουργούσε το δημοτικό σχολείο Αχλαδέας και μέχρι και σήμερα που παραμένει κλειστό λειτουργεί ως κοινοτικό καφενείο.
Αξιοθέατα
Στο κέντρο του χωριού βρίσκεται ο πολιούχος ναός του Αγίου Κωνσταντίνου και Ελένης. Στους καταπράσινους λόφους, βόρεια του χωριού, υπάρχει παλαιός ναός της Γέννησης της Θεοτόκου με ωραίες αγιογραφίες από Μετσοβίτες αγιογράφους και ξυλόγλυπτο τέμπλο. Διαθέτει λαογραφικό μουσείο.
Πηγές
Κατηγορία:Δήμος Μετεώρων Κατηγορία:Χωριά του νομού Τρικάλων
Πατριάρχης της Δύσης
Ο τίτλος Πατριάρχης της Δύσης (Patriarcha Occidentis) χρησιμοποιήθηκε σε διάφορες περιστάσεις ως ένας από τους επίσημους τίτλους του επισκόπου της Ρώμης, ως ανώτατη αρχή της Λατινικής Εκκλησίας. Με την έκδοση της Ποντιφικής Επετηρίδας του 2006, ο τίτλος έπαψε να αποτελεί επίσημο τίτλο του Ποντίφικα.
Ιστορία
Η προέλευση του όρου του συνδέεται με την προσθήκη στα τρία αρχαία Πατριαρχεία, δηλαδή της Ρώμης, της Αντιόχειας και της Αλεξάνδρειας, των Πατριαρχείων Κωνσταντινουπόλεως και Ιεροσολύμων. Στη νέα Πενταρχία, με εξαίρεση την Ρώμη, οι υπόλοιπες τέσσερις εκκλησιαστικές αρχές ήταν κάτω από τον άμεσο έλεγχο της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και οι επικράτειές τους ορίζονταν βάση συγκεκριμένων γεωγραφικών περιοχών. Η Ρώμη, από την άλλη πλευρά, έγινε η έδρα με εξουσία επί των περιοχών της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.
Αποποίηση
Στις 22 Μαρτίου 2006, το Βατικανό εξέδωσε μια ανακοίνωση με την οποία εξηγούσε ότι η παράλειψη του τίτλου από την Ποντιφική Επετηρίδα έγινε υπό το σκεπτικό ότι εκφράζει μια «ιστορική και θεολογική πραγματικότητα» και ότι «είναι χρήσιμη (η παράλειψη) για τον οικουμενικό διάλογο». Το Βατικανό δήλωσε ότι ο τίτλος του Πατριάρχη της Δύσης συμβόλιζε μία ειδική σχέση του Πάπα και τη δικαιοδοσία του επί της Λατινικής Εκκλησίας, ενώ η παράλειψη του τίτλου δεν αλλάζει τη σχέση μεταξύ της Αγίας Έδρας και των Ανατολικών Εκκλησιών, όπως διακηρύχθηκε επίσημα από τη Δεύτερη Σύνοδο του Βατικανού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δυτικός Χριστιανισμός
Ευρωπαϊκή Δημοκρατία
Η Ευρωπαϊκή Δημοκρατία ήταν κυπριακό πολιτικό κόμμα το οποίο ιδρύθηκε το 2004 από τον Πρόδρομο Προδρόμου, ενώ διαλύθηκε το 2008.
Αποχώρηση από το ΔΗ.ΣΥ.
Ο Γιαννάκης Μάτσης, πρώην Πρόεδρος του κεντροδεξιού Δημοκρατικού Συναγερμού (1993-1997), διαφώνησε με την υποστήριξη του κόμματος στο Σχέδιο Ανάν και αποφάσισε να αγωνιστεί στις εκλογές με ξεχωριστό ψηφοδέλτιο. Ακολούθησαν οι βουλευτές Ρίκκος Ερωτοκρίτου, Πρόδρομος Προδρόμου και Χριστόδουλος Ταραμούντας, οι οποίοι είχαν διαγραφεί από το ΔΗ.ΣΥ. επειδή αντιτάχθηκαν στη γραμμή κόμματος για το Σχέδιο Ανάν.
Για την Ευρώπη
Το κίνημα Για την Ευρώπη ιδρύθηκε από τον Γιαννάκη Μάτση για να συμμετάσχει τις εκλογές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου το 2004.
Ο συνδυασμός έλαβε 36.112 ψήφους (10,8%) και ο Μάτσης εξελέγη ευρωβουλευτής με περιθώριο μόλις 37 ψήφων. Στη συνέχεια προσχώρησε στο Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα.
Ευρωπαϊκή Δημοκρατία
Η ίδρυση της Ευρωπαϊκής Δημοκρατίας ανακοινώθηκε στις 30 Ιουνίου 2004, στην οποία προσχώρησαν οι ανεξάρτητοι βουλευτές, Πρόδρομος Προδρόμου, Ρίκκος Ερωτοκρίτου και Χριστόδουλος Ταραμούντας. Στις 13 Δεκεμβρίου 2004 το νέο κόμμα εξέλεξε τους ηγέτες του κατά την εναρκτήρια συνεδρίασή του. Ο Πρόδρομος Πρόδρομος εξελέγη πρόεδρος του Πολιτικού Γραφείου, ο Ρίκος Ερωτοκρίτου ως αντιπρόεδρος και ο Χριστόδουλος Ταραμούντας ως βοηθός Αντιπρόεδρος.
Το 2005, η πλειονότητα του κόμματος συγχωνεύθηκε με τους Νέους Ορίζοντες για να ιδρύσουν το Ευρωπαϊκό Κόμμα, μεταξύ άλλων οι δύο από τους τρείς βουλευτές που συνιστούσαν την Ευρωπαϊκή Δημοκρατία: Ρίκος Ερωτοκρίτου και Χριστόδουλος Ταραμούντας.
Ο Πρόδρομος Προδρόμου συνέχισε να ηγείται του κόμματος. Στις βουλευτικές εκλογές του 2006 το κόμμα έλαβε πενιχρά αποτελέσματα. Ειδικότερα συγκέντρωσε 1.861 ψήφους, ήτοι 0,44% και έμεινε εκτός Βουλής. Στις προεδρικές εκλογές του 2008 εντάχθηκε στο επιτελείο και υποστήριξε, τον υποψήφιο Πρόεδρο Ιωάννη Κασουλίδη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κυπριακά πολιτικά κόμματα
Δενδροχώρι Τρικάλων
Το Δενδροχώρι είναι οικισμός στη Θεσσαλία και την Περιφερειακή Ενότητα Τρικάλων.
Γενικά στοιχεία
Το Δενδροχώρι βρίσκεται ανατολικά του όρους Κόζιακας σε υψόμετρο 120 μέτρα και σε απόσταση περίπου 14 χλμ. Δ. από τα Τρίκαλα. Βορειοδυτικά είναι ο Πρίνος, βορειοανατολικά περνάει ο Πηνειός ποταμός, νοτιοανατολικά είναι το Βαλτινό, νότια το Ελευθεροχώρι. Το όνομά του προήλθε από τέσσερις τεράστιες βελανιδιές ή "δένδρα" (για τους ντόπιους) που βρίσκονταν γύρω από τη μοναδική του τότε εκκλησία. Στο χωριό δραστηριοποιείται ο Μορφωτικός Εκπολιτιστικός Σύλλογος Δενδροχωρίου «το Θεμέλιο». Τον Μάρτιο του 2023 εγκαινιάστηκε το νέο Πνευματικό Κέντρο του Ιερού Ναού Γεννήσεως Θεοτόκου.
Ιστορικά στοιχεία
Το χωριό αναφέρεται από την περίοδο της Τουρκοκρατίας με την ονομασία Παπαράντζα που σημαίνει περιοχή με βάλτους και πλούσια δενδρώδη βλάστηση. Σύμφωνα με την τοπική παράδοση λέγεται ότι οι περισσότεροι από τους κατοίκους της, εκείνη την περίοδο, διασκορπίστηκαν στις γύρω ορεινές περιοχές για να αποφύγουν τις αγριότητες των Τουρκαλβανών μπέηδων, που ήταν οι μόνοι ιδιοκτήτες της περιοχής. Οι μπέηδες αυτοί για να μη μείνουν τα χωράφια τους ακαλλιέργητα μετέφεραν Αρβανίτικους πληθυσμούς από το Αργυρόκαστρο κ.α. οι οποίοι μαζί με αυτούς που δεν έφυγαν είναι οι πρόγονοι των σημερινών Δενδροχωριτών.
Οι γραπτές αναφορές που υπάρχουν είναι:
Διοικητικά - πληθυσμιακά στοιχεία
Αναφέρεται, μετά την Ένωση της Θεσσαλίας, το 1883 ΦΕΚ 126Α - 02/04/1883 με την παλιά του ονομασία Παπαράντζα να προσαρτάται στο δήμο Πιαλίων και το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Το 1927 με το ΦΕΚ 306Α - 22/12/1927 μετονομάστηκε σε Δενδροχώρι. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με τον Εξάλοφο και τα Ματσουκιώτικα, αποτελούν την ομώνυμη κοινότητα που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Καλλιδένδρου του Δήμου Τρικκαίων και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 532 κάτοικοι. Η πορεία του πληθυσμού, σύμφωνα με τις απογραφές είναι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Τρικάλων Κατηγορία:Δήμος Τρικκαίων
Ποσειδώνας
Το όνομα Ποσειδώνας μπορεί να αναφέρεται σε ένα από τα παρακάτω:
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ταεκβοντό του 1979
Το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ταεκβοντό του 1979 ήταν το 4ο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ταεκβοντό και διεξήχθη στο Ζιντελφίνγκεν της Στουτγκάρδης από τις 26 ως τις 28 Οκτωβρίου 1979. Συνολικά 453 αθλητές και επίσημοι από 38 χώρες πήραν μέρος στη διοργάνωση.
Παραπομπές
WTF Medal Winners
Κατηγορία:Παγκόσμια πρωταθλήματα Τάε Κβον Ντο Κατηγορία:Αθλητικά γεγονότα του 1979 Κατηγορία:Στουτγκάρδη
Άνε Βέσκι
Η Άνε Βέσκι (γεννημένη ως Άνε Βάαρμαν στις 27 Φεβρουαρίου του 1956) είναι μια Εσθονή ποπ τραγουδίστρια που έχει ηχογραφήσει κομμάτια τόσο στη μητρική της γλώσσα όσο και στη ρωσική.
Βιογραφικά στοιχεία
Η Άνε Βέσκι γεννήθηκε ως Άνε Βάαρμαν στη Ράπλα της Εσθονίας. Αποφοίτησε από τη μουσική σχολή της πόλης, μετά την οποία μπήκε στο Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο του Τάλιν. Μόλις τελείωσε την εκπαίδευσή της, ασχολήθηκε επαγγελματικά με το τραγούδι και άρχισε να εργάζεται ως σολίστ με τα μουσικά σύνολα Mobile και Vitamiin. Το πρώτο αξιοσημείωτο τραγούδι της στην εσθονική γλώσσα ήταν το Roosiaia kuninganna (Βασίλισσα του ροδώνα), το οποίο κυκλοφόρησε το 1980. Άλλες σημαντικές επιτυχίες της στα εσθονικά ήταν το Troopikaöö (Τροπική βραδιά) το οποίο κυκλοφόρησε το 1979, το Viimane Vaatus (Ας κάνουμε κάτι), το οποίο κυκλοφόρησε το 1983 και το Jääd või ei? (Θα μείνεις ή όχι;) το οποίο κυκλοφόρησε το 1986.
Έχοντας ιδρύσει το μουσικό σύνολο Nemo, η Άνε Βέσκι ξεκίνησε τη σόλο καριέρα της το 1984. Την ίδια χρονιά, συμμετείχε στο διεθνές φεστιβάλ τραγουδιού του Σόποτ στην Πολωνία. Στο φεστιβάλ, κατάφερε να αποσπάσει το πρώτο βραβείο για την καλύτερη απόδοση ενός πολωνικού τραγουδιού (με τον τίτλο Polka Idolka) καθώς και για την ερμηνεία της στο τραγούδι Nadezhda gasnet. Το πρώτο βραβείο στον διαγωνισμό Intervision ήταν στην πραγματικότητα η πρώτη θέση, καθώς η νικήτρια Κριστίνα Γκιζόφσκα έλαβε το Μεγάλο βραβείο.
Ανάμεσα στα δημοφιλή τραγούδια που συγκαταλέγονται στο ρεπερτόριο της Άνε Βέσκι στη ρωσική γλώσσα περιλαμβάνονται τα Vozmi menya s soboy (Πάρε με μαζί σου, 1983), Milyy, goryacho lyubimyy (Πολυαγαπημένε μου, 1994) και Radovat'cya zhyzni (Χαρείτε τη ζωή, 2001).
Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, η Βέσκι ήταν συνδιοργανώτρια μιας συλλογής γούνας για πωλήσεις στο Τάλιν και τη Μόσχα.
Κυρούπολις
Η Κυρούπολις ήταν αρχαία πόλη που ίδρυσε ο Κύρος ο Μέγας το 544 π.Χ. για να οριοθετήσει τα βορειοανατολικά σύνορα της Αχαιμενιδικής αυτοκρατορίας του. Ταυτίζεται με τη μεσαιωνική και σύγχρονη πόλη Χουτζάντ του βόρειου Τατζικιστάν.
Άνε Βέσκι
Οικογένεια
Η Άνε Βέσκι είναι παντρεμένη με τον δεύτερο σύζυγό της, Μπένο Μπέλτσικοφ, ο οποίος είναι και ατζέντης της. Η κόρη της από τον πρώτο της γάμο είναι διπλωμάτης και έχει εργαστεί στο Προξενείο της Εσθονίας στη Μόσχα. Ο πρώτος σύζυγός της ήταν ο στιχουργός Γιάακ Βέσκι (1956-1994), ο οποίος πέθανε μετά το διαζύγιο τους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγουδίστριες
Φωτεινός Ρεθύμνου
Ο Φωτεινός ή το Φωτεινού είναι οικισμός της Κοινότητας Αρμένων του Δήμου Ρεθύμνης στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνου της Κρήτης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 79 κατοίκους. Απέχει 14,5 χλμ. από το Ρέθυμνο και είναι κτισμένος σε υψόμετρο 480 μ..
Ιστορικά στοιχεία
Ο Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 το αναφέρει ως Fotinu στην επαρχία Ρεθύμνου. Στην ενετική απογραφή του 1583 αναφέρεται ως Fottinu με 458 κατοίκους και 295 οφειλόμενες αγγαρείες. Ο Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα το αναφέρει επίσης, το 1630. Το χωριό αναφέρεται στην οθωμανική απογραφή του 1659, οπότε και απογράφονται 53 σπίτια.