cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Περί της Φύσεως των Θεών
Περιεχόμενα
Ο ίδιος ο Κικέρωνας διηγείται εξ ολοκλήρου τον διάλογο, παρόλο που δεν διαδραματίζει ενεργό ρόλο στη συζήτηση. O Γάιος Βέλλειος εκπροσωπεί την επικούρεια σχολή, ο Κουίντος Λουκίλιος Βάλβος την στωική και ο Γάιος Κόττα τον ακαδημαϊκό (πλατωνικό) σκεπτικισμό του Κικέρωνα. Το πρώτο βιβλίο του διαλόγου περιλαμβάνει τη εισαγωγή του Κικέρωνα,την επιχειρηματολογία του Βέλλειου για την Επικούρεια θεολογία και την κριτική του Κόττα για τον Επικουρισμό. Το δεύτερο βιβλίο εστιάζει στην εξήγηση του Βάλβου και την υπεράσπιση της στωικής θεολογίας. Το τρίτο βιβλίο αναλύει την κριτική του Κόττα στους ισχυρισμούς του Βάλβου. Τα συμπεράσματα του Κικέρωνα είναι διχασμένα και σιωπηλά, "μια στρατηγική πολιτισμένης δεκτικότητας"· συμπεραίνει, ωστόσο, ότι οι ισχυρισμοί του Βάλβου πλησιάζουν πιο κοντά την αλήθεια.
Bιβλίο 1
Στο πρώτο βιβλίο ο Κικέρων επισκέπτεται το σπίτι του Κόττα τον Μέγιστο Αρχιερέα, οπού βρίσκει τον Κόττα με τον Βέλλειο - Γερουσιαστή και Επικούρειο, και τον Βάλβο υποστηρικτή των Στωικών. Ο ίδιος ο Κόττα είναι ακαδημαϊκός και ενημερώνει τον Κικέρωνα ότι συζητούσαν για την φύση των Θεών. Ο Βέλλειος παραθέτει τη γνώμη του Επικούρου για το συγκεκριμένο θέμα. Ο Βέλλειος ζητά να παρουσιάσουν τα επιχειρήματά τους αφού ανακεφαλαιώσει αυτά που είχε ήδη πει. Η ομιλία του Βέλλειου αποτελείται από τρία μέρη: μια γενικευμένη επίθεση στην πλατωνική και στην στωική κοσμολογία· μια ιστορική ανακεφαλαίωση των προγενεστέρων φιλοσόφων· και μια παρουσίαση της επικούρειας θεολογίας. Ο Βέλλειος αυξάνει την δυσκολία υποθέτοντας ότι η δημιουργία του σύμπαντος πραγματοποιήθηκε σε συγκεκριμένη χρονική περίοδο, και αμφισβητεί το πιθανό κίνητρο του Θεού να αναλάβει αυτό το έργο. To ιστορικό τμήμα (10-15) είναι γεμάτο από ανακρίβειες και εσφαλμένες δηλώσεις, οι οποίες δείχνουν ότι πιθανόν ο Κικέρων είχε άγνοια, μέχρι που o Kόττα εγκωμίασε αυτή την καταγραφή. Ο σκοπός ,παρ' όλα αυτά, του Βέλλιου είναι να δείξει ότι η επικούρεια άποψη για τον Θεό σαν ένα αγαθό, αιώνιο ον, που κατέχει την λογική, και σε ανθρώπινη μορφή, είναι η μόνη βάσιμη, και όλες οι άλλες διαφορετικές απόψεις θεωρούνται απόδειξη της έλλειψης αξίας τους. Στο υπόλοιπο του βιβλίου, ο Κόττα επιτίθεται στις θέσεις του Βέλλειου αναφορικά με την μορφή των Θεών, και την απαλλαγή τους από την δημιουργία και την πρόνοια.
Bιβλίο 2
Στο δεύτερο βιβλίο, ο Βάλβος παρουσιάζει την τοποθέτηση των Στωικών στο θέμα για τους Θεούς. Υπαινίσσεται την λαμπρότητα του κόσμου, και την κυριαρχία της πίστης, και αναφέρεται στην συχνή εμφάνιση των ίδιων των Θεών στην ιστορία. Μετά από την αναφορά του στην άσκηση της μαντικής, ο Βάλβος συνεχίζει με τα "τέσσερα αίτια" του Κλεάνθη για το πώς η ιδέα για τους Θεούς έχει εμφυτευτεί στα μυαλά των ανθρώπων: (1) μια πρό-γνωση για τα μελλοντικά γεγονότα (2) τα σπουδαία πλεονεκτήματα που απολαμβάνουμε από την φύση (3) o τρόμος με τον οποίον κάθε νους επηρεάζεται από κεραυνούς, καταιγίδες, και άλλα παρόμοια (4) και η τάξη και η κανονικότητα του σύμπαντος. Ο Βάλβος υποστηρίζει επιπλέον ότι ο κόσμος, ή το σύμπαν, και τα μέρη του, κατέχονται από λογική και σοφία. Τέλος συζητάει για την δημιουργία του κόσμου, την πρόνοια των Θεών, και απορρίπτει "ότι ένας κόσμος, τόσο όμορφα στολισμένος,θα μπορούσε να δημιουργηθεί τυχαία, ή από μια τυχαία συνένωση ατόμων." Το πρόβλημα για το πώς δικαιολογείται η παρουσία της δυστυχίας και της καταστροφής σε έναν κόσμο που κυβερνιέται με πρόνοια θίγεται ελάχιστα στο τέλος του βιβλίου.
Bιβλίο 3
Στο τρίτο βιβλίο, ο Κόττα αντικρούει τις θεωρίες του Βάλβου. Ένα μεγάλο κομμάτι του κειμένου, πιθανόν περίσσοτερο από το ένα τρίτο, έχει χαθεί. O Κόττα παρουσιάζει τις εμφανίσεις των Θεών σαν ανούσιες ιστορίες. Εδώ ακολουθεί ένα κενό στο κείμενο, συνεχίζοντας με τον Κόττα να επιτίθεται στα τέσσερα αίτια του Κλεάνθη. Ο Κόττα αντικρούει τις στωικές απόψεις για την λογική που αποδίδεται στο σύμπαν και στα μέρη του. Δέκα κεφάλαια (16-25) είναι αφιερωμένα στην δυσανάλογα μακρά συζήτηση για την μυθολογία, με παραδείγματα που επαναλαμβάνονται σε μια υπέρμετρη έκταση. Εδώ ακολουθεί ένα μεγάλο κενό στο κείμενο, στο τέλος του οποίου ο Κόττα φαίνεται να επιτίθεται στην θεωρία της προνοιακής φροντίδας για τους ανθρώπους. Ο Κικέρων αναφέρει "Η συζήτηση τέλειωσε εδώ, και αποχωρίσαμε. Ο Βέλλειος έκρινε ότι τα επιχειρήματα του Κόττα ήταν τα αληθέστερα, αλλά εκείνα του Βάλβου μου φαίνονται να έχουν την μεγαλύτερη πιθανότητα."
Επιρροές
Οι Χριστιανοί συγγραφείς Τερτυλλιανός,Μινούκιος Φήλιξ, Λακτάνιος και Αυγουστίνος γνώριζαν αυτό το έργο και τα επιχειρήματά τους εναντίον του πολυθεϊσμού είχαν σε μεγάλο βαθμό δανειστεί απ' αυτό.
Αυτό το έργο, μαζί με το Περί Καθηκόντων και Περί Μαντικής έχει επηρέασει σημαντικά τις φιλοσοφίες του 18ου αιώνος. Ο Ντέιβιντ Χιούμ γνώριζε και αυτός το έργο και το χρησιμοποίησε για να συγγράψει το δικό του Διάλογοι για τη φυσική θρησκεία. Ο Βολταίρος περιέγραψε το Περί της Φύσεως των Θεών και το Τουσκουλανές Διατριβές σαν "δύο από τα ομορφότερα βιβλία που έχουν παραχθεί από την σοφία της ανθρωπότητας".
Το 1811, ένα τέταρτο βιβλίο "ανακαλύφθηκε" και δημοσιεύτηκε από έναν "Π. Σεραφίνους" στην Μπολόνια Σ' αυτή την πλαστογράφηση ο Κικέρων παρουσιάζει σημεία που είναι συμβατά με το χριστιανικό δόγμα και επιχειρηματολογεί υπέρ μιας αρχής αντίστοιχης του Παπισμού.
Απόψεις για το έργο
Αυτό το έργο, αν και δεν έχει γραφτεί από ορθόδοξο Επικούρειο ή Στωικό, είναι σημαντικό επειδή συμπληρώνει τα ελάχιστα αρχικά κείμενα που απομένουν από τους Επικούρειους και τους Στωικούς που συζητούν τις απόψεις τους για τη θρησκεία και τη θεολογία. Συγκεκριμένα, η θερμή επιστημονική συζήτηση επικεντρώθηκε στη συζήτηση αυτού του κειμένου στο 1,43-44 για το πώς μπορεί να ειπωθεί ότι οι Θεοί των Επικούρειων "υπάρχουν". Ο Ντέιβιντ Σέντλει, για παράδειγμα, θεωρεί ότι οι Επικούρειοι, έτσι όπως παρουσιάζονται σε αυτό το κείμενο και αλλού, πιστεύουν ότι «οι Θεοί είναι η δική μας γραφική εξιδανίκευση της ζωής στην οποία προσβλέπουμε» ενώ ο Ντέιβιντ Κονστάν υποστηρίζει ότι «οι Θεοί των Επικούρειων είναι πραγματικοί, με την έννοια ότι υπάρχουν ως ατομικές ενώσεις και διαθέτουν τις ιδιότητες που σχετίζονται με την ιδέα, ή πρόληψις, ότι οι άνθρωποι έχουν στοιχεία από αυτούς. "
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ρωμαϊκή θρησκεία Κατηγορία:Φιλοσοφία της θρησκείας Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα λατινικά Κατηγορία:Pages with unreviewed translations Κατηγορία:Βιβλία φιλοσοφίας
Guns N' Roses
Οι Guns N' Roses ή GNR ή Gn'R είναι αμερικανικό    hard rock μουσικό συγκρότημα. Το "VH1" τούς κατέταξε στην 33η θέση με τους καλύτερους καλλιτέχνες όλων των εποχών, ενώ το περιοδικό "Rolling Stone" τούς κατέταξε στην 92η θέση της δικής του λίστας και τα κομμάτια τους Sweet Child O' Mine, Paradise City και Welcome to the Jungle, στην 198η, 459η και 473η θέση αντίστοιχα, στη λίστα των 500 σημαντικότερων κομματιών όλων των εποχών. To 2012, τιμήθηκαν με την είσοδό τους στο Rock and Roll Hall of Fame.
Η αρχή
200px|thumb|right|Ο Αξλ Ρόουζ, το 2010 200px|thumb|right|Ο Slash, το 2005 200px|thumb|right|Ο Ίζυ Στράντλιν, το 2006 200px|thumb|right|Ο Νταφ ΜακΚάγκαν, το 2012 200px|thumb|right|Ο Ματ Σόρουμ, το 2012 200px|thumb|right|Ο Ντίζυ Ριντ, το 2006 200px|thumb|right|Ο Γκίλμπυ Κλαρκ, το 2012 right|thumb|200px|Οι Guns N' Roses, στο [[Download Festival, το 2006 (από αριστερά προς τα δεξιά: Ρίτσαρντ Φόρτους, Ίζυ Στράντλιν, Αξλ Ρόουζ)]] Το 1985 στο Λος Άντζελες έγινε συγχώνευση των συγκροτημάτων "Hollywood Rose" (είχαν αρχηγό τον Αξλ Ρόουζ) και "L.A. Guns (είχαν αρχηγό τον Τρέισι Γκανς, λόγω των προβλημάτων με το αλκοόλ και τα ναρκωτικά, κυρίως των μελών του δεύτερου. Τα μέλη του συγκροτήματος κατέληξαν σε μια τελική σύνθεση: Αξλ Ρόουζ (φωνητικά), Ίζυ Στράντλιν (κιθάρα)  (οι δυο τους βρίσκονταν στους Hollywood Rose), Slash (κιθάρα), Νταφ ΜακΚάγκαν (μπάσο) και Στίβεν Άντλερ (ντραμς) (οι τρεις τους ενσωματώθηκαν αργότερα).  Το νέο συγκρότημα έκανε μια μικρή περιοδεία στο Σιάτλ, για να μπορέσει να βρει τη χημεία του. Μετά την περιοδεία, όλα τα μέλη του συγκροτήματος έμεναν στο ίδιο σπίτι, στο Λος Άντζελες και έπαιζαν σε διάφορα μπαρ, ώστε να καταφέρουν να βρουν τον ήχο που τους ταίριαζε. Μέχρι το 1986 είχαν γράψει 14 κομμάτια, υπογράφοντας, παράλληλα, συμβόλαιο με τη δισκογραφική εταιρεία "Geffren Records". Μέχρι το 1987, υποστήριζαν συναυλίες συγκροτημάτων, όπως, οι Aerosmith, οι Alice Cooper και οι Mötley Crüe.
Appetite for Destruction
Μετά τη συμφωνία με τη Geffen, ξεκίνησαν να ηχογραφούν το δοκιμαστικό άλμπουμ "Live ?!*@ Like a Suicide". Έτσι, λίγο καιρό μετά, κυκλοφόρησαν το "Appetite for Destruction", το οποίο κυκλοφόρησε στις 21 Ιουλίου του 1987. Τα δύο εξώφυλλα του προκάλεσαν αρκετά την κοινή γνώμη: το πρώτο εμφάνιζε τα μέλη του συγκροτήματος ως νεκροκεφαλές, κρεμασμένες από ένα σταυρό και το δεύτερο απεικόνιζε μια γυναίκα, η οποία είχε μόλις βιαστεί από ένα εξωγήινο ον. Το 1988, ανέβηκε πολύ η δημοτικότητά τους, αφού τα βίντεο κλιπ τους προβάλλονταν, συνεχώς, από το MTV και οι ίδιοι εμφανίζονταν ζωντανά, στα βραβεία MTV. To καλοκαίρι του ίδιου έτους, το πρώτο τους άλμπουμ έφθασε στην κορυφή των αμερικανικών τσαρτ. Ο δίσκος αυτός είναι ένας από τους καλύτερους που ανέδειξε η ροκ μουσική, πουλώντας 28 εκατομμύρια παγκοσμίως.
G N' R Lies και απόλυση του Άντλερ
Το 1988, οι Guns N' Roses κυκλοφόρησαν το δεύτερο άλμπουμ τους,   με τίτλο "G N' R Lies",  το οποίο πήγε αρκετά καλά σε πωλήσεις, φθάνοντας στην τέταρτη θέση του Billboard Hot 100 και τούς έκανε ιδιαίτερα δημοφιλείς στην Αγγλία. Στις 17 Οκτωβρίου του 1989, άνοιξαν τη συναυλία των Rolling Stones, κατά την οποία ο Ρόουζ είπε ότι, εάν κάποια μέλη του συγκροτήματος δε σταματούσαν τη χρήση ναρκωτικών, τότε εκείνο θα διαλυόταν. Αν και όλοι τους έκαναν μια προσπάθεια, ο Άντλερ δε μπορούσε να μείνει χωρίς αυτά. Έτσι, τα μέλη της μπάντας προσέλαβαν ένα θεραπευτή, ο οποίος είχε βοηθήσει σε παρόμοια προβλήματα τους Mötley Crüe. Η λύση αυτή δεν απέδωσε. Ο Άντλερ, απολύθηκε  μετά την τραγική του εμφάνιση, στις 7 Απριλίου του 1990, στο "Farm AID IV". Την απόφαση αυτή, μετέφερε στον Άντλερ ο -επίσης ναρκομανής τότε- Slash.
Κριτική
Το κομμάτι "One in a Million" του δίσκου "G N' R Lies" κατηγορήθηκε για ρατσιστική επίθεση κατά των μαύρων και των ομοφυλοφίλων. Για να αντικρούσει τα επιχειρήματα αυτά, ο Ρόουζ ανέφερε ότι ήταν θαυμαστής ομοφυλοφίλων καλλιτεχνών, όπως ο Φρέντι Μέρκιουρι και ο Έλτον Τζον, ενώ είχε παίξει με τους Body Count, ένα μέταλ συγκρότημα, το οποίο αποτελείτο μόνον από μαύρους, όπως ο Ice-T.
Βίντεο κλιπ
Στα βίντεο κλιπ των κομματιών "November Rain", "Estranged" και "Don't Cry", τα οποία παίζονταν συχνά στο MTV, αναπαριστώνται πραγματικά βιώματα του Αξλ Ρόουζ, στην πολυτάραχη σχέση που είχε με τη γυναίκα του, ενώ σε αυτό του "You Could Be Mine" συμμετέχει ο Άρνολντ Σβαρτσενέγκερ.
Περιοδεία
Η περιοδεία σε Αμερική, Ευρώπη και Ασία, που ακολούθησε, ήταν αρκετά επιτυχημένη, διαρκώντας 28 μήνες, ωστόσο δεν έλειψαν τα προβλήματα με τα ναρκωτικά. Η σημαντικότερη συναυλία που έδωσαν έγινε στο "Madison Square Garden", της Νέας Υόρκης. Στις 6 Ιουνίου του 1992, στη συναυλία που έδωσαν στο Παρίσι, συμμετείχαν οι Στήβεν Τάιλερ και Τζο Πέρι των Aerosmith. Στις 24 Μαΐου του 1993, έδωσαν για πρώτη φορά συναυλία  στo Ολυμπιακό Στάδιο των Αθηνών,  με τη συμμετοχή του πρώην κιθαρίστα τους, Ίζυ Στράντλιν. (η δεύτερη, στις 10 Ιουλίου του 2006 και πάλι με τη συμμετοχή του Στράντλιν). Τη συναυλία άνοιξε η μπάντα του Μπράιαν Μέι, η οποία αποτελείτο από τους Κόζι Πάουελ και Νιλ Μάρεϊ. Οι Guns N' Roses καθυστέρησαν, περίπου, δύο ώρες να εμφανισθούν, αναγκάζοντας το κοινό να περιμένει κάτω από μια αποπνικτική ατμόσφαιρα, λόγω της υψηλής θερμοκρασίας. Αργότερα, μαθεύτηκε ότι η μπάντα δεν έφθασε στην ώρα της στο χώρο της συναυλίας, επειδή τα μέλη της ήθελαν να ολοκληρώσουν μια παρτίδα μίνι γκολφ, που είχαν αρχίσει στο ξενοδοχείο. Σε μια συναυλία, στο Σαιντ Λούις του Μιζούρι, ο Ρόουζ όρμηξε σε έναν οπαδό του συγκροτήματος, επειδή βιντεοσκοπούσε τη συναυλία. Έπειτα από αυτό το επεισόδιο, ο Ρόουζ αρνήθηκε να συνεχίσει τη συναυλία, εξαγριώνοντας όσους παρευρέθηκαν εκεί, με αποτέλεσμα των τραυματισμό δεκάδων οπαδών του συγκροτήματος. Πριν ακόμα τη λήξη της περιοδείας ο Ίζυ Στράντλιν απεφάσισε να αποχωρήσει από τη μπάντα, καθώς δεν άντεχε στην πίεση, έχοντας παράλληλα προβλήματα με τα ναρκωτικά. Οι συναυλίες που δόθηκαν έφθασαν τις 192, συνολικά. Αμέσως μετά τη λήξη της περιοδείας, με προσωπική εισήγηση του Slash, προσελήφθη ο κιθαρίστας Γκίλμπυ Κλαρκ στη θέση του Στράντλιν.
Missa solemnis (Μπετόβεν)
Η Missa solemnis σε ρε μείζονα, Op. 123, είναι η πανηγυρική θεία λειτουργία που συνέθεσε ο Λούντβιχ βαν Μπετόβεν από το 1819 έως το 1823. Παίχτηκε για πρώτη φορά στις 7 Απριλίου 1824 στη Αγία Πετρούπολη στη Ρωσία, υπό την αιγίδα του προστάτη του Μπετόβεν πρίγκιπα Νικολάι Γκαλίτζιν. Μια ελλιπής απόδοση δόθηκε στη Βιέννη στις 7 Μαΐου του 1824, όταν ο συνθέτης έπαιξε τα Κίριε, Κρέντο και Άγκνους Ντέι. Γενικά θεωρείται ως ένα από τα ανώτατα επιτεύγματα του Μπετόβεν, και μαζί με τη λειτουργία σε σι ελάσσονα του Μπαχ, μία από τις πιο σημαντικές λειτουργίες στην κοινή πρακτική περιόδου.
Guns N' Roses
The Spaghetti Incident?, παρακμή και διάλυση
Το Νοέμβριο του 1993, οι Guns N' Roses κυκλοφόρησαν το πέμπτο άλμπουμ τους, με τίτλο "The Spaghetti Incident?", το οποίο είναι, κατά πολλούς, το χειρότερο του συγκροτήματος. Μόλις έγινε αντιληπτό ότι επρόκειτο για μια τεράστια αποτυχία, ξέσπασε μεγάλη διαμάχη μεταξύ του Ρόουζ και του Slash, η οποία διήρκεσε έως τον Οκτώβριο του 1996, οπότε και ο κιθαρίστας αποχώρησε για να κάνει σόλο καριέρα, με τους Slash's Snakepit. Νωρίτερα, τo 1994, ο κιθαρίστας Γκίλμπυ Κλαρκ απολύθηκε, καθώς ο Ρόουζ πίστευε πως, οι συνθετικές του ικανότητες δεν ανταποκρίνονταν σε αυτές της μπάντας. Τον Απρίλιο του 1997, έφυγαν και οι ΜακΚάγκαν και Σόρουμ. Ο Ρόουζ, βλέποντας το συγκρότημά του να διαλύεται, έκανε κάποιες απέλπιδες προσπάθειες, για να στρέψει και πάλι πάνω του, τα φώτα της δημοσιότητας, οι οποίες απέτυχαν, λόγω της αδιαφορίας των θαυμαστών και των αποτυχημένων ακροάσεων νέων μουσικών. Για το λόγο αυτό, ο τραγουδιστής απέκτησε τα δικαιώματα του ονόματος του συγκροτήματος, ενώ οι Slash, ΜακΚάγκαν και Σόρουμ ίδρυσαν τους Velvet Revolver.
Missa solemnis (Μπετόβεν)
Παρά την κρίσιμη αναγνώριση ως ένα από τα μεγάλα έργα του Μπετόβεν, η Missa solemnis δεν έχει το ίδιο επίπεδο προσοχής σε σχέση με πολλές από τις συμφωνίες και σονάτες. Γραμμένο περίπου την ίδια ώρα με την Ενάτη Συμφωνία, είναι η δεύτερη λειτουργία του Μπετόβεν, μετά τη Μάζα σε ντο μείζονα, Έργο 86.
Guns N' Roses
Chinese Democracy
Ο έκτος δίσκος των Guns N' Roses είχε τίτλο "Chinese Democracy" και κυκλοφόρησε το 2008. Τα σπουδαιότερα κομμάτια του είναι τα "Better", "Sorry", "Chinese Democracy" και "Madagascar". Στην Ελλάδα, κυκλοφόρησε στις 24 Νοεμβρίου του ίδιου έτους. Γενικά, δεν σημείωσε ιδιαίτερη επιτυχία.
Περιοδεία
Μετά την κυκλοφορία του "Chinese Democracy" ακολούθησε περιοδεία σε Ασία, Βόρεια και Νότια Αμερική, στην οποία οι Guns N' Roses συμφώνησαν με την εταιρεία "Front Line Management", για παροχή διαφόρων υπηρεσιών, με αντάλλαγμα το 15% των εισόδων των συναυλιών. Ωστόσο, ο Ρόουζ αρνήθηκε, τελικά, να δώσει ποσοστό στην εταιρεία, με αποτέλεσμα τα στελέχη της να κάνουν αγωγή σε δικαστήριο του Λος Άντζελες, διεκδικώντας, περίπου, 1,8 από τα 12,5 εκατομμύρια δολάρια, τα οποία ήταν και τα κέρδη της περιοδείας.
Missa solemnis (Μπετόβεν)
Η λειτουργία παίζεται για 2 φλάουτα, 2 όμποε, 2 κλαρινέτα (σε Α, C, και B♭); 2 μπάσα, κοντραμπάσα, 4 κόρνες (σε D, E♭, Β♭ μπάσο, E, και G), 2 τρομπέτες (D, B♭, και C), άλτο, τενόρο και μπάσο τρομπόνι; τύμπανα; όργανο κοντίνουο; έγχορδα (βιολιά ι και ΙΙ, βιόλες, βιολοντσέλα και μπάσα); σοπράνο, άλτο, σολίστες τενόρους και βαθύφωνους αλλά και για μικτή χορωδία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συνθέσεις σε Ρε μείζονα Κατηγορία:Συνθέσεις του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν
Guns N' Roses
Rock and Roll Hall of Fame
To Δεκέμβριο του 2011, ανακοινώθηκε ότι, οι Guns N' Roses, μαζί με τους: Red Hot Chili Peppers, Beastie Boys, Φρέντι Κινγκ και Small Faces/Faces θα εντάσσονταν στο Rock and Roll Hall of Fame, του 2012,  ενώ ο πρόεδρος αυτού ξεκαθάρισε ότι, προσκεκλημένοι θα ήταν τα μέλη του συγκροτήματος, κατά την ηχογράφηση του "Appetite for Destruction", δηλαδή, οι Ρόουζ, Slash, Στράντλιν, ΜακΚάγκαν και Άντλερ, κάτι που ο Slash διέψευσε, αρχικά. Ο Αξλ Ρόουζ δήλωσε ότι, υπήρχαν πιθανότητες, για την επανένωση της αρχικής σύνθεσης των Guns N' Roses, λόγω της περιστάσεως, όπως και ο Ντίζυ Ριντ, ο οποίος επιβεβαίωνε τον Ρόουζ, με τον DJ Ashba, ενεργό μέλος του συγκροτήματος, να συμφωνεί μαζί του. Παρ'όλα αυτά, στις αρχές Απριλίου, ο ίδιος ο Ρόουζ με επιστολή του, γνωτοποίησε ότι, θα απείχε από την τελετή. Η ένταξη της μπάντας έγινε, στις 14  Απριλίου του 2012, στο Κλίβλαντ,  με τους Green Day να τούς εισαγάγουν. Όπως ήταν αναμενόμενο, οι Ρόουζ και Στράντλιν δεν παρευρέθηκαν. Για το λόγο αυτό, ο Slash δήλωσε στο περιοδικό "Rolling Stone": "Ήθελα με όλη μου την καρδιά να μαζευτεί ολόκληρη η αρχική σύνθεση και να παίξει ζωντανά. Και πίστευα, μέχρι το τελευταίο λεπτό ότι, ο Αξλ θα συμφωνούσε, τελικά, όταν και έμαθα ότι, αποκλείεται να ανέβει στη σκηνή. Τότε ήταν που όλοι μας αποφασίσαμε ότι θα παίζαμε τα τραγούδια μας ούτως ή άλλως. Δεν είχα ποτέ αυταπάτες ότι οι Guns N' Roses θα ήταν ξανά μαζί για οτιδήποτε. Ίσως προσπάθησα να τό δω να συμβαίνει μόνο για αυτήν τη μία φορά, αλλά παίζοντας στη συγκεκριμένη συναυλία, ένιωσα πραγματικά σαν να κλείνω το βιβλίο". Τη μπάντα συνέθεσαν τα πρώην μέλη της: Slash, Νταφ ΜακΚάγκαν, Ματ Σόρουμ, Γκιμπλ Κλαρκ, ενώ τη θέση του Αξλ Ρόουζ στα φωνητικά πήρε ο Μάυλς Κέννεντυ των Alter Bridge. Λίγες μέρες μετά, ο Ρόουζ έστειλε μια νέα επιστολή στα ΜΜΕ, ασκώντας κριτική στο Rock and Roll Hall of Fame και την όλη διαδικασία ένταξης ενός συγκροτήματος ή μουσικού σε αυτό.
Έβδομο άλμπουμ
Σύμφωνα με δηλώσεις του DJ Ashba, τον Ιανουάριο του 2012, οι Guns N' Roses ετοιμάζουν ένα νέο δίσκο, ο οποίος θα αποτελείται -μάλλον- από δώδεκα κομμάτια.
Περιοδεία 2012
Οι Guns N' Roses ξεκίνησαν μια νέα περιοδεία, στις 2 Οκτωβρίου του 2011, στο Ρίο ντε Τζανέιρο, στο φεστιβάλ Rock in Rio. Μέχρι στιγμής έχουν περάσει από: Χιλή, Αργεντινή, Ηνωμένο Βασίλειο, Παραγουάη, Μεξικό, Ηνωμένες Πολιτείες, Καναδά, Ρωσία, Ιρλανδία, Ολλανδία, Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Βέλγιο, Ελβετία, Αυστρία, Ισραήλ, Τουρκία, Βουλγαρία, Πολωνία, Σερβία, Σλοβακία, Κροατία και Ισπανία. Στη συναυλία που έδωσαν στο Βανκούβερ, στις 17 Δεκεμβρίου, εμφανίστηκε μαζί τους ο πάλαι ποτέ μπασίστας τους, Νταφ ΜακΚάγκαν, με τη μπάντα του, Duff McKagan's Loaded και έπαιξε δύο κομμάτια. Για τη συναυλία που έδωσαν στις 25 Μαΐου του 2012, στη Γλασκώβη, απαίτησαν η μπροστινή σειρά να αποτελείται μόνο από μοντέλα. Στις 29 Μαΐου του 2012, στη συναυλία τους στο Μάντσεστερ, άργησαν, περίπου, μία ώρα να εμφανισθούν, με αποτέλεσμα το 40% του κοινού να αποχωρήσει (4,000 από τους 10,000 συνολικά). Η συναυλία διήρκεσε τρεις ώρες. Στις 31 Μαΐου του 2012, οι Guns N' Roses έδωσαν συναυλία στην O2 Arena του Λονδίνου, με τη συμμετοχή του Ίζυ Στράντλιν. Στις 22 Ιουνίου του 2012 επανεμφανίσθηκαν στο φεστιβάλ "Gods of Metal", στο Μιλάνο, έπειτα από έξι χρόνια απουσίας.
Επανένωση
Στα τέλη του 2015, επανενώθηκε η σύνθεση Αξλ Ρόουζ, Slash και Νταφ ΜακΚάγκαν, χωρίς να είναι γνωστό αν θα συμμετέχουν οι Ίζυ Στράντλιν και Στίβεν Άντλερ. Σύμφωνα μάλιστα με κοντινό πρόσωπο του Slash, ο συνδετικός κρίκος για να συμφιλιωθούν Axl Rose και Slash ήταν ο μπασίστας του συγκροτήματος, McKagan, αφού μάλιστα ο Slash είχε χωρίσει από τη σύζυγό του Perla, πρώην μάνατζερ του.
Καθυστερήσεις εμφανίσεων
Οι καθυστερήσεις των εμφανίσεων των Guns N' Roses στις συναυλίες τους έχουν, κατά καιρούς, κάνει πολλούς θαυμαστές τους να αγανακτήσουν, καθώς αποτελούν συχνό φαινόμενο. Σχετικά με αυτό, ο Αξλ Ρόουζ, σε συνέντευξη που έδωσε, δήλωσε: "Αν θέλετε αυτά που παρακολουθείτε να ξεκινούν στις 20:00 ακριβώς, πηγαίνετε να δείτε "τα Φιλαράκια" ή έστω καμιά ταινία. Ή αν θέλετε να ενημερωθείτε για τα νέα, να πάτε να δείτε τις ειδήσεις των 22:00. Αυτό εδώ είναι ροκ εντ ρολ! Ευχαριστηθείτε το σόου και μη σκέφτεστε αν πρέπει να πάτε στο σχολείο, ή στη δουλειά, ή σε οτιδήποτε κάνετε κανονικά την επόμενη μέρα".
Σχετικά συγκροτήματα
Οι Guns N' Roses προέρχονται από διάφορα συγκροτήματα, στα περισσότερα από τα οποία έχει συμμετάσχει ο τραγουδιστής Αξλ Ρόουζ.
Rapidfire
Οι Rapidfire ιδρύθηκαν το 1983 από τον τραγουδιστή Μπιλ Μπέιλι (Αξλ Ρόουζ), τον κιθαρίστα Κέβιν Λώρενς, τον μπασίστα Μάικ Χάμερνικ και τον ντράμμερ Τσακ Γκόρντον. Ήταν το πρώτο συγκρότημα του Ρόουζ με το οποίο ηχογράφησε υλικό. Η μπάντα κυκλοφόρησε το EP Ready to Rumble τον Νοέμβριο του 2014,  ηχογραφημένο τρεις μέρες πριν τη διάλυση του συγκροτήματος. Μετά την αποχώρηση του Ρόουζ οι Rapidfire ηχογράφησαν με τον Λώρενς στα κύρια φωνητικά το EP Afterburner, το οποίο δεν κυκλοφόρησε ποτέ αλλά στάλθηκε μέσω διαδικτύου σε θαυμαστές. Ο Κέβιν Λώρενς απεβίωσε σε ηλικία 51 ετών στις 14 Ιανουαρίου 2016 έπειτα από καρδιακή προσβολή.
L.A. Guns
Οι L.A. Guns είναι ένα hard rock συγκρότημα ιδρυθέν το 1983 από τον Τρέισι Γκανς, μελλοντικό κιθαρίστα των Guns N' Roses. Το συγκρότημα διαλύθηκε με την δημιουργία των Guns N' Roses, ωστόσο συνεχίστηκαν μετά την αποχώρηση του κιθαρίστα. Ο Γκανς αποχώρησε και από τους L.A. Guns το 2002. Το 2006, αντί να επιστρέψει στην μπάντα, ξεκίνησε μια δεύτερη εκδοχή των L.A. Guns, με συνέπεια την ύπαρξη δύο συγκροτημάτων με αυτό το όνομα. Ο Γκανς διέλυσε το δικό του συγκρότημα το 2012. Αυτή τη στιγμή οι L.A. Guns αποτελούνται από τον τραγουδιστή Φιλ Λούις, τον κιθαρίστα Μάικλ Γκραντ, τον μπασίστα Κέννυ Κουίνς και τον ντράμμερ Στιβ Ρίλεϊ. Η μπάντα έχει μεγάλη δισκογραφία.
Hollywood Rose
Οι Hollywood Rose ιδρύθηκαν το 1983 από τον Κρις Γουέμπερ και τους παιδικούς φίλους Ίζυ Στράντλιν και Μπιλ Ρόουζ, μελλοντικά μέλη των Guns N' Roses. Πρώτο όνομα του συγκροτήματος ήταν το "AXL" με τον Ρόουζ να μετονομάζεται νόμιμα σε Αξλ Ρόουζ. Στις συναυλίες η μπάντα συνοδευόταν από διάφορους ντράμερ. Από τους Hollywood Rose πέρασαν και οι Slash και Στίβεν Άντλερ, επίσης μελλοντικά μέλη των Guns N' Roses. Η μπάντα διαλύθηκε το 1984, ωστόσο επανενώθηκαν τον επόμενο χρόνο με τον ντράμερ Ρομπ Γκάρντνερ των L.A. Guns. Αργότερα ο Τρέισι Γκανς, κιθαρίστας του ίδιου συγκροτήματος, αντικατέστησε τον Κρις Γουέμπερ. Με τον μπασίστα των L.A. Guns Όλε Μπέιχ να εντάσσεται, είχαν πλέον σχηματιστεί οι Guns N' Roses. Το όνομά τους προέκυψε από τον συνδυασμό των δύο συγκροτημάτων.
Οι μόνες ηχογραφήσεις του συγκροτήματος που βρίσκονται σήμερα είναι ένα ντέμο πέντε κομματιών από το 1984 και τα κομμάτια "Sweet Little Angel" και "Come a Little Closer" του 1989. Τα ντέμο του 1984 κυκλοφόρησαν, μαζί με remix του Γκίλμπυ Κλαρκ των Guns N' Roses και του Φρεντ Κούρι των Cinderella, ως το άλμπουμ The Roots of Guns N' Roses.
Road Crew
Οι Road Crew ήταν μια μπάντα του 1984 που αποτελούνταν από τα μελλοντικά μέλη των Guns N' Roses Slash, Στίβεν Άντλερ και Νταφ ΜαΚέγκαν. Το συγκρότημα διαλύθηκε το ίδιο έτος λόγω της έλλειψης τραγουδιστή και της συμπεριφοράς του Άντλερ.
Ο Άντλερ εντάχθηκε στο συγκρότημα Vain το 1991, έπειτα από την απόλυσή του από τους Guns N' Roses. Έτσι οι Vain, οι οποίοι αποτελούνταν από τον Άντλερ, τον τραγουδιστή Ντέιβι Βέιν, τους κιθαρίστες Τζέιμι Σκοτ και Σόουν Ρόρι και τον μπασίστα Άσλεϊ Μίτσελ, μετονομάστηκαν σε Road Crew. Οι Road Crew ηχογράφησαν ένα δίσκο και τράβηξαν την προσοχή μιας δισκογραφικής, ωστόσο διαλύθηκαν λόγω των προβλημάτων του Άντλερ με τα ναρκωτικά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Hard rock συγκροτήματα από Καλιφόρνια Κατηγορία:Heavy metal συγκροτήματα από Καλιφόρνια Κατηγορία:Μουσικά συγκροτήματα από το Λος Άντζελες
Νέα Οδός Α.Ε.
μικρογραφία|300x300εσ|Το λογότυπο της Νέας Οδού Α.Ε. Η Νέα Οδός Α.Ε. είναι εταιρεία δημοσίων έργων της Ελλάδας, η οποία από το 2010 έχει αναλάβει την κατασκευή και λειτουργία του μεσαίου τμήματος της Ιόνιας Οδού (Αυτοκινητόδρομος 5) (τμήμα Αντίρριο-Ιωάννινα), ενός τμήματος του Αυτοκινητοδρόμου 1 μήκους περίπου 172,5 χιλιομέτρων από τον Ανισόπεδο Κόμβο Μεταμόρφωσης Αττικής μέχρι τον Α/Κ Σκάρφειας του Μαλιακού Κόλπου, καθώς και του συνδετήριου κλάδου του Α1 (Α11), από το Σχηματάρι μέχρι την Χαλκίδα.
Μέτοχοι της εταιρείας είναι οι όμιλοι ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ και FERROVIAL. μικρογραφία|Τμήμα της [[Ιόνια Οδός|Ιόνιας Οδού.]] μικρογραφία|Τμήμα του [[Αυτοκινητόδρομος 1 (Αθήνα - Θεσσαλονίκη - Εύζωνοι)|Α1 που είναι μέρος της Νέας Οδού ΑΕ.]] μικρογραφία|Τμήμα του [[Αυτοκινητόδρομος Σχηματαρίου-Χαλκίδας|Α11 (πριν την συντήρηση του 2015).]]
Ιόνια Οδός (τμήμα Αντίρριο-Ιωάννινα)
Το μεγαλύτερο τμήμα της Ιόνιας Οδού κατασκευάστηκε από την Νέα Οδό Α.Ε. (εκτός από την παράκαμψη Άρτας) και παραδόθηκε στην κυκλοφορία το 2017. Πλέον γίνονται εργασίες συντήρησης.
Αυτοκινητόδρομος 1 (τμήμα Σκαρφεία-Μεταμόρφωση)
Το τμήμα αυτό του Αυτοκινητοδρόμου 1 κατασκευάστηκε από το πρώην Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. και πλέον σε αυτό το τμήμα γίνονται εργασίες συντήρησης από την Νέα Οδό.
Αυτοκινητόδρομος 11 (Σχηματάρι-Χαλκίδα)
Ο Αυτοκινητόδρομος Σχηματαριού-Χαλκίδας κατασκευάστηκε και ολοκληρώθηκε από το πρώην Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. και πλέον γίνονται εργασίες συντήρησης από την Νέα Οδό. Σημαντικές εργασίες συντήρησης από την Νέα Οδό στο τμήμα αυτό έγιναν το 2015 με ασφαλτόστρωση και βάψιμο των λωριδών στην άσφαλτο.
Κάστρο της Λεμεσού
Το Κάστρο της Λεμεσού είναι μεσαιωνικό κτίσμα στη πόλη της Λεμεσού στην Κύπρο.
Νέα Οδός Α.Ε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυτοκινητόδρομοι της Ελλάδας Κατηγορία:Ελληνικές επιχειρήσεις
Κάστρο της Λεμεσού
Το κάστρο πήρε τη σημερινή του μορφή το 1590 περίπου, κατά την περίοδο της τουρκοκρατίας και χτίστηκε πάνω σε προγενέστερο κάστρο πολύ μεγαλύτερων διαστάσεων. Η αρχαιότερη αναφορά για το κάστρο της Λεμεσού μας έρχεται από το 1128 όταν ο Φρειδερίκος ο Β' της Γερμανίας φυλάκισε εκεί ομήρους από τον αντιβασιλέα της Κύπρου Ιβελίνο. Η αναφορά αυτή αποτελεί σοβαρή ένδειξη στο χώρο. Υπήρχε ένα Βυζαντινό κτίσμα παρόλο που δεν βρέθηκε κάποιο αρχαιολογικό εύρημα που να υποστηρίζει αυτή τη θέση. Ωστόσο σε στρωματογραφική δομή που έγινε από το τμήμα αρχαιοτήτων βρέθηκαν βάσεις κιονοστοιχίας που ανήκαν σε παλαιοχριστιανική βασιλική που βρισκόταν στη θέση του κάστρου και ίσως αποτελούσε μέρος του βυζαντινού αυτού κτίσματος.
Οι Τούρκοι αρχικά το χρησιμοποίησαν σαν φυλακή, χρήση που διατήρησε και κατά την Αγγλοκρατία μέχρι και το 1948, όταν λειτούργησαν οι κεντρικές φυλακές στη Λευκωσία, οπότε πέρασε στη δικαιοδοσία της Αρχαιολογικής υπηρεσίας και φιλοξένησε το πρώτο επαρχιακό αρχαιολογικό μουσείο.
Σινώπη (αποσαφήνιση)
Σινώπη είναι ένα αρχαίο ελληνικό γυναικείο όνομα. Το λήμμα αυτό μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω:
Κάστρο της Λεμεσού
Σήμερα λειτουργεί σαν μεσαιωνικό μουσείο. Σύμφωνα με την παράδοση εδώ νυμφεύτηκε ο Ριχάρδος ο Λεοντόκαρδος την αγαπημένη του Βερεγγάρια. μικρογραφία
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Λεμεσου Κατηγορία:Δήμος Λεμεσού Κατηγορία:Μουσεία της Κύπρου Λεμεσος Κατηγορία:Φυλακές στην Οθωμανική Αυτοκρατορία
Ασκηταριά Πυθίου
Στα Βυζαντινά χρόνια η ακρόπολη του Πυθίου μεταφέρεται στον λόφο που βρίσκεται πάνω από το χωριό, προς τον Όλυμπο. Το χωριό παραμένει σημαντικό κατά την Βυζαντινή περίοδο, γεγονός που αποδεικνύεται από τα Μεταβυζαντινά Ασκηταριά που σώζονται εκεί. Σ΄ αυτά ασκήτευαν μοναχοί που επάνδρωσαν αργότερα τα μοναστήρια της περιοχής. Βρισκόταν υπό την διοικητική και οικονομική εποπτεία της Μονής Αγίας Τριάδας Σπαρμού Ολύμπου και Τσιμπίνου. Μ΄ αυτά ασχολήθηκε ο αρχαιολόγος Ν. Νικονάνος τα οποία και δημοσίευσε.
Ασκηταριό του Τιμίου Σταυρού
Χτισμένο μέσα σε σπήλαιο και στη μικρή στενόμακρη εξέδρα που σχηματίζει ο βράχος μπροστά από αυτό. Αποτελείται από τρία τμήματα, το ναΐσκο εσωτερικά του σπηλαίου και δύο άλλους χώρους έξω στην εξέδρα, που έχουν σχεδόν καταστραφεί. Όλο το κτίσμα δεν ακολουθεί πιστά ένα ορισμένο τύπο ναού, αλλά σχηματίζεται σύμφωνα με τα τοιχώματα των βράχων και με τους κατακόρυφους τοίχους. Νοτιοδυτικά βρίσκεται ο πρώτος χώρος και αποτελεί τον νάρθηκα, Δυτικά η είσοδος, ενώ με δύο ανοίγματα στη Βόρεια και Ανατολική πλευρά επικοινωνεί με τον ναΐσκο και έναν συνεχόμενο χώρο της εξέδρας. Η κάτοψη παρουσιάζει τετράγωνο σχήμα, με διαστάσεις 2,24×2,08μ. Ο δεύτερος χώρος επικοινωνεί μόνο με τον νάρθηκα, ήταν μάλλον το κελλί του αναχωρητή και έχει διαστάσεις 2×1,85μ. Ο νάρθηκας και το κελί διατηρούν ακέραιη την ανατολική πλευρά που το μεγαλύτερο τμήμα της είναι ο ίδιος ο φυσικός βράχος. Η κάλυψή του, όπως δείχνουν τα ίχνη, γινόταν από μία ενιαία μονόρριχτη ξύλινη στέγη.
Ο ναίσκος βρίσκεται σε χαμηλότερο επίπεδο από τον νάρθηκα (0,40μ.) και συνδέεται με ένα μικρό σκαλοπάτι που χρησιμοποιείται για πέρασμα. Η κάτοψη έχει μορφή τραπεζοειδή, ακανόνιστη, με ευθύγραμμες και καμπύλες πλευρές μήκους από 1,30 έως 2,85μ. Νοτιοανατολικά φέρει πεζούλι και Βορειοδυτικά τυφλό αψίδωμα. Το δάπεδο είναι στρωμένο με οπτόπλινθους.
Στην Βορειοανατολική πλευρά βρίσκεται το Ιερό, στο άνοιγμα (πλάτους 1,27μ.) του οποίου υπάρχει ξύλινο δοκάρι, πάνω στο οποίο εδράζεται τοιχίο με τυφλό αψίδωμα στην κύρια όψη. Στα Βορειανατολικά απολήγει σε ημικυκλική κόγχη, ενώ μια δεύτερη βρίσκεται στο Βορειοδυτικό τοίχο, χρησιμεύοντας ως πρόθεση. Η κάτοψη του Ιερού έχει σχήμα σχεδόν ορθογώνιο διαστάσεων 0,86×1,17μ. περίπου.
Όλοι οι κάθετοι τοίχοι του ναού εφάπτονται στα τοιχώματα του σπηλαίου, ενώ ως ανωδομή λειτουργεί ο ίδιος ο φυσικός βράχος επιχρυσωμένος με παχύ κονίαμα, για να δημιουργηθεί η κατάλληλη επιφάνεια για τοιχογραφίες. Οι τοίχοι είναι πάχους 0,60μ. Είναι κατασκευασμένοι από λαξεμένους πωρόλιθους, συλλεκτές πέτρες, αδρά λαξευμένες και οπτόπλινθους πάχους 0,025 έως 0,03μ. περίπου. Παρουσιάζει πλινθοπερίκλειστη τοιχοδομία σε ελεύθερη απόδοση.
Στο ναΐσκο και στους τοίχους του νάρθηκα και του κελλιού σώζονται τοιχογραφίες χρονολογημένες ακριβώς από την κτητορική επιγραφή, που βρίσκεται στο τοιχίο επάνω από την είσοδο του Ιερού. Σύμφωνα μ΄ αυτή την επιγραφή το κτίσμα και οι τοιχογραφίες χρονολογούνται στα 1339. Οι ντόπιοι το ονομάζουν Ασκηταριό των Αγίων Ταξιαρχών, η επιγραφή όμως μας πληροφορεί πως όταν χτίστηκε ήταν αφιερωμένο στο όνομα του Τιμίου Σταυρού.
Ασκηταριό στους πρόποδες του λόφου
Βρίσκεται στα ανατολικά από το Ασκηταριό του Τιμίου Σταυρού, χαμηλά στους πρόποδες του λόφου, μέσα σε ένα ευρύχωρο σπήλαιο διαστάσεων περίπου 10×10μ. και στην φυσική εσοχή που σχηματίζει ο βράχος μπροστά από αυτό. Στις δύο αυτές φυσικές κοιλότητες έχει δημιουργηθεί το Ασκηταριό, το οποίο αποτελείται από πέντε χώρους. Ένας μακρύς τοίχος (12μ. περίπου) κλείνει το άνοιγμα από μπροστά, ενώ ένα μεσότοιχος χωρίζει την εσοχή του βράχου και δημιουργεί δύο συνεχόμενους χώρους. Ο πρώτος έχει πλάτος 5,80μ., βάθος 3,80μ. και επικοινωνεί με δύο εισόδους με το ύπαιθρο και το συνεχόμενο χώρο. Ο δεύτερος χώρος είναι εντελώς ακανόνιστος και οι διαστάσεις του κυμαίνονται από 3 έως 6,20μ. Η μακρά κτιστή πλευρά φέρει τυφλό αψίδωμα και μία τοξωτή πύλη έτσι ώστε να επικοινωνεί με το εσωτερικό. Οι δύο αυτοί χώροι που ουσιαστικά αποτελούν προθάλαμοι του ναού του Ασκηταριού είναι ακάλυπτοι και μόνο οι εσοχές του βράχου Κι η νοτιοδυτική πλευρά του πρώτου χώρου είναι σκεπασμένοι πρόχειρα με σχιστόπλακες. Έτσι, δημιουργούνται οι μοναδικές κατάλληλες θέσεις για την ανάπαυση των ασκητών.
Ο κυρίως ναός βρίσκεται σε ψηλότερο επίπεδο (περίπου 1,60μ.) και φτάνει κανείς σ΄ αυτό αφού περάσει την τοξωτή πύλη και ανέβει έξι βαθμίδες. Αποτελείται από ένα θάλαμο, ο οποίος φέρει σε όλες τις πλευρές του, εκτός από μία, κτιστούς τοίχους. Η κάτοψη έχει σχήμα πεντάγωνο, με πλευρές 3,50, 3,80, 4,80, 3 και 5,10μ. Ο βόρειος και ο νότιος τοίχος φέρουν τοξωτά ανοίγματα με τα οποία επικοινωνεί ο κεντρικός χώρος με το εσωτερικό του σπηλαίου. Η τοιχοδομία αποτελείται κυρίως από λίθους, οπτόπλινθους και λίγους πωρόλιθους.
Μερικά σημεία του Ασκηταριού φαίνονται να φέρουν τοιχογραφίες αλλά οι μοναδικές που διασώζονται είναι αυτές που απεικονίζουν τις μορφές των αρχαγγέλων Μιχαήλ και Γαβριήλ στο εσωράχιο της πύλης προς ναΐδριο. Οι τοιχογραφίες αυτές ανάγονται στον 14ο αιώνα μ.Χ.
Βότκα πορτοκάλι
Βότκα Πορτοκάλι είναι μία ελληνική κωμική τηλεοπτική σειρά, παραγωγής 2001-2002, που δημιουργήθηκε από τον Γιάννη Μαρούδα και προβλήθηκε από τον τηλεοπτικό σταθμό ANT1 από τις 4 Οκτωβρίου του 2001 μέχρι τις 20 Ιουνίου του 2002. Τη σκηνοθεσία της σειράς επιμελήθηκε ο Βασίλης Θωμόπουλος, την παραγωγή η εταιρεία Studio ATA, ενώ το ομώνυμο τραγούδι των τίτλων ερμήνευσε ο Φάνης Μεζίνης.
Ασκηταριά Πυθίου
Πηγές
Κατηγορία:Μνημεία Δήμου Ελασσόνας
Βότκα πορτοκάλι
Η σειρά παρουσιάζει τη ζωή δύο ζευγαριών που το ένα ερωτεύεται τους συντρόφους του άλλου κάτω από το πρίσμα του κόσμου της νύχτας. Το Βότκα Πορτοκάλι προβλήθηκε για μία τηλεοπτική σεζόν και αποτελείται συνολικά από 33 επεισόδια. Τους βασικούς ρόλους της σειράς ερμηνεύουν ο Κώστας Κόκλας, ο Ρένος Χαραλαμπίδης, η Μαρία Λεκάκη, η Τζένη Ιωακειμίδου και η Σούλα Αθανασιάδου.
Μετά την ολοκλήρωσή της, η σειρά προβάλλεται σε επανάληψη σε ετήσια βάση από τον ίδιο κανάλι, ενώ το 2020 η σειρά προβλήθηκε για πρώτη φορά σε επανάληψη και από το Μακεδονία TV.
Υπόθεση
Ο Σπύρος Κολιόπουλος (Κώστας Κόκλας) είναι λογιστής και χάνει τη δουλειά του και την γυναίκα του Μαίρη (Μαρία Λεκάκη), μια θερμόαιμη κομμώτρια που τον απειλεί με χωρισμό. Ο Σπύρος καταλήγει σε ένα μπαράκι, μεθάει με βότκα και ερωτεύεται κεραυνοβόλα τη Νατάσα (Τζένη Ιωακειμίδου), την Ουκρανή μπαργούμαν, που είναι κορίτσι του ιδιοκτήτη του μπαρ Βαγγέλη. Το ίδιο βράδυ, ο Σπύρος σώζει την ζωή του Βαγγέλη Μανιατέα (Ρένος Χαραλαμπίδης) από τις σφαίρες μιας συμμορίας και εκείνος του προτείνει να δουλέψει για αυτόν θεωρώντας τον "αδελφό" του. Έτσι ο Σπύρος βρίσκεται συνεχώς κοντά στη Νατάσα και το μοιραίο δεν αργεί να προκύψει. Στο μεταξύ η Μαίρη, που έχει βάλει στο μάτι τον Βαγγέλη, δεν υποψιάζεται τίποτα για τη Νατάσα, επειδή δεν διανοείται ότι ο Σπύρος μπορεί να συγκινήσει ερωτικά μια γυναίκα. Ο Σπύρος ωστόσο εγκαταλείπει τη Μαίρη και συζεί κρυφά με τη Νατάσα και ο Βαγγέλης για να την βρει ζητάει την βοήθεια του Σπύρου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές ΑΝΤ1 Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές τηλεοπτικές σειρές
Τσεμ Ερσεβέρ
Πριν από την δολοφονία του, ο Ερσεβέρ είχε εγκαταλείψει τον στρατό και είχε ξεκινήσει να κάνει δηλώσεις στον Τύπο, αναφέροντας ότι ήταν υπεύθυνος της JITEM σε θέματα που αφορούσαν τις νοτιοανατολικές περιοχές της Τουρκίας. Στην δήλωση παραίτησής του ανέφερε "Μια συμμορία η οποία έχει ιδρυθεί εντός της νόμιμης αυτής αρχής στα Νοτιοανατολικά της χώρας, δεν επιτρέπει στο Τουρκικό έθνος να δει την πραγματική διάσταση των γεγονότων που λαμβάνουν χώρα εκεί." Εξέδωσε βιβλίο σχετικά με τον πόλεμο ενάντια στο PKK υπό το φιλολογικό ψευδώνυμο Αχμέτ Αϊντίν. Οι συνεντεύξεις του με τον δημοσιογράφο Σονέρ Γιαλτσίν δημοσιεύτηκαν στην εφημερίδα Aydınlık, μετά την δημοσίευση των οποίων το Γραφείο του Στρατιωτικού Εισαγγελέα ξεκίνσηε έρευνα, ενώ πήρε κατάθεση από τον Ερσεβέρ. Αρχεία που είχε ο Ερσεβέρ στην κατοχή του εξαφανίστηκαν μετά το θάνατό του, ωστόσο ανευρέθηκαν, αργότερα, στην οικία του Βελί Κιουτσούκ, στα πλαίσια ερευνών σχετικών με την δίκη Εργκενεκόν. Μια αναφορά που βρέθηκε στην οικία του Κιουτσούκ άφηνε να εννοηθεί ότι ο δημοσιογράφος Ουγκούρ Μουμτσού, ο Στρατηγός Εσρέφ Μπιτλίς, καθώς και ο Ερσεβέρ είχαν όλοι τους δολοφονηθεί για να καλυφθεί η πώληση οπλισμού από την Εργκενεκόν προς ένοπλες ομάδες Κούρδων ανταρτών.
Ανακηρύχτηκε ως "μάρτυρας" από την Τουρκική Χωροφυλακή το 2011. Ο Ντογού Περιντσέκ ισχυρίστηκε ότι ο Ερσεβέρ δολοφονήθηκε για να καλυφθεί ο ρόλος που διετέλεσε στην δολοφονία του Εσρέφ Μπιτλίς, νωρίτερα, στη διάρκεια του ίδιου έτους. Μια αναφορά, η οποία χρονολογείτο από την δεκαετία του 1990, από τον αρχηγό της αστυνομίας Χανεφί Αβτσί έκανε λόγο ότι ο Ερσεβέρ είχε δολοφονηθεί από τον Μαχμούτ Γιλντιρίμ (κωδική ονομασία Yeşil) κατόπιν σχετικής εντολής του Βελί Κιουτσούκ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τούρκοι στρατιωτικοί Κατηγορία:Δολοφονημένοι
Ρεζίς Μπρουάρ
Ο Ρεζί Μπρουάρ είναι ένας πρώην Γάλλος ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής, γεννημένος στις 17 Ιανουαρίου 1967 στο Αντονί. Αγωνιζόταν στην θέση του επιθετικού μέσου. Αυτό τον καιρό εργάζεται στον πάγκο της Κλερμόν Φουτ.
Βιογραφία
Αγωνίστηκε στις ομάδες του Υλίς, του Μασσί, του Μορανζί (Εσόν) και της Ροντέζ προτού υπογράψει επαγγελματικό συμβόλαιο με την Μονπελιέ ΣΚ.
Αγωνίστηκε στη συνέχεια στις ΦΚ Μπουρζ, Νιόρ, Ρεντ Σταρ, ΣΜ Καέν και Νιμ Ολιμπίκ προτού ολοκληρώσει την καριέρα του στην ΑΣ Κάννες.
Στη συνέχεια παρέμεινε στον χώρο του ποδοσφαίρου, αυτή την φορά από την θέση του προπονητή. Διετέλεσε προπονητής της Ροντέζ, την οποία βοήθησε να ανέβει από το CFA2 στο CFA, και στη συνέχεια της Νιμ Ολιμπίκ (Νασιονάλ).
Στις 30 Μαΐου 2008, ανέλαβε την τεχνική ηγεσία της ΟΣ Κεβιγί την οποία βοήθησε να ανέβει από την CFA στη Νασιονάλ το 2011.
Αυτός και η ομάδα του προκάλεσαν δύο φορές την μεγάλη έκπληξη για τον θεσμό του Κυπέλλου Γαλλίας, φτάνοντας ως τα ημιτελικά το 2010 έχοντας ξεκινήσει από τα προκριματικά, από τον τέταρτο γύρο, κιόλας, και φτάνοντας ως τον τελικό το 2012 εισερχόμενοι από τον πέμπτο γύρο. Με το πέρας της σεζόν, αποχώρησε από την ομάδα ενώ του απέμεναν άλλα δύο χρόνια συμβολαίου μαζί της.
Στις 7 Ιουνίου 2012, ανέλαβε την τεχνική ηγεσία της Κλερμόν Φουτ η οποία αγωνιζόταν στη Λιγκ 2.
Εξωτερικός Σύνδεσμος
Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Γάλλοι προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ροντέζ ΑΦ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μονπελιέ ΕΣΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπουρζ 18 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεντ Σταρ ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΜ Καέν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νιμ Ολιμπίκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΣ Κάννες Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Νιμ Ολιμπίκ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Κλερμόν Φουτ Ωβέρνη Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σαμουά Νιορταί ΦΚ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ροντέζ ΑΦ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΟΣ Κεβιγί
Θάνατοι το 1952
Ιούλιος
Εβίτα Περόν 26 Ιουλίου 1952
Χωρίς γνωστή ημερομηνία
Κατηγορία:1952
PL
Η συντομογραφία λατινικών χαρακτήρων PL ή pL ή pl ή .pl (στην αγγλική γλώσσα προφέρεται πι-ελ) μπορεί να αναφέρεται:
Μέσο (αποσαφήνιση)
Με την ονομασία Μέσο μπορεί να αναφερόμαστε σε:
Λαγυνά (αποσαφήνιση)
Με την ονομασία Λαγυνά υπάρχουν δύο ελληνικά τοπωνύμια:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Τραγούδια από τη Μακεδονία
Τα μακεδονικά τραγούδια (τραγούδια από τη Μακεδονία) υπάγονται στα μουσικά ιδιώματα της ηπειρωτικής Ελλάδας αλλά χαρακτηρίζονται από μεγάλη ανομοιογένεια, λόγω των διαφόρων επιρροών που δέχτηκαν τόσο από τους γειτονικούς λαούς όσο και από τους πρόσφυγες -τους οποίους δέχτηκε η περιοχή- και της μορφολογίας του χώρου. Σε γενικές γραμμές, οι μακεδονικοί μουσικοί ρυθμοί και οι μακεδονικές στιχουργικές θεματολογίες είναι ο απαραίτητος ενδιάμεσος συνδετικός κρίκος μεταξύ της μουσικής παράδοσης της Ηπείρου και Θεσσαλίας (και δευτερευόντως της Στερεάς Ελλάδας και Πελοποννήσου) με τη μουσική παράδοση της Θράκης και της Κωνσταντινούπολης (και δευτερευόντως της βορειοδυτικής Μικράς Ασίας), χωρίς τη μελέτη του οποίου, η ανάλυση και διερεύνηση της εξέλιξης του παραδοσιακού ελληνικού τραγουδιού στους αιώνες, καθίσταται ιδιαίτερα δυσχερής.
Γενική περιγραφή
Έτσι στα ορεινά και στα νότια διαπιστώνουμε συγγενικές σχέσεις –αναλόγως των συνόρων- με τα ηπειρώτικα ή τα θεσσαλικά τραγούδια, ενώ μεγάλη είναι και παράδοση των ιστορικών και κλέφτικων τραγουδιών. Οι αστικές περιοχές (Πιερία, Βέροια, Κοζάνη, Σιάτιστα, Φλώρινα, Καστοριά κτλ) παρουσιάζουν ισχυρά τοπικά χαρακτηριστικά. Η Νάουσα είναι εξάλλου γνωστή για τα αποκριάτικα δρώμενά της (Μπούλες). Η Χαλκιδική, η οποία αποτελούσε λιμάνι επικοινωνίας με τη Μικρά Ασία και την Κωνσταντινούπολη, όπως και οι περισσότερες παράλιες περιοχές, έχουν δεχτεί επιρροές από την Ανατολή διατηρώντας όμως στοιχεία στεριανής μουσικής.
Η μουσική και φωνητική παράδοση της Μακεδονίας είναι εξαιρετικά πλούσια και με μεγάλη ποικιλία σε πρωτογενείς ρυθμούς, μελωδίες και στιχουργήματα. Η έντονη αυτή ανομοιογένεια που παρατηρείται τόσο ανάμεσα σε νομούς, όσο και ανάμεσα σε γειτνιάζουσες περιοχές, ακόμη και από χωριό σε χωριό, είναι αποτέλεσμα της μακράς και ταραχώδους ιστορίας της ακριτικής αυτής περιοχής.
Γεωγραφική αναφορά
Πιο αναλυτικά, ο νομός Γρεβενών έχει ένα ηχόχρωμα καθαρά επηρεασμένο από τη Θεσσαλία και την Ήπειρο, αλλά και με τοπικά χαρακτηριστικά. Ιδιαίτερα είναι τα πασχαλιάτικα τραγούδια των περισσοτέρων χωριών, όπου οι γυναίκες - χωρίς τη συνοδεία μουσικών οργάνων - τραγουδούν Παραλογές και ακριτικά τραγούδια που επιβίωσαν για αιώνες στο στόμα ενός αγράμματου λαού. Άμεση συνάφεια με τη μουσική παράδοση των Γρεβενών έχει το δυτικό (περιοχή Βοΐου) και νότιο (περιοχή Ελίμειας και Σερβίων) τμήμα του νομού Κοζάνης, καθώς και το νότιο (περιοχή του Γράμμου) και δυτικό (περιοχή του Βοΐου) τμήμα του νομού Καστοριάς. Ήταν ελληνόφωνες περιοχές, με πολύ πλούσια τοπική παράδοση και ιδιαίτερα τα αστικά και ημιαστικά τους κέντρα όπως η Σιάτιστα, η Εράτυρα, το Σισάνι και το Βογατσικό. Οι πόλεις της Κοζάνης και της Καστοριάς διατηρούν ξεχωριστά, αστικά τραγούδια που επιβιώνουν μέχρι και σήμερα. Με εξαίρεση τον νομό Γρεβενών και ορισμένα χωριά στους νομούς Κοζάνης και Καστοριάς που χρησιμοποιείται η τυπική ηπειρώτικη ορχήστρα (κλαρίνο, βιολί, ντέφι, λαούτο), την πρωτοκαθεδρία σε ολόκληρη τη Δυτική Μακεδονία έχουν οι μπάντες χάλκινων πνευστών.
Χάλκινα πνευστά χρησιμοποιούνται και στους νομούς Πέλλας και Κιλκίς, με διακριτές και ιδιαίτερες μουσικές παραδόσεις και τραγούδια. Η Έδεσσα Πέλλας και η Γουμένισσα Κιλκίς, δημιούργησαν μεγάλη παράδοση στις μπάντες χάλκινων πνευστών, αντικαθιστώντας τις παλιές ζυγιές με ζουρνάδες και γκάιντες. Η Νάουσα Ημαθίας αποτελούσε μια μεγάλη πόλη, με πολύ πλούσια τοπική παράδοση. Τα τραγούδια της Νάουσας ήταν περισσότερο πρωτογενή και συγγενικά με τα τραγούδια της υπαίθρου (άλλωστε ακόμη και σήμερα υπάρχουν μπάντες με ζουρνάδες και νταούλια), ενώ της γειτονικής Βέροιας, πιο αστικά και συγγενικά με την οθωμανική μουσική παράδοση. Ολόκληρος ο κάμπος, που είχε τα όρια του από τη Βέροια μέχρι τη Χαλάστρα Θεσσαλονίκης στα ανατολικά και από τους πρόποδες των Πιερίων, μέχρι τον πάλαι ποτέ βάλτο των Γιαννιτσών προς βορρά, ονομαζόταν Ρουμλούκι, δηλαδή τόπος των Ρωμιών (Ελλήνων). Ήταν μια περιοχή με 50 περίπου χωριά, με μουσική και φωνητική παράδοση πλούσια και πανάρχαιη. Ιδιαίτερα χαρακτηριστικά οι γυναικείοι χοροί, τα πασχαλιάτικα τραγούδια και η τοπική ζυγιά με ζουρνάδες και νταούλι, με πολύ υποβλητικό και αρχέγονο ήχο. Στο δυτικό τμήμα του νομού Ημαθίας (περιοχή Βερμίου), χωριά όπως το Ξηρολίβαδο, το Σέλι και η Κουμαριά ήταν βλαχοχώρια (με μουσικό υπόβαθρο κοινό με τους Βλάχους της Πίνδου), σε αντίθεση με τα χωριά Φυτεία, Τρίλοφος και Αρκοχώρι με μουσική παράδοση συγγενική με τη Νάουσα και τη Βέροια. Τέλος, ορισμένα χωριά στα νότια του νομού (Δάσκιο, Πολυδένδρι, Ριζώματα, Χαράδρα, Ασώματα, Συκιά κλπ.) είχαν μια ξεχωριστή μουσική παράδοση, συγγενική με τη μουσική παράδοση της ορεινής Πιερίας.
Στην ορεινή Πιερία, το κυρίαρχο μουσικό όργανο ήταν η γκάιντα, ενώ τα τοπικά τραγούδια θυμίζουν έντονα το θεσσαλοηπειρώτικο ηχόχρωμα, αλλά και με αρκετά τοπικά στοιχεία. Η πεδινή Πιερία (π.χ. Λιτόχωρο, Νέος Παντελεήμονας, Κολινδρός, Κονταριώτισσα κλπ.) εμφανίζουν μια αστική μουσική παράδοση, κοινή για τον μακεδονικό χώρο. Η Χαλκιδική, λόγω του ότι είχε από παλιά εμπορικές σχέσεις με τα νησιά του Αιγαίου, εμφανίζει ηχόχρωμα παρόμοιο με τα νησιά και τη Μικρά Ασία, διατηρώντας στοιχεία και της στεριανής παράδοσης. Επικρατεί το σχήμα βιολί-λαούτο και σπανιότερα κλαρίνο και νταούλι. Στον Πολύγυρο, μέχρι πρόσφατα υπήρχε και η γκάιντα. Συγγενική μουσική παράδοση έχει και ο νομός Θεσσαλονίκης, με κάποιες, όμως, ιδιαιτερότητες. Νοτίως των λιμνών Κορώνειας και Βόλβης, η μουσική παράδοση των χωριών ήταν όμοια με της Χαλκιδικής (π.χ. Επανομή, Βασιλικά, Τρίλοφος, Γερακαρού, Κοκκαλού, Βρασνά, Σταυρός κλπ.), ενώ βορείως των λιμνών, η κατάσταση διαφοροποιείται. Η παράδοση της περιοχής Χαλάστρας εμφάνιζε κοινά μοτίβα με τα χωριά του Ρουμλουκίου, ενώ η περιοχή του Λαγκαδά είχε ισχυρά τοπικά χαρακτηριστικά με τη ζυγιά ζουρνάς και νταούλι να έχει την πρωτοκαθεδρία, και δευτερευόντως το κλαρίνο, το βιολί, το ούτι και το νταούλι. Η περιοχή του Σοχού, είχε ταυτόσημη μουσική παράδοση με τα χωριά της Νιγρίτας Σερρών.
Η μουσική παράδοση της περιοχής της Νιγρίτας (Βισαλτίας), των χωριών της Ζίχνης, των χωριών της Αλιστράτης αλλά και των Δαρνακοχωρίων αποτελεί μία ενότητα με τα χωριά του Παγγαίου Καβάλας. Αν και με κατά τόπους διαφορές, είναι πολύ πλούσια σε τραγούδια και χορούς η περιοχή, με ξακουστά χωριά όπως το Άγιο Πνεύμα, η Νιγρίτα, η Κορμίστα, η Νέα Ζίχνη, η Αλιστράτη, η Τερπνή, η Πρώτη, το Ροδολίβος Σερρών και η Νικήσιανη, το Παλαιοχώρι, οι Ελευθερές, το Ποδοχώρι Καβάλας. Κυρίαρχη ζυγιά ο ζουρνάς και το νταούλι και το κλαρίνο με το νταούλι. Στην περιοχή της Αλιστράτης κυριαρχεί η γκάιντα και ο νταχαρές (μεγάλο ντέφι). Βορείως της πόλης των Σερρών, οι παλιοί σλαβόφωνοι πληθυσμοί μετέφρασαν τα τραγούδια τους και κρατώντας τις παλαιές μελωδίες, τραγουδούν πλέον στα ελληνικά (π.χ. Ορεινή, Βαμβακόφυτο, Ξηρότοπος, Μελενικίτσι κλπ.). Σε άλλα χωριά κυριαρχεί η γκάιντα (π.χ. Ορεινή, Ξηρότοπος, Άγκιστρο) και σε άλλα ο ζουρνάς και το νταούλι.
Αγάπης
Ο παραδοσιακός "Μακεδονικός χορός" ένα από τα ελληνικά παραδοσιακά άσματα που η ρίζα τους ξεκινάει από τους ακρίτες υπερασπιστές του Βυζαντίου. Ο στίχος του είναι γραμμένος σε ιαμβικό δεκαπεντασύλλαβο, η μουσική του στηρίζεται στη δωρική κλίμακα των αρχαίων ελληνικών τρόπων όπου και είναι γραμμένο, ο δε ρυθμός του είναι 2 τετάρτων και χορεύεται σε ρυθμό χασάπικο.
Παραπομπές
Μακεδονία Μακεδονια Κατηγορία:Μακεδονία (ελληνικό διαμέρισμα) Κατηγορία:Ελληνικά παραδοσιακά τραγούδια
Ελένη Βλάχου
Η Ελένη Βλάχου (18 Δεκεμβρίου 1911 — 14 Οκτωβρίου 1995) ήταν Ελληνίδα εκδότρια, δημοσιογράφος και χρονογράφος.
Η ζωή της
Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 18 Δεκεμβρίου του 1911. Ήταν κόρη του δημοσιογράφου και λογοτέχνη Γεωργίου Βλάχου, γιου του λογοτέχνη και πολιτικού Άγγελου Βλάχου, και της Δημαρέτης Κόντου, κόρης του καθηγητή φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών Κωνσταντίνου Κόντου.
Στις 27 Ιανουαρίου 1935 θα δημοσιεύσει το πρώτο της κείμενο στην Καθημερινή, ταξιδιωτικές εντυπώσεις από την Άπω Ανατολή. Την ίδια χρονιά αρχίζει να γράφει χρονογραφήματα, υπογράφοντας ως «Ε», στην ίδια  εφημερίδα, διευθυντής της οποίας ήταν ο πατέρας της. Το 1936 αποστέλλεται από την εφημερίδα ως αθλητική συντάκτης στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Βερολίνου. Συναντάται με τους Χίτλερ, Γκαίμπελς, Γκέρινγκ. Τον Ιούλιο του 1950 εκδίδει το μηνιαίο περιοδικό Εκλογή. Μετά τον θάνατο του Γεωργίου Βλάχου το 1951, ανέλαβε τη διεύθυνση της εφημερίδας και στη συνέχεια άρχισε να εκδίδει το περιοδικό Εικόνες (1955) και την εφημερίδα Μεσημβρινή (1961) και το 1960 ίδρυσε τις εκδόσεις Γαλαξίας. Το 1967 διέκοψε την έκδοση των εφημερίδων της, αντιδρώντας στη στρατιωτική δικτατορία. Η χούντα τής επέβαλε κατ’ οίκον περιορισμό αλλά στις 15 Δεκεμβρίου του 1967 εκείνη δραπέτευσε πηδώντας από την ταράτσα του σπιτιού της στη ταράτσα του διπλανού σπιτιού, στο οποίο διέμενε η Ναταλία Μελά Στη συνέχεια διέφυγε στο εξωτερικό και εγκαταστάθηκε στο Λονδίνο όπου παρέμεινε καθ’ όλη τη διάρκεια της δικτατορίας. Το διάστημα αυτό ταξίδεψε σε πολλές χώρες της Ευρώπης, στην Αμερική και στην Αφρική και ανέπτυξε έντονη αντιδικτατορική δράση. Στην Ελλάδα επέστρεψε τον Αύγουστο του 1974 και τον επόμενο μήνα επανακυκλοφόρησε την Καθημερινή. Την ίδια χρονιά εξελέγη βουλευτής Επικρατείας με τη Νέα Δημοκρατία.
Υπηρέτησε το χρονογράφημα για περισσότερα από πενήντα χρόνια (με μια διακοπή επτά χρόνων στη διάρκεια της χούντας), κατορθώνοντας να καθιερώσει το δικό της προσωπικό ύφος. Τα χρονογραφήματά της έχουν λεπτότητα και αφηγηματική άνεση και συγχρόνως τα διακρίνει η διεισδυτικότητα και ο κοινωνικός προβληματισμός.