cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Καρουζέλ
Πλοκή
Σε κάποια επεισόδια η δεσποινίς Χιμένα παθαίνει ένα ατύχημα που την εμποδίζει από το να πάει στο σχολείο και έτσι για αρκετό καιρό τα παιδιά μένουν χωρίς δασκάλα. Έρχεται όμως η στιγμή που φέρνουν στα παιδιά καινούργια δασκάλα με το όνομα Σουζάνα όμως τα παιδιά δεν την θέλουν γιατί αγαπούν την δεσποινίδα Χιμένα. Μετά από καιρό όμως την συμπαθούν και αισθάνονται μεγάλη την απώλεια της όταν φεύγει.
Δεσποινίς Σιμένα Φερνάντες
Η δεσποινίς Σιμένα είναι δασκάλα, μητέρα και φίλη για τους μαθητές της. Τους περιβάλει με απεριόριστη αγάπη και τεράστια υπομονή και είναι αγαπητή από όλους.
Σιρίλο Ριβέρα
Ο Σιρίλο είναι ένα φτωχό παιδί, γιος ξυλουργού. Χαρακτηρίζεται από αθωότητα και αφέλεια, πράγμα που τον κάνει να γίνεται συχνά θύμα πλάκας και αστείων από ορισμένους συμμαθητές του. Ανάμεσα σ' αυτούς και ο Πάμπλο Γκέρρα που ορισμένες φορές τον προσβάλει με ρατσιστικά σχόλια λόγω του χρώματός του. Ο μικρός Σιρίλο είναι ερωτευμένος με τη συμμαθήτριά του Μαρία Χοακίνα, η οποία όμως δεν ανταποκρίνεται καθώς είναι σνομπ και τον θεωρεί κατώτερο.
Μαρία Χοακίνα Βιγιασενιόρ
Η Μαρία Χοακίνα είναι μια μικρή πλούσια, κόρη ενός διάσημου γιατρού. Πανέμορφη και εγωίστρια αγνοεί επιδεικτικά τους συμμαθητές της, όμως με τον καιρό μαθαίνει να εκτιμάει τα σημαντικά πράγματα στη ζωή.
Λάουρα Κινιόνες
Η Λάουρα Κινιόνες είναι μία ευτραφής και ευσυγκίνητη μικρή, που περνάει τη μέρα με ένα μεγάλο σάντουιτς στο χέρι, και ποτέ δε χάνει την ευκαιρία να αναστενάξει και να πει "Αααχ τι ρομαντικό!"
Κοκιμότο Μισίμα
Ο Κοκιμότο είναι ένα πραγματικό πειραχτήρι αλλά καλό παιδί. Πάντα με την κορδέλα του Καράτε στο κεφάλι ήταν ένας από τους σωματοφύλακες-ακόλουθους του Πάμπλο Γκέρρα. Αργότερα το ρόλο του ως δεξί χέρι του Πάμπλο τον πήρε ο Μάριο Αγιάλα.
Νταβίντ Ραμπίνοβιτς
Ο Νταβίντ, ένας Εβραίος μαθητής με σγουρά ξανθά μαλλιά και αγγελικό πρόσωπο. Ο μικρός Νταβίντ δε χάνει το χρόνο του όσον αφορά στις κοπέλες, και είναι ερωτευμένος με τη συμμαθήτριά του Βαλέρια. Μία από τις πιο σημαντικές στιγμές του Νταβίντ ήταν όταν θυσίασε το αγαπημένο του κατοικίδιο, μία χελώνα για να φτιάξει μια σούπα που να γιατρέψει το Φερμίν το θυρωρό από μια σοβαρή γρίπη.
Βαλέρια Φερρέρ
Η Βαλέρια είναι η κοπέλα του Νταβίντ. Είναι μια χαρούμενη μικρή που δεν μπορεί να σταματήσει να κάνει φάρσες. Ωστόσο είναι εκεί για να βοηθήσει τους άλλους και δε διστάζει να θυσιαστεί για αυτούς που αγαπάει. Σε κάποια στιγμή της ιστορίας, όταν ο πατέρας της χάνει τη δουλειά του και υπέφεραν από τη φτώχεια, εκείνη ξενυχτούσε τα βράδια ράβοντας φορέματα για κούκλες τα οποία πουλούσε στο σχολείο. Κατά συνέπεια τα πρωινά στο σχολείο δεν μπορούσε να κρατήσει τα μάτια της ανοιχτά από τη νύστα και δεχόταν διαρκώς επιπλήξεις από τους γονείς της που δεν ήξεραν την καλή της πράξη.
Χάιμε Παλίγιο
Ο Χάιμε είναι ένα παιδί ταπεινό, πολύ αδέξιο αλλά παράλληλα πολύ γενναίο και έτοιμο να υπερασπιστεί οποιαδήποτε στιγμή το φίλο του Σιρίλο. Το μεγαλύτερό του πρόβλημα είναι τα μαθήματα του σχολείου. Είναι μέτριος μαθητής αλλά μετά από πολλά παρουσιάσει σημαντική βελτίωση. Ο πατέρας του ο κύριος Παλίγιο είναι μηχανικός, ένας καλός άνθρωπος αλλά με πολύ ισχυρή προσωπικότητα.
Πάμπλο Γκέρρα
Ο Πάμπλο είναι ένα παιδί πολύ άτακτο που κάνει διαρκώς φάρσες οι οποίες πολλές φορές ξεπερνάνε τα όρια. Συνηθίζει να πειράζει την αδερφή του Μαρσελίνα και να κάνει άσχημες φάρσες στο Σιρίλο εκμεταλλευόμενος την αφέλειά του, όπως το ότι του πούλησε μία κρέμα για να τον κάνει άσπρο, ή μια μπάλα με τη χαλκομανία του Πελέ η οποία δεν ήταν αυθεντική. Εκτός από το Σιρίλο, πολλές από τις κοπέλες της τάξης πέφτουν θύματα των σκανταλιών του. Χαρακτηριστικό είναι το πονηρό μειδίαμα που παίρνει όταν σκέφτεται κάποια πονηριά.
Μαρσελίνα Γκέρρα
Η Μαρσελίνα  είναι η αδερφή του Πάμπλο και το αντίθετο του παράλληλα, είναι γλυκιά και καλή και αναγκάζεται να υπομένει τα πειράγματα του αδερφού της διαρκώς.
Ντανιέλ Σαπάτα
Ο Ντανιέλ είναι ένας από τους μαθητές υποδείγματα της τάξης, και αρχηγός της Ομάδας Σωτηρίας. Θεωρείται από όλους ένας καλός φίλος με ηγετικές ικανότητες, και είναι αυτός που καλείται τις περισσότερες φορές να πραγματοποιήσει τις πράξεις που η Ομάδα Σωτηρίας αποφάσιζε μετά από ψηφοφορία. Οι πράξεις αυτές ήταν πράξεις διάσωσης, όπως η διάσωσης της Μαρίας Χοακίνας από τα χέρια των κλεφτών ή πράξεις βοήθειας, όπως το να βρουν παπούτσια και φουστάνι για την Κάρμεν.
Κάρμεν Καρρίγιο
Η Κάρμεν μια μικρή ευγενική, τρυφερή και αξιαγάπητη που πρέπει να υπομείνει τη δύσκολη κατάσταση που βιώνουν καθημερινά οι γονείς της για να τα βγάλουν πέρα. Ωστόσο όμως εκείνη καταφέρνει και είναι άριστη μαθήτρια στο σχολείο. Ο πατέρας της Φερνάντο καταφέρνει σύντομα να ξεφύγει από τη φτώχεια και να τους προσφέρει μια καλύτερη ζωή.
Χόρχε ντελ Σάλτο
Ο Χόρχε είναι ένα παιδί πλούσιο, φαντασμένο και κακομαθημένο από τη μητέρα του, που πιστεύει πως είναι ανώτερος από τα υπόλοιπα παιδιά λόγω της οικονομικής του κατάστασης. Ο πατέρας του τον επιπλήττει συχνά για αυτή την αλαζονική του συμπεριφορά προς τους συμμαθητές του. Κυκλοφορεί με μια άσπρη μίνι μερσεντες μπενζ, η οποία μια φορά νικήθηκε από το Σιρίλο και τη δική του Πόρσε σε έναν αγώνα. Εχθρός της Ομάδας Σωτηρίας, προσπαθεί να τους εμποδίσει κατηγορώντας τους στην κυρία Οράκα ή κάνοντας ανώνυμες κλήσεις. Στο τέλος όμως αλλάζει χαρακτήρα και γίνεται φίλος με τους υπόλοιπους.
Μάριο Αγιάλα
Ο Μάριο είναι ένα φτωχό παιδί που ζει με τον πατέρα του και τη μητριά του, η οποία του φέρεται πολύ άσχημα καθώς δεν τον θεωρεί γιο της. Όταν φτάνει πρώτη φορά στο σχολείο φέρεται με άσχημο τρόπο στην κυρία Χιμένα και την κάνει να κλάψει. Αργότερα θα γίνει το δεξί χέρι του Πάμπλο και μαζί θα κάνουν διάφορες φάρσες στα άλλα παιδιά και κυρίως στο Σιρίλο. Ο Μάριο αγαπάει πάρα πολύ τα ζώα και κυρίως το σκύλο του, τον οποίο θεωρεί και τον καλύτερό του φίλο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεξικάνικες τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Τηλενουβέλες
ΣΚ Μπραν
Ευρωπαϊκή πορεία
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει την πορεία της ομάδας στις διοργανώσεις της ΟΥΕΦΑ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:ΣΚ Μπραν Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1908 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Νορβηγίας
Ιρίνι Κιργιάκο
Η Ιρίνι Κιργιάκο (αλβανικά: Irini Qirjako, Φοινίκη, Αλβανία) είναι Αλβανίδα τραγουδίστρια. Είναι τραγουδίστρια της παραδοσιακής αλβανικής μουσικής.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Φοινίκη της επαρχίας του Δέλβινου της νότιας Αλβανίας. Είναι παντρεμένη με τον Μάρσκι Κιργιάκο, αξιωματικό των αλβανικών ενόπλων δυνάμεων. Έχουν μια κόρη τη Riviola.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αλβανίδες τραγουδίστριες
Πέτρος Πέννας
Ο Πέτρος Πέννας (Άνω Πορόια Σερρών, 1902 - Αθήνα, 26 Σεπτεμβρίου 1994 ), του Θωμά, ήταν Έλληνας ιστορικός, που διετέλεσε δύο φορές βουλευτής Σερρών. Έχει τιμηθεί δύο φορές με το Μετάλλιο των Σερρών (1990 και 1993). Συνέγραψε πλήθος μελετών, την "Ιστορία των Σερρών" (β΄έκδοση 1966), ποιήματα κ.ά.
Βιογραφία
Ο Πέτρος Πέννας γεννήθηκε στα Άνω Πορόια Σερρών το 1902. Οι γονείς του ήταν βλάχικης καταγωγής. Έζησε από την παιδική και εφηβική του ηλικία όλα τα δραματικά γεγονότα πριν και μετά την απελευθέρωση των Σερρών. Σπούδασε Νομικά και ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία, εκδίδοντας το 1938 το περιοδικό "Σερραϊκά Χρονικά". Πήρε μέρος στη Μικρασιατική Εκστρατεία και στον Πόλεμο του 1940 πολέμησε στην Πίνδο. Μαζί με άλλους προχώρησε στην καταγγελία των βουλγαρικών ωμοτήτων που είχαν διαπραχθεί στις Σέρρες. Ήταν ο ιδρυτής της Ιστορικής και Λαογραφικής Εταιρείας Σερρών - Μελενίκου, της οποίας διετέλεσε και γενικός γραμματέας και πρώτος πρόεδρος. Απεβίωσε στην Αθήνα στις 26 Σεπτεμβρίου 1994 σε ηλικία 92 ετών.
Σταδιοδρομία
Εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, όπου άσκησε το δικηγορικό επάγγελμα. Έλαβε μέρος στις εκλογές του 1946 με τον Συνδυασμό Ηνωμένης Παρατάξεως Εθνικοφρόνων (Λαϊκό Κόμμα) αλλά δεν εξελέγη, συγκεντρώνοντας 6.990 ψήφους. Συνολικά εξελέγη δύο φορές βουλευτής Σερρών, το 1935 και το 1950 με το Λαϊκό Κόμμα. Από το 1946 ως το 1950 ήταν γενικός γραμματέας του Υπουργείου Κοινωνικής Προνοίας.
Πέθανε το 1994 και κηδεύτηκε από το Β΄ Νεκροταφείο Αθηνών. Ήταν παντρεμένος με την Πιπίτσα Πέννα και απέκτησαν παιδιά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ιστορικοί Κατηγορία:Βουλευτές Σερρών Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Λαϊκό Κόμμα
1294 Αμβερσία
Η Αμβερσία (Antwerpia) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,565. Ανακαλύφθηκε το 1933 από τον Βέλγο αστρονόμο Εζέν Ντελπόρτ, που παρατηρούσε από την Υκλ του Βελγίου, και πήρε το όνομά της προς τιμή του μεγάλου λιμανιού Αμβέρσα της χώρας αυτής.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Αμβερσίας εκτιμάται σε 34,70 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι C (ανθρακούχος), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,1220. Η Αμβερσία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 6 ώρες και 38 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αμβερσια
Λεβάν Μαρουασβίλι
Ο Λεβάν Ιωσήφοβιτς Μαρουασβίλι (γεωργ. ლევან იოსების ძე მარუაშვილი, ρωσ. Леван Иосифович Маруашвили, 25 Οκτωβρίου 1912 — 5 Δεκεμβρίου 1992) ήταν εξέχων Σοβιετικός / Γεωργιανός γεωγράφος. Γεννήθηκε στο Νοβοτσερκάσκ της τότε Ρωσικής Αυτοκρατορίας και απεβίωσε στην Τιφλίδα της Γεωργίας μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ενώσεως.
Βιογραφικά
Ο Μαρουασβίλι σπούδασε στη Σχολή Φυσικών Επιστημών του Κρατικού Πανεπιστημίου της Τυφλίδας, από όπου απεφοίτησε το 1938, οπότε άρχισε να εργάζεται ως βοηθός στο Τμήμα Γεωγραφίας της Παιδαγωγικής Ακαδημίας στο Κουτάισι. Στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο έλαβε μέρος στη Μάχη του Στάλινγκραντ, υπερασπιζόμενος με τη μονάδα του τις οδούς προσβάσεως προς τον Καύκασο. Το 1943-1946 με την ομάδα «Στέπσγκεο» πολέμησε στα υψηλά βουνά του Καυκάσου και συμμετείχε σε στρατιωτικές γεωγραφικές αποστολές στη νότια Γεωργία. Αποστρατευόμενος έτσι το 1946 είχε έτοιμο υλικό και σε πολύ μικρό χρόνο ετοίμασε τη διατριβή του με θέμα «Καρστ τεθραυσμένων πετρωμάτων: τα γεωμορφολογικά χαρακτηριστικά του υπό τη σκοπιά της γενικής καρστολογίας, με την Κεντρική Μεγρελία ως παράδειγμα», με την οποία πήρε master το 1947. Κατόπιν συνέχισε να διδάσκει, ως επίκουρος καθηγητής πλέον, στην Ακαδημία του Κουτάισι. Το 1949 ανέλαβε επικεφαλής του Τμήματος Γεωγραφίας στην Παιδαγωγική Ακαδημία του Σουχούμι και το 1952 πήρε το διδακτορικό του με τη διατριβή Η ηφαιστειογενής ανυψωμένη νότια Γεωργία (δομή, ανάγλυφο, ιστορική ανάπτυξη). Από τότε συνεισέφερε σημαντικά στη μελέτη των ηφαιστειογενών περιοχών της Αλπικομεσογειακής ζώνης.
Το 1953 άρχισε να εργάζεται στο Ινστιτούτο Γεωγραφίας «Βαχούστι Μπαγκρατιόνι» της Γεωργιανής Ακαδημίας Επιστημών. Αρχικώς ήταν επικεφαλής του τμήματος φυσικής γεωγραφίας και μετά των τμημάτων γεωμορφολογίας και παλαιογεωγραφίας μέχρι τον θάνατό του. Το 1954 έγινε υφηγητής. Το 1985 εκλέχθηκε επίτιμο μέλος της Ρωσικής Γεωγραφικής Εταιρείας. Είχε τιμηθεί με το Χρυσό Μετάλλιο «Νικολάι Πρζεβάλσκι» (1972) και με το Βραβείο «Βαχούστι Μπαγκρατιόνι» (1977), ενώ το 1985 του απονεμήθηκε το Κρατικό Βραβείο της Γεωργιανής Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας.
Το έργο του
Επί μισό αιώνα σχεδόν ο Λεβάν Μαρουασβίλι περιηγήθηκε σε όλη τη Γεωργία και μελέτησε τη φύση της. Πολλοί διακριτοί κλάδοι της φυσικής γεωγραφίας υπηρετούνται στις εργασίες του: γεωμορφολογία, παλαιογεωγραφία, καρστολογία και σπηλαιολογία, ιστορία των γεωγραφικών ανακαλύψεων και άλλοι κλάδοι. Στα νιάτα του αγαπούσε την ορειβασία και «κατέκτησε» δεκάδες κορυφές και ορεινές διαβάσεις σε μεγάλα υψόμετρα.
Εισήγαγε τη νέα επιστημονική έννοια της «καρστικής σφαίρας». Η δεύτερη βαθύτερη γνωστή σπηλιά του κόσμου (βάθος 2.197 μέτρα), το Σπήλαιο κρούμπερα ή Βορόνια στη δυτική Αμπχαζία, ανακαλύφθηκε το 1960 από Γεωργιανούς ερευνητές με επικεφαλής τον Μαρουασβίλι. Το 1959 άρχισε να διερευνά τις περιπαγετωνικές γεωμορφές, ορίζοντας τις ιδιομορφίες τους και την εξάπλωση των ειδών τους στην ηφαιστειογενή ανυψωμένη νότια Γεωργία, στον Κεντρικό Καύκασο.
Συνολικά ο Μαρουασβίλι συνέγραψε περισσότερα από 500 ερευνητικά και εκλαϊκευμένα έργα, τόσο στη γεωργιανή, όσο και στη ρωσική γλώσσα. Από την ηλικία ήδη των 24 ετών άρχισε να δημοσιεύει μια σειρά γλαφυρών άρθρων στο εκλαϊκευμένο ρωσικό επιστημονικό περιοδικό Φύση (ενδεικτικοί τίτλοι: «Η ζωνικότητα του Μείζονος Καυκάσου», «Το οροπέδιο λάβας του Κέλι», «Το σπήλαιο του Αμπσκρίλ», «Η εξαφάνιση του παγετώνα Σιβεράουτ», «Ηφαιστειογενή σπήλαια της νότιας Γεωργίας»). Συνέγραψε τριάντα βιβλία, τόσο πανεπιστημιακά (μονογραφίες), όσο και μικρά εκλαϊκευμένα βιβλία. Το 1975-1980-1986 δημοσιεύθηκε στη γεωργιανή γλώσσα το μνημειώδες τρίτομο έργο του Φυσική Γεωγραφία του Καυκάσου. Μερικά ακόμα βιβλία του είναι τα εξής:
Παραπομπές
Κατηγορία:Σοβιετικοί γεωγράφοι Κατηγορία:Γεωργιανοί επιστήμονες
Μάρκο Γιάριτς
Ο Μάρκο Γιάριτς (σέρβικα: Марко Јарић, γενν. 12 Οκτωβρίου 1978) είναι Σέρβος πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 2,01 μ. Εκπροσώπησε την Εθνική Γιουγκοσλαβίας διεθνώς ενώ το 2002, ήταν μέλος της Euroleague. Από το 2002 μέχρι το 2009 αγωνιζόταν σε συλλόγους του NBA.
Πρώιμα χρόνια
Γεννήθηκε το 1978 στο Βελιγράδι και ξεκίνησε να παίζει μπάσκετ από τους νεανικούς συλλόγους του Ερυθρού Αστέρα.
Ευρώπη (1996-2002)
Ξεκίνησε την καριέρα του τη σεζόν 1996-97, ως παίκτης του Περιστερίου στην Basket League. Παρέμεινε στον ελληνικό σύλλογο για δύο χρόνια. Από το 1998 μέχρι το 2002 συμμετείχε στο EuroLeague με τους ιταλικούς συλλόγους Φορτιτούντο Μπολόνια και Βίρτους Μπολόνια.
Επίσης, κέρδισε το ιταλικό πρωτάθλημα το 2000 με την Φορτιτούντο και το 2001 με την Βίρτους.
NBA (2002-2009)
Επιλέχθηκε στο NBA Ντραφτ 2000 με τους Λος Άντζελες Κλίπερς, με τους οποίος αγωνίστηκε για τρεις σεζόν (2002-05). Το καλοκαίρι του 2005, υπέγραψε με τους Μινεσότα Τίμπεργουλβς, όπου παρέμεινε για ακόμη τρεις σεζόν. Την σεζόν 2008-09 αγωνίστηκε με τους Μέμφις Γκρίζλις.
Ευρώπη (2009-2011)
Το 2009, επέστρεψε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα, υπογράφοντας με τον ισπανικό σύλλογο της Liga Endesa, Ρεάλ Μαδρίτης στις 22 Δεκεμβρίου 2009. Στις 14 Ιανουαρίου 2011, υπέγραψε με τον ιταλικό σύλλογο της LBA, Μενς Σάνα, όπου αγωνίστηκε μέχρι το τέλος της σεζόν 2010-11.
NBA (απόπειρα επιστροφής)
Τον Οκτώβριο του 2012, υπέγραψε με τον σύλλογο του NBA, Σικάγο Μπουλς αλλά τον ίδιο μήνα παραιτήθηκε. Τον Σεπτέμβριο του 2013, υπέγραψε με τους Μπρούκλιν Νετς αλλά ύστερα από ένα μήνα παραιτήθηκε ξανά, κλείνοντας έτσι την καριέρα του ως καλαθοσφαιριστής.
Προσωπική ζωή
Πατέρας του είναι ο επίσης πρώην καλαθοσφαιριστής Σρέκο Γιάριτς, κυρίως γνωστός ως παίκτης του συλλόγου Ραντνίτσκι Βελιγραδίου. Έχει άλλα δύο αδέλφια, την Ταμάρα και τον Νίκολα.
Στις 12 Ιουνίου 2008, αρραβωνιάστηκε με την Βραζιλιάνα μοντέλο Αντριάνα Λίμα (τότε «Αγγελάκι» της Victoria's Secret), ύστερα από σχεδόν δύο χρόνια σχέσης. Το ζευγάρι παντρεύτηκε στις 14 Φεβρουαρίου 2009 και απέκτησε δύο κόρες: την Βαλεντίνα Λίμα Γιάριτς (γενν. 15 Νοεμβρίου 2009) και την Σιένα Λίμα Γιάριτς (γενν. 12 Σεπτεμβρίου 2012). Τον Μάιο του 2014, ανακοίνωσαν από κοινού το διαζύγιο τους, το οποίο εκδόθηκε τελικά τον Μάρτιο του 2016.
Κατηγορία:Σέρβοι καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Σέρβοι αθλητές
Νίκος Παπατάκης
Ο Νίκος Παπατάκης (5 Ιουλίου 1918 – 17 Δεκεμβρίου 2010) ήταν γεννημένος στην Αιθιοπία Έλληνας σκηνοθέτης του κινηματογράφου και σεναριογράφος, που σταδιοδρόμησε και έζησε κυρίως στη Γαλλία.
Το μυστικό μου λουλούδι
Το μυστικό μου λουλούδι (πρωτότυπος τίτλος: La flor de mi secreto) είναι ισπανική ταινία του 1995 σε σκηνοθεσία και σενάριο του Πέδρο Αλμοδόβαρ.
Νίκος Παπατάκης
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Παπατάκης γεννήθηκε στην Αντίς Αμπέμπα και πέρασε τα πρώτα χρόνια του στην Αιθιοπία και την Ελλάδα. Το 1939 εγκαταστάθηκε στο Παρίσι και εργάσθηκε ως έκτακτος εργαζόμενος σε συνεργεία γυρίσματος κινηματογραφικών ταινιών. Αργότερα έγινε ιδιοκτήτης του περίφημου κλαμπ της πόλης «La Rose Rouge», όπου μεταξύ των εμφανιζόμενων καλλιτεχνών συμπεριλαμβανόταν και η τραγουδίστρια Ζυλιέτ Γκρεκό. Το 1951 ο Παπατάκης νυμφεύθηκε την ηθοποιό Ανούκ Εμέ, με την οποία απέκτησαν μια θυγατέρα, τη Μανουέλα Παπατάκη (γενν. 1951), και χώρισαν το 1954. Το 1967 πήρε ως σύζυγό του την επίσης ηθοποιό Όλγα Καρλάτου, με την οποία απέκτησαν έναν γιο, τον Σέργιο Παπατάκη (γενν. 1967), και χώρισαν το 1982. Κατά τη διάρκεια του Πολέμου της Αλγερίας ο Παπατάκης δραστηριοποιήθηκε υπέρ του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου.
Το 1957 ο Παπατάκης διέμεινε για ένα διάστημα στη Νέα Υόρκη, όπου γνώρισε τον Τζον Κασσαβέτη και έγινε συμπαραγωγός στην ταινία του Σκιές (1959). Το 1963 η πρώτη ταινία σε σκηνοθεσία του Παπατάκη, Οι άβυσσοι, είχε επιτυχία εξαιτίας του θορύβου που προκάλεσε και, ενώ είχε εισαχθεί στο Φεστιβάλ των Καννών του 1963, οι διοργανωτές του αρνήθηκαν να τη δείξουν. Η ταινία βασιζόταν στο έργο του Ζαν Ζενέ Οι δούλες. Το 1967 σκηνοθέτησε μια άλλη τολμηρή ταινία, τους Βοσκούς. Είκοσι χρόνια αργότερα ήλθε η άλλη του ελληνόφωνη ταινία, Η φωτογραφία. Η τελευταία του ταινία ήταν Οι ισορροπιστές (1992)  . Πέθανε στο Παρίσι σε ηλικία 92 ετών.
Το μυστικό μου λουλούδι
Πλοκή
Η Λεοκάδια (Λέο) Μαθίας είναι μία γυναίκα που γράφει δημοφιλή ρομαντικά μυθιστορήματα με το ψευδώνυμο Αμάντα Γκρις. Σε αντίθεση με τα ρομαντικά μυθιστορήματά της, η δική της προσωπική ζωή είναι προβληματική. Η Λέο έχει μια δύσκολη σχέση με τον σύζυγό της Πάκο, έναν στρατιωτικό που βρίσκεται στις Βρυξέλλες και αργότερα στη Βοσνία, ο οποίος είναι μακριά της, τόσο ως φυσική παρουσία, όσο και συναισθηματικά.
Νίκος Παπατάκης
Ως σκηνοθέτης
(Σε όλες τις παρακάτω ταινίες εκτός από τη Les Abysses έχει γράψει και το σενάριο.)
Το μυστικό μου λουλούδι
Βραβεία/Διακρίσεις
Η ταινία ήταν η πρόταση της Ισπανίας για την καλύτερη ξενόγλωσση ταινία στα 68α Βραβεία Όσκαρ, ωστόσο δεν επελέγη.
Νίκος Παπατάκης
Αφιερώματα
Το 2005, το 46ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης έκανε ένα αφιέρωμα στον Παπατάκη, στο πλαίσιο του οποίου προβλήθηκαν οι ταινίες Ένα ερωτικό άσμα (1950), Σκιές (1959), Οι άβυσσοι (1963), Οι βοσκοί (1967), Η φωτογραφία (1986), Οι ισορροπιστές (1992) και Gloria mundi (1975/2005).
Το μυστικό μου λουλούδι
Βραβεία/Διακρίσεις
Επίσης, ήταν υποψήφια για επτά βραβεία Γκόγια: σκηνοθεσίας, Α' Γυναικείου ρόλου (Μαρίσα Παρέδες), Β' Γυναικείου ρόλου (Ρόσι ντε Πάλμα και Τσους Λαμπρεάβε), ήχου, σχεδιασμού παραγωγής και μέικ απ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ισπανικές ταινίες Κατηγορία:Ισπανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ισπανόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Πέδρο Αλμοδόβαρ Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Πέδρο Αλμοδόβαρ Κατηγορία:Ταινίες του 1995 Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Μαδρίτη
Αναποδάρης
Πηγάζει βορειοανατολικά από τα Αστερούσια Όρη σε υψόμετρο περί τα 420 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, σε γεωγραφικές συντεταγμένες 35°09΄ Βόρειο πλάτος και 25°09΄ Ανατολικό μήκος, κοντά στο χωριό Παρθένι. Από εκεί κατευθύνεται προς νότο, περνά από το χωριό Αρμανώγεια (όπου υπάρχει μικρό φράγμα του με λιμνοδεξαμενή σε υψόμετρο 345 μέτρα) και πολύ κοντά από τα χωριά Τεφέλι και Πλακιώτισσα, στην οποία υπάρχει το μεγαλύτερο φράγμα του, σε υψόμετρο 252 μέτρα. Κατόπιν, στην περιοχή των Πραιτωρίων, η πορεία του στρέφεται προς τα ανατολικά και διέρχεται νότια από τα χωριά Κεφαλάδος, Νεοχώρι και Καλύβια, και βόρεια από τα Καστελλιανά. Πολύ κοντά στο χωριό Δεμάτι, σε υψόμετρο 140 μέτρα, δέχεται τα νερά του σημαντικότερου παραποτάμου του, του Μπαρίτη (αριστερός παραπόταμος), ο οποίος πηγάζει από το όρος Δίκτη. Λίγα χιλιόμετρα παρακάτω στρέφεται και πάλι προς τα νότια εισερχόμενος σε στενή κοιλάδα-φαράγγι, στο τέλος του οποίου, στην περιοχή Άγιος Ιωάννης, χύνεται στο Λιβυκό Πέλαγος, σε γεωγραφικές συντεταγμένες 34°59΄00΄΄ Βόρειο πλάτος και 25°19΄53΄΄ Ανατολικό μήκος.
Πηγές
Κατηγορία:Ποταμοί της Ελλάδας Κατηγορία:Γεωγραφία της Κρήτης
Κασρ Άμρα
Το Κασρ Άμρα (Αραβικά:قصر عمرة) είναι το γνωστότερο από τα Κάστρα της Ερήμου και βρίσκεται στη σημερινή ανατολική Ιορδανία. Το κάστρο χτίστηκε στις αρχές του 8ου αιώνα (πιθανότατα μεταξύ 711 και 715) από τον Ομμαγιάδαχαλίφη Ουαλίντ Α', ο οποίος κυριαρχούσε στην περιοχή την περίδο εκείνη. Έτσι το κάστρο είναι ένα από τα σημαντικότερα παραδείγματα πρώιμης ισλαμικής τέχνης και αρχιτεκτονικής.
Το κάστρο, το οποίο χρησιμοποιήθηκε ως αναπαυτήριο από τον χαλίφη ή τους πρίγκηπές του, είναι καλυμμένο με νωπογραφίες που απεικονίζουν σκηνές κυνηγιού (θηλαστικών που έχουν προ πολλού οδηγηθεί στην εξαφάνιση από τη Μέση Ανατολή λόγω κυνηγιού), φρούτων και γυμνών γυναικών. Το κάστρο περιέχει επίσης ένα σύμπλεγμα μπάνιου με οροφή με τρεις θόλους, που προδίδει Ρωμαϊκή επιρροή.
Σήμερα το Κασρ Άμρα βρίσκεται σε χειρότερη κατάσταση σε σχέση με τα υπόλοιπα κάστρα της ερήμου, με κάποιες νωπογραφίες του να έχουν φθαρεί από γκράφιτι. Ωστόσο, βρίσκονται υπό εξέλιξη σχέδια αποκατάστασης. Ορατά είναι το πηγάδι και το υδραυλικό σύστημα.
Η εγκαταλειμένη δομή του επανακαλύφθηκε από τον Αλοίς Μούζιλ το 1898. Το κάστρο ανακηρύχθηκε Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO το 1985 σύμφωνα με τα κριτήρια i), iii), και iv) («αριστούργημα ανθρώπινης δημιουργικής ιδιοφυίας», «μοναδική ή τουλάχιστον εξαιρετική μαρτυρία πολιτιστικής παράδοσης», και «αξιοσημείωτο παράδειγμα τύπου κτηρίου, αρχιτεκτονικού ή τεχνολογικού συνόλου ή τοπίου που απεικονίζει ένα σημαντικό στάδιο της ανθρώπινης ιστορίας»).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κάστρα στην Ιορδανία Κατηγορία:Αραβική αρχιτεκτονική Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Ιορδανία
New Europe
thumb|right|250px Η New Europe είναι εβδομαδιαία εφημερίδα που εκδίδεται στην αγγλική γλώσσα και έχει τόπο έκδοσης τις Βρυξέλλες.
Εκδότης είναι ο Βασίλειος Κορωνάκης. Η εφημερίδα έχει επίσης γραφεία στην Αθήνα και στο Λουξεμβούργο. Ιδρύθηκε το 1993 και μέχρι τον Ιούνιο 2007 έχουν κυκλοφορήσει 733 φύλλα.
Τυπώνεται σε μέγεθος Β4, είναι πολύχρωμη και συνήθως αποτελείται από 48 σελίδες. Στην ύλη της περιλαμβάνονται σελίδες με ειδήσεις από όλα τα ευρωπαϊκά κράτη αλλά και από τα κράτη της πρώην Σοβιετικής Ένωσης στην Κεντρική Ασία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης τις Βρυξέλλες
25 Φώκαια
Η Φώκαια είναι ένας μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως αυτό ορίζεται για το Ηλιακό σύστημα) 7,83. Ανακαλύφθηκε το 1853 από τον Ζαν Σακορνάκ, ο οποίος παρατηρούσε από τη Μασσαλία της Γαλλίας, και έλαβε το όνομά του από την αρχαία ελληνική πόλη Φώκαια της Μικράς Ασίας (η Μασσαλία ιδρύθηκε ως γνωστόν από τους αρχαίους Φωκαείς).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η τροχιά της Φώκαιας γύρω από τον Ήλιο έχει σχετικώς μεγάλη εκκεντρότητα, με αποτέλεσμα η απόστασή της από αυτόν να ποικίλλει σημαντικά. Η μέση διάμετρός της είναι 75,1 χλμ., ενώ η μάζα της υπολογίζεται σε 440 τρισεκατομμύρια τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στην επιφάνεια της εκτιμάται σε 2,1 cm/sec², ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής σε 39,7 m/sec.
Η Φώκαια περιστρέφεται γύρω από τον άξονά της με περίοδο 9 ώρες και 57 λεπτά. Το άλβεδό της είναι 0,231, τυπικό για αστεροειδή τύπου S όπως είναι η Φώκαια. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της υπολογίζεται σε 100 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Παναγιώτης Ταχτσίδης
Ο Παναγιώτης Ταχτσίδης (Ναύπλιο, 15 Φεβρουαρίου 1991) είναι Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής, που αγωνίζεται ως μέσος στη ΤΦΡ Κλουζ της ρουμάνικης Liga 1.
ΑΕΚ
Ο Ταχτσίδης ξεκίνησε την καριέρα του στο ερασιτεχνικό τμήμα της ΑΕΚ και το 2007 εντάχθηκε στην πρώτη ομάδα, υπογράφοντας επαγγελματικό συμβόλαιο. Έκανε το ντεμπούτο του απέναντι στον Φωστήρα σε αγώνα κυπέλλου.
Στις 17 Φεβρουαρίου του 2009 αγωνίστηκε για πρώτη φορά στο πρωτάθλημα στη νίκη της ΑΕΚ με 1–0 επί του Θρασύβουλου, πετυχαίνοντας το μοναδικό γκολ του αγώνα στο 92ο λεπτό. Συνολικά έκανε 18 εμφανίσεις στην Α' Εθνική και πέτυχε 2 τέρματα.
Σέριε Α
Τον Απρίλιο του 2010 πήρε μετεγγραφή στην ιταλική Τζένοα, χωρίς όμως να πάρει χρόνο συμμετοχής, καθώς παραχωρήθηκε ως δανεικός σε Τσεζένα και Γκροσέτο. Την περίοδο 2011–12 αγωνίστηκε για τρίτη φορά ως δανεικός στη Σέριε Β με την Ελλάς Βερόνα, βοηθώντας την ομάδα να φτάσει στα play off για την άνοδο στη Σέριε Α.
Στις 19 Ιουλίου του 2012 υπέγραψε πενταετές συμβόλαιο με τη Ρόμα που απέκτησε το 50% των δικαιωμάτων του από την Τζένοα έναντι 2,5 εκατομμυρίων ευρώ. Έκανε το ντεμπούτο του στη Σέριε Α στην εκτός έδρας νίκη με 3–1 απέναντι στην Ίντερ, όπου αγωνίστηκε ως βασικός.
Στα τέλη Ιουνίου του 2013 η Τζένοα ήρθε σε συμφωνία με τη Ρόμα και απέκτησε ξανά το 100% των δικαιωμάτων του, όμως μερικές ημέρες αργότερα τον παραχώρησε (το 50% των δικαιωμάτων του) στην Κατάνια.
Τον Ιανουάριο του 2014 παραχωρήθηκε ως δανεικός στην Τορίνο, όμως τον Ιούνιο του 2014 η Τζένοα για ακόμη μία φορά (τρίτη συνολικά) προχώρησε στην απόκτηση του 100% των δικαιωμάτων του, παραχωρώντας τον εν συνεχεία ξανά ως δανεικό στην Ελλάς Βερόνα.
Τον Αύγουστο του 2016 επέστρεψε έπειτα από δύο χρόνια ως ελεύθερος στην Τορίνο και ακολούθως δόθηκε δανεικός στην Κάλιαρι.
Ολυμπιακός Πειραιώς
Έναν χρόνο αργότερα, το καλοκαίρι του 2017 επέστρεψε έπειτα από επτά χρόνια απουσίας στο ελληνικό πρωτάθλημα, για λογαριασμό του Ολυμπιακού Πειραιώς.
2017–18
Η σεζόν δεν ξεκίνησε καλά για τον Έλληνα μέσο, καθώς, ήδη από το στάδιο της προετοιμασίας, του έτυχε τραυματισμός, ο οποίος τον άφησε αρκετές μέρες εκτός αγωνιστικής δράσης. Στις 19 Σεπτεμβρίου του 2017, ο Ταχτσίδης, έκανε το ντεμπούτο του με τη φανέλα του Ολυμπιακού, σε έναν αγώνα, για το Κύπελλο Ελλάδας, κόντρα στον Αστέρα Τρίπολης, αγώνας που έληξε 2-1, υπέρ του πρώτου.
Νότιγχαμ Φόρεστ
Στις 5 Σεπτεμβρίου 2018, ο Παναγιώτης Ταχτσίδης υπέγραψε διετές συμβόλαιο με την ομάδα της Φούτμπολ Λιγκ Τσάμπιονσιπ Νότιγχαμ Φόρεστ.
Εθνική Ελλάδας
Το ντεμπούτο του με την Ελλάδα πραγματοποιήθηκε στις 14 Νοεμβρίου 2012 στον εκτός έδρας φιλικό αγώνα εναντίον της Ιρλανδίας, όπου το ελληνικό αντιπροσωπευτικό συγκρότημα επικράτησε 1–0. Στις 11 Οκτωβρίου 2015, στη νικηφόρα εντός έδρας αναμέτρηση με την Ουγγαρία (4-3), σημείωσε το παρθενικό του τέρμα.
Υπήρξε μέλος της αποστολής που συμμετείχε στο Μουντιάλ του 2014 στη Βραζιλία.
Ο Παναγιώτης Ταχτσίδης έχει αγωνιστεί επίσης με την ομάδα Νέων το διάστημα 2005-2010 (έξι συμμετοχές και δύο τέρματα), καθώς και με την Ελπίδων, το διάστημα 2010-2012 (δέκα συμμετοχές).
Προσωπική ζωή
Ο Παναγιώτης Ταχτσίδης παντρεύτηκε την Ζέτα Θεοδωροπούλου, πρώην μοντέλο και επιχειρηματία, στις 25 Ιουνίου 2016 στο Ναύπλιο, γενέτειρα του ποδοσφαιριστή, ενώ την ίδια μέρα βάφτισαν και την κόρη τους, η οποία πήρε το όνομα της μητέρας του Ταχτσίδη, Αφροδίτη. Στις 7 Ιουλίου 2018 το ζευγάρι απέκτησε το δεύτερο παιδί του, που είναι αγόρι και πήρε το όνομα Κωνσταντίνος. Την 1η Αυγούστου 2019, το ζευγάρι απέκτησε το τρίτο του παιδί, που είναι αγόρι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τζένοα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΚ Τσεζένα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΣ Γκροσέτο ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ελλάς Βερόνα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρόμα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κάλτσιο Κατάνια Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τορίνο ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κάλιαρι Κάλτσιο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νότιγχαμ Φόρεστ Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Νατάλια Ποκλόνσκαγια
Η Ναταλία Βλαντιμίροβνα Ποκλόνσκαγια (γεννήθηκε στις 18 Μαρτίου 1980) είναι Ρωσίδα πολιτικός, που διετέλεσε βουλευτής της Κρατικής Δούμας της Ρωσίας και αντιπρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων της Κρατικής Δούμας από τις 18 Σεπτεμβρίου 2016 Διετέλεσε Εισαγγελέας της Αυτόνομης Δημοκρατίας της Κριμαίας από τις 11 έως τις 17 Μαρτίου 2014. Από τις 2 Μαΐου 2014 έως τις 6 Οκτωβρίου 2016, υπηρέτησε ως Εισαγγελέας της Δημοκρατίας της Κριμαίας και το 2015 ως Κρατικός Σύμβουλος Δικαιοσύνης 3ης τάξης.
Η Ποκλόνσκαγια ήταν Ουκρανή εισαγγελέας από το 2002 έως τον Φεβρουάριο του 2014 και εργαζόταν σε διάφορα εισαγγελικά γραφεία ή ως βοηθός εισαγγελέα. Κατά τη διάρκεια της Κρίσης της Κριμαίας του 2014, παραιτήθηκε από την ουκρανική υπηρεσία και διορίστηκε Γενική Εισαγγελέας της Κριμαίας στις 11 Μαρτίου 2014. Μία συνέντευξη τύπου που έδωσε η Ποκλόνσκαγια εκείνη την ημέρα είχε ως αποτέλεσμα να γίνει φαινόμενο στο Διαδίκτυο. Μετά την προσάρτηση της Κριμαίας από τη Ρωσία κατά την κρίση της Κριμαίας του 2014, Ο διορισμός της Ποκλόνσκαγια επιβεβαιώθηκε από τις ρωσικές αρχές στις 25 Μαρτίου, περίπου την ίδια στιγμή που οι δικαστικές αρχές της Ουκρανίας την κήρυξαν καταζητούμενη εγκληματία.
Νεαρή ηλικία
Η Ποκλόνσκαγια γεννήθηκε στις 18 Μαρτίου 1980 στο χωριό Μιχαΐλοβκα, Περιφέρεια Βοροσίλοβγκραντ της Ουκρανικής Σοβιετικής Δημοκρατίας. Το 1990, η οικογένειά της μετακόμισε στην Ευπατορία στην Κριμαία. Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο Εσωτερικών Υποθέσεων στην Ευπατορία το 2002.
Οι γονείς της είναι και οι δύο συνταξιούχοι, που ζουν στην Κριμαία και οι δύο παππούδες της πέθαναν κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και μόνο με η γιαγιά της επέζησε της γερμανικής κατοχής. Την 1η Μαΐου 2018, η Ποκλόνσκαγια δήλωσε σε συνέντευξή της στο ειδησεογραφικό πρακτορείο Σπούτνικ ότι η γιαγιά της είναι Σερβικής εθνικότητας, από Σέρβους εποίκους που εγκαταστάθηκαν στο έδαφος της Αυτοκρατορικής Ρωσίας μεταξύ 1753 και 1764, στα στρατιωτικά σύνορα Σλαβικής-Σερβίας της Αυτοκρατορικής Ρωσίας, στο έδαφος της σημερινής περιφέρειας Λουχάνσκ και της περιφέρειας Ντονέτσκ της Ουκρανίας.
Τυνδάρεως
Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία ο Τυνδάρεος ή Τυνδάρεως ήταν βασιλιάς στην Αρχαία Σπάρτη, γιος του Οίβαλου και της Γοργοφόνης κόρης του Περσέα ή Βατείας. Παντρεύτηκε την πριγκίπισσα από την Αιτωλία Λήδα με την οποία απέκτησε τον Κ άστορα, την Κλυταιμνήστρα, την Τιμάνδρα, τη Φοίβη και τη Φυλονόη, έγινε θετός πατέρας της Ωραίας Ελένης και του Πολυδεύκη. Ο Ικάριος και ο Τυνδάρεως εκδιώχθηκαν από τον ετεροθαλή αδελφό τους Ιπποκόωντα, οπότε κατέφυγαν στην Πλευρώνα, στο ανάκτορο του Θεστίου, όπου παρέμειναν και τον βοήθησαν να αντιμετωπίσει τους γείτονες εχθρούς του. Ο Θέστιος έκανε τον Τυνδάρεω γαμβρό του, αφού του έδωσε για σύζυγο την κόρη του, την πανέμορφη Λήδα. Αργότερα, ο Ηρακλής σκότωσε τον Ιπποκόωντα και τους γιούς του, και επανέφερε τον Τυνδάρεω στον θρόνο της Σπάρτης. Σε αυτή τη μάχη ο Ηρακλής έχασε τον αδελφό του, τον Ιφικλή. Ο άλλος του αδελφός Ικάριος ο Λακεδαιμόνιος ήταν ο πατέρας της Πηνελόπης. Η σύζυγος του Τυνδάρεως Λήδα απήχθη από τον Δία που μεταμορφώθηκε σε κύκνο, γέννησε δύο αυγά από τα οποία βγήκαν ο Πολυδεύκης και η Ωραία Ελένη. Όταν ο Θυέστης κατέλαβε τον θρόνο στις Μυκήνες οι δύο εξόριστοι πρίγκιπες Αγαμέμνονας και Μενέλαος δραπέτευσαν στη Σπάρτη όπου έζησαν φιλοξενούμενοι για πολλά χρόνια στην αυλή του Τυνδάρεως. Οι δύο πρίγκιπες παντρεύτηκαν τις κόρες του Τυνδάρεως Κλυταιμνήστρα και Ελένη αντίστοιχα. Ο Στησίχορος ανέφερε ότι την εποχή που θυσίαζε στους θεούς ο Τυνδάρεως ξέχασε την Αφροδίτη, η θεά εξοργισμένη έσπειρε στις κόρες του ζήλεια απέναντι στους συζύγους τους. Ο Ησίοδος συγκεκριμένα γράφει :
Νατάλια Ποκλόνσκαγια
Ουκρανική υπηρεσία
Μετά την αποφοίτησή της, η Ποκλόνσκαγια εργάστηκε στο Γραφείο Εισαγγελέα της Ουκρανίας, αρχικά ως βοηθός εισαγγελέας του Αναπληρωτή Εισαγγελέα της Δημοκρατίας της Κριμαίας. Ήταν βοηθός εισαγγελέα της περιοχής Κρασνογκβαρντέισκυ στην Κριμαία από το 2002 έως το 2006 και βοηθός εισαγγελέα της Ευπατορία από το 2006 έως το 2010. Μεταξύ 2010 και 2011, ήταν αναπληρώτρια προϊσταμένη μίας μονάδας επιβολής του νόμου επιτήρησης της Εισαγγελίας της Κριμαίας, η οποία ήταν υπεύθυνη για την αντιμετώπιση του οργανωμένου εγκλήματος.
Τυνδάρεως
"Η εκδικητική Αφροδίτη έσπειρε ζήλεια στις κόρες του Τυνδάρεω απέναντι στους συζύγους τους. Η Τιμάνδρα εγκατέλειψε τον Έχεμο για χάρη του Φυλέα, ο Αίγισθος έγινε ερωμένος της Κλυταιμνήστρας, ακόμα και η Ελένη εγκατέλειψε τον χρυσό Μενέλαο".
Ο μύθος της Ωραίας Ελένης
Η Ωραία Ελένη ήταν τότε η πιο ωραία γυναίκα στον κόσμο, στην αυλή του Τυνδάρεω έφτασαν πολλοί διάσημοι μνηστήρες να ζητήσουν το χέρι τους, ανάμεσα τους ο Οδυσσέας, ο Αίας ο Τελαμώνιος, ο Διομήδης, ο Ιδομενέας, ο Μενέλαος και ο Αγαμέμνονας. Ο Οδυσσέας έφερε μαζί του πολλά πλούσια δώρα, τον Μενέλαο εκπροσωπούσε ο αδελφός του Αγαμέμνονας που ο ίδιος πήρε σύζυγο την αδελφή του Κλυταιμνήστρα. Ο Τυνδάρεως δεν δέχτηκε κανένα από τα δώρα των μνηστήρων, φοβήθηκε τη σύγκρουση μεταξύ τους για την επιλογή. Ο Οδυσσέας του υποσχέθηκε ότι θα λύσει το πρόβλημα αυτό υπό τον όρο ότι θα του επιτρέψει να πάρει σύζυγο την ανεψιά του Πηνελόπη, κόρη του Ικάριου. Ο Τυνδάρεως δέχτηκε με δυσπιστία, ο Οδυσσέας έβαλε κατόπιν όλους τους μνηστήρες να ορκιστούν ότι θα σεβαστούν όλοι την τελική επιλογή και δεν θα την αμφισβητήσουν, με το τέχνασμα αυτό ο αδελφός του Αγαμέμνονα Μενέλαος παντρεύτηκε την Ωραία Ελένη και διαδέχθηκε τον πεθερό του στον θρόνο της Σπάρτης. Μερικά χρόνια αργότερα ο Πάρις ένας πρίγκιπας από την Τροία έφτασε στη Σπάρτη για να παντρευτεί την Ελένη μετά από υπόσχεση της θεάς Αφροδίτης.
Νατάλια Ποκλόνσκαγια
Ουκρανική υπηρεσία
Από τον Οκτώβριο έως τον Δεκέμβριο του 2012, η Ποκλόνσκαγια εργάστηκε ως επικεφαλής των εισαγγελέων στο Εφετείο της Κριμαίας. Αργότερα, από τον Δεκέμβριο του 2012 έως τον Μάρτιο του 2014, ήταν ανώτερη δικηγόρος του 2ου τμήματος της Γενικής Διεύθυνσης Εσωτερικών Υποθέσεων, όπου ασχολήθηκε με την προδικαστική έρευνα και την εποπτεία της δημόσιας δίωξης με επίβλεψη επί των οργάνων επιβολής του νόμου σε ποινικές διαδικασίες.
Τυνδάρεως
Ο μύθος της Ωραίας Ελένης
Η Ωραία Ελένη η οποία είχε δαιμονιστεί από τη θεά έπεσε σε έρωτα μαζί του και εγκατέλειψε τον σύζυγο της Μενέλαο μαζί με την 9χρονη κόρη τους Ερμιόνη. Ο Μενέλαος εξοργισμένος κάλεσε όλους τους συμμάχους του σε εκστρατεία για να εκδικηθούν την αρπαγή της συζύγου του, ακολούθησε ο Τρωικός Πόλεμος. Ο Ευριπίδης στην τραγωδία του Ορέστης έγραφε ότι ο Τυνδάρεως την εποχή που ο Μενέλαος επέστρεφε από την Τροία ήταν ακόμα ζωντανός. Ο εγγονός του Ορέστης έφτασε από το Άργος, ο Τυνδάρεως προσπάθησε να τον θανατώσει για να εκδικηθεί τη δολοφονία της μητέρας του Κλυταιμνήστρας που ήταν και κόρη του. Σύμφωνα με μερικές άλλες πηγές ο Τυνδάρεως είχε πεθάνει πριν την επιστροφή του Μενέλαου από τον Τρωικό πόλεμο. Ο Τυνδάρεως ήταν τέλος σύμφωνα με κάποιες άλλες πηγές ένας από τους άντρες που ανέστησε ο Ασκληπιός.
Νατάλια Ποκλόνσκαγια
Ουκρανική υπηρεσία
Στις 25 Φεβρουαρίου 2014, η Ποκλόνσκαγια υπέβαλε την παραίτησή της, στην οποία δήλωσε ότι «ντρέπεται να ζει στη χώρα όπου οι νεοφασιστές περπατούν ελεύθερα στους δρόμους» (μία αναφορά σε ριζοσπαστικούς ακτιβιστές της Euromaidan). Η παραίτηση της δεν έγινε αποδεκτή. Αντ' αυτού, της δόθηκε άδεια και έφυγε από το Κίεβο για την Κριμαία όπου ζούσαν οι γονείς της. Στη Συμφερόπολη, η Ποκλόνσκαγια προσέφερε τη βοήθειά της στην κυβέρνηση της Κριμαίας.
Τυνδάρεως
Πηγές
Τυνδαρεως
Νατάλια Ποκλόνσκαγια
Εισαγγελέας της Κριμαίας
Αμέσως μετά το διορισμό της ως Εισαγγελέα, συμμετείχε σε έρευνα για τις βίαιες επιθέσεις που διαπράχθηκαν εναντίον μελών των ειδικών δυνάμεων της αστυνομίας (Μπέρκουτ) της Κριμαίας. Στις 19 Μαρτίου 2014, η Ποκλόνσκαγια επιβεβαίωσε ότι διεξάγονται έρευνες για πυροβολισμό στη Συμφερόπολη, όπου σκοτώθηκαν δύο άτομα, αρνούμενη αναφορές ότι ο σκοπευτής είχε κρατηθεί. Συνέκρινε την επίθεση με τις «επιθέσεις ελεύθερων σκοπευτών στην Πλατεία Ανεξαρτησίας στο Κίεβο» από τις 18 έως τις 21 Φεβρουαρίου και δήλωσε την πεποίθησή της ότι ο πυροβολισμός είχε σκοπό να «προκαλέσει βία μεταξύ των στρατιωτικών δυνάμεων» της Ουκρανίας και της Κριμαίας.
Στην Κριμαία, η οποία εν τω μεταξύ είχε τεθεί υπό ρωσικό έλεγχο και έγινε ομοσπονδιακό υποκείμενο της Ρωσίας (έκτοτε η Κριμαία βρίσκεται υπό διαμάχη ανάμεσα στη Ρωσία και την Ουκρανία, δημιουργήθηκε η νέα εισαγγελική υπηρεσία, η οποία τώρα υπάγεται στον Γενικό Εισαγγελέα της Ρωσίας Γιούρι Τσάικα. Στις 25 Μαρτίου, ο Τσάικα διόρισε την Ποκλόνσκαγια ως αναπληρώτρια εισαγγελέα της Δημοκρατίας της Κριμαίας. Την ίδια στιγμή, η Ποκλόνσκαγια καταγράφηκε ως καταζητούμενη εγκληματίας στον ιστότοπο του Υπουργείου Εσωτερικών της Ουκρανίας, εξαιτίας της φερόμενης εμπλοκής της σε συνωμοσία για την ανατροπή της συνταγματικής τάξης ή κατάσχεση της κρατικής εξουσίας. Το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο της Ρωσίας κήρυξε τις κατηγορίες εναντίον της Ποκλόνσκαγια "μπλόφα". Στις 27 Μαρτίου, ο Ρώσος Γενικός Εισαγγελέας Γιούρι Τσάικα παραχώρησε στην Ποκλόνσκαγια τον βαθμό του Ανώτερου Συμβούλου Δικαιοσύνης. Στις 4 Απριλίου, η Ποκλόνσκαγια έδωσε την έγκριση στη ρωσική FSB να ξεκινήσει επιχείρηση για να συλλάβει τον Γιεβγκένι Πόμελοφ, τον βοηθό εισαγγελέα της Γιάλτας, ως μέρος μίας ευρύτερης υπόθεσης δωροδοκίας.
Στις 11 Απριλίου, ο Γενικός Εισαγγελέας της Ρωσίας παρουσίασε προσωπικά στην Ποκλόνσκαγια τα επίσημα έγγραφα της ως Ρωσίδα νομική αξιωματούχος. Στις 2 Μαΐου, ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν διόρισε την Ποκλόνσκαγια Γενική Εισαγγελέα της Κριμαίας. Στις 4 Μαΐου, η Ποκλόνσκαγια κατηγόρησε το αυτοδιοικητικό σώμα των Τάταρων της Κριμαίας (τους Μετζλίς) για εξτρεμιστική δραστηριότητα, προειδοποιώντας ότι οι Μετζλίς θα μπορούσαν να διαλυθούν και να απαγορευθούν σε ολόκληρη τη Ρωσία.
Στις 12 Μαΐου, η Ευρωπαϊκή Ένωση πρόσθεσε την Ποκλόνσκαγια στον κατάλογο κυρώσεων. Με αυτόν τον τρόπο, της απαγορεύτηκε η είσοδος στις χώρες της ΕΕ και πάγωσαν τα περιουσιακά της στοιχεία στην Ε.Ε, εάν υπήρχαν. Ο Καναδάς επέβαλε παρόμοιες κυρώσεις στην Ποκλόνσκαγια ένα μήνα αργότερα, ακολούθησε η Ιαπωνία στις 4 Αυγούστου και  Αυστραλία της υπέβαλε κυρώσεις στις 2 Σεπτεμβρίου. Στις 19 Δεκεμβρίου, οι Ηνωμένες Πολιτείες επέβαλαν τις ατομικές κυρώσεις τους εναντίον πολλών Ουκρανών αυτονομιστών και Ρώσων, από τους οποίους η Ποκλόνσκαγια ήταν η μόνη γυναίκα.
Τον Μάρτιο του 2015, η Ποκλόνσκαγια διορίστηκε επικεφαλής της Εταιρείας Φιλίας Ιαπωνίας - Ρωσίας. Στις 11 Ιουνίου 2015, ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν ανέθεσε στην Ποκλόνσκαγια τον βαθμό της Κρατικού Συμβούλου Δικαιοσύνης 3ης τάξης, ο οποίος αντιστοιχεί στον στρατιωτικό βαθμό του Ταγματάρχη.
Η Ποκλόνσκαγια παραιτήθηκε από τη θέσης της Γενικής Εισαγγελέα στις 27 Σεπτεμβρίου 2016 λόγω της εκλογής της ως βουλευτή στην Κρατική Δούμα κατά τη διάρκεια των ρωσικών βουλευτικών εκλογών του 2016.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Κινεζικά (zh) Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Ουκρανικά (uk) Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Ρωσικά (ru) Κατηγορία:Ρωσίδες πολιτικοί
Κοκουίτλαμ
Αδελφοποιημένες πόλεις
Το Κοκουίτλαμ είναι επί του παρόντος αδελφοποιημένο με τις ακόλουθες πόλεις:
Τον Νοέμβριο του 2017, η πόλη δήλωσε ότι είχαν τερματιστεί οι σχέσεις αδελφοποίησης με τις πόλεις Λαϊτζόου (Κίνα), Τοτσίγκι (Ιαπωνία), Ορμόκ (Φιλιππίνες) και Σαν Χουάν (Φιλιππίνες).
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Βρετανικής Κολομβίας
Τερματοφύλακας
thumb|right|Ένας τερματοφύλακας, ενώ προσπαθεί να αποκρούσει τη μπάλα. Τερματοφύλακας (αγγλικά «goalkeeper», «goalie» ή απλά «keeper») είναι ποδοσφαιρικός όρος, που αναφέρεται στη θέση του παίκτη ο οποίος είναι επιφορτισμένος με την προστασία της ποδοσφαιρικής εστίας, του τέρματος δηλαδή της κάθε ομάδας.
Ο τερματοφύλακας (σε αντίθεση με τους υπόλοιπους ποδοσφαιριστές) επιτρέπεται να χρησιμοποιήσει οποιοδήποτε μέλος του σώματός του, προκειμένου να αποτρέψει την επίτευξη τέρματος («goal», γκολ) από τους αντιπάλους παίκτες, αρκεί να κινείται εντός των ορίων της μεγάλης περιοχής της εστίας του. Στον υπόλοιπο αγωνιστικό χώρο, δεν επιτρέπεται να ακουμπήσει τη μπάλα με τα χέρια του.
Η θέση του τερματοφύλακα είναι η μόνη υποχρεωτική θέση σύμφωνα με τους κανονισμούς του ποδοσφαίρου. Αν ο βασικός τερματοφύλακας αναγκαστεί να αφήσει τον αγώνα, πρέπει οπωσδήποτε να αντικατασταθεί - ακόμη και αν δεν υπάρχουν διαθέσιμες αλλαγές, κάποιος άλλος παίκτης πρέπει να λάβει τη θέση του. Θεωρείται ως εκ τούτου πολύ σημαντική σε μια ομάδα, αφού αποτελεί το έσχατο εμπόδιο στην προσπάθεια σκοραρίσματος από την αντίπαλη ομάδα. Καταλαμβάνεται συνήθως από αθλητές που διαθέτουν υψηλό σωματότυπο, γρήγορα αντανακλαστικά και μεγάλη ικανότητα εκτίναξης.
Τερματοφύλακας
Fodboldpositioner Torwart
Κατάλογος ταυτωνύμων
Η παρακάτω είναι μια λίστα ταυτωνύμων - είναι δηλαδή επιστημονικά ονόματα όπου τα ονόματα του γένους και του είδους είναι κοινά. Αυτό είναι κάτι που επιτρέπεται στη ζωολογία, αλλά όχι και στη βοτανική.
Δημήτρης Κουκής
Ο Δημήτρης Κουκής (και Κούκης 1926 - 8 Ιουλίου 1996) ήταν Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου και καρατερίστας του κινηματογράφου.
Βιογραφία
Έπαιξε σε δραματικές ταινίες και σε κωμωδίες, όπως στο Είναι ένας... τρελλός τρελλός Βέγγος, στον ρόλο του μπάτλερ, ο οποίος προσπαθούσε να μάθει αριστοκρατική συμπεριφορά στον Θανάση Βέγγο αλλά και να τον τρελάνει, σε συνεργασία με άλλους υπηρέτες. Στον κινηματογράφο εμφανίστηκε ως καρατερίστας (σε δεύτερους ή και τρίτους ρόλους). Από τις τελευταίς εμφανίσεις του ήταν το 1982 στην ταινία Ρόζα.
Πέθανε σε ηλικία 70 ετών και ετάφη στο Γ΄Νεκροταφείο της Νίκαιας. Η ανιψιά του, Ελένη, ήταν δημοσιογράφος στην Ελευθεροτυπία και σκοτώθηκε σε τροχαίο δυστύχημα ένα μήνα πριν από τον θάνατο του.
Θεατρικές παραστάσεις
Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Μεσιέ 99
Ο Μεσιέ 99 (γνωστός και ως Μ99 και NGC 4254) είναι σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό Κόμη Βερενίκης σε απόσταση 55 MLy.
Ο γαλαξίας έχει ένα βραχίονα με κανονική εμφάνιση και ένα βραχίονα ο οποίος είναι λιγότερο στενά συνδεδεμένος με τον γαλαξία, δίνοντάς του μία ασύμμετρη εμφάνιση. Μια γέφυρα ουδέτερου υδρογόνου συνδέει τον Μ99 και τον σκοτεινό γαλαξία VIRGOHI21, του οποίου η βαρύτητα έχει αλλάξει την εμφάνιση του Μεσιέ 99 και δημιουργήσει την γέφυρα υδρογόνου.
Ιστορικό
Ο Μεσιέ 99 ανακαλύφθηκε στις 15 Μαρτίου 1781 από τον Πιέρ Μεσαίν, μαζί με τους κοντινούς γαλαξίες Μεσιέ 98 και Μεσιέ 100 και ο Τσάρλς Μεσιέ τον συμπεριέλαβε στον κατάλογό του. Ο Μεσιέ 99 ήταν ο δεύτερος γαλαξίας που αναγνωρίστηκε ως σπειροειδής από τον Κόμη του Ρος, την άνοιξη του 1846, μετά τον Μεσιέ 51.
Στον Μεσιέ 99 είχαν παρατηρηθεί τρεις υπερκαινοφανείς αστέρες μέχρι το 2007: ο 1967Η, ο 1972Q και ο 1986Ι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σπειροειδείς γαλαξίες Κατηγορία:Σμήνος της Παρθένου 99 4254 Κατηγορία:Κόμη Βερενίκης
Σπύρος Παπαγεωργίου
Γεννήθηκε το 1940 στο χωριό Τρεμετουσιά (Επαρχία Λάρνακας) στην Κύπρο. Εργάστηκε στην κυπριακή εφημερίδα Ελευθερία και ως αρχισυντάκτης στην Κυπριακή εφημερίδα Πατρίς. Για αρκετά χρόνια ήταν αρχισυντάκτης στην Αθηναϊκή εφημερίδα ΕΣΤΙΑ. Πέθανε στην Αθήνα τις 4 Οκτωβρίου 2014.
Ανάμεσα στους 27 τίτλους βιβλίων που αναφέρει η Μεγάλη Κυπριακή Εγκυκλοπαίδεια ότι είχε γράψει μέχρι το 1990 βρίσκεται και η Αγία Τηλλυρία (ποίηση) που εκδόθηκε στη Λευκωσία το 1972. Αυτό το ποιητικό έργο μελοποιήθηκε από το Γιώργο Κοτσώνη και πρωτοπαρουσιάστηκε στο αρχαίο θέατρο των Σόλων (Κύπρος).
Συμμετείχε στην βραχύβια πραξικοπηματική κυβέρνηση της Κύπρου (1974), από την θέση του κυβερνητικού εκπροσώπου. Δεν πέρασε ποτέ από δίκη για την ενέργεια του αυτή.
Στοιχεία για την οικογένεια του βρίσκονται στην αγγελία του εννιάμερου μνημόσυνου του που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Φιλελεύθερος, 11 Οκτωβρίου 2014. Στην αγγελία επίσης αναφέρεται ότι ο εκλιπών ετάφη στην Ελλάδα.
Πηγές
Κατηγορία:Κύπριοι δημοσιογράφοι
Φούλκων του Μορτάν
Ο Φούκων, γαλλ.: Fulcuich (Fulcois) (απεβ. πριν από το 1032), ήταν κόμης του Μορτάν (Mortagne). Ο γιος του Ούγος είναι ο γενάρχης του Οίκου του Ανζού.
Βιογραφία
Ήταν γιος του Ροτρού κυρίου του Νοζάν (Nogent).
Νυμφεύτηκε την υποκόμισσα του Σατωντάν και κόμισσα του Περς. Τον Φούλκωνα διαδέχτηκε μάλλον ο γιος του Γοδεφρείδος.
Οικογένεια
Ο Φούλκων παντρεύτηκε τη Mελισσάνθη, κόρη και διάδοχο του Ούγου Α΄ υποκόμη του Σατωντάν (Châteaudun). Ο Φούλκων και η Μελισσάνθη είχαν παιδιά:
Πηγές
Κατηγορία:Γάλλοι ευγενείς του Μεσαίωνα
Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας
Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας ονομάζεται συνήθως μία κυβέρνηση, η οποία στηρίζεται από όλα τα κόμματα, σε περιόδους σοβαρής πολιτικής κρίσης. Είναι μία ευρεία κυβέρνηση συνασπισμού που αποτελείται από όλα τα κόμματα (ή όλα τα μεγάλα κόμματα) στο Κοινοβούλιο. Σχηματίζεται συνήθως σε εμπόλεμη περίοδο ή σε περίοδο έκτακτης ανάγκης για το έθνος. Σκοπός μιας Κυβέρνησης Εθνικής Ενότητας είναι να αντιμετωπίσει ένα οξύ πρόβλημα, χωρίς κομματικές αντιπαλότητες. Τα μέλη της προέρχονται συνήθως κι αυτά από όλα τα κόμματα και η διαρκεί ωσότου ξεπεραστεί η οξεία κρίση.
Ελλάδα
Στην Ελλάδα έτσι ονομάστηκε κατ΄ ευφημισμό και δημοσιογραφικά η «μεταβατική πολιτική κυβέρνηση» που σχηματίστηκε στις 24 Ιουλίου 1974 με πρωθυπουργό τον Κωνσταντίνο Καραμανλή και μέλη κάποια στελέχη των προδικτατορικών κομμάτων ΕΡΕ και Ενωσης Κέντρου και μερικά στελέχη του αντιδικτατορικού αγώνα, η λεγόμενη Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας 1974. Η κυβέρνηση αυτή διήρκεσε ως τις 21 Νοεμβρίου 1974, χωρίς τίποτε να πετύχει για τον σκοπό που ανέλαβε. Στις δε εκλογές που ακολούθησαν αναδείχθηκε Κυβέρνηση, πάλι υπό τον Κ. Καραμανλή, μετά από τη νίκη του νεοϊδρυθέντος κόμματός του, της Νέας Δημοκρατίας.
Ισραήλ
Στο Ισραήλ σχηματίστηκαν κατά καιρούς αρκετές κυβερνήσεις εθνικής ενότητας στις οποίες μεγάλα και αντίπαλα κόμματα σχημάτισαν έναν κυβερνητικό συνασπισμό. Τέτοιος κυβερνητικός συνασπισμός σχηματίστηκε και κατά τις ημέρες που οδήγησαν στον Πόλεμο των Έξι Ημερών.
Ιταλία
Στην Ιταλία υπήρχε μια κυβέρνηση συνασπισμού ανάμεσα στο Λαό της Ελευθερίας (PdL), το PD και το Scelta Civica από τα οποία όλα υποστήριξαν την κυβέρνηση του Ιταλού πρωθυπουργού Ενρίκο Λέτα, από το 2013 ως το 2014.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα
Πελαγίσιος αλωπίας
Ο πελαγίσιος αλωπίας (επιστημονική ονομασία Alopias pelagicus - Αλωπίας ο πελαγικός) είναι ένα είδος καρχαρία του γένους Αλωπίας που ζει σε τροπικά και υποτροπικά νερά στον Ειρηνικό και τον Ινδικό ωκεανό, συνήθως μακριά από τις ακτές. Συχνά συγχέεται με τον κοινό αλωπία (Α. vulpinus), ακόμη και σε επαγγελματικές εκδόσεις, αλλά μπορούν να διακριθούν από το σκούρο, και όχι λευκό, χρώμα πάνω από τις βάσεις των θωρακικών πτερυγίων του. Είναι το μικρότερο από τα τρια είδη αλωπία, μήκους συνήθως 3 m.
Η διατροφή των πελαγικών αλωπιών αποτελείται κυρίως από μικρά ψάρια, που αναισθητοποιούνται με χτυπήματα της ουράς τους. Μαζί με όλες τις άλλες Λαμνίδες, ο πελαγίσιος αλωπίας είναι ωοζωοτόκος και συνήθως γεννά μέχρι δύο μικρά. Τα αναπτυσσόμενα έμβρυα είναι ωοφάγα, τρέφονται δηλαδή με μη γονιμοποιημένα αυγά που παράγονται από τη μητέρα. Οι νέοι καρχαρίες γεννιούνται ασυνήθιστα μεγάλοι, με μήκος έως και 43% αυτού της μητέρας. Οι πελαγίσιοι αλωπίες εκτιμώνται από την εμπορική αλιεία για το κρέας, το δέρμα, λάδι από το συκώτι, και τα πτερύγιά τους, και επίσης οι ερασιτέχνες ψαράδες τα ψάχνουν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λαμνόμορφα Κατηγορία:Καρχαρίες
InChI
Το Διεθνές χημικό αναγνωριστικό IUPAC (IUPAC International Chemical Identifier) (InChI) είναι κειμενικό αναγνωριστικό για χημικές ουσίες, που σχεδιάστηκε για να δώσει έναν πρότυπο τρόπο κωδικοποίησης μοριακών πληροφοριών, που να είναι αναγνώσιμος από ανθρώπους και να διευκολύνει την αναζήτηση τέτοιων πληροφοριών σε βάσεις δεδομένων και στον ιστό. Αρχικά αναπτύχθηκε από την IUPAC και το Διεθνές ίδρυμα προτύπων και τεχνολογίας (National Institute of Standards and Technology) (NIST) κατά τη διάρκεια του 2000–2005, η μορφή και οι αλγόριθμοι δεν είναι ιδιοταγείς. Η συνεχιζόμενη ανάπτυξη του προτύπου έχει υποστηριχθεί από το 2010 από το μη κερδοσκοπικό ίδρυμα InChI Trust, που είναι μέλος της IUPAC. Η τρέχουσα έκδοση είναι η 1.04 και εκδόθηκε τον Σεπτέμβριο του 2011.