cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μια πόλη δίπλα στη θάλασσα
To Μια πόλη δίπλα στη θάλασσα (πρωτότυπος τίτλος: Manchester by the Sea) είναι αμερικανική δραματική ταινία του 2016 σε σενάριο και σκηνοθεσία του Κένεθ Λόνεργκαν.
Βραβεία/Διακρίσεις
Στα 89α βραβεία Όσκαρ κέρδισε σε δύο κατηγορίες: Α' Ανδρικού ρόλου (Κέισι Άφλεκ) και πρωτότυπου σεναρίου, ενώ έλαβε υποψηφιότητα σε άλλες τέσσερις: καλύτερης ταινίας, καλύτερου σκηνοθέτη, Β' Ανδρικού ρόλου (Λούκας Χέτζις), Β' Γυναικείου ρόλου (Μισέλ Ουίλιαμς).
Στις Χρυσές Σφαίρες του 2017 κέρδισε το βραβείο Α' Ανδρικού ρόλου σε δραματική ταινία (Κέισι Άφλεκ). Επίσης, έλαβε υποψηφιότητα και σε άλλες τέσσερις κατηγορίες: καλύτερης δραματικής ταινίας, σκηνοθέτη, Β' Γυναικείου ρόλου (Μισέλ Ουίλιαμς) και πρωτότυπου σεναρίου.
Στα BAFTA του 2017 έλαβε έξι υποψηφιότητες: καλύτερης ταινίας, σκηνοθέτη, Α' Ανδρικού ρόλου (Κέισι Άφλεκ), Β' Γυναικείου ρόλου (Μισέλ Ουίλιαμς), πρωτότυπου σεναρίου και μοντάζ. Κέρδισε στις κατηγορίες Α' Ανδρικού ρόλου και πρωτότυπου σεναρίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2016 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Μασαχουσέτη Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Roadside Attractions Κατηγορία:Ταινίες με θέμα την κατάθλιψη Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με την οικογένεια Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο σεναριογράφος κέρδισε Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Σεναρίου
Οικονομία της Μάλτας
μικρογραφία|Λιμάνι Gżira στην παραλία Ta' Xbiex στη Gżira, Μάλτα Η οικονομία της Μάλτας είναι εκβιομηχανισμένη οικονομία, η οποία βασίζεται στον τομέα των υπηρεσιών. Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο κατατάσσει τη Μάλτα ως προηγμένη οικονομία, ενώ θεωρείται χώρα υψηλού εισοδήματος από την Παγκόσμια Τράπεζα. Σύμφωνα με το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ, η Μάλτα θεωρείται οικονομία που οδηγείται από την καινοτομία. Είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρωζώνης, έχοντας υιοθετήσει το ευρώ στις 1 Ιανουαρίου 2008.
Τα πλεονεκτήματα της οικονομίας της Μάλτας είναι η στρατηγική της θέση, καθώς βρίσκεται στη μέση της Μεσογείου Θάλασσας, στο σταυροδρόμι ανάμεσα στην Ευρώπη, τη Βόρεια Αφρική και τη Μέση Ανατολή, η πλήρως ανεπτυγμένη και ανοικτή οικονομία της αγοράς της, ο πολύγλωσσος πληθυσμός της (το 88% των Μαλτέζων μιλούν αγγλικά, ενώ ένα μεγάλο μέρος των Μαλτέζων μιλά τα ιταλικά), το παραγωγικό εργατικό δυναμικό της, ο χαμηλός εταιρικός φόρος, η καλά ανεπτυγμένη οικονομία και η πληροφορική. Η οικονομία της Μάλτας εξαρτάται από το διεθνές εμπόριο, τη βιομηχανία (ιδίως τη βιομηχανία ηλεκτρικών συσκευών), τον τουρισμό και τις χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες. Το 2014, πάνω από 1.7 εκατομμύρια τουρίστες επισκέφθηκαν τη Μάλτα.
Το 2012, το κατά κεφαλήν ΑΕΠ της Μάλτας ανά κάτοικο ήταν 29.200 δολάρια προσαρμοσμένο σε μονάδες ισοτιμίας αγοραστικής δύναμης. Επίσης, το 2013 η Μάλτα είχε το 15ο υψηλότερο κατά κεφαλήν ΑΕΠ εντός των μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στο ημερολογιακό έτος 2013, η Μάλτα κατέγραψε έλλειμμα προϋπολογισμού ύψους 2.7%, ποσοστό εντός των ορίων που τέθηκαν για τις χώρες της Ευρωζώνης από τα κριτήρια του Μάαστριχτ. Το 2013, το ακαθάριστο δημόσιο χρέος της Μάλτας ισοδυναμούσε με το 69.8% του ΑΕΠ της Μάλτας. Το 2015, με ποσοστό ανεργίας 5.9%, η Μάλτα είχε το έκτο χαμηλότερο ποσοστό ανεργίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Σύμφωνα με τον Δείκτη Δημοκρατικότητας της Μονάδας Νοημοσύνης του Εκόνομιστ (Economist Intelligence Unit) η Μάλτα είναι η 18η δημοκρατικότερη χώρα του κόσμου.
Παραπομπές
Μαλτα
Λιθουανικό δημοψήφισμα (2019)
Στη Λιθουανία πραγματοποιήθηκε συνταγματικό δημοψήφισμα στις 12 Μαΐου 2019, παράλληλα με τον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών. Υποβλήθηκαν δύο προτάσεις στους ψηφοφόρους - μία για τη μείωση του αριθμού των βουλευτών στη Seimas από 141 σε 121 και μία για να επιτραπεί στους Λιθουανούς να έχουν διπλή υπηκοότητα με έναν κατάλογο χωρών που πληρούν "κριτήρια ευρωπαϊκής ή διατλαντικής ολοκλήρωσης", τα οποία θα καθορίζονται από το νόμο. Προκειμένου να εγκριθούν οι συνταγματικές τροποποιήσεις, η προσέλευση των ψηφοφόρων έπρεπε να υπερβαίνει το 50% και τουλάχιστον το 50% των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων θα έπρεπε να ψηφίσουν υπέρ της πρότασης.
Παρότι το 76% εκείνων που ψήφισαν τάχτηκαν υπέρ, η πρόταση για μείωση του αριθμού των βουλευτών απέτυχε καθώς η προσέλευση των ψηφοφόρων (στο 47%) ήταν κάτω από το όριο του 50%. Η πρόταση για τη διπλή υπηκοότητα είχε ποσοστό συμμετοχής άνω του 50% και εγκρίθηκε από το 73% των ψηφοφόρων, αλλά αυτό αντιστοιχούσε μόνο στο 38% των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων.
Ιστορικό
Η πρόταση να επιτραπεί η διπλή υπηκοότητα εγκρίθηκε με ψηφοφορία στη Seimas τον Οκτώβριο, και θα περιελάμβανε την τροποποίηση του άρθρου 12 του συντάγματος. Σε ένα σχέδιο συνταγματικού νόμου που συμφωνούσε με την πρόταση, αυτό θα περιοριζόταν σε χώρες μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο, στο ΝΑΤΟ και στον ΟΟΣΑ και θα απαγόρευε ρητά τη διπλή υπηκοότητα με χώρες που συμμετέχουν σε οργανισμούς που εδρεύουν στην πρώην Σοβιετική Ένωση, συμπεριλαμβανομένων της Κοινοπολιτείας Ανεξάρτητων Κρατών, του Οργανισμού Συνθήκης Συλλογικής Ασφάλειας και της Ευρασιατικής Οικονομικής Ένωσης.
Η πρόταση για μείωση του αριθμού των βουλευτών προτάθηκε από τη Λιθουανική Ένωση Αγροτών και Πρασίνων. Αν και αρχικά απορρίφθηκε από τη Seimas, εγκρίθηκε σε άλλη ψηφοφορία στις 14 Φεβρουαρίου με ψήφους 58 προς 42.
Αποτελέσματα
μικρογραφία|350x350εσ| Πράσινο - Λιθουανία, Μπλε - χώρες με τις οποίες θα επιτρέπεται διπλή υπηκοότητα βάσει σχεδίου νόμου, Πορτοκαλί - χώρες που θα πληρούσαν τα κριτήρια του σχεδίου νόμου, αλλά δεν θα επέτρεπαν τη διπλή υπηκοότητα με τη Λιθουανία σύμφωνα με το εθνικό τους δίκαιο. Γκρι - χώρες που δεν πληρούν τα κριτήρια.
Παραπομπές
2019 Λιθουανια
Ροδρίγο Γκονθάλεθ δε Λάρα
μικρογραφία| Η [[:es:Colegiata de Santillana del Mar|με σύλλογο εκκλησία της Σαντιγιάνα δελ Μαρ, μία ρωμανική κατασκευή που χρονολογείται από την εποχή του Ροδρίγo. Αυτός έκανε τη Σαντιγιάνα το αρχηγείο του κατά τη διάρκεια της εξέγερσής του το 1130.]]
Ο Ροδρίγο Γκονθάλεθ δε Λάρα, ισπαν.: Rodrigo González de Lara, (άκμασε 1078–1143) ήταν Καστιλιανός ευγενής του Οίκου της Λάρα. Στις αρχές της σταδιοδρομίας του εξουσίαζε το ήμισυ των Αστουριών που ανήκε στην Καστίλη. Ήταν πιστός στο στέμμα καθ' όλη τη διάρκεια της εξουσίας της βασίλισσας Ουρράκας (1109–26), κατά την οποία ήταν νυμφευμένος με την ετεροθαλή αδελφή της βασίλισσας και κυβέρνησε ένα μεγάλο μέρος της παλαιάς κομητείας της Καστίλης. Αυτός, και ο μεγαλύτερος αδελφός του Πέδρο Γκονθάλεθ, ηγήθηκαν της μερίδας κατά του Αλφόνσου Ζ' στις αρχές της βασιλείας του (1126–57)): έγινε ο ηγέτης της εξέγερσης του 1130 και εξορίστηκε το 1137. Ήταν ηγέτης στην Ανακατάκτηση -για την οποία λέει πολλά το έργο της εποχής αυτής Chronica Adefonsi imperatoris- και επίσης συμμετείχε στις στρατιωτικές δραστηριότητες των σταυροφορικών κρατών σε δύο περιπτώσεις. Ταξίδευσε πολύ σε όλη την Ισπανία, αλλά τελείωσε τις μέρες του στην Παλαιστίνη.
Εξουσία στα σύνορα (1131–1137)
μικρογραφία| Τα χρυσά αλμοραβιδικά [[Ντινάρ|δηνάρια, όπως αυτό του Αλί ιμπν Γιουσούφ, πρέπει να αποτελούσαν σημαντικό μέρος της λείας, που έφερε ο Ροδρίγο από τη μεγάλη του επιδρομή το 1132.]] μικρογραφία| Το Πέρασμα Ντεσπενιαπέρος, μέσω του οποίου ο Ροδρίγo οδήγησε τον μισό στρατό τού βασιλιά το 1133.
Παλαιστινιακό Εθνικό Συμβούλιο
Το Παλαιστινιακό Εθνικό Συμβούλιο (ΠΕΣ, αραβικά: المجلس الوطني الفلسطيني «« Almajlis Alwataniu Alfilastiniu») είναι το νομοθετικό όργανο της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (ΟΑΠ) και εκλέγει την Εκτελεστική Επιτροπή της ΟΑΠ, η οποία αναλαμβάνει την ηγεσία της οργάνωσης. Το ΠΕΣ είναι υπεύθυνο για τη διαμόρφωση των πολιτικών και των προγραμμάτων για την ΟΑΠ. Το όργανο υπηρετεί ως κοινοβούλιο που εκπροσωπεί όλους τους Παλαιστινίους μέσα και έξω από τα παλαιστινιακά εδάφη και όλους τους τομείς της παγκόσμιας παλαιστινιακής κοινότητας, συμπεριλαμβανομένων των πολιτικών κομμάτων, των λαϊκών οργανώσεων, των κινημάτων αντίστασης και των ανεξάρτητων πολιτικών από όλους τους τομείς της πολιτικής και κοινωνικής ζωής της χώρας.
Ροδρίγο Γκονθάλεθ δε Λάρα
Εξορία και περιπλανήσεις (1137-1143)
αριστερά|μικρογραφία| Τα ερείπια του κάστρου στο [[Summil|Σούμιλ ή Σουμάιλ, πιθανώς πανομοιότυπα με το Tόρον, το κάστρο που έκτισε ο Ροδρίγo στους Αγίους Τόπους.]] μικρογραφία| Τα ερείπια του κάστρου του [[Latrun|Λάτρουν, άλλο ένα υποψήφιο για το Tόρον του Ροδρίγo.]] μικρογραφία|Το Μοναστήρι της Μπαλβουένα που ιδρύθηκε από τη σύζυγο τού Ροδρίγο, Εστεφανία, λίγο πριν από το τελευταίο του προσκύνημα στην Ιερουσαλήμ, στο οποίο αυτή δεν τον συνόδευσε.
Παλαιστινιακό Εθνικό Συμβούλιο
Το Συμβούλιο συνεδριάζει επίσημα κάθε δύο χρόνια. Οι αποφάσεις ψηφίζονται με απλή πλειοψηφία, με τη παρουσία τουλάχιστον των δύο τρίτων των μελών του. Το ΠΕΣ εκλέγει τον δικό του Πρόεδρο.
Ροδρίγο Γκονθάλεθ δε Λάρα
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Σταυροφόροι Κατηγορία:Οίκος της Λάρα
Παλαιστινιακό Εθνικό Συμβούλιο
Δομή
Από το 2012 το κεντρικό γραφείο του ΠΕΣ βρίσκεται στο Αμμάν και ένα παράρτημα βρίσκεται στη Ραμάλα.
Κατηγορία:Πολιτική της Παλαιστίνης
The Remix Suite
thumb|right|200px|Suite I thumb|right|200px|Suite II thumb|right|200px|Suite III thumb|right|200px|Suite IV
The Remix Suite (ολοκληρωμένο: Michael Jackson: The Remix Suite) είναι απάνθισμα των remixed hits του Μάικλ Τζάκσον. Παρόλο που κυκλοφόρησε ως άλμπουμ του Μάικλ Τζάκσον, τα περισσότερα remixes είναι των hits των Τζάκσον 5. Αρχίζοντας από τις 25 Αυγούστου, 5 remixes κυκλοφόρησαν ως «suites» δια μέσω του iTunes, AmazonMP3 και του Rhapsody κάθε 2 εβδομάδες. Είναι το πέμπτο άλμπουμ που κυκλοφόρησε μετά τον θάνατο του Τζάκσον. Το πρώτο suite ήταν διαθέσιμο online 2 εβδομάδες πριν τη digital κυκλοφορία του.
Κατάλογος κομματιών
Παρακάτω εμφανίζεται ο κατάλογος κομματιών των δύο εκδόσεων του CD, και τότε τα κομμάτια από τα EPs.
1 - Εμφανίζεται αρχικά στο Soul Source - Jackson 5 Remixes
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
κατηγορία:Απανθίσματα του Μάικλ Τζάκσον
Ελαστικό
μικρογραφία|300x300εσ| Διάφορα νέα ελαστικά αυτοκινήτων, που παρουσιάζουν μια ποικιλία σχεδίων πέλματος. Ένα ελαστικό ή λάστιχο (στην καθομιλουμένη) είναι εξάρτημα σε σχήμα δακτυλίου που περιβάλλει το χείλος ενός τροχού για να μεταφέρει το φορτίο ενός οχήματος από τον άξονα μέσω του τροχού στο έδαφος και να παρέχει πρόσφυση στην επιφάνεια πάνω από την οποία κινείται ο τροχός. Τα περισσότερα ελαστικά, όπως αυτά για αυτοκίνητα και ποδήλατα, είναι κατασκευές φουσκωμένες με αέρα, οι οποίες παρέχουν επίσης ένα εύκαμπτο μαξιλάρι που απορροφά τους κραδασμούς καθώς το ελαστικό κυλάει πάνω από τραχιά στοιχεία στην επιφάνεια. Τα ελαστικά παρέχουν ένα αποτύπωμα, που ονομάζεται μπάλωμα, το οποίο έχει σχεδιαστεί για να ταιριάζει με το βάρος του οχήματος με τη φέρουσα αντοχή της επιφάνειας στην οποία περνάει, παρέχοντας πίεση που δεν παραμορφώνει υπερβολικά την επιφάνεια.
Τα υλικά των σύγχρονων πνευματικών ελαστικών είναι συνθετικό καουτσούκ, φυσικό καουτσούκ, ύφασμα και σύρμα, μαζί με αιθάλη και άλλες χημικές ενώσεις. Αποτελούνται από πέλμα και σώμα. Το πέλμα παρέχει πρόσφυση ενώ το σώμα συγκρατεί πεπιεσμένο αέρα. Πριν αναπτυχθεί το καουτσούκ, τοποθετούνταν απλές λωρίδες μετάλλου γύρω από ξύλινους τροχούς για την αποφυγή φθοράς. Τα πρώιμα ελαστικά από καουτσούκ ήταν συμπαγή (όχι πνευματικά). Τα πνευματικά ελαστικά χρησιμοποιούνται σε πολλούς τύπους οχημάτων, όπως αυτοκίνητα, ποδήλατα, μοτοσικλέτες, λεωφορεία, φορτηγά, βαρύ εξοπλισμό και αεροσκάφη. Ελαστικά από συμπαγές καουτσούκ (ή άλλο πολυμερές) εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται σε διάφορες μη αυτοκινητικές εφαρμογές, όπως καρότσια, χλοοκοπτικά και καροτσάκια.
Ιστορία
μικρογραφία| Ο Τζον Μπόιντ Ντάνλοπ σε ποδήλατο π. 1915 Τα πρώτα ελαστικά ήταν ταινίες από δέρμα και μετά από σίδηρο (αργότερα χάλυβα) που τοποθετούνταν σε ξύλινους τροχούς που χρησιμοποιούνται σε καροτσάκια και άμαξες. Ένας ειδικευμένος εργάτης θα έκανε το μέταλλο να διασταλεί θερμαίνοντάς το στη φωτιά, το τοποθετούσε πάνω από τον τροχό και να το κρύωνε, προκαλώντας τη συστολή του μετάλλου στο αρχικό του μέγεθος, ώστε να εφαρμόζει σφιχτά στο ρόδα.
Το πρώτο δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για αυτό που φαίνεται να είναι ένα τυπικό πνευματικό ελαστικό κατατέθηκε το 1847 από τον Σκωτσέζο εφευρέτη Ρόμπερτ Ουίλιαμ Τόμσον. Ωστόσο, αυτό δεν μπήκε ποτέ στην παραγωγή. Το πρώτο πρακτικό πνευματικό ελαστικό κατασκευάστηκε το 1888 στην Μέι Στρειτ, στο Μπέλφαστ, από τον γεννημένο στη Σκωτία Τζον Μπόιντ Ντάνλοπ, ιδιοκτήτη ενός από τα πιο ακμάζοντα κτηνιατρικά ιατρεία της Ιρλανδίας. Ήταν μια προσπάθεια να αποτρέψει τους πονοκεφάλους του 10χρονου γιου του Τζόνι, ενώ οδηγούσε το τρίκυκλό του σε ανώμαλα πεζοδρόμια. Ο γιατρός του, ο Τζον, αργότερα ο σερ Τζον Φάγκαν, είχε συνταγογραφήσει το ποδήλατο ως άσκηση για το αγόρι. Ο Φάγκαν συμμετείχε στο σχεδιασμό των πρώτων πνευματικών ελαστικών. Ο ποδηλάτης Γουίλι Χιουμ έδειξε την υπεροχή των ελαστικών του Ντάνλοπ το 1889, κερδίζοντας τους πρώτους αγώνες του ελαστικού στην Ιρλανδία και στη συνέχεια στην Αγγλία. Στο δίπλωμα ευρεσιτεχνίας ελαστικών του Ντάνλοπ με ημερομηνία 31 Οκτωβρίου 1888, το ενδιαφέρον του είναι μόνο στη χρήση του σε ποδήλατα και ελαφρά οχήματα. Τον Σεπτέμβριο του 1890, ενημερώθηκε ότι είχε αναπτυχθεί από κάποιον άλλο νωρίτερα, αλλά η εταιρεία κράτησε τις πληροφορίες για τον εαυτό της.
Το 1892, το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας του Ντάνλοπ κηρύχθηκε άκυρο λόγω της προηγούμενης τέχνης από τον ξεχασμένο συνάδελφό του Σκωτσέζου Ρόμπερτ Γουίλιαμ Τόμσον του Λονδίνου (διπλώματα ευρεσιτεχνίας Λονδίνο 1845, Γαλλία 1846, ΗΠΑ 1847), αν και ο Ντάνλοπ πιστώνεται ότι «συνειδητοποίησε ότι το καουτσούκ μπορούσε να αντέξει τη φθορά του ελαστικό διατηρώντας την ελαστικότητά του». Ο Τζον Μπόιντ Ντάνλοπ και ο Χάρβεϊ ντυ Κρος εργάστηκαν μαζί στις σημαντικές δυσκολίες που ακολούθησαν. Απασχόλησαν τον εφευρέτη Τσαρλς Κίνγκστον Γουέλτς και απέκτησαν επίσης άλλα δικαιώματα και διπλώματα ευρεσιτεχνίας που τους επέτρεψαν κάποια περιορισμένη προστασία της θέσης της επιχείρησής τους. Η εταιρεία ονομαζόταν αρχικά Pneumatic Tire, αλλά έγινε αργότερα Dunlop Rubber και Dunlop Tires. Η ανάπτυξη αυτής της τεχνολογίας εξαρτάται από τις μυριάδες προόδους της μηχανικής, συμπεριλαμβανομένου του βουλκανισμού φυσικού καουτσούκ με θείο, καθώς και από την ανάπτυξη της στεφάνης για τη συγκράτηση του ελαστικού πλευρικά στη στεφάνη του τροχού.
Τα συνθετικά καουτσούκ εφευρέθηκαν στα εργαστήρια της Bayer τη δεκαετία του 1920. Οι ελλείψεις καουτσούκ στο Ηνωμένο Βασίλειο κατά τη διάρκεια του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου οδήγησαν στην έρευνα για εναλλακτικές λύσεις στα ελαστικά από καουτσόκ με προτάσεις όπως δέρμα, συμπιεσμένος αμίαντος, ρεγιόν, τσόχα, τρίχες και χαρτί.
Το 1946, η Michelin ανέπτυξε τη μέθοδο κατασκευής των ακτινωτών ελαστικών. Η Michelin είχε αγοράσει την χρεοκοπημένη αυτοκινητοβιομηχανία Citroën το 1934, οπότε μπόρεσε να εφαρμόσει αμέσως αυτή τη νέα τεχνολογία. Λόγω της υπεροχής της στο κράτημα και την οικονομία καυσίμου, η χρήση αυτής της τεχνολογίας εξαπλώθηκε γρήγορα σε όλη την Ευρώπη και την Ασία. Στις ΗΠΑ, η απαρχαιωμένη κατασκευή ελαστικών παρέμεινε, έως ότου η Ford Motor Company υιοθέτησε τα ακτινωτά ελαστικά στις αρχές της δεκαετίας του 1970, μετά από ένα άρθρο του 1968 σε ένα επιδραστικό αμερικανικό περιοδικό, Consumer Reports, που υπογράμμιζε την υπεροχή της ακτινωτής κατασκευής. Η αμερικανική βιομηχανία ελαστικών έχασε το μερίδιο αγοράς της από Ιάπωνες και Ευρωπαίους κατασκευαστές, που εξαγόρασαν αμερικανικές εταιρείες.
Εφαρμογές
Τα ελαστικά μπορούν να ταξινομηθούν ανάλογα με τον τύπο του οχήματος που εξυπηρετούν. Μπορούν να διακρίνονται από το φορτίο που μεταφέρουν και από την εφαρμογή τους, π.χ. σε μηχανοκίνητο όχημα, αεροσκάφος ή ποδήλατο.
Τα ελαστικά βαρέως τύπου για μεγάλα φορτηγά και λεωφορεία διατίθενται σε διάφορα προφίλ και μεταφέρουν φορτία από 1.800 με 2.500 κιλά στον κινητήριο τροχό. Αυτά συνήθως τοποθετούνται παράλληλα στον κινητήριο άξονα.
Τύποι ελαστικών
μικρογραφία| Διατομή ελαστικού που δείχνει προσανατολισμούς των διαγώνιων πτυχώσεων Μετά την ανακοίνωση του 1968 Consumer Reports για την ανωτερότητα της ακτινωτής σχεδίασης, τα ακτινωτά ελαστικά ξεκίνησαν μια αδυσώπητη άνοδο στο μερίδιο αγοράς, φτάνοντας το 100% της αγοράς της Βόρειας Αμερικής τη δεκαετία του 1980. Η τεχνολογία ακτινωτών ελαστικών είναι πλέον η βασική σχεδίαση για όλα τα ελαστικά αυτοκινήτων, αλλά έχουν χρησιμοποιηθεί άλλες μέθοδοι.
Η κατασκευή ακτινωτού ελαστικού χρησιμοποιεί κορδόνια που εκτείνονται κατά μήκος του πέλματος έτσι ώστε τα κορδόνια να τοποθετούνται σε περίπου ορθή γωνία προς την κεντρική γραμμή του πέλματος και παράλληλα μεταξύ τους, καθώς και ιμάντες σταθεροποίησης ακριβώς κάτω από το πέλμα. Οι ζώνες μπορεί να είναι από κορδόνι ή χάλυβα. Τα πλεονεκτήματα αυτής της κατασκευής περιλαμβάνουν μεγαλύτερη διάρκεια ζωής του πέλματος, καλύτερο έλεγχο του συστήματος διεύθυνσης, λιγότερες ρήξεις, βελτιωμένη οικονομία καυσίμου και χαμηλότερη αντίσταση κύλισης. Τα μειονεκτήματα του ακτινωτού ελαστικού είναι η πιο δύσκολη οδήγηση σε χαμηλές ταχύτητες σε ανώμαλους δρόμους και στο πλαίσιο εκτός δρόμου, η μειωμένη ικανότητα «αυτοκαθαρισμού» και η χαμηλότερη ικανότητα πρόσφυσης στις χαμηλές ταχύτητες.
Ο άλλος τύπος ελαστικών είναι τα διαγώνια ελαστικά, αποτελούμενα από λωρίδες που ξεκινούν από το όριο του ελαστικού με γωνία 30 με 40 μοιρών, με διαδοχικές λωρίδες να τοποθετούνται υπό γωνία, σχηματίζοντας ένα διαγώνιο μοτίβο. μικρογραφία| Ελαστικό χωρίς αέρα Τα ελαστικά χωρίς σωλήνα είναι πνευματικά ελαστικά που δεν απαιτούν ξεχωριστό εσωτερικό σωλήνα.
Τα ημιπνευματικά ελαστικά έχουν κοίλο κέντρο, αλλά δεν είναι υπό πίεση. Είναι ελαφριά, χαμηλού κόστους, ανθεκτικά στη διάτρηση και παρέχουν απορρόφηση κραδασμών. Αυτά τα ελαστικά έρχονται συχνά μαζί με τον τροχό και ακόμη και ενσωματωμένα ρουλεμάν. Χρησιμοποιούνται σε χλοοκοπτικά, αναπηρικά αμαξίδια και καροτσάκια. Μπορούν επίσης να είναι ανθεκτικά, συνήθως χρησιμοποιούνται σε βιομηχανικές εφαρμογές, και έχουν σχεδιαστεί για να μην βγαίνουν από το χείλος τους κατά τη χρήση.
Ένα ελαστικό χωρίς αέρα είναι ένα μη πνευματικό ελαστικό που δεν υποστηρίζεται από την πίεση του αέρα. Χρησιμοποιούνται πιο συχνά σε μικρά οχήματα, όπως αμάξια του γκολφ, και σε οχήματα κοινής ωφέλειας σε καταστάσεις όπου ο κίνδυνος διάτρησης είναι υψηλός, όπως σε εξοπλισμό κατασκευής. Πολλά ελαστικά που χρησιμοποιούνται σε βιομηχανικές και εμπορικές εφαρμογές είναι μη πνευματικά και κατασκευάζονται από συμπαγές καουτσούκ και πλαστικές ενώσεις μέσω εργασιών χύτευσης. Τα συμπαγή ελαστικά περιλαμβάνουν αυτά που χρησιμοποιούνται για χλοοκοπτικά, σκέιτμπορντ, πατίνια και πολλούς τύπους ελαφρών βιομηχανικών οχημάτων, καροτσιών και τρέιλερ. Μία από τις πιο κοινές εφαρμογές για συμπαγή ελαστικά είναι για εξοπλισμό χειρισμού υλικών (περονοφόρα ανυψωτικά). Τέτοια ελαστικά τοποθετούνται μέσω υδραυλικής πρέσας ελαστικών.
Βιομηχανία κατασκευής
Τα πνευματικά ελαστικά κατασκευάζονται σε περίπου 450 εργοστάσια ελαστικών σε όλο τον κόσμο. Η παραγωγή ελαστικών ξεκινά με χύμα πρώτες ύλες όπως καουτσούκ, αιθάλη και χημικά και παράγει πολυάριθμα εξειδικευμένα εξαρτήματα που συναρμολογούνται και υπόκεινται σε επεξεργασία. Χρησιμοποιούνται πολλά είδη καουτσούκ, το πιο συνηθισμένο είναι το συμπολυμερές στυρενίου-βουταδιενίου.
Το 2004, 80 δισεκατομμύρια δολάρια ελαστικών πωλήθηκαν παγκοσμίως, το 2010 ήταν 140 δισεκατομμύρια δολάρια (περίπου 34% αύξηση προσαρμοσμένη στον πληθωρισμό) και αναμένεται να αυξηθεί στα 258 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως μέχρι το 2019. Το 2015, οι ΗΠΑ κατασκεύασαν σχεδόν 170 εκατομμύρια ελαστικά. Πάνω από 2,5 δισεκατομμύρια ελαστικά κατασκευάζονται ετησίως, καθιστώντας τη βιομηχανία ελαστικών σημαντικό καταναλωτή φυσικού καουτσούκ.
Από το 2011, οι τρεις κορυφαίες εταιρείες κατασκευής ελαστικών βάσει εσόδων ήταν η Bridgestone (κατασκευή 190 εκατομμυρίων ελαστικών), η Michelin (184 εκατομμύρια), η Goodyear (181 εκατομμύρια). Ακολουθούσαν η Continental και η Pirelli. Ο όμιλος Lego παρήγαγε πάνω από 318 εκατομμύρια ελαστικά παιχνιδιών το 2011 και αναγνωρίστηκε από τα Ρεκόρ Γκίνες ως η υψηλότερη ετήσια παραγωγή ελαστικών από οποιονδήποτε κατασκευαστή.
Συντήρηση
δεξιά|μικρογραφία| Συνεργείο ελαστικών στο Νίγηρα Για να διατηρηθεί η υγεία του ελαστικού, είναι κατάλληλες διάφορες ενέργειες, όπως η περιστροφή του ελαστικού, η ευθυγράμμιση των τροχών και, μερικές φορές, η αναγόμωση του ελαστικού.
Το φούσκωμα είναι το κλειδί για τη σωστή φθορά και αντίσταση κύλισης των πνευματικών ελαστικών. Πολλά οχήματα διαθέτουν συστήματα παρακολούθησης για τη διασφάλιση του κατάλληλου φουσκώματος.
Κίνδυνοι
μικρογραφία| Φούσκα ελαστικών Κίνδυνοι ελαστικών μπορεί να προκύψουν από αστοχία του ίδιου του ελαστικού ή από απώλεια πρόσφυσης στην επιφάνεια πάνω στην οποία κυλά.
Αστοχία υλικού
Τα ελαστικά ενδέχεται να αποτύχουν για οποιονδήποτε από διάφορους λόγους, όπως:
Τέλος χρήσης
μικρογραφία| Επαναχρησιμοποιημένα ελαστικά ως δεξαμενές νερού στην οροφή στη [[Σιντζιάνγκ.]] Μόλις απορριφθούν τα ελαστικά, θεωρούνται σκραπ. Τα σκραπ λάστιχα συχνά επαναχρησιμοποιούνται για πράγματα, από προφυλακτήρες αυτοκινήτων έως βάρη για να συγκρατούν μουσαμά. Τα ελαστικά δεν είναι επιθυμητά στους χώρους υγειονομικής ταφής, λόγω του μεγάλου όγκου τους και του 75% κενού χώρου, που καταναλώνει γρήγορα πολύτιμο χώρο. Τα ελαστικά από καουτσούκ είναι πιθανό να περιέχουν κάποια ίχνη βαρέων μετάλλων ή άλλων σοβαρών ρύπων, αλλά αυτά είναι στενά συνδεδεμένα με την πραγματική ένωση καουτσούκ, επομένως είναι απίθανο να είναι επικίνδυνα εκτός εάν η δομή του ελαστικού έχει υποστεί σοβαρή ζημιά από φωτιά ή ισχυρά χημικά. Ορισμένες εγκαταστάσεις επιτρέπεται να ανακυκλώνουν σκραπ ελαστικών μέσω θρυμματισμού και επεξεργασίας σε νέα προϊόντα ή πώλησης του υλικού σε αδειοδοτημένες μονάδες ηλεκτροπαραγωγής για καύσιμα. Ορισμένα ελαστικά μπορούν επίσης να αναγομωθούν για επαναχρησιμοποίηση.
Τα ελαστικά μπορούν να ανακυκλωθούν, μεταξύ άλλων, στην άσφαλτο θερμής τήξης, τυπικά ως ανακυκλωμένο ασφαλτικό οδόστρωμα, και ως αδρανή σε σκυρόδεμα Πόρτλαντ. Τα τεμαχισμένα ελαστικά μπορούν να δημιουργήσουν λάστιχο στις παιδικές χαρές για να μειώσουν τους τραυματισμούς από πτώση. Υπάρχουν κάποια «πράσινα» κτίρια που είναι κατασκευασμένα από παλιά ελαστικά.
Η μέθοδος πυρόλυσης ελαστικών για την ανακύκλωση μεταχειρισμένων ελαστικών είναι μια τεχνική που θερμαίνει ολόκληρα ή τεμαχισμένα ελαστικά σε δοχείο αντιδραστήρα που περιέχει ατμόσφαιρα απαλλαγμένη από οξυγόνο και πηγή θερμότητας. Στον αντιδραστήρα το καουτσούκ μαλακώνει και μετά τα πολυμερή του καουτσούκ διασπώνται συνεχώς σε μικρότερα μόρια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Καουτσούκ Κατηγορία:Αυτοκίνητο Κατηγορία:Τροχοί Κατηγορία:Ελαστικά
Επαρχία Μπιτλίς
Η Επαρχία Μπιτλίς (Bitlis ili και Parêzgeha Peniyan) είναι επαρχία της ανατολικής Τουρκίας, που βρίσκεται στα δυτικά της Λίμνης Βαν. Η πλειοψηφία του πληθυσμού της επαρχίας είναι Κούρδοι.
Έχει έκταση 6.707 τ.χλμ. και το 2010 είχε πληθυσμό 341.255 κατοίκων.
Ιστορία
Το Μπιτλίς διαμορφώθηκε ως διοικητική περιοχή κατά το 17ο αιώνα. Το διοικητικό κέντρο ήταν η πόλη Μπιτλίς (Bidlîs, Αρμενικά: Բիթլիս) το οποίο ονομαζόταν Μπαγκές σύμφωνα με παλιές αρμενικές πηγές.
Περιοχές
Η Επαρχία Μπιτλίς διαιρείται σε 7 επαρχίες (η επαρχιακή πρωτεύουσα είναι σε έντονα):
Οικονομία
Το 1920, η επαρχία παρήγαγε μικρές ποσότητες σιδήρου, χαλκού, μολύβδου και θείου. Ακόμη και μικρότερες ποσότητες χρυσού και ασημιού είχαν βρεθεί στις περιοχές Σάιρτ και Χαϊρουάν. Το αλάτι αποτελούσε τη μεγαλύτερο ορυκτή βιομηχανία στην επαρχία σε τέτοιο βαθμό που εξαγόταν σε γειτονικές επαρχίες. Το αλάτι παραγόταν σε τηγάνια χρησιμοποιώντας εξάτμιση και χρειαζόταν 8 έως 10 ημέρες για να ωριμάσει. Η τεχνική και το εμπόριο γινόταν κυρίως από ντόπιους Κούρδους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τουρκικό Κουρδιστάν
Άγγελος Τζέκης
Ο Άγγελος Τζέκης (1951 - 19 Ιουνίου 2011) ήταν Έλληνας πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία Γεννήθηκε στην Πορταριά Χαλκιδικής το 1951 και σπούδασε πολιτικές & οικονομικές επιστήμες στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Εργαζόταν στην Κεντρική Υπηρεσία Διαχειρίσεως Εγχωρίων Προϊόντων (ΚΥΔΕΠ), όπου ανέπτυξε έντονη συνδικαλιστική δράση. Στη συνέχεια εργάστηκε στο υπουργείο γεωργίας και στην Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Θεσσαλονίκης. Από το 1982 εντάχθηκε στο Κ.Κ.Ε., με την σημαία του οποίου εξελέγη βουλευτής Β΄ Θεσσαλονίκης το 2000, 2004 και 2009. Ήταν έγγαμος και είχε δυο κόρες.
Απεβίωσε στις 19 Ιουνίου 2011, στην Θεσσαλονίκη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΚΚΕ Κατηγορία:Έλληνες κομμουνιστές Κατηγορία:Βουλευτές Β΄ Θεσσαλονίκης
Επαρχία του Μπινγκιόλ
Επαρχίες
Η Επαρχία Μπινγκιόλ διαιρείται σε 8 επαρχίες (η επαρχία της πρωτεύουσας είναι με έντονα):
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μπινγκιολ Κατηγορία:Τουρκικό Κουρδιστάν
Επαρχία Νονγκ Σον
Το Νονγκ Σον (βιετναμικά: Nông Sơn) είναι μια νέα αγροτική επαρχία στην περιφέρεια Κουάνγκ Ναμ στην περιφέρεια Νοτιοκεντρικής Ακτής του Βιετνάμ. Ιδρύθηκε το 2008 με την διάσπαση της επαρχίας Κουέ Σον στην επαρχία Νονγκ Σον και την επαρχία Κουέ Σον. Η επαρχιακή πρωτεύουσα είναι υπό κατασκευή.
Κοινότητες
Η επαρχία Νονγκ Σον διαιρείται σε 7 κοινότητες: Κουέ Λοκ, Κουέ Τρουνγκ, Κουέ Νιν, Κουέ Φουόκ, Κουέ Λαμ, Σον Βιέν και Φουόκ Νιν.
Αναφορά Ρεβέρς
Η Αναφορά Ρεβέρς ή Υπόθεση των στρατηγών (Rapport Revers ή Affaire des généraux) είναι στρατιωτικό και πολιτικό σκάνδαλο που συντελέστηκε κατά την περίοδο της Τέταρτης Γαλλικής Δημοκρατίας κατά την διάρκεια του Α΄ Πολέμου της Ινδοκίνας. Τα γεγονότα συντάραξαν την πολιτική και την στρατιωτική ζωή της Γαλλίας κατά τα έτη 1949 και 1950.
Ιστορικό
Ο αξιωματικός του γαλλικού στρατού Ζορζ Ρεβέρς (George Revers, προφέρεται με το "ς"), μετά τις στρατιωτικές επιχειρήσεις του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, αναλαμβάνει στρατιωτικός ακόλουθος του στρατηγού Ζαν ντε Λατρ ντε Τασινύ. Κατά την διάρκεια του πολέμου της Ινδοκίνας, αναλαμβάνει το 1946 τα καθήκοντα του αρχηγού του Γενικού Επιτελείου του Στρατού Ξηράς. Το 1949, μεταβαίνει για ένα μήνα στην νοτιοανατολική Ασία για να εκτιμήσει την κατάσταση και για να ενθαρρύνει το στρατιωτικό προσωπικό. Συντάσει στην επιστροφή του μια πεσιμιστική αναφορά, όπου προειδοποιεί για τον κίνδυνο πανωλεθρίας.
Η γαλλική κυβέρνηση μαθαίνει την διαρροή της αναφοράς, όταν σε έλεγχο τριών ατόμων που διαπληκτίστηκαν μπροστά από τον αστυνομικό τμήμα του σταθμού της Λυών, ενός Γάλλου στρατιώτη και δύο άλλων ανδρών. Ο Γάλλος στρατιώτης Τομά Περέζ, σύμφωνα με τα όσα κατέθεσε, μετέβαινε με αναρρωτική άδεια στο Ζυάν-λε-Πεν (Juan-les-Pins), όταν λογομάχησε με δυο άνδρες από την Ινδοκίνα για άγνωστο λόγο. Οι αστυνομικοί του απέναντι αστυνομικού τμήματος, χωρίς να μπορέσουν να εξακριβώσουν τι συμβαίνει, οδήγησαν τους τρεις άνδρες στο απέναντι αστυνομικό τμήμα. Εκεί σε έλεγχο των πραγμάτων που έχουν μαζί τους, ανακαλύπτουν ένα χαρτοφύλακα με απόρρητα έγγραφα, μαζί με την πολυσέλιδη αναφορά Ρεβέρς, και ένα καρνέ με πολλά τηλέφωνα. Δεν αργεί να αποκαλυφθεί η απόσπαση ευαίσθητων πληροφοριών και ξεκινά μεγάλη έρευνα. Η αναφορά έρχεται και στα χέρια των Βιετ Μιν, ο οποίος τον Αύγουστο του 1949, διαβάζει αποσπάσματα της αναφοράς στο ραδιόφωνο, θέλοντας με αυτόν τον τρόπο, να γελοιοποιήσει την πολιτική και στρατιωτική ηγεσία της Γαλλίας. Μερικά χρόνια αργότερα, σποσπάσματα της επιστολής δημοσιεύει το νεοσύστατο και σήμερα δημοφιλές περιοδικό L'Express.
Τον Ιανουάριο του 1950, ξεκίνησε τις εργασίες της η εξεταστική επιτροπή της Γαλλικής Εθνοσυνέλευσης για να διαλευκάνει κάτω από ποιές συνθήκες διέρρευσε το απόρρητο έγγραφο και να καταδείξει ποια πρόσωπα ευθύνονται για τη διαρροή. Οι εργασίες της επιτροπής διήρκησαν αρκετούς μήνες. Το σκάνδαλο επηρέασε τις πολιτικές εξελίξεις και δύο γαλλικές κυβερνήσεις οδηγήθηκαν σε παραίτηση. Το πόρισμα της επιτροπής, επιρρίπτει ευθύνες σε στρατιωτικό και πολιτικό προσωπικό, μεταξύ αυτών τους αξιωματικούς Ζορζ Ρεβέρς και Σαρλ Μαστ, καθώς και τον υπουργό Ζυλ Μοκ. Η έκθεση, παρά το σκληρό της πόρισμα, δεν μπόρεσε να αποκαλύψει όλη την αλήθεια. Κανένας δεν καταδικάστηκε και οι στρατιωτικοί απλώς αποστρατεύτηκαν με τιμητικό βαθμό και σύνταξη. Η αναφορά έδωσε στα εχθρικά στρατεύματα ευαίσθητες πληροφορίες που χρησιμοποιήθηκαν αργότερα από τα στρατεύματα των Βιετ Μιν, ώστε να καταφέρουν να επιτύχουν σημαντικές νίκες στον πόλεμο. Η αδυναμία της Γαλλίας να διαφυλάξει το απόρρητο των πληροφοριών της, αποτελεί ένα στοιχείο που θα χαρακτηρίζει για πολλά ακόμη χρόνια την εξωτερική της πολιτική.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτικά σκάνδαλα στη Γαλλία Κατηγορία:Στρατιωτικά σκάνδαλα στη Γαλλία Κατηγορία:Ινδοκίνα Κατηγορία:Διαρροή πληροφοριών
Όσκαρ Ρομέρο
Ο Άγιος Όσκαρ Ρομέρο (ισπανικά: Óscar Arnulfo Romero y Galdámez, 15 Αυγούστου 1917 – 24 Μαρτίου 1980) ήταν ρωμαιοκαθολικός αρχιεπίσκοπος του Ελ Σαλβαδόρ. Κατά τη διάρκεια της διακονίας του αγωνίστηκε κατά της φτώχειας, της κοινωνικής αδικίας και ανισότητας, των καθεστωτικών δολοφονιών και βασανιστηρίων. Δολοφονήθηκε από ακροδεξιούς παραστρατιωτικούς της χούντας ενώ τελούσε τη Θεία Λειτουργία. Το 2018 ανακηρύχθηκε άγιος από την Καθολική Εκκλησία. Επίσης η μνήμη του τιμάται από την Εκκλησία της Αγγλίας και την Αγγλικανική Κοινωνία.
Τα χρόνια της ιεροσύνης
Ωστόσο, όταν το 1977 επιλέχθηκε για αρχιεπίσκοπος του Ελ Σαλβαδόρ θεωρήθηκε ότι θα ήταν ένας συντηρητικός αρχιερέας, ο οποίος δεν θα υποστήριζε τη Θεολογία της Απελευθέρωσης και θα διέκοπτε την υποστήριξη των κληρικών προς τα κοινωνικά αιτήματα των φτωχών της χώρας. Κληρικοί, οπαδοί της Θεολογίας της Απελευθέρωσης, είχαν δημιουργήσει στις αγροτικές περιοχές τις "εκκλησιαστικές κοινότητες βάσης" οι οποίες θεωρούνταν χώροι ανάπτυξης κινημάτων που διεκδικούσαν περισσότερα δικαιώματα για τους φτωχούς.
Τρεις εβδομάδες μετά την τοποθέτησή του ως επικεφαλής της Καθολικής Εκκλησίας του Ελ Σαβαδόρ θεωρείται ότι η δολοφονία του φίλου του ιερέα Ρουτίλο Γκράντε μαζί με δύο ακόμη κληρικούς τον συντάραξε και τον έκανε να λάβει αποφασιστικά θέση ενάντια στην καταπίεση και στη βαρβαρότητα του καθεστώτος. Ζητούσε επίμονα τη διαλεύκανση της υπόθεσης και στα κηρύγματά του έκανε λόγο συνεχώς για την ανάγκη απελευθέρωσης των καταπιεσμένων και των κατατρεγμένων, ενώ συνεχείς ήταν και οι διαμαρτυρίες του για την καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ο Ρομέρο έλαβε αποφασιστικά το μέρος των φτωχών χωρικών και προσπάθησε να βοηθήσει τα θύματα των βιαιοπραγιών και τις οικογένειές τους.
Στα εβδομαδιαία κηρύγματά του ερμήνευε τα χριστιανικά κείμενα υπό το πρίσμα της κατάστασης που επικρατούσε στο Ελ Σαλβαδόρ και εκτός από τα εκκλησιαστικά νέα, ανακοίνωνε κάθε φορά δημόσια και τις περιπτώσεις βίας και δολοφονιών που είχαν γίνει την εβδομάδα που πέρασε. Ο ραδιοφωνικός σταθμός της Εκκλησίας αναμετέδιδε ζωντανά τις ομιλίες του, οποίες είχαν μεγάλη ανταπόκριση και για αυτό οι παρακρατικοί τον ανατίναξαν δέκα φορές μέσα σε τρία χρόνια.
Η δολοφονία του Όσκαρ Ρομέρο
μικρογραφία|240x240pxΤο 1979 στο Ελ Σαλβαδόρ έγινε νέο στρατιωτικό πραξικόπημα και η ανασχηματισμένη χούντα που εγκαθιδρύθηκε εξαπέλυσε τα λεγόμενα "τάγματα θανάτου", τα οποία ήταν παραστρατιωτικές ομάδες οι οποίες βασάνιζαν, δολοφονούσαν και εξαφάνιζαν όσους θεωρούσαν πολιτικούς αντιπάλους και οι συγκρούσεις με τις ακροαριστερές ομάδες εξελίχθηκαν σε έναν αιματηρό εμφύλιο πόλεμο. Κατά τη διάρκεια του εμφυλίου στο Ελ Σαλαβδόρ οι κληρικοί έγιναν στόχος δολοφονικών επιθέσεων και συχνά στους τοίχους αναγραφόταν το σύνθημα "Γίνε πατριώτης-σκότωσε έναν παπά" καθώς οι ακροδεξιοί κατηγορούσαν τους ιερείς ότι ταυτίζονταν με τους φτωχούς και τα κοινωνικά αιτήματά τους.
Τον Φεβρουάριο του 1980 ο Ρομέρο έστειλε ανοιχτή επιστολή στον Αμερικανό πρόεδρο Τζίμι Κάρτερ ζητώντας του να σταματήσει την παροχή στρατιωτικής βοήθειας στο Ελ Σαλβαδόρ. Στις 9 Μαρτίου έγινε στόχος δολοφονικής απόπειρας καθώς βρέθηκε μία βαλίτσα με εκρηκτικά στην Αγία Τράπεζα του ναού που θα ιερουργούσε. Την Κυριακή 23 Μαρτίου αφού έκανε έναν απολογισμό όλων των δολοφονιών που είχαν γίνει κατά τη διάρκεια της προηγούμενης εβδομάδας, έκλεισε το κήρυγμά του καλώντας τους στρατιώτες να υπακούσουν στο νόμο του Θεού και όχι στις διαταγές που τους ζητούν να σκοτώνουν τους αδελφούς τους.
Η δολοφονία του προκάλεσε σφοδρές αντιδράσεις τόσο στο εσωτερικό της χώρας όσο και στο εξωτερικό.
Τον Μάιο του 2015 κατά την τελετή ανακήρυξης του Ρομέρο ως οσίου, που πραγματοποιήθηκε στο Σαν Σαλβαδόρ - πλατεία Σαλβαδόρ ντε Μούντο - ενώπιον δεκάδων χιλιάδων πιστών από ολόκληρο τον κόσμο, δύο νέοι με το πρόσωπο καλυμμένο κρατούσαν ένα πανό που έγραφε "ο δολοφόνος έχει όνομα: Ρομπέρτο ντ' Ομπουισόν" - ένας στρατιωτικός διοικητής και ηγέτης της δεξιάς που αναγνωρίσθηκε το 1993, δηλαδή ένα χρόνο μετά το θάνατό του, από μια Επιτροπή Αλήθειας του ΟΗΕ ως ο άνθρωπος που παρήγγειλε το φόνο.
Ο δράστης της δολοφονίας ουδέποτε βρέθηκε.
Αγιοκατάταξη
Ο Ρομέρο θεωρήθηκε μάρτυρας και έγινε σύμβολο για πολλούς Χριστιανούς, ωστόσο η προσπάθεια να γίνει η αγιοκατάταξή του διήρκεσε αρκετά χρόνια καθώς υπήρχαν αντιδράσεις από συντηρητικούς κύκλους της Καθολικής Εκκλησίας, οι οποίοι υποστήριζαν ότι δολοφονήθηκε για πολιτικούς λόγους.
Ο Πάπας Φραγκίσκος, σε αντίθεση με τους προκατόχους του που ήταν διστακτικοί στο να τον ανακηρύξουν άγιο επειδή τον θεωρούσαν φίλα προσκείμενο προς τη Θεολογία της Απελευθέρωσης, το 2015, τριάντα πέντε χρόνια μετά τη δολοφονία του, τον ανακήρυξε Όσιο της Καθολικής Εκκλησίας, ένα προστάδιο πριν την αγιοκατάταξη, δηλώνοντας ότι δολοφονήθηκε λόγω μίσους προς την πίστη του. Υπολογίζεται ότι περίπου 300.000 άνθρωποι και αντιπροσωπίες από 57 χώρες συγκεντρώθηκαν στην πλατεία Σαλβαδόρ ντελ Μούντο του Σαν Σαλβαδόρ για να παρακολουθήσουν την ανακήρυξή του σε Όσιο.
Στις 7 Μαρτίου 2018 η Καθολική Εκκλησία, σύμφωνα με το τυπικό που ακολουθεί, αφού πρώτα αναγνώρισε την τέλεση θαύματος που αποδίδεται στον Ρομέρο στη συνέχεια ο Πάπας Φραγκίσκος αποφάσισε να τον ανακηρύξει άγιο. ο Πάπας εξήρε τον ρωμαιοκαθολικό κληρικό καθώς όπως δήλωσε υποστήριξε με σθένος την επικράτηση της ειρήνης την περίοδο του εμφυλίου πολέμου, γιατί θυσίασε τη δική του ασφάλεια, για να βρίσκεται κοντά στους φτωχούς και το ποίμνιο του. Η αγιοκατάταξη του Ρομέρο ολοκληρώθηκε με τη δημόσια ανακήρυξή του σε άγιο που έλαβε χώρα στις 14 Οκτωβρίου 2018 στην πλατεία του Αγίου Πέτρου στο Βατικανό μπροστά σε 60.000 πιστούς. Στην τελετή, ο Πάπας Φραγκίσκος φορούσε τη ματωμένη ζώνη που φορούσε ο Ρομέρο την ημέρα της δολοφονίας του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγιοι της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας Κατηγορία:Ρωμαιοκαθολικοί επίσκοποι Κατηγορία:Θεολογία της Απελευθέρωσης Κατηγορία:Αντιφασίστες
Θεώρημα κεντρικού ορίου
Το Κεντρικό Οριακό Θεώρημα (αγγλικά: Central Limit Theorem) είναι ένα από τα πιο αξιοσημείωτα αποτελέσματα της Θεωρίας Πιθανοτήτων. Σύμφωνα με το θεώρημα, το άθροισμα ενός μεγάλου αριθμού ανεξάρτητων τυχαίων μεταβλητών ακολουθεί μία κατανομή η οποία προσεγγίζει την κανονική κατανομή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Θεωρία πιθανοτήτων
Γιαν Ασσελάιν
Ο Γιαν Ασσελάιν (ολλανδικά: Jan Asselijn, περ. 1610 - 1 Οκτωβρίου 1652) ήταν Ολλανδός ζωγράφος της Χρυσής Ολλανδικής Εποχής στη ζωγραφική.
Βιογραφία
Ο Ασσελάιν γεννήθηκε στη Διέππη, σε οικογένεια Γάλλων Ουγενότων, ως Ζαν Ασσελέν (Jean Asselin). Εκπαιδεύτηκε από τον Εσάιας φαν ντε Φέλντε (1587–1630) και διακρίθηκε ιδιαίτερα στην τοπιογραφία και στη ζωγραφική ζώων, αν και αποθαυμάζονται τόσο τα ιστορικά του έργα όσο και αυτά με σκηνές μάχης. Ταξίδεψε σε Γαλλία και Ιταλία και τροποποίησε το ύφος του επηρεασμένος από τον Πίτερ φαν Λερ, μέλος των Bambocianti και των Bentvueghels. Ο Νικολάες ντε Χελτ Στοκάντε και ο Ασσελάιν νυμφεύτηκαν δύο αδελφές στη Λυών το 1645, θυγατέρες του Χάουβαρτ Κόορμαν (Houwaart Koorman) από την Αμβέρσα. Σύμφωνα με τον Άρνολντ Χαουμπράκεν, έμαθε την ιστορία από τον Άμπραχαμ Χενούλς, ο οποίος με τη σειρά του την είχε μάθει από τον Λάουρενς Φρανκ, καλλιτέχνη που τότε διέμενε με τους Κόορμαν στη Λυών, μαζί με τον Άρτους Κουελλίνους. Οι γάμοι είχαν ως αποτέλεσμα να επιστρέψουν και οι δύο νεόνυμφοι καλλιτέχνες στην Ολλανδία, μετά τα ταξίδια τους. Ο Ασσελάιν είχε ένα χέρι ατροφικό και ήταν μικρόσωμος, αποκτώντας έτσι το προσωνύμιο petit Jean Hollandois (ο μικρός Ολλανδός Ζαν). Από το ατροφικό του χέρι μάλλον προήλθε και το προσωνύμιο (που πάντα έδιναν στα μέλη τους οι Bentvueghels), Krabbetje (καβουράκι)
Φαίνεται ότι είχε συνδεθεί φιλικά με τον Ρέμπραντ. . Στο χαρακτικό με το πορτρέτο του, που δημιούργησε ο Ρέμπραντ, ο Ασσελάιν φαίνεται σαν να στέκεται σε τρίποδο. Τα χέρια του δεν απεικονίζονται. Μαθητής του διετέλεσε ο Φρεντερίκ ντε Μουσερόν, ένας άλλος ζωγράφος τοπίων με ιταλικό ύφος.
Τζέιν Λιντς
Η Τζέιν Λιντς (Jane Marie Lynch, 14 Ιουλίου 1960) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός, κωμικός και συγγραφέας. Είναι περισσότερο γνωστή για τον πρωταγωνιστικό ρόλο της στο μιούζικαλ-κωμική σειρά του Fox Glee (2009-2015), που της χάρισε ένα Primetime Emmy Award. Απέκτησε αναγνωρισιμότητα για τους ρόλους της σε ταινίες mockumentary, όπως στα Best in Show (2000), A Mighty Wind (2003) και For Your Consideration (2006).
Γιαν Ασσελάιν
Βιογραφία
Ήταν ένας από τους πρώτους Ολλανδούς καλλιτέχνες που εισήγαγε έναν νέο, "καθαρό" τρόπο ζωγραφικής στα τοπία, στο ύφος του Κλωντ Λορραίν και το παράδειγμά του ακολούθησαν πολύ γρήγορα και άλλοι καλλιτέχνες. Οι πίνακες του Ασσελάιν έχαιραν μεγάλης εκτίμησης στο Άμστερνταμ και αρκετοί από αυτούς βρίσκονται σήμερα στα μουσεία της πόλης. Εικοσιτέσσερις πίνακες που έφτιαξε στην Ιταλία έγιναν και χαρακτικά.
Τζέιν Λιντς
Η Λιντς είχε έναν γκεστ ρόλο στην κωμωδία του CBS Two and a Half Men (2004-2014), για την οποία έλαβε υποψηφιότητα για Primetime Emmy Award, στην δραματική σειρά The L Word (2005-2009), στην αστυνομική δραματική σειρά του CBS Criminal Minds (2006-2020), στην δραματική σειρά του CBS All Access The Good Fight (2017-2018) και στην κωμική σειρά του Prime Video The Marvelous Mrs. Maisel (2017-σήμερα), για την οποία έλαβε ένα Primetime Emmy Award. Από το 2013, ήταν οικοδέσποινα του τηλεπαιχνιδιού στο NBC Hollywood Game Night, που της χάρισε δυο Primetime Emmy Awards.
Γιαν Ασσελάιν
Βιογραφία
Ένας από τους πίνακές του, ο απειλούμενος κύκνος, ο οποίος απεικονίζει έναν κύκνο να υπερασπίζεται με επιθετικό τρόπο τη φωλιά του, έγινε σύμβολο της εθνικής αντίστασης, αν και είναι άγνωστο αν ο Ασσελάιν είχε παρόμοιο σκοπό. Ιδιαίτερα θεωρείται ως απεικόνιση του Γιόχαν ντε Βιττ, εμβληματικής πολιτικής φυσιογνωμίας της εποχής. Ορισμένες αναγραφές προστέθηκαν από κατοπινούς ιδιοκτήτες του πίνακα και περιλαμβάνουν τη λέξη "Holland" (Ολλανδία) σε ένα από τα αβγά και "Enemy of the state" (εχθρός του κράτους) πλάι στον σκύλο που απειλεί τη φωλιά. Ορισμένα τμήματα του πίνακα είναι λιγότερο ρεαλιστικά από τον κύκνο, όπως τα σύννεφα που κρέμονται χαμηλά, ο σκύλος και τα πεπλατυσμένα αβγά του. Ο πίνακας χρονολογείται τη δεκαετία του 1640. Θεωρείται το πλέον διάσημο έργο του Ασσελάιν και ήταν ένα από τα πρώτα έργα που απέκτησε το Ρέικσμουζεουμ.
Τζέιν Λιντς
Η Λιντς ειχε μικρότερους ρόλους σε αρκετές κωμωδίες, όπως στις The 40-Year-Old Virgin (2005), Talladega Nights: The Ballad of Ricky Bobby (2006), Role Models (2008), Paul (2011) και The Three Stooges (2012). Δάνεισε την φωνή της σε αρκετές ταινίες κινουμένων σχεδίων, μεταξύ των οποίων στις Space Chimps (2008), Ice Age: Dawn of the Dinosaurs (2009), Shrek Forever After (2010), Rio (2011), Wreck-It Ralph (2012) και Ralph Breaks the Internet (2018).
Γιαν Ασσελάιν
Βιογραφία
Για πολύ καιρό ο πίνακας Τα τείχη της πόλης τον χειμώνα του Βίλλεμ Σέλλινκς θεωρούνταν ως έργο του Ασσελάιν, μέχρις ότου ο πίνακας αποκατασταθεί και να αποκαλυφθεί έτσι το μονόγραμμα του πραγματικού δημιουργού.
Τζέιν Λιντς
Το 2013, η Λιντς έλαβε το 2,505ο αστέριο στην Λεωφόρο της Δόξας του Χόλιγουντ στην κατηγορία της τηλεόρασης, που βρίσκεται στην Λεωφόρο του Χόλιγουντ αριθμός 6640. Μεταξύ μιας πληθώρας βραβείων, η Λιντς έχει λάβει πέντε Primetime Emmy Awards, δυο Screen Actors Guild Awards και μια Χρυσή Σφαίρα.
Γιαν Ασσελάιν
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι της Χρυσής Εποχής
Τζέιν Λιντς
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συγγραφείς Κατηγορία:Αμερικανοί κωμικοί Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί
Νόμος των μεγάλων αριθμών
Ο Ισχυρός Νόμος των Μεγάλων Αριθμών (The Strong Law of Large Numbers) είναι ένα από τα πιο γνωστά αποτελέσματα της Θεωρίας Πιθανοτήτων. Σύμφωνα με το θεώρημα κάτω από κατάλληλες υποθέσεις, ο δειγματικός μέσος μιας ακολουθίας ανεξάρτητων τυχαίων μεταβλητών που ακολουθούν μία κοινή κατανομή συγκλίνει σχεδόν βεβαίως προς τον θεωρητικό μέσο (η μέση τιμή) της κατανομής.
Κατηγορία:Θεωρία πιθανοτήτων Κατηγορία:Μαθηματικές αποδείξεις
Φερράντε Γ΄ της Γκουαστάλα
O Φερράντε Γ΄, ιταλ. Ferrante IIΙ, (4 Απριλίου1618 – 11 Ιανουαρίου 1678) από τον Οίκο των Γκοντζάγκα, ήταν δούκας της Γκουαστάλα (1632-78).
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του δούκα της Γκουαστάλα και του Αμάλφι Καίσαρα Β΄, και της Ισαβέλας Ορσίνι.
Το 1632 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε. Το 1638 πώλησε όλα τα μικρά φέουδα που είχε στο βασίλειο της Νάπολης· το 1649 πώλησε και το πριγκιπάτο του Μολφέτα. Το 1639 έγινε ιππότης του Τάγματος του Αγ. Ιακώβου και Κομεντατόρ της Βιγιαερμόσα.
Απεβίωσε το 1678 χωρίς άρρενες απογόνους. Το δουκάτο πέρασε αρχικά (1678-92) στην πρώτη κόρη του και τον σύζυγό της Φερδινάνδο-Κάρολο δούκα της Μάντουα, αλλά με παρέμβαση της Αυστρίας δόθηκε στον εξάδελφο του Φερράντε Γ΄, τον Βικέντιο, σύζυγο της δεύτερης κόρης του.
Οικογένεια
Το 1647 νυμφεύθηκε τη Μαργαρίτα των Έστε, κόρη του Αλφόνσου Γ΄ δούκα της Μόντενα και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Γκοντζάγκα Κατηγορία:Δούκες της Γκουαστάλα Κατηγορία:Δούκες του Αμάλφι
Δημοψήφισμα της Ουρουγουάης (2019)
Στην Ουρουγουάη πραγματοποιήθηκε ένα συνταγματικό δημοψήφισμα στις 27 Οκτωβρίου 2019, παράλληλα με τις γενικές εκλογές. Οι προτεινόμενες τροποποιήσεις του συντάγματος ήταν να συσταθεί εθνική φρουρά, να απαγορευτεί πρόωρη απελευθέρωση για περιπτώσεις ορισμένων σοβαρών αδικημάτων, να εισαχθούν ποινές ισόβιας κάθειρξης για εγκλήματα βιασμού ή σεξουαλικής κακοποίησης ή ανθρωποκτονίας σε βάρος ανηλίκων, καθώς και ανθρωποκτονία ενηλίκων με επιβαρυντικές περιστάσεις και να επιτραπεί στην αστυνομία να διεξάγει νυχτερινές επιδρομές. Οι προτάσεις απορρίφθηκαν από το 53% των ψηφοφόρων.
Εκστρατεία
Κανένας προεδρικός υποψήφιος δεν υποστήριξε την πρόταση, η οποία έτυχε υποστήριξης από τον γερουσιαστή Χόρχε Λαρανιάγα. Ωστόσο, αρκετοί υποψήφιοι της αντιπολίτευσης πρότειναν παρόμοια μέτρα σχετικά με τη δημόσια ασφάλεια.
Αποτελέσματα
Οι ψηφοφόροι που συμμετείχαν στις γενικές εκλογές είχαν την ευκαιρία να ψηφίσουν υπέρ της προτεινόμενης τροποποίησης και να την επισυνάψουν στα ψηφοδέλτια στους φακέλους τους ή να μην το πράξουν. Μόνο η παρουσία (ή όχι) του "ναι" καταγράφηκε ως ψήφος, χωρίς πιθανές άκυρες ψήφους.
Αν και ήταν νομικά δεσμευτική, για να θεωρηθεί έγκυρη, η πρόταση έπρεπε να λάβει την απόλυτη πλειοψηφία των θετικών ψήφων και να υποστηρίζεται από τουλάχιστον το 35% των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων (προσέλευση). Το μέτρο απέτυχε, λαμβάνοντας την απαραίτητη απαρτία, αλλά όχι την πλειοψηφία των θετικών ψήφων. Ο συνολικός αριθμός των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων που χρησιμοποιήθηκαν για τον υπολογισμό του ποσοστού συμμετοχής στο δημοψήφισμα διέφερε ελαφρώς από τον αριθμό των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων για τις εκλογές που πραγματοποιήθηκαν την ίδια ημέρα, καθώς ορισμένοι ξένοι υπήκοοι με σημαντική περίοδο διαμονής μπόρεσαν να ψηφίσουν στις εκλογές, αλλά όχι στα δημοψηφίσματα.
Παραπομπές
Ουρουγουαη 2019 δημοψ
Πέδρο Γκονθάλεθ δε Λάρα
Ο Πέδρο Γκονθάλεθ δε Λάρα, ισπαν.: Pedro González de Lara, (απεβ. στις 16 Οκτωβρίου 1130) ήταν Καστιλιανός μεγιστάνας. Υπηρέτησε τον Αλφόνσο ΣΤ' ως νεαρός άνδρας και αργότερα έγινε ο εραστής τής κληρονόμου τού Αλφόνσου ΣΤ΄, της βασίλισσας Ουρράκας. Μπορεί να εντάχθηκε στην Α΄ Σταυροφορία στην ακολουθία του Ραϋμόνδου Δ΄ της Τουλούζης, κερδίζοντας το παρωνύμιο el Romero ("ο περιπλανώμενος, ο προσκυνητής"). Στο απόγειο της επιρροής του ήταν το πιο ισχυρό πρόσωπο στο βασίλειο, μετά τον μονάρχη. Η κυριαρχία της εξουσίας του στην Καστίλλ\η μαρτυρείται σε πολυάριθμα έγγραφα μεταξύ 1120 και 1127 Αντιτάχθηκε στη διαδοχή του νόμιμου κληρονόμου της Ουρράκας, Aλφόνσου Ζ΄. Αυτή η διαμάχη έληξε με το πρόωρο τέλος του.
Στη γενιά του Πέδρo ξεκίνησε η χρήση των τοπωνυμικών, σε αντίθεση με τα απλά πατρωνυμικά, στην Ισπανία. Ο Πέδρο ήταν το πρώτο μέλος της οικογένειάς του, που χρησιμοποίησε το επώνυμο "δε Λάρα", μία πρακτική που συνέχισαν οι απόγονοί του. Ένα καλό παράδειγμα του τρόπου του Πέδρο βρίσκεται σε ένα βασιλικό καταστατικό της 1ης Φεβρουαρίου 1124: uenerabilis comes dominus Petrus de Lara, «ο σεβαστός κόμης Δον Πέδρο δε Λάρα».
Σημαιοφόρος του Aλφόνσου ΣΤ΄ (1088–91)
Ο Πέδρο ήταν γιος του κόμη Γκονθάλο Νούνιεθ δε Λάρα, του πρώτου ξεκάθαρα αναγνωρίσιμου μέλους του Οίκου της Λάρα και της συζύγου του, Γκότο Νούνιεθ. Είχε έναν αδελφό, τον κόμη Ροδρίγο Γκονθάλεθ δε Λάρα, και ήταν συγγενής του κόμη Γκονθάλο Σαλβαδόρεθ, ο οποίος κατείχε επίσης γη στη Λάρα. Τα εδάφη της οικογένειας Λάρα βρίσκονταν στην Παλαιά Καστίλη. Μεταξύ 27 Δεκεμβρίου 1088 και 10 Νοεμβρίου 1091 ο Πέδρο υπηρέτησε ως alférez, σημαιοφόρος της ακολουθίας του βασιλιά. Στο τέλος της υπηρεσίας του υπέγραφε βασιλικά έγγραφα αμέσως κάτω από τα ονόματα των κόμητων του βασιλείου. Αντικαταστάθηκε ως alférez από τον Γκόμεθ Γκονθάλεθ στις αρχές του 1092. Ένα καταστατικό με ημερομηνία τον Μάιο του 1098 που αναφέρεται στον «κόμη Πέδρο, alférez» είναι σχεδόν βέβαιο ότι είναι πλαστογραφία ή φθορά, αφού είναι γνωστό ότι ο Γκόμεθ κατείχε ακόμη αυτή τη θέση τον Μάρτιο, τον Απρίλιο και τον Μάιο εκείνου του έτους και ο Πέδρο δεν αναφέρεται ποτέ ως κόμης πριν από το 1107.
Υπάρχει κάποια αμφιβολία ότι ο alférez Πέδρο Γκονθάλεθ ήταν ο άνθρωπος, που έγινε αργότερα κόμης της Λάρα. Υπάρχει τουλάχιστον ένας άλλος άνδρας με αυτό το όνομα ζωντανός την ίδια εποχή, ο οποίος, με τη σύζυγό του Eλβίρα Φερνάνδεθ, πώλησε ένα κτήμα για 400 solidi στον κόμη Φρουέλα Ντίαθ και τη σύζυγό του Eστεφανία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καστιλιάνικη τάξη ευγενών Κατηγορία:Κόμητες της Ισπανίας Κατηγορία:Οίκος της Λάρα
Άντον Τίνερχολμ
Ο Άντον Τίνερχολμ (γεννημένος στις 26 Φεβρουαρίου 1991) είναι Σουηδός ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται για λογαριασμό της Νιου Γιορκ Σίτι ΦΚ ως αμυντικός.