cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μοντάζ
Monitor
Στο πρώτο monitor (το αριστερό όπως κοιτάμε τον υπολογιστή μας),
Στο δεύτερο monitor (το δεξί όπως κοιτάμε τον υπολογιστή),
Timeline
Η timeline είναι το «μέρος» στο οποίο τοποθετούμε το υλικό μας προκειμένου να το μοντάρουμε, να του προσθέσουμε διάφορα εφέ και γενικά να το επεξεργαστούμε μέχρι να φτάσει στην τελική μορφή που επιθυμούμε. Η timeline αποτελείται από δύο μέρη: του βίντεο του οποίου θέλουμε να επεξεργαστούμε. Έτσι μπορούμε να επεξεργαστούμε ξεχωριστά την εικόνα και ξεχωριστά τον ήχο χωρίς να παρεμβάλλεται το ένα ανάμεσα στο άλλο. Τα βίντεο που εισάγουμε στην timeline πριν αλλά και μετά την επεξεργασία που επρόκειτο να δεχθούν φαίνονται στο δεύτερο monitor που υπάρχει μέσα στο πρόγραμμα στο οποίο δουλεύουμε.
Rendering
Κατηγορία:Δημιουργία ταινιών Κατηγορία:Παραγωγή ταινιών Κατηγορία:Θεωρία του κινηματογράφου
Emirates Airlines
Η Emirates (αραβικά: طَيَران الإمارات) είναι αεροπορική εταιρεία που έχει βάση το Διεθνές Αεροδρόμιο του Ντουμπάι στο Ντουμπάι. Ιδρύθηκε το 1985. Είναι θυγατρική της The Emirates Group που ανήκει εξ' ολοκλήρου στην Investment Corporation of Dubai της κυβέρνησης του Ντουμπάι. Λειτουργεί περισσότερες απο 3.600 πτήσεις την εβδομάδα από το Διεθνές Αεροδρόμιο του Ντουμπάι σε περισσότερες από 150 πόλεις σε 74 διαφορετικές χώρες. Τις εμπορευματικές δραστηριότητές της, της έχει αναλάβει μια από τις θυγατρικές της εταιρείες, η Emirates SkyCargo.
Η Emirates λειτουργεί έναν ανάμεικτο στόλο, με αεροσκάφη ευρείας ατράκτου της Boeing και της Airbus. Είναι επίσης μια από τις λίγες αεροπορικές εταιρείες που λειτουργούν μόνο αεροσκάφη ευρείας ατράκτου, με κυριότερο το Boeing 777. Έχει επίσης παραγγείλει συνολικά 140 Airbus A380 και έχει γίνει ο μεγαλύτερος χρήστης τους, μπροστά απ' την Singapore Airlines. Είναι η καλύτερη αεροπορική εταιρεία στον κόσμο, με κανένα δυστύχημα ως τώρα, και έχει γίνει η μεγαλύτερη εταιρεία της Μέσης Ανατολής ως προς τα έσοδα, το μέγεθος του στόλου και τους επιβάτες που μετέφερε το 2007.
Η Emirates έχει χτίσει ένα βαρύ όνομα ως ηγέτης στην αεροπορική βιομηχανία, κυρίως στον τομέα της πολύ γρήγορης ανάπτυξής της.
Προορισμοί
Η Emirates πραγματοποιεί πάνω από 3.000 πτήσεις κάθε εβδομάδα σε πάνω από 160 προορισμούς σε περισσότερες από 70 χώρες σε έξι ηπείρους από το Ντουμπάι. Αρκετοί νέοι προορισμοί προστίθενται κάθε χρόνο.
Emirates SkyCargo
Η Emirates SkyCargo είναι το τμήμα των εμπορευματικών αερομεταφορών της Emirates. Ξεκίνησε τη λειτουργία του τον Οκτώβριο του 1985, την ίδια χρονιά που ιδρύθηκε η Emirates και άρχισε να παρέχει τις υπηρεσίες της το 2001 με ένα φορτηγό Boeing 747. Εξυπηρετεί 10 αποκλειστικούς προορισμούς φορτίου, εκτός των άλλων από κοινού με το δίκτυο της Emirates.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αεροπορικές εταιρείες των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων
Ότο Νεμσάντζε
Ο Ότο Νεμσάντζε (γεννημένος στις 18 Ιουνίου 1989) είναι Γεωργιανός τραγουδιστής. Εκπροσώπησε τη χώρα του στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 2019 με το τραγούδι "Sul tsin iare", το οποίο αποκλείστηκε από τον τελικό. Κέρδισε το δικαίωμα κερδίζοντας το Georgian Idol στις 3 Μαρτίου. Ο Nemsadze είναι γνωστός για τη νίκη της πέμπτης σεζόν του Geostar το 2010. Έχει συμμετάσχει προηγουμένως στην τρίτη σεζόν του The Voice της Ουκρανίας, τερματίζοντας δεύτερος. Το 2017, συμμετείχε στην επιλογή της Γεωργίας για τη Eurovision με το συγκρότημα Limbo. Το τραγούδι τους "Dear God" τερμάτισε 10ο με 60 πόντους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωργιανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με την Γεωργία Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2019
Πύλαντας
Στην ελληνική μυθολογία ο Πύλαντας (Πύλας) ήταν βασιλιάς των Μεγάρων, γιος του Κλήσωνα και εγγονός του Λέλεγα. Αδελφές του Πύλαντα ήταν η Κλησώ και η Ταυρόπολις. Ο Πύλαντας πήγε στην Πελοπόννησο επικεφαλής ομάδας Λελέγων και ίδρυσε την πόλη Πύλο στη Μεσσηνία. Αργότερα τον έδιωξε από εκεί ο Νηλέας. Τότε ο Πύλαντας κατέφυγε στην Ήλιδα, όπου και ίδρυσε δεύτερη ομώνυμη πόλη, την Πύλο της Ήλιδας. Θυγατέρα του Πύλαντα ήταν η Πυλία.
Πηγές
Κατηγορία:Επώνυμοι ήρωες της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς των Μεγάρων
Συνθήκη της Σαπιέντζας
Η Συνθήκη της Σαπιέντζας ήταν μια συνθήκη που υπογράφηκε το 1209 μεταξύ της Γαληνοτάτης Δημοκρατίας της Βενετίας και του Πριγκιπάτου της Αχαΐας και ρύθμιζε το καθεστώς στην Πελοπόννησο, μετά την Λατινική κατάκτηση της Βυζαντινής αυτοκρατορίας από τους ιππότες της Δ΄ Σταυροφορίας. Η συμφωνία υπογράφηκε μεταξύ Βιλλαρδουΐνου και Ραφαήλ Γκένο στο μοναστήρι των Βενεδικτίνων στο νησί Σαπιέντζα στις ακτές της Μεσσηνίας απέναντι από την Μεθώνη.
Στην "Partitio Romaniae" το μεγαλύτερο μέρος της χερσονήσου είχε δοθεί από τους σταυροφόρους στους Ενετούς, αλλά η κατάκτησή της από τους Γοδεφρείδο Βιλλεαρδουίνο και Γουλιέλμο Σαμπλίτη ανάγκασε τους Βενετούς να αποδεχτούν την νέα κατάσταση.
Σύμφωνα με την συνθήκη η Βενετία έπαιρνε τα λιμάνια της Μεθώνης μετά των εξαρτημένων περιοχών, Κορώνης μετά των εξαρτημένων περιοχών και του Ναυαρίνου με την περιοχή που το περιελάμβανε μέχρι την Ασίνη. Ο Βιλεαρδουίνος έδωσε όρκο πίστης στην Βενετία κι κάθε χρόνο έπρεπε να στέλνει στους Ενετούς τρία μεταξωτά χρυσοκέντητα παραπετάσματα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Συνθήκες της Βενετικής Δημοκρατίας‎ Κατηγορία:Συνθήκες του Πριγκιπάτου της Αχαΐας Κατηγορία:Ιστορία της Μεσσηνίας Κατηγορία:Πύλος Κατηγορία:Δήμος Πύλου - Νέστορος
Πυλία
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Πυλία είναι γνωστή η θυγατέρα του βασιλιά των Μεγάρων Πύλαντα. Η Πυλία παντρεύτηκε τον βασιλιά των Αθηνών Πανδίονα Β΄, ο οποίος είχε καταφύγει στα Μέγαρα, και απέκτησαν 4 παιδιά: τον Λύκο, τον Νίσο, τον Πάλλαντα και τον Αιγέα, τον πατέρα του ήρωα Θησέα. Αυτά τα παιδιά, συλλογικά γνωστά ως Πανδιονίδες, επανακατέλαβαν την εξουσία στην Αθήνα.
Πηγές
Πυλια
Γενικές εκλογές στον Άγιο Μαρίνο (2012)
Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στον Άγιο Μαρίνο στις 28 Νοεμβρίου του 2012. Νικητής αναδείχθηκε ο συνασπισμός Συμφωνία για τον Άγιο Μαρίνο, που εξασφάλισε 35 επί συνόλου 60 εδρών στο Μέγα και Γενικό Συμβούλιο. Έλαβαν μέρος 356 υποψήφιοι για 60 έδρες. Εξελέγησαν 20 βουλευτές για πρώτη φορά στο συμβούλιο και 10 γυναίκες. Επιπλέον, βρέθηκαν 1.356 ψηφοδέλτια με άσεμνα σχέδια επάνω σε αυτά (6,41%) και ένας μεγάλος αριθμός άκυρων ψηφοδελτίων που είχε ως αποτέλεσμα να εγερθούν κατηγορίες για σκάνδαλο.
Παραπομπές
2012
Μορίς Περζά
Ο Μορίς Περζά (Γαλ. Maurice Persat Puy-de-Dome, Απρίλιος 30 1788 - 1858), ήταν Γάλλος αξιωματικός, φιλέλληνας και συγγραφέας, έλαβε μέρος στους Ναπολεόντειους πολέμους και επαναστατικούς πολέμους στη Λατινική Αμερική, Ελλάδα και Ισπανία.
Βιογραφία
Ο Περζά γεννήθηκε στο Πυί-ντε-Ντομ (Puy-de-Dome) της κεντρικής Γαλλίας το 1788. Ήταν λοχαγός του ιππικού στο στρατό του Ναπολέοντα. Έλαβε το παράσημο της «Λεγεώνας της Τιμής" από τα χέρια του αυτοκράτορα το 1813 . Μετά τις «εκατό ημέρες» αποστρατεύτηκε με το ήμισυ του μισθού. Συγκρότησε δύναμη ανταρτών του Λίγηρα, αλλά εξορίστηκε κατά τη διάρκεια της Παλινόρθωσης. Συμμετείχε σε συνωμοσία για τη διάσωση του Ναπολέοντα από το νησί της Αγίας Ελένης. Το 1817 μετανάστευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το 1818 κατετάγη στο στρατό Σιμόν Μπολίβαρ, αλλά απογοητευμένος από τους ισπανόφωνους ηγέτες, τον Φεβρουάριο του 1819 πήγε στο νησί Μαρτινίκα. Επιστρέφοντας στη Γαλλία, πήρε και πάλι μέρος σε συνωμοσία. Πήρε μέρος στη ναπολιτάνικη επανάσταση, φυλακίσθηκε από τους Αυστριακούς, αλλά δραπέτευσε. .Από την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 πήγε στην Ελλάδα για να συμμετάσχει στον πόλεμο της Ανεξαρτησίας κατά των Οθωμανών. Ήταν ένα από τα πρώτα στελέχη του 1-ου Τάγματος του τακτικού Ελληνικού στρατού, το οποίο με απόφαση του Δημήτρη Υψηλάντη οργανώθηκε τον Ιούλιο του 1821 στην πόλη της Καλαμάτας από τον γεννημένο στην Κρήτη Κορσικανό Ιωσήφ Βαλέστ. Μετά την Ελλάδα ο Περζά πήγε στην Ισπανία και πήρε μέρος στις μάχες ενάντια στις δυνάμεις του δούκα του Ανγκουλέμ (Λουδοβίκος Αντώνιος της Ανγκουλέμης), ως διοικητής του ιππικού υπό τις διαταγές του Φρανσίσκο Εσπόζα η Μίνα. Κατά τα έτη 1838-1839, έγραψε τα «Απομνημονεύματα 1806-1844», τα οποία, ωστόσο, παρέμειναν ανέκδοτα μέχρι το 1910.
Αναφορές
Κατηγορία:Γάλλοι αγωνιστές του 1821 Κατηγορία:Γάλλοι συγγραφείς Κατηγορία:Γάλλοι στρατιωτικοί Κατηγορία:Ιππότες της Λεγεώνας της Τιμής
Πράξεις Τριβιρίων
Οι Πράξεις Τριβιρίων είναι συλλογή ιστοριών, μύθων, περιγραφής πολέμων, αρχεία των Αρχιεπισκόπων της Τριέρης, εκκλησιαστικών συγγραμμάτων, και άλλων αρχείων που συλλέχθηκαν από τους μοναχούς του Αγίου Ματθαίου στην Τριέρη.
Η συλλογή άρχισε τον 12ο αιώνα και συνεχίστηκε μέχρι το 1794 όταν και τερματίστηκε η αρχιεπισκοπή της Τριέρης. Δημοσιεύθηκε ως οκτάτομο έργο τον 19ο αιώνα.
Κατηγορία:Χειρόγραφα
Πτολεμαίος Β΄ Φιλάδελφος
Ο Πτολεμαίος Β΄ ο Φιλάδελφος (Κοπτικά: ⲡⲧⲟⲗⲉⲙⲁⲓⲟⲥ ⲡⲓⲙⲁϩⲃ̅ ⲫⲓⲗⲁⲇⲉⲗⲫⲟⲥ, Κως, 309 π.Χ. – Αλεξάνδρεια, 246 π.Χ.) ήταν βασιλιάς της Αιγύπτου από το 283 έως το 245 π.Χ., ο δεύτερος της δυναστείας των Πτολεμαίων, οι οποίοι κυβέρνησαν τη χώρα κατά την ελληνιστική περίοδο. Πατέρας του και ιδρυτής της δυναστείας ήταν ο Πτολεμαίος Α΄ ο Σωτήρ, στρατηγός του Αλεξάνδρου του Μεγάλου. Μητέρα του ήταν η τέταρτη και ευνοούμενη σύζυγος τού πατέρα του, η Βερενίκη Α΄. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του ισχυροποίησε τον έλεγχο της Αιγύπτου πάνω στην Παλαιστίνη και τη Βόρεια Αφρική και τη μεταμόρφωσε σε κέντρο του ελληνικού πολιτισμού.
Νεανικά χρόνια & μόρφωση
Ο πατέρας του Πτολεμαίου Β΄, ο Πτολεμαίος Α΄ ο Σωτήρ, ήταν ένας από τους στρατηγούς του Αλεξάνδρου, αυτός στον οποίο δόθηκε το βασίλειο της Αιγύπτου μετά τη διανομή του απέραντου κράτους του Μακεδόνα στρατηλάτη. Είχε τέσσερις γνωστές σε εμάς συζύγους. Όταν η τρίτη από αυτές η Ευρυδίκη, κόρη του Αντίπατρου, έφτασε στην Αίγυπτο για να παντρευτεί τον Πτολεμαίο, έφερε μαζί της μια νεαρή χήρα, τη Βερενίκη, ως κυρία επί των τιμών της. Ο βασιλιάς συνήψε ερωτικές σχέσεις με τη Βερενίκη, και έγινε η ευνοούμενη και τέταρτη σύζυγός του. Του χάρισε τρία παιδιά: την Αρσινόη, τη Φιλωτέρα και τον Πτολεμαίο Β΄. Ο θρόνος ανήκε δικαιωματικά στον γιο της Ευρυδίκης, τον Πτολεμαίο Κεραυνό που ήταν μεγαλύτερος, όμως ο πατέρας του επέλεξε τον γιο της Βερενίκης, τον Πτολεμαίο Β΄. Σε ηλικία 18 ετών, το 290 π.Χ. έγινε συμβασιλέας του πατέρα του για να εξασφαλιστεί η διαδοχή του. Ο ετεροθαλής αδελφός του, ο Πτολεμαίος Κεραυνός, φιλονίκησε με τον πατέρα του και εγκατέλειψε την Αλεξάνδρεια. Αργότερα έγινε βασιλιάς της Μακεδονίας.
Ο Πτολεμαίος Β΄, ο γιος της Βερενίκης, διαδέχτηκε τον πατέρα του στην ηλικία των 25 ετών το έτος 283 π.Χ. Την εποχή εκείνη ήταν απλώς γνωστός με τον όνομα “Πτολεμαίος ο γιος του Πτολεμαίου”. Ακόμη το όνομα Πτολεμαίοι δεν είχε καθιερωθεί στις συνειδήσεις ως μια μακριά δυναστεία ανδρών με το ίδιο όνομα. Απλά έτυχε πατέρας και γιος να έχουν το ίδιο όνομα. Δεν υπήρχε ακόμη η πρόθεση όλοι οι βασιλείς που θα τους διαδέχονταν, υποθέτοντας πάντα πως η δυναστεία θα συνεχιζόταν, να ονομάζονταν Πτολεμαίοι. Αργότερα οι σύγχρονοί τους θα απένειμαν στον καθένα από ένα επίθετο-προσωνύμιο, ώστε να γίνεται η διάκριση μεταξύ τους. Οι σύγχρονοι μελετητές τούς παρείχαν και αριθμούς. Το δεύτερο μέλος της δυναστείας λοιπόν, έμεινε στην ιστορία ως ο Πτολεμαίος Β΄ ο Φιλάδελφος, δηλαδή αυτός που αγαπά την αδελφή του. Το επίσημο αιγυπτιακό του όνομα ήταν Meryamun Setepenre, που σημαίνει “Πολυαγαπημένος του Άμμωνος, Εκλεκτός του Ρε”.
Ο Πτολεμαίος ως χαρακτήρας ήταν πολύ διαφορετικός από τον πατέρα του. Τον σκληροτράχηλο στρατηγό του Αλεξάνδρου διαδέχτηκε ένας άνδρας με αγάπη για τις επίγειες απολαύσεις, με ενδιαφέρον για τις επιστήμες και τις τέχνες. Η συνήθεια τού να προσλαμβάνονται οι καλύτεροι εκπαιδευτικοί ή ποιητές για να μορφώσουν τον πρίγκιπα–διάδοχο, ήταν κάτι που ο Πτολεμαίος Α΄ ο Σωτήρ γνώριζε από την πατρίδα του, τη Μακεδονία, όπου ο νεαρός Αλέξανδρος ο Μέγας διδάχτηκε από τον ίδιο τον Αριστοτέλη. Παιδαγωγός τού Πτολεμαίου Β΄ υπήρξε ο Στράτων της Λαμψάκου, ένας από τους κύριους αντιπροσώπους της Σχολής του Αριστοτέλη. Θεωρείται, πως από εκεί πηγάζει το ενδιαφέρον, που επέδειξε ο μετέπειτα βασιλιάς για τη ζωολογία και τη γεωγραφία, μιας και ο Αριστοτέλης και οι αρχές του ήταν στραμμένες προς τη μελέτη των επιστημών.
Κοινωνικό και πολιτιστικό έργο
Η Αλεξάνδρεια δεν μεγάλωσε όμως μόνο σε μέγεθος, αλλά και σε ποιότητα. Ήταν ο Πτολεμαίος ο Β΄, που κάλεσε στην Αίγυπτο τα πιο λαμπρά πνεύματα των επιστημών και των γραμμάτων, κάνοντάς τη λαμπρό κέντρο πολιτισμού. Τους ενέταξε στην τοπική κοινωνία και τους χάρισε απαλλαγές από φόρους και άλλες υποχρεώσεις, επιτρέποντάς τους να ασχοληθούν απερίσκεπτοι με το πνευματικό τους έργο. Κάτω από την καθοδήγησή του τα έργα ανοικοδόμησης που είχε ξεκινήσει ο πατέρας του, όπως ο Φάρος και η Βιβλιοθήκη, ολοκληρώθηκαν και το Μουσείον έγινε κέντρο των ελληνικών γραμμάτων, που θα μπορούσε να ανταγωνιστεί την Ακαδημία των Αθηνών.
Οι εβραϊκές πηγές τού αποδίδουν τη μετάφραση των ιερών τους γραφών στα ελληνικά, ένα έργο που βοήθησε τον εξελληνισμό των Εβραίων και έκανε τη δική τους γραμματεία προσβάσιμη στον υπόλοιπο κόσμο. Ο χριστιανική αφήγηση του γεγονότος αυτού αναφέρει, πως το μεταφραστικό έργο πραγματοποίησαν εβδομήντα γραφείς, με αποτέλεσμα ο καρπός της δουλειάς τους να λάβει το όνομα «Η Μετάφραση των Εβδομήκοντα». Ο Πτολεμαίος συνέχισε την επέκταση τού βασιλείου στην Παλαιστίνη, μετατρέποντας πόλεις Χαναναίων σε ελληνικές πόλεις. Η Ράμπα στην Ιορδανία (το σημερινό Αμμάν) ξανακτίστηκε ως Φιλαδέλφεια. Η πόλη Άκκο στη φοινικική ακτή έγινε Πτολεμαΐδα. Και οι δύο πήραν τα ονόματα αυτά, για να τον τιμήσουν.
Τζάρνσαξα (δορυφόρος)
Η Τζάρνσαξα (αγγλικά: Jarnsaxa) ή Κρόνος L (Saturn L) είναι ένας φυσικός δορυφόρος του πλανήτη Κρόνου. Η ανακάλυψή του ανακοινώθηκε από τους Σκοτ Σέπαρντ, Ντέιβιντ Τζιούιτ και Jan Kleyna στις 26 Ιουνίου του 2006, ύστερα από παρατηρήσεις στο διάστημα μεταξύ 5 Ιανουαρίου και 29 Απριλίου 2006 και του δόθηκε η προσωρινή ονομασία S/2006 S 6.
Πτολεμαίος Β΄ Φιλάδελφος
Κοινωνικό και πολιτιστικό έργο
Για να προωθήσει το εμπόριο με την Ανατολή, κατασκεύασε ένα κανάλι, ώστε να ενώσει τον Νείλο με την Ερυθρά θάλασσα (τον κόλπο του Σουέζ). Η κατασκευή για την ακρίβεια είχε ξεκινήσει υπό τον φαραώ Νεκώ και συνεχίστηκε από τον Δαρείο, που όμως εγκατέλειψε τα σχέδιά του, όταν του είπαν πως η Ερυθρά θάλασσα βρισκόταν σε υψηλότερο επίπεδο από τον Νείλο. Το κανάλι ονομάστηκε, προς τιμήν τού βασιλιά, «Ποτάμι του Πτολεμαίου». Αν και πολλά από τα επιτεύγματα του Πτολεμαίου χάθηκαν για εμάς από την αναπόφευκτη φθορά του χρόνου, μια από τις συνεισφορές του που άντεξαν περισσότερο στον χρόνο, είναι ορατή ακόμη και σε εμάς σήμερα: ήταν ο πρώτος που έφερε καμήλες στην Αίγυπτο.
Τζάρνσαξα (δορυφόρος)
Έχει περίπου 6 χλμ. διάμετρο και περιφέρεται γύρω από τον Κρόνο σε μέση απόσταση 18.556.900 χλμ. σε 943,784 ημέρες, σχηματίζοντας κλίση 162,9° προς την εκλειπτική (164,1° προς τον Ισημερινό του Κρόνου), με ανάδρομη φορά και εκκεντρότητα 0,1918.
Πτολεμαίος Β΄ Φιλάδελφος
Εξωτερική πολιτική
Η φιλοδοξία του Οίκου των Πτολεμαίων ήταν να επεκτείνει την κυριαρχία του εκτός της Αιγύπτου, σε περιοχές της Ασίας, καθώς και να κυριαρχήσει στον θαλάσσιο χώρο της Μεσογείου και να αποκτήσει επιρροή στα πολιτικά πράγματα του ελληνικού κόσμου. Ως αποτέλεσμα, οι διαμάχες με τα γειτονικά κράτη ήταν αναπόφευκτες. Η βασιλεία τού Πτολεμαίου περιελάμβανε πολλούς πολέμους, αλλά συνήθως διεξάγονταν από τους στρατηγούς και τους ναυάρχους του. Μόνο σε μία εκστρατεία στον Νείλο μαθαίνουμε, πως συμμετείχε αυτοπροσώπως ο Πτολεμαίος Β΄, αντίθετα με τον πατέρα του ή με άλλους συγχρόνους του, όπως ο Αντίοχος Α΄ ή ο Αντίγονος Β΄ Γονατάς. Κατά τη διάρκεια των ετών που κυβερνούσε ο Πτολεμαίος Β΄, σημειώθηκαν πολλές πολιτικές ζυμώσεις στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου. Το 281 οι δύο τελευταίοι διάδοχοι του Μεγάλου Αλεξάνδρου, ο Λυσίμαχος και ο Σέλευκος Α΄ συγκρούστηκαν, για να διευθετήσουν τις πολιτικές τους διαφορές. Ο Λυσίμαχος ηττήθηκε και έχασε τη ζωή του. Όσο για τον Σέλευκο Α΄, ο δρόμος προς τον θρόνο του Αλεξάνδρου ήταν πια ανοικτός για εκείνον. Η κατάσταση για τον νεαρό Πτολεμαίο Β΄, ο οποίος ήταν ταυτόχρονα και πεθερός και γαμπρός του νεκρού Λυσίμαχου, ήταν πολύ επικίνδυνη. Μαζί με τον Σέλευκο ήταν και ο ετεροθαλής αδελφός τού Πτολεμαίου Β΄, ο Πτολεμαίος Κεραυνός, και υπήρχε πάντα η πιθανότητα ο γηραιός βασιλιάς Σέλευκος να βοηθούσε τον Κεραυνό να διεκδικήσει τα δικαιώματά του στον θρόνο της Αλεξάνδρειας.
Ωστόσο η κατάσταση άλλαξε απρόσμενα, όταν ο Πτολεμαίος Κεραυνός δολοφόνησε τον Σέλευκο στο Άργος της Θράκης το 281 π.Χ., λίγο καιρό μετά τη διάβασή τους από τον Ελλήσποντο. Οι φιλοδοξίες του Κεραυνού αφορούσαν πλέον μονάχα τη Μακεδονία, την οποία διεκδίκησε με νύχια και με δόντια με μια σειρά μαχών ενάντια σε σημαντικά πρόσωπα της εποχής. Όταν πλέον τα είχε καταφέρει, έστειλε ένα μήνυμα στον Πτολεμαίο Β΄ αναφέροντας πως αποποιούνταν πια τα δικαιώματά του στον θρόνο της Αιγύπτου, μιας και το βασίλειο της Μακεδονίας ήταν πιο ικανοποιητικό για εκείνον. Αυτό ήταν σίγουρα μια ανακούφιση για τον Πτολεμαίο Β΄. Οι συγκρούσεις βέβαια δεν σταμάτησαν στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, καθώς μια σειρά από ισχυρούς βασιλείς μάχονταν να ενισχύσουν τη θέση τους, ο καθένας ανάλογα με τα συμφέροντά του. Μία τυπική ανακωχή συνέβη μεταξύ τους κατά τη διάρκεια μίας εισβολής Γαλατών από τον Δούναβη το 279 π.Χ., σπέρνοντας το πολιτικό χάος: ο Κεραυνός χάθηκε και οι επόμενοι βασιλείς της Μακεδονίας διαδέχονταν ο ένας τον άλλο με μεγάλη ταχύτητα. Τελικά η κατάσταση σταθεροποιήθηκε κάπως ως εξής: τη Μακεδονία κυβέρνησε ο Αντίγονος Β΄ Γονατάς, τη βόρεια Συρία, ένα μεγάλο μέρος της Μικράς Ασίας, τη Μεσοποταμία, τη Βαβυλωνία και την Περσία οι Σελευκίδες, σε άλλα μέρη της Μικράς Ασίας κυβέρνησαν νέες τοπικές δυναστείες, ενώ στην Αίγυπτο, στην Παλαιστίνη, στην Κυρήνη και στην Κύπρο οι Πτολεμαίοι. Στην ηπειρωτική και νησιωτική Ελλάδα, στον Βόσπορο και τη Μαύρη Θάλασσα, οι παλαιές πόλεις–κράτη συνέχισαν να έχουν σχετική ανεξαρτησία, συμμαχώντας πότε με τον ένα μονάρχη και πότε με τον άλλο.
Τζάρνσαξα (δορυφόρος)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φυσικοί δορυφόροι Κρόνου
Πτολεμαίος Β΄ Φιλάδελφος
Εξωτερική πολιτική
thumb|250px|Χρυσά οκτάδραχμα (260 π.Χ.). Στη μία όψη απεικονίζεται ο Πτολεμαίος Β΄ και η Αρσινόη Β΄ με την επιγραφή “αδελφών”. Στην άλλη όψη οι γονείς τους Πτολεμαίος Α΄ και Βερενίκη Α΄ με την επιγραφή “θεών”. Βερολίνο.
Μία ευκαιρία για τον Πτολεμαίο Β΄ να κυριαρχήσει στον ελλαδικό χώρο προέκυψε, όταν η Μακεδονία γνώριζε μία περίοδο παλινόρθωσης υπό την ηγεμονία του Αντίγονου Β΄ Γονατά. Η Ελλάδα και το Αιγαίο βρίσκονταν στη μακεδονική σφαίρα επιρροής ήδη από τις μέρες του Φιλίππου Β΄ και ο Γονατάς δεν σκόπευε να εγκαταλείψει τον ρόλο του αυτό. Όταν ο Γονατάς ξεκίνησε να ξανακτίζει τη ναυτική κυριαρχία των Μακεδόνων στη θάλασσα, ο Πτολεμαίος Β΄ θορυβήθηκε. Άρχισε λοιπόν να υποδαυλίζει την ανησυχία των εχθρών της Μακεδονίας στην περιοχή. Η Αθήνα, που βρισκόταν κάτω από τον έλεγχο των Μακεδόνων, ήταν ένας από τους εχθρούς αυτούς. Η Αίγυπτος ήδη ήταν αυτή που προμήθευε σιτάρι στους Αθηναίους. Ο Πτολεμαίος Β΄ γνώριζε καλά, πως η πλειοψηφία των κατοίκων της πόλης επιθυμούσε βαθιά την ελευθερία της και την αυτονομία της από τη Μακεδονία. Επιπροσθέτως ήθελαν να ανακτήσουν τον έλεγχο του Πειραιά. Επίσης ο Πτολεμαίος απευθύνθηκε στον Σπαρτιάτη βασιλιά Αρέα για συμμαχία. Τελικά, όταν κατάλαβε πως η στιγμή ήταν κατάλληλη, μέσω των πρακτόρων του, ενθάρρυνε τους Αθηναίους να κηρύξουν τον πόλεμο στον Αντίγονο Β΄. Τη δουλειά αυτή στην Αθήνα έκανε ένας ιδεαλιστής και όμορφος πολίτης που ονομαζόταν Χρεμωνίδης, από τον οποίο πήρε και ο πόλεμος αυτός το όνομά του.
Ωστόσο ο πόλεμος αυτός είχε το αντίθετο αποτέλεσμα για τον Πτολεμαίο Β΄ και τους Έλληνες. Ο Πτολεμαίος Β΄ στην πραγματικότητα έκανε ελάχιστα για να βοηθήσει τους Αθηναίους. Όταν ο Σπαρτιάτης βασιλιάς συνάντησε τον Αντίγονο Β΄ έξω από την Κόρινθο, σκοτώθηκε στην πεδίο της μάχης, αφήνοντας στον Αντίγονο Β΄ την ευκαιρία να πολιορκήσει την Αθήνα. Η Αίγυπτος δεν αντέδρασε και τελικά οι Έλληνες βρέθηκαν σε κατάσταση χειρότερη από την προπολεμική. Πάντως ο Πτολεμαίος Β΄ κέρδισε έδαφος και συνέχισε να ανάβει σπίθες κατά των Μακεδόνων. Κάποια φορά κέρδιζε περιοχές, και άλλοτε τις έχανε με τον ίδιο τρόπο.
Πρώτος και Δεύτερος Συριακός Πόλεμος
Ο πολιτικός ανταγωνισμός ανάμεσα στη Δυναστεία των Σελευκιδών και των Πτολεμαίων ήταν σχεδόν μόνιμος. Τελικά οδηγήθηκε σε πραγματικό πόλεμο μάλλον την άνοιξη του 276 π.Χ., όταν ο Πτολεμαίος Β΄ εισέβαλε στη Συρία, όπως μας πληροφορεί μία επιγραφή από τη Βαβυλώνα. Το περιστατικό αυτό ονόμασαν οι σύγχρονοι μελετητές “Α΄ Συριακό Πόλεμο”. Δεν γνωρίζουμε τίποτε, για το τι συνέβη τότε. Μόνο σκόρπια στοιχεία. Ο Παυσανίας σύντομα αναφέρει, πως οι αιγυπτιακές δυνάμεις χτυπώντας εδώ και εκεί στα εδάφη των αντιπάλων τους, εμπόδισαν την εισβολή τους στην Αίγυπτο. Επίσης είναι γνωστό, πως ο Αιγύπτιοι περίμεναν κάποια επίθεση. Η στήλη του Pithom αναφέρει μία επίσκεψη του Πτολεμαίου Β΄ στην Ηρωόπολη, στον Ισθμό του Σουέζ, τον Ιανουάριο του 273 π.Χ., να επιθεωρήσει τα αμυντικά μέτρα. Η σύζυγός του, η Αρσινόη Β΄, ήταν μαζί του, ήταν πιθανόν ο πραγματικός επιθεωρητής. Από την αιγυπτιακή πλευρά έχουμε μόνο δύο αναφορές του πολέμου: μία ιερογλυφική επιγραφή, που σήμερα βρίσκεται στο Μουσείο του Λούβρου, και ένα ποίημα του Θεόκριτου.
Στον “Β΄ Συριακό Πόλεμο”, με αντίπαλο τον Αντίοχο Β΄ τον Θεό, ο Πτολεμαίος Β΄ υπέφερε σημαντικές απώλειες στις ακτές της Μικράς Ασίας και συμφώνησε να κάνει ειρήνη, παντρεύοντας τον Αντίοχο Β΄ με την κόρη του Βερενίκη.
Αυτό ήταν το πολιτικό κλίμα την εποχή του Πτολεμαίου Β΄, κατά τη βασιλεία του οποίου η Αίγυπτος έφτασε σε μεγάλα ύψη δύναμης και δόξας. Ιστορίες σχετικά με τις πράξεις τού βασιλιά αυτού, των στρατηγών και των πρέσβεών του, έχουν χαθεί για πάντα. Ωστόσο διαθέτουμε πληροφορίες από τις επιτομές μεταγενέστερων συγγραφέων, από κάποιες αναφορές και λίγες σποραδικές επιγραφές, πράγμα που μας επιτρέπει να φτιάξουμε ένα αμφίβολο χρονικό της βασιλείας του Πτολεμαίου Β΄ Φιλάδελφου.
Πτολεμαίος Β΄ και Αρσινόη
Μεταξύ του 279 και του 274 π.Χ. μια βούληση ισχυρότερη από αυτή του Πτολεμαίου κατέφθασε στην Αλεξάνδρεια: η αδελφή του Αρσινόη, μετέπειτα γνωστή ως Αρσινόη Β΄ η Φιλάδελφος. Ήταν αδελφή του από τους ίδιους γονείς, και είχε παντρευτεί αρχικά τον βασιλιά της Θράκης Λυσίμαχο. Δολοπλοκώντας ενάντια στους πολιτικούς της αντιπάλους, είχε συμβάλει στα γεγονότα που οδήγησαν στην πτώση του συζύγου της. Κατέφυγε με τα παιδιά της στην Κασσάνδρεια, όπου και ο Πτολεμαίος Κεραυνός -που ήταν ετεροθαλής αδελφός της- τής πρότεινε γάμο, ώστε να συμμαχήσουν. Εκείνη θεώρησε την προσφορά συμφέρουσα, αλλά ξεγελάστηκε: ο Κεραυνός θανάτωσε δύο από τα τρία παιδιά της, που στο μέλλον πιθανόν να διεκδικούσαν τον θρόνο του στη Μακεδονία. Μετά από μια σύντομη περιπλάνηση και διαμονή στη Σαμοθράκη, η Αρσινόη επέστρεψε στην ασφάλεια τού πατρικού της σπιτιού. Με τα όνειρά της να γίνει βασίλισσα της Μακεδονίας κατεστραμμένα, κουβάλησε στις αποσκευές της ένα φιλόδοξο σχέδιο: να βασιλέψει στο βασίλειο του πατέρα της.
Ο Πτολεμαίος Β΄ ήταν ήδη νυμφευμένος με την Αρσινόη Α΄, κόρη του αποθανόντα συζύγου τής Αρσινόης Β΄, του Λυσίμαχου. Τού είχε μάλιστα χαρίσει ήδη τρία παιδιά: δυο γιους, τον Πτολεμαίο Γ΄ και τον Λυσίμαχο, και μια κόρη, τη Βερενίκη τη Φερνοφόρο. Αυτό δεν εμπόδισε την Αρσινόη Β΄ να πραγματοποιήσει τα σχέδιά της. Κατάφερε να πείσει τον βασιλιά Πτολεμαίο, πως η σύζυγός του συνωμοτούσε κατά τής ζωής του. Δύο από τους υποτιθέμενους συνεργούς της, κάποιος Αμύντας και ένας από τη Ρόδο με το όνομα Χρύσιππος, ο γιατρός της, θανατώθηκαν και η ίδια η βασίλισσα εξορίστηκε στην Άνω Αίγυπτο. Με την ανταγωνίστριά της μακριά, η Αρσινόη Β΄ παντρεύτηκε τον αδελφό της Πτολεμαίο Β΄ και έγινε βασίλισσα της Αιγύπτου. Ο γάμος μεταξύ δυο ομοαίματων αδελφών ήταν ανήκουστος στον ελληνικό κόσμο, και πολλοί σκανδαλίστηκαν. Μάλιστα η Αρσινόη Β΄ εκείνη την εποχή ήταν περίπου σαράντα ετών, μερικά χρόνια μεγαλύτερη από τον άνδρα της. Ωστόσο η πρακτική αυτή ήταν συνηθισμένη στις δυναστείες των φαραώ της αρχαίας Αιγύπτου. Και εφόσον οι Πτολεμαίος Β΄ και Αρσινόη Β΄ θεωρούνταν θεοί, οι Έλληνες έπρεπε να θεωρήσουν πως ο Δίας και η Ήρα, που ήταν επίσης αδέλφια και σύζυγοι, έδιναν τη συγκατάθεσή τους για τον γάμο αυτό. Ο Πτολεμαίος και η Αρσινόη έλαβαν το επίθετο “Φιλάδελφος”, δηλαδή αυτός που αγαπά τον αδελφό του. Η Αρσινόη Β΄ μάλλον δεν μπόρεσε να προσφέρει άλλα παιδιά στον βασιλιά, ωστόσο από τα επίσημα έγγραφα φαίνεται, πως ο Πτολεμαίος Β΄ υιοθέτησε εκείνα της Αρσινόης Α΄. Υπάρχει και μία πιθανότητα να υιοθέτησε και τον επιζήσαντα γιο της Αρσινόης από τον γάμο της με τον Λυσίμαχο, τον Πτολεμαίο Νιο, τον οποίο έκανε συμβασιλέα την περίοδο 267-259 π.Χ. Αυτή η συμβασιλεία πιθανώς έληξε μετά την επανάσταση, που αυτός υποκίνησε με τον Τίμαρχο, τύραννο της Μιλήτου, το 259 π.Χ.
Ο Σωτάδης ο Κρης, ένας κωμικός ποιητής που έγραφε άσεμνους στίχους, ιδιαίτερα δημοφιλής στην εποχή του, σατίρισε τον γάμο αυτό ως ανήθικο. Αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την Αλεξάνδρεια αμέσως μετά τη δημοσίευση του ποιήματος. Συνελήφθη όμως από τον Πάτροκλο, τον ναύαρχο του βασιλιά Πτολεμαίου Β΄, και λίγο έξω από τις ακτές τις Καρίας, βρήκε τον θάνατο, αφού τον πέταξαν μέσα στη θάλασσα σε ένα δοχείο από μολύβι.
μικρογραφία|Στήλη που απεικονίζει τη θεοποιημένη Αρσινόη Β΄ να δέχεται προσφορές από τον Πτολεμαίο Β΄.
Σύμφωνα με ένα σύντομο σχόλιο του ιστορικού Παυσανία, ήταν κάτω από τη δραστική καθοδήγηση της Αρσινόης Β΄, που πολλά ανεπιθύμητα μέλη της οικογένειας εξολοθρεύτηκαν: ο αδελφός του Πτολεμαίου, ο Αργαίος, θανατώθηκε με την κατηγορία της προδοσίας. Με την Αρσινόη Β΄ στο τιμόνι, κανείς δεν μπορεί να είναι σίγουρος, για το αν οι κατηγορίες ήταν κατασκευασμένες ή όχι. Επίσης, ένας άλλος ανώνυμος ετεροθαλής αδελφός τους από τη σύζυγο τού πατέρα τους, την Ευρυδίκη, κατηγορήθηκε πως προκαλούσε αναστάτωση στην Κύπρο και θανατώθηκε και αυτός. Επιπροσθέτως, ήδη από την εποχή εκείνη είχε γίνει αντιληπτό στον ελληνικό κόσμο, πως την εξωτερική πολιτική τού κράτους χάραζε το στιβαρό χέρι της Αρσινόης Β΄. Για κάποιους μελετητές απλώς ασκούσε μεγάλη επιρροή, αλλά ο Πτολεμαίος Β΄ ήταν εξίσου ικανός να τα καταφέρει μόνος του. Δεν θα μάθουμε ποτέ, πώς αισθανόταν ο Πτολεμαίος Β΄ για όλα αυτά. Έκανε μεγάλη επίδειξη σεβασμού προς το πρόσωπό της μετά το τέλος της το 268 π.Χ., μα αυτό δεν αποδεικνύει και πολλά. Αλλά ακόμη και αν δεν είχε τα αισθήματα ενός εραστή απέναντι στην αδελφή του, είναι σχεδόν σίγουρο, πως λυπήθηκε για την απώλεια τού καθοδηγητικού και πρακτικού μυαλού τής συντρόφου του. Προώθησε όχι μόνο τη λατρεία των γονέων τους σαν θεούς, αλλά και απεικόνισε αυτόν και την Αρσινόη Β΄ ως αδελφές θεότητες. Το όνομα της Αρσινόης επικαλούνταν οι ψαράδες για να τους προστατεύει ακόμη κι όσο αζούσε, ίσως γιατί έβλεπαν σε αυτή μια ενσάρκωση της Ίσιδας. Αργότερα αυτή την τακτική υιοθέτησαν οι μετέπειτα Σελευκίδες, για παράδειγμα ο Αντίοχος Γ΄ ο Μέγας και ο Αντίοχος Δ΄ Επιφανής, αλλά και οι Ρωμαίοι αυτοκράτορες, καθώς επίσης και οι δικοί του απόγονοι.
Κοσμολογικό επιχείρημα
Ιστορία
Οι πρώτη εκδοχή του κοσμολογικού επιχειρήματος βρίσκεται στα έργα του Πλάτωνα, το κλασσικό επιχείρημα εδράζεται περισσότερο στα έργα του Αριστοτέλη (Φυσικά VIII, 4–6 και Μεταφυσικά XII, 1–6). Η Ισλαμική φιλοσοφία αργότερα θα αναπτύξει και άλλο το κοσμολογικό επιχείρημα, το οποίο εξέλιξε σε δύο: το επιχείρημα της έκτακτης ανάγκης, το οποίο αργότερα θα υιοθετήσει ο Θωμάς ο Ακινάτης και το επιχείρημα που σήμερα είναι γνωστό ως επιχείρημα του Καλάμ
Πτολεμαίος Β΄ Φιλάδελφος
Διαδοχή
Ο Πτολεμαίος Β΄ Φιλάδελφος πέθανε ειρηνικά στην Αλεξάνδρεια και τάφηκε εκεί. Τον διαδέχτηκε ο γιος του από την Αρσινόη Α΄, ο Πτολεμαίος Γ΄ Ευεργέτης. Άλλα παιδιά από την ένωση αυτή ήταν ο Λυσίμαχος και η Βερενίκη η Φερνοφόρος. Ο Πτολεμαίος Β΄ είχε επίσης σχέσεις με τη Βιλιστίχη, ένωση που πρέπει να είχε ως αποτέλεσμα τη γέννηση τού Πτολεμαίου Ανδρομάχου. Ο Πτολεμαίος Β΄ είχε επίσης σχέσεις με την Κλεινώ, τη Δίδυμη, τη Μνήσιδα, τη Μυρτίον, την Ποθείνη και τη Στρατονίκη. Πιθανές επίσης είναι οι σχέσεις του με την Αγαθοκλέα, την Αγλαΐδα και τη Γλαύκη. Δεν γνωρίζουμε για τυχόν παιδιά, που προέκυψαν από τις ενώσεις αυτές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φαραώ της δυναστείας των Πτολεμαίων Κατηγορία:Αρχαίοι Κώοι Κατηγορία:Ελληνιστική περίοδος
Κοσμολογικό επιχείρημα
Τροπικό Κοσμολογικό Επιχείρημα
Το Τροπικό Κοσμολογικό Επιχείρημα, (ή επιχείρημα έκτακτης ανάγκης), υποδηλώνει ότι επειδή το σύμπαν θα μπορούσε να μην υπάρχει, χρειαζόμαστε τότε κάποια εξήγηση γιατί υπάρχει σήμερα. Δηλαδή επειδή υπάρχουν δύο δυνατότητες (ύπαρξη ή μη του σύμπαντος), κάτι πρέπει να καθορίσει ποια από τις δυνατότητες αυτές θα πραγματοποιηθεί. Επομένως, καθώς το σύμπαν (ή ο κόσμος) είναι εξαρτημένο, πρέπει να υπάρχει κάποιος λόγος για την ύπαρξή του, δηλαδή πρέπει να έχει μια αιτία. To μοναδικό είδος της ύπαρξης που δεν απαιτεί εξήγηση είναι ένα «απαραίτητο ον», ο θεός. Η αρχική αιτία όλων πρέπει επομένως να είναι ένα αναγκαίο ον, όπως ο Θεός.
Το κοσμολογικό επιχείρημα του Λάιμπνιτς
Αυτή η εκδοχή πήρε το όνομα της από τον γερμανό φιλόσοφο Λάιμπνιτς. Σύμφωνα με αυτό το επιχείρημα, πρέπει να βρεθεί μια απάντηση στο «γιατί να υπάρχει κάτι, παρά να μην υπάρχει τίποτα;» Για τον Λάιμνιτς πρέπει να υπάρχει εξήγηση ή «ικανοποιητικός λόγος» για κάθε τι που υπάρχει, ο οποίος είναι είτε εσωτερικός (εκ της φύσεως του κάθε αντικειμένου) ή εξωτερικός. Το επιχείρημα ολοκληρώνει με το ότι η εξήγηση για το σύμπαν πρέπει να βασίζεται σε ένα υπερβατικό Ον, τον Θεό, μιας και το σύμπαν δεν έχει από μόνο του την ανάγκη της ύπαρξης του.
To κοσμολογικό επιχείρημα του Καλάμ
Ο William Lane Craig δίνει το επιχείρημα στην ακόλουθη του μορφή:
Σύμφωνα με τον Craig, από τη φύση του γεγονότος (γένεση του Σύμπαντος), ιδιότητες οι οποίες αποδίδονται μόνο στην έννοια του Θεού, πρέπει να αποδοθούν και στην αιτία του γεγονότος (ιδιότητες όπως παντοδυναμία, δημιουργία, αιωνιότητα, αυτάρκεια) Από την στιγμή που αυτές οι ιδιότητες είναι μοναδικές στον θεό, οτιδήποτε που κατέχει αυτές τις ιδιότητες είναι Θεός.
Ποια αιτία είχε η πρώτη αιτία;
Μια ένσταση για το επιχείρημα είναι ότι αφήνει ανοικτό το ερώτημα γιατί η πρώτη αιτία είναι μοναδική και δεν χρειάζεται κι αυτή μια αιτία. Οι υποστηρικτές της Πρώτης Αιτίας υποστηρίζουν πως αποτελεί εξαίρεση, ενώ οι κριτικοί της υποστηρίζουν πως δεν γίνεται να αγνοούμε τις πτυχές που δεν μας συμφέρουν και πως το επιχείρημα της πρώτης αιτίας είναι αναληθές. Οι κριτικοί συχνά ρωτάνε γιατί η Πρώτη Αιτία αποτελεί πράγματι εξαίρεση στον κανόνα ενώ οι υποστηρικτές του λένε πως δεν έχουν τα πάντα Πρώτη Αιτία.
Δεύτερο, επιχειρηματολογείται πως στον όρο της αιτιότητας (τον πρώτο όρο δηλαδή) έχουμε καταλήξει μέσω της εμπειρικής a posteriori γνώσης, αφού η επαγωγική λογική εξαρτάται από την εμπειρία. Ο Ντέιβιντ Χιουμ τόνισε το συγκεκριμένο πρόβλημα και επιχειρηματολόγησε πως το επιχείρημα του πρώτου αιτίου δεν είναι ούτε a priori ούτε a posteriori αληθινό. Ωστόσο η συζήτηση συνεχίζεται. Επιπλέον, κριτικοί του επιχειρήματος, ισχυρίζονται πως δεν είναι σοφό να καταλήγει κάποιος σε συμπεράσματα από εμπειρικά δεδομένα τα οποία δεν έχουμε γνωρίσει.
Υπαρξη απείρων πρώτων αιτιών
Ο Ντέιβιντ Χιουμ και ο Paul Edwards αργότερα, έχουν παρουσιάσει άλλη μια αρχή στην κριτική τους για το κοσμολογικό επιχείρημα. Ο William L. Rowe το ονομάζει ως Χιουμ-Έντουαρντ αξίωμα. "Αν η ύπαρξη κάθε μέλους ενός συνόλου εξηγηθεί, η ύπαρξη αυτού του συνόλου εξηγείται."
Ο Χιουμ επιχειρηματολογεί πως η Έννοια της επ' άπειρον διαδοχής για να εξηγηθεί η ύπαρξη της πρώτης αιτίας, είναι λανθασμένη. Ο Demea δηλώσε πως ακόμη και αν διαδοχή των αιτιών συνέχιζε στο άπειρο, πάλι αυτή η αλυσίδα θα ήθελε μια αιτία. Για να το εξηγήσει αυτό, έδωσε το εξής παράδειγμα: υποθέστε πως υπάρχει μια αλυσίδα από άπειρα τυχαία κατασκευασμένα όντα τα οποία έχουν αιτία ένα προηγούμενο ον. Ένα από αυτά ρωτάει: «Γιατί υπάρχουν όντα;» δεν θα βοηθήσει η απάντηση «γιατί ένα προηγούμενο ον τα δημιούργησε». Αυτή η απάντηση προϋποθέτει προηγούμενα όντα. Μια ικανοποιητική απάντηση θα απαιτούσε ένα διαφορετικό ον ένα ον το οποίο να είναι απαραίτητο και όχι τυχαίο.
Η κοσμολογία του Big Bang
Ορισμένοι κοσμολόγοι και φυσικοί, ασκούν κριτική στο κοσμολογικό επιχείρημα, επιχειρηματολογώντας πως στο κοσμολογικό επιχείρημα, βασιζόμενοι στην έννοια του χρόνου, η οποία εξαφανίζεται στην εξίσωση Wheeler–DeWitt και μπορεί να μην υπάρχει.. Σύμφωνα με τη θεωρία της Μεγάλης Έκρηξης, η έκρηξη ηταν το σημείο στο οποίο όλες οι διαστάσεις (χώρος και χρόνος) ξεκίνησαν να υπάρχουν. Έτσι η ερώτηση: «τι υπήρχε πριν το Σύμπαν» δεν έχει νόημα, καθώς η έννοια του «πριν» δεν έχει νόημα χωρίς τον χρόνο. Αυτό υποστήριξαν οι J. Richard Gott III, James E. Gunn, David N. Schramm, και Beatrice Tinsley, η οποία είπε πως το να ρωτάς τι υπήρχε πριν το Big Bang είναι σαν να ρωτάς τι είναι βορειότερα του Βόρειου Πόλου. Πάντως κοσμολόγοι και φυσικοί επιχειρούν να ερμηνεύσουν την αιτία του Bing Bang χρησιμοποιώντας σενάρια όπως η θεωρία χορδών. Σύμφωνα με τον Stephen Hawkins, η μεγάλη έκρηξη εξηγείται από τους εσωτερικούς νόμους του σύμπαντος και δεν απαιτείται εξωτερική παρέμβαση για να συμβεί.
Το επιχείρημα του Καλάμ για τον Αθεϊσμό
Σύμφωνα με τον φιλόσοφο Κουέντιν Σμιθ, ο οποίος επικαλείται πρόσφατες επιστημονικές ανακαλύψεις στην κοσμολογία, η πιθανότητα να δημιουργηθεί ξαφνικά, εκ του μηδενός σύμπαν, στην οποία να υπάρχει ζωή, είναι 95%. Αν ο θεός ήθελε να υπάρχει σίγουρα ζωή, οι φυσικοί νόμοι θα ήταν τέτοιοι ώστε η πιθανότητα εμφάνισης ζωής να ήταν 100%.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Θεϊστικά επιχειρήματα Κατηγορία:Φιλοσοφία της θρησκείας
Αντικειμενική αξία ακινήτου
Η αντικειμενική αξία ακινήτου είναι ένα αμάχητο φορολογικό τεκμήριο της αξίας ενός ακινήτου και εκφράζεται σε αξία ανά τετραγωνικό μέτρο. Οι αντικειμενικές αξίες εκδίδονται από το Υπουργείο Οικονομικών και διαφοροποιούνται ανάλογα με την τοποθεσία του ακινήτου. Ακόμη και εντός του ίδιου Δήμου μπορεί να υπάρχουν διαφοροποιήσεις ανάλογα με τις ζώνες στις οποίες χωρίζεται ένας Δήμος. Το κέντρο του Δήμου συνήθως συγκεντρώνει και τις υψηλότερες αξίες λόγω της εμπορικότητάς του, αν και είναι πολλά τα παραδείγματα στους μεγάλους σε έκταση Δήμους, όπου απομονωμένες συνοικίες διαμορφώνουν ξεχωριστό στυλ δόμησης και δημογραφικά-οικονομικοκοινωνικά χαρακτηριστικά, συγκεντρώνοντας ακόμη μεγαλύτερες αξίες.
Κύρια λειτουργία των αντικειμενικών αξιών είναι η αποφυγή της φοροδιαφυγής κατά την πώληση ή δωρεά ακινήτων. Κατά την κατάρτιση των συμβάσεων αυτών οφείλει να καταβάλλεται στην Εφορία φόρος ανάλογα με την αξία του ακινήτου, όπως αυτή αποτυπώνεται στο συμβόλαιο. Συχνά όμως τα μέρη συμφωνούν στην αναγραφή εικονικού τιμήματος στο συμβόλαιο, ώστε να καταβάλουν μικρότερο φόρο και μικρότερα συμβολαιογραφικά έξοδα και έξοδα μεταγραφής. Με τη θέσπιση των αντικειμενικών αξιών ορίζεται από το κράτος το κατώτατο όριο της αξίας που μπορεί να έχει ένα ακίνητο σε μία συναλλαγή, ώστε να δύναται να ορίζει η Εφορία το ελάχιστο αντίτιμο που δηλώνει ο αγοραστής ή ο δωρητής του ακινήτου.
Οι αντικειμενικές αξίες δεν ανταποκρίνονται, παρ' όλα αυτά, πάντα στην πραγματική αξία της συναλλαγής, αφού στην πράξη είναι πάντα χαμηλότερες από την αγοραία αξία του ακινήτου. Επίσης αποτελούν απλώς τεκμήριο για φορολογικούς λόγους: δεν εμποδίζονται τα μέρη να συμφωνήσουν υψηλότερο τίμημα και να καταβάλουν υψηλότερο φόρο. Αν συμφωνήσουν όμως χαμηλότερο της αντικειμενικής αξίας τίμημα, θα καταβάλουν τον φόρο που αναλογεί στην αντικειμενική αξία.
Στις εντός σχεδίου πόλεως περιοχές χρησιμοποιούνται τιμές ζώνης (ανάλογα με τις ζώνες στις οποίες χωρίζεται ένας Δήμος) και στις εκτός σχεδίου, τιμές εκκίνησης (που προσδιορίζονται από την εφορία). Σε περιοχές που είναι εκτός σχεδίου πόλεως οι αξίες εκτιμώνται συγκριτικά (από πώληση διπλανού οικοπέδου και σύγκριση των χαρακτηριστικών τους.)
Κατηγορία:Φορολογία
Α1 Κατηγορία επιτραπέζιας αντισφαίρισης ανδρών 2009-2010
Το πρωτάθλημα επιτραπέζιας αντισφαίρισης ανδρών για την περίοδο 2009−2010 διεξήχθη με τη συμμετοχή 9 ομάδων μετά την αποχώρηση του Γ.Α.Σ. Ελευσίς. Διεξήχθη σε δύο γύρους, σύνολο 16 αγώνων για κάθε ομάδα, ενώ δεν διεξήχθησαν πλέι οφ. Πρωταθλητής αναδείχθηκε με άνεση ο αήττητος Α.Σ. Πέρα.
Μπαράζ για Α1
Στα μπαράζ για την Α1 της επόμενης περιόδου συμμετείχαν τέσσερις ομάδες: οι ομάδες που κατέλαβαν τις θέσεις 8 και 9 στην Α1 και οι ομάδες που κατέλαβαν τις θέσεις 2 και 3 στην Α2. Το Ηράκλειο παρέμεινε στην Α1, ενώ προβιβάστηκε και ο Α.Ο. Αμφιθέας.
Υποβρύχιο Παπανικολής (ταινία)
Το Υποβρύχιο Παπανικολής είναι μια ελληνική πολεμική ταινία του 1971, σε σκηνοθεσία Γιώργου Ζερβουλάκου και σενάριο Δημήτρη Ζαννίδη και πρωταγωνιστή τον Κώστα Καζάκο.
Πλοκή
28 Οκτωβρίου 1940. Παράλληλα με την επίθεση του ιταλικού στρατού στα ελληνοαλβανικά σύνορα, η Ελλάδα δέχεται τα πυρά της ιταλικής αεροπορίας. Το υποβρύχιο «Παπανικολής» με κυβερνήτη τον πλωτάρχη Μίλτο Ιατρίδη (Κώστας Καζάκος) και ύπαρχο τον υποπλοίαρχο Βασίλη Ασλάνογλου (Γιάννης Φέρτης), παίρνει εντολή να περιπολεί στον Πατραϊκό κόλπο. Μετά τις νίκες του στρατού, το πολεμικό συμβούλιο αποφασίζει ότι είναι καιρός να μπει και το ναυτικό στον πόλεμο και διατάζουν το "Παπανικολής" να περιπολεί στα στενά του Οτράντο. Εκεί το πλήρωμα συλλαμβάνει το πλήρωμα ενός ιταλικού καραβιού και ο μηχανικός τους αποκαλύπτει τα ναρκοπέδια της Αδριατικής. Έτσι το Παπανικολής αρχίζει την δράση του. Αφού φέρει εις πέρας την αποστολή του επιστρέφει στην βάση του, όπου γνωρίζει τιμές.
Παραγωγή και παραλειπόμενα
Ο Δημήτρης Ζαννίδης σχολίασε για τον βιαστικό τρόπο με τον οποίο έπρεπε να γραφτεί το σενάριο:"«Συζητήσαμε τότε να γυρίσουμε την ταινία. Πήραμε τελικά την έγκριση, αλλά ήθελαν μέσα σε δύο ημέρες το σενάριο. Μέχρι τότε είχαμε μόνο την πρόταση. Έτσι μέσα σε 48 ώρες έπρεπε να δείξουμε το σενάριο της υπόθεσης. Το έγραψα γρήγορα-γρήγορα, το υποβάλλαμε για έλεγχο στο Πολεμικό Ναυτικό και μας έκαναν διορθώσεις πάνω σε ορισμένα τεχνικά θέματα. Στην ουσία το σενάριο γράφτηκε μέσα σε μιάμιση μέρα»."Η ταινία προβλήθηκε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1971 και απέσπασε μία τιμητική διάκριση ο Γιώργος Ζερβουλάκος, όμως αρνήθηκε μεγαλόφωνα να την παραλάβει, χαρακτηρίζοντάς την απαράδεκτη.
Η ταινία προβλήθηκε στις κινημτογραφικές αίθουσες τη σεζόν 1971-1972 και, κόβοντας 280.388 εισιτήρια, κατατάχθηκε στην 12η θέση ανάμεσα σε 90 ταινίες της ίδιας σεζόν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Υποβρυχιο Παπανικολης Κατηγορία:Ταινίες του 1971 Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές πολεμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Κώστα Καπνίση Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Καραγιάννης - Καρατζόπουλος Κατηγορία:Ελληνικές ιστορικές ταινίες
Στρατηγίς Τελούχ
μικρογραφία|Τα Βυζαντινά θέματα το 1025 Η Στρατηγίς Τελούχ ήταν διοικητική διαίρεση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, ήταν μικρό σε έκταση Θέμα, γι΄ αυτό λεγόταν Στρατηγίς, και περιλάμβανε την πόλη Τελούχ, αρχαία Ελληνική Δολίχη, η σημερινή Ντουλούκ της Συρίας, και τα περίχωρα της. Διοικητικά ο στρατηγός Τελούχ ήταν υφιστάμενος του Δούξ της Αντιόχειας.
Αναφέρεται σαν θέμα πρώτη φορά το 1030 όταν ο διοικητής του Γεώργιος Μανιάκης αντιμετώπισε επιτυχημένα αραβική εισβολή. Το 1051 αναφέρεται στρατιωτικό σώμα από το Τελούχ να συμμετέχει στην εκστρατεία κατά των Πετσενέγκων. Αναφέρεται στην Αλεξιάδα της Άννας Κομνηνής σαν στρατηγίδα και μία από τις περιοχές που δόθηκαν στον Βαλδουίνο της Βουλώνης με την Συνθήκη της Δεαβόλεως. Ο Ιωάννης Σκυλίτζης αναφέρει ότι από το Θέμα Τελούχ πέρασε ο αυτοκράτορας Ρωμανός Δ΄ Διογένης πηγαίνοντας στην Γερμανίκεια κατά την Συριακή εκστρατεία του 1068.
Γνωστοί διοικητές ήταν οι :
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινά θέματα Κατηγορία:Βυζαντινή Συρία
Ευρωμπάσκετ 1935
μικρογραφία|Το επίσημο λογότυπο του Ευρωμπάσκετ του 1935. Το 1ο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης διεξήχθη από τη Διεθνή Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης (FIBA, ιδρύθηκε το 1932) στη Γενεύη της Ελβετίας, μεταξύ 2-7 Μαΐου 1935 και με τη συμμετοχή δέκα εθνικών ομάδων ανδρών. Η διοργάνωση είχε ουσιαστικά δοκιμαστικό χαρακτήρα (test event), εν όψει της εισόδου του μπάσκετ στα ολυμπιακά αθλήματα τον επόμενο χρόνο στους Αγώνες του Βερολίνου. Νικήτρια ήταν η Λετονία, που κέρδισε στον τελικό την Ισπανία με 24-18.
Οι κανονισμοί του αθλήματος εκείνη την εποχή ήταν απλοί, αλλά δεν διέφεραν ριζικά από τους σημερινούς. Οι πιο σημαντικές διαφορές ήταν οι παρακάτω:
Φάση Νοκ-άουτ
Οι ομάδες χωρίστηκαν σε πέντε ζευγάρια και οι νικητές από τα τρία συνέχιζαν στα ημιτελικά. Οι νικητές των δύο τελευταίων ζευγαριών διασταυρώνονταν μεταξύ τους για την τέταρτη θέση που οδηγούσε στα ημιτελικά.
Έντονα = νικητής αγώνα  Πλάγια = προκρίνεται στον τελικό
Κοίος
Στην ελληνική μυθολογία ο Κόιος (αρχαιοελληνικά Κόιος, Λατινικά Coeus) ήταν ένας από τους Τιτάνες, γιος του Ουρανού και της Γαίας, όπως αναφέρει ο Ησίοδος στη Θεογονία του.
Αναφέρεται ότι ήταν πατέρας της Λητούς και της Αστερίας, τις οποίες απέκτησε με την αδελφή του, την Τιτανίδα Φοίβη, η οποία συνδέεται με τη φωτεινότητα και τη Σελήνη. Οι κόρες του Κόιου συμβολίζουν τους κλάδους της μαντικής και προορατικής ικανότητας. Σύμφωνα με τις παραδόσεις της ελληνιστικής εποχής, ο Κόιος έδωσε το όνομά του στη νήσο Κως, όπου γεννήθηκε η κόρη του Λητώ. Ακόμα μεταγενέστερα, ο Κόιος αναφέρεται ως ένας από τους Γίγαντες, λόγω της συγχύσεως που επεκράτησε στη διάκριση μεταξύ Τιτάνων και Γιγάντων. Αρκετοί μελετητές θεωρούν ότι ο Κόιος και η Φοίβη προσωποποιούσαν την πρωταρχική πηγή όλης της Γνώσης. Χάρη στη Λητώ, ο Κόιος έγινε ο παππούς δύο εκ των θεών του Δωδεκαθέου, της Άρτεμης και του Απόλλωνα.
Μαζί με τους άλλους Τιτάνες, ο Κόιος κατακρημνίσθηκε στα Τάρταρα από τον Δία και άλλους ολύμπιους θεούς μετά την Τιτανομαχία. Στη ρωμαϊκή μυθολογία ο Κόιος ταυτίζεται με τον Polus.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τιτάνες
Χαρ Γκομπίντ Χοράνα
Ο Χαρ Γκομπίντ Χοράνα (αγγλ. Har Gobind Khorana ή Hargobind Khorana, 9 Ιανουαρίου 1922 – 9 Νοεμβρίου 2011) ήταν Ινδός και στη συνέχεια Αμερικανός βιοχημικός και μοριακός βιολόγος που βραβεύθηκε με το Βραβείο Νόμπελ Φυσιολογίας και Ιατρικής το 1968 από κοινού με τους Μάρσαλ Νίρενμπεργκ και Ρόμπερτ Χόλυ, για τις έρευνες που κατέδειξαν τον τρόπο με τον οποίο η σειρά των νουκλεοτιδίων στα νουκλεϊκά οξέα, που φέρουν τον γενετικό κώδικα, ελέγχει τη σύνθεση πρωτεϊνών στο κάθε κύτταρο.
Ο Χοράνα γεννήθηκε στο χωριό Ραϊπούρ των τότε Βρετανικών Ινδιών (που σήμερα ανήκει στο Πακιστάν), φοίτησε στο Πανεπιστήμιο του Παντζάμπ στη Λαχόρη και πήρε την αμερικανική υπηκοότητα το 1966,. Υπήρξε Καθηγητής Βιολογίας και Χημείας στην έδρα Alfred P. Sloan του MIT και μέλος του επιστημονικού διοικητικού συμβουλίου του Ινστιτούτου Σκριπς.
Η έρευνα του Βραβείου Νόμπελ
Επιπλέον, ειδικότερα ο Χοράνα υπήρξε ο πρώτος επιστήμονας που συνέθεσε χημικώς ολιγονουκλεοτίδια.
Μεταγενέστερες έρευνες
Ο Χοράνα επεξέτεινε τα παραπάνω σε μακρές αλυσίδες DNA και τα συναρμολόγησε, δημιουργώντας έτσι το πρώτο συνθετικό γονίδιο. Χρησιμοποίησε τα ένζυμα πολυμεράση και λιγάση, που συνδέουν τεμάχια DNA μεταξύ τους, καθώς και μεθόδους που προανήγγελλαν την επινόηση της PCR. Τα τεμάχια τεχνητών γονιδίων χρησιμοποιούνται ευρύτατα σε βιολογικά εργαστήρια για κλωνοποίηση και τη γενετική μηχανική που οδηγεί στη δημιουργία νέων φυτών και ζώων, ενώ είναι απαραίτητα για τη διευρυνόμενη χρήση της αναλύσεως του DNA για την κατανόηση κληρονομικών νοσημάτων του ανθρώπου και της ανθρώπινης εξελίξεως. Οι λεγόμενες «εφευρέσεις του Χοράνα» έχουν πλέον αυτοματοποιηθεί και εμπορευματοποιηθεί, έτσι ώστε ο οποιοσδήποτε μπορεί να παραγγείλει ένα συνθετικό ολιγονουκλεοτίδιο ή ένα γονίδιο από κάποια από αρκετές εταιρείες: το μόνο που χρειάζεται να κάνει είναι να αποστείλει τη γενετική ακολουθία στην εταιρεία.
Από το 1975 περίπου, το εργαστήριο του Χοράνα μελέτησε τη βιοχημεία της βακτηριοροδοψίνης, μιας πρωτεΐνης που μετατρέπει το φως σε χημική ενέργεια. Αργότερα, μελέτησε τη δομικά συγγενή οπτική χρωστική ροδοψίνη.
Τιμητικές διακρίσεις
Ο Χοράνα εκλέχθηκε αντεπιστέλλον μέλος της Βασιλικής Εταιρείας το 1978. . Το Πανεπιστήμιο του Ουισκόνσιν στο Μάντισον, η ινδική κυβέρνηση (Υπουργείο Βιοτεχνολογίας) και το Ινδοαμερικανικό Φόρουμ Επιστήμης και Τεχνολογίας συνέστησαν από κοινού το «Πρόγραμμα Χοράνα» (Khorana Program) το 2007. Η αποστολή του προγράμματος είναι η προαγωγή μιας ενιαίας κοινότητας επιστημόνων, βιομηχάνων και κοινωνικών παραγόντων στις ΗΠΑ και την Ινδία.
Εκτός από το Βραβείο Νόμπελ του 1968, ο Χοράνα είχε τιμηθεί επίσης με το Διεθνές Βραβείο του Ιδρύματος Γκάιρντνερ (1980), με το Βραβείο «Λουίζα Γκρος Χόρβιτς και το Βραβείο Βασικής Ιατρικής Έρευνας «Άλμπερτ Λάσκερ» (1968), με το ινδικό παράσημο Πάντμα Βιμπουσάν και με το Βραβείο «Willard Gibbs» (1974).
Προσωπικά
Ο Χοράνα απεβίωσε από φυσικά αίτια σε ηλικία 89 ετών στο Κάνκαρντ της Μασαχουσέτης. Από το 2001 ήταν χήρος και είχε δύο τέκνα, την Τζούλια και τον Ντέιβελ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ινδοί βιολόγοι Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Φυσιολογίας και Ιατρικής Κατηγορία:Ινδοί νομπελίστες Κατηγορία:Μέλη της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των Ηνωμένων Πολιτειών
Εικοσιδωδεκάεδρο
Στη στερεομετρία, το εικοσιδωδεκάεδρο είναι ένα κυρτό ημικανονικό πολύεδρο, που ανήκει στα στερεά του Αρχιμήδη. Διαθέτει 32 έδρες: 20 ισόπλευρα τρίγωνα και 12 κανονικά πεντάγωνα. Έχει 30 κορυφές και 60 ακμές.
Η διαμόρφωση κορυφής του είναι (3.5.3.5), δηλαδή σε κάθε κορυφή του ενώνονται εναλλάξ δύο τρίγωνα και δύο πεντάγωνα. Όλες οι ακμές σχηματίζουν έναν σκελετό έξι κανονικών δεκαγώνων, που τέμνονται ανά δύο στις κορυφές του πολυέδρου.
Γεωμετρικά χαρακτηριστικά εικοσιδωδεκάεδρου
όπου \phi \,\! ο χρυσός αριθμός.
Κατασκευαστικά, το εικοσιδωδεκάεδρο μπορεί να προέλθει από το δωδεκάεδρο, εάν αποκοπούν όλες οι κορυφές του έως τα μέσα των ακμών του. Έτσι, οι πενταγωνικές έδρες του αρχικού δωδεκαέδρου μετατρέπονται σε μικρότερα πεντάγωνα, ενώ οι 20 αποκομμένες κορυφές του σχηματίζουν τρίγωνα. Με την ίδια μέθοδο, το εικοσιδωδεκάεδρο μπορεί να προέλθει και από το δυϊκό του δωδεκαέδρου, το εικοσάεδρο.
Πηγές
Κατηγορία:Πολύεδρα Κατηγορία:Στερεά του Αρχιμήδη
Χοιρίλος
Με το όνομα Χοιρίλος ήταν γνωστοί οι:
Αγνή της Έσσης-Κάσσελ
Βιογραφία
Ήταν η δεύτερη κόρη (1η από τον 2ο γάμο) του Mαυρίκιου λαντγκράβου της Έσσης-Κάσσελ (1572-1632) από τον δεύτερο γάμο του με την Γιουλιάνα (1587-1643), κόρη του Ιωάννη Ζ΄ κόμη του Νάσσαου-Ντίλεμπουργκ-Ζήγκεν. Μεγάλωσε μαζί με τα αδέλφια της. Μιλούσε έξι γλώσσες και συνέθεσε μουσική.
Στις 18 Μαΐου 1623 παντρεύτηκε τον Ιωάννη-Κάζιμιρ πρίγκιπα του Άνχαλτ-Ντέσαου (1596-1660). Κατά τη διάρκεια του Τριακονταετούς Πολέμου κατάφερε να μαλακώσει την κατάσταση στο Άνχαλτ-Ντέσαου, διαπραγματευόμενη με τους στρατηγούς προφορικά και γραπτά. εθεωρείτο ένθερμη οικονομολόγος και μαθηματικός. Το 1645 έκτισε ένα οχυρωμένο σπίτι στο Νίσβιτς, το οποίο αργότερα μετατράπηκε στο κάστρο Oράνιενμπαουμ.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1623 τον Ιωάννη-Κάζιμιρ πρίγκιπα του Άνχαλτ-Ντέσαου και απέκτησε τα ακόλουθα παιδιά:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος της Έσσης Κατηγορία:Οίκος των Ασκάνια Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γερμανίας