cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γκάρι Κούπερ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Ηθοποιού (Δραματικές ταινίες) Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί βωβών ταινιών Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Επαρχία Πατρών
right|200px|thumb|Η έκταση που καταλαμβάνει η επαρχία Πατρών. Η επαρχία Πατρών, που αρχικά ονομαζόταν επαρχία Παλαιών Πατρών, ήταν μία από τις τρεις επαρχίες της Αχαΐας και η μεγαλύτερη σε έκταση και πληθυσμό. Έδρα της ήταν η Πάτρα, που είναι πρωτεύουσα και του νομού. Καταλάμβανε το δυτικό τμήμα του νομού και συνόρευε με τις επαρχίες Καλαβρύτων και Αιγιαλείας στα ανατολικά και με την επαρχεία Ηλείας και τον ομώνυμο νομό στα νότια.
Ιστορία
Κατά την περίοδο της Φραγκοκρατίας εντός της επαρχίας Πατρών είχαν ιδρυθεί οι Βαρωνίες της Πάτρας και της Χαλανδρίτσας.
Η Πάτρα κατά την πρώτη και δεύτερη περίοδο της Τουρκοκρατίας αποτέλεσε ξεχωριστό βιλαέτι (επαρχία) όπως και επί Α΄και Β΄ Βενετοκρατίας αφού οι Οθωμανοί κράτησαν την βενετική διοικητική διαίρεση και αργότερα οι Βενετοί κράτησαν την ίδια διοικητική διαίρεση με τους Τούρκους αλλά ονομάζοντας τα Territirii. Πρώτη διαίρεση της περιοχής ήταν οι Βαρωνίες το 1205 πάνω στις οποίες συνεχίστηκαν τα βιλαέτια και επαρχίες όπως στην περίπτωση της επαρχίας Πατρών.
Τα όρια της ήταν ανατολικά ο ποταμός Φοίνικας από τις εκβολές μέχρι τις πηγές του, περιλαμβάνοντας την Αρραβωνίτσα και τα Δουκανέικα. Από τις πηγές του Φοίνικα ανέβαιναν στο Παναχαϊκό δίπλα στη Γουρζούμισα (Λεόντιο σήμερα), αφήνοντας την όμως απέξω, ακολούθως στα Δεμέστιχα και πέρναγε στον Ερύμανθο και από εκεί κατέβαινε στην Τριταία την οποία συμπεριελάμβανε σχεδόν ολόκληρη, εκτός το Γερμοτσάνη, έπειτα περνούσε εντός του σημερινού νομού Ηλείας συμπεριλαμβάνοντας κάποια χωριά, και κατέληγε στον ποταμό Λάρισσο κοντά στα σημερινά σύνορα των δύο νομών. Μετά την Απελευθέρωση η επαρχία Πατρών που συστάθηκε είχε σχεδόν τα ίδια όρια πιο διευρυμένα.
Διοικητικές μεταβολές
Δημιουργήθηκε αρχικά με την διοικητική διαίρεση του 1828 επί κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια με το Ι' ψήφισμα της 13ης Απριλίου σαν επαρχία Παλαιών Πατρών. Με την διοικητική διαίρεση του 1833 ως μία από τις πέντε επαρχίες του τότε νομού Αχαΐας και Ήλιδος με πρώτο έπαρχο τον Κάρολο Δρακόπουλο. Καταργήθηκε στην συνέχεια με την διοικητική διαίρεση του 1836 η οποία κατάργησε προσωρινά το νομαρχιακό σύστημα και επανασυστάθηκε το 1848. Παρέμεινε αμετάβλητη στην συνέχεια μέχρι το 1997 οπότε και καταργήθηκε οριστικά με το σχέδιο Καποδίστριας. Με το σχέδιο Καλλικράτης που ακολούθησε το σχέδιο Καποδίστριας στον χώρο της πρώην επαρχίας δημιουργήθηκαν οι δήμοι Πατρέων, Δυτικής Αχαΐας και Ερυμάνθου.
Γενική βιβλιογραφία
Κατηγορία:Επαρχίες του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Διοικητική διαίρεση της Ελλάδας 1828 Κατηγορία:Επαρχίες του νομού Αχαΐας και Ήλιδος Κατηγορία:Επαρχία Πατρών
Γκιγιόμ Σορό
Ο Γκιγιόμ Κιγκμπαφορί Σορό (Guillaume Kigbafori Soro, 8 Μαΐου 1972) είναι Ιβοριανός πολιτικός, πρωθυπουργός από το 2007 έως το 2012. Προτού γίνει πρωθυπουργός ήταν αρχηγός του κινήματος ανταρτών εναντίον της κυβέρνησης και αποτέλεσε πρωταγωνιστική μορφή του εμφυλίου πολέμου του 2002-03. Από τον Μάρτιο του 2012 είναι πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης της Ακτής Ελεφαντοστού.
Προφίλ
Γεννήθηκε στο Φερκεσεντουγκού (Ferkessédougou) της Ακτής Ελεφαντοστού, στις 8 Μαΐου του 1972. Υπήρξε αρχηγός του Πατριωτικού Κινήματος της Ακτής Ελεφαντοστού (MPCI) και το Σεπτέμβριο 2002 πρωταγωνίστησε σε εξέγερση κατά της κυβέρνησης του Προέδρου Λοράν Γκμπαγκμπό. Αργότερα έγινε μέλος του Συνασπισμού Νέες Δυνάμεις και το 2005 έγινε Υπουργός Ανασυγκρότησης και Επανένταξης, στην κυβέρνηση Μπανί. Διορίστηκε Πρωθυπουργός στις 29 Μαρτίου 2007, έπειτα από ειρηνευτική συμφωνία που υπογράφηκε στις 4 Μαρτίου του 2007. Ανέλαβε καθήκοντα στις 4 Απριλίου του 2007. Στις 29 Ιουνίου του 2007 διέφυγε δολοφονικής απόπειρας από αντάρτες, με ρουκέτες, κατά την οποία σκοτώθηκαν τρία άλλα άτομα.
Εμφύλιος πόλεμος
Ο Σορό τέθηκε επικεφαλής του Πατριωτικού Κινήματος Ακτής Ελεφαντοστού (MPCI) και εξεγέρθηκε εναντίον του προέδρου Λοράν Γκμπαγκμπό το Σεπτέμβριο του 2002. Η εξέγερση αυτή πυροδότησε τον εμφύλιο πόλεμο του 2002. Έγινε γενικός γραμματέας της αντάρτικης ομάδας Νέες Δυνάμεις (Forces Nouvelles de Côte d'Ivoire) που προήλθε από την ένωση του MPCI με το Λαϊκό Κίνημα της Μεγάλης Δύσης της Ακτής Ελεφαντοστού (MPIGO) και με το Κίνημα για τη Δικαιοσύνη και την Ειρήνη (MJP). Τον Ιούλιο του 2023, ένας ανακριτής στο Παρίσι της Γαλλίας διορίστηκε να ερευνήσει τη δολοφονία του Ιμπραΐμα Κουλιμπαλί τον Απρίλιο του 2011, πρώην ηγέτη των ανταρτών της Ελεφαντοστού, στην οποία πιστεύεται ότι ενέχεται στη δολοφονία ο Γκιγιόμ Σορό..
Πολιτική καριέρα
Έπειτα από τη συμφωνία του Ιανουαρίου του 2003. ο Σορό έγινε μέλος της κυβέρνησης στο χαρτοφυλάκιο των επικοινωνιών τον Απρίλιο του 2003. Το Σεπτέμβριο του 2003 οι υπουργοί των Νέων Δυνάμεων αποχώρησαν από την κυβέρνηση και επέστρεψαν τον Ιανουάριο του 2004. Έπειτα από τη βίαιη καταστολή μιας διαδήλωσης της αντιπολίτευσης στο Αμπιτζάν, το Μάρτιο του 2004, ο Σορό και άλλοι πρώην αντάρτες που είχαν εισέλθει στην κυβέρνηση αποχώρησαν από αυτήν. Ο πρόεδρος Γκμπαγκμπό απέλυσε το Σορό και δύο ακόμα υπουργούς στις 19 Μαΐου του 2004. Την κίνηση αυτήν του Γκμπαγκμπό την καταδίκασε ο Σορό, χαρακτηρίζοντάς την "πραξικόπημα προς την ειρηνευτική συμφωνία". Στις 9 Αυγούστου του 2004 ο Σορό προσήλθε σε συνεδρίαση της κυβέρνησης και επανήλθε σε αυτήν. Διορίστηκε υπουργός ανασυγκρότησης και επανένταξης στην κυβέρνηση του πρωθυπουργού Σαρλ Κονάν Μπανί, το Δεκέμβριο του 2005. Έγινε έτσι ο δεύτερος στην ιεραρχία μετά τον πρωθυπουργό.
Πρωθυπουργία
Υπογράφηκε ειρηνευτική συμφωνία στις 4 Μαρτίου του 2007. Την ίδια ημέρα συμφωνήθηκε να διοριστεί στην πρωθυπουργία ο Σορό όπως και έγινε στις 29 Μαρτίου. Ο Σορό ανέλαβε καθήκοντα στις 4 Απριλίου και στις 7 Απριλίου διορίστηκε η νέα κυβέρνηση με 32 υπουργούς χωρίς τον ίδιο τον Σορό.
Λίγους μήνες μετά, στις 29 Ιουνίου του 2007, έγινε επίθεση με ρουκέτες στο αεροπλάνο του Σορό, στο αεροδρόμιο στην Μπουακέ, προκαλώντας σημαντικές υλικές ζημιές στο αεροσκάφος. Ο Σορό δεν έπαθε τίποτε αλλά 4 άτομα σκοτώθηκαν και άλλα 10 λέγεται ότι τραυματίστηκαν. Έγιναν επίσης συλλήψεις.
Ο Σορό και ο Γκμπαγκμπό έλαβαν μέρος στην τελετή αφοπλισμού, την "φλόγα της ειρήνης", στις 30 Ιουλίου. Ανάμεσα στα άλλα, στη διάρκεια της τελετής κάηκαν όπλα, σηματοδοτώντας τον τερματισμό του εμφυλίου πολέμου.
Καθώς είναι πρωθυπουργός, ο Σορό δεν επιτρέπεται να διεκδικήσει το προεδρικό αξίωμα στις επόμενες εκλογές, με βάση την ειρηνευτική συμφωνία.Το 2008 σε συνέντευξή του δήλωσε ότι θα συζητούσε τα πολιτικά του σχέδια μετά τη διεξαγωγή των εκλογών. Οι εκλογές ορίστηκαν για τις 29 Νοεμβρίου του 2009 αλλά αναβλήθηκαν, με αποτέλεσμα την πυροδότηση αντιδράσεων.
Το Φεβρουάριο του 2010 διαλύθηκε η κυβέρνηση του Σορό από τον πρόεδρο Γκμπαγκμπό και επίσης η εκλογική επιτροπή, έπειτα από μία αντιπαράθεση σχετικά με την εγγραφή των ψηφοφόρων στους εκλογικούς καταλόγους. Έπειτα από αυτήν την εξέλιξη, ξέσπασαν συγκρούσεις ανάμεσα σε διαδηλωτές που ζητούσαν επίμονα τη διεξαγωγή εκλογών και την επαναφορά της εκλογικής επιτροπής και τις δυνάμεις ασφαλείας, με 2 νεκρούς και περισσότερους από 15 τραυματίες. Έπειτα από διαβουλεύσεις δύο ημερών, ο Σορό ανακοίνωσε τη σύνθεση της νέας κυβέρνησης με τον ίδιο στην πρωθυπουργία στις 24 Φεβρουαρίου 2010.
Ο Σορό εξελέγη βουλευτής στις εκλογές του 2011 και παραιτήθηκε από την πρωθυπουργία στις 8 Μαρτίου 2012. Εν συνεχεία εξελέγη Πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης στις 12 Μαρτίου 2012 χωρίς αντίπαλο.
Ο Σορό ήταν υποψήφιος με τον κυβερνητικό συνασπισμό στις εκλογές του 2016 και εξελέγη βουλευτής για νέα θητεία, με ποσοστό 98,7% των ψήφων. Στην πρώτη συνεδρίαση της εθνοσυνέλευσης με τη νέα της σύνθεση, επανεξελέγη πρόεδρός της στις 9 Ιανουαρίου 2017 συγκεντρώνοντας 230 ψήφους επί συνόλου 252 παρόντων βουλευτών. Ο ανεξάρτητος βουλευτής Εβαρίστ Μεαμπλί έλαβε 12 ψήφους και καταγράφηκαν 10 άκυρα ψηφοδέλτια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ακτής Ελεφαντοστού
Σελίν Γκομπερβίλ
Η Σελίν Γκομπερβίλ (γεννημένη στις 19 Σεπτεμβρίου 1986) είναι Γαλλίδα αθλήτρια της σκοποβολής.
Στο Γαλλικό πρωτάθλημα σκοποβολής υπήρξε πρωταθλήτρια στα 10 μέτρα αεροβόλο πιστόλι το 2009, 2010, 2011, 2012 και το 2013. Το 2013 έλαβε μέρος στους Μεσογειακούς αγώνες της Μερσίνης όπου κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στα 10 μέτρα αεροβόλο πιστόλι.
Με την εθνική ομάδα σκοποβολής της Γαλλίας συμμετείχε στους Ολυμπιακούς αγώνες του Λονδίνου το 2012 και στους Ολυμπιακούς αγώνες του Ρίο ντε Τζανέιρο το 2016. Στο Λονδίνο κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο στα 10 μέτρα αεροβόλο πιστόλι και την 21η θέση στα 25 μέτρα πιστόλι. Στο Ρίο ντε Τζανέιρο κατέλαβε την 10η θέση στα 10 μέτρα αεροβόλο πιστόλι.
Το 2015 στους Ευρωπαϊκούς αγώνες του Μπακού κατετάγει 13η στα 10 μέτρα αεροβόλο πιστόλι, 9η στα 25 μέτρα πιστόλι και 16η στα 10 μέτρα αεροβόλο πιστόλι μικτό. Στους Ευρωπαϊκούς αγώνες του Μινσκ το 2019 κατέλαβε την 8η θέση στα 25 μέτρα πιστόλι και την 9η στα 10 μέτρα αεροβόλο πιστόλι και στα 10 μέτρα αεροβόλο πιστόλι ομαδικό μικτό.
Στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα σκοποβολής 10 μέτρων κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στα 10 μέτρα αεροβόλο πιστόλι στη Μπρέσια το 2011, στο Όντενσε το 2013 και στο Γκιέρ το 1018. Επίσης στη Μπρέσια το 2011 κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο στα 10 μέτρα αεροβόλο πιστόλι ομαδικό.
Στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα σκοποβολής του Όσιγιεκ το 2021 κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στα 10 μέτρα αεροβόλο πιστόλι. Το 2021 θα εκπροσωπήσει τη Γαλλία στους Ολυμπιακούς αγώνες του Τόκιο.
Είναι αθλήτρια του συλλόγου ΑΣ Τιρ Κρέιγ. Το 2013 χρίστηκε Ιππότης του Εθνικού Τάγματος της Αξίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γαλλίδες αθλήτριες της σκοποβολής Κατηγορία:Γάλλοι αθλητές της σκοποβολής στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Κατηγορία:Αθλητές της σκοποβολής στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012 Κατηγορία:Αθλητές της σκοποβολής στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 Κατηγορία:Αθλητές της σκοποβολής στους Ευρωπαϊκούς Αγώνες 2015 Κατηγορία:Αθλητές της σκοποβολής στους Ευρωπαϊκούς Αγώνες 2019 Κατηγορία:Αθλητές στους Μεσογειακούς Αγώνες 2013 Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Σκοποβολής 10 μέτρων Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Σκοποβολής
Αντρέ Μπρετόν
Ο Αντρέ Μπρετόν (André Breton, 19 Φεβρουαρίου 1896- 28 Σεπτεμβρίου 1966) ήταν Γάλλος συγγραφέας, αναρχικός και αντιφασίστας. Είναι ο θεμελιωτής και κύριος θεωρητικός του υπερρεαλιστικού κινήματος και εμπνευστής του μανιφέστου του υπερρεαλισμού. Ουσιαστικά είναι η προσωποποίηση του λεγόμενου ορθόδοξου υπερρεαλισμού.
Βιογραφία
Από την άνοιξη μέχρι το καλοκαίρι του 1919, έγραψε σε συνεργασία με τον Σουπώ μια σειρά από κείμενα χρησιμοποιώντας τη μέθοδο της αυτόματης γραφής, τα οποία αποτέλεσαν τελικά το βιβλίο Τα μαγνητικά πεδία (Champs magnetiques), που κυκλοφόρησε στις 30 Μαΐου του 1920. Το έργο αυτό, αποτέλεσε ένα πρώτο δείγμα αυτού που αργότερα ονόμασε ο Μπρετόν γνήσιος ψυχικός αυτοματισμός αναφερόμενος στο κίνημα του υπερρεαλισμού και προήλθε σε μεγάλο βαθμό από τις παρατηρήσεις του, ως ασκούμενος γιατρός, πάνω στη γλώσσα που χρησιμοποιούσαν οι τρόφιμοι των ψυχιατρικών κλινικών. Το 1921 συνάντησε επίσης τον Σίγκμουντ Φρόυντ στη Βιέννη και ήρθε σε πιο στενή επαφή με τις θεωρίες του ενώ σημαντική επίδραση άσκησαν και οι μελέτες του ψυχιάτρου Πιέρ Ζανέ (1859-1947) και ιδιαίτερα το έργο του Ο ψυχολογικός αυτοματισμός (1889).
Την περίοδο 1919-1921 συμμετείχε στις αρχικές εκδηλώσεις του κινήματος του ντανταϊσμού στο Παρίσι. Τελικά, διαφώνησε με τον Τριστάν Τζαρά (πρωτεργάτη του κινήματος) κατά την αποτυχημένη απόπειρα του Συνεδρίου για τον καθορισμό των κατευθύνσεων και την άμυνα του σύγχρονου πνεύματος, το οποίο διεξήχθη στις 30 Μαρτίου 1922 και προκάλεσε αντιφατικές αντιδράσεις. Τον Απρίλιο του 1922, ο Μπρετόν αποκήρυξε δημόσια τους ντανταϊστές, μετά από σχετική δημοσίευση στο περιοδικό Litterature. Την απόφαση αυτή ακολούθησαν και αρκετοί από τους συνεργάτες του στην Litterature.
Υπερρεαλισμός
Μετά τη διάρρηξη των σχέσεων του με την ομάδα των ντανταϊστών, ο Μπρετόν οργάνωσε την πρώτη υπερρεαλιστική ομάδα ενώ στις 15 Οκτωβρίου του 1924 κυκλοφόρησε το Μανιφέστο του Υπερρεαλισμού, ένα από τα σημαντικότερα κείμενα του κινήματος, το οποίο σηματοδότησε την έναρξη του ως οργανωμένο καλλιτεχνικό κίνημα στη βάση συγκεκριμένων θεωρητικών αρχών. Στην οδό Γκρενέλ του Παρισιού, λειτούργησε επίσης το Γραφείο Υπερρεαλιστικών Ερευνών. Το Δεκέμβριο του 1924 ο Μπρετόν ίδρυσε επιπλέον ένα νέο λογοτεχνικό περιοδικό της υπερρεαλιστικής ομάδας, υπό τον τίτλο Η Υπερρεαλιστική Επανάσταση (La Revolution surrealiste), η έκδοσή του οποίου σταμάτησε το 1929.
Τον Ιανουάριο του 1927, ο Μπρετόν προσχώρησε στο Κομμουνιστικό Κόμμα της Γαλλίας, μία απόφαση που ταυτιζόταν με την γενικότερη ανάγκη σύνδεσης του υπερρεαλιστικού κινήματος με κοινωνική και πολιτική δράση. Τον επόμενο χρόνο, κυκλοφόρησε το βιβλίο του Ο Υπερρεαλισμός και η ζωγραφική, έργο που περιλάμβανε δοκίμια του Μπρετόν για τη ζωγραφική αλλά και κείμενα για πολλούς υπερρεαλιστές καλλιτέχνες. Στα επόμενα χρόνια και μέχρι το 1965, ο Μπρετόν εμπλούτιζε το συγκεκριμένο έργο με πρόσθετα κείμενα ενώ σήμερα αποτελεί ένα από τα πιο σημαντικά θεωρητικά κείμενα για την υπερρεαλιστική ζωγραφική. Στις 15 Δεκεμβρίου 1929 δημοσιεύτηκε το Δεύτερο Μανιφέστο του Υπερρεαλισμού, όπου ο Μπρετόν αναφέρεται στη δράση του κινήματος και τις μελλοντικές επιδιώξεις του. Με αφορμή το δεύτερο αυτό μανιφέστο, δώδεκα πρώην μέλη του υπερρεαλισμού εξέδωσαν τον Ιανουάριο του 1930 ένα κείμενο κατά του Μπρετόν, με τον τίτλο Ένα πτώμα (Un cadavre).
Το 1932 επήλθε η ρήξη των σχέσεων του Μπρετόν με τον Λουί Αραγκόν, με αιτία τη δημοσίευση ενός ποιήματος του τελευταίου, και ορισμένων στίχων του που στρέφονταν επιθετικά εναντίον πολιτικών προσώπων. Ο Μπρετόν υπερασπίστηκε το δικαίωμα του Αραγκόν να εκφράζεται ελεύθερα, ωστόσο αντιτάχθηκε στις προθέσεις του Αραγκόν, ο οποίος δυσαρεστημένος από το γεγονός διαχώρισε τον εαυτό του από τις θέσεις των υπερρεαλιστών. Στις 26 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους, ακολούθησε η έκδοση του βιβλίου Τα συγκοινωνούντα δοχεία ενώ λίγους μήνες αργότερα ξεκίνησε η έκδοση της επιθεώρησης Μινώταυρος, επίσημο όργανο του υπερρεαλισμού, της οποίας ο Μπρετόν αποτελεί βασικό στέλεχος.
Τον Φεβρουάριο του 1934, υπέγραψε μαζί με άλλες προσωπικότητες, τη διακήρυξη με τίτλο Κάλεσμα σε Αγώνα (Appel a la lutte), μέσα από την οποία καλούνταν όλοι οι διανοούμενοι σε ένα κοινό σχέδιο δράσης ενάντια στον ανερχόμενο φασισμό στην Ευρώπη. Τον επόμενο χρόνο, επισκέφτηκε τις Καναρίους Νήσους με αφορμή τη Διεθνή Υπερρεαλιστική Έκθεση που οργανώθηκε εκεί ενώ επισημοποιήθηκε και η ρήξη του με το Κομμουνιστικό Κόμμα της Γαλλίας, μέσα από τη διακήρυξη Για τον καιρό που οι υπερρεαλιστές είχαν δίκιο (Du temps que les surrealistes avaient raison), στην οποία ο Μπρετόν κατήγγειλε μεταξύ άλλων τον κομφορμισμό που επέβαλε το κόμμα στα μέλη του, καθώς και τις βιαιοπραγίες του σταλινικού καθεστώτος. Οι συνθήκες που οδήγησαν στη ρήξη του με το Κομμουνιστικό Κόμμα περιήλθαν και στο βιβλίο Πολιτική θέση του Υπερρεαλισμού, που εκδόθηκε το Νοέμβριο του 1935.
Το Μάιο του 1938 ο Μπρετόν επισκέφτηκε το Μεξικό, όπου συνάντησε τον Λέον Τρότσκι, με τον οποίο συνέταξε στις 25 Ιουλίου, ένα κείμενο με τον τίτλο Για μία ανεξάρτητη επαναστατική τέχνη. Το κείμενο υπογράφτηκε τελικά από τον Μπρετόν και τον Μεξικανό ζωγράφο Ντιέγκο Ριβέρα. Παράλληλα, κατά τη διαμονή του στο Μεξικό, ο Μπρετόν έδωσε μία διάλεξη στο πανεπιστήμιο της πόλης του Μεξικού, η οποία συνοδεύτηκε και από την προβολή της ταινίας Ανδαλουσιανός σκύλος του Λουίς Μπουνιουέλ. Το 1938 επέστρεψε στο Παρίσι και ίδρυσε την γαλλική επιτροπή της F.I.A.R.I (Διεθνή Ομοσπονδία της Ανεξάρτητης Επαναστατικής Τέχνης).
Το 1940 ο Μπρετόν ολοκλήρωσε την Ανθολογία του Μαύρου Χιούμορ, η οποία όμως δεν δημοσιεύτηκε άμεσα λόγω λογοκρισίας. Την επόμενη χρονιά, ο Μπρετόν επισκέφτηκε την Αμερική. Κατά την παρουσία του εκεί, ίδρυσε μαζί με τους Μαρσέλ Ντυσάν, Νταίηβιντ Χαιρ και Μαξ Ερνστ, το περιοδικό VVV. Στα πλαίσια των δραστηριοτήτων του υπερρεαλισμού στις Ηνωμένες Πολιτείες, συμμετείχε μεταξύ άλλων στην Διεθνή Έκθεση του υπερρεαλισμού στη Νέα Υόρκη (1942) ενώ σημαντική ήταν και η ομιλία του στους φοιτητές του Πανεπιστημίου Yale με θέμα "Η Θέση του υπερρεαλισμού ανάμεσα στους δύο πολέμους".
Το 1945 πραγματοποίησε ταξίδι στην Αριζόνα και το Νέο Μεξικό, ειδικότερα στις ιδιαίτερες περιοχές των Ινδιάνων. Επέστρεψε στο Παρίσι το 1946 όπου οργάνωσε μία νέα υπερρεαλιστική ομάδα καθώς και μεγάλες διεθνείς ομαδικές εκθέσεις του υπερρεαλισμού. Το διάστημα 1948-1949 υποστήριξε το διεθνιστικό και ειρηνιστικό κίνημα Πολίτες του Κόσμου (Citizens of the World) του Γκάρυ Νταίηβις, ενώ παράλληλα αντιτάχθηκε δημόσια με πλήθος κειμένων του, τόσο στον κομμουνισμό όσο και στον υπαρξισμό.
Τελευταία χρόνια
Στα τελευταία είκοσι περίπου χρόνια της ζωής του, ο Μπρετόν έγραψε πολλά κείμενα ως προλόγους σε βιβλία άλλων συγγραφέων ή για καταλόγους εκθέσεων ζωγράφων. Το 1957 εξέδωσε τη μελέτη Η Μαγική Τέχνη, προϊόν συνεργασίας με τον ποιητή και ιστορικό τέχνης Ζεράρ Λεγκράντ. Τον ίδιο χρόνο, εκδόθηκε και η τελευταία του ποιητική συλλογή με τον τίτλο Αστερισμοί (Constellations), αποτελούμενη από είκοσι δύο πεζά ποιήματα που συνοδεύονταν από ισάριθμα έργα του Χουάν Μιρό. Ο Μπρετόν έπασχε από χρόνιο άσθμα και η υγεία του επιδεινώθηκε το καλοκαίρι του 1966. Στις 27 Σεπτεμβρίου εισήχθη σε νοσοκομείο λόγω μίας έντονης κρίσης δύσπνοιας, και την επόμενη μέρα, στις 28 Σεπτεμβρίου, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 70 ετών. "Θα ήθελα", έλεγε, "η ζωή μου να αφήσει πίσω της το τραγούδι της αναμονής, το τραγούδι που ξεγελάει το χρόνο". Και από αυτήν την άποψη ο Μπρετόν σφράγισε τη λογοτεχνική και καλλιτεχνική πρωτοπορία του 20ού αιώνα, με την ανατρεπτική και ανορθόδοξη σκέψη, την επαναστατική λογική του, τα οράματα και τη φαντασία του. Μαζί με τον Λουί Αραγκόν, τον Φιλίπ Σουπό, τον Πωλ Ελυάρ, τον Αντονέν Αρτώ και πολλούς ακόμη καλλιτέχνες της εποχής, υποστήριξαν τη μελλοντική συγχώνευση δύο κατ' επίφασιν αντιφατικών καταστάσεων, του ονείρου και της πραγματικότητας, που αποτελεί και τη βασική αρχή του υπερρεαλισμού. Η ομάδα δεν παρέμεινε αρραγής, καθώς προέκυψαν σοβαρές διαφωνίες και ακολούθησαν διαγραφές μελών. Χωρίς να εγκαταλείψει το ενδιαφέρον του για τον Σίγκμουντ Φρόυντ και την ψυχανάλυση, προσχώρησε στο κομμουνιστικό κόμμα για να αποχωρήσει λίγα χρόνια αργότερα. Ο Μπρετόν έχει υπογράψει περισσότερα από 50 βιβλία, με θεωρητικά κείμενα πάνω στην ποίηση, τη ζωγραφική, την τέχνη, αλλά και ποιήματα και διηγήματα. Στον τάφο του, υπάρχει χαραγμένη η επιγραφή "Αναζητώ το χρυσάφι του χρόνου". Το ατελιέ του στην οδό Φονταίν διατηρείται έως σήμερα χάρη στις προσπάθειες της τρίτης συζύγου του Μπρετόν. Το 2003 το αρχείο του πωλήθηκε σε ιδιώτες, μετά από άρνηση της γαλλικής κυβέρνησης να αποκτήσει την προσωπική συλλογή του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι ποιητές Κατηγορία:Γάλλοι δοκιμιογράφοι Κατηγορία:Υπερρεαλιστές ποιητές
Γαλαξίας
Με τον όρο Γαλαξίας αναφερόμαστε, στον γαλαξία στον οποίο ανήκει η Γη και όλο το Ηλιακό Σύστημα, ενώ όταν αναφερόμαστε σε άλλο γαλαξία, τον γράφουμε με μικρό «γ» και ακολουθεί και το όνομά του.
Ο Ήλιος και η Γη βρίσκονται στις παρυφές του Γαλαξία, και έτσι αυτός, καθώς τον κοιτάμε κατά μήκος, φαίνεται να σχηματίζει μία γαλακτόχρωμη, φωτεινή λωρίδα από πάρα πολλά αστέρια, που διασχίζει τον ορατό από τη Γη ουρανό από τη μία πλευρά του ορίζοντα μέχρι την άλλη. Λόγω της εμφάνισης αυτής, ονομάστηκε στα ελληνικά «Γαλαξίας κύκλος» ή και «γάλακτος κύκλος» ή και σκέτο «γάλα». Ο Αριστοτέλης γράφει στα Μετεωρολογικά: «οἱ δὲ [φιλόσοφοι] περὶ Ἀναξαγόραν καὶ Δημόκριτον φῶς εἶναι τὸ γάλα λέγουσιν ἄστρων τινῶν», δηλαδή «οι φιλόσοφοι που ακολουθούν τον Αναξαγόρα και τον Δημόκριτο δέχονται ότι ο Γαλαξίας είναι κάποια άστρα». Στα αγγλικά είναι γνωστός και ως «Milky Way», από το ελληνικό γάλα και γαλαξίας που είναι μετάφραση του λατινικού Via Lactea («Γαλακτική Οδός»). μικρογραφία|305x305εσ|Τμήμα του Γαλαξία μας (γαλαξιακή σπείρα του Τοξότη) από τη [[Σάμος|Σάμο τον Αύγουστο του 2019.]]
Πρόκειται για έναν σπειροειδή γαλαξία που αποτελεί μέρος της Τοπικής Ομάδας γαλαξιών. Αποτελείται από τουλάχιστον 200 δισεκατομμύρια αστέρες και ενδεχομένως (σύμφωνα με τις σύγχρονες μελέτες) έως και 400 ή ακόμα και 500 δισεκατομμύρια. Ανάμεσα στα τουλάχιστον 35 μέλη της Τοπικής Ομάδας, έρχεται δεύτερος σε αριθμό αστέρων, πίσω μόνο από τον Γαλαξία της Ανδρομέδας, ο οποίος αποτελείται από ένα τρισεκατομμύριο αστέρες, όπως ανακαλύφθηκε το 2006. Πιθανώς όμως ο Γαλαξίας μας να είναι μεγαλύτερος σε συνολική μάζα, σύμφωνα με μελέτες του 21ου αιώνα.
Εμφάνιση στον ουρανό
Όλοι οι αστέρες που το μάτι μπορεί να διακρίνει στον ουρανό, ανήκουν στον Γαλαξία, αλλά πέρα από αυτά τα σχετικά κοντινά άστρα, ο γαλαξίας εμφανίζεται ως μία θολή λωρίδα λευκού φωτός που κυριαρχεί στο σύνολο της ουράνιας σφαίρας. Το φως αυτό προέρχεται από άστρα και άλλα υλικά που βρίσκονται εντός του γαλαξιακού επιπέδου. Σκοτεινές περιοχές εντός των ορίων, όπως η Μεγάλη Ρωγμή και ο Σάκος Ανθράκων, αντιστοιχούν σε περιοχές όπου το φως από μακρινά αστέρια είναι αποκλεισμένο από τα σκοτεινά νεφελώματα. Ο Γαλαξίας μας έχει μια σχετικά χαμηλή φωτεινότητα επιφάνειας λόγω του διαστρικού ενδιάμεσου που γεμίζει το γαλαξιακό δίσκο και που μας εμποδίζει να δούμε το φωτεινό Γαλαξιακό κέντρο. Είναι συνεπώς δύσκολο να τον δει κανείς από μία αστική ή προαστιακή περιοχή που πάσχει από τη φωτορύπανση. thumb|400px|Ένα πανόραμα 360° της γαλαξιακής σπείρας του Τοξότη από την [[Κοιλάδα του Θανάτου.]]
Στην ουράνια σφαίρα, σχετικά με τον ουράνιο ισημερινό, ο Γαλαξίας εκτείνεται βόρεια μέχρι τον αστερισμό Κασσιόπη και νότια μέχρι τον αστερισμό Νότιο Σταυρό, πράγμα που δείχνει τη μεγάλη κλίση του επιπέδου του ισημερινού της Γης (περίπου 60 μοίρες) και του επιπέδου της εκλειπτικής ως προς το γαλαξιακό επίπεδο. Το γεγονός ότι ο Γαλαξίας διαιρεί το γήινο ουρανό (την ουράνια σφαίρα) σε δύο σχεδόν ίσα ημισφαίρια δείχνει ότι το Ηλιακό Σύστημα βρίσκεται πολύ κοντά στο γαλαξιακό επίπεδο.
Μυθολογία
Υπάρχουν πολλοί μύθοι που εξηγούν τη γένεση του Γαλαξία. Συγκεκριμένα, υπάρχουν δυο παρόμοιοι αρχαίοι μύθοι που εξηγούν την ετυμολογία του ονόματος «Γαλαξίας» και τη σχέση του με το γάλα. Κάποιοι μύθοι τον συνδέουν με ένα κοπάδι από βόδια, των οποίων το γάλα δίνει στον ουρανό τη μπλε απόχρωση. Στην Ανατολική Ασία, πίστευαν πως η θαμπή ζώνη αστεριών είναι το «Ασημένιο Ποτάμι» του Παραδείσου.
Η «Ακασάγκανγκα» είναι το ινδικό όνομα για τον Γαλαξία μας, που σημαίνει ο Γάγγης του ουρανού.
Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, ο Γαλαξίας σχηματίστηκε από την Ήρα, η οποία έχυσε γάλα στον ουρανό, όταν ανακάλυψε πως ο Δίας την ξεγέλασε και τάιζε τον νεαρό Ηρακλή. Σε κάποια άλλη εκδοχή, ο Ερμής έβαλε στα κρυφά τον Ηρακλή στον Όλυμπο για να τραφεί από τα στήθη της Ήρας που κοιμόταν. Ο Ηρακλής δάγκωσε τη θηλή της Ήρας και το γάλα της εκτινάχθηκε στους ουρανούς σχηματίζοντας τον Γαλαξία.
Στη φινλανδική μυθολογία ο γαλαξίας μας ονομαζόταν Λινουνράτα (μονοπάτι των πουλιών). Οι Φινλανδοί παρατήρησαν ότι τα αποδημητικά πουλιά χρησιμοποιούσαν τον Γαλαξία ως οδηγό για να ταξιδέψουν νότια, όπου πίστευαν ότι βρίσκεται το Λιντουκότο (το σπίτι των πουλιών). Αρκετά αργότερα οι επιστήμονες επιβεβαίωσαν την παρατήρηση των Φινλανδών. Τα αποδημητικά πουλιά έχουν τον Γαλαξία ως οδηγό για να ταξιδεύουν στα θερμότερα κλίματα κατά τη διάρκεια του χειμώνα. Ακόμα και σήμερα ο Γαλαξίας λέγεται Λινουνράτα στη φινλανδική γλώσσα.
Επαρχία Αιγιαλείας
right|200px|thumb|Η επαρχία Αιγιαλείας στον χάρτη της [[Πελοπόννησος|Πελοποννήσου.]] Η επαρχία Αιγιαλείας ήταν μία από τις τρεις επαρχίες του νομού Αχαΐας. Έδρα της ήταν το Αίγιο.
Γαλαξίας
Μυθολογία
Στα σουηδικά, ο Γαλαξίας είναι γνωστός ως Βιντεργκάταν («Οδός του χειμώνα»), για προφανείς λόγους: είναι περισσότερο ορατός τον χειμώνα στη Σκανδιναβία.
Επαρχία Αιγιαλείας
Βρισκόταν στο βόρειο μέρος της Πελοποννήσου, καταλαμβάνοντας το βορειοανατολικό τμήμα του νομού Αχαΐας και συνορεύοντας με τις επαρχίες Καλαβρύτων στα νότια, Πάτρας στα δυτικά και με τον νομό Κορινθίας (και επαρχία παράλληλα) στα ανατολικά, ενώ στα βόρεια βρεχόταν από τον Κορινθιακό κόλπο.
Διοικητικές μεταβολές
Δημιουργήθηκε αρχικά με την Διοικητική διαίρεση του 1828 από τον κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια με το Ι' ψήφισμα της 13ης Απριλίου του 1828 σαν Επαρχία Βοστίτσας. Με την διοικητική διαίρεση του 1833 ήταν μία από τις πέντε επαρχίες του νομού Αχαΐας και Ήλιδος. Καταργήθηκε στην συνέχεια με την διοικητική διαίρεση του 1836 η οποία κατήργησε προσωρινά το νομαρχιακό σύστημα και επανασυστάθηκε το 1848. Παρέμεινε αμετάβλητη στην συνέχεια μέχρι το 1997 οπότε και καταργήθηκε με το σχέδιο Καποδίστριας. Η χωρική μορφή της επαρχίας επαναφέρθηκε με το σχέδιο Καλλικράτης που ακολούθησε το σχέδιο Καποδίστριας, καθώς δημιουργήθηκε ο δήμος Αιγιαλείας με έδρα το Αίγιο.
Γαλαξίας
Μυθολογία
Στην αρχαία αρμενική μυθολογία ο Γαλαξίας ονομαζόταν «Η Οδός του Κλέφτη Αχύρων» (Յարդ զողի Ճանապարհ), συνδέοντάς τον με έναν από τους θεούς, που έκλεψε άχυρο και κατά την προσπάθειά του να ξεφύγει από τους ουρανούς με ένα ξύλινο άρμα, έπεσε κάποιο από το άχυρο στο δρόμο. Αυτή η ονομασία διαδόθηκε από τους Άραβες. . Υπάρχει και ελληνική εκδοχή του μύθου, όπου κλέφτης του άχυρου είναι κάποιος παπάς, γι΄αυτό σε πολλές περιοχές ονομάζουν το οπτικό φαινόμενο του Γαλαξία, «Άχυρο του παπά».
Επαρχία Αιγιαλείας
Γενική βιβλιογραφία
* Ε Κατηγορία:Επαρχίες του νομού Αχαΐας και Ήλιδος
Γαλαξίας
Σχήμα
Ο Γαλαξίας μας αποτελείται κυρίως από ένα πυρήνα, του οποίου το σχήμα είναι φακοειδές, πολύ πεπλατυσμένο. Από δύο εκ διαμέτρου αντίθετα άκρα του φακοειδούς αυτού πυρήνα εκφύονται οι δύο βραχίονές του, οι οποίοι και ελίσσονται γύρω από το κύριο φακοειδές σώμα του.
Ο κύριος δίσκος του Γαλαξία μας έχει διάμετρο από 80.000 μέχρι 100.000 έτη φωτός, περίμετρο 250 ως 300 χιλιάδες έτη φωτός και πάχος γύρω στα 1.000 έτη φωτός. Αποτελείται από 200 μέχρι 400 δισεκατομμύρια άστρα. Αν ορίσουμε μια φυσική κλίμακα και θεωρήσουμε ότι ο Γαλαξίας μας είχε διάμετρο 130 χιλιόμετρα, τότε το Ηλιακό Σύστημα θα είχε μήκος 2 χιλιοστά. Η Γαλαξιακή Άλως εκτείνεται σε διάμετρο 250.000 ως 400.000 έτη φωτός. Όπως αναφέρεται εκτενώς, στη δομή του Γαλαξία παρακάτω, νέες έρευνες έδειξαν ότι ο δίσκος εκτείνεται πολύ περισσότερο από ό,τι νομίζαμε μέχρι τελευταία.
Το απόλυτο μέγεθος του Γαλαξία, που δεν είναι δυνατό να μετρηθεί απευθείας, γίνεται δεκτό ως αστρονομική σύμβαση ότι είναι −20,5.
Δομή
250px|right|thumb|Παρατηρούμενη δομή των σπειροειδών βραχιόνων του Γαλαξία.
Επιμελημένες έρευνες, που άρχισε προ 200 ετών ο Γερμανός αστρονόμος Ουίλιαμ Χέρσελ (W. Herschel) και οι οποίες συνεχίσθηκαν από άλλους επιφανείς αστρονόμους, απέδειξαν ότι ο γαλαξίας μας αποτελεί ένα πελώριο συγκρότημα αστέρων, νεφελωμάτων και μεσοαστρικής ύλης όπως συμβαίνει με όλους τους γαλαξίες και μάλιστα ότι πρόκειται περί ενός εκ των σπειροειδών γαλαξιών.
Μόλις τη δεκαετία του 1980 οι αστρονόμοι άρχισαν να υποπτεύονται ότι ο Γαλαξίας έχει κεντρική ράβδο και δεν είναι ένας τυπικός σπειροειδής γαλαξίας, κάτι που παρατηρήσεις του 2005 με το Spitzer Space Telescope έχουν πλέον επιβεβαιώσει, αποδεικνύοντας ότι η κεντρική ράβδος του Γαλαξία είναι μεγαλύτερη από ό,τι πιστευόταν.
Επίσημα, από το 2005, ο Γαλαξίας μας θεωρείται πλέον ότι είναι ένα μεγάλος ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας τύπου SBbc στην ακολουθία Hubble (ραβδωτός σπειροειδής μικρής ελίκωσης) με συνολική μάζα 600 ως 3.000 δις ηλιακές μάζες (M☉), αποτελούμενος από 200 έως 400 δισεκατομμύρια αστέρες.
Ο γαλαξιακός δίσκος έχει εκτιμώμενη διάμετρο γύρω στα 100.000 έτη φωτός (δηλαδή της τάξης των 1·1020 m)). Η απόσταση του Ήλιου από το κέντρο του Γαλαξία υπολογίζεται στα 26.000 έτη φωτός (δηλαδή της τάξης των 2,5·1019 m)). Ο δίσκος είναι εξογκωμένος στο κέντρο και συμπερικλείεται από τον λεγόμενο παχύ δίσκο.
Γαλαξιακός πυρήνας
Όπως συμβαίνει με πολλούς γαλαξίες, η κατανομή μάζας στο Γαλαξία είναι τέτοια ώστε η τροχιακή ταχύτητα των περισσοτέρων αστέρων δεν εξαρτάται μόνο από την απόσταση από το κέντρο. Πέρα από το Κέντρο (ή στα εξώτερα όρια) η τυπική αστρική ταχύτητα είναι ανάμεσα στα 210 και 240 km/s. Άρα η περίοδος περιφοράς του τυπικού αστέρα είναι ανάλογη μόνο με το μήκος της διανυόμενης τροχιάς. Αυτό διαφέρει σημαντικά από το Ηλιακό Σύστημα, όπου διαφορετική τροχιά σημαίνει και διαφορετική ταχύτητα του αντικειμένου που κινείται σε αυτή.
Η ράβδος του Γαλαξία πιστεύεται ότι έχει μήκος 27.000 έτη φωτός, διαπερνώντας στο κέντρο του γαλαξία σε γωνία 44±10° μοιρών σε σχέση με την τροχιά Ήλιου - Γαλαξιακού Κέντρου. Αποτελείται κυρίως από ερυθρούς νάνους αστέρες, που πιστεύεται ότι είναι πανάρχαιοι. 250px|right|thumb|Δομή των γαλαξιακών βραχιόνων (προβλεπόμενη και παρατηρούμενη).
Σπειροειδείς βραχίονες
Κάθε βραχίονας περιγράφεται με μια λογαριθμική σπείρα (όπως συμβαίνει με τους περισσότερους γαλαξίες) με κλίση 12 μοιρών. Πιστεύεται ότι υπάρχουν 4 μεγάλοι βραχίονες, που ξεκινούν από την κεντρική περιοχή του Γαλαξία. Αυτοί ονομάζονται ως εξής (βάσει της εικόνας στα δεξιά):
Υπάρχουν και τουλάχιστον 2 μικρότεροι βραχίονες συμπεριλαμβανομένου του:
Περαιτέρω παρατηρήσεις δείχνουν ότι ο Γαλαξίας έχει μόνο δύο σπειροειδείς βραχίονες, τον βραχίονα του Περσέα και το Βραχίονα του Κενταύρου-Ασπίδος. Οι υπόλοιποι δύο είναι συνακόλουθοι ή μικρής σημασίας. Αυτό σημαίνει ότι μοιάζει αρκετά με τον NGC 1365.
Έξω από τους μεγάλους γαλαξιακούς βραχίονες είναι ο Εξώτερος Δακτύλιος ή Δακτύλιος του Μονόκερου, ένας δακτύλιος αστέρων γύρω από το Γαλαξία, ο οποίος έχει προταθεί από τους αστρονόμους Brian Yanny και Heidi Jo Newberg, και αποτελείται από αέρια και άστρα που αποκόπηκαν από άλλους γαλαξίες πριν από δισεκατομμύρια χρόνια.
Γαλαξιακή άλως
thumb|325px|right|Άποψη της γαλαξιακής σπείρας του Τοξότη από τη Γη.
Ο γαλαξιακός δίσκος περιβάλλεται από μία γαλαξιακή άλω παλαιών αστέρων και σφαιρωτών σμηνών με διάμετρο από 250.000 έως 400.000 ετών φωτός. Ενώ ο δίσκος περιλαμβάνει αέρια και σκόνη που εμποδίζουν την παρατήρηση κάποιων μηκών κύματος, η άλως δεν έχει. Στο δίσκο λαβαίνουν χώρα ακόμα γεννήσεις αστέρων (ειδικά στους βραχίονες που έχουν μεγαλύτερη πυκνότητα), αλλά όχι στην άλω. Ανοικτά σμήνη παρατηρούνται κυρίως στο δίσκο.
Η περισσότερη από τη μάζα του Γαλαξία αποτελείται από σκοτεινή ύλη, δημιουργώντας μία άλω σκοτεινής ύλης, μάζας που θεωρείται μεταξύ 600-3.000 δις ηλιακών μαζών (M☉), που συγκεντρώνεται κοντά στο Γαλαξιακό Κέντρο.
Πρόσφατες ανακαλύψεις αύξησαν την κατανόησή μας για τη δομή του Γαλαξία. Με την ανακάλυψη ότι ο δίσκος του Γαλαξία της Ανδρομέδας (M31) εκτείνεται μακρύτερα απ' ό,τι πιστευόταν, η πιθανότητα ο δίσκος του Γαλαξία να είναι μεγαλύτερος είναι πολύ μεγάλη και ενισχύεται από την ανακάλυψη επέκτασης του Βραχίονα του Κύκνου. Με την ανακάλυψη του Νάνου Ελλειπτικού Γαλαξία του Τοξότη ανακαλύφθηκε και μια ζώνη γαλαξιακών θραυσμάτων στην πολική τροχιά του Νάνου του Τοξότη, καθώς η αλληλεπίδραση με τον Γαλαξία τον διαλύει. Παρομοίως, με την ανακάλυψη του Νάνου Γαλαξία του Μεγάλου Κυνός ανακαλύφθηκε άλλος ένας δακτύλιος θραυσμάτων που περικυκλώνει τον γαλαξιακό δίσκο.
Στις 9 Ιανουαρίου 2006 ο Μάριο Γιούριτς (Mario Juric) και άλλοι ερευνητές από το Πανεπιστήμιο Πρίνστον (Princeton University) ανακοίνωσαν ότι το πρόγραμμα Sloan Digital Sky Survey του βορείου ημισφαιρίου εντόπισε ένα τεράστιο και διάχυτο σύμπλεγμα άστρων (που απλώνεται σε έκταση 5.000 το μέγεθος της πανσελήνου) μέσα στο Γαλαξία, που δεν δείχνει να συμφωνεί με τα τρέχοντα μοντέλα. Αυτή η συλλογή άστρων είναι σχεδόν κάθετη στο επίπεδο των βραχιόνων του Γαλαξία. Η πιθανότερη εξήγηση είναι ότι ο Γαλαξίας μας ενώνεται με ένα νάνο γαλαξία. Ο γαλαξίας αυτός έχει ονομαστεί ανεπισήμως Αστρικό Ρεύμα Παρθένου και βρίσκεται στην κατεύθυνση της Παρθένου, 30.000 έτη φωτός μακριά.
Στις 9 Μαΐου 2006 ο Daniel Zucker και ο Vasily Belokurov ανακοίνωσαν ότι το πρόγραμμα Sloan Digital Sky Survey ανακάλυψε δύο νάνους γαλαξίες στην κατεύθυνση των αστερισμών Θηρευτικών Κυνών και Βοώτη.
Βαγγέλης Αγγέλου
Ο Ευάγγελος (Βαγγέλης) Αγγέλου, γεννημένος στις 11 Νοεμβρίου 1962, είναι Έλληνας πρώην καλαθοσφαιριστής και νυν προπονητής. Διαθέτοντας ύψος 1,90 μέτρα αγωνιζόταν στη θέση του πλέι μέικερ.
Γαλαξίας
Γαλαξιακή άλως
center|thumb|500px|Μωσαϊκό εικόνων του Γαλαξία οι οποίες τραβήχτηκαν με Ακτίνες Χ από το [[Chandra X-ray Observatory.]]
Βαγγέλης Αγγέλου
Καριέρα
Ο Βαγγέλης Αγγέλου έχει αγωνιστεί με τη φανέλα του Α.Σ. Απόλλωνος Πατρών, του Πανιωνίου Νέας Σμύρνης, του Ηρακλή Θεσσαλονίκης και του Ολυμπιακού Πειραιώς.
Γαλαξίας
Η θέση του Ήλιου στον Γαλαξία
Ο Ήλιος (έτσι και η Γη και το Ηλιακό Σύστημα) βρίσκεται αρκετά κοντά στον εσωτερικό δακτύλιο του Βραχίονα του Ωρίωνα, στο Τοπικό Διαστρικό Νέφος, σε απόσταση 7,94 ± 0,42 kpc από το Γαλαξιακό Κέντρο. Η απόσταση ανάμεσα στον τοπικό βραχίονα και τον αμέσως κοντινότερο, τον Βραχίονα του Περσέως, είναι της τάξης των 1·1019 m (6.500 έτη φωτός). Ο Ήλιος και κατ'επέκταση το Ηλιακό Σύστημα, βρίσκονται σε αυτό που οι επιστήμονες αποκαλούν Γαλαξιακή κατοικήσιμη Ζώνη.
Βαγγέλης Αγγέλου
Καριέρα
Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στον Ολυμπιακό Πειραιώς αγωνίστηκε υπό τις οδηγίες των Στιβ Γιατζόγλου, Μάκη Δενδρινού, Μιχάλη Κυρίτση και Γιάννη Ιωαννίδη.
Ο Βαγγέλης Αγγέλου έχει πραγματοποιήσει συνολικά 254 συμμετοχές στο ελληνικό πρωτάθλημα, ενώ έχει καταφέρει να σημειώσει και 1.782 πόντους.
Προπονητική καριέρα
Ο Βαγγέλης Αγγέλου, μετά το τέλος της καριέρας του ως καλαθοσφαιριστής, συνεχίζει να ασχολείται με το άθλημα με την ιδιότητα του προπονητή:
1996-02: Προπονητής στην Α.Γ.Ε. Χαλκίδα
2002-03: Βοηθός προπονητή στον ΑΡΗ Θεσσαλονίκης
2003-05: Βοηθός προπονητή στο Μαρούσι
Γαλαξίας
Η θέση του Ήλιου στον Γαλαξία
Το Ηλιακό Σύστημα χρειάζεται γύρω στα 225 - 250 εκατομμύρια χρόνια για να συμπληρώσει μία τροχιά (ένα Γαλαξιακό Έτος), άρα εικάζεται ότι έχει εκτελέσει περί τις 20-25 περιφορές στη διάρκεια της ζωής του. Η τροχιακή ταχύτητα του Ηλιακού Συστήματος είναι 217 km/sec, δηλ. 1 έτος φωτός ανά περίπου 1.400 έτη, και 1 AU σε 8 ημέρες.
Το Πλανητάριο Hayden χρησιμοποιεί 8,0 kpc στον διαδραστικό τρισδιάστατο Άτλαντα του Γαλαξία, ο οποίος μόλις που συμπεριλαμβάνει το Γαλαξιακό Κέντρο.
Η γειτονιά του Γαλαξία
thumb|right|250px|Ο γαλαξίας [[NGC 7331 συχνά αναφέρεται ως ο «δίδυμος του Γαλαξία μας». Κάπως έτσι μπορεί να φαίνεται ο δικός μας γαλαξίας αν κάποιος τον κοιτάζει απ' έξω.]] Ο Γαλαξίας μας, ο γαλαξίας της Ανδρομέδας και ο γαλαξίας του Τριγώνου αποτελούν τα κύρια και τα τρία μεγαλύτερα σε μέγεθος μέλη της Τοπικής Ομάδας, μιας ομάδας τουλάχιστον 35 βαρυτικά συνδεδεμένων γαλαξιών. Όλοι τους περιφέρονται γύρω από ένα βαρυτικό κέντρο που βρίσκεται ανάμεσα στον Γαλαξία μας και στον γαλαξία της Ανδρομέδας. Η Τοπική Ομάδα αποτελεί μέρος του Υπερσμήνους της Παρθένου.
Βαγγέλης Αγγέλου
Προπονητική καριέρα
2007-08: Προπονητής στην ΑΕΚ
Γαλαξίας
Η γειτονιά του Γαλαξία
Τον Ιανουάριο του 2006, ερευνητές ανέφεραν ότι η μέχρι τώρα ανεξήγητη ανωμαλία που υπάρχει στο δίσκο του Γαλαξία μας, έχει πλέον χαρτογραφηθεί και βρέθηκε ότι είναι δόνηση που προκαλείται από τα Νέφη του Μαγγελάνου, που δημιουργούν δονήσεις σε συγκεκριμένες συχνότητες όταν περνούν από τις άκρες του Γαλαξία μας. Παλαιότερα, θεωρούνταν πολύ μικροί για να επηρεάσουν τον Γαλαξία, αφού έχουν μόλις το 2% της μάζας του. Παρόλα αυτά, παίρνοντας υπόψη τη σκοτεινή ύλη, η κίνηση των δύο μικρών αυτών γαλαξιών, δημιουργεί μια διέγερση που επηρεάζει τον μεγαλύτερο δικό μας Γαλαξία. Λαβαίνοντας υπόψη τη σκοτεινή ύλη, αυτό έχει ως αποτέλεσμα έναν εικοσαπλασιασμό της μάζας του Γαλαξία. Ο υπολογισμός αυτός έγινε με βάση το υπολογιστικό μοντέλο του Martin Weinberg του Πανεπιστημίου της Μασαχουσέτης στο Άμχερστ (Amherst). Σε αυτό το μοντέλο η σκοτεινή ύλη απλώνεται έξω από το δίσκο του Γαλαξία με το γνωστό στρώμα αερίων. Το αποτέλεσμα είναι ότι το μοντέλο προβλέπει μια ένταση των βαρυτικών επιρροών των Μαγγελανικών Νεφών, καθώς περνούν μέσα από το Γαλαξία.
Βαγγέλης Αγγέλου
Προπονητική καριέρα
2008-09: Προπονητής στα Τρίκαλα
Γαλαξίας
Ταχύτητα μέσα στον χρόνο
Γενικά, έννοια της απόλυτης ταχύτητας κάθε αντικειμένου στο Σύμπαν δεν έχει νόημα σύμφωνα με τον Άλμπερτ Αϊνστάιν και την Ειδική Θεωρία της Σχετικότητας, η οποία διακηρύσσει ότι δεν υπάρχει «προτιμώμενο» αδρανειακό σύστημα αναφοράς στο διάστημα, με βάση το οποίο να συγκρίνουμε την ταχύτητα του Γαλαξία. (Η κίνηση πάντα πρέπει να καθορίζεται σε σχέση με ένα άλλο αντικείμενο.)
Βαγγέλης Αγγέλου
Προπονητική καριέρα
2010-12: Βοηθός προπονητή στον Ολυμπιακό Πειραιώς
Γαλαξίας
Ταχύτητα μέσα στον χρόνο
Έχοντας αυτό στο μυαλό, πολλοί αστρονόμοι πιστεύουν ότι ο Γαλαξίας κινείται στο διάστημα με ταχύτητα γύρω στα 600 χλμ. το δευτερόλεπτο σε σχέση με τους διπλανούς γαλαξίες. Οι τελευταίες εκτιμήσεις μιλούν για ένα εύρος ταχύτητας από 130 μέχρι 1.000 χλμ/δευτερόλεπτο. Αν όντως ο Γαλαξίας κινείται με 600 km/sec, ταξιδεύουμε 51,84 εκατομμύρια χιλιόμετρα την ημέρα, ή περισσότερο από 19,9 δις χλμ. το χρόνο. Για να έχουμε ένα μέτρο σύγκρισης, αυτό σημαίνει πως ταξιδεύουμε περίπου 4,5 φορές την απόσταση που απέχει ο Πλούτωνας από τη Γη (όταν βρίσκεται στο κοντινότερο σημείο). Ο Γαλαξίας θεωρείται πως κινείται στην κατεύθυνση του αστερισμού Ύδρα.
Ηλικία
Η ηλικία του Γαλαξία μας εκτιμάται στα 13,6 δισεκατομμύρια (109) χρόνια, διάρκεια που είναι κοντά στην ηλικία του Σύμπαντος.
Η εκτίμηση αυτή βασίζεται στην έρευνα που διεξάχθηκε το 2004 από μια ομάδα αστρονόμων: Luca Pasquini, Piercarlo Bonifacio, Sofia Randich, Daniele Galli, και Raffaele G. Gratton. Η ομάδα χρησιμοποίησε το UV-Οπτικό Φασματογράφο του VLT (Very Large Telescope) για να μετρήσει, για πρώτη φορά, το βηρύλλιο που περιέχεται σε δύο αστέρες του αστρικού σμήνους NGC 6397. Αυτό τους επέτρεψε να υπολογίσουν τον χρόνο ανάμεσα στη δημιουργία της πρώτης γενιάς των αστέρων του Γαλαξία μας και στη δημιουργία της πρώτης γενιάς αστέρων του σμήνους, σε 200 με 300 εκατομμύρια χρόνια. Συμπεριλαμβάνοντας την ηλικία των αστέρων στο σφαιρωτό σμήνος (13,4 ± 0,8 δις χρόνια), εκτίμησαν την ηλικία του Γαλαξία στα 13,6 ± 0,8 δις χρόνια.
Βαγγέλης Αγγέλου
Προπονητική καριέρα
2013-2016: Προπονητής στην τουρκική Αναντολού Έφες
Γαλαξίας
Ηλικία
Το 2007, ένα αστέρι στο γαλαξιακό φωτοστέφανο, το HE 1523-0901, εκτιμάται ότι έχει ηλικία περίπου 13,2 δισεκατομμυρίων ετών, σχεδόν τόσο μεγάλη όσο και το Σύμπαν. Ως το παλαιότερο γνωστό αντικείμενο στο Γαλαξία μας εκείνη την εποχή, διέθεσε ένα κατώτατο όριο για την ηλικία του Γαλαξία μας. Η εκτίμηση αυτή καθορίστηκε από τον UV-Visual Echelle φασματογράφο του Πολύ Μεγάλου Τηλεσκοπίου για τη μέτρηση της σχετικής δύναμης των φασματικών γραμμών που προκαλείται από την παρουσία του θορίου και άλλων στοιχείων που δημιουργούνται από την R-διαδικασία. Τα αυτή η γραμμή δείχνει την αφθονία των διαφορετικών στοιχειακών ισοτόπων, από τις οποίες η εκτίμηση της ηλικίας του αστεριού μπορεί να γίνει με την πυρηνοκοσμοχρονονολογία.
Βαγγέλης Αγγέλου
Προπονητική καριέρα
2016-2017: Προπονητής στον Προμηθέα Πατρών
Γαλαξίας
Το μέλλον του Γαλαξία
Μετρήσεις δείχνουν ότι ο Γαλαξίας της Ανδρομέδας μάς πλησιάζει με ταχύτητα 300 χιλιομέτρων το δευτερόλεπτο και μπορεί να συγκρουστεί με τον Γαλαξία μας σε 3 ως 4 δις χρόνια. Αν συγκρουστούν, πιστεύεται ότι ο Ήλιος αλλά και άλλοι αστέρες μάλλον δεν θα συγκρουστούν με αστέρες της Ανδρομέδας, αλλά οι δύο γαλαξίες θα σχηματίσουν έναν ενιαίο ελλειπτικού σχήματος γαλαξία. Η διαδικασία της ένωσης αυτής εκτιμάται ότι θα διαρκέσει 1δις χρόνια.
Βαγγέλης Αγγέλου
Προπονητική καριέρα
2018: Προπονητής στον Άρη Θεσσαλονίκης
Γαλαξίας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κατηγορία:Τοπική ομάδα γαλαξιών
Βαγγέλης Αγγέλου
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες προπονητές καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α.Γ.Ε. Χαλκίδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Απόλλωνα Πατρών Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πανιωνίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ηρακλή Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Α.Γ.Ε. Χαλκίδας Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Άρη Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Αμαρουσίου Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης ΑΕΚ Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Τρικάλων 2000 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές καλαθοσφαίρισης Ερμή Αγιάς Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης ρωσικών συλλόγων Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης τουρκικών συλλόγων Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ
Βραβεία Γκόγια
Τα Βραβεία Γκόγια, (los Premios Goya στα ισπανικά), αποτελούν τα κυριότερα εθνικά βραβεία στην Ισπανία και θεωρούνται ισότιμα με τα Βραβεία Όσκαρ των ΗΠΑ.
Θεσμοθετήθηκαν το 1987,έναν χρόνο μετά την ίδρυση της Ακαδημίας Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών της Ισπανίας (Academia de las Artes y las Ciencias Cinematográficas de España), με την πρώτη τελετή απονομής να λαμβάνει χώρα στις 16 Μαρτίου 1987 στο Θέατρο Λόπε δε Βέγα, στη Μαδρίτη. Η απονομή γίνεται κάθε χρόνο γύρω στο τέλος Ιανουαρίου και τα βραβεία απονέμονται σε ταινίες που γυρίστηκαν την προηγούμενη χρονιά. Εκτός από τις βραβεύσεις σε ισπανικές ταινίες, δίδεται Βραβείο Καλύτερης Ιβηροαμερικανικής Ταινίας και Βραβείο Καλύτερης Ευρωπαϊκής Ταινίας.
Passengers (ταινία, 2016)
Το Passengers είναι μία αμερικανική δραματική-ρομαντική ταινία επιστημονικής φαντασίας του 2016, σε σκηνοθεσία Μόρτεν Τίλντουμ και σενάριο Τζον Σπάιτς. Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι Τζένιφερ Λόρενς και Κρις Πρατ στους ρόλους των Ωρόρα Λέιν και Τζιμ Πρέστον αντίστοιχα, ενώ συμμετέχουν οι Μάικλ Σιν και Λώρενς Φίσμπερν. Η πλοκή της ταινίας απεικονίζει δύο ανθρώπους οι οποίοι ξυπνάνε ενενήντα χρόνια πιο νωρίς από την επαγόμενη αδρανοποίησή τους σε ένα διαστημόπλοιο, το οποίο μεταφέρει χιλιάδες επιβάτες σε έναν μακρινό πλανήτη αποικία.
Η ταινία είχε πρωτογραφτεί το 2007 από τον Σπάιτς αλλά παρέμεινε στο στάδιο της ανάπτυξης με αρκετούς ηθοποιούς να συνδέονται μαζί της κατά τη διάρκεια των ετών. Τον Δεκέμβριο του 2014, η Sony Pictures Entertainment απέκτησε τα δικαιώματα και ο Τίλντουμ ανέλαβε τη σκηνοθεσία. Οι Πρατ και Λώρενς προσλήφθηκαν για τους πρωταγωνιστικούς ρόλους τον Φεβρουάριο του 2015. Η παραγωγή της ταινίας έγινε από τις Village Roadshow Pictures, Start Motion Pictures, Original Film, LStar Capital, Wanda Pictures και Company Films. Τα γυρίσματα έλαβαν χώρα στα Pinewood Studios στην Ατλάντα της Τζόρτζια από τον Σεπτέμβριο του 2015 μέχρι τον Φεβρουάριο του 2016.
Το Passengers έκανε πρεμιέρα στο Regency Village Theater στο Λος Άντζελες στις 14 Δεκεμβρίου 2016 και κυκλοφόρησε στις αίθουσες των Ηνωμένων Πολιτειών στις 21 Δεκεμβρίου 2016 σε 2D και RealD 3D από την Columbia Pictures. Έλαβε γενικά μικτές κριτικές από τους κριτικούς οι οποίοι επαίνεσαν τις ερμηνείες των Πρατ και Λόρενς, τη μουσική επένδυση, το οπτικό της στυλ και την αξία της παραγωγής, ενώ κατέκριναν την πλοκή και τους χαρακτήρες. Η ταινία είχε έσοδα $303 εκατομμύρια παγκοσμίως, κατέχοντας την τρίτη θέση στις live action κυκλοφορίες για το 2016 στις ΗΠΑ. Έλαβε δύο υποψηφιότητες για Όσκαρ στις κατηγορίες Καλύτερου Τραγουδιού και Καλύτερου Σχεδιασμού Παραγωγής.
Πλοκή
Το Avalon, ένα διαστημόπλοιο το οποίο μεταφέρει 5000 επιβάτες-αποικιστές και 258 μέλη πληρώματος σε χειμερία νάρκη μέσα σε κάψουλες, είναι στην πορεία του για τον πλανήτη Homestead II, ένα ταξίδι το οποίο διαρκεί 120 χρόνια. Τριάντα χρόνια από τότε που ξεκίνησε, το διαστημόπλοιο περνάει μέσα από ένα πεδίο αστεροειδών οδηγώντας σε σύγκρουση με έναν από αυτούς, κάτι το οποίο προκαλεί δυσλειτουργία στο σύστημα. Η δυσλειτουργία προκαλεί την αφύπνιση ενός από τους επιβάτες, του μηχανολόγου μηχανικού Τζιμ Πρέστον, 90 χρόνια νωρίτερα από το καθορισμένο.
Ο Τζιμ προετοιμάζεται να κάνει πρόταση γάμου στην Ωρόρα τη μέρα που κλείνει ένας χρόνος από τότε που ξύπνησε, αλλά ο Άρθουρ της αποκαλύπτει άθελά του την αλήθεια για το ότι ο Τζιμ ήταν εκείνος που την ξύπνησε, όταν εκείνη λέει πως οι δυο τους «δεν έχουν μυστικά» μεταξύ τους. Η Ωρόρα καταρρακώνεται ακούγοντας την αλήθεια και θεωρεί πως αυτή η πράξη του Τζιμ ισοδυναμεί με δολοφονία. Επιπλήττει, αποφεύγει κι επιτίθεται σωματικά στον Τζιμ, ο οποίος προσπαθεί να ζητήσει τη συγχώρεσή της, αλλά εκείνη τον απορρίπτει εξοργισμένη. Οι δυο τους αποφεύγουν να έρχονται σε επαφή για αρκετό καιρό.
Ο Τζιμ και η Ωρόρα ανακαλύπτουν μια σειρά από παραβιάσεις του κύτους του διαστημόπλοιου από την σύγκρουση με τον αστεροειδή. Ο υπολογιστής που διαχειρίζεται τον αντιδραστήρα σύντηξης και ο οποίος δίνει ενέργεια στο διαστημόπλοιο έχει υποστεί βλάβη και αυτό προκαλεί όλες τις κλιμακούμενες δυσλειτουργίες. Ο Τζιμ και η Ωρόρα αντικαθιστούν τον κατεστραμμένο υπολογιστή και εκείνος επιχειρεί να εξαερίσει τον αντιδραστήρα προκειμένου να σβήσει την τεράστια πυρκαγιά, αλλά αποτυγχάνει. Ο Τζιμ συνειδητοποιεί πως για να γίνει αυτό, θα πρέπει η πόρτα εξαερισμού να ανοίξει από το εξωτερικό μέρος του διαστημόπλοιου, κάτι το οποίο πρέπει να γίνει χειροκίνητα. Η Ωρόρα βοηθάει στο να το κάνουν, καθώς παραδέχεται πως είναι τρομοκρατημένη στην ιδέα να χάσει τον Τζιμ και να παραμείνει μόνη. Η Ωρόρα μέσα από το διαστημόπλοιο και ο Τζιμ απέξω, καταφέρνουν να εξαερίσουν τον αντιδραστήρα. Από την όλη διαδικασία, η στολή του Τζιμ παθαίνει βλάβη χάνοντας οξυγόνο, ενώ δεν μπορεί να επιστρέψει στο διαστημόπλοιο. Η Ωρόρα καταφέρνει να επαναφέρει τον Τζιμ μέσα στο διαστημόπλοιο και με μανία τον τοποθετεί στον Γιατρό, όπου καταφέρνει να τον επαναφέρει στη ζωή.
Στη συνέχεια, ο Τζιμ μαθαίνει πως ο Γιατρός μπορεί να λειτουργήσει ως προσωρινή κάψουλα αδρανοποίησης για ένα άτομο και το λέει στην Ωρόρα, με σκοπό εκείνη να εισέλθει στην κάψουλα και να αδρανοποιηθεί για το υπόλοιπο ταξίδι.
Ογδόντα-οκτώ χρόνια αργότερα, το πλήρωμα του διαστημόπλοιου ξυπνάει όπως ήταν προγραμματισμένο, λίγο πριν την άφιξη στον πλανήτη Homestead II και ανακαλύπτουν ένα μικρό σπίτι με πλούσια χλωρίδα και πανίδα στη μεγάλη αίθουσα εκδηλώσεων. Το βιβλίο της Ωρόρα αποκαλύπτει πως επέλεξε να παραμείνει ξύπνια μαζί με τον Τζιμ, συνεχίζοντας να γράφει την ιστορία της.
Ανάπτυξη
Το αυθεντικό σενάριο για το Passengers γράφτηκε από το Τζον Σπάιτς το 2007 και βρισκόταν στο στάδιο της ανάπτυξης για χρόνια. Στο αυθεντικό σενάριο, το επίθετο του χαρακτήρα της Ωρόρα ήταν Ντουν. Σε κάποιο σημείο, οι ηθοποιοί που θα πρωταγωνιστούσαν στην ταινία ήταν οι Κιάνου Ριβς και Έμιλι Μπλαντ. Το κόστος παραγωγής της ταινίας ήταν σχετικά χαμηλό, $35 εκατομμύρια, και σε διάφορα σημεία του σταδίου ανάπτυξης οι ηθοποιοί που συνδέθηκαν με την ταινία, πέραν του Ριβς, περιελάμβαναν τις Ρις Γουίδερσπουν και Ρέιτσελ ΜακΆνταμς. Ο Μπράιαν Κερκ ήταν προγραμματισμένο να κάνει το κινηματογραφικό σκηνοθετικό του ντεμπούτο με την ταινία, με τον Ριβς στον πρωταγωνιστικό ρόλο. Στις 5 Δεκεμβρίου 2014, ανακοινώθηκε πως η Sony Pictures Entertainment είχε αποκτήσει τα δικαιώματα της ταινίας, ενώ στις αρχές του 2015, ο Μόρτεν Τίλντουμ επιλέχθηκε για να σκηνοθετήσει την ταινία. Ο Τίλντουμ πάντα ήθελε να δουλέψει πάνω σε μια ογκώδη ταινία επιστημονικής φαντασίας, αλλά τόνισε τη σημασία ενός χαρακτήρα που εμπλέκεται άμεσα σε ταινία επιστημονικής φαντασίας παρά ενός απόμακρου και ψυχρού χαρακτήρα σε αυτήν.
Η βρετανική εφημερίδα Metro περιέγραψε την πλοκή της ταινίας φερόμενη να έχει ομοιότητα με την ιστορία του «50 Girls 50» των EC Comics που γράφτηκε από τον Αλ Γουίλιαμσον και πρωτοκυκλοφόρησε τον Ιούλιο-Αύγουστο στο τεύχος του Weird Science το 1953, όπου δύο επιβάτες ενός αποικιακού διαστημόπλοιου ξυπνάνε νωρίτερα από την αδρανοποίησή τους και ερωτεύονται.
Το καστ της ταινίας – Τζένιφερ Λόρενς, Κρις Πρατ, Μάικλ Σιν και Λώρενς Φίσμπερν – ανακοινώθηκε μεταξύ του Φεβρουαρίου του 2015 και Ιανουαρίου 2016. Η Λόρενς έλαβε $20 εκατομμύρια για τη συμμετοχή της στην ταινία, έναντι του 30% του κέρδους αφότου η ταινία δε θα είχε απώλειες, και ο Πρατ έλαβε $12 εκατομμύρια.