cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Θανάσης Ιντζόγλου
Στην Εθνική
Ο Θανάσης Ιντζόγλου υπήρξε τέσσερις φορές διεθνής με την εθνική ομάδα. Οι πρώτες τρεις ήταν τον Ιούλιο του 1969 στην περιοδεία της εθνικής στην Αυστραλία, εναντίον της τοπικής ομάδας: στις 19, 23 και 27 Ιουλίου (σκορ: 0-1, 2-2, 2-0, αντίστοιχα). Μάλιστα, στον δεύτερο αγώνα (23/7) σημειώθηκε το μοναδικό ρεκόρ να συμμετέχουν πέντε παίκτες του Πανιωνίου σε όλο το ματς.
Τελευταία διεθνής συμμετοχή του ήταν στις 12/5/1971 στον εκτός έδρας αγώνα για τα προκριματικά του Κυπέλλου Εθνών με την Ελβετία (ήττα 0-1), όπου έπαιξε ως το 77΄.
Επίσης, υπήρξε διεθνής με την Εθνική Ελπίδων, με την οποία μετείχε στο Βαλκανικό Πρωτάθλημα του 1969 στη Ρουμανία, όπου η ελληνική ομάδα πήρε την πρώτη θέση. Στις 28/5/1969 σε φιλικό με το Ισραήλ σκόραρε με πέναλτι το μοναδικό γκολ της ομάδας (σκορ: 1-3).
Προσωπική ζωή
Από το γάμο του απέκτησε δύο γιούς και μία κόρη.
Ο Θανάσης Ιντζόγλου απεβίωσε στις 25 Ιουλίου του 2020.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Α.Σ. Κορίνθου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χαλκηδόνας Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα)
Γαβριήλ Σεβήρος
Ο Γαβριήλ Σεβήρος ήταν Έλληνας λόγιος του 16ου αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Μονεμβασία λίγο πριν το 1540 ή το 1541 .Είχε δύο ακόμα αδελφές που με τη μητέρα τους έμεναν στην Κρήτη Αργότερα έγινε ηγουμένη στη Μονή Αγίου Γεωργίου Κερατιδιώτη μαζί με τη μία κόρη της, ονόματι Θεοκλήτη. Η άλλη ίσως ήταν παντρεμένη. Ίσως είχε κάποιον αδελφό που η ιστορική και ιστοριοδιφική έρευνα ταυτίζει με τον ηγούμενο της μονής Η Κυρία των Αγγέλων στην Κεφαλλονιά, Μωυσή Σβήρο. Το αρχικό το επώνυμο ήταν Σβήρος που στη συνέχεια εξαρχάισε σε Σεβήρος. Στα νιάτα του βρέθηκε στην Κρήτη, όπου η οικογένειά του είχε καταφύγει για να γλιτώσει από τους Τούρκους που είχαν καταλάβει τη Μονεμβασιά. Εκεί έγινε μοναχός και μαθήτευσε στον Χάνδακα κοντά στον δάσκαλο των ελληνικών γραμμάτων Θωμά Τριβιζάνο. Στη Βενετία εμφανίζεται ως ιερομόναχος και υποψήφιος εφημέριος του ναού του Αγίου Γεωργίου, αποτυγχάνοντας στις 29 Ιουνίου 1572, αλλά πετυχαίνοντας να εκλεγεί στις 29 Ιουνίου 1573 Τον Αύγουστο του 1577 επιστρέφει στην Κρήτη, αλλά η εν Βενετία αδελφότητα αρνούμενη να τον αντικαταστήσει στις 10 Μαρτίου 1577 τον επανεξέλεξε ως εφημέριο του Αγίου Γεωργίου. Ο Σεβήρος από την Κρήτη πήγε στην Κωνσταντινούπολη μετά τον Μάρτιο του 1576 προσκληθείς από τον Οικουμενικό Πατριάρχη. Είναι άγνωστος ο λόγος της πρόσκλησης του Πατριάρχη, αλλά ο Αιμίλιος Λεγκράν πιστεύει πως κλήθηκε με σκοπό να διδάξει στην Πατριαρχική σχολή. Αυτό όμως είναι μια χωρίς τεκμηρίωση υπόθεση.
Η σύγκρουση με τον Μάξιμο Μαργούνιο και η έκβαση αυτής
Ο Σεβήρος με τον Μαργούνιο ήταν γνώριμοι από την εποχή οπότε σπούδαζαν στο Πατάβιο. Το 1583 ο Μαργούνιος ενώ βρίσκεται στη Μονή της Αγίας Αικατερίνης των Σιναϊτών συγγράφει πραγματεία σχετική με την εκπόρευση του Αγίου Πνεύματος την οποία αφιέρωσε στον Ιερεμία Β' Τρανό. Σκοπός της εργασίας του ήταν η επίτευξη της ένωσης των δύο εκκλησιών, θεωρώντας πως το βασικό αίτιο της μεταξύ τους διαφοράς, δηλαδή η εκπόρευση του Αγίου Πνεύματος, μπορούσε να ξεπερασθεί. Έπρεπε λοιπόν ο Πατριάρχης,κατά τον Μαργούνιο να αξιοποιήσει τόσο την πραγματεία του όσο και τον ίδιο γι' αυτόν τον σκοπό. Ο Μαργούνιος πράγματι προσκλήθηκε γι' αυτόν τον σκοπό και πηγαίνοντας προς την Κωνσταντινούπολη στις αρχές του 1584 πέρασε από τη Βενετία και εκεί συνάντησε τον Σεβήρο. Τον ενημέρωσε για την πρωτοβουλία του και του έδωσε κι ένα αντίτυπο της πραγματείας του. Ο Σεβήρος όμως παρανόησε το περιεχόμενο αυτής και θεώρησε πως ο Μαργούνιος ήθελε με κάθε θυσία, ακόμα του ορθόδοξου δόγματος, την ένωση των δύο Εκκλησιών. Ο Μαργούνιος έμεινε στη Βενετία μέχρι το 1587 και εκδίδει νέα μελέτη για το ζήτημα και προκαλεί εκ νέου την οργή του Σεβήρου. Τότε το 1589 ο Ιερεμίας Β' και ο Μελέτιος Πηγάς παρεμβαίνουν για τη συμφιλίωση των δύο ανδρών. Ο Μαργούνιος επιθυμούσε τη μεταξύ τους συμφιλίωση και αποδεχόταν τις συμβιβαστικές προτάσεις των Ιερεμία Β' και Πηγά. Τελικά στις 7 Απριλίου 1590 εκφωνήθηκε ομιλία του Μαργούνιου σχετικά με τη μεταξύ τους καταλλαγή. Ο Μαργούνιος ωστσόσο επανήλθε με την επανακυκλοφορία της πραγματείας την οποία είχε εκδόσει στα 1587, αναζωπυρώνοντας την μεταξύ τους έριδα. Τελικά ο Μαργούνιος μετέβη στο Πατάβιο απ' όπου έστειλε απολογία αναιρετική των εις βάρος του κατογοριών. Σύνοδος αρχιερέων που συνεκλήθη στο μεταξύ στην Κωνσταντινούπολη έλαβε υπ 'οψιν της την απολογία του Μαργούνιο και τον κήρυξε αθώο, προτρέποντας παράλληλα τον Σεβήρο να συνδιαλλαγεί μαζί του. Έτσι στα 1593 οι μεταξύ τους σχέσεις αποκαταστάθηκαν.
Η Εκκλησιαστική -ποιμαντική δράση του στη Βενετία
Ο Σεβήρος ανάμεσα στα άλλα καθήκοντά του που είχε ήταν και ο σχεδιασμός και η εκφώνηση κηρυγμάτων κάθε Κυριακή στον Άγιο Γεώργιο. Τον βρίσκουμε να αλληλογραφεί με τον Επίσκοπο του Κατέρμπουρι για την έκδοση των έργων του Ιωάννη Χρυσοστόμου που πραγματοποίησε. Καθιερώνει για πρώτη φορά τα κατάστιχα των βαπτίσεων και των γάμων το 1599.
Ο θάνατος του Σεβήρου
Ο Σεβήρος δεν εκπλήρωσε την επιθυμία του να επιστρέψει στην Κρήτη για να γίνει ηγέτης του κρητικού ορθόδοξου κλήρου και εκφράζει την επιθυμία να πάει στη Ζάκυνθο για προσωπικούς λόγους, άγνωστο ποιους, αλλά οι Βενετικές αρχές του το επιτρέπουν και υπό όρους, δηλαδή να μην απομακρυνθεί από αυτό και να μην τελέσει σε αυτό καμιά χειροτονία. Το 1616 μετέβη σε επίσκεψη των ορθόδοξων στη Δαλματία, αλλά επειδή αρρώστησε στη Ζάρα, άρχισε να γράφει τη διαθήκη του εκεί στις 5/15 Οκτωβρίου 1616 που την ολοκλήρωσε στις 28 Οκτωβρίου στο μοναστήρι της Αγίας Παρασκευής στη νήσο Λεζίνη όπου και πέθανε σε ηλικία εβδομήντα πέντε χρονών στις 31 Οκτωβρίου 1616 κατά το Γρηγοριανό Ημερολόγιο και στις 21 Οκτωβρίου κατά το παλαιό. Ο λόγιος κληρικός Ναθαναήλ Χίκας ο Αθηναίος συνέταξε προς τιμήν του επιμνημόσυνο λόγο με τίτλο Μονωδία εις τον θάνατον του Γαβριήλ Σεβήρου, ο οποίος εκφωνήθηκε λίγο καιρό μετά στον ναό του Αγίου Γεωργίου στη Βενετία. Αργότερα, στις 18 Ιουλίου 1618, τα λείψανα του Σεβήρου μεταφέρθηκαν στην Βενετία και προς τιμήν τους ανεγέρθηκε μνημείο στο ναό του Αγίου Γεωργίου. Επίσης το 1619 του αφιερώθηκε τιμητική επιγραφή που συνετάχθη από τον Κύπριο καθηγητή του Πανεπιστημίου της Πάδοβας Αλέξανδρο Συγκλητικό και η εντοιχισμένη αψίδα που την περιβάλει δημιουργήθηκε από τον Βενετό αρχιτέκτονα Baltassare Longhena.
Θεολογικές απόψεις του Σεβήρου
Βασικό έργο του ήταν εκείνο για τα μυστήρια. Ο Σεβήρος υιοθετεί τη διδασκαλία περί των επτά μυστηρίων. Η άποψη αυτή για τον ίδιο είναι δάνεια από έργο του καπουκινού Λαυρέντιου του Μπρίντιζι που ανέπτυσσε τον μυστικισμό τω αριθμό (7 αρετές,7 θανάσιμα αμαρτήματα), που το είχε μεταφράσει ο Μάξιμος Μαργούνιος και το είχε αφιερώσει στον Γαβριήλ Σεβήρο. Επίσης, βαπτισμα, χρίσμα, ιερωσύνη είναι τα μόνα μυστήρια με χαρακτήρα ανεξάλειπτο. Όλα τα έχει εγκαινιάσει ο ίδιος ο Χριστός και σε όλα διακρίνει ύλη και είδος. Για τη θεία ευχαριστία δέχεται τη μετουσίωση του άρτου και του οίνου σε σώμα και αίμα Χριστού. Την ιερωσύνη τη διακρίνει σε τέσσερις κατώτερους βαθμούς και τρεις ανώτερους βαθμούς χειροτονίας. Τη μετάνοια επίσης σε μετάνοια, ομολογία, απόλυση, κάτι που είναι προϊόν επιρροής από τη σχολαστική παράδοση.Τέλος, για τον γάμο, τον περιορίζει στη δημόσια συγκατάθεση των συζύγων, ακολουθώντας εδώ το λατινικό κανονικό δίκαιο.
Αποτίμηση της προσωπικότητάς και του έργου του Σεβήρου
Ο Γαβριήλ Σεβήρος «από τις πιο σημαντικές μορφές του Ελληνισμού του 16ου αι και των αρχών του 17ου αι.» υπήρξε «ως πατριαρχικός έξαρχος,εριστικός, αλλά και διπλωματικός και ισχυρή προσωπικότητα». Επίσης, «ικανώτατος ιερωμένος με διοικητικά χαρίσματα και ευφράδεια λόγου» Για τον Gerhard Podskalsky, «στο πρόσωπο του Σεβήρου συνυπάρχουν οι εξαιρετικές διπλωματικές ικανότητες με αδυναμίες χαρακτήρα -υπέρμετρη φιλοδοξία και κάποια δολιότητα-,οφειλόμενες ίσως στις ανεπαρκείς θεολογικές σπουδές του». Για το θεολογικό του έργο πραγματείες του όπως αυτή για τα μυστήρια, οι βραχυλογικές του διατυπώσεις, η στοχαστική εμβάθυνσή του θυμίζουν έντονα δυτικό σχολικό πόνημα, αλλά τα συχνά Αγιογραφικά και πατερικά παραθέματα παραπέμπουν σε ορθόδοξες παραδόσεις. Για τον Γιανναρά ακολουθεί το πρώτυπο της δυτικής σχολαστικής, γι'αυτό και αξιοποιήθηκαν από τους δυτικούς θεολόγους αφού μεταφράστηκαν στα λατινικά για να χρησιμοποιηθούν στις διαμάχες με τους θεολόγους της Μεταρρύθμισης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μητροπολίτες Φιλαδελφείας Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 16ου αιώνα Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Ορθόδοξοι λόγιοι
Μπάγκος Αλίκης
right|thumb|250px|Θέση του Μπάγκος Αλίκης εντός της Περιοχής Κοινού Καθεστώτος Κολομβίας - Τζαμάικα right|thumb|200px|NASA Landsat φωτογραφία του Μπάγκος Αλίκης Η Ξέρα Αλίκης, (στα Ισπανικά Banco Alicia ή Bajo Alicia - Μπάγκος ή Ύφαλος Αλίκης), είναι ένας εξολοκλήρου βυθισμένος ύφαλος, που βρίσκεται 31 χμ βορειοανατολικά του Ανατολικού Κη του Μπάγκος Σερρανίγια, και 48 χμ Δ-ΒΔ του Ύφάλου Νέο Μπάγκος, στις γεωγραφικές συντετασμένες 16°05′Β, 79°22′Δ. Το μπάγκος είναι περίπου 16 χμ στην διάμετρο του όπως καθορίζεται από το ισοβάθος των 200 μέτρων, που αντιστοιχεί σε μια περιοχή έκτασης μεγαλύτερη από 200 χμ². Δεν υπάρχουν νησίδες, κης ή βράχοι πάνω από το νερό. Το μπάγκος έχει ελάχιστο βάθος 11 μέτρα, με κοραλλιογεννή πυθμένα, στο ανατολικό άκρο του. Τα βάθη στο μεγαλύτερο τμήμα του μπάγκος είναι λιγότερη από 36 μέτρα. Ο πυθμένας του αποτελείται από ψιλή λευκή άμμο. Οι αναταράξεις του νερού σηματοδοτούν τα άκρα του μπάγκος.
Το μπάγκος, θεωρείται τμήμα του Κολομβιανού διαμερίσματος του Αγίου Αντρέα και Πρόνοιας (San Andrés y Providencia), είναι το βορειότερο γεωγραφικό χαρακτηριστικό της Κολομβίας, αν και βρίσκεται εντός του Κοινού Καθεστώτος της Κολομβίας και της Τζαμάικα, που είναι πλησιέστερα στην Τζαμάικα (260 χμ από το κύριο νησί και 200 χμ από τα Κης Πέδρο), ενώ η Κολομβιανή ενδοχώρα είναι 740 χμ μακριά. Η πλησιέστερη ξηρά είναι το Ανατολικό Κη του Μπάγκος Σερρανίγια, 31 χμ μακριά. Λόγω αυτής της εγγύτητας, το μπάγκος πέφτει εντός της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης της Κολομβίας.
Κατηγορία:Γεωγραφία της Κολομβίας Κατηγορία:Ύφαλοι
Νατάσα Καλογρίδη
Η Νατάσα Καλογρίδη είναι Ελληνίδα ηθοποιός. Έχει ασχοληθεί με το θέατρο και την τηλεόραση.
Εργοβιογραφία
Γεννήθηκε στο Σίδνεϊ της Αυστραλίας και μεγάλωσε στην Αθήνα. Σε ηλικία 14 ετών και για τέσσερα χρόνια έζησε στη Μελβούρνη. Εκεί σπούδασε σχέδιο μόδας, ενώ διακρίθηκε και σε διαγωνισμό σχεδίου, Με την επιστροφή της στην Ελλάδα σπούδασε θέατρο, με το οποίο έκτοτε ασχολείται επαγγελματικά.
Τη σεζόν 1998-1999 συνεργάστηκε με το Εθνικό Θέατρο στη παγκόσμια περιοδεία της Ηλέκτρας ως μέλος του χορού ταξιδεύοντας μεταξύ άλλων και στον Καναδά.
Η μεγάλη θεατρική αναγνώριση ήρθε τη σεζόν 1999-2000 και τη θεατρική παράσταση σε σκηνοθεσία, του αδερφού της, Αντώνη Καλογρίδη Skriker. Εκεί πρωταγωνίστησε μαζί με την Καρυοφυλλιά Καραμπέτη και την Πέγκυ Τρικαλιώτη στο Θέατρο Πόρτα για μία θεατρική σεζόν κερδίζοντας θετικές κριτικές. Την αμέσως επόμενη θεατρική σεζόν ακολούθησε η πολυβραβευμένη παράσταση Angel Baby στο Θέατρο Μουσούρη. Από την πρωταγωνιστική της παρουσία στο έργο απέσπασε το 1ο βραβείο Α' Γυναικείου Ρόλου στα Θεατρικά Βραβεία Αθηνοράματος τον Οκτώβριο του 2001.
Επέστρεψε θεατρικά τη σεζόν 2003-2004 πρωταγωνιστώντας μαζί με τον Μηνά Χατζησάββα, τον Χρήστο Βαλαβανίδη και τη Ναταλία Δραγούμη στην παράσταση Ηitchock Blonde στο Θέατρο Μουσούρη. Ακολούθησε η παράσταση Dogville στη Νέα Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου, τη σεζόν 2004-2005, όπου πρωταγωνίστησε μαζί με τον Δημήτρη Τάρλοου σε συνεργασία με το Εθνικό Θέατρο. Το 2005 επέστρεψε τηλεοπτικά μετά από αρκετά χρόνια απουσίας μπαίνοντας στο πρωταγωνιστικό καστ της σειράς εποχής του MEGA Οι Μάγισσες της Σμύρνης σε σκηνοθεσία Κώστα Κουτσομύτη. Εκεί υποδύθηκε την Παρί παίζοντας καταλυτικό ρόλο στην εξέλιξη της σειράς.
Την επόμενη χρονιά συνέχισε την τηλεοπτική της συνεργασία με τον Κώστα Κουτσομύτη έχοντας τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην αισθηματική σειρά του ALPHA Τυφλόμυγα. Εκεί υποδύθηκε την Άντρεα κερδίζοντας τις εντυπώσεις ενώ έπαιξε μαζί με τον Αντώνη Φραγκάκη, τον Κώστα Βουτσά και την Τόνια Καζιάνη. Το 2008 πρωταγωνίστησε στο επεισόδιο Η Τρίτη Αλήθεια της αστυνομικής σειράς Οι ιστορίες του αστυνόμου Μπέκα. Το 2011 έλαβε μέρος στη δεύτερη σεζόν του talent show χορού του ΑΝΤ1 Dancing with the Stars καταλαμβάνοντας την 9η θέση στην τελική κατάταξη της σεζόν. Επέστρεψε τηλεοπτικά τις σεζόν 2011-2013 πρωταγωνιστώντας στην κωμική σειρά του Αλέξανδρου Ρήγα Το αμάρτημα της μητρός μου υποδυόμενη τη Τζένη Μεγαπάνου.
Το 2012 πρωταγωνίστησε στη θεατρική παράσταση Πάττυ Χύμα, βασισμένη στο αφήγημα του Πέδρο Αλμοδόβαρ, στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης. Τη θεατρική σεζόν 2013-2014 πρωταγωνίστησε στην παράσταση του Αλέξανδρου Ρήγα και του Δημήτρη Αποστόλου Οι Φόνισσες της Παπαδιαμάντη μαζί με τη Χρύσα Ρώπα, τη Σοφία Βογιατζάκη, τη Ναταλία Δραγούμη, τη Τζέσυ Παπουτσή, την Κωνσταντίνα Μιχαήλ και την Ελένη Καστάνη. Το 2017 έλαβε μέρος στο reality επιβίωσης του ΑΝΤ1 Nomads ταξιδεύοντας στο Παλαουάν στις Φιλιππίνες για τις ανάγκες των γυρισμάτων του show. Παρέμεινε στο παιχνίδι για ένα μήνα κατακτώντας την 17η θέση στην τελική κατάταξη της σεζόν. Το 2018 έκανε μία έκτακτη εμφάνιση στο reality υψηλής ραπτικής Project Runway ως guest κριτής.
Το 2020 έλαβε μέρος στο talent show Just the 2 Of Us διαγωνιζόμενη ως ντουέτο με τον τραγουδιστή Νικόλα Ραπτάκη με τον οποίο έφτασαν μέχρι τον ημιτελικό της σεζόν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Βαλαντινιέ
Το Βαλαντινιέ (γαλλικά: Valentigney, ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Αγία Καλλιόπη
Η Αγία Καλλιόπη, έζησε στα μέσα του 3ου αιώνα μ.Χ., στα χρόνια του αυτοκράτορα Δεκίου. Διακρινόταν για τη φυσική της ομορφιά, αλλά και τα πλούσια ψυχικά και πνευματικά χαρίσματά της. Απέρριπτε μετά βδελυγμίας κάθε πρόταση γάμου γιατί είχε αφιερώσει τη ζωή της στο Χριστό, τη διδασκαλία του Θείου Λόγου Του και τη διακονία και παραμυθία των ασθενών και πασχόντων αδελφών της. Στο φοβερό διωγμό που εξαπέλυσε ο φοβερός διώκτης των χριστιανών Δέκιος, η Καλλιόπη συνελήφθη και οδηγήθηκε μπροστά στον τοπικό άρχοντα, ο οποίος θαύμασε την ομορφιά της και προσπάθησε με διάφορες κολακείες και υποσχέσεις να την δελεάσει και να την σύρει στην ανόσια ζωή των ψυχοφθόρων ηδονών και της μισερής ειδωλολατρίας. Όμως η Αγία με ηρωική σταθερότητα, εμμονή και αγωνιστικό φρόνημα, ομολόγησε την πίστη της στο Χριστό, τον μοναδικό Σωτήρα και Λυτρωτή. Εξοργισμένος ο τύραννος διέταξε και τη μαστίγωσαν ανελέητα. Κατόπιν, τη χαράκωσαν με μαχαίρια και έκαψαν τις πληγές της. Τελικά την αποκεφάλισαν χαριζόντάς της, την ουράνια και άφθαρτη δόξα.
Παραπομπές
Καλλιοπη
Γεωμετρική οπτική
* Γεωμετρικη οπτικη
Επιγένης ο Κηφισιεύς
Ο Επιγένης, ο γιος του Αντιφώντος από τον δήμο της Κηφισιάς, ήταν ένας από τους μαθητές του Σωκράτους που του παραστάθηκαν στις τελευταίες στιγμές του. Το όνομά του μνημονεύεται από τον Πλάτωνα (στην Απολογία Σωκράτους και στον Φαίδωνα) και από τον Ξενοφώντα στα Απομνημονεύματα του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι Κατηγορία:Αρχαίοι Αθηναίοι
Βαλερουά (Ντου)
Το Βαλερουά (γαλλικά: Valleroy) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Χάποελ Ιρόνι Κιριάτ Σμόνα ΦΚ
Η Χάποελ Ιρόνι Κιριάτ Σμόνα ΦΚ είναι μια ισραηλινή ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Κιριάτ Σμόνα. Η ομάδ αγωνίζεται στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ισραήλ. Έδρα της ομάδας είναι το Ironi Stadium. Έχει κερδίσει ο πρώτο της πρωτάθλημα τη σεζόν 2011-12.
Ιστορία
Η ομάδα ιδρύθηκε το 2000 από την ενοποίηση των Hapoel Kiryat Shmona και Maccabi Kiryat Shmona, συμμετέχοντας στην Liga Alef. Την πρώτη σεζόν προβιβάστηκε στη Liga Artzit. Την επόμενη σεζόν προβιβάστηκε στη Liga Leumit, τη δεύτερη κατηγορία του Ισραήλ. Την περίοδο 2006-07 κέρδισε το πρωτάθλημα και παράλληλα την άνοδο στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ισραήλ, όντας η πρώτη ομάδα της πόλης που συμμετείχε ποτέ στην ανώτατη κατηγορία.
Αφρικανική λεοπάρδαλη
Η αφρικανική λεοπάρδαλη (Panthera pardus pardus) είναι υποείδος της λεοπάρδαλης, το οποίο ζει σε αρκετές χώρες της Αφρικής, κυρίως στην υποσαχάρια,αλλά ιστορικά ζούσε σε μια ποικιλία οικοσυστημάτων. Μάλιστα, λεοπαρδάλεις είχαν καταγράφει και στην Βόρεια Αφρική.
Χαρακτηριστικά
Οι αφρικανικές λεοπαρδάλεις διαθέτουν διαφορετικό χρώμα δέρματος ανάλογα με το οικοσύστημα όπου ζουν. Το τρίχωμά τους μπορεί να είναι κιτρινωπό με σκούρο χρυσαφί και μερικές φορές μαύρο. Οι αρσενικές λεοπαρδάλεις είναι κατά κύριο λόγο μεγαλύτερες, με μάζα που φτάνει έως τα 60kg με 91kg ενώ τα θηλυκά φτάνουν μέχρι 40kg.
Ταξινόμηση
Η ονομασία Felis pardus ήταν η επιστημονική ονομασία που δόθηκε από τον Κάρολο Λινναίο στην δέκατη έκδοση του Systema Naturae, Οι περιγραφές του είναι βασισμένες πάνω σε άλλες περιγραφές άλλων επιστημόνων όπως ο Κόνραντ Γκένσερ.Ο Λινναίος υπέθεσε ότι απαντά στην ινδική χερσόνησο. Τον 18ο και 19ο αιώνα, φυσιοδίφες μελέτησαν και περιέγραψαν κρανία και δέρματα αφρικανικών λεοπαρδάλεων: συμπεριλαμβανομένων:
Felis pardus panthera
Felis leopardus var. melanotica
Felis leopardus nanopardus Felis pardus ruwenzorii
Felis pardus chui
Panthera pardus adusta
Panthera pardus adersi
Panthera pardus brockmani
Αποτελέσματα γενετικών αναλύσεων έδειξαν ότι όλοι οι αφρικανικοί πληθυσμοί λεοπαρδάλεων συγγενεύουν γενετικά μόνον με ένα υποείδος, ονομαζόμενο P.p.pardus.
Κατηγορία:Λεοπαρδάλεις Κατηγορία:Πανίδα της Αφρικής
Επιγένης ο Βυζάντιος
Ο Επιγένης ο Βυζάντιος ήταν μαθηματικός και αστρονόμος (αστρολόγος) του 2ου π.Χ. αιώνα.
Μαθήτευσε κοντά στους Χαλδαίους αστρολόγους και έγραψε ένα βιβλίο γι' αυτούς με τίτλο Περί των Χαλδαϊκών μαθηματικών. Ανέφερε σ' αυτό, μεταξύ άλλων, ότι οι Χαλδαίοι διατηρούσαν πινακίδες με αστρονομικά αρχεία για μια περίοδο τουλάχιστον 720 χρόνων πριν την εποχή του. Ελάχιστα αποσπάσματα του έργου του διασώθηκαν από τον Σενέκα τον νεότερο και τον Πλίνιο τον πρεσβύτερο. Το 1935, η Διεθνής Αστρονομική Ένωση, τιμώντας τον, έδωσε το όνομά του (Επιγένης) σ' έναν από τους κρατήρες της σελήνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες μαθηματικοί Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες αστρονόμοι Κατηγορία:Αρχαίοι Βυζάντιοι Κατηγορία:Βυζαντινοί αστρολόγοι
1906 Νάεφ
Ο Νάεφ (Naef) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,499. Ανακαλύφθηκε το 1972 από τον Ελβετό αστρονόμο Πάουλ Βιλντ, που παρατηρούσε από το αστεροσκοπείο του Πανεπιστημίου της Βέρνης στο Τσίμερβαλντ, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Ελβετού ερασιτέχνη αστρονόμου Ρόμπερτ Νάεφ (Robert A. Naef, 1907-1975).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Νάεφ είναι άγνωστα. Ο Νάεφ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 11 ώρες και 0,5 λεπτό.
Βαλόν (Ντου)
Το Βαλόν (γαλλικά: Valonne) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Γκρέις Μάρεϊ Χόπερ
Η Γκρέις Μάρεϊ Μπριούστερ Χόπερ (Grace Murray Brewster Hopper, 9 Δεκεμβρίου 1906 - 1 Ιανουαρίου 1992) ήταν Αμερικανίδα καθηγήτρια μαθηματικών και αξιωματικός του Αμερικανικού Ναυτικού. Ήταν από τις πρώτες γυναίκες που ανταποκρίθηκαν στην πρόκληση των - τότε πρωτοεμφανιζόμενων - υπολογιστών και κατά τη διάρκεια σχεδόν ολόκληρης της ζωής της υπήρξε ηγέτης στον τομέα ανάπτυξης λογισμικού, από τις «πρωτόγονες» τεχνικές προγραμματισμού στη χρήση και ιδιαίτερα στην ανάπτυξη προηγμένων μεταγλωττιστών.
Βιογραφικά στοιχεία
Η Χόπερ γεννήθηκε στις 9 Δεκεμβρίου 1906 στη Νέα Υόρκη (ΗΠΑ). Πατέρας της ήταν ο ασφαλιστής Γουόλτερ Μάρεϊ (Walter Murrey) και μητέρα της η Μαίρη Βαν Χορν (Mary Van Horne). Είχε δύο ακόμη αδέρφια. Η μητέρα της αγαπούσε πολύ τα μαθηματικά και αυτή της την αγάπη πέτυχε να εμφυσήσει και στην κόρη της. Τελειώνοντας τις βασικές σπουδές της, έδωσε εξετάσεις στο Vassar College, όπου δεν πέρασε με την πρώτη, αποτυγχάνοντας στα Λατινικά. Τελικά εισήχθη σε αυτό το 1924 και σπούδασε Μαθηματικά και Φυσική. Ολοκληρώνοντας τις σπουδές της ανέλαβε ερευνητική εργασία στα Μαθηματικά στο Πανεπιστήμιο Γέιλ (Yale).
Το 1930 η Γκρέις παντρεύτηκε τον Βίνσεντ Φόστερ Χόπερ (Vincent Foster Hopper), καθηγητή αγγλικών στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης. Το 1930 άρχισε να διδάσκει μαθηματικά στο Vassar College, ενώ το 1934 ολοκλήρωσε το διδακτορικό της στο Πανεπιστήμιο του Γιέιλ. Παρέμεινε στο Vassar μέχρι το 1943. Με την είσοδο της χώρας της στο Β´ Παγκόσμιο Πόλεμο, η Γκρέις θέλησε να τη βοηθήσει και να μπει στο Στρατό. Το ύψος της, όμως, δεν της το επέτρεψε και, ύστερα από επανειλημμένες προσπάθειες κατάφερε τελικά να ενταχθεί στο Αμερικανικό Ναυτικό με το βαθμό του ανθυποπλοιάρχου. Το Ναυτικό την ενέταξε σε ένα ερευνητικό πρόγραμμα του Γραφείου Συντονισμού Υπολογιστών στα εργαστήρια Cruft του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ. Από το 1944 άρχισε να συνεργάζεται με τον Χάουαρντ Άικεν (Howard Aiken) στον υπολογιστή Mark I, ο οποίος της έδωσε την πρώτη προγραμματιστική της εργασία αμέσως με την άφιξή της. Εκεί ήταν που η Χόπερ φημολογείται ότι βρήκε το έντομο (στα αγγλικά bug) που προκάλεσε βραχυκύκλωμα σε έναν από τους 17.000 ηλεκτρονόμους του Mark I και έκτοτε όλα τα σφάλματα των υπολογιστών ονομάζονται «bugs».
Έργο
Το τέλος του Πολέμου βρήκε τη Χόπερ να εργάζεται στον υπολογιστή Mark II και στη συνέχεια στον Mark III. Το 1946 τερματίστηκε η θητεία της στο Ναυτικό ως εν ενεργεία αξιωματικού, παρέμεινε, ωστόσο, σε εφεδρεία. Το 1949 μετακινήθηκε στην εταιρεία «Eckert-Mauchly Computer Corporation» των Έκερτ και Μόκλι και στον υπολογιστή UNIVAC. Εκεί ανέπτυξε και βελτίωσε ένα μεταγλωττιστή και στη συνέχεια ήταν ανάμεσα στα μέλη της ομάδας που ανέπτυξε τον μεταγλωττιστή «Flow-Matic», τον πρώτο μεταγλωττιστή γραμμένο σε Αγγλικά (και όχι στην ακατανόητη γλώσσα μηχανής). Όπως έγραψε η ίδια αργότερα, «δημιούργησε τον μεταγλωττιστή επειδή ήθελε να απαλλάξει τον προγραμματιστή από εργασίες ρουτίνας και να τον επαναφέρει στην ενασχόλησή του με τα Μαθηματικά». Η δημιουργία του «Flow-Matic» οδήγησε στην ανάπτυξη της πρώτης προηγμένης γλώσσας προγραμματισμού με στόχευση τον επιχειρηματικό κόσμο, κι έτσι το 1959 παρουσιάστηκε η COBOL (COmmon Business-Oriented Language).
Το 1950 η εταιρεία «Remington Rand Corporation» εξαγόρασε αυτή των Έκερτ-Μόκλι. Η Χόπερ εξακολούθησε να εργάζεται στη νέα εταιρεία ως επικεφαλής μηχανικός της ανάπτυξης του UNIVAC, διατηρώντας παράλληλα και σχέσεις με το Ναυτικό. Το 1955 μετακινείται στην εταιρεία «Sperry Corp.» που τελικά συγχωνεύεται με τη Remington σχηματίζοντας την «Sperry - Rand Corporation». Παράλληλα, η Χόπερ εξακολουθεί να έχει στενούς δεσμούς με την ακαδημαϊκή κοινότητα. Το 1966 το Ναυτικό την αποστρατεύει με το βαθμό του Πλωτάρχη, για να την ανακαλέσει στην ενεργό υπηρεσία μόλις το 1967, για ένα διαστημα έξι μηνών. Από τη Sperry - Rand παίρνει άδεια εκπλήρωσης στρατιωτικών υποχρεώσεων. Ωστόσο, δεν επιστρέφει σε αυτή ποτέ, γιατί το 1971 συνταξιοδοτείται, έχοντας συμπληρώσει το 65ο έτος της ηλικίας της, καθώς το Ναυτικό, μετά την πάροδο της εξάμηνης αρχικής περιόδου της γνωστοποιεί ότι θα χρειαστεί τις υπηρεσίες της «επ' αόριστον». Το 1973 προάγεται σε Πλοίαρχο και τοποθετείται στη Διοίκηση Αυτοματοποίησης Δεδομένων (Naval Data Automation Command) του Ναυτικού ως ειδική Σύμβουλος. Στη θέση αυτή παραμένει μέχρι τη συνταξιοδότησή της το 1986. Ωστόσο, δε διακόπτει τους δεσμούς της με την ακαδημαϊκή Κοινότητα και δίνει διαλέξεις σε μεγάλα Πανεπιστήμια. Το 1983 προάγεται σε Αρχιπλοίαρχο - σε ειδική τελετή στο Λευκό Οίκο - και λίγο πριν την αποστράτευσή της της απονέμεται ο βαθμός του Υποναυάρχου. Ήταν η γηραιότερη εν ενεργεία αξιωματικός του Ναυτικού - ογδόντα ετών.
Βραβεύσεις
Η Χόπερ τιμήθηκε από σχεδόν όλες τις Οργανώσεις των Η.Π.Α. που άπτονται των Η/Υ για τη μεγάλη της προσφορά, όπως π.χ. από την Ένωση Ηλεκτρολόγων και Ηλεκτρονικών Μηχανικών (IEEE), της Αμερικανικής Εταιρείας για την Πρόοδο των Επιστημών (AAAS) και ήταν η πρώτη γυναίκα που εξελέγη διακεκριμένο μέλος της Βρετανικής Εταιρείας Υπολογιστών (1973). Το 1993, ο Πρόεδρος των Η.Π.Α. Τζορτζ Μπους ο πρεσβύτερος της απένειμε το Εθνικό Μετάλλιο Τεχνολογίας. Η Χόπερ απεβίωσε την 1η Ιανουαρίου του 1992.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί στρατιωτικοί Κατηγορία:Αμερικανοί επιστήμονες υπολογιστών Κατηγορία:Σχεδιαστές γλωσσών προγραμματισμού
Μανουήλ Πελοποννήσιος
Ο Μανουήλ Πελοποννήσιος ήταν Έλληνας λόγιος του 16ου αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Κόρινθο. Ήταν μαθητής του Ματθαίου Καμαριώτη Ματθαίου του Καμαριώτου και του Μελετίου Πηγά. Άκμασε στο πρώτο ήμισυ του 16ου αιώνα. Σύμφωνα με τον Μαλαξό ήταν σοφότατος και θεολογικότατος. Είχε το αξίωμα του μεγάλου ρήτορα επί πατριάρχη Παχωμίου, Θεολήπτου και Ιερεμία. Αναφέρεται στη Χίο την 5η Αυγούστου 1590, όπου υπογράφει ως πρωτοσύγγελος της μητροπόλεως Χίου. Είχε ευρεία μόρφωση περί των γραφών και ήξερε αρκετά καλά τα ελληνικά και λατινικά. Απεβίωσε υπέργηρος το 1551.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 16ου αιώνα Κατηγορία:Ορθόδοξοι λόγιοι
Πέτρος (δουξ)
Ο Πέτρος ήταν βυζαντινός στρατηγός, κυβερνήτης του Δουκάτου της Ρώμης από το 711 έως το 725. Είναι γνωστός από το Liber Pontificalis στο οποίο δεν αναφέρονται οι τίτλοι ή τα αξιώματα που είχε, (Πατρίκιος ή  σπαθάριος ή πρόξενος είχαν κυρίως την εποχή αυτή στην Ιταλία).
Ο Πέτρος διορίσθηκε δουξ της Ρώμης από τον Αυτοκράτορα Φιλιππικό Βαρδάνη, μάλλον το 711 αφού αναφέρεται ότι τον διόρισε μόλις έγινε αυτοκράτορας. Αρχικά ο Πέτρος στάλθηκε στην Ραβέννα και στον Έξαρχο Ραβέννας, Σχολαστικό, όπου ανήκε τότε διοικητικά το δουκάτο, για να πάρει οδηγίες. Λόγω όμως του ότι ο Πάπας Κωνσταντίνος ήταν υπέρ του Μονοθελητισμού και βρισκόταν σε έριδα με τον έξαρχο δεν ήθελε τον Πέτρο στην Ρώμη. Φτάνοντας στην Ρώμη ο Πέτρος αντιμετώπισε έχθρα και συγκρούστηκε με τον Πριμηκίριο του Πάπα Χριστόφορο σε μάχη στη Σάκρα με απώλειες 30 νεκρούς και ήττα του Πέτρου όπου αναγκάστηκε να αποσυρθεί, πιθανότατα στην Ραβέννα.
Το 713 ο Βαρδάνης ανατρέπεται και στον Βυζαντινό θρόνο ανεβαίνει ο Αναστάσιος Α΄. Ο Αναστάσιος στέλνει το έξαρχο Ραβέννας στον πάπα όπου παίρνει πίστη από αυτόν και συμφωνούν να επιστρέψει ο Πέτρος στην Θέση του, δουξ της Ρώμης, χωρίς αντίποινα για τα προηγούμενα γεγονότα. Ο Πέτρος επέστρεψε στην Ρώμη και ανέλαβε τα καθήκοντα του, κρατώντας και τον λόγο του, χωρίς να κάνει αντίποινα σε αυτούς που τον έδιωξαν πριν λίγα χρόνια. Ταυτίζεται με έναν δούκα Πέτρο που έγινε δουξ της Ρώμης γύρω στα 728 όπου είχε βραχύβια θητεία, κατηγορήθηκε ότι έκανε κινήσεις κατά του πάπα, συνελήφθη και τυφλώθηκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δούκες της Ρώμης Κατηγορία:Βυζαντινοί κυβερνήτες της Ρώμης Κατηγορία:Βυζαντινοί του 8ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί δούκες Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί Κατηγορία:Βυζαντινοί σπαθάριοι
Κριστομπάλ ντε Ακούνια
Ο Κριστομπάλ ντε Ακούνια (ισπ: Cristóbal Diatristán de Acuña, 1597 - 1675/1676) ήταν Ισπανός ιησουίτης, εξερευνητής και συγγραφέας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1597 στο Μπούργος της Ισπανίας. Το 1612 έγινε δεκτός στο μοναχικό τάγμα των Ιησουιτών και αργότερα συνόδευσε ως ιεραπόστολος διάφορες ισπανικές εξερευνητικές αποστολές στο Περού και τη Χιλή, ενώ έγινε ρέκτορας στο κολλέγιο της πόλης Κένκα (στο σημερινό Εκουαδόρ). Την περίοδο 1639 - 1640 συμμετείχε στην αποστολή του Πορτογάλου Πέντρο Τεϊσέιρα, που διεξήγαγε έρευνες στους ποταμούς Νάπο και Αμαζόνιο, δημοσιεύοντας το επόμενο έτος (1641) τις εντυπώσεις του στο βιβλίο «Νέα ανακάλυψη του μεγάλου ποταμού των Αμαζόνων» (ισπ: Nuevo descubrimiento del gran rio de las Amazonas). Το συγκεκριμένο βιβλίο, παρά το γεγονός πως αντιμετωπίστηκε με επιφυλάξεις από τον βασιλιά της Ισπανίας, Φίλιππο Δ΄, μεταφράστηκε ήδη από τα τέλη του 17ου αιώνα, πρώτα στα γαλλικά (1682) και έπειτα στα αγγλικά (1698).
Μετά την επιστροφή του στην Ευρώπη, διετέλεσε επίτροπος του τάγματος στη Ρώμη και ιεροεξεταστής στη Μαδρίτη. Αργότερα πραγματοποίησε νέο ταξίδι στη Νότια Αμερική όπου και απεβίωσε, κατά πάσα πιθανότητα λίγο μετά το 1675.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιησουίτες Κατηγορία:Ισπανοί εξερευνητές Κατηγορία:Ισπανοί συγγραφείς Κατηγορία:Ιεροεξεταστές
Βασίλειος (δουξ)
Ο Βασίλειος ήταν βυζαντινός κυβερνήτης του Δουκάτου της Ρώμης κατά τον 8ο αιώνα. Αναφέρεται δούκας από το 725 την περίοδο με τον Δούκα Μαρίνο.
Ο Βασίλειος αναφέρεται από κάποιες πηγές ως Δουξ της Ρώμης αλλά από πολλούς ερευνητές αμφισβητείτε εάν ήταν, λόγω του Δούκα Μαρίνου την ίδια περίοδο. Από κάποιους πιστεύεται ότι ο Βασίλειος ήταν κάποιος ανώτερος αξιωματούχος της Βυζαντινής αυλής και απεσταλμένος στην Ρώμη, λόγω της άρνησης του πάπα να δώσει η εκκλησία της Ρώμης φόρο στον αυτοκράτορα. Κατά άλλους ίσως του είχε δοθεί τιμητικά ο τίτλος του δουξ. Μία άλλη εκδοχή λέει ότι και οι δύο ήταν δούκες και ο Μαρίνος αντικατέστησε τον Βασίλειο. Όταν ξαφνικά ο Μαρίνος ασθένησε επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη και αντικαταστάθηκε από Βασίλειο, που παρέμενε στην Ρώμη, όπου τότε σχεδίασε και την συνωμοσία.
Ο Βασίλειος αναφέρεται ότι ήταν πρωτεργάτης σε κάποια συνωμοσία δολοφονίας κατά του πάπα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δούκες της Ρώμης Κατηγορία:Βυζαντινοί κυβερνήτες της Ρώμης Κατηγορία:Βυζαντινοί του 8ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί δούκες
Γκιέντο Βαν Ντερ Γκάρντε
Ο Γκιέντο Βαν Ντερ Γκάρντε(γεν. στις 25 Απριλίου του 1985 στο Ρένεν της Ολλανδίας) είναι Ολλανδός οδηγός της Φόρμουλα 1, ο οποίος τρέχει με την Κέιτερχαμ Φόρμουλα 1, στην οποία το 2012, εργαζόταν ως δοκιμαστής και αναπληρωματικός οδηγός.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Ρένεν της Ολλανδίας στις 25 Απριλίου του 1985. Ξεκίνησε την καριέρα του από τα καρτ. Το 2000 αγωνίστηκε στη Φόρμουλα Ρενώ, όπου τερμάτισε 6ος, οδηγώντας για λογαριασμό της Ολλανδικής ομάδας Βαν Άμερσφορτ Ρέισινγκ. Ως ανταμοιβή γι' αυτή του την επίδοση, στο τέλος του έτους αυτού, η Renault F1 Team τον ενέταξε στο Πρόγραμμα Νέων Οδηγών της. Στη συνέχεια εντάχθηκε στη Φόρμουλα 3 Γιούρο Σίρις το 2004. Το επόμενο έτος(2005) μετακινήθηκε στην Τιμ Ρόσμπεργκ. Το 2006 εντάχθηκε στο δυναμικό της ASM Team, στην οποία το προηγούμενο έτος(2005) βρίσκονταν οι Λιούις Χάμιλτον και Άντριαν Σούτιλ. Η ομάδα αυτή το 2006 τερμάτισε στις 2 πρώτες θέσεις του Πρωταθλήματος Κατασκευαστών, αλλά τις καλύτερες επιδόσεις τις πέτυχαν οι team mates του Βαν Ντερ Γκάρντε Πολ Ντι Ρέστα και Σεμπάστιαν Φέτελ. Στις 17 Δεκεμβρίου 2006 ανακοινώθηκε πως ο Βαν Ντερ Γκάρντε για το 2007 θα συμμετείχε στο Πρωτάθλημα Φόρμουλα Ρενώ 3,5 όπου θα οδηγούσε για την ομάδα Βίκτορι Εντζινίερινγκ, μια ομάδα που δούλευε μαζί με την Κάρλιν Μότορσπορτ. Στην ομάδα αυτή θα είχε για team mate και πάλι το Σεμπάστιαν Φέτελ.
Κατηγορία:Ολλανδοί οδηγοί Φόρμουλα 1
Ισπανικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 2012-13
Το Ισπανικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 2012-2013 είναι το 82ο πρωτάθλημα της Πριμέρα Ντιβιζιόν. Ξεκίνησε στις 18 Αυγούστου 2012 και προγραμματίζεται να τελειώσει την 1 Ιουνίου 2013.Νικήτρια ομάδα είναι η Μπαρτσελόνα
Βαθμολογία
1:Η Ρεάλ Μπέτις πήρε την πρόκριση στο ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ 2013-2014 επειδή η Μάλαγα έχει αποκλειστεί από τις Ευρωπαϊκές διοργανώσεις για 1 χρόνο.
Κορυφαίοι σκόρερ
Κατηγορία:Πριμέρα Ντιβιζιόν
Σιναμπούνγκ
300px|thumb|Το όρος Σιναμπούνγκ τις 13 Σεπτεμβρίου 2010 Το όρος Σιναμπούνγκ είναι στρωματοηφαίστειο της Βόρειας Σουμάτρας στην Ινδονησία, το οποίο βρίσκεται, όπως και όλη η Ινδονησία, στο λεγόμενο Δαχτυλίδι της Φωτιάς. Η δημιουργία του τοποθετείται μεταξύ της Πλειστοκαίνου προς Ολοκαίνου περιόδου. Το Σιναμπούνγκ έχει 4 κρατήρες, από τους οποίους ο ένας είναι ενεργός. Η δημιουργία του οφείλεται στην βύθιση της Ινδικής πλάκας κάτω από την Ινδο-Αυστραλιανή. Στην σύνθεσή του περιέχει ανδεσίτη και δακίτη. Το ύψος του είναι 2.460 μέτρα.
Ηφαιστειάκη δραστηριότητα
Μεγάλη ροή λάβας από αυτό είχε πραγματοποιηθεί το 1600, αλλά από τότε το ηφαίστειο έμεινε ανενεργό για περισσότερα από 400 χρόνια. Στα τέλη Αυγούστου του 2010 ξεκίνησε να εμφανίζει "ορισμένη ηφαιστειακή δραστηριότητα", με τις αρχές της Ινδονησίας να θέτουν την περιοχή σε συναγερμό. Περίπου 30.000 άνθρωποι απομακρύνθηκαν από τις εστίες τους. Στις 29 Αυγούστου το ηφαίστειο εξερράγη, εκτοξεύοντας άμμο και στάχτη ενάμισι χιλιόμετρο ψηλά, η οποία δεν προκάλεσε προβλήματα, ενώ λάβα παρατηρήθηκε στον κρατήρα. Ένας άνθρωπος πέθανε από αναπνευστικά προβλήματα καθώς απομακρυνόταν από το σπίτι του. Το ηφαίστειο εξερράγη ξανά τις 3 Σεπτεμβρίου και τις 7 Σεπτεμβρίου. Η έκρηξη στις 7 Σεπτεμβρίου ήταν η ισχυρότερη, εκτοξεύοντας στάχτη πέντε χιλιόμετρα ψηλά. Η έκρηξη δεν δημιούργησε προβλήματα στις αεροπορικές μεταφορές.
Το ηφαίστειο εξερράγη ξανά το Σεπτέμβριο του 2013, αναγκάζοντας τις αρχές να εκκενώσουν την περιοχή γύρω του. Από την περιοχή απομακρύνθηκαν περίπου 6.200 άτομα. Η δραστηριότητα του ηφαιστείου στη συνέχεια μειώθηκε, αλλά το Νοέμβριο άρχισε να εκρήγνυται ξανά, με τις εκρηκτικές στήλες να φτάνουν σε ύψος 7 χιλιομέτρων, με αποτέλεσμα την απομάκρυνση περίπου 1.300 ανθρώπων. Στο ηφαίστειο άρχισε να αναπτύσσεται ένας δόμος λάβας. Το ηφαίστειο συνέχισε να αυξάνει την ισχύ των εκρήξεών, με πυροκλαστικές ροές στη νοτιοανατολική πλαγιά οι οποίες έφτασαν 4,5 χιλιόμετρα από το ηφαίστειο. Μερική κατάρρευση του δόμου είχε ως αποτέλεσμα την εμφάνιση ροών λάβας. Το ηφαίστειο την πρώτη εβδομάδα του Ιανουαρίου του 2014 εξεράγη 220 φορές. Για την προστασία των πολιτών ορίστηκε ζώνη εκκένωσης 5 χιλιόμετρων γύρω από το ηφαίστειο, η οποία έφτασε τα εφτά χιλιόμετρα στα νοτιοανατολικά, με αποτέλεσμα την απομάκρυνση σχεδόν 30.000 ανθρώπων, οι οποίοι εγκαταστάθηκαν σε προσωρινούς καταβλυσμούς. Η ηφαιστειακή δραστηριότητα άρχισε να μειώνεται με αποτέλεσμα οι αρχές να θεωρήσουν ότι ήταν ασφαλές να επιστρέψουν οι πρόσφυγες στα σπίτια τους την 31η Ιανουαρίου 2014. Όμως το ηφαίστειο εξερράγη την επόμενη μέρα με αποτέλεσμα το θάνατο 16 ανθρώπων από πυροκλαστικές ροές κοντά στο χωριό Σουκαμεριάχ, συμπεριλαμβανομένων τεσσάρων φοιτητών που είχαν πάει να μελετήσουν το ηφαίστειο.
Τις 22 Μαΐου 2016, πυροκλαστική ροή από έκρηξη του ηφαιστείου σκότωσε εφτά άτομα.
Από τότε αναφέρονται εκρήξεις του ηφαιστείου κατά τακτά χρονικά διαστήματα, με την τελευταία στις 2 Μαρτίου 2021.
Βαλορέιγ
Το Βαλορέιγ (γαλλικά: Valoreille) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Καβαλλάρι Θεσσαλονίκης
Για οικισμό στην Ελλάδα με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα: Καβαλλάρι Ιωαννίνων
Το Καβαλλάρι ή Καβαλάρι (επίσημα Καβαλλάριον) είναι πεδινή κωμόπολη του δήμου Λαγκαδά, της Περιφερειακής Ενότητας Θεσσαλονίκης σε υψόμετρο 84 μέτρα.
Γεωγραφία - Ιστορία
Το Καβαλλάρι βρίσκεται στην πεδιάδα της Μυγδονίας κοντά στη λίμνη Κορώνεια σε απόσταση 18 χλμ. βορειοανατολικά της Θεσσαλονίκης και 6 χλμ. νότια του Λαγκαδά. Το χωριό χωρίζεται σε δύο συνοικίες, τη νότια ή Άνω Καβαλλάρι και τη βόρεια ή (Κάτω) Καβαλλάρι, που χωρίζονται από το ρέμα Καρυπίτσας που χύνεται στην Κορώνεια. Το χωριό είναι παλιός οικισμός ήδη από την Τουρκοκρατία, ενώ μετά τη Συνθήκη της Λωζάνης στους Μακεδόνες κατοίκους προστέθηκαν και πρόσφυγες. Λίγο έξω από το Καβαλλάρι, στη θέση Στάνοβο υπάρχει ο μεταβυζαντινός ναός του Αγίου Γεωργίου, καθώς και αρχαίοι Μακεδονικοί τάφοι. Το χωριό παρουσιάζει ιδιαίτερη πληθυσμιακή ανάπτυξη λόγω της γειτνίασης με Θεσσαλονίκη και Λαγκαδά.
Οναμασία - Διοικητικά
Η παλιά ονομασία ήταν Καβαλάρ και με το όνομα αυτό συστάθηκε κοινότητα το 1918 με έδρα τον οικισμό. Το 1928 μετονομάστηκε σε Καβαλάρι, ενώ το 1940 διορθώθηκε σε Καβαλλάρι (δύο 'λ'). . Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Καβαλλαρίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Λαγκαδά του δήμου Λαγκαδά και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 1.993 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Δήμος Λαγκαδά
Σεμερκέτ
Ο Σεμερκέτ (Semerkhet) ή (κατά τον Μανέθωνα) Μέμψης, ήταν βασιλιάς της 1ης δυναστείας Φαραώ της Αρχαίας Αιγύπτου. Για τη βασιλεία του λίγα είναι γνωστά. Βασίλεψε μόλις 8 έτη, παρ'όλα αυτά έχτισε μεγάλο τάφο στη νεκρόπολη της Αβύδου. Το όνομα του αναφέρεται και στη Στήλη του Παλέρμο.
Ο Μανέθων στο βιβλίο του Αιγυπτιακά ότι στη βασιλεία υπήρξαν πολλές καταστροφές και πως αυτό οφείλεται στον ότι ο Μέμψης σφετερίστηκε τον θρόνο διώχνοντας τον πατέρα του Μιεβιδό, δίνοντας παράλληλα εντολή να σβηστεί το όνομά του από όλες τις επιγραφές.
Ο Μανέθων αναφέρει ότι βασίλεψε 18 έτη και ο Κανόνας του Τορίνο 72 έτη, τα οποία δεν θεωρούνται αξιόπιστα σύμφωνα με τη στήλη του Παλέρμο. Από την ανάλυση της στήλης, οι αιγυπτιολόγοι έχουν συμπεράνει ότι βασίλεψε επί 8 έτη.
Τα μόνα γεγονότα που αναφέρονται στη στήλη του Παλέρμο για τη σύντομη βασιλεία του φαίνεται να είναι θρησκευτικές τελετές. Υπάρχει σφραγίδα από ελεφαντόδοτο που παραπέμπει στο όνομά του καθώς και του Χενουκά (Henuka), αξιωματούχου ο οποίος φαίνεται πως ήταν υπουργός του Σεμερκέτ και του διαδόχου του, Κά'α. Η μητέρα του ονομαζόταν Βατιρύτις.
Ο Σεμερκέτ είναι θαμμένος στον Τάφο U της βασιλικής νεκρόπολης της Αβύδου. Το όνομά του σημαίνει "καλός φίλος".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φαραώ της 1ης Αιγυπτιακής Δυναστείας
Ερμέρικ
Ο Ερμέρκ, Hermeric, (απεβ. το 441 ) ήταν ο βασιλιάς των Σουάβων τουλάχιστον από το 419, και πιθανώς ήδη από το 406 μέχρι την παραίτησή του το 438.
Πριν από το 419
μικρογραφία|400x400εσ| Οι Σουαβικές μεταναστεύσεις σε όλη την Ευρώπη. Τίποτε δεν είναι γνωστό με βεβαιότητα για τον Ερμέρικ πριν από το 419, έτος κατά το οποίο αναφέρεται για πρώτη φορά. Δηλαδή, έγινε βασιλιάς των Σουάβων (ή Σουήβων) στην πόλη Bράγα (Bracara Augusta) σύμφωνα με τον επίσκοπο Υδάτιο (ο οποίος έγραψε το Χρονικό του γύρω στο έτος 470). Αν και ο επίσκοπος Ισίδωρος της Σεβίλλης, γράφοντας το Historia de regibus Gothorum, Vandalorum et Suevorum δύο αιώνες μετά το γεγονός, ισχυρίζεται ότι ο Ερμέρικ ήταν ήδη βασιλιάς των Σουάβων από το 406, ο Ισίδωρος βασίστηκε κυρίως στον Ιερώνυμο, τον Υδάτιο, τον Πρόσπερο της Ακουιτανίας και τον Ορόσιο, όμως κανένας από αυτούς δεν αναφέρει τον Ερμέρικ πριν από το 419.
Ο Ερμ'ερικ ήταν παγανιστής και εχθρός της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας σε όλη του τη ζωή. Του δίνεται μία βασιλεία 32 ετών στα περισσότερα χειρόγραφα του Historia Suevorum του Ισίδωρου της Σεβίλλης, αλλά ένα χειρόγραφο αναφέρει τη διάρκεια της βασιλείας του ως 14 χρόνια.
Σύμφωνα με την ερμηνεία του Ισίδωρου από τον Tόμσον (1982), ο Ερμέρικ οδήγησε τους Σουάβους να διασχίσουν τον Ρήνο μαζί με τους Βανδάλους και τους Αλανούς τον Δεκέμβριο του 406. Διέσχισαν τη Γαλατία και τα Πυρηναία και εγκαταστάθηκαν στην Hispania (Ρωμαϊκή Ιβηρική). Ο Kουλικόβσκι (2000 και 2015) υποστήριξε ότι οι Σουάβοι πιθανότατα παρέμειναν στη βόρεια Γαλατία κατά τη διάρκεια του 407 έως το 409 και μετακόμισαν στη Γαλισία μεταξύ 409 και 411. Ενώ ο Tέοντορ Μόνσεν πίστευε ότι οι Σουάβοι ήταν υπόσπονδοι (foederati) και ο Eρνστ Στάιν υποστήριξε την ιδέα, πιστεύοντας ότι είχαν συνάψει συμφωνία με τον Ρωμαίο σφετεριστή Mάγνο Μάξιμο, σύμφωνα με την οποία έλαβαν το δυτικό μισό της Ιβηρίας, ωστόσο δεν υπάρχουν κύρια στοιχεία για οποιαδήποτε συμμαχία μεταξύ των Σουάβων και της Ρώμης. Το 411 (σύμφωνα με τον Λούντβιχ Σμιτ) ή το 417 (σύμφωνα με τον Φέλιξ Νταν), ο Ερμέρικ συνήψε μία συνθήκη με τον Ρωμαίο Αυτοκράτορα Ονόριο, αλλά στην πραγματικότητα το μόνο αξιοσημείωτο γεγονός το 411 ήταν η διαίρεση της Iβηρίας με sorte (κλήρωση) μεταξύ των βαρβάρων. λαών. Το ανατολικό τμήμα της επαρχίας της Γαλαισίας με πρωτεύουσα την Μπράγκα (Bracara Augusta) περιήλθε στους Σουάβους, ενώ τα δυτικά της επαρχίας πήγαν στους πολυπληθείς Χασδίνγους. Μεταξύ 416 και 418, οι Βησιγότθοι υπό τον Βάλλια έκαναν πόλεμο στον Ερμέρικ για λογαριασμό της Ρώμης.
Μετά το 419
Το 419, μετά από μία προσωπική διαμάχη μεταξύ του Ερμέρικ και του Βανδάλου βασιλιά Γκουνδέριχ, οι Βάνδαλοι επιτέθηκαν στους Σουάβους και παγίδευσαν τον Ερμέρικ στα Νερβασιανά (Ερβασιανά) Όρη προτού επέμβει ο Ρωμαίος στρατηγός Αστέριος και οι Βάνδαλοι υποχωρήσουν. Στη συνέχεια, έως ότου οι Βάνδαλοι έφυγαν από την Ιβηρία για την Αφρική το 429, ο Ερμέρικ παρέμεινε ειρηνικός, αλλά το 430 άρχισε να επιτίθεται στη Γαλαισία.
Το 431 ένας Γαλαισιανός ονόματι Υδάτιος πήγε στον Φλάβιο Αέτιο για να εκλιπαρήσει για βοήθεια εναντίον των Σουάβων, αλλά ο Αέτιος καθυστέρησε μέχρι το 432 την αποστολή τού κόμη Κενσόριου. Σύμφωνα με το Χρονικό των σύγχρονων γεγονότων του Υδάτιου, οι Γαλαισιανοί πληβείοι στα καλύτερα οχυρά σημεία νίκησαν τον Ερμέρικ και τους άνδρες του, προκαλώντας μεγάλες απώλειες και συλλαμβάνοντας πολλούς αιχμαλώτους, γεγονός που ανάγκασε τους Σουάβους να απελευθερώσουν τις οικογένειες των Γαλαισιανών, που είχαν αιχμαλωτίσει (430).
Το 435, «λόγω επισκοπικής παρέμβασης», πιθανώς του Υδατίου, ο Ερμέρικ έκανε ειρήνη με τους Γαλαισίους. Την ίδια χρονιά, ο Ερμέρικ διαπραγματεύτηκε μέσω του Ορθοδόξου επισκόπου Συμφόσιου απευθείας με τον Δυτικό Ρωμαίο Αυτοκράτορα. Το 437, ο Κενσόριος έκανε μία δεύτερη εκστρατεία συνοδευόμενος από τον Φρετιμούνδ.
Μετά από επτά χρόνια ασθένειας, ο Ερμέρικ αναγκάστηκε να αποσυρθεί από τη βασιλεία το 438 και να το μεταβιβάσει στον γιο του Ρεχίλα. Η ιστορία που καταγράφηκε στον Ισίδωρο, ότι ο Ερμέρικ έστειλε τον Ρεχίλα στη Βαιτική για να νικήσει τον Ανδέβοτο Romanae Militae dux, είναι ψευδής, καθώς δεν υπάρχουν σύγχρονες αποδείξεις ότι ο Ερμέρικ διατήρησε οποιαδήποτε εξουσία μετά την παραίτησή του. Φαίνεται ότι δεν υπήρχε αρχή εκλογικής μοναρχίας μεταξύ των Σουάβων και οι επιτυχίες των επιδρομών τους μπορεί να υπολογίζονταν για την ικανοποίηση του λαού τους. Η βασιλική γραμμή του Ερμέρικ διήρκεσε μέχρι το 456.
Το 429, εμφανίστηκε για λίγο ένας Σουάβος στρατιωτικός ηγέτης ονόματι Ερεμιγάριος, που δρούσε στη Λουζιτανία, ο οποίος μπορεί να ήταν κοινός μονάρχης με τον Ερμέρικ, αλλά δεν υπάρχει πρωταρχική πηγή, που να το αποδεικνύει.
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς των Σουηβών
Χίδηρα Λέσβου
Τα Χίδηρα ή Χύδηρα (711 κατοίκους απογραφή 2021) είναι χωριό της Λέσβου. Βρίσκεται στην βορειοδυτική πλευρά του νησιού και αποτελεί Δημοτικό Διαμέρισμα του νέου Δήμου Δυτικής Λέσβου, ενώ παλαιότερα Δημοτικό Διαμέρισμα του Καλλικρατικού Δήμου Λέσβου και ακόμη παλαιότερα Δ.Δ. του Καποδιστριακού Δήμου Ερεσού-Αντίσσης. Συνορεύει με τα χωριά Άντισσα, Άγρα, Ρεύμα, Πτερούντα και Βατούσα. Επίσης βρίσκεται 65 χιλιόμετρα από την Μυτιλήνη.
Χίδηρα Λέσβου Τοποθεσία στον χάρτηΤοποθεσία στον χάρτηΧίδηρα Λέσβου Διοίκηση Χώρα Ελλάδα Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου Δήμος Δυτικής Λέσβου Γεωγραφία και στατιστική Νομός Λέσβου Πληθυσμός 472 (2011) Τα Χίδηρα είναι η γενέτειρα του γνωστού ζωγράφου Γεώργιου Ιακωβίδη, ενός από τους σημαντικότερους ζωγράφους της νεότερης ελληνικής τέχνης, γεννήθηκε και μεγάλωσε στο χωριό.
Στα Χίδηρα λειτουργεί οινοποιείο το οποίο ανήκει στην οικογένεια Λάμπρου. Το οινοποιείο παράγει το γνωστό κρασί Μεθυμναίος, βιολογικής γεωργίας από την αρχαία αναβιωμένη ποικιλία του λεσβιακού κρασοστάφυλου, μοναδική στον κόσμο, το οποίο και βρίσκεται μόνο στην περιοχή των Χιδήρων. Οι ξεναγήσεις στο οινοποιείο, που γίνονται κάθε χρόνο από 1η Ιουλίου έως 30 Σεπτεμβρίου, είναι δωρεάν, η ξενάγηση γίνεται από τον ίδιο τον παραγωγό και γίνονται και σεμινάρια οινογνωσίας.
Περιβάλλον
Η βλάστηση αποτελείται από Φρύγανα και παρόχθιες φυτοκοινωνίες, στην περιοχή φυτρώνει το φυτό "αγούϊδουρας", το οποίο από όλη την Ευρώπη μόνο στα Χίδηρα είναι αυτοφυές. Η περιοχή θεωρείται διατηρητέο μνημείο της φύσης και καταφύγιο θηραμάτων.
Ψηφιακό μουσείο
Σε ό,τι αφορά στα Χίδηρα ή Χύδηρα είναι επισκέψιμο το μουσείο "Γεώργιος Ιακωβίδης" το οποίο είναι εξ ολοκλήρου ψηφιακό μουσείο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Λέσβου Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Λέσβου
Νέναντ Σιμεούνοβιτς
Ο Νέναντ Σιμεούνοβιτς είναι Σέρβος πρώην διεθνής πετοσφαιριστής, ο οποίος γεννήθηκε στην Τούζλα της Βοσνίας στις 13 Απριλίου 1982 και αγωνίστηκε ως ακραίος σε ομάδες της Σερβίας, της Ελλάδας, της Ρωσίας και της Τουρκίας.
Καριέρα
Ο Σιμεούνοβιτς ξεκίνησε την καριέρα του από την ομάδα της Βοϊβοντίνα, ενώ παράλληλα κατέλαβε την τέταρτη θέση στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα νέων με την εθνική ομάδα της Σερβίας. Το καλοκαίρι του 2004, μεταγράφηκε στον Μίλωνα, χωρίς όμως να καταφέρει να παραμείνει στην Α1 εθνική κατηγορία.
Ακολούθησε η μεταγραφή του στην Τουρκία και την Πολίς Ακαντέμικ, πριν επιστρέψει στην Ελλάδα και τον Άρη, στον οποίο αγωνίστηκε για ενάμισι χρόνο. Ολοκλήρωσε τη σεζόν 2007-2008 στην Κύπρο και τον Παφιακό, για να συνεχίσει την επόμενη σεζόν στη σερβική Ραντνίσκι.
Πηγές
Κατηγορία:Σέρβοι πετοσφαιριστές‎ Κατηγορία:Πετοσφαιριστές Άρη
Κυματική οπτική
Η Κυματική οπτική αποτελεί ιδιαίτερο κλάδο της Οπτικής με κύριο αντικείμενο έρευνας και μελέτης την εξήγηση της φύσεως των φαινομένων που περιγράφονται στη Γεωμετρική οπτική καθώς και με την περιγραφή και εξήγηση κι άλλων συναφών φαινομένων π.χ. συμβολής, περίθλασης, πόλωσης φωτός κ.λπ που αδυνατεί εκείνη να τα περιγράψει.
Κυματικη οπτικη
Βαντονκούρ
Το Βαντονκούρ (γαλλικά: Vandoncourt) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
1907 Ρούντνεβα
Η Ρούντνεβα (Rudneva) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,8. Ανακαλύφθηκε το 1972 από τον Σοβιετικό αστρονόμο Νικολάι Τσερνίχ, που παρατηρούσε από το Ναουτσνί της Κριμαίας, και πήρε το όνομά της προς τιμή της Σοβιετικής αεροπόρου Εβγκενίγια Μαξίμοβα Ρούντνεβα (Евгения Максимовна Руднева), η οποία σκοτώθηκε σε αερομαχία κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ρουντνεβα
Μόργκοθ
Ο Μέλκορ που μετονομάστηκε σε Μόργκοθ ( έτσι ονομάστηκε απο τον Φεανορ, τον γιό του Φινγκούε της φιλής Ελνταρ) ήταν ο Σκοτεινός Άρχοντας της Πρώτης Εποχής, και είναι ο κεντρικός κακός του Σιλμαρίλλιον, ενός από τα βιβλία Τζ. Ρ. Ρ. Τόλκιν. Καταδικάστηκε από τους Βάλαρ να αλυσοδεθεί στο κενό, αλλά σύμφωνα με την προφητεία του Μάντος, θα επιστρέψει για να κατακτήσει την Άρντα όμως η προφητεία λέει επίσης ότι θα ηττηθεί στο Dagor Dagorath (Μάχη των Μαχών).
Βιογραφία
Κατά το Σιλμαρίλλιον του Τόλκιν ο Μέλκορ ήταν Άινου (Ainu), δημιουργημένος από την σκέψη του Έρου (Eru) Ιλουβαταρ, όπως και οι υπόλοιποι όμοιοι του Άινουρ. Ο Μέλκορ ήταν ο πρώτος σε δεξιοσύνη και γνώση, μετά ακολουθεί ο Μάνγουε (Manwë), και για αυτό ο ίδιος θέλησε να δώσει ύπαρξη στο κενό και να δημιουργήσει δικά του πράγματα. Έτσι άρχισε να ψάχνει για την Άφθαρτη Φλόγα και άρχισε να διαφοροποιεί την μουσική του, στα μουσικά θέματα που έδωσε ο Έρου στους Άινουρ στην αρχή, κρύβοντας έτσι τις φιλοδοξίες του από τους αδελφούς του.