cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Χαλ Χόλμπρουκ
Προσωπική ζωή
Ο Χόλμπρουκ είπε για το σπίτι του στο Μακλέμορσβιλ του Τενεσί ότι είχε την «αίσθηση» της οικίας του Μαρκ Τουέιν στο Χάρτφορντ του Κονέκτικατ και ότι δεν υπήρχε άλλο μέρος στο οποίο να αισθανόταν τόσο ιδανικά. Είχε επίσης κατοικία στο Μπέβερλι Χιλς της Καλιφόρνια. Το 2011, τα απομνημονεύματα του Χόλμπρουκ, Harold: The Boy Who Became Mark Twain, κυκλοφόρησαν από τις εκδόσεις Farrar, Straus and Giroux.
Τον Οκτώβριο του 2016, ο Χόλμπρουκ έγραψε μια επιστολή στην εφημερίδα The New York Times, υπερασπιζόμενος τον ηθοποιό και σκηνοθέτη Νέιτ Πάρκερ για τον υποτιθέμενο βιασμό μιας γυναίκας το 1999 και την αμφιλεγόμενη ταινία του Πάρκερ The Birth of a Nation. Προέτρεψε και άλλους να «αφήσουν στην άκρη» το παρελθόν του Πάρκερ και να δουν την ταινία, η οποία ήταν «ένα εξαιρετικό έργο τέχνης και ένα σημαντικό πορτρέτο της αμερικανικής μας εμπειρίας».
Πολιτικές απόψεις
Το 2016, κατηγόρησε τον τότε ρεπουμπλικανό υποψήφιο Ντόναλντ Τραμπ ότι δεν είχε «την ωριμότητα να κυβερνήσει τη χώρα». Ο Χόλμπρουκ επαίνεσε τον γερουσιαστή Μπέρνι Σάντερς ως τον μοναδικό πολιτικό που «δεν λέει αυτά που πιστεύει ότι θα τον κάνει να εκλεγεί».
Θάνατος
Ο Χόλμπρουκ πέθανε στο σπίτι του στο Μπέβερλι Χιλς στις 23 Ιανουαρίου 2021, σε ηλικία 95 ετών. Η αιτία θανάτου δεν κοινοποιήθηκε. Τάφηκε στο νεκροταφείο του McLemoresville στο Τενεσί, μαζί με τη σύζυγό του, Ντίξι Κάρτερ.
Κληρονομιά
Το 2003, ο τότε πρόεδρος Τζορτζ Μπους τίμησε τον Χόλμπρουκ με Εθνικό Μετάλλιο Ανθρωπισμού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νικητές βραβείου Tony Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Βρωμιούχος άργυρος
Ο βρωμιούχος άργυρος (αγγλικά silver bromide) είναι ανόργανη χημική ένωση, που περιέχει άργυρο και βρώμιο, με χημικό τύπο AgBr. Ο καθαρός βρωμιούχος άργυρος, στις «συνηθισμένες συνθήκες», δηλαδή σε θερμοκρασία 25°C και υπό πίεση 1 atm, είναι στερεό μαλακό ανοικτοκίτρινο δυσδιάλυτο στο νερό άλας, γνωστό (όπως και τα υπόλοιπα αλογονίδια καθώς και άλλα άλατα του αργύρου) για την ασυνήθιστη φωτοευαισθησία του. Η ιδιότητα αυτή έγινε η βάση των σύγχρονων φωτογραφικών υλικών. Ο βρωμιούχος άργυρος χρησιμοποιήθηκε ευρύτατα σε φωτογραφικά φιλμ και πιστεύεται από κάποιους ότι χρησιμοποιήθηκε για την κατασκευή της Ιεράς Σινδόνης. Ο βρωμιούχος άργυρος μπορεί να βρεθεί και στη φύση, με τη μορφή ενός ορυκτού που ονομάζεται βρωμαργυρίτης.
Παραγωγή
Παρόλο που η ένωση αυτή μπορεί να βρεθεί σε ορυκτή μορφή, ο βρωμιούχος άργυρος τυπικά παράγεται με χημική αντίδραση υδατικού διαλύματος νιτρικού αργύρου με ένα αλκαλιμέταλλο, τυπικά χρησιμοποιείται το βρωμιούχο κάλιο :
Η σύγχρονη παραγωγή μιας απλής φωτοευαίσθητης επιφάνειας περιλαμβάνει το σχηματισμό ενός γαλακτώματος αλογονούχων κρυστάλλων σε ζελατίνη, η οποία μετά επικαλύπτει ένα φιλμ ή άλλο προϊόν φωτογραφικής υποστήριξης. Οι κρύσταλλοι αυτοί σχηματίζονται και κρυστάλλωση σε ελεγχόμενο περιβάλλον, ώστε να δημιουργηθούν μικροί ομοιόμορφοι κρύσταλλοι, που τυπικά έχουν λιγότερο από 1 μm μέση διάμετρο, περιέχουν περίπου 1012 άτομα αργύρου ο καθένας, και ονομάζονται «κόκκοι» (grains).
Κρυσταλλική δομή των αλογονιδίων του αργύρου
Ο φθοριούχος άργυρος, ο χλωριούχος άργυρος και ο βρωμιούχος άργυρος έχουν επιφανεικά επικεντρωμένη κυβική (face-centered cubic, fcc) κρυσταλλική δομή, σε σύγκριση και το ορυκτό άλας χλωριούχο νάτριο, ακολουθώντας τις ακόλουθες κρυσταλλικές παραμέτρους :
Τα μεγαλύτερα ανιόντα αλογόνου είναι τοποθετημένα σε κυβικά «πακέτα», ενώ τα μικρότερα κατιόντα αργύρου γεμίζουν σε οκταεδρικές θέσεις τα κενά γύρω από τα ανιόντα αλογόνου, δίνοντας έτσι μια κρυσταλλική δομή με αριθμό συναρμογής 6, στη οποία κάθε κατιόν αργύρου (Ag+) περιβάλλεται από 6 ανιόντα βρωμίου (Br-), και αντιστρόφως. Αυτή η γεωμετρία συναρμογής του βρωμιούχου αργύρου σε ομοιότητα με τη δομή του χλωριούχου νατρίου είναι μη αναμενόνενη, γιατί τυπικά οι ενώσεις του Ag(I) είναι γραμμικής, τριγωνικής ή τετραεδρικής δομής, για χημικά είδη με αριθμούς συναρμογής 2, 3 και 4, αντιστοίχως.
Αντίθετα, από τα άλλα αλογονίδια του αργύρου, ο ιωδαργυρίτης, δηλαδή ο ιωδιούχος άργυρος (AgI) περιέχει μια εξαγωνική δικτυακή δομή ανάλογη με εκείνη του ψευδαργυρίτη.
Διαλυτότητα
Τα αλογονίδια του αργύρου έχουν μεγάλο εύρος διαλυτοτήτων στο νερό. Αξιοσημείωτο είναι ότι η διαλυτότητα του AgF είναι περίπου 6·107 φορές μεγαλύτερη από την αντίστοιχη του AgI. Αυτές οι διαφορές στη διαλυτότητα αποδίδονται στις αντίστοιχες διαφορές των ενθαλπιών επιδιαλύτωσης των ανιόντων αλογόνων. Ειδικά η ενθαλπία επιδιαλύτωσης των ανιόντων φθορίου είναι ανώμαλα μεγάλη.
Φωτοευαισθησία
Παρόλο που οι φωτογραφικές διεργασίες έχουν ανακαλυφθεί από τα μέσα της δεκαετίας του 1800, δεν υπήρχαν κατάλληλες θεωρητικές εξηγήσεις μέχρι το 1938, με τις δημοσιεύσεις ενός εγγράφου από τους Γκάρνεϋ (R.W. Gurney) και Μοττ (N.F. Mott). Αυτό το δημοσίευμα προκάλεσε μια μεγάλης έκτασης έρευνας στα πεδία της χημείας και της φυσικής στερεάς κατάστασης, και πιο εξειδικευμένα στα φαινόμενα της φωτοευασθησίας των αλογονίδιων του αργύρου.
Επιπλέον, ακόμη βαθύτερη έρευνα στο μηχανισμό αυτού του φαινομένου αποκάλυψε ότι οι φωτογραφικές ιδιότητες των αλογονιδίων του αργύρου, και ιδιαιτέρως του βρωμιούχου αργύρου, είναι αποτέλεσμα των αποκλίσεων από την ιδανική κρυσταλλική δομή. Παράμετροι όπως η κρυσταλλική ανάπτυξη, οι προσμείξεις και οι επιφανειακές ανωμαλίες συνεισφέρουν όλες στο να επηρεάζουν συγκεντρώσεις σημείων ιονικών ανωμαλιών και ηλεκτρονιακών παγίδων, που έχουν ως συνέπεια το φαινόμενο της φωτοευαισθησίας και επιτρέπουν το σχηματισμό ενός ειδώλου.
Ανωμαλίες Φρένκελ και τετραπολική παραμόρφωση
Η κύρια ανωμαλία στα αλογονίδια του αργύρου είναι η ανωμαλία Φρένκελ (Frenkel defect), όπου τα θετικά φορτισμένα κατιόντα αργύρου (Agi+) τοποθετούνται ενδιάμεσα σε υψηλή (σχετικά) συγκέντρωση με τα συζυγή τους αρνητικά φορτισμένα ανιόντα αργύρου (Agv-). Αυτό που είναι μοναδικό στο βρωμιούχο άργυρο σχετικά με τα ζεύγη Φρένκελ είναι ότι τα ενδιάμεσα ιόντα Agi+ είναι εξαιρετικά κινητικά, και το ότι η συγκέντρωσή τους στο στρώμα που βρίσκεται στο κάτω από την επιφάνεια του κόκκου (και επονομάζεται «στρώμα φορτισμένου χώρου», space charge layer) ξεπερνά κατά πολύ εκείνη του εγγενούς όγκου. Η ενέργεια σχηματισμού του ζεύγους Φρέγκελ είναι μικρή, συγκεκριμένα στα 1,16 eV, και η ενέργεια ενεργοποίησης μετακίνησης είναι ασυνήθιστα χαμηλή, συγκεκριμένα στα 0,05 eV, σε σύγκριση, για παράδειγμα, με το χλωριούχο νάτριο, που έχει ενέργεια σχηματισμού του ανάλογου ζεύγους Σχόττκυ (Schottky pair) 2,18 eV και ενέργεια ενεργοποίησης κατιονικής μετακίνησης 0,75 eV. Αυτές οι χαμηλές ενέργειες έχουν ως συνέπεια μεγάλες συγκεντρώσεις ανωμαλιών, που μπορούν να φθάσουν κοντά στο 1%, σε θερμοκρασίες κοντά στο σημείο τήξης.
Αυτό που προκαλεί τη χαμηλή ενέργεια ενεργοποίησης κατιονικής μετακίνησης είναι ότι στο βρωμιούχο άργυρο μπορεί να αποθοδούν ιόντα αργύρου υψηλής τετραπολκής πολωσιμότητας, και συνέπεια αυτού είναι ότι μπορεί εύκολα να μεταμορφωθεί μια σφαίρα σε ένα ελλειψοειδές. Αυτή η ιδιότητα είναι αποτέλεσμα της d9 ηλεκτρονικής διαμόρφωσης του κατιόντος αργύρου, που διευκολύνει τη μετακίνηση σε ιόντα αργύρου και σε κενές θέσεις ιόντων αργύρου, δίνοντας έτσι την ασυνήθιστα χαμηλή ενέργεια κατιονικής μετακίνησης (που είναι 0,29 - 0,33 eV για τα Agv-, σε σύγκριση με το 0,65 eV για το NaCl).
Μελέτες έχουν δείξει ότι οι συγκεντρώσεις ανωμαλιών επιρεάζονται πολύ (μέχρι και κατά αρκετές δυνάμεις του 10) από το κρυσταλλικό μέγεθος. Οι περισσότερες ανωμαλίες, όπως η συγκέντρωση ενδιάμεσων ιόντων αργύρου και οι επιφανειακές συστροφές είναι αντιστρόφως ανάλογες με το μέγεθος του κρυστάλλου, παρόλο που οι ανωμαλίες κενών είναι ευθέως ανάλογες. Αυτό το φαινόμενο αποδίδεται σε αλλαγές της επιφανειακής χημικής ισορροπίας, και έτσι επιρεάζει διαφορετικά τη συγκέντρωση ανωμαλιών.
Η συγκέντρωση προσμείξεων μπορεί να ελεγχθεί από την κρυσταλλική ανάπτυξη ή την απευθείας προσθήκη προσμείξεων στα κρυσταλλικά διαλύματα. Παρόλο που οι προσμείξεις στο κρυσταλλικό πλέγμα του βρωμιούχου αργύρου είναι απαραίτητες για να ενθαρρύνουν το σχηματισμό ανωμαλιών Φρένκελ, μελέτες από τον Χάμιλτον (Hamilton) έδειξαν ότι, μετά από μια συγκεκριμένη συγκέντρωση προσμείξεων, ο αριθμός των ανωμαλιών στα ενδιάμεσα ιόντα αργύρου και στις πιθανές επιφανειακές συστροφές μειώνονεται απότομα, κατά αρκετές τάξεις μεγέθους. Μετά από αυτό το σημείο, μόνο οι ανωμαλίες των κενών θέσεων ιόντων αργύρου, που ουσιαστικά αυξάνουν κατά αρκετές τάξεις μεγέθους, είναι εμφανείς.
Ηλεκτρονικές παγίδες και παγίδες τρύπας
Όταν προσπίπτει φωτεινή ακτινοβολία πάνω στην επιφάνεια κόκκου αλογονιδίου του αργύρου, παράγεται ένα φωτοηλεκτρόνιο, όταν ένα ανιόν αλογόνου χάνει ένα από τα ηλεκτρόνιά του στη ζώνη αγωγιμότητας :
Αφού το ηλεκτρόνιο αυτό απελευθερωθεί, συνδυάζεται με ένα ενδιάμεσο κατιόν αργύρου (Agi+), σχηματίζοντας ένα άτομο στοιχειακού μεταλλικού αργύρου (Agi0) :
Μέσα από τις ανωμαλίες στο κρυσταλλικό πλέγμα το ελεύθερο ηλεκτρόνιο είναι ικανό να μειώσει την ενέργειά του και να παγιδευθεί σε ένα άτομο. Τα εκτεταμένα όρια του κόκκου και οι ανωμαλίες στην κρυσταλλική του δομή επιρεάζουν τη «διάρκεια ζωής» του ελεύθερου φωτοηλεκτρονίου, οπότε κρύσταλλοι με μεγάλη συγκέντρωση ανωμαλιών παγιδεύουν τα ελεύθερα φωτοηλεκτρόνια ταχύτερα, παρά ένας τελειότερος και καθαρότερος κρύσταλλος.
Όταν ένα φωτοηλεκτρόνιο κινητοποιείται μια φωτότρυπα (photohole, h•) επίσης σχηματίζεται, που επίσης χρειάζεται να ουδετεροποιηθεί. Η «διάρκεια ζωής» της φωτότρυπας, ωστόσο, δεν συσχετίζεται με αυτήν του φωτοηλεκτρονίου. Αυτή η λεπτομέρεια προτείναι ένα διαφορετικό μηχανισμό παγίδευσης: Ο Μαλινόβσκι (Malinowski) πρότεινε ότι οι παγίδες τρύπας μπορεί να είναι σχετικές με ανωμαλίες που είναι αποτέλεσμα της ύπαρξης προσμείξεων. Όταν παγιδευτολυν, οι τρύπες αυτές προσελκύουν κινητές, αρνητικά φορτισμένες ανωμαλίες του κρυσταλλικού πλέγματος: τα ενδιάμσα κενά ανιόντων αργύρου Agv- :
Ο σχηματισμός των h.Agv χαμηλώνει την επάρκεια ενέργειας για να σταθεροποιήσει το σύμπλοκο και να μειώσει την εκτόξευση της τρύπας πίσω στη ζώνη σθένους. Η σταθερά ισορροπίας της παραπάνω χημικής ισορροπίας για το τρυποσύμπλοκο στο εσωτερικό του κρυστάλλου εκτιμήθηκε ότι είναι 10-4.
Επιπρόσθετες έρευνες στην παγίδευση τόσο του φωτοηλεκτρονίου όσο και της φωτότρυπας έδειξαν ότι οι προσμείξεις μπορεί επίσης να είναι ένα σημαντικό παγιδευτικό σύστημα. Επομένως, τα ενδιάμεσα κατιόντα αργύρου μπορεί να μην αναχθούν. Για το λόγο αυτό, αυτές οι παγίδες είναι ουσιαστικά μηχανισμοί oss και θεωρούνται παράγοντες αναποτελεσματικότητας παγίδευσης. Για παράδειγμα, το ατμοσφαιρικό οξυγόνο μπορεί να αλληλεπιδράσει με φωτοηλεκτρόνια και να σχηματίσει το χημικό είδος O2-, που μπορεί με τη σειρά του να αλληλεπιδράσει με μια φωτότρυπα και να αντιστρέψει το τρυποσύμπλοκο με συνέπεια την ξαναδιάσπασή του. Προσμείξεις άλλων μεταλλικών ιόντων, όπως Cu(I), Fe(II) και Cd(II), έχει δειχθεί ότι λειτουργούν ως παγίδες τρυπών στο βρωμιούχο άργυρο.
Χημική συμπεριφορά
Ο βρωμιούχος άργυρος αντιδρά έντονα με υγρή αμμωνία, με την οποία παράγει μια ποικιλία συμπλόκων, όπως για παράδειγμα :
Ακόμη, ο βρωμιούχος άργυρος αντιδρά με τη τριφαινυλοφωσφίνη (PPh3) δίνοντας βρωμιούχος τρι(τριφαινυλοφωσφιν)άργυρο [Ag(PPh3)3]Br :
Παραπομπές
Κατηγορία:Άλατα Κατηγορία:Ανόργανες ενώσεις βρωμίου Κατηγορία:Φωτογραφία Κατηγορία:Ενώσεις αργύρου
Σπύρος Τσακνιάς
Ο Σπύρος Τσακνιάς (1929 - 6 Μαΐου 1999) ήταν Έλληνας ποιητής, δοκιμιογράφος, μεταφραστής και κριτικός της λογοτεχνίας.
Η μεγάλη αυταπάτη (βιβλίο του Τζ. Στίγκλιτς)
Η μεγάλη αυταπάτη (πρωτότυπος τίτλος στα αγγλικά: Globalization and Its Discontents) είναι ένα δοκίμιο από τον βραβευμένο με Βραβείο Νόμπελ οικονομίας (2001) Τζόζεφ Στίγκλιτς, που δημοσιεύθηκε το 2002. Το θέμα αφορά τη δράση των οικονομικών υπερεθνικών οργάνων, και ιδίως του Διεθνές Νομισματικού Ταμείο υ, στην προώθηση της διαδικασίας για την εξάλειψη των οικονομικών, ρυθμιστικών, πληροφοριακών εμποδίων και συχνά φυσικών, κοινώς παγκοσμιοποίηση.
Σπύρος Τσακνιάς
Ο Τσακνιάς γεννήθηκε στη Λαμία το 1929. Ολοκληρώνοντας τις εγκύκλιες σπουδές του φοίτησε στην Ανωτάτη Εμπορική Σχολή (ΑΣΟΕΕ) ενώ παρακολούθησε και μαθήματα κινηματογράφου. Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο άρχισε να εργάζεται ως δημοσιογράφος, αλλά τελικά σταδιοδρόμησε ως στέλεχος σε φαρμακευτική εταιρία. Στα γράμματα εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1951, με το ποίημα Γράμμα σ' έναν ποιητή, το οποίο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Δημοκρατικός Τύπος γεγονός που τον εντάσσει στη δεύτερη μεταπολεμική γενιά της Νεοελληνικής ποίησης. Ήταν μέλος της συντακτικής επιτροπής του περιοδικού Γράμματα και Τέχνες, μέλος της συντακτικής επιτροπής των ανθολογιών μεσοπολεμικής και μεταπολεμικής λογοτεχνίας για λογαριασμό των Εκδόσεων Σοκόλη ενώ ήταν διευθυντής της σειράς "Οι ποιητές του κόσμου" για λογαριασμό των εκδόσεων Εγνατία, ενώ έκανε την επιμέλεια της σειράς ποίησης των εκδόσεων "Πατάκη". Συνεργάστηκε με πολλά λογοτεχνικά περιοδικά της εποχής του, όπως το "Διαβάζω", "Το Δέντρο", "Η Λέξη" (στο οποίο διατηρούσε σταθερή στήλη βιβλιοκρισίας), "Τραμ", "Σχεδία". Αρθρογραφούσε, επίσης, σε εφημερίδες (Τα Νέα, Το Βήμα, Η Καθημερινή, Η Πρώτη, Η Αυγή).
Η μεγάλη αυταπάτη (βιβλίο του Τζ. Στίγκλιτς)
Περιεχόμενο
Σε αυτό το βιβλίο ο συγγραφέας χρησιμοποιεί την εμπειρία του ως οικονομικός σύμβουλος στην κυβέρνηση των ΗΠΑ κατά τη διάρκεια της κυβέρνησης Κλίντον και ως αναπληρωτής διευθυντής της Παγκόσμιας Τράπεζας την περίοδο 1997-2000, για να παρουσιάσει μια σειρά από κρίσιμες αναλύσεις σχετικά με το σύστημα διαχείρισης της παγκόσμιας οικονομίας από υπερεθνικούς οργανισμούς όπως η Παγκόσμια Τράπεζα και το διεθνές νομισματικό Ταμείο, ιδίως όσον αφορά την πρόσφατη διαδικασία της παγκοσμιοποίησης και των συνεπειών της σε ορισμένες χώρες, κατά την οποία προέκυψαν ιδιαίτερα προβλήματα.
Νεοφιλελευθερισμός
Αφού γίνει η εισαγωγή από την ιστορική πλευρά για τα θεμέλια της σημερινής δομής των διεθνών οικονομικών ιδρυμάτων, ο συγγραφέας τονίζει τα αδύνατα σημεία και τις τάσεις που έχουν οδηγήσει σε εξαπάτηση το καλό μέρος του αρχικού σκοπού, γίνονται κέντρα διάχυσης και εφαρμογής της"νεο-φιλελεύθερης σκέψης, όπως ενσαρκώνεται από τη "Συναίνεση της Ουάσιγκτον". Ειδικότερα, επισημαίνεται πως ιδιαίτερα το ΔΝΤ  διακρίθηκε ως πρωταγωνιστής σε αυτό το έργο της διάδοσης (και σε πολλές περιπτώσεις επιβολής) με συνταγές οικονομικές, οι οποίες είναι συχνά αντιπαραγωγικές, όσο και καταστροφικές, στο πλαίσιο της ασταμάτητης διαδικασίας της κατάρρευσης των φυσικών και εμπορικών εμποδίων μεταξύ των χωρών που ονομάζεται παγκοσμιοποίηση. Μια διαδικασία που είναι δυνητικά συμφέρουσα, αν κατευθύνεται από ευελιξία, λαμβάνοντας υπόψη τις δυνατότητες και τις καταστάσεις των διαφόρων χωρών, και αντί να μετατραπεί σε ένα κύμα αποσταθεροποίησης της ακαμψίας κατά την εφαρμογή των οικονομικών δογμάτων όπου βλέπουν την ελεύθερη αγορά ως μια αυτορυθμιζόμενη μονάδα, και την υποστήριξη των κρατικών πολιτικών ως εμπόδια για εξάλειψη, προκειμένου να επιτύχει την υψηλότερη αποδοτικότητα. Ο συγγραφέας αναφέρει κάποια επεισόδια της δράσης λιγότερο αξιοσημείωτα του ΔΝΤ, του οποίου ήταν μάρτυρας, και στη συνέχεια αναλύει τα αδύνατα σημεία της Συναίνεσης της Ουάσιγκτον, υπό το φως της πρακτικής της εφαρμογής, με βάση τις κύριες γραμμές δράσης. Στη συνέχεια υποβάλλεται σε κριτική ανάλυση της δράσης του ΔΝΤ και το υπουργείο Οικονομικών των Ηνωμένων Πολιτειών με αφορμή την σοβαρή κρίση που συνέβη στη νοτιοανατολική ασία κατά την περίοδο 1997 - 1999, που ξεκίνησε από μερικές κερδοσκοπικές συναλλαγές στον νομισματικό τομέα και επιδεινώνεται από μια σειρά απίστευτων εννοιολογικών και λειτουργικών λαθών, που λαμβάνει αποτελέσματα γενικά αντίθετα προς τις διατάξεις, όπως είναι εμπνευσμένο από τις προϋποθέσεις και παραδείγματα αντικειμένου και/ή κακώς προσαρμοσμένα στις τοπικές συνθήκες.
Σπύρος Τσακνιάς
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Δεύτερη Μεταπολεμική Γενιά Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές Κατηγορία:Έλληνες κριτικοί της λογοτεχνίας
Η μεγάλη αυταπάτη (βιβλίο του Τζ. Στίγκλιτς)
Ανατολική Ευρώπη
Ο συγγραφέας στη συνέχεια αναλύει τη διαχείριση της μετάβασης προς την οικονομία της αγοράς των χωρών της Ανατολικής Ευρώπης μετά την κατάρρευση του κομμουνιστικού μπλοκ. Επίσης, στην περίπτωση αυτή, μια σειρά από λάθη και επιλογές του ΔΝΤ, που υπαγορεύονται από το συνηθισμένα σκληρά οικονομικά παραδείγματα και από λόγους πολιτικής σκοπιμότητας, η Ρωσία και άλλες χώρες στην ίδια τροχιά, που είχαν να αντιμετωπίσουν μια κατάσταση σοβαρής ύφεσης που συνδέεται με μια ισχυρή αύξηση της ανισότητας και της φτώχειας. Με συνέπεια να ευνοείται το έργο της συγκέντρωσης της οικονομικής δύναμης στα χέρια των λίγων ολιγαρχιών, ευνοώντας μια κατάσταση με εκτεταμένη διαφθορά και τη διαχείριση της μαφίας, η οποία διευκολύνεται από την επιβολή των οικονομικών μεταρρυθμίσεων που πραγματοποιήθηκαν σύμφωνα με τη φιλοσοφία "θεραπεία-σοκ", χωρίς να αξιολογήσει προσεκτικά τους κινδύνους που συνδέονται με την έλλειψη των νόμων και των θεσμών που έχουν επιφορτιστεί με τη συμμόρφωση, η οποία θα μπορούσε να αποτρέψει μια τέτοια μετατόπιση. Συγκρίνοντας αυτές τις εμπειρίες με αυτές των χωρών που ακολουθούν εναλλακτικές διαδρομές έχουν επιτύχει τα καλύτερα αποτελέσματα, η συγγραφέας προτείνει μερικές από τις συνταγές και τις διορθώσεις που κατά την άποψή του, θα πρέπει (και μπορεί στο μέλλον) αποφευχθούν σοβαρές ζημίες, όπως εκείνες που προκαλούνται από την εφαρμογή των μοντέλων με βάση το αυστηρό δόγμα θεωρητικά αναποτελεσματική και κακή πρακτική αποτελεσματικότητα. Αντανακλώντας την πρόδηλη ανεπάρκεια των πολιτικών αυτών, μαζί με την σταθερότητα που έδειξε το ΔΝΤ στην επιθυμία τους να συνεχίσουν τις στρατηγικές απέτυχε, κάνει τον Stilglitz να εκφράσει την άποψη ότι δεν μπορεί κανείς να μιλήσει για ανικανότητα, όπως τη θέληση να συνεχίσει σε μια πορεία δράσης και, έχοντας επιτύχει το πρακτικό αποτέλεσμα δηλαδή οφέλη κυρίως για την παγκόσμια οικονομική κοινότητα, θα φαινόταν ως προδοσία της αρχικής εντολής, για την οποία τα όργανα αυτά δημιουργήθηκαν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιβλία οικονομικών
Just Dance (σειρά βιντεοπαιχνιδιών)
Το Just Dance είναι σειρά βιντεοπαιχνιδιών χορού από την Ubisoft. Αρχικά η ιδέα δημοσιεύτηκε το 2009 στη Γαλλία.
Ο τίτλος της σειράς βιντεοπαιχνιδιών προέρχεται από το τραγούδι της Lady Gaga με το ίδιο όνομα. Το πρωτότυπο παιχνίδι Just Dance κυκλοφόρησε για την παιχνιδοκονσόλα Wii το 2009 για τη Βόρεια Αμερική, Ευρώπη και Αυστραλία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2009
Α.Σ. Πασσαρών Ροδοτοπίου
Η Πασσαρώνα Ροδοτοπίου (πλήρης ονομασία: Αθλητικό Σωματείο Πασσαρών Ροδοτοπίου ) είναι αθλητικός σύλλογος που εδρεύει στο Ροδοτόπι του νομού Ιωαννίνων. Έχει επίσημο έτος ίδρυσης το 1971 και φέρει το όνομα της ομώνυμης αρχαίας ελληνικής πόλης, ενώ το έμβλημά του αποτυπώνει την μια όψη του νομίσματος της αρχαίας Ηπείρου.
Στο παρελθόν αγωνίστηκε 6 φορές στο πρωτάθλημα της Δ΄ Εθνικής κατηγορίας. Την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2021-22, αγωνίζεται στο πρωτάθλημα Α΄ Κατηγορίας της Ε.Π.Σ. Ηπείρου. Έδρα της ομάδας αποτελεί το Δημοτικό Γήπεδο Ροδοτοπίου.
Ιστορικό
Η Πασσαρώνα Ροδοτοπίου ξεκίνησε την αγωνιστική της πορεία με τη συμμετοχή της στο πρωτάθλημα Γ΄ Κατηγορίας της Ε.Π.Σ. Ηπείρου και πολύ γρήγορα κατόρθωσε να ανέβει και να καθιερωθεί στην Α΄ Κατηγορία. Το 1997 έφτασε για πρώτη φορά στον τελικό του Κυπέλλου Ε.Π.Σ. Ηπείρου, όπου ηττήθηκε με 1-0 από τον Α.Ο. Ανατολής, ενώ το 1998 αναδείχθηκε πρωταθλήτρια Ε.Π.Σ. Ηπείρου για πρώτη φορά, κερδίζοντας την άνοδο στην Δ΄ Εθνική κατηγορία. Τη σεζόν 1998-99 αγωνίστηκε για πρώτη φορά σε εθνικό πρωτάθλημα, αυτό της Δ΄ Εθνικής, καταλαμβάνοντας τη 2η θέση του 4ου ομίλου πίσω από τον Θεσπρωτό Ηγουμενίτσας, που αποτελεί και την υψήλοτερη θέση που κατέλαβε στην ιστορία της έως σήμερα. Στην Δ΄ Εθνική παρέμεινε για ακόμα 2 χρονιές, μέχρι και τη σεζόν 2000-01 που υποβιβάστηκε προσωρινά, ενώ το 2000 αναδείχθηκε για πρώτη φορά Κυπελλούχος Ε.Π.Σ. Ιωαννίνων, νικώντας με 3-1 τον Α.Ο. Ανατολής.
Το 2002 κέρδισε εκ νέου την άνοδο στην Δ΄ Εθνική, στην οποία και αγωνίστηκε τις χρονιές 2002-03, 2003-04 και 2004-05. Το 2003 κατέκτησε για 2η φορά το Κύπελλο Ε.Π.Σ. Ηπείρου, νικώντας με 2-0 τον Ολυμπιακό Βοτανικού. Από το 2005 έως το 2007 αγωνίστηκε στην πρώτη κατηγορία του τοπικού πρωταθλήματος και την επόμενη διετία στη δεύτερη. Το 2009 προβιβάζεται ως πρωταθλήτρια Β΄ κατηγορίας στην Α΄, από την οποία την επόμενη χρονιά υποβιβάστηκε στη Β΄ κατηγορία, για να κατακτήσει το 2011 το πρωτάθλημα και την επάνοδο στην Α΄ κατηγορία. Το 2015 υποβιβάστηκε προσωρινά στη Β΄ κατηγορία, καθώς την επόμενη χρονιά κέρδισε ως δευτεραθλήτρια την άνοδο στην Α΄ Κατηγορία, από την οποία υποβιβάστηκε εκ νέου το 2018. Το 2020 κέρδισε την επάνοδο στην Α΄ Κατηγορία, όπου και αγωνίζεται από τη σεζόν 2020-21.
Στις τάξεις της Πασσαρώνας Ροδοτοπίου υπήρξαν ποδοσφαιριστές που έκαναν καριέρα σε ομάδες επαγγελματικών κατηγοριών όπως μεταξύ άλλων οι Γιάννης Ζώης (Π.Α.Σ. Γιάννινα, Ιωνικός, Παναιγιάλειος), Αλέκος Τάτσης (Π.Α.Σ. Γιάννινα, Παναργειακός, Προοδευτική, Ολυμπιακός, Παναχαϊκή), Παύλος Βαρτζιώτης (Προοδευτική, Α.Ο. Κέρκυρα, Π.Α.Σ. Γιάννινα), Δημήτρης Μπιλιλής (Π.Α.Σ. Γιάννινα, Α.Ε. Γιάννενα, Πανθρακικός, Θερμαϊκός Θέρμης, Αγροτικός Αστέρας), Γιώργος Ντάσιος (Π.Α.Σ. Γιάννινα, Ολυμπιακός Βόλου, Π.Α.Σ. Λαμία, Απόλλων Σμύρνης, Παναχαϊκή), Σταύρος Παπαβασιλείου (Π.Α.Σ. Γιάννινα), Θανάσης Μπουτσουρής (Π.Α.Σ. Γιάννινα) και Χρήστος Μάστακας (Π.Α.Σ. Γιάννινα).
Τίτλοι και διακρίσεις
Πρωτάθλημα Α΄ Κατηγορίας Ε.Π.Σ. Ηπείρου:1 (1997-98)
Κύπελλα Ε.Π.Σ. Ηπείρου:2 (1999-00,2002-03)
Φιναλίστ Κυπέλλου Ε.Π.Σ. Ηπείρου:2 (1997-98,2003-04)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Ιωαννίνων Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1971 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1971
Φλάγκσταφ (Αριζόνα)
Το Φλάγκσταφ βρίσκεται κοντά στο νοτιοδυτικό άκρο του Υψιπέδου του Κολοράντο, κατά μήκος της δυτικής πλευράς μεγάλου πευκοδάσους, του μεγαλύτερου συνεχούς δάσους βαριάς πεύκης των ΗΠΑ. Κοντά στην πόλη υψώνεται το όρος Έλντεν (2.835 μέτρα), ενώ και η υψηλότερη βουνοκορφή σε όλη την Αριζόνα, η Κορυφή Χάμφρυς (3.851 μέτρα), βρίσκεται περί τα 15 χιλιόμετρα βόρεια του Φλάγκσταφ.
Η οικονομία της πόλεως βασιζόταν αρχικώς στην υλοτομία, την κτηνοτροφία και την κατασκευή σιδηροδρομικού υλικού, ενώ σήμερα παραμένει κέντρο διανομής για εταιρείες και είναι έδρα του Αστεροσκοπείου Λόουελ, του Πανεπιστημίου της Βόρειας Αριζόνα και σταθμού της Γεωλογικής Υπηρεσίας των ΗΠΑ. Το Φλάγκσταφ έχει τουρισμό κυρίως χάρη στη γειτνίαση φυσικών αξιοθέατων, όπως το Γκραν Κάνιον, το Φαράγγι του Όουκ Κρηκ, ο Μετεωρικός κρατήρας της Αριζόνας και το χιονοδρομικό κέντρο Αριζόνα Σνόουμπωλ, αλλά και επισκέπτες του ιστορικού Αστεροσκοπείου Λόουελ.
Ιστορία
thumb|left|Το Φλάγκσταφ περί το 1899: άποψη του ταχυδρομικού γραφείου και άλλων κτισμάτων στην Terrace Street Το 1855 ο ανθυπολοχαγός Έντουαρντ Φ. Μπηλ (Beale) τοπογραφούσε έναν δρόμο από τον Ρίο Γκράντε στο Νέο Μεξικό μέχρι το Φορτ Τεχόν στην Καλιφόρνια, και στρατοπέδευσε κοντά στη σημερινή τοποθεσία του Φλάγκσταφ. Εκεί διέταξε τους άνδρες του να κόψουν τα κλαδιά ενός ίσιου πεύκου για να υψώσει πάνω του την αμερικανική σημαία, γεγονός που έδωσε στη μετέπειτα πόλη το όνομά της. Σύμφωνα με άλλη εκδοχή, το όνομα προήλθε από ιστό που έφτιαξε μία ομάδα προσκόπων από τη Βοστώνη (γνωστή ως "Second Boston Party") για τον εορτασμό των 100 ετών της ανεξαρτησίας των ΗΠΑ, στις 4 Ιουλίου 1876.
Ο πρώτος μόνιμος οικισμός χρονολογείται επίσης στο 1876, όταν ο Τόμας Φ. Μακμίλαν έχτισε μία καλύβα στους πρόποδες του μετέπειτα «Λόφου του `Αρεως», στα δυτικά του σημερινού κέντρου της πόλης. Μετά το 1880 το Φλάγκσταφ άρχισε να αναπτύσσεται, ανοίγοντας το πρώτο του ταχυδρομείο και προσελκύοντας τη βιομηχανία του σιδηροδρόμου. Αρχικώς η οικονομία βασιζόταν στην ξυλεία και την εκτροφή προβάτων και βοοειδών. Το 1886 το Φλάγκσταφ, με πληθυσμό μόλις 900 κατοίκων περίπου, ήταν ο μεγαλύτερος οικισμός πάνω στη σιδηροδρομική γραμμή ανάμεσα στην Αλμπουκέρκη και τη δυτική ακτή των ΗΠΑ.
Το 1894 ο Βοστωνέζος αστρονόμος Πέρσιβαλ Λόουελ ανέθεσε στον A.E. Ντάγκλας να αναζητήσει μία ιδανική τοποθεσία για την ανέγερση ενός αστεροσκοπείου. Ο Ντάγκλας, παρακινημένος από το μεγάλο υψόμετρο του Φλάγκσταφ, το περιέγραψε ως ιδανικό μέρος για το κατόπιν γνωστό Αστεροσκοπείο Λόουελ, λέγοντας: «με τους άλλους παράγοντες να είναι ίδιοι, όσο ψηλότερα μπορούμε να πάμε, τόσο καλύτερα». Δύο χρόνια αργότερα, το ειδικά σχεδιασμένο Τηλεσκόπιο Κλαρκ διαμέτρου 61 εκατοστών που είχε παραγγείλει ο Λόουελ εγκαταστάθηκε στο νέο αστεροσκοπείο. Το 1930 ο νάνος πλανήτης Πλούτωνας ανακαλύφθηκε από ένα άλλο τηλεσκόπιο του Αστεροσκοπείου Λόουελ. Το 1955 εγκαινιάσθηκε και ο Αστρονομικός Σταθμός Φλάγκσταφ του Ναυτικού Αστεροσκοπείου των ΗΠΑ, από όπου κατά σύμπτωση ανακαλύφθηκε το 1978 ο μεγαλύτερος δορυφόρος του Πλούτωνα, ο Χάρων.
Κατά τη διάρκεια του προγράμματος Απόλλων τη δεκαετία του 1960, το Τηλεσκόπιο Κλαρκ χρησιμοποιήθηκε για τη χαρτογράφηση της Σελήνης, ώστε οι σχεδιαστές των αποστολών να επιλέξουν μία ασφαλή τοποθεσία για την προσσελήνωση των σεληνακάτων. Σε αναγνώριση της σημασίας του Φλάγκσταφ για την επιστήμη της αστρονομίας, ο αστεροειδής 2118 Φλάγκσταφ πήρε το όνομά του από την πόλη, ενώ ο 6582 Φλαγκσύμφονυ από τη Συμφωνική ορχήστρα του Φλάγκσταφ.
thumb|left|Το παλαιό κεντρικό κτήριο του Πανεπιστημίου της Βόρειας Αριζόνα Η Ανώτερη Σχολή της Βόρειας Αριζόνα ιδρύθηκε εδώ το 1899 και μετονομάσθηκε σε Πανεπιστήμιο της Βόρειας Αριζόνα το 1966. . Στις 11 Απριλίου του 1899 η πολιτιστική υπόσταση της πόλεως αναβαθμίσθηκε σημαντικά με την πρώτη συναυλία της Συμφωνικής ορχήστρας του Φλάγκσταφ. Η ορχήστρα έχει σήμερα ως βασικό της χώρο το Ardrey Auditorium στην πανεπιστημιούπολη του Πανεπιστημίου της Βόρειας Αριζόνα.
Η πόλη αναπτύχθηκε γρήγορα, κυρίως χάρη στη θέση της πάνω στη σιδηροδρομική γραμμή ανατολής-δύσης. Τη δεκαετία του 1880 οι σιδηρόδρομοι αγόρασαν εκτάσεις στα δυτικά από το κράτος και στη συνέχεια τις πώλησαν σε ιδιώτες για να χρηματοδοτήσουν την επέκτασή τους. Κατά τη δεκαετία του 1890, περί τα 80 ως 100 τρένα περνούσαν καθημερινά από την πόλη, με προορισμούς το Σικάγο, το Λος Άντζελες, κλπ. .
right|thumb|Το παλαιό δικαστήριο της Κομητείας Κοκονίνο από τη Λεωφόρο Birch (2005) Η Εθνική οδός 66 ολοκληρώθηκε το 1926 και περνούσε επίσης από το Φλάγκσταφ, που έγινε δήμος το 1928. Το 1929 κτίσθηκε το πρώτο μοτέλ στην πόλη, το Motel Du Beau, περιγραφόμενο από την Daily Sun ως «ένα ξενοδοχείο με γκαράζ για την ανώτερη τάξη των αυτοκινητιστών.» Με τα χρόνια, η πόλη έγινε αγαπητή στάση για τους τουρίστες που ταξίδευαν στην εθνική οδό, ιδίως εξαιτίας της εγγύτητάς της στο Γκραν Κάνιον.
Η πόλη συνέχισε να ευδοκιμεί και να αναπτύσσεται και τη δεκαετία του 1960. Ωστόσο, τις επόμενες δεκαετίες πολλές επιχειρήσεις έφυγαν από το κέντρο, το οποίο άρχισε να παρακμάζει οικονομικά και κοινωνικά. Σε απάντηση, ο δήμος εκπόνησε το 1987 ένα σχέδιο για τη μετατροπή του από εμπορικό σε οικονομικό και έδρα υπηρεσιών γραφείου, ενώ έχτισε νέο δημαρχείο, βιβλιοθήκη και το διοικητικό κτήριο της κομητείας Κοκονίνο στο κέντρο της πόλης. Κατά τη δεκαετία του 1990, η περιοχή του κέντρου ανανεώθηκε, με πολλά πεζοδρόμια να στρώνονται με διακοσμητικούς πλίνθους, και ένα νέο μείγμα καταστημάτων και εστιατορίων άνοιξε για να επωφεληθεί από την κατάσταση.
Στις 24 Οκτωβρίου 2001, το Φλάγκσταφ αναγνωρίσθηκε από τη Διεθνή Ένωση Σκοτεινού Ουρανού (International Dark-Sky Association) ως η πρώτη «Διεθνής Πόλη Σκοτεινού Ουρανού».
Γεωγραφία
Οι γεωγραφικές συντεταγμένες του κέντρου του Φλάγκσταφ είναι πλάτος 35° 11΄ 57΄΄ βόρειο και μήκος 111° 37΄ 52΄΄ δυτικό. Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφών των ΗΠΑ, η πόλη έχει έκταση 165,4 τετραγωνικά χιλιόμετρα, από τα οποία μόλις 80 στρέμματα (0,08%) καλύπτονται από νερά.
Κτισμένο σε υψόμετρο από 2.106 ως 2.130 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, το Φλάγκσταφ περιβάλλεται από ηφαιστειογενή βουνά, βρίσκεται στην καρδιά του Εθνικού Δρυμού Κοκονίνο και απέχει 210 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα της Αριζόνα, το Φοίνιξ. Ο χείμαρρος Ρίο ντε Φλαγκ διαρρέει την πόλη.
Τοπογραφία
thumb|left|200px|Οι κορυφές Σαν Φραντσίσκο από το Φλάγκσταφ Το κέντρο της πόλεως κείται τρία χιλιόμετρα ανατολικά του «Λόφου του Άρεως», ονομασμένο έτσι από τον Λόουελ όταν ανέγειρε εκεί το αστεροσκοπείο του. Οι οδοί της περιοχής του κέντρου είναι ευθυγραμμισμένοι παράλληλα και κάθετα στην Εθνική οδό 66 και στη σιδηροδρομική γραμμή, που διατρέχουν την πόλη από την ανατολή προς τη δύση. Η οδός Μίλτον ξεκινά από την εθνική στα δυτικά του κέντρου και κατευθύνεται προς νότο, πλάι στην πανεπιστημιούπολη του Πανεπιστημίου της Βόρειας Αριζόνα, μέχρι τη διασταύρωση των Διαπολιτειακών Αυτοκινητοδρόμων 17 (Interstate 17) και 40. Ο άλλος δρόμος προς νότο, η Λεωφόρος Beulah, γίνεται η Πολιτειακή οδός 89A και δια του φαραγγιού Όουκ Κρηκ φθάνει στη Σεντόνα. Προς τα βόρεια, η οδός Φορτ Βάλεϋ (180) κατευθύνεται προς το Μουσείο της Βόρειας Αριζόνα, το χιονοδρομικό κέντρο και προς το Εθνικό Πάρκο του Γκραν Κάνιον. Προς τα ανατολικά, η Εθνική οδός 66 και η σιδηροδρομική γραμμή προχωρούν παράλληλα, στους πρόποδες του όρους Έλντεν. Στο ανατολικό Φλάγκσταφ βρίσκεται το μεγαλύτερο μέρος των βιομηχανικών μονάδων της πόλεως.
Αρκετοί οικισμοί βρίσκονται κοντά στο Φλάγκσταφ, κατά μήκος των Αυτοκινητοδρόμων 40 και 17. Περί τα δέκα χιλιόμετρα προς νότο είναι τα χωριά Κατσίνα (Kachina Village) and Μάουντεναιρ. 56 χλμ. δυτικά βρίσκεται το Γουίλιαμς, 32 χλμ. προς νότο υπάρχει το Munds Park, 48 χλμ. προς νότο η Σεντόνα και 24 χλμ. προς τα ανατολικά είναι η Γουινόνα.
Κλίμα
thumb|right|280px|Άποψη του φλάγκσταφ από τον «Λόφο του Άρεως» Το Φλάγκσταφ έχει μάλλον ξηρό ημι-ηπειρωτικό κλίμα (Köppen Dsb/Csb), με 5 διακριτές εποχές: ψυχρό χειμώνα με αρκετά χιόνια (λόγω υψομέτρου), ξηρή άνοιξη με δυνατούς ανέμους και περιστασιακές χιονοπτώσεις, ένα πολύ ξηρό και θερμό «πρώτο καλοκαίρι» από τον Μάιο μέχρι τις αρχές Ιουλίου, μία βροχερή και υγρή a εποχή μουσώνων από τον Ιούλιο μέχρι τις αρχές Σεπτεμβρίου, και ένα ξηρό και ευχάριστο φθινόπωρο που διαρκεί μέχρι τα πρώτα χιόνια τον Νοέμβριο.
Ο συνδυασμός μεγάλου υψομέτρου και μικρής υγρασίας δίνει ήπιες κλιματικές συνθήκες για μεγάλο μέρος του έτους. Ο καθαρός και ξηρός αέρας ενισχύει την αποτελεσματική ακτινοβόληση της θερμότητας εξαιτίας του υψομέτρου, που δίνει μεγάλες διαφορές μεταξύ των θερμοκρασιών πριν την αυγή και εκείνων του απομεσήμερου. Αυτό σημαίνει ότι μία ημέρα των 12 °C τον Ιανουάριο μπορεί να διαδεχθεί μία νύχτα των −10 βαθμών. Η ελάχιστη θερμοκρασία πέφτει στους −20 °C δυο-τρεις νύχτες τον χρόνο.
Η φύση του χειμερινού καιρού είναι κυκλωνική και ορίζεται από την παρουσία μετώπων, με αποτέλεσμα περιοδικές ευρείας εκτάσεως χιονοπτώσεις ακολουθούμενες από εκτεταμένες περιόδους ηλιοφάνειας. Ο γενικά σταθερός καιρός της περιοχής διακόπτεται από σύντομες αλλά συχνά έντονες απογευματινές μπόρες και καταιγίδες, συνηθισμένες κατά τους μουσώνες του Ιουλίου και Αυγούστου. Οι θερινές θερμοκρασίες είναι ήπιες, με τις υψηλές να κυμαίνονται περί τους 28 °C. Οι πιο ακραίες θερμοκρασίες που έχουν καταγραφεί ποτέ είναι −34,4 °C στις 22 Ιανουαρίου 1937 και 36,1 °C στις 5 Ιουλίου 1973. Το Φλάγκσταφ είναι η μοναδική πόλη της Αριζόνα στην οποία δεν έχει καταγραφεί ποτέ θερμοκρασία ίση ή υψηλότερη των 100 °F (38 °C).
Ο καιρός είναι γενικώς ηλιόλουστος, με πολύ περισσότερη ηλιοφάνεια από άλλες πόλεις με υψηλές χιονοπτώσεις, όπως η Νέα Υόρκη, το Σικάγο, η Βοστώνη, ακόμα και το Ντένβερ.
Η μέση ετήσια χιονόπτωση είναι 255 εκατοστά, καθιστώντας το Φλάγκσταφ έναν από τους πλέον χιονώδεις δήμους των ΗΠΑ. Αλλά οι 277 ημέρες του έτους κατά μέσο όρο δεν εμφανίζουν κανενός είδους ατμοσφαιρική κατακρήμνιση. Το έδαφος παραμένει συχνά καλυμμένο με χιόνι για εβδομάδες επί εβδομάδες μετά από μεγάλες χιονοθύελλες, καθώς οι χαμηλές νυκτερινές θερμοκρασίες παγώνουν την επιφάνεια του χιονιού. Το μέγιστο ημερήσιο ύψος χιονιού που έχει καταγραφεί είναι 211 εκατοστά, στις 20 Δεκεμβρίου 1967.
Δημογραφία
Η πυκνότητα πληθυσμού σύμφωνα με την τελευταία απογραφή ήταν 321,2 κάτοικοι ανά τετραγ. χιλιόμετρο. Η φυλετική σύσταση του πληθυσμού ήταν 73,4% λευκοί, 1,9% Αφροαμερικανοί, 11,7% Ινδιάνοι, 1,9% Ασιάτες, 7,3% άλλων φυλών και 3,6% από δύο ή περισσότερες φυλές. Λατινοαμερικανική προέλευση είχε το 18,4%. Το ποσοστό των Αφροαμερικανών είναι αξιοσημείωτα πολύ χαμηλότερο από τον μέσο όρο των ΗΠΑ (1,9% έναντι 12,6%), ενώ των Ινδιάνων πολύ υψηλότερο (11,7% έναντι 0,9%). Αυτό οφείλεται κυρίως στην εγγύτητα της πόλεως σε αρκετούς Native American reservations, με φυλές όπως των Ναβάχο, των Χόπι, των Χαβασουπάι και των Γιαβαπάι. Η ινδιάνικη κοινότητα του Φλάγκσταφ αποτελείται κυρίως από Ναβάχο, με περίπου 5.500 ανθρώπους τέτοιας καταγωγής να ζουν στην πόλη.
Στην απογραφή του 2000 υπήρχαν 19.306 νοικοκυριά, εκ των οποίων το 32,8% είχε ανήλικα τέκνα. Ο μέσος αριθμός ανθρώπων ανά νοικοκυριό ήταν 2,59, ενώ το μέσο μέγεθος οικογένειας ήταν 3,13. Η διάμεση ηλικία ήταν τα 27 έτη.
Ως πόλη με πανεπιστήμιο, το Φλάγκσταφ έχει σαφώς περισσότερο μορφωμένο πληθυσμό από τον μέσο όρο των ΗΠΑ: Το 89,8% του πληθυσμού έχει απολυτήριο λυκείου ή ανώτερο τίτλο σπουδών, ενώ ο εθνικός μ.ό. είναι 80,4%. Το 39,4% του πληθυσμού είναι κάτοχοι πανεπιστημιακού πτυχίου, σε σύγκριση με τον μέσο όρο 24,4% των ΗΠΑ.
Εγκληματικότητα
Πολιτειακός νόμος της Αριζόνα του 1988 απαγόρευσε την «επαιτεία σε δημόσιο χώρο». Η επιθετική εφαρμογή αυτού του νόμου από την αστυνομία και την εισαγγελία του Φλάγκσταφ οδήγησε σε μία μήνυση για παραβίαση του Συντάγματος στις 25 Ιουνίου 2013 από την Αμερικανική Ένωση Πολιτικών Ελευθεριών και τρεις συλληφθέντες ή απειληθέντες με σύλληψη. Ως αποτέλεσμα, στις 4 Οκτωβρίου 2013 ο περιφερειακός δικαστής Νηλ Γουέικ ανέτρεψε τον νόμο.
Οικονομία
right|thumb|Οι σιδηροδρομικές γραμμές περνούν από το κέντρο του Φλάγκσταφ, αφού η πόλη αναπτύχθηκε γύρω από τον σιδηροδρομικό σταθμό. Η σχετική βιομηχανία μεταφορών αποτελεί από πολύ παλιά μέρος της οικονομίας του Φλάγκσταφ. Η παλαιά οικονομική βάση της υλοτομίας, της κτηνοτροφίας και των σχετικών με τον σιδηρόδρομο αντικαταστάθηκε σε μεγάλο βαθμό από την εκπαίδευση, τον τουρισμό και τις μεταφορές. Από τους μεγαλύτερους εργοδότες στο Φλάγκσταφ είναι σήμερα το Πανεπιστήμιο της Βόρειας Αριζόνα, το Ιατρικό Κέντρο του Φλάγκσταφ και η στοιχειώδης και μέση εκπαίδευση. Ο τουρισμός συνεισφέρει πλέον σημαντικά στην οικονομία, καθώς η πόλη δέχεται πάνω από 5 εκατομμύρια τουρίστες τον χρόνο.
Επιστημονικά και ερευνητικά ιδρύματα φιλοξενούνται στην πόλη, όπως το Αστεροσκοπείο Λόουελ, το Πανεπιστήμιο της Βόρειας Αριζόνα, ο αστρονομικός σταθμός του Ναυτικού Ναυτικού Αστεροσκοπείου των ΗΠΑ και η Γεωλογική Υπηρεσία των ΗΠΑ. Το ιστορικό Αστεροσκοπείο Λόουελ είναι ακόμα ενεργό και δημοφιλής τόπος επισκέψεως, με εκπαιδευτικά προγράμματα και ξεναγήσεις. Με δίκτυο τηλεσκοπίων, ερευνά αστρονομικά φαινόμενα, αστεροειδείς και κομήτες. Τελευταίο του απόκτημα μέσα από μία συνεργασία 30 εκατομμυρίων δολαρίων με το Discovery Channel είναι το 4 μέτρων Discovery Channel Telescope.
Υπάρχουν 5 βιομηχανικά πάρκα στην πόλη, κοντά στους Αυτοκινητοδρόμους 17 και 40. Εκεί παράγονται από ζωοτροφές και Gore-Tex μέχρι χαρτομάντιλα και παγωτά. Η τουριστική βιομηχανία εκπροσωπείται από αλυσίδες ξενοδοχείων και εστιατορίων. Στο κέντρο υπάρχουν όμως και δύο ιστορικά ξενοδοχεία, το Weatherford Hotel και το Hotel Monte Vista. Το πρώτο ξενοδοχείο της αλυσίδας Ramada Inn άνοιξε το 1954. Το αρχικό κτήριο διατηρείται άθικτο και λειτουργεί υπό άλλη ιδιοκτησία.
Τέχνες και πολιτισμός
thumb|right|Το Orpheum Theater στο κέντρο της πόλεως φιλοξενεί μεγάλη ποικιλία συναυλιών και παραστάσεων. Το Φλάγκσταφ διαθέτει τη Συμφωνική Ορχήστρα του Φλάγκσταφ, που δίνει συναυλίες από τον Σεπτέμβριο μέχρι τον Απρίλιο στο Ardrey Auditorium στην πανεπιστημιούπολη. Εξ άλλου, η πόλη προσελκύει μουσικούς της παραδοσιακής και της σύγχρονης μουσικής, και φιλοξενεί αρκετά ετήσια μουσικά φεστιβάλ τους καλοκαιρινούς μήνες, ενώ δημοφιλή συγκροτήματα εμφανίζονται όλο τον χρόνο στο Orpheum Theater. Επίσης, δωρεάν συναυλίες δίνονται τις Πέμπτες τους θερινούς μήνες στην Πλατεία Heritage.
Το Φλάγκσταφ έχει δραστήρια θεατρική κίνηση, με αρκετές θεατρικές ομάδες. Το Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου της Βόρειας Αριζόνα έχει ένα επιτυχημένο θεατρικό πρόγραμμα που ανεβάζει ποιοτικές παραγωγές για την ευρύτερη κοινότητα στο Θέατρο Clifford E. White (που φέρει το όνομα του επί μακρό καθηγητή του Τμήματος Clifford White) και το Studio Theatre της πανεπιστημιούπολης. Ο εξωπανεπιστημιακός θίασος "Theatrikos Theatre Company" ιδρύθηκε το 1972 στο υπόγειο του ξενοδοχείου Weatherford Hotel και σήμερα ανεβάζει 5 κύριες παραγωγές το έτος. Από το 2002 ο θίασος στεγάζεται στο Doris-Harper White Community.
Από το 1995 η Εταιρεία Ελαφράς Όπερας του Φλάγκσταφ (Flagstaff Light Opera Company) έχει ανεβάσει ποικιλία από μιούζικαλ, οπερέτες και όπερες όλο τον χρόνο στο Γυμνάσιο Sinagua. Υπάρχουν επίσης αρκετές χορευτικές ομάδες στην πόλη, που συνεργάζονται και με τη Συμφωνική Ορχήστρα.
Ποικιλία από «φεστιβάλ του Σαββατοκύριακου» λαβαίνουν χώρα καθ' όλο το έτος. Το ετήσιο Φεστιβάλ Βιβλίου της Βόρειας Αριζόνα συγκεντρώνει κάθε άνοιξη ευρύτερα γνωστούς συγγραφείς που διαβάζουν και παρουσιάζουν τα έργα τους. Το τετραήμερο Φεστιβάλ Ταινιών Βουνού του Φλάγκσταφ (Flagstaff Mountain Film Festival) κάθε Οκτώβριο παρουσιάζει ποικιλία ανεξάρτητων ταινιών και ντοκιμαντέρ που εστιάζουν σε εξτρίμ σπορ και περιβαλλοντικά θέματα στο Orpheum Theater. Τους θερινούς μήνες γίνονται φεστιβάλ τέχνης και χειροτεχνίας των Ινδιάνων Χόπι και Ναβάχο, καθώς και το "Made in the Shade Beer Tasting Festival". Τις τελευταίες δύο δεκαετίες το Φλάγκσταφ φιλοξενεί τη δεκαήμερη Γιορτή Επιστήμης τον Σεπτέμβριο. Πρόκειται για μία εκδήλωση με «οικογενειακό» χαρακτήρα με διαλέξεις, ανεπίσημες ομιλίες και δραστηριότητες σε μουσεία, αστεροσκοπεία, άλλα επιστημονικά κέντρα, στο πανεπιστήμιο και στα σχολεία. Το φεστιβάλ αρχίζει με την ετήσια διάλεξη στη μνήμη του Γιουτζίν Σουμέικερ. Προσκεκλημένοι ομιλητές υπήρξαν αστροναύτες, εξερευνητές των πολικών περιοχών, κυνηγοί θυελλών και επιστήμονες πολλών ειδικοτήτων. Τον ίδιο μήνα, τον Σεπτέμβριο, γίνεται και το Πανηγύρι της Κομητείας Κοκονίνο, με αγώνα καταστροφής αυτοκινήτων (demolition derby), δημοπρασίες ζώων, κλπ. .
Την παραμονή της Πρωτοχρονιάς, ο κόσμος συγκεντρώνεται γύρω από το Ξενοδοχείο Weatherford, καθώς ένα μεγάλο μεταλλικό κουκουνάρι ρίχνεται από την οροφή τα μεσάνυχτα, μία παράδοση που ξεκίνησε μόλις το 1999 από τους ιδιοκτήτες του ξενοδοχείου Χ. Τέιλορ και Σαμ Γκρην, που διακόσμησαν ένα σκουπιδοτενεκέ με χρώματα, φωτάκια και κουκουνάρια, και τον έριξαν από την οροφή για να εορτάσουν τη νέα χιλιετία.
Το Μουσείο της Βόρειας Αριζόνα έχει βιολογικά, αρχαιολογικά, ανθρωπολογικά και ινδιάνικα καλλιτεχνικά εκθέματα από το Υψίπεδο του Κολοράντο. Το «Αρμπορέτο στο Φλάγκσταφ» είναι ένα αρμπορέτο 810 στρεμμάτων με 2500 είδη ανθεκτικών στην ξηρασία ντόπιων φυτών.
Πάρκα και υπαίθρια αναψυχή
thumb|right|Το Φαράγγι του Όουκ Κρηκ κοντά στο Φλάγκσταφ, στον δρόμο προς τη Σεντόνα. thumb|right|Η κορυφή Χάμφρυς στα βόρεια του Φλάγκσταφ
Το Φλάγκσταφ έχει αποκτήσει κάποια φήμη ανάμεσα στους φυσιολάτρες, και η ποικιλία τοπίων της περιοχής με τον σχετικώς ήπιο καιρό σε μεγάλο υψόμετρο προσελκύει κατασκηνωτές, οδοιπόρους, αναρριχητές, δρομείς και ορεινούς ποδηλάτες από ολόκληρες τις νοτιοδυτικές ΗΠΑ. Υπάρχουν 2749 στρέμματα πάρκων στο Φλάγκσταφ, τα μεγαλύτερα από τα οποία είναι τα Θορπ και Μπάφαλο. Το κεντρικό Wheeler Park, δίπλα στο δημαρχείο, φιλοξενεί θερινές συναυλίες και άλλες εκδηλώσεις. Ο δήμος συντηρεί ένα εκτεταμένο δίκτυο μονοπατιών, το Flagstaff Urban Trails System (FUTS), με περισσότερα από 80 χιλιόμετρα στρωμένων και μη διαδρομών για περπάτημα, τρέξιμο και ποδηλασία μέσα στην πόλη.
Στην περιοχή οργανώνονται αγώνες τριάθλου και σκι, ενώ η πόλη αποτελεί βάση για εκδρομές στο Γκραν Κάνιον και στον Κολοράντο, ήδη από τον 19ο αιώνα.
Προορισμοί για πιο κοντινές εκδρομές είναι το Εθνικό Μνημείο Γουόλνατ Κάνυον, ο Κρατήρας Σάνσετ, το Εθνικό Μνημείο Wupatki και ο Κρατήρας Μπάρινγκερ. Το Γκλεν Κάνυον με την τεχνητή Λίμνη Πάουελ βρίσκονται λίγο μακρύτερα, στα 215 χιλιόμετρα βόρεια.
Διοίκηση
Το Φλάγκσταφ είναι η πρωτεύουσα (έδρα) της Κομητείας Κοκονίνο, μιας από τις μεγαλύτερες σε έκταση κομητείες των ΗΠΑ, της οποίας αποτελεί τη μεγαλύτερη πόλη.
Εκπαίδευση
Υπάρχουν 19 δημόσια σχολεία με 11.500 μαθητές και 800 διδάσκοντες και προσωπικό. Ο «Εθνικός Δάσκαλος επιστημών της χρονιάς» το 1999, ο Ντέιβιντ Τόμσον, διδάσκει φυσική στο Γυμνάσιο Κοκονίνο, ενώ τρεις «Δάσκαλοι της χρονιάς στην Αριζόνα» από το 2001 ως το 2003 διδάσκουν στο Γυμνάσιο του Φλάγκσταφ.
Μεταφορές
Η σιδηροδρομική γραμμή ανήκει σήμερα στην εταιρεία BNSF Railway. Οι αντίστοιχες επιβατικές συγκοινωνίες εξυπηρετούνται από την Amtrak (Λος Άντζελες - Αλμπουκέρκη) Υπάρχουν αστικά και υπεραστικά λεωφορεία, που ανήκουν σε ιδιωτικές εταιρείες.
Η αεροπορική συγκοινωνία διεξάγεται από το Αεροδρόμιο Πούλιαμ του Φλάγκσταφ (Flagstaff Pulliam Airport, κωδ.IATA: FLG, κωδ. ICAO: KFLG), νότια και πολύ κοντά στην πόλη. Ο μοναδικός αεροδιάδρομος αυτού του μικρού αεροδρομίου επεκτάθηκε το 2007 από 2.133 μέτρα σε 2.680 μέτρα.
Η πόλη είναι μάλλον φιλική προς το ποδήλατο, με ποδηλατόδρομους σε πολλές βασικές οδούς, ανακηρύχθηκε εξάλλου ως τέτοια το 2006 (Bicycle-Friendly Community) από την Ένωση Αμερικανών Ποδηλατών (League of American Bicyclists). Περί το 9% των μετακινήσεων στο Φλάγκσταφ γίνονται με ποδήλατα.
Δίκτυα
Η ηλεκτρική ενέργεια παρέχεται από την Arizona Public Service, θυγατρική της Pinnacle West. Ο κύριος ηλεκτροπαραγωγός σταθμός κοντά στην πόλη είναι ο ατμοηλεκτρικός Cholla, των 995 MW, κοντά στο Χόλμπρουκ, που καίει γαιάνθρακα από ορυχείο στο Νέο Μεξικό. Υπάρχει επίσης ο σταθμός Ναβάχο των 750 MW κοντά στο Πέιτζ, που καίει γαιάνθρακα από ορυχείο στη βόρεια Αριζόνα. Στο Φλάγκσταφ βρίσκεται επίσης ο παλαιότερος εμπορικός σταθμός φωτοβολταϊκής ενέργειας στην Αριζόνα, που κατασκευάσθηκε το 1997 και παρέχει 87 κιλοβάτ ηλεκτρικής ενέργειας. Μαζί με άλλους 16 σταθμούς ηλιακής ενέργειας στην Αριζόνα, το σύστημα παρέχει πάνω από 5 MW ηλεκτρικής ενέργειας στην πολιτεία
Το πόσιμο νερό στο Φλάγκσταφ παρέχεται από τη Λίμνη Μέρι (Lake Mary), καθώς και από πηγές. Νερό δίνουν και αρκετά πηγάδια στην πόλη και στη γύρω περιοχή. Οι υπηρεσίες υδρεύσεως και αποχετεύσεως παρέχονται από τον Δήμο.
Φυσικό αέριο παρέχει η εταιρεία UniSource Energy Services δια της τοπικής Qwest Corporation (CenturyLink QC) Cable television service is offered by Suddenlink Communications. .
Περίθαλψη
Το νοσοκομείο της πόλεως ονομάζεται Ιατρικό Κέντρο του Φλάγκσταφ, βρίσκεται στα βόρεια του κέντρου και διαθέτει 270 κλίνες. Ιδρύθηκε το 1936 και αποτελεί το βασικό κέντρο ατυχημάτων για τη βόρεια Αριζόνα.
ΜΜΕ και λαϊκός πολιτισμός
thumb|right|Το σήμα της ιστορικής Εθνικής Οδού 66 μέχρι τη δεκαετία του 1940 Η μεγαλύτερη ημερήσια εφημερίδα της πόλης είναι η Arizona Daily Sun. Η εβδομαδιαία εφημερίδα του πανεπιστημίου (The Lumberjack) και η διαδικτυακή FLAGscanner καλύπτουν επίσης τις τοπικές ειδήσεις, ενώ άλλες εκδόσεις είναι οι εβδομαδιαίες Flagstaff Live και Navajo Hopi Observer, και οι μηνιαίες Mountain Living Magazine και The Noise.
Αρκετοί ραδιοφωνικοί σταθμοί λειτουργούν στην περιοχή, ενώ η μη-συνδρομητική τηλεόραση είναι κυρίως οι σταθμοί του Φοίνιξ, με έναν τοπικό τηλεοπτικό σταθμό, τον KFPH-13, ιδιοκτησία της UniMás-TeleFutura.
Η πόλη αναφέρεται επίσης σε αρκετά μυθιστορήματα, όπως το The Monkey Wrench Gang του Έντουαρντ Άμπυ. Ο Φρανκ Πουλ συζητά για την παιδική του ηλικία στο Φλάγκσταφ στο μυθιστόρημα του Άρθουρ Κλαρκ 3001: The Final Odyssey. .
Στη σειρά βιντεοπαιχνιδιών Halo: Escalation, αναφέρεται ότι το Φλάγκσταφ και το Φοίνιξ συμφώνησαν να γίνουν μία πόλη, καθώς οι πληθυσμοί και τα σύνορά τους επεκτάθηκαν και συναντήθηκαν. Η νέα πόλη έγινε γνωστή ως «Νέο Φοίνιξ».
Αξιοσημείωτοι άνθρωποι
Μερικοί αξιοσημείωτοι άνθρωποι που γεννήθηκαν, ζουν ή έζησαν στο Φλάγκσταφ είναι οι παρακάτω (με ελληνική αλφαβητική σειρά):
«Αδελφές» πόλεις
Το Φλάγκσταφ είναι «αδελφοποιημένο» με τις εξής 4 πόλεις:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Φλαγκστα
Νότια Επαρχία (Ζάμπια)
Η Νότια Επαρχία (αγγλικά: Southern Province) είναι μια από τις 9 επαρχίες της Ζάμπιας. Πρωτεύουσα είναι η Λίβινγκστον. Έχει πληθυσμό 1.212.124 κατοίκων (απογραφή 2000). Έχει έκταση 85.283 τ.χλμ.. Βρίσκεται νότια της Ζάμπιας, από όπου και το όνομα.
Η Νότια Επαρχία διαιρείται σε 11 συνοικίες: Τσόμα, Γκουέμπε, Ιτέζι-Τέζι, Καλόμπ, Καζουνγκούλ, Λίβινγκστον, Μαζαμπούκα, Μόνζε, Ναμουάλα, Σιαβόνγκα και Σιναζόνγκουε.
Γεωγραφία
Η Νότια Επαρχία είναι η νοτιότερη επαρχία της Ζάμπιας, από όπου και το όνομα. Καλύπτει όλη την νότια πλευρά της χώρας. Συνορεύει στα ανατολικά με τη Δυτική Επαρχία, στα βορειοανατολικά με την Κεντρική Επαρχία, στα βορειοδυτικά με την Λουσάκα, στα νότια με τη Ζιμπάμπουε και στα νοτιοανατολικά με τη Ναμίμπια.
Έχει συνολική έκταση 85.283 τ.χλμ..
Συνοικίες
thumb|left|250px|Οι συνοικίες της Νότιας Επαρχίας
Η Νότια Επαρχία διαιρείται σε 11 συνοικίες:
Δημογραφία
Σύμφωνα με την απογραφή του 2000, η Νότια Επαρχία έχει 1.212.124 κατοίκους.
Πάρκα και Προστατευμένες Περιοχές
Τα κυριότερα πάρκα της Νότιας Επαρχίας είναι τα ακόλουθα :
Παραπομπές
Νοτια
Ένα Καράβι για τη Γάζα
Η ελληνική Πρωτοβουλία Ένα Καράβι για τη Γάζα συγκροτήθηκε τον Ιανουάριο του 2010 για να συμμετάσχει στο εγχείρημα του Στολίσκου της Ελευθερίας (Freedom Flotilla) για το σπάσιμο από τη θάλασσα, του αποκλεισμού της Λωρίδας της Γάζας. Είχε προηγηθεί η συμμετοχή Ελλήνων ακτιβιστών σε παρόμοιες αποστολές του Free Gaza Movement.