cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τέμενος Μιχριμάχ Σουλτάν (Εντιρνέ Καπού)
Ιστορία
Το τέμενος Μιχριμάχ χτίστηκε από τον διάσημο αρχιτέκτονα Μιμάρ Σινάν για την κόρη του Σουλεϊμάν Α΄ του Μεγαλοπρεπούς, Μιχριμάχ. Η κατασκευή του διήρκεσε 3 χρόνια (1562 - 1565). Το συγκρότημα του τεμένους καταστράφηκε πολλές φορές από σεισμούς όπως το 1719, το 1766, το 1814, το 1894. Κατά τη διάρκεια του σεισμού του 1894, η οροφή του τεμένους κατέρρευσε. Η τελευταία καταστροφή έγινε το 1999, κατά τον μεγάλο σεισμό της Κωνσταντινούπολης, οπότε και κατέρρευσε ένα μέρος του μιναρέ. Σήμερα γίνεται αναστήλωση του τεμένους προκειμένου να μην καταστραφεί ξανά.
Εσωτερικό
Το εσωτερικό του τζαμιού έχει σχήμα κύβου, κάτω από τρούλο με ύψος 20 μέτρα και διάμετρο 37 μέτρα. Στη βόρεια και τη νότια πλευρά, τρίκλινες στοές που στηρίζονται από γρανιτένιες στήλες, ανοίγουν σε τριπλούς πλευρικούς διαδρόμους. Ένα μεγάλο μέρος του τζαμιού είναι καλυμμένο με παράθυρα που καθιστούν το εσωτερικό ένα από τα φωτεινότερα, όσον αφορά έργα του Μιμάρ Σινάν. Κάποια παράθυρα περιέχουν βιτρώ. Οι εσωτερικές διακοσμήσεις είναι σύγχρονες. Ωστόσο το μινμπάρ είναι φτιαγμένο από μάρμαρο και προέρχεται από την αρχική κατασκευή.
Συγκρότημα
Το συγκρότημα του τζαμιού εκτός από μεντρεσέ περιλαμβάνει 2 χαμάμ και έναν τουρμπέ (μαυσωλείο). Γύρω από το τζαμί υπάρχουν μικρότερα καταστήματα που είχαν σκοπό να στηρίξουν οικονομικά το τζαμί. Στο τέμενος δεν περιλαμβάνεται ο τουρμπές της Μιχριμάχ (γιατί έχει ταφεί στο Τέμενος Σουλεϊμανιέ), αλλά υπάρχει ο τουρμπές του Μεγάλου Βεζίρη Σεμίζ Αλή Πασά, καθώς και πολλών ακόμη μελών της οικογένειάς της.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οθωμανικά τζαμιά στην Κωνσταντινούπολη Κατηγορία:Μιμάρ Σινάν
Γενικές εκλογές της Ναμίμπιας (2019)
Οι γενικές εκλογές πραγματοποιήθηκαν στη Ναμίμπια στις 27 Νοεμβρίου 2019. Ήταν οι δεύτερες στην Αφρική στις οποίες χρησιμοποιήθηκε ηλεκτρονική ψηφοφορία. Συνολικά έντεκα υποψήφιοι διεκδίκησαν την προεδρία και δεκαπέντε πολιτικά κόμματα έλαβαν μέρος στις εκλογές της Εθνοσυνέλευσης.
Ο Χάγκε Γκέινγκομπ της SWAPO επανεκλέχθηκε στην προεδρία, αν και το ποσοστό ψήφου του μειώθηκε από το 87% το 2014 σε 56%, το χαμηλότερο μερίδιο ψήφου για τις προεδρικές εκλογές στην ιστορία του κόμματος. Η SWAPO διατήρησε επίσης την πλειοψηφία της στην Εθνοσυνέλευση, αλλά έχασε την υπεροχή των δύο τρίτων.
Εκλογικό σύστημα
Ο Πρόεδρος της Ναμίμπιας εκλέγεται χρησιμοποιώντας το σύστημα των δύο γύρων. Εάν κανένας υποψήφιος δεν λάβει περισσότερο από το 50% στον πρώτο γύρο των εκλογών, θα διεξαχθεί επαναληπτικός γύρος. Σε καμία προηγούμενη προεδρική εκλογή στη Ναμίμπια δεν έχει χρειαστεί να διενεργηθεί δεύτερος γύρος.
Τα 104 μέλη της Εθνοσυνέλευσης αποτελούνται από 96 εκλεγμένα μέλη και οκτώ (χωρίς δικαίωμα ψήφου) μέλη που διορίζονται από τον Πρόεδρο. Τα 96 εκλεγμένα μέλη εκλέγονται με αναλογική εκπροσώπηση με κλειστή λίστα από 14 πολυεδρικές εκλογικές περιφέρειες με βάση τις περιφέρειες. Οι έδρες κατανέμονται με τη μέθοδο των μεγαλύτερων υπολοίπων.
Πολιτικά κόμματα
Το SWAPO θεωρήθηκε ως το ξεκάθαρο φαβορί για τις εκλογές του 2019, αν και η άνοδος νέων κομμάτων, όπως το Κίνημα των Λαών Χωρίς Γη, αναμενόταν να διχάσει τους ψηφοφόρους. Το 2014 το κυβερνών Κόμμα SWAPO ανακοίνωσε ένα σύστημα ισότητας των φύλων, όπου οι μισές από τις έδρες της SWAPO στο κοινοβούλιο θα κατέχονται από γυναίκες. Το κόμμα ασπάστηκε επίσης αυτό που αποκαλείται «σύστημα ζέβρας», όπου εάν ένας υπουργός ήταν γυναίκα, ο αναπληρωτής υπουργός θα ήταν άνδρας και το αντίστροφο. Λόγω του ότι υπήρχαν περισσότεροι άνδρες βουλευτές από τη SWAPO από ότι γυναίκες βουλευτές, η SWAPO υπέβαλε σχέδια για την παράταση της θητείας του κοινοβουλίου προκειμένου να εξαλειφθεί ο κίνδυνος να χάσουν την έδρα τους οι άνδρες βουλευτές ως αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής για την ισότητα των φύλων. Αυτή η αλλαγή, με την αύξηση του αριθμού των εδρών από τις 78 στις 104, τέθηκε σε ισχύ το 2014, αν και επίσημα ορίστηκε ότι επιτρέπει την ευρύτερη εκπροσώπηση του πληθυσμού.
Αντιπολίτευση
Τα κόμματα της αντιπολίτευσης είχαν ως στόχο την άρση της πλειοψηφίας των δύο τρίτων της SWAPO στην Εθνοσυνέλευση. Οι Μαχητές της Ναμίμπιας για την Οικονομική Ελευθερία (NEFF) και το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα (RP), και οι δύο χωρίς ρεαλιστική ευκαιρία στις προηγούμενες εκλογές, απέσυραν τους προεδρικούς υποψηφίους τους στις αρχές Νοεμβρίου και αντίθετα ενέκριναν τον ανεξάρτητο υποψήφιο Παντουλένι Ιτούλα. Το Ενωμένο Δημοκρατικό Μέτωπο (UDF) με τη σειρά του απέσυρε τον υποψήφιο για να υποστηρίξει τον Μακ Χένρι Βεναάνι, προεδρικό υποψήφιο του Λαϊκού Δημοκρατικού Κινήματος (PDM) και αρχηγό της επίσημης αντιπολίτευσης. Τον Αύγουστο του 2019 τα δύο κόμματα υπέγραψαν συμφωνία συνασπισμού για την επόμενη κοινοβουλευτική περίοδο, εκχωρώντας τις κοινοβουλευτικές έδρες 6, 13 και 18 στην UPM, και άλλες στην PDM, σε μια οντότητα που θα είναι γνωστή ως συνασπισμός PDM-UPM. Ο Συναγερμός για Δημοκρατία και Πρόοδο (RDP) σχημάτισε συνασπισμό με τη Χριστιανοδημοκρατική Φωνή (CDV), και τα δύο κόμματα υποστήριξαν τον Μάικ Καβεκότορα του RDP.
Εκστρατεία
Δέκα υποψήφιοι έλαβαν μέρος στις προεδρικές εκλογές, με τον Χάγκε Γκέινγκομπ της SWAPO να αναμένεται να κερδίσει δεύτερη θητεία ως πρόεδρος. Για πρώτη φορά, ένας ανεξάρτητος υποψήφιος, ο Παντουλένι Ιτούλα, έθεσε υποψηφιότητα για πρόεδρος. Η Έστερ Μουιτζάνγκουε της Δημοκρατικής Οργάνωσης της Εθνικής Ενότητας (NUDO) ήταν η πρώτη γυναίκα υποψήφια για την προεδρία στη Ναμίμπια.
Αποτελέσματα
μικρογραφία| Αποτελέσματα εκλογών του 2019.
Πρόεδρος
Ο Χάγκε Γκέινγκομπ κέρδισε τις προεδρικές εκλογές και για δεύτερη θητεία ορκίστηκε ως πρόεδρος. Το ποσοστό των ψήφων του, ωστόσο, μειώθηκε σημαντικά από 87% το 2014 σε 56% το 2019. Ενώ οι αγροτικές περιοχές υποστήριζαν κατά κύριο λόγο τον Γκέινγκομπ, πολλά αστικά κέντρα ψήφισαν τον ανεξάρτητο υποψήφιο, Παντουλένι Ιτούλα, ο οποίος έλαβε το 29% των συνολικών ψήφων. Κανένας άλλος υποψήφιος δεν πέτυχε διψήφιο αποτέλεσμα.
Εθνοσυνέλευση
Η SWAPO, για άλλη μια φορά, κέρδισε την πλειοψηφία των εδρών στην Εθνοσυνέλευση, αλλά έχασε οριακά την πλειοψηφία των δύο τρίτων, την οποία κατείχε από το 1994. Κατά συνέπεια, τα κόμματα της αντιπολίτευσης κέρδισαν επίσης έδρες, κυρίως το PDM, το οποίο κέρδισε 16 έδρες στην Εθνοσυνέλευση. Το μερίδιο ψήφου 16,60% του PDM είναι η καλύτερη εκλογική του απόδοση από τις εκλογές του 1994.
Παραπομπές
2019 Ναμιμπια
Όφρα Χάζα
Βιογραφία
μικρογραφία|Η Όφρα Χάζα στην 50ή επέτειο από την ίδρυση του [[Ισραήλ, το 1998]] Εμπνευσμένη από την αγάπη της για την εβραϊκή και ιουδαϊο-υεμένικη πολιτιστική της κληρονομιά, η μουσική της εξαπλώθηκε στο ευρύ κοινό της Μέσης Ανατολής, γεφυρώνοντας το χάσμα ανάμεσα στις ισραηλινές κι αραβικές χώρες. Καθώς η καριέρα της εξελισσόταν η Χάζα είχε τη δυνατότητα να εναλλάσσεται από τα παραδοσιακά στα πιο εμπορικά τραγούδια χωρίς δυσκολία. Ο συνδυασμός Ανατολής και Δύσης την έκανε επιτυχημένη σε Μέση Ανατολή, Ευρώπη και Αμερική με πολλαπλές βραβεύσεις, χρυσούς και πλατινένιους δίσκους.
Τα Πρώτα Χρόνια
Μέχρι την ηλικία των 19, η Χάζα θα αναδειχθεί σε pop-star και οι δημοσιογράφοι την αποκαλούν "Η Μαντόνα της Ανατολής". Το 1979 ολοκληρώνει τη στρατιωτική της θητεία και έχοντας μουσικά ωριμάσει, ξεκινά μια σόλο καριέρα.
Η Καριέρα
Το πρώτο της άλμπουμ ήταν το Al Ahavot Shelanu (Για την Αγάπη μας) το οποίο έγινε τεράστια ραδιοφωνική επιτυχία μαζί με το Hageshem (Η Βροχή), Shir Ahava La'chayal (Ερωτικό Τραγούδι για το Στρατιώτη), Kmo Tzipor (Σαν Πουλί) και το σήμα κατατεθέν της Shir Ha'frecha (The Bimbo Song). Ακολούθησαν τα άλμπουμ Bo Nedaber (Ας μιλήσουμε), το οποίο έγινε χρυσό, και το Pituyim (Πειρασμοί). Η καριέρα της εκτοξεύθηκε το 1983 με τη συμμετοχή της στο διαγωνισμό της Eurovision στο Μόναχο, με το τραγούδι "Chai" (Ζωντανά) και χάρισε στο Ισραήλ τη 2η θέση. Ο δίσκος "Chai" έγινε πλατινένιος μαζί με τα hits Amen Lamilim (Αμήν για Λόγια) και Sof Hakayitz (Τέλος του Καλοκαιριού). Επίσης η Χάζα εκλέχτηκε ως "Η Ερμηνεύτρια της Χρονιάς".
Το 1984 κάνει στροφή στην καριέρα εκδίδοντας μια συλλογή από τραγούδια της Υεμένης.
Το 1986, θέλοντας να αναβαθμίσει τη μουσική της, σε συνεργασία με τον Ιζχάρ Νισχαμπαρίμ, εκδίδει το Yamim Nishbarim (Broken Days).
Το άλμπουμ περιέχει μια δόση ροκ ενώ τους στίχους έγραψε η ίδια η Χάζα. Έγινε χρυσός και περιείχε τα κομμάτια Kol Haklafim (Άνοιξε τα Χαρτιά Σου), Bo Ve-Nagen Oti (Έλα και Παίξε Μαζί Μου) και Hake'ev Haze (Αυτός ο Πόνος).
Διεθνής Καλλιτέχνιδα
Η μεγαλύτερη επιτυχία της Όφρα Χάζα, η οποία ξεπέρασε τα σύνορα του Ισραήλ, ήταν το Im Nin'alu, το οποίο αποτελούσε κομμάτι του δίσκου της Shaday (1988). Το τραγούδι κέρδισε το Βραβείο Καλύτερου Διεθνούς Τραγουδιού. Το 1992 κυκλοφόρησε το Kirya το οποίο ήταν υποψήφιο για βραβείο Grammy.
Το 1994, η Γλυκερία εμφανίζεται για δεύτερη φορά στο Ισραήλ, με την Όφρα Χάζα να την υποδέχεται στη σκηνή και να της παίρνει μια μικρή συνέντευξη όπου η ίδια μετέφραζε τις απαντήσεις της Γλυκερίας από τα Ελληνικά στα Εβραϊκά. Η Γλυκερία δέχεται την πρόταση της Όφρα Χάζα να τραγουδίσουν μαζί και ερμηνεύουν σε ντουέτο το τραγούδι Irissim, το οποίο αποτελεί διασκευή στα εβραϊκά του ελληνικού τραγουδιού Γύρισε. Ο στιχουργός κράτησε το ρήμα Έλα, το οποίο επαναλαμβάνεται αρκετές φορές μέσα στο τραγούδι. Επιπλέον, στο δίσκο Shirey Moledet III (Τραγούδια της Πατρίδας) η Όφρα Χάζα, ερμηνεύει στη μητρική της γλώσσα, το τραγούδι του Μάνου Χατζιδάκι Ο ταχυδρόμος πέθανε.
Το 1994 κυκλοφόρησε το Kol Haneshama (Όλη μου η ψυχή), όμως δεν είχε ιδιαίτερη επιτυχία στα charts αλλά μετατράπηκε σε ύμνο όταν η Χάζα το ερμήνευσε στην κηδεία του δολοφονηθέντος πρωθυπουργού του Ισραήλ, Ισάακ Ραμπίν το 1995. Το τραγούδι αυτό ακουγόταν και στην κηδεία της το 2000.
Ερμηνείες & Εμφανίσεις
Η κρυστάλλινη κι όλο πάθος φωνή της Όφρα Χάζα την έκανε διάσημη στους παραγωγούς ταινιών, οι οποίοι την καλούσαν για να ερμηνεύσει κομμάτια ή να επενδύσει την ταινία με τα φωνητικά της, όπως στο Colors (1988), Dick Tracy (1990), Wild Orchid (1990), και Queen Margot (1994). Ωστόσο πιο γνωστή είναι για την ερμηνεία της στην πρώτη κλασσική ταινία κινουμένων σχεδιών της DreamWorks Ο πρίγκιπας της Αιγύπτου (1998) στο ρόλο της Ιωχαβέδ. Μάλιστα, οι σχεδιαστές εντυπωσιάστηκαν από την ομορφιά της και έδωσαν στην Ιωχαβέτ τη μορφή της. Η Όφρα Χάζα ερμήνευσε το τραγούδι "Deliver Us" σε 18 γλώσσες: Αγγλικά, Γαλλικά, Πορτογαλικά, Φινλανδικά, Νορβηγικά, Σουηδικά, Γερμανικά, Ελληνικά, Εβραϊκά, Ιταλικά, Πολωνικά, Ουγγρικά, Ολλανδικά, Σλοβάκικα, Ισπανικά, Βραζιλιάνικα, Τσέχικα, Ισπανικά Λατινικής Αμερικής.
Η τελευταία της μεταγλώτιση ήταν το 1999 στην εβραϊκή απόδοση της ταινίας κινουμένων σχεδίων της Warner Bros Ο Βασιλιάς και Εγώ (The King and I) ερμηνεύοντας την Άννα.
Ο γάμος
Ύστερα από πιέσεις της οικογένειάς της να παντρευτεί και να κάνει παιδιά, η Όφρα Χάζα παντρεύτηκε τον επιχειρηματία Ντόρον Ασκενάζι το 1997, αλλά δεν απέκτησαν παιδιά.
Όμως, ο Ασκενάζι είχε ιδιαίτερα έκλυτο βίο με χρέη, καταχρήσεις και αλκοόλ.
Ο θάνατος
Το 1999 η Όφρα Χάζα μεταφέρεται στο νοσοκομείο από τις αδελφές της, εκεί διαπιστώνεται ότι έχει τον ιό HIV, ο οποίος έχει προσβάλλει τους πνεύμονές της. Ύστερα από επιπλοκές κατά τη διάρκεια της φαρμακευτικής της αγωγής, στις 23 Φεβρουαρίου 2000 η Όφρα Χάζα αφήνει την τελευταία της πνοή. Τα ραδιόφωνα του Ισραήλ έπαιζαν ασταμάτητα τα τραγούδια της κι ο πρωθυπουργός Εχούντ Μπαράκ εκφώνησε λόγο προς τιμήν της.
Το 2001 ο Ντόρον Ασκενάζι, αν και ποτέ δεν παραδέχτηκε ότι αυτός μετέδωσε τον ιό στην Όφρα κατά τη σεξουαλική τους επαφή, βρίσκεται νεκρός από υπερβολική δόση αλκοόλ και φαρμάκων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ισραηλινοί τραγουδιστές Κατηγορία:Ισραηλινοί μουσικοί Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με το Ισραήλ Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1983 Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision
Ζαφειριάδης
Το ελληνικό επώνυμο Ζαφειριάδης, που ετυμολογικά σημαίνει «απόγονος του Ζαφειρίου», μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
Κατηγορία:Ελληνικά επώνυμα
Φυλακή
thumb|280px|Το [[Αλκατράζ, φυλακή-νησίδα στο Σαν Φρανσίσκο.]] thumb|280px|Παγκόσμιος χάρτης που δείχνει τον αριθμό φυλακισμένων ανά 100.000 πολίτες, ανά χώρα. Οι Ηνωμένες Πολιτείες διαθέτουν τόσο τον μεγαλύτερο πληθυσμό φυλακισμένων και το μεγαλύτερο αριθμό κατά κεφαλήν φυλακισμένων. Ο αριθμός των φυλακισμένων ωστόσο δεν σχετίζεται απαραίτητα με τη παραβατικότητα, αφού πολλές χώρες δεν έχουν αρκετό διαθέσιμο χώρο στις φυλακές τους ή ο νόμος δεν εφαρμόζεται επαρκώς. Η φυλακή ή Σωφρονιστικό κατάστημα, είναι μια εγκατάσταση στην οποία οι τρόφιμοι κρατούνται παρά τη θέλησή τους και χάνουν πολλές από τις ελευθερίες τους υπό την επίβλεψη του κράτους ως μια μορφή ποινής. Η πιο συχνή χρήση των φυλακών είναι ως τμήμα του ποινικού δικαστικού συστήματος, στο οποίο άτομα καταδικάζονται επίσημα για εγκλήματα και κρατούνται σε μία φυλακή μέχρι να δικαστούν (δικαστικές φυλακές) ή να ολοκληρωθεί η περίοδος φυλάκισης στην οποία καταδικάστηκαν μετά τη δίκη (σωφρονιστικές φυλακές). Οι σωφρονιστικές φυλακές χωρίζονται περαιτέρω σε αγροτικές και κλειστές. Πέρα από τη χρήση τους για την τιμωρία εγκλημάτων, αυταρχικά καθεστώτα συχνά χρησιμοποιούν τις φυλακές ως μέσα πολιτικής καταπίεσης για να τιμωρήσουν πολιτικά εγκλήματα, συχνά χωρίς δίκη ή άλλη νόμιμη διαδικασία. Σε καιρό πολέμου, οι αιχμάλωτοι πολέμου μπορεί να κρατούνται σε στρατιωτικές φυλακές ή στρατόπεδα. Ο όρος φυλακή στο ποινικό δίκαιο της Ελλάδας έχει αντικατασταθεί με το νόμο 1851/1989 με τον όρο κατάστημα κράτησης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σωφρονισμός
Ιστορία της Κύπρου
Η ιστορία της Κύπρου ξεκινά από τη λίθινη εποχή, όταν το νησί κατοικείται από ανθρώπους οι οποίοι ήρθαν από τις ακτές της Μικράς Ασίας. Την εποχή του Χαλκού η Κύπρος γνώρισε μεγάλη ανάπτυξη εξαιτίας της παραγωγής χαλκού από τα ορυχεία της. Κατά την ίδια περίοδο, πέρα από τους λεγόμενους Ετεοκύπριους, τους αυτόχθονες δηλαδή κατοίκους της Αμαθούντας, εγκαταστάθηκαν στην Κύπρο οι πρώτοι Έλληνες (σε όλο το νησί) καθώς και οι Φοίνικες (στο Κίτιον). Οι τελευταίοι εγκατέλειψαν το νησί κατά τα Ελληνιστικά χρόνια. Κατακτήθηκε τον 7ο αιώνα π.Χ. από τους Ασσύριους, για να ακολουθήσουν οι Αιγύπτιοι και αργότερα οι Πέρσες. Μετά την απελευθέρωσή της από τον Μέγα Αλέξανδρο, ακολούθησε η Ελληνιστική περίοδος, όπου η Κύπρος εξελληνίστηκε πλήρως.
Κατά τη Ρωμαϊκή περίοδο η Κύπρος εκχριστιανίστηκε. Με τον διαχωρισμό της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας η Κύπρος έγινε μέρος της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Σε όλη αυτή την περίοδο, που κράτησε σχεδόν χίλια χρόνια, δέχτηκε επιδρομές από Σαρακηνούς. Ο Ριχάρδος ο Λεοντόκαρδος κατέκτησε την Κύπρο το 1191 και τη μεταβίβασε σε ξένους βασιλιάδες, τους Ναΐτες, αργότερα στους Λουζινιανούς που την πούλησαν αργότερα στους Ενετούς. Η περίοδος αυτή ήταν δυσβάστακτη για τον λαό της Κύπρου.
Προϊστορία της Κύπρου
Η προϊστορία είναι η περίοδος από την εποχή που πρωτοεμφανίσθηκαν οι σύγχρονοι άνθρωποι, ως προς τη συμπεριφορά και ανατομία τους, μέχρι την εμφάνιση της γραπτής ιστορίας. Η Προϊστορία χωρίζεται με το σύστημα τριών εποχών, ανάλογα με το υλικό για κατασκευή εργαλίων στην Λίθινη Εποχή, την Εποχή του Χαλκού και την Εποχή του Σιδήρου. Στην Κύπρο, τα πρώτα σημάδια ανθρώπινης παρουσίας χρονολογούνται στη Λίθινη εποχή, το 10 000 π.Χ. μικρογραφία|200x200εσ|Ευρημα της Λίθινης Περιόδου, ο πελεκημένος πυρόλιθος χρησιμοποιείται ως είτε ως εργαλείο είτε ως όπλο.
Λίθινη Εποχή
Η Λίθινη Εποχή είναι η εποχή κατά τη διάρκεια της οποίας ο άνθρωπος χρησιμοποίησε λίθινα εργαλεία και εκτείνεται από 2,5 εκατομμύρια χρόνια πριν από την εποχή μας έως το 3.300 π.Χ., το τέλος δηλαδή της τελευταίας Εποχής των Παγετώνων. Διαιρείται στην Παλαιολιθική περίοδο (2,5εκ π.Χ. - 10.000 π.Χ.), στη Μεσολιθική (10.000 π.Χ. - 8.000 π.Χ.) και τη Νεολιθική (8.000 π.Χ. - 3.300 π.Χ.). Η δε νεολιθική εποχή χωρίζεται με τη σειρά της στην ακεραμική (δηλαδή πριν τη χρήση κεραμικών), κεραμική και χαλκολιθική εποχή. Στη νεολιθική εποχή, ο άνθρωπος ασχολείται για πρώτη φορά με την καλλιέργεια Γης καθώς και εξημερώνει ζώα.
Αξιοσημείωτο χαρακτηριστικό της κυπριακής λίθινης εποχής είναι η ύπαρξη πηγαδιών για άντληση νερού, και χρονολογούνται περί το 10000 π.Χ., από τα αρχαιότερα πηγάδια που έχουνε βρεθεί.
Πειρατεία στον αρχαίο μεσογειακό κόσμο
280x280px|thumb|Αναπαράσταση του [[Μύθος|μύθου της απαγωγής του Διονύσου από Τυρρηνούς πειρατές, σε κύλικα του Εξηκία (περ. 530 π.Χ.) που βρέθηκε στην ετρουσκική πόλη Vulci.|εναλλ.=Πύλινο σκεύος με ζωγραφισμένη εικόνα πλεούμενου με επιβάτη και διάφορων θαλάσσιων όντων]] Η πειρατεία στον αρχαίο μεσογειακό κόσμο αποτελεί την αρχαιότερη καταγεγραμμένη εμφάνιση του φαινομένου της πειρατείας, δηλαδή της καταλήστευσης πλοίων και πόλεων από ένοπλες ναυτικές ομάδες. Ξεκινώντας από αλασγικές, αιγυπτιακές και ουγκαριτικές πηγές της 2ης π.Χ. χιλιετίας, περνώντας απ' τον Όμηρο, τον Ηρόδοτο, το Θουκυδίδη και φτάνοντας ως το Λίβιο και τον Πλούταρχο, οι περισσότεροι συγγραφείς της αρχαιότητας ασχολήθηκαν με τα έργα και τις ημέρες των πειρατών.
Ιστορία της Κύπρου
Λίθινη Εποχή
Ο άνθρωπος πρωτοήρθε στην Κύπρο δια θαλάσσης, αφού οι ακτές της Κύπρου είναι ορατές από τη Μικρά Ασία. Με την εδώ παρουσία του εμφανίζονται για πρώτη φορά οστά κατοικίδιων ζώων, που μαρτυρά ότι δεν προϋπήρχαν, ενώ ζώα τα οποία ενδημούσαν στην Κύπρο μέχρι τότε εξαφανίστηκαν.
Πειρατεία στον αρχαίο μεσογειακό κόσμο
Δεν είναι όμως μόνο οι καταγραφές. Θεωρείται βέβαιο ότι η Μεσόγειος Θάλασσα υπήρξε ο πρώτος ευρύς γεωγραφικός χώρος, όπου η πειρατεία απέκτησε μαζικά χαρακτηριστικά. Ως μέθοδος προσπορισμού υλικού πλούτου και δούλων, αξιοποιήθηκε από σχεδόν όλους τους λαούς, που κατοίκησαν τις ακτές της κατά την αρχαιότητα: από τους προϊστορικούς Λαούς της Θάλασσας και τους Ετρούσκους μέχρι τους Ιλλυριούς και τους Κίλικες των τελευταίων προχριστιανικών αιώνων, ακόμη και τους Έλληνες που μαζί με τον κλασικό πολιτισμό γέννησαν κάποιους από τους φοβερότερους πειρατές του τότε γνωστού κόσμου. Ενίοτε η ηγεμονία κάποιων δυνάμεων σε ευρύτερα τμήματα της θάλασσας (Αιγύπτιοι, Μινωίτες, Αθηναίοι) περιόριζε προσωρινά τις πειρατικές δραστηριότητες, αλλά αυτό επ' ουδενί σήμαινε την εξάλειψή τους. Η πλήρης καταστολή του φαινομένου επιτεύχθηκε μόλις τον 1ο αι. π.Χ. από τους Ρωμαίους με το Γαβίνειο Νόμο, ήταν δε αποτέλεσμα διπλής ωρίμανσης: στρατιωτικής, αφού μόνο τότε κάποιο κράτος κατέκτησε τέτοια ισχύ ώστε να μπορεί να επιβάλει το νόμο του σε ολόκληρη τη Μεσόγειο, και πολιτικής με τη μετατροπή της Μεσογείου σε ρωμαϊκή θάλασσα.
Ιστορία της Κύπρου
Μεσολιθική Εποχή
Τα πρώτα Ευρήματα ανθρώπινης Παρουσίας εντοπίζονται στο νησί στην περιοχή Αετόκρεμμοι, στο Ακρωτήρι Λεμεσού και χρονολογούνται περί το 10000 π.Χ. Εκεί, βρέθηκαν τα τελεύταία υπολλείματα οστών από πυγμαίους ελέφαντες (Elephas cypriotes) και νάνους ιπποπόταμους(Hippopotamus minor). Τα οστά που βρέθηκαν ανήκαν στους νάνους ιπποπόταμους, σε ψάρια και αγριόγαλους ενώ υπήρχαν και ίχνη φωτιάς. Η εξαφάνιση των ιπποποτάμων και ελέφαντων της Κύπρου, συμπίπτει με την εμφάνιση των πρώτων ανθρώπων. Οι κάτοικοι φαίνεται να είναι κυνηγοί και τροφοσυλλέκτες.
Πειρατεία στον αρχαίο μεσογειακό κόσμο
Αίτια του φαινομένου
270px|thumb|[[Χάρτης|Γεωφυσικός χάρτης των τριών μεγάλων χερσονήσων της Κεντρικής-Ανατολικής Μεσογείου. Οι δύσβατοι ορεινοί όγκοι έσπρωξαν τους εμπόρους στη θάλασσα, δημιουργώντας «υποψήφια θύματα» για τους πειρατές.|εναλλ.=Χάρτης]] Δεν είναι υπερβολή εάν ειπωθεί, πως η ιστορία της πειρατείας ξεκινά σχεδόν ταυτόχρονα με την ιστορία της ναυτιλίας και του εμπορίου. Το πού ακριβώς ο άνθρωπος ξεκίνησε να χρησιμοποιεί συστηματικά θαλάσσια μέσα, το γνωρίζουμε: στη Μεσόγειο. Το πότε, δεν μπορεί να προσδιοριστεί με ακρίβεια. Σίγουρα πάντως ήταν πολύ πριν απ' το 3000 π.Χ., όταν δημιουργήθηκαν οι πρώτες σωζόμενες αναπαραστάσεις πλοίων. Τέχνεργα από οψιανό (ορυκτό γυαλί της Μήλου) που βρέθηκαν σε νεολιθικούς οικισμούς της Μακεδονίας, της Θεσσαλίας και της Πελοποννήσου, πιστοποιούν ότι η ναυσιπλοΐα δεν ήταν άγνωστη για τον κάτοικο της νεολιθικής Ελλάδας. Στο ίδιο συμπέρασμα συνηγορεί η εμφάνιση ενός ώριμου πολιτισμού άγνωστης προέλευσης στην Κρήτη γύρω στο 6000 π.Χ.
Τι παρακινούσε όμως τον ψαρά ή τον έμπορο της Μεσογείου να γίνει «ληστής της θάλασσας»; Η απάντηση δίνεται από τον ακόλουθο συνδυασμό παραγόντων :
Εξ αιτίας των παραπάνω, η πειρατεία είχε ενδημικό χαρακτήρα στα περισσότερα ύδατα της Μεσογείου. Για να κατανοηθεί όμως καλύτερα, είναι απαραίτητο να έχουμε κατά νου και δύο παραμέτρους, οι οποίες όριζαν το ιδεολογικό πλαίσιο, εντός του οποίου μεμονωμένοι άνθρωποι ή ολόκληρες κοινότητες επιδίδονταν στη συγκεκριμένη δραστηριότητα:
Ιστορία της Κύπρου
Ακεραμική Νεολιθική Εποχή
Οι κάτοικοι ήταν πλέον αγρότες, αλλά δεν χρησιμοποιούσανε κεραμικά. (ακεραμική Νεολιθική περίοδος). Είχανε σκύλους, πρόβατα κατσίκες και χοίρους. Έφεραν στο νησί άγρια ζώα όπως την Αλεπού (Vulpes vulpes), το αγρινό και ελάφι (Dama mesopotamica- ελάφι το οποίο εξαλήφθηκε από την Κύπρο τον 19ο αιώνα μ.Χ. ). Οι κάτοικοι καλλιεργούσαν σιτάρι.
Πειρατεία στον αρχαίο μεσογειακό κόσμο
Αρχαία Ελλάδα
Στη μυκηναϊκή και γεωμετρική Ελλάδα, η πειρατεία θεωρείτο κοινωνικά αποδεκτή δραστηριότητα που έχρηζε καταστολής μόνο όταν στρεφόταν εναντίον συμπολιτών, ο δε πειρατής συχνά λάμβανε την ενθάρρυνση των τοπικών ηγεμόνων στο έργο του. Αυτό αντικατοπτρίζεται εύγλωττα στον τρόπο που ο μεταμφιεσμένος Οδυσσέας συστήνεται στον Εύμαιο ως δήθεν βετεράνος του Τρωικού Πολέμου που εν συνεχεία έγινε πειρατής στην Αίγυπτο, με λόγια που δείχνουν ότι ο πειρατής ήταν αξιοσέβαστη προσωπικότητα.
Ιστορία της Κύπρου
Χοιροκοιτία
μικρογραφία|200x200εσ|Αναπαράσταση κατοικιών στη Χοιροκοιτία Ο οικισμός είναι κτισμένος στην απότομη πλαγιά ενός λόφου που βρίσκεται στη δυτική όχθη του ποταμού Μαρωνίου, σε απόσταση 6 χλμ. από τη θάλασσα. Στα δυτικά, όπου ο οικισμός δεν είναι φυσικά οχυρωμένος, ανεγέρθηκε ένας πλατύς τοίχος περίφραξης. Το κτίσιμό του προϋποθέτει συλλογική προσπάθεια, γεγονός που υπονοεί σύνθετη κοινωνική οργάνωση. Υπολογίζεται πως κατοικούσαν 5.000 άνθρωποι στη Χοιροκοιτία
Από τον οικισμό της Χοιροκοιτίας μπορούν να βγούν συμπεράσματα για την αρχιτεκτονική, τα ταφικά έθιμα και τις καθημερινές ασχολίες των κατοίκων. Τα σπίτια της Χοιροκοιτίας ήταν στα θεμέλια και στα κατώτερα μέρη χρησιμοποιήθηκαν λιθάρια (πέτρες) του ποταμού, ενώ στα ανώτερα ελαφρότερα υλικά, όπως πηλός και πλιθάρια. Τη στέγη αποτελούσαν οριζόντια δοκάρια, πάνω στα οποία υπήρχαν καλάμια και κλαδιά, καλυμμένα με πηλό. Στο μέσο της οικίας υπήρχε εστία για το μαγείρεμα, το φωτισμό και τη θέρμανση.
Πειρατεία στον αρχαίο μεσογειακό κόσμο
Αρχαία Ελλάδα
Συναφής δραστηριότητα ήταν και η ληστεία πλοίων από τους ναυαγιστές. Αυτοί άναβαν παραπλανητικές φωτιές στην ξηρά τα βράδια, ώστε να μπερδέψουν τους καπετάνιους των διερχόμενων πλοίων (που νόμιζαν ότι πλησίαζαν σε λιμάνι) και να τους οδηγήσουν σε ξέρες. Τότε επέδραμαν στα ακινητοποιημένα ή βυθιζόμενα πλοία και τα λεηλατούσαν - πρόκειται για μια πρακτική που εγκαταλείφθηκε μόλις το 19ο αιώνα μ.Χ. Διάσημος ναυαγιστής της μυθολογίας ήταν ο αργοναύτης Ναύπλιος, πατέρας του Παλαμήδη που θανατώθηκε άδικα με λιθοβολισμό στον Τρωικό Πόλεμο. Για να εκδικηθεί την εκτέλεση του γιου του, ο Ναύπλιος οδήγησε με το παραπάνω τέχνασμα πολλά ελληνικά καράβια στα βράχια του Καφηρέα ενώ επέστρεφαν απ' την Τροία.
Ιστορία της Κύπρου
Χοιροκοιτία
Οι νεκροί ενταφιάζονταν σε λάκκους σκαμμένους στο εσωτερικό των κατοικιών. Οι τάφοι ήταν ατομικοί και οι νεκροί ενταφιάζονταν με το σώμα πλαγιασμένο, συνήθως στη δεξιά πλευρά. Σε αρκετές περιπτώσεις συνοδεύονται από αντικείμενα καθημερινής χρήσης όπως λίθινα αγγεία και περιδέραια φτιαγμένα από θαλάσσια όστρακα και λίθινες χάντρες. Ίσως αυτό να είναι ένδειξη μιας μορφής αρχαίας θρησκείας, της προγονολατρείας. Όπως συμπεραίνουμε από τους σκελετούς τάφων της Χοιροκοιτίας,οι κάτοικοι είχαν ύψος 1,60μ. περίπου οι άντρες και 1,50μ. οι γυναίκες ενώ πέθαιναν σε ηλικία 25-40 χρόνων.
Πειρατεία στον αρχαίο μεσογειακό κόσμο
Αρχαϊκή και κλασική περίοδος
180px|thumb|Ο [[Περικλής κάλεσε όλες τις ελληνικές πόλεις να συσκεφθούν για το πώς θα περιορίσουν την πειρατεία, αλλά η πρωτοβουλία δεν τελεσφόρησε εξ αιτίας της άρνησης των Σπαρτιατών να λάβουν μέρος. |εναλλ.=Μαρμάρινο μπούστο γενειοφόρου άντρα με περικεφαλαία]] Καθώς ο ελληνικός κόσμος όδευε προς την κλασική εποχή, οι περισσότερες πόλεις προσπαθούσαν να θωρακιστούν εναντίον όσων ληστών απειλούσαν τις ακτές ή τα πλοία τους κατά μόνας, αλλά συνέχιζαν να αδιαφορούν για την εξάλειψη της πειρατείας εκτός των ορίων τους. Αρκετές εξακολούθησαν να είναι ηθικοί ή φυσικοί αυτουργοί: ο Ηρόδοτος περιγράφει σχετικές δραστηριότητες των Σαμίων και των Ιώνων της Μικράς Ασίας, ενώ ο Θουκυδίδης αναφέρει τους Λοκρούς, Αιτωλούς και Ακαρνάνες ως λαούς που επιδίδονταν στη θαλάσσια ληστεία. Εξίσου επικίνδυνα ήταν τα Κύθηρα, για τα οποία ο Σπαρτιάτης σοφός Χίλων είχε πει ότι καλύτερα να καταποντίζονταν στο βυθό της θάλασσας, παρά να γίνονταν σπαρτιατική κτήση - τις τακτικές των Κυθηρίων θα πρότεινε αργότερα ο Δημάρατος στον Ξέρξη για να καταλάβει τη Λακεδαίμονα.
Ιστορία της Κύπρου
Χοιροκοιτία
Οι διατροφικές ανάγκες των κατοίκων καλύπτονταν από την κτηνοτροφία, το κυνήγι, τη γεωργία και τη συλλογή άγριων καρπών. Τα εργαλεία που χρησιμοποιούσαν ήταν φτιαγμένα από λίθο και οστά. Έχουν βρεθεί επίσης πολλά λίθινα σκεύη και ειδώλια που παριστάνουν κυρίως ανθρώπινες μορφές.
Πειρατεία στον αρχαίο μεσογειακό κόσμο
Αρχαϊκή και κλασική περίοδος
Χαρακτηριστικότερη όλων ήταν η περίπτωση του Σαμίου τυράννου Πολυκράτη, ο οποίος συγκρότησε ένα στόλο από 100 πεντηκοντόρους (πολεμικά πλοία με 50 κουπιά) και 1.000 τοξότες και λυμαινόταν το Αιγαίο Πέλαγος. Για τον Ηρόδοτο, ο Πολυκράτης δεν ήταν κατακριτέος για αυτές καθ' αυτές τις ενέργειες, αλλά διότι «ἔφερε καὶ ἦγε πάντας διακρίνων οὐδένα», δηλ. λήστευε τους πάντες χωρίς να κάνει διάκριση σε φίλους και εχθρούς.
Ιστορία της Κύπρου
Χοιροκοιτία
Ο αρχαιολογικός χώρος ανακαλύφθηκε το 1934 από τον Δρ. Πορφύριο Δίκαιο, διευθυντή του Κυπριακού Τμήματος Αρχαιοτήτων, πραγματοποιώντας έξι ανασκαφές μεταξύ του 1934 και του 1946.
Πειρατεία στον αρχαίο μεσογειακό κόσμο
Αρχαϊκή και κλασική περίοδος
Η πρώτη προσπάθεια συστηματικής καταστολής και συνάμα ηθικής απονομιμοποίησης της πειρατείας στους ιστορικούς χρόνους, ήλθε από την Αθήνα τον 5ο αιώνα π.Χ. Έχοντας εξασφαλίσει τον πολιτικό και οικονομικό έλεγχο σχεδόν ολόκληρου του Αιγαίου Πελάγους μέσω της Δηλιακής Συμμαχίας, οι Αθηναίοι εξαπέλυσαν άγριο κυνηγητό εναντίον οποιουδήποτε απειλούσε την απρόσκοπτη διακίνηση των πλοίων και των εμπορευμάτων. Από εκείνη την περίοδο διασώζονται τουλάχιστον δύο εκστρατείες με αποκλειστικό αντικειμενικό σκοπό την καταστολή της πειρατείας: του Κίμωνα εναντίον των Δολόπων της Σκύρου και του Περικλή στη Θράκη, τη γεμάτη πειρατικά λημέρια. Πιστεύεται ότι η προστασία που προσέφερε η αθηναϊκή θαλασσοκρατία στο μέσο ταξιδιώτη ή κάτοικο του Αιγαίου, μπορεί να συγκριθεί μόνο με τα χρόνια του Μίνωα που αναπολούσαν οι αρχαίοι συγγραφείς.
Ιστορία της Κύπρου
Κεραμική Νεολιθική Εποχή
Η ακεραμική περίοδος έλειξε μάλλον απότομα περι το 6000 π.Χ., και μετά από ένα κενό 1500 χρόνων, εμφανίζεται η δεύτερη νεολιθική περίοδος, η Νεολιθική Β' ή κεραμική νεολιθική εποχή.
Οικισμοί βρίσκονται στο χωριό Σωτήρα, στο χωριό Τρούλλοι και στον Άγιο Επίκτητο. Στον Άγιο Επίκτητο οι κατοικίες είναι υπόγειες και με τοίχους από πέτρα. Στους Τρούλλους και στον οικισμό της Σωτήρας τα δωμάτια των κατοικιών είναι είναι ορθογώνια με στρογγυλεμένες γωνίες. Η κεραμική της φάσης αυτής είναι μονόχρωμη και ομοιάζει με εκείνη της Κιλικίας(Μεσίνα) και του Λιβάνου (Rash Shamra). Τα ειδώλια της περιόδου είναι από πέτρα και σχηματοποιημένα, επικρατεί η χτενιστή κεραμική. Οι οικονομία της περιόδου είναι μικτή με την επιπλέον καλλιέργεια της ελιάς και του αμπελιού, ενώ η θήρευση του ελαφιού αποτελεί βασική πηγή κρέατος.
Πειρατεία στον αρχαίο μεσογειακό κόσμο
Αρχαϊκή και κλασική περίοδος
Με εξαίρεση τα πρώτα χρόνια μετά την ήττα τους στον Πελοποννησιακό Πόλεμο, οι Αθηναίοι κράτησαν έως και τον 4ο αιώνα π.Χ. τα σκήπτρα στο Αιγαίο, καταδιώκοντας την πειρατεία. Ο Δημοσθένης διασώζει πως στην εποχή του ίσχυε το ψήφισμα του συγχρόνου του Μοιροκλή «κατὰ τῶν τοὺς ἐμπόρους ἀδικούντων», βάσει του οποίου τιμώρησαν τους Μηλίους με πρόστιμο δέκα ταλάντων, επειδή υποδέχτηκαν πειρατές στο νησί τους. Όμως οι πειρατές δε σταμάτησαν να αποτελούν κίνδυνο, ιδιαίτερα όσοι εξορμούσαν από μακρινές περιοχές, δεδομένου μάλιστα ότι η Αθήνα έμπαινε σε φάση παρακμής. Στο επιτύμβιο επίγραμμα κάποιου Λεωνίδα απ' τον Τάραντα που διασώζεται στην Παλατινή Ανθολογία, αναπαράγεται η στερεότυπη αντίληψη πως οι Κρήτες είναι πάντοτε ληστές και πειρατές, ποτέ δίκαιοι. Πράγματι, από τις αρχές της 1ης χιλιετίας που το νησί κατακτήθηκε απ' τους Δωριείς μέχρι και τα ελληνιστικά χρόνια, οι Κρήτες αποτελούσαν φόβο και τρόμο για τους ναυτικούς. Πόλεις όπως η Κυδωνία ή η Ελεύθερνα εξελίχτηκαν σε σπουδαία εμπορικά κέντρα χάρη στη διάθεση σκλάβων (κυρίως γυναικόπαιδων) και αγαθών που προέρχονταν από την πειρατεία. Παρόμοιο παράδειγμα ήταν οι πειρατές της Μαύρης Θάλασσας, οι οποίοι συνεργάζονταν με πόλεις του Βοσπόρου και ειδικεύονταν στις απαγωγές ταξιδιωτών - κατόπιν έβαζαν τα θύματά τους να γράψουν δακρύβρεχτες επιστολές προς συγγενείς για να τους εξαγοράσουν.
Ιστορία της Κύπρου
Χαλκολιθική Εποχή
Ο νεολιθικός πολιτισμός καταστράφηκε από σεισμό το 3800 π.Χ. Δεν φαίνεται να ήρθαν νέοι άνθρωποι από γύρω περιοχές, αλλά η κοινωνία εξελίχθηκε από τους ήδη υπάρχοντες κατοίκους παρ' όλη τη σφοδρότητα της φυσικής καταστροφής. Μια σημαντική εξέλιξη παρατηρείται το 3500 π.Χ. με την εμφάνιση μεταλλικών κατασκευών, που σηματοδοτούν τη χαλκολιθική εποχή, η οποία κράτησε εως το 2500 π.Χ. Η παρουσία μικρών αγκιστρών και κοσμημάτων από χαλκό, μαρτυρεί ίσως τη στενή επαφή με τη Μικρά Ασία όπου η συγκεκριμένη τέχνη ήτανε ήδη αρκετά εξελιγμένη ήδη.
Πειρατεία στον αρχαίο μεσογειακό κόσμο
Αρχαϊκή και κλασική περίοδος
Φοβεροί πειρατές προς τα τέλη της κλασικής περιόδου θεωρούνταν επίσης οι Ιλλυριοί και οι Ετρούσκοι, οι οποίοι λυμαίνονταν τα δρομολόγια μεταξύ της μητροπολιτικής και της Μεγάλης Ελλάδας. Ο Μέγας Αλέξανδρος κατάφερε προσωρινά να περιορίσει τους πρώτους, όταν εξανάγκασε ολόκληρη την Ιλλυρία σε υποταγή και πήρε κάποιους στο στρατό του. Οι δεύτεροι, των οποίων χώρος δράσης ήταν αρχικά η Δυτική Μεσόγειος, βγήκαν στην βόρεια Αδριατική τον 5ο αι. π.Χ. και σύντομα εξελίχθηκαν σε μείζονα απειλή για το αθηναϊκό εμπόριο. Διασώζεται ότι οι Αθηναίοι είχαν απευθύνει έκκληση προς τον Αλέξανδρο να λάβει μέτρα - αυτός εξέφρασε τη δυσαρέσκειά του (για να τον καταλαγιάσουν οι Ετρούσκοι απέστειλαν πρεσβεία που τον βρήκε στη Βαβυλώνα), αλλά ήταν υπερβολικά απασχολημένος στην Ανατολή για να ασχοληθεί με κάτι που είχε τις ρίζες του στην ιταλική χερσόνησο. Ταυτόχρονα πρεσβεία έστειλαν κι οι Ρωμαίοι, είτε επειδή και αυτοί είχαν κατηγορηθεί από τον Αλέξανδρο για πειρατεία, ή από ανταγωνισμό προς τους Ετρούσκους για το ποιος θα έχει καλύτερες σχέσεις με τον Έλληνα ηγεμόνα.
Ιστορία της Κύπρου
Χαλκολιθική Εποχή
Στην περίοδο αυτή η οικονομία στηρίζεται στους ίδιους πόρους με τη Νεολιθική ΙΙ. Η εκτροφή αιγοπροβάτων και χοίρων συνεχίζεται όπως και το κυνήγι ελαφιών. Στην αρχιτεκτονική επανέρχεται η κυκλική κατοικία με λιθόκτιστο θεμέλιο και πασσάλους που στηρίζουν την οροφή. Οι ταφές γίνονται μέσα ή ενδιάμεσα από τα σπίτια, οι τάφοι είναι κυψελοειδείς λάκκοι με έναν ή περισσότερους νεκρούς σε συνεσταλμένη θέση. Η κεραμική είναι χτενιστή και γραπτή με ερυθρό πάνω σε λευκό, παράλληλα νέα σχήματα εμφανίζονται ενώ στη φυσιοκρατική ειδωλοπλαστική κυριαρχεί η γυναικεία μορφή.
Πειρατεία στον αρχαίο μεσογειακό κόσμο
Ελληνιστική περίοδος
Η διάσπαση της αυτοκρατορίας του Μ. Αλεξάνδρου σε μικρότερα βασίλεια, τα οποία αναλώνονταν σε μεταξύ τους διενέξεις, οδήγησε την πειρατεία σε νέα άνθιση. Δεν ήταν μόνο η αδυναμία των διαδόχων να ελέγξουν τις θάλασσες, αλλά και το ότι συχνά τα ελληνιστικά βασίλεια επιζήτησαν τη συνεργασία των πειρατών στους μεταξύ τους πολέμους, εργαλειοποιώντας την πειρατεία σε μέθοδο ρύθμισης των ναυτικών ισορροπιών της Ανατολικής Μεσογείου. Πολλοί μονάρχες στρατολογούσαν Κρήτες και Αιτωλούς. Ο «αρχιπειρατής» του 3ου αιώνα π.Χ. υπηρετούσε όποιον του προσέφερε περισσότερα σε καιρό πολέμου, ενώ λεηλατούσε πλοία και πόλεις για λογαριασμό του σε καιρό ειρήνης.
Ιστορία της Κύπρου
Χαλκολιθική Εποχή
Κατά τη Χαλκολιθική Εποχή, υπήρξαν σημαντικές τεχνολογικές και καλλιτεχνικές εξελίξεις. Η ύπαρξη σφραγίδων, τα διαφορετικά μεγέθη σπιτιών και η ταφή σε διαφορετικά στολισμένους τάφους, μαρτυρούν ίσως την ύπαρξη ιδιοκτησίας και κοινωνικής ιεραρχείας.
Πειρατεία στον αρχαίο μεσογειακό κόσμο
Ελληνιστική περίοδος
180px|thumb|[[Μιθριδάτης Στ' Ευπάτωρ|Μιθριδάτης ΣΤ΄ Ευπάτωρ Διόνυσος, βασιλιάς του Πόντου και τελευταίος μεγάλος αντίπαλος της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας στη Μικρά Ασία. Συμμάχησε με τους πειρατές της Κιλικίας και τους χρησιμοποίησε ως τακτικό πολεμικό ναυτικό.|εναλλ.=Μαρμάρινη κεφαλή άνδρα με λεοντοκεφαλή]] Επίσης οι Ιλλυριοί επανεμφανίστηκαν στο Ιόνιο Πέλαγος, εκμεταλλευόμενοι την αδυναμία των Αντιγονιδών και των Ηπειρωτών, και από εκεί επέδραμαν εναντίον των ακτών της Δυτικής Ελλάδας (χαρακτηριστικά: Ήπειρος και Μοθώνη, Αιτωλία ) ή λεηλατούσαν ελληνικά και ρωμαϊκά πλοία. Η Ρώμη δοκίμασε το 230 π.Χ. να έλθει σε συνεννόηση μαζί τους, ώστε να εξασφαλίσει ελεύθερο διάπλου για τα καράβια της, αλλά οι Ιλλυριοί δολοφόνησαν ένα μέλος της αντιπροσωπείας (άγνωστο εάν έγινε με βασιλική εντολή). Μετά από αυτό, ρωμαϊκές λεγεώνες εξεστράτευσαν για πρώτη φορά στα Βαλκάνια (Α' Ιλλυρικός Πόλεμος).
Ιστορία της Κύπρου
Χαλκολιθική Εποχή
Σημαντικοί οικισμοί της Χαλκολιθικής Εποχής είναι ο οικισμός της Ερήμης, στη Λεμεσό και της Λέμπας στην Πάφο όπου πληθυσμός έφτανε τους 1000 κατοίκους.
Πειρατεία στον αρχαίο μεσογειακό κόσμο
Ελληνιστική περίοδος
Στο Αιγαίο, βασικός διώκτης των πειρατών σε αυτήν την περίοδο υπήρξε η Ρόδος, η οποία γύρω στο 300 π.Χ. δημιούργησε ένα νέο σκάφος, την τριημιολία, για την καταδίωξη των πειρατικών ημιολιών. Στο πρώτο μισό του 2ου αι. π.Χ. οι Ρόδιοι δοκίμασαν να περιορίσουν την κρητική πειρατεία στα πλαίσια δύο πολέμων, του Α' και του Β' Κρητικού, χωρίς απόλυτη επιτυχία.
Ιστορία της Κύπρου
Εποχή του Χαλκού
Η εποχή του Χαλκού ξεκινάει περίπου το 2600 π.Χ. Η ύπαρξη του Χαλκού καθόρισε τις εξελίξεις στο νησί. Η γνώση για την εξόρυξη και χρήση του χαλκού ήρθε από τους γειτονικούς λαούς της Μικράς Ασίας και Συρίας, όπου γνώριζαν για την επεξεργασία του χαλκού από το 3000 π.Χ. Η συστηματική εξόρυξη και εμπορεία του, οδήγησε σε άνθιση του πληθυσμού του νησιού, κατασκευή καλύτερων μηχανημάτων, καλύτερης τεχνολογίας (ξυλοκοπτικά, πλοία), καθώς και στη δημιουργία εμπορικών σχέσεων με το εξωτερικό. Στην Κύπρο, τα άφθονα δάση έδωσαν τα απαραίτητα καύσιμα για επεξεργασία του μεταλλεύματος. Δημιουργήθηκαν πολύ περισσότεροι οικισμοί σε σχέση με τη νεολιθική εποχή, διάσπαρτοι σε όλη την Κύπρο. Στη γεωργία εισήχθη το άροτρο, μια επαναστατική αλλαγή για την εποχή η οποία επέτρεψε τον πολλαπλασιασμό της καλλιεργήσιμης γης. Επιπλέον, εισήχθη το γαϊδούρι, με το οποίο επέκτεινε τον ζωτικό χώρο του χωριού. Επιπλέον, εισήχθη αυτή την εποχή το κρασί και το ξύδι, το οποίο χρησιμοποιείται και για συντήρηση.
Πειρατεία στον αρχαίο μεσογειακό κόσμο
Ύστερη ελληνιστική περίοδος: οι Κίλικες
Καθώς η ελληνιστική εποχή πλησίαζε προς το τέλος της, τα πιο διαβόητα πειρατικά λημέρια του ελληνικού κόσμου μεταφέρονταν στην Τραχεία Κιλικία, δηλ. τα μικρασιατικά παράλια ΒΑ της Κύπρου.
Ιστορία της Κύπρου
Εποχή του Χαλκού
Στην ύστερη εποχή του Χαλκού, εισάγεται το πρώτο σύστημα γραφής.
Πειρατεία στον αρχαίο μεσογειακό κόσμο
Ύστερη ελληνιστική περίοδος: οι Κίλικες
Για μεγάλο διάστημα στον 3ο π.Χ. αιώνα, όσο η Αυτοκρατορία των Σελευκιδών περιπολούσε τις ρότες μεταξύ Συρίας και ελλαδικού χώρου, η πειρατεία στην Κιλικία βρισκόταν σε ύφεση, τουλάχιστον σε σύγκριση με το Αιγαίο. Όμως μετά το 190 π.Χ. και τις ήττες του Αντιόχου Γ' σε Μαγνησία και Μυόνησο, οι Σελευκίδες απέσυραν το ναυτικό τους, αφήνοντας ένα «κενό αστυνόμευσης» που δεν μπόρεσαν να αναπληρώσουν οι νέοι κύριοι της ευρύτερης περιοχής (οι σύμμαχοι των Ρωμαίων). Αυτό επέτρεψε την εγκατάσταση πειρατών από τον ελλαδικό χώρο (κυρίως Ακαρνάνων), φυγάδων κατά την περίοδο των Μακεδονικών Πολέμων. Έτσι πολύ σύντομα εγκαθιδρύθηκε στην Κιλικία μια απρόσβλητη πειρατική επικράτεια, ενισχυόμενη και από κάποιους τελευταίους αντι-ρωμαίους ηγεμόνες της Μικράς Ασίας, από όπου για παραπάνω από έναν αιώνα εξορμούσαν σε ολόκληρη τη Μεσόγειο.
Ιστορία της Κύπρου
Εποχή του Χαλκού
Στα τέλη της εποχής του Χαλκού, εμφανίζονται οι Μυκηναίοι (Έλληνες) στην Κύπρο και θα σχηματίσουν τους πρώτους οικισμούς τους, ενώ από το 1500 π.Χ. το όνομα της Κύπρου εμφανίζεται στη γραφή των Μυκηναίων, τη Γραμμική Γραφή Β.
Πειρατεία στον αρχαίο μεσογειακό κόσμο
Ύστερη ελληνιστική περίοδος: οι Κίλικες
Ο Πλούταρχος, ο οποίος έζησε λίγες δεκαετίες μετά την καταστολή των Κιλίκων από τους Ρωμαίους, μας άφησε μία περιγραφή που ταιριάζει περισσότερο σε οργανωμένη κοινότητα παρά σε άθροισμα ληστρικών ομάδων. Αναφέρει ότι είχαν δικό τους θεό (το Μίθρα) και διέθεταν ένα οργανωμένο δίκτυο αμυντικών οχυρώσεων και λιμανιών, υπολογίζει δε ότι στο απόγειό τους διέθεταν πάνω από 1000 πλοία, είχαν καταλάβει 400 πόλεις και οργάνωναν επιδρομές μέχρι τη Σαμοθράκη, τη Λευκάδα και το Λακίνιο (περιοχή της Καλαβρίας).
Ιστορία της Κύπρου
Εποχή του Χαλκού
Η εποχή του χαλκού χωρίζεται σε 3 περιόδους. μικρογραφία|Κόκκινα Κεραμικά από την Έγκωμη, 1900-1725 π.Χ.
Πειρατεία στον αρχαίο μεσογειακό κόσμο
Δυτική Μεσόγειος
Τα νερά στα δυτικά της ιταλικής χερσονήσου δεν ήταν λιγότερο επικίνδυνα. Βασικός χώρος άσκησης της πειρατείας ήταν το Τυρρηνικό πέλαγος, απ' όπου διερχόταν το μεγαλύτερο κομμάτι του εμπορίου της Δυτικής Μεσογείου.
Ιστορία της Κύπρου
Πρώιμη εποχή του Χαλκού
Κατά την πρώιμη εποχή του χαλκού (2300 - 1900 π.Χ.) νέο κύμα μετανάστευσης προς την Κύπρο από τη Μικρά Ασία εμφανίζεται αρχικά στην περιοχή της Μόρφου. Οι νεοεισερχόμενοι αποτελούν τον πολιτισμό της Φυλλιάς, ο οποίος λαμβάνει το όνομα από το χωρίο Φυλλιά της Μόρφου όπου πρωτοπαρουσιάστηκε. Τα ξεχωριστά χαρακτηριστικά αυτού του πολιτισμού είναι η αρχιτεκτονική των οικιών, η οποία γίνεται ορθογώνια με λίθινες κρηπίδες και ανωδομίες από πλίνθους, ενώ εμφανίζονται τα κόκκινα κεραμικά. Οι νέοι οικισμοί, μαρτυράνε την αύξηση του πληθυσμού εξ' αιτίας και της οικονομικής ευημερίας λόγω της εκμετάλλευσης των μεγάλων κοιτασμάτων χαλκού. Η αγγειοπλαστική της περιόδου είναι πιο σύνθετη με χαρακτά διακοσμητικά μοτίβα, ζωγραφιστά κύπελλα με ζωικές και ανθρώπινες μορφές. Οι θρησκευτικές αντιλήψεις εξελίσσονται κι αυτές:ομοιώματα ιερών (Κοτσιάτης, Καλοψίδα), λατρεία ταύρου.
Πειρατεία στον αρχαίο μεσογειακό κόσμο
Δυτική Μεσόγειος
Σε αιγυπτιακές επιγραφές (με την πρώτη να χρονολογείται την εποχή του Αμένοφι Γ', αρχές 14ου αι. π.Χ.) εμφανίζεται επανειλημμένα ένας Λαός της Θάλασσας με την ονομασία Σερντέν ή Σαρντάνα υπό διάφορες ιδιότητες: μισθοφόροι των φαραώ, εισβολείς, ναυτικοί, πειρατές. Πολλοί ιστορικοί τοποθετούν την έδρα τους στη Σαρδηνία και την Κορσική. Επίσης κάποιοι ταυτίζουν τους Σεκλές (ή Σακλάσα) των ίδιων πηγών με προϊστορικούς αποικιστές της Σικελίας. Εάν αυτές οι ταυτίσεις είναι σωστές, οι Σερντέν και οι Σεκλές συγκαταλέγονται στους πρώτους καταγεγραμμένους πειρατές της Δυτικής Μεσογείου.
Ετρούσκοι
Μερικοί μελετητές υποστηρίζουν ότι ένας από τους Λαούς της Θάλασσας, αυτός που στις αιγυπτιακές γραφές περιγράφεται με το όνομα «Trš.w», είναι οι Τυρρηνοί (δηλ. οι Ετρούσκοι). Είτε αυτή η ερμηνεία στέκει είτε όχι, κατά τους αρχαϊκούς και πρώτους κλασικούς αιώνες η πειρατεία του Τυρρηνικού Πελάγους και οι Ετρούσκοι εξελίχθηκαν σε σχεδόν συνώνυμες έννοιες. Η συγκεκριμένη ενασχόληση, ως μία μορφή «πολύ ενεργητικού εμπορίου» κατά τα τότε ήθη, αποτέλεσε έναν από τους τρεις βασικούς παράγοντες για την άνθιση του πολιτισμού τους (οι άλλοι δύο ήταν η γεωργία και τα πλούσια μεταλλεία σιδήρου).
Ο μύθος της απαγωγής του Διονύσου καταδεικνύει πως δεν περιορίζονταν απλά στις κοντινές τους θάλασσες, αλλά μπορούσαν να φθάσουν μέχρι την Κύπρο, την Αίγυπτο και τη Μαύρη Θάλασσα. Θύματά τους ήταν κυρίως οι Ρωμαίοι, οι Έλληνες της Μεγάλης Ελλάδας ή άλλοι μικρότεροι λαοί της περιοχής, και αραιότερα οι Καρχηδόνιοι.
Ιστορία της Κύπρου
Πρώιμη εποχή του Χαλκού
Η εξαγωγή του Χαλκού σε Μ.Ασία, Συρία, Παλαιστίνη φέρνει σε επαφή την Κύπρο με άλλους παραμεσόγειους πολιτισμούς ,όπως και στην Κρήτη, η οποία υπερέχει ως προς τις εισαγωγές από την Κύπρο.
Τα νεκροταφεία είναι λαξευμένα σε πλαγιές και σπηλιές, πλησίον των οικισμών, σε απόσταση περίπου 10 λεπτών με τα πόδια. Αυτό αποτελεί διακριτό στοιχείο από την προηγούμενη νεολιθική εποχή, όπου οι νεκροί θάβονταν εντός της οικείας.
Πειρατεία στον αρχαίο μεσογειακό κόσμο
Ετρούσκοι
220px|thumb|[[Αρχαίο ελληνικό θέατρο|Ελληνικό θέατρο στο Λίπαρι. Το νησί αποτελούσε κέντρο μιας από τις πιο φημισμένες πειρατικές κοινότητες της Μεγάλης Ελλάδας - κατά το Λίβιο,  εκεί την πειρατεία την έβλεπαν σαν κρατικό θεσμό και κατ' έθιμο η κυβέρνηση διαμοίραζε (ενν. στους πολίτες) τα λάφυρα που αποκόμιζαν με αυτόν τον τρόπο. |εναλλ.=Υπαίθριο αμφιθέατρο]] Κατά τα κλασικά χρόνια βγήκαν και στις ανατολικές τους θάλασσες (συμμετείχαν μάλιστα στη Σικελική Εκστρατεία), αλλά πλέον η δύναμή τους έβαινε φθίνουσα από το 474 π.Χ. (Μάχη της Κύμης) και ύστερα. Το κράτος τους κατέρρευσε οριστικά στα τέλη του 3ου αι. π.Χ. αδυνατώντας να αντεπεξέλθει στην πίεση των Ρωμαίων και των Γαλατών.
Ιστορία της Κύπρου
Πρώιμη εποχή του Χαλκού
Οι πιο σημαντικοί οικισμοί της πρώιμης εποχής του χαλκού είναι ο οικισμός στην περιοχή Καμινούδια της Σωτήρας και στο Μαρκί Αλώνια,
Πειρατεία στον αρχαίο μεσογειακό κόσμο
Έλληνες
Με την εγκατάσταση Ελλήνων στη Νότια Ιταλία -και ακόμη παραπέρα- κατά την αρχαϊκή εποχή (β' αποικισμός), οι Ετρούσκοι απέκτησαν ισχυρούς ανταγωνιστές. Πολλές φορές η τοποθεσία μιας αποικίας επιλεγόταν (μεταξύ άλλων κριτηρίων) από το πόσο θα ευνοεί τους νέους κατοίκους της στον πειρατικό ανταγωνισμό. Παραδείγματος χάριν, αυτός είναι ο βασικός λόγος που η Κύμη επέλεξε το συγκεκριμένο σημείο στο ΒΑ άκρο της Σικελίας για να ιδρύσει τη Ζάγκλη. Επίσης οι Φωκαείς που εξαπλώθηκαν μέχρι τη Μασσαλία και την Αλαλία της Κορσικής (περ. 600 και 565 π.Χ. αντίστοιχα) αρέσκονταν στην πειρατεία. To 535 οι Ετρούσκοι και οι Καρχηδόνιοι συνασπίστηκαν για να τους ανακόψουν, αλλά οι Φωκαείς τους καταναυμάχησαν ανοιχτά της Σαρδηνίας - έστω κι αν αυτή η νίκη ήταν καδμεία, σύμφωνα με τον Ηρόδοτο.
Ιστορία της Κύπρου
Μέση εποχή του χαλκού
Η Μέση εποχή του χαλκού (1900 - 1650/1600 π.Χ.) ήτανε μια σύντομη, μεταβατική περίοδος, η οποία χαρακτηρίστηκε από την ειρηνική ανάπτυξη του νησιού.
Πειρατεία στον αρχαίο μεσογειακό κόσμο
Έλληνες
Οι Έλληνες πειρατές στη Δυτική Μεσόγειο πολλαπλασιάστηκαν στη συνέχεια, συνεπεία της κατάρρευσης των Ετρούσκων, της ίδρυσης νέων αποικιών στο νότιο Τυρρηνικό και των αναστατώσεων στον κυρίως ελληνικό χώρο κατά τον 5ο αιώνα π.Χ. - χαρακτηριστική είναι η αφήγηση του Ηροδότου για ένα στρατηγό της Ιωνικής Επανάστασης, το Διονύσιο το Φωκαέα: όταν οριστικοποιήθηκε η ήττα του ιωνικού στόλου από τους Πέρσες στη Λάδη (494 π.Χ.), ο Διονύσιος εκτίμησε ότι σύντομα η πόλη του θα έμπαινε ξανά υπό περσικό ζυγό. Αντί λοιπόν να επιστρέψει στη Φώκαια, διέφυγε στη Σικελία και έζησε ως πειρατής, χωρίς να πειράζει τα ελληνικά καράβια αλλά μόνο τα καρχηδονιακά και τα τυρρηνικά.
Ιστορία της Κύπρου
Μέση εποχή του χαλκού
Οι Οικισμοί χτίζονται με πυκνή δόμηση, μακριά από τη θάλασσα. Διαθέτουν πρόσβαση σε πηγές διαβίωσης: νερό, καλλιεργήσιμη γη και είναι κοντά σε χαλκοφόρες περιοχές. Οι οικίες είναι σύνολο δωματίων τετράγωνης και ακανόνιστης κάτοψης. Διατάσσονται γύρω από κεντρική αυλή ή το κεντρικό δωμάτιο ή εκατέρωθεν κεντρικού τοίχου.Οι τοίχοι θεμελιώνονται σε λίθους αργούς, ενώ η ανωδομή είναι από ωμοπλίνθους. Οι τοίχοι εφάπτονται ο ένας στη γωνία του άλλου. Γίνεται χρήση πηλοκονιάματος από χώμα με υψηλή περιεκτικότητα σε ασβεστολιθικά στοιχεία.
Πειρατεία στον αρχαίο μεσογειακό κόσμο
Έλληνες
Οι Αιολίδες Νήσοι (ΒΔ της Ζάγκλης) έγιναν πειρατικός παράδεισος. Ο Λίβιος αναφέρει ένα περιστατικό που βρίσκουμε και σε άλλους συγγραφείς: Όταν οι Ρωμαίοι υπέταξαν τους Βηίους (396 π.Χ.), αποφάσισαν να στείλουν στο Μαντείο των Δελφών ένα αναθηματικό χρυσό κύπελλο, αξίας ίσης με το 1/10 της λείας. Οι Αιολιανοί όμως κατέλαβαν εν πλω το καράβι που μετέφερε την πρεσβεία και το πήγαν στο Λίπαρι, για να κάνει τη μοιρασιά ο ανώτατος άρχοντάς τους. Εκείνη τη χρονιά την ηγεσία είχε ο Τιμασίθεος, ο οποίος όταν έμαθε την εθνικότητα και τον ιερό σκοπό των ταξιδευτών, τους επέστρεψε το καράβι και το πολύτιμο φορτίο του και διέταξε τους άνδρες του να το συνοδεύσουν σε όλο το ταξίδι για να το προστατεύσουν από άλλους πειρατές.
Ιστορία της Κύπρου
Μέση εποχή του χαλκού
Η ταφική αρχιτεκτονική της περιόδου γίνεται πιο σύνθετη (θάλαμοι γύρω από διάδρομο) και δέχεται επιδράσεις από την Αίγυπτο
Πειρατεία στον αρχαίο μεσογειακό κόσμο
Ρωμαίοι και Καρχηδόνιοι
Σε αντίθεση με τους Ετρούσκους και τους Έλληνες, φαίνεται πως οι Ρωμαίοι δεν επιδόθηκαν στην πειρατεία σε κανένα στάδιο της εξέλιξής τους. Η αιτία είναι περισσότερο πρακτική παρά ηθική. Για να γίνει κάποιος πειρατής, πρέπει να προέρχεται από κοινωνία που διαθέτει συσσωρευμένες ναυτικές εμπειρίες, κάτι στο οποίο οι Ρωμαίοι υπολείπονταν, σε βαθμό που κάποιος μπορεί βάσιμα να ισχυριστεί ότι είχαν την αντιπάθεια για τη θάλασσα στο αίμα τους. Η επιθυμία για επέκταση, δούλους και υλικό πλούτο, η οποία έσπρωχνε τους υπολοίπους λαούς στη θάλασσα, στη Ρώμη υλοποιήθηκε μέσω των λεγεώνων και της επικράτησης στην ξηρά. Έστω κι έτσι όμως, πρέπει να αναγνωρισθεί πως το Ρωμαϊκό Δίκαιο ήταν το πρώτο που κατέταξε την πειρατεία, απ' όπου κι αν προερχόταν, στις απεχθείς δραστηριότητες: Στο διαχωρισμό ανάμεσα σε «δίκαιο εχθρό» (iustes hostes) και «κοινό εχθρό του ανθρωπίνου γένους» (humani generis communes hostes), ο πειρατής ανήκε στη δεύτερη κατηγορία.
Ιστορία της Κύπρου
Ύστερη εποχή του χαλκού
αριστερά|μικρογραφία|O Κερασφόρος θεός είναι ένα χάλκινο άγαλμα ύψους 54 εκ. που φέρει περικεφαλαία με κέρατα. Βρέθηκε στην Έγκωμη, χρονολογείται τον 12ο αιώνα π.Χ. και φυλάσσεται στο [[Κυπριακό Μουσείο(Αρχαιολογικό Μουσείο της Κύπρου)]] Η Ύστερη εποχή του χαλκού (1650/1600 - 1100/1050 π.Χ) ξεκινά με αναταραχές που μάλλον αντανακλουν την απέλαση των Υκσώς από την Αίγυπτο. Από αυτή την εποχή εγκαθίστανται στο νησί ελληνικοί πληθυσμοί σε τρεις διαδοχικές φάσεις. Οι επιδράσεις εντοπίζονται σε θρησκευτικό και γλωσσικό επίπεδο, αλλά και από τα ταφικά έθιμα και τον κεραμεικό ρυθμό που έφεραν οι Αχαιοί. Αρκάδες από την Τριφυλία και την Πισάτιδα εγκαθίσταται στο Μαρόνι και στην Εγκώμη κομίζοντας το τοπωνύμιο Αλασία που έγινε δηλωτικό όλου του νησιού. Ύστερα από το 1230 π.Χ. στα τέλη του ΙΓ' αι. ακολουθεί μια περίοδος αναταραχής και καταστροφών (Έγκωμη και Κίτιο) λόγω των εισβολών των Λαών της Θάλασσας. Γύρω στα 1500 π.Χ εμφανίζεται ένα σύστημα γραφής, η συλλαβική κυπριακή γραφή, την οποία χρησιμοποιούσαν οι πιο παλιοι Κύπριοι, οι Ετεοκύπριοι, και συνέχισε η χρήση της για χίλια περίπου χρόνια, μέχρι τον 4ο αιώνα π.Χ.
Πειρατεία στον αρχαίο μεσογειακό κόσμο
Ρωμαίοι και Καρχηδόνιοι
180px|thumb|Ο [[Ιούλιος Καίσαρας απήχθη σε νεαρή ηλικία από Κίλικες πειρατές, οι οποίοι τον φυλάκισαν στη Φαρμακούσσα και απαιτούσαν λύτρα είκοσι ταλάντων από την οικογένειά του. Αυτός προσβλήθηκε από το χαμηλό (για την αυταρέσκειά του) τίμημα και τους προέτρεψε να ζητήσουν πενήντα, τα οποία τελικά δόθηκαν. Μετά την απελευθέρωσή του οργάνωσε ένα στόλο στη Μίλητο, συνέλαβε τους απαγωγείς και τους σταύρωσε. |εναλλ.=Προτομή αγένειου άνδρα με κοντό μαλλί και τήβενο]] Μια δύναμη που επίσης δεν επιδόθηκε στην πειρατεία, τουλάχιστον κατά την κλασική εποχή, ήταν η Καρχηδόνα. Μολονότι κατάγονταν από Φοίνικες, οι οποίοι φημίζονταν ως ικανότατοι πειρατές, οι Καρχηδόνιοι ενδιαφέρονταν για θάλασσες ανοικτές και ασφαλείς, ώστε να διεξάγουν απερίσπαστα το εμπόριό τους. Η απειλή της «εισαγόμενης» πειρατείας είναι ένας απ' τους βασικούς λόγους που τους οδήγησαν στην ετερόκλητη συμμαχία με τους Ετρούσκους που αναφέρθηκε παραπάνω: ο οικονομικός χώρος τους οριζόταν από το τρίγωνο Βόρεια Αφρική - Δυτική Σικελία - ΝΑ Ιβηρική, επομένως είχαν κάθε λόγο να βλέπουν εχθρικά κάθε ελληνική επέκταση στη Δύση, φοβούμενοι ότι θα έθετε τις ρότες του παραπάνω τριγώνου εντός της ακτίνας δράσης των πειρατικών πεντηκοντόρων.