cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ιστορία της χημείας
Μοριακή βιολογία και βιοχημεία
Το 1983 ο Kary Mullis επινόησε μια μέθοδο για τον in-vitro πολλαπλασιασμό του DNA, που είναι γνωστή ως η αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης (PCR), η οποία έφερε επανάσταση στις χημικές διεργασίες που χρησιμοποιούνται στο εργαστήριο για να το χειριστούν. Η PCR μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να συνθέσει συγκεκριμένα τμήματα του DNA και κατέστη δυνατή η εύρεση της αλληλουχίας του DNA των οργανισμών, η οποία κορυφώθηκε με το τεράστιο έργο του ανθρώπινου γονιδιώματος.
Ένα σημαντικό κομμάτι στο παζλ της διπλής έλικας λύθηκε από έναν από τους μαθητές του Pauling τον Μάθιου Meselson και τον Frank Stahl. Το αποτέλεσμα της συνεργασίας τους ήταν το πείραμα Meselson-Stahl που έχει χαρακτηριστεί ως «το πιο όμορφο πείραμα στη βιολογία". Χρησιμοποίησαν μια τεχνική φυγοκέντρησης όπου τα μόρια ταξινομούνται σύμφωνα με τις διαφορές τους στο βάρος. Τα άτομα αζώτου που είναι ένα συστατικό του DNA, σημάνθηκαν χρησιμοποιώντας Ν14 και Ν15 και έτσι παρακολούθησαν τον αναδιπλασιασμό του DNA στα βακτήρια.
Τα τέλη του 20ου αιώνα
thumb|right|upright|Buckminsterfullerene, C60 Το 1970, ο John Pople ανέπτυξε το πρόγραμμα Gaussian που διευκολύνει πολύ τους υπολογισμούς στην υπολογιστική χημεία. Το 1971, Yves Chauvin προσφέρει μια εξήγηση του μηχανισμού της αντίδρασης των αντιδράσεων μετάθεσης στις ολεφίνες. Το 1975, ο Karl Barry Sharpless και η ομάδα του ανακάλυψαν τις στερεοεπιλεκτικές αντιδράσεις οξείδωσης, συμπεριλαμβανομένης της εποξείδωσης Sharpless, της ασύμμετρης διυδροξυλίωσης. Το 1985, ο Harold Kroto, ο Robert Curl και ο Richard Smalley ανακάλυψαν τα φουλερένια, μια κατηγορία μεγαλομορίων από άνθρακα που μοιάζει με το γεωδαιτικό θόλο που σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα R. Buckminster Fuller. Το 1991, ο Sumio Iijima χρησιμοποίησε ηλεκτρονικό μικροσκόπιο για να ανακαλύψει ένα είδος κυλινδρικού φουλερενίου γνωστό ως νανοσωλήνες άνθρακα, αν και προηγούμενη εργασία είχε γίνει ήδη στον τομέα από το 1951. Το υλικό αυτό είναι ένα σημαντικό στοιχείο στον τομέα της νανοτεχνολογίας. Το 1994, ο Robert Α. Holton και η ομάδα του πέτυχε την πρώτη ολική σύνθεση της ταξόλης. Το 1995, ο Eric Cornell και ο Carl Wieman παρήγαγαν το πρώτο συμπύκνωμα Bose-Einstein, μια ουσία που εμφανίζει κβαντομηχανικές ιδιότητες στη μακροσκοπική κλίμακα
Μαθηματικά και Χημεία.
Κλασικά, πριν από τον 20ο αιώνα, η χημεία ορίζεται ως η επιστήμη της φύσης της ύλης και των μετασχηματισμών της. Επομένως, ήταν σαφώς διακριτή από τη φυσική που δεν ασχολούνταν με τέτοια δραματική μεταμόρφωση της ύλης. Επιπλέον, σε αντίθεση με τη φυσική, η χημεία δεν χρησιμοποιεί πολλά μαθηματικά. Ακόμη μερικοί ήταν ιδιαίτερα απρόθυμοι να χρησιμοποιήσουν τα μαθηματικά στη χημεία. Για παράδειγμα, ο Auguste Comte έγραψε το 1830:
Ωστόσο, στο δεύτερο μέρος του 19ου αιώνα, η κατάσταση άλλαξε και ο Αύγουστος Κέκουλε έγραψε το 1867.
Το περιεχόμενο της Χημείας.
<center | align = center> Τελικά η Χημεία ασχολείται με εκείνες τις πτυχές της φύσης της ύλης που σχετίζονται με το σύννεφο των ηλεκτρονίων γύρω από τον ατομικό πυρήνα που εδώ πάλλεται στην s-μορφή (s-τροχιακά)
Μετά την ανακάλυψη από τον Rutherford και τον Bohr της ατομικής δομής το 1912, και από τη Marie και Pierre Curie της ραδιενέργειας, οι επιστήμονες έπρεπε να αλλάξουν την άποψή τους σχετικά με τη φύση της ύλης. Η εμπειρία που αποκτήθηκε από τους χημικούς δεν ήταν πλέον σχετική με τη μελέτη του συνόλου της φύσης της ύλης, αλλά μόνο στις πτυχές που σχετίζονται με το σύννεφο των ηλεκτρονίων γύρω από τον ατομικό πυρήνα και την κίνηση του μέσα στο ηλεκτρικό πεδίο των πυρήνων (βλ. προσέγγιση Born-Oppenheimer). Το εύρος της χημείας ως εκ τούτου περιορίζεται στη φύση της ύλης γύρω μας σε συνθήκες που δεν είναι πολύ μακριά (ή εξαιρετικά μακριά) από τις κανονικές συνθήκες θερμοκρασίας και πίεσης και σε περιπτώσεις όπου η έκθεση σε ακτινοβολία δεν είναι πολύ διαφορετική από τα φυσικά μικροκυμάτων, ή την ορατή και υπεριώδη ακτινοβολία στη Γη. Χημεία, συνεπώς, ορίζεται εκ νέου ως η επιστήμη της ύλης που ασχολείται με τη σύνθεση, τη δομή και τις ιδιότητες των ουσιών και με τους μετασχηματισμούς που υφίστανται.
Ωστόσο, η έννοια της ύλης που χρησιμοποιείται εδώ αναφέρεται ρητά σε ουσίες που αποτελούνται από άτομα και μόρια, παραβλέποντας το τι συμβαίνει μέσα στους ατομικούς πυρήνες και στις πυρηνικές αντιδράσεις ή στην ύλη σε υψηλώς ιονισμένο πλάσμα. Αυτό δεν σημαίνει ότι η χημεία στις μέρες μας δεν εμπλέκεται ποτέ με το πλάσμα ή τις πυρηνικές επιστήμες ή ακόμα και με τα μποζονιακά πεδία δεδομένου ότι τομείς όπως η Κβαντική Χημεία και Πυρηνική Χημεία είναι σήμερα καλά ανεπτυγμένοι και αναγνωρίζονται ως επίσημα υπο-πεδία μελέτης κάτω από τις Χημικές επιστήμες (Χημεία). Αλλά αυτό που τώρα αναγνωρίζεται επίσημα ως αντικείμενο μελέτης υπό την κατηγορία χημεία ως επιστήμη βασίζεται πάντα στη χρήση των εννοιών που περιγράφουν ή εξηγούν τα φαινόμενα που είτε προέρχονται από την ύλη είτε κατευθύνονται προς την ύλη σε ατομική ή μοριακή κλίμακα, συμπεριλαμβανομένης της μελέτης της συμπεριφοράς των πολλών μορίων ως σύνολο ή τη μελέτη των επιπτώσεων ενός μόνο πρωτονίου όπως το υδρογονοκατιόν σε ένα μόνο άτομο. Αλλά εξαιρούνται τα φαινόμενα που ασχολούνται με διαφορετικά (πιο «εξωτικά») τα είδη της ύλης (π.χ. συμπύκνωμα Bose-Einstein, Higgs Boson, η σκοτεινή ύλη, γυμνή ιδιομορφία, κ.λπ.) και επίσης εξαιρούνται οι επιστήμες που αναφέρονται στους εγγενείς αφηρημένους νόμους της φύσης στους οποίους οι έννοιες μπορούν να διαμορφωθούν πλήρως χωρίς την ακριβή τυπική μοριακή ή ατομική όψη όπως π.χ. η Κβαντική Χρωμοδυναμική, η Κβαντική Ηλεκτροδυναμική, η Θεωρία Χορδών, τμήματα της Κοσμολογίας (βλ. κοσμοχημεία), ορισμένες περιοχές της Πυρηνικής Φυσικής (βλέπε Πυρηνικής Χημεία), κ.λ.π.. Παρ' όλα αυτά το πεδίο της χημείας εξακολουθεί να είναι, σε ανθρώπινη κλίμακα μας, πολύ ευρύ και ο ισχυρισμός ότι "η χημεία είναι παντού" είναι ακριβής.
Χημική βιομηχανία.
Το τελευταίο μέρος του δέκατου ένατου αιώνα είδε μια τεράστια αύξηση στην εκμετάλλευση του πετρελαίου που εξάγεται από τη γη για την παραγωγή μιας σειράς από χημικές ουσίες. Έτσι αντικαταστάθηκε σε μεγάλο βαθμό η χρήση του λίπους της φάλαινας, της λιθανθρακόπισσας και των φυσικών ρητινών που χρησιμοποιήθηκαν προηγουμένως. Η παραγωγή μεγάλης κλίμακας και η διύλυση του πετρελαίου προσφέρουν τις πρώτες ύλες για υγρά καύσιμα όπως η βενζίνη και το πετρέλαιο ντίζελ, διαλύτες, λιπαντικά, άσφαλτος, κηροί, και για την παραγωγή πολλών από τα κοινά υλικά του σύγχρονου κόσμου, όπως συνθετικές ίνες, πλαστικά, χρώματα, απορρυπαντικά, φαρμακευτικά προϊόντα, κόλλες και αμμωνία ως λίπασμα και για άλλες χρήσεις. Πολλά από αυτά απαιτούν νέους καταλύτες και την αξιοποίηση της χημικής μηχανικής για την οικονομικά αποδοτική παραγωγή τους.
Στα μέσα του εικοστού αιώνα, ο έλεγχος της ηλεκτρονικής δομής των ημιαγωγών υλικών έγινε ακριβής με τη δημιουργία μεγάλων ράβδων εξαιρετικά καθαρών και μονών κρυστάλλων πυριτίου και γερμανίου. Ακριβή έλεγχο της χημικής σύνθεσής τους και ακριβές ντόπινγκ με άλλα στοιχεία επέτρεψε την παραγωγή των τρανζίστορ στερεάς κατάστασης το 1951 και έκανε δυνατή την παραγωγή των μικροσκοπικών ολοκληρωμένων κυκλωμάτων για χρήση σε ηλεκτρονικές συσκευές, και ιδιαίτερα στους υπολογιστές.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία της χημείας
Λάζαρος Πινότσης
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Ύδρα. Στις 24 Απριλίου 1821 η Καγκελαρία της Υδρας, κηρύσσοντας την έξοδο στην Επανάσταση και την έναρξη του ναυτικού αγώνα εφοδιάζει τον Πινότση, πλοιοκτήτη και πλοίαρχο του μπρικίου «Τιμολέων», 14 κανονιών, με συστατικό έγγραφο/ διαβατήριο προς τις μη εχθρικές δυνάμεις σε ελληνική και ιταλική γλώσσα. Πήρε μέρος στις ναυμαχίες.
Πηγές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Γιάννης Χρήστου (αποσαφήνιση)
Με το όνομα Γιάννης Χρήστου μπορεί να αναφερόμαστε στα ακόλουθα πρόσωπα:
Τυροκαυτερή
μικρογραφία|Έδεσμα τυροκαυτερής
Η τυροκαυτερή ή χτυπητή είναι ένα πικάντικο ορεκτικό το οποίο αποτελείται από πέντε υλικά (φέτα, ελαιόλαδο, καυτερή πράσινη πιπεριά, ξύδι και αλάτι). Μπορεί επίσης να περιέχει γαλακτοκομικά υλικά (γάλα, γιαούρτι, τυρί φέτα κλπ) ή τριμμένη ντομάτα ώστε να μετριάζεται το κάψιμο της πιπεριάς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνική κουζίνα Κατηγορία:Ορεκτικά Κατηγορία:Αλείμματα Κατηγορία:Τρόφιμα με βάση το τυρί
Δυναμική γλώσσα προγραμματισμού
Περιορισμοί και ασάφειες στον ορισμό
Ο ορισμός της δυναμικής γλώσσας προγραμματισμού είναι ασαφής γιατί προσπαθεί να κάνει διάκριση μεταξύ κώδικα και δεδομένων καθώς και μεταξύ χρόνου μετάφρασης και χρόνου εκτέλεσης, που δεν είναι όμως καθολικά. Οι εικονικές μηχανές, η μεταγλώττιση just-in-time και η δυνατότητα πολλών γλωσσών προγραμματισμού να μεταβάλλουν άμεσα τον κώδικα μηχανής σε κάποια συστήματα καθιστούν μια τέτοια διάκριση αφηρημένη. Σε γενικές γραμμές, ο ισχυρισμός ότι μια γλώσσα προγραμματισμού είναι δυναμική αναφέρεται περισσότερο την ευκολία χρήσης ορισμένων δυναμικών χαρακτηριστικών της γλώσσας παρά στις δυνατότητες της ίδιας της γλώσσας.
Παραδείγματα
Ορισμένα παραδείγματα γλωσσών προγραμματισμού που θεωρούνται δυναμικές:
Κάποιες από αυτές τις γλώσσες υποστηρίζονται και στο .NET Framework από το Microsoft Dynamic Language Runtime.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Γλώσσες προγραμματισμού
Νομός Αττικής
thumb|200px|Η φερόμενη ως σημαία του Νομού Αττικής
Ο Νομός Αττικής αποτελούσε για πολλά χρόνια νομό της Ελλάδας. Αρχικά υπήρξε μέρος του νομού Αττικής και Βοιωτίας που συστάθηκε με την διοικητική διαίρεση του 1833. Αποτέλεσε ξεχωριστό νομό για πρώτη φορά στο διάστημα 1899-1909 και για δεύτερη φορά το 1943 με τον οριστικό διαχωρισμό του νομού Αττικής και Βοιωτίας (ΦΕΚ 223Α/26-7-1943). Το 1964 αποσπάστηκε από τον νομό ο δήμος Πειραιώς με τους γειτονικούς του δήμους από την επαρχία Αττικής του νομού Αττικής καθώς και τα νησιά του Αργοσαρωνικού, την Τροιζηνία και τα νησιά Κύθηρα και Αντικύθηρα συγκροτώντας τον νομό Πειραιώς. Το 1972 ο νομός Πειραιώς καταργήθηκε και ενώθηκε ξανά με τον νομό Αττικής (ΦΕΚ 66Α - 08/05/1972).
Ήταν ένας από τους 51 νομούς της Ελλάδας και ανήκει στην περιφέρεια της Αττικής και ήταν ο μόνος νομός που χωριζόταν σε 4 νομαρχίες, λόγω του τεράστιου πληθυσμού που συγκέντρωνε. Πρωτεύουσά του νομού ήταν η Αθήνα.
Διοικητική Διαίρεση
Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης», ο νομός Αττικής έγινε η Περιφέρεια Αττικής με τις εξής Περιφεριακές Ενότητες:
Γεωγραφία
Η Αττική συνορεύει στα δυτικά με το νομό Κορινθίας, στα βόρεια με το νομό Βοιωτίας και στα νοτιοδυτικά με το νομό Αργολίδας, ενώ στα νότια και ανατολικά βρέχεται από τον Σαρωνικό κόλπο και τον Νότιο Ευβοϊκό κόλπο και στα δυτικά από τον Κορινθιακό.
Πολιτική ιστορία
Διοικητικά η Αττική χωριζόταν από το 1972 μέχρι το 1997 σε επτά επαρχίες. Οι 4 (Αίγινας, Αττικής, Μεγαρίδας και Πειραιώς) ανήκαν γεωγραφικά στην Στερεά Ελλάδα, οι 2 επαρχίες της Αργολικής χερσονήσου (Τροιζηνίας και Ύδρας) ανήκαν γεωγραφικά στην Πελοπόννησο ενώ η Επαρχία Κυθήρων ανήκε γεωγραφικά στα Επτάνησα. Αναλυτικά:
Οικισμοί
Ο κυριότερος οικισμός της Αττικής είναι η Αθήνα που συνήθως συμπεριλαμβάνεται μαζί με το πολεοδομικό της συγκρότημα που αποτελείται απο την Αθήνα, τον Πειραιά και πλήθος προαστίων στις Περιφερειακές Ενότητες Κεντρικού Τομέα Αθηνών, Βορείου Τομέα Αθηνών, Νοτίου Τομέα Αθηνών, Δυτικού Τομέα Αθηνών και Πειραιώς. Επίσης στο πολεοδομικό συγκρότημα της Αθήνας συμπεριλαμβάνονται και οικισμοί στις Περιφερειακές Ενότητες Ανατολικής Αττικής και Δυτικής Αττικής.
Άλλοι σημαντικοί οικισμοί είναι η Σαλαμίνα, η Ελευσίνα, τα Μέγαρα, το Κορωπί και η Νέα Μάκρη που ωστόσο πλέον και αυτοί εξαρτώνται απο την Αθήνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νομός Αττικής
Κυπριακές προεδρικές εκλογές 2003
Οι Προεδρικές Εκλογές του 2003 ήταν οι ένατες προεδρικές εκλογές που διεξήχθησαν στην Κύπρο μετά την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας της χώρας. Πρόεδρος ανακηρύχθηκε ο Τάσσος Παπαδόπουλος.
Εκλογικό σύστημα
Ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας εκλεγόταν (και εκλέγεται) άμεσα από τον λαό με καθολική και μυστική ψηφοφορία. Η θητεία του προέδρου είναι πενταετής. Ξεκινά την ημέρα εγκαταστάσεως του ενώπιον της Βουλής των Αντιπροσώπων, όπου ο εκλεγμένος πρόεδρος δίνει τη νενομισμένη διαβεβαίωση.
Όταν μόνο ένας υποψήφιος υποβάλλει υποψηφιότητα, τότε ανακηρύσσεται ως εκλεγείς Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, χωρίς ψηφοφορία. Όταν οι υποψήφιοι είναι περισσότεροι από έναν, τότε εκλέγεται ο υποψήφιος που εξασφαλίζει πάνω από το 50% των έγκυρων ψήφων. Αν κανένας από τους υποψήφιους δεν εξασφαλίσει την απαιτούμενη πλειοψηφία, τότε διεξάγεται επαναληπτική εκλογή την αντίστοιχη μέρα της αμέσως επόμενης βδομάδας ανάμεσα στους δυο υποψηφίους που πήραν τις περισσότερες ψήφους. Ο υποψήφιος που παίρνει, κατά την επαναληπτική εκλογή, το μεγαλύτερο αριθμό ψήφων θεωρείται εκλεγείς.
Η εκλογή του νέου Προέδρου της Δημοκρατίας γίνεται πριν από τη λήξη της θητείας του απερχόμενου προέδρου, έτσι ώστε ο νεοεκλεγόμενος πρόεδρος να είναι σε θέση να αναλάβει τα καθήκοντα του όταν η θητεία αυτή λήξει.
Σε περίπτωση που η θέση του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας παραμένει κενή, διεξάγεται αναπληρωματική εκλογή εντός 45 ημερών από την ημέρα που η θέση παρέμεινε κενή. Η θητεία του εκλεγομένου με αναπληρωματική εκλογή προέδρου είναι ίση με τη μη εκπνεύσασα περίοδο της θητείας του προηγούμενου προέδρου.
Σε περίπτωση προσωρινής απουσίας ή προσωρινού κωλύματος του Προέδρου της Δημοκρατίας, τον αναπληροί ο Πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων.
Ιστορικό
Κυρίαρχα θέματα της προεκλογικής εκστρατείας ήταν κυρίως το κυπριακό πρόβλημα και το Σχέδιο Ανάν. Άλλα θέματα που απασχόλησαν ήταν η εσωτερική διακυβέρνηση, η διαχείριση της οικονομίας και η ανάδειξη σκανδάλων.
Αποτελέσματα
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των εκλογών:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κυπριακές προεδρικές εκλογές
Βάγγος Αρκαδίας
Ο Βάγγος (ή του Βάγγου ή παλιότερα του "Βάνουκου") είναι οικισμός της δημοτικής ενότητας του Δήμου Μεγαλόπολης της Περιφερειακής Ενότητας Αρκαδίας της Περιφέρειας Πελοποννήσου, σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας όπως διαμορφώθηκε με το πρόγραμμα “Καλλικράτης”. Μέχρι το 2010, ο Βάγγος ανήκε στο Τοπικό Διαμέρισμα Βάγγου, του πρώην Δήμου Μεγαλόπολης.
Τοποθεσία
Το χωριό είναι χτισμένο στις ΝΔ καταπράσινες λοφοσειρές του Μαινάλου, στα 799 μέτρα, πάνω από την δυτική όχθη του Ελισσώνα. Απέχει 42 χλμ. από την Τρίπολη και 12 από τη Μεγαλόπολη. Από το χωριό υπάρχει πρόσβαση (χωματόδρομος 3 χλμ.) στον Ελισσώνα και το φαράγγι του, το οποίο ονομάζεται Μπαρμπουτσάνα. Στο φαράγγι υπάρχει το πέτρινο γεφύρι και ο ερειπωμένος νερόμυλος του Παπά. Tο χωριό συνδέεται οδικά με την Μεγαλόπολη από διασταύρωση του δρόμου Μεγαλόπολης-Καρύταινας.
Πληροφορίες
Οι κάτοικοι του χωριού πήραν μέρος στον απελευθερωτικό αγώνα του 1821, στους βαλκανικούς πολέμους, στον Α΄ Παγκόσμιο πόλελο, στην μικρασιατική εκστρατεία και στον Ελληνοιταλικό πόλεμο 1940-41. Τον Ιούλιο του 1944, κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής το χωριό κάηκε από τους Γερμανούς ως αντίποινα για τον θάνατο 8 Γερμανών στρατιωτών από αντιστασιακούς. Κατά τη διάρκεια του εμφυλίου το χωριό είχε 17 νεκρούς ενώ στο παρακείμενο φαράγγι της Μπαρμπουτσάνας έγινε στις 3/3/1948 εμφυλιοπολεμική σύρραξη με πολλούς νεκρούς.
Στις δεκαετίες του 1940 και '50 ο αριθμός σε γιδοπρόβατα υπερέβαινε τις 50.000 και οι κτηνοτρόφοι μετακινούσαν τα κοπάδια τους, τον χειμώνα, στη Μεσσηνία (στο νησί Πρώτη, στους Γαργαλιάνους, τον Μάραθο, την Γιάλοβα, το Πετροχώρι, κ.ά.) αλλά και στους νομούς Λακωνίας και Αργολίδας (στην επαρχία Ερμιόνης και στον Πόρο). Τα επόμενα χρόνια πολλοί κάτοικοι του χωριού μετανάστευσαν στο  εξωτερικό.
Οι λιγοστοί κάτοικοι ασχολούνται με τη γεωργία, την κτηνοτροφία και την παραγωγή τυροκομικών προιόντων ενώ παλιότερα ασχολούνταν και με την παραγωγή ξυλοκάρβουνου και ασβέστη.
Ενδιαφέρον παρουσιάζει η όμορφη πετρόχτιστη εκκλησία του χωριού.
Πρόσωπα
Στου Βάγγου γεννήθηκε ο Ταγματάρχη της ΙΙΙ Μεραρχίας του Δημοκρατικού Στρατού Πελοποννήσου (ΔΣΠ) Δημήτριος Γιαννακούρας (Πέρδικας).
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Μεγαλόπολης Κατηγορία:Χωριά του νομού Αρκαδίας Κατηγορία:Παραδοσιακοί οικισμοί Αρκαδίας
Αρχαιολογικό Μουσείο Εφέσου
Το αρχαιολογικό μουσείο Εφέσου (Τουρκικά: Efes Müzesi) είναι μουσείο στην πόλη Σελτζούκ της Τουρκίας, κοντά στην αρχαία πόλη της Εφέσου. Τα εκθέματα του αποτελούνται κυρίως από τις αρχαιολογικές ανακαλύψεις στην αρχαία πόλη, και το πλέον διάσημο έκθεμα του είναι το άγαλμα της Εφεσίας Αρτέμιδος το οποίο ανακαλύφθηκε στον χώρο όπου βρισκόταν ο ναός της Αρτέμιδος στην Έφεσο.
Το μουσείο έκλεισε στα τέλη του 2012, και συνέχισε την λειτουργία του τον Νοέμβριο του 2014 μετά από εκτεταμένη ανακαίνιση και διαθέτει 7 θεματικές αίθουσες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μουσεία στην Τουρκία Κατηγορία:Έφεσος
Ελευσίνα (αποσαφήνιση)
Με την ονομασία Ελευσίνα αναφέρονται οι κάτωθι πόλεις:
Κοινωνικά σκάνδαλα
Πλοκή
Ο εκδότης του περιοδικού Spy  Σίντνεϊ Κιντ (Χένρι Ντάνιελ) είναι πρόθυμος να καλύψει το γάμο και επιστρατεύει το Ντέξτερ, που είναι πρώην υπάλληλός του, για να παρουσιάσει τον ρεπόρτερ Μακόλεϊ "Μάικ" Κόνορ (Τζέιμς Στιούαρτ) και τη φωτογράφο Λιζ Ίμπρι (Ρουθ Χάσεϊ) ως φίλους του αδελφού της Τρέισι, Τζούνιους, ώστε να μεταδίδουν νέα για το γάμο. Η Τρέισι δεν παραπλανάται αλλά διστακτικά συμφωνεί να τους αφήσει να μείνουν - αφότου ο Ντέξτερ εξηγεί ότι ο Σίντνεϊ έχει στην κατoχή του ένα γεμάτο υπαινιγμούς άρθρο για τον πατέρα της Τρέισι, Σεθ (Τζον Χάλιντεϊ, ο οποίος πιστεύει εκείνη, έχει δεσμό με μαι χορεύτρια, Αν και είναι χωρισμένος με τη μητέρα της, Μάργκαρετ, (Μέρι Νας),  και η Τρέισι τον αντιπαθεί πολύ, θέλει να προστατεύσει τη φήμη της οικογένειάς της.
Ο Ντέξτερ γίνεται ευπρόσδεκτος από τη Μάργκαρετ και τη Ντίνα (Βιρτζίνια Γουάιντλερ), την έφηβη αδελφή της Τρέισι, προς μεγάλη ενόχληση της Τρέισι. Επιπλέον, βαθμιαία ανακαλύπτει ότι ο Μάικ έχει θαυμαστά προσόντα και φτάνει στο σημείο να αναζητήσει τις δημοσιευμένες ιστορίες του στη βιβλιοθήκη. Έτσι, καθώς ο γάμος πλησιάζει βρίσκεται διχασμένη ανάμεσα στον Τζορτζ, τον Ντέξτερ και τον Μάικ.
Τη νύχτα πριν το γάμο, η Τρέισι μεθά για δεύτερη φορά στη ζωή της και κολυμπά στη πισίνα με τον Μάικ. Όταν ο Τζορτζ τον βλέπει να την μεταφέρει μεθυσμένη στο σπίτι αργότερα, σκέφτεται τα χειρότερα, Την επόμενη μέρα, της λέει ότι σοκαρίστηκε και νιώθει ότι του χρωστά μαι εξήγηση προτού προχωρήσουν στο γάμο. Εκείνη προσβάλλεται από την έλλειψη εμπιστοσύνης του και διαλύει τον αρραβώνα. Τότε συνειδητοποιεί ότι όλοι οι καλεσμένοι έχουν φτάσει και περιμένουν να αρχίσει η τελετή, Ο Μάικ προθυμοποιείται να την παντρευτεί (προς δυσαρέσκεια της Λιζ), αλλά εκείνη αρνείται ευγενικά. Σε αυτό το σημείο, ο Ντέξτερ τη ζητά το χέρι της και εκείνη δέχεται.
Παρασκήνιο
Στα τέλη της δεκαετίας του '30 το όνομα της Κάθριν Χέπμπορν είχε περάσει στα αζήτητα καθώς το όνομά της φιγουράριζε πρώτο στη λίστα με τις ηθοποιούς που θεωρούνταν οι λιγότερο επιτυχημένες στο box-office. Οι παραγωγοί των ταινιών τη χαρακτήριζαν "Δηλητήριο των ταμείων" και κανείς δεν ήταν διαθέσιμος να της αναθέσει τον πρωταγωνιστικό ρόλο σε κάποια ταινία. Έτσι έσπασε το συμβόλαιό της με την εταιρία παραγωγής R.K.Ο και επέστρεψε στο θέατρο για να πρωταγωνιστήσει στο έργο του Φίλιπ Μπάρι "Κοινωνικά Σκάνδαλα". Ο Μπάρι είχε βασιστεί στο χαρακτήρα της Χέπμπορν για να δημιουργήσει το ρόλο της Τρέισι Λορντ. Το θεατρικό που προβλήθηκε στο Μπρόντγουεϊ το 1939 σημείωσε μεγάλη επιτυχία κι απέφερε πολλά κέρδη στη Χέπμπορν, η οποία είχε αγοράσει τα δικαιώματα ώστε να κατοχυρώσει τον πρωταγωνιστικό ρόλο σε περίπτωση που το θεατρικό μεταφερόταν στον κινηματογράφο. Συμπρωταγωνιστές της στο θεατρικό ήταν oι: Τζόσεφ Κότεν στο ρόλο του Σι Κεί Ντέξτερ Χέιβεν, ο Βαν Χέφλιν στο ρόλο του Μακόλεϊ Κόνορ, η Σίρλεϊ Μπουθ στο ρόλο της Λιζ Ίμπρι και η μικρή Αν Μπάξτερ στο ρόλο της Ντάινα Λορντ.
Η επιτυχία του θεατρικού, οδήγησε τη Χέπμπορν σε συμβόλαιο με την MGM κι η πρώτη της ταινία ήταν η μεταφορά του "Κοινωνικά Σκάνδαλα". Η Χέπμπορν ζήτησε για συμπρωταγωνιστές τον Κλαρκ Γκέιμπλ και τον Σπένσερ Τρέισι κι αντί αυτών έλαβε τους Κάρι Γκραντ και Τζέιμς Στιούαρτ. Η ταινία σηματοδότησε την 4η και τελευταία συνεργασία της Χέπμπορν με τον Γκραντ. Ο Γκραντ δεν είχε καλές σχέσεις με το σκηνοθέτη της ταινίας Τζορτζ Κιούκορ μετά τη συνεργασία τους το 1938 για το "Μαζί σου για πάντα" (Holiday) και για να δεχτεί απαίτησε το όνομά του να εμφανιστεί πριν από εκείνο της Χέπμπορν στην έναρξη.
Βραβεία Όσκαρ
Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου (Όσκαρ) Βράβευση:
Υποψηφιότητα:
Επανεκτελέσεις
Η ταινία έγινε μιούζικαλ το 1956 με τίτλο "Υψηλή κοινωνία" (High Society) και τη Γκρέις Κέλι, τον Μπινγκ Κρόσμπι, το Φρανκ Σινάτρα και τη Σελέστ Χολμ στους πρωταγωνιστικούς ρόλους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1940 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Metro-Goldwyn-Mayer Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ρομαντικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε θεατρικά έργα Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο σεναριογράφος κέρδισε Όσκαρ Καλύτερου Διασκευασμένου Σεναρίου Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Φραντς Γουάξμαν Κατηγορία:Αμερικανικές screwball κωμικές ταινίες
Ελευσίς Κεντρικής Αιγύπτου
Η Ελευσίς ήταν ένα αρχαίο ελληνικό χωρίον (οικισμός δηλαδή ή χωριό) στην όαση του Ελ Φαγιούμ, πλησίον της αρχαίας επίσης ελληνικής Αρσινόης.
Αρχαίες αναφορές και προέλευση της ονομασίας
Η ύπαρξη του χωρίου της Ελευσίνος μαρτυρείται σε 44 έγγραφα από τον 3ο αιώνα π.Χ. μέχρι και τον 8ο αιώνα μ.Χ., ενό υπάρχει ένα κενό για τον 4ο αιώνα μ.Χ.
Υποσυνείδητο
Υποσυνείδητο. Στην ψυχανάλυση ,λειτουργεί ως μια αποθήκη πληροφοριών,αντιλήψεων,επιθυμιών και παρορμήσεων, τα οποία δύνανται να επανέλθουν στη συνείδηση και επηρεάζει τη συμπεριφορά του ατόμου. Σύμφωνα με ορισμένους ψυχολόγους και την ψυχανάλυση, το υποσυνείδητο αποτελεί εκτεταμένο πεδίο στο περιθώριο της καθαυτό συνείδησης. Διαφέρει από το ασυνείδητο κατά το ότι μπορεί, χωρίς να γίνει συνειδητό, να ενεργεί στη συνειδητή ζωή. Συνδέεται στενά με την προσωπικότητα του υποκειμένου (μνήμη,συναίσθημα,πλήρης φυσική και ψυχική ζωή). Οι εκδηλώσεις του υποσυνείδητου είναι μερικές φορές βεβαιότερες από τις συνειδητές, επειδή είναι πάντοτε παρόν στην καθημερινή ζωή (όνειρα,αναμνήσεις). Μπορεί να δημιουργεί παθολογικές καταστάσεις και να ασκεί σοβαρή επιρροή στην ανθρώπινη συμπεριφορά. Έτσι μπορούν να προκληθούν παραδρομές, υστερισμοί, νευρώσεις κτλ. Κατά τον Φρόιντ, η θεραπευτική για τις παθολογικές αυτές περιπτώσεις είναι η ψυχανάλυση. Σύμφωνα με αυτή, γίνεται έρευνα του υποσυνείδητου για να ανακαλυφθούν τα συμπλέγματα, τα οποία οφείλονται στην εξιδανίκευση, στην εκτροπή ή στην απώθηση των περιφρονημένων τάσεων. Οι Φρόιντ, Γιουνγκ και Άντλερ διεύρυναν την έννοια του υποσυνείδητου και τη διέδωσαν στο ηθικό και κοινωνικό πεδίο.
Ελευσίς Κεντρικής Αιγύπτου
Αρχαίες αναφορές και προέλευση της ονομασίας
Το χωριό έλαβε προφανώς από την ομώνυμη πόλη δίπλα στην πτολεμαϊκή Αλεξάνδρεια, η οποία με την σειρά της έλαβε την ονομασία από την Ελευσίνα και ήταν κέντρο λατρείας της Δήμητρας κοντά στην Αλεξάνδρεια. Έτσι και η νέα αυτή Ελευσίνα έγινε με την σειρά της κέντρο λατρείας της Δήμητρας. Μερικοί επιστήμονες ωστόσο υποστηρίζουν ότι η ονομασία προήλθε περισσότερο από την λατρεία της Δήμητρας, παρά από την αττική μητρόπολη. Πάντως το εθνικό των κατοίκων του χωριού Ελευσίνιος.
Υποσυνείδητο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ψυχολογία
Ελευσίς Κεντρικής Αιγύπτου
Αρχαίες αναφορές και προέλευση της ονομασίας
Παραδόξως κατά τον 5ο αιώνα μ.Χ. το χωριό ονομάστηκε Ελευσίνα -σε νεώτερη ελληνική απόδοση(. Stud.Pal XX 249)-, το οποίο είναι επίσης το όνομα της Ελευσίνας στην Ελλάδα σήμερα.
Τοποθεσία και Ιστορία
Η αιγυπτιακή Ελευσίνα βρισκόταν στο βόρειο τμήμα της μερίδος του Πολέμωνος, στο δρόμο από την προαναφερθείσα Αρσινόη προς την Οξύρρυγχο. Δεν απείχε πολύ μακριά από την πρωτεύουσα του νομού που ήταν η Αρσινόη. Περίπου το 251/0 π.Χ. ίσως να ανήκε στην νομαρχία του Διογένη (Héral 1992). Κατά την περίοδο του 6ου-7ου αιώνα μ.Χ. ήταν μέρος του Θεοδοσιοπολίτου νομού. Ο ιστορικός Banaji Jairus (2002) προτείνει την σύγχρονη Itsa ως πιθανή τοποθεσία.
Τα γειτονικά χωριά της Ελευσίνος ήταν τα: Μούχις, Αφροδιτόπολις, Κυνόπολις, Οξύρρυγχος, Θεογονίς και Τεβέτνυ. Ίσως να συνόρευε με το κανάλι που οδηγούσε από το Τεβέτνυ και την Κερκέσηφι στην Κέρκησι. Οι τόποι Νάρκισσον και Τεστώ ήταν μικρά χωριουδάκια κοντά στην Ελευσίνα. Από τότε που η Ελευσίνα ήταν στενά συνδεδεμένη με την Mούχι, που πιθανότατα βρισκόταν κοντά στη σύγχρονη πόλη της Deir el-Azab, το χωριό πιθανότατα βρίσκεται στην ίδια περιοχή.
Το χωριό μαρτυρείται ως εποίκιον τον 5ο αιώνα μ.Χ. και ως χωρίον από τον 6ο αιώνα μ.Χ. και μετά. Τον 7ο αιώνα μ.Χ. η Ελευσίνα απετέλεσε ένα μεγάλο μέρος μια ακίνητης περιουσίας μαζί με την Κερκέσηφι και την Μούχι.
Πηγές
| Ελευσίνα Κεντρικής Αιγύπτου.
Κατηγορία:Πόλεις της Αρχαίας Αιγύπτου
Εουρέλιους Ζουκάουσκας
Ο Εουρέλιους Ζουκάουσκας (λιθουανικά: Eurelijus Žukauskas), γεννημένος στις 22 Αυγούστου 1973 στην πόλη Κλάιπεντα, είναι Λιθουανός πρώην επαγγελματίας διεθνής καλαθοσφαιριστής. Διαθέτοντας ύψος 218 εκατοστά αγωνιζόταν ως Center.
Καριέρα
Στη συνέχεια, τα δικαιώματά του Ζουκάουσκας απέκτησε η Μιλγουόκι Μπακς, έταιρη ομάδα του ΝΒΑ. Ωστόσο, ούτε και με την ομάδα του Μιλγουόκι κατάφερε να πραγματοποιήσει κάποια επίσημη συμμετοχή, με αποτέλεσμα να αποφασίσει να αφήσει την Αμερική και να επιστρέψει στη Λιθουανία και τη Νεπτούνας.
Το 2000 αποφάσισε να αφήσει τη Λιθουανία για πρώτη φορά στην καριέρα του και να ταξιδέψει με προορισμό την Ιταλία. Την περίοδο 2000-01 αγωνίστηκε στην Ιταλική Φορτιτούντο Μπολόνια, ενώ την αμέσως επόμενη σεζόν αγωνίστηκε με τη Ρωσική Λοκομοτίβ Κούμπαν.
Τη διετία 2002-04 αγωνίστηκε με την επίσης Ρωσική Ούνικς Καζάν, ενώ μετά το τέλος της αγωνιστικής περιόδου 2003-04 ταξίδεψε στην Τουρκία για λογαριασμό της Ούλκερ-Σπορ, στην οποία παρέμεινε για ένα χρόνο, χωρίς ωστόσο να καταφέρει να κατακτήσει κάποιο τίτλο.
Τον Αύγουστο του 2005, ο Ζουκάουσκας ανακοινώθηκε από τον Ολυμπιακό Πειραιώς, μετά από εισήγηση του τότε προπονητή της ομάδας Γιόνας Καζλάουσκας. Στους ερυθρόλευκους παρέμεινε για μόλις ένα χρόνο χωρίς να καταφέρει να κατακτήσει κάποιο τίτλο.
Στις 20 Μαΐου του 2009, ο Ζουκάουσκας αποφάσισε να αποσυρθεί από την ενεργό δράση και να βάλει τέλος στην πολυετή καριέρα του.
Διεθνείς συμμετοχές
Ο Ζουκάουσκας ήταν μόνιμο στέλεχος της Εθνικής ομάδας της Λιθουανίας από το 1995 μέχρι και το 2004.
Με την εθνική Λιθουανίας έχει συμμετάσχει σε αρκετές διοργανώσεις όπως οι Ολυμπιακοί Αγώνες (1996, 2000, 2004), το Ευρωμπάσκετ (2001, 2003) αλλά και το Μουντομπάσκετ (1998).
Πηγές
Κατηγορία:Λιθουανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Λιθουανίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Νεπτούνας Κλαϊπέντα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ζάλγκιρις Κάουνας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Φορτιτούντο Μπολόνια Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λοκομοτίβ Κουμπάν Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ούνικς Καζάν Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ούλκερσπορ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λιέτουβος Ρίτας Κατηγορία:Σέντερ Κατηγορία:Λιθουανοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Παίκτες νικητές Ευρωμπάσκετ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2000
Tomorrow (SR-71)
Το Tomorrow είναι το δεύτερο άλμπουμ της αμερικάνικης μπάντας SR-71. Κυκλοφόρησε στις 22 Οκτωβρίου του 2002 από την RCA Records. Είναι το πρώτο άλμπουμ με τον John Allen στα ντραμς, ο οποίος αντικατέστησε τον Dan Garvin αφότου έφυγε μετά την κυκλοφορία του "Now You See Inside". Αυτό είναι το τελευταίο άλμπουμ της μπάντας με τον κιθαρίστα Mark Beauchemin, που έφυγε για προσωπικούς λόγους, και τον μπασίστα Jeff Reid, που έφυγε για λόγους υγείας. Διαγνώστηκε με καρκίνο του πνεύμονα και πέθανε στις 11 Ιουνίου του 2004.
Θέσεις στα τσάρτς
Single
Παραπομπές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2002
Βραβείο Μπούκερ
''δείτε επίσης Διεθνές βραβείο Μπούκερ
Το Βραβείο Μπούκερ  (Man Booker Prize for Fiction) είναι ετήσιο Βρετανικό λογοτεχνικό βραβείο, που απονέμετα από το "Booker Prize Foundation" στο  καλύτερο μυθιστόρημα γραμμένο στην αγγλική γλώσσα από αγγλόφωνο συγγραφέα, ένα σημαντικό βραβείο με διεθνή απήχηση στο χώρο της λογοτεχνίας και των εκδόσεων.
Το βραβείο αρχικά ονομαζόταν Booker-McConnell Prize από την ομώνυμη εταιρεία που άρχισε να χρηματοδοτεί το εγχείρημσ το 1968 και τότε συμμετέχοντες μπορούσαν να είναι μόνο μέλη της Βρετανικής Κοινοπολιτείας. Ωστόσο από το 2014 αυτό άλλαξε για να περιλάβει οποιοδήποτε μυθιστόρημα γραμμένο στην αγγλική γλώσσα, από συγγραφέα μέλος της πρώην Βρετανικής Κοινοπολιτείας, ή από αγγλόφωνη χώρα. Το 2002 που ιδρύθηκε το Booker Prize Foundation χορηγός έγινε ο όμιλος εταιρειών, οπότε και το βραβείο άλλαξε τίτλο σε Man Booker Prize. Το έπαθλο για τον νικητή είναι 50.000 λίρες Αγγλίας, ή 55.550 ευρώ.
Το 2013 η Νεοζηλανδή Έλινορ Κάτον έγινε, σε ηλικία 28 ετών, το νεότερο πρόσωπο που βραβεύτηκε.
Best of the Booker
Το ειδικό βραβείο The Best of the Booker απονεμήθηκε για πρώτη φορά τον Ιούλιο του 2008 κατά την 40ή επέτειο από τη θεσμοθέτηση των βραβείων Μπούκερ. Υποψήφιοι για το βραβείο ήταν οι προηγούμενοι 41 νικητές του βραβείου από την καθιέρωσή του, το 1969. Ο νικητής ανακηρύχθηκε με ψηφοφορία των αναγνωστών και ανακοινώθηκε στις 10 Ιουλίου. Το έργο του Σαλμάν Ρούσντι "Τα Παιδιά του Μεσονυκτίου" (Midnight's Children) έλαβε το βραβείο. Το εν λόγω έργο κέρδισε το Μπούκερ το 1981, όπως επίσης και το ειδικό βραβείο (Booker of Bookers), το 1993, που αφορούσε το Ιωβηλαίο (επέτειο 25 ετών από τη θεσμοθέτηση των βραβείων). Έτσι, ο Ρούσντι πέτυχε να κατακτήσει 3 συνολικά Μπούκερ, κάτι χωρίς προηγούμενο στην ιστορία των βραβείων αυτών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβεία Λογοτεχνίας Κατηγορία:Βρετανική λογοτεχνία
Βόιτσεκ
Το έργο Βόιτσεκ (Woyzeck) του Γκέοργκ Μπύχνερ, το οποίο γράφτηκε μεταξύ Ιουλίου και Οκτωβρίου 1836 και έκανε πρεμιέρα στις 8 Νοεμβρίου 1913 στο Μόναχο, αφορά τον στρατιώτη Φραντς Βόιτσεκ, ο οποίος γίνεται δολοφόνος αφού οι ανώτεροι του εκμεταλλευτούν τον ίδιο και τη φίλη του, εξαπατώντάς τους. Το έργο αποτελείται από 27 σκηνές, οι οποίες όμως έμειναν χωρίς καθορισμένη διάταξη λόγω του πρόωρου θανάτου του συγγραφέα.
Ο Μπύχνερ έγραψε το «Βόιτσεκ» προκειμένου να ενσωματώσει τις ιδέες του σχετικά με την εκμετάλλευση των κατώτερων κοινωνικών τάξεων. Είναι ένα είδος ανοιχτού δράματος επειδή η πλοκή δεν έχει κοινό νήμα όπως στο κλειστό δράμα. Επομένως, τα επεισόδια βρίσκονται το ένα δίπλα στο άλλο σχετικά αυτόνομα και μπορούν να συνδεθούν μόνο με μια πιο λεπτομερή ανάλυση.
Το έργο κέρδισε τον θαυμασμό του γερμανού φυσιοδίφη Γκέρχαρτ Χάουπτμαν και έπειτα τον θαυμασμό των εξπρεσιονιστών θεατρικών συγγραφέων. Είναι ένα από τα πιο επιδραστικά και δημοφιλή έργα στο γερμανικό θεατρικό ρεπερτόριο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτισμός της Γερμανίας Β
Μαρής
Το ελληνικό επώνυμο Μαρής μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα εξής πρόσωπα:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Ελληνικά επώνυμα
Οσσετοί
Οι Ο(σ)σετοί ή Ο(σ)σέτες (οσσετικά: ир, ирæттæ, ирон, ir, irette, σίδερο, дигорӕ, дигорӕнттӕ, дигорон) είναι μια ιρανική εθνοτική ομάδα των βουνών του Καυκάσου, αυτόχθονες στην εθνογλωσσική περιοχή γνωστή ως Οσσετία. Μιλούν οσσετικά, μια ανατολικοϊρανική (αλανική) γλώσσα της ινδοευρωπαϊκής οικογένειας, με τους περισσότερους κατοίκους να έχουν επαρκή γνώση και των ρωσικών ως δεύτερης γλώσσας. Αν και η οσσετική γλώσσα σχετίζεται με τις ινδοευρωπαϊκές ως προς την προέλευσή της, δεν είναι αμοιβαία κατανοητή με οποιαδήποτε άλλη γλώσσα της οικογένειας σήμερα.
Οι Οσσετοί είναι ως επί το πλείστον Ανατολικοί Ορθόδοξοι Χριστιανοί, με σημαντικές μειονότητες που υποστηρίζουν το Ουατσντίν ή το Ισλάμ.
Ετυμολογία
Οι Οσσετοί και η Οσσετία έλαβαν το όνομά τους από τους Ρώσους, οι οποίοι υιοθέτησαν τη γεωργιανή ονομασία Osi (ოსი, εν.) (πληθ. Osebi (ოსები)) και Oseti ("η χώρα των Osi" (ოსეთი)), που χρησιμοποιείται από τον Μεσαίωνα για τον μοναδικό ιρανόφωνο πληθυσμό του Κεντρικού Καυκάσου και πιθανότατα βασίζεται στον παλιό αυτοπροσδιορισμό των Αλανών "As". Δεδομένου ότι οι Οσσετοί δεν είχαν καμία ενιαία ονομασία για τον εαυτό τους στη μητρική τους γλώσσα, αυτοί οι όροι έγιναν αποδεκτοί από τους ίδιους τους Οσετούς ήδη πριν από την ένταξή τους στη Ρωσική Αυτοκρατορία.
Αυτή η πρακτική τέθηκε υπό αμφισβήτηση από τον νέο οσσετικό εθνικισμό στις αρχές της δεκαετίας του '90, όταν η διαμάχη μεταξύ των οσσετικών υποομάδων Ντίγκορ και Ιρόν σχετικά με το καθεστώς της διαλέκτου ντίγκορ ανάγκασε τους Οσσετούς διανοούμενους να αναζητήσουν μια νέα εθνική ονομασία, που να τους περιλαμβάνει όλους. Αυτό, σε συνδυασμό με τις συνέπειες της σύγκρουσης Γεωργίας-Οσετίας, οδήγησε στη διάδοση του όρου "Αλανία", του ονόματος της μεσαιωνικής σαρματικής συνομοσπονδίας, στην οποία οι Οσσετοί εντοπίζουν την καταγωγή τους, και στην ένταξη αυτής της ονομασίας στον επίσημο δημοκρατικό τίτλο της Βόρειας Οσετίας το 1994.
Μυθολογία
Οι λαϊκές πεποιθήσεις των Οσσετών έχουν τις ρίζες τους στη σαρματική καταγωγή και τη χριστιανική τους θρησκεία, με τους ειδωλολατρικούς θεούς να έχουν μετατραπεί σε χριστιανούς αγίους. Το έπος Ναρτ χρησιμεύει ως η βασική ειδωλολατρική μυθολογία της περιοχής.
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία|200x200εσ| Νεκροφυλακεία με θόλους σε μια [[νεκρόπολη κοντά στο χωριό Νταργκάβς, Βόρεια Οσετία ]]
Προϊστορία (Πρωτο-Αλανοί)
Οι Οσσετοί κατάγονται από τους Αλανούς, μια φυλή Σαρματών(υποομάδα των Σκυθών της ιρανικής εθνογλωσσικής ομάδας). Οι Αλανοί ήταν ο μόνος κλάδος των Σαρματών, που κράτησαν τον πολιτισμό τους ενόψει μιας γοτθικής εισβολής (περίπου 200 μ.Χ.). Όσοι γλίτωσαν έχτισαν ένα μεγάλο βασίλειο μεταξύ των ποταμών Ντον και Βόλγα. Μεταξύ 350 και 374 μ.Χ., οι Ούννοι κατέστρεψαν το βασίλειο των Αλανών και ο λαός διχοτομήθηκε. Το ένα μισό κατέφυγε προς τα δυτικά, όπου συμμετείχαν στις βαρβαρικές εισβολές στη Ρώμη, ίδρυσαν βραχύβια βασίλεια στην Ισπανία και τη Βόρεια Αφρική και εγκαταστάθηκαν σε πολλά άλλα μέρη, όπως στη γαλλική Ορλεάνη. Οι άλλοι μισοί κατέφυγαν στα νότια και εγκαταστάθηκαν στις πεδιάδες του Βόρειου Καυκάσου, όπου ίδρυσαν το μεσαιωνικό βασίλειο της Αλανίας.
Μεσαίωνας
Τον 8ο αιώνα, ένα ενοποιημένο βασίλειο των Αλανών, που αναφέρεται σε πηγές της περιόδου ως Αλανία, εμφανίστηκε στον Βόρειο Καύκασο περίπου στη θέση της πρώην Κιρκασίας και της σύγχρονης Βόρειας Οσετίας–Αλανίας. Στο αποκορύφωμά της, η Αλανία ήταν μια συγκεντρωτική μοναρχία με ισχυρή στρατιωτική δύναμη και είχε μια ισχυρή οικονομία, που επωφελήθηκε από τον Δρόμο του Μεταξιού.
Μετά τις εισβολές των Μογγόλων της δεκαετίας του 1200, οι Αλανοί εξαναγκάστηκαν να φύγουν από τη μεσαιωνική πατρίδα τους νότια του ποταμού Ντον στη σημερινή Ρωσία. Λόγω αυτού, οι Αλανοί μετανάστευσαν προς τα βουνά του Καυκάσου, όπου θα σχημάτιζαν τρεις εθνογραφικές ομάδες. τους Ιρόν, τους Ντίγκορ και τους Κουντάρ. Ο λαός των Γιας ήταν μια τέταρτη ομάδα, που μετανάστευσε τον 13ο αιώνα στην Ουγγαρία.
Σύγχρονη ιστορία
μικρογραφία| Κόστα Χεταγκούροφ Στην πιο πρόσφατη ιστορία, οι Οσσετοί συμμετείχαν στη σύγκρουση Οσετίας-Ινγκουσετίας (1991-1992) και Γεωργίας-Οσετίας (1918-1920, αρχές 1990) και στον πόλεμο της Νότιας Οσετίας το 2008 μεταξύ Γεωργίας και Ρωσίας.
Σημαντικά γεγονότα:
Θρησκεία
Πριν από τον 10ο αιώνα, οι Οσσετοί ήταν αυστηρά παγανιστές. Εκχριστιανίστηκαν μερικώς από Βυζαντινούς ιεραπόστολους στις αρχές του 10ου αιώνα. Μέχρι το 13ο, οι περισσότεροι Οσσετοί ήταν Ανατολικοί Ορθόδοξοι Χριστιανοί ως αποτέλεσμα της γεωργιανής επιρροής και του ιεραποστολικού έργου.
Το Ισλάμ εισήχθη κατά τον 16ο και 17ο αιώνα από τα μεταστραφέντα μέλη της κιρκασιανής φυλής Καμπαρντίν (οι οποίοι είχαν εισαχθεί σε αυτή τη θρησκεία από Τατάρους κατά τη διάρκεια του 15ου αιώνα), οι οποίοι είχαν λάβει εδάφη στη Δυτική Οσετία κατειλημμένα από τους Ντίγκορ. Ωστόσο, το Ισλάμ δεν εξαπλώθηκε επιτυχώς στον υπόλοιπο λαό της Οσετίας.
Το 1774 η Οσετία έγινε μέρος της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, η οποία ενίσχυσε σημαντικά τον Ορθόδοξο Χριστιανισμό στέλνοντας εκεί Ρώσους Ορθόδοξους ιεραπόστολους. Ωστόσο, οι περισσότεροι από τους ιεραπόστολους που επελέγησαν ήταν εκκλησιαστές από ανατολικές ορθόδοξες κοινότητες, που ζούσαν στη Γεωργία, συμπεριλαμβανομένων Αρμενίων και Ελλήνων, καθώς και Γεωργιανών. Ρώσοι ιεραπόστολοι δεν εστάλησαν, καθώς θα το θεωρούσαν οι Οσσετοί πολύ ενοχλητικό.
Σήμερα, η πλειοψηφία των Οσετών τόσο από τη Βόρεια όσο και από τη Νότια Οσετία ακολουθούν την Ανατολική Ορθοδοξία. Ο Ασσιανισμός (Ουατσντίν ή Ασντίν), η εθνική θρησκεία της Οσετίας, είναι επίσης διαδεδομένος μεταξύ των Οσετών, με τελετουργικές παραδόσεις όπως θυσίες ζώων, ιερά, μη χριστιανούς αγίους κ.λπ. Υπάρχουν ναοί, γνωστοί ως κουβαντόν, στα περισσότερα χωριά. Σύμφωνα με την ερευνητική υπηρεσία Sreda, η Βόρεια Οσετία είναι το κύριο κέντρο του Οσσετιανού Παγανισμού και το 29% του πληθυσμού ανέφερε ότι ασκεί παγανιστική λατρεία στη ρωσική απογραφή του 2012. Ο Ασσιανισμός αυξάνεται σε δημοτικότητα από τη δεκαετία του '80.
Σύμφωνα με εκτίμηση του 2013, έως και το 15% του πληθυσμού της Βόρειας Οσετίας ασκεί το Ισλάμ.
Οικονομία
Οι Βόρειοι Οσετοί εξάγουν ξυλεία και καλλιεργούν κυρίως καλαμπόκι. Οι νότιοι Οσσετοί είναι κυρίως βοσκοί προβάτων, αιγών και βοοειδών. Τα παραδοσιακά προϊόντα τους περιλαμβάνουν δερμάτινα είδη, καλύμματα γούνας, στιλέτα και μεταλλικά σκεύη.
Δημογραφικά στοιχεία
Εκτός της Νότιας Οσετίας, υπάρχει επίσης ένας σημαντικός αριθμός Οσετών, που ζουν στο Τριαλέτι στη βορειοκεντρική Γεωργία. Μεγάλη διασπορά Οσσετών ζουν στην Τουρκία και έχουν επίσης εγκατασταθεί στο Βέλγιο, τη Γαλλία, τη Σουηδία, τη Συρία, τις Ηνωμένες Πολιτείες (κυρίως Νέα Υόρκη, Φλόριντα και Καλιφόρνια), τον Καναδά (Τορόντο), την Αυστραλία (Σίδνεϊ) και όλες τις άλλες χώρες σε όλο τον κόσμο.
Ρωσική απογραφή του 2002
Η συντριπτική πλειονότητα των Οσετών ζουν στη Ρωσία (σύμφωνα με τη ρωσική απογραφή του 2002):
Γενετική
Οι Οσσετοί είναι μια μοναδική εθνοτική ομάδα του Καυκάσου, που μιλούν μια ινδοευρωπαϊκή γλώσσα, που περιβάλλεται κυρίως από καυκάσιες εθνογλωσσικές ομάδες, ενώ οι άλλες μη Καυκάσιες φυλές περιλαμβάνουν τους Καρατσάι και τους Μπάλκαρ. Τα δεδομένα Y-απλοομάδας δείχνουν ότι οι Βόρειοι Οσσετοί είναι περισσότερο παρόμοιοι με άλλες ομάδες του Βόρειου Καυκάσου και οι Νότιοι Οσσετοί με άλλες ομάδες του Νοτίου Καυκάσου, από ό,τι μεταξύ τους. Όσον αφορά το μιτοχονδριακό DNA, οι Οσσετοί είναι πολύ πιο παρόμοιοι με κάποιες ιρανικές ομάδες από ό,τι με καυκάσιες ομάδες. Προτείνεται λοιπόν ότι υπάρχει μια κοινή προέλευση των Οσετών από τους Πρωτο-Ιρανούς, ακολουθούμενη από μεταγενέστερες μεταναστευτικές ροές αρρένων από τους Καυκάσιους γείτονές τους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες στον Καύκασο Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες στη Συρία Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες στην Τουρκία Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες στη Ρωσία
Σόρβος η οικιακή
Η Σόρβος η οικιακή (Sorbus domestica) είναι δέντρο ύψους 10-20 μ. Ξηροφλοιο με πολυαριθμες επιμήκεις και οριζόντιες σχισμές, απολεπίζεται σε μικρά λέπια. Είναι απαιτητικότερο είδος αναπτύσσεται σε βαθιά, νωπά και πλούσια σε θρεπτικές ουσίες εδάφη. Είναι φωτόφιλο, με μεγάλες απαιτήσεις σε θερμότητα σε σχεση με την (S. aucuparia L.) σε μικρή ηλικία ανθεκτικό στην σκιά. Το είδος το συναντάμε στην μέση και νότια Ευρώπη, την Β. Αφρική και Μικρά Ασία. Στην Ελλάδα την βρίσκουμε σε ολη την χώρα σε δαση η καλλιεργούμενη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμυγδαλοειδή Κατηγορία:Βρώσιμα φυτά Κατηγορία:Ελληνική χλωρίδα
Φράνσις Σκοτ Φιτζέραλντ
Ο Φράνσις Σκοτ Φιτζέραλντ (Francis Scott Key Fitzgerald, 24 Σεπτεμβρίου 1896 – 21 Δεκεμβρίου 1940) ήταν Αμερικανός συγγραφέας. Αποτελεί έναν από τους κύριους εκπροσώπους της αποκαλούμενης  των Αμερικανών λογοτεχνών και θεωρείται γενικότερα ένας από τους μείζονες συγγραφείς του 20ού αιώνα. Ολοκλήρωσε συνολικά τέσσερα μυθιστορήματα και πλήθος διηγημάτων, ενώ το έργο του έχει μεταφραστεί στις περισσότερες γλώσσες.
Νεανικά χρόνια
Ο Φιτζέραλντ γεννήθηκε στο Σαιντ Πωλ της Μινεσότα, γιος του Έντουαρντ Φιτζέραλντ και της Μαίρη Μακ Κουίλαν, ιρλανδικής καταγωγής και κόρης Ιρλανδού μετανάστη που απέκτησε σημαντική περιουσία ως παντοπώλης. Η οικογένειά του ανήκε στην μεσαία τάξη και διατηρούσε δεσμούς με τον καθολικισμό, κυρίως λόγω της καταγωγής της μητέρας του. Ο εξάδελφός του, Φράνσις Σκοτ Κι (Francis Scott Key) υπήρξε ο δημιουργός του αμερικανικού εθνικού ύμνου.
Τις περιόδους 1898–1901 και 1903–1908, έζησε στο Μπάφαλο της Νέας Υόρκης, όπου ο πατέρας του εργάστηκε ως πωλητής για την επιχείρηση Procter & Gamble. Μετά την απόλυσή του το 1908, η οικογένεια επέστρεψε στην Μινεσότα και ο Φράνσις Σκοτ Φιτζέραλντ γράφτηκε στη σχολή Saint Paul Academy and Summit School όπου φοίτησε το διάστημα 1908 – 1911. Στη συνέχεια παρακολούθησε μαθήματα στην προπαρασκευαστική σχολή Newman School, στο Χάκενσακ (Hackensack) του Νιου Τζέρσεϊ, για την περίοδο 1911 – 1912.
Το 1913 ξεκίνησε σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Πρίνστον, ένα από τα κορυφαία ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα της Αμερικής. Εκεί γνώρισε τους συγγραφείς και κριτικούς Έντμουντ Γουίλσον και Τζον Πηλ Μπίσοπ, ενώ συμμετείχε στα περιοδικά Princeton Tiger και Nassau Literary Magazine. Είχε μέτριες ακαδημαϊκές επιδόσεις και σε συνδυασμό με την απόφασή του να ασχοληθεί με τη λογοτεχνία, εγκατέλειψε τις σπουδές του το 1917, χωρίς να εξασφαλίσει το πτυχίο του. Τον Οκτώβριο του 1917 κατατάχθηκε στον αμερικανικό στρατό και συμμετείχε στον Πρώτο Παγκόσμιο πόλεμο, οπότε και εγκατέλειψε για πάντα το Πρίνστον. Ο Φιτζέραλντ ολοκλήρωσε το μυθιστόρημα The Romantic Egotist την περίοδο κατά την οποία εκπαιδευόταν ως αξιωματικός στα στρατόπεδα Zachary Taylor και Sheridan. Όταν κατέθεσε το έργο του στον εκδοτικό οίκο Charles Scribner's Sons, έλαβε ως απάντηση μία επιστολή, στην οποία αναγνωριζόταν η πρωτοτυπία του αλλά δεν γινόταν δεκτό προς δημοσίευση πριν να υποστεί αναθεωρήσεις. Αργότερα, κατέθεσε για δεύτερη φορά το μυθιστόρημα, ωστόσο απορρίφθηκε εκ νέου.
Η γνωριμία με τη Ζέλντα
thumb|left|Η Ζέλντα το 1922, σε ηλικία 22 χρονών Την περίοδο της στρατιωτικής εκπαίδευσής του στο "Camp Sheridan", τον Ιούνιο του 1918, ο Φιτζέραλντ γνώρισε και ερωτεύθηκε την Ζέλντα Σάιρ (Zelda Sayre),κόρη δικαστή. Τον επόμενο χρόνο και μετά τη λήξη του πολέμου, μετακόμισαν μαζί στην πόλη της Νέας Υόρκης με σκοπό να παντρευτούν. Ο Φιτζέρλαντ εργαζόταν για μία διαφημιστική εταιρεία και παράλληλα έγραφε διηγήματα, ωστόσο δεν έπεισε την Ζέλντα πως θα ήταν ικανός να συντηρήσει οικονομικά μία οικογένεια, με αποτέλεσμα να διαλυθεί ο αρραβώνας του.
Ο Φιτζέραλντ επέστρεψε στους γονείς του, στο Σαίν Πωλ, προκειμένου να επεξεργαστεί και πάλι το πρώτο του μυθιστόρημα. Τελικά, υπό τον τίτλο "Η άλλη όψη του Παραδείσου" (This Side of Paradise), έγινε δεκτό προς δημοσίευση από τον Μάξουελ Πέρκινς, των εκδόσεων Charles Scribner's Sons, την Άνοιξη του 1919. Παράλληλα ξεκίνησε να γράφει μικρές ιστορίες για λογοτεχνικά περιοδικά και έντυπα μεγάλης κυκλοφορίας. Το μυθιστόρημα του, εκδόθηκε στις 26 Μαρτίου του 1920 και κατέστησε τον Φιτζέραλντ, έναν από τους πιο δημοφιλείς συγγραφείς της εποχής του. Η επιτυχία του, είχε επίσης ως συνέπεια την επανασύνδεσή του με την Ζέλντα, την οποία παντρεύτηκε μία εβδομάδα μετά την έκδοση του This Side of Paradise. Μαζί απέκτησαν μία κόρη, την Φράνσις Σκοτ Φιτζέραλντ (Frances Scott "Scottie" Fitzgerald), γεννημένη στις 26 Οκτωβρίου του 1921.
«Η εποχή της Τζαζ»
Η δεκαετία του 1920 (γνωστή ως Εποχή της Τζαζ ή ως Roaring Twenties) υπήρξε καθοριστική για την εξέλιξη του Φιτζέραλντ. Το δεύτερο μυθιστόρημα που ολοκλήρωσε, με τίτλο The Beautiful and Damned (Όμορφοι και Καταραμένοι), δημοσιεύτηκε το 1922 ενώ το 1925 εκδόθηκε το κορυφαίο κατά πολλούς έργο του The Great Gatsby (Ο υπέροχος Γκάτσμπυ). Παράλληλα, ο Φιτζέραλντ πραγματοποίησε αρκετά ταξίδια στην Ευρώπη και ιδιαίτερα στη γαλλική Ριβιέρα και το Παρίσι, όπου γνωρίστηκε και συνδέθηκε με άλλους εξόριστους Αμερικανούς λογοτέχνες, όπως τον Έρνεστ Χέμινγουεϊ, τον οποίο ο Φιτζέραλντ θαύμαζε. Με τη σειρά του, ο Χέμινγουεϊ έγραψε για το ταλέντο του Φιτζέραλντ πως ήταν "τόσο φυσικό όσο το σχήμα που αφήνουν στη σκόνη τα φτερά μιας πεταλούδας".
Στα τέλη της δεκαετίας του '20, ξεκίνησε να επεξεργάζεται το τέταρτο μυθιστόρημά του, ωστόσο αναγκάστηκε να αντιμετωπίσει παράλληλα οικονομικές δυσχέρειες αλλά και τη σχιζοφρένεια της συζύγου του που εκδηλώθηκε εκείνη την εποχή. Η ψυχική της υγεία παρέμεινε εύθραυστη μέχρι το τέλος της ζωής της. Μετά από νευρική κατάρρευση, το 1930 εισήχθη σε κλινική της Ελβετίας μέχρι το Σεπτέμβριο του 1931 και στη συνέχεια επέστρεψαν μαζί στις Ηνωμένες Πολιτείες όπου το 1932 εισήχθη εκ νέου σε νοσοκομείο της Βαλτιμόρης. Την ίδια περίοδο, ο Φιτζέραλντ ενοικίασε τo κτήμα "La Paix", στα προάστια του Towson, προκειμένου να αφιερωθεί στο νέο του μυθιστόρημα. Εκδόθηκε τελικά το 1934 με τον τίτλο Tender is the Night (Τρυφερή είναι η νύχτα) και αποτέλεσε εμπορική αποτυχία.
Τα χρόνια στο Χόλιγουντ
Το 1937, με πολλά οικονομικά προβλήματα να τον βαραίνουν, ο Φιτζέραλντ υπέγραψε συμβόλαιο με την Metro-Goldwyn-Mayer, εξάμηνης διάρκειας και με αμοιβή 1.000 δολάρια την εβδομάδα. Αργότερα ανανέωσε το συμβόλαιο του για έναν ακόμα χρόνο, γεγονός που του επέτρεψε να αντιμετωπίσει τις οικονομικές του δυσκολίες. Εργάστηκε ως σεναριογράφος χωρίς όμως ιδιαίτερη επιτυχία. Το 1939 ξεκίνησε επίσης το πέμπτο μυθιστόρημά του, The Love of the Last Tycoon, βασισμένο στη ζωή του στελέχους Έρβινγκ Τάλμπεργκ και μια προσπάθεια προσέγγισης του κόσμου του Χόλιγουντ και περιγραφής του Αμερικανικού Ονείρου. Το έργο αυτό έμεινε ημιτελές και εκδόθηκε τελικά, για πρώτη φορά, μετά το θάνατό του, έπειτα από σχετική επιμέλεια των σημειώσεων του Φιτζέραλντ από τον φίλο του, Έντμουντ Γουίλσον. Την ίδια περίοδο αποξενώθηκε από την Ζέλντα, η οποία συνέχισε να ζει σε ιδρύματα ενώ εκείνος συνδέθηκε με την δημοσιογράφο Σίλα Γκρέιαμ. Σταμάτησε τελείως να πίνει και εργάστηκε με ζήλο στο τελευταίο του μυθιστόρημα.Τέλη Ιουλίου ολοκλήρωσε το "Κοσμοπόλιταν" που ήταν και το τελευταίο του σενάριο για το Χόλυγουντ, το οποίο αν και δεν γυρίστηκε σε ταινία, θεωρήθηκε μετά το θάνατό του, ένα από τα καλύτερα σενάρια που είχε δει ποτέ το Χόλυγουντ.
Ο Φιτζέραλντ υπήρξε αλκοολικός ήδη από νεαρή ηλικία, ενώ κατά τη δεκαετία του '20, ο προσωπικός του μύθος ήταν συνδεδεμένος με την ιδιότητα αυτή. Το γεγονός αυτό είχε ως αποτέλεσμα την επιδείνωση της υγείας του, ειδικά κατά τα τέλη της δεκαετίας του 1930. Το 1940 υπέστη δύο καρδιακές προσβολές. Η τελευταία, στις 21 Δεκεμβρίου προκάλεσε και το θάνατό του σε ηλικία 44 ετών στα χέρια της Σίλα Γκρέιαμ. Τάφηκε στο Ρόκβιλ και στον ίδιο τάφο, θάφτηκε και Ζέλντα Φιτζέραλντ το 1947.
== Εργογραφία ( και οι ελληνικές εκδόσεις ) == thumb|right|Η πρώτη έκδοση του μυθιστορήματος «Η άλλη όψη του Παραδείου», 1920 thumb|right|Η πρώτη έκδοση του μυθιστορήματος «Όμορφοι και καταραμένοι», 1922 thumb|right|Η πρώτη εμφάνιση του ονόματος του συγγραφέα στο εξώφυλλο του δημοφιλέστατου τότε περιοδικού "The Saturday Evening Post", με το διήγημά του "Bernice Bobs Her Hair", τεύχος 1η Μαϊου 1920