cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γέζι Στουρ
Ζωή και καριέρα
Το 1985, ο Στουρ έκανε το δικό του σκηνοθετικό ντεμπούτο ανεβάζοντας την πολωνική εκδοχή του έργου του Πάτρικ Ζίσκιντ Το κοντραμπάσο (Der Kontrabaß), στο οποίο έπαιξε επίσης τον (μοναδικό) ρόλο. Παρά την επιτυχία της παραγωγής, μόλις το 1995 ο Στουρ άρχισε να σκηνοθετεί ταινίες επίσης, με το Απογραφή μοιχών (Spis cudzołożnic) βασισμένο σε μυθιστόρημα του Γέζι Πιλχ. Οι κριτικοί συνέκριναν ευνοϊκά την επόμενη προσπάθειά του Ιστορίες αγάπης (Historie miłosne, 1997) με το έργο του Κιεσλόφσκι. Η ταινία αποτελείται από τέσσερα ασύνδετα επεισόδια, με τον Στουρ να παίζει τον πρωταγωνιστικό ρόλο στο καθένα. Άλλες ταινίες σε σκηνοθεσία Στουρ είναι το Μεγάλο ζώο (Duże zwierzę, 2000 – βασισμένο σε σενάριο του Κιεσλόφσκι) και Αυριανός καιρός (Pogoda na jutro, 2003). Για αυτές τις δύο, ο Στουρ χρησιμοποίησε το πολωνικό εναλλακτικό ροκ συγκρότημα Myslovitz, που συνέθεσε τα ομαδικά κομμάτια και είχε επίσης ρόλους στο δεύτερο. Σε συνέντευξή του στην Krakow Post, ο Στουρ παραδέχτηκε ότι ο Ιταλός σκηνοθέτης Νάνι Μορέτι επηρέασε την προσέγγισή του στη δημιουργία ταινιών.
Από το 1990 έως το 1997, και ξανά από το 2002, ο Στουρ κατείχε τη θέση του πρύτανη στην Εθνική Δραματική Σχολή της Κρακοβίας, όπου είχε μάθει την τέχνη του δύο δεκαετίες πριν. Απέκτησε επίσημα τον τίτλο του καθηγητή στις Δραματικές Τέχνες το 1994.
Ο γιος του Στουρ, Μάτσεϊ (γενν. 1975) είναι επίσης ηθοποιός, ο οποίος έχει παίξει δίπλα στον πατέρα του στο Decalogue X (1988) του Κιεσλόφσκι, Αυριανός καιρός (2003) και Ιστορίες αγάπης (1997). Η κόρη του, Μαριάννα (γενν. 1982) είναι ζωγράφος.
Το 2004 ήταν μέλος της κριτικής επιτροπής στο 26ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Μόσχας. Είναι πρόεδρος του συμβουλίου εποπτών στο Παιδικό Ίδρυμα Γιούζεφ Τίσχνερ της Κρακοβίας και είναι υποστηρικτής αυτού του ιδρύματος από το 2004.
Ήταν επικεφαλής της κριτικής επιτροπής του 2ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Οδησσού που έλαβε χώρα στην Οδησσό από τις 15 έως τις 23 Ιουλίου 2011.
Το φθινόπωρο του 2011, ο Στουρ υπέστη, όπως πίστευε, σοβαρή λοίμωξη στο λαιμό, αλλά τελικά διαγνώστηκε με καρκίνο του λάρυγγα. Πέρασε τους περισσότερους από τους επόμενους οκτώ μήνες σε νοσοκομεία στο Γκλιβίτσε, στην Κρακοβία και στο Ζακοπάνε, υποβαλλόμενος σε θεραπεία που περιελάμβανε χειρουργικές επεμβάσεις, ακτινοθεραπεία και χημειοθεραπεία. Η κόρη του, η ίδια επιζήσασα από καρκίνο, τον συμβούλεψε να γράψει ένα ημερολόγιο για να είναι ψυχικά απασχολημένος εκείνη τη δύσκολη στιγμή. Το 2012 εκδόθηκε από τον εκδοτικό οίκο Wydawnictwo Literackie με τον τίτλο Tak sobie myślę... (που μεταφράζεται χονδρικά ως Έτσι σκέφτομαι..). Η ασθένειά του καλύφθηκε ευρέως από τα πολωνικά μέσα ενημέρωσης και έλαβε σχόλια από καρκινοπαθείς σε όλη τη χώρα για τους οποίους η ανοιχτότητά του ήταν παρηγορητική. Τελικά περιέγραψε τον καρκίνο του ως «τον πιο σημαντικό ρόλο της ζωής μου». Από τον Απρίλιο του 2013, ο καρκίνος του βρίσκεται σε ύφεση και άρχισε να παίζει ξανά τόσο τη σκηνή όσο και σε ρόλους φωνής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνοί ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Πολωνοί ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Πολωνοί ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Πολωνοί σεναριογράφοι Κατηγορία:Πολωνοί σκηνοθέτες κινηματογράφου Κατηγορία:Πολωνοί αυστριακής καταγωγής Κατηγορία:Απόφοιτοι του Γιαγκελόνιου Πανεπιστημίου Κατηγορία:Αποδέκτες του Χρυσού Μεταλλίου για Αξία στον Πολιτισμό - Gloria Artis Κατηγορία:Διοικητές του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος του Χαμόγελου Κατηγορία:Αποδέκτες του Χρυσού Σταυρού της Αξίας (Πολωνία)
Ουέντ Γκιρ
Ο Ουέντ Γκιρ είναι διαλείπων ποταμός ή ουαντί που διασχίζει τις επαρχίες Ντράα-Ταφιλαλέτ και Οριεντάλ στο νοτιοανατολικό Μαρόκο και την επαρχία Μπεσάρ στη δυτική Αλγερία.
Διαδρομή
Ο Ουέντ Γκιρ πηγάζει σε μεγάλο υψόμετρο στα όρη του Άτλαντα 22 χλμ. βορειοανατολικά της πόλης Γκουραμά, στη συνέχεια ρέει νότια προς το Μπουντενίμπ και στρέφεται ανατολικά, διασχίζοντας την επαρχία Οριεντάλ. Εκεί συμβάλει με τους Μπενί Γιαλ και Ουέντ Ζελμού και στρέφεται νότια στα σύνορα με την Αλγερία. Μετά την είσοδο στην Αλγερία, ο ποταμός εισέρχεται στο φράγμα Τζορφ Τορμπά, συνεχίζει μέσω των πόλεων Αμπαντλά και Ιγκλί, όπου συγχωνεύεται με τον Ουέντ Ζουζφανά για να σχηματίσει τον Ουέντ Σαουρά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποταμοί της Αλγερίας Κατηγορία:Ποταμοί του Μαρόκου
Opus Dei
250px|μικρογραφία|Το σύμβολο της οργάνωσης Η Opus Dei, (Λατινικά: Praelatura Sanctae Crucis et Operis Dei), είναι θεσμός της Καθολικής Εκκλησίας.
Η πλειοψηφία των μελών του είναι λαϊκοί. Οι υπόλοιποι είναι κοσμικοί ιερείς υπό τη διακυβέρνηση ενός ιεράρχη που εκλέγεται από συγκεκριμένα μέλη και διορίζεται από τον Πάπα. Το Opus Dei στα λατινικά σημαίνει «Έργο του Θεού». Ως εκ τούτου, η οργάνωση αναφέρεται συχνά από τα μέλη και τους υποστηρικτές ως Work(δουλειά).
Ιδρύθηκε στην Ισπανία το 1928 από τον καθολικό ιερέα Josemaría Escrivá και έλαβε την τελική έγκριση της Καθολικής Εκκλησίας το 1950 από τον Πάπα Πίο XII.
Το 2018 αριθμούσε 95.318 μέλη σε περισσότερες από 90 χώρες. Περίπου το 70% των μελών του Opus Dei ζουν στις προσωπικές τους οικίες και έγγαμοι ενώ το άλλο 30% είναι άγαμοι, από τους οποίους η πλειοψηφία ζει σε κέντρα της οργάνωσης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Καθολική πνευματικότητα
Οσμάν Ορέκ
Ο Οσμάν Ορέκ ήταν Τουρκοκύπριος πολιτικός. Διετέλεσε Υπουργός Άμυνας και βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Οσμάν Ορέκ γεννήθηκε στη Λευκωσία στις 26 Δεκεμβρίου 1925. Ομιλούσε, πέρα από την τουρκική, την ελληνική και την αγγλική γλώσσα. Σπούδασε νομική στο Πανεπιστήμιο της Κωνσταντινούπολης και στο Μίτολ Τεμπλ. Ήταν δικηγόρος.
Απεβίωσε στις 24 Μαρτίου 1999 στο Λονδίνο.
Πολιτική διαδρομή
Τον Απρίλιο του 1959 ήταν μέλος της μεταβατικής επιτροπής,που είχε ως στόχο να καταρτίσει σχέδια προσαρμογής και αναδιοργάνωσης της κυβερνητικής μηχανής για τη μεταβίβαση της εξουσίας από την αποικιοκρατική κυβέρνηση στην ανεξάρτητη Κυπριακή Δημοκρατία, έχοντας θέση προσωρινής κυβέρνησης. Ο Οσμάν Ορέκ ανέλαβε το Υπουργείο Άμυνας για την περίοδο 2 Απριλίου 1959 - 15 Αυγούστου 1960.
Εκλέχτηκε βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 1960 στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας με την Εθνική Τουρκική Ένωση Κύπρου για την Α΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Ωστόσο, πριν την πρώτη συνεδρία της βουλής, διορίστηκε Υπουργός Άμυνας στην Κυβέρνηση Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ 1960, θέση στην οποία παρέμεινε έως τις 23 Δεκεμβρίου 1963 που οι Τουρκοκύπριοι αποχώρησαν από την κυβέρνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές Λευκωσίας Κατηγορία:Κύπριοι δικηγόροι Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την Εθνική Τουρκική Ένωση Κύπρου Κατηγορία:Υπουργοί Άμυνας (Κύπρος) Κατηγορία:Κυβέρνηση Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ 1960 Κατηγορία:Βουλευτές Α΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Σιντάρτα (μυθιστόρημα)
Το Σιντάρτα (πρωτότυπος τίτλος: Siddhartha) είναι μυθιστόρημα του Έρμαν Έσσε που ασχολείται με το πνευματικό ταξίδι της προσωπικής ανακάλυψης ενός άνδρα ονόματι Σιντάρτα κατά την εποχή του Βούδα Γκαουτάμα. Το βιβλίο είναι το ένατο μυθιστόρημα του Έσσε και γράφτηκε στα γερμανικά, με απλό, λυρικό ύφος. Δημοσιεύθηκε στις Η.Π.Α. το 1951 και απέκτησε επιρροή στη δεκαετία του 1960. Ο Έσσε αφιέρωσε το πρώτο μέρος στον Ρομαίν Ρολάν και το δεύτερο μέρος στον ξάδελφό του, Βίλχελμ Γκούντερτ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Φιλοσοφικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Αλληγορία
Κάρλις Γιόχανσονς
Ο Κάρλ Γιόχανσον (16 Ιανουαρίου 1890, στο Τσέσις, Λετονία, γνωστός και ως Κάρλις Γιόχανσονς στη γενέτειρά του Λετονία, Ρωσικά: Карл Вольдемарович Иогансон, Karl Voldemarovich Ioganson, Γερμανικά: Karl Ioganson ) και πέθανε στις 18 Οκτωβρίου 1929, στη Μόσχα) ήταν Λετονός - Σοβιετικός καλλιτέχνης της αβάν-γκαρντ.
Το 1914 εντάχθηκε στο "Πράσινο Λουλούδι" (στα λετονικά: "Zaļā puķe", στα ρωσικά: "Зелёный цветок") έναν σύλλογο καλλιτεχνών της αβάν-γκαρντ (εκτός από τον Γιόχανσονς, υπήρχαν επίσης οι Αλεξάντρς Ντρέβινς, Βολντεμάρς Τόνε και Κόνραντς Ούμπανς. Την εποχή της Ρωσικής Επανάστασης έζησε στη Μόσχα, όπου συμμετείχε στο ρωσικό κονστρουκτιβιστικό κίνημα. Το 1921, εκτέθηκαν «αυτοελκυστικές κατασκευές», οι οποίες έγιναν παγκοσμίως γνωστές ως εντατικότητα (tensegrity) τη δεκαετία του 1950 καθώς η επίκαιρη ιδέα διαδόθηκε από το έργο του Μπάκμινστερ Φούλερ και του γλύπτη Κένεθ Σνέλσον.
Βιογραφία
μικρογραφία| Η υπογραφή του Κάρλις Γιόχανσονς μικρογραφία| Ο Κάρλις Γιόχανσονς, ο Βόλντεμαρς Άντερσονς, ο Κάρλις Βεϊντεμάνις και ο Γκουστάφ Κλούτσις ποζάρουν στο Model T Ford του Λένιν στο Κρεμλίνο, καλοκαίρι του 1918. Και οι τέσσερις καλλιτέχνες ήταν μέλη ενός αποσπάσματος Λετονών πολυβολητών, που διορίστηκαν να φρουρούν το Κρεμλίνο μετά τη μεταφορά της ρωσικής πρωτεύουσας από τον Λένιν στη Μόσχα τον Μάρτιο του 1918. 55.752°N, 37.618°W μικρογραφία| Άποψη της Δεύτερης Εαρινής Έκθεσης του OBMOKhU ( Εταιρεία Νέων Καλλιτεχνών). Μπολσάια Ντιμιτρόφσκα, Μόσχα, 1921. μικρογραφία| Το "Μελέτη σε Ισορροπία" του Κάρλις Γιόχανσονς είναι ένα γλυπτό (περίπου 1920). Ο Ντέιβιντ Τζωρτζ Έμμεριχ (1988) ανέφερε ότι το πρώτο σύστημα πρωτοέντασης, που ονομάζεται Κατασκευή ισορροπίας ("Gleichgewichtkonstruktion") (" Δομή Ισορροπίας"), δημιουργήθηκε από τονΚάρλις Γιόχανσονς το 1920. Ήταν μια δομή από τρεις ράβδους και επτά κορδόνια με ένα όγδοο καλώδιο χωρίς πίεση, που άλλαζε διαδραστικά τη διαμόρφωση διατηρώντας παράλληλα την ισορροπία. Αυτή η διαμόρφωση έμοιαζε πολύ με τη δική του εφεύρεση πρωτοσυστήματος, το "Στοιχειώδης Ισορροπία", με τρεις αντηρίδες και εννέα καλώδια. Ανεξάρτητα από αυτό, η απουσία πίεσης, βασικό χαρακτηριστικό των συστημάτων τανυστικής έντασης, δεν επιτρέπει τη συγκεκριμένη «γλυπτική-δομή» του Κάρλις Γιόχανσονς να θεωρηθεί ως μια από τις πρώτες δομές τανυστικότητας. μικρογραφία| Κάρλις Γιόχανσονς 1921 Κατασκευές Χώρου Η οικογένεια Γιόχανσονς ζούσε στη Μελάβα, στη σημερινή οδό Πιεμπάλγκα στο Τσέσις της Λετονίας, το σπίτι τους τώρα έχει καταστραφεί εδώ και πολύ καιρό. Ο πατέρας του Κάρλις, Βόλντεμαρ Γιόχανσονς, ξυλουργός των διάσημων Builders Brothers Meganeels στο Τσέσις, ενώ η μητέρα του, Κρίστιν, ανησυχούσε για τη μεγάλη οικογένεια των επτά παιδιών. Ο Κάρλις ξεκίνησε το νηπιαγωγείο το 1901, στη συνέχεια στο σχολείο Τσέσις της πόλης. Δεν ήταν ένας επιτυχημένος λαμπρός μαθητής και είναι άγνωστο αν είχε έφεση στην καλλιτεχνία στο σχολείο, ωστόσο οι αδερφές του ήταν δεξιοτέχνες καθώς η Μαίρη κεντούσε και η Ρόζαλι χρησιμοποιούσε μολύβι και χρώματα. Ο συμπαίκτης του Κάρλις, Γιάνις Ζάρινς, είπε, «Πάντα μιλούσαν για τέχνη και μουσική στο σπίτι τους». Το φθινόπωρο του 1910 ο Κάρλις σπούδασε στη Ακαδημία Τέχνης της Ρίγας. Η επιλογή του Κάρλις να ακολουθήσει μια καλλιτεχνική καριέρα δεν ήταν ευνοϊκή για τον αυστηρό πατέρα του Βόλντεμαρ, ωστόσο, το 1911, ο πατέρας του έγραψε υποστηρικτικά: «Αγαπητέ γιε, Κάρλις. . . Σκοπεύω να σου δώσω αυτά τα σφηνωμένα πλαίσια, για να γίνει το καβαλέτο ενός καλλιτέχνη». Μια άλλη επιστολή: ". . . Θέλω να πάρεις μαζί σου λίγο πηλό από εδώ»
Αφού παρακολούθησε τη Σχολή Τέχνης στη Ρίγα κατά τη δεκαετία του 1910, το 1914 ο Γιόχανσονς εντάχθηκε στην ομάδα καλλιτεχνών «Πράσινο Λουλούδι» (Zaļā puķe). Παρακολούθησε το καλλιτεχνικό σχολείο στην Πένζα το 1915-16. Κατά τη διάρκεια της Οκτωβριανής Επανάστασης και το 1918 έζησε στη Μόσχα και εργάστηκε στο εργαστήριο καλλιτέχνη της Εθνικής Επιτροπής της Λετονίας υπό τη διεύθυνση του Αλεξάντρ Ντέβιν, επίσης μέλους του "Πράσινου Λουλουδιού". Το 1919/20 επέστρεψε, για να μείνει στην Πένζα.
Στη Σχολή Καλών Τεχνών, ο Κάρλις Γιόχανσονς ανέπτυξε μια δια βίου φιλία με τους Κόνραντς Ούμπανς, Βόλντεμαρς Τόνε και Αλεξάντρς Ντρέβινς, επίσης από το Τσέσις. Όταν ξέσπασε ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος το 1915, μαθητές από τη Σχολή Τέχνης της Ρίγας πήγαν στη Σχολή Τεχνών της Πένζα στη Ρωσία. Τα κανόνια δούλευαν τόσο αδιάκοπα όσο και οι καλλιτέχνες. Οι γονείς του Κάρλις έγραψαν, ". . . Πιστεύουμε ότι θα πρέπει να ενταχθείς στα λετονικά τάγματα τουφεκιού». Σε μια από τις επιστολές του ο Κάρλις έγραψε τα καθήκοντα τόσο των σπουδαστών τέχνης όσο και των στρατιωτών ήταν να «σχεδιάσουν όσο το δυνατόν περισσότερο τις ηρωικές θέσεις της Λετονίας για το νέο Λετονικό βιβλίο της ζωής». Κατά τη διάρκεια του πολέμου ήταν ένα επίπονο ενεργό στάδιο στη δουλειά του γλύπτη, καθώς ο Κάρλις και ο Κόνραντς Ούμπανς έφτιαξαν μια σειρά γύψινες μάσκες από πεσόντες σκοπευτές πυροβολικού. Μετά την επανάσταση και την κατάρρευση του Μετώπου της Ρίγας, οι περισσότεροι Λετονοί τυφεκοφόροι με τον ρωσικό στρατό υποχώρησαν στη Ρωσία όπως και οι νέοι καλλιτέχνες με τους Λετονούς τυφεκοφόρους. Στις 26 Ιουνίου 1917, ο Κάρλις έγραψε στους γονείς του σε μια επιστολή του: «...μια πολύ ενδιαφέρουσα εποχή έχει ξεκινήσει».
Σε αντίθεση με τους φίλους του, Ούμπανς και Τόνε, ο Γιόχανσονς δεν επέστρεψε στη Λετονία το 1918, αλλά έμεινε με τους Γκουστάβ Κλουκ, Καρλ Βεϊντεμάνι και Βόλντεμαρ Άντερσον στη Μόσχα. Εκεί ανέπτυξε μια διαφορετική άποψη για τις τέχνες, αρνούμενος το συναισθηματικό, το φανταστικό και το διακοσμητικό. Ο Κάρλις Γιόχανσονς συμμετείχε σε μια ομάδα καλλιτεχνών, που αναζητούσαν νέα καθήκοντα για καλλιτέχνες στη Ρωσία μετά την επανάσταση. Αυτοαποκαλούνταν Κονστρουκτιβιστές. Το φθινόπωρο του 1920 εντάχθηκε στο Ινστιτούτο Καλλιτεχνικού Πολιτισμού ( Институт Художественной Культуры  συντομογραφία ИНХУК/ INKhUK, de), μια θεωρητική και ερευνητική καλλιτεχνική οργάνωση στη Μόσχα, που ιδρύθηκε τον Μάρτιο του 1920 έως το 1924. Στο INKhUK (Ινστιτούτο Καλλιτεχνικού Πολιτισμού) ήταν ιδρυτικό μέλος της «Πρώτης Ομάδας Εργασίας Κονστρουκτιβιστών». Το 1921 οι κονστρουκτιβιστές εξέφρασαν τις ιδέες τους σε μια φιλόδοξη έκθεση της Μόσχας υπό την ομπρέλα της Εταιρείας Νέων Καλλιτεχνών (Общество Молодых Художников  συντομογραφία σε ОБМОХУ/ OBMOKhU, ru, de). Οι εννέα τρισδιάστατες δομές του Γιόχανσονς, "αυτο-πιεζόμενες κατασκευές", εμφάνισαν καινοτόμες αρχές της εντατικότητας: ένταση-ακεραιότητα παραμόρφωση-πίεση. Ήταν λειτουργικά εποικοδομητικά συστήματα για τη βάση νέων δημιουργικών τύπων παραγωγής και δομών. Εξέθεσε τα σχέδιά του από τις 22 Μαΐου έως τον Ιούνιο του 1921, στη 2η έκθεση της Εταιρείας Νέων Καλλιτεχνών. Την ίδια χρονιά συμμετείχε στο debate INKhUK (Ινστιτούτο Καλλιτεχνικού Πολιτισμού), «Ανάλυση Κατασκευής και Σύνθεσης και Αμοιβαία Οριοθέτησή τους».
Στην « Πρώτη Έκθεση Ρωσικής Τέχνης, Βερολίνο, 1922 » παρουσιάστηκαν τα έργα του.
Το 1923 ή το 1924 μέχρι το 1926, ο Γιόχανσον διορίστηκε διευθυντής λειτουργίας των έργων της «Κόκκινης Έκθεσης» (Красный прокатчик). Δεν λειτούργησε εκεί ως τεχνικός, αλλά ως «εφευρέτης» μεθόδων σχεδιασμού, που ήθελε να εξελίξει σε πρακτικά βιομηχανικά προϊόντα. Σύμφωνα με τη Μαρία Γκοφ, ο Γιόχανσονς απέδειξε ότι ήταν δυνατό να ξεπεραστεί η αντίφαση μεταξύ τέχνης και βιομηχανικής παραγωγής.
Ο Γιόχανσονς σχολίασε τη δική του δουλειά,"«Από τη ζωγραφική στη γλυπτική, από τη γλυπτική στην κατασκευή, από την κατασκευή στην τεχνολογία και την εφεύρεση - αυτή είναι η διαδρομή, που διάλεξα και σίγουρα θα είναι ο απώτερος στόχος κάθε επαναστάτη καλλιτέχνη»."Ο Ρώσος καλλιτέχνης Βιάτσεσλαβ Κολέιτσουκ ισχυρίστηκε ότι η ιδέα της εντατικότητας επινοήθηκε πρώτα από τον Κάρλις Γιόχανσονς. Ο ισχυρισμός του Βιάτσεσλαβ Κολέιτσουκ υποστηρίχθηκε από τη Μαρία Γκοφ για ένα από τα έργα στην έκθεση κονστρουκτιβισμού του 1921. Ο Κένεθ Σνέλσον είχε αναγνωρίσει τους κονστρουκτιβιστές ως επιρροή για το έργο του και ο Γάλλος μηχανικός Ντέιβιντ Τζωρτζ Έμμεριχ σημείωσε πώς το έργο του Κάρλις Γιόχανσονς φαινόταν να προβλέπει τις αντιλήψεις της εντατικότητας.
Ποτέ δεν γνώριζε τη βαθιά επιρροή των ιδεών του. Στην οικογένειά του στο Τσέσις σε επιστολές από τη Μόσχα, ο Γιόχανσονς εξέφρασε την έντονη επιθυμία να επιστρέψει στην πατρίδα του, αλλά δεν μπορούσε καθώς αρρώστησε βαριά και πέθανε το 1929 από ελονοσία, που δεν θεραπεύτηκε, στην περιοχή του Καυκάσου. Την ίδια χρονιά μια φωτογραφία της δουλειάς του Γιόχανσονς δημοσιεύτηκε σε ένα βιβλίο του Μπάουχαους στη Γερμανία, μια από τις πιο σημαίνουσες σχολές σχεδίου του 20ου αιώνα. Το έργο του Γιόχανσονς έγινε μέρος των προγραμμάτων διδασκαλίας και αργότερα καθηγητές του Μπάουχαους το μοιράστηκαν με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Οι εφελκυστικές κατασκευές του Γιόχανσονς επινοήθηκαν εκ νέου ως «κατασκευές εντατικότητας» από τον Μπάκμινστερ Φούλερ, τώρα ένα πεδίο έρευνας που απασχολεί αμέτρητους ανθρώπους σε όλο τον κόσμο. Η Εθνική Υπηρεσία Αεροναυτικής και Διαστήματος (NASA) διερευνά διάφορες χρήσεις παρόμοιων δομών στο διάστημα.
Έργα
Στις φωτογραφίες της έκθεσης INKhUK (Ινστιτούτο Καλλιτεχνικού Πολιτισμού) του 1921, η Μαρία Γκοφ εντόπισε συνολικά εννέα γλυπτά, που κατασκευάστηκαν από τον Γιόχανσονς, τώρα έχουν αριθμηθεί I-IX. Δεν έχει διατηρηθεί ούτε ένα από τα γλυπτά του Γιόχανσονς, ωστόσο, υπάρχουν τέσσερις εκτυπώσεις στην πρώην συλλογή Κωστάκη στο Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης στη Θεσσαλονίκη.
Το 2015, στην γκαλερί Τρετιακόφ, στη Μόσχα και στο Τσέσις, εκτέθηκαν οκτώ έργα του Γιόχανσονς, τα οποία ανακατασκευάστηκαν από τον γνωστό καλλιτέχνη-σχεδιαστή της Μόσχας Βιάτσεσλαβ Κολέιτσουκ με βάση μετρήσεις, που παρεμβάλλονται με ακρίβεια από φωτογραφίες του 1921 λόγω της απώλειας των αυθεντικών γλυπτών.
Η θεμελιώδης ιδέα σε όλο το έργο του Γιόχανσονς σχετίζεται με ένα θέμα: Πώς προκύπτει η δομική σταθερότητα ελαστικότητας-πίεσης όταν τα αντικείμενα συνδέονται με απλή επαφή χωρίς σύντηξη, κόλλες ή χημικές αντιδράσεις. Ο Γιόχανσονς ονόμασε αυτές τις απλές συνδέσεις "κρύες" ως εναλλακτικές στα "καυτά" πριτσίνια ή συγκολλήσεις. «Όλες οι ψυχρές αρθρώσεις είναι σταυροί», δήλωσε ο Γιόχανσονς, καθώς όλο το έργο του ερευνά διασταυρώσεις υλικών.
Το έργο του Γιόχανσονς βοήθησε να φέρει επανάσταση στη δομική κατανόηση των πραγμάτων από την ανθρωπότητα. Η ελαστικότητα-πίεση είναι πλέον κοινή και κρίσιμη για πολλές κατασκευές. Η νέα κατανόηση των δομών εντατικότητας εκφράστηκε καλά από τον Ρίτσαρντ Μπάκμινστερ Φούλερ ως «νησιά συμπίεσης, που επιπλέουν σε έναν μεγάλο ωκεανό έντασης». Χρειάστηκε λίγος χρόνος για να κατανοήσουμε καλύτερα τις ανακαλύψεις του Γιόχανσονς και ακόμη και σήμερα δεν έχουν εξερευνηθεί ή ενστερνιστεί πλήρως.
Η μοναδική κληρονομιά του Γιόχανσονς εκτίθεται στο Μουσείο Ιστορίας και Τέχνης Τσέσις διατηρώντας ελαιογραφίες, ακουαρέλες, πολλές εκτυπώσεις, εικονογραφημένα σκίτσα και σελίδες, ασκήσεις εργαστηρίου, σκίτσα γλυπτικής σύνθεσης, πρωτότυπα γλυπτά και γλυπτικές μάσκες. Τα περισσότερα από αυτά δημιουργήθηκαν στη Σχολή Τέχνης της Ρίγας, μερικά στην Πένζα και το 1916 στη Λετονία. Βραβευμένα έγγραφα, επιστολές και σπάνιες οικογενειακές φωτογραφίες δωρίστηκαν από την πρώην υπάλληλο και μελετήτρια τέχνης του Μουσείου Τσέσις, Έρνα Μπέρχολτς, συγγενή της οικογένειας της μητέρας του Κάρλις Γιόχανσονς. Στην πατρίδα του ο Κάρλις Γιόχανσονς είναι σεβαστός, εκτιμάται σε ένα παγκόσμιο πλαίσιο τέχνης και αναγνωρίζεται ως ο πιο ριζοσπαστικός κονστρουκτιβιστής της πρωτοποριακής τέχνης του 20ου αιώνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωσική πρωτοπορία Κατηγορία:Λετονοί γλύπτες Κατηγορία:Καλλιτέχνες του 20ού αιώνα
Belarus-1
Το Belarus-1 (Λευκορωσικά: Беларусь 1) είναι κρατικό τηλεοπτικό κανάλι στη Λευκορωσία. Μεταδίδει προγράμματα στα λευκορωσικά και ρωσικά (τα προγράμματα στα ρωσικά ξεκίνησαν στις 8 Οκτωβρίου 2003).
Το κανάλι ξεκίνησε τη λειτουργία του την 1η Ιανουαρίου 1956, μετά από μήνες προετοιμασίας. Οι πρώτες λέξεις ήταν η «''Καλησπέρα! Καλή Πρωτοχρονιά. Σήμερα ξεκινάμε τη δοκιμαστική μετάδοση μας''», από την Ταμάρα Μπαστούν. Αρχικά, οι μεταδόσεις διαρκούσαν 2 με 3 ώρες κάθε βράδυ την Πέμπτη, την Παρασκευή και το Σάββατο.
Στη δεκαετία του 1960 το κανάλι κάλυπτε τουλάχιστον το 70% του λευκορωσικού εδάφους ενώ ξεκίνησε τις δοκιμαστικές έγχρωμες μεταδόσεις το 1961-62. Στη δεκαετία του 1970 εμφανίστηκε ένα δεύτερο κανάλι, βασισμένο στο πρώτο κανάλι από τη Μόσχα, καθώς και ένα τρίτο κανάλι. Τελικά αντικαταστάθηκε με αναμεταδόσεις της Τηλεόρασης Οστάνκινο, εξ ονόματος της NTRC, ενώ το 2002 ακολούθησε η αντικατάσταση το 2002 από ένα νέο κανάλι, το ONT.
Το κανάλι μετονομάστηκε σε TBK το 1991, μετά την ανεξαρτησία της Λευκορωσίας από τη Σοβιετική Ένωση. Στις 30 Μαρτίου ξεκίνησε να μεταδίδεται σε εικόνα υψηλής ευκρίνειας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τηλεοπτικά κανάλια στη Λευκορωσία
Νόμος του Πάρκινσον για τα τετριμμένα
Ο Νόμος του Πάρκινσον για την ασημαντότητα ή τα τετριμμένα, επίσης γνωστός ως το παράδειγμα του υπόστεγου ποδηλάτων ή bikeshedding, είναι μια παρατήρηση του Σ. Νόρθκοουτ Πάρκινσον από το 1957, ότι οι οργανισμοί δίνουν δυσανάλογα μεγάλο βάρος σε ασήμαντα ζητήματα. Ο Πάρκινσον παρατήρησε και κατέδειξε ότι μια επιτροπή της οποίας η δουλειά ήταν να εγκρίνει τα σχέδια για ένα εργοστάσιο πυρηνικής ενέργειας πέρασε το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου της με ανούσιες συζητήσεις για ζητήματα τετριμμένα και ασήμαντα αλλά εύκολα στην κατανόηση, όπως ποια υλικά θα χρησιμοποιούνταν για το υπόστεγο ποδηλάτων του προσωπικού, ενώ παραμελούσε το λιγότερο τετριμμένο προτεινόμενο σχέδιο του ίδιου του πυρηνικού σταθμού, το οποίο ήταν πολύ πιο σημαντικό, αλλά και πολύ πιο δύσκολο και πολύπλοκο έργο για να κρίνουν εποικοδομητικά.
Ο νόμος έχει εφαρμοστεί στην ανάπτυξη λογισμικού,  και άλλες δραστηριότητες. Ο όρος "bikeshedding" που επινοήθηκε ως μια μεταφορά για να επισημάνει αυτό το νόμο, διαδόθηκε στην κοινότητα της Berkeley Software Distribution από τον Πουλ-Χέννινγκ Καμπ,  και έχει εξαπλωθεί από εκεί στη βιομηχανία λογισμικού γενικότερα.
Επιχείρημα
Η ιδέα παρουσιάστηκε αρχικά ως συνέκδοχο του ευρύτερου, κοροϊδευτικού για τη διαχείριση, νόμου του Πάρκινσον. Δραματοποιεί αυτό το «νόμο των τετριμμένων» με το παράδειγμα των εργασιών μιας επιτροπής για ένα ατομικό αντιδραστήρα, σε αντίθεση με συζητήσεις σχετικά με ένα υπόστεγο ποδηλάτων. Όπως το έθεσε ο ίδιος: «Ο χρόνος που δαπανάται για κάθε θέμα της ημερήσιας διάταξης θα είναι αντιστρόφως ανάλογος με το άθροισμα [χρημάτων] που αφορούν.» Ένας αντιδραστήρας είναι κάτι τόσο πολύ δαπανηρό και πολύπλοκο που ο μέσος άνθρωπος δεν μπορεί να το καταλάβει, έτσι κάποιος υποθέτει ότι εκείνοι που εργάζονται σε αυτό το καταλαβαίνουν. Από την άλλη πλευρά, ο καθένας μπορεί να εμπνευστεί ένα φτηνό, απλό υπόστεγο ποδηλάτων, ώστε ο σχεδιασμός του να οδηγήσει σε ατελείωτες συζητήσεις, διότι όλοι οι εμπλεκόμενοι θέλουν να προσθέσουν μια πινελιά και να δείξουν την προσωπική συμβολή τους.
Υπάρχουν προβλήματα όταν προτείνεις την κατασκευή κάτι νέου για την κοινότητά σου, όπως ένα υπόστεγο ποδηλάτων, και στη συνέχεια ο καθένας διαφωνεί για τις λεπτομέρειες. Αυτή είναι μια αλληγορία που δείχνει ότι δεν χρειάζεται να επιχειρηματολογήσουμε για κάθε μικρό χαρακτηριστικό μόνο και μόνο επειδή ξέρουμε αρκετά για να το κάνουμε. Είναι καλύτερα απλά να χτίσουμε το υπόστεγο ποδηλάτων. Ένα ασήμαντο θέμα, όπως το χρώμα μπορεί εύκολα να συζητηθεί και να αλλάξει αργότερα. Μερικοί άνθρωποι έχουν σχολιάσει ότι η ποσότητα του θορύβου που παράγεται από μια αλλαγή, είναι αντιστρόφως ανάλογη προς την πολυπλοκότητα της αλλαγής.
Έτσι, το παράδειγμα του υπόστεγου ποδηλάτων περιλαμβάνει συζητήσεις για θέματα σχετικά ασήμαντα που οδηγούν σε εκτεταμένη συζήτηση. Μπορεί να είναι το αποτέλεσμα των ατόμων που επιθυμούν να συμβάλουν αλλά αισθάνονται ότι δεν έχουν τη γνώση ή εμπειρία για να συμβάλουν σε πιο σημαντικά θέματα. Το παράδειγμα του υπόστεγου ποδηλάτων μπορεί να οδηγήσει σε συζητήσεις που, ενώ είναι επί του θέματος, ωστόσο, πνίγουν αποτελεσματικά άλλες συζητήσεις σχετικά με πιο σημαντικά θέματα.
Παρά το γεγονός ότι η συζήτηση μπορεί να παρεκκλίνει σε οποιοδήποτε θέμα, η πιθανότητα της παρέκκλισης ανεβαίνει όσο η τεχνική δυσκολία του θέματος κατεβαίνει. Άλλωστε, όσο μεγαλύτερη είναι η τεχνική δυσκολία, τόσο λιγότεροι οι συμμετέχοντες που μπορούν πραγματικά να κατανοήσουν ό, τι συμβαίνει. Εκείνοι που μπορεί να το κάνουν, πιθανό να είναι και οι πιο έμπειροι προγραμματιστές, οι οποίοι έχουν ήδη λάβει μέρος σε τέτοιες συζητήσεις χιλιάδες φορές στο παρελθόν, και γνωρίζουν τι είδους συμπεριφορά είναι πιθανό να οδηγήσει σε συναίνεση.
Έτσι, η συναίνεση είναι πιο δύσκολο να επιτευχθεί σε τεχνικά προβλήματα που είναι απλά στην κατανόηση, και «χαλαρά» θέματα, όπως η οργάνωση, η δημοσιότητα, η χρηματοδότηση, κλπ. Άτομα μπορούν να συμμετέχουν σε αυτές τις συζητήσεις επ' αόριστον, επειδή δεν υπάρχουν απαραίτητα προσόντα για να το κάνουν, δεν υπάρχουν σαφείς τρόποι για να αποφασιστεί αν η απόφαση ήταν σωστή ή λάθος, και επειδή η καθυστέρηση μπορεί να είναι μια επιτυχημένη τακτική.
Παραδείγματα
Στο τρίτο κεφάλαιο, "High Finance, or the Point of Vanishing Interest", ο Πάρκινσον γράφει για μια συνεδρίαση της επιτροπής οικονομικών με τρία θέματα στην ημερήσια διάταξη:  Το πρώτο είναι η υπογραφή μιας σύμβασης 10 εκατομμύρια λιρών για την κατασκευή ενός αντιδραστήρα, το δεύτερο μια πρόταση για την κατασκευή ενός υπόστεγου ποδηλάτων αξίως 350 λιρών, και το τρίτο προτείνει 21 λίρες το χρόνο για την προμήθεια αναψυκτικών για τη Μικτή Επιτροπή Ευημερίας.
Σχετικές αρχές και διατυπώσεις
Υπάρχουν πολλές άλλες αρχές, γνωστές σε συγκεκριμένους προβληματικούς τομείς, οι οποίες εκφράζουν ένα παρόμοιο συναίσθημα.
Ένα αντίμετρο είναι η τεχνική της πάπιας στον εταιρικό προγραμματισμό: ένας προγραμματιστής αναμένει ότι οι προϊστάμενοι στην εταιρεία του θα επιμείνουν για τουλάχιστον μία αλλαγή σε κάθε παρουσίαση για να δείξουν ότι συμμετέχουν, ανεξάρτητα από τα οφέλη αυτής της αλλαγής. Ως εκ τούτου, ο προγραμματιστής προσθέτει σκόπιμα ένα στοιχείο που αναμένει ότι η εταιρεία θα καταργήσει. Απόσπασμα από το ιστολόγιο του Τζεφ Άτγουντ, Coding Horror: "Αυτό ξεκίνησε ως κομμάτι της εταιρικής γνώσης στην Interplay Entertainment. Ήταν γνωστό ότι οι παραγωγοί (μια θέση της βιομηχανίας παιχνιδιών περίπου ισοδύναμη με διαχειριστή έργου) έπρεπε να κάνει μια αλλαγή σε όλα όσα γίνονταν. Η εκτίμηση ήταν ότι υποσυνείδητα θεωρούσαν ότι αν δεν το έκαναν, δεν προσέθεταν καμία αξία.Ο καλλιτέχνης που εργαζόταν στο κινούμενο σχέδιο της βασίλισσας στο Battle Chess ήταν ενήμερος για αυτή την τάση, και επινόησε μια καινοτόμο λύση. Έκανε τα κινούμενα σχέδια για τη βασίλισσα με τον τρόπο που αισθάνθηκε ότι θα ήταν ο καλύτερος, με μία προσθήκη: έδωσε στη βασίλισσα μια πάπια ως κατοικίδιο ζώο. Έκανε την πάπια να κινείται με όλες τις κινήσεις της βασίλισσας, χτυπώντας γύρω από τις γωνίες. Έδωσε επίσης μεγάλη προσοχή ώστε να βεβαιωθεί ότι ποτέ δεν επικάλυπτε τα «πραγματικά» κινούμενα σχέδια. Τελικά, ήρθε η ώρα για τον παραγωγό να επανεξετάσει το κινούμενο σχέδιο για τη βασίλισσα. Ο παραγωγός κάθισε και παρακολουθούσε όλα τα κινούμενα σχέδια. Όταν έγιναν, στράφηκε προς τον καλλιτέχνη και είπε, «Αυτό μοιάζει πολύ σπουδαίο. Μόνο ένα πράγμα: ξεφορτώσου την πάπια.»"
Περιοχή Μακέτε
Η Περιοχή Μακέτε (αγγλικά: Makete District και σουαχίλι: Wilaya ya Makete, μερικές φορές γράφεται και Μουακέτε (Mwakete)), είναι μία από τις έξι Περιοχές στην Περιφέρεια Ντζόμπε (Njombe Region) της Τανζανίας. Συνορεύει στα βόρεια και δυτικά από την Περιφέρεια Μπέυα (Mbeya Region), ανατολικά με την Περιοχή Ουανγκινγκ'όμπε (Wanging'ombe District) και την Αστική Περιοχή Ντζόμπε (Njombe Urban District) και στα νότια με την Περιοχή Λουντέουα (Ludewa District).
Η διοικητική έδρα είναι στην πόλη Ιουάουα (Iwawa).
Η Επαρχία Μακέτε (Makete District), ιδρύθηκε το 1979 με την πολιτική της Ουτζάμα (Ujamaa). Πριν, αυτό το τμήμα της Περιφέρειας Ιρίνγκα (Iringa Region), ανήκε στην Περιοχή Ντζόμπε (Njombe District).
Η έκταση της περιοχής είναι 5.800 τ.χλμ., ωστόσο, μόνο 371 τ.χλμ. είναι χρήσιμη για αγροτική γη. Η περιοχή βρίσκεται σε υψόμετρο από 1.500 έως 3.000 m πάνω από το επίπεδο της θάλασσας, το οποίο διασχίζεται τόσο από τα Όρη Λίβινγκστον (Livingstone Mountains) όσο και από την Έκταση Κιπενγκέρε (Kipengere Range). Οι θερμοκρασίες κυμαίνονται από 2 έως 20° Κελσίου στα όρη και από 20 έως 30° Κελσίου αντίστοιχα, στο οροπέδιο. Η ετήσια βροχόπτωση είναι από 1.500 έως 2.800 mm στα όρη και μεταξύ 300 έως 800 mm στο οροπέδιο. Τα μεγάλα ποτάμια που πηγάζουν από τα βουνά, είναι: Νούμπι (Numbi), Κιμάνι (Kimani), Λουβανυΐλα (Luvanyila) και Ιτζανγκάλα (Ijangala). Μικρότερα τμήματα από την Λεκάνη Απορροής του Μεγάλου Ρουάχα Ποταμού (Great Ruaha River Basin), βρίσκονται εντός της Περιοχής Μακέτε (Makete District).
Εθνοτικές φυλές
Η Περιοχή Μακέτε (Makete District), κατοικείται κυρίως από έξη φυλές, τους: Κίνγκα (Kinga), Ουάντζι (Wanji), Μπένα (Bena), Νυακυούσα (Nyakyusa), Μαγκόμα (Magoma) και Σάνγκου (Sangu).
Κοινωνική Κατάσταση
Επί του παρόντος, οι μεγαλύτερες προκλήσεις που πρέπει να καλυφθούν από τη διοίκηση, είναι η βελτίωση των υποδομών στις μεταφορές και η παροχή καλύτερης υγειονομικής περίθαλψης. Ως εκ τούτου, το HIV/AIDS φαίνεται να είναι μια ιδιαίτερη πρόκληση για την περιοχή. Τα άτομα που βρέθηκαν θετικά στον ιό HIV αυξήθηκαν από 3.900 το 1988, σε πάνω από 10.000 το 2002. Περίπου το 5% των παιδιών κάτω των 17 ετών, είναι ορφανά. Κατά συνέπεια, η φροντίδα για τα ορφανά παιδιά, είναι ένα μεγάλο μέρος των εξόδων. Ένα πρόγραμμα που χρηματοδοτήθηκε από την UNICEF, ονόματι «Mama Mkubwa» (προφέρεται: Μάμα Μκούμπουα - που σημαίνει: Μεγάλη [εννοείται ηλικιωμένη] Κυρία) προσφέρει οικονομική στήριξη. Προγράμματα πολλών ΜΚΟ και θρησκευτικών οργανώσεων (FBOs), δίδουν ιδιαίτερη έμφαση στην καταπολέμηση του υποσιτισμού.
Οικονομία
Η γεωργία παρέχει τα προς το ζην των περισσότερων ανθρώπων στην Περιοχή Μακέτε (Makete District). Λόγω του εύκρατου κλίματος, καλλιεργούνται ευρέως σιτάρι και πατάτες· είναι συχνά εμβόλιμα από κολοκύθες, φασόλια Phaseolus και μπιζέλια. Λόγω του εύκρατου κλίματος, καλλιεργούνται επίσης, οπωροφόρα δέντρα, όπως δαμασκηνιές, ροδακινιές, μηλιές και αχλαδιές. Η περιοχή είναι γνωστή για το κρασί από μπαμπού (ulanzi), το οποίο παρασκευάζεται από τη ζύμωση του χυμού του κρασιού μπαμπού (Oxytenanthera). Οι κάτοικοι στην Περιοχή Μακέτε (Makete District), παραδοσιακά εργάζονταν ως εργάτες στις φυτείες τσαγιού της χώρας. Ο αραβόσιτος έχει πρόσφατα εισαχθεί. Εκτρέφονται ποικίλα είδη ζώων. Ενώ, τα βοοειδή συνήθως κρατούνται σε κοινοτικούς βοσκότοπους, οι αίγες, χοίροι και τα πουλερικά, εκτρέφονται πλησίον των αγροτικών οικιών. Εντός των οικιών, ένα μεγάλο ποσοστό του αγροτικού πληθυσμού, επίσης εκτρέφει για την παραγωγή κρέατος, εγχώριες Καβιίδες (δηλαδή, Ινδικά χοιρίδια, Cavia porcellus), αν και σπανίως αναφέρονται στα στατιστικά στοιχεία. Σε τοπικό επίπεδο, τα ζώα ονομάζονται «simbilisi», η οποία είναι μια λέξη Κιχέχε (Kihehe). Στην Περιοχή Μακέτε (Makete District), οι καβιίδες σε μεγάλο βαθμό, τρέφονται με φύλλα μπαμπού.
Διοικητικές υποδιαιρέσεις
Η Περιοχή Μακέτε (Makete District), διαιρείται διοικητικά σε 22 Τμήματα. Παρακάτω τα Τμήματα ανά Τομέα:
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." /> <references group="Παρ. Σημ." />
Πηγές
Κατηγορία:Επαρχίες στην Περιφέρεια Ντζόμπε Κατηγορία:Επαρχίες της Τανζανίας
Κόμης της κόρτης
Ο Κόμης της Κόρτης ήταν Βυζαντινό στρατιωτικό και διοικητικό αξίωμα το οποίο μαρτυρείται από τον 8ο μέχρι τις αρχές του 12ου αιώνα.
Ιστορία και καθήκοντα
Ο τίτλος προέρχεται από τη λέξη κόρτη, που σημαίνει σκηνή. Σύμφωνα με τον Αυτοκράτορα του 10ου αιώνα Κωνσταντίνο Ζ΄ Πορφυρογέννητο, κατά τις αυτοκρατορικές εκστρατείας στις επαρχιακά θέματα, ο Κόμης και οι υποτελείς του, οι κορτηνάριοι, ήταν υπεύθυνοι για το στήσιμο της αυτοκρατορικής σκηνής, και στο να βοηθάνε τον Δρουγγάριο της Βίγλας για τη φύλαξη του στρατοπέδου κατά τη διάρκεια της νύχτας.
Το αξίωμα του Κόμη της Κόρτης μαρτυρείται σε σφραγίδες και έγγραφα από τον 8ο ως τις αρχές του 12ου αιώνα, και ο κάτοχος αξιωματούχος ανήκε στο επιτελείου του Στρατηγού, του στρατιωτικού διοικητή του θέματος. Συχνά σε σφραγίδες αναφέρεται και το όνομα της επαρχίας που υπηρετούσε. Συχνά ο αυτοκράτορας είχε έναν Κόμη της Κόρτης στη δικιά του προσωπική υπηρεσία, ο πιο γνωστός από τους οποίους ήταν ο Μιχαήλ Β´ ο οποίος υπηρέτησε υπό τον Νικηφόρο Α´ (βασιλεία 802–811). Δεν είναι ξεκάθαρο ποια ήταν τα καθήκοντα του αξιώματος, αλλά βάση αφηγηματικών πηγών για το ρόλο του συνάγεται ότι ο Κόμης μάλλον εμπλεκόταν περισσότερο σε δικαστικά και θέματα αστυνόμευσης. Ο Νικόλαος Οικονομίδης τον θεωρεί ένα είδους επιτελάρχη. Φαίνεται ότι οι κάτοχοι του αξιώματος έφεραν μεσαίους αυλικούς τίτλους όπως Σπαθάριος και Κανδιδάτος.
Μαλλούσσα
Η Μαλλούσσα (αραβικά: ملوسة) είναι μικρή πόλη και αγροτική κοινότητα στην επαρχία Φαχς-Άνζρα της περιοχής Ταγγέρη-Τετουάν-Αλ Χοσέιμα του βορείου Μαρόκου. Κατά την απογραφή του 2004, η κοινότητα είχε συνολικό πληθυσμό 10.739 άτομα που ζούσαν σε 2134 νοικοκυριά.
Τροπολόνη
Η τροπολόνη (αγγλικά tropolone) είναι  αρωματική οργανική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα, υδρογόνο και οξυγόνο, με μοριακό τύπο C7H6O2,  Η χημικά καθαρή τροπολόνη,  στις «κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος», δηλαδή σε θερμοκρασία 25°C και υπό πίεση 1 atm, είναι ανοικτοκίτρινο στερεό, που είναι ευδιάλυτο σε οργανικούς διαλύτες. Αυτή η ένωση παρουσιάζει ενδιαφέρον στους ερευνητές χημικούς, εξαιτίας της ασυνήθιστης ηλεκτρονιακής δομής της και του ρόλου της ως πρόδρομη ένωση συναρμοτών. Παρόλο που συνήθως δεν παράγεται από την τροπόνη, μπορεί να θεωρηθεί (δομικά) ως «θυγατρική» τροπόνη, περιέχοντας μια επιπλέον υδροξυλομάδα, συνδεμένη με το #2 άτομο άνθρακα. Επίσης, στην πραγματικότητα υπάρχουν τρεις (3) ισομερείς τροπολόνη.
Ισομερείς και «θυγατρικές» τροπολόνες
Η τροπολόνη αυτού του λήμματος είναι η α-τροπολόνη, που αντιστοιχεί στην 2-υδροξυτροπόνη. Υπάρχει, όμως επίσης, η β-τροπολόνη, με γραμμικό τύπο χωρίς-πλαίσιο|70x70εσκαι αριθμό CAS 3324-76-3, που αντιστοιχεί στην 3-υδροξυτροπολόνη. Ακόμη, υπάρχει και η γ-τροπολόνη, με γραμμικό τύπο χωρίς-πλαίσιο|70x70εσκαι αριθμό CAS 4636-39-9. Τέλος, ο όρος χρησιμοποιείται ενίοτε και σε «θυγατρικά» παράγωγα των τριών (3) ισομερών «μητρικών» τροπολονών.
Φυσική παρουσία
Υπάρχουν πολλά φυσικά προϊόντα που αποτελούν «θυγατρικές» τροπολόνες, περιέχουντας στη δομή τους τον τροοπολονικό σκελετό. Σε αυτές πειριλαμβάνονται το πουβερουλικό οξύ, το στιπιτατονικό οξύ, το στιπιτατικό οξύ, το πουβερουλονικό οξύ, η σεπεδονίνη και τη θεαφιβίνες του μαύρου τσαγιού.
Προκύπτει μέσω της μεταβολικής οδού πολυκετιδίου, που περιέχει ένα φαινολικό ενδιάμεσο προϊόν που υφίσταται επέκταση του δακτυλίου του.
Παραγωγή και αντιδράσεις
Πολλές μέθοδοι έχουν περιγραφεί για τη σύνθεση της τροπόνης.
Μια από αυτές περιλαμβάνει βρωμίωση της 1,2-κυκλοεπτανοδιόνης με N- βρωμηλεκτριμίδιο, που ακολουθείται από αφυδραλογόνωση σε υψηλές θερμοκρασίες.
Χημικές αντιδράσεις και παράγωγα
Η τροπολόνη εύκολα δίνει O-αλκυλίωση, δίνοντας κυκλοετατριενυλοπαράγωγα, που με τη σειρά τους αποτελούν ευέλικτες συνθετικές πρόδρομες ενώσεις. Με μεταλλικά κατιόντα συμβα΄νει αποπρωτονίωση, που δίνει χηλικά σύμπλοκα των αντιστοίχων μετάλλων, όπως για παράδειγμα ο δι(κυκλοεπτατριενυλο)χαλκός [Cu(O2C7H5)2].
Βιολογικές δράσεις
Είναι αναστολέας του ενζύμου οξειδάση των πολυφαινολών του σταφυλιού  και του ενζύμου τυροσινάση των μανιταριών.
Αναφορές και σημειώσεις
Κατηγορία:C7 Κατηγορία:Αρωματικές κετόνες Κατηγορία:Φαινόλες
Μάχη του Δορυλαίου (1097)
Η Μάχη του Δορύλαιου πραγματοποιήθηκε κατά τη διάρκεια της Πρώτης Σταυροφορίας την 1η Ιουλίου 1097, μεταξύ των Σελτζούκων Τούρκων και των Σταυροφόρων, κοντά στο Δορύλαιο της Μικράς Ασίας. Αν και οι τουρκικές δυνάμεις του Κιλίτς Αρσλάν είχαν σχεδόν καταστρέψει το σταυροφορικό τάγμα του Βοημούνδου, άλλοι Σταυροφόροι κατέφθασαν στην ώρα και η μάχη εξελίχθηκε σε σταυροφορική νίκη.
Κόλεϊ
Το κόλεϊ δεν είναι συγκεκριμένη ράτσα σκύλου. Έχει πολλές αντιπροσωπευτικές φυλές, όπως ο αυστραλιανός Ποιμενικός, το μπόρντερ κόλεϊ κλπ. Τα περισσότερα προέρχονται από την Μεγάλη Βρετανία και την Αυστραλία, αλλά και τη Βόρεια Αμερική.
Κρατήρας Νταρβάζα
μικρογραφία|Ο κρατήρας ([[2011)]] Ο Κρατήρας Νταρβάζα επίσης γνωστός ως Πύλες της Κολάσεως, είναι κοίτασμα φυσικού αερίου που κατέρρευσε μέσα σε ένα σπήλαιο κοντά στη Νταρβάζα του Τουρκμενιστάν.
Δεν έχουν ανακαλυφθεί ακριβή αρχεία για το πώς αναφλέγεται ο κρατήρας και ορισμένα γεγονότα αμφισβητούνται. Μία από τις πιο δημοφιλείς θεωρίες είναι ότι οι Σοβιετικοί γεωλόγοι το έκαψαν σκόπιμα το 1971 για να αποτρέψουν την εξάπλωση του αερίου μεθανίου και θεωρείται ότι έκτοτε καίγεται συνεχώς.. Ο κρατήρας αερίου έχει έκταση 5.350 m2, η διάμετρός του είναι 69 μέτρα 30.
Κόλεϊ
Το κόλεϊ διακρίνεται για την εξυπνάδα, την κοινωνικοποίηση και την παχιά γούνα. Είναι τσοπανόσκυλο.
Κρατήρας Νταρβάζα
Ο κρατήρας έχει γίνει δημοφιλές τουριστικό αξιοθέατο. Η γύρω περιοχή είναι επίσης δημοφιλής για κάμπινγκ στην έρημο.
Κόλεϊ
Άλλα αντιπροσωπευτικά είδη:
Κρατήρας Νταρβάζα
Τον Ιανουάριο του 2022, μια επιτροπή ανέλαβε να βρει μια λύση για την κατάσβεση του φλεγόμενου κρατήρα αερίου. Η επιτροπή ελπίζει είτε να σβήσει εντελώς τον κρατήρα αερίου είτε να βρει έναν τρόπο ώστε ο κρατήρας να εξακολουθεί να καίγεται χωρίς να περιλαμβάνει αρνητικές επιπτώσεις στο περιβάλλον.
Κόλεϊ
• μπόρντερ κόλεϊ
Κρατήρας Νταρβάζα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τουρκμενιστάν
Μάχη του Δορυλαίου (1097)
Παρασκήνιο
Οι Σταυροφόροι έφυγαν από τη Νίκαια στις 26 Ιουνίου 1097, έχοντας βαθιά δυσπιστία για τους Βυζαντινούς, οι οποίοι είχαν καταλάβει την πόλη μετά από μια μακρά πολιορκία. Προκειμένου να απλοποιήσει το πρόβλημα των προμηθειών, ο στρατός των Σταυροφόρων χωρίστηκε σε δύο ομάδες. Ο Βοημούνδος του Τάραντα ηγούταν της αδύναμης πλευράς, ο Ταγκρέδος, ο Ροβέρτος Β΄ της Νορμανδίας, ο Ροβέρτος της Φλάνδρας, και ο βυζαντινός στρατηγός Τατίκιος βρίσκονταν στην εμπροσθοφυλακή, και ο Γοδεφρείδος του Μπουγιόν, ο αδελφός του Βαλδουίνος της Βουλώνης, ο Ραϋμόνδος Δ΄ της Τουλούζης, ο Στέφανος Β΄, και ο Ούγος του Βερμαντουά στο πίσω μέρος.
Κόλεϊ
• Παλαιός αγγλικός Ποιμενικός
Μάχη του Δορυλαίου (1097)
Παρασκήνιο
Στις 29 Ιουνίου, έμαθαν ότι οι Τούρκοι σχεδίαζαν ενέδρα κοντά στο Δορύλαιο (ο Βοημούνδος σημείωσε ότι στον στρατό είχαν εισχωρήσει τούρκοι κατάσκοποι). Η τουρκική δύναμη, αποτελούμενη από τον Κιλίτς Αρσλάν Α΄ και τον σύμμαχο του Χασάν της Καππαδοκίας, μαζί με τη βοήθεια των Δανισμεντίδων, με επικεφαλής τον Τούρκο Πρίγκιπα Γαζή Γκιουμουστιγκίν. Οι σύγχρονοι αριθμοί τοποθετούν αυτόν τον αριθμό μεταξύ 25.000-30.000 ανδρών, ενώ οι πιο πρόσφατες εκτιμήσεις είναι μεταξύ 6.000 και 8.000 ανδρών. Ωστόσο, αρκετές πηγές δίνουν παράλογα υψηλούς αριθμούς τούρκων στρατιωτών στη μάχη: 150.000 άνδρες σύμφωνα με τον Ραϋμόνδο της Αγκιλέρ και 360.000 άνδρες σύμφωνα με τον Φυλσέρ της Σαρτρ. Τέτοια νούμερα ήταν απίθανα λόγω της έλλειψης προμηθειών για τόσο μεγάλο αριθμό στρατιωτών και λόγω της τουρκικής τακτικής των τοξοβόλων-ιππέων που στόχευαν και έτρεψαν, έδειχναν προς την κατεύθυνση ότι υπήρχε μικρότερος τουρκικός στρατός.
Κόλεϊ
• ποιμενικός Ουαλίας
Μάχη του Δορυλαίου (1097)
Παρασκήνιο
Η δύναμη του Βοημούνδου προφανώς αντιμετώπισε περίπου 10.000 στρατιώτες (χωρίς να υπολογίζεται ένας μεγάλος αριθμός μη μαχητών), η πλειοψηφία με τα πόδια. Οι στρατιωτικές μορφές της εποχής συχνά υποδηλώνουν ότι ο στρατός του αποτελούνταν από αρκετούς οπλισμένους άνδρες, λογχοφόρους, τοξότες ή βαλλιστροφόρους ανά ιππότη (δηλαδή, μια δηλωμένη δύναμη 500 ιπποτών υποτίθεται ότι περιείχε επιπλέον 1.500 στρατιώτες), οπότε φαίνεται λογικό ότι ο Βοημούνδος είχε μαζί του περίπου 2.000 ιππικό και 8.000 στρατιώτες.
Αντιπρόεδρος των Ομόσπονδων Πολιτειών Μικρονησίας
Ο Αντιπρόεδρος των Ομόσπονδων Πολιτειών Μικρονησίας είναι η δεύτερη υψηλότερη θέση στις Ομόσπονδες Πολιτείες Μικρονησίας μετά τον Πρόεδρο. Ο Αντιπρόεδρος αναπληρώνει τον Πρόεδρο και αποτελεί μέρος του νομοθετικού σώματος. Πρώτος αντιπρόεδρος διετέλεσε ο Πέτρους Ταν από το 1979 ως το 1983. Ακολουθεί κατάλογος με τους διατελέσαντες αντιπροέδρους :
Μάχη του Δορυλαίου (1097)
Παρασκήνιο
Το βράδυ της 30ής Ιουνίου, μετά από μια τριήμερη πορεία, ο στρατός του Βοημούνδου στρατοπέδευσε σε ένα λιβάδι στη βόρεια όχθη του ποταμού Θύμβρη, κοντά στην ερειπωμένη πόλη του Δορύλαιου (πολλοί μελετητές πιστεύουν ότι αυτή είναι η τοποθεσία της σύγχρονης πόλης του Εσκίσεχιρ στη σημερινή Τουρκία.
Μάχη
αριστερά|μικρογραφία|Μάχη του Δορυλαίου ([[Γκυστάβ Ντορέ).]] Την 1η Ιουλίου, η δύναμη του Βοημούνδου περικυκλώθηκε έξω από το Δορύλαιο από τον Κιλίτς Αρσλάν. Ο Γοδεφρείδος και ο Ραϋμόνδος είχαν διαχωριστεί από την εμπροσθοφυλακή στη Λεύκη, ενώ ο τουρκικός στρατός επιτέθηκε την αυγή εκπλήσσοντας τους στρατιώτες του Βοημούνδου (δεν περίμεναν μια τέτοια γρήγορη επίθεση), ρίχνοντας βέλη στο στρατόπεδο. Οι ιππότες συγκροτήθηκαν γρήγορα αλλά οι σποραδικές αντεπιθέσεις τους δεν μπόρεσαν να αποτρέψουν τους Τούρκους. Οι Τούρκοι έτρεχαν στο στρατόπεδο, κόβοντας τους μη μαχητές και τους άοπλους πεζούς στρατιώτες, οι οποίοι δεν μπορούσαν να ξεπεράσουν τα τουρκικά άλογα και ήταν πολύ αποπροσανατολισμένοι και πανικόβλητοι για να σχηματίσουν γραμμές μάχης. Για την προστασία των μη θωρακισμένων πεζών και άμαχων, ο Βοημούνδος διέταξε τους ιππότες του να κατεβούν και να σχηματίσουν μια αμυντική γραμμή. Με κάποια προβλήματα συγκέντρωσε τους πεζούς στρατιώτες και τους άμαχους στο κέντρο του στρατόπεδου και οι γυναίκες μετέφεραν το νερό κατά τη μάχη. Ενώ αυτό σχημάτισε μια γραμμή μάχης και προστάτευε τους πιο ευάλωτους άνδρες και άμαχους, έδωσε επίσης στους Τούρκους την ελευθερία να ελιχτούν στο πεδίο της μάχης.
Το Τούρκοι τοξότες επιτίθονταν με το συνηθισμένο τρόπο τους, ετοιμάζονταν και έριχναν τα βέλη τους και υποχωρούσαν γρήγορα μη αφήνοντας περιθώρια στους σταυροφόρους να αντεπιτεθούν. Οι τοξότες έκαναν μικρή ζημιά στους βαριά οπλισμένους ιππότες, αλλά προκάλεσε μεγάλες απώλειες στα άλογά τους και τους άοπλους πεζούς στρατιώτες. Ο Βοημούνδος είχε στείλει αγγελιοφόρους στον άλλο στρατό των Σταυροφόρων και τώρα αγωνίζονταν να διατηρήσουν το μέτωπο μέχρι να έρθει βοήθεια, ενώ ο στρατός του απωθήθηκε στον ποταμό Θύμβρη. Οι ελώδεις όχθες του ποταμού προστατεύουν τους Σταυροφόρους από μια συγκροτημένη έφοδο καθώς το χώμα ήταν πολύ μαλακό για τα άλογα, και οι θωρακισμένο ιππότες σχημάτιζαν ένα κύκλο που προστάτευε τους πεζούς στρατιώτες και αμάχους από βέλη, αλλά οι Τούρκοι κράτησαν τους τοξότες συνεχώς τροφοδοτημένους και ο αριθμός των βελών που έφτασαν τον στόχο τους ήταν αρκετός. Οι ιππότες ήταν ορμητικοί-αν και τους δόθηκε η διαταγή να παραμείνουν στο έδαφος, μικρές ομάδες ιπποτών έσπαζαν τη διαταγή και έκαναν έφοδο, με αποτέλεσμα να σκοτώνονται ή να υποχωρήσουν προς τα πίσω καθώς οι Τούρκοι εξακολουθούσαν να ρίχνουν βέλη σκοτώνοντας πολλά άλογα των ιπποτών. Και παρόλο που η πανοπλία των Ιπποτών τους προστάτευε καλά (οι Τούρκοι τους αποκαλούσαν "σιδερένιους άνδρες"), ο τεράστιος αριθμός βελών σήμαινε ότι κάποιοι θα έβρισκαν απροστάτευτα σημεία στους ιππότες και τελικά, μετά από τόσα χτυπήματα, ένας ιππότης θα κατέρρεε από τις πληγές του. μικρογραφία|425x425εσ|[[Μικρά Ασία το 1097, πριν από την Πολιορκία της Νίκαιας και τη Μάχη του Δορυλαίου]] Λίγο μετά το μεσημέρι, ο Γοδεφρείδος έφτασε με μια δύναμη 50 ιπποτών, αγωνιζόμενος μέσα από τις τουρκικές γραμμές για να ενισχύσει τον Βοημούνδο. Εντός της ημέρας έφτασαν μικρές ομάδες ενισχύσεων (επίσης από τον Ραϋμόνδο, τον Ούγο, καθώς και τον Γοδεφρείδο), μερικοί σκοτώθηκαν από τους Τούρκους, άλλοι αγωνίστηκαν για να φτάσουν στο στρατόπεδο του Βοημούνδου. Καθώς οι απώλειες των Σταυροφόρων αυξήθηκαν, οι Τούρκοι έγιναν πιο επιθετικοί και ο στρατός των Σταυροφόρων βρέθηκε αναγκασμένος από τις ελώδεις όχθες του ποταμού και μετέβησαν στα ρηχά. Αλλά οι Σταυροφόροι διατηρήθηκαν και μετά από περίπου 7 ώρες μάχης, οι ιππότες του Ραϋμόνδου έφτασαν (δεν είναι σαφές αν ο Ραϋμόνδος ήταν μαζί τους ή αν έφτασαν μπροστά από τον Ραϋμόνδο), ξεκινώντας μια φαύλη αιφνιδιαστική επίθεση στο τουρκικό πλευρό, αποδιοργανώνοντας του και επιτρέποντας στους Σταυροφόρους να συσπειρωθούν.
Επακόλουθα
Οι Σταυροφόροι έγιναν πράγματι πλούσιοι, τουλάχιστον για μικρό χρονικό διάστημα, αφού κατέλαβαν το θησαυροφυλάκιο του Κιλίτς Αρσλάν. Οι Τούρκοι έφυγαν και ο Αρσλάν στράφηκε σε άλλα θέματα στο ανατολικό του έδαφος. Ο Κιλίτς Αρσλάν συνέλαβε τιμωρητικά αρσενικά Ελληνόπουλα από μια περιοχή που ξεκινούσε από το Δορύλαιο και έφτανε στο Ικόνιο, στέλνοντας πολλά ως σκλάβους στην Περσία. Αφετέρου, οι Σταυροφόροι είχαν τη δυνατότητα να βαδίσουν σχεδόν χωρίς αντίπαλο μέσα από τη Μικρά Ασία στο δρόμο τους προς Αντιόχεια. Χρειάστηκαν σχεδόν τρεις μήνες για να διασχίσουν την Ανατολία στη ζέστη του καλοκαιριού και τον Οκτώβριο άρχισαν την πολιορκία της Αντιόχειας.
Με τον στρατό των Σταυροφόρων να κινείται προς την Αντιόχεια, ο αυτοκράτορας Αλέξιος Α΄ πέτυχε μέρος της αρχικής του πρόθεσης να καλέσει τους Σταυροφόρους στην πρώτη θέση: με στόχο της επανάκτηση των σελτζουκικών εδαφών στη Μικρά Ασία. Ο Γιάννης Δούκας αποκατέστησε τη βυζαντινή κυριαρχία στη Χίο, τη Ρόδο, τη Σμύρνη, την Έφεσο, τις Σάρδεις και τη Φιλαδέλφεια το 1097–1099. Η επιτυχία αυτή αποδίδεται από την Άννα Κομνηνή στη διπλωματία και την πολιτική του, αλλά από τους Λατίνους ιστορικούς της Σταυροφορίας στην προδοσία και την ψευδαίσθηση του.
Το Gesta Francorum επαίνεσε τη γενναιότητα και τις υπεράνθρωπες προσπάθειες του τουρκικού στρατού στο Δορύλαιο. Ανέφερε:
Παραπομπές
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις Κατηγορία:Σταυροφορίες
Αντιπρόεδρος των Ομόσπονδων Πολιτειών Μικρονησίας
Δείτε επίσης
*
Κόλεϊ
• λειότριχο κόλεϊ
Κατηγορία:Φυλές σκύλων
Λίμνη Αρχεντίνο
H Λίμνη Αρχεντίνο (Lago Argentino) είναι λίμνη στην Επαρχία Σάντα Κρους της νότιας Αργεντινής. Είναι η μεγαλύτερη λίμνη γλυκού νερού της Αργεντινής, με έκταση 1.415 τετραγωνικά χιλιόμετρα και μέγιστο πλάτος 32 χιλιόμετρα. Το μέγιστο βάθος της φθάνει τα 500 μέτρα.
Περιγραφή
Η λίμνη βρίσκεται μέσα στο Εθνικό Πάρκο των Παγετώνων, σε μια περιοχή με πολλούς παγετώνες, και δέχεται τα νερά από το λιώσιμο των πάγων τους, μέσω αρκετών μικρών ποταμιών, όπως και το νερό της Λίμνης Βιέδμα, που μεταφέρεται από τον μήκους 50 χιλιομέτρων ποταμό Λα Λεόνα. Η έκταση της λεκάνης απορροής της υπερβαίνει τα 17.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Τα νερά της Αρχεντίνο εκρέουν στον Ατλαντικό Ωκεανό δια του Ποταμού Σάντα Κρους, μήκους 385 χιλιομέτρων.
Οι γύρω παγετώνες, η κοντινή κωμόπολη Ελ Καλαφάτε και η ίδια η λίμνη αποτελούν σημαντικούς τουριστικούς προορισμούς. Στη λίμνη Αρχεντίνο γίνεται αλιεία πέρκας, ινάνγκα και πέστροφας.
«Λάγο Αργεντίνο» ονομαζόταν και το μικρό αεροδρόμιο που εξυπηρετούσε την περιοχή μέχρι το 2000. Αυτό το αεροδρόμιο έκλεισε και ο αεροδιάδρομός του ενσωματώθηκε στο οδικό δίκτυο. Αντικαταστάθηκε από το Διεθνές Αεροδρόμιο «Κομαντάντε Αρμάνδο Τόλα», που εξυπηρετεί την κωμόπολη Ελ Καλαφάτε και τη λίμνη Αρχεντίνο με πολλές καθημερινές τοπικές και διεθνείς πτήσεις.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λίμνες της Αργεντινής Κατηγορία:Παγετωνικές λίμνες
Γεγονότα Αυγούστου 2011
Γεγονότα από τον Αύγουστο του έτους 2011.
1η Αυγούστου
(CNN)
4 Αυγούστου
(Huffington Post)
5 Αυγούστου
(Al Jazeera) (MSNBC) (Reuters)
8 Αυγούστου
(Gulf News) (Daily Star Lebanon)
13 Αυγούστου
(AP via Yahoo! News) (Washington Post)
21 Αυγούστου
(Xinhua) (Al-Jazeera)
22 Αυγούστου
(TABNAK)
25 Αυγούστου
(BBC News)
27 Αυγούστου
(CBS News) (CNN)
28 Αυγούστου
(International Business Times)
Λιμόζα
Η Λιμόζα είναι παρυδάτιο καλοβατικό πτηνό της οικογενείας των Σκολοπακιδών, που απαντά και στον ελλαδικό χώρο. Η επιστημονική ονομασία του είδους είναι Limosa limosa και περιλαμβάνει 3 υποείδη.
Στην Ελλάδα απαντά το υποείδος L. l. limosa (Linnaeus, 1758),
Ονοματολογία
Ο όρος limosa είναι λατινικός με την ετυμολογία: limosus, -a «λασπώδης, τελματώδης» < limus, -i «λάσπη,τέλμα», με σαφή αναφορά στα ενδιαιτήματα του πτηνού. Από τον όρο προέρχεται και ο αντίστοιχος ελληνικός.