cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
5 Σεπτεμβρίου
Ορθόδοξη Εκκλησία
Κατηγορία:Ημέρες του έτους
Ντεφενσόρ Σπόρτινγκ Κλουμπ
Ο Ντεφενσόρ Σπόρτινγκ Κλουμπ είναι ένας αθλητικός σύλλογος από το Μοντεβιδέο, Ουρουγουάη. Έχει τμήματα σε διάφορα αθλήματα, με τα τμήματα ποδοσφαίρου και καλαθοσφαίρισης να είναι τα σημαντικότερα και τα μόνο στα οποία ο σύλλογος έχει σημαντικές επιτυχίες στην Ουρουγουάη και διεθνώς. Ιδρύθηκε στις 15 Μαρτίου 1913. Έδρα της ποδοσφαιρικής ομάδας είναι το Estadio Luis Franzini, χωρητικότητας 18000 θεατών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1913
Αλόντε
Το Αλόντε (ιταλικά: Alonte) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Βιτσέντσα, στην περιφέρεια του Βένετου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Βιτσέντσα
Υπερκεράτωση
Η υπερκεράτωση είναι δερματική πάθηση που εμφανίζεται με τον πολλαπλασιασμό των επιδερμικών κυττάρων, τα οποία μοιάζουν με θηλώματα και έχουν τραχεία υφή. Η υπερκεράτωση μπορεί να είναι καλοήθης (όπως στη σμηγματορροϊκή υπερκεράτωση, μια μορφή καρκίνου, εμφανίζεται σε ηλικιωμένα άτομα) ή και κακοήθης σπανιότερα. Διακρίνεται σε πολλές μορφές και δημιουργείται από την χρόνια έκθεση στον ήλιο χωρίς προστασία (αντηλιακό).
Κατηγορία:Δερματικές ασθένειες
Γιώργος Μαρίνος
Ο Γιώργος Μαρίνος (Αθήνα, 18 Ιουνίου 1939) είναι Έλληνας τραγουδιστής, ηθοποιός και διασκεδαστής, από τους πρωτοπόρους του ζωντανού σόου στην Ελλάδα.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στον Βοτανικό, στην Αθήνα. Οι γονείς του χώρισαν όταν ήταν μόλις ενός έτους και μεγάλωσε με τη μητέρα του, Βασιλική. Ο πατέρας του, Αλέξανδρος, έλειπε από την παιδική του ηλικία, καθώς ήταν εξόριστος στη Μακρόνησο. Τον είδε για πρώτη φορά, όταν ήταν 12 χρόνων.
Οι γονείς του ήθελαν να γίνει πολιτικός μηχανικός ή αρχιτέκτονας όπως ήταν ο πατέρας του, άλλωστε είχε κλίση στα μαθηματικά. Εκείνος όμως, ανήλικος ακόμη, έδωσε κρυφά εξετάσεις στη σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Το 1962, δευτεροετής στο Εθνικό, έπαιξε στην Οδό ονείρων του Μάνου Χατζιδάκι, μαζί με τον Δημήτρη Χορν, τη Ρένα Βλαχοπούλου, τη Μάρω Κοντού και άλλους καταξιωμένους καλλιτέχνες. Ερμήνευσε το τραγούδι «Κάθε κήπος». Από τότε ξεκίνησε η σταδιοδρομία του στο θέατρο, αλλά και τις μπουάτ της εποχής.
Είχε στενή φιλία με το Μάνο Χατζιδάκι και τον Νίκο Γκάτσο.
Ο Γιώργος Μαρίνος ήταν ο πρώτος σόουμαν της Ελλάδας, ο άνθρωπος που με τα σκετς, τις καυστικές ατάκες και τις μιμήσεις, προκαλούσε γέλιο και σατίριζε τα κακώς κείμενα της ελληνικής κοινωνίας. Στην προσωπική του ζωή ήταν ιδιαίτερα μοναχικός. Τα δύο του πάθη ήταν πάντα η αστρολογία και τα σκυλιά του. Πριν από μερικά χρόνια αποχώρησε από τα καλλιτεχνικά δρώμενα και απομονώθηκε στο σπίτι του στο Νέο Βουτζά, μια περιοχή κοντά στη Ραφήνα.
Εργάσθηκε επί σειρά ετών σε διάφορες μουσικές πίστες και θεατρικές σκηνές παρουσιάζοντας τις δημιουργίες του, ενώ έλαβε μέρος σε αρκετές τηλεοπτικές σειρές με πιο χαρακτηριστική την εκπομπή Ciao ANT1, στα μέσα της δεκαετίας του 1990. Επίσης, έχουν καταγραφεί και λίγες κινηματογραφικές του εμφανίσεις.
Προσωπική ζωή
Ο Γιώργος Μαρίνος ήταν ο πρώτος επώνυμος που βγήκε και μίλησε ανοιχτά για την ομοφυλοφιλία του στα μέσα του 1960, σε μια συντηρητική Ελλάδα. Είχε αποκαλύψει και στους γονείς του στα δεκαέξι του χρόνια πως είναι ομοφυλόφιλος. Παρ' όλα αυτά όπως έχει δηλώσει ο ίδιος, ο μεγάλος έρωτας της ζωής του ήταν η ηθοποιός Κατιάνα Μπαλανίκα. Ήταν σύντροφοι για τέσσερα χρόνια  στα τέλη της δεκαετίας του '60. Όπως έχει πει δεν θέλησε να προχωρήσει σε γάμο και να κάνει παιδιά, γιατί θεωρούσε πως θα ήταν άδικο για το παιδί του να υποστεί το «αμαρτωλό» παρελθόν του. Παρ' όλα αυτά οι δρόμοι τους δεν χώρισαν, ούτε επαγγελματικά, ούτε φιλικά. Συνεργάστηκαν για χρόνια στη «Μέδουσα» και η φιλία τους παραμένει μέχρι σήμερα.
Τα τελευταία χρόνια αντιμετωπίζει διάφορα προβλήματα υγείας, ενώ για ένα διάστημα φιλοξενήθηκε στο Σπίτι του Ηθοποιού που έχει δημιουργήσει η Άννα Φόνσου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες παρουσιαστές Κατηγορία:ΛΟΑΤ πρόσωπα από την Ελλάδα Κατηγορία:Έλληνες κωμικοί Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί μουσικού θεάτρου
Εμιράτο της Κυρηναϊκής
μικρογραφία|Σημαία μικρογραφία|Η Κυρηναϊκή στον χάρτη της Λιβύης Το Εμιράτο της Κυρηναϊκής, ή "Πριγκιπάτο της Κυρηναϊκής", ήρθε σε ύπαρξη όταν ο Σαγίντ Ιντρίς ανακήρυξε μονομερώς την Κυρηναϊκή ως ανεξάρτητο εμιράτο την 1η Μαρτίου του 1949, υποστηριζόμενος από το Ηνωμένο Βασίλειο. Ο Σαγίντ Ιντρίς ανακήρυξε τον εαυτό του Εμίρη της Κυρηναϊκής στο "εθνικό συνέδριο" στη Βεγγάζη. Η αναγνώριση από το Ηνωμένο Βασίλειο απέτυχε να επηρεάσει τη στάση των Ηνωμένων Εθνών. Έτσι η Βρετανία και ηΓαλλία κατευθύνθηκαν για να προετοιμάσουν την ανεξαρτησία της Λιβύης σε ψήφισμα που εγκρίθηκε στις 21 Νοεμβρίου 1949. Η ανεξαρτησία τουΗνωμένου Βασιλείου της Λιβύης ανακηρύχθηκε στις 24 Δεκεμβρίου 1951, και στις 27 Δεκεμβρίου ο Εμίρης Ιντρίς ενθρονίστηκε ως Βασιλιάς Ίντρις Α΄.
Η μαύρη σημαία με το λευκό αστέρι και μισοφέγγαρο σύμβολο εγκρίθηκε από τον Ιντρίς όταν αυτός ανακηρύχθηκε Εμίρης το 1947. Η σημαία έγινε η βάση της σημαίας της Λιβύης του 1951, με την προσθήκη μια κόκκινης και πράσινης λωρίδας, που αντιπροσωπεύοντας την Τριπολιτανία και το Φεζάν αντίστοιχα. Ο Ιντρίς ως βασιλιάς της Λιβύης κράτησε τη σημαία του εμιράτου ως προσωπική Βασιλική Σημαία, με την προσθήκη ενός λευκού στέμματος στο άνω μέρος.
Στις 6 Μαρτίου 2012, αντανακλώντας τα γεγονότα που συνέβησαν 63 χρόνια νωρίτερα, ένα παρόμοιο είδος συνάντησης πραγματοποιήθηκε στη Βεγγάζη, ζητώντας περισσότερη αυτονομία και ομοσπονδιοποίηση για την Κυρηναϊκή. Ο Αχμέντ αλ-Σενούσι, συγγενής του Βασιλιά Ίντρις, ανακοινώθηκε ως ο ηγέτης του αυτοαποκαλούμενου Κυρηναϊκού Μεταβατικού Συμβουλίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρώην εμιράτα Κατηγορία:Ιστορία της Κυρηναϊκής
1929 Κόλαα
Ο Κόλαα (Kollaa) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,511. Ανακαλύφθηκε το 1939 από τον Φινλανδό αστρονόμο Ούργιο Βάισαλα, που παρατηρούσε από το Τούρκου της Φινλανδίας, και πήρε το όνομά του από τον ομώνυμο φινλανδικό ποταμό στην Καρελία.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Κόλαα είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κολαα
Επαρχία Κιντάλ
Η Επαρχία Κιντάλ είναι μια επαρχία της Περιφέρειας Κιντάλ, Μαλί. Έχει έκταση 21.353 τ.χλμ. και πληθυσμό 33.087 κατοίκων (2009). Πρωτεύουσα είναι η Κιντάλ, πρωτεύουσα όλης της περιφέρειας.
Γεωγραφία
Η Επαρχία Κιντάλ βρίσκεται κεντρο-ανατολικά του Μαλί και νότια-κεντρικά της Περιφέρειας Κιντάλ. Συνορεύει στα δυτικά με την Επαρχία Τιν-Εσσακό, στα βόρεια με την Επαρχία Αμπεϊμπαρά, στα ανατολικά με την Επαρχία Τεσσαλίτ και στα νότια με την Περιφέρεια Γκαό.
Διαμερίσματα
Η Επαρχία Κιντάλ διαιρείται σε 3 διαμερίσματα:
Δείτε επίσης
ε κ
Προκόπιος Α΄ Ιεροσολύμων
Ο Προκόπιος Α΄ (κατά κόσμον Παναγιώτης Σισμάνης) διετέλεσε Πατριάρχης Ιεροσολύμων για ένα χρόνο (1787-1788).
Βιογραφικά στοιχεία
Αφού ολοκλήρωσε την βασική εκπαίδευση στο σχολείο της Ζαγοράς, ο Παναγιώτης πήγε στην Κωνσταντινούπολη αναζητώντας μια καλύτερη ζωή. Μετά από αρκετά χρόνια στην Κωνσταντινούπολη, μετακόμισε στη Μολδαβία, όπου μπήκε σε μοναστήρι και εκάρη μοναχός παίρνοντας το όνομα Προκόπιος. Αργότερα χειροτονήθηκε ιερέας και έγινε ηγούμενος του μετοχίου του Παναγίου Τάφου κοντά στο Ιάσιο (στη σημερινή Ρουμανία).
Αργότερα, ο Προκόπιος μετακόμισε στην Ιερουσαλήμ, όπου χειροτονήθηκε επίσκοπος στις 12 Δεκεμβρίου 1775 στον Ναό της Αναστάσεως, παίρνοντας τον τίτλο του Μητροπολίτη Καισαρείας. Υπηρέτησε στη θέση αυτή για δώδεκα χρόνια. Κατά τη διάρκεια της υπηρεσίας του στην Παλαιστίνη, ο Προκόπιος ίδρυσε την Πατριαρχική Σχολή στην Ιερουσαλήμ, την οποία ίδρυσε και ως πρότυπο σχολείο στην Ζαγορά.
Λίγο πριν τον θάνατό του, ο Πατριάρχης Αβράμιος τον υπέδειξε ως διάδοχό του. Έτσι, στις 2 Νοεμβρίου 1787, ανέβηκε στον Πατριαρχικό θρόνο των Ιεροσολύμων, σε προχωρημένη ηλικία, αλλά θεωρούμενος σοφός και ευσεβής.
Έχοντας επίγνωση της προχωρημένης ηλικίας του και συνειδητοποιώντας την αδυναμία του να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του ρόλου του Πατριάρχη, ιδίως εν μέσω της λατινικής προπαγάνδας, ο Προκόπιος αποφάσισε να παραιτηθεί, προκαλώντας την έγκαιρη εκλογή του διαδόχου του, Μητροπολίτη Καισαρείας Ανθίμου. Αφού ο Άνθιμος δέχτηκε, εξελέγη στις 24 Οκτωβρίου 1788, ημέρα παραίτησης του Προκοπίου, και ένα μήνα αργότερα έγινε η ενθρόνισή του. Λίγες μέρες μετά, ο Προκόπιος πέθανε.
Β΄ Εθνική υδατοσφαίρισης γυναικών
Το πρωτάθλημα διοργανώθηκε για πρώτη φορά το 1988 και αποτελούσε το δεύτερο σε τάξη πρωτάθλημα της γυναικείας υδατοσφαίρισης έως το 1998 που δημιουργήθηκε η Α2 Εθνική. Με την αναδιάρθρωση των κατηγοριών το 2019, η Β΄ Εθνική αποτελεί ξανά το δεύτερο σε τάξη πρωτάθλημα της χώρας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικό πρωτάθλημα υδατοσφαίρισης
Δήμος Μπρεβένιτσα
Ο Δήμος Μπρεβένιτσα (Брвеница, Bërvenicë) είναι δήμος στο βορειοδυτικό μέρος της Βόρειας Μακεδονίας. Αποτελεί μέρος της Περιφέρειας Πόλογκ. Μπρεβένιτσα ονομάζεται επίσης το χωριό στο οποίο βρίσκεται η έδρα του Δήμου Μπρεβένιτσα.
Γεωγραφία
Ο Δήμος Μπρεβένιτσα συνορεύει με:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Βόρειας Μακεδονίας  Κατηγορία:Περιφέρεια Πόλογκ
Επαρχία Τεσσαλίτ
Η Επαρχία Τεσσαλίτ είναι μια επαρχία της Περιφέρειας Κιντάλ, Μαλί. Έχει έκταση 39.000 τ.χλμ. και πληθυσμό 16.289 κατοίκων (2009). Πρωτεύουσα είναι η Τεσσαλίτ.
Γεωγραφία
Η Επαρχία Τεσσαλίτ βρίσκεται κεντρο-ανατολικά του Μαλί και βόρεια-κεντρικά της Περιφέρειας Κιντάλ. Συνορεύει στα νοτιοδυτικά με την Επαρχία Κιντάλ, στα βορειοδυτικά με την Επαρχία Αμπεϊμπαρά, στα δυτικά και νοτιοδυτικά με την Περιφέρεια Τομπουκτού, στα νοτιοανατολικά με την Περιφέρεια Γκαό και στα βόρεια με την Αλγερία.
Διαμερίσματα
Η Επαρχία Τεσσαλίτ διαιρείται σε 3 διαμερίσματα:
Δείτε επίσης
ε τ
Παταντσέρου
Το Παταντσέρου (Patancheru) επίσης γνωστό ως Πατάν Τσερούβου, είναι μία από τις μεγαλύτερες βιομηχανικές ζώνες, που βρίσκεται περίπου 32 χλμ από το κέντρο της πόλης Υντεραμπάντ της Ινδίας στην εθνική οδό Υντεραμπάντ-Σολαπούρ, και περίπου 18 χλμ από την πόλη HITEC. Στην περιοχή βρίσκονται ναοί που χτίστηκαν μεταξύ του 12ου και 15ου αιώνα. Στο Παταντσέρου εδρεύει το ερευνητικό ινστιτούτο του ΟΗΕ ICRISAT. Στην περιοχή εδρεύουν επίσης περισσότερα από 90 εργοστάσια παρασκευής φαρμακευτικών προϊόντων, που μετέτρεψαν με τα απόβλητά τους τα νερά τοπικού ποταμού στα πιο μολυσμένα νερά του κόσμου. [1]
Γεωγραφία
Το Παταντσέρου βρίσκεται σε γεωγραφικό στίγμα 17.53°N, 78.27°W. , με μέση ανύψωση 522 μέτρα (1712 feet). Η Λίμνη Σάκι βρίκεται πολύ κοντά στον σταθμό λεωφορείων της περιοχής.
Παραπομπές-σημειώσεις
Κατηγορία:Πόλεις της Ινδίας
Κυπαρίσσι Αχαΐας
Το Κυπαρίσσι είναι ημιορεινός οικισμός του Νομού Αχαΐας, αποτελεί τμήμα της Τοπικής Κοινότητας Σπαρτιάς, και σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» από 1/1/2011 ανήκει στο Δήμο Ερυμάνθου. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», ανήκε στον Δήμο Τριταίας ως τμήμα του πρώην Δημοτικού διαμερίσματος Σπαρτιάς.
Δημογραφική εξέλιξη
Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού στον 21ο αιώνα είναι η εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Τριταίας Κατηγορία:Δήμος Ερυμάνθου
Αντρέ Κερτέζ
Ο Αντρέ Κερτέζ (Andor Kertész, 2 Ιουλίου 1894 - 28 Σεπτεμβρίου 1985) ήταν Ούγγρος φωτογράφος.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Βουδαπέστη το 1894 και ήταν αυτοδίδακτος στη φωτογραφία, με την οποία ασχολήθηκε από νεαρή ηλικία. Το 1925, μετά τον Α' παγκόσμιο πόλεμο, μετανάστευσε στη Γαλλία όπου το έργο του γνώρισε σημαντική αναγνώριση, τόσο από την πλευρά των κριτικών όσο και εμπορικά. Το 1927, οργανώθηκε και ατομική έκθεση φωτογραφιών του στο Παρίσι. Το 1936, εγκαταστάθηκε στην Αμερική και το 1944 πολιτογραφήθηκε Αμερικανός.
Παράλληλα, συνέχισε να παράγει καλλιτεχνικές φωτογραφίες τις οποίες προσπαθούσε να εκθέτει κατά διαστήματα. Το 1964, το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης (MoMA) φιλοξένησε μια σημαντική ατομική έκθεση του Κερτέζ ενώ στη δεκαετία του 1970 το έργο του παρουσιαζόταν σε εκθέσεις που πραγματοποιούνταν σε διάφορες χώρες. Αν και ασχολήθηκε με την ασπρόμαυρη φωτογραφία, σε ηλικία ογδόντα-πέντε ετών, πραγματοποίησε την μοναδική σειρά έγχρωμων φωτογραφιών του, με μία ερασιτεχνική μηχανή Polaroid και κλεισμένος στο διαμέρισμά του.
Πέθανε στη Νέα Υόρκη το 1985 και θεωρείται σήμερα ένας από τους σημαντικότερους φωτογράφους του 20ου αιώνα.
13 Ιανουαρίου
Νοέμβριος | Δεκέμβριος | Ιανουάριος | Φεβρουάριος | Μάρτιος
12 Ιανουαρίου | 13 Ιανουαρίου | 14 Ιανουαρίου - Η 13η Ιανουαρίου είναι η 13η μέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο. Υπολείπονται 352 μέρες (353 σε δίσεκτα έτη).
Ιερά Μητρόπολις Περιστερίου
Η Ιερά Μητρόπολις Περιστερίου είναι Μητρόπολη της Εκκλησίας της Ελλάδος που περιλαμβάνει τον Δήμο Περιστερίου Αττικής.
Ιστορία
Το 1922 οικογένειες Μικρασιατών εγκαθίστανται στην Αττική μετά από τον ξεριζωμό και τον βίαιο διωγμό από τους Τούρκους κατά τη Μικρασιατική Καταστροφή. Αποτελεί έναν από τους μεγαλύτερους προσφυγικούς συνοικισμούς των Μικρασιατών στην Αθήνα. Οι Μικρασιάτες πρόσφυγες τοποθέτησαν στο εκκλησάκι του Αγίου Δημητρίου την εικόνα του Αγίου Αντωνίου που έφεραν μαζί τους ως μοναδική αποσκευή από την πατρίδα τους τη Μικρά Ασία. Το Περιστέρι μετά την εγκατάσταση των Μικρασιατών προσφύγων αρχίζει να αναπτύσσεται και τα επόμενα χρόνια ο πληθυσμός του αυξάνεται ραγδαία. Το 1928 κτίζεται ο Ιερός Ναός Ευαγγελισμού της Θεοτόκου (Ευαγγελίστριας), ένας από τους παλαιότερους Ναούς της πόλεως του Περιστερίου, από τους πρόσφυγες εκ Μικράς Ασίας. Το 1974 με πρόταση του Αρχιεπισκόπου Σεραφείμ και απόφαση της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος ιδρύεται η Ιερά Μητρόπολις Περιστερίου, καθιερώνεται ως Μητροπολιτικός Ναός Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Περιστερίου. Στις 6 Οκτωβρίου 2019 καθιερώθηκε από τον Μητροπολίτη Κλήμη ως Καθεδρικό Ναό της Μητροπόλεως Περιστερίου τον Ιερό Ναό Παμμεγίστων Ταξιαρχών Μάσχα.
Στον Μητροπολιτικό Ναό Ευαγγελισμού φυλάσσεται η εικόνα της Παναγίας των Μικρασιατών του 1726, που μεταφέρθηκε από τον Άγιο Γεώργιο Μαλακοπής Καππαδοκίας της Μικράς Ασίας. Επίσης η εικόνα του Ευαγγελισμού που αγιογραφήθηκε το 1929.
Παραπομπές
Περιστεριου
Μαντάμ Σουσού (μυθιστόρημα)
Η Μαντάμ Σουσού είναι σατιρικό μυθιστόρημα του Δημήτρη Ψαθά. Θέμα του μυθιστορήματος είναι η ξιπασιά της ομώνυμης ηρωίδας, μιας φαντασιόπληκτης γυναίκας που θέλει να ανεβεί κοινωνικά, να εγκαταλείψει τον φτωχικό Βούθουλα (γειτονιά του Κολωνού, στην Αθήνα) για να εγκατασταθεί στο αριστοκρατικό Κολωνάκι.
Το έργο δημοσιεύθηκε σε αυτοτελή επεισόδια στο περιοδικό Θησαυρός το 1939. Κυκλοφόρησε σε βιβλίο για πρώτη φορά το 1941 και μεταφέρθηκε στο θέατρο (1942 κ.ε.), στον κινηματογράφο (1948), και στην τηλεόραση (1972, 1986), πάντα με εξαιρετική εμπορική επιτυχία.
Εκδόσεις
Η Μαντάμ Σουσού δημοσιεύθηκε αρχικά στο περιοδικό Θησαυρός το 1939, σε εβδομαδιαία αυτοτελή ευθυμογραφήματα με τον γενικό τίτλο «Βίος και πολιτεία της Μαντάμ Σουσούς». Κυκλοφόρησε σε βιβλίο το 1941 από τις αθηναϊκές εκδόσεις Κασταλία, με τίτλο Μαντάμ Σουσού και υπότιτλο «Η πυργοδέσποινα του Βούθουλα». Το 1948, βγήκε σε δύο τόμους από το Τυπογραφείο Θεοδωρόπουλου, με υπότιτλο στον α΄ τόμο «Βούθουλας» και υπότιτλο στον β΄ τόμο «Κολωνάκι».
Το 1956, κυκλοφόρησε σε γ΄ έκδοση «οριστική» από τις εκδόσεις Μαρή. Ακολούθησαν και άλλες εκδόσεις (και ανατυπώσεις), με τελευταία αυτή του 2006, στα Άπαντα του Δημήτρη Ψαθά από τις Εκδόσεις «Μαρία Δ. Ψαθά».
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικά μυθιστορήματα
Ένωσις Λαϊκών Κομμάτων
Η Ένωσις Λαϊκών Κομμάτων ή Ένωσις Λαϊκού Κόμματος (Ε.Λ.Κ.) ήταν ελληνική εκλογική συμμαχία. Συμμετείχε μόνο στις βουλευτικές εκλογές του 1958.
Ιστορικό
Η Ένωσις Λαϊκών Κομμάτων ιδρύθηκε στις 29 Μαρτίου 1958. Ήταν ένας ευκαιριακός συνασπισμός κομμάτων που προέρχονταν από την αντιβενιζελική παράταξη και κυρίως από το Λαϊκόν Κόμμα, και τα οποία μετά την εκλογική πτώση του τελευταίου, είχαν κατά καιρούς διαφωνήσει με τις κυρίαρχες δυνάμεις της Δεξιάς, Ελληνικό Συναγερμό και Ε.Ρ.Ε.. Την Ένωση Λαϊκών αποτελούσαν το Λαϊκόν Κόμμα, το Λαϊκόν Κοινωνικόν Κόμμα του Στέφανου Στεφανόπουλου, το Κόμμα Εθνικοφρόνων του Θεόδωρου Τουρκοβασίλη και άλλα μικρότερα κόμματα.
Στις εκλογές του 1958 η Ε.Λ.Κ. πήρε 2,95% και τέσσερις έδρες, εκ των οποίων δύο ανήκαν στο Λαϊκό και δύο στο Λαϊκό Κοινωνικό.
Συμμετέχοντα κόμματα
Τα κόμματα που αποτελούσαν την Ένωση Λαϊκών Κομμάτων ήταν:
Πηγές
Κατηγορία:Πρώην πολιτικά κόμματα στην Ελλάδα Κατηγορία:Συντηρητικά κόμματα
TRAPPIST-1d
Ο TRAPPIST-1d,  γνωστός επίσης ως 2MASS J23062928-0502285 d, είναι  εξωπλανήτη ς, ενδεχομένως βραχώδης, με τροχιά μέσα στην κατοικήσιμη ζώνη, γύρω από τον υπέρψυχρο νάνο αστέρα TRAPPIST-1 περίπου 40 έτη φωτός (12,1 παρσέκ, ή σχεδόν 3.734 km) απόσταση από τη Γη στον αστερισμό του Υδροχόου. Ο εξωπλανήτης βρέθηκε με τη χρήση της μεθόδου διέλευσης, κατά την οποία το φως του μητρικού άστρου εξασθενεί, καθώς περνά από μπροστά του.
Ακτίνα, μάζα και θερμοκρασία
Ο TRAPPIST-1d είναι εξωπλανήτης, με ακτίνα περίπου 0,772 R⊕, ενδιάμεσα σε μέγεθος μεταξύ Άρη (με ακτίνα περίπου το μισό της Γης) και Γης. Η μάζα του έχει υπολογιστεί ότι είναι περίπου 0,41 M⊕. Οι τιμές αυτές καταδεικνύουν ότι η επιτάχυνση της βαρύτητας του πλανήτη εκτιμάται σε 6.79 m/s² (69% της Γης). Με αυτούς τους αριθμούς μπορεί κανείς να υπολογίσει την πυκνότητα σε 4,95 g/cm^3. Η θερμοκρασία του εκτιμάται ότι αγγίζει τους τους 288,15 K.
Μητρικό Άστρο
Ο πλανήτης περιφέρεται γύρω από έναν υπέρψυχρο νάνο αστέρα με το όνομα TRAPPIST-1. Ο αστέρας είναι πολύ μικρός, πολύ μακριά και εκπέμπει συγκριτικά ελάχιστο  φως, ενώ λάμπει κυρίως στην αόρατη υπέρυθρη ακτινοβολία. Ο TRAPPIST-1d είναι σε απόσταση από μητρικό του άστρο, περίπου 50 φορές πιο κοντά από ότι είναι η Γη στον Ήλιο. Ο πλανήτης λαμβάνει λιγότερο από το 1%  του φωτός που λαμβάνει η Γη  από τον Ήλιο. Αυτό πιθανότατα κάνει τις ημέρες του TRAPPIST-1d να είναι ανάλογες με αυτές του λυκόφωτος στη Γη. Ωστόσο, αυτό σημαίνει ότι το μητρικό άστρο θα μπορούσε εύκολα να λάμψει τουλάχιστον 3000 φορές πιο φωτεινά στον ουρανό του TRAPPIST-1d από την πανσέληνο στη Γη.
Τροχιά
Ο TRAPPIST-1d περιφέρεται γύρω από το άστρο του με μια τροχιακή περίοδο περίπου 4,05 μέρες και μια τροχιακή ακτίνα περίπου 0,0214 φορές αυτή της Γης (σε σύγκριση με την απόσταση του Ερμή από τον Ήλιο, η οποία είναι περίπου 0,38 AU).
Κατοικησιμότητα
Ο εξωπλανήτης αρχικά είχε ανακοινωθεί πως βρισκόταν σε τροχιά μέσα στην κατοικήσιμη ζώνη του μητρικού του αστεριού (στην περιοχή, με τις σωστές συνθήκες και ιδιότητες της ατμόσφαιρας, το υγρό νερό μπορεί να υπάρχει στην επιφάνεια του πλανήτη). Αργότερα όμως τα τρισδιάστατα κλιματικά μοντέλα των ερευνητών έδειξαν ότι πιθανά στον πλανήτη επικρατεί φαινόμενο του θερμοκηπίου. Ωστόσο, μια μικρή ποσότητα νερού μπορεί να διατηρείται σε περιορισμένες περιοχές μακριά από την καυτή φάση στην ιστορία του πλανήτη.
Ο πλανήτης είναι με υψηλή πιθανότητα, παλιρροϊκά κλειδωμένος, με το ένα ημισφαίριο μόνιμα στραμμένo προς τον TRAPPIST-1 και το άλλο τυλιγμένο στο σκοτάδι. Ωστόσο, μεταξύ αυτών των δύο έντονων περιοχών, μπορεί να υπάρχει μία λεπτή φέτα κατοικησιμότητας, όπου οι θερμοκρασίες μπορεί να είναι κατάλληλες (γύρω στους 288,15 K) για την ύπαρξη υγρού νερού.
Κατά τη διάρκεια του σχηματισμού του συστήματος, είναι πιθανό να συνέβη  απώλεια νερού στα πρώτα εκατομμύρια χρόνια.
Ο TRAPPIST-1d μπορεί να κράτησε αρκετό νερό ώστε να παραμείνει κατοικήσιμος, ανάλογα με το αρχικό του περιεχόμενο. Οι δύο εσώτατοι πλανήτες, b και c, πιθανόν να έχουν χάσει έως και τέσσερις φορές ωκεανούς Γης, ανάλογα με τη σύνθεσή τους.
Ανακάλυψη
Η ανακάλυψη του εξωπλανήτη έγινε όταν μια ομάδα αστρονόμων με επικεφαλής τον Michaël Gillon του Ινστιτούτου Αστροφυσικής και Γεωφυσικής στο Πανεπιστήμιο της Λιέγης του Βελγίου χρησιμοποίησε το τηλεσκόπιο   TRAPPIST στο Αστεροσκοπείο La Silla στην έρημο Ατακάμα, Χιλή. Ο σκοπός ήταν να παρατηρήσει τον αστέρα TRAPPIST-1 και πιθανούς πλανήτες στο σύστημα του. Με τη χρήση φωτομετρίας διέλευσης, ανακάλυψαν τρεις πλανήτες μεγέθους Γης σε τροχιά γύρω από το άστρο. Οι  δύο από αυτούς  είναι παλιρροϊκά κλειδωμένοι στο άστρο τους (b & c) ενώ ο τρίτος (TRAPPIST-1d) φαίνεται να βρίσκεται είτε εντός της κατοικήσιμης ζώνης ή οριακά έξω από αυτήν. Η ομάδα έκανε τις παρατηρήσεις της από τον Σεπτέμβριο έως τον Δεκέμβριο του 2015 και δημοσίευσε τα πορίσματά της το Μάιο του 2016 σε τεύχος του περιοδικού Nature." κέντρο|μικρογραφία|400x400εσ| Πλανητικό σύστημα του TRAPPIST-1
Νικόλαος Κουρής
Ο Νικόλαος Κουρής (1930-2018) ήταν Πτέραρχος εν αποστρατεία της Πολεμικής Αεροπορίας, Επίτιμος Αρχηγός ΓΕΕΘΑ, Επίτιμος Αρχηγός ΓΕΑ, πρώην Υφυπουργός Εθνικής Άμυνας και ιστορικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ. Στενός φίλος του Ανδρέα Παπανδρέου, ο Κουρής υπήρξε εκ των βασικών συνεργατών του σε θέματα εθνικής άμυνας και εξωτερικής πολιτικής.
Βιογραφία
Ο Νικόλαος Κουρής γεννήθηκε στην Αθήνα το 1930. Φοίτησε στη Σχολή Ικάρων και ονομάστηκε Ανθυποσμηναγός το 1950. Σταδιοδρόμησε στην Πολεμική Αεροπορία ως Ιπτάμενος Αξιωματικός, αρχικά ως χειριστής αεροσκαφών και εκπαιδευτής αέρος, στη συνέχεια ως διοικητής Μοίρας Αναχαίτισης και Πτέρυγας Μάχης. Σαν χειριστής αεροσκαφών συμπλήρωσε πάνω από 6500 ώρες πτήσης σε 15 διαφορετικούς τύπους μαχητικών και εκπαιδευτικών αεροσκαφών. Υπηρέτησε σε επιτελικές θέσεις του Γενικού Επιτελείου Αεροπορίας (ΓΕΑ) και του Αρχηγείου Τακτικής Αεροπορίας (ΑΤΑ). Διετέλεσε Διοικητής Αεροπορικής Εκπαίδευσης και το 1980 έγινε Α΄ Υπαρχηγός ΓΕΕΘΑ. Μετά τη Σχολή Ικάρων, ολοκλήρωσε τις σπουδές του στη Σχολή Πολέμου Αεροπορίας και στο Βρετανικό Κολλέγιο Αμυντικών Σπουδών.
Τον Ιανουάριο του 1982 επελέγη ως Αρχηγός ΓΕΑ από τον Ανδρέα Παπανδρέου, που είχε ανέλθει στην εξουσία τρεις μήνες νωρίτερα (Οκτώβριος 1981). Παρέμεινε επικεφαλής της Αεροπορίας ως το Δεκέμβριο του 1984, οπότε και προήχθη σε Πτέραρχο και ανέλαβε Αρχηγός ΓΕΕΘΑ, ως το καλοκαίρι του 1989. Ο Κουρής υπήρξε ο πρώτος Αρχηγός ΓΕΕΘΑ που προερχόταν από τις τάξεις της Πολεμικής Αεροπορίας. Ως Αρχηγός ΓΕΕΘΑ, ο Κουρής επαινέθηκε για την επιτυχή αντιμετώπιση των Τούρκων στην κρίση του 1987, καθώς επίσης και για την ολοκληρωτική εξάρθρωση της παρακρατικής ακροδεξιάς οργάνωσης Κόκκινη Προβιά, που δρούσε στο παρασκήνιο της πολιτικής ζωής της χώρας από τη δεκαετία του '50, όταν είχε υπογραφεί συμφωνία του ΓΕΕΘΑ με την αμερικανική CIA.
Μετά την αποχώρησή του από τις Ένοπλες Δυνάμεις ως επίτιμος Α/ΓΕΕΘΑ, ο Κουρής εκλέχθηκε στο 2ο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ στην Κεντρική Επιτροπή και ανέλαβε Αναπληρωτής Γραμματέας Διεθνών Σχέσεων. Τα χρόνια 1993-1996 ήταν Βουλευτής Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ και Υφυπουργός Εθνικής Άμυνας. Στην κρίση των Ιμίων, ο Κουρής είχε επιθετική στάση και ζήτησε τη χρησιμοποίηση του Εθνικού Κέντρου Επιχειρήσεων (ΕΘΚΕΠΙΧ) για τον αποτελεσματικό χειρισμό της κατάστασης. Όμως ο πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης και ο Υπουργός Εξωτερικών Θεόδωρος Πάγκαλος τον αγνόησαν και προτίμησαν να λυθεί το θέμα με αμερικανική μεσολάβηση. Ο ίδιος ο Κουρής κατηγόρησε το Σημίτη λέγοντας ότι είχε «μια ανεξήγητη αντιπάθεια» προς τις Ένοπλες Δυνάμεις
Απεβίωσε στην Αθήνα πλήρης ημερών την 19/07/2018
Ο Νικόλαος Κουρής ήταν νυμφευμένος με τη Γιολάντα Αγγελοπούλου και είχε δύο παιδιά και δύο εγγόνια.
Έγραψε τα κάτωθι βιβλία:
(1997) Ελλάδα-Τουρκία, ο πεντηκονταετής "πόλεμος", Εκδοτικός Οίκος Α. Α. Λιβάνη
(2009) Αιγαίο, η μακροχρόνια διαμάχη και ο ρόλος των Αμερικανών, Εκδοτικός Οίκος Α. Α. Λιβάνη
(2010) Αποστολή εξετελέσθη, Εκδοτικός Οίκος Α. Α. Λιβάνη
Αναφορές
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εθνικής Άμυνας Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί της Πολεμικής Αεροπορίας Κατηγορία:Αρχηγοί Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας (Ελλάδα) Κατηγορία:Αρχηγοί Γενικού Επιτελείου Αεροπορίας (Ελλάδα)
1930 Εωσφόρος
Ο Εωσφόρος (Lucifer) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,9. Ανακαλύφθηκε το 1964 από την Αμερικανίδα αστρονόμο Ελίζαμπεθ Ρόμερ, που παρατηρούσε από το Φλάγκσταφ της Αριζόνα, και πήρε το όνομά του από τον Εωσφόρο.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Εωσφόρου εκτιμάται σε 27,0 ± 3,2 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι Cgh (κατά SMASSII), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,106 ± 0,030. Ο Εωσφόρος περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 13 ώρες και 3 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Εωσφορος
Γενικό Επιτελείο Εθνικής Φρουράς
Το Γενικό Επιτελείο Εθνικής Φρουράς (Γ.Ε.Ε.Φ.) είναι το επιτελείο που προΐσταται των ενόπλων δυνάμεων της Κύπρου. Δημιουργήθηκε το 1964, έπειτα από μετονομασία του Ειδικού Μικτού Επιτελείου Κύπρου (ΕΜΕΚ). Κύριο όργανό του αποτελεί το Ανώτατο Στρατιωτικό Συμβούλιο (ΑΣΣ). Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Φρουράς είναι ο Αντιστράτηγος Δημόκριτος Ζερβάκης.
Οργάνωση
Το Γενικό Επιτελείο Εθνικής Φρουράς είναι οργανωμένο ως εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στρατός της Κύπρου
Ορόντιος Φιναίος
Ο Ορόντιος Φιν(ν)αίος, λατινικά: Orontius Fin(n)aeus, γαλλ.: Oronce Fine ή Finé, Oronzio Fineo, (20 Δεκεμβρίου 1494 – 8 Αυγούστου 1555) ήταν Γάλλος μαθηματικός, χαρτογράφος, συντάκτης και εικονογράφος βιβλίων.
Βιογραφία
Γεννημένος στο Μπριανσόν, γιος και εγγονός ιατρών, σπούδασε στο Παρίσι (στο Κολέγιο της Ναβάρας) και απέκτησε πτυχίο ιατρικής το 1522.
Ο Φιναίος μεγάλωσε σε ένα ακαδημαϊκό οικογενειακό περιβάλλον, και η συμβολή των γονιών του στις επιστήμες ήταν αξιοσημείωτη στη Γαλλία εκείνη την εποχή. Μεγάλο μέρος της πρώιμης παιδικής ηλικίας του Φιναίου διαμορφώθηκε από τη συμμετοχή και την υποστήριξη τού πατέρα του στις επιστήμες. Ο πατέρας του Φιναίου, εκτός από ιατρός, ήταν δυνατός μελετητής στην αστρονομία. Είχε δημιουργήσει πολλά αστρονομικά όργανα και είχε δημοσιεύσει μία πραγματεία, που ήταν μία από τα ελάχιστα αστρονομικά αρχέτυπα γαλλικής προέλευσης.
Το πανεπιστήμιο του Φιναίου ήταν γνωστό ως κορυφαίο κέντρο στο Παρίσι για τη μελέτη της σχολαστικής φιλοσοφίας και θεολογίας. Εκεί ενίσχυσε την ικανότητα διόρθωσης κειμένων και αργότερα τύπωσε πολλές εκδόσεις κειμένων από μελετητές. Πιστεύεται ότι η σταδιοδρομία του τελείωσε απότομα, όταν βρέθηκε στη φυλακή, για λόγους που αμφισβητούνται ιδιαίτερα.
Φυλακίστηκε το 1524, ημερομηνία που έχει συμφωνηθεί από τους μελετητές, πιθανώς για την άσκηση δικαστικής αστρολογίας.
Το 1531 διορίστηκε στην έδρα των μαθηματικών στο Βασιλικό Κολέγιο (το σημερινό Κολέγιο της Γαλλίας), που ιδρύθηκε από τον βασιλιά Φραγκίσκο Α', όπου δίδαξε μέχρι το τέλος του.
Με τον καιρό, καθώς κατείχε την πρώτη έδρα των μαθηματικών, είχε γίνει ο κορυφαίος μαθηματικός της Γαλλίας. Αναμφισβήτητα, μία από τις πιο σημαντικές συνεισφορές του στις επιστήμες είναι η δημοσιευμένη συλλογή του με τους τέσσερις κύριους τομείς των μαθηματικών, που ονόμασε Πρωτομάθηση (Protomathesis). Ωστόσο, ο Φιναίος ήταν γνωστός στους συνομηλίκους του ότι ήταν πολύ περισσότερο από απλός μαθηματικός. Δίδαξε στο Βασιλικό Κολλέγιο της Γαλλίας ως ο πρώτος βασιλικός ομιλητής (lecturer) στα μαθηματικά, κατασκεύαζε όργανα και επέβλεπε τα τυπογραφεία τού Παρισιού. Άσκησε επίσης επιρροή στη ζωή των μαθητών του, ιδιαίτερα του Πέδρο Νούνες και του Πέτρου Ράμου καθώς και πολλών άλλων, και τους ενέπνευσε να συνεχίσουν τις σχολαστικές τους προσπάθειες.
Αν και άφησε μεγάλη λόγια κληρονομιά με τις δημοσιευμένες εργασίες του στα μαθηματικά, αντιμετώπισε οικονομικά προβλήματα και νομικά ζητήματα σε όλη τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του. Εργάστηκε ως εικονογράφος και αναγνώστης τεκμηρίωσης για τα τυπογραφεία του Παρισιού, με την ελπίδα να ανακουφίσει την οικονομική πίεση, που έφεραν τα έξι παιδιά του και το τέλος τού πατέρα του. Δυστυχώς, οι προσπάθειές του δεν ήταν αρκετές, γεγονός που αύξησε δραστικά τη φτώχεια της οικογένειάς του μετά το τέλος του. Κάνοντας τα πράγματα χειρότερα για τα παιδιά του, η γυναίκα του απεβίωσε λίγο μετά το τέλος του Φιναίου.
Μαθηματικά
μικρογραφία| Ο Τετραγωνισμός του κύκλου (Quadratura circuli), 1544. Ο Φιναίος είναι γνωστός για τη συνεισφορά του στα μαθηματικά. Είναι γνωστός στους περισσότερους ιστορικούς ως ο πρώτος διδάσκαλος μαθηματικών ως βασιλικός λέκτορας. Ωστόσο ο Φιναίος δεν είναι απαραίτητα γνωστός για τη συμβολή του στις ανακαλύψεις των μαθηματικών, αλλά μάλλον για τη διάδοση της μαθηματικής διδασκαλίας σε όλη τη Γαλλία. Είχε καθήκον να κάνει τα μαθηματικά πιο διαφανή και να μεταρρυθμίσει το πρόγραμμα σπουδών, που διδάσκονταν στη Γαλλία εκείνη την εποχή. Ο Φιναίος αντιμετώπισε την ανάγκη να ενσωματώσει πρακτικούς κλάδους των μαθηματικών, που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν σε άλλους τομείς, όπως η ιατρική, το δίκαιο και η θεολογία.
Για να παρουσιάσει τις νέες του διδασκαλίες και εξελίξεις, κυκλοφόρησε μία συλλογή τού έργου του μέσω της Πρωτομάθησής του. Αυτή η συλλογή περιλάμβανε τη διδασκαλία του στα πρακτικά μαθηματικά, όχι μόνο στα παραδοσιακά μαθηματικά. Το Πρωτομάθησις ενσωμάτωσε επίσης τόσο πρακτικές, όσο και θεωρητικές διδασκαλίες, οι οποίες ήταν εντελώς νέες στη Γαλλία, και άλλαξε τον τρόπο διδασκαλίας και θεώρησης των μαθηματικών. Η μελέτη και οι διδασκαλίες του στα μαθηματικά τού επέτρεψαν να είναι επίσης παραγωγικός σε ένα ευρύ φάσμα μαθηματικών πεδίων, όπως η πρακτική γεωμετρία, η αριθμητική, η οπτική, η γνωμονική, η αστρονομία και η οργανολογία.
Έρση Σωτηροπούλου
Η Έρση Σωτηροπούλου (γενν. 1953 στην Πάτρα) είναι Ελληνίδα συγγραφέας.
Σπούδασε φιλοσοφία και πολιτιστική ανθρωπολογία στη Φλωρεντία. Η πρώτη της εμφάνιση στα γράμματα έγινε με την ποιητική συλλογή «Μήλος+Θάνατος+...+...» (1980). Το βιβλίο της Ζιγκ-ζαγκ στις νεραντζιές βραβεύτηκε με το Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος 2000 και με το Βραβείο Μυθιστορήματος του περιοδικού Διαβάζω. Επίσης, το 2011 το μυθιστόρημά της Εύα τιμήθηκε με το βραβείο του Ιδρύματος Ουράνη της Ακαδημίας Αθηνών, ενώ η συλλογή διηγημάτων της Να νιώθεις μπλε, να ντύνεσαι κόκκινα απέσπασε το Κρατικό Βραβείο Διηγήματος 2012. Το 2017 κέρδισε το Βραβείο «Μεσόγειος» (Prix Mediterranee) για το βιβλίο της Τι μένει από τη νύχτα.
Ορόντιος Φιναίος
Μαθηματικά
Μία συνεισφορά που πρότεινε ο Φιναίος, και εξακολουθεί να χρησιμοποιείται σήμερα, είναι η τιμή του pi. Έδωσε την τιμή του pi (≈ 3,14159) να είναι (22+2/9)7 ≈ 3,1746 το 1544. Αργότερα, έδωσε το 47/15 ≈ 3,1333 και, στο De rebus mathematicis (1556), έδωσε 3+11/78 ≈ 3,1410.
Έρση Σωτηροπούλου
Νουβέλες
Βλ. ΕΚΕΒΙ
Ορόντιος Φιναίος
Αστρονομία και γεωγραφία
Το 1542 ο Φιναίος δημοσίευσε το De mundi sphaera (Περί των κοσμικών σφαιρών), ένα δημοφιλές εγχειρίδιο αστρονομίας, του οποίου οι ξυλογραφίες εκτιμήθηκαν πολύ. Το έργο του για την αστρονομία περιελάμβανε οδηγούς για τη χρήση αστρονομικού εξοπλισμού και μεθόδων (π.χ. την αρχαία πρακτική τού προσδιορισμού τού γεωγραφικού μήκους μέσω της συντονισμένης παρατήρησης σεληνιακών εκλείψεων από δύο σταθερά σημεία με αρκετή απόσταση μεταξύ τους, ώστε να εμφανίζονται τα φαινόμενα σε διαφορετικές ώρες της νύχτας). Περιέγραψε επίσης πιο πρόσφατες καινοτομίες, όπως ένα όργανο που ονόμασε μεθεωροσκόπιο (ένας αστρολάβος που τροποποιήθηκε με την προσθήκη μίας πυξίδας).
Έρση Σωτηροπούλου
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνίδες συγγραφείς Κατηγορία:Βραβευθέντες Ακαδημίας Αθηνών Κατηγορία:Έλληνες μυθιστοριογράφοι
Ορόντιος Φιναίος
Αστρονομία και γεωγραφία
Οι επεξηγηματικές εργασίες συμπληρώθηκαν από άμεσες συνεισφορές. Ο ξυλόγλυπτος χάρτης του της Γαλλίας (1525) είναι ένας από τους πρώτους τού είδους του. Κατασκεύασε ένα ηλιακό ρολόι από ελεφαντόδοντο το 1524, το οποίο υπάρχει ακόμη. δεξιά|μικρογραφία|300x300εσ| Χάρτης σε σχήμα καρδιάς. Η χαρτογραφική προβολή του 1531 σε σχήμα καρδιάς του Φιναίου μπορεί να είναι η πιο διάσημη απεικόνισή του και χρησιμοποιήθηκε συχνά από άλλους αξιόλογους χαρτογράφους, συμπεριλαμβανομένων των Πέτρου Απιανού και Γεράρδου Μερκάτορα. Ο χάρτης έφερε μία αφιερωματική επιγραφή που έλεγε:"Ο Ορόντιος Φιναίος από το Ντωφινύ προς τον αναγνώστη: Σας προσφέρουμε, αγαπητέ αναγνώστη, μία αναπαράσταση ολόκληρου τού κόσμου σύμφωνα με τις απόψεις των σύγχρονων Γεωγράφων και Υδρογράφων, διατηρώντας την αναλογία του κέντρου, τόσο στον Ισημερινό όσο και στα γεωγραφικά πλάτη, που εκτίθενται στις ένα επίπεδο με τη μορφή διμερούς ανθρώπινης καρδιάς. Από τα δύο μέρη, το αριστερό περιλαμβάνει το βόρειο τμήμα και το δεξί το νότιο τμήμα του Κόσμου. Λάβετε αυτό το μικρό δώρο ευγενικά. Ευχαριστώ τον Christian Wechel, με την καλή θέληση και με τα έξοδα του οποίου το μοιράστηκα μαζί σας. Έρρωσθε, Ιούλιος 1531."Ο Φιναίος προσπάθησε να συμφιλιώσει τις ανακαλύψεις στον Νέο Κόσμο με παλαιούς μεσαιωνικούς θρύλους και πληροφορίες (που προέρχονταν από τον Πτολεμαίο) σχετικά με την Ανατολή. Έτσι, σε έναν από τους δύο παγκόσμιους χάρτες του, στον Nova Universi Orbis Descriptio (1531), η επιγραφή με την ένδειξη Ασία καλύπτει τόσο τη Βόρεια Αμερική όσο και την Ασία, οι οποίες αναπαριστώνται ως μία στεριά. Χρησιμοποίησε το τοπωνύμιο «Αμερική» για τη Νότια Αμερική, και έτσι τα Mangi, Tangut και Catay τού Mάρκο Πόλo εμφανίζονται στις ακτές τού σημερινού Κόλπου του Μεξικού. Στον ίδιο χάρτη, ο Φιναίος σχεδίασε τη Νότια Γη (Terra Australis) προς τα νότια, με την επιγραφή "που ανακαλύφθηκε πρόσφατα, αλλά δεν έχει ακόμη πλήρως εξερευνηθεί", με το οποίο εννοούσε την ανακάλυψη της Γης του Πυρός από τον Φερδινάνδο Μαγγελάνο.
Η κοσμογραφία του Φιναίου προήλθε από τον Γερμανό μαθηματικό και κοσμογράφο Γιοχάνες Σένερ (Johannes Schöner). Στη μελέτη του για τις σφαίρες του Σένερ, ο Φραντς φον Βήζερ, βρήκε ότι η προέλευση του Mappemonde του Φιναίου από αυτές ήταν "αδιαμφισβήτητη" (unverkennbar). Άναφέρει: «ο Oρόντιος Φιναίος πήρε από τον Σένερ όχι μόνο το Brasilie Regio, αλλά και ολόκληρη τη Νότια Ήπειρο, το Στενό του Μαγγελάνου και πάνω απ' όλα ολόκληρη τη διάταξη των εδαφών· με μία λέξη, το Μappemonde του Ορόντιου Φιναίου είναι αντίγραφο του Σένερ». Ο Λυσιέν Γκαλουά σημείωσε επίσης την αδιαμφισβήτητη τέλεια ομοιότητα (ressemblance parfaite) μεταξύ του Mappemonde τού Φιναίου τού 1531 και της σφαίρας του Σένερ του 1533. Καθώς η σφαίρα του Σένερ του 1523, η οποία έμοιαζε επίσης πολύ με το Μappemonde του Φιναίου, δεν αναγνωρίστηκε παρά το 1925 από τον Φρέντερικ (Φ. Κ.) Βήντερ, ο Γκαλουά αναγκάστηκε να υποστηρίξει ότι ο Φιναίος, ο οποίος έλεγε ότι εργαζόταν στο Μappemonde του από το 1521, είχε άμεση ή έμμεση προσωπική επικοινωνία με τον Σένερ ή είχε βασιστεί στην Σαφέστατη περιγραφή (Luculentissima descriptio) του 1515. Ο εντοπισμός από τον Βήντερ για τους χάρτες του Σένερ του 1523 ενισχύει την υπόθεση του Γκαλουά για την εξάρτηση του Φιναίου από τον Σένερ.
Ο παγκόσμιος χάρτης του Φιναίου του 1536 έφερε μία αφιερωματική επιγραφή στην κάτω αριστερή γωνία, η οποία έλεγε:"Πριν από 15 έτη, αγαπητέ αναγνώστη, σχεδιάσαμε για πρώτη φορά, σε σχήμα ανθρώπινης καρδιάς, αυτόν τον παγκόσμιο χάρτη του κόσμου, από ευγνωμοσύνη προς τον Χριστιανότερο και Ισχυρότατο Φραγκίσκο Α΄, τον βασιλιά των Γάλλων, τον ευγενέστατο μαικήνα μας. Διότι αφού είδαμε ότι ο χάρτης ευχαρίστησε τον Βασιλιά, έναν πολυμαθή και ασυνήθιστο γεωγράφο, και ότι τον χάρτη τον επαίνεσαν πολλοί, ακόμη και σε ξένες χώρες, θέλησα επιτέλους να μεταφέρω την ίδια περιγραφή ολόκληρης της υδρογείου σε όλους τους μαθητές των Μαθηματικών: η οποία, μετά από εναλλαγές της τύχης και κρίσεις στις σπουδές που ακολουθήσαμε, αν και μέχρι τώρα μας δημιουργούσαν εμπόδιο, τελικά κάναμε την έκδοση με δική μας ευθύνη. Και έτσι, επαυξημένη και διορθωμένη από πολλές παρατηρήσεις σύγχρονων υδρογράφων, την ίδια γεωγραφική εικόνα σε σχήμα καρδιάς παρουσιάζουμε σε εσάς, τον αφοσιωμένο αναγνώστη και σε όλους τους ανθρώπους καλής θέλησης, που έχουν ένα σοφό και φιλελεύθερο μυαλό. Μένει, λοιπόν, ότι δεν θα αρνηθείτε να δεχτείτε αυτή την εργασία και την παραγωγή μας, που έχει ανθρώπινη εμφάνιση και να τη συμβουλευτείτε δίκαια και καλά. Τέλος, ενώ αγωνιζόμαστε όλο και πιο ένθερμα για την εύνοια και τη γενναιοδωρία του Χριστιανότερου και μεγαλειώδους Βασιλιά μας, του οποίου την ευτυχία και την επιτυχία επιθυμείτε διακαώς, το μοιραστήκαμε μαζί σας. Να ευτυχείτε. Από το Παρίσι."Ο ίδιος χάρτης έφερε μία άλλη επιγραφή στην κάτω δεξιά γωνία, η οποία εξηγούσε, πώς να χρησιμοποιήσετε τον χάρτη, για να μετρήσετε με ακρίβεια τις αποστάσεις μεταξύ των τοποθεσιών, που εμφανίζονται σε αυτόν:"Από την περιγραφή του κόσμου σε αυτόν τον χάρτη, για οποιουσδήποτε δύο τόπους των οποίων δίνονται τα γεωγραφικά μήκη και πλάτη (και δεν υπερβαίνουν τις 90 μοίρες), μπορεί να υπολογιστεί προσεγγιστικά η πραγματική απόσταση μεταξύ τους. Έχοντας υπολογίσει τα γεωγραφικά μήκη και τα γεωγραφικά πλάτη των τόπων, επιλέξτε τις θέσεις τους στο γράφημα ταυτόχρονα, τοποθετήστε το ένα σκέλος του διαβήτη στον ένα τόπο και εκτείνετε το άλλο σκέλος στον άλλο τόπο. Στη συνέχεια, ο διαβήτης διαγράφει μια αμετάβλητη ευθεία γραμμή, η οποία διαιρεί το σχήμα εξίσου και οι μοίρες κατανέμονται μεταξύ τους. Παρατηρήσετε πόσες μοίρες δείχνει ο διαβήτης: εάν τις πολλαπλασιάσετε επί 62 μίλια, ή 31 γαλλικές λεύγες, ή 20 κοινές, επί 1/10 ή περισσότερο, με αυτόν τον τρόπο, θα λάβετε την απόσταση των δύο τόπων." μικρογραφία| Oρόντιου Φιναίου, 1536, Σχόλιο (Annotatio).
Τέλος και υστεροφημία
Ο Φιναίος απεβίωσε στο Παρίσι σε ηλικία 60 ετών.
Ο Ζαν Κλουέ λέγεται ότι ζωγράφισε ένα πορτρέτο τού Φιναίου το 1530, όταν ο Φιναίος ήταν 36 ετών. Μετά την απώλεια του αρχικού πίνακα, η μορφή του Φιναίου είναι πλέον γνωστή μόνο μέσω εκτυπώσεων, που προέρχονται από τον αρχικό πίνακα.
Σπαρτιά Αχαΐας
Η Σπαρτιά είναι μικρό χωριό της Αχαΐας. Ανήκει από το 2010 στο Δήμο Ερυμάνθου. Βρίσκεται στις παρυφές του Ερύμανθου. Στην ομώνυμη τοπική κοινότητα υπάγεται και ο οικισμός του Κυπαρισσίου.
Ιστορία
Βυζαντινές πηγές του 1395 αναφέρουν ότι υπήρχε στην περιοχή ο "κουλάς του Γρεβενού" ενώ αναφέρεται ότι το λεγόμενο "κάστρο του Γρεβενού" καταλήφθηκε την περίοδο 1460-1463 από τους Οθωμανούς. Δεν είναι όμως σίγουρο, αν αυτές οι αναφορές αναφέρονται και στο ομώνυμο χωριό. Κατά μία άποψη, ιδρύθηκε το χωριό με το όνομα Γρεβενό από "Ασπροποταμίτες που κατέβηκαν στην Αχαΐα μετά την εξέγερση των Βλάχων της Καλαμπάκας εναντίον των Τούρκων το 1611". Στην περιοχή του χωριού υπήρχε μέχρι το 1835 η σήμερα διαλυμένη μονή του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου, της οποίας η ύπαρξη μαρτυρείται τουλάχιστον από το 1638 της οποίας εκποιήθηκε η περιουσία με σχετική απόφαση το 1837.
Στα 1700 αναφέρεται και στη βενετική απογραφή Grimani ως Grevano και έχει πληθυσμό 12 οικογένειες (47 κάτοικοι). Ο οικισμός απείχε δυόμισι ώρες δρόμο στα 1885 από την Προστοβίτσα, την τότε έδρα του Δήμου Τριταίας. Στα 1903 ο Χρήστος Κορύλλος αναφέρει ότι το χωριό απείχε τέσσερις ώρες δρόμο από την Προστοβίτσα και ότι είχε σχολείο (γραμματείο).
Διοικητική εξέλιξη
Την 20/04/1835 προσαρτάται το Γρεβενό στον τότε Δήμο Ερυμανθίας. Με το ΦΕΚ 5Α της 08/03/1841 αποσπάται από το Δήμο Ερυμανθίας και προσαρτάται στον τότε Δήμο Τριταίας. Με το ΦΕΚ 256Α της 28/08/1912 αποσπάται από το Δήμο Τριταίας, μετονομάζεται σε Γρεβενά, και ορίζεται έδρα της κοινότητας Γρεβενών. Το παλιό όνομα του χωριού Γρεβενά διορθώνεται με το ΦΕΚ 125Α της 21/05/1956 σε Σπαρτιά. Με το ΦΕΚ 244Α της 04/12/1997, σύμφωνα με τη Διοικητική Μεταρρύθμιση "Καποδίστριας", προσαρτάται στο Δήμο Τριταίας μέχρι το 2010 που εντάχθηκε στο Δήμο Ερυμάνθου (ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010) βάσει της Διοικητικής Μεταρρύθμισης "Καλλικράτης".
Λοιπά στοιχεία
Για το παλιό όνομα του χωριού υπάρχουν απόψεις τόσο για σλάβικη πρόέλευσή του όσο και για βλάχικη ενώ το σημερινό όνομα του χωριού προέρχεται από το ομώνυμο φυτό που φύεται σε αφθονία στην ευρύτερη περιοχή. Οι κάτοικοι του χωριού ασχολούνται με την κτηνοτροφία. Αναφέρεται στην περιφέρεια του χωριού τοποθεσία με ονομασία Δαφνούλα (πρώην: Γριβόνι).
Σεμπαστιάν Λέτο
Τα πρώτα χρόνια (2005-2008)
Τα πρώτα ποδοσφαιρικά βήματά του τα έκανε στη Λανούς. Οι πολύ καλές εμφανίσεις του εκεί προσέλκυσαν το ενδιαφέρον της Λίβερπουλ, η οποία και τον απέκτησε το 2007. Με την ομάδα των κόκκινων δεν μπόρεσε να κάνει επίσημη συμμετοχή, σε αγώνα πρωταθλήματος.
Ολυμπιακός (2008-2009)
Δεν κατάφερε να καθιερωθεί κι έτσι το 2008 ήρθε στο ελληνικό πρωτάθλημα και τον Ολυμπιακό με την μορφή δανεισμού. Με την ομάδα του Πειραιά κατέκτησε το πρωτάθλημα 2009 και το κύπελλο 2009. Μετά και το τέλος του δανεισμού του ο Ολυμπιακός προσπάθησε να τον αποκτήσει με κανονική μεταγραφή, αλλά οι απαιτήσεις της Λίβερπουλ ήταν υψηλές.
Παναθηναϊκός (2009-2013)
Στις 23 Ιουνίου 2009, η Λίβερπουλ δέχτηκε προσφορά από τον Παναθηναϊκό που πιστεύεται ότι ανερχόταν στο ποσό των 3,000,000 λιρών. Την 1η Ιουλίου 2009, ο παίκτης υπέγραψε 5ετή σύμβαση για περίπου 1,2 εκατομμύρια (με μπόνους). Στις 28 Ιουλίου, έκανε την εμφάνισή του με τα πράσινα στο εκτός έδρας αγώνα του UEFA Champions League εναντίον της Σπάρτα Πράγας. Στις 8 Αυγούστου στην Αθήνα, ο Παναθηναϊκός χρειάστηκε μια νίκη με δύο γκολ και ο Λέτο ήταν ένας από τους 11 πρώτους για την ελληνική πλευρά, που κυριάρχησε στο παιχνίδι με 3-0 και προκρίθηκε στον επόμενο γύρο. Στις 19 Αυγούστου, προήλθε από τον πάγκο για να σκοράρει στον αγώνα του Παναθηναϊκού κόντρα στην Ατλέτικο Μαδρίτης στον πρώτο αγώνα του πρωταθλήματος των play off του UEFA Champions League. Στις 22 Αυγούστου σημείωσε δύο γκολ ενάντια στον Εργοτέλη στη νίκη με 3-0. Τελικά στο τέλος της σεζόν αναδείχτηκε νταμπλούχος αφού κατέκτησε το πρωτάθλημα 2010 καθώς και το κύπελλο 2010 με τον Παναθηναϊκό. Μάλιστα στον τελικό Κυπέλλου με αντίπαλο τον Άρη σημείωσε το νικητήριο και μοναδικό γκολ του αγώνα (1-0). Έγινε τέταρτος αρχηγός για την σεζόν 2011-2012 μετά την αποχώρηση του αρχηγού Τζιμπρίλ Σισέ και του Ζιλμπέρτο Σίλβα, στην οποία έχει ξεκινήσει με 10 γκολ σε 7 συμμετοχές στο εγχώριο πρωτάθλημα. Οι εμφανίσεις του ήταν αρκετές για να οδηγήσουν τον Παναθηναϊκό στην κορυφή του βαθμολογικού πίνακα με 19 πόντους, έχοντας παίξει λιγότερα παιχνίδια από τους περισσότερους διεκδικητές του τίτλου. Ο Λέτο συνέχισε με λαμπρή φόρμα να σκοράρει 15 γκολ σε 13 αγώνες καθώς και 5 ασίστ, κρατώντας τον Παναθηναϊκό ακόμα στον αγώνα για τον τίτλο, όμως η συνέχεια δεν ήταν ανάλογη λόγω της εμφάνισης προβλήματος στο γόνατο του. Το Γενάρη του 2013 έλυσε το συμβόλαιό του με τον Παναθηναϊκό, μετά από μακρύ διάστημα απουσίας από τους αγωνιστικούς χώρους λόγω τραυματισμών.
Παναθηναϊκός (2016-2017)
Την τελευταία ημέρα των μεταγραφών του Ιανουαρίου ο Παναθηναϊκός τον φέρνει πίσω, αφού ο ίδιος χάρισε 400.000 ευρώ στην πρώην ομάδα του για να τον αφήσει να έρθει ως ελεύθερος. Πέτυχε τα δύο πρώτα του γκολ στην επιστροφή του απέναντι στη Βέροια. Στην αρχή της Superleague Ελλάδας 2016-17 πήρε τελικά τον αγαπημένο του αριθμό, Νο.11. Στις 11 Σεπτεμβρίου 2016, σημείωσε το πρώτο του γκολ για την σεζόν 2016-17 σε μια νίκη με 3-0 εκτός έδρας με τον Λεβαδειακό. Στις 24 Μαΐου 2017, χάρη σε ένα πέναλτι από τον έμπειρο ποδοσφαιριστή, ο Παναθηναϊκός κέρδισε σε κρίσιμο παιχνίδι κόντρα στην ΑΕΚ Αθηνών στο Στάδιο Λεωφόρου.
Την 1η Ιουνίου 2017, ο Παναθηναϊκός ανακοίνωσε ότι ο σύλλογος δεν θα ανανεώσει τη σύμβαση του παίκτη, οπότε η συνεργασία τους τελείωσε. Ο τεχνικός διευθυντής του «τριφυλλιού» ανακοίνωσε την απόφαση του συλλόγου να μην συνεχιστεί η συνεργασία για καθαρά αγωνιστικούς λόγους, ευχαριστώντας τον ποδοσφαιριστή για την προσφορά του και δείχνοντας τον απαιτούμενο σεβασμό στον παίκτη στην τελευταία τους κουβέντα.
Emirates club (2017-2018)
Στις 1 Ιουλίου 2017 ο Λέτο έμεινε ελεύθερος και τον πήρε η Emirates club με τον Αργεντινό να σκοράρει στο ντεμπούτο του. Συνολικά σε 9 συμμετοχές πέτυχε 2 γκολ. Στις 14 Ιουνίου 2019, ο Λέτο γνωστοποίησε την αποχώρησή του από τα γήπεδα. Συνολικά συμμετείχε σε 290 αγώνες, πέτυχε 60 γκολ, έδωσε 47 ασίστ, κέρδισε 2 πρωταθλήματα Ελλάδας και 2 Κύπελλα Ελλάδας στην 14ετή καριέρα του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αργεντινοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λίβερπουλ Φ.Κ. Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κλουμπ Ατλέτικο Λανούς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κάλτσιο Κατάνια Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
6 Σεπτεμβρίου
5 Σεπτεμβρίου | 6 Σεπτεμβρίου | 7 Σεπτεμβρίου
Η 6η Σεπτεμβρίου είναι η 249η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο (250ή σε δίσεκτα έτη). Υπολείπονται 116 ημέρες.
Ορθόδοξη Εκκλησία
Κατηγορία:Ημέρες του έτους
1931 Τσάπεκ
Ο Τσάπεκ (Čapek) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,2. Ανακαλύφθηκε το 1969 από τον Τσέχο αστρονόμο Λούμπος Κόχουτεκ, που παρατηρούσε από το Μπέργκεντορφ του Αμβούργου, και πήρε το όνομά του προς τιμή του συμπατριώτη του συγγραφέα Κάρελ Τσάπεκ.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο φασματικός τύπος του Τσάπεκ είναι C (ανθρακούχος). Τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά του είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τσαπεκ
Το Σπίτι της Μπερνάρντα Άλμπα
Το σπίτι της Μπερνάρντα Άλμπα είναι θεατρικό έργο του Ισπανού συγγραφέα και ποιητή Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα. Είναι το τελευταίο έργο που έγραψε ο Λόρκα, το 1936, και παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1945. Μαζί με τη "Γέρμα" και το "Ματωμένο Γάμο" αποτελούν την τριλογία της "ισπανικής υπαίθρου" του συγγραφέα.
Το έργο περιγράφει τα γεγονότα κατά την περίοδο πένθους σε ένα σπίτι στην Ανδαλουσία, όπου η 60χρονη Μπερνάρντα Άλμπα κατέχει τον απόλυτο έλεγχο πάνω στις κόρες της: Αγκούστιας, Μαγκνταλένα, Αμέλια, Μαρτίριο και Αδέλα. Στο σπίτι ζουν επίσης η Πόνθια, η οικονόμος, κι η Μαρία Χοσέφα, μητέρα της Μπερνάρντα. Στο έργο δεν εμφανίζεται επί σκηνής κανένας ανδρικός χαρακτήρας. Ακόμα κι ο Πέπε Ρομάνο, το αντικείμενο του πόθου για τις κόρες της Μπερνάρντα και μνηστήρας της Αγκούστιας, δεν εμφανίζεται ποτέ.
Το έργο επικεντρώνεται στα ζητήματα της καταπίεσης, του συμβιβασμού και του πάθους και την επιρροή των ανδρών στις γυναίκες. Η τυραννία της Μπερνάρντα απέναντι στις κόρες της προμηνύει τη φύση του φασιστικού καθεστώτος του Φράνκο στην Ισπανία, λίγο αφού τελειώσει το έργο του ο Λόρκα.
Υπόθεση του έργου
Μετά το θάνατο του δεύτερου συζύγου της, η Μπερνάρντα Άλμπα γίνεται τυραννική με τις πέντε κόρες της, που σπάνια είχαν οποιαδήποτε επαφή με το άλλο φύλο. Επιβάλλει πένθος 8 χρόνων και τον εγκλεισμό τους μες στο σπίτι, καθώς η ανώτερη τάξη τους δεν τους επιτρέπει να "ανακατεύονται" με τους απλούς χωρικούς. Η Αγκούστιας, η μεγαλύτερη κόρη της Μπερνάρντα από τον πρώτο της γάμο, κληρονομεί την περιουσία του πατέρα της κι έτσι προσελκύει το ενδιαφέρον ενός μνηστήρα, του Πέπε Ρομάνο. Τον Πέπε όμως ποθούν κι η Αδέλα, η μικρότερη κόρη, που αρνείται να υποταχθεί στη μητέρα της και συνάπτει ερωτική σχέση μαζί του, αλλά κι η Μαρτίριο, που τη ζηλεύει για κάτι που η ίδια δεν μπορεί να αποκτήσει, λόγω του παρουσιαστικού της. Η ζήλια της Μαρτίριο θα οδηγήσει στο τραγικό τέλος της Αδέλα και στη διατήρηση του πένθους στο σπίτι.
Ελληνικές Θεατρικές Παραστάσεις
Το έργο παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στην Ελλάδα στις 18 Νοεμβρίου 1954 στο θέατρο "Κοτοπούλη" σε μετάφραση Νίκου Γκάτσου, σκηνοθεσία Αλέξη Μινωτή, σκηνικά και κοστούμια του Γιάννη Τσαρούχη. Το ρόλο της Μπερνάρντα Άλμπα ερμήνευσε η Κατίνα Παξινού.
Κατάλογος βασικών πληροφοριών ελληνικών θεατρικών αναπαραστάσεων του έργου "Το Σπίτι της Μπερνάρντα Άλμπα"
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Θεατρικά έργα του Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα