cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βραβεία Γκράμι του 2004
Κλασική Μουσική
Paavo Järvi (διευθυντής ορχήστρας), Tiia-Ester Loitme & Ants Soots (επικεφαλής χορωδίας) για το Sibelius: Cantatas σε ερμηνεία the Ellerhein Girls' Choir, the Estonian National Male Choir & the Estonian National Symphony Orchestra
Mstislav Rostropovich (διευθυντής ορχήστρας) & Maxim Vengerov για το Britten: Violin Concerto/Walton: Viola Concerto σε ερμηνεία Maxim Vengerov & the London Symphony Orchestra
Emanuel Ax για το Haydn: Piano Sonatas Nos. 29, 31, 34, 35 & 49
Jeff von der Schmidt (διευθυντής ορχήστρας) & Southwest Μουσική Δωματίου για το "Chávez: Suite για το Double Quartet"
Dominick Argento (Συνθέτης) για το "Argento: Casa Guidi" σε ερμηνεία Frederica von Stade, Eiji Oue & the Minnesota Ορχήστρα
Andreas Neubronner (παραγωγός), Michael Tilson Thomas (διευθυντής ορχήστρας) & Michelle DeYoung για το Mahler: Symphony No. 3; Kindertotenlieder σε ερμηνεία Michelle DeYoung, Vance George, the Pacific Boychoir, the San Francisco Girls Chorus & the San Francisco Symphony & Chorus
Jorge Calandrelli (διευθυντής ορχήστρας) & Yo-Yo Ma για το Obrigado Brazil σε ερμηνεία διάφοροι καλλιτέχνες
Κωμωδία
"Weird Al" Yankovic για το Poodle Hat
Σύνθεση και Διευθέτηση
Wayne Shorter (Συνθέτης) για το "Sacajawea"
Vince Mendoza (διευθετητής) για το "Woodstock" σε ερμηνεία Joni Mitchell
Κάντρι Μουσικής
June Carter Cash για το "Keep on the Sunny Side"
Vince Gill για το "Next Big Thing"
James Taylor & Alison Krauss για το "How's the World Treating You"
Alison Krauss & Union Station για το "Cluck Old Hen"
Jim "Moose" Brown & Don Rollins (τραγουδοποιοί) για το "It's Five O'Clock Somewhere" σε ερμηνεία Alan Jackson & Jimmy Buffett
Carl Jackson (παραγωγός) για το Livin', Lovin', Losin' - Songs of the Louvin Brothers σε ερμηνεία διαφόρων καλλιτεχνών
Alison Krauss & Union Station για το Live
Χορευτική Μουσική
Rob Davis, Cathy Dennis (παραγωγοί), Rob Davis, Cathy Dennis, Bruce Elliott-Smith, Phil Larsen (mixers) & Kylie Minogue για το "Come Into My World"
Κινηματογράφος/Τηλεόραση/ΜΜΕ
Randy Spendlove & Ric Wake (compilation παραγωγοί) & διάφοροι καλλιτέχνες για το Chicago
Christopher Guest, Eugene Levy & Michael McKean (τραγουδοποιοί) για το "A Mighty Wind" σε ερμηνεία The Folksmen, Mitch & Mickey & The New Main Street Singers
Folk
June Carter Cash για το Wildwood Flower
Warren Zevon για το The Wind
Gospel
Michael W. Smith για το Worship Again
Audio Adrenaline για το Worldwide
The Blind Boys of Alabama για το Go Tell It on the Mountain
Donnie McClurkin για το ...Again
Bishop T.D. Jakes (διευθυντής χορωδίας) & the Potter's House Mass Choir για το A Wing and a Prayer
Ιστορικά
Steve Berkowitz, Alex Gibney, Andy McKaie, Jerry Rappaport (παραγωγοί), Gavin Lurssen & Joseph M. Palmaccio (μηχανικοί επεξεργασίας ήχου) για το Martin Scorsese Presents the Blues: A Musical Journey σε ερμηνεία διαφόρων καλλιτεχνών
Τζαζ
Chick Corea για το "Matrix"
Clark Germain (μηχανικός ήχου), Dave Darlington μηχανικός/mixer), Robert Sadin μηχανικός/mixer & παραγωγός) & Wayne Shorter για το Alegría
Jay Newland μηχανικός/mixer), Gil Goldstein, Michael Brecker (παραγωγοί) & the Michael Brecker Quindectet για το Wide Angles
Robert J. Friedrich μηχανικός/mixer), Michel Camilo (παραγωγός & καλλιτέχνης), Charles Flores & Horacio "El Negro" Hernandez για το Live at the Blue Note
Latin
Jerry Boys μηχανικός/mixer), Ry Cooder (παραγωγός) & Ibrahim Ferrer για το Buenos Hermanos
Jose Angel Cabrera (μηχανικός ήχου), Daniel Estevez T. μηχανικός/mixer) & Joan Sebastian (παραγωγός & καλλιτέχνης) για το Afortunado
Anibal Kerpel, Joseph Chiccarelli (μηχανικοί επεξεργασίας ήχου), Elfego Buendia, Emmanuel Del Real, Gustavo Santaolalla, Jose "Joselo" Rangel, Quique Rangel (παραγωγοί) & Café Tacuba για το Cuatro Caminos
Edward Perez, Ramiro Serna (μηχανικοί επεξεργασίας ήχου), Jimmy Gonzalez παραγωγός & Jimmy Gonzalez y El Grupo Mazz για το Si Me Faltas Tu
Jon Fausty, Luca Germini, Jorge G. Gómez, Carlos Laurenz, Jose Lopez, Olga Santos, Jake Tanner, (μηχανικοί επεξεργασίας ήχου), Jorge G. Garcia μηχανικός/mixer), Oscar Gómez μηχανικός/mixer & παραγωγός), Sergio George (παραγωγός) & Celia Cruz για το Regalo Del Alma
Μουσικής Παράστασης
Todd Whitelock, Tom Lazarus (μηχανικοί επεξεργασίας ήχου), Ken Hahn μηχανικός/mixer) & Jay David Saks μηχανικός/mixer & παραγωγός) για το Gypsy σε ερμηνεία the New Broadway Cast With Bernadette Peters, Tammy Blanchard, John Dossett & άλλων
Βιντεοκλίπ
Aris McGarry (παραγωγός), Mark Romanek (σκηνοθέτης) & Johnny Cash για το "Hurt"
Mick Gochanour, Robin Klein & Mary Wharton (παραγωγοί) για το Legend σε ερμηνεία Sam Cooke
New Age
Steven Rodby (παραγωγός) & Pat Metheny (engineer, παραγωγός & καλλιτέχνης) για το One Quiet Night
Συσκευασία και Σημειώσεις
Ani DiFranco & Brian Grunert (σχεδιαστές) για το Evolve σε ερμηνεία Ani DiFranco
Βαλένθια ΚΦ
Η Βαλενθια ΚΦ (ισπανικά: Valencia CF) είναι ποδοσφαιρική ομάδα που αγωνίζεται στην πρώτη κατηγορία της Ισπανίας. Ιδρύθηκε το 1919 και εδρεύει στην ισπανική πόλη της Βαλένθια. Είναι μία από τις δημοφιλέστερες ομάδες της Ισπανίας και μία από τις σημαντικότερες ομάδες του ευρωπαικού ποδοσφαίρου. Η Βαλένθια αγωνίζεται στο γήπεδο Μεστάγια, το οποίο κατασκευάστηκε το 1923 και έχει χωρητικότητα 55.000 θεατών. Το 2007 ξεκινήσαν οι εργασίες για την κατασκευή του νέου γηπέδου της Βαλένθια που θα έχει την ονομασία Νου Μεστάγια. Το "Νου Μεστάγια" θα έχει χωρητικότητα 75.000 θέσεων.
Βραβεία Γκράμι του 2004
Polka
Tom Pick (μηχανικός & παραγωγός), Joe Donofrio, Kenneth R. Irwin (παραγωγοί) & Jimmy Sturr (παραγωγός & καλλιτέχνης) για το Let's Polka 'Round
Βαλένθια ΚΦ
Το 1963 η Βαλένθια κατέκτησε το Κύπελλο Εκθέσεων (μετέπειτα ΟΥΕΦΑ), νικώντας και στους δύο τελικούς τη Ντιναμό Ζάγκρεμπ με 2-1 στο Ζάγκρεμπ, στις 16 Ιουνίου και με 2-0 στη Βαλένθια στις 26 του ίδιου μήνα. Η Βαλένθια έχει κατακτήσει 6 φορές το πρωτάθλημα Ισπανίας, 8 φορές το κύπελλο Ισπανίας και έχει 2 σούπερ καπ Ισπανίας. Έχει φτάσει 2 φορές στον τελικό του Ουέφα Τσάμπιονς Λιγκ, έχει κατακτήσει 1 κύπελλο Ουέφα,1 κύπελλο Κυπελλούχων, 2 Διεθνή Κύπελλα Εκθέσεων (προκάτοχος του κυπέλλου Ουέφα), 2 σούπερ καπ Ευρώπης και 1 Ουέφα Ιντερτότο. Η Βαλένθια έχει παίξει 7 ευρωπαϊκούς τελικούς, κερδίζοντας τους 4 από αυτούς.
Βραβεία Γκράμι του 2004
Ποπ
Christina Aguilera για το "Beautiful"
Βαλένθια ΚΦ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1919 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ισπανίας Κατηγορία:Βαλένθια Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1919
Βραβεία Γκράμι του 2004
Ποπ
Justin Timberlake για το "Cry Me a River"
No Doubt για το "Underneath It All"
Sting & Mary J. Blige για το "Whenever I Say Your Name"
George Harrison για το "Marwa Blues"
Ry Cooder & Manuel Galbán για το Mambo Sinuendo
Παραγωγή και μηχανική επεξεργασία ήχου
Nigel Godrich & Darrell Thorp (μηχανικοί επεξεργασίας ήχου) για το Hail to the Thief σε ερμηνεία Radiohead
Richard King & Todd Whitelock (μηχανικοί επεξεργασίας ήχου) για το Obrigado Brazil σε ερμηνεία Yo-Yo Ma
Maurice Joshua (remixer) για το Crazy In Love (Maurice's Soul Mix) σε ερμηνεία Beyoncé featuring Jay-Z
The Neptunes
Steven Epstein
R&B
Beyoncé για το "Dangerously In Love 2"
Luther Vandross για το "Dance With My Father"
Beyoncé & Luther Vandross για το "The Closer I Get to You"
Aretha Franklin για το "Wonderful"
Ray Bardani μηχανικός/mixer) & Luther Vandross (παραγωγός & καλλιτέχνης) για το Dance With My Father
Tony Maserati μηχανικός/mixer) & Beyoncé (παραγωγός & καλλιτέχνης) για το Dangerously in Love
Rap
Missy Elliott για το "Work It"
Eminem για το "Lose Yourself"
P. Diddy, Murphy Lee & Nelly για το "Shake Ya Tailfeather"
OutKast για το Speakerboxxx/The Love Below
Reggae
Sean Paul για το Dutty Rock
Rock
Pink για το "Trouble"
Dave Matthews για το "Gravedigger"
Bruce Springsteen & Warren Zevon για το "Disorder in the House"
1170
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1170 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Βραβεία Γκράμι του 2004
Rock
Jeff Beck για το "Plan B"
1170
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Βραβεία Γκράμι του 2004
Rock
Metallica για το "St. Anger"
Jack White (τραγουδοποιός) για το "Seven Nation Army" σε ερμηνεία The White Stripes
Jim Scott μηχανικός/mixer), David Grohl, Taylor Hawkins, Nate Mendel, Chris Shiflett, Nick Raskulinecz (παραγωγοί) & Foo Fighters για το One by One
Trad Ποπ
Dae Bennett μηχανικός/mixer), T Bone Burnett (παραγωγός), Tony Bennett & k.d. lang για το A Wonderful World
Παγκόσμια
Stéphane Caisson (μηχανικός ήχου), José da Silva (παραγωγός) & Cesaria Evora για το Voz D'Amor
Βραβεία Ειδικής Ωφέλειας
Κατηγορία:Τελετές Βραβείων Γκράμι
ΦΚ Δυτική Αρμενία
O Ποδοσφαιρικός Σύλλογος Δυτική Αρμενία (αρμενικά: Ֆուտբոլային Ակումբ Վեստ Արմենիա), είναι ένας αρμενικός ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα το Γερεβάν. Χρώματα της ομάδα είναι το λευκό και το μαύρο.
Ιστορία
Στις 13 Ιουνίου 2019, ο Βαχέ Στεπανγιάν ίδρυσε επίσημα την ομάδα, στο Γερεβάν. Κατά την παρθενική της χρονιά η ομάδα έλαβε μέρος στην Β΄ Κατηγορία ποδοσφαίρου της Αρμενίας, χρησιμοποιώντας ως έδρα το Στάδιο Μίκα. Μετά από δυο χρόνια, και πιο συγκεκριμένα στις 31 Μαΐου 2021, ο σύλλογος ανακοίνωσε την αποχώρησή του από τις αθλητικές διοργανώσεις λόγω ανυπέρβλητων οικονομικών προβλημάτων. Τον Ιούλιο του 2022, ο σύλλογος έλαβε μαζί με τα σωματεία ΦΚ Μίκα Ασταράκ, ΦΚ Σιουνίκ και Λερναγίν Αρτσάχ ΦΚ-2 (μιας και η πρώτη ομάδα της Λερναγίν Αρτσάχ είχε ήδη προβιβασθεί στην ανώτερη ποδοσφαιρική κατηγορία), την άδεια της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας της Αρμενίας για να μετάσχει στο πρωτάθλημα της Β΄ Κατηγορία ποδοσφαίρου της Αρμενίας της σεζόν 2022-23. Την 32η αγωνιστική, ήτοι την προτελευταία αγωνιστική του πρωταθλήματος, η ομάδα κατέκτησε τον τίτλο της πρωταθλήτριας και μαζί και την άνοδο στην Αρμενική Πρέμιερ Λιγκ της σεζόν 2023-24.
Στις 7 Ιουνίου 2023, ο σύλλογος  υπέγραψε μνημόνιο συνεργασίας με τον ποδοσφαιρικό σύλλογο Simba S.C. της Τανζανίας για την αγορά και πώληση ποδοσφαιριστών, την τεχνική ανάπτυξη καθώς και την προώθηση του ποδοσφαίρου νέων.
Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 1965
Πηγές
Κατηγορία:Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου Κατηγορία:Στίβος το 1965 Κατηγορία:Αθλητισμός στην Ελλάδα
Μαργαρίτα Β΄ της Φλάνδρας
thumb|right|250px|Σφραγίδα (sigillum) της Μαργαρίτας Β΄ της Φλάνδρας Η Μαργαρίτα Β΄ της Φλάνδρας (Margaretha II van Vlaanderen, 2 Ιουνίου 1202 – 10 Φεβρουαρίου 1280) από τον Οίκο της Φλάνδρας, ήταν Κόμισσα της Φλάνδρας (1244 - 1278) και, ως Μαργαρίτα Α΄ Κόμισσα του Αινώ (1244 - 1280). Ήταν η μικρότερη κόρη του Βαλδουίνου Α΄ Λατίνου αυτοκράτορα της Κωνσταντινούπολης και της Μαρίας της Καμπανίας. Η Μαργαρίτα λεγόταν και Μαύρη, λόγω της σκανδαλώδους ζωής της που είχε, σαν αποτέλεσμα δύο γάμων της, με δύο συζύγους, των δυο αντίπαλων ευγενών Οίκων του Νταμπιέρ και της Αβέν. Τα παιδιά της από τους δυο γάμους της βρισκόταν σε συνεχή πόλεμο μεταξύ τους για τη διαδοχή των κομητειών της Φλάνδρας και του Αινώ.
Παιδικά χρόνια
Ο πατέρας της έφυγε για την Δ΄ Σταυροφορία πριν τη γέννησή της και η μητέρα της πέθανε δύο χρόνια αργότερα (1204), αφήνοντας τη Μαργαρίτα και τη μεγαλύτερη αδελφή της Ιωάννα υπό την κηδεμονία του θείου τους Φίλιππου του Ναμύρ. Την επόμενη χρονιά πέθανε και ο πατέρας τους αιχμάλωτος του τσάρου των Βουλγάρων Καλογιάννη (1205). Τα δυο κορίτσια έμειναν υπό την προστασία του θείου τους Φιλίππου Α΄, ο οποίος αργότερα τις παρέδωσε στον βασιλιά της Γαλλίας Φίλιππο Β΄ Αύγουστο (1208). Το διάστημα που οι δυο αδελφές έμειναν στη Γαλλία, ασπάστηκαν το Τάγμα των Κιστερκιανών, πιθανώς υπό την επιβολή της μελλοντικής βασιλομήτορος Λευκής της Καστίλης. Ο Ενγεράνδος Γ΄ του Κουσί πρόσφερε στον βασιλιά το ποσό των 50.000 λιβρών για να παντρευτεί την Ιωάννα, ενώ ο αδελφός του Θωμάς θα παντρευόταν τη Μαργαρίτα, αλλά η μεγάλη εχθρότητα των Φλαμανδών ευγενών εμπόδισε την πρόταση να προχωρήσει.
Πρώτος γάμος της Μαργαρίτας με τον Μπουσάρ του Αβέν
Μετά τον γάμο της αδελφής της με τον ινφάντη Φερδινάνδο της Πορτογαλίας, η Ιωάννα ανέθεσε την προστασία της Μαργαρίτας στον Μπουσάρ Δ΄ του Αβέν, λόρδο του Ετροέν και ευγενή από το Αινώ, που χρίστηκε ιππότης από τον Βαλδουίνο Α΄ πριν αναχωρήσει για τη Σταυροφορία. Η μεγαλύτερη αδελφή της Ιωάννα και ο σύζυγός της Φερδινάνδος, λόγω του πολέμου που είχαν με τη Γαλλία, ήθελαν να παντρέψουν τη Μαργαρίτα με τον Γουλιέλμο Β΄ διάδοχο της κομητείας του Σαλίσμπουρι για να ενισχυθούν τα σύνορα της Φλάνδρας με τη Γαλλία, αλλά ο Μπουσάρ -ύστερα από προτροπή του βασιλιά της Γαλλίας- απέρριψε το σχέδιο. Η Μαργαρίτα σταδιακά κέρδισε την αγάπη του, παρά τη μεγάλη διαφορά ηλικίας που είχε μαζί του. Έφτασε σε σημείο να δηλώσει επίσημα στους πολίτες του Αινώ, ότι τον θέλει για σύζυγό της και πριν από τις 23 Ιουλίου 1212 είχαν παντρευτεί. Μετά την αιχμαλωσία του Φερδινάνδου της Πορτογαλίας στη μάχη του Μπουβίν (27 Ιουλίου 1214) ο Μπουσάρ του Αβέν διεκδίκησε από την Ιωάννα την περιουσία του στο όνομα της συζύγου του. Τότε η Ιωάννα επιχείρησε να διαλύσει τον γάμο της Μαργαρίτας και ο Γάλλος βασιλιάς άρχισε να βλέπει τον Μπουσάρ με καχυποψία, επειδή πολεμούσε για λογαριασμό του Φλαμανδικού στρατού. Ο βασιλιάς της Γαλλίας Φίλιππος Β΄ Αύγουστος πίεσε τον πάπα Ιννοκέντιο Γ΄ να κηρύξει τον γάμο τους παράνομο, κάτι που έκανε ο πάπας στην Δ΄ Σύνοδο του Λατερανού, αλλά ο Μπουσάρ και η Μαργαρίτα αρνήθηκαν να υπακούσουν καταφεύγοντας στο κάστρο των Χουφφαλίζ στις Αρδένες, υπό την προστασία του Βαλεράν κόμη του Λουξεμβούργου. Στο διάστημα αυτό απέκτησαν τέκνα:
Δεύτερος γάμος της Μαργαρίτας με τον Γουλιέλμο Β΄ του Νταμπιέρ
Στη μάχη που ακολούθησε εναντίον της Ιωάννας, ο Μπουσάρ του Αβέν αιχμαλωτίστηκε και φυλακίστηκε (1219 - 1221). Ελευθερώθηκε υπό την προϋπόθεση να χωρίσει τη σύζυγό του Μαργαρίτα και να ταξιδεύσει στη Ρώμη για να ζητήσει απαλλαγή από τον πάπα. Την εποχή που ο Μπουσάρ βρισκόταν στη Ρώμη με προορισμό να παρακαλέσει τον πάπα να επικυρώσει τον γάμο του, η Ιωάννα κατάφερε να πείσει τη μικρότερη αδελφή της Μαργαρίτα να τον χωρίσει και να παντρευτεί σύμφωνα με τη δική της πρόταση τον Γουλιέλμο Β΄ του Νταμπιέρ. Το ζευγάρι απέκτησε 5 παιδιά :
Εμφύλιος πόλεμος μεταξύ των γιων της από τους δύο γάμους
Οι ενέργειες αυτές της Μαργαρίτας θεωρήθηκαν σκάνδαλο ενάντια στους κανόνες της Εκκλησίας, που αμφισβήτησε τους δυο γάμους της, με αποτέλεσμα τα παιδιά της σαν ετεροθαλή αδέλφια να ξεκινήσουν έναν σκληρό πόλεμο διαδοχής για να κληρονομήσουν τις κομητείες της Φλάνδρας και του Αινώ. Η μεγαλύτερη αδελφή της Ιωάννα πέθανε (1244) αμέσως μετά. Τα παιδιά της από τους δυο γάμους ξεκίνησαν μεταξύ τους πόλεμο διαδοχής: τα παιδιά της Μαργαρίτας από τον πρώτο της γάμο αμφισβήτησαν τα δικαιώματα των άλλων παιδιών της από τον γάμο της με τον Γουλιέλμο Β΄ του Νταμπιέρ. Η Μαργαρίτα όμως υποστήριξε με φανατισμό τα δεύτερα. Δήλωσε όρκο υποτέλειας στον βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκο Θ΄ (1245), προκειμένου να αναγνωρίσει τον μεγαλύτερο γιο από τον δεύτερο γάμο της Γουλιέλμο του Νταμπιέρ σαν τον μοναδικό της διάδοχο, με τον ισχυρισμό ότι ο πάπας Γρηγόριος Θ' κήρυξε τον πρώτο της γάμο στις 31 Μαρτίου 1237 άκυρο και τα παιδιά από αυτόν νόθα. Το 1246 ο βασιλιάς της Γαλλίας Λουδοβίκος Θ' ως διαιτητής κατοχύρωσε τα δικαιώματα διαδοχής στη Φλάνδρα στα παιδιά της Μαργαρίτας με τον δεύτερο γάμο της με τον Γουλιέλμο του Νταμπιέρ και στο Αινώ στα παιδιά της Μαργαρίτας με τον πρώτο γάμο της με τον Μπουσάρ. Δεν δέχτηκε όμως καμιά από τις δυο πλευρές την απόφαση του βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκου Θ΄ και το 1248 ο Ιωάννης του Αβέν εκμεταλλεύτηκε την αποχώρηση του βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκου Θ΄ για Σταυροφορία μαζί με τον Γουλιέλμο του Νταμπιέρ για να κήρυξε τον πόλεμο στη μητέρα του καταλαμβάνοντας το Αινώ και πολλά άλλα Φλαμανδικά εδάφη. Η Μαργαρίτα νόμιζε ότι οι εμφύλιοι πόλεμοι στην οικογένειά της τελείωσαν όταν ο μεγαλύτερος γιος της από τον δεύτερο γάμο της Γουλιέλμος Γ΄ του Νταμπιέρ έδωσε όρκο υποτέλειας για τη Φλάνδρα στον Γάλλο βασιλιά Λουδοβίκο Θ΄ και στον αυτοκράτορα Φρειδερίκο Β΄ (1248). Έκανε το λάθος να ζητήσει από τον πάπα να νομιμοποιήσει τα δικαιώματα των γιων της από τον πρώτο της γάμο Ιωάννη και Βαλδουίνο του Αβέν.
Συμβασιλιάς της Φλάνδρας μαζί με τον γιο της Γκυ του Νταμπιέρ
Ο αιφνίδιος θάνατος του μεγαλύτερου γιου της Μαργαρίτας από τον δεύτερο γάμο της, του Γουλιέλμου του Νταμπιέρ, σε ατύχημα -όπως φημολογείται- σε τουρνουά (6 Ιουνίου 1251) στάθηκε αιτία να ξεσπάσει νέος εμφύλιος στα ετεροθαλή αδέλφια, επειδή η Μαργαρίτα υποπτεύθηκε τον Ιωάννη του Αβέν σαν υπεύθυνο γι' αυτό. Ο ίδιος ο Ιωάννης του Αβέν έπεισε τον Γερμανό βασιλιά Γουλιέλμο Β΄ της Ολλανδίας να κυριεύσει το Αινώ και τμήματα της Φλάνδρας, τα οποία βρισκόταν μέσα στα όρια της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας· ο Γερμανός βασιλιάς, εκτός από επικυρίαρχος της περιοχής, ήταν και γαμπρός του. Ξέσπασε νέος εμφύλιος πόλεμος, που είχε σαν αποτέλεσμα την ήττα του Οίκου του Νταμπιέρ, αφού ο νεώτερος αδελφός και διάδοχος του Γουλιέλμου Γκυ του Νταμπιέρ συνελήφθη αιχμάλωτος και φυλακίστηκε στο νησί του Βαλχερέν τον Ιούλιο του 1253. Η Μαργαρίτα της Φλάνδρας πρόσφερε την κομητεία του Αινώ στον Κάρολο Α΄ των Καπετιδών-Ανζού της Νάπολης, μικρότερο αδελφό του βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκου Θ΄, υπό τον όρο να της παρέχει στρατιωτική υποστήριξη εναντίον του Λουδοβίκου Θ΄. Τότε ο Κάρολος Α΄ πολιόρκησε τη Βαλενσιέν, αλλά συμφωνήθηκε ειρήνη από όλες τις πλευρές και να τεθεί το πρόβλημα υπό τη δίκαιη διαιτησία του ίδιου του Γάλλου βασιλιά. Ο Γκυ του Νταμπιέρ ελευθερώθηκε και ο Λουδοβίκος Θ΄ μοίρασε τα εδάφη, παραδίδοντας τη Φλάνδρα στον Οίκο του Νταμπιέρ και το Αινώ στον Οίκο του Αβέν. Ο θάνατος του Ιωάννη του Αβέν την επόμενη χρονιά (1257) έφερε προσωρινά την ειρήνη. Ο Ματθαίος των Παρισίων εκφράζεται με τα χειρότερα λόγια για τη Μαργαρίτα της Φλάνδρας: τη χαρακτηρίζει φρικτή και Μήδεια, υπεύθυνη για τον θάνατο πολλών ευγενών, όπως και υπεύθυνη για το μίσος των ίδιων των παιδιών της μεταξύ τους. Ο διάδοχός της από τον Οίκο των Αβέν ήταν ακόμα ανήλικος, γι'αυτό αποφάσισε να ανακτήσει την κομητεία του Αινώ, ενώ στη Φλάνδρα συμβασίλευε με τον άλλο γιο της Γκυ μέχρι τις 29 Δεκεμβρίου 1278, τότε που η Μαργαρίτα αποφάσισε να παραιτηθεί για χάρη του και να τον αφήσει μόνο κυβερνήτη της Φλάνδρας. Η υπέργηρη Μαργαρίτα κράτησε το Αινώ σαν συμβασίλισσα μαζί με τον εγγονό της Ιωάννη Β΄ του Αβέν μέχρι τον θάνατό της, 9 μήνες αργότερα, τον Φεβρουάριο του 1290, άφησε τον εγγονό της Ιωάννη Β΄ μοναδικό κυβερνήτη του Αβέν, στη συνέχεια με τον γάμο του έγινε κόμης της Ολλανδίας και της Ζηλανδίας (1299). Ο θάνατος της Μαργαρίτας της Φλάνδρας έφερε το τέλος στην ένωση του Αινώ και της Φλάνδρας, που είχε διατηρηθεί περίπου έναν αιώνα. Τα εδάφη θα ενωθούν ξανά όταν η Ζακλίν της Βαυαρίας, κληρονόμος των Αβέν, θα παραδώσει τα εδάφη της στον Φίλιππο Γ΄ δούκα της Βουργουνδίας, κληρονόμο των Νταμπιέρ.
Τρόπος διακυβέρνησης της Μαργαρίτας
Όπως η μεγαλύτερη αδελφή της, η Μαργαρίτα βοήθησε πολύ το εμπόριο, δίνοντας προνόμια σε ξένους εμπόρους παρά την αντίδραση των ντόπιων,ενώ έκοψε και νέα νομίσματα. Τα τεράστια οικονομικά χρέη που άφησε ο πόλεμος διαδοχής μεταξύ των γιων της την ανάγκασαν να δώσει ανεξαρτησία στις μεγάλες πόλεις της Φλάνδρας. Η Μπριζ έγινε με τη Μαργαρίτα διεθνές λιμάνι, που εξυπηρετούσε εμπόρους από το Πουατού, τη Γασκώνη και την Καστίλη, ενώ βελτίωσε σημαντικά τις πύλες εισόδου. Την περίοδο 1270 - 1275 προκάλεσε αδικαιολόγητο πόλεμο με την Αγγλία, ζητώντας από τον βασιλιά Ερρίκο Γ' πληρωμή για τη βοήθεια που του έδωσε στην εξέγερση του Σιμόν του Μοντφόρτ· ο Ερρίκος αρνήθηκε να πληρώσει με τη δικαιολογία ότι χρησιμοποίησε μισθοφόρους. Η Μαργαρίτα απάντησε με την κατάσχεση των προϊόντων των Άγγλων εμπόρων, κάτι που έφερε μεγάλη καταστροφή στο Φλαμανδικό εμπόριο, επειδή η Αγγλία ήταν η κύρια πηγή εισαγωγής μαλλιού για τα υφάσματα της κομητείας. Η Μαργαρίτα και ο γιος της Γκυ ξεκίνησαν διαπραγματεύσεις με τον νέο βασιλιά Εδουάρδο Α' και τελικά εξαναγκάστηκε να επαναφέρει τα προνόμια στους Άγγλους εμπόρους. Ήταν ιδρύτρια -όπως και η μεγάλη αδελφή της- πολλών θρησκευτικών οίκων· έδειξε μεγάλο ενδιαφέρον για την αρχιτεκτονική, την ποίηση και τη λογοτεχνία και ίδρυσε (1260) το αβαείο της Αγίας Ελισάβετ στο Κουεσνόι, το οποίο σήμερα είναι κατεστραμμένο. Η Μαργαρίτα της Φλάνδρας σχετίζεται με το Τάγμα των Δομινικανών: κατά τη διάρκεια παραμονής της στη Βαλανσιέν ίδρυσε πολλές μονές όπως στην Υπρ και στην Ντουαί. Αναφέρεται ότι είχε ζητήσει συμβουλές για τον τρόπο διακυβέρνησης της από τον Θωμά Ακινάτη, ειδικά σε θέματα φορολογίας των Ιουδαίων, όπως προκύπτει από τα γράμματα της εποχής με αποδέκτη τη δούκισσα της Βραβάντης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κόμισσες της Φλάνδρας Κατηγορία:Κόμισσες του Αινώ Κατηγορία:Γαλλίδες κόμισσες
1172
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Άλφρεντ Άντλερ
Ο Άλφρεντ Άντλερ (7 Φεβρουαρίου 1870 - 28 Μαΐου 1937) ήταν Αυστριακός ιατρός και ψυχολόγος, ιδρυτής της σχολής της ατομικής ψυχολογίας ενώ μαζί με την συνάδελφό του Κάρεν Χόρνεϊ ίδρυσε και τη σχολή του Νεο-φροϋδισμού. Σε συνεργασία με τον Σίγκμουντ Φρόυντ και μία μικρή ομάδα συνεργατών του τελευταίου, ο Άντλερ ήταν μεταξύ των συνιδρυτών του ψυχαναλυτικού κινήματος. Συνεργάτης του Φρόυντ για 9 περίπου χρόνια, εξέφρασε δικές του ανεξάρτητες απόψεις για το πρόβλημα των νευρώσεων. Έτσι, δέχτηκε μεν την άποψη ότι υπάρχουν ασυνείδητες δυνάμεις που συμμετέχουν αποφασιστικά στη διαμόρφωση της συμπεριφοράς και της προσωπικότητας γενικά του ατόμου, απέρριψε όμως τις απόψεις του Φρόυντ σχετικά με το περιεχόμενο του ασυνείδητου, αλλά και την παντοδυναμία της λίμπιντο.
Βιογραφία
Ο Άντλερ γεννήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου 1870 στη Βιέννη, και πέθανε στις 28 Μαΐου 1937 στο Αμπερντήν της Σκωτίας. Ήταν Εβραϊκής καταγωγής, προερχόμενος από τη γερμανόφωνη περιοχή της Ουγγαρίας και ήταν γιος εμπόρου. Ο ίδιος ως παιδί ήταν ιδιαίτερα ευαίσθητος και ασθενικός. Υπέφερε από ραχίτιδα και σπασμούς της γλωττίδας, προβλήματα που τον έθεταν σε σοβαρό κίνδυνο ασφυξίας και θανάτου όποτε φώναζε ή έκλαιγε. Αλλά και άλλες εμπειρίες κατά την παιδική του ηλικία τον είχαν θέσει σε άμεση επαφή με την εμπειρία και το φόβο του θανάτου. Ήταν μόλις τριών ετών όταν ο μικρότερος αδερφός του πέθανε στο διπλανό μόλις κρεβάτι από εκείνον. Ένα χρόνο αργότερα ο ίδιος εκδήλωσε πνευμονία και κινδύνευσε να πεθάνει. Αλλά και δύο φορές κατά την παιδική του ηλικία ξέφυγε από τον έλεγχο της μητέρας του και χάθηκε στους δρόμους. Οι φυσικές αδυναμίες που αντιμετώπιζε λόγω της κατάστασης της υγείας του έκαναν τους γονείς του υπερπροστατευτικούς μαζί του και η μητέρα του τον φρόντιζε πάντα ιδιαίτερα. Αργότερα ένιωσε να «εκθρονίζεται» από τη γέννηση του μικρότερου αδερφού του. Ζήλευε όμως πολύ και το μεγαλύτερο αδερφό του, Σίγκμουντ.Τα πρώτα χρόνια της ζωής του χαρακτηρίζονται ιδιαίτερα από την πάλη του να ξεπεράσει την αδυναμία που βίωνε λόγω των προβλημάτων υγείας αλλά και το αίσθημα κατωτερότητας που αυτά του δημιουργούσαν. Οι γιατροί συνιστούσαν πάντα καθαρό αέρα για τη βελτίωση της κατάστασης της υγείας του, γι’ αυτό και οι γονείς του τον ενθάρρυναν να παίζει έξω από το σπίτι. Η επαφή με το παιχνίδι και τα άλλα παιδιά τού έδιναν δύναμη και θάρρος και άρχισε έτσι να αποκτά ένα ευρύτερο κοινωνικό ενδιαφέρον. Πράγματι, η ζωή του ως παιδί στους δρόμους της συνοικίας Πέντσινγκ (τη σημερινή 13η συνοικία της Βιέννης) του πρόσφερε σημαντικές εμπειρίες. Ο ίδιος πάντα έλεγε αργότερα ότι την «ανθρωπογνωσία» του την οφείλει «στην καριέρα του ως παιδί στους δρόμους»! Οι αναμνήσεις από τα παιχνίδια αυτά ήταν πολύ ευχάριστες και σε όλη του τη ζωή αναζητούσε πάντα την παρέα και την υποστήριξη των άλλων στις δύσκολες στιγμές.
Η σχέση με τον πατέρα του ήταν ιδιαίτερα στενή και τρυφερή και τον θυμόταν πάντα να του λέει στους περιπάτους τους στα πάρκα της Βιέννης: «Άλφρεντ, μην είσαι ευκολόπιστος». Πράγματι, διερευνούσε πάντα επισταμένα οποιαδήποτε δήλωση ή πληροφορία πριν την δεχτεί χωρίς καμία αμφιβολία. Μια άλλη ανάμνηση από την παιδική του ηλικία, την οποία του άρεσε να διηγείται σε παιδιά που αντιμετώπιζαν προβλήματα στο σχολείο, ήταν σχετική με τη σχολική του απόδοση. Επρόκειτο για μια χρονιά κατά την οποία είχε πράγματι χάσει το ενδιαφέρον του για το σχολείο και είχε επίσης αποτύχει και στο μάθημα των μαθηματικών. Ο δάσκαλός του συνέστησε στον πατέρα του να τον στείλει για μαθητεία σε κάποιον υποδηματοποιό καθώς έκρινε ότι θα ήταν δύσκολο να καταφέρει ακόμη και να αποφοιτήσει από το σχολείο. Ο πατέρας του μόνο γέλασε όταν το άκουσε αυτό και εξέφρασε αποδοκιμασία για τα λόγια του δασκάλου, λέγοντας στο γιο του: «Και τί σε κάνει να πιστεύεις πως ο δάσκαλός σου έχει δίκιο;» Ο Άλφρεντ πήρε θάρρος και υπερηφάνεια από τη στάση του πατέρα του και αποφάσισε να δείξει στο δάσκαλό του τι μπορούσε πραγματικά να κάνει. Μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα κατέβαλλε όλες του τις δυνάμεις για να αναπληρώσει τα κενά και σχεδόν έγινε πρώτος στην τάξη του στα μαθηματικά. Έκτοτε δεν αντιμετώπισε ξανά δυσκολίες στην απόδοσή του στο σχολείο.
Τα προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζε από νεαρή ηλικία τον έκαναν να «ανακοινώσει» σε ηλικία μόλις τεσσάρων ετών την απόφασή του να γίνει γιατρός για να μπορέσει να αντιμετωπίσει και να πολεμήσει θανατηφόρες ασθένειες.
Καθώς μεγάλωνε, απομακρύνθηκε από την Εβραϊκή κοινωνία, γιατί, όπως έλεγε ο ίδιος, θεωρούσε πολύ εγωιστικό το να πιστεύει σε ένα θεό-προστάτη μόνο του Εβραϊκού γένους, και ακολούθησε το Χριστιανισμό, αν και ποτέ δεν έδειξε ιδιαίτερη θρησκευτική ευαισθησία.
Στη διάρκεια των σπουδών του σχετίστηκε με μια ομάδα σοσιαλιστών φοιτητών και εκεί γνώρισε την κατοπινή σύζυγό του, την Ρωσίδα Ραϊσα (Raissa Timofeyewna Epstein) που σπούδαζε τότε στη Βιένη. Παντρεύτηκαν το 1897 και απέκτησαν 4 παιδιά, την Αλεξάνδρα (Άλι) που έγινε ψυχίατρος και συγγραφέας, τη Βαλεντίνα (Βάλι) που έγινε συγγραφέας, τον Κούρτ που έγινε επίσης ψυχίατρος και την Κορνέλια (Νέλλυ) που σταδιοδρόμησε σαν ηθοποιός.
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Εισήχθη στην Ιατρική Σχολή της Βιέννης και το 1895 πήρε πτυχίο Ιατρικής από το Πανεπιστήμιο της Βιέννης. Κατόπιν, έκανε ειδίκευση στην Οφθαλμολογία και στη συνέχεια στην Ψυχιατρική. Το 1902 δέχτηκε πρόσκληση από τον Φρόυντ για συμμετοχή στις συναντήσεις της Τετάρτης για συζητήσεις σχετικά με τη νεύρωση. Έγινε μέλος της Ψυχαναλυτικής Εταιρείας της Βιέννης (Vienna Psychoanalytic Society).
Το 1910 έγινε Πρόεδρος της Ψυχαναλυτικής Εταιρείας της Βιέννης. Το 1911 δηλώνει παραίτηση από το προεδρικό αξίωμα και ακολουθεί η απόσχισή του από το Freud και η ίδρυση της Εταιρείας της Ελεύθερης Ψυχαναλυτικής Έρευνας.
Το 1912 δημιουργείται η Σχολή της Ατομικής Ψυχολογίας.
Κατά τον 1ο Παγκόσμιο πόλεμο υπηρέτησε για 3 χρόνια ως στρατιωτικός γιατρός σε νοσοκομεία του Ρωσικού μετώπου.
Μετά την κατάρρευση του μετώπου, στις δύσκολες πολιτικο-οικονομικές συνθήκες της Αυστρίας, δημιουργούνται το 1919 από την κυβέρνηση του κρατιδίου της Βιένης παιδαγωγικές Κλινικές Συμβουλευτικής (Guidance Clinics) που ανατίθενται στον Άντλερ και τους συνεργάτες του, και οι οποίες λειτούργησαν με απόλυτη επιτυχία. Το 1927, υπήρχαν 22 τέτοιες κλινικές στη Βιένη, όλες επανδρωμένες από μαθητές του. Δουλεύοντας με τους γονείς, τα παιδιά, τους δασκάλους, με γιατρούς και κοινωνικούς λειτουργούς, συζητούσε και παρουσίαζε την πρωτοποριακή, πρακτική και πασίγνωστη σήμερα οικογενειακή θεραπευτική διαδικασία. Η ριζοσπαστική εργασία του Άντλερ πάνω στην παιδική καθοδήγηση προσέλκυσε επαγγελματίες από όλη την Ευρώπη αλλά και από μακρύτερα για να μελετήσουν από πρώτο χέρι πώς το προσωπικό των κλινικών και οι δάσκαλοι βοηθούσαν παιδιά με συναισθηματικά προβλήματα.
Από το 1915 ήταν υφηγητής του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου της Βιέννης και από το 1929 καθηγητής σε πανεπιστήμιο της Ν. Υόρκης (Long Island College of Medicine).
Το 1926, σε ηλικία 56 ετών. ο Άντλερ ταξίδεψε για πρώτη φορά στις ΗΠΑ και έδωσε διαλέξεις σε αναγνωρισμένα Πανεπιστήμια της χώρας, όπου έγινε πολύ καλά δεκτός. Το βιβλίο του "Κατανοώντας την ανθρώπινη φύση" (αγγλικός τίτλος: Understanding Human Nature), ένα βιβλίο ψυχολογικής αυτογνωσίας που γράφτηκε με τη συμβολή συνεργατών του για το ευρύ κοινό, είχε τεράστια επιτυχία και γρήγορα πούλησε πάνω από 100,000 αντίτυπα.
Στη γενετήσια ψυχανάλυση του Φρόυντ, ο Άντλερ αντιπαραθέτει τη δική του. Η διαφωνία του εκδηλώθηκε κυρίως το 1907, όταν δημοσιεύθηκε η εργασία του με τίτλο : «οι οργανικές μειονεξίες και οι ψυχολογικές τους επιπτώσεις». Ο Άντλερ ποτέ δεν θεώρησε τον εαυτό του ως μαθητή του Φρόυντ, αν και ήταν πρόεδρος της Ψυχαναλυτικής Εταιρίας της Βιένης και συν-εκδότης του περιοδικού της. Τόνιζε συνέχεια τις διαφορές του με τον Φρόυντ, αλλά εκείνος, αναγνωρίζοντας το λαμπρό πνεύμα του Άντλερ, του ζητούσε συνέχεια να παραμείνει, παρά τις διαφωνίες τους.
Ο Άντλερ διαφωνούσε με τον Φρόυντ σε δύο σημεία:
Ο Άντλερ, πριν ακόμα συναντήσει τον Φρόυντ, είχε υποστηρίξει δύο βασικές θέσεις:
Ατομική Ψυχολογία
Η θεωρία ανάλυσης της προσωπικότητας και η μέθοδος ψυχοθεραπείας που ανέπτυξε ο Άντλερ, ονομάστηκε Ατομική Ψυχολογία, γιατί θέλει να τονίσει τη σημασία της προσωπικότητας. Μελετά το άτομο, δηλαδή αυτό που δε διαιρείται, δεν τέμνεται. Θεωρεί το άτομο ως ένα ενιαίο σύνολο, στο οποίο ολοκληρώνονται οι σωματικές, ψυχολογικές και κοινωνικές διαδικασίες. Στην ανάπτυξη της θεωρίας της Ατομικής Ψυχολογίας συνέβαλαν οι: Σενέκας, Ηράκλειτος, Ιπποκράτης, Γαληνός, Pestalozzi, Kant, Nietzsche, Marx, Dilthey, Spranger, Vaihinger (Die Philosophie des Als Ob), Bergson, James, Dewey.
Βασικοί Άξονες
1. Κοινωνικές ορμές: Η ανθρώπινη συμπεριφορά υποκινείται κύρια από κοινωνικές ορμές. Το άτομο χρησιμοποιεί κληρονομικότητα και περιβάλλον στη διαμόρφωση και εκδήλωση της συμπεριφοράς του.
2. Δημιουργικός εαυτός: Αποτελεί ένα ιδιαίτερο, εξατομικευμένο-υποκειμενικό σύστημα, που επεξεργάζεται και ερμηνεύει τις εμπειρίες του οργανισμού και αναζητεί νέες εμπειρίες, ικανές να συμβάλλουν στην ολοκλήρωση του στυλ ζωής που θα επιλέξει το άτομο.
3. Μοναδικότητα της προσωπικότητας του ατόμου: Αναφέρεται σε έναν ατομικό, μοναδικό σχηματισμό - διαμόρφωση των κινήτρων, χαρακτηριστικών, ενδιαφερόντων και αξιών του ατόμου και στην προετοιμασία του για δράση, που αντικατοπτρίζει το δικό του, μοναδικό, διακριτικό στυλ ζωής.
Οι θέσεις του θα μπορούσαν να συνοψιστούν σχηματικά στα εξής :
Στον άνθρωπο υπάρχει η έμφυτη τάση για επιβολή. Η τάση αυτή προσκρούει στην αδυναμία του ατόμου, την οποία συναισθάνεται αλλά και αντιλαμβάνεται από τις καθημερινές του εμπειρίες. Έτσι, παράλληλα με την τάση για επιβολή, αναπτύσσεται στην περιοχή του ασυνείδητου ένα συναίσθημα μειονεξίας, που είναι ιδιαίτερα έντονο σε άτομα με σωματικά ή άλλα ελαττώματα. Το συναίσθημα μειονεξίας προκαλεί μία σειρά ασυνείδητων ενεργειών, που αποσκοπούν στην ανάπτυξη της προσωπικότητας με τέτοιο τρόπο, ώστε να καλυφθούν οι υπάρχουσες πραγματικές ή φανταστικές αδυναμίες. Η προσπάθεια αυτή ονομάζεται τάση για αναπλήρωση/αντιστάθμιση. Έτσι, κατά την Ατομική ψυχολογία, η ψυχική εξέλιξη του ατόμου ρυθμίζεται από τη διπλή αυτή ενέργεια, από τα συναισθήματα δηλαδή μειονεξίας και από την τάση για αναπλήρωση/αντιστάθμιση. Η όλη διαδικασία θα μπορούσε να θεωρηθεί ως η ασυνείδητη αντίδραση του ατόμου στην ανησυχία του ότι ενδέχεται να υποστεί μείωση η προσωπική του αξία.
Το συναίσθημα μειονεξίας και η τάση για αναπλήρωση/αντιστάθμιση ρυθμίζουν την εκάστοτε συμπεριφορά του ατόμου. Το άτομο γνωρίζοντας ενδόμυχα τις αδυναμίες του, υιοθετεί ανάλογο τρόπο συμπεριφοράς, που αποβλέπει στην κάλυψη των μειονεκτημάτων και στην ικανοποίηση της τάσεως για επιβολή, και το άτομο δημιουργεί το δικό του προσωπικό σύστημα αξιών που κατευθύνει πλέον τη ζωή του. Ο αγώνας αυτός για υπεροχή, «ο πόθος της εξουσίας» είναι τόσο πιο έντονος, όσο πιο πολύ αισθάνεται το άτομο κατώτερο. Με αυτό τον τρόπο θέλει το άτομο να φανεί ανώτερο στην ίδια του την αδυναμία.
Αιτίες που προκαλούν το αίσθημα αυτής της κατωτερότητας είναι: α) σωματικές ατέλειες,
SMAC (ταινία)
Το SMAC είναι ελληνική ταινία του 2015 σε σκηνοθεσία και σενάριο του Ηλία Δημητρίου.
Άλφρεντ Άντλερ
Βασικοί Άξονες
β) υπερβολική τρυφερότητα ή υπερβολική αυστηρότητα από τους άλλους και
Λαμπτήρας αναλαμπής
Οι λαμπτήρες αναλαμπής λεγόμενοι κοινώς φλας χρησιμοποιούνται ευρύτερα σε φωτογραφήσεις ή παρόμοιες άλλες εφαρμογές όπου απαιτείται ο φωτισμός να είναι ισχυρός αλλά όχι παρατεταμένος. Επίσης χρησιμοποιούνται και στις περιπτώσεις που απαιτείται τακτική διακοπή κατά ελεγχόμενα διαστήματα όπως στις στροβοσκοπικές παρατηρήσεις ή ακτινοβολίες. Υπάρχουν δύο ειδών φλας. Οι παλαιοί, που η αναλαμπή γινόταν με ταχεία καύση ινών μαγνησίου που προκαλούνταν από τη διέλευση ηλεκτρικού ρεύματος, με συνέπεια μετά από κάθε αναλαμπή ο λαμπτήρας να καταστρέφεται και να απαιτείται αντικατάστασή του. Αυτό σημαίνει πως ένας τέτοιος λαμπτήρας δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε στροβοσκοπική παρατήρηση.
SMAC (ταινία)
Ο τίτλος της ταινίας προέρχεται από τα αρχικά Second Mitochondrial Activator of Caspases.
Λαμπτήρας αναλαμπής
Στο δεύτερο τύπο λαμπτήρων φλας η αναλαμπή οφείλεται σε ηλεκτρική εκκένωση. Αυτοί οι νεότεροι αποτελούνται από ένα σωλήνα με αέριο και δύο ηλεκτρόδια. Τα ηλεκτρόδια όμως αυτά συνδέονται με ένα πυκνωτή. Ο φορτισμένος πυκνωτής εκκενώνεται μέσα από το αέριο και προκαλεί ισχυρή αναλαμπή. Η μέση τιμή της εκπεμπόμενης φωτεινής ροής φθάνει τα 3Χ106 lm. Η δε τάση του πυκνωτή είναι λίγο μικρότερη από εκείνη που χρειάζεται για ν΄ αρχίσει η εκκένωση. Έτσι για να επιτευχθεί αυτή δίνεται μια ηλεκτρική ώθηση από ένα σύρμα που περιβάλει τον σωλήνα στον οποίο γίνεται η εκκένωση.
Λουμινόλη
Η λουμινόλη (C8H7N3O2) είναι χημική ουσία που εμφανίζει χημειοφωταύγεια, με μπλε λάμψη, όταν αναμειγνύεται με κατάλληλο οξειδωτικό μέσο. Η λουμινόλη είναι ένα λευκό προς ωχρό κίτρινο κρυσταλλικό στερεό, διαλυτό στους περισσότερους πολικούς οργανικούς διαλύτες, αλλά αδιάλυτο στο νερό.
SMAC (ταινία)
Πλοκή
Η Ελένη είναι μία ομοφυλόφιλη γυναίκα που εργάζεται σε τράπεζα και μαθαίνει ότι έχει καρκίνο σε τελικό στάδιο. Την περίοδο εκείνη, γνωρίζει τον Ανδρέα, έναν άστεγο, με τον οποίο δημιουργεί μια στενή σχέση.
Λαμπτήρας αναλαμπής
Κατηγορία:Φωτεινές πηγές Κατηγορία:Ηλεκτρικοί λαμπτήρες
Άλφρεντ Άντλερ
Βασικοί Άξονες
γ) αδιαφορία στην παιδική του ηλικία.
Λουμινόλη
Οι εγκληματολόγοι χρησιμοποιούν λουμινόλη για να ανιχνεύσουν ίχνη αίματος σε τόπους εγκλήματος, καθώς αντιδρά με τον σίδηρο της αιμοσφαιρίνης. Οι βιολόγοι το χρησιμοποιούν σε κυτταρικές αναλύσεις για την ανίχνευση του χαλκού, του σιδήρου και των κυανιδίων, καθώς και συγκεκριμένων πρωτεϊνών με στύπωμα Western.
Όταν η λουμινόλη ψεκάζεται ομοιόμορφα σε μια περιοχή, ποσότητα ιχνών ενός ενεργοποιητικού οξειδωτικού κάνουν τη λουμινόλη να εκπέμπει μια μπλε λάμψη, που μπορεί να διακριθεί σε σκοτεινό χώρο. Η λάμψη διαρκεί περίπου 30 δευτερόλεπτα, αλλά οι ερευνητές μπορούν να τεκμηριώσουν το αποτέλεσμα με μια φωτογραφία μακράς έκθεσης. Οι ερευνητές των τόπων εγκλημάτων πρέπει να το εφαρμόζουν ομοιόμορφα για να αποφύγουν τα λάθος αποτελέσματα, καθώς τα ίχνη του αίματος εμφανίζονται πιο συγκεντρωμένα σε περιοχές που λαμβάνουν περισσότερο ψέκασμα. Η ένταση της λάμψης δεν υποδεικνύει την ποσότητα αίματος ή άλλου παρόντος ενεργοποιητή, αλλά δείχνει μόνο την κατανομή ποσότητας ιχνών στην περιοχή.
Άλφρεντ Άντλερ
Τυπολογία Προσωπικότητας
Κυριαρχικός τύπος: Εμφανίζει μεγάλο βαθμό δραστηριότητας για την επίτευξη του στόχου του, παρουσιάζει, όμως, έλλειψη του αισθήματος κοινωνικότητας, γεγονός που τον κάνει να φέρεται με έναν αντικοινωνικό τρόπο. Ισοδύναμο του χολερικού τύπου (του Ιπποκράτη).
Λουμινόλη
thumb|Χημειοφωταύγεια με λουμινόλη
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρωματικές αμίνες Κατηγορία:Χημικές δοκιμές
Άλφρεντ Άντλερ
Τυπολογία Προσωπικότητας
Δεκτικός τύπος: Παρουσιάζει έλλειψη, της δραστηριότητας και του αισθήματος κοινωνικότητας, δηλαδή του πραγματικού ενδιαφέροντος για τους άλλους, ενώ αναμένει από τους άλλους να ενδιαφέρονται γι΄ αυτόν. Είναι αυτός που έχει χάσει την ανεξαρτησία του, δεν ξέρει πως μπορεί να κάνει ο ίδιος πράγματα για τον εαυτό του, και, όταν έρχεται αντιμέτωπος με κάποια δυσκολία, συνεχώς απαιτεί από τους άλλους. Ισοδύναμο του φλεγματικού τύπου (του Ιπποκράτη).
Αποφευκτικός τύπος: Είναι εκείνος που, αντί να αγωνίζεται για την επιτυχία και την ανωτερότητα, χαρακτηρίζεται από μια συμπεριφορά αναποφασιστικότητας. Η δραστηριότητα, η ενεργητικότητά του και το αίσθημα κοινωνικότητας είναι σε χαμηλό βαθμό. Ανέπτυξε αυτόν τον τύπο προσωπικότητας, ως αποτέλεσμα της ψυχρότητας που ένιωσε, κάποια στιγμή, να υπάρχει στην κοινωνία, στοιχείο που αναμένει πως θα υπάρχει πάντα. Γι΄ αυτό στόχος του είναι να αποδράσει και να διατηρήσει μια απόσταση ασφαλείας από τους άλλους ανθρώπους. Ισοδύναμο του μελαγχολικού τύπου (του Ιπποκράτη).
Κοινωνικά χρήσιμος τύπος: Χαρακτηρίζεται από δραστηριότητα και ενεργητικότητα, στοιχεία που βρίσκονται σε αρμονία με τις ανάγκες των άλλων και είναι θετικά - ευεργετικά γι΄ αυτούς. Ισοδύναμο του εύθυμου τύπου (του Ιπποκράτη).
Η ερμηνεία που δίνει η θεωρία για την ψυχοπαθολογία
- Οι ψυχώσεις συνίστανται από την αλληλεπίδραση σωματικών και ψυχολογικών αιτιολογικών συντελεστών.
Η Αντλεριανή ψυχοθεραπεία
Ο Adler άρχισε να ασκεί την ψυχοθεραπεία την εποχή του πρώτου παγκοσμίου πολέμου. Βασικός θεραπευτικός στόχος είναι η θεραπεία της νεύρωσης, η οποία περιλαμβάνει τις ακόλουθες φάσεις: - Της αποκατάστασης της επικοινωνίας του θεραπευτή με το θεραπευόμενο (επαφή ανθρώπου με άνθρωπο)
- Της διερεύνησης και κατανόησης του σχεδίου ζωής του ατόμου (οικογενειακός αστερισμός, σωματικές και πνευματικές μειονεξίες, κλπ.)
- Της αποδυνάμωσης του αισθήματος κατωτερότητας
- Της αντικατάστασης του παλιού με ένα νέο, περισσότερο προσαρμοστικό για το άτομο, σχέδιο ζωής.
Η ψυχοθεραπεία έχει σκοπό να αποκαταστήσει τον ανωφελή ή αντικοινωνικό σκοπό της ζωής αυτών που πάσχουν. Στην αρχή, ο θεραπευτής πρέπει να βρει τον τρόπο και το σκοπό της ζωής του αρρώστου (εντόπιση προβλήματος). Μετά βοηθά τον άρρωστο να καταλάβει ότι έχει λαθεμένο προσανατολισμό και ότι μπορεί να δει τη ζωή με καινούργιο και σωστότερο τρόπο (ανάλυση). Τέλος ο άρρωστος ενθαρρύνεται να χρησιμοποιήσει τα συμπεράσματα που έβγαλε από τη μελέτη του εαυτού του για να βελτιώσει τη ζωή του (ενθάρρυνση). Η διάρκεια της θεραπείας είναι συνήθως 3-4 μήνες και σπάνια φτάνει τον ένα χρόνο.
Οι θεραπευτικές εφαρμογές - Ατομική συμβουλευτική και ψυχοθεραπεία - Θεραπεία ζεύγους και θεραπεία οικογένειας - Παρέμβαση στη σχέση γονέα - παιδιού - Συμβουλευτική επανένταξης - Θεραπεία παιδιών και εφήβων - Θεραπεία από χρήση ουσιών
Ένα πρωτοφανές σύγχρονο παράδειγμα χρήσης της Αντλεριανής θεωρίας χωρίς αναφορές/παραπομπές παρουσιάζεται στην εργασία του Αμερικανού ψυχολόγου Dr. Kevin Leman. Αν και ο ίδιος είναι μέλος της North American Society of Adlerian Psychology, το βιβλίο αυτοβοήθειας του Leman πάνω στην ανάλυση αναμνήσεων της παιδικής ηλικίας αναφέρει μόνο τον όρο του Άντλερ "ιδιωτική λογική" και παραλείπει να αναφέρει πως ολόκληρη η παραδοχή στην οποία στηρίζεται το βιβλίο - η θεωρία και πρακτική της ανάλυσης παιδικών αναμνήσεων — προέρχεται από την Αντλεριανή Ατομική Ψυχολογία.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αυστριακοί ψυχίατροι Κατηγορία:Αυστριακοί ψυχολόγοι Κατηγορία:Εβραίοι Κατηγορία:Ιστορία της ψυχιατρικής
Χαρτοφυλάκιο (χρηματοοικονομικά)
Στα χρηματοοικονομικά, χαρτοφυλάκιο ονομάζεται η συλλογή περιουσιακών στοιχείων που βρίσκονται στην κυριότητα μιας οικονομικής μονάδας. Ένα χαρτοφυλάκιο συνήθως αποτελείται από τοποθετήσεις σε πολλά διαφορετικά στοιχεία με διαφορετικές αποδόσεις. Αυτό γίνεται στο πλαίσιο της διαδικασίας που ονομάζεται διαφοροποίηση και έχει σκοπό τη μείωση συγκεκριμένων κατηγοριών κινδύνου.
Εισαγωγή
Στο πλαίσιο της θεωρίας επενδύσεων χαρτοφυλακίου οι επενδυτές τοποθετούν τον πλούτο τους σε πολλά διαφορετικά περιουσιακά στοιχεία με σκοπό τη μεγιστοποίηση της απόδοσης και την ελαχιστοποίηση του κινδύνου, ή την επίτευξη ενός συνδυασμού απόδοσης-κινδύνου κατάλληλου για της ανάγκες κάθε συγκεκριμένου επενδυτή. Για παράδειγμα πολλοί επενδυτές κατέχουν ένα ή περισσότερα ακίνητα, έχουν επενδύσει σε μετοχές, ομολογίες, σε μερίδια αμοιβαίων κεφαλαίων ,τραπεζικές καταθέσεις, εμπορεύματα κλπ. Τα ταμεία συντάξεων επενδύουν για λογαριασμό των επενδυτών τους ( εργαζομένων, οι κρατήσεις των οποίων επενδύονται με σκοπό τη δημιουργία κεφαλαίων για μελλοντικές συντάξεις). Τράπεζες, άλλοι θεσμικοί επενδυτές επίσης επενδύουν σε χαρτοφυλάκια μετοχών, ομολογιών και άλλων περιουσιακών στοιχείων. Σε κάθε περίπτωση τα χαρτοφυλάκια αποτελούνται από περισσότερα του ενός περιουσιακά στοιχεία.
Αποδοτικότητα χαρτοφυλακίου
Η προσδοκώμενη αποδοτικότητα για ένα χαρτοφυλάκιο επενδυτικών στοιχείων είναι ο σταθμικός μέσος όρος των προσδοκώμενων αποδοτικοτήτων από τα επί μέρους στοιχεία, που αυτό περιλαμβάνει. Τους συντελεστές σταθμίσεως αποτελούν τα ποσοστά που αντιπροσωπεύουν οι αξίες των στοιχείων στη συνολική αξία του χαρτοφυλακίου. Ο γενικός τύπος για τον προσδιορισμό της προσδοκώμενης αποδοτικότητας του χαρτοφυλακίου, E(Rp ), είναι ο ακόλουθος:
Κίνδυνος του χαρτοφυλακίου
Ο κίνδυνος του χαρτοφυλακίου μετριέται με τη μέση απόκλιση τετραγώνου σρ, της κατανομής πιθανοτήτων της συνολικής αποδοτικότητας του. Η μέση αυτή απόκλιση τετραγώνου είναι συνάρτηση των μέσων αποκλίσεων τετραγώνου της αποδοτικότητας όλων των επί μέρους στοιχείων, σj, καθώς και των συντελεστών συσχετίσεως στις αποδοτικότητες ανάμεσα στα στοιχεία. Έστω ότι ο συντελεστής αυτός ανάμεσα στα στοιχεία i και j αντιπροσωπεύεται από το ρij. Ο γενικός τύπος για τον προσδιορισμό του κινδύνου ενός χαρτοφυλακίου που αποτελείται από n στοιχεία είναι ο ακόλουθος:
Είναι φανερό ότι ο κίνδυνος ενός χαρτοφυλακίου μπορεί να αυξηθεί ή να μειωθεί ανάλογα με τους χειρισμούς, που μπορεί να γίνουν στον καθορισμό των επί μέρους στοιχείων και τους συντελεστές συσχετίσεως στις αποδοτικότητές τους.
Παράδειγμα:
Έστω ότι υπάρχουν δύο στοιχεία (μετοχές σε ανώνυμη εταιρία κι ένα διαμέρισμα) που παρουσιάζουν τα ακόλουθα χαρακτηριστικά:
Έστω επίσης ότι τα δύο αυτά στοιχεία συμμετέχουν κατά ισομοιρία στην αξία του χαρτοφυλακίου, W1=W2=0,5 Τότε η προσδοκώμενη αποδοτικότητα του χαρτοφυλακίου είναι ίση προς E(Rp)= (0,5)(0,30) + (0,5)(0,10)= 0,20 ή 20% Για τον προσδιορισμό του κινδύνου στην περίπτωση που το χαρτοφυλάκιο αποτελείται από δύο μόνον στοιχεία ο τύπος (2) γίνεται ως εξής: Με τα στοιχεία του παραδείγματις έχουμε συνεπώς:
Αν ανάμεσα στα δύο στοιχεία υπήρχε τέλεια θετική συσχέτιση αναφορικά με τις αποδοτικότητες τους (ρ12=+1), ο κίνδυνος του χαρτοφυλακίου θα ισοδυναμούσε προς: Αν πάλι το ρ12 ήταν ίσο προς 0,5 ο κίνδυνος του χαρτοφυλακίου θα ήταν ίσος προς: ενώ αν υπήρχε τέλεια αρνητική συσχέτιση (ρ12=-1) ο κίνδυνος θα ήταν πολύ λιγότερος,ίσος προς:
Είναι φανερό από το παραπάνω παράδειγμα, ότι με σταθερούς τους άλλους παράγοντες, ο κίνδυνος ενός χαρτοφυλακίου μειώνεται όσο μικρότερος είναι ο βαθμός συσχετίσεως ανάμεσα σε όλα τα ζεύγη των περιουσιακών στοιχείων, που το απαρτίζουν. Βεβαίως η επίτευξη ενός άριστου χαρτοφυλακίου δεν εξαρτάται μόνο από την εξεύρεξη περιουσιακών στοιχείων με όσο το δυνατό μικρότερους βαθμούς συσχετίσεως ανάμεσα τους,αλλά και άπό τους συνδυασμούς που θα γίνουν αναφορικά με τα ποσοστά συμμετοχής στην συνολική αξία του χαρτοφυλακίου(Wi).
Διαφοροποίηση
Καθώς προσθέτουμε επενδυτικά στοιχεία σε ένα χαρτοφυλάκιο ο συνολικός κίνδυνός του μειώνεται. Η διαδικασία αυτή καλείται διαφοροποίηση του χαρτοφυλακίου. Καθώς προσθέτουμε στοιχεία ο κίνδυνος του χαρτοφυλακίου τείνει να προσεγγίζει τον κίνδυνο, που παρουσιάζει το χαρτοφυλάκιο της κεφαλαιαγοράς, δηλαδή εκείνο που περιλαμβάνει όλα τα στοιχεία που προσφέρονται για επενδύσεις κεφαλαίου σε μια δεδομένη περίοδο.Ο κίνδυνος του χαρτοφυλακίου της κεφαλαιαγοράς εξαρτάται από τις γενικότερες οικονομικές, κοινωνικές και πολιτικές συνθήκες που επικρατούν στην εθνική οικονομία και διεθνώς. Έχει παρατηρηθεί εμπειρικά ότι ο κίνδυνος ενός χαρτοφυλακίου μειώνεται ραγδαία αρχικά όταν προστίθενται στοιχεία ( στα πρώτα πέντε η έξι) ενώ η μείωση μετά γίνεται με πολύ μικρότερο βαθμό.Επίσης έχει παρατηρηθεί ότι ένα χαρτοφυλάκιο με δεκαπέντε στοιχεία παρουσιάζει σχεδόν τον ίδιο κίνδυνο με το χαρτοφυλάκιο της κεφαλαιαγοράς.
Πηγές
Κατηγορία:Χρηματοοικονομικά
Μάχη της Χαιρώνειας (86 π.Χ.)
Η μάχη της Χαιρώνειας έλαβε χώρα το 86 π.Χ. στη Χαιρώνεια της Βοιωτίας. Ήταν μια μάχη του Α΄ Μιθριδατικού πολέμου, ανάμεσα στους Ρωμαίους και το βασίλειο του Πόντου.
Προοίμιο
Μετά τη ρωμαϊκή κατάκτηση της Ελλάδος το μόνο κρατίδιο που έμεινε να αντιστέκεται στη Ρώμη ήταν το βασίλειο του Πόντου. Ο βασιλιάς του Μιθριδάτης Στ΄ ήθελε να μεγαλώσει το κράτος του και προσάρτησε μέρη της Φρυγίας το 91-90 π.Χ. Μάλιστα προσπαθούσε να ανατρέψει και τους φιλορωμαίους μονάρχες στα βασίλεια της Βιθυνίας και της Καππαδοκίας. Αυτός ο επεκτατισμός του Μιθριδάτη θεωρήθηκε αιτία πολέμου από τους Ρωμαίους. Στην πρώτη φάση του πολέμου, στη Μικρά Ασία, ο στρατηγός Ακουίλιος έφυγε στη Ρόδο και το ρωμαϊκό ναυτικό παραδόθηκε στο βασίλειο του Πόντου. Το 88 π.Χ., μεγάλο μέρος της Ασίας έπεσε στα χέρια του Μιθριδάτη και για την ανάκτηση των χαμένων εδαφών ορίστηκε στρατηγός για τους Ρωμαίους ο Σύλλας. Ο Σύλλας κρατήθηκε για οικονομικούς λόγους στη Ρώμη κι εκείνο το διάστημα ο Μιθριδάτης έσφαξε όλους τους Ιταλούς της Μικράς Ασίας και επιτέθηκε στη Ρόδο, μία από τους συμμάχους των Ρωμαίων. Η εκστρατεία στη Ρόδο απέτυχε όμως και μετέφερε τον πόλεμο στην Ελλάδα. Γι αυτή τη φάση του πολέμου ανέθεσε την αρχιστρατηγία στον Αρχέλαο. Αυτός λεηλάτησε τη Δήλο το 87 π.Χ. Ο Αρχέλαος απέκτησε πολλούς συμμάχους μεταξύ αυτών και τους Βοιωτούς. Το 87 π.Χ. στρατηγός των Ρωμαίων έγινε ο Σούρα ο οποίος κατέλαβε τη Σκιάθο, αλλά έχασε μια μάχη στη Χαιρώνεια από τον Αρχέλαο. Ο Σύλλας τελικά από τη Ρώμη έφτασε στην Ελλάδα με μεγάλο στρατό.