cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Google Chrome
Το Google Chrome είναι πρόγραμμα περιήγησης στο Διαδίκτυο που αναπτύσσεται από την Google LLC και χρησιμοποιεί τη μηχανή απεικόνισης WebKit. Κυκλοφόρησε στην έκδοση beta για Windows στις 2 Σεπτεμβρίου του 2008, ενώ η επίσημη σταθερή έκδοση κυκλοφόρησε στις 11 Δεκεμβρίου του 2008. Το όνομα προέρχεται από το πλαίσιο γραφικού περιβάλλοντος χρήστη, ή «χρώμιο», των φυλλομετρητών, κυκλοφορεί σε 3 εκδόσεις, Chrome (Βrowser): Chrome (Android), ChromeBox (OS), Chromebook (OS).
Ο Google Chrome είναι ο πρώτος περιηγητής που χρησιμοποιούν οι χρήστες παγκοσμίως, ξεπερνώντας κατά πολύ τον περιηγητή των Windows που για αρκετά χρόνια ήταν στην κορυφή. Χαρακτηριστικό είναι ότι η Google διαφημίζει τον περιηγητή στην αρχική σελίδα αναζήτησης κάθε φορά που δεν ανιχνεύεται.
Google Chrome OS
To Google Chrome OS είναι ένα βασισμένο σε Linux λειτουργικό σύστημα σχεδιασμένο από την Google για να εργαστούν εφαρμογές Διαδικτύου, παρ'όλα αυτά υπάρχουν και εκτός Διαδικτύου εφαρμογές. Η Google ανακοίνωσε το λειτουργικό σύστημα στις 7 Ιουλίου, 2009 και έκανε ένα έργο ανοικτού πηγαίου κώδικα, που ονομάζεται Chromium OS, το Νοέμβριο του 2009.
Σε αντίθεση με Chromium OS, το οποίο μπορεί να προσαρμόζεται από την λήψη του πηγαίου κώδικα, τo Chrome OS προορίζεται μόνο για συγκεκριμένους υπολογιστές, από τους συνεργάτες της Google. Η διεπαφή χρήστη υιοθετεί μια μινιμαλιστική προσέγγιση, που μοιάζει με εκείνη του προγράμματος περιήγησης Google Chrome. Επειδή το Chrome OS απευθύνεται σε χρήστες που περνούν το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου τους στο Διαδίκτυο, δεν έχει προγράμματα, παρά μόνο βασικά εργαλεία. Η μόνη εφαρμογή της συσκευής είναι ένα πρόγραμμα περιήγησης το οποίο περιλαμβάνει τις ενσωματωμένες δυνατότητες που έχει και ο Google Chrome από μόνος του.
==Ενσωματωμένες δυνατότητες ==
Λειτουργία ανώνυμης περιήγησης
μικρογραφία|Στιγμιότυπο από την έκδοση για υπολογιστές Όπως στους περισσότερους φυλλομετρητές, έτσι και στον Chrome, υπάρχει η λειτουργία ανώνυμης περιήγησης. Ουσιαστικά δεν αποθηκεύει το ιστορικό περιήγησης και επίσης, δεν αποθηκεύει τα cookies και τις πληροφορίες που εισάγουμε στα sites. Υπάρχει δυνατότητα απενεργοποίησης cookies.
Η λειτουργία ανώνυμης περιήγησης αμφισβητείται από αρκετούς χρήστες πια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φυλλομετρητές Κατηγορία:Google (λογισμικά)
St. Vincent (άλμπουμ)
μικρογραφία|δεξιά|Το εξώφυλλο της deluxe έκδοσης
Το "St. Vincent" είναι το τέταρτο άλμπουμ της St. Vincent. Κυκλοφόρησε στις 24 Φεβρουαρίου του 2014 στο Ηνωμένο Βασίλειο και στις 25 Φεβρουαρίου στις ΗΠΑ από τις Loma Vista και Republic Records. Παραγωγός είναι ο John Congleton. Στο άλμπουμ εμφανίζονται ο ντράμερ των Sharon Jones & The Dap-Kings, Homer Steinweiss και ο ντράμερ των Midlake, McKenzie Smith. Τα κομμάτια συντέθηκαν και έγιναν demo από την St. Vincent στο Όστιν του Τέξας και ηχογραφήθηκαν στα Elmwood Studios στο Ντάλας του Τέξας.
Το άλμπουμ κέρδισε το βραβείο Grammy για το καλύτερο εναλλακτικό άλμπουμ το 2015 κάνοντας την St. Vincent τη δεύτερη γυναίκα που ΄χει κερδίσει αυτό το βραβείο μετά την Σινέντ Ο' Κόνορ.
Κομμάτια
Όλα τα κομμάτια γράφτηκαν από την Annie Clark (St. Vincent)
Διακρίσεις
Εκτός από το βραβείο Grammy το άλμπουμ πέτυχε και τα εξής:
Παραπομπές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2014 Κατηγορία:Republic Records
Παιδικός γάμος
μικρογραφία|Παρουσίαση της [[Μαρία Αντουανέτα|Μαρίας Αντουανέτας στο Λουδοβίκο Αύγουστο στις Βερσαλλίες, πριν από το γάμο τους. Παντρεύτηκε σε ηλικία 15 ετών, στις 16 Μαΐου του 1770.]] Ο παιδικός γάμος είναι επίσημος γάμος ή άτυπη συμβίωση όπου τουλάχιστον ένα από τα δύο μέρη είναι άτομο που δεν έχει συμπληρώσει μια ορισμένη ηλικία και θεωρείται παιδί ή ανήλικος. Κατά τη UNICEF, αυτή η ηλικία είναι τα 18 έτη. Η νόμιμη ηλικία γάμου σε ορισμένα κράτη και νομικά συστήματα είναι κάτω των 18 ετών, ειδικά στην περίπτωση κοριτσιών. Ακόμα και όταν η νόμιμη ηλικία γάμου ορίζεται στα 18 έτη, πολλές χώρες επιτρέπουν τον γάμο νωρίτερα, με τη συγκατάθεση των γονέων ή σε ειδικές περιπτώσεις, όπως η εγκυμοσύνη στην εφηβεία. Σε ορισμένες χώρες, οι πολιτισμικές παραδόσεις υπερισχύουν του νόμου. Ο παιδικός γάμος θεωρείται ότι παραβιάζει τα δικαιώματα των παιδιών. Αφορά τόσο τα αγόρια όσο και τα κορίτσια, αλλά είναι πιο συχνός μεταξύ των κοριτσιών. Έχει εκτεταμένες και μακροπρόθεσμες συνέπειες για τα παιδιά νύφες και γαμπρούς. Σύμφωνα με διάφορες υπηρεσίες του ΟΗΕ, η ολοκληρωμένη ερωτική εκπαίδευση μπορεί να αποτρέψει ένα τέτοιο φαινόμενο.
Ο παιδικός γάμος σχετίζεται με τον παιδικό αρραβώνα και περιλαμβάνει την αστική συμβίωση και γάμους με έγκριση δικαστηρίου. Σε πολλές περιπτώσεις, μόνο ο ένας από το ζευγάρι είναι παιδί, συνήθως το κορίτσι. Στις αιτίες των γάμων παιδιών περιλαμβάνονται η φτώχεια, οι λόγοι τιμής της νύφης, η προίκα, οι πολιτιστικές παραδόσεις, οι νόμοι, οι θρησκευτικές και κοινωνικές πιέσεις, τα τοπικά έθιμα, ο φόβος μήπως μείνει κανείς άγαμος, ο αναλφαβητισμός και η αδυναμία των γυναικών να εργάζονται έναντι χρήματος.
Οι παιδικοί γάμοι ήταν συνηθισμένοι σε όλη την ιστορία για διάφορους λόγους. Σήμερα, ο παιδικός γάμος είναι ακόμα αρκετά διαδεδομένος, ιδιαίτερα σε αναπτυσσόμενες χώρες, όπως σε τμήματα της Αφρικής,  στη νότια Ασία, στη νοτιοανατολική Ασία, στη δυτική Ασία,  στη Λατινική Αμερική και στην Ωκεανία. Ωστόσο, ακόμη και σε ανεπτυγμένες χώρες όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες οι νομικές εξαιρέσεις συνεπάγονται ότι 25 πολιτείες δεν έχουν ελάχιστο όριο ηλικίας για γάμο. Η συχνότητα του παιδικού γάμου μειώνεται στα περισσότερα μέρη του κόσμου. Οι χώρες με τα υψηλότερα ποσοστά γάμων κάτω από την ηλικία των 18 ετών είναι ο Νίγηρας, το Τσαντ, το Μάλι, το Μπανγκλαντές, η Γουινέα και η Κεντροαφρικανική Δημοκρατία, με ποσοστό πάνω από 60%. Στο Νίγηρα, το Τσαντ, το Μπαγκλαντές, το Μάλι και την Αιθιοπία η συχνότητα γάμων παιδιών κάτω των 15 ετών ήταν μεγαλύτερη του 20% σύμφωνα με έρευνες του 2003-2009.
Παραπομπές
Κατηγορία:Παιδική ηλικία Κατηγορία:Κοινωνική ανθρωπολογία Κατηγορία:Οικογενειακό Δίκαιο Κατηγορία:Γάμος
Τόμας Κάρλαϊλ
Ο Τόμας Κάρλαϊλ (4 Δεκεμβρίου 1795 – 5 Φεβρουαρίου 1881) ήταν Σκώτος φιλόσοφος, σατιρικός συγγραφέας, δοκιμιογράφος, ιστορικός και διδάσκαλος κατά τη βικτωριανή εποχή. Αποκαλούσε τα οικονομικά "ζοφερή επιστήμη", έγραφε λήμματα για την Edinburgh Encyclopedia και άρθρα κοινωνικού σχολιασμού.
Θρησκευτικές επιδράσεις
Οι αυστηροί καλβινιστές γονείς του προσδοκούσαν να γίνει ιεροκήρυκας, αλλά έχασε την πίστη του παρακολουθώντας μαθήματα στο πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου. Συνέχισε να πιστεύει στον Θεό και να αποδέχεται τις καλβινιστικές δοξασίες σε όλο το υπόλοιπο της ζωής του. Ο συνδυασμός της θρησκευτικής ιδιοσυγκρασίας του με την απώλεια της πίστης στην παραδοσιακή χριστιανοσύνη έκανε το έργο του Κάρλαϊλ ελκυστικό για πολλούς Βικτωριανούς που αντιμάχονταν τις όποιες επιστημονικές και πολιτικές αλλαγές απειλούσαν την παραδοσιακή κοινωνική τάξη.
Κοινωνική κριτική
Ο Κάρλαϊλ χρησιμοποιούσε δηκτικό ύφος στον κοινωνικό και πολιτικό σχολιασμό του, και ένα σύνθετο λογοτεχνικό στιλ για έργα όπως Η γαλλική επανάσταση: μια ιστορία (1837). Ο Κάρολος Ντίκενς χρησιμοποιούσε το έργο του Κάρλαϊλ ως πρωτογενή πηγή για τα γεγονότα της γαλλικής επανάστασης στο μυθιστόρημά του Ιστορία δύο πόλεων. Οι πεποιθήσεις του για την κοινωνικά ιεραρχημένη τάξη των πραγμάτων και το θεόπνευστο καθήκον διατρέχουν το σύνολο του έργου του. Αντιφατική φυσιογνωμία, αν και ήταν γνωστός για την αφιέρωσή του σε αγαθοεργίες και τους διαρκείς σχολιασμούς του υπέρ των φτωχών, είχε ξεσπάσματα ρατσισμού στη γραφή του, γεγονός που τον οδήγησε στην αποξένωση από σημαντικούς φίλους του. Ο ρατσισμός του υπήρξε εμφανέστερος στο Ζήτημα των Νέγρων, όπου υποστήριξε ότι οι νέγροι θα πρέπει να είναι υπηρέτες εκείνων που γεννιούνται σοφότεροι (τους) και κύριοί (τους).
Πολιτική φιλοσοφία
Ρομαντικός ως στοχαστής ο Κάρλαϊλ επιτέθηκε στον εκβιομηχανισμό και φαίνεται πως δεν εκτιμούσε ιδιαίτερα το σύστημα της δημοκρατικής διακυβέρνησης και τον φιλελευθερισμό γενικότερα, οραματιζόμενος μια αξιοκρατική και όχι κληρονομική μοναρχία υπαγόμενη, ωστόσο, στην τιμωρία. Στα κείμενά του διακρίνεται απαισιοδοξία σχετικά με θέματα που αφορούν στην εποχή του Διαφωτισμού και επίκριση προς τις δύο βασικές τάξεις που συμμετείχαν στις αποφάσεις, την αριστοκρατία και το προλεταριάτο, τους εμπόρους και τους κατασκευαστές που θεωρούσε ότι ασχολούνταν μόνο με τα κέρδη τους, και τους οποίους θεωρούσε εξίσου υπεύθυνους για το πολιτικό κλίμα της εποχής του. Κατά την άποψή του η διακυβέρνηση θα έπρεπε να αφεθεί σε πιο αρμόδια μέλη της κοινωνίας, τα περισσότερα από τα οποία προέρχονταν από την τάξη της αριστοκρατίας. Η ενσάρκωση αυτής της άρχουσας τάξης θα ήταν ο ήρωας, ο μεγάλος εκείνος άνθρωπος που θα διέθετε τη διορατικότητα να οδηγήσει την κοινωνία, όπως τουλάχιστον κατέγραψε στις διαλέξεις του για το ηρωικό πρότυπο. Υπήρξε σφοδρός πολέμιος του καθολικού δικαιώματος ψήφου ή οποιασδήποτε μορφής λαϊκή συμμετοχή στις υποθέσεις του δημοσίου και πίστευε στην «τευτονική υπεροχή» της λευκής φυλής των βορείων χωρών.
Εργογραφία
Ως σημαντικότερα έργα του αναφέρονται τα εξής :
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σκώτοι φιλόσοφοι Κατηγορία:Σκώτοι συγγραφείς Κατηγορία:Σκώτοι ιστορικοί Κατηγορία:Υπαρξιστές
Το Αγιάζι του Έρωτα
Το Αγιάζι του Έρωτα είναι τουρκική σαπουνόπερα. Η σειρά έκανε πρεμιέρα στην Τουρκία στις 14 Δεκεμβρίου 2005 και ολοκληρώθηκε στις 25 Ιουνίου 2007 η πορεία της ήταν εντυπωσιακή καθώς αγαπήθηκε πολύ από το τηλεοπτικό κοινό και κατέγραψε ιδιαιτέρως υψηλή τηλεθέαση, ενώ οι πρωταγωνιστές αγκαλιάστηκαν με μεγάλο ενθουσιασμό. Ο Κενάν Ιμιρζάλιογλου στο ρόλο του Μεχμέτ, η Σελίν Ντεμιρατάρ στο ρόλο της Νερμίν, ο Ογούζ Γκαλελί ως Εντέρ και η Εμπρού Κοτσαάγα στο ρόλο της Φιλίζ. Η επιτυχία της σειράς ήταν τόσο μεγάλη που τις ώρες προβολής της, οι δρόμοι της Τουρκίας ερήμωναν.
Υπόθεση
Η Νερμίν και ο Μεχμέτ είναι ένα πολύ ερωτευμένο ζευγάρι. Όμως, η φτώχεια «δηλητηριάζει» την ευτυχία τους και υπονομεύει τη σχέση τους. Στο κομμωτήριο και στο συνεργείο, στα οποία εργάζονται, εξασφαλίζουν μεν το μεροκάματο, αλλά όχι τα όνειρά τους… Κάποια μέρα η Νερμίν καλείται στην έπαυλη της Μπελκίς Κερβαντζίογλου, μιας από τις πιο επιφανείς κυρίες της τουρκικής υψηλής κοινωνίας, προκειμένου να της κάνει μια προσωπική κούρα ομορφιάς. Όταν κάποια στιγμή ο γιος της Εντέρ, ένα από τα πιο όμορφα και περιζήτητα playboy της Κωνσταντινούπολης, βλέπει τυχαία τη Νερμίν, η ζωή όλων θα αλλάξει. Καθώς το αρχικό στοίχημα ότι μπορεί να «τη ρίξει» μετατρέπεται σε εμμονή, ο Εντέρ αντιλαμβάνεται ότι αυτή δεν είναι άλλη μια τυχαία κοπέλα για την ατζέντα του, αλλά τη θέλει για γυναίκα της ζωής του και μάνα των παιδιών του. Η ζωή όλων αναστατώνεται και ανατρέπεται. Πολύ σύντομα η κατάσταση θα εκτροχιαστεί, τα γεγονότα θα αποδειχτούν πιο δυνατά από τα αισθήματά τους και η Νερμίν καλείται να αντιμετωπίσει το πιο βασανιστικό δίλημμα της ζωής της. Η μοίρα όμως έχει ήδη αποφασίσει…
Προβολή στην Ελλάδα
Η σειρά ξεκίνησε να προβάλλεται στην Ελλάδα στις 27 Δεκεμβρίου 2010 σημείωσε ποσοστό τηλεθέασης 10,7%. Η σειρά διέκοψε τη προβολή της στα μέσα Ιανουαρίου 2011 λόγω χαμηλής θεαματικότητας. Ωστόσο, ύστερα από απαίτηση των τηλεθεατών, η σειρά ξεκίνησε πάλι στις 27 Ιουνίου 2011, από την αρχή, σημειώνοντας ποσοστό τηλεθέασης 15,7%. Το τελευταίο επεισόδιο προβλήθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 2011 σημειώνοντας ένα εξαιρετικά ικανοποιητικό ποσοστό τηλεθέασης, το 33%.
Κατηγορία:Τουρκικές τηλεοπτικές σειρές
Χοροθεραπεία
Η χοροθεραπεία, ή Χοροκινητική Ψυχοθεραπεία είναι η χρήση της κίνησης και του χορού με σκοπό την προώθηση της συναισθηματικής, νοητικής, πνευματικής και κοινωνικής ολοκλήρωσης του ατόμου. Είναι μια μορφή ψυχοθεραπείας μέσω των Τεχνών. Η θεραπεία χορού είναι βασισμένη στην προϋπόθεση ότι το σώμα και ο νους είναι αλληλένδετα και ότι η κατάσταση του σώματος μπορεί να έχει δυσμενείς επιπτώσεις στη διανοητική και συναισθηματική υγεία (Association for Dance Movement Psychotherapy UK, https://admp.org.uk).
Η Χοροθεραπεία: - Εστιάζει στην κινητική συμπεριφορά, όπως εμφανίζεται μέσα στη θεραπευτική σχέση. - Λαμβάνονται υπόψιν οι εκφραστικές, επικοινωνιακές και προσαρμοστικές συμπεριφορές μέσα στην θεραπευτική σχέση. - Η κίνηση του σώματος, ως βασική συνιστώσα του χορού, παρέχει συγχρόνως τα μέσα αξιολόγησης και τον τρόπο παρέμβασης για τη Χοροθεραπεία. - Εφαρμόζεται σε χώρους ψυχικής υγείας, αποκατάστασης, στον ιατρικό αλλά και τον εκπαιδευτικό χώρο, καθώς και σε νοσοκομεία, κέντρα ημερήσιας φροντίδας, πρόληψη ασθενειών, προγράμματα προαγωγής της υγείας και ιδιωτική πρακτική. - Είναι αποτελεσματική για άτομα με κάθε αναπηρία. - Χρησιμοποιείται στην θεραπεία ατόμων όλων των ηλικιών και κάθε πολιτισμικής καταγωγής σε ατομικές, ομαδικές και συνεδρίες ζευγαριών. (Από την ιστοσελίδα της American Dance Therapy Association, https://web.archive.org/web/20200210062759/https://adta.org/)
Η Χοροθεραπεία ασχολείται με το τι εκφράζει το άτομο μέσα από το σώμα του, πώς το βιώνει το ίδιο και πώς επικοινωνεί με τους άλλους μη λεκτικά. Με το πώς το άτομο ενσώματα βιώνει, αντιλαμβάνεται, εκφράζει και διαχειρίζεται τα συναισθήματά του.
Βασικό εργαλείο των Χοροθεραπευτών/τριών είναι το ολοκληρωμένο σύστημα ανάλυσης της κίνησης LABAN MOVEMENT ANALYSIS όπως αυτό δημιουργήθηκε από τον Rudolf Laban μαζί με τον Warren Lamb και την Irgmard Bartebieff, γνωστό σήμερα ως B.E.S.S. (Body.Effort.Space.Shape). Επίσης, οι 10 αναπτυξιακοί ρυθμοί της Judith Kestenberg και το δικό της σύστημα ανάλυσης της κίνησης που ονομάζεται Kestemberg Movement Profile (ΚMP), το οποίο συνδυάζει το LMA με την θεωρία της Anna Freud πάνω στα αναπτυξιακά στάδια του παιδιού (Νικολίτσα, 2018 ).
"Η μέθοδος {...} αναδύθηκε στις αρχές του προηγούμενου αιώνα στις Η.Π.Α. αρχικά, και κατόπιν στo Ηνωμένο Βασίλειο και έχει επικρατήσει μέχρι σήμερα ως μια ολοκληρωμένη μέθοδος Ψυχοθεραπείας παγκοσμίως. Ο όρος «Χοροθεραπεία» είναι η μετάφραση που χρησιμοποιείται στην Ελληνική γλώσσα του όρου Dance/Movement Therapy (Η.Π.Α.) ή Dance Movement Psychotherapy (Η.Β.). {...} δεν αποτελεί Χοροθεραπεία...: •	ο καθαρτικός/ιεροτελεστικός χορός •	η σωματική άσκηση •	η σωματική έκφραση •	ο εκφραστικός χορός/κίνηση •	η αυθόρμητη κίνηση •	κάποιο είδος χορού (π.χ. μπαλέτο, σύγχρονος χορός, παραδοσιακοί χοροί) •	ο ελεύθερος εκφραστικός χορός που μπορεί να αποβεί θεραπευτικός •	ο  χορός με άτομα με αναπηρία (ΑμεΑ) Η Χοροθεραπεία είναι μια εμπεριστατωμένη ψυχοθεραπευτική προσέγγιση, η οποία βασίζεται στις διεργασίες του σώματος για την ανάδυση, αντίληψη και συνειδητοποίηση του ασυνείδητου υλικού του ατόμου. Η τέχνη του σύγχρονου χορού, η μέθοδος Gestalt, η ομαδική ανάλυση, οι θεωρίες του Reich και του Jung αλλά και οι θεωρίες γύρω από τις Αντικειμενοτρόπες σχέσεις, έχουν επηρεάσει τη Χοροθεραπεία (Payne, 1992 ). Διατηρεί τους κανόνες της κλασικής Ψυχανάλυσης, δηλαδή η Χοροθεραπεύτρια δεν διατηρεί κοινωνικές σχέσεις με τους θεραπευόμενους, και αναπόσπαστο κομμάτι της εργασίας της είναι η εποπτεία και η προσωπική και επαγγελματική εξέλιξη και ενημέρωση. Στόχος της Χοροθεραπείας είναι να θέσει επί τάπητος και να λύσει ψυχολογικά θέματα που απασχολούν τους θεραπευόμενους και όχι να βελτιώσει τη στάση του σώματός τους ή να τους μάθει χορευτικά βήματα ή δεξιότητες. Όπου αυτό είναι εφικτό, η λεκτική ανάλυση και σύνδεση του ασυνείδητου υλικού, το οποίο μπορεί να αναδυθεί μέσα σε μια συνεδρία, με τις σωματικές αισθήσεις, τις σκέψεις και τα συναισθήματα είναι αυτό που χαρακτηρίζει και διαφοροποιεί τη Χοροθεραπεία από τις υπόλοιπες σωματικές/χορευτικές προσεγγίσεις (π.χ. Somatics, Feldenkrais, Body Mind Centering, Shamanic Dance, 5-Rhythms, Primitive Expression, Chakra Dance, Expressive dance, Contact Improvisation κ.ά.|)"(Νικολίτσα, 2018, σελ. 31 ).
Παραπομπές
Κατηγορία:Ψυχοθεραπεία
Φαχούντ
Οι πετρελαϊκές εργασίες ξεκίνησε το 1954 όταν κλιμάκιο της εταιρείας ήρθε στο Φαχούντ και άρχισε να επιθεωρεί. Το πρώτο πηγάδι στο Τζεμπέλ Φαχούντ ολοκληρώθηκε στα 12.235 πόδια τον Μάιο του 1957. Δυστυχώς, ήταν μια στεγνή τρύπα, εκτός από μια πολύ μικρή ποσότητα  φυσικού αερίου και πετρελαίου. Τρία από τους εταίρους της εταιρείας αποφάσισαν να αποσυρθούν από την ομανική εκχώρηση, αφήνοντας τις Shell (85%) και Partex (15%) να το αναλάβουν και να συνεχίσουν την εξερεύνηση. Μόνο μερικές εκατοντάδες μέτρα από τον αρχικό χώρο δοκιμών, έγινε δοκιμαστική γεώτρηση και σε δεύτερο πηγάδι το 1964, βρίσκοντας πετρέλαιο σε εμπορεύσιμες ποσότητες.
Σήμερα, το Φαχούντ είναι η κεντρική βάση των εργασιών της ΠΑΟ στο εσωτερικό του Ομάν. Τα κεντρικά γραφεία της εταιρείας βρίσκονται στο Μίνα αλ Φαχάλ στο Μουσκάτ. Πολλές ανάδοχες εταιρείες έχουν κατοικίες για τους εργαζόμενους και εξοπλισμό στο Φαχούντ. Στις 1 Ιουνίου 2008, στις 3 μ.μ. καταγράφηκε θερμοκρασία 54.5 βαθμών Κελσίου, ένα νέο ρεκόρ για το Φαχούντ.
Λέων Α΄ της Γαλικίας
Ο Λέων Α΄ Ντανίλοβιτς, ουκραν. Лев Дани́лович (π. 1228 - π. 1301) από τον Οίκο των Ρουρικιδών ήταν πρίγκιπας του Μπελτς (1245-64), Πρέμισλ, Γαλικίας (1264-69), μεγάλος πρίγκιπας τού Κιέβου (1271-1301) και βασιλιάς της Γαλικίας-Βολινίας.
Βιογραφία
Ήταν γιος τού Ντανίλο βασιλιά της Ρουθηνίας (i.e. Γαλικίας-Βολινίας) και της Άννας των Ρουρικιδών, κόρης τού Μστισλάβ τού σκληρού πρίγκιπα τού Νόβγοροντ. Ο πατέρας του ήταν 3ος εξάδελφος τού Αλεξάνδρου Νέβσκι· και οι δύο τους απόγονοι τού Βλαντίμιρ Β΄ Μονομάχου πρίγκιπα τού Κιέβου.
Μετακίνησε την πρωτεύουσα τού πατέρα του από τη Γαλικία στη νεοϊδρυθείσα πόλη του Λβιβ. Ο πατέρας του, όταν ίδρυσε την πόλη, της έδωσε το όνομα του Λέοντα (ρωσ. Λεβ). Αντίθετα με τον πατέρα του, που προσέγγιζε τη Δύση, ο Λέων εργάστηκε στενά με τους Μογγόλους και μαζί τους εισέβαλε στην Πολωνία. Είχε προχωρήσει δυτικά ως τη Ρασιμπόρτς της Σιλεσίας και έστειλε πολλούς αιχμαλώτους και λεία πίσω στη Γαλικία, αλλά τελικά δεν κέρδισε πολύ έδαφος. Καλλιέργησε στενή σχέση με τον Νογκάι χαν των Τατάρων.
Προσπάθησε να επιβάλει τους συγγενείς του στη Λιθουανία, χωρίς όμως επιτυχία: όταν το 1267 ο αδελφός του Σβαρν ανήλθε στον θρόνο της Λιθουανίας, ο Λέων οργάνωσε το φόνο τού Βαϊσβίλκας μεγάλου δούκα της Λιθουανίας. Επειδή το 1269 ο Σβαρν απώλεσε τον θρόνο, ο Λέων συγκρούστηκε με τη Λιθουανία. Το 1274-76 πολέμησε τον νέο ηγεμόνα της Τραϊντένις, αλλά ηττήθηκε και έτσι η Λιθουανία προσάρτησε τη Μαύρη Ρουθηνία με την πόλη της Ναβαρούντακ.
Το 1279 συμμάχησε με τον Βεγκέσλαο Β΄ της Βοημίας και εισέβαλε στην Πολωνία· η προσπάθεια κατάληψης της Κρακοβίας το 1280 κατέληξε σε αποτυχία. Το ίδιο έτος νίκησε την Ουγγαρία και προσάρτησε -προσωρινά- μέρος της Υπερκαρπαθίας, που περιείχε την πόλη Μουκάσεβο. Η νίκη του το 1292 επί της Πολωνίας, του επέτρεψε να προσθέσει το Λουμπλίν και τις γύρω περιοχές στην Γαλικία-Βολινία. Το 1301 που απεβίωσε, το κράτος του ήταν στο μέγιστο της ισχύος του.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1247 την Κωνσταντία των Άρπαντ, κόρη τού Μπέλα Δ΄ της Ουγγαρίας και της Μαρίας Λασκαρίνας (κόρης του Θεοδώρου Α΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων) και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Ρουρικίδες
Βερενίκη Πάγχρυσος
Η Βερενίκη ήταν αρχαία ελληνική πόλη στην Ερυθρά Θάλασσα.
Κατηγορία:Πόλεις της Αιθιοπίας
Βόμβα νυχτερίδας
μικρογραφία|Η Βόμβα της Νυχτερίδας Η φράση Βόμβα Νυχτερίδας (Bat Bomb) αναφέρεται στην πρόταση για μια πολεμική επιχείρηση στις ΗΠΑ, κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Η επιχείρηση θα χρησιμοποιούσε νυχτερίδες, που θα έφεραν μικροσκοπικές εμπρηστικές βόμβες πάνω από την Ιαπωνία, δημιουργώντας έτσι βόμβες νυχτερίδων. Τέσσερα βιολογικά χαρακτηριστικά των νυχτερίδων έδωσαν ελπίδες στην επίτευξη αυτού του τρελού σχεδίου:
Το σχέδιο προέβλεπε την εξαπόλυση νυχτερίδων φορτωμένων με βόμβες κατά τη νύχτα, πάνω από βιομηχανικούς στόχους στην Ιαπωνία. Οι νυχτερίδες πετώντας θα εξαπλώνονταν ευρέως και την αυγή θα κρύβονταν σε κτίρια και, αμέσως μετά, ενσωματωμένα χρονόμετρα θα πυροδοτούσαν τις βόμβες, προκαλώντας εκτεταμένες πυρκαγιές και χάος. Η ιδέα των βομβών νυχτερίδας προήλθε από τον Χειρουργό Οδοντίατρο, Λάιτλ Σ. Άνταμς (Lytle S. Adams), που την παρέδωσε στον Λευκό Οίκο τον Ιανουάριο του 1942, όπου και εγκρίθηκε από τον Πρόεδρο Φράνκλιν Ρούσβελτ. Ο Άνταμς στρατολογήθηκε για να πραγματοποιήσει έρευνα και να βρει κατάλληλη ποσότητα νυχτερίδων.
Λεπτομέρειες της επιχείρησης
Έως τον Μάρτιο του 1943 είχε επιλεγεί το κατάλληλο είδος νυχτερίδας. Η επιχείρηση θεωρήθηκε σοβαρή και ο Λούις Φίζερ (Louis Fieser), ο εφευρέτης των στρατιωτικών ναπάλμ, κατασκεύασε εμπρηστικές συσκευές που θα φέρονταν από τις νυχτερίδες. Επίσης, σχεδιάστηκε ένας φορέας των νυχτερίδων, που έμοιαζε με περίβλημα βόμβας. Περιλάμβανε 26 σειρές μικρότερων χωρισμάτων, όπου υπήρχαν διαμερίσματα στα οποία μπορούσαν να χωρέσουν 40 νυχτερίδες. Οι φορείς των νυχτερίδων θα ρίχνονταν από 5000 πόδια (1525 μέτρα). Τότε, τα μικρότερα χωρίσματα θα αποκολλούνταν και το καθένα θα έφερε ένα μικρό αλεξίπτωτο, το οποίο θα άνοιγε στο 1000 πόδια (305 μέτρα). Είχε θεωρηθεί, αρχικά, πως το σχέδιο θα περιλάμβανε την πτήση δέκα βομβαρδιστικών B-24, που θα πετούσαν από την Αλάσκα και καθένα από αυτά θα μετέφερε εκατό φορείς, που θα περιείχαν νυχτερίδες, που με τη σειρά τους έφεραν βόμβες και έτσι θα ήταν δυνατή η εξαπόλυση περίπου ενός εκατομμυρίου νυχτερίδων πάνω από το στόχο - τις βιομηχανικές πόλεις των ακτών της Οζάκα. Πριν την πραγματοποίηση οποιασδήποτε επιχείρησης, έλαβε χώρα μία σειρά δοκιμών προς αναζήτηση απαντήσεων σε διάφορα λειτουργικά ζητήματα. Σε ένα συμβάν η Βοηθητική Στρατιωτική Βάση Αέρος (Auxiliary Army Air Base) στην Κάρλσμπαντ του Νέου Μεξικό, πήρε φωτιά, όταν οπλισμένες νυχτερίδες "ελευθερώθηκαν" κατά λάθος. Μετά από αυτό, η επιχείρηση εκχωρήθηκε στο Αμερικάνικο Ναυτικό, τον Αύγουστο του 1943, που τη μετονόμασε σε Επιχείρηση Ακτίνα-Χ (Project X-Ray) και μετά πέρασε στους Πεζοναύτες τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους. Οι πεζοναύτες μετέφεραν την επιχείρηση στο Αεροπορικό Σταθμό Πεζοναυτών (Marine Corps Air Station) στο Ελ Σέντρο της Καλιφόρνια. Μετά από πειράματα και λειτουργικές διευθετήσεις, η καθοριστική δοκιμή έλαβε χώρα σε ένα αντίγραφο Ιαπωνικής πόλης που φτιάχτηκε από την Υπηρεσία Χημικού Πολέμου (Chemical Warfare Service) στην περιοχή δοκιμών της (Dugway Proving Grounds) στη Γιούτα.
Περισσότερες δοκιμές προγραμματίστηκαν για το καλοκαίρι του 1944 αλλά το πρόγραμμα ακυρώθηκε από τον Ναύαρχο του Στόλου, Έρνεστ Τζ. Κινγκ, όταν άκουσε ότι δε θα είναι επιχειρησιακά έτοιμο έως τα μέσα του 1945. Μέχρι τότε, εκτιμάται ότι ξοδεύτηκαν 2 εκατομμύρια δολλάρια στην επιχείρηση. Πιστεύεται ότι η ανάπτυξη της βόμβας νυχτερίδας προχωρούσε πολύ αργά και έμεινε πίσω από την προοπτική γρήγορης λήξης του πολέμου, που παρείχε η επιχείρηση της ανάπτυξης της Ατομικής Βόμβας.
Ο Δρ. Άνταμς παρατήρησε ότι οι βόμβες νυχτερίδας θα ήταν αποτελεσματικές χωρίς τα ολέθρια αποτελέσματα της ατομικής βόμβας. Του αποδίδεται η φράση:
Αναφορές
Κατηγορία:Αμερικανικά Οπλικά Συστήματα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου Νυχτεριδας
Λοράν Μπλαν
Ο Λοράν Μπλαν (Laurent Blanc, 19 Νοεμβρίου 1965 - ) είναι Γάλλος πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής ποδοσφαίρου. Έχει το παρατσούκλι Le Président (Ο Πρόεδρος), ονομασία που του δόθηκε την περίοδο που ήταν στη Μαρσέιγ, εξ αιτίας των ηγετικών ικανοτήτων του. Ως επί το πλείστον, αγωνιζόταν ως κεντρικός αμυντικός.
Ο Μπλαν αγωνίστηκε σε μερικές από τις γνωστότερες ευρωπαϊκές ομάδες, όπως η Μονπελιέ, η Νάπολι, η Μπαρτσελόνα, η Μαρσέιγ, η Ίντερ, η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ κ.ά. Επίσης, αγωνίστηκε 97 φορές με τη φανέλα της Εθνικής Γαλλίας, πετυχαίνοντας και 16 τέρματα. Έπαιξε σε αρκετές διεθνείς διοργανώσεις με την Εθνική του, κατακτώντας μάλιστα το Μουντιάλ του 1998 και το Euro του 2000.
Το 2007, ξεκίνησε και την προπονητική του καριέρα στη γαλλική Μπορντό, κατακτώντας και το Γαλλικό Πρωτάθλημα τη σεζόν 2008-09. Το 2010, ανέλαβε την Εθνική Γαλλίας, πόστο που άφησε το 2012. Το 2013, προσλήφθηκε από την Παρί Σεν Ζερμέν, όπου ακολούθησαν πολλοί τίτλοι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Γάλλοι προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Γαλλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μονπελιέ ΕΣΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΣΚ Νάπολι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νιμ Ολιμπίκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΣ Σαιντ-Ετιέν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΖ Οσέρ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπαρτσελόνα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολιμπίκ Μαρσέιγ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ίντερ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 2 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1992 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1996 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1998 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2000 Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ζιροντέν Μπορντό Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Παρί Σεν Ζερμέν Κατηγορία:Ιππότες της Λεγεώνας της Τιμής Κατηγορία:Παίκτες νικητές Παγκοσμίου Κυπέλλου ποδοσφαίρου FIFA Κατηγορία:Παίκτες νικητές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου Κατηγορία:Προπονητές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 2012
Ο πατέρας (ταινία)
Ο πατέρας (Ρωσικά: Папа), είναι ρωσική δραματική ταινία, παραγωγής 2004.
Πλοκή
Βασισμένο στο θεατρικό "Papa" αφηγείται την ιστορία ενός Εβραίου πατέρα που ονειρευόταν να δει τον γιο του, στη σκηνή με το βιολί του μπροστά σε χιλιάδες κόσμο, ονειρευόταν να τον βλέπει ως τον μεγαλύτερο βιολιστή της εποχής του. Για να πετύχει τον στόχο του δίδαξε το γιο του Νταβίντ πώς να παίξει το βιολί από μικρή ηλικία. Όταν Νταβίντ μεγάλωσε έφυγε από τη μικρή πόλη, ο ίδιος και ο πατέρας μετακόμισαν στη Μόσχα, για να σπουδάσει στο τοπικό Ωδείο αφήνοντας πίσω το παρελθόν του. Αλλά μια μέρα θα πρέπει να επιλέξει να χάσει τον πατέρα του ή ό,τι του έχει επιτευχθεί.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωσικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2004 Κατηγορία:Ρωσικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ρωσόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Ρωσία Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στη Ρωσία
Στέλιος Μηλιάδης
Ο Στέλιος Μηλιάδης (Χίος, 1881 – Πειραιάς, 1965) ήταν διακεκριμένος Έλληνας ζωγράφος της λεγόμενης «Σχολής του Μονάχου»
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Χίο και εγκαταστάθηκε στον Πειραιά όπου και πήρε τα πρώτα μαθήματα από τον Κωνσταντίνο Βολανάκη. Κατόπιν πήγε στο Μόναχο όπου φοίτησε στην Ακαδημία Ζωγραφικής του Βάλτερ Τορ. Στη συνέχεια σπούδασε στη Βασιλική Ακαδημία του Μονάχου με καθηγητές τον Γύζη και τον Λοφτς ενώ αργότερα πήγε στο Παρίσι όπου ολοκλήρωσε τις σπουδές του φοιτώντας στη Σχολή Καλών Τεχνών της πόλης και σε άλλα καλλιτεχνικά ιδρύματα. Στη γαλλική πρωτεύουσα έζησε μέχρι το 1932, με εξαίρεση την περίοδο 1915-1920 οπότε και είχε επιστρέψει προσωρινά στην Ελλάδα. Κατά την πολύχρονη παραμονή του στη Γαλλία συμμετείχε ανελλιπώς την περίοδο 1910-1925 στις εκθέσεις της Εταιρίας Γάλλων Καλλιτεχνών. Μάλιστα το 1927 βραβεύτηκε κατά τη διάρκεια της συμμετοχής του στην έκθεση του Μπορντώ.
Μετά την οριστική επιστροφή του το 1931 στην Ελλάδα πήρε μέρος στις Πανελλήνιες και σε άλλες ομαδικές εκθέσεις και ήταν μέλος της πρώτης ελληνικής αποστολής που συμμετείχε το 1934 στην Μπιεννάλε της Βενετίας. Το 1953 συμμετείχε μαζί με άλλους τέσσερις καλλιτέχνες ( Περικλής Βυζάντιος, Γεώργιος Κοσμαδόπουλος, Όθων Περβολαράκης και Δημήτριος Μπραέσας ) στην καλλιτεχνική ομάδα Φιλική Ομάς. Πραγματοποίησε αρκετές ατομικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στη Γαλλία. Πέθανε το 1965 στον Πειραιά.
Έργα & τεχνοτροπία
Ο Στυλιανός Μηλιάδης ειδικεύτηκε στις προσωπογραφίες, τις τοπιογραφίες και τις ανθογραφίες. Στα πρώτα του βήματα ήταν ακόμη εμφανή τα σημάδια της μαθητείας του στο Μόναχο ενώ στη συνέχεια στράφηκε προς τον γαλλικό ιμπρεσιονισμό. Τα τοπία του στα έργα του χαρακτηρίζονται ιμπρεσιονιστικής τεχνοτροπίας και είναι υποδειγματικά στο είδος τους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι Κατηγορία:Σχολή του Μονάχου
2021 Πουανκαρέ
Στο περιήλιο της τροχιάς του ο Πουανκαρέ εξέρχεται από τα εσώτατα όρια της Κύριας Ζώνης και προσεγγίζει την τροχιά του πλανήτη Άρη.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Πουανκαρέ είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πουανκαρε
Κοβάλτιο
Το χημικό στοιχείο Κοβάλτιο (Cobaltum) είναι μέταλλο με ατομικό αριθμό 27 και ατομικό βάρος 58,9332. Έχει θερμοκρασία τήξης 1495 C° και θερμοκρασία βρασμού 2870 C°. Το σύμβολό του είναι Co. Ανήκει στην ομάδα της 1ης κύριας σειράς των στοιχείων μετάπτωσης.
Χαρακτηριστικά
thumb|200px|Το κοβάλτιο σε μεταλλική μορφή Το κοβάλτιο είναι σιδηρομαγνητικό μέταλλο. Δεν απαντάται ελεύθερο στη φύση, αλλά ενώσεις του κοβαλτίου είναι συνήθεις υπό μορφή ορυκτών. Μικρές ποσότητες κοβαλτίου μπορούν να βρεθούν στις πέτρες, το χώμα, τα φυτά και τα ζώα. Στη φύση συχνά σχετίζεται με το νικέλιο ενώ και τα δύο αυτά είναι χαρακτηριστικά συστατικά του μετεωρικού σιδήρου. Τα θηλαστικά απαιτούν μικρή ποσότητα κοβαλτίου που είναι η βάση για τη βιταμίνη Β12. Το 60Co, ένα τεχνητά παραγόμενο ραδιενεργό ισότοπο του κοβαλτίου, αποτελεί σημαντικό ραδιενεργό «ανιχνευτή» και βοηθό στη θεραπεία του καρκίνου (βόμβα κοβαλτίου). Το κοβάλτιο σε μεταλλική μορφή εμφανίζεται σε δύο κρυσταλλογραφικές δομές: την hcp και την fcc. Η ιδανική θερμοκρασία μετάβασης μεταξύ των δομών hcp και fcc είναι οι 450 oC, αλλά σε πρακτικό επίπεδο η διαφορά ενέργειας είναι τόσο μικρή, ώστε η ενδοανάπτυξη των δύο είναι παρόμοια.
Ισότοπα
Τα ισότοπα του κοβαλτίου κυμαίνονται σε ατομικό βάρος από 50 u (50Co) έως 73 u (73Co). Ο βασικός τρόπος διάσπασης για τα ισότοπα με τιμές ατομικής μάζας μικρότερης από αυτή του αφθονότερου σταθερού ισοτόπου, 59Co, είναι η σύλληψη ηλεκτρονίων και ο βασικός τρόπος διάσπασης για εκείνους με ατομική μάζα μεγαλύτερη από 59 u είναι η διάσπαση βήτα. Τα βασικά προϊόντα αποσύνθεσης πριν από το 59Co είναι ισότοπα του στοιχείου 26 (σίδηρος) και τα βασικά προϊόντα μετά από αυτό είναι ισότοπα του στοιχείου 28 (νικέλιο).
Προέλευση
Το κοβάλτιο ανευρίσκεται σε ορυκτά χαλκού και νικελίου και σε συνδυασμό με το θείο και το αρσενικό σε άλλα ορυκτά, όπως ο κοβαλτίτης (CoAsS) και ο ερυθρίτης (Co3AsO4. 8(H2O).
Κράματα
Τα κράματα βασισμένα στο κοβάλτιο αποτελούν το μεγαλύτερο μέρος του παραγόμενου κοβαλτίου. Η σταθερότητα θερμοκρασίας αυτών των κραμάτων τα καθιστά κατάλληλα για τη χρήση στις λεπίδες των τουρμπίνων στις μηχανές τουρμπίνων αερίων και αεριωθούμενων αεροσκαφών. Ειδικά κράματα κοβαλτίου-χρωμίου-μολυβδενίου χρησιμοποιούνται για κάποια προσθετικά μέρη όπως οι αντικαταστάσεις γοφών και γονάτων. Τα κράματα κοβαλτίου χρησιμοποιούνται επίσης σε προσθετικές στα δόντια, όπου είναι χρήσιμα για την αποφυγή αλλεργιών στο νικέλιο. Μερικά ατσάλινα κράματα που χρησιμοποιούνται για την επίτευξη υψηλών ταχυτήτων χρησιμοποιούν επίσης το κοβάλτιο για να αυξήσουν τη θερμότητα και την αντοχή στη φθορά. Ειδικά κράματα του αλουμινίου, του νικελίου, του κοβαλτίου και του σιδήρου, γνωστά ως Alnico, και άλλα του σαμαρίου με το κοβάλτιο (μαγνήτης σαμαρίου-κοβαλτίου) χρησιμοποιούνται στους μόνιμους μαγνήτες.
Μπαταρίες
Η ουσία LiCoO2 χρησιμοποιείται ευρέως στα ηλεκτρόδια μπαταριών με ιόντα λιθίου (Li-ion). Οι επαναφορτιζόμενες μπαταρίες τύπου NiCd (νικελίου-καδμίου) και NiMH (μεταϋδριδίου του νικελίου) περιέχουν επίσης σημαντικές ποσότητες κοβαλτίου.
Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό
Περισσότερο από το 50% της εξόρυξης του μετάλλου γίνεται στην Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, συγκεκριμένα στη ζώνη χαλκού της επαρχίας της Κατάνγκα. Το μεγαλύτερο ποσοστό των εξορύξεων έχουν αναλάβει μεγάλες εταιρείες του κλάδου όπως οι Glencore και Eurasian Minerals Group, οι οποίες και προμηθεύουν τους κολοσσούς στον χώρο της τεχνολογίας. Ένα σημαντικό ποσοστό των εξορύξεων προέρχεται και από βιοτεχνίες – μικρής κλίμακας εξορύξεις, οι οποίες αποτελούν περίπου το 20% τις συνολικής παραγωγής κοβαλτίου. Ο συνδυασμός της ανοδικής τάσης στη ζήτηση του μετάλλου, λόγω της χρησιμότητάς του για την ανάπτυξη επαναφορτιζόμενων μπαταριών Li-ion, με την εξάρτηση της εξόρυξης από μια χώρα με ασταθές πολιτικό κλίμα, εγείρει ερωτήματα για το μέλλον. Το ασταθές περιβάλλον μπορεί να οδηγήσει σε μείωση έως και διακοπή της προμήθειας του πολύτιμου μετάλλου, ενώ η εξάρτηση από μία μόνο χώρα μπορεί να οδηγήσει σε άνοδο των τιμών και κατά συνέπεια άνοδο στις τιμές των τελικών προϊόντων. Για τους λόγους αυτούς οι κολοσσοί στον χώρο της τεχνολογίας επενδύουν στην αναζήτηση του μετάλλου σε διάφορες περιοχές του κόσμου, με σκοπό να διαφυλάξουν την ομαλή λειτουργεία της παγκόσμιας οικονομίας.
Ανθρώπινα Δικαιώματα
Τα ανθρώπινα δικαιώματα, ιδιαίτερα στις μικρής κλίμακας εξορύξεις, βάλλονται συστηματικά. Οι μικρής κλίμακας εξορύξεις απαρτίζονται από με πολίτες της χώρας ακόμα και παιδιά, που προκειμένου να ξεφύγουν από την ακραία φτώχια πέφτουν θύματα εκμετάλλευσης - ακόμα και με τη μορφή καταναγκαστικής εργασίας - από το οργανωμένο έγκλημα που έχει αναπτυχθεί στις περιοχές αυτές. Το οργανωμένο έγκλημα εκμεταλλεύεται τον ορυκτό πλούτο και τους ανθρώπους με την ανοχή του κράτους. Η διαφθορά στους κόλπους του κράτους ήταν και ο λόγος αποτυχίας της κρατικής εταιρίας Gecamines, η οποία είχε ως στόχο την απορρόφηση των βιοτεχνιών. Οι δημόσιοι υπάλληλοι που εργάζονταν στην εταιρεία αντικατέστησαν τις εγκληματικές οργανώσεις εκμετάλλευσης ανθρώπων και χρησιμοποιήσαν τη θέση τους για ίδιον όφελος.
2022 Γουέστ
Ο Γουέστ (West) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,0. Ανακαλύφθηκε το 1938 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Δανού αστρονόμου Ρίτσαρντ Μάρτιν Γουέστ, γνωστού και από τον ομώνυμο κομήτη.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο φασματικός τύπος του Γουέστ είναι S (λιθώδης). Τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά του είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γουεστ
Αυστραλιανό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο Αθηνών
Το Αυστραλιανό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο Αθηνών (αγγλ.: Australian Archaeological Institute at Athens, AAIA) είναι ένα από τα 17 ξένα αρχαιολογικά ινστιτούτα στην Ελλάδα. Ιδρύθηκε στις 23 Απριλίου 1981 και στόχος του είναι η προώθηση των ελληνικών σπουδών στην Αυστραλία, καθώς και να βοηθήσει Αυστραλούς υποτρόφους στην απασχόλησή τους με την αρχαιολογική πρακτική στην Ελλάδα.
Βρίσκεται στην οδό Ζαχαρίτσα στο Κουκάκι.
Ανασκαφές
Το ινστιτούτο έχει συμμετάσχει σε ανασκαφές στην Τορώνη Χαλκιδικής, στη Ζαγορά της Άνδρου καθώς και σε μία αναγνωριστική αποστολή στην Παλιόχωρα στα Κύθηρα.
Αγγλικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 1999-00
Το πρωτάθλημα της περιόδου 1999-2000 ήταν το 8ο από την καθιέρωση της Πρέμιερ Λιγκ. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ για 13η φορά στην ιστορία της ακολουθούμενη στη βαθμολογία από την Άρσεναλ. Θέση στο Champions League εξασφάλισε επίσης η Λίντς.
Αυστραλιανό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο Αθηνών
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ξένα αρχαιολογικά ινστιτούτα στην Ελλάδα
Αγγλικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 1999-00
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1999-2000 Κατηγορία:Πρέμιερ Λιγκ
Γιούρι Α΄ της Γαλικίας
Ο Γιούρι Α΄ Λβόβιτς, ουκραν. Юрій I Львович (24 Απριλίου 1252/1257 - 18 Μαρτίου 1308) από τον Οίκο των Ρουρικιδών ήταν βασιλιάς της Ρουθηνίας (1301-1308), πρίγκιπας της Γαλικίας, Βολοντιμίρ-Βολινίας (Λαδιμερίας), Λουτσκ, Ντοροχότσιν και μεγάλος πρίγκιπας του Κιέβου.
Βιογραφία
Ήταν γιος του Λέοντος Α΄ της Ρουθηνίας και της Κωνσταντίας των Άρπαντ, κόρης του Μπέλα Δ΄ της Ουγγαρίας και της Μαρίας Λασκαρίνας.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα τη Γιαροσλάβα του Τβερ (Απεβ. π. 1286) και είχε τέκνο:
Έπειτα έκανε δεύτερο γάμο με την Ευφημία των Πιαστ, κόρη του Καζιμίρ Α΄ δούκα της Κουγιαβία και είχε τέκνα:
Αργότερα ο Γιούρι Α΄ έκανε τρίτο γάμο με τη Βαρβάρα και είχε τέκνο:
Άλλα τέκνα του ήταν:
Πηγές
Κατηγορία:Ρουρικίδες
Στάφορντ Κριπς
Ο σερ Ρίτσαρντ Στάφορντ Κριπς (Richard Stafford Cripps, 24 Απριλίου 1889 - 21 Απριλίου 1952) ήταν Άγγλος πολιτικός, ο οποίος διετέλεσε υπουργός και πρέσβης.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Λονδίνο στις 24 Απριλίου του 1889 και ήταν γόνος πλούσιας οικογένειας, γιος του Βαρώνου Πάρμουρ, πολιτικού συντηρητικού μέλους της Βουλής των Κοινοτήτων. Σπούδασε αρχικά χημεία στο Πανεπιστημιακό Κολέγιο του Λονδίνου και στη συνέχεια νομικά. Έλαβε μέρος στον Α' Π.Π. στο μέτωπο της Γαλλίας και στη συνέχεια ασχολήθηκε με τη δικηγορία.
Από το 1920 άρχισε ν΄ ασχολείται με την πολιτική, με την αριστερή παράταξη, αντίθετα από εκείνη του πατέρα του. Το 1930 εντάχθηκε στο Εργατικό κόμμα και τον επόμενο χρόνο με την νίκη του κόμματος διορίστηκε Γενικός Εισαγγελέας λαμβάνοντας και σχετικό τίτλο ιππότη. Από τότε και μέχρι το 1950 εκλεγόταν συνεχώς βουλευτής. Επιδεικνύοντας όμως φιλο-κομουνιστική στάση χωρίς όμως ν΄ αποχωρίζεται από την Ευαγγελική Εκκλησία καθώς και φιλογερμανική, το 1938 διαγράφηκε από το εργατικό κόμμα.
Όταν ξέσπασε ο Β' Π.Π. ο Τσώρτσιλ τον επέλεξε σύμβουλό του όπου και ξεκίνησε μια ιδιαίτερα σημαντική συνεργασία. Την περίοδο 1940 - 1942 μετά τη γνωστή Συμφωνία Μολότοφ - Ρίμπεντροπ, υπηρέτησε ως πρεσβευτής στη Μόσχα, όπου η προσφορά του στη δυτική συμμαχία κρίθηκε ιδιαίτερα σημαντική. Τον Απρίλιο του 1942 μετέβη στην Ινδία ως εκπρόσωπος του Τσώρτσιλ για την επίλυση του ζητήματος της χώρας με κοινή συνεννόηση με τους Ινδούς πολιτικούς ηγέτες (Γκάντι, Παντίτ Νεχρού και Αλή Τζιννάχ)), πλην όμως αποφεύγοντας να δεσμευτεί για κάποιο χρονοδιάγραμμα παραχώρησης ανεξαρτησίας, η προσπάθειά του εκείνη απέτυχε με συνέπεια τρεις μήνες αργότερα να ξεσπάσει εκεί η υπό το όνομα "Quit India !" εξέγερση. Στη συνέχεια ανέλαβε υπουργός της Δικαιοσύνης, ηγέτης της Βουλής των Κοινοτήτων, μέλος του Πολεμικού Συμβουλίου και υπουργός παραγωγής αεροσκαφών και αεροπορικού υλικού.
Μετα τη λήξη του πολέμου, το 1945, ξαναέγινε δεκτός στο Εργατικό κόμμα όπου και ανέλαβε την προεδρία του Board of Trade. Το 1946 κατάφερε μια μεγάλη εμπορική συνεργασία με τη Σοβιετική Ένωση πουλώντας μηχανές ρολς-ρόυς, ενώ τον ίδιο χρόνο μετέβη και πάλι στην Ινδία για τη διευθέτηση της ανεξαρτησίας που τελικά παραχωρήθηκε τον επόμενο χρόνο στις 14 - 15 Αυγούστου του 1947 με καθεστώς Ντομίνιον. Με την επιστροφή του ανέλαβε υπουργός Οικονομικών και μετά την παραίτηση του Ντάλτον, ανέλαβε το υπουργείο Θησαυροφυλακείου.
Η πολιτική του της περιόδου αυτής έμεινε γνωστή υπό την χαρακτηριστική ονομασία "Austerity". Για τα οικονομικά μέτρα που έλαβε και τις εθνικοποιήσεις που έκανε χαρακτηρίστηκε αρχιτέκτονας της αγγλικής οικονομικής ανάκαμψης. Τον Νοέμβριο του 1950 λόγω της κακής κατάστασης της υγείας του αναγκάσθηκε να παραιτηθεί, όπου και αποσύρθηκε από τη δημόσια ζωή.
Πέθανε δύο χρόνια αργότερα, στις 21 Απριλίου του 1952, στην Ελβετία έχοντας μεταβεί εκεί για ανάρρωση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι πολιτικοί Κατηγορία:Υπουργοί Οικονομικών (Ηνωμένο Βασίλειο) Κατηγορία:Πολιτικοί του Εργατικού Κόμματος (Ηνωμένο Βασίλειο) Κατηγορία:Βρετανοί διπλωμάτες
Νικόλαος Λιώκης
Ο Νικόλαος Λιώκης (Κεφαλονιά, 1886 – Πειραιάς, 1924) ήταν διακεκριμένος Έλληνας ζωγράφος και διάσημος αγιογράφος.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Ληξούρι της Κεφαλονιάς. Το 1910, εγκαταστάθηκε στον Πειραιά όπου έζησε και δημιούργησε το μεγαλύτερο μέρος του έργου του. Υπήρξε διάσημος αγιογράφος. Αγιογράφησε πολλές εκκλησίες στη Βράιλα της Ρουμανίας και κάποιες στη Βουλγαρία. Αγιογράφησε επίσης τον Μητροπολιτικό Ναό της Αίγινας. Στον Πειραιά, οι αγιογραφίες του κοσμούν πολλές εκκλησίες μεταξύ των οποίων του Αγίου Νικολάου καθώς και του Αγίου Ιωάννου Ρέντη. Το εκτός αγιογραφίας έργο του, περιλαμβάνει κυρίως προσωπογραφίες και πορτραίτα. Πέθανε στον Πειραιά.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι Κατηγορία:Έλληνες αγιογράφοι
Κρούστας Λασιθίου
Ο Κρούστας είναι χωριό και έδρα της ομώνυμης κοινότητας που βρίσκεται στον νομό Λασιθίου και ανήκει στον δήμο Αγίου Νικολάου (πρώην επαρχία Μιραμπέλλου). Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 476 κατοίκους και έκταση 30,481 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Είναι χτισμένος σε υψόμετρο 540 μέτρων και κοντά του βρίσκεται η Κριτσά, ενώ από τον Άγιο Νικόλαο απέχει γύρω στα 13 χιλιόμετρα.
Ιστορικά στοιχεία
Ο Κρούστας αναφέρεται στην απογραφή του Καστροφύλακα το 1583 (Κ138) ως Crusta με 362 κατοίκους, και ανήκε στην επαρχεία Ιεράπετρας. Αναφέρεται επίσης από τον Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα το 1630 και στην τουρκική απογραφή του 1671, αλλά στην επαρχία Μεραμπέλου. Στην απογραφή του 1834 είχε 30 χριστιανικές οικογένειες. Πορεία πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές: μικρογραφία|378x378px|Η κοινότητα σε σχέση με τον δήμο.
Διοικητική ιστορία
Από το 1925 αποτελεί έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Από το 1964 μέχρι την καθαίρεσή του από τη χούντα το 1967 πρόεδρος της κοινότητας υπήρξε ο αντιστασιακός Γιώργος Γεροντής (1925 - 13 Ιανουαρίου 1980). Από το 1997 ανήκει στο δήμο Αγίου Νικολάου.
Δείτε επίσης: Κοινότητα Κρούστα
Αξιοθέατα
Στη θέση Λάκκοι βρίσκεται ο ναός του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου. Σύμφωνα με την κτητορική επιγραφή του ανοικοδομήθηκε ή ανεκαινίσθηκε και τοιχογραφήθηκε το 1348. Είναι μονόχωρος καμαροσκέπαστος και ενδιαφέρον παρουσιάζει το κτιστό τέμπλο του.
Ίσμαρος (αρχαία πόλη)
Ο Ίσμαρος ή Ισμάρα, είναι αρχαία παραθαλάσσια θρακική πόλη των Κικόνων που αναφέρεται από τον Όμηρο στην Οδύσσεια. Αποτέλεσε τον πρώτο σταθμό του ταξιδιού του Οδυσσέα μετά την καταστροφή της Τροίας. Στη ραψωδία ι, ο Οδυσσέας διηγείται ότι ο άνεμος έφερε τα πλοία του στην Ίσμαρο, την οποία κυρίευσε με τους συντρόφους του. Αφού σκότωσαν τους άνδρες, πήραν πολλά λάφυρα και δούλες, φροντίζοντας να μοιραστούν όλα εξ ίσου. Ο Οδυσσέας προέτρεψε τους συντρόφους του να αποχωρήσουν το συντομότερο δυνατό, όμως αυτοί έστησαν φαγοπότι και μέθυσαν. Στο μεταξύ, οι επιζήσαντες Κίκονες της πόλης ζήτησαν ενισχύσεις από τους Κίκονες της ενδοχώρας, οι οποίοι κατέφθασαν σε μεγάλους αριθμούς, έφιπποι και πεζοί. Στη μάχη που ακολούθησε οι Κίκονες επικράτησαν των Αχαιών, από τους οποίους πέθαναν έξι από κάθε καράβι και οι υπόλοιποι τράπηκαν σε φυγή προς τα πλοία.
Το κρασί που πρόσφερε ο Οδυσσέας στον Πολύφημο του είχε δοθεί στην Ίσμαρο ως δώρο από τον Μάρωνα, ιερέα του πολιούχου Φοίβου Απόλλωνος, επειδή σεβάστηκαν τον ίδιο και την οικογένειά του.
Ορισμένοι ιστορικοί ταυτίζουν την Ίσμαρο με τη Μαρώνεια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οδύσσεια Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Θράκης Κατηγορία:Αρχαίες ελληνικές αποικίες
Όρσον Σκοτ Καρντ
Ο Όρσον Σκοτ Καρντ (Orson Scott Card, 24 Αυγούστου 1951) είναι Αμερικανός συγγραφέας, περισσότερο γνωστός για τα έργα του επιστημονικής φαντασίας.
Γεννήθηκε στις 24 Αυγούστου 1951 στο Ρίτσλαντ (Richland) της πολιτείας Ουάσινγκτον.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί συγγραφείς επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Αμερικανοί μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Αμερικανοί σεναριογράφοι Κατηγορία:Συγγραφείς παιδικής και νεανικής λογοτεχνίας
Πέλλη Κεφαλά-Καρακατσάνη
Η Πέλλη Κεφαλά Καρακατσάνη (1936 - 2000) ήταν Ελληνίδα δημοσιογράφος.
Βιογραφικά Στοιχεία / Δημοσιογραφική πορεία
Γεννήθηκε στην Σκάλα Κεφαλονιάς όπου έζησε τα παιδικά και εφηβικά της χρόνια. Οι σεισμοί του 1953 την αναγκάζουν να μεταβεί στην Αθήνα. Η πρώτη της επαφή με τον κόσμο του ραδιοφώνου ξεκινά το 1960 όταν κερδίζει το βραβείο καλύτερου παραμυθιού του Διαγωνισμού της τότε ΕΙΡ. Στα επόμενα χρόνια, σπουδάζει Κοινωνική Ψυχολογία στην Ιταλία και αναπτύσσει στενή σχέση με το ευρωπαϊκό γυναικείο και φεμινιστικό κίνημα.
Έντυπη δημοσιογραφία
Επιστρέφοντας στην Ελλάδα πρωτοδούλεψε στην προδικτατορική Αθηναϊκή από το 1965, σε ελεύθερο, κοινωνικό ρεπορτάζ και πολιτική μετάφραση. Στα τέλη του '60 ξεκινά η συνεργασία της με το περιοδικό Γυναίκα με έρευνες κοινωνικές, επιστημονικές και ταξιδιωτικά θέματα. Ανέλαβε επίσης, μια από τις πρώτες στήλες επικοινωνίας με νέους ανθρώπους: Ήταν η «Ερμίνα» στο περιοδικό Φαντάζιο που διάβασε, άκουσε, απάντησε σε χιλιάδες γράμματα και ιστορίες. Στη συνέχεια, εργάστηκε ως αρχισυντάκτης στο περιοδικό Εικόνες από το 1984 έως και το 1993 χρονογραφώντας σταθερά μέσα από τη στήλη «Έτσι Λοιπόν», ενώ ήταν συνεχής η παρουσία της, τόσο στο περιοδικό όσο και στην εφημερίδα Έθνος, μέσα από άρθρα, συνεντεύξεις και κοινωνικές έρευνες. Από το 1993 και μετά, δημοσίευε άρθρα στην εφημερίδα Το Παρόν, Ταξιδιωτικές περιηγήσεις στο περιοδικό της Ολυμπιακής Αεροπορίας, συνεντεύξεις και αφιερώματα στην Εφημερίδα της Ιδιαίτερης Πατρίδας της, Κεφαλονιάς, «ο Λόγος». Έχει αφήσει πίσω της ένα μεγάλο συγγραφικό έργο από ανέκδοτα ποιήματα, διηγήματα και παραμύθια.
Διακρίσεις / Συνδικαλιστική και Φεμινιστική Δράση
Το 1984, βραβεύτηκε για την δημοσιογραφική προσφορά της στον αγώνα για την Ισότητα, από το Σύνδεσμο για τα Δικαιώματα της Γυναίκας με το πρώτο βραβείο «Παύλος Παλαιολόγος» και τη «Χρυσή Πέννα». Πρωτοστάτησε στην Ίδρυση της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ένωσεων Συντακτών (ΠΟΕΣΥ), υπήρξε για πολλά χρόνια Γενική Γραμματέας της Ένωση Συντακτών Περιοδικού Τύπου (ΕΣΠΤ), συμμετείχε στο Διοικητικό συμβούλιο του ασφαλιστικού φορέα Ιδιοκτητών Συντακτών και Υπαλλήλων Τύπου ΤΑΙΣΥΤ και αγωνίστηκε για τα δικαιώματα των εργαζομένων Δημοσιογράφων. Σε όλα τα χρόνια της δημοσιογραφικής της πορείας υπήρξε δασκάλα, οδηγός και φίλη για πολλούς νέους Δημοσιογράφους.
Αφιερώματα
Το Δεκέμβριο του 2000 το Ίδρυμα Κεφαλονιάς και Ιθάκης διοργάνωσε ημερίδα για την Κεφαλονίτισσα Γυναίκα στη μνήμη της δημοσιογράφου Πέλλης Κεφαλά
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Ελληνίδες φεμινίστριες
Κώστας Ε. Τσιρόπουλος
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Λάρισα την Τετάρτη 22 Οκτωβρίου 1930, όπου και μεγάλωσε. Πατέρας του ήταν ο Ευάγγελος Τσιρόπουλος, συντάκτης και διευθυντής της εφημερίδος «Ελευθερία» της Λάρισας, τον οποίο όμως έχασε από την ηλικία των επτά ετών, και μητέρα του ήταν η Ελένη Τσιροπούλου (γένος Τηλιού).
Πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στην Ιστορία της Τέχνης στο Παρίσι (Σορβόννη) και στη Βαρκελώνη. Ήταν ιδρυτής και διευθυντής της ετήσιας έκδοσης χριστιανικού στοχασμού και τέχνης «Χριστιανικό Συμπόσιο» (1966-1971) και εκδότης και διευθυντής του περιοδικού Ελευθερίας και Γλώσσας «Ευθύνη» (πρώτη περίοδος: 1961-1966 και επανέκδοση: 1972-2009).
Συνεργάστηκε επί χρόνια με το Εθνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας και Τηλεόρασης, καθώς και με διάφορα περιοδικά. Έγραφε την επιφυλλίδα της Κυριακής στην εφημερίδα «Καθημερινή» (1962-1967). Διετέλεσε Γενικός Γραμματέας της Στέγης Καλών Τεχνών και Γραμμάτων (1974-1976), Γενικός Γραμματέας του Εθνικού Θεάτρου (1975-1980), Πρόεδρος του Εθνικού Κέντρου Κινηματογράφου, τακτικό μέλος της Εθνικής Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών και της μέλος της Ελληνικής Εταιρείας Αισθητικής.
Ταξίδεψε σε χώρες της Ευρώπης, της Αφρικής, στις ΗΠΑ, στη Μέση Ανατολή και στην Ινδία. Μιλούσε γαλλικά και ισπανικά. Βιβλία και κείμενά του έχουν μεταφραστεί στις κυριότερες ευρωπαϊκές γλώσσες. Επίσης, βιβλία και έργα του έχουν χρησιμοποιηθεί ως βοηθητικά στα Γυμνάσια της Κύπρου, καθώς και στα Λύκεια της Ελλάδος.
Βραβεύσεις & Τιμητικές Διακρίσεις
Είχει τιμηθεί με το βραβείο Φέξη των Δώδεκα (1964), Κρατικό Βραβείο Δοκιμίου (1966), Α΄ Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος (1979), Βραβείο Δοκιμίου της Ακαδημίας Αθηνών (Ίδρυμα Ουράνη) (1986, 2003), Βραβείο της Εταιρείας Χριστιανικών Γραμμάτων (1989), Α΄ Βραβείο της Εταιρείας Μεταφραστών Λογοτεχνίας (1990), Μεγάλο Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνίας (2006). Έχει ανακηρυχθεί επίτιμος διδάκτωρ του Πανεπιστημίου της Γρανάδας (2004). Για τις υπηρεσίες του, αναγορεύτηκε επίτιμος Γραμματέας του Φιλανθρωπικού Ιδρύματος "Προστασία Μητρικών Έργων Σταμάτη και Ελένης Βαφειαδάκη" και του απονεμήθηκε ο Σταυρός του Αγίου Διονυσίου, η ανώτατη τιμητική διάκριση της Αρχιεπισκοπής Αθηνών (2014). Ανακηρύχθηκε επίτιμο μέλος της Εθνικής Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών (2015).