cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πολωνικό θέατρο
Η εξέλιξη του πολωνικού θεάτρου
Με την ανάκτηση της ανεξαρτησίας το 1945, αρχίζει μια νέα εποχή για το πολωνικό θέατρο. Στο πλαίσιο της «σοσιαλιστικής» Πολωνίας, διαμορφώνεται μια νέα ιδεολογία προσανατολισμένη στην αποκατάσταση των ανθρωπίνων αξιών. Νέοι συγγραφείς κάνουν την εμφάνισή τους. Στα τέλη της δεκαετίας του 1960 τα πολωνικά θέατρα κατακλύζονται από ένα κύμα σουρεαλιστικής φρενίτιδας. Ο φημισμένος δραματουργός (και διάσημος ζωγράφος) Στανισλάβ Ιγκνάσυ Βίτκιεβιτς (Stanislaw Ignacy Witkiewicz, 1885 - 1939) ανέβαινε σ' όλα τα θέατρα: τα σουρεαλιστικά έργα του παίζονταν μπροστά σ' ένα κατάπληκτο νέο ακροατήριο.
Ο Βίτολντ Γκομπρόβιτς (Witold Gombrowicz, 1904 - 1969), πρωτοπόρος του «Θεάτρου του Παράλογου», εισβάλλει στη θεατρική σκηνή με τα έργα του: «Υβόνη, πριγκίπισσα της Βουργουνδίας» (1935), «Οπερέτα», «Ο γάμος» (1945) κ. ά. Μετά το 1960, το πολωνικό θέατρο αποκτά ξανά παγκόσμια φήμη και κατατάσσεται ανάμεσα στα πιο πρωτοποριακά θέατρα της Ευρώπης, χάρη στη νέα σκηνοθετική τεχνική του «φτωχού θεάτρου» που καθιέρωσε ο Γιέρζυ Γκροτόφσκι (Jerzy Grotowski, 1933 - 1999), ιδρύοντας το 1959 το «Θεατρικό Εργαστήρι» του, με το οποίο εφήρμοσε δικές του ιδέες και μεθόδους στο πεδίο της θεατρικής τέχνης (π.χ. συμμετοχή του κοινού στις παραστάσεις) και οι οποίες επηρέασαν σημαντικά τα θεατρικά κινήματα της αβάν-γκαρντ (avant-garde) στην Ευρώπη.
Στα νεότερα χρόνια, τα αβάν-γκαρντ έργα του Σλάβομιρ Μρόζεκ (Slawomir Mrozek, γεν. 1930), κυρίως η καφκική «Αστυνομία» (1958), «Η γαλοπούλα» (1960), «Το πάρτυ» (1963), το αλληγορικό «Τάνγκο» (1964) και οι «Εμιγκρέδες» (1974), ήταν μια παρωδία της γκροτέσκας ποιότητας του σύγχρονου κόσμου. Μια εφιαλτική ατμόσφαιρα, με κοινωνικές προεκτάσεις, διαπερνά και το πρωτοποριακό έργο του Ταντέους Ρόζεβιτς (Tadeusz Rozewicz, γεν. 1921), όπως στα έργα «Card Index» (1960), «Οι αυτόπτες μάρτυρες» (1962) και «Η γριούλα συλλογίζεται» (1968). Το ίδιο αληθεύει και με την επιτυχία των έργων «Στρατιώτες» (1968) και «Η υπόθεση του Νοέμβρη» (1968) του Έρνεστ Μπρυλ (Ernest Bryll, γεν. 1935).
Σήμερα, οι κοσμογονικές αλλαγές στο πολιτικό σκηνικό, ο εκδημοκρατισμός της ζωής και της κοινωνίας, η απελευθέρωση των ιδεών χαράζουν το δρόμο σε μια μετακομμουνιστική Πολωνία, που ψάχνει να βρει νέους εκπροσώπους της και στο θέατρο.
Τα θέατρα της Πολωνίας
Το Εθνικό Θέατρο (Teatr Narodowy) της Βαρσοβίας ιδρύθηκε το 1765, κατά τη διάρκεια του Πολωνικού Διαφωτισμού, από τον τελευταίο βασιλιά της ανεξάρτητης Πολωνίας Στανισλάβ Β΄ Αύγουστο Πονιατόφσκι (Stanislaw August Poniatowski, 1732 - 1798). Ποιοτικές παραστάσεις έχει ανεβάσει εδώ ο διάσημος Πολωνός σκηνοθέτης Αντρέι Βάιντα (Andrzej Wajda).
Η Κρακοβία στην αυστριακή τότε Γαλικία ήταν κέντρο έντονης θεατρικής κίνησης. Το Θέατρο Γιούλιους Σλοβάτσκι στην Κρακοβία (Teatr im Juliusza Slowackiego w Krakowie), που πήρε το όνομά του από τον Πολωνό ρομαντικό ποιητή και θεατρικό συγγραφέα Γιούλιους Σλοβάτσκι, οικοδομήθηκε το 1893 σε ρυθμό ευρωπαϊκού μπαρόκ από τον Πολωνό αρχιτέκτονα Jan Zawiejski και ανακαινίστηκε εκ βάθρων το 1991. Επικεντρώνει κυρίως το ρεπερτόριό του σε κλασικά πολωνικά έργα. Στον κήπο μπροστά στο θέατρο υπάρχει η μαρμάρινη προτομή του Πολωνού δραματουργού Αλεξάντερ Φρέντρο (1793 - 1876), ενός από τους ιδρυτές του εθνικού θεάτρου.
Μετά το 1960, στην Πολωνία κατασκευάστηκαν τετρακόσια περίπου θέατρα. Σημαντικά θέατρα της Πολωνίας υπάρχουν και στις πόλεις Γκντανσκ, Βρότσλαβ, Λούμπλιν, Πόζναν κ.ά.
Δεξάμενος (βασιλέας της Ώλενου)
Μυθολογία
Ο Καλλίμαχος παρουσιάζει τον Δεξαμενό ως γιο του Οικίου. Ο Παυσανίας του αναφέρει δύο επιπλέον κόρες, τη Θηρονίκη και τη Θηραιφόνη, παντρεύοντας τις με τον Κτεάτο και τον Εύρυτο, τους Μολιόνες, αντίστοιχα, και γεννώντας τον Αμφίμαχο και τον Θάλπιο αντίστοιχα.
Ο Υγίνος παρουσιάζει μια διαφορετική ιστορία, στην οποία η Δηιάνειρα είναι η κόρη του Δεξαμενού και όπου την υπόσχονται στον Ηρακλή. Ο ήρωας σκοτώνει τον κένταυρο Ευρυτίων που προσπαθεί να παντρευτεί την Δηιάνειρα με το ζόρι.
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Μυθολογία της αρχαίας Αχαΐας Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
NGC 8
Ο NGC 8 είναι διπλός αστέρας στον αστερισμό Πήγασο. Ανακαλύφθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 1865 από τον Ρώσο αστρονόμο Όττο Βίλχελμ φον Στρούβε. Οι δυο αστέρες του συστήματος, φασματικών τύπων K5 και F8, και είναι πιθανότατα ασύνδετοι ο ένας με τον άλλο.
Αναφορές
0008 NGC 0008 Κατηγορία:Διπλοί αστέρες Κατηγορία:Αντικείμενα 2MASS
Βάτσλαβ Χόλλαρ
Ο Βάτσλαβ Χόλλαρ ή Βενσέσλαος Χόλλαρ (τσέχικα: Václav Hollar, λατινικά: Wenceslaus Hollar, γερμανικά: Wenzel Hollar, 13 Ιουλίου 1607, – 25 Μαρτίου 1677), ήταν Τσέχος χαράκτης με καταγωγή από την Πράγα του οποίου το κύριο μέρος της σταδιοδρομίας διαδραματίστηκε στο Λονδίνο. Υπήρξε ιδιαίτερα δημοφιλής κατά την εποχή του, και ιδιαίτερα παραγωγικός καθώς του αποδίδονται συνολικά 400 πίνακες και 3.000 χαρακτικά με παραστάσεις τοπίων, προσωπογραφίες, καθώς και ενδυμασίες.
Νεαρή ηλικία
Το 1636 προσέλκυσε την προσοχή του Άγγλου αριστοκράτη και συλλέκτη έργων τέχνης Τόμας Χάουαρντ (Thomas Howard), ο οποίος την εποχή εκείνη βρισκόταν σε διπλωματική αποστολή στην αυτοκρατορική αυλή του Φερδινάνδου Β´. Ο Χόλλαρ προσλήφθηκε από τον Χάουαρντ ως γραφέας, και τον ακολούθησε στα μετέπειτα ταξίδια του στην Βιέννη καθώς και την Πράγα, πόλη καταγωγής του Χόλλαρ. Το 1637 ο Χόλλαρ ταξίδεψε στην Αγγλία μαζί με τον Χάουαρντ, και παρέμεινε στην οικία του για πολλά χρόνια.
Ζωή στην Αγγλία
Αν και αποτελούσε μέλος του προσωπικού της οικίας του Χάουαρντ, ο Χόλλαρ διέθετε σχετική αυτονομία, και κατά το πρώτο έτος του στο Λονδίνο δημιούργησε διάφορες πανοραμικές απεικονίσεις της πόλης αποκομίζοντας κέρδη από τις πωλήσεις αυτών των έργων. Τον Ιούλιο του 1641 παντρεύτηκε μια υπηρέτρια η οποία ήταν μέλος του προσωπικού της δούκισσας του Νόρφολκ, και απέκτησε 2 παιδιά μαζί της.
μικρογραφία|Civilis ceditio (εμφύλια ανταρσία), αλληγορικό χαρακτικό του 1643 Συνέχισε να παράγει έργα κατά την διάρκεια του αγγλικού εμφυλίου πολέμου (1642-1651), ωστόσο τα εισοδήματα του μειώθηκαν σημαντικά. Στο χαρακτικό που δημιούργησε το 1643 με τίτλο civilis seditio (εμφύλια ανταρσία) απεικονίζει μια αλληγορική παράσταση με ένα δικέφαλο φίδι και τις πυραμίδες της Γκίζας και η οποία πιθανώς βασίζεται σε παλαιότερη παράσταση του Τζωρτζ Σάντυς από το 1910. Τελικά ο Χόλλαρ κατατάχτηκε και ο ίδιος στις τάξεις των βασιλόφρονων δυνάμεων, και αιχμαλωτίστηκε από τις κοινοβουλευτικές δυνάμεις το 1645 κατά την διάρκεια πολιορκίας, κατάφερε όμως να αποδράσει ύστερα από σύντομο διάστημα και κατέφυγε στην Αντβέρπη της Ολλανδίας το 1646, όπου συναντήθηκε με τον Χάουαρντ. Μέχρι το τέλος του αγγλικού εμφυλίου πολέμου, εργαζόταν εκεί και παρήγαγε μεγάλο αριθμό χαρακτικών και πινάκων, κυρίως τοπία και παραθαλάσσιες απόψεις. κέντρο|μικρογραφία|700x700εσ|Πανοραμική όψη του [[Λονδίνο|Λονδίνου, Βάτσλαβ Χόλλαρ, 1647]]Μετά τον θάνατο του Χάουαρντ το 1646 ο Χόλλαρ εργαζόταν πλέον ως εικονογράφος για διαφόρους συγγραφείς και εκδότες. Μετέπειτα επέστρεψε στην Αγγλία, τέθηκε στην υπηρεσία του δούκα του Γιόρκ, και μετακόμισε στην οικία του παίρνοντας μαζί και την οικογένεια του. Κατά το 1650, και πιθανώς μετά από παραγγελία του Χέντρικ φαν ντερ Μπορχτ, δημιούργησε ένα αναμνηστικό χαρακτικό το οποίο βασιζόταν σε σχέδιο του Κορνέλις Σχουτ το οποίο ήταν αφιερωμένο στον Χάουαρντ και την σύζυγο του Αλήθεια (Aletheia). Κατόπιν το 1652, επέστρεψε στο Λονδίνο.Κατά τα επόμενα χρόνια ανέλαβε την εικονογράφιση πολλών βιβλίων, όπως του Βιργίλιου και Ομήρου του του Τζον Όγκιλμπυ (John Ogilby), τον Ιουβενάλη του Ρόμπερτ Στάπλυτον (Robert Stapylton), και το Μοναστικόν του Ουίλλιαμ Ντάγκστεϊλ (William Dugdale). Αντιμετώπισε δυσκολίες όμως με τα έσοδα του καθώς τα βιβλιοπωλεία δεν δεχόντουσαν τα έργα του, ενώ είχε πλέον χάσει και μεγάλο τμήμα από την πελατεία του μετά την λήξη του εμφυλίου πολέμου. Κατά την περίοδο αυτή, έχασε επίσης τον γιό του από τον λοιμό που είχε πλήξει το Λονδίνο.
Ασχολήθηκε επίσης και με την εικονογράφηση ενδυμασιών, στο βιβλίο του 1662 με τίτλο Livre curieux contenant la naifve representation des habits des femmes des diverses parties du monde comme elles s'habillent a present (ένα ασυνήθιστο βιβλίο περιέχων τις εντόπιες αναπαραστάσεις γυναικείων ενδυμάτων από διάφορα μέρη του κόσμου όπως ντύνονται τώρα). Το βιβλίο αυτό διαθέτει 28 παραστάσεις του Χόλλαρ όπου απεικονίζονται γυναίκες κυρίως από ευρωπαϊκές χώρες με τις ενδυμασίες τους όπως ήταν κατά τον 17ο αιώνα.
Μετά την Μεγάλη πυρκαγιά του Λονδίνου το 1666, ο Χόλλαρ δημιούργησε νέες πανοραμικές όψεις της πόλης, ενώ το 1668, προσλήφθηκε από το αγγλικό στέμμα και στάλθηκε στην Ταγγέρη στο Μαρόκο ώστε να δημιουργήσει αναπαραστάσεις της πόλης και οχυρώσεων. Κατά την επιστροφή του όμως στην Αγγλία, το πλοίο στο οποίο επέβαινε δέχθηκε επίθεση έξω από το Κάδιθ στην νότια Ισπανία από Αλγερινούς πειρατές οι οποίοι διέθεταν 7 πλοία. Το πλοίο του Χόλλαρντ μόλις και μετά βίας κατόρθωσε να διαφύγει, και μετέπειτα ο Χόλλαρντ αποτύπωσε την ναυμαχία σε σχετικό χαρακτικό.
Με την επιστροφή του στο Λονδίνο ο Χόλλαρ έζησε για μερικά χρόνια ακόμη, και εργαζόταν έως τον θάνατο του. Πέθανε ενώ βρισκόταν υπό καθεστώς μεγάλης φτώχειας, και η τελευταία του καταγεγραμμένη επιθυμία ήταν προς τους πιστωτές του, ζητώντας τους να μην πάρουν το κρεβάτι πάνω στο οποίο ήταν ετοιμοθάνατος. Τάφηκε στην εκκλησία Σαιντ Μάργκαρετς στην περιοχή του Ουέστμινστερ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τσέχοι χαράκτες
Μαλτεζική γλώσσα
Η Μαλτεζική γλώσσα (στα μαλτέζικα: Malti) είναι μια σημιτική γλώσσα της αφροασιατικής οικογένειας. Είναι η εθνική γλώσσα της Μάλτας και μία από τις επίσημες γλώσσες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Προέρχεται από και συγγενεύει περισσότερο με την αραβική, συγκεκριμένα τα σικελοαραβικά.
Είναι σημιτική γλώσσα που γράφεται με το λατινικό αλφάβητο και σημιτική γλώσσα που ομιλείται ιστορικά στην Ευρώπη. Παρόμοια περίπτωση αποτελούν τα αραβικά της Κύπρου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κεντρικές σημιτικές γλώσσες Κατηγορία:Γλώσσες της Μάλτας Κατηγορία:Γλώσσες του Γιβραλτάρ Μ
Κατάλογος έργων του Ζαν-Μπατίστ Καμίλ Κορό
Η σελίδα αυτή περιέχει εικονογραφημένο κατάλογο των σημαντικότερων έργων του Ζαν-Μπατίστ Καμίλ Κορό.
Κατηγορία:Κατάλογοι έργων τέχνης
Κυριάκος Ιωάννου
Ο Κυριάκος Ιωάννου (26 Ιουλίου 1984) είναι Κύπριος αθλητής του άλματος εις ύψος.
Το ατομικό του ρεκόρ στο άθλημα, το οποίο αποτελεί και εθνικό ρεκόρ της Κύπρου, είναι 2.35 μέτρα. Το πέτυχε στο 11ο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου που πραγματοποιήθηκε στην Οσάκα της Ιαπωνίας το 2007. Με αυτό τον τρόπο ισοφάρισε την καλύτερη επίδοση στον κόσμο για το 2007 και κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο. Με τη διάκριση του αυτή χάρισε στην Κύπρο το πρώτο μετάλλιο στην ιστορία της σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα Στίβου.
Την επιτυχία αυτή την επανέλαβε και στον κλειστό στίβο, το Μάρτιο του 2008, στο αντίστοιχο παγκόσμιο πρωτάθλημα στη Βαλένθια. Ο Ιωάννου έκανε άλμα 2,30μ. στις 8 Μαρτίου και κατέκτησε την τρίτη θέση και το χάλκινο μετάλλιο. Στο 12ο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου του 2009 στο Βερολίνο, κέρδισε με επίδοση 2,32μ. το ασημένιο μετάλλιο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άλτες του ύψους Κατηγορία:Κύπριοι αθλητές του στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Κλειστού Στίβου Κατηγορία:Αθλητές στους Μεσογειακούς Αγώνες 2005
1041 Άστα
Η Άστα (Asta) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,961.
Η Άστα παρατηρήθηκε αρχικά από τον Γερμανό αστρονόμο Άουγκουστ Κοπφ, το 1906. Μετά την ανακάλυψή της όμως χάθηκε, καθώς η τροχιά της δεν είχε προσδιορισθεί με αρκετή ακρίβεια, και ανακαλύφθηκε εκ νέου το 1925 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε, όπως και ο Κοπφ, από τη Χαϊδελβέργη. Ο αστεροειδής ονομάσθηκε πιθανώς από το όνομα της Δανής ηθοποιού Άστα Νίλσεν.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Άστα εκτιμάται σε 57,28 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι C (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,059. Η Άστα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 7 ώρες και 59 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αστα
Ήρωας της Σοσιαλιστικής Εργασίας
δεξιά|μικρογραφία|Το μετάλλιο του Ήρωα της Σοσιαλιστικής Εργασίας
Ο Ήρωας της Σοσιαλιστικής Εργασίας (ρωσικά: Герой Социалистического Труда, Γκερόι Σατσιαλιστίτσεσκαβα Τρουντά) ήταν τιμητικός τίτλος στην Σοβιετική Ένωση και άλλες χώρες του Συμφώνου της Βαρσοβίας. Ήταν η μεγαλύτερη διάκριση για εξαιρετικά επιτεύγματα στην εθνική οικονομία και τον πολιτισμό. Είχε δε παρόμοιο κύρος με τον τίτλο «Ήρωας της Σοβιετικής Ένωσης» που απονέμονταν για ηρωικά κατορθώματα, αλλά, αντιθέτως με αυτό, δεν απονέμονταν σε ξένους υπηκόους.
Ο τίτλος συστήθηκε με διάταγμα του Πρεζίντιουμ του Ανωτάτου Σοβιέτ της Σοβιετικής Ένωσης στις 27 Δεκεμβρίου 1938. Δίνονταν σε πολίτες που είχαν συνεισφέρει στην ανάπτυξη της Σοβιετικής βιομηχανίας, γεωργίας, μεταφορών, εμπορίου, επιστήμης και τεχνολογίας και είχαν προάγει την ισχύ και την δόξα της Σοβιετικής Ένωσης.
Στην αρχή απονέμονταν στους Ήρωες της Σοσιαλιστικής Εργασίας η υψηλότερη διάκριση της Σοβιετικής Ένωσης, το Παράσημο Λένιν, και ένα πιστοποιητικό από το Πρεζίντιουμ του Ανωτάτου Σοβιέτ. Για να διακρίνονται οι Ήρωες από τους απλούς αποδέκτες του Παρασήμου Λένιν, συστήθηκε με διάταγμα του Πρεζίντιουμ στις 22 Μαΐου 1940 το χρυσό μετάλλιο «Σφυροδρέπανο» για να συνοδεύει το Παράσημο Λένιν και το πιστοποιητικό. Όπως και το Χρυσό Αστέρι του Ήρωα της Σοβιετικής Ένωσης, και αυτό το μετάλλιο έπρεπε να φοριέται αυτούσιο και όχι ως διεμβολή.
Στους Ήρωες της Σοσιαλιστικής Εργασίας με περαιτέρω εξαιρετικά επιτεύγματα απονέμονταν δεύτερο μετάλλιο «Σφυροδρέπανο», ενώ στήνονταν μπρούτζινη προτομή τους στην γενέτειρά τους. Για τους τρις φορές Ήρωες της Σοσιαλιστικής Εργασίας, προβλέπονταν ανέγερση της προτομής τους στον χώρο του Παλατιού των Σοβιέτ, πράγμα που δεν εφαρμόστηκε όμως καθώς τον Παλάτι των Σοβιέτ δεν χτίστηκε τελικά.
Το μετάλλιο είχε σχεδιάσει ο καλλιτέχνης Α. Πομάνσκι. Το μέγεθός του το διάλεξε ο Ιωσήφ Στάλιν, αφού έβαλε ηθοποιούς ντυμένους σαν τυπικοί εργάτες και αγρότες να φορέσουν το μετάλλιο σε διάφορα μεγέθη. Τελικά επιλέχθηκε μετάλλιο με διάμετρο αστεριού 33.5 mm.
Μέχρι την 1η Σεπτεμβρίου 1971 είχαν λάβει τον τίτλο του Ήρωα της Σοσιαλιστικής Εργασίας 16.245 άνθρωποι (μεταξύ των οποίων 4.497 γυναίκες). Σε εκατόν πέντε ανθρώπους (25 γυναίκες) είχε απονεμηθεί ο τίτλος πάνω από μία φορά. Μέχρι το 1991 και την διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης ο τίτλος είχε δοθεί σε περίπου 19.000 άτομα.
Μόνο το Πρεζίντιουμ του Ανωτάτου Σοβιέτ της Σοβιετικής Ένωσης είχε την δικαιοδοσία να αφαιρέσει τον τίτλο από κάποιον.
Άντολφ Έρμαν
Ο Γιόχαν Πέτερ Άντολφ Έρμαν (γερμανικά: Johann Peter Adolf Erman, 31 Οκτωβρίου 1854 - 26 Ιουνίου 1937) υπήρξε Γερμανός αιγυπτιολόγος.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 31 Οκτωβρίου 1854 στο Βερολίνο. Πατέρας του ήταν ο Γκέορργκ Άντολφ Έρμαν, καθηγητής φυσικής στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου, μητέρα του η Γιοάννε Μαρί Μπέσσελ, θυγατέρα του αστρονόμου Φρίντριχ Βίλχελμ Μπέσσελ. Σπούδασε Αιγυπτιολογία στη Λειψία και Βερολίνο. Διορίστηκε καθηγητής αιγυπτιολογίας στο Βερολίνο και διευθυντής του Αιγυπτιακού Μουσείου του Βερολίνου. Μαζί με τον Άλαν Γκάρντινερ συνέταξε και δημοσίευσε σημαντικό λεξικό της αιγυπτιακής γλώσσας.
Απεβίωσε στις 26 Ιουνίου 1937 στην γενέτειρά του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί λεξικογράφοι Κατηγορία:Γερμανοί αιγυπτιολόγοι
Πρόδρομος Ασημιάδης
Ο Πρόδρομος Ασημιάδης (1928 - 1 Μαΐου 2023) ήταν Έλληνας ανώτατος δικαστικός. Διετέλεσε αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου, γενικός γραμματέας του Υπουργείου Δικαιοσύνης και πρόεδρος της Επιτροπής Κρατικών Προμηθειών.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1928, σπούδασε νομικά και εισήλθε στο δικαστικό σώμα με διαγωνισμό. Από τον Σεπτέμβριο του 1983 μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1987, διατέλεσε, ως εφέτης, προϊστάμενος του Πρωτοδικείου Αθηνών, για δύο συνεχείς θητείες. Εκείνο το διάστημα έγινε στόχος κριτικής από το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας, το οποίο τον κατηγόρησε ότι «έστηνε» τις συνθέσεις των δικαστηρίων που δίκαζαν εκδότες και δημοσιογράφους αντιπολιτευομένους στην κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου, οδηγώντας σε καταδίκες και βαριά πρόστιμα. Τον Ασημιάδη υπερασπίστηκε ο Ευάγγελος Γιαννόπουλος, κάνοντας αναφορά και στην αντιχουντική δράση του.
Ευρύτερα γνωστός έγινε από τη συμμετοχή του στο ειδικό δικαστήριο για την υπόθεση Κοσκωτά το 1991-92, του οποίου οι συνεδριάσεις μεταδίδονταν τηλεοπτικά. Ο Ασημιάδης ψήφισε υπέρ της αθώωσης του Ανδρέα Παπανδρέου και για τις τρεις κατηγορίες που αντιμετώπιζε, πράγμα το οποίο και έγινε, με τον πρώην πρωθυπουργό να αθωώνεται για όλες τις κατηγορίες (για μια απ' αυτές η αθώωση ήταν οριακή με ψήφους 7-6). Ο Ασημιάδης μαζί με τον Βασίλειο Λαμπρίδη ήταν αυτοί που συνέταξαν το σκεπτικό της πλειοψηφίας με το οποίο ο Παπανδρέου αθωώθηκε, ενώ αντίθετα το σκεπτικό της μειοψηφίας (το οποίο ζητούσε την καταδίκη του Α. Παπανδρέου) συνέταξε ο τότε πρόεδρος του Αρείου Πάγου (και πρόεδρος του δικαστηρίου) Βασίλειος Κόκκινος.
Το καλοκαίρι του 1994 ο Ασημιάδης προήχθη από το Υπουργικό Συμβούλιο σε αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, αλλά έμεινε στη θέση αυτή μόνο για ένα χρόνο, καθώς το καλοκαίρι του 1995 αποχώρησε λόγω συμπλήρωσης του ανώτατου κατά το Σύνταγμα ορίου ηλικίας (67 έτη).
Απεβίωσε στις 1 Μαΐου 2023
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες δικαστικοί
Ντιρκ Μπάουερμαν
Ο Ντιρκ Μπάουερμαν (Dirk Bauermann, 10 Δεκεμβρίου 1957) είναι Γερμανός επαγγελματίας προπονητής καλαθοσφαίρισης. Είναι ο σημερινός προπονητής της Καρσίγιακα του Πρωταθλήματος Τουρκίας.
Σταδιοδρομία ως παίκτης
Αγωνίστηκε στη γερμανική BBC Krefeld, από το 1975 έως το 1981.
Προπονητική σταδιοδρομία σε συλλόγους
Ο Μπάουερμαν ήταν βοηθός προπονητή στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο του Φρέσνο, για τους Φρέσνο Στέιτ Μπούλντογκς, από το 1986 έως το 1988.
Αργότερα, ήταν ο βοηθός προπονητή στο γερμανικό σύλλογο Μπάγερ Τζάιαντς Λεβερκούζεν κατά τη διάρκεια της σεζόν 1988-89, πριν γίνει ο προπονητής της ομάδας, πριν την έναρξη της σεζόν 1989-90. Με τη Λεβερκούζεν, κέρδισε 7 Πρωταθλήματα Γερμανίας και 4 Κύπελλα Γερμανίας και αναδείχθηκε δύο φορές ως ο Προπονητής της Χρονιάς του Πρωταθλήματος Γερμανίας.
Ύστερα, προπόνησε τη βελγική Oostende και στη συνέχεια τον Απόλλωνας Πάτρας, ο οποίος εκείνη την εποχή συμμετείχε στην Α2.
Στη συνέχεια, προπόνησε τη γερμανική Brandt Hagen, πριν μετακινηθεί στη Δάφνη της Α1.
Ήταν ο προπονητής της γερμανικής Μπρόζε Μπάμπεργκ από το 2001 έως το 2008. Με το σύλλογο κέρδισε δύο Πρωταθλήματα Γερμανίας και αναδείχθηκε δύο φορές ως ο Προπονητής της Χρονιάς του Πρωταθλήματος Γερμανίας.
Ο επόμενος σταθμός του ήταν η Μπάγερν Μονάχου, πριν ακολουθήσει η λιθουανική Λιέτουβος Ρίτας.
Στις 25 Μαΐου 2017, υπέγραψε με την κινέζικη Σιτσουάν Μπλου Γουέιλς.
Στις 21 Φεβρουαρίου 2019, υπέγραψε συμβόλαιο διάρκειας 1,5 έτους με την τούρκικη Καρσίγιακα.
Διεθνής προπονητική σταδιοδρομία
Ήταν ο προπονητής της Εθνικής Γερμανίας στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1994, καθώς και στο Ευρωμπάσκετ 2005, όπου η Γερμανία κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο. Επίσης, ήταν ο προπονητής της Γερμανίας στα εξής τουρνουά: το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2006, το Ευρωμπάσκετ 2007, τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008, το Ευρωμπάσκετ 2009, το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2010 και το Ευρωμπάσκετ 2011.
Το 2015, έγινε ο προπονητής της Εθνικής Ιράν, με την οποία κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο στο Ασιατικό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης του 2015. Αποχώρησε από τη θέση του ως προπονητής της ομάδας τον Ιανουάριο του 2017, λίγο μετά τη συμφωνία του με τη Σ.Όλιβερ Βέρζμπουργκ.
Διακρίσεις
Ως προπονητής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Γερμανοί προπονητές καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Εθνικής Γερμανίας Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Απόλλωνα Πατρών Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Α.Ο. Δάφνης Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Μπρόζε Μπάμπεργκ Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Μπάγερν Μονάχου Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Λιέτουβος Ρίτας Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Εθνικής Πολωνίας Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Κράσνι Όκτιαμπρ Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Εθνικής Ιράν Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Σιτσουάν Μπλου Γουέιλς Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Καρσίγιακα
Λερούσκο Ιωαννίνων
Το Λερούσκο είναι μικρό ορεινό χωριό που βρίσκεται στην Ήπειρο και την Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων που έχει πληθυσμό 29 κατοίκους (απογραφή 2011). Βρίσκεται 16,5 χιλιόμετρα ανατολικά της πόλης των Ιωαννίνων και είναι κτισμένο στους δυτικούς πρόποδες του όρους Λάκμος σε υψόμετρο 970 μέτρα. Αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά το 1961 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Κράψης και διοικητικά υπάγεται στο Δήμο Ιωαννιτών μετά την εφαρμογή του Προγράμματος Καλλικράτης, ενώ μέχρι το 2010 ανήκε στο Δήμο Παμβώτιδος. Μαζί με την Κράψη και τον Δρίσκο αποτελούν την τοπική κοινότητα Κράψης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων Κατηγορία:Δήμος Ιωαννιτών
Φλόρενς Πιου
Η Φλόρενς Πιου (Florence Pugh, γεννηθείσα στις 3 Ιανουαρίου 1996) είναι Αγγλίδα ηθοποιός. Έκανε το επαγγελματικό ντεμπούτο της στην κινηματογραφική ταινία μυστηρίου Η πτώση και κέρδισε την αναγνώριση για τον πρωταγωνιστικό ρόλο της ως δυστυχισμένη παντρεμένη γυναίκα στο ανεξάρτητο δράμα Lady Macbeth (2016). Η απόδοσή της στην τελευταία κέρδισε το βραβείο BIFA ως καλύτερης ηθοποιού. Έχει επίσης αποσπάσει τον κριτικό έπαινο για τον πρωταγωνιστικό της ρόλο στη μίνι σειρά    Η μικρή τυμπανίστρια  (2018).
Η διεθνής αναγνώριση της Πιου επήλθε το 2019, κατά τη διάρκεια της οποίας απέσπασε θετικές κριτικές για τα πορτραίτα της γυναίκας -παλαιστή Πέιτζ στην βιογραφική αθλητική ταινία Πολεμώντας την Οικογένεια μου, μιας συναισθηματικά προβληματικής γυναίκας και στις ταινίες τρόμου Midsommar και Amy March στην εποχή των εποχών ταινία Μικρές κυρίες. Για το τελευταίο, έλαβε υποψηφιότητες για βραβείο Όσκαρ και βραβεία BAFTA.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Βρετανοί απόδημοι στις Ηνωμένες Πολιτείες
Αλ-Ζαμαχσαρί
Ο Αμπού αλ-Κασίμ Μαχμούντ Ομάρ ιμπν αλ-Ζαμαχσαρί, γνωστός ευρέως ως αλ-Ζαμαχσαρί (στα ), επίσης γνωστός ως Τζαρ Αλλάχ (αραβικά για τη φράση "Γείτονας του Θεού") (18 Μαρτίου 1075 – 12 Ιουνίου 1144), ήταν μεσαιωνικός Μουσουλμάνος λόγιος περσικής προέλευσης, που συμμετείχε στο Μουταζιλιτικό θεολογικό δόγμα. Γεννήθηκε στη Χορασμία, αλλά έζησε τα περισσότερα χρόνια της ζωής του στη Μπουχάρα, τη Σαμαρκάνδη και τη Βαγδάτη. Ήταν μια μεγάλη αυθεντία της αραβικής γλώσσας, καθώς και ορθολογιστής θεολόγος.
Βιογραφία
Ο Αλ-Ζαμαχσαρί γεννήθηκε στο Ζαμαχσάρ της Χορασμίας, την Τετάρτη 27 Ρατζάμπ, 467 Ε.Ε. ή 18 Μαρτίου 1075. Έγινε διάσημος μελετητής της Μουταζιλιτικής σχολής του Ισλάμ. Χρησιμοποιούσε τα περσικά για κάποια δουλειά του, αν και ήταν ένθερμος υποστηρικτής της αραβικής γλώσσας, καθώς και αντίπαλος του κινήματος Σουουμπίγια. Αφού έχασε ένα από τα πόδια του από ένα κρυοπάγημα, κουβαλούσε μια συμβολαιογραφική δήλωση που έγραφε ότι το πόδι του έλειπε λόγω ατυχήματος, και δεν είχε συμβεί λόγω νομικού ακρωτηριασμού για οποιοδήποτε έγκλημα.
Είναι περισσότερο γνωστός για το Αλ-Κασσαάφ, καταλυτικό σχόλιο για το Κοράνι. Το σχόλιο είναι γνωστό για τη βαθύ γλωσσική ανάλυση των στίχων, ωστόσο, έχει επικριθεί για την ένταξη των Μουταζιλιτικών φιλοσοφικών απόψεων.
Για πολλά χρόνια έμεινε στη Μέκκα, για την οποία έγινε γνωστός ως Τζαρ-Αλλάχ ("Γείτονας του Θεού"). Έπειτα, επέστρεψε στην Χορασμία, όπου και πέθανε το 1144 στην πρωτεύουσα Γκοργκάν (στην σημερινή επαρχία Γκουλεστάν στο βορειοανατολικό Ιράν).
Σπούδασε στη Μπουχάρα και τη Σαμαρκάνδη, ενώ απολάμβανε τη συντροφιά των νομικών της Βαγδάτης.
Θάνατος
Ο Αλ-Ζαμαχσαρί πέθανε τη νύχτα της Δευτέρας 8 Ζουλχιτζά 538 Ε.Ε., ή 12 Ιουνίου 1144.
Έργα
Είναι ο συγγραφέας για πάνω από πενήντα βιβλία, Η φήμη του Ζαμαχσαρί ως μελετητής στηρίζεται στο σχόλιο του για το Κοράνι. Παρά τη Μουταζιλιτική θεολογία του ήταν διάσημο μεταξύ των μελετητών.
Τα έργα περιλαμβάνουν:
Ζαμαχσαρί και Χορασμιακή γλώσσα
Το μεγαλύτερο μέρος από το σωζόμενο λεξιλόγιο της πλέον εκλειμμένης Ιρανικής Κουαρεσμιακής ή Χορασμιακής γλώσσας βρίσκεται με τη μορφή της διαγωνιακής στιλπνότητας σε όλο το ενιαία χειρόγραφο (γύρω στο 596/1200) του αραβοπερσικού λεξικού του Ζαμαχσαρί, του Μουκαντιμάτ αλ-αντάμπ (ο ίδιος ο Ζαμαχσαρί μπορεί να ήταν φυσικός ομιλητής). Κάποια άλλα χειρόγραφα από αυτό το έργο επίσης περιέχουν μερικές από αυτές τις στιλπνότητες. Έτσι, το Μουκαντιμάτ αλ-αντάπ είναι μια πολύ σημαντική πρωτογενή πηγή για τη μελέτη αυτής της εξαφανισμένης γλώσσας.
Παραπομπές
Επίσης:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μουσουλμάνοι φιλόσοφοι Κατηγορία:Πέρσες φιλόσοφοι
Πρωτάθλημα πετοσφαίρισης Α' εθνικής κατηγορίας γυναικών 1983-1984
Το πρωτάθλημα Α' Εθνικής βόλεϊ γυναικών της περιόδου 1983−84, ήταν το δεύτερο Εθνικό πρωτάθλημα στην ιστορία της διοργάνωσης. Διεξήχθη με τη συμμετοχή οκτώ ομάδων σε δύο φάσεις. Στην Α' φάση οι ομάδες αγωνίστηκαν σε δύο γύρους των επτά αγώνων. Στη δεύτερη φάση χωρίστηκαν σε δύο γκρουπ για τις θέσεις 1−4 και 5−8 και έδωσαν άλλους έξι αγώνες μεταφέροντας ολόκληρη τη βαθμολογία από την Α' φάση. Πρωταθλητής αναδείχθηκε εύκολα για πρώτη φορά στην ιστορία του ο Φιλαθλητικός Θεσσαλονίκης.
Α' φάση
Βαθμολογία
Β' φάση
Οι ομάδες χωρίστηκαν σε δύο γκρουπ και έδωσαν άλλους έξι αγώνες. Όλα τα αποτελέσματα και η βαθμολογία της Α' φάσης μεταφέρθηκαν στη Β' φάση.
Στήλη του Έφιππου νεανία
thumb|right|250px|Φωτογραφία της στήλης του έφιππου νεανία από το περιοδικό [[Εστία (περιοδικό)|Εστία του 1894]] Η στήλη του έφιππου είναι αρχαίο αττικό επιτάφιο ανάγλυφο. Βρίσκεται στην Ρώμη.
Περιγραφή
Ο έφιππος δεν αποτελεί την κύρια παράσταση της στήλης. Ο νεκρός απεικονίζονταν επάνω από το σωζόμενο τμήμα, και ήταν πολύ μεγαλύτερου μεγέθους, αν κρίνουμε από το ορατό τμήμα των ποδιών. Ο νεκρός προφανώς είχε το παρουσιαστικό του οπλίτη και ίσως ομοίαζε με αυτό της στήλης του Αριστίωνος που βηματίζει προς τα δεξιά με τα δύο πέλματα να ακουμπούν στο έδαφος, ενώ στο αριστερό χέρι είναι οπλισμένος με δόρυ που ακουμπάει στην γη. Κάτω από την ζώνη που παριστάνει το έδαφος βρίσκεται ο εικονιζόμενος έφηβος καβάλα στο άλογο. Άλογο και καβαλάρης στέκουν ακίνητοι κοιτάζοντας προς την ίδια κατεύθυνση όπως και ο πολίτης. Ο έφηβος κρατάει στο αριστερό τα ινία, και δυο ακόντια στο δεξί.
Πηγές
Κατηγορία:Στήλες
Λόρι Μέτκαλφ
Η Λόρι Μέτκαλφ (Laurie Metcalf, 16 Ιουνίου 1955) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός.
Από το 1988 ως το 1997 έπαιξε στην τηλεοπτική σειρά Roseanne και κέρδισε τρία βραβεία Emmy και προτάθηκε δύο φορές για Χρυσή Σφαίρα. Επίσης, από το 2007 παίζει στη σειρά The Big Bang Theory υποδυόμενη τη μητέρα του Σέλντον Κούπερ.
Στον κινηματογράφο έχει δώσει τη φωνή της σε πολλές ταινίες κινουμένων σχεδίων, μεταξύ αυτών και στη σειρά ταινιών του Toy Story στον ρόλο της μητέρας του Άντι. To 2017 έπαιξε στην ταινία Lady Bird και έλαβε υποψηφιότητα για Όσκαρ, Χρυσή Σφαίρα και SAG Β' Γυναικείου Ρόλου.
Η Μέτκαλφ έχει πολλές εμφανίσεις στο θέατρο και το 2016 κέρδισε το βραβείο Tony για την ερμηνεία της στην παράσταση A Doll's House, Part 2.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Νικητές βραβείου Tony
Ελληνικό Γεωδαιτικό Σύστημα Αναφοράς 1987
Το Ελληνικό Γεωδαιτικό Σύστημα Αναφοράς 1987 ή ΕΓΣΑ'87 είναι ένα γεωδαιτικό σύστημα αναφοράς που χρησιμοποιείται στην Ελλάδα από το 1990. Σύστημα αναφοράς στη Γεωδαισία καλούμε εκείνο το πλαίσιο παραμέτρων και συστημάτων συντεταγμένων που συνδέεται με μία συγκεκριμένη περιοχή ή με ένα συγκεκριμένο χώρο ή και με ολόκληρη τη γη και ως προς το οποίο καθορίζονται οι θέσεις σημείων και αντικειμένων της φυσικής γήινης επιφάνειας ή/και μελετάται η κίνηση και δυναμική συμπεριφορά τους με τον χρόνο. .
ΕΓΣΑ'87 datum
Το ΕΓΣΑ'87 προδιαγράφει ένα τοπικό, μη γεωκεντρικό datum το οποίο είναι συνδεδεμένο με τις γεωγραφικές συντεταγμένες του γεωδαιτικού σταθμού του Διονύσου ΒΔ των Αθηνών (Dionysos Satellite Observatory ή DSO, 38.0784°N, 23.93294°W). Το κεντρικό βάθρο στη θέση αυτή έχει εξ ορισμού συντεταγμένες στο ΕΓΣΑ'87 38° 4' 33.8000" N - 23° 55'  51.0000"E, N = +7 m.
Παρόλο που το ΕΓΣΑ'87 χρησιμοποιεί το ελλειψοειδές GRS80, δηλαδή το ίδιο με το γεωδαιτικό σύστημα WGS84 που χρησιμοποιεί το GNSS, η αρχή των αξόνων έχει μετατοπισθεί σχετικά με το κέντρο της Γης κατά GRS80 ώστε η επιφάνεια του ελλειψοειδούς να προσαρμόζεται καλύτερα στο γεωειδές στην περιοχή της Ελλάδος. Η προδιαγραφείσα μετατόπιση σε σχέση με το WGS84 (δηλαδή η διαφορά ΕΓΣΑ-WGS84) είναι: Δx = +199,723 m, Δy = -74,030 m, Δz = -246,018 m.
Το datum του ΕΓΣΑ'87 υλοποιείται με ένα τριγωνομετρικό δίκτυο Α' τάξεως το οποίο αποτελείται από περίπου 30 σταθμούς τριγωνισμού διεσπαρμένους στον ελληνικό χώρο και οι οποίοι συντηρούνται από την Γεωγραφική Υπηρεσία Στρατού. Η αβεβαιότητα στον προσδιορισμό των γεωδαιτικών συντεταγμένων το 1987 υπολογίζεται σε 0.1 ppm (1x10-7). Υπάρχουν σημαντικές τεκτονικές μετατοπίσεις, οι οποίες μετακινούν διάφορα τμήματα του ελληνικού χώρου προς διάφορες διευθύνσεις, και οι οποίες οδηγούν σε ασυμβατότητες γεωδαιτικών μετρήσεων που ελήφθησαν σε διαφορετικές χρονικές στιγμές.
Χαρτογραφική προβολή ΕΓΣΑ'87
Το ΕΓΣΑ'87 προδιαγράφει επίσης μια εγκάρσια μερκατορική (TM) χαρτογραφική προβολή με m0=0.9996, που καλύπτει έξι μοίρες γεωγραφικού μήκους εκατέρωθεν του 24ου μεσημβρινού (18°E-30°E). Με τον τρόπο αυτό όλη η ελληνική επικράτεια (η οποία εκτείνεται περίπου σε 9° γεωγραφικού μήκους) προβάλλεται σε μία ζώνη. Οι χαρτογραφικές συντεταγμένες είναι σε μέτρα. Στην κατεύθυνση Y (S-N) το 0 αντιστοιχεί στον ισημερινό. Στην κατεύθυνση Χ (W-E) η τιμή 500000 m αποδίδεται στον κεντρικό μεσημβρινό (24°), ώστε να αποφεύγονται αρνητικές τιμές.
Μετάβαση στο HTRS07
Παρόλο που το ΕΓΣΑ'87 χρησιμοποείται σήμερα ευρύτατα για τις περισσότερες μη στρατιωτικές εφαρμογές, σταδιακά αντικαθίσταται από το νέο Hellenic Terrestrial Reference System 2007 ή HTRS07. Το HTRS07, το οποίο προδιαγράφεται για χρήση από το Ελληνικό Σύστημα Προσδιορισμού Θέσεως (HEPOS), βασίζεται σε μετρήσεις GNSS και είναι συμβατό με το Ευρωπαϊκό Επίγειο Σύστημα Αναφοράς 1989 (European Terrestrial Reference System 1989 ή ETRS89). Το HTRS07 χρησιμοποιείται προς το παρόν στην σύνταξη του Εθνικού Κτηματολογίου.
Πρόσθετες πηγές
Κατηγορία:Γεωδαισία
Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Νότιας Αυστραλίας
Η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Νότιας Αυστραλίας (αγγλικά: Football Federation South Australia, FFSA) είναι διοικητικό όργανο όσον αφορά το άθλημα του ποδοσφαίρου στην πολιτεία Νότια Αυστραλία της Αυστραλίας. Η έδρα της βρίσκεται στην Αδελαΐδα και είναι υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των ποδοσφαιρικών διοργανώσεων της πολιτείας, των πρωταθλημάτων όπως και του θεσμού του κυπέλλου.
Eξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στην Αυστραλία
Σελιμιγιέ Σουλτάνα
Η Σελιμιγιέ Χατούν (Οθ. Τούρκικα:السليمية سلطان) (Τούρκικα: Selimiye Sultan, 1525 - 1605) ήταν παλλακίδα του Σελίμ, Σουλτάνου της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Πηγές αναφέρουν πως δεν έλαβε ποτέ τον τίτλο της Σουλτάνας, παρ' όλο που υπήρξε μητέρα ηγεμόνα.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Βενετία της Ιταλία το 1525. Μπήκε στο χαρέμι ​​του Ηγεμόνα Σελίμ και έγινε μία από τις παλλακίδες του. Η Μιχριμάχ Σουλτάν, η αδελφή του Σελίμ, ήταν αυτή που του έδωσε την Σελιμιγιέ ως παλλακίδα.
Ο Σελίμ ήταν ακόμα Ηγεμόνας και έγινε ο διοικητής της Μανίσα, μετά το θάνατο του μεγαλύτερου αδελφού του Ηγεμόνα Μεχμέτ, όταν οδηγήθηκε, μαζί με άλλες παλλακίδες στο χαρέμι του. Ο Σελίμ διατηρούσε ερωτικό δεσμό μόνο με τη Νουρμπανού, όσο ήταν ακόμη ηγεμόνας. Μετά την ενθρόνισή του, προκειμένου να διασφαλιστεί ο οθωμανικός θρόνος, άρχισε να δέχεται κι άλλες παλλακίδες, μεταξύ αυτών και η Σελιμιγιέ. Χάρισε στον Σουλτάνο έναν αρσενικό απόγονο, τον Ηγεμόνα Αμπντουλάχ. Λέγεται, πως ήταν μητέρα ακόμη μίας Σουλτάνας, κατά πάσα πιθανότητα της Φατμά Σουλτάν, αν κι αυτό δεν επιβεβαιώνεται.
Η Σελιμιγιέ, και η Σαφιγιέ θεωρούνται υπεύθυνες για τον θάνατο της Νουρμπανού Σουλτάν, τηςνόμιμης συζύγου του Σελίμ. Η Σαφιγιέ ήταν παλλακίδα του Μουράτ Γ΄, γιου της Νουρμπανού.
Το 1568 σε ηλικία περίπου εικοσιπέντε ετών ο γιος της, Ηγεμόνας Αμπντουλάχ, δολοφονήθηκε. Μετά από αυτό το περιστατικό, εξορίστηκε από το παλάτι του Σουλτάνου και στάλθηκε στο παλάτι της Τραπεζούντας. Πέθανε στην εξορία το 1605 από φυσικά αίτια στο Παλάτι της Τραπεζούντας σε ηλικία 80 ετών.
Πηγές
Κατηγορία:Σουλτάνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Οθωμανοί
Χέρμαν Γκράπο
Ο Χέρμαν Γκράπο (γερμανικά: Hermann Grapow, 1 Σεπτεμβρίου 1885 - 24 Αυγούστου 1967) υπήρξε Γερμανός αιγυπτιολόγος.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 1 Σεπτεμβρίου 1885. Συνέταξε και δημοσίευσε μαζί με τους Άντολφ Έρμαν και Άλαν Γκάρντινερ λεξικό της αιγυπτιακής γλώσσας. Απεβίωσε στις 24 Αυγούστου 1967.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί αιγυπτιολόγοι
Ντίμιταρ Βλάχοβ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εσωτερική Μακεδονική Επαναστατική Οργάνωση Κατηγορία:Βούλγαροι διπλωμάτες Κατηγορία:Βούλγαροι κομμουνιστές Κατηγορία:Βούλγαροι εκπαιδευτικοί
BBC Radio 3
Το BBC Radio 3 είναι ένας ραδιοφωνικός σταθμός του BBC, ο οποίος εκπέμπει σε όλο το Ηνωμένο Βασίλειο. Σχεδόν σε όλο του το πρόγραμμα παίζει κλασική μουσική, όπερα αλλά και Τζαζ. Μία φορά το χρόνο μεταδίδει τις συναυλίες του BBC Proms, κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού. Ο σταθμός είναι ο πιο σημαντικός επίτροπος της νέας μουσικής.
Το 2009 και το 2011 ο σταθμός κέρδισε το χρυσό βραβείο της χρονιάς στα ραδιοφωνικά βραβεία της Sony.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βρετανικοί Ραδιοφωνικοί Σταθμοί Κατηγορία:British Broadcasting Corporation
6
Το έτος 6 ήταν ένα κοινό έτος που αρχίζει την Παρασκευή στο Ιουλιανό Ημερολόγιο. Εκείνη την εποχή, ήταν γνωστό ως το Έτος της υπατείας των Λέπιδου και Λούκιου Αρούντιου (ή, λιγότερο συχνά, το 759 Ab urbe condita). Ο χαρακτηρισμός 6 μ.Χ. για εκείνο το έτος έχει χρησιμοποιηθεί από τις αρχές της μεσαιωνικής περιόδου, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε την εποχή εκείνη η επικρατούσα μέθοδος στην Ευρώπη για την ονομασία των ετών.
Πηγές
06
Kill the DJ
Το τραγούδι έχει επηρεαστεί από τη dance μουσική, κάτι που οι Green Day δεν είχαν ξανακάνει, και συγκρίθηκε με τα άλμπουμ των The Clash "Sandinista!" (1980) και "Combat Rock¨" (1982), καθώς και με την μουσική της μπάντας The Rapture. Το τραγούδι κατάφερε να μπει στα τσάρτς παγκοσμίως και έλαβε μέτριες κριτικές.
Κομμάτια
Promotional single :
Παραπομπές
Κατηγορία:Τραγούδια των Green Day Κατηγορία:Τραγούδια του 2012 Κατηγορία:Singles του 2012 Κατηγορία:Singles της Reprise Records Κατηγορία:Dance-punk τραγούδια
1042 Αμαζών
Η Αμαζών (Amazone) είναι ένας αρκετά μεγάλος αλλά σκουρόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,792. Ανακαλύφθηκε το 1925 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από τον ποταμό Αμαζόνιο.
Το φαινόμενο μέγεθος της Αμαζόνος κατά τη μέση αντίθεσή της είναι 13,3.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Αμαζόνος εκτιμάται σε 73,64 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,0392.
Πηγές
Αμαζων
Από την άκρη της πόλης
Το Από την άκρη της πόλης είναι ελληνική ταινία του 1998 σε σενάριο και σκηνοθεσία του Κωνσταντίνου Γιάνναρη.
Πλοκή
Μια παρέα νεαρών Ρωσοπόντιων που ζει στο Μενίδι κάνει κλοπές για να επιζήσει, πηγαίνει σε οίκους ανοχής και κάνει βόλτες στο κέντρο της Αθήνας. Η καθημερινότητα τους είναι σκληρή, καθώς έχουν συγκρούσεις με την οικογένειά τους, πέφτουν θύματα οικονομικής και σεξουαλικής εκμετάλλευσης και εμπλέκονται σε περιστατικά βίας. Όλοι τους προσπαθούν να ενσωματωθούν σε μια ρατσιστική κοινωνία που τους θεωρεί ξένους, αλλά και να μη χάσουν την ταυτότητά τους.
Βραβεία/Διακρίσεις
Η ταινία έλαβε το δεύτερο κρατικό βραβείο σκηνοθεσίας το 1998 και το βραβείο καλύτερης ταινίας από τα κρατικά βραβεία ποιότητας ΥΠΠΟ. Επίσης, ήταν η πρόταση της Ελλάδας για την καλύτερη ξενόγλωσση ταινία στα 72α Βραβεία Όσκαρ, ωστόσο δεν επελέγη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1998 Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ρωσόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Αθήνα Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνου Γιάνναρη Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες συσχετιζόμενες με ΛΟΑΤ Κατηγορία:Ταινίες με θέμα τη μετανάστευση Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με την πορνεία Κατηγορία:Ταινίες συσχετιζόμενες με ναρκωτικά
Νεοκαισάρεια Ιωαννίνων
Η Νεοκαισάρεια είναι χωριό του νομού Ιωαννίνων στην Ήπειρο, το οποίο βρίσκεται 10 χιλιόμετρα νότια της πόλης των Ιωαννίνων. Διοικητικά, μετά την εφαρμογή του Προγράμματος Καλλικράτης υπάγεται στο Δήμο Ιωαννιτών, ενώ μέχρι το 2010 ανήκε στο Δήμο Ανατολής.
Γενικά και ιστορικά στοιχεία
Ο οικισμός δημιουργήθηκε μετά την ανταλλαγή πληθυσμών του 1924 από Έλληνες πρόσφυγες που προέρχονταν από τα χωριά Ζίλε, Καράτζορεν, Αξός και Αϊ Κωστέν της Καισάρειας της Καππαδοκίας, μετά από ενέργειες του - επίσης πρόσφυγα - Ελευθερίου Χατζηπέτρου. Προς ανάμνηση του τόπου καταγωγής τους, οι κάτοικοι έδωσαν στον οικισμό την ονομασία Νέα Καισάρεια, η οποία με την πάροδο των ετών μετατράπηκε σε Νεοκαισάρεια.
Ο βασικός ναός του οικισμού είναι αφιερωμένος στον Μέγα Βασίλειο και βρίσκεται στο κέντρο του χωριού. Σε έναν μικρό λόφο, δίπλα στο νεκροταφείο, υπάρχει και η πρώτη εκκλησία που κτίσανε οι πρόσφυγες όταν κατοίκησαν στην περιοχή, ο Ιερός Ναός των Ταξιαρχών ο οποίος εορτάζει πανηγυρικά στις 8 Νοεμβρίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων Κατηγορία:Δήμος Ιωαννιτών
UTC−12:00
thumb|500x500px|UTC−12: Μπλε (Δεκέμβριος), Πορτοκαλί (Ιούνιος), Κίτρινο (όλο τον χρόνο), Μπλε - Θαλάσσιες εκτάσεις UTC−12:00 είναι η ζώνη ώρας που αφαιρεί μισή μέρα (12 ώρες) από τον Συγχρονισμένο Παγκόσμιο Χρόνο (UTC).
Τα χαρακτηριστικά της ζώνης ώρας που ακολουθεί την UTC-12
Μερικά νησιά που βρίσκονται στις περιοχές αυτής της ζώνης δεν την χρησιμοποιούν, με αποτέλεσμα να μην την χρησιμοποιεί κανείς αυτήν τη ζώνη ώρας.Χρησιμοποιούν όμως την ημερομηνία και την ώρα (ή απλά την ημερομηνία) μιας από τις γειτονικές ζώνες επειδή, συχνά ανήκουν πολιτικά, σε μια συστάδα νησιών όπου τα μέλη του χρησιμοποιούν μια γειτονική ζώνη.
Επειδή η Διεθνής Γραμμή Ημερομηνίας Δυτικά (IDLW, International Date Line West) είναι η ζώνη ώρας που εκπροσωπεί το τελευταίο μέρος της γης όπου υπάρχει ημερομηνία, χρησιμοποιείται μερικές φορές για νεκρές περιοχές και αναφέρεται ως Οπουδήποτε στην Γη (AoE).
Παραπομπές
Κατηγορία:Μετατοπίσεις UTC Κατηγορία:Μικρά Εξωτερικά Νησιά των Ηνωμένων Πολιτειών
Έμμα
Κριτική και θεματολογία
Η Έμμα Γούντχαουζ είναι η πρώτη ηρωίδα της Όστεν που δεν έχει οικονομικές έννοιες και αυτός, όπως δηλώνει στην αφελή μις Σμιθ, είναι ο λόγος που δεν έχει ιδιαίτερη επιθυμία να παντρευτεί. Αυτό αποτελεί μεγάλη διαφοροποίηση σε σχέση με τα άλλα μυθιστορήματα της Όστεν όπου η αναζήτηση του γάμου και της οικονομικής ασφάλειας είναι το κεντρικό θέμα της ιστορίας. Η οικονομική επιφάνεια της Έμμας είναι ένας από τους παράγοντες που κάνουν αυτό το μυθιστόρημα πιο ανάλαφρο από τα προηγούμενα έργα της όπως τα Λογική και ευαισθησία και Περηφάνια και προκατάληψη.
Η Έμμα επίσης εμφανίζεται εντυπωσιακά υπεράνω κάθε ρομαντικής έλξης και σεξουαλικής επιθυμίας. Αντίθετα με άλλες ηρωίδες της Όστεν όπως η Ελίζαμπεθ Μπένετ και η Μαριάν Ντάσγουντ, που έλκονται από λάθος άντρες προτού να καταλήξουν με τον σωστό, η Έμμα δεν δείχνει κανένα ρομαντικό ενδιαφέρον για τους άνδρες που συναντά. Μένει πραγματικά έκπληκτη και δείχνει κάποια αποστροφή όταν ο κύριος Έλτον δηλώνει την αγάπη του γι´αυτήν. Το ενδιαφέρον της για τον Φρανκ Τσώρτσιλ αποτελεί περισσότερο αναζήτηση για λίγο δράμα στη ζωή της παρά για ρομαντική αγάπη.
Αν και η Έμμα διαφέρει από τις άλλες ηρωίδες της Όστεν στα παραπάνω, μοιάζει στην Ελίζαμπεθ Μπένετ και την Άνν Έλλιοτ από άλλες απόψεις: Είναι μια έξυπνη νέα γυναίκα που δεν έχει ιδιαίτερη απασχόληση ούτε τη δυνατότητα να αλλάξει την τοποθεσία της ή την καθημερινή της ρουτίνα. Αν και η οικογένειά της είναι αγαπημένη και με οικονομική άνεση, η καθημερινή της ζωή είναι βαρετή και έχει λίγους φίλους στην ηλικία της στην αρχή του μυθιστορήματος. Τα επίμονα και αδέξια προξενιά που επιχειρεί μπορεί να αποτελούν μία βουβή διαμαρτυρία ενάντια στους περιορισμούς της ζωής μιας εύπορης γυναίκας και ιδιαίτερα μιας γυναίκας ελεύθερης και χωρίς παιδιά.
Περίληψη της πλοκής
Η Έμμα Γούντχαουζ είναι μια νέα και όμορφη γυναίκα στην Αγγλία κατά τη μεταβατική περίοδο από την Γεωργιανή στην Βικτωριανή εποχή (Regency England). Κατοικεί στο Σάρρεϋ, στη δυτική πλευρά του χωριού Χάιμπουρυ με τον πατέρα της ο οποίος είναι υποχόνδριος και φοβάται υπερβολικά για την υγεία και την ασφάλεια των αγαπημένων προσώπων του. Φίλος την ΄Εμμας και μοναδικός κριτής της είναι ο κύριος Ναΐτλυ, γείτονας της και αδερφός του συζύγου της μεγαλύτερης αδελφής της. Στην αρχή του μυθιστορήματος η Έμμα μόλις έχει παραστεί στον γάμο της Μις Τέιλορ, παλιάς γκουβερνάντας της και καλής της φίλης. Επειδή ήταν αυτή που σύστησε τη μις Τέιλορ στον σύζυγό της κύριο Γουέστον, η Έμμα θεωρεί ότι σε αυτήν οφείλεται ο γάμος τους και αποφασίζει ότι αρέσει να κάνει προξενιά.
Ενάντια στις συμβουλές του κύριου Νάιτλυ η Έμμα αποφασίζει να προξενέψει την καινούρια της φίλη Χάριετ Σμιθ, μια γλυκιά αλλά όχι πολύ έξυπνη δεκαεπτάχρονη κοπέλα στον κύριο Έλτον, τον τοπικό ιερέα. Προηγουμένως όμως πρέπει να πείσει τη Χάριετ να αρνηθεί την πρόταση γάμου ενός αξιοσέβαστου νεαρού αγρότη, του κύριου Μάρτιν, τον οποίο η Έμμα θεωρεί κοινωνικά κατώτερο για τη Χάριετ. Ενάντια στη θέλησή της, η ευκολόπιστη Χάριετ αρνείται την πρόταση. Εντούτοις τα σχέδια της Έμμας χαλάνε όταν ο κύριος Έλτον, ο οποίος επίσης θέλει να αναρριχηθεί κοινωνικά, δηλώνει ότι θέλει να παντρευτεί την Έμμα και όχι την κοινωνικά κατώτερη Χάριετ. Όταν η Έμμα απορρίπτει τον κύριο Έλτον αυτός φεύγει ταξίδι στο Μπαθ και η Χάριετ νιώθει απογοητευμένη. Η Έμμα προσπαθεί να την πείσει ότι ο κύριος Έλτον αποδείχτηκε κατώτερος της. Μία ενδιαφέρουσα εξέλιξη είναι η άφιξη στη γειτονία του Φρανκ Τσώρτσιλ, θετού γιου της κυρίας Γουέστον, τον οποίο η Έμμα δεν έχει γνωρίσει πιο πριν αλλά βρίσκει πολύ ενδιαφέροντα. Επίσης επιστρέφει και ο κύριος Έλτον με μια άλλη νεοφερμένη, μια άξεστη αλλά πλούσια σύζυγο η οποία γίνεται μέλος του κοινωνικού κύκλου της Έμμα και οι δυο γυναίκες σύντομα αντιπαθούν η μια την άλλη. Μία τρίτη άφιξη είναι η ορφανή Τζέιν Φέρφαξ, η συγκρατημένη αλλά όμορφη ανιψιά μιας φτωχής γειτόνισσας της Έμμας, της μις Μπέιτς. Η μις Μπέιτς είναι μια γερασμένη γεροντοκόρη με καλές προθέσεις. Η Έμμα προσπαθεί να είναι ευγενική απέναντί της αλλά την εκνευρίζει η βαρετή και ασταμάτητη πολυλογία της.
Η Τζέιν έχει ταλέντο στη μουσική και είναι η χαρά και η υπερηφάνεια της μις Μπέιτς. Η Έμμα όμως ζηλεύει το ταλέντο της και αρχικά την αντιπαθεί για την φαινομενική ψυχρότητά της. Η Τζέιν είχε ζήσει με την μις Μπέιτς μέχρι τα εννιά της και μετά ανατράφηκε στο σπίτι του συνταγματάρχη Κάμπελ, ενός φίλου του πατέρα της, όπου έγινε γρήγορα φίλη με την κόρη του και έλαβε μόρφωση υψηλού επιπέδου. Όταν η μις Κάμπελ παντρεύτηκε, η Τζέιν επέστρεψε στους συγγενείς της προκειμένου να αναρρώσει και να ετοιμαστεί για τη ζωή της ως γκουβερνάντα. Στην προσπάθειά της να βρει κάποιου είδους ελάττωμα στην Τζέιν και επίσης να βρει κάτι να την διασκεδάσει στο ευχάριστο αλλά πληκτικό χωριό της, η Έμμα επιδίδεται στην φαντασίωση, που φαινομενικά συμμερίζεται και ο Φρανκ, ότι η Τζέιν ήταν αντικείμενο θαυμασμού του συζύγου της μις Κάμπελ, του κυρίου Ντίξον, και αυτός είναι ο λόγος που επέστρεψε σπίτι της αντί να πάει να τους επισκεφθεί στην Ιρλανδία. Η υποψία αυτή υποδαυλίζεται περαιτέρω από την άφιξη ενός πιάνου για την Τζέιν από έναν ανώνυμο ευεργέτη. Η Έμμα προσπαθεί να κάνει τον εαυτό της να ερωτευτεί τον Φρανκ Τσώρτσιλ, κυρίως επειδή οι γύρω της λένε ότι κάνουν όμορφο ζευγάρι. Ο Φρανκ φαίνεται να έχει την Έμμα σαν αντικείμενο θαυμασμού και οι δυο τους φλερτάρουν δημόσια, συμπεριλαμβανομένου και ενός μονοήμερου ταξιδιού στο Μπόξ Χίλ, ενός τοπικού αξιοθέατου. Η Έμμα όμως τελικά αποφασίζει ότι θα ταίριαζε καλλύτερα στην Χάριετ μετά από ένα επεισόδιο όπου ο Φρανκ σώζει την προστατευόμενή της από μια συμμορία τσιγγάνων.
Στο σημείο αυτό, η μις Γουέστον αναρωτιέται αν ο παλαιός φίλος της Έμμας, ο κύριος Νάιτλυ ενδιαφέρεται για την Τζέιν Φέρφαξ. Η Έμμα αμέσως αποφασίζει ότι δεν θέλει ο κύριος Νάιτλυ να παντρευτεί κανένα αλλά αντί να εξερευνήσει περαιτέρω αυτά τα συναισθήματα, ισχυρίζεται ότι είναι επειδή θέλει ο ανιψιός της ο Χένρυ να κληρονομήσει την οικογενειακή περιουσία. Όταν ο κύριος Νάιτλυ την επικρίνει για ένα επιπόλαιο και προσβλητικό σχόλιο της προς τη μις Μπέιτς, η Έμμα νιώθει ντροπή και προσπαθεί να επανορθώσει. Αν και η καλόκαρδη μις Μπέιτς την συγχωρεί, η Τζέιν αρχικά αρνείται να την δει ή να αποδεχθεί να δώρα της. Η Έμμα πιστεύει ότι η αντιπάθεια της Τζέιν οφείλεται στην κακή συμπεριφορά της προς την μις Μπέιτς. Εντούτοις, μαθαίνει στη συνέχεια ότι η Τζέιν και ο Φρανκ ήταν κρυφά αρραβωνιασμένοι για ένα χρόνο. Ο Φρανκ υποκρινόταν ότι θαύμαζε την Έμμα προκειμένου να κρύψει την αγάπη του για την Τζέιν και η συμπεριφορά της Τζέιν οφειλόταν στο γεγονός ότι πίστευε ότι ο θαυμασμός του προς την Έμμα ήταν αληθινός. Η Έμμα απογοητεύεται από την έλλειψη κατανόησης της της συμπεριφοράς των άλλων καθώς έβλεπε ότι ήθελε να δει αντί για την αλήθεια. Όταν η Χάριετ της εκμυστηρεύεται ότι πιστεύει ότι ο κύριος Νάιτλυ είναι ερωτευμένος μαζί της, η ζήλια εξαναγκάζει την Έμμα να συνειδητοποιήσει ότι η ίδια είναι ερωτευμένη μαζί του. Ο κύριος Νάιτλυ ήταν ερωτευμένος με την Έμμα καθ´όλη την διάρκεια του βιβλίου και μετά την ανακάλυψη του αρραβώνα της Τζέιν και του Φρανκ, κάνει πρόταση γάμου στην Έμμα. Σύντομα μετά από αυτό η Χάριετ συμφιλιώνεται με τον νεαρό αγρότη της κύριο Μάρτιν, η Τζέιν συμφιλιώνεται με την Έμμα και όλοι ζουν ευτυχισμένοι.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Μυθιστορήματα της Τζέιν Όστεν Κατηγορία:Ρομαντικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν ταινίες Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν τηλεοπτικές σειρές