cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μαυσωλείο Μπαρντά
Αρχιτεκτονική
Το μαυσωλείο αποτελείται από κύλινδρο που έχει διάμετρο 10 μέτρα και ύψος 14 μέτρα, μέχρι το ανώτερο στρώμα ενός θόλου. Το μαυσωλείο αποτελείται επίσης από έναν υπόγειο τάφο και ένα εσωτερικό δεκάεδρο με εξόδους. Η δομή του εσωτερικού χώρου του είναι πολύ ενδιαφέρουσα. Το κάτω μέρος του αποτελείται από έναν κύλινδρο που γίνεται δεκάεδρο με κόγχες ύψους 8,7 μέτρων σε ύψος 2 μέτρων. Στο πάνω μέρος το δεκάεδρο μεταμορφώνεται σε κύκλο.
Το μαυσωλείο ήταν χτισμένο από τούβλα πρασινομπλέ χρώματος, τα οποία σχηματίζουν τη λέξη «Αλλάχ» περισσότερες από 200 φορές.
Όπως συμβαίνει και στο μαυσωλείο Garabaghlar, τα κόκκινα τούβλα αυτού του μαυσωλείου είναι τοποθετημένα σε οριζόντια διάταξη, ενώ τα πρασινομπλέ είναι βαλμένα σε κάθετη διάταξη.
Οι πλούσια διακοσμημένες πύλες και οι κύριες αρχιτεκτονικές και συνθετικές πινελιές του μαυσωλείου είναι επίσης αξιοσημείωτες. Το μαυσωλείο είναι ένας κυλινδρικός πύργος που έχει ύψος 14 μ. Αποτελείται από δύο μέρη: το επίγειο και το υπόγειο. Το υπόγειο τμήμα του μαυσωλείου έχει σταυροειδή όψη και ο τάφος βρίσκεται σε αυτό το σημείο. Αυτό το μέρος του τάφου ήταν κάποτε καλυμμένο με τρούλο και το εσωτερικό του ήταν διακοσμημένο με στολίδια. Η διάμετρος του πύργου είναι 10 μ. Στη νότια πύλη του μαυσωλείου, οι επιγραφές αναφέρουν την ημερομηνία κατασκευής του οικοδομήματος: "Shawwāl (πρόκειται για τον δέκατο μήνα του ισλαμικού ημερολογίου με βάση τις φάσεις τις σελήνης) δεύτερο και εικοστό και επτακόσια χρόνια" (δηλαδή, 722 ή 1322). Η επιγραφή στη βόρεια πύλη φέρει το όνομα του αρχιτέκτονα: Ahmad ibn Ayuub al-Hafiz Nakhchivani.
Υπάρχουν δύο είσοδοι οι οποίες οδηγούν στο μαυσωλείο (από τα βόρεια και από τα νότια). Το εξωτερικό του μαυσωλείου είναι φτιαγμένο από τζάμια πρασινομπλέ χρώματος και κοινά κόκκινα τούβλα καλής ποιότητας. Τα τζάμια είναι τοποθετημένα κάθετα και οριζόντια. Ολόκληρη η επιφάνεια του πύργου είναι καλυμμένη με την επαναλαμβανόμενη λέξη «Αλλάχ», σχηματισμένη σε γωνία 45 μοιρών. Η λέξη επαναλαμβάνεται πάνω από 200 φορές.
Η άνω ζωφόρος του μαυσωλείου αποτελείται από τέσσερις ζώνες. Οι δύο κάτω ζώνες και η μία πάνω καλύπτονται από στολίδια, ενώ η τέταρτη φαρδιά ζώνη που βρίσκεται μεταξύ τους φέρει επιγραφές. Οι είσοδοι στο μαυσωλείο από τα βόρεια και από τα νότια υπογραμμίζεται από πύλες που ξεχωρίζουν ξεκάθαρα μέσα στο γενικό φόντο του πύργου. Η βόρεια είσοδος στο μαυσωλείο τονίζεται από ένα πιο πλούσιο φινίρισμα και προεξέχει κατά 30 εκατοστά από το κύριο σώμα του πύργου. Το εσωτερικό, σε όλα του τα σημεία, ήταν διακοσμημένιο με γεωμετρικά και φυτικά σχέδια.
Αποκατάσταση
Η διαδικασία της αποκατάστασης του μαυσωλείου έλαβε χώρα κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960. Ωστόσο, λόγω αμέλειας κατά την αποκατάσταση, η αρχική εμφάνιση του μαυσωλείου άλλαξε (οι επιγραφές διαγράφηκαν και η βαριά πλάκα από σκυρόδεμα που τοποθετήθηκε στην οροφή προκάλεσε ρωγμές). Το 2012, η αποκατάσταση του μαυσωλείου ξεκίνησε εκ νέου και συνεχίστηκε μέχρι το 2018. Ο τάφος που βρίσκεται στη στέγη (ο οποίος αρχικά είχε κατασκευαστεί από σκυρόδεμα κατά την πρώτη απόπειρα αποκατάστασης) αποσυναρμολογήθηκε πλήρως και ανακατασκευάστηκε με πλακάκια πάνω σε τούβλα. Σε έκταση σχεδόν 427 τ.μ. σχεδιάστηκαν και εφαρμόστηκαν απλά και εξελιγμένα στοιχεία πλακιδίων Ayatul-Kursi Surah και επιγραφές γραμμένες με το αλφάβητο Kufi επί των τοιχωμάτων του τάφου, ενώ η κατασκευή (του 14ο αιώνα) αποκαταστάθηκε. Επιπλέον, οι αρμοί κονιάματος μεταξύ πλακιδίων καθαρίστηκαν και ξαναγεμίστηκαν με ειδικό μείγμα λάσπης. Οι ρωγμές στον τοίχο έχουν αποκατασταθεί πλήρως. Οι σκάλες έχουν καλυφθεί με γυάλινο κάλυμμα και μέσα στον τάφο υπάρχει ένα μαρμάρινο φέρετρο. Οι εργασίες αποκατάστασης πραγματοποιήθηκαν με εντολή της Κρατικής Υπηρεσίας Προστασίας, Ανάπτυξης και Αποκατάστασης Πολιτιστικής Κληρονομιάς υπό το Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού της Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν και από το Ινστιτούτο Επιστημονικής Έρευνας Azerbarpa. Το εκ νέου άνοιγμα του μαυσωλείου πραγματοποιήθηκε στις 25 Μαρτίου 2018.
Ιστορία
Ιστορικά, δύο τάφοι σε σχήμα πύργου χτίστηκαν στην πόλη Μπαρντά τον 14ο αιώνα, και μόνο ένας από αυτούς σώθηκε μέχρι τη σύγχρονη εποχή. Ο τάφος της Μπαρντά χτίστηκε το 1322 σύμφωνα με τις επιγραφές που απεικονίζουν πότε και από ποιον χτίστηκε το μνημείο. Λόγω της αρχιτεκτονικής του, ο τάφος έχει προσελκύσει την προσοχή των ερευνητών από τον 19ο αιώνα μετά την εισβολή της Ρωσικής Αυτοκρατορίας στο Νότιο Καύκασο. Ο διάσημος οριενταλιστής Κανίκοβ, ο οποίος επισκέφθηκε την Μπαρντά το 1848, διάβασε τις επιγραφές στο μνημείο και αυτές οι επιγραφές δημοσιεύθηκαν αργότερα από τον ακαδημαϊκό Ντορν στην Μπαρντά το 1861. Ο δημοσίευσε επίσης και την αποκάλυψη του τάφου τη Μπαρντά.
Αυτή η επιγραφή στον τάφο της Μπαρντά είναι ένα εξαιρετικά πολύτιμο παράδειγμα της αρχιτεκτονικής σχολής Nakhchivan, η οποία επιβεβαιώνει ότι οι αρχιτέκτονες αυτής της σχολής είχαν κληθεί να χτίσουν σημαντικά κτήρια και σε άλλες πόλεις κατά τον 14ο αιώνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μαυσωλεία στο Αζερμπαϊτζάν Κατηγορία:Αξιοθέατα στο Αζερμπαϊτζάν Κατηγορία:Επαρχία Μπαρντά
Κορνήλιος της Βουργουνδίας
Ο Κορνήλιος, γερμ. Corneill de Bourgogne (1420 - 16 Μαΐου 1452) από τον Οίκο των Βαλουά-Βουργουνδίας ήταν κύριος του Μπέβερεν και Φλίσινγκεν, κυβερνήτης και γενικός διοικητής του Λουξεμβούργου.
Βιογραφία
Ήταν ο πρώτος νόθος, και ευνοούμενος γιος του Φιλίππου Γ΄ δούκα της Βουργουνδίας με την ερωμένη του Κατερίνε Σάερς.
Έλαβε τους τίτλους του νόθου της Βουργουνδίας, κυρίου του Μπέβερν και Φίσινγκεν. Έγινε κυβερνήτης και γενικός διοικητής του δουκάτου του Λουξεμβούργου. Απεβίωσε στη μάχη του Μπάτσελ, κοντά στο Ρούπελμοντε και τάφηκε στον καθεδρικό ναό του Αγ. Μιχαήλ και της Αγ. Γκούντουλα στις Βερσαλλίες. Οι τίτλοι του και οι ιδιοκτησίες του περιήλθαν στον επόμενο αδελφό του Αντώνιο.
Οικογένεια
Από τη μη νόμιμη σχέση του με τη Μαργαρίτα Κόουρμπαουλντε, κυρία του Έλφερντινγκε, είχε φυσικά τέκνα:
Αναφορές σε πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Βαλουά
Κύπελλο Πρωταθλητριών Ποδοσφαίρου Καραϊβικής
Το Καρίμπιαν Κλαμπ Τσάμπιονσιπ (αγγλικά: Caribbean Club Championship) είναι πρωτάθλημα ποδοσφαίρου της Καραϊβικής. Αποτελεί ετήσια διεθνή ποδοσφαιρική διοργάνωση που διεξάγεται μεταξύ των ομάδων ποδοσφαίρου της Καραϊβικής και αφορά συλλόγους που είναι μέλη της Ποδοσφαιρικής Ένωσης Καραϊβικής (CFU). Η διοργάνωση λειτουργεί και ως προκριματική φάση για το ΚΟΝΚΑΚΑΦ Τσάμπιονς Λιγκ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διεθνείς διασυλλογικές διοργανώσεις ποδοσφαίρου
Michelin
Η Michelin (, πλήρες όνομα: SCA Compagnie Générale des Établissements Michelin) είναι γαλλική εταιρεία κατασκευής ελαστικών που εδρεύει στο Κλερμόν-Φεράν. Αποτελεί μία από τις τρεις μεγαλύτερες εταιρείες κατασκευής ελαστικών στον κόσμο, μαζί με την Bridgestone και την Goodyear. Εκτός από τη μάρκα Michelin, κατέχει επίσης τις μάρκες ελαστικών BFGoodrich, Kleber, Tigar, Riken, Kormoran και Uniroyal (στη Βόρεια Αμερική).
Οι πολλές εφευρέσεις της Michelin περιλαμβάνουν το αφαιρούμενο ελαστικό, το pneurail (ένα ελαστικό για τρένα φτιαγμένο για να χρησιμοποιείται σε ράγες) και το ακτινωτό ελαστικό.
Πολιτικές στον χώρο εργασίας
Με τον όρο πολιτικές στον χώρο εργασίας αναφερόμαστε στις διαδικασίες και στις συμπεριφορές των ανθρωπίνων αλληλεπιδράσεων που αφορούν την δύναμη και την εξουσία. Λειτουργούν ως εργαλείο για την αξιολόγηση της επιχειρησιακής ικανότητας και την εξισορρόπηση διαφορετικών απόψεων των εμπλεκόμενων μερών. Είναι γνωστές και με άλλα ονόματα, όπως πολιτικές γραφείου και οργανωτικές πολιτικές. Είναι η χρήση της δύναμης και της κοινωνικής δικτύωσης μέσα σε μια οργάνωση για την επίτευξη αλλαγών που ωφελούν τον οργανισμό ή τα άτομα μέσα σε αυτό. Η επιρροή των ατόμων μπορεί να εξυπηρετήσει τα προσωπικά τους συμφέροντα χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η επίδρασή τους στην ίδια την οργάνωση. Μερικά από τα προσωπικά πλεονεκτήματα μπορεί να περιλαμβάνουν πρόσβαση σε πάγια περιουσιακά στοιχεία ή άυλα οφέλη όπως τη θέση που καταλαμβάνουν ή η ψεύτικη εξουσία που κατέχουν και επηρεάζει τη συμπεριφορά των γύρω τους. Από την άλλη πλευρά, η οργανωτική πολιτική μπορεί να αυξήσει την αποδοτικότητα, τον σχηματισμό διαπροσωπικών σχέσεων, την επίσπευση της αλλαγής και το κέρδος της οργάνωσης και των μελών της ταυτόχρονα.
Στις πολιτικές στον χώρο εργασίας μπορεί να συμμετέχουν τόσο άτομα όσο και ομάδες κάτι που μπορεί να είναι εξαιρετικά επιζήμιο, όσο τα άτομα επικεντρώνονται σε προσωπικά οφέλη  εις βάρος του οργανισμού. «Αυτο-εξυπηρετούμενες πολιτικές ενέργειες μπορούν να επηρεάσουν αρνητικά τις κοινωνικές ομάδες, τη συνεργασία, την ανταλλαγή πληροφοριών, καθώς και πολλές άλλες οργανωτικές λειτουργίες.» Γι' αυτό είναι ουσιώδες να δίνεται σημασία στις οργανωτικές πολιτικές και να δημιουργείτε το κατάλληλο πολιτικό τοπίο. « Οι πολιτικές είναι το λιπαντικό που λιπαίνει τα εσωτερικά γρανάζια ενός οργανισμού.» Οι πολιτικές στον χώρο εργασίας μπορεί επίσης να περιγραφούν «απλά ως ο τρόπος που η δύναμη εξασκείται σε καθημερινή βάση.»
Ο ψυχολόγος Oliver James εντοπίζει την σκοτεινή τριάδα των χαρακτηριστικών της προσωπικότητας (ψυχοπάθεια, ναρκισσισμός και μακιαβελισμός) που είναι επουσιώδης για την κατανόηση των πολιτικών στον χώρο εργασίας.
Κουτσομπολιό
Οι πολιτικές στον χώρο εργασίας διαφέρουν από το κουτσομπολιό του γραφείου στο ότι οι άνθρωποι που συμμετέχουν στην πολιτική ενεργούν με στόχο την απόκτηση πλεονεκτήματος, ενώ το κουτσομπολιό μπορεί να είναι μια καθαρά κοινωνική δραστηριότητα. Ωστόσο, τα δύο αυτά μπορεί να συνδέονται μεταξύ τους. Τα κουτσομπολιά του γραφείου χρησιμοποιούνται συχνά από ένα άτομο για να τοποθετήσει τον εαυτό του σε ένα σημείο όπου μπορεί να ελέγχει τη ροή των πληροφοριών και ως εκ τούτου, να αποκομίσει ένα μέγιστο όφελος. Η μυστικοπαθής φύση της οργανωτικής πολιτικής τη διαφοροποιούν από το δημόσιο κουτσομπολιό και ως εκ τούτου, μπορεί να είναι πιο επιβλαβής για τον οργανισμό. Και τα δύο μπορούν να προκαλέσουν κάποιον να αμφιβάλλει για τις προθέσεις των συναδέλφων του και να δημιουργήσουν ένα εχθρικό περιβάλλον εργασίας. Οι πολιτικές στον χώρο εργασίας αναφέρονται επίσης στον τρόπο που οι συνάδελφοι αλληλεπιδρούν. Η αλληλεπίδραση των εργαζομένων μπορεί να είναι είτε θετικές είτε αρνητικές (δηλαδή συνεργατικές ή ανταγωνιστικές).
Χειραγώγηση
Στη βάση των πολιτικών στον χώρο εργασία βρίσκεται το θέμα της χειραγώγησης. Η χειραγώγηση μπορεί να υπάρχει σε οποιαδήποτε σχέση όπου ένα ή περισσότερα από τα εμπλεκόμενα μέρη χρησιμοποιεί έμμεσο τρόπο για να επιτύχει τους στόχους του. Στο χώρο εργασίας, όπου οι πόροι είναι περιορισμένοι, τα άτομα συχνά έχουν ένα κίνητρο για να επιτύχουν τους στόχους τους εις βάρος των συναδέλφων τους. Για παράδειγμα, εάν έξι άνθρωποι κάνουν αίτηση για μια προαγωγή, θα μπορούσαν να περιμένουν ότι η επιλογή θα γίνει αποκλειστικά με αξιοκρατικά κριτήρια. Αν κάποιος από τους υποψηφίους πιστέψει ότι κάτι τέτοιο θα τον θέσει σε μειονεκτική θέση, μπορεί να χρησιμοποιήσει άλλα μέσα εξαναγκασμού ή επιρροής για να θέσει τον εαυτό του σε πλεονεκτική θέση. Όταν εκείνοι που έχουν γίνει αντικείμενα χειραγώγησης αρχίσουν να μιλούν μεταξύ τους απευθείας - ή όταν άλλα αποδεικτικά στοιχεία έρχονται στο φως, όπως οικονομικά στοιχεία- ο χειραγωγός θα έχει μια εξήγηση έτοιμη, σχεδιάζοντας ήδη την έξοδο του, καθώς το κίνητρό του είναι η απόκτηση του ελέγχου και όχι η αντιμετώπιση μιας αποκάλυψης που θα τον εκθέσει.
Στόχοι
Οι στόχοι της πολιτικής ή της χειραγώγησης στο χώρο εργασίας δεν αυξάνεται πάντα με μια αμοιβή ή μια προαγωγή. Συχνά, ο στόχος μπορεί απλά να είναι η απόκτηση μεγαλύτερης εξουσίας ή του ελέγχου για προσωπικό όφελος, ή για τη δυσφήμιση ενός ανταγωνιστή. Οι πολιτικές στον χώρο εργασίας δεν προκύπτουν απαραίτητα από καθαρά εγωιστικά κέρδη. Μπορούν να είναι μια διαδρομή προς τα εταιρικά οφέλη, τα οποία δίνουν ώθηση προς τα επάνω στην εταιρία ως σύνολο και όχι μόνο σε ένα άτομο. Ένας «χειραγωγός» συχνά θα επιτύχει προσωπικούς ή σχετικούς με την καριέρα του στόχους, κάνοντας συνεργούς στα σχέδιά του όσους συναδέλφους του μπορεί. Παρά το γεγονός ότι η κρυφή ατζέντα είναι μια προσωπική νίκη, συμμαχώντας με ανυποψίαστους συναδέλφους ενισχύει την προσωπική κατάσταση ως χειραγωγός και διασφαλίζει ότι θα είναι το τελευταίο άτομο που θα κατηγορηθεί για ατασθαλίες.
Θέματα
Οι πολιτικές στον χώρο εργασίας είναι ένα σημαντικό ζήτημα για την επιχείρηση, επειδή τα άτομα που χειραγωγούν τις σχέσεις εργασίας τους, καταναλώνουν χρόνο και πόρους για το δικό τους όφελος εις βάρος της ομάδας ή της εταιρείας.
Επιπρόσθετα σε αυτό το πρόβλημα, η πρακτική της πολιτικής στο γραφείο μπορεί να έχει ακόμη πιο σοβαρές συνέπειες σε σημαντικές επιχειρηματικές διαδικασίες, όπως η κατάστρωση του στρατηγικού σχεδίου, η ρύθμιση του προϋπολογισμού, η διαχείριση των επιδόσεων και της ηγεσίας. Αυτό συμβαίνει επειδή όταν τα άτομα παίζουν με τις πολιτικές στο χώρο εργασίας, παρεμβαίνουν στη ροή πληροφοριών της εταιρείας. Οι πληροφορίες μπορούν να διαστρεβλωθούν, να φτάσουν σε λάθος κατεύθυνση, ή να αποκρυφτούν, προκειμένου να χειραγωγηθεί μια κατάσταση για βραχυπρόθεσμο προσωπικό κέρδος.
Παιχνίδια
Ένας τρόπος για την ανάλυση των πολιτικών στο χώρο εργασίας λεπτομερέστερα, είναι να το δούμε ως μια σειρά από παιχνίδια. Αυτά τα παιχνίδια μπορούν να αναλυθούν και να περιγραφούν με όρους που αφορούν το είδος του παιχνιδιού και το ζητούμενο. Τα διαπροσωπικά παιχνίδια είναι παιχνίδια που παίζονται μεταξύ συνομηλίκων (για παράδειγμα το παιχνίδι του «No Bad News», όπου οι παίκτες αποκόπτουν τις αρνητικές πληροφορίες και το ζητούμενο είναι να μην διαταραχθεί κάποιος). Τα παιχνίδια ηγεσίας που παίζονται μεταξύ του προϊστάμενου και των εργαζομένων (για παράδειγμα το παιχνίδι του «διαίρει και βασίλευε», όπου ο επιβλέπων θέτει τους υπαλλήλους του, τον έναν εναντίον του άλλου, με την ανταμοιβή ότι κανένας δεν θα απειλήσει την εξουσία του) και τα παιχνίδια του προϋπολογισμού όπου παίζονται με τους πόρους ενός οργανισμού (για παράδειγμα το παιχνίδι της «τοποθέτησης σακιών άμμου», όπου τα άτομα διαπραγματεύονται έναν χαμηλό στόχο πωλήσεων και η ανταμοιβή τους είναι ένα μεγαλύτερο μπόνους).
Αντιμετωπίζοντας τις οργανωτικές πολιτικές
Οι οργανωτικές πολιτικές είναι παρόμοιες με ένα παιχνίδι, που απαιτούν την ανάληψη ρίσκων ακριβώς όπως με κάθε άθλημα επαφής. «Πρέπει να παίζετε με την επιμονή και την πλήρη κατανόηση του τοπίου, παικτών και κανόνων». «Η δυναμική της κατάστασης θα πρέπει πάντα να υπαγορεύει μια επανεξέταση των παικτών και πώς ταιριάζουν στο τοπίο.» Κάποιος θα πρέπει να είναι προσεκτικός όταν στηρίζεται σε συμμαχίες που έχουν διαμορφωθεί υπό προηγούμενες συνθήκες. Όταν η δεδομένη κατάσταση αλλάξει, οι συμμαχίες πρέπει να επανεκτιμηθούν. Η οικοδόμηση ισχυρών συμμαχιών θα μεγιστοποιήσει την αποτελεσματικότητα του ραντάρ της συλλογικής πολιτικής και θα ειδοποιήσει πριν προκύψουν συγκρούσεις. Σε περίοδο συγκρούσεων, οι εργαζόμενοι που λειτουργούν βάσει πληροφοριών και βασίζονται σε πραγματικά γεγονότα, θα είναι ευκολότερο να διαδώσουν τις πολιτικές συγκρούσεις. Δρώντας πάντα έχοντας ως κίνητρο το καλύτερο συμφέρον της εταιρείας, είναι ένας σίγουρος τρόπος να μην αμφισβητηθεί το όποιο κίνητρο. Ο L.A. Witt, από το Πανεπιστήμιο της Νέας Ορλεάνης, μέσα από τη μελέτη του, πιστεύει ότι εάν οι προϊστάμενοι μπορούσαν να διαμορφώσουν τις αξίες των υπαλλήλων ώστε να ταιριάζουν με τις δικές τους, θα προστάτευαν τους υπαλλήλους από τα αρνητικά επακόλουθα των οργανωτικών πολιτικών και θα τους βοηθούσαν να καλυτερεύσουν την εργασιακή τους απόδοση.
Παραπομπές
Krackhardt, David “Assessing the political landscape: structure, cognition, and power in organizations”, Administrative Science Quarterly, June 1990.
Dwyer, Kelly Pate “How to Win at Office Politics”, bnet.com, July 2, 2007
Witt, L.A. (1998) Enhancing Organizational Goal Congruence: A Solution to Organizational Politics. Journal of Applied Psychology, 83(4), 666-674. www.businesspsych.org
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Εργασία Κατηγορία:Εργασιακός εκφοβισμός Κατηγορία:Χώρος εργασίας
Βίρτσμπουργκερ Κίκερς
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Γερμανίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1907
Πανίκος Δημητριάδης
Ο Πανίκος Δημητριάδης (Αγγλικά: Panicos Ο. Demetriades), γεννηθείς στις 19 Ιανουαρίου του 1959 στη Λεμεσό της Κύπρου, είναι Κύπριος οικονομολόγος, καθηγητής χρηματοοικονομικών στο πανεπιστήμιο του Λέστερ και επίτιμο μέλος της ακαδημίας κοινωνικών επιστημών (FAcSS). Την περίοδο 3η Μαΐου 2012- 10η Απριλίου 2014 διετέλεσε διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας Κύπρου και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Σύμφωνα με το RePEc, ανήκει στο 2% των κορυφαίων οικονομολόγων της Ευρώπης.
Εκπαίδευση
Την περίοδο 1978-1981, σπούδασε οικονομικά στο πανεπιστήμιο του Essex, από όπου αποφοίτησε με άριστα (first-class honours). Συνέχισε τις σπουδές του στο Essex, και το 1982 ολοκλήρωσε το μάστερ (MA) στα οικονομικά, αποφοιτώντας με διάκριση. Την περίοδο 1982-1987 έκανε το διδακτορικό (PHD) του στο πανεπιστήμιο του Cambridge, υπό την επίβλεψη του Frank Hahn και του Hashem Perasan. Η διπλωματική του εργασία (thesis) είχε τίτλο ‘’Essays on the Costs of Inflation’’. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του στο Cambridge, του απονεμήθηκε το βραβείο Stephenson (Stephenson Prize in Economics), ως αναγνώριση της έρευνας του για τη σχέση μεταξύ του επιπέδου και της μεταβλητότητας του πληθωρισμού. Το 2011, ο Δημητριάδης εκλέχτηκε ως επίτιμο μέλος της Ακαδημίας Κοινωνικών Επιστημών (Fellow of the Academy of Social Sciences – FAcSS) του Ηνωμένου Βασιλείου.
Καριέρα
Μετά την ολοκλήρωση του διδακτορικού του, εργάστηκε για 5 χρόνια στο Τμήμα Οικονομικών Ερευνών στην Κεντρική Τράπεζα Κύπρου. Το 1990 εντάχτηκε στο Τμήμα Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Keele, όπου το 1996 έγινε Reader στα οικονομικά. Το 1997 αποχώρησε από το Keele και ανέλαβε τη θέση του Καθηγητή Χρηματοοικονομικών στο πανεπιστήμιο του South Bank, όπου και παρέμεινε για 3 χρόνια. Το 2000, έγινε Καθηγητής Χρηματοοικονομικών στο πανεπιστήμιο του Λέστερ, θέση που κατέχει μέχρι σήμερα. Το Μάιο του 2012, ο Δημητριάδης διορίστηκε διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας Κύπρου, με θητεία διάρκειας 5 ετών. Ως διοικητής ανέλαβε καθήκοντα μέλους στο Διοικητικό Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής  Κεντρικής Τράπεζας, ανεξάρτητο όργανο, υπεύθυνο για την άσκηση νομισματικής πολιτικής στη ζώνη του Ευρώ, καθώς επίσης και στο Γενικό Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Ο Δημητριάδης παραιτήθηκε των καθηκόντων του το Μάιο του 2014, μετά από εντάσεις με τη νεοεκλεχθείσα κυβέρνηση του Νίκου Αναστασιάδη που είχε εκλεχθεί για να διαχειριστεί τη διάσωση της χώρας το Μαρτιο του 2013. Η πρόωρη αποχώρησή του θεωρήθηκε ώς ένα ισχυρό πλήγμα για την ανεξαρτησία της Ευρωπαικής Κεντρικής Τράπεζας στην Ευρώπη.
Ακαδημαική Έρευνα
Το ακαδημαϊκό έργο του Δημητριάδη εστιάζει στη σχέση μεταξύ των οικονομικών και της ανάπτυξης καθώς επίσης στην παραγωγικότητα του δημόσιου και ιδιωτικού κεφαλαίου. Το πρώιμο έργο του πάνω στα οικονομικά (finance) και την ανάπτυξη (growth) αμφισβήτησε την παραδοχή ότι η ανάπτυξη σε ένα χρηματοοικονομικό σύστημα είναι από μόνη της αρκετή, για να οδηγήσει σε οικονομική ανάπτυξη και έδωσε έμφαση στη ανάγκη ύπαρξης ισχυρών θεσμών για τη ρύθμιση και εποπτεία του χρηματοπιστωτικού τομέα. Επιπλέον, έχει υποστηρίξει ότι η συμβολή, όπου υφίσταται, του τραπεζικού συστήματος στην ανάπτυξη είναι πιο σημαντική από τη χρηματοδότηση ιδίων κεφαλαίων από τη χρηματιστηριακή αγορά. Σε πιο πρόσφατη δουλειά του αμφισβήτησε ευρέως διαδεδομένες απόψεις σχετικά με τις υπό κρατικό έλεγχο τράπεζες, αποδεικνύοντας ότι όχι μόνο δεν αποτελούν εμπόδιο, άλλα μπορούν να συμβάλουν στην ενίσχυση και ανάπτυξη της οικονομίας. Το έργο του πάνω στα δημόσια κεφάλαια αμφισβητεί τα επιχειρήματα νεοκλασικών οικονομολόγων σχετικά με την δικαιολόγηση περικοπών δημοσίων δαπανών και μείωσης του δημόσιου τομέα. Πιο συγκεκριμένα, η έρευνα του δείχνει ότι οι δημόσιες επενδύσεις μπορούν πραγματικά να βοηθήσουν στην ανάπτυξη του ιδιωτικού τομέα, να τονώσουν το εμπόριο και τη μακροχρόνια ανάπτυξη. Από αυτή την άποψη, το έργο του έχει μια ευδιάκριτα κευνσιανή επιρροή, επηρεαζόμενο από νεο-κευνσιανούς, όπως ο Joseph Stiglitz. Αν και το έργο του μπορεί να τοποθετηθεί στη μακροοικονομική θεωρία, κάνει χρήση τόσο μικροοικονομικών όσο και μικροοινομετρικών μεθόδων. Το ακαδημαϊκό του έργο έχει μεγάλη επιρροή, και  αποδεικνύεται από τις σχεδόν 6901 αναφορές (citations) στο Google Scholar, εκ των οποίων 3541 μετά το 2011. Σύμφωνα με το RePEc, βρίσκεται στο 2% των πιο πολυδιαβασμένων οικονομολόγων της Ευρώπης, καθώς επίσης ανάμεσα στο 5% των κορυφαίων συγγραφέων παγκοσμίως σύμφωνα με κριτήρια όπως μέση βαθμολογία κατάταξης, αριθμό έργων, αριθμό αναφορών, αριθμό διακριτών έργων κ.α. Οι αναφορές (citations) του σύμφωνα με τον ίδιο οργανισμό φτάνουν τις 1578.
Άγιος Κωνσταντίνος Λάρισας
Με την ονομασία Άγιος Κωνσταντίνος Λάρισας αναφέρονται οι οικισμοί:
Πανεπιστήμιο του Έξετερ
Το Πανεπιστήμιο του Έξετερ (αγγλικά: University of Exeter) είναι δημόσιο ερευνητικό πανεπιστήμιο στο Έξετερ του Ηνωμένου Βασιλείου. Ιδρύθηκε το 1955. Οι δύο τοποθεσίες του στο Έξετερ και στη Κορνουάλη προσφέρουν όμορφες πανεπιστημιουπόλεις σε ζωντανές κοινότητες και αποτελούν ιδανικό περιβάλλον για να μελετήσουν και να ζήσουν.
Το Πανεπιστήμιο του Έξετερ, που έχει ιστορία 145 ετών αναγνωρίζεται κυρίως για τη σχολή Ευρωπαϊκού Δικαίου, τις λογοτεχνικές σπουδές και τη Γεωγραφία. Αξιόλογοι είναι επίσης οι κλάδοι Οικονομικών, Ισλαμικών πολιτικών επιστημών και Δημόσιας Διοίκησης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πανεπιστήμια στο Ηνωμένο Βασίλειο
Ισικλί (Κουμπαντλί)
Το Ισικλί (επίσης, Ισιγκλί, Σίχοβα, και Σίχαβα) είναι ένα χωριό της επαρχίας Κουμπαντλί του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο βορειοδυτικό μέρος της χώρας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Κουμπαντλί Κατηγορία:Χωριά του Αζερμπαϊτζάν
Άμμος Μεσσηνίας
Ο Άμμος είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας, στην Περιφέρεια Πελοποννήσου, με πληθυσμό 183 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Διοικητικά είναι έδρα ομώνυμης Τοπικής Κοινότητας, της Δημοτικής Ενότητας Άριος, του Δήμου Καλαμάτας. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 3,174 χμ² (2011).
Πληροφορίες
Ο Άμμος βρίσκεται σε υψόμετρο 27 μέτρων και απέχει 14 χιλιόμετρα από την Καλαμάτα. Στην απογραφή του 2011 στην κοινότητα Άμμου καταγράφηκαν 183 άτομα.
Μέχρι το 1927 ονομαζόταν Μπαλιάγα, από τον Τούρκο Διοικητή του, Μπαλή Αγά. Ο ποταμός Πάμισος διασχίζει τις αγροτικές του εκτάσεις και αποτελεί το φυσικό όριο ανάμεσα στα χωριά Άμμο και Εύα. Η ιλύς του μέσα στην πάροδο των αιώνων έχει διαμορφώσει τα εδάφη του, τα οποία είναι αμμώδη και κατά πάσα πιθανότητα σε αυτά οφείλει το χωριό την ονομασία του.
Μικροί λόφοι επιτρέπουν στον επισκέπτη να χαίρεται τη μοναδική θέα των τοπίων. μικρογραφία|[[Αρχείο:Άμμος Μεσσηνίας.jpg|μικρογραφία]]
Οικονομία
Ο Άμμος παράγει κυρίως ελαιόλαδο, ελιές, κρασί αλλά και ποικίλα οπωροκηπευτικά προϊόντα. Διαθέτει δύο οινοποιεία.
Πολιτιστικά στοιχεία
ΝΑΟΙ
Σημαντικός θεωρείται και ο ναός της Αγίας  Αγάθης λόγω παλαιότητας. Η μνήμη της τιμάται κατ' έτος με ιδιαίτερη λαμπρότητα στις 5 Φεβρουαρίου.
ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ
Τις τελευταίες δεκαετίες το χωριό έχει συστήσει πολιτιστικό σύλλογο, ο οποίος δραστηριοποιείται με κάθε ευκαιρία (απόκριες,πρωτοχρονιά, Πάσχα, πανηγύρια κ. α.) και εκδίδει εφημερίδα με τα Νέα του Άμμου. Στεγάζεται σε δικό του χώρο στην πλατεία του χωριού, στον οποίο έχει δημιουργήσει μόνιμη έκθεση με αντικείμενα παλαιοτέρων εποχών, τα οποία έχουν ευγενώς προσφέρει οι κάτοικοι του Άμμου και οι καταγόμενοι από αυτόν.
ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΜΜΟ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Δήμος Καλαμάτας
Δημοσθένης Μαγγίνας
Ο Δημοσθένης -ή Δήμος- Μαγγίνας είναι Έλληνας αθλητής στίβου μεσαίων και μεγάλων αποστάσεων. Γεννήθηκε στην Κομοτηνή στις 28 Ιουνίου 1982 και ανήκει στον Α.Ο. Μυκόνου όπου μεταγράφηκε τον Δεκέμβρη του 2016 από τον Παναθηναϊκό. Το 2014 και 2015 αγωνιζόταν με τα χρώματα του Εθνικού Αλεξανδρούπολης ενώ μεχρι και το 2013 ήταν αθλητής του Ολυμπιακού
Έχει αναδειχθεί 3 φορές 1ος Πανελληνιονίκης στα 5.000 μέτρα, 7 φορές 1ος Πανελληνιονίκης στα 10.000 μέτρα και 5 φορές 1ος στο ατομικό των 10.000 μέτρων ανωμάλου δρόμου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές δρόμων μεσαίων αποστάσεων Κατηγορία:Αθλητές στίβου ΠΑΟ Κατηγορία:Έλληνες αθλητές δρόμων μεγάλων αποστάσεων Κατηγορία:Έλληνες μαραθωνοδρόμοι Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου
Κοινωνική ανάπτυξη
Με τον όρο κοινωνική ανάπτυξη εννοούνται κοινωνικές αλλαγές που περιλαμβάνουν την κοινωνική ένταξη των φτωχών και ευάλωτων ομάδων της κοινωνίας, με την ενδυνάμωση των ανθρώπων, τη θεμελίωση συνεκτικών και ανθεκτικών κοινωνιών και τη διαμόρφωση θεσμών προσιτών και υπόλογων στους πολίτες.
Βασικές έννοιες
Ως κοινωνική ανάπτυξη εννοείται η βελτίωση της ευημερίας του κάθε ατόμου στην κοινωνία, ώστε να μπορεί να αξιοποιήσει πλήρως τις δυνατότητές του. Η επιτυχία της κοινωνίας συνδέεται με την ευημερία του κάθε πολίτη.
Η Παγκόσμια Τράπεζα
Η ατζέντα της κοινωνικής ανάπτυξης στην Παγκόσμια Τράπεζα υποστηρίζει τους συγκεκριμένους στόχους της ενδυνάμωσης των πολιτών, την κοινωνική ένταξη και την ασφάλεια, προτείνοντας:
Κάθε ένας από τους προαναφερόμενους παράγοντες λειτουργεί σε διαφορετικό επίπεδο, αλλά όλοι είναι αλληλένδετοι και είναι απαραίτητοι για την κοινωνική βιωσιμότητα.
Σημειώσεις - παραπομπές
Κατηγορία:Κοινωνική φιλοσοφία Αναπτυξη Κατηγορία:Οικονομική ανάπτυξη
Πρόβατο Σφακίων
Το πρόβατο Σφακίων, ή σφακιανό πρόβατο, είναι ελληνική φυλή γαλακτοπαραγωγού προβάτου. Κατάγεται από την περιοχή την Σφακίων, όπου και εκτρέφεται ως επί το πλείστον μέχρι σήμερα. Πιστεύεται ότι έχει επιρροές από ιταλικές φυλές. Παρότι δεν είναι ιδιαίτερα υψηλής παραγωγής, προτιμάται από τους ντόπιους κτηνοτρόφους λόγω της ανθεκτικότητάς του και της λιτοδίαιτης φύσης του. Ο συνολικός αριθμός των αμιγώς εκτρεφόμενων ατόμων της φυλής ανέρχεται σε 66.000.
Εμφάνιση
Ο χρωματισμός είναι κατά κανόνα λευκός, με μικρούς μαύρους δακτύλιους γύρω από τους οφθαλμούς και πιθανώς μαύρες κηλίδες στα άκρα. Το τρίχωμα είναι μακρύ και καλύπτει όλο το σώμα, εκτός της κεφαλής, της κάτω κοιλιακής χώρας και του κάτω μέρους των άκρων. Το κεφάλι είναι μακρύ με κυρτό επιρρίνιο. Τα αρσενικά έχουν ελικοειδή κέρατα, ενώ τα θηλυκά είναι συνήθως ακέρατα. Τα αυτιά είναι μετρίου μεγέθους και οριζόντια. Ο μαστός παρουσιάζει γενικά καλή διάπλαση, αλλά οι θηλές είναι σχετικά μικρού μήκους.
Πρόκειται για μικρόσωμη φυλή. Το ύψος ανέρχεται στα 65 cm για τους κριούς και στα 58 cm για τις προβατίνες, ενώ τα αντίστοιχα μέσα σωματικά βάρη είναι 61 kg και 41 kg.
Αναπαραγωγικά χαρακτηριστικά και αποδόσεις
Η φυλή είναι σχετικά πρώιμη. Τα αρσενικά ξεκινούν την αναπαραγωγική τους ζωή γύρω στους 18 μήνες, ενώ τα θηλυκά στους 12. Η πολυδυμία ανέρχεται στα 1,36 αρνιά ανά τοκετό. Η αμελγόμενη ποσότητα γάλακτος κυμαίνεται από 98 kg έως 160 kg ανά ζώο και αμελκτική περίοδο, με τον μέσο όρο να βρίσκεται περίπου στα 129 kg.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φυλές προβάτων Π
3,5-λουτιδίνη
Η 3,5-λουτιδίνη  (αγγλικά 3,5-lutidine) είναι βασική ετεροκυκλική αρωματική (δηλαδή ετεροαρωματική) οργανική ένωση, που περιέχει άνθρακα, υδρογόνο και άζωτο, με μοριακό τύπο C7H9N. Η χημικά καθαρή 3,5-λουτιδίνη, στις κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος, δηλαδή σε θερμοκρασία 25°C και υπό πίεση 1 atm, είναι υγρό που έχει δυσάρεστη οσμή, παρόμοια με της «μητρικής» πυριδίνης. Είναι μία από τις έξι (6) ισομερείς διμεθυλοπυριδίνες, των οποίων οι δομές διαφέρουν ανάλογα με τη θέση που οι μεθυλομάδες (-CH3) τους επισυνάπτονται γύρω από το πυριδινικό τους δακτύλιο.
Παραγωγή
Η παραγωγή της 3,5-λουτιδίνης μπορεί να γίνει με διάφορες μεθόδους, που προκύπτουν από τις γενικές μεθόδους παραγωγής πυριδινών.
Με συντριμερισμό ενώσεων με τριπλό δεσμό
Με μείγμα προπινίου (CH3C≡CCH3) και υδροκυανίου (HCN), σε αναλογία 2:1, παρουσία διαλυτών ενώσεων του κοβαλτίου, όπως το κοβαλτιοκένιο [Co(C5H5)2], παράγεται μείγμα τεσσάρων (4) λουτιδινών. Συγκεκριμένα, συμπαράγονται 2,4-λουτιδίνη, 2,5-λουτιδίνη, 3,4-λουτιδίνη και 3,5-λουτιδίνη: σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:2,4-Lutidine.svg|χωρίς-πλαίσιο|51x51εσσύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:2,5-Lutidine.svg|χωρίς-πλαίσιο|60x60εσσύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:3,4-Lutidine.svg|χωρίς-πλαίσιο|51x51εσσύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:3,5-Lutidine.svg|χωρίς-πλαίσιο|60x60εσ
Με επίδραση εναμίνης σε β-δικαρβονυλική ένωση
Με επίδραση 1-προπεν-1-αμίνης (CH3CH=CHNH2) σε μεθυλοπροπανοδιάλη [HCOCH(CH3)CHO], που αντιδρά με τη μορφή της ταυτομερούς της μεθυλο-3-υδροξυπροπενάλης [HOCH=C(CH3)CHO], οδηγεί σε απευθείας παραγωγή 3,5-λουτιδίνης: σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:3,5-Lutidine.svg|χωρίς-πλαίσιο|60x60εσ
Με επίδραση 4-μεθυλο-1,3-οξαζολίου σε προπένιο και αφυδάτωση
Με επίδραση 4-μεθυλο-1,3-οξαζολίου σε προπένιο (CH3CH=CH2) παράγεται αρχικά μείγμα από 3,5-διμεθυλ-2,3-διυδρο-2-πυριδινόλη και 4,5-διμεθυλ-2,3-διυδρο-2-πυριδινόλη, που με αφυδάτωση δίνει τελικά μείγμα από 3,5-διμεθυλοπυριδίνη και 3,4-διμεθυλοπυριδίνη: χωρίς-πλαίσιο|52x52εσχωρίς-πλαίσιο|59x59εσχωρίς-πλαίσιο|50x50εσσύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:3,4-Lutidine.svg|χωρίς-πλαίσιο|51x51εσσύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:3,5-Lutidine.svg|χωρίς-πλαίσιο|60x60εσ
Χημικές ιδιότητες
Ωστόσο και πάλι, τα ηλεκτρονιόφιλα αντιδραστήρια συνήθως προτιμούν να αντιδρούν με το περισσότερο ηλεκτραρνητικό και επομένως ισχυρότερο πυρινόφιλο άτομο αζώτου της 3,5-λουτιδίνης, σχηματίζοντας άλατα 3,5-λουτιδινωνίου. Ο σχηματισμός του 3,5-λουτιδινωνίου ενισχύει επιπλέον τη δραστικότητα της ένωσης έναντι πυρινόφιλων αντιδραστηρίων.
Αναφορές
Κατηγορία:Πυριδίνες Κατηγορία:C7
Αγία Τριάδα Λάρισας
Η Αγία Τριάδα είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Σκοτούσσης, της δημοτικής ενότητας Πολυδάμαντα, του δήμου Φαρσάλων, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λάρισας, στην περιφέρεια Θεσσαλίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.
Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Φαρσάλων του νομού Λαρίσης, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Θεσσαλίας.
Γεωγραφία
Η Αγία Τριάδα είναι ημιορεινός οικισμός στο νότιο τμήμα του νομού Λαρίσης, κοντά στα όρια με τον νομό Μαγνησίας. Βρίσκεται στις δυτικές απολήξεις του μικρού βουνού Χαλκοδόνιον (Μαυροβούνι) και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 418. Απέχει 40 χλμ. περίπου Ν.ΝΑ. της Λάρισας.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός εμφανίζεται διοικητικά το 1833 ως Σουπλί και προσαρτήθηκε στον τότε δήμο Σκοτούσσης. Το 1927 μετονομάστηκε σε Αγία Τριάδα.
(Πηγή: )
Αξιοθέατα
Στον δρόμο που συνδέει την Αγία Τριάδα με την Άνω Σκοτούσσα υπάρχουν ερείπια αρχαίου οικισμού, κοντά στον οποίο διαδραματίστηκε η ιστορική Μάχη των Κυνός Κεφαλών (197 π.Χ.), όπου οι Ρωμαίοι κατενίκησαν τους Μακεδόνες.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λάρισας Κατηγορία:Δήμος Φαρσάλων
Η θαυμαστή μπαλωματού
thumb|right|Πίνακας ζωγραφικής του Λόρκα Η θαυμαστή μπαλωματού είναι ο ελληνικός τίτλος του θεατρικού έργου La zapatera prodigiosa του Ισπανού ποιητή Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα.
Το έργο που χαρακτηρίζεται ως λαϊκή κωμωδία, γιατί ενσωματώνει στοιχεία του λαϊκού ισπανικού θεάτρου όπως οι χοροί, τα τραγούδια και το κουκλοθέατρο, έγραψε ο Λόρκα το 1930 και παρουσιάστηκε για πρώτη φορά σε επιμέλεια του ίδιου το 1931.
Το θέμα του
Ο 50αρης πια τσαγκάρης παντρεύτηκε με συνοικέσιο την κατά πολύ νεώτερη γυναίκα του, η οποία όμως με τα νιάτα της, την ενεργητικότητά της και τις απαιτήσεις της βάζει σε δοκιμασία τη συζυγική ζωή του ζευγαριού, η οποία θα κινδυνεύσει ακόμα περισσότερο από τις κακίες και τις ζήλιες του μικρόκοσμου του χωριού. Ο μπαλωματής μην αντέχοντας πλέον τους κακούς τρόπους της και το πείσμα της θα την εγκαταλείψει και θα φύγει από το χωριό. Η μπαλωματού θα αναγκαστεί να μετατρέψει το σπίτι τους σε πανδοχείο για να επιβιώσει, ελπίζοντας ωστόσο για την επιστροφή του άντρα της. Κάποια στιγμή ο μπαλωματής μεταμφιεσμένος σε παίκτη κουκλοθεάτρου - στον τόσο γνωστό και αγαπητό Φασουλή θα επιστρέψει στο χωριό και μέσα από αυτή τη μεταμφίεση θα γνωρίσουν επιτέλους πραγματικά ο ένας τον άλλον και θα ομολογήσουν την μεγάλη αγάπη που τους συνδέει.
Το έργο έχει δύο πράξεις και περιλαμβάνει έναν πρόλογο στον οποίο εμφανίζεται ο συγγραφέας να δείχνει στο κοινό του τα βασικά στοιχεία πάνω στο οποία δομήθηκε το έργο.
Ξεχωριστή παράσταση του έργου στο ελληνικό θέατρο ήταν η παραγωγή του Εθνικού Θεάτρου του 1958 σε μετάφραση και σκηνοθεσία Αλέξη Σολομού, σκηνικά - κοστούμια Γιάννη Μόραλη και με πρωταγωνιστές τη Μαίρη Αρώνη στον ομώνυμο ρόλο και τον Παντελή Ζερβό στο ρόλο του μπαλωματή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Θεατρικά έργα του Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα
Τεκοβιριμάτη
Δύο εκατομμύρια δόσεις αυτής της ουσίας αποθηκεύονται σήμερα στο Στρατηγικό Εθνικό Απόθεμα των Η.Π.Α. σε περίπτωση που συμβεί βιοτρομοκρατική επίθεση με βάση τον ορθοποξικό ιό.
Ο Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ (FDA) την θεωρεί ως φάρμακο πρώτης κατηγορίας.
Σαϊμά
Ο Πρόεδρος της Λετονίας έχει δικαίωμα να απολύσει τη Σαϊμά και να ζητήσει πρόωρες εκλογές. Η διαδικασία για την απόλυση της ενέχει σημαντικό πολιτικό ρίσκο για τον πρόεδρο, ακόμη και κίνδυνο απώλειας του αξιώματος του. Στις 28 Μαΐου 2011 ο Βάλντις Ζάτλερς αποφάσισε να ξεκινήσει τη διάλυση της Σαϊμά που εγκρίθηκε σε δημοψήφισμα και το κοινοβούλιο διαλύθηκε στις 23 Ιουλίου 2011.
Η σημερινή πρόεδρος της βουλής είναι η Ινάρα Μουρνιέτσε της Εθνικής Συμμαχίας.
Οι βουλευτές εκλέγονται για να εκπροσωπήσουν τις εκλογικές περιφέρειες της Κουρλάνδης (13 βουλευτές), της Λατγαλίας (15), της Ρίγας (30), του Βίντζεμε (27) και της Σεμιγαλλίας (15). Οι έδρες κατανέμονται σε κάθε εκλογική περιφέρεια χρησιμοποιώντας αναλογική εκπροσώπηση ανοικτού καταλόγου μεταξύ των κομμάτων που ξεπερνούν το εκλογικό όριο 5% χρησιμοποιώντας μια μη τροποποιημένη έκδοση της μεθόδου Ουέμπστερ-Σαιν Λαγκού.
Ιστορία και ετυμολογία
μικρογραφία|Ο [[Οίκος της Λιβονικής Εταιρείας των Ευγενών, ο χώρος συνεδριάσεων της Σαϊμά.]] Η προέλευση της Σαϊμά ανάγεται στη Δίαιτα του Βασιλείου της Πολωνίας, η οποία οδήγησε στη δημιουργία του Σέιμας του Μεγάλου Δουκάτου της Λιθουανίας και αργότερα στη δημιουργία της Δίαιτας της Πολωνολιθουανικής Κοινοπολιτείας. Η Λετονία, ως μέρος της Πολωνολιθουανικής Κοινοπολιτείας, εκτέθηκε στο πολωνικό διοικητικό σύστημα και τη Σέιμ. Το μεγαλύτερο μέρος της Λετονίας ανήκε στα βοϊβοδάτα Ντόρπατ, Παρνάβα και Βέντεν, τα οποία έστειλαν 6 εκπροσώπους στο Σέιμ της Πολωνίας. Ωστόσο η υπόλοιπη Λετονία ανήκε στο Δουκάτο της Κουρλάνδης και της Σεμιγαλλίας, άμεσο φέουδο της Κοινοπολιτείας (και μέλος της ένωσης χωρίς ίσα δικαιώματα) κυβερνούταν από τη Σέιμ χωρίς να μπορεί να στείλει βουλευτές του. Τα τοπικά κοινοβούλια στη Λετονία ονομάζονταν σέιμικ.
Η λέξη Δίαιτα προέρχεται από το ρήμα "sjąć się" που σημαίνει "μαζί". Παρόμοιες λέξεις έχουν κάποιες άλλες σλαβικές γλώσσες, οι οποίες προέρχονται από την πρωτοσλαβική λέξη *sъjęti < *sъjemti. Ως ουσιαστικό Σέιμ τότε σήμαινε "συγκέντρωση, συνάντηση, συμβούλιο".
Τον 19ο αιώνα, καθώς άρχισε να δημιουργείται η έννοια του έθνους, ο Γιούρις Αλουνάνς, μέλος των Νέων Λετονών (εθνικιστική ομάδα των Λετονών) αξίωσε τη λετονικότητα της λέξης Σαϊμά. Παρά ακριβώς την ίδια προφορά, σημασιολογική δομή και ιστορική σημασία, υποστήριζε ότι ήταν μια καθαρά λετονική λέξη που εφύηρε. Όπως αναφέρθηκε παραπάνω η λέξη έχει τη σημασία συνάντησης, συμβουλίου και συγκέντρωσης. Ο Αλουνάνς υποστήριζε ότι την κατασκεύασε εντελώς ανεξάρτητα από το ιστορικό πλαίσιο αιώνων και ανεξάρτητα από τις σύγχρονες σέιμ στο δουκάτο της Βαρσοβίας, τη Πολωνία του Συνεδρίου, το μεγάλο δουκάτο του Πόζναν και τη Γαλικία. Ισχυρίζεται ότι η λέξη προέρχεται από την αρχαϊκή λετονική λέξη έιμα που σημαίνει "πηγαίνω" (προέρχεται από την πρωτοϊνδοευρωπαϊκή λέξη *ei "πηγαίνω", συγκρίνετε το αρχαιοελληνικό εἴμι και το γαλατικό eimu, μεταξύ άλλων).
Δεν μπορούσε όμως να εξηγήσει πως προστέθηκε το πρόθεμα "-σ" στη λέξη και τι νόημα έκανε αυτή η πρόσθεση εντός των ορίων της λετονικής γλώσσας. Σύμφωνα με τον Γιούρις η λέξη είναι λετονική και πλήρως ανεξάρτητη από το παραπάνω ιστορικό πλαίσιο. Το πρόθεμα "-σα" σε ένα σύγχρονο λετονικό ρήμα σημαίνει συνήθως πλήρη δράση και έτσι το Σαϊμά μπορεί να σημαίνει "Ας συγκεντρωθούμε μαζί ολοκληρωμένα".
Στην προπολεμική Λετονία (1918-1940) η Σαϊμά εξελέγη τέσσερις φορές για τριετείς θητείες. Η πρώτη Σαϊμά λειτούργησε από τις 7 Νοεμβρίου 1922 μέχρι τις 2 Νοεμβρίου 1925, η δεύτερη από τις 3 Νοεμβρίου 1925 μέχρι τις 5 Νοεμβρίου 1928, η 3η από τις 6 Νοεμβρίου 1928 μέχρι τις 2 Νοεμβρίου 1931 και η 4η από τις 3 Νοεμβρίου 1931 μέχρι τις 15 Μαίου 1934, λόγω του πραξικοπήματος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινοβούλια ανά χώρα Κατηγορία:Εθνικά νομοθετικά σώματα
Σκαρσέβι
Το Σκαρσέβι (πολωνικά: Skarszewy, κασουβικά: Skarszewò, Schöneck in Westpreußen) είναι πόλη του Πόβιατ Σταρόγκαρντ, στο Βοεβοδάτο Πομερανίας της βόρειας Πολωνίας. Βρίσκεται μεταξύ των Κοστσιεζίνα και Ττσεφ, 40 χιλιόμετρα νότια του Γκντανσκ. Το 2005, δόθηκε στην πόλη ο τίτλος «Μαργαριτάρι της Πομερανίας». Ο πληθυσμός της πόλης είναι 7.015 κάτοικοι (2020).
Η παλιά πόλη περικλείεται από ερείπια των πέτρινων τοίχων του 14ου αιώνα και μια γοτθική ενοριακή εκκλησία του Αγίου Μιχαήλ του Αρχαγγέλου, η οποία χρονολογείται από τον 14ο αιώνα, με καλοδιατηρημένα έπιπλα από την εποχή του μπαρόκ.
Στην πλατεία της πόλης βρίσκεται το σιντριβάνι Γκρίφιν Πομόρσκι με τρεις γρύπες που κρατούν το έμβλημα του Αγίου Ιωάννη Σκάρσεβ σε μια πιατέλα. Στην κορυφή τοποθετήθηκαν αναπαραγωγές τριών παλτών Σκάρσεβ: από το 1198 όταν η πόλη ανήκε στους Οσπιτάλιους Ιππότες, από το 1320 όταν το Σκαρσέβι απέκτησε πολιτικά δικαιώματα και το σημερινό οικόσημο.
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία| Ξαναχτισμένα ερείπια του κάστρου των [[Οσπιτάλιοι Ιππότες|Οσπιτάλιων Ιπποτών, αργότερα δικαστήριο στο οποίο ο Γιούζεφ Βιμπίτσκι, ο συγγραφέας των στίχων του πολωνικού εθνικού ύμνου, σπούδασε νομικά]] Η πόλη αναφέρθηκε για πρώτη φορά ως έδρα των Οσπιτάλιων Ιπποτών το 1198. Ήταν μέρος του μεσαιωνικού Βασιλείου της Πολωνίας μέχρι τον 14ο αιώνα. Το 1320 απέκτησε προνόμια πόλης και το 1370 πουλήθηκε από το Τάγμα του Αγίου Ιωάννη στο Τευτονικό Τάγμα. Το 1454, κατόπιν αιτήματος της αντι-Τευτονικής Πρωσικής Συνομοσπονδίας, η πόλη ενσωματώθηκε εκ νέου στο Στέμμα του Βασιλείου της Πολωνίας από τον βασιλιά Καζίμιρ Δ΄ της Πολωνίας. Κατά τον επόμενο Δεκατριετή Πόλεμο, το 1455, καταστράφηκε από τους Τεύτονες Ιππότες, οι οποίοι τελικά αποκήρυξαν οποιεσδήποτε αξιώσεις στην πόλη το 1466. Και πάλι εντός της Πολωνίας, διοικητικά αποτελούσε μέρος του Βοεβοδάτου Πομερανίας (1466-1772) στην επαρχία της Βασιλικής Πρωσίας στην Επαρχία Μείζονος Πολωνίας του Πολωνικού Στέμματος.
Το 1613, το Σκαρσέβι έγινε πρωτεύουσα του Βοεβοδάτου Πομερανίας. Μεταξύ 1629 και 1655 καταστράφηκε από τους Σουηδούς. Μεγάλες πυρκαγιές τα έτη 1708, 1714, 1731 κατέστρεψαν σχεδόν όλα τα κτίρια. Το 1762–1765, ο Γιούζεφ Βιμπίτσκι, ο συγγραφέας των στίχων του εθνικού ύμνου της Πολωνίας, σπούδασε νομικά στο τοπικό δικαστήριο, που βρίσκεται στο παλιό κάστρο. Το 1772 η πόλη, γνωστή στα γερμανικά ως Schöneck (Σύνεκ), προσαρτήθηκε από το Βασίλειο της Πρωσίας στον πρώτο διαμελισμό της Πολωνίας.
Το 1871, με τη Γερμανική Ενοποίηση υπό την ηγεσία της Πρωσίας, το Σύνεκ έγινε μέρος της Γερμανικής Αυτοκρατορίας. Μέχρι το 1920, η πόλη ήταν μέρος του Κράις Μπέρεντ στην πρωσική επαρχία της Δυτικής Πρωσίας στη Γερμανία. Σύμφωνα με την απογραφή του 1910, το Σύνεκ είχε πληθυσμό 3.494 κατοίκους, από τους οποίους 2.258 (64,6%) ήταν γερμανόφωνοι, 1.131 (32,4%) πολωνόφωνοι, 2 (0,1%) ήταν κασούβιοι και 102 (2,9%) ήταν δίγλωσσοι. Στις αρχές του 20ου αιώνα, το Σύνεκ είχε μια προτεσταντική εκκλησία, μια καθολική εκκλησία, μια συναγωγή, ένα περιφερειακό δικαστήριο, ένα παλιό κάστρο (το οποίο εκείνη την εποχή στέγαζε το γαλακτοκομείο) και μερικές μεσαίες επιχειρήσεις.
Σύμφωνα με τη Συνθήκη των Βερσαλλιών, το Σκαρσέβι επανατοποθετήθηκε στην Πολωνία, μετά την ανάκτηση της ανεξαρτησίας της χώρας. Ο Μπλε Στρατός της Πολωνίας, με διοικητή τον Στρατηγό Γιούζεφ Χάλερ, εισήλθε στο Σκαρσέβι στις 30 Ιανουαρίου 1920, δίνοντας τέλος στα 148 χρόνια πρωσικής κυριαρχίας. Ως τμήμα της Δεύτερης Πολωνικής Δημοκρατίας, διοικητικά βρισκόταν στο Βοεβοδάτο Πομερανίας (1919-1939). Αφού η πόλη έγινε μέρος της Πολωνίας, πολλοί εθνοτικοί Γερμανοί μετανάστευσαν στη Γερμανία και μέχρι το 1921, οι Γερμανοί έγιναν μειονότητα στην πόλη, αποτελώντας μόνο περίπου 1.000 (33,2%) από έναν συνολικό πληθυσμό 3.010 κατοίκων.
Προς το τέλος του πολέμου, τα σοβιετικά αεροσκάφη βομβάρδισαν επανειλημμένα την πόλη και στις 8 Μαρτίου 1945 η επίθεση της Ανατολικής Πομερανίας του Κόκκινου Στρατού έκαψε τμήματα της πόλης, προκαλώντας την καταστροφή έως και 40% των κτιρίων στο Σκαρσέβι. Μετά τον πόλεμο, η πόλη αποκαταστάθηκε στην Πολωνία και ο υπόλοιπος γερμανικός πληθυσμός εκδιώχθηκε.
Το 2012, τα όρια της πόλης του Σκαρσέβι επεκτάθηκαν, περιλαμβάνοντας τον οικισμό Πούλκο.
Διεθνείς σχέσεις
Το Σκαρσέβι είναι αδελφοποιημένο με τις: Το Σκαρσέβι αδελφοποιήθηκε με το Σάντι στο Μπέντφορντσιρ της Αγγλίας το 1996. Κάθε χρόνο το καλοκαίρι, μαθητές από διάφορα σχολεία του Σάντι επισκέπτονται το Σκαρσέβι για δώδεκα ημέρες για να διδάξουν αγγλικά σε κάποια μέλη της νεότερης γενιάς της πόλης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Πολωνίας Κατηγορία:Πόλεις του Βοεβοδάτου Πομερανίας
Νύχτα Χριστουγέννων (Γκόγκολ)
Νύχτα Χριστουγέννων (ρωσικός τίτλος: Ночь перед Рождеством) είναι διήγημα του Ρώσου συγγραφέα Νικολάι Γκόγκολ, γράφτηκε το 1829-1831 και περιλαμβάνεται στη συλλογή Βραδιές σε ένα αγρόκτημα κοντά στη Ντικάνκα που εκδόθηκε το 1831.
Ο σιδεράς Βακούλα, στην προσπάθειά του να κερδίσει την καρδιά της πανέμορφης Οξάνα, υποτάσσει τον διάβολο που τον βοηθάει να εκπληρώσει την επιθυμία της αγαπημένης του. Η ιστορία διαδραματίζεται στο ουκρανικό χωριό Ντικάνκα τη νύχτα της παραμονής των Χριστουγέννων. Έχει διασκευαστεί αρκετές φορές για την όπερα και τον κινηματογράφο.
Υπόθεση
Το φεγγάρι λάμπει έντονα, η μάγισσα Σολόχα πετάει στον ουρανό και ο διάβολος παίζει μαζί της. Είναι η τελευταία νύχτα που ο διάβολος είναι ελεύθερος να κάνει κακό πριν τα Χριστούγεννα, οπότε και θα επιστρέψει στην Κόλαση, και αποφασίζει να εκδικηθεί τον Βακούλα, τον σιδερά του χωριού. Ο Βακούλα είναι γιος της Σολόχα αλλά είναι πολύ διαφορετικός από τη μητέρα του. Εκκλησιάζεται τακτικά και ζωγραφίζει αγιογραφίες στην εκκλησία, ο διάβολος θύμωσε γιατί σε μια πρόσφατη εικόνα τον απεικόνισε πολύ άσχημο. Έτσι, ο διάβολος κλέβει το φεγγάρι που φωτίζει τους χιονισμένους δρόμους ώστε να εμποδίσει τους νεαρούς του χωριού να βγουν για τα κάλαντα, τους μεγαλύτερους να βγουν έξω και κυρίως τον σιδερά Βακούλα ο οποίος περίμενε εναγωνίως να φύγει από το σπίτι του ο πλούσιος Κοζάκος Τσουμπ για να συναντήσει την πανέμορφη αλλά ψηλομύτα κόρη του. μικρογραφία|250x250εσ|Κάλαντα την παραμονή των Χριστουγέννων, Κονσταντίν Τρουτόφσκι (1864) Ο διάβολος πιστεύει ότι ο Τσουμπ δεν θα βγει έξω αν η νύχτα είναι σκοτεινή, ωστόσο αυτός με τον εξάδελφό του, παρά τη σκοτεινιά, αποφασίζουν να πάνε στο σπίτι του διάκου που τους έχει καλέσει για την Κουτιά. Ο Βακούλα πηγαίνει να επισκεφτεί την Οξάνα. Αποφασισμένος να κάνει τον Τσουμπ να επιστρέψει, ο διάβολος προκαλεί χιονοθύελλα, στην οποία οι δύο άνδρες χάνονται. Ο εξάδελφος βρίσκει το δρόμο για το καπηλειό αλλά ο Τσουμπ γυρίζει στο σπίτι του. Όταν όμως βλέπει τον Βακούλα στην πόρτα, πιστεύει ότι δεν είναι το σπίτι του, φεύγει και πηγαίνει να επισκεφτεί την ερωμένη του Σολόχα.
Η Οξάνα, εν τω μεταξύ, λέει στον Βακούλα ότι θα τον παντρευτεί μόνο αν της φέρει τα παπούτσια της ίδιας της Τσαρίνας. Θλιμμένος για το αδύνατο έργο που πρέπει να φέρει εις πέρας για να γίνει σύζυγος της Οξάνα, ο Βακούλα επιστρέφει σπίτι. μικρογραφία|250x250εσ|[[Ουκρανία (2009): Συλλεκτικό γραμματόσημο για την 200ή επέτειο από τη γέννηση του Γκόγκολ. Η Νύχτα Χριστουγέννων πάνω δεξιά.]] Την ίδια ώρα, ο διάβολος μπαίνει στο σπίτι της Σολόχα από την καμινάδα. Καθώς γλιστράει, το φεγγάρι του ξεφεύγει, επιστρέφει στον ουρανό και η χιονοθύελλα σταματά. Σύντομα, φτάνουν διαδοχικά τρεις από τους εραστές της Σολόχα, ο δήμαρχος, ο διάκος και τελευταίος ο Τσουμπ και αυτή τους κρύβει, πρώτα τον διάβολο και έπειτα έναν-έναν τους άλλους σε σακιά, τελευταίο κρύβει τον Τσουμπ όταν άκουσε τον Βακούλα να επιστρέφει. Ο Βακούλα μεταφέρει έξω τα σακιά πιστεύοντας ότι έχουν κάρβουνα. Εκπλήσσεται που τα βρίσκει τόσο βαριά και σκέφτεται ότι αυτό συμβαίνει επειδή νιώθει αδύναμος αφού έχασε την αγάπη της Οξάνα. μικρογραφία|250x250εσ|Ρωσικό γραμματόσημο (1991) Ο Βακούλα αποφασίζει ότι ο μόνος τρόπος για να πάρει τα αυτοκρατορικά παπούτσια είναι με τη βοήθεια του διαβόλου. Αφήνει τα βαριά σακιά στο δρόμο, που αργότερα τα βρίσκουν χωριανοί και οι άντρες απελευθερώνονται, και κρατώντας το μικρό σάκο στην πλάτη του, πηγαίνει να δει τον Κοζάκο Πατσιούκ, που όλοι πιστεύουν ότι έχει δοσοληψίες με τον διάβολο. Ο Βακούλα τον ρωτάει πώς να βρει τον διάβολο και αυτός του απαντά ότι τον έχει ήδη στην πλάτη του. Ο Βακούλα αιφνιδιάζει τον διάβολο, τον αρπάζει από την ουρά και τον απειλεί με το σημείο του σταυρού. Έπειτα τον διατάζει να τον πάει στην Αγία Πετρούπολη. Όταν φθάνουν, ο Βακούλα, μέσω γνωστών του, παρουσιάζεται το ίδιο βράδυ στη Μεγάλη Αικατερίνη και αρχίζει αμέσως να επαινεί τα όμορφα παπούτσια της. Η Τσαρίνα διασκεδάζει και του χαρίζει ένα ζευγάρι παπούτσια της. Ο διάβολος μεταφέρει τον Βακούλα πίσω στη Ντικάνκα.
Μια φήμη έχει διαδοθεί γύρω από στο χωριό ότι ο Βακούλα αυτοκτόνησε. Όταν η Οξάνα τον ξαναβλέπει, χαίρεται τόσο πολύ που τον βρίσκει ζωντανό που συμφωνεί να τον παντρευτεί ακόμη και πριν δει τα παπούτσια της Τσαρίνας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νουβέλες του Νικολάι Γκόγκολ
Σχέσεις Αρμενίας-Ευρωπαϊκής Ένωσης
Οι σχέσεις Αρμενίας-Ευρωπαϊκής Ένωσης χαρακτηρίζονται ως θετικές. Οι δυο πλευρές συνδέονται με την ανανεωμένη,νομικά δεσμευτική, γενική συμφωνία Ανατολικής εταιρικής σχέσης του 2017 Ο διπλωμάτης και πρώην Υπουργός εξωτερικών της Αρμενίας, Έντουαρντ Ναλμπαντιάν, επισήμανε ότι η συμφωνία θα «ανοίξει μια νέα σελίδα στις σχέσεις Αρμενίας- Ευρωπαϊκής Ένωσης». Η Φεντερίκα Μογκερίνι η Ύπατη Εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Ένωσης για θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής ασφάλειας τον Μάιο του 2019 δήλωσε ότι «η Αρμενία είναι ένας σημαντικός εταίρος για την Ευρωπαϊκή Ένωση και μαζί επικεντρωνόμαστε στην εφαρμογή της ευρείας διμερούς συμφωνίας μας καθώς και στην επίτευξη συγκεκριμένων αποτελεσμάτων στο πλαίσιο της Ανατολικής Εταιρικής Σχέσης.»