cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Φαίνη Ξύδη
Το 1926 έγινε μέλος του Ομίλου αντισφαίρισης Αθηνών κι ασχολήθηκε με την αντισφαίριση. Ήταν πρωταθλήτρια Ελλάδος στο απλό τις χρονιές : 1934, 1935, 1936, 1937, 1938 και 1940, στο διπλό γυναικών το 1935, 1938, 1939, και 1940, στο μεικτό το 1938 και 1940. Δεύτερη ήταν στο απλό το 1933, στο διπλό το 1932, στο μεικτό 1935, 1937, 1938 και 1940.
Σε διεθνές επίπεδο ήταν πρώτη στο Πρωτάθλημα Ανατολικής Μεσογείου το 1935 στο διπλό μεικτό. Είχε συμμετάσχει σε πολλά τουρνουά με σημαντικότερα το Γουίμπλεντον το 1935 και 1936 και το Ρολάν Γκαρός το 1935 και 1936. Ήταν πρώτη στο Πρωτάθλημα Καΐρου στο διπλό γυναικών το 1933.
Στις 11 Δεκεμβρίου 1944 κι ενώ βρισκόταν στο πατρικό σπίτι της στην Κηφισιά με τον μητριό της Αντώνιο Κριεζή την μητέρα της Αλεξάνδρα και την αδελφή της Ρωξάνη, απήχθησαν από αντάρτες του ΕΛΑΣ κι εκτελέστηκαν έναν μήνα μετά στη Συκάμινο κοντά στον Ωρωπό ο Αντώνιος Κριεζής και η Φαίνη.
Χιλιομόδι Πάτμου
Το Χιλιομόδι  είναι μικρή νησίδα που βρίσκεται ανοιχτά από τον κόλπο της Σκάλας, απέναντι από το λιμάνι της Πάτμου και είχε δωριστεί από τον Αλέξιο τον Κομνηνό στον Όσιο Χριστόδουλο.
Στο Χιλιομόδι υπήρχε ερημητήριο με εκκλησία αφιερωμένη στον Άγιο Παντελεήμονα. Σύμφωνα με κωδικό σημείωμα που διασώθηκε, στις 10 Ιουνίου του 1599 συνετρίβη στο νησί μια βάρκα, που ερχόταν από τη Νίσυρο με επτά ανθρώπους και πνίγηκαν από αυτούς οι τέσσερις. Οι τρεις από τους διασωθέντες πήγαν εις τον Άγιο Παντελεήμονα, σήκωσαν μια παντιέρα, τους είδαν στην Πάτμο και πήγαν και τους πήραν.
Σήμερα κοντά στα ερείπια του ερημητηρίου έχει κτιστεί ένα νέο εκκλησάκι του Αγίου Παντελεήμονα με κελιά και στις 27 Ιουλίου στη μνήμη του γίνεται πανηγύρι.
Στη νοτιοανατολική πλευρά του νησιού υπάρχει χαμηλή θαμνώδη βλάστηση και φιλοξενεί μεγάλο αριθμό πουλιών. Παρά το μικρό του μέγεθος έχει πλούσια διαμόρφωση ακτών και μια μεγάλη παραλία από σκούρα βότσαλα στη δυτική του πλευρά που είναι η πλέον προσβάσιμη. Απέχει από το λιμάνι της Πάτμου 3.4 ναυτικά μίλια.
Διοικητικά
Το Χιλιομόδι αναγνωρίστηκε ως οικισμός για πρώτη φορά το 2011. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 δεν υπάρχουν μόνιμοι κάτοικοι και σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης διοικητικά υπάγεται στο Δήμου Πάτμου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βραχονησίδες της Πάτμου
117 π.Χ.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Σενίκο Ιωαννίνων
Το Σενίκο είναι οικισμός της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων.
Γενικά στοιχεία
Το Σενίκο βρίσκεται στην βόρεια απόληξη της Κοιλάδας των Σελλών, κοντά στον ποταμό Τύρια σε υψόμετρο 480 μέτρα. Απέχει περίπου 480 χλμ. από την Αθήνα και 30 χλμ. από τα Γιάννενα. Ο βασικός δρόμος ξεκινάει από την Πεδινή Ιωαννίνων, όπου μέσω της κεντρικής αρτηρίας της Εγνατίας Οδού μπορεί σε 10 μόλις λεπτά να φθάσει στον κόμβο του χωριού Τύρια, και σε άλλα 7-8 περίπου λεπτά να βρίσκεται στο Σενίκο.
Ανήκει στα χωριά της Λάκκας Σουλίου και παλιότερα υπαγόταν στην Παραμυθιά Θεσπρωτίας. Αργότερα πέρασε στην Επαρχία Δωδώνης μετέπειτα στο Δήμο Σελλών και τώρα με το σχέδιο Καλλικράτης πάλι στο Δήμο Δωδώνης. Σαν περιοχή από παλιά η λάκκα που βρίσκεται και το Σενίκο λεγόταν Ντουσκάρα.
Κοντινά μέρη που υπάρχουν, είναι το αρχαίο θέατρο της Δωδώνης, το μοναστήρι του Αη-Δημήτρη στο Διχούνι, το αυτοφυές δρυόδασος της Αγίας Μαρίνας, οι πηγές του Αχέροντα στο Σιστρούνι Λάκκας Σουλίου, η εκκλησία του Αγίου Νικολάου στη Δομολεσσά που ανακαινίστηκε το 1850 και κατασκευάστηκε πολύ παλαιότερα, η Παραμυθιά κ.α. Μπορεί εύκολα να βρεθεί πάνω από το χωριό Ζωτικό, όπου και θα θαυμάσει τα άγρια άλογα που ζουν στα όρη του Σουλίου. Τα τοξωτά πέτρινα γεφύρια (μονότοξα) που υπάρχουν στην είσοδο του χωριού, δένουν άψογα με το τοπίο και δημιουργούν μια μαγευτική εικόνα. Το πέτρινο γεφύρι στη θέση "Γεφυράκι", νότιοδυτικά στον Τύρια, έχει χαρακτηριστεί ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο.
Οι λιγοστοί κάτοικοι που έχουν απομείνει σήμερα στο χωριό, ασχολούνται κυρίως με την κτηνοτροφία και γεωργικές ασχολίες. Φυσικά, η ελληνική πολιτεία δεν έχει μεριμνήσει για τη μελέτη της τοπικής ιστορίας της περιοχής.
Διοικητικά στοιχεία
Το Σενίκο αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση της Ήπείρου, το 1919 στο ΦΕΚ 184Α - 19/08/1919 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί τη Δομολεσσά και το Μικροχώρι αποτελούν την κοινότητα Σενίκου που υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Σελλών του Δήμου Δωδώνης και σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει πληθυσμό 77 κατοίκους.
Παραπομπές
κ Κατηγορία:Δήμος Δωδώνης Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων
118 π.Χ.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Καρότο
Το καρότο ή καρώτο είναι εδώδιμη ρίζα χρώματος πορτοκαλί, αν και υπάρχουν μοβ, μαύρες, κόκκινες και κίτρινες ποικιλίες, που προήλθε από την εξημέρωση του άγριου καρότου (Daucus carota), ένα φυτό μονοετές ή διετές της οικογένειας των Απιίδων που είναι ιθαγενές στην Ευρώπη και στη Νοτιοδυτική Ασία.
Προέρχεται από το Αφγανιστάν και τις γύρω περιοχές, ενώ ήταν γνωστό φαρμακευτικό φυτό στην Αρχαία Ελλάδα με το όνομα Σταφυλίνος και κυρίως δαύκος. Στην Ευρώπη η καλλιέργεια του ξεκίνησε το 13ο αιώνα και ήταν χρώματος μοβ, εξαιτίας κάποιων χρωστικών που περιείχε.
thumb|right|180px|Καρότα διαφόρων χρωμάτων thumb|Daucus carota subsp. maximus
Η ρίζα του είναι σαρκώδης με κωνικό μακρύ σχήμα και χρώμα πορτοκαλί, κίτρινο ή λευκό ανάλογα με την ποικιλία. Οι διάφορες ποικιλίες καρότου διακρίνονται από διαφορές στο σχήμα, το χρώμα και το μήκος της ρίζας. Τα φύλλα βγαίνουν από τη κορυφή της ρίζας και έχουν μακρύ μίσχο. Τη δεύτερη χρονιά αναπτύσσονται τα άνθη που είναι λευκά, κιτρινωπά ή ρόδινα.
Μεζές
right|thumb|250px|[[Ποικιλία μεζέδων]] right|thumb|250px|Ένας απλός μεζές: Τυρί με ελιές right|thumb|250px|Κρεμασμένα χταπόδια Οι μεζέδες (ελληνικά:έδεσμα) είναι τα μικρά πιάτα ή ορεκτικά που σερβίρονται για να συνοδέψουν τη κατανάλωση ποτού / αλκοόλ. Η λέξη προέρχεται από τα περσικά μαζέ (مزه), που σημαίνει γεύση.
Καρότο
Καλλιεργείται για τη σαρκώδη ρίζα του σε όλες τις Εύκρατες περιοχές, κυρίως το χειμώνα με ιδανική θερμοκρασία τους 15–18 βαθμούς. Προτιμά τα εδάφη με άφθονη υγρασία και καλά στραγγιζόμενα.
Μεζές
Οι μεζέδες είναι συνηθισμένοι, εκτός από την Ελλάδα και σε άλλες χώρες της ανατολικής Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής, όπως η Τουρκία, η Συρία, ο Λίβανος και το Ιράν.
Στην Ελλάδα συνοδεύουν συνήθως το ούζο, το τσίπουρο, το κρασί, τη ρετσίνα αλλά και τη μπύρα. Χαρακτηριστικοί μεζέδες της ελληνικής κουζίνας είναι τα αλίπαστα, οι ελιές, διάφορες σαλάτες όπως το τζατζίκι, η τυροσαλάτα και η ταραμοσαλάτα, το χταπόδι, το σαγανάκι, ο παστουρμάς, τα φασόλια, οι σαρδέλλες κ.ά. Είναι συνήθως αλμυροί, για να ενθαρρύνεται η κατανάλωση περισσότερου ποτού.
Καρότο
Η αναπαραγωγή γίνεται με σπορά και τα φυτάρια αναπτύσσονται με αργό ρυθμό. Η συγκομιδή γίνεται 3-4 μήνες μετά τη σπορά και στο εμπόριο διατίθεται συνήθως χωρίς το φύλλωμα, γιατί έτσι διατηρείται περισσότερο.
Μεζές
Οι μεζέδες αναφέρονται και με ονόματα όπως μεζεδάκια, μεζεκλίκια, και κάποιες φορές μπινελίκια.
Μεζέδες σερβίρονται σε πολλά ελληνικά και μεσογειακά εστιατόρια, αλλά στην Ελλάδα υπάρχουν και σε εστιατόρια που ονομάζονται γενικά μεζεδοπωλεία, αλλά και εξειδικευμένα μαγαζιά όπως ουζερί (για ούζο) και τσιπουράδικα (για τσίπουρο).
Το σερβίρισμα του μεζέ γίνεται συνήθως σε μικρό πιάτο, γιατί δεν είναι για χόρταση, αλλά για συνοδεία του ποτού, ώστε να μην το πιεί κανείς ξεροσφύρι. Η οδοντογλυφίδα είναι μια συνήθης επιλογή για να διευκολύνει το πιάσιμο του μεζέ, αν και τα μικρά πηρούνια είναι επίσης αποδεκτά. Το συνοδευτικό ψωμί είναι απαραίτητο.
Μεζέδες που σερβίρονται στην Ελλάδα
Ο κατάλογος είναι ενδεικτικός και σίγουρα όχι πλήρης.
Τυριά Σαλάτες Ψαρικά Κρεατικά / Αλλαντικά / Αλίπαστα Διάφορα άλλα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνική κουζίνα Κατηγορία:Τουρκική κουζίνα Κατηγορία:Κρύα ορεκτικά Κατηγορία:Ζεστά ορεκτικά Κατηγορία:Βαλκανική κουζίνα
Καρότο
Στην Ελλάδα καλλιεργείται κυρίως στη Μακεδονία και τη Στερεά και η βασική ποικιλία είναι αυτή της «Αιγίνης», με κωνική ρίζα μεγάλου μεγέθους και πορτοκαλί χρώμα.
Το καρότο τρώγεται ωμό είτε σκέτο, είτε σε σαλάτες (κυρίως συνοδεύοντας το λάχανο), ή σαν τουρσί ή μαγειρεμένο (θεωρείται βασικό συστατικό στη φασολάδα, ενώ ταιριάζει πολύ καλά και με τον αρακά). Είναι μία εξαιρετική τροφή για τον οργανισμό αφού είναι πλούσιο σε βιταμίνη Α και έχει αρκετή ποσότητα από βιταμίνες Β1, Β2 καθώς και νιασίνη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμυλούχα λαχανικά Κατηγορία:Βρώσιµες ρίζες και κόνδυλοι Κατηγορία:Μελιτοφόρα φυτά Κατηγορία:Σελινοειδή Κατηγορία:Βρώσιμα σκιαδοφόρα Κατηγορία:Χλωρίδα της Ασίας
Αθηράδας ο Λακεδαιμόνιος
Παραπομπές
Αθηραδας Αθηραδας Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του σταδίου Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (8ος αιώνας π.Χ.)
Όρος Ναρόντναγια
Η ονομασία του είτε προέρχεται από τον ποταμό Ναρόντα είτε από τη λέξη για τον λαό στα ρωσικά. Δόθηκε από τον γεωλόγο Α. Ν. Αλέσκοφ το 1927 κατά τη διάρκεια του ερευνητικού έργου της Αποστολής στα Βόρεια Ουράλια της Ακαδημίας Επιστημών της ΕΣΣΔ (1924-1928), η οποία μελέτησε για πρώτη φορά λεπτομερώς την υψηλότερη ορεινή περιοχή των Βόρειων Ουραλίων (αργότερα αυτή η περιοχή έγινε γνωστή ως Υποπολικά Ουράλια).
Είναι το υψηλότερο σημείο στην Ευρωπαϊκή Ρωσία έξω από τον Καύκασο. Βρίσκεται στο υδάτινο χάσμα των Ουραλίων και ως εκ τούτου στα σύνορα μεταξύ Ευρώπης και Ασίας: ο ποταμός Ναρόντα ρέει νοτιοανατολικά από την κορυφή στον ποταμό Ομπ στη Σιβηρία και ο ποταμός Κοσίου ρέει βορειοδυτικά από την κορυφή προς τον ποταμό Πετσόρα στην Ευρώπη.
Το βουνό σχηματίζεται με χαλαζίτες και μεταμορφωσιγενή πετρώματα του Πρωτεροζωικού Μεγααιώνα και της Κάμβριας περιόδου. Υπάρχουν και μερικοί παγετώνες στο βουνό. Επίσης, υπάρχουν αραιά δάση αγριόπευκου και σημύδας στις βαθιές κοιλάδες στους πρόποδες του βουνού. Οι πλαγιές του καλύπτονται με τούνδρα ορεινών περιοχών.
Η ευκολότερη διαδρομή προς την κορυφή είναι μια τεχνικά εύκολη πεζοπορία στη μέτρια βορειοδυτική πλαγιά. Το νότιο τείχος του Ναρόντναγια είναι απότομο και χρησιμοποιείται λιγότερο συχνά για να φτάσει κανείς στην κορυφή.
Η πρώτη καταγεγραμμένη ανάβαση στην κορυφή χρονολογείται το 1929.
Σύμφωνα με νέες γραπτές πηγές, που ανακαλύφθηκαν από τον ντόπιο ιστορικό Β. Γ. Καρέλιν ήδη από το 1846, το Όρος Ναρόντναγια είχε χαρτογραφηθεί από τον Ούγγρο εξερευνητή του 19ου αιώνα Α. Ρεγκουλι υπό την ονομασία Ποενούρ, όπως το αποκαλεί ο λαός Μάνσι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουνά της Ρωσίας
.kr
.kr είναι ο top-level domain κωδικός για τη Νότια Κορέα στο Διαδίκτυο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νότια Κορέα Κατηγορία:Top-level domains
Toppdomän
Anurakthi
Η Anurakthi      είναι Σανσκριτική ταινία που γυρίστηκε στην Κεράλα της Ινδίας. Η ταινία μιλά για την Ινδική τέχνη Κουντιγιάτομ. Αυτή είναι η πρώτη Σανσκριτική ταινία που περιέχει μουσική επένδυση. Το τραγούδι γυρίστηκε σε 3D ενώ είναι και η πρώτη σανσκριτική ταινία 3D. Η ταινία προβλήθηκε και στο 48ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Ινδίας που έλαβε χώρα στην Γκόα το 2017. Η ταινία κέρδισε το ειδικό βραβείο κριτικής επιτροπής για την καλύτερη περιφερειακή ταινία στο 5ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Ρατζαστάν στη Τζαϊπούρ το 2018.
Πλοκή
Η ταινία περιστρέφεται γύρω από έναν Παντζάμπι (Βάνι Βασίσθ) που φτάνει στην Κεράλα για να μάθει την αρχαία μορφή του χορού Κουντιγιάταμ από ένα επαγγελαμτία (Καλαμαντάλαμ Σίβαν Ναμπουντίρι). Ο γιος του δασκάλου ερωτεύεται με τον Παντζάμπι και αργότερα μπερδεύει τη σχέση μεταξύ του πατέρα και του μαθητή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ινδικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2017
Εθνική ΕΣΣΔ (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της ΕΣΣΔ ήταν το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της ΕΣΣΔ. Υπήρξε από το 1923 μέχρι το 1991, και ανήκε στην Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου της ΕΣΣΔ (ФФСССР). Είναι πρόγονος της Εθνικής ΚΑΚ και της Εθνικής Ρωσίας.
Μεσιέ 90
Ο Μεσιέ 90 (γνωστός και ως Μ90 και NGC 4569) είναι σπειροειδής γαλαξίας Σίφερτ σε απόσταση περίπου 60 εκατομμυρίων ετών φωτός στον αστερισμό της Παρθένου.
Εθνική ΕΣΣΔ (ποδόσφαιρο ανδρών)
Πρώτα βήματα
thumb|right|350px|Η Εθνική ΕΣΣΔ το 1924. Μετά από μεγάλο διάλειμμα, εξαιτίας του Α' Παγκόσμιου Πολέμου και της Οκτωβριανής Επανάστασης, η Εθνική του Ρωσικού Κράτους ιδρύθηκε το 1923, υπό τα χρώματα της Ρωσικής Σοβιετικής Ομοσπονδιακής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας. Τότε, η Εθνική είχε εμφανιστεί σε 3 αγώνες στην Ευρώπη, απέναντι στις εθνικές ομάδες της Εσθονίας, Νορβηγίας και Σουηδίας, στους οποίους η ΕΣΣΔ νίκησε. Η Εθνική ΕΣΣΔ, ως εθνική ολόκληρης της ΕΣΣΔ, εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1924, σε αγώνα απέναντι στην Εθνική Τουρκίας (16 Νοεμβρίου 1924), την οποία η Εθνική ΕΣΣΔ νίκησε με σκορ 3-0.
Μεσιέ 90
Ιστορικό
Ο Μεσιέ 90 ανακαλύφθηκε στις 18 Μαρτίου 1781 από τον Σαρλ Μεσιέ, μαζί με άλλα 7 μέλη του καταλόγου του στην ίδια περιοχή του ουρανού και το σφαιρωτό σμήνος Μεσιέ 92.
Εθνική ΕΣΣΔ (ποδόσφαιρο ανδρών)
Πρώτα βήματα
Κατά τη διάρκεια των επόμενων 11 ετών (1925-1935), η Εθνική ΕΣΣΔ εμφανίστηκε σε περισσότερους από 40 αγώνες, 4 από τους οποίους έγιναν στην ΕΣΣΔ. Στους περισσότερους αγώνες, αντίπαλοι της Εθνικής ΕΣΣΔ ήταν διάφορες εθνικές της Τουρκίας και η Εθνική του Γερμανικού Εργατικού Αθλητικού Ομίλου. Επίσης αντίπαλοι της Εθνικής ΕΣΣΔ ήταν διάφορες σκανδιναβικές και αυστριακές ομάδες, εργατικές εθνικές, και οι Εθνικές Λετονίας και Νορβηγίας. Τελικό αποτέλεσμα αυτών των αγώνων ήταν 32 νίκες της Εθνικής ΕΣΣΔ (ο αριθμός αγώνων με την Εθνική Λετονίας είναι άγνωστος), 5 ισοπαλίες και 2 ήττες. Οι καλύτεροι σκόρερ της Εθνικής ΕΣΣΔ έγιναν ο Μιχαήλ Μπουτούσοφ και ο Φιόντορ Σέλιν.
Μεσιέ 90
Χαρακτηριστικά
thumb|left|205px|Ο πυρήνας του Μεσιέ 90 Ο Μεσιέ 90 έχει ένα λαμπρό πυρήνα, κοντά στον οποίο βρίσκονται λωρίδες σκόνης, ταξινομείται ως Liner και παρουσιάζει γραμμές απορρόφησης σε FeII και MgII, χαρακτηριστικές των γιγάντιων άστρων, κάτι το οποίο υποδεικνύει την παρουσία ενός σμήνους αστέρων στον πυρήνα το οποίο αποτελείται από υπεργίγαντες τύπου Α. Το φάσμα του στις υπεριώδεις μοιάζει με αυτό του αστρογόνου γαλαξία NGC 1741. Στον πυρήνα του βρίσκεται μία συμπυκνωμένη πηγή ακτίνων Χ και υπεριώδους ακτινοβολίας.
Εθνική ΕΣΣΔ (ποδόσφαιρο ανδρών)
Πρώτα βήματα
Η πρώτη ήττα της Εθνικής ΕΣΣΔ ήταν απέναντι στην Εργατική Ομάδα της Βιέννης, με σκορ 1-3. Ο αγώνας έγινε στη Δρέσδη το 1927. Στον επόμενο αγώνα η Εθνική ΕΣΣΔ πήρε ρεβάνς.
Μεσιέ 90
Θέση στο σμήνος της Παρθένου
Ο Μεσιέ 90 είναι ένας από τους λαμπρότερους σπειροειδείς γαλαξίες του σμήνους. Βρίσκεται 1°,5 από την υπομάδα του Μεσιέ 87.
Εθνική ΕΣΣΔ (ποδόσφαιρο ανδρών)
Πρώτα βήματα
Σημαντική βοήθεια για την ανάπτυξη της Εθνικής ΕΣΣΔ είχε δώσει η Εθνική Τουρκίας, παρά τις απαγορεύσεις της FIFA. Το πρόβλημα ήταν ότι η Εθνική ΕΣΣΔ δεν ήταν μέλος της ΦΙΦΑ (ενώ η Εθνική Τουρκίας ναι), και η ΦΙΦΑ απαγόρευε στις εθνικές της ομάδες να συμμετέχουν σε αγώνες απέναντι σε εθνικές άλλων διοργανώσεων (η Εθνική ΕΣΣΔ ανήκε στον Κόκκινο Αθλητικό Ιντερνατσιονάλ). Για να συνεχίσει τους αγώνες απέναντι στην Εθνική ΕΣΣΔ, η τουρκική ομοσπονδία παρουσίαζε την εθνική με ονόματα όπως "Εθνική Λαϊκών Σπιτιών της Τουρκίας". Σε αυτούς τους αγώνες, η Εθνική ΕΣΣΔ ήταν πιο δυνατή από τους αντιπάλους της (11 νίκες, 4 ισοπαλίες και 1 ήττα). Ενδιαφέρον είναι ότι η Εθνική Τουρκίας στους αγώνες με ομάδες της ΕΣΣΔ έχανε με μεγάλα σκορ, ακόμα και από ομάδες Β' κατηγορίας της ΕΣΣΔ.
Μεσιέ 90
Μετατόπιση προς το κυανό
Ο Μεσιέ 90 έχει μετατόπιση προς το κυανό, δηλαδή κινείται προς τη Γη. Αυτό σημαίνει ότι κινείται σε σχέση με το υπόλοιπο σμήνος με ταχύτητα που προσεγγίζει τα 1400 km/s. Αυτή η κίνηση μέσα στο διαγαλαξιακό ενδιάμεσο δημιουργεί πίεση στο γαλαξία που απομακρύνει αέριο από τον γαλαξία, δίνοντάς του μία απαλή εμφάνιση. Το ίδιο φαινόμενο παρατηρείται και στον φακοειδή Μεσιέ 86, ο οποίος κινείται προς τη Γη με ταχύτητα 244 km/s.
Εθνική ΕΣΣΔ (ποδόσφαιρο ανδρών)
Πρώτα βήματα
Την περίοδο 1928-1929 η Εθνική ΕΣΣΔ δεν συμμετείχε σε κανένα αγώνα.
Μεσιέ 90
Κοντινοί γαλαξίες
Σε απόσταση 6 λεπτών της μοίρας από τον Μεσιέ 90 βρίσκεται ο ανώμαλος γαλαξίας IC 3583, με τον οποίο αποτελούν το νούμερο 76 του Άτλαντα των περίεργων γαλαξιών.
Εθνική ΕΣΣΔ (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η αρχή των επίσημων εμφανίσεων
Η Εθνική ΕΣΣΔ έγινε μέλος της ΦΙΦΑ μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, στις 25 Ιουνίου 1946.
Μεσιέ 90
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μεσιέ 90 Μεσιέ 90 Μεσιέ 90 90 4569 Κατηγορία:Παρθένος (αστερισμός) Κατηγορία:Γαλαξίες Arp
Εθνική ΕΣΣΔ (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η αρχή των επίσημων εμφανίσεων
Εν τω μεταξύ, το διάλειμμα στις εμφανίσεις της Εθνικής ΕΣΣΔ διήρκεσε 17 χρόνια (1935-1952). Οι λόγοι ήταν η ενεργή συμμετοχή της ΕΣΣΔ στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, καθώς και λόγω της έναρξης, το 1936, του Πρωταθλήματος ποδοσφαίρου ΕΣΣΔ - τη δύναμη του σοβιετικού ποδοσφαίρου έλεγχαν στους αγώνες των καλύτερων ομάδων της ΕΣΣΔ. Η Ντιναμό Μόσχας, Ντιναμό Τιφλίδας, ΤΣΣΚΑ Μόσχας και Σπαρτάκ Μόσχας, το 1937, συμμετείχαν σε αγώνες απέναντι στην Ομάδα των Βασκικών, οι οποίοι νίκησαν όλες τις ομάδες, εκτός την Σπαρτάκ Μόσχας.
Προκριματικά
Η συμμετοχή της Εθνικής ΕΣΣΔ στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1952 έγινε γνωστό το καλοκαίρι του 1951, αλλά την ομάδα ανασυγκρότησαν μόνο τον Ιανουάριο του 1952. Την προετοιμασία της Εθνικής ΕΣΣΔ εμπιστεύτηκαν στον έμπειρο προπονητή Μπορίς Αρκάντεφ. Στην ομάδα των προπονητών βρίσκονταν ο Ευγκένι Ελισέεφ, ο Μιχαήλ Μπουτούσοφ και ο Γκριγκόρι Φεντότοφ, τους οποίους αντικατέστησε ο Μιχαήλ Γιακούσιν. Στις 15 Ιανουαρίου 1952, στη διάθεση των προπονητών βρίσκονταν 36 ποδοσφαιριστές, οι οποίοι αρχικά ετοιμάζονταν στη Μόσχα και μετά στη βάση της Ντιναμό στη Μαύρη Θάλασσα, όπου έγιναν δοκιμαστικοί αγώνες με τις καλύτερες ομάδες της ΕΣΣΔ, και με βάση τα αποτελέσματα των αγώνων αυτών επιλέχτηκαν 24 ποδοσφαιριστές.
Κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας για τους Ολυμπιακούς Αγώνες, η Εθνική ΕΣΣΔ χωρίστηκε σε Εθνική Μόσχας και Εθνική της ΤΣΣΚΑ, αφού η διαρκής (3 μήνες) προετοιμασία της Εθνικής ΕΣΣΔ μπορούσε να δημιουργήσει στη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή, για το αν η Εθνική ΕΣΣΔ αποτελούταν πραγματικά από ερασιτέχνες. Σύμφωνα με τους τότε κανόνες των Ολυμπιακών Αγώνων, οι επαγγελματικοί ποδοσφαιριστές δεν είχαν δικαίωμα συμμετοχής στη διοργάνωση, για αυτό και η σοβιετική ομοσπονδία αποφάσισε να αλλάξει την εθνική. Τον Μάη, η Εθνική ΕΣΣΔ είχε συμμετέχει σε αγώνες με τις εθνικές ομάδες της Βουλγαρίας, Ουγγαρίας, Πολωνίας, Φινλανδίας, Ρουμανίας και Τσεχοσλοβακίας. Στον πρώτο αγώνα, που διεξήχθη στις 11 Μαΐου 1952, στη Μόσχα, η Εθνική ΕΣΣΔ έχασε από την Εθνική Πολωνίας με σκορ 0-1, αλλά μετά πήρε ρεβάνς με σκορ 2-1. Το αποτέλεσμα αυτών των αγώνων ήταν 5 νίκες, 3 ισοπαλίες και 1 ήττα.
Τελική φάση
Ο πρώτος επίσης αγώνας έγινε στα 1/16 της διοργάνωσης, απέναντι στην Εθνική Βουλγαρίας (15 Ιουλίου 1952). Τα 90 λεπτά του αγώνα δεν βρίκαν νικητή, για αυτό και οι δύο εθνικές συνέχισαν το παιχνίδι στην παράταση, όπου παρόλο που δέχτηκαν πρώτοι τέρμα, οι σοβιετικοί κέρδισαν με σκορ 2-1.
Στην επόμενη φάση της διοργάνωσης (1/8), η Εθνική ΕΣΣΔ έπαιξε απέναντι την Εθνική Γιουγκοσλαβίας. Παρόλο που έχαναν 1-5, οι σοβιετικοί κατάφεραν να ισοφαρίσουν, με τελικό σκορ 5-5. Στον επόμενο αγώνα, που έγινε την επόμενη μέρα, η Εθνική ΕΣΣΔ έχασε 1-3, και έτσι τελείωσε η συμμετοχή της Εθνικής ΕΣΣΔ στη διοργάνωση.
Η σοβιετική κυβέρνηση δεν ήταν καθόλου ευχαριστημένη με την εμφάνιση της Εθνικής ΕΣΣΔ στη διοργάνωση. Πρώτος λόγος ήταν ότι η Εθνική ΕΣΣΔ δεν είχε επιτυχίες στη διοργάνωση όσο οι άλλοι Ολυμπιονίκες, που έδωσαν στην ΕΣΣΔ την 2η θέση. Δεύτερος λόγος ήταν ότι η ήττα από την Εθνική Γιουγκοσλαβίας ήταν μεγάλο χτύπημα για όλη τη χώρα. Ο Γιόσιπ Μπροζ Τίτο, το 1948, είχε διαλύσει τις σχέσεις μεταξύ ΕΣΣΔ και Γιουγκοσλαβίας, κάτι που έκανε τη Γιουγκοσλαβία ως εχθρό της ΕΣΣΔ. Η ΤΣΣΚΑ Μόσχας, στην οποία άνηκαν 5 από τους 20 προπονητές της Εθνικής ΕΣΣΔ κατηγορήθηκε για την κακή εμφάνιση της εθνικής ομάδας, ενώ οι προπονητές Πετρόφ, Αρκάντεφ, Μπασάσκιν, Νικολάεφ, Μπέσκοφ και Κριζέφσκι αναγκάστηκαν να δώσουν εξετάσεις για το δίπλωμα "Μάστερ Σπορτ" (ο Μπεσκόφ, Νικολάεφ και Αρκάντεφ είχαν λάβει και τον τίτλο αξιόλογος).
Προκριματικά
Για πρώτη φορά μετά την ήττα από την Εθνική Γιουγκοσλαβίας στους προηγούμενους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες, που διεξήχθησαν στο Ελσίνκι, η Εθνική ΕΣΣΔ συγκεντρώθηκε το 1954. Εξαιτίας αυτού, η Εθνική ΕΣΣΔ δεν έλαβε μέρος στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 1954, που διεξήχθη στην Ελβετία, για αυτό και η επόμενη σημαντική διοργάνωση έγιναν οι Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 1956, στη Μελβούρνη. Αλλά το ποδόσφαιρο στην ΕΣΣΔ δεν είχε υποστεί σημαντικές αλλαγές. Το 1953, την ΕΣΣΔ, επισκέπτηκαν για να λάβουν μέρος σε αγώνες γνωστοί ευρωπαϊκοί συλλόγοι της Ευρώπης όπως η Ραπίντ Βιέννης, η Γιούργκορντερ Στοκχόλμης, Ουίπεστ ΦΚ (Βιέννη), καθώς και οι εθνικές ομάδες της Φινλανδίας, Τσεχοσλοβακίας και Ρουμανίας. Οι παραπάνω ομάδες είχαν συμμετέχει σε αγώνες με συλλόγους της ΕΣΣΔ.
Το 1954, τη Μόσχα επισκέφθηκαν οι εθνικές ομάδες της Σουηδίας, Ουγγαρίας, Πολωνίας και Βουλγαρίας. Από αυτές τις εθνικές, οι τελευταίες δύο είχαν λάβει μέρος σε αγώνα απέναντι στην Εθνική Μόσχας, η οποία, από το ρόστερ, θεωρούταν ως η κύρια ομάδα της χώρας.
Στις 8 Σεπτεμβρίου, διεξήχθη αγώνας απέναντι στην Εθνική Σουηδίας, ο οποίος τελείωσε με σκορ 7-0 υπέρ της Εθνικής ΕΣΣΔ. Στις 19 Σεπτεμβρίου, στο Λένινγκραντ, η τοπική εθνική είχε έρθει ισόπαλη με σκορ 1-1 με την κύρια εθνική της χώρας. Στις 26 Σεπτεμβρίου, τη Μόσχα επισκέφθηκε η Εθνική Ουγγαρίας (τότε παγκόσμια δευτεροπρωταθλήτρια και ολυμπιακή πρωταθλήτρια), έχοντας στη διάθεση της τον καλύτερο σκόρερ της προηγούμενης σεζόν, Σάντορ Κότσις, καθώς και τον θρυλικό Φέρεντς Πούσκας. Στο 14ο λεπτό της αναμέτρησης το σκορ άνοιξε ο Σάλνικοφ, αλλά στο 59ο λεπτό, για την Εθνική Ουγγαρίας, απάντησε ο Φέρεντς Πούσκας, κάνοντας το τελικό σκορ του αγώνα 1-1. Χάρη σε αυτόν τον αγώνα η Εθνική ΕΣΣΔ έδειξε τη δύναμη της. Την ίδια στιγμή στο ρόστερ της Εθνικής ΕΣΣΔ μπήκαν νέοι παίχτες με καλές προοπτικές όπως ο Λεβ Γιασίν, Νικίτα Σιμονιάν και Σεργκέι Σάλνικοφ.
Στις αρχές του 1956, η Εθνική ΕΣΣΔ, με προπονητή τον Γαβριήλ Κατσάλιν, άρχισε την τουρνέ της στην Ινδία. Σε 17 αγώνες με ομάδες διάφορων κατηγοριών (ερασιτεχνικές μέχρι και την Εθνική Ινδίας) η Εθνική ΕΣΣΔ είχε σκοράρει 100 τέρματα και δέχτηκε μόνο 4. Ο καλύτερος σκόρερ της Εθνικής ΕΣΣΔ, με 15 τέρματα, έγινε ο Εντουάρντ Στρελτσόφ. Στις 16 Σεπτεμβρίου, σε αγώνα που διεξήχθη στη Μόσχα, η Εθνική ΕΣΣΔ νίκησε την Εθνική Ινδίας με σκορ 11-1.
Μετά η Εθνική ΕΣΣΔ επισκέφθηκε τη Στοκχόλμη και τη Βουδαπέστη. Η Εθνική ΕΣΣΔ νίκησε την Εθνική Σουηδίας με σκορ 6-0, ενώ με την Εθνική Ουγγαρίας, ο αγώνας τελείωσε με σκορ 1-1.
Ο πιο σοβαρός αντίπαλος της Εθνικής ΕΣΣΔ, για το 1955, έγινε η Εθνική Γερμανίας, η οποία ήταν η τότε παγκόσμια πρωταθλήτρια. Η Εθνική Γερμανίας είχε εμφανιστεί με αδύναμο ρόστερ εξαιτίας της ηπατίτιδας, αλλά παρόλο αυτά, διεξήχθη ένας σκληρός αγώνας. Ο προπονητής της Εθνικής Γερμανίας, Ζέππ Χέρμπεργκερ, έμεινε ίδιος και άρχισε σοβαρή προετοιμασία για αυτό τον αγώνα. Ο αγώνας ήταν θεαματικός και τελείωσε με σκορ 3-2 υπέρ της Εθνικής ΕΣΣΔ. Την ίδια χρονιά, στη Μόσχα, διεξήχθη ένας φιλικός αγώνας με την Εθνική Γαλλίας, ο οποίος τελείωσε με σκορ 2-2.
Αφού διάλυσε σε δύο αγώνες την Εθνική Δανίας, με συνολικό σκορ 10-3, η Εθνική ΕΣΣΔ άρχισε σοβαρή προετοιμασία για τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες. Ο επόμενος αντίπαλος της Εθνικής ΕΣΣΔ, σε αγώνες δύναμης, έγινε η Εθνική Ισραήλ. Στον πρώτο αγώνα, στη Μόσχα, η Εθνική ΕΣΣΔ νίκησε τον αντίπαλο της με σκορ 5-0, ενώ στον δεύτερο αγώνα, η Εθνική ΕΣΣΔ νίκησε με σκορ 2-1.
Η τελική προετοιμασία έγινε σε αγώνες με τις εθνικές ομάδες της Γαλλίας, Ουγγαρίας και Γερμανίας. Στις 15 Σεπτεμβρίου, η Εθνική ΕΣΣΔ νίκησε την Εθνική Γερμανίας με σκορ 2-1, στις 23 Σεπτεμβρίου έχασε από την Εθνική Ουγγαρίας με σκορ 1-0, ενώ στις 24 Οκτωβρίου, στο Παρίσι, σε ένα σκληρό αγώνα η Εθνική Γαλλίας νίκησε την Εθνική ΕΣΣΔ.
Στις αρχές Νοεμβρίου, λίγες εβδομάδες πριν τους Ολυμπιακούς Αγώνες, η Εθνική ΕΣΣΔ έφυγε από τη Μόσχα στην Αυστραλία. Πριν τον πρώτο επίσημο αγώνα, στις 15 Νοεμβρίου, η Εθνική ΕΣΣΔ νίκησε την Εθνική Αυστρίας με σκορ 16-2, μην αφήνοντας έτσι αμφιβολίες για τη δύναμη της. Ενδιαφέρον είναι ότι η Εθνική ΕΣΣΔ στο πρώτο ημίχρονο έχανε με σκορ 0-1.
Ομάδα
* Τα χρυσά μετάλλια έλαβαν οι 11 ποδοσφαιριστές, οι οποίοι συμμετείχαν στον τελικό.
Τελική φάση
Ο πρώτος αγώνας της Εθνικής ΕΣΣΔ στη διοργάνωση, ο οποίος διεξήχθη στο ολυμπιακό σύστημα νοκ-άουτ, διεξήχθη στις 24 Νοεμβρίου, στις 12.00 και ήταν ο πρώτος επίσημος αγώνας της διοργάνωσης. Ο αντίπαλος της Εθνικής ΕΣΣΔ έγινε η Εθνική Γερμανίας, η οποία συμπεριλάμβανε νεοφερμένους Δυτικογερμανούς επαγγελματίες. Ο προπονητής της Εθνικής Γερμανίας διάλεξε αμυντική τακτική, αλλά η Εθνική ΕΣΣΔ σκόραρε δυό φορές με τέρματα του Ισάεφ (29) και του Στρελτσόφ (88), ενώ η Γερμανία με γκολ του Χάμπιγκ (89), κάτι που έκανε το τελικό αποτέλεσμα του αγώνα 2-1. Ενδιαφέρον είναι ότι ο προπονητής της Εθνικής Γερμανίας θεώρησε την εμφάνιση της ομάδας απέναντι στην Εθνική ΕΣΣΔ ως καλή.
Ο επόμενος αντίπαλος της Εθνικής ΕΣΣΔ έγινε η Εθνική Ινδονησίας. Λίγο πριν τους Ολυμπιακούς Αγώνες, η Εθνική Ινδονησίας επισκέφθηκε την ΕΣΣΔ, όπου συμμετείχε σε αγώνες με διάφορους συλλόγους της ΕΣΣΔ, και λόγω των αποτελεσμάτων σε αυτούς τους αγώνες δεν θεωρήθηκε σοβαρός αντίπαλος. Πριν τους Ολυμπιακούς Αγώνες, οι Σοβιετικοί ποδοσφαιριστές υποσχέθηκαν ότι θα κερδίσουν όλους τους αγώνες των Ολυμπιακών Αγώνων, αλλά αυτό δεν έγινε (παρόλο αυτά η Εθνική ΕΣΣΔ κέρδισε το χρυσό μετάλλιο).
Η Εθνική Ινδονησίας έπαιξε σε κλειστό ποδόσφαιρο χρησιμοποιώντας την τακτική 9-1, αφού είχε εξαιρετικό τερματοφύλακα, τον Μαούλβι Σαουλάνα. Στον αγώνα, που διεξήχθη στις 29 Νοεμβρίου, σε 120 λεπτά αγώνα, οι Σοβιετικοί επιχείρησαν 68 σουτ και 27 κόρνερ, αλλά δεν κατάφεραν να σκοράρουν. Στο τέλος του παιχνιδιού, οι Ινδονήσιοι επιχείρησαν τη μοναδική τους επίθεση, με τον Ντανουέ να περνά τον Μπασάσκιν και τον τερματοφύλακα Γιασίν, αλλά δεν κατάφερε να σκοράρει. Το τελικό σκορ ήταν 0-0, και έτσι ο αγώνας συνεχίστηκε στις 1 Δεκεμβρίου.
Σύμφωνα με τους κανόνες, σε περίπτωση νέας ισοπαλίας, γινόταν κλήρωση για να βρεθεί ο νικητής. Οι Σοβιετικοί ποδοσφαιριστές, αφού ανάλυσαν προσεχτικά τον αγώνα, αποφάσισαν να αλλάξουν το στυλ επίθεσης - αντί να προσπαθούν να περάσουν την άμυνα της Εθνικής Ινδονησίας με ωραίες πάσες και σουτ, κάτι που ήταν δύσκολο να γίνει, αποφάσισαν να δοκιμάζουν μακρινά σουτ. Η ποδοσφαιρική ψυχολογία λέει, ότι σε αγώνες με αδύνατους αντιπάλους, όπως ήταν η Εθνική Ινδονησίας, χρειάζεται το γρήγορο γκολ, γιατί στο τέλος του αγώνα, ο αντίπαλος θα μείνει με όλους τους παίχτες στην περιοχή του για να κερδίσει την ισοπαλία, που είναι για αυτόν το επιθυμητό αποτέλεσμα. Για αυτόν τον λόγο στην αρχική 11αδα βρίσκονταν ο Ανατόλι Μασλιόνκιν και ο Ανατόλι Ίλιν, οι οποίοι είχαν εξαιρετικό μακρινό σουτ. Μέχρι το 19ο λεπτό, η Εθνική ΕΣΣΔ νικούσε με σκορ 2-0, και τελείωσε τον αγώνα με σκορ 4-0.
Στον ημιτελικό με την Εθνική Βουλγαρίας, η Εθνική ΕΣΣΔ ήταν αποδυναμωμένη εξαιτίας του αγώνα με την Εθνική Ινδονησίας. Εξάλλου, σε αυτό τον αγώνα τραυματίστηκαν ο Βαλεντίν Ιβανόφ και ο Νικολάι Τισένκο, και οι αλλαγές ήταν απαγορευμένες. Ο αγώνας πέρασε με το ίδιο σενάριο όπως ο αγώνας στα 1/16 των προηγούμενων Ολυμπιακών Αγώνων, με σκορ 0-0, και στην παράταση οι Βούλγαροι βγήκαν μπροστά, αλλά οι Σοβιετικοί κατάφεραν να γυρίσουν τον αγώνα, και το τελικό σκορ 2-1.
Ο αντίπαλος στον τελικό, που διεξήχθη στις 8 Δεκεμβρίου, έγινε η Εθνική Γιουγκοσλαβίας, η οποία σταμάτησε τον δρόμο της Εθνικής ΕΣΣΔ στους προηγούμενους Ολυμπιακούς Αγώνες και κέρδισε το αργυρό μετάλλιο. Η Εθνική ΕΣΣΔ ήρθε σε κακή φυσική και ψυχική κατάσταση, αφού στις τελευταίες 9 μέρες έπαιξε 3 αγώνες με συνολική διάρκεια 330 λεπτών. Η Εθνική ΕΣΣΔ χρειαζόταν αλλαγές, για αυτό και στο γήπεδο μπήκαν ποδοσφαιριστές που δεν είχαν συμμετάσχει στους προηγούμενους αγώνες. Παρά την κακή τους κατάσταση, οι σοβιετικοί κατάφεραν να νικήσουν με σκορ 1-0. Αυτή ήταν η πρώτη νίκη της Εθνικής ΕΣΣΔ σε επίσημες διοργανώσεις.
6ος όμιλος
Οι επιτυχίες της Εθνικής ΕΣΣΔ στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1956 και σε φιλικούς αγώνες με τις καλύτερες εθνικές του κόσμου έδειχναν την ετοιμότητα της για το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 1958, που διεξήχθη στη Σουηδία. Η κλήρωση για τα προκριματικά έβαλε την Εθνική ΕΣΣΔ στο 6ο όμιλο, μαζί με την Εθνική Πολωνίας και την Εθνική Φινλανδίας.
Στις 23 Ιουνίου, στη Μόσχα, διεξήχθη ο πρώτος αγώνας των προκριματικών απέναντι στην Εθνική Πολωνίας. Ο αγώνας ήταν πολύ σημαντικός και για τις δύο εθνικές, αφού ήξεραν ότι το εισιτήριο για την τελική διοργάνωση στον ευρωπαϊκό 6ο όμιλο, θα το διεκδικούσαν μόνο αυτοί. Οι Πολωνοί είχαν επιχειρήσει τρία σουτ που κατέληξαν στο δοκάρι της εστίας του Γιασίν, αλλά η ενέργεια των Πολωνών δεν τους έδωσε το επιθυμητό αποτέλεσμα. Οι Σοβιετικοί ποδοσφαιριστές άνοιξαν το σκορ στο 9ο λεπτό της αναμέτρησης, εξαιτίας του λάθους του Πολωνού τερματοφύλακα, Σιμκοβιάκ. Το δεύτερο ημίχρονο άρχισε με υπεροχή των σοβιετικών. Στο 52ο λεπτό της αναμέτρησης, στον ουρανό εμφανίστηκαν σύννεφα, και κάποιος σκέφτηκε να ανάψει τα φωτιστικά, και μετά από 8 λεπτά να τα σβήσει, αν και σύμφωνα με τους κανόνες της ΦΙΦΑ κάτι τέτοιο απαγορευόταν. Αλλά οι Πολωνοί και ο διαιτητής δεν διαμαρτυρήθηκαν και η ΦΙΦΑ απλά έκανε γραπτή παρατήρηση. Την ίδια στιγμή, στο 55ο λεπτό, ο Σιμονιάν με εξαιρετικό σουτ από την περιοχή έκανε το σκορ 2-0, και στο 77ο λεπτό, ο Ίλιν έκανε το σκορ 3-0.
Σχεδόν 1 μήνα μετά, στη Σόφια, η Εθνική ΕΣΣΔ, σε δοκιμαστικό αγώνα, νίκησε την Εθνική Βουλγαρίας με σκορ 4-0. Μετά από 6 μέρες, στη Μόσχα, διεξήχθη ο αγώνας απέναντι στην Εθνική Φινλανδίας, το αουτσάιντερ του ομίλου. Οι Φινλανδοί διάλεξαν αμυντική τακτική και έκλεισαν την περιοχή τους. Αλλά, στο 23ο λεπτό, ο Βόινοφ με ωραίο σουτ άνοιξε το σκορ. Όμως, το πρώτο ημίχρονο τελείωσε με σκορ 1-1, αφού ο Ολάβι Λαχτίνεν νίκησε τον Σοβιετικό τερματοφύλακα Ολέγκ Μακάροφ, ο οποίος αντικατέστησε τον Γιασίν. Η κατάσταση θύμιζε τον αγώνα με την Εθνική Ινδονησίας στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1956, και ο Κατσάλιν έπρεπε να αποδείξει ότι τέτοια λάθη δεν θα επαναλαμβάνονταν. Την Εθνική ΕΣΣΔ έσωσε ο αρχηγός της, Ιγκόρ Νέτο, στο 62ο λεπτό με κεφαλιά, διαμορφώνοντας το τελικό σκορ 2-1. Στον επόμενο αγώνα, στις 15 Αυγούστου, στο Ελσίνκι, η Εθνική ΕΣΣΔ νίκησε την Εθνική Φινλανδίας με σκορ 10-0. Ενδιαφέρον είναι ότι για την Εθνική ΕΣΣΔ ήταν ο πρώτος αγώνας στο εξωτερικό, στον οποίο ήρθαν οι φίλαθλοι της Εθνική ΕΣΣΔ.
Στις 22 Σεπτεμβρίου, στη Βουδαπέστη, σε φιλικό αγώνα, η Εθνική ΕΣΣΔ νίκησε την Εθνική Ουγγαρίας με σκορ 2-1.
Στις 20 Οκτωβρίου, στο Χόζουφ, διεξήχθη ο αποφασιστικός αγώνας για το εισιτήριο για την τελική διοργάνωση, αλλά δεν ήταν ο τελευταίος. Στο Στάδιο Σλιόνσκ, για να υποστηρίξουν την ομάδα τους, ήρθαν 100.000 Πολωνοί, μαζί με τον επιθετικό-βετεράνο, Γκέραρντ Τσέλσικ. Στα δίχτυα της Εθνικής ΕΣΣΔ επέστρεψε ο Λεβ Γιασίν. Σε αυτό τον αγώνα η Εθνική Πολωνίας νίκησε την Εθνική ΕΣΣΔ με σκορ 2-1. Το αποτέλεσμα έλεγε ότι έπρεπε να γίνει επαναληπτικός αγώνας στη Σουηδία, αφού η διαφορά τερμάτων δεν μετρούσε.
Ο αγώνας διαλέχτηκε να διεξαχθεί στη Λειψία, στο στάδιο Τσεντράλσταντιον. Βέβαια, για την Εθνική ΕΣΣΔ, ο δρόμος προς τη Λειψία δεν πέρασε χωρίς προβλήματα - ο Βαλεντίν Ιβανόφ και ο Εντουάρντ Στρελτσόφ, στις 17 Νοεμβρίου, άργησαν για το τρένο στο Βερολίνο, και ο διευθυντής του Ομίλου ποδοσφαίρου της Επιτροπής Φυσικής Κουλτούρας και Αθλητισμού και του Σοβιέτ Υπουργών, Βαλεντίν Αντιπιόνακ, συνάντησε τους αργοπορημένους στο Λευκορωσικό σταθμό, και άρχισε να τρέχει πίσω του τρένου, ζητώντας από τα μέλη του Υπουργείου Δρόμων και Επικοινωνίας να σταματήσουν το τρένο. Στο τέλος, το αυτοκίνητο που οδηγούσαν κατάφερε να φτάσει κοντά στο τρένο και οι ποδοσφαιριστές κατάφεραν να φτάσουν ασφαλής στη Λειψία.
Λόγω τραυματισμών, από την ομάδα έλειπαν ο Ισάεφ, Σάλνικοφ, Κριζέφσκι, Σιμονιάν και Ίλιν. Λίγο πριν το αγώνα, τραυματίστηκε ο Αλεκπέρ Μαμέντοφ, τον οποίο αντικατέστησε ο Γκένριχ Φεντόσοφ, ο οποίος έπαιζε με τη στολή του Μαμέντοφ, κάτι που δημιούργησε συγχύσεις - κάποιοι θεωρούσαν ότι έπαιζε ο Μαμέντοφ και όχι ο Φεντόσοφ.
Οι ομάδες άρχισαν τον αγώνα χωρίς να αφήσουν τον αντίπαλο να δείξει την τακτική του, μιας και ήξεραν καλά ο ένας τον άλλο. Για αυτό, και λόγω της σημασίας του αγώνα, οι δύο ομάδες δεν διάλεξαν την αμυντική τακτική και προσπάθησαν να σκοράρουν το γρήγορο γκολ. Ήδη στο 5ο λεπτό της αναμέτρησης, ο Στρελτσόφ δέχτηκε ένα δυνατό χτύπημα, αλλά λόγω του ότι τότε απαγορεύονταν οι αλλαγές, αποφάσισε να συνεχίσει το παιχνίδι, κάτι που έδωσε στην Εθνική ΕΣΣΔ τη νίκη. Στο 30ο λεπτό της αναμέτρησης, ο Στρελτσόφ με πάσα του Τατούσιν άνοιξε το σκορ, ενώ στο 75ο λεπτό ο Φεντόσοφ με πάσα του Στρελτσόφ διαμόρφωσε το τελικό 2-0. Χάρη σε αυτή τη νίκη, η Εθνική ΕΣΣΔ συμμετείχε στο πρώτο, στην ιστορία της, Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου, το οποίο διεξήχθη στη Σουηδία.
Από τα μέσα Φεβρουαρίου μέχρι τις 14 Μαρτίου, η Εθνική ΕΣΣΔ βρισκόταν σε τουρνέ στην Κίνα, όπου συμμετείχε σε δοκιμαστικούς αγώνες με τις τοπικές ομάδες. Τον Μάη, οι ποδοσφαιριστές της Εθνικής ΕΣΣΔ συγκεντρώθηκαν στη βάση της Σπαρτάκ, στο Ταρασόφκα. Κατά τη διάρκεια αυτής της προετοιμασίας, η Εθνική ΕΣΣΔ συμμετείχε σε δύο δοκιμαστικούς αγώνες. Στον πρώτο αγώνα, η Εθνική ΕΣΣΔ που παρουσιάστηκε ως Εθνική Μόσχας νίκησε την Εθνική Βερολίνου, η οποία συμπεριλάμβανε τους καλύτερους ποδοσφαιριστές της Γερμανίας, με σκορ 4-0. Στις 18 Μαΐου, στη Μόσχα, η Εθνική ΕΣΣΔ είχε αντιμετωπίσει τους μελλοντικούς της αντίπαλους, την Εθνικής Αγγλίας, με την οποία ήρθε ισόπαλη 1-1.
Στις 1 Ιουνίου, η Εθνική ΕΣΣΔ έφυγε για τη Στοκχόλμη.
Ομάδα
Λόγω κίτρινων καρτών και για μη αθλητική συμπεριφορά, στην ομάδα, δεν μπήκαν 3 σημαντικοί παίχτες - ο Στρελτσόφ, Ογκονκόφ και Τατούσιν. Επίσης, λόγω τραυματισμού, έλειπε ο Νέττο, αλλά κατάφερε να συμμετέχει στον αγώνα απέναντι στην Εθνική Βραζιλίας. Αρχηγός της ομάδας έγινε ο Σιμονιάν.
4ος όμιλος
Ο πρώτος αγώνας σε τελική διοργάνωση του Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου για την Εθνική ΕΣΣΔ διεξήχθη στις 8 Ιουνίου, στο Στάδιο Ουλέβι, απέναντι στην Εθνική Αγγλίας. Αφού έμαθαν ο ένας τον άλλο, χάρη στον φιλικό αγώνα του Μάη, οι δύο ομάδες αποφάσισαν να μη διαλέξουν αμυντική τακτική. Στο 14ο λεπτό της αναμέτρησης, ο Σιμονιάν άνοιξε το σκορ, ο οποίος έσπρωξε την μπάλα στα δίχτυα, μετά από λάθος του Άγγλου τερματοφύλακα, Κόλιν Μακντόναλτ, ο οποίος δεν μπόρεσε να απεκρούσει το σουτ του Αλεξάντερ Ιβανόφ. Αυτή ήταν καλή αρχή για τους παίχτες της ΕΣΣΔ, οι οποίοι συμμετείχαν για πρώτη φορά στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου, για αυτό ήταν καλύτεροι σε όλο το πρώτο ημίχρονο καθώς και στην αρχή του δεύτερου ημιχρόνου. Στο 56ο λεπτό, χάρη σε σέντρα του Κεσάρεφ από τα δεξιά, ο Ιβανόφ χωρίς δυσκολία νίκησε τον τερματοφύλακα της Εθνικής Αγγλίας και έστειλε την μπάλα στα δίχτυα. Οι Άγγλοι, αφού ανάλυσαν την κατάσταση, άρχισαν την επίθεση τους. Στο 68ο λεπτό, μετά από σέντρα του Μπίλι Ράιτ, ο Ντέρεκ Κέβαν, με κεφαλία, έστειλε την μπάλα στα δίχτυα μη αφήνοντας ευκαιρία στον Λεβ Γιασίν. Δέκα λεπτά πριν το τέλος της αναμέτρησης, μετά από σύγκρουση με τον Κέβαν, ο Γιασίν χτυπήθηκε, και έτσι το γκολ του Μπόμπι Ρόμπσον ακυρώθηκε. Στο 83ο λεπτό έγινε η πιο σημαντική φάση της αναμέτρησης - ο Ντζόνι Χέινς, ο οποίος πέρασε τον Κριζόφσκι και έτρεχε προς την περιοχή γλύστρησε και ο διαιτητής Ίστβαν Ζόλτ, έδωσε λαθασμένα πέναλτι υπέρ της Εθνικής Αγγλίας. Οι Σοβιετικοί παίκτες και φίλαθλοι ήταν αντίθετοι με την απόφαση του διαιτητή, για αυτό και άρχισε σοβαρός καυγάς μεταξύ διαιτητών και παιχτών. Τελικά, ο Τομ Φίνει εκτέλεσε επιτυχώς το πέναλτι. Το τελικό σκορ 2-2 δεν ευχαρίστησε τους φίλαθλους και τους ποδοσφαιριστές, και η κοινή γνώμη ήταν ότι η Εθνική ΕΣΣΔ δεν κατάφερε να τελειώσει τον αγώνα επιτυχώς.
Ο δεύτερος αντίπαλος της Εθνικής ΕΣΣΔ έγινε η Εθνική Αυστρίας, η οποία, στον πρώτο αγώνα έχασε από την Εθνική Βραζιλίας με σκορ 3-0, μετά από το οποίο η Εθνική Αυστρίας άλλαξε την αμυντική της τακτική. Στις 11 Ιουνίου, στο Στάδιο Ριάβαλλεν, στο Ρούβος, διεξήχη ο αγώνας μεταξύ των δύο ομάδων. Στο 15ο λεπτό, μετά από συνεργασία του με τον Ιβανόφ, ο Ίλιν, αφού εκμεταλλεύτηκε το λάθος της αυστριακής άμυνας, άνοιξε το σκορ. Στο 55ο λεπτό, ο Τσαριόφ είχε κάνει φάουλ κατά του Πάουλ Κοζλίτσεκ, στην περιοχή της Εθνικής ΕΣΣΔ, και έτσι ο διαιτητής έδωσε πέναλτι, το οποίο χωρίς επιτυχία εκτέλεσε ο Χανς Μπούτσεκ. Μετά από 7 λεπτά, ο Ιβανόφ διαμόρφωσε το τελικό σκορ 2-0.
Ο τρίτος αντίπαλος της Εθνικής ΕΣΣΔ έγινε η Εθνική Βραζιλίας. Ο αγώνας διεξήχθη στο στάδιο Ουλέβι, στις 15 Ιουνίου. Οι Βραζιλιάνοι εμπιστεύτηκαν μια θέση στην ομάδα στους νεοφερμένους Πελέ και Γκαρίντσα. Για να περάσει αμέσως στα προημιτελικά, η Εθνική ΕΣΣΔ έπρεπε να νικήσει την Εθνική Βραζιλίας, η οποία είχε τα ανάλογα αποτελέσματα με την Εθνική ΕΣΣΔ. Αλλά, η Εθνική Βραζιλίας είχε μεγαλύτερη διαφορά τερμάτων υπέρ και κατά, για αυτό και ο αγώνας άρχισε σε γρήγορους ρυθμούς. Μόλις στο 3ο λεπτό της αναμέτρησης, ο Βαβά, μετά από εξαιρετική ατομική ενέργεια του Ντίντι, έστειλε την μπάλα στα δίχτυα. Αφού είχαν και την υπεροχή στη διαφορά τερμάτων, οι Βραζιλιάνοι άρχισαν να παίζουν αργά, και το μόνο που έκαναν ήταν να σταματούν τις επιθέσεις των Σοβιετικών. Στο 30ο λεπτό της αναμέτρησης, ο Βόινοφ εκτέλεσε ένα δυνατό σουτ αλλά δεν κατάφερε να σκοράρει. Στο 77ο λεπτό της αναμέτρησης, μετά από συνεργασία με τον Πελέ, ο Βαβά έστειλε για δεύτερη φορά την μπάλα στα δίχτυα, διαμορφώνοντας το τελικό σκορ 2-0 υπέρ της Εθνικής Βραζιλίας. Την ίδια ώρα, στον αναμεταξύ τους αγώνα, η Εθνική Αγγλίας και η Εθνική Αυστρίας ήρθαν ισόπαλες, και έτσι οι στατιστικές σε διαφορά τερμάτων και βαθμών των Άγγλων και των Σοβιετικών έγιναν ίσες.
Σύμφωνα με τους κανόνες της διοργάνωσης, οι δύο ομάδες έπρεπε να παίξουν στα μπαράζ, την επόμενη μέρα. Ο Γαβριήλ Καλάτσιν αποφάσισε να βάλει στο γήπεδο τους νεοφερμένους Γιούρι Φάλιν και Γκέρμαν Απούχτιν, οι οποίοι δεν κατάφεραν να δείξουν τον εαυτό τους στο ομαδικό παιχνίδι. Αρχικά ο αγώνας δεν ήταν ενδιαφέρον, αλλά μέχρι το 35ο λεπτό η Εθνική ΕΣΣΔ είχε εκτελέσει 5 σουτ. Μετά, άρχισαν οι επιθέσεις των Άγγλων, οι οποίες τελείωσαν με άστοχο σουτ του Πίτερ Μπριέκμπρουκ, στο τέλος του πρώτου ημιχρόνου. Αυτό το άστοχο σουτ έδωσε στον νεαρό επιθετικό δύναμη, και στην αρχή του δευτέρου ημιχρόνου, άρχισε να εκτελεί πολλά σουτ στη σοβιετική εστία. Αλλά, στο 55ο λεπτό, μετά από πάσα του Βόινοφ, ο Ίλιν άνοιξε το σκορ. Μετά από το τέρμα, οι Άγγλοι άρχισαν να επιτείθονται με μεγαλύτερες δυνάμεις αλλά ο Γιασίν δεν τους άφησε να σκοράρουν. Με τελικό σκορ 1-0 υπέρ της, η Εθνική ΕΣΣΔ πέρασε στα play-off, όπου αντίπαλος της έγινε η Εθνική Σουηδίας.
Προημιτελικά
Ο μεταξύ τους αγώνας διεξήχθη στις 19 Ιουνίου, στο Στάδιο Ρόσουντα. Η Εθνική ΕΣΣΔ ήρθε στο γήπεδο μετά από μεγάλο δρόμο, εξάλλου οι Σουηδοί πέρασαν χωρίς αγώνα μπαράζ. Στο πρώτο ημίχρονο, ο αγώνας ήταν ίσος, αλλά στο δεύτερο ημίχρονο φάνηκε η κούραση των Σοβιετικών. Στο 49ο λεπτό, ο Κούρτ Χάρμιν, ο οποίος χρησιμοποίησε το λάθος του Κουζνετσόφ, νίκησε τον Σοβιετικό τερματοφύλακα και άνοιξε το σκορ, ενώ στο 87ο λεπτό, ο Άγκνε Σίμονσσον, κατάφερε να στείλει την μπάλα στα δίχτυα και διαμόρφωσε το τελικό σκορ 2-0 υπέρ της Εθνικής Σουηδίας. Έτσι σταμάτησε η εμφάνιση της Εθνικής ΕΣΣΔ στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 1958.
Η σοβιετική κοινωνία θεώρησε την εμφάνιση της Εθνικής ΕΣΣΔ ως πολύ κακή, αλλά η Εθνική ΕΣΣΔ είχε τους πιο πολλούς φίλαθλους της διοργάνωσης (1.211.515, χωρίς τον αγώνα μπαράζ).
Προκριματικά
Η επόμενη σημαντική πρόκληση για την Εθνική ΕΣΣΔ ήταν το, πρώτο στην ιστορία της, Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 1960. Εκείνο τον καιρό, η διοργάνωση διεξαγώταν με τους κανόνες των Ολυμπιακών Αγώνων, δηλ. με αγώνες και με αγώνες νοκ-αουτ. Προπονητής της Εθνικής ΕΣΣΔ παρέμεινε ο Γαβριήλ Καλάτσιν, και τον βοηθούσε ο Νικολάι Γκουλιάεφ. Διευθυντής της ομάδας εκλέχτηκε ο Αντρέι Σταρόστιν. Ο πρώτος, μετά το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 1958, αγώνας διεξήχθη στις 30 Αυγούστου, στην Πράγα, απέναντι στην Εθνική Γιουγκοσλαβίας, στον οποίο η Εθνική ΕΣΣΔ νίκησε με σκορ 2-1.
Στις 28 Σεπτεμβρίου, στο Στάδιο Λουζνίκι, διεξήχθη αγώνας, που μπήκε στην ιστορία ως πρώτος αγώνας στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαρίου - στον πρώτο αγώνα (από τους δύο) της φάσης των 1/8, συναντήθηκαν οι Εθνικές ΕΣΣΔ και Ουγγαρίας. Στο 4ο λεπτό του πρώτου αγώνα, ο Ίλιν άνοιξε το σκορ, και ήταν ο πρώτος ποδοσφαιριστής που σκόραρε σε Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα Ποδοσφαίρου. Εξάλλου, ο αγώνας με την αποδυναμωμένη Εθνική Ουγγαρίας ήταν εύκολος για την Εθνική ΕΣΣΔ, η οποία νίκησε με σκορ 3-1 - μάλιστα, ο διαιτητής του αγώνα, Αλφρέντ Γκριλ, ακύρωσε στο 10ο λεπτό το τέρμα του Σιμονιάν. Τον αγώνα παρακολούθησαν 100.572 θεατές.
Η επόμενη συνάντηση των ποδοσφαιριστών της Εθνικής ΕΣΣΔ έγινε σχεδόν ένα χρόνο αργότερα, στις 6 Σεπτεμβρίου 1959, όταν τη Μόσχα επισκέπτηκε η Εθνική Τσεχοσλοβακίας. Για πρώτη φορά μετά το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 1958, για την Εθνική ΕΣΣΔ έπαιξαν οι αρχηγοί της, Νέτο και Γιασίν. Αυτός ο αγώνας έδειξε ότι η Εθνική ΕΣΣΔ δεν έχασε τη δύναμη της, μιας και νίκησε τον αντίπαλο της με σκορ 3-1.
Στις 27 Σεπτεμβρίου, σχεδόν ένα χρόνο μετά τον πρώτο αγώνα, στη Βουδαπέστη, διεξήχθη ο επαναληπτικός αγώνας των Εθνικών ΕΣΣΔ και Ουγγαρίας. Κάτω από κακές καιρικές συνθήκες, χάρη στο γκολ του Βόινοφ, η Εθνική ΕΣΣΔ νίκησε με σκορ 0-1.
Στις 3 Οκτωβρίου, στο Πεκίνο, διεξήχθη φιλικός αγώνας με την Εθνική Κίνας, στον οποίο η Εθνική ΕΣΣΔ νίκησε με σκορ 0-1, χάρη στο γκολ του Ίλιν στο 2ο λεπτό της αναμέτρησης.
Το 1959, κληρώθηκε ο επόμενος αντίπαλος της Εθνικής ΕΣΣΔ, η Εθνική Ισπανίας, η οποία, όπως θεωρούσε η σοβιετική κυβέρνηση, ήταν υπό την επιρροή του Φρανθίσκο Φράνκο. Η κυβέρνηση Φράνκο, ήταν επίσης επιφυλακτική με τον κομμουνιστικό δρόμο της ΕΣΣΔ. Παρά τις πολιτικές αντιπαραθέσεις, οι δύο εθνικές συμφώνησαν να διεξαχθεί ο πρώτος αγώνας στις 29 Μαΐου 1960, στη Μόσχα, και ο επαναληπτικός στις 9 Ιουνίου, στη Μαδρίτη. Στις 19 Μαΐου, στη Μόσχα έφτασε ο προπονητής της Εθνικής Ισπανίας, Ελένιο Ερέρα, ο οποίος παρακολούθησε τον φιλικό αγώνα μεταξύ της Εθνικής ΕΣΣΔ και της Εθνικής Πολωνίας, στον οποίο η Εθνική ΕΣΣΔ νίκησε με σκορ 7-1, με χετ-τρικ του νεοφερμένου Βίκτορ Πονεντέλνικ. Η Εθνική Ισπανίας είχε συναντηθεί με την Εθνική Πολωνίας στη φάση των 1/8, την οποία νίκησε με σκορ 4-2 και 3-0. Όταν έμαθε για τη νίκη της Εθνικής ΕΣΣΔ κατά της Εθνικής Πολωνίας, ο Φράνκο ζήτησε από τους ποδοσφαιριστές της Εθνικής Ισπανίας εγγύηση ότι θα νικήσουν την Εθνική ΕΣΣΔ. Παρά τις μεγάλες επιτυχίες του ισπανικού ποδοσφαίρου, για παράδειγμα, την ηγεσία της Ρεάλ Μαδρίτης στο Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης, οι Ισπανοί προπονητές δεν ήταν σίγουροι για το αποτέλεσμα του αγώνα με την Εθνική ΕΣΣΔ. Παρά τη θέληση τους, οι Ισπανοί δεν ήρθαν στη Μόσχα την ημέρα του αγώνα, εξαιτίας της αρνητικής απόφασης του Φράνκο. Σύμφωνα με την απόφαση της Επιτροπής του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου, η Εθνική Ισπανίας, λόγω της απουσίας από τον αγώνα, έφυγε από τη διοργάνωση, και έτσι η Εθνική ΕΣΣΔ πέρασε στην τελική διοργάνωση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 1960, που διεξήχθη στη Γαλλία. Αυτή η πράξη του Φράνκου, έγινε σημείο κριτικής και γέλιου όχι μόνο από την πλευρά των Σοβιετικών ποδοσφαιριστών, αλλά και από την ηγεσία του Κομμουνιστικού Κόμματος της ΕΣΣΔ. Ο Νικίτα Χρουστσιόφ, στις 28 Μαΐου 1960, είχε δηλώσει:
"'Όλος ο κόσμος κοροϊδεύει τον Φράνκο για το τελευταίο του ποδοσφαιρικό κόλπο. Είναι σαν να έβαλε αυτογκόλ στα δίχτυα της ομάδας του, αφού απαγόρευσε στην Εθνική Ισπανίας να αγωνιστεί απέναντι στην Εθνική ΕΣΣΔ."
Τελική φάση
Στις 6 Ιουλίου, στη Μασσαλία, στο Στάδιο Βέλοντρομ, διεξήχθη ο ημιτελικός μεταξύ της Εθνικής ΕΣΣΔ και της Εθνικής Τσεχοσλοβακίας. Στους δύο φιλικούς αγώνες, που διεξήχθησαν κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας, η Εθνική ΕΣΣΔ είχε νικήσει με σιγουριά τον αντίπαλο της, αλλά η Εθνική Τσεχοσλοβακίας παρέμεινε σοβαρός αντίπαλος. Οι Σοβιετικοί προπονητές είχαν αποφασίσει να βάλουν στο γήπεδο νεαρούς και γρήγορους ποδοσφαιριστές, οι οποίοι έπρεπε να κουράσουν τους πιο μεγάλους, σε ηλικία, αντίπαλους. Στο πρώτο ημίχρονο, το παιχνίδι ήταν γρήγορο και οι τερματοφύλακες Γιασίν και Βιλιάμ Σρόιφ είχαν απεκρούσει πολλά σουτ. Στο 35ο λεπτό της αναμέτρησης, ο Βαλεντίν Ιβανόφ άνοιξε το σκορ. Στο δεύτερο ημίχρονο, η υπεροχή της Εθνικής ΕΣΣΔ ήταν προφανής - τα γκολ του Ιβανόφ και του Πονεντέλνικ αποδυνάμωσαν, ψυχολογικά, τον αντίπαλο, μάλιστα ο Ζόζεφ Βόιτα έχασε πέναλτι. Το τελικό σκορ ήταν 3-0 υπέρ της Εθνικής ΕΣΣΔ. Ο Τίτο, ο οποίος ήταν πρόεδρος της Τσεχοσλοβακίας, υποσχέθηκε στους ποδοσφαιριστές για νίκη κατά των Σοβιέτ πολλές τιμές, κάτι που έκανε τον αγώνα πιο ενδιαφέρον, ενώ στους Σοβιετικούς ποδοσφαιριστές απονεμήθηκαν βραβεία και αυτοκίνητα.
Στις 10 Ιουλίου, στο Παρίσι, στο Στάδιο Πάρκο ντε Πρινς, διεξήχθη ο τελικός του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 1960, ο πρώτος στην ιστορία των Ευρωπαϊκών Πρωταθλήματων Ποδοσφαίρου. Το στάδιο δεν ήταν γεμάτο, μιας και οι τοπικοί φίλαθλοι μετά την ήττα της Εθνικής Γαλλίας έχασαν το ενδιαφέρον τους για τη διοργάνωση. Ο αντίπαλος της Εθνικής ΕΣΣΔ ήταν η Εθνική Γιουγκοσλαβίας. Στο 43ο λεπτό, οι Γιουγκοσλάβοι με γκολ του Γκάλιτς άνοιξαν το σκορ. Στο 49ο λεπτό, από απόσταση 30 μέτρων, ο Μπουμπούκιν εκτέλεσε ένα δυνατό σουτ, το οποίο απέκρουσε ο τερματοφύλακας της Εθνικής Γιουγκοσλαβίας, αλλά λόγω του ότι η μπάλα ήταν βρεμένη, την έχασε, κάτι που εκμεταλλεύτηκε ο Μετρεβέλι και έστειλε την μπάλα στα δίχτυα. Τα 90 λεπτά της αναμέτρησης δεν βρήκαν νικητή, για αυτό και ο αγώνας συνέχισε στην παράταση. Στο 113ο λεπτό, ο Πονεντέλνικ, μετά από σέντρα του Μιχαήλ Μέσχι, με κεφαλιά έστειλε την μπάλα στα δίχτυα και διαμόρφωσε το τελικό σκορ 2-1. Η Εθνική ΕΣΣΔ κατάκτησε το πρώτο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου στην ιστορία της και έγινε η πρώτη πρωταθλήτρια Ευρώπης.
Την επόμενη μέρα, στον Πύργο του Άιφελ, έγινε η απονομή μεταλλίων στους νικητές του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου. Στην Εθνική ΕΣΣΔ δόθηκε το τρόπαιο. Μετά από αυτή τη νίκη, ο διευθυντής της Ρεάλ Μαδρίτης, Σαντιάγο Μπερναμπέου, πρότεινε σε αρκετούς Σοβιετικούς ποδοσφαιριστές να γίνουν παίχτες της ομάδας, αλλά λόγω πολιτικών ιδεολογιών, οι προτάσεις δεν έγιναν δεκτές. Όταν επέστρεψαν στην ΕΣΣΔ, στο Στάδιο Λουζνίκι, τους ποδοσφαιριστές της Εθνικής ΕΣΣΔ υποδέχτηκαν πολλοί φίλαθλοι και στο Κρεμλίνο, στους ποδοσφαιριστές απονεμήθηκαν πατριωτικά βραβεία.
5ος όμιλος
Ένα μήνα μετά τον θρίαμβο της στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 1960, η Εθνική ΕΣΣΔ άρχισε την προετοιμασία της για το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 1962, που διεξήχθη στη Χιλή. Το 1960, η Εθνική ΕΣΣΔ συμμετείχε σε δύο φιλικούς αγώνες - στις 17 Αυγούστου, στη Λειψία, νίκησε την Εθνική Γερμανίας με σκορ 1-0, ενώ στις 4 Σεπτεμβρίου, στη Βιέννη, η Εθνική ΕΣΣΔ έχασε από την Εθνική Αυστρίας με σκορ 2-1, και ήταν η μοναδική ήττα της Εθνικής ΕΣΣΔ το 1960.