cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Χρωματικός κώδικας ηλεκτρονικών εξαρτημάτων
thumb|200px|right|Τυπωμένος χρωματικός κώδικας αντιστάσεων RMA (Radio Manufacturers Association), εποχής 1945-1955. Με τις χάρτινες ροδέλες επιλέγεις χρώματα των λωρίδων και εμφανίζεται η τιμή της αντίστασης. Σήμερα υπάρχουν εφαρμογές στον υπολογιστή ή ακόμη και σε έξυπνα κινητά όπου με βάση τα χρώματα υπολογίζεις τις τιμές των ηλεκτρονικών εξαρτημάτων. Οι χρωματικοί κώδικες χρησιμοποιούνται στην επιστήμη της ηλεκτρονικής ως ένδειξη για τα χαρακτηριστικά κάποιου ηλεκτρονικού εξαρτήματος. Εμφανίζονται με την μορφή χρωματικών λωρίδων, οι οποίες τυπώνονται πάνω στο εξάρτημα και υποδηλώνουν την τιμή του εξαρτήματος αυτού, την ανοχή και τον θερμικό συντελεστή. Επειδή τα εξαρτήματα είναι πολύ μικρά, είναι δύσκολο να τυπωθούν πάνω αριθμοί που να υποδηλώνουν την τιμή του εξαρτήματος και έτσι τυπώνονται χρωματικές λωρίδες. Ένα μειονέκτημα των χρωματικών κώδικων είναι ότι άνθρωποι με προβλήματα στην όραση και συγκεκριμένα στην αναγνώριση χρωμάτων δεν μπορούν να διαβάσουν τα χρώματα. Σε αυτές τις περιπτώσεις θα πρέπει να χρησιμοποιούνται πολύμετρα για τις μετρήσεις των εξαρτημάτων.
Μορφή
Οι χρωματικοί κώδικες εμφανίζονται κατά κόρον στις ηλεκτρικές αντιστάσεις άνθρακα, αλλά χρησιμοποιούνται επίσης και σε πυκνωτές, πηνία, μετασχηματιστές κα. Στις αντιστάσεις κωδικοποιείται η τιμή σε ohm (Ω), στους πυκνωτές σε picofarads (pF), στα πηνία σε microhenries (μΗ) και στους μετασχηματιστές σε volts (V).
Η πιο συνηθισμένη μορφή χρωματικού κώδικα είναι των τεσσάρων λωρίδων, όπως φαίνεται και στο σχήμα. Παρόλα αυτά υπάρχουν χρωματικοί κώδικες με πέντε λωρίδες (3 ψηφία, πολλαπλασιαστής, θερμικός συντελεστής) και έξι λωρίδες (3 ψηφία, πολλαπλασιαστής, ανοχή, θερμικός συντελεστής). Σε αντιστάσεις που χρησιμοποιούνται σε εφαρμογές όπου απαιτείται μεγάλη αξιοπιστία υπάρχει μία λωρίδα που υποδηλώνει την αξιοπιστία του εξαρτήματος (ποσοστό αποτυχίας υλικού σε 1000 ώρες λειτουργίας).
Ο Χρωματικός Κώδικας
Στον παρακάτω πίνακα παρουσιάζονται οι τιμές που αντιστοιχούν σε κάθε χρώμα σύμφωνα με το πρότυπο IEC 60062 ed5.0 της Διεθνούς Επιτροπής Ηλεκτροτεχνιτών (EIA - International Electrotechnical Commission)
right|thumb|300px|Χρωματικός Κώδικας 4 λωρίδων σε ηλεκτρική αντίσταση. Τα συγκεκριμένα χρώματα δείχνουν αντίσταση 2,7 MΩ (το κόκκινο και το μοβ δίνουν το ψηφίο 27 ενώ η τρίτη γραμμή που είναι πράσινη δίνει πολλαπλασιαστή 100.000 άρα: 27 * 100.000 = 2.700.000 Ω ή 2,7 MΩ και με 5% αντοχή (4 γραμμή είναι χρυσαφί).
Παραδείγματα
Ως δεύτερο παράδειγμα θα θεωρήσουμε την αντίσταση άνθρακα που φαίνεται στα δεξιά και θα προσπαθήσουμε να διαβάσουμε την τιμή της. Ακολουθώντας παρόμοιο συλλογισμό όπως και προηγουμένως και χρησιμοποιώντας τον πίνακα του Χρωματικού Κώδικα έχουμε: Το καφέ συμβολίζει το 1, το πράσινο συμβολίζει το 5 το κόκκινο συμβολίζει το 100 και το χρυσαφί καθορίζει την ανοχή ίση με ±5%. Άρα η τελική τιμή της αντίστασης προκύπτει: 15 * 100 = 1500Ω = 1.5ΚΩ με ανοχή ±5%. Η ανοχή ουσιαστικά καθορίζει το εύρος τιμών που μπορεί να πάρει η ηλεκτρική αντίσταση. Στο συγκεκριμένο παράδειγμα, η αντίσταση θα πρέπει να βρίσκεται ανάμεσα στις τιμές 1500 - 0.05*1500 = 1425Ω και 1500 + 0.05*1500 = 1575Ω.
Εναλλακτικές
Υπάρχουν πολλοί άλλοι τρόποι χάραξης των χαρακτηριστικών των διαφόρων κυκλωματικών στοιχείων πάνω σε αυτά. Ένας από αυτούς είναι η εκτύπωση στην επιφάνειά τους τριών αριθμών, από τους οποίους οι δύο πρώτοι είναι ψηφία και ο τρίτος είναι ο πολλαπλασιαστής (δύναμη του δέκα). Για παράδειγμα εάν σε κάποια ηλεκτρική αντίσταση αναγράφεται η τιμή "472", τότε πρόκειται για αντίσταση 47 * 100 = 4.7ΚΩ. Αντίστοιχα εάν σε έναν πυκνωτή αναγράφεται η τιμή 104, τότε πρόκειται για πυκνωτή 10 * 10000 pF = 100 nF. Η προαναφερθείσα μέθοδος σε πολλές περιπτώσεις είναι παραπλανητική και η ορθή ανάγνωση μίας τιμής εξαρτάται κατά πολύ από την εμπειρία του χρήστη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ηλεκτρονική μηχανική Κατηγορία:Κωδικοποιήσεις Κατηγορία:Ηλεκτρικά εξαρτήματα
Nakajima Ki-27
Το Nakajima Ki-27  ήταν μονοκινητήριο μαχητικό αεροσκάφος της δεκαετίας του 1930. Αποτέλεσε τον κορμό της δύναμης δίωξης της Αεροπορίας του Ιαπωνικού Αυτοκρατορικού Στρατού μέχρι το 1940, ενώ από το σημείο αυτό και μετά το κυριότερο μαχητικό ήταν το Nakajima Ki-43. Οι Σύμμαχοι του έδωσαν την ονομασία αναφοράς Nate, ενώ στο θέατρο επιχειρήσεων Ινδίας/Μπούρμας ήταν γνωστό και σαν Abdul.
Σχεδιασμός και ανάπτυξη
Στα 1935 έγινε διαγωνισμός που αφορούσε την απόκτηση νέου μονοπλάνου μαχητικού αεροσκάφους που θα αντικαθιστούσε τα διπλάνα Kawasaki Ki-10 της Αεροπορίας του Ιαπωνικού Αυτοκρατορικού Στρατού. Το νέο μαχητικό θα έπρεπε επίσης να έχει ανώτερες επιδόσεις από το πειραματικό Mitsubishi Ki-18. Προτάσεις υπέβαλαν οι Nakajima, Mitsubishi και Kawasaki. Τα σχέδια που παρουσίασαν αντιστοίχως ήταν τα: Ki-27, Ki-28 και Ki-33 (το τελευταίο ήταν μετατροπή του Mitsubishi A5M, που προορίζονταν για τα αεροπλανοφόρα του Αυτοκρατορικού Ναυτικού. Η σχεδίαση της Nakajima βασίζονταν στο μονοπλάνο Ki-11, το οποίο είχε απορριφθεί σε προηγούμενο διαγωνισμό για χάρη του Ki-10. Επειδή ο Στρατός έκρινε ότι το Nakajima Ki-12 με τον υγρόψυκτο κινητήρα και το ανασυρόμενο σύστημα προσγείωσης ήταν πολύ περίπλοκο, ο αρχισχεδιαστής Koyama Yasushi ανέπτυξε το Ki-27 με σταθερό σύστημα προσγείωσης και αστεροειδή κινητήρα. Το αεροσκάφος αυτό πραγματοποίησε την παρθενική του πτήση στις 15 Οκτωβρίου 1936  και παρόλο που ήταν πιο αργό και υποδεέστερο όσον αφορά τον ρυθμό ανόδου σε σχέση με τον ανταγωνισμό, επελέγη εξ αιτίας της εκπληκτικής ευελιξίας του που οφείλονταν στο πολύ χαμηλό πτερυγικό φόρτο. Ο Στρατός παρήγγειλε δέκα αεροσκάφη προπαραγωγής (Ki-27a) προκειμένου να διεξαχθούν περαιτέρω δοκιμές. Αυτά είχαν κλειστό πιλοτήριο και μεγαλύτερες πτέρυγες.
Ο τύπος εντάχθηκε σε υπηρεσία το 1937. Προκειμένου να καλυφθούν οι ανάγκες, εκτός από την Nakajima κατασκεύαζαν Ki-27 οι Tachikawa και Manshukoku Hikoki Seizo KK. Η παραγωγή διεκόπη το 1942, αφού είχαν ήδη ολοκληρωθεί 3368 αεροσκάφη.
Επιχειρησιακή ιστορία
Τα Ki-27 ήταν τα βασικά μαχητικά της Αεροπορίας του Στρατού μέχρι τις αρχές του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Γνώρισαν πρώτη φορά πολεμική δράση τον Μάρτιο του 1938 πάνω από την Κίνα, στον Δεύτερο Σινοϊαπωνικό Πόλεμο και κατάφεραν να κερδίσουν την αεροπορική υπεροχή μέχρι την έλευση των σοβιετικής κατασκευής Polikarpov I-16. Το 1939 συνέβη μεγάλης κλίμακας σύγκρουση ανάμεσα στην ΕΣΣΔ και την ιαπωνική στρατιά στην Μαντζουρία, που τότε ήταν υπό ιαπωνικό έλεγχο ως το προτεκτοράτο του Μαντσούκουο. Στην Μάχη του Χάλκιν Γκολ τα Ki-27 αντιμετώπισαν τα σοβιετικά διπλάνα μαχητικά Polikarpov I-15 καθώς και τα πιο σύγχρονα μονοπλάνα I-16. Στην αρχική φάση της σύγκρουσης τα Ki-27 αποδείχθηκαν ανώτερα των αντιπάλων τους και πέτυχαν την αεροπορική υπεροχή, κάτι που εν πολλοίς οφείλονταν στους καλύτερα εκπαιδευμένους Ιάπωνες πιλότους. Πρέπει να σημειωθεί ότι το Nakajima ήταν οπλισμένο με δύο πολυβόλα των 7,92 mm, όπως και πολλά σύγχρονα του μαχητικά, όμως δεν διέθετε αυτοφρασσόμενες δεξαμενές καυσίμου και θωράκιση για να προστατεύεται ο πιλότος. Αργότερα η Σοβιετική Πολεμική Αεροπορία παρέλαβε αναβαθμισμένες εκδόσεις των Ι-16, ικανών να εξουδετερώσουν όλα τα πλεονεκτήματα των Ki-27. Οι Σοβιετικοί υιοθέτησαν επίσης την τακτική να επιχειρούν σε μεγάλους, σφιχτούς σχηματισμούς και να επιτίθενται έχοντας το πλεονέκτημα του ύψους ή/και της ταχύτητας έναντι των αντιπάλων τους. Οι Ιάπωνες υπέστησαν σημαντικές απώλειες, όμως ισχυρίσθηκαν την κατάρριψη 1340 εχθρικών αεροσκαφών (ο αριθμός είναι αναμφίβολα ανακριβής διότι είναι εξαπλάσιος των απωλειών που αναγνώρισαν οι Σοβιετικοί και τριπλάσιος του συνολικού αριθμού αεροσκαφών που είχαν στο θέατρο επιχειρήσεων). Ο καλύτερος Ιάπωνας πιλότος της σύρραξης και ταυτόχρονα ο καλύτερος πιλότος των Ki-27 ήταν ο Hiromichi Shinohara, που ισχυρίσθηκε την κατάρριψη 58 εχθρικών αεροσκαφών (εκ των οποίων τα έντεκα την ίδια ημέρα). Καταρρίφθηκε από Ι-16 στις 27 Αυγούστου 1939.
Τα Ki-27 χρησιμοποιήθηκαν σε πολεμικές επιχειρήσεις στα πρώτα στάδια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Ανέλαβαν αποστολές συνοδείας βομβαρδιστικών που έπλητταν στόχους στην Μαλαϊκή Χερσόνησο, την κύρια βάση της Σιγκαπούρη, τις Ολλανδικές Ανατολικές Ινδίες, την Μπούρμα και τις Φιλιππίνες, χωρίς όμως να αποδώσουν καλά απέναντι στα Brewster F2A Buffalo που αντιμετώπισαν. Στα πρώτα στάδια του πολέμου, ο τύπος γνώρισε επίσης σημαντική δράση ενάντια στους περίφημους Flying Tigers, χωρίς καλά αποτελέσματα απέναντι στα πιο σύγχρονα Curtiss P-40 Warhawk. Σύντομα τα Ki-27 αντικαταστάθηκαν από τα ανώτερα τεχνολογικά Nakajima Ki-43 στις μονάδες πρώτης γραμμής, αξιοποιήθηκαν δε σαν εκπαιδευτικά.
Διασωζόμενα αεροσκάφη
Σήμερα υπάρχουν δύο αεροσκάφη:
888
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 888 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Κεγκέν
Το Κεγκέν (Кеген) είναι ένα χωριό και διοικητικό κέντρο της επαρχίας Ραϊιμπέκ στην περιφέρεια Αλμάτι στο νοτιοανατολικό Καζακστάν. Πληθυσμός: 9,049 (απογραφή 2009) 8,078 (απογραφή 1999). Ακόμη, ο πληθυσμός αυξάνεται αρκετά σε σχέση με άλλες περιφέρειες του Καζακστάν, ενώ σημαντικό μέρος στην αύξηση του πληθυσμού της χώρας έχουν η περιφέρεια Νότιου Καζακστάν και η περιφέρεια Αλμάτι.
Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν Κατηγορία:Περιφέρεια Αλμάτι
Τόνι Άτλας
Ο Άντονι Γουάιτ (γεννημένος στις 23 Απριλίου, του 1954) είναι ένας Αμερικανός, επαγγελματίας παλαιστής, μπόντιμπιλντερ και αρσιβαρίστας. Περισσότερο γνωστός είναι με το ψευδώνυμο που χρησιμοποιεί στα ρινγκ, "Τόνι Άτλας".
NWA & WCW
Το ντεμπούτο του στην επαγγελματική πάλη το έκανε στις 10 Ιουλίου 1974 και στην συνέχεια αγωνίστηκε για το National Wrestling Alliance. Στην καριέρα του, πέρασε από πολλές εταιρείες, ανάμεσά τους, η προαναφερθείσα και το World Championship Wrestling, στις οποίες έγινε ιδιαίτερα γνωστός. Επίσης, έχει βρεθεί στο πλευρό πάρα πολύ σπουδαίων παλαιστών όπως ο Ρόκι Τζόνσον, ενώ είναι ο πρώτος που νίκησε τον Χαλκ Χόγκαν.
Απόσυρση και διακρίσεις
Από το 1988 έως το 1990 είχε μια μικρή διακοπή στην καριέρα του, που άρχισε να οδεύει προς το τέλος της, ενώ την ίδια χρονιά και την επόμενη, αγωνίστηκε για το WWF. Ο Άτλας, εισήχθη στο WWE Hall of Fame το 2006, ενώ το 2008 επέστρεψε και πάλι στην δράση για μερικές εμφανίσεις. Στην καριέρα του, κατέκτησε συνολικά 22 τίτλους.
Πηγές
Κατηγορία:Επαγγελματίες Παλαιστές
Ντοναουβέρτ
Το Ντοναουβέρτ (Donauwörth) είναι πόλη της Βαυαρίας στη διοικητική περιφέρεια της Σουαβίας (Schwaben). Λέγεται ότι είχε ιδρυθεί από δύο ψαράδες, όπου οι ποταμοί Δούναβης (Donau) και Βέρνιτς (Wörnitz) συναντιούνται. Η πόλη είναι μέρος της γραφικής διαδρομής που λέγεται «Romantische Straße».
Η πόλη βρίσκεται ανάμεσα στο Μόναχο και τη Νυρεμβέργη, 46 χλμ. βόρεια του Άουγκσμπουργκ. Είναι ιστορικά σημαντική για τη Γερμανία ως θέση ενός από τα περιστατικά που οδήγησε στον Τριακονταετή Πόλεμο (1618-1648). Το 1606 η λουθηρανική πλειοψηφία εξαίρεσε τους Καθολικούς κατοίκους της πόλης από τη διοργάνωση της ετήσιας πομπής Markus, προκαλώντας το ξέσπασμα μιας εξέγερσης.
Κατηγορία:Πόλεις της Βαυαρίας
Οπενχάιμερ (ταινία)
Το Οπενχάιμερ (Oppenheimer) είναι επική βιογραφική ταινία θρίλερ του 2023 σε σενάριο, παραγωγή, και σκηνοθεσία από τον Κρίστοφερ Νόλαν. Βασίζεται στην βιογραφία του 2005 American Prometheus των Κάι Μπερντ και Μάρτιν Τζ. Σέργουιν για τον Ρόμπερτ Οπενχάιμερ, ο οποίος είχε τον μεγαλύτερο ρόλο στην ανάπτυξη των πυρηνικών όπλων στο Πρόγραμμα Μανχάταν. Πρωταγωνιστεί ο Κίλιαν Μέρφι ως ο ομότιτλος χαρακτήρας, πλαισιωμένος από τους Έμιλι Μπλαντ, Ματ Ντέιμον, Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ, Φλόρενς Πιου, Τζος Χάρτνετ, Κέισι Άφλεκ, Ράμι Μάλεκ, και Κένεθ Μπράνα.
Η ταινία ανακοινώθηκε τον Σεπτέμβριο του 2021. Τα γυρίσματα ξεκίνησαν τον Φεβρουάριο του 2022 και ολοκληρώθηκαν εκείνον τον Μάιο. Έκανε πρεμιέρα στο Grand Rex στο Παρίσι στις 11 Ιουλίου του 2023 και κυκλοφόρησε στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής στις 21 Ιουλίου του 2023, από την Universal Pictures. Είναι η πρώτη ταινία του Νόλαν που δεν διανεμήθηκε από την Warner Bros. Pictures από το Memento (2000), αλλά και η πρώτη του ταινία ακατάλληλη για ανηλίκους από το Insomnia (2002). Η ταινία έλαβε αναγνώριση από τους κριτικούς, με επαίνους για τις ερμηνείες, το σενάριο, και τα οπτικά εφέ. Έχει εισπράξει $649 παγκοσμίως απέναντι από έναν προϋπολογισμό $100 εκατομμυρίων, γίνοντας η έβδομη ταινία του 2023 με τις μεγαλύτερες εισπράξεις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2023 Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Κρίστοφερ Νόλαν Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Λούντβιχ Γιόρανσον Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Καλιφόρνια Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Νιου Τζέρσεϊ Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Νέο Μεξικό Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Universal Pictures Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές βιογραφικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε βιβλία Κατηγορία:Ταινίες IMAX
Μπιλμπάο
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωγραφία της Χώρας των Βάσκων Κατηγορία:Πόλεις της Βισκαΐας
Κάρλο Κονταρίνι
Ο Κάρλο Κονταρίνι ή εξελληνισμένα "Κάρολος Κονταρίνης" (Carlo Contarini, Βενετία, 5 Ιουλίου 1580 - 1 Μαΐου 1656) ήταν ο 100ος Δόγης της Γαληνοτάτης Βενετικής Δημοκρατίας (27 Μαρτίου 1655 - 1 Μαΐου 1656).
Ο Κάρλο Κονταρίνι ήταν γιος του Αντρέα Κονταρίνι μέλους της Οικογένειας Κονταρίνι και της Ελιζαμπέττα Μοροζίνι. Έμεινε ορφανός από πατέρα 10 μόλις μέρες από τη γέννησή του. Κληρονόμος μιας μεγάλης περιουσίας και ενός ισχυρού ονόματος, συγγενής πολλών Δόγηδων και άλλων υψηλών αξιωματούχων της Δημοκρατίας, ανήλθε σε μερικά από τα σημαντικότερα αξιώματά της. Εθεωρείτο άνθρωπος ιδιαίτερα αξιόλογος και έχαιρε της εκτιμήσεως των συμπολιτών του.
Σε προχωρημένη ηλικία, στις 27 Μαρτίου 1655, εξελέγη Δόγης, προκειμένου να θέσει προσωρινό τέρμα στις εσωτερικές συγκρούσεις των διαφόρων παρατάξεων της ενετικής αριστοκρατίας και να προωθήσει τον πόλεμο κατά των Οθωμανών για την κατοχή της Κρήτης. Εξαντλημένος από τον φόρτο εργασίας αρρώστησε και πέθανε 13 μόλις μήνες μετά την εκλογή του.
Πηγές
Κατηγορία:Οικογένεια Κονταρίνι Κονταρίνι Κάρλο
Γρενάδα
Η Γρενάδα είναι χώρα στην Καραϊβική θάλασσα με έκταση 344 τ.χλμ. και πληθυσμό 112.579 κατοίκους, σύμφωνα με επίσημη εκτίμηση για το 2019 και κατατάσσεται 197η στον κόσμο. Το όνομα της πρωτεύουσας είναι Σαιντ Τζόρτζις (Saint George's).
Ετυμολογία
Η προέλευση του ονόματος «Γρενάδα» είναι ασαφής, αλλά είναι πιθανό ότι οι Ισπανοί ναυτικοί ονόμασαν το νησί προς τιμήν της πόλης Γρανάδα της Ανδαλουσίας. Ωστόσο, το νησί είχε δύο άλλα ονόματα κατά την Εποχή των Ανακαλύψεων.
Το 1499, ο Ιταλός εξερευνητής Αμέριγκο Βεσπούτσι ταξίδεψε στην περιοχή με τον Ισπανό εξερευνητή Αλόνσο ντε Οχέντα και τον χαρτογράφο Χουάν ντε λα Κόσα. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Βεσπούτσι μετονόμασε το νησί «Mayo», αν και αυτός είναι ο μόνος χάρτης όπου εμφανίζεται αυτό το όνομα.
Ωστόσο, από το 1520, οι ισπανικοί χάρτες χρησιμοποιούσαν το όνομα «Γρανάδα» και τα νησιά στα βόρεια τα ονόμασαν Los Granadillos («Μικρές Γρανάδες»). Αν και θεωρήθηκε ιδιοκτησία του Βασιλιά της Ισπανίας, δεν υπάρχουν στοιχεία που να υποδηλώνουν ότι οι Ισπανοί προσπάθησαν ποτέ να εγκατασταθούν στο νησί.
Οι Γάλλοι διατήρησαν το όνομα («La Grenade» στα γαλλικά) μετά τον αποικισμό το 1649. Στις 10 Φεβρουαρίου του 1763, το νησί της Γρενάδας παραχωρήθηκε στους Βρετανούς σύμφωνα με τη Συνθήκη των Παρισίων (1763). Οι Βρετανοί το μετονόμασαν σε «Γρενάδα», μία από τις πολλές αγγλοποιήσεις ονομασιών που πραγματοποίησαν στο νησί κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου.
Προ-αποικιακή περίοδος
Η Γρενάδα κατοικήθηκε για πρώτη φορά από λαούς από τη Νότια Αμερική, πιθανώς κατά την Αρχαϊκή εποχή της Καραϊβικής, αν και δεν υπάρχουν σίγουρες αποδείξεις. Η πρώτη πιθανή ανθρώπινη παρουσία προέρχεται από κατ' εκτίμηση στοιχεία που βρέθηκαν στις λίμνες και που ξεκινούν από το ~ 3600 π.Χ. Η εμφάνιση μόνιμων χωριών ξεκίνησε γύρω στο 300 μ.Χ. Ο πληθυσμός κορυφώθηκε μεταξύ 750-1250 μ.Χ., με σημαντικές μεταβολές στον πληθυσμό αργότερα, ενδεχομένως το αποτέλεσμα περιόδων ξηρασίας ή / και της εισβολής Καραΐβων, αν και το τελευταίο στηρίζεται σε εξαιρετικά περιστασιακά στοιχεία.
Ευρωπαϊκή άφιξη
Πιστεύεται ότι ο Χριστόφορος Κολόμβος ήταν ο πρώτος Ευρωπαίος που είδε τη Γρενάδα το 1498 κατά τη διάρκεια του τρίτου ταξιδιού του, και την ονόμασε «Concepción». Οι Ισπανοί δεν εγκαταστάθηκαν στο νησί και οι Άγγλοι ήταν οι πρώτοι που προσπάθησαν να αποικίσουν το νησί το 1609. Ωστόσο, αποκρούστηκαν από τους γηγενείς Καραΐβους.
Γαλλική αποικία (1649-1763)
Το 1649 μια γαλλική αποστολή 203 ανδρών από τη Μαρτινίκα με επικεφαλής τον Ζακ Ντυέλ ντι Παρκέ ίδρυσε έναν μόνιμο οικισμό στη Γρενάδα. Οι Γάλλοι υπέγραψαν μια συνθήκη ειρήνης με τον αρχηγό των Καραΐβων, Καϊρουάν, αλλά μέσα σε μήνες ξέσπασαν συγκρούσεις μεταξύ των δύο κοινοτήτων. Αυτές διήρκεσαν μέχρι το 1654 όταν το νησί υποτάχθηκε τελείως από τους Γάλλους. Οι αυτόχθονες που επέζησαν είτε έφυγαν στα γειτονικά νησιά είτε υποχώρησαν σε απομακρυσμένα μέρη της Γρενάδας, όπου τελικά εξαφανίστηκαν κατά τη διάρκεια του 1700. Ο πόλεμος συνεχίστηκε κατά τη διάρκεια του 17ου αιώνα μεταξύ των Γάλλων στη Γρενάδα και των Καραΐβων της σημερινής Δομινίκας και του Αγίου Βικεντίου και Γρεναδίνες.
Βρετανική αποικιακή περίοδος
thumb|Το νησί της Γρενάδας και το λιμάνι Σαιντ Τζόρτζις το 1776.
Η Γρενάδα παραχωρήθηκε επίσημα στη Βρετανία με τη Συνθήκη των Παρισίων (1763). Οι Γάλλοι ανακατέλαβαν το νησί κατά τη διάρκεια της Αμερικανικής Επανάστασης, με επικεφαλής τον κόμη ντ'Εσταίν, με την αιματηρή μάχη της Γρενάδας τον Ιούλιο του 1779. Ωστόσο, το νησί δόθηκε στη Βρετανία με τη Συνθήκη των Βερσαλλιών το 1783. Μια δεκαετία αργότερα η δυσαρέσκεια με τη βρετανική κυριαρχία οδήγησε σε μια εξέγερση, υπέρ των Γάλλων, το 1795–96 με επικεφαλής τον Ζυλιέν Φεντόν, η οποία ηττήθηκε με επιτυχία από τους Βρετανούς.
Καθώς η οικονομία της Γρενάδας αυξήθηκε, όλο και περισσότεροι Αφρικανοί σκλάβοι μεταφέρονταν βίαια στο νησί. Η Βρετανία τελικά απαγόρευσε το εμπόριο σκλάβων εντός της Βρετανικής Αυτοκρατορίας το 1807, και η δουλεία απαγορεύτηκε πλήρως το 1834. Σε μια προσπάθεια βελτίωσης της επακόλουθης έλλειψης εργατών, μετανάστες από την Ινδία μεταφέρθηκαν στη Γρενάδα το 1857.
Το μοσχοκάρυδο εισήχθη στη Γρενάδα το 1843 όταν ένα εμπορικό πλοίο πήγε στο νησί στο δρόμο του προς την Αγγλία από τις Ανατολικές Ινδίες. Στο πλοίο υπήρχαν δέντρα μοσχοκάρυδου τα οποία τα άφησαν στη Γρενάδα, και αυτή ήταν η αρχή της βιομηχανίας μοσχοκάρυδου στη Γρενάδα που τώρα αντιπροσωπεύει σχεδόν το 40% της παγκόσμιας ετήσιας καλλιέργειας μοσχοκάρυδου.
Το 1877 η Γρενάδα έγινε αποικία του Στέμματος. Ο Θεόφιλος Α. Μάρισοου ίδρυσε την Αντιπροσωπευτική Κυβερνητική Ένωση (RGA) το 1917 για να αγωνιστεί για μια νέα και συμμετοχική συνταγματική διανομή για τους κατοίκους της Γρενάδας. Εν μέρει ως αποτέλεσμα της πίεσης του Μάρισοου, η Επιτροπή Ξυλείας του 1921–22 κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η Γρενάδα ήταν έτοιμη για μια συνταγματική μεταρρύθμιση με τη μορφή μιας τροποποιημένης κυβέρνησης στην αποικία του Στέμματος. Αυτή η τροποποίηση παραχώρησε στους κατοίκους της Γρενάδας το δικαίωμα να εκλέγουν πέντε από τα 15 μέλη του Νομοθετικού Συμβουλίου, με το προνόμιο αυτό να το έχουν οι κάτοχοι ιδιοκτησίας, γεγονός που επέτρεπε στο πλουσιότερο 4% των ενήλικων κατοίκων της Γρενάδας να ψηφίσουν. Ο Μάρισοου διορίστηκε Διοικητής του πιο εξαιρέτου τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας (CBE) το 1943.
Το 1950 ο Έρικ Γκέρι ίδρυσε το Ενωμένο Εργατικό Κόμμα της Γρενάδας (GULP), αρχικά ως συνδικάτο, το οποίο οδήγησε τη γενική απεργία του 1951 για καλύτερες συνθήκες εργασίας. Αυτό προκάλεσε μεγάλη αναταραχή, τόσα πολλά κτίρια πυρπολήθηκαν που οι αναταραχές έγιναν γνωστές ως ημέρες του «κόκκινου ουρανού», και οι βρετανικές αρχές αποφάσισαν να καλέσουν στρατιωτικές ενισχύσεις για να ανακτήσουν τον ελέγχο της κατάστασης. Στις 10 Οκτωβρίου του 1951, στη Γρενάδα πραγματοποιήθηκαν οι πρώτες γενικές εκλογές με καθολική ψηφοφορία, με το κόμμα του Γκέρι να κερδίζει έξι από τις οκτώ έδρες που διεκδικήθηκαν.
Από το 1958 έως το 1962 η Γρενάδα ήταν μέλος της Ομοσπονδίας Δυτικών Ινδιών. Μετά την κατάρρευση της ομοσπονδίας, η Γρενάδα έλαβε πλήρη αυτονομία επί των εσωτερικών της υποθέσεων ως συνδεδεμένου κράτους στις 3 Μαρτίου του 1967. Ο Χέρμπερτ Μπλέιζ του Εθνικού Κόμματος της Γρενάδας (ΑΕΠ) ήταν ο πρώτος πρωθυπουργός της συνδεδεμένης πολιτείας της Γρενάδας από τον Μάρτιο έως τον Αύγουστο του 1967. Ο Έρικ Γκέρι υπηρέτησε ως πρωθυπουργός από τον Αύγουστο του 1967 έως τον Φεβρουάριο του 1974.
Μετά την ανεξαρτησία
Η Γρενάδα κέρδισε την ανεξαρτησία της στις 7 Φεβρουαρίου του 1974, υπό την ηγεσία του Έρικ Γκέρι, ο οποίος έγινε ο πρώτος πρωθυπουργός της Γρενάδας. Η Γρενάδα επέλεξε να παραμείνει στη Βρετανική Κοινοπολιτεία, διατηρώντας τη βασίλισσα Ελισάβετ Β΄ ως αρχηγός του κράτους, που εκπροσωπείται τοπικά από έναν Γενικό Κυβερνήτη. Σταδιακά εμφανίστηκε μια πολιτική σύγκρουση μεταξύ της κυβέρνησης του Έρικ Γκέρι και ορισμένων κομμάτων της αντιπολίτευσης, συμπεριλαμβανομένου του μαρξιστικού Κινήματος Νέο Κόσμημα (New Jewel Movement (NJM)). Ο Γκέρι και το GULP κέρδισαν τις γενικές εκλογές της Γρενάδας το 1976, αν και με μειωμένη πλειοψηφία, ωστόσο, η αντιπολίτευση έκρινε τα αποτελέσματα άκυρα λόγω απάτης και του βίαιου εκφοβισμού που έκανε η λεγόμενη «συμμορία Mongoose», μια ιδιωτική πολιτοφυλακή Γκέρι.
Στις 13 Μαρτίου του 1979, ενώ ο Γκέρι ήταν εκτός χώρας, το NJM ξεκίνησε ένα αναίμακτο πραξικόπημα το οποίο καθαίρεσε τον Γκέρι, ανέστειλε το σύνταγμα και ίδρυσε μια Λαϊκή Επαναστατική Κυβέρνηση (PRG), με επικεφαλής τον Μορίς Μπίσοπ που ανακηρύχθηκε πρωθυπουργός. Η μαρξιστική-λενινιστική κυβέρνησή του καθιέρωσε στενούς δεσμούς με την Κούβα, τη Νικαράγουα και άλλες κομμουνιστικές χώρες. Όλα τα πολιτικά κόμματα εκτός από το Κίνημα Νέου Κοσμήματος απαγορεύτηκαν και δεν διεξήχθησαν εκλογές κατά τη διάρκεια των τεσσάρων ετών διακυβέρνησης του PRG.
Εισβολή από τις Ηνωμένες Πολιτείες (1983)
Στις 19 Οκτωβρίου του 1983 δολοφονείτε ο Μπίσοπ από στρατιώτες του Λαϊκού Επαναστατικού στρατού της Γρενάδας και σχηματίστηκε μια στρατιωτική-μαρξιστική κυβέρνηση με πρόεδρο τον στρατηγό Χάντσον Όστιν. Στις 25 Οκτωβρίου του 1983, συνδυασμένες στρατιωτικές δυνάμεις των Ηνωμένων Πολιτείων και από το Σύστημα Περιφερειακής Ασφάλειας (RSS) που εδρεύει στο Μπαρμπάντος εισέβαλαν στη Γρενάδα. Η πρόοδος ήταν γρήγορη και εντός τεσσάρων ημερών οι Αμερικανοί είχαν απομακρύνει τη στρατιωτική κυβέρνηση του Χάντσον Όστιν. Όταν τα αμερικανικά στρατεύματα αποχώρησαν από τη Γρενάδα τον Δεκέμβριο του 1983, ο Νίκολας Μπρέθγουεϊτ του Εθνικού Δημοκρατικού Κογκρέσου (NDC) διορίστηκε πρωθυπουργός μιας προσωρινής διοίκησης από τον Γενικό Κυβερνήτη Σκουν μέχρι να διοργανωθούν εκλογές. Οι πρώτες δημοκρατικές εκλογές από το 1976 πραγματοποιήθηκαν τον Δεκέμβριο του 1984, και κέρδισε το Εθνικό Κόμμα της Γρενάδας υπό τον Χέρμπερτ Μπλέιζ, ο οποίος υπηρέτησε ως πρωθυπουργός μέχρι το θάνατό του τον Δεκέμβριο του 1989. Ο Μπεν Τζόουνς διαδέχθηκε για μικρό χρονικό διάστημα τον Μπλέιζ ως πρωθυπουργός μέχρι τις εκλογές του Μαρτίου του 1990, τις οποίες κέρδισε το Εθνικό Δημοκρατικό Κογκρέσο υπό τον Νίκολα Μπρέθγουεϊτ, ο οποίος επέστρεψε για δεύτερη φορά ως πρωθυπουργός έως ότου παραιτήθηκε τον Φεβρουάριο του 1995. Τον διαδέχθηκε ο Τζορτζ Μπριζάν, ο οποίος υπηρέτησε για μια σύντομη περίοδο έως τις εκλογές του Ιουνίου του 1995, τις οποίες κέρδισε το Νέο Εθνικό Κόμμα (NNP) υπό τον Κιθ Μίτσελ, ο οποίος κέρδισε τις εκλογές του 1999 και του 2003, υπηρετώντας για 13 χρόνια μέχρι το 2008. Ο Μίτσελ επανέφερε τις σχέσεις με την Κούβα και επίσης μεταρρύθμισε το τραπεζικό σύστημα της χώρας, το οποίο είχε επικριθεί για πιθανή νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες. Ο Μίτσελ ηττήθηκε στις εκλογές του 2008 από το NDC υπό τον Τίλμαν Τόμας, ωστόσο κέρδισε τις γενικές εκλογές του 2013 και το NNP επέστρεψε στην εξουσία, κερδίζοντας ξανά το 2018.
Τον Ιούνιο του 2022 το κόμμα του Κιθ Μίτσελ ηττήθηκε στις πρόωρες εκλογές από το Εθνικό Δημοκρατικό Κογκρέσο και νέος πρωθυπουργός ανέλαβε ο Ντίκον Μίτσελ.
Φυσική γεωγραφία και κλίμα
Με 311 χιλιόμετρα έκταση, το νησί είναι το μικρότερο από την ομάδα των Προσήνεμων Νήσων. Έχει ωοειδές σχήμα και είναι κατά κύριο λόγο ορεινό. Το ψηλότερο σημείο της χώρας είναι το παλαιό ανενεργό ηφαίστειο της Αγίας Αικατερίνης (838 μ.).
Η χώρα έχει λίμνες, όπως η Γκραντ Ετάνγκ (σημαίνει μεγάλη λίμνη), ωραίες παραλίες και θερμοπηγές (όπως η Ριβιέρ Σαλέ). Τα σημαντικότερα από τα νησιά είναι η ηφαιστειογενής Μικρή Μαρτινίκα (περίπου 2 τ.χλμ.) και η Καρριακού (περίπου 30 τ.χλμ.), τα οποία αποτελούν την ομώνυμη εξαρτημένη περιοχή της Γρενάδας. Πρωτεύουσα της Καριακού είναι το Χίλσμπορο, που είναι κτισμένο στο φερώνυμο κόλπο.
Οι αληγείς άνεμοι συντελούν στο να μετριαστούν οι επιδράσεις του τροπικού κλίματος. Έτσι από το Δεκέμβριο ως τον Απρίλιο το κλίμα γίνεται πιο ήπιο. Η μέση ετήσια θερμοκρασία είναι 28 βαθμοί Κελσίου. Οι βροχοπτώσεις είναι ανάλογες με το υψόμετρο. Στις υψηλότερες περιοχές της χώρας φτάνουν και τα 3.000 χιλιοστά. Η υγρή εποχή είναι από τον Ιούνιο μέχρι το Δεκέμβριο.
Δημογραφία
Το δόγμα που επικρατεί είναι το χριστιανικό (περισσότερο από το 50% των Χριστιανών είναι Ρωμαιοκαθολικοί και οι υπόλοιποι είναι Προτεστάντες και Αγγλικανοί). Επίσης, υπάρχουν 583 Μάρτυρες του Ιεχωβά και 336 Μορμόνοι της Εκκλησίας του Ιησού Χριστού των Αγίων των Τελευταίων Ημερών.
Η επίσημη γλώσσα της Γρενάδας είναι τα αγγλικά. Ομιλούνται ακόμα και η πατουά, όπως και άλλες γαλλικές διάλεκτοι. Μεγάλο μέρος του πληθυσμού ζει στις πόλεις (40%). Εκτός από την πρωτεύουσα αξιόλογες πόλεις είναι και η Γκρενβίλ, χτισμένη στον ομώνυμο κόλπο ως λιμάνι, και η Γκουγιάβ.
Πολιτική
Το πολίτευμα της χώρας είναι Βασιλευόμενη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία στα πλαίσια της Κοινοπολιτείας των Εθνών. Αρχηγός Κράτους είναι ο βασιλιάς Κάρολος Γ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου, που εκπροσωπείται από το Γενικό Κυβερνήτη. Από τις 27 Νοεμβρίου του 2008, Κυβερνήτης είναι η Σεσίλ Λα Γκρενάντ. Πρωθυπουργός από το 2022 είναι ο Ντίκον Μίτσελ. Δικαίωμα ψήφου στις εκλογές έχουν όσες και όσοι είναι ηλικίας 18 ετών και άνω.
Εκλογές
Οι πιο πρόσφατες εκλογές διεξήχθησαν στις 23 Ιουνίου 2022. Σε αντίθεση με τις εκλογές του 2018, το Νέο Εθνικό Κόμμα του Κιθ Μίτσελ ηττήθηκε και νέος πρωθυπουργός έγινε ο Ντίκον Μίτσελ.
Διοικητική διαίρεση
thumb|right|150px|Ενορίες της Γρενάδας Η χώρα χωρίζεται σε 6 ενορίες (Parishes): Τα νησιά Καριακού και Μικρή Μαρτινίκα, δύο από τις Γρεναδίνες, έχουν καθεστώς εξαρτημένου εδάφους.
Οικονομία
Ο αναπτυσσόμενος τουρισμός στηρίζεται κυρίως σε επισκέπτες από το Ηνωμένο Βασίλειο και τις ΗΠΑ. Τα τελευταία χρόνια όμως, τη Γρενάδα επισκέπτονται και περιηγητές από άλλα κράτη. Η χώρα εξασφάλισε τα τελευταία χρόνια τη συνδρομή της Κούβας σε τομείς όπως η γεωργία και η εκπαίδευση. Το 2002 η κατά κεφαλήν αγοραστική δύναμη κατά μέσο όρο ήταν της τάξης των 5.000 δολαρίων ΗΠΑ.
Η γεωργία αποτελεί την κορωνίδα της οικονομίας. Το σημαντικότερο προϊόν στη χώρα είναι το μοσχοκάρυδο, το οποίο κοσμεί και τη σημαία της χώρας. Λόγω της μεγάλης παραγωγής, το νησί λέγεται και «Νησί των Μπαχαρικών». Ανάμεσα στα άλλα παράγεται και λάδι από το εν λόγω προϊόν. Ωστόσο, το γεγονός ότι μονοπωλεί τις εξαγωγές στη χώρα, όπως και η πρόσφατη πολιτική αστάθεια, έχουν προκαλέσει οικονομικά προβλήματα. Η κατάσταση επιδεινώθηκε έπειτα από την άρνηση της Ινδονησίας να δημιουργηθεί καρτέλ στην εξαγωγή μοσχοκάρυδου. Η χώρα παράγει, εκτός από το μοσχοκάρυδο και μπανάνες, καρύδες, βαμβάκι, κανέλα και κίτρα, ενώ αναπτύσσονται η αλιεία και η υλοτομία. Το πετρέλαιο εισάγεται.
Στο νησί Καριακού οι κάτοικοι ασχολούνται με την αλιεία και τη ναυπηγική. Με το εμπόριο και τον τουρισμό ασχολούνται και οι λιγοστοί κάτοικοι της Μικρής Μαρτινίκας.
Νόμισμα της χώρας είναι το Δολάριο Ανατολικής Καραϊβικής.
Επικοινωνίες και μεταφορές
Τρία αεροδρόμια λειτουργούν σήμερα στη χώρα και εξυπηρετούν τις εναέριες συγκοινωνίες. Το διεθνές αεροδρόμιο του Πουέντ Σαλίν είναι το σημαντικότερο.
Εκτός από το λιμάνι της πρωτεύουσας, αξιόλογη εμπορική κίνηση παρουσιάζει και η Γκρενβίλ. Δεν υπάρχουν σιδηρόδρομοι. Το οδικό δίκτυο έχει μήκος 1.127 χλμ. (στοιχεία του 2000). Η οδήγηση γίνεται στα αριστερά.
Πολιτισμός, Τουρισμός και Αξιοθέατα
Η πρωτεύουσα αποζημιώνει και τον πιο απαιτητικό επισκέπτη, καθώς είναι μία γραφική πόλη με στενά δρομάκια και με μνημεία από την εποχή της αποικιοκρατίας (όπως το οχυρό Φορτ Τζορτζ του 18ου αιώνα, τον αγγλικανικό ναό του 1825 και άλλα σημαντικά αξιοθέατα και αξιόλογα κτίρια). Εκεί εδρεύουν το Ανώτατο Δικαστήριο και το Κοινοβούλιο.
Πολύ σημαντικά είναι τα δάση της χώρας, τα οποία μάλιστα προστατεύονται ως οικολογική ζώνη. Τέτοιο είναι το Εθνικό Πάρκο Λεβέρα και το τροπικό δάσος (εθνικός δρυμός) στη λίμνη Γκραντ Ετάνγκ, που είναι πλούσιο σε ενδημικά είδη χλωρίδας και πανίδας.
Στο Χίλσμπορο, το μοναδικό αξιόλογο οικισμό του νησιού Καριακού, ο επισκέπτης μπορεί να απολαύσει καταδύσεις, όπως επίσης και τις λευκές και αμμώδεις παραλίες της.
Ο Κήπος Λόρα Σπάις παρουσιάζει ενδιαφέρον, καθώς εκεί καλλιεργούνται κορυφαίας ποιότητας μπαχαρικά με τον παραδοσιακό τρόπο. Επίσης, το αποστακτήριο ρούμι στο Γουέστερχολ και το αποστακτήριο του Ρίβερ Αντουάν που παράγει λευκό ρούμι αποτελούν στοιχεία της παραδοσιακής κουλτούρας.
Η μουσική της χώρας απηχεί το αποικιακό παρελθόν και έχει επίσης επιρροές από την αφροαμερικανική παράδοση. Οι κάτοικοι της Γρενάδας χορεύουν στους ρυθμούς της ρέγκε και της καλίψο, όπως και της γαλλόφωνης εκδοχής του τελευταίου, που ονομάζεται ζουκ. Στον οικισμό Τίβολι και στο νησί Καριακού τα κυριότερα μουσικά όργανα είναι τα κρουστά, τα οποία συνδέονται με τις παραδόσεις της Αφρικής. Η τοπική τους εκδοχή είναι το μεγάλο τύμπανο, το οποίο έχει την τιμητική του κάθε χρόνο στο μουσικοχορευτικό φεστιβάλ.
Η εθνική εορτή της χώρας είναι στις 7 Φεβρουαρίου και οι σημαντικότερες γιορτές είναι αυτές των αντίστοιχων αγίων, που έδωσαν τα ονόματά τους στις ενορίες της Γρενάδας (βλέπε ενότητα Διοικητική Διαίρεση). Την πρώτη Δευτέρα του Αυγούστου εορτάζεται η αποτίναξη της δουλείας και τον ίδιο μήνα γίνονται το καρναβάλι και το Φεστιβάλ του Ουράνιου Τόξου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χώρες της Βόρειας Αμερικής Κατηγορία:Πρώην γαλλικές αποικίες
Κάρλαϊλ Γιουνάιτεντ
Η Κάρλαϊλ Γιουνάιτεντ (από τους οπαδούς της αποκαλείται συνήθως απλώς Γιουνάιτεντ) είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος στο Κάρλαϊλ της κομητείας Κάμπρια στην Αγγλία. Ο σύλλογος αγωνίζεται συνήθως (πάνω από 80 περιόδους) στις κατηγορίες της αγγλικής Φούτμπολ Λιγκ. Τα βασικά χρώματα της είναι μπλε και άσπρο, με κόκκινες λεπτομέρειες, έτσι το υποκοριστικό της ομάδας είναι "Οι μπλέ" (The Blues), ενώ αποκαλείται επίσης The Cumbrians από το όνομα της κομητείας. Το σήμα της ομάδας περιλαμβάνει τον θυρεό της πόλης με δύο δράκους εκατέρωθεν να τον κρατούν και πάνω του το κάστρο της πόλης.
Ιστορία
Η Κάρλαϊλ Γιουνάιτεντ ιδρύθηκε το 1897 ως Σάντονγκεϊτ Γιουνάιτεντ (Shaddongate United F.C.) στο Κάρλαϊλ. Στις 17 Μαΐου του 1904 κατά την ετήσια γενική συνέλευση του συλλόγου, πλειοψήφισε η άποψη της μετονομασίας της ομάδας σε Κάρλαϊλ Γιουνάιτεντ, ώστε η ημερομηνία αυτή θεωρείται η ιδρυτική του σημερινού σωματείου. Αρχικά η ομάδα αγωνιζόταν στο Μίλχοουμ Μπανκ, αργότερα στο Ντέβονσιρ Παρκ, ενώ από το 1909 αγωνίζεται μόνιμα στο Μπράντον Παρκ (Brunton Park).
Πορεία
Η Κάρλαϊλ τα πρώτα χρόνια αγωνιζόταν σε περιφερειακές διοργανώσεις. Το 1928 έκανε αίτηση στην Ομοσπονδία για συμμετοχή στο εθνικό πρωτάθλημα (Football League) και ξεκίνησε την πορεία της στη Θερντ Ντιβίζιον της Αγγλίας το 1928, τερματίζοντας την πρώτη της σεζόν σε εθνική κατηγορία στην 8η θέση. Εκεί παρέμεινε μέχρι το 1958, οπότε τοποθετήθηκε στη νεοσύστατη Φορθ Ντιβίζιον, όπου αγωνίστηκε για 4 χρόνια, επανερχόμενη στη Θερντ Ντιβίζιον το 1962. Το 1965 ανέβηκε στη Σέκοντ Ντιβίζιον και το 1974 για μία και μόνη σεζόν στην ανώτατη κατηγορία, που τότε ήταν η Φερστ Ντιβίζιον. Από το 1975 ως το 1977 η Κάρλαϊλ αγωνιζόταν και πάλι στη Σέκοντ Ντιβίζιον, από όπου στο τέλος της σεζόν 1976-77 υποβιβάστηκε στη Θερντ Ντιβίζιον. Το 1982 ανέβηκε ξανά στη δεύτερη κατηγορία, για να υποστεί μεταξύ 1985 και 1987 δύο διαδοχικούς υποβιβασμούς, πέφτοντας στην τέταρτη κατηγορία. Το 1995 κατόρθωσε να προβιβαστεί στη δεύτερη κατηγορία, από όπου υποβιβάστηκε το 1996, για να επαναληφθεί η άνοδος και κάθοδος τη διετία 1997-1998. Το τέλος της σεζόν 2003-04 βρήκε την Κάρλαϊλ να εγκαταλείπει τη Φούτμπολ Λιγκ μετά από πολλά χρόνια, αφού υποβιβάστηκε στην Κόνφερενς, από την οποία όμως επανήλθε αμέσως στην τέταρτη κατηγορία (League Two), της οποίας στη συνέχεια αναδείχθηκε πρωταθλήτρια και βρέθηκε έτσι το 2006 ξανά στην τρίτη κατηγορία (League One). Μετά από 8 συνεχείς παρουσίες εκεί, η Κάρλαϊλ υποβιβάστηκε το 2014 για άλλη μια φορά στην τέταρτη κατηγορία.
Επιτυχίες
Η Κάρλαϊλ κατέκτησε δύο φορές το Φούτμπολ Λιγκ Τρόφι, έπαθλο κυπέλλου στο οποίο μετέχουν οι "μικρές" επαγγελματικές ομάδες της Division 1 & 2, τις σεζόν 1996-97 (αντίπαλος η Κόλτσεστερ Γιουνάιτεντ, 0-0, 4-3 πεν.) και 2010-11 (αντίπαλος η Μπρέντφορντ, 1-0), ενώ τη σεζόν 2009-10 έφτασε στον τελικό, χάνοντας από τη Σαουθάμπτον με 4–1, ενώπιον σχεδόν 75.000 θεατών στο Στάδιο Γουέμπλεϊ.
Η μεγαλύτερη νίκη της ομάδας στο πρωτάθλημα σημειώθηκε το 1928 απέναντι στη Χάρτλπουλ Γιουνάιτεντ με 8-0. Η μεγαλύτερη νίκη στο κύπελλο σημειώθηκε απέναντι στην Ουάιτχεϊβεν Αθλέτικ με 9-1. Η υψηλότερη τελική θέση που έχει βρεθεί στο πρωτάθλημα ήταν η 22η (τελευταία) στη Φούτμπολ Λιγκ, τότε ανώτατη κατηγορία, το 1974-75. Στο μοναδικό αυτό πέρασμα από τη μεγάλη κατηγορία είναι αξιοσημείωτη η εντός έδρας νίκη με 3-0 επί της τελικής πρωταθλήτριας Ντέρμπι Κάουντι, από την οποία μάλιστα απέσπασε και ισοπαλία 0-0 στο Μπέιζμπολ Γκράουντ.
Τη σεζόν 2015-16 η Κάρλαϊλ έφτασε στον τρίτο γύρο του Λιγκ Καπ, όπου αντιμετώπισε στο Άνφιλντ τη μετέπειτα φιναλίστ Λίβερπουλ, την οποία κράτησε στο 1-1, για να αποκλειστεί τελικά με 3-2 στη διαδικασία των πέναλτι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αγγλίας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1904 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Αγγλίας  Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1904
Δυνάμεις επαφής
Στη φυσική, δυνάμεις επαφής (ή δυνάμεις από επαφή) λέγονται οι δυνάμεις, οι οποίες ασκούνται όταν δύο σώματα βρίσκονται σε επαφή το ένα με το άλλο και αλληλεπιδρούν μεταξύ τους.
Δυνάμεις επαφής λέγονται αυτές που ασκούνται από τα τεντωμένα σχοινιά, οι δυνάμεις που ασκούνται από τα ελατήρια προς τα σώματα, οι δυνάμεις που ασκούνται μεταξύ δύο σωμάτων όταν συγκρούονται, οι δυνάμεις που ασκούνται από τα υγρά στα τοιχώματα ενός δοχείου στο οποίο περιέχονται ή στα σώματα που βρίσκονται μέσα σε αυτά, αλλά και οι δυνάμεις της τριβής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φυσική
889
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 889 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Σαριοζέκ
Το Σαριοζέκ είναι ένας οικισμός στην περιφέρεια Κυζυλόρντα του νότιου Καζακστάν. Η ευρωπαϊκή διαδρομή E40 περνά μέσα από την πόλη και αποτελεί την κύρια οδική πρόσβαση στην περιοχή, που συνδέει επίσης την Κυζυλόρντα και πολλές άλλες περιοχές στο Καζακστάν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωγραφία του Καζακστάν Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Επαρχία Ντιγιαρμπακίρ
Η επαρχία Ντιγιαρμπακίρ (Diyarbakır ili, ζαζαϊκά: Suke Diyarbekır Parêzgeha Amedê ) είναι μία επαρχία της Τουρκίας και βρίσκεται στην περιοχή της Νοτιοανατολικής Ανατολίας. Πρωτεύουσα της επαρχίας είναι η ομώνυμη πόλη Ντιγιαρμπακίρ.
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Β΄ εθνικής κατηγορίας ανδρών 1984-1985
Νότος
1 Η θέση κατάταξης στις περιπτώσεις ισοβαθμίας καθορίστηκε με βάση τα αποτελέσματα μεταξύ των ομάδων που ισοβάθμησαν. 2 Αγώνας μπαράζ για την άνοδο:  Νήαρ Ηστ – Ηλυσιακός: 62-59.
Βορράς
1 Η θέση κατάταξης στις περιπτώσεις ισοβαθμίας καθορίστηκε με βάση τα αποτελέσματα μεταξύ των ομάδων που ισοβάθμησαν. 2 Αγώνας μπαράζ για την άνοδο:  Θύελλα Σερρών – Μ.Ε.Ν.Τ.: 73-70.
Πηγές
Κατηγορία:Β εθνική κατηγορία καλαθοσφαίρισης ανδρών Πρωταθλημα Ελλαδος Β Ανδρων 1984 1985 Πρωταθλημα Ελλαδος Β Ανδρων 1984 1985
Λίμνη Καϊάφα
Η Λίμνη Καϊάφα είναι λίμνη της Ελλάδος στην Πελοπόννησο, στην Ηλεία, στην λουτρόπολη Καϊάφα. Η λίμνη βρίσκεται δίπλα στην Θάλασσα, έχει ιαματικά νερά ενώ στα νερά γίνονται και αθλητικές δραστηριότητες όπως θαλάσσιο σκι. Διοικητικά ανήκει στην Ζαχάρω από την οποία απέχει πέντε (5) χιλιόμετρα.
Καλύπτει επιφάνεια 1500 στρεμμάτων, μήκος 3 χιλιόμετρα και βάθος 2 μέτρα. Μέσα στην λίμνη υπάρχει και το νησάκι της Αγίας Αικατερίνης και στις όχθες της η λουτρόπολη Καϊάφα.
Αποτελεί υδροβιότοπο, τον δεύτερο σπουδαίο στην ευρύτερη περιοχή του νομού Ηλείας μετά το οικοσύστημα του Εθνικού Πάρκου υγροτόπων Κοτυχίου Στροφυλιάς, περί τα 50 χλμ βορειότερα. Από την θάλασσα την χωρίζει τμήμα πευκόφυτου δάσους,το οποίο επίσης φέρει το όνομα "Στροφυλιά" καθώς και ιδιαίτεροι σχηματισμοί αμμοθινών. Το οικοσύστημα έχει υποστεί μεγάλες καταστροφές εξ αιτίας των σκουπιδιών,της παράνομης λαθροθηρίας, που έχει πάρει ανεξέλεγκτες διαστάσεις,τις παράνομης υλοτόμησης και των αθλητικών δραστηριοτήτων που γίνονται στην λίμνη.
Η λίμνη πιστεύεται ότι δημιουργήθηκε το 6ο περίπου αιώνα μ.Χ μετά από μεγάλο σεισμό.
Προστατευόμενη τοποθεσία
Η Λίμνη Καϊάφα είναι προστατευόμενη τοποθεσία του δικτύου Natura 2000 με κωδικό GR2330005. Η χλωρίδα της λίμνης περιλαμβάνει πυκνά κοινά καλάμια, το απειλούμενο είδος Κλάδιο ο μαρίσκος («κοψιάς») και Scirpetum maritimi. Αποτελεί χώρο αναπαραγωγής για τις χελώνες καρέτα καρέτα. Στην πανίδα περιλαμβάνονται νερόφιδα, μεσογειακές χελώνες, γραμμωτές νεροχελώνες, στικτές νεροχελώνες, ρινόλοφοι (Rhinolophus mehelyi), κ.α.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λίμνες του νομού Ηλείας Κατηγορία:Αλφειός Κατηγορία:Γεωγραφικοί σχηματισμοί της Ηλείας Κατηγορία:Γεωγραφικοί σχηματισμοί της Δυτικής Ελλάδας
Διάσελλο Ναυπάκτου Αιτωλοακαρνανίας
Για οικισμούς με το ίδιο όνομα στην Αιτωλοακαρνανία δείτε: Διάσελλο Θέρμου Αιτωλοακαρνανίας
''Για οικισμούς με το ίδιο όνομα στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Διάσελλο (αποσαφήνιση)
Το Διάσελλο είναι ορεινός οικισμός της Ναυπακτίας στο Νομό Αιτωλοακαρνανίας.
Γεωγραφία - Ιστορία
Το Διάσελλο είναι κτισμένο στη βορειοδυτική πλαγιά του όρους Ριγάνι και βορειοανατολικά της κορυφής Τσούκα σε υψόμετρο 600 μέτρα. Το χωριό βρίσκεται επάνω στην επαρχιακή οδό Πιτσιναίικων - Φαμίλας, Β.-ΒΔ. της Ναυπάκτου σε απόσταση 23,5 χλμ. από αυτήν. Ως οικισμός αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά το 1961 και προσαρτήθηκε στην τότε κοινότητα Ριγανίου. Το 1997, σύμφωνα με το σχέδιο Καποδίστριας, μαζί με το Ριγάνιο και τον Πόρο προσαρτήθηκαν στον τότε δήμο Ναυπάκτου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τον Πόρο και το Ριγάνιο συναποτελούν τη Τοπική Κοινότητα Ριγανίου που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Ναυπάκτου του Δήμου Ναυπακτίας ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 2 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Ναυπακτίας Κατηγορία:Δήμος Ναυπάκτου
Γκρουγιέρ
Το γκρουγιέρ (gruyère), ή γκρουέρα, είναι είδος ελβετικού κίτρινου σκληρού τυριού Π.Ο.Π. από αγελαδινό μη παστεριωμένο γάλα που παίρνει την ονομασία του από το ομώνυμο διαμέρισμα (Gruyère) του ελβετικού καντονιού του Φριμπούρ (Fribourg) στην Ελβετία, όπου και παράγεται.
Ποικιλίες
Το ελβετικό γκρουγιέρ έχει πολλές ποικιλίες με διαφορετικά προφίλ ωρίμανσης. Παρασκευάζεται και μία βιολογική ποικιλία. Μια ιδιαίτερη ποικιλία παρασκευάζεται μόνο το καλοκαίρι σε 32 μόνο σαλέ των ελβετικών Άλπεων: το Le Gruyère d' Alpage.
Σε γενικές γραμμές, υπάρχουν τα ακόλουθα δύο προφίλ ωρίμανσης: ελαφρύ/γλυκό: ελάχιστη ωρίμανση 5 μηνών, αργής ωρίμανσης (réserve): ελάχιστη ωρίμανση 10 μηνών.
Στην Ελβετία συναντάμε και πολλά άλλα προφίλ ωρίμανσης, όπως σιρσουά (surchoix), παλαιωμένο (vieux), αλατισμένο (salé), αλλά αυτά τα προφίλ ωρίμανσης δεν ανήκουν σε προϊόντα Π.Ο.Π..
Το γαλλικό τυρί Le Brouère, που παράγεται στην κοντινή περιοχή των Βόσγιων ορέων (Vosges) της Γαλλίας, θεωρείται ποικιλία γκρουγιέρ.
Le Gruyère Premier Cru
Το Le Gruyère Premier Cru είναι μια ιδιαίτερη ποικιλία, που παράγεται αποκλειστικά στο καντόνι του Φριμπούρ και ωριμάζει για 14 μήνες σε υγρά σπήλαια με υγρασία 95% και θερμοκρασία 13.5 °C (56.3 °F).
Γκρουγιέρ και γραβιέρα
Το γκρουγιέρ προσομοιάζει στην εμφάνιση και τη διαδικασία παραγωγής με τις ελληνικές γραβιέρες, με τις οποίες συχνά συγχέεται, αλλά διαφέρει στη γεύση και τη σύσταση καθώς οι ελληνικές γραβιέρες Π.Ο.Π. παρασκευάζονται αποκλειστικά από πρόβειο ή αιγοπρόβειο παστεριωμένο γάλα (με εξαίρεση τις γραβιέρες Π.Ο.Π. Νάξου και Σύρου (Σαν Μιχάλη), οι οποίες γίνονται με αγελαδινό γάλα, του οποίου όμως η γεύση εξαρτάται από τα χόρτα της ελληνικής νησιωτικής υπαίθρου με τα οποία εκτρέφονται τα ζώα ).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικονομία της Ελβετίας Κατηγορία:Σκληρά τυριά Κατηγορία:Προϊόντα προστατευόμενης ονομασίας προέλευσης Κατηγορία:Τυριά αγελαδινού γάλακτος Κατηγορία:Ελβετικά τυριά
Φθοραιθένιο
Το φθοραιθένιο (αγγλικά: fluoroethene) είναι οργανική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα, υδρογόνο και φθόριο, με μοριακό τύπο C2H3F, αλλά συνήθως αποδίδεται με τον ημισυντακτικό τύπο CH2=CHF ή και συντομογραφικά ViF. Με βάση το σύστημα κωδικής ονομασίας που ξεκίνησε με τους φθοροχλωράθρακες έχει τον κωδικό HFC-1141 ή R-1141..Ανήκει στην ομόλογη σειρά των αλαλκενίων, δηλαδή στα άκυκλα μονοακόρεστα, δηλαδή με ένα διπλό δεσμό, οργανομονοαλογονίδια. Το χημικά καθαρό φθοραιθένιο, στις «συνηθισμένες συνθήκες», δηλαδή θερμοκρασία 25°C και υπό πίεση 1 atm, είναι άχρωμο και εύφλεκτο αέριο. Έχει μια λιποθυμική οσμή, που μοιάζει μ' αυτήν του διαιθυλαιθέρα. Η κύρια εφαρμογή του είναι η παραγωγή πολυβινυλοφθορίδιου (PVF). Έχει θερμότητα εξαέρωσης 361 kJ/kg.
Ονοματολογία
Η ονομασία «φθοραιθένιο» προέρχεται από την ονοματολογία κατά IUPAC. Συγκεκριμένα: Η ονομασία διαιρείται σε δύο (2) κύρια τμήματα: Το δεξί αναφέρεται στη δομή της «κύριας ανθρακικής» αλυσίδας που φέρει την «κύρια χαρακτητιστική ομάδα», εφόσον υπάρχει και προβλέπεται γι' αυτήν χαρακτηριστική κατάληξη, ενώ το αριστερό στους «υποκαταστάτες» (δηλαδή τυχόν «δευτερεύουσες χαρακτηριστικές ομάδες» ή και κύριες χαρακτηριστικές ομάδες για τις οποίες δεν έχουν προβλεδθεί χαρακτηριστικές καταλήξεις) ή και τις «διακλαδώσεις» (δηλαδή τυχόν δευτερεύουσες ανθρακικές αλυσίδες). Στη συγκεκριμένη ένωση, υπάρχει το αρχικό πρόθεμα «φθορ(ο)-» που δηλώνει την ύπαρξη ενός (1) ατόμου φθορίου ως κύριας χαρακτηριστικής ομάδας αλλά χωρίς προβλεπόμενη κατάληξη. Ως προς το τμήμα που αφορά την κύρια ανθρακική αλυσιδα ισχύουν τα ακόλουθα: το πρόθεμα «αιθ-» δηλώνει την παρουσία δύο (2) ατόμων άνθρακα ανά μόριο της ένωσης, το ενδιάμεσο «-εν-» δείχνει την παρουσία ενός (1) διπλού δεσμού μεταξύ ατόμων άνθρακα στο μόριο και η κατάληξη «-ιο» φανερώνει ότι δεν περιέχει κύρια χαρακτηριστική ομάδα και προβλεπόμενη χαρακτηριστική κατάληξη.
Ο κωδικός HFC-1141 παράγεται ως εξής: Το HFC προέρχεται από την αγγλόφωνη λέξη HydroFluoroCarbon. Το πρώτο ψηφίο σημαίνει ότι η ένωση περιέχει ένα (1) διπλό δεσμό. Το δεύτερο ψηφίο (1) σημαίνει ότι η ένωση περιέχει 1+1 = 2 άτομα άνθρακα (ανά μόριο). Το τρίτο ψηφίο (4) σημαίνει ότι η ένωση περιέχει 4 - 1 = 3 άτομα υδρογόνου. Και, τέλος, το τελευταίο ψηφίο (1), σημαίνει ότι η ένωση περιέχει ένα (1) άτομο φθορίου.
Μοριακή δομή
Το φθοραιθένιο έχει επίπεδη μοριακή δομή, παρόμοια με εκείνην του αιθενίου, με τη διαφορά της παρουσίας ενός ατόμου φθορίου αντί ενός ατόμου υδρογόνου. Η παρουσία του ατόμου φθορίου δεν αλλάζει μόνο το μήκος δεσμού, ούτε απλά καταργεί τη μοριακή συμμετρία του αιθενίου, αλλά προσθέτει επίσης ένα δεσμό C-F υψηλής πόλωσης, λόγω σημαντικής διαφοράς ηλεκτραρνητικότητας άνθρακα - φθορίου.
Παραγωγή
Η παραγωγή του αναφέρθηκε για πρώτη φορά το 1901 από το Φρέντερικ Σβαρτς (Frédéric Swarts), ένα Βέλγο χημικό, που ήταν επίσης ο πρώτος που παρήγαγε ένα φθοροχλωράνθρακα (CFC) το 1892. Ο Σβαρτς χρησιμοποιήσε την αντίδραση του ψευδαργύρου με 2-βρωμο-1,1-διφθοραιθάνιο:
Βιομηχανικές μέθοδοι
Στις μέρες μας παράγεται βιομηχανικά με δυο τρόπους:
1. Προσθήκη υδροφθορίου σε αιθίνιο, με χρήση υδραργύρου ως καταλύτη :
2. Με απόσπαση υδροχλωρίου από 1-φθορο-1-χλωραιθάνιο:
Από αλοφθοραιθάνιο
Με απόσπαση ενός ισοδυνάμου υδραλογόνου από 1-αλο-1-φθοροαιθάνιο ή 1-αλο-2-φθοροαιθάνιο, με καλύτερα αποτελέσματα αν το άλλο αλογόνο δεν είναι κι εκείνο φθόριο, παράγεται βινυλοφθορίδιο :
ή
Με αφυδάτωση 2-φθοροαιθανόλης
Με ενδομοριακή αφυδάτωση 2-φθοροαιθανόλης παράγεται βινυλοφθορίδιο. Η αντίδραση ευνοείται σε σχετικά υψηηλές θερμοκρασίες, >150 °C :
Με απόσπαση αλογόνου
Με απόσπαση αλογόνου (X2) από 1,2-διαλο-1-φθοροαιθάνιο παράγεται βινυλοφθορίδιο. Καλύτερη απόδοση αν τα άλλα αλογόνα δεν είναι κι εκείνα φθόριο :
Με μερική καταλυτική υδρογόνωση
Με μερική καταλυτική υδρογόνωση φθοροαιθινίου παράγεται βινυλοφθορίδιο
Από βινυλοχλωρίδιο
Με επίδραση φθοριούχου υφυδραργύρου (Hg2F2) σε βινυλοχλωρίδιο παράγεται βινυλοφθορίδιο :
Ενυδάτωση
1. Επίδραση θειικού οξέος και στη συνέχεια νερού (ενυδάτωση). Παράγεται αιθανάλη :
2. Υδροβορίωση και στη συνέχεια επίδραση με υπεροξείδιο του υδρογόνου. Παράγεται τρι(2-φθοροαιθυλο)βοράνιο και στη συνέχεια 2-φθοραιθανόλη :
3. Αντίδραση με οξικό υδράργυρο και έπειτα αναγωγή, αρχικά παράγεται 1-φθοροαιθανόλη που αφυδροφθοριώνεται παράγοντας αιθενόλη, η οποία τελικά ισομερειώνεται σε αιθανάλη:
4. Υπάρχει ακόμη η δυνατότητα αλλυλικής υδροξυλίωσης κατά Prins με επίδραση αλδευδών ή κετονών σε βινυλοφθορίδιο απουσία νερού. Π.χ. με μεθανάλη προκύπτει 2-φθορο-2-προπεν-1-όλη:
Προσθήκη υποαλογονώδους οξέως
Με επίδραση (προσθήκη) υποαλογονώδους οξέος (HOX) σε βινυλοφθορίδιο παράγεται αλαιθανάλη :
Καταλυτική υδρογόνωση
Με καταλυτική υδρογόνωση βινυλοφθοριδίου σχηματίζεται αιθυλοφθορίδιο. Π.χ. :
Αλογόνωση
Με επίδραση αλογόνου (X2) (αλογόνωση) σε βινυλοφθορίδιο έχουμε προσθήκη στο διπλό δεσμό. Παράγεται 1,2-διαλο-1-φθοροαιθάνιο. Π.χ. :
Υδραλογόνωση
Με προσθήκη υδραλογόνων (HX) (υδραλογόνωση) σε βινυλοφθορίδιο  παράγεται 1-αλο-1-φθοροαιθάνιο :
Υδροκυάνωση
Με προσθήκη υδροκυανίου (HCN) (υδροκυάνωση) σε βινυλοφθορίδιο παράγεται 2-φθοροπροπανονιτρίλιο:
Καταλυτική φορμυλίωση
Με προσθήκη μεθανάλης (CO + H2) σε βινυλοφθορίδιο παράγεται μίγμα 2-φθοροπροπανάλης και 3-φθοροπροπανάλης. Π.χ.:
Διυδροξυλίωση
Η διυδροξυλίωση προπενίου, αντιστοιχεί σε προσθήκη H2O2 :
1. Επίδραση αραιού διαλύματος υπερμαγγανικού καλίου. Παράγει υδροξυαιθανάλη:
2. Επίδραση καρβονικού οξέος και υπεροξείδιου του υδρογόνου. Παράγει υδροξυαιθανάλη:
3. Μέθοδος Sharpless. Παράγει υδροξυαιθανάλη:
4. Μέθοδος Woodward. Παράγει προπανοδιόλη-1,2:
5. Υπάρχει ακόμη δυνατότητα για 1,3-διυδροξυλίωση με επίδραση αλδευδών ή κετονών σε βινυλορθορίδιο, παρουσία νερού. Αντίδραση Prins. Π.χ. με μεθανάλη παράγεται 2-φθοροπροπανοδιόλη-1,3:
Οζονόλυση
Με επίδραση όζοντος (οζονόλυση) σε προπένιο, παράγεται ασταθές οζονίδιο που τελικά διασπάται σε μεθανάλη και φορμυλοφθορίδιο :
Επίδραση πυκνού υπερμαγγανικού καλίου
Με επίδραση πυκνού διαλύματος υπερμαγγανικού καλίου (KMnO4) παράγονται μεθανικό οξύ και φθορομεθανικό οξύ :