cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Η γειτονιά των καταφρονεμένων
Η γειτονιά των καταφρονεμένων (ιαπωνικά:どですかでん) είναι μια ιαπωνική ταινία του 1970 σε σκηνοθεσία Ακίρα Κουροσάβα, βασισσμένη σε ένα βιβλίο του Σούγκορο Γιαμαμότο. Πρόκειται για την πρώτη έγχρωμη ταινία του Κουροσάβα.
Πλοκή
Η ταινία είναι μια ανθολογία επικαλυπτόμενων βινιετών που εξερευνούν τις ζωές μιας ποικιλίας χαρακτήρων που ζουν σε μια παραγκούπολη των προαστίων πάνω σε μια χωματερή. Ο πρώτος που παρουσιάζεται είναι ο Ρόκου-τσαν, ένα αγόρι το οποίο ζει σε έναν κόσμο φαντασίας όπου είναι οδηγός τρόλεϊ. Στον φανταστικό του κόσμο, οδηγεί το ρόλεϊ του σε μια καθορισμένη διαδρομή και χρονοδιάγραμμα μέσα από τη χωματερή, απαγγέλλοντας το ρεφρέν «Dodeska-den», «clickety-clack», μιμούμενος τον ήχο του οχήματός του. Η αφοσίωσή του στη φαντασία είναι πλήρης. Ο Ρόκου-τσαν αποκαλείται «χαζο-τρόλεϊ» (ντένσ μπάκα) από τους ντόπιους και από τα παιδιά που είναι εκτός οικσιμού. Η μητέρα του φαίνεται να ανησυχεί ότι ο Ρόκου-τσαν είναι πραγματικά διανοητικά ανάπηρος. )
Ο Ριοτάρο, κατασκευαστής βουρτσών για τα μαλλιά στο επάγγελμα και έχει αναλάβει την υποστήριξη πολλών παιδιών που έχει συλλάβει σε διάφορες σχέσεις μοιχείας η άπιστη σύζυγός του, η Μισάο, αλλά αυτός είναι ολόψυχα αφοσιωμένος σε αυτά. Εμφανίζονται επίσης ένα ζευγάρι μεθυσμένων μεροκαματιάρηδων (Μασούντα και Καγουαγκούτσι) οι οποίοι επιδίδονται σε ανταλλαγή συντρόφων και τελικά επιστρέφουν στις δικές τους γυναίκες την επόμενη μέρα σαν να μην έχει συμβεί τίποτα. Ένας στωικός, μελαγχολικός άνδρας ονόματι Χέι δέχεται επίσκεψη από την Ότσο, που φαίνεται να είναι η πρώην σύζυγός του και την παρακολουθεί ανέκφραστος να κάνει τις δουλειές του σπιτιού του. Στο αντίθετο άκρο του φάσματος βρίσκεται ο Σίμα-σαν. Ο Σίμα, ο άντρας με το τικ, υπερασπίζεται πάντα την δυσάρεστη και καταπιεστική προς τους άλλους σύζυγό του και εξοργίζεται όταν οι φίλοι την επικρίνουν. Ένας ζητιάνος και ο γιος του ζουν σε ένα εγκαταλελειμμένο αυτοκίνητο, ένα Citroen 2CV. Ενώ ο πατέρας είναι απασχολημένος με τις ονειροπολήσεις ότι έχει ένα υπέροχο σπίτι, το αγόρι πεθαίνει με τραγικό τρόπο από τροφική δηλητηρίαση. Ένα κορίτσι (η Κατσούκο) βιάζεται από τον αλκοολικό θείο της και μένει έγκυος. Σε μια κρίση παραλογισμού μαχαιρώνει ένα αγόρι σε μια κάβα, το οποιο τρέφει τρυφερά αισθήματα γι' αυτήν, που δεν έχει άλλον τρόπο να εκτονώσει τη συναισθηματική της σύγχυση. Όταν ο θείος της θεωρείται ύποπτος για αυτήν την επιθετική πράξη, αποφασίζει να μαζέψει τα πενιχρά υπάρχοντά του και να φύγει από την πόλη λίγο πριν ξεκινήσουν οι έρευνες. Ο Τάμπα-σαν, ο αργυροχρυσοχόος, είναι μια σοφή φιγούρα, που αφοπλίζει έναν νεαρό που κραδαίνει ένα ξίφος κατάνα και επιτρέπει στους διαρρήκτες να του κλέψουν τα χρήματά του.
Μετά την εξερεύνηση των προβλημάτων και της αγωνίας που περιβάλλει πολλές από τις οικογένειες αυτής της πάμφτωχης κοινότητας, μαζί με τα όνειρα απόδρασης που πολλοί από αυτούς έχουν και που τους βοηθούν να διατηρήσουν τουλάχιστον ένα επιφανειακό επίπεδο ηρεμίας, η ταινία κάνει τον κύκλο της επιστρέφοντας στον Ρόκου-τσαν. Καθώς τελειώνει η ταινία, ο Ρόκου-τσαν φαίνεται ξανά να είναι έτοιμος να επιβιβαστεί στο φανταστικό του τρόλεϊ και να εξυπηρετήσει την κοινότητα των επιβατών του όσο καλύτερα μπορεί.
Βραβεία
Η ταινία κέρδισε το Μέγα Βραβείο της Βελγικής Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Toho Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Ακίρα Κουροσάβα Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Σινόμπου Χασιμότο Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ακίρα Κουροσάβα Κατηγορία:Ιαπωνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ιαπωνικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ιαπωνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1970 Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Ιαπωνικά (ja) Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα ιαπωνικά
Μαρλέν Αγγελίδου
Η Μαρλέν Αγγελίδου (6 Σεπτεμβρίου 1978) είναι Ελληνοκύπρια τραγουδίστρια και ηθοποιός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα ως Μαρία Ελένη Μανταλένα. Εργάστηκε στο μουσικό θέατρο του Λονδίνου. Το 1998, αναδείχθηκε δεύτερη με τον Άλεξ Παναγή στους προκριματικούς για την επιλογή του τραγουδιού που εκπροσώπησε την Κύπρο στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision με το τραγούδι Φτερουγίσματα. Το 1999, στα προκριματικά της κυπριακής συμμετοχής για τον επόμενο Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision, κατάφερε να προκριθεί και να εκπροσωπήσει την Κύπρο στον εν λόγω διαγωνισμό, με το τραγούδι "Θα' ναι έρωτας" σε σύνθεση Γ. Κάλλη. Η κυπριακή συμμετοχή δεν κατάφερε να εξασφαλίσει καλή βαθμολογία, με αποτέλεσμα να φτάσει μόνο στην προτελευταία θέση.
Το 2003, έλαβε μέρος στο ελληνικό διαγωνισμό ταλέντων Pop Stars, όπου κέρδισε την εκτίμηση των κριτών και αποτέλεσε ένα από τα πέντε μέλη του γυναικείου συγκροτήματος Hi-5. Το συγκρότημα εξασφάλισε γρήγορα αναγνωρισιμότητα και τον ίδιο χρόνο κυκλοφόρησε το ομότιτλο ψηφιακό μουσικό δίσκο, το οποίο σύντομα έγινε χρυσό στην Ελλάδα. Τα πιο γνωστά τραγούδια του συγκροτήματος, ήταν "Ξέρω τι ζητάω", "Το τυχερό αστέρι" και "Γεννήθηκα ξανά". Το 2005, τα μέλη του συγκροτήματος αποφάσισαν να λύσουν την συνεργασία τους και ακολούθησαν διαφορετικές διαδρομές. Το ίδιο έτος, η Μαρλέν εντάχθηκε στο νεοιδρυθέν συγκρότημα Dickens' Zoo, ενώ την περίοδο 2005 με 2006, συμμετείχε στην παραγωγή του δίσκου του Γιώργου Τσαλίκη, "Πυρετός το Σαββατόβραδο".
Παραπομπές
Κατηγορία:Κύπριες τραγουδίστριες Κατηγορία:Ελληνίδες τραγουδίστριες Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί φωνής
Στερεά Ελλάδα
Η Στερεά Ελλάδα είναι γεωγραφικό διαμέρισμα της Ελλάδας, το δεύτερο μεγαλύτερο σε έκταση καταλαμβάνοντας 24.910 τ.χλμ. και το πρώτο σε πληθυσμό με 4.591.568 κατοίκους. Αποτελείται από την Αιτωλοακαρνανία, την Ευρυτανία, τη Φωκίδα, τη Φθιώτιδα, τη Βοιωτία, την Εύβοια και την Αττική. Η Στερεά Ελλάδα φέρεται και με την ονομασία Ρούμελη, ενώ επίσης συχνά αναφέρεται ως Κεντρική Ελλάδα, λόγω της θέσης της στον χάρτη της χώρας. Το γεωγραφικό διαμέρισμα δεν ταυτίζεται απόλυτα με τη σημερινή Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας, στην οποία δεν εντάσσονται η Αττική, η Αιτωλοακαρνανία, καθώς και το τμήμα της Κορινθίας από τον Ισθμό και ανατολικά.
Είναι η περιοχή που δημιούργησε τον αρχαιοελληνικό πολιτισμό και κατ' επέκταση τον δυτικό πολιτισμό.
Γεωγραφία
thumb|Χάρτης της Στερεάς Ελλάδας, [[Χάρτα του Ρήγα, 1797.]] Η Στερεά Ελλάδα είναι μια από τις ορεινότερες περιοχές της Ελλάδας, ιδιαίτερα στο κεντρικό τμήμα της, όπου εκτείνεται και δεσπόζει η Νότια Πίνδος. Βρέχεται δυτικά από το Ιόνιο πέλαγος, ανατολικά από το Αιγαίο και νότια από τον Πατραϊκό, τον Κορινθιακό και το Σαρωνικό κόλπο.
Αναλυτικά η κατανομή του εδάφους σε κατηγορίες είναι οι εξής: 22% πεδινό, 19% ημιορεινό και 59% ορεινό.
Λίμνες της Στερεάς Ελλάδας
230px|thumb|right|Η λίμνη [[Τριχωνίδα.]] Οι κυριότερες λίμνες της Στερεάς Ελλάδας βρίσκονται στο δυτικό τμήμα της και συγκεκριμένα στο νομό Αιτωλοακαρνανίας. Εκεί δεσπόζει η Τριχωνίδα (95,8 τ.χλμ.), η οποία είναι η μεγαλύτερη λίμνη ολόκληρης της Ελλάδας. Άλλες λίμνες στην Αιτωλοακαρνανία είναι η Αμβρακία, ο Οζερός, η Λυσιμαχία και η Βουλκαρία. Στο νομό Βοιωτίας υπάρχει η Υλίκη και η Τρεφία, ενώ παλαιότερα υπήρχε και ξακουστή λίμνη Κωπαίδα. Στο νομό Αττικής η λίμνη του Μαραθώνα. Στη Στερεά Ελλάδα βρίσκονται επίσης και τεχνητές λίμνες όπως αυτές των Κρεμαστών και του Καστρακίου στον Αχελώο, βόρεια του Αγρινίου, καθώς επίσης και η τεχνητή λίμνη του Μόρνου στο νομό Φωκίδας.
Ποτάμια της Στερεάς Ελλάδας
230px|thumb|Ο ποταμός Αχελώος στον νομό Ευρυτανίας. Ο μεγαλύτερος ποταμός της Στερεάς Ελλάδας είναι ο Αχελώος με μήκος 220 χλμ. και λεκάνη απορροής 5.470 τ.χλμ. Σχηματίζει τα σύνορα της Ευρυτανίας και Αιτωλοακαρνανίας και χύνεται στο Ιόνιο απέναντι από την Ιθάκη. Με τις προσχώσεις του έχουν σχηματιστεί δύο λιμνοθάλασσες του Μεσολογγίου και της Μελίτης. Ο Εύηνος νοτιότερα πηγάζει από τα Βαρδούσια και χύνεται στον κόλπο της Πάτρας. Έχει μήκος 80 χλμ. και είναι γνωστός με το κοινό όνομα Φίδαρης.
Κονσκοβόλα
Το 1795 η πόλη προσαρτήθηκε από την Αυστρία και το 1809 αποτέλεσε τμήμα του Δουκάτου της Βαρσοβίας, για να γίνει μέρος του Βασιλείου της Πολωνίας το 1815. Μετά το 1870, έπαυσε να είναι πόλη.
Το 1939 καταλήφθηκε από τους Ναζί και σε αυτήν λειτούργησε στρατόπεδο συγκεντρώσεως για αιχμαλώτους πολέμου. Αργότερα η περιοχή αποτέλεσε γκέτο για Εβραίους. Το 1942 ο πληθυσμός του γκέτο σφαγιάστηκε από τους Γερμανούς.
Δήμος Μονεμβασιάς
Ο Δήμος Μονεμβασιάς  είναι Δήμος της Περιφερειακής Ενότητας Λακωνίας, στην Περιφέρεια Πελοποννήσου, που συστάθηκε το 2010 με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» και λειτουργεί από 01-01-2011, από την συνένωση των προϋπαρχόντων Δήμων, Δήμος Μολάων, Δήμος Ασωπού, Δήμος Βοιών, Δήμος Ζάρακα και Δήμος Μονεμβασιάς, που είχαν συσταθεί το 1997 με το Σχέδιο «Καποδίστριας» και λειτούργησαν από 01-01-1999, μέχρι 31-12-2010, από τη συνένωση παλαιότερων Δήμων και Κοινοτήτων. Αντιστοιχεί σε μεγάλο τμήμα της παλαιότερης Επαρχίας Επιδαύρου Λιμηράς και ως έδρα του νέου Δήμου ορίστηκαν οι Μολάοι. Η έκταση του νέου Δήμου είναι 908,2 τ.χλμ. και ο πληθυσμός του σύμφωνα με την Απογραφή του 2011, είναι 21.948 κάτοικοι.
Στερεά Ελλάδα
Ποτάμια της Στερεάς Ελλάδας
Άλλος ποταμός της Στερεάς είναι ο Μόρνος, που πηγάζει από τις νότιες προσβάσεις της Οίτης και μετά από διαδρομή 70 χλμ. χύνεται στον Κορινθιακό κόλπο. Ο Μόρνος δέχεται πολλά υπόγεια νερά και έχει σταθερή θερινή παροχή. Για τους λόγους αυτούς κατασκευάστηκε στο Μόρνο φράγμα υδροδότησης της Αθήνας.
Στην κεντρική Στερεά ο Βοιωτικός Κηφισσός πηγάζει από τον Παρνασσό και με τεχνητή σήραγγα εκβάλλει στη λίμνη Υλίκη, από την οποία υδρεύεται η Αθήνα. Τέλος ο Σπερχειός πηγάζει από το όρος Τυμφρηστός και μετά από διαδρομή 80 χλμ. εκβάλλει στο Μαλιακό κόλπο.
Δήμος Μονεμβασιάς
Δημοτική Ενότητα Μονεμβασιάς
μικρογραφία|Δήμος Μονεμβασιάς
Στερεά Ελλάδα
Ποτάμια της Στερεάς Ελλάδας
Ακολουθεί πίνακας των πέντε μεγαλύτερων σε μήκος ποταμών της Στερεάς Ελλάδας.
Δήμος Μονεμβασιάς
Χάρτης
<mapframe latitude="36.704761" longitude="22.781525" zoom="11" width="1000" height="400" align="center" />
Στερεά Ελλάδα
Νησιά της Στερεάς Ελλάδας
Το μεγαλύτερο νησί της Στερεάς είναι η Εύβοια, η οποία συνδέεται με την ηπειρωτική Ελλάδα με τη γέφυρα του Ευρίπου. Η Εύβοια αποτελεί το δεύτερο μεγαλύτερο σε έκταση νησί της Ελλάδας.Επισης ένα νησί που ανήκει στη Στερεά Ελλάδα είναι η Σαλαμίνα επειδή είναι πολύ κοντά σε απόσταση.
Δήμος Μονεμβασιάς
Χάρτης
Κατηγορία:Δήμοι της Περιφέρειας Πελοποννήσου
Στερεά Ελλάδα
Κλίμα
Το Κλίμα της Στερεάς Ελλάδας ποικίλλει ανάλογα με το υψόμετρο και την περιοχή, καθώς και άλλους τοπικούς παράγοντες. Στα παράλια είναι γενικά Μεσογειακό με ζεστά καλοκαίρια και ήπιους χειμώνες, ενώ στο εσωτερικό, καθώς και σε μεγαλύτερο υψόμετρο, γίνεται Ηπειρωτικό, με συχνές χιονοπτώσεις στη διάρκεια του χειμώνα. Στις δυτικές πεδινές περιοχές ο χειμώνας είναι πιο ήπιος με αρκετές βροχές, ενώ στη διάρκεια του καλοκαιριού παρατηρούνται πολύ υψηλές θερμοκρασίες, που συχνά ξεπερνούν τους 40°C και υψηλά ποσοστά υγρασίας. Στην Ανατολική Στερεά, λόγω των ορεινών όγκων, ο χειμώνας είναι πιο ψυχρός και το καλοκαίρι πιο δροσερό και ξηρό σε σχέση με τα δυτικά.
Γνωστές Προσωπικότητες
195px|thumb|Ο Αθανάσιος Διάκος, πίνακας του [[Διονύσιος Τσόκος|Διονυσίου Τσόκου.]]
Νουρ Χασαναλί
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόεδροι του Τρινιντάντ και Τομπάγκο Κατηγορία:Τρινιντιανοί δικαστικοί
Η μεγάλη οδαλίσκη
Η μεγάλη οδαλίσκη (γαλλ.: La Grande Odalisque ή Une Odalisque) είναι πίνακας του Γάλλου ζωγράφου Ζαν Ωγκύστ Ντομινίκ Ενγκρ με ελαιοχρώματα, του 1814. Απεικονίζει μια οδαλίσκη (γυναίκα του χαρεμιού). Οι σύγχρονοι του Ενγκρ θεώρησαν τον πίνακα ως ορόσημο διακοπής του νεοκλασικισμού και στροφής του δημιουργού προς τον ρομαντισμό. Αξιοσημείωτη είναι η κριτική που δέχτηκε ο πίνακας, ήδη από την εποχή της πρώτης παρουσίασής του, για την απουσία ανατομικής ακρίβειας της γυναικείας μορφής που απεικονίζει.
Ο πίνακας εκτίθεται σήμερα στο Μουσείο του Λούβρου (πτέρυγα Denon, 1ος όροφος, αίθουσα 75).
Σύντομο ιστορικό
Το 1813 ο καλλιτέχνης νυμφεύτηκε την Μαντλέν Σαπέλ (Madeleine Chapelle, απεβ. 1849), μια σεμνή κατασκευάστρια καπέλων από το Γκερέ (Guéret), την οποία ο σύζυγός της απεικόνισε στον πίνακα Madame Ingres. , την οποία του σύστησαν κάποιοι φίλοι του στη Ρώμη. Το 1814 επισκέφθηκε τη Νάπολι, όπου η βασίλισσά της, Καρολίν Μυρά (Caroline Murat, 1782-1839), αδελφή του Μεγάλου Ναπολέοντα, του παράγγειλε τον πίνακα, μαζί με άλλον ένα, με τίτλο La Dormeuse de Naples (η κοιμωμένη της Νάπολι, ο πίνακας αυτός καταστράφηκε το 1815). Ο Ενγκρ ανέλαβε τη δημιουργία των πινάκων, για τους οποίους δεν πληρώθηκε ποτέ: Το βοναπαρτικό καθεστώς της Νάπολι κατέρρευσε το 1815, πριν ο ζωγράφος λάβει την αμοιβή του. Ο Ενγκρ παρέμεινε στη Ρώμη ως το 1824, ωστόσο έστειλε τους πίνακές του προς έκθεση στο Σαλόν του Παρισιού. Η μεγάλη οδαλίσκη εκτέθηκε στο Σαλόν του 1829, αλλά χωρίς επιτυχία, καθώς δέχθηκε έντονη κριτική για τις ανατομικές ανακρίβειες που παρουσιάζει η απεικονιζόμενη γυμνή οδαλίσκη, γεγονός που ανάγκασε τους κριτικούς να τον διαχωρίσουν από τον δάσκαλό του, Ζακ-Λουί Νταβίντ.
Ο πίνακας
Το γυναικείο γυμνό ήταν ένα από τα αγαπημένα θέματα του Ενγκρ. Του άρεσε να απεικονίζει τη γυναικεία μορφή, εξιδανικεύοντάς την στη φόρμα που αυτός θεωρούσε ιδεώδη. Συχνά η εξιδανίκευση αυτή τον οδηγούσε σε σοβαρά ανατομικά σφάλματα, ένα από τα οποία διέπραξε στον πίνακα αυτόν. Σύμφωνα με έρευνα των Jean-Yves Maigne, Gilles Chatellier και Hélène Norlöff, που δημοσιεύτηκε στο Journal of the Royal Society of Medicine το 2004, η απεικονιζόμενη μορφή, λαμβανομένων υπόψη όλων των διαστάσεών της, πρέπει να διέθετε όχι τρεις, όπως αρχικά αναφερόταν, αλλά πέντε οσφυϊκούς σπονδύλους περισσότερους από το κανονικό. Η άποψη των ερευνητών είναι ότι ο Ενγκρ είχε υπόψη του την ανατομική αυτή ανακρίβεια, αλλά, τοποθετώντας το κεφάλι της οδαλίσκης πολύ μακρύτερα από την λεκάνη της, ήθελε να απεικονίσει το χάσμα μεταξύ των σκέψεών της, που εκφράζονται από την ψυχρή και παραιτημένη έκφρασή της, και του κοινωνικού της ρόλου, που συμβολίζεται από την επίσης επιμηκυσμένη λεκάνη. Οι ερευνητές διαπίστωσαν, επίσης, ότι η συγκεκριμένη στάση (πόζα) της οδαλίσκης είναι αδύνατο να αναπαρασταθεί από φυσιολογικό άνθρωπο. Η στάση θυμίζει κάπως τον πίνακα του Νταβίντ Madame Recamier, από τον οποίο φαίνεται να άντλησε την έμπνευσή του ο Ενγκρ. Ο πίνακας του Νταβίντ έμεινε ημιτελής, όταν ο ζωγράφος ανακάλυψε ότι η Ζυλιέτ Ρεκαμιέ είχε αναθέσει πίνακα με το ίδιο θέμα και στον Φρανσουά Ζεράρ (François Gérard). Το συνολικό έργο του Ενγκρ δείχνει αφενός μεν μια τάση στην απεικόνιση του γυμνού γυναικείου σώματος, αφετέρου μια επίδραση από την Ανατολή: Το θέμα του συγκεκριμένου πίνακα είναι σαφώς παρμένο από τις συνθήκες της Αυλής της Ανατολής, όπως και οι πίνακές του το τουρκικό λουτρό, "Η λουομένη του Βαλπινσόν" (The Valpinçon Bather) αλλά και αρκετά άλλα έργα του.
Ωστόσο, η χρήση των χρωμάτων, ο φωτισμός και η ατμόσφαιρα που δημιουργούν είναι μοναδικές. Δημιουργούν την αίσθηση του αισθησιασμού, του μυστηρίου και της εξιδανίκευσης. Ο Γιοχάνες Ίττεν, μελετώντας χρωματικά τον πίνακα, τονίζει την χρήση του μπλε χρώματος, την αντίθεση μεταξύ ανοιχτών και σκούρων και την ποιοτική αντίθεση των χρωμάτων. Το φόντο είναι μάλλον απροσδιόριστο, καθώς αποτελείται από ένα σημαντικού μεγέθους σκουρόχρωμο - λόγω του χαμηλού του φωτισμού, όπως επέλεξε ο καλλιτέχνης - τοίχο, γεγονός που κάνει το μάτι του θεατή να έλκεται περισσότερο από τη γυναικεία μορφή, η οποία δημιουργεί έντονη αντίθεση με το φόντο. Το βλέμμα της οδαλίσκης είναι στραμμένο προς τον θεατή, ενώ η βεντάλια της, από φτερά παγωνιού μοιάζει σαν να έχει μόλις χρησιμοποιηθεί. Τα αντικείμενα πολυτελείας που την περιβάλλουν δέχτηκαν, επίσης, ισχυρή κριτική όταν παρουσιάστηκε ο πίνακας, καθώς θεώρησαν ότι η μορφή της γυναίκας "θυσιάστηκε" για χάρη της απεικόνισής τους. Το γυμνό σώμα καταλαμβάνει σχεδόν ολόκληρο τον καμβά, καθώς το κεφάλι, οι γλουτοί και ο αγκώνας απέχουν ελάχιστα από τα όρια του καμβά. Τα δάχτυλα των ποδιών εξέχουν από τα όρια του ανακλίντρου.
Ο Ενγκρ έδινε μεγάλη σημασία στη σχεδίαση και ο πίνακας αυτός δεν αποτελεί εξαίρεση: Η γυναικεία μορφή είναι σχεδιασμένη με απαλές καμπύλες (που ο καλλιτέχνης προτιμούσε) και το αποτέλεσμα είναι η δημιουργία έργου υψηλής αισθητικής αλλά και αισθησιασμού. Ωστόσο, δεν παραμέλησε και την χρωματική ισορροπία του έργου του. Στη δημιουργία της αισθησιακής ατμόσφαιρας συμβάλλει η χρήση των "ψυχρών" μπλε αποχρώσεων στην κουρτίνα, σε συνδυασμό με τις χρυσαφιές αποχρώσεις των υπόλοιπων υφασμάτων, που προσδίδουν μια απόχρωση μυστηρίου στη γυναικεία μορφή. Στην απόδοση των διαφόρων τμημάτων του γυμνού φαίνεται η επίδραση του μανιερισμού (αλλά και πιθανόν των εικονογραφήσεων περσικών χειρογράφων). Σε αντίθεση με τις απαλές γραμμές της μορφής, η απεικόνιση των λεπτομερειών, όπως των διαφόρων υφασμάτων τόσο του ανακλίντρου όσο και της κουρτίνας, είναι ιλλουζιονιστικής αντίληψης, κάτι που δημιουργεί παράξενο συνδυασμό. Ο καλλιτέχνης χρησιμοποίησε συνεκτικές πινελιές για να αποδώσει με σχεδόν φωτογραφική πιστότητα την υφή του δέρματος στο γυναικείο σώμα αλλά και του μεταξιού και του ατλαζιού (σατέν) των υφασμάτων.
Το έργο του Ενγκρ, που επικεντρώνεται στο γυναικείο γυμνό και ιδιαίτερα αυτός ο πίνακας δέχτηκαν, επίσης, σοβαρές επικρίσεις από την μελέτη της Τζέσικα Τσίγκενφους (Jessica Ziegenfuss) "The Grande Odalisque and Feminist Psychoanalysis: Hegemonic and Subversive Re-Interpretation of an Image", σύμφωνα με την οποία η δυτική κουλτούρα όταν αναφέρεται στον όρο "ομορφιά" εννοεί μια κατηγορία ανδρικής ευχαρίστησης, η οποία είναι, σύμφωνα με την ερευνήτρια, φαλλοκεντρική. Κατά την άποψη της ερευνήτριας, υπάρχει βαθύτερη πολυπλοκότητα στις εικόνες που χαρακτηρίζονται ως απεικονίζουσες την "ομορφιά" σύμφωνα με την οπτική του άνδρα στον δυτικό πολιτισμό, οι οποίες χρειάζονται βαθύτερη ανάλυση (αποδόμηση) προκειμένου να γίνουν αντιληπτές.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έργα ζωγραφικής του Ζαν Ωγκύστ Ντομινίκ Ενγκρ Κατηγορία:Πίνακες του Μουσείου του Λούβρου
Σωματική μετάλλαξη
Μια σωματική μετάλλαξη είναι η αλλαγή στην αλληλουχία DNA ενός σωματικού κυττάρου ενός πολυκύτταρου οργανισμού με αποκλειστικά αναπαραγωγικά κύτταρα. Δηλαδή, οποιαδήποτε μετάλλαξη που εμφανίζεται σε ένα κελί διαφορετικό από γαμέτη, γεννητικό κύτταρο ή γαμετοκύτταρο. Σε αντίθεση με τις μεταλλάξεις της βλαστικής σειράς, που μπορούν να μεταδοθούν στους απογόνους ενός οργανισμού, οι σωματικές μεταλλάξεις συνήθως δεν μεταδίδονται στους απογόνους. Αυτή η διάκριση θολώνεται σε φυτά, τα οποία στερούνται ειδικής βλαστικής σειράς και σε εκείνα τα ζώα που μπορούν να αναπαραχθούν αγενώς μέσω μηχανισμών όπως η εκβλάστηση, όπως και στα μέλη του κνιδόζωου του γένους Hydra. Ενώ οι σωματικές μεταλλάξεις δεν μεταδίδονται στους απογόνους ενός οργανισμού, οι σωματικές μεταλλάξεις θα υπάρχουν σε όλους τους απογόνους ενός κυττάρου στον ίδιο οργανισμό. Πολλοί καρκίνοι είναι αποτέλεσμα συσσωρευμένων σωματικών μεταλλάξεων.
Κλάσμα κυττάρων που επηρεάζονται Fraction of cells affected
Ο όρος σωματικός αναφέρεται γενικά στα κύτταρα του σώματος, σε αντίθεση με τα αναπαραγωγικά κύτταρα της βλαστικής σειράς, που αναπτύσσονται στο ωάριο ή στο σπέρμα. Για παράδειγμα, στα θηλαστικά, τα σωματικά κύτταρα αποτελούν όλα τα εσωτερικά όργανα, το δέρμα, τα οστά, το αίμα και τον συνδετικό ιστό. Υπάρχουν περίπου 220 τύποι σωματικών κυττάρων στο ανθρώπινο σώμα.
Στα περισσότερα ζώα, ο διαχωρισμός των γεννητικών από τα σωματικά κύτταρα (ανάπτυξη βλαστικής σειράς) συμβαίνει κατά τη διάρκεια των πρώτων σταδίων της ανάπτυξης. Μόλις εμφανιστεί αυτός ο διαχωρισμός στο έμβρυο, οποιαδήποτε μετάλλαξη εκτός των γεννητικών κυττάρων δεν μπορεί να μεταδοθεί στους απογόνους ενός οργανισμού. Ωστόσο, οι σωματικές μεταλλάξεις μεταδίδονται σε όλους τους απογόνους ενός μεταλλαγμένου κυττάρου στον ίδιο οργανισμό. Επομένως, ένα σημαντικό τμήμα ενός οργανισμού μπορεί να φέρει την ίδια μετάλλαξη, ειδικά εάν αυτή η μετάλλαξη εμφανίζεται σε προηγούμενα στάδια ανάπτυξης. Οι σωματικές μεταλλάξεις που συμβαίνουν αργότερα στη ζωή ενός οργανισμού μπορεί να είναι δύσκολο να εντοπιστούν, καθώς μπορεί να επηρεάσουν μόνο ένα κύτταρο - για παράδειγμα, έναν μεταμιτωτικό νευρώνα. Οι βελτιώσεις στην αλληλούχιση μεμονωμένου κυττάρου είναι επομένως ένα σημαντικό εργαλείο για τη μελέτη της σωματικής μετάλλαξης. Τόσο το πυρηνικό DNA όσο και το μιτοχονδριακό DNA ενός κυττάρου μπορούν να συσσωρεύσουν μεταλλάξεις. Οι σωματικές μεταλλάξεις των μιτοχονδρίων έχουν εμπλακεί στην ανάπτυξη ορισμένων νευροεκφυλιστικών ασθενειών.
Αιτίες
Όπως και με τις μεταλλάξεις της βλαστικής γραμμής, μπορεί να προκύψουν μεταλλάξεις σε σωματικά κύτταρα λόγω ενδογενών παραγόντων, συμπεριλαμβανομένων σφαλμάτων κατά τη διάρκεια της αντιγραφής του DNA και της επιδιόρθωσης, καθώς και της έκθεσης σε δραστικές μορφές οξυγόνου που παράγονται από φυσιολογικές κυτταρικές διεργασίες. Οι μεταλλάξεις μπορούν επίσης να προκληθούν από επαφή με μεταλλαξιογόνα, που μπορούν να αυξήσουν το ρυθμό μετάλλαξης. Τα περισσότερα μεταλλαξιογόνα δρουν προκαλώντας βλάβη στο DNA - αλλοιώσεις στη δομή του DNA όπως διμερή πυριμιδίνης, ή θραύση ενός ή και των δύο κλώνων του DNA. Οι διαδικασίες επιδιόρθωσης του DNA μπορούν να απομακρύνουν τις βλάβες του DNA που, διαφορετικά, κατά την αναπαραγωγή του DNA, θα προκαλούσαν μετάλλαξη. Η μετάλλαξη προκύπτει από βλάβη όταν λάθη στον μηχανισμό της επιδιόρθωσης του DNA προκαλούν αλλαγή στην αλληλουχία νουκλεοτιδίων ή εάν πραγματοποιηθεί αναπαραγωγή πριν ολοκληρωθεί η επιδιόρθωση. Τα μεταλλαξιογόνα μπορεί να είναι φυσικά, όπως ακτινοβολία από υπεριώδη ακτινοβολία και ακτίνες Χ ή χημικά - μόρια που αλληλεπιδρούν απευθείας με το DNA - όπως μεταβολίτες του βενζοπυρενίου, ενός ισχυρού καρκινογόνου που βρίσκεται στον καπνό. Τα μεταλλαξιογόνα που σχετίζονται με καρκίνους μελετώνται συχνά για να μάθουμε για τον καρκίνο και την πρόληψή του.
Συχνότητα μετάλλαξης
Η έρευνα δείχνει ότι η συχνότητα μεταλλάξεων είναι γενικά υψηλότερη στα σωματικά κύτταρα από ό, τι στα κύτταρα της βλαστικής γραμμής. Επιπλέον, υπάρχουν διαφορές στους τύπους μετάλλαξης που παρατηρούνται στη βλαστική σειρά και στο σώμα. Υπάρχει διακύμανση στη συχνότητα μετάλλαξης μεταξύ διαφορετικών σωματικών ιστών εντός του ίδιου οργανισμού και μεταξύ των ειδών. Ο Milholland κ.α. (2017) εξέτασαν το ποσοστό μετάλλαξης των δερματικών ινοβλαστών (ενός τύπου σωματικού κυττάρου) και των κυττάρων της βλαστικής σειράς στον άνθρωπο και στα ποντίκια. Μετρήθηκε το ποσοστό παραλλαγών ενός νουκλεοτιδίου (SNVs), τα περισσότερα από τα οποία είναι συνέπεια ενός σφάλματος αντιγραφής. Τόσο όσον αφορά το μεταλλακτικό φορτίο (συνολικές μεταλλάξεις που υπάρχουν σε ένα κύτταρο) όσο και το ποσοστό μετάλλαξης ανά κυτταρική διαίρεση (νέες μεταλλάξεις με κάθε μίτωση), τα ποσοστά σωματικών μεταλλάξεων ήταν περισσότερο από δέκα φορές από εκείνα της βλαστικής γραμμής, σε ανθρώπους και ποντίκια. Στους ανθρώπους, το φορτίο μετάλλαξης στους ινοβλάστες ήταν πάνω από είκοσι φορές μεγαλύτερο από τη βλαστική γραμμή (2,8 × 10−7 σε σύγκριση με 1,2 × 10−8 μεταλλάξεις ανά ζεύγος βάσεων). Προσαρμοσμένο για διαφορές στον εκτιμώμενο αριθμό κυτταρικών διαιρέσεων, ο ρυθμός μετάλλαξης ινοβλαστών ήταν περίπου 80 φορές μεγαλύτερος από τη βλαστική γραμμή (αντίστοιχα, 2,66 × 10 −9 έναντι 3,3 × 10−11 μεταλλάξεις ανά ζεύγος βάσεων ανά μίτωση). Η διαφορά στο ποσοστό μετάλλαξης μεταξύ της βλαστικής γραμμής και των σωματικών ιστών πιθανώς αντικατοπτρίζει τη μεγαλύτερη σημασία της γενετικής ακεραιότητας στη βλαστική γραμμή από ό,τι στο σώμα
Η διακύμανση της συχνότητας μετάλλαξης μπορεί να οφείλεται σε διαφορές στα ποσοστά βλάβης του DNA ή σε διαφορές στη διαδικασία επιδιόρθωσης του DNA ως αποτέλεσμα αυξημένων επιπέδων ενζύμων επιδιόρθωσης DNA.
Σωματική υπερμετάλλαξη
Ως μέρος της προσαρμοστικής ανοσοαπόκρισης, τα κύτταρα Β που παράγουν αντισώματα βιώνουν ρυθμό μετάλλαξης πολλές φορές υψηλότερο από τον κανονικό ρυθμό μετάλλαξης. Ο ρυθμός μετάλλαξης στις αλληλουχίες κωδικοποίησης δέσμευσης αντιγόνου των γονιδίων ανοσοσφαιρίνης είναι έως 1.000.000 φορές υψηλότερος από ότι σε κυτταρικές σειρές έξω από το λεμφοειδές σύστημα. Ένα σημαντικό βήμα στην ωρίμανση συγγένειας, η σωματική υπερμετάλλαξη βοηθά τα κύτταρα Β να παράγουν αντισώματα με μεγαλύτερη συγγένεια αντιγόνου.
Ασθένειες
Οι σωματικές μεταλλάξεις συσσωρεύονται στα κύτταρα ενός οργανισμού καθώς μεγαλώνει και με κάθε γύρο κυτταρικής διαίρεσης. Ο ρόλος των σωματικών μεταλλάξεων στην ανάπτυξη του καρκίνου είναι καλά εδραιωμένος και εμπλέκεται στη βιολογία της γήρανσης. . Οι μεταλλάξεις στα νευρωνικά βλαστοκύτταρα (ειδικά κατά τη διάρκεια της νευρογένεσης) και σε μεταμιτωτικούς νευρώνες οδηγεί σε γονιδιωματική ετερογένεια των νευρώνων - αναφέρεται ως "σωματικό μωσαϊκό εγκεφάλου". Η συσσώρευση μεταλλάξεων που σχετίζονται με την ηλικία στους νευρώνες μπορεί να συνδέεται με νευροεκφυλιστικές ασθένειες, συμπεριλαμβανομένης της νόσου Αλτσχάιμερ, αλλά η συσχέτιση δεν είναι αποδεδειγμένη. Η πλειονότητα των κυττάρων του κεντρικού νευρικού συστήματος στους ενήλικες είναι μετα-μιτωτική και οι μεταλλάξεις των ενηλίκων μπορεί να επηρεάσουν μόνο έναν μόνο νευρώνα. Σε αντίθεση με τον καρκίνο, όπου οι μεταλλάξεις οδηγούν σε κλωνικό πολλαπλασιασμό, οι βλαβερές σωματικές μεταλλάξεις μπορεί να συμβάλλουν στη νευροεκφυλιστική νόσο από τον κυτταρικό θάνατο. Συνεπώς, η ακριβής αξιολόγηση του φορτίου της σωματικής μετάλλαξης στους νευρώνες παραμένει δύσκολη.
Ο ρόλος στην καρκινογένεση
Εάν εμφανιστεί μια μετάλλαξη σε ένα σωματικό κύτταρο ενός οργανισμού, θα υπάρχει σε όλους τους απογόνους αυτού του κυττάρου στον ίδιο οργανισμό. Η συσσώρευση ορισμένων μεταλλάξεων σε γενεές σωματικών κυττάρων αποτελεί μέρος της διαδικασίας του κακοήθους μετασχηματισμού, από φυσιολογικά κύτταρα σε καρκινικά κύτταρα. Κύτταρα με ετερόζυγες μεταλλάξεις απώλειας λειτουργίας (ένα καλό αντίγραφο ενός γονιδίου και ένα μεταλλαγμένο αντίγραφο) μπορεί να λειτουργούν κανονικά με το μη μεταλλαγμένο αντίγραφο έως ότου το καλό αντίγραφο να μεταλλαχθεί αυτόματα σωματικά. Αυτό το είδος μετάλλαξης συμβαίνει συχνά σε ζωντανούς οργανισμούς, αλλά είναι δύσκολο να μετρηθεί ο ρυθμός της. Η μέτρηση αυτού του ρυθμού είναι σημαντική για την πρόβλεψη του ρυθμού με τον οποίο οι άνθρωποι μπορεί να αναπτύξουν καρκίνο.
Παραπομπές
Κατηγορία:DNA Κατηγορία:Γενετική Κατηγορία:Μετάλλαξη
Μάσταλος Β΄ του Αμάλφι
Ο Μάσταλος, ήταν κυβερνήτης του Δουκάτου του Αμάλφι και ο πρώτος που είχε το αξίωμα του Δούκα, την περίοδο 953-958 υποτελής του Βυζαντινού Αυτοκράτορα όπου του είχε απονεμηθεί τον τίτλο του Πατρικίου.
Ήταν γιος του έπαρχου Ιωάννη και της Αντρόσας, εγγονός του Μάσταλου Α΄ ο οποίος τον είχε κάνει συγκυβερνήτη την περίοδο της Θητείας του,. Δολοφονήθηκε από τον Σέργιο Β ο οποίος έγινε και ο επόμενος δούκας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δούκες του Αμάλφι Κατηγορία:Βυζαντινοί κυβερνήτες του Αμάλφι Κατηγορία:Βυζαντινοί του 9ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί Πατρίκιοι Κατηγορία:Βυζαντινοί δούκες
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ρωσίας 2002
Το Πρέμιερ Λιγκ Ρωσίας 2002 (ρωσικά: Чемпионат России по футболу 2002) ήταν το 11ο Πρωτάθλημα Ρωσίας στην ιστορία του θεσμού. Διεξήχθη από τις 8 Μαρτίου μέχρι τις 17 Νοεμβρίου 2002. Η μοσχοβίτικη Λοκομοτίβ έβαλε τέλος στην ηγεμονία της Σπαρτάκ Μόσχας και κατέκτησε για πρώτη φορά στην ιστορία της το Πρέμιερ Λιγκ Ρωσίας, μετά τη νίκη στον χρυσό αγώνα απέναντι στην ΤΣΣΚΑ Μόσχας.
Γεγονότα
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα του Πρωταθλήματος Ρωσίας 2002, υποβιβάστηκαν η Ανζί Μαχατσκαλά και η Σόκολ Σαράτοφ, ενώ τη θέση τους πήραν η ΦΚ Τσερνομόρετς και η Ρουμπίν Καζάν.
Πρωτάθλημα
Η Κρίλια Σοβέτοφ Σαμάρα αρνήθηκε να συμμετάσχει στο Κύπελλο Ιντερτότο 2002.
Χρυσός αγώνας
Το 2002 ήταν σε ισχύ ο κανονισμός περί χρυσού αγώνα σε περίπτωση που δύο ή περισσότερες ομάδες που διεκδικούσαν την πρώτη θέση κατακτούσαν τον ίδιο αριθμό βαθμών. Σύμφωνα με τον κανονισμό, ο αγώνας θα διεξάγονταν σε ουδέτερη έδρα. Στις 21 Νοεμβρίου 2002, τέσσερις ημέρες μετά τη λήξη του πρωταθλήματος, στο στάδιο «Ντιναμό», συναντήθηκαν η ΤΣΣΚΑ Μόσχας και η Λοκομοτίβ Μόσχας. Νικήτρια του αγώνα αναδείχθηκε η Λοκομοτίβ Μόσχας, η οποία για πρώτη φορά στην ιστορία της κατέκτησε το Πρέμιερ Λιγκ Ρωσίας. Ο Ντμίτρι Λοσκόφ, στο 6ο λεπτό, πέτυχε το μοναδικό τέρμα του αγώνα.
Πηγές
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ρωσίας 2002
Ελί Ντοτέ
Καριέρα
Γεννήθηκε στο Μπανγκί το 1948 και εργάστηκε στο Υπουργείο Γεωργίας και στην Αφρικανική Τράπεζα Ανάπτυξης (ADB). Στις 13 Ιουνίου 2005 διορίστηκε από τον Πρόεδρο Φρανσουά Μποζιζέ στην πρωθυπουργία. Το 2006 εκτός από πρωθυπουργός ανέλαβε και υπουργός Οικονομικών σε κυβερνητικό ανασχηματισμό. Υπέβαλε την παραίτησή του στις 18 Ιανουαρίου του 2008 στον Πρόεδρο Μποζιζέ, ο οποίος και την έκανε αποδεκτή. Τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία ο Φοστέν-Αρκάνζ Τουαντερά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Κεντροαφρικανικής Δημοκρατίας
Νικόλαος Βεντήρης
Ο Νικόλαος Βεντήρης, του Αντωνίου, (1900-1969) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Καλαμάτα το 1900 και ήταν ο μικρότερος αδελφός των Γεωργίου και Κωνσταντίνου Βεντήρη. Μετά τις εγκύκλιες σπουδές του, σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και ακολούθησε το επάγελμα του μεγαλύτερου αδελφού του, τη δημοσιογραφία. Διακρίθηκε ως πολιτικός αρθρογράφος πολλών αθηναϊκών εφημερίδων μέχρι που ανέλαβε την διεύθυνση αυτών, μεταξύ των οποίων "Ελεύθερος Λόγος" την περίοδο 1923-1927 και "Ελληνική Ημέρα" την περίοδο 1951-1953. Στη δεκαετία του 1960 ήταν κύριος αρθρογράφος της Βραδυνής. Ιστορικό παρέμεινε σχετικό άρθρο του υπό τον τίτλο "Αι πτέρυγες της αύριον" (φ. 6-5-1967) με το οποίο καυτηρίαζε την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση του 1964 χαρακτηρίζοντάς την "ηθικόν τέρας" και υπαίτια μόλυνσης και εκτροχιασμού της νεολαίας της εποχής εκείνης, αφορμή λαμβάνοντας από κάποιες πορείες και οργανώσεις νεολαίων που είχαν προηγηθεί.
Ο Νικόλαος Βεντήρης πέθανε δύο χρόνια αργότερα, στις 13 Ιουλίου του 1969
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι
Γεωδυναμική
Η Γεωδυναμική είναι κλάδος της Γεωλογίας που εξετάζει αφενός μεν τις δυνάμεις εκείνες που προκαλούν αλλοιώσεις στη μάζα και στη μορφή της Γης, αφετέρου δε και τα φαινόμενα που λαμβάνουν χώρα κατά την επίδραση αυτών των δυνάμεων..
Οι δυνάμεις αυτές καλούνται "Γήινες ενδογενείς δυνάμεις" όταν προέρχονται από το εσωτερικό της Γήινης σφαίρας οπότε και τα φαινόμενα αυτών καλούνται ενδογενή και σε "Γήινες εξωγενείς δυνάμεις" των οποίων τα φαινόμενα καλούνται εξωγενή. Για την εκδήλωση δε αυτών (αμφοτέρων) απαιτείται συνήθως η πάροδος μακρού χρονικού διαστήματος.
Ο κλάδος αυτός της Γεωλογίας είναι επίσης γνωστός και ως Δυναμική γεωλογία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωφυσική Κατηγορία:Τεκτονικές πλάκες Κατηγορία:Γεωδαισία
Μάνι Πακιάο
Ο Μάνι Πακιάο (Emmanuel Dapidran "Manny" Pacquiao, γενν. 17 Δεκεμβρίου 1978) είναι Φιλιππινέζος πυγμάχος και πολιτικός. Αγωνιζόταν στην κατηγορία ημιβαρέων βαρών (Welterweight) και ως το Νοέμβριο του 2010 μετρούσε 57 αγώνες, με 52 νίκες (οι 38 με νοκάουτ), 3 ήττες και 2 ισοπαλίες. Είναι ο μοναδικός οκτάκις παγκόσμιος πρωταθλητής στην ιστορία της πυγμαχίας. Ζει στην οικία του, στο Νότιο Κοταμπάτο των Φιλιππίνων. . Το Μάιο του 2010 εξελέγη βουλευτής.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Κιμπάουε του Μιντανάο, στις 17 Δεκεμβρίου 1978. Είναι παντρεμένος με την Τζίνκι και έχουν 4 παιδιά. Ο Πακιάο έλαβε ολοκλήρωσε μόνο την πρωτοβάθμια εκπαίδευση. Κατέχει βαθμό αξιωματικού του στρατού στη χώρα του και ασχολείται επίσης με την πολιτική.
Σταδιοδρομία
Ξεκίνησε την καριέρα του σε ηλικία 16 ετών. Στις 14 Νοεμβρίου του 2009 ο Πακιάο νίκησε με τεχνικό νοκάουτ τον Μιγκέλ Κότο από το Πουέρτο Ρίκο σε αγώνα στο Λας Βέγκας, ο οποίος έκρινε τον παγκόσμιο τίτλο στην κατηγορία ημιβαρέων βαρών, και έγινε ο πρώτος πυγμάχος που κατέκτησε επτά παγκόσμια πρωταθλήματα σε 7 διαφορετικές κατηγορίες βάρους. Εκτός αυτού, είναι ο μοναδικός πυγμάχος που κατέκτησε το πρωτάθλημα lineal ("the man who beat the man") σε 4 διαφορετικές κατηγορίες βάρους.
Στις 13 Νοεμβρίου 2010 ο Πακιάο έγινε ο πρώτος πυγμάχος στον κόσμο που κερδίζει 10 παγκόσμιους τίτλους σε 8 διαφορετικές κατηγορίες. Στον αγώνα εναντίον του Αντόνιο Μαργκαρίτο κέρδισε με ομόφωνη απόφαση έπειτα από 12 γύρους τον παγκόσμιο τίτλο στην κατηγορία superwelters της WBC.
Τον Σεπτέμβριο του 2021, ο Manny Pacquiao ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του για τις προεδρικές εκλογές του 2022.
Τίτλοι
Εφήβων:
Περιφερειακοί:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πυγμάχοι Κατηγορία:Φιλιππινέζοι αθλητές Κατηγορία:Φιλιππινέζοι πολιτικοί
Πιντουρουταλάγκαλα
Το Πιντουρουταλάγκαλα (σιναλέζικα: පිදුරුතලාගල, προφέρεται [ˌpidurutaˈlaːɡələ], δηλαδή Βράχος του Αχυρένιου Οροπεδίου), ή Όρος Πέντρο στα αγγλικά, είναι το ψηλότερο βουνό στη Σρι Λάνκα, με υψόμετρο 2.524 μέτρα. Βρίσκεται βορειοανατολικά από την πόλη Νουβάρα Ελίγια και είναι εύκολα ορατό από τις περισσότερες περιοχές της Κεντρικής Περιφέρειας. Στην κορυφή του βρίσκεται ο κεντρικός πίνακας επικοινωνιών της κυβέρνησης της Σρι Λάνκα και των ενόπλων δυνάμεων και χρησιμεύει ως σημαντικό σημείο στο σύστημα ραντάρ της χώρας. Η κορυφή χαρακτηρίζεται επί του παρόντος ως «ζώνη ασφαλείας εξαιρετικά υψηλής» και προστατεύεται από μια μεγάλη στρατιωτική βάση. Η κορυφή είναι αυστηρά εκτός ορίων για το ευρύ κοινό.
Την 1η Μαρτίου του 2010, μια μικρή πυρκαγιά ξέσπασε πάνω στη δασική κάλυψη του βουνού. Η πυρκαγιά κατέστρεψε 3 στρέμματα (0,012 τ.χλμ.) δάσους, πριν κατασβεστεί από την Πολεμική Αεροπορία της Σρι Λάνκα και σχεδόν 300 κατοίκους της περιοχής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωγραφία της Σρι Λάνκα
Δήμος Πηνείας
Ο Δήμος Πηνείας ήταν δήμος του νομού Ηλείας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1997-2010, οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στο νέο δήμο Ήλιδας.
Βρισκόταν στο βορειοανατολικό τμήμα του νομού στην περιοχή που διαρρέεται από τον ποταμό Πηνειό. Ο δήμος αποτελούταν από 16 δημοτικά διαμερίσματα και είχε μόνιμο πληθυσμό 4.733 κατοίκους. Έδρα του ήταν το Σιμόπουλο.
Δημοτικά διαμερίσματα
Στον δήμο περιλαμβάνονταν τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμοί :
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Π Δ *
Όθων του Φράιζινγκ
Ο Όθων, γερμ. Otto von Freising (π. 1114 - 22 Σεπτεμβρίου 1158) από τον Οίκο των Μπάμπενμπερκ ήταν άνδρας της εκκλησίας και χρονικογράφος. Από το 1138 έγινε επίσκοπος τού Φράιζινγκ.
Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος (επιζήσας) γιος τού Λεοπόλδου Γ΄ μαργράβου της Αυστρίας και της Αγνής των Σαλίων, κόρης τού Ερρίκου Δ΄ της Γερμανίας. Γεννήθηκε στο Κλόστερνόιμπουρκ. Για την Αγνή ήταν ο δεύτερος γάμος· από τον πρώτο της με τον Φρειδερίκο Α΄ των Χοενστάουφεν δούκα της Σουαβίας είχε δύο γιους: τον Φρειδερίκο Β΄ δούκα της Σουαβίας και τον Κορράδο Γ΄ της Γερμανίας. Η αμφιθαλής αδελφή τού Όθωνα Γιούντιτ/Ιουσήθ ήταν σύζυγος τού Γουλιέλμου Ε΄ μαρκησίου τού Μομφερράτου και οι γιοί τους έπαιξαν σημαίνοντα ρόλο στην Ανατολή.
Οι πληροφορίες για τη ζωή του είναι ανεπαρκής και οι ημερομηνίες ασαφείς. Σπούδασε στο Παρίσι, όπου έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τη Φιλοσοφία. Λέγεται, ότι ήταν ένας από τους πρώτους, που εισήγαγε τη φιλοσοφία τού Αριστοτέλη στη Γερμανία. Υπηρέτησε ως κοσμήτορας στο Σύλλογο ενός νέου ιδρύματος στην Αυστρία.
Εισήλθε στο Τάγμα των Κιστερκιανών και έπεισε τον πατέρα του να ιδρύσει το αββαείο τού Ιερού Σταυρού (Χαϊλίγκενκρόιτς) το 1133, φέρνοντας έτσι τη γνώση της γραφής και της επιτηδευμένης γεωργίας (περιλαμβανομένης της οινοποιίας) στην περιοχή, που θα γινόταν η Βιέννη. Έγινε ηγούμενος της Κιστερκιανής μονής τού Μόριμοντ στην Βουργουνδία π. το 1136 και σύντομα μετά εκλέχθηκε επίσκοπος τού Φράιζινγκ. Η επισκοπή αυτή και στην πραγματικότητα όλη η Βαυαρία, αναστατώθηκε από την έριδα μεταξύ των Γουέλφων και των Χοενστάουφεν· η Εκκλησία περιήλθε σε αξιοθρήνητη κατάσταση. Όμως ο Όθων επέφερε μεγάλες βελτιώσεις στη νέα επισκοπή, σε εκκλησιαστικά και κοσμικά θέματα.
Το 1147 ο Όθων έλαβε μέρος στην καταστρεπτική Β΄ Σταυροφορία. Το τμήμα τού Σταυροφορικού στρατού που οδηγούσε ο επίσκοπος, αποδεκατίστηκε, αλλά ο Όθων έφθασε στην Ιερουσαλήμ και επέστρεψε στη Βαυαρία το 1148/49. Έχαιρε της εύνοιας τού ανιψιού του Φρειδερίκου Α΄ της Γερμανίας (γιου τού Φρειδερίκου Β΄ δούκα της Σουαβίας). Ήταν επιδέξιος στη λύση της διαφωνίας για το δουκάτο της Βαυαρίας το 1156· ήταν παρών στη διάσημη Συνέλευση (λατιν. Dieta) της Μπεζανσόν το 1157. Φορώντας ακόμη το ένδυμα τού Κιστερκιανού μοναχού, απεβίωσε στο Μόριμοντ το 1158. Το 1857 ένα άγαλμα τού επισκόπου στήθηκε στο Φράιζινγκ.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Μπάμπενμπεργκ Κατηγορία:Επίσκοποι του 12ου αιώνα
Κορράδος του Μπάμπενμπεργκ
Ο Κορράδος, γερμ. Conrad (π. 1115 - 28 Σεπτεμβρίου 1168) από τον Οίκο των Μπάμπενμπεργκ ήταν ευγενής και ιεράρχης της Γερμανίας. Ήταν επίσκοπος τού Πασσάου (1148/9-64) και μετά αρχιεπίσκοπος τού Ζάλτσμπουρκ (1164-68), αν και δεν ήλεγχε την αρχιεπισκοπή, όταν το 1166 ήταν υπό βασιλική απαγόρευση.
Βιογραφία
Ήταν ο τέταρτος γιος τού Λεοπόλδου Γ΄ μαργράβου της Αυστρίας και της Αγνής των Σαλίων, κόρης τού Ερρίκου Δ΄ της Γερμανίας. Για την Αγνή ήταν ο δεύτερος γάμος· από τον πρώτο της με τον Φρειδερίκο Α΄ των Χοενστάουφεν δούκα της Σουαβίας είχε γιους τον Φρειδερίκο Α΄ δούκα της Σουαβίας και τον Κορράδο Γ΄ της Γερμανίας. Ο αμφιθαλής αδελφός του Όθων ήταν ο διάσημος επίσκοπος τού Φράιζινγκ.
Ο Κορράδος ήταν μέλος του βασιλικού παρεκκλησίου υπό τον Κορράδο Γ΄. Το 1140 έγινε κοσμήτορας του Συλλόγου του καθεδρικού στην Ουτρέχτη και επίσης το 1143 στο Χίλντεσχαϊμ. Εκλέχθηκε επίσκοπος τού Πάσσαου πιθανόν το 1148. Η επισκοπή του σημαδεύτηκε από τη δυνατή ενίσχυση της εκκλησιαστικής πειθαρχίας. Από το 1158 ενεπλάκη στη λεγόμενη διαμάχη του Πάσσαου με τον αμφιθαλή αδελφό του Ερρίκο Β΄, δούκα της Αυστρίας, για ορισμένες δικαστικές εξαιρέσεις, που χορηγήθηκαν στον Ερρίκο Β΄ από το Μικρό Προνόμιο (Privilegium minus). Το 1159 ο Κορράδος Γ΄ έδωσε στους πολίτες του Σανκτ Πέλτεν έναν βαθμό αυτοδιοίκησης, ως τότε άγνωστο στην Αυστρία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Μπάμπενμπεργκ Κατηγορία:Επίσκοποι του 12ου αιώνα
Αντωνία Μαλατέστα της Τσεζένα
Η Αντωνία, ιταλ. Antonia Malatesta di Cesena (άκμασε το 1408-12) από τον Οίκο των Μαλατέστα ήταν κόρη του κυρίου του Ρίμινι και με τον γάμο της έγινε δούκισσα του Μιλάνου. Έγινε επίτροπος του Μιλάνου μετά το τέλος εκείνου το 1412.
Βιογραφία
Ήταν κόρη (ή ίσως ανιψιά) του Κάρλο Α΄ κοντοτιέρου, κυρίου των Ρίμινι, Τσεζένα, Φάνο & Πέζαρο και της Βιτόρια Κολόνα, ανιψιάς του πάπα Μαρτίνου Ε΄.
Ο Τζαν-Μαρία Βισκόντι δούκας του Μιλάνου, για να συμμαχήσει με τον Οίκο των Μαλατέστα, παντρεύτηκε την Αντωνία στην πόλη της Μπρέσια το 1408. Όμως το 1412 δολοφονήθηκε ο Τζαν-Μαρία και τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Φιλίππο-Μαρία. Αυτός επέτρεψε στην Αντωνία να συνεχίσει να μοιράζεται τη διακυβέρνηση του δουκάτου για λίγους μήνες. Αν και αυτή σύντομα αποσύρθηκε στη Τσεζένα, διατήρησε τον τίτλο της ως δούκισσας του Μιλάνου.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1408 με τον Τζαν-Μαρία Βισκόντι δούκα του Μιλάνου. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Πηγές
Κατηγορία:Δούκισσες του Μιλάνου Κατηγορία:Οίκος των Μαλατέστα
Λαγιάτικο
Το Λαγιάτικο (ιταλικά: Lajatico) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Πίζας, στην περιφέρεια της Τοσκάνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Πίζας
Μάχη του Κοσσυφοπεδίου
Η Μάχη στο Κοσσυφοπέδιο (σερβικά: Косовска битка, Бој на Косову και τουρκικά: Kosova Meydan Savaşı) αποτέλεσε κρίσιμη αλλά και πολύνεκρη σύγκρουση των στρατευμάτων της επεκτεινόμενης Οθωμανικής αυτοκρατορίας και της Σερβίας του Μοράβα (όπως αποκαλείται την περίοδο 1373-1402 το ισχυρότερο βασίλειο ανάμεσα σε όσα συνέθεταν τη Σερβική αυτοκρατορία (1346–1371) του Δουσάν). Η σύρραξη έλαβε χώρα στις 15 (με το Ιουλιανό ημερολόγιο) ή 23 (βάσει της προσαρμογής στο Γρηγοριανό ημερολόγιο) Ιουνίου του 1389.
Τους Οθωμανούς οδήγησε επικεφαλής στη μάχη ο Σουλτάνος Μουράτ Α΄, συνοδευόμενος από τους γιους του Βαγιαζήτ και Γιακούμπ. Ο αντίπαλος στρατός υπό τον πρίγκηπα Λάζαρο Χρεμπελιάνοβιτς βασιζόταν στις στρατιωτικές δυνάμεις του τελευταίου, σε άγημα που διηύθυνε ο Σέρβος ευγενής Βουκ Μπράνκοβιτς και ένα άλλο άγημα υπό τον Βόσνιο Βλάτκο Βούκοβιτς, το οποίο έστειλε ο βασιλιάς της Βοσνίας Τβέρτκο. Τη δεδομένη χρονική στιγμή ο Λάζαρος ήταν ο αδιαφιλονίκητος ηγέτης ανάμεσα στους κυβερνήτες των σλαβικών κρατιδίων, ενώ ο Βουκ Μπράνκοβιτς κατείχε την περιοχή του Κοσσυφοπεδίου (και άλλες περιοχές), αναγνωρίζοντας τον πεθερό του, Λάζαρο ως κύριό του. Η μάχη εκτυλίχθηκε στο «πεδίο του κότσυφα», περιοχή που εντοπίζεται μόλις 5 χλμ. από τη σύγχρονη Πρίστινα.
Είναι δυσεύρετες οι αξιόπιστες ιστορικές πηγές που αφορούν το συγκεκριμένο γεγονός, αλλά μέσω της αντιπαραβολής με σύγχρονες περίπου μάχες (λ.χ. Νικόπολη, Άγκυρα) δύναται να έχουμε μια γενικά αποδεκτή εικόνα για τη μάχη. Το έμψυχο δυναμικό των αντιμαχόμενων παρατάξεων σχεδόν εξ ολοκλήρου εξολοθρεύτηκε. Ανάμεσα στους πολυάριθμους νεκρούς κείτονταν οι επικεφαλής των στρατιών, ο σουλτάνος Μουράτ και ο πρίγκηπας Λάζαρος. Συνοπτικά, αν και οι Τούρκοι αφάνισαν τον σερβικό στρατό, εντούτοις είχαν πάρα πολλούς νεκρούς και τραυματίες, ώστε επιβραδύνθηκε προσωρινά η προέλασή τους στη Βαλκανική. Βέβαια, οι Σέρβοι απώλεσαν τον κύριο όγκο του στρατού τους, με αποτέλεσμα να αδυνατούν να συνεχίσουν τον αμυντικό πόλεμο εναντίον των Οθωμανών Τούρκων, που παρά την «πύρρειο» νίκη (αν θεωρήσουμε ότι η έκβαση της μάχης ήταν θεωρητικά - κι όχι αριθμητικά - λιγότερο καταστροφική για αυτούς), διέθεταν επιπρόσθετα στρατεύματα στην Ανατολή. Συνεπώς, όσοι Σλάβοι ηγεμόνες δεν ήταν ήδη υποτελείς στους Οθωμανούς υποτάχθηκαν μέσα στην επόμενη δεκαπενταετία.
Για την ιστορία, την παράδοση και την εθνική ταυτότητα της Σερβίας η Μάχη στο Κοσσυφοπέδιο απέβη ιδιαίτερης σημασίας.
Ιστορικό πλαίσιο
thumb|left|200px|Η Σερβία του Μοράβα, το πριγκηπάτο του [[Λάζαρος της Σερβίας|Λάζαρου]] Τον Αυτοκράτορα Στέφανο Ούρος Δ΄ Δουσάν "τον Μέγα" (1331-55) διαδέχτηκε ο γιος του Στέφανος Ούρος Ε΄ "Ο Αδύνανος" (1355-71), η βασιλεία του οποίου χαρακτηρίστηκε από την παρακμή της κεντρικής εξουσίας και την ανάδειξη πολλών σχεδόν ανεξάρτητων πριγκιπάτων. Αυτή η περίοδος είναι γνωστή ως πτώση της Σερβικής Αυτοκρατορίας. Ο Ούρος Ε΄ δεν μπόρεσε να διατηρήσει τη μεγάλη αυτοκρατορία που δημιούργησε ο πατέρας του ούτε να αποκρούσει τις ξένες απειλές και να περιορίσει την ανεξαρτησία των ευγενών. Πέθανε άτεκνος στις 4 Δεκεμβρίου 1371, αφού μεγάλο μέρος των Σέρβων ευγενών είχε εξοντωθεί από τους Οθωμανούς στη Μάχη του Έβρου νωρίτερα εκείνου του έτους. Ο Πρίγκιπας Λάζαρος, ηγεμόνας του βόρειου τμήματος της πρώην αυτοκρατορίας, της Σερβίας του Μοράβα, γνώριζε την οθωμανική απειλή και ξεκίνησε διπλωματικές και στρατιωτικές προετοιμασίες για μια εκστρατεία εναντίον της.
Ύστερα από τις ήττες του οθωμανικού στρατού σε Πλότσνικ (1387) και Μπιλέτσα (1388), ο Μουράτ, ήδη σουλτάνος από το 1361, μετακίνησε τα στρατεύματά του από τη Φιλιππούπολη, όπου ξεχειμώνιαζε, στο Ιχτιμάν (πόλη στη δυτική Βουλγαρία, περ. 48 χμ. από τη Σόφια). Από εκεί, ο στρατός ταξίδεψε ως το Βελμπάζντ (σήμερα Κιουστεντίλ) και το Κράτοβο (την ομώνυμη σύγχρονη πόλη της Βόρειας Μακεδονίας). Παρόλο που ο δρόμος μέσω της Σόφιας και της κοιλάδας του Νισάβα ήταν συντομότερος, η διαδρομή που επέλεξε ο οθωμανικός στρατός οδηγούσε στο Κοσσυφοπέδιο, υψηλής γεωστρατηγικής σημασίας σταυροδρόμι των Βαλκανίων. Έτσι, ο Μουράτ θα βρισκόταν σε θέση να επιτεθεί είτε στα εδάφη του Βουκ Μπράνκοβιτς είτε στην περιοχή του Λάζαρου της Σερβίας. Ο στρατός του Μουράτ προήλασε όπως σχεδίαζε, περνώντας από το Κουμάνοβο, το Πρέσεβο, το Γκνιλάνε και τέλος έφτασε στην Πρίστινα στις 14 Ιουνίου.
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2023 – 10,000 μέτρα γυναικών
Τα 10,000 μέτρα γυναικών στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2023 πραγματοποιήθηκαν στο Εθνικό Κέντρο Στίβου της Βουδαπέστης, στις 19 Αυγούστου.
Μάχη του Κοσσυφοπεδίου
Σύνθεση των αντιμαχόμενων στρατών
Ο στρατός του Μουράτ αριθμούσε από 27.000 έως 40.000 μαχητές. Λαμβάνοντας τον μέγιστο αριθμό θα έπρεπε να συμπεριλάβουμε περίπου 2.000 γενίτσαρους, 2.500 ιππείς από τη φρουρά του Μουράτ, άλλους 6.000 σπαχήδες, 20.000 ελαφρούς οπλίτες και ιππείς και 8.000 στρατό από τους υποτελείς του (στους οποίους δε συμπεριλαμβάνονταν οι Δραγάσης και Μάρκος).
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2023 – 10,000 μέτρα γυναικών
Πρόγραμμα
Όλες οι ώρες είναι τοπικές (UTC+1).
Μάχη του Κοσσυφοπεδίου
Σύνθεση των αντιμαχόμενων στρατών
Η δύναμη του Λάζαρου αριθμούσε από 12.000 μέχρι 30.000 στρατιώτες. Από τους 30.000 περίπου παρόντες, 12.000 έως 15.000 ήταν υπό τις διαταγές του Λάζαρου, με άλλες 5.000 έως 10.000 υπό τον Βουκ Μπράνκοβιτς και άλλους τόσους υπό τον Βλάτκο Βούκοβιτς. Τα τελευταία στρατεύματα εστάλησαν από τον Βόσνιο βασιλιά Τβέρτκο Κοτρόμανιτς. Με τον στρατό του Βούκοβιτς αναμείχθηκε και ένα άγημα των Ιωαννιτών Ιπποτών, τους οποίους ο Κροάτης ιππότης Ιωάννης Παλίσνα είχε οδηγήσει από την πόλη Βράνα στην Κροατία. Αρκετές χιλιάδες ήταν το ιππικό. . Επιπλέον υπήρξαν αρκετές μεταγενέστερες περιγραφέ που ανέφεραν ότι ο «χριστιανικός στρατός» του Λαζάρου ήταν πολύ μεγαλύτερος και ότι περιλάμβανε και τμήματα άλλων εθνών, παρόλο που αυτά δεν μπορούν να επαληθευτούν.
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2023 – 10,000 μέτρα γυναικών
Παραπομπές
10000Γ
Μάχη του Κοσσυφοπεδίου
Παράταξη των στρατευμάτων
Οι αντίπαλες στρατιές συναντήθηκαν στην πεδιάδα του Κοσσυφοπέδιου. Ο Μουράτ οδηγούσε επικεφαλής το οθωμανικό στράτευμα με τους γιους του στις πτέρυγες, τον Βαγιαζήτ από δεξιά του και τον Γιακούμπ από την αριστερή πλευρά. Περίπου 1.000 τοξότες τοποθετήθηκαν στα μπροστινά μέρη κάθε πτέρυγας, υποστηριζόμενοι από σπαχήδες και ελαφρούς οπλίτες. Στην πρώτη γραμμή της κεντρικής παράταξης βρίσκονταν γενίτσαροι, πίσω από τους οποίους ήταν ο Μουράτ, περιστοιχιζόμενος από τους ιππείς της προσωπικής του φρουράς. Τέλος, η πομπή με τις προμήθειες φυλασσόταν από μικρό αριθμό στρατευμάτων.
Στο κέντρο του σερβικού στρατού παρατάχτηκε ο Λάζαρος, με τον Μπράνκοβιτς από δεξιά και τον Βούκοβιτς από αριστερά. Στο μπροστινό τμήμα του στρατεύματος βρισκόταν το βαρύ ιππικό και στις πτέρυγες οι έφιπποι τοξότες, ενώ το πεζικό ήταν παραταγμένο πίσω. Αν και παράλληλη, η διάταξη των στρατευμάτων δεν ήταν συμμετρική, καθώς το σερβικό κέντρο είχε ένα ευρύτερο μέτωπο από το αντίστοιχο οθωμανικό.
Μάχη
Oι σερβικές και οι τουρκικές περιγραφές της μάχης διαφέρουν, καθιστώντας δύσκολη την αναπαράσταση της πορείας των γεγονότων. Πιστεύεται ότι η μάχη ξεκίνησε με Οθωμανούς τοξότες που έπληξαν το σερβικό ιππικό, που τότε προετοιμαζόταν για την επίθεση. Μετά την τοποθέτηση σε σχηματισμό σφήνας το σερβικό ιππικό πέτυχε να διασπάσει την αριστερή πτέρυγα των Οθωμανών, αλλά δεν είχε την ίδια επιτυχία ενάντια στην κεντρική και τη δεξιά πτέρυγα. Οι Σέρβοι είχαν το αρχικό πλεονέκτημα μετά την πρώτη τους επίθεση, που έπληξε σημαντικά την οθωμανική πτέρυγα που διοικούσε ο Γιακούμπ Τσελεμπί. Όταν τελείωσε η επίθεση των ιπποτών, το ελαφρύ οθωμανικό ιππικό και το ελαφρύ πεζικό αντεπιτέθηκαν και η βαριά πανοπλία των Σέρβων κατέστη μειονέκτημα. Στο κέντρο τα σερβικά στρατεύματα κατόρθωσαν να απωθήσουν τις οθωμανικές δυνάμεις, εκτός από την πτέρυγα του Bαγιαζίτ, που με δυσκολία απέκρουσε τις δυνάμεις του Βλάτκο Βούκοβιτς. Ο Βούκοβιτς έτσι προκάλεσε δυσανάλογα μεγάλες απώλειες στους Οθωμανούς. Οι Οθωμανοί, σε μια άγρια ​​αντεπίθεση με επικεφαλής το Bαγιαζίτ, απώθησαν τις σέρβικες δυνάμεις και στη συνέχεια αργότερα επικράτησαν, τρέποντας σε φυγή το σερβικό πεζικό. Και οι δύο όμως πλευρές άντεχαν, με τον Βούκοβιτς να κινείται προς το κέντρο για να αντισταθμίσει τις μεγάλες απώλειες που προκλήθηκαν στο σέρβικο πεζικό.