cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γκριγκόρι Ποτέμκιν
Αρχιστράτηγος
Στρέφοντας την προσοχή του αλλού, ο Ποτέμκιν ίδρυσε την έδρα του στο Κροπιβνίτσκι και σχεδίασε μελλοντικές επιχειρήσεις. Συγκέντρωσε ένα στρατό σαράντα ή πενήντα χιλιάδων στρατιωτών, συμπεριλαμβανομένων των νεοσυσταθέντων Κοζάκων του Κουμπάν. Μοίρασε τον χρόνο του μεταξύ της στρατιωτικής προετοιμασίας (δημιουργώντας στόλο εκατό καραβιών για να πολεμήσει μέσα στο ρηχό Λιμάν) και κυνηγώντας τις συζύγους των στρατιωτών υπό την ηγεσία του. Εν τω μεταξύ, οι Αυστριακοί παρέμειναν σε αμυντική θέση σε όλη την κεντρική Ευρώπη, αν και κατάφεραν να κρατήσουν τις γραμμές τους. Παρά τις συμβουλές για το αντίθετο, ο Ποτέμκιν ακολουθούσε μία εξίσου αμυντική στρατηγική, αν και στον Καύκασο οι στρατηγοί Τεκεέλι και Πάβελ Ποτέμκιν έκαναν κάποιες επιδρομές. Στις αρχές του καλοκαιριού του 1788, οι μάχες εντάθηκαν καθώς οι δυνάμεις του Ποτέμκιν κέρδισαν τη ναυτική τους αντιπαράθεση με τους Τούρκους με λίγες απώλειες και ξεκίνησαν την πολιορκία του Οτσάκοφ, τουρκικού προπύργου και του κύριου ρωσικού πολεμικού στόχου. Λιγότερο ελπιδοφόρο ήταν ότι η Αγία Πετρούπολη, που ήταν εκτεθημένη μετά την αναχώρηση των καλύτερων δυνάμεων της Ρωσίας για την Κριμαία, απειλούνταν τώρα από τη Σουηδία στον Ρωσο-σουηδικό πόλεμο του 1788–90. Ο Ποτέμκιν αρνιόταν να γράφει τακτικά με ειδήσεις για τον πόλεμο στο νότο, επιδεινώνοντας το άγχος της Αικατερίνης. μικρογραφία|267x267εσ| [[Μνημείο για τους ιδρυτές της Οδησσού, Οδησσός, Ουκρανία]] Ο Ποτέμκιν διαφώνησε με τον Σουβόροφ και την ίδια την Αικατερίνη, οι οποίοι και οι δύο ανυπομονούσαν να επιτεθούν στο Οτσάκωφ, το οποίο οι Τούρκοι κατάφεραν να προμηθεύσουν δια θαλάσσης. Τελικά, στις 6 Δεκεμβρίου, η επίθεση ξεκίνησε και τέσσερις ώρες αργότερα κατακτήθηκε η πόλη, μία μεγάλη επιτυχία για τον Ποτέμκιν. Σχεδόν δέκα χιλιάδες Τούρκοι είχαν σκοτωθεί με κόστος (μόνο) δυόμισι χιλιάδων Ρώσων. Η Αικατερίνη έγραψε ότι «εσύ [ο Ποτέμκιν] έκλεισες τα στόματα όλων ... [και τώρα] μπορείς να δείξεις μεγαλοπρέπεια στους τυφλούς και κουφιοκέφαλους κριτές σου». Ο Ποτέμκιν επισκέφθηκε στη συνέχεια το ναύσταθμο στη Βιτόβκα, ίδρυσε το Νικολάγιεφ και ταξίδεψε στην Αγία Πετρούπολη, φτάνοντας τον Φεβρουάριο του 1789. Τον Μάιο έφυγε για άλλη μία φορά για το μέτωπο, αφού συμφώνησε για τα σχέδια έκτακτης ανάγκης με την Αικατερίνη, εάν η Ρωσία εξαναγκαζόταν σε πόλεμο είτε με την Πρωσία είτε με τη νεοσύστατη Πολωνία, η οποία πρόσφατα είχε απαιτήσει με επιτυχία την απόσυρση των ρωσικών στρατευμάτων από το έδαφός της. (Η ίδια η Αικατερίνη επρόκειτο να αλλάξει αγαπημένους για τελευταία φορά, αντικαθιστώντας τον Ντμιτρίεφ-Μαμόνοφ με τον Πλάτωνα Ζούμποφ. Πίσω στο τουρκικό μέτωπο, ο Ποτέμκιν προχώρησε προς το φρούριο του Μπέντερ στον ποταμό Δνείστερο.
Το καλοκαίρι και το φθινόπωρο του 1789 σημειώθηκαν πολλές νίκες εναντίον των Τούρκων, συμπεριλαμβανομένης της Μάχης της Φωξάνης τον Ιούλιο. Στις αρχές Σεπτεμβρίου, η Μάχη του Ρίμνικ και η σύλληψη τόσο του Κάους όσο και του Χατζήμπεη (σύγχρονη Οδησσός) και τελικά η παράδοση του τουρκικού φρουρίου στο Άκκερμαν στα τέλη Σεπτεμβρίου. Το τεράστιο φρούριο στο Μπέντερ παραδόθηκε το Νοέμβριο χωρίς μάχη. Ο Ποτέμκιν άνοιξε μία πλούσια αυλή στο Ιάσιο, την πρωτεύουσα της Μολδαβίας, για να «περάσει τον χειμώνα σαν σουλτάνος, να απολαύσει τις ερωμένες του, να χτίσει τις πόλεις του, να δημιουργήσει τα συντάγματά του και να διαπραγματευτεί την ειρήνη με τους [Τούρκους] ... ήταν αυτοκράτορας όλων όσων επέβλεπε". Ο Ποτέμκιν ίδρυσε ακόμη και μία εφημερίδα, το Λε Κουριέρ ντε Μολνταβί. Η αγαπημένη του ερωμένη εκείνη την εποχή - αν και είχε και άλλες - ήταν η Πρασκόβια Ποτέμκινα, μία σχέση που συνέχισε και το 1790. Ο Ποτέμκιν μετονόμασε δύο πλοία προς τιμή της. Στο πλαίσιο των διπλωματικών μηχανορραφιών, στον Ποτέμκιν απονεμήθηκε ο νέος τίτλος του «Μεγάλου Χετμάνου της Μαύρης Θάλασσας και των Κοζάκων Γιεκατερίνοσλαβ» και τον Μάρτιο ανέλαβε τον προσωπικό έλεγχο του στόλου της Μαύρης Θάλασσας ως Μεγάλος Νάυαρχος. αριστερά|μικρογραφία| Οι δυνάμεις του Ποτέμκιν κατάφεραν να προχωρήσουν βαθιά στην οθωμανική επικράτεια, καταλαμβάνοντας το φρούριο στο Ιζμαήλ (κάτω αριστερά). Το τελικό αποτέλεσμα του πολέμου θα ήταν η παραχώρηση της γης μεταξύ του Μπουγκ και του Δνείστερου (ριγέ) στη Ρωσία. Τον Ιούλιο του 1790, ο ρωσικός στόλος της Βαλτικής ηττήθηκε από τους Σουηδούς στη Μάχη του Σβένσκουντ. Παρά τις ζημιές, η θετική πλευρά για τους Ρώσους ήταν ότι οι Σουηδοί αισθανόταν πλέον ότι μπορούσαν να διαπραγματευτούν ισότιμα και σύντομα υπογράφηκε μία ειρήνη (Συνθήκη του Βαραλά στις 14 Αυγούστου 1790) με βάση το status quo ante bellum (την επικρατούσα κατάσταση πριν τον πόλεμο), τερματίζοντας έτσι την απειλή της εισβολής. Η ειρήνη απελευθέρωσε, επίσης, στρατιωτικούς πόρους για τον πόλεμο εναντίον των Τούρκων. Ο Ποτέμκιν είχε μετακινήσει την ολοένα και πιο πλούσια αυλή του στο Μπέντερ και σύντομα σημειώθηκαν περισσότερες επιτυχίες εναντίον της Τουρκίας, συμπεριλαμβανομένης της κατάληψης του Μπατάλ-Πασά και στη δεύτερη απόπειρα, της Κίλια στον Δούναβη. Μέχρι τα τέλη Νοεμβρίου, παρέμεινε μόνο ένας σημαντικός στόχος: το τουρκικό φρούριο Ιζμαήλ. Κατόπιν αιτήματος του Ποτέμκιν, ο στρατηγός Σουβόροφ διέταξε την επίθεση, η οποία αποδείχθηκε δαπανηρή, αλλά αποτελεσματική. Η νίκη εορτάστηκε με τον πρώτο, αν και ανεπίσημο, εθνικό ύμνο της Ρωσίας, «Αφήστε τον βροντή της νίκης να ακούγεται!», γραμμένο από τους Γαβριήλ Ντερζάβιν και Όσιπ Κοζλόβσκι.
Μετά από δύο χρόνια επέστρεψε στην Αγία Πετρούπολη για να αντιμετωπίσει την απειλή πολέμου εναντίον ενός αγγλο-πρωσικού συνασπισμού, επιπλέον του πολέμου με την Τουρκία. Η επιστροφή του γιορτάστηκε ευρέως με το "Καρναβάλι του Πρίγκιπα Ποτέμκιν". Ο πρίγκιπας εμφανίστηκε ως ευγενικός και γοητευτικός, αν και η τελευταία ερωμένη του, η πριγκίπισσα Εκατερίνα Ντολγκορούκαγια, εμφανίστηκε παραμελημένη και ο Ποτέμκιν βρέθηκε εμπλεγμένος σε αυλικές ίντριγκες, ενώ προσπαθούσε να εξαναγκάσει τον Ζούμποφ να φύγει. Η Αικατερίνη και ο Ποτέμκιν διαφώνησαν για τη στρατιωτική στρατηγική. Η αυτοκράτειρα δεν ήθελε κανένα συμβιβασμό, ενώ ο Ποτέμκιν ήθελε να κερδίσει χρόνο ικανοποιώντας τους Πρώσους. Ευτυχώς για τους Ρώσους, η Αγγλο-Πρωσική συμμαχία κατέρρευσε και ένα βρετανικό τελεσίγραφο ότι η Ρωσία έπρεπε να αποδεχθεί το status quo ante bellum, αποσύρθηκε. Με αυτόν τον τρόπο, η απειλή ενός ευρύτερου πολέμου υποχώρησε. Αν και η Ρωσία ήταν ακόμη σε πόλεμο με τους Οθωμανούς, ο Ποτέμκιν επικεντρώθηκε τώρα στην Πολωνία. Ο Ποτέμκιν είχε συντηρητικούς συμμάχους, συμπεριλαμβανομένου του Φέλιξ Ποτόκι, των οποίων οι πλεκτάνες ήταν τόσο διαφορετικές που δεν είχαν ακόμη ξεμπερδευτεί πλήρως. Για παράδειγμα, μία ιδέα ήταν για τον Ποτέμκιν να αυτοκηρυχθεί βασιλιάς.
Η επιτυχία στο τουρκικό μέτωπο συνεχίστηκε και οφείλεται κυρίως στον Ποτέμκιν. Είχε τώρα την ευκαιρία να αντιμετωπίσει τους Τούρκους και να υπαγορεύσει μια ειρήνη, αλλά αυτό σήμαινε ότι θα έφευγε από την Αικατερίνη. Η αναβλητικότητα του έπληξε τη στάση της Αικατερίνης απέναντί του, μία κατάσταση που επιδεινώθηκε από την επιλογή του Ποτέμκιν για την παντρεμένη πριγκίπισσα Πασκόβια Αντρέεβνα Γκολίτσυνα (το γένος Σουβάλοβα) ως την τελευταία ερωμένη του. Στο τέλος, στον Ποτέμκιν δόθηκε η απαιτούμενη εξουσία να διαπραγματευτεί με τους Τούρκους (και στη συνέχεια, να επιδιώξει τις πολωνικές του φιλοδοξίες) και εστάλη από την Αικατερίνη πίσω στο νότο. Του έστειλε ένα σημείωμα αφού έφυγε, που έλεγε "Αντίο φίλε μου, σε φιλώ".
Θάνατος
δεξιά|μικρογραφία| Ο τάφος του Ποτέμκιν στον [[Καθεδρικός Ναός Αγίας Αικατερίνης (Kherson)|καθεδρικό ναό της Χερσώνας]] Ο Ποτέμκιν αρρώστησε στο Ιάσιο, μία πόλη που μαστιζόταν από τον πυρετό, παρόλο που συνέχιζε να παρακολουθεί τις ειρηνευτικές συνομιλίες, σχεδιάζε την επίθεσή του στην Πολωνία και προετοίμαζε τον στρατό για έναν ανανεωμένο πόλεμο στο νότο. Νήστεψε για λίγο και ανάρρωσε λίγη δύναμη, αλλά αρνήθηκε τη φαρμακευτική αγωγή και άρχισε να γιορτάζει για άλλη μία φορά, καταναλώνοντας ένα "ζαμπόν, μία τεμαχισμένη χήνα και τρία ή τέσσερα κοτόπουλα". Στις 13 Οκτωβρίου, αισθάνθηκε καλύτερα και υπαγόρευσε μία επιστολή προς την Αικατερίνη πριν καταρρεύσει για άλλη μία φορά. Αργότερα, ξύπνησε και έστειλε την ακολουθία του στον Νικολάιεφ. Στις 5/16 Οκτωβρίου 1791 ο Ποτέμκιν πέθανε στην ανοιχτή στέπα, 60 χλμ. από το Ιάσιο. Με βάση τις σύγχρονες φήμες, ιστορικοί όπως ο Πολωνός Τζέρζυ Λότζεκ πρότειναν ότι δηλητηριάστηκε επειδή η τρέλα του τον μετέτρεψε σε μειονέκτημα, αλλά αυτό απορρίπτεται από τον Μοντεφιόρε, ο οποίος υποδηλώνει ότι υπέκυψε στη βρογχική πνευμονία.
Ο Ποτέμκιν βαλσαμώθηκε και η κηδεία του έγινε στο Ιάσιο. Οκτώ ημέρες μετά το θάνατό του, θάφτηκε. Η Κάθριν ήταν αλλόφρων και διέταξε την αναστολή της κοινωνικής ζωής στην Αγία Πετρούπολη. Η ωδή Ο καταρράκτης του Ντερζάβιν θρήνούσε τον θάνατο του Ποτέμκιν. Παρομοίως, πολλοί στο στρατιωτικό κατεστημένο θεωρούσαν τον Ποτέμκιν ως πατρική φιγούρα και ήταν ιδιαίτερα λυπημένοι από τον θάνατό του. Ο Πολωνός σύγχρονος του Στάνισλαβ Μαλακόφσκι ισχυρίστηκε ότι η Αλεξάνδρα φον Ένγκελχαρντ, ανιψιά του Ποτέμκιν και σύζυγος του Φραντίζεκ Μπρανίκι, μεγαλοπρεπούς και εξέχοντα ηγέτη της Συνομοσπονδίας Ταργκόβικα, ανησυχούσε επίσης για τη μοίρα της Πολωνίας μετά το θάνατο του ανθρώπου που είχε προγραμματίσει να αναζωογονήσει το πολωνικό κράτος με αυτόν ως νέο ηγέτη.
Ο Ποτέμκιν είχε χρησιμοποιήσει το δημόσιο ταμείο ως προσωπική του τράπεζα, δυσχεραίνοντας την επίλυση των οικονομικών του υποθέσεων μέχρι σήμερα. Η Αικατερίνη αγόρασε το Παλάτι της Ταυρίδας και τη συλλογή έργων τέχνης από το κτήμα του και εξόφλησε τα χρέη του. Κατά συνέπεια, ο Ποτέμκιν άφησε μία σχετική περιουσία.
Ο γιος της Αικατερίνης, Παύλος, που ανέβηκε στο θρόνο το 1796, προσπάθησε να αναιρέσει όσο το δυνατόν περισσότερες μεταρρυθμίσεις του Ποτέμκιν. Το παλάτης της Ταυρίδας μετατράπηκε σε στρατώνες και η πόλη Γκρεγκορίπολ, η οποία είχε ονομαστεί προς τιμήν του Ποτέμκιν, άλλαξε όνομα.
Ο τάφος του Ποτέμκιν επέζησε μίας εντολής καταστροφής που έδωσε ο Παύλος και τελικά επιδείχθηκε από τους Μπολσεβίκους. Τα λείψανα του τώρα φαίνεται να βρίσκονται στον τάφο του στον καθεδρικό ναό της Αγίας Αικατερίνης στη Χερσώνα. Η ακριβής τοποθεσία ορισμένων από τα εσωτερικά του όργανα, συμπεριλαμβανομένης της καρδιάς και του εγκεφάλου του, που φυλάχτηκαν για πρώτη φορά στο Μοναστήρι Γκόλια στο Ιάσιο, παραμένει άγνωστη.
Προσωπικότητα και φήμη
Ο Ποτέμκιν "απέπνεε τόσο την απειλή όσο και την υποδοχή". Ήταν αλαζονικός, απαιτητικός με τους αυλικούς του και πολύ ευμετάβλητος στη διάθεσή του, αλλά επίσης συναρπαστικός, ζεστός και ευγενικός. Οι γυναίκες σύντροφοι του γενικά συμφωνούσαν ότι «ήταν αρκετά προικισμένος με«σεξουαλική γοητεία».
Ο Λούι Φιλίπ, κόμης του Σεγούρ τον περιέγραψε ως «κολοσσιαίο σαν τη Ρωσία», «ένα αδιανόητο μείγμα μεγαλείου και μικρότητας, τεμπελιάς και δραστηριότητας, γενναιότητας και δειλίας, φιλοδοξίας και αμεριμνησίας». Η εσωτερική αντίθεση ήταν εμφανής καθ 'όλη τη διάρκεια της ζωής του: σύχναζε, για παράδειγμα,τόσο στην εκκλησία όσο και σε πολλά όργια. Κατά την άποψη του Σεγούρ, οι θεατές είχαν την τάση να αποδίδουν άδικα στην Αικατερίνη μόνο τις επιτυχίες της περιόδου και στον Ποτέμκιν τις αποτυχίες. Ένας εκκεντρικός εργασιομανής, ο Ποτέμκιν ήταν ματαιόδοξος και λάτρης των κοσμημάτων (μια αγάπη για την οποία δεν θυμόταν πάντα να πληρώνει),  αλλά δεν του άρεσε η συκοφαντεία και ήταν ευαίσθητος σχετικά με την εμφάνισή του, ιδιαίτερα με το χαμένο του μάτι. Συμφώνησε μόνο δύο φορές να του κάνουν το πορτρέτο, το 1784 και πάλι το 1791 και οι δύο φορές από τον Γιόχαν Μπαπτίστ φον Λάμπι και από μία γωνία που κρύβει τον τραυματισμό του. Ο Ποτέμκιν συχνά ήταν γνωστός για την ανάρμοστη συμπεριφορά του, ιδίως για τις αδίστακτες σεξουαλικές του σχέσεις και το δάγκωμα των νυχιών του. Το δάγκωμα των νυχιών του Ποτέμκιν ήταν τόσο επίμονο που το παρατηρούσαν συχνά οι αυλικοί και οι καλεσμένοι.
Ο Ποτέμκιν είχε πιθανότατα διπολική διαταραχή. Η ευμετάβλητη διάθεση του, οι υλικές και οι σεξουαλικές του υπερβολές, οι παρορμητικές ιδιοτροπίες του, η ενέργεια και ο λήθαργός του και οι καταθλιπτικές περίοδοι του υποδεικνύουν κάποιο είδος διπολικής διαταραχής. Σε μία εποχή που δεν γνώριζε την ψυχική ασθένεια, ο Ποτέμκιν (και, πρέπει να ειπωθεί, ότι οι άνθρωποι στη ζωή του, όπως η Αικατερίνη) υπέφεραν από αυτήν την έλλειψη κατανόησης.
Ο Ποτέμκιν ήταν, επίσης, διανοούμενος. Ο πρίγκιπας του Λινγκ σημείωσε ότι ο Ποτέμκιν είχε «φυσικές ικανότητες [και] μία εξαιρετική μνήμη». Ενδιαφερόταν για την ιστορία, ήταν γενικά γνώστης και αγαπούσε την κλασική μουσική της εποχής, καθώς και την όπερα. Του άρεσε όλο το φαγητό, τόσο το χωριάτικο όσο και το εκλεκτό (συγκεκριμένα, ανάμεσα στα αγαπημένα του ήταν το ψητό βόειο κρέας και οι πατάτες) και η αγγλοφιλία του σήμαινε ότι αγγλικοί κήποι προετοιμάζονταν όπου κι αν πήγαινε. Ένας πρακτικός πολιτικός, οι πολιτικές του ιδέες ήταν «χαρακτηριστικά ρωσικές» και πίστευε στην ανωτερότητα της τσαρικής απολυταρχίας (κάποτε περιέγραψε τους Γάλλους επαναστάτες ως «μία ομάδα τρελών» ). Ένα βράδυ, στο απόγειο της δύναμής του, ο Ποτέμκιν δήλωσε στους καλεσμένους του στο δείπνο:
Όλα όσα θέλησα ποτέ, τα έχω... Ήθελα υψηλή θέση, την έχω. Ήθελα μετάλλια, τα έχω. Αγαπούσα τη χαρτοπαιξία και έχω χάσει τεράστια ποσά. Μου άρεσε να διοργανώνω γιορτές και έχω διοργανώσει μεγαλειώδεις. Μου αρέσει να χτίζω σπίτια και έχω φτιάξει παλάτια. Μου αρέσει να αγοράζω κτήματα και έχω πολλά. Λατρεύω τα διαμάντια και τα ωραία πράγματα - κανένας στην Ευρώπη δεν έχει πιο σπάνιες ή πιο εξαίσιες πέτρες. Με μία φράση, όλα τα πάθη μου έχουν ικανοποιηθεί. Είμαι ολοκληρωτικά ευτυχισμένος.
Τελικά, ο Ποτέμκιν αποδείχθηκε αμφιλεγόμενο πρόσωπο. Οι κριτικές του περιλαμβάνουν «τεμπελιά, διαφθορά, ακολασία, αναποφασιστικότητα, υπερβολή, παραποίηση, στρατιωτική ανικανότητα και παραπληροφόρηση σε μεγάλη κλίμακα», αλλά οι υποστηρικτές υποστηρίζουν ότι «η αφοσίωση στην πολυτέλεια και η υπερβολή... είναι πραγματικά δικαιολογημένα», τονίζοντας "τη νοημοσύνη, τη δύναμη προσωπικότητας, το θεαματικό όραμα, το θάρρος, τη γενναιοδωρία και τα μεγάλα επιτεύγματα" του Ποτέμκιν. Αν και δεν ήταν στρατιωτική ιδιοφυΐα, ήταν «σοβαρά ικανός» σε στρατιωτικά θέματα. Ο σύγχρονος του Ποτέμκιν Σεγούρ έκρινε γρήγορα, γράφοντας ότι "κανείς δεν σκεφτόταν ένα σχέδιο πιο γρήγορα [από τον Ποτέμκιν], δεν το εκτελούσε πιο αργά και δεν το εγκατέλειπε πιο εύκολα". Ένας άλλος σύγχρονος του, ο Σκωτσέζος Σερ Τζον Σινκλαίρ, πρόσθεσε ότι ο Ποτέμκιν είχε «μεγάλες ικανότητες», αλλά τελικά ήταν «άχρηστος και επικίνδυνος χαρακτήρας». Οι Ρώσοι αντίπαλοι του, όπως ο Σέμυον Βορόντσοφ συμφωνούσαν: ο Πρίγκιπας είχε «πολλή νοημοσύνη, ίντριγκα και πίστη», αλλά δεν είχε «γνώση, εφαρμογή και αρετή».
Οικογένεια
δεξιά|μικρογραφία| Η Βαρβάρα [[Γαλιτζίνη|Γκολίτσυνα (το γένος Ένγκελχαρτ), μία από τις αγαπημένες ανιψιές του Ποτέμκιν και συγχρόνως και ερωμένη του]] Ο Ποτέμκιν δεν είχε νόμιμους απογόνους, αν και είναι πιθανό ότι είχε αποκτήσει εξώγαμα παιδια. Τέσσερις από τις πέντε αδερφές του έζησαν αρκετά για να γεννήσουν παιδιά, αλλά μόνο οι κόρες της αδελφής του Μάρφα Έλενα (μερικές φορές αποκαλούμενες ως «Ελένη») έλαβαν την ιδιαίτερη προσοχή του Ποτέμκιν. Οι πέντε άγαμες αδερφές Ένγκελχαρντ έφτασαν στην αυλή το 1775 υπό την καθοδήγηση του πρόσφατα χήρου πατέρα τους Βασίλη. Ο θρύλος αναφέρει ότι ο Ποτέμκιν σύντομα αποπλάνησε πολλά από τα κορίτσια, ένα από τα οποία ήταν τότε δώδεκα ή δεκατριών. Μία σχέση με την τρίτη μεγαλύτερη, τη Βαρβάρα, μπορεί να επαληθευτεί. Αφότου αυτή η σχέση είχε εξασθενήσει, ο Ποτέμκιν σχημάτισε στενές –και πιθανώς ερωτικές– σχέσεις διαδοχικά με την Αλεξάνδρα, τη δεύτερη μεγαλύτερη και την Αικατερίνα, την πέμπτη μεγαλύτερη.
Ο Ποτέμκιν είχε επίσης σημαντικούς συγγενείς. Η αδελφή του Ποτέμκιν, Μαρία, για παράδειγμα, παντρεύτηκε τον Ρώσο γερουσιαστή Νικολάι Σαμόυλοφ: ο γιος τους ο Αλέξανδρος είχε παρασημοφορηθεί για την υπηρεσία του στο στρατό υπό τον Ποτέμκιν. Η κόρη τους Εκατερίνα παντρεύτηκε πρώτα στην οικογένεια Ραγέβφσκι και μετά τον πλούσιο γαιοκτήμονα Λεβ Νταβίντοφ Είχε παιδιά και με τους δύο συζύγους, συμπεριλαμβανομένου του στρατηγού Νικολάι Ραγέφκσι, ανιψιού του Ποτέμκιν. Η ευρύτερη οικογένειά του περιελάμβανε αρκετά μακρινά ξαδέλφια, μεταξύ των οποίων ο κόμης Πάβελ Ποτέμκιν, άλλος ένας παρασημοφορημένος στρατιωτικός, του οποίου ο αδελφός Μιχαήλ παντρεύτηκε την ανιψιά του Ποτέμκιν Τατιάνα Ένγκελχαρντ. Ένας μακρινός ανιψιός, ο Φέλιξ Γιουσούποφ, βοήθησε στη δολοφονία του Ρασπούτιν το 1916.
Κληρονομιά
Παρά τις προσπάθειες του Παύλου Α' να υποβαθμίσει τον ρόλο του Ποτέμκιν στη ρωσική ιστορία, το όνομά του βρήκε το δρόμο του στην καθημερινή ομιλία:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία της Κριμαίας Κατηγορία:Ρώσοι στρατιωτικοί Κατηγορία:Ρώσοι ευγενείς Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Ρούι Χατσιμούρα
Πρώιμη ζωή και σταδιοδρομία
Ο Χατσιμούρα γεννήθηκε στην Περιφέρεια Τογιάμα της Ιαπωνίας, από Ιαπωνέζα μητέρα, τη Μακίκο και πατέρα από το Μπενίν, τον Ζακαρί Τζαμπίλ. Το όνομα του, Ρούι, σημαίνει «βάση» ή «φρούριο» στα ιαπωνικά. Το όνομα του δόθηκε από τον παππού του, επειδή ήταν μεγάλος υποστηρικτής του μπέιζμπολ (ο χαρακτήρας 塁 χρησιμοποιείται επίσης για «βάση» στα συμφραζόμενα του μπέιζμπολ). Έχει τρία μικρότερα αδέλφια, έναν αδελφό και δύο αδελφές. Ο μικρότερος αδελφός του, Άλεν (阿蓮 Aren), είναι καλαθοσφαιριστής στο Πανεπιστήμιο Τοκάι της Ιαπωνίας. Στην παιδική του ηλικία, έπαιζε μπέιζμπολ ως κυνηγός και ρίπτης. Στις 29 Δεκεμβρίου 2013, ο Χατσιμούρα οδήγησε την ομάδα καλαθοσφαίρισης του Λυκείου Μεϊσέι στον δεύτερο τίτλο του στο Πανεθνικό Ιαπωνικό Τουρνουά Λυκείων, σημειώνοντας 32 πόντους στη νίκη με 92-78 επί του Πανεπιστημίου Οχόρι της Φουκουόκα. Το 2014, βοήθησε την ομάδα του να κερδίσει το τουρνουά για δεύτερο συνεχόμενο έτος. Τον Απρίλιο του 2015, ο Χατσιμούρα προσκλήθηκε στο Jordan Brand Classic, όπου κατέγραψε 9 πόντους και 5 ριμπάουντ στον Διεθνή Αγώνα. Στις 21 Νοεμβρίου 2015, έγραψε μία Εθνική Επιστολή Προθέσεων για να παίξει κολεγιακή καλαθοσφαίριση για τους Γκονζάγκα Μπούλντογκς στις ΗΠΑ, όπου θεωρήθηκε από το ESPN ως ένας από τους καλύτερους διεθνείς παίκτες που εισέρχονται στο κολέγιο. Στις 29 Δεκεμβρίου 2015, ο Χατσιμούρα σημείωσε 34 πόντους μαζί με 19 ριμπάουντ και 3 τάπες για να οδηγήσει το Λύκειο Μεϊσέι στη νίκη επί του Πανεπιστημιακού Λυκείου Τσουχιούρα Νιχόν για την κατάκτηση του τρίτου πανεθνικού ιαπωνικού τουρνουά.
Κολεγιακή σταδιοδρομία
Ο Χατσιμούρα έκανε το ντεμπούτο του για τους Μπούλντογκς στην κανονική περίοδο στις 11 Νοεμβρίου 2016 εναντίον των Γιούτα Βάλεϊ Γούλβερινς, σημειώνοντας 1 πόντο και 3 ριμπάουντ σε 4 λεπτά. Ως αποτέλεσμα, έγινε ο πέμπτος παίκτης που γεννήθηκε στην Ιαπωνία που αγωνίστηκε στην NCAA Division I. Την 1η Δεκεμβρίου, σημείωσε 10 πόντους σε 13 λεπτά σε μία νίκη με 97-63 επί των Μισισίπι Βάλεϊ Στέιτ. Στις 23 Φεβρουαρίου 2017, σημείωσε 8 πόντους εναντίον των Σαν Ντιέγκο Τορέρος, βοηθώντας την ομάδα του να κερδίσει τον τίτλο της West Coast Conference (WCC). Στις 16 Μαρτίου 2017, αφού έπαιξε 1 λεπτό εναντίον των Σάουθ Ντακότα, έγινε ο πρώτος γηγενής Ιάπωνας που αγωνίστηκε ποτέ στο πρωτάθλημα ανδρών της NCAA Division I. Σε 28 αγώνες ως πρωτοετής, ο Χατσιμούρα είχε κατά μέσο όρο 2,6 πόντους και 1,4 ριμπάουντ, ενώ σούταρε με 53 τοις εκατό από εντός πεδιάς σε 4,6 λεπτά ανά αγώνα.
Τη σεζόν 2017-18, ο Χατσιμούρα εμφανίστηκε σε 37 αγώνες για τους Γκονζάγκα (σε 2 ως βασικός), όπου είχε κατά μέσο όρο 11,6 πόντους και 4,7 ριμπάουντ ανά αγώνα.
Στην junior σεζόν του, ο Χατσιμούρα ονομάστηκε στην Ομάδα All-WCC της Preseason. Άνοιξε την κανονική σεζόν στις 6 Νοεμβρίου 2018, σημειώνοντας 33 πόντους σε μία νίκη με 120-79 επί των Αϊνταχό Στέιτ Μπένγκαλς. Στις 21 Νοεμβρίου, κατέγραψε 20 πόντους, 7 ριμπάουντ και 5 ασίστ για να βοηθήσει στη νίκη έκπληξη επί των Ντιουκ Μπλου Ντέβιλς στον τελικό του Maui Invitational. Στη συνέχεια, ονομάστηκε ο Πολυτιμότερος Παίκτης του τουρνουά. Ο Χατσιμούρα επιλέχθηκε ως ο Παίκτης της Χρονιάς 2019 της WCC. Οδήγησε τους Γκονζάγκα σε πόντους (19,7 ανά αγώνα) κατά τη διάρκεια της σεζόν 2018-19, όπου επίσης είχε κατά μέσο όρο 6,5 ριμπάουντ ανά αγώνα.
Εθνική Ιαπωνίας
δεξιά|μικρογραφία|200x200εσ| Ο Χατσιμούρα ύστερα από έναν αγώνα της Ιαπωνίας για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2019. Ο Χατσιμούρα εκπροσωπεί διεθνώς την Εθνική Ιαπωνίας. Στο Πρωτάθλημα Ασίας U16 του 2013 στο Ιράν, είχε κατά μέσο όρο 22,8 πόντους, 12,6 ριμπάουντ και 2,8 τάπες σε 8 αγώνες, οδηγώντας την ομάδα του στηνε τρίτη θέση. Τον Απρίλιο του 2014, έπαιξε στο τουρνουά Άλμπερτ Σβάιτσερ στη Γερμανία με την Εθνική Ιαπωνίας U18, όπου τερμάτισε στην τελευταία θέση.
Η Ιαπωνία U17 τερμάτισε 14η από τις 16 ομάδες στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα U17 του 2014, με τον Χατσιμούρα να σημειώνει 22,6 πόντους ανά αγώνα (ρεκόρ τουρνουά), ενώ παράλληλα είχε 6,6 ριμπάουντ και 1,7 τάπες ανά αγώνα. Κατά τη διάρκεια του τουρνουά, σημείωσε 25 πόντους εναντίον των ΗΠΑ, που κέρδισε τον τίτλο. Η ομάδα αυτή περιελάμβανε τέσσερις παίκτες που είχαν επιλεγεί στο NBA Ντραφτ 2017, τους Τζέισον Τέιτουμ, Τζος Τζάκσον, Κέιλεμπ Σουάνιγκαν και Άιβαν Ραμπ, συν άλλα μελλοντικά κολεγιακά αστέρια, όπως ο Ντάιμοντ Στόουν και ο Μαλίκ Νιούμαν.
Αγωνίστηκε με την Ιαπωνία στο Παγκόσμιο Κύπελλο U19 του 2017, όπου είχε μέσο όρο 20,6 πόντους και 11,0 ριμπάουντ ανά αγώνα. Σε έναν προκριματικό αγώνα για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2019, ο Χατσιμούρα σημείωσε 25 πόντους για να βοηθήσει την Ιαπωνία να νικήσει το Ιράν με 70-56.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα ιαπωνικά Κατηγορία:Ιάπωνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Σμολ φόργουορντ Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ιαπωνίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2019 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Γκονζάγκα Μπούλντογκς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ουάσινγκτον Ουίζαρντς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές αμερικανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Μπάμπης Ταουξής
Ο Μπάμπης (Χαράλαμπος) Ταουξής (Πειραιάς 1930-2006) ήταν Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν στη θέση του τερματοφύλακα. Αγωνίστηκε από τα μέσα της δεκαετίας του 1940 μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1960. Διακρίθηκε κυρίως με τα χρώματα του Απόλλων Σμύρνης. Θεωρήθηκε από τους σπουδαιότερους τερματοφύλακες της εποχής και ήταν γνωστός με το προσωνύμιο «τσίτα».
Βιογραφία
Μεγάλωσε στον Κορυδαλλό του Πειραιά. Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από ανεξάρτητα σωματεία της περιοχής και κατόπιν, γράφτηκε στην Προοδευτική και το 1945, στην ηλικία των 15 ετών εντάχθηκε στην πρώτη ομάδα της. Με τη φανέλα της Προοδευτικής αναδείχθηκε, αγωνιζόμενος στο πρωτάθλημα Πειραιά με επιτυχία και οι εξαιρετικές του εμφανίσεις εντυπωσίασαν. Το 1950 πήρε μεταγραφή στον Απόλλων Σμύρνης, με τη φανέλα του οποίου διακρίθηκε. Με την ομάδα του Απόλλων κατέκτησε το πρωτάθλημα Αθηνών 1957-58, για τέταρτη και τελευταία φορά στην ιστορία του συλλόγου. Τις τελευταίες εμφανίσεις στην καριέρα του, πραγματοποίησε την περίοδο 1959-60, στο πρώτο πρωτάθλημα της Α' Εθνικής κατηγορίας. Ως παίκτης του Απόλλωνα, υπήρξε 3 φορές διεθνής με την Εθνική Ελλάδας το διάστημα 1954-55. Επίσης, είχε 20 συμμετοχές με την Εθνική Ελλάδας ενόπλων.
Απεβίωσε το 2006 και η κηδεία του έγινε στο Νεκροταφείο του Σχιστού.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Προοδευτικής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Απόλλων Σμύρνης
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ελληνορωμαϊκής Πάλης 1947
Το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ελληνορωμαϊκής Πάλης 1947 ή Ζ΄   Πανελλήνιοι Αγώνες Ελληνορωμαϊκής Πάλης ήταν η 7η διοργάνωση του Πανελληνίου Πρωταθλήματος Ελληνορωμαϊκής Πάλης, που διεξήχθη από την Ελληνική Ομοσπονδία Φιλάθλων Πάλης, Πυγμαχίας, Άρσης Βαρών (Ε.Ο.Φ.Π.Π.Α.Β.). Οι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στο Εθνικό Γυμναστήριο Αθηνών «Ιωάννης Φωκιανός», στην Αθήνα την Κυριακή 14 Δεκεμβρίου του 1947. Οι αθλητές από την επαρχία δεν συμμετείχαν λόγω οικονομικών δυσχερειών, γεγονός που επηρέασε την αξία και τη σημασία των αγώνων.
Στη διοργάνωση ίσχυαν νέες κατηγορίες βάρους όπως και πέρυσι οι οποίες εγκρίθηκαν από την Παγκόσμια Ομοσπονδία Πάλης. Οι νέες κατηγορίες ήταν τα 52, 57, 62, 67, 73, 79 και 87 κιλά και άνω. Οι αγώνες ήταν και προκριματικοί για την κατάρτιση της εθνικής ομάδας η οποία θα συμμετείχε στο Μεσογειακό Πρωτάθλημα Ελληνορωμαϊκής Πάλης της Κωνσταντινούπολης τον Ιανουάριο του 1948. Τελικά το Μεσογειακό Πρωτάθλημα αναβλήθηκε λόγω μη συμμετοχής της Εθνικής Γαλλίας και της Ιταλίας και στη θέση του διοργανώθηκαν Ελληνοτουρκικοί Παλαιστικοί Αγώνες.
Πρωταθλήτρια ομάδα αναδείχθηκε ο Εθνικός Γ.Σ.. Τρεις σύλλογοι κέρδισαν μετάλλια. Την πρώτη θέση κατέκτησε ο Εθνικός Γ.Σ. με 5 χρυσά, 4 ασημένια και 3 χάλκινα μετάλλια. Τη δεύτερη θέση κατέλαβε η Ένωση Ερασιτεχνών με 2 χρυσά, 3 ασημένια και 1 χάλκινο μετάλλιο και την τρίτη ο Πανελλήνιος Γ.Σ. με 1 χρυσό, 1 ασημένιο και 2 χάλκινα μετάλλια.
Κάτοχοι μεταλλίων
1940 | 1946 | 1947 | 1948 | 1949
Πίνακας μεταλλίων
Πηγή:
Φιλίππα του Μοντεσπεντόν
Η Φιλίππα ντε Μοντεσπεντόν, γαλλ. Philippes de Montespedon (απεβ. 1578) ήταν Αυλικός, πρώτη κυρία επί των τιμών της Αικατερίνης των Μεδίκων, συζύγου του Ερρίκου Β΄ της Γαλλίας, το διάστημα 1561-1578. Με τον 2ο γάμο της έγινε πριγκίπισσα του Ρος-συρ-Υόν.
Βιογραφία
Παντρεύτηκε πρώτα τον στρατάρχη ντε Μοντεζάν. Έγινε κυρία του Σεμιγιέ & Μπωπρώ. Ο μεγάλος πλούτος της ως χήρας την έκανε να παντρευτεί έναν Βουρβόνο το 1544, τον Κάρολο πρίγκιπα του Ρος-συρ-Υόν.
Περιγράφεται ως προσωπική φίλη της βασίλισσας Αικατερίνης. Το 1561 διορίστηκε πρώτη κυρία των τιμών της αντιβασίλισσας Αικατερίνης, σε αντικατάσταση της Ζακλίν του Λονουί, που απεβίωσε τον Αύγουστο τού έτους αυτού. Ως τέτοια, κατείχε τον υψηλότερο βαθμό στην Αυλή και ήταν υπεύθυνη για όλες τις άλλες κυρίες των τιμών και την ευταξία του οικοκυριού της βασίλισσας. Τον Απρίλιο του 1555 εισήχθη ένας νέος κανόνας: κανείς άγαμος ευγενής δεν επιτρεπόταν να μιλά με μία δεσποινίδα των τιμών της βασίλισσας, εκτός αν ήταν παρούσα η κυρία πριγκίπισσα του Ρος-συρ-Υόν.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1544 τον Κάρολο των Βουρβόνων πρίγκιπα του Λα Ρος-συρ-Ιόν και είχε τέκνο:
Παραπομπές
Κατηγορία:Αυλικοί Κατηγορία:Κυρίες Επί Των Τιμών
Ουαλικές βουλευτικές εκλογές 2021
Στις 6 Μαΐου 2021 διεξήχθησαν βουλευτικές εκλογές στην Ουαλία, για να εκλεγούν τα 60 μέλη του Ουαλικού κοινοβουλίου.
Το Εργατικό Κόμμα Ουαλίας κέρδισε τις μισές έδρες του κοινοβουλίου και θα παραμείνει στην εξουσία για άλλη μία πενταετία.
Εκλογικό σύστημα
Τα 60 μέλη του Ουαλικού κοινοβουλίου εκλέγονται με μικτό εκλογικό σύστημα, ως εξής:
Κάθε εκλογέας έχει δύο ψήφους, έναν για το πλειοψηφικό και έναν για την αναλογική εκπροσώπηση. Δικαίωμα ψήφου έχουν όλοι οι πολίτες της Ουαλίας ηλικίας άνω των 16 ετών.
Δημοσκοπήσεις
Στις πρόσφατες δημοσκοπήσεις του Μαΐου το Εργατικό Κόμμα Ουαλίας έρχεται πρώτο με 36% για το πλειοψηφικό σύστημα και 33% για την αναλογική εκπροσώπηση. Ακολουθούν οι Συντηρητικοί Ουαλίας με 28% και 25% αντίστοιχα, και το Κόμμα της Ουαλίας με 20% και 21%.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκλογές στο Ηνωμένο Βασίλειο Κατηγορία:Εκλογές του 2021
Κωνσταντίνος Κρίσπης
Ο Κωνσταντίνος Κρίσπης (1826 - 1885) ήταν Έλληνας πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν γιος του Μιχαήλ Κρίσπη, δημογέροντα της Πάρου. Διετέλεσε δήμαρχος Παροικιάς. Εξελέγη βουλευτής Νάξου στις εκλογές του 1859 και επανεξελέγη σε αυτές του 1868, του 1869, του 1873, του 1874 και του 1879.
Ήταν παντρεμένος και είχε αποκτήσει αρκετά παιδιά μεταξύ των οποίων τον Νικόλαο Κρίσπη, επίσης πολιτικό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Νάξου
Στάδιο Νίζνι Νόβγκοροντ
Το Στάδιο Νίζνι Νόβγκοροντ (стадион «Нижний Новгород») είναι στάδιο ποδοσφαίρου στο Νίζνι Νόβγκοροντ της Ρωσίας. Ήταν ένα από τα στάδια του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2018. Έχει χωρητικότητα 44.899 θεατών.
Στοιχεία
Το νέο στάδιο για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2018 στο Νίζνι Νόβγκοροντ χτίστηκε στην ιστορική περιοχή που είναι γνωστή ως Σπιτ (Strelka), στη συμβολή των δύο μεγάλων ποταμών: του Βόλγα και του Οκά. Έχει θέα στο Κρεμλίνο του Νίζνι Νόβγκοροντ, το οποίο βρίσκεται στην απέναντι όχθη του ποταμού. Ο σχεδιασμός του σταδίου ακολουθεί το κλασικό στυλ και χρησιμοποιεί μια παλέτα λευκού, μπλε και γαλάζιου που συνδέεται με τη φύση της περιοχής του Βόλγα και τα στοιχεία του νερού και του ανέμου. Η μεταλλική οροφή του, που ζυγίζει πάνω από 11.000 τόνους, δίνει στο στάδιο μια τεράστια εμφάνιση, ενώ η πρόσοψη και η ημιδιαφανής οροφή του προσθέτουν ελαφρότητα και ευαερία στη συνολική εμφάνιση. Τη νύχτα, η λευκή κιονοστοιχία που περιβάλλει το στάδιο τονίζεται με φωτισμό. Η εμφάνιση του σταδίου διαμορφώνεται από μια κιονοστοιχία που αποτελείται από πολλές κολώνες διατεταγμένες σε κύκλο. Οι κολώνες στηρίζουν το κουβούκλιο που καλύπτει τις κερκίδες και το λόμπι του γηπέδου. Το βράδυ η αρένα τονίζεται με φωτισμό. Το στάδιο έχει τρία κύρια επίπεδα και δύο ημιώροφους.
Η προβλεπόμενη συνολική επιφάνεια του κτιρίου του σταδίου είναι 127.500 μ².
Η χωρητικότητα του σταδίου είναι 44.899 θέσεις, συμπεριλαμβανομένων 902 θέσεων για ομάδες ατόμων χαμηλής κινητικότητας μαζί με τους συνοδούς. Μετά το τέλος του Παγκοσμίου Κυπέλλου, το στάδιο χρησιμοποιεί για τους εντός έδρας αγώνες της η ΦΚ Νίζνι Νόβγκοροντ.
Την άνοιξη του 2017, ο Κυβερνήτης Βαλέρι Σάντσεφ, πρότεινε το στάδιο να χρησιμοποιηθεί για αγώνες σε άλλα αθλήματα, καθώς και για άλλες μεγάλες εκδηλώσεις και συναυλίες.
Κατασκευή
μικρογραφία| Το στάδιο υπό κατασκευή Στα τέλη του 2014, το Υπουργείο Αθλητισμού της Ρωσικής Ομοσπονδίας υπέγραψε σύμβαση με την OAO Stroytransgaz για την κατασκευή σταδίου, αξίας 16,756 δισεκατομμυρίων ρούβλιων για έκταση 21,6 εκταρίων. Το συνολικό εκτιμώμενο κόστος του σταδίου, το οποίο περιλαμβάνει, εκτός από τις εργασίες κατασκευής και εγκατάστασης που εκτελούνται από τον γενικό ανάδοχο, και το κόστος μελέτης, είναι 17,9 δισεκατομμύρια ρούβλια.
Οι εργασίες για την κατασκευή του σταδίου είχαν προγραμματιστεί να ξεκινήσουν το 2012, αλλά ξεκίνησαν μόλις το 2015. Η περιοχή του σταδίου συνορεύει με την περιοχή των ιστορικών κτιρίων, όπου βρίσκεται και το αρχιτεκτονικό μνημείο, Καθεδρικός Ναός του Αγίου Αλεξάνδρου Νιέφσκι.
Μέχρι το τέλος του 2015, η JSC Stroytransgaz πραγματοποίησε τις κύριες δραστηριότητες του προπαρασκευαστικού σταδίου των εργασιών και μέρος των εργασιών της κύριας κατασκευαστικής περιόδου - εκσκαφή, εγκατάσταση πασσάλων και τοποθέτηση μονολιθικής θεμελίωσης. Ξεκίνησε η ανέγερση μονολιθικών κατασκευών του 1ου ορόφου του γηπέδου και των κτιρίων των συγκροτημάτων εισόδου.
Το 2016, ολοκληρώθηκαν οι βασικές εργασίες σκυροδέματος - ανεγέρθηκαν όλοι οι όροφοι του γηπέδου και η πλατφόρμα της ανώτερης βαθμίδας. Οι κατασκευαστές άρχισαν να εγκαθιστούν συστήματα μηχανικής. Μέχρι το τέλος του 2016, ο ανάδοχος είχε εγκαταστήσει μεταλλικές κατασκευές πάνω από τη ζώνη της κερκίδας, συμπεριλαμβανομένου του δακτυλίου στήριξης - λίγο πάνω από το 50% της συνολικής κάλυψης του γηπέδου. Το 2017, ολοκληρώθηκε η εγκατάσταση στην τελική θέση μελέτης μεταλλικών κατασκευών της επίστρωσης, σκυροδέτησης των κερκίδων της κάτω βαθμίδας και της διάβασης πεζών. Επίσης, οι κατασκευαστές έπρεπε να πραγματοποιήσουν την τοποθέτηση της στέγης, την πρόσοψη, την κατασκευή του γηπέδου ποδοσφαίρου και να ολοκληρώσουν τις εργασίες φινιρίσματος. Θα πραγματοποιηθεί βελτίωση της περιοχής και θέση σε λειτουργία.
Σύμφωνα με τους όρους της σύμβασης, οι εργασίες κατασκευής και εγκατάστασης αναμενόταν να ολοκληρωθούν τον Δεκέμβριο του 2017.
Τον Ιούλιο του 2017, το στάδιο άρχισε να σπέρνει το γκαζόν. Για σπορά έχουν επιλεγεί διάφορες ποικιλίες γρασιδιού «Ρίγρας». Στη βάση του γκαζόν στρώθηκαν μπάζα και άμμος, τα οποία δοκιμάστηκαν με επιτυχία στη Σκωτία. Δύο μήνες αργότερα, όταν σχηματίζεται το ριζικό σύστημα του χλοοτάπητα, ράβεται με πολυμερείς κλωστές.
Μεταφορά
Για το γήπεδο έχει ετοιμαστεί μεταγωγικός σταθμός. Τον Φεβρουάριο του 2012, προτάθηκε να κατασκευαστεί στην περιοχή σταθμός του μετρό λόγω της επέκτασης της γραμμής Σόρμοβο Μεστσερσκάγια από τον σιδηροδρομικό σταθμό Μόσχας την άνοιξη του 2018. Το έργο του σταδίου για το Παγκόσμιο Κύπελλο 2018 εγκρίθηκε από το Πολεοδομικό Συμβούλιο της περιφέρειας Νίζνι Νόβγκοροντ στις 22 Μαρτίου 2013.
Τον Ιανουάριο του 2017, ο σταθμός του Στρέλκα στο Μετρό Νίζνι Νόβγκοροντ ήταν 55% έτοιμος, από την αναφορά των κατασκευαστών στον κυβερνήτη κατά την επιθεώρηση του σταθμού. Έγινε επίσης γνωστό ότι η διάνοιξη σήραγγας στον νέο σταθμό ολοκληρώθηκε τον Μάιο του 2017.
Προϋποθέσεις για φιλάθλους με αναπηρία
Το στάδιο προσφέρει ειδικές επιλογές καθισμάτων για φιλάθλους με αναπηρία, με επιπλέον χώρο για αναπηρικά καροτσάκια και συνοδούς. Επιπλέον, μετά την ανακατασκευή το στάδιο εξοπλίστηκε με ειδικά εξαιρετικά φαρδιά καθίσματα. Οι χώροι εστίασης και οι τουαλέτες είναι επίσης σχεδιασμένες με τρόπο που να διασφαλίζει την προσβασιμότητά τους για άτομα με αναπηρία.
Η ειδική πλοήγηση για άτομα με αναπηρία προσφέρει οδηγίες για να φτάσετε στις πλησιέστερες εισόδους. Η κίνηση γύρω από το στάδιο για άτομα με περιορισμένες ικανότητες υποβοηθείται από προσβάσιμους ανελκυστήρες, ράμπες και συσκευές ελέγχου πρόσβασης.
Ασφάλεια και προστασία
Πριν από την έναρξη του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2018, το στάδιο ήταν εξοπλισμένο με συστήματα συναγερμού και δημόσιας ειδοποίησης, ανιχνευτές μετάλλων, δείκτες επικίνδυνων υγρών και εκρηκτικών και εξυπηρετούνταν από 30 24ωρες θέσεις ασφαλείας. μικρογραφία| Εσωτερικό του σταδίου κατά τη διάρκεια αγώνα της [[Α΄ Κατηγορία ποδοσφαίρου Ρωσίας|Α΄ Κατηγορίας Ρωσίας]]
Μετά το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2018
Το στάδιο έχει σχεδιαστεί για πολυλειτουργική χρήση. Μπορεί να χρησιμεύσει ως χώρος για παραστάσεις, συναυλίες και άλλες πολιτιστικές και ψυχαγωγικές εκδηλώσεις. Ο σχεδιασμός καθιστά δυνατή τη χρήση του λόμπι για εκθέσεις. Ορισμένοι εσωτερικοί χώροι θα διατεθούν για εμπορική χρήση μετά το Παγκόσμιο Κύπελλο. Οι χώροι του σταδίου θα περιλαμβάνουν πάρκο, χώρους στάθμευσης, γήπεδα σάλας και γήπεδα αντισφαίρισης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στη Ρωσία Κατηγορία:Στάδια Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2018 Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Νίζνι Νόβγκοροντ
Λουκάς Κόκκαλης
Ο Λουκάς Κόκκαλης (1755 - 1838) ήταν Έλληνας πολιτικός και αγωνιστής του 1821.
Βιογραφικά στοιχεία
Δισέγγονός του ήταν ο Πέτρος Κόκκαλης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες βουλευτές Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Νιανγκόν
μικρογραφία| Τυπική εμφάνιση χρώματος και [[Σχεδίαση ξύλου|σχεδίασης του νιανγκόν (Heritiera utilis)]] Νιανγκόν (αγγλ. Niangon) είναι κοινή ονομασία αφρικανικού είδους ξύλου του γένους Heritiera, το οποίο έχει χρώμα κοκκινοκαφετί έως ιώδες καφετί. Είναι ευκολοδούλευτο είδος στις κατεργασίες και χρησιμοποιείται κυρίως σε εξωτερικές κατασκευές. Ως συμπαγές ξύλο μπορεί να αντικαταστήσει άλλα είδη που είναι πιο ακριβά ή δυσεύρετα, όπως teak, iroko, red meranti.
Τα συγγενικά είδη με τις βοτανικές ονομασίες Heritiera utilis και Heritiera densiflora -τα οποία μεταξύ τους δεν μπορούν να διακριθούν- αναφέρονται πάντοτε με το όνομα Νιανγκόν. Δεν έχουν άλλο κοινό ή εμπορικό όνομα πλην αυτού. Βοτανικά ανήκουν στο γένος Heritiera από την υποοικογένεια Sterculaceae (Sterculioideae), εντός της οικογένειας των ξυλωδών δασοπονικών ειδών Mallow (Malvaceae).
Φυσική εξάπλωση
Τα δάση των ειδών Heritiera sp. απαντώνται στην τροπική Αφρική, κυρίως τη δυτική και την κεντρική.
Η μεγαλύτερη ποσότητα αυτής της τροπικής ξυλείας προέρχεται από το είδος Heritiera utilis από την Γκάνα, τη Λιβερία, τη Σιέρα Λεόνε, την Κεντροαφρικανική Δημοκρατία και την Ακτή του Ελεφαντοστού. Το είδος Heritiera densiflora προέρχεται κυρίως από την Γκαμπόν στην κεντρoδυτική Αφρική.
Εμπορικές μορφές
Μερικές φορές μόνο το είδος ξύλου Heritiera utilis ονομάζεται Niangon, ενώ το είδος Heritiera densiflora σε ορισμένες περιοχές, π.χ. στη Γκαμπόν, αναφέρεται ως Ogoué.
Το νιανγκόν διατίθεται ως στρογγυλό ξύλο, κυρίως με διαμέτρους μεταξύ 0,6 και 0,8 μέτρα και σε μήκη μεταξύ 4 και 8 μέτρων. Ως πριστή ξυλεία προτιμώνται οι μορφές για σκελετό παραθύρων. Διατίθεται όμως και στο εμπόριο σε όλες τις κοινές διαστάσεις.
Εμφάνιση
Μπορεί να απαντηθεί σε διαφορετικά χρώματα. Το σομφό ξύλο είναι βασικά γκρίζο και συνήθως έχει πλάτος περίπου 5 εκατοστά. Το εγκάρδιο συχνά διαχωρίζεται πολύ εύκολα από το σομφό (βλ. απότομη χρωματική διαφορά). Έχει συνήθως χρώμα κοκκινοκαφέ έως ιώδες-καφέ και έχει ματ φινίρισμα. Όταν στεγνώσει από βαφή, μπορεί να ομοιάζει με ροζ.
Εθνική Βιβλιοθήκη και Αρχεία της Αιγύπτου
Η Εθνική Βιβλιοθήκη και Αρχεία της Αιγύπτου (αραβικά: دار الكتب والوثائق القومية‎ Dār al-Kutub wa-al-Waṯāʾiq al-Qawmiyya)- είναι αιγυπτιακό εθνικό ίδρυμα που συνδυάζει τις λειτουργίες της εθνικής βιβλιοθήκης και του κρατικού αρχείου, σκοπός της είναι η απόκτηση και αποθήκευση εθνικών αρχείων. Είναι η παλαιότερη και μεγαλύτερη κρατική βιβλιοθήκη στην Αίγυπτο
Νιανγκόν
Εμφάνιση
Είναι παρόμοιο στην εμφάνιση με το είδος Entandrophragma utile (σίπο) ή το σκούρο κόκκινο μεράντι. Οι πόροι του είναι ομοιόμορφα διάσπαρτοι, όχι πολυάριθμοι, αλλά έχει και πόρους που περιστασιακά έχουν ένα σκούρο περιεχόμενο, βλ. κόμμεα. Οι ακτίνες του ξύλου ξεχωρίζουν με ύψος 1 έως 2 χιλιοστά, σκούρες και ομοιόμορφες.
Όταν το ξύλο είναι στεγνό, έχει μια εμφανή λιπαρή επιφάνεια, και σε περιπτώσεις φέρει ελαφρώς ταγγισμένη οσμή (λόγω εκχυλισμάτων του), που κάπως είναι παρεμφερής με αυτή του φλαμουριού.
Εθνική Βιβλιοθήκη και Αρχεία της Αιγύπτου
Ιστορία
μικρογραφία|490x490εσ|Μαγικό τετράγωνο από το περσικό βιβλίο των θαυμάτων (χειρόγραφο του 16ου αι.) - Εθνική Βιβλιοθήκη της Αιγύπτου - Κάιρο Η βιβλιοθήκη ιδρύθηκε το 1870 με διάταγμα του Χεντίβ Ισμαήλ Πασά με πρωτοβουλία του υπουργού Παιδείας Αλί Πασά Μουμπάρακ. Η βιβλιοθήκη, τότε γνωστή ως Khedivial Kutub Khana, στεγαζόταν στο ισόγειο του παλατιού του πρίγκιπα Μουσταφά Φαντέλ στο Darb Αλ Γκαμαμίζ.
Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου γυναικών 2021-22
Το Κύπελλο Κύπρου 2021-22 ήταν η 20η έκδοση του Κυπέλλου Κύπρου. Νικήτριες ήταν οι Apollon Ladies FC για 11η φορά στην ιστορία τους.
Εθνική Βιβλιοθήκη και Αρχεία της Αιγύπτου
Ιστορία
Το 1889 η βιβλιοθήκη μεταφέρθηκε στο Σαλαμλέκ του ίδιου παλατιού. Αργότερα, ο Χεδίβης Ταουφίκ διέταξε την κατασκευή ενός νέου κτιρίου για να στεγάσει την αυξανόμενη συλλογή, αλλά αυτό δεν επιτεύχθηκε αμέσως και υλοποιήθηκε  στην εποχή του Χεδίβη Αμπάς Χιλμί Β'. Το 1904 ένα νέο οικοδόμημα στο Bab Al Khalq άνοιξε για το κοινό και στέγαζε τόσο την Εθνική Βιβλιοθήκη όσο και το Μουσείο Ισλαμικής Τέχνης.
Νιανγκόν
Ελαστικότητα
Το ξύλο έχει μέτρια αντοχή στις προσβολές από μύκητες που προκαλούν αποικοδόμηση στο ξύλο. Η φυσική (βιολογική) ανθεκτικότητα του είδους υπάγεται στην κατηγορία 3 με βάση το πρότυπο EN 350-2. Ως εκ τούτου, η ξυλεία αυτή είναι μετρίως κατάλληλη για εφαρμογές σε εξωτερικούς χώρους.
Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου γυναικών 2021-22
Σύστημα διεξαγωγής
Διεξήχθη σε 4 γύρους. Στον Α΄ γύρο έγιναν μονοί αγώνες στην έδρα της ομάδας που κληρώθηκε ως γηπεδούχος. Προκρινόταν η ομάδα που είχε πετύχει τον μεγαλύτερο αριθμό τερμάτων. Σε περίπτωση που ένας αγώνας έληγε ισόπαλος, ακολουθούσε ημίωρη παράταση. Αν και μετά τη λήξη της παράτασης το αποτέλεσμα εξακολουθούσε να είναι ισόπαλο, τότε εκτελούνταν πέναλτι.
Νιανγκόν
Επεξεργασία
Το ξύλο νιανγκόν είναι παρόμοιο με αυτό της δρυός δηλαδή έχει μέτρια πυκνότητα και μέτριες μηχανικές αντοχές. Ωστόσο, έχει ελαφρώς υψηλότερες τιμές από το είδος σίπο. Η κυρίως πρίση του είναι πολύ εύκολη, είτε είναι χλωρό είτε είναι ξηραμένο. Ωστόσο, πρέπει να σημειωθεί ότι χρησιμοποιείται μορφή δοντιών (στα κοπτικά μέσα) με μεγάλο διάκενο και αυτό διότι έτσι αποφεύγεται η φραγή των κοπτικών από σκόνη και επίσης το κάψιμο.
Εθνική Βιβλιοθήκη και Αρχεία της Αιγύπτου
Ιστορία
Στη δεκαετία του 1970 ένα νεότερο κτίριο κατασκευάστηκε στον παραλιακό δρόμο του Νείλου, με ένα διπλανό κτίριο για τα Αρχεία, αλλά η βιβλιοθήκη Bab Al Khalq εξακολουθούσε να λειτουργεί και στεγάσει ένα μουσείο.
Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου γυναικών 2021-22
Σύστημα διεξαγωγής
Στους επόμενους δύο γύρους έγιναν διπλοί αγώνες με κάθε ομάδα να αγωνίζεται στην έδρα της και στην έδρα του αντιπάλου. Προκρινόταν η ομάδα που είχε πετύχει τον μεγαλύτερο αριθμό τερμάτων και στους δύο αγώνες. Σε περίπτωση όπου και στους δύο αγώνες και οι δύο ομάδες σημείωσαν τον ίδιο αριθμό τερμάτων το κάθε τέρμα που σημειώθηκε εκτός έδρας λογιζόταν διπλό. Η ομάδα που με βάση το σύστημα αυτό, είχε τα περισσότερα τέρματα προκρινόταν στον επόμενο γύρο. Στην περίπτωση που και οι δύο ομάδες πετύχαιναν τον ίδιο αριθμό τερμάτων στην έδρα τους ή εκτός έδρας, δινόταν ημίωρη παράταση ευθύς μετά το τέλος του δεύτερου αγώνα. Αν κατά τη διάρκεια της παράτασης και οι δύο ομάδες πετύχαιναν τον ίδιο αριθμό τερμάτων τα τέρματα που σημειώθηκαν εκτός έδρας λογίζονταν διπλά (δηλαδή προκρινόταν η φιλοξενούμενη ομάδα). Στην περίπτωση που κατά τη διάρκεια της παράτασης δεν είχαν σημειωθεί τέρματα, η πρόκριση καθοριζόταν με την εκτέλεση πέναλτι.
Εθνική Βιβλιοθήκη και Αρχεία της Αιγύπτου
Ιστορία
Την Παρασκευή, 24 Ιανουαρίου 2014, ένα παγιδευμένο αυτοκίνητο που είχε σκοπό να καταστρέψει το Αρχηγείο της Αστυνομίας απέναντι από την Εθνική Βιβλιοθήκη και Αρχεία προκάλεσε αρκετή ζημιά στο κτίριο και στις συλλογές της βιβλιοθήκης. Ο επικεφαλής της Εθνικής Βιβλιοθήκης και του Αρχείου Αμπντούλ Νάσερ Χασάν υπολόγισε ότι ο κόστος των  απωλειών θα ήταν περίπου 2,81 εκατομμύρια δολάρια σε επισκευές. Τα συστήματα φωτισμού και εξαερισμού καταστράφηκαν και η αρχιτεκτονική πρόσοψη των Νεο-Μαμελούκων υπέστη σοβαρές ζημιές. Οι προθήκες και οι εκθέσεις που περιείχαν αναντικατάστατα αρχαία χειρόγραφα και παπύρους στον εκθεσιακό χώρο του μουσείου της βιβλιοθήκης υπέστησαν ζημιές μαζί με όλα τα έπιπλα του κτιρίου. Το προσωπικό συντήρησης της Εθνικής Βιβλιοθήκης και του Αρχείου μπόρεσε να σώσει τα αρχεία που εκτίθενται, αν και υπέστησαν κάποια ζημιά.
Νιανγκόν
Επεξεργασία
Κατά το πλάνισμα, το ξύλο αυτό έχει τάσεις για σχισίματα και ραγάδες αν οι ίνες του δεν είναι ευθυτενείς. Διαφορετικά, η πλανισμένη επιφάνεια που δίνει είναι συνήθως λεία και ποιοτική. Μετά τη λείανση, είναι καλό να να ξεσκονίζετε η επιφάνεια του, διότι έχει περιεκτικότητα σε λιπαρές ουσίες και το ξύλο μπορεί να κολλάει.
Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου γυναικών 2021-22
Σύστημα διεξαγωγής
Ο τελικός ήταν μονός.
Νιανγκόν
Επεξεργασία
Εάν χρησιμοποιούνται καρφιά ή βίδες για κατασκευές, καλό είναι και συστήνεται το προτρύπημα των ξύλων. Αυτό θα αποτρέψει πιθανά σχισίματα των πριστών. Επιπλέον, το νιανγκόν δύναται να μεταχρωματιστεί σε χρωματισμό μαύρο-γκρι από επαφές του ξύλου με σιδηρούχα μέταλλα (λόγω χημικής αντίδρασης), ή και σε ελαφρύ γκρίζο μεταχρωματισμό από επαφή του χλωρού ξύλου με ορείχαλκο ή χαλκό.
Εθνική Βιβλιοθήκη και Αρχεία της Αιγύπτου
Συλλογές
Οι συλλογές περιλαμβάνουν μια μεγάλη ποικιλία χειρογράφων του Κορανίου, γραμμένα σε χαρτί και περγαμηνή. Μερικά από τα οποία χρονολογούνται στην πρώιμη γραφή Kufic (καλλιγραφική). Άλλα είναι γραμμένα από διάσημους καλλιγράφους. Από αιγυπτιακό ισλαμικό υλικό, υπάρχει ίσως η εξαιρετική συλλογή από εικονογραφημένα χειρόγραφα του Κορανίου στο χέρι των Μαμελούκων και σε χέρια Τριγραμμικού και Ραϊχανί. Υπάρχουν επίσης συλλογές αραβικών παπύρων από διαφορετικές τοποθεσίες στην Αίγυπτο, ορισμένες χρονολογούνται στον 7ο αιώνα μ.Χ. ή νωρίτερα. Η βιβλιοθήκη παρέχει σημαντικές πληροφορίες για την κοινωνική και πολιτιστική ζωή της πρώιμης ισλαμικής Αιγύπτου. Αρχαία περσικά και οθωμανικά έντυπα αποτελούν επίσης μέρος της συλλογής.
Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου γυναικών 2021-22
Α΄ γύρος
Στον Α΄ γύρο συμμετείχαν 7 από τις 9 ομάδες. Από τον γύρο αυτόν είχαν εξαιρεθεί οι ομάδες που αποτέλεσαν το ζευγάρι του τελικού της προηγούμενης διοργάνωσης (Ομόνοια Λευκωσίας, Apollon Ladies FC). Από την κλήρωση δημιουργήθηκαν 3 ζευγάρια ενώ μια ομάδα πέρασε χωρίς αγώνα (Lakatamia FC). Οι αγώνες διεξήχθησαν στις 7 Νοεμβρίου 2021.
Εθνική Βιβλιοθήκη και Αρχεία της Αιγύπτου
Συλλογές
Η βιβλιοθήκη παραμένει η μεγαλύτερη πηγή χειρογράφων και εγγράφων της Αιγύπτου που περιλαμβάνει περισσότερα από 57.000 από τα πιο πολύτιμα χειρόγραφα στον κόσμο. Η συλλογή χειρογράφων καλύπτει έναν τεράστιο αριθμό θεμάτων, πλήρως τεκμηριωμένα, χρονολογημένα και συγκεντρωμένα. Φιλοξενεί επίσης μεγάλο αριθμό αραβικών παπύρων που σχετίζονται με συμβόλαια γάμου, ενοικίασης και ανταλλαγής, καθώς και μητρώα, φορολογικούς λογαριασμούς, διανομή κληρονομιάς κ.λπ. Η παλαιότερη ομάδα παπύρων χρονολογείται από το έτος AH 87 (705 μ.Χ.), μόνο 444 πάπυροι από αυτή τη συλλογή εκδόθηκαν.
Νιανγκόν
Επεξεργασία
Ως είδος, είναι εύκολο να συγκολληθεί πλευρικά ή αξονικά. Προβλήματα δύνανται να προκύψουν μόνο σε λίγες επιφάνειές του που είναι κάπως λιπαρές.
Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου γυναικών 2021-22
Προημιτελικά
Στην κλήρωση των προημιτελικών συμμετείχαν οι 3 ομάδες που προκρίθηκαν από τον Α΄ γύρο και οι υπόλοιπες 3 που δεν συμμετείχαν στον Α΄ γύρο. Από την κλήρωση δημιουργήθηκαν 2 ζευγάρια ενώ δύο ομάδες πέρασαν χωρίς αγώνα (Lakatamia FC, Άρης Λεμεσού).
Νιανγκόν
Ξήρανση
Δεν υπάρχουν ειδικές προφυλάξεις που πρέπει να λαμβάνονται κατά την τεχνητή ξήρανση του νιανγκόν σε βιομηχανικούς θαλάμους ξήρανσης.
Εθνική Βιβλιοθήκη και Αρχεία της Αιγύπτου
Συλλογές
Η Βιβλιοθήκη διαθέτει επίσης μια μεγάλη συλλογή από μεσαιωνικά αραβικά νομίσματα από το 696 μ.Χ., τα οποία εκδόθηκαν από τους Stanley Lane-Poole, Bernhardt Moritz και πρόσφατα από τους Norman D. Nicol, Jere L. Bacharach και Rifa'at al-Nabarawy το 1982. Αυτές οι συλλογές είναι υψηλής αρχαιολογικής αξίας.[5]
Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου γυναικών 2021-22
Ημιτελικά
Στην ημιτελική φάση συμμετείχαν οι 2 ομάδες που προκρίθηκαν από τα προημιτελικά και οι 2 ομάδες που πέρασαν χωρίς αγώνα.
Εθνική Βιβλιοθήκη και Αρχεία της Αιγύπτου
Συλλογές
Οι συλλογές που σχηματίστηκαν από τον Αχμέντ Ταϊμούρ Πασά, τον Αχμέντ Ζακι Πασά, τον Ahmed Tal'aat Bey και τον Μουσταφά Φαντελ έφτασαν όλες στην Εθνική Βιβλιοθήκη στις αρχές του 20ού αιώνα.
Νιανγκόν
Ξήρανση
Σε φυσική ξήρανση, μέσα σε 3 μήνες χλωρή ξυλεία 34 mm πάχους και 15 έως 40 cm πλάτους σε ανοιχτό αέρα, μπορεί να ξηραθεί σε επίπεδο υγρασίας μέχρι και 15% (ξηρή στον αέρα). Σε θαλάμους ξήρανσης, υπάρχει όμως πιο μεγάλος κίνδυνος ραγαδώσεων ή/και διαστασιακών παραμορφώσεων.
Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου γυναικών 2021-22
Τελικός
Στον τελικό προκρίθηκαν οι Apollon Ladies FC και η Νέα Σαλαμίνα Αναγέννηση Πύργου. Ο τελικός διεξήχθη στις 2 Απριλίου 2022 στο ΑΕΚ Αρένα στη Λάρνακα. Νικήτριες ήταν οι Apollon Ladies FC με σκορ 2-0.
Εθνική Βιβλιοθήκη και Αρχεία της Αιγύπτου
Παραπομπές
Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στην Αίγυπτο Αι Κατηγορία:Εταίροι της Παγκόσμιας Ψηφιακής Βιβλιοθήκης
Νιανγκόν
Φινίρισμα
Αν και εκ του φυσικού του το νιαγκόν έχει μια λιπαρή υφή, η τελειωτική του κατεργασία και το εν γένει φινίρισμά του είναι πολύ ικανοποιητικά.
Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου γυναικών 2021-22
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2021-2022 Κατηγορία:Κύπελλο Κύπρου (ποδόσφαιρο γυναικών)
Νιανγκόν
Φινίρισμα
Αν επικαλυφθεί με χρώματα και βερνίκια με βάση το λινέλαιο, μειονεκτεί σε κάποιο βαθμό. Οι τυπικές στιλβώσεις και λάκες οι οποίες χρησιμοποιούνται όλο και περισσότερο για εξωτερικές κατασκευές, είναι ιδιαίτερα κατάλληλες για το είδος νιανγκόν. Με την προϋπόθεση ότι τηρείται η απαιτούμενη υγρασία της ξυλείας στο βέλτιστο, μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν βαφές αλκυδικές, νίτρου καθώς και πολυεστέρα.