cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κάρες
Μυθολογικές αναφορές
Ο Ηρόδοτος καταγράφει την Εκάτη σαν Αθηνά και αναφέρει ότι η ιέρεια της θα βγάλει γενειάδα όταν σταματήσει η καταστροφή. Στο όρος Μίλητος κοντά στη Μίλητο λατρευόταν ο Ενδυμίωνας, ο ερωμένος της Σελήνης με την οποία απέκτησε 50 παιδιά, κοιμήθηκε στο ιερό και λατρευόταν μέχρι τους Ρωμαικούς χρόνους. Το όνομα της ιέρειας Καρμίνιας Αμμίας καταγράφεται σαν ιέρεια του Άδραστου και της Αφροδίτης. Ο Ηρόδοτος γράφει ότι οι Κάρες πήραν το όνομα τους από τον μυθικό βασιλιά Καρ αδελφό του Λύδου και του Μυσού, επωνύμων αντίστοιχα της Λυδίας και της Μυσίας, όλοι γιοι του Άτυος. Ο Όμηρος γράφει στην Ιλιάδα ότι η Μίλητος, ο ποταμός Μαίανδρος και τα όρη της Μυκάλης την εποχή του Τρωικού πολέμου ήταν στην κατοχή των Καρών, συμμάχησαν εναντίον των Αχαιών υπό την ηγεσία του Νάστη, γιου του Νομίονα και αδελφού του Αμφίμαχου. Οι φυσιογνωμίες αυτές εμφανίζονται στην Ιλιάδα σε έναν κατάλογο του ποιητή Δάρη που σχετίζεται με τον Τρωικό Πόλεμο. Οι κλασσικοί αρχαίοι Έλληνες συγγραφείς ισχυρίζονται ότι το βόρειο τμήμα της Καρίας αποικίστηκε αρχικά από τους Ίωνες και στη συνέχεια από τους Δωριείς. Η Ελληνίδα θεά Εκάτη καταγόταν από την Καρία, στην περιοχή υπάρχουν πολλά ονόματα που σχετίζονται με τη θεά όπως ο Εκατόμνος πατέρας του Μαύσωλου.
Αρχαιολογικές ανασκαφές
thumb|250px|right|Αρχαιολογικές έρευνες σε Καρικό τάφο στη Μύλασα. Τη δεκαετία του 1950 οι διάσημοι αρχαιολόγοι Τζον Μάνουελ Κούκ (1910 - 1994) και Τζορτζ Έγουαρτ Μπιν (1903 - 1977) ξεκίνησαν εκτεταμένες αρχαιολογικές ανασκαφές στην Καρία. Ο Κούκ ανακάλυψε ότι η Καρία υστερεί σημαντικά από προϊστορικά ευρήματα, την 3η χιλιετία π.χ. τα ευρήματα ήταν ελάχιστα και περιορίστηκαν μονάχα στην παραλία. Τη δεύτερη χιλιετία π.χ. τα λίγα ευρήματα περιορίστηκαν στο Ασαρλίκ, τα Μυκηναϊκά ευρήματα της Μιλήτου και κοντά στη Μύλασα. Τα αρχαιολογικά ευρήματα δεν δείχνουν κανέναν σημαντικό διαχωρισμό ανάμεσα στον Καρικό πολιτισμό και τον ευρύτερο Ελληνικό πολιτισμό.
Τη δεκαετία του 1970 οι αρχαιολόγοι συνέχισαν τις ανασκαφές στην Ιασό, ανακάλυψε έναν Μυκηναϊκό οικισμό με δύο Μινωικούς οικισμούς κάτω από αυτόν όπως επίσης ευρήματα της Γεωμετρικής και της Προ-Γεωμετρικής περιόδου. Οι αρχαιολόγοι επιπλέον επιβεβαίωσαν την ύπαρξη των Καρίων στις Σάρδεις, τη Ρόδο και την Αίγυπτο όπου υπηρετούσαν ως μισθοφόροι του Φαραώ. Στη Ρόδο βρέθηκε ένας μεγάλος ταφικός θάλαμος που αναγνωρίστηκε ότι κατασκευάστηκε την περίοδο της Καρικής ηγεμονίας στο νησί. Όλες οι αρχαιολογικές ανασκαφές έδειξαν ότι οι Κάρες δεν ήταν ένας αυτόνομος λαός της Ανατολής αφού προϊστορικά ευρήματα δεν υπάρχουν. Μετά τις ανακαλύψεις οι θεωρίες ότι οι Κάρες κατάγονται από τους Νεολιθικούς γηγενείς κατοίκους της περιοχής κατέρρευσαν αφού τη Νεολιθική εποχή η περιοχή ήταν ακατοίκητη. Χωρίς να αποκλείεται το γεγονός ότι υπήρχαν περιορισμένοι μικροί οικισμοί το τελικό συμπέρασμα είναι ότι οι Κάρες εγκαταστάθηκαν στην Καρία τη 2η χιλιετία π.Χ. από την ευρύτερη περιοχή του Αιγαίου.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι λαοί της Μικράς Ασίας Κατηγορία:Εκφράσεις Κατηγορία:Εξαφανισθέντες λαοί Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές με επισήμανση Κατηγορία:Λαοί της Βίβλου
Ντόμπρομιρ Ζέτσεφ
Ο Ντόμπρομιρ Γκεοργκίεφ Ζέτσεφ (βουλγαρικά: Добромир Георгиев Жечев), γεννήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 1942 στην Σόφια της Βουλγαρίας) είναι Βούλγαρος πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής και προπονητής ποδοσφαίρου. Μεταξύ 1961 και 1974 υπήρξε βασικό στέλεχος της Εθνικής Βουλγαρίας αγωνιζόμενος σε 73 παιγνίδια της και σημειώνοντας 2 τέρματα . Αποτελεί το μοναδικό Βούλγαρο ποδοσφαιριστή που συμμετείχε σε τέσσερα παγκόσμια πρωταθλήματα, καταγράφοντας μάλιστα  συμμετοχές σε τρία από αυτά . Κατά τη διάρκεια της 17χρονης του καριέρας, αγωνίστηκε διαδοχικά στις ΦΚ Σπαρτάκ Σόφιας και Λέφσκι Σόφιας, πραγματοποιώντας συνολικά 369 συμμετοχές και σημειώνοντας 19 γκολ στην Πρωτάθλημα Βουλγαρίας.
Σε επίπεδο συλλόγου
Ο Ζέτσεφ ξεκίνησε την αγωνιστική του καριέρα στην ΦΚ Σπάρτακ Σόφιας, πραγματοποιώντας το ντεμπούτο του για την πρώτη ομάδα σε ηλικία 16 ετών, το 1958. Για σχεδόν 10 χρόνια ήταν ένας από τους πιο σημαντικούς αμυντικούς στην ομάδα, η οποία ήταν εκείνη την περίοδο μεταξύ των κορυφαίων του Βουλγαρικού ποδοσφαίρου. Ως αρχηγός της ομάδας, κατέκτησε το Κύπελλο Βουλγαρίας (1968), ενώ παράλληλα αποτελεί τον κάτοχο του ρεκόρ συμμετοχών του συλλόγου με 216 αγώνες και 7 γκολ στην κορυφαία ποδοσφαιρική κατηγορία της Βουλγαρίας. Τον Ιανουάριο του 1969, η Σπαρτάκ Σόφιας συγχωνεύτηκε βίαια με την ΦΔ Λέφσκι από το Βουλγαρικό Κομμουνιστικό Κόμμα και τέθηκε υπό την αιγίδα του Υπουργείου Εσωτερικών. Έτσι δημιουργήθηκε η σημερινή Λέφσκι Σόφιας, κι ο Ζέτσεφ καθιερώθηκε ως πυλώνας στην αμυντική γραμμή της νέας ομάδας. Στην Λέφσκι έπαιξε μέχρι το τέλος του 1974, οπότε και αποσύρθηκε σε ηλικία 32 ετών. Κατέγραψε συνολικά 193 αγώνες και 16 γκολ - 153 αγώνες με 12 γκολ στον Πρωτάθλημα, 26 αγώνες με 1 γκολ για το κύπελλο και 14 ματς με 3 γκολ σε ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Με τη Λέφσκι ανακηρύχθηκε επίσης δύο φορές πρωταθλητής Βουλγαρίας και δύο φορές κυπελλούχος Βουλγαρίας. Επιπρόσθετα, μετά τον θάνατο του Γκεόργκι Ασπαρούχοφ το 1971, έγινε και αρχηγός της ομάδας. Σημείωσε τα τρία ευρωπαϊκά γκολ του για τη Λέφσκι στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 1972-1973. Πιο συγκεκριμένα, στις 4 Οκτωβρίου 1972 σκόραρε σε μια νίκη 5-1 εναντίον Ουνιβερσιτάτεα Κλουζ) και στις 7 Νοεμβρίου 1972 σημείωσε και τα δύο γκολ στη νίκη με 2-0 εναντίον της Ντιναμό Βερολίνου.
Εθνική ομάδα
Το 1959, ο Ζέτσεφ υπήρξε μέλος της Βουλγαρικής εθνικής ομάδα ποδοσφαίρου κάτω των 19 ετών, η οποία κέρδισε τον τίτλο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου Κ-19, το οποίο φιλοξενήθηκε στη Βουλγαρία. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στην Εθνική Βουλγαρίας σε ηλικία 18 ετών, στις 16 Ιουνίου 1961 σε μια εκτός έδρας νίκη με 2-0 επί της Φινλανδίας στα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Στη συνέχεια συμπεριλήφθηκε στην αποστολή της Βουλγαρίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 1962 στη Χιλή, όπου έπαιξε στη λευκή ισοπαλία με την Αγγλία. Ο Ζέτσεφ έλαβε μέρος επίσης στα επόμενα δύο Παγκόσμια Κύπελλα - Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 1966 στην Αγγλία (3 αγώνες) και Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 1970 στο Μεξικό (2 αγώνες). Στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Αγγλίας, υπήρξε προσωπικός σωματοφύλακας του Πελέ στον αγώνα με την Βραζιλία (0:2). Παρά την ήττα κατάφερε να τον εξουδετερώσει και ο αγγλικός Τύπος έγραψε ότι ο βασιλιάς του ποδοσφαίρου έμεινε ακάλυπτος μόνο μία φορά στη διάρκεια του αγώνα, όταν χρειάστηκε να εκτελέσει απευθείας ελεύθερο λάκτισμα. Στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1970, σημείωσε το παρθενικό του γκολ του σε επίσημο διεθνή αγώνα με τη βουλγαρική ομάδα, στο 1-1 με το Μαρόκο στις 11 Ιουνίου. Μεταξύ 1970 και 1973 διετέλεσε αρχηγός της εθνικής ομάδας 8 φορές. Ο τελευταίος του αγώνας με την Εθνική, ήταν την 1η Ιουνίου 1974 ενάντια στην Αγγλία, στη Σόφια (0-1). Συμπεριλήφθηκε στην αποστολή της Βουλγαρίας για το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 1974 στη Γερμανία, όπου, ωστόσο, δεν αγωνίστηκε, παραμένοντας στον πάγκο αναπληρωματικός και στους τρεις αγώνες. Για το ζήτημα αυτό ο ίδιος ο Ζέτσεφ έχει τοποθετηθεί δημοσίως και θεωρεί ότι ο τότε προπονητής της Εθνικής Βουλγαρίας, ο Χρίστο Μλαντένοφ, δεν το χρησιμοποίησε εκτελώντας άνωθεν εντολές. Παρά ταύτα, έγινε ο πρώτος και μοναδικός Βούλγαρος ποδοσφαιριστής που συμμετείχε σε τέσσερα παγκόσμια πρωταθλήματα.
Ως προπονητής
Λέφσκι Σόφιας
Εξωτερικές αναφορές
Κατηγορία:Βούλγαροι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Βούλγαροι προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Ξένοι προπονητές ποδοσφαίρου στην Ελλάδα Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σπαρτάκ Σόφιας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λέφσκι Σόφιας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Λέφσκι Σόφιας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Π.Α.Ε. Βέροιας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Π.Α.Σ. Γιάννινα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1962 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1966 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1970
Ida (ταινία)
Το Ida ( προφορά: [ˈida]) είναι πολωνική δραματική ταινία του 2013, σε σκηνοθεσία Πάβελ Παβλικόφσκι. Το σενάριο έγραψε ο ίδιος ο σκηνοθέτης σε συνεργασία με τη Ρεμπέκα Λίνκεβιτς. Πρωταγωνιστούν οι Αγκάτα Κουλέζα, Αγκάτα Τρεμπουσόφσκα και Νταβίντ Όγκροντνικ.
Η ταινία τοποθετείται στην Πολωνία το 1962 και στο επίκεντρό της είναι μια νεαρή δόκιμη καθολική μοναχή, η οποία έχασε τους γονείς της κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Η μόνη εν ζωή συγγενής της είναι η θεία της, Βάντα, μία πρώην κομμουνίστρια κατήγορος, η οποία και της αποκαλύπτει πως είναι εβραϊκής καταγωγής. Οι δύο γυναίκες ξεκινούν τότε ένα ταξίδι για να ανακαλύψουν τα ίχνη και τα αίτια θανάτου των γονιών της.
Η ταινία απέσπασε πολύ καλές κριτικές και μεταξύ άλλων χαρακτηρίστηκε ως ένα «συμπαγές αριστούργημα» και μια «παράξενα όμορφη ταινία δρόμου» που παράλληλα «περιέχει έναν κόσμο ενοχής, πόνου και βίας». Αν και η ταινία έχει βασιστεί εν μέρει σε ιστορικά γεγονότα, όπως τη Γερμανική Κατοχή, το Ολοκαύτωμα, τον σταλινισμό κ.λ.π κανένα από αυτά δεν αναφέρεται, αλλά όλα κτίζονται μέσω της ατμόσφαιρας που δημιουργεί η ταινία.
Το 2015, η ταινία κέρδισε Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας, από την Αμερικανική Ακαδημία, και έγινε η πρώτη πολωνική ταινία που το κατάφερε. Το 2014 επελέγη ως Καλύτερη Ταινία από την Ευρωπαϊκή Ακαδημία Κινηματογράφου, ενώ απέσπασε και το βραβείο Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας στα βραβεία BAFTA.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2013 Κατηγορία:Πολωνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Πολωνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με το Ολοκαύτωμα Κατηγορία:Ταινίες βραβευμένες με Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας Κατηγορία:Ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Πολωνικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Πολωνία Κατηγορία:Πολωνικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες με θέμα την αυτοκτονία Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στην Πολωνία
Το Τετράγωνο (ταινία)
Το Τετράγωνο (πρωτότυπος τίτλος: The Square) είναι ταινία του 2017 σε σκηνοθεσία και σενάριο του Ρούμπεν Έστλουντ.
Πλοκή
Ο Κρίστιαν είναι διευθυντής στο μουσείο X-Royal στη Στοκχόλμη. Την περίοδο αυτή εκτίθεται στο μουσείο η καλλιτεχνική δημιουργία "Το Τετράγωνο" της Λόλα Αρίας. Δίνει συνέντευξη στη δημοσιογράφο Αν, προσπαθώντας να της εξηγήσει την ορολογία των μουσείων. Στη συνέχεια, ανακαλύπτει ότι του λείπει το κινητό, το πορτοφόλι και τα μανικετόκουμπα. Μπορεί να μάθει από τον υπολογιστή του που βρίσκεται το κινητό του. Εκείνος και ο συνεργάτης του, Μίχαελ, βρίσκουν ότι είναι σε μία μεγάλη πολυκατοικία. Εκτυπώνουν ένα απειλητικό σημείωμα και πηγαίνουν μαζί στην πολυκατοικία. Ο Κρίστιαν αφήνει το σημείωμα σε όλα τα διαμερίσματα. Μετά από λίγες μέρες, ο Κρίστιαν λαμβάνει ένα πακέτο με τα κινητό και το πορτοφόλι του.
Η διαφημιστική εταιρεία που έχει αναλάβει την προώθηση του "Τετραγώνου" στα media, προτείνει να ασχοληθούν με μια μειονοτική ομάδα και συγκεκριμένα με ένα μικρό κορίτσι που ζητιανεύει και είναι άστεγο. Το βίντεο θα δείχνει το παιδί να μπαίνει μέσα στο "Τετράγωνο" και στη συνέχεια να ανατινάσσεται. Ο Κρίστιαν, αφιερωμένος σε άλλα θέματα, δεν συμμετέχει πολύ στη συζήτηση. Παράλληλα, ο Κρίστιαν συναντά ξανά την Αν και πηγαίνει στο διαμέρισμά του, όπου έρχονται σε σεξουαλική επαφή.
Την επόμενη μέρα αφότου παρέλαβε το πακέτο, λαμβάνει και ένα δεύτερο. Υποψιασμένος ότι κάτι περιέργο συμβαίνει, στέλνει τον Μίχαελ να το παραλάβει. Όταν ο Μίχαελ πηγαίνει, βλέπει ένα μικρό αγόρι που του λέει ότι είπε για αυτόν ψευδώς ότι είναι κλέφτης και οι γονείς του τον κατηγορούν για αυτό. Του ζητά να ζητήσει συγγνώμη από την οικογένειά του, αλλιώς θα του φέρει το χάος. Στην πορεία, η Αν ζητά από τον Κρίστιαν να έχουν κάτι περισσότερο, όμως αυτός υπεκφεύγει. Μία μέρα, το αγόρι πηγαίνει στο σπίτι του Κρίστιαν και του φωνάζει μπροστά στις κόρες του. Ο Κρίστιαν τον διώχνει και μετά, έχοντας τύψεις, βρίσκει το τηλέφωνο του και τον καλεί. Δεν τον βρίσκει και του αφήνει μήνυμα με βίντεο.
Την ίδια στιγμή, το βίντεο στο YouTube γίνεται viral με 300.000 προβολές και του προτείνουν να μπουν διαφημίσεις. Ο Κρίστιαν, ανίδεος για τι πράγμα του λένε, δεν ξέρει πως να αντιδράσει. Ωστόσο, το βίντεο γίνεται αντικείμενο κριτικής από τα ΜΜΕ. Ο Κρίστιαν δίνει συνέντευξη τύπου και ανακοινώνει την παραίτησή του, καθώς κυκλοφόρησε στο ίντερνετ ένα βίντεο το οποίο δεν είχε την έγκρισή του.
Στο τέλος, ο Κρίστιαν πηγαίνει με τις κόρες του στην πολυκατοικία που άφησε τα σημειώματα και ρωτά έναν ένοικο για το αγόρι. Εκείνος του λέει ότι η οικογένεια έχει φύγει από το κτίριο και δεν ξέρει που έχει πάει.
Βραβεία/Διακρίσεις
Η ταινία κέρδισε τον Χρυσό Φοίνικα και το βραβείο Vulcan στο 70ό φεστιβάλ των Καννών.
Στα Ευρωπαϊκά Βραβεία Κινηματογράφου κέρδισε στις κατηγορίες: καλύτερης ταινίας, κωμωδίας, σκηνοθέτη, σεναριογράφου, σχεδιασμού παραγωγής και ηθοποιού (Κλάις Μπανγκ).
Ήταν υποψήφια για το Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας στα 90ά βραβεία Όσκαρ. Κέρδισε το Βραβείο Γκόγια Καλύτερης Ευρωπαϊκής Ταινίας. Επίσης, ήταν υποψήφια για τη Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας και το Βραβείο Satellite Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2017 Κατηγορία:Σουηδόφωνες ταινίες Κατηγορία:Δανόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Σουηδικές ταινίες Κατηγορία:Γερμανικές ταινίες Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες Κατηγορία:Δανικές ταινίες Κατηγορία:Σουηδικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Σουηδία Κατηγορία:Σατιρικές ταινίες Κατηγορία:Νικητές Χρυσού Φοίνικα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Βερολίνο
Α.Ο. Απόλλων Ερέτριας
Ιστορία
Συνολικά έχει κατακτήσει 5 φορές το πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Ευβοίας, τις χρονιές 1978-79, 1986-87, 1994-95, 1996-97 και 2017-18. Επίσης, έχει κατακτήσει 2 φορές το κύπελλο Ε.Π.Σ. Ευβοίας τις χρονιές 1986-87 και 1990-91, ενώ το 2016 και το 2019 υπήρξε φιναλίστ με αντίπαλους τον Α.Ο. Χαλκίδα και τον Α.Ο. Νέας Αρτάκης αντίστοιχα.
Την αγωνιστική περίοδο 2018-19, αγωνιζόταν για πρώτη φορά στην Γ' Εθνική και μετείχε στον 7ο όμιλο. Πρώτος αγώνας της ιστορίας του στην Γ' Εθνική ήταν εντός έδρας με αντίπαλο τον Ηλυσιακό στις 30 Σεπτεμβρίου 2018 στην πρεμιέρα του πρωταθλήματος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Εύβοιας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1958 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1958
Νεολαία Συνασπισμού
Η Νεολαία Συνασπισμού ήταν η οργάνωση νεολαίας του κόμματος "Συνασπισμός της Αριστεράς των Κινημάτων και της Οικολογίας". Μέχρι το 1999 το όνομα της οργάνωσης ήταν "Ένωση Αριστερών Νέων". Στη ταυτότητα της οργάνωσης η Νεολαία Συνασπισμού δήλωνε πως ήταν μια σύγχρονη, ριζοσπαστική, αριστερή οργάνωση νεολαίας και πως ο στρατηγικός στόχος της ήταν ο σοσιαλιστικός μετασχηματισμός της κοινωνίας και η ακύρωση της εκμεταλλευτικής κεφαλαιοκρατικής σχέσης που διέπει τις καπιταλιστικές κοινωνίες.
Η Νεολαία Συνασπισμού στο Ελληνικό Πανεπιστήμιο σε αρκετούς φοιτητικούς συλλόγους είχε παρουσία μέσω της Αριστερής Ενότητας, ένα συμμαχικό μόρφωμα με μικρότερες αριστερές φοιτητικές οργανώσεις. Συμμετείχε επίσης στο Ευρωπαϊκό Δίκτυο Δημοκρατικών Αριστερών Νεολαιών (ENDYL).
Εξέδιδε το περιοδικό "Ενέδρα" το οποίο κυκλοφορούσε κάθε δύο μήνες. Το 2013, με την αυτοδιάλυση του Συνασπισμού, διαλύθηκε και συγχωνεύτηκε στη Νεολαία ΣΥ.ΡΙΖ.Α.
Οργανωτική διάρθρωση
Η οργανωτική διάρθρωση της Νεολαίας Συνασπισμού είχε ως εξής:
Πολιτικές Κινήσεις (Π.Κ.): Αποτελούσε το βασικό πολιτικό όργανο της Νεολαίας Συνασπισμού. Πολιτικές κινήσεις δημιουργούνταν με βάση τον κοινωνικό χώρο στον οποίο δραστηριοποιούνταν τα μέλη τους. Οι πολιτικές κινήσεις ήταν ο πυρήνας ύπαρξης, πολιτικής λειτουργίας και δράσης της οργάνωσης.
Δευτεροβάθμια Όργανα: Δευτεροβάθμια όργανα ήταν για παράδειγμα τα γραφεία σπουδάζουσας, οι νομαρχιακές επιτροπές, τα συμβούλια πόλης κλπ. Δημιουργούνταν με την σύμφωνη γνώμη του Κεντρικού Συμβουλίου (ΚΣ) σε κάθε κοινωνικό χώρο όπου δραστηριοποιούνταν περισσότερες από μία Π.Κ. για τον καλύτερο συντονισμό τους και την αποτελεσματικότερη πολιτική τους δράση.
Διαρκές Συνέδριο: Το Διαρκές Συνέδριο αποτελούταν από τους αντιπροσώπους του προηγούμενου Συνεδρίου (έκτακτου ή τακτικού) και τα μέλη του ΚΣ. Μπορούσε να συγκληθεί μία φορά των χρόνο προκειμένου να εξετάσει την πορεία υλοποίησης των αποφάσεων του συνεδρίου ή να αντιμετωπίσει ζητήματα εξαιρετικής σημασίας που τυχόν έχουν ανακύψει. Δεν δικαιούταν όμως να ανατρέψει τις αποφάσεις του τελευταίου συνεδρίου, αντιθέτως όφειλε να κινηθεί στο πνεύμα αυτών.
Κεντρικό Συμβούλιο: Το ΚΣ ήταν το ανώτερο πολιτικό όργανο της Νεολαίας Συνασπισμού μεταξύ δύο συνεδρίων. Η εκλογή του ΚΣ γινόταν από το Συνέδριο της Νεολαίας Συνασπισμού με σταυροδότηση που ανερχόταν στο 50% των μελών του ΚΣ. Ο αριθμός των μελών του ΚΣ καθοριζόταν από το Συνέδριο. Είχε την πολιτική ευθύνη της υλοποίησης των αποφάσεων του Συνεδρίου, του καθορισμού της πολιτικής της οργάνωσης και της διασφάλισης της αποτελεσματικής της λειτουργίας.
Τμήματα του Κεντρικού Συμβουλίου: Τμήματα που συγκροτούταν με απόφαση του ΚΣ για τη θεματική επεξεργασία της πολιτικής της νεολαίας Συνασπισμού. Οι επεξεργασίες των Τμημάτων καθιστούσαν την πολιτική της οργάνωσης μετά την έγκρισή τους από το ΚΣ ή την Γραμματεία, εφόσον επρόκειτο για ανάγκη άμεσης τοποθέτησης της οργάνωσης. Το ΚΣ όριζε ένα μέλος του ως υπεύθυνο του κάθε τμήματος. Αυτός/ή είχε την ευθύνη της συγκρότησης του Τμήματος και μετέφερε τις δεσμευτικές αποφάσεις του ΚΣ σε αυτό ή μεταξύ δύο ΚΣ συζητούσε για τα θέματα του Τμήματος με την Γραμματεία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ανενεργές νεολαίες πολιτικών κομμάτων στην Ελλάδα Κατηγορία:Συνασπισμός της Αριστεράς των Κινημάτων και της Οικολογίας
Μεθυλολίθιο
Το μεθυλολίθιο (αγγλικά methyllithium) είναι οργανική χημική ένωση, με εμπειρικό τύπο LiCH3. Συμβολίζεται, επίσης, συχνά με τη συντομογραφία MeLi, που προέρχεται από την αγγλόφωνη ονομασία του, MethylLithium). Είναι η απολούστερη οργανολιθιακή ένωση, δηλαδή μια οργανομεταλλική ένωση. Υιοθετεί μια ολιγομερική δομή, τόσο σε κατάσταση διάλυσης, όσο και στη στερεή κατάσταση της χημικά καθαρής ένωσης. Είναι πολύ δραστική ένωση και χρησιμοποποιείται διαλυμένη σε αιθέρες (ROR'), συνήθως σε άνυδρο διαιθυλαιθέρα (|Et2O|), στη συνθετική και (ιδιαίτερα) στην Οργανομεταλλική Χημεία. Οι σχετικές εφαρμογές που χρησιμοποιούν μεθυλολίθιο απαιτούν άνυδρες συνθήκες, γιατί η ένωση αντιδρά ζωηρά με το νερό (H2O). Το οξυγόνο (O2) και το διοξείδιο του άνθρακα (CO2) είναι επίσης ασύμβατα με το μεθυλολίθιο. Συνήθως το μεθυλολίθιο δεν παρασκευάζεται επιτόπου, αλλά παραγγέλνεται σε μορφή διαλύματος σε διάφορους αιθέρες.
Δομή
Δύο δομές μεθυλολιθίου έχουν πιστοποιηθεί με απλή κρυσταλλογραφία ακτίνων Χ και με φασματοσκοπία NMR 6Li, 7Li και 13C:
Η ισχύς του δεσμού C-Li έχει εκτιμηθεί γύρω στα 57 kcal/mol με φασματοσκοπικές μετρήσεις υπερύθρου.
Τετραμερής δομή
Τα δομικά συμπλέγματα της τετραμερούς δομής μεθυλολιθίου σχηματίζουν κύβους, στις κορυφές των οποίων τοποθετούνται εναλλάξ ιόντα Li+ και CH3-. Οι αποστάσεις Li-Li είναι περίπου 269 pm, δηλαδή σχεδόν ταυτόσημες με αυτές του αερίου διλιθίου (Li2). Οι αποστάσεις C-Li είναι 231 pm. Κάθε ανιόν άνθρακα (C-) συνδέεται με τρία (3) άτομα υδρογόνου (H), με κλασσικούς ομοιοπολικούς δεσμούς σ (1s - 2sp³), καθώς και με επίσης τρία (3) ιόντα λιθίου (Li+), με ετεροπολικές έλξεις, λόγω αντίθετων ηλεκτρικών φορτίων. . Ο σχηματισμός μεθυλολιθίου σε αιθερικό περιβάλλον (δηλαδή με αντίδραση σε διάλυμα σε κάποιον αιθέρα) ευνοεί την τετραμερή δομή, που αντιπροσωπεύεται από τον τύπο (LiMe)4.
200px200px200px200px
Εξαγωνική δομή
Τα δομικά συμπλέγματα της εξαμερούς δομής μεθυλολιθίου σχηματίζουν εξαγωνικά πρίσματα, στις κορυφές των οποίων τοποθετούνται εναλλάξ ιόντα Li+ και CH3-. Ο σχηματισμός μεθυλολιθίου σε μεθυλαλογονικό περιβάλλον (δηλαδή με απευθείας αντίδραση μεταλλικού λιθίου σε υγρό μεθυλαλογονίδιο και όχι σε διάλυμα μεθυλαλογονιδίου σε αιθέρα) ευνοεί την εξαμερή δομή, που αντιπροσωπεύεται από τον τύπο (LiMe)6. 200px200px200px200px
Δεσμολογία
Αυτά τα δομικά συμπλέγματα θεωρούνται ότι έχουν «χάσμα οκτάβας», αφού δεν ακολουθούν τον «κανόνα οκτάβας», επειδή τα «μόρια» αυτά δεν έχουν αρκετά ηλεκτρόνια για να σχηματίσουν 4 δεσμούς γύρω από κάθε άτομο άνθρακα, σε αντιδιαστολή με τις περισσότερες οργανικές ενώσεις. Η εξαμερής δομή είναι μια «ένωση 30 ηλεκτρονίων»: Τα 18 κατανέμονται για τους ισχυρούς δεσμούς C-H και τα άλλα 12 απομένουν για τους δεσμούς Li-C και Li-Li. Υπάρχουν 6 ηλεκτρόνια για 6 διαμεταλλικούς δεσμούς και 1 ηλεκτρόνιο για κάθε αλληλεπίδραση μεθυλίου και η³-λιθίου.
Παραγωγή
Το μεθυλολίθιο παράγεται με επίδραση μεταλλικού λιθίου (Li) σε μεθυλαλογονίδιο (CH3X), συνήθως παρουσία άνυδρου διαιθυλαιθέρα (|Et2O|) :
Αν χρησιμοποιηθεί το βρωμομεθάνιο (MeBr), όση ποσότητα από αυτό δεν πρόλαβε να αντιδράσει σχηματίζει ένα σύμπλοκο με το μεθυλολίθιο της δομής (MeBr...LiMe). Γι' αυτό, το περισσότερο μεθυλολίθιο που διακινείται εμπορικά περιέχει αυτό το σύμπλοκο. Η έκδοση «Halide free» (δηλαδή ελεύθερου από αλογονίδια) μεθυλολίθιου παράγεται με χρήση μεθυλοχλωριδίου (MeCl), ως μεθυλαλογονίδιο, που δε σχηματίζει ισχυρό σύμπλοκο με το μεθυλολίθιο και επιτρέπει το (σχετικά εύκολο) διαχωρισμό με διήθηση αρκετά καθαρού μεθυλολιθίου. .
Χημική δραστικότητα
Το μεθυλολίθιο είναι μια ισχυρή βάση κατά Lewis και ένα ισχυρό πυρηνόφιλο αντιδραστήριο, εξαιτίας του αρνητικού ηλεκτρικού φορτίου που εμφανίζει το άτομο άνθρακα (C). Γι' αυτό είναι ιδιαίτερα δραστικό έναντι δεκτών ηλεκτρονίων (δηλαδή οξέων κατά Lewis) και δοτών πρωτονίων (δηλαδή κλασσικών οξέων). Σε σύγκριση με το (δραστικότερο) βουτυλολίθιο (BuLi), το μεθυλολίθιο αντιδρά μόνο πολύ αργά με το τετραϋδροφουράνιο (ΤΗF), σε θερμοκρασία δωματίου (20 °C), και τα διαλύματά του σε αιθέρα είναι σταθερά επ' αόριστον. Με το νερό και τις αλκοόλες αντιδρά βίαια. Για λόγους ασφαλείας, οι περισσότερες αντιδράσεις, που χρησιμοποιούν μεθυλολίθιο, πραγματοποπιούνται σε θερμοκρασίες μικρότερες της θεμοκρασίας δωματίου (<20 °C). Παρόλο που το μεθυλολίθιο μπορεί να χρησιμοποιηθεί για αντιδράσεις αποπρωτονίωσης, για τέτοιες αντιδράσεις συνήθως προτιμάται το βουτυλολίθιο, γιατί είναι οικονομικότερο και πιο δραστικό.
Με νερό
Το μεθυλολίθιο αντιδρά βίαια με το νερό (H2O), παράγοντας υδροξείδιο του λιθίου (LiΟΗ) και μεθάνιο (CH4) :
Με διοξείδιο του άνθρακα
Το μεθυλολίθιο αντιδρά με το διοξείδιο του άνθρακα (CO2), παράγοντας (τελικά με οξύνιση) αιθανικό οξύ (CH3COOH) :
Με αλκυλαλογονίδια
Το μεθυλολίθιο αντιδρά με αλκυλαλογονίδια (RX), μεθυλιώνοντάς τα και παράγοντας μεθυλιωμένα αλκάνια (RMe) :
Με οργανοπολυαλογονίδια
Το μεθυλολίθιο αντιδρά με οργανοπολυαλογονίδια, πολυμεθυλιώνοντάς τα και παράγοντας πολυμεθυλιωμένα αλκάνια. Π.χ. :
Με αλκοόλες
Το μεθυλολίθιο αντιδρά βίαια με αλκοόλες (ROH), παράγοντας το αντίστοιχο αλκοολικό λίθιο (ROLi) και μεθάνιο (CH4) :
Με μεθανάλη
Το μεθυλολίθιο αντιδρά με τη μεθανάλη (HCHO), μεθυλιώνοντάς τη και παράγοντας αιθανόλη (EtOH) :
Με αλδεΰδες
Το μεθυλολίθιο αντιδρά με αλδεΰδες (RCHO), μεθυλιώνοντάς τες και παράγοντας δευτεροταγείς μεθυλαλκοόλες (RCH(OH)Me) :
Με κετόνες
Το μεθυλολίθιο αντιδρά με κετόνες (RCOR'), μεθυλιώνοντάς τες και παράγοντας τριτοταγείς μεθυλαλκοόλες (RC(Me)(OH)R') :
Με οξιράνιο
Το μεθυλολίθιο αντιδρά με το οξιράνιο, παράγοντας (τελικά με οξύνιση) 1-προπανόλη (CH3CH2CH2OH) : 40px|Οξιράνιο
Με νιτρίλια
Το μεθυλολίθιο αντιδρά με νιτρίλια (RCN), μεθυλιώνοντάς τα και παράγοντας (τελικά με οξύνιση) μεθυλοκετόνες (RCOMe) :
Με καρβοξυλικούς εστέρες
Το μεθυλολίθιο αντιδρά με καρβοξυλικούς εστέρες (RCOOR'), μεθυλιώνοντάς τες και παράγοντας μεθυλοκετόνες (RCOMe) :
Με αλαμίνες
Το μεθυλολίθιο αντιδρά με αλαμίνες (π.χ. NH2X), μεθυλιώνοντάς τες και παράγοντας μεθυλαμίνες (π.χ. CH3NH2). Π.χ. :
Με σιλυλαλογονίδια
Το μεθυλολίθιο αντιδρά με σιλυλαλογονίδια [SivH2v+1X], μεθυλιώνοντάς τα και παράγοντας μεθυλοσιλάνια [SivH2v+1CH3]. Π.χ. :
Με φωσφυλαλογονίδια
Το μεθυλολίθιο αντιδρά με αλοφωσφίνες (π.χ. PH2X), μεθυλιώνοντάς τα και παράγοντας μεθυλοφωσφίννες (π.χ. CH3PH2). Π.χ. :
Με τριαλογονίδια του φωσφόρου
Το μεθυλολίθιο αντιδρά με τριαλογονίδια του φωσφόρου (PX3), τριμεθυλιώνοντάς τα και παράγοντας  τριμεθυλοφωσφίνη [(CH3)3P] :
Με πενταλογονίδια του φωσφόρου
Το μεθυλολίθιο αντιδρά με πενταλογονίδια του φωσφόρου (PX5), πενταμεθυλιώνοντάς τα, παράγοντας πενταμεθυλοφωσφoράνιο [(CH3)5P] :
Με χλωριούχο υδράργυρο
Το μεθυλολίθιο αντιδρά με αλογονούχο υδράργυρο (HgΧ2), διμεθυλιώνοντάς τον, παράγοντας διμεθυλοϋδράργυρο [Hg(CH3)2] :
Με χλωριούχο μόλυβδο
Το μεθυλολίθιο αντιδρά με το χλωριούχο μόλυβδο (PbCl2), τετραμεθυλιώνοντάς τον, παράγοντας τετραμεθυλομόλυβδο [Pb(CH3)4] :
Με τετραχλωριούχο ζιρκόνιο
Το μεθυλολίθιο αντιδρά με τετραχλωριούχο ζιρκόνιο (ZrCl4), εξαμεθυλιώνοντάς το και παράγοντας εξαμεθυλοζιρκονιούχο διλίθιο [Li2[Zr(CH3)6] :
Με μεθυλένιο
Το μεθυλολίθιο αντιδρά με μεθυλένιο ([:CH2]), σχηματίζοντας αιθυλολίθιο (EtLi) :
Παραπομπές
Κατηγορία:Οργανολιθιακές ενώσεις Κατηγορία:C1
Χάντι
δεξιά|μικρογραφία| Χάντι στο [[Τομσκ, 2006.]] δεξιά|μικρογραφία|200x200εσ| Οικογένεια Χάντι στέκεται μπροστά από παραδοσιακή τους σκηνή μικρογραφία|200x200εσ| Οι περισσότεροι Χάντι ζουν στον [[Αυτόνομος θύλακας της Χαντίας - Μανσίας|αυτόνομο θύλακα της Χαντιμανσίας στη δυτική Σιβηρία]] Οι Χάντι (παλαιότερα στη βιβλιογραφία συναντώνται ως Οστιάκ) είναι ουγγρικά ιθαγενή φύλα, που αυτοαποκαλούνται Χάντι, Χάντε, Κάντεκ και ζουν στη Χαντιμανσία, μια περιοχή που ιστορικά είναι γνωστή ως Γιούγκρα στη Ρωσία, μαζί με τους Μάνσι. Στον αυτόνομο θύλακα, οι γλώσσες χάντι και μάνσι έχουν συν-επίσημο καθεστώς με τα ρωσικά. Στην απογραφή του 2010, 30.943 άτομα ταυτοποιήθηκαν ως Χάντι. Από αυτούς, 26.694 κατοικούσαν στο Όμπλαστ του Τιουμέν, εκ των οποίων 17.128 ζούσαν στον αυτόνομο θύλακα της Χαντιμανσίας και 8.760 στον αυτόνομο θύλακα Γιαμάλων-Νένετς. 873 ήταν κάτοικοι της γειτονικής περιφέρειας Τομσκ και 88 κατοικούσαν στη Δημοκρατία των Κόμι.
Ιστορία
Στη δεύτερη χιλιετία π.Χ., τα εδάφη μεταξύ των ποταμών Κάμα και Ιρτίς αποτελούσαν κατοικία ενός πληθυσμού που μιλούσε την πρωτοουραλική γλώσσα και είχε επαφές με Πρωτο-Ινδοευρωπαίους ομιλητές από το νότο. Ο πληθυσμός των δασών είναι ο πρόγονος των σύγχρονων κατοίκων των Ουραλίων. Μερικοί θεωρούν ότι οι πρόγονοι των Χάντι είναι ο προϊστορικός μεταλλουργικός πολιτισμός του Αντρόνοβο. Άλλοι ερευνητές λένε ότι ο λαός Χάντι προερχόταν από τη στέπα των νότιων Ουραλίων και μετακινήθηκαν βόρεια στην τρέχουσα θέση τους περίπου το 500 μ.Χ.
Οι Χάντι πιθανότατα εμφανίζονται στα ρωσικά αρχεία με το όνομα Γιούγκρα περίπου τον 11ο αιώνα, όταν είχαν επαφή με Ρώσους κυνηγούς και εμπόρους. Το όνομα προέρχεται από τον όρο στην γλώσσα κόμι "jögra" ("Χάντι"). Είναι επίσης πιθανό ότι καταγράφηκαν για πρώτη φορά από τον Άγγλο Βασιλιά Αλφρέδο τον Μεγάλο περίπου τον 9ο αιώνα, ο οποίος εντόπισε τον υγροβιότοπο στα ανατολικά της Λευκής Θάλασσας στη Δυτική Σιβηρία. Το παλαιότερο ρωσικό όνομα Οστιάκ προέρχεται από τη λέξη στη γλώσσα χάντι "as-kho", που σημαίνει "άτομο από τον ποταμό Ομπ (ασ-)" με την κατάληξη -ιάκ, όπως και άλλοι εθνοτικοί όροι όπως το Περμιάκ.
Ορισμένα πριγκιπάτα Χάντι συμπεριλήφθηκαν εν μέρει στο Χανάτο της Σιβηρίας από το 1440 έως το 1570.
Τον 11ο αιώνα, ο όρος Γιούγκρα χαρακτήριζε στην πραγματικότητα πολλές φυλές, καθεμία από τις οποίες είχε το δικό της κέντρο και τον αρχηγό της. Κάθε φυλή είχε δύο εξωγαμικές φρατρίες και όλα τα μέλη θεωρούντο ότι είναι συγγενείς εξ αίματος. Αυτή η δομή αντικαταστάθηκε αργότερα με φυλές, όπου κάθε ηγέτης της φυλής (κνιάζετς) διαπραγματευόταν με το ρωσικό βασίλειο. Συμμετείχαν επίσης σε ρωσικές εκστρατείες και λάμβαναν το δικαίωμα να συλλέγουν γιασάκ (υποτελικό φόρο) από δύο βολόστ Χάντι (περιοχές) αντίστοιχα. Όταν αυτή η δομή δεν ήταν πλέον απαραίτητη, η Ρωσία τους στέρησε τα προνόμιά τους.
Μεταξύ του 17ου και του 19ου αιώνα, υπήρξαν προσπάθειες εισαγωγής του Χριστιανισμού, αλλά ο τρόπος ζωής των Χάντι δεν υπέστη πραγματικές αλλαγές. Στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα, δέχτηκαν σταδιακά τον κρατικό νόμο.
Κατά τη διάρκεια της σοβιετικής περιόδου, οι Χάντι ήταν μια από τις λίγες αυτόχθονες μειονότητες της Σιβηρίας, που έλαβαν αυτονομία με τη μορφή ενός οκρούγκ (αυτόνομος θύλακας). Η καθιέρωση της αυτονομίας διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην ενοποίηση των εθνών (οι Δυτικοί Χάντι ονόμαζαν τους ανατολικούς γείτονές τους Καντόκ [οι "Άλλοι"]). Ωστόσο, τη δεκαετία του '30 έγιναν συντονισμένες προσπάθειες από το σοβιετικό κράτος για να τους ενοποιήσει. Τα αρχικά στάδια αυτού σήμαιναν την εκτέλεση φυλετικών αρχηγών, οι οποίοι χαρακτηρίστηκαν "κουλάκοι", δηλαδή πλούσιοι ανεξάρτητοι ηγέτες της υπαίθρου, που ορίζονταν ως ταξικοί εχθροί στην Σοβιετική Ένωση, ακολουθούμενη από την εκτέλεση σαμάνων. Η απαγωγή παιδιών από την πολιτεία, που στάλθηκαν σε ρωσόφωνα οικοτροφεία προκάλεσε μια εθνική εξέγερση το 1933, που ονομάζεται εξέγερση Καζίμ.
Μετά το τέλος της σταλινικής περιόδου, αυτή η διαδικασία χαλάρωσε και εντατικοποιήθηκαν οι προσπάθειες τη δεκαετία του '80 και του '90 για την προστασία της κοινής τους επικράτειας από τη βιομηχανική επέκταση διαφόρων υπουργείων και οργανισμών. Η αυτονομία έχει επίσης διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στη διατήρηση του παραδοσιακού πολιτισμού και της γλώσσας.
Οικονομία
Τα παραδοσιακά επαγγέλματα των Χάντι ήταν η αλιεία, το κυνήγι στην τάιγκα και η εκτροφή ταράνδων.
Οργάνωση
Οι Χάντι είναι μια από τις αυτόχθονες μειονότητες στη Σιβηρία με αυτονομία με τη μορφή ενός οκρούγκ (αυτόνομος θύλακας).
Θρησκεία
Οι περισσότεροι Χάντι είναι σήμερα ορθόδοξοι χριστιανοί, αλλά και με παραδοσιακές πεποιθήσεις (σαμάνοι, μετενσάρκωση). Ο ιστορικός σαμάνος τους δεν φορούσε ιδιαίτερο ρουχισμό εκτός από έναν σκούφο.
Οι παραδοσιακές λατρείες τους σχετίζονται στενά με τη φύση. Η γιορτή της άνοιξης γιορτάζεται τον Απρίλιο (στις μέρες μας στις 7 Απριλίου), την ίδια ημέρα με την ημέρα του Ευαγγελισμού. Ο Εορτασμός της Αρκούδας γιορτάζεται περιστασιακά μετά από ένα επιτυχημένο κυνήγι μιας αρκούδας. Συνεχίζεται για 5 ή 6 ημέρες (η διάρκεια εξαρτάται από το φύλο του ζώου). Πάνω από 300 τραγούδια και παραστάσεις λαμβάνουν χώρα κατά τη διάρκεια ενός τέτοιου εορτασμού.
Γλώσσα
Η γλώσσα χάντι θεωρείται από καιρό ότι ανήκει στον ουγγρικό κλάδο των ουραλικών γλωσσών και ως εκ τούτου σχετίζεται στενότερα με τη γλώσσα μάνσι και τα ουγγρικά, αν και αυτό το συμπέρασμα έχει τεθεί υπό αμφισβήτηση. Αποτελείται από δέκα διαλέκτους, χωρισμένες σε νότιες, βόρειες και ανατολικές υποομάδες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νομαδικές ομάδες στην Ευρασία Κατηγορία:Αρχαίοι λαοί Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες στη Ρωσία Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Ουκρανικά (uk) Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Ρωσικά (ru)
Τέλλερβο
Στη φινλανδική μυθολογία, η Τέλλερβο είναι θεότητα των δασών. Ανάλογα με το μύθο, είναι είτε σύζυγος είτε κόρη του Τάπιο. Το όνομά της είναι αγνώστου προελεύσεως.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φινλανδική μυθολογία
Δημοτικό Στάδιο Φώτης Κοσμάς
Το Δημοτικό Στάδιο «Φώτης Κοσμάς» βρίσκεται στην Αλεξανδρούπολη. Η χωρητικότητά του φτάνει τους 3.000 καθήμενους θεατές. Στο στάδιο διεξάγονται αγώνες στίβου και ποδοσφαίρου, ενώ πραγματοποιούνται και άλλα γεγονότα.
Ιστορία
Το 1925, επί δημαρχίας Κωνσταντίνου Αλτιναλμάζη ξεκίνησαν οι εργασίες για το χτίσιμο του Δημοτικού Γυμναστηρίου Αλεξανδρούπολης, του οποίου τα εγκαίνια έγιναν το 1928 από τον Ελευθέριο Βενιζέλο. Τη δεκαετία του '50, προστέθηκαν κερκίδες, ενώ το 1968 έγιναν επιπλέον εργασίες αναβάθμισης του σταδίου. Το 2006 προστέθηκαν κτιριακές εκγαταστάσεις και πραγματοποιήθηκαν εργασίες βελτίωσης του σταδίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στην Ελλάδα Κατηγορία:Μ.Γ.Σ. Εθνικός Αλεξανδρούπολης
Τραϊανός
Ο Τραϊανός (* 18 Σεπτεμβρίου 53, ίσως στην Ιταλική ή στη Ρώμη ; † 8 Αυγούστου 117 στο Σελινούντα, Κιλικία) ήταν από τον Ιανουάριο του 98 μέχρι το 117 ρωμαίος Αυτοκράτορας. Το πραγματικό όνομα ήταν Μάρκος Ούλπιος Τραϊανός (λατινικά:Marcus Ulpius Traianus), αλλά ως αυτοκράτορας έλαβε το όνομα Imperator Caesar Nerva Traianus Augustus.
Ο Τραϊανός, πρώτος ρωμαίος ηγεμόνας που καταγόταν από μια επαρχία, θεωρείται στην παραδοσιακή ιστοριογραφία της Συγκλήτου ο καλύτερος ρωμαίος Princeps (optimus princeps). Μετά τις διώξεις και τις εκτελέσεις Ρωμαίων συγκλητικών που χαρακτήριζαν τους τελευταίους χρόνους της βασιλείας του Δομιτιανού και το τέλος της Δυναστείας των Φλαβίων, θεμελιώθηκε από τον προκάτοχό του Νέρβα και περισσότερο από τον ίδιο τον Τραϊανό το σύστημα της αυτοκρατορικής υιοθεσίας. Η κατάκτηση της Αρμενίας, της Μεσοποταμίας και προ πάντων της Δακίας επέφερε τη μέγιστη επέκταση της αυτοκρατορίας κατά την εποχή του. Στην εσωτερική του πολιτική ο Τραϊανός προσπάθησε να ενισχύσει την Ιταλία με οικοδομικά και κοινωνικά έργα και στόχευε στην επέκταση του εκρωμαϊσμού στις επαρχίες της αυτοκρατορίας.
Αρχή της αυτοκρατορικής υιοθεσίας
thumbnail|200px|Μαρμάρινη προτομή του Μάρκου Κοκκήιου Νέρβα ([[Getty Center, Λος Άντζελες)]] Ο Νέρβας ηταν ένας συγκλητικός που ανήλθε στο θρόνο το Σεπτέμβριο του 96, ο οποίος παρά τα πολιτικά του κατορθώματα εξεδήλωσε πολλές αδυναμίες ως ηγεμόνας και ήταν ένας τυπικός μεταβατικός υποψήφιος. Η ουσιαστική λύση για το ζήτημα της διαδοχής παρέμενε ούτως ανοιχτή ενώ ένας νέος εμφύλιος πόλεμος μετά το τέλος της Δυναστείας των Φλαβίων – διαφορετικός από αυτόν στο τέλος της βασιλείας του Νέρωνα – αποτρεπόταν. Ο Νέρβας ήταν άτεκνος και λόγω και της ηλικίας του ήταν περίλαμπρο το γεγονός ότι δεν μπορούσε να ιδρύσει δυναστεία. Χρωστούσε την άνοδό του στους συνωμότες που σκότωσαν το Δομιτιανό, παρόλο που δεν ανήκε στο στενό τους κύκλο. Ο Νέρβας δεν ήταν αγαπητός στους στρατιώτες, αντίθετα με τον Δομιτιανό. Ουδέποτε κατά την πορεία της ζωής του είχε διοικήσει λεγεώνες. Μόλις που αποζήτησε την εύνοια του στρατού ως νέος αυτοκράτορας. Επίσης, στη Σύγκλητο η ηγεμονία του Νέρβα ήταν αμφισβητούμενη.
Όρια της αρχαίας παγκόσμιας δύναμης
thumbnail|470px|Η αυτοκρατορία την εποχή της μεγαλύτερης έκτασής της υπό τον Τραϊανό Το 116 ο Τραϊανός έφτασε στον Περσικό Κόλπο. Ουδείς Ρωμαίος ηγεμόνας έφτασε ποτέ άλλοτε τόσο ανατολικά και κανείς μετά τον Οκταβιανό Αύγουστο δεν είχε προσθέσει τόση έκταση στην αυτοκρατορία. Ήδη το 106 ο κυβερνήτης της Συρίας, Αύλος Κορνήλιος Πάλμας Φροντονιανός, κατέκτησε τους Ναβαταίους. Αυτή η έκταση ακολούθως έγινε η νέα επαρχία Αραβία Πετραία. Κατά τα επόμενα έτη η Αρμενία (114) και η Μεσοποταμία (116) έγιναν καινούργιες επαρχίες του ρωμαϊκού κράτους. Μια ακόμη νέα επαρχία, η Ασσυρία, την οποία επίσης πρέπει να δημιούργησε ο Τραϊανός, επιβεβαιώνεται αναφέρεται πρώτη φορά από πηγές της Ύστερης Αρχαιότητας· αυτός είναι ο λόγος που η χωρική τοποθέτηση και η πιθανή έκταση της αμφισβητούνται αρκετά από τους ερευνητές ή ακόμα και η ύπαρξη της θεωρείται αβέβαιη.
Με την επεκτατική του πολιτική ο Τραϊανός παραμέλησε τη συμβουλή του Αυγούστου να δατηρούνται τα σύνορα όπως ήταν (consilium coercendi intra terminos imperii). Ο λόγος αυτής της συμβουλής ήταν η πρόβλεψη οικονομικών προβλημάτων σε περίπτωση περαιτέρω κατακτήσεων.
Θάνατος και διαδοχή
εναλλ.=|μικρογραφία|200x200εσ|Ο αυτοκράτορας Καίσαρ Νέρβας Τραϊανός Αύγουστος, Μουσεία Βατικανού. Μετά από οξεία ασθένεια ο Τραϊανός πέθανε στις 8 Αυγούστου 117 στο Σελινούντα της Κιλικίας κατά την επιστροφή του στη Ρώμη. Στο νεκρικό του κρεβάτι πιθανόν υιοθέτησε τον ανιψιό του Αδριανό. Οι ασαφείς και σκοτεινές συνθήκες του φερόμενου καθορισμού του διαδόχου οδήγησε σε πολυάριθμες εικασίες, με τις οποίες εκφράστηκαν ισχυρές αντιρρήσεις για αυτήν τη διευθέτηση της διαδοχής.
Αναφορές
Κατηγορία:Ρωμαίοι Αυτοκράτορες Κατηγορία:Δυναστεία των Αντωνίνων Κατηγορία:Παλατινή Ανθολογία Κατηγορία:Ανθολογία του Πλανούδη Κατηγορία:ΛΟΑΤ πρόσωπα της Αρχαιότητας
Επαμεινώνδας Χαρίλαος
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Γαλάτσι της Ρουμανίας το 1874 έλκοντας την καταγωγή του από την Αίνο της Ανατολικής Θράκης. Ο πατέρας του μετοίκησε στην Αθήνα το 1879. Ο Επαμεινώνδας πήγε σχολείο στην Αθήνα και φοίτησε στο λύκειο Σιμοπούλου και στο γυμνάσιο Νεαπόλεως. Σπούδασε στην Νομική Σχολή του Εθνικού Πανεπιστημίου της Αθήνας, ενώ δούλευε υπάλληλος στην Τράπεζα Βιομηχανικής Πίστεως της Ελλάδας.
Μαζί με τον Νικόλαο Κανελλόπουλο ίδρυσε το Σαπωνοποιείο και Ελαιουργείο Ελευσίνας. Το 1898 ίδρυσε την Οινοποιητική και Οινοπνευματική Εταιρία Ε. Χαρίλαος και Σια, και οχτώ χρόνια αργότερα την Ελληνική Εταιρία Οίνων και Οινοπνευμάτων Α.Ε. Τα επόμενα χρόνια επεξέτεινε τις δραστηριότητές του και σε άλλους τομείς: ίδρυσε τις επιχειρήσεις Α.Ε. Ψυγεία Θεσσαλονίκης και Α.Ε. Ψυγεία Πειραιώς, την Οικοδομική Εταιρία Θεσσαλονίκης (1919), με την οποία έκτισε κατοικίες και τις πουλούσε σε άστεγους και πρόσφυγες της Θεσσαλονίκης. Από αυτόν η περιοχή καθιερώθηκε να ονομάζεται Χαριλάου. . Επίσης ίδρυσε την Τράπεζα Βιομηχανίας (1929), την Α.Ε. Γεωργική Εταιρία Λεσίνι, που προχώρησε στην αποξήρανση του έλους Λεσίνι στον Αστακό, έγινε μέτοχος των ασφαλιστικών εταιρειών Ζωή και Πυρ, και για πολλά χρόνια ήταν πρόεδρος του Δ.Σ. του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Αθηνών, στην ίδρυση του οποίου είχε πρωτοστατήσει. Συνέβαλε στη δημιουργία προσφυγικών συνοικισμών στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη ως πρόεδρος του Ταμείου Περιθάλψεως Προσφύγων. Το 1943 έγινε καθηγητής της Ανωτέρας Σχολής Βιομηχανικών Σπουδών (σήμερα Πανεπιστήμιο Πειραιώς). Ήταν ο πρώτος υπουργός του νεοσυσταθέντος Υπουργείου του Επισιτισμού.
Κεραμιδιά Πύργου Ηλείας
Η Κεραμιδιά είναι πεδινός οικισμός της Ηλείας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας σε υψόμετρο 27 μέτρα, ο οποίος βρίσκεται σε απόσταση 6 χλμ. ΒΔ. του Πύργου. Δίπλα του περνάει ΕΟ Πάτρας - Πύργου (ΕΟ9). Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1991 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Πρασίνου. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης μαζί με το Πράσινο και το Γλυκόριζο αποτελούν την τοπική κοινότητα Πρασίνου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ιαρδάνου του Δήμου Πύργου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 140 κατοίκους.
Σημείωση
Στην Ηλεία και τον ίδιο δήμο υπάρχει ο ομώνυμος οικισμός Κεραμιδιά Ήλιδας Ηλείας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηλείας Κατηγορία:Δήμος Πύργου
Δημοκρατία της Βόρειας Οσετίας - Αλανίας
Η δημοκρατία της Βόρειας Οσετίας – Αλανίας (ρωσικά: республика Северная Осетия - Алания) - είναι ομοσπονδιακό υποκείμενο της Ρωσίας, υπαγόμενο στο Νότιο Διαμέρισμα. Πρωτεύουσά της είναι το Βλαντικαβκάζ (311.693 κάτοικοι - απογρ. 2010).
Στην περιφέρεια βρίσκεται ο ποταμός Τέρεκ.
Η δημοκρατία της Βόρειας Οσετίας – Αλανίας συνορεύει με τις Καμπαρντίνο-Μπαλκάρια, Τσετσενία και Σταυρούπολη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ομοσπονδιακά υποκείμενα της Ρωσίας Κατηγορία:Οσσετία
Στέλιος Κόκοβας
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Ο Κόκοβας έκανε το επαγγελματικό του ντεμπούτο για τη Μπόχουμ στις 30 Μαρτίου 2019, ξεκινώντας στο αρχικό σχήμα στην εντός έδρας ισοπαλία 0-0 εναντίον του Αμβούργου, για τη 2. Μπούντεσλιγκα.
Εθνική ομάδα
Έχει αγωνιστεί για την Εθνική Νέων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές 2. Μπουντεσλίγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦφΛ Μπόχουμ Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Μουσείο Βορρέ
Το Μουσείο Βορρέ ιδρύθηκε το 1983 και είναι ένα διαχρονικό μουσείο λαϊκής και σύγχρονης τέχνης στην Παιανία της ανατολικής Αττικής. Διαθέτει έκταση άνω των 18 στρεμμάτων στα οποία υπάρχουν διάφορα κτήρια, κήποι και αυλές, τα οποία κατανέμονται ανάμεσα στις συλλογές της λαογραφίας και της σύγχρονης ελληνικής τέχνης. Στις εγκαταστάσεις του περιλαμβάνονται πάνω από 6000 εκθέματα τα οποία καλύπτουν μια ευρεία χρονική περίοδο της ελληνικής ιστορίας και τέχνης. Επίσης περιλαμβάνει δύο σπίτια την εποχής της Τουρκοκρατίας, μαζί με σταύλο και πατητήρι. Το μουσείο είναι δωρεά της οικογενείας Βορρέ προς το ελληνικό κράτος.
Ο πρόεδρος και ιδρυτής του, ήταν ο Ίων Βορρές (1924 - 2015).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βορρε Βορρε Βορρε Βορρε Κατηγορία:Παιανία
Κάτω Βάθεια Ηρακλείου
Η Κάτω Βάθεια είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητος του Δήμου Χερσονήσου στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Πεδιάδος του Νομού Ηρακλείου. Βρίσκεται σε απόσταση 15 περίπου χιλιομέτρων από την πόλη του Ηρακλείου, στην κοιλάδα του Βαθειανού ποταμού σε υψόμετρο 35 μέτρα. Οι κάτοικοι ασχολούνται με την ελαιοκαλλιέργεια αλλά και την αμπελοκαλλιέργεια. Στα αξιοθέατα αξίζει να αναφερθεί το φαράγγι Ποροφάραγγο.
Ιστορικά στοιχεία
Η πρώτη γνωστή μνεία για την Κάτω Βάθεια βρίσκεται σε συμβόλαια του 1271. Εκεί αναφέρεται ως Cato Vathie. Σε συμβόλαιο του 1279, αναφέρεται μονολεκτικά Κατοβάθια.
Το 1881 εντάχθηκε στο δήμο Επισκοπής με 210 κατοίκους  καθώς και το 1900, με 141 κατ. Το 1928 υπήχθη στην κοινότητα Ελιάς, με 215 κατ. Από το 1940 και μετά αποτέλεσε ξεχωριστή κοινότητα. Με το σχέδιο Καποδίστριας η Κάτω Βάθεια εντάχθηκε στο Δήμο Γουβών.
Στην περιοχή του χωριού, στη θέση Αρτσά, ανακαλύφθηκε λαξευτός τάφος, που χρονολογείται από την Υστερομινωική περίοδο. Δύο λάρνακες βρέθηκαν με τους σκελετούς στην αρχική τοποθέτηση του νεκρού, και πιστοποιήθηκε ότι οι νεκροί τοποθετούνταν τότε μέσα στις σαρκοφάγους έχοντας τα σκέλη διπλωμένα.
Επίσης το 1958 έγιναν ανασκαφές σε αρχαϊκό ελληνικό τάφο, των αρχών του 7ου αιώνα π. Χ. Η ταφή είχε γίνει σε πιθάρι, που είχε λαιμό διακοσμημένο με τρεις σφίγγες, με ωραίες διακοσμημένες κεφαλές και με δαιδαλώδη κόμμωση.
Το 1583 αναφέρεται (Καστροφύλακας, Κ 95) με το όνομα Vathia Cato. Στα νεότερα χρόνια κάτοικοι από την Κάτω Βάθεια ίδρυσαν μαζί με άλλους τον οικισμό Κοκκίνη Χάνι.
Στο νεκροταφείο του χωριού βρίσκεται ο παλιός ναός της Αγίας Αικατερίνης, ενώ η Μεταμόρφωση του Σωτήρος και ο νεότερος ναός Ζωοδόχος Πηγή είναι αξιόλογοι.
Διοικητικά στοιχεία
Κοινότητα Κάτω Βάθειας Εκτός από την έδρα της, η Κοινότητα Κάτω Βάθειας περιλαμβάνει και τους οικισμούς Βαθειανός Κάμπος και Βραχόκηπος. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:
Συνολικά η κοινότητα έχει 1.357 κατοίκους.
Η Κοινότητα εκπροσωπείται από πενταμελές Συμβούλιο με επικεφαλής τον Πρόεδρο κ. Νικόλαο Χωραφάκη.
Κοινοτάρχες
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Κάτω Βαθείας.
Βιβλιογραφία
Βαθεια, Κατω Βάθεια, Κάτω Κατηγορία:Δήμος Χερσονήσου
Επιτροπή Αντιαμερικανικών Δραστηριοτήτων
thumb|400px|Ο Πρόεδρος Μάρτιν Ντάις της Επιτροπής της Βουλής για τις Αντιαμερικανικές Δραστηριότητες υπογράφει την επιστολή του απαντώντας στην επίθεση του Προέδρου Ρούσβελτ στην επιτροπή, 26 Οκτωβρίου 1938. Η Κοινοβουλευτική Επιτροπή Μη-Αμερικανικών Δραστηριοτήτων (House Un-American Activities Committee - HUAC), γνωστότερη στην Ελλάδα ως Επιτροπή Αντιαμερικανικών Δραστηριοτήτων ή σκέτα Επιτροπή, ήταν ένα ειδικό ανακριτικό σώμα αποτελούμενο από μέλη της αμερικανικής Βουλής των Αντιπροσώπων (η Κάτω Βουλή του Κογκρέσου). Δημιουργήθηκε το 1938 για να διερευνήσει τις υποτιθέμενες ύποπτες και ανατρεπτικές δραστηριότητες από πλευράς ιδιωτών πολιτών, δημοσίων υπαλλήλων και εκείνων των οργανώσεων που υποπτεύονταν ότι έχουν κομμουνιστικούς δεσμούς. Το 1969, η Βουλή μετέβαλε το όνομα της επιτροπής σε "Επιτροπή Εσωτερικής Ασφάλειας"(House Internal Security Committee). Όταν η Βουλή κατάργησε την επιτροπή το 1975, τα καθήκοντά της μεταφέρθηκαν στη Δικαστική Επιτροπή του Κογκρέσου.
Ίδρυση
Πρόγονος της Επιτροπής ήταν η Ειδική επιτροπή μη-αμερικανικών δραστηριοτήτων για τη διερεύνηση της ναζιστικής προπαγάνδας και άλλων προπαγανδιστικών δραστηριοτήτων, η οποία συστήθηκε το 1934 και είχε πενιχρά αποτελέσματα. Γι' αυτό το Μάιο του 1938 άλλαξε όνομα (σωστότερα το συντόμευσε) και σύνθεση (πια αποτελούνταν μόνο από βουλευτές). Την προήδρευσε ο Martin Dies Jr. (D-Tex.), και επομένως είναι γνωστή και ως επιτροπή Dies.
Παράλληλα η Επιτροπή διατάχθηκε να ασχοληθεί και με τον κομμουνισμό. Με διάχυτη την εντύπωση ότι η νεολαία είχε αλωθεί από κομμουνιστές, έβαλε στο στόχαστρο δύο θεσμούς που ίδρυσε ο ίδιος ο πρόεδρος Ρούζβελτ: το Ομοσπονδιακό Σχέδιο για το Θέατρο και το Κογκρέσο Αμερικανικής Νεολαίας - το πρώτο χρηματοδοτούσε νέους καλλιτέχνες να ανεβάζουν θεατρικές παραστάσεις, το δεύτερο ήταν κάτι σαν Βουλή των Εφήβων και τελούσε υπό την προσωπική αιγίδα της Πρώτης Κυρίας. Η καχυποψία και η ασχετοσύνη συναγωνίζονταν μεταξύ τους σε τέτοιο βαθμό, που η συντονίστρια του πρώτου Χάλι Φλάναγκαν ρωτήθηκε εάν ο Κρίστοφερ Μάρλοου (θεατρικός συγγραφέας και ηθοποιός του 16ου αιώνα) συμμετείχε στο Κομμουνιστικό Κόμμα, ή εάν ο Ευριπίδης προπαγάνδιζε την ταξική πάλη.
Σύντομα οι εργασίες ατόνησαν λόγω του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και της εισόδου των ΗΠΑ στο πλευρό των Συμμάχων, όπου ανήκε και η Σοβιετική Ένωση. Ασχολήθηκε μόνο με τη δυνατότητα του Άξονα να χρησιμοποιήσει Αμερικανούς πολίτες ιαπωνικής καταγωγής, σε περίπτωση απόβασης στις πολιτείες του Ειρηνικού. Η επιτροπή κατέθεσε επίσης μια έρευνα για τον εκτοπισμό των Ιαπωνο-Αμερικανών, γνωστή ως "Κίτρινη Έκθεση". Η έρευνα παρουσιάστηκε στο 77ο Κογκρέσο και υποστήριξε ότι ορισμένα πολιτιστικά χαρακτηριστικά - η ιαπωνική πίστη στον αυτοκράτορα, ο αριθμός των Ιαπωνών ψαράδων στις ΗΠΑ και η βουδιστική πίστη - ήταν στοιχεία για ιαπωνική κατασκοπεία. Με εξαίρεση τον Herman Eberharter (D-Pa.), Τα μέλη της επιτροπής φαινόταν να υποστηρίζουν την εκτόπιση και οι συστάσεις της για την επιτάχυνση του επικείμενου διαχωρισμού των "ταραχοποιών", καθιέρωσαν ένα σύστημα για τη διερεύνηση των αιτούντων άσυλο, ενώ οι προσπάθειες αμερικανοποίησης και αφομοίωσης συνέπεσαν σε μεγάλο βαθμό με τους στόχους του WRA. Τα πορίσματα οδήγησαν στην εκτόπιση περίπου 120.000 σε στρατόπεδα συγκέντρωσης και φρουρούμενες περιοχές των κεντρικών ΗΠΑ έως το 1945.
Παντοδυναμία
Το 1946, η επιτροπή σχεδίαζε την έναρξη των ερευνών για την Κου Κλουξ Κλαν αλλά αποφάσισε να μην το πράξει, προτρέποντας τον υπέρμαχο της λευκής υπεροχής και μέλος της επιτροπής Τζον Ράννκιν (Δημοκρατικός-Μισσούρι.) να συμπληρώσει πως «Άλλωστε η Κου Κλουξ Κλαν αποτελεί έναν παραδοσιακό αμερικανικό θεσμό» Αντί για την Κλαν, η επιτροπή επικεντρώθηκε στη διερεύνηση της πιθανότητας το αμερικανικό Κομμουνιστικό Κόμμα να είχε διεισδύσει στη Διοίκηση Προόδου Έργων, συμπεριλαμβανομένου του Ομοσπονδιακού Θεάτρου και του Έργου των Ομοσπονδιακών Συγγραφέων. Ωστόσο, είκοσι χρόνια αργότερα, το 1965-1966, η επιτροπή διεξήγαγε έρευνα για τις δραστηριότητες της Κλαν υπό τον πρόεδρο Έντγουιν Γουίλις (Δημοκρατικός-Λος Άντζελες).
Μετά το τέλος του πολέμου η Επιτροπή επανασυγκροτήθηκε και αναβαθμίσθηκε σε διαρκή, δηλαδή δε συγκαλούνταν όταν το ζητούσε η Βουλή των Αντιπροσώπων με προκαθορισμένη θεματολογία, αλλά ήταν πια μόνιμο εννεαμελές όργανο που συνεδρίαζε σε τακτά χρονικά διαστήματα και αποφάσιζε το ίδιο για τις λειτουργίες του. Με ειδικό νόμο (Δημόσιο Δίκαιο 601), ο οποίος ψηφίστηκε από το 79ο Κογκρέσο, αντικείμενό της ήταν η έρευνα επί απειλών εθνικής υπονόμευσης και προπαγάνδας εναντίον της συνταγματικά οριζομένης μορφής διακυβέρνησης και η παραπομπή αυτών των υποθέσεων στην ποινική δικαιοσύνη. Πρώτος μεταπολεμικός πρόεδρός της ορίσθηκε ο Έντουαρντ Χαρτ (Δ), ενώ σε αυτή τη σύνθεση περιελαμβανόταν κι ο Ρίτσαρντ Νίξον (Ρ), μετέπειτα πρόεδρος της χώρας.