cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ιντιάνα Τζόουνς: Οι Πρώτες Περιπέτειες
Το Ιντιάνα Τζόουνς: Οι Πρώτες Περιπέτειες (πρωτότυπος αγγλικός τίτλος: The Young Indiana Jones Chronicles) είναι Αμερικανική τηλεοπτική σειρά που προβλήθηκε στο ABC από τις 4 Μαρτίου του 1992 μέχρι τις 24 Ιουλίου του 1993. Η σειρά ήταν παραγωγή της Lucasfilm σε συνεργασία με τις Amblin Television και Paramount Television.
Η σειρά εξερευνά την παιδική ηλικία του πλασματικού χαρακτήρα Ιντιάνα Τζόουνς και κυρίως πρωταγωνιστούν οι Σον Πάτρικ Φλάνερι και Κόρεϊ Κάριερ ως ο χαρακτήρας, με τον Τζορτζ Χολ να εμφανίζεται ως η ηλικιωμένη εκδοχή του χαρακτήρα στα περισσότερα επεισόδια, αν και το έκανε σε ένα επεισόδιο ο Χάρισον Φορντ. Ο Τζορτζ Λούκας έχει τον ρόλο του δημιουργού και εκτελεστικού παραγωγού, ο οποίος επίσης δημιούργησε, έγραψε, και παρήγαγε τις ταινίες Ιντιάνα Τζόουνς.
Λόγω του τεράστιου προϋπολογισμού του και της χαμηλής τηλεθέασης, η σειρά ακυρώθηκε το 1993. Παρόλα αυτά, μετά την ακύρωση της σειράς, τέσσερις τηλεοπτικές ταινίες κυκλοφόρησαν από το 1994 μέχρι το 1996 σε μια προσπάθεια να συνεχιστεί η σειρά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιντιάνα Τζόουνς Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές της American Broadcasting Company Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές της Lucasfilm Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές των CBS Television Studios Κατηγορία:Τηλεοπτικά προγράμματα που έγιναν κόμικς Κατηγορία:Τηλεοπτικά προγράμματα που έγιναν βιντεοπαιχνίδια
Ένγκελμπερτ του Νεβέρ
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ιωάννη Α΄ δούκα της Κλέβης και της Ελισάβετ των Βαλουά-Βουργουνδίας, κόρης και κληρονόμου του Ιωάννη Β΄ κόμη του Νεβέρ.
Το 1481 ο μεγαλύτερος αδελφός του Ιωάννης Β΄ διαδέχθηκε τον πατέρα τους ως δούκας της Κλέβης και έστειλε τον Ένγκελμπερτ με μεγάλο στρατό στην επισκοπή της Ουτρέχτης, αντί του Δαυίδ επισκόπου της πόλης. Αλλά μετά την πολιορκία της Ουτρέχτης ο Ένγκελμπερτ έπρεπε να διαφύγει, αφήνοντας την Ουτρέχτη υπό τον έλεγχο της Βουργουνδίας.
Το 1491 απεβίωσε ο πάππος του Ιωάννης Β΄ κόμης του Νεβέρ και τον διαδέχθηκε στη Νεβέρ και το Ε.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1489 την Καρλόττα των Βουρβόνων, κόρη του Ιωάννη Η΄ κόμη του Βαντόμ και είχε τέκνο:
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Λα Μαρκ
Χάστινγκς Μπάντα
Ο Χάστινγκς Καμούζου Μπάντα (Hastings Kamuzu Banda, 15 Φεβρουαρίου 1898   - 25 Νοεμβρίου 1997) ήταν ο πρωθυπουργός και μεταγενέστερος πρόεδρος του Μαλάουι από το 1964 έως το 1994 (για το πρώτο έτος της διακυβέρνησής του, το 1964, το Μαλάουι ήταν το βρετανικό προτεκτοράτο της Νυασαλάνδης. Το 1966 η χώρα έγινε δημοκρατία και έγινε πρόεδρος.
Αφού έλαβε μεγάλο μέρος της εκπαίδευσής του στην εθνογραφία, τη γλωσσολογία, την ιστορία και την ιατρική στο εξωτερικό, ο Μπάντα επέστρεψε στην πατρίδα του (τότε Βρετανική Νυασαλάνδη) για να μιλήσει ενάντια στην αποικιοκρατία και να υποστηρίξει την ανεξαρτησία. Ορίστηκε επίσημα πρωθυπουργός της Νυασαλάνδης και οδήγησε τη χώρα στην ανεξαρτησία. Δύο χρόνια αργότερα ανακήρυξε το Μαλάουι δημοκρατία με τον ίδιο ως πρόεδρο. Σταθεροποιήθηκε στην εξουσία και αργότερα κήρυξε το Μαλάουι ως μονοκομματικό κράτος με μοναδικό νόμιμο κόμμα το Κόμμα του Κογκρέσου του Μαλάουι (MCP). Το 1970 το MCP τον ανακήρυξε ισόβιο πρόεδρο του κόμματος. Το 1971 έγινε ισόβιος πρόεδρος του Μαλάουι.
Ως ηγέτης του αντικομμουνισμού στην Αφρική έλαβε υποστήριξη από το δυτικό μπλοκ κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου. Υποστήριξε γενικά τα δικαιώματα των γυναικών, βελτίωσε την υποδομή της χώρας και διατήρησε ένα καλό εκπαιδευτικό σύστημα σε σχέση με άλλες αφρικανικές χώρες, αλλά επίσης ηγήθηκε ενός από τα πιο καταπιεστικά καθεστώτα στην Αφρική. Η ολοκληρωτική του κυβέρνηση τακτικά βασάνισε και δολοφόνησε πολιτικούς αντιπάλους. Οι ομάδες ανθρωπίνων δικαιωμάτων εκτιμούν ότι τουλάχιστον 6.000 άνθρωποι σκοτώθηκαν, βασανίστηκαν και φυλακίστηκαν χωρίς δίκη. Έξι χιλιάδες άνθρωποι σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησής του σύμφωνα με μια εκτίμηση. Έλαβε κριτική για τη διατήρηση των πλήρων διπλωματικών σχέσεων με το απαρτχάιντ - την τότε κυβέρνηση της Νότιας Αφρικής.
Μέχρι το 1993 αντιμετώπιζε διεθνείς πιέσεις και διαδεδομένες διαμαρτυρίες. Ένα δημοψήφισμα τερμάτισε το μονοκομματικό σύστημα και μια ειδική συνέλευση τερμάτισε τη διάρκεια της ισόβιας προεδρίας του, καταργώντας τις περισσότερες από τις εξουσίες του. Ο Μπάντα ήταν υποψήφιος στις δημοκρατικές εκλογές που ακολούθησαν και ηττήθηκε. Πέθανε στη Νότια Αφρική στις 25 Νοεμβρίου 1997.
Γιάννης Παπαϊωάννου
Ο Γιάννης Παπαϊωάννου (Κίος Μικράς Ασίας, 18 Ιανουαρίου 1913 - Πέραμα, 3 Αυγούστου 1972) ήταν Έλληνας συνθέτης, στιχουργός και ερμηνευτής του λαϊκού ρεμπέτικου τραγουδιού και ένας από τους κύριους και σημαντικότερους εκπροσώπους του.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 18 Ιανουαρίου του 1913 στην Κίο της Μικράς Ασίας, σε ηλικία δύο ετών έμεινε ορφανός από πατέρα, ενώ έξι χρόνια αργότερα έζησε τη Μικρασιατική Καταστροφή. Εγκαταστάθηκε με τη μητέρα και τη γιαγιά του στη Σαμοθράκη αλλά λίγο αργότερα μετακόμισαν στην Καλλιθέα, και συγκεκριμένα στις Τζιτζιφιές. Από μικρός εργάστηκε ως ψαράς, μαραγκός, σε συνεργείο αυτοκινήτων και σε οικοδομές και σταμάτησε να πηγαίνει σχολείο από νωρίς. Επίσης αξιοσημείωτο είναι πως στα προπολεμικά χρόνια υπήρξε ποδοσφαιριστής, αγωνιζόμενος ως τερματοφύλακας στην ομάδα του Φαληρικού Συνδέσμου. Υπήρξε κουμπάρος και στενός συνεργάτης του Βασίλη Τσιτσάνη.
Η καριέρα του
Πρωτοεμφανίσθηκε επαγγελματικά δίπλα στους Μάρκο Βαμβακάρη και Στέλιο Κερομύτη το 1937. Πρώτο του τραγούδι ήταν η Φαληριώτισσα που κυκλοφόρησε σε δίσκο και γνώρισε τεράστια επιτυχία. Ακολούθησαν πλήθος άλλων που έχουν στίχους του, μουσική του ή και τα δύο, μεταξύ των οποίων και είναι τα: Καπετάν Αντρέας Ζέπος, Πέντε Έλληνες στον Άδη, Άνοιξε, άνοιξε, Μοδιστρούλα, Γλέντα τη ζωή, Βαδίζω και παραμιλώ, Πριν το χάραμα, Πώς θα περάσει η βραδιά, Σβήσε το φως να κοιμηθούμε, κ.ά.
Γενικά τα τραγούδια του Γ. Παπαϊωάννου χαρακτηρίζονται από ένα κράμα καντάδας, μπάλου και μικρασιάτικων ακουσμάτων. Θεωρείται ο πρώτος, στο λαϊκό ρεμπέτικο τραγούδι που χρησιμοποίησε στις ηχογραφήσεις του το λεγόμενο "πρίμο σεκόντο" (διφωνία).
Ο Γιάννης Παπαϊωάννου ήταν ο πρώτος Έλληνας λαϊκός συνθέτης που ταξίδεψε στην Αμερική, το 1953, για να τραγουδήσει στους εκεί απόδημους Έλληνες. Μετά την επιστροφή του έμεινε μόνιμος συνεργάτης του Βασίλη Τσιτσάνη. Στο χώρο του είχε το παρατσούκλι Ψηλός ή Πατσάς.
Ο Γιάννης Παπαϊωάννου συμμετείχε, σε πρωταγωνιστικό ρόλο, όχι ως μουσικός αλλά σαν ηθοποιός, στην ελληνική κινηματογραφική ταινία "Αμαρτίες γονέων" (1963), στην οποία ακούγεται και η μουσική του.
Σκοτώθηκε στις 3 Αυγούστου του 1972 σε ηλικία 58 ετών σε τροχαίο δυστύχημα, στο Νέο Πέραμα οδηγώντας νωρίς το πρωί πηγαίνοντας για το εξοχικό του στη Σαλαμίνα και κηδεύτηκε στο νεκροταφείο της Καλλιθέας.
Ψηφιακό αρχείο ΕΡΤ
Κατηγορία:Ρεμπέτες Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός
Χαϊαλία (Φλόριντα)
Η Χαϊαλία (αγγλικά: Hialeah, Florida) είναι πόλη στην κομητεία Μαϊάμι-Ντέιντ της Φλόριντα των ΗΠΑ. Με πληθυσμό 223.109 κατοίκους από την απογραφή του 2020, η Χαϊαλία κατατάσσεται ως η έκτη πολυπληθέστερη πόλη στη Φλόριντα. Βρίσκεται δυτικά-βορειοδυτικά του Μαϊάμι και είναι η δεύτερη πολυπληθέστερη πόλη στη μητροπολιτική περιοχή του Μαϊάμι, στην οποία κατοικούσαν περίπου 6.198.782 άτομα βάσει της απογραφής του 2018.
Η πόλη είναι αξιοσημείωτη για το υψηλό ποσοστό Ισπανόφωνων, το οποίο με 94,0%, αποτελεί το δεύτερο υψηλότερο ποσοστό Λατινοαμερικανών από οποιαδήποτε κοινότητα στις Ηνωμένες Πολιτείες εκτός του Πουέρτο Ρίκο, και το υψηλότερο ποσοστό μεταξύ των κοινοτήτων που έχουν ενσωματωθεί εκτός του Πουέρτο Ρίκο. Η Χαϊαλία έχει επίσης το υψηλότερο ποσοστό Κουβανών και Κουβανοαμερικανών κατοίκων από οποιαδήποτε άλλη πόλη στις Ηνωμένες Πολιτείες, με 73,37% του πληθυσμού, γεγονός που τους καθιστά χαρακτηριστικό και εξέχον χαρακτηριστικό του πολιτισμού της πόλης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Φλόριντα
Κατάλογος Ελληνικών ταινιών του 2014
Ο παρακάτω κατάλογος περιλαμβάνει μερικές από τις ταινίες του Ελληνικού κινηματογράφου που κυκλοφόρησαν το 2014.
Μοναγρούλλι
Το Μοναγρούλλι είναι κοινότητα της επαρχίας Λεμεσού στην Κύπρο.
Τοποθεσία
Το Μοναγρούλλι βρίσκεται 15 χιλιόμετρα ανατολικά της Λεμεσού. Βρίσκεται σε υψόμετρο 90 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Δυτικά συνορεύει με τη Μονή και τον Πύργο, βόρεια με τη Βάσα Κελλακίου και τη Σανίδα και ανατολικά με το Πεντάκωμο και την Ασγάτα. Η νότια πλευρά της διοικητικής του έκτασης είναι παραθαλάσσια.
Ονομασία
Το όνομα του χωριού οφείλεται στο γεγονός ότι στην τοποθεσία αυτή βρισκόταν ο καλύτερος αγρός από όλους όσους είχε η μονή της περιοχής (η Μονή του Αγίου Γεωργίου του Αλαμάνου) και ήταν ο μόνος που οι μοναχοί χρησιμοποιούσαν για την παραγωγή των αναγκαίων προϊόντων για την επιβίωση τους. Έτσι, επειδή ήταν ο αγρός της μονής ονομάστηκε Μοναγρούλλι.
Φυσικό περιβάλλον
Στο Μοναγρούλλι καλλιεργούνται ελιές, χαρουπιές και οπωροφόρα δέντρα. Σημαντική είναι η παραγωγή μαύρων αγκινάρων και παπουτσόσυκων.
Η παραλία του χωριού έχει μήκος δύο χιλιομέτρων. Περιλαμβάνει βραχώδη σπήλαια με κόλπους με λίγη άμμο. Στην παραλία αυτή υπάρχει ένα σπήλαιο-σήραγγα του οποίου η είσοδος βρίσκεται στη θάλασσα. Έχει μήκος περίπου 80 μέτρων. Σύμφωνα με την παράδοση η σήραγγα αυτή συγκοινωνούσε με την αρχαία Αμαθούντα, από το οποίο φυγαδεύτηκε η βασίλισσα της όταν επιτέθηκαν οι Σαρακηνοί.
Εκκλησίες
Η εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στον Άγιο Θεόδωρο του Τύρωνα. Οικοδομήθηκε το 1900. Γιορτάζει στις 17 Φεβρουαρίου. Επιπλέον, στην κοινότητα βρίσκεται το μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου του Αλαμάνου (άγιος από τους Αγίους Αλαμάνους), το οποίο είναι πολύ γνωστό στην Κύπρο. Ακόμη, στο χωριό υπάρχουν 3 εξωκκλήσια: των Αγίων Αναργύρων, της Αγίας Παρασκευής και την Αγίας Μαρίνας.
Πληθυσμός
Σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο, ο πληθυσμός του χωριού γνώρισε αρκετές αυξομειώσεις. Τις τελευταίες δεκαετίες ο πληθυσμός παρουσιάζει μεγάλη αύξηση. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του Μοναγρουλίου όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Λεμεσού
Τσιφλικούδια
Τα Τσιφλικούδια είναι συνοικία του Δήμου Λεμεσού.
Τοποθεσία
Στα δυτικά συνορεύει με το Ζακάκι, στα βόρεια με τον Άγιο Σπυρίδωνα, την Ομόνοια και τον Άγιο Ιωάννη, στα βορειοανατολικά με την Αρναουτογειτονιά και στα ανατολικά με το Τζαμί Τζεντίτ. Το νότιο μέρος της συνοικίας είναι παραθαλάσσια. Η μισή έκταση που καταλαμβάνει το νέο λιμάνι Λεμεσού βρίσκεται στα Τσιφλικούδια.
Ιστορικό
Από την έναρξη της Τουρκοκρατίας (1571 μ.Χ.), στα Τσιφλικούδια διέμεναν Οθωμανοί και στη συνέχεια Τουρκοκύπριοι. Με την πάροδο του χρόνου στην περιοχή εγκαταστάθηκαν και Ελληνοκύπριοι. Μετά μετά τις δικοινοτικές διαταραχές του 1963 και τη δημιουργία θυλάκων από τους Τουρκοκύπριους, ο πληθυσμός των Τουρκοκυπρίων μειώθηκε αφού πολλοί μετακινήθηκαν στον τουρκοκυπριακό θύλακα της Λεμεσού. Για το λόγο αυτό, οι Ελληνοκύπριοι αποτελούσαν πλέον την πλειοψηφία των κατοίκων στα Τσιφλικούδια. Συνέχισε ωστόσο να αποτελεί μια από τις τουρκοκυπριακές συνοικίες της Λεμεσού. Σημαντικό αποτελεί το γεγονός ότι στη συνοικία παρέμειναν αρκετοί Τουρκοκύπριοι, οι οποίο δεν εγκαταστάθηκαν στον τουρκοκυπριακό θύλακα, και οι οποίοι συναναστρέφονταν στην καθημερινότητα με τους Ελληνοκύπριους. Πριν την τουρκική εισβολή του 1974 και την μετακίνηση των Τουρκοκυπρίων στο βόρειο τμήμα της Κύπρου, στην περιοχή λειτουργούσαν τουρκικό δημοτικό σχολείο, γυμνάσιο και λύκειο. Μετά το 1974 όλα τα σχολεία μετατράπηκαν σε ελληνοκυπριακά, τα σημερινά δημοτικό, γυμνάσιο και λύκειο Αγίου Αντωνίου (το οποίο διοικητικά ανήκουν στη συνοικία Αγίου Ιωάννη), ώστε να καλυφθούν οι ανάγκες των Ελληνοκύπριων προσφύγων που εγκαταστάθηκαν στην ευρύτερη περιοχή.
Στα Τσιφλικούδια βρίσκεται το καρνάγιο Λεμεσού. Στην περιοχή δημιουργήθηκαν το 1968 εργαστήρια καραβομαραγκών οι οποίοι συντηρούσαν ή κατασκεύαζαν μικρά πλεούμενα. Επιπλέον, στην κατά μήκος της παραλίας λειτουργούσαν πολλές οινοβιομηχανίες, βιομηχανικές μονάδες και βιοτεχνίες, γεγονός που δεν επέτρεψε την μετεξέλιξη της περιοχής, η οποία αποτελεί μία από τις υποβαθμισμένες περιοχές της πόλης. Σήμερα, υπάρχουν σχεδιασμοί και γίνονται προσπάθειες για αναβάθμιση της περιοχής, με αναζωογόνηση και εξωραϊσμό του παραλιακού μετώπου.
Οι οινοβιομηχανίες που λειτούργησαν στην περιοχή ήταν οι πρώτες οινοβιομηχανίες της Κύπρου. Αυτές ήταν η ΚΕΟ, η ΛΟΕΛ, η ΣΟΔΑΠ και η ΕΤΚΟ. Τα κτίρια αυτά όπως και τα κτήρια του Δημοτικού Σφαγείου, του χαρουπόμυλου και οι αποθήκες της Συνεργατικής Χαρουπιών, τα οποία κατασκευάστηκαν από τις αρχές έως τα μέσα του 20ου αιώνα, έχουν κηρυχθεί διατηρητέα από την κυπριακή κυβέρνηση.
Πληθυσμός
Σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο, ο πληθυσμός της συνοικίας Τσιφλικούδια παρουσιάζει μια μείωση στις τελευταίες απογραφές. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό των Τσιφλικουδίων όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο. Το 1881 είχε καταγραφεί ξεχωριστά, κάτι που δεν έγινε τις επόμενες δεκαετίες, έως το 1982.
Πηγές
Κατηγορία:Συνοικίες Δήμου Λεμεσού
Οδός Ακαδημίας
Η Οδός Ακαδημίας είναι ιστορικός δρόμος της πόλης της Αθήνας στην 1η δημοτική ενότητα. Εντάσσεται στο ρυμοτομικό πλέγμα του πολεοδομικού σχεδίου που εφαρμόστηκε βόρεια της παλαιάς πόλης, αναπτυσσόμενη περιμετρικά του ιστορικού κέντρου και παραλλήλως της Σταδίου και της Πανεπιστημίου. Η ονομασία του δρόμου προέρχεται από την Ακαδημία των Αθηνών από την οποία διέρχεται, συνδέοντας το Κολωνάκι με τα Εξάρχεια. Η Ακαδημίας στεγάζει πολλά άλλα σημαντικά κτίσματα όπως το Πανεπιστήμιο των Αθηνών, τον Ιερό Ναό Ζωοδόχου Πηγής και κατά καιρούς έχει προταθεί η πεζοδρόμησή της.
Η οδός ξεκινά από την Βασιλίσσης Σοφίας στο Σύνταγμα και διασχίζει το Κολωνάκι, τη Πλατεία Κάνιγγος και τα Εξάρχεια προτού καταλήξει στην Ομόνοια. Έχει μήκος 1,2 χιλιόμετρα με φορά νοτιοδυτικά-βορειοανατολικά. Διαθέτει τρεις λωρίδες κυκλοφορίας.
Κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου είχε ονομαστεί σε οδό Φραγκλίνου Ρούσβελτ, προς τιμήν του Αμερικανού προέδρου Φραγκλίνου Ρούζβελτ, αλλά οι Αθηναίοι εξακολουθούσαν να την αποκαλούν με το αρχικό της όνομα.
Μαρία Κλοτίλδη της Σαβοΐας
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1859 τον Ναπολέοντα Ιωσήφ Βοναπάρτη, Πρίγκιπα Ναπολεόν, τιτουλάριο Βασιλιά της Βεστφαλίας και Πρίγκιπα του Μονφόρ, και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Σαβοΐας Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Ιταλίας Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Σαβοΐας
Σπύρος Περιστέρης (μουσικός)
Ο Σπύρος Περιστέρης (1900 - 15 Μαρτίου 1966) ήταν Έλληνας μουσικός και συνθέτης με μικρασιατική καταγωγή.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Σμύρνη το 1900 από Έλληνα πατέρα και Ιταλίδα μητέρα. Άρχισε από μικρός να μαθαίνει μαντολίνο και μετά την εγκατάσταση της οικογένειάς του στην Κωνσταντινούπολη, γύρω στο 1915, κατόρθωσε να τελειώσει την Ιταλική Σχολή και να μάθει ιταλικά και γερμανικά.
Μετά το θάνατο του Βασιλείου Σιδερή, το 1918, επανήλθε στη Σμύρνη και ανέλαβε, σε ηλικία 18 ετών, την ευθύνη της Σμυρνέικης Εστουδιαντίνας, που είχε γίνει διάσημη σε όλη την Ευρώπη και έμεινε γνωστή με το όνομα "Τα Πολιτάκια". Τον τίτλο αυτό χρησιμοποίησε στις αρχές του 1930, όταν παίζοντας στην ορχήστρα του υπερωκεανίου "Μέγας Αλέξανδρος", ηχογράφησε στις Ηνωμένες Πολιτείες κάποια οργανικά κομμάτια, με το ψευδώνυμο Σ. Γεωργιάδης. Η εμφάνισή του στη δισκογραφία γίνεται το 1927. Δικά του είναι τα ρεμπέτικα τραγούδια "Ο ιππότης", "Η μποέμισσα", "Τα μπελεντέρια", "Ο τεκετζής", και τα "Ο μάγκας του Βοτανικού" και "Πίνω και μεθώ" (Οφ Αμάν), με τον Ζαχαρία Κασιμάτη.
Ο Σπύρος Περιστέρης ήταν ο άνθρωπος που σχεδόν με το ζόρι έβαλε τον Μάρκο Βαμβακάρη να ηχογραφήσει τη φωνή του όταν το 1933 πραγματοποιήθηκε η πρώτη εμπορική ηχογράφηση μπουζουκιού στο βινύλιο. Σε πάρα πολλές ηχογραφήσεις του Βαμβακάρη ο Περιστέρης συμμετέχει στην ορχήστρα όπου το τρίδυμο Μάρκος και Περιστέρης στα μπουζούκια και Κώστας Σκαρβέλης στην κιθάρα ήταν αχτύπητο. Κάποια τραγούδια που έγραψε ο Περιστέρης γίνονται επιτυχίες με τη φωνή του Βαμβακάρη ("Ο Αντώνης ο βαρκάρης ο σερέτης", "Η Μαρία η Μανταλένα", "Μες στον οντά ενός πασά"). Κάποια τραγούδια πού βρέθηκαν στο δικό του όνομα (μουσική) και του Μίνωος Μάτσα (στίχοι) αποτελούν συνθέσεις άλλων καλλιτεχνών κυρίως του Μάρκου Βαμβακάρη χωρίς όμως να στοιχειοθετείται καπηλεία πνευματικής δημιουργίας αλλά για άλλη σκοπιμότητα. Ο Περιστέρης έπαιζε άριστα όλα τα έγχορδα όργανα με τάστα, πιάνο, ακορντεόν και κοντραμπάσο.
Παντρεύτηκε το 1921 και απέκτησε δύο γιους τον Αργύρη και τον Δημήτρη. Πέθανε τον Μάρτιο του 1966 στην Αθήνα.
Αναφορές
Κατηγορία:Έλληνες τραγουδοποιοί Κατηγορία:Ρεμπέτες Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός
Ψυχολογία Γκεστάλτ
Η ψυχολογία Γκεστάλτ (γερμανικά: Gestaltpsychologie), ακαδημαϊκά γνωστή και ως μορφολογική ψυχολογία, είναι ένας τρόπος αντιμετώπισης ατόμων που αισθάνονται ανήσυχα - πως κάτι δεν πάει καλά.
Η θεραπεία στηρίζεται στην ιδέα πως είναι καλύτερα να ζήσουμε αυτό που αισθανόμαστε "εδώ και τώρα" και όχι να συνεχίσουμε να σκεπτόμαστε το παρελθόν ή να ανησυχούμε για το μέλλον. Ο στόχος είναι να βοηθηθεί το άτομο να συνειδητοποιήσει τις σκέψεις του, τις συμπεριφορές του, τις εμπειρίες του και τα συναισθήματά του και να αναλάβει την ευθύνη γι αυτά. Με άλλα λόγια, να επικεντρωθεί το άτομο στις διαδικασίες που συμβαίνουν μέσα του με αφορμή τα εξωτερικά ερεθίσματα, αποφεύγοντας τα νοητικά παιγνίδια που διεγείρονται αυτόματα και λειτουργούν ασυνείδητα.
Η μέθοδος αποτέλεσε μέρος αυτού που ονομάστηκε ουμανιστική ψυχολογία και διαμορφώθηκε από τους Φριτς Περλς, Λάουρα Περλς και Πολ Γκούντμαν (σχολή του Βερολίνου) στις δεκαετίες '40 και '50.
Με τη θεραπεία Γκεστάλτ το πάσχον άτομο οδηγείται να αναγνωρίσει πως ένας στημένος μηχανισμός μέσα του προσπαθεί να αποφύγει τα συναισθήματα του παρόντος. Όταν το άτομο αρχίσει να αναγνωρίζει το γεγονός αυτό, αρχίζει και να αισθάνεται καλύτερα. Όμως χρειάζεται αρκετός χρόνος και αρκετές επαναλαμβανόμενες συνεδρίες για να ολοκληρωθεί ένα ικανοποιητικό αποτέλεσμα.
Η λέξη Γκεστάλτ είναι γερμανική και σημαίνει «σχήμα». Η βασική αρχή της Ψυχολογίας Γκεστάλτ είναι πως ο νους δέχεται επί μέρους ερεθίσματα, αλλά τα συνθέτει με το δικό του τρόπο και «σχηματοποιεί» ένα αποτέλεσμα που είναι κάτι πολύ περισσότερο ή κάτι διαφορετικό από το άθροισμα των ερεθισμάτων που δέχτηκε. Ο όρος Γκεστάλτ έχει καθιερωθεί σαν ορολογία της Ψυχολογίας και της Ψυχοθεραπείας σε όλες σχεδόν τις γλώσσες του κόσμου, ενώ το συγκεκριμένο νόημα κατά περίπτωση μπορεί να αποδίδεται σε κάθε γλώσσα με κάποιο διαφορετικό τρόπο. Στα ελληνικά π.χ για την ψυχοθεραπεία Γκεστάλτ μπορεί να χρησιμοποιηθεί ο όρος «βιωματική θεραπεία» (που ωστόσο δεν ισχύει για την ψυχολογία Γκεστάλτ).
Παραπομπές
Κατηγορία:Αντίληψη Κατηγορία:Κλάδοι της ψυχολογίας Κατηγορία:Γνωστική ψυχολογία Κατηγορία:Γραφιστική
Μπριτ Έκλαντ
right|200 px|thumb|Η Μπριτ Έκλαντ το 1972 Η Μπριτ Έκλαντ (Britt Ekland) (Στοκχόλμη, 6 Οκτωβρίου 1942) είναι Σουηδή ηθοποιός και τραγουδίστρια. Πραγματοποίησε την πρώτη της εμφάνιση στον κινηματογράφο σε ηλικία 17 ετών (1959). Πρωταγωνίστησε σε έναν σημαντικό αριθμό ταινιών, κυρίως θρίλερ, οι οποίες και την καθιέρωσαν ως σύμβολο του σεξ, κατά τη διάρκεια των δεκαετιών του ’60 και του ’70. Το 1964 παντρεύτηκε τον επίσης ηθοποιό Πίτερ Σέλερς με τον οποίο συμπρωταγωνίστησε σε τρεις ταινίες, ενώ μαζί του απέκτησε μία κόρη. Το ζευγάρι πήρε διαζύγιο το 1968 και ακολούθως (1984) η Έκλαντ ήρθε σε δεύτερο γάμο με τον 23χρονο μουσικό (ντράμερ) Σλιμ Τζιμ Φάντομ, έως το 1992 που χώρισε για δεύτερη φορά. Με τον Φάντομ η Έκλαντ απέκτησε έναν γιο, που γεννήθηκε το 1988. Κατά καιρούς, η Έκλαντ διατήρησε σχέσεις με τον παραγωγό Λου Άντλερ (με τον οποίο απέκτησε έναν γιο το 1973) και με τον τραγουδιστή Ροντ Στιούαρτ (1975 – 1977 ).
Παραπομπές
Κατηγορία:Σουηδοί αυτοβιογράφοι Κατηγορία:Σουηδές ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Σουηδές ηθοποιοί τηλεόρασης
Anticipating
Το "Anticipating" είναι ένα τραγούδι της Αμερικανίδας τραγουδίστριας Μπρίτνεϊ Σπίαρς. Το τραγούδι γράφτηκε από την Μπρίτνεϊ μαζί με τους Brian Kierulf και Josh Schwartz, που έκαναν και την παραγωγή του κομματιού, για το τρίτο στούντιο άλμπουμ της, Britney (2001). Κυκλοφόρησε στις 24 Ιουνίου του 2002 από τη Jive Records, ως το πέμπτο σινγκλ από το άλμπουμ στη Γαλλία, έπειτα στις Φιλιππίνες και τον Ιανουάριο του 2003 στη Βραζιλία. Στιχουργικά, το τραγούδι, αφορά τη φιλία μεταξύ γυναικών. Έλαβε θετική κριτική, με τους κριτές να επαινούν τον δυνατό του στίχο και συγκρίνοντάς το με συνθέσεις της δεκαετίας του 1970.
Το "Anticipating" γνώρισε μικρή εμπορική επιτυχία, φτάνοντας στη θέση τριάντα οχτώ στα γαλλικά τσαρτ (French Singles Chart). Το τραγούδι προωθήθηκε στην περιοδεία Dream Within a Dream Tour (2001-2002), όπου η Μπρίτνεϊ φορούσε μια μπαλωμένη τζιν φούστα και χόρευε μπροστά από πανιά που κρεμόντουσαν και πάνω τους είχαν παιδικές ζωγραφιές. Παράλληλα στην διάρκεια της παράστασης υπήρχε και ένα βοηθητικό βίντεο κλιπ, σκηνοθετημένο από τον Μάρτι Κάλνερ, όπου αποτελούνταν από ζωντανές σκηνές της περιοδείας Live from Las Vegas. Το "Anticipating" προωθήθηκε επίσης και σε μια διαφήμιση που γύρισε η Μπρίτνεϊ για το αυτοκίνητο Toyota Vios.
Background
Κατά τη διάρκεια της Oops!... I Did It Again World Tour περιοδείας (2000), η Μπρίτνεϊ αποκάλυψε πως ένιωθε να εμπνέεται από χίπ χόπ καλλιτέχνες όπως ο Jay-Z και οι The Neptunes και ήθελε να κάνει ένα δίσκο με πιο funky ήχο. Τον Φεβρουάριο του 2001 η Μπρίτνεϊ υπέγραψε συμβόλαιο προώθησης με την Pepsi αξίας $7–8 εκατομμυρίων, και κυκλοφόρησε ακόμα ένα βιβλίο γραμμένο μαζί με τη μητέρα της, με τίτλο A Mother's Gift (Το Δώρο μιας Μητέρας). Τον ίδιο μήνα η Μπρίτνεϊ άρχισε να ηχογραφεί υλικό για το τρίτο στούντιο άλμπουμ της, Το "Anticipating" ηχογραφήθηκε στα Rusk Sound Studios στο Los Angeles, California και στα Battery Studios στη Νέα Υόρκη. Το τραγούδι γράφτηκε από την ίδια, τον Μπράιαν Κιέρουλφ και τον Josh Schwartz ενώ η παραγωγή του είναι από τον Kierulf και τον Schwartz. Επιπλέον το μιξάρισμα έγινε στα Battery Studios από τον Stephen George. Η ηχοληψία έγινε από τους Aaron Kaplan, Rich Tapper, Jill Tengan και Charles McCrorey. Ο Nile Rodgers έπαιξε την κιθάρα. Το μπάσο και ο προγραμματισμός έγιναν από τον Kierulf. Τα background φωνητικά προέρχονται από την Μπρίτνεϊ και την Jennifer Karr. Σε μια συνέντευξη με την Daily Record, η Μπρίτνεϊ σχολίασε το κομμάτι, λέγοντας, "Είναι απλά ένα χαρούμενο τραγούδι που έγραψα. Είναι απλά σαν να είσαι με τις φίλες σου και απλά να χορεύεις. Νομίζω αυτό το τραγούδι έχει μια αίσθηση της δεκαετίας του '70. Κυκλοφόρησε ως το πέμπτο single από το άλμπουμ στη Γαλλία στις 24 Ιουνίου 2002, έπειτα στις Φιλιππίνες και τον Ιανουάριο του 2003 στη Βραζιλία.
Σύνθεση
Το "Anticipating" είναι ένα νεανικό και χορευτικό τραγούδι που διαρκεί για τρία λεπτά και δεκαέξι δευτερόλεπτα. Ο Corey Moss του MTV επισήμανε ότι το τραγούδι έχει έναν ντίσκο ήχο της δεκαετίας του 1970, ενώ η Joan Anderman του The Boston Globe το σύγκρινε με τα πρώτα τραγούδια της Madonna όπως το "Holiday" (1983). Σύμφωνα με την παρτιτούρα που δημοσιεύτηκε στο musicnotes.com από τη Universal Music Publishing Group, το τραγούδι είναι γραμμένο στο κλειδί του F major και έχει οριστεί σε time signature of common time(κοινού χρόνου) με το tempo των 112 χτύπων ανά λεπτό. Το φωνητικό εύρος της Μπρίτνεϊ εκτείνεται από το χαμηλό κλειδί της F3 ως την υψηλή νότα της A4. Το τραγούδι έχει μια βασική αλληλουχία του B♯(9)–C–Dm7–B♯(9) ως συγχορδία. Στιχουργικά, μιλάει για τη φιλία μεταξύ γυναικών. Κατά τη διάρκεια της γέφυρας, η Μπρίτνεϊ τραγουδά, "Gotta really let me know if you want me / You gotta turn me on and make me feel sexy". Την περίοδο της κυκλοφορίας του άλμπουμ, το επίσημο site της ανέφερε ότι ο νεανικός και δυναμικός ήχος του 'Anticipating' αποδεικνύει πως η Μπρίτνεϊ είναι περισσότερο από ποτέ, μια υπολογίσιμη δύναμη."
Παραπομπές
Κατηγορία:Τραγούδια του 2001 Κατηγορία:Disco τραγούδια Κατηγορία:Singles του 2002
Δήμος Ζελενίκοβο
Ο Δήμος Ζελενίκοβο (Зелениково, Zelenikovë) είναι δήμος στο κεντρικό μέρος της Βόρειας Μακεδονίας. Αποτελεί μέρος της Περιφέρειας Σκοπίων. Ζελενίκοβο ονομάζεται επίσης το χωριό στο οποίο βρίσκεται η έδρα του Δήμου Ζελενίκοβο.
Γεωγραφία
Ο Δήμος Ζελενίκοβο συνορεύει με:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Βόρειας Μακεδονίας  Κατηγορία:Περιφέρεια Σκοπίων
Ιαπωνικές εκλογές Άνω Βουλής (2013)
Υποσημειώσεις
Κατηγορία:Εκλογές στην Ιαπωνία
Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2013-14
Η Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2013-14 ήταν η 75η έκδοση της Α΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κέρδισε ο ΑΠΟΕΛ για 23η φορά στην ιστορία του.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας 2013-14 συμμετείχαν 14 ομάδες. Το πρωτάθλημα διεξήχθη σε δύο φάσεις. Στην Α΄ φάση όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Μετά την ολοκλήρωση της Α΄ φάσης οι δύο τελευταίες διαβαθμίστηκαν αυτόματα στην Β΄ κατηγορία 2014-15 και οι υπόλοιπες 12 χωρίστηκαν σε 2 ομίλους ανάλογα με τη θέση τους στο βαθμολογικό πίνακα και έδωσαν αγώνες κατάταξης (Β΄ φάση). Στους ομίλους αυτούς μεταφέρονται τα αποτελέσματα, οι βαθμοί και τα τέρματα της Α΄ φάσης.
Οι ομάδες στις θέσεις 1-6 διαγωνίστηκαν στον Α΄ όμιλο για την κατάκτηση του πρωταθλήματος και τις θέσεις που οδηγούν στις διοργανώσεις της UEFA. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Η πρωταθλήτρια και η δευτεραθλήτρια ομάδα εξασφάλιζαν τη συμμετοχή τους στο ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2014-15. Οι ομάδες που τερμάτιζαν στη δεύτερη και τρίτη θέση εξασφάλιζαν τη συμμετοχή τους στο ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ 2014–15.
Οι ομάδες στις θέσεις 7-12 διαγωνίστηκαν στον Β΄ όμιλο και οι ομάδες που τερμάτισαν στις δύο τελευταίες θέσεις του ομίλου (11η και 12η θέση) διαβαθμίστηκαν στη Β΄ κατηγορία 2014-15. Η διαβάθμιση 4 ομάδων από το πρωτάθλημα (αντί 3 όπως τις προηγούμενες περιόδους) και ο προβιβασμός μόνο 2 ομάδων από το πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 2013-14 έγινε ούτως ώστε από τη νέα περίοδο να μειωθεί ο αριθμός των ομάδων της Α΄ κατηγορίας από 14 σε 12.
Σύστημα βαθμολόγησης
Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό.
Αλλαγές σε σχέση με την προηγούμενη περίοδο
Σε σχέση με το πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας 2012-13, στο πρωτάθλημα της περιόδου 2013-14 συμμετείχαν οι τρεις πρώτες ομάδες του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας 2012-13 Άρης Λεμεσού, ΑΕΚ Κουκλιών και Ερμής Αραδίππου. Στο πρωτάθλημα δεν συμμετείχαν ο Ολυμπιακός Λευκωσίας, η Α.Ο. Αγία Νάπα και η ΑΕΠ Πάφου που είχαν υποβιβαστεί στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 2013-14.
Ομάδες, στάδια και τοποθεσίες
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα και τα στάδια που χρησιμοποίησαν.
Σημειώσεις: 1 Λόγω ακαταλληλότητας της δικής της έδρας (Κοινοτικό Στάδιο Κουκλιών) για διεξαγωγή αγώνων Α΄ κατηγορίας, η ΑΕΚ Κουκλιών χρησιμοποίησε ως έδρα το Παφιακό Αμμόχωστος. 2 Λόγω ακαταλληλότητας της δικής της έδρας (Στάδιο Κατωκοπιά) για διεξαγωγή αγώνων Α΄ κατηγορίας, η Δόξα χρησιμοποίησε ως έδρα το Στάδιο Αμμόχωστος. 3 Λόγω ακαταλληλότητας της δικής του έδρας (Δημοτικό Στάδιο Αραδίππου) για διεξαγωγή αγώνων Α΄ κατηγορίας, ο Ερμής χρησιμοποίησε ως έδρα το Στάδιο Αμμόχωστος.
Βαθμολογία
Η βαθμολογία στο τέλος της Α΄ φάσης ήταν:
Πηγή: Παγκύπριο Πρωτάθλημα 13/14 - Α΄ Φάση (Βαθμολογία)
Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων αγώνες (i. Βαθμοί από τα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, ii. Διαφορά τερμάτων σε μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, iii. Καλύτερη εκτός έδρας επίθεση στα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια), 3ος Γενική διαφορά τερμάτων, 4ος Καλύτερη επίθεση.
1: Η Νέα Σαλαμίνα τιμωρήθηκε με αφαίρεση 3 βαθμών επειδή απέτυχε να περάσει τον έλεγχο οικονομικών κριτηρίων της UEFA.
2: Η Ένωση Νέων Παραλιμνίου τιμωρήθηκε με αφαίρεση 3 βαθμών επειδή απέτυχε να περάσει τον έλεγχο οικονομικών κριτηρίων της UEFA.
3: Η Αλκή Λάρνακας τιμωρήθηκε με αφαίρεση 41 βαθμών για διάφορους οικονομικούς λόγους.
Αποτελέσματα
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων της Α΄ φάσης:
Πηγή: Παγκύπριο Πρωτάθλημα 13/14 - Α΄ Φάση (Αποτελέσματα)
Α΄ όμιλος
Η τελική βαθμολογία του Α΄ ομίλου ήταν:
Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων αγώνες (i. Βαθμοί από τα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, ii. Διαφορά τερμάτων σε μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, iii. Καλύτερη εκτός έδρας επίθεση στα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια), 3ος Γενική διαφορά τερμάτων, 4ος Καλύτερη επίθεση.
Πηγή: Παγκύπριο Πρωτάθλημα 13/14 - Β' Φάση - Α' ΟΜΙΛΟΣ (Βαθμολογία)
1 Επειδή το Κύπελλο Κύπρου 2013-14 κατακτήθηκε από τον πρωταθλητή ΑΠΟΕΛ, ο οποίος είχε εξασφαλίσει συμμετοχή στο Τσάμπιονς Λιγκ μέσω της κατάκτησης του πρωταθλήματος, η τρίτη ομάδα της βαθμολογίας του πρωταθλήματος εξασφάλισε συμμετοχή στα πλέι-οφ του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ 2014–15 (αντί στο 3ο προκριματικό), η τέταρτη ομάδα στον 3ο προκριματικό (αντί στο 2ο προκριματικό) και η πέμπτη ομάδα εξασφάλισε συμμετοχή στο 2ο προκριματικό.
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του Α΄ ομίλου:
Πηγή: Παγκύπριο Πρωτάθλημα "Γλαύκος Κληρίδης" 13/14 - Β' Φάση - Α' ΟΜΙΛΟΣ (Αποτελέσματα)
Το πρωτάθλημα διεκδικείτο μέχρι την τελευταία αγωνιστική από την ΑΕΛ και τον ΑΠΟΕΛ, οι οποίοι αγωνίζονταν μεταξύ τους. Ήταν ένας από τους ελάχιστους «τελικούς πρωταθλήματος» στην ιστορία του κυπριακού ποδοσφαίρου. Η ΑΕΛ προπορευόταν με 3 βαθμούς διαφορά, οπόταν χρειαζόταν νίκη ή ισοπαλία για να στεφθεί πρωταθλήτρια ενώ ο ΑΠΟΕΛ χρειαζόταν μονάχα νίκη καθώς υπερτερούσε στην ισοβαθμία. Το παιχνίδι διακόπηκε στις αρχές του δευτέρου ημιχρόνου, όταν το αποτέλεσμα ήταν 0-0, μετά από ρίψη κροτίδας από την κερκίδα της ΑΕΛ και τον τραυματισμό ποδοσφαιριστή του ΑΠΟΕΛ, ο οποίος βρισκόταν στον πάγκο της ομάδας του.
Η Δικαστική Επιτροπή της ΚΟΠ αποφάσισε όπως το παιχνίδι επαναληφθεί, χωρίς θεατές, σε ουδέτερο γήπεδο. Το ΑΠΟΕΛ άσκησε έφεση η οποία όμως δεν εκδικάστηκε εγκαίρως λόγο παραίτησης του εφετείου. Το ΑΠΟΕΛ κέρδισε το παιχνίδι με 1-0 και ανακηρύχτηκε πρωταθλητής. Λίγες μέρες αργότερα, η έφεση εκδικάστηκε και το ΑΠΟΕΛ πήρε το παιχνίδι με σκορ 3-0.
Β΄ όμιλος
Η τελική βαθμολογία του Β΄ ομίλου ήταν:
Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων αγώνες (i. Βαθμοί από τα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, ii. Διαφορά τερμάτων σε μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, iii. Καλύτερη εκτός έδρας επίθεση στα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια), 3ος Γενική διαφορά τερμάτων, 4ος Καλύτερη επίθεση.
Πηγή: Παγκύπριο Πρωτάθλημα 13/14 - Β' Φάση - Β' ΟΜΙΛΟΣ (Βαθμολογία)
1: Η Νέα Σαλαμίνα τιμωρήθηκε με αφαίρεση 3 βαθμών επειδή απέτυχε να περάσει τον έλεγχο οικονομικών κριτηρίων της UEFA.
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του Β΄ ομίλου: Πηγή: Παγκύπριο Πρωτάθλημα "Γλαύκος Κληρίδης" 13/14 - Β' Φάση - Β' ΟΜΙΛΟΣ (Αποτελέσματα)
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2013-2014
Πουατιέ
Το Πουατιέ (γαλλικά: Poitiers) είναι πόλη στη δυτική κεντρική Γαλλία, την οποία διασχίζει ο ποταμός Κλεν (Clain). Αποτελεί την πρωτεύουσα του νομού Βιέν (Vienne) και της περιφέρειας Ακουιτανία-Λιμουζέν-Πουατού-Σαράντ (Aquitaine-Limousin-Poitou-Charentes). Η πόλη έχει πληθυσμό περίπου 89.200 κατοίκων και μαζί με τους γειτονικούς δήμους, ο πληθυσμός της αστικής περιοχής του Πουατιέ ξεπερνά τους 125.000 κατοίκους. Το Πουατιέ είναι γνωστό για τις μεσαιωνικές εκκλησίες του και κυρίως για την ιστορική και πολύ σημαντική μάχη του Πουατιέ του 732 καθώς και για το τεχνολογικό πάρκο ψυχαγωγίας Futuroscope, που βρίσκεται 7 χιλιόμετρα βόρεια της πόλης.
Ιστορία
300px|thumb|right|Η κεντρική πλατεία Charles-de-Gaulle Η πόλη του Πουατιέ είναι γνωστή από τρεις μεγάλες μάχες:
Αρχαιότητα
Η πόλη υπήρχε ήδη πριν τον ερχομό του Ιουλίου Καίσαρα, καθώς στην περιοχή υπήρχαν φυλές Πίκτων. Τον 2ο αιώνα μ.Χ., το Πουατιέ ήταν πρωτεύουσα της επαρχίας της Ακουιτανίας.
Μεσαίωνας
Στη μεσαιωνική εποχή, το Πουατιέ αποκτάει το μεγαλύτερο μέρος των αμυντικών του κατασκευών και της γεωγραφικής του τοποθέτησης, μακριά από το κέντρο εξουσίας των Φράγκων, ενώ είναι επίσης πρωτεύουσα του Πουατού.
Τον 12ο αιώνα, η Ελεονώρα της Ακουιτανίας έχτισε ένα νέο τείχος 6 χιλιομέτρων, που περικλείει όλη την πόλη, ενώ χτίστηκε και το πρώτο κωδωνοστάσιο στην Ευρώπη. Έκανε επίσης εργασίες στο Παλάτι των Δουκών και κατασκεύασε νέα αγορά.
Τον 14ο αιώνα, η πόλη περνάει στα χέρια του δούκα του Berry, ο οποίος εξωραΐζει το μεσαιωνικό Παλάτι των Δουκών. Στις πιο σκοτεινές ώρες του Εκατονταετούς Πολέμου, η πόλη υποδέχθηκε το βασιλικό κοινοβούλιο το 1418. Στο Πουατιέ επίσης διεξήχθη κι η προανάκριση της Ζαν ντ' Αρκ το 1429. Το 1432, ο βασιλιάς Κάρολος Ζ΄ ιδρύει το Πανεπιστήμιο του Πουατιέ.
20ός αιώνας
Η πόλη του Πουατιέ υπέστη μεγάλες καταστροφές από βομβαρδισμούς κατά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ιδιαίτερα στην περιοχή γύρω από τον σιδηροδρομικό σταθμό.
Η πόλη είναι επίσης γενέτειρα του Γάλλου φιλόσοφου Μισέλ Φουκώ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Πουατού-Σαράντ
Καλλίξενος
Ο Καλλίξενος ήταν ένας Αθηναίος πολιτικός που χαρακτηρίστηκε ως ακραίος και δημαγωγός στην πολιτική σκηνή κατά τα τέλη του Πελοποννησιακού Πολέμου, αλλά όταν καταφρονήθηκε από τους συμπολίτες του αυτοκτόνησε με ασιτία.
Από την πολιτική και προσωπική ζωή του ελάχιστα είναι γνωστά πέραν του σοβαρού επεισοδίου μετά τη Ναυμαχία των Αργινουσών κατά το οποίο οι νικηφόροι στρατηγοί επανήλθαν στην Αθήνα και αντί να δοξαστούν καταδικάστηκαν σε θάνατο με συνοπτικές διαδικασίες. Στην καταδίκη αυτή αντιτάχθηκαν τότε ο φιλόσοφος Σωκράτης και αρκετοί πολιτικοί που όρθωσαν το ανάστημά τους όσο σθεναρότερα μπορούσαν στις εντονότατες πιέσεις της κοινής γνώμης και στο ιδιαίτερα φορτισμένο κλίμα των ημερών. Αλλοι πολιτικοί όμως, μεταξύ των οποίων και ο Καλλίξενος, επεδίωξαν με πάθος και επέτυχαν την καταδίκη, είτε γιατί πράγματι πίστευαν πως έπρεπε να καταδικαστούν παραδειγματικά οι στρατηγοί, είτε για να γίνουν αρεστοί στο λαό.
Το κλίμα των ημερών
Συγκεκριμένα οι οκτώ στρατηγοί και πολλοί ταξίαρχοι και κυβερνήτες και ναύαρχοι του στόλου τους όπως λέγονταν την εποχή εκείνη οι διάφοροι επιτελείς, καταδικάστηκαν σε θάνατο επειδή μετά τη νίκη τους κατά του σπαρτιατικού στόλου στις Άργινούσες, νησιά απέναντι από τη Λέσβο, κοτά στις ακτές της Μικράς Ασίας, δεν περισυνέλεξαν τους ναυαγούς όσο ήταν ακόμα ζωντανοί ή έστω τις σορούς τους αργότερα για να ταφούν ολοι αυτοί οι άνδρες στην πατρίδα τους. Υπολογίζεται ότι με τις 25 τριήρεις που έχασαν κατά τη ναυμαχία και ίσως κατά την τρικυμία που επακολούθησε, χάθηκαν τότε 5.000 άνδρες (200 - 220 ανά τριήρη).
Κατά μια τραγική σύμπτωση όμως, μετά την πρώτη ημέρα της δίκης, έτυχε ημερολογιακά (αρχές Οκτωβρίου) μια λαϊκή εορτή, τα Απατούρια (λέξη που σήμαινε κοινοί πατέρες, φρατριά), ένα τριήμερο εκδηλώσεων αφιερωμένο στην οικογένεια, κατά την οποία τα αγόρια κυρίως απήγγειλαν και ποιήματα και έπαιρναν δώρα. Αυτή η ανθρώπινη γιορτή φόρτισε ξαφνικά και πάλι το κλίμα, γιατί η ψυχολογική συντριβή ήταν πολύ μεγάλη για τους χιλιάδες πατεράδες και μητέρες που δεν θα ξανάβλεπαν τα δικά τους αγόρια. Καθώς μάλιστα ήταν τρόπον τινά «η ημέρα της οικογένειας» και ήταν ουσιαστικά μια ημέρα αφιερωμένη στη συνεύρεση των οικογενειών, όσοι γενικώς είχαν χάσει δικούς τους, πένθησαν διπλά και δεν ήταν καθόλου λίγοι – αυτοί οι 5.000 που χάθηκαν, ήταν όλοι νέοι άνδρες, με γονείς και συζύγους και παιδιά και κατά συνέπεια είχαν κατά μέσο όρο 5 συγγενείς που ήταν άμεσα ενδιαφερόμενοι, δηλαδή 25.000 πολίτες. Η ατμόσφαιρα φορτίσθηκε εκ νέου και οι συγγενείς απαίτησαν εκδίκηση. Εμφανίστηκε τότε και ένας άντρας που είπε ότι ήταν ναυαγός και σώθηκε χάρη σε ένα βαρέλι και ότι εκείνοι που θαλασσοπνίγονταν δίπλα του, του φώναζαν αν σωθεί να πει στους Αθηναίους ότι εγκαταλείφθηκαν από τους στρατηγούς τους εκείνοι που πολέμησαν για τη νίκη τους. Αυτό όξυνε ακόμα περισσότερο τα πνεύματα.
Στη συνέλευση των πολιτών επικράτησαν οι κατάρες των συγγενών που απαιτούσαν δικαίωση για τους άταφους πολεμιστές της νίκης των στρατηγών -και οι πολιτικοί που συμφωνούσαν μαζί τους. Οι στρατηγοί, όσο τους επιτράπηκε να μιλήσουν -ελάχιστα όμως- επέμεναν ότι μετά τη νικη τους τα 2/3 του στόλου πήγε να απελευθερώσει τον Κόνωνα από τη Μυτιλήνη και το 1/3 έμεινε για να περισυλλέξει ναυαγούς και νεκρούς, αλλά δεν τα κατάφερε λόγω της τρικυμίας. Ο Καλλίξενος όμως όπως και άλλοι που έπαιρναν το μέρος όσων θρηνούσαν, επέμειναν ότι αρχικά οι στρατηγοί είχαν μιλήσει μόνον για την κακοκαιρία και δεν είχαν αναφέρει ότι είχαν αναθέσει σε κάποιους την περισυλλογή των νεκρών.
Αυτό ήταν αλήθεια, γιατί οι οκτώ στρατηγοί, διαισθανόμενοι εξ αρχής ότι θα είχε αντίκτυπο στην Αθήνα η μη διάσωση τόσων ανδρών, είχαν συμφωνήσει να μη ρίξουν τις ευθύνες στους δύο τριηράρχες στους οποίους πράγματι είχαν αναθέσει το έργο και να επωμισθούν όλοι μαζί την ευθύνη, αναφέροντας μάλιστα στην αναφορά τους ως αιτία του κακού την μοιραία κακοκαιρία. Αυτό το έκαναν κυρίως επειδή η ευθύνη αυτή είχε ανατεθεί στον Θηραμένη που ναι μεν δεν τα κατάφερε να τη φέρει σε πέρας λόγω καιρού, αλλά ήταν ιδιαίτερα ισχυρός πολιτικά και δεν ήθελαν να τον έχουν εχθρό τους. Εκ των υστέρων αποδειχθηκε ότι είχαν πολύ δίκιο στην αρχική τους εκτίμηση, μια που ο Θηραμένης ήταν και ο μόνος που κατάφερε να απεμπλακεί και να μην καταδικαστεί. Ομως μη γνωρίζοντας εξαρχής τι θα γινόταν εντέλει, πράγματι είχαν γράψει μια γενικότητα για τον καιρό και ο Θηραμένης είχε επιστρέψει μάλιστα στην Αθήνα ενώ εκείνοι συνέχιζαν την καταδίωξη των Σπαρτιατών.
Οταν αργότερα εν μέσω ναυμαχιών πληροφορήθηκαν ότι οι Αθηναίοι ήταν έξαλλοι, ότι τους είχαν καθαιρέσει και τους ανακαλούσαν σε δίκη, τότε έστειλαν δεύτερη διευκρινιστική επιστολή, στο περιεχόμενο της οποίας επέμειναν μέχρι τέλους, ότι ουδόλως είχαν αμελήσει τους νεκρούς ή ναυαγούς και ότι επί τούτου είχαν μεριμνήσει να μείνουν στις Αργινούσες υπό τον Θηραμένη πάνω από 50 τριήρεις ώστε να επιτελεστεί το συγκεκριμένο έργο.
Ο Καλλίξενος και ο Θηραμένης χαρακτήρισαν όλη αυτή τη συμπεριφορά ανακόλουθη και μείωσαν την αξιοπιστία των στρατηγών. Ο Καλλίξενος θεώρησε όπως και όσοι συμφωνούσαν με αυτόν, ότι κατά πάσα πιθανότητα οι στρατηγοί ειχαν προτιμήσει τη δόξα της νίκης από τη φροντίδα των συμπολεμιστών τους και αν δεν καταδικάζονταν, στο μέλλον κανείς στρατιώτης δεν θα πολεμούσε με ανδρεία. Καταλόγισε στους στρατηγούς ότι ακόμα κι αν ήταν αλήθεια πως άφησαν εκεί τριήρεις, ήταν εξίσου αλήθεια ότι δεν άφησαν ούτε έναν υπεύθυνο στρατηγό παρά μόνον τριηράρχες και ότι όλοι οι στρατηγοί έτρεξαν να δοξαστούν στις επόμενες ναυμαχίες, αδιαφορώντας για την εκτέλεση της αποστολής που υποστήριζαν ότι είχαν αναθέσει σε κατώτερούς τους ιεραρχικά κυβερνήτες. Οι στρατηγοί επέμειναν ότι οι τριηράρχες που ανέλαβαν τη διάσωση ήταν έμπειροι και είχαν υπάρξει στο παρελθόν στρατηγοί και οι ίδιοι (αναφέρονταν στον Θηραμένη) όμως τα λόγια τους έπεφταν στο κενό. Εμφανίστηκε και ένας άνδρας που είπε ότι ήταν ναυαγός αλλά είχε σωθεί με ένα βαρέλι και ότι όσοι θαλασσοπνίγονταν του φώναζαν, σε περίπτωση που σωνόταν, να έλεγε στην Αθήνα ότι οι στρατηγοί άφησαν να πνιγούν εκείνοι που πραγματικά είχαν φέρει τη νίκη με τον αγώνα τους.
Ο Ξενοφών αποδίδει πολλά από αυτά σε σκευωρίες του ίδιου του Θηραμένη, ότι δηλαδή δωροδόκησε τον Καλλίξενο για ναπροωθήσει το θέμα προς πρόταση στη συνέλευση και ότι επειδή αλλαξονγώμισαν οι στρατηγοί και θα βρισκόταν κατηγορούμενος, φρόντισε να στηρίξει όσο μπορούσε τις εις βάρος τους κατηγορίες, φέρνοντας ψευδομάρτυρες και βάζοντας ανθρώπους του να ντυθουν πένθιμα και να φωνάζουν για τη δικαίωση των αδικοχαμένων. Ο Donald Kagan και πολλοί άλλοι ιστορικοί όμως πιστεύουν ότι ήταν τόσο φορτισμένο το κλίμα εναντίον των στρατηγών ούτως ή άλλως, που ο Θηραμένης δεν χρειαζόταν να κάνει το παραμικρό.
Ανεξαρτήτως αυτού, όταν στη διάρκεια της συνέλευσης ο Σωκράτης πήρε θέση υπέρ του να γίνει νόμιμη δίκη και να μην ακολουθηθούν συνοπτικές διαδικασίες, πήρε το λόγο και ο Ευρυπτόλεμος που είπε ότι όσοι φέρνουν παράνομες εισηγήσεις (π.χ. ο Καλλίξενος και οι άλλοι οργίλοι πολιτικοί) θα έπρεπε να πάνε κατηγορούμενοι γι' αυτό. Τότε ο Καλλίξενος και όσοι συμφωνούσαν με αυτόν είπαν ότι απεναντίας το δίκαιο είναι να πάνε συγκατηγορούμενοι των στρατηγών όσοι τους υπερασπίζονται, και τότε ο Ευρυπτόλεμος σίγησε και απέμεινε μόνον ο Σωκράτης, που τελικά μειοψήφισε. Η πρόταση του Καλλίξενου πέρασε γιατί συν τοις άλλοις δεν ήταν απόλυτα παράνομη, δηλαδή είχαν ξαναγίνει μαζικές δίκες και καταδίκες και το επιχείρημα του Σωκράτη και του Ευρυπτόλεμου στόχο εστιαζόταν στο ηθικό σκέλος του νόμου παρά στο τυπικό γράμμα του νόμου της εποχής εκείνης. Οι έξι στρατηγοί που ήταν παρόντες, όπως και άγνωστος αριθμός κατώτερών τους αξιωματικών, καταδικάστηκαν σε θάνατο και εκτελέστηκαν.
Οι οκτώ στρατηγοί ήταν ο Θράσυλλος, ο Ερασινίδης, ο Περικλής, γιο του Περικλή και της Ασπασίας,  ο Διαμέδων, ο Λυσίας, ο Αριστοκράτης, ο Πρωτόμαχος και ο Αριστογένης -οι δύο τελευταίοι γλίτωσαν γιατί δεν παρουσιάστηκαν στη δίκη. Οι δύο άνδρες που γλίτωσαν και δεν τους απαγγέλθηκαν καν κατηγορίες ενώ τους είχε ανατεθεί να περισυλλέξουν τους νεκρούς ήταν οι τριηράρχες Θηραμένης και ο Θρασύβουλος.
Μεταστροφή των Αθηναίων
Οπως είχε προβλέψει ο Ευρυπτόλεμος οι Αθηναίοι μετάνιωσαν για την απόφασή τους και προσήγαγαν αργότερα σε δίκη τον Καλλίξενο με την κατηγορία ότι εξαπάτησε το λαό. Αυτό όμως συνέβη μετά την ήττα της Αθήνας στους Αιγός Ποταμούς, όταν ο λαός κατάλαβε ότι είχε σκοτώσει τους καλύτερους στρατηγούς του και αποφάσισε να αναζητήσει ευθύνες σε εκείνους που τον παρέσυραν στη λαθεμένη απόφαση. Ο Καλλίξενος τότε φυλακίστηκε και ξέροντας ότι θα καταδικαζόταν, προσπάθησε και κατάφερε να δραπετεύσει. Μη αντέχοντας μακριά από την πατρίδα του, όμως, μόλις δόθηκε αμνηστεία το 403 π.Χ. επανήλθε στην Αθήνα και προσπάθησε να αναμιχθεί ξανά στην πολιτική. Τότε όμως διαπίστωσε ότι τον απεστρόφονταν όλοι και μη αντέχοντας αυτή την περιφρόνηση σταμάτησε να τρώει και πέθανε από ασιτία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες πολιτικοί Κατηγορία:Αρχαίοι Αθηναίοι Κατηγορία:Αυτόχειρες
Διοίκηση Ολικής Ποιότητας
Διοίκηση Ολικής Ποιότητας
Η Διοίκηση Ολικής Ποιότητας (Total Quality Management,TQM) είναι φιλοσοφία διοίκησης η οποία πρεσβεύει ότι η ποιότητα είναι ευθύνη όλων των εμπλεκόμενων μελών και όλων των λειτουργιών μέσα στον οργανισμό. Υποστηρίζει ότι η επίτευξη του ελέγχου ποιότητας είναι αυτοσκοπός και αναμένεται από οποιονδήποτε να συμβάλλει στην συνολική βελτίωση της ποιότητας. Η Δ.Ο.Π. μπορεί να χαρακτηρισθεί ως ένα σύγχρονο «μοντέλο διοίκησης», που η επιτυχία του εξαρτάται από την αποτελεσματικότερη επίτευξη του άριστου συνδυασμού όλων των συντελεστών της παραγωγής που συμμετέχουν σε μια επιχείρηση. Για την επιτυχία της εφαρμογής της ΔΟΠ υπάρχουν 3 βασικές συνιστώσες: (συμπεριλαμβανομένου πάντα της επικοινωνίας και της κουλτούρας):
Βασικές αρχές
Ως μια φιλοσοφία διοίκησης η ΔΟΠ περιλαμβάνει 8 βασικές αρχές οι οποίες αναφέρονται τόσο στο ρόλο της διοίκησης, όσο και στον συντονισμό και την ολοκλήρωση των λειτουργιών της επιχείρησης. Οι εταιρείες χρησιμοποιούν την συγκριτική αξιολόγηση για να καταλάβουν τον τρόπο λειτουργίας των ανταγωνιστικών εταιρειών με σκοπό να βελτιώσουν τις δικές τους λειτουργίες Αλλαγές στο σχέδιο ενός προϊόντος συνεπάγονται αλλαγές που ενδέχεται να αυξήσουν το ποσοστό παραγωγής ελαττωματικών προϊόντων ενώ η διατήρηση ενός σχεδίου μπορεί να είναι πιο αποτελεσματική Η διαδικασία που χρησιμοποιείται για την παράγωγη ενός προϊόντος επηρεάζει την ποιότητα του. Η ποιότητα των προϊόντων αλλά και των υπηρεσιών που παρέχουν οι προμηθευτές είναι σε θέση να επηρεάσει την συνολική ποιότητα των τελικών παραγόμενων προϊόντων. Το κατά πόσο μπορεί η επιχείρηση να αντιμετωπίσει τα προβλήματα που εμφανίζονται επηρεάζουν την συνολική προσπάθεια για επίτευξη ποιότητας. Εφόσον οι επιχειρήσεις εξαρτώνται από τους καταναλωτές οφείλουν να αντιλαμβάνονται τις τωρινές αλλά και τις μελλοντικές ανάγκες του και να  ικανοποιούν τις απαιτήσεις τους. Μια επιχείρηση που κατορθώνει να προσεγγίζει πελατοκεντρικά τις διαδικασίες της επιτυγχάνει και την ποιότητα στα προϊόντα ή τις υπηρεσίες της. Η συνειδητοποίηση της σπουδαιότητας της παραγωγής ποιοτικών προϊόντων απ’όλους τους εργαζομένους και η ενεργή συμμετοχή του καθενός σε αυτήν την διαδικασία είναι η ουσία της διοίκησης ολικής ποιότητας Βασίζεται σε μια ιαπωνική φιλοσοφία επονομαζόμενη kaizen, η οποία έχει ως στόχο τη συνεχιζόμενη αναζήτηση μεθόδων προκειμένου μια εταιρεία να είναι πιο αποτελεσματική.
Ιστορική αναδρομή και εξέλιξη
Η Δ.Ο.Π. (Διοίκηση Ολικής Ποιότητας) σαν νέος τρόπος οργάνωσης των επιχειρήσεων, ξεκίνησε να εφαρμόζεται στην πράξη από το 1949, από την Ένωση Ιαπώνων Επιστημόνων οι οποίοι είχαν άμεσο στόχο τη βελτίωση της παραγωγικότητας. Το εν λόγω εγχείρημα επιχειρήθηκε και στις ΗΠΑ, με χρονική υστέρηση 30 περίπου χρόνων και συγκεκριμένα στη δεκαετία του 1980. Λίγο αργότερα άρχισε να εφαρμόζεται και στην Ευρώπη.
Θεωρητικοί της ποιότητας οι όποιοι χάραξαν δρόμους και επηρέασαν την σκέψη της διοίκησης της ποιότητας είναι οι Grosby, Juran, Ιshiwaka και Deming. Οι Juran και Deming θεωρουνται οι πρωτεργάτες της επαναστασης της ποιότητας στην Ιαπωνία. Ο Philip Grosby είναι ευρύτερα γνωστός για την φιλοσοφία του για τα «μηδέν λάθη», δηλαδή κανένα ελαττωματικό προϊόν.
Ο Ishiwaka θεωρείται ο πατέρας των κύκλων ποιότητας και είναι από τους πρώτους που χρησιμοποίησε τον ορό Ποιοτικός Έλεγχος σε ολόκληρη την επιχείρηση. Θεωρεί τον Ολικό Ποιοτικό Έλεγχο σαν μια επανάσταση στην διοικητική σκέψη και προτείνει μια συγκεκριμένη διαδικασία για την διασφάλιση της ποιότητας.
Κοινότητα Σπηλίου Ρεθύμνης
Η Κοινότητα Σπηλίου είναι κοινότητα του Δήμου Αγίου Βασιλείου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 με έδρα τον οικισμό Σπήλι. Συνοικισμοί που αρχικά απάρτισαν την κοινότητα: Σπήλι, Καρήνες, Δαριβιανά. Συνοικισμοί που παλιότερα αποτελούσαν το Δ. Δ. Σπηλίου (κάτ. 706): Σπήλι (κάτ. 642), Δαριβιανά (κάτ. 64), Παξιμάδια δύο (νησί) (0), Παξιμάδια ένα (νησί) (κάτ. 0). Ερειπωμένοι οικισμοί: Τριγιόδι, Κουμεδιανά, Λάππα (τα δύο τελευταία μετόχια). Η απογραφή του 2011 αναφέρει: