cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ελεύθερες Νορβηγικές δυνάμεις
Πολεμική αεροπορία
Η Νορβηγία διατήρησε ξεχωριστές αεροπορικές δυνάμεις για το ναυτικό και το στρατό μέχρι την ίδρυση της Βασιλικής Πολεμικής Αεροπορίας της Νορβηγίας το 1944.
Την 1η Νοεμβρίου 1944 αυτές οι μοίρες ενσωματώθηκαν στη νέα Βασιλική Πολεμική Αεροπορία της Νορβηγίας και μετονομάστηκαν μαζί με τις νέες μοίρες: 330 (Northrop N-3PB, Catalina, Sunderlands), 333 (Catalina, Mosquito) και αργότερα 334 (Mosquitos).
Αστυνομικά στρατεύματα στη Σουηδία
Τα νορβηγικά αστυνομικά στρατεύματα, γνωστά ως Rikspoliti, στρατολογήθηκαν από πρόσφυγες στη Σουηδία κατά τη διάρκεια του πολέμου. Χρηματοδοτήθηκαν από τη εξόριστη νορβηγική κυβέρνηση και εκπαιδεύτηκαν από τον σουηδικό στρατό. Αρχικά προοριζόταν να βοηθήσει στη διατήρηση της τάξης σε μια μεταπολεμική Νορβηγία, αλλά 1.442 αστυνομικοί πήγαν νωρίς για να βοηθήσουν στην απελευθέρωση του Finnmark.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία της Νορβηγίας κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Μελισσόχορτο
Η Μέλισσα η φαρμακευτική (Melissa officinalis), γνωστή και ως το μελισσόχορτο ή μελισσοβότανο ή κιτροβάλσαμο (lemon balm), η βάλσαμος (balm), το κοινό βάλσαμο (common balm) ή το βάλσαμο μέντας (balm mint), είναι ένα πολυετές (perennial) φυτό το οποίο ανήκει στην οικογένεια Χειλανθή (Lamiaceae), την οικογένεια της μέντας. Το θαμνώδες αυτό φυτό είναι ιθαγενές στη νότιο-κεντρική Ευρώπη, τη Βόρεια Αφρική, την περιοχή της Μεσογείου και την Κεντρική Ασία.
Το ύψος του κυμαίνεται από 70 έως 150 εκατοστά. Τα φύλλα έχουν μια ήπια μυρωδιά λεμονιού, που σχετίζεται με την μέντα. Τα φύλλα του είναι ωοειδή και οδοντωτά. Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού εμφανίζονται μικρά λευκά άνθη γεμάτα με νέκταρ. Δεν θα πρέπει να συγχέεται με το μελισσοβάλσαμο (bee balm) (το οποίο είναι γένος Monarda). Τα λευκά λουλούδια προσελκύουν τις μέλισσες, εξ ου και το όνομα του γένους «Melissa». Η γεύση του προέρχεται από την κιτρονελλάλη (citronellal) (24%), τη γερανιάλη (geranial) (16%), τον οξικό λιναλυλεστέρα (linalyl acetate) (12%) και το καρυοφυλλένιο (caryophyllene) (12%).
Καλλιέργεια
Οι σπόροι του μελισσοβότανου (lemon balm), χρειάζονται φως και τουλάχιστον 20 °C (70 °F) για να βλαστήσουν. Το μελισσοβότανο αναπτύσσεται σε συμπαγείς μάζες και εξαπλώνεται βλαστητικά, καθώς και από σπόρους. Σε ήπιες εύκρατες ζώνες, οι μίσχοι του φυτού νεκρώνονται κατά την έναρξη του χειμώνα, αλλά βλασταίνουν και πάλι την άνοιξη. Το μελισσοβότανο αναπτύσσεται δυναμικά και δεν θα πρέπει να φυτεύεται εκεί όπου θα εξαπλωθεί σε άλλες φυτεύσεις.
Η Μέλισσα η φαρμακευτική μπορεί να είναι το «μελισσόφυλλον» που αναφέρεται στο Θεόφραστο. Ήταν στο φυτικό κήπο του John Gerard, 1596.
Οι πολλές ποικιλίες της Μέλισσας της φαρμακευτικής περιλαμβάνουν: • 3 (Η M. officinalis ‘Quedlinburger Niederliegende’ είναι μια βελτιωμένη ποικιλία που εκτράφηκε για την υψηλή της περιεκτικότητα σε αιθέριο έλαιο.)
Κηπευτική χρήση
Παρασκευάζοντας ψυχρά εμβρέγματα από τα φύλλα του, αυτό το έμβρεγμα, χρησιμεύει στην κατάβρεξη των κηπευτικών καθότι προστατεύει από τις ψείρες και τα άλλα μικρά έντομα.
Χρήσεις στη παραδοσιακή και εναλλακτική ιατρική
thumb|200px|left|[[Αιθέριο έλαιο μελισσοβότανου (Μ officinalis).]] Στην παραδοσιακή Αυστριακή ιατρική, τα φύλλα του μελισσοβότανου (M. officinalis) έχουν συνταγογραφηθεί για εσωτερική χρήση (όπως στο τσάι) ή εξωτερική χρήση (αιθέριο έλαιο) για την θεραπεία του γαστρεντερικού σωλήνα, νευρικού συστήματος, ήπατος, και της χολής. Είναι επίσης, η κοινή προσθήκη στο τσάι μέντας (peppermint tea), κυρίως λόγω της συμπληρωματικής του γεύσης.
Το μελισσόχορτο είναι το κύριο συστατικό των Καρμελιτών νερού (Carmelite Water), και το οποίο ακόμη και σήμερα πωλείται στα φαρμακεία της Γερμανίας.
Το αιθέριο έλαιο από το μελισσόχορτο είναι πολύ δημοφιλές στην αρωματοθεραπεία. Το αιθέριο έλαιο συνήθως συν-αποστάζεται με έλαιο λεμονιού, έλαιο κιτρονέλλας (citronella oil) ή άλλα έλαια.
Έρευνα για τις πιθανές επιπτώσεις στον άνθρωπο
Υψηλές δόσεις καθαρισμένου εκχυλίσματος μελισσόχορτου, βρέθηκαν να είναι αποτελεσματικές στην βελτίωση των προκαλουμένων εργαστηριακών-καταπονήσεων επί των ανθρώπων, παράγοντας "σημαντικά αυξημένες αυτο-αξιολογήσεις ηρεμίας και μειωμένες αυτο-αξιολογήσεις εγρήγορσης." Οι συγγραφείς αναφέρουν επίσης "σημαντική αύξηση στην ταχύτητα της μαθηματικής επεξεργασίας, χωρίς μείωση της ακρίβειας" μετά τη χορήγηση δόσης 300 mg του εκχυλίσματος.
Το μελισσόχορτο, πιστεύεται ότι αναστέλλει την απορρόφηση του φαρμάκου θυροξίνη, το οποίο χορηγείται σε περιπτώσεις υπολειτουργίας του θυρεοειδή αδένα.
Πρόσφατες έρευνες, έδειξαν ότι μια ημερήσια δόση του τσαγιού, μείωνε το οξειδωτικό στρες στο ακτινολογικό προσωπικό, το οποίο είχε εκτεθεί σε επίμονη ακτινοβολία χαμηλής δόσης κατά τη διάρκεια της εργασίας του. Μετά από μόλις 30 ημέρες, από καθημερινή λήψη του τσαγιού, η κατανάλωση του τσαγιού από μελισσόχορτο, οδήγησε σε σημαντική βελτίωση των επιπέδων αντιοξειδωτικών ενζύμων όπως η καταλάση, η υπεροξειδική δισμουτάση και η υπεροξειδάση της γλουταθειόνης, και μια αξιοσημείωτη μείωση στην βλάβη του DNA στο πλάσμα, στην μυελοϋπεροξειδάση και στην υπεροξείδωση των λιπιδίων.
Τα θρυμματισμένα φύλλα, όταν τρίβονται στο δέρμα, χρησιμοποιούνται ως απωθητικό κουνουπιών.
Το μελισσόχορτο χρησιμοποιείται επίσης ιατρικώς, σαν αφέψημα ή σε μορφή εκχυλίσματος. Χρησιμοποιείται σαν αγχολυτικό, ήπιο καταπραϋντικό ή κατευναστικός παράγοντας. Σε τουλάχιστον μία μελέτη, έχει βρεθεί ότι είναι αποτελεσματικό στη μείωση του στρες, αν και οι συγγραφείς της μελέτης, κάνουν έκκληση για περαιτέρω έρευνες. Το εκχύλισμα από μελισσόχορτο ταυτοποιήθηκε ως ένας ισχυρός in vitro (εν υάλω) αναστολέας της GABA τρανσαμινάσης, το οποίο εξηγεί τις αγχολυτικές επιδράσεις. Η κύρια ένωση υπεύθυνη για την αναστολή της δράσης της GABA τρανσαμινάσης με μελισσόχορτο, στη συνέχεια βρέθηκε να είναι ροσμαρινικό οξύ.
Το μελισσόχορτο και τα παρασκευάσματά του, επίσης, έχουν δείξει, ότι βελτιώνουν τη διάθεση και την πνευματική απόδοση. Σε αυτή την επίδραση πιστεύεται ότι εμπλέκονται οι μουσκαρινικοί και νικοτινικοί υποδοχείς ακετυλοχολίνης. Θετικά αποτελέσματα έχουν επιτευχθεί σε μια μικρή κλινική δοκιμή, στην οποία συμμετείχαν ασθενείς με τη νόσο Αλτσχάιμερ (Alzheimer), με ήπια έως μέτρια συμπτώματα. Τα αιθέρια έλαια που λαμβάνονται από τα φύλλα της Μέλισσας της φαρμακευτικής (Melissa officinalis), έδειξαν υψηλή ταυτόχρονη αναστολή των ενζύμων ακετυλοχολινεστεράση και βουτυρυλοχολινεστεράση.
Οι αντιβακτηριδιακές του ιδιότητες έχουν επίσης αποδειχθεί επιστημονικώς, αν και είναι σε σημαντικό βαθμό ασθενέστερες από ό,τι εκείνων που προέρχονται από έναν αριθμό άλλων φυτών που μελετήθηκαν. Το εκχύλισμα από μελισσοβότανο βρέθηκε επίσης να έχει εξαιρετικά υψηλή αντιοξειδωτική δράση.
Το μελισσοβότανο αναφέρεται στο επιστημονικό περιοδικό «Endocrinology» («Ενδοκρινολογία»), όπου εξηγείται ότι η Μέλισσα η φαρμακευτκή (Melissa officnalis) επιδεικνύει αντι-θυροτροπική δραστηριότητα, αναστέλλοντας την προσκόλληση της TSH σε υποδοχείς TSH (inhibiting TSH from attaching to TSH receptors), ως εκ τούτου, καθιστώντας δυνατή τη χρήση του στη θεραπεία της νόσου του Γκρέιβς (Graves) ή στον υπερθυρεοειδισμό
Χημεία
Το μελισσόχορτο περιέχει: ευγενόλη, τανίνες και τερπένια. Η Μέλισσα η φαρμακευτική (Melissa officinalis) περιέχει επίσης: 1-οκτεν-3-όλη, 10-α-καδινόλη, 3-οκτανόλη, 3-οκτανόνη, α-κουμπεμπένιο, α-χουμουλένιο, β-μπουρμπονένιο, καφεϊκό οξύ, καρυοφυλλλένιο, οξείδιο του καρυοφυλλενίου, catechinene, χλωρογενικό οξύ, cis-3-εξενόλη, cis-οκιμένιο, κιτράλη Α, Β κιτράλη, κιτρονελλάλη, κοπαένιο, δ-καδινένιο, οξικό ευγενυλεστέρα, γ-καδινένιο, γερανιάλη, γερανιόλη, οξικός γερανυλεστέρας, γερμακρένιο D, ισογερανιάλη, λιναλοόλη, 7-O-γλυκοσίδης της λουτεολίνης, νεράλη, νερόλη, οκτύλιο βενζοϊκό, ολεανολικό οξύ, πομολικό οξύ, πρωτοκατεχικό οξύ, rhamnazine, ροσμαρινικό οξύ, rosmarinin οξύ, σταχυόζη, ηλεκτρικό οξύ, θυμόλη, trans-οκιμένιο και ουρσολικό οξύ. Τα άνθη μελισσόχορτου μπορεί να περιέχουν ίχνη του αλκαλοειδούς αρμίνη.
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." /> <references responsive="0" group="Παρ. Σημ." />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χειλανθή Κατηγορία:Βότανα Κατηγορία:Φαρμακευτικά φυτά Κατηγορία:Ευρωπαϊκή χλωρίδα Κατηγορία:Χλωρίδα της Ασίας Κατηγορία:Χλωρίδα της Βόρειας Αφρικής Κατηγορία:Μεσογειακή χλωρίδα Κατηγορία:Αρωματικά φυτά
Νάιτζελ Χέιγουντ
Ο Νάιτζελ Χέιγουντ (αγγλ. Nigel Haywood, 1955-) είναι Βρετανός διπλωμάτης, πρώην πρέσβης του Ηνωμένου Βασιλείου στην Εσθονία και τωρινός κυβερνήτης των Νήσων Φώκλαντ.
Ο Χέιγουντ γεννήθηκε στις 17 Μαρτίου 1955 στο Μπέτσουορθ του Σάρρεϋ, στη συνέχεια, όμως, μετακόμισε στην Κορνουάλη όταν ήταν εννέα ετών, μετά τον θάνατο του πατέρα του. Αφού εκπαιδεύτηκε στη Σχολή Τρούρο, ο Χέιγουντ σπούδασε Αγγλικά στο Νέο Κολέγιο του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης και στη συνέχεια σπούδασε στη Βασιλική Στρατιωτική Ακαδημία Σάντχερστ προτού επιστρέψει στην Οξφόρδη να σπουδάσει γλωσσολογία.
Αφού εγκατέλειψε την Ακαδημία Σάντχερστ, έγινε υπολοχαγός στο Εκπαιδευτικό Σώμα του Βρετανικού Στρατού, προτού γίνει μέλος του Βρετανικού Διπλωματικού Σώματος. Εργάστηκε στο Γραφείο Εξωτερικών και Κοινοπολιτείας με αποσπάσεις στη Δημοκρατία της Ιρλανδίας, στην Ουγγαρία, στο Ισραήλ και στο Λίβανο. Το 1992, έγινε αναπληρωτής γενικός πρόξενος στο Γιοχάνεσμπουργκ και το 1996 ορίστηκε αναπληρωτής επικεφαλής της αντιπροσωπείας του Ηνωμένου Βασιλείου στον Οργανισμός για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη στη Βιέννη.
Από το 2003 μέχρι το 2008 υπηρέτησε ως πρέσβης στην Εσθονία ενώ, μετά το πέρας της θητείας του στη θέση αυτή, διετέλεσε γενικός πρόξενος στη Μπάσρα του Ιράκ.
Το 2009, ανακοινώθηκε ότι ο Χέιγουντ ορίστηκε κυβερνήτης των Νήσων Φώκλαντ και επίτροπος για τις Νήσους Νοτίας Γεωργίας και Νοτίων Σάντουιτς και η θητεία του ξεκίνησε στις 10 Οκτωβρίου 2010. Στη θέση αυτή τον διαδέχτηκε ο Κόλιν Ρόμπερτς στις 29 Απριλίου 2014.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νήσοι Φώκλαντ
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου
Το Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου είναι διοργάνωση αγώνων κλειστού στίβου που γίνεται κάθε δύο χρόνια με συμμετοχή αθλητών από χώρες της Ευρώπης. Τα αγωνίσματα είναι ίδια με αυτά που γίνονται στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα Κλειστού Στίβου, είναι λιγότερα από αυτά του Ανοιχτού Στίβου και σε μερικές περιπτώσεις λίγο διαφορετικά (π.χ δεν υπάρχει Έπταθλο στις γυναίκες αλλά Πένταθλο και στους άντρες δεν υπάρχει Δέκαθλο αλλά Έπταθλο.)
Σε αγωνίσματα ρίψεων υπάρχει μόνο η σφαίρα στις μεγάλες διοργανώσεις ενώ σε μικρά μίτινγκς υπάρχει πλέον και το αγώνισμα της σφύρας με ειδική σφύρα, πιο βαριά από την κανονική του ανοιχτού στίβου.
Ρόμπερτ Μαντέλ
Ο Ρόμπερτ Μαντέλ (1932-2021) ήταν Καναδός οικονομολόγος. Είναι καθηγητής οικονομικών στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια και στο Κινέζικο Πανεπιστήμιο του Χονγκ Κονγκ.
Έλαβε το Βραβείο Νόμπελ Οικονομικών Επιστημών το 1999 για το πρωτοποριακό του έργο στη νομισματική δυναμική και στη βέλτιστη νομισματική περιοχή. Ο Μάντελ είναι γνωστός σαν πατέρας του Ευρώ, καθώς έθεσε τις βάσεις για την εισαγωγή του μέσα από αυτό το έργο και βοήθησε να ξεκινήσει το κίνημα γνωστό ως Οικονομικά της προσφοράς.
Απεβίωσε στη Σιένα της Ιταλίας στις 4 Απριλίου 2021.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Σχολής Οικονομικών του Λονδίνου Κατηγορία:Καναδοί οικονομολόγοι Κατηγορία:Καναδοί νομπελίστες Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Οικονομικών Επιστημών
2206 Γκαμπρόβα
Η Γκαμπρόβα (Gabrova) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,3. Ανακαλύφθηκε το 1976 από τον Σοβιετικό αστρονόμο Νικολάι Τσερνίχ, που παρατηρούσε από το Ναουτσνί της Κριμαίας, και πήρε το όνομά της από τη γνωστή για τα ανέκδοτά της βουλγαρική πόλη Γκάμπροβο, καθώς ο αστεροειδής ανακαλύφθηκε την Πρωταπριλιά.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Γκαμπρόβα είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γκαμπροβα
Δήμος Βέλου-Βόχας
μικρογραφία|Παραλία [[Βραχάτι|Βραχατίου]] Ο Δήμος Βέλου-Βόχας είναι Δήμος της Περιφερειακής Ενότητας Κορινθίας, στην Περιφέρεια Πελοποννήσου, που συστάθηκε το 2010 με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» και λειτουργεί από 01-01-2011, από τη συνένωση των προϋπαρχόντων Δήμων, Δήμος Βέλου και Δήμος Βόχας, που είχαν συσταθεί το 1997, με το Σχέδιο «Καποδίστριας» και λειτούργησαν από 01-01-1999, μέχρι 31-12-2010. Έδρα του Δήμου είναι το Ζευγολατειό και σημαντικό παραθεριστικό κέντρο είναι το Βραχάτι.
Χάρτης
<mapframe latitude="37.939053" longitude="22.848129" zoom="12" width="800" height="150" align="center" />  Κατηγορία:Τοπική Αυτοδιοίκηση Κατηγορία:Δήμοι της Περιφέρειας Πελοποννήσου
Πρότυπο τεκμηρίωσης νομικών εκδόσεων της Οξφόρδης
Γνωστό και με το ακρωνύμιο OSCOLA το Oxford Standard for Citation of Legal Authorities ή Στάνταρ Οδηγός Τεκμηρίωσης Νομικών Εκδόσεων της Οξφόρδης χρησιμοποιείται ως στυλ τεκμηρίωσης στις περισσότερες μορφές νομικών εγγράφων και σε νομικά δοκίμια. Το OSCOLA είναι εξειδικευμένο σύστημα τεκμηρίωσης και παρόλο που διαθέτει κοινά στοιχεία με άλλα συστήματα, όπως είναι οι υποσελίδιες σημειώσεις και η βιβλιογραφία, υπάρχουν μοναδικά μορφολογικά χαρακτηριστικά ουσιαστικά για τη συγγραφή νομικών εγγράφων. Αναπτύχθηκε αρχικά από τον Πήτερ Μπρικς στη νομική σχολή της Οξφόρδης, και έχει ήδη κάνεις 4εις εκδόσεις. Έχει υιοθετηθεί από τις περισσότερες νομικές σχολές και νομικές εκδόσεις στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Βιβλίο
[περισσότεροι του ενός συγγραφείς] Χρησιμοποιούμε ένα 'και' στο τελευταίο όνομα συγγραφέα. Αριθμός έκδοσης χρησιμοποιείται όταν το βιβλίο έχει κάνει περισσότερες της μίας εκδόσεις. Αν γίνεται αναφορά από ιδιαίτερη σελίδα, ο αριθμός σελίδας ακολουθεί την αναφορά. *A Mullis and K Oliphant, Torts (3η εκδ. Palgrave, Basingstoke 2003) 27
Διαδίκτυο
Εάν δεν αναφέρεται συγγραφέας, εισάγεται ο οργανισμός που είναι υπεύθυνος για τη σελίδα. Αν δεν είναι δυνατόν να ταυτοποιηθεί κάποιο από τα δύο, τότε η παραπομπή ξεκινά με δύο παύλες (--). Σε γενικές γραμμές, ωστόσο, δεν χρησιμοποιούνται για τεκμηρίωση σελίδες που δεν μπορούν να παρέχουν ικανές πληροφορίες για τον συγγραφέα ή τον οργανισμό που βρίσκεται πίσω από τον δικτυακό τόπο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οδηγοί ακαδημαϊκής τεκμηρίωσης
Σοβιέτ των Εθνοτήτων
Το Σοβιέτ των Εθνοτήτων (Совет Национальностей, Sovyet Natsionalnostey ) ήταν ο άνω θάλαμος του Ανώτατου Σοβιέτ της Ένωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών, εκλεγμένο με βάση την καθολική, ισότιμη και άμεση ψηφοφορία με μυστική ψηφοφορία σύμφωνα με τις αρχές της σοβιετικής δημοκρατίας. Ωστόσο, μέχρι την Γκλάσνοστ και τις εκλογές του 1989, μόνο οι υποψήφιοι που εγκρίνονταν από το Κομμουνιστικό Κόμμα της Σοβιετικής Ένωσης είχαν δικαίωμα συμμετοχής στις εκλογές. Εν συντομία το διαδέχτηκε το Σοβιέτ των Δημοκρατιών από τον Οκτώβριο έως τον Δεκέμβριο του 1991.
Σε αντίθεση με το Σοβιέτ της Ένωσης, το Σοβιέτ των Εθνοτήτων απαρτιζόταν από τις εθνότητες της Σοβιετικής Ένωσης, οι οποίες με τη σειρά τους ακολουθούσαν τη διοικητική διαίρεση αντί να αντιπροσωπεύουν εθνοτικές ομάδες.
Το Σοβιέτ των Εθνοτήτων σχηματίστηκε με βάση την ίση εκπροσώπηση όλων των Δημοκρατιών της Σοβιετικής Ένωσης (υπήρχαν 32 βουλευτές από κάθε δημοκρατία, εξαιρουμένων των υπόλοιπων αυτόνομων μονάδων εντός της κάθε δημοκρατίας που έστειλαν χωριστά μέλη), τις αυτόνομες δημοκρατίες (11 βουλευτές από κάθε δημοκρατία), αυτόνομες περιφέρειες (πέντε βουλευτές από κάθε περιφέρεια) και εθνικές επαρχίες (ένας αντιπρόσωπος από κάθε επαρχία). Ως αποτέλεσμα, η μεγαλύτερη δημοκρατία, η Ρωσική ΣΟΣΔ με πληθυσμό 147 εκατομμυρίων κατοίκων, και η μικρότερη δημοκρατία, η Εσθονική ΣΣΔ, με πληθυσμό περίπου 1.5 εκατομμυρίων κατοίκων, λάμβαναν από 32 βουλευτές έκαστος. Οι Ρώσοι ως εθνοτική ομάδα αποτελούσαν περισσότερο από το ήμισυ του πληθυσμού της Σοβιετικής Ένωσης, αλλά το Σοβιέτ των Εθνοτήτων δεν εκπροσωπούσε εθνοτικές ομάδες και αντιπροσώπευε τις διαφορετικές εθνικότητες όπως εκφράζονται από τις δημοκρατίες και διάφορες αυτόνομες μονάδες της Σοβιετικής Ένωσης. Αυτό το εκλογικό σύστημα μείωνε σοβαρά την εκπροσώπηση μεγαλύτερων εθνοτικών ομάδων υπέρ των μικρότερων εθνοτικών ομάδων της Σοβιετικής Ένωσης, με τους Ρώσους να είναι η περισσότερο υποεκπροσωπούμενη ομάδα.
Το Σοβιέτ των Εθνοτήτων απολάμβανε τα ίδια δικαιώματα με το Σοβιέτ της Ένωσης στον τομέα της νομοθετικής πρωτοβουλίας και στην επίλυση άλλων θεμάτων που εμπίπτουν στην δικαιοδοσία της Σοβιετικής Ένωσης. Στην πράξη, μέχρι το 1989, έκανε κάτι παραπάνω από την έγκριση των αποφάσεων που λάμβανε ήδη η ανώτατη ηγεσία του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης. Μετά τις εκλογές του 1989 - οι πρώτες, και όπως αποδείχθηκε, οι μόνες ελεύθερες εκλογές που διεξήχθησαν ποτέ στη Σοβιετική Ένωση - το Σοβιέτ των Εθνοτήτων απέκτησε πολύ μεγαλύτερο ρόλο και ήταν το σκηνικό πολλών ζωντανών συζητήσεων.
Το Σοβιέτ των Εθνοτήτων εξέλεγε έναν πρόεδρο (ο οποίος θα οδηγούσε τις συνόδους του τμήματος), τους τέσσερις αναπληρωτές του και μόνιμες επιτροπές: Επιτροπή Εντολών, Επιτροπή Νομοθετικών Υποθέσεων, Επιτροπή Προγραμματισμού Προϋπολογισμού, Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων, Επιτροπή Νεολαίας, Επιτροπή Βιομηχανίας, Επιτροπή Επικοινωνίας και Μεταφορών, Κατασκευών και Βιομηχανίας Οικοδομικών Υλικών, Επιτροπή Γεωργίας, Επιτροπή Καταναλωτικών Αγαθών, Επιτροπή Δημόσιας Εκπαίδευσης, Επιτροπή Επιστήμης και Πολιτισμού, Επιτροπή Εμπορίου, Επιτροπή Υπηρεσία Καταναλωτών και Δημοτικής Οικονομίας, Επιτροπή Περιβάλλοντος.
Το προεδρείο του Σοβιέτ των Εθνοτήτων "σταμάτησε κάθε αξιοσημείωτη εργασία στα τέλη του 1937", αλλά "επιβίωσε ως μοναδικός κεντρικός πολιτικός θεσμός που αφιερώθηκε επισήμως στο ζήτημα των εθνικοτήτων."
Στις 26 Δεκεμβρίου 1991, το Σοβιέτ των Δημοκρατιών υιοθέτησε ψήφισμα που δήλωνε ότι η Σοβιετική Ένωση δεν υπάρχει πλέον ως λειτουργικό κράτος και ψήφισε τόσο το ίδιο όσο και τη Σοβιετική Ένωση ως μη υπάρχοντα. Το Σοβιέτ της Ένωσης διαλύθηκε ουσιαστικά δύο εβδομάδες νωρίτερα, όταν η Ρωσία ανακάλεσε τους βουλευτές της, αφήνοντάς το χωρίς το ελάχιστο απαιτούμενο αριθμό βουλευτών έτσι ώστε να είναι ικανή να λειτουργήσει. Η δήλωση του Σοβιέτ των Δημοκρατιών ήταν έτσι το τελικό νομικό βήμα για τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κυβέρνηση της Σοβιετικής Ένωσης Κατηγορία:Ιστορικά νομοθετικά σώματα
PlayStation 2
Το PlayStation 2 ή PS2 (Ιαπ:プレイステーション2 Pureisutēshon Tsū) είναι μια 128-bit κονσόλα παιχνιδιών έκτης γενιάς, η οποία κυκλοφόρησε από την εταιρεία Sony Computer Entertainment. Είναι ο διάδοχος του PlayStation και ο πρόγονος του PlayStation 3. Το PlayStation 2 είναι μια παιχνιδομηχανή της σειράς PlayStation, η οποία περιλαμβάνει κονσόλες και φορητές παιχνιδομηχανές. Η κατασκευή της ανακοινώθηκε το Μάρτιο του 1999 και κυκλοφόρησε ένα χρόνο αργότερα στην Ιαπωνία. Οι κύριοι ανταγωνιστές του ήταν το Dreamcast της Sega, το Xbox της Microsoft και το Gamecube της Nintendo.
Το PS2 είναι η κονσόλα με τις μεγαλύτερες πωλήσεις, έως σήμερα, έχοντας φτάσει τα 155,1 εκατομμύρια τον Μάρτιο του 2012. Σύμφωνα με την εφημερίδα Guardian στις 4 Ιανουαρίου 2013 η Sony ανακοίνωσε την λήξη της παραγωγής της κονσόλας παγκοσμίως. Ο λόγος είναι το Playstation 4, το οποίο κυκλοφόρησε στην Ελλάδα στις 13 Δεκεμβρίου του 2013.
Ιστορία
Τον Απρίλη του 1999 κυκλοφόρησαν οι πρώτες ειδήσεις από τη διάδοχο του PlayStation, λίγο μετά από το λανσάρισμα της Dreamcast. Αν και η Sony έχει κρατήσει μυστικές τις λεπτομέρειες της ανάπτυξης του PlayStation 2, οι εργασίες στην κονσόλα ξεκίνησαν περίπου όταν κυκλοφόρησε το αρχικό PlayStation (στα τέλη του 1994). Οι Insiders δήλωσαν ότι αναπτύχθηκε στη Δυτική Ακτή των ΗΠΑ από πρώην μέλη της Argonaut Software. Μέχρι το 1997 είχε διαρρεύσει στον τύπο η λέξη ότι η κονσόλα θα είχε συμβατότητα με το αρχικό PlayStation, ένα ενσωματωμένο πρόγραμμα αναπαραγωγής DVD και σύνδεση στο Διαδίκτυο. Επισήμως, ωστόσο, η Sony συνέχισε να αρνείται ότι αναπτύσσεται διάδοχος του PlayStation. Η Sony ανακοίνωσε το PlayStation 2 (PS2) την 1η Μαρτίου 1999. Η κονσόλα βιντεοπαιχνιδιών τοποθετήθηκε ως ανταγωνιστής του Dreamcast της Sega, της πρώτης κονσόλας έκτης γενιάς που κυκλοφόρησε, αν και τελικά οι κύριοι αντίπαλοι του PS2 ήταν το GameCube της Nintendo και η Microsoft Xbox. Το ίδιο το Dreamcast ξεκίνησε πολύ επιτυχώς στη Βόρεια Αμερική αργότερα εκείνο το έτος, πουλώντας πάνω από 500.000 μονάδες μέσα σε δύο εβδομάδες.
Λίγο μετά την κυκλοφορία του Dreamcast στη Βόρεια Αμερική η κυκλοφορία του PlayStation 2 ήταν λιγότερο εντυπωσιακή, αν τη συγκρίνει κάποιος με το καλά σχεδιασμένο λανσάρισμα που πραγματοποίησε η Sega για την Dreamcast, με σκοπό να προσελκύσει τους καταναλωτές.
Η Sony παρουσίασε το PlayStation 2 στο Tokyo Game Show στις 20 Σεπτεμβρίου 1999. Η Sony παρουσίασε πλήρως παιχνίδια επίδειξης των επερχόμενων παιχνιδιών PlayStation 2, συμπεριλαμβανομένων των Gran Turismo 2000 (που αργότερα κυκλοφόρησαν ως Gran Turismo 3: A-Spec) και Tekken Tag Tournament-που έδειξαν τις γραφικές ικανότητες και τη δύναμη της κονσόλας.
Το PS2 κυκλοφόρησε τον Μάρτιο του 2000 στην Ιαπωνία, τον Οκτώβριο στη Βόρεια Αμερική και τον Νοέμβριο στην Ευρώπη. Οι πωλήσεις της κονσόλας, των παιχνιδιών και των αξεσουάρ κέρδισαν 250 εκατομμύρια δολάρια την πρώτη ημέρα, ξεπερνώντας τα 97 εκατομμύρια δολάρια που πραγματοποιήθηκαν την πρώτη ημέρα του Dreamcast. Αμέσως μετά την κυκλοφορία του, ήταν δύσκολο να βρεθούν μονάδες PS2 στα ράφια λιανικής λόγω καθυστερήσεων στην κατασκευή. Μια άλλη επιλογή ήταν η αγορά της κονσόλας στο διαδίκτυο μέσω ιστότοπων δημοπρασιών όπως το eBay, όπου οι άνθρωποι πλήρωναν πάνω από χίλια δολάρια για την κονσόλα. Το PS2 πωλήθηκε αρχικά καλά εν μέρει με βάση τη δύναμη της μάρκας PlayStation και τη συμβατότητα της κονσόλας, πουλώντας πάνω από 980.000 μονάδες στην Ιαπωνία έως τις 5 Μαρτίου 2000, μία ημέρα μετά την κυκλοφορία. Αυτό επέτρεψε στο PS2 να αξιοποιήσει τη μεγάλη βάση εγκατάστασης που δημιουργήθηκε από το PlayStation - ένα άλλο σημαντικό σημείο πώλησης σε σχέση με τον ανταγωνισμό. Αργότερα, η Sony πρόσθεσε νέα κιτ ανάπτυξης για προγραμματιστές παιχνιδιών και περισσότερες μονάδες PS2 για τους καταναλωτές. Η ενσωματωμένη λειτουργικότητα του PS2 διεύρυνε επίσης το κοινό του πέρα ​​από το gamer, καθώς η τιμή του για το ντεμπούτο ήταν η ίδια ή μικρότερη από μια αυτόνομη συσκευή αναπαραγωγής DVD. Αυτό έκανε την κονσόλα μια χαμηλού κόστους είσοδο στην αγορά οικιακού κινηματογράφου.
Η επιτυχία του PS2 στα τέλη του 2000 προκάλεσε προβλήματα στη Sega τόσο οικονομικά όσο και ανταγωνιστικά, και η Sega ανακοίνωσε τη διακοπή του Dreamcast τον Μάρτιο του 2001, μόλις 18 μήνες μετά την επιτυχημένη κυκλοφορία του από τη Δύση. Παρά το γεγονός ότι το Dreamcast εξακολουθούσε να λαμβάνει υποστήριξη έως το 2001, το PS2 παρέμεινε η μόνη κονσόλα έκτης γενιάς για πάνω από 6 μήνες πριν αντιμετωπίσει ανταγωνισμό από νέους αντιπάλους: το GameCube της Nintendo και το Xbox της Microsoft. Πολλοί αναλυτές προέβλεψαν μια στενή αντιστοίχιση τριών κατευθύνσεων μεταξύ των τριών κονσολών. Το Xbox είχε το πιο ισχυρό υλικό, ενώ το GameCube ήταν η φθηνότερη κονσόλα και η Nintendo άλλαξε την πολιτική της για να ενθαρρύνει προγραμματιστές τρίτων. Ενώ το PlayStation 2 θεωρητικά είχε τις πιο αδύναμες προδιαγραφές από τα τρία, είχε ένα ξεκίνημα λόγω της εγκατεστημένης βάσης και της ισχυρής δέσμευσης προγραμματιστή, καθώς και ενός ενσωματωμένου DVD player (το Xbox απαιτούσε προσαρμογέα, ενώ το GameCube δεν είχε υποστήριξη εξ ολοκλήρου ). Ενώ η αρχική σειρά παιχνιδιών του PlayStation 2 θεωρήθηκε μέτρια, αυτό άλλαξε κατά τη διάρκεια της εορταστικής περιόδου του 2001 με την κυκλοφορία πολλών παιχνιδιών blockbuster που διατήρησαν τη δυναμική των πωλήσεων του PS2 και απέκρουσαν τους νεότερους αντιπάλους του. Η Sony αντιμετώπισε επίσης το Xbox εξασφαλίζοντας προσωρινά τα αποκλειστικά PlayStation 2 για πολυαναμενόμενα παιχνίδια όπως η σειρά Grand Theft Auto και το Metal Gear Solid 2: Sons of Liberty.
Η Sony μείωσε την τιμή της κονσόλας τον Μάιο του 2002 από 299 $ σε 199 $ στη Βόρεια Αμερική, καθιστώντας την ίδια τιμή με το GameCube και 100 $ λιγότερο από το Xbox. Σχεδιάζει επίσης να μειώσει την τιμή στην Ιαπωνία εκείνη την περίοδο. Μείωσε την τιμή δύο φορές στην Ιαπωνία το 2003. Το 2006, η Sony μείωσε το κόστος της κονσόλας εν αναμονή της κυκλοφορίας του PlayStation 3.
Σε αντίθεση με το Dreamcast της Sega, η Sony αρχικά έδωσε λίγη έμφαση στα διαδικτυακά παιχνίδια κατά τα πρώτα χρόνια της, αν και αυτό άλλαξε με την κυκλοφορία του Xbox με δυνατότητα διαδικτύου. Ταυτόχρονα με την κυκλοφορία του Xbox Live, η Sony κυκλοφόρησε το PlayStation Network Adapter στα τέλη του 2002, με αρκετούς διαδικτυακούς τίτλους πρώτου μέρους που κυκλοφόρησαν μαζί του, όπως οι SOCOM US Navy SEALs για να επιδείξουν την ενεργό υποστήριξή του στο παιχνίδι στο Διαδίκτυο. Η Sony επίσης διαφημίστηκε έντονα και το ηλεκτρονικό της μοντέλο είχε την υποστήριξη της Electronic Arts (EA). Η EA δεν προσέφερε τίτλους στο διαδίκτυο Xbox μέχρι το 2004. Αν και η Sony και η Nintendo ξεκίνησαν καθυστερημένα και αν και οι δύο ακολούθησαν ένα αποκεντρωμένο μοντέλο διαδικτυακών τυχερών παιχνιδιών, όπου η ευθύνη ανήκει στον προγραμματιστή να παρέχει τους διακομιστές, οι κινήσεις της Sony έκαναν τα παιχνίδια στο διαδίκτυο ένα σημαντικό σημείο πώλησης του PS2.
Τον Σεπτέμβριο του 2004, εγκαίρως για την κυκλοφορία του Grand Theft Auto: San Andreas, η Sony αποκάλυψε ένα νεότερο, πιο λεπτό PS2. Προετοιμασία για την κυκλοφορία των νέων μοντέλων (SCPH-700xx-9000x), η Sony σταμάτησε να κατασκευάζει τα παλαιότερα μοντέλα (SCPH-3000x-500xx) για να αφήσει το κανάλι διανομής να αδειάσει το απόθεμά του από τις μονάδες. Μετά από μια εμφανή κατασκευή το ζήτημα - η Sony φέρεται να υποτίμησε τη ζήτηση - προκάλεσε κάποια αρχική επιβράδυνση στην παραγωγή της νέας μονάδας που προκλήθηκε εν μέρει από ελλείψεις μεταξύ του χρόνου που η Sony διέλυσε τις παλιές μονάδες και οι νέες μονάδες ήταν έτοιμες. Το ζήτημα επιδεινώθηκε στη Βρετανία όταν ένα ρωσικό δεξαμενόπλοιο έμεινε κολλημένο στη Διώρυγα του Σουέζ, εμποδίζοντας ένα πλοίο από την Κίνα που μετέφερε PS2 με προορισμό το Ηνωμένο Βασίλειο. Κατά τη διάρκεια μιας εβδομάδας τον Νοέμβριο, οι βρετανικές πωλήσεις ανήλθαν σε 6.000 μονάδες - σε σύγκριση με 70.000 μονάδες μερικές εβδομάδες πριν. Υπήρχαν ελλείψεις σε περισσότερα από 1.700 καταστήματα στη Βόρεια Αμερική την προηγούμενη ημέρα των Χριστουγέννων.
Διάδοχοι
Ο διάδοχος του PlayStation 2 είναι το PlayStation 3. Η Τρίτη γενιά PlayStation γνωστή και ως PS3, κυκλοφόρησε στις 11 Νοεμβρίου 2006 στην Ιαπωνία, στις 17 Νοεμβρίου 2006 στη Βόρεια Αμερική και στις 23 Μαρτίου 2007 στην Ευρώπη. Το PlayStation 3 ήταν αρχικά συμβατό με όλα τα παιχνίδια των PlayStation και PlayStation 2, όμως εξαιτίας της αφαίρεσης του επεξεργαστή του PlayStation 2 (Emotion Engine Chip) ύστερα από την κυκλοφορία της έκδοσης των 40 GB, η δυνατότητα να παίζει δίσκους του PlayStation 2 έχει περιοριστεί στην προσομοίωση αυτών. Ενώ τα παιχνίδια του PS3 δεν έχουν περιορισμούς σχετικά με τη γεωγραφική τοποθεσία, τα παιχνίδια των PlayStation και PlayStation 2 εξακολουθούν να παίζουν μόνο σε κονσόλες από την ίδια περιοχή. Η νεώτερη και λεπτότερη εκδοχή (Slim) του PS3 κυκλοφόρησε το 2009 και δεν έχει καθόλου τη δυνατότητα να παίζει παιχνίδια του PlayStation 2 ενώ συνεχίζει να παίζει τα παιχνίδια του αρχικού PlayStation.
μικρογραφία|334x334εσ|Το λογότυπο της κονσόλας
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καταργημένα προϊόντα
Αντουανέτα των Βουρβόνων
Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Φραγκίσκου κόμη του Βαντόμ και της Μαρίας του Λουξεμβούργου, κόρης του Πέτρου Β΄ κόμη του Σαιν-Πολ.
Παντρεύτηκε τον Κλαύδιο δούκα του Γκιζ και μέσω της μεγαλύτερης κόρης της Μαρίας του Γκιζ ήταν η γιαγιά της Μαρίας Α΄ της Σκωτίας. Περιγράφεται σαν αξιόλογη γυναίκα με αίσθηση του χιούμορ και με μεγάλα προσόντα, που τη βοήθησαν να μεγαλώσει την οικογενειακή περιουσία. Πέθανε υπέργηρη μετά από όλα τα παιδιά της. Είχε ασκήσει σημαντική επιρροή στην εγγονή της Μαρία Α΄ κατά το διάστημα των δεκατριών ετών που εκείνη έμενε μαζί της στη Γαλλία.
Οικογένεια
Με τον γάμο της με τον Κλαύδιο του Οίκου της Λωρραίνης δούκα του Γκιζ παιδιά της ήταν:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων Κατηγορία:Δούκισσες της Γκιζ
Ρόμπερτ Χένρισον
Ο Ρόμπερτ Χένρισον (Robert Henryson ή Robert Henderson - περίπου 1425 με 1500) ήταν ένας Σκωτσέζος ποιητής.
Το μεγαλύτερο, και από πολλές πλευρές το πιο πρωτότυπο και αποτελεσματικό του έργο, είναι το Morall Fabillis of Esope, μια συλλογή από 13 ιστορίες, οι οποίες βασίζονται κυρίως σε εκδόσεις των Ανώνυμους (Anonymus), του Γάλλου Λε Ρομάν ντε Ρενάρτ (Le Roman de Renart), του Τζων Λύντγκεητ (John Lydgate) και του Ουίλλιαμ Κάξτον (William Caxton).
Στο έργο του "Η μαρτυρία της Χρυσηίδας" (The testament of Cresseid), ο Χένρυσον απαντά στην ιστορία του Τζέφρυ Σωσέρ του Τρωίλου και την ιστορία της τραγωδίας της Χρυσηίδας. Οι κριτικοί είναι σκεπτικοί ως προς το αν θα πρέπει να αντιμετωπίσουν το έργο ως ένα συμπλήρωμα του πρωτότυπου ή ένα βοήθημα για το πρωτότυπο. Το ποίημα είναι μια χρονολογική συνέχεια του πρωτότυπου και προσπαθεί να παρέχει ενός είδους απάντηση σχετικά με την μοίρα της Χρυσηίδας την οποία δεν αναφέρει καθόλου ο Σωσέρ, αλλά έχουν γίνει σημαντικές αλλαγές, και η αντιμετώπιση της Χρυσηίδας θεωρείται από αρκετούς πολύ διαφορετική από εκείνη του Σωσέρ. Η απόφαση του Χένρισον να παρουσιάσει τη Χρυσηίδα ως λεπρή υποδεικνύει ένα στοιχείο ποιητικής δικαιοσύνης για την απιστία της, κάτι που δεν συλλήφθηκε από τον Σωσέρ.
2207 Αντήνωρ
Ο Αντήνωρ (Antenor) είναι ένας αστεροειδής της Τρωικής Ομάδας του Δία (επόμενο μέλος), με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,101. Ανακαλύφθηκε το 1977 από τον Σοβιετικό αστρονόμο Νικολάι Τσερνίχ, που παρατηρούσε από το Ναουτσνί της Κριμαίας, και πήρε το όνομά του προς τιμή του μυθικού Τρωαδίτη Αντήνορος.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Αντήνορος εκτιμάται σε 85,11 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι D, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,0678. Ο Αντήνωρ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 6 ως 10 ώρες περίπου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αντηνωρ
Μάσα Μπρούσκινα
Η Μαρία Μάσα Μπρούσκινα (λευκορωσικά: Марыя Барысаўна Брускіна, ρωσικά: Мария Борисовна Брускина Μαρία Μπορίσοβνα Μπρούσκινα, 1924 - 26 Οκτωβρίου 1941) ήταν Λευκορωσίδα εβραϊκής καταγωγής νοσοκόμα και μέλος της Αντίστασης του Μινσκ κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Εργάστηκε εθελοντικά ως νοσοκόμα φροντίζοντας Σοβιετικούς στρατιώτες και βοηθώντας τους να δραπετεύσουν από τις γερμανικές δυνάμεις. Τελικά συνελήφθη και εκτελέστηκε για τον ρόλο της. μικρογραφία|Η Μάσα Μπρούσκινα με τα άλλα μέλη της αντίστασης πριν κρεμαστούν. Το πλακάτ γράφει «Είμαστε αντάρτες και πυροβολήσαμε Γερμανούς στρατιώτες», Μινσκ, 26 Οκτωβρίου 1941|εναλλ.= Η Μάσα Μπρούσκινα έζησε στο Μινσκ με τη μητέρα της, ανώτερη διευθύντρια του Γραφείου Εμπορίου Βιβλίων του Κρατικού Εκδοτικού Οίκου της Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Λευκορωσίας. Ήταν συνεπής μαθήτρια και διάβαζε πολύ. Ήταν επίσης πρωτοπόρα ηγέτιδα και μέλος της σχολικής επιτροπής της Κομσομόλ. Τον Δεκέμβριο του 1938, η εφημερίδα Πρωτοπόρος της Λευκορωσίας δημοσίευσε μια φωτογραφία της με τη λεζάντα: «Μάσα Μπρούσκινα - η μαθήτρια της 8ης τάξης νο28, Μινσκ. Έχει μόνο καλές και εξαιρετικές βαθμολογίες σε όλα τα μαθήματα». Τον Ιούνιο του 1941, η Μαρία Μπρούσκινα αποφοίτησε από το γυμνάσιο του Μινσκ.
Εκτέλεση
Μετά την εισβολή των Γερμανών στη Σοβιετική Ένωση εργάστηκε εθελοντικά ως νοσοκόμα στο νοσοκομείο του Πολυτεχνικού Ινστιτούτου του Μινσκ, το οποίο ιδρύθηκε για να φροντίζει τραυματίες μέλη του Κόκκινου Στρατού. Εκτός από τη φροντίδα των στρατιωτών, τους βοηθούσε να ξεφύγουν από τους προελαύνοντες Γερμανούς δίνοντας τους λαθραία πολιτικά ενδύματα και ψεύτικες ταυτότητες στο νοσοκομείο. Ένας ασθενής τελικά την πρόδωσε λέγοντας στους Γερμανούς τι έκανε η Μπρούσκινα, και συνελήφθη στις 14 Οκτωβρίου 1941, από μέλη του 707ού τμήματος πεζικού της Βέρμαχτ και του 2ου τάγματος Σούτσμανσαφτ με τη συνδρομή λιθουανικών στρατευμάτων υπό τη διοίκηση του Ταγματάρχη Αντάνας Ιμπουλεβίτσιους. Παρά τις αρκετές ημέρες βασανιστηρίων, αρνήθηκε να αποκαλύψει τα μέλη της ομάδας αντίστασης. μικρογραφία|Εκτέλεση των τριών αντιστασιακών Αφού συνελήφθη, η Μπρουσκίνα έγραψε μια επιστολή στη μητέρα της στις 20 Οκτωβρίου 1941:
Οι τοπικές γερμανικές αρχές με επικεφαλής τον Γκούσταβ Φράιερ φον Μπεχτολσχάιμ (Gustav Freiherr von Bechtolsheim), αποφάσισαν το δημόσιο απαγχονισμό της Μπρούσκινα, για παραδειγματισμό μαζί με άλλα δύο μέλη της αντίστασης, τον 16χρονο Βολόντια Σερμπάτσεβιτς (Volodia Shcherbatsevich) και το βετεράνο του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου Κιρίλ Τρους.
Πριν απαγχονιστεί, περπάτησε στους δρόμους του Μινσκ με πλακάτ γύρω από το λαιμό της που έγραφε, τόσο στα γερμανικά όσο και στα ρωσικά: «Είμαστε παρτιζάνοι και πυροβολήσαμε Γερμανούς στρατιώτες». Μέλη της αντίστασης εξαναγκάστηκαν σε παρόμοιες πρακτικές, ανεξάρτητα από το αν είχαν πυροβολήσει πραγματικά γερμανικά στρατεύματα. Εκείνη και οι δύο σύντροφοί της απαγχονίστηκαν δημόσια την Κυριακή 26 Οκτωβρίου 1941, μπροστά από το Μινσκ Κρίσταλ, ένα εργοστάσιο ζυθοποιίας και αποστακτήριο στην οδό Νίζνε-Λιαχόφσκαγια (οδός Οκτιάμπρσκαγια 15 σήμερα). Οι Γερμανοί άφησαν τα πτώματα να κρέμονται για τρεις ημέρες πριν επιτρέψουν να κοπούν τα σχοινιά και να ταφούν τα σώματα.
Ένας μάρτυρας της εκτέλεσης είπε:
Πρωτάθλημα Ελλάδας μπόουλινγκ γυναικών
Το Πανελλήνιο ομαδικό πρωτάθλημα μπόουλινγκ γυναικών διεξάγεται από την Ελληνική Ομοσπονδία Αθλημάτων Ακριβείας, η οποία ανέλαβε το άθλημα το μπόουλινγκ μετά την ανάκληση αναγνώρισης της Ε.Ο. Μπόουλινγκ από τη ΓΓΑ. Οι νικήτριες ομάδες είναι οι εξής.
Μάσα Μπρούσκινα
Εκτέλεση
Η Όλγα Σερμπάτσεβιτς (Olga Shcherbatsevich), η μητέρα του Βολόντια Σερμπάτσεβιτς, απαγχονίστηκε την ίδια ημέρα με τον γιο της και με δύο άλλα μέλη της αντίστασης μπροστά από την Εθνική Ακαδημία Επιστημών της Λευκορωσίας.
Πρωτάθλημα Ελλάδας μπόουλινγκ γυναικών
Πηγές
Κατηγορία:Πρωταθλητές Ελλάδος Κατηγορία:Μπόουλινγκ
Μάσα Μπρούσκινα
Ταυτοποίηση και ανάμνηση
Για δεκαετίες μετά τον πόλεμο, η Μπρούσκινα αναφερόταν επίσημα μόνον ως «το άγνωστο κορίτσι», που φέρεται να ήταν θύμα του αντισημιτισμού από τις σοβιετικές αρχές. Μέχρι το 2009, το όνομα της Μπρούσκινα δεν είχε αναγραφεί στην αναμνηστική πινακίδα στον τόπο εκτέλεσης. Ωστόσο, από το 2009, έχει τοποθετηθεί μια νέα αναμνηστική πινακίδα στον τόπο εκτέλεσης. Η ρωσική επιγραφή γράφει τώρα «Εδώ στις 26 Οκτωβρίου 1941 οι φασιστές εκτέλεσαν τους Σοβιετικούς πατριώτες Κ. Ι. Τρους, Β. Ι. Σερμπάτσεβιτς και Μ. Μπρούσκινα». Η Μπρούσκινα αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά στη δεκαετία του 1960, καθώς οι περισσότεροι από την οικογένεια και τους φίλους της είχαν σκοτωθεί στο Γκέτο του Μινσκ. Ένα μνημείο για την Μπρούσκινα χτίστηκε στο HaKfar HaYarok στο Ισραήλ και ένας δρόμος πήρε το όνομά της στην Ιερουσαλήμ.
Σπάρτακος (αποσαφήνιση)
Με το όνομα Σπάρτακος φέρονται:
Live in Armenia
Live in Armenia είναι ο τίτλος του διπλού, ζωντανά ηχογραφημένου δίσκου του βρετανικού χαρντ ροκ συγκροτήματος Uriah Heep, ο οποίος κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβριο του 2011 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Frontiers Records".
Η ηχογράφηση του δίσκου πραγματοποιήθηκε στην πρωτεύουσα της Αρμενίας, Γερεβάν, στα πλαίσια της περιοδείας για την προώθηση του στούντιο δίσκου "Wake the Sleeper", ο οποίος είχε κυκλοφορήσει το καλοκαίρι της προηγούμενης χρονιάς. Τα τραγούδια τα οποία συμπεριλαμβάνονται στο "Live in Armenia", προέρχονται από διάφορες χρονικές περιόδους του συγκροτήματος, οι οποίες εκτείνονται από τον πρώτο τους δίσκο, "Very 'eavy...Very 'umble" μέχρι και το 2008.
Οι μουσικοί των Uriah Heep οι οποίοι συμμετέχουν εδώ, έχουν συνυπάρξει στο συγκρότημα από το 1986 και έπειτα, με εξαίρεση τον ντράμερ Ράσελ Γκίλμπρουκ, ο οποίος αντικατέστησε τον Λι Κέρσλεηκ, το 2007.
Τραγούδια
CD 1
1. Wake the Sleeper - 3:32
2. Overload - 5:57
3. Tears of the World - 4:44
4. Stealin'  - 6:45
5. Book of Lies - 4:03
6. Gypsy - 4:31
7. Look at Yourself - 5:07
8. What Kind of God - 6:36
9. Angels Walk With You - 5:23
10. Shadow - 3:35
CD 2
12. Easy Livin'  - 3:01
14. Sympathy - 4:44
15. Lady in Black - 7:09
Μέλη των Uriah Heep
Το Live in Armenia ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Μπέρνι Σο - φωνητικά
Μικ Μποξ - κιθάρα
Φιλ Λανζόν - πλήκτρα
Τρέβορ Μπόλντερ - μπάσο
Ράσελ Γκίλμπρουκ - τύμπανα
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Uriah Heep Κατηγορία:Άλμπουμ του 2011
Πελοπίδες
Οι Πελοπίδες ήταν οι απόγονοι του Πέλοπα, ο οποίος με την Ιπποδάμεια γέννησε πολλά παιδιά.
Θυγατέρες
Πελοπιδες
Σουαβική Ένωση
Η λεγόμενη Σουαβική Ένωση ήταν η πρώτη στρατιωτική συμμαχία της κεντρικής Ευρώπης με καθαρό εθνικό χαρακτήρα. Αποτελούσε ένωση των ιπποτών και πριγκίπων όλων των σουαβικών πόλεων μαζί με τον Δούκα του Τυρόλου, του Μάργραβου της Βάδης, του Δούκα της Βαυαρίας, του Κόμητα της Βυρτεμβέργης και των επισκόπων της Κωνσταντίας και του Άουγκσμπουργκ.
Πηγές
Κατηγορία:Ιστορία της Βάδης-Βυρτεμβέργης Κατηγορία:Μεσαιωνική Βαυαρία Κατηγορία:16ος αιώνας στη Βαυαρία * Κατηγορία:Ιστορία της Σουαβίας Κατηγορία:Στρατιωτικές συμμαχίες της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Στρατιωτική ιστορία του Μεσαίωνα
Ιούλιος Βερν
Ο Ιούλιος Βερν (Jules Gabriel Verne, 8 Φεβρουαρίου 1828 – 24 Μαρτίου 1905) ήταν Γάλλος μυθιστοριογράφος, ποιητής και θεατρικός συγγραφέας, ιδιαίτερα γνωστός για τα περιπετειώδη μυθιστορήματά του και τη βαθιά επιρροή του στο λογοτεχνικό είδος της επιστημονικής φαντασίας. Είναι περισσότερο γνωστός από τα μυθιστορήματά του Ταξίδι στο Κέντρο της Γης (1864), 20.000 λεύγες κάτω από τη θάλασσα (1870) και Ο γύρος του κόσμου σε 80 ημέρες (1873). Ο Βερν έγραφε για αεροπορικά και διαστημικά ταξίδια πριν εφευρεθούν πρακτικά τα αεροπλάνα και πριν επινοηθούν τα μέσα ενός διαστημικού ταξιδιού. Είναι ο δεύτερος πιο μεταφρασμένος συγγραφέας στον κόσμο (μετά την Αγκάθα Κρίστι). Μερικά από τα βιβλία του γυρίστηκαν σε κινηματογραφικές ταινίες, κινούμενα σχέδια και τηλεοπτικές σειρές. Ο Βερν αναφέρεται συχνά ως ο «Πατέρας της επιστημονικής φαντασίας», τίτλο που μερικές φορές μοιράζεται με τον Χιούγκο Γκέρνσμπακ και τον Χ. Τζ. Γουέλς.
Τα πρώτα χρόνια
Ο Ιούλιος Βερν γεννήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου του 1828 στη Ναντ και ήταν το μεγαλύτερο από τα πέντε παιδιά ενός δικηγόρου, του Πέτρου Βερν, και της συζύγου του Σοφίας Αλλότ ντε λα Φυΐ (Sophie Allote de la Fuÿe), που καταγόταν από οικογένεια ευγενών. Τα πρώτα χρόνια της ζωής του τα πέρασε στο σπίτι με τους γονείς του στην πολυσύχναστη πόλη της Ναντ. Η οικογένεια περνούσε τα καλοκαίρια σ' ένα εξοχικό σπίτι, λίγο έξω από την πόλη, στις όχθες του ποταμού Λίγηρα. Εκεί ο Ιούλιος και ο αδελφός του Παύλος νοίκιαζαν συχνά μία βάρκα για ένα φράγκο την ημέρα. Ο πατέρας του σκεπτόταν να πάρει τον Ιούλιο στο γραφείο του όταν θα μεγάλωνε. Αλλά ο μικρός και ευφάνταστος Ιούλιος είχε άλλες ιδέες. Εκείνη την εποχή στο λιμάνι άραζαν πλοία που επέστρεφαν από όλες τις γωνιές του κόσμου. Αναθρεμμένος σ' ένα περιβάλλον πλούσιο σε θρύλους για τα μυστηριώδη και μαγευτικά μακρινά μέρη που έβλεπαν στα ταξίδια τους οι ναυτικοί, ο νεαρός Βερν αισθάνθηκε μ' όλη τη δύναμη της ψυχής του τη λαχτάρα για τα ταξίδια και τις δραματικές περιπέτειες. Η θέα των πολλών πλοίων που έπλεαν στον ποταμό πυροδότησε τη φαντασία του Ιούλιου, όπως ο ίδιος περιγράφει στο αυτοβιογραφικό του διήγημα «Souvenirs d'Enfance et de Jeunesse».
Η οικογένεια του Βερν ενδιαφερόταν από παράδοση για τη νομική επιστήμη. Ο πατέρας του, ο Πέτρος Βερν, ήθελε να σπουδάσει τον γιο του και να τον κάνει δικηγόρο. Έτσι όταν ο Ιούλιος ήταν μικρός υπέφερε από τους περιορισμούς του πατέρα του, ο οποίος ήταν οπαδός της αυστηρής πειθαρχίας και ήθελε να εφαρμόσει ο γιος του έναν αλύγιστο κώδικα ζωής. Ίσως όμως η αυστηρή πειθαρχία, μαζί με την ανάγνωση δύο ωραίων έργων -του Οικογένεια Ελβετών Ροβινσώνων και του Ιστορίες της Πέτσινης Κάλτσας του Τζέιμς Φένιμορ Κούπερ- να έγιναν αιτία που σαν παιδί ο Ιούλιος Βερν ανέπτυξε μεγάλο ενδιαφέρον για τα ταξίδια και τις εξερευνήσεις, ένα πάθος που έδειξε αργότερα ως συγγραφέας περιπετειών και επιστημονικής φαντασίας. Το ενδιαφέρον του στο γράψιμο συχνά είχε επιπτώσεις στην πρόοδό του σε άλλα θέματα.
Σε ηλικία 9 ετών ο Ιούλιος στάλθηκε μαζί με τον Παύλο σε οικοτροφείο. Στο οικοτροφείο ο Βερν σπούδασε λατινικά, τα οποία χρησιμοποίησε στο διήγημα «Le Mariage de Monsieur Anselme des Tilleuls» στα μέσα της δεκαετίας του 1850. Η δεύτερη βιογράφος του Βερν (και εγγονή του) Μαργκερίτ Αλλότ ντε λα Φυγ, διατύπωσε τη φήμη ότι ο Ιούλιος Βερν ήταν τόσο γοητευμένος με την περιπέτεια και απογοητευμένος από τον πατέρα του, ώστε σε ηλικία 11 ετών προσπάθησε στα κρυφά να μπει ως μούτσος στο πλήρωμα ενός εμπορικού πλοίου που θα ταξίδευε στις Δυτικές Ινδίες. Όμως κάποιος από τους μόνιμους ναύτες του πλοίου ειδοποίησε τον πατέρα του Ιούλιου ότι ο γιος του σχεδίαζε να το σκάσει κι έτσι το ταξίδι του τελείωσε πρόωρα. Αλλά ο Ιούλιος, πικραμένος, έπεσε στην αγκαλιά της μητέρας του και της είπε: «Από τώρα θα ταξιδεύω πια μονάχα με τη φαντασία μου». Έτσι, ο αρχικός του πόθος να γίνει ναυτικός δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ, παρά μονάχα στις σελίδες των μυθιστορημάτων του. Αν και στην πραγματικότητα ο Ιούλιος Βερν ποτέ δεν έγινε ναυτικός, η αγάπη του για κάθε τι που συνδεόταν με τη θάλασσα χαρακτηρίζει ολόκληρη τη ζωή του και πολλά από τα βιβλία που έγραψε αργότερα αναφέρονταν στη θάλασσα.
Λογοτεχνικό ντεμπούτο
thumb|Εξώφυλλο του βιβλίου του Ιουλίου Βερν Οι περιπέτειες του πλοιάρχου Χατεράς στο Βόρειο Πόλο. right|thumb|150px|Το εξώφυλλο του βιβλίου [[20.000 λεύγες κάτω από τη θάλασσα]] Ο Ιούλιος τελείωσε φρόνιμα το γυμνάσιο στη Ναντ και ήταν αρχηγός σ' όλα τα παιχνίδια. Εφηύρε ένα νέο είδος ξυλοπόδαρων και πάντα ζωγράφιζε φανταστικές εικόνες στον μαυροπινακα για να απεικονίσει τις ιδέες του για τις μηχανές και τις εφευρέσεις του μέλλοντος. Στα λατινικά και στα ελληνικά δεν ήταν ιδιαίτερα καλός, όχι επειδή δεν ήταν επιμελής, αλλά επειδή δεν τον ενδιέφεραν. Μετά το λύκειο, πήγε στο Παρίσι για να σπουδάσει νομικά και να πάρει την άδεια του δικηγόρου ώστε να αναλάβει αργότερα το δικηγορικό γραφείο του πατέρα του.
Ως φοιτητής στο Παρίσι, ο Βερν ζούσε στις τυπικές φοιτητικές συνοικίες μ' ένα πενιχρό επίδομα, το περισσότερο από το οποίο το ξόδευε στα βιβλιοπωλεία και στα θέατρα. Η δίψα για διάβασμα ήταν ακόρεστη και ρουφούσε οτιδήποτε βιβλίο μπορούσε να αγοράσει ή να δανειστεί. Ολόκληρο χρόνο, το 1848, ο Ιούλιος Βερν έμεινε στο Παρίσι μελετώντας και δουλεύοντας σκληρά. Εκείνη τη χρονιά, σε συνεργασία με τον Μισέλ Καρέ, άρχισε να γράφει λιμπρέτα για οπερέτες, πέντε εκ των οποίων για τον φίλο του και συνθέτη Αριστίντ Ινιάρ. Για κάποιο χρονικό διάστημα ξαναγύρισε στη μελέτη των νομικών για να ευχαριστήσει τον πατέρα του και αφοσιώθηκε αποκλειστικά στους νομικούς όρους, στα συμβόλαια, στα αδικήματα, στα έγγραφα και στους νόμους. Ωστόσο, δεν είχε κανένα πραγματικό ενδιαφέρον γι' αυτή την επιστήμη και μέσα στο νεανικό μυαλό του εξακολουθούσαν να στριφογυρίζουν με επιμονή η πλοκή διαφόρων έργων και τα αστεία του παρισινού θεάτρου. Το 1851 δημοσιεύτηκαν στο λογοτεχνικό περιοδικό Le Musée des familles οι πρώτες του μικρές ιστορίες: Τα πρώτα καράβια του μεξικανικού ναυτικού (Les premiers navires de la marine mexicaine) και Ταξίδι με αερόστατο (Un voyage en ballon). Οι ταξιδιωτικές ιστορίες που έγραψε για το περιοδικό αποκάλυψαν το πραγματικό του ταλέντο: να περιγράφει με απολαυστικό τρόπο εξωφρενικές περιπέτειες και ταξίδια, δίνοντας έξυπνα επιστημονικά και γεωγραφικά στοιχεία που έδιναν έναν αέρα αληθοφάνειας.
Όταν ο πατέρας του Βερν ανακάλυψε ότι ο γιος του περισσότερο έγραφε παρά μελετούσε νομικά, απέσυρε την οικονομική του υποστήριξη. Ο Βερν αναγκάστηκε να εργαστεί ως χρηματιστής, επάγγελμα που μισούσε παρά το γεγονός ότι ήταν επιτυχημένος σ' αυτό. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, γνώρισε τον Βίκτωρα Ουγκώ και τον Αλέξανδρο Δουμά, από τους οποίους έμαθε πολλά που τον ωφέλησαν αργότερα. Επίσης ανακάλυψε πως το να γράφει κανείς θεατρικά έργα σαν ερασιτέχνης και το να γράφει έργα για να ζήσει, είναι δύο διαφορετικά πράγματα. Το ένα ήταν διασκεδαστικό και το άλλο εξαιρετικά τολμηρό, ως μέσο που να εξασφαλίζει τροφή και στέγη. Ο Ιούλιος Βερν αναζήτησε τότε έναν άλλον τρόπο για να κερδίζει τα προς το ζην, πάντα με βάση το χάρισμά του να γράφει με ζωντανό τρόπο. Το 1855 δημοσιεύτηκε το πρώτο του μυθιστόρημα ταξιδιών και περιπέτειας, το Ξεχειμώνιασμα στους πάγους (Un hivernage dans les glaces). Στις 10 Ιανουαρίου 1857 νυμφεύθηκε την Ονορίν ντε Βιαν Μορέλ, μια νεαρή χήρα με δύο κόρες. Με την ενθάρρυνσή της, κι ενώ εργαζόταν ως μεσίτης χρεωγράφων, συνέχισε να γράφει και να αναζητά εκδότη. Στις 3 Αυγούστου 1861 γεννήθηκε ο γιος του, Μισέλ Βερν. Έκτοτε ο Ιούλιος Βερν παραπονιόταν ότι το κλάμα του παιδιού τού αποσπούσε τη συγκέντρωσή του για τη συγγραφή μίας ιστορίας για ένα αερόστατο. Αργότερα ο Μισέλ παντρεύτηκε μία ηθοποιό παρά τις αντιρρήσεις του Ιουλίου Βερν, απέκτησε δύο παιδιά με μία ανήλικη ερωμένη και βυθίστηκε στα χρέη. Οι σχέσεις μεταξύ πατέρα και γιου βελτιώθηκαν μετά από αρκετά χρόνια.
Το 1862, κι αφού συνάντησε μεγάλες δυσκολίες να βρει εκδότη για το έργο του, ο Ιούλιος Βερν γνώρισε τον Πιέρ-Ζυλ Ετζέλ, έναν από τους πιο σημαντικούς Γάλλους εκδότες του 19ου αιώνα, ο οποίος εξέδωσε, μεταξύ άλλων, έργα του Βίκτωρος Ουγκώ, της Γεωργίας Σάνδη και των Ερκμάν-Σατριάν. Ο Ετζέλ διάβασε μία ιστορία του Βερν, σχετικά με την εξερεύνηση της Αφρικής με αερόστατο, η οποία είχε απορριφθεί από άλλους εκδότες επειδή ήταν «υπερβολικά επιστημονική». Όμως ο Ετζέλ αποφάσισε να δώσει την ευκαιρία στον νέο συγγραφέα. Με τη βοήθεια του Ετζέλ, ο Βερν ξαναέγραψε την ιστορία, η οποία και κυκλοφόρησε το 1863 σε βιβλίο με τίτλο Πέντε εβδομάδες με αερόστατο, που αποτέλεσε την πρώτη προσπάθεια του Ιουλίου Βερν να εισχωρήσει στον μαγικό του οραματικό κόσμο της μηχανής. Το βιβλίο σημείωσε μεγάλη επιτυχία και ο Ετζέλ έγινε ο μοναδικός εκδότης του Ιουλίου Βερν. Αργότερα, με τη βοήθεια και πάλι του Ετζέλ, ο Βερν ήρθε σε επαφή με ερευνητές και εφευρέτες που διαπλάτυναν τις γνώσεις του, τον συμβούλευαν σε ειδικά θέματα και τον τροφοδοτούσαν με ιδέες.
Μετά την επιτυχία του Πέντε εβδομάδες με αερόστατο ο Βερν έγινε γνωστός ως συγγραφέας και μπορούσε πλέον να συντηρείται μόνο με τη συγγραφή. Τα επόμενα χρόνια έγραψε πάρα πολλά μυθιστορήματα που συνήθως δημοσιεύονταν σε συνέχειες στο 15ήμερο περιοδικό του Ετζέλ Magazine d'Éducation et de Récréation πριν εκδοθούν ως βιβλία. Το βάρος επικεντρώνονταν σε μυθιστορήματα ταξιδιών και περιπετειών. Ο Βερν και ο Ετζέλ αποτέλεσαν ένα εξαιρετικό δίδυμο συγγραφέα-εκδότη μέχρι τον θάνατο του Ετζέλ το 1886. Ακολουθώντας τις συμβουλές του Ετζέλ, ο Ιούλιος Βερν πρόσθετε κωμικές πινελιές στα μυθιστορήματά του, άλλαζε τις δυσάρεστες καταλήξεις των έργων του σε ευχάριστες, και περνούσε ήπια διάφορα πολιτικά μηνύματα.