cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Λιρί Μπελισόβα
Απελευθέρωση και ύστερα χρόνια
Απελευθερώθηκε τον Μάιο του 1991, μετά την πτώση του κομμουνιστικού καθεστώτος και λίγο αργότερα εγκαταστάθηκε με τον σύζυγό της μόνιμα στα Τίρανα. Τα επόμενα χρόνια έδωσε διάφορες συνεντεύξεις, ενώ δήλωσε απογοητευμένη και αηδιασμένη από τη μεταπολεμική εξέλιξη της χώρας ζητώντας συγγνώμη για τις συνέπειες της κομμουνιστικής περιόδου. Ακόμη χαρακτήρισε τον εαυτό της αποκομμένο από τον κομμουνισμό και κατηγόρησε τον Ε. Χότζα ως πρόσωπο που αφενός αναδείχτηκε επί Κατοχής με τη βοήθεια του γιουγκοσλαβικού παράγοντα και αφετέρου απέρριψε το αίτημα της εγχώριας κοινής γνώμης για εδαφικές αξιώσεις επί του Κοσσυφοπεδίου και της Τσαμουριάς (Θεσπρωτίας), τα οποία αν και υπαγόμενα στη Γιουγκοσλαβία και την Ελλάδα αντίστοιχα, θεωρούνταν από τους Αλβανούς ως αλύτρωτες περιοχές.
Θάνατος
Απεβίωσε στις 23 Απριλίου του 2018 και κηδεύτηκε στο νεκροταφείο της Σάρρα του δήμου Τιράνων. Την είδηση του θανάτου της ακολούθησαν συλλυπητήριες ανακοινώσεις από πολιτικές προσωπικότητες της χώρας όπως ο πρόεδρος της Αλβανίας Ιλίρ Μέτα και ο πρώην πρόεδρος και πρωθυπουργός Σαλί Μπερίσα.
Προσωπική ζωή
Η Μπελισόβα σύναψε δύο γάμους. Πρώτος της σύζυγος ήταν ο πολιτικός Νάκο Σπίρο, ο οποίος σκοτώθηκε υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες το 1947, με επικρατέστερη εκδοχή αυτή της αυτοκτονίας. Αργότερα παντρεύτηκε τον επίσης πολιτικό, Μάκο Τσόμο που είχε ήδη δύο κόρες από προηγούμενο γάμο και μαζί του απέκτησε δύο παιδιά, τα οποία εκτοπίστηκαν και αυτά μαζί με τους γονείς τους: τη Ντρίτα Τσόμο, η οποία απεβίωσε το 1981 σε νεαρή ηλικία προσβεβλημένη από καρκίνο και τον δικαστικό Πετρίτ Τσόμο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αλβανοί πολιτικοί Κατηγορία:Αλβανοί εκπαιδευτικοί Κατηγορία:Αλβανοί αντιστασιακοί Κατηγορία:Αλβανοί αντιφασίστες Κατηγορία:Γυναίκες στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο Κατηγορία:Εξόριστοι Κατηγορία:Κομμουνισμός στην Αλβανία Κατηγορία:Αλβανοί κομμουνιστές
Μπρούνο Φράτους
2011
Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Υγρού Στίβου 2011 έκανε τον καλύτερο χρόνο στα ημιτελικά των 50 μέτρων ελεύθερο με επίδοση 21.76. Στον τελικό τερμάτισε στην πέμπτη θέση, με επίδοση 21.96 δευτερολέπτων. Στους Παναμερικανικούς Αγώνες 2011 στην Γουαδαλαχάρα κέρδισε τρία μετάλλια: δύο χρυσά σε σκυταλοδρομίες  και το ασημένιο μετάλλιο στα 50 μέτρα ελεύθερο.
2013–2015
Ο Φράτους εγχειρίστηκε τον Μάιο του 2013 για την επίλυση του τραυματισμού που είχε στον δεξιό του ώμο. Κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στους Νοτιοαμερικανικούς Αγώνες 2014 στο Σαντιάγο, στα 50 μέτρα με ελεύθερο, καταρρίπτοντας το ρεκόρ αγώνων.
Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Υγρού Στίβου 2015 κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο στα 50 μέτρα ελεύθερο.
Ολυμπιακοί Αγώνες 2016
Πηγαίνοντας στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 ήταν από τους αγαπημένους για μετάλλιο. Μπήκε στον τελικό των 50 μέτρων με ελεύθερο, αλλά τερμάτισε μόλις στην έκτη θέση. Σε μια συνέντευξη είπε: "Για κάποιον λόγο, δεν ήμουν έτοιμος να κολυμπήσω γρηγορότερα από αυτό. Δεν έχω ιδέα τι γίνεται. Αυτή η χρονιά δεν πήγε πολύ καλά." Πριν τους αγώνες, ο Φράτους υπέφερε από χρόνιο πόνο στην πλάτη.
2017–2020
Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Υγρού Στίβου 2017 κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στα 4x100 μέτρα ελεύθερο μαζί με την ομάδα της Βραζιλίας, όπου κατέρριψαν το ρεκόρ της Νότιας Αμερικής από το 2009. Στα 50 μέτρα ελεύθερο, μπήκε στον τελικό και κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο, με 21.27 δευτερόλεπτα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βραζιλιάνοι αθλητές της κολύμβησης
Κραφτ του Χοενλόε-Λάνγκενμπουργκ
Ο Κραφτ, γερμ. Kraft (25 Ιουνίου 1935 - 16 Μαρτίου 2004) από τον Οίκο του Χοενλόε ήταν αυτοαποκαλούμενος πρίγκιπας του Χοενλόε-Λάνγκενμπουργκ (1960-2004).
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Γοδεφρείδου, πρίγκιπα του Χοενλόε-Λάνγκενμπουργκ και της Μαργαρίτας, κόρης του Ανδρέα, πρίγκιπα της Ελλάδας.
Γεννήθηκε στο Σβέμπις Χαλ της Γερμανίας. Η μητέρα του ήταν αδελφή του Φίλιππου, πρίγκιπα της Ελλάδας, συζύγου της Ελισάβετ Β΄ του Ηνωμένου Βασιλείου. Οι γονείς του ήταν τρισεγγονοί του Νικολάου Α΄ της Ρωσίας · η μητέρα της Μαργαρίτας, η Αλίκη και ο Γοδεφρείδος ήταν δισεγγονοί της Βικτωρίας του Ηνωμένου Βασιλείου.
Το 1960 διαδέχθηκε τον πατέρα του. Ο Κραφτ απεβίωσε στο Λάνγκενμπουργκ σε ηλικία 69 ετών και τον διαδέχθηκε ο μόνος γιος του Φίλιππος ως αυτοαποκαλούμενος πρίγκιπας του Χοενλόε-Λάνγκενμπουργκ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1965 την Καρλόττα, κόρη του Αλεξάνδρου, πρίγκιπα του Κρούι και διαζεύχθηκαν το 1990. Είχαν τέκνα:
Το 1992 νυμφεύτηκε σε δεύτερο γάμο στο Γκρατς της Αυστρίας την Ίρμα Πόσπες. Δεν απέκτησαν τέκνα.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Χοενλόε
Κλεπίνη
Η Κλεπίνη είναι κοινότητα της επαρχίας Κερύνειας στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στο χωριό από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος του δεν ελέγχεται από αυτήν.
Πηγές
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Κερύνειας
Άντρις Μπέρζινς
Ο Άντρις Μπέρζινς (Andris Bērziņš, 10 Δεκεμβρίου 1944) είναι επιχειρηματίας και πολιτικός από τη Λετονία, Πρόεδρος της χώρας από τις 8 Ιουλίου 2011 ως το 2015. Αναδείχθηκε νικητής στις εκλογές που έγιναν στις 2 Ιουνίου 2011.
Την περίοδο από το 1993 ως το 2004 ο Μπέρζινς ήταν πρόεδρος της τράπεζας Unibanka.
Πρώιμη καριέρα
Γεννήθηκε στο Νιτάουρε (Nītaure), στην τότε Σοβιετική Ένωση. Το 1958 πήγε σε σχολείο μέσης εκπαίδευσης στη Σιγκούλντα, όπου έμεινε ως το 1962. Στη συνέχεια σπούδασε στο Πολυτεχνείο της Ρίγας, από όπου αποφοίτησε το 1971, και έγινε ραδιομηχανικός στο εργοστάσιο "Elektrons". Έφτασε να γίνει διευθυντής και το 1988 διορίστηκε υφυπουργός δημοτικών υπηρεσιών της Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Λετονίας. Έκανε επίσης σπουδές στο οικονομικό τμήμα του Κρατικού Πανεπιστημίου της Λετονίας, από όπου πήρε πτυχίο το 1988.
Το 1989 ο Μπέρζινς εξελέγη μέλος του επαρχιακού συμβουλίου (σοβιέτ) στην περιφέρεια Βαλμιέρα και διορίστηκε πρόεδρος της εκτελεστικής επιτροπής στην εν λόγω επαρχία. Έναν χρόνο αργότερα εξελέγη στο Ανώτατο Συμβούλιο της Σοβιετικής Λετονίας εκπροσωπώντας τη Βαλμιέρα. Στις 4 Μαΐου 1990 ψήφισε υπέρ της ανακήρυξης της ανεξαρτησίας της Λετονίας, η οποία αποκατέστησε την ανεξαρτησία της.
Το 1993 ανέλαβε πρόεδρος στο Ταμείο Ιδιωτικοποιήσεων της Τράπεζας της Λετονίας και επίσης πρόεδρος της εταιρείας Latvijas Unibanka. Ανέπτυξε επιχειρηματική δράση και έκανε μεγάλη περιουσία, η οποία υπερέβαινε το 1 εκατ. λατς ως τα μέσα της δεκαετίας του 2000. Ήταν επίσης ιδιοκτήτης 30 διαφορετικών εκτάσεων γης. Εργάστηκε ως σύμβουλος στην τράπεζα SEB και ήταν μέλος της επιτροπής σε διάφορες μετοχικές εταιρείες.
Πρόεδρος της Λετονίας
Στις 23 Μαΐου 2011 έλαβε το χρίσμα για τις προεδρικές εκλογές από 5 βουλευτές της Ένωσης Πρασίνων και Αγροτών. Στις 2 Ιουνίου 2011 o Μπέρζινς εξελέγη στο αξίωμα, κερδίζοντας στον δεύτερο γύρο τον τότε πρόεδρο Βάλντις Ζάτλερς, με 53 ψήφους υπέρ και 44 κατά έναντι 41 υπέρ και 56 κατά για τον Ζάτλερς. Στον πρώτο γύρο ο Μπέρζινς είχε πάρει 50 ψήφους, ενώ 48 βουλευτές τον καταψήφισαν, ενώ ο Ζάτλερς έλαβε 43 υπέρ και 55 κατά. Συνακόλουθα, ο Μπέρζινς ανέλαβε πρόεδρος στις 8 Ιουλίου 2011.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λετονοί πολιτικοί Κατηγορία:Πρόεδροι της Λετονίας
Φράγμα Θέρμης
Είναι ένας προορισμός οπού μπορεί κάποιος να αποδράσει για να αποβάλει το στρές της μεγαλούπολης και να κάνει πίκ νίκ με την οικογένεια του, τους φίλους του και να περπατήσουν και να απολαύσουν το φυσικό τοπίο και την ενέργεια της φύσης που τους περιβάλλει.Επίσης θα δουν και ομάδες τις οποίες ασκούν μουσικές ή αθλητικές δραστηριότητες καθότι υπάρχουν τεράστιοι χώροι για διάδραση, αθλητικές δραστηριότητες, έναπολυβολείο αλλά και ένα γήπεδο ποδοσφαίρου με χόρτο όπως επίσης και στην γύρω έκταση υπάρχουν γηπεδάκια 5χ5.Κάθε χρόνο επίσης πραγματοποιούνται τα θέρμης δρώμενα στο φράγμα της θέρμης με μουσικές συναυλίες αλλα και θεατρικές παραστάσεις και εκείνο το 4ήμερο είναι σαν ένα μικρό πανηγύρι σε εκείνη την περιοχή.
ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ
Κατηγορία:ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ Κατηγορία:ΦΡΑΓΜΑ Κατηγορία:ΠΑΝΙΔΑ Κατηγορία:ΦΥΣΗ
Κοντεμένος
Ο Κοντεμένος είναι κοινότητα της επαρχίας Κερύνειας στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στο χωριό από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος του δεν ελέγχεται από αυτήν.
Χιουατάρι-σάι
Το Χιουατάρι-σάι (火渡り祭) (火渡りまつり, hiwatari matsuri) είναι γιορτή πυροβασίας στο βουδιστικό ναό Γιακουό-ιν Γιούκι-τζι, που βρίσκεται στο βουνό Τακάο, περίπου μία ώρα μακριά από το Τόκιο. Προσελκύει περίπου 3.000- 4.000 επισκέπτες κάθε χρόνο.
Περισσότερες λεπτομέρειες
Η τελετή ξεκινάει στις 13:00 το μεσημέρι με την πομπή των μοναχών, που έρχονται περπατώντας. Οι μοναχοί με τους ψαλμούς και τις προσευχές προσπαθούν να απομακρύνουν τα κακά πνεύματα χρησιμοποιώντας διάφορα όπλα, ραβδίζουν τα σώματά τους με κλαδιά βουτηγμένα σε βραστό νερό και διαβάζουν μία λίστα με τα ονόματα των θεατών, που έχουν πληρώσει για την παρακολούθηση της τελετής. Ύστερα μία μεγάλη πυρά (goma) ανάβει. Η φωτιά έχει εξαγνιστική δύναμη. Όταν καούν τα ξύλα οι μοναχοί ρίχνουν κουβάδες με νερό στα κάρβουνα και σχηματίζουν δύο διαδρόμους πάνω στα αναμμένα κάρβουνα, όπου περπατούν με γυμνά πόδια ψέλνοντας. Πριν περάσουν πάνω από τα αναμμένα κάρβουνα βάζουν τα πόδια τους πάνω σε ένα σωρό από αλάτι. Οι θεατές εφόσον έχουν πληρώσει κάποιο εισιτήριο, μπορούν να περάσουν πάνω από τα αναμμένα κάρβουνα, αφού τελειώσουν την τελετή οι μοναχοί. Μέχρι τότε η θερμοκρασία στα κάρβουνα έχει πέσει αρκετά και έτσι οι συμμετέχοντες στην πυροβασία δεν χρειάζεται να ανησυχούν μήπως καούν. Οι μοναχοί χτυπούν τα τύμπανα, για να ενθαρρύνουν τους θεατές να συμμετάσχουν στην πυροβασία. μικρογραφία|Χιουατάρι-σάι (2016) Η τελετή τελειώνει στις 15:30 το απόγευμα και στην περιοχή υπάρχουν υπαίθριοι πάγκοι, όπου πωλούν διάφορα είδη, όπως τακογιάκι, κοτόπουλο, κ.α.
Αντίστοιχες τελετές πυροβασίας γίνονται και σε άλλες περιοχές της Ιαπωνίας, όπως στο Ιερό Τζοκομίο-τζι (Jokomyoji) στην Καμακούρα στο νομό Καναγκάβα, στο Ιερό Οντάκε-σαν (Ontake-san) στη Σαϊτάμα και το Νταϊχιουατάρι ματσούρι (Daihiwatari matsuri) στο Χατσίο-τζι (Τόκιο). Οι απλοί άνθρωποι αρχικά απαγορευόταν να συμμετάσχουν στις τελετές πυροβασίας, οι οποίες γίνονταν αποκλειστικά από μοναχούς. Η συμμετοχή των λαϊκών στις τελετές πυροβασίας έγινε επιτρεπτή μετά το 1950. Οι πιστοί συνηθίζουν να παίρνουν μερικά καμένα κάρβουνα ως φυλαχτά (o-mamori), γιατί θεωρούν ότι τους προστατεύουν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Θρησκευτικά έθιμα Κατηγορία:Ιαπωνικές γιορτές
Φαράγγι Λόιτας
μικρογραφία| Το φαράγγι Λόιτας Το Φαράγγι Λόιτας (Leutaschklamm ή αλλιώς Leutascher Geisterklamm) είναι ένα φαράγγι κοντά στο Μίτενβαλντ και το Ουντέρλουτας, στην περιοχή των συνόρων ανάμεσα στη Βαυαρία και το Τιρόλο μέσω του οποίου ρέει ο ποταμός Λόιτασερ Αχ. Το φαράγγι είναι πολύ απότομο και γι' αυτό, μέχρι το 2006, δεν είχε ανοίξει για επίσκεψη σε τουρίστες. Για να γίνει αυτό εφικτό, υλοποιήθηκε ένα αυστρογερμανικό έργο συνολικού ύψους 1,4 εκατομμυρίων ευρώ, με χρηματοδότηση από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Το έργο προέβλεπε την κατασκευή χαλύβδινων πεζογεφυρών και γεφυρών, για την κάλυψη μιας απόστασης 970 μέτρων. Με συνολικό μήκος 1.650 μέτρα, το Λόιτας είναι το μακρύτερο προσβάσιμο φαράγγι στις ανατολικές ασβεστολιθικές Άλπεις. Το φαράγγι άνοιξε για επίσκεψη από το κοινό στις 24 Μαΐου του 2006.
Τουριστική προβολή
Ως τουριστικό έργο, το Φαράγγι Λόιτας προβλήθηκε με την επωνυμία Geisterklamm ("Φαράγγι των Πνευμάτων"), σε συνδυασμό με το Koboldpfad ("Μονοπάτι Κόμπολντ") ως οικογενειακός παράδεισος αναψυχής. Υπάρχουν 40 πίνακες με πληροφορίες για τους μύθους, τη γεωλογία, τη χλωρίδα και την πανίδα στη γύρω περιοχή, καθώς και ένα πνεύμα με μάτια που ανοιγοκλείνουν και πολύχρωμα παιχνίδια με ήχους. Οι διάδρομοι είναι οριζόντιοι όπου αυτό είναι εφικτό και έχουν κατασκευαστεί με τέτοιο τρόπο, ώστε να μπορεί κάποιος να τους διασχίσει χωρίς αναρριχητικό εξοπλισμό. Το όποιο άγχος που μπορεί να προκληθεί από τη διαφορά ύψους άνω των 50 μέτρων σε σημεία μεταξύ του διαδρόμου και του πάτου του φαραγγιού εξουδετερώνεται από τη συμπαγή σχεδίαση του διαδρόμου.
Το Φαράγγι Λόιτας είναι κατά βάση ανοιχτό καθ' όλη τη διάρκεια του έτους, εκτός εάν σημειώνονται έντονες χιονοπτώσεις, κατά τη διάρκεια των οποίων παραμένει κλειστό. Η διάσχιση του φαραγγιού γίνεται δωρεάν, ενώ υπάρχει χρέωση μόνο για τη διαδρομή προς τον καταρράκτη.
Ατυχήματα
Στις 7 Ιουλίου του 2007, περισσότερα από αρκετές εκατοντάδες κιλά βράχου πάνω από το Φαράγγι Λόιτας έπεσαν ξαφνικά πάνω στον χαλύβδινο διάδρομο και τον κατέστρεψαν εν μέρει. Δεν υπήρξαν τραυματίες, αλλά το φαράγγι έκλεισε για δύο εβδομάδες για λόγους επισκευής.
Ederkanzel
Το εστιατόριο Ederkanzel, το οποίο βρίσκεται στα 1.184 μέτρα, σε μια οροσειρά δυτικά και πάνω από το Φαράγγι Λόιτας αποτελεί ένα σπάνιο γεωπολιτικό αξιοθέατο. Ενώ η τραπεζαρία και οι τουαλέτες βρίσκονται στη Γερμανία, η βεράντα του εστιατορίου βρίσκεται σε αυστριακό έδαφος. Το επίσημο ορόσημο, το οποίο σηματοδοτεί τα σύνορα μεταξύ των δύο χωρών βρίσκεται δίπλα στην πόρτα της βεράντας, στον εξωτερικό τοίχο του κτηρίου του εστιατορίου. Τα ποτά και τα τρόφιμα που σερβίρονται στη βεράντα, ωστόσο, πωλούνται κατ' ακολουθία με τον γερμανικό φορολογικό κώδικα κατόπιν συμφωνίας μεταξύ των δύο αρμόδιων οικονομικών υπηρεσιών στις πόλεις Γκάρμις-Παρτενκίρχεν και Ίνσμπρουκ.
Άλλα γειτονικά φαράγγια
Άλλα αξιοσημείωτα φαράγγια που βρίσκονται στην επαρχία Γκάρμις-Παρτενκίρχεν είναι το φαράγγι Πάρτναχ κοντά στο Τσούγκσπιτσε και το φαράγγι Χόλενταλ κοντά στο Γκράιναου-Χάμερσμπαχ.
Κρηνί
Η Κρηνί είναι κοινότητα της επαρχίας Κερύνειας στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Πηγές
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Κερύνειας
Δωροθέα της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ
Η Δωροθέα της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ (γερμ. Dorothea von Sachsen-Lauenburg, 9 Ιουλίου 1511 - 7 Οκτωβρίου 1571) ήταν η σύζυγος του βασιλιά Χριστιανού Γ΄ της Δανίας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 9 Ιουλίου 1511 και ήταν κόρη του Μάγκνους Α΄ της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ και της Αικατερίνης των Γουέλφων, κόρης του Ερρίκου Δ΄ δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ.
Στις 25 Οκτωβρίου 1525 παντρεύτηκε τον πρίγκιπα Χριστιανό της Δανίας στο Κάστρο Λάουενμπουργκ. Έγινε βασίλισσα το 1533, αν και λόγω του εμφυλίου πολέμου που ακολούθησε αμέσως μετά την άνοδο του συζύγου της στον θρόνο, η στέψη δεν έγινε παρά το 1537.
Η βασίλισσα Δωροθέα ενδιαφέρθηκε για την πολιτική και μολονότι δεν είναι σαφές πόση επιρροή είχε, πιστεύεται ότι συμμετείχε στον διορισμό και την απόλυση αξιωματούχων. Δεν έμαθε ποτέ να μιλάει δανικά. Το 1559 έμεινε χήρα, εγκαταστάθηκε στο Κόλντινγκ και επισκεπτόταν τακτικά τα παιδιά της στη Γερμανία μία φορά τον χρόνο.
Η χήρα βασίλισσα Δωροθέα είχε ερωτευθεί τον αδελφό του συζύγου της και γείτονα της, δούκα Ιωάννη Β΄ του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Χάδερσλεου ήδη κατά τη διάρκεια του γάμου της και θέλησε να τον παντρευτεί μετά τον θάνατο του συζύγου της το 1559. Αυτό το τελευταίο έκανε τον βασιλιά να τη θεωρεί σχεδόν προδότρια και την εξόρισε στο κάστρο Σόντερμπουργκ, όπου πέρασε το υπόλοιπο της ζωής της.
Πέθανε στις 7 Οκτωβρίου 1571 στο κάστρο Σόντερμπουργκ (δαν. Σέντεμποργ) σε ηλικία 60 ετών. Θάφτηκε δίπλα στον σύζυγο της στον Καθεδρικό Ναό του Ρόσκιλε.
Οικογένεια
Η Δωροθέα το 1525 παντρεύτηκε τον πρίγκιπα Χριστιανό της Δανίας και μαζί απέκτησαν πέντε παιδιά:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος των Ασκάνια Κατηγορία:Οίκος του Όλντενμπουργκ Κατηγορία:Βασίλισσες της Δανίας Κατηγορία:Βασίλισσες της Νορβηγίας Κατηγορία:Βασιλομήτωρ
Τράπεζα Κρήτης
Ο όρος Τράπεζα Κρήτης μπορεί να αναφέρεται σε:
Β΄ κατηγορία πετοσφαίρισης ανδρών Κύπρου 2008-09
Η Β΄ κατηγορία πετοσφαίρισης ανδρών Κύπρου 2008-09 ήταν η 36η έκδοση της Β΄ κατηγορία πετοσφαίρισης της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κέρδισε η Αναγέννηση Δερύνειας.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο πρωτάθλημα της Β΄ κατηγορίας 2008-09 συμμετείχαν 5 ομάδες. Διεξήχθη σε δύο φάσεις. Στην πρώτη φάση, όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας.
Ακολούθως οι πρώτες τέσσερις ομάδες έδωσαν αγώνες play off για την ανάδειξη του πρωταθλητή, σύμφωνα με τη σειρά κατάταξης της πρώτης φάσης. Στην ημιτελική φάση των play off οι ομάδες αναμετριόνταν ως εξής: 1η-4η και 2η-3η. Για την πρόκριση στον επόμενο γύρο έπρεπε μία ομάδα από κάθε ζευγάρι να πετύχει 3 νίκες.
Οι νικήτριες των δύο ζευγαριών της ημιτελική φάσης αναμετρήθηκαν μεταξύ τους για την ανάδειξη της πρωταθλήτριας. Για να ανακηρυχθεί μια ομάδα πρωταθλήτρια έπρεπε να πετύχει 3 νίκες. Η πρωταθλήτρια ομάδα προβιβαζόταν στην Α΄ κατηγορία. Οι δύο ηττημένες αναμετρήθηκαν για την κατάκτηση της τρίτης θέσης. Για την κατάκτηση της τρίτης θέσης διεξαγόταν ένας μονός αγώνας στην έδρα της ομάδας που είχε τερματίσει πιο ψηλά στην Α΄ φάση.
Σε όλους τους γύρους μετρούσαν οι νίκες που είχαν πετύχει οι ομάδες στην Α΄ φάση του πρωταθλήματος. Η σειρά των αγώνων κάθε ζευγαριού ξεκινούσε στην έδρα της ομάδας που τερμάτισε πιο ψηλά στη λήξη της Α΄ φάσης του πρωταθλήματος και συνεχίζονταν εναλλάξ στις έδρες των δύο ομάδων μέχρι την ολοκλήρωση της φάσης.
Σύστημα βαθμολόγησης
Κάθε νίκης βαθμολογείτο με 2 βαθμούς και κάθε ήττα με 1 βαθμό.
Κριτήρια κατάταξης Α΄ φάσης
Οι ομάδες κατατάσσονταν με βάση τον συνολικό αριθμό βαθμών που κέρδισαν. Σε περίπτωση ισοβαθμίας στον συνολικό αριθμό βαθμών που κέρδισαν δύο ή περισσότερες ομάδες τα κριτήρια κατάταξης ήταν:
Αλλαγές σε σχέση με την περίοδο 2007-08
Στο πρωτάθλημα της περιόδου 2008-09 δεν συμμετείχε η πρωταθλήτρια της Β΄ κατηγορίας 2007-08, Ολυμπιάς Φρενάρου, η οποία είχε προβιβαστεί στην Α΄ κατηγορία 2008-09. Επίσης, δεν συμμετείχαν ο Μαραθώνας Κάτω Βαρωσίων και ο Αχιλλέας Καϊμακλίου οι οποίοι ανέστειλαν τη λειτουργία τους την περίοδο αυτή. Στο πρωτάθλημα συμμετείχαν η Αναγέννηση Δερύνειας και η Ολυμπιάδα Νεάπολης οι οποίες είχαν υποβιβαστεί από την Α΄ κατηγορία 2007-08.
Συμμετέχουσες ομάδες
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα και τις έδρες που χρησιμοποίησαν.
Βαθμολογία
Η βαθμολογία στο τέλος της Α΄ φάσης ήταν:
Αποτελέσματα
Πηγή : Αποτελέσματα 2008-09
Ημιτελική φάση
Στην ημιτελική φάση αναμετρήθηκαν οι:
Πηγή : Αποτελέσματα 2008-09
Ανάδειξη πρωταθλητή
Για την ανάδειξη του πρωταθλητή αναμετρήθηκαν η Αναγέννηση Δερύνειας και ο Φοίνικας Πύλας. Η Αναγέννηση είχε πετύχει 2 νίκες στην Α΄ φάση. Στον πρώτο αγώνα των play off κέρδισε ξανά και ανακηρύχθηκε πρωταθλήτρια.
Πηγή : Αποτελέσματα 2008-09
Τρίτη θέση
Πηγή : Αποτελέσματα 2008-09
Τελική κατάταξη
Η τελική κατάταξη των ομάδων μετά την ολοκλήρωση των play off ήταν:
Πηγές
Κατηγορία:Β΄ κατηγορία πετοσφαίρισης ανδρών Κύπρου Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2008 Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2009
Τουρισμός στη Ρωσία
Ο τουρισμός στη Ρωσία έχει δει ταχεία ανάπτυξη από την ύστερη εποχή της σοβιετικής περιόδου, αρχικά μέσω εσωτερικού τουρισμού και στη συνέχεια με διεθνή τουρισμό. Η πλούσια πολιτιστική κληρονομιά και η μεγάλη φυσική ποικιλομορφία τοποθετούν τη Ρωσία ανάμεσα στους πιο δημοφιλείς τουριστικούς προορισμούς στον κόσμο. Εκτός της Κριμαίας, η χώρα περιλαμβάνει 26 περιοχές παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς της ΟΥΝΕΣΚΟ, ενώ πολλές άλλες βρίσκονται στους δοκιμαστικούς καταλόγους της ΟΥΝΕΣΚΟ.
Σημαντικές τουριστικές διαδρομές στη Ρωσία περιλαμβάνουν ταξίδια γύρω από το λεγόμενο Χρυσό Δαχτυλίδι αρχαίων πόλεων, κρουαζιέρες στα μεγάλα ποτάμια, όπως του Βόλγα, και μακρινές διαδρομές με τον περίφημο Υπερσιβηρικό Σιδηρόδρομο. Οι διαφορετικές περιοχές και οι διάφορες εθνικές κουλτούρες της Ρωσίας προσφέρουν πολλές διαφορετικές γεύσεις και αναμνήσεις και παρουσιάζουν μια μεγάλη ποικιλία παραδόσεων, συμπεριλαμβανομένων των ρωσικών λουτρών, χειροποίητες ζωγραφιές σε ξύλο, ρωσικές κούκλες, της γιορτής Σαμπαντούι ή σαμανικών τελετών. Το 2013 επισκέφθηκαν τη Ρωσία 33 εκατομμύρια τουρίστες, καθιστώντας την ένατη δημοφιλέστερη χώρα στον κόσμο και έβδομη στην Ευρώπη.
Μόσχα και Αγία Πετρούπολη
Οι πιο δημοφιλείς τουριστικοί προορισμοί στη Ρωσία είναι η Αγία Πετρούπολη (η οποία εμφανίστηκε στον κατάλογο των κορυφαίων πόλεων της Ευρώπης το 2010) και η Μόσχα, σημερινά και ιστορικά κέντρα της χώρας και μεγάλες πολιτιστικές πρωτεύουσες, αναγνωρισμένη ως Παγκόσμιες Πόλεις.
Η Μόσχα και η Αγία Πετρούπολη διαθέτουν παγκοσμίου φήμης μουσεία, όπως το Ερμιτάζ και η Πινακοθήκη Τρετιακόφ, διάσημα θέατρα όπως το Μπολσόι και Μαριίνσκι, περίτεχνες εκκλησίες, όπως ο Καθεδρικός Ναός του Αγίου Βασιλείου, ο Καθεδρικός Ναός του Σωτήρος, ο Καθεδρικός Ναός του Αγίου Ισαάκ και ο Ναός του Χυμένου Αίματος, εντυπωσιακές οχυρώσεις, όπως το Κρεμλίνο της Μόσχας και το Κάστρο Πέτρου και Παύλου, όμορφες πλατείες όπως η Κόκκινη Πλατεία και η Πλατεία Ανακτόρων, καθώς και λεωφόρους, όπως η Τβέρσκαγια και η Νιέφσκι Προσπέκτ. Πλούσια ανάκτορα και πάρκα ακραίας ομορφιάς συναντώνται στις πρώην αυτοκρατορικές κατοικίες στα προάστια της Μόσχας (Κολόμενσκογιε, Τσαρίτσινο) και της Αγίας Πετρούπολης (Πετεργκόφ, Στρέλνα, Ορανιενμπάουμ, Γκάτσινα, Παβλόφσκ, Τσάρσκογιε Σελό). Η Μόσχα έχει μια μεγάλη ποικιλία από εντυπωσιακά κτίρια της σοβιετικής εποχής μαζί με σύγχρονους ουρανοξύστες, ενώ η χώρα μπορεί να υπερηφανεύεται για την Αγία Πετρούπολη, την επονομαζόμενη Βενετία του Βορρά, βάση της κλασικής αρχιτεκτονικής της, των πολλών ποταμών, των καναλιών και των γεφυρών της.
Βλαντίμιρ Όρλιτς
Ο Βλαντίμιρ Όρλιτς (Vladimir Orlić) (Владимир Орлић; born 15 April 1983) είναι Σέρβος πολιτικός, που υπηρετεί ως πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης της Σερβίας από το 2022. Είναι μέλος του Σερβικού Προοδευτικού Κόμματος (SNS), και υπηρετεί στην Εθνοσυνέλευση της Σερβίας από το 2014. Υπηρετεί ως αντιπρόεδρος του SNS από τον Νοέμβριο του 2021.
Νεανικά χρόνια και καριέρα
Ο Όρλιτς γεννήθηκε στο Βελιγράδι, στην τότε Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Σερβίας στη Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας. Αποφοίτησε από τη Σχολή Ηλεκτρολόγων Μηχανικών του Πανεπιστημίου του Βελιγραδίου το 2007 και έλαβε Ph.D. από το ίδιο ίδρυμα το 2012. Έχει δημοσιεύσει πάνω από εβδομήντα επιστημονικές εργασίες, έχει εργαστεί στην έρευνα και ανάπτυξη για την Imtel και εργάστηκε στο Ινστιτούτο Έρευνας και Ανάπτυξης Vlatacom από το 2012. Είναι επίσης μέλος του συλλόγου ποιητών της Τσουκαρίτσα.
Πολιτική καριέρα
Ο Όρλιτς εντάχθηκε στο Προοδευτικό Κόμμα το 2008. Έγινε μέλος της προεδρίας του το 2017. Τον Νοέμβριο του 2021 εξελέγη ως ένας από τους αντιπροέδρους.
Ενασχόληση με το κοινοβούλιο
Ο Όρλιτς υπηρέτησε ως αναπληρωτής αρχηγός της κοινοβουλευτικής ομάδας του Προοδευτικού Κόμματος στο κοινοβούλιο της περιόδου 2016–20. Διετέλεσε επίσης πρόεδρος της επιτροπής σταθεροποίησης και σύνδεσης Ευρωπαϊκής Ένωσης -Σερβίας, μέλος της συνέλευσης επιτροπής χωροταξικού σχεδιασμού, μεταφορών, υποδομών και τηλεπικοινωνιών, μέλος της επιτροπής για την εκπαίδευση, την επιστήμη, την τεχνολογική ανάπτυξη και την κοινωνία της πληροφορίας, μέλος της αντιπροσωπείας της Σερβίας στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Οργανισμού για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ PA). Διετέλεσε επικεφαλής των κοινοβουλευτικών ομάδων φιλίας της Σερβίας με την Αργεντινή, τη Βόρεια Κορέα και τη Νότια Αφρική και μέλος των κοινοβουλευτικών ομάδων φιλίας με την Κίνα, την Αίγυπτο, τη Γκάνα, την Ινδονησία, το Ισραήλ, τη Ρωσία, τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αφρικής και τις χώρες της Υποσαχάριας Αφρικής.
Έλαβε την τριακοστή πρώτη θέση στη λίστα του Προοδευτικού Κόμματος στις Σερβικές κοινοβουλευτικές εκλογές του 2020 και εξελέγη για τρίτη θητεία, όταν η λίστα κέρδισε συντριπτική πλειοψηφία με 188 βουλευτές. Υπήρχαν φήμες ότι θα εκλεγόταν ως πρόεδρος της εθνοσυνέλευσης μετά τις εκλογές, αλλά αντ' αυτού επιλέχθηκε ως αντιπρόεδρος. Είναι επίσης μέλος της επιτροπής για τα δικαιώματα του παιδιού και συνεχίζει να προεδρεύει της επιτροπής σταθεροποίησης και σύνδεσης.
Ενασχόληση με την τοπική αυτοδιοίκηση
Ο Όρλιτς έλαβε την πεντηκοστή ένατη θέση στον εκλογικό κατάλογο του κόμματος για τη Συνέλευση της πόλης του Βελιγραδίου στις τοπικές εκλογές του 2012. Η λίστα κέρδισε τριάντα επτά έδρες.
Στη συνέχεια ήταν στην εβδομικοστή τέταρτη θέση στη λίστα για τις εκλογές του Βελιγραδίου το 2014. Το Προοδευτικό Κόμμα και οι σύμμαχοί του κέρδισαν την πλειοψηφία με εξήντα τρεις από τις 110 έδρες. Ο Όρλιτς δεν έλαβε αρχικά κάποια έδρα, αλλά μπόρεσε να πάρει μία έδρα στις 8 Σεπτεμβρίου 2016 ως αντικαταστάτης άλλου μέλους του κόμματος. Επανεξελέγη στις δημοτικές εκλογές του 2018, αφού προήχθη στην τριακοστή θέση της λίστας, καθώς οι Προοδευτικοί και οι σύμμαχοί τους κέρδισαν τη δεύτερη πλειοψηφία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σέρβοι πολιτικοί Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
S7 Airlines
μικρογραφία|251x251εσ|S7 Siberia Airlines A320-214 VP-BCZ μικρογραφία|216x216εσ|S7 Airlines, VP-BPO, Airbus A321-211 S7 Airlines είναι αεροπορική εταιρεία με έδρα την Περιφέρεια Νοβοσιμπίρσκ στη Ρωσία. έχει γραφεία και στη Μόσχα. Από το 2008 είναι η μεγαλύτερη εγχώρια αεροπορική εταιρεία της Ρωσίας. Κύριες βάσεις της είναι το Διεθνές Αεροδρόμιο Domodedovo και το αεροδρόμιο Tolmachevo.
Ροβέρτος Β΄ του Εσμπαί
Ο Ροβέρτος Β΄ (γαλλ.: Robert II de Hesbaye, ... - 12 Ιουλίου 807) από τον Οίκο των Ροβερτιδών ήταν Φράγκος ευγενής, κόμης του Βορμς, του Ράινγκαου και του Εσμπαί περί το έτος 800. Είναι το αρχαιότερα γνωστό μέλος του Οίκου των Καπετιδών, του οποίου κλάδοι είναι οι Βαλουά, οι Βουρβώνοι και άλλοι κλάδοι, που ηγεμόνευσαν στην Πορτογαλία, Βραζιλία, Ισπανία, περιοχές της Γαλλίας, Λουξεμβούργο, Πάρμα, Δύο Σικελίες.
Πιθανή καταγωγή
Μάλλον ήταν γιος (ή εγγονός μέσου ενός Ροβέρτου) του Θουριγγβέρτου κόμη του Εσμπαί, γιού του Ροβέρτου Α΄ κόμη του Εσμπαί από τον Οίκο των Μεριβιγγείων. Αυτός ήταν γιος του Λάμμπερτ Β΄ κόμη του Εσμπαί. Η μάλλον κόρη του Λάμμπερτ Β΄, η Ρότρουντ, είχε γιο τον Πιπίνο το Βραχύ και αυτός τον Καρλομάγνο. Η σύζυγος του Λάμπερτ Β΄, η Χρότλινντ, ήταν κόρη του Θευδερίχου Γ΄ της Νευστρίας, επίσης των Μεροβιγγίων.
Ο Λάμπερτ ήταν γιος του Χρόντμπερτ Β΄ παλατινού κόμη στη Νευστρία, γιου του Λάμμπερτ Α΄, γιου του Χρόντμπερτ Α΄ επισκόπου της Τουρ, γιου του Χαριβέρτου κόμη του Εσμπαί, γιου του Χαριβέρτου Α΄ βασιλιά του Παρισιού.
S7 Airlines
Συμφωνίες κοινού κωδικού
Η S7 έχει κοινό κωδικό με τις ακόλουθες αεροπορικές εταιρείες :
Aegean Airlines, Aeroflot, Air Berlin, Air Moldova, Asiana Airlines, Belavia, British Airways, Cathay Pacific, El Al, Emirates, Etihad Airways, Hainan Airlines, Iberia, Japan Airlines, Meridiana, Montenegro Airlines, Nordavia, NordStar, Qatar Airways, Royal Jordanian,Singapore Airlines, TAP Portugal, Uzbekistan Airways, Qantas Airways
Ροβέρτος Β΄ του Εσμπαί
Απόγονοι
Είναι ο γενάρχης των Ροβερτιδών, που ταυτοποιείται ιστορικά με σιγουριά. Γιος του ήταν ο
S7 Airlines
Στόλος
Από το Μάρτιο του 2016 ο στόλος S7 Airlines αποτελείται από τα ακόλουθα αεροσκάφη
Θυγατρικές
Η Sibir Technics LCC, η οποία είναι θυγατρική της S7, χρησιμοποιεί ως βάση της το χώρο του αεροδρομίου Τολμάτσεβο.
Ροβέρτος Β΄ του Εσμπαί
Απόγονοι
Αυτού εγγονός ήταν ο Ροβέρτος ο Ισχυρός, πατέρας των Εύδη Α΄ και Ροβέρτου Α΄ βασιλέων της Δυτικής Φραγκίας. Του τελευταίου εγγονός ήταν ο Ούγος Καπέτος των Φράγκων, που οι απόγονοί του, γνωστοί ως Καπετίδες, κυβέρνησαν τη Γαλλία ως το 1848 (εκτός των ετών 1792-1814, 1815 της Γαλλικής Επανάστασης και του Ναπολέοντα Α΄). Ένας κλάδος κυβέρνησε την Ισπανία από το 1700 (εκτός των ετών 1808-13, 1871-73) ως τώρα με τον Φίλιππο ΣΤ΄. Άλλοι κλάδοι κυβέρνησαν τη Ναβάρρα, Ιταλικά κράτη, κά.
S7 Airlines
Θυγατρικές
Επίσης, η Cyprus Airways είναι θυγατρική της S7, με τη βάση της να βρίσκεται στον διεθνή αερολιμένα Λάρνακας.
Πηγές
Κατηγορία:Ρωσικές αεροπορικές εταιρίες
Ροβέρτος Β΄ του Εσμπαί
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Ροβερτιδών
Γκούλντεν του Ρήνου
Το γκούλντεν του Ρήνου (Rheinischer Gulden, florenus Rheni) αγγλ.: guilder of Rhine, ισότιμο με το χρυσό φιορίνι Φλωρεντίας, είναι το όνομα του χρυσού, βασικού νομίσματος της Ρηνανίας τον 14ο και τον 15ο αι. Τα περισσότερα γκούλντεν του Ρήνου ήταν περίπου στο μέγεθος των σύγχρονων 10 cents (dime) των ΗΠΑ και ζύγιζαν μεταξύ 3,4 και 3,8 γραμ.
Ιστορία
Το χρυσό γκούλντεν της Ρηνανίας δημιουργήθηκε, όταν οι εκλέκτορες της Κολωνίας, του Τρηρ και του Μάιντς ανταμείφθηκαν -για την υποστήριξή τους στην εκλογή του Καρόλου Δ΄- με το δικαίωμα να κόβουν χρυσά νομίσματα (goldmünzprivileg), ένα δικαίωμα που προέρχεται από τη Χρυσή Βούλα. Στο Τρηρ δόθηκε το προνόμιο στις 25 Νοεμβρίου 1346, στην Κολωνία στις 26 Νοεμβρίου 1346 και στο Μάιντς στις 22 Ιανουαρίου 1354.
μικρογραφία|Χρυσό γκούλντεν του [[Ιωάννης Β΄ του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ|Ιωάννη Β΄ του Νάσαου αρχιεπισκόπου και εκλέκτορα του Μάιντς (κόπηκε γύρω στο 1400 στο Χοχστ).]]
Το γκούλντεν Ρηνανίας ή φλορίνι ξεκίνησε το 1354 ως αντίγραφο του φλορινίου Φλωρεντίας (βάρους 1⁄66 του χρυσού μάρκου Κολωνίας, καθαρότητας 23 1⁄4 καρατίων ή 3,43 γραμ. καθαρού χρυσού). Ωστόσο στις αρχές του 15ου αι. είχε χάσει το μεγαλύτερο μέρος της περιεκτικότητάς του σε χρυσό. Το 1419 ήταν το 1⁄67 του χρυσού μάρκου Κολωνίας, καθαρότητας 19 καρατίων, δηλ. 2,76 γραμ. καθαρού χρυσού.
Ως αποτέλεσμα της εκτεταμένης κοπής χρυσού γκούλντεν από τους αρχιεπισκόπους-εκλέκτορες της Κολωνίας, του Μάιντς, του Τρηρ και του εκλέκτορα του Παλατινάτου (Νομισματική Ένωση του Ρήνου), τα γκούλντεν του Ρήνου έγιναν σημαντικά τον 14ο και 15ο αι. και έγιναν το βασικό νόμισμα της περιοχής του Ρήνου. Λόγω έλλειψης χρυσού, υπήρχε έλλειψη γκούλντεν στα τέλη του 15ου και 16ου αι. και μάλιστα κόπηκαν με περιεκτικότητα σε χρυσό μειωμένη έως και κατά το ήμισυ.
Οι αυτοκρατορικές διατάξεις κοπής (reichsmünzordnung) της Γερμανίας (Α. Ρ.) Αυτοκρατορίας από το 1524 έως το 1559 προέβλεπαν ομοιόμορφα πρότυπα κοπής για το γκούλντεν του Ρήνου. Το 1559 το τελευταίο ορίστηκε στο 1⁄72 του χρυσού μάρκου Κολωνίας, καθαρότητας 18 1⁄2 καρατίων, δηλ. 2,50 γραμ. εκλεκτού χρυσού. Αυτό το πρότυπο γκούλντεν του Ρήνου κοβόταν μέχρι τον 18ο αι. και κόπηκε ταυτόχρονα με το χρυσό δουκάτο.
Σημασία
Τα χρυσά γκούλντεν του Ρήνου ήταν κεντρικής σημασίας για το Γερμανικό νομισματικό σύστημα μέχρι τη σύγχρονη εποχή. Εξελίχθηκε στο πιο κοινό νόμισμα συναλλαγών μεγάλων αποστάσεων στη Βοημία, την Ουγγαρία, τη Γερμανία, την Ελβετία, τη Μοραβία, την Ολλανδία, την Ισπανία και τη Γαλλία. Όχι μόνο τα χρυσά, αλλά και τα αργυρά νομίσματα αποτιμούντο ανάλογα με την αξία τους σε γκούλντεν του Ρήνου και έτσι καθοριζόταν η ισοτιμία (αξία) τους.
Το ετήσιο ενοίκιο στη συνοικία Fuggerei στο Άουγκσμπουργκ της Βαυαρίας είναι μέχρι σήμερα ένα γκούλντεν του Ρήνου (0,88 € σήμερα).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία της Τριρ Κατηγορία:Ιστορία της Ρηνανίας Κατηγορία:Νομίσματα της Γερμανίας
Καμάρες Σίφνου
Οι Καμάρες είναι χωριό και κύριο λιμάνι της Σίφνου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχουν 245 κατοίκους. Οι Καμάρες βρίσκονται στις νότιες ακτές όρμου στις δυτικές ακτές του νησιού. Το όνομα του χωριού προήλθε από τις σπηλιές που βρίσκονται στην περιοχή. Στον μύχο του όρμου βρίσκεται η αμμουδερή παραλία των Καμαρών. Η ακτή απέναντι από τις Καμάρες είναι γνωστή ως Πέρα Πάντα. Εκεί βρίσκεται ναός αφιερωμένος στην Αγία Μαρίνα. Στις Καμάρες λειτουργούν καταλύματα, χώροι εστίασης, παντοπωλεία, γραφεία ενοικίασης οχημάτων και κατασκηνωτικός χώρος. Στις Καμάρες βρίσκεται ο ναός του Αγίου Γεωργίου και της Αγίας Βαρβάρας, ο οποίος χρονολογείται από το 1785, και λείψανα από σκάλα εκφόρτωσης του 1883.
Ζακ Ζακέ
thumb|280px|Μνημείο του Αντουάν Βιέρτς, έργο του Ζακ Ζακέ, Ιξέλ, Βρυξέλλες 2011 Ο Ζακ Ζακέ (Αμβέρσα 1828 – Σαιν-Ζος-ταν-Νοόντ 1899) ήταν Βέλγος γλύπτης, αδελφός του επίσης γλύπτη Ζαν-Ζοζέφ Ζακέ, με τον οποίο συνεργάστηκε σ’ όλη του τη ζωή. Μαθήτευσε στο εργαστήριο του Βέλγου γλύπτη Λουί Ζεότ (1804 - 1884) στην Ακαδημία Καλών Τεχνών των Βρυξελλών (1843 – 1849).
Φιλοτέχνησε πολυάριθμα γλυπτά με παιδιά και νεαρά κορίτσια, καθώς και εκπληκτικές προτομές, μεταξύ των οποίων η πιο αξιόλογη είναι της διάσημης Ισπανίδας τραγουδίστριας Μαρία Γκαρθία-Μαλιμπράν (1808-1836). Ανάμεσα στα πιο γνωστά έργα του περιλαμβάνονται και οι ανάγλυφες συνθέσεις του αετώματος στο Χρηματιστήριο των Βρυξελλών, που φιλοτέχνησε το 1871.
Το Μνημείο Αντουάν Βιέρτς βρίσκεται στην κοινότητα Ιξέλ της ευρύτερης περιοχής των Βρυξελλών στην πλατεία Raymond Blycaerts. Είναι μια γλυπτική σύνθεση, με δύο αρχαιοπρεπείς γυναικείες μορφές, από τις οποίες η μία αποθέτει το στέφανο της αθανασίας στον τιμώμενο καλλιτέχνη και παράλληλα υψώνει προς τον ουρανό ένα κλαδί δάφνης, σύμβολο αθανασίας και δόξας. Από την άλλη πλευρά του μνημείου, μια καθισμένη γυναίκα κρατά στην αγκαλιά της μια υδρία, με τις τέφρες του διάσημου ζωγράφου. Ανάμεσα στις δύο γυναικείες φιγούρες, υπάρχει σε προφίλ απεικόνιση γλυπτό ανάγλυφο με τη μορφή του Αντουάν Βιέρτς, ενώ στα πόδια τους βρίσκονται τα σύνεργα ζωγραφικής και γλυπτικής του καλλιτέχνη. Στο κέντρο του μνημείου κυριαρχεί μια σπασμένη κολόνα, που συμβολίζει τον πρόωρο, μέσα στο απόγειο της δόξας του, θάνατο του ζωγράφου.
Αρχικά, το μνημείο προοριζόταν να τοποθετηθεί στη γενέτειρα του Αντουάν Βιέρτς, την πόλη Ντινάν του Βελγίου. Οι Αρχές της πόλης αρνήθηκαν την ανέγερση του μνημείου στην πόλη τους, το οποίο θεωρήθηκε πολύ κατώτερο της φήμης του διάσημου ζωγράφου. Τελικά, εγκαινιάστηκε η τοποθέτησή του στις 2 Οκτωβρίου 1881 στο προάστιο Ιξέλ των Βρυξελλών.
Πηγές
Κατηγορία:Βέλγοι γλύπτες
Λάρνακας της Λαπήθου
Ο Λάρνακας της Λαπήθου είναι κοινότητα της επαρχίας Κερύνειας στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Πηγές
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Κερύνειας
Ταμάρα Καρσάβινα
Η Ταμάρα Πλατόνοβνα Καρσάβινα (Ρωσικά: Тама́ра Плато́новна Карса́вина, 10 Μαρτίου 1885 - 26 Μαΐου 1978) ήταν Ρωσίδα πρίμα μπαλαρίνα, διάσημη για την ομορφιά της, βασική καλλιτέχνης του Αυτοκρατορικού Θεάτρου Μαριίνσκι της Αγίας Πετρούπολης και αργότερα των Ρωσικών Μπαλέτων του Σεργκέι Ντιαγκίλεφ.
Μετά την εγκατάστασή της στο Λονδίνο το 1918, άρχισε να διδάσκει μπαλέτο επαγγελματικά και αναγνωρίστηκε ως μία από τους ιδρυτές του σύγχρονου Βρετανικού μπαλέτου. Συνέβαλε στην ίδρυση του βρετανικού Βασιλικού Μπαλέτου και ήταν ιδρυτικό μέλος της βρετανικής Βασιλικής Ακαδημίας Χορού.
Βιογραφία
αριστερά|μικρογραφία|Ταμάρα Καρσάβινα μικρογραφία|Η Ταμάρα Καρσάβινα στη Σεχραζάτ, 1911 Η Ταμάρα Καρσάβινα γεννήθηκε στις 10 Μαρτίου 1885, στην Αγία Πετρούπολη της Ρωσίας και ήταν κόρη του κορυφαίου χορευτή και μίμου Πλάτον Καρσάβιν. Μετά από δύσκολες εξετάσεις, έγινε δεκτή και εκπαιδεύτηκε στην Αυτοκρατορική Σχολή Μπαλέτου στην Αγία Πετρούπολη, ανάμεσα στους δασκάλους της ήταν και ο Ενρίκο Τσεκέτι, και αποφοίτησε το 1902. Ως πρίμα μπαλαρίνα στο Θέατρο Μαριίνσκι συμπεριέλαβε στο ρεπερτόριό τη Ζιζέλ και τον ρόλο της Οντίλ στη Λίμνη των κύκνων.
Η Καρσάβινα έγινε διάσημη ως η κορυφαία μπαλαρίνα στα Ρωσικά Μπαλέτα του Σεργκέι Ντιαγκίλεφ από το 1909 έως το 1922. Μεταξύ του 1909 και του 1914 (χόρευε συχνά με παρτενέρ τον διάσημο χορευτή Βάτσλαφ Νιζίνσκι έως το 1913) ερμήνευσε την πλειοψηφία των διάσημων ρόλων στο νεορομαντικό ρεπερτόριο του χορογράφου Μιχαήλ Φοκίν συμπεριλαμβανομένων των Petrushka και Spectre de la Rose. Μεταξύ των δημοφιλέστερων ρόλων που χόρεψε ήταν: Lise στο La Fille Mal Gardée, Medora στο Le Corsaire και Tsar Maiden στο The Little Humpbacked Horse. Ήταν η πρώτη μπαλαρίνα που χόρεψε το διάσημο Le Corsaire Pas de Deux το 1915. Η Καρσάβινα ερμήνευσε επίσης πρωταγωνιστικούς ρόλους στο The Three-Cornered Hat και Pulcinella του Λεονίντ Μασίν.
Η ζωή στην Αγγλία
Το 1918, στην αρχή του Ρωσικού εμφυλίου πολέμου, αφού παντρεύτηκε τον Άγγλο διπλωμάτη Χένρι Τζαίημς Μπρους, με τον οποίο είχε ήδη αποκτήσει ένα γιο το 1916, έφυγαν από τη Ρωσία και εγκαταστάθηκαν στο Λονδίνο. Εκεί, η Καρσάβινα άρχισε να διδάσκει επαγγελματικά μπαλέτο και έγινε μία από τους ιδρυτές του σύγχρονου Βρετανικού μπαλέτου. Δύο χρόνια αργότερα, αποτέλεσε ιδρυτικό μέλος της Βασιλικής Ακαδημίας Χορού, της οποίας διετέλεσε αντιπρόεδρος από το 1930 έως το 1955. Ήταν η δασκάλα και εκπαιδεύτρια της Αγγλίδας μπαλαρίνας Μαργκότ Φοντέιν.
Το 1925 συμμετείχε στην ταινία του βωβού κινηματογράφου Δρόμοι προς τη Δύναμη και την Ομορφιά. Έπαιξε επίσης τον πρωταγωνιστικό ρόλο σε ένα θεατρικό έργο του Τζέιμς Μάθιου Μπάρι, The Truth About Russian Dancers.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1930 συνεργάσθηκε και υποστήριξε τον Άγγλο χορογράφο Φρέντερικ Άστον.
Στα απομνημονεύματα της, Οδός του Θεάτρου (Theatre Street, 1930), περιγράφει την εκπαίδευσή της στην Αυτοκρατορική Σχολή Μπαλέτου και την καριέρα της στο θέατρο Μαριίνσκι και τα Ρωσικά Μπαλέτα. Στον εξαιρετικά ανταγωνιστικό κόσμο του μπαλέτου, ήταν σχεδόν παγκοσμίως αγαπητή. Η ανταγωνίστριά της ήταν η Άννα Πάβλοβα. Ωστόσο, στην Οδό του Θεάτρου, η Καρσάβινα αναφέρθηκε σ'αυτήν πάντα με συμπάθεια.
Άλλα γραπτά της Καρσάβινα περιλαμβάνουν άρθρα σχετικά με την τεχνική του χορού για το περιοδικό Dancing Times και το έργο Κλασικό μπαλέτο: Η ροή της κίνησης (Classical Ballet: The Flow of Movement,1962).
Ο αδελφός της Λεβ Πλατόνοβιτς Καρσάβιν ήταν ιστορικός των μεσαιωνικών θρησκειών, φιλόσοφος και ποιητής. Ήταν καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Αγίας Πετρούπολης πριν απελαθεί από τη Ρωσία το 1922 από τους Μπολσεβίκους σε ένα από τα λεγόμενα πλοία των φιλοσόφων. Το 1928 μετακόμισε στη νέα ανεξάρτητη Λιθουανία, όπου του απονεμήθηκε έδρα πανεπιστημίου στην Πολιτιστική ιστορία (1928–1939), αλλά όταν οι Σοβιετικοί κατέλαβαν τη Λιθουανία το 1940, συνελήφθη και απελάθηκε σε γκουλάγκ στη Σιβηρία, όπου πέθανε το 1952.
Η Ταμάρα Καρσάβινα πέθανε στις 26 Μαΐου 1978, στο Μπίκονσφιλντ, Μπάκιγχαμσιρ, Αγγλία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρωσίδες χορεύτριες Κατηγορία:Μπαλέτο
Σεντ Τζονς Γουντ
Τα όρια του Σεντ Τζονς Γουντ είναι το Κανάλι Ρίτζεντ στα νότια, η κοιλάδα Μέιντα (Road Edgware) στα δυτικά, η Boundary Road στα βόρεια και Avenue Rd/Πάρκο Πριμρόουζ Χιλ στα ανατολικά.
Πρόκειται για εύπορη γειτονιά, με το περιοδικό Forbes να την κατατάσσει στην πέμπτη θέση των πιο ακριβών περιοχών του Λονδίνου με βάση τη μέση τιμή των ακινήτων του 2007. Σύμφωνα με έρευνα του 2014, οι κάτοικοι του Σεντ Τζονς Γουντ πληρώνουν κατά μέσο όρο τα υψηλότερα ενοίκια σε ολόκληρο το Λονδίνο.
Ιστορικά στοιχεία
thumb|Χάρτης που δείχνει το Σεντ Τζονς Γουντ ως τμήμα του Μητροπολιτικού Δήμου Σεντ Μεριλεμπόουν το 1916. Το Σεντ Τζονς Γουντ αναπτύχθηκε από τις αρχές του 19ου αιώνα και έπειτα. Ένας από τους πρώτους που καθοδήγησαν την ανάπτυξη της περιοχής ήταν ο Τζέιμς Μπάρτον. Ήταν ένα από τα πρώτα προάστια το Λονδίνου στο οποίο αναπτύχθηκε η κατασκευή πολλών βιλλών και δεν ήταν πυκνοκατοικημένη, εν αντιθέσει με τις οικίες ενωμένης στέγασης που κυριαρχούσαν στο Λονδίνο κατά τον 19ο αιώνα, ακόμη και στις πλέον ακριβές συνοικίες. Τμήματα του Σεντ Τζονς Γουντ ανακατασκευάστηκαν με μεγαλύτερη πυκνότητα, αλλά παραμένει ακόμη και σήμερα ελκυστική τοποθεσία, και είναι μια από τις ακριβότερες περιοχές του Λονδίνου.
Στο Σεντ Τζονς Γουντ βρίσκεται το Γήπεδο Κρίκετ Lord's, έδρα της Λέσχης Κρίκετ Μίντλσεξ Κάουντι και της Λέσχης Κρίκετ Μεριλεμπόουν (MCC), και θεωρείται η πατρίδα του κρίκετ. Είναι γνωστό επίσης για τα Abbey Road Studios και την οδό Abbey Road, όπου οι The Beatles ηχογράφησαν, μεταξύ άλλων το άλμπουμ Abbey Road, στο εξώφυλλο του οποίου το συγκρότημα διασχίζει τον δρόμο.
Το Βασιλικό Ιππικό Πυροβολικό του Βασιλικού Στρατού βρισκόταν παλαιότερα στους στρατώνες του Σεντ Τζονς Γουντ. Το σύνταγμα μεταφέρθηκε στο Γούλιτς στις 6 Φεβρουαρίου 2012, και οι στρατώνες θα κατεδαφιζόταν για να κατασκευαστούν οικίες.
Στην περιοχή βρίσκεται επίσης το νεκροταφείο του Σεντ Τζονς Γουντ, το οποίο αποτελεί το μοναδικό πνεύμονα οξυγόνου του Δήμου του Ουεστμίνστερ.
Η περιοχή εξυπηρετείται από σταθμούς του μετρό του Λονδίνου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωγραφία του Λονδίνου
Λιβερά
Τα Λιβερά είναι κοινότητα της επαρχίας Κερύνειας στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στο χωριό από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος του δεν ελέγχεται από αυτήν.
Πηγές
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Κερύνειας
Γουλιέλμος Ε΄ του Νεβέρ
Ο Γουλιέλμος Ε΄, κόμης του Νέβερ, (Γαλλική γλώσσα : Guillaume V, απεβ. 1181) από τον Οίκο του Νεβέρ ήταν κόμης του Νεβέρ & του Ωσέρ (1176 - 1181).
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Γκυ κόμη του Νεβέρ & του Ωσέρ και της Ματθίλδης της Βουργουνδίας, κόρης του Ρεϋμόνδου κόμη του Γκρινόν (γιου του Ούγου Β΄ δούκα της Βουργουνδίας). Το 1176 απεβίωσε ο πατέρας του και η μητέρα του Ματθίλδη ανέλαβε την επιτροπεία για τη διάρκεια της ζωής του. Ο ίδιος απεβίωσε ως παιδί το 1181 και τον διαδέχθηκε η αδελφή του Αγνή Α΄ του Νεβέρ.
Βιβλιοπώλες του Σηκουάνα
Μπουκινίστ (σε ελεύθερη μετάφραση οι βιβλιοπώλες του Σηκουάνα) ονομάζονται οι πωλητές παλιών βιβλίων, ενίοτε και αφισών ή σουβενίρ, που συναντά κανείς στις όχθες του Σηκουάνα στο Παρίσι.
Τα εμπορεύματα τους βρίσκονται μέσα σε πράσινα μεταλλικά κουτιά στερεωμένα στο παραπέτο του Σηκουάνα.
Η παράδοση αυτή είναι πολύ παλιά. Οι πρώτοι πωλητές βιβλίων εμφανίζονται στην γέφυρα Πον Νεφ ήδη από το 16ο αιώνα. Άρχισαν όμως να πληθαίνουν κυρίως μετά τη γαλλική επανάσταση. To 1859 καταγράφονται 68 τέτοιοι πωλητές βιβλίων. Ενώ το 1892 ο αριθμός τους φτάνει τους 156.
Το όνομα μπουκινίστ (Bouquinistes) δόθηκε την εποχή του Ναπολέοντα και στην αρχή βρίσκονταν αποκλειστικά στην αριστερή όχθη του Σηκουάνα.
Σήμερα υπάρχουν στο Παρίσι περίπου 200 μπουκινίστ και 900 κουτιά που εκτείνονται σε μια απόσταση 3 χιλιομέτρων συνολικά και στις δυο όχθες.
Από το 1991 είναι εγγεγραμμένοι στην παγκόσμια κληρονομιά της Ουνέσκο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Παρίσι
Μάγια Γκόικοβιτς
Η Μάγια Γκόικοβιτς (Maja Gojković) (Маја Гојковић; γεννημένη στις 22 Μαΐου 1963) είναι Σέρβα πολιτικός, που υπηρετεί ως αναπληρώτρια πρωθυπουργός της Σερβίας και υπουργός Πολιτισμού και Πληροφοριών από το 2020. Μέλος του Σερβικού Προοδευτικού Κόμματος (SNS), διετέλεσε στο παρελθόν πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης από το 2014 έως το 2020.
Ως μέλος του Σερβικού Ριζοσπαστικού Κόμματος (SRS), διετέλεσε υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου από το 1998 έως το 1999 και αναπληρώτρια πρωθυπουργός της Γιουγκοσλαβίας από το 1999 έως το 2000. Αργότερα έγινε δήμαρχος του Νόβι Σαντ, ένα αξίωμα που υπηρέτησε από το 2004 έως το 2008, μετά από το οποίο αποχώρησε από το SRS και σχημάτισε το Λαϊκό Κόμμα (NP) το οποίο συγχωνεύτηκε με το SNS το 2012.
Εκπαίδευση
Φοίτησε στο δημοτικό σχολείο Μπράνκο Ραντίτσεβιτς και στο Γυμνάσιο Γιοβάν Γιοβάνοβιτς Ζμάι. Αφού πήρε το πτυχίο της από τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου του Νόβι Σαντ το 1987, πέρασε στις εξετάσεις δικηγορίας το 1989. Ένα χρόνο αργότερα άρχισε να εργάζεται στο δικηγορικό γραφείο της οικογένειάς της.
Πολιτική καριέρα
αριστερά|μικρογραφία| Μάγια Γκοΐκοβιτς και Μπόγκνταν Μπορουσέβιτς στην [[Εθνοσυνέλευση της Δημοκρατίας της Σερβίας|Εθνοσυνέλευση της Σερβίας (2014)]] Η Γκοΐκοβιτς είναι μία από τους ιδρυτές του Σερβικού Ριζοσπαστικού Κόμματος, κατέχοντας πρώτα τη θέση του γενικού γραμματέα, μετά τη θέση του αντιπροέδρου του εκτελεστικού συμβουλίου και τέλος ήταν αντιπρόεδρος του κόμματος. Ήταν νομική σύμβουλος του Βόισλαβ Σέσελι ενώπιον του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου για την πρώην Γιουγκοσλαβία.
Στις 14 Ιουλίου 1995, κατά τη διάρκεια του πολέμου της Βοσνίας, η Γκοΐκοβιτς, η οποία υπηρέτησε ως αντιπρόεδρος του Σερβικού Ριζοσπαστικού Κόμματος, έκανε μια δήλωση για την Άλωση της Σρεμπρένιτσα λίγες μόνο ημέρες μετά την έναρξη της σφαγής: «Χαιρετίζουμε την ταχεία δράση του Στρατού της Δημοκρατίας Σέρπσκα, ο οποίος απελευθέρωσε τελικά τη σερβική Σρεμπρένιτσα και έβαλε τέλος σε ένα από τα πιο σημαντικά σημεία του μουσουλμανικού τρόμου».
Η Μάγια Γκοΐκοβιτς είναι εκπρόσωπος στο κοινοβούλιο της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας από το 1992. Από το 1996 έως το 2000 ήταν μέλος του κοινοβουλίου της Βοϊβοντίνα. Το 1998 και το 1999 ήταν υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου στη σερβική κυβέρνηση. Η Γκοΐκοβιτς διετέλεσε επίσης αντιπρόεδρος της ομοσπονδιακής κυβέρνησης της Ο.Δ. Γιουγκοσλαβίας το 1999. Πριν υποβάλει υποψηφιότητα για δήμαρχος του Νόβι Σαντ κατείχε μια θέση στο ομοσπονδιακό κοινοβούλιο της Σερβίας και του Μαυροβουνίου. Ήταν αντιπρόεδρος του Σερβικού Ριζοσπαστικού Κόμματος μέχρι το 2006. Το 2008 ίδρυσε το δικό της κόμμα, το Λαϊκό Κόμμα και διεκδίκησε έδρες στις τοπικές εκλογές. Πήρε επτά βουλευτικές θέσεις στο κοινοβούλιο του Νόβι Σαντ. Το 2010, το Λαϊκό Κόμμα προσχώρησε στις Ηνωμένες Περιφέρειες της Σερβίας (URS). Επειδή υποστήριξε έναν συνασπισμό με τον Μπόρις Τάντιτς και το Δημοκρατικό Κόμμα του ανεξάρτητα από το Λαϊκό Κόμμα, αυτή και άλλα τέτοια μέλη εκδιώχθηκαν από το URS. Το κόμμα έχει πλέον καταρρεύσει και είναι μέλος του κυβερνώντος Σερβικού Προοδευτικού Κόμματος.