cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ρόντρι (ποδοσφαιριστής, γενν. το 1996)
Ατλέτικο Μαδρίτης
Στις 24 Μαΐου 2018, ο Ρόντρι επέστρεψε στην Ατλέτικο, αφού ο σύλλογος κατέληξε σε συμφωνία με τον Βιγιαρρεάλ για τη μεταγραφή του. Υπέγραψε πενταετές συμβόλαιο με την ομάδα της Μαδρίτης, έναντι αμοιβής 20 εκατομμυρίων ευρώ, συν 5 εκατομμύρια σε μπόνους. Έκανε το ντεμπούτο του στις 15 Αυγούστου στο ΟΥΕΦΑ Σούπερ Καπ 2018 στο Τάλιν, όπου έπαιξε στα πρώτα 71 λεπτά στη νίκη με 4-2 στη παράταση εναντίον της Ρεάλ Μαδρίτης.
Μάντσεστερ Σίτι
Στις 3 Ιουλίου 2019, η Μάντσεστερ Σίτι πλήρωσε τα 70 εκατομμύρια ευρώ του ποσού της ρήτρας αποδέσμευσης του Ρόντρι και τον απέκτησε με μεταγραφή, με τον Ρόντρι να υπογράφει πενταετές συμβόλαιο. Το ποσό της μεταγραφής ήταν ένα νέο ρεκόρ ποσού μεταγραφής της Μάντσεστερ Σίτι.
Ο Ρόντρι έκανε το ντεμπούτο του στο Κομιούνιτι Σιλντ 2019 στις στις 4 Αυγούστου στο Στάδιο Γουέμπλεϊ, παίζοντας και στα 90 λεπτά καθώς η Σίτι κέρδισε στη διαδικασία των πέναλτι εναντίον της Λίβερπουλ, μετά την ισοπαλία με 1-1 στην κανονική διάρκεια. Έκανε το ντεμπούτο του στην Πρέμιερ Λιγκ εναντίον της Γουέστ Χαμ έξι ημέρες αργότερα, στην εκτός έδρας νίκη με 5-0 και στις 14 Σεπτεμβρίου σημείωσε το πρώτο του γκολ στην εκτός έδρας ήττα με 3-2 εναντίον της Νόριτς Σίτι.
Τον Οκτώβριο του 2019 ανακοινώθηκε ότι θα έμενε εκτός αγωνιστικής δράσης για ένα μήνα λόγω τραυματισμού.
Διακρίσεις
Ατλέτικο Μαδρίτης
Μάντσεστερ Σίτι
Ισπανία U19
Ισπανία U21
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισπανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ16 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βιγιαρρεάλ ΚΦ Β Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεγούντα Ντιβιζιόν Β Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βιγιαρρεάλ ΚΦ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατλέτικο Μαδρίτης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μάντσεστερ Σίτι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Αγγλία Κατηγορία:Ισπανοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022 Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ
Κατάλογος σημαιών των πόλεων
μικρογραφία|Το δημαρχείο της πόλης του [[Μέχελεν, στο Βέλγιο χρησιμοποιεί πέντε σημαίες, συμπεριλαμβανομένης της σημαίας της πόλης. Έτσι, από αριστερά προς τα δεξιά: Επαρχία Αμβέρσας, Φλάνδρα, Βέλγιο, ευρωπαϊκή σημαία και η σημαία του Μέχελεν.]] Ο κατάλογος σημαιών των πόλεων απαριθμεί και παρουσιάζει τις σημαίες των πόλεων. Οι περισσότερες από αυτές τις σημαίες βασίζονται στο εθνόσημο, ή στο έμβλημα της ίδιας της πόλης. Οι σημαία μίας πόλης επιδεικνύεται, συνήθως, στο δημαρχείο ή στην αίθουσα συνεδριάσεων του Δημοτικού της Συμβουλίου.
Σημαίες των μεγαλύτερων πόλεων
Παρακάτω παρουσιάζονται οι σημαίες των μεγαλύτερων πόλεων του κόσμου. Δεν συμπεριλαμβάνονται οι μεγαλύτερες πόλεις, οι οποίες δεν έχουν επίσημα υιοθετήσει σημαία. Οι υπάρχουσες πόλεις πρέπει να έχουν πληθυσμό άνω των πέντε (5) εκατομμυρίων. Κατηγορία:Σημαίες
Λίνος Μυσίας
Η Λίνος (ή Λίνον) ήταν αρχαία πόλη της βορείου και παραλιακής Μυσίας. Βρισκόταν μεταξύ Πιτύας και Παρίου. Πολύ πιθανόν να ιδρύθηκε από Πελασγούς αποίκους, με αρχηγό τον Λίνο υιό του Λυκάονος. Κατά τον Στράβωνα (13 ,588) η πόλη φημιζόταν για τα κυδώνια της, τα οποία υπερείχαν όλων των άλλων. Άγνωστη η σημερινή της τοποθεσία.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Μυσίας
Δανιήλ Αντιοχείας
Ο Δανιήλ ήταν Πατριάρχης Αντιοχείας κατά τα έτη 1767–1791.
Είχε προηγουμένως διατελέσει πρωτοσύγκελος του Οικουμενικού Πατριαρχείου και στις 5 Αυγούστου 1767 εξελέγη Μητροπολίτης Δαμασκού.
Έγινε Πατριάρχης μετά τον θάνατο του Φιλήμονα, στις 6 Αυγούστου 1767. Επί των ημερών της Πατριαρχίας του υπήχθη ξανά στο Πατριαρχείο Αντιοχείας η Μητρόπολη Χαλεπίου, η οποία είχε υπαχθεί στο Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως λόγω της εκτεταμένης δράσης της Ουνίας εκεί. Πλέον είχε διαλυθεί το τάγμα των Ιησουιτών και η Ουνία είχε υποχωρήσει.
Παραιτήθηκε οικειοθελώς στις 15 Δεκεμβρίου 1791.
Πηγές
Κατηγορία:Πατριάρχες Αντιοχείας
1261 Λεγκία
Η Λεγκία (Legia) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,041. Ανακαλύφθηκε το 1933 από τον Βέλγο αστρονόμο Εζέν Ντελπόρτ, που παρατηρούσε από την Υκλ του Βελγίου, και πήρε το όνομά της από τη λατινική ονομασία της βελγικής πόλεως Λιέγης.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Λεγκίας εκτιμάται σε 31,28 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,0719. Η Λεγκία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 8 ώρες και 42 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Λεγκια
Ευθύμιος Ε΄ Αντιοχείας
Ο Ανθέμιος ήταν Πατριάρχης Αντιοχείας από το 1792 έως το 1813.
Ήταν Κύπριος και προηγουμένως είχε διατελέσει επίσκοπος Ελενουπόλεως με το όνομα Άνθιμος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πατριάρχες Αντιοχείας
Τζανμπαττίστα ντελα Πόρτα
Ο Τζανμπαττίστα ντελα Πόρτα (Giambattista della Porta, ) (1535; – 4 Φεβρουαρίου 1615), γνωστός και ως Τζοβάννι Μπατίστα ντελα Πόρτα (Giovanni Battista Della Porta) ήταν Ιταλός λόγιος, πολυμαθής και θεατρικός συγγραφέας ο οποίος έζησε στη Νάπολη την περίοδο της Επιστημονικής Επανάστασης και της Μεταρρύθμισης.
Ο Τζανμπαττίστα ντελα Πόρτα πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του πραγματοποιώντας επιστημονικές προσπάθειες. Επωφελήθηκε από την άτυπη εκπαίδευση από οικοδιδασκάλους και επισκέψεις σε περίφημους λόγιους. Το πρώτο του γνωστό έργο, που εκδόθηκε το 1558, είχε τίτλο Magiae Naturalis (Φυσική Μαγεία). Στο βιβλίο αυτό κάλυψε πληθώρα θεμάτων που ο ίδιος ερεύνησε, συμπεριλαμβανωμένων των: αποκρυφισμός, αστρολογία, αλχημεία, μαθηματικά, μετεωρολογία, και φυσική φιλοσοφία. Ακόμη, αναφέρεται ως «καθηγητής των μυστικών».
Παιδικά χρόνια
Ο Τζανμπαττίστα ντελα Πόρτα γεννήθηκε στο Βίκο Εκουένσε, κοντά στη Νάπολη, από τον ευγενή Νάρντο Αντόνιο ντελα Πόρτα. Ήταν ο τρίτος από τους τέσσερις γιους, και δεύτερος από αυτούς που κατάφεραν να μεγαλώσουν, έχοντας έναν μεγαλύτερο αδελφό, τον Τζαν Βιτσέντζο, και έναν μικρότερο, τον Τζαν Φεράντε. Ο ντελα Πόρτα πέρασε πλουσιοπάροχα παιδικά χρόνια, συμπεριλαμβανομένης και της εκπαίδευσης του. Ο πατέρας του είχε δίψα για μάθηση, χαρακτηριστικό που πέρασε σε όλα τα παιδιά του. Περιστοιχίστηκε από διακεκριμένους ανθρώπους και απολάμβανε την συμπάθεια φιλοσόφων, μαθηματικών, ποιητών και μουσικών. Η ατμόσφαιρα του σπιτιού του αναπαριστούσε μια ακαδημία για τους γιους του. Τα μέλη του φιλικού κύκλου μάθησης παρακινούσαν τα αγόρια, διδάσκοντας και καθοδηγώντας τα, υπό την αυστηρή καθοδήγηση του πατέρα τους. Είναι πιθανό πως το ενδιαφέρον του πατέρα του και η επίδραση του στη παροχή σφαιρικής γνώσης βοήθησε τον ντελα Πόρτα να μετατραπεί στον Αναγεννησιακό άνθρωπο που εν τέλει έγινε.
Διαθέτοντας επίσης ταλέντο στην επιστήμη και τα μαθηματικά, όλα τα αδέλφια έδειχναν εξαιρετικό ενδιαφέρον στις τέχνες και πιο συγκεκριμένα τη μουσική. Παρά το ενδιαφέρον τους κανένας δεν απέκτησε κάποιου είδους ταλέντο σε αυτή, αλλά δεν επέτρεψαν στο γεγονός αυτό να σταθεί εμπόδιο στο να διδαχθούν τη θεωρία. Όλοι τους έγιναν δεκτοί στη Σχολή του Πυθαγόρα (Scuola di Pitagora), μια ακαδημία αποκλειστικά για εξαίρετους μουσικούς. Προφανώς ο καθαρός εντυπωσιασμός της διάνοιας τους ήταν αρκετός για να επιτρέψει την πρόσβαση σε τρεις άμουσους μαθηματικός σε σχολή για ταλαντούχους μουσικούς. Η θέση της οικογένειας ήταν σύμβολο γνώσης και πνευματικής ανάπτυξης που σίγουρα βοήθησε στην αποδοχή τους στην σχολή.
Έχοντας μεγαλύτερη επίγνωση της κοινωνικής τους θέσης παρά της ιδέας πως οι γιοι του θα γινόταν επιστήμονες, ο Νάρντο Αντόνιο ανέτρεφε τους γιους του περισσότερο ως αριστοκράτες. Έτσι, τα αγόρια ασχολήθηκαν με το τραγούδι, μιας και θεωρούνταν δείγμα αριστοκρατίας. Έμαθαν να χορεύουν, να ιππεύουν άλογα, να αποδίδουν καλά σε διαγωνισμούς και παιχνίδια και να ντύνονται καλά ώστε να φαίνονται όπως πρέπει σε όλες τις αριστοκρατικές δραστηριότητες τους. Η εκπαίδευση αυτή έδωσε στον ντελα Πόρτα, τουλάχιστον στο πρώιμο στάδιο της ζωής του, μια γεύση των λεπτότερων πτυχών του πλουσιοπάροχου βίου του, όπου περιβαλλόταν από ευγενείς και πολυτελή αντικείμενα. Αυτού του είδους ο τρόπος ζωής, η εικόνα και η ικανότητα επίδειξης του εαυτού του, αποτέλεσαν μέρος της ζωής του Τζανμπαττίστα.
Επιστημονικός κλάδος
thumb|upright|Από το De humana physiognomonia, 1586
Το 1563, ο ντελα Πόρτα δημοσίευσε το De Furtivis Literarum Notis, ένα έργο σχετικά με την κρυπτογραφία. Σε αυτό περιέγραψε την πρώτη διγραφική κρυπτογράφηση υποκατάστασης. Ο Τσαρλς Τζ. Μέντελσον ανέφερε:
"Ήταν, κατά την άποψη μου, ο διαπρεπής κρυπτογράφος της Αναγέννησης. Μερικοί άγνωστοι που εργάστηκαν σε ένα κρυμμένο δωμάτιο πίσω από κλειστές πόρτες ενδεχομένως να τον ξεπέρασαν στη γενική αντίληψη του θέματος, αλλά μεταξύ αυτών των οποίων το έργο μπορεί να μελετηθεί στέκεται ως γίγαντας."
Ο ντελα Πόρτα ανακάλυψε μέθοδο η οποία του επέτρεπε να γράφει κρυφά μηνύματα στο εσωτερικό αυγών. Κατά την Ισπανική Ιερά Εξέταση, μερικοί από τους φίλους του φυλακίστηκαν. Στην πύλη της φυλακής, όλα ελεγχόταν εκτός από τα αυγά. Ο ντελα Πόρτα έγραψε μηνύματα στα κελύφη των αυγών χρησιμοποιώντας μείγμα κατασκευασμένο από χρωστικές ουσίες φυτών και στυπτηρία. Το μελάνι διαπερνούσε το κέλυφος του αυγού το οποίο είναι ημί-πορώδες. Όταν το κέλυφος του αυγού ήταν ξηρό, έβραζε το αυγό σε ζεστό νερό και το μελάνι στο εξωτερικό ξεπλενόταν. Όταν ο παραλήπτης στην φυλακή ξεφλούδιζε το κέλυφος, το μήνυμα αποκαλυπτόταν στο ασπράδι του αυγού.
Το 1586 ο ντελα Πόρτα δημοσίευσε έργο σχετικά με την φυσιογνωμία, το De humana physiognomonia libri IIII. Αυτό ενέπνευσε τον Ελβετό πάστορα του 18ου αιώνα Γιόχαν Κάσπαρ Λάβατερ καθώς και τον εγκληματολόγο του 19ου αιώνα Τσέζαρε Λομπρόζο. Ο ντελα Πόρτα έγραψε εκτενώς για ένα ευρύ φάσμα θεμάτων της ζωής του – για παράδειγμα, μια αγροτική εγκυκλοπαίδεια με τίτλο "Villa" καθώς και έργα για την μετεωρολογία, την οπτική και την αστρονομία.
thumb|upright|right|Phytognomonica, 1588
Το 1589, στην αυγή των απαρχών της σύγχρονης Επιστημονικής Επανάστασης, ο ντελα Πόρτα έγινε το πρώτο άτομο που πραγματοποίησε επίθεση μέσω χαρτιού, και από τους χώρους πειραμάτων, στον αρχαίο ισχυρισμό πως το σκόρδο μπορούσε να αποδυναμώσει τους μαγνήτες. Αυτό αποτέλεσε πρώιμο παράδειγμα πως οι αρχαίες αυθεντίες αντικαθιστόταν από πειράματα στην υποστήριξη των επιστημονικών ισχυρισμών. Το συμπέρασμα του ντελα Πόρτα επιβεβαιώθηκε πειραματικά από τον Τόμας Μπράουν, μεταξύ άλλων.
Αργότερα, ο ντελα Πόρτα συνέλεξε σπάνια δείγματα εξωτικών φυτών τα όποια φύτεψε. Στο έργο του Phytognomonica καταλογογραφεί φυτά σύμφωνα με την γεωγραφική τους θέση. Επίσης, καταγράφεται η πρώτη παρατήρηση σπόρων μύκητα, κάνοντας τον πρωτοπόρο στην μυκολογία.
Το ιδιωτικό του μουσείο ήταν τόπος επίσκεψης οδοιπόρων και αποτέλεσε ένα απο τα πρώτα παραδείγματα μουσείων φυσικής ιστορίας. Ενέπνευσε τον Ιησουίτη Αθανάσιο Κίρχερ να ξεκινήσει μια παρόμοια, πολύ πιο γνωστή, συλλογή στη Ρώμη.
Πρωτοπορώντας στην επιστημονική κοινότητα
Ο ντελα Πόρτα ήταν ο ιδρυτής της επιστημονικής εταιρείας με την ονομασία Academia Secretorum Naturae (Accademia dei Segreti). Η ομάδα αυτή ήταν περισσότερο γνωστή ως οι Otiosi, (Άνδρες της Αναψυχής). Έχοντας ιδρυθεί λίγο πριν το 1580, οι Otiosi ήταν μια από τις πρώτες επιστημονικές εταιρείες στην Ευρώπη και ο στόχος τους ήταν να μελετήσουν τα «μυστικά της φύσης». Οποιοδήποτε άτομο αιτούνταν να γίνει μέλος έπρεπε να επιδείξει πως είχε πραγματοποιήσει μια νέα ανακάλυψη στις φυσικές επιστήμες.
Ο ντελα Πόρτα έγινε μέλος της Ακαδημίας των Λυγκέων το 1610.
Τεχνολογική συμβολή
thumb|Χημική συσκευή για αποσταλακτήρα από το De distillatione, 1608. Το ενδιαφέρον του σε πληθώρα κλάδων είχε ως αποτέλεσμα την τεχνολογική πρόοδο στα ακόλουθα: γεωργία, υδραυλική, στρατιωτική μηχανική, μουσικά όργανα και φαρμακολογία. Εξέδωσε βιβλίο το 1606 για την αύξηση του ύδατος μέσω της δύναμης του αέρα. Το 1608 εξέδωσε βιβλίο για το μηχανικό του στρατού, και ακόμη ένα για την απόσταξη.
Επιπροσθέτως, ο ντελα Πόρτα τελειοποίησε τον σκοτεινό θάλαμο. Σε μια μεταγενέστερη έκδοση του έργου του Φυσική Μαγεία, ο ντελα Πόρτα περιέγραψε αυτή τη συσκευή ως να έχει κυρτό φακό. Αν και δεν ήταν ο εφευρέτης, η δημοσιότητα του έργου βοήθησε στην εξάπλωση της γνώσης για αυτό. Σύγκρινε το σχήμα του ανθρώπινου ματιού με το φακό στο σκοτεινό θάλαμο του, και απέδωσε ένα εύκολα κατανοητό παράδειγμα για το πως το φως μπορεί να φέρει εικόνες στο μάτι.
Ο ντελα Πόρτα θεωρείται επίσης ο εφευρέτης του πρώτου τηλεσκοπίου, αλλά απεβίωσε ενώ προετοίμαζε την πραγματεία του (De telescopiis) για την υποστήριξη του ισχυρισμού. Οι προσπάθειες του υπερσκιάστηκαν επίσης από την βελτίωση του τηλεσκοπίου από τον Γαλιλαίο Γαλιλέι το 1609, μετά την παρουσίαση του στην Ολλανδία το 1608.
Πομπηία Πλωτίνα
Η Πομπηία Πλωτίνα (Pompeia Plotina, 65-70 - 121-122) ήταν η σύζυγος του Τραϊανού, με τον οποίο παντρεύτηκε πολύ πριν από την άνοδό του στο Αυτοκρατορικό θρόνο και τον συνόδευσε όταν έκανε τη θριαμβευτική του είσοδο στη Ρώμη.
Τζανμπαττίστα ντελα Πόρτα
Τεχνολογική συμβολή
Στο βιβλίο, ο ντελα Πόρτα αναφέρθηκε επίσης σε μια φανταστική συσκευή γνωστή ως συμπαθητικός τηλέγραφος. Η συσκευή αποτελούνταν από δύο κυκλικά κουτιά, όμοια με πυξίδες, με το καθένα να διαθέτει μαγνητική βελόνα, που υποτίθεται πως μαγνητιζόταν από κάποιο φυσικό μαγνήτη. Κάθε κουτί είχε επιγραφή με τα 26 γράμματα του λατινικού αλφαβήτου, αντί για τις συνηθισμένες διευθύνσεις. Ο ντελα Πόρτα υπέθεσε πως αυτό θα συντόνιζε τις βελόνες ούτως ώστε όταν ένα γράμμα πληκτρολογούνταν στο ένα κουτί, η βελόνα του άλλου κουτιού θα στρεφόταν ώστε να δείξει το ίδιο γράμμα, βοηθώντας έτσι στην επικοινωνία.
Πομπηία Πλωτίνα
Η Αυτοκράτειρα πρόσθεσε στις αρετές του Τραϊανού τη σεμνότητα και την ευγένεια του πνεύματος, επειδή ήταν ευγενής, πνευματικός και καλοπροαίρετος.
Τζανμπαττίστα ντελα Πόρτα
Θρησκευτικές επιπλοκές
Ως Καθολικός, ο ντελα Πόρτα εξετάστηκε από την Ιερά Εξέταση τα χρόνια πριν από το 1578. Υποχρεώθηκε να διαλύσει την Academia Secretorum Naturae, και το 1592 απαγορεύθηκε η περεταίρω έκδοση των φιλοσοφικών του έργων από την Εκκλησία. Η απαγόρευση άρθηκε το 1598. Η εμπλοκή του Πόρτα με την Ιερά Εξέταση μπερδεύει τους ιστορικούς λόγω της ενεργούς συμμετοχής του στα φιλανθρωπικά έργα των Ιησουιτών από το 1585. Μια πιθανή εξήγηση για αυτό βρίσκεται στις προσωπικές σχέσεις του Πόρτα με τον Φρα Πάολο Σάρπι μετά το 1579.
Πομπηία Πλωτίνα
Ζούσε μια τέλεια αρμονία και στενή φιλία με τη Ουλπία Μαρκιανή, την αδελφή του Αυτοκράτορα· και οι δύο έλαβαν τον τίτλο και τις τιμές της Αυγούστας από τη Γερουσία, γύρω στο 105 μ.Χ. Δεν είχε απογόνους, αλλά επηρέασε την απόφαση του Τραϊανού, λίγο πριν αυτός αποβιώσει, να υιοθετήσει ως κληρονόμο τον Αδριανό, για τον οποίο η Πλωτίνα αισθανόταν μία μεγάλη εκτίμηση.
Τζανμπαττίστα ντελα Πόρτα
Θεατρικός συγγραφέας
Τα 17 θεατρικά έργα που έχουν διατηρηθεί από τα ενδεχομένως συνολικά 21 ή 23 έργα του αποτελείται από 14 κωμωδίες, μία ιλαροτραγωδία, μια τραγωδία και ένα λειτουργικό δράμα.
Πομπηία Πλωτίνα
Η Πλωτίνα, που είχε συνοδεύσει τον σύζυγό της στην τελευταία αποστολή του εναντίον των Πάρθων, επέστρεψε στη Ρώμη με τη χρυσή υδρία, που περιείχε την τέφρα του· τα Αυτοκρατορικά υπολείμματα τέθηκαν στη Στήλη του Τραϊανού.
Τζανμπαττίστα ντελα Πόρτα
Θεατρικός συγγραφέας
Αν και ανήκουν στη λιγότερο γνωστή παράδοση της κομέντια ερουντίτα παρά της κομέντια ντελ άρτε - το οποίο σημαίνει πως γράφηκαν ως ολοκληρωμένα σενάρια αντί να αυτοσχεδιάζονται από ένα σενάριο - οι κωμωδίες του ντελα Πόρτα είναι κατ' εξοχήν εκτελέσιμες. Ενώ υπάρχουν προφανείς ομοιότητες μεταξύ μερικών εκ των χαρακτήρων του στις κωμωδίες του ντέλα Πόρτα και τις μάσκες της κομέντια ντελ άρτε, θα έπρεπε να ληφθεί υπόψη πως οι χαρακτήρες της κομέντια ερουντίτα είναι μοναδικά δημιουργημένοι από το κείμενο στο οποίο εμφανίζονται, εν αντιθέσει με τις μάσκες, οι οποίες είναι σταθερές από σενάριο σε σενάριο. Όντως, οι μάσκες του θεάτρου αυτοσχεδιαμού εξελίσσονται ως σχηματοποιημένες εκδόσεις των επαναλαμβανόμενων χαρακτήρων στις γραπτές κωμωδίες. Μέχρι την εποχή που ο Κάρλο Γκολντόνι άρχισε να γράφει νέα σενάρια τον 18ο αιώνα, η κωμωδία «αυτοσχεδιασμού» είχε γίνει κουραστική και προβλέψιμη.
Πομπηία Πλωτίνα
Απεβίωσε το 121 ή 122 από φυσικά αίτια. Στη συνέχεια ο Αυτοκράτορας Αδριανός, εκτός από την ανέγερση βασιλικής προς τιμήν της στο Νιμ, κανόνισε να λάβει τη θεία τιμητική διάκριση, γνωστή ως Πλωτίνα Ντίβα και να έχει δικούς της ιερείς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γυναίκες στην Αρχαία Ρώμη Κατηγορία:Ρωμαίες Αυτοκράτειρες
Τζανμπαττίστα ντελα Πόρτα
Έργα
μικρογραφία|Magia naturalis, 1607
Τσένγκντε
Το Τσένγκντε (Κινεζικά: 承德市), παλαιότερα γνωστό ως Τζεχόλ και Ρέχε, είναι μια πόλη νομαρχιακού επιπέδου στην επαρχία Χεμπέι, στα βορειοανατολικά του Πεκίνου. Είναι περισσότερο γνωστή για το Ορεινό Θέρετρο και τους Ναούς του Τσένγκντε, ένα ανάκτορο με τον τεράστιο αυτοκρατορικό κήπο του, που λειτουργούσε ως καλοκαιρινή κατοικία των αυτοκρατόρων της δυναστείας Τσινγκ. Το 2017 ο πληθυσμός της πόλης ήταν 3.473.200.
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία| Ο αυτοκράτορας Τσιανλόνγκ (1735-1796) σε περιοδεία στο Τσένγκντε Το 1703, ο Αυτοκράτορας Κανγκσί της δυναστείας Τσινγκ επέλεξε το Τσένγκντε ως τοποθεσία για την θερινή του κατοικία, και τον ίδιο αιώνα χτίστηκε το Ορεινό Θέρετρο που φιλοξένησε τους αυτοκράτορες Γιονγκτζένγκ και Τσιανλόνγκ. Το συγκρότημα κτιρίων του ορεινού θέρετρου, με συμπεριλαμβανόμενους τους Ναούς, είναι Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της ΟΥΝΕΣΚΟ. Εκείνη την περίοδο, επειδή η έδρα της κυβέρνησης ήταν όπου βρισκόταν ο αυτοκράτορας, το Τσένγκντε ήταν πολιτικό κέντρο της Κινεζικής αυτοκρατορίας.
Το Τσένγκντε ήταν η πρωτεύουσα της επαρχίας Ρέχε στη Δημοκρατία της Κίνας. Το 1933 -1945 η πόλη περιήλθε υπό τον Ιαπωνικό έλεγχο και έγινε μέρος του Μαντσουκούο, ενός Μαντζουριανού κράτους μαριονέτα. Μετά το τέλος του Β' Παγκόσμιου Πολέμου, το Κινεζικό Εθνικιστικό Κόμμα ανέκτησε τη δικαιοδοσία του, αλλά το 1948 ο Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός κατέλαβε το Τσένγκντε. Η πόλη παρέμεινε μέρος της επαρχίας Ρέχε μέχρις ότου διαλύθηκε, το 1955, οπότε το Τσένγκντε υπάχθηκε στην επαρχία Χεμπέι.
Στην πόλη ζουν Κινέζοι και μεγάλοι πληθυσμοί εθνικών μειονοτήτων, κυρίως Μογγόλοι και Μαντσού.
Γεωγραφία
σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Chengdeview3.JPG|αριστερά|μικρογραφία|Άποψη του Τσένγκντε από το Ορεινό Θέρετρο Το Τσένγκντε βρίσκεται στο βορειοανατολικό τμήμα της επαρχίας Χεμπέι. Συνορεύει με την αυτόνομη επαρχία Εσωτερική Μογγολία, την επαρχία Λιαονίνγκ, και τους δήμους του Πεκίνου και της Τιαντζίν. Γειτνιάζει με τις επαρχιακές πόλεις νομαρχιακού επιπέδου Τσινχουάνγκνταο και Τανγκσάν στον κόλπο του Μποχάι, και με την περίκλειστη πόλη Τζανγκτζιάκοου. Συχνά το Τσένγκντε θεωρείται ως μέρος εξίσου της Βόρειας και της Βορειοανατολικής Κίνας. Η επικράτεια της νομαρχίας εκτείνεται κατά 269 χλμ. στον άξονα βορρά-νότου και 280 χλμ. στον άξονα ανατολής δύσης, καταλαμβάνοντας μία συνολική έκταση 39.702 τ,χλμ. που αντιπροσωπεύει το 21,2% της επικράτειας της επαρχίας. Τo μεγαλύτερο μέρος της επικράτειας του Τσένγκντε είναι ορεινά εδάφη με χαμηλή πυκνότητα πληθυσμού, 91/τ.χλμ. Η αστική ζώνη του Τσένγκντε έχει έκταση 709 τ.χλμ., πληθυσμό 457.300 άτομα και πολύ μεγαλύτερη πυκνότητα πληθυσμού, 645/τ.χλμ.
Το Τζεχόλ ή Ρέχε, όπως ονομαζόταν παλαιότερα το Τσένγκντε, ήταν το «Ζεστό Ποτάμι», δηλαδή ένα ποτάμι που δεν πάγωνε τον χειμώνα. Με την πάροδο των ετών, και λόγω φραγμάτων, ο ποταμός έχει συρρικνωθεί κατά πολύ και πολλά τμήματά του είναι εντελώς ξηρά.
Κλίμα
Το κλίμα του Τσένγκντε είναι υγρό ηπειρωτικό, με τέσσερις εποχές, και επηρεάζεται από τους μουσώνες ( Κέππεν), με ευρέως μεταβαλλόμενες συνθήκες στις διάφορες περιοχές της νομαρχίας. Οι χειμώνες είναι μέτριοι ως προς την χρονική διάρκεια, κρύοι και θυελλώδεις, αλλά ξηροί, και τα καλοκαίρια είναι ζεστά και υγρά. Κοντά στην πόλη, ωστόσο, οι θερμοκρασίες είναι πιο δροσερές από του Πεκίνου, λόγω του μεγάλου υψομέτρου, που είναι τουλάχιστον 1000 μ. Η μέση μηνιαία 24ωρη θερμοκρασία κυμαίνεται από -9,1°C τον Ιανουάριο ως τους 24,5°C τον Ιούλιο, με ετήσιο μέσο όρο 9,11°C. Την άνοιξη ο καιρός ζεσταίνεται γρήγορα, αλλά ενδέχεται να φυσήξουν αμμοθύελλες από τη Μογγολική στέπα. Το φθινόπωρο οι θερμοκρασίες πέφτουν εξίσου γρήγορα. Ο μέσος όρος βροχοπτώσεων είναι 512 χιλιοστόμετρα ετήσια, με περισσότερες από τις 2/3 να παρατηρούνται κατά τη διάρκεια των τριών μηνών του καλοκαιριού. Με μηνιαίο ποσοστό ηλιοφάνειας που κυμαίνεται από 50% τον Ιούλιο έως 69% τον Οκτώβριο, η πόλη λαμβάνει 2.746 ώρες ηλιοφάνειας ετησίως.
Διοικητικές διαιρέσεις
Το Τσένγκντε περιλαμβάνει:
Αθλητισμός
Τον Ιανουάριο του 2015 διοργανώθηκε, στο Τσένγκντε, ο πρώτος αγώνας μπάντι της Κίνας, που παίχτηκε μεταξύ των δύο κορυφαίων ομάδων, της Ρωσικής Μπαϊκάλ-Ενερτζίγια και της Σουηδικής Σαντβίκεν. Η πόλη του Τσένγκντε ήταν ένας από τους πρωτεργάτης όταν ιδρύθηκε η Κινεζική Ομοσπονδία του Μπάντι τον Δεκέμβριο του 2014. Η πόλη φιλοξένησε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Μπάντι Γυναικών του 2018. Ενώ ο μεγαλύτερος αριθμός συμμετοχών στα προηγούμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα Μπάντι Γυναικών ήταν 7, οι διοργανωτές επιδίωξαν να προσελκύσουν περισσότερες χώρες στο πρωτάθλημα. Μολονότι ήλπιζαν να φτάσουν τις 12 συμμετοχές, τελικά μόνο 8 ομάδες προσήλθαν.
Θρησκεία
Το Τσένγκντε είναι η έδρα της Καθολικής Επισκοπής του Τσένγκντε.
Μεταφορά
Το Τσένγκτνε διαθέτει οδικό και σιδηροδρομικό δίκτυο που συνδέεται με το Πεκίνο, έχει εξελιχθεί σε κυκλοφοριακό κόμβο και η οικονομία του αναπτύσσεται με ταχύ ρυθμό. Πρόσφατα ολοκληρώθηκε η κατασκευή της ταχείας λεωφόρου Τσινγτσένγκ, που συνδέει το Τσένγκντε απευθείας με το κέντρο του Πεκίνου, ενώ προβλέπεται η κατασκευή περισσότερων αυτοκινητόδρομων για την πόλη. Την 31η Μαΐου 2017 άρχισε να λειτουργεί το νέο αεροδρόμιο της πόλης, που βρίσκεται 19,5 χλμ. βορειοανατολικά του κέντρου της πόλης, στην πόλη Τούγκου της Κομητείας του Τσένγκντε.
Αξιοθέατα
σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Chengde_1875-1890.jpg|αριστερά|μικρογραφία|400x400εσ|Χάρτης του Ορεινού Θέρετρου της δυναστείας [[Δυναστεία Τσινγκ|Τσινγκ στο Τσένγκντε]] σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Putuo_Zongcheng_Temple.jpg|δεξιά|μικρογραφία|Το συγκρότημα κτιρίων του Ναού Πουτουό Ζονγκτσένγκ, που χτίστηκε το 1771 από τον αυτοκράτορα Τσιανλόνγκ. Οι εργασίες για την κατασκευή του Ορεινού Θέρετρου άρχισαν το 1703 και ολοκληρώθηκαν το 1790. Έχει συνολική έκταση 5.640.000 τ.μ. και είναι ο μεγαλύτερος αυτοκρατορικός κήπος στην Κίνα. Το τείχος του έχει μήκος πάνω από 10.000 μέτρα. Τα καλοκαίρια, οι αυτοκράτορες της δυναστείας Τσινγκ έρχονταν στο ορεινό θέρετρο για να ξεκουραστούν και να ξεφύγουν από τις υψηλές θερμοκρασίες του Πεκίνου.
Το περίτεχνο Ορεινό Θέρετρο διαθέτει μεγάλα πάρκα με λίμνες, παγόδες και ανάκτορα που περιβάλλονται από ένα τείχος. Έξω από το τείχος βρίσκονται οι Οκτώ Εξωτερικοί Ναοί (外八庙), που είναι χτισμένοι με διάφορες αρχιτεκτονικές τεχνοτροπίες και στυλ που προέρχονται από ολόκληρη την Κίνα. Ο πιο γνωστός είναι ο Ναός του Πουτουό Ζονγκτσένγκ, που χτίστηκε ώστε να μοιάζει με το Ανάκτορο της Ποτάλα στη Λάσα του Θιβέτ. Το 1994, το θέρετρο και οι ναοί του συμπεριλήφθηκαν στον κατάλογο της ΟΥΝΕΣΚΟ με Μνημεία Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς. Ο γειτονικός Ναός του Πουνίνγκ, που χτίστηκε το 1755, στεγάζει το ψηλότερο ξύλινο άγαλμα του μποντισάτβα Αβαλοκιτεσβάρα.
Ένα άλλο δημοφιλές αξιοθέατο της περιοχής του Τσένγκντε είναι η Κορυφή Βαριοπούλα (磬锤峰, Τσινγκτσούι φενγκ), ένας μεγάλος σχηματισμός βράχων που έχει σχήμα ανεστραμμένου μεγάλου σφυριού. Στα περίχωρα της πόλης υπάρχουν πολλά βουνά, κοιλάδες και λιβάδια.
Αδελφοποιημένες πόλεις
Το Τσένγκντε έχει αστικές συνεργασίες με τις ακόλουθες πόλεις:
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Κίνας
Άννα Κοζμίνσκα
Η Άννα Χελένα Κοζμίνσκα (πολωνικά: Anna Helena Koźmińska) (22 Μαΐου 1919 – 24 Μαρτίου 2021) ήταν Πολωνή ηρωίδα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η οποία αναγνωρίστηκε ως Δίκαιος των Εθνών το 1991.
Βιογραφία
Η Κοζμίνσκα γεννήθηκε στο Ραντόμσκο και έζησε στην Τσενστοχόβα της Πολωνίας, με τον πατέρα και τη θετή μητέρα της. Από το 1943 έως το 1945 προστάτευσαν τον Αμπράχαμ Γιομπλόνσκι (Abraham Joblonski), έναν νεαρό Πολωνοεβραίο, από τους Ναζί. Η οικογένεια προσέφερε επίσης καταφύγιο άλλους τρεις Εβραίους.
Η Κοζμίνσκα τιμήθηκε με το μετάλλιο του Δίκαιου των Εθνών το 1991 από το Γιαντ Βασσέμ. Το 2016 της απονεμήθηκε ο Σταυρός του Διοικητή του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας.
Με την ευκαιρία των 101ων γενεθλίων της, τον Μάιο του 2020, η Κοζμίνσκα έγινε η γηραιότερη εν ζωή Δίκαιη των Εθνών και έλαβε ευχές γενεθλίων από τους προέδρους του Ισραήλ και της Πολωνίας. Πέθανε στη Βαρσοβία το Μάρτιο του 2021.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολωνοί αιωνόβιοι Κατηγορία:Πολωνοί Δίκαιοι των Εθνών Κατηγορία:Διοικητές του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας Κατηγορία:Ενταφιασμοί στο Κοιμητήριο Ποβόνσκι
Μαλεβιζιώτικος χορός
Ο μαλεβιζιώτικος χορός ή μαλεβιζιώτης είναι ένας κρητικός χορός ο οποίος ονομάστηκε έτσι καθώς χορεύτηκε πρώτα στην Επαρχία Μαλεβιζίου. Συναντάται και ως καστρινός παίρνοντας το όνομά του από το Ηράκλειο που παλιά ονομαζόταν Κάστρο. Είναι αλματώδης χορός. Πρόκειται για έναν από τους πιο γρήγορους και ζωηρούς κρητικούς χορούς. Γι' αυτό το λόγο, είναι και ένας από τους πιο αγαπητούς. Χορεύεται σε κύκλο, με τα χέρια πιασμένα από τις παλάμες στο ύψος των ώμων και τους αγκώνες λυγισμένους.
Μέτρο και ενορχήστρωση
Ο χορός αυτός συνοδεύεται από μουσική προερχόμενη από κρητική λύρα, ασκομαντούρα, βιολί, λαούτο ή μαντολίνο. Χορεύεται σε ρυθμό με μέτρο 2/4.
Βήματα και φιγούρες
Περιλαμβάνει 16 βήματα: 8 μπροστά και 8 πίσω. Μερικές φορές όμως τα 8 βήματα μπορούν να γίνουν και επιτόπου. Ο χορευτής που κρατάει πρώτος, έχει τη δυνατότητα να αποσπαστεί από τον κύκλο έτσι ώστε να κάνει άλματα στριφογυριστά, συνθέτοντας πολλαπλούς ενθουσιώδεις βηματισμούς. Οι βηματισμοί αυτοί περιλαμβάνουν φιγούρες που παρουσιάζουν μια ιδιομορφία. Πρόκειται για πλαγιαστές, κοφτές φιγούρες. Ειδικότερα, εάν είναι ο χορευτής γνωρίζει καλά τους κρητικούς χορούς, έχει την ικανότητα να δημιουργήσει την δική του χορευτική πράξη και να εκτελέσει τις λεγόμενες όρτσες (αυτοσχέδιες κινητικές δημιουργίες του χορευτή). Προκειμένου να εκτελέσει ο άντρας τις συγκεκριμένες χορευτικές φιγούρες, μπορούν και τα 16 βήματα του χορού να γίνουν επιτόπου. Ο Γεώργιος Χατζιδάκις έχει περιγράψει με χαρακτηριστικό τρόπο αυτές τις ιδιαίτερες φιγούρες"άλλοτε ο οδηγός του χορού αποσπάται του κύκλου και χορεύει μόνος κρούοντας χείρας, άλλοτε πάλιν υψών τους πόδας κτυπά αυτούς με τα χείρας του εν ρυθμό. Οι πλέον ευκίνητοι στηριζόμενοι δια της μία χειρός επί του δευτέρου χορευτού και υψούντες το σώμα επί των ποδών, κάμπτουν τούτο προς τα όπισθεν, μέχρις ότου η κεφαλή αυτών εγγίζει το έδαφος. Ανορθούμενοι δ’ έπειτα αποτόμως εξακολουθούν χορεύοντας χωρίς να χάσουν τον ρυθμόν."
Προέλευση - Ιστορία
Πήρε το όνομά του από την επαρχία Μαλεβιζίου όπου πρωτοεμφανίστηκε. Λέγεται μάλιστα πως προήλθε από τον αρχαίο πολεμικό χορό Ορσίτη (είδος πυρρίχιου χορού) ή από κάποιο άλλο είδος πολεμικού χορού που αναπαριστά σκηνές της μάχης ή της προσπάθειας να καταληφθεί το κάστρο του Ηρακλείου. Σημαντικό είναι να ειπωθεί πως ο χορός ειναι διαφορετικός στα ορεινά και τα καμπίσια μέρη.
Διάδοση
Ο Μαλεβιζιώτης είναι από τους πιο διαδεδομένους χορούς της Κρήτης. Παρατηρείται πως είναι ιδιαίτερα αγαπητός στους ντόπιους Κρητικούς αλλά και σε πολλούς ακόμα. Για το λόγο αυτό, στα κρητικά πανηγύρια και γλέντια, καταλαμβάνει πρώτη θέση. Χορεύεται κυρίως από άνδρες αλλά και η δυναμική παρουσία των γυναικών γίνεται αισθητή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικοί χοροί Κατηγορία:Κρήτη
Κεφαλόβρυσο Ιωαννίνων
Το Κεφαλόβρυσο (πρώην Μετζιτιέ ή Μετζητιές, Βλάχικα: Migidéi / Μιτζιντέϊ) είναι ορεινό χωριό του Δήμου Πωγωνίου στον Νομό Ιωαννίνων, που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Βρίσκεται στους πρόποδες του βουνού Βαλαώρα. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είχε 838 κατοίκους.
Γενικά και ιστορικά στοιχεία
Σύμφωνα με μαρτυρίες, το χωριό ιδρύθηκε από τον τσέλιγκα Φώτη Νάστα (Κούρος) και στη συνέχεια ήρθαν και άλλες φάρες (σόγια) κατά το 1840. Όλα τα σόγια διέθεταν πριν από τον Β´ Παγκόσμιο Πόλεμο κατοικίες και στη Βόρεια Ήπειρο την οποία οι περισσότεροι από τους κατοίκους θεωρούν πατρίδα τους. Το σύνολο των ανθρώπων που έλκουν την καταγωγή από το Κεφαλόβρυσο ανέρχεται σε πλέον των 3.500 και διαμένουν και σε διαφορά άλλα χωριά του δήμου Πωγωνίου. Η δε τοπική γλώσσα είναι η βλάχικη.
Οι κάτοικοι του Κεφαλόβρυσου δεν αυτοπροσδιορίζονται όπως οι άλλοι Βλάχοι ως Αρμάνοι, αλλά ως Ρεμένοι. Οι κάτοικοι του χωριού χωρίζονται σε φάρες που έμεναν κατά κανόνα (και μένουν ακόμη και σήμερα) συμπαγείς σε συγκεκριμένες περιοχές-μαχαλάδες του χωριού.
Κύρια ασχολία των κατοίκων είναι η κτηνοτροφία και τυροκομία, ενώ αρκετοί είναι και εκείνοι που απασχολούνται στο (μοναδικό) εργοστάσιο, τη Μεταλλουργική Βιομηχανία Ηπείρου - Χυτήρια και Ελασματουργία (θυγατρική της Ελληνικής Βιομηχανίας Όπλων), όπου κόβονται τα ελληνικά νομίσματα του ευρώ, καθώς επίσης κατασκευάζει κάλυκες και ταινίες χαλκού. Πριν από τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο το Κεφαλόβρυσο ήταν από τα πλουσιότερα χωριά του Πωγωνίου. Υπολογίζεται ότι οι Κεφαλοβρυσίτες διατηρούσαν περί τα  50.000 πρόβατα. Λόγω της ενασχόλησης με την κτηνοτροφία, υπήρχαν και ανάλογες συνήθειες όπως η "ωμοπλατοσκοπία" που γινόταν από τους ηλικιωμένους συνήθως το Πάσχα, καθώς και στους γάμους όπου συνηθίζονταν να ψήνονται αρνιά. Ευρέως διαδεδομένο ήταν το παιχνίδι των παιδιών με τους "αστράγαλους" των ζώων που τους χάριζαν ως παιχνίδι οι σφαγείς των αρνιών και των προβάτων σε γάμους και γιορτές.
Το Κεφαλόβρυσο γνώρισε στους 2 παγκοσμίους πολέμους την μπότα του κατακτητή με ιδιαίτερη αγριότητα, αφού είναι ένα από τα τέσσερα, χωριά του νομού Ιωαννίνων τα οποία πυρπόλησαν οι Γερμανοί κατά την πορεία τους για το Τρίτο Ράιχ. Οι ναζί εκτός από τις εκτελέσεις πυρπόλησαν και 44 σπίτια. Είναι η αρχή της ναζιστικής θηριωδίας, της φρίκης, στην Ήπειρο. Την προηγούμενη ημέρα, στις 9 Ιουλίου 1943, μετά τις εκκαθαριστικές επιχειρήσεις στο Μαυροβούνιο η γερμανική μεραρχία Εντελβάις με 24.000 άνδρες, περνά τα ελληνοαλβανικά σύνορα και μπαίνει στην Ήπειρο. Ήταν Σάββατο 10 Ιουλίου 1943. Οι περισσότεροι στο Κεφαλόβρυσο έφυγαν στο βουνό για να γλιτώσουν. Έμειναν πίσω 25 άνδρες ανάμεσά τους ο παπάς, ο γραμματέας, κτηνοτρόφοι, ο σιδεράς και κάποιοι ανήμποροι. Ακολούθησε η φρίκη. Συνελήφθησαν όλοι και κρατήθηκαν σε δύο σπίτια. Οι 3 από τους 25 κατάφεραν να δραπετεύσουν. Λίγες ώρες αργότερα οι υπόλοιποι άνδρες κάηκαν ζωντανοί μέσα στη φυλακή τους, τα δύο σπίτια όπου τους είχαν στοιβάξει. Το χωριό δεν ξεχνά και τιμά τους 22 εκτελεσθέντες από τα γερμανικά στρατεύματα στις 10 Ιουλίου του 1943 με εκδηλώσεις και καταθέσεις στεφάνων κάθε χρόνο.
Μετά τον Β´ Παγκόσμιο Πόλεμο η ενασχόληση με την κτηνοτροφία έπαψε να είναι αποδοτική και οι περισσότεροι κάτοικοι αναγκάστηκαν κατά την διάρκεια της δεκαετίας του 1950 να μεταναστεύσουν στην Αθήνα και τη Γερμανία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων Κατηγορία:Δήμος Πωγωνίου
Ιωάννης Μάζης
O Ιωάννης Μάζης είναι Έλληνας Ομότιμος Καθηγητής Οικονομικής Γεωγραφίας και Γεωπολιτικής Θεωρίας στο ΕΚΠΑ.
Σύντομη βιογραφία
Από το 1983 μέχρι το Φεβρουάριο του 2010 δίδασκε Οικονομική Γεωγραφία-Γεωπολιτική στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο, στο Τμήμα Ξένων Γλωσσών, Μετάφρασης και Διερμηνείας. Από τον Φεβρουάριο του 2010 διδάσκει Οικονομική Γεωγραφία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, και συγκεκριμένα στο Τμήμα Τουρκικών και Σύγχρονων Ασιατικών Σπουδών. Παράλληλα, παραδίδει μαθήματα Οικονομικής Γεωγραφίας και Γεωπολιτικής της Mέσης Ανατολής και της Τουρκίας Ι & ΙΙ,   όπως και των Γενικών Αρχών της Μεθοδολογίας της Έρευνας.
Έργα
Έχει δημοσιεύσει πάνω από 93 επιστημονικά έργα, ενώ έχει εκδώσει 2 ποιητικές συλλογές και 3 πεζά κείμενα.
Βραβεύσεις
Έχει τιμηθεί, επίσης, από τις Μεταπτυχιακές Σχολές των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων και της ΕΛΑΣ για την εξαιρετική διδακτική του προσφορά στα εκπαιδευτικά τους προγράμματα και την επιστημονική του προσφορά με την συμμετοχή του στα Συνέδριά των ως Οργανωτής και Κεντρικός Εισηγητής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[http://www.turkmas.uoa.gr/an8ropino-dynamiko/melh-dep/iwannhs-mazhs.html Ιωάννης Θ. Μάζης (Τμήμα Τουρκικών Σπουδών και Σύγχρονων Ασιατικών Σπουδών)]
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Έλληνες τουρκολόγοι
1262 Σνιαντεκία
Η Σνιαντεκία (Sniadeckia) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εξωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,104. Ανακαλύφθηκε το 1933 από τον Βέλγο αστρονόμο Συλβαίν Αρέντ, που παρατηρούσε από την Υκλ του Βελγίου, και πήρε το όνομά της προς τιμή του Πολωνού μαθηματικού, φιλοσόφου και αστρονόμου Γιαν Σνιαντέκι.
Αξιοσημείωτη είναι η πολύ μικρή εκκεντρότητα της τροχιάς της Σνιανεκίας, τροχιά η οποία είναι σχεδόν κυκλική.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Σνιαντεκίας εκτιμάται σε 51,50 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι C (ανθρακούχος), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,0529. Η Σνιαντεκία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 17 ώρες και 34 λεπτά, μία μάλλον αργή περιστροφή για αστεροειδή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σνιαντεκια
1263 Βαρσοβία
Η Βαρσοβία (Varsavia) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,25. Ανακαλύφθηκε το 1933 από τον Βέλγο αστρονόμο Συλβαίν Αρέντ, που παρατηρούσε από την Υκλ του Βελγίου, και πήρε το όνομά της από την ομώνυμη πόλη.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Βαρσοβίας εκτιμάται σε 49,30 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι Xc, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,0459. Η Βαρσοβία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 7 ώρες και 14 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βαρσοβια
Μέγκαν Γκούσταφσον
Κολεγιακή σταδιοδρομία
Η Γκούσταφσον ολοκλήρωσε την καριέρα της στο κολέγιο με τους Άιοβα Χόκαϊς το 2019. Ως τελιόφοιτη, σκόραρε 1000 πόντους εκείνη τη χρονιά και κέρδισε το Βραβείο Honda Sports ως η κορυφαία καλαθοσφαιρίστρια της χώρας. Στις 15 Μαρτίου 2019, το ESPN ανακήρυξε την Γκούσταφσον την εθνική παίκτρια της χρονιάς. Το 2018 και το 2019, ο Γκούσταφσον ανακηρύχθηκε η Καλαθοσφαιρίστρια της Χρονιάς της Big Ten Conference.
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Στις 2 Αυγούστου 2022, η Γκούσταφσον υπέγραψε συμβόλαιο με τον Ολυμπιακό. Στο τέλος της σεζόν 2022-23, κατέκτησε το Πρωτάθλημα Ελλάδας με την ομάδα, νικώντας στους τελικούς τον Παναθηναϊκό.
Στο τέλος της σεζόν υπέγραψε με την πρώην ομάδα της, Φοίνιξ Μέρκιουρι του WNBA.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανίδες καλαθοσφαιρίστριες Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ Κατηγορία:Σέντερ Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Φοίνιξ Μέρκιουρι Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες του WNBA Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Ολυμπιακού Πειραιώς
Βιβία Σαβίνα
Η Βιβία Σαβίνα (Vibia Sabina, 86 - 136-137) ήταν η σύζυγος του Αδριανού Αυτοκράτορα της Ρώμης.
Βιογραφία
Ήταν κόρη του ύπατου Λεύκιου Βιβίου Σαβίνου και της Σαλονίας Ματιδίας, κόρης του Γαΐου Σαλονίου Ματιδίου Πατουίνου συγκλητικού και ανιψιάς του Τραϊανού. Μετά το τέλος του πατέρα της, η Βιβία, μαζί με τις δύο ετεροθαλείς αδελφές της, πήγαν να ζήσουν με τη γιαγιά τους, την Ουλπία Μαρκιανή και μεγάλωσαν στην οικία του Τραϊανού με τη σύζυγό του Πομπηία Πλωτίνα.
Η Βιβία φημολογείται ότι είχε ειδύλλιο με τον Σουετώνιο, ιστορικό που ήταν γραμματέας του Αδριανού, το 119,, Ο Αδριανός διέταξε την απόλυση του Σουετώνιου ως γραμματέα μετά από αυτό. Πιστεύεται ότι ο Αδριανός ενδιαφερόταν περισσότερο ερωτικά για τον εραστή του Αντίνοο και άλλους άνδρες εραστές.
Φαγεντιανή (αιγυπτιακή)
μικρογραφία|Αιγυπτιακό αγγείο από φαγεντιανή με τα ονόματα του [[Αμενχοτέπ Γ΄ και της συζύγου του, Tiye. ]] μικρογραφία|Αρχαίες αιγυπτιακές χάντρες από φαγεντιανή Η αιγυπτιακή φαγεντιανή είναι ύλη από πυροσυσσωματώμενο χαλαζία που παρουσιάζει επιφανειακά υαλώδη μετάπτωση η οποία δημιουργεί ένα στιλπνό επίχρισμα ποικίλων αποχρώσεων, κυρίως γαλαζοπράσινων. Ορίζεται ως «υλικό κατασκευασμένο από κονιορτοποιημένο χαλαζία, καλυμμένο με υαλώδη επίστρωση, συνήθως διαφανές μπλε ή πράσινο ισοτροπικό υάλωμα» και διαχωρίζεται από την κρυσταλλική ένωση του αιγυπτιακού κυανού. Η φαγεντιανή είναι πολύ πιο πορώδης από το καθαυτό γυαλί. Με την τοποθέτησή της σε μήτρες κατασκευάζονται αγγεία, κοσμήματα ή διακοσμητικά αντικείμενα. Παρόλο που περιέχει τα βασικά συστατικά του γυαλιού (πυρίτιο και ασβέστη) και δεν περιείχε καθόλου πηλό έως τις ύστερες περιόδους, η φαγεντιανή συχνά συμπεριλαμβάνεται στις μελέτες της αρχαίας κεραμικής, καθώς κρίνοντας τα αντικείμενα από φαγεντιανή στυλιστικά και κατατάσσοντάς τα εξελικτικά στην ιστορία της τέχνης, βρίσκονται πιο κοντά στους ρυθμούς της κεραμικής τεχνολογίας, παρά στην αρχαία αιγυπτιακή υαλουργία. μικρογραφία|Αγαλματίδιο ιπποπόταμου από φαγεντιανή, που βρέθηκε σε τάφο αξιωματούχου του [[Μέσο βασίλειο (αρχαία Αίγυπτος)|Μέσου Βασιλείου]] Η αιγυπτιακή φαγεντιανή χρησιμοποιήθηκε ευρέως για ποικιλία αντικειμένων μικρού μεγέθους, από μικρές χάντρες μέχρι μικρά αγάλματα, και συναντάται τόσο στις τάξεις των βασιλέων και των ευγενών, όσο και στα λαϊκά στρώματα. Ήταν το συνηθέστερο υλικό κατασκευής των σκαραβαίων, άλλων ειδών φυλακτών, καθώς και ειδωλίων ουσάμπτι. Χρησιμοποιήθηκε στις περισσότερες μορφές της αιγυπτιακής κοσμηματοτεχνίας, καθώς η υαλώδης υφή της ερχόταν σε τέλεια αντίθεση με το απαλό δέρμα. Στα μεγαλύτερης κλίμακας αντικείμενα από φαγεντιανή συμπεριλαμβάνονται κύπελλα και φιάλες, καθώς και πλακίδια που χρησιμοποιήθηκαν κυρίως στους ναούς. Τα πασίγνωστα αγαλματίδια ιπποπόταμου τα οποία τοποθετούνταν ως κτερίσματα στους τάφους των αξιωματούχων, φθάνουν έως και τα 20 εκ. μήκος, πλησιάζοντας τις μέγιστες διαστάσεις που μπορεί να έχουν τα αντικείμενα από φαγεντιανή, παρόλο που υπάρχουν και εξαιρέσεις. Π.χ. στο Μουσείο Βικτώριας και Αλβέρτου στο Λονδίνο εκτίθεται ένα σκήπτρο από φαγεντιανή μήκους 215.9 εκ. το οποίο προέρχεται από την Αίγυπτο και χρονολογείται μεταξύ 1427–1400 π.Χ. (18η Δυναστεία).
Βιβία Σαβίνα
Βιογραφία
Το 128 απονεμήθηκε στην Βιβία Σαβίνα ο τίτλος της Αυγούστας. Απεβίωσε πριν από τον σύζυγό της, το 136 ή το 137. Η πέτρινη ελεγεία του Αδριανού για τη σύζυγό του "απεικονίζει την αποθέωση ή τη θεϊκή ανάβαση της Σαβίνας σύμφωνα με την μεταθανάτια θεοποίησή της με εντολή του Αδριανού".
Φαγεντιανή (αιγυπτιακή)
Επισκόπηση του όρου
Ονομάζεται «αιγυπτιακή φαγεντιανή» για να διακρίνεται από την φαγεντιανή (maiolica) που έλαβε την ονομασία της από την πόλη Φαέντσα (Faenza) της βόρειας Ιταλίας πολύ αργότερα, και η οποία είναι πήλινη καλυμμένη με υάλωμα κασσίτερου. Η αιγυπτιακή φαγεντιανή αποτελούσε βασικό εμπορικό προϊόν εξαγωγών κατά την αρχαιότητα, ενώ κατασκευαζόταν επίσης σε πολλά τοπικά εργαστήρια. Συναντάται στην Μεσοποταμία και σε διάφορες περιοχές της Μεσογείου, ακόμα και στη βόρεια Ευρώπη, φθάνοντας ακόμα και σε τοποθεσίες τόσο μακριά από την Αίγυπτο όσο η Σκωτία. Ο όρος χρησιμοποιείται για το υλικό όπου κι αν αυτό φτιάχνεται και οι σύγχρονες επιστημονικές αναλύσεις είναι συχνά ο μόνος τρόπος για να γίνει γνωστή η προέλευση απλών και συνηθισμένων αντικειμένων από φαγεντιανή, όπως είναι για παράδειγμα οι χάντρες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαία Αίγυπτος Κατηγορία:Τέχνη Κατηγορία:Κεραμικά υλικά
Βιβία Σαβίνα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γυναίκες στην Αρχαία Ρώμη Κατηγορία:Ρωμαίες Αυτοκράτειρες Κατηγορία:Δυναστεία των Αντωνίνων
Εκκλησία της Ικόρτα
Η Εκκλησία της Ικόρτα του Αρχαγγέλου ( იკორთის მთავარანგელოზის ტაძარი) είναι μια Γεωργιανή Ορθόδοξη εκκλησία του 12ου αιώνα που βρίσκεται στα περίχωρα του χωριού Ικόρτα, στο μχάρε Σίντα Κάρτλι στην Ανατολική Γεωργία.
Ιστορία
Κατασκευάστηκε το 1172, κατά τη βασιλεία του Γεωργίου Γ' της Γεωργίας, με χορηγία των εριστάβι του Κσάνι, από τους οποίους χρησιμοποιήθηκε ως τόπος ενταφιασμού. Κοντά στην εκκλησία υπήρχε το φρούριο των εριστάβι που περιλάμβανε μία ακρόπολη και οχυρωματικά τείχη, αλλά δεν έχει διασωθεί. Για πολλούς αιώνες αποτέλεσε σημαντικό πολιτιστικό και πνευματικό κέντρο της Γεωργίας.
Κατά τον ύστερο μεσαίωνα, ορισμένοι από τους ευγενείς του Κσάνι εξεγέρθηκαν για την απελευθέρωση του Καχέτι από την κυριαρχία των Πέρσων Σαφαβίδων. Οι αδελφοί Σάλβα και Ελιζμπάρ του Κσάνι, και ο Μπιτζίνα Χολοκασβίλι αντιμετώπισαν τα στρατεύματα του Σάχη Αμπάς Β' της Περσίας στο φρούριο του Μπαχτριόνι και έχασαν τις ζωές τους. Οι αρχηγοί της εξέγερσης του Καχέτι βασανίστηκαν μέχρι θανάτου στο Ιράν το 1662, και αρκετά χρόνια αργότερα με πρωτοβουλία της συζύγου του Σάλβα εριστάβι, Κετεβάν, και του γιού τους, Νταβίντ, ζήτησαν διακριτική επιστροφή των σωμάτων των ηρώων, τα οποία παρέλαβαν και ενταφίασαν στην εκκλησία της Ικόρτα. Τελικά, οι αγωνιστές ανακηρύχθηκαν άγιοι από την Γεωργιανή Ορθόδοξη Εκκλησία.
Η εκκλησία ανακαινίστηκε τον 17ο αιώνα, αλλά διατηρήθηκε το αρχικό σχέδιο σε μεγάλο βαθμό.
Το 1864 ο γνωστός Γεωργιανός συγγραφές Γκιόργκι Εριστάβι ενταφιάστηκε στην Εκκλησία της Ικόρτα.
Το 1925 η εκκλησία αναγνωρίστηκε ως μνημείο αρχιτεκτονικής κληρονομιάς. Το 1960-1970 έγιναν έργα αποκατάστασης και ενίσχυσης του κτιρίου. Το 1991, από το σεισμό της Ράτσα, ένα μεγάλο τμήμα του θόλου κατέρρευσε και προκάλεσε σημαντικές ζημιές στην εκκλησία. Το 1999, το μνημείο συμπεριλήφθηκε στους «100 Πιο Απειλούμενους Τόπους» ( Παγκόσμιο Ταμείο Μνημείων, 2000-2001). Τα έργα αποκατάστασης συνεχίζονται.
Περιγραφή
Η Εκκλησία της Ικόρτα είναι ορθογώνιο σχέδιο, θολωτή, με ημικυκλική αψίδα στα ανατολικά. Ο θόλος βρίσκεται στο κέντρο της εκκλησίας και στηρίζεται στις γωνίες της Αγίας Τράπεζας και σε 2 εξαγωνικές κολώνες. Το τύμπανο του θόλου έχει 12 μακρόστενα παράθυρα. Οι τοίχοι και οι οροφές σοβαντίστηκαν και τοιχογραφήθηκαν κατά την κατασκευή, αλλά μόνο θραύσματα των αρχικών τοιχογραφιών έχουν διασωθεί στην αψίδα, στο βόρειο τοίχο και στη βάση του θόλου. Οι προσόψεις και το κατώτερο τμήμα του θόλου είναι πλούσια διακοσμημένα. Υπάρχουν δύο πύλες εισόδου, μία στα νότια και μία στα δυτικά. Τα αρχικά αίθρια έχουν καταστραφεί, και η υφιστάμενη αυλή είναι πολύ μεταγενέστερης περιόδου. Στο δυτικό τοίχο υπάρχουν ένα ηλιακό ρολόι και μια αρχαία επιγραφή γραμμένη στα Γεωργιανά ασομταβρούλι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ανατολικές Ορθόδοξες εκκλησίες Κατηγορία:Εκκλησίες του 12ου αιώνα
Δάγμαρ της Δανίας
Η Δάγμαρ της Δανίας (δανικά: Dagmar af Danmark, 23 Μαΐου 1890 - 11 Οκτωβρίου 1961) ήταν κόρη του Φρειδερίκου Η΄ της Δανίας.
Βιογραφία
Η Δάγμαρ Λουίζα Ελισάβετ γεννήθηκε στις 23 Μαΐου 1890 στο Παλάτι Σαρλόττενλουντ στην Κοπεγχάγη και ήταν το νεότερο παιδί και κόρη του Φρειδερίκου Η΄ της Δανίας και της Λουίζας της Σουηδίας. Ονομάσθηκε Δάγμαρ προς τιμήν της πατρικής θείας της Δάγμαρ της Δανίας (μετέπειτα Μαρία Φιόντοροβνα της Ρωσίας).
Στις 23 Νοεμβρίου 1922 παντρεύτηκε τον Γιόργκεν Κάστενσκιολτ στο Φρέντενσμποργκ. Μαζί απέκτησαν πέντε παιδιά:
Πέθανε στις 11 Οκτωβρίου 1961 στο Κόνγκστεντλαντ σε ηλικία 71 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Γκλύξμπουργκ Κατηγορία:Δανοί ευγενείς Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Δανίας
Ουκρανική αντεπίθεση στην περιφέρεια Χαρκόβου
Η ουκρανική αντεπίθεση στην περιφέρεια Χαρκόβου είναι μια στρατιωτική επιχείρηση των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων η οποία ξεκίνησε στις αρχές Σεπτεμβρίου 2022 και αποτελεί μέρος της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία. Η αντεπίθεση του Σεπτεμβρίου έχει οδηγήσει έκτοτε σε σημαντικά εδαφικά κέρδη για την ουκρανική πλευρά. Μέσω αυτής της προέλασης, η ουκρανική πλευρά πέτυχε να ανακαταλάβει αρκετές πόλεις, όπως η Μπαλακλίγια, το Κουπιάνσκ , το Ιζιούμ , στη περιφέρεια Χαρκόβου, απελευθερώνοντας σχεδόν ολόκληρο το τμήμα της περιφέρειας που ήταν υπό ρωσική κατοχή, το Λίμαν στη περιφέρεια Ντόνετσκ και άλλες περιοχές στην περιφέρεια Ντόνετσκ. Στις 19 Σεπτεμβρίου οι Ουκρανοί ανακατέλαβαν εδάφη στην περιφέρεια Λουχάνσκ, η οποία από τις 3 Ιουλίου ήταν υπό πλήρη ρωσική κατοχή.
Έναρξη αντεπίθεσης
Στις 8 Σεπτεμβρίου, η Ουκρανία ανακατέλαβε τη στρατηγικής σημασίας πόλη Μπαλακλίγια. Οι φιλοπόλεμοι μπλόγκερ, που έχουν ιδιαίτερη απήχηση στη Ρωσία, ήδη από τις 9 Σεπτεμβρίου υποστήριζαν ότι η παραμονή των ρώσων στο Ιζιούμ γινόταν ολοένα και πιο αδύνατη. Στις 10 Σεπτεμβρίου οι Ουκρανοί κατέλαβαν το Ιζιούμ καθώς οι Ρώσοι αποσύρθηκαν από την πόλη για να μην περικυκλωθούν από τους Ουκρανούς. Ο Ανώτατος Διοικητής των Ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων, Βάλερι Ζαλούζνι, υπολόγισε ότι οι περιοχές που ανακατέλαβε η Ουκρανία έφταναν τα 3.000 τ.χλμ. Οι Ρώσοι υποχώρησαν στις περιοχές ανατολικά του ποταμού Όσκιλ που αποτελούσε φυσικό εμπόδιο με στόχο να αναδιατάξουν εκεί τις δυνάμεις τους, αν και λίγες μέρες αργότερα οι Ουκρανοί κατέλαβαν τα πρώτα εδάφη ανατολικά του ποταμού.
Κατά τη βιαστική υποχώρησή τους από μεγάλα τμήματα της Περιφέρειας Χαρκόβου, τα ρωσικά στρατεύματα εγκατέλειψαν αρκετό εξοπλισμό ο οποίος έπεσε στα χέρια των Ουκρανών. Πολλοί Ρώσοι στρατιώτες πιθανώς, σύμφωνα με πληροφορίες, αιχμαλωτίστηκαν από τους Ουκρανούς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρωσική εισβολή στην Ουκρανία (2022)
Σιντ (συγκρότημα)
Οι Σιντ (Sid/Shido) είναι ένα ιαπωνικό οπτικό kei rock συγκρότημα, που δημιουργήθηκε το 2003 και υπέγραψε συμβόλαιο με τη Sony Records.
Ίδρυση
Η μπάντα των Sid ιδρύθηκε από τον τραγουδιστή Mao (πρώην Shula) και τον μπασίστα Aki (πρώην Ram Rem) το 2003.Μαζί τους συμμετείχαν δύο υποστηρικτικά μέλη, ο κιθαρίστας Shinji (πρώην Uranus) και ο ντράμερ Yuuya (πρώην Shula).
Οι τέσσερις τους κυκλοφόρησαν το πρώτο demo CD του συγκροτήματος, Yoshigai Manabu 17-sai (Mushoku), σε μίνι δίσκο τον Αύγουστο.Αμέσως μετά υπέγραψαν συμβόλαιο με την Danger Crue Records.
Οι SID ξεκίνησαν το 2003. Αν και το συγκρότημα θεωρητικά ότι "γεννήθηκε" την 14η Ιανουαρίου του 2004.
Η ανακοίνωση έγινε στο σόου τους στο Meguro Rock May Kan ότι ο Shinji και ο Yuuya θα ενταχθούν ως επίσημα μέλη. Με τη σύνθεση τους πλέον ολοκληρωμένη, κυκλοφόρησαν το πρώτο τους σινγκλ "Kaijou-Ban" τον Μάρτιο πριν ταξιδέψουν στο εξωτερικό για μια διήμερη παράσταση στο αμερικανικό συνέδριο Anime Central τον Μάιο.
Το νεανικό συγκρότημα έκανε μεγάλη απήχηση, αποκτώντας αρκετούς διεθνείς θαυμαστές και έκτοτε έχουν εκφράσει την επιθυμία τους να επιστρέψουν στην Αμερική για άλλη μια φορά.
Καριέρα
Το πρώτο τους πλήρες άλμπουμ, με τον τίτλο Renai, και το συγκρότημα έλαβαν μέρος στην εκδήλωση «tenka» που χρηματοδοτείται από τη δισκογραφική τους εταιρεία που διοργανώνεται κάθε Χριστούγεννα όσο και στην εκδήλωση Beauti-Fool's Fest 04 που χορηγείται από το περιοδικό Fool's Mate.