cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
WandaVision
Τίτλοι αρχής-τέλους
Η αλληλουχία των βασικών τίτλων τέλους της σειράς δημιουργήθηκε από την εταιρία Perception και ξεκινάει με τη φράση «παρακαλώ αναμείνατε», το στυλ της οποίας παραπέμπει στην εποχή της δεκαετίας που διαδραματίζεται το επεισόδιο. Έπειτα, ακολουθείται από κοντινά πλάνα σε μία οθόνη τηλεόρασης η οποία δείχνει στιγμιότυπα από το επεισόδιο, τα οποία η κάμερα μετατρέπει σε εικονοστοιχεία RGB σχηματίζοντας τηλεοπτικές εικόνες. Τα εικονοστοιχεία αποδίδονται ως εξάγωνα, ως μία αναφορά στις ικανότητες της Μάξιμοφ και το ανεπίσημο όνομα που δόθηκε στον ψεύτικο κόσμο της sitcom, «Το Εξάγωνο». Τα εικονοστοιχεία σχηματίζουν διάφορα στοιχεία από τη σειρά, όπως το σπίτι των Μάξιμοφ και Vision και τον πύργο νερού της πόλης, θυμίζοντας το ύφος και το καλλιτεχνικό στυλ στο κόμικ «House of M». Έπειτα, τα εικονοστοιχεία διαταράσσονται από ένα και μόνο κόκκινο εικονοστοιχείο, το οποίο αντιπροσωπεύει τον κόσμο της Μάξιμοφ «ο οποίος καταρρέει γύρω της», πριν σχηματίσουν στο τέλος δύο βέρες, αφού «στον πυρήνα της η σειρά είναι μια ιστορία αγάπης». Ο Τσαρλς Πούλιαμ-Μουρ από την ιστοσελίδα io9 θεώρησε πως οι τίτλοι τέλους είχαν «αναμφισβήτητα την αίσθηση της Marvel στη μεγάλη οθόνη», παρά το γεγονός πως η σειρά WandaVision προσπαθεί να αγκαλιάσει την τηλεοπτική της μορφή.
Η εταιρία Perception δημιούργησε επίσης τους τίτλους αρχής σε στυλ sitcom της σειράς, με τον Σάκμαν να λέει πως εργάστηκαν αρκετά στο να δημιουργήσουν αυτούς τους τίτλους αρχής όσο πιο αυθεντικούς γινόταν με την αντίστοιχη δεκαετία, καθώς οι εκτελεστικοί παραγωγοί «γνώριζαν πως αποτελούσαν σημεία κλειδιά για την ιστορία». Επιπρόσθετα, η Perception εργάστηκε πάνω στα γραφικά για τα ψεύτικα διαφημιστικά, τα οποία βασίζονταν ωστόσο σε πραγματικά διαφημιστικά της κάθε δεκαετίας, στους τίτλους και τα εφέ καπνού στη σκηνή όπου η Χαν τραγουδάει το Agatha All Along, στις κάρτες εντοπισμού, αλλά και πάνω στις δύο νέες εναλλαγές του λογότυπου των Marvel Studios (μετατροπή σε μαυρόασπρο στο πρώτο επεισόδιο και σε μωβ καπνό για την ιστορία της Άγκαθα στο Σάλεμ, στο επεισόδιο «Previously On»).
Γυρίσματα
Τα γυρίσματα ξεκίνησαν στις αρχές Νοεμβρίου του 2019 στα Pinewood Atlanta Studios στην Ατλάντα, Τζόρτζια, με τον Σάκμαν να σκηνοθετεί και τον Χολ να αναλαμβάνει τη φωτογραφία. Τα γυρίσματα έγιναν υπό τον τίτλο Big Red. Πριν ξεκινήσουν τα γυρίσματα, οι ηθοποιοί παρακολούθησαν αρκετά επεισόδια παλαιότερων sitcom ώστε να μάθουν και να εξοικειωθούν με τον τόνο και το στυλ του είδους της κάθε περιόδου, καθώς επίσης και με τις διαφορετικές προσεγγίσεις στην κωμωδία. Η ειδική στις διαλέκτους, Κόρτνεϊ Γιανγκ, βοήθησε τους ηθοποιούς να μιλάνε με τη σωστή διάλεκτο και προφορά της κάθε περιόδου, επισημαίνοντας μέχρι και τη συμπεριφορά και τους τρόπους της κάθε δεκαετίας. Ο Μπέτανι ένιωσε πως η προσέγγιση στη σειρά ήταν έξυπνη, αφού η παραγωγή έπρεπε να χωρέσει έξι ώρες περιεχομένου σε έναν προϋπολογισμό παρόμοιο με αυτόν που είχε μία ταινία του MCU διάρκειας δυόμιση ωρών. Αυτό συμπεριλάμβανε και τα ταυτόχρονα γυρίσματα σκηνών από διαφορετικά επεισόδια, παρά το ότι ο Σάκμαν προσπάθησε να κάνει τα γυρίσματα με χρονολογική σειρά ώστε να βοηθήσει τους ηθοποιούς με την εξέλιξη της ιστορίας μέσω των περιόδων των sitcom.
Τα γυρίσματα του πρώτου μαυρόασπρου επεισοδίου διήρκησαν δύο μέρες και έγιναν μπροστά σε ζωντανό κοινό, έτσι ώστε να μιμηθεί η σειρά τον τρόπο που γυρίζονταν οι sitcom τη δεκαετία του 1950. Επίσης, για τις ασπρόμαυρες σκηνές χρησιμοποιήθηκε αναλογία απεικόνισης 4:3 και ο Σάκμαν απολάμβανε να πειραματίζεται με την αναλογία απεικόνισης με βάση την αφήγηση. Για τις σκηνές που διαδραματίζονταν εκτός του Εξάγωνου, χρησιμοποιήθηκε η κινηματογραφική αναλογία 2.40:1, η οποία είχε χρησιμοποιηθεί και σε αρκετές ταινίες του MCU. Ο Σάκμαν ήθελε να βεβαιωθεί πως τα στοιχεία της sitcom δεν θα έμοιαζαν με παρωδία αλλά θα απεικονίζονταν όσο πιο αυθεντικά γινόταν, αφού την πραγματικότητα της sitcom μέσα στη σειρά τη δημιούργησε η ίδια Μάξιμοφ για να ξεφύγει από τη θλίψη της και, για εκείνην, ήταν πέρα για πέρα αληθινή. Για την κινηματογράφηση όλης της σειράς, ο Χολ χρησιμοποίησε κάμερες Arri Alexa 4K HDR, έτσι ώστε να υπάρχει συνεκτικότητα στην εμφάνιση της ιστορίας και να είναι και πιο εύκολη η μετάβαση από τη μία δεκαετία στην άλλη, χωρίς να απαιτούνται αλλαγές στον εξοπλισμό και στο στήσιμο των καμερών. Για τη διαφοροποίηση των ρυθμίσεων της κάθε περιόδου, χρησιμοποιήθηκαν ειδικοί φακοί, ειδικός φωτισμός και ειδικά πρακτικά εφέ εν ώρα γυρισμάτων. Για να καλύψει τις εφτά χρονικές περιόδους της σειράς, ο Χολ χρησιμοποίησε 47 διαφορετικούς φακούς, πολλοί από τους οποίους, αν και ήταν σύγχρονοι, τροποποιήθηκαν κατά παραγγελία ώστε να αποκτήσουν χαρακτηριστικά φακών παλαιότερων χρονικών περιόδων. Οι ειδικά επεξεργασμένοι φακοί χρησιμοποιήθηκαν στα πρώτα τρία επεισόδια και στο πέμπτο, ενώ για τις σκηνές της πραγματικότητας έξω από το Εξάγωνο ο Χολ χρησιμοποίησε φακούς Ultra Panatar, οι οποίοι είχαν χρησιμοποιηθεί και στις ταινίες Ο Πόλεμος της Αιωνιότητας και Η Τελευταία Πράξη. Για τα επεισόδια που λάμβαναν χώρα από τη δεκαετία του 1950 μέχρι τη δεκαετία του 1970, χρησιμοποιήθηκε κυρίως φωτισμός tungsten, φωτισμός ο οποίος χρησιμοποιείτο εκείνη την εποχή, ενώ για τα επεισόδια που λάμβαναν χώρα από τη δεκαετία του 2000 και μετέπειτα χρησιμοποιήθηκε φωτισμός LED, αφού αντίστοιχα εκείνη την περίοδο άρχισε να χρησιμοποιείται ο συγκεκριμένος φωτισμός στις sitcom. Σε στιγμές όπου κάτι πήγαινε λάθος με την ψευδαίσθηση της Μάξιμοφ, ο Σάκμαν χρησιμοποίησε φακούς, φωτισμό και ήχο εμπνευσμένα από τη σειρά The Twilight Zone, ώστε να αποδοθεί καλύτερα η αλλαγή της διάθεσης.
Από τον Δεκέμβριο του 2019 μέχρι τον Φεβρουάριο του 2020, γυρίσματα έλαβαν χώρα στη μητροπολιτική περιοχή της Ατλάντα. Την 1η Μαρτίου έγινε μία προγραμματισμένη διακοπή, η οποία θα διαρκούσε για τέσσερις εβδομάδες,  αλλά δύο εβδομάδες αργότερα αποφασίστηκε η παύση των γυρισμάτων λόγω της πανδημίας Covid-19. Τελικά, τα γυρίσματα επανεκκίνησαν στο Λος Άντζελες τον Σεπτέμβριο του 2020 με αυστηρή τήρηση των πρωτοκόλλων ασφαλείας κατά του Covid-19, με σκοπό την ολοκλήρωση των απαιτούμενων εξωτερικών γυρισμάτων. Η Όλσεν δυσκολεύτηκε με την επανέναρξη της παραγωγής μετά την απομόνωση που βίωσε κατά τη διάρκεια της καραντίνας, ενώ στον Μπέτανι δεν άρεσε πως με την τήρηση των πρωτοκόλλων ασφαλείας οι ηθοποιοί έπρεπε να επιστρέφουν στα καμαρίνια τους και να παραμένουν εκεί όταν δεν είχαν γυρίσματα, κάτι το οποίο ένιωσε πως τους αφαιρούσε την εμπειρία της συναναστροφής με τους συναδέλφους και το συνεργείο. Τα εξωτερικά γυρίσματα για την πόλη Γουέστβιου έλαβαν χώρα στον δρόμο Μπλόντι, στο ράντσο της Warner Bros. στο Μπέρμπανκ της Καλιφόρνιας, μέρος όπου είχαν γυριστεί και πολλές παλαιότερες sitcom. Ο Σάκμαν ένιωσε πως η συγκεκριμένη τοποθεσία είχε «αυτή την περίεργη αίσθηση του ψεύτικου», την οποία δεν μπορούσε να αντιγράψει κανένας πραγματικός δρόμος. Τα γυρίσματα της πλατείας του Γουέστβιου είχαν αρχικά προγραμματιστεί να γίνουν στο συγκρότημα τηλεοπτικών και κινηματογραφικών στούντιο Universal Studios Lot, το οποίο βρίσκεται κοντά στον δρόμο Μπλόντι, αλλά τελικά αυτό δεν ήταν εφικτό λόγω προγραμματισμού και πανδημίας, με αποτέλεσμα τα συγκεκριμένα γυρίσματα να λάβουν χώρα στο ράντσο Γκόλντεν Όακ. Τα γυρίσματα της σειράς ολοκληρώθηκαν στα μέσα Νοεμβρίου, με την Όλσεν να ξεκινάει αμέσως μετά τα γυρίσματα για την ταινία Doctor Strange in the Multiverse of Madness.
Μοντάζ
Οι μοντέρ δεν έκαναν επίσημες συναντήσεις για να συζητήσουν τον τόνο της σειράς, αλλά εργάζονταν μαζί στην επίλυση διάφορων ζητημάτων. Ο Ρος θεώρησε πως ο τόνος της σειράς δεν ήταν τόσο σημαντικός όταν τα στοιχεία της sitcom αναμειγνύονταν με αυτά του MCU, όπως για παράδειγμα στο επεισόδιο «All-New Halloween Spooktacular!», όπου ο Vision ανακαλύπτει τις ανωμαλίες στον κόσμο του Γουέστβιου. Οι αλλαγές στην αναλογία των διαστάσεων της εικόνας δημιουργήθηκαν κατά τη διάρκεια της μετά-παραγωγής, για να δώσουν στον Σάκμαν τον έλεγχο της έκτασης των μεταβάσεων. Κάποιες από τις αρχικές αλλαγές πέρασαν από αρκετές παραλλαγές μέχρι να βρεθεί το κατάλληλο μήκος και στυλ, έτσι ώστε να αφήσουν την καλύτερη δυνατή εντύπωση στους τηλεθεατές. Σε μετέπειτα επεισόδια, μερικές φορές οι μεταβάσεις γίνονται με ένα απευθείας κόψιμο από τη μία αναλογία στην άλλη, βασίζοντας περισσότερο την ορατότητά τους στη μουσική και στον ήχο. Κάποιες σκηνές αναπροσαρμόστηκαν για να αποφευχθεί η τόσο συχνή μετάβαση μεταξύ των αναλογιών, καθώς αυτό θα αποσπούσε την προσοχή του τηλεθεατή από την ιστορία. Ένα από τα πιο συζητημένα στοιχεία του μοντάζ αποτέλεσε το «γέλιο κονσέρβα,» για το οποίο οι δημιουργοί συνεργάστηκαν με τον ηχολήπτη και ιστορικό γέλιου κονσέρβας, Πολ Ίβερσον, για να τους εξηγήσει το πώς άλλαξε αυτή η τεχνική με την πάροδο του χρόνου, ώστε να χρησιμοποιηθεί σωστά κατά τον σχεδιασμό του ήχου της σειράς. Ο Ίβερσον παρείχε στην ομάδα του μοντάζ διάφορες επιλογές ηχογραφήσεων γέλιου κονσέρβας, οι οποίες χρησιμοποιήθηκαν σε sitcom από τη δεκαετία του 1950 μέχρι τις μετέπειτα δεκαετίες.
Οπτικά εφέ
Η Τάρα ΝτεΜάρκο ήταν η επικεφαλής της ομάδας των ειδικών εφέ της σειράς, με τις εταιρίες που εργάστηκαν πάνω στα οπτικά εφέ να συμπεριλαμβάνουν τις Digital Domain, Framestore, Industrial Light & Magic (ILM), Lola VFX, Monsters Aliens Robots Zombies (MARZ), Rise FX, Rodeo FX, SSVFX, The Yard VFX και Zoic Studios. Η σειρά εμπεριέχει συνολικά 3010 πλάνα οπτικών εφέ, περισσότερα από τα 2496 πλάνα που εμπεριείχε η ταινία Εκδικητές: Η Τελευταία Πράξη, με την ΝτεΜάρκο να σημειώνει πως αν και η σειρά έχει μεγαλύτερη διάρκεια από την Τελευταία Πράξη, η ταινία εμπεριείχε αρκετά εφέ τα οποία ήταν πολύ πιο περίπλοκα σε σχέση με αυτά της σειράς. Σε κάθε επεισόδιο, οι δημιουργοί προσπάθησαν να διατηρήσουν τα οπτικά εφέ στον ελάχιστο δυνατό αριθμό, μέχρι να φτάσουν στα επεισόδια που τοποθετούνταν σε σκηνικά δεκαετίας 2000, καθώς σε αυτά τα επεισόδια ήταν λογική η χρήση πιο διαδεδομένων οπτικών εφέ, εξαιτίας της τεχνολογίας που ήταν διαθέσιμη εκείνη την περίοδο. Κάθε επεισόδιο είχε περισσότερα οπτικά εφέ από το προηγούμενο, κτίζοντας σιγά σιγά το «μεγάλο φινάλε αλά Marvel» στο τελευταίο επεισόδιο. Για τα πρώτα τρία επεισόδια, χρησιμοποιήθηκαν σύγχρονα οπτικά εφέ για να τονιστούν περισσότερο τα πρακτικά εφέ του σκηνικού και για να αναπαραχθούν εφέ παλαιότερων συγκεκριμένων περιόδων.
Για το πώς θα έμοιαζε η μαγεία των Μάξιμοφ και Άγκαθα στη σειρά, η ΝτεΜάρκο άντλησε έμπνευση από το κόμικ Scarlet Witch: Witches' Road. Η μαγεία της Μάξιμοφ δημιουργήθηκε βασιζόμενη στις κινήσεις των χεριών της Όλσεν, με την ομάδα των οπτικών εφέ να της δίνει το ελεύθερο να δημιουργεί τις κινήσεις που εκείνη ήθελε, με την ομάδα να προσθέτει «κάτι καλόγουστο σε αυτές, το οποίο όμως δεν αποσπούσε από την ερμηνεία της». Αρχικά, η εμφάνιση της μαγείας της ταιριάζει με την ίδια κόκκινη ενέργεια που παρουσιάστηκε και στις ταινίες, αλλά γίνεται πιο σκοτεινή, πιο κόκκινη όταν η Μάξιμοφ αρχίζει να χρησιμοποιεί τη μαγεία του χάους, για να υποδηλώσει μέσω αυτής της αλλαγής πως είναι πιο ισχυρή. Τα οπτικά εφέ αυτής της μαγείας αναπτύχθηκαν από την εταιρία Digital Domain, η οποία εργάστηκε κυρίως πάνω στο τελευταίο επεισόδιο και συνείσφερε συνολικά 350 πλάνα οπτικών εφέ μέσα σε 14 μήνες. Η εταιρία Framestore, η οποία εργάστηκε πάνω σε 99 πλάνα οπτικών εφέ για τη σειρά, ανέπτυξε την εικόνα της μαγείας της Άγκαθα, η οποία αποτελεί μία μοβ εκδοχή της μαγείας της Μάξιμοφ, εμπλουτισμένη με μία μαύρη, σαν μελάνι υφή που την κάνει να μοιάζει πιο κακή. Η εταιρία Mr. X συνείσφερε 152 πλάνα οπτικών εφέ στα τελευταία δύο επεισόδια, σε σκηνές που αφορούσαν συνάξεις μαγισσών.
Η ΝτεΜάρκο, όσον αφορούσε τα οπτικά εφέ του Vision, χρησιμοποίησε ως τελική εκδοχή για τη σειρά την απεικόνιση που είχε ο χαρακτήρας κατά την εισαγωγή του στην ταινία Εκδικητές: Η Εποχή του Ultron (2015), η οποία είχε δημιουργηθεί κυρίως από την εταιρία Lola VFX. Αναφορές υπήρχαν επίσης και σε κοντινά πλάνα του χαρακτήρα από την ταινία Ο Πόλεμος της Αιωνιότητας. Στις ταινίες, ο Μπέτανι φορούσε προσθετικά στα αυτιά, τα οποία όμως είχαν αντικατασταθεί με CGI κατά τη μετά-παραγωγή και ουσιαστικά δεν χρειάζονταν. Για τη σειρά, ο Μπέτανι ζήτησε να μην φοράει αυτά τα προσθετικά, έτσι ώστε να μπορεί να ακούει καλύτερα κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων και για να νιώθει κι ο ίδιος πιο άνετα. Έτσι, αντί αυτών, φορούσε έναν ειδικό σκούφο για να φαίνεται φαλακρός και ταιριαστό μακιγιάζ με τα χρώματα του χαρακτήρα. Το μπλε χρώμα μακιγιάζ που επιλέχθηκε για τα ασπρόμαυρα επεισόδια ήταν πρόταση του επικεφαλής της ομάδας της Lola VFX, Τρεντ Κλάους, μία πρόταση που βασίστηκε στις γνώσεις του για το μακιγιάζ που χρησιμοποιήθηκε στη σειρά I Love Lucy. Η Σάρα Ελμ, η δεύτερη επικεφαλής οπτικών εφέ της σειράς, επικεντρώθηκε στα εφέ του Vision και γνώριζε καλά ποια σημεία του προσώπου του Μπέτανι έπρεπε να διατηρηθούν και ποια να αντικατασταθούν, έτσι ώστε να ταιριάζει η εμφάνιση του χαρακτήρα με αυτήν των ταινιών, διατηρώντας παράλληλα άθικτη την ερμηνεία του Μπέτανι. Οι εταιρίες που εργάστηκαν πάνω στον χαρακτήρα του Vision ήταν αρκετές, στις οποίες επιτράπηκε να χρησιμοποιήσουν τις δικές τους μεθοδολογίες, εφόσον το τελικό αποτέλεσμα θα ήταν συνεπές. Γενικά, χρησιμοποιήθηκαν τεχνικές σύνθετου 3D και ψηφιακού μακιγιάζ, με τμήματα του προσώπου του Μπέτανι να αντικαθίστανται με CGI πλάνο-πλάνο· τα μάτια, η μύτη και το στόμα του ηθοποιού ήταν συνήθως τα μόνα στοιχεία που διατηρούνταν. Το δέρμα του Vision έπρεπε να κινείται για να συμβαδίζει με την ερμηνεία του Μπέτανι και, αν και κάποιες φορές διατηρούνταν κάποια σημεία από το μακιγιάζ για την ψηφιακή εκδοχή, αυτό δεν έπρεπε να μοιάζει με πραγματικό δέρμα που έχει πάνω του μακιγιάζ, πόρους και ρυτίδες. Επίσης, χρησιμοποιήθηκαν ψηφιακοί φακοί επαφής πάνω από τα μάτια του Μπέτανι, ώστε να μπορέσουν να δημιουργηθούν τα «σύνθετα ψηφιακά ακτινικά γραφικά» που έχουν τα μάτια του Vision. Ωστόσο, αυτά τα γραφικά δεν προστέθηκαν στα πρώτα τρία επεισόδια για να δοθεί στον Vision μία πιο «υγιεινή» εμφάνιση κατά τη διάρκεια των sitcom περιόδων. Οι καλλιτέχνες των οπτικών εφέ έπρεπε επίσης να διορθώσουν χειροκίνητα το φόντο γύρω από το κεφάλι του Vision, καθώς ο χαρακτήρας είχε πιο στενό κεφάλι από τον Μπέτανι και δεν είχε αυτιά. Οι εταιρίες MARZ, SSVFX και Lola VFX ήταν οι βασικές εταιρίες που εργάστηκαν πάνω στο πρόσωπο του Vision όσο ο χαρακτήρας βρισκόταν μέσα στην πραγματικότητα των sitcom, ενώ η Digital Domain δημιούργησε μία πλήρη ψηφιακή εκδοχή του χαρακτήρα για το τελευταίο επεισόδιο, την οποία μοιράστηκαν με άλλες εταιρίες, ώστε να χρησιμοποιηθεί και στα προηγούμενα επεισόδια. Δημιούργησαν επίσης και ένα πλήρες μοντέλο για τον Λευκό Vision.
Η εταιρία Rodeo FX πέρασε εννέα μήνες δημιουργώντας τα οπτικά εφέ για τα όρια του Εξάγωνου και εργάστηκε πάνω σε 348 πλάνα στα περισσότερα επεισόδια της σειράς. Η ΝτεΜάρκο δήλωσε πως το Εξάγωνο προοριζόταν να μοιάζει σαν να ήταν φτιαγμένο από «καθοδικές γραμμές παλαιών τηλεοράσεων, πίξελ και πολλά εφέ χρωματικής εκτροπής RGB», με τη φωτογραφία να αναφέρεται στον ίδιο σχεδιασμό «έχοντας τη γλώσσα της τηλεόρασης». Για τη δημιουργία του εφέ, η Rodeo προσπάθησε να χρησιμοποιήσει την τεχνολογία των νεφών σημείων, αλλά αυτό λειτούργησε καλά μόνο σε σκοτεινά φόντα. Αρχικά, το όριο της πόλης είναι καθαρό και δύσκολα ορατό αλλά, όταν η Μάξιμοφ αναδύεται από αυτό στο επεισόδιο «On a Very Special Episode...», το όριο γίνεται κόκκινο αντικατοπτρίζοντας τον θυμό της και ενισχύοντας την αίσθηση πως πρόκειται για ένα σκληρό φράγμα. Η Rodeo ήταν επίσης υπεύθυνη για τη σκηνή όπου ο Vision επιχειρεί να φύγει από το Εξάγωνο στο επεισόδιο «All-New Halloween Spooktacular!» και αρχίζει να αποσυντίθεται, καθώς επίσης και για τη σκηνή όπου η Ραμπό εισέρχεται στο Εξάγωνο αποκτώντας τις υπερδυνάμεις της, στο επεισόδιο «Breaking the Fourth Wall». Η εταιρία ILM διαχειρίστηκε τη δημιουργία του Εξαγώνου και του Vision στο επεισόδιο «Previously On», καθώς επίσης και το εφέ της εξαφάνισής τους στο επεισόδιο «The Series Finale». Η εταιρία Cantina Creative σχεδίασε και εικονογράφησε τα γραφικά για διάφορες οθόνες και συσκευές, όπως το ολογραφικό τραπέζι της S.W.O.R.D..
Μουσική
Τον Ιανουάριο του 2020, ο Κρίστοφ Μπεκ, ο οποίος είχε εργαστεί προηγουμένως πάνω στη μουσική επένδυση των ταινιών Ant-Man (2015) και Ο Ant-Man και η Σφήκα (2018), ανακοίνωσε πως θα συνέθετε τη μουσική της σειράς. Ο Μπεκ απέτινε φόρο τιμής στις sitcom της κάθε χρονικής περιόδου μέσω της ενορχήστρωσης και του στυλ σύνθεσής του, καθώς και μέσω των τεχνικών ηχογράφησης και μίξης που διέθετε η κάθε περίοδος. Τα πρώτα επεισόδια περιλάμβαναν μικρά ορχηστρικά σύνολα, ενώ τα μετέπειτα επεισόδια είχαν ένα πιο ροκ-ποπ στυλ, με τη μουσική να γίνεται όλο και πιο διαπεραστική όσο προχωρούσε η σειρά. Οι Μάικλ Παρασκευάς και Άλεξ Κόβακς συν-συνέθεσαν τη μουσική της σειράς, με τον Κόβακς να προσλαμβάνεται λόγω της εμπειρίας του με παλαιότερες τεχνικές ενορχήστρωσης και τζαζ μουσικής, κάτι που ο Μπεκ βρήκε βοηθητικό όταν συνέθετε για τα πρώτα επεισόδια της σειράς. Όταν έφτασε σε επεισόδια όπου απαιτείτο μουσική εμπνευσμένη από τις δεκαετίες του 1980 και του 1990, ο Μπεκ ήταν πιο άνετος. Για να συνδέσει τη μουσική των διαφόρων χρονικών περιόδων των sitcom, αλλά και την πιο παραδοσιακή μουσική της εκτός sitcom πραγματικότητας, ο Μπεκ συνέθεσε διάφορα θέματα, τα οποία χρησιμοποιούνται στα διαφορετικά αυτά στυλ, κάτι το οποίο ήταν εφικτό να γίνει καθώς γνώριζε το πού πήγαινε η σειρά και οι χαρακτήρες από την αρχή. Ο Μπεκ ήταν περισσότερο ενθουσιασμένος με την ευκαιρία που είχε για να συνθέσει ένα καθοριστικό μουσικό θέμα για τη Μάξιμοφ, το οποίο ακούγεται κατά τη διάρκεια των τίτλων τέλος της σειράς και για το οποίο ήλπιζε πως άλλοι συνθέτες θα χρησιμοποιούσαν για τις μελλοντικές εμφανίσεις του χαρακτήρα στο MCU. Ο Μπεκ συνέθεσε επίσης ένα ερωτικό μουσικό θέμα για τη Μάξιμοφ και τον Vision, λέγοντας πως θα μετέδιδε συναισθήματα αγάπης, τραγωδίας και λύπης, ενώ το συνέκρινε και με τη ρομαντική μουσική που είχε συνθέσει για τη σειρά Buffy the Vampire Slayer.
Τον Δεκέμβριο του 2020, ανακοινώθηκε πως οι Ρόμπερτ Λόπεζ και Κρίστεν Άντερσον-Λόπεζ θα συνέθεταν θεματικά τραγούδια για κάποια από τα επεισόδια. Ο Σάκμαν, ο οποίος ήταν προσωπικός φίλος με τον Λόπεζ και γνωρίζοντας πως το ζευγάρι είχε συνεργαστεί ξανά στο παρελθόν με τον Μπεκ πάνω στη μουσική των ταινιών του franchise της Disney Ψυχρά κι Ανάποδα, τους προσέγγισε για τη σειρά στα μέσα του 2019. Για να πείσει το ζευγάρι να αποδεχτεί την πρότασή του, ο Σάκμαν αναφέρθηκε στην ταινία μικρού μήκους Too Many Cooks, η οποία αποτελούσε για το ζευγάρι ένα από τα αγαπημένα του σκίτσα. Για τα θεματικά τραγούδια της σειράς, το ζευγάρι άντλησε έμπνευση από παλαιότερες sitcom, καθώς και από τη μουσική των ταινιών Τζέιμς Μποντ, τον συνθέτη Μπερτ Μπάκαρα και τον πιανίστα και συνθέτη τζαζ Ντέιβ Μπρούμπεκ. Για να δέσουν μεταξύ τους τα θέματά τους, οι Λόπεζ και Άντερσον-Λόπεζ δημιούργησαν ένα μοτίβο τεσσάρων νοτών, το οποίο λειτούργησε σε κάθε ένα από τα θεματικά τραγούδια. Το μοτίβο αυτό αποτελείται από μία οκτάβα, ακολουθούμενη από ένα τρίτονο, γνωστό επίσης και ως «μεσοδιάστημα του διαβόλου». Αυτός ήταν ο τρόπος τους να πουν με μουσικό τρόπο πως η σειρά ήταν μία «μεγάλη αιώρα φωτεινών χρωμάτων, ενώ ταυτόχρονα πραγματικά διαταραχτική». Ο Λόπεζ περιέγραψε το μοτίβο «κάπως σαν το κάλεσμα της WandaVision, εύκολα αναγνωρίσιμο κατά κάποιο τρόπο σε κάθε τραγούδι» που ενσωματωνόταν με διαφορετικό τρόπο κάθε φορά. Το ζευγάρι χρησιμοποίησε τη γνώση που είχε αποκτήσει για τις sitcom παρακολουθώντας τες ενώ μεγάλωσαν, ενώ βρήκαν τη δεκαετία του 1990 να είναι η πιο δύσκολη για αυτούς στο να γράψουν ένα θεματικό τραγούδι, καθώς εκείνη την περίοδο της ζωής τους ήταν και οι δύο φοιτητές και δεν είχαν τηλεόραση, σε αντίθεση με τη δεκαετία του 1980, η οποία ήταν και η αγαπημένη τους. Η Άντερσον-Λόπεζ πρόσθεσε πως ήταν πρόκληση για αυτούς να βεβαιωθούν πως τα θέματα που συνέθεταν δεν θα «παρωδούσαν καμία από τις παλαιότερες σειρές», αλλά «θα παρέπεμπαν σε όλα τα εικονικά τραγούδια μιας ολόκληρης δεκαετίας, διατηρώντας ταυτόχρονα και τη δικιά τους, ξεχωριστή ταυτότητα». Θεώρησε επίσης πως ήταν δικιά τους δουλειά να καθιερώσουν τον τόνο, το μέρος και τον χρόνο του επεισοδίου μέσω των θεματικών τραγουδιών, αντί να παρέχονται αυτές οι πληροφορίες μέσω των τίτλων. Το ζευγάρι ήταν αυτό που τραγούδησε αρκετά από τα τραγούδια που συνέθεσαν για τη σειρά, κάτι το οποίο δεν συνηθίζουν να κάνουν στην τελική εκδοχή όσων γράφουν, με την Άντερσον-Λόπεζ να το αποδίδει εν μέρει στην πανδημία.
Ο Μπεκ επέλεξε να ευθυγραμμίσει το ύφος και την ενορχήστρωση της μουσική μερικών επεισοδίων με τα θεματικά τραγούδια αυτών και, όπου ήταν εφικτό, προσπάθησε να συμπεριλάβει και στη μουσική επένδυση της σειράς, μοτίβα των τραγουδιών. Η μουσική του ηχογραφήθηκε στη Συγχρονική Σκηνή της Βιέννης από 75-μελή ορχήστρα, ενώ ολοκλήρωσε τη δουλειά του στη σειρά τον Φεβρουάριο του 2021. Από τις 22 Ιανουαρίου μέχρι τις 12 Μαρτίου 2021, μία εβδομάδα μετά την πρεμιέρα του κάθε επεισοδίου, οι Marvel Music και Hollywood Records κυκλοφορούσαν ψηφιακά ένα soundtrack άλμπουμ για το κάθε επεισόδιο, τα οποία συμπεριελάμβαναν τη μουσική επένδυση του Μπεκ και τα θεματικά τραγούδια των Λόπεζ και Άντερσον-Λόπεζ του εκάστοτε επεισοδίου. Ένα από τα θεματικά τραγούδια, το «Agatha All Along», μετά το άκουσμά του στο επεισόδιο «Breaking the Fourth Wall» έγινε viral, φτάνοντας στο νούμερο ένα των charts για τα soundtrack και στην πέμπτη θέση των charts με τα Top 100 singles του iTunes, ενώ έκανε την εμφάνισή του στο νούμερο 36 των charts πώλησης ψηφιακών τραγουδιών του Billboard. Το τραγούδι έλαβε επίσης βραβείο Έμμυ στην κατηγορία Καλύτερης Πρωτότυπης Μουσικής και Στίχων, ενώ ήταν υποψήφιο για βραβείο Grammy στην κατηγορία Καλύτερου Τραγουδιού Γραμμένο για Οπτικά Μέσα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:WandaVision Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές του Disney+ Κατηγορία:Αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές φαντασίας Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές βασισμένες σε κόμικς της Marvel Κατηγορία:Βραβεία Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης (νικητές-σειρές) Κατηγορία:Παράλληλα σύμπαντα στη μυθοπλασία Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές με θέμα τον θάνατο Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές της Τέταρτης Φάσης του Κινηματογραφικού Σύμπαντος της Marvel Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές της Marvel Studios Κατηγορία:Έργα της Τζακ Σέιφερ
Φαζίλ Μουσταφά Πλουμέρ
Ο Φαζίλ Μουσταφά Πλουμέρ ήταν Τουρκοκύπριος πολιτικός. Διετέλεσε Υπουργός Γεωργίας και Φυσικών Πόρων και βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Φαζίλ Μουσταφά Πλουμέρ γεννήθηκε στη Λευκωσία το 1914. Ομιλούσε, πέρα από την τουρκική, την ελληνική και την αγγλική γλώσσα. Σπούδασε νομική και εργάστηκε ως δικηγόρος.
Απεβίωσε το 2001.
Πολιτική διαδρομή
Τον Απρίλιο του 1959 ήταν μέλος της μεταβατικής επιτροπής,που είχε ως στόχο να καταρτίσει σχέδια προσαρμογής και αναδιοργάνωσης της κυβερνητικής μηχανής για τη μεταβίβαση της εξουσίας από την αποικιοκρατική κυβέρνηση στην ανεξάρτητη Κυπριακή Δημοκρατία, έχοντας θέση προσωρινής κυβέρνησης. Ο Φαζίλ Πλουμέρ ανέλαβε το Υπουργείο Γεωργίας και Φυσικών Πόρων για την περίοδο 2 Απριλίου 1959 - 15 Αυγούστου 1960.
Εκλέχτηκε βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 1960 στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας με την Εθνική Τουρκική Ένωση Κύπρου για την Α΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Ωστόσο, πριν την πρώτη συνεδρία της βουλής, διορίστηκε Υπουργός Γεωργίας και Φυσικών Πόρων στην Κυβέρνηση Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ 1960, θέση στην οποία παρέμεινε έως τις 23 Δεκεμβρίου 1963 που οι Τουρκοκύπριοι αποχώρησαν από την κυβέρνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές Λευκωσίας Κατηγορία:Κύπριοι δικηγόροι Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την Εθνική Τουρκική Ένωση Κύπρου Κατηγορία:Υπουργοί Γεωργίας και Φυσικών Πόρων (Κύπρος) Κατηγορία:Κυβέρνηση Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ 1960 Κατηγορία:Βουλευτές Α΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Ιμπραχίμ Ορχάν
Ο Ιμπραχίμ Ορχάν ήταν Τουρκοκύπριος πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Ιμπραχίμ Ορχάν γεννήθηκε στη Λευκωσία το 1911. Ομιλούσε, πέρα από την τουρκική, την ελληνική και την αγγλική γλώσσα. Σπούδασε τραπεζικές σπουδές και ήταν γενικός διευθυντής τράπεζας.
Απεβίωσε το 2000.
Πολιτική διαδρομή
Εκλέχτηκε βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας με την Εθνική Τουρκική Ένωση Κύπρου για την Α΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο σε αναπληρωματική εκλογή που διεξήχθη στις 25 Σεπτεμβρίου 1960 (οι βουλευτικές εκλογές του 1960 είχαν διεξαχθεί δύο μήνες προηγουμένως) μετά την παραίτηση του Φαζίλ Μουσταφά Πλουμέρ ο οποίος διορίστηκε Υπουργός Γεωργίας και Φυσικών Πόρων. Το 1961 αποχώρησε από την Εθνική Τουρκική Ένωση Κύπρου μαζί με άλλους 10 Τουρκοκύπριους βουλευτές. Συγκρότησαν την Ανεξάρτητη Τουρκική Ομάδα. Παρέμεινε στη θέση του βουλευτή έως τον Δεκέμβριο του 1963 που οι Τουρκοκύπριοι αποχώρησαν από την κυβέρνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές Λευκωσίας Κατηγορία:Κύπριοι τραπεζίτες Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την Εθνική Τουρκική Ένωση Κύπρου Κατηγορία:Βουλευτές Α΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Γενικές εκλογές των Νήσων Σολομώντα (2019)
Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στις Νήσους του Σολομώντα στις 3 Απριλίου 2019. Ήταν οι πρώτες γενικές εκλογές από την Περιφερειακή Αποστολή Βοήθειας προς τα Νησιά του Σολομώντα (RAMSI), η οποία ολοκληρώθηκε το 2017. Στις 24 Απριλίου 2019 ο Μανασέ Σογκαβάρε εξελέγη από το 11ο Εθνικό Κοινοβούλιο ως πρωθυπουργός.
Εκλογικό σύστημα
Τα 50 μέλη του Εθνικού Κοινοβουλίου εξελέγησαν σε μονοεδρικές περιφέρειες με τη χρήση του πλειοψηφικού συστήματος.
Οι ψηφοφόροι έπρεπε να είναι τουλάχιστον 18 ετών και να έχουν υπηκοότητα από τις Νήσους του Σολομώντα. Οι κάτοικοι των υπεράκτιων περιοχών δεν θα μπορούσαν να ψηφίσουν, ενώ δεν είχαν δικαίωμα ψήφου και τα άτομα που τυχόν παραβίαζαν τον εκλογικό νόμο, κηρύσσονταν ανίκανα ή ήταν φυλακισμένα επί περισσότερους από 6 μήνες ή ήταν καταδικασμένα σε θάνατο. Συνολικά 359.690 κάτοικοι των Νήσων του Σολομώντα ήταν εγγεγραμμένοι να ψηφίσουν στις εκλογές, αυξημένοι κατά 72.000 σε σύγκριση με τις εκλογές του 2014.
Οι υποψήφιοι έπρεπε να είναι τουλάχιστον 21 ετών και να κατοικούν στην περιφέρεια στην οποία κατέρχονταν. Δεν μπορούσε να είναι κάποιος υποψήφιος σε περίπτωση διπλής υπηκοότητας, αν ήταν παράγοντες ή μέλη της Εκλογικής Επιτροπής, είχαν χρεοκοπήσει, ήταν στη φυλακή για περισσότερους από έξι μήνες ή βρίσκονταν υπό θανατική καταδίκη.
Διεξαγωγή
Υπήρχαν αναφορές ότι οι ψηφοφόροι αντιμετώπισαν παρατυπίες στα εκλογικά τμήματα, όπως ονόματα που έλειπα από τους υποψηφίους.
Φόβοι για βία μετά την έκδοση των αποτελεσμάτων είχαν ως αποτέλεσμα οι αξιωματικοί της αστυνομίας να είναι σε επιφυλακή όσο γινόταν η ανακοίνωση των ποσοστών.
Οι αυστραλιανές και οι νεοζηλανδικές αμυντικές δυνάμεις συνέδραμαν με γύρω στα 300 άτομα προσωπικό και με 6 ελικόπτερα υποστήριξης. Οι εκλογές εποπτεύτηκαν από αυστραλούς και νεοζηλανδούς παρατηρητές.
Παραπομπές
2019 Σολομωντα Νησοι
Φάνι Μπλάνκερς-Κουν
Η Φάνι Μπλάνκερς-Κουν (Fanny Blankers-Koen, 26 Απριλίου 1918 – 25 Ιανουαρίου 2004) ήταν Ολλανδή αθλήτρια, μία από τις κορυφαίες γυναίκες του στίβου όλων των εποχών. Έγινε περισσότερο γνωστή για τα τέσσερα χρυσά μετάλλια που κέρδισε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1948 στο Λονδίνο. Ήταν τότε 30 ετών και μητέρα δύο παιδιών όταν συμμετείχε στους Αγώνες. Οι επιδόσεις της τής χάρισαν το ψευδώνυμο Flying Housewife («Ιπτάμενη Νοικοκυρά») και έγινε η πιο δημοφιλής αθλήτρια στους Αγώνες.
Είχε ξεκινήσει την ενασχόλησή της με το στίβο το 1935 και συμμετείχε για πρώτη φορά στους  Ολυμπιακούς Αγώνες του 1936 στο Βερολίνο. Παρόλο που οι διεθνείς αγώνες διακόπηκαν λόγω του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, η Μπλάνκερς-Κουν πέτυχε παγκόσμια ρεκόρ κατά την διάρκεια εκείνης της περιόδου σε οκτώ διαφορετικά αγωνίσματα.
Πέρα από τα τέσσερα ολυμπιακά της μετάλλια, κέρδισε πέντε ευρωπαϊκά μετάλλια και 58 ολλανδικά πρωταθλήματα και ξεπέρασε 12 παγκόσμια ρεκόρ - το τελευταίο ρεκόρ το 1951 στο πένταθλο, σε ηλικία 33 ετών. Το 1999 ψηφίστηκε "Γυναίκα Αθλήτρια του Αιώνα" από την Διεθνή Ένωση Ομοσπονδιών Κλασικού Αθλητισμού (IAAF). Οι νίκες της στους Ολυμπιακούς Αγώνες την βοήθησαν να μειώσει την πεποίθηση πως η ηλικία και η μητρότητα ήταν εμπόδια στην επιτυχία των αθλητριών.
Κατά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο
Λίγο πριν από την εισβολή, η Κουν είχε αρραβωνιαστεί και στις 29 Αυγούστου 1940 παντρεύτηκε τον προπονητή της και άλλαξε το όνομά της. Όταν γέννησε το πρώτο της παιδί το 1942, τα ολλανδικά μέσα ενημέρωσης υπέθεσαν ότι η καριέρα της θα τελείωνε. Οι κορυφαίες αθλήτριες που ήταν παντρεμένες ήταν σπάνιες εκείνη την εποχή και θεωρούνταν αδιανόητο ότι μία μητέρα θα ήταν αθλήτρια. Η Μπλάνκερς-Κουν ξανάρχισε τις προπονήσεις μόνο εβδομάδες μετά τη γέννηση του γιου της.
Τα χρόνια της ακμής
Η πρώτη μεγάλη διεθνής διοργάνωση μετά τον πόλεμο ήταν το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1946, που πραγματοποιήθηκε στο Όσλο της Νορβηγίας. Στους ημιτελικούς των 100 μέτρων, που διεξήχθησαν στον τελικό του άλματος εις ύψος, έπεσε και δεν κατάφερε να προκριθεί στον τελικό. Η δεύτερη μέρα ήταν πιο επιτυχημένη, καθώς κέρδισε το αγώνισμα των 80 μ. με εμπόδια και οδήγησε την ολλανδική ομάδα σκυταλοδρομίας στη νίκη στα 4 × 100 μ. Ως η κορυφαία αθλήτρια στην Ολλανδία – το 1947 κέρδισε εθνικούς τίτλους σε έξι αγώνες γυναικών – η βεβαιώθηκε για θέση στην ολλανδική ομάδα για τους πρώτους μεταπολεμικούς Ολυμπιακούς Αγώνες που διεξήχθησαν στο Λονδίνο. Μετά την εμπειρία της στο Όσλο, αποφάσισε να μην λάβει μέρος σε όλες τις διοργανώσεις, αλλά να περιοριστεί σε τέσσερις: άφησε το άλμα εις ύψος και το άλμα εις μήκος για να συγκεντρωθεί στα 100 μέτρα, στα 200 μέτρα, στα 80 μέτρα με εμπόδια και στα 4 × 100 μέτρα (οι κανόνες αγώνων εμπόδιζαν επίσης έναν αθλητή να αγωνιστεί σε περισσότερα από τρία ατομικά αγωνίσματα στίβου).
thumb|Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου το 1948
Αν και έδειξε τη φόρμα της δύο μήνες πριν από τους Αγώνες καταρρίπτοντας το δικό της παγκόσμιο ρεκόρ στα 80 μέτρα με εμπόδια – ένα από τα έξι παγκόσμια ρεκόρ που κατείχε εκείνη την εποχή – ορισμένοι δημοσιογράφοι την αμφισβήτησαν, λέγοντας ότι τα 30 χρόνια ήταν πολύ μεγάλη σε ηλικία για μια γυναίκα για να είναι αθλήτρια. Ο πρώτος της αγώνας ήταν τα 100 μ. και προκρίθηκε εύκολα στον ημιτελικό, στον οποίο σημείωσε τον ταχύτερο χρόνο. Ο τελικός (2 Αυγούστου) διεξήχθη σε λασπωμένη πίστα και σε συνθήκες βροχής. Η Μπλάνκερς-Κουν έφτασε στη γραμμή του τερματισμού με 11,9 δευτερόλεπτα κερδίζοντας εύκολα. Έγινε έτσι η πρώτη Ολλανδή αθλήτρια που κέρδισε Ολυμπιακό τίτλο στον στίβο. Στις 4 Αυγούστου κατέκτησε το δεύτερο χρυσό της μετάλλιο στα 80 μέτρα με εμπόδια, παρά το γεγονός ότι τραυματίστηκε στο πέμπτο εμπόδιο.
Παρά τις επιτυχίες της, παραλίγο να αποτύχει να εκκινήσει στους ημιτελικούς των 200 μέτρων, που διεξήχθη την επόμενη μέρα του τελικού με εμπόδια. Ο τελικός, στις 6 Αυγούστου, διεξήχθη και πάλι υπό καταρρακτώδη βροχή, αλλά η Ολλανδή ολοκλήρωσε την πρώτη διοργάνωση των Ολυμπιακών 200 μέτρων γυναικών σε 24,4 δευτερόλεπτα, επτά δέκατα του δευτερολέπτου μπροστά από τη δευτεραθλήτρια - εξακολουθεί να είναι η μεγαλύτερη διαφορά νίκης σε τελικό Ολυμπιακών 200 μ. Ο τελικός της σκυταλοδρομίας 4 × 100 μ. διεξήχθη την τελευταία ημέρα των αγώνων στίβου. Η ολλανδική ομάδα προκρίθηκε αλλά λίγο πριν τον τελικό, η Μπλάνκερς-Κουν έλειπε. Είχε βγει να ψωνίσει και έφτασε ακριβώς στην ώρα του για τον αγώνα. Ως τελευταία δρομέας, ανέλαβε τη σκυτάλη στην τρίτη θέση, περίπου πέντε μέτρα πίσω από τις Αυστραλές και Καναδέζες δρομείς. Παρά την αργή αλλαγή, πρόλαβε περνώντας τη γραμμή ένα δέκατο του δευτερολέπτου πριν από την δεύτερη ομάδα της Αυστραλίας. Η Μπλάνκερς-Κουν κέρδισε τέσσερα από τα εννέα αγωνίσματα γυναικών στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1948, διαγωνιζόμενη σε έντεκα σειρές και τελικούς σε οκτώ ημέρες. Ήταν η πρώτη γυναίκα που κέρδισε τέσσερα χρυσά ολυμπιακά μετάλλια και πέτυχε το επίτευγμα σε μία μόνο Ολυμπιάδα. Με το προσωνύμιο «Ιπτάμενη Νοικοκυρά» από τον τύπο, έτυχε ηρωικής υποδοχής όταν επέστρεψε στην Ολλανδία. Αργότερα αποκαλύφθηκε ότι ήταν έγκυος κατά τη διάρκεια των Αγώνων.
Το 1950 σχεδόν επανέλαβε την ολυμπιακή της εμφάνιση στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα των Βρυξελλών. Κέρδισε τους τίτλους στα 100 μ., 200 μ. και 80 μ. με εμπόδια, όλα με μεγάλη διαφορά (τέσσερα δέκατα του δευτερολέπτου ή περισσότερο), αλλά έχασε ελάχιστα την τέταρτη νίκη στη σκυταλοδρομία, την οποία κέρδισε η βρετανική ομάδα. Έκλεισε την καριέρα της σε Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα με οκτώ μετάλλια, τα περισσότερα μέχρι τότε, επίτευγμα που ξεπεράστηκε αργότερα μόνο από την Ιρένα Σεβίνσκα. Σε ηλικία 34 ετών, έλαβε μέρος στους τρίτους Ολυμπιακούς της, που διεξήχθησαν στο Ελσίνκι. Προκρίθηκε στους ημιτελικούς των 100 μέτρων, αλλά έχασε την εκκίνηση για να αγωνιστεί στα 80 μέτρα με εμπόδια. Έφτασε στον τελικό σε εκείνο το αγώνισμα, αλλά αφού έχασε το δεύτερο εμπόδιο, εγκατέλειψε τον αγώνα, που ήταν και ο τελευταίος μεγάλος της. Στις 7 Αυγούστου 1955, κέρδισε για τελευταία φορά, κατακτώντας τον εθνικό τίτλο στη σφαιροβολία, τον 58ο τίτλο στην Ολλανδία.
thumb|Άγαλμα της Μπλάνκερς-Κουν στο Ρότερνταμ
Μετά την αποχώρησή της από την ενεργό δράση
Μετά την αθλητική της καριέρα, υπηρέτησε ως αρχηγός της ομάδας στίβου της Ολλανδίας, από το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1958 έως τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1968. Το 1988 τιμήθηκε με την υψίστη αθλητική τιμή, το Ολυμπιακό Τάγμα. Τα χρόνια πριν από το θάνατό της έπασχε από τη νόσο του Αλτσχάιμερ και ζούσε σε οίκο ευγηρίας. Ένα χρόνο πριν από το θάνατό της, δημοσιεύτηκε η πρώτη βιογραφία της, με τίτλο Een koningin met mannenbenen («Μια βασίλισσα με ανδρικά πόδια»), τίτλος εμπνευσμένος από τα χαρακτηριστικά δυνατά πόδια της. Το 2012 ήταν ένα από τα εναρκτήρια μέλη του Hall of Fame της Διεθνούς Ένωσης Ομοσπονδιών Κλασικού Αθλητισμού (IAAF).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολλανδοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Ολλανδοί αθλητές του στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Πρωταθλητές Ευρώπης στον στίβο Κατηγορία:Χρυσοί Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1936 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1948 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1952 Κατηγορία:Δρομείς ταχύτητας Κατηγορία:Εμποδιστές Κατηγορία:Εισαχθέντες στο Hall of Fame της IAAF Κατηγορία:Αξιωματούχοι του Τάγματος της Οράγγης-Νάσσαου Κατηγορία:Μέλη Ολυμπιακού Τάγματος
Λακοσαμίδη
280px|μικρογραφία|Η περίπλοκη χημική δομή της λακοσαμίδης. Η λακοσαμίδη (αγγλ. lacosamide) είναι συνθετική δραστική ουσία, που πωλείται με την επωνυμία Vimpat μεταξύ άλλων, και αποτελεί ένα φαρμακευτικό σκεύασμα που χρησιμοποιείται στη συμπληρωματική θεραπεία των εστιακών κρίσεων και της διαβητικής νευροπάθειας. Λαμβάνεται από το στόμα ή ενδοφλέβια.
Χημικώς είναι ένα λειτουργικό αμινοξύ με αντιεπιληπτική δράση και ο επακριβής μηχανισμός της δράσης της στον άνθρωπο δεν έχει διευκρινιστεί πλήρως.
Επί του παρόντος βρίσκονται σε εξέλιξη κλινικές δοκιμές για τη χρήση της λακοσαμίδης ως μονοθεραπείας για επιληπτικές κρίσεις μερικής έναρξης. Δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι η λακοσαμίδη παρέχει πρόσθετη αξία σε σχέση με τα τρέχοντα αντιεπιληπτικά φάρμακα (AEDs) για τη θεραπεία των σπασμών μερικής έναρξης, αλλά μπορεί να προσφέρει ένα πλεονέκτημα ασφάλειας.
Τα νεότερα φάρμακα τύπου AEDs, όπως η λακοσαμίδη, η βιγκαμπατρίνη, η φελμπαμάτη, η γκαμπαπεντίνη, η τιαγαμπίνη και η ρουφιναμίδη έχουν βρεθεί ότι είναι πιο ανεκτά και ασφαλέστερα από παλαιότερα φάρμακα όπως η καρβαμαζεπίνη, η φαινυτοΐνη και το βαλπροϊκό.
Η λακοσαμίδη είναι γενικά καλά ανεκτή σε ενήλικες ασθενείς με επιληπτικές κρίσεις μερικής έναρξης. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες που οδήγησαν συχνά σε διακοπή της ήταν ζάλη, αταξία, διπλωπία (διπλή όραση), νυσταγμός, ναυτία, ίλιγγος και υπνηλία. Αυτές οι ανεπιθύμητες ενέργειες παρατηρήθηκαν σε τουλάχιστον 10% των ασθενών. Λιγότερο συχνές παρενέργειες περιλαμβάνουν τρόμο, θολή όραση, έμετο και πονοκέφαλο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αντιεπιληπτικά Κατηγορία:Ακεταμίδες
Συνθήκη του Κατώ-Καμπρεζί
μικρογραφία|300x300εσ|Η Ειρήνη του Κατώ-Καμπρεζί ή Η Συμβολική συμφιλίωση μεταξύ Γαλλίας και Ισπανίας. Λάδι σε ξύλο, γαλλική σχολή, 16ος αιώνας, Παλάτσο Πούμπλικο ([[Σιένα).]] Η Συνθήκη του Κατώ-Καμπρεζί (αναφέρεται επίσης και ως Ειρήνη του Κατώ-Καμπρεζί) περιλαμβάνει δύο ειρηνευτικές συμφωνίες που υπογράφηκαν στις 2 και 3 Απριλίου 1559. Έθεσαν τέλος στον τελευταίο ιταλικό πόλεμο μεταξύ της Γαλλίας αφενός και της Ισπανίας και της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας αφετέρου και στον ανταγωνισμό ανάμεσα στον οίκο των Βαλουά και στον οίκο των Αψβούργων.
Θεωρείται η πιο σημαντική ευρωπαϊκή συνθήκη του 16ου αιώνα, οι συμφωνίες της οποίας παρέμειναν σε ισχύ για περισσότερο από έναν αιώνα. Οδήγησε επίσης σε μια νέα γεωπολιτική κατάσταση που χαρακτηρίστηκε από την υποχρέωση της Γαλλίας να εγκαταλείψει την επεκτατική πολιτική της στην Ιταλία. Έτσι σηματοδοτεί το οριστικό τέλος των ιταλικών πολέμων και την αρχή της ισπανικής κυριαρχίας στην Ευρώπη.
Υπογράφηκαν δύο συνθήκες από τη Γαλλία: η πρώτη με την Ελισάβετ Α' της Αγγλίας και η δεύτερη με τον Φίλιππο Β΄ της Ισπανίας.
Το 1559, η δυσχερής οικονομική κατάσταση των ηγεμονιών λόγω των συνεχών πολέμων αλλά και οι θρησκευτικές αναταραχές ως συνέπεια της Μεταρρύθμισης ανάγκασαν όλους τους εμπλεκόμενους να επιθυμούν την ειρήνη. Η συνθήκη είχε την έγκριση του Φερδινάνδου Α΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.
Οι μονάρχες δεν συναντήθηκαν αυτοπροσώπως αλλά εκπροσωπήθηκαν από πρεσβευτές και πληρεξουσίους. Ορισμένα ιταλικά κράτη συμμετείχαν επίσης στο συνέδριο.
Η συνθήκη υπογράφτηκε στην πόλη Κατώ-Καμπρεζί, που βρίσκεται περίπου 20 χιλιόμετρα ανατολικά του Καμπραί, στον σημερινό νομό Νορ στο βορρά της Γαλλίας. Οι διαπραγματεύσεις είχαν αρχίσει στο αβαείο του Σερκάν και ολοκληρώθηκαν στον πύργο του Κατώ-Καμπρεζί.
Πρώτη συνθήκη: Γαλλία και Αγγλία
Η πρώτη συνθήκη του Κατώ-Καμπρεζί συνήφθη σε δύο στάδια, στις 12 Μαρτίου και στις 2 Απριλίου 1559, μεταξύ των πληρεξουσίων του Ερρίκου Β΄ της Γαλλίας και εκείνων της Ελισάβετ Α΄ της Αγγλίας. Η Αγγλία παρέδωσε το Καλαί στη Γαλλία, με αντάλλαγμα 500.000 σκούδα. Το Καλαί βρισκόταν υπό αγγλική κατοχή από το 1347, για περισσότερο από δύο αιώνες, έως το 1558 που το ανακατέλαβαν οι Γάλλοι.
Δεύτερη συνθήκη: Γαλλία και Ισπανία
Η δεύτερη συνθήκη της 3ης Απριλίου 1559 συνήφθη μεταξύ των πληρεξουσίων του Ερρίκου Β΄ της Γαλλίας και του Φιλίππου Β΄ της Ισπανίας.
Ο Γάλλος βασιλιάς παραιτήθηκε από όλες τις αξιώσεις στην Ιταλία. Παραιτήθηκε επίσης από το τμήμα της Κορσικής που είχε καταλάβει, υπέρ της Δημοκρατίας της Γένοβας. Το δουκάτο της Σαβοΐας και το Πεδεμόντιο τα οποία προσαρτήθηκαν σχεδόν πλήρως από τη Γαλλία το 1536, επεστράφησαν στον Εμμανουήλ Φιλιβέρτο, σύμμαχο της Ισπανίας, πλην των περιοχών του Τορίνο, Πινερόλο, Κιέρι, Κιβάσο και Άστι. Η Γαλλία εξασφάλισε την κυριαρχία στη Λωρραίνη (Μετς, Τουλ και Βερντέν) που είχε κατακτήσει το 1552 και ανέκτησε τις πόλεις Σαιν-Κεντέν, Αμ, Λε Σατλέ και Τερουάν.
Ο Ισπανός βασιλιάς έγινε κυρίαρχος της ιταλικής χερσονήσου, όπου είχε πλέον τον έλεγχο στο Δουκάτο του Μιλάνου, στο Βασίλειο της Νεαπόλεως, στη Σικελία και στη Σαρδηνία.
Η συνθήκη επικυρώθηκε με δύο γάμους: η κόρη του Ερρίκου Β ' της Γαλλίας, η Ελισάβετ των Βαλουά, παντρεύτηκε τον Φίλιππο Β΄ της Ισπανίας και η αδελφή του Ερρίκου Μαργαρίτα παντρεύτηκε τον Εμμανουήλ Φιλιβέρτο της Σαβοΐας. Λίγες εβδομάδες μετά την υπογραφή της συνθήκης, ο Ερρίκος Β΄ πέθανε από τις συνέπειες ενός ατυχήματος σε κονταρομαχίες κατά τη διάρκεια εορτασμών των γάμων και της συνθήκης ειρήνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Συνθήκες ειρήνης
Σεμπάστιαν Φέτελ
Ο Σεμπάστιαν Φέτελ (Sebastian Vettel, γερμανική προφορά: zeˈbasti̯an ˈfɛtəl) (γεν. στο Χεπενχάιμ της Γερμανίας στις 3 Ιουλίου του 1987) είναι πρώην Γερμανός πιλότος της Φόρμουλα Ένα. Είναι 4 φορές παγκόσμιος πρωταθλητής, καθώς κέρδισε τον παγκόσμιο τίτλο το 2010, το 2011, το 2012 και το 2013.
Την πρώτη του χρονιά με την Red Bull, τη σεζόν του 2009, ολοκλήρωσε την αγωνιστική περίοδο ως ο νεαρότερος σε ηλικία πιλότος που κατετάγη δεύτερος στην βαθμολογία οδηγών, πίσω από τον Τζένσον Μπάτον της Brawn GP. Τον επόμενο χρόνο έγινε ο νεαρότερος πιλότος που κατέκτησε το παγκόσμιο πρωτάθλημα οδηγών, σε ηλικία 23 ετών. Την ίδια χρονιά συνετέλεσε στην πρώτη νίκη της στο παγκόσμιο πρωτάθλημα των κατασκευαστών, από κοινού με τον επίσης πιλότο της Red Bull, Μαρκ Γουέμπερ. Το 2013, σημείωσε το ρεκόρ περισσότερων συνεχόμενων νικών στην ιστορία του αθλήματος με 9. Ο Φέτελ το 2015 υπέγραψε με την ομάδα της Ferrari, και έγινε ο μεγαλύτερος ανταγωνιστής του Λιούις Χάμιλτον και της Mercedes-Benz στον αγώνα για τη νίκη των Παγκόσμιων Τίτλων του 2017 και 2018, τερματίζοντας και τις δύο χρονιές δεύτερος. Έφυγε από τη Ferrari για να αγωνιστεί με τα χρώματα της Aston Martin για τις αγωνιστικές περιόδους του 2021 και 2022, προτού ανακοινώσει την οριστική αποχώρησή του από το άθλημα με τη λήξη του Πρωταθλήματος του 2022.
Προσωπική ζωή
Σήμερα ο Φέτελ ζει στην Ελβετία. Στις αρχές του 2019 παντρεύτηκε την Χάνα Πράτερ, την οποία γνωρίζει από τα χρόνια που φοιτούσε στο Λύκειο, και μαζί έχουν τρία παιδιά. Είναι στενός φίλος με τον Κίμι Ράικονεν, με τον οποίο αγωνίστηκε στη Φόρμουλα 1 από το 2015 έως το 2018. Ο ίδιος έχει γνωστοποιήσει ότι δεν επιθυμεί την προβολή της προσωπικής του ζωής και αποφεύγει συζητήσεις σε σχέση με τα οικεία του πρόσωπα.
Εκτός από την μητρική του γλώσσα, τα Γερμανικά, ο Φέτελ μιλάει επίσης Αγγλικά, Γαλλικά, Φινλανδικά, και Ιταλικά. Παρόλο που απέφευγε εδώ και πολλά χρόνια τα κοινωνικά δίκτυα, τον Ιούλιο του 2022 δημιούργησε τον λογαριασμό του στο Instagram. Με την πρώτη του δημοσίευση ανακοίνωσε την οριστική του αποχώρηση από τη Φόρμουλα 1, και από τότε χρησιμοποιεί τον λογαριασμό του για να κάνει αναδρομή στο παρελθόν, την παιδική ηλικία και την καριέρα του.
Δοκιμαστικός οδηγός και αρχή καριέρας
Ο Φέτελ έγινε ο 3ος οδηγός της BMW Sauber στο Τουρκικό γκραν πρι του 2006, όταν ο προηγούμενος 3ος οδηγός της ομάδας Ρόμπερτ Κούμπιτσα αντικατέστησε του Καναδό Παγκόσμιο Πρωταθλητή του 1997 Ζακ Βιλνέβ στο Ουγγρικό γκραν πρι της ίδιας χρονιάς.
Στο ντεμπούτο του ως δοκιμαστικός οδηγός, ο Φέτελ σημείωσε τον ταχύτερο χρόνο στην δεύτερη ελεύθερη δοκιμή της Παρασκευής. Έγινε ο ως τότε νεαρότερος οδηγός που εκκίνησε αγώνα της Φόρμουλα 1 σε ηλικία μόλις 19 ετών και 53 ημερών. Σημείωσε επίσης ρεκόρ όταν του δόθηκε ποινή στα πρώτα 9 δεύτερα της καριέρας του, καθώς υπερέβη τα όρια ταχύτητας εξόδου της λωρίδας εξόδου (pitlane) προς την πίστα. Στη δεύτερη συμμετοχή του σε ελεύθερες δοκιμές στο Ιταλικό Γκραν Πρι του 2006, σημείωσε τον ταχύτερο χρόνο και στις δύο ελεύθερες δοκιμές της Παρασκευής.
Ο Φέτελ αντικατέστησε τον Κούμπιτσα στο Γκραν Πρι των ΗΠΑ του 2007, όταν ο δεύτερος είχε μια σφοδρότατη σύγκρουση στον προηγούμενο αγώνα, εκείνον του Καναδά. Ξεκίνησε 7ος και τερμάτισε 8ος, και έγινε ο νεαρότερος οδηγός που τερμάτισε εντός πόντων σε αγώνα της F1 ως τότε.
Νεαρότερος polesitter και πρώτη νίκη
Τον Ιούλιο του 2007, η BMW του επέτρεψε να συνεργαστεί με την Red Bull's Scuderia Toro Rosso, αντικαθιστώντας τον Σκοτ Σπιντ από το Γκραν Πρι της Ουγγαρίας του 2007 και έπειτα, καθώς ο Φέτελ είχε ήδη συμβόλαιο με την Red Bull Racing. Ανακοινώθηκε επίσης πως το 2008 θα οδηγούσε για την Toro Rosso, με ομόσταβλο τον Σεμπαστιέν Μπουρντέ. Στη βρεγμένη πίστα του Ιαπωνικού Γκραν Πρι, ο Φέτελ κατάφερε να βρεθεί στην τρίτη θέση, πίσω από τον Λιούις Χάμιλτον και τον Μαρκ Γουέμπερ της Red Bull Racing, και όλα έδειχναν πώς ο Φέτελ θα σημείωνε το πρώτο βάθρο τόσο για τον ίδιο όσο και για την ομάδα του. Τελικά ο Φέτελ συγκρούστηκε με τον Γουέμπερ κατά τη διάρκεια περιόδου αυτοκινήτου ασφαλείας, αναγκάζοντας και τα δύο μονοθέσια να αποσυρθούν από τον αγώνα. Μετά τη λήξη του αγώνα, ο Γουέμπερ δήλωσε «Έτσι είναι τα παιδιά, σωστά; Τα παιδιά χωρίς αρκετή πείρα - κάνεις καλή δουλειά, και τη γαμάνε όλη.» Αρχικά του δόθηκε ποινή εκκίνησης δέκα θέσεων για τον επόμενο αγώνα, αλλά τελικά η τιμωρία του ακυρώθηκε, καθώς ένα βίντεο στο YouTube απέδειξε πως για το συμβάν πιθανώς να ευθυνόταν η συμπεριφορά του Χάμιλτον πίσω από το αυτοκίνητο ασφαλείας.
Την επόμενη εβδομάδα ο Φέτελ έφερε το καλύτερο αποτέλεσμα της εώς τότε καριέρας του τερματίζοντας στην τέταρτη θέση στο Κινέζικο Γκραν Πρι, έχοντας ξεκινήσει στη δέκατη έβδομη θέση σε νωπή πίστα. Ο ιδιοκτήτης της Red Bull Ντίτριχ Μάτεσιτς αναφέρθηκε στον Φέτελ ως έναν από τους μελλοντικούς μεγάλους αστέρες του αθλήματος: «Ο Φέτελ είναι ένας από τους νεαρούς οδηγούς με εντυπωσιακές δυνατότητες [...] Είναι γρήγορος, είναι έξυπνος, και δείχνει μεγάλο ενδιαφέρον στο τεχνικό κομμάτι.»
Μετά από 4 αγώνες της αγωνιστικής περιόδου του 2008, ο Φέτελ ήταν ο μοναδικός οδηγός που δεν είχε τερματίσει σε κανέναν, έχοντας αποσυρθεί στον πρώτο γύρο σε τρεις από αυτούς. Στο Γκραν Πρι του Μονακό κατάφερε να σκοράρει τους πρώτους του πόντους της χρονιάς τερματίζοντας πέμπτος, έχοντας ξεκινήσει στη δέκατη έβδομη θέση. Ο τεχνικός διευθυντής της Toro Rosso Τζόρτζιο Ασκανέλι θεώρησε πώς κάτι άλλαξε στο Ευρωπαϊκό Γκραν Πρι της Βαλένθια: «Ξαφνικά ο Φέτελ κατανόησε κάτι για το πώς να οδηγήσει ένα μονοθέσιο της F1 γρήγορα. Έκανε τεράστια διαφορά - όχι μόνο στην ταχύτητα που μπόρεσε να ξεκλειδώσει αλλά και στην ικανότητά του να το κάνει σταθερά.»
Στη βρεγμένη πίστα του Ιταλικού Γκραν Πρι, ο Φέτελ έγινε ο νεαρότερος νικητής Γκραν Πρι στην ιστορία της Φόρμουλα 1, σε ηλικία 21 ετών και 74 ημερών. Ηγήθηκε του μεγαλύτερου μέρους του αγώνα και πέρασε τη γραμμή τερματισμού με 12,5 δευτερόλεπτα προβάδισμα έναντι του Χέικι Κοβαλάινεν της McLaren. Αυτή η νίκη είναι και η μοναδική της Toro Rosso. Νωρίτερα το τριήμερο, είχει ήδη γίνει ο νεαρότερος οδηγός που κατατάχθηκε στην πρώτη θέση. Ο διευθυντής της Toro Rosso Γκέρχαρντ Μπέργκερ δήλωσε: «Όπως απέδειξε σήμερα, μπορεί να κερδίσει αγώνες, αλλά θα κερδίσει παγκόσμια πρωταθλήματα. Είναι ωραίος τύπος.» Αυτή του η νίκη ήταν η αφορμή για τα γερμανικά δίκτυα να του δώσουν το ψευδώνυμο "baby Schumi" ("μικρός Σούμι").
Του δόθηκε το βραβείο Νεοσύλλεκτου της Χρονιάς του 2008 στα βραβεία Autorsport Awards. thumb|right|310px|Ο Φέτελ στο Μαλαισιανό Γκραν Πρι του [[Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (2015)|2015.]]
Αποτελέσματα Φόρμουλα 1
Οι αγώνες που είναι γραμμένοι με έντονους χαρακτήρες υποδηλώνουν πρώτη θέση στην εκκίνηση (αγγλικά:pole position). Όσοι είναι με πλάγιους χαρακτήρες υποδηλώνουν ταχύτερο γύρο)
Αποχώρηση απ' τη Φόρμουλα 1
Την Πέμπτη 28 Ιουλίου του 2022 ο Φέτελ ανακοίνωσε πως θα αποχωρούσε οριστικά από το άθλημα με τη λήξη του φετινού Παγκοσμίου Πρωταθλήματος για να δοκιμάσει την τύχη του κάπου αλλού. Όπως είπε, αυτή η απόφαση ήταν πολύ δύσκολη και λυπάται πολύ που θα το κάνει, αλλά στην Aston Martin δεν είχε τα αποτελέσματα και την απόδοση που περίμενε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί οδηγοί Φόρμουλα 1 Κατηγορία:Παγκόσμιοι Πρωταθλητές Φόρμουλα 1
Χένρυκ Σιεμιράντζκι
Ο Χένρυκ Σιεμιράντζκι (πολωνικά: Henryk Hektor Siemiradzki, 24 Οκτωβρίου 1843 – 23 Αυγούστου 1902) ήταν Πολωνός ζωγράφος, ιδιαίτερα γνωστός για την ακαδημαϊκή ζωγραφική του με σκηνές από την ελληνορωμαϊκή αρχαιότητα.