cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ανακατάληψη της Κωνσταντινούπολης
Ιστορικό
Μετά τη νίκη του στη μάχη της Πελαγονίας το 1259, ο Ρωμαίος Αυτοκράτορας στη Νίκαια Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγος μπορούσε να επιδιώξει την ανακατάληψη της Κωνσταντινούπολης και την επιστροφή της Αυτοκρατορίας στην έδρα της: η Λατινική αυτοκρατορία είχε πλέον αποκοπεί από κάθε βοήθεια, δηλ. από τα Λατινικά κράτη της Ελλάδας ή από τον Έλληνα αντίπαλο των Νικαιωτών, το δεσποτάτο της Ηπείρου. Ήδη το 1260 ο Μιχαήλ Η΄ πολιόρκησε την Κωνσταντινούπολη, καθώς ένας από τους Λατίνους ιππότες, που είχε αιχμαλωτιστεί στη μάχη της Πελαγονίας και του οποίου το σπίτι βρισκόταν στα τείχη της Πόλης, είχε υποσχεθεί να ανοίξει μία πύλη για τα στρατεύματα του Αυτοκράτορα. Δεν το κατάφερε, και ο Παλαιολόγος εξαπέλυσε μία ανεπιτυχή επίθεση στον Γαλατά. Για να προωθήσει τα σχέδιά του, ο Μιχαήλ Η΄ συνήψε συμμαχία με τη Γένουα τον Μάρτιο του 1261 και τον Ιούλιο του 1261, καθώς η μονοετής εκεχειρία είχε ολοκληρωθεί. Ενώ η αποτυχημένη επίθεση της Νίκαιας πλησίαζε στο τέλος της, ο στρατηγός Αλέξιος Στρατηγόπουλος στάλθηκε με μία μικρή προπορευόμενη δύναμη 800 στρατιωτών (οι περισσότεροι Κουμάνοι) για να παρακολουθεί τους Βουλγάρους και να κατασκοπεύει την άμυνα των Λατίνων.
Κατάληψη της Κωνσταντινούπολης
Τη νύχτα της 24ης/25ης Ιουλίου 1261 ο Στρατηγόπουλος και οι άνδρες του πλησίασαν τα τείχη της πόλης και κρύφτηκαν στο μοναστήρι της Ζωοδόχου Πηγής κοντά στην Πύλη της Σηλυμβρίας. Ο Στρατηγόπουλος έστειλε ένα απόσπασμα των ανδρών του με επικεφαλής μερικούς από τους θεληματάριους, για να μπουν στην Πόλη μέσω ενός μυστικού περάσματος. Αυτοί επιτέθηκαν στα τείχη από μέσα, αιφνιδίασαν τους φρουρούς και άνοιξαν την πύλη, επιτρέποντας στη δύναμη της Νίκαιας να εισέλθει στην πόλη. Οι Λατίνοι αιφνιδιάστηκαν και μετά από σύντομο αγώνα, οι Νικαιώτες απέκτησαν τον έλεγχο των χερσαίων τειχών. Καθώς τα νέα διαδόθηκαν στην Πόλη, οι Λατίνοι κάτοικοι, από τον αυτοκράτορα Βαλδουίνο Β΄ και κάτω, έσπευσαν βιαστικά στα λιμάνια του Κεράτιου Κόλπου, ελπίζοντας να διαφύγουν με πλοίο. Όμως την ίδια ώρα οι άνδρες του Στρατηγόπουλου πυρπόλησαν τα Βενετικά κτίρια και τις αποθήκες κατά μήκος της ακτής, για να μην αποβιβαστούν εκεί. Χάρη στην έγκαιρη άφιξη του Βενετικού στόλου που επέστρεφε, πολλοί από τους Λατίνους κατάφεραν να μεταφερθούν στα Λατινοκρατούμενα ακόμη μέρη της Ελλάδας, αλλά η Πόλη χάθηκε οριστικά γι' αυτούς.
Συνέπειες
Η ανακατάληψη της Κωνσταντινούπολης σηματοδότησε την αποκατάσταση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας στην έδρα της και τρεις εβδομάδες μετά, στις 15 Αυγούστου, ημέρα της εορτής της κοιμήσεως της Θεοτόκου, ο Αυτοκράτορας Μιχαήλ Η΄ μπήκε θριαμβευτικά στην πόλη και στέφθηκε στην Αγία Σοφία. Τα δικαιώματα του νόμιμου Αυτοκράτορα Ιωάννη Δ΄ Βατάτζη, στο όνομα του οποίου κυβερνούσε ως επίτροπος ο Παλαιολόγος, παραμερίστηκαν και ο νεαρός Ιωάννης Δ΄ τυφλώθηκε και φυλακίστηκε.
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινή Κωνσταντινούπολη Κατηγορία:Φραγκοκρατία Κατηγορία:Λατινική Αυτοκρατορία
Και συ τέκνον, Βρούτε
250px|μικρογραφία|Ο θάνατος του Ιουλίου Καίσαρα Η δημώδης λατινική έκφραση Et tu, Brute? που αποδίδεται στα Ελληνικά ως Και σύ, τέκνον Βροῦτε; εμφανίζεται στην Πράξη 3, Σκηνή 1 του έργου του Ουίλιαμ Σαίξπηρ, Ιούλιος Καίσαρας, όπου αποδίδεται στον Ιούλιο Καίσαρα, τη στιγμή της δολοφονίας του, στον φίλο του, Μάρκο Ιούνιο Βρούτο, όταν τον αναγνώρισε ως έναν από τους δολοφόνους του. Εμφανίζεται και σε προηγούμενα έργα, Ερρίκος ΣΤ΄, Μέρος 3 και ένα ακόμη παλαιότερο έργο, Caesar Interfectus, από τον Ρίτσαρντ Έντες. Η φράση χρησιμοποιείται συχνά να δηλώσει απογοήτευση από προδοσία από έναν φίλο.
Δεν υπάρχουν στοιχεία ότι ο Καίσαρας είπε ποτέ αυτά τα λόγια. Αν και τα τελευταία λόγια του Καίσαρα δεν είναι γνωστά με βεβαιότητα, ο Ρωμαίος ιστορικός Σουητώνιος, ενάμιση αιώνα μετά, ισχυρίζεται ότι ο Καίσαρας δεν είπε τίποτα καθώς πέθανε, όπως επίσης και ο Πλούταρχος, αλλά ο Σαίξπηρ το αναφέρει στο έργο του Ιούλιος Καίσαρας (1599). Ωστόσο, η φράση δεν επινοήθηκε από τον Σαίξπηρ γι' αυτό το έργο, καθώς αναφέρονταν και σε προηγούμενα ελισαβετιανά έργα με το ίδιο θέμα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λατινικές φράσεις
Τζέιμς Σάντλερ
Ο Τζέιμς Σάντλερ (James Sadler, Φεβρουάριος 1753 – 28 Μαρτίου 1828) ήταν ο πρώτος Άγγλος αεροστατιστής, καθώς και χημικός και ζαχαροπλάστης.
Βίος
thumb|Άποψη του αεροστάτου του Κυρίου Σάντλερ ενώ απογειώνεται. Εκτύπωση που αναπαριστά την απογείωση του Σάντλερ στις 12 Αυγούστου 1811. Ο Σάντλερ εργάστηκε ως ζαχαροπλάστης στην οικογενειακή επιχείρηση The Lemon Hall Refreshment House, ένα μικρό κατάσημα της Οξφόρδης.
Ο Σάντλερ ήταν το δεύτερο άτομο που πραγματοποίησε απογείωση με αερόστατο στην Αγγλία, λίγο μετά από την πτήση του Τοσκανού Βίνσεντ Λουνάρντι στις 15 Σεπτεμβρίου 1784 στον χώρο του Αξιότιμου Λόχου Πυροβολικού στο Μούρφιλντς. Όμως, ο Τζέιμς Σάντλερ ήταν ο πρώτος Άγγλος αεροναύτης που πραγματοποίησε την απογείωση του μέσα στον επόμενο μήνα στις 4 Οκτωβρίου 1784 από το Λιβάδι Κράιστ Τσερτς της Οξφόρδης. Το αερόστατο έφτασε σε ύψος περίπου 1.100 μέτρων (3.600 πόδια) και προσγειώθηκε κοντά στο Γουντίτον, σε απόσταση περίπου 9,6 χιλιόμετρα (6 μίλια). Η δεύτερη του απογείωση στις 12 Νοεμβρίου, αυτή τη φορά με αερόστατο υδρογόνου, έφτασε μέχρι το Εϊλσμπέρι στο Μπάκιγχαμσαϊρ μετά από πτήση 20 λεπτών. Τον Μάιο του επόμενου χρόνου απογειώθηκε κοντά από το Μούλσεϊ Χερστ του Σόρει, μαζί με τον βουλευτή Γ. Γουίντχαμ, ελπίζοντας να φτάσει στη Γαλλία, αλλά στην πραγματικότητα προσγειώθηκε στις εκβολές του Τάμεση, και έτσι απέτυχε να επαναλάβει το προγενέστερο κατόρθωμα του Ζαν-Πιερ Μπλανσάρ και του επιβάτη του. Ο Σάντλερ πραγματοποίησε ακόμη δύο απογειώσεις τον Μάιο του 1785, η πρώτη εκ των οποίων έγινε από τον κήπο ενός αριστοκράτη εκεί που σήμερα βρίσκεται η Balloon Street στο Μάντσεστερ. Στην πτήση του αυτή συνοδευόταν από μια γάτα και προσγειώθηκε στο Ράντκλιφ. Στη δεύτερη του απογείωση ταξίδεψε μόνος και έφτασε σε ύψος 3.960 μέτρων (13.000 πόδια) ταξιδεύοντας 80 χιλιόμετρα (50 μίλια) προτού προσγειωθεί κοντά στο Πόντεφρακτ του Γουέστ Γιόρκσαϊρ. Στην περίπτωση αυτή, υπέστη σοβαρούς τραυματισμούς αφού τραβήχθηκε για περίπου 3,2 χιλιόμετρα (2 μίλια) από το αερόστατο, το οποίο τελικά τον έριξε κάτω πριν προσγειωθεί άδειο.
Διορίστηκε χημικός το 1796 στο νεοϊδρυθέν Τμήμα Ναυτικών Έργων υπό τον Σερ Σάμιουελ Μπέντχαμ. Αν και η θέση καταργήθηκε το 1807, είχε σημαντικές διαφωνίες με τον Μπέντχαμ και έφερε εις πέρας αρκετές εργασίες. Η πιο σημαντική εφεύρεση της επιτραπέζιας ατμομηχανής. Ήταν υπεύθυνος για τις βελτιώσεις στον σχεδιασμό των κανονιών, από τον κύλινδρο έως και τη σφαίρα που χρησιμοποιούνταν, για τη βελτίωση της ακρίβειας, για τις οποίες τιμήθηκε από τον Ναύαρχο Λόρδο Νέλσον.
Συνέχισε τις δραστηριότητες με αερόστατα αν και ήταν ψυχολογικά καταρακωμένος από τον θάνατο του νεαρού γιου του, Γουίντχαμ Γουίντχαμ Σάντλερ, σε ατύχημα με αερόστατο το 1824.
Είναι θαμμένος στην εκκλησία του Αγίου Πέτρου Ανατολικά στην Οξφόρδη, που πλέον αποτελεί μέρος του κολλεγίου Σεντ Έντμουντ Χολ.
Κληρονομιά
Αν και υπήρξε διάσημος στην εποχή του, ο Σάντλερ είναι σε μεγάλο βαθμό άγνωστος σήμερα. Αυτό οφείλεται εν μέρει στην έλλειψη γραπτών έργων του και εν μέρει στη διαφορά κοινωνικής τάξης: επρόκειτο για έναν ζαχαροπλάστη ο οποίος δεν ήταν επισήμως μορφωμένος. Αν και ήταν κάτοικος της Οξφόρδης και μορφωμένος επιστήμονας, το πανεπιστήμιο τον αγνόησε σε μεγάλο βαθμό και οι ακαδημαϊκοί τον κοιτούσαν υπεροπτικά. Ενώ γράφηκαν νεκρολογίες οπουδήποτε με αφορμή τον θάνατο του, η εφημερίδα του πανεπιστημίου έγραψε απλά: «Ο κύριος Τζέιμς Σάντλερ, μεγαλύτερος αδελφός του κυρίου Σάντλερ του Ρόουζ Χιλ, στην Οξφόρδη, απεβίωσε».
Δημόσια πλατεία στο Μάντσεστερ ονομάστηκε προς τιμήν του στις 8 Σεπτεμβρίου 2015 από τη NOMA, η οποία είναι γειτονιά που αναπτύχθηκε σε συνεργασία συνεταιριστικών ομάδων και της Hermes Investment Management. Η πλατεία ονομάστηκε Sadler's Yard και βρίσκεται κοντά στην Balloon Street.
Άντζεϊ Στενκάουα
Ο Άντζεϊ Στενκάουα (πολωνικά: Andrzej Stękała) (γενν. 30 Ιουνίου 1995) είναι Πολωνός άλτης του σκι και μέλος της Εθνικής Πολωνίας. Κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο με την ομάδα στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Άλματος Σκι του 2020.
Καριέρα
Στις 29 Ιανουαρίου 2021, κέρδισε τον πρώτο αγώνα προκριματικών στην καριέρα του, μετά από ένα άλμα 152 μέτρων (ένα μέτρο λιγότερο από το τότε ρεκόρ λόφου) στο Βίλινγκεν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολωνοί άλτες του σκι
Πανεπιστήμιο Τζώρτζταουν
Το Πανεπιστήμιο (του) Τζώρτζταουν (Georgetown University) είναι μη κρατικό πανεπιστήμιο, στην ομώνυμη συνοικία της πρωτεύουσας των ΗΠΑ Ουάσινγκτον. Ιδρύθηκε το 1789 με την ονομασία Κολέγιο του Τζώρτζταουν (Georgetown College), μεγάλωσε και σήμερα αποτελείται από εννέα προπτυχιακές και μεταπτυχιακές σχολές. Η κυρίως πανεπιστημιόπολή του βρίσκεται σε λόφο πάνω από τον Ποταμό Ποτόμακ και αναγνωρίζεται εύκολα από το μεγάλο κτήριο Χήλυ Χωλ (Healy Hall), που έχει ανακηρυχθεί «Εθνικό Ιστορικό Ορόσημο». Το Πανεπιστήμιο προσφέρει πτυχία σε 48 διαφορετικά γνωστικά πεδία και οι πάνω από 17.500 φοιτητές και φοιτήτριές του προέρχονται από 135 και πλέον διαφορετικές χώρες.
Το Πανεπιστήμιο του Τζώρτζταουν είναι το παλαιότερο Ρωμαιοκαθολικό ίδρυμα ανώτερης εκπαιδεύσεως στις ΗΠΑ. Οι Ιησουίτες συμμετείχαν στην ακαδημαϊκή και διοικητική ζωή του ιδρύματος από το 1805. Ωστόσο, το Πανεπιστήμιο ανέκαθεν διοικείτο ανεξάρτητα από την Εκκλησία, και σήμερα οι περισσότεροι από τους φοιτητές του δεν είναι Ρωμαιοκαθολικοί. Μεταξύ των αποφοίτων του περιλαμβάνονται Πρόεδροι των ΗΠΑ, δισεκατομμυριούχοι, δικαστές του Ανώτατου Δικαστηρίου των ΗΠΑ, μέλη βασιλικών οικογενειών και περισσότεροι διπλωμάτες των ΗΠΑ από όσους έχει δώσει οποιοδήποτε άλλο Α.Ε.Ι..
Ιστορία
thumb|left|Η πρόταση αυτή για σχολή στο Τζώρτζταουν συντάχθηκε το 1787, αφότου η Αμερικανική Επανάσταση επέτρεψε την ελεύθερη δραστηριότητα σε όλες τις θρησκείες. thumb|upright|Ο αρχιεπίσκοπος Τζων Κάρολ, ιδρυτής του Πανεπιστημίου Ιησουίτες έποικοι από την Αγγλία ίδρυσαν την πολιτεία του Μέριλαντ το 1634. Ωστόσο, η ήττα των υποστηρικτών του Καρόλου Α΄ στον Αγγλικό Εμφύλιο το 1646 οδήγησε σε σκληρούς νόμους κατά της αναμίξεως των Ρωμαιοκαθολικών στην εκπαίδευση και στην καταστροφή της σχολής τους στο Κάλβερτον Μέινορ. Μόνο μετά το τέλος της Αμερικανικής Επανάστασης υλοποιήθηκαν σχέδια για την ίδρυση μόνιμου Ρωμαιοκαθολικού εκπαιδευτικού ιδρύματος στις ΗΠΑ.
Μετά από συστάσεις του Βενιαμίν Φραγκλίνου, ο Πάπας Πίος ΣΤ΄ διόρισε τον πρώην Ιησουίτη Τζων Κάρολ ως τον πρώτο επικεφαλής της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας στις ΗΠΑ (Αρχιεπίσκοπο Βαλτιμόρης). Ο Κάρολ άρχισε να συγκαλεί συναντήσεις του τοπικού κλήρου το 1783, όπου οργάνωσαν την ίδρυση ενός νέου πανεπιστημίου. Στις 23 Ιανουαρίου 1789, ο Κάρολ οριστικοποίησε την αγορά γης στο Τζώρτζταουν. Ο μετέπειτα βουλευτής Γουίλιαμ Γκάστον εγγράφηκε ως ο πρώτος φοιτητής του ιδρύματος στις 22 Νοεμβρίου 1791 και οι παραδόσεις μαθημάτων άρχισαν στις 2 Ιανουαρίου 1792.
Κατά τα πρώτα χρόνια του, το Κολέγιο του Τζώρτζταουν υπέφερε από οικονομική στενότητα. Η σύνδεση με τους Ιησουίτες του Μέριλαντ από το 1805 ενίσχυσε την εμπιστοσύνη στο Κολέγιο. Η σχολή εξαρτάτο από ιδιωτικές δωρεές και από τα περιορισμένα έσοδα από κτήματα της περιοχής (που είχαν δωρηθεί στους Ιησουίτες). Για την άντληση πόρων για το κολέγιο και άλλα εκπαιδευτικά ιδρύματα το 1838, οι Ιησουίτες του Μέριλαντ διεξήγαγαν μία μαζική πώληση περίπου 272 δούλων σε δύο φυτείες του Νότου (Λουιζιάνα) και από τότε έπαυσαν να κατέχουν δούλους.
Ο Πρόεδρος Τζέιμς Μάντισον υπέγραψε σε νόμο το συνταχθέν από το Κογκρέσο καταστατικό του ιδρύματος την 1η Μαρτίου 1815, δημιουργώντας το πρώτο ομοσπονδιακό πανεπιστημιακό καταστατικό στις ΗΠΑ, που επέτρεπε στο ίδρυμα να χορηγεί τίτλους σπουδών, με τα πρώτα πτυχία να δίνονται δύο χρόνια αργότερα. Σε ανταπόκριση της αυξανόμενης ζητήσεως από την τοπική ρωμαιοκαθολική νεολαία, το 1851 ιδρύθηκε η Ιατρική Σχολή του Κολεγίου.
Ο Αμερικανικός Εμφύλιος Πόλεμος είχε μεγάλο αντίκτυπο στο Πανεπιστήμιο, καθώς 1.141 φοιτητές και απόφοιτοι κατατάχθηκαν στον έναν ή στον άλλο στρατό, ενώ ο Στρατός της Ένωσης («Βόρειοι») επέταξε κτήριά του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τζωρτζταουν Πανεπιστημιο Τζωρτζταουν
Αλεξάνδρεια (Ουκρανία)
Η Αλεξάνδρεια (ουκρανικά: Олександрія· ρωσικά: Александрия) είναι το διοικητικό κέντρο του Ραγιόν της Αλεξάνδρειας στο Όμπλαστ (δηλαδή περιοχή) Κιροβοχράντ στην κεντρική Ουκρανία. Βρίσκεται 64 χλμ ανατολικά του Κροπιβνίτσκι.
Το 2001, η πόλη είχε πληθυσμό 93.357 κατοίκους. Ενώ συμπεριλαμβάνοντας τα χωριά και τους οικισμούς αστικού τύπου του δήμου της πόλης υπήρχαν 103.856 κάτοικοι. Ο πληθυσμός σήμερα είναι 77.303 κάτοικοι, βάσει εκτιμήσεως του 2021.
Νταβίνο Βερχούλστ
Ο Νταβίνο Βερχούλστ είναι Βέλγος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως τερματοφύλακας στην Βέλγικη Αντβέρπ.
Αλεξάνδρεια (Ουκρανία)
Ιστορία
Η πόλη ιδρύθηκε το 1754, ως οικισμός ονόματι Ουσίβκα (ουκρανικά: Усівка), ενώ το 1784 η ρωσική κυβέρνηση έδωσε στον οικισμό την ελληνική ονομασία Αλεξάνδρεια (τοπικά ως Αλεκσαντρίγια). Αποτέλεσε το κέντρο της αγροτικής εξέγερσης των Ουκρανών το 1919, υπό τον αταμάνο Νικήφορ Γκριγκόριεβ.
Νταβίνο Βερχούλστ
Καριέρα
Στην ηλικία των 15, υπέγραψε στην ΚΣΚ Μπέβερεν. Ομάδες όπως η Μάντσεστερ Σίτι, η Μπόλτον και η Ουντινέζε ενδιαφέρθηκαν για τον παίκτη αλλά ο ίδιος επέλεξε να μείνει στο Βέλγιο. Το ντεμπούτο του το πραγματοποίησε στο κύπελλο ΟΥΕΦΑ ΤΟ 2004, ωστόσο η ομάδα του ηττήθηκε με 3-0 από την Μπενφίκα.Την επόμενη σεζόν κατέγραψε 8 συμμετοχές με την ομάδα της Μπέβερεν αλλά ένας τραυματισμός τον έβγαλε εκτός πλάνων. Τον χειμώνα του 2006, η Γκένγκ απέκτησε τον Βερχούλστ ως δεύτερο τερματοφύλακα. Εκεί κατέκτησε το κύπελλο Βελγίου το 2009. Το ίδιο τρόπαιο ξανακατέκτησε με την Λόκερεν το 2014. Το 2020 υπέγραψε στον Απόλλων Σμύρνης. Στις 24 Ιανουαρίου του 2022, έπεσε λιπόθυμος στο γήπεδο "Θεόδωρος Κολοκοτρώνης" στο 55ο λεπτό της αναμέτρησης έπειτα από σύγκρουση με τον επιθετικό του Αστέρα Τρίπολης, Σίτο Πασκουάλ. Στις 30 Ιουνίου του 2022, ανακοινώθηκε από την Βέλγικη Άντβερπ.
Αλεξάνδρεια (Ουκρανία)
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Ουκρανίας
Νταβίνο Βερχούλστ
Καριέρα
Ήταν μέλος της εθνικής Βελγίου κάτω των 19.
Τίτλοι
Γκένγκ
Πύλη όλων των Εθνών
Η Πύλη όλων των Εθνών (αρχαία περσικά: duvarthim visadahyum) γνωστή και ως η Πύλη του Ξέρξη, βρίσκεται στα ερείπια της αρχαίας πόλης της Περσέπολης, στο Ιράν.
Η κατασκευή της διατάχθηκε από τον Αχαιμενίδη βασιλιά Ξέρξη Α' (486-465 π.Χ.), τον διάδοχο του ιδρυτή της Περσέπολης, Δαρείου Α' του Μεγάλου.
Νταβίνο Βερχούλστ
Τίτλοι
Λόκερεν
Πύλη όλων των Εθνών
Η αρχική κύρια είσοδος του ανακτορικού συγκροτήματος βρισκόταν στη νότια πλευρά. Ο Ξέρξης την άλλαξε, προσθέτοντας μια μνημειώδη σκάλα στη δυτική πλευρά που οδηγεί στον επάνω όροφο. Η λειτουργία της Πύλης δεν ήταν μόνο να επιτρέπει την είσοδο των επισκεπτών, αλλά και να διαχωρίζει τους ανθρώπους ανάλογα με την κοινωνική τους τάξη.
Νταβίνο Βερχούλστ
Παραπομπές
Κατηγορία:Βέλγοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΡΚ Γκενκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΣΚ Μπέβερεν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βίλεμ ΙΙ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σιντ-Τρέιντενσε ΦΦ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΣΚ Λόκερεν Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ολλανδία Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Απόλλων Σμύρνης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Έρεντιβιζι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Προ Λιγκ Βελγίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Βέλγοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρουαγιάλ Αντβέρπ ΦΚ
Πύλη όλων των Εθνών
Η πύλη ήταν μια τετράγωνη υπόστυλη αίθουσα με τρεις πόρτες. Οι λίγοι ευγενείς και πρίγκιπες που επιτρεπόταν να εισέλθουν στο βασιλικό παλάτι κατευθύνονταν από τη νότια πόρτα, ενώ οι άλλοι κατευθύνονταν από την ανατολική πόρτα σε ένα δρομάκι που οδηγούσε σε μια άλλη πύλη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μνημεία
Θάνατοι τον Μάρτιο του 2021
Παραπομπές
03
Ευφροσύνη Κασταμονίτισσα
Η Ευφροσύνη Κασταμονίτισσα ήταν Βυζαντινή αρχόντισσα της οικογένειας των Κασταμονιτών, σύζυγος του Ανδρονίκου Αγγέλου (εξαδέλφου των Αυτοκρατόρων Μανουήλ Α΄ και Ανδρονίκου Α΄ των Κομνηνών) και μητέρα των δύο μελλοντικών Ρωμαίων Αυτοκρατόρων από τον Οίκο των Αγγέλων: του Ισαακίου Β΄ και του Αλεξίου Γ΄.
Μαργαρίτα της Γαλλίας, βασίλισσα της Αγγλίας και της Ουγγαρίας
Η Μαργαρίτα της Γαλλίας (Margaret of France, Queen of England and Hungary, 1157 - 18 Σεπτεμβρίου 1197) βασίλισσα της Αγγλίας, της Ουγγαρίας και της Κροατίας μετά απο τους δυο διαδοχικούς της γάμους με τον Ερρίκο τον Νεώτερο και τον βασιλιά της Ουγγαρίας Μπέλα Γ´ ήταν μεγαλύτερη κόρη του βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκου Ζ´ και της δεύτερης συζύγου του Κωνσταντίας της Καστίλης. Οι μεγαλύτερες ετεροθαλείς αδελφές της Μαρία της Γαλλίας, κόμισσα της Καμπανίας και Αλίκη της Γαλλίας ήταν επίσης ετεροθαλείς αδελφές του πρώτου συζύγου της Ερρίκου του Νεώτερου, ο μικρότερος ετεροθαλής αδελφός της αντίστοιχα ήταν ο κορυφαίος Καπέτης Γάλλος βασιλιάς Φίλιππος Αύγουστος.
Ευφροσύνη Κασταμονίτισσα
Επί Μανουήλ Α΄ Κομνηνού
Η Ευφροσύνη και ο Ανδρόνικος παντρεύτηκαν περί το 1150. Μαζί απέκτησαν οκτώ παιδιά, έξι γιους και δύο κόρες. Ωστόσο το 1179/80 ο Ανδρόνικος Άγγελος επιχείρησε να ακυρώσει τον νόμιμο γάμο του με την Ευφροσύνη, ώστε να νυμφευτεί μία άλλη γυναίκα που είχε ερωτευτεί. Τα σχέδια γάμου του Ανδρόνικου απέτυχαν χάρη στην παρέμβαση του Αυτοκράτορα Μανουήλ Α΄ Κομνηνού υπέρ της Ευφροσύνης. Υπέρ της Ευφροσύνης αποφάσισε και Εκκλησιαστική Σύνοδος, που κλήθηκε να λύσει αυτό το θέμα.
Μαργαρίτα της Γαλλίας, βασίλισσα της Αγγλίας και της Ουγγαρίας
Πρώτος γάμος της Μαργαρίτας με τον Ερρίκο τον νεώτερο του Ανζού
Στις 2 Νοεμβρίου 1160 η Μαργαρίτα αρραβωνιάστηκε τον Ερρίκο τον Νεότερο, δεύτερο γιο αλλά πρώτο επιζώντα και διάδοχο του βασιλιά της Αγγλίας Ερρίκου Β΄, η ίδια ήταν μόλις 3 ετών και ο σύζυγος της 5, σαν προίκα η Μαργαρίτα έφερε στον ανήλικο σύζυγο της την περιοχή του Βεξίν. Ο νεαρός σύζυγος της στέφθηκε συμβασιλέας με τον πατέρα του στις 14 Ιουλίου 1170 συμβασιλέας με τον πατέρα του βασιλιά Ερρίκο Β´ απο τον αρχιεπίσκοπο Θωμά Μπέκετ, η Μαργαρίτα δεν στέφθηκε μαζί με τον σύζυγο της γεγονός που εξόργισε τον πατέρα της, ο πεθερός της Ερρίκος Β´ για να τον ηρεμήσει πραγματοποίησε νέα στέψη του γιου του Ερρίκου αυτή τη φορά μαζί με τη σύζυγο του στον καθεδρικό ναό του Ουίντσεστερ στις 27 Αυγούστου 1172. Το μόνο παιδί που έκανε η Μαργαρίτα με τον Ερρίκο ήταν ο Γουλιέλμος στις 19 Ιουνίου 1177 ο οποίος πέθανε 3 μέρες αργότερα, η Μαργαρίτα από τότε δεν έκανε άλλο παιδί όχι μόνο με τον Ερρίκο αλλά ούτε και με τον δεύτερο σύζυγο της κάτι που αποδεικνύει ότι εκείνη τη χρονιά μόλις 20 ετών έμεινε στείρα. Κατηγορήθηκε για ερωτικές σχέσεις με τον Γουλιέλμο Μαρσάλ, 1ο κόμη του Πέμπροκ αλλά η ίδια αρνήθηκε τις κατηγορίες αυτό στάθηκε αιτία για τον νεαρό Ερρίκο να αναζητήσει το διαζύγιο του αλλά οι πραγματικοί λόγοι ήταν ότι δεν του έκανε διάδοχο. Η Μαργαρίτα στάλθηκε στη Γαλλία προκειμένου να προστατευθεί από τον εμφύλιο πόλεμο του συζύγου της με τον μικρότερο αδελφό του Ριχάρδο τον Λεοντόκαρδο.
Ευφροσύνη Κασταμονίτισσα
Επί Ανδρονίκου Α΄ Κομνηνού
Επί Αυτοκράτορα Ανδρονίκου Α΄ Κομνηνού, τα μέλη της οικογένειάς της εγέρθηκαν εναντίον του Ανδρόνικου Α΄, αλλά το σχέδιο αποκαλύφθηκε. Ενώ οι περισσότεροι από τους συνωμότες συνελήφθησαν και τυφλώθηκαν από τον Αυτοκράτορα, ο Ανδρόνικος Άγγελος και οι γιοι του κατάφεραν να διαφύγουν με πλοίο.
Μαργαρίτα της Γαλλίας, βασίλισσα της Αγγλίας και της Ουγγαρίας
Βασίλισσα της Ουγγαριας με τον δεύτερο γάμο της
Ο σύζυγος της πέθανε (1182), η στέψη της σύμφωνα με χρονικογράφο του 1218 περιελάμβανε ένα δακτυλίδι με τριαντάφυλλα σύμβολο του βασιλικού Οίκου του Ανζού, στη συνέχεια παντρεύτηκε τον βασιλιά της Ουγγαρία Μπέλα Γ΄, ένα δαχτυλίδι από τριαντάφυλλα ανακαλύφθηκε στην τάφο της στη Βουδαπέστη (1838) και πιστεύεται ότι ανήκει στην ίδια. Ο δεύτερος σύζυγος της πέθανε (1196) και την επόμενη χρονιά πραγματοποίησε ταξίδι στους Αγίους Τόπους στον Άγιο Ιωάννη της Άκρας, πέθανε 8 μέρες μετά την άφιξη της, τάφηκε στον Καθεδρικό ναό της Τύρου σύμφωνα με τον χρονικογράφο Γουλιέλμο της Τύρου.
Ευφροσύνη Κασταμονίτισσα
Επί Ανδρονίκου Α΄ Κομνηνού
Το 1185 ο γιος της Ισαάκιος (Β΄) επαναστάτησε και οχυρώθηκε μαζί με άλλους πίσω από τα ισχυρά τείχη της πόλης της Νίκαιας στη Μ. Ασία. Για να καταβάλει το ηθικό του πολιορκημένου, ο Ανδρόνικος Α΄ έφερε την Ευφροσύνη από την Κωνσταντινούπολη και την τοποθέτησε στην κορυφή ενός πολιορκητικού κριού. Ο Νικήτας Χωνιάτης αναφέρει, ότι ήταν σχεδόν θαύμα, που αυτή δεν απεβίωσε από τον τρόμο αυτής της ενέργειας. Οι αμυνόμενοι συνέχιζαν να στέλνουν βλήματα στους άνδρες του Ανδρόνικου Α΄, αλλά πρόσεχαν πολύ να μην βλάψουν την εκτεθειμένη Ευφροσύνη. Οι Νικαιώτες έκαψαν τελικά τις πολιορκητικές μηχανές του Ανδρόνικου Α΄, έσωσαν την Ευφροσύνη και την ανέσυραν με ένα σχοινί στην ασφάλεια της πόλης.
Μαργαρίτα της Γαλλίας, βασίλισσα της Αγγλίας και της Ουγγαρίας
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Καπετιδών Κατηγορία:Κόμισσες του Ανζού Κατηγορία:Βασίλισσες της Ουγγαρίας (σύζυγοι βασιλέων) Κατηγορία:Δούκισσες της Νορμανδίας Κατηγορία:Κόμησσες του Μαιν
Ευφροσύνη Κασταμονίτισσα
Επί Ισαακίου Β΄ Αγγέλου
Η Ευφροσύνη είχε την τύχη να δει τον γιο της Αυτοκράτορα για ένα χρόνο: το 1186 συνόδευσε τον γιο της Ισαάκιο Β΄ στην εκστρατεία του εναντίον του κυβερνήτη του Δυρραχίου, ο οποίος είχε επαναστατήσει ενάντια στον Αυτοκρατορικό θρόνο. Ο Αυτοκράτορας πολιόρκησε και εισέβαλε στην πόλη, αλλά η Ευφροσύνη απεβίωσε κατά την επιστροφή του στην Κωνσταντινούπολη.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε περί το 1150 τον Ανδρόνικο Άγγελο στρατιωτικού και είχε τέκνα:
Εσαλότ
thumb|Εσαλότ. Το εσαλότ ή ασκαλώνιο είναι βοτανική ποικιλία του κρεμμυδιού. Μέχρι το 2010, το ασκαλώνιο ταξινομούνταν ως ξεχωριστό είδος, το Allium ascalonicum, όνομα που είναι συνώνυμο του Allium cepa, της ονομασίας του είδους του κρεμμυδιού. Το A. cepa είναι το σωστό όνομα για το είδος εσαλότ.
Οι στενοί συγγενείς του περιλαμβάνουν το σκόρδο, τα κρεμμύδια, τα πράσα, το σχοινόπρασο και το άλλιο το κινέζικο.
Τα εσαλότ πιθανότατα προέρχονται από την Κεντρική ή Νοτιοδυτική Ασία, ταξιδεύοντας από εκεί στην Ινδία και την ανατολική Μεσόγειο.
Περιγραφή και καλλιέργεια
αριστερά|μικρογραφία|150x150εσ| Φυτό εσαλότ ( A. cepa var. aggregatum ) που αναπτύσσεται στο Καστεγταλάτ, [[Ισπανία.]] μικρογραφία| Ολόκληρα τα φυτά εσαλότ αποτελούνται από ρίζες, βολβούς, φύλλα, μίσχους και άνθη. Όπως και το σκόρδο, έτσι και τα εσαλότ σχηματίζονται σε ομάδες με ένα κεφάλι που αποτελείται από πολλαπλές σκελίδες. Το χρώμα του δέρματος των εσαλότ μπορεί να ποικίλλει από χρυσοκαφέ έως γκρι έως ροζ κόκκινο και η υπόλευκη σάρκα τους είναι συνήθως χρωματισμένη πράσινη ή ματζέντα.
Τα εσαλότ καλλιεργούνται εκτενώς για μαγειρικές χρήσεις, πολλαπλασιάζονται με παραφυάδες. Σε ορισμένες περιοχές («περιοχές μακράς περιόδου»), οι παραφυάδες φυτεύονται συνήθως το φθινόπωρο (Σεπτέμβριο ή Οκτώβριο στο βόρειο ημισφαίριο). Σε ορισμένες άλλες περιοχές, ο προτεινόμενος χρόνος φύτευσης για την κύρια καλλιέργεια είναι νωρίς την άνοιξη (συνήθως τον Φεβρουάριο ή τις αρχές Μαρτίου στο βόρειο ημισφαίριο).
Κατά τη φύτευση, οι κορυφές των βολβών πρέπει να διατηρούνται λίγο πάνω από το έδαφος και το χώμα που περιβάλλει τους βολβούς συχνά απομακρύνεται όταν οι ρίζες έχουν πιάσει. Ωριμάζουν το καλοκαίρι, αν και τα φρέσκα εσαλότ μπορούν πλέον να βρεθούν όλο το χρόνο στα σούπερ μάρκετ. Τα ασκαλώνια δεν πρέπει να φυτεύονται σε έδαφος που στο οποίο τοποθετήθηκε πρόσφατα κοπριά. Τα εσαλότ υφίστανται ζημιά από τις προνύμφες του σκόρου του πράσου, οι οποίες αναπτύσσονται στα φύλλα ή τους βολβούς του φυτού.
Μαγειρικές χρήσεις
Τα εσαλότ χρησιμοποιούνται στη μαγειρική. Μπορεί να είναι τουρσί. Τατηγανητά εσαλότ σε λεπτές φέτες χρησιμοποιούνται ως καρύκευμα στην ασιατική κουζίνα, που συχνά σερβίρονται με χυλό. Ως είδος Άλλιου, τα εσαλότ έχουν γεύση παρόμοια με του κρεμμυδιού, αλλά έχουν πιο ήπια γεύση. Όπως τα κρεμμύδια, όταν κόβονται σε φέτες, τα ωμά εσαλότ απελευθερώνουν ουσίες που ερεθίζουν το ανθρώπινο μάτι, με αποτέλεσμα την παραγωγή δακρύων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βρώσιµες ρίζες και κόνδυλοι Κατηγορία:Λειριοειδή
Τοπική πτώση
Τοπική πτώση ονομάζεται η πτώση της πρωτοϊνδοευρωπαϊκής γλώσσας -από όπου προέρχονται όλες οι ινδοευρωπαϊκές γλώσσες- που δηλώνει τοποθέτηση στον χώρο. Η πτώση αυτή δεν έχει διατηρηθεί στη νέα ελληνική γλώσσα και, κατά τη διάρκεια της μυκηναϊκής περιόδου, είχε συγχωνευθεί στη δοτική πτώση. Η τοπική πτώση, όπως και η οργανική πτώση, είναι πιθανή σε κείμενα της Γραμμικής Β΄.
Παραπομπές σημειώσεις
Κατηγορία:Ινδοευρωπαϊκές γλώσσες Κατηγορία:Αρχαία ελληνική γλώσσα
Οργανική πτώση
Οργανική ονομάζεται η πτώση της πρωτοϊνδοευρωπαϊκής γλώσσας -από όπου προέρχονται όλες οι ινδοευρωπαϊκές γλώσσες- που δηλώνει τις συνθήκες που περιβάλλουν μια πράξη. Η πτώση αυτή δεν έχει διατηρηθεί στη νέα ελληνική γλώσσα και, κατά τη διάρκεια της Αρχαϊκής εποχής, είχε συγχωνευθεί στη δοτική πτώση. Η οργανική πτώση, όπως και η τοπική, είναι πιθανή σε κείμενα της Γραμμικής Β΄.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ινδοευρωπαϊκές γλώσσες Κατηγορία:Αρχαία ελληνική γλώσσα
Θεόδωρος Κασταμονίτης
Ο Θεόδωρος Κασταμονίτης ήταν Βυζαντινός ευγενής και ο παντοδύναμος υπουργός (λογοθέτης) για το μεγαλύτερο μέρος της πρώτης βασιλείας του ανιψιού του, του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Ισαακίου Β΄ Αγγέλου.
Βιογραφία
Η οικογένεια των Κασταμονιτών πιθανότατα καταγόταν από τον Κασταμώνα της Παφλαγονίας και είχε αναδειχθεί στα τέλη του 11ου αι. ως μία από τις ευγενείς οικογένειες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, με τα μέλη της να κατείχαν διάφορα πολιτικά και στρατιωτικά αξιώματα υπό τους Κομνηνούς αυτοκράτορες. Ο Θεόδωρος ήταν αδελφός της Ευφροσύνης Κασταμονίτισσας, συζύγου του Ανδρονίκου Αγγέλου και μητέρας των Αυτοκρατόρων Ισαακίου Β΄ Αγγέλου (βασ. 1185–1195, 1203–1204) και Αλεξίου Γ΄ Αγγέλου (βασ. 1195–1203).
Όταν ο Ισαάκιος Β΄ ανέβηκε στον θρόνο, δεν μπόρεσε να βασιστεί στην υποστήριξη των ανήσυχων και φιλόδοξων οικογενειών των ευγενών και στράφηκε στους γραφειοκράτες για υποστήριξη. Αμέσως μετά την ανάρρησή του, ο Ισαάκιος Β΄ τοποθέτησε τον θείο του επικεφαλής της οικονομικής διοίκησης.
Παρόλο που έπασχε από ποδάγρα (ουρική αρθρίτιδα) και έπρεπε να τον μεταφέρουν σε φορείο, σύμφωνα με τον σύγχρονό του Νικήτα Χωνιάτη, ο Θεόδωροης ήταν ικανός αξιωματούχος, ιδιαίτερα σε φορολογικά θέματα —οι Πιζάνοι και Γενουάτες έμποροι παραπονιόταν ιδιαίτερα, ότι απαιτούσε πάντα πλήρεις τελωνειακούς δασμούς από αυτούς— και ένας εύγλωττος ομιλητής. Ως αποτέλεσμα ο Ισαάκιος Β΄ σύντομα τον προήγαγε σε λογοθέτη των Σεκρέτων, τοποθετώντας τον υπεύθυνο για την επίβλεψη όλων των πολιτικών τμημάτων. Πράγματι, ο Κασταμονίτης έγινε ο de facto κυρίαρχος της Αυτοκρατορίας, καθώς χειριζόταν όλες τις κυβερνητικές υποθέσεις και ο ανιψιός του πάντα δεχόταν τα αιτήματά του. Οι αξιωματούχοι και οι ευγενείς έπρεπε να στέκονται με την παρουσία του και να του δείχνουν σεβασμό. Η θέση του ήταν τόσο εξυψωμένη, που ο Ισαάκιος Β΄ του επέτρεψε να χρησιμοποιεί Αυτοκρατορικά χαρακτηριστικά, όπως ο πορφυρός στρατιωτικός μανδύας και ένα πορφυρό κάλυμμα σέλας, ή να υπογράφει με το ειδικό πορφυρό μελάνι (κιννάβαρι), που προοριζόταν για τον Αυτοκράτορα μόνο. Ήταν ο πρώτος αξιωματούχος που ονομάστηκε μέγας Λογοθέτης σε ένα χρυσόβουλο, που δόθηκε στους Γενουάτες από τον Ισαάκιο Β΄ το 1192, τίτλος που αντικατέστησε σύντομα αυτόν του λογοθέτη των Σεκρέτων.
Ωστόσο στις 15 Αυγούστου 1193, κατά την ακολουθία της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, ο Κασταμονίτης χαιρετίστηκε από το πλήθος ως κύριος και Αυτοκράτορας. Όταν το άκουσε αυτό, έπαθε αποπληξία και παρόλο που ανάρρωσε για λίγο, απεβίωσε λίγες μέρες αργότερα. Τον διαδέχθηκε ως κύριος υπουργός της Αυτοκρατορίας ο Κωνσταντίνος Μεσοποταμίτης.
Φρούριο του Μπελογκραντσίκ
Το Φρούριο Μπελογκραντσίκ (Белоградчишка крепост, Belogradchishka krepost), γνωστό επίσης και ως Καλέτο, (Kaleto, Калето, από την τουρκική γλώσσα: kale = «φρούριο»), είναι αρχαίο φρούριο, το οποίο βρίσκεται στις βόρειες πλαγιές του Αίμου, στα βορειοδυτικά της ομώνυμης βουλγαρικής πόλης Μπελογκραντσίκ (Belogradchik) και πολύ κοντά σε αυτήν. Αποτελεί το κύριο πολιτιστικό και ιστορικό τουριστικό αξιοθέατο της πόλης, που μαζί με το γεωφυσικό σύμπλεγμα των Βράχων Μπελογκραντσίκ, είναι πόλοι προσέλκυσης των τουριστών στην περιοχή αυτή της Βουλγαρίας.
Είναι ένα από τα καλύτερα διατηρημένα κάστρα στη Βουλγαρία και σημαντικό πολιτιστικό μνημείο εθνικής σημασίας. Οι τοίχοι του φρουρίου κατά την ίδρυσή του ήταν λίγο περισσότερο από 2 μέτρα στο πάχος και έφθαναν περίπου τα 12 μέτρα σε ύψος, περικλείοντας τρεις ξεχωριστούς προαύλιους χώρους, οι οποίοι συνδέονται μεταξύ τους μέσα από τις πύλες. Το φρούριο καταλαμβάνει συνολική έκταση περίπου 10.210 τετραγωνικών μέτρων. Το Φρούριο του Μπελογκραντσίκ ανακατασκευάστηκε και ανακηρύχθηκε πολιτιστικό μνημείο. Διοικείται από την τοπική ιστορική και μουσειακή αρχή.
Ιστορία
Το φρούριο πρωτοχτίστηκε κατά τη διάρκεια της ρωμαϊκής εποχής. Καθώς οι σχηματισμοί των βράχων στην περιοχή του Μπελογκραντσίκ παρείχαν φυσική προστασία, η οχύρωση των τειχών του πρακτικά είχε κατασκευαστεί κυρίως, από τα βορειοδυτικά και νοτιοανατολικά, και περιβαλλόταν από βράχια ύψους ως και 70 μέτρα, από τις άλλες δυο πλευρές του. Αρχικά, το Φρούριο του Μπελογκραντσίκ χρησιμοποιήθηκε κυρίως για επιτήρηση και έλεγχο της ευρύτερης περιοχής και λιγότερο με σκοπό την άμυνα. Ο Βούλγαρος τσάρος του Βιδινίου Ιβάν Σρατσιμίρ αργότερα επεξέτεινε το παλιό φρούριο του 14ου αιώνα, με την οικοδόμηση οχυρωμένων σκοπιών, μπροστά από τους υπάρχοντες ορεινούς όγκους βράχων. Κατά τη διάρκεια της εξουσίας του Σρατσιμίρ, το φρούριο έγινε ένα από τα σημαντικότερα προπύργια της περιοχής, ακολουθώντας, ως δεύτερο μόνο, το κάστρο του τσάρου του Βιδινίου το Μπάμπα Βίντα. Κατά τη διάρκεια της οθωμανικής κατάκτησης της Βουλγαρίας, το φρούριο καταλήφθηκε από τους Οθωμανούς το 1396. Αναγκάστηκαν να επεκτείνουν περαιτέρω το φρούριο λόγω της εντεινόμενης αντιστασιακής δραστηριότητας των Χαϊντούκ (Hajduk) στην περιοχή.
Το οχυρό είχε σημαντικό ρόλο κατά την οθωμανική καταστολή της βουλγαρικής Εξέγερσης του Μπελογκραντσίκ, του 1850. Χρησιμοποιήθηκε τέλος και κατά τη διάρκεια του Σερβοβουλγαρικού πολέμου του 1885.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κάστρα της Βουλγαρίας
Ηρόδικος (αποσαφήνιση)
Με το όνομα Ηρόδικος αναφέρονται τα παρακάτω ιστορικά πρόσωπα:
αλλά και ο:
Μπράτουνατς
Το Μπράτουνατς (σερβικά κυριλλικά: Братунац) είναι πόλη και δήμος που βρίσκεται στην ανατολική Βοσνία και Ερζεγοβίνη. Το ανατολικότερο σημείο της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης βρίσκεται στον δήμο του Μπράτουνατς, που αποτελεί μέρος της οντότητας της Σερβικής Δημοκρατίας.
Δημογραφία
μικρογραφία|250x250εσ|Ένα σερβικό κοιμητήριο για τα θύματα του Πολέμου της Βοσνίας.
Τελευταίες απογραφές
Παρακάτω παρατίθεται η εθνική σύνθεση του δήμου:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας
Ακσουκίρ
Το Ακσουκίρ (επίσης γνωστό ως Ακσουκύρ (Ақшұқыр, Aqshuqır, اقشۇقىر) είναι πόλη στην περιφέρεια Μανγκιστάου στο νοτιοδυτικό Καζακστάν. Βρίσκεται σε υψόμετρο 24 μέτρων κάτω από το επίπεδο της θάλασσας, στις ακτές της Κασπίας Θάλασσας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Τουσικουντούκ
Το Τουσικουντούκ (Тущыкудук, Tushchıkuduk, تۋششىكۋدۋك), επίσης γνωστό ως Τουστσικουντούκ, είναι πόλη στην περιφέρεια Μανγκιστάου, στο νοτιοδυτικό Καζακστάν. Βρίσκεται σε υψόμετρο 3 μέτρων κάτω από το επίπεδο της θάλασσας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Κατάλογος αστέρων της Παρθένου
Ο παρών κατάλογος αστέρων της Παρθένου παραθέτει τους σημαντικότερους αστέρες στον αστερισμό Παρθένο κατά φθίνουσα φωτεινότητα (φαινόμενο μέγεθος), μαζί με τους προσδιορισμούς και κωδικοποιήσεις των αστρονομικών καταλόγων που διαθέτουν και τα βασικά χαρακτηριστικά τους.
! Ονομασία ! Μπάγιερ ! Φλάμστηντ ! Γκουλντ ! Μεταβλητός αστέρας ! Ντρέιπερ ! HIPPARCOS ! Ορθή αναφορά ! Απόκλιση ! data-sort-type="number" | Φαινόμενο μέγεθος ! Απόλυτο μέγεθος ! Απόσταση έτη φωτός ! Φασματικός τύπος
Πηγές
Π *
Πρωτάθλημα χειροσφαίρισης Α2 εθνικής κατηγορίας ανδρών 2006-2007
Η Α2 Εθνική Χειροσφαίρισης Ελλάδας 2006−07 ήταν η 18η περίοδος της Α2 Εθνικής Χειροσφαίρισης και συνολικά η 25η περίοδος της δεύτερης κατηγορίας χειροσφαίρισης που διοργανώθηκε από την Ομοσπονδία Χειροσφαιρίσεως Ελλάδος (Ο.Χ.Ε.). Το πρωτάθλημα ξεκίνησε στις 4 Νοεμβρίου του 2006 και έληξε στις 20 Μαΐου του 2007.
1ος Όμιλος
Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Γ.Σ. Κορωπίου, ο οποίος ανέβηκε στην Α1΄. Στη Β΄ Εθνική υποβιβάστηκε ο Α.Ο. Ιωαννίνων και ο Α.Ο. Κύδων Χανίων.
2ος Όμιλος
Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Α.Ο.Δ. Θερμαϊκού, ο οποίος ανέβηκε στην Α1΄. Στη Β΄ Εθνική υποβιβάστηκε ο Α.Σ. Ιωνικός Λαμίας και ο Α.Σ. Μίλων Γιαννιτσών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2006 2007 Κατηγορία:Χειροσφαίριση το 2006 Κατηγορία:Χειροσφαίριση το 2007
Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (1965)
Το Παγκόσμιο πρωτάθλήμα Φόρμουλα 1 του 1965 ήταν το 16ο το οποίο διοργάνωσε η Fia και το 8ο πρωτάθλημα κατασκευαστών. Περιελάμβανε 10 Γκραν Πρι τα οποία ξεκίνησαν την 1 Ιανουαρίου στη Νότια Αφρική και ολοκληρώθηκαν στις 24 Οκτωβρίου στο Μεξικό. Παγκόσμιος Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Τζιμ Κλαρκ. Στη συγκεκριμένη περίοδο ακυρώθηκε το αυστριακό γκραν πρι, εξαιτίας παραπόνων των οδηγών για την κατάσταση του οδοστρώματος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
1965 Κατηγορία:Μηχανοκίνητος αθλητισμός το 1965
Furcadia
Το Furcadia είναι δωρεάν βιντεοπαιχνίδι που παίζεται μαζί με πολλούς παίκτες σε απευθείας σύνδεση σε ένα φανταστικό κόσμο που κατοικείται από πλάσματα της φαντασίας. Το παιχνίδι βασίζεται στο περιεχόμενο που έχει δημιουργηθεί από τον χρήστη με έμφαση στα εργαλεία κατασκευής κόσμου, την εξερεύνηση, την κοινωνικοποίηση και στο roleplaying ελεύθερης μορφής. Το Furcadia φιλοξενεί ένα μεγάλο πρόγραμμα εθελοντών που ονομάζεται Beekin Helpers, επιτρέποντας στους παίκτες να βοηθούν με την κοινότητα διαχείρισης, καλωσορίζοντας τους νέους παίκτες, χειρίζοντας τις τεχνικές υποστήριξης εντός του παιχνιδιού, διαχειρίζοντας εκδηλώσεις στο παιχνίδι, δημιουργώντας έργα τέχνης για το ίδιο το παιχνίδι, έχοντας πρόσβαση και ενημερώνοντας το δικτυακό τόπο του παιχνιδιού, και ψάχνοντας σφάλματα για διόρθωση. Το Furcadia κατέχει τον τίτλο του Βιβλίου Γκίνες για το μεγαλύτερο συνεχής λειτουργίας κοινωνικό παιχνίδι για πολλούς παίκτες σε απευθείας σύνδεση (MMORPG) και ήταν ένα από τα πρώτα παιχνίδια που ενθάρρυνε σε μεγάλο βαθμό να διαχειρίζονται και να επιτρέπεται στους χρήστες να οικοδομούν εικονικούς κόσμους για τους ίδιους. Το 2008, το Furcadia αναφέρθηκε ότι είχε πάνω από 60.000 παίκτες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια MMORPG Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 1996 Κατηγορία:Furry fandom Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια με ισομετρικά γραφικά Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια των Windows Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια με ανθρωπόμορφους χαρακτήρες
Ακτή Νέων Κερδυλίων Σερρών
Η Ακτή Νέων Κερδυλίων είναι παραθαλάσσιο χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Σερρών σε υψόμετρο 5 μέτρων. Η περιοχή ονομάζεται και Ακτή Παναγιάς. Βρίσκεται στα παράλια του Στρυμονικού Κόλπου σε απόσταση 27,5 χλμ. ΝΔ. από το Ροδολίβος, 65,53 χλμ. ΝΑ. από τις Σέρρες και 88,5 Α.-ΒΑ. από τη Θεσσαλονίκη. Από το χωριό περνάει η ΕΟ Θεσσαλονίκης - Καβάλας και είναι κτισμένη ανάμεσα στο Λογκάρι (ΝΔ.) και στη Συκιά (ΒΑ.).
Αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1971 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Νέων Κερδυλίων της επαρχίας Βισαλτίας, με πληθυσμό 10 κατοίκων. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τα Νέα Κερδύλια, το Λογκάρι, το Λιμάνι και τη Συκιά αποτελούν την Τοπική Κοινότητα Νέων Κερδυλίων που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Αμφίπολης του Δήμου Αμφίπολης και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 49 κατοίκων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Σερρών Κατηγορία:Δήμος Αμφίπολης
Μπάιρον Χάουαρντ
Ο '''Μπάιρον Π. Χάουαρντ''' (26 Δεκεμβρίου 1968) είναι ένας Αμερικανός σκηνοθέτης, παραγωγός, σεναριογράφος, animator και περιστασιακός ηθοποιός φωνής στα Walt Disney Animation Studios. Είναι γνωστότερος ως ο συν-σκηνοθέτης των ταινιών Μπολτ (2008), Μαλλιά Κουβάρια (2010), και Ζωούπολη (2016), και επόπτης animator στο Λίλο & Στιτς (2002) και στο Ο Αδελφός μου ο Αρκούδος (2003). Ήταν υποψήφιος για βραβείο Χρυσής Σφαίρας για το Μαλλιά Κουβάρια και κέρδισε για τη Ζωούπολη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί animators Κατηγορία:Άνθρωποι της Disney Κατηγορία:Σκηνοθέτες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
Υπουργείο Ενέργειας, Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού (Κύπρος)
Το Υπουργείο Ενέργειας, Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού της Κύπρου δημιουργήθηκε στις 12 Ιουλίου 2013 και καταργήθηκε στις 2 Ιανουαρίου 2019. Η έδρα του Υπουργείου Ενέργειας, Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού βρισκόταν στη Λευκωσία. Διαδέχθηκε από το Υπουργείο Ενέργειας, Εμπορίου και Βιομηχανίας. Προηγουμένως υπήρχαν το Υπουργείο Εμπορίου και Βιομηχανίας (1960-1994) και το Υπουργείο Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού (1994-2013).
Ο μόνος Υπουργός Ενέργειας, Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού ήταν ο Γιώργος Λακκοτρύπης (2013-2 Ιανουαρίου 2018).
Παραπομπές
Ενεργειας, Εμποριου, Βιομηχανιας και Τουρισμου Κατηγορία:Υπουργεία Ενέργειας Κατηγορία:Υπουργεία Εμπορίου Κατηγορία:Υπουργεία Βιομηχανίας Κατηγορία:Υπουργεία Τουρισμού
Κατάλογος αστέρων του Ιπτάμενου Ιχθύος
Ο παρών κατάλογος αστέρων του Ιπτάμενου Ιχθύος παραθέτει τους σημαντικότερους αστέρες στον αστερισμό Ιχθύ Ιπτάμενο κατά φθίνουσα φωτεινότητα (φαινόμενο μέγεθος), μαζί με τους προσδιορισμούς και κωδικοποιήσεις των αστρονομικών καταλόγων που διαθέτουν και τα βασικά χαρακτηριστικά τους.
Κατηγορούμενο
Το κατηγορούμενο τόσο στην αρχαία ελληνική γλώσσα όσο και στην Νεοελληνική, είναι επίθετο ή ουσιαστικό που αποδίδει ιδιαίτερα χαρακτηριστικά στο υποκείμενο με τη χρήση συνδετικού ρήματος. Μπορεί επίσης να είναι ολόκληρη πρόταση, όταν λειτουργεί ως όνομα.
Κατάλογος αστέρων του Ιπτάμενου Ιχθύος
! Ονομασία ! Μπάγιερ ! Μεταβλητός αστέρας ! Ντρέιπερ ! HIPPARCOS ! Ορθή αναφορά ! Απόκλιση ! data-sort-type="number" | Φαινόμενο μέγεθος ! Απόλυτο μέγεθος ! Απόσταση έτη φωτός ! Φασματικός τύπος
Κατηγορούμενο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαία ελληνική γλώσσα Κατηγορία:Νεοελληνική γλώσσα Κατηγορία:Ελληνική γραμματική Κατηγορία:Σημασιολογία
Κατάλογος αστέρων του Ιπτάμενου Ιχθύος
Πηγές
Ι *
Άγιος Τιμόθεος Ευρίπου
Ο Άγιος Τιμόθεος Ευρίπου ήταν επίσκοπος στον Εύριπο Χαλκίδας. Η οικογένειά του κατάγονταν από τον Κάλαμο Αττικής. Γεννήθηκε περί το έτος 1510 μ.Χ. με το όνομα Τάσος Καλαμιώτης. Από μικρός αγάπησε τα γράμματα και ο πατέρας του, όντας ένας από τους ιερείς του χωριού, υπήρξε ο πρώτος διδάσκαλος του μικρού Άγιου Τιμοθέου. Οι γονείς του τον δίδασκαν την αγάπη τους για την Ορθοδοξία και αυτή απέδωσε καρπούς. Είναι ο ιδρυτής της μονής Πεντέλης της Κοιμήσεως της Θεοτόκου και πιθανότατα του Αγίου Παντελεήμονος της νήσου Κέας όπως λέγεται από ντόπιους. Μέρος της σκήτης Αγίου Γεωργίου της Βραυρώνας ωφείλεται επίσης στον Άγιο αυτό. Η μνήμη του τιμάται στις 16 Αυγούστου και τo '93 χτίστηκε ναός Άγιος Τιμόθεος στην Κέα προς τιμήν του που γιορτάζει και στις 13 Ιουλίου. Ακόμη υπάρχει ναός Αγίων Τιμοθέου Ευρίπου και Νικολάου του Πλανά (Εκκλησ. Μουσείου) στη Χαλκίδα, πολιτιστικό ίδρυμα "Άγιος Τιμόθεος Ευρίπου" επίσης στη Χαλκίδα, όπως και ομώνυμος ραδιοφωνικός σταθμός στους 97.7 .Υπάρχει ακόμη ναός Αγίου Τιμοθέου και Αγίου Γεωργίου ή Νικολάου Χωστού. .
Σπουδές
Ο εν λόγω Άγιος σπούδασε στην Αθήνα και αφότου τελείωσε πήγε ξανά στον Κάλαμο. Ο πρώτος του δάσκαλος λέγεται πως ήταν ο πατέρας του. Ο επίσκοπος Ωρεού ήταν ο πνευματικός του πατήρ ο οποίος φαίνεται να χρηματοδότησε τις σπουδές του Αγίου.
Στην Εύβοια
Στη Βόρεια Εύβοια όπου βρέθηκε μετά τις σπουδές του, συναντήθηκε με τον επίσκοπο Ωρεού, πνευματικό του πατέρα, ο οποίος κατάλαβε τα χαρίσματά του και την έφεσή του προς την Ιερά Λειτουργία. Έτσι λοιπόν γίνεται μοναχός και έπειτα χειροτονείται διάκονος πάντα κοντά στον επίσκοπο, ίσως και γραμματέας του. Εν ακολουθία χειροτονείται ιερέας ισάγγελος τελώντας τα Θεία Μυστήρια και κηρύττοντας τον Λόγο του Θεού, εμψυχώνοντας τους ανθρώπους κατά την Τουρκοκρατία. Αφότου ο επίσκοπος εκοιμήθη, ο Άγιος Τιμόθεος χειροτονείται επίσκοπος Ωρεού και τον διαδέχεται. Όχι πολύ καιρό ύστερα, χειροτονείται Μητροπολίτης Ευρίπου με έδρα τη Χαλκίδα. Ο αγώνας του για τη διατήρηση και ανάδειξη της φλόγας στις ψυχές των ανθρώπων υπάρχει άσβεστος, συστηματικός και φρόνημος. Τέτοια ήταν η προσπάθειά του που συγκίνησε και τους Τούρκους της περιοχής του, όποιοι ήσαν καλοπροαίρετοι και ακόμη δεν άφησε ανθρώπους διαφορετικής θρησκείας, φυλής και κοινωνικής υπόστασης εκτός βεληνεκούς.
Επί Σουλτάνου Σελίμ Β (1566-74), εκδόθηκε διάταγμα που ήθελε κάποιους χριστιανικούς ναούς να μετατραπούν σε τζαμιά. Η αντίσταση του Αγίου ήταν άμεση, τόσο που προκάλεσε τη θανάσιμη οργή του τουρκαλβανού πασά, ο οποίος σχεδίαζε να τον σκοτώσει παρουσιάζοντάς τον ως εχθρό του κράτους. Μπλέχτηκε έτσι με τις αρπακτικές διαθέσεις της Ι.Μ. Νικολάου Γαλατάκη, σταυροπηγιακή μονή της τοπικής μητρόπολης, που τα είχε βάλει με το χωριό "Πολιτικά", καθώς και με τον πασά Ευρίπου που ειδοποιήθηκε από τους μοναχούς της μονής.
Το ησυχαστήριό του στην Πεντέλη και η Μονή
Περί τα 1573-74 κατευθύνθηκε προς το Πεντελικό Όρος προς αποφυγήν των διωκτών του, με την τότε ονομασία του "Όρος των Αμώμων". Πρώτα έγινε λειτουργός όμως στην Αγία Τριάδα "του Νερού" προσδίδοντας σε αυτήν καλό όνομα λόγω της φήμης του, κατά συνέπεια άρχισε να χρησιμοποιείται ως σκήτη από τους ασκητές της περιοχής κάθε Κυριακή. Ο Άγιος πρότεινε σε αυτούς να συγκοινοβιάσουν.
Μέσα του αναζητούσε περισσότερη ησυχία και ένα ερημικό τόπο για να χτίσει τη μονή που ήθελε. Μοναχοί από τα τριγύρω ασκητήρια τον υποδέχτηκαν και τον έπεισαν να ιδρύσει σε αυτό το μέρος το δικό του ησυχαστήριο. Έτσι ξεκίνησε μαζί με μια μικρή συνοδεία να ψάχνει το κατάλληλο μέρος. Εξ αυτής της προσπάθειας, λέει η παράδοση, βρέθηκε ένα σημείο το οποίο ήταν μέσα στις αγριελιές και ένας σκελετός -κατ' άλλους περισσότερους σκελετούς μαζί- όπου στο μέρος της καρδιάς του ήταν χαραγμένη η εικόνα της Παναγίας Γλυκοφιλούσας. Λέγεται ότι στην αρχαιότητα υπήρχε ιερό της Αθηνάς εκεί. Η εύρεση της εικόνας αποτέλεσε την αφορμή που περίμενε ο Άγιος για να το ιδρύσει εις την μνήμην της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Κατ'άλλη παράδοση ο Άγιος βρήκε σε ένα σημείο που του υπέδειξε η Θεοτόκος, ένα ξύλινο σπιτάκι που μέσα υπήρχε το σκήνωμα ενός μοναχού που εκοιμήθη πριν λίγο. Κοντά στο σπιτάκι αλλά και στη ρίζα μιας ελιάς βρήκε μια εικόνα της Θεοτόκου. Και κατά μια τρίτη εκδοχή, ο Άγιος βρήκε μια εικόνα της Θεοτόκου μέσα σε ένα ξύλινο σπιτάκι που ζούσε ένας μοναχός αποκομμένος από τον κόσμο και εκεί αποφάσισε να χτίσει τη Μονή.
Τα έργα ξεκίνησαν το 1576 και η μονή ανεγέρθη το 1578. Ο ίδιος αφοσιώθηκε ολοκληρωτικά σε αυτό το έργο για πέντε χρόνια και ήδη υπήρχε η επιθυμία για ησυχία και καρδιακή αδιάκοπη προσευχή. Καθώς όμως η μονή Πεντέλης βρισκόταν επί τω έργω, ο Άγιος θέλησε να απαλλάγει από την παρουσία προβάτων και άλλων που έβοσκαν κοντά στο οικοδόμημα (στην Αγία Τριάδα του Νερού) τα καλοκαίρια, αγόρασε μια έκταση στον Γέρακα όπου οι ποιμένες περνούσαν τους χειμώνες τους. Κατά συνέπεια αυτοί απομακρύνθηκαν και εγκαταστάθηκαν στα Λαμπρικά κοντά στο Κουρσουλά (το Κορωπί δηλαδή), σε περιοχή που όπως λέγεται αγοράστηκε από τον Άγιο προκειμένου να ανταλλαχθεί με ενός γέροντα. Σύμφωνα με μεταγενέστερα κείμενα οι βοσκοί αυτοί ονομάστηκαν κορωπιώτες.
Ησυχαστήρια και περιοχές που πέρασε
Πέρασε από τις περιοχές Μπουγιάτι Αττικής (Άγιο Στέφανο), το Καστράκι, το ασκητήριο του Αγίου Γεωργίου του Κοκκιναρά και το Θαλάσσι, βαλτώδη τοποθεσία στους πρόποδες του Πεντελικού. Πριν χτίσει τη Μονή Πεντέλης βρέθηκε στη Μονή Μεταμορφώσεως Σωτήρος Καλού Λιβαδίου στον Κάλαμο, τη γενέτειρά του.
Η Σκήτη Αγίου Νικολάου ή Αγίου Γεωργίου Χωστού σήμερα
Το εκκλησάκι υπάρχει και είναι του 16ου αιώνα. Το 1910 εικάζεται εγκαταλελειμένο. Σήμερα έχει χτιστεί στον δεύτερο όροφο ναός αφιερωμένος στον Άγιο, στον οποίο τελούνται Θείες Λειτουργίες (Κλεισθένους 418, Γέρακας ).
Τα βήματά του έπειτα από αυτό τον οδήγησαν στη Σκήτη Αγίου Γεωργίου της Βραυρώνας Αττικής το 1580. Ο Άγιος στη συνέχεια φιλοτεχνήθηκε τις τοιχογραφίες που κρατούσαν από τα τέλη του 15ου αιώνα και έχτισε καινούργια κελιά στη Σκήτη Αγίου Γεωργίου.
Εκεί στη Βραυρώνα ένα θαύμα του είναι πασίγνωστό ανά τους αιώνες. Κάποιοι Οθωμανοί πειρατές απήγαγαν τα παιδιά μιας Οθωμανής γαιοκτήμονος. Με θαυμαστό τρόπο τα παιδιά αυτά αφέθηκαν ελεύθερα, ύστερα από παρέμβασή του. Και εκείνη όντας ευγνώμων του χάρισε ένα μεγάλο κομμάτι γης από τα κτήματά της στη Βραυρώνα. Η συνέχεια τον βρήκε για ακόμη μια φορά κυνηγημένο αφού κάποιοι γαιοκτήμονες τρόμαξαν με τον πολλαπλασιασμό των κτημάτων και των υποψιών ότι θα τους έδιωχνε από τον τόπο τους.
Στη νήσο Κέα (Τζια) εγκαταστάθηκε στη συνέχεια. Έγινε λειτουργός στη Μονή του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου που μέχρι τότε θεωρούταν εγκαταλελειμένη. Τα καλοκαίρια μετέβαινε σε ένα κοντινό σπήλαιο στην τοποθεσία Λούρος για να προσεύχεται. Σε εκείνο το μέρος ένα ακόμη Σημείο είναι γνωστό, εκείνο που ανέβλυζε γάργαρο νερό από τα βράχια και συνεχίζει στο σήμερα περί τους θερινούς μήνες. Στην τοποθεσία ανεγέρθη ναός εις μνήμην Αγίου Παντελεήμονος από τον ίδιο, όπως λέγεται από μερικούς.
Προσωπικότητα και θείο χάρισμα
Ξεχώριζε όσο ήταν εν ζωή για τη μεγάλη ανεξικακία προς τους εχθρούς του και γενικά όλο τον κόσμο. Και αυτό διότι δεν ανταπέδωσε τον φθόνο και το κακό που υπέστη από τους εχθρούς του, αντίθετα όπου εκδιωχνόταν έφευγε χωρίς φυσικά να κρατά κανενός είδους κακία μέσα του. Ήταν αυστηρός προς τον εαυτό του και επιεικής με τους γύρω του. Τον διέκρινε μεγάλη συγχωρητικότητα, ενώ στη ζωή του εφάρμοζε τους λόγους του Αποστόλου Παύλου. Χαρακτηρίζεται ως "θεοπρόβλητος" και "λαοφίλητος". Ακόμη κατείχε τα χαρακτηριστικά ενός καλού, πρότυπου ποιμένα, δηλαδή παρομοίαζε στο πρότυπο αυτού του ησυχαστή που αναφέρει ιδανικά ο Απόστολος Πάυλος: "όσιος, άκακος, αμίαντος, κεχωρισμένος από των αμαρτωλών" (Εβρ. ζ' 26).
Στη Βραυρώνα στη σκήτη του Αγίου Γεωργίου, σε εκείνο το σπήλαιο απέκτησε το θαυματουργικό του χάρισμα, προσευχόμενος επί μερόνυκτα και ζητώντας το έλεος του Θεού.
Κοίμηση
Συνέβη στις 16 Αυγούστου 1590.
Καλύτερος Νέος Παίκτης Ελληνικού Πρωταθλήματος καλαθοσφαίρισης
Το Καλύτερος Νέος Παίκτης Ελληνικού Πρωταθλήματος καλαθοσφαίρισης είναι μία ετήσια βράβευση του Ελληνικού Πρωταθλήματος Καλαθοσφαίρισης, η οποία ξεκίνησε τη σεζόν 1998-99. Περισσότερες φορές το βραβείο έχει δοθεί στον Αλέξανδρο Βεζένκοφ, ο οποίος έχει κριθεί τρεις φορές Καλύτερος Νέος Παίχτης. Δύο φορές έχουν τιμηθεί με αυτόν τον τίτλο ο Κώστας Παπανικολάου και ο Αντώνης Κόνιαρης. Οι υπόλοιποι αθλητές από μία φορά, με τον πιο πρόσφατο τον Λευτέρη Μαντζούκα (2023).
Η βράβευση αυτή δίνεται σε παίχτες κάτω των 22 ετών. Τέλος για την εκλογή του Καλύτερου Νέου, ψηφίζουν προπονητές και αρχηγοί των ομάδων, καθώς και δημοσιογράφοι και κοινό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικό πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Ευρωπαϊκά βραβεία καλαθοσφαίρισης