cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τελιπίνου (θεός)
Σύμφωνα με τον αρχαίο χεττιτικό Μύθο του Τελιπίνου που σώθηκε στις πήλινες πινακίδες της Χάττουσα, όταν ο Τελιπίνου εξαφανίστηκε, η γη έγινε άγονη, οι καλλιέργειες καταστράφηκαν και τα ζώα πέθαιναν από την πείνα: "« Ομίχλη σκέπασε τα παράθυρα. Τα σπίτια κρύφτηκαν στην καταχνιά. Τα ξύλα στο τζάκι τα έπνιξε ο καπνός. Σκοτάδι σκέπασε τους θεούς στους βωμούς. Στα μαντριά τα πρόβατα και οι αγελάδες κατατρόμαξαν και οι μητέρες απαρνήθηκαν τα παιδιά τους. Ο Τελιπίνου έφυγε και μαζί του εξαφανίστηκε η σοδειά και τα ζώα έγιναν στείρα. Εξαφανίστηκε από τη φύση και τα λιβάδια η ζωή και η αφθονία ... Άνθρωποι και θεοί λιμοκτονούσαν». "
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Χετταίοι
Λεύκιος Δομίτιος Αηνόβαρβος (ύπατος το 94 π.Χ.)
Βιογραφία
Υπηρέτησε ως πραίτορας στη Σικελία, πιθανότατα το 96 π.Χ., λίγο μετά τον Β΄ Δουλικό Πόλεμο, όταν οι σκλάβοι είχαν απαγορευτεί να φέρουν όπλα. Διέταξε να σταυρώσουν έναν δούλο, επειδή σκότωσε ένα αγριογούρουνο με κυνηγετικό δόρυ. Υπήρξε ύπατος το 94 π.Χ. Στον εμφύλιο πόλεμο μεταξύ τού Γάιου Μάριου και τού Σύλλα, πήρε το μέρος τού τελευταίου και δολοφονήθηκε στη Ρώμη από τον πραίτορα Δαμάσιππο με εντολή τού Γάιου Μάριου τού Νεότερου.
Ήταν γιος τού Γναίου Δομίτιου Αηνόβαρβου ΙΙΙ υπάτου το 122 π.Χ., και αδελφός τού Γναίου Δομίτιου Αηνόβαρβου ΙV υπάτου το 96.
Bιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Δεύτερο Προαιρετικό Πρωτόκολλο του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα
δεξιά|μικρογραφία|400x400εσ|Υπογράψει το Δεύτερο Προαιρετικό Πρωτόκολλο του ICCPR: μέρη σε σκούρο πράσινο, υπέγραψαν το πράσινο φως, μη μέλη σε γκρι Το Δεύτερο Προαιρετικό Πρωτόκολλο του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα, με σκοπό την κατάργηση της θανατικής ποινής είναι μια συμφωνία, στο Διεθνές Σύμφωνο για τα ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα. Δημιουργήθηκε στις 15 Δεκεμβρίου 1989 και τέθηκε σε ισχύ στις 11 Ιουλίου 1991. Έως τον Νοέμβριο του 2017, το Προαιρετικό Πρωτόκολλο έχει 85 κράτη μέλη. Επιπλέον, δύο μέλη (Αγκόλα και Γκάμπια) έχουν υπογράψει αλλά δεν έχουν επικυρώσει το Πρωτόκολλο.
Δείτε επίσης
]]
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συνθήκες της Ελλάδας Κατηγορία:Συνθήκες της Αλβανίας Κατηγορία:Συνθήκες της Αυστρίας Κατηγορία:Συνθήκες της Βουλγαρίας Κατηγορία:Συνθήκες της Γαλλίας Κατηγορία:Συνθήκες της Γερμανίας Κατηγορία:Συνθήκες της Δανίας Κατηγορία:Συνθήκες της Ισπανίας Κατηγορία:Συνθήκες της Ιταλίας Κατηγορία:Συνθήκες της Κύπρου Κατηγορία:Συνθήκες του Ηνωμένου Βασιλείου Κατηγορία:Συνθήκες της Ολλανδίας Κατηγορία:Συνθήκες της Ουγγαρίας Κατηγορία:Συνθήκες της Ρουμανίας Κατηγορία:Συνθήκες της Σερβίας Κατηγορία:Συνθήκες της Τουρκίας
Γενική Γραμματεία Έρευνας και Τεχνολογίας
Η Γενική Γραμματεία Έρευνας και Τεχνολογίας (ΓΓΕΤ) - Γενική Γραμματεία Έρευνας και Καινοτομίας (ΓΓΕΚ) από 06.01.2021 - αποτελεί αυτοτελή υπηρεσία του Υπουργείου Ανάπτυξης και Επενδύσεων . Μέχρι το 2009, ανήκε στο Υπουργείου Ανάπτυξης. Από το 2009 έως το 2019 άνηκε στο Υπουργείο Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων και ειδικότερα ήταν αρμοδιότητα του Αναπληρωτή Υπουργού Έρευνας και Καινοτομίας.
Δομή
Η ΓΓΕΤ διαρθρώνεται σε επτά Διευθύνσεις, μία Τεχνική Υπηρεσία και σε τρία αυτοτελή τμήματα:
Αρμόδιοι Υπουργοί
Από τις 28 Ιανουαρίου 2015 η ΓΓΕΤ αποτέλεσε ξεχωριστό χαρτοφυλάκιο, υπαγόμενο στο Υπουργείο Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων. Αρμόδιος Αναπληρωτής Υπουργός Έρευνας και Καινοτομίας ήταν από το 2015 έως το 2019 ο Κώστας Φωτάκης. Από τις 8 Ιουλίου 2019, οπότε η Γενική Γραμματεία μεταφέρθηκε στο Υπουργείο Ανάπτυξης & Επενδύσεων, Αρμόδιος Υφυπουργός Έρευνας και Τεχνολογίας είναι ο Χρίστος Δήμας.
Γενικός Γραμματέας
Γενικός Γραμματέας Έρευνας και Τεχνολογίας είναι ο Αθανάσιος Κυριαζής, καθηγητής του Πανεπιστημίου Πειραιώς στο Τμήμα Στατιστικής και Ασφαλιστικής Επιστήμης με γνωστικό αντικείμενο Εφαρμοσμένα Μαθηματικά και Νέες Τεχνολογίες. Προκάτοχοι του είναι η Ματρώνα (Πατρίτσια) Κυπριανίδου, ο Θωμάς Μαλούτας, ο Χρήστος Βασιλάκος, ο Βασίλης Μάγκλαρης, ο Κώστας Κοκκινοπλίτης, ο Αχιλλέας Μητσός, ο Ιωάννης Τσουκαλάς και ο Φίλιππος Τσαλίδης.
Αναφορές
Κατηγορία:Επιστήμες και τεχνολογία στην Ελλάδα Κατηγορία:Έρευνα στην Ελλάδα Κατηγορία:Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων (Ελλάδα) Κατηγορία:Υπουργείο Ανάπτυξης και Επενδύσεων
Οι νύχτες της Καμπίρια
Οι Νύχτες της Καμπίρια (Le notti di Cabiria) είναι ιταλική δραματική ταινία του 1957, σε σκηνοθεσία του Φεντερίκο Φελίνι, με πρωταγωνιστές τους Τζουλιέτα Μασίνα, Φρανσουά Περιέ και Αμεντέο Νατσάρι. Το σενάριο βασίζεται σε μια ιδέα του Φελίνι και αφηγείται μερικές νύχτες από τη ζωή μιας πόρνης, που αναζητά μάταια την αληθινή αγάπη.
Η ταινία έχει τιμηθεί με πολλά βραβεία, μεταξύ άλλων με το Βραβείο Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας του 1957. Ήταν η δεύτερη συνεχόμενη χρονιά που το συγκεκριμένο βραβείο κερδίθηκε από ιταλική ταινία και από τον Φεντερίκο Φελίνι, καθώς το βραβείο του 1956 είχε κερδίσει η ταινία Λα Στράντα του ίδιου σκηνοθέτη. Και στις δύο αυτές ταινίες πρωταγωνιστούσε η Τζουλιέτα Μασίνα, σύζυγος του Φελίνι, η οποία για την ερμηνεία της στις Νύχτες της Καμπίρια τιμήθηκε με το Βραβείο Γυναικείου ρόλου στο Φεστιβάλ των Καννών.
Πλοκή
Ένα χαρούμενο ζευγάρι περπατά στις όχθες ενός ποταμού. Ξαφνικά, ο άνδρας αρπάζει την τσάντα της γυναίκας, σπρώχνει τη γυναίκα ρίχνοντάς τη μέσα στο ποτάμι και εξαφανίζεται τρέχοντας. Η γυναίκα δεν ξέρει κολύμπι και σχεδόν πνίγεται, όμως διασώζεται από μια ομάδα μικρών αγοριών και δέχεται τις πρώτες βοήθειες από ανθρώπους που ζουν κοντά στην όχθη. Παρά το γεγονός ότι μόλις της έσωσαν τη ζωή, τους αντιμετωπίζει με περιφρόνηση και αναζητά απελπισμένα τον άνδρα που την έριξε στο ποτάμι, τον εραστή της Τζιόρτζιο.
Η γυναίκα, που λέγεται Καμπίρια, γυρνά στο μικρό της σπίτι, όπου ζούσε με τον Τζιόρτζιο. Η καλύτερη φίλη και γειτόνισσά της, Γουάντα (Φράνκα Μάρζι) προσπαθεί να τη βοηθήσει να ξεπεράσει την ανέντιμη συμπεριφορά του άντρα, χωρίς αποτέλεσμα. Η Καμπίρια εργάζεται ως πόρνη. Κάποια νύχτα που τριγυρνά σε αναζήτηση πελατών, τυχαίνει να βρεθεί έξω από ένα πολυτελές κέντρο διασκέδασης, όπου γίνεται μάρτυρας του καυγά ανάμεσα στον διάσημο σταρ του κινηματογράφου Αλμπέρτο Λατσάρι (τον οποίο υποδύεται ο Αμεντέο Νατσάρι, ηθοποιός πολύ διάσημος και στην πραγματικότητα) και την κοπέλα του, που τον εγκαταλείπει. Παρόλο που η Καμπίρια είναι φτωχοντυμένη, σε αντίθεση με την κοπέλα του σταρ που φορούσε γούνα και ακριβό φόρεμα, ο Λατσάρι, θιγμένος, της ζητά να τον συνοδεύσει αρχικά σε ένα άλλο νυχτερινό κέντρο και κατόπιν στο σπίτι του, από την πολυτέλεια του οποίου η Καμπίρια μένει έκπληκτη. Όταν αρχίζουν επιτέλους να πλησιάζουν ερωτικά, η κοπέλα του Λατσάρι επιστρέφει και ο σταρ κρύβει στο μπάνιο την Καμπίρια, που περνά τη νύχτα εκεί, μόνη, και όχι στην αγκαλιά του διάσημου ηθοποιού.
Αργότερα, μια εκκλησιαστική πομπή περνά από την πιάτσα όπου συχνάζουν οι πόρνες της πόλης. Παρόλο που οι άλλες γυναίκες χλευάζουν την εκκλησία, η Καμπίρια σκέφτεται να ακολουθήσει την πομπή, ωστόσο εκείνη την ώρα φθάνει ένας πελάτης και εκείνη μπαίνει στο φορτηγό του. Καθώς επιστρέφει σπίτι της αργότερα την ίδια νύχτα, βλέπει έναν μυστηριώδη άνδρα να δίνει τρόφιμα στους φτωχούς που μένουν στις σπηλιές κοντά στο σπίτι της. Δεν τον έχει ξαναδεί ποτέ, όμως εντυπωσιάζεται από αυτήν την πράξη φιλανθρωπίας. Όταν, αργότερα, μια εκδρομή με φίλους θα τη φέρει σε ένα ιερό προσκύνημα, προσεύχεται με πάθος ζητώντας να της δοθεί η ευκαιρία για μια καλύτερη ζωή.
Κάποια άλλη νύχτα η Καμπίρια πηγαίνει σε μια μαγική παράσταση και ο μάγος την ανεβάζει στη σκηνή και την υπνωτίζει. Εκείνη, μπροστά στο ακροατήριο που ξεσπά σε γέλια, εξομολογείται την επιθυμία της να παντρευτεί και να ζήσει ευτυχισμένη. Η Καμπίρια φεύγει από την παράσταση έξαλλη που την εκμεταλλεύτηκαν για τη διασκέδαση του κοινού, όμως έξω από το θέατρο την πλησιάζει ένας άνδρας (Φρανσουά Περιέ) που θέλει να της μιλήσει. Ήταν στο ακροατήριο και λέει πως το όνομά του είναι Όσκαρ, το ίδιο όνομα που ανέφερε η Καμπίρια υπνωτισμένη, και ο άνδρας λέει πως αυτό είναι σημάδι ότι η μοίρα τούς θέλει μαζί. Παρόλο που αρχικά η Καμπίρια είναι επιφυλακτική, βγαίνουν μερικές φορές ραντεβού, τον ερωτεύεται με πάθος και, μέσα σε λίγες μόνο βδομάδες, αποφασίζουν να παντρευτούν. Η Καμπίρια είναι ενθουσιασμένη, πουλά το σπίτι της και αποσύρει όλες τις οικονομίες της από την τράπεζα. Προσφέρει ένα μέρος από το σημαντικό ποσό ως προίκα στον Όσκαρ, όμως αυτός αρνείται. Ωστόσο της προτείνει να κάνουν έναν περίπατο στο δάσος, όπου εκείνος αρχίζει να συμπεριφέρεται ψυχρά και νευρικά. Όταν φτάνουν σε έναν γκρεμό, η Καμπίρια συνειδητοποιεί ότι ο Όσκαρ σκοπεύει να κλέψει τις οικονομίες της και να τη σκοτώσει σπρώχνοντάς τη στο κενό. Κλαίγοντας με λυγμούς, πετά όλα της τα χρήματα στα πόδια του και τον ικετεύει να τη σκοτώσει. Όπως έκανε και ο προηγούμενος εραστής της, ο άνδρας αρπάζει τα χρήματα και την εγκαταλείπει βάζοντάς το στα πόδια.
Η Καμπίρια αργότερα συνέρχεται και, κλαίγοντας και παραπατώντας, παίρνει τον μακρύ δρόμο της επιστροφής στην πόλη. Καθώς διασχίζει το δάσος συναντά μια ομάδα νέων που παίζουν μουσική και χορεύουν. Οι νέοι σχηματίζουν τριγύρω της μια χαρούμενη, αυθόρμητη παρέλαση, ώσπου κι εκείνη αρχίζει να χαμογελά μέσα από τα δάκρυά της.
Παραγωγή
Το όνομα Καμπίρια προέρχεται από την ιταλική ταινία Καμπίρια του 1914, ενώ ο χαρακτήρας της Καμπίρια προέκυψε από μια σύντομη σκηνή της πρότερης ταινίας του Φελίνι Ο Λευκός Σεΐχης. Η ερμηνεία της Μασίνα σε εκείνη την ταινία ενέπνευσε τον Φελίνι να γυρίσει τις Νύχτες της Καμπίρια. Όμως κανείς παραγωγός στην Ιταλία δεν ήταν πρόθυμος να χρηματοδοτήσει μια ταινία στην οποία οι κεντρικές ηρωίδες θα ήταν πόρνες. Τελικά, τα κεφάλαια για το γύρισμα της ταινίας δέχτηκε να χορηγήσει ο Ντίνο ντε Λαουρέντις, που είχε κάνει την παραγωγή και στην προηγούμενη ταινία του Φελίνι, Λα Στράντα.
Ο Φελίνι βάσισε ορισμένους από τους χαρακτήρες σε μια πραγματική πόρνη που είχε συναντήσει όταν γύριζε την ταινία Σκιές του υποκόσμου. Για να προσδώσει ρεαλισμό στο σενάριο, ζήτησε από τον Πιερ Πάολο Παζολίνι, διαβόητο για την εξοικείωσή του με τον εγκληματικό υπόκοσμο της Ρώμης, να βοηθήσει στους διαλόγους.
Η ταινία γυρίστηκε στα στούντιο της Τσινετσιτά αλλά και σε πολλές ακόμη περιοχές της Ιταλίας, που περιλαμβάνουν τις πόλεις Ατσίλια και Καστέλ Γκαντόλφο, το Ιερό Προσκύνημα της Παναγίας της Αγάπης του Θεού, καθώς και τον ποταμό Τίβερη.
Υποδοχή
Την εποχή που η ταινία κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στην Αμερική, ο κριτικός Μπόσλεϊ Κράουθερ των New York Times έδωσε μεικτές κριτικές, αφενός θεωρώντας θετικό το ότι πρόκειται για μια χαρακτηριστικά νεορεαλιστική ταινία, που όμως επικεντρώνεται στο θέμα και όχι στην πλοκή και εξετάζει το ανθρώπινο πάθος, αφετέρου βρίσκοντας την ατμόσφαιρα δυσάρεστη και την ανάπτυξη του χαρακτήρα της ηρωίδας ελλειματική. Ωστόσο, σαράντα χρόνια αργότερα, με αφορμή την κυκλοφορία της ταινίας σε αποκατεστημένη έκδοση, η διάδοχος του Κράουθερ στην εφημερίδα, Τζάνετ Μάσλιν, αποκάλεσε την ταινία "κινηματογραφικό αριστούργημα", προσθέτοντας ότι "το τελικό πλάνο της Καμπίρια αξίζει περισσότερο από όλα τα θεαματικά μπλοκ-μπάστερ που μπορεί να προσφέρει το Χόλιγουντ."
Το 1998 η ταινία επανακυκλοφόρησε σε νέα, αποκατεστημένη κόπια, που τώρα συμπεριελάμβανε μια κρίσιμη επτάλεπτη σεκάνς, εκείνη του άνδρα που μοιράζει τρόφιμα στους ανθρώπους που ζουν στις σπηλιές, και η οποία είχε κοπεί από τη λογοκρισία μετά την πρεμιέρα της ταινίας.
Επίδραση
Το αμερικανικό μιούζικαλ Σουίτ Τσάριτι και η κινηματογραφική του προσαρμογή βασίζονται στο σενάριο του Φελίνι.
COSMOTE TV
Η COSMOTE TV (πρώην OTE TV και Conn-x TV) είναι υπηρεσία συνδρομητικής τηλεόρασης η οποία ανήκει στον όμιλο ΟΤΕ. Διατίθεται μέσω δορυφόρου (από τον Eutelsat 9B 9°E) και μέσω online streaming.
Ιστορία
Το 1999, εξεταζόταν συμφωνία με την ΕΡΤ, τον Alpha TV και τον ΟΤΕ, με σκοπό την δημιουργία μιας ψηφιακής πλατφόρμας. Παρά την έγκριση των σχεδίων αυτών από τα διοικητικά συμβούλια των εταιριών αυτών τον Μάρτιο του 2000, εγκαταλείφθηκαν τον Σεπτέμβριο της ίδιας χρονιάς, αφού ο ΟΤΕ αποχώρησε από το πρότζεκτ. Ο Alpha TV προχώρησε στην δημιουργία της συνδρομητικής υπηρεσίας Alpha Digital. Εξασθένησε γρήγορα και διέκοψε την λειτουργία του, λόγω χαμηλών αριθμών συνδρομητών και οικονομικών προβλημάτων.
Η λειτουργία της Cosmote TV ξεκίνησε το 2008 ως δοκιμαστική συνδρομητική υπηρεσία από τον ΟΤΕ και ονομαζόταν Conn-x TV, ενώ το επόμενο έτος ξεκίνησε η εμπορική του διάθεση. Βασιζόταν στην τεχνολογία IPTV, που δίνει τη δυνατότητα μετάδοσης του τηλεοπτικού σήματος μέσα από μια ευρυζωνική σύνδεση ADSL. To 2010, ο ΟΤΕ επέκτεινε το Conn-x TV πανελλαδικά, καλύπτοντας έτσι και περιοχές με μικρότερο πληθυσμό. Στο τέλος του 2010, η υπηρεσία προσέφερε 48 τηλεοπτικά κανάλια με ψηφιακή εικόνα, ανάμεσά τους και 3 αθλητικά κανάλια τα Conn-x TV Sport 1, 2 & 3, και υπηρεσίες Video on Demand.
Το 2011, ο ΟΤΕ μετονόμασε το Conn-x TV σε ΟΤΕ TV και ξεκίνησε την προσφορά της υπηρεσίας πανελλαδικά και μέσω δορυφόρου. Στα μέσα Οκτωβρίου του επόμενου έτους, ο ΟΤΕ TV ξεπέρασε τους 100.000 συνδρομητές ενώ πρόσθεσε νέα κανάλια, υπηρεσίες (OTE CINEMA ON DEMAND HD, 1, 2 και 3) και περιεχόμενο σε υψηλή ανάλυση (OTE CINEMA 1 HD). Το 2013, η συνδρομητική πλατφόρμα του ΟΤΕ ΤV, ξεπέρασε τους 250.000 συνδρομητές. Επίσης, προστέθηκε και το κανάλι ΟΤΕ SPORT 5 με παράλληλη αναβάθμιση του ΟΤΕ SPORT 3 σε HD. Ακόμη προστέθηκε το Disney XD (Οκτώβριος του 2013).
Στα τέλη του 2013 ξεπέρασε τους 280.000 συνδρομητές ενώ στα τέλη του 2014 τους 321.000 καταγράφοντας ανοδική πορεία. Το 2014 προστέθηκαν τα κανάλια E! HD και National Geographic HD/SD, Animal Planet HD και Mezzo. Τον Σεπτέμβριο του 2014, ο ΟΤΕ TV λάνσαρε το κανάλι OTE SPORT 6HD και μετέτρεψε τα OTE SPORT 4 και 5 σε υψηλής ευκρίνειας.
Η συνδρομητική πλατφόρμα OTE TV στο τέλος Ιουνίου του 2015 είχε 377.548 συνδρομητές, ενώ τον Ιούνιο του 2016 είχε 458.920 συνδρομητές (αύξηση 21,6%).
Στα τέλη Αυγούστου του 2016 η συνδρομητική πλατφόρμα του ΟΤΕ πέρασε για πρώτη φορά στην πρώτη θέση, ξεπερνώντας τον αριθμό συνδρομητών της ανταγωνιστικής πλατφόρμας Nova, αυξάνοντας τους συνδρομητές της σε 462.000.
Τον Σεπτέμβριο του 2016, το OTE CINEMA 2 αναβαθμίστηκε σε υψηλή ευκρίνεια (HD). Τον επόμενο μήνα (7 Οκτωβρίου), προστέθηκε και το αθηναϊκό περιφερειακό κανάλι, παιδικού περιεχομένου Smile TV στη θέση 507 εμπλουτίζοντας παράλληλα το παιδικό του περιεχόμενο. Στις 14 Νοεμβρίου 2016 ο ΟΤΕ TV άλλαξε όνομα και έγινε COSMOTE TV. Τον Ιούλιο του 2017 έγινε γνωστό ότι η πλατφόρμα έχει φτάσει τους 510.000 συνδρομητές. Στις 1 Οκτωβρίου 2017 λόγω λήξης σύμβασης συμβολαίου αποχωρούν τα Discovery HD Showcase, Discovery Channel, Discovery Science HD, IDX HD, Animal Planet HD, Eurosport 1HD, Eurosport 2 και TLC και έρχονται τα BBC Earth, Viasat Explore, Viasat Nature, Food Network, Fine Living, FOX Sports, Nautical Channel, Outdoor Channel, Crime and Investigation και CBS Reality.
Τον Νοέμβριο του 2017 ο όμιλος ανακοίνωσε ότι το τρίτο τρίμηνο της ίδιας χρονιάς συγκέντρωσε 517.155 συνδρομητές, σημειώνοντας αύξηση 8,2% σε σχέση με το αντίστοιχο τρίμηνο του 2016.
Η υπηρεσία προσφέρει περισσότερα από 85 κανάλια, ελληνικά και ξένα, από τα οποία τα 25 μεταδίδονται σε υψηλή ευκρίνεια (HD). Η μετάδοση σε HD είναι διαθέσιμη στην COSMOTE TV μέσω δορυφόρου. Επιπλέον, 13 κανάλια βρίσκονται κάτω από την ομπρέλα των COSMOTE SPORT και 8 κάτω από την ομπρέλα των COSMOTE CINEMA.
Οι συνδρομητές έφτασαν τους 554.986 στο τέλος του 2019 σημειώνοντας αύξηση κατά 2,4% σε σχέση με το 2018, όταν είχε ολοκληρώσει τη χρονιά με 541.907 συνδρομητές.
Τον Δεκέμβριο του 2019 ξεκίνησε την Over The Top (OTT) υπηρεσία της COSMOTE TV, για τηλεοράσεις και φορητές συσκευές με δυνατότητα 4Κ περιεχομένου σε επιλεγμένα αθλητικά γεγονότα.
Από το 2013 και μέχρι σήμερα ο ΟΤΕ εκπέμπει (δοκιμαστικά) κάποιους ελληνικούς τοπικούς ραδιοφωνικούς σταθμούς, οι οποίοι είναι ο Αθήνα 9.84, η Πειραϊκή Εκκλησία και το Ράδιο Οιχαλία 106.2 συμφερόντων Ελευθέρας Αποστολικής Εκκλησίας Πεντηκοστής με κεντρικά στη Λάρισα και στούντιο στη Φαρκαδόνα.
Επιπρόσθετες υπηρεσίες
Το COSMOTE TV παρέχει τις εξής επιπλέον υπηρεσίες: Η υπηρεσία COSMOTE Replay TV είναι διαθέσιμη στον COSMOTE TV Μέσω online streaming.
Κινηματογράφος
Ο ΟΤΕ έχει συνάψει τις συμφωνίες για την προβολή τηλεοπτικών σειρών και ταινιών με μεγάλα κινηματογραφικά στούντιο και ανεξάρτητες εταιρείες διανομής (π.χ.: Walt Disney, 20th Century Studios, HBO, Miramax, Lions Gate, BBC, Sky Vision, Φίνος Φιλμ, Καραγιάννης - Καρατζόπουλος κ.ά.)
Αθλητικό περιεχόμενο
Τα κανάλια COSMOTE Sport μεταδίδουν τους ποδοσφαιρικούς αγώνες επιλεγμένων ομάδων του Ελληνικού πρωταθλήματος, του Ιταλικού Πρωταθλήματος, του Τσάμπιονς Λίγκ, του Γιουρόπα Λίγκ και του Κόνφερενς Λίγκ, του Πορτογαλικού Πρωταθλήματος, του Κόπα Λιμπερταδόρες και του Κόπα Σουδαμερικάνα. Επίσης, επιλεγμένους αγώνες μπάσκετ του Ισπανικού Πρωταθλήματος, του Τούρκικου Πρωταθλήματος καθώς και διεθνή πρωταθλήματα όπως: το Αμερικάνικο NBA, σημαντικές διοργανώσεις μηχανοκίνητου αθλητισμού όπως το MotoGP και το WRC και πολλές ακόμη διοργανώσεις σε ποδόσφαιρο, μπάσκετ, τένις, βόλεϊ, χάντμπολ, μηχανοκίνητο αθλητισμό και αγώνες πάλης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οργανισμός Τηλεπικοινωνιών Ελλάδος Κατηγορία:Συνδρομητικές πλατφόρμες της Ελλάδας Κατηγορία:Τηλεοπτικά κανάλια και σταθμοί οι οποίοι ιδρύθηκαν το 2016
Πλουτώνιο
Το χημικό στοιχείο πλουτώνιο (λατινικά: plutonium) είναι ένα υπερουράνιο, ραδιενεργό μέταλλο που ανήκει στις ακτινίδες. Ο ατομικός αριθμός του είναι 94 και η ατομική μάζα του 244 amu. Το χημικό του σύμβολο είναι "Pu" και ανήκει στην περίοδο 7 και στον τομέα f. Έχει θερμοκρασία τήξης 639,5±2 °C και θερμοκρασία βρασμού 3235±19 °C.
Στις «συνηθισμένες συνθήκες», θερμοκρασία 25 °C και πίεση 1 atm, είναι ένα μέταλλο σε χρώμα μεταλλικό γκρι, που αμαυρώνεται γρήγορα στον ατμοσφαιρικό αέρα, εξαιτίας της οξείδωσής του. Απαντάται σε έξι αλλοτροπικές μορφές, σε θερμοκρασίες από δωματίου (20 °C) έως και 640 °C, που είναι και το σημείο τήξης του. Οι αλλοτροπικές μεταπτώσεις του πλουτωνίου συνοδεύονται από ασυνεχείς μεταβολές στην πυκνότητά του. Ένα μοναδικό χαρακτηριστικό του είναι ότι με θέρμανση, από τους 310 °C στους 480 °C συστέλλεται αντί να διαστέλλεται, όπως συμβαίνει με τα άλλα μέταλλα. Στις ενώσεις του εμφανίζεται με πέντε αριθμούς οξείδωσης. Αντιδρά με τον άνθρακα, τα αλογόνα, το άζωτο και το πυρίτιο. Όταν εκτίθεται στον υγρό αέρα, δημιουργεί οξείδια και υδρίδια τα οποία αυξάνουν τον όγκο της αρχικής ποσότητας πλουτωνίου έως και 70%. Στη συνέχεια αποφλοιώνεται και μετατρέπεται σε σκόνη, που μπορεί να αναφλεχθεί απότομα. Είναι ραδιενεργό δηλητήριο που συσσωρεύεται στο μυελό των οστών. Αυτές και άλλες ιδιότητες κάνουν τη διακίνηση του πλουτωνίου επικίνδυνη.
Το πλουτώνιο, ειδικότερα το ισότοπο 238Pu, παρασκευάστηκε με ακτινοβόληση ουρανίου με πυρήνες δευτερίου (βαρύ υδρογόνο) και απομονώθηκε για πρώτη φορά το Δεκέμβριο του 1940, ενώ ταυτοποιήθηκε χημικά λίγο αργότερα, το Φεβρουάριο του 1941 από τους Γκλεν Σήμποργκ, Έντουιν Μακ Μίλλαν, Γιόζεφ Κέννεντυ και Άρθουρ Γουώλ. Το νέο στοιχείο πήρε το όνομα του πλανήτη-νάνο Πλούτωνα, παρόμοια με άλλα χημικά στοιχεία που ανήκουν στις ακτινίδες, δηλαδή το ουράνιο και το ποσειδώνιο, που πήραν τα ονόματά τους από τον πλανήτη Ουρανό και τον πλανήτη Ποσειδώνα. Παράγεται σε πυρηνικούς αντιδραστήρες με πρώτη ύλη το ουράνιο που χρησιμοποιείται ως καύσιμη ύλη. Χρησιμοποιείται στους αντιδραστήρες και στην κατασκευή πυρηνικών όπλων σχάσης.
Ανακάλυψη
Ο Ενρίκο Φέρμι και μία ομάδα επιστημόνων στο Πανεπιστήμιο της Ρώμης ανέφεραν ότι είχαν ανακαλύψει το στοιχείο 94 το 1934. Ο Φέρμι αποκαλούσε το στοιχείο εσπέριο (hesperium) και το ανάφερε στη διάλεξή του κατά την απονομή του βραβείου Νόμπελ το 1938. Το δείγμα ήταν στην πραγματικότητα ένα μείγμα από βάριο, κρυπτό και άλλα στοιχεία, μα αυτό δεν ήταν γνωστό εκείνη την εποχή γιατί η πυρηνική σχάση δεν είχε ανακαλυφθεί ακόμη.
thumb|Ο [[Γκλεν Θ. Σίμποργκ και η ομάδα του στο Μπέρκλεϊ ήταν οι πρώτοι που παρήγαγαν πλουτώνιο]]
Το πλουτώνιο (ακριβέστερα το ισότοπο 238Pu) παράχθηκε και απομονώθηκε για πρώτη φορά στις 14 Δεκεμβρίου 1940 και εντοπίστηκε χημικά στις 23 Φεβρουαρίου 1941 από τους Γκλεν Σίμποργκ (Glenn Theodore Seaborg, 1912 – 1999), Έντουιν Μ. ΜακΜίλαν (Edwin Mattison McMillan, 1907 – 1991), Τζώζεφ Κένεντι (Joseph William Kennedy, 1916 – 1957) και Άρθουρ Γουώλ (Arthur C. Wahl, 1917 – 2006), με βομβαρδισμό ουρανίου με πυρήνες δευτερίου σε κύκλοτρο 60 ιντσών (152,4 cm) στο πανεπιστήμιο του Μπέρκλεϋ στην Καλιφόρνια. Στο πείραμα του 1940, το ποσειδώνιο-238 δημιουργήθηκε άμεσα από τον βομβαρδισμό αλλά διασπάσθηκε με εκπομπή β-σωματιδίων δύο μέρες αργότερα, με την οποία σχηματίστηκε και το νέο στοιχείο 94.
Το έγγραφο που τεκμηριώνει την ανακάλυψη συντάχθηκε από την επιστημονική ομάδα και στάλθηκε στο περιοδικό Physical Review τον Μάρτιο του 1941. Το έγγραφο αποσύρθηκε πριν από τη δημοσίευσή του όταν διαπιστώθηκε ότι ένα ισότοπο του νέου στοιχείου (το 239Pu) θα μπορούσε να υποστεί πυρηνική σχάση με τέτοιο τρόπο που θα μπορούσε να γίνει χρήσιμο στην ατομική βόμβα. Η δημοσίευση καθυστέρησε έως ένα χρόνο μετά τη λήξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου για λόγους ασφαλείας.
Ο Έντουιν Μακ Μίλαν είχε πρόσφατα ονομάσει το πρώτο υπερουράνιο στοιχείο με το όνομα του πλανήτη Ποσειδώνα και πρότεινε το εν λόγω στοιχείο 94, που είναι το επόμενο στοιχείο της σειράς, να πάρει το όνομά του από τον επόμενο πλανήτη, τον Πλούτωνα Ο Σίμποργκ αρχικά θεώρησε πως το όνομα του στοιχείου θα ήταν "plutium", "πλούτιο", αλλά στη συνέχεια έκρινε πως δεν ακουγόταν ηχητικά τόσο καλά όσο το "plutonium", "πλουτώνιο". Επέλεξε τα γράμματα "Pu" ως αστείο, τα οποία πέρασαν χωρίς προειδοποίηση στον περιοδικό πίνακα. Εναλλακτικές ονομασίες δημιουργημένες από τον Σίμποργκ ήταν ουλτίμιο (ultimium) ή εξτρέμιο (extremium) λόγω της λανθασμένης πεποίθησης ότι βρήκαν το τελευταίο δυνατό χημικό στοιχείο στον περιοδικό πίνακα.
Πρώιμη Έρευνα
Η βασική χημεία του πλουτωνίου λίγους μήνες μετά την αρχική μελέτη έμοιαζε να έχει ομοιότητες με αυτήν του ουρανίου. Η πρωταρχική έρευνα συνεχίστηκε μυστικά στο μεταλλουργικό εργαστήριο του Πανεπιστημίου του Σικάγου. Στις 18 Αυγούστου του 1942 απομονώθηκαν και μετρήθηκαν για πρώτη φορά ίχνη πλουτωνίου. Περίπου 50 μg πλουτωνίου-239 παράχθηκαν αναμειγμένα με ουράνιο και άλλα προϊόντα σχάσης με αποτέλεσμα να απομονωθεί μόνο 1 μg καθαρού πλουτωνίου. Η διαδικασία αυτή επέτρεψε στους χημικούς να καθορίσουν τη σχετική ατομική μάζα του νέου στοιχείου.
Τον Νοέμβριο του 1943, δείγμα τριφθοριούχου πλουτωνίου υπέστη αναγωγή με αποτέλεσμα τη δημιουργία του πρώτου δείγματος μεταλλικού πλουτωνίου - μερικά μικρογραμμάρια μεταλλικές χάντρες - αρκετά όμως για να χαρακτηριστεί ως το πρώτο συνθετικό στοιχείο που έγινε ορατό με γυμνό μάτι.
Οι ραδιενεργές ιδιότητες του 239Pu μελετήθηκαν επίσης. Ερευνητές διαπίστωσαν ότι όταν χτυπηθεί από ένα νετρόνιο υφίσταται σχάση απελευθερώνοντας περισσότερα νετρόνια και ενέργεια. Αυτά τα νετρόνια μπορούν να συγκρουστούν με άλλα άτομα 239Pu και ούτω καθ' εξής σε μια, εκθετικού ρυθμού, ταχεία αλυσιδωτή αντίδραση. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε έκρηξη αρκετά μεγάλη για να καταστρέψει μια πόλη εάν υπάρχει αρκετό συγκεντρωμένο ισότοπο ούτως ώστε να σχηματίσει μία κρίσιμη μάζα.
Παραγωγή κατά τη διάρκεια του σχεδίου Μανχάταν
left|thumb|Η πρόσοψη του Αντιδαστήρα Β του Χάνφορντ (Hanford) υπό κατασκευή - ο πρώτος αντιδραστήρας παραγωγής πλουτωνίου.|alt=Φωτογραφία παρμένη από το ταβάνι ενός βιομηχανικού δωματίου με σχήμα τετραγώνου. Οι τσιμεντένιοι τοίχοι έχουν μεταλλικές σκάλες. Μία ντουζίνα ανθρώπων απασχολούνται με μερικές δραστηριότητες στο πάτωμα
Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου η κυβέρνηση των Η.Π.Α. έθεσε σε εφαρμογή το Σχέδιο Μανχάταν, το οποίο είχε στόχο την ανάπτυξη ατομικής βόμβας. Οι τρεις βασικές περιοχές έρευνας και παραγωγής του Σχεδίου ήταν η εγκατάσταση παραγωγής πλουτωνίου εκεί που είναι τώρα η τοποθεσία Χάνφορντ, οι εγκαταστάσεις εμπλουτισμού ουρανίου στο Όακ Ριτζ και το Τενεσί, για τις έρευνες των όπλων σε ένα εργαστήριο σχεδιασμού γνωστό σήμερα ως Εθνικό Εργαστήριο του Λος Άλαμος.
Ο πρώτος αντιδραστήρας παραγωγής πλουτωνίου-239 ήταν ο Αντιδραστήρας γραφίτη X-10. Κατασκευάστηκε το 1943 σε μια εγκατάσταση στην Όακ Ριτζ (Oak Ridge) που αργότερα έγινε το Εθνικό Εργαστήριο Όακ Ριτζ.
Στις 5 Απριλίου 1944, ο Εμίλιο Τζίνο Σεγκρέ (Emilio Gino Segrè) στο Λος Άλαμος (Los Alamos) έλαβε το πρώτο δείγμα από αντιδραστήρα παραγωγής πλουτωνίου στο Όακ Ριτζ. Εντός δέκα ημερών, ο Σεγκρέ ανακάλυψε ότι ο τροφοδοτούμενος με πλουτώνιο αντιδραστήρας είχε υψηλότερη συγκέντρωση στο ισότοπο πλουτώνιο-240 από το πλουτώνιο που παραγόταν από το κύκλοτρο. Το πλουτώνιο-240 έχει ρυθμό υψηλής αυθόρμητης σχάσης, αυξάνοντας το συνολικό επίπεδο του υποβάθρου νετρονίων του δείγματος πλουτωνίου. Ως αποτέλεσμα, η αρχική βόμβα πλουτωνίου 'τύπου όπλου' με το κωδικό όνομα "Thin Man" έπρεπε να εγκαταλειφθεί, καθώς ήταν πιθανή πρόωρη πυρηνική έκρηξη λόγω του αυξημένου πλήθους αυθόρμητων νετρονίων.
Η κατασκευή του Αντιδραστήρα Β του Hanford, του πρώτου βιομηχανικού μεγέθους πυρηνικού αντιδραστήρα για παραγωγικούς σκοπούς, ολοκληρώθηκε τον Μάρτιο του 1945. Ο Αντιδραστήρας Β παρήγαγε το σχάσιμο υλικό για τα όπλα πλουτωνίου που χρησιμοποιείτο κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.
Οι αντιδραστήρες Β, Γ και Δ ήταν οι αρχικοί αντιδραστήρες που ήταν χτισμένοι στο Hanford και έξι επιπλέον αντιδραστήρες παραγωγής πλουτωνίου χτίστηκαν αργότερα σε αυτόν το χώρο.
Το 2004, ένα χρηματοκιβώτιο ανακαλύφθηκε κατά τη διάρκεια των ανασκαφών μιας τάφρου ενταφιασμών στο πυρηνικό εργοστάσιο Hanford. Μέσα στο χρηματοκιβώτιο υπήρχαν διάφορα αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένης και μιας μεγάλης γυάλινης φιάλης που περιείχε μέσα έναν υπόλευκο πολτό ο οποίος στη συνέχεια προσδιορίστηκε ως το παλαιότερο γνωστό στρατιωτικό δείγμα πλουτωνίου. Η ισοτοπική ανάλυση από το Νοτιότερο Εργαστήριο του Ειρηνικού ωκεανού ανάφερε ότι το πλουτώνιο στη φιάλη παρασκευάστηκε από τον Αντιδραστήρα X-10 στο Όακ Ριτζ κατά τη διάρκεια του 1944.
Ατομικές βόμβες τύπου Trinity και «Fat Man»
right|thumb|Εξαιτίας της παρουσίας του [[πλουτώνιο-240|πλουτωνίου-240 στο προερχόμενο από αναπαραγωγικό αντιδραστήρα πλουτώνιο, ο σχεδιασμός κατάρρευσης αναπτύχθηκε μόνο για τις βόμβες τύπου «Fat Man» και «Trinity» .|alt=Δύο διαγράμματα του σχεδιασμού των βομβών. Πάνω: «Σχεδιασμός τύπου όπλου» – ένα ελλειπτικό κέλυφος περικλείει συμβατικές εκρηκτικές χημικές ύλες στα αριστερά, του οποίου η έκρηξη ενώνει δύο υπο-κρίσιμα κομμάτια ουρανίου-235 στα δεξιά. Κάτω: «Σχεδιασμός κατάρρευσης» – ένα σφαιρικό κέλυφος εσωκλείει οκτώ κομμάτια ισχυρών εκρηκτικών που κατά την εκπυρσοκρότηση συμπιέζουν μια σφαίρα πλουτώνιου στο κέντρο.]]
Η πρώτη δοκιμή ατομικής βόμβας, με το κωδικό όνομα Trinity έγινε στις 16 Ιουλίου του 1945, κοντά στο Αλαμογκόρντο του Νέου Μεξικού και χρησιμοποιήθηκε πλουτώνιο ως σχάσιμο υλικό. Το σχέδιο κατάρρευσης του «Gadget», η κωδική ονομασία που δόθηκε στην Τριάδα, χρησιμοποιούσε συμβατικά εκρηκτικά-φακούς για να συμπιέσει μια σφαίρα πλουτωνίου σε υπερκρίσιμη μάζα, η οποία ταυτόχρονα ακτινοβολήθηκε με νετρόνια από το «Urchin», έναν εσωτερικό εκκινητή νετρονίων από πολώνιο και βηρύλλιο (πηγή νετρονίων: (α, n) αντίδραση). Μαζί, αυτά εξασφάλιζαν μια ανεξέλεγκτη αλυσιδωτή αντίδραση και την έκρηξη. Το όπλο, στο σύνολό του, ζύγιζε περίπου 4 τόνους, αν και χρησιμοποιούσε 6,2 kg πλουτωνίου στον πυρήνα του. Περίπου 20% του πλουτωνίου που χρησιμοποιήθηκε στο όπλο «Τριάδα» είχε σχασθεί με αποτέλεσμα έκρηξη ισοδύναμη με 20.000 τόνους TNT.
Πανομοιότυπος σχεδιασμός χρησιμοποιήθηκε στην ατομική βόμβα "Fat Man", η οποία εξερράγη στο Ναγκασάκι (Ιαπωνία) στις 9 Αυγούστου 1945, σκοτώνοντας 70.000 ανθρώπους και τραυματίζοντας άλλους 100.000. Η βόμβα «Little Boy» εξερράγη στη Χιροσίμα, 3 μέρες νωρίτερα, και εκεί χρησιμοποιήθηκε ουράνιο-235, όχι πλουτώνιο. Η Ιαπωνία παραδόθηκε στις 15 Αυγούστου και μόνο μετά την ανακοίνωση για τις πρώτες ατομικές βόμβες η παρουσία του πλουτωνίου έγινε γνωστή δημοσίως.
Χρήση και απόβλητα ψυχρού πολέμου
Μεγάλα αποθέματα πλουτωνίου δημιουργήθηκαν για στρατιωτική χρήση, τόσο από τη Σοβιετική Ένωση (Ε.Σ.Σ.Δ.) όσο και από τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου. Οι αντιδραστήρες των Η.Π.Α. στο Hanford και στη Περιοχή Σαβάνα Ρίβερ (Savannah River Site) στη Νότια Καρολίνα παρήγαγαν 103 τόνους, και περίπου 170 τόνοι πλουτωνίου βαθμού-όπλων παρήχθησαν στη Ρωσία. Κάθε χρόνο 20 τόνοι από το στοιχείο εξακολουθούν να παράγονται ως υποπροϊόν της βιομηχανίας πυρηνικής ενέργειας. Τουλάχιστον 1000 τόνοι πλουτώνιου ενδέχεται να υπάρχουν με περισσότερους από 200 από αυτούς, είτε να βρίσκονται μέσα σε πυρηνικά όπλα, είτε να έχουν αφαιρεθεί από αυτά. Η εκτίμηση του ινστιτούτου SIPRI για τα παγκόσμια αποθέματα πλουτωνίου το 2007 ήταν 500 τόνοι, εξίσου κατανεμημένοι μεταξύ στρατιωτικών και μη στρατιωτικών αποθεμάτων.
thumb|Προτεινόμενο σχέδιο σηράγγων αποθήκευσης αποβλήτων στα βουνά Yucca.|alt=A σχέδιο που παρουσιάζει κύρια σωληνοειδή σήραγγα, που συνδέεται στην πλευρά του με τρεις άλλες σωληνοειδείς σήραγγες, όλες που ενσωματώνονται σε αμμοειδές θέμα. Από το τέλος του ψυχρού πολέμου, αυτά τα αποθέματα προκαλούν ανησυχία για την εξάπλωση πυρηνικών όπλων. Στις ΗΠΑ, μέρος του πλουτωνίου από αποσυναρμολογημένα πυρηνικά όπλα τήχθηκε σε κυλινδρικούς σχηματισμούς γυαλιού από οξείδιο του πλουτωνίου συνολικά δύο τόνων. Το γυαλί αποτελείται από τα βοροπυριτικά που αναμιγνύονται με το κάδμιο και το γαδολίνιο. Το γυαλί αυτό προγραμματίστηκε να εγκιβωτιστεί σε ανοξείδωτο χάλυβα και να αποθηκευτεί τουλάχιστον 4 χιλιόμετρα υπογείως μέσα σε οπές που θα καλυφτούν στη συνέχεια με σκυρόδεμα. Από το 2008, το μόνο κέντρο στις Η.Π.Α. που είχε προγραμματιστεί για την αποθήκευση του πλουτωνίου ήταν η αποθήκη πυρηνικών αποβλήτων στα βουνά Yucca, η οποία είναι 160 χλμ. βορειοανατολικά του Λας Βέγκας, στη Νεβάδα. Οι τοπικές και κρατικές αντιθέσεις σε αυτό το σχέδιο καθυστέρησαν τις προσπάθειες για την αποθήκευση πυρηνικών αποβλήτων στο βουνό Yucca. Το Μάρτιο του 2010, το Τμήμα Ενέργειας απέσυρε την αίτηση αδειών του για την αποθήκη στα βουνά Yucca και διέκοψε τη χρηματοδότηση του Γραφείου Πολιτικής Διαχείρισης Ραδιενεργών Αποβλήτων, το οποίο είχε διαχειριστεί την περιοχή βουνών Yucca για 25 έτη.
Ιατρικοί πειραματισμοί
Κατά τη διάρκεια και μετά το τέλος του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου, οι επιστήμονες που συμμετείχαν στο Πρόγραμμα Μανχάταν και άλλα ερευνητικά προγράμματα πυρηνικών όπλων, διεξήγαγαν έρευνες για τα αποτελέσματα του πλουτώνιου σε εργαστηριακά ζώα και ανθρώπους. Μελέτες σε ζώα έδειξαν ότι η θανατηφόρος δόση είναι μερικά mg πλουτωνίου ανά χιλιόγραμμο ιστού.
Στην περίπτωση ανθρώπων, τα πειράματα περιλάμβαναν ένεση διαλύματος που περιείχε (συνήθως) 5μg πλουτωνίου σε ασθενείς με ανίατες ασθένειες ή ασθενείς που είχαν προσδόκιμο ζωής μικρότερο των 10 ετών, είτε λόγω ηλικίας, είτε λόγω χρόνιων ασθενειών. Η δόση αυτή μειώθηκε στο 1μg τον Ιούλιο του 1945 μετά τις μελέτες σε ζώα που έδειξαν ότι ο τρόπος που το πλουτώνιο κατανέμεται στα οστά είναι πιο επικίνδυνος από τον τρόπο που κατανέμεται το ράδιο.
Σε 18 άτομα έγινε ένεση με πλουτώνιο χωρίς τη συναίνεσή τους. Τα πειράματα χρησιμοποιήθηκαν για τον προσδιορισμό των πρότυπων ασφαλείας κατά τον χειρισμό πλουτωνίου.
Τα περιστατικά αυτά πλέον θεωρούνται σοβαρή παραβίαση της ιατρικής δεοντολογίας και του όρκου του Ιπποκράτη. Λιγότερο επικριτικοί σχολιαστές σημείωσαν ότι, παρά την παραβίαση ηθικής και εμπιστοσύνης, "τα αποτελέσματα των ενέσεων πλουτωνίου δεν προκάλεσαν τόση ζημιά στους ασθενείς όση αρχικά υποστήριζαν τα νέα, ούτε ήταν τόσο σημαντικά όσο υποστήριζαν πολλοί επιστήμονες τότε και τώρα."
Φυσικά χαρακτηριστικά
thumb|right|250px|Μεταβολές της πυκνότητας του Pu σε συνάρτηση με τη θερμοκρασία Το πλουτώνιο, όπως και άλλα πολλά μέταλλα, έχει ασημένια εμφάνιση σαν το νικέλιο, αλλά οξειδώνεται πολύ γρήγορα, δημιουργώντας γκρίζο, κίτρινο, ή πράσινο στο χρώμα της ελιάς οξείδιο. Σε θερμοκρασία δωματίου το πλουτώνιο είναι στην α-μορφή που είναι και η πιο κοινή δομική μορφή του στοιχείου. Η α-μορφή είναι τόσο εύθρυπτη, όσο και ο γκρίζος χυτοσίδηρος, εκτός κι αν είναι κράμα με άλλα μέταλλα οπότε γίνεται μαλακή και όλκιμη. Σε αντίθεση με άλλα μέταλλα, το πλουτώνιο, δεν είναι καλός αγωγός του ηλεκτρισμού και της θερμότητας. Έχει χαμηλό σημείο τήξης (640 °C), και ασυνήθιστα υψηλό σημείο βρασμού (3327 °C).
Η εκπομπή σωματιδίων α, που είναι υψηλής ενέργειας πυρήνες ηλίου, είναι η πιο γνωστή μορφή ακτινοβολίας που εκπέμπεται από το πλουτώνιο. Ένας τυπικός πυρήνας πυρηνικού όπλου 5 Kg περιέχει 12,5 × 1024 άτομα. Με χρόνο ημιζωής 24.100 χρόνια, περίπου 11,5 × 1012 από τα άτομά του διασπώνται κάθε δευτερόλεπτο εκπέμποντας σωματίδια-α των 5,157 MeV. Η θερμότητα που παράγεται με την επιβράδυνση α - σωματιδίων, κάνει το Pu ζεστό στην αφή.
Η ειδική ηλεκτρική αντίσταση είναι ένα μέτρο του πόσο έντονα ένα υλικό αντιστέκεται στη ροή του ηλεκτρικού ρεύματος. Η ειδική ηλεκτρική αντίσταση του πλουτωνίου σε θερμοκρασία δωματίου είναι πολύ μεγάλη για ένα μέταλλο, και γίνεται όλο και πιο μεγάλη σε χαμηλότερες θερμοκρασίες, σε αντίθεση με τα άλλα μέταλλα. Η τάση αυτή συνεχίζεται μέχρι τους 100 Κ κάτω από τους οποίους, η αντίσταση μειώνεται γρήγορα για πρόσφατες ποσότητες πλουτωνίου. Μετά, στους 20 K περίπου, η αντίσταση αρχίζει να αυξάνεται με τον χρόνο πράγμα που οφείλεται στις απώλειες μάζας που δημιουργεί η ακτινοβόληση. Αυτή η αύξηση της αντίστασης, εξαρτάται από την ισοτοπική σύσταση του μελετούμενου δείγματος.
Λόγω της εκπομπής ακτινοβολίας, καταστρέφεται το κρυσταλλικό πλέγμα του πλουτωνίου, δηλαδή διαταράσσεται η κανονική διάταξη των ατόμων του με το χρόνο. Ωστόσο, η ραδιοεκπομπή μπορεί να οδηγήσει επίσης σε ανόπτηση που εξουδετερώνει κάποιες από τις επιπτώσεις καθώς η θερμοκρασία αυξάνεται πάνω από τους 100 Κ.
Σε αντίθεση με άλλα υλικά, το πλουτώνιο "αυξάνει" την πυκνότητά του όταν τήκεται, κατά 2,5 %, αλλά το υγρό μέταλλο δείχνει μία γραμμική μείωση της πυκνότητας με τη θερμοκρασία. Κοντά στο σημείο τήξης του, το πλουτώνιο έχει επίσης πολύ μεγάλο ιξώδες και επιφανειακή τάση σε σύγκριση με άλλα μέταλλα.
Αλλοτροπικές μορφές
thumb|Το πλουτώνιο εμφανίζεται με έξι αλλοτροπικές μορφές σε κανονική [[ατμοσφαιρική πίεση (δηλ. 1 Atm): Α|άλφα (α), βήτα (β), γάμμα (γ), δέλτα (δ), δέλτα prime (δ'), & Ε|έψιλον (ε) |alt=A graph showing change in atomic volume with increasing temperature upon sequential phase transitions between alpha, beta, gamma, delta, delta' and epsilon phases]] Το πλουτώνιο κανονικά έχει έξι αλλοτροπικές μορφές και διαθέτει άλλη μια έβδομη, τη ζήτα, ζ, σε υψηλή θερμοκρασία και περιορισμένο εύρος πιέσεων. Αυτές οι αλλοτροπικές μορφές έχουν παρόμοιες εσωτερικές ενέργειες, αλλά διαφέρουν σημαντικά οι πυκνότητες και τα κρυσταλλικά πλέγματά τους. Αυτό κάνει το πλουτώνιο πολύ ευαίσθητο σε μεταβολές θερμοκρασίας, πίεσης και χημικής κατάστασης, και μπορούν να συμβούν μεγάλες αλλαγές στον όγκο του κατά τη μετάβαση από τη μία αλλοτροπική μορφή στην άλλη. Οι διαλυτότητες των διαφόρων αλλοτρόπων κυμαίνονται από 16.00 g/cm3 έως 19.86 g/cm3.
Η παρουσία των αλλοτροπικών μορφών καθιστά τη μηχανική κατεργασία του πλουτωνίου πολύ δύσκολη, δεδομένου ότι αλλάζει κατάσταση πολύ εύκολα. Για παράδειγμα, η α-μορφή υπάρχει σε θερμοκρασία δωματίου από καθαρό πλουτώνιο. Έχει παρόμοια μηχανικά χαρακτηριστικά με το χυτοσίδηρο, όμως αλλάζει στην πλαστική και ελατή β-μορφή σε ελαφρά υψηλότερες θερμοκρασίες. Οι λόγοι για την πολύπλοκη φάση του διπλανού διαγράμματος δεν είναι πλήρως κατανοητοί. Η α-μορφή έχει μονοκλινή συμμετρία στην οποία οφείλεται και η ευθραυστότητα, ο εφελκυσμός, η συμπιεστότητα και η μικρή αγωγιμότητα.
Η δ-μορφή του πλουτωνίου εμφανίζεται κανονικά από τους 310 °C έως τους 452 °C αλλά είναι σταθερή και σε θερμοκρασία δωματίου όταν είναι σε κράμα με μικρό ποσοστό γαλλίου, αργιλίου ή δημητρίου. Διευκολύνεται έτσι η μηχανική κατεργασία των κραμάτων αυτών και ενισχύονται οι συγκολλητικές τους ιδιότητες. Η δ-μορφή έχει περισσότερο τυπικό μεταλλικό χαρακτήρα, και είναι ανθεκτική και ελατή, όπως το αλουμίνιο. Σε πυρηνικά όπλα σχάσης, το ωστικό κύμα των εκρηκτικών χρησιμοποιείται για τη συμπίεση του πυρήνα πλουτωνίου, που θα προκαλέσει επίσης μετάβαση από τη συνηθισμένη δ-μορφή, στην πυκνότερη α-μορφή, συμβάλλοντας σημαντικά στην επίτευξη κρίσιμης μάζας που είναι απαραίτητη για την έναρξη της σχάσης και την έκρηξη του όπλου. Η ε-μορφή, που είναι στερεή μορφή υψηλής θερμοκρασίας, παρουσιάζει ανωμαλία υψηλής ατομικής αυτο-διάχισης σε σχέση με άλλα στοιχεία.
Πυρηνική σχάση
left|150px|thumb|Δακτυλίδι από 99,96 % καθαρό πλουτώνιο, αρκετό για μία [[ατομική βόμβα|πυρηνική βόμβα. Το δακτυλίδι έχει μάζα 5,3 Kg περίπου και έχει διάμετρο 11 cm]]
Το πλουτώνιο-239 έχει πολλαπλασιαστικό παράγοντα (k) μεγαλύτερο από ένα, πράγμα που σημαίνει ότι αν συγκεντρωθεί επαρκής ποσότητα του μετάλλου και με την κατάλληλη γεωμετρία (π.χ. μία συμπιεσμένη σφαίρα), μπορεί να αποτελέσει κρίσιμη μάζα. Κατά τη διάρκεια της σχάσης, ένα μέρος της ενέργειας σύνδεσης, η οποία συγκρατεί τον πυρήνα συμπαγή, απελευθερώνεται με τη μορφή μεγάλης ποσότητας θερμικής, ηλεκτρομαγνητικής και κινητικής ενέργειας: ένα κιλό πλουτωνίου-239, μπορεί να παράγει έκρηξη ισοδύναμη με 20.000 τόνους TNT. Αυτή είναι η ενέργεια που κάνει το πλουτώνιο-239 χρήσιμο για πυρηνικά όπλα και πυρηνικούς αντιδραστήρες.
Η παρουσία του ισοτόπου 240Pu σε ένα δείγμα, περιορίζει τις δυνατότητες της πυρηνικής βόμβας διότι αυτό έχει ένα σχετικά υψηλό ποσοστό αυθόρμητης σχάσης (~ 440 διασπάσεις ανά δευτερόλεπτο και ανά γραμμάριο, δηλαδή πάνω από 1000 νετρόνια ανά δευτερόλεπτο και ανά γραμμάριο ), αυξάνοντας έτσι τον κίνδυνο πρόωρης έκρηξης. Το πλουτώνιο χαρακτηρίζεται ως "βαθμού" όπλων, καυσίμων ή αντιδραστήρα με βάση το ποσοστό πλουτωνίου-240 που περιέχει. Τα όπλα πλουτωνίου περιέχουν λιγότερο από 7 % πλουτώνιο-240. Το πλουτώνιο που προορίζεται για καύσιμο περιέχει από 7 % έως λιγότερο από 19 % πλουτώνιο-240 και το πλουτώνιο των αντιδραστήρων περιέχει 19 % ή περισσότερο πλουτώνιο-240. Το εμπλουτισμένο πλουτώνιο-239 όταν περιέχει λιγότερο από 4 % πλουτώνιο-240, χρησιμοποιείται στα όπλα του αμερικάνικου ναυτικού που προορίζονται για αποθήκευση, στα πλοία και στα υποβρύχια επειδή είναι λιγότερο ραδιενεργό. Το ισότοπο 238Pu δεν είναι σχάσιμο, αλλά μπορεί να υποστεί πυρηνική σχάση εύκολα με ταχέως κινούμενα νετρόνια, αλλά και α-διάσπαση.
Ισότοπα και σύνθεση
Είκοσι ραδιενεργά ισότοπα του πλουτωνίου έχουν χαρακτηρισθεί. Τα μακροβιότερα είναι το πλουτώνιο-244, με χρόνο ημιζωής 80,8 εκατομμύρια χρόνια, το πλουτώνιο-242 με ημιζωή 373.300 χρόνια και το πλουτώνιο-239 με ημιζωή 24.110 χρόνια. Τα υπόλοιπα ραδιοϊσότοπα έχουν ημιζωή λιγότερη από 7.000 χρόνια. Το πλουτώνιο έχει επίσης οκτώ μετασταθείς καταστάσεις, αν και καμμία δεν είναι σταθερή και όλες έχουν ημιζωή κάτω από ένα δευτερόλεπτο.
Οι μαζικοί αριθμοί των ισοτόπων του πλουτωνίου κυμαίνονται από 228 έως 247. Ο βασικός τρόπος διάσπασης των ισοτόπων με μαζικό αριθμό μικρότερο από το πιο σταθερό ισότοπο, το πλουτώνιο-244, είναι η αυθόρμητη σχάση και η εκπομπή α-σωματιδίων, ενώ, ως επί το πλείστον, τα προϊόντα διάσπασης είναι ισότοπα του ουρανίου (με 92 πρωτόνια) και του ποσειδωνίου (με 93 πρωτόνια) (αγνοώντας τους ενδιάμεσους θυγατρικούς πυρήνες που δημιουργούνται). Ο κύριος τρόπος διάσπασης για τα ισότοπα που έχουν μαζικό αριθμό μεγαλύτερο από το πλουτώνιο-244, είναι η εκπομπή β-σωματιδίων, ως επί το πλείστον όμως τα προϊόντα αποσύνθεσης αποτελούν τα ισότοπα του αμερικίου (με 95 πρωτόνια). Το πλουτώνιο-241 είναι το μητρικό ισότοπο της ραδιενεργής σειράς του ποσειδωνίου, που αποσυντίθεται σε αμερίκιο-241, μέσω της εκπομπής β-σωματιδίων.
Το πλουτώνιο-238 και 239 είναι τα πιο κοινά από τα συνθετικά ισότοπα. Το πλουτώνιο-239 δημιουργείται με την ακόλουθη αντίδραση από ουράνιο (U) και νετρόνια (n), μέσω της διάσπασης βήτα (β−) με ποσειδώνιο (Np), ως ενδιάμεσο :
Τα νετρόνια από τη σχάση του ουρανίου-235 συλλαμβάνονται από τους πυρήνες του ουρανίου-238 για να σχηματίσουν το ουράνιο-239: η β-διάσπαση μετατρέπει ένα νετρόνιο σε ένα πρωτόνιο για να σχηματίσει το ποσειδώνιο-239 (ημιζωή 2,36 ημέρες) και άλλη μία β-διάσπαση σχηματίζει πλουτώνιο-239. Οι επιστήμονες που συμμετείχαν στο μυστικό Βρετανικό πρόγραμμα κατασκευής ατομικής βόμβας κατά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, είχαν προβλέψει αυτή την αντίδραση θεωρητικά το 1940.
Το πλουτώνιο-238 συντίθεται με βομβαρδισμό ουρανίου-238 με δευτερόνια (το D είναι ο πυρήνας του βαρέος υδρογόνου) στην ακόλουθη αντίδραση:
Θερμότητα διάσπασης και ιδιότητες σχάσης
Τα ισότοπα του πλουτωνίου υφίστανται ραδιενεργό διάσπαση, κατά την οποία παράγεται θερμότητα. Τα διαφορετικά ισότοπα παράγουν διαφορετική θερμότητα ανά μονάδα μάζας. Η θερμότητα διάσπασης εκφράζεται συνήθως ως W/Kg ή mW/g. Σε περίπτωση μεγαλύτερων κομματιών πλουτωνίου (όπως είναι π.χ. το τμήμα του όπλου που περιέχει το σχάσιμο υλικό) και ανεπαρκούς απαγωγής της θερμότητας, τα αποτελέσματα από την υπερθέρμανση μπορεί να είναι σημαντικά. Όλα τα ισότοπα κατά τη διάσπασή τους παράγουν ακτίνες γάμμα μικρής ενέργειας.
Το αμερίκιο, το προϊόν διάσπασης του πλουτωνίου-241, έχει διάρκεια ημιζωής 430 έτη, 1,2 αυθόρμητες σχάσεις ανά γραμμάριο και ανά δευτερόλεπτο, και θερμότητα διάσπασης 114 W/Kg. Καθώς η διάσπαση παράγει εξαιρετικά διεισδυτικές ακτίνες γάμμα, η παρουσία της στο πλουτώνιο προσδιοριζόμενη από την αρχική συγκέντρωση πλουτωνίου-241 και την ηλικία του δείγματος, αυξάνει την έκθεση στην ακτινοβολία του περιβάλλοντος χώρου και του προσωπικού που βρίσκεται κοντά.
Χημεία και ενώσεις του πλουτωνίου
thumb|right|300px|Διάφορες καταστάσεις οξείδωσης του πλουτωνίου σε διαλύματα Σε θερμοκρασία δωματίου, το καθαρό πλουτώνιο έχει ασημί χρώμα, αμαυρώνεται όμως όταν οξειδώνεται. Το στοιχείο εμφανίζεται στις ενώσεις του με πέντε αριθμούς οξείδωσης:
Το χρώμα που αποκτούν τα διαλύματα πλουτωνίου εξαρτάται από την οξειδωτική κατάσταση και τη φύση του όξινου ανιόντος. Το ανιόν αυτό μάλιστα, καθορίζει και τον τρόπο συναρμογής στα σύμπλοκα του πλουτωνίου, δηλαδή το πώς τα άτομα συνδέονται με το κεντρικό άτομο.
Το μεταλλικό πλουτώνιο παράγεται από την αντίδραση του τετραφθοριούχου πλουτωνίου με βάριο, ασβέστιο ή λίθιο στους 1200°C. Προσβάλλεται από οξέα, οξυγόνο και υδρατμούς, αλλά όχι από τα αλκάλια. Διαλύεται εύκολα στο υδροχλωρικό, το υδροϊωδικό και στο υπερχλωρικό οξύ. Το λιωμένο μέταλλο, πρέπει να φυλάσσεται σε κενό ή σε αδρανή ατμόσφαιρα για να αποφευχθεί η αντίδραση με τον αέρα. Στους 135 °C αναφλέγεται στον αέρα και εκρήγνυται αν τοποθετηθεί σε τετραχλωράνθρακα.
Αυτή η επίστρωση κάνει το μέταλλο πυροφορικό, που σημαίνει ότι μπορεί να αναφλεγεί αυθόρμητα, έτσι ο χειρισμός μεταλλικού πλουτωνίου γίνεται σε ξηρή και αδρανή ατμόσφαιρα, από άζωτο ή αργό. Το οξυγόνο επιβραδύνει τις επιπτώσεις της υγρασίας.
Το πλουτώνιο δείχνει τεράστια, και αναστρέψιμα ποσοστά αντίδρασης με το καθαρό υδρογόνο, σχηματίζοντας υδρίδιο του πλουτωνίου. Αντιδρά επίσης εύκολα με το οξυγόνο, δημιουργώντας PuO (οξείδιο του πλουτωνίου) και PuO2 (διοξείδιο του πλουτωνίου) και άλλα ενδιάμεσα οξείδια: το οξείδιο του πλουτωνίου είναι 40% μεγαλύτερο σε όγκο από το μεταλλικό πλουτώνιο. Αντιδρά με τα αλογόνα, δίνοντας ενώσεις της μορφής PuX3 (όπου είναι το X είναι τα αλογόνα εκτός από το άστατο). Θεωρείται πως μπορεί να υπάρχει και η ένωση PuF4. Παρατηρούνται τα ακόλουθα οξυαλογονίδια:PuOCl, PuOBr και PuOI. Αντιδρά με τον άνθρακα σχηματίζοντας την ένωση PuC (καρβίδιο του πλουτωνίου), με το άζωτο σχηματίζοντας PuN (νιτρίδιο του πλουτωνίου), και με το πυρίτιο σχηματίζοντας PuSi.
Τα χωνευτήρια για την τήξη πλουτωνίου πρέπει να αντέχουν τις ισχυρές αναγωγικές του ιδιότητες. Πυρίμαχα μέταλλα όπως ταντάλιο και βολφράμιο μαζί με τα πιο σταθερά οξείδια, βορίδια, καρβίδια, νιτρίδια και πυριτίδια είναι κατάλληλα. Η τήξη σε ηλεκτρική κάμινο τόξου μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την παραγωγή μικρών ράβδων του μετάλλου χωρίς την ανάγκη της χοάνης.
Το δημήτριο χρησιμοποιείται ως χημικός προσομοιωτής του πλουτωνίου για την ανάπτυξη μεθόδων αποθήκευσης, εξόρυξης και άλλων τεχνολογιών.
Ηλεκτρονική διαμόρφωση: τα πέντε ηλεκτρόνια της στοιβάδας F
Η ανώμαλη συμπεριφορά του πλουτωνίου προκαλείται από την ηλεκτρονική δομή του. Η διαφορά της ενέργειας μεταξύ των τροχιακών 6d και 5f είναι πολύ μικρή. Η εγγύτητα των επιπέδων ενέργειας οδηγεί σε πολλές διαμορφώσεις ηλεκτρονίων χαμηλής ενέργειας με σχεδόν ίσα επίπεδα ενέργειας. Αυτό οδηγεί σε ανταγωνισμό των διαμορφώσεων 5fn7s2 και 5fn-16d17s2, στις οποίες οφείλεται η ιδιαιτερότητα της χημικής συμπεριφοράς του πλουτωνίου. Ο προσανατολισμός των 5f τροχιακών είναι υπεύθυνος για τους χημικούς δεσμούς στα μόρια και στα σύμπλοκα που περιέχουν πλουτώνιο.
Κράματα
Το πλουτώνιο μπορεί να σχηματίσει κράματα και γενικότερα στερεά διαλύματα με πολλά μέταλλα. Εξαιρέσεις περιλαμβάνουν το λίθιο, το νάτριο, το κάλιο και το ρουβίδιο από τα αλκαλιμέταλλα, το μαγνήσιο, το ασβέστιο, το στρόντιο και το βάριο από τις αλκαλικές γαίες, και το ευρώπιο και το υττέρβιο από τις σπάνιες γαίες. Επιμέρους εξαιρέσεις περιλαμβάνουν τα πυρίμαχα μέταλλα χρώμιο, μολυβδαίνιο, νιόβιο, ταντάλιο και βολφράμιο, τα οποία είναι διαλυτά σε υγρό πλουτώνιο, αλλά αδιάλυτα ή ελάχιστα διαλυτά σε στερεό πλουτώνιο. Το γάλλιο, το αλουμίνιο, το αμερίκιο, το σκάνδιο και το δημήτριο μπορούν να σταθεροποιήσουν τη δ αλλοτροπική μορφή του πλουτωνίου σε θερμοκρασία δωματίου (20 °C). Το πυρίτιο, το ίνδιο, ο ψευδάργυρος και το ζιρκόνιο επιτρέπουν την εμφάνιση της δ αλλοτροπικής μορφής υπό ταχεία ψήξη. Υψηλά ποσά του αφνίου, ολμίου και θαλλίου μπορούν επίσης να διατηρήσουν ένα μέρος της δ φάσης σε θερμοκρασία δωματίου. Το ποσειδώνιο είναι το μόνο χημικό στοιχείο που μπορεί να σταθεροποιήσει την α αλλοτροπική μορφή σε υψηλές θερμοκρασίες.
Τα κράματα του πλουτωνίου μπορούν να παραχθούν με την προσθήκη ενός μετάλλου σε τηγμένο πλουτώνιο. Ωστόσο, αν το μέταλλο του κράματος είναι επαρκώς αναγωγικό, το πλουτώνιο προστίθεται και με μορφή οξειδίων ή αλογονιδίων. Τα κράματα της δ φάσης του πλουτωνίου μαζί με γάλλιο και τα κράματα πλουτωνίου-αλουμινίου παράγονται με την προσθήκη τριφθοριούχου πλουτωνίου μέσα σε λειωμένο γάλλιο ή αλουμίνιο. Έτσι, αποφεύγεται η άμεση χρήση του επικίνδυνου πλουτωνίου
Φυσική αφθονία
Ιχνοποσότητες τουλάχιστον τριών ισοτόπων του πλουτωνίου (238Pu, 239Pu, 244Pu) υπάρχουν στη φύση. Ίχνη 239Pu, μερικά ppt (μέρη ανά τρισεκατομμύριο), και τα προϊόντα διάσπασής του βρίσκονται σε κάποια ορυκτά του ουρανίου, όπως στον φυσικό πυρηνικό αντιδραστήρα στην περιοχή Oklo της Γκαμπόν. Οι ιχνοποσότητες αυτές του 239Pu προέρχονται από την εξής διαδικασία: Σε σπάνιες περιπτώσεις το 238U σχάζεται αυθόρμητα, και εκπέμπονται ένα με δύο νετρόνια. Όταν ένας άλλος πυρήνας 238U συλλάβει ένα νετρόνιο μετατρέπεται στο βραχύβιο 239U, το οποίο διασπάται σε ποσειδώνιο-239 (239Np), και στη συνέχεια το 239Np διασπάται σε 239Pu.