cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Χανίων 2018–19
Β΄ Κατηγορία
Η Β΄ Κατηγορία διεξήχθη με τη συμμετοχή 16 συλλόγων σε έναν όμιλο. Οι δυο πρώτες ομάδες κερδίζουν την άνοδο στην Α΄ Κατηγορία και οι τρεις τελευταίες υποβιβάζονται
Γ΄ Κατηγορία
Η Γ΄ Κατηγορία διεξήχθη με τη συμμετοχή 11 συλλόγων σε έναν όμιλο. Η πρωταθλήτρια κερδίζει την άνοδο στην Β΄ Κατηγορία.
Κύπελλο
Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Χανίων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Χανίων
Αλ-Μπιρούνι
Ο Αμπού Ρεϊχάν Μοχάμετ ιμπν Αχμάντ Αλ-Μπιρούνι (περσικά: ابوریحان بیرونی), 4/5 Σεπτεμβρίου 973 – 13 Δεκεμβρίου 1048), γνωστός ευρύτερα ως Αλ Μπιρούνι (البيروني), ήταν Χάζαρος Ιρανός πολυμαθής λόγιος. Θεωρείται ως ένας από τους σπουδαιότερους μουσουλμάνους λόγιους της χρυσής ισλαμικής εποχής, και ασχολήθηκε με την φυσική, μαθηματικά, αστρονομία, και φυσικές επιστήμες, καθώς και διακρίθηκε ως ιστορικός και γλωσσολόγος. Γνώριζε επίσης την γλώσσα των Χαζαρικών, καθώς και Περσικά, Αραβικά, Σανσκριτικά, Ελληνικά, Εβραϊκά, και Συριακά.
Πέρασε μεγάλο μέρος της ζωής του στο Γκαζνί -πόλη στο σημερινό Αφγανιστάν-, το οποίο κατά τον 11 αιώνα ήταν η πρωτεύουσα της δυναστείας των Γαζναβιδών. Το 1017 ταξίδεψε στην Ινδική υποήπειρο και έγραψε το έργο Ταρίκ αλ Χιντ (Ιστορία της Ινδίας), αφότου μελέτησε τις ινδικές θρησκείες. Ήταν αντικειμενικός παρατηρητής σχετικά με τα έθιμα και ήθη των διαφόρων εθνών στην Ινδία, και χαρακτηρίστηκε ως αλ Ουστάντ (ο δάσκαλος) για την εξαιρετική κάλυψη που παρείχε ως προς την ζωή στην Ινδία στις αρχές του 11ου αιώνα.
Συνεισέφερε επίσης σημαντικά και στις γεωεπιστήμες, και θεωρείται ως ο πατέρας της γεωδαισίας για τις σημαντικές ανακαλύψεις που έκανε στο πεδίο αυτό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιρανοί συγγραφείς Κατηγορία:Ιρανοί επιστήμονες
Ωτβίλ (Σαβοΐα)
Το Ωτβίλ (γαλλικά: Hauteville) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ωτβιλουά (γαλλικά: Hautevillois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σαβοΐας
Κύπελλο Β΄ κατηγορίας πετοσφαίρισης γυναικών Κύπρου 2006-07
Προημιτελικά
Στην προημιτελική φάση συμμετείχαν μόνο δύο ομάδες. Έγιναν διπλοί αγώνες. Κάθε ομάδα αγωνίστηκε στην έδρα της και στην έδρα του αντιπάλου. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα τελικά αποτελέσματα των αγώνων.
Ημιτελικά
Στην ημιτελική φάση έγιναν διπλοί αγώνες. Κάθε ομάδα αγωνίστηκε στην έδρα της και στην έδρα του αντιπάλου. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα τελικά αποτελέσματα των αγώνων.
Τελικός
Στον τελικό προκρίθηκαν ο Μαραθώνας Κάτω Βαρωσίων και η Ολυμπιάδα Νεάπολης. Το παιχνίδι διεξήχθη στις 17 Απριλίου 2007 στην Κλειστή Αίθουσα Γυμνασίου Ιδαλίου στο Δάλι. Νικητής ήταν ο Μαραθώνας Κάτω Βαρωσίων με σκορ 3-0 σετ (26-24, 25-23, 25-17).
Πηγές
Κατηγορία:Κύπελλο Β΄ κατηγορίας Κύπρου (πετοσφαίριση γυναικών) Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2006 Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2007
Πρανταλούνγκα
Η Πρανταλούνγκα (ιταλικά: Pradalunga) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπέργκαμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπέργκαμο
Ζακόμπ-Μπελκομπέτ
Το Ζακόμπ-Μπελκομπέτ (γαλλικά: Jacob-Bellecombette) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ζακομπέν (γαλλικά: Jacobins).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σαβοΐας
Πρεντόρε
Το Πρεντόρε (ιταλικά: Predore) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπέργκαμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπέργκαμο
Μπαλάς
Ο μπαλάς (επιστημονική ονομασία: Dentex macrophthalmus) είναι ψάρι της οικογένειας των Σπαρίδων που απαντά στην Μεσόγειο και στις ακτές του ανατολικού Ατλαντικού.
Βιολογία
Ο μπαλάς είναι ψάρι του ανατολικού Ατλαντικού Ωκεανού, από την Πορτογαλία στο βορρά μέχρι τη Ναμίμπια στο νότο, συμπεριλαμβανομένων των Καναρίων Νήσου, του Πράσινου Ακρωτηρίου και τη Μεσόγειο, ιδίως στο ανατολικό τμήμα, αλλά απουσιάζει από τη Μαύρη Θάλασσα. Ο μπαλάς ζει τόσο σε βραχώδεις όσο και αμμώδεις βυθούς.
Ανάλογα από τις τοπικές συνθήκες και τη φάση του κύκλου ζωής, τα ψάρια μετακινούνται ανάμεσα στα παραλιακά ύδατα και τον κύκλο ζωής, με τα μεγαλύτερα ψάρια να ζουν σε μεγαλύτερο βάθος. Στον Ατλαντικού φτάνουν σε βάθος μέχρι 500 μέτρα ενώ στη Μεσόγειο σε μικρότερο βάθος, ενώ στην περιοχή του Αιγαίου φτάνουν μέχρι τα 400 μέτρα βάθος.
Η δίαιτα του μπαλά αποτελείται από ψάρια και καρκινοειδή. Μια έρευνα για τη διατροφή των μπαλάδων στην Αγκόλα βρήκε ότι είναι οπορτουνιστική, αποτελούμενη κατά 80% από ψάρια, 12% από κριλ και σε μικρότερο βαθμό από πολύχαιτους, καρκινοειδή και κεφαλόποδα.
Τα ψάρια φτάνουν σε ηλικία αναπαραγωγής στα δύο χρόνια, όταν έχουν μήκος 24 εκατοστά. Η περίοδος αναπαραγωγής είναι από τον Μάρτιο μέχρι τον Μάιο. Είναι γονοχωρικά.
Περιγραφή
Ο μπαλάς φτάνει συνήθως σε μήκος τα 30 εκατοστά, με μέγιστο μήκος τα 65 εκατοστά. Έχει οβάλ και πιεσμένο σώμα. Χαρακτηριστικό είναι τα μεγάλα μάτια του, τα οποία έχουν διάμετρο μεγαλύτερη από το μήκος του ρύγχους. Το στόμα είναι χαμηλά και έχει πολλές σειρές από δόντια, με μεγαλύτερα αυτά στην εξωτερική σειρά, με τέσσερα μεγάλα μπροστινά δόντια στην άνω γνάθο και δέκα μικρότερα στην κάτω γνάθο.
Το ραχιαίο πτερύγιο έχει 11 ή 12 άκανθες, αυξάνοντας σε μέγεθος από την πρώτη μέχρι την τέταρτη με πέμπτη, ενώ οι υπόλοιπες έχουν ίδιο μέγεθος και έχει και 10 με 11 μαλακές ακτίνες. Το πρωκτικό πτερύγιο αποτελείται από 3 άκανθες και 8 ή 9 μαλακές άκανθες. Το χρώμα του μπαλά είναι κοκκινωπό στο σώμα και στα πτερύγια, και γίνεται εντονότερο κατά την περίοδο της αναπαραγωγής, ενώ και η πλευρική γραμμή είναι εντονότερα κόκκινη.
Αλιεία
Ο μπαλάς αλιεύεται συνήθως με τράτες, με παραγάδι και με αγγίστρι. Η μέγιστη αλιεία από πλευρά βάρους ήταν το 1977. Το κρέας του εκτιμάται πολύ, ιδιαίτερα φρέσκο, και μοιάζει με συναγρίδα, ενώ εξάγεται επίσης και λάδι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σπαρίδες Κατηγορία:Ψάρια ελληνικών θαλασσών Κατηγορία:Αλιεύματα
Όρη Ζάγκρος
Τα όρη Ζάγκρος ή Ζάγρος (περσικά:رشته كوه زاگرس, κουρδικά: زنجیره‌ کوێی زاگرۆس / Çiyayên Zagrosê, Λουριτικά: کو یه لی زاگروس,, جبال زغروس, Αραμαϊκά: ܛܘܪ ܙܪܓܣ,)  αποτελούν την μεγαλύτερη οροσειρά του Ιράν, Ιράκ και της νοτιοανατολικής Τουρκίας.
Η οροσειρά έχει συνολικό μήκος 1.500 χλμ (932 μίλια), ξεκινά από το βορειοδυτικό Ιράν καλύπτοντας την μεγαλύτερη έκταση των δυτικών συνόρων της χώρας, και συνεχίζει καθόλη την έκταση του δυτικού και νοτιοδυτικού ιρανικού υψιπεδίου, καταλήγοντας στα στενά του Ορμούζ. Το υψηλότερο σημείο στα όρη Ζάγκρος είναι η Ντένα. Τα όρη αυτά θεωρούνται ιερά από τους Κούρδους.
Ζαριέ
Το Ζαριέ (γαλλικά: Jarrier) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ζαριέν (γαλλικά: Jarriens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σαβοΐας
Ματέο Τσιάτσι
Ο Ματέο Τσιάτσι (Matteo Ciacci, 1990-) είναι πολιτικός του Αγίου Μαρίνου. Έγινε Κυβερνών Διοικητής την 1η Απριλίου του 2018 για θητεία ενός εξαμήνου, μαζί με τον Στέφανο Παλμιέρι. . Είναι μέλος του Civic 10.
Προφίλ
Γεννήθηκε στην Μπόργκο Ματζιόρε στις 5 Μαΐου 1990  και σπούδασε νομικά στο Ούρμπινο. Είναι μέλος του συμβουλίου στην έδρα του κόμματος Civico 10 και μάνατζερ του Fiorentino Calcio. Δραστηριοποιείται στον πολιτιστικό τομέα. Είναι αρραβωνιασμένος με την συναδέλφισσά του, Βαλεντίνα Μπολίνι.
Παραπομπές
Τσιατσι
Πρέμολο
Το Πρέμολο (ιταλικά: Premolo) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπέργκαμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Πρεζέτσο
Το Πρεζέτσο (ιταλικά: Presezzo) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπέργκαμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπέργκαμο
Πουμενένγκο
Το Πουμενένγκο (ιταλικά: Pumenengo) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπέργκαμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπέργκαμο
Καδής
Ο καδής (قاضي) είναι ιεροδίκης που δικάζει με βάση το θρησκευτικό νόμο (σαρία), ενώ ασκεί επίσης εξωδικαστικές λειτουργίες, όπως η διαμεσολάβηση, η κηδεμονία επί ορφανών και ανηλίκων, καθώς και η εποπτεία και ο έλεγχος των δημοσίων έργων. Η λέξη «καδής» προέρχεται από ένα αραβικό ρήμα που σημαίνει να «κρίνει» ή να «αποφασίσει».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισλαμική ορολογία
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών Νέας Ζηλανδίας 2018-19
Βαθμολογία
Στο πρωτάθλημα φέτος συμμετέχουν 10 ομάδες. Η κανονική διάρκεια διεξάγεται το διάστημα Νοέμβριος 2018-Φεβρουάριος 2019. Οι 4 πρώτοι στο τέλος της κανονικής διάρκειας προκρίνονται στα πλέι-οφ. Στα πλέι-οφ διεξάγονται 2 ημιτελικοί και ο τελικός για την ανάδειξη του πρωταθλητή. Συνολικά 2 ομάδες θα κερδίσουν από ένα απευθείας εισιτήριο για τη Φάση Ομίλων του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ωκεανίας 2019-20. Η πρώτη ομάδα, θα είναι αυτή που θα τερματίσει 1η στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος. Η δεύτερη ομάδα θα είναι αυτή που θα νικήσει τον τελικό των Πλέι-Οφ. Αν η πρωτοπόρος της κανονικής διάρκειας νικήσει και στα Πλέι-Οφ τότε η δεύτερη της κανονικής διάρκειας θα πάρει το 2ο εισιτήριο για τους ομίλους του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ωκεανίας 2019-20.
Πλέι οφ
Όλες οι ώρες είναι σε τοπική ώρα, UTC+13:00.
Κατάταξη
Η Ίστερν Σαμπέρμπς και η Τιμ Γουέλινγκτον προκρίνονται στο Κύπελλο Πρωταθλητριών Ωκεανίας 2020.
Πηγές
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στη Νέα Ζηλανδία
Ράνικα
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπέργκαμο
Ουλεμάς
Ο αραβικός όρος ουλεμάς (علماء), σύμφωνα με την Εγκυκλοπαίδεια του Ισλάμ (Encyclopaedia of Islam, 2000), στην αρχική της έννοια «υποδηλώνει μελετητές σχεδόν όλων των κλάδων». Ειδικότερα, στο πλαίσιο του σουνιτικού Ισλάμ, οι ουλεμάδες θεωρούνται ως «οι κηδεμόνες, οι μεταδότες και οι διερμηνείς της θρησκευτικής γνώσης, της ισλαμικής θεωρίας και του νόμου».
Με μακρά παράδοση, οι ουλεμάδες εκπαιδεύονται σε θρησκευτικούς θεσμούς (μεντρεσέδες). Το Κοράνιο, η σούνα (αυθεντικά Χαντίθ), το κιγιάς (αναλογική συλλογιστική για το σουνιτικό ισλάμ) ή το ακλ (διαλεκτική συλλογιστική για το σιιτικό Ισλάμ), το ίτζμα (νομική συναίνεση) είναι οι πηγές του παραδοσιακού ισλαμικού νόμου.
Με την πάροδο του χρόνου, ο πνευματικός λόγος και οι διδασκαλίες του ουλεμά συνέβαλαν σημαντικά στις συζητήσεις στη μουσουλμανική δημόσια σφαίρα και εξακολουθούν να το κάνουν μέχρι σήμερα. Όλο και περισσότερο, οι παραδοσιακοί μελετητές του Ισλάμ γίνονται εξέχοντες λειτουργοί στις σύγχρονες μουσουλμανικές κοινωνίες και την πολιτική.
Επιπλέον ανάγνωση
Κατηγορία:Ισλαμική ορολογία
Για Μπα
Το Για Μπα (Ya ba, ταϊλανδικά:ยาบ้า, λαοτινά:ຢາບ້າ, που σημαίνει «τρελό ναρκωτικό»), προηγουμένως γνωστό ως για μα (ya ma, ταϊλανδικά:ยาม้า, που σημαίνει «αλογίσιο ναρκωτικό»), είναι δισκίο που περιέχει μείγμα μεθαμφεταμίνης και καφεΐνης. Η παράνομη χρήση αυτού του συνδυασμού φαρμάκων υπήρξε ευρέως διαδεδομένη, ιδίως στις χώρες της Νότιας και της Νοτιοανατολικής Ασίας.
Εναλλακτικά ονόματα
Από το όνομα ya khayan («χάπι για σκληρά εργαζόμενους») στις πρώτες ημέρες του στο ya ma («αλογίσιο ναρκωτικό»), το ναρκωτικό ονομάστηκε ya ba («τρελό ναρκωτικό») το 1996. Το έδιναν σε άλογα όταν μετέφεραν τα κάρα σε απόκρημνους λόφους και για άλλες επίπονες δουλειές στην Πολιτεία Σαν στη Βιρμανία. Οι όροι αργκό για το ya ba στη Βιρμανία είναι kyethi (κιετί, που σημαίνει «κουμπί»), athi (ατί), και palarkar (παλάρκαρ).
Κατάλογος Ελληνικών ταινιών μέχρι το 1940
Ο παρακάτω πίνακας περιλαμβάνει τις ταινίες του Ελληνικού κινηματογράφου μέχρι το 1940.
Για Μπα
Εναλλακτικά ονόματα
Στη Μαλαισία, το για μπα είναι γνωστό στα μαλαϊκά ως pil kuda (πιλ κουντά, που σημαίνει «αλογίσιο χάπι»). Συχνά βρίσκεται στην πολιτεία Κελάνταν, στα σύνορα με την Ταϊλάνδη. Το όνομα που χρησιμοποιείται συνήθως στις Φιλιππίνες και την Ινδονησία είναι shabú (σαμπού). Στη βόρεια Ταϊλάνδη αναφέρεται συχνά ως chocalee (τσοκαλί), λόγω της κάπως γλυκιάς γεύσης που αφήνουν στο στόμα τα ya ba φύλλα και της έντονης μυρωδιάς σοκολάτας. Το όνομα που χρησιμοποιείται συνήθως στην Κίνα είναι ma-goo (μα-γκού) ή ma-guo (μα-γκουό). Στο Μπαγκλαντές, είναι κοινώς γνωστό ως baba, guti, laal, khawon, loppy ή bichi. Το Ya ba ονομάζεται μερικές φορές bhul bhuliya στην Ινδία.
Κατάλογος Ελληνικών ταινιών μέχρι το 1940
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες ανά δεκαετία
Για Μπα
Εμφάνιση και χρήση
Το για μπα συνήθως παράγεται σε μορφή στρογγυλού χαπιού. Υπάρχουν πολλές διαφορετικές εκδόσεις του για μπα και οι πιο συνηθισμένες είναι χρώματος κόκκινου, πορτοκαλί ή κιτρινοπράσινου και φέρουν λογότυπα όπως "R" ή "WY". Είναι μικρά και στρογγυλά, περίπου 6 χιλιοστόμετρα σε διάμετρο, πράγμα που σημαίνει ότι μπορούν να συσκευάζονται μέσα σε ένα πλαστικό καλαμάκι αναψυκτικού για εύκολη μεταφορά ή σε ένα επαναχρησιμοποιούμενο δοχείο «μέντας».
Τα δισκία για μπα συνήθως καταναλώνονται από το στόμα. Οι χρήστες τοποθετούν επίσης το δισκίο σε αλουμινόχαρτο και το θερμαίνουν από κάτω. Καθώς το δισκίο τήκεται, οι ατμοί ανεβαίνουν και εισπνέονται («κυνηγώντας το δράκο»). Το δισκίο μπορεί επίσης να χορηγηθεί με τη θραύση των δισκίων σε σκόνη, η οποία στη συνέχεια σνιφάρεται ή αναμειγνύεται με ένα διαλύτη και χορηγείται με ένεση. Κατά την κατάποση σε μορφή δισκίου, η διάρκεια της δράσης του ναρκωτικού είναι μεταξύ 8-16 ωρών, σε σύγκριση με 1-3 ώρες όταν καπνίζεται, ενώ η ένταση είναι σημαντικά μειωμένη. Το αποκορύφωμα της επίδρασης του ναρκωτικού ακολουθείται από μία περίοδο «ηρεμίας» που διαρκεί 6-10 ώρες, κατά τη διάρκεια της οποίας ο χρήστης μπορεί να έχει δυσκολία στον ύπνο ή στην κατανάλωση φαγητού. Πολλοί χρήστες, αναφέρουν ότι τους παίρνει μέχρι και 24 ώρες μετά την κατανάλωση για να μπορέσουν να κοιμηθούν.
Το για μπα συνήθως δεν χορηγείται, καθώς πολλοί ενδοφλέβιοι χρήστες προτιμούν το καθαρό προϊόν (μεθαμφεταμίνη, που ονομάζεται «πάγος» στη Νοτιοανατολική Ασία). Αυτό το παράνομο φάρμακο είναι ιδιαίτερα δημοφιλές στην Ταϊλάνδη, όπου εισάγεται από τη Βιρμανία ή το Λάος, παρόλο που κατασκευάζεται μερικές φορές τοπικά στην Ταϊλάνδη.
Προμηθευτές
Η Βιρμανία (Μιανμάρ) είναι ο μεγαλύτερος παραγωγός μεθαμφεταμίνης παγκοσμίως, με την πλειονότητα των χαπιών ya ba της Ταϊλάνδης να παράγονται στη Βιρμανία, ιδίως στο Χρυσό Τρίγωνο και στη βορειοανατολική Πολιτεία Σαν, η οποία συνορεύει με την Ταϊλάνδη, το Λάος και την Κίνα. Το 2010, η Βιρμανία εισήγαγε παράνομα 1 δισεκατομμύρια δισκία στη γειτονική Ταϊλάνδη. Οι εθνικές πολιτοφυλακές και οι ανταρτικές ομάδες (ιδίως ο Ενωμένος Στρατός της Πολιτείας Βα) είναι υπεύθυνοι για μεγάλο μέρος αυτής της παραγωγής. Ωστόσο, οι στρατιωτικές μονάδες της Βιρμανίας πιστεύεται ότι εμπλέκονται έντονα στη διακίνηση των ναρκωτικών.
Άνοδος και πτώση της δημοτικότητας στην Ταϊλάνδη
Ως αποτέλεσμα των σκληρών μέτρων της κυβέρνησης της Ταϊλάνδης, η περιορισμένη προμήθεια είχε επιπτώσεις στις τιμές, περιορίζοντας περαιτέρω τη χρήση του για μπα. Το 1999-2000, ένα γεμάτο καλαμάκι με για μπα (περίπου 20 χάπια) στην Επαρχία Τσιάνγκ Ράι, στη βόρεια Ταϊλάνδη, πωλούνταν για περίπου 10 μπατ ανά χάπι και χρησιμοποιούταν ευρέως σε πίστες go-go και από νέους «MTV» clubbers. Οι τιμές λιανικής αυξήθηκαν από τα 100-150 μπατ (3-4 $) σε 250-450 μπατ ανά χάπι ως αποτέλεσμα των σκληρών μέτρων, αν και παραμένει ένα δημοφιλές ναρκωτικό για πάρτυ.
Το 2014, αναφέρθηκε ότι οι βορειοανατολικές επαρχίες της Ταϊλάνδης σημείωσαν αύξηση 700% στον αριθμό των ατόμων που συνελήφθησαν από το 2008, σύμφωνα με στοιχεία του Γραφείου Καταστολής Ναρκωτικών. Το 2013, οι αρχές αριθμούσαν περισσότερες από 33.000 συλλήψεις που σχετίζονταν με τη μεθαμφεταμίνη στα βορειοανατολικά της χώρας. Η ταχεία ανάπτυξη της χρήσης για μπα στην Ισάν, αντικατοπτρίζει αυτό που συμβαίνει σε όλη την Ασία, το οποίο τώρα αντιπροσωπεύει περισσότερο από το 50% των παγκόσμιων χρηστών διεγερτικών τύπου αμφεταμίνης.
Στις 16 Ιουνίου 2016, το Εθνικό Συμβούλιο για την Ειρήνη και την Τάξη, η στρατιωτική χούντα που κυβερνούσε την Ταϊλάνδη, δήλωσε ότι σχεδιάζει να αποποινικοποιήσει το για μπα.
Μπανγκλαντές
Το 2006, η κατανάλωση για μπα έγινε της μόδας για τους εύπορους. Αν και η έκταση της κατάχρησης του για μπα στο Μπαγκλαντές δεν είναι επακριβώς γνωστή, οι κατασχέσεις του ναρκωτικού από τις αρχές είναι συχνές. Πιστεύεται επίσης ότι όσοι το χρησιμοποιούν σε τακτική βάση συμμετέχουν συχνά στη διανομή του ναρκωτικού, είτε άμεσα είτε έμμεσα.
Μερικοί πρόσφυγες Ροχίνγκια προσλαμβάνονται από Βιρμανούς εμπόρους ναρκωτικών για να εισάγουν λαθραία για μπα από τη Μιανμάρ στο Μπαγκλαντές. Το 2016, 359 Ροχίνγκα συνελήφθησαν με την κατηγορία λαθραίας διακίνησης για μπα και και κατασχέθηκε από τις αρχές του Μπαγκλαντές για μπα αξίας μέχρι 29 εκ. δολαρίων.
Τον Οκτώβριο του 2018, η κυβέρνηση του Μπαγκλαντές συνέταξε έναν νόμο, ο οποίος τιμωρεί ένα άτομο μέχρι την θανατική ποινή, το οποίο φέρει τουλάχιστον 200 γραμμάρια για μπα.
Άλλες χώρες
Το Φεβρουάριο του 2010, αναφέρθηκε ότι όλο και μεγαλύτερες ποσότητες για μπα έχουν εισαχθεί λαθραία στο Ισραήλ από Ταϊλανδούς εργαζόμενους μετανάστες, που οδηγεί σε φόβους ότι η χρήση του θα εξαπλωθεί στην ισραηλινή κλαμπ σκηνή, όπου η χρήση έκστασης είναι ήδη κοινή. Τα τελευταία χρόνια, στις Ηνωμένες Πολιτείες χρησιμοποιείται περιστασιακά και ως χάπι για κλαμπ, όπου αντικαθιστά την έκσταση.
Ραντζανίκο
Το Ραντζανίκο (ιταλικά: Ranzanico) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπέργκαμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπέργκαμο
Μιλένα Πάβλοβιτς-Μπαρίλι
Η Μιλένα Πάβλοβιτς-Μπαρίλι (σερβικά κυριλλικά: Милена Павловић-Барили, Ποζάρεβατς 5 Νοεμβρίου 1909 – Νέα Υόρκη 6 Μαρτίου 1945) ήταν Σέρβα μοντερνίστρια ζωγράφος και ποιήτρια. Υπήρξε μία από τις πιο αξιόλογες καλλιτεχνικές προσωπικότητες της μεσοπολεμικής Ευρώπης. Το έργο της εισήγαγε μια ξεχωριστή και νεωτερική οπτική στη σερβική τέχνη.
Θέμιδος Μέλαθρον
Το «Θέμιδος Μέλαθρον» είναι κτίριο του ελληνικού Υπουργείου Δικαιοσύνης και βρίσκεται στην Αθήνα, στο χώρο που παλαιότερα βρίσκονταν οι φυλακές Αβέρωφ.
Μιλένα Πάβλοβιτς-Μπαρίλι
Βιογραφία
Πατέρας της ήταν ο σημαντικός Ιταλός συνθέτης, κριτικός και δοκιμιογράφος Μπρούνο Μπαρίλι (Bruno Barilli). Η μητέρα της, Ντάνιτσα Πάβλοβιτς, ήταν απόγονος του οίκου των Καραγεώργεβιτς και είχε κάνει καλλιτεχνικές σπουδές. Η Μιλένα φοίτησε αρχικά στη Βασιλική Σχολή Τεχνών στο Βελιγράδι (1922-1926) και στη συνέχεια στο Μόναχο (1926-1928).
Θέμιδος Μέλαθρον
Χρήσεις του κτιρίου
Κύρια χρήση του είναι η στέγαση των υπηρεσιών του Αρείου Πάγου.
Παράλληλα στο κτήριο βρίσκονται:
Μιλένα Πάβλοβιτς-Μπαρίλι
Βιογραφία
Τα θέματα των έργων της ποικίλουν από πορτραίτα σε ευφάνταστες ερμηνείες βιβλικών ιστοριών. Τα μοτίβα περιλαμβάνουν ονειρικές καταστάσεις, πέπλα, άγγελους, αγάλματα της θεάς Αφροδίτης, και Αρλεκίνους. Πολλά από τα έργα της είναι τμήματα μόνιμων εκθέσεων στη Ρώμη, στη Νέα Υόρκη, στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης του Βελιγραδίου, καθώς και στην ιδιαίτερη πατρίδα της, το Ποζάρεβατς, όπου το σπίτι που γεννήθηκε έχει μετατραπεί σε μουσείο προς τιμήν της.
Θέμιδος Μέλαθρον
Παραπομπές
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Ελλάδα
Μιλένα Πάβλοβιτς-Μπαρίλι
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σέρβοι ζωγράφοι Κατηγορία:Μοντερνισμός Κατηγορία:Γυναίκες ζωγράφοι Κατηγορία:Σέρβοι ποιητές
Ρόνιο
Το Ρόνιο (ιταλικά: Rogno) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπέργκαμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπέργκαμο
Ρίβα ντι Σόλτο
Η Ρίβα ντι Σόλτο (ιταλικά: Riva di Solto) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπέργκαμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπέργκαμο
Μαρία Χατζηγιάννη
Η Μαρία Χατζηγιάννη είναι Ελληνίδα σκηνοθέτις κινηματογραφικών έργων.
Βιογραφία
Μεγάλωσε στην Αίγινα και είναι απόφοιτος του τμήματος Γεωγραφίας, του Χαροκοπείου Πανεπιστημίου, με μεταπτυχιακό στην Ανάπτυξη και Διαχείριση του Ευρωπαϊκού Χώρου. Είναι μέλος της Εταιρίας Ελλήνων Σκηνοθετών με επτά ταινίες μικρού μήκους στο ενεργητικό της. Η πρώτη της ταινία "Full Moon" συμμετείχε στο διαγωνιστικό τμήμα του Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας το 2007. Η δεύτερη ταινίας της "Run Away" συμμετείχε στο 1° Athens 48Hours Film Festival, όπου απέσπασε το βραβείο "Best Music Award" ανάμεσα σε 65 άλλες ταινίες, για την μουσική των "Τhe Place Within".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες
Νόμος Επιθέτου (Τουρκία)
Ο Νόμος Επιθέτου (τουρκικά: Soyadı Kanunu) της Δημοκρατίας της Τουρκίας εγκρίθηκε στις 21 Ιουνίου 1934. Ο νόμος απαιτεί από όλους τους πολίτες της Τουρκίας να υιοθετήσουν τη χρήση κληρονομικών, σταθερών επωνύμων. Μεγάλο μέρος του πληθυσμού, ιδιαίτερα στις πόλεις, καθώς και οι χριστιανοί και Εβραίοι πολίτες της Τουρκίας, είχαν ήδη επώνυμα και όλες οι οικογένειες είχαν ονόματα με τα οποία ήταν γνωστά σε τοπικό επίπεδο. Ο Νόμος Επωνύμου του 1934 επέβαλε όχι μόνο τη χρήση επίσημων επωνύμων, αλλά επίσης όριζε ότι οι πολίτες πρέπει να επιλέγουν τουρκικά ονόματα. Μέχρι να καταργηθεί ο νόμος στην Τουρκία το 2013, ο γηραιότερος άνδρας ήταν ο επικεφαλής του νοικοκυριού και ο νόμος τον όριζε για να επιλέξει το επώνυμο. Ωστόσο, σε περίπτωση απουσίας του, θανάτου ή ψυχικής ανικανότητας, η σύζυγος ήταν εκείνη που θα το έκανε.
Αυτός ο νόμος ήταν «εμπνευσμένος» από έναν νόμο της Φασιστικής Ιταλοποίησης του 1926, ο οποίος «αποκαθιστούσε» τα γερμανικά, σλοβενικά και κροατικά επώνυμα στην «πρωτότυπη ιταλική μορφή» τους.
Οι μουσουλμάνοι στην Οθωμανική Αυτοκρατορία έφεραν τίτλους όπως Πασάς, Χότζας, Μπέης, Χάνουμ και Εφέντι. Αυτοί οι τίτλοι είτε όριζαν το επίσημο επάγγελμά τους (όπως Πάσας, Χότζας, κ.λπ.) είτε το ανεπίσημο καθεστώς τους στην κοινωνία (όπως Μπέης, Χάνουμ, Εφέντι, κ.λπ.). Οι Οθωμανοί πρωθυπουργοί (Σαντραζάμ ή Μεγάλος Βεζύρης), οι υπουργοί (Ναζίρ/Βεζίρ ή Βεζίρης) και άλλοι υψηλόβαθμοι δημόσιοι υπάλληλοι, έφεραν επίσης τον τίτλο του Πασά. Οι αποστρατευμένοι στρατηγοί/ναύαρχοι ή οι υψηλόβαθμοι δημόσιοι υπάλληλοι συνέχισαν να φέρουν αυτόν τον τίτλο στην πολιτική ζωή τους. Ένας «Πασάς» δεν μπορούσε να γίνει «Μπέης» μετά την αποχώρησή του από ενεργό στρατιωτική ή πολιτική υπηρεσία.
thumb|right|260px|Η ταυτότητα του [[Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ μετά το Νόμο του Επιθέτου.]] Τα άρθρα του Νόμου του Επιθέτου (Soy Adı Kanunu), ορίζουν ότι:
Ο νόμος περί επώνυμων απαγόρευε ρητά συγκεκριμένα επώνυμα που περιείχαν συνειρμούς ξένων πολιτισμών, εθνών, φυλών και θρησκειών. Τα νέα επώνυμα έπρεπε να ληφθούν από την τουρκική γλώσσα. Το επώνυμο θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί με την κατάληξη -όγλου και ήταν απαγορευτική η χρήση αρμένικων καταλήξεων, όπως -ιάν ή -υάν, σλαβικών καταλήξεων, όπως -οφ (ή -οβ), -βιχ ή -ιτς, ελληνικών καταλήξεων, όπως -ης, -δης, -πούλος ή -άκη, περσικών καταλήξεων, όπως -ζάντε και αραβικών καταλήξεων, όπως -μαχντουμού, -βελέντ ή -μπιν, καθώς «αναφέρονται σε άλλες εθνότητες ή λαμβάνονται από άλλη γλώσσα». Για παράδειγμα, δεν μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ονόματα όπως Αρναβουτόγλου (ο γιος του Αλβανού) ή ο Κουρτόγλου (ο γιος του Κούρδου). Τα ονόματα των φυλών ή των φατριών δεν μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ή να επαναχρησιμοποιηθούν. Επιπλέον, τα ονόματα δεν μπορούσαν να υπάρχουν από δύο οικογένειες στην ίδια περιοχή και σε περίπτωση διαφωνίας, η οικογένεια που καταγράφηκε πρώτη, είχε το δικαίωμα να κρατήσει το διεκδικούμενο όνομα.
Ως αποτέλεσμα, πολλοί Έλληνες, Βούλγαροι, Αλβανοί, Βόσνιοι, Εβραίοι, Άραβες, Αρμένιοι, Ασσύριοι, Γεωργιανοί και Κούρδοι ήταν και εξακολουθούν να αναγκάζονται να υιοθετήσουν επώνυμα μιας πιο τουρκικής απόδοσης, μερικές φορές με απευθείας μετάφραση του αρχικού τους επωνύμου ή διαφορετικά αντικαθιστώντας καταλήξεις, όπως το ποντιακό «-ίδης» (γιος του) με το τουρκικό «-όγλου» (Καζαντζόγλου, Μήτρογλου, Μουρατόγλου, κλπ.).
Παραπομπές
Κατηγορία:Δίκαιο της Τουρκίας Κατηγορία:Πολιτισμός της Τουρκίας
Αθλητικός Όμιλος Αυγόρου
Ιστορία
Ο Αθλητικός Όμιλος Αυγόρου ιδρύθηκε το 2018. Από το 2018 έως το 2022 συμμετείχε στις διοργανώσεις της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Αμμοχώστου-Λάρνακας (ΠΟΑΛ). Το 2022 εξασφάλισε μέσα από το Πρωτάθλημα Ένταξης ΣΤΟΚ 2022 την άνοδο του στην Επίλεκτη κατηγορία ΣΤΟΚ 2022-23.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Επαρχίας Αμμοχώστου Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 2018 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Κύπρου (ανδρών) Κατηγορία:Αυγόρου
Πίτερ ντε Ρινγκ
Βιογραφία
Ο Ντε Ρινγκ γεννήθηκε είτε στο Λέιντεν, είτε στην Υπρ της Φλάνδρας, αλλά δεν υπάρχει κανένα ίχνος της γέννησής του στα αρχεία του Λέιντεν και τα αρχεία της Υπρ καταστράφηκαν τον Αύγουστο του 1914. Ο Πίτερ ντε Ρινγκ ξεκίνησε ως ξυλουργός και ζωγράφιζε νεκρές φύσεις το βράδυ. Όταν η αίθουσα γέμισε με πίνακες, έγινε μαθητής του Γιαν Ντάβιντς ντε Χέιμ, μέχρι το 1635, ζώντας στο Λέιντεν. Ο πατέρας του, Ντάνιελ, πέθανε το 1648. Το 1657 η μητέρα του ζούσε στο Άμστερνταμ. Ο ίδιος ο ντε Ρινγκ ζούσε σε ένα σπίτι στο Hogewoerd.
Δεν υπάρχουν καταγραφλες στα αρχεία του Λέιντεν για τον γάμο ή τα παιδιά του. Φαίνεται ότι δεν αγόρασε σπίτι εκεί ούτε έγραψε διαθήκη. Αυτό που είναι γνωστό είναι ότι έγινε ένας από τους ιδρυτές μέλος και της Συντεχνίας του Αγίου Λουκά το 1648, Ο Ντε Ρινγκ πέθανε στο Λέιντεν και τάφηκε στην εκκλησία του Αγίου Πέτρου (Pieterskerk) του Λέιντεν στις 22 Σεπτεμβρίου 1660 και μεταφέρθηκε στην εκκλησία από σπίτι στο Nonnensteeg. Αν είχε το εργαστήριό του εκεί, πιθανότατα είχε θέα στο κτίριο της Ακαδημίας του Λέιντεν. Αν ζούσε στην ανατολική πλευρά του στενού, είχε όμορφη θέα στον Βοτανικό Κήπο του Λέιντεν, έργο του Καρόλους Κλούζιους από το Λέιντεν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι της Χρυσής Εποχής Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι
Χέντρικ φαν Φλιτ
[[Αρχείο:Hendrick_Cornelisz._van_Vliet_-_Portrait_of_Michiel_van_der_Dussen_and_His_Family_-_WGA25275.jpg|δεξιά|μικρογραφία| Πορτρέτο του Michiel van der Dussen, της συζύγου του, Wilhelmina van Setten και των τέκνων τους. 1640
Gemeente Musea Delft; Συλλογή Stedelijk Museum Het Prinsenhof, Ντελφτ]] Ο Χέντρικ Κορνέλιζον φαν Φλιτ (Hendrick Corneliszoon van Vliet, 1611/1612, Ντελφτ – ταφή 28 Οκτωβρίου 1675, Ντελφτ) ήταν Ολλανδός ζωγράφος της Χρυσής ολλανδικής Εποχής που είναι γνωστός κυρίως για τις απεκονίσεις εσωτερικού εκκλησών.
Βιογραφία
αριστερά|μικρογραφία| Νιούε Κερκ, [[Ντελφτ, περ. 1650 με τον τάφο του Γουλιέλμου Α΄ .]] Σπούδασε κοντά στον θείο του Βίλλεμ φαν ντερ Φλιτ και έγινε δεκτός στη Συντεχνία ζωγράφων στο Ντελφτ το 1632. Ήταν καλός στην προοπτική, αλλά αργότερα ασχολήθηκε με τη ζωγραφική πορτρέτων με τον Μίχιελ φαν Μίρεφελντ. Ο φαν Φλιτ ξεκίνησε με ζωγραφική αρχιτεκτονημάτων, ιδιαίτερα ζωγραφική των εσωτερικών χώρων εκκλησιών. Πριν από αυτόν, στη ζωγραφική αρχιτεκτονημάτων πρωτοστάτησε ο Πίτερ Σένρενταμ, ο οποίος εισήγαγε καινοτόμες τεχνικές προοπτικής. Στα μέσα του αιώνα, η ζωγραφική αρχιτεκτονημάτων κέρδισε μεγάλη δημοτικότητα. Μεταξύ των εκκλησιών που ζωγράφισε ο φαν Φλιτ είναι η Pieterskerk (Εκκλησία του Αγίου Πέτρου) στο Λέιντεν, η Nieuwe Kerk (Νέα Εκκλησία) στο Ντελφτ και η Oude Kerk (Παλαιά Εκκλησία) στο Ντελφτ (ο Van Vliet θα ταφεί στην τελευταία το 1675). Ο Εμάνουελ ντε Βίττε και ο Χέραρντ Χάουκχέϊστ ζωγράφισαν επίσης αυτούς τους εσωτερικούς χώρους της εκκλησίας του Ντελφτ. Οι πίνακες του τάφου του Γουλιέλμου Α΄ της Οράγγης ήταν αρκετά δημοφιλείς.
Έργα
Οι πίνακες του φαν Φλιτ εκτίθενται στο Ρεικσμουζέουμ στο Άμστερνταμ, στο "Κεντρικό Μουσείο" της Ουτρέχτης, στο Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης στη Νέα Υόρκη, στην Walker Art Gallery (Λίβερπουλ, Αγγλία), στο Μουσείο Τέχνης του Μιλγουόκι του Μιλγουόκι, στο Ringling Art Museum στη Σαρασότα της Φλόριντα, στο Μουσείο Τέχνης Nelson-Atkins στο Κάνσας Σίτι του Μισούρι, στο Μουσείο Τέχνης της Βαλτιμόρης στη Βαλτιμόρη, στο Μουσείο Τέχνης Bildenden Kunste στη Λειψία της Γερμανίας, στο Μουσείο Ερμιτάζ (Πορτρέτο γυναίκας) και στο Μουσείο Τέχνης Πούσκιν στη Ρωσία.
Ρομάνο ντι Λομπάρντια
Το Ρομάνο ντι Λομπάρντια (ιταλικά: Romano di Lombardia) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπέργκαμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπέργκαμο
Χριστιανική θεολογία
Η χριστιανική θεολογία είναι η θεολογία της χριστιανικής πίστης και πρακτικής. Μια τέτοια μελέτη επικεντρώνεται κυρίως στα κείμενα της Παλαιάς Διαθήκης και της Καινής Διαθήκης, καθώς και στη χριστιανική παράδοση. Οι Χριστιανοί θεολόγοι χρησιμοποιούν βιβλική εξήγηση, ορθολογική ανάλυση και επιχειρήματα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χριστιανική θεολογία
Β΄ κατηγορία πετοσφαίρισης γυναικών Κύπρου
Η Β΄ κατηγορία πετοσφαίρισης γυναικών Κύπρου είναι το δεύτερο επίπεδο πρωταθλήματος πετοσφαίρισης γυναικών στην Κύπρο. Διοργανώνεται από τη Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης (ΚΟΠΕ). Από το πρωτάθλημα αυτό καθορίζεται η ομάδα που θα προβιβαστεί στην Α΄ κατηγορία. Ιδρύθηκε το 2006.
Πρωταθλήτριες
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τις πρωταθλήτριες ομάδες ανά περίοδο (ο πίνακας δεν είναι πλήρης καθώς απουσιάζουν πρωταθλήτριες ομάδες).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Β΄ γυναικών
Ρονκομπέλλο
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπέργκαμο
Ντιπονεγκόρο
Ο Ντιπονεγκόρο (ινδονησιακά: Pangeran Diponegoro, 11 Νοεμβρίου 1785 στην Ιάβα - 8 Ιανουαρίου 1855 στο Μακασάρ, Ολλανδικές Ανατολικές Ινδίες) είναι ο εθνικός ήρωας της Ινδονησίας και ηγέτης της εξέγερσης της Ιάβας του 1825-1830 κατά των Ολλανδών αποικιοκρατών.
Βιογραφία
Ο λόγος για τον οποίο ξέσπασε η εξέγερση ήταν η απόφαση των ολλανδικών αποικιακών αρχών να χτίσουν ένα δρόμο ο οποίος θα περνούσε μέσα από τα υπάρχοντα του Πρίγκιπα Ντιπονεγκόρο, δηλαδή μέσα από το έδαφος στο οποίο βρισκόταν το οικογενειακό νεκροταφείο. Στο αρχικό στάδιο του πολέμου, οι δυνάμεις των ανταρτών κατάφεραν να κρατήσουν το κέντρο της Ιάβας και να περικυκλώσουν την Γιογκακάρτα, θέτοντας την υπό πολιορκία. Οι Ολλανδοί δεν ήταν έτοιμοι για στρατιωτική σύγκρουση και υπέστησαν μεγάλες απώλειες. Ωστόσο, ο πρίγκιπας είχε σύντομα δυσκολίες να διατηρήσει τη δύναμή του στο σωστό επίπεδο. Και τα ολλανδικά στρατεύματα, εν τω μεταξύ, έλαβαν ενισχύσεις από το Σουλαουέσι και την Ολλανδία. Στις 25 Σεπτεμβρίου 1825, υπό τη διοίκηση του στρατηγού ντε Κοκ, ολλανδικά στρατεύματα εισέβαλαν στην Γιογκιακάρτα. Από το 1829 ο Ντιπονεγκόρο πλέον είχε χάσει το πλεονέκτημα του και αμυνόταν, χρησιμοποιώντας παρατασιακές μεθόδους πάλης. Στις 28 Μαρτίου 1830, υπέκυψε σε προβοκάτσια, συμφώνησε στην αρχή ειρηνευτικών διαπραγματεύσεων, όπου συνελήφθη και απελάθηκε στο νησί Σουλαουέσι, όπου πέθανε υπό κράτηση στο Μακασάρ στις 8 Ιανουαρίου 1855. Όσο βρισκόταν εξόριστος στο Μακασάρ έγραψε τις αναμνήσεις του για τον πόλεμο στην εξορία, μια πολύτιμη πηγή για την ιστορία και τον πολιτισμό της Ιάβας στο τέλος του 18ου και στις αρχές του 19ου αιώνα.
Ονομάστηκαν προς τιμήν του
μικρογραφία| Η παράδοση του πρίγκιπα Ντιπονεγκόρο. 1830
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνικοί ήρωες της Ινδονησίας Κατηγορία:Εξεγερμένοι
Γκριζάνε-Μπελγκράντ
Ο σύγχρονος οικισμός περιλαμβάνει τα πρώην χωριά Γκριζάνε και Μπελγκράντ, και πολλά κοντινά χωριουδάκια.
Το κάστρο του Γκριζάνε δεσπόζει πάνω από το χωριό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Κροατίας
Ρόνκολα (Ιταλία)
Η Ρόνκολα (ιταλικά: Roncola) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπέργκαμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπέργκαμο
Χριστιανική ομολογία
Η χριστιανική ομολογία είναι ένα διακριτό θρησκευτικό σώμα μέσα στον Χριστιανισμό, που αναγνωρίζεται από γνωρίσματα όπως η ονομασία, η οργάνωση, η ηγεσία και το δόγμα. Εντούτοις, τα μεμονωμένα σώματα μπορούν να χρησιμοποιήσουν εναλλακτικούς όρους για να αυτοπροσδιοριστούν, όπως εκκλησία ή μερικές φορές αδελφότητα. Οι διαιρέσεις μεταξύ ενός κλάδου και ενός άλλου ορίζονται από την αρχή και το δόγμα, ενώ θέματα όπως η φύση του Χριστού, η εξουσία της αποστολικής διαδοχής, η εσχατολογία και το παπικό πρωτείο μπορούν να διαχωρίσουν μια ομολογία από μια άλλη. Ομάδες ομολογιών - που συχνά μοιράζονται γενικά παρόμοιες πεποιθήσεις, πρακτικές και ιστορικούς δεσμούς - είναι μερικές φορές γνωστές ως «κλάδοι του Χριστιανισμού».
Ο καθρέφτης των δεινών μας
Ο καθρέφτης των δεινών μας (γαλλικός τίτλος Miroir de nos peines) είναι μυθιστόρημα του Πιέρ Λεμαίτρ που εκδόθηκε το 2020. Η ιστορία διαδραματίζεται κατά την εισβολή των Γερμανών στη Γαλλία στις αρχές του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου και την επακόλουθη μαζική μετακίνηση του πληθυσμού και οι περιπέτειες των ηρώων τέμνονται με τα ιστορικά γεγονότα και αναδεικνύουν τα προβλήματα που δημιουργήθηκαν.
Είναι το τρίτο μυθιστόρημα της τριλογίας του Λεμαίτρ που καλύπτει την περίοδο του Μεσοπολέμου. Το πρώτο μυθιστόρημα της σειράς, Καλή αντάμωση εκεί ψηλά, εκδόθηκε το 2013. Το δεύτερο, Τα χρώματα της πυρκαγιάς, εκδόθηκε το 2018.
Υπόθεση
Το μυθιστόρημα αρχίζει τον Απρίλιο 1940 και μας παρουσιάζει την 30χρονη Λουίζ Μπελμόν, δασκάλα και περιστασιακή σερβιτόρα στο καφέ-εστιατόριο του κυρίου Ζυλ, που είχε γνωρίσει πριν 20 χρόνια τον Εντουάρ Περικούρ. Η ατμόσφαιρα είναι αυτή του Παράξενου πολέμου, νιώθουμε ότι πρόκειται να ξεσπάσει πόλεμος. Χωρίς να το θέλει, η Λουίζ εμπλέκεται σε ένα σοβαρό περιστατικό ​​που θα αναστατώσει την ήσυχη ζωή της και θα την κάνει να αναζητήσει το παρελθόν της και κρυμμένα οικογενειακά μυστικά. Η προσωπική της ιστορία διαγράφεται ταυτόχρονα με την εισβολή των Γερμανών.
Ο Πιέρ Λεμαίτρ μας μεταφέρει στην πολύ διαφορετική καθημερινότητα πολλών χαρακτήρων όπως ο Ραούλ, ένας μικροεγκληματίας που μπήκε στο στρατό ως δεκανέας και σκοπεύει να εκμεταλλευτεί τη στρατιωτική του θητεία, ο Γκαμπριέλ, καθηγητής μαθηματικών και ο Φερνάν, που νιώθει διχασμένος ανάμεσα στις υποχρεώσεις του προς τη χώρα του και την αγάπη της ζωής. Από το ένα κεφάλαιο στο άλλο, σκιαγραφούνται οι ζωές τους, οι φόβοι, οι επιθυμίες, τα ελαττώματα τους, και γίνεται αντιληπτό ότι πέρα ​​από τις προφανείς διαφορές τους, τους ενώνει ένας συγκεκριμένος δεσμός.
Ο Γκαμπριέλ, εν τω μεταξύ, επιστρατεύεται, φεύγει για τη Γραμμή Μαζινό, όπου συναντά τον Ραούλ, του οποίου είναι ιεραρχικά ανώτερος, αλλά παρασύρεται παρά τη θέλησή του. Μετακινούνται για ενίσχυση στο μέτωπο των Αρδεννών, όπου ο γαλλικός στρατός δεν κατάφερε να αντιταχθεί στην επίθεση των συντριπτικών γερμανικών στρατευμάτων και αναγκάστηκε να τραπεί σε άτακτη ταπεινωτική υποχώρηση. Καθώς τα γερμανικά στρατεύματα προελαύνουν προς το Παρίσι και ο γαλλικός στρατός υποχωρεί, οι Γάλλοι εγκαταλείπουν τα σπίτια τους υπό συνθήκες πανικού, αναζητώντας κάποιο ασφαλέστερο μέρος στα νότια της χώρας (Έξοδος του 1940 στη Γαλλία). Παρουσιάζεται επίσης ο Ντεζιρέ, ένας εκπληκτικός χαρακτήρας εξαιρετικής ευφυΐας, που ελίσσεται καλύτερα όταν η περίοδος είναι εξαιρετικά ταραγμένη και του ανοίγονται νέες δυνατότητες δράσης...
Το μυθιστόρημα διαδραματίζεται αυτή τη φορά στη Γαλλία αυτού του Παράξενου πολέμου, ο οποίος γίνεται γρήγορα τραγικός, με μια πολιτική δύναμη που δεν μπορεί να αντιδράσει, με φυγάδες παντού, τον στρατό αποδιοργανωμένο και τον άνθρωπο να δείχνει πολλές φορές το χειρότερο πρόσωπό του. Το τελευταίο μέρος του μυθιστορήματος τελειώνει στις 13 Ιουνίου 1940.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γαλλικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου
Καζακικός λιμός του 1919-1922
μικρογραφία|Χάρτης της Κιργιζικής ΑΣΣΔ και της ΑΣΣΔ του Τουρκεστάν το 1922 Ο Καζακικός λιμός του 1919–1922, επίσης γνωστός ως λιμός του Τουρκεστάν 1919–1922, ήταν περίοδος μαζικής πείνας και ξηρασίας που έλαβε χώρα στην Κιργιζική ΑΣΣΔ (σημερινό Καζακστάν) και την ΑΣΣΔ του Τουρκεστάν ως αποτέλεσμα της πολιτικής του πολεμικού κομμουνισμού, στον οποίο πέθαναν 400.000 με 750.000 αγρότες. Το γεγονός ήταν μέρος του ευρύτερου Ρωσικού λιμού του 1921-22 που είχε επηρεάσει άλλα μέρη της ΕΣΣΔ, στον οποίο πέθαναν μέχρι και 5.000.000 άτομα συνολικά.
Φόντο
Ο λιμός προκλήθηκε από έντονη ξηρασία, οι οποία επιδεινώθηκε από το Ρωσικό Εμφύλιο Πόλεμο και την πολιτική της Προντραζβιόρστκα η οποία εγκρίθηκε από τη Σοβιετική κυβέρνηση.
Πείνα
Το 1919, περίπου το ήμισυ του πληθυσμού της περιοχής υπέφερε από πείνα. Οι επιδημίες τύφου και ελονοσίας ήταν επίσης διαδεδομένες. Το μεγαλύτερο ποσοστό των απωλειών του Καζακικού πληθυσμού σημειώθηκε στις επαρχίες Ακτομπέ, Ακμόλα, Κουστανάι και Ουράλ. Σύμφωνα με εκτιμήσεις δημογράφων, περίπου το 19% του πληθυσμού πέθανε, ισοδυναμώντας με 400.000 άτομα. Ωστόσο, ο Τουράρ Ρισκούλοφ, πρόεδρος της Κεντρικής Εκλογικής Επιτροπής της Αυτόνομης Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας του Τουρκεστάν, εκτίμησε ότι "περίπου το ένα τρίτο του πληθυσμού πρέπει να είχε πεθάνει", ισοδυναμώντας με 750.000 άτομα.
Ανακούφιση
Η Σοβιετική κυβέρνηση κάλεσε τους διεθνείς οργανισμούς όπως η Εργατική Διεθνής Βοήθεια να παράσχουν βοήθεια για την αντιμετώπιση του λιμού. Η Αμερικανική κυβέρνηση παρείχε ενισχύσεις για τους πεινασμένους Καζάκους από το 1920 έως το 1923, μέσω της Αμερικανικής Διοίκησης Ανακούφισης. Τα έτη 1923 και 1924 ήταν σημεία καμπής για την αποκατάσταση της εθνικής οικονομίας και το δυσκολότερο μέρος του λιμού τελείωσε το 1922. Ωστόσο, οι ελλείψεις, η πείνα και οι ασθένειες συνεχίστηκαν το 1923 και 1924.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Ιστορία του Καζακστάν Κατηγορία:Λιμοί στην Σοβιετική Ένωση
Νικόλαος Ουσοβιανός
Βιογραφία
Σχετικά με την προσωπική ζωή του Ουσοβιανού οι διαθέσιμες πληροφορίες είναι ελάχιστες, καθώς δεν έχει καταστεί δυνατό να εξακριβωθούν μια σειρά από στοιχεία όπως το πραγματικό του επώνυμο, ο τόπος και η χρονολογία της γέννησής του, αλλά και το έτος του θανάτου του. Με βάση το τοπωνυμικό του επίθετο εικάζεται πως γενέτειρά του ήταν ο οικισμός Χούσοφ στην επαρχία Ποντκαρπάτσκιε της σημερινής Πολωνίας ή κάποια ομώνυμη περιοχή της σημερινής Λευκορωσίας, ενώ αναφέρεται πως προερχόταν από οικογένεια των κοινωνικά χαμηλών στρωμάτων. Επιπλέον, η εθνικότητά του αποτελεί αντικείμενο διαμάχης μεταξύ Πολωνών, Λευκορώσων και Λιθουανών μελετητών.
Υπήρξε προστατευόμενος του επισκόπου Πλοτσκ, Εράσμου Τσιόλεκ και το 1518 ή το 1522 μετέβη στη Ρώμη, ως μέλος της ακολουθίας του Τσιόλεκ κατά την επίσημη επίσκεψη του τελευταίου στον πάπα Λέοντα Ι΄. Η παραμονή του στη Ρώμη διήρκησε μέχρι το φθινόπωρο του 1523, διάστημα κατά το οποίο συνέγραψε το διασημότερο έργο του, Carmen de statura, feritate ac venatione bisontis (ελλ: Ένα τραγούδι για την εμφάνιση, την αγριότητα και του κυνήγι του βίσονα), ένα ποίημα αφιερωμένο στον πάπα. Το έργο του εκδόθηκε το 1523 στην Κρακοβία, όπου βρισκόταν εγκατεστημένος. Η τελευταία αναφορά στον Ουσοβιανό, όσο αυτός ήταν ακόμη εν ζωή, χρονολογείται στο 1533.
Carmen de statura
αριστερά|μικρογραφία|229x229εσ|Το εξώφυλλο της πρώτης έκδοσης του Carmen de statura, feritate ac venatione Bisontis (1523). Σπουδαιότερο έργο του Ουσοβιανού θεωρείται το Carmen de statura, feritate ac venatione bisontis, που γράφτηκε κατά παραγγελία του προστάτη του, επισκόπου Τσιόλεκ, ως μέρος των δώρων του προς τον πάπα Λέοντα Ι΄. Η συγγραφή του ξεκίνησε το 1521 και ολοκληρώθηκε κατά τη διάρκεια του 1522 ή του 1523. Αφορμή για τη σύνθεσή του ήταν η αγάπη του πάπα για το κυνήγι και το ενδιαφέρον που εξέφρασε σχετικά με τον βίσονα που ευδοκιμούσε στα δάση της Ανατολικής Πολωνίας και της Λιθουανίας. Αποτελείται από 1072 στίχους και έχει σαφέστατο πολιτικό χαρακτήρα καθώς επιδοκιμάζει την αντιοθωμανική πολιτική του πάπα, πραγματοποιώντας κατά τον επίλογο έκκληση στους χριστιανούς ηγεμόνες για μια κοινή δράση εναντίον της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Εντούτοις, το πολιτικό στίγμα υποσκελίζεται από την καλλιτεχνική αξία του ίδιου έργου. Μεταξύ άλλων, διακρίνεται για τον ρεαλισμό, τις αναφορές στον βασιλιά Βιτάουτας, τις πλούσιες λεπτομέρειες, τις αυθεντικές περιγραφές και δυναμικές απεικονίσεις των λιθουανικών και λευκορωσικών δασών και του ευρωπαϊκού βίσονα, αλλά και την κορύφωση της αφήγησης με τον θάνατο του θηρίου, στοιχεία που καθιστούν το Carmen του Ουσοβιανού ως πρωτοποριακό για την εποχή του. Εξαιτίας των θανάτων των Λέοντα Ι΄ και Τσιόλεκ πριν την ολοκλήρωσή του, το έργο εν τέλει αφιερώθηκε στη βασίλισσα της Πολωνίας και μεγάλη δούκισσα της Λιθουανίας, Μπόνα Σφόρτσα.
Άλλα έργα
Το 1524, με αφορμή τη νίκη των πολωνικού στρατού επί των Οθωμανών σε μάχη που διεξήχθη σε περιοχή της σημερινής Ουκρανίας, ο Ουσοβιανός έγραψε το Nova et miranda victoria de Turcis mense Iulio, ενώ το επόμενο έτος συνέγραψε τον βίο του Πολωνού αγίο Υακίνθου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολωνοί συγγραφείς Κατηγορία:Λευκορώσοι συγγραφείς Κατηγορία:Ρωμαιοκαθολικοί Κατηγορία:Αναγέννηση
Πλώθεια
Η Πλώθεια ή Πλωθιά (Πλώθεια), (ο δήμος: Πλωθείας) ήταν αρχαίος οικισμός - πόλη και δήμος της Αιγηίδας (περιοχή της Αρχαίας Αττικής και φυλή της αρχαίας Αθήνας).
Ονομασία
Ο δήμος, σύμφωνα με μια εκδοχή ερευνητή του 19ου αιώνα, πήρε το όνομά του από τις λέξεις «πλουν» και «ωθείν», με την άποψη ότι πιθανώς κάτοικοι του δήμου ήταν «φιλόπλοες» και γίνονταν ναυτικοί αντί για γεωργοί, όπως ήταν το σύνηθες για δήμο, ο οποίος βρισκόταν στην Επακρία και όχι στην Παραλία.
Τοποθεσία του αρχαίου δήμου
Ο δήμος της Πλωθείας, ήταν δήμος των Μεσογείων. Βρισκόταν στην περιοχή της Επακρίας, κατά πάσα πιθανότητα όχι πολύ μακριά από τον δήμο των Αλών Αραφηνίδων, στα νοτιοδυτικά σε σχέση με το σύγχρονο κέντρο της Σταμάτας και τη συνέχεια προς τις βορειοανατολικές πλαγιές του Πεντελικού όρους. Στη θέση του αρχαίου δήμου της Πλωθείας, ο οποίος βρισκόταν στα βορειοανατολικά του Πεντελικού όρους, σήμερα βρίσκονται οι περιοχές, οι οποίες αποτελούν τη δημοτική κοινότητα της Ροδόπολης (πρώην Μπάλα) και τη δημοτική κοινότητα της Σταμάτας, του Δήμου Διονύσου. Σύμφωνα με τον John S. Traill το κέντρο του δήμου βρίσκεται σε θέση νότια της Σταμάτας, στην τοποθεσία Παλαιοσταμάτα ή Παλαιο-Σταμάτα.
Ο ερευνητής του 19ου αιώνα Διονύσιος Σουρμελής, τοποθετεί το δήμο της Πλωθείας, «εις τους δυτικομεσημβρινούς πόδας του Ικαρίου».
Νήσος Ουέηκ
Η Νήσος Ουέηκ αποτελεί μία μη ενσωματωμένη περιοχή των Η.Π.Α. και τμήμα των Απομακρυσμένων Νησίδων των Ηνωμένων Πολιτειών, και, σύμφωνα με επίσημες εκτιμήσεις του 2017, δεν έχει μόνιμους κατοίκους.
Πλώθεια
Η συμμετοχή του δήμου στην αρχαία Βουλή
Ο δήμος, η ύπαρξη του οποίου επιβεβαιώνεται και από διάφορες επιγραφές, ως μέλος της Αιγηίδας φυλής, συμμετείχε με 1 βουλευτή στην αρχαία Βουλή των 500, κατά την πρώτη περίοδο (508 – 307/306 π.Χ.). Κατά τη δεύτερη (307/306 – 224/223 π.Χ.) και την τρίτη περίοδο (224/223 – 201/200 π.Χ.) ο δήμος αντιπροσωπευόταν με 2 βουλευτές στη Βουλή των 600. Κατά την τέταρτη (201/200 π.Χ. – 126/127) και την πέμπτη περίοδο (126/127 – 3ος αιώνας) είναι άγνωστος ο αριθμός βουλευτών–αντιπροσώπων του δήμου.
Νήσος Ουέηκ
Η ανεπίσημη σημαία της Νήσου Ουέηκ
Η ανεπίσημη σημαία της νήσου Ουέηκ σχεδιάστηκε στις 4 Ιουλίου 1976, ως ένδειξη σεβασμού για την επέτειο των διακοσίων χρόνων από την ίδρυση των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής. Με προσεκτική παρατήρηση, η σημαία της νήσου μοιάζει με τη σημαία των Φιλιππίνων, καθώς κατά την εποχή δημιουργίας της, η πλειονότητα των εργατών που υπήρχαν στο νησί, κατάγονταν από τη χώρα αυτή.
Πλώθεια
Οι κάτοικοι της Πλωθείας
Ο δημότης της αρχαίας Πλωθείας ονομαζόταν Πλωθεεύς ή Πλωθειεύς ή Πλωθεύς. Η τοπική διοίκηση ήταν υπεύθυνη για τη χρηματοδότηση και εκεί βρίσκονταν εκτός από τον δήμαρχο και διάφοροι ταμίες-διαχειριστές των θησαυρών των ναών, οι οποίοι ήταν αφιερωμένοι στον Απόλλωνα, στην Αφροδίτη και στους Διόσκουρους.
Ο δήμος της Πλώθειας, συμμετείχε επίσης στη γιορτή των Πανδίων, η οποία γινόταν προς τιμήν του Πανδίου Δία και της Πανδίας, κόρης του Ουρανού και της Σελήνης, τον μήνα Ελαφηβολιώνα. Η γιορτή θεωρείται ότι ξεκίνησε από τον βασιλιά της αρχαίας Αθήνας Πανδίονα.
Προσωπικότητες από την Πλώθεια
Υπήρξαν διάφοροι γνωστοί πολίτες από το δήμο της Πλωθείας, όπως ο Δάμων ο Πλωθεύς, ο βουλευτής Δέξιππος ο Πλωθεύς, ο Δημάρατος ο Πλωθεύς κ.α.
Πηγές – βιβλιογραφία
Πρωτογενείς πηγές
Δευτερογενείς πηγές
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Αρχαίας Αττικής Κατηγορία:Αρχαία Αθήνα
Νήσος Ουέηκ
Η ανεπίσημη σημαία της Νήσου Ουέηκ
Στην πλευρά ανύψωσης, επιδεικνύεται μια μπλε κάθετη λωρίδα με δύο οριζόντιες λωρίδες στα χρώματα λευκό (επάνω) και κόκκινο (κάτω), με την άκρη μεταξύ της κάθετης λωρίδας και της υπόλοιπης σημαίας να αναπτύσσει μία κλίση, στο σημείο όπου η λευκή και η κόκκινη γραμμή συναντώνται. Τα τρία χρώματα παραπέμπουν στην αμερικανική σημαία.
Στο κέντρο, όμως, της μπλε λωρίδας βρίσκεται το εθνόσημο της Νήσου Ουέηκ, τοποθετημένο ανάμεσα σε τρία αστέρια που συμβολίζουν τα τρία νησιά που απαρτίζουν το σύμπλεγμα. Πάνω από το εθνόσημο της νήσου, είναι γραμμένο με κεφαλαία λατινικά γράμματα η λέξη WAKE, και από κάτω η λέξη ISLAND, αντίστοιχα. Έτσι, σημειώνεται και η επονομασία της νήσου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ουεηκ Ουεηκ Ο
Ρότα ντ'Ιμάνια
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπέργκαμο
Ροβέττα
Η Ροβέττα (ιταλικά: Rovetta) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπέργκαμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπέργκαμο
Μόδα
μικρογραφία|Μοντέλο στην πασαρέλα μιας επίδειξης - στη [[Σόφια της Βουλγαρίας.]]
Η μόδα είναι ένα δημοφιλές στυλ ή μια δημοφιλής πρακτική, ειδικά όσον αφορά την ένδυση, την υπόδηση, τα αξεσουάρ, το μακιγιάζ ή τα έπιπλα, καθώς και τα υφάσματα. Είναι μια διακριτή και συνεχής τάση σχετική με την εξωτερική εμφάνιση του ανθρώπου, που υιοθετείται από πολλά άτομα για κάποιο χρονικό διάστημα. Αποτελείται από τα επικρατέστερα στυλ συμπεριφοράς και τις πιο πρόσφατες δημιουργίες των σχεδιαστών υφασμάτων. Παρόλο που ορισμένες πτυχές της μόδας μπορούν να τη χαρακτηρίσουν ως ανδρική ή γυναικεία, ορισμένα στυλ είναι ανδρόγυνα.
Οι τάσεις της μόδας επηρεάζονται από πολλούς παράγοντες, μεταξύ άλλων πολιτικούς, οικονομικούς, κοινωνιολογικούς και τεχνολογικούς. Οι ειδικοί της μόδας χρησιμοποιούν πληροφορίες από την ανάλυση αυτών των παραγόντων για να προσδιορίσουν την άνοδο ή την παρακμή συγκεκριμένων τάσεων. Τον 20ό αιώνα, η βιομηχανοποίηση της παραγωγής ενδυμάτων αποτέλεσε το έναυσμα για την εμφάνιση της λεγόμενης βιομηχανίας της μόδας, ενός κλάδου που τον 21ο αιώνα είναι ιδιαίτερα παγκοσμιοποιημένος.
Σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη της μόδας παίζουν τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Η δημοσιογραφία μόδας αποτελεί σημαντικό πόλο διάδοσης των στυλ. Κριτικές, οδηγίες και σχόλια μόδας αφθονούν στην τηλεόραση και σε περιοδικά, εφημερίδες, ιστότοπους μόδας κοινωνικά δίκτυα και ιστολόγια μόδας. Ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια, τα ιστολόγια μόδας και το YouTube έχουν γίνει σημαντικά μέσα για τη διάδοση τάσεων και συμβουλών μόδας, δημιουργώντας μια διαδικτυακή κουλτούρα διαμοιρασμού των στυλ.
Παραπομπές
3. Fashion
Μοδα Κατηγορία:Ιστορία της ένδυσης
Ο Γορίλας σας χαιρετά
Ο Γορίλας σας χαιρετά (γαλλικά: Le Gorille vous salue bien) επίσης γνωστό και με το τίτλο "The Mask of the Gorilla") είναι μια ταινία δράσης Γαλλικής παραγωγής του 1958, σε σκηνοθεσία Μπερνάρ Μπορντερί και σενάριο των Μπορντερί και Αντουάν-Λουί Ντομινίκ. Πρωταγωνιστούν οι Λίνο Βεντούρα, Σαρλ Βανέλ και Πιέρ Ντουξ. Η ταινία είναι η πρώτη από τις τρεις κλασικές ταινίες κατασκοπείας από τον σκηνοθέτη Μπερνάρ Μπορντερί, η οποία παρακολουθεί τις περιπέτειες του αντι-κατασκοπευτικού πράκτορα Τζέο Πακέτ, γνωστού και ως ο "Γορίλλας".
Μελχιτική Ελληνοκαθολική Εκκλησία
Η Μελχιτική Ελληνοκαθολική Εκκλησία (كنيسة الروم الملكيين الكاثوليك) είναι μία από τις 14 Ελληνόρρυθμες Καθολικές Εκκλησίες των Ανατολικών Καθολικών Εκκλησιών σε πλήρη κοινωνία με την Αγία Έδρα, ως μέρος της παγκόσμιας Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας. Οι Μελχίτες, Καθολικοί βυζαντινού λειτουργικού τύπου (ουνία) ανάμεικτης ανατολικής μεσογειακής (λεβαντίνικης) και ελληνικής καταγωγής, ανάγουν την ιστορία τους στους πρώτους Χριστιανούς της Αντιόχειας, πρώην τμήμα της Συρίας και έπειτα της Τουρκίας, του 1ου αιώνα μ.Χ., όπου ο Χριστιανισμός εισήχθη από τον Άγιο Πέτρο.