cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Debout Congolais
Γαλλικοί στίχοι
Et pour de bon prenons le plus bel élan, dans la paix,
ΣΤΡΟΦΗ
Citoyens, entonnez l'hymne sacré de votre solidarité,
Fièrement, saluez l'emblème d'or de votre souveraineté, Congo.
ΡΕΦΡΕΝ
Don béni, (Congo) des aïeux (Congo),
Ο pays (Congo) bien aimé (Congo),
Nous peuplerons ton sol et nous assurerons ta grandeur.
(Jour sacré) Sois le témoin (jour sacré) de l'immortel serment de liberté
Que nous léguons à notre postérité pour toujours.
Ελληνική μετάφραση
Ξυπνήστε, Κονγκολέζοι,
Ενωμένοι από τη μοίρα,
Ενωμένοι στον αγώνα για την ανεξαρτησία,
Ας κρατήσουμε τα κεφάλια μας σκυφτά για τόσο πολύ,
Και τώρα για το καλό, ας συνεχίσουμε να προχωρούμε προς τα εμπρός με τόλμη, ειρηνικά.
Ω, φλογεροί άνθρωποι, θα πρέπει να οικοδομήσουμε με σκληρή δουλειά,
Ειρηνικά, μια χώρα ομορφότερη από πριν.
ΣΤΡΟΦΗ
Πολίτες, τραγουδήστε τον ιερό ύμνο της αλληλεγγύης σας,
Με περηφάνια χαιρετήστε το χρυσό έμβλημα της κυριαρχίας σας, το Κονγκό.
ΡΕΦΡΕΝ
Ευλογημένο δώρο των προγόνων μας,
Ω πολυαγαπημένη χώρα,
Θα πρέπει να εποικίσουμε το έδαφός σου και να εξασφαλίσουμε τη σπουδαιότητά σου.
Ω λαμπερέ ήλιε της 30ης του Ιούνη,
Γίνε μάρτυρας του αθάνατου όρκου για την ελευθερία
Την οποία θα παραδώσουμε στα παιδιά μας εσαεί.
Σημείωση: Οι λέξεις που βρίσκονται σε παρένθεση ψάλλονται από τη χορωδία, ενώ οι υπόλοιπες από σολίστες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι
Χρονολόγιο Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων 1896
210px|thumb|Η αφίσα των [[Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 1896|Αγώνων.]] Η χρονολογική σύνοψη των σημαντικότερων γεγονότων από τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896 που διεξήχθησαν στην Αθήνα το διάστημα 6-15 Απριλίου. Τα γεγονότα παρουσιάζονται με χρονολογική σειρά.
Ημερολόγιο
-
Δευτέρα 6 Απριλίου
thumb|320px|Κατάμεστο το [[Παναθηναϊκό Στάδιο για την τελετή έναρξης.]]
Ο κόσμος είχε προμηθευτεί από νωρίς το πρωί τα εισιτήρια της τελετής έναρξης, όπου πολλοί αγωνίζονταν να αποκτήσουν τις καλύτερες θέσεις από τους πωλητές, ενώ οι αστυνομικοί επέβλεπαν για να αποφευχθούν τα φαινόμενα μαύρης αγοράς. Από νωρίς, η κίνηση του πλήθους στις οδούς Σταδίου και Ερμού και στην πλατεία Συντάγματος (οι οποίες ήταν εορταστικά στολισμένες) ήταν τεράστια για την εποχή. Φιλαρμονικές από τη Ζάκυνθο, τη Λευκάδα, το Λαύριο και την Πάτρα έπαιζαν μουσική στους δρόμους.
Μετά το μεσημέρι άρχισε η μαζική προσέλευση στο Παναθηναϊκό Στάδιο. Στις 15:30, το μεγαλύτερο μέρος του χώρου είχε γεμίσει από θεατές, ενώ αρκετός κόσμος που δεν είχε εισιτήριο, είχε ανέβει σε γειτονικούς λόφους για να βλέπει πάνω από τον πέτρινο τοίχο. Η βασιλική οικογένεια (ο Βασιλιάς Γεώργιος Α΄, η σύζυγός του, Βασίλισσα Όλγα και οι γιοι τους) και οι ξένοι προσκεκλημένοι παρακολούθησαν αρχικά τη δοξολογία στη Μητρόπολη Αθηνών και στη συνέχεια επέστρεψαν στο Παναθηναϊκό Στάδιο, όπου έγιναν δεκτοί με επευφημίες από το ενθουσιώδες πλήθος.
Η τελετή ξεκίνησε με την ομιλία του προέδρου της οργανωτικής επιτροπής, διαδόχου Κωνσταντίνου. Στη συνέχεια, ο Βασιλιάς Γεώργιος κήρυξε την έναρξη των Αγώνων με τα εξής λόγια: "Κηρύττω την έναρξιν των πρώτων εν Αθήναις Διεθνών Ολυμπιακών Αγώνων. Ζήτω το Έθνος! Ζήτω ο Ελληνικός Λαός!".
Ακολούθησαν κανονιοβολισμοί και απελευθέρωση περιστεριών, ενώ εννέα μπάντες και χορωδία 150 ατόμων ερμήνευσαν τον Ολυμπιακό Ύμνο, σε σύνθεση του Σπύρου Σαμάρα και στίχους του Κωστή Παλαμά. Ο ύμνος έγινε δεκτός με ενθουσιασμό από το κοινό. Ακολούθησε η έπαρση της ελληνικής σημαίας και η ανάκρουση του Εθνικού ύμνου από μπάντα όπου κυριαρχούσαν οι φλογέρες και στη συνέχεια η παρέλαση των αθλητών.
thumb|right|300px|Η εκκίνηση της 2ης προκριματικής σειράς στα [[Στίβος στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896 – 100 μέτρα ανδρών|100 μέτρα.]] 100 μέτρα: Οι Αγώνες ξεκίνησαν με τις τρεις προκριματικές σειρές των 100 μέτρων. Την πρόκριση για τον τελικό της 10ης Απριλίου πήραν οι δύο πρώτοι από κάθε σειρά. Ο νικητής της πρώτης, Φράνσις Λέιν, μπορεί να θεωρηθεί ως ο πρώτος σύγχρονος νικητής σε Ολυμπιακούς Αγώνες. Κέρδισε με χρόνο 12.2, ενώ δεύτερος έμεινε ο Λάγιος Σόκολι από την Ουγγαρία με 12.8. Με τον ίδιο χρόνο νίκησε και ο Τόμας Κέρτις στη δεύτερη σειρά, αφήνοντας στη δεύτερη θέση τον Αλέξανδρο Χαλκοκονδύλη. Τον καλύτερο χρόνο των προκριματικών έκανε ο Τόμας Μπερκ με 11.8 (πρώτο Ολυμπιακό ρεκόρ) στην τρίτη σειρά και επικράτησε του δεύτερου Φριτς Χόφμαν. Έτσι, νικητές σε όλες τις προκριματικές σειρές αναδείχθηκαν αθλητές από τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Άλμα τριπλούν: Είναι ο πρώτος χρονολογικά τελικός των σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων και ο νικητής Τζέιμς Κόνολι θεωρείται ο πρώτος σύγχρονος Ολυμπιονίκης. Η επίδοσή του ήταν κατά ένα μέτρο μεγαλύτερη από αυτή του δεύτερου Αλέξανδρου Τουφερή και κατέκτησε με άνεση την πρωτιά. Μετά τη νίκη του, τηλεγράφησε στους γονείς του: "Οι Έλληνες νίκησαν την Ευρώπη. Εγώ νίκησα όλο τον κόσμο".
thumb|left|130px|Ο [[Ρόμπερτ Γκάρετ]] 800 μέτρα: Διεξήχθησαν δύο προκριματικές σειρές και την πρόκριση για τον τελικό της 9ης Απριλίου πήραν οι δύο πρώτοι από κάθε σειρά. Στην πρώτη, ο Έντγουιν Φλακ από την Αυστραλία κέρδισε τον Ούγγρο Νάντορ Ντάνι με επίδοση 2:10.0. Στη δεύτερη σειρά, που αποτελούνταν από έλληνες και γάλλους αθλητές, την πρώτη θέση πήρε ο Αλμπίν Λερμουζιό και τη δεύτερη ο Δημήτριος Γολέμης.
Δισκοβολία: Στον δεύτερο τελικό αγωνίσματος της ημέρας, ο Αμερικανός Ρόμπερτ Γκάρετ βγήκε πρώτος με ρίψη στα 29.15 μέτρα, νικώντας τον Παναγιώτη Παρασκευόπουλο προς μεγάλη απογοήτευση των Ελλήνων θεατών. Οι Έλληνες αθλητές προετοιμάζονταν από χρόνια για τη δισκοβολία που τη θεωρούσαν εθνική τους κληρονομία, ακολουθώντας τις οδηγίες του ιστορικού Φιλόστρατου.
400 μέτρα: Οι αθλητές χωρίστηκαν σε δύο προκριματικές σειρές και την πρόκριση για τον τελικό της 7ης Απριλίου πήραν οι δύο πρώτοι από κάθε σειρά. Στην πρώτη, ο Χέρμπερτ Τζέιμισον από τις Ηνωμένες Πολιτείες κέρδισε σχετικά εύκολα, ενώ δεύτερος τερμάτισε ο Γερμανός Φριτς Χόφμαν. Με σχετική άνεση τερμάτισε πρώτος στη δεύτερη σειρά και ο έτερος Αμερικανός, Τόμας Μπερκ, παρόλο που λίγο νωρίτερα είχε αγωνιστεί και σε προκριματική σειρά των 100 μέτρων (πήρε και εκεί την πρόκριση για τον τελικό). Τη δεύτερη θέση πήρε ο Τσαρλς Γκμέλιν από τη Μεγάλη Βρετανία.
-
Τρίτη 7 Απριλίου
thumb|300px|Στιγμιότυπο από τον τελικό του [[Ξιφασκία στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896 – Ατομικό ξίφους ασκήσεως ανδρών|ξίφους ασκήσεως.]]
Στις 10:00 το πρωί, η βασιλική οικογένεια έφτασε στο Ζάππειο. Στα προπύλαια, οι αγωνιζόμενοι παρουσιάστηκαν μπροστά της κατά ζεύγη, με την προβλεπόμενη προσωπίδα και την αιχμή του ξίφους τους καλυμμένη. Μια ειδική εξέδρα τοποθετήθηκε στο κέντρο της αίθουσας και οι θέσεις των θεατών σχημάτιζαν κύκλο γύρω της.
Ατομικό ξίφους ασκήσεως: Ο προκριματικός γύρος αποτελούταν από δύο ομίλους και την πρόκριση στον τελικό πήραν οι δύο αθλητές που κατέκτησαν την πρώτη θέση στον όμιλό τους. Νικητής στον τελικό αναδείχθηκε ο Γάλλος Εζέν Ανρί Γκραβελότ που κέρδισε οριακά με 3-2 επαφές τον συμπατριώτη του, Ανρί Καγιό.
Ξίφος ασκήσεως διδασκάλων: Πρόκειται για το μοναδικό αγώνισμα που απευθυνόταν σε επαγγελματίες αθλητές. Αποτελούταν από έναν μόνο αγώνα ανάμεσα στον Έλληνα Λεωνίδα Πύργο και τον Γάλλο Ζαν Περονέ. Νικητής αναδείχθηκε ο Πύργος με 3-1 (η νίκη κρινόταν στις τρεις επαφές) και έγινε έτσι ο πρώτος χρονολογικά Έλληνας χρυσός ολυμπιονίκης στην ιστορία των σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων.
Στις 14:30, άρχισαν οι αθλητικοί αγώνες στο Παναθηναϊκό Στάδιο.
thumb|left|135px|Ο [[Έλερι Κλαρκ]] 110 μέτρα με εμπόδια: Διεξήχθησαν δύο προκριματικές σειρές και την πρόκριση για τον τελικό της 10ης Απριλίου πήραν οι δύο πρώτοι από κάθε σειρά. Στην πρώτη, ο Γκράντλεϊ Γκούλντινγκ από τη Μεγάλη Βρετανία τερμάτισε πρώτος σε 18.4 δευτερόλεπτα. Μαζί του προκρίθηκε στον τελικό και ο Γάλλος Φραντζ Ρέιτσελ εκμεταλλευόμενος το λάθος του Λάγιος Σόκολι, ο οποίος σκόνταψε στο τελευταίο εμπόδιο και έμεινε τρίτος. Στη δεύτερη σειρά ξεχώρισαν οι δύο Αμερικανοί, Τόμας Κέρτις και Γουίλιαμ Χόιτ, με τον πρώτο να κερδίζει την κούρσα σε 18 δευτερόλεπτα.
Σφαιροβολία: Επτά αθλητές από τέσσερις χώρες πήραν μέρος στον αγώνα και νικητής αναδείχτηκε ο Ρόμπερτ Γκάρετ από τις Ηνωμένες Πολιτείες με βολή στα 11.22 μέτρα. Οι Αμερικανοί ενθουσιάστηκαν με τις αλλεπάλληλες νίκες τους.
150px|thumb|right|Ο [[Βίγκο Γιένσεν]] Με δύο χέρια: Η κίνηση που χρησιμοποιήθηκε ήταν παρόμοια με αυτή του ζετέ που ξέρουμε σήμερα. Ο Δανός Βίγκο Γιένσεν και ο Βρετανός Λάντσεστον Έλιοτ σήκωσαν από 111.5 κιλά και η απόφαση για τον νικητή καθορίστηκε από τον Πρίγκιπα Γεώργιο, ο οποίος απεφάνθη ότι ο Γιένσεν εκτέλεσε την προσπάθειά του με καλύτερο στυλ. Η βρετανική αποστολή διαμαρτυρήθηκε και αποφασίστηκε να δοθούν επιπλέον προσπάθειες στους δύο αθλητές ώστε να βελτιώσουν την επίδοσή τους. Κανένας από τους δύο όμως δεν τα κατάφερε και το αποτέλεσμα έμεινε ως είχε, με τον Γιένσεν να παίρνει τελικά το χρυσό μετάλλιο και τον Έλιοτ το ασημένιο.
Με ένα χέρι: Οι αρσιβαρίστες ήταν υποχρεωμένοι να σηκώνουν τα κιλά με ένα χέρι. Επίσης, οι αθλητές έπρεπε να σηκώνουν επιτυχώς το εκάστοτε βάρος με κάθε ένα από τα χέρια τους. Η κίνηση που χρησιμοποιήθηκε ήταν παρόμοια με αυτή του αρασέ που ξέρουμε σήμερα. Ο Βίγκο Γιένσεν έχοντας τραυματιστεί νωρίτερα στο αγώνισμα με δύο χέρια, κατάφερε να σηκώσει 57 κιλά και να πάρει το ασημένιο μετάλλιο, ενώ ο Λάντσεστον Έλιοτ ξεπέρασε όλους τους άλλους αθλητές και κέρδισε το πρώτο χρυσό μετάλλιο της Μεγάλης Βρετανίας στους Ολυμπιακούς Αγώνες.
1500 μέτρα: Ήταν το τελευταίο αγώνισμα της ημέρας και ο μεγαλύτερος -σε απόσταση- αγώνας δρόμου από όσους διοργανώθηκαν εντός του Παναθηναϊκού Σταδίου. Ο Αλμπίν Λερμουζιό από τη Γαλλία οδηγούσε την κούρσα στο μεγαλύτερο διάστημα του αγώνα, αλλά τον προσπέρασαν στα τελευταία 100 μέτρα οι Έντγουιν Φλακ και Άρθουρ Μπλέικ και τερμάτισε τελικά στην τρίτη θέση. Τη νίκη πήρε ο Φλακ και έγινε έτσι ο πρώτος χρυσός Ολυμπιονίκης της Αυστραλίας.
Το βράδυ, σύμφωνα με το πρόγραμμα, φωταγωγήθηκε η Ακρόπολη. Πολύχρωμες λάμψεις πυρσών πρόβαλαν από τον ιερό βράχο τονίζοντας με το συμβολισμό αυτό τη σύνδεση των σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων με το αρχαίο παρελθόν.
-
Τετάρτη 8 Απριλίου
thumb|160px|Ο [[Τζον Μπόλαντ]]
Στρατιωτικό τουφέκι: Αρχικά, πραγματοποιήθηκαν τα εγκαίνια του σκοπευτηρίου στην Καλλιθέα. Στον αγώνα έλαβαν μέρος 42 αθλητές από επτά χώρες. Κάθε σκοπευτής έριξε συνολικά 40 βολές (χωρισμένες σε τέσσερις γύρους των δέκα βολών ο κάθε ένας) σε στόχο που βρισκόταν 200 μέτρα μακριά. Οι αθλητές έριξαν μισές βολές εκείνη την ημέρα και μισές το πρωί της επομένης.
Απλό: Διεξήχθησαν οι αγώνες του πρώτου γύρου. Την πρόκριση για την προημιτελική φάση πήραν οι: Α. Ακρατόπουλος, Πασπάτης, Ράλλης, Μπόλαντ, Ταπάβιτσα, Κάσδαγλης και Κ. Ακρατόπουλος.
Διπλό: Διεξήχθησαν οι αγώνες της προημιτελικής φάσης. Την πρόκριση στα ημιτελικά πήραν τα ζευγάρια: Φλακ/Ρόμπερτσον, Κάσδαγλης/Πετροκόκκινος και Τράουν/Μπόλαντ.
100 χιλιόμετρα: Ήταν το πρώτο χρονολογικά αγώνισμα της ποδηλασίας. Εννέα αθλητές έλαβαν μέρος στον αγώνα, ο οποίος αποτελούνταν από 300 γύρους, αλλά μόνο δύο κάταφεραν να τερματίσουν: ο Γάλλος Λεόν Φλαμένγκ και ο Έλληνας Γεώργιος Κωλέττης. Στον 150ο γύρο, όλοι οι υπόλοιποι αθλητές είχαν εγκαταλείψει. Ο Κωλέττης αναγκάστηκε να σταματήσει κάποια στιγμή στη συνέχεια λόγω μηχανικής βλάβης. Ενώ προσπαθούσε να επισκευάσει το ποδήλατό του, ο Φλαμένγκ σταμάτησε κι αυτός και περίμενε τον αντίπαλό του. Οι θεατές ζητωκραύγαζαν "Ζήτω η Γαλλία!" . Αν και ο ίδιος είχε μία πτώση κατά τη διάρκεια του αγώνα, ο Φλαμένγκ κατέκτησε την πρώτη θέση με διαφορά 11 γύρων από τον Κωλέττη που εκείνη τη στιγμή συμπλήρωνε τον 289ο γύρο του.
-
Πέμπτη 9 Απριλίου
160px|thumb|Ο [[Παντελής Καρασεβδάς|Π. Καρασεβδάς]] Στρατιωτικό τουφέκι: Οι αθλητές έριξαν τις υπόλοιπες μισές βολές από την προηγούμενη ημέρα. Ο Παντελής Καρασεβδάς, φοιτητής της νομικής, πέτυχε τον στόχο και στις 40 προσπάθειες που πραγματοποίησε συνολικά συγκεντρώνοντας συνολικά 2350 βαθμούς. Δεύτερος τερμάτισε ο δικηγόρος Παναγιώτης Παυλίδης με 1978 βαθμούς και 38 χτυπήματα στον στόχο, ενώ στην τρίτη θέση βρέθηκε ο Νικόλαος Τρικούπης με 1713 βαθμούς και 34 χτυπήματα στον στόχο.
Απλό: Διεξήχθησαν οι αγώνες της προημιτελικής φάσης. Την πρόκριση στα ημιτελικά πήραν οι: Πασπάτης, Μπόλαντ, Ταπάβιτσα και Κάσδαγλης.
Διπλό: Διεξήχθησαν οι αγώνες της ημιτελικής φάσης. Την πρόκριση στον τελικό πήραν τα ζευγάρια Κάσδαγλης/Πετροκόκκινος και Τράουν/Μπόλαντ.
thumb|left|210px|border|Φάση από αγώνισμα [[Ξιφασκία στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896|ξιφασκίας]] Ατομικό σπάθης: Έλαβαν μέρος πέντε αθλητές και συνολικά διεξήχθησαν δέκα αγώνες, όπου κάθε ξιφομάχος αντιμετώπισε όλους τους υπόλοιπους. Ο Ιωάννης Γεωργιάδης ήταν ανίκητος και κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο, ο Τηλέμαχος Καράκαλος έχασε μόνο από τον νικητή και πήρε το ασημένιο, ενώ ο Χόλγκερ Νίλσεν από τη Δανία έχασε μόνο από τους πρώτους δύο έλληνες ολυμπιονίκες και κατέκτησε το χάλκινο.
Στις 14:30, αναγγέλθηκε με σαλπίσματα η άφιξη της βασιλικής οικογένειας στο Παναθηναϊκό Στάδιο. Μαζί της κατέφθασε και ο Βασιλιάς της Σερβίας με πολιτική περιβολή. Οι μπάντες στην παρέλαση έπαιζαν τον ελληνικό και το σερβικό Εθνικό Ύμνο, ενώ οι θεατές στέκονταν όρθιοι, επευφημώντας τον Βασιλιά και τον επίτιμο φιλοξενούμενο. Στη συνέχεια, άρχισε η συναυλία των φιλαρμονικών, οι οποίες έπαιζαν τον Ολυμπιακό Ύμνο υπό τη διεύθυνση του αρχιμουσικού της φρουράς. Οι μεγαλοπρεπείς τόνοι του ύμνου αντήχησαν στον στίβο και οι ενθουσιασμένοι θεατές απαίτησαν και πέτυχαν την επανάληψή του. Αμέσως μετά ξεκίνησαν οι αγώνες.
thumb|260px|Η ομάδα της Γερμανίας στο [[Γυμναστική στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896 – Ομαδικό δίζυγου ανδρών|δίζυγο.]] 800 μέτρα: Στον τελικό του αγωνίσματος έλαβαν μέρος μόνο τρεις αθλητές καθώς ο Αλμπίν Λερμουζιό προτίμησε να κρατήσει δυνάμεις για να αγωνιστεί την επόμενη ημέρα στον μαραθώνιο. Ο Έντγουιν Φλακ από την Αυστραλία κατέκτησε την πρωτιά αφήνοντας πίσω του τον Ούγγρο Νάντορ Ντάνι, ενώ ο Δημήτριος Γολέμης τερμάτισε τρίτος μετά από αρκετά δευτερόλεπτα.
Ομαδικό δίζυγου: Στο πρώτο χρονολογικά αγώνισμα της γυμναστικής, συμμετείχαν τρεις ομάδες: δύο ελληνικές (η ομάδα του Πανελληνίου και αυτή του Εθνικού Αθηνών) και η γερμανική, η οποία αναδείχθηκε και νικήτρια.
thumb|left|120px|Ο [[Χέρμαν Βάινγκερτνερ|Βάινγκερτνερ στους κρίκους.]] Άλμα: Έλαβαν μέρος 15 αθλητές από πέντε χώρες. Οι Γερμανοί Καρλ Σούμαν και Χέρμαν Βάινγκερτνερ κατέκτησαν την πρώτη και την τρίτη θέση αντίστοιχα, ενώ ο Λουδοβίκος Σούτερ από την Ελβετία πήρε τη δεύτερη.
Πλάγιος ίππος: Έλαβαν μέρος 14 αθλητές από πέντε χώρες. Ο Λουδοβίκος Σούτερ κέρδισε το πρώτο χρυσό μετάλλιο της Ελβετίας σε Ολυμπιακούς Αγώνες, ενώ ο Γερμανός Χέρμαν Βάινγκερτνερ πήρε τη δεύτερη θέση.
Κρίκοι: Συμμετείχαν 8 αθλητές από τρεις χώρες. Οι Έλληνες Ιωάννης Μητρόπουλος και Πέτρος Περσάκης πήραν την πρώτη και την τρίτη θέση αντίστοιχα, ενώ ο Γερμανός Χέρμαν Βάινγκερτνερ κατέκτησε τη δεύτερη θέση και το πέμπτο του μετάλλιο στους Αγώνες. Ο Μητρόπουλος έγινε έτσι ο πρώτος έλληνας ολυμπιονίκης σε αγώνες εντός του Παναθηναϊκού Σταδίου. Σύμφωνα με την περιγραφή του Χ. Άννινου: "Ακράτητος ενθουσιασμός ξεσπά· δάκρυα μουσκεύουν τα μάτια, καπέλα πετιούνται στον αέρα και τα μαντήλια σείονται πυρετωδώς. Οι επευφημίες και τα ατέλειωτα χειροκροτήματα δημιουργούν μια απερίγραπτη ατμόσφαιρα".
Μονόζυγο: Στο τελευταίο αγώνισμα της ημέρας, πήραν μέρος 16 αθλητές από τέσσερις χώρες. Ανακοινώθηκαν δύο νικητές, με τον Χέρμαν Βάινγκερτνερ να κατακτά το μοναδικό του ατομικό χρυσό μετάλλιο στη διοργάνωση. Ο συμπατριώτης του, Άλφρεντ Φλάτοβ, κατέκτησε τη δεύτερη θέση και το πρώτο του ατομικό μετάλλιο. Για τρίτη φορά την ίδια ημέρα υψώθηκε η γερμανική σημαία στο Στάδιο.
-
Παρασκευή 10 Απριλίου
thumb|150px|Στιγμιότυπο από την [[Γυμναστική στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896 – Αναρρίχηση επί κάλω ανδρών|αναρρίχηση επί κάλω.]] Από πολύ πρωί εκδηλώθηκε ασυνήθιστη κίνηση και πυρετώδης αναμονή λόγω της διεξαγωγής του μαραθωνίου. Ήταν ένα αγώνισμα που όλοι περίμεναν με αγωνία και υπήρχε μεγάλη επιθυμία να είναι Έλληνας ο νικητής του σημαντικού αυτού αγώνα και όχι κάποιος ξένος. Έτσι, άρχισαν να ανακοινώνονται και να δημοσιεύονται στις εφημερίδες διάφορα βραβεία και υποσχέσεις. Ξενοδόχοι, ράφτες, κομμωτές και άλλοι έμποροι υπόσχονταν ότι αν ο νικητής ήταν Έλληνας θα του παρείχαν δωρεάν τις υπηρεσίες του επαγγέλματός τους για συγκεκριμένο διάστημα ή ισόβια, ενώ άλλοι ανέλαβαν να προσφέρουν βραβεία και δώρα. Υπολογίζεται ότι περίπου 70.000 θεατές παρακολούθησαν εκείνη την ημέρα τους αγώνες στο Παναθηναϊκό Στάδιο.
Δίζυγο: Συμμετείχαν 18 αθλητές από έξι χώρες, με τους κριτές να ανακηρύσσουν νικητή τον Άλφρεντ Φλάτοβ από τη Γερμανία και δεύτερο τον Ελβετό Λουδοβίκο Σούτερ.
Αναρρίχηση επί κάλω: Στο τελευταίο χρονολογικά αγώνισμα της γυμναστικής, το σχοινί είχε ύψος 14 μέτρα και ήταν στηριγμένο σε ιστό. Σημαντικό ρόλο στην κατάταξη των αθλητών που έφτασαν ως την κορυφή έπαιξαν ο χρόνος και το στυλ της αναρρίχησής τους. Πέντε αθλητές από τέσσερις χώρες έλαβαν μέρος, με τους Έλληνες Νικόλαο Ανδριακόπουλο και Θωμά Ξενάκη να κατακτούν τις δύο πρώτες θέσεις.
Στρατιωτικό πιστόλι: Στον αγώνα έλαβαν μέρος 16 αθλητές από τέσσερις χώρες. Κάθε σκοπευτής έριξε συνολικά 30 βολές (χωρισμένες σε πέντε γύρους των έξι βολών ο κάθε ένας) σε στόχο που βρισκόταν 25 μέτρα μακριά. Ο Τζον Πέιν κατέκτησε την πρωτιά συγκεντρώνοντας συνολικά 442 βαθμούς με 25 χτυπήματα στον στόχο. Ο αδερφός του, Σάμνερ, πήρε τη δεύτερη θέση συγκεντρώνοντας 380 βαθμούς με 23 χτυπήματα στον στόχο. Έγιναν έτσι τα πρώτα αδέλφια που τερμάτισαν στην πρώτη και τη δεύτερη θέση στο ίδιο αγώνισμα. Τα όπλα τους ήταν πιο εξελιγμένα και ξεχώρισαν πολύ εύκολα από τους υπόλοιπους αθλητές.
thumb|300px|Προσπάθεια αθλητή στο [[Στίβος στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896 – Άλμα εις ύψος ανδρών|άλμα εις ύψος.]] 100 μέτρα: Όπως και στην προκριματική σειρά της πρώτης ημέρας των Αγώνων, έτσι και στον τελικό, ο Τόμας Μπερκ κέρδισε ξανά τον Φριτς Χόφμαν και με χρόνο 12 δευτερολέπτων στέφθηκε νικητής των 100 μέτρων, παρά το γεγονός πως και οι δύο ήταν περισσότερο γνωστοί ως δρομείς μεσαίων αποστάσεων. Λέιν και Σόκολι τερμάτισαν μαζί στην τρίτη θέση με χρόνο 12.6 και μοιράζονται το χάλκινο μετάλλιο, σύμφωνα με τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή.
Άλμα εις ύψος: Πέντε αθλητές από τρεις χώρες πήραν μέρος στον αγώνα και νικητής αναδείχθηκε ο Αμερικανός Έλερι Κλαρκ με επίδοση 1.81 μέτρα, ο οποίος είχε κερδίσει λίγες ημέρες νωρίτερα και στο άλμα εις μήκος. Στη δεύτερη θέση ισοβάθμησαν οι συμπατριώτες του, Ρόμπερτ Γκάρετ και Τζέιμς Κόνολι.
110 μέτρα με εμπόδια: Στον τελικό συμμετείχαν οι δύο από τους τέσσερις αθλητές που είχαν προκριθεί, κάθως ο Γάλλος Ρέιτσελ και ο Αμερικανός Χόιτ προτίμησαν να ασχοληθούν με άλλα αγωνίσματα της ημέρας. Έτσι, αντιμέτωποι στην τελική κούρσα βρέθηκαν μόνο οι Κέρτις και Γκούλντινγκ. Ο Γκούλντινγκ κρατούσε τη νίκη μέχρι και το τελευταίο εμπόδιο, όντας καλύτερος στο πέρασμα των εμποδίων, αλλά ο Κέρτις ήταν γρηγορότερος στο τρέξιμο και προσπέρασε τον Βρετανό στο τέλος παίρνοντας την πρώτη θέση με διαφορά ελαχίστων εκατοστών του δευτερολέπτου.
thumb|left|160px|Ο [[Τόμας Κέρτις]] Άλμα επί κοντώ: Πέντε αθλητές από δύο χώρες (Ελλάδα και Ηνωμένες Πολιτείες) πήραν μέρος στον αγώνα, με εκείνους των Η.Π.Α. να κατακτούν τις δύο πρώτες θέσεις και τους Έλληνες να μένουν στις υπόλοιπες τρεις. Οι Αμερικανοί ξεκίνησαν τον αγώνα τους στα 2.80 μέτρα, ύψος που δεν τους δυσκόλεψε ιδιαίτερα. Οι επιτυχημένες προσπάθειες συνεχίστηκαν έως τα 3.30 μέτρα, τα οποία δεν κατάφερε να περάσει ο Άλμπερτ Τάιλερ, ενώ ο νικητής Γουίλιαμ Χόιτ επιχείρησε στο τέλος να περάσει και τα 3.40 μέτρα, χωρίς όμως να τα καταφέρει. Λίγο πριν το τέλος, ο αγώνας διακόπηκε και συνεχίστηκε αργότερα, καθώς έφτασαν στο Στάδιο οι μαραθωνοδρόμοι.
thumb|right|300px|Η είσοδος του [[Σπύρος Λούης|Σπύρου Λούη στο κατάμεστο Παναθηναϊκό Στάδιο.]] Περίπου στο 37ο χιλιόμετρο, ο Σπύρος Λούης έφτασε δίπλα στον Έντγουιν Φλακ και αλλάζοντας τον ρυθμό του, αύξησε ταχύτητα και έφυγε μπροστά. Ο Φλακ προσπάθησε να ανεβάσει το ρυθμό του για να φτάσει τον Έλληνα, αλλά εξάντλησε τις δυνάμεις του και εγκατέλειψε τον αγώνα. Έτσι, ο Λούης έμεινε μόνος πρώτος να οδηγεί την κούρσα, ενώ ταυτόχρονα ο αφέτης του αγώνα, ταγματάρχης Παπαδιαμαντόπουλος, έφτασε στο Παναθηναϊκό Στάδιο με το άλογό του και ενημέρωσε τη βασιλική οικογένεια πως ένας Έλληνας προηγείται. Η είδηση μεταδόθηκε από στόμα σε στόμα και η κραυγή "Έλλην, Έλλην" γέμισε την ατμόσφαιρα.
Μετά από λίγη ώρα, ο Λούης, φανερά κουρασμένος, μπήκε πρώτος στο Στάδιο, αλλά δεν κινδύνευε από κανέναν αθλητή πια. Διήνυσε τον τελευταίο του γύρο μαζί με τον διάδοχο Κωνσταντίνο, ενώ το πλήθος τον επευφημούσε. Έκοψε το νήμα σε χρόνο 2:58:50 και έγινε ο πρώτος Έλληνας που τερμάτιζε στον μαραθώνιο σε λιγότερο από τρεις ώρες. Ο Χαρίλαος Βασιλάκος τερμάτισε τελικά στη δεύτερη θέση με χρόνο 3:06:03.
Ελληνορωμαϊκή: Ήταν το μοναδικό αγώνισμα πάλης στο πρόγραμμα των Αγώνων. Δεν υπήρχαν κατηγορίες κιλών, κάτι που σήμαινε πως θα προέκυπτε ένας νικητής ανάμεσα σε συμμετέχοντες όλων των μεγεθών. Στον τελικό βρέθηκαν ο Γεώργιος Τσίτας και ο Καρλ Σούμαν. Ο αγώνας διήρκησε 40 λεπτά, πριν διακοπεί λόγω σκότους, αφού είχε αρχίσει να δύει ο ήλιος.
-
Σάββατο 11 Απριλίου
thumb|right|300px|border|[[Γεώργιος Τσίτας και Καρλ Σούμαν στο Παναθηναϊκό Στάδιο.]] Αν και στις γυναίκες δεν επιτρεπόταν να συμμετάσχουν στους Ολυμπιακούς Αγώνες, η Σταμάτα Ρεβίθη ξεκίνησε να διανύσει μόνη της τη μαραθώνια διαδρομή στις 8:00 το πρωί. Πριν εκκινήσει, εξασφάλισε υπεύθυνη δήλωση από τον δάσκαλο της πόλης, τον δήμαρχο και τον ειρηνοδίκη, στην οποία βεβαιωνόταν η ώρα αναχώρησης από το Μαραθώνα. Έτρεξε τη διαδρομή με σταθερό ρυθμό και έφτασε έξω από το Παναθηναϊκό Στάδιο στις 13:30, ολοκληρώνοντας έτσι τον μαραθώνιο σε 5 ώρες και 30 λεπτά. Δεν της επιτράπηκε η είσοδος στο Στάδιο, καθώς την σταμάτησαν κάποιοι αξιωματικοί στα Παραπήγματα, από τους οποίους ζήτησε και εξασφάλισε αναφορά, όπου πιστοποιούταν η ώρα άφιξής της στην Αθήνα. Ακολούθως, η δρομέας δήλωσε στους δημοσιογράφους ότι ήθελε να συναντήσει τον Τιμολέοντα Φιλήμονα, Γενικό Γραμματέα της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής, ώστε να του εκθέσει την υπόθεσή της, ελπίζοντας πως θα αναγνωριζόταν το κατόρθωμά της. Έως σήμερα πάντως δεν έχουν βρεθεί ούτε οι αναφορές της, ούτε έγγραφα της Επιτροπής που να μας διαφωτίζουν για το αν τελικά το έπραξε.
Ελληνορωμαϊκή: Οι Τσίτας και Σούμαν επέστρεψαν στον αγώνα που είχε διακοπεί το προηγούμενο απόγευμα, με τον Γερμανό να παίρνει τελικά τη νίκη λίγη ώρα αργότερα. Μολονότι η είσοδος ήταν ελεύθερη και το θέαμα που παρουσιάστηκε αρκετά ενδιαφέρον, το Στάδιο δεν προσέλκυσε πολλούς θεατές. Η μεγάλη συγκίνηση της προηγούμενης ημέρας με τη νίκη του Λούη έκανε το πλήθος αδιάφορο προς άλλα αγωνίσματα.
thumb|left|150px|Ο [[Ιωάννης Φραγκούδης|Ι. Φραγκούδης]] Ελεύθερο πιστόλι: Κάθε σκοπευτής έριξε συνολικά 30 βολές (χωρισμένες σε πέντε γύρους των έξι βολών ο κάθε ένας) σε στόχο που βρισκόταν 30 μέτρα μακριά. Στον αγώνα έλαβαν μέρος πέντε αθλητές από τρεις χώρες, ενώ ο Τζον Πέιν επέλεξε τελικά να μην αγωνιστεί δίνοντας έτσι την ευκαιρία στον αδερφό του, Σάμνερ, να πάρει την πρωτιά. Η διαφορά των Αμερικανών ήταν εμφανής στα αγωνίσματα της σκοποβολής και σε αυτό συνετέλεσαν τα όπλα τους που ήταν πολύ πιο εξελιγμένα από αυτά των υπολοίπων αθλητών. Έτσι, ο Σάμνερ Πέιν κατέκτησε εύκολα τη νίκη συγκεντρώνοντας συνολικά 442 βαθμούς με 24 χτυπήματα στον στόχο. Στη δεύτερη θέση βρέθηκε ο Δανός Χόλγκερ Νίλσεν που συγκέντρωσε 285 βαθμούς.
Πιστόλι ταχείας βολής: Με τους αδερφούς Πέιν να μην έχουν δικαίωμα συμμετοχής στο αγώνισμα επειδή οι κριτές έκριναν πως τα όπλα τους δεν είχαν το απαιτούμενο διαμέτρημα, στον αγώνα έλαβαν μέρος μόλις τέσσερις αθλητές από τρεις χώρες. Κάθε σκοπευτής έριξε συνολικά 30 βολές (χωρισμένες σε πέντε γύρους των έξι βολών ο κάθε ένας) σε στόχο που βρισκόταν 25 μέτρα μακριά. Οι δύο έλληνες συμμετέχοντες, Ιωάννης Φραγκούδης και Γεώργιος Ορφανίδης, εκμεταλλεύθηκαν την απουσία των Αμερικανών και κέρδισαν τις δύο πρώτες θέσεις. Ο Φραγκούδης συγκέντρωσε συνολικά 344 βαθμούς έχοντας 23 χτυπήματα στον στόχο, ενώ ο Ορφανίδης συγκέντρωσε 249 βαθμούς με 20 χτυπήματα στον στόχο.
thumb|300px|Στιγμιότυπο από αγώνισμα της [[Κολύμβηση στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896|κολύμβησης.]] Ελεύθερο τουφέκι τριών στάσεων: Πρόκειται για το δεύτερο αγώνισμα με τουφέκι και το τελευταίο χρονολογικά αγώνισμα σκοποβολής των Αγώνων. Στον αγώνα δήλωσαν συμμετοχή 25 αθλητές, όμως μόνο οι 20 (από τρεις χώρες) έλαβαν μέρος. Κάθε σκοπευτής έριξε συνολικά 40 βολές (χωρισμένες σε τέσσερις γύρους των δέκα βολών ο κάθε ένας) σε στόχο που βρισκόταν 300 μέτρα μακριά, από τρεις διαφορετικές στάσεις (γονυπετώς, πρηνηδόν και ορθίως). Μετά το τέλος της πρώτης ημέρας, ο Ιωάννης Φραγκούδης βρισκόταν στην πρώτη θέση.
Ακοίτης
Ο Ακοίτης (Ἀκοίτης Ăcoetēs) ήταν το όνομα τεσσάρων ανδρών στην ελληνική και ρωμαϊκή μυθολογία.
Χρονολόγιο Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων 1896
Σάββατο 11 Απριλίου
thumb|left|135px|Ο [[Άλφρεντ Χάγιος]] 100 μέτρα ελεύθερο: Στο πρώτο χρονολογικά αγώνισμα, έλαβαν μέρος δέκα κολυμβητές εκ των οποίων τη διαφορά έκαναν οι δύο αθλητές από την Αυστροουγγαρία, ο Άλφρεντ Χάγιος και ο Ότο Χέρσμαν, που πήραν τις δύο πρώτες θέσεις (κέρδισε οριακά ο Χάγιος).
100 μέτρα ελεύθερο ναυτών: Στο αγώνισμα πήραν μέρος μόνο ναύτες του Ελληνικού Βασιλικού Ναυτικού. Το χαρακτηριστικό αυτό είναι ένα σπάνιο φαινόμενο στους Ολυμπιακούς Αγώνες, οι οποίοι σε γενικές γραμμές περιλαμβάνουν αγωνίσματα ανοικτά προς όλους τους συμμετέχοντες. Έντεκα ναύτες δηλώθηκαν στον αγώνα, αλλά μόνο τρεις έλαβαν πραγματικά μέρος. Ο χρόνος του νικητή Ιωάννη Μαλοκίνη ήταν σχεδόν ένα λεπτό πιο αργός από αυτόν του Άλφρεντ Χάγιος στα 100 μέτρα ελεύθερο λίγη ώρα νωρίτερα.
500 μέτρα ελεύθερο: Μόνο τρεις αθλητές έλαβαν μέρος και νικητής αναδείχθηκε ο αυστριακός Πάουλ Νόιμαν, ο οποίος κέρδισε το πρώτο -χρονολογικά- χρυσό μετάλλιο για τη χώρα του στους Ολυμπιακούς Αγώνες, ενώ αυτό ήταν το δεύτερο μετάλλιο της Αυστρίας στη διοργάνωση, μετά το ασημένιο του Ότο Χέρσμαν λίγη ώρα νωρίτερα.
1200 μέτρα ελεύθερο: Το τελευταίο χρονολογικά αγώνισμα κολύμβησης ήταν και το πιο μεγάλο σε διάρκεια και απόσταση. Αν και είχε κερδίσει νωρίτερα τον αγώνα των 100 μέτρων ελεύθερο, ο Άλφρεντ Χάγιος πήρε μέρος και στα 1200 μέτρα μαζί με οκτώ ακόμη αθλητές. Κέρδισε για μία ακόμη φορά, τερματίζοντας σχεδόν 100 μέτρα μπροστά από τους υπόλοιπους.
Ατομικό σπριντ: Τέσσερις αθλητές έλαβαν μέρος στο δεύτερο χρονολογικά αγώνισμα της ποδηλασίας, στο οποίο έπρεπε να καλύψουν απόσταση δύο χιλιομέτρων (έξι γύρων στην πίστα). Δύο γάλλοι αθλητές, ο Πολ Μασσόν και ο Λεόν Φλαμένγκ, πήραν την πρώτη και την τρίτη θέση αντίστοιχα, ενώ στη δεύτερη τερμάτισε ο Έλληνας Σταμάτης Νικολόπουλος.
thumb|left|205px|Εικόνα από τον τελικό του [[Αντισφαίριση στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896 - Απλό ανδρών|απλού]] Ατομική χρονομέτρηση: Οι οκτώ ποδηλάτες που έλαβαν μέρος, έτρεξαν για ένα γύρο στην πίστα (ή αλλιώς για 333 μέτρα). Ο Πολ Μασσόν κέρδισε τον τρίτο του αγώνα μέσα στην ίδια ημέρα, με τους Σταμάτη Νικολόπουλο και Άντολφ Σμαλ να μένουν ισόπαλοι στη δεύτερη θέση και να οδηγούνται σε νέο αγώνα μεταξύ τους. Στο νέο αυτό γύρο, ο Νικολόπουλος βελτίωσε το χρόνο του και τερμάτισε στη δεύτερη θέση, ενώ ο Σμαλ ήταν πιο αργός και έμεινε στην τρίτη.
Απλό: Διεξήχθη ο τελικός του αγωνίσματος, όπου ο Μπόλαντ νίκησε με 2-0 σετ (6-2, 6-2) τον Κάσδαγλη.
Διπλό: Στον τελικό του αγωνίσματος, νικητές αναδείχθηκαν οι Μπόλαντ/Τράουν που επικράτησαν με 2-1 σετ των Κάσδαγλη/Πετροκόκκινου.
-
Κυριακή 12 Απριλίου
thumb|110px|Ο [[Γεώργιος Α΄ της Ελλάδας]]
"Η αναβίωση των Ολυμπιακών Αγώνων στην αρχαία τους κοιτίδα στέφτηκε από πλήρη και ανέλπιστη επιτυχία και χαίρομαι που μπορώ σήμερα να συγχαρώ και να ευχαριστήσω όλους εσάς που εργαστήκατε για να έχουμε αυτό το λαμπρό αποτέλεσμα. [...] Η Ελλάδα, μητέρα και τροφός των γυμναστικών αγώνων στην πανελλήνια Αρχαιότητα, ανέλαβε να τους πραγματοποιήσει και σήμερα, με θάρρος κάτω από τα βλέμματα της Ευρώπης και του Νέου Κόσμου, και μπορεί τώρα, που έχει γενικά αναγνωριστεί η επιτυχία, να ελπίσει ότι οι ξένοι που την τίμησαν θα θελήσουν να ορίσουν τη χώρα μας ως ειρηνικό τόπο συνάντησης των εθνών, ως διαρκές και μόνιμο χώρο των Ολυμπιακών Αγώνων".
thumb|left|110px|Ο [[Αριστείδης Κωνσταντινίδης]] Ελεύθερο τουφέκι τριών στάσεων: Στη δεύτερη ημέρα του αγωνίσματος, ο δικηγόρος Γεώργιος Ορφανίδης ξεπέρασε τον Ιωάννη Φραγκούδη και ανέβηκε στην κορυφή, όπου και έμεινε μέχρι το τέλος. Συνολικά, ο Ορφανίδης συγκέντρωσε 1583 βαθμούς έχοντας καταφέρει 37 χτυπήματα στον στόχο, ενώ ο Φραγκούδης συγκέντρωσε 1312 βαθμούς με 31 επιτυχημένα χτυπήματα.
Αγώνας σε δημόσιο δρόμο: Στο μοναδικό αγώνισμα ποδηλασίας δρόμου, οι επτά ποδηλάτες από τρεις χώρες διήνυσαν συνολικά μία απόσταση 87 χιλιομέτρων από την Αθήνα έως τον Μαραθώνα και πίσω. Μετά από μεγάλη μάχη και αρκετές πτώσεις, ο Αριστείδης Κωνσταντινίδης κατάφερε να τερματίσει στην πρώτη θέση, με τον Γερμανό Άουγκουστ Γκέντριχ να κατακτά τη δεύτερη.
Από τα ωραιότερα θεάματα των εορτασμών υπήρξε η λαμπαδηφορία που έγινε το βράδυ, αφήνοντας αλησμόνητη εντύπωση σε όσους την είδαν.
-
Δευτέρα 13 Απριλίου
thumb|right|110px|Ο [[Άντολφ Σμαλ]] Σφοδρός άνεμος φυσούσε σηκώνοντας πυκνά σύννεφα σκόνης. Εξαιτίας του καιρού, ματαιώθηκε το μεγαλύτερο μέρος των προγραμματισμένων αγώνων (αγώνες ιστιοπλοΐας και κωπηλασίας στο Φάληρο) καθώς και η φωταγώγηση της Ακρόπολης το βράδυ.
-
Τρίτη 14 Απριλίου
Η επίσημη τελετή λήξης ήταν προγραμματισμένη για αυτή τη μέρα, όμως ο καιρός δεν ήταν σύμμαχος. Από την προηγούμενη ημέρα φυσούσε δυνατός αέρας, ενώ την ημέρα της τελετής, η ατμόσφαιρα ήταν κρύα, συννεφιασμένη, με αέρα και βροχή. Κατά το πρόγραμμα, είχε οριστεί για μετά το μεσημέρι η ανακήρυξη και η στέψη των νικητών στο Παναθηναϊκό Στάδιο.
-
Τετάρτη 15 Απριλίου
thumb|300px|Η παρέλαση των νικητών κατά τη διάρκεια της [[Τελετή λήξης Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων 1896|τελετής λήξης, με πρώτους τον Κωνσταντίνο Μάνο και τον Σπύρο Λούη.]]
Το Παναθηναϊκό Στάδιο άρχισε από τις πρωινές ώρες να έχει την επιβλητική και εορταστική όψη των πρώτων ημερών, ενώ ο συνωστισμός από το πλήθος στη γύρω περιοχή ήταν αφόρητα μεγάλος. Η βασιλική οικογένεια βρισκόταν εκεί για να παρακολουθήσει την τελετή. Μετά την άφιξή της, δόθηκε άδεια στον κόσμο που περίμενε έξω από τα προπύλαια να μπει χωρίς εισιτήριο και έτσι το Στάδιο γέμισε ασφυκτικά.
Η τελετή "άνοιξε" με τον Εθνικό ύμνο της Ελλάδας και μία ωδή του Πινδάρου στα αρχαία ελληνικά από τον Τζορτζ Στιούαρτ Ρόμπερτσον (βρετανό αθλητή και λόγιο). Στη συνέχεια, ο Βασιλιάς Γεώργιος βράβευσε τους νικητές των Αγώνων. Με τον αλυτάρχη Κωνσταντίνο Μάνο στην κεφαλή, ο Σπύρος Λούης οδήγησε τους αθλητές που πήραν μετάλλια σε ένα γύρο του θριάμβου γύρω από το Στάδιο, ενώ παιζόταν ο Ολυμπιακός Ύμνος.
Στο τέλος της παρέλασης, ο Βασιλιάς αναφώνησε μεγαλόφωνα: "Κηρύττω την λήξιν των πρώτων Διεθνών Ολυμπιακών Αγώνων". Στη συνέχεια αποχώρησε από το Στάδιο, ενώ η μπάντα έπαιζε τον Εθνικό ύμνο και το πλήθος ζητωκραύγαζε.
Μετά το τέλος της τελετής, το πλήθος άρχισε να αποχωρεί. Τότε δημιουργήθηκε μια αυθόρμητη διαδήλωση. Ολόκληρο το πλήθος, μαζί με τα μέλη του Δωδεκαμελούς Συμβουλίου και με τον Φιλήμονα επικεφαλής, με τις φιλαρμονικές και τις σημαίες των διαφόρων κρατών να προπορεύονται, προχώρησε προς τα Ανάκτορα και ζήτησε φωνάζοντας να εμφανιστεί ο διάδοχος, ο οποίος βγήκε στα προπύλαια. Αφού μίλησαν αντιπρόσωποι διαφόρων οργανώσεων, το πλήθος διαλύθηκε.
Το βράδυ φωταγωγήθηκε με πυρσούς η Ακρόπολη, ενώ τα πλοία που βρίσκονταν στο λιμάνι του Πειραιά χρησιμοποίησαν τους προβολείς τους για να φωτίσουν τον αττικό ουρανό, κλείνοντας με θεαματικό τρόπο τους Αγώνες.
Χαβιέρ Εστράδα Φερνάντεθ
Ο Χαβιέρ Εστράδα Φερνάντεθ (ισπανικά:Xavier Estrada Fernández, γενν. στις 27 Ιανουαρίου 1976) είναι Ισπανός επαγγελματίας διαιτητής ποδοσφαίρου. Είναι πλήρης διεθνής για τη FIFA από το 2011.
Σταδιοδρομία
Στις 4 Μαρτίου 2020, διαιτήτευσε τον ημιτελικό του Κυπέλλου Ελλάδας μεταξύ ΠΑΟΚ και Ολυμπιακού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισπανοί διαιτητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Διαιτητές ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ
Μελετόπουλος (κανονιοφόρος)
Πλοίαρχος Μελετόπουλος (Κανονιοφόρος) 37, Ρ-57 Κανονιοφόρος τύπου PGM (Patrol Gunboat, Motor)
Πρώην ‘USS PGM 22’. Πρώην ‘PC 1553’.
Κατασκευάστηκε στα ναυπηγεία ‘USA – Consolidated Shipbuilding Corp., New York, N.Y. Καθελκύστηκε στις 19 Δεκεμβρίου 1943. Στην ενεργεία από τις 22 Αυγούστου 1944.
Παρελήφθη στις 11 Δεκεμβρίου 1947 από το αμερικανικό Ναυτικό (Νορφολκ, Βιγίνιας). Του ιδίου τύπου πλοία : Αρσλάνογλου, ‘ΜΠΛΕΣΣΑΣ’, ‘ΠΕΖΟΠΟΥΛΟΣ’, ‘Μελετόπουλος’, ‘Χατζηκωνσταντής’ και ‘Λάσκος Ι’. Ονομάστηκε προς τιμή του Κυβερνήτη του Πλωτού Νοσοκομείου ‘ΑΤΤΙΚΗ’ έφεδρου Πλοιάρχου Μ. Μελετόπουλου, ο οποίος χάθηκε στο Ναυάγιο του πλοίου (Καφηρέας 11 Απριλίου 1941 Ημερολόγιο Πολέμου). Χρησιμοποιήθηκε εντατικά στις επιχειρήσεις τον περίοδο του εμφυλίου και στη συνέχεια σαν περιπολικό στο Ανατολικό Αιγαίο και τα Δωδεκάνησα. Παροπλίστηκε την 1 Φεβρουαρίου 1971.
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνικές Κανονιοφόροι
Τία Ελεμπό
Η Τία Ελεμπό (Tia Hellebaut, γεννήθηκε 16 Φεβρουαρίου 1978) είναι Βελγίδα αθλήτρια του στίβου. Το 2008 ήταν χρυσή Ολυμπιονίκης στο άλμα εις ύψος στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου και νικήτρια στο πένταθλο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου που διεξήχθη στη Βαλένθια.
Δημήτριος Δημητρακόπουλος
Ο Δημήτριος Δημητρακόπουλος - Βόγκιζας (1798 - 1889) ήταν αγωνιστής του αγώνα του 1821, μεγαλέμπορος στην Κωνσταντινούπολη και ευεργέτης των Λαγκαδίων.
Τία Ελεμπό
Το 2006 και το 2007 ήταν πρωταθλήτρια Ευρώπης στο άλμα εις ύψος στον ανοιχτό και στον κλειστό στίβο αντίστοιχα. Έχει το ρεκόρ στη χώρα της στο έπταθλο, στο πένταθλο, στο άλμα εις μήκος στον κλειστό στίβο και στο άλμα εις ύψος τόσο στον κλειστό όσο και στον ανοιχτό στίβο με 2μ. και 5 εκ. (2013).
Δημήτριος Δημητρακόπουλος
Βιογραφία
Η καταγωγή του ήταν από τα Λαγκάδια. Πριν την Επανάσταση ήταν μεγαλέμπορος στην Κωνσταντινούπολη, όπου κατηχηθη μεταξύ των πρώτων στην Φιλική Εταιρεία. Η οικογένεια των Δημητρακόπουλων που παλαιότερα λεγόταν Βόγκιζα (Vonghizas) και κατάγεται από το ορεινό χωριό Λαγκάδια Αρκαδίας, γύρω στο 1800 εγκαταστάθηκε στην Κωνσταντινούπολη και ήταν πολύ επιτυχημένη στο διαμετακομιστικό εμπόριο.
Συμμετοχή στον Αγώνα του 1821
Ο Δημητριος Δημητρακοπουλος υπηρέτησε υπό τις διαταγές του Κανέλλου και Δημήτριου Δεληγιάννη από τις αρχές της επανάστασης και μέχρι του έτους 1827. Έλαβε μέρος σε όλες τις μάχες κατά την πολιορκία της Τριπολιτσάς και στην μάχη της Γράνας. Κλείστηκε στο χωριό Μαντσαγρά μαζί με τον Δημήτριο Δεληγιάννη, του οποίου τότε ήταν σημαιοφόρος. Αργότερα, όταν έγινε καπετάνιος πήγε μαζί με τον Κανέλλο στο Μεσολόγγι. Έλαβε μέρος στην περίφημη μάχη της Πάτρας, καθώς και στις μάχες εναντίον του Δράμαλη. Αναφέρει χαρακτηριστικά ο Κανέλλος Δεληγιάννης στα απομνημονεύματα του: "Ιδίως δε διακρίθηκαν για τον ατρόμητο τρόπο τους ο εκ Λαγκαδίων καπετάνιος μου Δημητράκης Δημητρακόπουλος νυν μεγαλέμπορος στην Κωνσταντινούπολη και ο σημαιοφόρος Γεωργάκης Ρόγας και αυτός Λαγκαδινός, ώστε καταδίωκαν του Τούρκους ιππείς, εις το πεδίον πλέον της μιας ώρας και ούτως απήλθον εις την "Άρταν¨(μάχη στο Κομπότι) ''"Εδιόρισα δε και τον Δημητράκην Δημητρακόπουλο καπετάνιο μου Λαγκαδινό (νυν μεγαλέμπορο στην Κωνσταντινούπολη) με τριάκοντα στρατιωτες, άνδρα τολημηρό να τρέχει και αυτός κατόπιν εμου στα οχυρώματα μας, να εμπνέει θάρρος στους στρατιώτες με το παράδειγμα του, να δίδει κάθε αναγκαία συνδρομή." (Ομιλέι για την έφοδο των Τούρκων τη νύχτα των Χριστουγέννων στην Πρώτη πολιορκία του Μεσολογγίου)''.
Τία Ελεμπό
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ελεμπό Τία Κατηγορία:Άλτες του ύψους Κατηγορία:Άλτες του μήκους Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Χρυσοί Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2008 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012
Δημήτριος Δημητρακόπουλος
Φιλανθρωπικό έργο
Το 1866, με δωρεά του Δημήτριου Δημητρακόπουλου ύψους 10.000 δραχμών κτίστηκε το Γυμνάσιο Λαγκαδίων. Με τα χρήματα του Δημητρακόπουλου ολοκληρώθηκαν το 1868 η τοιχοποιία και η στέγη. Το κτήριο αποπερατώθηκε περί το 1890, με κρατική επιχορήγηση που εξασφάλισε ο πρώην Υπουργός Οικονομικών Απόστολος Αθανασιάδης. Πρόκειται για επιβλητικό κτίριο, με τρεις ορόφους και εξαιρετικής ποιότητας λιθοδομή, αντιπροσωπευτική της Λαγκαδινής τέχνης της πέτρας. Πρωτομάστορες αναφέρονται οι: Σίνος Γκιώκας, Αντώνιος Κάτσαινος και Βασίλης Λώλος. Το όνομα του Δημητρίου Δημητρακόπουλου είναι χαραγμένο πρώτο στον πίνακα των ευεργετών του Γυμνασίου. thumb| Η πλάκα των ευεργετών στο Γυμνάσιο Λαγκαδίων
Ο Δημήτριος Δημητρακοπουλος περιλαμβάνεται στον κατάλογο των ομογενών που συνέδραμαν οικονομικά για την έκδοση του τετράτομου έργου «Δοκίμιον ιστορικόν περί της Ελληνικής Επαναστάσεως»
Από το 1868 μέχρι το 1870, διετέλεσε μέλος της Εφορείας των Ελληνικών Φιλανθρωπικών Καταστημάτων Κωνσταντινούπολης.
Στοά Δημητρακοπούλου
Το ακίνητο στην συμβολή των οδών Αιόλου και Ευριπίδου στην Αθήνα, όπου δημιουργήθηκε μετέπειτα η Στοά Δημητρακοπούλου, αγοράστηκε το 1856 από τον Δημήτριο Δημητρακόπουλο. Μετά τον θάνατο του το 1889, το κτήμα πέρασε στους 3 γιούς του Δημήτριου, τον Φιλοποίμην, τον Κωνσταντίνο και τον Αγησίλαο. Το 1898 ο Φιλοποίμην πουλάει το μερίδιο του στον ξάδερφο του Δημήτριο Ιωάννου Δημητρακόπουλο.
Επιχειρήσεις - οικογένεια
Ο Δημήτριος Δημητρακόπουλος ήταν παντρεμένος με την Άννα Δημητρακοπούλου (το γένος Μπάρμπη) και είχε τουλάχιστον 5 παιδιά, την Καλλιόπη Νικολοπούλου, τον Φιλοποίμην Δημητρακόπουλο, τον Αγησίλαο Δημητρακόπουλο, τον Κωνσταντίνο Δημητρακόπουλο και την Αγλαΐα Φάχρη.
Σε άλλο σημείο των απομνημονευμάτων του ο Ανδρέας Συγγρός αναφέρει για τον Δημήτριο Δημητρακόπουλο: "Επρομηθεύθην εκ Βιέννης άμαξαν Victoria, ημην δε ο πρώτος εκ των εμπόρων Ελλήνων ο έχων τοιαύτην άμαξαν, διο και ω τότε ακμάζων Δ. Δημητρακόπουλος, Πελοποννήσιος σιτέμπορος, συντυχών με μοι είπεν: -- Η ψώρα του αμαξιού μας έλειπε μπράβο, μας την έφερες κι αυτήν-".
Ο μεγαλύτερος γιος του Δημητρίου, ο Φιλοποίμην Δημητρακόπουλος (Philopoemen Dimitrakopoulos), σπούδασε Νομική στο Παρίσι και συνέγραψε το 1861 μονογραφία στα Γαλλικά για το Ρωμαϊκό Δίκαιο, η οποία θεωρείται πλέον κλασσικη.
Οι απόγονοι του Δημητρίου Δημητρακοπούλου, τον 20ο αιώνα εγκαταστάθηκαν στην Αθήνα και σήμερα κατοικούν στην Βουλιαγμένη.
Συνάντηση με Βασίλισσα - παρασημοφόρηση
Μετά την απόπειρα δολοφονίας της Βασίλισσας Αμαλίας, ο Μάρκος Ρενιέρης, πρεσβευτής της Ελλάδας στην Κωνσταντινούπολη, κάλεσε επιφανείς εκπρόσωπους της ελληνορθόδοξης κοινότητας της Πόλης και τους υπέδειξε να στείλουν επιτροπή στην Αθήνα για να υποβάλουν τα συγχαρητήρια της κοινότητας "επι τη διασώσει της Βασιλίσσης". Ως μέλη αυτής τη επιτροπής εξελέγησαν ο Η. Βασιάδης, Ο Α. Βλάστός και ο Κωνσταντίνος Κανάρης. Ωστόσο ο κύκλος των μεγαλεμπόρων της Κωνσταντινούπολης υπό τον Γεώργιο Ζαρίφη, είχε ήδη εκλέξει και αποστείλει τριμελή επιτροπή, την οποία αποτελούσαν ο Δημήτριος Δημητρακόπουλος, ο Νικόλαος Ζαρίφης αδερφός του Γεώργιου Ζαρίφη και ο δικηγόρος Ιωάννης Γεωργαντόπουλος. Η επιστολή της τριμελούς επιτροπής προς την Βασίλισσα Αμαλία εστάλη στις 20 Σεπτεμβρίου 1861. . Η επιτροπή συναντήθηκε με την Αμαλία στις αρχές Οκτώβρη του 1861 και στην Εφημερίδα Βυζαντίς (Τεύχος 511, 1861) δημοσιεύτηκε η απάντηση της Βασίλισσας Αμαλίας προς την τριμελή επιτροπή: "Μετα πλείστης ευχαριστήσεως δέχομαι την επιτροπήν, των εν Κωνσταντινούπολει Ελλήνων και συγκινούμαι πολύ ακούουσα οτι τα αυτα αισθήματα διεδηλώθησαν και παρ'αυτοίς. Ουδαμώς αμφιβάλουσα περι του μεγάλου συνδέσμου των απανταχού Ελλήνων, ειμί πεπεισμένη ότι ούτος αποτελεσματικώς θέλει συντελέσει προς την ευημερίαν και το μεγαλέιον της πατρίδος". (Ελπίς) Στους Δημητρακόπουλο, Ζαρίφη και Γεωργαντόπουλο, στις 2 Οκτωβρίου 1861 απονεμήθηκε από την Βασίλισσα Αμαλία ο Άργυρος Σταυρος των Ιπποτών του Βασιλικού Τάγματος του Σωτήρος. Το Τάγμα του Σωτήρος είναι ιεραρχικά, το ανώτερο Τάγμα Αριστείας της Ελληνικής Δημοκρατίας και παλαιότερα του Βασιλείου της Ελλάδος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821 Κατηγορία:Αργυρός σταυρός του Τάγματος του Σωτήρος Κατηγορία:Οικογένεια Δημητρακοπούλου
Ιωάννης Καμινιάτης
Ο Ιωάννης Καμινιάτης ή Καμενιάτης μάς είναι γνωστός από την περιγραφή της άλωσης της Θεσσαλονίκης το 904, όταν στόλος Αράβων επιτέθηκε και κυρίευσε την πόλη. Πρόκειται για τον συγγραφέα ενός από τα τρία μεσαιωνικά ελληνικά έργα με ανάλογο περιεχόμενο, καθώς ακολούθησαν ο Ευστάθιος Θεσσαλονίκης, που αφηγήθηκε την άλωση της Θεσσαλονίκης από τους Νορμανδούς το 1185, και ο Ιωάννης Αναγνώστης, με την αντίστοιχη συγγραφή του για την κατάληψη της πόλης από τους Οθωμανούς το 1430.
Στοιχεία για τη ζωή του
Με δεδομένη την απουσία οποιασδήποτε αναφοράς στο πρόσωπο του Καμινιάτη από άλλους, σύγχρονους και μεταγενέστερους, συγγραφείς, οι πληροφορίες για τον Καμινιάτη περιορίζονται στα στοιχεία που ο ίδιος παρέχει στο μοναδικό έργο του. Σύμφωνα με όσα αναφέρονται στο Εις την άλωσιν της Θεσσαλονίκης, ο Καμινιάτης καταγόταν από τη Θεσσαλονίκη ή έστω είχε μεγαλώσει σε αυτή. Ήταν έγγαμος κληρικός, κατείχε το αξίωμα του κουβουκλείσιου και υπηρετούσε στα αυτοκρατορικά οικήματα της Θεσσαλονίκης, ενώ τόσο ο ίδιος, όσο και τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειάς του, κληρικοί και αυτοί, ανήκαν στην τάξη των αναγνωστών. Επιπρόσθετα, για τον πατέρα του πληροφορεί πως ήταν έξαρχος της Ελλάδος απάσης.
Στο έργο του, ο αυτόπτης μάρτυρας των γεγονότων Καμινιάτης δεν περιορίζεται στην περιγραφή της άλωσης της πόλης από τον Λέοντα Τριπολίτη, αλλά αφηγείται την ατομική, και συνάμα συλλογική, περιπέτειά του, καθώς οι Άραβες πήραν χιλιάδες αιχμαλώτους και τους μετέφεραν αρχικά στη Τρίπολη της Συρίας, κατόπιν στην Ταρσό της Κιλικίας.
Το κείμενο σώζεται σε τέσσερα χειρόγραφα, όλα χρονολογημένα από τον 15ο και 16ο αιώνα.
Η αφήγηση του Καμινιάτη ήρθε στο φως αρχικά από το Χιώτη Λέοντα Αλλάτιο το 1653, έπειτα από τον Γάλλο Φρανσουά Κομπφί το 1685, ενώ το 1838 ο Γερμανός Αύγουστος Ιμάνουελ Μπέκερ εκδίδει για τρίτη φορά το έργο. To 1973, η Γερμανίδα Γκέρτρουντ Μπέλιχ προχώρησε στην κριτική έκδοση του κειμένου στα πλαίσια της Συλλογής Πηγών της Βυζαντινής Ιστορίας (Corpus Fontium Historiae Byzantinae). Ελληνικές μεταφράσεις με σύντομη εισαγωγή και σχόλια έχουν δώσει το 1987 ο Γεώργιος Τσάρας, το 2000 ο Εύδοξος Τσολάκης και το 2010 ο Χάρης Μέσσης.
Τέσσερα στοιχεία
thumb|250px|Τα τέσσερα στοιχεία της φύσης Σύμφωνα με την οντολογική θεωρία των τεσσάρων στοιχείων όλος ο κόσμος δομείται θεμελιακά από τέσσερα βασικά στοιχεία. Από αυτά, τις αλληλεπιδράσεις και τις αναμείξεις τους οικοδομούνται όλα τα υλικά και άυλα, ορατά και αόρατα αντικείμενα του Σύμπαντος. Τα τέσσερα στοιχεία έχουν τα εξής ονόματα: