cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κρητιδική περίοδος
Η Κρητιδική περίοδος είναι η πιο πρόσφατη περίοδος από τις τρεις περιόδους (τριασική, ιουρασική, κρητιδική) του μεσοζωικού αιώνα. Η ονομασία προέρχεται από την λέξη creta, που στα λατινικά σημαίνει κιμωλία, ένα πέτρωμα μαλακό, ασβεστολιθικό και σχεδόν λευκό, που αποτέθηκε κατά το τέλος της περιόδου σε εκτεταμένες ζώνες της βορειοανατολικής Ευρώπης. (για παράδειγμα, στην περιοχή του Ντόβερ μεταξύ Γαλλίας και Αγγλίας, με τους γνωστούς λευκούς βράχους). Το όνομα δόθηκε από τον J.B.J. Omalius d’Halloy το έτος 1822, ο οποίος επρόκειτο να δημιουργήσει τον γεωλογικό χάρτη της Γαλλίας εκείνη την εποχή. Η Κρητιδική περίοδος τελείωσε με μία από τις μεγαλύτερες μαζικές εξαφανίσεις οργανισμών στην ιστορία της Γης, όπως ήταν η εξαφάνιση των δεινοσαύρων, των ιπτάμενων και θαλάσσιων ερπετών και πολλών θαλάσσιων ασπονδύλων.
Ανέστης Λογοθέτης
Διακρίσεις
Τιμήθηκε με το βραβείο «Theodor Körner» (1960 και 1963), ενώ μοιράστηκε με τον Γιάννη Ξενάκη το 1962 το α' βραβείο σύνθεσης στον διαγωνισμό του «Αθηναϊκού Τεχνολογικού Ινστιτούτου» του Κ. Δοξιάδη (χρηματοδότηση από τον Μ. Χατζιδάκι). Έλαβε το βραβείο της πόλης της Βιέννης (1985), το Χρυσό Μετάλλιο της πόλης της  Βιέννης (1986), το τιμητικό βραβείο των Αυστριακών Ομοσπονδιακών Υπουργείων  Παιδείας, Τεχνών και Αθλητισμού (1989) και το βραβείο "Floriana" για το έργο του Μαντρατελούριουμ (1993). Πολλές εκθέσεις με τις «γραφικές παρτιτούρες» του έχουν πραγματοποιηθεί στην Αυστρία, στις Ηνωμένες Πολιτείες,  στην Αθήνα (Γκαλερί «Ώρα», 1975), στη Θεσσαλονίκη κ.ά..
Κρητιδική περίοδος
Πετρώματα και ιζήματα κρητιδικής περιόδου
Τα περισσότερα ασβεστολιθικά πετρώματα κιμωλίας έχουν εναποτεθεί κυρίως κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Είναι πετρώματα που μας παρέχουν σαφείς και προσβάσιμες λεπτομέρειες της εποχής εκείνης, επειδή δεν έχουν διαβρωθεί ή παραμορφωθεί και βρίσκονται σχετικά κοντά στην επιφάνεια του εδάφους, όπως αναφέρθηκε για τους λευκούς βράχους στο Ντόβερ .Η κιμωλία συνίσταται αποκλειστικά από μικροσκοπικούς οργανισμούς, όχι μεγαλύτερους από το κεφάλι μιας καρφίτσας.
Ανέστης Λογοθέτης
Βιβλιογραφία
Alexakis, Eugenia Multimediale Tendenzen: Logothetis, Takis, Xenakis Dissertation FU, Berlin 1996
Κρητιδική περίοδος
Πετρώματα και ιζήματα κρητιδικής περιόδου
Κατά την μεσαία Κρητιδική περίοδο έγινε εναπόθεση ανθρακούχων ή μαύρων σχιστόλιθων, πετρωμάτων που προκύπτουν όταν υπάρχει σοβαρή ανεπάρκεια οξυγόνου στα ύδατα του πυθμένα των ωκεανών και προέρχονται από τη μεταμόρφωση ανθρακούχων ιζημάτων. Αυτοί οι σχιστόλιθοι αποτελούν σημαντικό πέτρωμα προέλευσης του πετρελαίου και του φυσικού αερίου, όπως για παράδειγμα στην υπόγεια επιφάνεια της Βόρειας Θάλασσας. Μεγάλες ποσότητες οργανικής ύλης συγκεντρώθηκαν τότε στον πυθμένα της περιορισμένης σε διαστάσεις Τηθύος και δημιούργησαν αυτά τα κοιτάσματα. Δημιουργήθηκαν κυρίως από την αποσύνθεση υπολειμμάτων φυκιών, βακτηρίων και άλλων μικροοργανισμών κυρίως θαλάσσιας προέλευσης. Γύρω από τον σημερινό Περσικό Κόλπο συγκεντρώθηκαν σχεδόν τα τρία τέταρτα αυτού του πετρελαίου, ενώ μεγάλο μέρος από τα υπόλοιπα κοιτάσματα πετρελαίου της μεσαίας κρητιδικής περιόδου συγκεντρώθηκαν σε μια άλλη σχετικά μικρή περιοχή της Αμερικής, μεταξύ του Κόλπου του Μεξικού και της Βενεζουέλας και στη λεκάνη της Σύρτης στη Λιβύη.
Ανέστης Λογοθέτης
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κλασικοί συνθέτες του 20ού αιώνα Κατηγορία:Έλληνες συνθέτες Κατηγορία:Αυστριακοί ελληνικής καταγωγής Κατηγορία:Αυστριακοί συνθέτες κλασικής μουσικής
Κρητιδική περίοδος
Πετρώματα και ιζήματα κρητιδικής περιόδου
Μέταλλα όπως χρυσός, άργυρος, χαλκός, μόλυβδος, ψευδάργυρος, μολυβδαίνιο, βολφράμιο, κασσίτερος, σίδηρος και μαγγάνιο συγκεντρώθηκαν σε εναποθέσεις ορυκτών διαφόρων διαστάσεων σε διάφορα ορεινά συστήματα και νησιωτικά τόξα αυτής της περιόδου, κατά τη διάρκεια επεισοδίων πυριγενούς δραστηριότητας στα τέλη του Μεσοζωικού αιώνα.
Κλίμα
Οι μέσες θερμοκρασίες που επικρατούσαν κατά την Κρητιδική περίοδο πρέπει να ήταν πολύ ψηλότερες από ό,τι σήμερα. Οι θερμοκρασίες ήταν χαμηλότερες στην αρχή της περιόδου, αυξήθηκαν στο μέγιστο κατά τη μεσαία Κρητιδική και στη συνέχεια μειώθηκαν ελαφρά κατά τα τέλη της περιόδου. Οι παγετώνες απουσίαζαν εκτός από τα ψηλά βουνά, ενώ εποχιακό χιόνι έπεφτε και σε περιοχές που ήταν πιο μακρυά από τους πόλους. Αν και στο τέλος της Κρητιδικής περιόδου το κλίμα ήταν πιο δροσερό, εντούτοις ήταν ακόμα πολύ θερμότερο από αυτό που είναι σήμερα.Η διαφορά θερμοκρασίας μεταξύ των πόλων και του ισημερινού ήταν στο μισό από ό,τι είναι σήμερα. Η αύξηση της Τηθύος Θάλασσας που συνέδεε τους τροπικούς ωκεανούς από ανατολή προς δύση συνέβαλε επίσης στην αύξηση της θερμοκρασίας του παγκόσμιου κλίματος.
Βλάστηση
Τα χερσαία φυτά της πρώιμης Κρητιδικής ήταν παρόμοια με αυτά της Ιουρασικής περιόδου. Κυριαρχούσαν τα κυκκαδοειδή, τα γκιγκοειδή, τα κωνοφόρα και οι φτέρες. Τα ανθοφόρα φυτά (αγγειόσπερμα) εμφανίστηκαν στην πρώιμη Κρητιδική και κυριάρχησαν στο τοπίο από την μεσαία έως και την ανώτερη Κρητιδική. Βασικά χαρακτηριστικά τους είναι η εμφάνιση εντυπωσιακού άνθους και προστατευτικού περιβλήματος που περικλείει τα σπέρματα. Το παλαιότερο γνωστό απολιθωμένο αγγειόσπερμα είναι το Montsechia vidalii, ένα υδρόβιο φυτό που χρονολογείται από 130 έως 125 εκατομμύρια χρόνια πριν.Στα αγγειόσπερμα περιλαμβάνονταν συκιές, μανόλιες, λεύκες, ιτιές, πλατάνια και ποώδη φυτά. Αρχαιότεροι εκπρόσωποι γενών που ζουν και σήμερα είναι η οξυά, η βελανιδιά, η δάφνη κ.ά. Με την εμφάνιση πολλών νέων τύπων φυτών, τα έντομα επίσης διαφοροποιούνται. Τα δάση εξελίχθηκαν για να μοιάζουν με τα δάση της σημερινής εποχής. Απολιθώματα φυτών της κρητιδικής περιόδου βρέθηκαν σε περιοχές του νότιου πόλου με νότιο γεωγραφικό πλάτος 15 μοίρες.
Πανίδα
Κατά τον Μεσοζωικό αιώνα τα ερπετά κυριάρχησαν τόσο στην ξηρά, όσο στη θάλασσα και στον αέρα. Οι Δεινόσαυροι εμφανίστηκαν στην Τριασική περίοδο και υπήρξαν τα κυρίαρχα χερσαία σπονδυλόζωα μέχρι το τέλος της Κρητιδικής περιόδου.
Διάφορα μικρά θηλαστικά που υπήρχαν τις δύο προηγούμενες περιόδους του Μεσοζωικού αιώνα εξαφανίστηκαν. Κατά την Τριασική περίοδο εξελίχθηκαν δύο κυρίως ομάδες θηλαστικών. Αυτά ήταν τα πλακουντοφόρα και τα Μαρσιποφόρα. Στα πλακουντοφόρα, που όλα σχεδόν ήταν μικρότερα από το κουνέλι, περιλαμβάνονταν οι περισσότερες σύγχρονες ομάδες θηλαστικών (τρωκτικά, γάτες, φάλαινες, αγελάδες και πρωτεύοντα).Τα μαρσιποφόρα εξελίχθηκαν κατά τη διάρκεια της Κρητιδικής περιόδου στα σημερινά καγκουρώ και κοάλα της Αυστραλίας και το οπόσουμ της Αμερικής. (Το οπόσουμ ή πόσουμ είναι μικρό μαρσιποφόρο θηλαστικό που ανήκει στην τάξη Διδελφόμορφα -Didelphimorphia).
Εκτός από τα θηλαστικά, στα απολιθώματα ανευρίσκονται πολλές ομάδες εντόμων. Έντονα διαφοροποιημένα εμφανίστηκαν  κατά τη διάρκεια της Κρητιδικής τα παλαιότερα γνωστά μυρμήγκια, τερμίτες και κάποια λεπιδόπτερα, όπως πεταλούδες και σκόροι. Εμφανίστηκαν επίσης αφίδες, ακρίδες και σφήκες. Τα πτηνά εξελίσσονται από την οικογένεια των θερόποδων Δεινοσαύρων. Οι θερόποδες, που το όνομά τους προέρχεται από από την ελληνική λέξη θηρίο και πους( "πόδι"), είναι μια υποομάδα δεινοσαύρων που χαρακτηρίζεται από κοίλα οστά και τρία δάκτυλα στα άκρα. Τα αμφίβια αντιπροσωπεύονται μόνο από υπάρχουσες ομάδες όπως βατράχια και σαλαμάνδρες. Στις θάλασσες, υπήρχαν αμμωνίτες, διάτομα, αστερίες, αχινοί  και τελεόστεοι, καρχαρίες και θαλάσσια ερπετά.
Στην Κίνα (στο Liaoning lagerstätte) υπάρχει ένα θησαυροφυλάκιο συντηρημένων λειψάνων πολυάριθμων τύπων μικρών δεινοσαύρων, πτηνών και θηλαστικών που μας δίνει μια εικόνα σχετικά με το πώς ήταν η ζωή στην πρώιμη Κρητιδική περίοδο.
Μαζική εξαφάνιση
Στο τέλος της Κρητιδικής περιόδου ένας αστεροειδής χτύπησε τη Γη στη Χερσόνησο του Γιουκατάν του Μεξικού, σχηματίζοντας αυτό που σήμερα ονομάζεται κρατήρας Chicxulub. Πολλά ζώα που ήταν σημαντικά στοιχεία του Μεσοζωικού κόσμου εξαφανίστηκαν. Ο Chicxulub ήταν ένας αστεροειδής διαμέτρου 6 μιλίων, ο οποίος συγκρούστηκε με τη Γη μεταξύ 66.03 - 66.04 Ma. Εξαλείφθηκαν οι δεινόσαυροι και οι αμμωνίτες αλλά όχι τα πτηνά. Η ζωή των φυτών επηρεάστηκε λιγότερο. Συνολικά περίπου το 80% των ζωικών ειδών εξαφανίστηκαν, καθιστώντας την μια από τις μεγαλύτερες μαζικές εξαφανίσεις στην ιστορία της Γης. Ορισμένοι ισχυρίστηκαν ότι πολλά από τα είδη που εξαφανίστηκαν το έκαναν πριν από τον αντίκτυπο, ίσως λόγω των περιβαλλοντικών αλλαγών που συνέβαιναν αυτή τη στιγμή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μεσοζωική εποχή
Καταδύσεις στους Ολυμπιακούς Αγώνες
Οι καταδύσεις είναι από τα παλαιότερα ολυμπιακά αθλήματα. Εισήχθη στους Ολυμπιακούς Αγώνες το 1904 στο Σεντ Λούις των ΗΠΑ. Τα αγωνίσματα γυναικών ξεκίνησαν το 1912 στη Στοκχόλμη. Καταδύσεις διεξήχθησαν και στους μεσοολυμπιακούς του 1906 στην Αθήνα.
Οι καταδύσεις ανήκουν στα αθλήματα του υγρού στίβου, μαζί με την υδατοσφαίριση και τη συγχρονισμένη κολύμβηση.
Αγωνίσματα καταδύσεων
Ως το 1996 τα αγωνίσματα των καταδύσεων ήταν τέσσερα, δύο ανδρικά και δύο γυναικεία. Από το 2000 προστέθηκε και η συγχρονισμένη κατάδυση ζευγών. Οι ολυμπιάδες που άρχισαν να διεξάγονται τα διάφορα αγωνίσματα είναι:
Φυσιογνωμίες
Μεγάλες φυσιογνωμίες των καταδύσεων με μετάλλια σε διαδοχικές Ολυμπιάδες, υπήρξαν:
Γυναίκες
Κατηγορία:Αθλήματα στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Κατηγορία:Υγρός στίβος στις Ολυμπιάδες Κατηγορία:Καταδύσεις
Τέοντορ Φοντάνε
Ο Χάινριχ Τέοντορ Φοντάνε (Heinrich Theodor Fontane, 30 Δεκεμβρίου 1819 - 20 Σεπτεμβρίου 1898) ήταν Γερμανός συγγραφέας. Θεωρείται ο λογοτεχνικός εκπρόσωπος της Πρωσίας και ο σημαντικότερος Γερμανός εκπρόσωπος του ρεαλισμού.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1819 στο Νοϊρούπιν, και σπούδασε και εργάστηκε ως φαρμακοποιός. Στη συνέχεια, ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία και τη συγγραφή. Το 1888 δημοσίευσε το έργο Stine και τo 1894 έγραψε το Έφι Μπριστ, το οποίο μετέφερε στον κινηματογράφο το 1974 ο Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ. Το τελευταίο του έργο ήταν το Der Stechlin. Απεβίωσε το 1898 στο Βερολίνο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Γερμανοί συγγραφείς Κατηγορία:Γερμανοί ποιητές Κατηγορία:Γερμανοί ιστορικοί Κατηγορία:Ρεαλισμός (καλλιτεχνικό ρεύμα) Κατηγορία:Γερμανοί φαρμακοποιοί
Κάρλα Μπρούνι
Η Κάρλα Μπρούνι Σαρκοζί (πλήρες όνομα: Κάρλα Τζιλμπέρτα Μπρούνι Τεντέσκι, ιταλικά: Carla Gilberta Bruni Tedeschi, 23 Δεκεμβρίου 1967) είναι Ιταλογαλλίδα τραγουδίστρια, τραγουδοποιός και μοντέλο. Το 2008 παντρεύτηκε τον τότε πρόεδρο της Γαλλικής Δημοκρατίας και πρίγκιπα της Ανδόρρας Νικολά Σαρκοζί.
Ευαισθητοποιημένη πάνω στα κοινωνικά ζητήματα, το 2009 δημιούργησε το Ίδρυμα Κάρλα Μπρούνι-Νικολά Σαρκοζί για να προωθήσει την πρόσβαση σε όλους στον πολιτισμό και τη γνώση.
Βιογραφία
Η Κάρλα Μπρούνι γεννήθηκε στο Τορίνο. Είναι νόμιμα η κόρη της Ιταλίδας πιανίστριας Μαρίσα Μπορίνι και του συνθέτη της κλασικής μουσικής Αλμπέρτο Μπρούνι Τεντέσκι. Ωστόσο, το 2008, η Μπρούνι δήλωσε στο περιοδικό Vanity Fair ότι ο βιολογικός της πατέρας είναι ο ιταλικής καταγωγής Βραζιλιάνος μανάβης Μαουρίτσιο Ρεμέρ. Όταν ο Ρεμέρ γνώρισε τη Μαρίσα Μπορίνι σε μια συναυλία στο Τορίνο, ήταν ένας 19χρονος κιθαρίστας της κλασικής μουσικής, και η σχέση τους διήρκεσε έξι χρόνια. Η αδερφή της είναι η ηθοποιός και σκηνοθέτρια Βαλέρια Μπρούνι Τεντέσκι. Είχε έναν αδερφό, τον Βιργίνιο Μπρούνι Τεντέσκι (1959 - 4 Ιουλίου 2006), ο οποίος πέθανε από επιπλοκές του AIDS. Ένας προπάππους από την πλευρά της μητέρας της ήταν Ιταλός ενώ οι υπόλοιποι πρόγονοι της μητέρας της είναι Γάλλοι.
Η Μπρούνι είναι η κληρονόμος της περιουσίας που δημιουργήθηκε από την ιταλική κατασκευαστική εταιρεία CEAT, που ιδρύθηκε τη δεκαετία του 1920 από τον παππού της, Βιργίνιο Μπρούνι Τεντέσκι. Η εταιρεία πουλήθηκε τη δεκαετία του 1970 στην Pirelli (η εταιρεία συνεχίζει να υφίσταται στη θυγατρική της στην Ινδία, που ιδρύθηκε το 1958). Η οικογένεια μετακόμισε στη Γαλλία το 1975, προκειμένου να αποφύγει τον κίνδυνο απαγωγής από τις Ερυθρές Ταξιαρχίες, μια κομμουνιστική τρομοκρατική ομάδα που δραστηριοποιήθηκε στην Ιταλία τις δεκαετίες του 1970 και του 1980. Η Μπρούνι μεγάλωσε στη Γαλλία από την ηλικία των 7 ετών και φοίτησε στο σχολείο Château Mont-Choisi στη Λωζάνη της Ελβετίας. Πήγε στο Παρίσι για να σπουδάσει τέχνη και αρχιτεκτονική αλλά εγκατέλειψε τις σπουδές της σε ηλικία 19 ετών για να γίνει μοντέλο. Από τον βιολογικό της πατέρα, η Μπρούνι έχει μια ετεροθαλή αδερφή, την Κονσουέλο Ρεμέρ.
Πολιτικές πεποιθήσεις
Η Μπρούνι δεν θεωρεί τον εαυτό της φεμινίστρια, δηλώνοντας στο περιοδικό Vogue: "Η γενιά μου δεν έχει ανάγκη τον φεμινισμό. Δεν είμαι καθόλου φεμινίστρια. Αντιθέτως είμαι αστή".
Υποστηρίζει τον γάμο μεταξύ ομοφύλων και είναι υπέρ της υιοθεσίας.
Γάμος με τον Νικολά Σαρκοζί
μικρογραφία|Το ζεύγος Σαρκοζί με τον τότε [[Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών|πρόεδρο των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα (αριστερά) το 2011]] Η Μπρούνι γνώρισε τον τότε φρεσκοχωρισμένο Γάλλο πρόεδρο Νικολά Σαρκοζί τον Νοέμβριο 2007, σε ένα δείπνο. Μετά από μια σύντομη σχέση, παντρεύτηκαν στο Παρίσι στις 2 Φεβρουαρίου 2008. Ο γάμος αυτός ήταν ο πρώτος για την Μπρούνι και ο τρίτος για τον Σαρκοζί. Η Μπρούνι έλαβε τη γαλλική υπηκοότητα λίγο καιρό αργότερα. Από τότε έχει προβεί σε αντικρουόμενες δηλώσεις σχετικά με το αν διατηρεί ακόμα την ιταλική υπηκοότητα. Στην εκπομπή Ellen DeGeneres Show στις 28 Απριλίου 2014, επιβεβαίωσε ότι ακόμα διατηρεί την ιταλική υπηκοότητα. Πέρα από τα ιταλικά που είναι η μητρική της γλώσσα, η Μπρούνι μιλάει άπταιστα αγγλικά και γαλλικά.
Μετά τον γάμο της με τον Σαρκοζί τον Φεβρουάριο 2008, η Μπρούνι συνέχισε να τον συνοδεύει στις επισκέψεις του στο εξωτερικό, μεταξύ των οποίων στο Ηνωμένο Βασίλειο τον Μάρτιο 2008, γεγονός που έκανε εντύπωσε στον διεθνή τύπο και στην κοινή γνώμη τόσο στην Αγγλία όσο και στη Γαλλία. Κατείχε το δικό της γραφείο και προσωπικό στην αριστερή πτέρυγα των Ηλυσίων.
Φιλανθρωπία
Ασχολούμενη επί χρόνια με το ανθρωπιστικό και φιλανθρωπικό έργο, η Κάρλα Μπρούνι-Σαρκοζί έγινε παγκόσμια πρέσβειρα για την προστασία των μητέρων και των παιδιών κατά του HIV το 2008. Τον Απρίλιο 2009, δημιούργησε το Ίδρυμα Κάρλα Μπρούνι-Σαρκοζί, για να προωθήσει την καθολική πρόσβαση στον πολιτισμό και τη γνώση.
Σε μια επιστολή υποστήριξης στον οργανισμό People for the Ethical Treatment of Animals (PETA), έλαβε θέση κατά της χρήσης της γούνας στη μόδα.
Η Κάρλα Μπρούνι-Σαρκοζί ασχολείται με αρκετές φιλανθρωπικές δραστηριότητες. Έδωσε τα κέρδη του δίσκου της Comme si de rien n'était στον οργανισμό Fondation de France και υποστηρίζει διάφορες εκδηλώσεις, όπως την εκστρατεία Born HIV Free, τα δικαιώματα των ζώων, το Ίδρυμα Νέλσον Μαντέλα, τον γαλλικό οργανισμό AIDES για την έρευνα πάνω στο AIDS, τον γαλλικό οργανισμό La Chaîne de l'Espoir και τον οργανισμό Warchild UK. Συμμετείχε επίσης σε μια συναυλία με τον Στίβι Γουόντερ και την Αρίθα Φράνκλιν για τα 91α γενέθλια του Νέλσον Μαντέλα και ηχογράφησε ένα τραγούδι για τον δίσκο We Were So Turned On: A Tribute to David Bowie. Ασχολείται με την προώθηση νέων καλλιτεχνών και έκανε ντουέτο με τον Γάλλο τραγουδιστή Μαρκ Λαβουάν για το Prix Constantin, ένα ετήσιο γαλλικό μουσικό βραβείο που απονέμεται σε νέους καλλιτέχνες. Τον Αύγουστο 2008 γνώρισε τον Δαλάι Λάμα στο Lerab Ling, έναν βουδιστικό ναό στο Λανγκντόκ, στη Γαλλία. Η Μπρούνι γνώρισε τον πάπα Βενέδικτο ΙΣΤ΄ κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του στη Γαλλία τον Σεπτέμβριο 2008.
Το 2009 δείπνησε στο Παρίσι με τον εμίρη του Κατάρ και τη σύζυγό του και με τον πρόεδρο του Ιράκ. Η ίδια και η Σίκα Μόζαχ (σύζυγος του εμίρη του Κατάρ) συνεργάστηκαν πάνω στο ζήτημα της προώθησης της εκπαίδευσης. Η Μπρούνι επισκέφτηκε την Ντόχα μετά από πρόσκληση της Σίκα Μόζαχ τον Νοέμβριο 2009. Η Μπρούνι γλίτωσε από τον θάνατο μια Ιρανή, τη Σακίνε Μοχαμάντι-Αστιάνι, στην οποία είχε επιβληθεί θανατική ποινή με λιθοβολισμό.
Τον Απρίλιο 2009, η Μπρούνι τιμήθηκε με τον Μεγάλο Σταυρό του Order of Charles III με την ευκαιρία της επίσκεψης του προεδρικού ζεύγους στην Ισπανία. Τον Ιανουάριο 2010, η Μπρούνι επισκέφτηκε το Μπενίν, στη δεύτερη επίσκεψή της ως πρέσβειρα για τον οργανισμό The Global Fund.
Άσκησε κριτική στον πάπα Βενέδικτο ΙΣΤ΄ αναφορικά με το ζήτημα της θρησκείας και του AIDS. Σύμφωνα με την εφημερίδα Le Canard Enchainé, αξιωματικοί του Βατικανού ζήτησαν από την Μπρούνι να μη συνοδεύσει τον σύζυγό της στην επίσημη επίσκεψη αυτού στη Ρώμη υπό τον φόβο ότι οι ιταλικές εφημερίδες θα εκτύπωναν προκλητικές φωτογραφίες από την καριέρα της ως μοντέλο.
Η οικογένεια Εντχόβεν
Το 2001, η Μπρούνι απέκτησε το πρώτο της παιδί, τον Ορελιάν, από τη σχέση της με τον καθηγητή φιλοσοφίας Ραφαέλ Εντχόβεν. Η Μπρούνι θεωρείται πως ήταν ερωμένη του πατέρα του Εντχόβεν, του δημοσιογράφου Ζαν-Πολ Εντχόβεν, όταν ξεκίνησε η σχέση της με τον υιό Εντχόβεν, ο οποίος τότε ήταν παντρεμένος με τη συγγραφέα Ζιστίν Λεβί. Η Μπρούνι ισχυρίζεται ότι βγήκε μόνο ελάχιστες φορές με τον Ζαν-Πολ Εντχόβεν χωρίς να γίνει ποτέ η ερωμένη του, και ότι ο Ραφαέλ Εντχόβεν έπαιρνε διαζύγιο από τη γυναίκα του όταν η ίδια ξεκίνησε σχέση μαζί του. Το τραγούδι "Raphaël" από το άλμπουμ της Μπρούνι Quelqu'un m'a dit αναφέρεται στη σχέση της με τον Ραφαέλ Εντχόβεν και το βιβλίο της Ζιστίν Λεβί Rien de Grave (2004) αναφέρεται στο τέλος του γάμου της. Ο χαρακτήρας με το όνομα "Πόλα" αναφέρεται στην Μπρούνι. Η Μπρούνι δήλωσε στο Vanity Fair ότι ο Ραφαέλ Εντχόβεν τερμάτισε τη σχέση τους τον Μάιο 2007 επειδή ένιωθε ότι είχαν γίνει "σαν φίλοι".
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλίδες μοντέλα Κατηγορία:Γαλλίδες μοντέλα Κατηγορία:Ιταλίδες τραγουδίστριες Κατηγορία:Γαλλίδες τραγουδίστριες Κατηγορία:Ιππότες του Τάγματος των Τεχνών και των Γραμμάτων Κατηγορία:Αξιωματικοί του Τάγματος των Τεχνών και των Γραμμάτων
ΦΚ Σούτιεσκα Νίκσιτς
Ιστορία
Το πρώτο όνομα του συλλόγου κατά την ίδρυσή του ήταν ΣΚ Χάιντουκ. Αργότερα όμως (πριν από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο), ο σύλλογος άλλαξε το όνομά του σε ΣΚ Χερτσέγκοβατς. Δεδομένου του ότι ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος μαινόταν στα εδάφη της Γιουγκοσλαβίας, το όνομα του συλλόγου άλλαξε το 1945 σε Σούτιεσκα προς τιμήν των Γιουγκοσλάβων Κομμουνιστών που σκοτώθηκαν στη Μάχη της Σούτιεσκα.
Στάδιο
To γήπεδο Κράι Μπίστριτσε έχει χωρητικότητα 11.000 θεατές. Η επιφάνεια του χόρτου δεν είναι τεχνητή και εμπεριέχει χώρο για αθλήματα στίβου καθώς περιβάλλεται από "ταρτάν". Γύρω από το στάδιο υπάρχει χώρος στάθμευσης αυτοκινήτων. Το αθλητικό συγκρότημα δίπλα στο γήπεδο είναι ένα σύγχρονο κτίριο με αμφιθέατρο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σουτιεσκα Νικσιτς Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1927
Τίγρη της Κασπίας
Το Felis virgata ήταν το επιστημονικό όνομα που προτάθηκε το 1815 από τον Γιόχαν Καρλ Βίλελμ Ίλιγκερ για τίγρεις στην περιοχή της Κασπίας Θάλασσας. Αναγνωρίστηκε παραδοσιακά ως ξεχωριστό υποείδος, Panthera tigris virgata. Ωστόσο, τα αποτελέσματα ανάλυσης δείχνουν ότι οι πληθυσμοί τίγρεων της Κασπίας και της Σιβηρίας μοιράζονται μια κοινή συνεχή γεωγραφική κατανομή μέχρι τις αρχές του 19ου αιώνα. Θεωρείται πως γενετικά οι τιγρεις της Κασπίας ήταν κοντά με τις τιγρεις της Σιβηρίας.
Ταξινόμηση
Ο Ίλιγκερ το 1815 έδωσε στο υποείδος την ονομασία Felis vigrata ο οποίος περιέγραψε μερικές τιγρεις γύρω από την Κασπία θάλασσα. Το 1929, ο Ρέτζιναλντ Ιννες Πόκοκ μετέφερε το υποείδος στο γένος Panthera.
Το 1999, αμφισβητήθηκε η γνησιότητα πολλών υποείδων τίγρης.Τα περισσότερα υποτιθέμενα υποείδη που περιγράφηκαν τον 19ο και 20ό αιώνα διακρίνονταν με βάση το μήκος και το χρώμα της γούνας και το μέγεθος του σώματος, και επομένως χαρακτηριστικά που ποικίλλουν ευρέως στους πληθυσμούς. Μορφολογικά, οι τίγρεις από διαφορετικές περιοχές ποικίλλουν ελάχιστα και η ροή των γονιδίων μεταξύ των πληθυσμών στις περιοχές αυτές θεωρείται ότι ήταν δυνατή κατά τη διάρκεια του Πλειστοκένιου. Ως εκ τούτου, προτάθηκε να αναγνωριστούν ως έγκυρα μόνο δύο υποείδη τίγρης, δηλαδή η P. t. tigris στην ηπειρωτική Ασία και P. t. sondaica στα μεγαλύτερα νησιά Σούνδες της Ινδονησίας.
Στις αρχές του 21ου αιώνα διεξήχθησαν γενετικές μελέτες χρησιμοποιώντας 20 δείγματα οστών και ιστών τίγρης από συλλογές μουσείων και ακολουθώντας τουλάχιστον ένα τμήμα πέντε μιτοχονδριακών γονιδίων. Τα αποτελέσματα αποκάλυψαν μια μικρή ποικιλία μεταβλητότητας στο μιτοχονδριακό DNA των τίγρεων της Κασπίας και ότι οι τίγρεις της Κασπίας και της Σιβηρίας ήταν αξιοσημείωτα παρόμοιες, γεγονός που δείχνει ότι η τίγρη της Σιβηρίας είναι ο γενετικά πιο στενός συγγενής ζωντανός συγγενής των τίγρεων της Κασπίας. Η φυλογεωγραφική ανάλυση δείχνει ότι ο κοινός πρόγονος τίγρεων της Κασπίας και της Σιβηρίας αποίκισε την Κεντρική Ασία μέσω της περιοχής της οδού Γκανσού-Δρόμου του Μεταξιού από την ανατολική Κίνα πριν από 10.000 χρόνια και στη συνέχεια διασχίστηκε προς ανατολάς για να εγκατασταθεί ο πληθυσμό τίγρης της Σιβηρίας στη Ρωσία και την Άπω Ανατολή. Οι τίγρεις της Κασπίας και της Σιβηρίας ήταν πιθανότατα ένας συνεχόμενος πληθυσμός μέχρι τις αρχές του 19ου αιώνα, αλλά απομονώθηκαν από τον άλλο λόγω του κατακερματισμού και της απώλειας οικοτόπων κατά τη διάρκεια της Βιομηχανικής Επανάστασης.
Χαρακτηριστικά
Οι φωτογραφίες των δερμάτων των τίγρεων της Κασπίας και του Αμούρ δείχνουν ότι το βασικό χρώμα του φόντου της γούνας της κασπικής τίγρης ποικίλε και ήταν γενικά φωτεινότερο και πιο ομοιόμορφο από αυτό της τίγρης της Σιβηρίας. Οι λωρίδες ήταν στενότερες, πληρέστερες και πιο στενές από εκείνες των τίγρεων από τη Μαντζουρία. Το χρώμα των λωρίδων του ήταν ένα μείγμα από καφέ ή κανελί. Τα καθαρά μαύρα μοτίβα βρίσκονταν πάντοτε μόνο στο κεφάλι, στο λαιμό, στο μέσον της πλάτης και στην άκρη της ουράς. Τα γωνιακά μοτίβα στη βάση της ουράς ήταν λιγότερο ανεπτυγμένα συγκριτικά με αυτά των πληθυσμών της Άπω Ανατολής.Είχε την παχύτερη γούνα μεταξύ των τίγρεων, πιθανώς λόγω της εμφάνισής της στα εύκρατα τμήματα της Ευρασίας.
Η τίγρη της Κασπίας κατατάσσεται στις μεγαλύτερες γάτες που υπήρχαν ποτέ. Τα αρσενικά είχαν μήκος σώματος 270-295 εκατοστών και ζύγιζαν 170-240 κιλά. Τα θηλυκά μετριουνταν 240-260 εκατοστά στο κεφάλι με σώμα και ζύγιζαν 85-135 κιλά. Το μέγιστο μήκος κρανίου στα αρσενικά ήταν 297-365,8 χιλιοστών ενώ το μήκος των θηλυκών ήταν 195,7-255,5 χιλιοστών. Η ινιακή του κοιλότητα ήταν ευρύτερη από την τίγρη της Βεγγάλης.
Μερικά άτομα πέτυχαν εξαιρετικά μεγέθη. Το 1954, μια τίγρη σκοτώθηκε κοντά στον ποταμό Σουμπάρ στην Κοπέτ-Νταγκ του οποίου το δέρμα τέθηκε σε έκθεση σε ένα μουσείο στο Ασγκαμπάτ. Το μήκος του κεφαλιού προς το σώμα ήταν 2,25 μέτρα. Το κρανίο του είχε μήκος κονδυλοβάμβακα περίπου 305 χιλιοστών και πλάτος ροπής 205 χιλιοστών. Το μήκος του κρανίου ήταν 385 χιλιοστά,επομένως περισσότερο από το γνωστό μέγιστο των 365,8 χιλιοστών (14,40 ίντσες) για αυτόν τον πληθυσμό και ελαφρώς υπερβαίνοντας το μήκος του κρανίου των περισσότερων τίγρεων της Σιβηρίας. Στο Πριμπισίνσκε, ένας τίγρης σκοτώθηκε τον Φεβρουάριο του 1899. Οι μετρήσεις μετά την εκδορά αποκάλυψαν ένα μήκος σώματος 270 εκ. Μεταξύ των γόμφων, συν μια μακρά ουρά 90 εκατοστών δίνοντάς του συνολικό μήκος περίπου 360 εκ. Σύμφωνα με τον Σατούνιν ήταν «μια τίγρη τεράστιων αναλογιών».
Εξαφάνιση
•Οι τιγρεις της Κασπίας κυνηγούσαν ζώα τα οποία κυνηγάει και ο άνθρωπος, (όπως ελάφια και αγριογούρουνα). Ετσι, μειώθηκε η τροφή των αιλουροειδών αυτών. Επιπλέον, μαζί με τα θηράματα κυνηγήθηκαν και οι θηρευτές.
•Ο βιότοπός των ζώων αυτών είχε κατακερματιστεί.
Γραβιά Φωκίδος
Η Γραβιά είναι χωριό του νομού Φωκίδας και υπήρξε έδρα του τέως ομώνυμου δήμου. Από το 2011 υπάγεται στον διευρυμένο Δήμο Δελφών. Είναι κτισμένη σε υψόμετρο 100 μέτρων στα βορειοανατολικά του νομού Φωκίδας, στους πρόποδες του Παρνασσού. Ο πληθυσμός της σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι 604 κάτοικοι. Στην αρχαιότητα η περιοχή της Γραβιάς βρισκόταν μέσα στα όρια της αρχαίας Δωρίδας. Κοντά στη Γραβιά βρισκόταν η αρχαία πόλη Κυτίνιο ή η αρχαία πόλη Ερινεός, πόλεις της Δωρικής Τετράπολης. Το πιο γνωστό αξιοθέατο της περιοχής είναι το Χάνι της Γραβιάς, όπου στις 8 Μαΐου 1821 έγινε η γνωστή μάχη. Προς τιμή της νίκης του Οδυσσέα Ανδρούτσου στη μάχη στο Χάνι, κάθε χρόνο διοργανώνονται εκδηλώσεις αυτή την ημέρα. Από την αρχαία ακόμη εποχή η Γραβιά χρησίμευε για την άμυνα της Φωκίδας και ιδιαίτερα των Δελφών. Εκεί οι πρόμαχοι των Δελφών απέκρουσαν τους Γαλάτες. Εκεί οι Βυζαντινοί προσπάθησαν να αναχαιτίσουν τους Γότθους του Αλάριχου Α΄.
Τίγρη της Κασπίας
Τελευταίες καταγραφές
Στο Ιράκ, μια τίγρη σκοτώθηκε κοντά στη Μοσούλη το 1887.
Στη Γεωργία, η τελευταία γνωστή τίγρη σκοτώθηκε το 1922 κοντά στην Τιφλίδα, αφού επιτέθηκε σε οικόσιτα ζώα. Το σώμα προβλήθηκε στο Γεωργιανό Εθνικό Μουσείο.
Γραβιά Φωκίδος
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Φωκίδας Γραβια
Τίγρη της Κασπίας
Τελευταίες καταγραφές
Στην Κίνα, οι τίγρεις εξαφανίστηκαν από τη λεκάνη του ποταμού Ταρίμ στο Σιντσιάνγκ στη δεκαετία του 1920. Από τη λεκάνη του ποταμού Μάνασι στην περιοχή του Τιεν Σαν δυτικά της Ουρούμτσι εξαφανίστηκαν κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960.
Στο Καζακστάν, η τελευταία τΐγρη της Κασπίας καταγράφηκε το 1948, στο περιβόλι του ποταμού Ίλι, το τελευταίο γνωστό οχυρό στην περιοχή της λίμνης Μπαλχάς.
Στο Ιράν, μια από τις τελευταίες γνωστές τίγρεις πυροβολήθηκε στο Εθνικό Πάρκο Γκολεστάν το 1953. Ένα άλλο άτομο υπήρχε στην περιοχή Γκολεστάν το 1958.
Στο Τουρκμενιστάν, η τελευταία γνωστή τίγρη σκοτώθηκε τον Ιανουάριο του 1954 στην κοιλάδα του ποταμού Σουμπάρ στην περιοχή Κοπέτ-Νταγκ. Το τελευταίο ρεκόρ από τα χαμηλότερα σημεία του ποταμού Αμού Ντάρια ήταν μια μη επιβεβαιωμένη παρατήρηση το 1968 κοντά στο Νούκους στην περιοχή της Αράλης. Στις αρχές της δεκαετίας του 1970, οι τίγρεις εξαφανίστηκαν από τα χαμηλότερα σημεία του ποταμού και την κοιλάδα Πυζάντ στην περιοχή των παραμεθόριων περιοχών του Τουρκμενιστάν-Ουζμπεκιστάν-Αφγανιστάν.
Η περιοχή του ποταμού Πιαντζ ανάμεσα στο Αφγανιστάν και το Τατζικιστάν ήταν ένα καταφύγιο για τις τιγρεις της Κασπίας μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1960. Η πρόσφατη παρατήρηση μιας τίγρης στη συνοριακή περιοχή Αφγανιστάν-Τατζίκ χρονολογείται από το 1998 στην περιοχή Μπαμπατάγκ.
Στον πολιτισμό
Κατά τη διάρκεια της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, οι τίγρεις και άλλα μεγάλα θηλαστικά χρησιμοποιήθηκαν στις μάχες κατά τη διάρκεια των μονομαχιών. Το μπαμπρ (περσικά: ببر, τίγρη) χαρακτηρίζεται από τον πολιτισμό της Περσίας και της Κεντρικής Ασίας. Το όνομα "Μπαμπρ Μαζανταράν" δίνεται μερικές φορές σε έναν εξέχοντα παλαιστή. Ο Περσικός λαός φαίνεται να εκπροσωπείται από την τίγρη σε ένα συριακό μωσαϊκό από την Παλμύρα, το οποίο θυμίζει τη νίκη του Παλμύρενου βασιλιά Οδαναθά. Η επιγραφή αποκρύπτει μια παλαιότερη που έγραφε: (Mrn), που είναι ένας τίτλος που χρησιμοποιείται από τον Οδαίναθο. Έχει προταθεί ότι γιορτάζει τη νίκη του Οδαινάθου στους Πέρσες, τον τοξότη που αντιπροσωπεύει τον Οδαινάθου και τις τίγρεις τους Πέρσες. Ο Οδαίναθος πρόκειται να στεφθεί με τη νίκη από τον αετό που πετάει πάνω του. Στους Μυστήρες του Πιλπάι, η τίγρη περιγράφεται ως έξαλλος και άπληστος για να κυβερνήσει την έρημο. Στο βουνό Ταύρος χρησιμοποιήθηκαν πέτρινες παγίδες για τη σύλληψη λεοπάρδαλων και τίγρεων.
Κατηγορία:Τίγρη
Κατηγορία:Εξαφανισμένα ζώα
Μπάρνετ ΦΚ
Η Μπάρνετ ΦΚ (αγγλικά: Barnet F.C., ) είναι αγγλική ποδοσφαιρική ομάδα που εδρεύει στο Λονδίνο. Τα χρώματα της ομάδας είναι το πορτοκαλί και το μαύρο. Ο σύλλογος αγωνίζεται στης κατηγορίες του συστήματος ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Αγγλίας. Η έδρα της είναι το Underhill Stadium.
Ιστορία
Η Μπάρνετ ιδρύθηκε το 1888 ύστερα από την ένωση δύο ποδοσφαιρικών ομάδων, της Νιου Μπάρνετ ΦΚ (New Barnet FC) και της Γούντβιλ ΦΚ (Woodville FC). Έγινε μέλος του πρωταθλήματος του Βόρειου Λονδίνου το 1892. Το 1912 έγινε μέλος της Αθίνιαν Λιγκ, ένα ερασιτεχνικό πρωτάθλημα της Αγγλίας. Ήταν μέλος της ως το 1965, οπότε ο σύλλογος έγινε ημιεπαγγελματικός. Την περίοδο 1971–72 η Μπάρνετ έφτασε ως τον τελικό του Τρόφι, του κυπέλλου δηλαδή για τους ημιεπαγγελματικούς και ερασιτεχνικούς συλλόγους της Αγγλίας με μόλις 15 παίκτες στο ρόστερ της, χάνοντας όμως από τη Στάφορντ Ρέιντζερς με 3-0.
Το 1991 ο σύλλογος έγινε επαγγελματικός, καθώς έγινε μέλος της Φούτμπολ Λιγκ, δηλαδή της διοργανώτριας αρχής για τις χαμηλότερες επαγγελματικές κατηγορίες. Η Μπάρνετ αγωνίστηκε εκείνη την περίοδο στην Λιγκ Του, όπου εκεί κατάφερε να φτάσει ως τα πλέι-οφ για την άνοδο στην Λιγκ Ουάν, χάνοντας όμως από την Μπλάκπουλ. Την περίοδο 1992–93, όμως, η Μπάρνετ υποβιβάστηκε στη Φούτμπολ Κόνφερενς, το πρωτάθλημα δηλαδή για ημιεπαγγελματικές ομάδες. Τελικά, το 2005 η ομάδα ανέβηκε ξανά στην Λιγκ Του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αγγλίας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1888 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Αγγλίας  Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1888
Μαλαγιαλάμ
μικρογραφία|Περιοχές όπου ομιλούνται τα Μαλαγιαλάμ Η Μαλαγιαλάμ (ενδωνύμιο: മലയാളം, προφέρεται: maləjaːɭəm) είναι Δραβιδική γλώσσα που ομιλείται σε ολόκληρη την Ινδική πολιτεία της Κεράλα από τους Μαλαγιάλι και είναι μία από 22 επίσημες γλώσσες της Ινδίας. Χαρακτηρίστηκε ως "Κλασική Γλώσσα στην Ινδία" το 2013, και αναπτύχθηκε στη σημερινή της μορφή κυρίως από την επιρροή του ποιητή Θουντσαθού Εζουθατσάν τον 16ο αιώνα. Η Μαλαγιαλάμ έχει καθεστώς επίσημης γλώσσας στην πολιτεία της Κεράλα και στις ενωσιακές επικράτειες Λακσαντγουίπ και Ποντισέρι. Ανήκει στην Δραβιδική γλωσσική οικογένεια και ομιλείται από 38 εκατομμύρια άτομα. Τα Μαλαγιαλάμ ομιλούνται επίσης από γλωσσικές μειονότητες σε γειτονικά κράτη, με σημαντικό αριθμό ομιλητών στις επαρχίες Νιλγκιρίς, Κανγιακουμάρι και Κοϊμπατόρ του Ταμίλ Ναντού, και την επαρχία Ντακσίνα Κανάντα στην Καρνάτακα. Τα Μαλαγιαλάμ χρησιμεύουν ως κύρια γλώσσα σε ορισμένα νησιά, συμπεριλαμβανομένης της κυριαρχούμενης από τους Μαχλ νήσο Μινικόι.
Η προέλευση των Μαλαγιαλάμ παραμένει ένα θέμα διαφωνίας μεταξύ των μελετητών. Μια άποψη υποστηρίζει ότι τα Μαλαγιαλάμ και τα σύγχρονα Ταμίλ είναι παρακλάδια των Μέσων Ταμίλ και διαχωρίστηκαν κάποια στιγμή μετά τον 7ο αιώνα μ.Χ. Μια δεύτερη άποψη υποστηρίζει ότι η ανάπτυξη και των δύο γλωσσών οφείλεται από τα "Πρωτο-Ταμιλικά-Δραβιδικά" από την προϊστορική εποχή.
Τα πρώτα αλφάβητα που χρησιμοποιήθηκαν για τη γραφή των Μαλαγιαλάμ ήταν το αλφάβητο Βαττελούτου και αργότερα το Κολεζούττου, το οποίο προέρχεται από αυτό. Το σημερινό αλφάβητο Μαλαγιαλάμ βασίζεται στο αλφάβητο Βαττελούτου, το οποίο επεκτάθηκε με γράμματα του αλφαβήτου Γκράνθα για την υιοθέτηση Ινδοάριες δανεικές λέξεις από τα Σανσκριτικά. Με 52 γράμματα συνολικά, το αλφάβητο Μαλαγιαλάμ έχει το μεγαλύτερο αριθμό γραμμάτων μεταξύ των ορθογραφιών των ινδικών γλωσσών. Το παλαιότερο λογοτεχνικό έργο στα Μαλαγιαλάμ, διακριτό από την Ταμιλική παράδοση, χρονολογείται μεταξύ του 9ου και 11ου αιώνα. Το πρώτο οδοιπορικό σε οποιαδήποτε Ινδική γλώσσα είναι το Βαρθαμαναππουσθακάμ, γραμμένο από τον Παρεμμακκάλ Θόμα Καθανάρ το 1785.
Τα Μαλαγιαλάμ είναι παρόμοια με μερικές Ταμιλικές διαλέκτους της Σρι Λάνκα, και οι δύο συχνά συγχέονται από μητρικούς Ινδούς ομιλητές των Ταμίλ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γλώσσες της Ινδίας
Λευκός καρχαρίας
Ο λευκός καρχαρίας (επιστημονική ονομασία: Carcharodon carcharias (Καρχαρόδων ο καρχαρίας)), γνωστός και ως σπρίλλιος, μεγάλος λευκός, λευκός θάνατος, είναι ένας εξαιρετικά μεγάλος καρχαρίας που βρίσκεται στα παράκτια νερά κοντά στην επιφάνεια σε όλους τους σημαντικούς ωκεανούς. Φθάνει σε μήκος μεγαλύτερο των 6 μέτρων (αν και κάποιες αναφορές κάνουν λόγο για μήκος μεγαλύτερο των 8 μέτρων και βάρους μεγαλύτερου των 3.324 χιλιόγραμμων) και ζυγίζει συνήθως μέχρι 2.240 κιλά. Είναι το μόνο είδος του γένους του (Carcharodon) που υπάρχει ακόμα.
Ναβού μουκίν ζερί
Πηγές
Peter Dubovsky (2006). Hezekiah and the Assyrian spies. Pontifical Biblical Institute. pp. 161–168.
Κατηγορία:Βασιλείς της Βαβυλώνας Κατηγορία:Χαλδαίοι
Λευκός καρχαρίας
Φτάνει σε ωριμότητα σε ηλικία περίπου 15 ετών και μπορεί να ζήσει πάνω από 30 χρόνια. Ο μεγάλος λευκός καρχαρίας είναι αναμφισβήτητα το μεγαλύτερο γνωστό αρπακτικό ψάρι και είναι ένας από τους βασικούς εχθρούς των θαλάσσιων θηλαστικών ενώ η ταχύτητα που αναπτύσσει στην κολύμβηση μπορεί να φτάσει τα 56 χλμ/ώρα. Τρέφεται με μια ποικιλία άλλων θαλάσσιων ζώων συμπεριλαμβανομένων των ψαριών, πτερυγιόποδων και θαλασσοπουλιών και θηλαστικών, ερχόμενος πρώτος στην καταγραφή θανάσιμων επιθέσεων σε ανθρώπους.
Συγκεντρώσεις πληθυσμού
Οι λευκοί καρχαρίες ζουν σχεδόν σε όλα τα παράκτια και θαλάσσια ύδατα με θερμοκρασία μεταξύ 12 και 24 ° C, με μεγαλύτερες συγκεντρώσεις στις Ηνωμένες Πολιτείες (στο βορειοανατολικό Ατλαντικό ωκεανό και στη Καλιφόρνια), τη Νότια Αφρική, την Ιαπωνία, την Ωκεανία, τη Χιλή, και τη Μεσόγειο.
Στην Ελλάδα, η μεγαλύτερη συγκέντρωση πληθυσμού παρατηρείται στις περιοχές: Κέρκυρα, Κόρινθο, Ιόνιο πέλαγος, Αιγαίο πέλαγος (Θερμαϊκός Κόλπος, Θάσος, Καβάλα, Αλεξανδρούπολη), μέχρι τα τουρκικά παράλια στον Βόσπορο. Το είδος εμφανίζεται και στην Κύπρο. Οι μεγάλοι λευκοί καρχαρίες συνήθως εμφανίζονται σε βάθη τουλάχιστον 500 μέτρων.
Επιθέσεις σε ανθρώπους
Κάποιες φορές, σπανίως όμως, έχουν επιτεθεί σε κανό (5 από τις 108 επιθέσεις στο Ειρηνικό τον 20ο αιώνα ) και σκάφη έως και 10 μέτρων και τα έχουν βυθίσει ενώ στην πλειονότητα των περιστατικών έχουν επιτεθεί από την πρύμνη.
Στην Ελλάδα έχουν επίσης καταγραφεί λίγες επιθέσεις, συμπεριλαμβανομένου και του θανάτου ενός 17χρονου που κολύμπουσε σε 100 μέτρα απόσταση από ακτή της Κερατέας Αττικής.
Εχθροί
Πέρα από τους ανθρώπους οι οποίοι αιχμαλωτίζουν καρχαρίες, η φάλαινα όρκα αποτελεί το σημαντικότερο εχθρό του μεγάλου λευκού καρχαρία. Επιθέσεις έχουν καταγραφεί, όπου οι όρκες τους σκοτώνουν και τρώνε το συκώτι τους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λαμνόμορφα Κατηγορία:Καρχαρίες Κατηγορία:Ψάρια ελληνικών θαλασσών Κατηγορία:Πτωματοφάγα ζώα
Πατριάρχης Κωνσταντίνος Ε΄
Ο Κωνσταντίνος Ε΄ (κατά κόσμον Κωνσταντίνος Βαλιάδης, 1833-1914) ήταν Οικουμενικός Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως από το 1897 ως το 1901, οπότε και επαύθη από τις Οθωμανικές Αρχές.
Γεννήθηκε το Νοέμβριο του 1833 στη Βέσσα Χίου. Ο πατέρας του ήταν ιερέας και δάσκαλος. Από αυτόν έμαθε και τα πρώτα του γράμματα. Αφού τελείωσε το σχολείο στο νησί του, μπήκε στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης, από την οποία αποφοίτησε το 1857 αριστούχος. Κατόπιν σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Όταν έγινε Πατριάρχης ο θείος του, ο Αμασείας Σωφρόνιος, τον ακολούθησε στην Κωνσταντινούπολη ως γραμματέας του. Το 1864 χειροτονήθηκε διάκονος. Ακολούθησε το θείο του και μετά την αποχώρησή του από τον Οικουμενικό Θρόνο. Αυτός τον έστειλε για μεταπτυχιακές σπουδές στο Στρασβούργο, την Ελβετία και τη Χαϊδελβέργη.
Το 1872 έγινε γραμματέας της Ιεράς Συνόδου. Το 1874 χειροτονήθηκε ιερέας. Το 1876 εξελέγη Μητροπολίτης Μυτιλήνης και χειροτονήθηκε επίσκοπος. Έμεινε στη Μητρόπολη αυτή ως το 1893, οπότε μετατέθηκε στη Μητρόπολη Εφέσου. Στο μεταξύ, ήταν υποψήφιος (στο τριπρόσωπο) στις Πατριαρχικές εκλογές του 1884, του 1887 και του 1891. Στις 2 Απριλίου 1897, μετά την παραίτηση του Πατριάρχη Άνθιμου Ζ΄, εξελέγη Οικουμενικός Πατριάρχης.
Ως Πατριάρχης, όρισε επιτροπή η οποία θα εξέδιδε την Καινή Διαθήκη στο αρχαίο κείμενο, ως επίσημη έκδοση του Οικουμενικού Πατριαρχείου, ιδέα που είχε καλλιεργήσει από πολλά χρόνια. Η έκδοση αυτή έγινε μετά την απομάκρυνσή του από το Θρόνο, το 1904, δαπάναις του. Ενδιαφέρθηκε ιδιαίτερα για το κήρυγμα και την εκκλησιαστική βυζαντινή μουσική. Ασχολήθηκε ιδιαιτέρως με το πρόβλημα της διακοπής των σχέσεων με το Πατριαρχείο Αντιοχείας και προσέγγισε την Αγγλικανική Εκκλησία. Επί των ημερών της Πατριαρχίας του προήχθησαν σε Μητροπόλεις όλες οι Επισκοπές της Μακεδονίας.
Κατά τη Μεγάλη Εβδομάδα του 1901, ως αποτέλεσμα εσωτερικών ερίδων στο Πατριαρχείο, ομάδα Μητροπολιτών ζήτησε την παραίτηση του Πατριάρχη. Μεσολάβησε εκπρόσωπος της Υψηλής Πύλης, ο οποίος προσπάθησε να συμβιβάσει τις αντιμαχόμενες «παρατάξεις», χωρίς όμως αποτέλεσμα. Τελικά, το πρωί της Μεγάλης Παρασκευής του 1901 υπεγράφη αυτοκρατορικό διάταγμα, το οποίο έπαυε τον Πατριάρχη. Τοποτηρητής εξελέγη ο Μητροπολίτης Προύσης, ο οποίος ξεκίνησε να χοροστατεί αυθημερόν.
Ο παυθείς Πατριάρχης Κωνσταντίνος μετά από αυτά απεσύρθη στη Χάλκη. Ταλαιπωρημένος από διαβήτη, πέθανε εκεί στις 27 Φεβρουαρίου 1914. Τον Σεπτέμβριο του 2015 έγιναν τα αποκαλυπτήρια προτομής του στην κεντρική πλατεία της γενέτειράς του, Βέσσας Χίου, από τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο.
Πηγές
Κωνσταντίνος Ε΄ Κωνσταντίνος Ε΄ Κωνσταντίνος Ε΄ Κατηγορία:Επίσκοποι του 19ου αιώνα Κατηγορία:Επίσκοποι του 20ού αιώνα
Υμηττός Αττικής
μικρογραφία|Το ηρώο πεσόντων του Υμηττού. μικρογραφία|Το δημαρχείο του Υμηττού με την προτομή του Ανδρ. Λεντάκη. Ο Υμηττός είναι δημοτική ενότητα του Δήμου Δάφνης-Υμηττού στον Κεντρικό Τομέα Αθηνών της Περιφέρειας Αττικής, στους πρόποδες του ομώνυμου βουνού. Γειτονεύει με τους Δήμους Βύρωνα, Ηλιούπολης και Αθηναίων.
Ιδρύθηκε το 1928 για τη στέγαση προσφύγων από τη Μικρά Ασία, τον Πόντο και την Ανατολική Θράκη, πολλοί από τους οποίους είχαν βρει αρχικά καταφύγιο στον γειτονικό Βύρωνα. Αρκετά από τα προσφυγικά σπίτια διατηρούνται ακόμα σε διάφορα σημεία του Υμηττού. Αποσπάστηκε από τον Δήμο Αθηναίων το 1934, οπότε και αποτέλεσε ανεξάρτητη κοινότητα με πρώτο πρόεδρο τον Γεώργιο Βαλαβάνη. Προήχθη σε δήμο το 1963 ενώ καταργήθηκε το 2010, οπότε ενώθηκε με τον Δήμο Δάφνης, αποτελώντας έναν νέο ενιαίο δήμο. Οι κάτοικοι του Υμηττού είναι σήμερα 10.715, σύμφωνα με την απογραφή του 2011.
Κορυφαίο ιστορικό γεγονός της πόλης αποτέλεσε η θυσία των τριών νέων αγωνιστών του Κάστρου του Υμηττού το 1944.
Δήμαρχος στις εκλογές του Οκτωβρίου 2006 αναδείχθηκε ο γιατρός Χρ. Ζούπας, πρώην καλαθοσφαιριστής, διαδεχόμενος τον Δ. Αργιανά, ο οποίος διετέλεσε δήμαρχος για τέσσερις συνεχόμενες τετραετίες. Επί μία δεκαετία (1978-1988) δήμαρχος Υμηττού υπήρξε ο Ανδρέας Λεντάκης. Στις εκλογές του 2010 ο Δήμος Υμηττού συνενώθηκε με τον Δήμο Δάφνης και ο νέος ενιαίος δήμαρχος ήταν ο Μ. Σταυριανουδάκης, ο οποίος επανεξελέγη το 2014. Κατά το χρονικό διάστημα 1/7/2019 έως 31/8/2019 διετέλεσε δήμαρχος ο Νικόλαος Τσιλίφης. Το 2019 εξελέγη δήμαρχος ο Αναστάσιος Μπινίσκος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Αρχαίας Αττικής Υμηττος
Τζέφρι Νταν
Ο Τζέφρι Νταν, γνωστός με το παρωνύμιο Mantas, είναι Άγγλος κιθαρίστας και συνθέτης της χέβι μέταλ μουσικής, γνωστός ως πρώην μέλος του speed/thrash metal συγκροτήματος Venom. Πλέον, ηχογραφεί με τους M-pire of Evil.
Venom
Το 1982, κυκλοφόρησαν το "Black Metal", έναν από τους πιο επιδραστικούς δίσκους για το επερχόμενο κίνημα του thrash metal, παρά τις αρνητικές κριτικές που έλαβαν από τα ΜΜΕ. Πολύ μεγάλα μετέπειτα συγκροτήματα, όπως οι Metallica και οι Slayer, έπαιζαν support στις περιοδείες των Venom, ενώ ο τρίτος τους δίσκος με τίτλο "At War with Satan", ήταν ο μοναδικός τους που κατάφερε να μπει στους καταλόγους επιτυχιών της Μεγάλης Βρετανίας. Ακολούθησε το "Possessed" του 1985 με μικρότερη επιτυχία και μετά την κυκλοφορία του ζωντανού άλμπουμ "Eine Kleine Nachtmusik", ο Νταν αποχώρησε δίνοντας την θέση του στους Μάικ Χίκι και Τζιμ Κλερ.
Mantas
Το 1986, σχημάτισε τους Mantas, ηχογραφώντας μαζί τους τον δίσκο "Winds of Change", με το ντράμερ Μαρκ Σάβατζ, τον κιθαρίστα Αλ Μπαρνς, τον κιμπορντίστα Κιθ Νίκολ και τον τραγουδιστή Πιτ Χάρισον να τον πλαισιώνουν.
Επιστροφή στους Venom
Το 1989, ο Νταν επέστρεψε στους Venom, στους οποίους πλέον είχε απομείνει μόνο ο Μπρέι και μαζί με τον μπασίστα Τόνι Ντόλαν και τον κιθαρίστα Αλ Μπαρνς κυκλοφόρησαν τα άλμπουμ "Prime Evil" το 1989 και "Temples of Ice" το 1991, όπως και το EP "Tear Your Soul Apart". Το συγκρότημα διαλύθηκε το 1992, όταν η δισκογραφική τους εταιρεία, "Music for Nations", τους απέρριψε μετά τις χαμηλές πωλήσεις του άλμπουμ "The Waste Lands".
Τρία χρόνια αργότερα, οι Venom επανήλθαν στο προσκήνιο όταν η σύνθεση των Λαντ, Νταν και Μπρέι επανενώθηκε, κυκλοφορώντας το ΕΡ "Venom '96" με επανεκτελέσεις τεσσάρων παλιών κομματιών τους και ενός νέου με τίτλο "The Evil One". Ακολούθησε ο δίσκος "Cast in Stone" το 1997, πριν ο Μπρέι αποχωρήσει, ενώ ο Νταν αποχώρησε το 2002, μετά την κυκλοφορία ενός ακόμη άλμπουμ, του "Resurrection".
Επιστροφή των Mantas και M-pire of Evil
Το 2004, κυκλοφόρησε το δεύτερο άλμπουμ των Mantas, "Zero Tolerance", με τον πρώην μπασίστα των Venom, Τόνι Ντόλαν, την ντράμερ Τσερίς Οσέι, τον κιθαρίστα Άλιστερ Μπράακεν και τον τραγουδιστή Bry. Δύο χρόνια αργότερα, ο Νταν περιόδευσε με το γερμανικό techno συγκρότημα Scooter και το 2007 συνεργάστηκε με τους Dryll.
Δισκογραφία
{|width="70%" align="center"|
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ροκ μουσικοί Κατηγορία:Άγγλοι μουσικοί Κατηγορία:Βρετανοί κιθαρίστες
2-προπεν-1-αμίνη
Η προπεν-1-αμίνη-2 ή 1-αμινοπροπένιο-2 ή αλλυλαμίνη-1  ή 1-αζαβουτένιο-3 είναι η χημική ένωση με σύντομο συντακτικό τύπο CH2=CHCH2NH2. Είναι η απλούστερη σταθερή αλκεναμίνη (ή και γενικότερα εναμίνη), δηλαδή άκυκλη μονοαμίνη με ένα διπλό δεσμό. Με βάση το χημικό τύπο της, C3H7N, έχει τα ακόλουθα ένδεκα (11) ισομερή θέσης:
Με αμμωνία και αλλυλαλογονίδιο
Με επίδραση αμμωνίας (NH3) σε αλλυλαλογονίδιο (μέθοδος Hofmann) παράγεται προπεν-2-αμίνη-1 :
Με αποικοδόμηση βουτεν-3-αμιδίου
Με αποικοδόμηση βουτεν-3-αμιδίου (CH2=CHCH2CONH2, μετάθεση Hofmann) παράγεται προπεν-2-αμίνη-1 :
Με χλωραμίνη σε αλλυλομαγνησιοαλογονίδιο
Με επίδραση χλωραμίνης (NH2Cl) σε αλλυλομαγνησιοαλογονίδιο (CH2=CHCH2MgX) παράγεται προπεν-2-αμίνη-1 :
Με αφυδάτωση 3-αμινοπροπανόλης-1
Με ενδομοριακή αφυδάτωση 3-αμινοπροπανόλης-1 παράγεται προπεν-2-αμίνη-1. Η αντίδραση ευνοείται σε σχετικά υψηηλές θερμοκρασίες, >150 °C :
Με απόσπαση υδραλογόνου
Με απόσπαση υδραλογόνου (HX) από 3-αλοπροπαναμίνη-1 παράγεται προπεν-2-αμίνη-1 :
Με απόσπαση αλογόνου
Με απόσπαση αλογόνου (X2) από 2,3-διαλοπροπαναμίνη-1 παράγεται προπεν-2-αμίνη-1 :
Με μερική καταλυτική υδρογόνωση
Με μερική καταλυτική υδρογόνωση προπιν-2-αμίνης-1 παράγεται προπεν-2-αμίνη-1
Συμπεριφορά βάσης
Παράγει άλατα με οξέα. Π.χ.:
Αλκυλίωση
Παράγει δευτεροταγείς αλλυλαμίνες με αλκυλαλογονίδια (RX). Π.χ.:
Ακυλίωση
Παράγει δευτεροταγή αμίδια με ακυλαλογονίδια (RCOX). Π.χ.:
Ιμίνες
Με καρβονυλικές ενώσεις δείνει ιμίνες. Π.χ. με αλδεΰδες (RCHO) δίνει:
Οξείδωση
Οξειδώνεται προς 3-νιτροπροπένιο:
Πηγές
Κατηγορία:Αλκεναμίνες
Γεννήτρια τυχαίων αριθμών
Μια γεννήτρια τυχαίων αριθμών είναι μια υπολογιστική ή μηχανική συσκευή που έχει σχεδιαστεί για να παράγει μια ακολουθία αριθμών ή συμβόλων που δεν ακολουθούν κάποιο μοτίβο, δηλαδή εμφανίζονται τυχαία.
Οι πολλές εφαρμογές της τυχαιότητας έχουν οδηγήσει στην ανάπτυξη πολλών διαφορετικών μεθόδων για την παραγωγή τυχαίων δεδομένων. Πολλές από αυτές υπάρχουν από τους αρχαίους χρόνους, όπως τα ζάρια, το ρίξιμο ενός νομίσματος, το ανακάτεμα της τράπουλας και πολλές άλλες τεχνικές. Λόγω της μηχανικής φύσεως αυτών των τεχνικών, η δημιουργία μεγάλων ακολουθιών πραγματικά τυχαίων αριθμών (κάτι σημαντικό για την στατιστική) απαιτεί πολλή εργασία και χρόνο. Έτσι, τα αποτελέσματα πολλές φορές συλλέγονταν και διανέμονταν ως πίνακες τυχαίων αριθμών. Σήμερα, μετά την έλευση των υπολογιστικών γεννητριών τυχαίων αριθμών, ένας αυξανόμενος αριθμός των κυβερνητικών λαχείων και τυχερών παιχνιδιών χρησιμοποιούν ΓΤΑ αντί για τις πιο παραδοσιακές μεθόδους. Για παράδειγμα, σήμερα χρησιμοποιούνται ΓΤΑ για να καθορίσουν τα αποτελέσματα στους σύγχρονους κουλοχέρηδες.
Υπάρχουν αρκετές υπολογιστικές μέθοδοι για την παραγωγή τυχαίων αριθμών. Πολλές δεν μπορούν να παράγουν πραγματικά τυχαίους αριθμούς - αν και μπορούν να ανταποκριθούν, με διαφορετικούς βαθμούς επιτυχίας, σε μερικές από τις στατιστικές δοκιμασίες οι οποίες έχουν ως στόχο να μετρήσουν πόσο απρόβλεπτα είναι τα αποτελέσματά τους (δηλαδή, κατά πόσο έχουν ευδιάκριτα μοτίβα). Ωστόσο, υπάρχουν προσεκτικά σχεδιασμένα υπολογιστικά συστήματα που παράγουν τυχαίους αριθμούς με ασφάλεια, όπως αυτά που βασίζονται στον αλγόριθμο Yarrow, τον Fortuna (PRNG) και άλλους.
Εφαρμογές
Οι γεννήτριες τυχαίων αριθμών έχουν εφαρμογές σε τυχερά παιχνίδια, δειγματολειψία για στατιστικές, προσομοιώσεις, κρυπτογραφία, εντελώς τυχαίo σχεδιασμό και άλλες περιοχές όπου η παραγωγή ενός απρόβλεπτου αποτελέσματος είναι επιθυμητή. Σε γενικές γραμμές, όπου απρόβλεπτοι αριθμοί είναι υψίστης σημασίας - όπως σε εφαρμογές ασφάλειας – οι μηχανικές γεννήτριες προτιμούνται (όπου είναι εφικτό) από ψευδοτυχαίους αλγόριθμους.
Οι γεννήτριες τυχαίων αριθμών είναι πολύ χρήσιμες στους αλγόριθμους Monte Carlo και τις προσομοιώσεις, διότι η εκσφαλμάτωση διευκολύνεται από την δυνατότητα των γεννητριών να παραγάγουν την ίδια ακολουθία τυχαίων αριθμών σε πολλά τρεξίματα της ίδιας εφαρμογής. Χρησιμοποιούνται επίσης στην κρυπτογραφία – όταν ο σπόρος (seed) είναι μυστικός.
Η δημιουργία ψευδοτυχαίων αριθμών είναι μία σημαντική και συχνή εργασία στον προγραμματισμό ηλεκτρονικών υπολογιστών. Ενώ η κρυπτογραφία και ορισμένοι αριθμητικοί αλγόριθμοι απαιτούν πολύ υψηλό βαθμό τυχαιότητας, πολλές λειτουργίες δεν το χρειάζονται. Μερικά απλά παραδείγματα είναι το "τυχαίο απόσπασμα της ημέρας", ή η κίνηση ενός χαρακτήρα σε ένα ηλεκτρονικό παιχνίδι Ηπιότερες μορφές της τυχαιότητας χρησιμοποιούνται σε αλγόριθμους κατακερματισμού και ταξινόμησης.
Ορισμένες εφαρμογές που εκ πρώτης όψεως φαίνεται να είναι κατάλληλες για τυχαιοποίηση δεν είναι στην πραγματικότητα όσο απλές φαίνονται. Για παράδειγμα, ένα σύστημα που επιλέγει «τυχαία» μουσικά κομμάτια για αναπαραγωγή πρέπει απλώς να φαίνεται τυχαίο και μπορεί να έχει ακόμη και έλεγχο στην επιλογή μουσικής: ένα αληθινά τυχαίο σύστημα δεν θα πρέπει να έχει κανένα περιορισμό για το αν το ίδιο αντικείμενο εμφανίζεται δύο ή τρεις φορές διαδοχικά.
Πραγματικά τυχαίοι και ψευδοτυχαίοι αριθμοί
Η δεύτερη μέθοδος χρησιμοποιεί υπολογιστικούς αλγόριθμους που μπορούν να παράγουν μεγάλες σειρές φαινομενικά τυχαίων αποτελεσμάτων, τα οποία είναι στην πραγματικότητα πλήρως προκαθορισμένα από μια μικρότερη αρχική τιμή, που είναι γνωστή ως σπόρος ή κλειδί. Αυτοί οι αλγόριθμοι ονομάζονται γεννήτριες ψευδοτυχαίων αριθμών. Αυτοί οι τύποι των γεννητριών συνήθως δεν βασίζονται σε φυσικές πηγές, αν και μπορεί να χρησιμοποιήσουν κάποια φυσική πηγή για αρχικοποίηση του σπόρου, έτσι ώστε τα αποτελέσματα να είναι φαινομενικά απρόβλεπτα.
Μια "γεννήτρια τυχαίων αριθμών" που βασίζεται αποκλειστικά σε ντετερμινιστικούς υπολογισμός δεν μπορεί να θεωρηθεί ως μία "πραγματική" γεννήτρια τυχαίων αριθμών στην πιο αυστηρή έννοια του όρου, δεδομένου ότι τα αποτελέσματα είναι προβλέψιμα όταν όταν ο σπόρος είναι γνωστός. Στην πράξη όμως είναι επαρκής για τις περισσότερες εργασίες. Προσεκτικά σχεδιασμένες γεννήτριες ψευδοτυχαίων αριθμών μπορούν ακόμη και να πιστοποιηθούν για κρυπτογραφικές εφαρμογές όπου η ασφάλεια είναι κρίσιμη, όπως είναι η περίπτωση με τους αλγόριθμους Yarrow και Fortuna (PRNG).
Υλικές μέθοδοι
Οι παλαιότερες μέθοδοι για την παραγωγή τυχαίων αριθμών - ζάρια, ρίξιμο ενός νομίσματος, τροχοί ρουλέτας - χρησιμοποιούνται ακόμα και σήμερα, κυρίως μόνο στα παιχνίδια και τα τυχερά παιχνίδια, διότι είναι πολύ αργές για τις περισσότερες εφαρμογές της στατιστικής και κρυπτογραφίας.