cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Origin (βιβλίο)
Υπόθεση
Εν τω μεταξύ, ο Βαλδεσπίνο φέρνει τον Χουλιάν σε μυστική συνάντηση με τον ετοιμοθάνατο πατέρα του στη διαβόητη Κοιλάδα των πεσόντων. Ο βασιλιάς παραδέχεται ότι είναι στην πραγματικότητα ομοφυλόφιλος και αυτός και ο Βαλδεσπίνο αγαπούν ο ένας τον άλλο, αν και η σχέση τους ήταν πλατωνική λόγω του όρκου της αγνότητας του Βαλδεσπίνο. Και οι δύο λένε στον Χουλιάν να μην ακολουθήσει τις παλιές παραδόσεις, αλλά να κάνει αυτό που αισθάνεται ότι είναι σωστό για τη χώρα. Ο βασιλιάς πεθαίνει τη νύχτα και ο Βαλδεσπίνο αυτοκτονεί για να είναι μαζί του, σταματώντας κάθε υποψία για τον ρόλο του. Ο Χουλιάν επανασυνδέεται με την Άμπρα και, καθώς χωρίς να το θέλει την ανάγκασε να αποδεχτεί την πρόταση γάμου που της έκανε ζωντανά στην τηλεόραση και αποφασίζουν να ξεκινήσουν τη σχέση τους από την αρχή. μικρογραφία|Υπογραφή [[Νταν Μπράουν]] Την επόμενη μέρα, μετά ​​από όσα έχει μάθει, ο Λάνγκτον συνειδητοποιεί ότι ο Ουίνστον είναι ο Monte (Monte και Iglesia που σημαίνει λόφος και εκκλησία στα ισπανικά - και η φυσική θέση του Ουίνστον ήταν σε εκκλησία που βρισκόταν σε λόφο- και ο Ουίνστον πήρε το όνομά του από τον Ουίνστον Τσώρτσιλ). Του φαίνεται επίσης δραματικό ότι ο Ουίνστον είναι επίσης o Αντιβασιλέας. Δηλώνοντας ότι ο Κιρς θα επιθυμούσε όσο το δυνατόν περισσότερους θεατές, ενορχήστρωσε τη δολοφονία του για να τον κάνει μάρτυρα, καθώς και για να καταστρέψει τη φήμη των Παλμαριανών, κάτι που είναι σίγουρο ότι ο Κίρς δε θα είχε καταφέρει. Σκόπευε επίσης ο Άβιλα να συλληφθεί στη Σαγκράδα Φαμίλια από κρυμμένη αστυνομία, αν και αυτός του είδε και διέφυγε. Στη συνέχεια, ο ίδιος ο Ουίνστον διαγράφεται, αφήνοντας τον Λάνγκτον συγκλονισμένο. Παρ 'όλα αυτά, ο Λάνγκτον επιστρέφει στη Σαγκράδα Φαμίλια, όπου μαζί με πολλούς άλλους ανθρώπους διαφορετικών εθνοτήτων ενώνονται με ελπίδα για το μέλλον.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μυθιστορήματα επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Νταν Μπράουν Κατηγορία:Μυθιστορήματα του 2017
Ο Πύργος του Πόνου
Υπόθεση
Η φτωχή και ορφανή Τζέιν Έυρ (Πέγκι Αν Γκάρνερ / Τζόαν Φοντέιν) ζει με τη θεία της Ριντ (Άγκνες Μούρχεντ) και τον ξαδελφό της, οι οποίοι δε χάνουν την ευκαιρία να την κακομεταχειρίζονται και να την ταπεινώνουν. Κάποια στιγμή της δίνεται η ευκαιρία να εγκαταλείψει το εχθρικό αυτό περιβάλλον, όταν η θεία της τη στέλνει στο ίδρυμα Λόουγουντ, του οποίου προΐσταται ο αυστηρός κ. Μπρόκλχερστ (Χένρι Ντάνιελ), προκειμένου να μορφωθεί και να λάβει αγωγή. Οι συνθήκες διαβίωσης στο Λόουγουντ όμως είναι ακόμα πιο δύσκολες, καθώς η διεύθυνση του σχολείου αφήνει τους μαθητές να πεθάνουν σχεδόν από την πείνα. Η δίψα της Τζέιν για μάθηση και η θέλησή της για να επιβιώσει, τη βοηθούν να ξεπεράσει τις δυσκολίες που συναντάει στο Λόουγουντ, να περάσει την εφηβεία και να γίνει γκουβερνάντα. Αφήνει λοιπόν το Λόουγουντ και προσλαμβάνεται από τον Φέαρφαξ Έντουαρντ Ρότσεστερ (Όρσον Γουελς), ιδιοκτήτη του Θόρνχιλ Χολ, ως γκουβερνάντα της μικρής προστευόμενής του Αντέλ (Μάργκαρετ Ο'Μπράιαν). Η Τζέιν αισθάνεται αμέσως την έλξη που ασκεί πάνω της ο μυστηριώδης κύριος Ρότσεστερ και προσπαθεί να την αποβάλλει, αλλά και ο ίδιος ο Ρότσεστερ δείχνει μεγάλο ενδιαφέρον για τη νεαρή γκουβερνάντα. Όταν κάποια στιγμή ο Ρότσεστερ προσκαλεί την όμορφη και πλούσια Μπλανς Ίνγκραμ (Χίλαρι Μπρουκ) και τους φίλους της να μείνουν στο Θόρνχιλ Χολ, το ενδιαφέρον που δείχνει για εκείνη προκαλεί τη ζήλια της Τζέιν, η οποία επιτέλους φανερώνει τα συναισθήματά της για εκείνον, ο οποίος ανταποδίδει. Ένα μυστικό όμως το οποίο ο Ρότσεστερ κρατάει καλά κρυμμένο στη σοφίτα του Θόρνχιλ Χολ απειλεί κάθε πιθανότητα για ευτυχία της Τζέιν με τον ιδιοκτήτη της έπαυλης.
Πληροφορίες παραγωγής
Η ταινία, που αποτελεί μια από τις γνωστότερες κινηματογραφικές μεταφορές του γότθικου μυθιστορήματος της Σάρλοτ Μπροντέ, αποτέλεσε φιλόδοξο εγχείρημα του διάσημου παραγωγού του Όσα Παίρνει ο Άνεμος (Gone With the Wind, 1939) και του Ρεβέκκα (Rebecca, 1940) Ντέιβιντ Ο. Σέλζνικ. Ο Σέλζνικ, που για το υπόλοιπο της καριέρας του ξεπλήρωνε τα χρέη που είχαν αφήσει οι δυο γνωστότερές του παραγωγές, αγόρασε τα δικαιώματα του μυθιστορήματος της Μπροντέ και προσέγγισε τον Όρσον Γουέλς για να του αναθέσει το ρόλο του Ρότσεστερ πλάι στη Τζόαν Φοντέιν, που είχε συμβόλαιο με τον Σέλζνικ και ήδη στην κατοχή της ένα Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου για την ταινία του Άλφρεντ Χίτσκοκ Υποψίες (Suspicion, 1941), μαζί με τις διθυραμβικές κριτικές που είχε λάβει για την ερμηνεία της στην κινηματογραφική μεταφορά του μυθιστορήματος της Δάφνη Ντι Μωριέ Ρεβέκκα (Rebecca), επίσης του Χίτσκοκ. Ο Σέλζνικ προσέλαβε τον διάσημο συγγραφέα Άλντους Χάξλεϋ για τη συγγραφή του σεναρίου, μαζί με τους Τζον Χάουσμαν και τον Ρόμπερτ Στίβενσον. Αναγκάστηκε όμως να πουλήσει όλο το πακέτο στην 20th Century Fox του Ντάριλ Ζάνουκ.
Διανομή των ρόλων
Στην ταινία πέρα από τον Γουέλς και τη Φοντέιν εμφανίζεται η Πέγκι Αν Γκάρνερ (στο ρόλο της Τζέιν σε νεαρά ηλικία), ηθοποιού που συμμετείχε σε πάρα πολλές παραγωγές της περιόδου, με σημαντικότερη εκείνη στην ταινία του Ελία Καζάν το 1945 Χαμένα Νιάτα (A Tree Grows In Brooklyn). Η Γκάρνερ δεν είχε όμως την επιτυχία που είχε στη συνέχεια η Ελίζαμπεθ Τέιλορ, που εμφανίζεται στην ταινία σε ηλικία 11 ετών στο ρόλο της αδικοχαμένης Έλεν, φίλης της Τζέιν κατά την περίοδο της φοίτησής της στο Λόουγουντ. Η Άγκνες Μούρχεντ, μόνιμη συνεργάτιδα του Γουέλς (είχε εμφανιστεί τόσο στον Πολίτη Κέιν (Citizen Kane, 1941) όσο και στο ''Οι Υπέροχοι Άμπερσον (The Magnificent Ambersons, 1942), ανέλαβε το ρόλο της θείας Ριντ.
Γυρίσματα
Στο εσωτερικό της εταιρείας στήθηκαν τα σκηνικά που ανέπλαθαν το κλίμα της Βικτωριανής Αγγλίας που σε συνδυασμό με τη φωτογραφία, τις σκιές και την βαριά ομίχλη προσέδιδαν έναν αέρα αυστηρότητας και μυστηρίου. Ο Γουέλς βοήθησε πολύ στην παραγωγή της ταινίας, δίνοντας τις δικές του απόψεις πάνω στην πιστή ανάπλαση της Αγγλικής υπαίθρου και στην πιστή αναπαράσταση της εποχής. Η βοήθεια του Γουέλς ήταν τόσο πολύτιμη, ώστε να του παραχωρηθεί η ιδιότητα του συμπαραγωγού από την 20th Century Fox, ο σκηνοθέτης όμως αρνήθηκε να εμφανιστεί το όνομα του μεταξύ των παραγωγών στους τίτλους της ταινίας.
Αποδοχή
Οι κριτικοί της εποχής υποδέχτηκαν θετικά την ταινία με θετικές κριτικές τονίζοντας την υπεροχή της σκοτεινής και επηρεασμένης από τη γερμανική εξπρεσιονιστικής σχολής, φωτογραφίας που τους έκανε να υποπτεύονται ότι πίσω από τη σκηνοθεσία της ταινίας κρυβόταν ο Γουέλς και όχι ο Στίβενσον. Εξίσου αποτελεσματικό για την ανάπλαση του κλίματος είναι και το μουσικό θέμα του Μπέρναρντ Χέρμαν (ο Γουέλς είχε προσεγγίσει αρχικά τον Ίγκορ Στραβίνσκι για να συνθέσει το μουσικό θέμα της ταινίας). Οι κριτικοί των New York Times αποκάλεσαν την ταινία μια από τις καλύτερες κινηματογραφικές μεταφορές του μυθιστορήματος της Μπροντέ.
Διαφορές από το μυθιστόρημα της Μπροντέ
Σημαντική διαφορά της ταινίας σε σχέση με το μυθιστόρημα της Μπροντέ είναι η παράλειψη του τελευταίου μέρους του μυθιστορήματος που αφορά την ανεξαρτητοποίηση της Τζέιν (η οποία μετά την αποκάλυψη του μυστικού του Θόρντον Χιλ αφήνει τον Ρότσεστερ και περιφέρεται στα άγονα εδάφη της Αγγλικής υπαίθρου μέχρι να καταλήξει στην αυλή ενός σπιτιού για να ζητήσει φαγητό από μια οικογένεια που απαρτίζεται από τρία αδέλφια, τα οποία πρόκειται να αποκαλυφθεί ότι είναι ξαδέλφια της).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1943 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής 20th Century Fox Κατηγορία:Αμερικανικές αισθηματικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες που τοποθετούνται στην περίοδο του Ρομαντισμού Κατηγορία:Αμερικανικές ιστορικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε βρετανικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Μπέρναρντ Χέρμαν
Neoplan Transliner
Το Neoplan Transliner είναι λεωφορείο της Neoplan, το οποίο κατασκευαζόταν από το 1992 μέχρι και το 2000. Το μοντέλο που διαδέχτηκε το Transliner είναι το Tourliner.
Γενικά χαρακτηριστκά
Το μήκος του λεωφορείου ποικίλει από 9,3 μέχρι και 15 μέτρα, αναλόγως το μοντέλο. Τα μοντέλα από 9,3 μέχρι και 12 μέτρα είναι διαξονικά ενώ από 13 μέχρι και 15 μέτρα είναι τριαξονικά. Υπάρχει και ένα μοντέλο, το οποίο είναι 18 μέτρα. Το συγκεκριμένα είναι τριαξωνικό και αρθρωτό.
Ο πρώτος σχεδιασμός του Transliner κυκλοφόρησε το 1992, αλλά το 1993 έγινε επανασχεδιασμός του σκελετού. Το λογότυπο Neoplan βρίσκεται στη μπροστινή αριστερή μεριά του λεωφορείου.
Μοντέλα
Το μοντέλο N316 μπορεί να είναι και τριαξονικό. Τα U, K, L, UL και UK είναι χαμηλού δαπέδου, ενώ τα SHD και SHDL είναι υψηλού δαπέδου (υπεραστικά).
Φωτογραφίες
Κατηγορία:Μοντέλα της Neoplan
Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου
Η Γ΄ κατηγορία ή η τρίτη κατηγορία (επίσημα: Παγκύπριο Πρωτάθλημα Γ΄ Κατηγορίας) είναι το τρίτο επίπεδο στο Σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων ανδρών Κύπρου. Διοργανώνεται από την Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ). Ιδρύθηκε το 1970. Οι ομάδες που προβιβάζονται μέσω του πρωταθλήματος Γ΄ κατηγορίας συμμετέχουν στη Β΄ κατηγορία ενώ οι ομάδες που υποβιβάζονται συμμετέχουν στην Επίλεκτη κατηγορία ΣΤΟΚ.
Ιστορικά στοιχεία
Το πρωτάθλημα Γ΄ κατηγορίας ξεκίνησε την περίοδο 1970-71. Σε όλες τις περιόδους το πρωτάθλημα διεξαγόταν σε δύο γύρους, όπου η κάθε ομάδα αντιμετώπιζε όλες τις υπόλοιπες ομάδες εντός και εκτός έδρας. Με την μορφή αυτή διεξάγεται μέχρι και σήμερα.
Η μοναδική περίοδος στην οποία το πρωτάθλημα δεν είχε διεξαχθεί ήταν την περίοδο 1974-75. Το 1974 πραγματοποιήθηκε η τουρκική εισβολή του 1974 εξαιτίας της οποίας πολλά σωματεία που είχαν έδρα περιοχές που κατελήφθησαν από τα τουρκικά στρατεύματα να αναστείλουν μόνιμα ή προσωρινά τη λειτουργία τους. Όταν ομαλοποιήθηκαν οι συνθήκες στην Κύπρο, η Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου αποφάσισε τη διεξαγωγή Ειδικού μικτού πρωταθλήματος Β΄ - Γ΄ κατηγορίας. Στο πρωτάθλημα αυτό είχαν δικαίωμα συμμετοχής οι ομάδες των πρωταθλημάτων Β΄ και Γ΄ κατηγορίας. Η συμμετοχή ήταν προαιρετική. Το πρωτάθλημα ήταν διαιρεμένο σε δύο γεωγραφικούς ομίλους, με τις νικήτριες ομάδες κάθε ομίλου να αναμετριούνται για την ανάδειξη του πρωταθλητή, ο οποίος θεωρείται ως πρωταθλητής Β΄ κατηγορίας της περιόδου αυτής. Την περίοδο 2019-20 το πρωτάθλημα διακόπηκε λόγω της πανδημίας του κορωνοιού.
Μέχρι την περίοδο 1983-84 οι ομάδες που υποβιβάζονταν από τη Γ΄ κατηγορία συμμετείχαν την επόμενη περίοδο στα τοπικά πρωταθλήματα (αγροτικό ποδόσφαιρο). Από την περίοδο 1984-85 έως και την περίοδο 2013-14 οι ομάδες που υποβιβάζονταν από τη Γ΄ κατηγορία συμμετείχαν την επόμενη περίοδο στη Δ΄ κατηγορία. Από την περίοδο 2014-15 οι ομάδες που υποβιβάζονται από τη Γ΄ κατηγορία συμμετέχουν την επόμενη περίοδο στην Επίλεκτη κατηγορία ΣΤΟΚ.
Από το 1978 έως και το 1985 στη Γ΄ κατηγορία προβιβάζονταν οι ομάδες του Πρωταθλήματος πρωταθλητριών ΣΤΟΚ. Από το 1986 έως και το 2015 στη Γ΄ κατηγορία προβιβάζονταν οι πρώτες ομάδες του πρωταθλήματος Δ΄ κατηγορίας. Από την περίοδο 2015-16 στη Γ΄ κατηγορία προβιβάζονται οι πρώτες ομάδες της Επίλεκτης κατηγορίας ΣΤΟΚ.
Από την περίοδο 1971-72 έως και την περίοδο 2007-08 οι ομάδες του πρωταθλήματος Γ΄ κατηγορίας συμμετείχαν στο Κύπελλο Κύπρου. Η καλύτερη πορεία ομάδας του πρωταθλήματος Γ΄ κατηγορίας στο κύπελλο Κύπρου ήταν η πορεία του Χαλκάνορα την περίοδο 1987-88 όταν έφτασε μέχρι τα προημιτελικά. Από την περίοδο 2008-09 οι ομάδες του πρωταθλήματος Γ΄ κατηγορίας δεν έχουν δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Κύπρου, μπορούν όμως να συμμετέχουν (προαιρετικά) στο Κύπελλο Γ΄ κατηγορίας και Επίλεκτης κατηγορίας ΣΤΟΚ (παλαιότερη ονομασία: Κύπελλο Κύπρου Γ΄ – Δ΄ κατηγορίας).
Δομή
Το πρωτάθλημα Γ΄ κατηγορίας διεξαγόταν πάντα ως ένα ενιαίο πρωτάθλημα (χωρίς ομίλους) όπου κάθε ομάδα αναμετριόταν με όλες τις υπόλοιπες ομάδες δύο φορές, μία στην έδρα της και μία στην έδρα της αντίπαλης ομάδας. Ο προβιβασμός στη Β΄ κατηγορία της πρώτης ή των πρώτων ομάδων ίσχυε σε όλες τις περιόδους ενώ ο υποβιβασμός της τελευταίας ή των τελευταίων ομάδων δεν ίσχυε σε μερικές από τις περιόδους.
Σύστημα βαθμολογίας
Το σύστημα βαθμολογίας του πρωταθλήματος άλλαξε μία φορά:
Οι πρωταθλήτριες ομάδες
Στον πίνακα που ακολουθεί παρουσιάζονται οι πρωταθλήτριες ομάδες κάθε περιόδου.
Αριθμός ομάδων, προβιβασμός και υποβιβασμός ανά περίοδο
Ο αριθμός των ομάδων που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα όπως και ο αριθμός των ομάδων που προβιβάζονταν και υποβιβάζονταν άλλαζε στην πορεία των ετών.
2Η 3η ομάδα έδωσε αγώνες μπαράζ με την 12η ομάδα του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας όπου αναδείχθηκε νικήτρια και προβιβάστηκε στη Β΄ κατηγορία.
3Η 3η ομάδα έδωσε αγώνες μπαράζ με την 12η ομάδα του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας αλλά έχασε και δεν προβιβάστηκε.
4Η 2η ομάδα έδωσε αγώνες μπαράζ με την 9η του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας αλλά έχασε και δεν προβιβάστηκε.
5Η 9η ομάδα έδωσε αγώνες μπαράζ με τη 2η ομάδα του πρωταθλήματος Δ΄ κατηγορίας, όπου αναδείχθηκε νικήτρια. Έτσι υποβιβάστηκαν μόνο 5 ομάδες.
6Η 4η ομάδα έδωσε αγώνες μπαράζ με τις 3 τελευταίες ομάδας του πρωταθλήματος Β κατηγορίας αλλά έχασε και δεν προβιβάστηκε.
7Οι τρεις τελευταίες ομάδες έδωσαν αγώνες μπαράζ με την 4η ομάδα του πρωταθλήματος Δ΄ κατηγορίας. Νικήτρια αναδείχθηκε η 4η ομάδα του πρωταθλήματος Δ΄ κατηγορίας και έτσι υποβιβάστηκαν και οι τρεις τελευταίες ομάδες της Γ΄ κατηγορίας.
8Η 12η ομάδα έδωσε αγώνες μπαράζ με την 4η ομάδα της Δ΄ κατηγορίας, όπου αναδείχθηκε νικήτρια. Έτσι υποβιβάστηκαν μόνο 2 ομάδες.
9Την περίοδο 2019-20 το πρωτάθλημα διεκόπη λόγω της Πανδημίας του κορονοϊού στην Κύπρο το 2020. Στην Β΄ κατηγορία προβιβάστηκαν οι τέσσερις πρώτες ομάδες της βαθμολογίας όταν έγινε η διακοπή του πρωταθλήματος. Δεν υποβιβάστηκε καμία ομάδα.
Συμμετοχές ανά ομάδα
Στην Γ΄ κατηγορία έχουν συμμετάσχει 111 διαφορετικές ομάδες. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τις συμμετοχές κάθε ομάδας στο πρωτάθλημα (συμπεριλαμβάνεται η περίοδος 2022-23). Οι συμμετοχές της περιόδου 2019-20, όπου το πρωτάθλημα διακόπηκε, συμπεριλαμβάνονται στον πίνακα.
1 Η ομάδα έχει 4 συμμετοχές με την ονομασία ΑΠΕΠ Λεμεσού και 7 ως ΑΠΕΠ Πιτσιλιάς.
2 Η ομάδα έχει 7 συμμετοχές με την ονομασία Τσαγγάρης Πελενδρίου και 1 ως Σωτήριος Πελενδρίου.
3 Η ομάδα έχει 2 συμμετοχές ως ΑΕΜ Μεσόγης και 2 ως ΑΕΜ Μεσόγης-Γιόλου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωταθλήματα ποδοσφαίρου τρίτης κατηγορίας στην Ευρώπη
Βασική αρχή απαρίθμησης
Στη συνδυαστική, η βασική αρχή απαρίθμησης (ή πολλαπλασιαστική αρχή ή αρχή του γινομένου) αναφέρεται στην εξής πρόταση: Αν μια διαδικασία μπορεί να χωριστεί σε k διαδοχικές φάσεις έτσι ώστε η πρώτη φάση να μπορεί να εκτελεστεί με n_1 τρόπους, η δεύτερη φάση με n_2 τρόπους, ..., k-οστή φάση με n_k τρόπους, τότε, η διαδικασία αυτή μπορεί να εκτελεστεί συνολικά με τρόπους.
Η βασική αρχή απαρίθμησης χρησιμοποιείται για να μετρήσουμε το πλήθος των συνδυασμών, διατάξεων, μεταθέσεων και άλλων πολλών μαθηματικών αντικειμένων.
Πηγές
Κατηγορία:Συνδυαστική
Πυραμίδα του Λούβρου
Σχέδιο και κατασκευή
Ο Γάλλος πρόεδρος Φρανσουά Μιτεράν ανέθεσε το 1983 στον σινοαμερικανό αρχιτέκτονα Ι.Μ. Πέι την κατασκευή της πυραμίδας. Η κατασκευή, η οποία αποτελείται μονάχα από γυάλινα μέρη, φθάνει σε ύψος 21,6 μ. Η βάση της έχει πλευρές 35 μέτρων. Αποτελείται από 603 ρόμβους και 70 γυάλινα τριγωνικά κομμάτια.
Η πυραμίδα αλλά και ο προθάλαμος κατασκευάστηκαν εξαιτίας των μεγάλων προβλημάτων που αντιμετώπιζε το μουσείο, καθώς η παλαιά είσοδος ήταν αδύνατο να δεχθεί το μεγάλο αριθμό επισκεπτών σε καθημερινή βάση. Οι επισκέπτες μετά την είσοδό τους στην πυραμίδα και τον προθάλαμο ανεβαίνουν στα κυρίως κτίρια του μουσείου.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Παρίσι Κατηγορία:Μουσείο του Λούβρου Λουβρο
Τα χρονικά της Νάρνια: Ο ταξιδιώτης της αυγής
Τα χρονικά της Νάρνια: Ο ταξιδιώτης της αυγής (αγγλικά:The Chronicles of Narnia: The Voyage of the Dawn Treader) είναι ένα παιδικό μυθιστόρημα υψηλής φαντασίας του ΚΣ Λιούις, που εκδόθηκε από τον Geoffrey Bles το 1952. Ήταν το τρίτο βιβλίο απο τα επτά μυθιστορήματα των Χρονικών της Νάρνια (1950–1956),αν και ο ΚΣ Λιούις είχε τελειώσει την συγγραφή του συγκεκριμένου μυθιστορήματος το 1950, πριν κυκλοφορήσει το πρώτο βιβλίο. Είναι ο πέμπτος τόμος στις πιο πρόσφατες εκδόσεις, οι οποίες αλληλουχίζονται σύμφωνα με την εσωτερική χρονολογία των μυθιστορημάτων. Όπως και όλα τα άλλα μυθιστορήματα, εικονογραφήθηκε από την Pauline Baynes και το έργο της διατηρήθηκε σε πολλές μεταγενέστερες εκδόσεις. Είναι το μόνο βιβλίο της Νάρνια που δεν έχει έναν κύριο κακό.
Τζον Σίνγκερ Σάρτζεντ
Ο Τζον Σίνγκερ Σάρτζεντ (John Singer Sargent; 12 Ιανουαρίου 1856 – 14 Απριλίου 1925) είναι Ιταλοαμερικανός καλλιτέχνης, ο οποίος θεωρείται ως ο κορυφαίος ζωγράφος πορτραίτων της εποχής του για τις απεικονίσεις του πολυτελή βίου της Εδουαρδιανής εποχής. Ζωγράφισε σχεδόν 900 ελαιογραφίες και περισσότερες από 2.000 υδατογραφίες, καθώς και αναρίθμητα σκίτσα και σχέδια με κάρβουνο. Το έργο του καταγράφει ένα παγκόσμιο ταξίδι, από τη Βενετία στο Τυρόλο, την Κέρκυρα, τη Μέση Ανατολή, τη Μοντάνα, το Μέιν και τη Φλόριντα.
Γεννήθηκε στη Φλωρεντία από Αμερικανούς γονείς, εκπαιδεύτηκε στο Παρίσι πρωτού μετακομίσει στο Λονδίνο, όπου πέρασε το μεγαλύτερο τμήμα της παραμονής του στην Ευρώπη. Απέκτησε διεθνή φήμη ως ζωγράφος πορτραίτων. Μια από τις πρώτες του συνθέσεις που παρουσίασε στο Παρισινό Σαλόνι το 1884, το Πορτραίτο της Μαντάμ Χ, είχε ως στόχο να τον καθιερώσει ως ζωγράφο της κοινωνίας του Παρισιού, αλλά αντιθέτως οδήγησε σε σκάνδαλο. Μέσα στον επόμενο χρόνο, ο Σάρτζεντ έφυγε στην Αγγλία όπου συνέχισε την καριέρα του ως επιτυχημένος ζωγράφος πορτραίτων.
Εξ αρχής το έργο του Σάρτζεντ χαρακτηρίζει από την αξιοθαύμαστη τεχνική του, ιδιαίτερα στην ικανότητά του να ζωγραφίζει με βούρτσα, το οποίο τα επόμενα χρόνια προκάλεσε θαυμασμό αλλά και κριτική για επιφανειακότητα. Τα έργα του που είναι αποτέλεσμα ανάθεσης είναι συνεπή με τον τρόπο των μεγάλων πορτραίτων, ενώ τα ανεπίσημα έργα του και οι τοπιογραφίες δείχνουν ότι είναι οικείος με τον ιμπρεσιονισμό. Αργότερα στη ζωή του ο Σάρτζεντ εξέφρασε αμφιβολίες για τους αυστηρούς κανόνες των επίσημων πορτραίτων και αφιερώθηκε περισσότερο στις τοιχογραφίες και σε έργα στον ανοικτό αέρα. Οι ιστορικοί τέχνης γενικά αγνοούσαν καλλιτέχνες που ζωγράφιζαν Βασιλείς και «Κοινωνία» - όπως ο Σάρτζεντ - μέχρι τα τέλη του 20ού αιώνα.
Παραπομπές
κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι κατηγορία:Αμερικανοί ζωγράφοι
Τα χρονικά της Νάρνια: Ο ταξιδιώτης της αυγής
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μυθιστορήματα φαντασίας Κατηγορία:Μυθιστορήματα για παιδιά Κατηγορία:Μυθολογικά όντα στην ποπ κουλτούρα Κατηγορία:Τα χρονικά της Νάρνια Κατηγορία:Μυθιστορήματα του 1952
916
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 916 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Ροδάκινο
thumb|right|250px|Ροδάκινο Το ροδάκινο είναι ο καρπός της ροδακινιάς. Έχει σφαιρικό ή ωοειδές σχήμα, ραφή στη ράχη και χνουδωτή ή λεία φλούδα  ανάλογα με τη ποικιλία  σε διάφορους χρωματισμούς του κίτρινου , ρόδινου  και κόκκινου αλλά και του λευκοκίτρινου (λευκόσαρκη ροδακινιά).
Τα επιτραπέζια ροδάκινα και τα νεκταρίνια καταναλώνονται νωπά και μαζεύονται από το δέντρο γύρω στη μία εβδομάδα πριν από τη πλήρη ωρίμανσή τους. Έτσι μπορούν να διατηρηθούν γύρω στις 15 ημέρες. Το ροδάκινο είναι αρκετά ευαίσθητο στη ζέστη και αν μείνει εκτός ψυγείου σαπίζει γρήγορα.
Τα ροδάκινα εκτός από νωπά τρώγονται και ως κομπόστα, γίνονται μαρμελάδες, χρησιμοποιούνται στη ζαχαροπλαστική, γίνονται λικέρ, αναψυκτικά και χυμοί. Η κονσερβοποιία του ροδάκινου είναι πολύ αναπτυγμένη και κονσέρβες ροδάκινου καταναλώνονται σε μεγάλες ποσότητες σε πολλές περιοχές. Το ροδάκινο περιέχει αρκετή ποσότητα βιταμίνης C, σάκχαρα και πρωτεΐνες.
Σύμφωνα με στοιχεία του FAO (Οργανισμού Τροφίμων και Γεωργίας) για το 2012, η Κίνα είναι πρώτη παγκοσμίως σε παραγωγή ροδάκινων, ακολουθούν η Ιταλία, οι Η.Π.Α με μεγάλες καλλιέργειες στο Τέξας και τη Βιρτζίνια, η Ελλάδα, η Ισπανία, η Τουρκία και το Ιράν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φρούτα Κατηγορία:Δρύπες
Λόρεν Γκρέι
Η Λόρεν Γκρέι Μπιτς (19 Απριλίου 2002) είναι Αμερικανίδα τραγουδίστρια και προσωπικότητα των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Έχει υπογράψει συμβόλαιο με την Virgin Records και την Capitol Records. Έχει πάνω από 51.7 εκατομμύρια ακόλουθους στο TikTok, 21.4 εκατομμύρια ακολούθους στο Instagram, 4.7 εκατομμύρια ακολούθους στον εναλλακτικό λογαριασμό της στο Instagram, 3.83 εκατ. συνδρομητές στο κανάλι της στο YouTube, και 1.3 εκατομμύρια ακολούθους στο Twitter.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί YouTubers
Μαγνητική ροή
Η μαγνητική ροή, ή μαγνητικό ρεύμα, που συμβολίζεται με το ελληνικό γράμμα Φ, είναι ένα ποσοτικό μέτρο του μαγνητισμού, λαμβάνοντας υπ' όψιν την ένταση και την εμβέλεια ενός μαγνητικού πεδίου.
Ορισμός
Μαγνητική ροή χαρακτηρίζεται ο αριθμός των μαγνητικών δυναμικών γραμμών που διέρχονται από μια επιφάνεια τοποθετημένη κάθετα προς αυτές. Η δυναμική αυτή μαγνητική ροή είναι ίση με το ολοκλήρωμα της πυκνότητος μαγνητικής ροής επί της επιφανείας.
Μονάδα μέτρησης
Η μονάδα μέτρησης της μαγνητικής ροής στο SI είναι το Βέμπερ (Weber), ενώ η μονάδα μέτρησης της πυκνότητας της μαγνητικής ροής είναι το Τέσλα (1 Τ=Wb/m2).
Περιγραφή
Η ροή που περνά μέσα από ένα στοιχείου εμβαδού κάθετο στη διεύθυνση του μαγνητικού πεδίου δίνεται από το γινόμενο του μαγνητικού πεδίου επί το στοιχείο εμβαδού. Πιο γενικά, η μαγνητική ροή ορίζεται από ένα βαθμωτό γινόμενο του μαγνητικού πεδίου και του διανύσματος του στοιχείου εμβαδού. Ο νόμος του Γκάους για το μαγνητισμό, που αποτελεί και μία από τις τέσσερις εξισώσεις του Μάξουελ, δηλώνει ότι η ολική μαγνητική ροή διαμέσου μιας κλειστής επιφάνειας είναι μηδενική. Ο νόμος αυτός είναι συνέπεια της εμπειρικής παρατήρησης της μη ύπαρξης μαγνητικών μονοπόλων, δηλαδή απομονωμένων "βόρειων" ή "νότιων" μαγνητικών πόλων.
όπου
Γνωρίζουμε από το νόμο του Γκάους για το μαγνητισμό ότι
Το ολοκλήρωμα όγκου αυτής της εξίσωσης, σε συνδυασμό με το θεώρημα της απόκλισης, δίνει το παρακάτω αποτέλεσμα:
Με άλλα λόγια, η μαγνητική ροή διαμέσου οποιασδήποτε κλειστής επιφάνειας πρέπει να είναι μηδενική: δεν υπάρχουν απομονωμένα μαγνητικά φορτία - οι μαγνητικές δυναμικές γραμμές είναι κλειστές καμπύλες χωρίς άκρα.
Σε αντίθεση με τα παραπάνω, ο νόμος του Γκάους για ηλεκτρικά πεδία, ακόμη μία εξίσωση του Μάξουελ, είναι
Η εξίσωση αυτή δείχνει την ύπαρξη και την παρουσία ηλεκτρικών μονοπόλων, που δεν είναι τίποτα άλλο, παρά ελεύθερα θετικά ή αρνητικά φορτία.
Η διεύθυνση του διανύσματος του μαγνητικού πεδίου \mathbf{B} είναι εξ ορισμού από το νότιο στο βόρειο πόλο ενός μαγνήτη, μέσα στο μαγνήτη. Έξω από το μαγνήτη, οι δυναμικές γραμμές πηγαίνουν από το Βορρά προς το Νότο.
Αλλαγή της μαγνητικής ροής που διαπερνά ένα αγώγιμο βρόχο έχει ως αποτέλεσμα τη δημιουργία ηλεκτρικού ρεύματος στο βρόχο. Η σχέση αυτή δίνεται από το νόμο του Φαραντέι:
Δείτε επίσης
Ροή
Συμμετοχή των Νήσων Φερόων στη Eurovision
Οι Νήσοι Φερόες δεν συμμετέχουν ακόμη στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision, επειδή δεν πληρούν τις προϋποθέσεις για συμμετοχή, και δεν είναι καθόλου κυρίαρχο κράτος, ενώ αποτελούν αυτόνομη περιοχή και συνιστώσα χώρα του Βασιλείου της Δανίας, από το 1948.
Αιτία μη συμμετοχής
Στις 9 Ιουνίου του 2015 το τοπικό ραδιοτηλεοπτικό δίκτυο Kringvarpið εξέφρασε την επιθυμία του να γίνει μέλος της EBU ώστε να μπορεί να συμμετάσχει στον διαγωνισμό. Ωστόσο αργότερα απορρίφθηκε λόγω ότι οι Νήσοι Φερόες είναι κομμάτι γης της Δανίας. Ο υπουργός παιδείας των νησιών Bjørn Kalso υποστήριξε την συμμετοχή λέγοντας πως "η δικαιολογία μέχρι τώρα ήταν ότι οι χώρες πρέπει να είναι αναγνωρισμένες από τον ΟΗΕ προκειμένου να συμμετάσχουν αλλά δεν υπάρχει αμφιβολία ότι θα μπορέσουμε να ξεπεράσουμε τα εμπόδια, αν είμαστε απολύτως αποφασισμένοι για να επιτευχθεί αυτός ο στόχος, μέχρι να γίνουν μέλος της EBU", πράγμα το οποίο δεν γίνεται, παρόλο που ανήκουν γεωγραφικά στην Ευρωπαϊκή ήπειρο οι Νήσοι Φερόες δεν είναι ανεξάρτητο κράτος αλλά κτήση του Βασιλείου της Δανίας.
Παραπομπές
Νήσοι Φερόες
Σάλπισμα
thumb|right|200px|Ο Σαλπιγκτής. Πίνακας του [[Γεώργιος Ροϊλός|Γεωργίου Ροϊλού.]] Σάλπισμα είναι μελωδία που παίζεται με κάποιο πνευστό όργανο ανάλογα με το είδος χρήσης του. Το σάλπισμα χρησιμοποιείται ως μέσο τακτικής συνεννόησης, για την αναγγελία κάποιου γεγονότος, ή και για τον τακτικό συντονισμό μιας ομαδικής ενέργειας. Στην πολεμική τέχνη τα σαλπίσματα χρησιμοποιήθηκαν από την αρχαιότητα, ενώ ειρηνικές χρήσεις του σαλπίσματος συναντάμε στην παραδοσιακή ταχυδρομία, το κυνήγι, την οδική κυκλοφορία και αλλού.
Χρήση στην πολεμική τέχνη
Σαλπίσματα χρησιμοποιούσαν οι Ρωμαϊκές Λεγεώνες με την βοήθεια του βούκινου και του κόρνου, μουσικά όργανα πρόδρομοι της σάλπιγγας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Στρατιωτική μουσική Κατηγορία:Μουσική εκτέλεση Κατηγορία:Στρατιωτική καθημερινότητα
Τζον Ρις-Ντέιβις
Ο Τζον Ρις-Ντέιβις (αγγλικά: John Rhys-Davies, 5 Μαΐου 1944 - ) είναι Ουαλός ηθοποιός, ιδιαίτερα γνωστός για την συμμετοχή του στην τριλογία Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών, στον ρόλο του νάνου Γκίμλι, αλλά και στη σειρά ταινιών Indiana Jones ως ο Σαλλάχ. Επίσης, έχει παίξει και σε δημοφιλείς τηλεοπτικές σειρές όπως το The Untouchables και το Shōgun. Ωστόσο, έχει δώσει και τη φωνή του σε διάφορες ταινίες και σειρές κινουμένων σχεδίων, όπως το Μπομπ Σφουγγαράκης και Ο Αλαντίν και ο Βασιλιάς των Κλεφτών.
Βιογραφία
Ο Τζον Ρις-Ντέιβις γεννήθηκε στις 5 Μαΐου 1944 στο Σαλίσπμερυ της Αγγλίας, από Ουαλούς γονείς και με την ενηλικίωσή του εγγράφηκε στην Βασιλική Ακαδημία Δραματικής Τέχνης (RADA). Μετά την αποφοίτησή του από την σχολή, συμμετείχε σε αρκετά έργα της Βρετανικής τηλεόρασης και το 1976 συμμετείχε στην σειρά του BBC I, Claudius, όπου είχε τον ρόλο ενός πραιτοριανού διοικητή. Λίγα χρόνια αργότερα (1980) θα παίξει στην βραβευμένη Αμερικάνικη σειρά Shōgun, όπου θα έχει πρωταγωνιστικό ρόλο δίπλα στον Ρίτσαρντ Τσάμπερλεϊν, ενώ η ερμηνεία του θα του χαρίσει υποψηφιότητα για βραβείο Primetime Emmy Awards. Το 1981 ο Στίβεν Σπίλμπεργκ, έχοντας παρακολουθήσει την ερμηνεία του Τζον στο Shōgun αποφασίζει να τον προσλάβει για να συμμετέχει στην ταινία Ο Ιντιάνα Τζόουνς και οι κυνηγοί της Χαμένης Κιβωτού, όπου θα έχει τον ρόλο του Σαλλάχ, φίλου και βοηθού του Ιντιάνα (Χάρισον Φορντ), ρόλο που θα επαναλάβει και το 1989 στην τρίτη ταινία του franchise, Ο Ιντιάνα Τζόουνς και η Τελευταία Σταυροφορία, όπου θα συνεργαστεί και με τον Σον Κόνερι. Αρκετά χρόνια νωρίτερα (1984-1986), θα ενσαρκώσει τον ρόλο του βασιλιά Ριχάρδου του Λεοντόκαρδου, στην αγγλική σειρά με τίτλο Robin of Sherwood και το 1987 θα παίξει στην ταινία του Τζέιμς Μποντ Με το δάχτυλο στην σκανδάλη, με συμπρωταγωνστές του Τίμοθυ Ντάλτον και Μάριαμ Ντάμπο. Το 1988 θα συνεργαστεί με τον Πιρς Μπρόσναν στην σειρά Noble House και το 1989 θα παίξει στις Μεγάλες Προσδοκίες (Αγγλική παραγωγή), με συμπρωταγωνιστές τους Άντονι Χόπκινς, Ζαν Σιμόνς και Ρέι ΜακΆναλι. Το 1993 και 1994 θα συμμετάσχει στην αμερικάνικης παραγωγής σειρά The Untouchables, ενώ από το 1995 και μέχρι το 2000 θα έχει πρωταγωνιστικό ρόλο στην σειρά επιστημονικής φαντασίας Sliders. Παράλληλα, το 1996 θα χαρίσει την φωνή του στην ταινία κινουμένων σχεδίων Ο Αλαντίν και ο Βασιλιάς των Κλεφτών (τρίτη ταινία του franchise), όπου θα έχει τον ρόλο του Κασίμ, πατέρα του Αλαντίν, ενώ το 2000 θα παίξει τον ρόλο του πλοιάρχου Charles Bartlett στο τηλεοπτικό έργο Britannic, όπου παρουσιάζεται η βύθιση του υπερωκεάνιου HMHS Βρεταννικός, που συνέβη ανοιχτά της Κέας.
Το επόμενο έτος (2001) θα γίνει ιδιαίτερα γνωστός, καθώς θα ενσαρκώσει τον ρόλο του νάνου Γκίμλι στην τριλογία του Άρχοντα των Δαχτυλιδιών, γεγονός που θα του χαρίσει πολλά βραβεία, ενώ θα έχει και δεύτερο ρόλο στην τριλογία, αυτόν του Δεντρογένη. Το 2003 θα συνεργαστεί με τους Τζάκι Τσαν, Λι Έβανς και Κλερ Φορλάνι στην ταινία δράσης Το μαγικό μενταγιόν και το ίδιο έτος θα ενσαρκώσει τον βασιλιά Πρίαμο στην μίνι σειρά Η ωραία Ελένη της Τροίας που βασίζεται στους προ-ομηρικούς μύθους για την Ελένη αλλά και στην Ιλιάδα του Ομήρου. Ένα χρόνο μετά (2004), θα παίξει τον ρόλο του Πόρθου στην ταινία Η γυναίκα σωματοφύλακας, όπου θα συμπρωταγωνιστήσει μαζί με τον Ζεράρ Ντεπαρντιέ, στην παραλλαγμένη μεταφορά του έργου του Αλέξανδρου Δουμά: Οι Τρεις Σωματοφύλακες. Το 2007, μαζί με τους Τζέισον Στέιθαμ, Ρον Πέρλμαν, Ρέι Λιότα και Μπαρτ Ρέυνολντς, θα παίξει στην ταινία φαντασίας/δράσης In the Name of the King: A Dungeon Siege Tale και το 2010 θα συμμετάσχει σε ένα επεισόδιο της σειράς φαντασίας Ο θρύλος του Εκλεκτού. Το 2015 έχει πρωταγωνιστικό ρόλο στην χριστιανική ταινία Beyond the mask και την επόμενη χρονιά θα παίξει σε 7 επεισόδια στην αμερικάνικη σειρά φαντασίας The Shannara chronicles, ενώ το 2018 μαζί με τους Τζέισον Μομόα, Άμπερ Χερντ, Γουίλεμ Νταφόε και Νικόλ Κίντμαν θα παίξει στην ταινία δράσης Aquaman. Το 2020 θα παίξει στην δραματική ταινία Shadowtown, όπου τα γυρίσματά της πραγματοποιήθηκαν στην Ισλανδία.
Εκτός από το κινηματογραφικό του έργο, ο Τζον Ρις-Ντέιβις έχει δανείσει την φωνή του σε πλήθος σειρών κινουμένων σχεδίων, όπως: Μπομπ Σφουγγαράκης, Fantastic Four, Τομ και Τζέρι, Gargoyles, Batman, Γουίνι το Αρκουδάκι, Scooby-Doo, Γάτος σπιρουνάτος, Η φρουρά των λιονταριών και Wizards: Tales of Arcadia. Επίσης, έχει το δικό του κανάλι στο YouTube όπου ανεβάζει θέματα εγκυκλοπαιδικού περιεχομένου.
Είναι παντρεμένος με την Lisa Manning και συζούν στην Νήσο του Μαν.
Θρησκεία
Ο Τζον Ρις-Ντέιβις δηλώνει σκεπτικιστής, ωστόσο θεωρεί την Χριστιανική θρησκεία ως την θρησκεία που επηρέασε αλλά και βελτίωσε περισσότερο από όλες τις άλλες, τις ζωές των ανθρώπων.
Πολιτική
Παρόλο που δεν ανήκει σε κανένα πολιτικό κόμμα, οι απόψεις του θεωρούνται συντηρητικές, ενώ πολλές φορές έχει μιλήσει εναντίον των Μουσουλμανικών πληθυσμών. Χαρακτηριστικά σε συνέντευξή του το 2004 ανέφερε: "'Η Ευρώπη βρίσκεται εν μέσω δημογραφικής καταστροφής, ωστόσο κανένας δεν θίγει το θέμα για να μην προσβληθούν τα πιστεύω ορισμένων ανθρώπων. Και εν μέρη αυτό είναι σωστό, ωστόσο υπάρχει ένα απτό πρόβλημα πολιτισμικών διαφορών. Μέχρι το 2020 το 50% του πληθυσμού της Ολλανδίας, κάτω των 18 ετών, θα αποτελείτε από Μουσουλμάνους.'"
Ο ίδιος δήλωσε πως είναι υποστηρικτής της εξόδου του Ηνωμένου Βασιλείου από την Ευρωπαϊκή Ένωση, ενώ πολλές φορές υποστήριξε την θέση του προσκεκλημένος σε τηλεοπτικά πάνελ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ουαλοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ουαλοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Ουαλοί άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Νόμοι πλανητικού συστήματος
Οι κύριοι φυσικοί νόμοι που διέπουν το Πλανητικό Σύστημα είναι κυρίως τρεις νόμοι που διατύπωσε ο Κέπλερ και αναφέρονται στην κίνηση των πλανητών γύρω από τον Ήλιο.
Νόμοι του Κέπλερ
1ος Νόμος: Η τροχιά των πλανητών είναι ελλειπτική με τον Ήλιο να βρίσκεται στη μία εστία της έλλειψης.
2ος Νόμος: Η ακτίνα που ενώνει τον Ήλιο και τον κάθε πλανήτη διαγράφει σε ίσους χρόνους ίσα εμβαδά.
3ος Νόμος: Το τετράγωνο της περιόδου περιφοράς του κάθε πλανήτη είναι ανάλογο με τον κύβο του μήκους του μεγάλου ημιάξονα της έλλειψης που διαγράφει.
Κατηγορία:Αστροφυσική
Γεώργιος Ζήβας
Ο Γεώργιος Ζήβας (Πάτρα 1911 - Πάτρα 4 Νοεμβρίου 1983) ήταν πρωταθλητής Ελλάδος στην ελεύθερη δισκοβολία και σφαιροβολία. Ήταν αθλητής της Παναχαϊκής και μέλος της εθνικής ομάδας.
Ο Ζήβας Ξεκίνησε τον αθλητισμό το 1925 σε ηλικία 14 ετών όταν και γράφτηκε στην Παναχαϊκή, συμμετείχε στους πρώτους του αγώνες που ήταν οι τοπικοί προκριματικοί για τους ολυμπιακούς αγώνες του Άμστερνταμ όπου δεν κατάφερε να διακριθεί. Πρώτη του νίκη το 1927 στους Β' πανελλήνιους εφηβικούς αγώνες που κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στην ελεύθερη δισκοβολία.
Κατέρριψε δύο φορές το πανελλήνιο ρεκόρ στην ελεύθερη δισκοβολία, τον Οκτώβριο του 1927 το πανελλήνιο ρεκόρ εφήβων με 34.38 και το πανελλήνιο ρεκόρ ανδρών το 1929 με 43.38, το ρεκόρ αυτό διατηρούνταν από το 1909. Ήταν επίσης πρώτος στους Ελληνο-Ελβετικούς αγώνες του 1929 στην ελεύθερη δισκοβολία με επίδοση 38,93. Πρώτος στο πανελλήνιο πρωτάθλημα του 1932 με επίδοση 12,55. Στο πανελλήνιο πρωτάθλημα του 1933 ήταν 1ος στην σφαιροβολία με 13,60 και 4ος στην ελεύθερη δισκοβολία με 37,11. Είχε κατακτήσει την πρώτη θέση στη σφαιροβολία και τη δεύτερη στη δισκοβολία στο Παγκύπριο πρωτάθλημα στίβου το 1929. Σημείωση: τότε συμμετείχαν στο πρωτάθλημα της Κύπρου και ελληνικοί σύλλογοι.
Στους Βαλκανικούς αγώνες ήταν τρίτος στην σφαιροβολία το 1931 με επίδοση 13,16, και τέταρτος το 1932 με επίδοση 12,74,5.
Νίκες
Ελεύθερη δισκοβολία
Σφαιροβολία
919
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Γεώργιος Ζήβας
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της δισκοβολίας Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της σφαιροβολίας Κατηγορία:Αθλητές στίβου της Παναχαϊκής Κατηγορία:Έλληνες Βαλκανιονίκες Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου
Παλιούρι (φυτό)
Περιγραφή
thumb|left|250px|Paliurus ramosissimus. Είναι θάμνοι ή μικρά δέντρα που αναπτύσσονται σε ύψος τα 3-15 μέτρα. Οι βλαστοί σχηματίζουν αλλεπάλληλες γωνίες αντίθετης φοράς, με ένα φύλλο και δύο μυτερά αγκάθια έξω από κάθε σύνδεσμο. Τα φύλλα είναι φυλλοβόλα ή αειθαλή, οβάλ μήκους 2-10 εκατοστά και πλάτους 1-7 εκατοστά, γυαλιστερά πράσινα με τρεις ευδιάκριτες φλέβες στη βάση και οδοντωτή περιφέρεια. Ο καρπός είναι ξηρός και ξυλώδης.
Paliurus spina-christi
thumb|right|250px|Paliurus spina-christi. Το Paliurus spina-christi είναι το είδος που απαντά στην περιοχή της Μεσογείου, νοτιοδυτικά αυτής και στην Κεντρική Ασία, από την Ισπανία και το Μαρόκο έως το Ιράν και το Τατζικιστάν.
Στην Ελλάδα απαντά αυτοφυές το είδος Paliurus spina christi ή Paliurus aculeatus, θάμνος ύψους 2-3 μέτρων, με κίτρινα πολύ μικρά άνθη σε μασχαλιαίες ταξιανθίες, κοινώς γνωστός ως Παλέουρος ή Παλιούρι.
Περιγραφή
thumb|250px|left| Το Paliurus spina-christi είναι ένας πολύκλαδος, αγκαθωτός, με φλοιό σταχτωπό, με ισχυρό ριζικό σύστημα, εντονότατη παραβλαστικότητα, σκληρό και βαρύ ξύλο, φυλλοβόλος θάμνος ή μικρό δέντρο, οι βλαστοί του οποίου σχηματίζουν αλλεπάλληλες γωνίες αντίθετης φοράς, με ένα φύλλο και δύο παράφυλλα μισχοφυή αγκάθια (ένα ευθύ, ένα κυρτό) έξω από κάθε κόμβο. Τα φύλλα είναι ωοειδή, δίσσειρα, μήκους 1–4 εκατοστά, ευρεία, στιλπνά πράσινα, με οδοντωτή περίμετρο. Ο καρπός είναι ξηρός, ξυλώδης, κοκκινοκίτρινος ή καστανοκίτρινος, τρίχωρος, περιβάλλεται από ένα κυκλικό πτερύγιο (κυματοειδές πτερύγιο) με διάμετρο 2-3,5 εκατοστά και φέρει ένα φακηοειδές σπέρμα σε κάθε χώρο.
Όνομα και ιστορία
thumb|250px|right| Το Paliurus spina-christi, κοινώς γνωστό ως το «αγκάθι του Χριστού», «αγκάθι γιρλάντα», «αγκάθι της Ιερουσαλήμ» ή «στέμμα από αγκάθια», είναι ένα είδος Παλίουρου, το οποίο κατάγεται από την περιοχή της Μεσογείου και τη νοτιοδυτική και Κεντρική Ασία, από το Μαρόκο και την Ισπανία, ανατολικά προς το Ιράν και το Τατζικιστάν. Η ονομασία «τσαλί» φαίνεται να είναι Τουρκικής προελεύσεως [Τουρκική λ. cali = βάτος].
Τα ονόματα αυτά προέρχονται από ένα παλαιό θρύλο ότι τα αγκαθωτά κλαδιά του θάμνου χρησιμοποιήθηκαν για να φτιάξουν το ακάνθινο στεφάνι που τοποθετήθηκε στο κεφάλι του Χριστού πριν από τη σταύρωσή του.
Ωστόσο, πιο προσεκτικές επιστημονικές μελέτες υποδεικνύουν έναν άλλο αγκαθωτό θάμνο, τον «Ziziphus spina-christi», που κατάγεται από την Κίνα και ανήκει στην ευρύτερη οικογένεια των ραμνιδών, (η γνωστή στην πατρίδα μας Ζιζιφιά ή Τζιτζιφιά), ως αυτόν, τα αγκάθια του οποίου αποτέλεσαν το ακάνθινο στεφάνι του Χριστού. Στη μελέτη αυτή συνηγορεί και το γεγονός ότι ο εν λόγω θάμνος φύεται και καλλιεργείται ευρέως στο Ισραήλ και γενικότερα σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή.
Φαρμακευτικές ιδιότητες
Είναι βότανο γνωστό από την αρχαιότητα. Τα φύλλα καθώς και η ρίζα του Παλίουρου, στο “Περί της των απλών φαρμάκων κράσεως και δυνάμεως Βιβλίον Θ”, (τόμ. ΧΙΙ, σελ. 93-94) ο Γαληνός τα χρησιμοποιεί για να θεραπεύει τα φύματα, ενώ τον καρπό για να διαλύει τους λίθους της ουροδόχου κύστεως, αντίληψη που διατηρείται μέχρι σήμερα.
Στη λαϊκή ιατρική χρησιμοποιήθηκε για την μείωση της χοληστερόλης. Στο Ιράν χρησιμοποιείται σήμερα ως διουρητικό και αντιυπερτασικό.
Σημειώσεις
<div style=""> <references group="Σημ" />
Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1978
Το 19ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης διοργανώθηκε στις 2-8 Οκτωβρίου 1978 στην αίθουσα της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών.
Συμμετοχές ταινιών μικρού μήκους
1978
Επαγωγή
Ο όρος επαγωγή μπορεί να αναφέρεται σε ένα από τα ακόλουθα:
Έφη Φερεντίνου
Η Έφη Φερεντίνου (Πάτρα 1915 – Αθήνα 1979) υπήρξε Ελληνίδα ιστορικός και κριτικός τέχνης, που εισήγαγε στην Ελλάδα τον Αφηρημένο Εξπρεσιονισμό ή τη Σχολή της Νέας Υόρκης, όπως συχνά αναφέρεται, με τα κείμενά της στα περιοδικά τέχνης, τις πρωτοσέλιδες επιφυλλίδες της στην εφημερίδα Ελευθερία και τη θητεία της ως Επιμελήτρια της Ιστορίας της Τέχνης στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο (1961-1976), στην έδρα του καθηγητή Άγγελου Προκοπίου (1909-1967). Προλόγισε επίσης πολλούς καταλόγους εκθέσεων συγχρόνων Ελλήνων καλλιτεχνών. Συνέβαλε στην αναβίωση του αρχαίου θεάτρου στον 20ό αιώνα με τις έμμετρες μεταφράσεις της αρχαίων τραγωδιών, όπως του Ευριπίδη: Μήδεια, Τρωάδες, Ιππόλυτος, Φοίνισσαι και Ανδρομάχη και την τραγωδία του Σοφοκλή Τραχίνιαι. Σε πρώτο γάμο, το 1935, παντρεύτηκε τον Κωστή Μπαστιά και απέκτησε ένα γιο, τον εκδότη και συγγραφέα Γιάννη Μπαστιά. Χώρισαν το 1941 και ξαναπαντρεύτηκαν το 1949 στην Οττάβα του Καναδά. Το 1961 παντρεύτηκε σε τρίτο γάμο τον ζωγράφο Κωστή Πασχάλη. Μέλος της Διεθνούς Ενώσεως Κριτικών Τέχνης (AICA), της Αμερικανικής Φιλολογικής Εταιρείας (American Philological Association), έφορος της Ένωσης Κριτικών Τέχνης με πρόεδρο τον Άγγελο Προκοπίου, ιδρυτικό μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Τεχνοκριτών (ΕΕΤ), μέλος της Ελληνικής Εταιρείας Αισθητικής, της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Πολιτισμού (Société Européenne de Culture) και της Εταιρείας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων, για τη μεταφραστική της συμμετοχή στις παραστάσεις αρχαίου δράματος του Εθνικού Θεάτρου και του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος. Μέλος της κριτικής επιτροπής της 8ης Πανελληνίου Εκθέσεως (1965) στο Ζάππειο, της κριτικής επιτροπής του «Ελληνικού και Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου» (1975), μαζί με τους ζωγράφους Γιώργο Σικελιώτη και Γιώργο Βακιρτζή, τον χαράκτη Τάσσο, κ.ά., στο διαγωνισμό για τη φιλοτέχνηση μακετών, καθώς και της κριτικής επιτροπής για την έκθεση «Σύγχρονη Ελληνική Τέχνη» στη Σόφια (Νοέμβριος-Δεκέμβριος 1976), όπου και παραβρέθηκε ως επίτροπος.
Από την Πάτρα στην Κατοχή και τον Εμφύλιο
Κόρη του Κεφαλλονίτη οφθαλμίατρου Σπύρου Φερεντίνου (1868-1923), που, μετά τις σπουδές του στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και την ανακήρυξή του σε Υφηγητή, μετεκπαιδεύτηκε στο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης,στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου, στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης και στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού, όπου διετέλεσε συνεργάτης του καθηγητή Φωτεινού Πανά. Το 1899 εγκαταστάθηκε στην Πάτρα, όπου ίδρυσε οφθαλμολογική κλινική και το 1910 εκλέχτηκε πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Πατρών. Εκεί μεγάλωσε η Έφη Φερεντίνου, με τις δύο αδελφές και τους δύο αδελφούς της: Ιωάννα (Νάνα), σύζυγο Κώστα Νικολακόπουλου, Αγγελική (Κική), σύζυγο Ανδρέα Βέργου, Στάθη και Γιώργο, σύζυγο Μαρίας Γεροπάντα. Μετά τον πρόωρο θάνατο του πατέρα της, η μητέρα της Σοφία, το γένος Δουζίνα, αποφάσισε να εγκατασταθεί στην Αθήνα με τα πέντε παιδιά της. Η Φερεντίνου σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, όπως και τα αδέλφια της. Υπήρξε μαθήτρια του Ιωάννη Συκουτρή και το 1938 απέκτησε το πτυχίο της Φιλοσοφικής Σχολής.
Ο γάμος της με τον Κωστή Μπαστιά αντιμετώπιζε προβλήματα, μεταξύ των οποίων και το πολιτικό θέμα, καθώς η οικογένεια Φερεντίνου ήταν αριστερής ιδεολογίας. Με την είσοδο των Γερμανών στην Αθήνα τα τέλη Απριλίου 1941, το ζεύγος χώρισε και στις 3 Νοεμβρίου 1941 εκδόθηκαν οι πρώτες αποφάσεις που θεωρούσαν τον Μπαστιά υπαίτιο, επιδίκαζαν διατροφή για την Φερεντίνου, αλλά του άφηναν την επιμέλεια του γιου, με δικαίωμα καθημερινής επικοινωνίας της μητέρας. Η Φερεντίνου άρχισε να εργάζεται ως καθηγήτρια στη Μέση Εκπαίδευση και οργανώθηκε σε επιτροπές του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου (ΕΑΜ), συχνά με τη χαράκτρια Βάσω Κατράκη. Έγινε μέλος του Συνδέσμου Ελληνίδων Επιστημόνων, που ελεγχόταν από το ΕΑΜ και στα Δεκεμβριανά το 1944 εργάστηκε ως εθελόντρια στο εαμικό νοσοκομείο «Άγιος Γεώργιος». Όπως γράφει ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Κρήτης Ευγένιος Ματθιόπουλος:
Το 1946, ο Κωστής Μπαστιάς έφυγε για τη Νέα Υόρκη με τον δεκάχρονο γιο του, ως ανταποκριτής αθηναϊκών εφημερίδων στις Ηνωμένες Πολιτείες, διαπιστευμένος και στα Ηνωμένα Έθνη. Η Φερεντίνου ξεκίνησε συχνή αλληλογραφία και με τον γιο της και με τον πρώην σύζυγό της, σε μία εποχή που και τα ταξίδια και τα τηλεφωνήματα ήταν πολύ δύσκολα. Τελικά, αποφάσισαν οι Μπαστιάς και Φερεντίνου να ξαναπαντρευτούν. Η πρεσβεία των ΗΠΑ στην Αθήνα, όμως, αρνήθηκε να εκδώσει βίζα για να ταξιδεύσει, παρά την πίεση στον Αμερικανό πρέσβη του Αρχιεπισκόπου Αμερικής Αθηναγόρα, που ήταν και Αμερικανός υπήκοος, του πρώην πρωθυπουργού και τότε υπουργού Εξωτερικών Κωνσταντίνου Τσαλδάρη και του Αρχηγού της Αστυνομίας Αθηνών Άγγελου Έβερτ. Η πρεσβεία έστειλε εμπιστευτικό έγγραφο στο Υπουργείο Εξωτερικών (Department of State) στην Ουάσινγκτον απαριθμώντας τη δράση της και καταλήγοντας ότι:
Τελικά, η Φερεντίνου ταξίδευσε χωρίς βίζα ως μετανάστρια στο Μπουένος Άιρες. Εκεί έκανε αίτηση στην Καναδική πρεσβεία για βίζα ως μετανάστρια στον Καναδά, και έφτασε στο παλαιό αεροδρόμιο Μάλτον του Τορόντο στις 28 Μαΐου 1949, όπου την περίμενε ο Μπαστιάς με τον Γενικό Πρόξενο της Ελλάδος στη Βοστώνη. Ο γάμος τελέστηκε αμέσως στην ελληνική εκκλησία και το πιστοποιητικό παραδόθηκε στην ελληνική πρεσβεία του Τορόντο για να προσθέσει την Φερεντίνου στο διαβατήριο του συζύγου της πλέον Μπαστιά, που ήταν και διπλωματικό, καθώς τελούσε και χρέη πολιτιστικού συμβούλου στην ελληνική πρεσβεία στην Ουάσινγκτον. Έτσι, πέρασαν τα καναδοαμερικανικά σύνορα με το αυτοκίνητο του προξενείου στο συνοριακό σταθμό του Ράουσες Πόιντ (Rouses Point), το βορειότερο σημείο της πολιτείας της Νέας Υόρκης, όπου οι αρχές χαιρέτισαν με σεβασμό το μαύρο διπλωματικό αυτοκίνητο με την ελληνική σημαιούλα να κυματίζει στο φτερό.
Στη Νέα Υόρκη του Αφηρημένου Εξπρεσιονισμού 1949-1954
Η άφιξη της Φερεντίνου στην Νέα Υόρκη συμπίπτει με μία από τις πιο σημαντικές στιγμές στην ιστορία της αμερικανικής τέχνης. Στα τέλη της δεκαετίας του 1940, λίγοι γνώριζαν το κίνημα του Αφηρημένου Εξπρεσιονισμού που συντελούταν κυρίως στη Νέα Υόρκη. Ονόματα, που αργότερα έγιναν γνωστά παγκοσμίως και εμφανίζονται σε όλες τις ιστορίες της τέχνης, ήταν ακόμη αναγνωρίσιμα μόνο σε ένα στενό κύκλο ειδημόνων. Καλλιτέχνες, όπως οι Τζάκσον Πόλοκ (Jackson Pollock), Μαρκ Ρόθκο (Mark Rothko), Μπάρνετ Νιούμαν (Barnett Newman), Ουίλλεμ ντε Κούνιγκ (Willem de Kooning), Άρσιλ Γκόρκι (Arshile Gorky), Φραντς Κλάιν (Franz Kline), Άντολφ Γκότλιμπ (Adolph Gottlieb), Μαρκ Τόμπεϋ (Mark Tobey), Χανς Χόφμαν (Hans Hoffman), Ρόμπερτ Μάδεργουελ (Robert Motherwell) κ.ά., δημιούργησαν το πρώτο αμερικανικό καλλιτεχνικό κίνημα, που κυριάρχησε διεθνώς, καθώς το Παρίσι έχανε την πρωτοκαθεδρία της τέχνης στη Νέα Υόρκη. Μουσεία, όπως το Μοντέρνας Τέχνης (MoMA), το Γκούγκενχαϊμ και το Μουσείο Ουίτνι Αμερικανικής Τέχνης (Whitney Museum), με εκθέσεις, μαθήματα, διαλέξεις και σεμινάρια, εκπαίδευαν όσους ενδιαφέρονταν, ενώ πολλοί κριτικοί τέχνης σε εφημερίδες και καλλιτεχνικά περιοδικά, διέδιδαν το νέο καλλιτεχνικό ευαγγέλιο.
Κριτικός και Ιστορικός Τέχνης
Από το 1953, αρχίζει να γράφει για την καλλιτεχνική κίνηση στη Νέα Υόρκη, στέλνοντας ανταποκρίσεις σε αθηναϊκές εφημερίδες. Το 1956, με την επιστροφή της από το Παρίσι, εγκαινιάζει τη συνεργασία της με το διμηνιαίο περιοδικό τέχνης Ζυγός των αδελφών Ερρίκος και Φραντζής Φραντζισκάκης, που διατηρούσαν την ομώνυμη γκαλερί. Η μορφή των κειμένων της αντανακλούν εποπτεία του καλλιτεχνικού χώρου και προσπάθεια μετάδοσής της στους αναγνώστες της. Παράλληλα με το Ζυγό, η Φερεντίνου ανέλαβε κάθε δεύτερη Κυριακή, μία επιφυλλίδα για «Καλλιτεχνικά θέματα» στην κεντρώα εφημερίδα Ελευθερία. Τις ενδιάμεσες Κυριακές έγραφε για την τέχνη ο ιστορικός της τέχνης Τώνης Σπητέρης (1910-1986), που «από πολύ νωρίς ενδιαφέρθηκε και μελέτησε τα σύγχρονα ρεύματα, τις πρωτοποριακές τάσεις και τις πειραματικές αναζητήσεις». Έτσι, αλληλοσυμπληρώνονταν η Φερεντίνου και ο Σπητέρης στα κοινά και πρωτοποριακά καλλιτεχνικά ενδιαφέροντά τους. Η Φερεντίνου με την αμερικανική οπτική, που έζησε στη Νέα Υόρκη και ο Σπητέρης με τη γαλλοευρωπαϊκή. Μέσα σε τέσσερα χρόνια (02.03.1957-02.04.1961), η Φερεντίνου δημοσίευσε στην Ελευθερία 76 επιφυλλίδες. Ο διορισμός της, όμως, ως επιμελήτρια στην έδρα Ιστορίας της Τέχνης στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο (ΕΜΠ), την ανάγκασε να αποχωρήσει από την εφημερίδα, καθώς θεωρούνταν ασυμβίβαστη η δημοσίευση σε εφημερίδες συνεργασιών επιστημονικού προσωπικού των Ανωτάτων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων (ΑΕΙ), αλλά μόνον σε καθαρώς επιστημονικά περιοδικά άνευ διαφημίσεων.
Το 1962, εκδόθηκε το καλλιτεχνικό περιοδικό Νέες Μορφές, με ιδρυτή και διευθυντή τον καθηγητή Άγγελο Προκοπίου, που μαζί με το Ζυγό αποτελούσαν το προπύργιο των καλλιτεχνικών ιδεών της εποχής. Η Φερεντίνου ξεκίνησε από το πρώτο τεύχος του νέου περιοδικού τακτική συνεργασία, όπως και με τα Χρονικά Αισθητικής της Εταιρείας Αισθητικής (εκδοση Ιδρύματος Μιχελή) που δημιούργησε ο αρχιτέκτων και καθηγητής του ΕΜΠ Παναγιώτης Α. Μιχελής, όπου έγραφε κριτική βιβλίου τέχνης. Από το 1963, συνεργάστηκε με το περιοδικό Art Voices της Νέας Υόρκης, ως ανταποκρίτρια στην Αθήνα και από το 1970 με την ετήσια πολιτιστική επιθεώρηση Χρονικό του καλλιτεχνικού κέντρου Ώρα του Ασαντούρ Μπαχαριάν.
Αφηρημένος εξπρεσιονισμός
Από το πρώτο άρθρο της στο Ζυγό το 1956, «Σύγχρονοι Αμερικανοί Γλύπτες», περιγράφει την κατάσταση όταν ο αφηρημένος εξπρεσιονισμός είναι κυρίαρχος:
Και δεκαοκτώ χρόνια αργότερα, το 1974, σε ένα από τα τελευταία της άρθρα στο Ζυγό περιγράφει την ολοκλήρωση του κύκλου του:
Σοσιαλιστικός ρεαλισμός
Με την ευκαιρία της έκθεσης διακοσίων αγνώστων έργων του Βασίλι Καντίνσκι, στην «Σταίντισε Γκαλερί» του Μονάχου την άνοιξη του 1957, η Φερεντίνου γράφει για τους πολιτικούς διωγμούς που πέρασε η σύγχρονη τέχνη: