cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
3056 INAG
Ο INAG είναι ένας αστεροειδής της Κύριας ζώνης αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,6. Ανακαλύφθηκε το 1978 από τον Γιαπωνέζο αστρονόμο Κοϊτσίρο Τομίτα και πήρε το όνομά του από τα αρχικά για το Εθνικό Ινστιτούτο Αστρονομίας και Γεωφυσικής (γαλλικά: Institut national d'astronomie et de géophysique)
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του INAG εκτιμάται σε 5,217 χλμ. περίπου, ενώ το άλβεδό του είναι 0,449.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Κατηγορία:Αστεροειδείς Κύριας Ζώνης
Δροσιά Πέλλας
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Πέλλας Κατηγορία:Δήμος Έδεσσας
Το Δικό Τους Παιχνίδι
Το Δικό Τους Παιχνίδι (αγγλικά: A League of Their Own) είναι αμερικανική δραματική, αθλητική κωμωδία παραγωγής 1992. Τη σκηνοθεσία ανέλαβε η Πένι Μάρσαλ και το σενάριο έγραψαν οι Λόουελ Γκανζ και Μπαμπαλού Μαντέλ. Πρωταγωνιστούν οι Τζίνα Ντέιβις, Τομ Χανκς, Λόρι Πίτι, Ρόζι Ο'Ντόνελ και Μαντόνα. Η ταινία αφηγείται την ιστορία του πραγματικού Γυναικείου Αμερικανικού Πρωταθλήματος Μπέιζμπολ.
Η ταινία κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους την 1η Ιουλίου 1992. Απέσπασε κυρίως θετικά σχόλια από τους κριτικούς και αποδείχτηκε μεγάλη εισπρακτική επιτυχία αποφέροντας 132,4 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως. Έλαβε δύο υποψηφιότητες για Χρυσή Σφαίρα, Α' Γυναικείου Ρόλου - Κωμωδία/Μιούζικαλ για την ερμηνεία της Ντέιβις και Καλύτερου Τραγουδιού. Το 2012 η ταινία επελέγη από τη Βιβλιοθήκη του Αμερικάνικου Κογκρέσου ως τμήμα του Εθνικού Μητρώου Κινηματογράφου ως πολιτιστικά, ιστορικά και αισθητικά σημαντική.
Η επιτυχία της ταινίας ακολούθησε μια τηλεοπτική σειρά που προβλήθηκε στο αμερικανικό κανάλι CBS το 1993 με τους Γκάρι Μάρσαλ, Μέγκαν Κάβανο, Τρέισι Ράινερ και Τζον Λόβιτζ να επαναλαμβάνουν τους ρόλους τους. Η σειρά κόπηκε μετά από 6 επεισόδια.
Πλοκή
Η ταινία ξεκινάει το 1988 με μια ηλικιωμένη χήρα την Ντότι Χίνσον που διστακτικά ετοιμάζεται να παρεβρεθεί στα εγκαίνια του μουσείου της Γυναικείας Αμερικανικής Ομάδας Μπέιζμπολ στη Νέα Υόρκη. Η Ντότι στα νιάτα της ήταν μια από τις καλύτερες παίκτριες και παρ' όλο που λάτρευε το μπέιζμπολ, ποτέ δεν το θεώρησε σημαντικό μέρος της ζωής της. Καθώς φτάνει στο γήπεδο, η Ντότι ξανασυναντά τις πρώην συμπαίκτριες και φίλες της. Έτσι αρχίζει μια αναδρομή όταν οι αγώνες ξεκίνησαν το 1943.
Όταν ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος απειλεί να κλείσει το πρωτάθλημα μπέιζμπολ, ο Γουόλτερ Χάρβεϊ αποφασίζει να δημιουργήσει ένα γυναικείο πρωτάθλημα για να βγάλει χρήματα. Ο Άιρα Λόουνστιν γίνεται επικεφαλής των δημοσίων σχέσεων και ο Έρνι Καπαντίνο ταξιδεύει σε όλη τη χώρα για να βρει καλές παίκτριες.
Στον Καπαντίνο αρέσει η παίκτρια Ντότι Χίνσον. Έχει πολύ καλό χέρι και είναι αρκετά όμορφη ώστε να τραβήξει άντρες στο γήπεδο. Της προσφέρει θέση στην ομάδα, αλλά η παντρεμένη Ντότι ξέρει που βρίσκεται και εργάζεται στη φάρμα του πατέρα της στο Όρεγκον ενώ ο σύζυγός της είναι στον πόλεμο. Ο Καπαντίνο εντυπωσιάζεται λιγότερο από την μικρότερη αδερφή της Ντότι, Κιτ Κέλλερ. Της λέει τότε ότι θα την πάρει μαζί του αν πείσει την αδερφή της να έρθει μαζί.
Όταν το τρίο φτάνει στο Σικάγο για τα δοκιμαστικά, τα κορίτσια γνωρίζουν τις άλλες κοπέλες, ανάμεσά τους τη Ντόρις Μέρφι και τη φίλη της Μέι Μορνταμπίτο, δύο αγριοκόριτσα από τη Νέα Υόρκη. Μαζί με άλλα εννιά κορίτσια σχηματίζουν την ομάδα Ρόκφορντ Πίτσις, ενώ 48 άλλες χωρίζονται στις ομάδες Ρέισιν Μπελς, Κινόσα Κόμετς και Σάουθ Μπεντ Μπλου Μποξ. Οι Πίτσις έχουν αρχηγό τον αλκοολικό πρώην παίκτη Τζίμι Ντούγκαν. Ο Τζίμι στην αρχή συμπεριφέρεται στο όλο πράγμα σαν αστείο, αφήνοντας την αρχηγεία στην Ντότι. Στην πορεία όμως πάνω σε μια διαφωνία με την Ντότι, αναλαμβάνει την ηγεσία της ομάδας.
Το πρωτάθλημα προσελκύει πολύ λίγο κόσμο. Ο Λόουστιν λέει στις Πίτσις ότι τα πράγματα είναι άσχημα και οι ιδιοκτήτες σκέφτονται να τους σταματήσουν. Με έναν φωτογράφο του περιοδικού Life να παρεβρίσκεται, τους ζητάει να κάνουν κάτι θεαματικό. Η Ντότι τότε, κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού, πιάνει την μπάλα κάνοντας σπαγκάτο. Η φωτογραφία γίνεται εξώφυλλο και όλο και περισσότερος κόσμος πηγαίνει στους αγώνες.
Η αδελφική κόντρα μεταξύ των Ντότι και Κιτ, οξύνεται όλο και πιο πολύ καθώς προχωράει η σεζόν. Η Κιτ έχει τεράστιο σύνδρομο κατωτερότητας επειδή η Ντότι είναι καλύτερη παίκτρια και ομορφότερη γυναίκα. Μετά το θυμό της Κιτ, όταν η Ντότι υποστήριξε τον Ντούγκαν στο να την αντικαταστήσει, η Ντότι είπε στο Λόουνστιν ότι σκέφτεται να τα παρατήσει καθώς δε θέλει να είναι η αιτία της δυστυχίας της αδερφής της. Ο Λόουνστιν, που θεωρούσε τη Ντότι το καλύτερο χαρτί του πρωταθλήματος γνωστή πλέον ως "Η Βασίλισσα των Διαμαντιών", στέλνει την Κιτ σε άλλη ομάδα. Η εξαγριωμένη Κιτ κατηγορεί την αδερφή της.
Λίγο πριν τον σημαντικό αγώνα των προκριματικών του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος, έρχεται ένα τηλεγράφημα που ανακοινώνει το θάνατο του συζύγου της παίκτριας Μπέτι "Σπαγκέτι" Χορν. Το ίδιο απόγευμα, ο σύζυγος της Ντότι επιστρέφει. Τον επόμενο πρωί, καθώς ο Τζίμι συγκεντρώνει την ομάδα του, εκπλήσσεται όταν βλέπει τη Ντότι να φεύγει με τον άντρα της Μπομπ. Της λέει, τότε, ότι είναι ένα από τα αστέρια της ομάδας και ότι αν εγκαταλείψει τώρα θα το μετανιώνει ολόκληρη τη ζωή της.
Η ομάδα συνεχίζει χωρίς την Ντότι μέχρι τον τελευταίο αγώνα του πρωταθλήματος, όταν η Ντότι ξαφνικά εμφανίζεται ντυμένη έτοιμη να παίξει έναν τελευταίο αγώνα εναντίον της ομάδας Ρέισιν Μπελς, στην οποία τώρα παίζει η αδερφή της. Κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού, η Ντότι σκοράρει δύο πόντους, προκαλώντας πανικό στην Κιτ. Προς το τέλος όμως του αγώνα, η Ντότι χάνει και η Κιτ κερδίζει. Μετά το τέλος του παιχνιδιού, οι δύο αδελφές τα ξαναβρίσκουν, λίγο πριν η Ντότι αναχωρήσει με τον Μπομπ.
Η ταινία έρχεται πάλι στο σήμερα. Η Ντότι και η Κιτ, που έχουν καιρό να ειδωθούν, ξανασυναντιούνται, μαζί με τις πρώην συμπαίκτριες, στα εγκαίνια του γυναικείου τμήματος Μπέιζμπολ του μουσείου, όπου και βγάζουν όλες μαζί φωτογραφία ως η αυθεντική ομάδα των Ρόκφορντ Πίτσις του 1943.
Παραγωγή
Στο αρχικό σενάριο ο ρόλος του Τζον Λόβιτζ ήταν μεγαλύτερος και πιο σημαντικός στην πλοκή της ταινίας. Οι γυναίκες που βλέπουμε στο τέλος της ταινίας και στους τίτλους τέλους είναι αληθινές παίκτριες του γυναικείου πρωταθλήματος. Στην ταινία στον τελικό του πρωταθλήματος του 1943 διαγωνίζονται οι Ρέισιν Μπελς με τις Ρόκφορντ Πίτσις ενώ στην πραγματικότητα οι Μπελς έπαιξαν με τις Κινόσα Κόμετς. Η ταινία στην αρχή απεικονίζει το πρωτάθλημα σαν μη δημοφιλή και μη κερδοφόρο. Στην πραγματικότητα το πρωτάθλημα γνώρισε μεγάλη επιτυχία από την αρχή.
Κάστινγκ
Οι Τζόαν Τζετ, Ντέμι Μουρ, Άλι Σίντι, Μπρουκ Σιλντς και Ούμα Θέρμαν έκαναν δοκιμαστικό για ρόλους στην ταινία. Ο ρόλος της Ντότι αρχικά δόθηκε στην στην Ντέμπρα Γουίνγκερ, αλλά αποσύρθηκε όταν η Μαντόνα συμφώνησε να παίξει. Η Τζίνα Ντέιβις, που αντικατέστησε τελευταία στιγμή τη Γουίνγκερ, έμαθε το ρόλο λίγες μέρες πριν ξεκινήσουν τα γυρίσματα. Το καστ έκανε ήδη αρκετούς μήνες προπόνηση ενώ η Ντέιβις μέσα σε λίγες εβδομάδες είχε γίνει εξπέρ. Η σκηνοθέτης Πένι Μάρσαλ, έδωσε το ρόλο της Μπέτι "Σπαγκέτι" στην κόρη της Τρέισι Ράινερ και του Γουόλτερ Χάρβεϊ στον αδερφό της και επίσης σκηνοθέτη Γκάρι Μάρσαλ. Στη Μόιρα Κέλι είχε αρχικά δοθεί ο ρόλος της Κιτ, αλλά λόγω τραυματισμού αναγκάστηκε να αποχωρήσει, ενώ προτάθηκε και η Μόλι Ρίνγκγουολντ πριν καταλήξει στην Λόρι Πίτι. Όλες οι ηθοποιοί στο δοκιμαστικό τους, έπρεπε να αποδείξουν ότι ξέρουν να παίζουν μπέιζμπολ.
Box office
Με προϋπολογισμό 40.000.000 δολάρια, η ταινία έκανε άνοιγμα τριημέρου στη 2η θέση με 13,7 εκατομμύρια δολάρια. Συνολικά συγκέντρωσε 107,5 εκατομμύρια δολάρια στο αμερικανικό box office και 24,9 εκατομμύρια δολάρια στον υπόλοιπο κόσμο. Παγκοσμίως απέφερε 132,4 εκατομμύρια δολάρια. Ήταν η 10η μεγαλύτερη εισπρακτική επιτυχία στην Αμερική το 1992 και η 19η παγκοσμίως. Μέχρι και σήμερα παραμένει η μεγαλύτερη εισπρακτική επιτυχία στην κατηγορία αθλητικών ταινιών με θέμα το μπέιζμπολ.
Βραβεία & Υποψηφιότητες
Η ατάκα του Τομ Χανκς "Δεν υπάρχει κλάμα στο μπέιζμπολ" ("There's no crying in baseball!") ψηφίστηκε στη 54η θέση στην κατηγορία AFI 100 Χρόνια... 100 Κινηματογραφικές Ατάκες από το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1992 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Columbia Pictures Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές αθλητικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες Εθνικού Μητρώου Κινηματογράφου Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε πραγματικά γεγονότα Κατηγορία:Ταινίες με θέμα τη γυναίκα
Λουβατάνζ
Το Λουβατάνζ (γαλλικά: Louvatange) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ζυρά, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Λουβατανζαί (γαλλικά: Louvatangeais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ζυρά
Λεσέρ
Το Λεσέρ (γαλλικά: Leschères) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ζυρά, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ζυρά
Νίκος Δεληγιάννης
Ο Νίκος Δεληγιάννης (γεννήθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου 1976 στην Αθήνα) είναι Έλληνας πρώην διεθνής υδατοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως τερματοφύλακας στον Ολυμπιακό Πειραιώς, για 14 συνεχόμενα έτη.
Διεθνείς συμμετοχές
Ο Νίκος Δεληγιάννης είναι διεθνής με την Εθνική Ομάδα Υδατοσφαίρισης της Ελλάδος για περισσότερο από μια δεκαετία και πραγματοποίησε δεκάδες συμμετοχές. Μεταξύ άλλων, έχει συμμετάσχει σε 4 Ολυμπιακούς Αγώνες (2000, 2004, 2008 και 2012).
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες υδατοσφαιριστές Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές της εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές ΟΣΦΠ
1-προπεν-1-όλη
Η προπεν-1-όλη-1 είναι  ονομασία δύο γεωμετρικών ισομερών αλκενολών, δηλαδή ακόρεστων άκυκλων μονοσθενών αλκοολών με ένα διπλό δεσμό. Συνήθως αντιπροσωπεύεται από τους τύπους CH3CH=CHOH και MeCH=CHOH. Με βάση το χημικό της τύπο, C3H6Ο έχει τα ακόλουθα οκτώ (8) ισομερή:
Ταυτομέρεια
Βασική ιδιότητά της είναι η ταυτομέρεια με την προπανάλη, με την οποία βρίσκεται πάντα σε χημική ισορροπία, έντονα μετατοπισμένη σε όφελος της αλδεδης, η οποία όμως δεν είναι δυνατό να απομονωθεί χωρίς την παρουσία ανιχνεύσιμων ιχνών προπεν-1-όλης-1. Μπορεί να καταλυθεί προς την επιθυμητή κατεύθυνση με παρουσία οξέων, βάσεων ή ουσιών που απομακρύνουν ποσότητες από τη μια από τις δύο ενώσεις : 400 px
Αλογόνωση
Με επίδραση αλογόνου (X2) έχουμε προσθήκη του στην προπεν-1-όλη-1. Παράγεται αρχικά η ασταθής 1,2-διαλοπροπανόλη-1 που αφυδραλογονώνεται σχηματίζοντας τελικά 2-αλοπροπανάλη :
Πηγές
Κατηγορία:Ελάσσονα ταυτομερή Κατηγορία:Αλκενόλες
Θρησκεία στο Ηνωμένο Βασίλειο
Το Ηνωμένο Βασίλειο έχει επίσημη θρησκεία τον Προτεσταντισμό, με την Εκκλησία της Αγγλίας να είναι η επίσημη εκκλησία. Η επικρατέστερη θρησκεία του είναι ο Χριστιανισμός με 46,1%, σύμφωνα με την απογραφή του 2021. Μεγάλο ποσοστό καταλαμβάνουν επίσης οι Άθεοι (και οι Αγνωστικιστές) με 37,2%. Ακολουθεί το Ισλάμ με 6,5% και ο Ινδουισμός με 1.9%.
Το μεγαλύτερο ποσοστό από τον Χριστιανισμό αντιστοιχεί στον Προτεσταντισμό (περίπου το 82%), ένα μικρότερο ποσοστό αντιστοιχεί στον Καθολικισμό, κυρίως στον πληθυσμό της Βόρειας Ιρλανδίας (περίπου το 10%) και το υπόλοιπο αντιστοιχεί σε άλλους χριστιανούς, κυρίως χριστιανούς χωρίς δόγμα, Πρεσβυτεριανούς και Μεθοδιστές (περίπου το 8%).
Πινακίδες οδοσήμανσης στην Ελλάδα
Μια σειρά από πινακίδες χρησιμοποιούνται σε ελληνικούς δρόμους, όπως πινακίδες προορισμού, πινακίδες προειδοποίησης για πιθανούς κινδύνους ενόψει και ρυθμιστικές πινακίδες που καθοδηγούν τους χρήστες του δρόμου να εκτελούν συγκεκριμένες ενέργειες.
Ιστορικό
μικρογραφία|Ρωμαϊκό ορόσημο που βρέθηκε στην Βοιωτία. (2ος Αιώνας π.Χ.) Η ιστορία των πινακίδων σήμανσης στην Ελλάδα ξεκινά από την Αρχαιότητα. Η πρώτη οδική σήμανση, περιλάμβανε μαρμάρινες στήλες με την κεφαλή του θεού Ερμή, ο οποίος ήταν προστάτης των οδοιπόρων. Οι στήλες αυτές ήταν γνωστές ως "ἑρμαῖ". Υπήρχαν επίσης και σταδιοδείκτες, ορόσημα για την μέτρηση του μήκους τον οδών σε στάδια. Παρεμφερείς στήλες χρησιμοποιούνταν και στα Ρωμαϊκά χρόνια, αλλά είχαν τα μίλια ως μονάδα μέτρησης. Η σύγχρονη ελληνική οδική σήμανση μπορεί να εντοπιστεί με την ίδρυση της ΕΛΠΑ, το 1924. Σύμφωνα με την ΕΛΠΑ, η σήμανση έγινε κυρίως με δικές της δαπάνες και συνεχίστηκε μέχρι και το 1957, όταν την ανέλαβε το κράτος, ενώ τοποθέτησε επίσης και πινακίδες με συνθήματα απευθυνόμενα στους οδηγούς των αυτοκινήτων και των μοτοσικλετών "για μια ασφαλή κυκλοφορία".
Στις 25 Ιουλίου 1962, και με το ΦΕΚ Α' 110/62 (Το οποίο θέσπισε τον πρώτο επίσημο Κ.Ο.Κ. εν Ελλάδι), ανακοινώθηκε στην παράγραφο 1 του Άρθρου 14 ότι "δια κοινών αποφάσεων, εκδιδομένων υπό των Υπουργών Συγκοινωνιών, Δημοσίων Έργων και Εσωτερικών, ορισθήσεται παν θέμα αναφερόμενον εις τας πινακίδας σημάνσεως, τας σημάνσεις των οδοστρωμάτων, τον τύπον των σηματοδοτών, τα χαρακτηριστικά της οδικής σηματοδοτήσεως και τον τρόπον εφαρμογής αυτής.", ενώ στην παράγραφο 2 του ίδιου άρθρου ότι "αι διατάξεις του Διεθνούς Πρωτοκόλλου περί Οδικών Σημάτων και Σηματοδοτήσεως της Γενεύης του Σεπτεμβρίου 1949, μετά των συμπληρωμάτων αυτού ισχύουσι προσωρινώς και μέχρι της εφαρμογής των εν τη παραγράφω 1 του παρόντος άρθρου οριζομένων."
Τελικά, στις 6 Ιουλίου 1974, 12 χρόνια μετά τις αρχικές ανακοινώσεις και με το ΦΕΚ Β' 676/74, εκπονήθηκαν οι πρώτες σοβαρές προδιαγραφές σήμανσης, οι οποίες ισχύουν μέχρι και σήμερα. Ήταν η πρώτη φορά που διαγράμματα πινακίδων περιλαμβάνονταν σε ΦΕΚ. Από την δημοσίευση της σχετικής Εφημερίδας της Κυβέρνησης, καταργήθηκαν οι "κατά τας διατάξεις της παραγρ. 2 του άρθρου 14 του Ν.Δ. 4332/62 "περί κυρώσεως Κώδικος οδικής κυκλοφορίας", προσωρινής ισχύος Πνακίδες σημάνσεως οδών, αι περιεχόμεναι εις το Διεθνές Πρωτόκολλον περί Οδικών Σημάτων και Σηματοδοτήσεως της Γενεύης του Σεπτεμβρίου 1949". Ωστόσο, για μια πενταετία από την δημοσίευση αυτήν, εξακολουθούσαν να ισχύουν έξι (6) από αυτές, ως "προσωρινώς διατηρούμεναι πινακίδες" μέχρι το 1979.
Το σύστημα που χρησιμοποιείται σήμερα αναπτύχθηκε κυρίως στα τέλη της δεκαετίας του 1970 και στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Υπήρχαν εννέα σημαντικά βήματα στην ανάπτυξη του συστήματος.
Σχέδιο
μικρογραφία|Στις νεότερες πινακίδες, χρησιμοποιείται συχνά η γραμματοσειρά "DIN 1451". Αυτή η γραμματοσειρά συναντάται κυρίως σε αυτοκινητοδρόμους, ενώ σε μεγαλύτερο βαθμό στο υπόλοιπο δίκτυο χρησιμοποιείται η Transport.
Γραμματοσειρά
Πριν το 1974, ίσχυε η κλασσική γραμματοσειρά που εμφανίζεται σε έντυπα, πινακίδες και ταμπέλες της εποχής (Impact). Η γραμματοσειρά στις πινακίδες σήμερα είναι η Transport, η οποία εμφανίζεται και στις πινακίδες άλλων ευρωπαϊκών κρατών. Στους δε αυτοκινητοδρόμους, ισχύει η γραμματοσειρά DIN 1451. Σε πολλές πινακίδες, μπορούν να χρησιμοποιηθούν και άλλες γραμματοσειρές.
Γλώσσα
Οι πινακίδες στην Ελλάδα είναι σε δύο γλώσσες: Την Ελληνική (Ελληνικό Αλφάβητο) και την Αγγλική (Λατινικό Αλφάβητο). Παλαιότερα, οι πινακίδες ήταν στην Καθαρεύουσα και χρησιμοποιούσαν το Πολυτονικό σύστημα, μέχρι το 1976 και το 1981, που αντικαταστάθηκαν από την Δημοτική και το Μονοτονικό σύστημα αντίστοιχα.
Αντανακλαστικότητα
Οι πινακίδες κατά την διάρκεια της νύχτας είναι είτε:
Ο Διεθνής Οργανισμός Τυποποίησης (ISO) χαρακτηρίζει της εξής μεμβράνες:
Υλικό κατασκευής
Σύμφωνα με το ΦΕΚ 99/76 Β΄, οι πινακίδες κατασκευάζονται από φύλλα αλουμινίου, "εκ κράματος τύπου AIMg 2 κατά DIN 1725 Blatt I" ή αλουμίνιο "τύπου SIC 114 κατά BS 873: PART 1: 1970, καλώς λειανθέντα, πάχους >3mm.". Για την αποφυγή διάβρωσης, "υπολογίζονται δε με συντελεστήν ασφαλείας ως προς την μηχανικήν αυτών αντοχήν, άνω του 1,61."
Στύλοι στήριξης
Σύμφωνα με το ΦΕΚ 1061 Β'/1980, οι στύλοι των πινακίδων είναι μεταλλικοί και κατασκευάζονται από χαλυβοσωλήνες ή σωλήνες από κράμα αλουμινίου. Οι χαλυβοσωλήνες διαθέτουν Άνθρακα (0,17% έως 0,30%), Θείο (0,050% έως 0,060%) και φώσφορο (0,050% - 0,060%), ενώ οι σωλήνες αλουμινίου, οι οποίοι είναι φτιαγμένοι από κράμα αλουμινίου τύπου 6005-Α κατά την γαλλική προδιαγραφή AFNOR, πυρίτιο (0,60% έως 0,90%), σίδηρο, (0,35% μέγιστο), μαγγάνιο (0,50% μέγιστο) και μαγνήσιο (0,40% έως 0,70%) και το ύψος τους είναι περίπου 2,50 έως 3,30 μ. Συνήθως, οι στύλοι κατασκευάζονται από ατσάλι, μορφής κοιλοδοκών, ή από ελαφρά οπλισµένο σκυρόδεµα σε κυκλικές διατοµές. Μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν και δύο ή περισσότεροι στύλοι, σε πινακίδες με μεγαλύτερο πλάτος.
Διαστάσεις
Οι πινακίδες έχουν τα εξής μεγέθη:
Στους αυτοκινητόδρομους, το μέγεθος της πινακίδας και των γραμμάτων, καθώς και η γραμματοσειρά, απαιτούν ιδιαίτερη αντιμετώπιση, λόγω των διαφορετικών απαιτήσεων της οδήγησης στους εν λόγω δρόμους.
Πινακίδες από το 1974 έως σήμερα
Παρακάτω, παραθέτονται τα βασικά χαρακτηριστικά των πινακίδων που ισχύουν από το 1974 μέχρι σήμερα:
Κατηγοριοποίηση
Οι οδικές πινακίδες στην Ελλάδα κατηγοριοποιούνται τυπικά σε σύνολα, προσδιοριζόμενα από τα αρχικά γράμματα της εκάστοτε κατηγορίας κι έναν αριθμό:
Ρυθμιστικές πινακίδες της κυκλοφορίας (Ρ-XX)
Πληροφοριακές Πινακίδες (Π-XX)
Πρόσθετες πινακίδες: (Πρ-XX)
Πινακίδες που υποδηλώνουν το ίδιο νοήμα αλλά προς διαφορετική κατεύθυνση, ή είναι παρεμφερείς των βασικών πινακίδων αλλά έχουν ελαφρώς διαφορετικό νόημα, έχουν το ίδιο γράμμα και αριθμό, αλλά διαχωρίζονται με ένα πεζό γράμμα (π.χ. α, β, γ, δ, ... ή α για αριστερά και δ για δεξιά)
Πινακίδες αναγγελίας κινδύνου
αριστερά|μικρογραφία|Πινακίδα Κ-25, που υποδηλώνει γενικό κίνδυνο. Η σειρά Κ του ΚΟΚ, περιλαμβάνει τις προειδοποιητικές πινακίδες. Αυτές είναι κυρίως τριγωνικές (με εξαίρεση τις Κ-33 έως Κ-37). Ο χρωματισμός τους αποτελείται κυρίως από μαύρο σύμβολο (pictogram) σε κίτρινο υπόβαθρο (Εκτός της Κ-21, όπου είναι λευκό) με κόκκινο πλαίσιο. Οι εν λόγω πινακίδες, έχουν ως σκοπό την έγκαιρη προειδοποίηση των οδηγών για κινδύνους, που μπορεί να συναντήσουν στη συνέχεια της πορείας τους (π.χ. επικίνδυνων θέσεων, προσβάσεις οδικών κόμβων, προσβάσεις ισόπεδων σιδηροδρομικών διαβάσεων, κλπ.) προκειμένου να λάβουν έγκαιρα τα κατάλληλα μέτρα (π.χ. μείωση ταχύτητας).
Συνολικά, υπάρχουν 47 τέτοιες πινακίδες, με αρίθμηση Κ-1α, Κ-1δ, Κ-2α, Κ-2δ, Κ-3 έως Κ-5, Κ-6α, Κ-6δ, Κ-7 έως Κ-27, Κ-28α, Κ-28δ, Κ-29α, Κ-29δ, Κ-30 έως Κ-37, Κ-38α, Κ-38δ και Κ-39 έως Κ-44Οι πινακίδες που θεσπίστηκαν αρχικά στο ΦΕΚ Β' 676/74 ήταν 39. Με το ΦΕΚ 182/Α/25-11-1992 θεσπίστηκαν άλλες τέσσερις πινακίδες διαφόρων θεμάτων (ερείσματος, σήραγγας και κυκλοφοριακής συμφόρησης) και με το ΦΕΚ Α’137/22-7-2004, ενόψει της έναρξης λειτουργίας του Τραμ της Αθήνας, επικαιροποιήθηκαν οι πινακίδες για ισόπεδες διαβάσεις σιδηροδρόμων και προστέθηκε νέα πινακίδα για ισόπεδη διάβαση τροχιοδρόμου. Τέλος, με το ΦΕΚ Α’22/29-1-2014 προστέθηκε πινακίδα για την εμφάνιση ομίχλης και με το ΦΕΚ Α’59/30-3-2018 προστέθηκαν δύο νέες πινακίδες που αφορούσαν τις διαβάσεις πεζών και ποδηλατών.
Διαγράμματα των πινακίδων αυτών, παραθέτονται στο πρότυπο δεξιά:
Ρυθμιστικές Πινακίδες
Η σειρά Ρ του ΚΟΚ, περιλαμβάνει τις ρυθμιστικές πινακίδες της κυκλοφορίας, απαγορευτικές ή υποχρεωτικές, ή και που αφορούν την προτεραιότητα των οχημάτων. Οι πινακίδες αυτές, είναι κυρίως στρόγγυλες (Εκτός των Ρ-1 έως Ρ-4, Ρ-6, Ρ-43, Ρ-44, Ρ-60, Ρ-61 και Ρ-69 έως Ρ-75). Ο χρωματισμός τους αποτελείται κυρίως από μαύρο σύμβολο (pictogram) σε λευκό υπόβαθρο με κόκκινο πλαίσιο, καμιά φορά με διαγώνια γραμμή στην μέση (η οποία υποδηλώνει απαγόρευση), όταν πρόκειται για απαγορευτικές και λευκό σύμβολο σε μπλε υπόβαθρο, όταν πρόκειται για υποχρεωτικές πινακίδες. Οι εν λόγω πινακίδες, τoπoθετoύνται για να ενημερώνουν τους οδηγούς για υπoχρεώσεις, περιορισμούς ή απαγορεύσεις, και την συμμόρφωσή τους σε αυτές. Ακόμη, επισύρονται ποινές και πρόστιμα, σε περίπτωση παράβασης των πινακίδων αυτών.
Συνολικά, υπάρχουν 87 τέτοιες πινακίδες, με αρίθμηση Ρ-1 έως Ρ-50, Ρ-50α, Ρ-50δ, Ρ-51α, Ρ-51δ, Ρ-52, Ρ-52α, Ρ-52δ, Ρ-53 έως Ρ-66, Ρ-66α, Ρ-67, Ρ-67α, Ρ-68, Ρ-68α, Ρ-69 έως Ρ-72, Ρ-73α, Ρ-73δ, Ρ-74α, Ρ-74δ και Ρ-75 έως Ρ-77
Διαγράμματα των πινακίδων αυτών, παραθέτονται στο πρότυπο δεξιά:
Πληροφοριακές Πινακίδες
Οι πινακίδες αυτές, είναι ως επί το πλείστο ορθογώνιες σε μπλε φόντο (Εκτός από τις Π-13, Π-40 και τις πινακίδες που είναι σε μορφή βέλους.)
Πληροφοριακές πινακίδες αποκλειστικά για αυτοκινητοδρόμους
thumb|Π-89 Kατεύθυνσης εισόδoυ στoν αυτoκινητόδρoμo Οι πινακίδες αυτές, είναι ως επί το πλείστο ορθογώνιες σε πράσινο φόντο.
Πρόσθετες πινακίδες
Οι εν λόγω πινακίδες είναι ορθογώνιες με μαύρο περίγραμμα σε λευκό φόντο με μαύρο εικονόγραμμα και τoπoθετoύνται σε συνδυασμό πάντoτε με άλλες πινακίδες οδοσήμανσης. Ως σκοπό έχουν:
Οι πρόσθετες πινακίδες δεν χρησιμοποιούνται ποτέ μόνες τους.
Άλλες πινακίδες σήμανσης αυτοκινητοδρόμων
Οι εν λόγω πινακίδες σύμφωνα με την ΔΜΕΟ/Ο/613 - ΦΕΚ Β' 905/2011 εμφανίζονται στους αυτοκινητοδρόμους είτε ως ξεχωριστές πινακίδες είτε ως σύμβολα σε πινακίδες.
Πινακίδες, που δεν είναι πια σε χρήση (μετά το 1974)
Οι εν λόγω πινακίδες, εξακολουθούσαν να ισχύουν και μετά το 1974, αλλά πλέον έχουν καταργηθεί. Μέχρι σήμερα, έχουν αλλάξει διάγραμμα 19 πινακίδες από τότε (έξι προσωρινά διατηρούμενες (μία αναγγελίας κινδύνου και πέντε ρυθμιστικές), που καταργήθηκαν το 1979) και 13 (μία ρυθμιστική και 12 πληροφοριακές) που άλλαξαν σταδιακά λόγω των μεταβολών ως προς την διάλεκτο και τους τονισμούς που χρησιμοποιούνταν επισήμως). Επίσης, όταν λειτουργούσε το Τραμ Περάματος, (1936-1977), οι ΕΗΣ είχαν αναλάβει την σήμανση των ισόπεδων διαβάσεων του τραμ.
Πινακίδες από το 1924 έως το 1974
Οι παρακάτω πινακίδες, θεσπίστηκαν προπολεμικά και ίσχυαν μέχρι και το 1974. Λίγα έντυπα που τις αναφέρουν έχουν διαρρεύσει στο internet και είναι ημιτελή. Ωστόσο, έχουν εμφανιστεί σε διάφορες Ελληνικές ταινίες της εποχής και μερικές από αυτές σώζονται μέχρι και σήμερα σε ορισμένα σημεία (βλ. σχετικές σημειώσεις για τις θέσεις τους.). Ήταν πιο απλές από τις διαδόχους τους (κυρίως λόγω έλλειψης σοβαρών προδιαγραφών) και το περίγραμμα στις πινακίδες αναγγελίας κινδύνου ήταν πιο λεπτό, ενώ στις απαγορευτικές ήταν πιο "χοντρό". Η πινακίδα απαγόρευσης εισόδου είχε πιο μεγάλη οριζόντια γραμμή στην μέση, και οι πινακίδες απαγόρευσης στροφής είχαν πιο χοντρό, απλό βέλος, εν αντιθέσει με το πιο στυλιζαρισμένο βέλος των Ρ-27 και Ρ-28.
Σημειώσεις
iii. Το Ν.Δ. 4332/62 ήταν το νομοθετικό διάταγμα που θέσπισε τον πρώτο επίσημο Κ.Ο.Κ. το 1962 (ΦΕΚ Α'110/62)
iv. Μία τέτοια πινακίδα σώζεται ακόμα και σήμερα στην οδό Καραϊσκάκη 68 στην Λαμία σε κακή κατάσταση.
v. Μία τέτοια πινακίδα, η οποία απαγορεύει την δεξία στροφή, σώζεται ακόμα και σήμερα στην οδό Αγνώστου Στρατιώτου 2 στην Λαμία σε κακή κατάσταση.
vi. Μία τέτοια πινακίδα, κατασκευής 1935, φυλάσσεται στου μουσείο των ΗΣΑΠ στον σταθμό Πειραιά του Ηλεκτρικού.
Επίσημα κυβερνητικά έντυπα
Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας (Άτυπη κωδικοποίηση 2020)
Ιστορικά έντυπα
Μάθε νά κυκλοφορῆς (1962)
Άλλες πηγές
Πινακίδες Σήμανσης ΚΟΚ στο glavopoulos.com
http://library.tee.gr/digital/books_notee/book_58034/book_58034_contents.htm
Κατηγορία:Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας Κατηγορία:Τυποποίηση Κατηγορία:Πινακίδες οδοσήμανσης Κατηγορία:Ελληνικοί δρόμοι Κατηγορία:Κατάλογοι δρόμων της Ελλάδας Ελλάδα
Φάνης Αθανασιάδης
Ο Φάνης Αθανασιάδης ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίστηκε ως πλάγιος οπισθοφύλακας για την ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης κατά τα πρώτα χρόνια της Α' εθνικής κατηγορίας.
Βιογραφία
Ο Αθανασιάδης γεννήθηκε στον Άγιο Πέτρο του Κιλκίς τον Ιανουάριο του 1944 και αγωνίστηκε για πρώτη φορά στις ακαδημίες του Άρη Κουφαλίων. Σε ηλικία δεκαπέντε ετών μεταγράφηκε στις ακαδημίες του Άρη Θεσσαλονίκης και αγωνίστηκε στην πρώτη ομάδα την σεζόν 1962-63, όπου συμμετείχε στους αγώνες μπαράζ για την σωτηρία της ομάδας, σκοράροντας στον αγώνα εναντίον της Προοδευτικής.
Την επόμενη σεζόν ξεκίνησε ως βασικός, αλλά ένας τραυματισμός τον παραγκώνισε στον πάγκο της ομάδας. Επέστρεψε στο τέλος της χρονιάς, αλλά ένας νέος τραυματισμός σε φιλικό αγώνα της ομάδας νέων, τον άφησε εκτός αγωνιστικής δράσης στο μεγαλύτερο μέρος της σεζόν 1964-65.
Στις 26 Οκτωβρίου 1965, αγωνίστηκε στον ευρωπαϊκό αγώνα εναντίον της Κολωνίας και παρ' ότι τραυματίστηκε στο πρώτο ημίχρονο, συνέχισε να αγωνίζεται χωλαίνοντας μέχρι το 85ο λεπτό, όταν και αποβλήθηκε. Την θέση του στην ομάδα πήρε ο Ναλμπάντης και τη σεζόν 1966-67 ήταν αναπληρωματικός.
Οι συνεχείς τραυματισμοί τον οδήγησαν να σταματήσει το ποδόσφαιρο νωρίς. Απεβίωσε στις 25 Φεβρουαρίου 2014 από καρκίνο.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Αρχιπέλαγος Λα Μανταλένα
Το Αρχιπέλαγος Λα Μανταλένα (ιταλικά: Arcipelago di La Maddalena) είναι αρχιπέλαγος επτά κυρίως ιταλικών νησιών και πολλών μικρότερων τα οποία βρίσκονται στη Μεσόγειο Θάλασσα, ανάμεσα στη Σαρδηνία και την Κορσική. Τα νησιά έχουν συνολική έκταση 51,34 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Το μεγαλύτερο νησί είναι η νήσος Λα Μανταλένα, στην οποία βρίσκεται και η μεγαλύτερη πόλη του αρχιπελάγους, Λα Μανταλένα. Τα άλλα έξι νησιά, κατά σειρά μεγέθους, είναι: η Καπρέρα, το Σπάρτζι, το Σάντο Στέφανο, η Σάντα Μαρία, το Μπουντέλι και το Ρατσόλι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σαρδηνία Κατηγορία:Νησιά της Ιταλίας Κατηγορία:Αρχιπελάγη
Αρχοντικό Δεκόζη Βούρου
Το Αρχοντικό Δεκόζη Βούρου βρίσκεται εκεί που λειτουργεί σήμερα το «Μουσείο της Πόλεως των Αθηνών», στην Οδό Ιωάννη Παπαρρηγοπούλου αριθ. 7, στην Πλατεία Κλαυθμώνος. Το αρχοντικό αυτό ανήκε στο μεγαλέμπορο από τη Χίο Σταμάτιο Δεκόζη Βούρο (Χίος 1792 - Αθήνα 1881), του οποίου ο πατέρας Κοζής Βούρος σκοτώθηκε από τους Τούρκους κατά τις φοβερές σφαγές της Χίου το 1822.
Ο Σταμάτιος Δεκόζης Βούρος, φυγάς από τη Χίο, εγκαταστάθηκε πρώτα στη Βιέννη και αργότερα στην Κωνσταντινούπολη, συνεχίζοντας τις εμπορικές δραστηριότητες του πατέρα του. Μετά την απελευθέρωση της Ελλάδος, ο Βούρος αποφασίζει να εγκατασταθεί στην πατρίδα του. Το 1832 έφυγε από την Κωνσταντινούπολη όπου διέμενε και εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Αθήνα, ιδρύοντας Τραπεζικό Οίκο και ασχολούμενος με οικονομικές επιχειρήσεις.
Στην Αθήνα πρωταρχικό μέλημα του Βούρου ήταν η οικοδόμηση του σπιτιού του. Εκείνη την εποχή το οικιστικό σχέδιο της Αθήνας ήταν τελείως αδιαμόρφωτο. Πολύ σύντομα όμως η πόλη θα αλλάξει μορφή και η ανοικοδόμηση της ερειπωμένης πόλης θα ξεκινήσει με αρχοντικά και σπίτια που άρχισαν να χτίζουν Ευρωπαίοι και Έλληνες ομογενείς που επέστρεφαν στην ελεύθερη Ελλάδα. Κατά το 1834 αρχίζει και η διάνοιξη της οδού Σταδίου.
Το αρχοντικό Δεκόζη Βούρου είναι από τα πρώτα σπίτια που κτίστηκαν στην Αθήνα στα 1833/34. Τα σχέδια του αρχοντικού εκπονήθηκαν από τους Γερμανούς αρχιτέκτονες Λύντερς (G. Lueders) και Χόφερ (J. Hoffer) και αποτελεί ένα από τα πρώτα δείγματα της κλασικιστικής αρχιτεκτονικής στην Ελλάδα. Η περιοχή της πλατείας Κλαυθμώνος, όπου χτίστηκε το αρχοντικό, ήταν τότε τελείως ασχημάτιστη. Το αρχοντικό, όταν περατώθηκε η κατασκευή του, ήταν το πιο αξιόλογο κτίσμα που υπήρχε στην κατεστραμμένη πόλη.
Το αρχοντικό του Δεκόζη Βούρου είναι ένα απλό διώροφο κτήριο, με όλα τα τυπικά χαρακτηριστικά της κλασικιστικής αθηναϊκής κατασκευής. Εξωτερικά έχει κεραμωτή στέγη, μια μαρμάρινη βάση και το μπαλκόνι με τα λεπτοδουλεμένα φουρούσια.
thumb|200px|Εγχάρακτη επιγραφή στην είσοδο του Μουσείου της Πόλεως των Αθηνών, Πλατεία Κλαυθμώνος|αριστερά
Στα 1836, ο βασιλιάς Όθων, επιστρέφοντας από το Μόναχο μετά το γάμο του με την Αμαλία, χρησιμοποίησε ως προσωρινή κατοικία τη «Μεγάλη Οικία» Βούρου στην τότε οδό Νομισματοκοπείου και ήδη Παπαρρηγοπούλου αριθ. 7 και τη διπλανή οικία του Γ. Αφθονίδη (που δεν υπάρχει σήμερα), συνδέοντας μεταξύ τους με στοά τα δύο αυτά αρχοντικά. Ο Όθων και η Αμαλία έμειναν σ' αυτό το «Παλιό Παλάτι», όπως το αποκαλούσαν αργότερα οι Αθηναίοι, από το 1836 μέχρι το 1843. Διαμόρφωσαν μάλιστα και ένα κήπο μπροστά στο παλάτι, από τον οποίο προήλθε ο σημερινός κήπος της Πλατείας Κλαυθμώνος.
Το βασιλικό ζεύγος μεταφέρθηκε το 1843 στο νεόκτιστο τότε κτίριο των Ανακτόρων, έργο του Γερμανού αρχιτέκτονα Φρειδερίκου φον Γκέρτνερ (Friedrich Gaertner), όπου στεγάζεται σήμερα η Βουλή των Ελλήνων.
Το 1859 ο Σταμάτιος Δεκόζης Βούρος έχτισε δίπλα στο σπίτι του, στον αριθ. 5 της οδού Παπαρρηγοπούλου, ένα δεύτερο αρχοντικό, για κατοικία του γιου του Κωνσταντίνου Βούρου, σε σχέδια του αρχιτέκτονα Γεράσιμου Μεταξά, που σώζεται μέχρι σήμερα.
Σήμερα, το αρχοντικό του Δεκόζη Βούρου στεγάζει από το 1980 το «Μουσείο της Πόλεως των Αθηνών», που ίδρυσε ο Λάμπρος Ευταξίας, δισέγγονος του Σταματίου Δεκόζη Βούρου.
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλικές κατοικίες στην Αθήνα Κατηγορία:Μουσεία στην Αθήνα Κατηγορία:Νεοκλασικά κτίρια της Αθήνας Α
Δήμος Βαλτετσίου
Ο Δήμος Βαλτετσίου ήταν δήμος του νομού Αρκαδίας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Τρίπολης. Βρισκόταν στο κεντρικό τμήμα του νομού νοτιοδυτικά της πόλης της Τρίπολης. Αποτελούταν από 13 δημοτικά διαμερίσματα και είχε συνολικό πληθυσμό 1.842 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν η Ασέαπατρίδα του Μεγάλου Ποιητή Νίκου Γκάτσου Δυστυχώς το σπίτι του βρίσκεται σε τραγική κατάσταση .Η Ασέα είναι το μεγαλύτερο χωριό του πρώην Δήμου Βαλτετσίου με ιστορία χιλιάδων χρόνων αφου ευρύτατα βρίσκονται στα Αρχαιολογικά μουσεία Αθηνών Ναυπλίου και Τρίπολης, σήμερα έχει τους περισσότερους κατοίκους από όλα τα χωρια ολα σχεδόν τα σπίτια είναι ανακαινησμενα όπως και τα Δημόσια κτίρια της. Επίσης ειναι το μοναδικό χωριό στην Ελλάδα που έχει Αστεροσκοπείο και πληθος κόσμου να το επισκέπτεται. Καταγωγή από την Ασέα έχει ο Συνθέτης Νίκος Καρβελάς,Ο Γιώργος Σπετσερόπουλος μεγάλος του Έθνους ευεργέτης καθώς και ο Μεγας Ευεργέτης της Ασέας Γεωργίος Παπαηλίου.Μολις τελειώσε η μάχη του Βαλτετσίου πέρασε από την Ασέα ο Οπλαρχηγος Δημήτρης Παπατσωρης απο Το Ανω Διαβολιτσι του άρεσε τόσο πολύ η Ασέα που αγόρασε ενα Κτημα μες στο χωριό και έφτιαξε σπίτι όπου εζησε και τα υπόλοιπα χρόνια στην περιοχή ασκοντας τα καθήκοντα του Ιεραια
Το Βαλτέτσι βρίσκεται δυτικά της Τρίπολης, σε απόσταση 12 χιλιομέτρων και υψόμετρο 1050 μέτρων. Η θέση του είναι σε ένα μικρό οροπέδιο ανάμεσα σε τέσσερις λόφους: Χωματοβούνι, Μύλοι, Νταβρουλέικα και Κούκοι. Ο τόπος κατοικήθηκε γύρω στο 1650 ξανά, γιατί υπήρχαν σημάδια ότι και στην αρχαιότητα ήταν κατοικημένος. Το Βαλτέτσι είναι και αυτός ένας παραδοσιακός οικισμός που ήταν ένα 100% κτηνοτροφικό χωριό με διπλοκάτοικους (το καλοκαίρι έμεναν στο χωριό και το χειμώνα κατέβαιναν στα χειμαδιά ). Σήμερα, το σχολείο δεν λειτουργεί γιατί δεν υπάρχουν παιδιά. Όταν λειτουργούσε, «πρωτοτυπούσε» καθώς έκανε διακοπές το χειμώνα αντί το καλοκαίρι. Το χωριό ήταν πολύ εύπορο έχοντας 1500 κατοίκους και άνω των 30.000 αιγοπροβάτων. Όμως το άγονο του εδάφους και οι δυσμενείς χειμερινές κλιματολογικές συνθήκες, ανάγκασαν τους Βαλτετσαίους να ξενιτευτούν εντός κι εκτός Ελλάδας. Από τους Κήπους -βόρεια του χωριού- ξεκινούσε το Βαλτετσόρεμα, για να συναντήσει το «Νερό της Μάνας» περνώντας από τοξωτή γέφυρα και, από εκεί, με σούγελο από κοραντζάνι, ερχόταν το νερό στη Δεξαμενή της Τριπολιτσάς.
Η εκκλησία του χωριού έγινε με επιστασία του Γέρου του Μοριά και είναι αφιερωμένη στη Θεοτόκο. Έχει αρχιτεκτονικά μέλη από τον αρχαίο ναό ο οποίος βρίσκεται σε έναν αυχένα του Βορείου όρους (όρος Γκράβαρι) στη θέση Βίγλα, δυτικά του αρχαίου Παλλαντίου και σε βραχώδες ερημικό πέρασμα, ο οποίος με βάση την πληροφορία του Παυσανία αποδίδεται στην Αθηνά Σώτειρα και στον Ποσειδώνα.
Το Βαλτέτσι είναι γνωστό για τη συμμετοχή των κατοίκων του στον Αγώνα του 1821. Έμεινε ιστορικό από τις δύο συγκρούσεις μεταξύ Ελλήνων και Τούρκων που έγιναν στις 25 Απριλίου και στις 12-13 Μαΐου του 1821. Η νίκη των Ελλήνων προετοίμασε την άλωση της Τρίπολης.
Η πλατεία του χωριού, γεμάτη με πλατάνια, φιλοξενεί το μνημείο αυτών των ένδοξων στιγμών και ανδριάντες του Κολοκοτρώνη και του Νικηταρά. Στο Βαλτέτσι γίνονται πολλές γιορτές και πανηγύρια, όλο το χρόνο, που ενώνουν τους κατοίκους και προσελκύουν τους επισκέπτες. Η περιοχή, λόγω του ποιμενικού χαρακτήρα της, έχει κρατήσει ανόθευτους τους κώδικες της τιμής, της φιλοξενίας, της αγάπης για τους οικείους αλλά και τους ταξιδιώτες.
Διαίρεση
Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τριπολης Κατηγορία:Τρίπολη Αρκαδίας
Ιωάννης Παλαιολόγος
Με το όνομα αυτό είναι γνωστοί οι παρακάτω άνδρες:
Πέτρος Συνδίκας
Ο Πέτρος Συνδίκας (1875-1926) ήταν νομικός και Δήμαρχος Θεσσαλονίκης από το 1922-1926 διορισμένος από το δημοκρατικό-αντιβασιλικό Κίνημα του 1922. Αποτελούσε συνεργάτη του Αλέξανδρου Παπαναστασίου και ήταν υπέρμαχος της Αβασίλευτης Δημοκρατίας.
Βιογραφία
Στις 12 Δεκεμβρίου 1922 ο Συνδίκας, διορίστηκε στη θέση του δημάρχου Θεσσαλονίκης από τους στρατιωτικούς του δημοκρατικού αντιβασιλικού Κινήματος του 1922 ως δημοκρατικός.
Με την έλευση περισσοτέρων από 80.000 προσφύγων στην πόλη, τα θέματα στέγασης, διατροφής και επαγγελματικής αποκατάστασης ήταν επείγοντα. Το προσφυγικό θέμα αντιμετώπισε ως νέος διορισμένος δήμαρχος ο Συνδίκας. Η θητεία του συνδυάστηκε με το προσφυγικό αλλά και την εξομάλυνση της πολιτικής κατάστασης που επικρατούσε εκείνη την περίοδο, καθώς από τον Μάρτιο του 1924 καθιερώθηκε και το πολίτευμα της Αβασίλευτης Δημοκρατίας.
Ήταν υποψήφιος στις δημοτικές εκλογές του Οκτωβρίου του 1925 με την κομματική στήριξη της Δημοκρατικής Ενώσεως, ενώ και ο ηγέτης της Αλέξανδρος Παπαναστασίου επισκέφθηκε προεκλογικά την πόλη προκειμένου να ενισχύσει την υποψηφιότητα του Συνδίκα. Για τον καταρτισμό του συνδυασμού της Δημοκρατικής Παράταξης, όπως αποκλήθηκε, συνεργάστηκαν, σύμφωνα με τη «Μακεδονία», «η “Δημοκρατική Ένωσις”, το υγιές και πλειοψηφούν τμήμα της Λέσχης των Φιλελευθέρων, η Δημοκρατική Νεολαία, ο Εργατικός Δημοκρατικός Σύλλογος και πλείστα Προσφυγικά Σωματεία μετέχοντα και μη της Συνομοσπονδίας, ως και αντιπρόσωποι Ισραηλιτικών οργανώσεων».
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμαρχοι Θεσσαλονίκης
Υγεία στην Κύπρο
Το 2006, το προσδόκιμο ζωής για τους άνδρες στην Κύπρο ήταν 79 χρόνια και για τις γυναίκες τα 82 χρόνια. Η βρεφική θνησιμότητα το 2002 ήταν 5 βρέφη ανά 1.000 γεννήσεις ζώντων, συγκρινόμενη ευνοϊκά με τις περισσότερες ανεπτυγμένες χώρες.
Μια συστηματική πληθυσμιακή ανάλυση των θανάτων στον ενήλικο πληθυσμό (ηλικίας 15-59) που κυκλοφόρησε το 2010 στο ιατρικό περιοδικό The Lancet τοποθετεί τη Κύπρο ως τη χώρα με τα χαμηλότερα ποσοστά θνησιμότητας στις γυναίκες και τη 14η χαμηλότερη θνησιμότητα στους άνδρες.
Μια νέα μέτρηση του αναμενόμενου ανθρώπινου κεφαλαίου υπολογισμένο για τις 195 χώρες από το 1990 έως το 2016 και ορισμένο για κάθε κοόρτι γεννήσεων ως τα προσδοκόμενα χρόνια ζωής από 20 έως 64 ετών και προσαρμοσμένα στο μορφωτικό επίπεδο, την εκμάθηση ή την ποιότητα της εκπαίδευσης, και τη λειτουργική κατάσταση της υγείας δημοσιεύτηκε από το ιατρικό περιοδικό The Lancet τον Σεπτέμβριο του 2018. Η Κύπρος είχε την 20η υψηλότερη θέση.
Σημαντικές διαγνώσεις
Οι τρεις πιο κοινές αιτίες θανάτου είναι κυκλοφορικές παθήσεις, νεοπλάσματα, και ασθένειες του αναπνευστικού. Οι δύο πιο κοινές μορφές καρκίνου είναι ο καρκίνος του προστάτη και ο καρκίνος του μαστού. Η ανοσοποίηση ενάντια στην ιλαρά φτάνει στο ποσοστό του 86% για τα μωρά ενός έτους και είναι το δεύτερο χαμηλότερο ποσοστό στην ΕΕ.
Δείκτες υγείας
Από το 2013, το προσδόκιμο ζωής για τις γυναίκες ήταν 85 χρόνια και για τους άνδρες ήταν 80. Η βρεφική θνησιμότητα το 2002 ήταν 5 βρέφη ανά 1.000 γεννήσεις ζώντων, συγκρινόμενη ευνοϊκά με τις περισσότερες ανεπτυγμένες χώρες. Μια συστηματική ανάλυση του πληθυσμού των θανάτων στον ενήλικο πληθυσμό (ηλικίας 15-59) που κυκλοφόρησε το 2010 στο ιατρικό περιοδικό The Lancet, κατατάσσει τη Κύπρο ως χώρα με τα χαμηλότερα ποσοστά θνησιμότητας για τις γυναίκες και το 14ο χαμηλότερο ποσοστό θνησιμότητας για τους άνδρες.
Διαβήτης
Το 2015 εκτιμάται ότι το 10.2% του πληθυσμού έχει διαβήτη, με προσεγγιστικό κόστος 2.295 δολαρίων ανά άτομο ανά έτος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινωνία της Κύπρου  Κυπρος
Λα Λατέτ
Το Λα Λατέτ (γαλλικά: La Latette) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ζυρά, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπαροσέ (γαλλικά: Barochers).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ζυρά
Ελένη Ποιμενίδου (αθλήτρια)
μικρογραφία|Η Πρωταθλήτρια του Handball Ελένη Ποιμενίδου. Η Ελένη Ποιμενίδου (4 Ιουλίου 1980) είναι Ελληνίδα χειροσφαιρίστρια. Αγωνίζεται στη θέση της πίβοτ και θεωρείται η καλύτερη σε αυτή τη θέση στην Ελλάδα. Αποτελεί και μία από τις καλύτερες αθλήτριες στο beach handball με πολλά πρωταθλήματα Ελλάδας και Ευρώπης με την Avant Garde και συμμετοχές σε πανευρωπαϊκά πρωταθλήματα με την εθνική ομάδα.
Καριέρα
Γεννήθηκε στη Δράμα στις 7 Απριλίου 1980. Ξεκίνησε το χάντμπολ στις Ελπίδες Δράμας το 1990. Παίζοντας εκεί για 13 χρόνια το 2003 αποδέχτηκε πρόταση της Ορμής και μετακόμισε στην Πάτρα. Με την Ορμή κατέκτησε το πρωτάθλημα και το κύπελλο Ελλάδας το 2007, για πρώτη φορά στην ιστορία της πατρινής ομάδας. Έμεινε στην Πάτρα 7 χρόνια, κατακτώντας συνολικά 7 τίτλους. Το 2010 μετακόμισε στη Θεσσαλονίκη για τον Π.Α.Ο.Κ. όπου παρέμεινε δύο χρόνια. Ακολούθησαν οι Πρωτοπόροι Θεσσαλονίκης για ένα χρόνο και το 2013 πήρε μεταγραφή στην Αναγέννηση Άρτας. Το καλοκαίρι του 2014 υπέγραψε στη νορβηγική Førde IL. Το 2015 επέστρεψε στο ελληνικό πρωτάθλημα με τα χρώματα του Πανοράματος Θεσσαλονίκης όπου παρέμεινε για δύο σεζόν. Την αγωνιστική περίοδο 2017-2018, την τελευταία της επαγγελματικής της καριέρας, αγωνίστηκε με την ομάδα της Πυλαίας με την οποία εξασφάλισε την άνοδο του σωματείου στην Α1 γυναικών για πρώτη φορά στην ιστορία του.
Εθνική Ομάδα
Είναι διεθνής με την εθνική Ελλάδας και αναντικατάστατο μέλος της από το 1997. Το 2004 συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας ως μέλος της Εθνικής Ομάδας χειροσφαίρισης. Με την εθνική Ελλάδος στο μπιτς χάντμπολ κατέκτησε το χρυσό μετάλιο το 2019 στους ΙΙ Παράκτιους Μεσογειακούς Αγώνες της Πάτρας και το αργυρό μετάλιο το 2015 στους I Παράκτιους Μεσογειακούς Αγώνες της Πεσκάρας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλήτριες της εθνικής Ελλάδος χειροσφαίρισης Κατηγορία:Χειροσφαιριστές Ορμής Πάτρας Κατηγορία:Χειροσφαιριστές ΠΑΟΚ
Θέμος Αμούργης
Ο '''Θέμος Σπ. Αμούργης''' (1887, Σάμη Κεφαλληνίας - 1970) ήταν Έλληνας βαθύφωνος της όπερας και ποιητής.
Βιογραφικά στοιχεία
Καταγόταν από την οικογένεια Καβαλλιεράτου. Σπούδασε στη γενέτειρά του Κεφαλλονιά και στο Βασιλικό Ωδείο Βρυξελλών. Τελειοποίησε της σπουδές του στο Μιλάνο και το Παρίσι.
Εγκαταστάθηκε στο Παρίσι και από το 1912 τραγουδούσε σε διεθνείς μελοδραματικές σκηνές και σε ρεσιτάλ, όπου ερμήνευε και ελληνικά δημοτικά τραγούδια.
Το 1922 γνώρισε μεγάλη επιτυχία στην Όπερα του Μόντε Κάρλο, ενώ παράλληλα διέπρεψε σε σκηνές του εξωτερικού.
Ήταν φίλος του λογοτέχνη Νικηφόρου Βρεττάκου, ο οποίος, με παρέμβαση του Αμούργη, διορίστηκε στο Υπουργείο Εργασίας το 1938.
Δήμος Κλείτορος
Ο Δήμος Κλείτορος ήταν δήμος του Νομού Αρκαδίας που συστάθηκε με το Πρόγραμμα «Καποδίστριας» (Ν. 2539/97) από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου.
Λειτούργησε την περίοδο 1999-2010, οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του Προγράμματος «Καλλικράτης» (Ν. 3852/2010) και εντάχθηκε στον νέο Δήμο Γορτυνίας.
Ο δήμος αποτελούνταν από 9 δημοτικά διαμερίσματα και είχε συνολικό πληθυσμό 2.584 κατοίκους (σύμφ. με την Απογραφή του 2001). Έδρα του δήμου ήταν η Μυγδαλιά.
Διαίρεση
Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κ
Λιλιάν Ναλίς
Ο Λιλιάν Μπερνάρ Πιερ Λαλίς (γεννημένος στις 29 Σεπτεμβρίου 1971) είναι Γάλλος πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως μέσος. Γεννημένος στο Νοζάν-συρ-Μαρν, αγωνίστηκε στην Λιγκ 1 με τα χρώματα των Καέν, Γκανγκάμπ, Χάβρη και Μπαστιά, στη Σέριε Α με τα χρώματα της Κιέβο, στην Πρέμιερ Λιγκ με τα χρώματα της Λέστερ Σίτι, καθώς και στην Αγγλική Φούτμπολ Λιγκ με τα χρώματα των Λέστερ, Σέφιλντ Γιουνάιτεντ, Κόβεντρι Σίτι, Πλύμουθ Αργκάιλ και Σουίντον Τάουν.
Καριέρα
Ο Ναλίς ξεκίνησε την καριέρα του από την γενέτειρά του, Γαλλία, αγωνιζόμενος για λογαριασμό σειράς γαλλικών συλλόγων όπως οι Χάβρη, Καέν, Γκανγκάμπ και Μπαστιά. Έπειτα από παρουσία για διάστημα τριών σεζόν στην Μπαστιά, ο Ναλίς μετακόμισε στην ιταλική Κιέβο.
Έπειτα από μια κακή αγωνιστική παρουσία με τα χρώματα της Κιέβο, ο Ναλίς πωλήθηκε στην αγγλική Λέστερ Σίτι το 2003, η οποία είχε μόλις προβιβαστεί στην Πρέμιερ Λιγκ. Παρά το γεγονός πως η Λέστερ υποβιβάστηκε άμεσα στην Φούτμπολ Λιγκ Τσάμπιονσιπ, ο Ναλίς παρέμεινε στην ομάδα. Το μοναδικό του τέρμα όσο αγωνίστηκε στην Πρέμιερ Λιγκ με τα χρώματα της Λέστερ, ήταν ένα σουτ στην κίνηση από απόσταση 23 μέτρων σε αναμέτρηση με αντίπαλο την Λιντς Γιουνάιτεντ το 2003.
Κατά την διάρκεια της θερινής μεταγραφικής περιόδου του 2005, ο Ναλίς μεταγράφηκε στην Σέφιλντ Γιουνάιτεντ, ωστόσο καθώς έχασε την θέση του ως βασικό στέλεχος κατά τις απαρχές της σεζόν, παραχωρήθηκε ως δανεικός στην Κόβεντρι Σίτι, προτού, τον Ιανουάριο του 2006, μεταγραφεί στην Πλύμουθ Αργκάιλ. Ο Ναλίς ψηφίστηκε ως ο αγαπημένος παίκτης των φιλάθλων για την σεζόν 2006-07, υπογράφοντας, στην συνέχεια, μονοετή ανανέωση του συμβολαίου του με τον σύλλογο.
Τον Απρίλιο του 2008, έγινε γνωστό πως ο Ναλίς, μετά την λήξη του συμβολαίου του με την Πλύμουθ Αργκάιλ, τον Ιούνιο, θα έμενε ελεύθερος.
Στις 31 Ιουλίου 2008, ο Ναλίς υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με την Σουίντον Τάουν, έπειτα από σύντομης διάρκειας δοκιμαστική περίοδο.
Πήχης (μονάδα μέτρησης)
μικρογραφία| Αιγυπτιακός πήχης στο [[Παγκόσμιο Μουσείο (Λίβερπουλ)|Παγκόσμιο Μουσείο του Λίβερπουλ]] μικρογραφία| Πήχης του [[Μάγια (θησαυροφύλακας)|Μάγια, 1336–1327 π.Χ. (Δέκατη όγδοη δυναστεία Φαραώ)]] Ο πήχης είναι αρχαία μονάδα μέτρησης μήκους που βασίζεται στην απόσταση από τον αγκώνα μέχρι την άκρη του μεσαίου δακτύλου. Συνδέθηκε κυρίως με τους Σουμέριους, τους Αιγύπτιους και τους Ισραηλίτες. Ο όρος πήχης βρίσκεται στη Βίβλο σχετικά με την Κιβωτό του Νώε, την Κιβωτό της Διαθήκης, τη Σκηνή του Μαρτυρίου και το Ναό του Σολομώντα. Ο κοινός πήχης χωριζόταν σε 6 παλάμες × 4 δάχτυλα = 24 ψηφία. Οι βασιλικοί πήχεις πρόσθεσαν μια παλάμη για 7 παλάμες × 4 δάχτυλα = 28 ψηφία. Αυτά τα μήκη κυμαίνονταν συνήθως από 44,4 έως 52,92 εκατοστά, με μια αρχαία ρωμαϊκή πήχη να είναι 120 εκατοστά σε μήκος.
Πήχεις διαφόρων μηκών χρησιμοποιήθηκαν σε πολλά μέρη του κόσμου κατά την αρχαιότητα, κατά το Μεσαίωνα και μέχρι και την πρώιμη σύγχρονη εποχή. Ο όρος εξακολουθεί να χρησιμοποιείται στην τοποθέτηση αντιστάθμισης, το μήκος του αντιβραχίου χρησιμοποιείται συχνά για τον προσδιορισμό του διαστήματος μεταξύ των πασσάλων που τοποθετούνται εντός της αντιστάθμισης.
Λιλιάν Ναλίς
Καριέρα
Μετά το πέρας της τελευταίας του σεζόν στην Αγγλία, ο Ναλίς επέστρεψε στη Γαλλία, όπου και υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με την, με έδρα την Κορσική, ΣΑ Μπαστιά.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΖ Οσέρ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΜ Καέν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σταντ Λαβαλουά Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αν Αβάν ντε Γκανγκάμπ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λε Αβρ ΑΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΚ Μπαστιά Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κιέβο Βερόνα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λέστερ Σίτι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέφιλντ Γιουνάιτεντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόβεντρι Σίτι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πλύμουθ Αργκάιλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σουίντον Τάουν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΑ Μπαστιά Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 2 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ
Πήχης (μονάδα μέτρησης)
Αρχαίος αιγυπτιακός βασιλικός πήχης
Ο αρχαίος αιγυπτιακός βασιλικός πήχης (meh niswt) είναι το παλαιότερο πιστοποιημένο τυπικό μέτρο. Για τη μέτρηση του μήκους χρησιμοποιήθηκαν ράβδοι πήχη. Ένας αριθμός από αυτές τις ράβδους έχει διασωθεί: δύο είναι γνωστές από τον τάφο του Μάγια, του θησαυροφύλακα του φαραώ Τουταγχαμών της Δέκατης όγδοης δυναστείας Φαραώ, στη Σακκάρα. Ο άλλος βρέθηκε στον τάφο του Χα (ΤΤ8) στη Θήβαι. Δεκατέσσερις τέτοιες ράβδοι, συμπεριλαμβανομένης μιας διπλής ράβδου, περιγράφηκαν και συγκρίθηκαν από τον Λέψιο το 1865. Αυτές οι ράβδοι κυμαίνονται από 523,5 έως 529,2 χιλιοστά σε μήκος και χωρίζονται σε επτά παλάμες. Κάθε παλάμη χωρίζεται σε τέσσερα δάχτυλα και τα δάχτυλα υποδιαιρούνται περαιτέρω. κέντρο|μικρογραφία| Πήχης ράβδου από το Μουσείο του Τορίνο Οι πρώτες ενδείξεις για τη χρήση αυτού του βασιλικού πήχη προέρχονται από την Πρώιμη Δυναστική Περίοδο: στη Στήλη του Παλέρμο, το επίπεδο πλημμύρας του ποταμού Νείλου κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Φαραώ Ντζερ δίνεται ως μέτρηση 6 πήχεων και 1 παλάμης. Η χρήση του βασιλικού πήχη είναι επίσης γνωστή από την αρχιτεκτονική του Παλαιού Βασιλείου, τουλάχιστον από την κατασκευή της Πυραμίδας του Ντζόσερ που σχεδιάστηκε από τον Ιμχοτέπ περίπου το 2.700 π.Χ..
Μονάδες μέτρησης της Αρχαίας Μεσοποταμίας
μικρογραφία| Ο πήχης ράβδου του Νίπουρ στο [[Αρχαιολογικά Μουσεία Κωνσταντινούπολης|Αρχαιολογικό Μουσείο της Κωνσταντινούπολης, Τουρκία]] Οι μονάδες μέτρησης της Αρχαίας Μεσοποταμίας προήλθαν από τις ελεύθερα οργανωμένες πόλεις-κράτη του Πρώιμων Δυναστικών Σουμέριων. Κάθε πόλη, βασίλειο και εμπορική συντεχνία είχε τα δικά της πρότυπα μέχρι τον σχηματισμό της Ακκαδικής Αυτοκρατορίας, όταν ο Σαργκόν του Ακκάδ εξέδωσε ένα κοινό πρότυπο. Αυτό το πρότυπο βελτιώθηκε από τον Ναράμ-Σιν, αλλά έπεσε σε αχρηστία μετά τη διάλυση της Ακκαδικής Αυτοκρατορίας. Το πρότυπο του Ναράμ-Σιν υιοθετήθηκε ξανά στην περίοδο της Τρίτης Δυναστείας της Ουρ από τον Νανσέ, ο οποίος μείωσε μια πληθώρα πολλαπλών προτύπων σε λίγες συμφωνημένες κοινές ομαδοποιήσεις. Οι διάδοχοι του πολιτισμού των Σουμερίων, συμπεριλαμβανομένων των Βαβυλώνιων, των Ασσυρίων και των Περσών συνέχισαν να χρησιμοποιούν αυτές τις ομάδες.