cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πορτ Βίλα
Εκπαίδευση
Η Πορτ Βίλα είναι μία από τις έδρες του πανεπιστημίου Νοτίου Ειρηνικού. Πρόκειται για εκπαιδευτικό ίδρυμα, που ιδιοκτήτες του είναι από κοινού δώδεκα χώρες του Ειρηνικού Ωκεανού. Η μοναδική σχολή νομικής στο πανεπιστήμιο είναι στον τομέα του Βανουάτου.
Παγκόσμια Κληρονομιά
Στην πόλη διεξήχθη τον Αύγουστο του 1999 η συνάντηση της UNESCO ”2nd World Heritage Global Strategy Meeting for the Pacific Islands Region”.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωγραφία του Βανουάτου Κατηγορία:Πρωτεύουσες της Ωκεανίας
Βραβείο Καλύτερου Διευθυντή Φωτογραφίας της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Βοστώνης
Το Βραβείο Καλύτερου Διευθυντή Φωτογραφίας της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Βοστώνης (αγγλικά: Boston Film Critics Award For Best Cinematography) είναι ένα βραβείο που απονέμεται από την Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου της Βοστώνης για να τιμήσει έναν διευθυντή φωτογραφίας που έχει επιδείξει εξαιρετικό επίτευγμα στην κινηματογραφική βιομηχανία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Βοστώνης
Ad hoc
Το ad hoc (αντ χοκ) είναι λατινική φράση που σημαίνει επί τούτω. Ο όρος είναι σήμερα διεθνής προσδιορισμός προερχόμενος από τη λατινική γλώσσα, ο οποίος υποδηλώνει τον σκοπό (τελικό αίτιο). Συχνά χρησιμοποιείται αμετάφραστος σε επιστημονικά κείμενα, στην πολιτική, τη διπλωματία, ή στον δημοσιογραφικό λόγο, για να περιγράψει ένα συλλογισμό ή μια πράξη που γίνεται για ειδικό σκοπό και συνήθως κατ' εξαίρεση των συνηθισμένων κανόνων. Στη μεταλογική και στον λογικισμό κύριο μέλημα είναι να εξαλειφθεί οτιδήποτε προκύπτει ad hoc, δηλαδή οτιδήποτε απλώς υπηρετεί σκοπό μα δεν αναλύεται· όμως αυτό αποδείχθηκε ανέφικτο για θεμελιώδεις έννοιες.
Οι ελληνικές αποδόσεις του είναι επί τούτω (καθαρεύουσα) και γι' αυτό το σκοπό, για τη συγκεκριμένη περίπτωση (δημοτική), και επί τούτου (Νεοελληνική Κοινή).
Γενικά το ad hoc σημαίνει μια λύση σχεδιασμένη για ένα συγκεκριμένο πρόβλημα ή έργο, μη γενικεύσιμο, και δεν προορίζεται να είναι σε θέση να προσαρμόζεται για άλλους σκοπούς. Κοινά παραδείγματα είναι οι οργανώσεις και οι επιτροπές που δημιουργούνται σε εθνικό ή διεθνές επίπεδο για μια συγκεκριμένη εργασία. Σε άλλους τομείς, ο όρος μπορεί να αναφέρεται, για παράδειγμα, σε μια στρατιωτική μονάδα που δημιουργήθηκε κάτω από ειδικές περιστάσεις, ένα κομμένο και ραμμένο κοστούμι, ένα χειροποίητο πρωτόκολλο δικτύου, ή μια ειδικού σκοπού εξίσωση. Το ad hoc μπορεί επίσης να σημαίνει πρόχειρες λύσεις, μετατοπίζοντας πλαίσια για τη δημιουργία νέων εννοιών, ανεπαρκή σχεδιασμό, ή αυτοσχέδια γεγονότα.
Βλέπε επίσης
Κατηγορία:Λατινικές φράσεις Κατηγορία:Διπλωματία Κατηγορία:Διεθνές Δίκαιο
Κωνσταντίνος Καρακατσάνης
Το όνομα Κωνσταντίνος Καρακατσάνης μπορεί να σχετίζεται με τα παρακάτω πρόσωπα:
Στεπαετός
Ο Στεπαετός είναι αρπακτικό ημερόβιο πτηνό, ένας από τους αετούς που απαντούν και στον ελλαδικό χώρο. Η επιστημονική του ονομασία είναι Aquila nipalensis και περιλαμβάνει 2 υποείδη.
Στην Ελλάδα απαντά το υποείδος A. n. orientalis.
Ονοματολογία
Η λατινική λέξη Aquila για το σημαντικότερο γένος αετών, αντιστοιχεί στην ελληνική Αετός, προέρχεται από το aquilus «σκοτεινόχρωμος» και, πιθανόν, σχετίζεται με τον συνηθέστερο χρωματισμό του πτερώματος του πτηνού, που είναι σκούρος.
Η ειδική επιστημονική ονομασία του είδους nipalensis σημαίνει "αυτός που είναι από το Νεπάλ" ή, παλαιότερα, Nipal ή Nepaul. Σύμφωνα με το μύθο Νεπάλ σημαίνει «ο τόπος προστατεύεται από το ινδουιστικό φασκόμηλο Ne."
Η κοινή ονομασία του είδους σε όλες τις γλώσσες οφείλεται στον βιότοπο του πτηνού.
Συστηματική ταξινόμηση
Το είδος περιγράφηκε για πρώτη φορά από τον Μπράιαν Χόνγκσον (Brian Houghton Hodgson, 1801-1894) ως Aquila rapax nipalensis (Νεπάλ, 1833).
Οι εξελικτικά πλησιέστεροι συγγενείς του, είναι ο αμμόχρωμος αετός (Α. rapax) και ο βασιλαετός (πιθανώς και ο ισπανικός βασιλαετός, Α. adalberti) και κατά το παρελθόν συχνά θεωρούνταν conspecific με το πρώτο από αυτά (βλέπε Α rapax, παραπάνω), που όμως διαχωρίστηκαν με βάση τις έντονες διαφορές στη μορφολογία και ανατομία. Δύο υποείδη στεπαετού αναγνωρίζονται, τα οποία διαφέρουν λίγο στο φτέρωμα, και η ποικιλία του μεγέθους τουλάχιστον είναι εν μέρει όμοια: το είδος μερικές φορές αντιμετωπίζεται ως μονοτυπικό.
Γεωγραφική εξάπλωση
αριστερά|μικρογραφία|Εξάπλωση του στεπαετού: Πράσινο = Περιοχές αναπαραγωγής Μπλε = Περιοχές διαχείμασης|340x340px Ο στεπαετός αναπαράγεται ανατολικά των 42° Α στην ευρωπαϊκή Ρωσία από το Αστραχάν σε περιοχές της Σταυρούπολης, σε όλο το Καζακστάν στην Κιργιζία, την Κίνα και τη Μογγολία. Ένας επίσης αναπαραγόμενος πληθυσμός βρίσκεται στη κεντρική Τουρκία.
Στην προηγούμενη εξάπλωσή του, αναπαραγώταν στη Μολδαβία, τη Ρουμανία και την Ουκρανία. Πουλιά από την ευρωπαϊκή Ρωσία, το Ανατολικό Καζακστάν και την Τουρκία (υπ. οrientalis) διαχειμάζουν στη Μέση Ανατολή, την Αραβία και την Α. και Ν. Αφρική. Πουλιά από την οροσειρά των Αλτάι της Σιβηρίας διαχειμάζουν ανατολικά (υπ. nipalensis), κυρίως στη Ν και ΝΑ Ασία.Βρέθηκε στο νοτιοανατολικό Πακιστάν, ιδίως στο Καράτσι. (σημ. με έντονα γράμματα το υποείδος που απαντά στον ελλαδικό χώρο)
Μεταναστευτική συμπεριφορά
Ο στεπαετός είναι αυστηρά μεταναστευτικό είδος. Αφήνει τους τόπους αναπαραγωγής του μεταξύ Αυγούστου και Οκτωβρίου, επιστρέφοντας σ'αυτούς μεταξύ Ιανουαρίου και Μαΐου.
Τα περισσότερα ευρωπαϊκά πουλιά και εκείνα που προέρχονται από τη Δ Ασία διαχειμάζουν στην Α. και Ν. Αφρική. Μερικοί περνούν επίσης το χειμώνα στην Αραβική Χερσόνησο. Τα πουλιά από τα μακρύτερα ανατολικά διαχειμάζουν στην Ινδία και τις γειτονικές χώρες.
Για την Ελλάδα, ο στεπαετός αποτελεί περαστικός κατά τις περιόδους Μάρτιο-Απρίλιο και Οκτώβριο-Νοέμβριο, σπάνια τον χειμώνα, κυρίως στη ΒΑ. χώρα, μπορεί όμως να εμφανιστεί οπουδήποτε (π.χ. Κρήτη, Δωδεκάνησα).
Βιότοπος
Ο στεπαετός αναπαράγεται σε ανοιχτές άνυδρες πεδιάδες ή λοφώδης περιοχές και γεωργικές εκτάσεις. Το υποείδος A. n. nipalensis αναπαράγεται γύρω στα 2.300-3.000 μ. στις ορεινές περιοχές, ενώ το υποείδος A. n. orientalis απαντάται σε πολύ χαμηλότερα υψόμετρα. Στην Ευρώπη απαντάται μόνο στις απέραντες πεδιάδες της Κασπίας. Στις περιοχές διαχείμασης, στην Ινδία ή το Ομάν, ο στεπαετός βρίσκεται επίσης σε χωματερές.
Μορφολογία
μικρογραφία|500x500εσ|Ενήλικος στεπαετός Ο στεπαετός είναι από τα μεγαλύτερα μέλη του γένους Aquila, λίγο μεγαλύτερο από τον σπιζαετό. Τα φύλα, εκτός από κάποια μικρή διαφορά μεγέθους υπέρ των θηλυκών, είναι όμοια.
Ο αετός αυτός αποτελείται από σχεδόν αποκλειστικά σκούρο καστανό χρώμα. Επίσης φέρει ολόλευκο μπάλωμα στη βάση της ουράς. Το ανατολικό υποείδος A. n. nipalensis είναι μεγαλύτερο και πιο σκουρόχρωμο από το ευρωπαϊκό και κεντρασιατικό υποείδος A. n. orientalis.
Τα ερετικά έχουν πιο σκούρο χρώμα από τα υπόλοιπα, ενώ φέρουν και σχεδόν αδιάκριτες ρίγες. Η ουρά φέρει επίσης ρίγες, πιο ευδιάκριτες όμως. Η περιοχή ανάμεσα στον βραχίωνα και τα ερετικά, καθώς και μέρος των πρωτευόντων είναι ολόλευκα. Ο σβέρκος του μερικές φορές είναι ανοιχτόχρωμος καφέ.
Το νεαρό είναι πιο ανοιχτόχρωμο καστανό με μια χαρακτηριστική ευρεία άσπρη λωρίδα που επεκτείνεται κατά μήκος της κάτω πλευράς της πτέρυγας, που προκαλεί αντίθεση με τα σχεδόν μαύρα ερετικά, που δεν φέρουν ρίγες. Τα λευκά σημεία στο ενήλικο είναι πιο έντονα στο νεαρό. Αποκτά το φτέρωμα των ενηλίκων στην ηλικία των 3 με 4 ετών.
Τροφή
Ο στεπαετός τρέφεται με ποικιλία πλασμάτων, κυρίως μικρού μεγέθους πτηνά και θηλαστικά.
Τα μικρά θηλαστικά αποτελούν το μεγαλύτερο μέρος της διατροφής του στεπαετού, ιδίως διάφορα είδη λαγόγυρων (γένος Citellus) τα οποία, κατά τη διάρκεια της αναπαραγωγής, μπορεί να περιλαμβάνουν πάνω από 98% των θηραμάτων που λαμβάνονται από το υποείδος Aquila nipalensis orientalis.
Παρακάτω οι περιοχές όπου έχει εξετασθεί το διαιτολόγιο του στεπαετού:
Τεχνικές θήρευσης
Συνήθως, αυτό το είδος πετά ψηλά πάνω από το θήραμά του, πριν κάνει μια απότομη βουτιά μέχρι 186 μιλίων/ώρα προς το θήραμα. Τα ισχυρά πόδια και νύχια χρησιμοποιούνται για να πιάσει το θήραμα και να τους σκοτώσει, είτε πριν από την κοπή τους εκτός με την ισχυρή γαντζώθηκε ράμφος, ή αν είναι μικρά, καταπίνοντας τα ολόκληρα. Περιμένει μερικές φορές έξω από τα λαγούμια των μικρών θηλαστικών, περιμένουν να αναδυθούν και αρπάζει το ζώο με τα ισχυρά νύχια του, αλλά μπορεί επίσης να κλέψει τη λεία από τα άλλα αρπακτικά, ενώ κατά την πτήση, ή θήραμα αλιευμάτων, ενώ επί τόπου, συχνά περιμένει έξω από μια είσοδο λαγουμιού, Ένας στεπαετός στην Ανατολική Αφρική παρατηρήθηκε στην ενέδρα σε τυφλούς και ημι-τυφλούς τυφλοπόντικες (γένος Spalax), παρακολουθώντας τη μετακίνηση του στο έδαφος, πριν εφορμήσει και χώσει τα νύχια του κάτω από τη γη, Ενήλικος στεπαετός εν πτήσει (κοιλιακή όψη)|μικρογραφία|400x400εσΠουλιά έχουν παρατηρηθεί να κάνουν πειρατική συμπεριφορά, κλέβοντας τη τροφή μιας γερακίνας σε πτήση και παρενοχλούσε ένα λιβαδόκιρκο, προσπαθώντας ανεπιτυχώς να ρίξει έναν σπίνο, Στην Αρμενία, τα πουλιά περιμένουν στα ανοίγματα των λαγουμιών, όπου στήνουν ενέδρα σε θηλαστικά που ζουν κάτω από το έδαφος, Όπως οι αμμόχρωμοι αετοί, αυτό το είδος είναι εξαιρετικά επίγειο και συχνά περιμένει στο έδαφος γύρω από τα λαγούμια των τρωκτικών και συχνάζει σε ψοφίμια το χειμώνα: παίρνει επίσης πολλά έντομα και ασκεί κλεπτοπαρασιρισμό.
Πτήση
Σε πτήση θυμίζει εξαιρετικά στικταετό και κραυγαετό. Συνήθως πετάει πολύ χαμηλά και για την αναζήτηση της τροφής του, λίγο πάνω από το έδαφος, με τις φτερούγες του να σχηματίζουν ένα ανοιχτό V, περίπου σε ευθεία γραμμή. Μεγάλοι αριθμοί παρατηρούνται σε βέβαιες τοποθεσίες όπως το Καρέ στο Νεπάλ κατά τη μετανάστευση.
Ηθολογία
Ο στεπαετός παράγει ένα σφαιρίδιο κάθε μέρα, ένα μικρό πακέτο από όλα τα μέρη της τροφής τους, που δεν μπορούν να αφομοιώσουν πλήρως, όπως τα οστά και γούνα ή τα φτερά, αναμασημένα (τέτοια συμπεριφορά συναντάται και στις γλαύκες). Αυτό αφαιρεί τα δύσπεπτα τμήματα των τροφίμων, αλλά επίσης καθαρίζει και το πεπτικό σύστημα από τυχόν υπολείμματα και βακτήρια.
Φωνή
Ο στεπαετός είναι μάλλον σιωπηλό πτηνό. Τα καλέσματά του είναι σαν του στικταετού ή του κραυγαετού, αλλά κάπως πιο χαμηλόφωνα.
Αναπαραγωγή
μικρογραφία|Νεαρό άτομο στη φωλιά του|380x380εσ Οι στεπαετοί μεταναστεύουν στους τόπους αναπαραγωγής τους καλοκαιρινούς μήνες τους περί τον Απρίλιο, κατά την έναρξη της άνοιξης.
Θέση
Οι φωλιές χτίζονται και από τα δύο μέλη του ζευγαριού. Ενώ οι φωλιές συνήθως τοποθετούνται στο έδαφος σε μια θέση που να επιτρέπει μια καλή θέα στη γύρω περιοχή, ως αποτέλεσμα της αλλοίωσης των ενδιαιτημάτων και των διώξεων, οι φωλιές όλο και περισσότερο βρίσκονται σε δέντρα, θάμνους και τεχνητές κατασκευές.
Σε μία έρευνα που έγινε τη περίοδο 2003-2006 στο Καζακστάν, από τις 286 φωλιές, το 30,4% ήταν στο έδαφος, το 28,3% στα δέντρα ή θάμνους, και το 27,3% σε ηλεκτρικούς πυλώνες. Όλα τα αλλά δύο από 38 φωλιές εξετάζονται από τον Barashkova et al. (2009) ήταν σε προεξοχές βράχων και πέτρες, αλλά δύο βρίσκονταν σε σιβηρικές φτελιές (Ulmus pumila). Το 64,7% των φωλιών βρίσκονταν στο νότιο προσανατολισμό στις πλαγιές.
Στη Μογγολία, από τα 49 αναπαραγωγικά ζευγάρια που μελετήθηκαν για μια δεκαετία (1998-2007), το 91,2% φώλιαζε στο έδαφος (47,8% σε στήλες βράχων και το 32,5% σε σπασμένα βράχια), το 8,7% στα βράχια, το 2,2% στα δέντρα, και το 8,8% σε τεχνητές καταστάσεις, συμπεριλαμβανομένου της καμπίνας του αυτοκινήτου (2), ενός λάστιχου αυτοκινήτου (1), και σε μια τεχνητή πλατφόρμα φωλιάς (1). μικρογραφία|Ανήλικος στεπαετός|380x380εσ
Διαστάσεις & υλικά
Οι φωλιές είναι μεγάλες, με μέγιστο μήκος 1.56 ± 0.33 x 1.34 ± 0.32 μ., και με μέγιστο ύψος 0.45 ± 0.21 μ. (έκταση 0.08-1.0 μ). Είναι κατασκευασμένες από κλαδιά και επενδυμένες με μια μεγάλη ποικιλία ανθρωπογενών υλικών, συμπεριλαμβανομένων κομμάτια σχοινιά από καουτσούκ, κουρέλια, πολυαιθυλενίου και προβιές καμήλας.
Ωοτοκία
Τον Μάρτιο οι νότιες περιοχές αναπαραγωγής είναι πυκνοκατοικημένες. Κατά τη διάρκεια του Απριλίου και του Μαΐου η αναπαραγωγή λαμβάνει χώρα. Το θηλυκό γεννά 1 έως 3 λευκά αυγά και μετά από ένα χρόνο επώασης 45 ημερών εκκολάπτονται τα λευκά-ήπιε νεοσσών. Μετά από 55-65 ημέρες οι νεοσσοί αποκτούν το νεανικό τους φτέρωμα και είναι έτοιμα να αφήσουν τη φωλιά. Η επιτυχία της αναπαραγωγής συνδέεται άμεσα με τον αριθμό του πληθυσμού των γεόμυων (Gophers).
Προσδόκιμο ζωής
Ο στεπαετός είναι εξαιρετικά μακρόβιο πτηνό, φθάνοντας μέχρι και 41 χρόνια σε αιχμαλωσία.
Απειλές
Αν και γενικά θεωρείται κοινός σε όλη τη φασματική εξάπλωσή του, ως αποτέλεσμα της δίωξης, και τη μετατροπή της στέπας σε γεωργική γη, το είδος έχει μειωθεί στα δυτικά της σειράς αναπαραγωγής της, ενώ έχει εξαφανιστεί από τη Ρουμανία, τη Μολδαβία και την Ουκρανία. Ο στεπαετός επίσης επηρεάζεται αρνητικά από τις γραμμές ηλεκτρικού ρεύματος και είναι πολύ ιδιαίτερα ευάλωτος στις επιπτώσεις των πιθανών εξελίξεων της αιολικής ενέργειας.
Διαπιστώθηκε πρόσφατα ότι είναι το αρπακτικό που παθαίνει πιο συχνά ηλεκτροπληξία από τις γραμμές του ηλεκτρικού ρεύματος σε μια μελέτη στο δυτικό Καζακστάν. Η μείωση του αριθμού των στεπαετών και τη μείωση του ποσοστού των νεαρών που μεταναστεύουν πάνω από το Eilat, στο Ισραήλ άρχισε αμέσως μετά το πυρηνικό ατύχημα του Τσερνομπίλ το 1986, οδηγώντας τον Yosef και τον Fornadari (2004) να δείξουν ότι το είδος μπορεί να έχει επηρεαστεί από ραδιενεργή μόλυνση. Αυτό το είδος είναι ευάλωτο και στο κτηνιατρικό φάρμακο δικλοφενάκη.
Κατάσταση πληθυσμού
Ακόμη και αν οι υποτειθέμενες πυκνότητες είναι τόσο χαμηλές όσο 1 ζευγ./100 τ.χλμ. κατά μήκος οκτώ εκατομμυρίων τ.χλμ. κυμαίνεται μα υπάρχουν 80.000 ζεύγη ή 160.000 ώριμα άτομα. Ο ευρωπαϊκός πληθυσμός εκτιμάται στα 800-1.200 ζευγάρια, που ισοδυναμεί με 1,600-2,400 ώριμα άτομα. Η Ευρώπη αποτελεί περίπου το 9% της παγκόσμιας εξάπλωσης, έτσι, ένα πολύ προκαταρκτική εκτίμηση των συνολικών μέγεθος του πληθυσμού είναι 17,800-26,700 ώριμα άτομα. Η εκτίμηση που βασίζεται στον ευρωπαϊκό πληθυσμό είναι πολύ χαμηλότερη από τα 160.000 ώριμα άτομα εκτιμάται από τον Ferguson-Lees και τον Κρίστι (2001) και μπορεί να εξηγηθεί από τις διαφορετικές πυκνότητες των ειδών σε όλη τηνεξάπλωσή της. Συνδυασμένα σύνολα από όλο το φάσμα εκτιμούν ότι ο αριθμός των ζευγαριών ανέρχεται στα 31.372 (26,014-36,731), ο οποίος ισοδυναμεί με 62.744 (52,028-73,462) ώριμα άτομα ή 94.116 (78,042-110,193) άτομα. Ο πληθυσμός τοποθετείται στη ζώνη 100.000 έως 499.999 ώριμα άτομα.
Τοπικά οι πληθυσμοί μειώνονται λόγω της βαριάς θήρευση των νεοσσών. Στην Ευρώπη το μέγεθος του πληθυσμού εκτιμάται ότι θα μειωθεί κατά 80% ή περισσότερο σε 49,8 χρόνια (τρεις γενιές), ωστόσο ο ευρωπαϊκός πληθυσμός αντιπροσωπεύει μόνο ένα μικρό ποσοστό του παγκόσμιου πληθυσμού. Συνδυασμένα σύνολα από όλη την εξάπλωση του είδους υποδηλώνουν μια μείωση 58,6% μεταξύ 1997-2011 και 2013-2015.
Στην Ελλάδα ο στεπαετός είναι σπάνιος διερχόμενος χειμερινός μετανάστης ή περαστικός κατά τη μετανάστευση, και δεν υπάρχουν ακόμα επαρκή στοιχεία για το είδος (ΝΕ).
Σημειώσεις
i. Συμπεριλαμβάνει και το υποείδος Aquila nipalensis amurensis ii. Συμπεριλαμβάνει και τα υποείδη A. n. pallasii και Aquila nipalensis glitschi
Πηγές
Κατηγορία:Αετίδες Κατηγορία:Πτηνά της Ασίας Κατηγορία:Πτηνά της Αφρικής Κατηγορία:Πτηνά της Ευρώπης Κατηγορία:Πτηνά της Ελλάδας Κατηγορία:Πτωματοφάγα ζώα
Σούζαν Μπ. Άντονι
Η '''Σούζαν Μπ. Άντονι' (αγγλικά: Susan B. Anthony'', 15 Φεβρουαρίου 1820 - 13 Μαρτίου 1906) ήταν Αμερικανίδα κοινωνικός μεταρρυθμιστής και ακτιβίστρια των γυναικείων δικαιωμάτων, η οποία είχε σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση στο κίνημα της σουφραζέτας. Γεννήθηκε σε μία οικογένεια Κουακέρων, η οποία είχε αφιερωθεί στην κοινωνική ισότητα, Anthony's sister Mary, with whom she shared a home in later years, became a public school principal in Rochester, and a woman's rights activist. και ήδη από τα 17 της ξεκίνησε να κάνει αναφορές κατά της σκλαβιάς. Το 1856, έγινε μέλος της Αμερικανικής Ένωσης Κατά της Σκλαβιάς, στη Νέα Υόρκη.
Το 1851, συνάντησε την Ελίζαμπεθ Κάντι Στάντον, με την οποία σχημάτισε δεσμούς φιλίας που κράτησαν για μία ζωή, και με την οποία συνεργάστηκε ως ακτιβίστρια των γυναικείων δικαιωμάτων. Το 1852, μαζί ίδρυσαν τη Γυναικεία Οργάνωση Νέας Υόρκης περί εγκράτειας (αφορούσε την κατανάλωση αλκοόλ) αφού πρώτα της είχε απαγορευτεί να μιλήσει στην οργάνωση της Νέας Υόρκης, καθότι γυναίκα. Οι δύο τους, αργότερα, ίδρυσαν, το 1863, το Women's Loyal National League, μαζεύοντας μέσω αυτού 400.000 υπογραφές υπέρ της κατάργησης της δουλείας. Το 1866, ξεκίνησαν και την Αμερικανική Ένωση Ίσων Δικαιωμάτων, η οποία αποσκοπούσε στην απόκτηση δικαιωμάτων για τις γυναίκες και τους αφροαμερικανούς. Το 1868, κυκλοφόρησαν και την εφημερίδα The Revolution. Η δράση των δύο γυναικών συνεχίστηκε, και το 1869 ιδρύουν την Εθνική Ένωση Σουφραζέτας, η οποία το 1890 συγχωνεύθηκε με την Αμερικανική Ένωση Σουφραζέτας, δημιουργώντας την Αμερικανική Εθνική Ένωση Σουφραζέτας. Περί τη δεκαετία του 1870, μαζί με την Ματίλντα Τζόσλιν Γκέιτζ έγραψαν το εξάτομο βιβλίο History of Woman Suffrage. Για κάποιο λόγο, προς το τέλος του αιώνα, οι δύο γυναίκες σταμάτησαν να συνεργάζονται, χωρίς όμως να διακοπούν οι δεσμοί φιλίας τους.
Το 1872, η Άντονι είχε φυλακιστεί, επειδή πήγε να ψηφίσει, με τη δίκη της να παίρνει διαστάσεις. Η Άντονι, έδινε περίπου 70 με 100 λόγους ανά τη χώρα που αφορούσαν τα δικαιώματα των γυναικών. Η δράση της δεν ήταν μόνο εγχώρια, καθώς ήταν μεταξύ των γυναικών που είχαν σημαντικό ρόλο στη δημιουργία του Διεθνούς Συμβουλίου Γυναικών, το οποίο έως και σήμερα είναι ενεργό. Όταν είχε πρωτοξεκινήσει τον αγώνα της την είχαν γελοιοποιήσει και κατηγορήσει ότι προσπαθεί να καταστρέψει τους θεσμούς του γάμου. Η κοινή γνώμη, ωστόσο, άλλαξε κατά τη διάρκεια της ζωής της. Μάλιστα δε κατά την εορτή των 80ων γενεθλίων της καλέστηκε στον Λευκό Οίκο, από τον τότε πρόεδρο Ουίλλιαμ ΜακΚίνλεϊ. Η Άντονι έγινε η πρώτη γυναίκα που απεικονίστηκε επάνω σε αμερικανικό δολάριο (το 1979).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αγνωστικιστές Κατηγορία:Αμερικανοί φεμινιστές Κατηγορία:Κουάκεροι Κατηγορία:Αμερικανοί σκεπτικιστές Κατηγορία:Αμερικανοί ακτιβιστές
3282 Σπένσερ Τζόουνς
Ο Σπένσερ Τζόουνς (Spencer Jones) είναι ένας μικρός αστεροειδής, που περιφέρεται στην εσωτερική περιοχή (δηλαδή την προς την πλευρά του Ηλίου) της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,4. Ανακαλύφθηκε το 1949 από το προσωπικό του Πανεπιστημίου της Ιντιάνα (Αστεροσκοπείο "Goethe Link" στο Μπρούκλυν της Ιντιάνα), και πήρε το όνομά του προς τιμή του Άγγλου αστρονόμου Χάρολντ Σπένσερ Τζόουνς (όπως και οι κρατήρες Σπένσερ Τζόουνς στη Σελήνη και Τζόουνς στον Άρη). Ωστόσο, είχε αποτυπωθεί ήδη προπολεμικά, στις 25 Μαρτίου 1933, σε φωτογραφικές πλάκες, χωρίς να έχει τότε γίνει αντιληπτός ως νέος αστεροειδής.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Σπένσερ Τζόουνς εκτιμάται σε 5,23 ± 0,11 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,31 ± 0,07. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται ο Σπένσερ Τζόουνς γύρω από τον εαυτό του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Σπενσερ Τζοουνς
Σπιανάδα (Κέρκυρα)
Η Σπιανάδα είναι μεγάλη πλατεία εντός της πόλεως της Κέρκυρας, στην Ελλάδα. Αποτελεί την μεγαλύτερη, ως προς το μέγεθος, πλατεία της Ελλάδας, ενώ βρίσκεται εμπρός στο Παλαιό Φρούριο της Κέρκυρας.
Ιστορία
Η ονομασία της πλατείας προήλθε από την βενετική λέξη η οποία χρησιμοποιείτο για τον ορισμό μίας «ανοιχτής επίπεδης περιοχής», κατά τη διάρκεια της περιόδου τεσσάρων αιώνων βενετικής κυριαρχίας επί της νήσου της Κέρκυρας.
Η σημερινή της μορφή χρονολογείται στην προσωρινή περίοδο γαλλικής κατοχής των Επτανήσων, συμπεριλαμβανομένης της Κέρκυρας, κατά τη διάρκεια των Ναπολεόντιων Πολέμων. .
Το «γήπεδο κρίκετ», μεγάλο τμήμα του πάρκου, καταλαμβάνει σημαντικό μέρος της πλατείας. Η αγάπη των κατοίκων της πόλεως για το κρίκετ είναι βρετανικής προελεύσεως, καθώς χρονολογείται από την περίοδο βρετανικής κυριαρχίας (1814-1864).
Αποτελεί ένα από τα πλέον κεντρικά και, ταυτόχρονα, δημοφιλή αξιοθέατα της πόλεως, καθώς και πόλο έλξης τουριστών.
Το σιντριβάνι της Σπιανάδας, ή πηγάδι του Βαγιανού για τους ντόπιους, αποτελεί δωρεά του Μικρασιάτη ιατρού και ευεργέτη Γεωργίου Βαγιανού από το Ικόνιο της Μικράς Ασίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πλατείες στην Ελλάδα Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Κέρκυρα Κατηγορία:Ιταλίζουσα αρχιτεκτονική στην Ελλάδα Κατηγορία:Δεύτερη Γαλλοκρατία στα Επτάνησα
Μπάρμπα Στάθης
Η Μπάρμπα Στάθης Α.Β.Ε.Ε. είναι ελληνική εταιρεία κατεψυγμένων λαχανικών, που σήμερα ανήκει στη Vivartia.
Ιστορία
Ιδρύθηκε το 1969 στη Θεσσαλονίκη από τον Γιάννη Μιχαηλίδη, ο οποίος καταγόταν από τη Δράμα.
Το 1991 εισήλθε στο Χρηματιστήριο Αθηνών και το 1994 αγοράστηκε από την εταιρεία γαλακτοκομικών προϊόντων της Δέλτα Α.Ε. (Δασκαλόπουλος).
Το 1991 ιδρύει την Χρυσή Ζύμη, η οποία κατέχει ηγετική θέση στην αγορά κατεψυγμένων ζυμών.
Το 1994 η Μπάρμπα Στάθης Γενική Τροφίμων εξαγοράζεται από τον όμιλο εταιρειών ΔΕΛΤΑ και συνεχίζει την επιτυχημένη της πορεία.
Το 1996 κυκλοφορεί η καινοτόμος προϊοντική σειρά «Συνταγές μου», που σήμερα είναι γνωστή ως «Ας Μαγειρέψουμε».  Για πρώτη φορά αγαπημένες ελληνικές, παραδοσιακές συνταγές, όπως το Σπανακόρυζο, ο Αρακάς Λαδερός, οι Αγκινάρες αλά πολίτα, και πολλές άλλες ακόμη, ήρθαν να δώσουν τη λύση στο καθημερινό μαγείρεμα, σε εκατομμύρια ελληνικά νοικοκυριά.
Το 2001 επενδύουν στην παραγωγή φρέσκων συσκευασμένων σαλατών, καταφέρνοντας έτσι το 2005 λανσάρουν φρεσκοπλυμένες, φρεσκομμένες και συσκευασμένες φρέσκες σαλάτες Μπάρμπα Στάθης.
Το 2006, λανσάρει τις Βιολογικές Καλλιέργειες καθώς και τα πρώτα προϊόντα ραφιού με την Ντομάτα στον τρίφτη.
Το 2019, γιόρτασε 50 χρόνια λειτουργίας.
Πρόκειται για την κορυφαία μάρκα κατεψυγμένων λαχανικών, που βρίσκεται κυρίως στα ελληνικά σούπερ μάρκετ. Η εταιρεία διατηρεί εργοστάσιο στη βιομηχανική περιοχή της Σίνδου Θεσσαλονίκης.
Πηγές
Κατηγορία:Εταιρείες με έδρα τη Θεσσαλονίκη Κατηγορία:Ελληνικά εμπορικά σήματα Κατηγορία:Εταιρείες ιδρυθείσες το 1969 Κατηγορία:Μάρκες κατεψυγμένου φαγητού Κατηγορία:Εταιρίες εισηγμένες στο Χρηματιστήριο Αθηνών Κατηγορία:Vivartia
Ο κήπος των μαρτυρίων
thumb|150px|Αύγουστος Ροντέν, Ο κήπος των μαρτυρίων, 1902 Ο κήπος των μαρτυρίων (στα γαλλικά, Le Jardin des supplices) είναι ένα παρακμάζον μυθιστόρημα του Γάλλου συγγραφέα Οκτάβιου Μιρμπό, που δημοσιεύτηκε τον Ιούνιο του 1899, στην καρδιά της υπόθεσης Ντρέυφους.
Αναφορά
Είναι ένα έργο που προκαλεί ιδιαίτερη σύγχυση, που ταράζει τα λογοτεχνικά και ηθικά σημεία αναφοράς του αναγνώστη. Πράγματι αποτελείται από τρία μέρη επινοημένα ανεξάρτητα το ένα από το άλλο, με πρόσωπα διαφορετικά και στυλ διαφορετικά, και στην αναφορά των κινέζικων μαρτυρίων του τρίτου μέρους, ο τρόμος δεν αποκλείει τη γοητεία.
Το μυθιστόρημα μπορεί να διαβαστεί σε πολλά επίπεδα. Μπορούμε να δούμε μια παραβολή της τραγικής κατάστασης του ανθρώπου, καταδικασμένου στο νόμο του φόνου και του οποίου η ζωή είναι μια κοιλάδα δακρύων.
Το μυθιστόρημα μεταφράστηκε στα Ελληνικά από την Αλίνα Πασχαλίδη ("Εστία", 1989)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κηπος των μαρτ Κατηγορία:Φιλοσοφικά μυθιστορήματα
Αισχρίων ο Σάμιος
Ο Αισχρίων ο Σάμιος ή Αισχίων ήταν αρχαίος Έλληνας λυρικός ποιητής και γεωπόνος από τη Σάμο που άκμασε επί βασιλείας Μεγάλου Αλεξάνδρου. Ο Αθήναιος τον χαρακτήριζε σπουδαίο ιαμβοποιό.
Ο Αισχρίων είχε στιχουργήσει ποιήματα ακολουθώντας τροχαϊκούς τετραμέτρους. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονταν ποίημα αναφερόμενο στο μύθο του Γλαύκου καθώς και ένα μεγάλο ποίημα με τίτλο «Εφεσίδα» (Εφεσίς), που κάλυπτε τουλάχιστον επτά βιβλία. Επίσης σε μορφή επιτύμβιου επιγράμματος είχε γράψει την απολογία της περιβόητης εταίρας Φιλαινίδος και κάποιο άλλο ακόλαστο περί της Αφροδίτης.
Ο Αισχρίων φέρεται κατά τη «Σούδα» να ήταν φίλος του Αριστοτέλη και συμμετείχε στην εκστρατεία του Μ. Αλεξάνδρου συγγράφοντας τις «εφημερίδες» της εκστρατείας (δηλαδή το βασιλικό ημερολόγιο του Μ. Αλεξάνδρου). Αυτή η πληροφορία προέρχεται από τον Πτολεμαίο τον Χέννο.
Εκτός των παραπάνω, ο Αισχρίων είχε συγγράψει ένα σπουδαίο έργο «Περί γεωργίας», το οποίο δεν έχει διασωθεί, πλην όμως το αναφέρουν στα έργα τους οι Ουάρρων, Πλίνιος και ο Καλουμέλλας.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες λυρικοί ποιητές Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες επικοί ποιητές Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες γεωπόνοι Κατηγορία:Αρχαίοι Σάμιοι
Ζαν Μαρί Λεγιέ Λενελγκάου
Ο Ζαν Μαρί Λεγιέ Λενελγκάου (Jean-Marie Léyé Lenelgau, 1932 – 9 Δεκεμβρίου 2014) ήταν ο πρώτος γαλλόφωνος Πρόεδρος του Βανουάτου από τις 2 Μαρτίου 1994 ως τις 2 Μαρτίου 1999.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις Νέες Εβρίδες. To 1976, όταν ακόμα η χώρα του συνδιοικείτο από τους Γάλλους και τους Βρετανούς, ο Λεγιέ ίδρυσε και ανέλαβε πρώτος πρόεδρος της Ένωσης Κοινοτήτων των Νέων Εβρίδων (UCNH), που συστάθηκε σε απάντηση στη δημιουργία ενός αντίστοιχου αγγλόφωνου κινήματος εθνικιστών. Ενώ το Εθνικό Κόμμα με αρχηγό τον Ουόλτερ Λίνι πίεζε για άμεση ανεξαρτησία, η UCNH ήταν υπέρ μιας σταδιακής μετάβασης προς την ανεξαρτησία από τις αποικιοκρατικές αρχές, "προκειμένου να προετοιμαστεί η μετάβαση αυτή σε καλύτερες συνθήκες". Ωστόσο, η δημοφιλία του κόμματος του Λίνι είχε ως αποτέλεσμα να κηρυχθεί η χώρα ανεξάρτητη το 1980. Η UCNH μετατράπηκε στην Ένωση των Μετριοπαθών Κομμάτων, που αποτέλεσε κύρια πολιτική δύναμη της αντιπολίτευσης. Στις 2 Μαρτίου 1994 εξελέγη πρόεδρος της δημοκρατίας, με εθιμοτυπικό και συμβολικό ρόλο στο πλαίσιο της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας. Στις 12 Οκτωβρίου 1996 ο πρόεδρος Λεγιέ και ο πρωθυπουργός Σερζ Βοχόρ απήχθησαν και τέθηκαν υπό κράτηση για σύντομο χρονικό διάστημα από την αστυνομία του Βανουάτου αναφορικά με ένα θέμα που είχε προκύψει με τη μισθοδοσία των μελών της. Η απελευθέρωσή τους έγινε την ίδια ημέρα. Ήταν το "μοναδικό πραξικόπημα στην ιστορία της χώρας".
Το 1995 εξέφρασε δημοσίως την αντίθεσή του στις γαλλικές πυρηνικές δοκιμές στον Ειρηνικό. Στα τέλη του 1997 ο Μαξίμ Καρλότ Κορμάν κατέθεσε πρόταση μομφής εναντίον της κυβέρνησης του πρωθυπουργού Σερζ Βοχόρ, με σκοπό να την ανατρέψει. Ο πρόεδρος Λεγιέ επενέβη και στις 27 Νοεμβρίου, έπειτα από αίτημα του Βοχόρ, διέλυσε το κοινοβούλιο, με αποτέλεσμα να μην συζητηθεί ή εγκριθεί η πρόταση. Ο πρόεδρος εξήγησε την πράξη του, επικαλούμενος τον κίνδυνο να περιέλθει σε πολιτική αστάθεια το Βανουάτου λόγω των αλλεπάλληλων προτάσεων μομφής και αλλαγών κυβερνήσεων μέσα σε μικρά χρονικά διαστήματα.
Η θητεία του Λεγιέ τερματίστηκε στις 2 Μαρτίου 1999. Τον διαδέχθηκε στο προεδρικό αξίωμα ο Τζον Μπανί.
Παραπομπές
Λεγιε Λενελ
Βραβείο Καλύτερης Ταινίας της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Βοστώνης
Το Βραβείο Καλύτερης Ταινίας της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Βοστώνης (αγγλικά: Boston Film Critics Award For Best Picture) είναι βραβείο που απονέμεται από την Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου της Βοστώνης για να τιμήσει μια ταινία της κινηματογραφικής βιομηχανίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Βοστώνης
Έλεν Κέλερ
Η Έλεν Άνταμς Κέλερ (αγγλικά: Helen Adams Keller, 27 Ιουνίου 1880 - 1 Ιουνίου 1968) ήταν Αμερικανίδα συγγραφέας, ακτιβίστρια και λέκτορας. Ήταν το πρώτο τυφλό άτομο που κέρδισε το πτυχίο Bachelor of Arts. Η ιστορία της Κέλερ και της δασκάλας της, Άννι Σάλιβαν, έγινε διάσημη από την αυτοβιογραφία της Κέλερ με τίτλο Η ιστορία της ζωής μου, και από τις προσαρμογές της στο θέατρο και στον κινηματογράφο. Η γενέτειρά της στη Δυτική Τασκούμπια, της Αλαμπάμα, είναι πλέον μουσείο και χορηγεί μια ετήσια «Ημέρα Έλεν Κέλερ».
Η Κέλερ είχε κάνει πολλά ταξίδια και ήταν ειλικρινής στις πεποιθήσεις της. Μέλος του Σοσιαλιστικού Κόμματος της Αμερικής και των Βιομηχανικών Εργαζομένων του Κόσμου, αγωνίστηκε για την ψήφο των γυναικών, τα εργασιακά δικαιώματα, τον σοσιαλισμό, τον αντιμιλιταρισμό και άλλα παρόμοια αιτήματα.
Τα πρώτα χρόνια και η αρρώστια
Η Έλεν Άνταμς Κέλερ γεννήθηκε στις 27 Ιουνίου 1880 στην Τασκούμπια της Αλαμπάμα. Η οικογένειά της ζούσε σε ένα σπίτι, το Ivy Green, που ο παππούς της Έλεν είχε χτίσει δεκαετίες νωρίτερα. Είχε τέσσερα αδέλφια: τη Μίλντρεντ Κάμπελ Κέλερ και τον Φίλιπς Μπρουκς Κέλερ, καθώς και δύο μεγαλύτερα αδέλφια από τον προηγούμενο γάμο του πατέρα της, τον Τζέιμς ΜακΝτόναλντ Κέλερ και τον Γουίλιαμ Σίμπσον Κέλερ.
Ο πατέρας της, Άρθουρ Χ. Κέλερ (1836-1896), πέρασε πολλά χρόνια δουλεύοντας ως εκδότης της εφημερίδας Tuscumbia North Alabamian και είχε υπηρετήσει ως καπετάνιος στον Συνομοσπονδιακό Στρατό. Η μητέρα της, Κάθριν Έβερετ Άνταμς Κέλερ (1856–1921), γνωστή ως «Κέιτ», ήταν η κόρη του Τσάρλς Άνταμς, ομόσπονδου στρατηγού. Ένας από τους Ελβετούς προγόνους της Έλεν ήταν και ο πρώτος δάσκαλος κωφών που υπήρξε στη Ζυρίχη. Η Κέλερ ανέφερε αυτήν την ειρωνεία στην πρώτη αυτοβιογραφία της, δηλώνοντας ότι «δεν υπάρχει βασιλιάς που δεν έχει έναν σκλάβο ανάμεσα στην οικογένεια του, και δεν υπάρχει σκλάβος που να μην έχει έναν βασιλιά ανάμεσα στην οικογένεια του».
Σε ηλικία 19 μηνών, η Κέλερ εμφάνισε μια άγνωστη ασθένεια που περιγράφεται από τους γιατρούς ως «οξεία συμφόρηση του στομάχου και του εγκεφάλου», που μπορεί κοινώς να ήταν οστρακιά ή μηνιγγίτιδα. Η ασθένεια την άφησε κωφή και τυφλή. Έζησε, όπως θυμόταν στην αυτοβιογραφία της, «στη θάλασσα σε μια πυκνή ομίχλη».
Εκείνη την εποχή, η Κέλερ μπορούσε να επικοινωνεί κάπως με τη Μάρθα Ουάσιγκτον, τη δύο χρόνια μεγαλύτερη κόρη του οικογενειακού μάγειρα, η οποία κατανοούσε τα σημάδια της. Μέχρι την ηλικία των επτά, η Κέλερ είχε αναπτύξει περισσότερα από 60 σημάδια για να επικοινωνεί με την οικογένειά της και μπορούσε να διακρίνει το ποιος ερχόταν προς το μέρος της από τη δόνηση των βημάτων του.
Το 1886, η μητέρα της Κέλερ, εμπνευσμένη από μία αναφορά του Καρόλου Ντίκενς στο βιβλίο του Αμερικανικές σημειώσεις για την επιτυχή εκπαίδευση μιας άλλης κωφής και τυφλής γυναίκας, της Λόρας Μπρίντγκμαν, έστειλε τη νεαρή Κέλερ, συνοδευόμενη από τον πατέρα της, να αναζητήσει τον Τζούλιαν Τσίσολμ, έναν γιατρό που εξέταζε τα μάτια, τα αυτιά, τις μύτες και τους λαιμούς των ανθρώπων στη Βαλτιμόρη του Μέριλαντ, για να της δώσει συμβουλές.
Ο Τσίσολμ παρέπεμψε τους Κέλερ στον Αλεξάντερ Γκράχαμ Μπελ, ο οποίος εργαζόταν με κωφά παιδιά εκείνη την εποχή. Ο Μπελ τους συμβούλεψε να επικοινωνήσουν με το Ινστιτούτο Πέρκινς για τυφλούς, το οποίο τότε βρισκόταν στη Νότια Βοστώνη. Ο Μιχαήλ Ανάγνος, διευθυντής του σχολείου, ζήτησε από μια 20χρονη απόφοιτη του σχολείου, την Άννι Σάλιβαν, η οποία είχε και η ίδια κάποια προβλήματα όρασης, να γίνει η δασκάλα της Κέλερ. Αυτή ήταν η αρχή μιας σχέσης σχεδόν 50 ετών κατά τη διάρκεια της οποίας η Σάλιβαν έγινε πιστή σύντροφος στο πλευρό της Κέλερ.
Η Σάλιβαν έφτασε στο σπίτι της Κέλερ στις 5 Μαρτίου 1887, μια μέρα που η Κέλερ θα θυμόταν για πάντα ως τα γενέθλια της ψυχής της. Η Σάλιβαν άρχισε αμέσως να διδάσκει στην Έλεν να επικοινωνεί γράφοντας λέξεις στο χέρι της, ξεκινώντας από το "d-o-l-l (κ-ο-ύ-κ-λ-α)" με αφορμή την κούκλα που έδωσε στην Κέλερ ως δώρο. Η Κέλερ ήταν απογοητευμένη, αρχικά, επειδή δεν καταλάβαινε ότι κάθε αντικείμενο είχε μια λέξη που ταυτίζεται μαζί του με μοναδικό τρόπο. Όταν η Σάλιβαν προσπαθούσε να διδάξει στην Κέλερ τη λέξη κούπα, η Κέλερ απογοητεύτηκε τόσο πολύ που έσπασε την κούπα. Αλλά σύντομα άρχισε να μιμείται τις χειρονομίες της Σάλιβαν. "Δεν ήξερα ότι γράφω μια λέξη ή ακόμα και ότι υπήρχαν λέξεις", θυμάται η Κέλερ. «Απλά την μιμούμουν με τα δάχτυλα μου, σαν μαϊμού».
Η Κέλερ συνειδητοποίησε την έννοια των λέξεων ένα μήνα αργότερα όταν κατάλαβε έκπληκτη ότι οι κινήσεις που έκανε η δασκάλα της στην παλάμη του χεριού της, ενώ έτρεχε δροσερό νερό πάνω από το άλλο της χέρι, συμβόλιζε την ιδέα του "νερού". Γράφοντας την αυτοβιογραφία της, με τίτλο Η ιστορία της ζωής μου, η Κέλερ θυμήθηκε τη στιγμή: «Στάθηκα ακίνητη, όλη μου η προσοχή επικεντρώθηκε στις κινήσεις των δακτύλων της. Ξαφνικά ένιωσα τη θύμηση κάτι ξεχασμένου από καιρό - κι έπειτα μία συγκίνηση, και με κάποιο τρόπο, το μυστήριο της γλώσσας μου αποκαλύφθηκε. Το ήξερα τότε ότι το νερό σήμαινε το υπέροχο δροσερό "κάτι" που ρέει πάνω από το χέρι μου. Η ζωντανή αυτή λέξη ξύπνησε την ψυχή μου, της έδωσε φως, ελπίδα, την απελευθέρωσε!" Η Κέλερ στη συνέχεια εξάντλησε τη Σάλιβαν, αφού άρχισε να ζητάει να μάθει τα ονόματα όλων των άλλων οικείων αντικειμένων στον κόσμο της.
Η Έλεν Κέλερ θεωρούνταν απομονωμένη, αλλά είχε αρκετή επαφή με τον έξω κόσμο. Ήταν σε θέση να απολαύσει τη μουσική αισθανόμενη τον ρυθμό και κατάφερνε να έχει μια ισχυρή σχέση με τα ζώα μέσω της αφής. Καθυστέρησε να μάθει τι θα πει γλώσσα, αλλά αυτό δεν την εμπόδισε από το να έχει φωνή.
Επίσημη εκπαίδευση
Τον Μάιο του 1888, η Κέλερ άρχισε να παρακολουθεί το Ινστιτούτο Πέρκινς για τυφλούς. Το 1894, η Κέλερ και η Σάλιβαν μετακόμισαν στη Νέα Υόρκη για να παρακολουθήσουν το Wright-Humason School for the Deaf, ένα σχολείο για κωφούς. Το 1896, επέστρεψαν στη Μασαχουσέτη, και η Κέλερ μπήκε στο The Cambridge School for Young Ladies προτού γίνει δεκτή, το 1900, στο Radcliffe College of Harvard University, όπου ζούσε στο Briggs Hall. Ο θαυμαστής της, Μαρκ Τουέιν, την είχε γνωρίσει στον μεγιστάνα Χένρι Χουττλεστον Ρότζερς, ο οποίος, με τη σύζυγό του Άμπι, πλήρωσε για την εκπαίδευσή της. Το 1904, σε ηλικία 24 ετών, η Κέλερ αποφοίτησε ως μέλος της αδελφότητας ΦΒΚ από το Radcliffe, και έγινε το πρώτο τυφλό άτομο που κέρδισε το πτυχίο Bachelor of Arts. Από τότε, διατήρησε αλληλογραφία με τον Αυστριακό φιλόσοφο και παιδαγωγό Βίλχελμ Ιεροσολύμων, ο οποίος ήταν από τους πρώτους που ανακάλυψε το λογοτεχνικό της ταλέντο.
Παράδειγμα των διαλέξεων της
Στις 22 Ιανουαρίου 1916, η Κέλερ και η Σάλιβαν ταξίδεψαν στη μικρή πόλη Menomonie στο δυτικό Ουισκόνσιν για να δώσουν μια διάλεξη στο Mabel Tainter Memorial Building. Λεπτομέρειες σχετικά με την ομιλία της, δόθηκαν στην εβδομαδιαία εφημερίδα Dunn County News στις 22 Ιανουαρίου 1916:
"Ένα μήνυμα αισιοδοξίας, ελπίδας, καλής διάθεσης και αγάπης ήρθε στο Menomonie το Σάββατο - ένα μήνυμα που θα θυμούνται για πολύ καιρό εκείνοι που θα είναι αρκετά τυχεροί που θα το έχουν λάβει. Αυτό το μήνυμα ήρθε με την επίσκεψη της Έλεν Κέλερ και της δασκάλα της, κας Άννι Σάλιβαν, και οι δύο είχαν τη δύναμη να το μεταδώσουν το Σάββατο το βράδυ, σε ένα κοινό που γέμισε το Μνημείο. Το κορίτσι που θριάμβευσε τόσο πολύ για τις τρεις παθήσεις της, της τύφλωσης, της αδυναμίας να μιλήσει και της κώφωσης, έδωσε μια ομιλία με τα χείλη της για την «Ευτυχία», και θα θυμάται για πάντα ως ένα κομμάτι εμπνευσμένης διδασκαλίας από εκείνους που το άκουσαν. "
Συντροφιά
μικρογραφία|Η Έλεν Κέλερ το 1899 με τη διά βίου σύντροφο και δασκάλα της Άννα Σάλιβαν. Φωτογραφία που τραβήχτηκε από τον [[Αλεξάντερ Γκράχαμ Μπελ στη σχολή School of Vocal Physiology and Mechanics of Speech.]] Η Σάλιβαν έμεινε πιστή σύντροφος της Έλεν Κέλερ πολύ καιρό αφότου την δίδαξε. Η Σάλιβαν παντρεύτηκε τον Τζον Μέισι το 1905 και η υγεία της άρχισε να επιδεινώνεται γύρω στο 1914. Η Πόλυ Τόμπσον (20 Φεβρουαρίου 1885 - 21 Μαρτίου 1960 ) προσλήφθηκε για να φροντίζει το σπίτι της Κέλερ. Ήταν μια νεαρή γυναίκα από τη Σκωτία που δεν είχε καμία εμπειρία με κωφούς ή τυφλούς. Έγινε γραμματέας, και τελικά μόνιμη συντροφιά της Έλεν Κέλερ. Η Κέλερ μετακόμισε στο Φόρεστ Χιλς της Νέας Υόρκης μαζί με τη Σάλιβαν και τον Μέισι, και χρησιμοποίησε το σπίτι ως βάση για τις προσπάθειές της εκ μέρους του Αμερικανικού Ιδρύματος για Τυφλούς. "Στα τριάντα της, η Έλεν είχε ερωτική σχέση, αρραβωνιάστηκε κρυφά και αψήφησε την δασκάλα της και την οικογένειά της προσπαθώντας να το σκάσει με τον άντρα που αγαπούσε". "Ήταν ο σοσιαλιστής Πίτερ Φάγκαν, ένας νεαρός δημοσιογράφος της εφημερίδας Μπόστον Χέραλντ, ο οποίος στάλθηκε στο σπίτι της Έλεν ως ιδιωτικός γραμματέας της όταν η διά βίου σύντροφος της, Άννα, αρρώστησε". Εκείνη την εποχή, ο πατέρας της είχε πεθάνει και η Σάλιβαν ανάρρωνε στη Λίμνη Placid στο Πουέρτο Ρίκο. Η Κέλερ είχε μετακομίσει με τη μητέρα της στο Μοντγκόμερι της Αλαμπάμας.
Η Άννα Σάλιβαν πέθανε το 1936, με την Κέλερ να κρατά το χέρι της, αφού είχε πέσει σε κώμα ως αποτέλεσμα στεφανιαίας θρόμβωσης. Η Κέλερ και η Τόμπσον μετακόμισαν στο Κονέκτικατ. Ταξίδεψαν σε όλο τον κόσμο και συγκέντρωσαν χρήματα για τους τυφλούς. Η Τόμπσον υπέστη εγκεφαλικό επεισόδιο το 1957 από το οποίο δεν ανέκαμψε ποτέ πλήρως και πέθανε το 1960. Η Γουίνι Κορμπάλι, μια νοσοκόμα που προσλήφθηκε αρχικά για τη φροντίδα της Τόμπσον το 1957, παρέμεινε δίπλα στη Κέλερ και μετά το θάνατο της Τόμπσον και έμεινε στο πλευρό της Κέλερ για το υπόλοιπο της ζωής της.
Πολιτικές δραστηριότητες
μικρογραφία|Πορτρέτο της Έλεν Κέλερ, 1904. Λόγω του προεξέχοντος αριστερού ματιού, η Κέλερ φωτογραφούνταν συνήθως με το προφίλ της. Η Κέλερ έγινε διάσημη ομιλήτρια και συγγραφέας. Την θυμούνται ως συνήγορο για άτομα με αναπηρίες, ανάμεσα σε πολλές άλλες δραστηριότητες με τις οποίες ασχολήθηκε. Η κοινότητα των κωφών επηρεάστηκε ευρέως από αυτήν. Ταξίδεψε σε είκοσι πέντε διαφορετικές χώρες παρέχοντας παρακινητικές ομιλίες σχετικά με τα δικαιώματα των κωφών. Ήταν υπέρμαχος της γυναικείας ψήφου, ειρηνίστρια, ριζοσπαστική σοσιαλίστρια, υποστηρίκτρια των ελεγχόμενων γεννήσεων και αντίπαλος του τότε πρόεδρου των ΗΠΑ, Γούντροου Ουίλσον. Το 1915, η Κέλερ και ο Τζορτζ Α. Κέσλερ ίδρυσαν τον οργανισμό Helen Keller International (HKI). Αυτός ο οργανισμός είναι αφιερωμένος στην έρευνα της όρασης, της υγείας και της διατροφής. Το 1916 έστειλε χρήματα στην Εθνική Ένωση για την Πρόοδο των Έγχρωμων Ατόμων (NAACP) ντροπιασμένη για τη μη χριστιανική μεταχείριση "έγχρωμων ανθρώπων" που συνέβαινε στη Νότια Αμερική. Το 1920, βοήθησε στην ίδρυση της Αμερικανικής Ένωσης Πολιτικών Ελευθεριών (ACLU). Η Κέλερ ταξίδεψε σε περισσότερες από 40 χώρες με την Σάλιβαν, κάνοντας πολλά ταξίδια στην Ιαπωνία και έγινε το αγαπημένο πρόσωπο του ιαπωνικού λαού. Η Κέλερ συναντήθηκε με κάθε πρόεδρο των ΗΠΑ από τον Γκρόβερ Κλίβελαντ έως τον Λύντον Τζόνσον και ήταν φίλη με πολλές διάσημες προσωπικότητες, όπως ο Αλεξάντερ Γκράχαμ Μπελ, ο Τσάρλι Τσάπλιν και ο Μαρκ Τουέιν. Η Κέλερ και ο Τουέιν θεωρήθηκαν και οι δύο σημαντικοί πολιτικοί ριζοσπάστες της αριστεράς.
Η Κέλερ ήταν μέλος του Σοσιαλιστικού Κόμματος, διοργάνωσε εκστρατεία και έγραψε ενεργά υπέρ της εργατικής τάξης από το 1909 έως και το 1921. Πολλές από τις ομιλίες και τα γραπτά της αφορούσαν το δικαίωμα ψήφου των γυναικών και τις επιπτώσεις του πολέμου. Έκανε λογοθεραπεία για να ακούει καλύτερα τη φωνή της το κοινό. Υποστήριζε τον υποψήφιο του Σοσιαλιστικού Κόμματος Γιουτζήν Ντεμπς σε κάθε εκστρατεία του. Πριν διαβάσει το βιβλίο του Χένρι Τζορτζ, Progress and Poverty (Πρόοδος και τη Φτώχεια), η Έλεν Κέλερ ήταν ήδη σοσιαλίστρια. Αργότερα έγραψε στο πόρισμα της: "Στη φιλοσοφία του Χένρι Τζορτζ υπάρχει μια σπάνια ομορφιά και δύναμη και μια υπέροχη πίστη στην ουσιαστική ευγένεια της ανθρώπινης φύσης".
"Εκείνη την εποχή τα κομπλιμέντα που μου έκανε ήταν τόσο γενναιόδωρα που κοκκινίζω όταν τα θυμάμαι. Αλλά τώρα που υποστηρίζω τον σοσιαλισμό, υπενθυμίζει σε εμένα και στο κοινό ότι είμαι τυφλή και κωφή και ιδιαίτερα υπεύθυνη για λάθη. Πρέπει να έχασα την νοημοσύνη μου από τότε που τον γνώρισα. ... Ω, γελοίε! Είσαι κοινωνικά τυφλός και κωφός, αφού υπερασπίζεται ένα απαράδεκτο σύστημα, ένα σύστημα που είναι η αιτία πολλών κωφώσεων και τυφλώσεων που προσπαθούμε να αποτρέψουμε".
Γραπτά
μικρογραφία|Έλεν Κέλερ, έτος 1912 Η Κέλερ έγραψε συνολικά 12 δημοσιευμένα βιβλία και διάφορα άρθρα.
Ένα από τα πρώτα έργα της, σε ηλικία 11 ετών, ήταν ο Frost King (1891). Υπήρχαν ισχυρισμοί ότι αυτή η ιστορία είχε κλαπεί από τη Μάργκαρετ Κάνμπι, από το έργο της The Frost Fairies. Μια έρευνα για το θέμα αποκάλυψε ότι η Κέλερ μπορεί να είχε διαβάσει την ιστορία της Κάνμπι, αλλά την ξέχασε αργότερα, ενώ εκείνη παρέμεινε στο υποσυνείδητό της.
Στην ηλικία 22 ετών, η Κέλερ δημοσίευσε την αυτοβιογραφία της, Η ιστορία της ζωής μου (1903) με τη βοήθεια της Σάλιβαν και του συζύγου της Σάλιβαν, Τον Μέισι. Αφηγείται την ιστορία της ζωής της έως την ηλικία των 21 ετών και γράφτηκε κατά τη διάρκεια της φοίτησης της στο κολέγιο.
Η Κέλερ έγραψε το βιβλίο "The World I Live In (Ο κόσμος που ζω)" το 1908, δίνοντας στους αναγνώστες μια εικόνα για το πώς ένιωθε για τον κόσμο. Μια σειρά από δοκίμια για τον σοσιαλισμό με τον τίτλο "Out Of Dark (Έξω από το σκοτάδι)", δημοσιεύθηκε το 1913.
Όταν η Κέλερ ήταν νέα, η Άννα Σάλιβαν την παρουσίασε στον ιερέα Φίλιπς Μπρουκς, ο οποίος της παρουσίασε τον Χριστιανισμό. Αργότερα, είπε: «Πάντα ήξερα ότι ήταν εκεί, αλλά δεν ήξερα το όνομά Του!»
Η πνευματική της αυτοβιογραφία, με τίτλο "Η Θρησκεία μου", [48] δημοσιεύθηκε το 1927 και στη συνέχεια το 1994 αναθεωρήθηκε εκτενώς και επανεκδόθηκε με τον τίτλο "Φως στο σκοτάδι μου". Υποστηρίζει τις διδασκαλίες του Εμάνουελ Σβέντενμποργκ, του χριστιανού θεολόγου και μυστικιστή που έδωσε μια διαφορετική πνευματική εξήγηση των διδασκαλιών της Βίβλου και ισχυρίστηκε ότι η Δεύτερη Παρουσία του Ιησού Χριστού είχε ήδη πραγματοποιηθεί.
Η Κέλερ περιέγραψε τον πυρήνα της πίστης της σε αυτά τα λόγια:
"Όμως, στη διδασκαλία του Σβέντενμποργκ, η [Θεία Πρόνοια] φαίνεται να είναι η κυβέρνηση της Αγάπης και της Σοφίας του Θεού και η δημιουργία των πάντων. Δεδομένου ότι η Ζωή Του δεν μπορεί να είναι λιγότερη σε ένα ον από ότι σε ένα άλλο, ή η Αγάπη Του να εκδηλώνεται λιγότερο σε ένα πράγμα από ότι σε ένα άλλο, η Πρόνοια Του πρέπει να είναι παγκόσμια ... Έχει προσφέρει θρησκεία κάποιου είδους παντού και δεν έχει σημασία σε ποια φυλή ή θρησκεία ανήκει κάποιος αρκεί να είναι πιστός στα ιδανικά του για τη σωστή ζωή. "
Ταξίδια στο εξωτερικό
Το 1948 πήγε στη Νέα Ζηλανδία και επισκέφτηκε σχολεία κωφών στο Κράιστσερτς και στο Ώκλαντ.
Μετέπειτα ζωή
Η Κέλερ υπέστη μια σειρά από εγκεφαλικά επεισόδια το 1961 και πέρασε τα τελευταία χρόνια της ζωής της στο σπίτι της.
Στις 14 Σεπτεμβρίου 1964, ο Πρόεδρος Λύντον Τζόνσον της απένειμε το Προεδρικό Μετάλλιο Ελευθερίας, μία από τις δύο υψηλότερες πολιτικές τιμές των Ηνωμένων Πολιτειών. Το 1965 εξελέγη στο National Women's Hall of Fame στο New York World's Fair.
Η Κέλερ αφιέρωσε μεγάλο μέρος της μετέπειτα ζωής της στη συγκέντρωση χρημάτων για το Αμερικανικό Ίδρυμα Τυφλών. Πέθανε στον ύπνο της την 1η Ιουνίου 1968, στο σπίτι της, Arcan Ridge, που βρίσκεται στο Easton του Κονέκτικατ, λίγες εβδομάδες πριν γίνει ογδόντα οκτώ ετών. Μια τελετή πραγματοποιήθηκε προς τιμήν της στον Εθνικό Καθεδρικό Ναό της Ουάσινγκτον, το σώμα της αποτεφρώθηκε και η στάχτη της τοποθετήθηκε δίπλα στις συντρόφισσες της ζωής της, Άννα Σάλιβαν και Πόλυ Τόμπσον. Θάφτηκε στον Εθνικό Καθεδρικό Ναό της Ουάσινγκτον στην Ουάσινγκτον.
Στη λαϊκή κουλτούρα
Η αυτοβιογραφία της Κέλερ ενέπνευσε τον Γουίλιαμ Γκίμπσον να γράψει ένα μυθιστόρημα με θέμα τη ζωή της και με τίτλο The Miracle Worker, το οποίο διασκευάστηκε το 1962 για τον κινηματογράφο. Η ταινία σκηνοθετήθηκε από τον Άρθουρ Πεν και είχε τίτλο Το θαύμα της Άννι Σάλιβαν. Τον ρόλο της Κέλερ ερμηνεύει η Πάτι Ντιούκ και της Σάλιβαν η Αν Μπάνκροφτ. Και οι δύο ηθοποιοί τιμήθηκαν με βραβείο Όσκαρ Β' και Α' Γυναικείου Ρόλου αντίστοιχα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί συγγραφείς Κατηγορία:Αμερικανοί δοκιμιογράφοι Κατηγορία:Αμερικανοί διηγηματογράφοι Κατηγορία:Αμερικανοί ακτιβιστές
Κίχλη ΙΙ (ναρκαλιευτικό)
Κίχλη ΙΙ (Ναρκαλιευτικό) / Μ-241
Πρώην ‘USS MSC 308’. Παρελήφθη στις 27 Οκτωβρίου 1964 στο Ναύσταθμο Βοστόνης. Κατασκευάστηκε στις Η.Π.Α. στον Ναύσταθμο της Βοστόνης ’USA – Peterson Builders Co’. Ένα από τα 6 Ν/Α που παραχωρήθηκαν από τις Η.Π.Α. στα πλαίσια της Στρατιωτικής βοήθειας. Ανήκει στο Στολίσκο Ναρκαλιευτικών από τις 1 Μαΐου 1977. Όμοιου τύπου πλοία Αίγλη ΙΙ, Αύρα ΙV, Αλκυών, Δωρίς ΙΙ, Δάφνη ΙΙΙ, Αηδών ΙΙ, Κλειώ ΙΙΙ, Κίσσα ΙΙ και Πλειάς ΙΙ. Κατασκευή : Ξύλινα και από αντιμαγνητικό υλικό. – Εκτόπισμα : 320/370 ΤΝ. – Διαστάσεις : 144Χ28Χ8,5 πόδια. – Πρόωση : Ντίζελ 380 ΗΡ. – Οπλισμός : 2 πυροβόλα 20 χιλιοστών και πλήρωμα 39 άνδρες.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ελληνικά Ναρκαλιευτικά
Φοροδιαφυγή
Η φοροδιαφυγή εκτός από ποινικό αδίκημα που μπορεί να σημειωθεί κατά παράβαση ή καταστρατήγηση του φορολογικού νόμου, θεωρείται και έντονα αντικοινωνική συμπεριφορά δεδομένου ότι το συνολικό ποσό αυτής θα κληθεί τελικά να επωμισθεί, με πρόσθετα κυβερνητικά μέτρα, το σύνολο των φορολογουμένων.
Είδη φοροδιαφυγής
Η φοροδιαφυγή μπορεί να εμφανιστεί με πολλούς τρόπους και τεχνάσματα όπως π.χ.:
1) Αποκρύπτοντας εισοδήματα από διάφορες πηγές με σκοπό την πληρωμή χαμηλότερου φόρου.
2) Εμφανίζοντας υπερβολικές ή πλαστές δαπάνες ώστε να επωφεληθεί από εκπτώσεις φόρου.
4) Καταστρατήγηση ευνοϊκής νομοθεσίας ειδικών σκοπών. κ.ά.
Η φοροδιαφυγή εντοπίζεται εύκολα σε εισοδήματα που προέρχονται από μισθωτές υπηρεσίες ή εκμετάλλευση ακινήτων, λόγω της ευκολίας διασταύρωσης στοιχείων (δηλαδή σύγκριση εσόδου από τον ένα συμβαλλόμενο και δαπάνης από το άλλο), ενώ είναι δύσκολο να εντοπισθούν σε πηγές όπως από ελεύθερα επαγγέλματα. Στις εμπορικές επιχειρήσεις συνήθως η φοροδιαφυγή αντιμετωπίζεται με επιτόπου ελέγχους, αλλά και διασταυρώσεις. Στις περιπτώσεις που είναι δύσκολη η διασταύρωση, υπολογίζεται ένα τεκμαρτό εισόδημα, ενώ κατά καιρούς αναπροσαρμόζονται τα τεκμήρια διαβίωσης.
Παραοικονομία και φοροδιαφυγή στην Ε.Ε. και την Ελλάδα
Σχετική έκθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου το 2022, ανέφερε ότι το μέγεθος της παραοικονομίας αντιστοιχούσε στο 22,6% του συνολικού ΑΕΠ της Ευρωπαϊκής Ένωσης το 2003, ενώ το 2022 είχε υποχωρήσει στο 17,3%. Τα σχετικά στοιχεία συμπεριλαμβάνουν και τη Βρετανία, παρά τη, στο μεταξύ, αποχώρησή της από την Ε.Ε. Η παραοικονομία στην Ελλάδα αντιστοιχούσε στο 28,2% του ΑΕΠ το 2003 και στο 20,93% το 2022 σύμφωνα με τα ίδια στοιχεία.
Τον Ιούλιο του 2023, η γερμανική οικονομική εφημερίδα Handelsblatt επικαλέστηκε πρόσφατη έρευνα  του Ινστιτούτου Εφαρμοσμένων Οικονομικών του Πανεπιστημίου του Τύμπινγκεν, σύμφωνα με την οποία η παραοικονομία στην Ελλάδα φτάνει το 21,7% του ΑΕΠ.
Σύμφωνα με έκθεση της τράπεζας Eurobank που δόθηκε στη δημοσιότητα τον Ιούλιο του 2023 το μέγεθος της παραοικονομίας στην Ελλάδα διαμορφώνεται στα 40 δισ. ευρώ σε ετήσια βάση.
Σύμφωνα με παλαιότερα στοιχεία, η φοροδιαφυγή στην Ελλάδα ανέρχονταν σε 30 δισ. ευρώ ετησίως, κάνοντας την πρωταθλήτρια στην παραοικονομία, και η μείωση της κατά 20 δισ. ευρώ θα μπορούσε να μειώσει τους φόρους που καταβάλλουν οι φορολογούμενοι κατά ποσοστό 30%.