cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dance of Death
Ιστορία του δίσκου
left|thumb|150px|Ο Νίκο Μακ Μπρέιν Το άλμπουμ ηχογραφήθηκε στα "Sarm West Studios" του Λονδίνου και η μίξη του έγινε τον Απρίλιο του 2003. Στο συγκεκριμένο άλμπουμ περιλαμβάνεται το μοναδικό κομμάτι το οποίο συνέγραψε ο ντράμερ Νίκο Μακ Μπρέιν, το "New Frontier". Το τραγούδι αναφέρει την ανησυχία των μελών του συγκροτήματος για την κλονοποίηση, ενώ το "Paschendale" αναφέρεται στη μάχη του Πασεντάλε, μία από τις αποφασιστικές μάχες του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Το "Montségur" μιλάει για την πολιορκία των Καθαρών στην περιοχή Montségur κατά τη Σταυροφορία των Αλβιγηνών. Το ομώνυμο κομμάτι είναι εμπνευσμένο από την τελευταία σκηνή της ταινίας "Η Έβδομη Σφραγίδα" του Ίνγκμαρ Μπέργκμαν, από το 1957, ενώ το "Face in the Sand" αναφέρεται στην κάλυψη του πολέμου του Ιράκ από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης. Το "Journeyman" είναι το μοναδικό τραγούδι του συγκροτήματος το οποίο είναι αποκλειστικά ακουστικό, ενώ ένα από τα σινγκλ του δίσκου ήταν το γραμμένο από τον Ντέιβ Μάρεϊ, "Rainmaker", του οποίου ο τίτλος προέρχεται από την αναφορά του τραγουδιστή Μπρους Ντίκινσον ότι η εισαγωγή του κομματιού του θυμίζει σταγόνες βροχής.
Ο δίσκος κυκλοφόρησε στις αρχές Σεπτεμβρίου του 2003, ανεβαίνοντας στο # 2 των τσαρτ της πατρίδας τους, την υψηλότερη θέση του συγκροτήματος από το "Fear of the Dark" του 1992. Ο δίσκος μπήκε στο Top-20 του Billboard των Ηνωμένων Πολιτειών, ενώ έφθασε στην κορυφή στη Σουηδία, τη Φινλανδία και την Ιταλία. Επίσης, τα δύο σινγκλ του άλμπουμ, "Wildest Dreams" και "Rainmaker" μπήκαν στο βρετανικό Top-10, ενώ τον Μάρτιο του 2004 κυκλοφόρησαν το ΕΡ "No More Lies" για να ευχαριστήσουν τους οπαδούς τους.
Η περιοδεία για την προώθηση του δίσκου ξεκίνησε στις 19 Οκτωβρίου 2003 από το "Phoenix Hall" του Ντέμπρετσεν της Ουγγαρίας, με το συγκρότημα να περιλαμβάνει τα "Wildest Dreams", "Dance of Death", "Rainmaker", "Paschendale", "No More Lies" και "Journeyman" από το τελευταίο του άλμπουμ. To ευρωπαϊκό κομμάτι διήρκεσε μέχρι τις 21 Δεκεμβρίου με 38 συναυλίες. Στα μέσα Ιανουαρίου του 2004, εμφανίστηκαν ζωντανά στο Μπουένος Άιρες, το Σαντιάγο, το Ρίο ντε Τζανέιρο και το Σάο Πάολο, στη Λατινική Αμερική και στη συνέχεια έδωσαν δύο συναυλίες στον Καναδά, τρεις συναυλίες στο "Hammerstein Ballroom" της Νέας Υόρκης και άλλες δύο στο "Universal Amphitheatre" του Λος Άντζελες, με την περιοδεία να ολοκληρώνεται με τρεις εμφανίσεις στην Ιαπωνία.
Κατά τη διάρκεια της περιοδείας ηχογραφήθηκε το ζωντανό άλμπουμ "Death on the Road".
Βραβεία
Dance of Death (άλμπουμ)
Οι μουσικοί
Οι μουσικοί οι οποίοι συμμετείχαν στις ηχογραφήσεις του "Dance of Death" είναι οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Iron Maiden Κατηγορία:Άλμπουμ του 2003
Γιώργος Ακριώτης
Ο Γιώργος Ακριώτης (1951, Καθενοί) είναι Έλληνας πολιτικός. Εξελέγη βουλευτής Ευβοίας με τον ΣΥΡΙΖΑ στις Ελληνικές βουλευτικές εκλογές Σεπτεμβρίου 2015.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Ευβοίας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ
Κλειστό Γήπεδο Μπάσκετ Νίκος Γκάλης του ΟΑΚΑ
Το Ολυμπιακό Κλειστό Γυμναστήριο (με την τιμητική ονομασία «Νίκος Γκάλης» από το 2016 ) ανήκει στις εγκαταστάσεις του Ολυμπιακού Αθλητικού Κέντρου Αθήνας (O.A.K.A.) που βρίσκεται στο Μαρούσι. Κατασκευάστηκε το 1995 και έχει χωρητικότητα 18.500 θέσεων (2.000 πτυσσόμενες), και 300 θέσεων για δημοσιογράφους και 450 θέσεις VIP. Διεξάγονται κυρίως αγώνες καλαθοσφαίρισης και άλλων ομαδικών και ολυμπιακών αθλημάτων. Αποτελεί έδρα του Παναθηναϊκού στον οποίο έχει παραχωρηθεί και της Εθνική Ελλάδος.
Πρόκειται για τη μεγαλύτερη αθλητική εγκατάσταση που χρησιμοποιήθηκε κατά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004, ενώ επίσης θεωρείται ως ένα από τα πιο σύγχρονα κλειστά γυμναστήρια στην Ευρώπη. Έχει φιλοξενήσει σπουδαίες αθλητικές διοργανώσεις και πολιτισμικές εκδηλώσεις αφού είναι το καλύτερο κλειστό γυμναστήριο της χώρας.
Τμήματα του γηπέδου
Το κλειστό γήπεδο είναι κατασκευασμένο σε 6 επίπεδα και έχει τη δυνατότητα να εκκενωθεί μέσα σε 10 λεπτά. Οι διαστάσεις της κεντρικής σάλας είναι 40 μ. x 70 μ. και το παρκέ του αγωνιστικού χώρου έχει διαστάσεις 28,2 μ. x 15 μ. Το στάδιο έχει 18,500 θέσεις για θεατές (2.000 πτυσσόμενες), 300 για δημοσιογράφους και 450 θέσεις VIP. Το γήπεδο έχει 54 θύρες για φιλάθλους, 2 για ομάδες, 1 για επίσημους και 1 για δημοσιογράφους. Τα άτομα με ειδικές ανάγκες έχουν προσβασιμότητα σε όλες τις θύρες του μεσαίου διαζώματος.
Εξοπλισμός
Το γήπεδο διαθέτει 4 ηλεκτρονικούς πίνακες εκ των οποίων οι 2 είναι πίνακες αποτελεσμάτων, 1 στατιστικών και 1 παραγωγής εικόνας βίντεο. Ο εξοπλισμός περιλαμβάνει επίσης 2 κλειστά γυμναστήρια διαστάσεων 19 μ. x 9 μ. Στο χώρο του γηπέδου λειτουργεί ιατρείο κατά τη διάρκεια των αγώνων, ενώ υπάρχει και αίθουσα για έλεγχο αναβολικών σε αθλητές. Το γήπεδο διαθέτει επίσης 12 συγκροτήματα αποδυτηρίων με ντους, τουαλέτα, χώρο για μασάζ και 2 σάουνες. Οι δημοσιογράφοι καλύπτουν τις δραστηριότητες από κέντρο τύπου 500 τμ, την αίθουσα συνεντεύξεων 100 τμ. και 2 γραφεία τύπου. Επίσης λειτουργούν 20 κυλικεία, ηλεκτρονικό κλειστό κύκλωμα τηλεόρασης και 6 σκοτεινοί θάλαμοι.
Ιστορία
Το γήπεδο αποτελεί έδρα για την Εθνική Ελλάδος και την ομάδα του Παναθηναϊκού.
Το 2004 το κλειστό γυμναστήριο του ΟΑΚΑ φιλοξένησε τα αγωνίσματα της ενόργανης γυμναστικής, του τραμπολίνο και της καλαθοσφαίρισης που διεξήχθησαν για τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας. Σε επίπεδο εθνικών ομάδων το ΟΑΚΑ φιλοξένησε το Ευρωμπάσκετ 1995 στο οποίο η Εθνική Ελλάδος κατέκτησε την 4η θέση. Το 1998 το ΟΑΚΑ φιλοξένησε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης στο οποίο η Εθνική Ελλάδος αναδείχθηκε 4η. Το 2007 στο Ο.Α.Κ.Α. διεξήχθη το προολυμπιακό τουρνουά καλαθοσφαίρισης και η Εθνική Ελλάδος κέρδισε τη συμμετοχή της στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008.
Το 2007, επίσης, διεξήχθη στο ΟΑΚΑ το φάιναλ φορ της Ευρωλίγκα. Τροπαιούχος αναδείχθηκε ο Παναθηναϊκός που ταυτόχρονα χρησιμοποιούσε ως έδρα το γήπεδο. Την ίδια χρονιά η ομάδα του Παναθηναϊκού κατέκτησε μέσα στο ΟΑΚΑ και τους 2 εγχώριους τίτλους και είχε την ευκαιρία να πανηγυρίσει εντός έδρας το τριπλ κράουν.
Στις 14 Ιουνίου του 2016 ημέρα κατά την οποία συμπληρώθηκαν 29 έτη από την κατάκτηση του Ευρωμπάσκετ 1987 από την εθνική Ελλάδος το ΟΑΚΑ μετονομάστηκε σε κλειστό γυμναστήριο "Νίκος Γκάλης". .
Στις 22 Μαΐου 2022 ανακοινώθηκε η παραχώρηση της χρήσης του κλειστού γυμναστηρίου των Ολυμπιακών Εγκαταστάσεων από την Ελληνική κυβέρνηση στην ΚΑΕ Παναθηναϊκός για 49 χρόνια. Μέρος της συμφωνίας είναι η συντήρηση και αναβάθμιση του από την ιστορική ομάδα μπάσκετ του Παναθηναϊκού. Κοινή απόφαση όλων των εμπλεκόμενων της συμφωνίας ήταν πως το κλειστό γυμναστήριο του Ο.Α.Κ.Α. θα χρησιμοποιείται και από την Εθνική Ελλάδος μπάσκετ όποτε εκείνη επιθυμεί.
Νίκος Γκάλης και ΟΑΚΑ
Από τις 14 Ιουνίου του 2016 το κλειστό γήπεδο του ΟΑΚΑ μετονομάστηκε σε κλειστό γυμναστήριο "Νίκος Γκάλης". . Στο γήπεδο αυτό δεν πρόλαβε να αγωνιστεί στην καριέρα του συμμετείχε όμως τιμώμενος σε σημαντικές διοργανώσεις. Ο Νίκος Γκάλης είχε τιμηθεί νωρίτερα στο ΟΑΚΑ στις 21 Οκτωβρίου 1999 όταν οι σχέσεις των αδελφών Γιαννακόπουλων και του Γκάλη αποκαταστάθηκαν και επίσημα καθώς βραβεύτηκε από τον Παναθηναϊκό στο ημίχρονο αγώνα της Ευρωλίγκα απέναντι στη Ρεάλ. Το 2004 μετέφερε την Ολυμπιακή Φλόγα ως πρώτος λαμπαδηδρόμος μέσα στο χώρο του ΟΑΚΑ (στο Ολυμπιακό Στάδιο) για την τελετή έναρξης της διοργάνωσης. Στις 6 Μαΐου του 2007 τιμήθηκε από την Ευρωλίγκα στον τελικό του ΟΑΚΑ (Παναθηναϊκός - ΤΣΣΚΑ) παρουσία 20.000 φιλάθλων, σε ένα από τα μεγαλύτερα standing ovation στην ιστορία του ελληνικού μπάσκετ.
Πρόσβαση
thumb|right|180px|Σχεδιάγραμμα των θυρών Εξυπηρετείται από τους σταθμούς Νερατζιώτισσας της γραμμής 1 του Μετρό και του Προαστιακού και Ειρήνης του Μετρό (Γραμμή 1) καθώς και από αρκετές γραμμές λεωφορείων. Μελλοντικά θα εξυπηρετείται και από την Γραμμή 4 του μετρό με τον σταθμό Ολυμπιακό Στάδιο.
Θάνατοι τον Ιούλιο του 2010
31 Ιουλίου
07
Επαρχία Ραμότσουα
Η Επαρχία Ραμότσουα (Ramotswa) είναι μια επαρχία της Νοτιοανατολικής Περιφέρειας στη Μποτσουάνα. Πρωτεύουσα είναι η Ραμότσουα.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Επαρχίες της Μποτσουάνα Κατηγορία:Νοτιοανατολική Περιφέρεια (Μποτσουάνα)
Κβάντο
Γενικά στη φυσική, ο όρος κβάντο ή κβάντουμ αναφέρεται σε μια αδιάστατη μονάδα ποσότητας, ένα «ποσό από κάτι». Είναι δηλαδή η μικρότερη δυνατή μονάδα της έννοιας στην οποία αναφέρεται και όλες οι ποσότητες αυτής της έννοιας είναι πάντα ακέραια πολλαπλάσια αυτής της μονάδας. Δεν μπορούν να υπάρξουν δεκαδικές ποσότητες. Για παράδειγμα ένα κβάντο φωτός είναι μία μονάδα φωτός (ή αλλιώς φωτόνιο) και οι αναφορές σε κβάντα φωτός γίνονται πάντα με ακέραιους αριθμούς.
Ετυμολογία
Η λέξη κβάντο προέρχεται από το λατινικό quantum, που σημαίνει «πόσο». Έτσι ο όρος αυτός απαντάται με τρεις έννοιες:
Ιστορικό
Ένα εξ ολοκλήρου νέο εννοιολογικό πλαίσιο αναπτύχθηκε γύρω από την έννοια «κβάντο», κατά τη διάρκεια του πρώτου μισού του 20ού αιώνα. Πρόκειται για το εννοιολογικό πλαίσιο της Κβαντικής Μηχανικής. Η κβαντική μηχανική θεωρείται πιο θεμελιώδης από την κλασική μηχανική, καθώς εξηγεί φαινόμενα που η κλασική μηχανική και η κλασική ηλεκτροδυναμική αδυνατούν να περιγράψουν.
Κεντρική σημασία στη θεωρία της κβαντικής μηχανικής κατέχει η έννοια της κβάντωσης: ένα φυσικό μέγεθος είναι δυνατόν να είναι «κβαντωμένο», πράγμα που σημαίνει ότι το μέγεθος αυτό δεν μπορεί να πάρει οποιαδήποτε τιμή, αλλά μόνο συγκεκριμένες τιμές. Για παράδειγμα, η κίνηση ενός ηλεκτρονίου σε κάποιο άτομο πραγματοποιείται μόνο σε συγκεκριμένες ενεργειακές τροχιές.
Η έννοια του κβάντου είναι συνυφασμένη με το γεγονός ότι ποσότητες που χαρακτηρίζουν ιδιότητες ενός φυσικού συστήματος (δηλ. φυσικά μεγέθη π.χ. ενέργεια, στροφορμή) μπορούν να παίρνουν διακριτές τιμές και όχι συνεχείς τιμές. Δηλαδή αντίθετα με αυτό που προβλέπει η κλασσική θεωρία, λέμε ότι ένα φυσικό μέγεθος έχει διακριτό φάσμα ιδιοτιμών αντί συνεχές φάσμα ιδιοτιμών. Σημειώνεται ότι δεν είναι όλα τα φυσικά μεγέθη ενός συστήματος που έχουν διακριτό φάσμα ιδιοτιμών, δηλ. είναι κβαντωμένα, υπάρχουν και μεγέθη που όπως και στην κλασσική μηχανική έχουν συνεχές φάσμα. Έτσι παρόλο που η λέξη κβάντο επινοήθηκε αρχικά για να περιγράψει τα «πακέτα» ενέργειας που λέγονται φωτόνια και από τα οποία αποτελείται το φως, τελικά ολόκληρη η θεωρία πήρε αυτό το όνομα, κβαντομηχανική. Αυτό δείχνει το πόσο ριζοσπαστική φαινόταν τότε η ιδέα ότι υπάρχουν φυσικά μεγέθη που παίρνουν μερικές μόνο τιμές από τις άπειρες διαθέσιμες.
Ο πρώτος που ισχυρίστηκε ότι ένα φυσικό μέγεθος είναι κβαντωμένο ήταν ο Νιλς Μπορ. Ο Δανός φυσικός ισχυρίστηκε ad hoc στο ατομικό του μοντέλο ότι το περιφερόμενο γύρω από τον πυρήνα ηλεκτρόνιο θα μπορούσε να «καταλάβει» μόνο κάποιες «επιτρεπόμενες τροχιές», στις οποίες η στροφορμή θα έπαιρνε κάποιες συγκεκριμένες τιμές, θα ήταν δηλαδή κβαντισμένη. Αυτή ήταν μια εξαιρετική επίδειξη ευφυίας και διαίσθησης καθώς αυτός ο ισχυρισμός περιφρονούσε βασικά αξιώματα του όλου οικοδομήματος της φυσικής, όπως αυτό κληρονομήθηκε από τον Νεύτωνα. Με βάση αυτό το μοντέλο κατόρθωσε να εξηγήσει θεωρητικά το τότε γνωστό φάσμα του υδρογόνου, κάτι ακατόρθωτο μέχρι τότε.
Η δεύτερη σημαντικότερη «χρήση» της ιδέας μιας κβαντισμένης φυσικής ποσότητας, ήταν η εξήγηση του φωτοηλεκτρικού φαινομένου από τον γερμανοεβραϊκής καταγωγής φυσικό Άλμπερτ Άινσταϊν, πράγμα που του απέφερε και το βραβείο νόμπελ. Ο Άινσταϊν εξήγησε αυτό το φαινόμενο θεωρώντας πως το φως δεν είναι μια συνεχής ροή ενέργειας, αλλά ένα σύνολο από κβάντα ή "πακέτα" συγκεκριμένης ενέργειας, τα φωτόνια.
Κβαντο
Σταμάτης Πολενάκης (γελοιογράφος)
Ο Σταμάτης Πολενάκης (1908 - 19 Απριλίου 1997 ) ήταν Έλληνας καλλιτέχνης. Ασχολήθηκε κυρίως με το σκίτσο και τη γελοιογραφία, ενώ υπήρξε ο δημιουργός της πρώτης ελληνικής ταινίας κινουμένων σχεδίων με τίτλο «Ο Ντούτσε αφηγείται».
Βιογραφία
Ο Πολενάκης γεννήθηκε το 1908 στην Αθήνα και καταγόταν από τη Σίφνο. Σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών και δημοσίευσε τις πρώτες του γελοιογραφίες στον Τύπο την εποχή που ήταν ακόμη φοιτητής. Ήδη από την προπολεμική περίοδο είχε καταφέρει να αποκτήσει αναγνώριση, ενώ παράλληλα εργαζόταν και ως γραφίστας. Στη διάρκεια της Κατοχής εγκατέλειψε την Αθήνα και εγκαταστάθηκε στη Σίφνο. Κατά την παραμονή του στο νησί, προχώρησε - με άκρα μυστικότητα - στη δημιουργία ασπρόμαυρων σκίτσων και έγχρωμων γελοιογραφιών αντιστασιακού περιεχομένου με θέμα τον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο.
Από τα έργα αυτής της περιόδου, τα σκίτσα μονταρίστηκαν μετά την Απελευθέρωση και παρουσιάστηκαν το 1945 στο κοινό ως η πρώτη ελληνική ταινία κινουμένων σχεδίων υπό τον τίτλο «Ο Ντούτσε αφηγείται». Από την άλλη, οι έγχρωμες γελοιογραφίες (42 τον αριθμό) δωρήθηκαν το 1979 από τον Πολενάκη στο Πολεμικό Μουσείο, το οποίο προχώρησε το 1981 στην έκδοσή τους.
Μεταπολεμικά ο Πολενάκης καθιερώθηκε ως γελοιογράφος σε περιοδικά και εφημερίδες όπως, μεταξύ άλλων, το Τραστ του γέλιου, το Ρομάντσο, η Απογευματινή, ο Εθνικός Κήρυξ κ.ά. . Δύο δημοφιλείς χαρακτήρες των γελοιογραφιών του ήταν οι Πίπης Πάπιας και Σπαγγοραμμένος. Παράλληλα εργάστηκε στον τομέα τη διαφήμισης. Από τη δεκαετία του 1970, ασχολήθηκε με τη ζωγραφική, παρουσιάζοντας έργα του σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις. Απεβίωσε στις 19 Απριλίου του 1997.
Σε ό,τι αφορά την προσωπική του ζωή, ήταν πατέρας του συγγραφέα και κριτικού θεάτρου Λέανδρου και της δημοσιογράφου και συγγραφέως Μαρίας Πολενάκη. Εγγονός του είναι ο ποιητής Σταμάτης Πολενάκης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες σκιτσογράφοι Κατηγορία:Έλληνες γελοιογράφοι Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι Κατηγορία:Σκηνοθέτες κινουμένων σχεδίων
Είμαι αθώος
Το Είμαι αθώος είναι μια ιστορική/δικαστική κινηματογραφική ταινία που γυρίστηκε το 1960, σε παραγωγή Κλέαρχου Κονιτσιώτη και Φίνος Φιλμ και σε σκηνοθεσία Ντίνου Κατσουρίδη.
Πλοκή
Η υπόθεση της ταινίας εκτυλίσσεται στη Γαλλία, στις αρχές του 20ού αιώνα. Ένας φιλοχρήματος και γυναικάς υπαξιωματικός, κατηγορεί ψευδώς τον λοχαγό του πυροβολικού Αλφρέδο Ντρέιφους για εσχάτη προδοσία, επειδή υποτίθεται ότι μεταφέρει κρατικά μυστικά στους Γερμανούς. Μετά από μια παρωδία δίκης, ο Ντρέιφους καταδικάζεται σε καθαίρεση και ισόβια δεσμά και, στη συνέχεια, φυλακίζεται.
Όμως, ο Εμίλ Ζολά μαζί με τον συνταγματάρχη Πικάρ και μια ομάδα ατόμων από το επιτελείο, πιστεύουν ακράδαντα ότι ο Ντρέιφους είναι αθώος και δίνουν μια γενναία και αποτελεσματική μάχη υπέρ του με σύμμαχο τον Τύπο. Στο τέλος, η συνομωσία θα αποκαλυφθεί και η τιμή του λοχαγού Ντρέιφους θα αποκατασταθεί, αφού αποδειχθεί πανηγυρικά η αθωότητά του.
Παραγωγή
Το σενάριο της ταινίας βασίστηκε στο θεατρικό έργο Υπόθεση Ντρέιφους του Μανώλη Σκουλούδη που πραγματευόταν την ομώνυμη δικαστική υπόθεση, ενώ η αρχική πηγή για το θεατρικό ήταν η αμερικανική βιογραφική ταινία του 1937 Η ζωή του Αιμίλιου Ζολά.
Η πρώτη προβολή έγινε στις 3 Δεκεμβρίου 1960. Κόβοντας 22.999 εισιτήρια, το Είμαι αθώος κατατάχθηκε στην 22η θέση ανάμεσα σε 58 ταινίες της ίδιας σεζόν.
Πρόκειται για την πρώτη συνεργασία της Βούλας Ζουμπουλάκη με τη Φίνος Φιλμ. Έναν από τους δεύτερους ρόλους κρατά η Κλεό Σκουλούδη, κόρη του σεναριογράφου της ταινίας, Μανώλη Σκουλούδη.
Τυφώνας Σάντι
thumb|right|260px|Ο Τυφώνας Σάντι στις [[25 Οκτωβρίου 2012.]] Ο τυφώνας Σάντι (Hurricane Sandy) είναι το μεγαλύτερο σύστημα τροπικών καταιγίδων που έχει καταγραφεί στον Ατλαντικό. Η διάμετρος ανέμου του τυφώνα υπολογίστηκε στα 1.800 χιλιόμετρα. Ο τυφώνας επηρέασε την Δομινικανή Δημοκρατία, την Αϊτή, τις Μπαχάμες, την Κούβα, την ανατολική ακτή των ΗΠΑ και στη συνέχεια τον ανατολικό Καναδά και την περιοχή των Μεγάλων Λιμνών. Το ύψος των ζημιών που προκλήθηκαν υπολογίζεται 75 δις δολάρια (του 2012), το οποίο ξεπερνά μόνο το ύψος των ζημιών που προκλήθηκαν από τον τυφώνα Κατρίνα.
Η Σάντι αναπτύχθηκε πάνω από την Καραϊβική τις 22 Οκτωβρίου 2012 και εξελίχθηκε σε τροπική καταιγίδα. Τις 24 Οκτωβρίου αναβαθμίστηκε και έγινε τροπικός τυφώνας και τις 25 Οκτωβρίου ήταν τυφώνας κατηγορίας 2. Μετά από δύο μέρες έχασε ισχύ και για λίγο υποβαθμίστηκε σε τροπική καταιγίδα. Στις 29 Οκτωβρίου μετακινήθηκε προς τα βόρεια, προς τις ανατολικές ακτές των ΗΠΑ, ως τυφώνας ισχύος 1. Ο τυφώνας έπληξε στις ΗΠΑ την περιοχή από την Βιρτζίνια μέχρι την Νέα Αγγλία, προκαλώντας εκτεταμένες πλημμύρες. thumb|right|Πλατεία του Μανχάταν. thumb|right|Μεγάλο μέρος του [[Μανχάταν έμεινε χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα, λόγω της πλημμύρας.]] Οι επιβεβαιωμένοι θάνατοι λόγω του τυφώνα έφτασαν τους 233. Στην Αϊτή οι νεκροί έφτασαν τους 54 νεκρούς, στις Μπαχάμες 2, Κούβα 11, Τζαμάικα 2, Δομινικανή Δημοκρατία 2, Πουέρτο Ρικο 1, Καναδάς 2 και Ηνωμένες Πολιτείες 157, ενώ 2 θάνατοι καταγράφηκαν υπεράκτια των Ηνωμένων Πολιτειών. Πολλές περιοχές των ΗΠΑ τέθηκαν σε κατάσταση εκτάτου ανάγκης. Στο Μανχάταν, περίπου 250.000 σπίτια έμειναν χωρίς ηλεκτρικό και σε ολόκληρη τη πολιτεία της Νέας Υόρκης οι άνθρωποι χωρίς ηλεκτρισμό έφτασαν το 1,5 εκατομμύριο και σε ολόκληρες τις ΗΠΑ τα 6,5 εκατομμύρια. Λόγω των πλημμυρών και των πεσμένων δέντρων έκλεισαν πολλοί δρόμοι και γέφυρες. Το μετρό της Νέας Υόρκης (σήραγγες, σταθμοί) πλημμύρισε προκαλώντας τις μεγαλύτερες καταστροφές στη ιστορία του. Το νοσοκομείο NYU Langone στις όχθες του Ιστ Ρίβερ μετέφερε τους ασθενείς του σε άλλα νοσοκομεία. Το ύψος του νερού έφτασε μέχρι τα 4,15 μέτρα στο νότιο Μανχάταν.
Καραϊβική
Η Τζαμάικα είχε να βρεθεί στο μάτι του κυκλώνα από την εποχή που είχε γίνει ο τυφώνας Γκίλμπερτ, το 1988. Σπίτια και ηλεκτρικοί σταθμοί είχαν βαριές καταστροφές απο τις συνεχόμενες βροχές και τους ανέμους. Περίπου 100 ψαράδες απομεμονώθηκαν ενώ έλαβαν χώρα κατολισθήσεις σε ένα χωριό κοντα στην πρωτεύουσα της Τζαμάικα, στο Κίνγκστον με έναν νεκρό. Η Δημόσια Υπηρεσία Ηλεκτρικού της χώρας, δημοσίευσε πως το 70% των πελατών της έμειναν χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα. 1.000 περίπου άνθρωποι κατέφυγαν σε καταφύγια. Η κυβέρνηση της χώρας, έκλεισε όλα της τα αεροδρόμια και η αστυνομία διέταξε στους πολίτες να μην βγούν στους δρόμους για δύο μέρες (48 ώρες). Σε πολλά σπίτια ξεριζώθηκαν οι στέγες τους. Ολες αυτές οι καταστροφές, οδήγησαν στην χώρα της Τζαμάικας, σε ενα χρηματικό ποσό ζημιών που αγγίζουν τα 16,500,000.
Στην Αϊτή, υπήρξαν 54 νεκροί, ενώ ο αριθμός των αστέγων ανέρχεται στους 250.000 (την ημέρα της 29η Οκτωβρίου) απο τον τυφώνα. Υπήρξε συνεχόμενη βροχή για τέσσερις μέρες, εξ αιτίας της παρουσίας του τυφώνα και υπήρξαν πολλές πλημμύρες όπως στην παραθαλάσσια πόλη της Πόρτ-Σαλούτ όπου τα ποτάμια υπερχείλησαν. Επίσης, αναφέρθηκε πως νότια της χώρας πολλες τοποθεσίες βρέθηκαν "κάτω απο το νερό" ενώ πολλά κτίρια στο Σιτέ Σολέιλ είχαν το ίδιο αποτέλεσμα, κάτι που είχε γίνει και στο παρελθόν με το πέρασμα του Τυφώνα Ισαάκ. Το ποσό των ζημιών δεν έχει ανακοινωθεί ακόμα.
Στην Δομινικανή Δημοκρατία βρέθηκαν δύο νεκροί και σύμφωνα με το CNN, το 70% των δρόμων του Άγιου Δομίνικου έχει πλημμυρίσει. Στην περιοχή του Χουάνα Ντίαζ στο Πουέρτο Ρίκο υπήρξε ένας νεκρός, αφου παρασύρθηκε απο έναν τοπικό ποταμό. thumb|right|Εικόνα απο την περιοχή της Γκουαντανάμο, μετά το ξέσπασμα του Τυφώνα Σάντι. Στην χώρα της Κούβας, απο όπου και άρχισε ο τυφώνας, 132.733 σπίτια καταστράφηκαν εκ των οποίων 43.426 ξεχαρβαλώθηκαν οι στέγες τους. Το ηλεκτρικό ρεύμα δεν υπήρχε σχεδόν σε όλο το Σαντιάγκο ντε Κούβα όπως και ξεριζώθηκαν πολλά δέντρα της περιοχής. Συνολικά υπήρξαν 11 νεκροί, δύο στην επαρχία του Γκουαντανάμο και εννιά στην πρωτεύουσα της χώρας. Οι περισσότεροι από αυτούς παγίδευτηκαν σε σπίτια που κατέρρευσαν. Ο Τυφώνας Σάντι ήταν απο τους πιο επικίνδυνους τυφώνες που πέρασαν απο την Κούβα μετα τον Τυφώνα Ντέννις όπου ο αριθμός των θυμάτων έφτασε στους 16. Η Κούβα έχει ένα ποσό ζημιών απο τον Σάντι, περίπου 80.000.000.
Μπαχάμες
Στις Μπαχάμες ο τυφώνας πέρασε με ανέμους ταχύτητας 102 χιλιομέτρων. Το αποτέλεσμα ήταν να υπάρξουν δυο νεκροί, ο ένας έπεσε απο την στέγη και ο δεύτερος παγιδεύτηκε στο διαμέρισμα του που πλημμύρισε. Στο νησί του Μπιμίνι, οι κάτοικοι δεν είχαν πλέον ηλεκτρικό ρεύμα και πέντε σπίτια καταστράφηκαν κοντά στην Γουίλιαμς Τάουν. Οι ζημιές στις Μπαχάμες έφτασαν στα 300.000.000.
Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής
thumb|right|Ο Τυφώνας Σάντι προκάλεσε πολλές καταστροφές -όπως αυτήν εδώ σε ενα λούνα πάρκ-, στο Νιού Τζέρσει.
Είκοσι πολιτίες των Η.Π.Α, επηρεάστηκαν απο τον Τυφώνα Σάντι και κυρίως οι περιοχές της Νέας Υόρκης, του Νιου Τζέρσεϊ, της Βόρειας Καρολίνας και της Βιρτζίνιας. 13,000 πτήσεις αεροπορικώς ακυρώθηκαν λόγω των ισχυρών καταιγίδων αλλα και όλου του συμβάντος στις 29 Οκτωβρίου και στις 30 Οκτωβρίου ο αριθμός έφτασε στις 3,500. Γενικότερα, απο τις 27 έως τις 1 Νοεμβρίου ακυρώθηκαν λίγοτερο απο 20,000 αεροπορικές πτήσεις. 4 πολιτείες είχαν επηρεαστεί σε μεγάλο βαθμό, μένοντας χωρις ηλεκτρικό ρεύμα. Συγκεκριμένα:
Οι καταιγίδες δημιούργησαν πολλές ζημιές, με αποτέλεσμα ο αριθμός τους να φτάσει στα 50,000,000 δισεκατομμύρια κάτι που θα μπορούσε να διακριθεί ως η μεγαλύτερη και ακριβότερη καταστροφή που έχει υποστεί ποτέ οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής.
Τα χρηματιστήρια της Nasdaq και της Νέας Υόρκης άνοιξαν ύστερα απο δυό συνεχόμενες μέρες λόγω των πλημμυρών που είχαν στην τοποθεσία τους.
Στις 2 Νοεμβρίου στο νοσοκομείο του Αμερικάνικου Ερυθρού Σταυρού 14,000 υπάλληλοι και ασθενείς έμειναν εγκλωβισμένοι ολόκληρη την ημέρα.
Την ίδια μέρα είχε γίνει και μια ειδικό αφιέρωμα για τον Τυφώνα Σάντι και τις επιπτώσεις του, το Τυφώνας Σάντι: Ενωμένοι Μαζί όπου διάφοροι γνωστοί τραγουδιστές δώρισαν ο κάθε ενας απο ένα ποσο για τους ανθρώπους που έμειναν άστεγοι αλλά και για το νοσοκομείο του Αμερικάνικου Ερυθρού Σταυρού.
Οι αννρώπινες απώλειες που καταγράφονται ανά Πολιτεία, απεικονίζονται στον παρακάτω πίνακα.
Καναδάς
thumb|right|Ο Τυφώνας Σάντι όταν έφτασε στα εδάφη του Καναδά.
Στον Καναδά η ταχύτητα του τυφώνα ήταν στα 80 χιλιόμετρα ανα ώρα και επηρέασε κυρίως το Οντάριο, την Νέα Σκωτία, το Τορόντο αλλα και το Κεμπέκ. Στην περιοχή του Τορόντο υπήρξε μια γυναίκα νεκρή και στην Νέα Σκωτία 14.000 άνθρωποι έμειναν χωρίς ρεύμα.
Στο Τορόντο στις 30 Οκτωβρίου 145,.000 κάτοικοι δεν είχαν επίσης ρεύμα ενώ στα Αεροδρόμια της πόλης οι πτήσεις που ήταν προγραμματισμένες, ακυρώθηκαν. Μία 50χρονη έχασε τη ζωή της στο Οντάριο, ενώ ένας ηλεκτρολόγος έπαθε ηλεκτροπληξία στην Σάρνια όταν και προσπαθούσε να επαναφέρει το ρεύμα.
Στο Κεμπέκ 49.000 σπίτια και επιχειρήσεις έμειναν επίσης, χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα. Τέλος, την ώρα εκείνη ενα κρουαζιερόπλοιο μετέφερε 3.780 επιβάτες και 1.200 εργάτες με προορισμό το Σαγκιουνάι. Ευτυχώς, το κρουαζερόπλοιο άντεξε την ολη κατάσταση και δεν υπήρχαν διαταραχές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:2012 Σαντι
PCI Express
thumb|240px|Οι δύο τύποι [[πρίζα|πρίζας PCIe- (κίτρινο χρώμα) σε σύγκριση με αυτήν του παλαιότερου PCI: 1. PCIe x1 (κίτρινο χρώμα, επάνω) 2. PCIe x16 (κίτρινο χρώμα, κάτω) 3. PCI (μπεζ χρώμα) 4. PCI (μπεζ χρώμα)]] Το υλικό δίαυλου ηλεκτρονικού υπολογιστή τύπου PCI-Express ή απλά PCIe (αγγλ. Peripheral Component Interconnect Express) παρουσιάστηκε το 2004 από την κατασκευαστική εταιρεία Intel για να αντικαταστήσει τους προηγούμενους διαύλους PCI και AGP στον εξοπλισμό των ηλεκτρονικών υπολογιστών. Χρησιμεύει για την ένωση πρόσθετων καρτών μονάδων με την ομάδα των κεντρικών ολοκληρωμένων κυκλωμάτων στην μητρική πλακέτα του υπολογιστή.
Περιγραφή του διαύλου
Σε σύγκριση με τον παλαιότερο δίαυλο PCI, ο δίαυλος PCIe δεν είναι κοινό σύστημα διαύλων, αλλά σύνολο χωριστών σειριακών απευθείας συνδέσεων. Η μεταφορά των δεδομένων γίνεται μέσω παρόδων, ενώ κάθε πάροδος αποτελείται από ένα ζεύγος αγωγών για την εκπομπή και ένα δεύτερο ζεύγος αγωγών για την λήψη των δεδομένων. Η σύνδεση των παρόδων μεταξύ της ομάδας των κεντρικών ολοκληρωμένων κυκλωμάτων και των πρόσθετων υλικών (τις κάρτες δηλαδή) γίνεται με την βοήθεια ηλεκτρονικού μεταγωγέα. Για την κωδικοποίηση των δεδομένων εφαρμόζεται ο κώδικας 8B10B.
Ο δίαυλος PCIe είναι πλήρως διπλής κατεύθυνσης επικοινωνίας με ταχύτητα 1,25 GHz, η οποία θεωρητικά επιτρέπει ως μέγιστη ταχύτητα μεταφοράς δεδομένων τα 250 MByte/s για κάθε πάροδο προς κάθε κατεύθυνση. Στην πραγματικότητα γίνονται εφικτές ταχύτητες των 240 MByte/s, όταν μεταφέρονται δεδομένα μεγάλης διάρκειας.
Όταν χρησιμοποιείται μόνο μία πάροδος, τότε ο δίαυλος ονομάζεται PCIe x1. Οι πάροδοι μπορούν να χρησιμοποιούνται και σε συνδυασμό, έτσι ώστε να αυξάνεται η ταχύτητα.
Συνήθως χρησιμοποιείται ο τύπος PCIe x1 ως αντικαταστάτης του παλαιότερου PCI, ενώ για τις κάρτες γραφικών χρησιμοποιείται ο τύπος PCIe x16ως αντικαταστάτης του παλαιότερου AGP.
Στους επαγγελματικούς επεξεργαστές χρησιμοποιούνται επιπλέον οι τύποι x4, x8 και x32.
Τα βύσματα των διαφόρων τύπων είναι συμβατά προς τα πάνω, δηλαδή βύσματα με μικρότερο αριθμό στον τύπο χωράνε σε πρίζες με τον ίδιο ή μεγαλύτερο αριθμό στον τύπο. Σε αυτή την περίπτωση, οι πάροδοι που δεν τροφοδοτούνται μένουν ανενεργοί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δίαυλοι υπολογιστή
Αργαίος Α΄ της Μακεδονίας
Ο Αργαίος Α' ήταν βασιλιάς της Μακεδονίας, γιος του Περδίκκα Α' και της γυναίκας του Κλεοπάτρας. Διαδέχτηκε τον πατέρα του στο θρόνο της Μακεδονίας πιθανότατα το 678 π.Χ. και σύμφωνα με τον Ευσέβιο της Καισάρειας, που αναπαράγει τις πληροφορίες του Διόδωρου Σικελικού, βασίλεψε 38 χρόνια, τα οποία αποτέλεσαν χρόνια «μέτριας βασιλείας» και «διοίκησης προς τέρψην του λαού». Διάδοχός του ήταν ο γιος του Φίλιππος Α'.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δυναστεία των Αργεαδών
Επαρχία Τλοκουένγκ
Η Επαρχία Τλοκουένγκ (Tlokweng) είναι μια επαρχία της Νοτιοανατολικής Περιφέρειας στη Μποτσουάνα. Πρωτεύουσα είναι η Τλοκουένγκ.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Επαρχίες της Μποτσουάνα Κατηγορία:Νοτιοανατολική Περιφέρεια (Μποτσουάνα)
Κως-ε-Ντιέζ
Το Κως-ε-Ντιέζ (γαλλικά: Causse-et-Diège, οξιτανικά: Causse e Dièja) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Αβερόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Κωσεντιεζουά (γαλλικά: Caussediégeois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Αβερόν
Nakamichi
thumb|right|350px|Κασετόφωνο Nakamichi RX 505 Η Nakamichi Corp., Ltd. (株式会社中道, Χέπμπορν: Kabushiki-Gaisha Nakamichi) είναι ιαπωνική εταιρεία κατασκευής ακουστικών (ηχητικών) συστημάτων υψηλών προδιαγραφών, γνωστή κυρίως κατά το παρελθόν για τα υψηλής ποιότητας αναλογικά κασετόφωνα. Ιδρύθηκε από τον Etsuro Nakamichi το 1948, εποχή κατά την οποία κατασκεύαζε φορητά ραδιόφωνα, βραχίονες πικάπ, ηχεία και επικοινωνιακό εξοπλισμό. Από το 1950 άρχισε να κατασκευάζει μαγνητόφωνα ανοικτής ταινίας, ακόμη και για λογαριασμό άλλων γνωστών εταιρειών, όπως οι Harman Kardon, KLH, Advent, Fisher, ELAC, Sylvania, Concord, Ampex και Motorola. Σήμερα, το αρχηγείο της εταιρείας βρίσκεται στη Σιγκαπούρη και ένα τμήμα του στο Χονγκ Κονγκ.
Το 1972, η Nakamichi κυκλοφόρησε τα πρώτα παγκοσμίως γνωστά αναλογικά κασετόφωνα τριών κεφαλών, οικιακής χρήσης. Στη συνέχεια κατασκεύασε και άλλα προϊόντα, όπως ενισχυτές, DAT players, CD changers, κτλ. Το 1993 η Nakamichi διέκοψε την παραγωγή αναλογικών κασετοφώνων. Σήμερα, η Nakamichi παράγει μία σειρά μίνι συστημάτων υψηλής ποιότητας, στην κατηγορία των προϊόντων της Bang & Olufsen, όπως επίσης ηχητικά συστήματα αυτοκινήτου, οικιακού κινηματογράφου και DVD βίντεο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιχειρήσεις της Ιαπωνίας Κατηγορία:Εταιρείες ιδρυθείσες το 1948
I Want to Grow Up
Το "I Want to Grow Up" είναι το τρίτο στούντιο άλμπουμ της Colleen Green. Κυκλοφόρησε στις 24 Φεβρουαρίου του 2015 από την Hardly Art. Παραγωγός ήταν ο τραγουδιστής και κιθαρίστας των JEFF the Brotherhood, Jake Orrall σε συνεργασία με την Green. Το άλμπουμ ανακοινώθηκε στις 18 Νοεμβρίου του 2014 στο τοκ σόου του Κάρσον Ντέιλι και την επόμενη μέρα το κομμάτι "Pay Attention" κυκλοφόρησε μέσω του Stereogum. Για να προωθήσει το άλμπουμ η Colleen Green ξεκίνησε στις 30 Μαρτίου του 2015 μια αμερικάνικη περιοδεία σε συνεργασία με το συγκρότημα Upset.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2015
Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 1975
Οι 34οι Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 1975 έγιναν από 8 ως 10 Αυγούστου στο Βουκουρέστι. Μετείχαν αθλητές και αθλήτριες από τις πέντε βαλκανικές χώρες, εκτός από τη συνήθως απούσα Αλβανία. Νικήτρια και στους άνδρες και στις γυναίκες αναδείχθηκε η διοργανώτρια Ρουμανία. Στα αξιοσημείωτα η δεύτερη θέση της Ελλάδας στους άνδρες.
Πηγές
Κατηγορία:Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου Κατηγορία:Στίβος το 1975 Κατηγορία:Βουκουρέστι Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 1975
Αιλιανός ο Τακτικός
Ο Αιλιανός συνέγραψε τα στρατιωτικά βιβλία Περί Στρατηγικών Τάξεων Ελληνικών και Τακτική Θεωρία, αφιερωμένα στον αυτοκράτορα Αδριανό (το πρώτο ίσως στον Τραϊανό, αν του αποδίνεται ορθά ως έτος δημοσιεύσεως το 106), στα οποία αντιπαραθέτει την ελληνομακεδονική στρατηγική τακτική σε αντιπαράθεση με τη ρωμαϊκή. Το πρώτο, σε 53 κεφάλαια, αποτελεί μία πραγματεία-εγχειρίδιο της μακεδονικής τακτικής, όπως εφαρμοζόταν από τους διαδόχους του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Ο συγγραφέας ισχυρίζεται ότι έχει συμβουλευθεί τις καλύτερες πηγές, με σημαντικότερη μία, χαμένη σήμερα, πραγματεία επί του θέματος από τον Πολύβιο.
Ο Αιλιανός μας δίνει μία σύντομη περιγραφή για τη σύσταση του ρωμαϊκού στρατού της εποχής του. Υπόσχεται επίσης στον αναγνώστη ένα έργο για τις ναυτικές τακτικές, αλλά αυτό, αν ποτέ γράφτηκε, έχει χαθεί.
Ο Αρριανός είχε υπόψη του τον Αιλιανό, ή τουλάχιστο αμφότεροι αντλούν από την ίδια πηγή. Βέβαια επικριτές του Αιλιανού από τον 18ο αιώνα (οι Guichard Folard και Prince de Ligne) τον θεωρούν πολύ κατώτερο του Αρριανού, αλλά οι άμεσοι διάδοχοί του, οι Βυζαντινοί και αργότερα οι Άραβες (που τον μετέφρασαν περί το 1350 για τη δική τους χρήση), δέχθηκαν μεγάλη επίδραση από τα έργα του. Ο βυζαντινός αυτοκράτορας Λέων ΣΤ' ο Σοφός έχει ενσωματώσει μεγάλο μέρος κειμένου του στο δικό του έργο για τη στρατιωτική τέχνη (το Τέχνη Τακτική).
Παρά την ακαδημαϊκή του φύση, το έργο του Αιλιανού του Τακτικού είχε μέγιστη αξία για τους οργανωτές στρατού, ιδίως τον 16ο αιώνα, εξαιτίας του πλήθους των λεπτομερειών που αναφέρει: η μακεδονική φάλαγγα που περιγράφει, είχε πολλές ομοιότητες με τα πυκνά σώματα λογχοφόρων και ιππικού των ισπανικών και ολλανδικών συστημάτων και οι μεταφράσεις που έγιναν τον 16ο αιώνα σχημάτισαν τη βάση πολυάριθμων βιβλίων τακτικής.
Πηγή
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες συγγραφείς
Φαχρελνισά Ζεΐντ
Η πριγκίπισσα Φαχρελνισά Ζεΐντ (τουρκ. Fahrelnissa Zeid, αραβ. الأميرة فخر النساء زيد, Πρίγκηπος, Κωνσταντινούπολη, 1901 – Αμάν, 5 Σεπτεμβρίου 1991) ήταν επιφανής Τουρκάλα ζωγράφος, το έργο της οποίας υπήρξε ποικιλόμορφο και χαρακτηρίζεται για τη σύνθεση Ισλαμικών και Βυζαντινών στοιχείων με επιρροές από τη δυτική τέχνη. Αναγνωρίζεται επίσης ως εκπρόσωπος της αφηρημένης και γεωμετρικής τέχνης.
Βιογραφία
Γεννημένη στην Πρίγκηπο της Κωνσταντινούπολης το 1901, υπήρξε κόρη του Τούρκου διπλωμάτη και ιστορικού Σακίρ Πασά, μέλος επιφανούς οικογένειας διανοουμένων και πολιτικών. Η ενασχόλησή της με τη ζωγραφική ξεκίνησε όταν ήταν σε ηλικία δεκατεσσάρων ετών και υπήρξε από τις πρώτες γυναίκες που φοίτησαν στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Κωνσταντινούπολης. Ξεκίνησε τις σπουδές της το 1920 και το 1927 ταξίδεψε στο Παρίσι όπου σπούδασε στην Académie Ranson με δάσκαλο τον Ροζέρ Μπισιέρ (Roger Bissière). Επιστρέφοντας στη γενέτειρά της φοίτησε υπό την επίβλεψη του Ναμκ Ισμαΐλ (Namık Ismail) στην Ακαδημία Καλών Τεχνών και το 1942 προσχώρησε στην ομάδα καλλιτεχνών D Group που είχε ιδρυθεί το 1933 και αποτελούνταν από νέους Τούρκους ζωγράφους. Από το 1934, υπήρξε σύζυγος του πρίγκιπα Ζεΐντ Ιμπν Χουσεΐν, ο οποίος διαδέχτηκε τον βασιλιά Φαϊσάλ Β', αν και ο ίδιος δεν βασίλεψε αλλά ανέλαβε ρόλο πρεσβευτή της Δημοκρατίας του Ιράκ.
Εκθέσεις
Ατομικές εκθέσεις της πραγματοποιήθηκαν αρχικά στην Τουρκία, την περίοδο 1944-46, καθώς και στη δυτική Ευρώπη, όταν εγκαταστάθηκε εκεί εκ νέου. Το 1951, 1953 και 1954 συμμετείχε στο Salon des Réalités Nouvelles του Παρισιού, ενώ μεγάλη έκθεση έργων της πραγματοποιήθηκε στην Άγκυρα το 1964. Το 1975 εγκαταστάθηκε στο Αμάν της Ιορδανίας, όπου και ανέλαβε να διδάσκει στο Βασιλικό Ινστιτούτο Τέχνης. Στο Αμάν πραγματοποιήθηκε επίσης σημαντική αναδρομική έκθεσή της, στο Βασιλικό Κέντρο Τέχνης της πόλης.
Το έργο της
Το έργο της περιλαμβάνει κυρίως ελαιογραφίες και υδατογραφίες, καθώς και λιθογραφίες και χαρακτικά. Οι πρώιμοι πίνακές της, με επιδράσεις από τη γαλλική ζωγραφική, απεικονίζουν πορτρέτα και σκηνές σε εσωτερικούς χώρους, ωστόσο κατά τη δεκαετία του 1940 στράφηκε περισσότερο στην αφηρημένη τέχνη. Στο Παρίσι, το έργο της επαινέθηκε από τον Αντρέ Μπρετόν. Επινόησε τη μέθοδο που ονόμασε παλαιοκρύσταλλο, κατά την οποία τοποθετούσε χρωματιστές πέτρες, σμάλτο και άλλα υλικά σε μείγμα γυάλινου πολτού και ρητίνης, το οποίο έθεταν σε κίνηση ηλεκτροκινητήρες. Συλλογές έργων της εκτίθενται σε μουσεία μοντέρνας τέχνης στο Παρίσι, στη Νέα Υόρκη, στο Σινσινάτι, στο Εδιμβούργο, στην Κωνσταντινούπολη και στην Άγκυρα, ενώ αρκετά έργα της ανήκουν επίσης σε ιδιωτικές συλλογές.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τούρκοι ζωγράφοι Κατηγορία:Γυναίκες ζωγράφοι
Deutz AG
Η Deutz AG είναι κατασκευαστής κινητήρων εσωτερικής καύσης, με έδρα το Porz, Κολωνία, Γερμανία.
Ιστορία
μικρογραφία αριστερά|μικρογραφία| Εργοστάσιο παραγωγής Deutz AG στο Porz μικρογραφία| G613 Downpatrick & Co Down Railway μικρογραφία| Τρακτέρ Deutz F1 M414 (1939) μικρογραφία| Magirus Ισραηλινό πυροσβεστικό αυτοκίνητο Η εταιρεία ιδρύθηκε από τον Nicolaus Otto στις 31 Μαρτίου 1864, ως NA Otto & Cie. Ο Otto ήταν ο εφευρέτης της τετράχρονης μηχανής εσωτερικής καύσης. Στα πρώτα χρόνια, ο ίδιος και ο συνεργάτης του, ο Eugen Langen, ενδιαφέρονταν μόνο για την παραγωγή στατικών κινητήρων, όχι αυτοκινήτων. Ο τεχνικός διευθυντής, Gottlieb Daimler, ήταν πρόθυμος να παράγει αυτοκίνητα. Στα μέσα της δεκαετίας του 1870, προτάθηκε να μεταφερθεί στο εργοστάσιο της Αγίας Πετρούπολης της εταιρείας για να μειώσει την επιρροή του. Παραιτήθηκε, πέρνοντας μαζί του τον Wilhelm Maybach. Η Deutz παρήγαγε επίσης γεωργικά μηχανήματα όπως θεριζοαλωνιστικές μηχανές και ελκυστήρες, καθώς και εμπορικά οχήματα όπως φορτηγά και λεωφορεία.
Διάσημοι άνθρωποι εργάστηκαν για τη Deutz όπως οι, Eugen Langen, Nikolaus Otto, Gottlieb Daimler (από το 1872 έως το 1880), τον Wilhelm Maybach (από το 1872 έως το 1880), τον Prosper L'Orange (από το 1904 μέχρι τον Οκτώβριο του 1908), τον Ettore Bugatti, και ο Robert Bosch.
Κατά τη διάρκεια του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου, η εταιρεία διατάχθηκε να παράγει πυροβολικό και λειτουργούσε με το όνομα Klöckner Humboldt Deutz AG (KHD).
Το εργοστάσιο καταστράφηκε σχεδόν από μια αεροπορική επιδρομή τη νύχτα της 3ης και 4ης Ιουλίου 1943 (→ Bombing της Κολωνίας σε WW II ).
Τα επαγγελματικά οχήματα που κινούνται με κινητήρες Deutz ήταν δημοφιλή από το 1960 έως το 1980, πωλούνταν με το εμπορικό σήμα Magirus Deutz.
Το κεντρικό γραφείο της Deutz βρίσκεται στην περιοχή Porz της Κολωνίας και από το 2004, κατασκευάζει κινητήρες ντίζελ υγρόψυκτους και αερόψυκτους. Οι μεγαλύτεροι κινητήρες της σειράς Deutz κατασκευάστηκαν στο Mannheim, σε μονάδα παραγωγής που κάποτε ανήκε στην Süddeutsche Bremsen-AG ως MWM-Diesel. Η Deutz διαθέτει επίσης εγκαταστάσεις παραγωγής σε άλλες χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Ισπανίας, και μια εγκατάσταση παραγωγής κοινοπραξιών στην Κίνα. Μετά την ανάληψη της Deutz, το εργοστάσιο εξειδικεύτηκε σε μηχανές πλοίων. Αυτή η εγκατάσταση παράγει τώρα κινητήρες για τη ναυτική και την ηλεκτροπαραγωγή, οι οποίοι μπορούν να λειτουργούν είτε με πετρέλαιο εσωτερικής καύσης είτε με αέριο καύσης (συμπεριλαμβανομένου του αέριου χώρου ). Το 1995 η Deutz πώλησε το τμήμα γεωργικών μηχανημάτων Deutz-Fahr στην ιταλική εταιρεία SAME, που αποτελεί το SAME Deutz-Fahr.
Οι κινητήρες
Τα ανταλλακτικά και οι υπηρεσίες είναι διαθέσιμα σε όλο τον κόσμο. Στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά δημιουργήθηκε ένα δίκτυο διανομέων πριν από μερικά χρόνια, παρέχοντας ανταλλακτικά και υπηρεσίες στη Βόρεια Αμερική.
Οι αερόψυκτες μηχανές Deutz είναι κατάλληλες για πολλές εφαρμογές, καθώς δεν μπορούν να παγώσουν ή να βράσουν κατά την κανονική λειτουργία.
Η Deutz επίσης κατασκευάζει κινητήρες με ψύξη με λάδι. Αυτά μπορούν να παρέχουν την ίδια ισχύ με τα άλλα σχέδια κινητήρα, αλλά σε μικρότερο πακέτο, καθώς δεν απαιτούν επιπλέον χώρο για να στεγαστούν ένα ψυγείο. Η Deutz επίσης κατασκευάζει κινητήρες με διαμπερές ψύκτη / ψυγείο. αυτά επίσης δεν απαιτούν αντιψυκτικά ή ψυκτικά μέσα.
Η Deutz διαθέτει επίσης σειρά οικονομικών υγρόψυκτων κινητήρων.
Την 1η Οκτωβρίου 2008, ο πρώην κλάδος της Deutz Power Systems έλαβε ένα νέο, παλαιό όνομα, το MWM (Motoren Werke Mannheim AG). Η εταιρεία εντοπίζει τις ρίζες της στον Karl Benz, ο οποίος ίδρυσε τα θεμέλια της εταιρείας το 1871. Μετά τη διάσπαση της δραστηριότητας του κινητήρα από την Benz AG, έγινε Motoren-Werke Mannheim AG. Η Klöckner-Humboldt-Deutz AG ανέλαβε το 1985, αργότερα έγινε Deutz AG. Μετά την απόσχιση της Deutz Power Systems, η εταιρεία έκανε έναν πλήρη κύκλο πίσω στο MWM.
Το 2012, η Same Deutz-Fahr πώλησε την πλειοψηφία της συμμετοχής της στη Deutz AG στη Volvo, που πώλησε πάνω από 22 εκατομμύρια μετοχές. Το γεγονός αυτό θέτει την ιδιοκτησία της Volvo σε λίγο περισσότερο από 25% και τα καθιστά τον μεγαλύτερο μέτοχο. Η ίδια η Deutz-Fahr διατήρησε 8,4% μετοχές στην εταιρεία.
Το 2017, η Deutz εξαγόρασε την Torqeedo GmbH, ειδικευμένη στην κατασκευή ολοκληρωμένων ηλεκτρικών και υβριδικών κινητήρων για βάρκες.
Σημειώσεις
<references group="" responsive="1">
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιχειρήσεις της Γερμανίας Κατηγορία:Κολωνία Κατηγορία:Pages with unreviewed translations
Λα Καβαλρί
Το Λα Καβαλρί (γαλλικά: La Cavalerie, οξιτανικά: La Cavalariá) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Αβερόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Καβαλριέν (γαλλικά: Cavaleriens).
Πανεπιστήμιο Carlos ΙΙΙ της Μαδρίτης
Το Πανεπιστήμιο Carlos III της Μαδρίτης (στα ισπανικά: Universidad Carlos III de Madrid-UC3M) ιδρύθηκε το 1989 και είναι ένα από τα έξι δημόσια πανεπιστήμια της αυτόνομης Κοινότητας της Μαδρίτης μαζί με το Complutense (ΕΔΚ), το Αυτόνομο Πανεπιστήμιο της Μαδρίτης (UAM), το Πολυτεχνείο της Μαδρίτης (UPM), το Πανεπιστήμιο του Alcalá (UAH) και το Πανεπιστήμιο Rey Juan Carlos (URJC).
Είναι ένα ίδρυμα με περιορισμένο αριθμό θέσεων φοίτησης (περίπου 17.000 φοιτητές), που χαρακτηρίζεται από αυστηρότητα, και από τη στενή σχέση μεταξύ φοιτητών και καθηγητών. Από τη στιγμή της ίδρυσής του, πάντα επιδίωκε να παραμείνει πιστό στις αρχές που ανακηρύχθηκαν από το Ίδρυμα Libre de Enseñanza. Αποτελείται από τρεις πανεπιστημιουπόλεις, που βρίσκονται στην επαρχία (Leganes, Getafe, Colmenarejo). Προσφέρει περίπου 40 πανεπιστημιακούς τίτλους, οι οποίοι κατανέμονται στους ακόλουθους τομείς: τον τεχνικό,το νομικό, τον κοινωνικό-οικονομικό και τον ανθρωπιστικό, χωρίς, όμως, να ξεχνάμε και άλλους τομείς, όπως εκείνον της επικοινωνίας (Δημοσιογραφικής και Οπτικοακουστικής Επικοινωνίας), της Βιβλιοθηκονομίας και Τεκμηρίωσης.
Το Πανεπιστήμιο Carlos III διακρίνεται από τα άλλα πανεπιστήμια της Μαδρίτης για ορισμένα χαρακτηριστικά: είναι το μοναδικό ισπανικό πανεπιστήμιο όπου όλα τα διδακτορικά που προσφέρει έχουν χαρακτηριστεί ως "ποιοτικά"· όλοι οι μαθητές είναι υποχρεωμένοι να παρακολουθήσουν τουλάχιστον ένα μάθημα που διδάσκεται στη σχολή Ανθρωπιστικών Επιστημών· το 98% των αποφοίτων του βρίσκει εργασία μέσα στο πρώτο έτος μετά την αποφοίτησή τους· οι μαθητές αξιολογούν κάθε καθηγητή στο τέλος κάθε τριμήνου· το ίδρυμα διαθέτει μεγάλα και σύγχρονα εργαστήρια και μια υποδειγματική βιβλιοθήκη, που παρέχει, επίσης, υπηρεσίες βιβλιοθηκών πολυμέσων, και όλα αυτά είναι κατανεμημένα σε λειτουργικά κτίρια στις τρεις πανεπιστημιουπόλεις· διαθέτει πρόσβαση σε δίκτυο Wi-Fi σε όλο το πανεπιστήμιο και προσφέρει πάνω από χίλια σημεία πρόσβασης στο Διαδίκτυο στις διάφορες αίθουσες υπολογιστών. Έχει, επίσης, μια από τις μεγαλύτερες προσφορές πολιτιστικών και αθλητικών δραστηριοτήτων σε σύγκριση με άλλα ευρωπαϊκά πανεπιστήμια. Τα τρία πανεπιστημιακά κέντρα του (colegios mayores) αποτελούν κέντρο πολιτιστικής δραστηριότητας δεδομένου, ότι κάθε χρόνο περνούν από εκεί καλλιτέχνες, πολιτικοί και διανοούμενοι υψίστης σημασίας. Επιπλέον, κατέχει την πρωτοπορία σχετικά με την εφαρμογή της διαδικασίας της Μπολόνια.
Σύνθημα
Το σύνθημα του πανεπιστημίου είναι "Homo homini sacra res" ("Ο άνθρωπος είναι κάτι ιερό για τον άνθρωπο"), παραφράζοντας το διάσημο ρητό του Πλαύτου , "Homo homini lupus est" ("ο άνθρωπος είναι λύκος για τον άνθρωπο").
Ο νέος πρύτανης, που εξελέγη στις 27 Απριλίου του 2007, είναι ο καθηγητής στατιστικής, Ντανιέλ Πένια. Στο παρελθόν, ο πρώην σοσιαλιστής αντιπρόεδρος Gregorio Peces-Barba, ένας από τους συντάκτες του Συντάγματος του 1978, είχε διατελέσει πρύτανης του πανεπιστημίου για 18 χρόνια.
Η Πανεπιστημιούπολη Getafe
μικρογραφία|Τμήμα Κοινωνικών και Νομικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο Carlos III στην πανεπιστημιούπολη της [[Χετάφε. ]] Αυτή η πανεπιστημιούπολη βρίσκεται στην βόρεια περιοχή της πόλης Χετάφε της Μαδρίτης. Είναι η μεγαλύτερη σε μέγεθος από τις τρεις πανεπιστημιουπόλεις. Αποτελείται από 17 κτίρια, δύο σχολές, δύο βιβλιοθήκες, και τρεις καφετέριες. Σύμφωνα με την αρίθμηση του πανεπιστημίου, η σχολή Κοινωνικών και Νομικών Επιστημών βρίσκεται στα κτίρια από τον αριθμό 1 έως το 13, το κτίριο με αριθμό 15 ανήκει στη σχολή Ανθρωπιστικών Επιστημών, και τα κτίρια με τους αριθμούς 14, 16 και 17 ανήκουν στην σχολή Επικοινωνίας.
Η Πανεπιστημιούπολη Leganés
μικρογραφία|Ανώτατη Πολυτεχνική Σχολή του Πανεπιστημίου Carlos III στο San Nicasio Βρίσκεται στην πόλη Leganés και περιλαμβάνει την Ανώτατη Πολυτεχνική Σχολή. Μέσα στα κτίρια θα συναντήσετε μια βιβλιοθήκη με αναγνωστήριο, εξειδικευμένο αρχείο, οπτικοακουστικό υλικό, και εργαστήρια εκμάθησης γλώσσας. Επίσης, διαθέτει ένα αμφιθέατρο και ένα αθλητικό κέντρο.
Η Πανεπιστημιούπολη του Colmenarejo
μικρογραφία|Εξωτερική εικόνα της Πανεπιστημιούπολης του Colmenarejo Η πανεπιστημιούπολη Colmanerejo βρίσκεται στην περιοχή Σιέρα, δυτικά της Μαδρίτης. Σε αυτό το κέντρο, διδάσκονται μερικά μαθήματα από τις σχολές Κοινωνικών και Νομικών Επιστημών, Ανθρωπιστικών Επιστημών, Επικοινωνίας και Τεκμηρίωσης, και από την Ανώτατη Πολυτεχνική Σχολή. Μεταξύ των υπηρεσιών της, περιλαμβάνει τη Βιβλιοθήκη, "Menéndez Pida", που διαθέτει ένα εξειδικευμένο αρχείο με 30.000 τόμους, χώρους μελέτης, έρευνας και εργασίας, βιβλιοθήκη εφημερίδων, συλλογές ταινιών, μαθήματα ξένων γλωσσών, ταξιδιωτικές και τοπικές μελέτες. Κατηγορία:Πανεπιστήμια στην Ισπανία Κατηγορία:Σελίδα που χρησιμοποιεί δεδομένα των Wikidata/P2397 Κατηγορία:Σελίδα που χρησιμοποιεί δεδομένα των Wikidata/P856
Τιμοκλής
Με το όνομα Τιμοκλής φέρονται τα ακόλουθα αρχαία ιστορικά πρόσωπα:
Ακτινωτό στέμμα
μικρογραφία|Νόμισμα του [[Βαράμης Α΄ της Περσίας|Βαράμη Α΄ της Σασσανιδικής Αυτοκρατορίας. Τέλη 3ου αι. μ.Χ., νομισματοκοπείο Κτησιφώντος.]] μικρογραφία|Νόμισμα του Ρωμαίου Αυτοκράτορα [[Πρόβος|Πρόβου, π. 280: τόσο ο Πρόβος, όσο και ο Sol Invictus που οδηγεί το τέθριππο φέρουν ακτινωτό (ηλιακό) στέμμα. Επιγρ.: PROBUS P F AVG / SOLI INVICTO]] μικρογραφία|Νόμισμα του Ρωμαίου Αυτοκράτορα [[Αυρηλιανός|Αυρηλιανού, 274-275: ο Αυρηλιανός και ο Sol Invictus φορούν ακτινωτό στέμμα. Επιγρ.: IMP AVRELIANUS AVG / ORIENS AVG XXIII]] μικρογραφία|Νόμισμα του Ρωμαίου Αυτοκράτορα [[Γορδιανός Γ΄|Γορδιανού Γ΄, 240 μ.Χ.: Ο Γορδιανός Γ' (εμφανίζεται σε προφίλ στην εμπρόσθια όψη) φέρουν ακτινωτό στέμμα. Επιγρ.: IMP CAES M ANT GORDIANVS AVG / PAX AUGUSTI]]
Ένα ακτινωτό ή ακτινοβολούν στέμμα, γνωστό και ως ηλιακό στέμμα, ανατολικό στέμμα ή στέμμα του τυράννου είναι ένα στέμμα, στεφάνι, διάδημα ή άλλο κάλυμμα κεφαλής, που συμβολίζει τον ήλιο ή γενικότερα δυνάμεις που σχετίζονται με τον ήλιο. Εκτός από την αρχαία Αιγυπτιακή μορφή ενός δίσκου ανάμεσα σε δύο κέρατα, ο ήλιος παρίσταται και με μία σειρά στενών λωρίδων, που απομακρύνονται από το κεφάλι αυτού που τις φέρει, και αντιπροσωπεύουν τις ακτίνες του ήλιου. Αυτές μπορούν να αναπαρασταθούν στο ίδιο επίπεδο με το κυκλικό στέλεχος του στέμματος, είτε να υψώνονται σε ορθή γωνία προς αυτό.
Ιστορία
Στην εικονογραφία της αρχαίας Αιγύπτου, το ηλιακό στέμμα είναι ένας δίσκος πλαισιωμένος από τα κέρατα ενός κριού ή αγελάδας. Φοριέται από θεότητες όπως ο Ώρος με την ηλιακή ή τη γερακοειδή μορφή του, την Άθωρ ή την Ίσιδα. Μπορεί επίσης να φορεθεί από τους Φαραώ.
Στην Πτολεμαϊκή Αίγυπτο, το ηλιακό στέμμα μπορούσε επίσης να είναι ένα ακτινοβόλο διάδημα, διαμορφωμένο σύμφωνα με τον τύπο που φορούσε ο Αλέξανδρος ο Μέγας (όταν ταυτίζεται με τον θεό Ήλιο) στην τέχνη από τα μέσα του 2ου αι. π.Χ. Η μορφή αυτή ίσως επηρεάστηκε από την επαφή με την αυτοκρατορία των Σούνγκα (της ανατολικής Ινδίας), και ένα Ελληνο-Βακτριανικό παράδειγμα απεικονίζεται στη μεγάλη στούπα του Bharhut. Ο πρώτος ηγεμόνας της Αιγύπτου που εμφανίστηκε φορώντας αυτή την εκδοχή του ηλιακού στέμματος, ήταν ο Πτολεμαίος Γ΄ ο Ευεργέτης (246–222 π.Χ.).
Στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία το ηλιακό στέμμα φοριόταν από Ρωμαίους Αυτοκράτορες, ειδικά σε συνδυασμό με τη λατρεία του Ανίκητου Ήλιου (Sol Invictus), επηρεασμένο επίσης από ακτινοβολούμενες απεικονίσεις του Αλεξάνδρου Γ΄. Αν και ο Οκταβιανός Αύγουστος εμφανίζεται φορώντας ένα τέτοιο σε μεταθανάτιο νόμισμα, μετά τη θεοποίησή του, και ο Νέρωνας σε τουλάχιστον ένα νόμισμα όσο ήταν ζωντανός, έγινε σύνηθες, και μερικές φορές κοινό, σε νομίσματα του 3ου αιώνα. Ιστορίες αναφέρουν ότι ο Γαλλιηνός φορούσε τουλάχιστον ένα πραγματικό στέμμα δημόσια. Το ηλιακό στέμμα που φορούσε ο Κωνσταντίνος Α΄ ο Μέγας, ο πρώτος Αυτοκράτορας που μεταστράφηκε στον Χριστιανισμό, ερμηνεύτηκε εκ νέου ότι αναπαριστά τους «Αγίους Ήλους» της Σταύρωσης.
Πολύ αργότερα, το ακτινωτό στέμμα συνδέθηκε με την προσωποποίηση της Ελευθερίας, συνήθως σε μορφή κυκλικού δίσκου με ακτίνες, που απομακρύνονται σε όλες τις διευθύνσεις. Αυτό μπορεί να εμφανιστεί για πρώτη φορά στη Μεγάλη Σφραγίδα της Γαλλία'ς' από το 1848 (και στις επόμενες Γαλλικές Δημοκρατίες) και είναι πιο γνωστό στο Άγαλμα της Ελευθερίας''. Από την Αναγέννηση έως τον αρχαίο Κολοσσό της Ρόδου, η μορφή του Ηλίου εμφανιζόταν συχνά με τέτοιο στέμμα, αν και η ακριβής μορφή του αγάλματος της Ρόδου δεν είναι βέβαιη.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Αστρονομία Κατηγορία:Μύθοι της δημιουργίας
Αινείας ο Γαζαίος
Γεννήθηκε στη Γάζα της Παλαιστίνης, από όπου και η επωνυμία του. Ξεκίνησε ως νεοπλατωνικός φιλόσοφος και ρητοροδιδάσκαλος στα τέλη του 5ου αιώνα και τελείωσε τη σταδιοδρομία του ως Χριστιανός. Συνέγραψε το έργο Θεόφραστος, που είναι ένας φιλοσοφικός διάλογος περί της αθανασίας της ψυχής και της αναστάσεως των σωμάτων. Σε αυτό, ένας εκπρόσωπος των αντιλήψεων της αρχαίας φιλοσοφίας για το θέμα, ο «Θεόφραστος», αντιπαραβάλλεται με ένα πρόσωπο, τον «Ευξίθεο», που εκπροσωπεί τις χριστιανικές αντιλήψεις και δείχνει τις αντιφάσεις και τα άτοπα της αρχαίας διδασκαλίας. Γι' αυτό στο τέλος ο Θεόφραστος απαρνείται τις θεωρίες του Πλάτωνα και γίνεται Χριστιανός.