cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μήτρος Βλάχος
Αποτίμηση
Ο Μήτρος Βλάχος κατάφερε να αναδειχτεί επί σειρά ετών ως ένας από τους δυναμικότερους οπλαρχηγούς της ΕΜΕΟ. Ο ίδιος είχε καλές σχέσεις με τους μακεδονομάχους Κώτα Χρήστου (με τον οποίο ήταν αδελφοποιητός) και Ευθύμιο Καούδη με αποτέλεσμα να πραγματοποιηθούν μέχρι και το 1906 προσπάθειες προσεταιρισμού του από ελληνικής πλευράς. Σύμφωνα με διάφορες ελληνικές πηγές, αυτό δεν επιτεύχθηκε διότι η οικογένειά του ήταν εκτεθειμένη και ο ίδιος εκβιαζόταν από την ΕΜΕΟ, ώστε να μην μπορεί να στραφεί προς την ελληνική πλευρά, ενώ ο Γερμανός Καραβαγγέλης αναφέρει στα απομνημονεύματά του πως στις προτάσεις που του έκανε ώστε να σταματήσει να αντιμάχεται την ελληνική πλευρά, ο Βλάχος δήλωσε την απόλυτη πίστη του στον βασιλιά της Βουλγαρίας. Στη σύγχρονη εποχή μνημονεύεται ως εθνικός ήρωας τόσο στη Βουλγαρία όσο και στη Βόρεια Μακεδονία.
Πρωτάθλημα Φόρμουλα 2 (2023)
Το Πρωτάθλημα Φόρμουλα 2 για το 2023 είναι ένα πρωτάθλημα αγώνων αυτοκινήτου για αυτοκίνητα επιπέδου Φόρμουλα 2 που εγκρίνεται από τη Διεθνή Ομοσπονδία Αυτοκινήτων (FIA). Το πρωτάθλημα είναι η πεντηκοστή έκτη σεζόν των αγώνων της Φόρμουλα 2 και η έκτη σεζόν που τρέχει με το όνομα του Πρωταθλήματος Φόρμουλα 2. Είναι μια κατηγορία αγώνων που χρησιμεύει ως η δεύτερη βαθμίδα για την Φόρμουλα 1. Όλες οι ομάδες και οι οδηγοί που αγωνίζονται στο πρωτάθλημα τρέχουν το ίδιο αυτοκίνητο, το Dallara F2 2018.
Η MP Motorsport μπήκε στη σεζόν ως πρωταθλητές των ομάδων, έχοντας εξασφαλίσει τον τίτλο τους στον τελευταίο γύρο της περσινής σεζόν στο Άμπου Ντάμπι.
Συμμετοχές
Οι ακόλουθες ομάδες και οι οδηγοί έχουν συμβόλαιο για να αγωνιστούν στο πρωτάθλημα του 2023. Όλοι οι αγωνιζόμενοι αγωνίζονται με ένα πανομοιότυπο αμάξι και με κινητήρα V6 turbo που αναπτύχθηκε από τη Mecachrome. Οι ομάδες ανταγωνίζονται με ελαστικά που παρέχονται από την Pirelli. Οι ομάδες θα αγωνιστούν με ελαστικά που προμηθεύονται από την Pirelli.
Αλλαγές ομάδων
Η γερμανική ομάδα της Φόρμουλα 4 PHM Racing ανέλαβε την είσοδο και τα στοιχεία της Charouz Racing System στο τέλος του 2022 και πρόκειται να τρέξει σε συνεργασία με την τσέχικη ομάδα με το ονοματεπώνυμο PHM Racing by Charouz.
Η Carlin θα αγωνιστεί υπό νέα ιδιοκτησία το 2023. Η αυτοκινητοβιομηχανία Rodin Cars με έδρα τη Νέα Ζηλανδία έγινε πλειοψηφικός μέτοχος της ομάδας. Με αυτό, η ομάδα θα ονομάζεται πλέον Rodin Carlin.
Η Hitech συνεργάστηκε με την εταιρεία υλικών Pulse-Eight, αλλάζοντας το επίσημο όνομα της ομάδας σε Hitech Pulse-Eight.
Αλλαγές οδηγών
Η MP Motorsport θα δει τον περσινό της πρωταθλητή Φελίπε Ντρούγκοβιτς να αποχωρεί από τη σειρά. Η θέση του θα καλύψει ο Ντένις Χάουγκερ, μετακομίζοντας από την Prema Racing, με την οποία ήρθε δέκατος στη πρώτη σεζόν του.
Ο οδηγός της Carlin, Λόγκαν Σάρτζεντ, θα αποφοιτήσει στη Φόρμουλα 1 με την Williams. Η ομάδα υπέγραψε τον Έντσο Φιτιπάλντι να τον αντικαταστήσει, ο οποίος θα αφήσει την Charouz αφού είχε έρθει όγδοος μαζί τους το 2022. Ο Λίαμ Λόουσον θα εγκαταλείψει τη σειρά μετά από δύο σεζόν και θα μετακομίσει στο πρωτάθλημα Super Formula για να ανταγωνιστεί την Team Mugen που είναι συνδεδεμένη με τη Red Bull.
Ο οδηγός του Hitech Μάρκους Άρμστρονγκ άφησε τη σειρά μετά από τρεις σεζόν και μετακόμισε στη Chip Ganassi Racing στα IndyCar.
Η Prema Racing θα γεμίσει τη θέση του Χάουγκερ με το μέλος της Ακαδημίας Οδηγών της Ferrari, Όλιβερ Μπέρμαν, ο οποίος τερμάτισε τρίτος στη Φόρμουλα 3. Ο Τζεχάν Νταρουβάλα αντικαταστάθηκε από τον Φρεντερίκ Βέστι, ο οποίος θα επιστρέψει στην Prema αφού πέρασε τη σεζόν rookie με τη ART Grand Prix και τερμάτισε ένατος.
Η DAMS υπέγραψε το μέλος της Ακαδημίας Οδηγών της Ferrari, Άρθουρ Λεκλέρ, ο οποίος ανέβηκε στη F2 μετά από δύο χρόνια με την Prema στη F3, για να αντικαταστήσει τον Νισσάνι.
Η Virtuosi Racing δεν επαναπροσέλαβε τον Μαρίνο Σάτο. Αντικαταστάθηκε από τον Αμαρι Κορντέιλ, ο οποίος ήρθε 17ος στην πρώτη του σεζόν με τη Van Amersfoort Racing το 2022.
Η νεοσύστατη ομάδα PHM Racing by Charouz δεν κράτησε κανέναν από τους τέσσερις οδηγούς που οδήγησαν για αυτήν το 2022. Ο Φιτιπάλντι που υπέγραψε με την Carlin αντικαταστάθηκε από τον Ροι Νισσάνι, ο οποίος θα ξεκινήσει την πέμπτη του σεζόν στη F2 αφού κατέκτησε την 19η θέση με τη DAMS την περασμένη σεζόν. Η δεύτερη θέση της ομάδας θα καλύψει ο Μπραντ Μπεναβίδες, ο οποίος αποφοίτησε από τη F3 αφού ολοκλήρωσε το 2022 στην 23η θέση.
Η Trident υπέγραψε τον Κλεμέν Νοβαλάκ, ο οποίος θα αποχωρήσει από τους πρωταθλητές MP Motorsport, αφού είχε έρθει στην 14η θέση μαζί τους. Δίπλα του θα είναι ο 5ος στην Φόρμουλα 3, Ρόμαν Στάνεκ.
Η Van Amersfoort Racing θα έχει μια εντελώς νέα σύνθεση οδηγών. Ο Τζείκ Χιούζ εγκαταλείπει τη σειρά και πάει στην ομάδα της Μακλάρεν στη Φόρμουλα Ε. Θα αντικατασταθεί από τον Ρίτσαρντ Βερσούρ, ο οποίος θα μπει στην τρίτη του σεζόν στο πρωτάθλημα αφού είχε έρθει 12ος με την Trident το 2022. Ο Κορντέιλ μετακόμισε στη Virtuosi Racing και θα αντικατασταθεί από τον Χουάν Μανουέλ Κορέα, ο οποίος θα επιστρέψει πλήρως στο πρωτάθλημα μετά τον τραυματισμό του στο ατύχημα που κόστισε τη ζωή του Αντουάν Ουμπέρ το 2019.
Η Campos Racing αντικατέστησε τον Ολί Κάλντγουελ με τον Κους Μάινι, ο οποίος θα ανεβεί στην Φόρμουλα 2 μετά από έναν μόνο χρόνο στη Φόρμουλα 3 στην οποία ήρθε 14ος.
Τεχνικοί κανονισμοί
Η Φόρμουλα 2 και η Φόρμουλα 3 θα λειτουργούν με 55% πιο βιώσιμα καύσιμα το 2023. Σε μια προσπάθεια να μειωθεί το αποτύπωμα άνθρακα των πρωταθλημάτων, σχεδιάζεται μια σταδιακή αύξηση στη χρήση μέχρι τη σεζόν του 2027, όπου σχεδιάζεται η χρήση 100% βιώσιμων καυσίμων.
Σύστημα βαθμολόγησης
Οι πόντοι απονέμονται στους πρώτους οκτώ καταταγμένους στον αγώνα Sprint και στους δέκα πρώτους καταταγμένους στον Feature Race. Ο pole-sitter του Feature Race λαμβάνει επίσης δύο πόντους και ένας βαθμός δίνεται στον οδηγό που πραγματοποιεί τον ταχύτερο γύρο και στους δύο αγώνες, εάν αυτός ο οδηγός τερματίσει στην πρώτη δεκάδα. Κανένας βαθμός δεν θα απονεμηθεί εάν ο ταχύτερος χρόνος γύρου επιτευχθεί από έναν οδηγό που ταξινομήθηκε εκτός των δέκα πρώτων. Δεν δίνονται επιπλέον πόντοι στον pole-sitter του αγώνα σπριντ, καθώς το πλέγμα για τον αγώνα ρυθμίζεται αναστρέφοντας τους δέκα πρώτους από τις κατατακτήριες.
Οι πόντοι απονέμονται στους οκτώ πρώτους, εξαιρουμένων του ταχύτερου γύρου που απονέμεται στους δέκα πρώτους.
Οι βαθμοί απονέμονται στους δέκα πρώτους. Πόντοι μπόνους απονέμονται στον pole-sitter και στον οδηγό που ορίζει τον ταχύτερο γύρο και τερματίζει στη πρώτη δεκάδα.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
2023
Άννα του Κιέβου
Η Άννα του Κιέβου ή Άννα Γιαροσλάβνα (Анна Ярославна, 1024 - 1079) από τον Οίκο των Ρουρικιδών ήταν κόρη του Γιαροσλάβ Α΄ του Σοφού, ηγεμόνα των Ρως. Μητέρα της ήταν η Σουηδή πριγκίπισσα Ίνγκεγκερντ.
Το 1051 η Άννα παντρεύτηκε το Γάλλο βασιλιά Ερρίκο Α΄. Ο Ερρίκος είχε χηρεύσει επτά χρόνια νωρίτερα και αναζητούσε νέα γαλαζοαίματη σύζυγο, αλλά το κράτος του βρισκόταν σε δεινή κατάσταση και καμία δυτικοευρωπαϊκή αυλή δεν ανταποκρινόταν. Σε μία απέλπιδα προσπάθεια έστειλε έναν απεσταλμένο στο Κίεβο. Ο Γιάροσλαβ είδε την πρόταση ως ευκαιρία να συνδέσει τη δυναστεία των Ρουρικίδων με ένα βασιλικό οίκο της Δυτικής Ευρώπης και απάντησε θετικά. Ο γάμος έγινε το Μάιο του 1051 στον Καθεδρικό ναό της Ρενς. Το βασιλικό ζεύγος απέκτησε τέσσερα τέκνα:
Μετά το θάνατο του Ερρίκου (1560) και ενώ εκτελούσε χρέη αντιβασιλέως, η Άννα έζησε έναν παράφορο έρωτα με τον παντρεμένο κόμη Ραλφ Γ΄ του Βαλουά. Το 1062 ο Ραλφ, πιθανότατα παρακινημένος και από πολιτική φιλοδοξία, χώρισε τη γυναίκα του και παντρεύτηκε την Άννα. Το σκάνδαλο επέσυρε αφορισμό από τον Πάπα Αλέξανδρο Β΄. Η Άννα επέστρεψε στην αυλή μόνο μετά μετά το θάνατο του Ραλφ (1074), αν και ο γιος της Φίλιππος δεν κατέκρινε την πράξη της - μάλιστα κατά ειρωνεία της τύχης ο Φίλιππος αφορίστηκε για παρόμοιο λόγο το 1094.
Το ακριβές έτος του θανάτου της είναι άγνωστο. Τοποθετείται ανάμεσα στο 1076 και το 1089, με πιθανότερη εκδοχή το 1079. Το ταφικό μνημείο της στο Αβαείο του Βιγιέ (Σερνί, στα περίχωρα του Παρισιού), το οποίο θα μας έδινε αυτήν την πληροφορία, ξηλώθηκε και χρησιμοποιήθηκε ως οικοδομικό υλικό μετά τη Γαλλική Επανάσταση.
Αναφορές σε πηγές
Κατηγορία:Βασίλισσες και Αυτοκράτειρες της Γαλλίας Κατηγορία:Αντιβασιλείς της Γαλλίας Κατηγορία:Οίκος των Καπετιδών Κατηγορία:Βασιλομήτωρ
Νικόλαος Κ. Μεταξάς
Ο Νικόλαος Μεταξάς ήταν Έλληνας στρατιωτικός και πολιτικός. Γιος του Κωνσταντίνου Μεταξά
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1833 και φοίτησε στο στρατιωτικό σχολείο των Ευελπίδων, όπου προάχθηκε μέχρι το βαθμό του συνταγματάρχη. Αρχικά υπηρέτησε ως αξιωματικός επιτελικός. Φέροντας το βαθμό του αντισυνταγματάρχη και στη συνέχεια του συνταγματάρχη διετέλεσε την περίοδο 1887 - 1893 διοικητής του μοναδικού τότε συντάγματος Μηχανικού, και αργότερα διοικητής της Σχολής Ευελπίδων και καθηγητής της Αρχιτεκτονικής και Οχυρωματικής. Στην πρώτη περίοδο του Ελληνοτουρκικού Πολέμου του 1897 διετέλεσε Υπουργός Στρατιωτικών διαδεχόμενος τον παραιτηθέντα Νικόλαο Σμόλενιτς, ενώ αργότερα ανέλαβε Υπουργός Εσωτερικών.
Ο Νικόλαος Μεταξάς πέθανε στην Αθήνα το 1903. Ανιψιός του ήταν ο Ιωάννης Μεταξάς.
Σημείωση
Στη διάρκεια του Ελληνοτουρκικού πολέμου οι ξένοι ανταποκριτές τον κατέγραφαν λανθασμένα "Μαξιμάς", σύνηθες φαινόμενο της εποχής.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του μηχανικού Μ Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Στρατιωτικών Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εσωτερικών Νικολαος
Εκλογές στο Ελ Σαλβαδόρ
Στο Ελ Σαλβαδόρ διεξάγονται εκλογές για Πρόεδρο και Νομοθετική Συνέλευση. Το σύστημα είναι πολυκομματικό.
Εκλογικό σύστημα
Ο αρχηγός κράτους (Πρόεδρος) εκλέγεται από το λαό για πενταετή θητεία, μη ανανεώσιμη εκτός αν δεν είναι συνεχής. Ωστόσο, οι προηγούμενοι εκλεγμένοι πρόεδροι μπορούσαν να διεκδικήσουν επανεκλογή για δεύτερη, μη συνεχή θητεία. Σε περίπτωση που η απόλυτη πλειοψηφία (το 50% + 1) δεν επιτευχθεί από κάποιον υποψήφιο του πρώτου γύρου των προεδρικών εκλογών, διεξάγεται δεύτερος γύρος 30 ημέρες μετά, μεταξύ των δύο υποψηφίων που συγκέντρωσαν τις περισσότερες ψήφους στον πρώτο γύρο.
Το Κοινοβούλιο αποτελείται από ένα μόνο σώμα και εκλέγεται επίσης από το λαό. Η Νομοθετική Συνέλευση απαρτίζεται από 84 μέλη (βουλευτές) τα οποία εκλέγονται με απλή αναλογική για τριετή θητεία, με την πιθανότητα της άμεσης επανεκλογής. Είκοσι επί συνόλου 84 εδρών στη Νομοθετική Συνέλευση αναδεικνύονται με εκλογές στη βάση της απλής αναλογικής σε μία (μονοεδρική) εκλογική περιφέρεια. Οι υπόλοιπες 64 εκλέγονται σε 14 πολυεδρικές περιφέρειες (εκπροσωπούν τα 14 διαμερίσματα) που ποικίλουν από 3 ως 16 έδρες ο καθένας, ανάλογα με το μέγεθος του πληθυσμού στο διαμέρισμα.
Το Ελ Σαλβαδόρ έχει πολυκομματικό σύστημα, παρά το γεγονός ότι δύο κόμματα, το ARENA και το FMLN κυριαρχούν στις εκλογές. Οι υποψήφιοι του ARENA] έχουν κερδίσει 4 συνεχείς προεδρικές εκλογές ως την εκλογή του Μαουρίσιο Φούνες από το FMLN τον Μάρτιο του 2009.
2019
Οι πιο πρόσφατες προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στις 3 Φεβρουαρίου 2019. Ο κεντροδεξιός υποψήφιος Ναγίμπ Μπουκέλε κέρδισε από τον πρώτο γύρο και έγινε ο πρώτος πρόεδρος από την εποχή του Χοσέ Ναπολέον Ντουάρτε (1984) που δεν εξελέγη ως υποψήφιος κάποιου απότ α δύο μεγάλα πολιτικά κόμματα του Ελ Σαλβαδόρ (FMLN και ARENA).
2014
Οι Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν τον Φεβρουάριο και τον Μάρτιο του 2014. Πρόεδρος εξελέγη ο πρώην αντάρτης Σαλβαδόρ Σάντσες Σερέν.
Παραπομπές
*
Λιθουανική γλώσσα
Η Λιθουανική είναι η επίσημη γλώσσα της Λιθουανίας. Ομιλείται από περίπου 3 εκατομμύρια γηγενών Λιθουανών. Η λιθουανική ονομασία της γλώσσας είναι lietuvių kalba.
Η λιθουανική γλώσσα είναι η μόνη που διατηρεί ακόμη πολλά από τις αρχικές ιδιαιτερότητες της φωνητικής και της μορφολογίας του ονόματος της αρχικής Ινδοευρωπαϊκής γλώσσας και έτσι προσφέρει εξαιρετικό ενδιαφέρον για γλωσσολογική έρευνα.
Το παλαιότερο γνωστό κείμενο στα λιθουανικά είναι μία μετάφραση ύμνου από το 1545. Τυπωμένα βιβλία υπάρχουν από το 1547.
Τα λιθουανικά αποτελούν την επίσημη γλώσσα της Λιθουανίας από το 1918. Κατά τη Σοβιετική περίοδο χρησιμοποιούνταν επισήμως παράλληλα με τα Ρώσικα, τα οποία ως επίσημη γλώσσα της Σοβιετικής Ένωσης απέκτησαν προβάδισμα έναντι των Λιθουανικών. Σήμερα τα Λιθουανικά αποτελούν και μία από τις επίσημες γλώσσες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Στάθης Μανταλόζης
Ο Στάθης Μανταλώζης (1928–1993) ήταν Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν στη θέση του τερματοφύλακα. Έγινε γνωστός με το προσωνύμιο αγριόγατος λόγω των εντυπωσιακών του εκτινάξεων.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Καλαμάτα. Σε μικρή ηλικία εντάχθηκε το 1942 στον Ολυμπιακό. Συνέχισε το ποδόσφαιρο σε ανεξάρτητα σωματεία του Πειραιά και πιο συγκεκριμένα στην Ένωση Ευαγγελιστρίας και το 1944 μεταπήδησε στους Φιλάθλους, από τους οποίους δύο χρόνια μετά (1946) τον πήρε ο Εθνικός Πειραιώς με πρώτη του εμφάνιση στο Κύπελλο Παρηγοριάς που οργάνωσε ο Λουκάς Πανουργιάς, όπου και πραγματοποίησε σημαντική σταδιοδρομία. Αυτήν ολοκλήρωσε το 1960 αγωνιζόμενος για ένα έτος στον Παναθηναϊκό, χωρίς να μετάσχει σε κάποια συνάντηση για το πρωτάθλημα της νεοσύστατης τότε Α΄ Εθνικής κατηγορίας.
Υπερασπίστηκε 10 φορές την εστία της Ανδρών Ελλάδας, αποτελώντας μέλος της ομάδας που διεκδίκησε με αξιώσεις την πρόκριση για την τελική φάση του Παγκοσμίου κυπέλλου 1954 στην Ελβετία.
Υπήρξε ένας από τους πρωταγωνιστές της ταινίας του 1956 "Οι άσσοι του γηπέδου" σε σενάριο Ιάκωβου Καμπανέλλη και σκηνοθεσία Βασίλη Γεωργιάδη, μαζί με τους ενεργούς συναθλητές του, Κώστα Λινοξυλάκη, Ανδρέα Μουράτη, Λάκη Πετρόπουλο, Κώστα Πούλη και τον παλαίμαχο Αντώνη Μηγιάκη. Απεβίωσε το 1993 σε ηλικία 64 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικού Πειραιώς Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές
Φυλλάδα του Μεγαλέξανδρου
Η «Φυλλάδα του Μεγαλέξανδρου» είναι έργο που κυκλοφορούσε μετά το 1680 στην ελληνική δημοτική γλώσσα, πεζή διασκευή παλαιότερων έργων, διασκευών που βασίζονται στο ελληνιστικό μυθιστόρημα του 3ου αιώνα του Ψευδο-Καλλισθένη με τίτλο Βίος Αλεξάνδρου του Μακεδόνος.
Δημοτικότητα του αναγνώσματος
Η πεζή αυτή διασκευή η οποία κυκλοφορούσε με τίτλους όπως «Διήγησις Αλεξάνδρου του Μακεδόνος», «Ιστορία του Μεγάλου Αλεξάνδρου του Μακεδόνος, Βίοι, πόλεμος και θάνατος αυτού», αλλά και η έμμετρη που κυκλοφορούσε την ίδια εποχή, ήταν λαϊκό ανάγνωσμα το οποίο ήταν αγαπητό στον λαό και περιέχει διηγήσεις και κατορθώματα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, με συνδυασμό πραγματικών περιστατικών και γεγονότων και είναι μέρος των κειμένων που περιγράφονται συλλογικά ως ο Μύθος του Αλεξάνδρου.
Το έργο αυτό ανήκει στη γενικότερη οικογένεια των έργων του μύθου του Αλέξανδρου, μεγάλου αριθμού έργων, παραλλαγών, στα ελληνικά, τα λατινικά και άλλες ευρωπαϊκές αλλά και ασιατικές γλώσσες που γράφηκαν την πρώτη και δεύτερη χιλιετία.
Ως έργο, απέχει σημαντικά από την ιστορική πραγματικότητα, αλλά διαμόρφωσε απόψεις που κράτησαν για πολλά χρόνια γιατί ήταν λαϊκό, αγαπημένο ανάγνωσμα-η αύξηση των εκδόσεών του είναι αισθητά μεγαλύτερη από τη μέση αύξηση της ελληνικής βιβλιακής παραγωγής - των ελληνικών πληθυσμών κατά την περίοδο της τουρκοκρατίας και ενθύμιο δόξας και μήνυμα ελπίδων γι' αυτούς .Από τον 16ο αιώνα είναι γνωστές οι πρώτες του εκδόσεις. . Ενδεικτική της απήχησής του ήταν η μαρτυρία του Τερτσέτη πως ο Κανάρης κάθε φορά που ακινητοποιούνταν το πλοίο σε κάποιο λιμάνι διάβαζε την ιστορίαν του Μεγάλου Αλεξάνδρου, και κάθε φύλλο το έβρεχε με τα δάκρυά του.
Κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας, η «Φυλλάδα του Μεγαλέξανδρου» έκανε 41 εκδόσεις με συνολικό αριθμό αντιτύπων τις 60.000. Έτσι, έγινε το πιο πολυδιαβασμένο κείμενο κατά την περίοδο αυτή.
Κείμενο
Το κείμενο ήταν σε γλώσσα λαϊκή, σε ελληνικά που ήταν κατανοητά από τον λαό. Δείγμα από το πρωτότυπο κείμενο:
''Και εσυναπάντησεν ο Αλέξανδρος δύο πουλία ανθρωποπρόσωπα, κατά πολλά εύμορφα, τα οποία του εμίλησαν με ανθρωπίνην φωνήν και είπαν: Αλέξανδρε, διατί πειράζεις τον Θεόν; Και θέλει σε οργισθεί εις τον έρημον τόπον να χαθείς και εσύ και το φουσάτον σου όλον. Μόνον κάμε ετούτο οπού σου λέγομεν και γύρισε οπίσω δεξιά και σύρε πάλιν να ακολουθήσεις τους συνηθισμένους σου πολέμους, ότι καρτερεί σε και ο βασιλεύς της Ινδίας να πολεμήσετε. Και εγύρισε δεξιά ο Αλέξανδρος και επεριπάτησεν ημέρας οκτώ.''
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Διάφορες εκδόσεις της φυλλάδας.
Στον 19ο αιώνα:
Επιπλέον βιβλιογραφία
Φυλλαδα Φυλλαδα του Μεγαλεξανδρου
Στίβος στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2008 - Σφαιροβολία Γυναικών
Η σφαιροβολία των γυναικών στο πρόγραμμα του στίβου των Ολυμπιακών Αγώνων του Πεκίνου διεξήχθη την Σάββατο 16 Αυγούστου 2008 στο Εθνικό Στάδιο του Πεκίνου. Συμμετείχαν 35 αθλητές από 22 χώρες. Τα προκριματικά διεξήχθησαν στο πρωινό πρόγραμμα και ο τελικός το απόγευμα της ίδιας ημέρας. Νικήτρια αναδείχτηκε η Νεοζηλανδή Βάλερι Βίλι ενώ το ασημένιο και το χάλκινο μετάλλιο πήγαν σε σφαιροβόλους από τη Λευκορωσία, την Νατάλια Μιχνέβιτς και την Ναντζέγια Οσταπτσούκ αντίστοιχα.
Προκριματικά
Οι προκριματικοί ξεκίνησαν στις 09:10 τοπική ώρα (UTC+8). Οι αθλήτριες χωρίστηκαν σε δύο γκρουπ που αγωνίστηκαν ταυτόχρονα σε δύο βαλβίδες. Το όριο πρόκρισης που ήταν 18,45 μέτρα αποδείχτηκε χαμηλό αφού 15 σφαιροβόλοι πέρασαν στον τελικό. Ωστόσο ανάμεσα σε αυτές που δεν προκρίθηκαν ήταν η Ολυμπιονίκης στο Σύδνεϊ Γιανίνα Κορόλτσικ και η Ολυμπιονίκης στην Αθήνα Γιουμιλέιδι Κουμπά.
Τελικός
Ο τελικός διεξήχθη στις 21:10 τοπική ώρα (UTC+8).
Παραπομπές
Κατηγορία:Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2008 Κατηγορία:Σφαιροβολία
Ναβού μουκίν απλί
Ο Ναβού μουκίν απλί υπήρξε ο ιδρυτής της όγδοης δυναστείας της Βαβυλώνας (978 - 943 π.χ.) το όνομα του σημαίνει "ο θεός Ναβού εγκατέστησε έναν νόμιμο διάδοχο" σύγχρονος με τον Ασσύριο βασιλιά Τιγκλάθ Πιλεσέρ Β΄ η βασιλεία του έπεσε σε μιά σκοτεινή περίοδο που οι επιδρομές των Αραμμαίων στην Βαβυλώνα κατέστρεψαν τις καλλιέργειες και οι Χαλδαίοι εγκαταστάθηκαν στην πόλη. Μετέφερε στην Βαβυλώνα το λατρευτικό είδωλο του θεού Ναβού απο την Βορσίππα, είχε 3 γιους από τους οποίους οι 2 βασίλευσαν μετά από αυτόν οι Νινουρτά κουντουρί ουσούρ Β' και Μαρ μπιτί αχέ ιντινά.
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της Βαβυλώνας
Συμμαχία Πολιτών
Η Συμμαχία Πολιτών ήταν κυπριακό πολιτικό κόμμα, που ιδρύθηκε το 2013 και διαλύθηκε το 2021. Ιδρυτής και πρόεδρος του κόμματος ήταν ο Γιώργος Λιλλήκας. Το κόμμα εκπροσωπήθηκε στη Βουλή των Αντιπροσώπων την περίοδο 2016-2021. Η Συμμαχία Πολιτών ήταν μέλος του Ευρωπαϊκού Δημοκρατικού Κόμματος. Το 2021 ενσωματώθηκε στο Κίνημα Σοσιαλδημοκρατών-Ε.Δ.Ε.Κ..
Ίδρυση
Η Συμμαχία Πολιτών ιδρύθηκε στις 28 Απριλίου 2013. Στην ιδρυτική συνέλευση, ο πρόεδρος του κόμματος Γιώργος Λιλλήκας, ανέφερε ότι η Συμμαχία Πολιτών «κινείται στο χώρο του ευρύτερου αντιμνημονιακού Κέντρου» και έκανε «έκκληση σε όλους τους πολίτες ανεξάρτητα ιδεολογίας και ταυτότητας, να ανταποκριθούν στο κάλεσμά του».
Στην ιδρυτική συνέλευση παρευρέθηκαν στελέχη από το Α.Κ.Ε.Λ., το ΔΗ.ΚΟ. και το ΕΥΡΩ.ΚΟ., τα οποία προσχώρησαν στη Συμμαχία Πολιτών.
2013-2018
Στις 9 Ιουνίου 2013 η Συμμαχία Πολιτών απέκτησε κοινοβουλευτική εκπροσώπηση, καθώς ο ανεξάρτητος βουλευτής Αμμοχώστου Νίκος Κουτσού προσχώρησε στο κόμμα μαζί με τα υπόλοιπα μέλη του ΕΥΡΩ.Κ.Ο, που είχαν αποχωρήσει από αυτό.
Η Συμμαχία Πολιτών συμμετείχε στις ευρωεκλογές του 2014, στις οποίες έλαβε το 6,78% των ψήφων και δεν κατάφερε να εκλέξει κανέναν ευρωβουλευτή. Δύο χρόνια αργότερα, στις βουλευτικές εκλογές του 2016, το κόμμα έλαβε το 6,01% των ψήφων και εξέλεξε τρεις βουλευτές. Το υψηλότερο ποσοστό σημειώθηκε στην Επαρχία Λεμεσού (7,22%) ενώ το χαμηλότερο στην Αμμόχωστο (4,66%).
2018-2021
Η Συμμαχία Πολιτών συμμετείχε στις διεργασίες των κομμάτων του «ενδιάμεσου» για την εξεύρεση κοινού προεδρικού υποψηφίου, ενόψει των εκλογών του 2018. Στις 13 Απριλίου 2017, η Ανώτατη Σύγκλητος του κόμματος πρότεινε τον Γιώργο Λιλλήκα ως υποψήφιο του κόμματος, με 111 ψήφους υπέρ και 20 κατά. Ωστόσο, ο Γιώργος Λιλλήκας δεν ανακοίνωσε επισήμως την υποψηφιότητα του.
Εν τέλει, στην πενταμερή συνάντηση στις 24 Απριλίου 2017, προκρίθηκε η υποψηφιότητα του Πρόεδρου του Δημοκρατικού Κόμματος, Νικόλα Παπαδόπουλου, ενώ η Συμμαχία Πολιτών αποφάσισε την μεμονωμένη υποψηφιότητα του Προέδρου της Γιώργου Λιλλήκα. Στις 15 Μαΐου, ο Γιώργος Λιλλήκας ανακοίνωσε και επισήμως την υποψηφιότητά του, η οποία προκάλεσε αντιδράσεις στο εσωτερικό της Συμμαχίας Πολιτών. Αποκορύφωμα της εσωτερικής αμφισβήτησης ήταν η ανεξαρτητοποίηση του βουλευτή Λεμεσού του κόμματος, Παύλου Μυλωνά και άλλων πέντε στελεχών της Γραμματείας του κόμματος, οι οποίοι αργότερα υποστήριξαν τον Νικόλα Παπαδόπουλο.
Η υποψηφιότητα Λιλλήκα συγκέντρωσε 2,18% και κατετάγη πέμπτος μεταξύ εννέα υποψηφίων. Στον απόηχο της αποτυχίας του Γιώργου Λιλλήκα να περάσει στον δεύτερο γύρο των εκλογών, η Ανώτατη Σύγκλητος της Συμμαχίας Πολιτών αποφάσισε την ψήφο κατά συνείδηση. Με την απόφαση αυτή διαφώνησε η βουλευτής Αμμοχώστου Άννα Θεολόγου, η οποία αποχώρησε από το κόμμα, συμμετέχοντας αργότερα, στην ίδρυση νέου πολιτικού κινήματος με την ονομασία Ανεξάρτητοι.
Το 2019, η Συμμαχία Πολιτών συνεργάστηκε με το Κίνημα Οικολόγων-Συνεργασία Πολιτών, παρουσιάζοντας κοινό ψηφοδέλτιο για τις ευρωεκλογές. Ωστόσο, δεν εξέλεξε ευρωβουλευτή.
Ενόψει των βουλευτικών εκλογών του 2021 το κόμμα συνεργάστηκε με το Κίνημα Σοσιαλδημοκρατών-Ε.Δ.Ε.Κ., με τη συμμετοχή στελεχών της Συμμαχίας στα ψηφοδέλτια της Ε.Δ.Ε.Κ., συμφωνώντας επίσης και σε μετεκλογική συμπόρευση. Λόγω της συνεργασίας, η Συμμαχία Πολιτών εξέλεξε έναν βουλευτή, τον Ανδρέα Αποστόλου, στη Λάρνακα. Στις 24 Ιουνίου 2021 ανακοινώθηκε και επισήμως η ενσωμάτωση της Συμμαχίας Πολιτών στο Κίνημα Σοσιαλδημοκρατών-Ε.Δ.Ε.Κ..
Πτέρυγα νεολαίας
Η Συμμαχία Νέων ήταν η οργάνωση νεολαίας της Συμμαχίας Πολιτών.
Ερνέστος Αύγουστος Β΄ της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ
Βιογραφία
Ήταν γιος του Ερνέστου Αυγούστου Α΄, δούκα της Σαξονίας-Βαϊμάρης & Άιζεναχ και της Σοφίας Καρλόττας των Χοεντσόλερν, κόρης του Γεωργίου Φρειδερίκου Καρόλου, μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Μπαϊρόιτ.
Οικογένεια
Νυμφεύθηκε το 1756 την Άννα-Αμαλία των Γουέλφων, κόρη του Καρόλου Α΄, δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Βολφενμπύτελ και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν
Κόλπος του Χα Λονγκ
Ο Κόλπος του Χα Λονγκ (βιετναμέζικα: Vịnh Hạ Long) βρίσκεται στο βόρειο Βιετνάμ. Ανήκει στον Κατάλογο των Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO (από το 1992 για τo κριτήριο vii και ξανά το 2000 για το κριτήριο viii), στον κατάλογο Εθνικών Κειμήλιων και Τόπων του Βιετνάμ (από το 1962), ενώ αποτελεί δημοφιλή τουριστικό προορισμό στο Βιετνάμ. Διοικητικά ανήκει στην ομώνυμη πόλη Χα Λονγκ, την κωμόπολη Καμ Πχα (Cẩm Phả) και ένα μέρος της περιοχής Βαν Ντον. Αποτελείται από χιλιάδες ασβεστολιθικά καρστ και νησίδες σε διάφορα μεγέθη και σχήματα. Ο κόλπος του Χα Λονγκ είναι το κέντρο μιας ευρύτερης ζώνης που περιλαμβάνει τον κόλπο Μπάι Του Λονγκ (Bái Tử Long) στα βορειοανατολικά και τα νησιά Κατ Μπα (Cát Bà) στα νοτιοδυτικά. Σε αυτή την ευρύτερη ζώνη εμφανίζονται παρόμοια γεωλογικά, γεωγραφικά, γεωμορφολογικά, κλιματικά, και πολιτιστικά χαρακτηριστικά.
Περιγραφή
thumb|Το [[Λιμένας|λιμάνι του Κόλπου του Χα Λονγκ]]
Ιστορικές έρευνες έχουν δείξει την παρουσία ανθρώπου από την προϊστορική περίοδο, δεκάδες χιλιάδες χρόνια πριν. Οι διαδοχικοί αρχαίοι πολιτισμοί που εμφανίστηκαν στην περιοχή είναι ο πολιτισμός Soi Nhụ (γύρω στο 18.000-7.000 π.Χ.), ο πολιτισμός Cái Bèo (7.000-5.000 π.Χ.) και ο πολιτισμός Ha Long (5,000-3,500). Ο Κόλπος έπαιξε σημαντικό ρόλο, επίσης, στην ιστορία του Βιετνάμ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωγραφία του Βιετνάμ Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στο Βιετνάμ Χα Λονγκ Χα Λονγκ
Ο πιο θυμωμένος σκύλος στον κόσμο
Ο πιο θυμωμένος σκύλος στον κόσμο (‘The Angriest Dog In The World’ ) είναι κόμικ-στριπ του Αμερικανού σκηνοθέτη Ντέιβιντ Λιντς. Διήρκεσε από το 1983 μέχρι το 1992.
Πλοκή
Όλα τα στριπ του Πιο Θυμωμένου σκύλου άρχιζαν με ένα καρέ που έγραφε τα εξής: ''‘Ο σκύλος που είναι τόσο θυμωμένος που δεν μπορεί να κουνηθεί. Δεν μπορεί να φάει. Δεν μπορεί να κοιμηθεί. Μόλις που καταφέρνει να γρυλίσει. …Δεσμευμένος τόσο σφιχτά από ένταση και θυμό, πλησιάζει την κατάσταση της νεκρικής ακαμψίας.’'' Ορισμένες εφημερίδες δε δημοσίευαν το πρώτο αυτό καρέ.
Τα υπόλοιπα τέσσερα καρέ παραμένουν μόνιμα τα ίδια με το εξής σκηνικό: Η πίσω αυλή μιας μονοκατοικίας, όπου ένα εξαγριωμένο σκυλί κοντεύει να ξεριζώσει την αλυσίδα του. Σε πρώτο πλάνο έχουμε ένα δέντρο, ενώ στο βάθος φαίνονται εργοστάσια με τις καμινάδες τους να μολύνουν την ατμόσφαιρα, δίνοντας ταυτόχρονα μια νότα αστικού τοπίου στο κόμικ. Ο σκύλος δεν κινείται ποτέ ενώ από το στόμα του βγαίνει ένα μπαλονάκι με αποσιωπητικά. Στο τελευταίο καρέ έχει νυχτώσει, αλλά από το λιγοστό φως που πέφτει από το εσωτερικό του σπιτιού βλέπουμε ότι ο σκύλος παραμένει στη θέση του ακίνητος.
Αυτό που άλλαζε κάθε φορά ήταν οι διάλογοι στα μπαλονάκια που έβγαιναν από το παράθυρο του σπιτιού. Σ’ αυτά μπορούσε κανείς να δει συλλογισμούς των μελών της (αόρατης στον αναγνώστη) οικογένειας, της οποίας ιδιοκτησία είναι ο σκύλος, δηλ. των Bill, Sylvia, Pete και Billy junior.
Σε κάποιες παραλαγές του κόμικ, το ίδιο το στριπ έπαιρνε φωτιά έτσι ώστε να καίγονται τα 1-2 τελευταία καρέ.
Ο David Lynch είχε την ιδέα γι’ αυτό το στριπ το 1973, όταν η ζωή του ήταν γεμάτη, όπως λέει, από ανεξήγητο θυμό. Συμβουλεύτηκε έναν ψυχίατρο για να βρει την πηγή αυτού του θυμού, αλλά σταμάτησε τις επισκέψεις όταν ο γιατρός του είπε ότι η θεραπεία μπορεί να επηρεάσει τη δημιουργικότητά του. Ο Lynch λέει ότι ''‘η μνήμη του θυμού είναι αυτή που δημιούργησε τον Πιο Θυμωμένο Σκύλο κι όχι ο ίδιος ο θυμός πια. Ένα είδος πικρής αντιμετώπισης της ζωής.’'' Ο θυμός τελικά εγκατέλειψε τον Lynch όταν άρχισε διαλογισμό. ‘Ναι, είναι ανώμαλο, αλλά το χιούμορ του στριπ βασίζεται στην αρρώστια της θλιβερής κατάστασης της δυστυχίας και της μιζέριας των ανθρώπων.’
Σχετικά με το λόγο που ο σκύλος είναι τόσο οργισμένος ο Lynch λέει ‘Αυτό είναι μυστήριο, μερικές ενδείξεις έρχονται από τον κόσμο γύρω του.’
Κυκλοφορία
Ο Πιο Θυμωμένος Σκύλος δημοσιευόταν εβδομαδιαία σε εναλλακτικές εφημερίδες  μεγάλων πόλεων, όπως L.A. Reader, Creative Loafing, New York Press και Westworld. Διήρκεσε από το 1983 μέχρι το 1992, οπότε και η σειρά διακόπηκε. ''‘Δεν το παράτησα εγώ, αυτοί με παράτησαν! Όταν πρωτοξεκίνησε υπήρχε ένας αρχισυντάκτης στην εφημερίδα που το ενέκρινε-ούτε θυμάμαι τώρα το όνομά του. Αυτός έφυγε και ήρθε άλλος που του επέτρεψε να συνεχίσει. Τότε έφυγε κι εκείνος και ήρθε ένας άλλος- και το συνέχισε κι αυτός. Τότε επέστρεψε ο αρχικός αρχισυντάκτης και το διέκοψε. Ήθελα να το συνεχίσω, γιατί με ανάγκαζε να σκέφτομαι κάθε βδομάδα κάτι διαφορετικό και συνήθως επικέντρωνα σ’ αυτό Δευτέρα πρωί. Μετά τηλεφωνούσα και γέμιζαν τα λόγια στα μπαλονάκια. Καμιά φορά αργούσα μέχρι και την Τετάρτη, αλλά και τότε υπήρχε ακόμη χρόνος να μπει στην εφημερίδα.’''
Μερικά από τα στριπ τυπώθηκαν ξανά για τις ανάγκες μιας ανθολογίας της Dark Horse (cheval noir No 20). Την περίοδο 2001-2003 μάλιστα ο David Lynch άρχισε να παράγει νέα στριπ για την ιστοσελίδα του, όπου κάθε βδομάδα ανέβαζε μία καινούργια περιπέτεια του Σκύλου.
Επιρροή
Το Dinosaur Comics του Ryan North κάνει τιμητική αναφορά στο κόμικ του Λυντς σε ένα στριπ όπου ο T-Rex παίρνει τον Πιο Θυμωμένο Σκύλο Του Κόσμου για κατοικίδιο.
Ατάκες
‘Bill; Γνωρίζεις μήπως τίποτε τομείς σ΄ αυτό το τετραδιάστατο χωροχρονικό συνεχές που να αντιπροσωπεύουν το “τώρα” αντικειμενικά;’ ‘Όχι… Τουλάχιστον όχι προς το παρόν.’
‘Ο μόνος τρόπος που ξεπέρασες τις προσδοκίες μου ήταν στο βάρος.’
‘Δυστυχώς, η ζωή περιέχει ένα αναπόφευκτο στοιχείο αδυναμίας πρόβλεψης.’
‘Pete has a police record.’
‘I guess he likes Sting and their music.’
Βιβλιογραφικές Πηγές
www.lynchnet.com
The City Of Absurdity
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πιο θυμωμενος σκύλος στον κόσμο Κατηγορία:Φανταστικοί σκύλοι
Παπαδάκης
Το λήμμα Παπαδάκης μπορεί να σχετίζεται με κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
Ιωάννης Γιάγκος
Ο Ιωάννης Γιάγκος (γενν. στα Τρίκαλα το 1951) είναι Έλληνας ανώτατος αξιωματικός της Πολεμικής Αεροπορίας εν αποστρατεία. Ήταν ανώτατος αξιωματικός της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας, διετέλεσε Αρχηγός του Γενικό Επιτελείο Εθνικής Άμυνας της Ελλάδας από τον Αύγουστο του 2009 ως τον Νοέμβριο του 2011.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε τον Δεκέμβριο του 1951 στα Τρίκαλα. Εισήλθε στη Σχολή Ικάρων το 1970 και ορκίστηκε ανθυποσμηναγός ιπτάμενος το 1974. Κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του, υπηρέτησε σε διάφορες επιχειρησιακές μονάδες της Πολεμικής Αεροπορίας. Έχει συμπληρώσει πάνω από 4.200 ώρες πτήσεων, κυρίως σε αεροσκάφη τύπου F-4 Phantom και F-16. Επίσης υπηρέτησε ως επιτελής στo SHAPE και ως διοικητής στο νατοϊκό στρατηγείο CAOC-7, στην Λάρισα.
Ως Αντιπτέραρχος, διετέλεσε αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Αεροπορίας από τις 26 Ιανουαρίου 2007 έως τις 6 Αυγούστου 2009. Στις 6 Αυγούστου 2009, προήχθη σε Πτέραρχο και ανέλαβε Αρχηγός ΓΕΕΘΑ, θέση που κατείχε μέχρι τις 3 Νοεμβρίου 2011, οπότε και αποστρατεύτηκε.
Στις 28 Αυγούστου 2015 κατά τον διορισμό της Υπηρεσιακής Κυβέρνησης Βασιλικής Θάνου Χριστοφίλου από τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλο, ανέλαβε Υπουργός Εθνικής Άμυνας  μέχρι τις 23 Σεπτεμβρίου 2015.
Διακρίσεις
Έχει τιμηθεί με τα εξής Παράσημα, Μετάλλια και Διαμνηνμονεύσεις:
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί της Πολεμικής Αεροπορίας Κατηγορία:Ιππότες της Λεγεώνας της Τιμής Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εθνικής Άμυνας Κατηγορία:Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Φοίνικα Κατηγορία:Ανώτερος Ταξιάρχης του Τάγματος της Τιμής Κατηγορία:Αρχηγοί Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας (Ελλάδα) Κατηγορία:Αρχηγοί Γενικού Επιτελείου Αεροπορίας (Ελλάδα)
Εκλογές στο Καμερούν
Στο Καμερούν διεξάγονται προεδρικές και βουλευτικές εκλογές.
Ο Πρόεδρος εκλέγεται από το λαό για επταετή θητεία και το όριο στις δύο θητείες καταργήθηκε έπειτα από ψήφιση της βουλής, τον Απρίλιο του 2008. Η Εθνοσυνέλευση (Assemblée Nationale) αποτελείται από 180 μέλη, τα οποία εκλέγονται για 5 χρόνια σε 49 ενιαίες και πολυεδρικές εκλογικές περιφέρειες.
Το Καμερούν χαρακτηρίζεται από την κυριαρχία ενός κόμματος στην κυβέρνηση (του Λαϊκού Δημοκρατικού Κινήματος). Επιτρέπεται η ύπαρξη αντιπολίτευσης, όμως θεωρείται ευρέως ότι δεν έχει καμία αληθινή ευκαιρία να κερδίσει την εξουσία.
Απαγορεύεται σε ανεξάρτητους υποψήφιους να κατέλθουν σε βουλευτικές και δημοτικές εκλογές. Ωστόσο, επιτρέπονται οι ανεξάρτητοι στις προεδρικές εκλογές, αν και δεν έχει ακόμα υπάρξει κάποιος ανεξάρτητος, λόγω των απαιτήσεων από τον νόμο για τις ανεξάρτητες υποψηφιότητες.
2018
Ο Πολ Μπιγιά, πρόεδρος από το 1982, επανεξελέγη στις πιο πρόσφατες προεδρικές εκλογές το 2018.
2004
Στις προεδρικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 11 Οκτωβρίου 2004 νικητής αναδείχθηκε ο κάτοχος της προεδρίας, Πολ Μπιγιά. Προεδρικές εκλογές, 11 Οκτωβρίου 2004 !style="background-color:#E9E9E9" align=left valign=top|Υποψήφιοι - Κόμματα !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Ψήφοι !style="background-color:#E9E9E9" align=right|%
2013
Στις βουλευτικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 30 Σεπτεμβρίου 2013, μαζί με τις τοπικές εκλογές, το κυβερνών Δημοκρατικό Κίνημα του Λαού του Καμερούν (RDPC) κέρδισε ξανά την απόλυτη πλειοψηφία εδρών στην Εθνοσυνέλευση, με 148 επί συνόλου 180 εδρών, ενώ το αντιπολιτευόμενο Σοσιαλδημοκρατικό Μέτωπο πήρε 18 έδρες.
1972
Στο δημοψήφισμα που διεξήχθη στις 20 Μαΐου 1972, οι ψηφοφόροι ενέκριναν σε ποσοστό 99,99% (με προσέλευση 98,2%) το νέο σύνταγμα με το οποίο το Καμερούν έγινε ένα κράτος ένωσης, σε αντίθεση με το προηγούμενο ομοσπονδιακό σύστημα και αποφασίστηκε να δοθούν περισσότερες εξουσίες στον πρόεδρο Αχμάντου Αχίτζο.
600
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 600 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Πληθυσμός
Ο πληθυσμός της Γης εκείνη την περίοδο ήταν 208 εκατομμύρια άνθρωποι περίπου. thumb|261x261px|Το ανατολικό ημισφαίριο το 600 μ.Χ. thumb|304x304px|Βυζαντινή και Περσικη αυτοκρατορία το 600 μ.Χ.
Κατηγορία:Έτη
Βαλκανικό Πρωτάθλημα Ιστιοπλοΐας 1976
Το Βαλκανικό Πρωτάθλημα Ιστιοπλοΐας 1976 ήταν η 10η διοργάνωση του Βαλκανικού Πρωταθλήματος Ιστιοπλοΐας, που διοργανώθηκε από την Βουλγαρική Ιστιοπλοική Ομοσπονδία. Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στη Βάρνα από την Τρίτη 21 έως και την Κυριακή 26 Σεπτεμβρίου του 1976.
Το πρωτάθλημα διεξήχθη με σκάφη τύπου Φινν, 470 και Όπτιμιστ και έλαβαν μέρος αθλητές στην κατηγορία ανδρών και νέων.
Η Ελλάδα κατέκτησε την πρώτη θέση στη γενική βαθμολογία. Στον πίνακα των μεταλλίων στο Φινν το χρυσό μετάλλιο κατέκτησε ο Ηλίας Χατζηπαυλής και το ασημένιο ο Παπαϊωάννου. Στο 470 πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Έρτσος με συνεργάτη τον Κούρκουλο. Την δεύτερη θέση κατέλαβε ο Δημήτριος Γεροντάρης με συνεργάτη τον Πατεράκη. Στο Φινν νέων το ασημένιο μετάλλιο κατέκτησε ο Κώνστας.
Τη σύνθεση της Εθνικής Ελλάδας αποτέλεσαν οι Ηλίας Χατζηπαυλής και Παπαϊωάννου στο Φινν ανδρών, Κώνστας και Δεώνας στο Φινν νέων, Δημήτριος Γεροντάρης με Πατεράκη, Έρτσος με Κούρκουλο στο 470 και Ζαγορίτης, Καρώνης, Λυμπέρης και Λαμπρινός στο Όπτιμιστ.
Όπτιμιστ
1Αναφέρεται και ως Διμπέρης, Μπιμπέρης.
Φινν
1Αναφέρεται και ως Βεόνας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βαλκανικό Πρωτάθλημα Ιστιοπλοΐας Κατηγορία:Ιστιοπλοΐα το 1976 Κατηγορία:Βάρνα
Λίμνη Σαλτίνη
Η λίμνη Σαλτίνη είναι λίμνη της Στερεάς Ελλάδας που βρίσκεται στο βορειοδυτικό άκρο του νομού Αιτωλοακαρνανίας. Βρίσκεται 1 μέτρο πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και η έκτασή της είναι 0,11 τ.χλμ. Το περιβάλλον γύρω από τη λίμνη Σαλτίνη αποτελείται από κυρίως αραιό και συχνά χαμηλά αναπτυσσόμενο υποτροπικό δάσος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λίμνες της Αιτωλοακαρνανίας
Κράντωρ
Ο Κράντωρ ήταν Έλληνας από την Κύπρο, φιλόσοφος της Ελληνιστικής Περιόδου (μαθητής του Πολέμωνα), προσκείμενος στην πλατωνική σκέψη και αναφερόμενος ως ο πρώτος σχολιαστής του Πλάτωνα. Φαίνεται ότι γεννήθηκε περί τα μέσα του 4ου αι. π.Χ. στους Σολούς της Κιλικίας και πέθανε περί το 275 π.Χ..
Αντίθετα προς την απάθεια των Στωικών και των Κυνικών, ο Κράντωρ συνιστούσε όχι την εκρίζωση των παθών, αλλά τον μετριασμό τους. Υπήρξε ο πρώτος σχολιαστής του πλατωνικού διαλόγου Τίμαιου. Είχε συγγράψει πολλά έργα, τόσο έμμετρα όσο και πεζά. Ο Οράτιος αναφέρει τον Κράντορα ως αναγνωρισμένο δάσκαλο της Ηθικής, στην οποία απέδιδε ιδιαίτερη σημασία και ταξινομούσε τα «αγαθά» με την ακόλουθη σειρά: αρετή - υγεία - ηδονή - πλούτη. Το έργο του Κράντορα «Περί πένθους» ήταν ένα είδος παρηγοριάς ή παραινέσεως και είχε γίνει ονομαστό στην εποχή του (επαινείται με τα καλύτερα λόγια από τον Κικέρωνα). Γράφτηκε για να παρηγορήσει τον φίλο του Ιπποκλή για τον θάνατο των παιδιών του. Ακόμα, λέγεται ότι συνέθεσε ποιήματα τα οποία σφράγισε και εναπόθεσε στο ναό της Αθηνάς στους Σολούς (Διογ.Λαέρ. IV 5.25).
Από τα αποσπάσματα των έργων του που σώθηκαν, διαφαίνεται ότι ο Κράντωρ είχε επιτύχει έντεχνο συνδυασμό της ισοκρατικής ρητορικής και της πλατωνικής φιλοσοφίας.
Λουίς Γκόμεσμπεκ
Ο Λουίς Γκόμεσμπεκ ή Λούης Γκόμεζμπεκ (ισπανικά: Luis Gómezbeck, Γουαδαλαχάρα, Μεξικό, 31 Ιουλίου 1977) είναι καλλιτέχνης και διανοούμενος που δραστηριοποιείται σε διάφορους τομείς της τέχνης (θέατρο, φωτογραφία, μουσειογραφία, οργάνωση καλλιτεχνικών και πολιτιστικών εκδηλώσεων) και της διανόησης (μελέτη, διδασκαλία, συγγραφή, ποίηση, μετάφραση, δημοσιογραφία), στην Ελλάδα και ενίοτε στο εξωτερικό. Είναι ο πρώτος Μεξικάνος που έχει γράψει και εκδώσει στην ελληνική γλώσσα. Είναι ο μοναδικός Μεξικάνος που μέχρι σήμερα έχει γράψει και εκδώσει ποίηση στην ελληνική γλώσσα. Είναι από τους ελάχιστους μη Έλληνες που μεταφράζουν από άλλες γλώσσες στην ελληνική. Είναι από τους λίγους Μεξικάνους που έχουν εμφανιστεί σε θεατρικές σκηνές του Λονδίνου. Έχει παίξει σε θεατρικές σκηνές της Αγγλίας, Αργεντινής, Ελλάδας, Μεξικού, Ισπανίας, Ισραήλ, Ιταλίας και Σκωτίας. Έχει βραβευτεί στην Ελλάδα για τη δουλειά του ως φωτογράφου. Είναι μέλος του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών και της Ένωσης Φωτορεπόρτερ Ελλάδας.
Βιογραφία
Με εξαίρεση μιας χρονιάς, όπου κατοίκισε στην Πόλη του Μεξικού, έζησε στη γενέτειρά του μέχρι τα 22 του χρόνια. Εκεί παρακολούθησε σπουδές στην ισπανική φιλολογία (Escuela Normal Superior de Jalisco), την υποκριτική και το σωματικό θέατρο (Escuela de Teatro de Xalisco), καθώς και σεμινάρια και εργαστήρια μουσικής, κιθάρας, μαντολίνου, σύγχρονου χορού, φωνής, ορθοφωνίας και τραγουδιού για ηθοποιούς (Instituto Cultural Cabañas, Universidad de Guadalajara). Καθηγητές του στο θέατρο υπήρξαν οι Εδουάρδο Βιγιαλπάντο, Μαριπάς Γκόμες Προυνέδα, Ραφαέλ Γκαρσανίτι, Σουσάνα Γιαμασάκι, Κάρλος Ίνιγκες Ρομέρο και Γαμπριέλ Γουτιέρρες Μοχίκα.
Θέατρο στο Μεξικό
Ξεκίνησε τη θεατρική του σταδιοδρομία στην Πόλη του Μεξικού το 1989 με το έργο Χουάρες, ο άνθρωπος (Juárez, el hombre), σε σκηνοθεσία της Μεξικανοϊαπωνέζας Σουσάνα Γιαμασάκι. Όταν επέστρεψε στη Γουαδαλαχάρα συμμετείχε σε αρκετές φοιτητικές παραστάσεις, μέχρι το 1994, όταν ο σκηνοθέτης και δάσκαλος Γαμπριέλ Γκουτιέρρες Μοχίκα του έδωσε την πρώτη του καθαρά επαγγελματική ευκαιρία στο έργο Από την Ατίμωση στη Δόξα (De la Ignominia a la Gloria).
Ίφιτος της Φωκίδας
Ο Ίφιτος της Φωκίδας ήταν μυθικός ηγεμόνας της περιοχής, που έλαβε, όπως πιστεύεται, μέρος στην Αργοναυτική Εκστρατεία (αλλά δεν πρέπει να συγχέεται με τον Ίφιτο του Ευρύτου, βλ.λ.). Ο Ίφιτος αυτός ήταν γιος του Ναυβόλου και της Περινείκης, κόρης του Ιππομάχου. Με τη σειρά του ο Ίφιτος έγινε πατέρας του Σχεδίου και του Επιστρόφου οι οποίοι πήραν μέρος στον Τρωικό πόλεμο.
Λουίς Γκόμεσμπεκ
Θέατρο στο Μεξικό
Τα πρώτα του σκηνοθετικά του βήματα τα έκανε με ερασιτεχνικές και φοιτητικές ομάδες, μέχρι το 1997, όταν σε ηλικία μόλις 20 χρονών, ανέλαβε να σκηνοθετήσει την υπερπαραγωγή Rosario Viviente (αναφέρεται στη ζωή του Χριστού), στην Αρένα Ταυρομαχίας της Γουαδαλαχάρα (Plaza de Toros "El Nuevo Progreso"), στην οποία έλαβαν μέρος 120 ηθοποιοί (οι οποίοι έμαθαν αρχαία εβραϊκά, γλώσσα στην οποία ανέβηκε η παράσταση), επίσης, κατασκευάστηκαν ειδικά σκηνικά από αρχιτέκτονες, ώστε να αποδοθεί σωστά η εποχή, και από μηχανικούς, ώστε να δημιουργήσουν, να επεξεργαστούν και να χειριστούν τα απαραίτητα ειδικά εφέ: σεισμός, άνοιγμα της γης, βροχή, ενώ ακόμα και πραγματικά ζώα (άλογα, όνοι, ημίονοι) χρησιμοποιήθηκαν στις παραστάσεις. Η καλλιτεχνική αρτιότητα αυτού του εγχειρήματος εξασφάλισε διαδοχικές παραστάσεις για τρεις συνεχόμενες χρονιές: 1997, 1998, 1999 και το σύνολο των θεατών ανήλθε στους 30.000.
Ίφιτος της Φωκίδας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ιστορία της Πολυδρόσου
Ιφιτος Φωκιδ
Λουίς Γκόμεσμπεκ
Θέατρο στο Μεξικό
Έπειτα, σκηνοθέτησε άλλες δυο παραστάσεις, χωρίς όμως ιδιαίτερη επιτυχία.
Στη Γουαδαλαχάρα υπήρξε δραστήριο μέλος και Τομεάρχης Επικοινωνίας της Ένωσης Ηθοποιών του Χαλίσκο (Teatristas Unidos de Jalisco).
Διδασκαλία (Μεξικό - Ελλάδα)
Έχει συμμετάσχει ως ομιλητής σε συνέδρια θεατρολογίας, παιδείας και πολιτισμού, με οργανωτικούς φορείς τους: Πάντειο Πανεπιστήμιο, Δήμο Πατρέων, Δήμο Θηβαίων, Πρεσβεία του Μεξικού, Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, Ιερά Μητρόπολη Αλεξανδρουπόλεως, Ιερά Μητρόπολη Φιλίππων Νεαπόλεως και Θάσου, Γυμνάσιο Κυπαρισσίας (Ελλάδα), Centro Cultural "Centenario", Centro de Educación Artística CEDART (Μεξικό), Museo de la Ciudad de Salta (Αργεντινή) κ.ά.
603
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 603 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Λουίς Γκόμεσμπεκ
Ιταλία - Ισραήλ
Με τον μεξικάνικο θίασο «Αλεμπρίχε» (Alebrije Taller de Teatro del ITESO), συμμετείχε σε διεθνή περιοδεία στην Ιταλία και το Ισραήλ, με την παράσταση Pastorela Mexicana, σε σκηνοθεσία της Μαριπάς Γκόμες Προυνέδα. Η περιοδεία πραγματοποιήθηκε έπειτα από πρόσκληση του Τμήματος Πολιτισμού της Λατινικής Αμερικής του Βατικανού και με αφορμή τον θρησκευτικό εορτασμό «Μέγα Ιωβηλαίο 2000» (Grande Giubileo 2000). Οι παραστάσεις δόθηκαν σε θέατρα της Ρώμης και του Βατικανού, και επειδή ο εορτασμός επεκτάθηκε και στο Ισραήλ, ο θίασος περιόδεψε στις πόλεις Τελ-Αβίβ, Ιερουσαλήμ, Βηθλεέμ, Ιεριχώ, Καισάρεια και Τιβεριάδα.
Θέατρο στην Αγγλία
Όταν έμαθε αρκούντως καλά την αγγλική και συγκέντρωσε αρκετά χρήματα, εγγράφτηκε στο Kensington & Chelsea College. Συμμετείχε ακόμη σε κάποιες θεατρικές παραστάσεις.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσίασαν για τον ίδιο οι παραστάσεις που σκηνοθέτησε ο καθηγητής του Μάικ Μίλλερ (εκ των ιδρυτών της ομάδας σωματικού θεάτρου DV8) και στις οποίες έλαβε μέρος. Οι θίασοι αποτελούνταν από επίλεκτους ηθοποιούς διαφορετικών καταγωγών (Γαλλία, Αγγλία, Ισπανία, Αυστραλία, Πορτογαλία, Ρουμανία, Ιταλία, Ελλάδα, Η.Π.Α.).
Ελλάδα
Ο πρώτος σταθμός της πλέον μόνιμης κατοικίας του ήταν η Κομοτηνή. Ξεκίνησε να δουλεύει στην καθημερινή εφημερίδα «Ο ΧΡΟΝΟΣ» ως φωτορεπόρτερ και αργότερα ως αρθρογράφος (κυρίως του πολιτιστικού ρεπορτάζ). Αργότερα, στην Αθήνα παρουσίαζε την εβδομαδιαία ισπανόφωνη εκπομπή "Vamos de paseo por América Latina" για λογαριασμό του Athens Community Voice. Η εκπομπή ασχολείτο με πολιτιστικά και καλλιτεχνικά θέματα από τη Λατινική Αμερική.
Ως φωτορεπόρτερ έχει συνεργαστεί με το Υπουργείο Μεταφορών και Επικοινωνιών, το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων, το Υφυπουργείο Εξωτερικών, την ΗΛΠΑΠ Α.Ε., την ΤΡΑΜ Α.Ε., το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων, τις εφημερίδες «Ο Χρόνος» και «Τα Νέα» και τα περιοδικά «Ταχυδρόμος», «Ματιές» και “Workstyle Magazine” (το τελευταίο με έδρα το Μιλάνο).
Βραβεύτηκε από τη Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς και το Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού στον Πανελλήνιο Διαγωνισμό «Φωτογραφίζοντας τη γειτονιά μου» το 2004 και από την UNESCO και τη ΜΚΟ «Κόσμος χωρίς βία» στον Πανελλήνιο Διαγωνισμό «Ειρήνη Είναι» το 2010.
Επίσης, συμμετείχε στο Εικαστικό Ημερολόγιο της UNESCO 2007 με τη φωτογραφία του "United Colours of Komotini".
Ατομικές Εκθέσεις
Θράκη: πολύχρωμοι άνθρωποι σε ασπρόμαυρο χαρτί (Café Bar Gallery offWHITE | Αθήνα 2014).
Tracia, portal de libertad (Πρεσβεία της Ελλάδος | Μπουένος Άιρες, Αργεντινή 2009).
Tracia, portal de libertad (Centro Cultural Casa de América | Σάλτα, Αργεντινή 2009).
Προσωπογραφίες (Πολιτιστικός Χώρος “Nosotros” | Αθήνα 2005).
Κομοτηνή: στέγασμα της λευτεριάς (Ίδρυμα Παπανικολάου | Κομοτηνή 2005).
Ομαδικές Εκθέσεις
Creating for UNESCO (Δημοτική Πινακοθήκη Πειραιά | Πειραιάς 2007).
Φωτογραφίζοντας τη γειτονιά μου (Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού | Αθήνα 2005).
Θέατρο στην Ελλάδα
Στην Κομοτηνή συμμετείχε σε κάποιες παραστάσεις του δεξιοτέχνη του ελληνικού θεάτρου σκιών, Γιάννη Βουλτσίδη (Θρακικό Θέατρο Σκιών), σε διάφορες περιοχές της Θράκης. Επίσης, σκηνοθέτησε το έργο Οι σκιές του πύργο του Νίκου Λυγερού και τη δραματοποιημένη βιβλιοπαρουσίαση Βαβυλώνα: το κυνήγι ενός ονείρου της Σου Παπαδάκου.
Η πρώτη ευχάριστη στιγμή ήρθε με την παράσταση Η απίστευτη και αληθινή ιστορία της χαμένης βαλίτσας και η μαγική της περιπέτεια με τον Θίασο Ωκύπους (Θέατρο Επί Κολωνό, 2009), με τον οποίον δεν έκανε μόνον παραστάσεις στην Ελλάδα, αλλά και μια ενδιαφέρουσα περιοδεία στην Αργεντινή (Teatro Belisario, Μπουένος Άιρες | Centro Cultural Casa de América, Σάλτα). Ακολούθησαν οι παραστάσεις: Ο μικρός ελέφαντας και ο μεγάλος ποντικός (Τεχνόπολις, 2009), Todo Lorca, όπου υποδύθηκε τον ίδιο τον ποιητή (Τσάι στη Σαχάρα, 2010), Διέλευση προς τον... Θάνατο (Bar Locomotive, 2011), Κατσαριδολογίες (Παραμυθοχώρα, 2015 | Θέατρο Παραμυθίας, 2016).
Έχει επίσης σκηνοθετήσει στην Ελλάδα τις εξής παραγωγές: Narita Airport (Θέατρο 104), Serengeti (Θέατρο Άβατον - Θέατρο 104), Mistero buffo μετά dario fo (Θέατρο 104), Κατσαριδολογίες (Παραμυθοχώρα, 2015 - Θέατρο Παραμυθίας, 2016), Τί είναι τα Χριστούγεννα; (BOO Art Gallery, 2014), Ο καυκασιανός κύκλος με την κιμωλία (Θέατρο «Μελίνα Μερκούρη», 2013), Σιγά τ’ αυγά κι... είναι και κόκκινα (Θέατρο Αργώ, 2012), aequinoctium, μεξικάνικο προϊσπανικό δρώμενο (Τεχνόπολις, 2011), Τελετή Έναρξης των 14ων Πανελλήνιων Καλλιτεχνικών Αγώνων, με παρουσιαστές τους Πόπη Τσαπανίδου και Σίλα Σεραφείμ (Βασιλικό Θέατρο Θεσσαλονίκης, 2008).
Βιβλία
Είναι ο πρώτος Μεξικάνος που έχει γράψει και εκδώσει στην ελληνική γλώσσα. Τα βιβλία που έχει εκδώσει μέχρι τώρα είναι: Αζτέκων Ποίησις, Ο Χάρος στο Μεξικό είναι γένους θηλυκού, Ιστορίες του Θανατά και Μεξικού Γέννησις (Εκδόσεις Οσελότος), οι ποιητικές συλλογές Άνθος και Γαλήνη, Ελεύθερα Τετράστοιχα και Ποιητικές Συναρτήσεις 2016 - συλλογικό (Εκδόσεις Άπαρσις) και Τα χαϊκού της άνοιξης - συλλογικό (Εκδόσεις Πνοή) και τα φωτογραφικά λευκώματα ΘΡΑΚΗ: πολύχρωμοι άνθρωποι σε ασπρόμαυρο χαρτί (Εκδόσεις Άπαρσις) και Κομοτηνή βήμα-βήμα (Εκδόσεις Δήμου Κομοτηναίων).
Μεταφράσεις
Cuando es Navidad | λογοτεχνία | ελληνικά-ισπανικά | πρ. τίτλος Όταν είναι Χριστούγεννα της Κωνσταντίνας Τασσοπούλου (Εκδόσεις Οσελότος).
Serengeti | θέατρο | ισπανικά-ελληνικά | πρ. τίτλος Serengueti του Ramiro Torres de Miguel (Librería Española Νικολόπουλος).
Narita Airport - Puerto Madryn | θέατρο | ισπανικά-ελληνικά | πρ. τίτλος ό.π. του Ραμίρο Τόρρες ντε Μιγκέλ (Εκδόσεις Άπαρσις).
Café Latino - El Puerto | μουσική λαογραφία | ισπανικά-ελληνικά | κείμενο και επιλογή στίχων Νότης Μαυρουδής (Εκδόσεις Άπαρσις).
Αποφθέγματα
"Μητρική γλώσσα δεν είναι εκείνη που σε μαθαίνει να μιλάς, αλλά εκείνη που σου βρίσκει λέξεις για να μιλήσεις".
"Η ζωή είναι ένας κύκλος που ποτέ δεν σταματά να γυρνά, τελειοποιώντας σε κάθε γύρο της τα ελαττώματα με τα οποία δημιουργήθηκε".
"Ο Ελύτης είπε: τη γλώσσα μου έδωσαν ελληνική. Εγώ λέω: τη γλώσσα μου επέλεξα ελληνική".
"Όποιος έχει θάψει τη φαντασία του δεν θα ευτυχήσει ποτέ".
"Το κόμπλεξ είναι η ύστατη απελπισία του ανθρώπου".