cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κετογονική δίαιτα
Αντιεπιληπτικά και παρακμή
Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1920 και του 1930, όταν τα μόνα αντιεπιληπτικά φάρμακα ήταν τα ηρεμιστικά βρωμίδια (ανακαλύφθηκαν το 1857) και η φαινοβαρβιτάλη (1912), η κετογονική δίαιτα χρησιμοποιήθηκε και μελετήθηκε ευρέως. Αυτό άλλαξε το 1938 όταν οι Χ. Χιούστον Μέριτ και Τρέισι Πάτναμ ανακάλυψαν τη φαινυτοΐνη (Dilantin), και το επίκεντρο της έρευνας μετατοπίστηκε στην ανακάλυψη νέων φαρμάκων. Με την εισαγωγή του βαλπροϊκού νατρίου στη δεκαετία του 1970, φάρμακα ήταν διαθέσιμα σε νευρολόγους που ήταν αποτελεσματικοί σε ένα ευρύ φάσμα επιληπτικών συνδρόμων και τύπων επιληπτικών κρίσεων. Η χρήση της κετογονικής δίαιτας, εκείνη τη στιγμή, περιορισμένη σε δύσκολες περιπτώσεις όπως το σύνδρομο Lennox-Gastaut, μειώθηκε περαιτέρω. εναλλ.=A glass bottle of 250 ml of Liquigen, a white opaque liquid|μικρογραφία| Γαλάκτωμα ελαίου τριγλυκεριδίων μέσης αλυσίδας (MCT) Στη δεκαετία του 1960, τα τριγλυκερίδια μεσαίας αλυσίδας (MCTs) βρέθηκαν να παράγουν περισσότερα κετονοσώματα ανά μονάδα ενέργειας από τα κανονικά διαιτητικά λίπη (τα οποία είναι κυρίως τριγλυκερίδια μακράς αλυσίδας). Τα MCT απορροφώνται αποτελεσματικότερα και μεταφέρονται γρήγορα στο ήπαρ μέσω του ηπατικού πυλαίου συστήματος παρά του λεμφικού συστήματος. Οι σοβαροί περιορισμοί υδατανθράκων της κλασικής κετογονικής δίαιτας δυσκόλευαν τους γονείς να παράγουν εύγευστα γεύματα που θα ανέχονταν τα παιδιά τους. Το 1971, ο Πίτερ Χατενλόχερ επινόησε μια κετογονική δίαιτα όπου περίπου το 60% των θερμίδων προέρχονταν από το έλαιο MCT, και αυτό επέτρεπε περισσότερη πρωτεΐνη και έως και τρεις φορές περισσότερους υδατάνθρακες από την κλασική κετογονική δίαιτα. Το λάδι αναμείχθηκε με τουλάχιστον διπλάσιο όγκο αποβουτυρωμένου γάλακτος, ψυχόταν και καταναλωνόταν κατά τη διάρκεια του γεύματος ή ενσωματώθηκε στο φαγητό. Το δοκίμασε σε 12 παιδιά και εφήβους με κρίσεις. Τα περισσότερα παιδιά βελτιώθηκαν τόσο στον έλεγχο των επιληπτικών κρίσεων όσο και στην εγρήγορση, αποτελέσματα που ήταν παρόμοια με την κλασική κετογονική διατροφή. Η γαστρεντερική διαταραχή ήταν ένα πρόβλημα, το οποίο οδήγησε έναν ασθενή να εγκαταλείψει τη διατροφή, αλλά τα γεύματα ήταν ευκολότερα στην προετοιμασία και ήταν καλύτερα αποδεκτά από τα παιδιά. Η δίαιτα MCT αντικατέστησε την κλασική κετογονική δίαιτα σε πολλά νοσοκομεία, αν και κάποιες δίαιτες ήταν συνδυασμός των δύο.
Αναβίωση
Η κετογονική δίαιτα έλαβε έκθεση των εθνικών μέσων ενημέρωσης στις ΗΠΑ τον Οκτώβριο του 1994, όταν το τηλεοπτικό πρόγραμμα Dateline του NBC ανέφερε την υπόθεση του Τσάρλι Έιμπραχαμς, γιου του παραγωγού Χόλιγουντ Τζιμ Έιμπραχαμς. Ο δύοχρονος υπέφερε από επιληψία που είχε παραμείνει ανεξέλεγκτη από τις κύριες και εναλλακτικές θεραπείες. Ο Έιμπραχαμς ανακάλυψε μια αναφορά στην κετογονική διατροφή σε έναν οδηγό επιληψίας για τους γονείς και έφερε τον Τσάρλι στον Τζον Μ. Φρίμαν στο Νοσοκομείο Johns Hopkins, το οποίο συνέχισε να προσφέρει τη θεραπεία. Υπό τη δίαιτα, η επιληψία του Τσάρλι ελέγχθηκε γρήγορα και η αναπτυξιακή του πρόοδος συνεχίστηκε. Αυτό ενέπνευσε τον Έιμπραχαμς να δημιουργήσουν το Ίδρυμα Τσάρλι για να προωθήσει τη διατροφή και να χρηματοδοτήσει την έρευνα. Μια πολυκεντρική προοπτική μελέτη ξεκίνησε το 1994, τα αποτελέσματα παρουσιάστηκαν στην Αμερικανική Εταιρεία Επιληψίας το 1996 και δημοσιεύθηκαν το 1998. Ακολούθησε μια έκρηξη επιστημονικού ενδιαφέροντος για τη διατροφή. Το 1997, ο Έιμπραχαμς έβγαλε μια τηλεοπτική ταινία ...Πρώτα μην βλάψετε, με πρωταγωνίστρια τη Μέριλ Στριπ, στην οποία η ανθεκτική επιληψία ενός νεαρού αγοριού αντιμετωπίζεται επιτυχώς από την κετογονική δίαιτα.
Αποτελεσματικότητα
Η κετογονική δίαιτα μειώνει τη συχνότητα των επιληπτικών κρίσεων κατά περισσότερο από 50% στους μισούς ασθενείς που τη δοκιμάζουν και κατά περισσότερο από 90% σε ένα τρίτο των ασθενών. Τα τρία τέταρτα των παιδιών που ανταποκρίνονται το κάνουν εντός δύο εβδομάδων, αν και οι ειδικοί προτείνουν μια δοκιμή τουλάχιστον τριών μηνών προτού υποθέσουν ότι ήταν αναποτελεσματική. Τα παιδιά με ανθεκτική επιληψία είναι πιο πιθανό να επωφεληθούν από την κετογονική δίαιτα παρά από τη δοκιμή άλλου αντισπασμωδικού φαρμάκου. Οι έφηβοι και οι ενήλικες μπορούν επίσης να επωφεληθούν από τη διατροφή, αν και η συμμόρφωση με τη στοματική δίαιτα (έναντι του σωληναρίου) παραμένει πρόβλημα.
Αποτελέσματα
Μια μελέτη με προοπτικό σχεδιασμό με σκοπό τη θεραπεία δημοσιεύθηκε το 1998 από μια ομάδα από το νοσοκομείο Johns Hopkins και ακολούθησε μια έκθεση που δημοσιεύθηκε το 2001. Όπως με τις περισσότερες μελέτες της κετογονικής δίαιτας, δεν χρησιμοποιήθηκε ομάδα ελέγχου (ασθενείς που δεν έλαβαν τη θεραπεία). Στη μελέτη συμμετείχαν 150 παιδιά. Μετά από τρεις μήνες, το 83% από αυτούς ήταν ακόμη σε δίαιτα, το 26% είχε μια καλή μείωση των επιληπτικών κρίσεων, το 31% είχε μια εξαιρετική μείωση και το 3% ήταν χωρίς επιληπτικές κρίσεις. Στους 12 μήνες, το 55% ήταν ακόμη σε δίαιτα, το 23% είχε καλή ανταπόκριση, το 20% είχε εξαιρετική ανταπόκριση και το 7% ήταν χωρίς επιληπτικές κρίσεις. Όσοι διέκοψαν τη διατροφή από αυτό το στάδιο το έκαναν επειδή ήταν αναποτελεσματικό, πολύ περιοριστικό ή λόγω ασθένειας, και οι περισσότεροι από εκείνους που παρέμειναν επωφελήθηκαν από αυτήν. Το ποσοστό αυτών που εξακολουθούσαν να κάνουν δίαιτα στα δύο, τρία και τέσσερα χρόνια ήταν 39%, 20% και 12%, αντίστοιχα. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ο πιο συνηθισμένος λόγος για τη διακοπή της δίαιτας ήταν επειδή τα παιδιά είχαν γίνει χωρίς επιληπτικές κρίσεις ή σημαντικά καλύτερα. Στα τέσσερα χρόνια, το 16% των αρχικών 150 παιδιών είχε καλή μείωση της συχνότητας των επιληπτικών κρίσεων, το 14% είχε μια εξαιρετική μείωση και το 13% ήταν χωρίς επιληπτικές κρίσεις, αν και αυτά τα στοιχεία περιλαμβάνουν πολλά που δεν είχαν πλέον τη δίαιτα. Όσα έμειναν στη δίαιτα μετά από αυτή τη διάρκεια συνήθως είχαν κάποιους σπασμούς, αλλά είχαν εξαιρετική ανταπόκριση.
Είναι δυνατόν να συνδυαστούν τα αποτελέσματα αρκετών μικρών μελετών για να παραχθούν στοιχεία που να είναι ισχυρότερα από αυτά που διατίθενται από κάθε μελέτη μόνο - μια στατιστική μέθοδο γνωστή ως μετα-ανάλυση. Μία από τις τέσσερις τέτοιες αναλύσεις, που πραγματοποιήθηκαν το 2006, εξέτασε 19 μελέτες σε σύνολο 1.084 ασθενών. Κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το ένα τρίτο πέτυχε μια εξαιρετική μείωση της συχνότητας των επιληπτικών κρίσεων και οι μισοί ασθενείς πέτυχαν μια καλή μείωση.
Μια συστηματική ανασκόπηση του Cochrane το 2018 διαπίστωσε και ανέλυσε έντεκα τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες δοκιμές κετογονικής διατροφής σε άτομα με επιληψία για τα οποία τα φάρμακα απέτυχαν να ελέγξουν τις επιληπτικές τους κρίσεις. Έξι από τις δοκιμές συγκρίνουν μια ομάδα που έχει ανατεθεί σε μια κετογενική δίαιτα με μια ομάδα που δεν έχει ανατεθεί σε μία. Οι άλλες δοκιμές συνέκριναν τους τύπους δίαιτας ή τρόπους εισαγωγής τους για να τους κάνουν πιο ανεκτούς. Στη μεγαλύτερη δοκιμή της κετογονικής δίαιτας με έλεγχο μη δίαιτας, σχεδόν το 38% των παιδιών και των νέων είχαν μισές ή λιγότερες επιληπτικές κρίσεις με τη δίαιτα σε σύγκριση με το 6% με την ομάδα που δεν είχε λάβει δίαιτα. Δύο μεγάλες δοκιμές της τροποποιημένης δίαιτας Atkins σε σύγκριση με έναν έλεγχο μη δίαιτας είχαν παρόμοια αποτελέσματα, με πάνω από το 50% των παιδιών να έχουν μισές ή λιγότερες επιληπτικές κρίσεις με τη δίαιτα σε σύγκριση με περίπου 10% στην ομάδα ελέγχου.
Ενδείξεις και αντενδείξεις
εναλλ.=Anticonvulsants|μικρογραφία| Οι ειδικοί στην κετογονική δίαιτα προτείνουν να ληφθεί σοβαρά υπόψη για παιδιά με ανεξέλεγκτη επιληψία που έχουν δοκιμάσει και αποτύχει δύο αντιεπιληπτικά φάρμακα. Περισσότερα παιδιά που ξεκινούν την κετογονική δίαιτα έχουν αποτύχει τουλάχιστον τρεις φορές σε αυτόν τον αριθμό. Η κετογονική δίαιτα ενδείκνυται ως συμπληρωματική (πρόσθετη) θεραπεία σε παιδιά και νέους με ανθεκτική στα φάρμακα επιληψία. Έχει εγκριθεί από τις εθνικές κλινικές οδηγίες στη Σκωτία, Αγγλία και Ουαλία και αποζημιώνεται από σχεδόν όλες τις ασφαλιστικές εταιρείες των ΗΠΑ. Τα παιδιά με εστιακή βλάβη (ένα μόνο σημείο της εγκεφαλικής ανωμαλίας που προκαλεί την επιληψία) που θα έκαναν κατάλληλους υποψήφιους για χειρουργική επέμβαση είναι πιο πιθανό να γίνουν χωρίς κρίσεις με χειρουργική επέμβαση παρά με την κετογονική δίαιτα. Περίπου το ένα τρίτο των κέντρων επιληψίας που προσφέρουν την κετογονική δίαιτα προσφέρουν επίσης διατροφική θεραπεία σε ενήλικες. Οι δύο λιγότερο περιοριστικές διατροφικές παραλλαγές - η θεραπεία με χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη και η τροποποιημένη διατροφή Atkins - είναι πιο κατάλληλες για εφήβους και ενήλικες, κυρίως λόγω της καλύτερης τήρησης. Μια υγρή μορφή της κετογονικής δίαιτας είναι ιδιαίτερα εύκολη στην παρασκευή της, και είναι καλά ανεκτή από τα βρέφη και από άτομα που τρέφονται με σωλήνα.
Οι συνήγοροι για τη διατροφή προτείνουν να ληφθεί σοβαρά υπόψη μετά την αποτυχία δύο φαρμάκων, καθώς η πιθανότητα επιτυχίας άλλων φαρμάκων είναι μόνο 10%. Η δίαιτα συνιστάται νωρίτερα για κάποια επιληψία και γενετικά σύνδρομα όπου έχει δείξει ιδιαίτερη χρησιμότητα. Σε αυτά περιλαμβάνονται το σύνδρομο Dravet, οι βρεφικοί σπασμοί, η μυοκλονική-αστική επιληψία, το σύμπλεγμα της οζώδους σκλήρυνσης και για τα παιδιά που τρέφονται με σωλήνα γαστροστομίας.
Αλληλεπιδράσεις
Η κετογονική δίαιτα ξεκινά συνήθως σε συνδυασμό με την υπάρχουσα αντισπασμωδική αγωγή του ασθενούς, αν και οι ασθενείς μπορεί να απογαλακτιστούν από αντισπασμωδικά εάν η δίαιτα είναι επιτυχής. Ορισμένες ενδείξεις συνεργιστικών οφελών παρατηρούνται όταν η δίαιτα συνδυάζεται με διεγέρτη του πνευμονογαστρικού νεύρου ή με το φάρμακο ζονισαμίδη και ότι η δίαιτα μπορεί να είναι λιγότερο επιτυχής σε παιδιά που λαμβάνουν φαινοβαρβιτάλη.
Παρενέργειες
Η κετογονική δίαιτα δεν θεωρείται καλοήθης, ολιστική ή απόλυτα φυσική θεραπεία. Όπως και με οποιαδήποτε σοβαρή ιατρική θεραπεία, μπορεί να οδηγήσει σε επιπλοκές, αν και αυτές είναι γενικά λιγότερο σοβαρές και λιγότερο συχνές από ότι με αντιεπιληπτικά φάρμακα ή χειρουργική επέμβαση. Συχνές αλλά εύκολα θεραπεύσιμες βραχυπρόθεσμες παρενέργειες περιλαμβάνουν δυσκοιλιότητα, οξέωση χαμηλού βαθμού και υπογλυκαιμία εάν πραγματοποιηθεί αρχικά νηστεία. Τα αυξημένα επίπεδα λιπιδίων στο αίμα επηρεάζουν έως και το 60% των παιδιών και τα επίπεδα χοληστερόλης μπορεί να αυξηθούν κατά περίπου 30%. Αυτό μπορεί να αντιμετωπιστεί με αλλαγές στην περιεκτικότητα σε λιπαρά της δίαιτας, όπως από κορεσμένα λιπαρά προς πολυακόρεστα λίπη, και εάν παραμένουν, μειώνοντας την αναλογία κετογόνου. Τα συμπληρώματα είναι απαραίτητα για την αντιμετώπιση της διατροφικής ανεπάρκειας πολλών μικροθρεπτικών συστατικών.
Εκτέλεση
Η κετογονική δίαιτα είναι μια ιατρική θεραπεία διατροφής που περιλαμβάνει συμμετέχοντες από διάφορους κλάδους. Τα μέλη της ομάδας περιλαμβάνουν έναν εγγεγραμμένο παιδίατρο διαιτολόγο που συντονίζει το πρόγραμμα διατροφής, ένα παιδονευρολόγο με εμπειρία στην προσφορά της κετογονικής διατροφής και πιστοποιημένη νοσοκόμα που είναι εξοικειωμένη με την παιδική επιληψία. Πρόσθετη βοήθεια μπορεί να προέλθει από έναν ιατρικό κοινωνικό λειτουργό που συνεργάζεται με την οικογένεια και έναν φαρμακοποιό που μπορεί να συμβουλεύει την περιεκτικότητα των φαρμάκων σε υδατάνθρακες. Τέλος, οι γονείς και άλλοι φροντιστές πρέπει να εκπαιδεύονται σε πολλές πτυχές της διατροφής για να εφαρμόζεται με ασφάλεια.
Η εφαρμογή της διατροφής μπορεί να παρουσιάσει δυσκολίες για τους φροντιστές και τον ασθενή λόγω της χρονικής δέσμευσης που εμπλέκεται στη μέτρηση και τον προγραμματισμό γευμάτων. Δεδομένου ότι οποιαδήποτε μη προγραμματισμένη διατροφή μπορεί δυνητικά να σπάσει τη διατροφική ισορροπία που απαιτείται, ορισμένοι άνθρωποι θεωρούν ότι η πειθαρχία που απαιτείται για τη διατήρηση της διατροφής είναι δύσκολη και δυσάρεστη. Μερικοί άνθρωποι τερματίζουν τη δίαιτα ή μεταβαίνουν σε μια λιγότερο απαιτητική δίαιτα, όπως η τροποποιημένη δίαιτα Atkins ή η δίαιτα θεραπείας με χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη, επειδή βρίσκουν τις δυσκολίες πολύ μεγάλες.
Κλασσική
εναλλ.=A series of four pie charts for the typical American diet, the induction phase of the Atkins diet, the classic ketogenic diet, and the MCD ketogenic diet. The typical American diet has about half its calories from carbohydrates, where the others have very little carbohydrate. The Atkins diet is higher in protein than the others. Most of the fat in the MCT diet comes from MCT oil.|μικρογραφία| Η αναλογία θερμιδικών συνεισφορών από συστατικά τροφίμων τεσσάρων δίαιτων, κατά βάρος Η κετογονική δίαιτα υπολογίζεται από έναν διαιτολόγο για κάθε παιδί. Η ηλικία, το βάρος, τα επίπεδα δραστηριότητας, ο πολιτισμός και οι προτιμήσεις φαγητού επηρεάζουν όλα τα γεύματα. Πρώτον, οι ενεργειακές απαιτήσεις ορίζονται στο 80-90% των συνιστώμενων ημερήσιων ποσοτήτων για την ηλικία του παιδιού (η δίαιτα με υψηλή περιεκτικότητα σε λιπαρά απαιτεί λιγότερη ενέργεια για την επεξεργασία από μια τυπική δίαιτα με υψηλή περιεκτικότητα σε υδατάνθρακες). Τα πολύ δραστήρια παιδιά ή τα άτομα με μυϊκή σπαστικότητα χρειάζονται περισσότερη ενέργεια από αυτό. Τα ακίνητα παιδιά χρειάζονται λιγότερα. Η αναλογία της κετογόνου διατροφής συγκρίνει το βάρος του λίπους με το συνδυασμένο βάρος υδατανθράκων και πρωτεϊνών. Αυτό είναι συνήθως 4: 1, αλλά παιδιά ηλικίας κάτω των 18 μηνών, άνω των 12 ετών, ή που είναι παχύσαρκα μπορεί να ξεκινήσουν με αναλογία 3: 1. Το λίπος είναι πλούσιο σε ενέργεια, με 9 kcal / g (38 kJ / g) σε σύγκριση με 4 kcal / g (17 kJ / g) για υδατάνθρακες ή πρωτεΐνες, επομένως οι μερίδες της κετογονικής διατροφής είναι μικρότερες από το κανονικό. Η ποσότητα λίπους στη διατροφή μπορεί να υπολογιστεί βάσει των συνολικών ενεργειακών απαιτήσεων και της επιλεγμένης αναλογίας. Στη συνέχεια, τα επίπεδα πρωτεΐνης έχουν ρυθμιστεί ώστε να επιτρέπουν την ανάπτυξη και τη συντήρηση του σώματος και είναι περίπου 1 g πρωτεΐνης για κάθε κιλό σωματικού βάρους. Τέλος, η ποσότητα υδατανθράκων καθορίζεται ανάλογα με το υπόλοιπο που διατηρείται διατηρώντας την επιλεγμένη αναλογία. Οποιοσδήποτε υδατάνθρακας σε φάρμακα ή συμπληρώματα πρέπει να αφαιρείται από αυτό το υπόλοιπο. Η συνολική ημερήσια ποσότητα λίπους, πρωτεϊνών και υδατανθράκων διαιρείται ομοιόμορφα στα γεύματα.
Ένα πρόγραμμα υπολογιστή όπως το KetoCalculator μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη δημιουργία συνταγών. Τα γεύματα έχουν συχνά τέσσερα συστατικά: πλήρη κρέμα γάλακτος, τροφή πλούσια σε πρωτεΐνες (συνήθως κρέας), φρούτα ή λαχανικά και λίπος όπως βούτυρο, φυτικό έλαιο ή μαγιονέζα. Επιτρέπονται μόνο φρούτα και λαχανικά με χαμηλή περιεκτικότητα σε υδατάνθρακες, με εξαίρεση τις μπανάνες, τις πατάτες, τα μπιζέλια και το καλαμπόκι. Τα κατάλληλα φρούτα χωρίζονται σε δύο ομάδες με βάση την ποσότητα υδατανθράκων που περιέχουν και τα λαχανικά ομοίως διαιρούνται σε δύο ομάδες. Τα τρόφιμα σε καθεμία από αυτές τις τέσσερις ομάδες μπορούν ελεύθερα να υποκατασταθούν για να επιτρέψουν παραλλαγές χωρίς να χρειάζεται να υπολογιστούν εκ νέου τα μεγέθη μερίδας. Για παράδειγμα, μαγειρεμένο μπρόκολο, λαχανάκια Βρυξελλών, κουνουπίδι και φασολάκια είναι όλα ισοδύναμα. Τα φρέσκα, κονσερβοποιημένα ή κατεψυγμένα τρόφιμα είναι ισοδύναμα, αλλά τα ωμά και τα μαγειρεμένα λαχανικά διαφέρουν και τα μεταποιημένα τρόφιμα είναι μια επιπλέον επιπλοκή. Οι γονείς πρέπει να είναι ακριβείς κατά τη μέτρηση των ποσοτήτων τροφίμων σε ηλεκτρονική ζυγαριά ακριβής έως 1 γραμμάριο. Το παιδί πρέπει να φάει ολόκληρο το γεύμα και δεν μπορεί να έχει επιπλέον μερίδες. τυχόν σνακ πρέπει να ενσωματωθούν στο πρόγραμμα γευμάτων. Μια μικρή ποσότητα λαδιού MCT μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να βοηθήσει στη δυσκοιλιότητα ή στην αύξηση της κέτωσης.
Η κλασική κετογονική δίαιτα δεν είναι μια ισορροπημένη διατροφή και περιέχει μόνο μικρές μερίδες φρέσκων φρούτων και λαχανικών, εμπλουτισμένων δημητριακών και τροφών πλούσιων σε ασβέστιο. Συγκεκριμένα, οι βιταμίνες Β, το ασβέστιο και η βιταμίνη D πρέπει να συμπληρώνονται τεχνητά. Αυτό επιτυγχάνεται με τη λήψη δύο συμπληρωμάτων χωρίς ζάχαρη που έχουν σχεδιαστεί για την ηλικία του ασθενούς: μια πολυβιταμίνη με μέταλλα και ασβέστιο με βιταμίνη D. Μια τυπική ημέρα τροφής για ένα παιδί με αναλογία 4: 1, 1.500 kcal (6.300 kJ) η κετογενής διατροφή περιλαμβάνει τρία μικρά γεύματα και τρία μικρά σνακ.
Λάδι MCT
Το φυσιολογικό διατροφικό λίπος περιέχει κυρίως τριγλυκερίδια μακράς αλυσίδας (LCTs). Τα τριγλυκερίδια μέσης αλυσίδας (MCTs) είναι πιο κετογόνα από τα μακράς αλυσίδας επειδή παράγουν περισσότερες κετόνες ανά μονάδα ενέργειας όταν μεταβολίζονται. Η χρήση τους επιτρέπει μια δίαιτα με χαμηλότερη αναλογία λίπους και μεγαλύτερη αναλογία πρωτεϊνών και υδατανθράκων, οδηγώντας σε περισσότερες επιλογές φαγητού και μεγαλύτερα μεγέθη μερίδων. Στην αρχική δίαιτα MCT που αναπτύχθηκε από τον Πίτερ Χάτενλοκερ στη δεκαετία του 1970 το 60% των θερμίδων της προερχόταν από λάδι MCT. Η κατανάλωση αυτής της ποσότητας λαδιού MCT προκάλεσε κράμπες στην κοιλιά, διάρροια και έμετο σε ορισμένα παιδιά. Ένα ποσοστό 45% θεωρείται ως ισορροπία μεταξύ επίτευξης καλής κέτωσης και ελαχιστοποίησης γαστρεντερικών ενοχλήσεων. Οι κλασικές και τροποποιημένες κετογονικές δίαιτες MCT είναι εξίσου αποτελεσματικές και οι διαφορές στην ανεκτικότητα δεν είναι στατιστικά σημαντικές. Η δίαιτα MCT είναι λιγότερο δημοφιλής στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το λάδι MCT είναι ακριβότερο από άλλα λιπαρά διατροφής και δεν καλύπτεται από τις ασφαλιστικές εταιρείες.
Τροποποιημένη Άτκινς
Αναφερομένη για πρώτη φορά το 2003, η ιδέα της χρήσης μιας μορφής της δίαιτας Άτκινς για τη θεραπεία της επιληψίας προέκυψε αφού οι γονείς και οι ασθενείς ανακάλυψαν ότι η φάση επαγωγής της δίαιτας Άτκινς ελέγχει τις επιληπτικές κρίσεις. Η ομάδα κετογονικής διατροφής στο Νοσοκομείο Johns Hopkins τροποποίησε τη διατροφή Atkins αφαιρώντας τον στόχο της επίτευξης απώλειας βάρους, επεκτείνοντας τη φάση επαγωγής επ 'αόριστον και ενθαρρύνοντας συγκεκριμένα την κατανάλωση λίπους. Σε σύγκριση με την κετογονική δίαιτα, η τροποποιημένη δίαιτα Άτκινς (ΤΔΑ) δεν θέτει όριο στις θερμίδες ή τις πρωτεΐνες και η χαμηλότερη συνολική αναλογία κετογόνου (περίπου 1: 1) δεν χρειάζεται να διατηρείται με συνέπεια από όλα τα γεύματα της ημέρας. Η ΤΔΑ δεν ξεκινά με νηστεία ή με παραμονή στο νοσοκομείο και απαιτεί λιγότερη διατροφική υποστήριξη από την κετογονική δίαιτα. Οι υδατάνθρακες αρχικά περιορίζονται σε 10 g την ημέρα σε παιδιά ή 20 ετών g την ημέρα σε ενήλικες και αυξάνεται σε 20-30 g ανά ημέρα μετά από ένα μήνα περίπου, ανάλογα με την επίδραση στον έλεγχο των επιληπτικών κρίσεων ή την ανοχή των περιορισμών. Όπως και η κετογονική δίαιτα, η ΤΔΑ απαιτεί συμπληρώματα βιταμινών και μετάλλων και τα παιδιά παρακολουθούνται προσεκτικά και περιοδικά σε κλινικές εξωτερικών ασθενών.
Η τροποποιημένη δίαιτα Atkins μειώνει τη συχνότητα των επιληπτικών κρίσεων κατά περισσότερο από 50% στο 43% των ασθενών που τη δοκιμάζουν και κατά περισσότερο από 90% στο 27% των ασθενών. Έχουν αναφερθεί λίγες παρενέργειες, αν και η χοληστερόλη είναι αυξημένη και η διατροφή δεν έχει μελετηθεί μακροπρόθεσμα. Αν και βασίζεται σε ένα μικρότερο σύνολο δεδομένων (126 ενήλικες και παιδιά από 11 μελέτες σε πέντε κέντρα), αυτά τα αποτελέσματα από το 2009 συγκρίνονται ευνοϊκά με την παραδοσιακή κετογονική δίαιτα.
Θεραπεία χαμηλού γλυκαιμικού δείκτη
Η θεραπεία με χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη (ΘΧΓΔ) είναι μια προσπάθεια επίτευξης των σταθερών επιπέδων γλυκόζης στο αίμα που παρατηρούνται σε παιδιά στην κλασική κετογονική δίαιτα ενώ χρησιμοποιούν πολύ λιγότερο περιοριστική αγωγή. Η υπόθεση είναι ότι η σταθερή γλυκόζη στο αίμα μπορεί να είναι ένας από τους μηχανισμούς δράσης που εμπλέκονται στην κετογονική δίαιτα, που συμβαίνει επειδή η απορρόφηση των περιορισμένων υδατανθράκων επιβραδύνεται από την υψηλή περιεκτικότητα σε λιπαρά. Αν και είναι επίσης δίαιτα με υψηλή περιεκτικότητα σε λιπαρά (με περίπου 60% θερμίδες από λίπος), η ΘΧΓΔ επιτρέπει περισσότερους υδατάνθρακες από ό, τι είτε η κλασική κετογονική δίαιτα είτε η τροποποιημένη δίαιτα Atkins, περίπου 40-60 g ανά ημέρα. Ωστόσο, οι τύποι υδατανθράκων που καταναλώνονται περιορίζονται σε αυτούς που έχουν γλυκαιμικό δείκτη χαμηλότερο από 50. Όπως και η τροποποιημένη δίαιτα Atkins, η ΘΧΓΔ ξεκινά και συντηρείται σε κλινικές εξωτερικών ασθενών και δεν απαιτεί ακριβή ζύγιση τροφής ή εντατική διατροφική υποστήριξη. Και οι δύο προσφέρονται στα περισσότερα κέντρα που εκτελούν προγράμματα κετογονικής διατροφής και σε ορισμένα κέντρα είναι συχνά η κύρια διατροφική θεραπεία για τους εφήβους.
Βραχυπρόθεσμα αποτελέσματα για τη ΘΧΓΔ δείχνουν ότι σε ένα μήνα περίπου οι μισοί ασθενείς εμφανίζουν μείωση κατά 50% στη συχνότητα των επιληπτικών κρίσεων, με συνολικά στοιχεία να πλησιάζουν εκείνα της κετογονικής δίαιτας. Τα δεδομένα (που προέρχονται από την εμπειρία ενός κέντρου με 76 παιδιά έως το έτος 2009) δείχνουν επίσης λιγότερες παρενέργειες από την κετογονική δίαιτα και ότι είναι καλύτερα ανεκτή, με πιο εύγευστα γεύματα.
Προτεινόμενα σκευάσματα
left|εναλλ.=A cream-coloured powder is poured from a tin into a measuring jug on an electronic kitchen scale.|μικρογραφία| Μέτρηση KetoCal - μια σκόνη για τη χορήγηση της κλασικής κετογονικής διατροφής Τα βρέφη και οι ασθενείς που τρέφονται μέσω σωλήνα γαστροστομίας μπορούν επίσης να λάβουν κετογονική δίαιτα. Οι γονείς συνθέτουν μια συνταγογραφημένη φόρμουλα σε σκόνη, όπως το KetoCal, σε υγρή τροφή. Η τροφοδοσία με γαστροστομία αποφεύγει τυχόν προβλήματα με τη γευστικότητα και τα βρέφη που τρέφονται με μπιμπερό δέχονται εύκολα την κετογονική φόρμουλα. Ορισμένες μελέτες έχουν βρει ότι αυτή η υγρή τροφή είναι πιο αποτελεσματική και σχετίζεται με χαμηλότερη ολική χοληστερόλη από μια στερεή κετογόνο δίαιτα. Το KetoCal είναι μια θρεπτικά πλήρης τροφή που περιέχει πρωτεΐνες γάλακτος και συμπληρώνεται με αμινοξέα, λίπη, υδατάνθρακες, βιταμίνες, μέταλλα και ιχνοστοιχεία. Χρησιμοποιείται για τη χορήγηση της κλασικής δίαιτας αναλογίας 4: 1 σε παιδιά άνω του ενός έτους. Η φόρμουλα διατίθεται σε αναλογίες 3: 1 και 4: 1, είτε αρωματισμένη είτε με τεχνητή γλυκαντική γεύση βανίλιας και είναι κατάλληλη για τροφοδοσία με σωλήνα ή από του στόματος. Άλλα προϊόντα περιλαμβάνουν τα KetoVolve και Ketonia. Εναλλακτικά, μια υγρή κετογονική δίαιτα μπορεί να παραχθεί συνδυάζοντας τη φόρμουλα σόγιας Ross Carbohydrate Free με Microlipid και Polycose.
Παθολογία σπασμών
Ο εγκέφαλος αποτελείται από ένα δίκτυο νευρώνων που μεταδίδουν σήματα μέσω της διάδοσης των νευρικών παλμών. Η διάδοση αυτής της ώσης από έναν νευρώνα στον άλλο συνήθως ελέγχεται από νευροδιαβιβαστές, αν και υπάρχουν επίσης ηλεκτρικές οδοί μεταξύ ορισμένων νευρώνων. Οι νευροδιαβιβαστές μπορούν να αναστέλλουν την ώθηση (κυρίως μέσω γ-αμινοβουτυρικού οξέος ή GABA) ή μπορούν να διεγείρουν τον νευρώνα σε πυροδότηση (κυρίως γίνεται από το γλουταμινικό ). Ένας νευρώνας που απελευθερώνει ανασταλτικούς νευροδιαβιβαστές από τα τερματικά του ονομάζεται ανασταλτικός νευρώνας, ενώ ένας που απελευθερώνει διεγερτικούς νευροδιαβιβαστές είναι ένας διεγερτικός νευρώνας. Όταν η φυσιολογική ισορροπία μεταξύ αναστολής και διέγερσης διαταράσσεται σημαντικά σε όλο ή μέρος του εγκεφάλου, μπορεί να εμφανιστεί επιληπτική κρίση. Το σύστημα GABA είναι ένας σημαντικός στόχος για αντισπασμωδικά φάρμακα, καθώς οι επιληπτικές κρίσεις μπορεί να αποθαρρύνονται αυξάνοντας τη σύνθεση του GABA, μειώνοντας τη διάσπασή της ή ενισχύοντας την επίδρασή της στους νευρώνες.
Η ώση των νεύρων χαρακτηρίζεται από μεγάλη εισροή ιόντων νατρίου μέσω καναλιών στην κυτταρική μεμβράνη του νευρώνα ακολουθούμενη από εκροή ιόντων καλίου μέσω άλλων καναλιών. Ο νευρώνας δεν μπορεί να πυροδοτήσει ξανά για μικρό χρονικό διάστημα (γνωστό ως ανερέθιστη περίοδος), η οποία διαμεσολαβείται από άλλο κανάλι καλίου. Η ροή διαμέσου αυτών των διαύλων ιόντων διέπεται από μια «πύλη» η οποία ανοίγεται είτε από μια αλλαγή τάσης είτε από έναν χημικό αγγελιοφόρο γνωστό ως προσδέτη (όπως ένας νευροδιαβιβαστής). Αυτά τα κανάλια είναι ένας άλλος στόχος για τα αντιεπιληπτικά φάρμακα.
Έλεγχος σπασμών
Στην κετογονική δίαιτα, οι υδατάνθρακες είναι περιορισμένοι και έτσι δεν μπορούν να καλύψουν όλες τις μεταβολικές ανάγκες του σώματος. Αντ 'αυτού, τα λιπαρά οξέα χρησιμοποιούνται ως η κύρια πηγή καυσίμου. Αυτά χρησιμοποιούνται μέσω οξείδωσης λιπαρών οξέων στα μιτοχόνδρια του κυττάρου (τα μέρη που παράγουν ενέργεια του κυττάρου). Οι άνθρωποι μπορούν να μετατρέψουν ορισμένα αμινοξέα σε γλυκόζη με μια διαδικασία που ονομάζεται γλυκονεογένεση, αλλά δεν μπορούν να το κάνουν χρησιμοποιώντας λιπαρά οξέα. Δεδομένου ότι τα αμινοξέα χρειάζονται για την παραγωγή πρωτεϊνών, οι οποίες είναι απαραίτητες για την ανάπτυξη και την επιδιόρθωση των ιστών του σώματος, αυτές δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν μόνο για την παραγωγή γλυκόζης. Αυτό θα μπορούσε να δημιουργήσει πρόβλημα για τον εγκέφαλο, δεδομένου ότι τροφοδοτείται συνήθως αποκλειστικά από γλυκόζη και τα περισσότερα λιπαρά οξέα δεν διασχίζουν το φράγμα αίματος-εγκεφάλου. Ωστόσο, το συκώτι μπορεί να χρησιμοποιήσει λιπαρά οξέα μακράς αλυσίδας για να συνθέσει τα τρία κετονοσώματα: β-υδροξυβουτυρικό οξύ, ακετοξικό οξύ και ακετόνη. Αυτά τα κετονοσώματα εισέρχονται στον εγκέφαλο και υποκαθιστούν εν μέρει τη γλυκόζη στο αίμα ως πηγή ενέργειας.
Τα κετονοσώματα είναι πιθανώς αντισπασμωδικά. Σε ζωικά μοντέλα, το ακετοξικό και η ακετόνη προστατεύουν από επιληπτικές κρίσεις. Η κετογονική διατροφή οδηγεί σε προσαρμοστικές αλλαγές στον μεταβολισμό της ενέργειας του εγκεφάλου που αυξάνουν τα αποθέματα ενέργειας. Τα κετονοσώματα είναι πιο αποδοτικό καύσιμο από τη γλυκόζη και ο αριθμός των μιτοχονδρίων αυξάνεται. Αυτό μπορεί να βοηθήσει τους νευρώνες να παραμείνουν σταθεροί ενόψει της αυξημένης ζήτησης ενέργειας κατά τη διάρκεια μιας κρίσης και μπορεί να προσδώσει ένα νευροπροστατευτικό αποτέλεσμα.
Η κετογονική δίαιτα έχει μελετηθεί σε τουλάχιστον 14 μοντέλα επιληπτικών ζώων τρωκτικών. Είναι προστατευτική σε πολλά από αυτά τα μοντέλα και έχει διαφορετικό προφίλ προστασίας από οποιοδήποτε γνωστό αντισπασμωδικό. Αντίθετα, η φαινοφιμπράτη, που δεν χρησιμοποιείται κλινικά ως αντιεπιληπτικό, εμφανίζει πειραματικές αντισπασμωδικές ιδιότητες σε ενήλικες αρουραίους συγκρίσιμες με την κετογονική δίαιτα. Αυτό, μαζί με μελέτες που δείχνουν την αποτελεσματικότητά της σε ασθενείς που δεν κατάφεραν να επιτύχουν έλεγχο των επιληπτικών κρίσεων σε μισή ντουζίνα φάρμακα, υποδηλώνει έναν μοναδικό μηχανισμό δράσης.
Άλλες εφαρμογές
Η κετογονική δίαιτα έχει μελετηθεί για πιθανή θεραπευτική χρήση σε διάφορες νευρολογικές διαταραχές εκτός από την επιληψία: νόσος Αλτσχάιμερ (AD), αμυοτροφική πλευρική σκλήρυνση (ALS), αυτισμός, κεφαλαλγία, νευροτραύμα, πόνο, νόσο του Πάρκινσον (PD) και διαταραχές του ύπνου.
Επειδή ορισμένα καρκινικά κύτταρα είναι ανεπαρκή στην επεξεργασία κετονοσωμάτων για ενέργεια, η κετογονική διατροφή έχει επίσης προταθεί ως θεραπεία για τον καρκίνο. Μια ανασκόπηση του 2018 εξέτασε τα στοιχεία από προκλινικές και κλινικές μελέτες κετογονικών δίαιτων στη θεραπεία του καρκίνου. Οι κλινικές μελέτες σε ανθρώπους είναι συνήθως πολύ μικρές, με μερικές να παρέχουν αδύναμα στοιχεία για αντικαρκινική δράση, ιδιαίτερα για γλοιοβλάστωμα, αλλά σε άλλους καρκίνους και μελέτες, δεν παρατηρήθηκε αντικαρκινική επίδραση. Συνολικά, τα αποτελέσματα από προκλινικές μελέτες, αν και μερικές φορές αντιφατικά, τείνουν να υποστηρίζουν ένα αντικαρκινικό αποτέλεσμα και όχι ένα προκαρκινικό αποτέλεσμα της δίαιτας για τους περισσότερους συμπαγείς καρκίνους.
Η απόδειξη του οφέλους για αυτές τις καταστάσεις δεν έχει φτάσει στο επίπεδο όπου μπορούν να γίνουν κλινικές συστάσεις.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επιληψία Κατηγορία:Δίαιτες
Τερέβινθος του Νέρωνα
Ο Τερέβινθος του Νέρωνα, λατιν.: Terebinthus Neronis, που ονομάζεται και Tiburtinum Neronis (ορθότερα) ή Obeliscus Neronis, ήταν ένα κωνοειδές μαυσωλείο, που κτίστηκε στην αρχαία Ρώμη και είναι σημαντικό για ιστορικούς, θρησκευτικούς και αρχιτεκτονικούς λόγους. Μέχρι τον 14ο αι. είχε κατεδαφιστεί σχεδόν ολοκληρωτικά.
Τοποθεσία
Το μαυσωλείο βρισκόταν στη σημερινή συνοικία Μπόργκο της Ρώμης, μεταξύ της παλαιάς Βασιλικής του Αγίου Πέτρου στο Βατικανό και του Μαυσωλείου του Αδριανού. Τα θεμέλιά του ανακαλύφθηκαν κάτω από το πρώτο βόρειο οικοδομικό τετράγωνο της Βία ντελα Κοντσιλιατσιόνε, που τώρα περιλαμβάνει το Aουντιτόριουμ Κοντσιλιατσιόνε και το Παλάτσο Πίο. Αυτό θα το τοποθετούσε βόρεια της Πυραμίδας του Ρωμύλου (Meta Romuli).
Ιστορία
Ο Τερέβινθος του Νέρωνα ήταν ένας μνημειακός τάφος, που ανεγέρθηκε στη ρωμαϊκή εποχή στη δεξιά όχθη του Τίβερη, κοντά στη διασταύρωση δύο ρωμαϊκών δρόμων, της Κορνηλίας Οδού και της Θριαμβικής Οδού, σε μία περιοχή έξω από το όριο (pomerium, το θρησκευτικό όριο γύρω από τη Ρώμη). Αυτή η περιοχή, που ονομαζόταν Πεδίο του Βατικανού (Ager Vaticanus]]), φιλοξενούσε εκείνη την εποχή πολυάριθμες περιοχές νεκροταφείων, όπως η κοντινή Νεκρόπολη του Βατικανού και, λόγω της γειτνίασής της με το Πεδίον του Άρεως, αντιπροσώπευε την ιδανική περιοχή για την κατασκευή μνημειακών τάφων για τα μέλη της ρωμαϊκής ανώτερης τάξης. Βρισκόταν δίπλα σε ένα άλλο μεγάλο μαυσωλείο, το λεγόμενο Πυραμίδα του Ρωμύλου, που κατεδαφίστηκε το 1499 από τον πάπα Αλέξανδρο ΣΤ΄ (κυβ. 1492–1503). Ο Tερέβινθος του Νέρωνα εικάζεται ότι είχε κυκλική κάτοψη και σχήμα γιγάντιου ταφικού τύμβου. Ενώ και τα δύο μνημεία επέζησαν από τις μεγάλες διαμορφώσεις λόγω της κατασκευής της παλαιάς Βασιλικής του Αγίου Πέτρου, το πρώτο καταστράφηκε ήδη κατά τον Μεσαίωνα, ενώ το δεύτερο επέζησε μέχρι την εποχή της Αναγέννησης και έγινε σημαντικό στοιχείο της τοπογραφίας της Ρώμης.
Το όνομα Terebinthus προέρχεται από ένα απόσπασμα της Φυσικής Ιστορίας του Πλίνιου του Πρεσβύτερου, που γράφει ότι σε ένα μέρος στο Πεδίο του Βατικανού (Ager Vaticanus) φύτρωσε μία μεγάλη τερέβινθος (ένα δέντρο που ανήκει στην οικογένεια των Aνακαρδιοειδών). Σύμφωνα με τη θρησκευτική παράδοση ο Άγιος Πέτρος τάφηκε κάτω από μία τερέβινθο και λόγω του ομόηχου μεταξύ των λέξεων terebinthus και tiburtinum, ο Πιέτρο Μάλλιο, ιερέας του Αγίου Πέτρου, γύρω στο 1180 ονόμασε το μνημείο Terebinthus, μετακινώντας τη θέση της σταύρωσης του Αγίου Πέτρου (όπου ήταν το δένδρο) στην κορυφή της σημερινής Βία ντελα Κοντσιλιατσιόνε (όπου ήταν ο τάφος του Νέρωνα).
Μερικά παραδείγματα είναι το Τρίπτυχο Στεφανέσκι του Τζιότο. ένα πολύπτυχο του Τζάκοπο ντι Τσιόνε, ένα πλαίσιο από τις χάλκινες πύλες του Φιλαρέτε στην Παλαιά Βασιλική του Αγίου Πέτρου, οι τοιχογραφίες στον θόλο της Βασιλικής του Αγ. Φραγκίσκου στην Ασίζη από τον Τσιμαμπούε και πιθανώς η τοιχογραφία του Οράματος του Σταυρού στις αίθουσες του Ραφαήλ στο Βατικανό.
Σύμφωνα με τα Αξιοθαύμαστα της Ρώμης ο Τερέβινθος, όπως και η κοντινή Πυραμίδα του Ρωμύλου, έχασε πολύ σύντομα το πέτρινο περίβλημά του, που χρησιμοποιήθηκε για την πλακόστρωση του τετραπλού περιστυλίου και των σκαλοπατιών της εκκλησίας του Αγίου Πέτρου. Στην περιγραφή του μνημείου ο ανώνυμος συγγραφέας χρησιμοποιεί τον παρελθοντικό χρόνο, υπονοώντας ότι στην εποχή του (τον 12ο αι.) το μνημείο είχε ήδη μερικώς καταστραφεί. Ο Τερέβινθος διασώθηκε μέχρι τον 14ο αι.
Περιγραφή
μικρογραφία|Το δέντρο τερέβινθος (κάτω δεξιά) μεταξύ [[Καστέλ Σαντ'Άντζελο και Πυραμίδας του Ρωμύλου (η ταφική Πυραμίδα, που βρισκόταν κοντά στο Καστέλ Σαντ'Άνζελο και καταστράφηκε τον 16ο αι. από τον πάπα Αλέξανδρο ΣΤ΄, εικονίζεται κάτω αριστερά) σε ένα πλαίσιο στις Χάλκινες Πύλες του Φιλαρέτε, στον Άγιο Πέτρο.]]
Οι μεσαιωνικοί οδηγοί περιγράφουν τον Τερέβινθο ως μία πολύ ψηλή κατασκευή (συγκρίσιμη με το Castrum Crescentii, δηλαδή το Μαυσωλείο του Αδριανού), με κυκλική κάτοψη και δύο επίπεδα (σαν κάστρο). Δυστυχώς λόγω της ασάφειας των περιγραφών τους, όλες οι απεικονίσεις του μνημείου (από τους Τζιότο, Τσιμαμπούε, κ.ά.) έχουν πολύ λίγα κοινά με την πραγματική του εμφάνιση. Με βάση τις περιγραφές του Μεσαίωνα, έχει υποτεθεί ότι Ο Τερέβυνθος ήταν ένας τάφος τύπου τύμβου, όπως ο λεγόμενος τάφος των Κουριατίων στην αρχή του 6ου μιλίου της Αππίας Οδού. Στην περίπτωση αυτή το κυκλικό μνημείο αποτελείτο από πλίνθους επενδεδυμένους με τραβερτίνη. Επάνω από αυτό υπήρχε ένας τύμβος από χώμα, επάνω στον οποίο υπήρχε ένας κύλινδρος από λιθοδομή. Στην κορυφή του υψωνόταν το άγαλμα του νεκρού ή μία επιτύμβια στήλη.
Το 1948–49, κατά τη διάρκεια των εργασιών για την κατασκευή του πρώτου (μετά το Μαυσωλείο του Αδριανού) οικοδομικού τετραγώνου της βόρειας πλευράς της Βία ντελα Κοντσιλιατσιόνε, αρκετοί ημικυκλικοί λίθοι λαξευμένοι με ένα αυλάκι βάθους 8 εκατοστών συνοδευόμενο από συμμετρικές διπλές εσοχές χελιδονοουράς βγήκαν στο φως. Ανήκαν είτε στον αγωγό στη βάση του μνημείου, είτε στην επικάλυψή με πλίνθους. Στην τελευταία περίπτωση το αυλάκι με εσοχές χελιδονοουράς πρέπει να ερμηνευθεί ως η θέση ενός κιγκλιδώματος. Ανάλογα με την υπόθεση, ο Τερέβινθος είχε διάμετρο 20 μ. (στην πρώτη περίπτωση) ή 22 μ. (στην τελευταία περίπτωση). Η θέση του Τερέβινθου που προέκυψε από τις ανασκαφές του 1948–49, βορειοδυτικά της Πυραμίδας του Ρωμύλου, έρχεται σε αντίθεση με αυτήν που δίνουν όλες οι περιγραφές του Μεσαίωνα, που λένε ότι το μνημείο βρισκόταν βορειοανατολικά της πυραμίδας.
Πορνογραφία στην Κύπρο
Η πορνογραφία στην Κύπρο είναι νόμιμη με περιορισμούς. Η πώληση πορνογραφικού υλικού σε άτομα κάτω των 18 ετών είναι παράνομη, ενώ η παιδική πορνογραφία θεωρείται έγκλημα και απαγορεύεται αυστηρά.
Οι υπηρεσίες επιβολής του νόμου και η τοπική αστυνομία συχνά παρακολουθούν την διαδικτυακή δραστηριότητα όπου λαμβάνουν χώρα συχνότερα διάφορα είδη εγκλημάτων όπως η παιδική πορνογραφία. Οι υπηρεσίες επιβολής του νόμου μπορούν να λάβουν πληροφορίες από τον υπολογιστή ενός ατόμου ή να προσδιορίσουν τα στοιχεία του συνδρομητή με βάση την διεύθυνση διαδικτυακού πρωτοκόλλου. Αν κάποιος καταδικαστεί για πρόσβαση, κατοχή ή διανομή παιδικής πορνογραφίας η ποινή καθορίζεται από τον νόμο 22 (Γ΄)/2004 για το διαδικτυακό έγκλημα. Ο χρόνος παραμονής στην φυλακή εξαρτάται από τον τύπο του εγκλήματος που διαπράττει ο διωκόμενος.
Καταδικασμένες περιπτώσεις
Ειδικά στο διαδίκτυο η πορνογραφία είναι πολύ δημοφιλής στην Κύπρο. Πολλοί άνθρωποι έχουν συλληφθεί για παράνομη παιδική πορνογραφία. Πολλές αναφορές έχουν κατατεθεί.
Στις 16 Ιανουαρίου 2020, ένας πρώην φύλακας σε λύκειο της Λευκωσίας ο οποίος τώρα έχει απολυθεί για παιδική πορνογραφία, φυλακίστηκε για 4 χρόνια αφού ομολόγησε για σεξουαλική εκμετάλλευση παιδιών και κατοχή παιδικής πορνογραφίας. Του έχει απαγορευθεί η εργασία σε αυτό το λύκειο και η διάδραση με τους μαθητές του. Είχε συλληφθεί προηγουμένως τον Οκτώβριο του 2019 επειδή έπεισε τέσσερις έφηβους να του στείλουν φωτογραφίες όπου διαπράττουν σεξουαλικές πράξεις στο Facebook.
Στις 2 Μαρτίου 2020, ένας 42χρονος άνδρας παραπέμφθηκε για 8 ημέρες για κατοχή παιδικής πορνογραφίας και σεξουαλική εκμετάλλευση.
Στις 21 Απριλίου 2020 ένας 24χρονος φυλακίστηκε γιατί έστελνε φωτογραφίες παιδικής πορνογραφίας σε άλλο άτομο.
Τηλεφωνικός αριθμός
Ο πρώτος τηλεφωνικός αριθμός εκδόθηκε στο Λόουελ της Μασαχουσέτης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τηλεπικοινωνίες
Κατάλογος έργων της Πινακοθήκης των Παλαιών Δασκάλων
Η σελίδα αυτή περιέχει εικονογραφημένο κατάλογο έργων της Πινακοθήκης των Παλαιών Δασκάλων.
Γερμανική ζωγραφική
Κατηγορία:Κατάλογοι έργων τέχνης ανά μουσείο
Γλοβουλαρία η άλυπος
Η Γλοβουλαρία η άλυπος (επιστ. ονομ. Globularia alypum) με κοινή ονομασία στουρέκι, ανήκει στην οικογένεια Plantaginaceae (Πλανταγινίδες) και αποτελεί είδος που κατανέμεται μόνο στις ακτές της Μεσογείου (στενομεσογειακό είδος). Στην Ελλάδα, υπάρχουν συνολικά, 4 είδη του γένους Globularia. Το Globularia alypum, συναντάται σ’ όλη την Ελλάδα, εκτός από το ΒΔ τμήμα της και κάποια νησιά (Κυκλάδες, Σαμοθράκη, Λήμνο, Θάσο) σε πετρώδεις και χέρσες τοποθεσίες, φρύγανα και θαμνότοπους, σε υψόμετρο μεταξύ 0-800μ. Αναφορικά με την ονομασία, το όνομα του γένους προέρχεται από το λατινικό «Globulus», υποκοριστικό του «Globus», δηλαδή «υδρόγειος» εξαιτίας του σφαιρικού σχήματος της ταξιανθίας του φυτού. Το όνομα του είδους από το ελληνικό « ἄλυπος», δηλαδή άλφα στερητικό και «λύπη». Η Γλοβουλαρία η άλυπος είναι αειθαλής αρωματικός θάμνος, με μεγάλα ανθοφόρα κυανοїώδη κεφάλια, που ανθίζει από τα τέλη Φεβρουαρίου μέχρι τον Ιούνιο, πολλές φορές και το διάστημα Οκτώβριος-Δεκέμβριος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνική χλωρίδα Κατηγορία:Πλανταγινίδες
Λευκοθέα Ιωαννίνων
Η Λευκοθέα είναι ημιορεινό χωριό της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων.
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Η Λευκοθέα βρίσκεται ανατολικά από τα Όρη Κουρέντων σε υψόμετρο 382 μέτρα ενώ απέχει περίπου 17 χλμ. Δ. από την Ελεούσα (έδρα του δήμου) και 19 χλμ. Δ. από την πόλη των Ιωαννίνων. Το χωριό συγκαταλέγεται στα Γραμμενοχώρια, είναι από τα παλαιότερα και υπάρχουν συχνές αναφορές για αυτό σε Ηπειρωτικά μεσαιωνικά κείμενα. Στην οθωμανική στατιστική (Σαλναμέ) του 1895 την αναφέρει ως Ραχοβίτσα να απογράφεται ως τσιφλίκι του Ναχιγιέ Κουρέντων του Καζά Ιωαννίνων σε απόσταση 4 ώρες πορεία μακριά με 148 κατοίκους. Στη βόρεια άκρη του χωριού περνάει η ΕΟ Ιωαννίνων - Ηγουμενίτσας ενώ στη νότια, στο δρόμο προς Κοκκινόχωμα, είναι οι πηγές "Κεφαλή" και το ομώνυμο μονότοξο πέτρινο γεφύρι ανοίγματος 2,5 μέτρων. Από το 2007 το γεφύρι έχει χαρακτηριστεί ως μνημείο "διότι αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα ηπειρωτικής λαϊκής αρχιτεκτονικής, τεχνικής στην κατασκευή των γεφυριών και ιστορικής μαρτυρίας όσον αφορά τον τρόπο επικοινωνίας και κοινωνικοοικονομικής οργάνωσης της περιοχής". Η εκκλησία των Αγίων Αποστόλων έχει χαρακτηριστεί ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο "διότι αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα εκκλησιαστικής αρχιτεκτονικής και ζωγραφικής τέχνης της υστεροβυζαντινής περιόδου στην Ήπειρο. Πρόκειται για σταυροειδή με τρούλλο ναό με νάρθηκα διακοσμημένο με ενδιαφέρουσες τοιχογραφίες του 1778".
Διοικητικά στοιχεία
Αναφέρεται επίσημα μετά την απελευθέρωση της Ηπείρου το 1919 με την παλιά του ονομασία Αραχωβίτσα στο ΦΕΚ 184Α - 19/08/1919 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Το 1955 με το ΦΕΚ 287Α - 10/10/1955 μετονομάστηκε σε Κεφαλόβρυσο και το 1961 με το ΦΕΚ 99Α - 20/06/1961 σε Λευκοθέα. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Λευκοθέας της δημοτικής ενότητας Ευρυμένων που υπάγεται στο δήμο Ζίτσας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει ως πληθυσμό 76 κατοίκους ενώ σε αυτές του 1981 και 1991 από 119 και 98 αντίστοιχα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Ζίτσας Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων
Πλατύστομο Φθιώτιδας
Γεωγραφία
Το Πλατύστομο βρίσκεται στην κοιλάδα του Σπερχειού, στα βόρεια από τον ποταμό και προς τους πρόποδες της Όθρυος. Απέχει 4 χλμ. Β. από τη Μακρακώμη και 33 χλμ. Δ.-ΒΔ. από τη Λαμία, ενώ στα ανατολικά του περνάει ο χείμαρρος Φυσίνας που καταλήγει νοτιότερα, ανάμεσα από Μακρακώμη και Μάκρη, στον Σπερχειό. Δυτικά είναι τα ομώνυμα ιαματικά λουτρά, μέσα σε έντονη βλάστηση με κύριο χαρακτηριστικό τους υπεραιωνόβιους πλάτανους, γνωστές από την αρχαία εποχή των Αινιάνων.
Ιστορία
Το χωριό αναφέρεται από την Τουρκοκρατία και ο Γάλλος περιηγητής Φρανσουά Πουκεβίλ το κατατάσσει "στο τμήμα «Πολιτοχώρια» του Κτηματολογίου Πατρατζίκ, ως Πλατύστομο με 10 σπίτια". Καταγράφεται στην πρόθεση της Ρεντίνας μαζί με τους οικισμούς Μάκρεση, Βαρυμπόπη, Αμαλότες, και Χαλίλη, στο φ. 174α ενώ στα φ. 174β – 176α υπάρχουν γραφές μεταγενέστερες της πρώτης. Στην ανεπίσημη απογραφή του 1835 που έγινε από Γάλλους περιηγητές, απογράφεται ως «Πλατύστομο» στον Δήμο Μακρακώμης με 207 κατοίκους και με 47 οικογένειες. Μετά την απελευθέρωση αναφέρεται επίσημα το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Μακρακώμης ενώ το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με τα Λουτρά Πλατυστόμου αποτελούν την τοπική κοινότητα Πλατυστόμου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Μακρακώμης του Δήμου Μακρακώμης και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 258 κατοίκους ενώ ως οικισμός 251.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Μακρακώμης Κατηγορία:Χωριά του νομού Φθιώτιδας
Άγιος Δημήτριος Αργυρού Εύβοιας
Ο Άγιος Δημήτριος Διστύων ή Αργυρού είναι παραθαλάσσιος οικισμός στα όρια της κεντρικής με τη νότια Εύβοια, στην Περιφερειακή Ενότητα Εύβοιας.
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Ο Άγιος Δημήτριος είναι παραθεριστικός οικισμός του Αργυρού στα παράλια του Νότιου Ευβοϊκού κόλπου, στον όρμο Αλμυροποτάμου με υψόμετρο 23 μέτρα. Απέχει 5 χλμ. Ν.-ΝΔ. από το Αργυρό, 28 χλμ. Ν.-ΝΑ. από το Αλιβέρι (έδρα του δήμου) και 73 χλμ. ΝΑ. από την Χαλκίδα. Διαθέτει μεγάλη παραλία που κατά μήκος της υπάρχουν ευκάλυπτοι και αποβάθρα για μικρά σκάφη. Οφείλει το όνομά του στο ομώνυμο εξωκλήσι που σύμφωνα με την παράδοση ιδρύθηκε το 1880. Αναφέρεται επίσημα, ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά το 1971 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Αργυρού. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης μαζί με το Αργυρό και το Μπούφαλο αποτελούν την τοπική κοινότητα Αργυρού που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Διστύων του Δήμου Κύμης - Αλιβερίου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 68 κατοίκους.
Σημείωση
Στην Εύβοια και τον Δήμο Καρύστου υπάρχει ο συνώνυμος οικισμός Άγιος Δημήτριος Μαρμαρίου.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Εύβοιας Κατηγορία:Δήμος Κύμης - Αλιβερίου
Λοφίσκος Ιωαννίνων
Ο Λοφίσκος είναι μικρό ορεινό χωριό της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων.
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Ο Λοφίσκος βρίσκεται σε υψόμετρο 700 μέτρα ενώ απέχει περίπου 4 χλμ. ΝΔ. από την Ελεούσα (έδρα του δήμου) και 10 χλμ. ΒΔ. από την πόλη των Ιωαννίνων. Το χωριό συγκαταλέγεται στα Γραμμενοχώρια, είναι βορειοανατολικά και δίπλα από το Γραμμένο ενώ ως οικισμός αναφέρεται επίσημα μετά την απελευθέρωση της Ηπείρου με την ονομασία Τσέργιαννη το 1919 στο ΦΕΚ 184Α - 19/08/1919 να ορίζεται έδρα της τότε κοινότητα Βράβορης. Το 1927 με το ΦΕΚ 195Α - 16/09/1927 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας ενώ το 1954 με το ΦΕΚ 5Α - 11/01/1954 μετονομάστηκε σε Λοφίσκος. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Λοφίσκου της δημοτικής ενότητας Πασαρώνος που υπάγεται στο δήμο Ζίτσας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει ως πληθυσμό 29 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Ζίτσας Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων
Ιούτοι
μικρογραφία|Η χερσόνησος της [[Γιουτλάνδη|Γιουτλάνδης, η πατρίδα των Γιούτων.]] Ιούτοι ή Γιούτοι ήταν Γερμανικός πληθυσμός, πιθανότατα αυτόχθονος της χερσονήσου της Γιουτλάνδης, που εγκαταστάθηκε στη Βρετανία τον 5o και τον 6o αι. μ.Χ, μετά την φυγή των Ρωμαίων. Σύμφωνα με τον Βέδα ήταν ένα από τα τρία ισχυρότερα γερμανικά έθνη.
Πιστεύεται ότι προέρχονται από την χερσόνησο της Γιουτλάνδης (Iutum στα λατινικά, προφ. Γιούτουμ) και μέρος της βόρειας φριζικής ακτής, αποτελούμενης από την ηπειρωτική Δανία, το νότιο Σλέσβιχ και τη βόρεια Φριζία.
Οι Γιούτοι ίσως έχουν μεταναστεύσει σταδιακά σε μια μεγάλη χρονική περίοδο ή εισέβαλαν και εγκαταστάθηκαν στη νότια Βρετανία στα τέλη του 4ου αιώνα κατά την εποχή των μεγάλων μεταναστεύσεων, ως τμήμα μιας γερμανικής εγκατάστασης εκεί. Οι Γιούτοι επεκτάθηκαν και στην Σαβονία, ενώ το φινλανδικό επώνυμο Γιουουτιλάινεν που προέρχεται από την λέξη "juutti", αναφέρεται στους Γιούτες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία της Δανίας
Κωνσταντίνος Βατάτζης
Ο Κωνσταντίνος ο Βατάτζης ήταν βυζαντινός στρατηγός στα τέλη 11ου αρχές 12ου αιώνα, που είναι γνωστός από συναξάρια για την ζωή του εγγονού του και αυτοκράτορα Ιωάννη Γ΄ Βατάτζη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί Κωνσταντινος Κατηγορία:Βυζαντινοί Στρατοπεδάρχες Κατηγορία:Κυβερνήτες του Θέματος Θρακησίων Κατηγορία:Βυζαντινοί του 12ου αιώνα
Κατάλογος οργανισμών για τις σπάνιες ασθένειες
Αυτή είναι μια λίστα μη κερδοσκοπικών οργανισμών που εργάζονται πάνω στο αντικείμενο των σπάνιων ασθενειών.
Αντρέ Ονανά
Ο Αντρέ Ονανά (γαλλικά: André Onana) (2 Απριλίου 1996) είναι Καμερουνέζος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως τερματοφύλακας για την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Ο Ονανά γεννήθηκε στο Νκολ Νγκοκ. Έγινε μέλος της Μπαρτσελόνα το 2010, αφού είχε ξεκινήσει το ποδόσφαιρο στην Ακαδημία Σαμουέλ Ετό. Στις αρχές Ιανουαρίου 2015, ανακοινώθηκε ότι θα ενταχθεί στον ολλανδικό σύλλογο Άγιαξ τον Ιούλιο του 2015. Η μεταγραφή πραγματοποιήθηκε αργότερα τον ίδιο μήνα. Έκανε το ντεμπούτο του για τον Γιονγκ Άγιαξ στην Ίιρστε Ντιβίζι τον Φεβρουάριο του 2015. Υπέγραψε ένα νέο συμβόλαιο με την Άγιαξ τον Μάιο του 2017, με ισχύ έως το 2021. Τον Μάρτιο του 2019 υπέγραψε ένα νέο συμβόλαιο, με ισχύ μέχρι τον Ιούνιο του 2022.
Τον Μάιο του 2019, ο Ονανά μίλησε για το ότι είναι μαύρος τερματοφύλακας, λέγοντας ότι έπρεπε να δουλέψει σκληρότερα από τους λευκούς ομολόγους τους λόγω λανθασμένων αντιλήψεων ότι κάνουν λάθη.
Διακρίσεις
Ατομικές
Gnossiennes
Οι Gnossiennes (γαλλική προφορά: ​ɡnosjεn) είναι επτά συνθέσεις για πιάνο γραμμένες από τον Γάλλο συνθέτη Ερίκ Σατί κατά τον 19ο αιώνα. Το έργο αυτό είναι ιδιαίτερα γνωστό για το ελεύθερο μέτρο του, τη πειραματική διάθεση του δημιουργού, τον ρυθμό και την αρμονική δομή του. Η λέξη που τιτλοφορεί τις συνθέσεις πιστώνεται στον ίδιο τον Σατί, χωρίς να υπάρχει να εξαχθεί με σιγουριά η ετυμολογία. Η λέξη μπορεί να προέρχεται από τη λέξη "γνώσις", άλλοι υποστηρίζουν ότι προέρχεται από τη λέξη "Κνωσσός".
Τα τρία πρώτα μέρη Trois Gnossiennes δημιουργήθηκαν περίπου το 1890 και δημοσιεύθηκαν το 1893. Οι υπόλοιπες τρεις συνθέσεις ''Gnossiennes Nos. 4–6'' δημοσιεύθηκαν μετά τον θάνατο του Σατί και συγκεκριμένα το 1968. Μάλιστα, ο Σατί δεν φάνηκε ποτέ να τις συμπεριλαμβάνει στις Gnossiennes του. Η 7η Gnossienne είναι το Le Fils des étoiles (με τον ίδιο τον Σατί να την ονομάζει έτσι).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συνθέσεις του Ερίκ Σατί
Γυμνοπαιδίες
Οι Γυμνοπαιδίες (γαλλικά: Gymnopédies) είναι κύκλος τριών συνθέσεων για πιάνο του Γάλλου συνθέτη Ερίκ Σατί, που δημοσιεύθηκαν στο Παρίσι το 1888. Η πρώτη σύνθεση ονομάζεται: Lent et douloureux (Ρε μείζονα/Ρε ελάσσονα), η δεύτερη: Lent et triste (Ντο μείζονα) και η τρίτη: Lent et grave (Λα ελάσσονα). Τα τρία αυτά ατμοσφαιρικά κομμάτια είναι γραμμένα σε 3/4, και έχουν κοινό θέμα και δομή. Οι Gymnopédies θεωρούνται ένας σημαντικός πρόγονος της Ambient μουσικής. Ο Σατί είχε υποστηρίξει ότι το μυθιστόρημα του Γκυστάβ Φλωμπέρ Salammbô, τον είχε εμπνεύσει για αυτή τη σύνθεση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συνθέσεις του Ερίκ Σατί
Παναγία Χρυσοκέφαλος
Χρονολόγηση
Ο ναός ήταν ο πιο σημαντικός της Αυτοκρατορίας της Τραπεζούντας και υπέστη αρκετές μεταβολές. Ο αρχικός ναός ήταν πιθανόν βασιλική με υπερώα, και η μεγαλύτερη αλλαγή σημειώθηκε με την προσθήκη τρούλου και σταυρού στην κάτοψή του.