cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Νεοελληνική αρχιτεκτονική
Ιστορία
Το 1929 τέθηκαν σε ισχύ δύο σημαντικοί νόμοι σχετικά με τα πολυκατοικίες. Ο νόμος για την "οριζόντια ιδιοκτησία" κατέστησε δυνατή την ύπαρξη πολλών διαφορετικών ιδιοκτητών για ένα ακίνητο ή διαμέρισμα. Το πιο σημαντικό αποτέλεσμα αυτού του νόμου ήταν η αντιπαροχή. Με την αντιπαροχή, ο ιδιοκτήτης ενός οικοπέδου, ο οποίος δεν έχει την πολυτέλεια να ανεγείρει ένα ακίνητο, συνάπτει σύμβαση με μια κατασκευαστική εταιρεία έτσι ώστε ο τελευταίος να κτίσει το ακίνητο αλλά να γίνει ιδιοκτήτης ενός αριθμού συμφωνηθέντων διαμερισμάτων. Παρόλο που κατά την περίοδο του Μεσοπολέμου η πρακτική της αντιπαροχής δεν ήταν διαδεδομένη, η αντιπαρόχη έγινε η πιο κοινή μέθοδος ανοικοδόμησης από τη δεκαετία του 1950 και έπειτα.
Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και τον εμφύλιο πόλεμο, η μαζική κατασκευή πολυκατοικιών στα μεγάλα αστικά κέντρα ήταν ένας σημαντικός παράγοντας που συνέβαλε στην ελληνική οικονομία και στη μεταπολεμική ανάκαμψη. Κατά τη δεκαετία του 1960 και του 1970, η Ξενία ήταν ένα πρόγραμμα κατασκευής ξενοδοχείων που χρηματοδοτήθηκε από τον Ελληνικό Οργανισμό Τουρισμού (ΕΟΤ) για τη βελτίωση των τουριστικών υποδομών.
Κατηγορία:Αρχιτεκτονική
Όθων της Βαυαρίας
Ο Όθων (γερμανικά: Otto von Wittelsbach, König von Bayern, 27 Απριλίου 1848 - 11 Οκτωβρίου 1916) ήταν ο Βασιλιάς της Βαυαρίας από το 1886 έως το 1913. Θεωρείται ότι δεν άσκησε ποτέ τα βασιλικά του καθήκοντα, εξαιτίας της ψυχικής νόσου από την οποία υπέφερε. Ο θείος του Λεοπόλδος και ο ξάδελφός του Λουδοβίκος άσκησαν την αντιβασιλεία κατά το σύνολο της της περιόδου που παρέμεινε στο θρόνο ο Όθων.
Πρώιμα χρόνια
Ο Όθων Γουλιέλμος Λεοπόλδος Αδαλβέρτος Βαλδεμάρος γεννήθηκε στις 27 Απριλίου του 1848, κατά τον 7ο μήνα της εγκυμοσύνης της μητέρας του, στα Ανάκτορα του Μονάχου. Πατέρας του ήταν ο Μαξιμιλιανός Β΄ της Βαυαρίας (1811-1864) και μητέρα του η Μαρία της Πρωσίας (1825-1889). Παππούς του από την πλευρά του πατέρα του ήταν ο Λουδοβίκος Α΄ της Βαυαρίας (1786-1868) και γιαγιά του η Θηρεσία της Σαξονίας-Χιλντμπουργκχάουζεν (1792-1854). Από την πλευρά της μητέρας του παππούς του ήταν ο Γουλιέλμος της Πρωσίας (1783-1851) και γιαγιά του η Μαρία Άννα της Έσσης-Χόμπουργκ (1785-1846). Βαπτίσθηκε με ανάδοχο τον θείο του Όθωνα, Βασιλιά της Ελλάδας (1815-1867).
Ο Όθων είχε έναν μεγαλύτερο αδερφό, τον διάδοχο του θρόνου Πρίγκιπα Λουδοβίκο. Οι δύο νέοι πέρασαν το μεγαλύτερο μέρος της παιδικής τους ηλικίας στο Κάστρο Χοενσβανγκάου, όπου διαπαιδαγωγήθηκαν. Οι γονείς τους ήταν απόμακροι και ψυχροί, αποφεύγοντας συχνά την επαφή και επικοινωνία με τα παιδιά τους. Η μητέρα τους ενδιαφερόταν για το τι φορούσαν τα αδέρφια, διατάσσοντας τον Λουδοβίκο να είναι πάντα ντυμένος με μπλε και τον Όθωνα να φοράει πάντα κόκκινα. Ο πατέρας τους ήταν αυστηρός με τους πρίγκιπες, ιδιαίτερα με τον Λουδοβίκο, τον κληρονόμο του. Μεταξύ του 1853 και του 1863, τα αδέρφια διέμεναν για τις καλοκαιρινές τους διακοπές στη Βασιλική Έπαυλη στο Μπέρχτεσγκαντεν, η οποία είχε κατασκευαστεί για τον πατέρα τους.
Ο Όθων εντάχθηκε στον Βαυαρικό Στρατό Ξηράς το 1863. Στις 27 Απριλίου του 1863 ονομάστηκε ανθυπολοχαγός και κατόπιν έγινε δεκτός στη Σχολή Δοκίμων Αξιωματικών την 1η Μαρτίου του 1864. Στις 26 Μαΐου του 1864 προήχθη στο βαθμό του υπολοχαγού.
Ο Όθων προήχθη στο βαθμό του λοχαγού στις 27 Απριλίου 1866 και ανέλαβε υπηρεσία στη Βασιλική Φρουρά Πεζικού της Βαυαρίας. Συμμετείχε στον Αυστρο-Πρωσικό Πόλεμο του 1866 και ως συνταγματάρχης στον Γαλλο-Πρωσικό πόλεμο του 1870-1871. Η συμμετοχή του στο πεδίο της μάχης τον τραυμάτισαν ψυχικά και του προκάλεσαν κατάθλιψη και αϋπνίες. Όταν ο Γουλιέλμος Α΄ της Πρωσίας ανακηρύχθηκε Γερμανός Αυτοκράτορας στις 18 Ιανουαρίου 1871 στο Παλάτι των Βερσαλλιών, ο Πρίγκιπας Όθων και ο θείος του, Λεοπόλδος, αντιπροσώπευσαν τον Λουδοβίκο Β΄, ο οποίος αρνήθηκε να συμμετάσχει στις συνομιλίες (παρόλο που αναγνώρισε στον Γουλιέλμο τον αυτοκρατορικό τίτλο με επιστολή του). Στη συνέχεια, ο Όθων κατέκρινε τους εορτασμούς ως επιδεικτικούς και άκαρδους σε μία επιστολή προς τον αδελφό του. Ο Όθων περιφρονούσε τους φιλόδοξους Πρώσους συγγενείς του και αντιπαθούσε σφόδρα την Πρωσίδα μητέρα του, ενώ ήταν τρομοκρατημένος με την δημιουργία της νέας Γερμανικής Αυτοκρατορίας. Η εχθρότητά του δεν ήταν μυστική από την πρωσική κυβέρνηση.
Το 1868 ο Όθων έλαβε από τον αδελφό του το Βασιλικό Τάγμα του Αγίου Γεωργίου για την Υπεράσπιση της Αμώμου Συλλήψεως. Το 1869 εντάχθηκε στο Τάγμα του Παναγίου Τάφου, με πρωτοβουλία του Καρδινάλιου Καρλ Αουγκούστ φον Ράιζαχ.
Ψυχικά προβλήματα
Μετά τον Γαλλο-Πρωσικό Πόλεμο, ο Όθων έγινε ιδιαίτερα καταθλιπτικός και αγχώδης, γεγονός που ανησύχησε την οικογένειά του. Σταδιακά η κατάστασή του χειροτέρευσε, ενώ έπαψε να κοιμάται φυσιολογικά. Ο Λουδοβίκος τρομοκρατήθηκε γιατί υπολόγιζε ότι ο Όθων θα παντρευόταν και θα αποκτούσε έναν γιο, που θα μπορούσε τελικά να κληρονομήσει τον θρόνο. Ο Όθων τέθηκε υπό ιατρική επίβλεψη, με γιατρούς να αναφέρουν τον Ιανουάριο του 1872 ότι ο πρίγκιπας ήταν ψυχικά ασθενής. Το 1873 απομονώθηκε από την οικογένειά του στο Παλάτι Νίμφενμπουργκ. Ο θεράπων ιατρός του, Μπέρνχαρντ φον Γκούντεν, διέγνωσε αργότερα ότι ο αδελφός του Όθωνα, Λουδοβίκος, ήταν και εκείνος ψυχικά ασθενής, χωρίς να τον έχει εξετάσει, κάτι που προκάλεσε ερωτήματα σχετικά με τις ικανότητες και τα κίνητρα του γιατρού. Τόσο ο Λουδοβίκος όσο και ο Όθων αντιπαθούσαν την Πρωσία, όμως ο θείος τους, Πρίγκιπας Λεοπόλδος, αλλά και ο γιατρός Γκούντεν, υποστήριζαν την μετατροπή της Πρωσίας σε κυρίαρχη ηγεμονική δύναμη. Μερικοί πίστευαν ότι οι διαγνώσεις του Γκούντεν για τον Όθωνα και τον Λουδοβίκο υποκινούνταν από πολιτικά κίνητρα και ότι μπορούσαν και έπρεπε να είχαν γίνει περισσότερα για να βοηθηθεί και να θεραπευθεί ο Όθων. Ακόμη, εξετάζεται η θεωρία που θέλει τον Όττο φον Μπίσμαρκ να επιδιώκει την απομάκρυνση από την εξουσία του Λουδοβίκου και του Όθωνα, προκειμένου να αντικατασταθούν από τον εύπλαστο θείο τους, Λεοπόλδο.
Το 1875, κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας προς τιμήν της Αγίας Δωρεάς στην Εκκλησία Φράουενκιρχε του Μονάχου, ο Όθων εισέβαλε αιφνιδιαστικά στο ναό φορώντας κυνηγετικά ρούχα και έπεσε στα γόνατα του Αρχιεπισκόπου Γκρέγκορ φον Σερ ζητώντας του συγχώρεση για τις αμαρτίες του. Η Θεία Λειτουργία διακόπηκε και ο πρίγκιπας απομακρύνθηκε χωρίς αντίσταση από την εκκλησία. Στη συνέχεια μεταφέρθηκε στα Ανάκτορα Σλάισχαϊμ και ουσιαστικά κρατήθηκε εκεί ως αιχμάλωτος. Ο Γκούντενδεν έκανε καμία προσπάθεια προκειμένου να τον θεραπεύσει, ενώ είναι πιθανό να τον νάρκωναν σε μεγάλο βαθμό. Η τελευταία δημόσια εμφάνιση του Όθωνα ήταν η παρουσία του στο πλευρό του αδελφού του κατά τη στρατιωτική παρέλαση της 22ας Αυγούστου 1875 στο Μόναχο. Το καλοκαίρι του 1876 διέμεινε για μερικές εβδομάδες στην Έπαυλη του Λούντβιγκσταλ στο Δάσος της Βαυαρίας. Την άνοιξη του 1880 η κατάστασή του επιδεινώθηκε. Το 1883 περιορίστηκε υπό ιατρική επίβλεψη στο Παλάτι του Φίρστενριντ, κοντά στο Μόναχο, όπου παρέμεινε για το υπόλοιπο μέρος της ζωής του. Το παλάτι είχε τροποποιηθεί ειδικά για τον εγκλεισμό του Όθωνα. Ο Λουδοβίκος τον επισκεπτόταν κατά καιρούς τη νύχτα και διέταζε να μην ασκείται βία εναντίον του αδελφού του.
Το 1886 ένας βασιλικός ιατρός έγραψε μια έκθεση στην οποία δήλωνε ότι ο Όθων ήταν βαριά ψυχικά άρρωστος. Ο Όθων πιθανό να έπασχε από σχιζοφρένεια. Κατά τα τελευταία χρόνια της ζωής του υπέφερε από κινητικά προβλήματα.
Βασιλιάς της Βαυαρίας
Στις 10 Ιουνίου του 1886 ο Λουδοβίκος Β΄ αναγκάστηκε από τους υπουργούς του να παραχωρήσει την εξουσία στο θείο του, Πρίγκιπα Λεοπόλδο, ο οποίος έγινε Αντιβασιλέας της Βαυαρίας. Τρεις ημέρες αργότερα ο Λουδοβίκος Β΄ πέθανε κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες και ο Πρίγκιπας Όθων τον διαδέχθηκε στο θρόνο ως Βασιλιάς της Βαυαρίας, σύμφωνα με τον νόμο περί διαδοχής της Βαυαρίας.
Δεδομένου ότι ο Όθων δεν μπορούσε να ηγηθεί της κυβέρνησης, λόγω της ψυχικής του ασθένειας (επίσημα λεγόταν ότι ο Βασιλιάς έχει μελαγχολία), συνεχίστηκε η αντιβασιλεία του Πρίγκιπα Λεοπόλδου. Λέγεται ότι ο Όθων δεν κατανόησε ότι ανήλθε στο θρόνο, κάτι που του ανακοινώθηκε την επόμενη μέρα μετά την άνοδό του. Νόμιζε μάλιστα ότι ο θείος του Λεοπόλδος ήταν ο νόμιμος Βασιλιάς. Ωστόσο, τα βαυαρικά στρατεύματα ορκίζονταν πίστη στο όνομα του Όθωνα Α΄ και κόπηκαν νομίσματα με το πορτρέτο του.
Ο Λεοπόλδος κράτησε το αξίωμα του Πρίγκιπα Αντιβασιλέα μέχρι το θάνατό του στις 12 Δεκεμβρίου 1912. Τον διαδέχθηκε ο γιος του Λουδοβίκος (1845-1921), ο οποίος ήταν πρώτος ξάδελφος του Όθωνα. Την περίοδο εκείνη ήταν προφανές ότι ο Όθων δεν θα έβγαινε ποτέ από την απομόνωση και δεν θα ήταν ποτέ σε θέσει να βασιλεύει ενεργά. Σύντομα μόλις ο Λουδοβίκος έγινε Αντιβασιλέας, μέρος του Τύπου και πολιτικοί παράγοντες, άρχισαν να υποστηρίζουν ανοιχτά ότι θα έπρεπε ο Όθων να εκθρονιστεί.
Κατά συνέπεια, το Σύνταγμα της Βαυαρίας τροποποιήθηκε στις 4 Νοεμβρίου 1913 συμπεριλαμβάνοντας μια ρήτρα που διευκρίνιζε ότι εάν μια αντιβασιλεία για λόγους ανικανότητας διαρκούσε δέκα χρόνια, χωρίς να υπάρχει προσδοκία ο Βασιλιάς να μπορέσει να αναλάβει τα καθήκοντά του, ο Αντιβασιλέας θα μπορούσε να τερματίσει την αντιβασιλεία, να καθαιρέσει τον Βασιλιά και να αναλάβει ο ίδιος το θρόνο με τη σύμφωνη γνώμη του νομοθετικού σώματος. Την επόμενη μέρα, ο Πρίγκιπας Λουδοβίκος τερμάτισε την αντιβασιλεία και ανακηρύχθηκε Βασιλιάς ως Λουδοβίκος Γ΄. Το κοινοβούλιο ενέκρινε την απόφασή του στις 6 Νοεμβρίου και στις 8 Νοεμβρίου ο Λουδοβίκος Γ΄ έδωσε τον καθιερωμένο συνταγματικό του όρκο. Ο Βασιλιάς Όθων επετράπη να διατηρήσει τον τίτλο και τις τιμές του μονάρχη για όσο ζούσε.
Ο Όθων πέθανε απροσδόκητα στις 11 Οκτωβρίου του 1916 από εντερική απόφραξη. Ενταφιάστηκε στην κρύπτη του Ναού του Αγίου Μιχαήλ στο Μόναχο. Σύμφωνα με τη βαυαρική βασιλική παράδοση, η καρδιά του Βασιλιά τοποθετήθηκε στο Παρεκκλήσι της Χάριτος στο Αλταίττινγκ, δίπλα σε εκείνες του αδελφού, του πατέρα και του παππού του.
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της Βαυαρίας Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ
Άγιος Ευστράτιος (αποσαφήνιση)
Με την ονομασία Άγιος Ευστράτιος μπορεί να αναφέρονται:
Αγιος Ευστρατιος
1742 Σάιφερς
Ο Σάιφερς (Schaifers) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,113. Ανακαλύφθηκε το 1934 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Γερμανού αστρονόμου Καρλ Σάιφερς (Karl Schaifers, 1921-2009).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Σάιφερς εκτιμάται σε 20,11 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,1446 ± 0,025. Ο Σάιφερς περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 8 ώρες και 34 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σαιφερς
Περιφερειακή Ενότητα Σποράδων
Η Περιφερειακή Ενότητα Σποράδων είναι υποδιαίρεση της Περιφέρειας Θεσσαλίας η οποία προέκυψε από την κατάτμηση του πρώην Νομού Μαγνησίας. Αποτελείται από τους δήμους Αλοννήσου, Σκιάθου και Σκοπέλου.
Ο συνολικός πληθυσμός της Περιφερειακής Ενότητας ανέρχεται σε 13.798 κατοίκους, με τους 4.883 από αυτούς να κατοικούν στην έδρα της, την κωμόπόλη της Σκιάθου.
Επαρχία Γκίρνε
thumb|320px|Τοποθεσία της Επαρχίας "Γκίρνε" στο κατεχόμενο από τουρκικά στρατεύματα τμήμα της Κύπρου. Η Επαρχία Γκίρνε (τουρκικά: Girne İlçesi, ) είναι η γεωγραφική ζώνη της Κερύνειας όπως την ονομάζει η Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου (ΤΔΒΚ) δηλαδή το ψευδοκράτος που δημιούργησε η Τουρκία στο κατεχόμενο βόρειο τμήμα της Κυπριακής Δημοκρατίας μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο. Έχει έκταση 690 τετραγωνικά χιλιόμετρα.
Εδαφικώς αντιστοιχεί εκ του νόμου (de jure) σε ολόκληρη την περιοχή της Επαρχίας Κερύνειας της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επαρχίες της Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου Κατηγορία:Επαρχία Γκίρνε
Μονοβάπορη Εταιρεία
Μονοβάπορη εταιρεία είναι η πιο διαδεδομένη μέθοδος οργάνωσης των ναυτιλιακών επιχειρήσεων. Βασίζεται στην αρχή ότι σε κάθε εταιρεία αντιστοιχεί η κυριότητα ενός μόνο πλοίου, το οποίο αποτελεί και το μοναδικό περιουσιακό της στοιχείο. Η τακτική του για κάθε πλοίο και μια ξεχωριστή ανώνυμη εταιρεία ήταν έμπνευση του Αριστοτέλη Ωνάση που είχε δώσει και τη σχετική εντολή στη νομική του υπηρεσία. Αυτή η μορφή οργάνωσης των επιχειρήσεων είναι αρρύθμιστη στο νόμο και προσφέρει πλήθος πλεονεκτημάτων για τους μετόχους και κινδύνων για τους δανειστές της εταιρείας.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Ναυτικό Δίκαιο-Μονοβάπορη εταιρεία (Έφη Παλαιολόγου-Δημήτρης Σκουτέλης).pdf
Άρειος Πάγος 2/2013 Κατηγορία:Ναυτιλία
Άνω Δαμάστα Φθιώτιδας
Για τον όμορο οικισμό Κάτω Δαμάστα, δείτε το λήμμα Κάτω Δαμάστα
Η Άνω Δαμάστα είναι πεδινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας σε υψόμετρο 60 μέτρων.
Πληθυσμός
(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)
Πηγές
Κατηγορία:Δήμος Λαμιέων Κατηγορία:Χωριά του νομού Φθιώτιδας
Γκαγκίκ του Καχέτι
Ο Γκαγκίκ, Gagik, გაგიკი, (απεβ. το 1058) από τον Οίκο των Βαγρατιδών της Αρμενίας (Μπαγκατούνι) ήταν βασιλιάς τού Καχέτι και τού Χερέτι στην ανατολική Γεωργία από το 1039 έως το 1058.
Βιογραφία
Ήταν γιος τού Αρμένιου βασιλιά Δαβίδ Α΄ τού Λορί και της Γεωργιανής συζύγου του, αδελφής τού βασιλιά Γεωργίου Γ΄ τού Καχέτι, που υιοθέτησε τον Γκαγκίκ ως γιο και διάδοχό του. Όταν ο Γεώργιος Γ΄ απεβίωσε το 1029, ο βασιλιάς Bαγράτ Δ΄ της Γεωργίας προσάρτησε το Kαχέτι στο βασίλειό του, αλλά το 1039 η αριστοκρατία τού Kαχέτι επέτυχε να αποκαταστήσει τη μοναρχία και εγκατέστησε τον Γκαγκίκ ως βασιλιά.
Μέσω ελιγμών μεταξύ τού Βαγράτ Δ΄ και τού ισχυρού Γεωργιανού πολέμαρχου Λιπαρίτ Ορμπελιάνι, ο Γκαγκίκ κατάφερε να διατηρήσει το στέμμα του και την ακεραιότητα τού βασιλείου του. Βοήθησε τον Βαγράτ Δ΄ στις αποστολές του κατά τού εμιράτου της Τιφλίδας, αλλά όταν ο βασιλιάς της Γεωργίας προσπάθησε να πάρει τις κτήσεις τού Γκαγκίκ στο Χερέτι, ο Γκαγκίκ συμμάχησε με τον Λιπαρίτ στην εξέγερση τού 1046-47 κατά τού Βαγράτ Δ΄ και επέτυχε λίγο πολύ σταθερό έλεγχο των εδαφών του. Τον διαδέχθηκε ο γιος του Αγκσαρτάν Α΄.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Βασιλείς του Καχέτι και του Χερέτι
Άγιος Λουκάς
Πρόσωπα
Η ονομασία Άγιος Λουκάς αναφέρεται σε περισσότερους χριστιανούς αγίους όπως:
Βλ. επίσης Όσιος Λουκάς ο εν Στειρίω (Στειριώτης)
Οικισμοί
Με την ονομασία αυτή υπάρχουν οι εξής οικισμοί της Ελλάδας:
Με την ονομασία αυτή υπάρχουν οι εξής οικισμοί στην Κύπρο:
Δείτε επίσης
Αγιος Λουκας Αγιος Λουκας
Δημήτριος Μπερναρδάκης
Ο Δημήτριος Μπερναρδάκης ή Βερναρδάκης (1799 - 28 Μαΐου 1870) ήταν Έλληνας έμπορος και ευεργέτης του Εθνικού Πανεπιστημίου.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Ταϊγάνιο της Ρωσίας το 1799. Πατέρας του ήταν ο Γεώργιος Μπεναρδάκης, μητέρα του η Μαρία το γένος Αλφιεράκη. Η οικογένεια του πατέρα του αναγκάστηκε να καταφύγει και να εκπατριστεί στην Σμύρνη και από εκεί στην Ταϊγάνη της Ρωσίας, η δε της μητέρας του από την Πελοπόννησο στην Οδησσό.
Δώρισε στην πατρίδα του μεγαλόδωρες οικονομικές ενισχύσεις, προώθησε σημαντικά την Ελληνική Βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου των Αθηνών, και την ανέγερση του Εθνικού Μουσείου. Με την δωρεά του αποπερατώθηκε το 1864 η οικοδόμηση και επισκευή του κτηρίου του Πανεπιστημίου, παίρνοντας την τελική του μορφή. Ίδρυσε δε και υποτροφίες για σπουδές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Έκανε και δωρεές για τον εξοπλισμό της Εθνοφυλακής και την ανέγερση εκκλησιών.
Τελικά έχασε μεγάλο μέρος της περιουσίας του, όταν το 1865 οι συνθήκες χειροτέρεψαν. Απεβίωσε το 1870 στην Πετρούπολη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες Κατηγορία:Ρώσοι στρατιωτικοί
Τζεράρντ Λίμπρουγκεν
Ο Τζεράρντ Λίμπρουγκεν (λατινικό αλφάβητο : Gerard Leembruggen) (26 Φεβρουαρίου 1897 - 13 Μαΐου 1980) ήταν Ολλανδός αθλητής της αντισφαίρισης, ο οποίος εκπροσώπησε την Ολλανδία στο Κύπελλο Ντέιβις και στους Ολυμπιακούς Αγώνες.
Στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1924 στο απλό έχασε στο δεύτερο γύρο από τον Μπρίαν Γκίλμπερτ σε τρία σετ και στο διπλό με συμπαίκτη τον συμπατριώτη Μάριους φαν ντερ Φέεν αποκλείστηκαν στον πρώτο γύρο από τους Λάντισλαβ Ζέμλα και Γιάν Κόζελουχ.
Στο κύπελλο Ντέιβις αγωνίστηκε το 1933 κι είχε δύο ήττες στο απλό.
Ο Λίμπρουγκεν αγωνίστηκε σε τέσσερα πρωταθλήματα του Γουίμπλεντον μεταξύ 1924 και 1934. Έφτασε στο δεύτερο γύρο το 1924, 1925 και 1926. Στο διπλό συνεργάστηκε με τους Bylandt (1924), Μάριους φαν ντερ Φέεν (1925, 1926) και τον Joop Knottenbelt (1934), αλλά δεν κατάφερε να περάσει από τον πρώτο γύρο και στις τέσσερις συμμετοχές του. Η μόνη συμμετοχή του στο μικτό ήταν με συμπαίκτρια την Χίλαρυ Στέμπινγκ το 1924 όπου κι εκεί αποκλείστηκαν στον πρώτο γύρο.
Το μεγάλο κόλπο
Ο όρος το μεγάλο κόλπο μπορεί να αναφέρεται:
Τουρνουά Ανδρέας Βαρίκας
To Τουρνουά Μπάσκετ "Ανδρέας Βαρίκας" ήταν ένα ετήσιο τουρνουά που διοργάνωνε η ομάδα μπάσκετ του Πανιωνίου, στη μνήμη του Ανδρέα Βαρίκα, που υπήρξε ο αναμορφωτής του τμήματος μπάσκετ του συλλόγου. Διεξαγόταν επί είκοσι χρόνια, από το 1990 ως το 2009 κάθε φθινόπωρο, πριν από την έναρξη της επίσημης μπασκετικής περιόδου, με τη συμμετοχή του Πανιωνίου και άλλων τριών συλλόγων. Είχε καθιερωθεί ως ένα από τα σημαντικότερα τουρνουά μπάσκετ στην Ελλάδα. Αν και είχε χαρακτήρα προετοιμασίας, εντούτοις προσκαλούνταν ομάδες υψηλού επιπέδου, ελληνικές ή ευρωπαϊκές, και είχε σημαντική δημοσιότητα. Οι δώδεκα από τις είκοσι διοργανώσεις είχαν διεθνή χαρακτήρα, με τη συμμετοχή ευρωπαϊκών ομάδων.
Τον Δεκέμβριο του 2012 ο Πανιώνιος αποφάσισε να ονομάσει Χριστουγεννιάτικο Τουρνουά Μπάσκετ Μίνι "Ανδρέας Βαρίκας", το ετήσιο τουρνουά μπάσκετ των τμημάτων υποδομής του συλλόγου, το οποίο τον Ιανουάριο του 2013 διεξάγεται για 13η χρονιά κατά την περίοδο των εορτών.
Ο Ανδρέας Βαρίκας
Ο Ανδρέας Βαρίκας (1945-1990) ήταν ένας σπουδαίος άνθρωπος και οραματιστής. Ο Ανδρέας Βαρίκας ήταν Πανιώνιος και η μνήμη του τιμάται με το τουρνουά που διοργανώνει η αγαπημένη του ομάδα κάθε χρόνο από τότε, στις 29 Αυγούστου του 1990, που άφησε την τελευταία του πνοή νικημένος από τον καρκίνο σε ηλικία μόλις 45 ετών. Ο Ανδρέας Βαρίκας γεννήθηκε το 1945. Ήταν γόνος οικογένειας των γραμμάτων, αφού ο πατέρας του Βάσος Βαρίκας ήταν δημοσιογράφος και συγγραφέας. Σπούδασε ηλεκτρολόγος μηχανικός και ήταν λόγιος. Είχε μεταφράσει εγχειρίδια αρχιτεκτονικής, συλλογές ποιημάτων και φιλοσοφικά δοκίμια.
Αν και απεχθανόταν τις διοικητικές καρέκλες, ξεκίνησε να ασχολείται με τον Πανιώνιο 365 μέρες το χρόνο, 24 ώρες το εικοσιτετράωρο. Ήταν ο οραματιστής της ομάδας του Πανιωνίου που μεσουράνησε στο ελληνικό μπάσκετ στη δεκαετία του '80, αφού αυτός προώθησε και στήριξε τα παιδικά και εφηβικά τμήματα του συλλόγου, από τα σπλάχνα των οποίων ξεπετάχτηκαν δεκάδες μπασκετμπολίστες. Καθημερινά όργωνε τα ανοιχτά γήπεδα μπάσκετ της Αθήνας για την εύρεση νέων ταλέντων μαζί με τον Παύλο Κορκίδη, τον Αργύρη Κορωναίο και τον Τάσο Γιάνναρο και ευτύχησε να δει τον Πανιώνιο να παίζει στον τελικό των πλέι οφ της Α1 το 1987.
Όμως, δεν πρόλαβε να χαρεί την κατάκτηση από το σύλλογο του Κυπέλλου Ελλάδας, που έγινε οκτώ μήνες μετά το θάνατό του. Στη μνήμη του ο Πανιώνιος ονόμασε "Κλειστό γήπεδο Ανδρέας Βαρίκας" το παλιό κλειστό γήπεδο που χρησιμοποιούσαν τα τμήματα υποδομής στο Στάδιο Νέας Σμύρνης. Από τον Ιανουάριο του 2013 διπλά στο παλιό κλειστό κατασκευάστηκε βοηθητικό που ονομάστηκε "Γήπεδο μπάσκετ Αργύρης Κορωναίος" προς τιμήν του Αργ. Κορωναίου, στενού συνεργάτη του Βαρίκα και συνεχιστή του έργου του. Από το ίδιο έτος το όνομα του Βαρίκα δόθηκε στο ετήσιο χριστουγεννιάτικο τουρνουά μπάσκετ των τμημάτων υποδομής του συλλόγου που ονομάζεται: Χριστουγεννιάτικο Τουρνουά Μπάσκετ Μίνι "Ανδρέας Βαρίκας".
Ιστορικό - Συμμετοχές
Το πρώτο τουρνουά "Ανδρέας Βαρίκας" πραγματοποιήθηκε στις 21 και 22 Σεπτεμβρίου του 1990, μόλις τρεις εβδομάδες μετά τον άδικο χαμό του οραματιστή της ομάδας, με τη συμμετοχή του τότε "αυτοκράτορα" του ελληνικού μπάσκετ, Άρη, της πρωταθλήτριας Ευρώπης Γιουγκοπλάστικα και της θρυλικής ρωσικής ΤΣΣΚΑ Μόσχας.
Στα τουρνουά "Ανδρέας Βαρίκας" έχουν παρελάσει σχεδόν όλες οι μεγάλες δυνάμεις του ελληνικού μπάσκετ (Παναθηναικός, ΑΕΚ, ΠΑΟΚ, Άρης Θεσσαλονίκης) και ιστορικές ευρωπαϊκές ομάδες, όπως η ισραηλινή Μακάμπι Τελ Αβίβ, η σλοβενική Ολίμπια Λουμπλιάνα και οι σερβικές Παρτιζάν και Ερυθρός Αστέρας Βελιγραδίου.
Ο αριθμός συμμετοχών ανά ομάδα από το 1990 ως το 2009 είναι:
Οι διοργανώσεις
Πολυνίκης είναι ο Πανιώνιος με 12 κατακτήσεις. Δύο κατακτήσεις έχει ο Άρης, από μία η Γιουγκοπλάστικα, ο Ερυθρός Αστέρας, ο Κολοσσός, ο ΠΑΟΚ, ο Ηλυσιακός ενώ το 2003 μοιράστηκαν το τρόπαιο ο Ιωνικός Ν.Φ. με τον Πανιώνιο που ισοβάθμισαν στην πρώτη θέση. Συνοπτικά:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πανιώνιος Σμύρνης Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση στην Ελλάδα
Βροχή κρέατος στο Κεντάκι
Η βροχή κρέατος στο Κεντάκι ήταν ένα περιστατικό που έλαβε χώρα στις 3 Μαρτίου του 1876 σε κομητεία του Κεντάκι των Ηνωμένων Πολιτειών από τις 11 π.μ. έως τις 12 το μεσημέρι. Κατά την διάρκεια του περιστατικού κομμάτια κόκκινου κρέατος μεγέθους 5 × 5 εκατοστών, με τουλάχιστον ένα κομμάτι μεγέθους 10 × 10 εκ., έπεσαν από τον ουρανό στην κοινότητα Ολύμπια στην πολιτεία του Κεντάκι. Υπήρξαν διάφορες θεωρίες που προσπάθησαν να εξηγήσουν την προέλευση του κρέατος, με την επικρατέστερη να αποδίδει την βροχή κρέατος σε αρπακτικά πτηνά, όπως γύπες. Σύμφωνα με την θεωρία, ένα σμήνος πτηνών εκστόμισαν τα γεύματά τους όταν τρομοκρατήθηκαν από επερχόμενο αεροπλάνο. Ο ακριβής τύπος κρέατος δεν αναγνωρίστηκε ποτέ. Το φαινόμενο καταγράφηκε από διάφορες εφημερίδες της εποχής, συμπεριλαμβανομένης της New York Times.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κεντάκι
Κρακατόα
Το Κρακατόα ή Κρακατάου (Krakatoa, ινδονησιακά: Krakatau) είναι ηφαιστειακό νησί το οποίο βρίσκεται στον πορθμό της Σούνδας, ανάμεσα στα νησιά Ιάβα και Σουμάτρα. Το όνομα χρησιμοποιείται για την ομάδα νησιών η οποία αποτελεί τα κατάλοιπα ενός μεγαλύτερου νησιού το οποίο καταστράφηκε από την κατακλυσμιαία έκρηξη του 1883. Στην καλδέρα του που σχηματίστηκε το 1883 αναδύθηκε το 1927 ένα νέο νησί, το Ανάκ Κρακατάου (κυριολεκτικά παιδί του Κρακατάου), το οποίο είναι ενεργό ηφαίστειο.
Η πιο αξιοσημείωτη έκρηξη του Κρακατόα έλαβε χώρα το 1883 και κλιμακώθηκε με μια σειρά εκρήξεων στις 26-27 Αυγούστου 1883, οι οποίες είναι από τα πιο βίαια ηφαιστειακά γεγονότα στην καταγεγραμμένη ιστορία. Η έκρηξη είχε εκτιμώμενη ισχύ στην κλίμακα VEI 6, ισοδύναμη με 200 μεγατόνους ΤΝΤ - περίπου 13.000 φορές ισχυρότερη από την βόμβα Λιτλ Μπόι (13-16 kt), η οποία κατέστρεψε τη Χιροσίμα κατά τη διάρκεια του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου, και τέσσερις φορές ισχυρότερη από την Τσαρ Μπόμπα (50 Mt), την ισχυρότερη πυρηνική βόμβα που έχει εκραγεί. Ηφαιστειακή σποδός σχημάτισε μια στήλη ύψους 30.000 μέτρων και υπολογίζεται ότι ο όγκος των ηφαιστειακών αναβλημάτων ήταν 25 κυβικά χιλιόμετρα. Η έκρηξη ακούστηκε μέχρι το Άλις Σπρινγκς, στην κεντρική Αυστραλία, περίπου 3.600 χιλιόμετρα μακριά, καθώς και τα νησιά Ροντρίγκες, κοντά στον Μαυρίκιο, 4.780 χιλιόμετρα δυτικά.
Σύμφωνα με τα επίσημα αρχεία των Ολλανδικών Ανατολικών Ινδιών, 165 χωριά και πόλεις καταστράφηκαν κοντά στο Κρακατόα, και 132 υπέστησαν σημαντικές ζημιές. Τουλάχιστον 36.417 άνθρωποι πέθαναν και πολλοί περισσότεροι τραυματίστηκαν, κυρίως από τα τσουνάμι που ακολούθησαν στην έκρηξη. Πυροκλαστικές ροές διέσχισαν τον πορθμό της Σούνδας και έφτασαν μέχρι τις ακτές της Σουμάτρας. Η έκρηξη κατέστρεψε περίπου τα δύο τρίτα του νησιού Κρακατόα.
Εκρήξεις στην περιοχή μετά το 1927 έχουν δημιουργήσει ένα νέο νησί στην ίδια θέση, το Άνακ Κρακατάου, στο οποίο συχνά λαμβάνουν χώρα εκρήξεις. Στα τέλη του 2011, το νησί είχε ακτίνα περίπου 2 χιλιομέτρων και ύψος 324 μέτρα πάνω από τη θάλασσα, μεγαλώνοντας 5 μέτρα κάθε χρόνο.
Πηγές
Κατηγορία:Ηφαιστειογενή νησιά κατηγορία:Νησιά της Ινδονησίας κατηγορία:Ηφαίστεια της Ινδονησίας
Λουκάς
Λουκάς είναι ανδρικό όνομα.
Δειτε επίσης
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Bicep
Οι Bicep είναι ένα δίδυμο DJ και παραγωγών ηλεκτρονικής μουσικής από το Μπέλφαστ της Βόρειας Ιρλανδίας, αποτελούμενο από τους Άντριου Φέργκιουσον και Μάθιου ΜακΜπράιαρ.
Ιστορία
Ιδρύθηκαν το 2009 ως δίδυμο παραγωγής μουσικής και DJing στο Λονδίνο του Ηνωμένου Βασιλείου. Φίλοι από την παιδική τους ηλικία, δημιούργησαν ένα ιστολόγιο με τίτλο "Feel My Bicep ", το οποίο χρησιμοποιήθηκε για τη δημοσίευση χαμένων και ξεχασμένων ντίσκο, Chicago house, Detroit techno και Italo disco edits.
Κυκλοφόρησαν κομμάτια στις δισκογραφικές εταιρείες Throne of Blood, Traveller Records και Mystery Meat, πριν συμμετάσχουν στην Aus Music του Γουίλ Σολ και δημιούργησαν τη δική τους εταιρεία παραγωγής με την ονομασία Feel My Bicep τον Σεπτέμβριο του 2012. Εκείνη τη χρονιά το δίδυμο βραβεύτηκε με το βραβείο Best of British Breakthrough DJ του DJ Mag.
Το 2014, μετακόμισαν σε ένα νέο στούντιο στην πόλη Σόουρντιτς.
Το 2015, εμφανίστηκαν ζωντανά για πρώτη φορά στο φεστιβάλ AVA στο Μπέλφαστ, το οποίο ηχογραφήθηκε από το Boiler Room.
Αθλητισμός στην Ελλάδα
Η Ελλάδα έχει ως χώρα με εξέχουσα θέση σε αρκετά αθλήματα. Ειδικότερα, στο ποδόσφαιρο γνώρισε επιτυχία, με την εθνική Ελλάδος να κερδίζει το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου το 2004. Πολλοί Έλληνες αθλητές έχουν επίσης σημειώσει αρκετές επιτυχίες και έχουν κερδίσει παγκόσμιους και ολυμπιακούς τίτλους σε πολλά αθλήματα τα τελευταία χρόνια, όπως στο μπάσκετ, στην πάλη, στην υδατοσφαίριση, στον στίβο και στην άρση βαρών. Η επιτυχημένη διοργάνωση των Ολυμπιακών και Παραολυμπιακών Αγώνων του 2004 οδήγησε στην περαιτέρω ανάπτυξη πολλών αθλητικών δομών. Οι Έλληνες αθλητές έχουν κερδίσει συνολικά 146 μετάλλια για την Ελλάδα σε 15 διαφορετικά Ολυμπιακά αθλήματα στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες.
Bicep
Ιστορία
Στις 6 Οκτωβρίου 2020, ανακοίνωσαν το δεύτερο άλμπουμ τους Isles, το οποίο θα κυκλοφορήσει από τη δισκογραφική Malone Road στις 22 Ιανουαρίου 2021. Για την προώθηση του άλμπουμ, κυκλοφόρησαν το σινγκλ "Apricots" καθώς και τα τραγούδια "Atlas" και "Saku".
Αθλητισμός στην Ελλάδα
Ωστόσο στην Ελλάδα δεν υπάρχει ενεργή παρουσία του μπέιζμπολ, του χόκεϊ και άλλων αθλημάτων.
Bicep
Ζωντανές παραστάσεις
Μεταξύ 2017-2018, το ντουέτο ξεκίνησε μια εκτεταμένη παγκόσμια περιοδεία, παίζοντας σε γεμάτους συναυλιακούς χώρους σε όλο τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ, της Ιαπωνίας και της Ευρώπης. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, εμφανίστηκαν σε γεμάτους συναυλιακούς χώρους: στο Electric Brixton, το Roundhouse και σε τρεις συνεχόμενες ημερομηνίες στο Printworks του Λονδίνου, συναυλία η οποία βιντεοσκοπήθηκε από το Resident Advisor και ήταν μία από τις τελευταίες ζωντανές εμφανίσεις τους έως το 2020.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ντουέτα ηλεκτρονικής μουσικής Κατηγορία:Βρετανικά μουσικά ντουέτα Κατηγορία:Αγγλικά συγκροτήματα ηλεκτρονικής μουσικής
1743 Σμιντ
Ο Σμιντ (Schmidt) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,302. Ανακαλύφθηκε το 1960 από τον Αμερικανό αστρονόμο Τομ Γκέρελς, που παρατηρούσε από το Αστεροσκοπείο του Πάλομαρ, καθώς και από το ζεύγος Ολλανδών αστρονόμων Κορνέλις Γιοχάνες φαν Χάουτεν και Ίνγκριντ φαν Χάουτεν-Γκρένεφελντ, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Εσθονού οπτικού Μπέρναρντ Σμιντ, γνωστού από τον ομώνυμο τύπο τηλεσκοπίου (με τον οποίο ανακαλύφθηκε ο συγκεκριμένος αστεροειδής).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Σμιντ εκτιμάται σε 17,28 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,060 ± 0,011. Ο Σμιντ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 17 ώρες και 27 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σμιντ
Έφηβος του Ακράγαντα
Ο έφηβος του Ακράγαντα είναι αρχαιολογικό εύρημα από την κοιλάδα των ναών στον Ακράγαντα. Αναπαριστά έφηβο, έχει ύψος 102 εκ., χρονολογείται στα 470 π.Χ. και συγκαταλέγεται στα έργα του αυστηρού ρυθμού. Εκτίθεται στο Τοπικό Αρχαιολογικό Μουσείο του Αγκριτζέντο (Museo Archeologico Regionale).
Στα πλαίσια της ανάδειξης της επίδρασης του Ολυμπισμού και του Αθλητισμού στη Μεγάλη Ελλάδα το γλυπτό εκτέθηκε στην Ελλάδα, στην έκθεση που οργάνωσε ο Νίκος Σταμπολίδης στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης με τίτλο Αθλητισμός και Ολυμπισμός στην περιφέρεια του ελληνικού κόσμου, Κάτω Ιταλία και Σικελία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κούροι Κατηγορία:Αρχαϊκή τέχνη
Έιντριεν Μπρόντι
μικρογραφία|400x400εσ|Ο Μπρόντι (πίσω) με τον [[Ρόμαν Πολάνσκι στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών το 2002]] Ο Έιντριεν Μπρόντι (αγγλικά: Adrien Nicholas Brody, 14 Απριλίου 1973) είναι Αμερικανός ηθοποιός. Έλαβε παγκόσμια αναγνώριση με τον πρωταγωνιστικό του ρόλο στην ταινία Ο πιανίστας (The Pianist, 2002) του Ρόμαν Πολάνσκι. Για την ερμηνεία του βραβεύτηκε με το Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου στην ηλικία των 29 ετών, ενώ είναι ο μόνος ηθοποιός κάτω των 30 που το έχει καταφέρει. Ο Μπρόντι είναι επίσης ο μοναδικός Αμερικάνος ηθοποιός που έχει λάβει το γαλλικό βραβείο Σεζάρ. Έχει επίσης συμμετάσχει στις ταινίες Κινγκ Κονγκ (King Kong, 2005) Μεσάνυχτα στο Παρίσι (Midnight in Paris, 2011), Ξενοδοχείο Grand Budapest (The Grand Budapest Hotel, 2014) και Η γαλλική αποστολή (2021). Στην τηλεόραση, έχει συμμετάσχει και στην τηλεοπτική σειρά Peaky Blinders.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Βραβευμένοι με Σεζάρ Α' Ανδρικού Ρόλου
Κρατικός Αερολιμένας Καρπάθου
Ο Κρατικός Αερολιμένας Καρπάθου (συντομογραφία IATA: AOK, ICAO: LGKP, ΥΠΑ: ΚΑΚΠ) βρίσκεται στην πεδινή περιοχή Αφιάρτης, στη νότια Κάρπαθο, 15 χιλιόμετρα νότια από την πρωτεύουσα του νησιού Πηγάδια Καρπάθου. Ο διάδρομος προσγείωσης-απογείωσης έχει μήκος 2.400 m και πήρε την τελική του μορφή το 1986.
Ιστορικό
μικρογραφία|Το κτίριο υποδοχής των επιβατών. Ο αερολιμένας λειτουργούσε από το 1970, με ένα μικρό παράπηγμα εμβαδού περίπου 100 m2. Το 1993 δημιουργήθηκε κτήριο μεγέθους 800 m2 το οποίο κατεδαφίστηκε το 2005 για να δημιουργηθεί τελικά το σημερινό κτήριο των 12.500 m2 Οι νέες κτιριακές εγκαταστάσεις άνοιξαν τις πύλες τους στις 25 Ιουλίου 2009.
Τα διεθνή δρομολόγια, ξεκίνησαν το Μάιο του 1987.
Εγκαταστάσεις - Υποδομές
Το κτήριο του αερολιμένα έχει επιμελημένο αρχιτεκτονικό σχεδιασμό και είναι εύκολα προσβάσιμο από άτομα με ειδικές ανάγκες. Το εμβαδόν των κτιριακών εγκαταστάσεων είναι 12.500 m2. Στον αερολιμένα λειτουργεί μετεωρολογικός σταθμός, αστυνομικός σταθμός, εκδοτήριο εισιτηρίων, 10 γραφεία ελέγχου εισιτηρίων-αποσκευών επιβατών (check-in), γραφεία ενοικίασης αυτοκινήτων, κατάστημα αφορολογήτων ειδών (duty free), αναψυκτήρια και πρατήριο εφημερίδων καθώς και σταθμός ταξί. Υπάρχει χώρος στάθμευσης αυτοκινήτων και λεωφορείων.
Η κατηγορία πυρασφαλείας είναι έξι (6) για τη θερινή και πέντε (5) τη χειμερινή περίοδο.
Το αεροδρόμιο διαθέτει θέσεις στάθμευσης για 2 μεγάλα και 1 μικρό αεροσκάφος καθώς και για 1 ελαφρύ αεροσκάφος.
Πρόσβαση
Η πρόσβαση στο αεροδρόμιο γίνεται οδικά κυρίως μέσω taxi. Υπάρχει και στάση λεωφορείων αλλά δεν εκτελούνται τακτικά δρομολόγια με την πρωτεύουσα του νησιού Πηγάδια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Κάρπαθο Καρπάθου
Κάστρο του Υμηττού
Το Κάστρο του Υμηττού είναι ιστορικό κτήριο της Αθήνας που βρίσκεται στο δήμο Δάφνης-Υμηττού.
Η ονομασία του προέρχεται από το μπλόκο που συνέβη στις 29 Απριλίου του 1944 και τη σθεναρή αντίσταση που προέβαλαν 3 εγκλωβισμένοι νεαροί ΕΛΑΣίτες, απέναντι σε δύναμη Γερμανών, ταγματασφαλιτών και μονάδων του μηχανοκίνητου της Ειδικής Ασφάλειας.
Δημόσια μνήμη
Ο Δήμος Δάφνης–Υμηττού τιμά κάθε χρόνο τους τρεις πεσόντες με εκδήλωση στην Πλατεία Υμηττού και πορεία στο Κάστρο.
Πηγές
Κατηγορία:Εθνική Αντίσταση Κατηγορία:Δήμος Δάφνης - Υμηττού Κατηγορία:Μάχες του ΕΛΑΣ Κατηγορία:Μάχες των Ταγμάτων Ασφαλείας
Ιωάννης Βαρύκας
Ο Ιωάννης Βαρύκας (- 1871) ήταν Έλληνας ευεργέτης.
Βιογραφικά στοιχεία
Κληροδότησε μεγάλες εκτάσεις στο Εθνικό Πανεπιστήμιο για τη χρηματοδότηση υποτροφιών. Ενίσχυσε επίσης τον Εθνικό στόλο.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες
Mario (franchise)
Το Mario (ιαπωνικά: マリオ, Χέπμπορν: Mario) είναι franchise βιντεοπαιχνιδιών, τα οποία αναπτύσσονται και διανέμονται από την ιαπωνική εταιρία Nintendo, με πρωταγωνιστή έναν Ιταλό υδραυλικό με το ίδιο όνομα. Η σειρά, επίσης, περιέχει τηλεοπτικές σειρές και μία ταινία. Δημιουργήθηκε από τον σχεδιαστή βιντεοπαιχνιδιών, Σιγκέρου Μιγιαμότο, και περιλαμβανόταν στο arcade παιχνίδι Donkey Kong, το οποίο κυκλοφόρησε στις 9 Ιουλίου του 1981. Τα παιχνίδια της σειράς αναπτύχθηκαν από μία πληθώρα developers συμπεριλαμβανομένων των Nintendo, Hudson Soft και AlphaDream. Τα περισσότερα παιχνίδια Mario κυκλοφόρησαν είτε στις στοές των arcades, είτε στις οικιακές και φορητές κονσόλες της Nintendo, από το Nintendo Entertainment System έως τις σημερινές κονσόλες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Mario Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια που έγιναν κόμικς‎ Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια που έγιναν ταινίες Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια που έγιναν τηλεοπτικά προγράμματα
Εγγλέζικα Πάτρας
Τα Εγγλέζικα είναι ένα σύνολο αρχοντικών νεοκλασικών τα οποία αποτελούσαν συνοικία της Πάτρας, μακριά από την πυκνή δόμησής της και σε τότε εξοχική περιοχή, αποπνέοντα έντονα την ατμόσφαιρα και το στοιχείο του κοσμοπολιτισμού. Επρόκειτο για πλούσιες βίλες που βρίσκονταν κυρίως παραθαλάσσια, στην περιοχή από τις Ιτιές μέχρι χαμηλότερα από το Μιντιλόγλι και στην περιοχή Τσαούση, ενώ οι περισσότερες βρίσκονται στο ενδιάμεσο εκείνης της απόστασης, δηλ. στην Παραλία Πατρών.
Ιστορικά στοιχεία
Πρόκειται για συνοικία που δημιουργήθηκε στις αρχές του 20ού αιώνα. Στην περιοχή κατασκεύασαν τις βίλες τους Άγγλοι κάτοικοι της Πάτρας, όπως οι: Χάνκοκ, Μόρφυ, Πίλσχερ, Κρόου και Στίβενς, καθώς και ένας Έλληνας, ο βιομήχανος Κρητικός. Από τους πρώτους αυτούς κατοίκους της, πήρε και την ονομασία «Εγγλέζικα».
Εκείνη την εποχή η περιοχή ήταν εξοχή και βρισκόταν αρκετά έξω από την πόλη της Πάτρας, καθότι ο πολεοδομικός ιστός της δεν είχε ακόμα επεκταθεί όπως σήμερα, έτσι ώστε να εξελιχθεί σύντομα σε τόπο παραθερισμού. Ακόμα και σήμερα υπάρχουν κάποιες από τις βίλες των Άγγλων, μερικές από τις οποίες διέθεταν και γήπεδο τένις, και ορισμένες από αυτές διατηρούνται σε άριστη κατάσταση. Το 1921 η Οικογένεια Μόρφυ εγκατέλειψε την περιοχή, λόγω της αυξανόμενης κίνησης που είχε δημιουργήσει η Εθνική Οδός Πατρών-Πύργου (η σημερινή Παλαιά Ε.Ο.). Την ακολούθησαν λίγο αργότερα και οι υπόλοιπες αριστοκρατικές οικογένειες, με τελευταία αυτή των Κρόου οι οποίοι μόλις το 1990 πούλησαν την έπαυλή τους.
Σήμερα
Σήμερα ο όρος «Εγγλέζικα» ονομάζει ένα μέρος όπου έχει περιοριστεί σαν έκταση από αυτό του παρελθόντος, καθώς περιγράφει μια παραθαλάσσια μακρόστενη περιοχή μήκους περίπου 1 χλμ. στη δυτική μεριά των αρχικών Εγγλέζικων και συγκεκριμένα εντός της Παραλίας Πατρών• ένα μέρος αυτής μάλιστα, ταυτίζεται και με την παραλιακή ζώνη της περιοχής Μουρτά. Αυτό συνέβη, γιατί αρχικά η συνοικία στην μεγαλύτερη έκταση της ήταν αραιοκατοικημένη, ιδιαίτερα σε σχέση με τα σημερινά δεδομένα, και μέσα ή δίπλα σε αυτήν έχουν αναπτυχθεί ή και δημιουργηθεί στο πέρας των χρόνων και εδώ και δεκαετίες άλλες συνοικίες (π.χ. Ηπειρώτικα, Εύα, ΠΙΚΠΑ, Μουρτά, Τσαούση), με αποτέλεσμα τα Εγγλέζικα ως περιοχή να περιοριστούν σε μια μικρότερη έκταση όπου τα περισσότερα κτίσματα βρίσκονται σχεδόν το ένα δίπλα από το άλλο και εκ των οποίων τα πιο πολλά διατηρούνται σε άριστη κατάσταση.
Συγκοινωνίες
Η περιοχή εξυπηρετείται από τις 29 Φεβρουαρίου 2020 από τη Γραμμή 2 του Προαστιακού Σιδηρόδρομου Πάτρας μέσω της στάσης «Παραλία / Paralia» στη θέση «Εύα»/«Στάση Τσιρογιάννη», επί των οδών «25ης Μαρτίου» και «Σουνίου»/«Αγίου Σπυρίδωνος», ενώ μπορεί να εξυπηρετείται επίσης μέσω της κοντινής στάσης «Τσαούση - Μιντιλόγλι / Tsaousi - Mintilogli» στη θέση «Τσαούση».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συνοικίες της Πάτρας Κατηγορία:Δήμος Παραλίας Κατηγορία:Δήμος Πατρέων
Υδρούσα Αττικής (νησίδα)
μικρογραφία|Νοτιοανατολική άποψη από αέρος της νησίδας Υδρούσας, από την ακτή της Βούλας, Αττικής. Η Υδρούσα είναι νησίδα της Αττικής μόλις 0.7 ναυτικά μίλια από την παραλιακή περιοχή του δήμου Βάρης - Βούλας - Βουλιαγμένης. Η νησίδα έχει έκταση 57 στρεμμάτων (56.864 τ.μ.) και βρίσκεται ακριβώς απέναντι από τον Ναυτικό Όμιλο της Βούλας. Το όνομα φαίνεται να ήταν διαδεδομένο κατά την αρχαιότητα, αφού ξέρουμε ότι έτσι αποκαλούσαν κάποτε τόσο την Κέα, όσο και την Τήνο. Σε νεότερα χρόνια, στους κατοίκους των απέναντι ακτών της Αττικής ήταν γνωστή και ως Κατραμονήσι ή Πρασσονήσι.
Πανίδα
Στο νησί μπορεί να συναντήσει κανείς άγρια κουνέλια.
Ιστορία
Στη συνέχεια, το νησί προσπάθησε να φέρει στην ιδιοκτησία του ο οδηγός λεωφορείων Κώστας Σελίμης. Με δικό του αγώνα ενάντια στο ελληνικό κράτος προσπάθησε να νομιμοποιήσει την παραχώρηση που φαίνεται να του έγινε από την οικογένεια Αλαμανή. Το 2015, κατόπιν, δημοσιεύτηκε ότι, σε σύμπραξη με τον επιχειρηματία Νεκτάριο Νικολόπουλο, θα έφτιαχνε εκεί ένα πρότυπο περιβαλλοντικό πάρκο – ένα «ελληνικό experience island», όπως το χαρακτήρισαν στον Τύπο – με πρόβλεψη για πλωτή καντίνα μόνιμα αγκυροβολημένη στην Υδρούσα, η οποία θα εξυπηρετούσε τους λουόμενους.
Η δημοτική αρχή Βάρης-Βούλας-Βουλιαγμένης κινήθηκε νομικά εναντίον τους, πέτυχε να εκδοθεί δικαστική απόφαση σφράγισης όσων εγκαταστάσεων είχαν ήδη ολοκληρωθεί, με το αιτιολογικό ότι οι ομπρέλες και οι ξαπλώστρες υποδείκνυαν αλλαγή χρήσης της γης, συνιστώντας παράβαση.
Στο νησί υπάρχει καταφύγιο του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, με διαδρόμους και σήραγγες, με χώρους αποθήκευσης κι ένα υπόγειο μπαλκόνι με θέα στον Σαρωνικό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες Κατηγορία:Δήμος Βάρης - Βούλας - Βουλιαγμένης Κατηγορία:Νησιά Αιγαίου Πελάγους
1744 Χάρριετ
Η Χάρριετ (Harriet) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,6. Ανακαλύφθηκε το 1960 από τον Αμερικανό αστρονόμο Τομ Γκέρελς, που παρατηρούσε από το Αστεροσκοπείο του Πάλομαρ, καθώς και από το ζεύγος Ολλανδών αστρονόμων Κορνέλις Γιοχάνες φαν Χάουτεν και Ίνγκριντ φαν Χάουτεν-Γκρένεφελντ, και πήρε το όνομά της από το όνομα της συζύγου του Αμερικανού αστρονόμου Πωλ Χέργκετ.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Χάρριετ εκτιμάται σε 14 χιλιόμετρα περίπου. Τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά της είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Χαρριετ
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Καταδύσεων 1980
Το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Καταδύσεων 1980 ήταν η 23η διοργάνωση του ανεξάρτητου Πανελληνίου Πρωταθλήματος Καταδύσεων, που διεξήχθη από την Κολυμβητική Ομοσπονδία Ελλάδας. Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στο Ολυμπιακό Κολυμβητήριο του Ζαππείου, στην Αθήνα παράλληλα με το 49ο Πανελλήνιο πρωτάθλημα κολύμβησης. Διεξήχθησαν κατηγορίες ανδρών, γυναικών και νέων.
Πρωταθλήτρια ομάδα αναδείχθηκε ο Ν.Ο. Βόλου & Αργοναύτες για δεύτερη φορά στην ιστορία του.
Ανδρών
1978 | 1979 | 1980 | 1981 | 1982
Γυπαετός
Ο γυπαετός είναι ημερόβιο αρπακτικό πτηνό που ανήκει στην οικογένεια των Αέτιδων, ένας από τους γύπες που απαντούν και στον ελλαδικό χώρο, και περιλαμβάνει 3 υποείδη.
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Καταδύσεων 1980
Γυναικών
1978 | 1979 | 1980 | 1981 | 1982
Γυπαετός
Στην Ελλάδα απαντά το υποείδος G. b. aureus (Hablizl, 1783).
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Καταδύσεων 1980
Παραπομπές
Κατηγορία:Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Καταδύσεων Κατηγορία:Αθλητικά γεγονότα του 1980 Κατηγορία:Διοργανώσεις υγρού στίβου στην Αθήνα
Γυπαετός
Ονοματολογία
Η λατινική επιστημονική ονομασία του γένους, Gypaetus, είναι εκλατινισμένη απόδοση της ελληνικής λέξης Γυπάετος (sic). Η λατινική λέξη barbatus στην επιστημονική ονομασία του είδους, σημαίνει «γενειοφόρος» και σχετίζεται με το χαρακτηριστικό πτίλωμα στο ράμφος του πτηνού που μοιάζει με γενειάδα.
Η αγγλική ονομασία του είδους Lammergeier, προέρχεται από την αντίστοιχη γερμανική λέξη Lämmergeier, που σημαίνει «γεράκι των προβάτων» και, έχει τη ρίζα της στη λαϊκή πεποίθηση ότι ο γυπαετός επιτίθεται σε πρόβατα.
Η ελληνική ονομασία παραπέμπει στο γενικό παρουσιαστικό του πτηνού, δηλαδή κάτι μεταξύ αετού και γύπα. Επίσης, στο γεγονός ότι συνδυάζει τις συνήθειες του γύπα (πτωματοφάγος) με τη μεγαλοπρέπεια του αετού.
Συστηματική ταξινομική
Το είδος περιγράφηκε από τον Λινναίο ως Vultur barbatus (Αλγερία, 1758). Η μεταφορά του στο γένος Gypaetus, έγινε το 1784 από τον Γερμανό φυσικοχημικό και φυσιοδίφη Γ. Στορ (Gottlieb Conrad Christian Storr, 1749 – 1821).
Ο γυπαετός ανήκει στους γύπες του λεγόμενου Παλαιού Κόσμου για να υπάρχει διαχωρισμός από τους αντίστοιχους του Νέου Κόσμου, που ανήκουν στην οικογένεια Καθαρτίδες (Cathartidae). Όμως, τα γένη αυτών των δύο ομάδων είναι φυλογενετικά απομακρυσμένα μεταξύ τους και, αυτός ο διαχωρισμός είναι περισσότερο συμβατικός παρά ουσιαστικός. Τα μέλη των δύο κατηγοριών υπήρξαν διαδεδομένα τόσο στον Παλαιό Κόσμο όσο και στη Βόρεια Αμερική, κατά τη διάρκεια του Νεογενούς. Οι γύπες του Παλαιού Κόσμου αποτελούν, πιθανώς, πολυφυλετική ομάδα μέσα στην οικογένεια Accipitridae, με τους ασπροπάρη), γυπαετό και γυποϊέρακα να αποτελούν ξεχωριστά taxa. Υπάρχει σημαντική διαφοροποίηση του πτερώματος εντός του είδους, καθώς και γεωγραφικές παραλλαγές όσον αφορά στο μέγεθος των επί μέρους υποειδών.
Γεωγραφική εξάπλωση
thumb|right|350px|Γεωγραφική κατανομή του είδους G. barbatus (με κόκκινο X σημειώνονται οι περιοχές που έχει επανεισαχθεί) Το είδος εμφανίζει έντονα κατακερματισμένη εξάπλωση σε όλο το φάσμα κατανομής του (οικοζώνες: Παλαιαρκτική, Αφροτροπική και Ινδομαλαϊκή). Εύρος γεωγραφικών πλατών 53,5° Β με 31° Ν., περίπου. Η ζώνη εξάπλωσής του έχει τα δυτικά της όρια στην Ισπανία και τη Ν. Γαλλία (Πυρηναία) και τα ανατολικά στην Κ. Κίνα. Ενδιαμέσως, απαντά σε αποκλειστικά ορεινές περιοχές, όπως στις Άλπεις, στην περιοχή του Καυκάσου, στην Κρήτη, στην Αραβική Χερσόνησο, στα όρη Ζάγκρος, στα Αλτάι και στα Ιμαλάια. Στην Αφρική, βρίσκεται στην οροσειρά του Άτλαντα, στο Αιθιοπικό υψίπεδο και νότια του Σουδάν, μέχρι την Κένυα και την Τανζανία. Ένας απομονωμένος πληθυσμός υπάρχει στο Drakensberg της Νότιας Αφρικής.
Σε όλες τις επικράτειες όπου απαντά, ο γυπαετός είναι καθιστικό (επιδημητικό) πτηνό, με κάποιες μικρές εσωτερικές μετακινήσεις, ανάλογα με την εποχή.
(Πηγές: )
(σημ. με έντονα γράμματα το υποείδος που απαντά στον ελλαδικό χώρο)
Μεταναστευτική συμπεριφορά
Ο γυπαετός είναι καθιστικό πτηνό σε όλες τις περιοχές όπου απαντά, πολλές φορές όμως θεωρείται ότι οι πληθυσμοί του μετακινούνται, κάτι που οφείλεται στον τεράστιο (sic) ζωτικό χώρο του είδους, με τα νεαρά κυρίως άτομα να διασπείρονται ευρέως. Αν και έχουν υπάρξει περισσότερες από 100 θεάσεις γυπαετών έξω από τα Πυρηναία από τα τέλη της δεκαετίας του 1980, ουδένα από τα 33 νεαρά άτομα στα οποία τοποθετήθηκε ετικέτα στις πτέρυγές τους στο διάστημα 1987 – 1996, παρατηρήθηκε ξανά. Μέχρι στιγμής δεν έχουν σημαδευτεί ενήλικα άτομα με ετικέτες ή ραδιοκολάρο. Στις Άλπεις το 70% των απελευθερωμένων ατόμων επιστρέφουν στον τόπο απελευθέρωσης αν ένα πουλί ανακτήθηκε περίπου 1.300 χιλιόμετρα από την περιοχή απελευθέρωσης, έξω από τις Άλπεις. Έτσι, τα νεαρά και ανώριμα άτομα παραμένουν κυρίως στη γειτονιά του συγκεκριμένου «γενέθλιου» ορεινού οικοσυστήματος και φαίνεται να περιπλανώνται λιγότερο από τους άλλους γυπαετούς της Δ. Παλαιαρκτικής γύπες. Ωστόσο, αναζητούν την τροφή τους μέχρι τους πρόποδες των Άλπεων.
Τυχαίοι, περιπλανώμενοι επισκέπτες αναφέρονται, μεταξύ άλλων, από τη Βουλγαρία, την Κροατία, τη Γερμανία, την Τσεχία, τη Ρουμανία, την Πορτογαλία και την Κύπρο, τη Μαυριτανία και τη Σομαλία, τον Λίβανο και τη Βόρεια Κορέα. Έχει εισαχθεί στην Ελβετία, Αυστρία και Ιταλία.
Βιότοπος
Ο γυπαετός είναι ένα αρπακτικό, ταυτισμένο σχεδόν εξ ολοκλήρου με τα ορεινά οικοσυστήματα, τα διάσπαρτα βράχια, τους απομονωμένους μονόλιθους, τους γκρεμούς, τα βάραθρα, τα φαράγγια και τις χαράδρες. Συχνά, αυτές βρίσκονται σε  «σπασμένο» τερέν, κοντά σε αλπικού τύπου λιβάδια και ορεινά βοσκοτόπια, βραχώδεις ξεροπόταμους (όπως τα wadis στη Μέση Ανατολή), μεγάλου υψομέτρου στέπες και, περιστασιακά, γύρω από δάση. Φαίνεται να προτιμά έρημες, ή ελαφρά κατοικημένες περιοχές, όπου άλλα αρπακτικά, όπως λύκοι και χρυσαετοί, έχουν υγιείς πληθυσμούς, για να αποκομίζει οστά ως «λάφυρα» από το κυνήγι τους. Επίσης, χρειάζεται τρεχούμενα νερά κοντά στην επικράτειά του. Στην Αιθιοπία, συχνάζει πλέον σε σκουπιδότοπους στα περίχωρα των μικρών χωριών και πόλεων.
Παρά το γεγονός ότι, κατά καιρούς, κατεβαίνουν στα 300-600 μέτρα (λ.χ. στην Αιθιοπία), οι γυπαετοί είναι σπάνιοι κάτω από το υψόμετρο των 1.000 μέτρων και, συνήθως, κατοικούν πάνω από τα 2.000 μέτρα σε ορισμένα τμήματα της περιοχής τους. Τις περισσότερες φορές βρίσκονται γύρω ή πάνω από τη γραμμή των δέντρων (αλπική ζώνη), κοντά στις κορυφές των βουνών, μέχρι και τα 2.000 μέτρα στην Ευρώπη, τα 4.500 μέτρα στην Αφρική και τα 5.000 μέτρα στην κεντρική Ασία. Μπορούν και ζουν σε υψόμετρο 7.300 μέτρων στο όρος Έβερεστ, ενώ έχουν παρατηρηθεί στην ίδια περιοχή να πετάνε περιστασιακά σε ύψος 7.500-7.800 μέτρων (!), που σημαίνει ότι είναι από τους πλέον χαρισματικούς ιπτάμενους ζωντανούς οργανισμούς του πλανήτη.
Μορφολογία
Ο γυπαετός είναι ο μεγαλύτερος σε μέγεθος γύπας, το μεγαλύτερο πτηνό της Ευρώπης και, από τα μεγαλύτερα αρπακτικά πτηνά στον κόσμο. Μόνο ο μαυρόγυπας είναι βαρύτερος από αυτόν, ενώ το όρνιο έχει ανάλογο άνοιγμα πτερύγων. Τα φύλα, εκτός από κάποια μικρή διαφορά μεγέθους υπέρ των θηλυκών, είναι όμοια. Από τα άτομα της Ευρασίας, τα ευρισκόμενα στην περιοχή των Ιμαλαΐων, τείνουν να είναι ελαφρά μεγαλύτερα από εκείνα άλλων περιοχών.
Οι εντυπωσιακές του διαστάσεις, το σχήμα της ουράς του κατά την πτήση και η χαρακτηριστική του «γενειάδα» , το καθιστούν ένα από τα ευκολότερα πτηνά στην αναγνώριση πεδίου.
Πέρα από το εντυπωσιακό του μέγεθος, γενικά, έχει πτέρωμα όπου επικρατεί το γκρίζο, το λευκό και το χρώμα της σκουριάς στα ενήλικα άτομα, ενώ τα νεαρά πουλιά έχουν εντελώς σκούρα «φορεσιά» . Το κεφάλι είναι μικρό σε σχέση με το σώμα, αλλά ο τράχηλος είναι μακρύς και πανίσχυρος. Έχει επίμηκες, λεπτό σώμα, που μερικές φορές εμφανίζεται πιο «στρουμπουλό», λόγω της καμπουρωτής του στάσης. Οι εντυπωσιακές πτέρυγες και η ουρά έχουν μεγάλο μήκος, ενώ οι ταρσοί είναι είτε πτερωμένοι είτε έν μέρει άπτεροι και τα πόδια ισχυρά.
Το καφετί-κρεμώδες χρώμα έρχεται σε ευθεία αντίθεση με το πιο υπόλευκο μέτωπο, το μαύρο «μπάλωμα» στα μάγουλα και, κυρίως, τις χαρακτηριστικές σκληρές τρίχες (σμήριγγες) στο πηγούνι, κάτω από το ράμφος, που σχηματίζουν  «γενειάδα»  και αποτελούν το βασικό διαγνωστικό του στοιχείο. Στην περιοχή των ωτικών καλυπτηρίων υπάρχει μαύρη δέσμη τριχών, που δημιουργεί χαρακτηριστικό σημάδι σε σχήμα ημισελήνου. Τα πρωτεύοντα ερετικά και τα πηδαλιώδη φτερά της ουράς είναι γκρίζα. Η ουρά κατά την πτήση, εμφανίζεται μακριά και έντονα σφηνοειδής, ενώ σε εμπρόσθια όψη, οι πτέρυγες διατηρούνται σχεδόν ευθείες, με ελαφρά ανασηκωμένα τα άκρα τους.