cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ρουβίδιο
Χρήσεις ρουβιδίου
Χρησιμοποιείται στη βιοχημεία για να επάγει τα κύτταρα να παραλάβουν το DNA, και ως βιοδείκτης αφού εύκολα παραλαμβάνεται για να αντικαταστήσει το κάλιο, και εμφανίζεται σε μικρές μόνο ποσότητες στους ζωντανούς οργανισμούς. Άλλες ενώσεις ρουβιδίου είναι το υδροξείδιο ρουβιδίου για χημικές διεργασίες, το ανθρακικό ρουβίδιο (Rb2CO3), το οποίο χρησιμοποιείται σε γυαλιά στην οπτική κ.ά. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί για ραδιοχρονολόγηση πετρωμάτων. Οι ενώσεις ρουβιδίου χρησιμοποιούνται μερικές φορές σε πυροτεχνήματα για να τους δώσει ένα πορφυρό χρώμα. Το ρουβίδιο χρησιμοποιείται σε θερμοηλεκτρικές γεννήτριες για  λέιζερ, σε ατομικά ρολόγια ακριβείας και στη βιομηχανία των τηλεπικοινωνιών. Το ρουβίδιο-82 χρησιμοποιείται για την τομογραφία εκπομπής ποζιτρονίων για το σπινθηρογράφημα αιμάτωσης του μυοκαρδίου για τον εντοπισμό όγκων του εγκεφάλου σε PET CT SCAN και θεραπευτικά έχει χρησιμοποιηθεί στη μανιακή κατάθλιψη και την κατάθλιψη. Το ρουβίδιο μπορεί να προκαλέσει πυρκαγιές. Στα ζώα, το ρουβίδιο μπορεί να αντικαταστήσει το κάλιο, ως ένα κάποιο βαθμό, στα νεφρά και τους μυς, όταν το κάλιο λείπει, αλλά αυτή η ανταπόκριση είναι παροδική και αναπόφευκτα εξαφανίζεται και μπορεί να οδηγήσει στο θάνατο.
Σταθερότερα ισότοπα Rb
right|thumb|200px|Υγρό Ρουβίδιο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αλκάλια Κατηγορία:Μέταλλα
Κατζεντό
To Κατζεντό (χάνγκουλ 거제도, χάντσα 巨濟島) είναι το δεύτερο μεγαλύτερο νησί της Νότιας Κορέας. Είναι ένα από τα πολλά της νότιας ακτής της κορεατικής χερσονήσου, στην επαρχία Γκιόνγκσανγκναμ-ντο, και πάνω του είναι κτισμένο το μεγαλύτερο μέρος της πόλεως Κατζέ. Το Κατζεντό απέχει από την παρακείμενη ηπειρωτική ακτή ελάχιστη απόσταση μόλις 450 μέτρα, στα ανατολικά, και συνδέεται με αυτή με δύο γέφυρες, προς την πόλη Τονγκγιάν. Επιπλέον, η «Σταθερή Σύνδεση Μπουσάν-Κατζέ», συνδυασμός δύο γεφυρών και μιας υποθαλάσσιας σήραγγας, εγκαινιάσθηκε τον Δεκέμβριο του 2010 και παρέχει πιο άμεση σύνδεση με τη μεγαλούπολη Μπούσαν.
Γεωγραφία
Το Κατζεντό είναι νησί του Στενού της Κορέας και έχει έκταση 383,44 τετραγωνικά χιλιόμετρα, που το καθιστά το δεύτερο σε έκταση νησί ολόκληρης της Νότιας Κορέας (το μεγαλύτερο είναι το Τζέτζου). Το τοπίο του Κατζεντό είναι λοφώδες, με αρκετές κορυφές: Το υψηλότερο σημείο του νησιού είναι η κορυφή Γκάρα, με υψόμετρο 580 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, και ακολουθεί η Γκαρόνγκ (554,9 μέτρα). Το νησί είναι γνωστό για τα μεγάλα αποθέματα γρανίτη που διαθέτει. Η νότια ζώνη του, μαζί με ένα μέρος του νησιού Ναμχέ-ντο, συναποτελεί το Εθνικό Θαλάσσιο Πάρκο Χαλυά.
Το Κατζεντό έχει αρκετούς φυσικούς λιμένες. Η σημαντικότερη βιομηχανία στο νησί είναι η ναυπηγική. Το δεύτερο και το τρίτο μεγαλύτερο από τα ναυπηγεία της Νότιας Κορέας βρίσκονται αμφότερα στο Κατζεντό: Αυτό της Daewoo (Daewoo Shipbuilding & Marine Engineering, DSME) στο δημοτικό διαμέρισμα Οκπό της Κατζέ και αυτό της Samsung (SHI) στο δημοτικό διαμέρισμα Κοχυάν της Κατζέ.
Ετυμολογία και ιστορία
Κατά την περίοδο των Τριών Κρατών των Χαν (2300 π.Χ.), το νησί Κατζέ αντιστοιχούσε στο ένα από τα 12 κρατίδια του Κράτους Μπουανχάν (변한) και ονομαζόταν Ντόκνο (독로국 ή 瀆盧國). Πολύ αργότερα, επί Δυναστείας Σιλά (신라시대), ο Βασιλιάς Γκυανγκντάκ το 757 μ.Χ. ήταν ο πρώτος που άρχισε να χρησιμοποιεί το όνομα «επαρχία Κατζέ» αναφερόμενος στο νησί.
Κατά την περίοδο της Δυναστείας των Τζοσόν, αφότου η περιοχή που ονομάσθηκε Κασάν (기성현) αποχωρίσθηκε από το Κατζέ, η περιοχή του Κατζέ αποκαλείτο λανθασμένα Τονγκγιάν (통영군). Εκείνη την εποχή το νησί αποτελούσε στρατηγική τοποθεσία ανάμεσα στην Ιαπωνία και την Κορεατική Χερσόνησο, οπότε δέχθηκε την εισβολή από την Ιαπωνική Αυτοκρατορία.
Μετά την κατάληψη της Τονγκγιάν από τους Ιάπωνες το 1592, το αρχηγείο του κορεατικού στόλου των Τριών Επαρχιών εγκαταστάθηκε στην πόλη Κατζέ, από όπου διοικήθηκε σε αρκετές ναυμαχίες στην περιοχή, όπως του Μαΐου του 1592, όταν ο ναύαρχος Γι Σουν-σιν ηγήθηκε των κορεατικών δυνάμεων σε μια περίφημη νίκη στη θάλασσα έξω από το Οκπό του Κατζεντό (옥포해전), αλλά και της 28ης Ιουλίου 1592 στο Κανεργιάνγκ (견내량해전), γνωστή και ως «Μεγάλη νίκη του Χανσάν» (한산대첩). Το έτος 1597 η πρώτη και μοναδική ναυτική ήττα των Κορεατών από τους Ιάπωνες στην ιστορία έλαβε χώρα στο Τσιλτσάν του Κατζέ (칠천량해전).
Στον 20ό αιώνα, κατά τον Πόλεμο της Κορέας, οι δυνάμεις του ΟΗΕ δημιούργησαν στο νησί το 1951 το Στρατόπεδο συγκεντρώσεως αιχμαλώτων πολέμου του Κατζέ για να συγκεντρώνουν εκεί τους Βορειοκορεάτες αιχμαλώτους.
Το 1953 δημιουργήθηκε ανεξάρτητη Επαρχία Κατζέ και στις αρχές της δεκαετίας του 1970 τα πρώτα ναυπηγεία άρχισαν να ναυπηγούν πλοία, οπότε από τότε και μετά ο πληθυσμός του νησιού πολλαπλασιάσθηκε. Το 1995 η πόλη Κατζέ έφθασε το όριο πληθυσμού που την κατέτασσε επισήμως ως πόλη κατά τα κορεατικά πρότυπα.
Στο νησί γεννήθηκε ο πρώην Πρόεδρος της Νότιας Κορέας (1993-1998) Κιμ Γιονγκ-σαμ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατζεντο
Πολεοδομικός κανονισμός
Πολεοδομικός Κανονισμός είναι το κείμενο που καθορίζει τις πολεοδομικές παραμέτρους ανάπτυξης μιας πολεοδομικής ενότητας. Ο παραπάνω κανονισμός καθορίζεται από πολεοδομική
μελέτη που έχει εκπονηθεί στα όρια μιας πολεοδομικής ενότητας ενός οικιστικού συνόλου. Στον πολεοδομικό κανονισμό αναφέρονται οι όροι δόμησης για την ανάπτυξη ενός οικιστικού συνόλου.
Ο πολεοδομικός σχεδιασμός αποτελείται από τον πολεοδομικό κανονισμό και μια σειρά σχέδιων που δημιουργήθηκαν ως αποτέλεσμα της διαδικασίας που λέγεται φυσικός σχεδιασμός.
Μερικά χαρακτηριστικά στοιχεία που καθορίζονται από τον πολεοδομικό κανονισμό είναι : ο Συντελεστής δόμησης, η αρτιότητα οικοπέδου, το μέγιστο ύψος των κτιρίων και
άλλα στοιχεία που συνθέτουν την ανάπτυξη των κτιριακών εγκαταστάσεων ενός οικιστικού συνόλου.
Κατηγορία:Χωροταξία - Πολεοδομία Κατηγορία:Δόμηση Κατηγορία:Αρχιτεκτονική
Φραντζής Φθιώτιδας
Ο Φραντζής είναι πεδινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας.
Γεωγραφία - Ιστορία
Ο Φραντζής βρίσκεται στο κέντρο του νομού σε απόσταση 8 χλμ. ΝΔ. της Λαμίας. To χωριό είναι κτισμένο νότια του Σπερχειού ποταμού, στους πρόποδες της Οίτης σε υψόμετρο 130 μέτρα με θέα προς την κοιλάδα του Σπερχειού και την πόλη της Λαμίας. Οι κάτοικοί του ασχολούνται με την γεωργία και κυρίως με την καλλιέργεια κερασιών. Από το το 1979 δραστηριοποιείται ο Εξωραϊστικός-Εκπολιτιστικός Σύλλογος Φραντζή Φθιώτιδας «Ο ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ». Ως οικισμός αναφέρεται μετά την απελευθέρωση το 1835 να ορίζεται έδρα του τότε δήμου Αλόπης (Δρυόπων). Το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με τα Ζακαίικα και τον Υδρόμυλο αποτελούν την τοπική κοινότητα Φραντζή που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Λαμιέων του Δήμου Λαμιέων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 551 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Λαμιέων Κατηγορία:Χωριά του νομού Φθιώτιδας
Ένωση Ιατρικών Βιβλιοθηκών
Η Ένωση Ιατρικών Βιβλιοθηκών (αγγλ.Medical Library Association - MLA) ιδρύθηκε το 1898 στο Σικάγο του Ιλινόις και αποτελεί έναν μη κερδοσκοπικό οργανισμό που εκπροσωπεί τις βιβλιοθήκες με αντικείμενο την Ιατρική Επιστήμη και προωθεί το έργο και τα συμφέροντα τους. Πρόκειται για έναν οργανισμό με περισσότερα από 4.000 μέλη προερχόμενα από τον τομέα της Βιβλιοθηκονομίας και της Επιστήμης της Πληροφόρησης με αντικείμενο την Ιατρική Επιστήμη, ο οποίος εργάζεται για τη διασφάλιση της καθολικής προσβασιμότητας στην πληροφόρηση των Επιστημών της Υγείας.
Διοίκηση
Η MLA διευθύνεται από το Διοικητικό Συμβούλιο (Board of Directors), το οποίο εκλέγεται από τα μέλη και είναι υπεύθυνο για τη διαχείριση των υποθέσεων και τη διασφάλιση της εύρυθμης λειτουργίας της ένωσης. Το έργο του Διοικητικού Συμβουλίου ενισχύεται από την ύπαρξη και τη λειτουργία Επιτροπών (Committees), Τμημάτων (Sections), Παραρτημάτων (Chapters) και Ομάδων Ειδικού Ενδιαφέροντος (Special Interest Groups).
Σκοπός
Η MLA μέσα από το έργο και τη δράση της επιδιώκει να προωθήσει το έργο των ιατρικών βιβλιοθηκών και των βιβλιοθηκονόμων που εργάζονται σε αυτές, μέσα από την παροχή υπηρεσιών και προϊόντων που συμβάλλουν στην συνεχή εκπαίδευση και την επαγγελματική τους εξέλιξη. Σύμφωνα με το στρατηγικό σχεδιασμό της MLA (Strategic Plan of the Medical Library Association), η ένωση οργανώνει τους στόχους της στους εξής πέντε τομείς ενδιαφέροντος:
1.Προσλήψεις, Μέλη, και Ηγεσία στο επάγγελμα (Recruitment, Membership, and Leadership in the Profession) 2.Δια Βίου Μάθηση (Life Long Learning) 3.Παροχή συμβουλών (Advocacy) 4.Δημιουργία Γνώσης και Επικοινωνία (Knowledge Creation and Communication) 5.Συνεργασίες (Partnerships)
Μέλη
Η MLA εξυπηρετεί περισσότερους από 4.000 φορείς και επαγγελματίες στον τομέα της Πληροφόρησης των Επιστημών Υγείας, από 43 χώρες σε όλο τον κόσμο, εκ των οποίων πάνω από 1.100 είναι ιδρύματα και οργανισμοί και περίπου 3.600 είναι ατομικά μέλη. Επιπρόσθετα, παρέχει στα μέλη της επαγγελματική καθοδήγηση και ευκαιρίες δικτύωσης και επαγγελματικής εξέλιξης. Τα μέλη της καλύπτουν ποικίλους τομείς του επαγγέλματος και διαχωρίζονται στις εξής κατηγορίες :
Δράση
Η MLA μέσα από το σύνολο των δραστηριοτήτων της προωθεί το έργο των Ιατρικών βιβλιοθηκών και συμβάλλει στην επαγγελματική εξέλιξη των μελών της μέσω εκπαιδευτικών πρωτοβουλιών, συνεδρίων, βραβείων και ποικίλων υποστηρικτικών υπηρεσιών. Επιπλέον, δραστηριοποιείται στο χώρο των εκδόσεων δημοσιεύοντας υλικό για αναδυόμενα θέματα του χώρου και εκδίδει το τριμηνιαίο περιοδικό με τίτλο «Journal of the Medical Library Association», το οποίο περιλαμβάνει αξιολογημένα άρθρα σχετικά με τις Επιστήμες της Υγείας. Παράλληλα, προωθεί την ανάπτυξη επαγγελματικών προτύπων, υποστηρίζει την έρευνα στον τομέα της ιατρικής πληροφόρησης και διεξάγει ένα ετήσιο συνέδριο (MLA Annual Meeting) όπου προβάλλονται και εξετάζονται σημαντικά ζητήματα του χώρου. Επιπρόσθετα, αναπτύσσει και διαθέτει στα μέλη της την υπηρεσία MLANET, η οποία παρέχει πληροφόρηση σχετικά με την ένωση και διατηρεί το ιστολόγιο «MLA Connections blog», που αποτελεί τόπο συζήτησης μεταξύ των μελών για θέματα που άπτονται της Βιβλιοθηκονομίας με αντικείμενο την Ιατρική Επιστήμη. Μια, ακόμα, πρωτοβουλία της MLA αποτελεί η καινοτομία «Librarians without Borders» που ιδρύθηκε το 2005 για την ενίσχυση του έργου των συγκεκριμένων βιβλιοθηκών και των βιβλιοθηκονόμων που εργάζονται σε αυτές. Τέλος, αναπτύσσει συνεργατικές σχέσεις με συναφείς ενώσεις και οργανισμούς, αποσκοπώντας στη δημιουργία ενός παγκόσμιου δικτύου καθολικά προσβάσιμης ιατρικής πληροφόρησης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ιατρικων
Χέρριτ φαν Χόντχορστ
Ο Χέρριτ φαν Χόντχορστ (ολλανδικά: Gerrit van Honthorst, γνωστός και ως Gerard van Honthorst, 4 Νοεμβρίου 1592 - 27 Απριλίου 1656) ήταν Ολλανδός ζωγράφος της Χρυσής ολλανδικής εποχής στη ζωγραφική. Στις αρχές της σταδιοδρομίας του επισκέφθηκε τη Ρώμη, όπου σημείωσε μεγάλη επιτυχία, ζωγραφίζοντας σε ύφος επηρεασμένο από τον Καραβάτζιο. Μετά την επιστροφή του στην Ολλανδία έγινε ο κορυφαίος ζωγράφος πορτρέτων της εποχής του.
Πρώιμος βίος
Ο Χόντχορστ γεννήθηκε στην Ουτρέχτη, γιος ενός ζωγράφου διακοσμήσεων και εκπαιδεύτηκε στη ζωγραφική αρχικά από τον πατέρα του και στη συνέχεια με τον Άμπραχαμ Μπλούμερτ (Abraham Bloemaert).
Στην Ιταλία
Έχοντας συμπληρώσει την εκπαίδευσή του, ο Χόντχορστ πήγε στην Ιταλία, όπου καταγράφεται για πρώτη φορά το 1616. Ήταν ένας από τους καλλιτέχνες από την Ουτρέχτη που πήγαν στη Ρώμη εκείνη τη χρονική περίοδο και όλοι επηρεάστηκαν βαθιά από τη σύγχρονη τέχνη που αντίκρισαν εκεί. Επονομάστηκαν "Καραβατζιστές της Ουτρέχτης". Οι άλλοι τρεις ζωγράφοι ήταν οι Ντιρκ φαν Μπαμπούρεν, Χέντρικ τερ Μπρούγκεν και Γιαν φαν Μπάιλερτ (Jan van Bijlert).
Στη Ρώμη διέμεινε στο ανάκτορο του Βιντσέντσο Τζουστινιάνι, όπου ζωγράφισε τον "Ιησού ενώπιον του Αρχιερέα", πίνακας που σήμερα βρίσκεται στην Εθνική Πινακοθήκη Λονδίνου. Ο Τζουστινιάνι διέθετε σημαντική συλλογή έργων τέχνης και ο Χόντχορστ επηρεάστηκε βλέποντας τους πίνακες των συγχρόνων του Ιταλών καλλιτεχνών, κυρίως των Καραβάτζιο, Μπαρτολομέο Μανφρέντι και Αννίμπαλε Καρράτσι. Έγινε ιδιαίτερα γνωστός για την απεικόνιση σκηνών με τεχνητό φωτισμό, αποκτώντας το προσωνύμιο "Gherardo delle Notti" (ο Γκεράρντο της νύχτας). Ο Καρδινάλιος Σκιπιόνε Μποργκέζε έγινε ένας ακόμη σημαντικός πάτρονάς του, εξασφαλίζοντας, για λογαριασμό του, σημαντικές παραγγελίες στο Σαν Σιλβέστρο ντέλλα Μαρίρο, το Μοντεκομπάτρι και τη Σάντα Μαρία ντέλλα Βιττόρια της Ρώμης. Εργάστηκε, επίσης, και για τον Κόζιμο Β΄ των Μεδίκων, μεγάλο δούκα της Τοσκάνης.
Επιστροφή στην Ουτρέχτη
Το 1620 ο φαν Χόντχορστ επέστρεψε στην Ουτρέχτη και δημιούργησε σημαντική φήμη, τόσο στην Ολλανδική Δημοκρατία όσο και στο εξωτερικό. Το 1623, έτος που νυμφεύτηκε, ήταν επίσης επικεφαλής της Συντεχνίας του Αγίου Λουκά στην Ουτρέχτη. Γρήγορα έγινε τόσο "της μόδας", ώστε ο Σερ Ντάντλεϊ Κάρλτον, 1ος υποκόμης του Ντόρτσεστερ, ο οποίος τότε ήταν ο Άγγλος απεσταλμένος στη Χάγη, συνέστησε τα έργα του στον Τόμας Χάουαρντ, 21ο Κόμητα της Αρουντέλ και Λόρδο του Ντόρτσεστερ. Το 1626 ο Χόντχορστ παρέθεσε δείπνο στον Πέτερ Πάουλ Ρούμπενς και τον ζωγράφισε ως τον έντιμο άνθρωπο που αναζητούσε ο Διογένης ο Κυνικός.
Βασιλική προστασία
Η βασίλισσα Ελισάβετ της Βοημίας, αδελφή του Καρόλου Α΄ της Αγγλίας και εκλέκτωρ παλατινάτη, η οποία τότε βρισκόταν σε εξορία στην Ολλανδία, προσέλαβε τον Χόντχορστ ως ζωγράφο και εκπαιδευτή στην τέχνη του των παιδιών της. Μέσω αυτής έγινε γνωστός στον Κάρολο, ο οποίος τον προσκάλεσε στην Αγγλία το 1628. Εκεί ζωγράφισε μερικά πορτρέτα και έναν μεγάλο αλληγορικό πίνακα, ο οποίος βρίσκεται σήμερα στο Ανάκτορο του Χάμπτον Κωρτ, με τον Κάρολο και τη σύζυγό του ως τους θεούς Απόλλωνα και Άρτεμι μέσα στα σύννεφα να υποδέχονται τον Τζωρτζ Βίλλιερς, 1ο Δούκα του Μπακιγχαμ, τον οποίο απεικονίζει ως Ερμή και φύλακα των παιδιών του βασιλέα της Βοημίας. Ζωγράφισε, επίσης, ένα πιο οικείο ομαδικό πορτρέτο με τα "τέσσερα μεγαλύτερα παιδιά του βασιλιά της Βοημίας" (επίσης στο Χάμπτον Κωρτ) από τα οποία τα δύο μεγαλύτερα επίσης απεικονίζονται ως Απόλλων και Άρτεμις.
Επιστρέφοντας στην Ουτρέχτη, ο Χόντχορστ διατήρησε την πατρονία του Άγγλου μονάρχη, ζωγραφίζοντας για λογαριασμό του, το 1631, έναν μεγάλο πίνακα με τον βασιλέα και τη βασίλισσα της Βοημίας και όλα τους τα παιδιά. Εκείνη περίπου την εποχή ζωγράφισε και μερικούς πίνακες με σκηνές από την Οδύσσεια για τον Λόρδο Ντόρτσεστερ και ορισμένους άλλους με γεγονότα από τη Δανική ιστορία για λογαριασμό του Χριστιανού Δ΄ της Δανίας. Ζωγράφισε, επίσης, το πορτρέτο της κόρης του βασιλιά, κόμισσας Λεονόρα, όσο αυτή βρισκόταν στη Χάγη.
Κληρονομιά
Ο Χόντχορστ ήταν παραγωγικός καλλιτέχνης. Οι πιο ελκυστικοί του πίνακες είναι αυτοί στους οποίους υιοθετεί το ύφος του Καραβάτζιο, συχνά σκηνές ταβέρνας με μουσικούς, χαρτοπαίκτες και άτομα που δειπνούν. Ήταν πολύ επιδέξιος στην τεχνική του "κιαροσκούρο", συχνά ζωγραφίζοντας σκηνές οι οποίες φωτίζονται μόνον από ένα κερί.
Μερικοί από τους πιο αξιοσημείωτους πίνακές του είναι τα πορτρέτα του Δούκα του Μπάκιγχαμ και της οικογένειάς του (στο Χάμπτον Κωρτ), ο βασιλέας και η βασίλισσα της Βοημίας (στο Ανόβερο και στο Αββαείο Κομπ), η Μαρία των Μεδίκων (Δημαρχείο του Άμστερνταμ, 1628), οι "Δήμαρχοι με τις συζύγους τους" (Άμστερνταμ και Χάγη), οι ανεψιοί του Καρόλου Α΄ Κάρολος Λουδοβίκος και Ρούπερτ (Μουσείο του Λούβρου, Αγία Πετρούπολη, Αββαείο Κομπ και Βίλλιν) και ο "Βαρώνος Κρέιβεν" (Εθνική πινακοθήκη πορτρέτων, Λονδίνο). Το πρώιμο ύφος του φαίνεται στον "παίκτη του λαούτου" (1614, Λούβρο), το "Μαρτύριο του Αγίου Ιωάννη" στη Σάντα Μαρία ντέλλα Σκάλα στη Ρώμη και η "Απελευθέρωση του Αγίου Πέτρου" στο μουσείο του Βερολίνου.
Η "Προσκύνηση των Βοσκών", πίνακας του 1620, που φυλασσόταν στο Ουφίτσι καταστράφηκε ύστερα από τη βομβιστική επίθεση της οδού Γκεοργκοφίλι, όταν ένα Φίατ Φιορίνο, γεμάτο εκρηκτικά, ανατινάχθηκε στον ομώνυμο δρόμο έχοντας ως κύριο στόχο το κτίσμα Torre dei Pulci. Η ενέργεια αυτή ήταν έργο της Μαφίας και έγινε το 1993 με πέντε νεκρούς και 48 τραυματίες.
Ο πίνακας του φαν Χόντχορστ "Το Κονσέρτο" (1623) αποκτήθηκε από την Εθνική Πινακοθήκη Τέχνης της Ουάσιγκτον για μη αναφερόμενο χρηματικό ποσό από ιδιωτική συλλογή στη Γαλλία το 2013. Το έργο δεν εξετίθετο από το 1795. "Το Κονσέρτο" εκτέθηκε για πρώτη φορά ύστερα από 218 χρόνια σε ειδική εγκατάσταση της πινακοθήκης στο δυτικό της κτίριο στις 23 Νοεμβρίου 2013. Παρέμεινε εκεί επί εξάμηνο πριν μετακινηθεί στις ειδικές για Φλαμανδούς και Ολλανδούς ζωγράφους αίθουσες της Πινακοθήκης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι της Χρυσής Εποχής
Κίρισι
Το Κίρισι (Ки́риши) είναι μια ρωσική πόλη και το διοικητικό κέντρο της περιοχής Κίρισι. Διοικητικά ανήκει στην Περιφέρεια Λένινγκραντ. Είναι χτισμένη ακριβώς δίπλα σε έναν παραπόταμο του Βόλγα ενώ 115 χιλιόμετρα βορειοδυτικά βρίσκεται η Αγία Πετρούπολη, η δεύτερη μεγαλύτερη ρωσική πόλη. Με την ρωσική απογραφή του 2010 είχε 52,309 κατοίκους. Ιδρύθηκε το 1693 και αναγνωρίστηκε από την Ρωσική κυβέρνηση το 1965. Επιπλέον ονομάστηκε Κίρισι από τον παραπόταμο του Βόλγα που ονομάζεται Κίρισα.
Κατηγορία:Πόλεις της Ρωσίας Κατηγορία:Ευρωπαϊκές πόλεις της Ρωσίας
Φυσικός σχεδιασμός
Ο φυσικός σχεδιασμός (Physical Planning) αποτελεί μέρος του πολεοδομικού σχεδιασμού και αναφέρεται αμιγώς στη σχεδιαστική δραστηριότητα που αναπτύσσεται κατά την εκπόνηση μιας πολεοδομικής μελέτης ανάπτυξης ή διαμόρφωσης ενός οικιστικού συνόλου.
Ο συνδυασμός του φυσικού σχεδιασμού και του πολεοδομικού κανονισμού συνθέτουν τη βασική εικόνα μιας πολεοδομικής μελέτης.
Αικατερίνη Μικαέλα της Ισπανίας
240px|thumb|Infanta Catherine Michelle and her older sister, Infanta [[Isabella Clara Eugenia, in 1570.]] 240px|thumb|Catherine Michelle in 1585. Η Αικατερίνη Μιχαέλα (Catalina Micaela, 10 Οκτωβρίου 1567 - 6 Νοεμβρίου 1597) από τον Οίκο των Αψβούργων ήταν δούκισσα της Σαβοΐας από τον γάμο της με τον Κάρολο Εμμανουήλ Α΄ της Σαβοΐας. Ήταν η νεότερη επιζώσα κόρη του Φιλίππου Β΄ της Ισπανίας και της Ελισάβετ της Γαλλίας· ήταν επίσης αδελφή της Ισαβέλλας Κλάρας Ευγενίας της Ισπανίας.
Βιογραφία
Ήταν η δεύτερη κόρη (2η από τον 3ο γάμο) του Φιλίππου Β΄ της Ισπανίας και της 3ης συζύγου του Ελισάβετ της Γαλλίας. Είχε καλή σχέση με την αδελφή της και μεγάλωσαν υπό την επίβλεψη της Μαργαρίτα δε Καρδόνα.
Οικογένεια
Οι παππούδες της από την πλευρά του πατέρα της ήταν ο Κάρολος Ε΄ και η Ισαβέλλα της Πορτογαλίας, ενώ οι παππούδες της από την πλευρά της μητέρας της ήταν ο Ερρίκος Β΄ της Γαλλίας και η Αικατερίνη των Μεδίκων. Η Αικατερίνη Μιχαέλα ποτέ δεν γνώρισε πραγματικά τη μητέρα της, επειδή η Ελισάβετ πέθανε το 1568, όταν η Αικατερίνη Μιχαέλα ήταν μόνο ενός έτους. Ο πατέρας της προχώρησε και νυμφεύτηκε την εξαδέλφη τής Αικατερίνης Μιχαέλας, Άννα της Αυστρίας. Αυτός ο γάμος γέννησε πέντε παιδιά, από τα οποία επέζησε ο Φίλιππος Γ΄ της Ισπανίας.
Η Αικατερίνη Μιχαέλα παντρεύτηκε το 1584 τον Κάρολο Εμμανουήλ Α΄ της Σαβοΐας και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Αυστρίας Κατηγορία:Οίκος των Αψβούργων Κατηγορία:Ισπανίδες Ινφάντας Κατηγορία:Δούκισσες της Σαβοΐας Κατηγορία:Ινφάντας της Πορτογαλίας
Λίβανος
Ο Λίβανος (Αραβικά: Λουμπνάν) είναι χώρα της Ανατολικής Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής. Έγινε ανεξάρτητη στις 22 Νοεμβρίου 1943 μετά από εικοσάχρονη γαλλική κατοχή. Έχει συνολική έκταση 10.452 τ.χλμ. και πληθυσμό, σύμφωνα με τη μέση εκτίμηση του ΟΗΕ για το 2022, 5.490.000 κατοίκους (117η στον κόσμο). Πρωτεύουσα της χώρας είναι η Βηρυτός.
Ετυμολογία
Το όνομα της χώρας προήλθε από το όρος Λίβανος, το οποίο με την σειρά του προήλθε από τη φοινικική ρίζα lbn (𐤋𐤁𐤍) που σημαίνει "λευκό", προφανώς από τις χιονισμένες κορυφές του.
Ο Λίβανος ως όνομα μιας διοικητικής μονάδας (σε αντίθεση με την οροσειρά) εισήχθη μετά τις οθωμανικές μεταρρυθμίσεις του 1861, ως σαντζάκι του Όρους του Λιβάνου (αραβικά: متصرفية جبل لبنان, τουρκικά: Cebel-i Lübnan Mutasarrıflığı), μετεξελίχθηκε ως Κράτος του Μεγάλου Λιβάνου (αραβικά: دولة لبنان الكبير Dawlat Lubnān al-Kabīr, γαλλικά: État du Grand Liban) το 1920, για να καταλήξει στη σημερινή ονομασία του ως Δημοκρατία του Λιβάνου (αραβικά: الجمهورية اللبنانية al- Jumhūrīyah al-Lubnānīyah) μετά την ανεξαρτησία του το 1943.
Ιστορία
Η περιοχή του Λιβάνου είναι γνωστή από τα πανάρχαια χρόνια, ως τμήμα της Φοινίκης και φημιζόταν για τα δάση της, που την αρωματική ξυλεία τους εμπορεύονταν οι Φοίνικες. Οι φοινικικές πόλεις των παραλίων του Λιβάνου και ιδιαίτερα η Τύρος είχαν αποκτήσει μεγάλη ισχύ και τα πλοία τους έπλεαν σε όλες τις τότε γνωστές θάλασσες. Αργότερα η περιοχή του Λιβάνου δέχτηκε την κυριαρχία των Περσών και των Ελλήνων, όπου στο κράτος του Μεγάλου Αλεξάνδρου αποτέλεσε τμήμα της επικράτειας των Σελευκιδών.
Στη συνέχεια, κατακτήθηκε από τους Ρωμαίους, τους Βυζαντινούς, τον 7ο αιώνα από τους Άραβες και αργότερα από τους Τούρκους. Το 1861 έγινε αυτόνομο κράτος με την επίβλεψη του Σουλτάνου. Το 1914, ο Λίβανος περιήλθε στη γαλλική σφαίρα επιρροής μέχρι το 1926, οπότε αναγνωρίστηκε ως ανεξάρτητη δημοκρατία, με την ουσιαστική όμως διακυβέρνηση των Γάλλων. Από το 1940, οι Λιβανέζοι άρχισαν να διεκδικούν την ανεξαρτησία τους και το 1943 κατάφεραν να την αποκτήσουν. Κατά τον Αραβοϊσραηλινό πόλεμο του 1967 έγινε στόχος ισραηλινών επιθέσεων, επειδή ήταν τόπος συγκέντρωσης των Παλαιστινίων και των προσφύγων.
Στις 13 Απριλίου 1975 ξέσπασε στο Λίβανο εμφύλιος πόλεμος μεταξύ φαλαγγιτών (δεξιών χριστιανών) και αριστερών Μουσουλμάνων Παλαιστινίων που κράτησε ως τις 18 Οκτωβρίου 1976, οπότε υπογράφτηκε ανακωχή στο Ριάντ της Σαουδικής Αραβίας. Οι συνέπειες του πολέμου αυτού, που επιδεινώθηκε με την επέμβαση συριακών και άλλων αραβικών δυνάμεων που υποστήριζαν τους Φαλαγγίτες, ήταν δυσμενείς. Ο πόλεμος αυτός κόστισε 6.000 νεκρούς, χιλιάδες τραυματίες και καταστροφή πόλεων. Τον Ιούνιο του 1982 έγινε εισβολή Ισραηλινών, που κατέλαβαν το νότιο τμήμα της χώρας με σκοπό την εξόντωση των Παλαιστινίων. Οι ισραηλινές δυνάμεις αποχώρησαν το 2000.
Ο Λίβανος βρισκόταν υπό συριακή κατοχή μέχρι το 2005, όταν ο συριακός στρατός αποχώρησε. Πρωθυπουργός του Λιβάνου είναι ο Φουάντ Σινιόρα. Μία οργάνωση που χαίρει μεγάλης ισχύος εντός του Λιβάνου είναι η Χεζμπολλάχ. Το καλοκαίρι του 2006, η Χεζμπολλάχ απήγαγε δύο Ισραηλινούς στρατιώτες, προκαλώντας την έκρηξη ενός πολέμου ανάμεσα στο Ισραήλ και την οργάνωση ο οποίος διήρκεσε αρκετούς μήνες και προκάλεσε μεγάλες καταστροφές.
Γεωγραφία
Ο Λίβανος είναι μια ορεινή παραθαλάσσια χώρα μήκους από βόρεια προς νότια 220 χιλιομέτρων και πλάτους από 32 έως 55 χιλιομέτρων. Βρίσκεται στην Ανατολική Μεσόγειο και αποτελεί μέρος της Μέσης Ανατολής και της περιοχής του Λεβάντε. Συνορεύει βόρεια και ανατολικά με τη Συρία, νότια με το Ισραήλ και δυτικά βρέχεται από τη Μεσόγειο. Έχει έκταση 10.400 τετραγωνικά χιλιόμετρα που είναι κατά το μεγαλύτερο μέρος ορεινή, εκτός από δύο πεδιάδες: μία παραλιακή στη Μεσόγειο, και την κοιλάδα Μπεκάα, ανάμεσα στα όρη Λίβανος και Αντιλίβανος.
Κλίμα
Ο Λίβανος έχει μεσογειακό κλίμα (κλιματική ταξινόμηση Κέππεν: Csa και Csb) που χαρακτηρίζεται από ζεστά και ξηρά καλοκαίρια (Ιούνιο έως Σεπτέμβριο) και δροσερούς και βροχερούς χειμώνες (Δεκέμβριο έως μέσα Μαρτίου), με μέση ετήσια θερμοκρασία 15 °C. Κατά μήκος της ακτής, τα καλοκαίρια είναι ζεστά και υγρά με θερμοκρασίες που ξεπερνούν τους 35 °C τον Αύγουστο. Λόγω της επίδρασης της θάλασσας, το ημερήσιο εύρος θερμοκρασιών στις παράκτιες περιοχές είναι μικρότερο από ό,τι στην ενδοχώρα. Ο Ιανουάριος είναι ο πιο κρύος μήνας, με θερμοκρασίες περίπου 5 έως 10 °C. Η μέση ετήσια βροχόπτωση στην ακτή κυμαίνεται μεταξύ 700 και 1.000 mm. Περίπου το 70% της μέσης βροχόπτωσης στη χώρα καταγράφεται μεταξύ Νοεμβρίου και Μαρτίου και συγκεντρώνεται σε λίγες μόνο ημέρες της εποχής των βροχών, με έντονες βροχοπτώσεις ή βίαιες καταιγίδες. Οι βροχοπτώσεις στο εσωτερικό του Λιβάνου είναι εντονότερες από τις βροχοπτώσεις κατά μήκος της ακτής (1.600 mm), ενώ εμφανίζεται χιόνι στα βουνά.
Βυζάντιο και Δύση
Παρά το γεγονός ότι το Ανατολικό και το Δυτικό τμήμα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, είχαν αποτελέσει μέρη του ίδιου κράτους, της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, αποτελεί κοινό τόπο η διαπίστωση ότι, ανάμεσα στους Βυζαντινούς και τους Λατίνους της Δύσης, υπήρξε μια διαρκής αντιπαράθεση, η οποία κατά τη διάρκεια της Τέταρτης Σταυροφορίας κορυφώθηκε με την κατάληψη της Κωνσταντινούπολης, το έτος 1204. Ανάμεσα στη Δύση και την Ανατολή, η αποξένωση και, στη συνέχεια, η αμοιβαία εχθρότητα των δύο κόσμων ήταν τόσο μεγάλη, που είχε ως συνέπεια, οι Δυτικοί να παρακολουθήσουν με πλήρη σχεδόν αδιαφορία την πτώση της ανατολικής αυτοκρατορίας.
Ζβέτσαβα
Η Ζβέτσαβα (σερβικά κυριλλικά: Звечава) είναι χωριό στα νοτιοδυτικά του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου του Κότορ.
Βυζάντιο και Δύση
Στην πραγματικότητα, ακόμα και το όνομα της "Βυζαντινής Αυτοκρατορίας", μαρτυρεί μια μακραίωνη έχθρα και υποτίμηση. Ποιος θα μπορούσε άλλωστε να φανταστεί ότι η δυτική ιστοριογραφία, θα επινοούσε το πρωτοφανές όνομα "Βυζάντιο", συσχετίζοντας τη Νέα Ρώμη, Κωνσταντινούπολη, απλώς με μια αρχαία ελληνική αποικία, προκειμένου να αποσυνδέσει το ανατολικό τμήμα από την αυτοκρατορική παράδοση και να περιγράψει με τον τρόπο αυτό, την άλλοτε κραταιά Αυτοκρατορία, που αυτοπροσδιοριζόταν ως μοναδικός κληρονόμος της αυτοκρατορικής Ρώμης. Παρά τις θετικές, αρχικές προσπάθειες κάποιων δυτικών ιστοριογράφων, η μακρά παράδοση αδιαφορίας, έλλειψης κατανόησης και παρεξηγήσεων ανάμεσα στις δύο πλευρές, οδήγησε σε μια νοοτροπία γκετοποίησης της Βυζαντινής ιστοριογραφίας.
Λίβανος
Οικονομία
Ο εμφύλιος πόλεμος του 1975-1990 έβλαψε σοβαρά την οικονομία της χώρας, μείωσε την εθνική παραγωγή στο μισό και εκτροχίασε η θέση του Λιβάνου ως τραπεζικού κόμβου της Μέσης Ανατολής. Μετά τον εμφύλιο, η κυβέρνηση προσπάθησε να ανακτήσει την οικονομική ισχύ της χώρας, μέσω δανεισμού, κυρίως από τις εγχώριες τράπεζες. Αυτό οδήγησε σε υπέρμετρη αύξηση του δημοσίου χρέους. Πρόσφατα, η εμφύλια σύγκρουση στη Συρία διέκοψε μία από τις μεγάλες αγορές του Λιβάνου και έναν διάδρομο μεταφορών μέσω του Λεβάντε. Η εισροή προσφύγων προκάλε κοινωνικές εντάσεις και αυξημένο ανταγωνισμό για θέσεις ανειδίκευτου εργατικού δυναμικού και δημόσιες υπηρεσίες. Επί του παρόντος, το υψηλό δημόσιο χρέος σε συνδυασμό με την αδύναμη οικονομική ανάπτυξη της τάξης του 1-2% περιορίζει τα φορολογικά έσοδα, ενώ οι μεγαλύτερες κρατικές δαπάνες παραμένουν η εξυπηρέτηση του χρέους, οι μισθοί για τους δημόσιους υπαλλήλους και οι μεταφορές στον τομέα της ηλεκτρικής ενέργειας. Αυτές οι δαπάνες περιορίζουν τη δυνατότητα του κράτους να επενδύσει σε απαραίτητες βελτιώσεις υποδομής, όπως νερό, ηλεκτρικό ρεύμα και μεταφορές.
Ζβέτσαβα
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του Μαυροβουνίου Κατηγορία:Οικισμοί του Κότορ
Βυζάντιο και Δύση
Είναι βέβαιο ότι, το πλέον προβεβλημένο γεγονός, ως άξονας διαφοροποίησης των δύο πλευρών είναι το Σχίσμα των δύο εκκλησιών, Ορθόδοξης και Ρωμαιοκαθολικής, όμως, μιλώντας σήμερα για Βυζάντιο και Δυτικό Μεσαίωνα, αναφερόμαστε στην πραγματικότητα σε δύο διακριτά, όχι μόνο θρησκευτικά, αλλά και ιστορικά και πολιτιστικά μεγέθη, τα οποία περιγράφουν, αυτονόητα και φυσικά, δύο διαφορετικούς τρόπους σκέψης και ύπαρξης με ρίζες ιστορικές. Η μοιρασμένη στα δύο, αυτοκρατορία, από τον Θεοδόσιο Α' το 395, ορίζει και γεωγραφικά, ως ένα βαθμό, τις δύο μεσαιωνικές δυνάμεις.
Λίβανος
Δημογραφία
αριστερά|μικρογραφία|Κατανομή των κύριων θρησκευτικών ομάδων του Λιβάνου σύμφωνα με τα τελευταία δημοτικά εκλογικά δεδομένα. Ο πληθυσμός του Λιβάνου, σύμφωνα με τη μέση εκτίμηση των Ηνωμένων Εθνών για το 2022, είναι 5.490.000 κάτοικοι, εκ των οποίων το 61,1% είναι μουσουλμάνοι (διαφορετικών δογμάτων) και το 33,7% χριστιανοί (επίσης πολλών διαφορετικών δογμάτων) μεταξύ των οποίων και 3.674 Μάρτυρες του Ιεχωβά καθώς και το 5,2% Δρούζοι. Επίσημα αναγνωρίζονται 18 διαφορετικά θρησκευτικά δόγματα. Οι Σουνίτες μουσουλμάνοι αποτελούν το 27% του πληθυσμού ακολουθούμενοι από τους Σιίτες που αποτελούν το 24%. Οι Αλαουίτες αποτελούν το 3% του πληθυσμού της χώρας. Οι Μαρωνίτες χριστιανοί αποτελούν την σημαντικότερη πολιτικά ομάδα του Λιβάνου με 20% του συνολικού πληθυσμού. Ακολουθούν οι Ορθόδοξοι χριστιανοί που υπάγονται στο Πατριαρχείο Αντιοχείας με 9% του συνολικού πληθυσμού, οι Μονοφυσίτες με 5%, οι Καθολικοί χριστιανοί με 4% και οι Προτεστάντες με 2%. Η θρησκεία είναι απαραίτητη καθώς χρειάζεται για όλους τους τομείς της καθημερινότητας ενώ όλες οι οικογενειακές υποθέσεις καθώς και η ζωή των πιστών ρυθμίζονται από τις θρησκευτικές κοινότητες που ανήκουν αφού δεν υπάρχει αστικό δίκαιο, ούτε επιτρέπονται πολιτικοί γάμοι ή άλλες πολιτικές πράξεις. Επιπλέον η εισαγωγή στα Πανεπιστήμια, στο δημόσιο, στα σχολεία και στην αγορά εργασίας γίνεται με βάση τις θρησκευτικές κοινότητες που ανήκουν οι πιστοί. Ο πρόεδρος της χώρας πρέπει υποχρεωτικά να είναι Χριστιανός Μαρωνίτης, ο πρωθυπουργός Σουνίτης Μουσουλμάνος, ο πρόεδρος της Βουλής Σιίτης Μουσουλμάνος και ο υπουργός εξωτερικών Ορθόδοξος χριστιανός. Οι θέσεις στο κοινοβούλιο καταλαμβάνονται κατά 50% από μουσουλμάνους και κατά 50% από χριστιανούς υποχρεωτικά για λόγους ισότιμης αντιπροσώπευσης θρησκευτικά. Στην κυβέρνηση και το υπουργικό συμβούλιο εκπροσωπούνται όλα τα 18 αναγνωρισμένα Μουσουλμανικά και χριστιανικά δόγματα καθώς και οι Δρούζοι όπως και στο δημόσιο και τα σώματα ασφαλείας.
Βυζάντιο και Δύση
Ο όρος Μεσαίωνας, που "επινοήθηκε για να στιγματίσει μια χιλιετία πνευματικής καθυστέρησης και κοινωνικής αδικίας, όπως τη θεωρούσαν κάποτε οι ιστορικοί" της Αναγέννησης, ξεκινά, σύμφωνα με πολλούς ιστορικούς, από το έτος 476 μ.Χ., έτος κατάρρευσης της ρωμαϊκής κυριαρχίας στο δυτικό τμήμα της Αυτοκρατορίας λόγω της επικράτησης των γερμανικών φύλων και φτάνει μέχρι την ιταλική Αναγέννηση, τον 15ο αιώνα.
Λίβανος
Δημογραφία
Το 95% του πληθυσμού είναι Άραβες, 4% Αρμένιοι και 1% άλλες εθνοτικές ομάδες.
Βυζάντιο και Δύση
Σ' αυτή την υπερχιλιόχρονη πορεία, μια σειρά από γεγονότα έπαιξαν αποφασιστικό ρόλο στη διαμόρφωση ενός (δυτικού) μεσαιωνικού πολιτισμού που αναπτύχθηκε ανταγωνιστικά προς το Βυζάντιο:
Λίβανος
Δημογραφία
Το προσδόκιμο ζωής στο σύνολο του πληθυσμού, σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2019 του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας ήταν 76,4 χρόνια (74,0 χρόνια οι άνδρες και 79,2 οι γυναίκες).
Βυζάντιο και Δύση
Γλωσσική αποξένωση
Στον τομέα της γλώσσας, αν και από τον 2ο π.Χ. αιώνα, η χρήση της ελληνικής είναι διαδεδομένη ακόμα και στη Ρώμη, που είναι διαποτισμένη από τον ελληνιστικό πολιτισμό με αποτέλεσμα ο μορφωμένος Ρωμαίος να είναι δίγλωσσος , εν τούτοις, στα τέλη του 2ου αιώνα η Δύση είχε εκρωμαϊστεί σε σημαντικό βαθμό και η γλώσσα της περιοχής του Λατίου έγινε σταδιακά η γλώσσα της Δύσης. Η Λατινική υιοθετήθηκε ακόμη και από τις κατώτερες τάξεις, ενώ τα στρατεύματα που στάθμευαν σε μεγάλο αριθμό στην κεντρική Ευρώπη υπήρξαν δυναμικοί παράγοντες εκλατινισμού, δεδομένου ότι αυτή ήταν η επίσημη γλώσσα του στρατού, αλλά και η κοινή γλώσσα συνεννόησης των ετερόγλωσσων στρατιωτών.
Λίβανος
Γλώσσες
Το άρθρο 11 του Συντάγματος του Λιβάνου αναφέρει ότι "τα αραβικά είναι η επίσημη εθνική γλώσσα. Ο νόμος καθορίζει τις περιπτώσεις στις οποίες πρέπει να χρησιμοποιείται η γαλλική γλώσσα". Η πλειοψηφία των Λιβανέζων μιλά λιβανέζικα αραβικά, τα οποία ομαδοποιούνται σε μια μεγαλύτερη κατηγορία που ονομάζεται λεβαντίνικα αραβικά, ενώ τα σύγχρονα πρότυπα αραβικά χρησιμοποιούνται κυρίως σε περιοδικά, εφημερίδες και επίσημα μέσα μαζικής ενημέρωσης.
Βυζάντιο και Δύση
Γλωσσική αποξένωση
Στην Ανατολή, την ίδια εποχή, η ελληνική είχε το καθεστώς επίσημης γλώσσας και η Ρώμη αποδέχθηκε ότι ήταν μάταιο να προσπαθήσει να επιβάλει εκεί τη λατινική. Έτσι, οι κάτοικοι αυτών των περιοχών δεν βρέθηκαν ποτέ στην ανάγκη να μάθουν τη λατινική γλώσσα, ενώ, σπάνια επιδίωκαν να κατακτήσουν κάποια παιδεία διαφορετική από την ελληνική, γιατί θεωρούσαν τη δική τους πολύ ανώτερη από τη λατινική.
Λίβανος
Διακυβέρνηση
μικρογραφία|280x280εσ|Το κτίριο του [[Βουλή των Αντιπροσώπων (Λίβανος)|Κοινοβουλίου του Λιβάνου στην Place de l'Étoile. ]] Αρχηγός Κράτους είναι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Δικαίωμα ψήφου στις εκλογές έχουν όσοι είναι ηλικίας 21 ετών και άνω. Από πλευράς γυναικών, δικαίωμα να ψηφίσουν έχουν όσες έχουν συμπληρώσει την στοιχειώδη εκπαίδευση και είναι ηλικίας 21 ετών και άνω. Η ψηφοφορία είναι υποχρεωτική για τους άνδρες. Απαγορεύεται να ψηφίσουν οι στρατιωτικοί.
Βυζάντιο και Δύση
Γλωσσική αποξένωση
Η απόσταση ανάμεσα στους δύο κόσμους αρχίζει να μεγαλώνει με την κρίση του ρωμαϊκού κόσμου κατά τον 3ο αιώνα. Πολύ πριν από την πτώση της Ρώμης, τόσο το εμπόριο όσο και οι πόλεις βρίσκονταν σε μια πορεία παρακμής. Οι βαρβαρικές επιδρομές σαρώνουν την αντίσταση των ακραίων φρουρών, καταπατούν τα δυτικά αυτοκρατορικά εδάφη και ανατρέπουν στο πέρασμά τους κάθε οργανωμένη και συγκροτημένη ζωή. Στις πόλεις, η αποδιοργάνωση, η ερήμωση και η φτώχεια προκαλούν χάος, ενώ ο πολιτισμός και η κουλτούρα διατηρούν μια αβέβαιη ύπαρξη.
Λίβανος
Εκλογή προέδρου
Ο Σουλεϊμάν εξελέγη Πρόεδρος από το Κοινοβούλιο στις 25 Μαΐου του 2008. Η εκλογή του έγινε με 118 υπέρ επί συνόλου 127 παρόντων βουλευτών στη διαδικασία. Βρέθηκαν επίσης 6 λευκά ψηφοδέλτια. Η ψηφοφορία διεξήχθη παρουσία αξιωματούχων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (των ΥΠΕΞ Γαλλίας και Ιταλίας) και επίσης αντιπροσωπείας του αμερικανικού Κογκρέσου. Η πλειοψηφία του Κοινοβουλίου συμφώνησε στις 28 Μαΐου του 2008 να στηρίξει το Φουάτ Σινιόρα στο σχηματισμό της πρώτης κυβέρνησης της χώρας υπό τον νεοεκλεγέντα πρόεδρο Σουλεϊμάν. Ο τελευταίος έδωσε εντολή σχηματισμού κυβέρνησης στο Σινιόρα, την ίδια ημέρα.
Βυζάντιο και Δύση
Γλωσσική αποξένωση
Μέσα στην ατμόσφαιρα αυτή, το ναυάγιο της ελληνικής γλώσσας στη Δύση είναι γεγονός : οι δύο πλευρές της αυτοκρατορίας δεν κατανοούν, ούτε διαβάζουν η μία την άλλη, παρά μέσω διερμηνέων και μεταφράσεων. Ήδη από το δεύτερο μισό του 4ου αιώνα ήταν σπάνιο να βρεθεί καθηγητής ικανός να διδάξει σωστά την ελληνική, ενώ από τον 5ο ως τον 9ο αιώνα, η Δύση έχασε κάθε επαφή με την ελληνική σκέψη, μέσα από τα πρωτότυπα κείμενα
Λίβανος
Εκλογή προέδρου
Στις 30 Σεπτεμβρίου 2008 υιοθετήθηκε νέος εκλογικός νόμος από το Κοινοβούλιο. Με βάση αυτόν οι εκλογές θα διεξάγονται εντός μίας ημέρας και καθιερώνεται νέα διαίρεση σε εκλογικές περιφέρειες.
Βυζάντιο και Δύση
Ο Αυγουστίνος και η "μετανάστευση των λαών"
Σ' αυτήν την ταραγμένη περίοδο, της "μετανάστευσης των λαών" όπως ονομάζεται, εμφανίζεται ο ιερός Αυγουστίνος (354-430). Οι κατηγορηματικές επισημάνσεις διαπρεπών στοχαστών απηχούν έναν κοινό τόπο της έρευνας, ότι δηλαδή ο Αυγουστίνος και η φραγκική επικυριαρχία στη Δύση είναι το προσωπικό και το ιστορικό γεγονός που καθιστούν τον 5ο αιώνα αποφασιστική τομή στην πορεία του δυτικού πολιτισμού. Το έργο του Αυγουστίνου παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον καθώς στην προσωπική του περίπτωση φαίνεται καθαρά πια η διαφοροποίηση ανάμεσα στην ελληνική Ανατολή και στη λατινική Δύση.
Λίβανος
Εκλογή προέδρου
Το 2014, το 2015 και το μεγαλύτερο μέρος του 2016 χαρακτηρίστηκαν από την αδυναμία εκλογής Προέδρου λόγω μη συμμετοχής μεγάλου αριθμού βουλευτών στην ψηφοφορία. Ο 46ος γύρος από τον Απρίλιο του 2014 έγινε στις 31 Οκτωβρίου 2016 και ο Μισέλ Αούν εξελέγη με 83 ψήφους επί συνόλου 127.
Διοικητικές διαιρέσεις
thumb|right|200px|Η [[Τύρος είναι μια αρχαία πόλη του Λιβάνου.]] μικρογραφία|Η [[Βηρυτός είναι η πρωτεύουσα του Λιβάνου και αποτελεί τον πόλο έλξης των τουριστών στη χώρα.|280x280εσ]] μικρογραφία|280x280εσ|Η [[Βύβλος πιστεύεται ότι είχε καταληφθεί για πρώτη φορά μεταξύ 8800 και 7000 π.Χ. και κατοικείται συνεχώς από το 5000 π.Χ. Αυτό την καθιστά ως μία από τις παλαιότερες συνεχώς κατοικημένες πόλεις στον κόσμο. Είναι μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO. ]] Ο Λίβανος χωρίζεται σε εννέα κυβερνεία (muḥāfaẓāt, αραβικά: محافظات), τα οποία υποδιαιρούνται περαιτέρω σε είκοσι πέντε νομούς (aqdyah, αραβικά: أقضية, ελληνικά: καζάς). Οι νομοί διαιρούνται επίσης σε πολλούς δήμους, με τον καθένα να περικλείει μια ομάδα πόλεων ή χωριών. Τα κυβερνεία και οι αντίστοιχοι νομοί τους αναφέρονται παρακάτω:
Βυζάντιο και Δύση
Ο Αυγουστίνος και η "μετανάστευση των λαών"
Καθοριστική στιγμή για την πορεία της Δυτικής θρησκευτικής αλλά και φιλοσοφικής σκέψης αποτέλεσε το έργο του ιερού Αυγουστίνου "Περί της Πολιτείας του Θεού" (De civitate Dei), η πρώτη ολοκληρωμένη πρόταση για την κατανόηση της ιστορίας. Είναι η περίοδος που οι γερμανοί Γότθοι, υπό την ηγεσία του βασιλιά τους Αλαρίχου, οδηγήθηκαν σε μια άνευ προηγουμένου περιπλάνηση λεηλασίας σε διάφορες περιοχές της Βαλκανικής και της Ιταλίας με αποκορύφωμα την άλωση και της ίδιας της Ρώμης το 410. Η είδηση του γεγονότος της πτώσης της "αιώνιας πόλης" συγκλόνισε, όπως ήταν φυσικό, ολόκληρη την οικουμένη και ο Αυγουστίνος εξέφρασε την αντικειμενική ιστορική κρίση την οποία έζησε, με την "Πολιτεία του Θεού", έργο το οποίο κατανοείται ως απάντηση στην πτώση αυτή της Ρώμης. Ο Αυγουστίνος βλέπει την ιστορία ως αέναο αγώνα της πολιτείας του διαβόλου, όλων δηλαδή των δυνάμεων που αντιμάχονται τη θεία βούληση, ενάντια στην πολιτεία του θεού, ταυτόχρονα όμως, με την πραγματεία του αυτή ο Αυγουστίνος, είναι αυτός που υποστήριξε περισσότερο την ηγεμονία της καθολικής Εκκλησίας.
Λίβανος
Εκλογές
Οι πιο πρόσφατες εκλογές διεξήχθησαν τον Μάιο του 2018. Οι προηγούμενες κρίσιμες εκλογές για κοινοβούλιο διεξήχθησαν με τον νέο εκλογικό Νόμο, υπό δρακόντεια μέτρα ασφαλείας στις 7 Ιουνίου του 2009. Ο αντισυριακός συνασπισμός, με την ονομασία συμμαχία της 14ης Μαρτίου, που έχει την υποστήριξη των ΗΠΑ και της Σαουδικής Αραβίας, απέκτησε ελαφρύ προβάδισμα έναντι της Χεζμπολάχ. Η συμμετοχή έφτασε το 55%. Ωστόσο, σύμφωνα με εκτιμήσεις του BBC η συμμαχία της 14ης Μαρτίου θα συγκέντρωνε συνολικά σχεδόν 70 έδρες, δυο λιγότερες σε σχέση με τις προηγούμενες εκλογές του 2005. Η συμμαχία της 14ης Μαρτίου πήρε 71 έδρες επί συνόλου 128 εδρών στο κοινοβούλιο, με τη συμμαχία της 8ης Μάρτη να κερδίζει 57 έδρες. Πολλοί παρατηρητές αναμένουν να δουν την εμφάνιση μιας κυβέρνησης εθνικής ενότητας, παρόμοιας με εκείνη που σχηματίστηκε μετά στη συμφωνία της Ντόχα, το 2008. Στις 27 Ιουνίου του 2009 εξελέγη νέος πρωθυπουργός ο Σαάντ Χαρίρι. Στις 29 Οκτωβρίου 2019 ο Σαάντ Χαρίρι υπέβαλε την παραίτηση του ενώπιον του προέδρου Αούν, κατόπιν μαζικών διαδηλώσεων που διήρκεσαν περισσότερες από 10 ημέρες. Το 2020 παραιτήθηκε ο πρωθυπουργός Χασάν Ντιάμπ και το 2021 ανέλαβε ξανά την πρωθυπουργία ο Νατζίμπ Μικάτι.
Βυζάντιο και Δύση
"Η Πολιτεία του θεού"
Ο ρόλος του έργου του Αυγουστίνου αποδείχθηκε ιδιαίτερα σημαντικός εξαιτίας της εισβολής των βόρειων φύλων και της ταυτόχρονης κατάρρευσης της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας που, σύμφωνα με τον Ράνσιμαν, άφησε ένα τεράστιο κενό, το οποίο ανέλαβε να καλύψει αποκλειστικά η Εκκλησία ως εκφραστής και θεματοφύλακας όχι μόνο των ρωμαϊκών παραδόσεων και του ρωμαϊκού δικαίου, σε αντίθεση προς τα έθιμα που έφεραν οι νέοι, "βάρβαροι" εξουσιαστές, αλλά και της μαθήσεως και της παιδείας. Μέσα στο απερίγραπτο χάος οι εκκλησιαστικοί αξιωματούχοι προσκλήθηκαν συχνά ν' αναλάβουν τη διοίκηση πόλεων ή και ολόκληρων περιοχών βασισμένοι πάνω στη γερή θεωρητική θεμελίωση του έργου του Αυγουστίνου.
Λίβανος
Μεταφορές
Η οδήγηση στην χώρα γίνεται στα δεξιά.
Βυζάντιο και Δύση
"Η Πολιτεία του θεού"
Για αιώνες, έξω από τις τάξεις του κλήρου, δεν υπήρχαν σχεδόν καθόλου εγγράμματοι, ενώ όλοι οι νομικοί και οι γραμματείς των κοσμικών ηγεμόνων ήταν κληρικοί. Όλα έτειναν να δώσουν στη ρωμαϊκή εκκλησία μια νομική υπόσταση. Η παπική πρωτοσυγκελλία ήταν αναγκασμένη να είναι πάντοτε επανδρωμένη με μορφωμένους νομικούς, που οι τάσεις τους άρχισαν να κυριαρχούν στη θεολογία. Οι Ρωμαίοι θεολόγοι προτιμούσαν τους σαφείς ορισμούς και η θεολογία έτεινε σε μια συστηματοποιημένη φιλοσοφία.
Λίβανος
Πολιτισμός
Διεθνούς φήμης καλλιτέχνες που κατάγονται από τον Λίβανο είναι μεταξύ άλλων ο Χαλίλ Γκιμπράν, ο Ουαζντί Μουαουάντ, η Ναζούα Κάραμ και η Φαϊρούζ.
Βυζάντιο και Δύση
"Η Πολιτεία του θεού"
Μεγάλη ήταν η συμβολή του Αυγουστίνου στην πορεία αυτή, καθώς αγνοώντας τα ελληνικά κείμενα των θεολογικών ζυμώσεων των πρώτων χριστιανικών αιώνων, προσάρμοσε τη χριστιανική του διδασκαλία σε πιο απλουστευτικά σχήματα της νομικής σκέψης, ίσως και λόγω της αναγκαιότητας να επιβληθεί η εκκλησιαστική αυθεντία στο νέο πνευματικό περιβάλλον των "βαρβάρων", που στο μεταξύ ασπάζονταν τον χριστιανισμό.
Λίβανος
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κατηγορία:Ανατολική Μεσόγειος
Βυζάντιο και Δύση
"Η Πολιτεία του θεού"
Επιπλέον, ίσως και λόγω κάποιων νεοπλατωνικών επιρροών για τα χαρακτηριστικά των οποίων οι μελετητές εκφράζουν διαφορετικές απόψεις, ο Αυγουστίνος κάνει μια στροφή προς τον ψυχολογισμό, τον υποκειμενισμό και την ενδοσκόπηση , αποτέλεσμα, ίσως, της ιστορικής απογοήτευσης του ανθρώπου του 5ου αιώνα στη Δύση, που βιώνει την παρακμή του πολιτισμού και ζητά καταφύγιο στην εσωστρέφεια.
Αυτή η διαφορετική κατεύθυνση της θεολογίας σε σχέση με την Ανατολή, είχε ως θετικό αποτέλεσμα, την έμφαση που δόθηκε στην εσωτερικότητα του ανθρώπου, ενώ έστρεψε την προσοχή της επιστήμης στον ψυχολογικό παράγοντα του θρησκευτικού φαινομένου. Εν τούτοις, η θεολογία αυτή, χωρίς αναφορές στην περιρρέουσα ατμόσφαιρα, περιορίζει την πίστη σε μια εσωτερική υπόθεση, που για την Ανατολή αρχίζει μεν με την ψυχή, αλλά δεν τελειώνει εκεί και ακτινώνεται στο φυσικό και ιστορικό περίγυρο του ανθρώπου.
Είναι πάντως βέβαιο ότι, ο Αυγουστίνος επέδρασε και επί της μετέπειτα σχολαστικής θεολογίας, καθώς και επί των σημερινών ρευμάτων της μεταφυσικής ηθικής, της κοινωνιολογίας, της φιλοσοφίας και της ψυχολογίας της θρησκείας.
Ανταγωνισμός
Ύστερα από εξήντα περίπου χρόνια, μετά τον θάνατο του Αυγουστίνου, το 492 φαίνεται πως για πρώτη φορά ο Πάπας Γελάσιος Α΄ αποφαίνεται επίσημα για την προτεραιότητα και την ανωτερότητα της εκκλησιαστικής εξουσίας απέναντι στην πολιτική. Το όραμα για την ίδρυση ενός κραταιού κράτους, όπου η αυτοκρατορική εξουσία θα είναι υποτελής αναζητά κάποια δύναμη, που κατ' αρχήν θα έθετε τα θεμέλια και την υπόσταση του κράτους αυτού. Στην προκειμένη περίπτωση βρέθηκαν οι Φράγκοι, που κι αυτοί με τη σειρά τους είχαν παρόμοια οράματα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτική της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας Βυζαντινή Αυτοκρατορίαστο Κατηγορία:Γλωσσική γεωγραφία
Γκλόρια του Τουρν και Τάξις
Η Γκλόρια του Τουρν και Τάξις (Gloria von Turn und Taxis, γεννημένη ως Γκλόρια φον Σένμπουργκ-Γκλαχάου Gloria von Schönburg-Glauchau, 23 Φεβρουαρίου 1960 -) είναι χήρα σύζυγος του Ιωάννη, 11ου Πρίγκιπα του Τουρν και Τάξις.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 23 Φεβρουαρίου 1960 στη Στουτγκάρδη, και είναι κόρη του Ιωακείμ, Κόμη του Σένμπουργκ-Γκλαχάου και της πρώτης συζύγου του Κόμισσας Βεατρίκης Σζετσιένι-Σαρβάρ ντε Φελσβίντεκ.
Όταν ήταν παιδί, η οικογένειά της μετακόμισε στην Αφρική, και ζούσαν στο Τόγκο και τη Σομαλία, όπου ο πατέρας της εργάστηκε ως συγγραφέας και δημοσιογράφος. Μετακόμισε στη Γερμανία με την οικογένειά της το 1970 και σπούδασε στο Konrad-Adenauer-Gymnasium στο Μεκενχάιμ, και αργότερα σπούδασε στο Kloster Wald, ένα οικοτροφείο κοριτσιών σε μοναστήρι Βενεδικτίνων.
Στις 30 Μαΐου 1980 παντρεύτηκε τον Ιωάννη, 11ο Πρίγκιπα του Τουρν και Τάξις στο Ρέγκενσμπουργκ.. Μαζί απέκτησαν τρία παιδιά:
Πηγές
Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς Κατηγορία:Γερμανοί ευεργέτες Κατηγορία:Γερμανοί Ρωμαιοκαθολικοί Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γερμανίας Κατηγορία:Πριγκίπισσες του Τουρν και Τάξις Κατηγορία:Γερμανίδες κόμισσες
Ocean Eyes (τραγούδι της Μπίλι Άιλις)
Το "Ocean Eyes" είναι τραγούδι της αμερικανίδας τραγουδίστριας Μπίλι Άιλις. Δημοσιεύθηκε αρχικά στο SoundCloud στις 18 Νοεμβρίου του 2015 και στις 18 Νοεμβρίου 2016 κυκλοφόρησε από τις δισκογραφικές εταιρείες Darkroom και Interscope Records. Η συγγραφή και παραγωγή του τραγουδιού έγινε από τον μεγαλύτερο αδερφό της Άιλις Φινέας Ο'Κόνελ, ενώ γράφηκε αρχικά από τον Φινέας για το συγκρότημά του. Το τραγούδι είναι επιτυχημένο, έχοντας ξεπεράσει τις 459.000.000 ακροάσεις στο Spotify και έχει εκατοντάδες εκατομμύρια προβολές στο YouTube.
Ακανθίτης
Ο ακανθίτης (αγγλ. acanthite) είναι θειούχο ορυκτό του αργύρου. Οφείλει το όνομά του στο σχήμα των κρυστάλλων του, οι οποίοι εμφανίζονται, τις περισσότερες φορές, να έχουν μορφή αγκαθιών (λεπτοί και μακρείς πρισματικοί).
Εμφάνιση, παραγενέσεις
Εμφανίζει πολυμορφικότητα με τον αργεντίτη, ο οποίος έχει την ίδια χημική σύσταση αλλά κρυσταλλώνεται στο κυβικό σύστημα. Ο αργεντίτης είναι σταθερός σε θερμοκρασίες άνω των 173ο C και, αν ψυχθεί από τήγμα, σχηματίζει κρυστάλλους σε σχήματα κύβου, οκταέδρου και δωδεκαέδρου. Σε περαιτέρω ψύξη ο αργεντίτης μετατρέπεται στη μονοκλινή μορφή του ακανθίτη. Η μετατροπή αυτή έχει ως συνέπεια την παραμόρφωση των κρυστάλλων σε ακανόνιστα σχήματα, μερικοί όμως διατηρούν το αρχικό κυβικής συμμετρίας σχήμα (ψευδομορφισμός).
Αποτελεί σχετικά κοινό ορυκτό σε υδροθερμικές φλέβες θειούχων αποθέσεων όχι πολύ υψηλών θερμοκρασιών. Εμφανίζεται, επίσης, σε μεταλλευτικές ζώνες δευτερογενούς εμπλουτισμού. Αποτελεί σημαντικό μετάλλευμα αργύρου, το δεύτερο σημαντικό μετά τον γαληνίτη.
Σχετίζεται με αυτοφυή άργυρο, γαληνίτη, βορνίτη, προυστίτη, πυραργυρίτη, στεφανίτη, χαλκοπυρίτη, σφαλερίτη, ασβεστίτη και χαλαζία.
Ανευρίσκεται σε όλα σχεδόν τα ορυχεία αργυρομεταλλευμάτων αλλά και σε πολλά μικτών θειούχων. Σημαντικές αποθέσεις του με καλοσχηματισμένους κρυστάλλους απαντούν στην περιοχή Jáchymov της Τσεχίας, στη Γερμανία (Σαξονία, όρη Χαρτς, Αγγλία (περιοχή Κορνουάλλης), Νορβηγία (Kongsberg), Νότια Ρωσία, Μεξικό (περιοχές Arizpe, Σονόρα, Τσιχουάουα και Ζακατέκας), ΗΠΑ (Νεβάδα, Μοντάνα) Καναδά (περιοχές Οντάριο και Κεμπέκ, Χιλή και Περού.
Στην Ελλάδα απαντά στη νήσο Τήνο (παραλία Απηγανιάς και Πάνορμος), στα μεταλλεία Λαυρίου (Καμάριζα, Πλάκα, Σούνιο) και στη νήσο Εύβοια (ορυχείο Καλλιανού).
Βιβλιογραφία
Ακανθιτης Κατηγορία:Ορυκτά του θείου
Σπήλαιο Καταρρακτών Έδεσσας
μικρογραφία|Εσωτερική αίθουσα σπηλαίου|331x331εσ Το Σπήλαιο Καταρρακτών στην Έδεσσα είναι το μοναδικό «πρωτογενές» αξιοποιημένο σπήλαιο στην Ελλάδα. Η είσοδος του σπηλαίου είναι στο χώρο του δεύτερου πλατώματος των Καταρρακτών. Ακριβώς δίπλα τους, ο επισκέπτης βρίσκει την είσοδο του μικρού αλλά πολύ ενδιαφέροντος σπηλαίου. Η επίσκεψη στους Καταρράκτες δεν μπορεί να ολοκληρωθεί χωρίς την επίσκεψη στο χώρο που γίνεται κατανοητό πως κτίσθηκε ο υδάτινος πύργος μέσα στο νερό, η βάση πάνω στην οποία βρίσκεται η πόλη της Έδεσσας.
Ο διαλυμένος ασβεστόλιθος τα επικαλύπτει δημιουργώντας λεπτά στρώματα CaCO3 και έτσι μπορούν να διατηρηθούν σχηματίζοντας Τραβερτίνη(Επιστημονική ονομασία τους πορόδες βράχου). Λόγω της υψηλής μέσης περιεκτικότητας των νερών των πηγών σε άλατα (από τις υψηλότερες παγκοσμίως) η διαδικασία δημιουργίας ασβεστολιθικών αποθέσεων από φυσικά και άλλα εμπόδια διευκολύνει την διαδικασία που ονομάζεται περιλίθωση.
Με αυτό τον τρόπο οι Καταρράκτες Έδεσσας συγκαταλέγονται στα παγκόσμια μνημεία φυσικής κληρονομιάς με την μοναδικότητα ότι μετατοπίζονται προς τα εμπρός δημιουργώντας σταδιακά νέα σπήλαια ενώ οι περισσότεροι καταρράκτες παγκοσμίως όπως του Νιαγάρα διαβρώνονται και μετατοπίζονται προς τα πίσω.
Στο μικρό λοιπόν αυτό σπήλαιο θα δει κανείς πως σχηματίζεται ένας συμπαγής βράχος με την δύναμη του νερού που έχει την ίδια ηλικία με το πέτρωμα που το δημιούργησε.
Εσωτερικά
μικρογραφία|246x246px μικρογραφία|251x251εσ Το σπήλαιο εκτείνεται σε μια διαδρομή 21 μέτρων όπου ο επισκέπτης μπορεί να θαυμάσει έναν εντυπωσιακό πλούτο από σταλακτίτες και κολώνες. Το σπήλαιο διαθέτει υψηλή θολωτή οροφή, στολισμένη στα αριστερά με σταλακτίτες σε ποικίλες μορφές στο χρωματισμό το μέγεθος και το σχήμα δείχνοντας μας έτσι την πορεία του νερού που είχε ο καταρράκτης πριν από περίπου 2 εκατομμύρια χρόνια (Τεταρτογενής περίοδος) χτίζοντας τον βράχο στο πέρασμα του.Στα δεξιά τοιχώματα οι σταλακτίτες είναι μικρότερου μεγέθους λόγω της απότομης αλλαγής στην πορεία του νερού.Σταλακτιτικές κολώνες ύψους 3 μέτρων διακοσμούν το σημείο πριν το βάραθρο.Φτάνοντας στο τέλος βρίσκεται το βάραθρο με βάθος 5 μέτρων.Στα τοιχώματα συναντάμε τα «κουνοπιδοειδή» που είναι μια άλλη μορφή σπηλαιοαποθέσεων.