cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κομοτηνή
Παιδεία
Η τοπική δημόσια εκπαίδευση, με στοιχεία του 2018, αναλύεται στον πρώτο βαθμό σε δεκαεπτά δημοτικά σχολεία, με τέσσερα από αυτά μειονοτικά. Στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση λειτουργούν πέντε δημόσια γυμνάσια, ένα εσπερινό γυμνάσιο, ένα μουσικό γυμνάσιο-λύκειο, ένα μειονοτικό γυμνάσιο-λύκειο (Τζελάλ Μπαγιάρ) και το ιεροσπουδαστήριο Χαϊριγέ. Επίσης, λειτουργούν τρία ενιαία λύκεια, ένα εσπερινό γενικό λύκειο, δύο επαγγελματικά λύκεια και ένα εσπερινό επαγγελματικό λύκειο. Όσον αφορά στην Ειδική Αγωγή, λειτουργεί το Ειδικό Δημοτικό, το Ενιαίο Ειδικό Επαγγελματικό Γυμνάσιο-Λύκειο (με έδρα στη Μελέτη) και το Ειδικό Εκπαιδευτικό Επαγγελματικό Εργαστήριο Κομοτηνής (με έδρα στους Υφαντές). Από το 1997 τρέχει το πρόγραμμα «Εκπαίδευσης Μουσουλμανοπαίδων», με στόχο την εκπαίδευση και τη βελτίωση της ένταξης των μουσουλμανοπαίδων στην ελληνική κοινωνία.
Στα δημόσια εκπαιδευτικά ιδρύματα συμπεριλαμβάνεται και η Σχολή Αστυνομίας, η οποία βρίσκεται στο 7ο χλμ. Εθνικής Οδού Κομοτηνής-Ξάνθης και εδρεύει σε σύγχρονες εγκαταστάσεις. Η σχολή μετατράπηκε σε κέντρο κράτησης μεταναστών τον Αύγουστο του 2012 και λειτουργεί έτσι μέχρι σήμερα. Το Νοέμβριο του 2012 υπέστη σοβαρές καταστροφές από εξέγερση των μεταναστών.
Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης
Το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης έχει έδρα την πόλη της Κομοτηνής, όπου και η Πρυτανεία. Το Πανεπιστήμιο ανέδειξε την πόλη σε πανεπιστημιακή έδρα. Το 2012 φιλοξενούσε τη διοίκηση του τριτοβαθμίου ιδρύματος, καθώς και εννέα εκ των τμημάτων του με δύναμη 10.000 φοιτητών. Η λειτουργία του Πανεπιστημίου επενέργησε θετικά στην αστική περιοχή της Κομοτηνής και βοήθησε την ανάπτυξη και εξάπλωσή της. Στην Κομοτηνή έχουν έδρα 4 σχολές, η Νομική Σχολή, η Σχολή Φυσικής Επιστήμης και Αθλητισμού, η Σχολή Κλασικών και Ανθρωπιστικών Επιστημών και η Σχολή Κοινωνικών, Πολιτικών και Οικονομικών Επιστημών.
Μέσα μαζικής ενημέρωσης
Ο κύριος και μοναδικός τηλεοπτικός σταθμός που εδρεύει στην Κομοτηνή είναι το TV Ροδόπη (πρώην R Channel), ο οποίος λειτούργησε για πρώτη φορά το 1991. Ο σταθμός αποτέλεσε τον πρώτο αντίστοιχο ιδιωτικών συμφερόντων ο οποίος κάλυψε την ευρύτερη περιοχή της Θράκης και για ένα διάστημα αποτέλεσε και τον μοναδικό, καθώς οι ιδιωτικοί σταθμοί πανελλαδικής εμβέλειας αρχικά δεν συμπεριελάμβαναν την εν λόγω περιοχή. Το TV Ροδόπη από το 2014 (ως R Channel τότε) έχει εμβέλεια σε όλη την Ανατολική Μακεδονία και Θράκη (το 2017 υιοθέτησε ξανά το παλιό του όνομα). Οι σταθμοί ΔΕΛΤΑ και ΕΡΤ3, με έδρα την Αλεξανδρούπολη και τη Θεσσαλονίκη αντίστοιχα, διατηρούν επιτόπου παραρτήματα στην Κομοτηνή. Επίσης εκπέμπουν στην Κομοτηνή και οι περιφερειακοί σταθμοί των γύρω νομών και πόλεων (Σέρρες, Δράμα, Καβάλα, Ορεστιάδα, Αλεξανδρούπολη και Ξάνθη).
Ο πρώτος ραδιοφωνικός σταθμός ανήκε στην ΕΡΑ Κομοτηνής και εγκαινιάστηκε τον Ιούνιο του 1954. Έχει εμβέλεια που καλύπτει ευρύτερα τη Βόρεια Ελλάδα (FM 98.1) και το πρόγραμμά της εστιάζει στην ειδησεογραφία τοπικού ενδιαφέροντος, με τη συνοδή συμπερίληψη εκπομπών ποικίλης θεματολογίας. Στα ραδιοφωνικά κύματα εκπέμπει ένα σύνολο σταθμών, με κάποιους να έχουν την έδρα τους επιτόπου και ετέρους να αναμεταδίδουν το πρόγραμμά τους τοπικά, προερχόμενοι είτε από άλλα επαρχιακά αστικά κέντρα είτε την Αθήνα. Από αυτούς εκπέμπουν ο Ράδιο Χρόνος (FM 87.5), ο My Fm (FM 89.5) , ο Isik FM (FM 91.8) , ο Δίαυλος Ροδόπης (FM 92.4) , ο Hit FM (FM 92.9) , τo Ράδιο Παρατηρητής (FM 94.0) και ο Ροδόπη (FM 95.5). Άλλοι σταθμοί που εκπέμπουν τοπικά είναι ο Ράδιο Κομοτηνή (FM 103.1) και ο Ράδιο City (FM 107.6).
Στο χώρο του τύπου, το 2012 απαντούν τοπικές εκδόσεις στην ελληνική και τουρκική γλώσσα, καθώς και στην πομακική διάλεκτο. Επιπλέον εκδίδονται εφημερίδες σε περισσότερες από μία γλώσσες, αλλά και εφημερίδες οι οποίες προέρχονται από το μειονοτικό χώρο γραμμένες στα ελληνικά. Οι καθημερινές, γραμμένες στην ελληνική εφημερίδες είναι η δίγλωσση εφημερίδα Παρατηρητής της Θράκης και ο Χρόνος. Εβδομαδιαίες εκδόσεις αποτελούν η Ελεύθερη Άποψη της Ροδόπης, η Θρακική Αγορά, το Περισκόπιο, τα Νέα της Θράκης και η Φωνή της Ροδόπης. Αυτές συμπληρώνονται από τη δεκαπενθήμερη έκδοση της εφημερίδας Αντιφωνητής.
Οι εφημερίδες γραμμένες στην τουρκική γλώσσα συναπαρτίζονται από τις εβδομαδιαίες εκδόσεις Μπιλτέν (τουρκ. Bülten), Γκιντέμ (τουρκ. Gündem) και Τζουμχουριέτ (τουρκ. Cumhuriyet). Ανά δεκαπενθήμερο κυκλοφορεί και η εφημερίδα Τράκιανιν Σεσί (τουρκ. Trakya'nin sesi).
Η πομακική ηλεκτρονική εφημερίδα Ζαγάλισα περιλαμβάνει άρθρα γραμμένα σε πομακικά και ελληνικά.
Συγκοινωνίες
right|thumb|Ο σταθμός του [[ΟΣΕ της Κομοτηνής]] Αποτέλεσμα της μεσογείου θέσης του αστικού ιστού είναι η χρήση ως επινείου του οικισμού Άγιος Χαράλαμπος στη θέση της αρχαίας Μαρώνειας. Εξυπηρετείται από δύο αεροδρόμια, με πλησιέστερο τον αερολιμένα Αλεξανδρούπολης Δημόκριτος σε απόσταση 65 χιλιομέτρων και τον αερολιμένα Μέγας Αλέξανδρος στη Χρυσούπολη Καβάλας, ο οποίος απέχει 80 χιλιόμετρα.
Ο αυτοκινητόδρομος της Εγνατίας Οδού (A2) διέρχεται νοτίως του αστικού ιστού, στον οποίο μπορεί κανείς να εισέλθει από δύο κόμβους, τη Δυτική και την Ανατολική είσοδο Κομοτηνής. Η ολοκλήρωση του κάθετου άξονα της Εγνατίας Οδού (A23) με τη Νυμφαία και τα ελληνοβουλγαρικά σύνορα ολοκληρώθηκε το Φθινόπωρο 2013.
Οι κάτοικοι εξυπηρετούνται από αστική συγκοινωνία ιδιωτικών ΚΤΕΛ με πέντε γραμμές. Τα αστικά λεωφορεία ΚΤΕΛ συνδέουν επίσης την Κομοτηνή με τους γύρω οικισμούς, τις παράλιες περιοχές και τα υπεραστικά με άλλα περιφερειακά και μητροπολιτικά κέντρα. Ο σταθμός τους βρίσκεται στα νότια του κέντρου, κοντά στη Νομική Σχολή. Τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι ενδοαστικές μεταφορές σχετίζονται με τη χωροταξική οργάνωση, καθώς οι γραμμές διατρέχουν κατά κύριο λόγο τους βασικούς οδικούς άξονες και δεν διεισδύουν στο εσωτερικό περιοχών αμιγούς κατοικίας. Επιπλέον δεν υφίσταται κάποιος χώρος ο οποίος να λειτουργεί ως αμαξοστάσιο ή αφετηρία τμήματος ή του συνόλου των γραμμών.
Η σύνδεση με το οθωμανικό σιδηροδρομικό δίκτυο έγινε το 1896 όταν ολοκληρώθηκε η γραμμή μεταξύ Θεσσαλονίκης και Κωνσταντινούπολης. Ο σιδηροδρομικός σταθμός βρίσκεται στα νοτιοδυτικά όρια του αστικού ιστού. Το 2012 η ΤΡΑΙΝΟΣΕ διέθετε δύο δρομολόγια την ημέρα προς Θεσσαλονίκη και Αλεξανδρούπολη.
Άθληση
Συμπεριλαμβάνονται το ΔΑΚ (Δημοτικό Αθλητικό Κέντρο Κομοτηνής - έδρα του Πανθρακικού), Πανθρακικό Στάδιο (προπονητικό), Υπαίθριο Αθλητικό Δημοτικό Κέντρο (ΒΑ του κέντρου), το Δημοτικό Κλειστό Γυμναστήριο και Κολυμβητήριο και το σύμπλεγμα αθλητικών εγκαταστάσεων του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου (Κλειστό Γυμναστήριο και κολυμβητήριο). Η ορεινή περιοχή στα βόρεια της πόλης προσφέρεται για mountain-biking, trekking και εκτός δρόμου οδήγηση.
Οι Ομάδες που δραστηριοποιούνται στην πόλη είναι:
Σημειώσεις
β.Συγκεκριμένα, ο Ολλανδός Ακαδημαϊκός και καθηγητής Ιστορίας της Οθωμανικής Τέχνης, Μάτσιελ Κιλ (Machiel Kiel), χαρακτηρίζει την αναφορά του Πιέρ Μπελόν «περίεργη και ότι σίγουρα δεν ανταποκρίνεται στην πραγματική κατάσταση».
γ.Διοικητική Περιφέρεια που περιελάμβανε τις περιοχές των σημερινών νομών Ξάνθης και Ροδόπης στην Ελλάδα, τις περιοχές Σμόλυαν και Κιρτζαλίου στη Βουλγαρία και τμήματα των περιοχών Έβρου και Χασκόβου.
δ.Στην Κομοτηνή, ωστόσο, υπάρχουν τάφοι Αρμένιων που χρονολογούνται από το τέλος 17ου αιώνα κατά την άποψη μελετητών
ε.Σύμφωνα με την Αρμένικη παράδοση, στην Κομοτηνή σημειώθηκαν κρούσματα πανώλης, οπότε έγινε τάμα στον άγιο Ιάκωβο με αποτέλεσμα την υποχώρηση της επιδημίας. Τότε η κοινότητα διατήρησε ετήσιο μαντάγ (αρμένικο κουρμπάνι/τάμα) στο σωτήριο άγιο αλλά όταν αργότερα η υπόσχεσή τους λησμονήθηκε, νέα επιδημία σάρωσε την Κομοτηνή. Οι πιστοί τότε επικαλέστηκαν εκ νέου τη βοήθεια του αγίου και σήμερα κάθε δεύτερη Κυριακή του Δεκέμβρη για τη σωτηρία της πόλης τιμάται στην εκκλησία ο άγιος Ιάκωβος.
στ.Το Αρμενιό είναι η περιοχή δυτικά του σημερινού Δημαρχείου Κομοτηνής και ανατολικά του Ξενοδοχείου «Ξενία». Η σημερινή οδός Δημήτρη Μπλέτσα (όπου βρίσκεται το Δημαρχείο Κομοτηνής και η Αρμένικη εκκλησία) μέχρι τις αρχές του αιώνα ονομαζόταν «Αρμένικη Οδός», η οποία στη συνέχεια μετονομάστηκε σε «Κωνσταντινουπόλεως» και αργότερα σε «Βασιλέως Γεωργίου». Η συνοικία Αρμενιό αναπτύχθηκε αρκετά μετά το 1992 και σε αυτή ζούσαν, εκτός από Αρμένιους, και Ελληνορθόδοξοι Χριστιανοί (στη συνοικία όμως δεν υπήρχαν Εβραίοι και Μουσουλμάνοι).
ζ.Η εμπορική σύνδεση σταμάτησε τον 20ο αιώνα την περίοδο της σοσιαλιστικής Βουλγαρίας. Το φθινόπωρο 2013 άνοιξε νέος κάθετος οδικός άξονας ο οποίος συνδέει την Κομοτηνή με το Κάρτζαλι της Βουλγαρίας.
Αγορά Αρτοποιών
Η Αγορά των Αρτοποιών, λατιν.: Forum Pistorium, ήταν μία εμπορική αγορά (forum venalium).
Βρισκόταν στις παρυφές του Αβεντίνου λόφου. Αναφέρεται μόνο στους Καταλόγους Περιοχών, όπου καταχωρείται στην Περιοχή XIII (Regio XIII). Μάλλον πρέπει να καταχωρηθεί στο νότιο άκρο του Αβεντίνου λόφου. Ήταν στην περιοχή εκτός των Σερβίων Τειχών και εντός των Αυρηλιανών Τειχών, μεταξύ του λόφου Τεστάτσιο (monte Testacius) και των εμπορικών αποθηκών για τα πλοία (ελλ. Εμπορείον, λατ. Horrea), κτιρίων στις όχθες του Τίβερη. Από τη μέση της Αγοράς περνούσε η Παλαιά Αππία Οδός (Via Apiensis Antiqua), μετέπειτα Βία Τεστάτσιο (Via Testaccio). Στην Αγορά πήγαινε κανείς από την Πύλη Λαβερνάλις (Porta Lavernalis) των παλαιών Σερβίων Τειχών ή από την Πύλη από την Όστια, Porta Ostiensis (νυν Πύλη Σαν Πάολο, Porta San Polo) των πιο εκτεταμένων Αυρηλιανών Τειχών, Πύλη γνωστή για την Πυραμίδα του Γάιου Καίσιου. Ίσως η νυν Αγορά Τεστάτσιο (Mercato Testaccio), βόρεια του ομώνυμου λόφου, να είναι στη θέση της αρχαίας Αγοράς των Αρτοποιών· πάντως στη θέση των κήπων του Κλαύδιου και του Βεσπασιανού στα νότια, υπάρχουν ακόμη κήποι.
Πινακοθήκη
Κατηγορία:Τοπογραφία της Ρώμης Κατηγορία:Αγορές τροφίμων της αρχαίας Ρώμης
Opel Grandland X
Το Opel Grandland X είναι ένα μικρομεσαίο crossover SUV αυτοκίνητο, που παράγεται από τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία Opel, από τον Οκτώβριο του 2017. Ειδικότερα στο Ηνωμένο Βασίλειο, η δεξιοτίμονη εκδοχή του κυκλοφορεί με το σήμα της Vauxhall Motors, ως Vauxhall Grandland X.
Το μοντέλο αντικατέστησε το Opel Antara, ενώ από τον Αύγουστο του 2019 αντικατέστησε επίσης και το πολυμορφικό Opel Zafira. Επί του παρόντος, το Opel Grandland X διατίθεται στην Ευρώπη και σε κάποιες χώρες της νότιας Αφρικής.
Συγγενικά μοντέλα
Πρόκειται για το δεύτερο χρονολογικά μοντέλο (το πρώτο ήταν το λίγο μικρότερο crossover Opel Crossland X που παρουσιάστηκε στις 24 Ιουνίου 2017) που μπήκε στη μαζική παραγωγή μετά την εξαγορά της Opel και της βρετανικής Vauxhall (Βόξολ, η οποία ουσιαστικά είναι οι δεξιοτίμονες εκδοχές των μοντέλων της Όπελ που διατίθενται αποκλειστικά στο Ηνωμένο Βασίλειο) από το Groupe PSA. Για την ιστορία, η σχετική συμφωνία, ύψους 2,2 δις ευρώ, ανακοινώθηκε από τον τότε Όμιλο PSA στις 5 Μαρτίου 2017.
Ως αποτέλεσμα, το Grandland X βασίστηκε στην πλατφόρμα του Ομίλου PSA που είναι γνωστή ως EMP2 platform, έχοντας έτσι στενή συγγένεια με αρκετά άλλα μοντέλα του Ομίλου και ιδίως με τα Peugeot 3008 δεύτερης γενιάς, DS7 Crossback και Citroën C5 Aircross.
Παππάδες Δράμας
Οι Παππάδες είναι ημιορεινό χωριό της Ανατολικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Δράμας.
Opel Grandland X
Εισαγωγή
Για πρώτη φορά αποκαλύφθηκε στους δημοσιογράφους στα μέσα Απριλίου του 2017, ενώ παρουσιάστηκε επίσημα στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Φρανκφούρτης τον Σεπτέμβριο του 2017 και μπήκε στη μαζική παραγωγή στις αρχές Οκτωβρίου. Παρουσιάστηκε στην Ευρώπη στις 21 Οκτωβρίου 2017, με βασική τιμή στα 23.700 ευρώ, κατά την τότε ισοτιμία.
Παππάδες Δράμας
Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Οι Παππάδες βρίσκονται προς τα σύνορα της Ελλάδας με τη Βουλγαρία, βόρεια της τεχνητής λίμνης Θησαυρού σε υψόμετρο 593 μέτρα και απέχουν 42 χλμ. Β. από τη Δράμα.
Το χωριό αναφέρεται από την τουρκοκρατία με την ονομασία Παπάζ Κιόϊ και οι Πομάκοι κάτοικοί του, μετά τη Μικρασιατική καταστροφή και την Ελληνοτουρκική ανταλλαγή πληθυσμών του 1923 μετακινήθηκαν ενώ στο χωριό ήρθαν και εγκαταστάθηκαν αρχικά 49 προσφυγικές οικογένειες (184 άτομα).
Opel Grandland X
Παραγωγή
Μάλιστα από τα τέλη του 2019, το Grandland X και το Zafira Life και το Vivaro C έγιναν τα πρώτα μοντέλα της Opel που άρχισαν να πωλούνται εκ νέου στη Ρωσία μετά τη διακοπή των εξαγωγών της Opel στη χώρα αυτή το 2015.
Παππάδες Δράμας
Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Μετά την απελευθέρωση αναφέρεται επίσημα το 1919 ως Παπάζ Κιόι στο ΦΕΚ 251Α - 20/11/1919 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Οσενίτσης (σημ. Σιδηρονέρου). Το 1927 με το ΦΕΚ 76Α - 02/05/1927 μετονομάστηκε σε Παππάδες. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τη Δράμα, το Σιδηρόνερο, το Οροπέδιο και το Καλλίκαρπο αποτελούν τη τοπική κοινότητα Σιδηρονέρου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Σιδηρονέρου του Δήμου Δράμας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 35 κατοίκους.
Opel Grandland X
Υβριδική έκδοση
Από τον Ιούνιο του 2019, μπήκε στην παραγωγή και η υβριδική έκδοση Grandland X PHEV (Plug-in-Hybrid Electric Vechicle / Plug-in - υβριδικό - ηλεκτρικό όχημα), που συνδυάζεται με τον κινητήρα βενζίνης των 1.6 λίτρων, και είχε παρουσιαστεί τον Μάιο. Αρχικά προσφερόταν με έναν ηλεκτροκινητήρα, αλλά τον Δεκέμβριο του 2019 ξεκίνησε η παραγωγή και μιας εκδοχής με 2 ηλεκτροκινητήρες, ισχύος 221 kW (300 PS) στις 6.000 στροφές το λεπτό, έναντι 165 kW (224 PS) στις 6.000 στροφές το λεπτό της φθηνότερης έκδοσης με 1 ηλεκτροκινητήρα. Επίσης, από τα τέλη του 2019 η υβριδική έκδοση προσφέρεται και με 4-κίνηση, ενώ όλες οι άλλες εκδόσεις του Grandland X φέρουν αποκλειστικά κίνηση στους μπροστινούς τροχούς.
Παππάδες Δράμας
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Δράμας Κατηγορία:Δήμος Δράμας Κατηγορία:Σιδηρόνερο
Opel Grandland X
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Grandland X Κατηγορία:Αυτοκίνητα SUV Κατηγορία:Γερμανικά αυτοκίνητα
Πρωτέας
Ο Πρωτέας (μυθολογία) ήταν θαλάσσια θεότητα της ελληνικής μυθολογίας. Από αυτόν έχουν πάρει το όνομά τους:
Βιολογία
Υπάρχει επίσης η Πρωτέα (φυτό), λουλούδι εξωτερικής καλλιέργειας με εμπορική αξία.
Άουγκσμπουργκ
Το Άουγκσμπουργκ (γερμανικά: Augsburg, ) (παλαιότερα Αυγούστα, λατ. Augusta) είναι πόλη στην νότιο-κεντρική Γερμανία. Είναι η πρωτεύουσα του ομώνυμου νομού, αλλά και της διοικητικής περιφέρειας της Σουαβίας της Βαυαρίας και βρίσκεται στη συμβολή των ποταμών Βέρταχ και Λεχ. Ο πληθυσμός ανέρχεται σε 295.135 κατοίκους (στοιχεία 31 Δεκεμβρίου 2018).
Ιστορία
Η πόλη ιδρύθηκε το 15 π.Χ. από τον Ρωμαίο αυτοκράτορα Αύγουστο ως Augusta Vindelicorum και απαντά στον Κλαύδιο Πτολεμαίο με την ονομασία Αὐγούστα Οὐινδελικῶν. Έγινε ελεύθερη αυτοκρατορική πόλη στις 9 Μαρτίου 1276. Λόγω της στρατηγικής θέσης της στους εμπορικούς δρόμους για την Ιταλία, έγινε σημαντικό εμπορικό κέντρο. Μετά από την ειρήνη του Άουγκσμπουργκ το 1555 και μετά από την παραχώρηση δικαιωμάτων στις θρησκευτικές μειονότητες, οι αυτοκρατορικές πόλεις διοικούνταν από ένα μικτό καθολικό-προτεσταντικό συμβούλιο πόλης. Μέχρι τον Τριακονταετή Πόλεμο (1618-1648) η ειρήνη στην πόλη διατηρήθηκε κατά ένα μεγάλο μέρος παρά την αύξηση των εξομολογητικών εντάσεων. Μια σημαντική οικογένεια που προώθησε το εμπόριο στην πόλη ήταν οι Φούγκερ (Fugger), δίνοντας και το όνομα στο δικό τους είδος συναλλαγών, Fuggerei. Το 1808, όταν διαλύθηκε η Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, το Άουγκσμπουργκ έχασε την ανεξαρτησία του και έγινε μέρος του βασιλείου της Βαυαρίας. Κατά τον 19ο αιώνα αυξήθηκε αρκετά η βιομηχανική σημασία της πόλης.
Πληθυσμιακή εξέλιξη
¹ Αποτέλεσματα απογραφής
Αδελφοποιημένες Πόλεις
Πληροφορίες για τις αδελφοποιημένες πόλεις μπορούν επίσης να βρεθούν στο www.augsburg.de
Εκπαίδευση
Το Άουγκσμπουργκ αποτελεί έδρα των παρακάτω πανεπιστημίων και κολεγίων:
Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης
Η τοπική εφημερίδα είναι η Augsburger Allgemeine με πρώτη έκδοσή της το 1807. Ακόμα υπάρχουν αρκετοί τοπικοί ραδιοφωνικοί σταθμοί και ένας τοπικός τηλεοπτικός σταθμός (το "a.tv").
Αθλητισμός
Η ΦΚ Άουγκσμπουργκ είναι η γνωστότερη ποδοσφαιρική ομάδα της πόλης και αγωνίζεται στην WWK Arena. Η FC Άουγκσμπουργκ προβιβάστηκε στη Μπούντεσλιγκα το 2011. Το νέο γήπεδο, που άνοιξε τον Ιούλιο του 2009, έχει χωρητικότητα 30.660 θεατών και φιλοξένησε επίσης αγώνες του Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου Γυναικών του 2011.
Η πόλη αποτελεί έδρα μιας ομάδας χόκεϊ επί πάγου της DEL (πρώτη εθνική κατηγορία), της Augsburger Panther. Η πρώτη ομάδα, η AEV, ιδρύθηκε το 1878,και είναι η γηραιότερη Γερμανική ομάδα χόκεϊ επί πάγου. Οι εντός έδρας αγώνες της διεξάγονται στο Curt Frenzel Stadion, το οποίο έχει χωρητικότητα 6.129 θεατές και έχει ανακαινιστεί το 2010.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Βαυαρίας Κατηγορία:Πρώην δημοκρατίες
Κινητός τοίχος
Οι κινητοί ηχομονωτικοί τοίχοι χρησιμοποιούνται για την εύκολη και γρήγορη διαμόρφωση εσωτερικών χώρων, για να εξυπηρετήσουν διάφορες λειτουργικές ανάγκες όπως αυτές ξενοδοχείων, συνεδριακών κέντρων, γραφείων meeting, κ.λπ.
Σύστημα ανάρτησης
Οι Κινητοί Τοίχοι αναρτώνται από μεταλλικούς ή αλουμινένιους οδηγούς εγκατεστημένους στην οροφή του χώρου και κινούνται κατά τους άξονες των οδηγών, μέσω ειδικών ένσφαιρων ράουλων. Η κίνησή τους γίνεται χειροκίνητα, με απλή ώθηση ή/και στροφή στα προκαθορισμένα σημεία ώστε είναι δυνατή η κίνησή τους πρός και από το σημείο αποθήκευσης. Στους ηλεκτροκίνητους κινητούς τοίχους η κίνηση προς και από τη θέση αποθήκευσης μπορεί να γίνει αυτόματα με τον χειρισμό ενός διακόπτη.
Ηχομόνωση
Έχουν συνήθως ηχομονωτικές ιδιότητες. Η ηχομονωτική ικανότητα των κινητών τοίχων κυμαίνεται από περίπου 40 dB έως 60 dB αναλόγως των απαιτήσεων του χρήστη. Η ηχομόνωση επιτυγχάνεται με την χρήση διαφόρων ηχομονωτικών υλικών που τοποθετούνται στο εσωτερικό της κατασκευής και με τη χρήση κινητών σφραγιστικών πελμάτων στα άνω και κάτω άκρα των πανέλλων, τα οποία σφραγίζουν τα διάκενα και προσδίδουν ακουστική στεγανότητα και μηχανική σταθερότητα στην κατασκευή. Τα πέλματα αυτά ενεργοποιούνται μέσω μηχανικών διατάξεων (χειροκίνητων ή ηλεκτροκίνητων) που βρίσκονται στο εσωτερικό των πανέλλων.
Ειδικά στοιχεία
Οι κινητοί τοίχοι μπορούν να έχουν πόρτες, διευκολύνοντας την διέλευση από τον ένα χώρο στον άλλο, με ειδικές πετούγιες σε εσοχή για να μην ενοχλούν στην αποθήκευσή τους, ενώ το μανδάλωμα γίνεται στο αμέσως επόμενο στοιχείο (panel). Οι κινητοί τοίχοι μπορούν να δημιουργούν γωνίες, συνήθως των 90 ή 135 μοιρών ή ακόμη και να συνδέονται μεταξύ τους σε σχήμα "Τ", "Υ" ή "+", ενώ ανάλογα την ακτίνα καμπυλότητας μπορούν να ακολουθήσουν και κυκλική τροχιά.
Το τελικό κλείσιμο του χωρίσματος γίνεται με τη βοήθεια του τελευταίου (συνήθως) πανέλου που είναι τηλεσκοπικό κατά την οριζόντια έννοια.
Η αποθήκευση των στοιχείων (πάνελ) μπορεί να γίνει με διάφορους τρόπους, ανάλογα την διαμόρφωση του χώρου και κατά περίπτωση.
Εφαρμογές: Αίθουσες εκδηλώσεων ξενοδοχείων, συνεδριακά κέντρα, κτίρια εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, κτίρια γραφείων, εργοστάσια, παιδικοί σταθμοί, υπηρεσίες δημοσίου, στρατιωτικές εγκαταστάσεις, θέατρα κ.α.
Λευκοχώρι
Με το όνομα Λευκοχώρι συναντώνται τέσσερις οικισμοί της Ελλάδας:
Κάθριν Μπουθ
Κάθριν Μπουθ (Catherine Booth) (17 Ιανουαρίου 1829 - 4 Οκτωβρίου 1890).
Βιογραφία
Σύζυγος του ιδρυτή του Στρατού της Σωτηρίας, Γουίλιαμ Μπουθ. Λόγω της σημαντικής της ανάμιξης στο σχηματισμό του Στρατού της Σωτηρίας, έγινε γνωστή και ως η «Μητέρα του Στρατού».
Σε ηλικία 14 ετών, αρρώστησε σοβαρά και πέρασε ένα μεγάλο μέρος του χρόνου στο κρεβάτι. Παρόλα αυτά, κρατούσε τον εαυτό της απασχολημένο, και ανησυχούσε ιδιαιτέρα για το πρόβλημα του αλκοολισμού. Έγραψε άρθρα για την αποχή από το αλκοόλ, όπου παρότρυνε τους ανθρώπους να μην πίνουν. Η Κάθριν ήταν μέλος της τοπικής Μπαντ οφ Χοπ (Band of Hope) και υποστηρικτής της Εθνικής Κοινότητας για την Αποχή από το Αλκοόλ. (Temperance Society).
Γνωρίστηκε με τον Γουίλιαμ Μπουθ, ένα Μεθοδιστή κήρυκα, όταν αυτός πήγε να κηρύξει στην εκκλησία της το 1852. Σύντομα ερωτεύτηκαν και αρραβωνιαστήκαν. Κατά τη διάρκεια του τριετή αρραβώνα τους, η Κάθριν του γράφει συνεχώς γράμματα ενθάρρυνσης, καθώς αυτός ασκούσε το απαιτητικό επάγγελμα του ιεροκήρυκα. Παντρεύτηκαν στις 16 Ιουνίου 1855 στην ενοριακή εκκλησία του Στόκγουελ Γκρην (Stockwell Green) στο Λονδίνο. Ο γάμος τους ήταν πολύ απλός, καθώς ήθελαν να χρησιμοποιήσουν το χρόνο και τα χρήματά τους στη διακονία του Γουίλιαμ. Ακόμα και στο μήνα του μέλιτος, ο Γουίλιαμ ήταν συχνά καλεσμένος να μιλήσει σε διάφορες συναθροίσεις.
Η Κάθριν άρχισε να είναι πιο ενεργή στο έργο της εκκλησίας της, στο Μπριτζχάους (Brighouse). Αν και ήταν ιδιαιτέρα αγχώδεις, της άρεσε να δουλεύει με νέους ανθρώπους και ασχολήθηκε με τα τμήματα κατήχησης των νέων. Εκείνη την εποχή, ήταν ανήκουστο για τις γυναίκες να συμμετέχουν σε συναθροίσεις ενηλίκων. Ήταν πεπεισμένη, ότι οι γυναίκες είχαν το ίδιο δικαίωμα να μιλήσουν. Όταν της δόθηκε η ευκαιρία για δώσει τη μαρτυρία της δημόσια στο Γκέιτσχεντ, δεν έκανε πίσω. Ήταν η αρχή μιας αξιοσημείωτης διακονίας, καθώς με το κήρυγμα της, ενέπνεε τους ανθρώπους. Μιλούσε και στα σπίτια τους, ειδικά σε αλκοολικούς, προκειμένου να τους βοηθήσει να κάνουν ένα νέο ξεκίνημα στη ζωή τους. Συχνά οργάνωνε συναθροίσεις σε αγροκτήματα για την προσέλκυση νέων πιστών.
Οι Μπουθ είχαν οκτώ παιδιά, τον Μπράμγουελ, τον Μπάλλινκτον, την Κέιτ, την Έμα, τον Χέρμπερτ, την Μαίρη, η Εβάντζελιν και την Λούσι, και αφιερώθηκαν στο να έχουν σωστή χριστιανική κατάρτιση. Δύο από τους απογόνους, ο Μπράγουελ και η Εβάντζελιν, έγιναν αργότερα Στρατηγοί του Στρατού της Σωτηρίας.
Ξεκίνησαν το έργο της Χριστιανικής Ιεραποστολής το 1865. Ο Γουίλιαμ κήρυττε στους φτωχούς και στους παραπεταμένους και η Κάθριν προτιμούσε να μιλήσει σε πλούσιους, απ' όπου λάμβανε οικονομική υποστήριξη για την ιδιαιτέρα απαιτητική διακονία τους. Αργότερα, άρχισε να οργανώνει τις δικές της εκστρατείες.
Όταν το 1878 το όνομα της Χριστιανικής Ιεραποστολής άλλαξε σε Στρατός της Σωτηρίας και ο Γουίλιαμ Μπουθ απέκτησε τον τίτλο του Στρατηγός, η Κάθριν έγινε γνωστή ως Μητέρα του Στρατού. Συμμετείχε ενεργά στις αλλαγές που συνέβαιναν στον νέο οργανισμό, σχεδίασε τη σημαία της οργάνωσης και τα καπέλα των γυναικών, και συνέβαλε με τις ιδέες της, στην επίλυση πολλών σημαντικών ζητημάτων και σε θέματα πίστης.
Στης 4 Οκτώβρη 1890 και σε ηλικία 61 ετών, πέθανε κοντά στους δικούς της. Ο οικογενειακός τάφος των Μπουθ βρίσκεται σήμερα του Αμπεϊ Παρκ (Abney Park) στο Λονδίνο.
Σκάνδαλο Enron
thumb|right|240px|το συγκρότημα της Enron στο [[Χιούστον του Τέξας.]]
Το Σκάνδαλο της Enron είναι οικονομικό σκάνδαλο που αναδείχθηκε το 2001 και αφορούσε την ενεργειακή εταιρεία Enron και την ελεγκτική Arthur Andersen. Έπειτα από μια σειρά αποκαλύψεων που αφορούσαν αμφιλεγόμενες λογιστικές πρακτικές που διενεργήθηκαν κατά τη δεκαετία του 1990, η Enron βρέθηκε στο χείλος της χρεοκοπίας το Νοέμβριο του 2001. Μια απόπειρα διάσωσης λευκού ιππότη από μία παρόμοια αλλά μικρότερη ενεργειακή εταιρεία, την Dynegy δεν κατέστη βιώσιμη. Η Enron κήρυξε πτώχευση στις 2 Δεκεμβρίου του 2001.
Καθώς το σκάνδαλο αποκαλυπτόταν, οι μετοχές της Enron σημείωσαν κατακόρυφη πτώση από τα $90.00 ανά μετοχή σε λιγότερο από 50¢ ανά μετοχή. Κι ενώ η εταιρεία συγκαταλεγόταν μεταξύ των blue chip, αυτή η απρόσμενη εξέλιξη είχε μεγάλο αντίκτυπο στην αγορά. Η βουτιά της Enron σημειώθηκε μετά από την αποκάλυψη ότι πολλά από τα κέρδη και τα έσοδα ήταν αποτέλεσμα συμφωνιών με οντότητες ειδικού σκοπού, εταιρίες περιορισμένης ευθύνης που ήλεγχε. Απόρροια των ανωτέρω ήταν πολλά από τα χρέη και οι απώλειες της εταιρείας να μην εμφανιστούν στις οικονομικές της καταστάσεις.
Επιπροσθέτως, το σκάνδαλο προκάλεσε τη διάλυση της Arthur Andersen, η οποία αποτελούσε μέχρι εκείνη την περίοδο μία εκ των πέντε κορυφαίων ελεγκτικών εταιριών. Ιδιαίτερα ζημιωμένα βγήκαν τα μέλη ποικίλων ομάδων ενδιαφερομένων, όπως μέτοχοι, κράτος, πιστωτές, εργαζόμενοι κ.α.
Ιστορικό Πλαίσιο
Στις αρχές του 1990, το Κογκρέσο των Ηνωμένων Πολιτειών πέρασε νομοθετική ρύθμιση που απελευθέρωνε την αγορά ηλεκτρικής ενέργειας. Το ίδιο είχε πράξει και για την αγορά φυσικού αερίου μερικά χρόνια νωρίτερα. Η ενεργειακή αγορά που δημιουργήθηκε ευνόησε την ανάπτυξη εταιριών όπως η Enron, ενώ η συνεπαγόμενη μεταβλητότητα των τιμών λόγω του ανταγωνισμού προκαλούσε την αντίδραση παραγωγών και τοπικών διοικήσεων. Έντονα φαινόμενα lobbying εκ μέρους της Enron και λοιπών εταιριών όμως, διατήρησαν το σύστημα ως είχε.
Η Enron είχε δημιουργήσει εταιρίες offshore, μονάδες που μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για φορολογικό σχεδιασμό και φοροαποφυγή, εκτοξεύοντας την κερδοφορία της επιχείρησης. Οι ονομασίες αυτών των οντοτήτων ήταν Bob West Treasure, Jedi και Hawaii. Το γεγονός αυτό προλείανε το έδαφος για πλήρη ελευθερία συναλλαγματικού σχεδιασμού, καθώς και πλήρη ανωνυμία που μπορούσε να διασκορπίσει τις απώλειες που η επιχείρηση εξαφάνιζε από τους ισολογισμούς της. Αυτές οι εταιρίες βοηθούσαν την Enron να φαίνεται πιο κερδοφόρα απ'όσο πραγματικά ήταν, ενώ δημιουργήθηκε ένας τεχνητός κύκλος μεταφοράς απωλειών από τα στελέχη. Αυτή η πρακτική εκτόξευσε την τιμή των μετοχών της, κάτι που έδωσε τη δυνατότητα στα στελέχη της να αξιοποιούν εσωτερική πληροφόρηση για να κερδοσκοπούν σε ατομικό επίπεδο. Οι άνθρωποι της Enron γνώριζαν τα πάντα για τους offshore λογαριασμούς της εταιρείας, στους οποίους κρύβονταν οι απώλειές της' παρά ταύτα, οι επενδυτές δε γνώριζαν τίποτα απ'όλα αυτά. Ο Οικονομικός Διευθυντής Andrew Fastow καθοδηγούσε την ομάδα που δημιούργησε τις εταιρίες-οχήματα και αξιοποίησε τις συμφωνίες της επιχείρησης ώστε να εξασφαλίσει για τον ίδιο, την οικογένεια και τους φίλους του εκατοντάδες εκατομμυρίων δολαρίων εγγυημένων εισοδημάτων, εις βάρος της επιχείρησης την οποία έπρεπε να υπηρετεί και τους συμμέτοχούς της.
To 1999, η Enron ξεκίνησε τη λειτουργία της EnronOnline, μιας διαδικτυακής υπηρεσίας συναλλαγών, η οποία χρησιμοποιείτο από σχεδόν όλες τις ενεργειακές επιχειρήσεις των Ηνωμένων Πολιτειών. Ο πρόεδρος και Γενικός Διευθυντής Παραγωγής Jeffrey Skilling συνηγορούσε στην εξής καινοφανή ιδέα, ότι η εταιρεία δε χρειαζόταν πραγματικά στοιχεία υπό την κατοχή της. Εφαρμόζοντας στο έπακρο τη διεισδυτική επενδυτική στρατηγική της επιχείρησης, κατέστησε την Enron το μεγαλύτερο χονδρέμπορο αερίου και ενέργειας, με $27 δισεκατομμύρια συναλλαγές ανά τρίμηνο. Τα νούμερα της εταιρείας, μολαταύτα, έπρεπε να εμφανίζονται στην ονομαστική τους αξία. Με τον Skilling, η Enron υιοθέτησε μια λογιστική της αγοραίας αξίας, με την οποία προβλεπόμενα μελλοντικά κέρδη από οποιαδήποτε συμφωνία λογίζονταν επιτόπου στα βιβλία της. Συνεπώς, η εταιρεία σημείωνε κέρδη από οτιδήποτε θα μπορούσε με το χρόνο να ανατραπεί και να μεταβληθεί σε απώλεια, καθώς τα δημοσιονομικά της υπονομεύονταν από την ανάγκη χειραγώγησης της χρηματιστηριακής της αξίας στη Wall Street, κατά την περίοδο της τεχνολογικής έκρηξης του χρηματιστηρίου. Όταν όμως η επιτυχία μια εταιρείας μετράται με καθορισμένες πρακτικές κατάρτισης οικονομικών καταστάσεων που προκύπτουν από μια συστημική προσέγγιση, έναν όρο που ο Skilling αποδεχόταν, οι πραγματικοί ισολογισμοί δεν ήταν και ιδιαίτερα επιθυμητοί. Πραγματικά, οι επιτηδευμένες πρακτικές της Enron αποτελούσαν συχνά κερδοσκοπικά παιχνίδια για τη διατήρηση της ισχύουσας τάξης και να ανεβαίνει η τιμή της εταιρείας, που ανακοινωνόταν καθημερινά στον ανελκυστήρα της. Οι αυξανόμενοι αριθμοί συνοδεύονταν και από χορηγούμενα επενδυτικά κεφάλαια τα οποία συντηρούσε παρά τα χρέη της. Μια πιθανή πτώση της θα αποτελούσε ένα φαινόμενο ντόμινο. Υπό την πίεση να διατηρήσει τη φαινομενική της εικόνα, ο Skilling επιτέθηκε φραστικά στον αναλυτή της Γουώλ Στρητ Richard Grubman, ο οποίος αμφισβήτησε τις ασυνήθιστες λογιστικές πρακτικές της Enron κατά τη διάρκεια μιας ηχογραφημένης διάσκεψης. Όταν ο Grubman τόνισε ότι η Enron ήταν η μοναδική εταιρεία που δε δημοσίευε τον ισολογισμό της μαζί με την κατάσταση αποτελεσμάτων, ο Skilling απήντησε "Λοιπόν, σας ευχαριστούμε πάρα πολύ, εκτιμούμε αυτό τον... μαλάκα." Αν και το απρεπές σχόλιο αντιμετωπίστηκε με έκπληξη και αμηχανία από τον τύπο και το κοινό, εξελίχθηκε σε αστείο ανάμεσα σε πολλούς υπαλλήλους της εταιρείας, οι οποίοι χλεύαζαν τον Grubman για αυτό που έβλεπαν ως ανακάτωμα και όχι τόσο για την έλλειψη τρόπων του Skelling.
Στα τέλη του 1990, η Enron έκανε συναλλαγές $80-90 ανά μετοχή και αρκετοί έδειχναν να ανησυχούν με το θολό τοπίο που δημιουργείτο με τις οικονομικές αποκαλύψεις. Στα μέσα του Ιουλίου του 2001, η Enron ανακοίνωσε κέρδη $50,1 δισεκατομμυρίων, σχεδόν τα τριπλάσια από τις αρχές του Ιανουαρίου, καταρρίπτοντας τις εκτιμήσεις των αναλυτών κατά 3 σεντς ανά μετοχή. Παρά ταύτα, το περιθώριο κέρδους είχε διατηρηθεί σε ένα συντηρητικό μέσο περίπου 2,1% και η τιμή της μετοχής της είχε πέσει περισσότερο από 30% σε σύγκριση με ένα χρόνο πριν. Οι προβληματισμοί γίνονταν ολοένα και πιο έντονοι. Η Enron είχε αντιμετωπίσει αρκετά σοβαρά λειτουργικά προβλήματα, όπως προβλήματα τροφοδοσίας κατά τον χειρισμό μιας μονάδας συναλλαγών ευρείας ζώνης, την κατασκευή του Dabhol Power και μιας μονάδας εγκαταστάσεων στην Ινδία, αλλά και κριτική για το ρόλο που θεωρήθηκε πως διαδραμάτισε στην ενεργειακή κρίση της Καλιφόρνια του 2000-2001.
Το Χρονικό της Πτώσης
Στις 14 Αυγούστου του 2001, ο Jeffrey Skilling, ο γενικός διευθυντής της Enron, πρώην σύμβουλος ενέργειας στην McKinsey & Company ο οποίος συνεργάστηκε με την Enron το 1990, ανακοίνωσε πως θα αποχωρούσε από τη θέση του σε έξι μήνες.
"Οι λόγοι της αποχώρησής μου είναι προσωπικοί...", είπε ο Skilling τότε, "...αλλά δεν μπορώ να τους γνωστοποιήσω.". Παρατηρητές πρόσεξαν πως κατά τους μήνες που έμεναν μέχρι την αποχώρησή του, ο Skilling είχε πουλήσει τουλάχιστον 450.000 μετοχές της Enron σε αξία γύρω στα $33 εκατομμύρια (παρά το γεγονός ότι κατείχε ακόμη ένα εκατομμύριο μετοχές κατά την ημέρα που έφυγε). Παρά ταύτα, ο Kenneth Ley, πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου, διαβεβαίωνε τους αναλυτές πως δεν υπήρχαν λογιστικά, συναλλακτικά, αποθεματικά ή γενικότερα άλλα ζητήματα σε εκκρεμότητα, αναφερόμενος στην αποχώρηση. Επιπροσθέτως, διαβεβαίωσε τους έκπληκτους παρατηρητές της αγοράς ότι δε θα υπήρχαν αλλαγές στην απόδοση της εταιρείας ή στην πορεία της προς την πρόοδο εξαιτίας της παραίτησης του Skilling. Ο Lay ανακοίνωσε επίσης ότι θα αναλάμβανε ξανά ο ίδιος τη θέση του γενικού διευθυντή.
Την επομένη όμως ημέρα ο Skilling παραδέχθηκε ότι ένα πολύ βασικός λόγος της αποχώρησής του από την Enron ήταν η αξία της εταιρείας που κατρακυλούσε στην αγορά. Ο αρθρογράφος Paul Crugman, σε σχετική στήλη της NY Times, ισχυρίστηκε ότι η κατάσταση της Enron αντικατόπτριζε τις συνέπειες στην απελευθέρωση της αγοράς και τον παραγκωνισμό των εμποδίων σε αγορές όπως αυτή της ενέργειας. Μερικές ημέρες αργότερα, σε γράμμα προς τον αρθρογράφο, ο Kenneth Lay υπερσασπίστηκε την εταιρεία του και τη φιλοσοφία που τη διέπνεε:
Η Ανησυχία των Επενδυτών
Στα τέλη του Αυγούστου, κι ενώ η αξία της Enron στο χρηματιστήριο κατρακυλούσε, ο Lay όρισε τον Greg Whalley, πρόεδρο και γενικό προϊστάμενο λειτουργίας των Υπηρεσιών Χονδρικής και τον Mark Frevert, ο οποίος ήταν παλαιότερα προϊστάμενος του κυρίου Whalley στις χονδρικές πωλήσεις, μέλη του διοικητικού συμβουλίου. Ορισμένοι παρατηρητές υποστήριξαν πως οι επενδυτές της Enron βρίσκονταν σε δεινή θέση εξαιτίας της αδυναμίας να κατανοήσουν τις διοικητικές πρακτικές της εταιρείας (συχνά χαρακτηριζόμενες και ως "ανεξιχνίαστες")" και της δυσκολίας της να εκφράσει τα μεγέθη της επακριβώς σε μια οικονομική κατάσταση. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει, είναι πραγματικά δύσκολο για τους αναλυτές να ξεκαθαρίσουν σε ποια τρίμηνα η εταιρεία ήταν κερδοφόρα και πότε χάνει χρήματα. Ο Lay ισχυρίστηκε η διοίκηση μιας επιχείρησης όπως η Enron είναι ένα σύνθετο ζήτημα, αλλά διαβεβαίωσε τους αναλυτές πως "ποτέ δε θα εισχωρούσαν σε όλες τις πληροφορίες που θα επιθυμούσαν να διεισδύσουν, απλά και μόνο προς τέρψη της περιέργειάς τους." Επιπροσθέτως, εξήγησε πως η πολυπλοκότητα της διοίκησης μιας τέτοιας εταιρείας οφειλόταν σε μεγάλο βαθμό σε θέματα φορολογικού σχεδιασμού και στρατηγικές αντιστάθμισης κινδύνου.
Οι προσπάθειες του Lay έδειχναν να μη συγκινούν τους παρατηρητές. Στις 9 Σεπτεμβρίου του 2001, ένας διακεκριμένος διαχειριστής κεφαλαίων σημείωσε πως "Οι μετοχές της Enron συναλλάσσονται υπό σε ένα ομιχλώδες τοπίο"." Η απρόσμενη αποχώρηση του Skilling σε συνδυασμό με την αδιαφάνεια των λογιστικών βιβλίων καθιστούσαν δύσκολη την αξιολόγηση της εταιρείας στη Wall Street. Επιπλέον, η εταιρεία παραδέχθηκε συστηματική χρήση "διεταιρικών συναλλαγών" με τις θυγατρικές της, γεγονός που έκανε πολλούς να φοβούνται πως ήταν πολύ εύκολη η μεταφορά απωλειών που σε αντίθετη περίπτωση θα εμφανίζονταν στον ισολογισμό της Enron. Μια ιδιαιτέρως προβληματική πτυχή αυτής της πρακτικής ήταν ότι πολλές από τις "συγγενικές" επιχειρήσεις είχαν γίνει αντικείμενο χειραγώγησης από τον οικονομικό διευθυντή της Enron, τον Andrew Fastow..
Μετά το τρομοκρατικό χτύπημα 11ης Σεπτεμβρίου του 2001, το ενδιαφέρον των ΜΜΕ στράφηκε μακρυά από την εταιρεία και τα προβλήματά της. Σε λιγότερο από ένα μήνα αργότερα, η Enron ανακοίνωσε την πρόθεσή της να μπει στη διαδικασία να μοιραστεί τα στοιχεία που παρείχαν μικρότερα περιθώρια κέρδους προς όφελος των κεντρικών της επιχειρήσεων αερίου και πώλησης ενέργειας. Αυτή η ενέργεια περιελάμβανε πώληση της Portland General Electric σε μια άλλη κοινοφελή εταιρεία του Oregon, τη Northwest Natural Gas στην τιμή των $1,9 δισεκατομμυρίων σε μετρητά και μετοχές, καθώς και πιθανή πώληση μεριδίου 65% στο σχέδιο του Dabhol στην Ινδία.
Το Ξετύλιγμα της Υπόθεσης
Μερικές ημέρες αργότερα, στις 17 Οκτωβρίου του 2001, η Enron ανακοίνωσε ότι τα αποτελέσματα του τρίτου τριμήνου της ήταν αρνητικά, εξαιτίας απρόσμενης χρέωσης περισσοτέρων από $1 δισεκατομμυρίων. Η διοίκηση της εταιρείας ισχυρίστηκε ότι οι απώλειες οφείλονταν κυρίως σε επενδυτικές ζημιές, μαζί με χρεώσεις ύψους περίπου $180 εκατομμυρίων σε λεφτά που ξοδεύτηκαν για την ανοικοδόμηση της προβληματικής μονάδας διευρημένων συναλλαγών. "Έπειτα από μια ενδελεχή επισκόπηση των εταιριών μας, αποφασίσαμε να αναλάβουμε αυτές τις χρεώσεις ώστε να ξεκαθαρίσουμε ζητήματα τα οποία επεσκίαζαν την απόδοση και την κερδοφόρο προοπτική των βασικών ενεργειακών μας επιχειρήσεων." είπε ο Kenneth Lay σε μία δήλωσή του. Ορισμένοι αναλυτές βρίσκονταν σε σύγχυση. "Τί έπεται;", ρώτησε ο David Fleischer τον Goldman Sachs, ένα αναλυτή τον οποίο είχε αποκαλέσει παλαιότερα ως ένα από τους μεγαλύτερους υποστηρικτές της εταιρείας, δηλώνοντας πως η διοίκηση της Enron έχασε την αξιοπιστία της και θα έπρεπε να καταβάλει προσπάθειες για να την επανακτήσει. "Πρέπει να πείσουν τους επενδυτές ότι αυτά τα κέρδη είναι πραγματικά, πως η εταιρεία είναι ειλικρινής και ότι η ανάπτυξη θα επιτευχθεί.
Επιπροσθέτως, η Enron διαβεβαίωσε πως η διευρυμένη μονάδα από μόνη της άξιζε $34 δισεκατομμύρια, ένας ισχυρισμός που επίσης αντιμετωπιζόταν με δυσπιστία. "Δε νομίζω πως γνωρίζει κανείς τί κοστίζει η λειτουργία του broadband", είπε ο Todd Shipman, ένας αναλυτής της Standard & Poor's Στις 22 του Οκτωβρίου του 2001, η τιμή της μετοχής της Enron έπεσε στα $20,65 με απώλεια $5,40 σε μια μέρα, ακολουθώντας την ανακοίνωση της SEC πως διερευνά ποικίλες ύποπτες συμφωνίες που έκανε η Enron, τονίζοντας πως πρόκειται για μερικές από τις πιο θολές συναλλαγές εντός ομίλου που παρατηρήθηκαν ποτέ. Στον αντίποδα της απόπειρας να αιτιολογηθούν οι χρεώσεις δισεκατομμυρίων δολαρίων και να καθησυχαστούν οι επενδυτές, οι αποκαλύψεις για την Enron αναφέρονταν σε "άνευ κόστους συμφωνίες μετοχών", "παράγωγα εργαλεία που έρχονταν σε αντίθεση με την επείγουσα φύση των υπαρχόντων περιορισμένων forwards" και "στρατηγικές που εξυπηρετούσαν την αντιστάθμιση κινδύνου σε συγκεκριμένες εμπορικές επενδύσεις και λοιπά στοιχεία". Αυτή η αινιγματική φρασεολογία καταδείκνυε το σκοτάδι που επικρατούσε στην κατανόηση των αναλυτών ως προς το πώς ακριβώς η Enron διοικείτο.
Όσον αφορά τις έρευνες του SEC, ο πρόεδρος και γενικός διευθυντής Lay είπε: "Προτιθέμεθα να φανούμε απολύτως συνεργάσιμοι με τον S.E.C. και αδημονούμε να εξαλείψουμε οποιαδήποτε ανησυχία που μπορεί να έχει παρουσιαστεί σχετικά με αυτές τις συναλλαγές."
Ανησυχητικές Ενδείξεις
Ανησυχίες σχετικά με τη ρευστότητα της Enron ανάγκασαν τον Lay να συμμετάσχει σε μια τηλεφωνική διάσκεψη στις 23 Οκτωβρίου, κατά την οποία προσπάθησε να διαβεβαιώσει τους επενδυτές ότι τα χρηματικά αποθέματα της εταιρείας ήταν επαρκή και πως δεν προβλέπονταν άλλες έκτακτες χρεώσεις. Δευτερευόντως, ο Lay επέμεινε έντονα πως δεν υπήρχαν ατασθαλίες αναφορικά με τις συναλλαγές της Enron με τους συνεργάτες της που διοικούνταν από τον Andrew Fastow, στο πρόσωπο του οποίου έδειξε την αμέριστη εμπιστοσύνη του. Ο David Fleischr, αναλυτής της Goldman εξακολουθούσε να είναι σκεπτικός, λέγοντας στους Lay και Fastow ότι: "Υπάρχουν ενδείξεις πως κρύβετε κάτι." Μολαταύτα, ο Fleischer επέμεινε στην τόνωση των μετοχών, ισχυριζόμενος πως δεν πιστεύει ότι λογιστές ή ελεγκτές θα μπορούσαν ποτέ να επιτρέψουν μια τέτοια ολοκληρωτική αταξία"." Ο Lay αποπειράθηκε επιπλέον να καθησυχάσει τους συνδιασκεπτόμενους τονίζοντας πως όλες οι χρηματοοικονομικές και λογιστικές μανούβρες είχαν εξεταστεί εξονυχιστικά από τον εξωτερικό τους ελεγκτή, την Arthur Andesen. Μετά από πολλές αμφισβητήσεις που υπέστη η εταιρεία, ο Lay δήλωσε ότι "η διοίκηση της Enron προτίθεται να εξασφαλίσει περισσότερο αναλυτικές δηλώσεις χάριν της καλύτερης κατανόησης των σχέσεων της εταιρείας με τις ειδικές οντότητες που διοικούνταν από τον Fastow.
Δύο μέρες αργότερα, στις 25 Οκτωβρίου του 2001, παρά τις πρότερες διαβεβαιώσεις του, ο Kenneth Lay απομάκρυνε τον Fastow από τη θέση του. Οι μετοχές της Enron πλέον συναλλάσσονταν στα $15,41, έχοντας απωλέσει τη μισή τους αξία σε λιγότερο από μία εβδομάδα. "Κατά τις συνεχείς συνομιλίες μου με την οικονομική κοινότητα, μου κατέστη εμφανές πως για να επανακτήσουμε την αυτοπεποίθηση των επενδυτών θα πρέπει να αντικαταστήσουμε τον Andy", δήλωσε ο Lay σε μια ανακοίνωση σχετικά με την απομάκρυνση του Fastow.. Παρόλ'αυτά, με τον Skilling και τον Fastow απόντες, ορισμένοι αναλυτές φοβούνταν πως το να χυθεί φως στην υπόθεση σχετικά με τις πρακτικές της εταιρείας θα ήταν ακόμη πιο δύσκολο.
Στις 27 Οκτωβρίου η εταιρεία ξεκίνησε την επαναγορά όλων των εμπορικών χρεογράφων που αποτιμώνταν σε περίπου $3,3 δισεκατομμύρια, σε μια προσπάθεια να κρατήσει τους επενδυτές μακρυά από ανησυχίες σχετικά με το απόθεμα ρευστών της εταιρείας. Η Enron χρηματοδότησε την επαναγορά εξαντλώντας όλα τα περιθώρια πίστωσης που διέθετε σε ποικίλες τράπεζες. Κι ενώ η πιστοληπτική της ικανότητα χαρακτηριζόταν ακόμη BBB, οι ομολογίες της συναλλάσσονταν σε επίπεδα σχετικά πιο χαμηλά, καθιστώντας μια μελλοντική τους πώληση προβληματική.
Καθώς ο Οκτώβριος τελείωνε, σοβαρές ανησυχίες αναδεικνύονταν από αναλυτές σχετικά με πιθανή καταστρατήγηση των γενικά παραδεκτών λογιστικών αρχών. Παρά ταύτα, ορισμένοι ισχυρίζονταν πως ολοκληρωμένη ανάλυση ήταν αδύνατη βάσει των ατελών πληροφοριών που παρείχε η εταιρεία.
Αρκετοί πλέον φοβούνταν ανοιχτά πως η Enron ήταν η νέα Long-Term Management Capital, τα κεφάλαια της οποίας κατέρρευσαν το 1998, απειλώντας να δημιουργήσουν μια συστημική αποτυχία στις διεθνείς χρηματοοικονομικές αγορές. Η τεράστια παρουσία της Enron ανησυχούσε πολλούς σχετικά με τις επιπτώσεις μιας πιθανής κατάρρευσης. Τα στελέχη της Enron παρέμεναν σιωπηλά, δεχόμενα ερωτήσεις μόνο σε γραπτή μορφή.
Κίνδυνος Πιστοληπτικής Αξιολόγησης
Ο κεντρικός βραχυπρόθεσμος κίνδυνος επιβίωσης της Enron στα τέλη του Οκτωβρίου φαινόταν πως ήταν η πιστοληπτική της βαθμολόγηση. Ανεφέρθη πως κατά την περίοδο που η Moody's και η Fitch, δύο από τις τρία μεγαλύτερα rating agencies είχαν καλέσει την Enron για επανεκτίμηση και πιθανή υποτίμηση. Μια τέτοια μείωση της βαθμολογίας της θα εξανάγκαζε την Enron να εκδώσει εκατομμύρια μετοχών για την κάλυψη δανείων που είχε εγγυηθεί, μια κίνηση που θα έριχνε την αξία των διατηρούμενων μετοχών ακόμη περισσότερο.
Επιπλέον, όλες οι συνεργαζόμενες επιχειρήσεις άρχισαν να επανεξετάζουν τις υπογεγραμμένες συμφωνίες με την Enron, ιδιαίτερα όσες αφορούσαν το μακροπρόθεσμο ορίζοντα, για το ενδεχόμενο πτώσης της βαθμολογίας της κάτω από το BBB, κάτι που θα δημιουργούσε εμπόδια και σε μελλοντικές συμφωνίες.
Αναλυτές και παρατηρητές συνέχισαν τη συντονισμένη τους επίθεση σχετικά με τη δυσκολία της εταιρείας, ή την αδυναμία της να γίνει αντικείμενο ασφαλούς ανάλυσης με τόσο αινιγματικές οικονομικές καταστάσεις. Πολλοί φοβούνταν πως κανένας στην Enron πέραν του Skilling και του Fastow θα μπορούσε να εξηγήσει χρόνιες μυστηριώδεις συναλλαγές. "Τέτοιες ερωτήσεις με ξεπερνούν." είχε πει ο Ken Lay στα τέλη Αυγούστου του 2001, σε απάντηση προς τεκμηριωμένες ερωτήσεις σχετικά με τη διοίκηση της εταιρείας, μια αντίδραση που είχε προβληματίσει τους αναλυτές.
Στις 29 Οκτωβρίου, απαντώντας στις διογκούμενες ανησυχίες ότι η Enron θα μπορούσε σε σύντομο διάστημα να ξεμείνει από μετρητά, κυκλοφόρησε η πληροφορία πως η εταιρεία επεδίωκε μια περαιτέρω οικονομική ενίσχυση $1-2 δισεκατομμυρίων.
Την επομένη, όπως φοβούνταν πολλοί, η Moody's έριξε την πιστοληπτική της ικανότητα σε Βaa2, δύο επίπεδα κάτω από τη λεγόμενη junk-status (θέση για τα σκουπίδια) του Baa1. Η Standard and Poor's επίσης έριξε τη βαθμολογία της στο BBB+, η αντίστοιχη βαθμολογία με αυτή της Moody's, η οποία Moody's επιπλέον προειδοποίησε ότι ήταν πιθανό να ρίξει τη βαθμολογία της για τα χρεόγραφα της Enron, η συνέπεια της οποίας θα μπορούσε να εμποδίσει την εταιρεία από την αναζήτηση νέας χρηματοδότησης καθώς πλέον δε θα ήταν φερέγγυα..
Ο Νοέμβριος εγκαινιάστηκε με την αποκάλυψη ότι ο SEC πλέον επεδίωκε μια επίσημη έρευνα, μετά από τις ερωτήσεις που αναφέρονταν με τις συναλλαγές της Enron με τα συγγενικά της μέλη. Το συμβούλιο της εταιρείας ανακοίνωσε ότι θα εξουσιοδοτούσε μια ειδική επιτροπή για αν διερευνήσει τις συναλλαγές, με επικεφαλής τον William C. Powers, τον πρύτανη της Νομικής Σχολής του Τέξας. "Δεχόμαστε την έκκληση του SEC για συνεργασία", δήλωσε ο Kenneth Lay σε μια ανακοίνωσή του. Δημοσίευμα της επομένης ημέρας έκανε έκκληση για για εις βάθος έρευνα το ζητήματος.
Στις 2 Νοεμβρίου, η Enron κατάφερε να εξασφαλίσει ακόμη $2 δισεκατομμύρια, αλλά τα νέα αυτά δεν βοήθησαν υπό το βάρος ενός νέου χρέους που πιθανός θα της στοίχιζε την πολύτιμη δεξαμενή Northern Natural Gas and Transwestern Pipeline.
Αναζήτηση Βοήθειας
Το Νοέμβριο γνωστοποιήθηκε πως η διοίκηση της Enron επιζητούσε επιμόνως νέες επενδύσεις ή μια επί τόπου εξαγορά. Όμως, οι προσπάθειές της δεν ευοδώθηκαν. Ο επενδυτής Warren Buffett προσεγγίστηκε, αλλά απέρριψε την πρόταση. Κι άλλες προτάσεις έγιναν σε διακεκριμένες εταιρίες όπως Clayton, Dubilier & Rice, τον όμιλο Blankstone και την Kohlberg Kravis Roberts, όμως οι προσπάθειες ήταν άκαρπες.
Πηγές αναφέρουν πως η Enron σχεδίαζε να αιτιολογήσει τις επιχειρηματικές της πρακτικές εκτενώς στις επόμενες ημέρες, ως μια κίνηση καλής πίστης. Οι μετοχές της πλέον συναλλάσσονταν στα $7, καθώς οι επενδυτές ανησυχούσαν πως η εταιρεία δεν θα μπορούσε να βρει αγοραστή.
Μετά από πολλές απορρίψεις, η διοίκηση της εταιρείας φάνηκε να βρήκε αγοραστή, όταν το συμβούλιο της Dynegy, μιας άλλης εταιρείας εκμετάλλευσης ενέργειας με έδρα στο Χιούστον του Τέξας, υπερψήφισε αργά τη νύχτα της 7ης Νοεμβρίου για αγορά της Enron σε "τιμή ευκαιρίας", ή για περίπου $8 δισεκατομμύρια μετοχών. Η Chevron Texaco, η οποία τότε κατείχε το ένα τέταρτο της Dynegy, συμφώνησε να δώσει στην Enron $2,5 δισεκατομμύρια σε μετρητά, συγκεκριμένα $1 δισεκατομμύριο επί τόπου και τα υπόλοιπα όταν η συμφωνία θα επισφραγιζόταν. Επιπλέον, η Dynegy θα συμφωνούσε να αναλάβει ένα χρέος ύψους $13 δισεκατομμυρίων, καθώς επίσης και οποιοδήποτε άλλο χρέος που θα προέκυπτε μέχρι εκείνη τη στιγμή από τις "μυστικοπαθείς" πρακτικές της διοίκησης της εξαγοραζόμενης εταιρείας. , που υπολογιζόταν σε περίπου $10 δισεκατομμύρια κρυφό χρέος. Οι Dynegy και η Enron επιβεβαίωσαν τη συμφωνία τους στις 8 Νοεμβρίου του 2001.
Οι επικριτές της σχολίασαν τις διαφορετικές εταιρικές κουλτούρες των δύο επιχειρήσεων και την "ντόμπρα" ιδιοσυγκρασία του προέδρου του διοικητικού συμβουλίου της Dynegy, τον Charles Watson. Πολλοί αναρωτιούνταν εάν οι μπελάδες της Enron ήταν απλά απόρροια αθώων λογιστικών σφαλμάτων ή κάτι παραπάνω. Το Νοέμβριο η Enron αποκάλυψε πως οι έκτακτες χρεώσεις που είχαν γνωστοποιηθεί τον Οκτώβριο, του ενός δισεκατομμυρίου ανέρχονταν στην πραγματικότητα σε $200 δισεκατομμύρια, με το υπόλοιπο ποσό να αποτελεί απλά "διορθώσεις" αδρανών λογιστών. Πολλοί φοβούνταν ότι έπονταν κι άλλα τέτοια "λαθάκια" και ότι θα ακολουθούσαν και άλλες "εκρήξεις ειλικρίνειας".
Στις 9 Νοεμβρίου γνωστοποιήθηκε και άλλη μία μεγάλη διόρθωση στα κέρδη της Enron με μια μείωση περίπου $591 εκατομμυρίων στα δηλωθέντα έσοδα των ετών 1997-2000. Οι αλλαγές θεωρείτο πως προέρχονταν κυρίως από δύο συνεργασίες ειδικού σκοπού, τις "Jedi" και "Chewco". Οι διορθώσεις είχαν ως αποτέλεσμα ουσιαστικά στον εκμηδενισμό των κερδών της χρήσης 1997, με σημαντικές απώλειες στα επόμενα χρόνια. Παρά ταύτα, η Dynegy γνωστοποιήθηκε πως δεν έχασε το ενδιαφέρον της για την αγορά της Enron, παρά τις αποκαλύψεις. Και οι δύο εταιρίες περίμεναν να λάβουν μια επίσημη αξιολόγηση της προτεινόμενης πώλησης από τη Moody's και τη S&P (μια απόφαση που θεωρείτο από πολλούς καθοριστική για τη βιωσιμότητα της Enron). , κατανοώντας την επίδραση μιας τέτοιας πράξης στην ολοκλήρωση της συμφωνίας. Επιπλέον, ανησυχίες αναδείχθηκαν αναφορικά με πιθανολογούμενες νομοθετικές ρυθμίσεις αντι-τραστ οδηγώντας σε μια πιθανή αποδέσμευση της Enron, μαζί με αυτό που θεωρείτο από πολλούς παρατηρητές ως ριζικά αποκλίνουσες κουλτούρες.
Παρά ταύτα και οι δύο εταιρίες πίεσαν επίμονα προς την επισφράγιση της συμφωνίας και κάποιοι παρατηρητές έδειχναν αισιόδοξοι για το αποτέλεσμα. Ο Charles Watson επιδοκιμάστηκε για το όραμά του να δημιουργήσει τη μεγαλύτερη παρουσία στην ενεργειακή αγορά με μια απότομη επιχειρηματική πρωτοβουλία. . "Πιστεύουμε πως η Enron είναι μια καλή συμπαγής επιχείρηση με αρκετή δυναμικότητα ώστε να αντεπεξέλθει σε οποιαδήποτε πρόκληση των επομένων μηνών", δήλωσε ο Watson εκείνη την περίοδο. Ένας αναλυτής αποκάλεσε τη συμφωνία "πελώρια", προσθέτοντας ότι "μια τέτοια καλή χρηματοοικονομική επένδυση σαφώς και αποτελεί έξυπνη στρατηγική κίνηση και παρέχει κάποια άμεση υποστήριξη στους ισολογισμούς της Enron."