cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κρίση στο Βόρειο Κοσσυφοπέδιο (2022–2023)
Δεκέμβριος
Μια υπερεθνικιστική διαμαρτυρία για υποστήριξη των Σέρβων του Κοσσυφοπεδίου πραγματοποιήθηκε στο Βελιγράδι στις 12 Δεκεμβρίου. Οι διαδηλωτές φώναξαν συνθήματα όπως " Το Κοσσυφοπέδιο είναι Σερβικό " και έκαψαν σημαίες του Κοσσυφοπεδίου. Στη διαμαρτυρία συμμετείχαν ακροδεξιές ομάδες όπως το Dveri, το People's Patrol και η Σερβική Δεξιά. Την ίδια μέρα, ο Μπορέλ ανακοίνωσε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση θα ενισχύσει την EULEX, η οποία είναι επιφορτισμένη με την περιπολία στο Βόρειο Κοσσυφοπέδιο. Μετά από συνάντηση με τον Κούρτι στις 13 Δεκεμβρίου, ο Λάιτσακ είπε ότι «τα οδοφράγματα θα πρέπει να αφαιρεθούν με πολιτική συμφωνία και όχι με μπουλντόζες», ενώ ο Εσκομπάρ είπε ότι αναμένει συμφωνία σχετικά με την Κοινότητα Σερβικών Δήμων. Η Λαϊκή Περίπολος και άλλες ακροδεξιές ομάδες πραγματοποίησαν άλλη μια διαμαρτυρία στις 18 Δεκεμβρίου, αν και αυτή τη φορά στο συνοριακό πέρασμα Jarinje. Οι διαδηλωτές σταμάτησαν από την KFOR αφού προσπάθησαν να περάσουν από τη συνοριακή διάβαση. Οι Σέρβοι του Κοσσυφοπεδίου οργάνωσαν μαζική διαμαρτυρία κοντά στο Zvečan στις 22 Δεκεμβρίου. Στη διαδήλωση, ο Ράκιτς ζήτησε από την κυβέρνηση «να απελευθερώσει όλους τους συλληφθέντες Σέρβους και να αποσύρει την αστυνομία του Κοσσυφοπεδίου από το Βόρειο Κοσσυφοπέδιο». Ένας πυροβολισμός σημειώθηκε στις 25 Δεκεμβρίου στο Zubin Potok όταν η αστυνομία του Κοσσυφοπεδίου φέρεται να προσπάθησε να αφαιρέσει οδοφράγματα από έναν κοντινό δρόμο. Η αστυνομία του Κοσσυφοπεδίου αρνήθηκε κάτι τέτοιο, ωστόσο η KFOR επιβεβαίωσε ότι όντως σημειώθηκαν πυροβολισμοί κοντά στις περιπολίες της. Λίγο αργότερα, σχηματίστηκαν περισσότερα οδοφράγματα κοντά στη Βόρεια Μιτρόβιτσα και το συνοριακό πέρασμα Merdare, ενώ ο Miloš Vučević, υπουργός Άμυνας της Σερβίας, ανακοίνωσε ότι ο Σερβικός Στρατός τέθηκε «στο υψηλότερο επίπεδο συναγερμού», με την εντολή να προέρχεται από τον Vučić. . Λόγω των οδοφραγμάτων, η κυβέρνηση του Κοσσυφοπεδίου έκλεισε τη συνοριακή διέλευση Merdare στις 28 Δεκεμβρίου. Μια μέρα αργότερα, οι Σέρβοι του Κοσσυφοπεδίου συμφώνησαν να ξεκινήσουν την αποξήλωση των οδοφραγμάτων μετά από συμφωνία που επιτεύχθηκε μια μέρα πριν. αφαιρέθηκαν μέχρι τις 30 Δεκεμβρίου. Η Caroline Ziadeh, επικεφαλής της UNMIK, χαιρέτισε την απόφαση αυτή, ενώ καταργήθηκε και η «αυξημένη πολεμική ετοιμότητα» του Σερβικού Στρατού. Ανοίχτηκαν και πάλι τα συνοριακά περάσματα.
Ιανουάριος
Στις 8 Ιανουαρίου, ανακοινώθηκε ότι η KFOR απέρριψε το αίτημα της Σερβίας να αναπτύξει έως και 1.000 σερβικές στρατιωτικές και αστυνομικές δυνάμεις στο Κοσσυφοπέδιο. Ο Kurti και ο Osmani συναντήθηκαν με τον Derek Chollet, σύμβουλο του Υπουργείου Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών, στις 11 Ιανουαρίου, και δύο ημέρες αργότερα, ο Chollet συναντήθηκε με τον Vučić. Ο Σολέ δήλωσε ότι "η Σερβία και το Κοσσυφοπέδιο πρέπει να εξομαλύνουν τις σχέσεις" και ότι "στο τέλος, η Σερβία θα πρέπει να αναγνωρίσει μέρος της κυριαρχίας του Κοσσυφοπεδίου", ενώ "το Κοσσυφοπέδιο πρέπει να δώσει στους Σέρβους μεγαλύτερη αυτονομία". Μετά από διαβουλεύσεις στις 20 Ιανουαρίου, οι Lajčák, Escobar, Plötner, Bonne και Francesco Talo, ο διπλωματικός σύμβουλος της πρωθυπουργού της Ιταλίας Giorgia Meloni, εξέφρασαν την υποστήριξή τους για τη «γαλλογερμανική πρόταση», ενώ ο Lajčák σχολίασε ότι «η διαμόρφωση της Η Κοινότητα Σερβικών Δήμων είναι κρίσιμη». Στις 23 Ιανουαρίου, η αστυνομία του Κοσσυφοπεδίου πυροβόλησε εναντίον αυτοκινήτου στον αυτοκινητόδρομο Mitrovica-Leposavić, τραυματίζοντας έναν Σέρβο. Η αστυνομία του Κοσσυφοπεδίου ισχυρίστηκε ότι το αυτοκίνητο προηγουμένως "χτύπησε αυτοκίνητο της αστυνομίας, θέτοντας τη ζωή ενός αστυνομικού σε άμεσο κίνδυνο".
Φεβρουάριος
Μετά από διαπραγματεύσεις με τον Lajčák στις 6 Φεβρουαρίου, ο Kurti ανακοίνωσε ότι θα αποδεχόταν τη γαλλογερμανική πρόταση, δηλώνοντας ότι "θα ήταν μια καλή βάση για περαιτέρω διαπραγματεύσεις". Επιπλέον, ο Κούρτι δήλωσε ότι «η συγκρότηση της Κοινότητας Σερβικών Δήμων θα είναι δυνατή μόνο μετά από αμοιβαία αναγνώριση από τη Σερβία».
Απρίλιος
Στις 10 Απριλίου, ένας Σέρβος πολίτης πυροβολήθηκε και τραυματίστηκε ενώ οδηγούσε κοντά σε σημείο ελέγχου της αστυνομίας του Κοσσυφοπεδίου. Η αστυνομία αρχικά αρνήθηκε ότι σημειώθηκε ο πυροβολισμός, αλλά ώρες αργότερα, τέσσερις αστυνομικοί συνελήφθησαν και τέθηκαν υπό κράτηση για 48 ώρες—ένας επειδή άνοιξε πυρ και τρεις επειδή δεν κατήγγειλαν το περιστατικό. Σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τα πρόσφατα γεγονότα, ο σερβικός πληθυσμός του Βόρειου Κοσσυφοπεδίου μποϊκόταρε τις τοπικές εκλογές της 23ης Απριλίου 2023, οι οποίες αρχικά έπρεπε να διεξαχθούν τον προηγούμενο Δεκέμβριο, αλλά αναβλήθηκαν. Κοσοβάροι εκλογικοί αξιωματούχοι έστησαν εμπορευματοκιβώτια πλοίων δίπλα σε δρόμους και τα χρησιμοποίησαν ως αυτοσχέδια εκλογικά τμήματα που φρουρούνταν από βαριά οπλισμένα μέλη της αστυνομίας του Κοσσυφοπεδίου. Από 45.000 δικαιούχους ψηφοφόρους, μόνο 1.567 ψηφοδέλτια ψηφίστηκαν, που αντιπροσωπεύουν ποσοστό συμμετοχής 3,47 τοις εκατό—το χαμηλότερο στην ιστορία του Κοσσυφοπεδίου. Παρά τη χαμηλή συμμετοχή, αξιωματούχοι των ΗΠΑ ανακοίνωσαν ότι θα αναγνωρίσουν τα αποτελέσματα. Ως αποτέλεσμα του μποϊκοτάζ, οι Αλβανοί δήμαρχοι εξελέγησαν και στους τέσσερις δήμους. Το κόμμα Vetëvendosje του πρωθυπουργού του Κοσσυφοπεδίου Albin Kurti κέρδισε τις δημαρχιακές εκλογές στη Βόρεια Μιτρόβιτσα και στο Leposavić, ενώ οι υποψήφιοι από το αντιπολιτευόμενο Δημοκρατικό Κόμμα του Κοσσυφοπεδίου ανακηρύχθηκαν νικητές στο Zvečan και στο Zubin Potok.
Μαιος
Στις 26 Μαΐου 2023, η αστυνομία του Κοσσυφοπεδίου ανέλαβε τον έλεγχο των δημοτικών κτιρίων σε Zvečan, Zubin Potok και Leposavić, προκειμένου να επιτρέψει στους εκλεγμένους δημάρχους – με τους οποίους οι Σέρβοι είχαν αρνηθεί να συνεργαστούν – να αναλάβουν τα καθήκοντά τους. Μια εβδομάδα νωρίτερα, στη Βόρεια Μιτρόβιτσα, η μετάβαση έγινε ειρηνικά. Οι διαδηλωτές είχαν συγκεντρωθεί μπροστά από τα δημοτικά κτίρια. Πολιτική αναταραχή σημειώθηκε στο Zvečan, κατά την οποία οι διαδηλωτές προσπάθησαν ανεπιτυχώς να εμποδίσουν την αστυνομία να συνοδεύσει τον δήμαρχο μέσα. Δέκα διαδηλωτές νοσηλεύτηκαν με ελαφρά τραύματα και εισπνοή δακρυγόνων, ενώ πέντε αστυνομικοί τραυματίστηκαν ελαφρά. Η σημαία της Σερβίας αντικαταστάθηκε με τη σημαία του Κοσσυφοπεδίου και στα τέσσερα δημοτικά κτίρια. Η Σερβία δήλωσε ότι οι ένοπλες δυνάμεις της έχουν ανεβάσει το επίπεδο πολεμικής ετοιμότητας και έχουν μετακινηθεί πιο κοντά στα σύνορα. Η απόφαση των αρχών του Κοσσυφοπεδίου να χρησιμοποιήσουν βία για την τοποθέτηση των δημάρχων καταδικάστηκε από τις Ηνωμένες Πολιτείες και την ΕΕ.
Στις 29 Μαΐου 2023, ξέσπασαν διαδηλώσεις στο Κοσσυφοπέδιο που οδήγησαν σε πολλαπλούς τραυματισμούς, συμπεριλαμβανομένων 25 ειρηνευτικών στρατευμάτων του ΝΑΤΟ που ήταν από την Ουγγαρία και την Ιταλία. Έως και 50 Σέρβοι τραυματίστηκαν επίσης.
Αντιδράσεις
Στις αρχές Αυγούστου, ο Έντι Ράμα, ο πρωθυπουργός της Αλβανίας, σχολίασε τις εντάσεις που σημειώθηκαν στις 31 Ιουλίου και δήλωσε ότι το Κοσσυφοπέδιο πρέπει να ενταχθεί στην Ανοιχτή Βαλκανική οικονομική και πολιτική ζώνη για να αποφευχθεί ένας πιθανός πόλεμος. αυτό επαναλήφθηκε αργότερα από τον Hill. Η Μαρία Ζαχάροβα, εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών της Ρωσίας, κατηγόρησε τους Αλβανούς του Κοσσυφοπεδίου για κλιμάκωση της σύγκρουσης, ενώ ο Ντιμίτρι Πεσκόφ, εκπρόσωπος Τύπου του Κρεμλίνου, δήλωσε ότι η Ρωσία απαιτεί «να γίνονται σεβαστά όλα τα δικαιώματα των Σέρβων». Αργότερα τον Δεκέμβριο, ο Πεσκόφ είπε ότι «η Ρωσία υποστηρίζει το Βελιγράδι στις ενέργειες που γίνονται». Ο Ρίτσαρντ Γκρένελ, ο ειδικός απεσταλμένος του προέδρου για τις ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις της Σερβίας και του Κοσσυφοπεδίου υπό την κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ, δήλωσε απογοητευμένος από την πρόοδο των διαπραγματεύσεων.
Μετά τη διαρροή της προτεινόμενης συμφωνίας στα τέλη Σεπτεμβρίου 2022, ο Dušan Janjić από το Φόρουμ για τις Εθνοτικές Σχέσεις του Βελιγραδίου δήλωσε ότι η συμφωνία αφορά «το διάλογο αποκλειστικά σε πολιτικό επίπεδο», ενώ ο Bodo Weber, δημοσιογράφος και πολιτικός αναλυτής, δήλωσε ότι η συμφωνία «μπορεί να αλλάξει τη ροή του διαλόγου», αλλά εκτίμησε επίσης ότι «Κόσοβο και Σερβία απέχουν ακόμη πολύ από την τελική συμφωνία». Ο Μίλοραντ Ντόντικ, πρόεδρος της Δημοκρατίας Σέρπσκα, δήλωσε ότι η Δημοκρατία Σέρπσκα, μια οντότητα της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης, είναι "έτοιμη να βοηθήσει τον σερβικό λαό στο Κοσσυφοπέδιο, ακόμη και πέρα από τις δυνατότητές της". Αργότερα, τον Ιανουάριο του 2023, ο Ντόντικ επαίνεσε τον Βούτσιτς σχετικά με τον ρόλο του στην κρίση και δήλωσε ότι «η Σερβία δεν πρέπει ποτέ να αναγνωρίσει το Κόσοβο». Ο Βέμπερ περιέγραψε τη μαζική παραίτηση των Σέρβων του Κοσσυφοπεδίου από τους θεσμούς του Κοσσυφοπεδίου ως "την κρίση ως συνέπεια της de facto απουσίας διαπραγματεύσεων". Ο Konrad Clewing, ειδικός του Ινστιτούτου Leibniz για την Έρευνα της Ανατολικής και Νοτιοανατολικής Ευρώπης, δήλωσε ότι η μαζική παραίτηση θα μπορούσε να δημιουργήσει "τεράστιες συνέπειες".
Μετά την ανακοίνωση ότι η Σερβία θα εξετάσει το ενδεχόμενο ανάπτυξης 1.000 σερβικών στρατιωτικών δυνάμεων στο Κοσσυφοπέδιο, η Deutsche Welle δήλωσε ότι το αίτημα για ανάπτυξη είναι δυνατό σύμφωνα με το ψήφισμα 1244, αν και οι παρατηρητές σημείωσαν ότι η ανάπτυξη θα ήταν «μάταιη γιατί θα οδηγούσε σε άμεση σύγκρουση με τους διεθνείς αστυνομικές και στρατιωτικές μονάδες που σταθμεύουν στο Κοσσυφοπέδιο». Το Radio Free Europe δήλωσε ότι σύμφωνα με το ψήφισμα 1244, το σερβικό προσωπικό μπορούσε να επιστρέψει και να εκτελέσει ορισμένες λειτουργίες στο Κοσσυφοπέδιο, αν και αυτές οι λειτουργίες περιλαμβάνουν μόνο σύνδεση με τη διεθνή πολιτική αποστολή και την παρουσία διεθνούς ασφάλειας, την εκκαθάριση ναρκοπεδίων, τη διατήρηση της παρουσίας σε τοποθεσίες σερβικής πολιτιστικής κληρονομιάς και στα κύρια συνοριακά περάσματα. Οι αναλυτές δήλωσαν επίσης ότι το αίτημα πιθανότατα θα απορριφθεί. Ο Μπόρις Τάντιτς, πρώην πρόεδρος της Σερβίας, επέκρινε την κυβέρνηση της Σερβίας και δήλωσε ότι ο Πέτκοβιτς και ο Μπρνάμπιτς "παραπλάνησαν το κοινό", ενώ ο Μομίρ Στογιάνοβιτς, πρώην επικεφαλής της Υπηρεσίας Στρατιωτικής Ασφάλειας, είπε ότι η επιστροφή των σερβικών δυνάμεων στο Κοσσυφοπέδιο είναι "αδύνατη". ". Ο Ράμα το χαρακτήρισε ως «σουρεαλιστική κίνηση». Ο Janjić δήλωσε ότι "δεν είναι παράνομο να σκεφτεί κανείς να το κάνει" αλλά ότι "σε αυτήν την περίπτωση δεν είναι επιθυμητό", ενώ ο Ivo Visković, διπλωμάτης και πρώην καθηγητής στη Σχολή Πολιτικών Επιστημών του Πανεπιστημίου του Βελιγραδίου, δήλωσε ότι "τώρα είναι η στιγμή που πρέπει να λειτουργήσει η διπλωματία». Επιπλέον, οι Ηνωμένες Πολιτείες και ο Peter Stano, εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ζήτησαν αποκλιμάκωση.
Τον Ιανουάριο του 2023, πολιτικοί και πολιτικά κόμματα στη Σερβία εξέφρασαν τις αντιδράσεις τους σχετικά με τη γαλλογερμανική πρόταση. Ο Τάντιτς υποστήριξε ότι η πρόταση θα επιτρέψει στο Κοσσυφοπέδιο να ενταχθεί στα Ηνωμένα Έθνη ακόμη και αν δεν αναφέρεται ρητά στην πρόταση. Οι Narodna, Dveri, National Democratic Alternative και Oathkeepers του Σερβικού Κόμματος έχουν ζητήσει την απόρριψη της πρότασης. Το Κόμμα Ελευθερίας και Δικαιοσύνης, το Δημοκρατικό Κόμμα και το Μην αφήσετε το Βελιγράδι να πνιγεί ζήτησαν από τον Βούτσιτς να αποκαλύψει το περιεχόμενο της πρότασης στο κοινό. Στο Κοσσυφοπέδιο, ο δημοσιογράφος Βετόν Σουρόι εκτίμησε ότι "αυτές οι διαπραγματεύσεις είναι οι πιο σοβαρές από το Σχέδιο Αχτισάαρι ", ενώ ο Αβντουλάχ Χότι, πρώην πρωθυπουργός του Κοσσυφοπεδίου, δήλωσε ότι "οι σχέσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες είναι υπαρξιακής σημασίας για το Κοσσυφοπέδιο".
Παραπομπές
Κατηγορία:Σχέσεις Κοσσυφοπεδίου-Σερβίας Κατηγορία:Διαδηλώσεις και διαμαρτυρίες του 2022
Αστική Περιοχή Σινυάνγκα
Η Αστική Περιοχή Σινυάνγκα (Αγγλικά: Shinyanga Urban District, Σουαχίλι: Wilaya ya Shinyanga Mjini), είναι μία από τις πέντε επαρχίες στην Περιφέρεια Σινυάνγκα (Shinyanga Region) της Τανζανίας και συμπεριλαμβάνει και την πόλη Σινυάνγκα (Shinyanga). Συνορεύει στα βόρεια και ανατολικά με την Περιοχή Κισάπου (Kishapu District) και νότια και δυτικά με την Αγροτική Περιοχή Σινυάνγκα (Shinyanga Rural District). Κατά το 2002, σύμφωνα με την Εθνική Απογραφή της Τανζανίας, ο πληθυσμός στην Αστική Επαρχία Σινυάνγκα (Shinyanga Urban District), ήταν 134.523 άτομα, ενώ, κατά το 2012 αριθμούσε 161.391 άτομα.
Απαρίθμηση των Ελλήνων στην Περιφέρεια Σινυάνγκα (κατά το 1950)
Σε ολόκληρη την Περιφέρεια Σινυάνγκα (Shinyanga Region) και συγκεκριμένα στην πόλη Σινυάνγκα (Shinyanga), βρισκόταν εγκατεστημένος μόλις ένας Έλληνας, ο εκ Σάμου Ιωάννης Γιάκας. Ήταν ιδιοκτήτης ξενοδοχείου και τριών οικιών. Ασχολείτο με εργολαβικές επιχειρήσεις, όπου όλες σχεδόν οι ανοικοδομήσεις των Κυβερνητικών οικημάτων, ανατίθεντο σε αυτόν. Είχε επίσης αναλάβει την τροφοδοσία και τον εφοδιασμό όλων των χρειωδών του προσωπικού και των εργατών του αδαμαντορυχείου του Ουίλλιαμσον, με τον οποίο ιδιοκτήτη του (Δρ. Τζων Τ.Ουίλλιαμσον [Dr. John Thoburn Williamson]) συνδεόταν και προσωπικά. Ο Ιωάννης Γιάκας, ήταν μια πολλή δυναμική προσωπικότητα.
Τμήματα
• 4
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." /> <references group="Παρ. Σημ." />
Πηγές
Κατηγορία:Επαρχίες της Περιφέρειας Σινυάνγκα
Τσέλσι Μάνινγκ
Η Τσέλσι Μάνινγκ (Chelsea Elizabeth Manning), (γεννημένη ως Μπράντλεϊ Έντουαρντ Μάνινγκ στις 17 Δεκεμβρίου του 1987) υπήρξε Μάρτυρας δημοσίου συμφέροντος, όταν κατά τη διάρκεια της θητείας της στο πόλεμο του Ιράκ, διέρρευσε μέσω της πλατφόρμας  WikiLeaks, περίπου 700.000 απόρρητα έγγραφα του αμερικανικού στρατού. Για την ενέργειά της συνελήφθη, δικάστηκε και καταδικάστηκε σε 35 χρόνια κάθειρξη, ποινή την οποία δεν εξέτισε λόγω της απονομής χάριτος που έλαβε από τον πρόεδρο Ομπάμα, το 2017.
Το 2013 προχώρησε σε επέμβαση επαναπροσδιορισμού φύλου και άλλαξε το όνομά του σε Τσέλσι Μάνινγκ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί πληροφοριοδότες Κατηγορία:ΛΟΑΤ πρόσωπα από τις ΗΠΑ Κατηγορία:Τρανς άτομα
Ζοζέπ Πιντάτ-Σολάνς
Ο Ζοζέπ Πιντάτ-Σολάνς (Josep Pintat-Solans, 1925-2007) ήταν πολιτικός από την Ανδόρρα. Χρημάτισε αρχηγός κυβερνήσεως από το 1984 ως το 1990.
Καριέρα
Γεννήθηκε στις 21 Ιανουαρίου 1925. Ανέπτυξε επιχειρηματική δραστηριότητα και ανέλαβε ανώτατη διευθυντική θέση σε τοπική επιχείρηση. Το 1984 εξελέγη ομόφωνα ως αρχηγός κυβερνήσεως από το Γενικό Συμβούλιο και ανέλαβε καθήκοντα στις 21 Μαΐου Ο Πιντάτ-Σολάνς επανεξελέγη τον Ιανουάριο του 1986, με 27 υπέρ επί συνόλου 28 μελών του Γενικού Συμβουλίου. Υπηρέτησε στο αξίωμα του αρχηγού κυβερνήσεως ως τις 12 Ιανουαρίου του 1990, οπότε τον διαδέχθηκε στο αξίωμα ο Όσκαρ Ρίβας Ρετς. Απεβίωσε στις 20 Οκτωβρίου του 2007, έπειτα από μακροχρόνια ασθένεια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχηγοί κυβερνήσεως της Ανδόρρας
Τιμόθεος Β΄ Αλεξανδρείας
Ο Τιμόθεος Β΄, ο επονομαζόμενος Αίλουρος, ήταν Πατριάρχης Αλεξανδρείας μεταξύ των ετών 457 και 460.
Πηγές
Κατηγορία:Πατριάρχες Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής Κατηγορία:Βυζαντινοί του 5ου αιώνα Κατηγορία:Επίσκοποι του 5ου αιώνα
Αλυσόδεσμος
Ο αλυσόδεσμος αποτελούσε "ποδοπέδη" (κατ΄ αντιστοιχία των χειροπέδων) στην παλαιότερη εποχή ναυτικής ιστορίας που κάποιες γαλέρες ήταν κάτεργα. Ο αλυσόδεσμος ήταν ένα μικρό σχετικά τμήμα αλυσίδας της οποίας το ένα άκρο έφερε κλοιό σχετικά μικρής διαμέτρου που περνούσε στο σφυρό του ενός ποδιού του "δεσμώτη - ερέτη" (κωπηλάτη) και το άλλο στερεωνόταν στο "σέλμα" πάγκο κωπηλασίας που αυτό χρησίμευε και ως κάθισμα, τραπέζι, κρεβάτι, τόπος μαρτυρίου για να καταλήξει όχι σπάνια και σε νεκρική κλίνη.
Όταν (σπάνια) υπήρχε ανάγκη να εξέλθει στη ξηρά το "ερετικό", (το σύνολο των κωπηλατών), το "τσούρμο" που λέγεται σήμερα, είτε για κόψιμο ξύλων (ξύλευση) είτε για μεταφορά νερού (ύδρευση), δεν αφαιρείτο ο αλυσόδεσμος από το σφυρό αλλά το αποκρύκωναν από το σέλμα και στη συνέχεια το εκρίκωναν σε μία μεταλλική βαριά σφαίρα την οποία ο δυστυχής κάτεργος έπρεπε να τη κρατάει και με τα δύο χέρια για να βαδίσει ενώ για διάφορες εργασίες την απέθετε στο έδαφος ως άγκυρα τρόπο τινά.
Στη παγκόσμια ναυτική ιστορία είναι πολύ σπάνια η περίπτωση απελευθέρωσης κατάδικων ναυτών από τέτοιου είδους αλυσόδεσμα. Παρά ταύτα, ίσως και το μοναδικό που συνέβει ήταν όταν ο νεαρός ναύαρχος Δον Χουάν Ντ΄ Αούστρια κατά τη κοσμοϊστορική ναυμαχία της Ναυπάκτου (1571) προκειμένου να ενθουσιάσει τα πληρώματά του (τα "ερετικά" του), τη κρίσιμη εκείνη ημέρα (7 Οκτωβρίου), έδωσε εντολή της απελευθέρωσης και ακολούθησε και η υπέρλαμπρη νίκη.
Κατηγορία:Ναυτικό Δίκαιο Κατηγορία:Ναυτική ιστορία Κατηγορία:Ναυτική τέχνη Κατηγορία:Εκφράσεις
Έρικ Γκαρθία
Ο Έρικ Γκαρθία (9 Ιανουαρίου 2001) είναι Ισπανός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που παίζει ως μέσος στην ομάδα της Μπαρτσελόνα και την εθνική ομάδα της Ισπανίας. Ο Γκαρσία μετακόμισε από την Μπαρτσελόνα στην ηλικία των 17 στο Μάντσεστερ Σίτι. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στην Premier League για την Σίτι στις 21 Σεπτεμβρίου 2019, όμως δεν ανανέωσε το 2020 το συμβόλαιό του. Επέστρεψε στην Μπαρτσελόνα ως ελεύθερος παίκτης.
Αφού εκπροσώπησε την Ισπανία σε επίπεδα κάτω των 19 και κάτω των 21 ετών, ο Γκαρσία πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στην εθνική αντρών εναντίον της Ουκρανίας στις 6 Σεπτεμβρίου 2020, αντικαθιστώντας τον Σέρχιο Ράμος στο 61ο λεπτό. Συμπεριλήφθηκε στην 24μερη αποστολή του Λουίς Ενρίκε για το UEFA Euro 2020.
Βουλγαρικά κέρματα ευρώ
Το ευρώ (EUR ή €) είναι το κοινό νόμισμα 20 κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα οποία αποτελούν την Ευρωζώνη. Τα κέρματα έχουν μια κοινή όψη και για τις 20 χώρες και μια εθνική όψη που περιλαμβάνει ένα σχέδιο επιλεγμένο από το κράτος-μέλος για λογαριασμό του οποίου γίνεται η κοπή. Η Βουλγαρία δε συμμετέχει ακόμη στην Ευρωζώνη, οπότε νόμισμά της παραμένει το λεβ. Η Βουλγαρία προσχώρησε στην Ευρωπαϊκή Ένωση το 2007 και θα υιοθετήσει το ευρώ την 1η Ιανουαρίου 2024. Ήδη το λεβ είναι απόλυτα συνδεδεμένο με το ευρώ, με σταθερή ισοτιμία.
Η εθνική πλευρά των βουλγαρικών κερμάτων ευρώ
Η εθνική πλευρά των βουλγαρικών κερμάτων ευρώ δεν έχει σχεδιαστεί ακόμη. Υπάρχει όμως, μια πιθανή σχεδίαση.
Αναμνηστικά κέρματα ευρώ
Η Βουλγαρία θα μπορεί να εκδώσει αναμνηστικά κέρματα αφού προσχωρήσει στην Ευρωζώνη.
Για περισσότερες πληροφορίες για τα αναμνηστικά κέρματα των δύο ευρώ, δείτε το άρθρο αναμνηστικά κέρματα ευρώ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κέρματα ευρώ Κερματα ευρω Κατηγορία:Ευρώ ανά χώρα
Τουρκικός Στρατός Ξηράς
Ο Τουρκικός Στρατός Ξηράς (τουρκικά: Türk Kara Kuvvetler) ή Τουρκικός Στρατός (Türk Ordusu), είναι το κύριο τμήμα των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων, υπεύθυνο για τις χερσαίες στρατιωτικές επιχειρήσεις. Σε διοικητικό επίπεδο αναφέρεται ως «Αρχηγία του Τουρκικού Στρατού» (Kara Kuvvetleri Komutanlığı, KKK). Επισήμως αναφέρεται ότι ο στρατός ιδρύθηκε από τον Μοντού Τσανγιού το 209 π.Χ., αλλά η σύγχρονη ιστορία του στρατού ξεκίνησε με το σχηματισμό της μετά την κατάρρευση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Σημαντικά γεγονότα από την ίδρυση του Στρατού περιλαμβάνουν την συμμετοχή του στον πόλεμο της Κορέας και της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο το 1974, και ενεργώντας ως προπύργιο του ΝΑΤΟ κατά μήκος των συνόρων του Ψυχρού Πολέμου έως το 1992.
Ο στρατός κατέχει εξέχουσα θέση εντός των ενόπλων δυνάμεων. Είναι σύνηθες για τον Αρχηγό του Γενικού Επιτελείου της Δημοκρατίας της Τουρκίας να έχει διατελέσει αρχηγός στον Τουρκικό Στρατό Ξηράς πριν από το διορισμό του ως ανώτατος αξιωματικός της Τουρκίας. Παράλληλα με τις άλλες δύο ένοπλες υπηρεσίες, ο τουρκικός στρατός έχει παρέμβει συχνά στην τουρκική πολιτική, η οποία έχει πλέον ρυθμιστεί σε κάποιο βαθμό με τη μεταρρύθμιση του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας.
Το 2010 το Διεθνές Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών εκτιμούσε ότι ο τουρκικός στρατός είχε μια καθιερωμένη δύναμη των περίπου 402.000 ενεργό προσωπικό, που αποτελείτω από 77.000 επαγγελματίες και 325.000 κληρωτούς. Μια πιο πρόσφατη εκτίμηση (2012) ανεβάζει τον αριθμό σε 391.000. Ωστόσο, από τον Οκτώβριο του 2014, ο Τουρκικός Στρατός Ξηράς έχει 315.000 προσωπικό σύμφωνα με τη δήλωση του TLF.
Διάρθρωση
Η δομή του τουρκικού στρατού ιστορικά είχε δύο όψεις: τη επιχειρησιακή και τη διοικητική. Η επιχειρησιακή αλυσίδα αποτελείται από τους σχηματισμούς πεδίου μάχης, και η διοικητική με τα όπλα και τα σώματα - πεζικό, τεθωρακισμένα, πυροβολικό κλπ.
Πατριάρχης Ανατόλιος
Ο Ανατόλιος (... - 3 Ιουλίου 458) διετέλεσε Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως κατά τα έτη 449 - 458.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια στις αρχές του 5ου αιώνα. Χειροτονήθηκε διάκονος από τον Κύριλλο Αλεξανδρείας, από τον οποίο και εστάλη στην Κωνσταντινούπολη ως αποκρισάριος (εκπρόσωπος) του , λόγω της μόρφωσής του. Στην Κωνσταντινούπολη διακρίθηκε για τις σχέσεις του με το Παλάτι και για την προάσπιση των συμφερόντων της Εκκλησίας της Αλεξάνδρειας. Συμμετείχε στην Γ΄ Οικουμενική Σύνοδο το 431.
Όταν η (λεγόμενη «ληστρική») Σύνοδος της Εφέσου εκθρόνισε τον Φλαβιανό από το Θρόνο της Κωνσταντινούπολης, ο μονοφυσίτης Πατριάρχης Αλεξανδρείας Διόσκορος κατόρθωσε να επιβάλει τον Ανατόλιο ως νέο Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως.
Ο Ανατόλιος όμως απομακρύνθηκε από την επιρροή του Διόσκορου και συναίνεσε στη σύγκληση της Δ΄ Οικουμενικής Συνόδου στη Χαλκηδόνα το 451. Η Σύνοδος αυτή αποδοκίμασε τον μονοφυσιτισμό, καθαίρεσε το Διόσκορο, ενέταξε εκ νέου στα Δίπτυχα τον άγιο Φλαβιανό και, με τον 28ο Κανόνα, ενέταξε στη δικαιοδοσία της Κωνσταντινούπολης τη διοίκηση της Ασίας, του Πόντου και της Θράκης, καθιστώντας τον Θρόνο της Κωνσταντινούπολης δεύτερο σε πρεσβεία μετά την Ρώμη. Ο Ανατόλιος απέκρουσε τις προσπάθειες του Πάπα Λέοντα Α΄ να εξουδετερώσει τον 28ο Κανόνα. Κατά τα πρακτικά, επίσης, της Συνόδου, ο Ανατόλιος τάχθηκε υπέρ της άποψης να καθαιρεθεί ο Διόσκορος ως σχισματικός, αντίθετα προς τις προσπάθειες του βασιλικού προεδρείου να καθαιρεθεί ως αιρετικός.
Το 458 ο Ανατόλιος συνεκάλεσε νέα Σύνοδο στην Κωνσταντινούπολη, η οποία ανανέωσε τις αποφάσεις της Δ΄ Οικουμενικής Συνόδου, ακύρωσε την εκλογή του μονοφυσίτη αρχιεπισκόπου Αλεξανδρείας Τιμόθεου του Αίλουρου και υπερασπίστηκε τα δικαιώματα του Οικουμενικού Θρόνου.
Σύμφωνα με την Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία θανατώθηκε από αιρετικούς, ενδεχομένως οπαδούς του Διόσκορου το 458. Η Ορθόδοξη Εκκλησία τον έχει ανακηρύξει άγιο και τιμά τη μνήμη του στις 3 Ιουλίου. Συνέγραψε κάποιους ύμνους. Κατά τον Ντόναλντ Νίκολ, πιθανώς να είναι ο πρώτος πατριάρχης που τέλεσε στέψη αυτοκράτορα στην Κωνσταντινούπολη, του Λέοντα Α' το 457, προσδίδοντας θρησκευτική αίγλη σε μια τελετή η οποία έως τότε είχε πολιτικοστρατιωτικό χαρακτήρα.
Πηγές
Ανατόλιος Κατηγορία:Βυζαντινοί υμνογράφοι Κατηγορία:Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Βυζαντινοί του 5ου αιώνα Κατηγορία:Επίσκοποι του 5ου αιώνα
Άρθουρ Στάνλεϋ Έντινγκτον
Ο σερ Άρθουρ Στάνλεϋ Έντινγκτον (Arthur Stanley Eddington, Kendal Αγγλίας, 4 Δεκεμβρίου 1884 – Κύπρος, 22 Νοεμβρίου 1944), Μέλος του Τάγματος της Αξίας, Μέλος της Βασιλικής Εταιρείας ήταν Βρετανός αστροφυσικός. Το όριο Eddington, το φυσικό άνω όριο που συνδέει την ακτινοβολία με τη βαρύτητα που εξισορροπεί την πίεσή της ονομάσθηκε έτσι προς τιμή του. Είναι ιδιαιτέρως γνωστός για την εργασία του στη Γενική Θεωρία της Σχετικότητας, την οποία και διέδωσε ευρύτερα στον επιστημονικό κόσμο μετά την ανάπτυξή της από τον Αϊνστάιν.
Τα πρώιμα χρόνια του
Το 1893 εισάχθηκε στο Brymelyn School, όπου επέδειξε για πρώτη φορά τις ικανότητές του πρωτεύοντας τόσο στα Μαθηματικά όσο και στα φιλολογικά μαθήματα. Κέρδισε υποτροφία το 1898 και μπόρεσε έτσι να παρακολουθήσει το Owens College (το σημερινό Πανεπιστήμιο Βικτόρια) του Μάντσεστερ από την ηλικία των 16 ετών. Στράφηκε στη Φυσική, ενώ επηρεάσθηκε πολύ από τον μαθηματικό Χόρας Λαμ (Horace Lamb). Η πρόοδός του εξακολούθησε ταχεία και, κερδίζοντας πρόσθετες υποτροφίες, αποφοίτησε το 1902 με άριστα (First Class Honours).
Ο Έντινγκτον συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές στο Trinity College του Κέμπριτζ από το 1903. Αποφοίτησε με μάστερ το 1905 και άρχισε επιστημονική έρευνα στα Εργαστήρια Κάβεντις με θέμα τη θερμιονική εκπομπή, χωρίς όμως επιτυχία.
Μετά την αποχώρησή του από το Πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ, αργότερα το 1905, ο Έντινγκτον βρήκε απασχόληση ως α΄ βοηθός του Βασιλικού Αστρονόμου στο Βασιλικό Αστεροσκοπείο του Γκρήνουιτς. Εργάσθηκε στη λεπτομερή ανάλυση της παραλλάξεως του αστεροειδή 433 Έρως σε φωτογραφικές πλάκες. Ανέπτυξε μια νέα στατιστική μέθοδο βασισμένη επί της φαινομενικής μετατοπίσεως δύο αστέρων του υποβάθρου, κερδίζοντας έτσι το Βραβείο Smith του 1907.
Με το βραβείο ήλθε και μία υφηγεσία στο Τρίνιτι Κόλετζ. Τον Δεκέμβριο 1912 ο George Darwin, γιος του Καρόλου Δαρβίνου, πέθανε ξαφνικά και ο Έντινγκτον προάχθηκε στη θέση του ως «Πλουμιανός Καθηγητής της Αστρονομίας και της Πειραματικής Φιλοσοφίας» (Plumian Professor of Astronomy and Experimental Philosophy). Το 1913 απεβίωσε και ο Ρόμπερτ Μπολ, κάτοχος της έδρας της «Θεωρητικής Αστρονομίας και Γεωμετρίας» ("Lowndean Professor of Astronomy and Geometry"), και ο Έντινγκτον έγινε διευθυντής ολόκληρου του Αστεροσκοπείου του Κέμπριτζ το 1914, ενώ σύντομα εκλέχθηκε και μέλος (Fellow) της Βασιλικής Εταιρείας.
Κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ο Έντινγκτον κλήθηκε για στρατιωτική υπηρεσία, αλλά ως κουακέρος και ειρηνιστής αρνήθηκε να υπηρετήσει και ζήτησε εναλλακτική θητεία ως αντιρρησίας συνειδήσεως. Φίλοι του επιστήμονες επιχειρηματολόγησαν επιτυχώς υπέρ της απαλλαγής του από στρατιωτικές υποχρεώσεις εξαιτίας της σημασίας του ως επιστήμονα.
Οι έρευνές του
Μετά τον πόλεμο, ο Έντινγκτον ταξίδεψε στο νησί Πρίνσιπε του Ατλαντικού για να παρατηρήσει την έκλειψη Ηλίου της 29 Μαΐου 1919. Κατά τη διάρκεια της ολικής της φάσεως φωτογράφησε τους αστέρες που φαίνονταν δίπλα στον Ήλιο. Κατά τη Γενική Θεωρία της Σχετικότητας, οι θέσεις των αστέρων δίπλα στον Ήλιο θα φαίνονταν ελαφρώς μετατοπισμένες, καθώς το φως τους θα είχε καμφθεί από το ηλιακό βαρυτικό πεδίο. Αν θεωρούσαμε πάλι ότι το φως έχει βάρος, αλλά ίσχυε ο Νευτώνειος νόμος της βαρύτητας, τότε η μετατόπιση θα ήταν ακριβώς η μισή.
Οι παρατηρήσεις του Έντινγκτον, που δημοσιεύθηκαν το 1920, επιβεβαίωσαν τη θεωρία του Αϊνστάιν, πράγμα που έκανε εντύπωση και αναφέρθηκε από εφημερίδες σε όλο τον κόσμο ως μεγάλη είδηση. Πρόσφατα πάντως υποδείχθηκε ότι τα ανεπεξέργαστα δεδομένα ήταν ανεπαρκή για την εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων και ο Έντινγκτον ήταν επιλεκτικός ως προς το ποια δεδομένα χρησιμοποίησε.
Ο Έντινγκτον ερεύνησε επίσης θεωρητικώς το εσωτερικό των αστέρων και οδήγησε την Επιστήμη στην πρώτη αληθινή κατανόηση των φυσικών φαινομένων που λαβαίνουν χώρα εκεί. Υπήρξε ο πρώτος που είδε τους αστέρες ως σφαίρες ιονισμένου αερίου σε διαρκή αγώνα κατά της βαρυτικής καταρρεύσεως με «όπλα» την πίεση της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας (φωτονίων) και την πίεση του αερίου σε υψηλές θερμοκρασίες. Επιπλέον κατάλαβε ότι η ύλη τους σε αυτές τις συνθήκες συμπεριφέρεται πρακτικά ως ιδανικό αέριο, πράγμα που θα απλοποιούσε σημαντικά τους μαθηματικούς υπολογισμούς για τη θεωρητική τους μελέτη. Με αυτές τις βασικές παραδοχές, ο Έντινγκτον ανακάλυψε τη σχέση μάζας-λαμπρότητας στους αστέρες και απέδειξε ότι η θερμοκρασία στο κέντρο τους πρέπει να ανέρχεται σε εκατομμύρια βαθμούς. Ο πρώτος που υποστήριξε ότι οι αστέρες αντλούν την ενέργεια που εκπέμπουν από πυρηνική σύντηξη υδρογόνου σε ήλιο ήταν ο Γάλλος Ζαν Μπατίστ Περέν (Jean Baptiste Perrin), αλλά ο Έντινγκτον αναφέρεται συχνά στη θέση του, ως ένας από τους κυριότερους πρώτους υποστηρικτές της ιδέας.
Ο Έντινγκτον έδινε συχνά διαλέξεις περί της Θεωρίας της Σχετικότητας και είχε τη φήμη του εκλαϊκευτή των εννοιών της τόσο στο ευρύ κοινό όσο και στους επιστήμονες που δεν την είχαν διδαχθεί. Συγκέντρωσε πολλές τέτοιες διαλέξεις για το έργο του «Μαθηματική Θεωρία της Σχετικότητας» (Mathematical Theory of Relativity, 1923), το οποίο ο Αϊνστάιν επαίνεσε ως «την καλύτερη παρουσίαση του θέματος σε οποιαδήποτε γλώσσα».
Ο Έντινγκτον αντιτάχθηκε στη θεωρία του νεαρού τότε επιστήμονα Σουμπραμανιάν Τσαντρασεκάρ για τη μέγιστη μάζα των λευκών νάνων. Τελικά ο Τσαντρασεκάρ είχε δίκιο και πήρε το Βραβείο Νόμπελ Φυσικής το 1983.
Η «θεμελιώδης θεωρία»
Από το 1920 ως τον θάνατό του, ο Έντινγκτον επικεντρώθηκε όλο και πιο πολύ στη «θεμελιώδη θεωρία», γνωστή σήμερα ως «Θεωρία του παντός», δηλαδή την ενοποιημένη θεωρία της Κβαντομηχανικής και της σχετικιστικής θεωρίας της βαρύτητας. Αρχικώς προχώρησε «παραδοσιακά», αλλά αργότερα στράφηκε στην ανάλυση των αδιάστατων λόγων των θεμελιωδών σταθερών της Φυσικής.
Η βασική του προσέγγιση ήταν να συνδυάσει αρκετές θεμελιώδεις σταθερές με τρόπο ώστε να παραγάγει ένα αδιάστατο μέγεθος (βλ. διαστατική ανάλυση). Συχνά το αποτέλεσμα ήταν αριθμοί κοντά στο 1040, το τετράγωνό του ή την κυβική του ρίζα. Πεποίθηση του Έντινγκτον ήταν πως η μάζα του πρωτονίου και το ηλεκτρικό φορτίο του ηλεκτρονίου αποτελούσαν ένα «φυσικό και πλήρη καθορισμό για την κατασκευή ενός Σύμπαντος», και ότι οι τιμές τους δεν ήταν τυχαίες. Σε ανάλογες έρευνες επιδόθηκε και ο Πωλ Ντιράκ («υπόθεση των μεγάλων αριθμών του Ντιράκ»).
Ως χαρακτήρας, ο Έντινγκτον ήταν πολύ ντροπαλός και διακρινόταν από βαθύτατη πίστη στον Θεό, όπως φαίνεται στο βιβλίο του «Γιατί πιστεύω στον Θεό: Επιστήμη και θρησκεία όπως τις βλέπει ένας επιστήμονας» (Why I Believe in God: Science and Religion, as a Scientist Sees It, 1930).
Ο Έντινγκτον ως συγγραφέας
Ο Έντινγκτον υπήρξε και εξαιρετικός εκλαϊκευτής της επιστήμης. Συνέγραψε πολλά εκλαϊκευτικά βιβλία. Κατέστησε γνωστό το λεγόμενο «θεώρημα των άπειρων πιθήκων» στο βιβλίο του «Η Φύση του Φυσικού Κόσμου» (The Nature of the Physical World, 1928) με την αρχική μορφή: «Εάν μια στρατιά πίθηκοι κοπανούσαν συνεχώς γραφομηχανές, ίσως να έγραφαν όλα τα βιβλία στο Βρετανικό Μουσείο».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι και αναφορές
Κατηγορία:Άγγλοι αστρονόμοι Κατηγορία:Άγγλοι φυσικοί Κατηγορία:Αστροφυσικοί Κατηγορία:Αστρονόμοι του 20ού αιώνα Κατηγορία:Θεωρητικοί της σχετικότητας Κατηγορία:Κουάκεροι Κατηγορία:Εταίροι της Βασιλικής Εταιρείας
Δημοκρατία του Νόβγκοροντ
Η Φεουδαλική Δημοκρατία του Νόβγκοροντ (1136–1478) υπήρξε κρατικό μόρφωμα της ΒΔ Ρωσίας κατά τον ύστερο Μεσαίωνα με πρωτεύουσα το Νόβγκοροντ. Διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο σε μια πολύ δύσκολη περίοδο για τον ανατολικό σλαβικό κόσμο, όντας ένα από τα λίγα ρωσικά κράτη που έμειναν ανέπαφα τόσο από τη μογγολική εισβολή στο νότο, όσο και το σουηδικό και τευτονικό επεκτατισμό από δυσμάς.
Αυτονόμηση από το κεντρικό κράτος
Η αυτονόμηση της τοπικής ολιγαρχίας από την κεντρική εξουσία ήταν μία μακρόχρονη διαδικασία, η οποία δρομολογήθηκε μετά το θάνατο του Μεγάλου Πρίγκιπα Γιάροσλαβ του Σοφού (1054) και οφείλεται σε δύο κύρια αίτια:
Ως αποτέλεσμα της διαδικασίας αυτονόμησης, η είσοδος στο 12ο αι. έβρισκε την πόλη να διαθέτει ήδη δικό της αρχιεπίσκοπο και στρατιωτικό διοικητή. Επίσης σε πολιτικές δομές το Νόβγκοροντ έμοιαζε περισσότερο με δυτικοευρωπαϊκή παρά με ρωσική πόλη.
Ανεξαρτησία και ακμή
right|thumb|160px|Το Νόβγκοροντ του 13ου αι. όπως απεικονίζεται στην επική ταινία [[Αλέξανδρος Νιέφσκι (ταινία)|Αλέξανδρος Νιέφσκι (1939) του Σεργκέι Αϊζενστάιν.]] Η ανεξαρτησία κηρύχθηκε επισήμως από τις δύο κυρίαρχες τάξεις, τους αριστοκράτες (βογιάρους) και τους μεγαλεμπόρους, το 1136. Στο νέο κράτος ενσωματώθηκαν μια σειρά από σημαντικές πόλεις της ΒΔ Ρωσίας: Πσκοβ (Πίσκοβο), Λάντογκα, Στάραγια Ρούσα, Όρεσεκ. Οι δεκαετίες που ακολούθησαν ανέδειξαν τη Δημοκρατία του Νόβγκοροντ στη σημαντικότερη δύναμη του ανατολικού σλαβικού κόσμου, ιδιαίτερα μετά τη Μογγολική Εισβολή (13ος αιώνας).
Το Νόβγκοροντ δεν αντιμετώπισε τη μοίρα των νότιων και ανατολικών ρωσικών περιοχών, που υποδουλώθηκαν στους Μογγόλους, αλλά είχε να αντιμετωπίσει επιβουλές από τη δύση. Μέσα σε ενάμιση αιώνα πέτυχε να αποκρούσει σειρά επιθέσεων από τους Σουηδούς και τους Τεύτονες, οι οποίοι επιβουλεύονταν τα εδάφη του. Οι εισβολές αυτές, πέραν της προφανούς επιθυμίας των επιτιθεμένων για επέκταση, είχαν και θρησκευτικό χαρακτήρα, αφού είχαν εγκριθεί με παπική βούλα ως πόλεμος κατά των αιρετικών ορθοδόξων.
Το 1348 αποχώρησε από τη Δημοκρατία το Πσκοβ, αλλά αυτό ουδόλως την αποδυνάμωσε - μέχρι τις αρχές του 15ου αι. είχε εξαπλωθεί σε μια επικράτεια από τη Βαλτική μέχρι τα Ουράλια. Το δε εμπόριό της κυριαρχούσε στη Βόρεια Ευρώπη, σε βαθμό που το Νόβγκοροντ ήταν μία από τις τέσσερις πλουσιότερες πόλεις της Χανσεατικής Ένωσης μαζί με το Λονδίνο, το Μπέργκεν και το Μπρυζ. Η οικονομική ισχύς έδωσε στην πόλη τη δυνατότητα να χρηματοδοτεί μεγάλα έργα και να μετακαλεί καλλιτέχνες από ολόκληρη την Ευρώπη, όπως τον κωνσταντινουπολίτη αγιογράφο Θεοφάνη.
Παρακμή και πτώση
Την ίδια περίοδο που η Δημοκρατία του Νόβγκοροντ άκμαζε, στην υπόλοιπη Ρωσία είχε ξεκινήσει η απεξάρτηση από το μογγολικό έλεγχο και ένα νέο ισχυρό κρατίδιο αναδεικνυόταν σε ανταγωνιστική δύναμη: ήταν το Μέγα Δουκάτο της Μόσχας, το οποίο φιλοδοξούσε να ενοποιήσει τα ρωσικά εδάφη σε μία ενιαία επικράτεια με πρωτεύουσα τη Μόσχα. Οι διενέξεις μεταξύ των δύο κρατιδίων ξεκίνησαν στα τέλη του 14ου αι.
Φοβισμένοι από τη μοσχοβίτικη απειλή, οι βογιάροι της Δημοκρατίας κατέφυγαν σε συμμαχία με τις καθολικές Λιθουανία και Πολωνία. Αυτό όμως εξόργισε τις λαϊκές τάξεις, οι οποίες αντιμετώπισαν τη συμμαχία ως προδοσία κατά του ρωσικού έθνους και της ορθόδοξης πίστης. Ως αποτέλεσμα ξέσπασε μία μακρόχρονη εσωτερική έριδα, η οποία άλλες φορές περιοριζόταν σε πολιτικό επίπεδο και άλλοτε έπαιρνε το χαρακτήρα ένοπλης εμφύλιας σύγκρουσης. Η κατάσταση αυτή εξασθένησε σημαντικά τη δύναμη του Νόβγκοροντ για τις επόμενες δεκαετίες.
right|thumb|160px|Οι άνδρες του Ιβάν Γ' μεταφέρουν ως τρόπαιο την Καμπάνα της Λαϊκής Συνέλευσης στη Μόσχα το 1478. Από μινιατούρα του 16ου αι. Το καλοκαίρι του 1471, με το στρατό τους ηττημένο από το μοσχοβίτη Ιβάν Γ' στη Σελόνα και τον ποταμό Ντβίνα, οι βογιάροι του Νόβγκοροντ ακύρωσαν τη συμμαχία με Λιθουανία - Πολωνία και δήλωσαν υποταγή στη Μόσχα. Κράτησαν όμως μία σχετική αυτονομία, την οποία αρχικά ο Ιβάν αποδέχθηκε, αλλά στη συνέχεια προσπαθούσε με κάθε τρόπο να ακυρώσει.
Η οριστική ενσωμάτωση της Δημοκρατίας στο αναδυόμενο ρωσικό βασίλειο έγινε τελικά στις 14 Ιανουαρίου 1478. Ο Ιβάν πολιόρκησε το Νόβγκοροντ και δεν έδωσε στην πόλη καμία επιλογή, πέρα από την αποδοχή της πλήρους κυριαρχίας του. Από εκείνη τη στιγμή, η Φεουδαλική Δημοκρατία του Νόβγκοροντ έπαυσε να υπάρχει.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεσαιωνική Ρωσία Κατηγορία:Πρώην κράτη της Ευρώπης Κατηγορία:Πρώην σλαβικά κράτη Κατηγορία:Πρώην δημοκρατίες
Ψυχολογία
Η Ψυχολογία είναι η ακαδημαϊκή και εφαρμοσμένη επιστήμη με αντικείμενο μελέτης τη σκέψη και τη συμπεριφορά. Η Ψυχολογία έχει ως στόχο την αξιοποίηση της επιστημονικής μεθόδου για τη περιγραφή, την ερμηνεία, τη πρόβλεψη και τον έλεγχο της ανθρώπινης συμπεριφοράς σε ατομικό επίπεδο ανάλυσης, επιδιώκωντας και να εξάγει γενικές αρχές αλλά και να εστιάσει σε ειδικές περιπτώσεις, με τελικό στόχο να ωφελήσει τη ζωή του ανθρώπου στο σύνολό της, και κατ' επέκταση την κοινωνία.
Η Ψυχολογία υπήρξε ιστορικά κλάδος της Φιλοσοφίας, αλλά πλέον αποτελεί διακριτό και ανεξάρτητο επιστημονικό πεδίο. Η επιστήμη της Ψυχολογίας έχει περιγραφεί ως ένα «κομβικό σημείο της επιστήμης», με τα ψυχολογικά ευρήματα να συνδέουν τις έρευνες και τις προοπτικές από διάφορες επιστήμες, όπως τη Φιλοσοφία, την Παιδαγωγική, την Κοινωνιολογία, την Κοινωνική Ανθρωπολογία, τη Βιολογία, τις Νευροεπιστήμες, τη Γνωσιακή Επιστήμη, την Πληροφορική και την τεχνητή νοημοσύνη.
Η Ψυχολογία επιδιώκει να είναι επιστήμη, καθώς αξιοποιεί την επιστημονική μέθοδο, και κατηγοριοποιείται συνήθως στις κοινωνικές επιστήμες, ενώ πολλές διαδεδομένες εφαρμογές της (όπως η κλινική Ψυχολογία ή η συμβουλευτική Ψυχολογία), την κατατάσσουν συχνά και στις επιστήμες υγείας. Στη ψυχολογική έρευνα, περιλαμβάνονται τόσο ποσοτικές, όσο και ποσοτικές προσεγγίσεις, και αξιοποιούνται ερευνητικές στρατηγικές, όπως η περιγραφική, η συναφειακή και η πειραματική. Ωστόσο, αναγνωρίζεται η ιδιαιτερότητα του αντικειμένου μελέτης της Ψυχολογίας, η ανθρώπινη συμπεριφορά, η οποία είναι προϊόν πολυπαραγοντικών αλληλεπιδράσεων διαφόρων και πολυδιάστατων μεταβλητών. Επομένως, λαμβάνεται υπόψη η ισχυρή επίδραση του σφάλματος.
Ένα μεγάλο μέρος των ψυχολόγων ασχολείται επαγγελματικά με κάποιο είδος θεραπευτικού ρόλου, εφαρμόζοντας τις γνώσεις και την εμπειρία κλινικά, συμβουλευτικά ή εκπαιδευτικά. Επιπλέον, πολλοί ψυχολόγοι διεξάγουν επιστημονική έρευνα σε ένα ευρύ φάσμα θεμάτων που σχετίζονται με την ανθρώπινη συμπεριφορά.
Οι ψυχολόγοι μπορεί να εργάζονται ιδιωτικά, ως ελεύθεροι επαγγελματίες, ή να εργάζονται σε κοινοτικές δομές ψυχικής υγείας, σε ψυχιατρικές κλινικές, σε γενικά νοσοκομεία, σε κέντρα απεξάρτησης, σε φυλακές, σε γενικά και ειδικά σχολεία, σε οικοτροφεία, σε πανεπιστήμια, σε βιομηχανίες και επιχειρήσεις, στον στρατό, σε διάφορους οργανισμούς ή άλλου είδους δημόσιους και ιδιωτικούς φορείς, όπως σχετικούς με την ανθρώπινη ανάπτυξη και γήρανση, τον αθλητισμό, τη φροντίδα παιδιών, την περίθαλψη μεταναστών, προσφύγων και άλλων μειονοτήτων, στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, καθώς και στην ιατροδικαστική και δικαστική έρευνα και άλλες πτυχές της εφαρμογής του δικαίου.
Στην Ελλάδα, δραστηριοποιούνται φορείς ψυχολογίας, όπως ο Σύλλογος Ελλήνων Ψυχολόγων, η Ελληνική Ψυχολογική Εταιρεία και ο Πανελλήνιος Ψυχολογικός Σύλλογος.
Ετυμολογία και διάδοση του όρου σε άλλες γλώσσες
Η λέξη «ψυχολογία» είναι σύνθετη και ετυμολογείται από τις αρχαίες ελληνικές λέξεις «ψυχή» και «λόγος». Κυριολεκτικά, λοιπόν, σημαίνει «μελέτη της ψυχής». Ωστόσο, πρέπει να διευκρινιστεί πως η έννοια της λέξης "ψυχή" στη λέξη "Ψυχολογία" είναι διαφορετική από τη θρησκευτική έννοια της λέξης. Η ψυχολογία ως επιστήμη δεν ασχολείται με το θείο, με το μεταφυσικό, με την ψυχή και δεν έχει καμία σχέση με τη θρησκεία.
Η αντίστοιχη λατινική λέξη psychologia, χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τον Κροάτη ανθρωπιστή και λατινιστή Μάρκο Μάρουλιτς (Marko Marulić) στο βιβλίο του Psichiologia de ratione animae humanae (= «Ψυχολογία της φύσης της ανθρώπινης ψυχής»), που γράφηκε στο τέλος του 15ου ή στην αρχή του 16ου αιώνα. Η παλαιότερη αναφορά του όρου psychology στην αγγλική γλώσσα έγινε από τον Στήβεν Μπλανκαάρτ (Steven Blankaart) το 1694 στον βιβλίο του The Physical Dictionary (= «Το Φυσικό Λεξικό»), το οποίο αναλύει τον όρο με τον ορισμό Anatomy, which treats of the Body, and Psychology, which treats of the Soul (= «Ανατομία, που θεραπεύει το σώμα, και Ψυχολογία, που θεραπεύει την ψυχή»).
Επισκόπηση Ιστορίας της Ψυχολογίας
thumb|right|[[Βίλελμ Βουντ (Wilhelm Wundt, ο καθιστός στην εικόνα) με συντρόφους του σε ένα ψυχολογικό εργαστήριο, το πρώτο στο είδος του. Ο Βουντ πιστώθηκε με την τοποθέτηση της ψυχολογίας ως ένα πεδίο της επιστήμης ερευνητικά ανεξάρτητο από τις ενασχολήσεις με τη φιλοσοφία και τη βιολογία.]]
Λειτουργισμός
Ο λειτουργισμός σχηματίστηκε ως μια αντίδραση στις θεωρίες της δομιστικής σχολής σκέψης και ήταν βαριά επηρεασμένος από το έργο του αμερικανού φιλοσόφου, επιστήμονα και ψυχολόγου Γουΐλιαμ Τζέιμς (William James). Ο Τζέιμς ένοιωθε ότι η Ψυχολογία πρέπει να έχει πρακτική αξία και ότι οι ψυχολόγοι έπρεπε να βρουν πώς λειτουργεί το μυαλό για το καλό ενός ανθρώπου. Στο βιβλίο του, Principles of Psychology (Αρχές ψυχολογίας (Γουΐλιαμ Τζέιμς), που εκδόθηκε το 1890, οδήγησε στα θεμέλια πολλών από τις ερωτήσεις που εξερευνούσαν οι ψυχολόγοι στα επόμενα χρόνια. Στους άλλους μεγάλους λειτουργισμικούς στοχαστές περιλαμβάνονται ο Τζον Ντιούι (John Dewey) και ο Χάρβεϋ Καρρ (Harvey Carr).
Στους άλλους συνεισφέροντες στο πεδίο αυτό, κατά το 19ο αιώνα περιλαμβάνουνται ο γερμανός ψυχολόγος Χέρμαν Έμπινγκχαουζ (Hermann Ebbinghaus), ένας πρωτοπόρος στην πειραματική μελέτη της μνήμης, που ανέπτυξε ποσοτικά μοντέλα μάθησης και λήθης στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου, και ο ρωσοσοβιετικός φυσιολόγος Ιβάν Πάβλοφ (Павлов, Иван Петрович), που ανακάλυψε, με τη χρήση σκύλων, μια διεργασία μάθησης, που αργότερα ονομάστηκε με τον όρο «κλασική εξάρτηση» ή «εξαρτημένα ανακλαστικά» και εφαρμόστηκε σε ανθρώπους.
Αρχίζοντας από τη δεκαετία του 1950, οι πειραματικές τεχνικές που τέθηκαν από τους Βουντ, Τζέιμς, Έμπινγκχαουζ και άλλους θα επαναλαμβάνονταν ως πειραματική Ψυχολογία και έγιναν με αυξανόμενο γνωσιακό ενδιαφέρον, για τις πληροφορίες και την επεξεργασία τους, δομώντας ένα μέρος της ευρύτερης γνωσιακής επιστήμης. Στα πρώτα χρόνια του λειτουργισμού, αυτή τη εξέλιξη θεωρήθηκε ως μια «επανάσταση», καθώς ανταποκρίθηκε και αντέδρασε ενάντια σε οδούς σκέψης που περιλάμβαναν την ψυχοδυναμική και το συμπεριφορισμό, που είχαν αναπτυχθεί εν τω μεταξύ.
Ψυχανάλυση
thumbnail|left|Ομαδική [[φωτογραφία του 1909: Μπροστά στο Πανεπιστήμιο Κλαρκ (Clark University), της Μασαχουσέτης κάθονται, στην μπροστινή σειρά, ο Σίγκμουντ Φρόυντ, ο Στάνλεϋ Χωλ (G. Stanley Hall) και ο Καρλ Γκούσταβ Γιουνγκ (Carl Jung) και, στην πίσω σειρά, ο Αβραάμ Μπριλ (Abraham A. Brill), ο Έρνεστ Τζόουνς (Ernest Jones) και ο Σάντορ Φερένσι (Sándor Ferenczi).]] Από τη δεκαετία του 1890 ως το θάνατό του το 1939, ο Αυστριακός γιατρός Σίγκμουντ Φρόυντ (Sigmund Freud) ανέπτυξε την «Ψυχανάλυση».Συστηματοποίησε ένα σύνολο θεωριών πάνω στην ανθρώπινη συμπεριφορά και ανάπτυξη και διαμόφωσε μια μορφή ψυχοθεραπείας, την ψυχανάλυση, για τη θεραπεία ψυχικών διαταραχών. Η ψυχαναλυτική θεωρία του Φρόυντ βασίστηκε τις ερμηνευτικές μεθόδους, στην ενδοσκόπηση και σε κλινικές παρατηρήσεις. Έγινε πολύ καλά γνωστός, επειδή μίλησε πλατιά για «γαργαλιστικά» θέματα, όπως η σεξουαλικότητα, η καταστολή και το ασυνείδητο μυαλό ως γενικές πτυχές της ψυχολογικής εξέλιξης. Αυτά τα θέματα θεωρούνταν ευρύτατα ως θέματα ταμπού, στην εποχή του (τουλάχιστον). Ο Φρόυντ αποτέλεσε τον καταλύτη για την ανοικτή συζήτηση των θεμάτων αυτών στην «ευγενική» κοινωνία. Κλινικά, ο Φρόυντ βοήθησε με το να καινοτομήσει με τη μέθοδο του «ελεύθερου συνειρμού» και έδειξε ένα θεραπευτικό ενδιαφέρον για την ερμηνεία των ονείρων.
Ο Φρόυντ είχε μια σημαντική επιρροή στον Ελβετό ψυχαναλυτή Καρλ Γκούσταβ Γιουνγκ (Carl Jung), που η Αναλυτική του Ψυχολογία έγινε μια εναλλακτική από τη Ψυχολογία του Βάθους. Άλλοι πολύ γνωστοί ψυχαναλυτικοί μελετητές των μέσων του 20ού αιώνα περιλάμβαναν ψυχαναλυτές, ψυχολόγους, ψυχιάτρους και φιλοσόφους. Ανάμεσα σ' αυτούς τους διανοητές ήταν ο Έρικ Έρικσον (Erik Erikson), η Μελανί Κλέιν (Melanie Klein), ο Ντόναλντ Γουΐνικοτ (Donald Winnicott), ο Κάρεν Χόρνεϋ (Karen Horney), ο Έριχ Φρομ (Erich Fromm), ο Τζον Μπόουλμπυ (John Bowlby) και η Άννα Φρόυντ (Anna Freud), η κόρη του Σίγκμουντ Φρόυντ. Κατά τη διάρκεια του 20ού αιώνα, η ψυχανάλυση εξελίχθηκε σε διαφορετικές σχολές σκέψης, οι περισσότερες από τις οποίες μπορούν να ταξινομηθούν ως Νεοφροϋντινές.
Η ψυχαναλυτική θεωρία και θεραπεία επικρίθηκαν από ψυχολόγους όπως το Χανς Έυσενκ (Hans Eysenck), ο Άλφρεντ Άντλερ (Alfred Adler) και από φιλοσόφους που περιλαμβάνουν τον Καρλ Πόπερ (Karl Popper). Ο Πόπερ, ένας φιλόσοφος της επιστήμης, διαφώνησε στο ότι η ψυχανάλυση είχε διαστρεβλωθεί ως επιστημονική ενασχόληση, ενώ ο Έυσενκ είπε ότι οι ψυχαναλυτικές θεωρίες διαψεύδονται από πειραματικά δεδομένα. Μέχρι το τέλος του 20ού αιώνα, τμήματα Ψυχολογίας σε αμερικανικά πανεπιστήμια είχαν επιστημονικά προσανατολιστεί, περιθωριοποιώντας τη φροϋδική θεωρία και απορρίπτοντάς την ως ένα «αφυδατωμένο και νεκρό» ιστορικό τεχνούργημα. Εν τω μεταξύ, ωστόσο, οι ερευνητές στον αναδυόμενο τομέα της νευροψυχανάλυσης υπερασπίστηκαν κάποιες από τις ιδέες του Φρόυντ με βάση επιστημονικά κριτήρια, ενώ μελετητές των ανθρωπιστικών υποστήριξαν ότι ο Freud δεν ήταν ένας «επιστήμονας σε όλα, αλλά ... διερμηνέας».
Παρά την επίκριση που δέχθηκε και συνεχίζεται να δέχεται η Ψυχανάλυση αλλά και άλλες μεταγενέστερες ψυχοδυναμικές θεωρίες, η ψυχαναλυτική προσέγγιση άρχισε μία σειρά ριζοσπαστικών αλλαγών, υπέδειξε σημαντικά θέματα προς διερεύνηση και έθεσε τα θεμέλια της Ψυχολογίας, της Ψυχιατρικής και της ψυχοθεραπευτικής πρακτικής.
Κλάδοι
Οι Κλάδοι της Ψυχολογίας αποτελούν επιμέρους αντικείμενα τα οποία διακρίνονται ανάλογα με το αντικείμενο μελέτης και με τις μεθόδους που αξιοποιούνται. Η Ψυχολογία δεν είναι ένα ενιαίο αντικείμενο, αλλά διακρίνεται σε βασικούς και εφαρμοσμένους (ειδικούς) κλάδους.
Οι βασικοί κλάδοι της Ψυχολογίας αφορούν κυρίως τον εμπειρικό έλεγχο και την ανάπτυξη θεωριών, ενώ οι εφαρμοσμένοι κλάδοι της Ψυχολογίας ασχολούνται κυρίως με τη μελέτη πρακτικών θεμάτων και την αξιοποίηση της ψυχολογικής γνώσης με σκοπό την επίλυση αυτών των προβλημάτων. Οι βασικοί κλάδοι και οι εφαρμοσμένοι κλάδοι δεν είναι ανεξάρτητοι, αλλά αλληλοσυμπληρώνονται σε σημαντικό βαθμό, καθώς τα ευρήματα της βασικής ψυχολογικής έρευνας δύνανται να αξιοποιηθούν στην εφαρμοσμένη ψυχολογία, ενώ η εφαρμοσμένη ψυχολογία με τη σειρά της μπορεί να αναδείξει θέματα για μελέτη και να καθοδηγήσει τη βασική έρευνα για την επίλυση κοινωνικά σημαντικών προβλημάτων. Σε γενικές γραμμές, απαιτείται μεταπτυχιακή εκπαίδευση εκτός από το βασικό Πτυχίο Ψυχολογίας για την ενασχόληση με την ψυχολογική έρευνα ή την επαγγελματική ενασχόληση με κάποιον εφαρμοσμένο κλάδο της Ψυχολογίας.
Γνωστική Ψυχολογία
Η γνωστική Ψυχολογία είναι ο κλάδος της Ψυχολογίας που ασχολείται με τη μελέτη των εσωτερικών νοητικών διεργασιών. Ασχολείται δηλαδή με την περιγραφή και την ερμηνεία των γνωστικών διεργασιών του ανθρώπινου νου με τις οποίες κατακτάται η γνώση, όπως είναι η προσοχή, η αντίληψη, η νοητική αναπαράσταση, η μνήμη, η επίλυση προβλημάτων, η γλώσσα και η συγκίνηση. Ο βασικός αυτός κλάδος της Ψυχολογίας ήταν παλαιότερα γνωστός με τον όρο "Γενική Ψυχολογία". Η γνωστική Ψυχολογία παρομοιάζει τον ανθρώπινο νου με έναν ηλεκτρονικό υπολογιστή, όπου η πληροφορία εισάγεται, κωδικοποιείται και αποθηκεύεται, ή με τα νευρωνικά δίκτυα του εγκεφάλου στα οποία η πληροφορία κατανέμεται και ενεργοποιούνται παράλληλα.
Η γνωστική Ψυχολογία βρίσκει σημαντικές εφαρμογές στη Νευροεπιστήμη, στην τεχνητή νοημοσύνη και στην Πληροφορική, στη Γνωσιακή Επιστήμη, καθώς και σε εφαρμοσμένους κλάδους της Ψυχολογίας.
Πειραματική Ψυχολογία
Η πειραματική Ψυχολογία μελετά διάφορα ψυχικά φαινόμενα και διάφορες μορφές συμπεριφοράς χρησιμοποιώντας αποκλειστικά τη μέθοδο του πειράματος. Συνδέεται στενά με τη γνωστική Ψυχολογία.
Νευροψυχολογία
Η Νευροψυχολογία ασχολείται με τη μελέτη της σχέσης των νοητικών διεργασιών και της συμπεριφοράς με τον εγκέφαλο και το Νευρικό Σύστημα. Οι επαγγελματίες κλινικοί νευροψυχολόγοι ασχολούνται με τη μελέτη, την αξιολόγηση και την αποκατάσταση των επιπτώσεων των νευρολογικών προβλημάτων στις νοητικές διεργασίες (π.χ. μνήμη) και στη συμπεριφορά.
Αναπτυξιακή Ψυχολογία
Ο κλάδος αυτός μελετά τις δια βίου γνωστικές, βιολογικές, συναισθηματικές και κοινωνικές αλλαγές που συμβαίνουν στο άτομο καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής του, δηλαδή από τη γέννηση έως τον θάνατο, καθώς και τον τρόπο με τον οποίο διάφοροι παράγοντες (γενετικοί/κληρονομικοί και περιβαλλοντικοί) επιδρούν στην ανάπτυξη.
Διαπολιτισμική Ψυχολογία
Η διαπολιτισμική Ψυχολογία είναι σχετικά ένας νέος κλάδος της Ψυχολογίας, και ασχολείται με τη μελέτη της αλληλεπίδρασης του ανθρώπινου πολιτισμού με τα ψυχικά φαινόμενα.