cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σάμνιον
Ιστορία
Η παλιότερη καταγραφή για το Σάμνιον ήταν μια συνοριακή συνθήκη που υπέγραψαν με την Ρωμαϊκή Δημοκρατία (354 π.Χ.). Όταν ξέσπασαν οι Σαμνίτικοι πόλεμοι οι Σαμνίτες συνέτριψαν σε μάχη τους Ρωμαίους (321 π.Χ.), ακολούθησαν περισσότερες νίκες που έφεραν την δόξα τους στο αποκορύφωμα (316 π.Χ.), μετά από σκληρές μάχες οι Ρωμαίοι μπόρεσαν να σπάσουν την δύναμη τους. Οι Σαμνίτες συμμάχησαν με τον βασιλιά της Ηπείρου Πύρρο τον Μέγα, όταν ο Πύρρος αναχώρησε για την Σικελία οι Ρωμαίοι επιτέθηκαν στους Σαμνίτες αλλά συνετρίβησαν στην "μάχη των λόφων Κρανίτα¨. Μετά την οριστική ήττα του Πύρρου από τους Ρωμαίους οι Σαμνίτες παρά την υπεροχή τους δεν είχαν άλλη επιλογή από την παράδοση. Όταν ξέσπασε ο Β΄ Καρχηδονιακός Πόλεμος και εισέβαλε ο Αννίβας μερικοί Σαμνίτες τον υποστήριξαν αλλά οι περισσότεροι έμειναν πιστοί στην Ρώμη. Το μεγάλο χτύπημα για τους Σαμνίτες έγινε όταν εξεγέρθηκαν στον Κοινωνικό Πόλεμο (91 π.Χ.-87 π.Χ.) απαιτώντας μαζί με άλλες φυλές το δικαίωμα του Ρωμαίου πολίτη. Ο στρατηγός Λεύκιος Κορνήλιος Σύλλας τους συνέτριψε και στην συνέχεια έγινε δικτάτορας της Ρώμης, τους τιμώρησε πολύ σκληρά, οι περισσότεροι θανατώθηκαν με φρικτά βασανιστήρια. Οι Σαμνίτες από τότε εξαφανίστηκαν από την ιστορία, όσοι διασώθηκαν ενσωματώθηκαν με τους υπόλοιπους Ρωμαίους.
Πηγές
Κατηγορία:Περιφέρειες της Ιταλίας
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ιστιοπλοΐας 1969
Το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ιστιοπλοΐας 1969 ήταν διοργάνωση του Πανελληνίου Πρωταθλήματος Ιστιοπλοΐας, που διοργανώθηκε από την Ελληνική Ιστιοπλοϊκή Ομοσπονδία και το Βασιλικό Ναυτικό Όμιλο Ελλάδος. Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στη θαλάσσια περιοχή του Φαληρικού Όρμου από τη Δευτέρα 7 έως και την Κυριακή 13 Ιουλίου του 1969.
Το πρωτάθλημα διεξήχθη με σκάφη τύπου Φινν, Φλάινγκ Ντάτσμαν, Λάιτνινγκ και Ντράγκον και έλαβαν μέρος αθλητές στις κατηγορίες ανδρών και νέων. Συμμετείχαν όλα τα ναυτικά σωματεία της χώρας με 100 περίπου σκάφη.
H απονομή των επάθλων στους νικητές των αγώνων έγινε στο Βασιλικό Ναυτικό Όμιλο Ελλάδος. Την πρώτη θέση στον πίνακα των μεταλλίων κατέκτησε ο Ι.Ο. Πειραιώς.
Ανδρών
¹ Ο Αντώνης Φλόκας αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τον τελευταίο αγώνα λόγω ατυχήματος.
² Στην κατηγορία Φλάινγκ Ντάτσμαν ισοβάθμησαν ο Χρήστος Μπόνας και ο Σπύρος Μπόνας.
³ Στις κατηγορίες Φλάινγκ Ντάτσμαν και Ντράγκον δεν συμμετείχαν οι ναυτικοί όμιλοι της Θεσσαλονίκης εξαιτίας της έλλειψης κατάλληλων σκαφών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πανελλήνια Πρωταθλήματα Ιστιοπλοΐας Κατηγορία:Ιστιοπλοΐα το 1969 Κατηγορία:Αθλητισμός στην Αθήνα
Αντρέας Κορνέλιους
Ο Αντρέας Έβαλντ Κορνέλιους (γεννημένος στις 16 Μαρτίου 1993) είναι Δανός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός για λογαριασμό της ομάδας της Σούπερ Λιγκ Τουρκίας, Τράμπζονσπορ, και της Εθνικής Δανίας.
ΦΚ Κοπεγχάγη
Ο Κορνέλιους εντάχθηκε στην πρώτη ομάδα της ΦΚ Κοπεγχάγη ενόψει των περιόδων προετοιμασίας της τον Ιούλιο του 2011 και τον Ιανουάριο του 2012.
Ο Κορνέλιους πέτυχε το πρώτο του τέρμα με τα χρώματα της Κοπεγχάγης σε αναμέτρηση με αντίπαλο τη Μίντιλαντ, η οποία και ήταν η πρώτη για τη σεζόν 2012-13. Πέτυχε το πρώτο τέρμα σε αναμέτρηση με αντίπαλο την Όντενσε, η οποία έληξε με ισόπαλο σκορ 2-2. Πέτυχε, επίσης, το νικητήριο τέρμα της ομάδας του σε αναμέτρηση με αντίπαλο τη Μόλντε ΦΚ για το Γιουρόπα Λιγκ, στις 20 Σεπτεμβρίου.
Παρά το γεγονός πως ο Κορνέλιους αγωνίστηκε μόνον για μία ολόκληρη σεζόν με την πρώτη ομάδα του συλλόγου, σύντομα κατέστη ως ένας από τους πλέον δημοφιλείς παίκτες της Κοπεγχάγης, καθώς η εκτύπωση του ονόματος και του αριθμού του στις επίσημες εμφανίσεις της ομάδας προς πώληση ήταν η πλέον δημοφιλής, σημειώνοντας, σε επίπεδο πωλήσεων, περίπου το 40% επί του συνόλου των εκτυπώσεων.
Κάρντιφ Σίτι
Στις 27 Ιουνίου 2013, η Κάρντιφ Σίτι ανακοίνωσε την απόκτηση του Κορνέλιους, έναντι ποσού-ρεκόρ στην ιστορία του συλλόγου. Δημοσιεύματα από τη Δανία έκαναν λόγο για ένα ποσό της τάξεως των 75 εκατομμυρίων Κορόνων Δανίας (περίπου £8 εκατομμύρια). Στις 1 Ιουλίου, ο Κορνέλιους πέρασε με επιτυχία τις ιατρικές εξετάσεις στις οποίες υποβλήθηκε και υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας διάρκειας πέντε ετών με τον σύλλογο, δηλώνοντας «Μου δόθηκε μία μεγάλη ευκαιρία και πρόκειται για ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον πρότζεκτ το οποίο λαμβάνει χώρα στην Κάρντιφ Σίτι.» Εικοσιτρείς ημέρες αργότερα, πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με τα χρώματα της νέας του ομάδας σε φιλική αναμέτρηση με αντίπαλο τη Φόρεστ Γκριν Ρόβερς, ενώ πέτυχε ένα τέρμα στην τελική νίκη με σκορ 4-3. Ωστόσο, υπέστη μικρό τραυματισμό στον αστράγαλό του κατά τη διάρκεια προπόνησης, την αμέσως επόμενη εβδομάδα, με αποτέλεσμα να τεθεί εκτός αποστολής ενόψει της πρώτης αναμέτρησης για την Πρέμιερ Λιγκ στην ιστορία του συλλόγου, με αντίπαλο τη Γουέστ Χαμ Γιουνάιτεντ, στις 17 Αυγούστου.
Ο Κορνέλιους πραγματοποίησε το ντεμπούτο του σε επίσημη αναμέτρηση με τα χρώματα της Κάρντιφ στις 25 Αυγούστου, απέναντι στη Μάντσεστερ Σίτι, εισερχόμενος στον αγωνιστικό χώρο ως αλλαγή, κατά τη διάρκεια των καθυστερήσεων, στη θέση του Φρέιζερ Κάμπελ, ο οποίος είχε πετύχει δύο τέρματα στην εντός έδρας νίκης της ομάδας του με σκορ 3-2. Τρεις ημέρες αργότερα, σε αναμέτρηση για το Λιγκ Καπ με αντίπαλο την ομάδα της Λιγκ Του, Άκρινγκτον Στάνλεϊ, πραγματοποίησε το ντεμπούτο του σε επίσημη αναμέτρηση με τα χρώματα της νέας ομάδας, σε επικράτησή της με σκορ 2-0. Ωστόσο επιδεινώθηκε περαιτέρω ο τραυματισμός στον αστράγαλο τον οποίο είχε υποστεί κατά τη διάρκεια της περιόδου προετοιμασίας, έπειτα από σκληρό μαρκάρισμα και μεταφέρθηκε με φορείο εκτός αγωνιστικού χώρου λίγον πριν την ολοκλήρωση του πρώτου ημιχρόνου. Ο τραυματισμός αποδείχθηκε χειρότερος των αρχικών εκτιμήσεων, με αποτέλεσμα ο Κορνέλιους να τεθεί εκτός αγωνιστικής δράσης για τους επόμενους τρεις μήνες, χάνοντας αριθμό 10 αναμετρήσεων της Κάρντιφ, καθώς και τη δυνατότητα να εκπροσωπήσει τη χώρα του, Δανία, στις τελευταίες αναμετρήσεις της για την προκριματική φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου του 2014, στη Βραζιλία.
Κατά τη διάρκεια της τελευταίας διακοπής λόγω εθνικών ομάδων για το 2013, ο Κορνέλιους ξεκίνησε εκ νέου προπονήσεις με την πρώτη ομάδα του συλλόγου, με στόχο η πρόοδός του να παρακολουθείται από το ιατρικό επιτελείο. Το τελευταίο, εκτίμησε πως ήταν σε θέση προκειμένου να επιστρέψει στην ενεργό δράση, με αποτέλεσμα να κανονιστεί κεκλεισμένων των θυρών φιλική αναμέτρηση με αντίπαλο την ομάδα της Τσάμπιονσιπ, Γέοβιλ Τάουν, στις 14 Νοεμβρίου. Αγωνίστηκε για 60 λεπτά, όπως είχε προβλεφτεί, στην ήττα της ομάδας του με σκορ 2–1, ενώ ο ίδιος δήλωσε στα ΜΜΕ πως ήταν σε θέση και έτοιμος προκειμένου να επιστρέψει πλήρως στην ενεργό αγωνιστική δράση.
Επιστροφή στην ΦΚ Κοπεγχάγη
Στις 31 Ιανουαρίου 2014, ο Κορνέλιους επέστρεψε στην ΦΚ Κοπεγχάγη έναντι άγνωστου ποσού, ωστόσο η Κάρντιφ ισχυρίστηκε πως έχασε το μεγαλύτερο μέρος των χρημάτων που είχε καταβάλει για την απόκτησή του. Πέτυχε χατ-τρικ κατά τη διάρκεια της πρώτης του συμμετοχής μετά την επιστροφή του στην Κοπεγχάγη, σε μια φιλική αναμέτρηση με αντίπαλο τη Σλόβαν Λίμπερετς. Στις 23 Φεβρουαρίου 2014, ο Κορνέλιους πραγματοποίησε το ντεμπούτο του για πρώτη φορά αγωνιζόμενος ως βασικός σε επίσημη αναμέτρηση μετά την επιστροφή του στον σύλλογο, σημαδεύοντάς την με την επίτευξη τέρματος με κεφαλιά, βάζοντας την ομάδα του μπροστά στο σκορ με 1-0 απέναντι στην ΩΓΦ στο NRGi Park. Η συγκεκριμένη αναμέτρηση ολοκληρώθηκε με ισόπαλο αποτέλεσμα 1-1.
Ο Κορνέλιους ολοκλήρωσε το πρώτο μισό της σεζόν έχοντας πετύχει 5 τέρματα σε σύνολο 13 συμμετοχών, συμπεριλαμβανομένου ενός κατά τη διάρκεια αναμέτρησης απέναντι στη Ράντερς ΦΚ στο Πάρκεν, όπου ντριμπλάρισε τέσσερις αντιπάλους, προτού στείλει την μπάλα στα δίχτυα. Στις 13 Απριλίου 2015, υπέστη σοβαρό τραυματισμό στον αστράγαλο κατά τη διάρκεια αναμέτρησης της Κοπεγχάγης, για τη Σουπερλίγκα, απέναντι στη Σίλκεμποργκ ΙΦ, με αποτέλεσμα να μείνει εκτός αγωνιστικής δράσης για το υπόλοιπο της σεζόν.
Σύλλογος
Ως τις 15 Μαρτίου 2018
Συλλογικές
ΦΚ Κοπεγχάγη
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Δανίας U18 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Δανίας U19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Δανίας U21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Δανίας Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Κοπεγχάγη Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κάρντιφ Σίτι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αταλάντα ΜΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σουπερλίγκα Δανίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022
Γκεόργκε Μπιμπέσκου
Ο Γκεόργκε Μπιμπέσκου, ρουμαν.: Gheorghe Bibescu (26 Απριλίου 1804 – 1 Ιουνίου 1873) ήταν πρίγκιπας (hospodar) της Βλαχίας μεταξύ 1843 και 1848. Η ejoysία του συνέπεσε με την επαναστατικό κύμα που κορυφώθηκε με την επανάσταση της Βλαχίας το 1848.
Πρώιμη πολιτική καριέρα
Γενν'ηθηκε στην Κραϊόβα ως πρώτος γιος του Ντιμίτριε Μπιμπέσκου, μέλους της οικογένειας βογιάρων Μπιμπέσκου καισπούδασε Νομικά στο Παρίσι. Μετά την επιστροφή του στη Βλαχία, εξελέγη βουλευτής στην Έκτακτη Δημόσια Συνέλευση, το νομοθετικό φόρουμ που ιδρύθηκε από τους Αυτοκρατορικούς Ρώσους επόπτες στο τέλος του Ρωσο-Τουρκικού Πολέμου του 1828–1829, εκπροσωπώντας την κομητεία Ντολζ κατά τη διάρκεια της διοίκησης του Πάβελ Κίσελεφ. Στη συνέχεια ανέλαβε διάφορα αξιώματα, συμπεριλαμβανομένου του υπουργού Εξωτερικών. Πριν από την εκλογή του ως πρίγκιπα (hospodar), θεωρήθηκε ως αντίπαλος του προκατόχου του, Aλεξάνδρου Β΄ Γκίκα.
Εκλογή
Ο Μπιμπέσκου δεν άλλαξε την κυβέρνηση αμέσως μετά τις εκλογές, καθώς αποτελούνταν κυρίως από πολιτικούς αντιπάλους του Γκίκα. Ωστόσο οι σχέσεις του με τη Δημόσια Συνέλευση άρχισαν να επιδεινώνονται, λόγω διαφωνιών σε αρκετά νομοθετικά έργα.
Η υπόθεση Tρανταφίλοφ και η διάλυση της Συνέλευσης
μικρογραφία|330x330εσ| Μία βραδιά στο πριγκιπικό ανάκτορο, 1843. Την άνοιξη του 1844 η κυβέρνηση της Βλαχίας ενέκρινε το αίτημα του Ρώσου μηχανικού Aλεξάντερ Τρανταφίλοφ, να του επιτραπεί να διαχειρίζεται τα ορυχεία της χώρας (τα οποία υπόκεινται σε ιδιωτική ιδιοκτησία). Επιπλέον, εάν κάποιος ιδιοκτήτης ορυχείων δεν άρχιζε την εξόρυξη από τα ορυχεία του εντός 18 μηνών, η ρωσική εταιρεία επρόκειτο να αναλάβει τη διαχείριση των ορυχείων για 12 χρόνια, καταβάλλοντας το 10% του εισοδήματος στον ιδιοκτήτη και το 10% στο κράτος της Βλαχίας.
Ο Μπιμπέσκου ενέκρινε τη σύμβαση, αλλά η Δημόσια Συνέλευση διαμαρτυρήθηκε εναντίον της: οι βουλευτές την είδαν ως παρέμβαση της προστάτιδας δύναμης στην τοπική πολιτική. Το συμβόλαιο τελικά ακυρώθηκε, αλλά, παγιδευμένος μεταξύ της θέσης της Συνέλευσης και των ρωσικών αρχών, στις 4 Μαρτίου 1844 ο Μπιμπέσκου διέλυσε τη Δημόσια Συνέλευση με την έγκριση του Ρώσου Αυτοκράτορα Νικολάου Α΄. Όταν συγκλήθηκαν οι εκλογές για το σώμα τον Νοέμβριο του 1846, χρησιμοποίησε πολλά μέσα για να φιμώσει την αντιπολίτευση, απονέμοντας έτσι στον εαυτό του ένα υποτελές νομοθετικό σώμα. Ένας σαφής διαχωρισμός μεταξύ αυτού και των ρομαντικών εθνικιστών προέκυψε, όταν διέταξε την επανίδρυση του κολλεγίου του Αγίου Σάββα ως γαλλόφωνου σχολείου, με βάση την άποψή του ότι τα ρουμανικά ήταν ασυμβίβαστα με τον εκσυγχρονισμό.
Δυόμιση χρόνια μετά, ο Μπιμπέσκου ψήφισε νόμους για τα δημόσια έργα και τη δημόσια διοίκηση. Το καλοκαίρι του 1844 έκανε ένα μακρύ ταξίδι στη χώρα, για να επιθεωρήσει τα δημόσια ιδρύματα και τις τοπικές αρχές στις μεγάλες πόλεις.
Στις παραμονές της Επανάστασης του 1848
μικρογραφία|250x250εσ| Η [[Διακήρυξη του Ισλάμ|Διακήρυξη του Ισλάζ.]] Τον Δεκέμβριο του 1846 τον συμβούλεψε ο Κίσελεφ να προκηρύξει νέες εκλογές για τη Δημόσια Συνέλευση. Οι εκλογές έφεραν μια νέα Συνέλευση, στην οποία κυριαρχούσαν πολιτικοί πιστοί στον πρίγκιπα. Με αυτό το νομοθετικό σώμα ο Μπιμπέσκου ψήφισε αρκετούς σημαντικούς νόμους, όπως έναν νέο νόμο για τον ανατολικό ορθόδοξο κλήρο, που επέτρεπε στον πρίγκιπα να εγκρίνει τον προϋπολογισμό της Εκκλησίας και έναν νόμο, που απελευθέρωσε όλους τους τσιγγάνους σκλάβους που ανήκαν στην Εκκλησία και στις δημόσιες αρχές.
Ο Γκεόργκε Μπιμπέσκου εργάστηκε για καλύτερες σχέσεις με τη Μολδαβία (το άλλο πριγκιπάτο του Δούναβη υπό τη ρωσική επίβλεψη) και, από το 1847, οι δύο χώρες δημιούργησαν μία τελωνειακή ένωση, μετά από συμφωνία με τον Μιχαήλ Στούρτζα, τον Μολδαβό πρίγκιπα. Αυτό ήταν το αποκορύφωμα της προσπάθειάς του: να απομακρύνει τους εμπόρους και τις συντεχνίες της Βλαχίας από τον ξένο ανταγωνισμό (βλέπε υπήκοοι (sudiţi)), που πρωτοεμφανίστηκε στο σχέδιό του να αυξήσει τους φόρους στα ξένα αγαθά.
Ο Μπιμπέσκου έπεισε επίσης τη ρωσική κυβέρνηση να του επιτρέψει να επιβάλει ορισμένους φόρους σε εκείνα τα μοναστήρια, που είχαν αφιερωθεί (ως μετόχια) σε διάφορα ορθόδοξα κέντρα λατρείας έξω από τα εδάφη των Παραδουνάβιων πριγκηπάτων (το ιδιοκτησιακό ζήτημα, ακανθώδες από το τέλος της εποχής των Φαναριωτών, υπονοούσε, ότι η Εκκλησιαστική ιδιοκτησία διέφευγε της κρατικής παρέμβασης, διοχετεύοντας εισόδημα σε μέρη όπως το Άγιο Όρος· επρόκειτο να διευθετηθεί μέσω της εκκοσμίκευσης υπό την κυριαρχία του Aλεξάντρου-Ιοάν Κούζα). μικρογραφία|290x290εσ| [[Maria Văcărescu-Bibescu|Mαρία Βακαρέσκου, σύζυγος Μπιμπέσκου.]] Το καλοκαίρι του 1848 ξέσπασε η επανάσταση. Αρχικά, οι ριζοσπάστες της Βλαχίας είχαν προσπαθήσει ανεπιτυχώς να προσελκύσουν τον Μπιμπέσκου στο πλευρό τους. Στη συνέχεια εξέδωσαν τη Διακήρυξη του Ισλάζ της 9ης Ιουνίου 1848. Στις 11 Ιουνίου ο Γκεόργκε Μπιμπέσκου αποδέχτηκε τη διακήρυξη. Δύο μέρες αργότερα παραιτήθηκε από τον θρόνο και εγκατέλειψε τη χώρα, αφήνοντάς τη να διοικείται από μία Προσωρινή Κυβέρνηση, που υπέκυψε στην οθωμανική επέμβαση τον Σεπτέμβριο. Το 1859 ο Μπιμπέσκου παρουσιάστηκε ως υποψήφιος για τον θρόνο από τους συντηρητικούς, που αντιτάχθηκαν στην ένωση της Βλαχίας με τη Μολδαβία.
Απεβίωσε στο Παρίσι.
Προσωπική ζωή
Ο Γκεόργκε Μπιμπέσκου ήταν νυμφευμένος με τη Ζωή Μπρανκοβεάνου, την τελευταία της οικογένειας Μπρανκοβεάνου, κληρονομώντας έτσι όλους τους τίτλους και τον πλούτο. Ο γάμος ήταν ανεπιτυχής, καθώς η Ζωή αρρώστησε ψυχικά. Ο Μπιμπέσκου μπήκε σε σύγκρουση με την Ορθόδοξη Εκκλησία, καθώς ήθελε να χωρίσει τη Ζωή. Τελικά κατάφερε να πάρει διαζύγιο το 1845 και τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους, νυμφεύτηκε τη Μαρία Βακαρέσκου, στο Φοτσάνι.
Η κληρονομιά της Μπρανκοβεάνου πέρασε στον γιο τού Γκεόργκε και της Ζωής, τον Γκρεγκουάρ Μπιμπέσκο-Μπασαράμπα (τον πατέρα της Άννας ντε Νοάιγ).
Παραπομπές
Κατηγορία:Ηγεμόνες της Βλαχίας Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Αγορά (πόλη)
thumb|right|255px|Η Θρακική χερσόνησος με την Αγορά (επάνω δεξιά) Η Αγορά ήταν αρχαία ελληνική πόλη στη νοτιοανατολική Θράκη, στη Χερσόνησο της Καλλίπολης (γνωστή και ως Θρακική Χερσόνησο) και πολύ κοντά και νοτιοανατολικά από την αρχαία πόλη Καρδία.
Στα μέσα του 6ου αιώνα π.Χ. κοντά από την πόλη και βορείως αυτής πέρασε η μεγάλη οχύρωση που κτίσθηκε από τον Μιλτιάδη τον Πρεσβύτερο για την άμυνα της Θρακικής Χερσονήσου. Αυτή επονομάσθηκε «Μακρόν Τείχος», αλλά και «Αγοραίον Τείχος» από το όνομα της πόλεως Αγοράς.
Ο Ηρόδοτος στην ιστορία του γράφει ότι από την Αγορά πέρασε ο Ξέρξης στην εκστρατεία του κατά της Ελλαδας, και ότι ήταν τόση η δίψα των στρατιωτών του όταν έφθασαν εκεί, ώστε το νερό του ποταμού Μέλανου, που έρρεε δίπλα στην πόλη, δεν επαρκούσε για να τους ξεδιψάσει. Αυτό προφανώς εντάσσεται στο πλαίσιο του τονισμού τού πόσο μεγάλη ήταν η στρατιά που είχε συγκεντρώσει ο Ξέρξης προκειμένου να κατακτήσει την Ελλάδα.
Φαίνεται ότι μεταγενέστερα η πόλη παρήκμασε. Πολύ κοντά στη θέση της Αγοράς, ή και στη θέση της ακριβώς, κτίσθηκε το 309 π.Χ. από τον στρατηγό του Μεγάλου Αλεξάνδρου Λυσίμαχο η ομώνυμή του πόλη Λυσιμάχεια ή Λυσιμαχία, ως πρωτεύουσα του κράτους του. Καταστράφηκε όμως το 197 π.Χ. από τους Θράκες. Αργότερα ο Ιουστινιανός ανοικοδόμησε τη Λυσιμάχεια με ισχυρές οχυρώσεις και έκτοτε καθιερώθηκε η νέα της, τρίτη κατά σειρά, ονομασία Εξαμίλιον, από όπου και η σημερινή της τουρκική ονομασία «Εκσεμίλ» (Eksemil).
Inna
Η Έλενα Αλεξάντρα Αποστολεάνου (16 Οκτωβρίου 1986), γνωστή ως Inna, είναι Ρουμάνα τραγουδίστρια και στιχουργός. Γεννημένη στη Mangalia και μεγαλωμένη στο Neptun, σπούδασε πολιτικές επιστήμες στο Ovidius University προτού συναντηθεί με το ρουμανικό συγκρότημα Play & Win και κυνηγήσει μια μουσική καριέρα. Υιοθέτησε το καλλιτεχνικό όνομα "Alessandra" το 2008 και ένα pop-rock ύφος ; αργότερα το ίδιο έτος, άλλαξε το καλλιτεχνικό της όνομα σε "Inna" και ξεκίνησε να κυκλοφορεί χάουζ μουσική. Το "Hot" (2008), το πρώτο της single, ήταν μια εμπορική επιτυχία παγκοσμίως και κατέλαβε την πρώτη θέση στο ρουμανικό chart και στο Billboard 's Hot Dance Airplay chart, μεταξύ άλλων. Ο πρώτος δίσκος της Inna με το ίδιο όνομα κυκλοφόρησε τον Αύγουστο 2009 και έγινε χρυσός και πλατινένιος. Περιλάμβανε αρκετά singles που είχαν επιτυχία στην Ευρώπη, συμπεριλαμβανομένου του "Amazing" (2009), του δεύτερου single που έγινε νούμερο ένα στη Ρουμανία.
Ο δεύτερος δίσκος της Inna, I Am the Club Rocker (2011), έγινε παγκόσμια επιτυχία χάρη στο single "Sun Is Up" (2010). Το κομμάτι κέρδισε το Eurodanceweb Award και έκανε την Inna την πρώτη και μοναδική Ρουμάνα καλλιτέχνη που κέρδισε αυτό το βραβείο. Το 2011, ανακοινώθηκε ότι η Inna ήταν η πιο ακριβοπληρωμένη καλλιτέχνης τόσο της Ρουμανίας όσο και της Ανατολικής Ευρώπης. Ο επόμενος δίσκος της, Party Never Ends (2013), ήταν υποψήφιος για δυο συνεχόμενες χρονιές στην κατηγορία Καλύτερου Δίσκου στα Ρουμανικά Μουσικά Βραβεία και μπήκε στο top ten στο Μεξικό. Περιλάμβανε το τραγούδι "More than Friends", σε συνεργασία με τον Daddy Yankee. Το 2014, η Inna υπέγραψε συμβόλαιο με την Atlantic Records και κυκλοφόρησε το εμπορικώς επιτυχημένο τραγούδι "Cola Song" με τον J Balvin, που ήταν το τραγούδι προώθησης του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014 της FIFA.
Ο τέταρτος δίσκος της Inna κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο 2015 και περιλάμβανε το "Diggy Down", το τρίτο single που κατέλαβε την πρώτη θέση στη Ρουμανία. Από το 2017, η Inna είναι coach στο σόου ταλέντων Vocea României Junior μαζί με τους Andra και Marius Moga. Την ίδια χρονιά, κυκλοφόρησε τον πέμπτο δίσκο με τίτλο Nirvana, του οποίου τα singles έγιναν επιτυχίες σε ευρωπαϊκές χώρες όπως στην Τουρκία και τη Ρουμανία. Υπέγραψε συμβόλαιο με τη Roc Nation το 2018 και κυκλοφόρησε τον έκτο δίσκο της, Yo, τον Μάιο 2019. Το πρώτο της single στον δίσκο Yo, "Bebe", κατέλαβε την πρώτη θέση στη Ρουμανία τον Μάρτιο 2020. Η τραγουδίστρια απέκτησε επιτυχία σε αρκετές χώρες της Ανατολικής Ευρώπης με το τραγούδι "Flashbacks" (2021), το πρώτο single από τον έβδομο δίσκο της, Heartbreaker, ο οποίος κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο 2020.
Με τις παγκόσμιες πωλήσεις δίσκων να ξεπερνούν τα τέσσερα εκατ. αντίτυπα από τους τρεις πρώτους δίσκους της, η Inna είναι η μοναδική Ρουμάνα τραγουδίστρια με τις περισσότερες πωλήσεις. Έχει λάβει αρκετά βραβεία και υποψηφιότητες, συμπεριλαμβανομένων των Balkan Music Awards, European Border Breakers Award, MTV Europe Music Awards, Ρουμανικών Μουσικών Βραβείων. Η Inna είναι ακτιβίστρια για τα ανθρώπινα δικαιώματα και συμμετέχει σε εκστρατείες εναντίον της ενδοοικογενειακής βίας και υπέρ της προστασίας των παιδιών και των δικαιωμάτων της ΛΟΑΤ κοινότητας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρουμάνες καλλιτέχνιδες Κατηγορία:Ρουμάνοι τραγουδιστές
Βρώμικη βόμβα
Μια βρώμικη βόμβα ή μια συσκευή διασποράς ραδιενέργειας είναι υποθετικό ραδιενεργό όπλο που συνδυάζει ραδιενεργό υλικό με συμβατικά εκρηκτικά. Ο σκοπός του όπλου είναι να μολύνει την περιοχή γύρω από τον παράγοντα διασποράς/συμβατική έκρηξη με ραδιενεργό υλικό, χρησιμεύοντας κυρίως ως συσκευή άρνησης περιοχής κατά αμάχων. Ωστόσο, δεν πρέπει να συγχέεται με μια πυρηνική έκρηξη, όπως μια βόμβα σχάσης, η οποία με την απελευθέρωση πυρηνικής ενέργειας παράγει αποτελέσματα έκρηξης πολύ περισσότερα από αυτά που μπορούν να επιτευχθούν με τη χρήση συμβατικών εκρηκτικών.
Μοναστήρι της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος (Στάραϊα Ρούσα)
Το Μοναστήρι της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος (Спасо-Преображенский монастырь) είναι πρώην ρωσικό ορθόδοξο μοναστήρι, ιδρυθέν το 1192. Το μοναστήρι βρίσκεται εντός της πόλεως της Στάραϊα Ρούσα, επί της δεξιάς όχθης του Ποταμού Πόλιστ. Σήμερα, αποτελεί την έδρα του Δημοτικού Μουσείου της Στάραϊα Ρούσα.
Βρώμικη βόμβα
Αν και μια συσκευή διασποράς ραδιενέργειας έχει σχεδιαστεί για να διασκορπίζει ραδιενεργό υλικό σε μια μεγάλη περιοχή, μια βόμβα που χρησιμοποιεί συμβατικά εκρηκτικά και παράγει ωστικό κύμα θα ήταν πολύ πιο θανατηφόρος για τους ανθρώπους από τον κίνδυνο που δημιουργεί το ραδιενεργό υλικό που μπορεί να αναμειχθεί με το εκρηκτικό. Σε επίπεδα που δημιουργούνται από πιθανές πηγές, δεν υπάρχει αρκετή ακτινοβολία για να προκαλέσει σοβαρή ασθένεια ή θάνατο. Μια δοκιμαστική έκρηξη και οι μετέπειτα υπολογισμοί που έγιναν από το Υπουργείο Ενέργειας των Ηνωμένων Πολιτειών διαπίστωσαν ότι αν υποθέσουμε ότι δεν γίνεται τίποτα για να καθαριστεί η πληγείσα περιοχή και όλοι παραμένουν στην πληγείσα περιοχή για ένα χρόνο, η έκθεση στην ακτινοβολία θα ήταν «αρκετά υψηλή» αλλά όχι θανατηφόρα. Πρόσφατη ανάλυση των επιπτώσεων της καταστροφής του Τσερνομπίλ το επιβεβαιώνει, δείχνοντας ότι η επίδραση σε πολλούς ανθρώπους στη γύρω περιοχή, αν και όχι σε αυτούς που βρίσκονταν κοντά, ήταν σχεδόν αμελητέα.
Μοναστήρι της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος (Στάραϊα Ρούσα)
Ιστορία
Το μοναστήρι ιδρύθηκε το 1192 από τον Μαρτίρι Ρουσάνιν, ο οποίος και προχώρησε στην ανέγερση της ξύλινης Εκκλησίας της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος. Εκείνη την περίοδο, η περιοχή τελούσε υπό τον έλεγχο της Δημοκρατίας του Νόβγκοροντ, ενώ η καατσκευή της εκκλησίας εγκρίθηκε από τον Γκριγκόρι, Αρχιεπίσκοπο του Νόβγκοροντ. Το 1193, ο ίδιος ο Μαρτίρι προβιβάστηκε ως Αρχιεπίσκοπος του Νόβγκοροντ και του Πσκοφ. Πιθανώς, η ξύλινη εκκλησία κάηκε, ενώ, το 1198, ο Μαρτίρι προχώρησε στην ανέγερση της λιθόδμητης Εκκλησίας της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, η οποία και σώζεται έως σήμερα. Το 1442, η εκκλησία ανακατασκευάστηκε σε σημαντικό βαθμό. Μεταξύ του 1611 και του 1615, κατά τη διάρκεια του Πολέμου της Ίνγκριας, η Στάραϊα Ρούσα, καθώς και, πιο συγκεκριμένα, το μοναστήρι, κατελήφθησαν από σουηδικά στρατεύματα. Το μοναστήρι υπέστη σημαντικές ζημιές, ενώ, στη συνέχεια, στα μέσα του 17ου αιώνα, ανακατασκευάστηκε. Ως συνέπεια των συγκεκριμένων εργασιών, η Εκκλησία της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος υπέστη σημαντικές τροποποιήσεις. Ορισμένες εκ των υπαρχόντων εκκλησιών ανεγέρθηκαν κατά τη διάρκεια του 17ου αιώνα. Τα εξωτερικά τείχη και οι πύργοι του μοναστηριού χρονολογούνται από τον 19ο αιώνα. Έπειτα από την Οκτωβριανή Επανάσταση του 1917, το μοναστήρι καταργήθηκε, ενώ τα κτίριά του υπέστησαν σημαντικές ζημιές κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Στη συνέχεια, η πλειοψηφία εκ των κελιών των μοναχών κατεδαφίστηκαν.
Βρώμικη βόμβα
Δεδομένου ότι μια βρώμικη βόμβα είναι απίθανο να προκαλέσει πολλούς θανάτους λόγω έκθεσης στην ακτινοβολία, πολλοί δεν θεωρούν ότι πρόκειται για όπλο μαζικής καταστροφής. Ο σκοπός της θα ήταν πιθανώς να δημιουργήσει ψυχολογική, όχι σωματική, βλάβη μέσω άγνοιας, μαζικού πανικού και τρόμου. Για αυτό το λόγο οι βρώμικες βόμβες αποκαλούνται μερικές φορές «όπλα μαζικής αναστάτωσης». Επιπλέον, ο περιορισμός και η απολύμανση χιλιάδων θυμάτων, καθώς και η απορρύπανση της πληγείσας περιοχής ενδέχεται να απαιτήσουν σημαντικό χρόνο και χρήμα, καθιστώντας τις περιοχές εν μέρει άχρηστες και προκαλώντας οικονομική ζημιά.
Μοναστήρι της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος (Στάραϊα Ρούσα)
Αρχιτεκτονική
Το παλαιότερα χρονολογικά κτίριο του μοναστηριού είναι ο Καθεδρικός Ναός της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, ο οποίο ανεγέρθηκε το 1198 από τον Μαρτίρι, ενώ, στη συνέχεια, ανακατασκευάστηκε πλήρως το 1442, με συνέπεια μόνον τα κατώτερα τμήματα των τοιχωμάτων του να σώζονται από τον 12ο αιώνα. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1620, μετά το πέρας της σουηδικής περιόδου κατοχής, ανακατασκευάστηκε εκ νέου, ενώ ο θόλος του υπέστη τροποποιήσεις, ωστόσο, τα κύρια χαρακτηριστικά του εξωτερικού και του εσωτερικού τμήματός του διατηρήθηκαν. Ο καθεδρικός ναός υπέστη ζημιές κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ενώ, στη συνέχεια, κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960, υπέστη εκτεταμένες εργασίες αναπαλαίωσης, προτού περάσει, μετά το πέρας των εργασιών, υπό την ιδιοκτησία του μουσείου.
Βρώμικη βόμβα
Βρώμικες βόμβες και τρομοκρατία
Μετά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου, ο φόβος τρομοκρατικών ομάδων που χρησιμοποιούν βρώμικες βόμβες έχει αυξηθεί πάρα πολύ, κάτι που έχει αναφερθεί συχνά στα μέσα ενημέρωσης. Η έννοια της τρομοκρατίας που χρησιμοποιείται εδώ, περιγράφεται από τον ορισμό του Υπουργείου Άμυνας των ΗΠΑ, ο οποίος είναι «η υπολογισμένη χρήση παράνομης βίας ή απειλής παράνομης βίας για να ενσταλάξει φόβο· με σκοπό να εξαναγκάσει ή να εκφοβίσει κυβερνήσεις ή κοινωνίες στην επιδίωξη στόχους που είναι γενικά πολιτικοί, θρησκευτικοί ή ιδεολογικοί στόχοι». Υπήρξαν μόνο δύο περιπτώσεις βομβών που περιέχουν καίσιο και καμία δεν πυροδοτήθηκε. Και οι δύο αφορούσαν την Τσετσενία. Η πρώτη απόπειρα πραγματοποιήθηκε τον Νοέμβριο του 1995 από μια ομάδα Τσετσένων αυτονομιστών, οι οποίοι έθαψαν μια πηγή καισίου-137 τυλιγμένη με εκρηκτικά στο πάρκο Ιζμαηλόφσκι στη Μόσχα. Ένας Τσετσένος αντάρτης ειδοποίησε τα μέσα ενημέρωσης, η βόμβα δεν ενεργοποιήθηκε και το περιστατικό κατέληξε ως διαφημιστικό κόλπο.
Μοναστήρι της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος (Στάραϊα Ρούσα)
Αρχιτεκτονική
Η Εκκλησία της Γεννήσεως του Χριστού ανεγέρθηκε προς το 1630. Πρόκειται για μικρού μεγέθους πλινθόκτιστη εκκλησία με έναν θόλο. Το 1892, η εκκλησία καθαγιάστηκε εκ νέου και αφιερώθηκε στους Αγίους Κύριλλο και Μεθόδιο. Υπέστη, επίσης, ζημιές κατά τη διάρκεια του πολέμου, ενώ, στη συνέχεια, υπέστη εργασίες αναπαλαίωσης κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960. Η Εκκλησία των Εισοδίων της Θεοτόκου, η οποία, σήμερα, φιλοξενεί το τμήμα τεχνών του μουσείου, ανεγέρθηκε κατά την ίδια περίοδο, ενώ, επίσης, έχει έναν θόλο.
Βρώμικη βόμβα
Βρώμικες βόμβες και τρομοκρατία
Τον Δεκέμβριο του 1998, ανακοινώθηκε μια δεύτερη απόπειρα από την Υπηρεσία Ασφαλείας της Τσετσενίας, η οποία ανακάλυψε ένα δοχείο γεμάτο με ραδιενεργά υλικά συνδεδεμένο σε μια εκρηκτική νάρκη. Η βόμβα ήταν κρυμμένη κοντά σε μια σιδηροδρομική γραμμή στην προαστιακή περιοχή Αργκούν, δέκα μίλια ανατολικά της πρωτεύουσας της Τσετσενίας, το Γκρόζνι. Η ίδια τσετσενική αυτονομιστική ομάδα θεωρείται ότι εμπλεκόταν. Παρά τον αυξημένο φόβο για μια βρώμικη βομβαρδιστική επίθεση, είναι δύσκολο να εκτιμηθεί εάν ο πραγματικός κίνδυνος ενός τέτοιου γεγονότος έχει αυξηθεί σημαντικά. Οι ακόλουθες συζητήσεις σχετικά με τις συνέπειες, τις επιπτώσεις και την πιθανότητα μιας επίθεσης, καθώς και τις ενδείξεις τρομοκρατικών ομάδων που σχεδιάζουν μια τέτοια επίθεση, βασίζονται κυρίως σε στατιστικά στοιχεία, σε ειδικές εικασίες και σε μερικά συγκρίσιμα σενάρια.
Επίδραση μιας έκρηξης βρώμικης βόμβας
Όσον αφορά τις συνέπειες μιας βρώμικης βομβιστικής επίθεσης, υπάρχουν δύο κύριοι τομείς που πρέπει να αντιμετωπιστούν: (i) ο αντίκτυπος των πολιτών, όχι μόνο η αντιμετώπιση άμεσων απωλειών και μακροπρόθεσμων ζητημάτων υγείας, αλλά και η ψυχολογική επίδραση και στη συνέχεια (ii) η οικονομική επίδραση. Χωρίς προηγούμενο συμβάν έκρηξης βρώμικης βόμβας, θεωρείται δύσκολο να προβλεφθεί ο αντίκτυπος. Αρκετές αναλύσεις έχουν προβλέψει ότι οι συσκευές διασποράς ραδιενέργειες δεν θα προκαλέσουν αρρώστια ή θάνατο σε πολλούς ανθρώπους.
Μοναστήρι της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος (Στάραϊα Ρούσα)
Αρχιτεκτονική
Τα δύο παρεκκλήσια, το Παρεκκλήσιο του Αγίου Αλεξάνδρου Νιέφσκι και το Παρεκκλήσιο του Σωτήρος, καθώς και η Εκκλησία της Εικόνας της Παναγίας της Στάραϊα Ρούσα, ανεγέρθηκαν κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα.
Βρώμικη βόμβα
Ατυχήματα με ραδιενέργεια
Οι επιπτώσεις της ανεξέλεγκτης ραδιενεργής μόλυνσης έχουν αναφερθεί αρκετές φορές.
Μοναστήρι της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος (Στάραϊα Ρούσα)
Πηγές
Μεταμορφωσεως του Σωτηρος, Σταραια Ρουσα
Βρώμικη βόμβα
Ατυχήματα με ραδιενέργεια
Ένα παράδειγμα είναι το ατύχημα που συνέβη στη Γκοϊάνια της Βραζιλίας μεταξύ Σεπτεμβρίου 1987 και Μαρτίου 1988: Δύο συλλέκτες μετάλλων εισέβαλαν σε μια εγκαταλελειμμένη κλινική ακτινοθεραπείας και αφαίρεσαν μια κάψουλα τηλεθεραπείας που περιείχε κονιοποιημένο καίσιο-137 με δραστηριότητα 50 TBq. Το πήγαν στο σπίτι ενός από τους άνδρες για να το διαλύσουν και να το πουλήσουν ως παλιοσίδερα. Αργότερα εκείνη την ημέρα και οι δύο άνδρες παρουσίασαν συμπτώματα οξείας νόσου ραδιενέργειας, όπως εμετό, και ένας από τους άνδρες είχε πρησμένο χέρι και διάρροια. Λίγες μέρες αργότερα ένας από τους άνδρες τρύπησε το πάχους ενός χιλιοστού παράθυρο της κάψουλας, επιτρέποντας στη σκόνη χλωριούχου καισίου να διαρρεύσει και όταν συνειδητοποίησε ότι η σκόνη έλαμπε μπλε στο σκοτάδι, την έφερε πίσω στο σπίτι στην οικογένεια και τους φίλους του για να την επιδείξουν. Μετά από δύο εβδομάδες μετάδοσης από μόλυνση από επαφή που προκάλεσε αυξανόμενο αριθμό δυσμενών επιπτώσεων στην υγεία, έγινε η σωστή διάγνωση της οξείας ασθένειας από ακτινοβολία σε νοσοκομείο και θα μπορούσαν να ληφθούν οι κατάλληλες προφυλάξεις. Μέχρι τότε 249 άτομα είχαν μολυνθεί, 151 παρουσίαζαν εξωτερική και εσωτερική μόλυνση από τα οποία 20 άτομα ήταν σοβαρά άρρωστα και πέντε άτομα πέθαναν.
Το περιστατικό της Γκοϊάνια προβλέπει σε κάποιο βαθμό το μοτίβο μόλυνσης, εάν δεν γίνει αμέσως αντιληπτό ότι η έκρηξη εξάπλωσε ραδιενεργό υλικό, αλλά και πόσο θανατηφόρες μπορεί να είναι ακόμη και πολύ μικρές ποσότητες ραδιενεργού σκόνης που έχει καταποθεί. Αυτό εγείρει τις ανησυχίες για τη χρήση από τρομοκράτες σκόνης που εκπέμπει ακτινοβολία άλφα, το οποίο εάν καταποθεί μπορεί να αποτελέσει σοβαρό κίνδυνο για την υγεία, όπως στην περίπτωση του νεκρού πρώην κατασκόπου της KGB Αλεξάντερ Λιτβινένκο, ο οποίος είτε έφαγε, είτε ήπιε, είτε εισέπνευσε πολώνιο-210. Οι "βόμβες καπνού" που βασίζονται σε εκπομπούς άλφα μπορεί εύκολα να είναι εξίσου επικίνδυνες με τις βρώμικες βόμβες που εκπέμπουν ακτινοβολία βήτα ή γάμμα.
Αντίληψη του κοινού για τους κινδύνους
Για την πλειονότητα όσον εμπλέκονται σε περιστατικό συσκευής διασποράς ακτινοβολίας, οι κίνδυνοι για την υγεία από την ακτινοβολία (δηλαδή αυξημένη πιθανότητα εμφάνισης καρκίνου αργότερα στη ζωή λόγω έκθεσης στην ακτινοβολία) είναι συγκριτικά μικροί, συγκρίσιμοι με τον κίνδυνο για την υγεία από το κάπνισμα πέντε συσκευασιών τσιγάρων. Ο φόβος της ακτινοβολίας δεν είναι πάντα λογικός. Αν και η έκθεση μπορεί να είναι ελάχιστη, πολλοί άνθρωποι βρίσκουν την έκθεση στην ακτινοβολία ιδιαίτερα τρομακτική επειδή είναι κάτι που δεν μπορούν να δουν ή να αισθανθούν, και ως εκ τούτου γίνεται μια άγνωστη πηγή κινδύνου. Η αντιμετώπιση του φόβου του κοινού μπορεί να αποδειχθεί η μεγαλύτερη πρόκληση σε περίπτωση συμβάντος συσκευής διασποράς ακτινοβολίας. Η πολιτική, η επιστήμη και τα μέσα ενημέρωσης ενδέχεται να ενημερώσουν το κοινό για τον πραγματικό κίνδυνο και έτσι να μειώσουν τις πιθανές ψυχολογικές και οικονομικές επιπτώσεις.
Αυτός ο φόβος του κοινού για την ακτινοβολία παίζει επίσης μεγάλο ρόλο στο γιατί το κόστος μιας συσκευής διασποράς ραδιενέργειας σε μια μεγάλη μητροπολιτική περιοχή (όπως το κάτω Μανχάταν) μπορεί να είναι ίσο ή ακόμη μεγαλύτερο από αυτό των επιθέσεων της 11ης Σεπτεμβρίου. Αν υποθέσουμε ότι τα επίπεδα ακτινοβολίας δεν είναι πολύ υψηλά και η περιοχή δεν χρειάζεται να εγκαταλειφθεί, όπως η πόλη Πρίπιατ κοντά στον αντιδραστήρα του Τσέρνομπιλ, θα ξεκινήσει μια δαπανηρή και χρονοβόρα διαδικασία καθαρισμού. Αυτό θα συνίσταται κυρίως στην κατεδάφιση πολύ μολυσμένων κτιρίων, στην εκσκαφή μολυσμένου εδάφους και στην ταχεία εφαρμογή κολλωδών ουσιών στις υπόλοιπες επιφάνειες, έτσι ώστε τα ραδιενεργά σωματίδια να προσκολληθούν πριν η ραδιενέργεια διεισδύσει στα δομικά υλικά. Αυτές οι διαδικασίες είναι η τρέχουσα τεχνολογία για τον καθαρισμό ραδιενεργών μολύνσεων, αλλά ορισμένοι ειδικοί λένε ότι ο πλήρης καθαρισμός των εξωτερικών επιφανειών σε μια αστική περιοχή στα τρέχοντα όρια απορρύπανσης μπορεί να μην είναι τεχνικά εφικτός. Οι απώλειες ωρών εργασίας θα είναι τεράστιες κατά τη διάρκεια του καθαρισμού, αλλά ακόμη και μετά τη μείωση των επιπέδων ακτινοβολίας σε αποδεκτό επίπεδο, μπορεί να παραμένει ο φόβος του κοινού για την τοποθεσία, συμπεριλαμβανομένης της πιθανής απροθυμίας να διεξάγει τις συνήθεις εργασίες στην περιοχή. Η τουριστική κίνηση είναι πιθανό να μην ξαναρχίσει ποτέ.
Κατασκευή και απόκτηση υλικού για μια βρώμικη βόμβα
Προκειμένου μια τρομοκρατική οργάνωση να κατασκευάσει και να πυροδοτήσει μια βρώμικη βόμβα, πρέπει να αποκτήσει ραδιενεργό υλικό. Πιθανό υλικό συσκευής ραδιολογικής διασποράς θα μπορούσε να προέρχεται από τα εκατομμύρια ραδιενεργών πηγών που χρησιμοποιούνται παγκοσμίως στη βιομηχανία, για ιατρικούς σκοπούς και σε ακαδημαϊκές εφαρμογές κυρίως για έρευνα. Από αυτές τις πηγές, μόνο εννέα ισότοπα που παράγονται από αντιδραστήρα ξεχωρίζουν ως κατάλληλα για ραδιολογικό τρομοκρατία: αμερίκιο-241, καλιφόρνιο-252, καίσιο-137, κοβάλτιο-60, ιρίδιο-192, πλουτώνιο-238, πολώνιο-210, ράδιο-226 και στρόντιο-90, και ακόμη και από αυτά είναι πιθανό το ράδιο-226 και το πολώνιο-210 να μην αποτελούν σημαντική απειλή. Από αυτές τις πηγές, η Ρυθμιστική Επιτροπή Πυρηνικών των ΗΠΑ έχει εκτιμήσει ότι στις ΗΠΑ, περίπου μία πηγή χάνεται, εγκαταλείπεται ή κλέβεται κάθε μέρα του χρόνου. Εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης η ετήσια εκτίμηση είναι 70. Υπάρχουν χιλιάδες τέτοιες «ορφανές» πηγές διάσπαρτες σε όλο τον κόσμο, αλλά από εκείνες που αναφέρθηκαν χαμένες, λιγότερο από το 20% εκτιμάται ότι μπορεί να ταξινομηθεί ως πιθανά πολύ ανησυχητική για την ασφάλεια εάν χρησιμοποιηθεί σε μια συσκευή ραδιολογικής διασποράς. Ειδικά στη Ρωσία πιστεύεται ότι υπάρχουν χιλιάδες ορφανές πηγές, οι οποίες χάθηκαν μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης. Ένας μεγάλος αλλά άγνωστος αριθμός από αυτές τις πηγές ανήκει πιθανώς στην κατηγορία υψηλού κινδύνου ασφαλείας. Αξιοσημείωτες είναι οι πηγές στροντίου-90 που εκπέμπουν ακτινοβολία βήτα που χρησιμοποιούνται ως θερμοηλεκτρικές γεννήτριες ραδιοϊσοτόπων για φάρους σε φάρους σε απομακρυσμένες περιοχές της Ρωσίας. Τον Δεκέμβριο του 2001, τρεις Γεωργιανοί ξυλοκόποι σκόνταψαν πάνω σε μια τέτοια γεννήτρια και την έσυραν πίσω στην κατασκήνωσή τους για να τη χρησιμοποιήσουν ως πηγή θερμότητας. Μέσα σε λίγες ώρες υπέφεραν από οξεία ασθένεια ακτινοβολίας και αναζήτησαν νοσηλεία. Ο Διεθνής Οργανισμός Ατομικής Ενέργειας (ΔΟΑΕ) δήλωσε αργότερα ότι περιείχε περίπου 40 kCi στροντίου, ισοδύναμο με την ποσότητα ραδιενέργειας που απελευθερώθηκε αμέσως μετά το ατύχημα του Τσερνόμπιλ (αν και η συνολική απελευθέρωση ραδιενέργειας από το Τσερνόμπιλ ήταν 2500 φορές μεγαλύτερη, περίπου 100 MCi ).
Αν και μια τρομοκρατική οργάνωση μπορεί να αποκτήσει ραδιενεργό υλικό μέσω της «μαύρης αγοράς», και έχει σημειωθεί σταθερή αύξηση της παράνομης διακίνησης ραδιενεργών πηγών από το 1996 έως το 2004, αυτά τα καταγεγραμμένα περιστατικά διακίνησης αναφέρονται κυρίως σε ορφανές πηγές που ανακαλύφθηκαν ξανά χωρίς κανένα σημάδι εγκληματικής δραστηριότητας, και έχει υποστηριχθεί ότι δεν υπάρχουν καταληκτικά στοιχεία για μια τέτοια αγορά. Εκτός από τα εμπόδια για την απόκτηση χρησιμοποιήσιμου ραδιενεργού υλικού, υπάρχουν αρκετές αντικρουόμενες απαιτήσεις σχετικά με τις ιδιότητες του υλικού που πρέπει να λάβουν υπόψη οι τρομοκράτες: Πρώτον, η πηγή πρέπει να είναι «επαρκώς» ραδιενεργή για να δημιουργήσει άμεση ραδιολογική ζημιά κατά την έκρηξη ή τουλάχιστον για την πρόκληση κοινωνικής ζημίας ή αναστάτωσης. Δεύτερον, η πηγή πρέπει να μπορεί να μεταφερθεί με αρκετή θωράκιση για να προστατεύει το φορέα, αλλά όχι τόσο πολύ ώστε να είναι πολύ βαριά για τον χειρισμό της. Τρίτον, η πηγή πρέπει να μπορεί να διασκορπιστεί επαρκώς ώστε να μολύνει αποτελεσματικά την περιοχή γύρω από την έκρηξη.
Ανίχνευση και πρόληψη
Οι βρώμικες βόμβες μπορούν να αποτραπούν με την ανίχνευση παράνομων ραδιενεργών υλικών κατά τη μεταφορά με εργαλεία όπως η πύλη ανίχνευσης ακτινοβολίας. Ομοίως, μη θωρακισμένα ραδιενεργά υλικά μπορούν να ανιχνευθούν σε σημεία ελέγχου από μετρητές Γκάιγκερ, ανιχνευτές ακτίνων γάμμα, ακόμη και ανιχνευτές τηλεειδοποίησης ακτινοβολίας μικρού μεγέθους των Τελωνείων και Συνοριακής Περιπολίας (CBS). Τα κρυμμένα υλικά μπορούν επίσης να ανιχνευθούν με επιθεώρηση ακτίνων Χ και η θερμότητα που εκπέμπεται μπορεί να ανιχνευθεί από ανιχνευτές υπερύθρων. Τέτοιες συσκευές, ωστόσο, μπορούν να παρακαμφθούν με τη μεταφορά υλικών σε αφύλακτα τμήματα της ακτογραμμής ή άλλες απομακρυσμένες συνοριακές περιοχές.
Μία προτεινόμενη μέθοδος για την ανίχνευση θωρακισμένων βρώμικων βομβών είναι η Ανάλυση Νανοδευτερολέπτων Νετρονίων (NNA). Σχεδιασμένη αρχικά για την ανίχνευση εκρηκτικών και επικίνδυνων χημικών ουσιών, η NNA μπορεί επίσης να εφαρμοστεί σε σχάσιμα υλικά. Η NNA καθορίζει ποιες χημικές ουσίες υπάρχουν σε μια εξεταζόμενη συσκευή αναλύοντας τα εκπεμπόμενα νετρόνια εκπομπής-γ και τα σωματίδια α που δημιουργούνται από μια αντίδραση στη γεννήτρια νετρονίων. Το σύστημα καταγράφει τη χρονική και χωρική μετατόπιση των νετρονίων και των α-σωματιδίων σε ξεχωριστές τρισδιάστατες περιοχές. Μια πρωτότυπη συσκευή ανίχνευσης βρώμικων βομβών που δημιουργήθηκε αποδεικνύεται η ΝΝΑ ότι μπορεί να ανιχνεύσει ουράνιο πίσω από τοίχο μολύβδου πάχους 5 εκατοστών. Τα συστήματα ανίχνευσης εναέριας ακτινοβολίας που βασίζονται σε σπινθηριστή ιωδιούχου νατρίου είναι ικανά να ανιχνεύουν επικίνδυνες ποσότητες ραδιενεργού υλικού που ορίζονται από τον Διεθνή Οργανισμό Ατομικής Ενέργειας (ΔΟΑΕ) και έχουν αναπτυχθεί από το Αντιτρομοκρατικό Γραφείο της Αστυνομίας της Νέας Υόρκης (NYPD).
Ο ΔΟΑΕ συνιστά τη χρήση ορισμένων συσκευών παράλληλα στα σύνορα των χωρών για την αποτροπή μεταφοράς ραδιενεργών υλικών και, κατά συνέπεια, την κατασκευή βρώμικων βομβών. Ορίζουν τους τέσσερις κύριους στόχους των οργάνων ανίχνευσης ακτινοβολίας ως ανίχνευση, επαλήθευση, αξιολόγηση και εντοπισμό και την αναγνώριση ως μέσο για την κλιμάκωση μιας πιθανής ακτινολογικής κατάστασης. Ο ΔΟΑΕ ορίζει επίσης τους ακόλουθους τύπους μέσων:
Προσωπική ασφάλεια
Το ενημερωτικό δελτίο Dirty Bomb από τη FEMA αναφέρει ότι ο κύριος κίνδυνος μιας βρώμικης βόμβας προέρχεται από την αρχική έκρηξη και όχι από τα ραδιενεργά υλικά. Για να μετριαστεί ο κίνδυνος έκθεσης σε ακτινοβολία, ωστόσο, η FEMA προτείνει τις ακόλουθες οδηγίες:
Πηγές
Κατηγορία:Πυρηνικά όπλα Κατηγορία:Βόμβες
3388 Τσανγκχιντσί
Ο Τσανγκχιντσί (Tsanghinchi) είναι μικρός αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως αυτό ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,8. Ανακαλύφθηκε το 1981 από το προσωπικό του Αστεροσκοπείου του Μενεξεδένιου Βουνού στο Νανκίνγκ της Κίνας και πήρε το όνομα του προς τιμή του Τσανγκ Χιν-τσι (曾憲梓), Κινέζου επιχειρηματία, πολιτικού και υποστηρικτή της αεροδιαστημικής και της εκπαιδεύσεως.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Τσανγκχιντσί εκτιμάται σε 6,3 ± 0,3 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,34 ± 0,10. Ο Τσανγκχιντσί περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 3 ώρες και 15 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Τσανγκχιντσι
Μιχάιλ Ρακοβίτσα
Ο Μιχάι(λ) Ρακοβίτσα, ρουμαν.: Mihai(l) Racoviță (π. 1660 – Ιούλιος 1744) ήταν πρίγκιπας της Μολδαβίας σε τρεις διαφορετικές περιπτώσεις (Σεπτέμβριος 1703 – 23 Φεβρουαρίου 1705· 31 Ιουλίου 1707 – 28 Οκτωβρίου 1709· 5 Ιανουαρίου 1712 – Οκτώβριος) και της Βλαχίας σε δύο περιπτώσεις (Οκτώβριος 1730 - 2 Οκτωβρίου 1731 και Σεπτέμβριος 1741 - το τέλος του). Τα διαστήματα εξουσίας του διακόπτονταν με την ανάδειξη των Φαναριωτών στα Παραδουνάβια πριγκιπάτα και θεωρείται Φαναριώτης κατά τη διάρκεια της τελευταίας διακυβέρνησής του στη Μολδαβία και της κυριαρχίας του στη Βλαχία.
Τα πρώτα διαστήματα εξουσίας του
Ήταν ένας ντόπιος βογιάρος του Οίκου Ρακοβίτσα (και ο πατέρας των Κονσταντίν και Στέφαν μετέπειτα πριγκίπων της Βλαχίας), στενά συγγενής με την οικογένεια Καντακουζηνών και γαμπρός του Κωνσταντίνου Β΄ Καντεμίρ. Διορίστηκε κυβερνήτης της Μολδαβίας από τον Αχμέτ Γ΄ σουλτάνο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, αλλά έπρεπε να συνεχίσει να μάχεται εναντίον άλλων υποψηφίων για τον θρόνο, καθώς και των βογιάρων υποστηρικτών τους. Για να τα αντιμετωπίσει, ο πρίγκιπας βασίστηκε σε Έλληνες υποστηρικτές: συγκεκριμένα, οι σύμμαχοί του ήταν τα πρώτα μέλη της οικογένειας Ροσέττι.
Αυτές οι συγκρούσεις έφεραν αύξηση της φορολογίας, καθώς και νέες δημοσιονομικές απαιτήσεις. Αντικαταστάθηκε από τον Aντίοχο Καντεμίρ (γιο του Κωνσταντίνου Β΄), ο οποίος, αντίθετα, θεωρούνταν εξαιρετικός ηγεμόνας. Πάλι στον θρόνο, η Ρακοβίτσα καθαιρέθηκε με εντολή του σουλτάνου και ανακλήθηκε στην Κωνσταντινούπολη μετά από πιέσεις από τον Πέτρο Α΄ της Ρωσίας. Αντικαταστάθηκε από τον Νικόλαο Μαυροκορδάτο.
Επέστρεψε για να κυβερνήσει στο Ιάσιο με το ξέσπασμα του Αυστροτουρκικού Πολέμου, δεδομένης της εικόνας του ως εχθρού της μοναρχίας των Αψβούργων. Όταν τα στρατεύματα των Αψβούργων εισήλθαν στη Μολδαβία, ο Ρακοβίτσα υπέστη μεγάλες απώλειες και ζήτησε βοήθεια από τους Νογκάι Τάταρους στο Γιεντισάν. Στη συνέχεια μπόρεσε να νικήσει τις δυνάμεις που είχαν διεισδύσει και έβαλε τον διοικητή των Αψβούργων να εκτελεστεί μαζί με εκείνους τους βογιάρους, που είχαν ξεσηκωθεί εναντίον του.
Τρανσυλβανική εκστρατεία και τα μετέπειτα διαστήματα εξουσίας του
Διατάχθηκε από τους Οθωμανούς να περάσει στην Τρανσυλβανία με τη βοήθεια των Τατάρων της Κριμαίας, όπου επρόκειτο να βοηθήσει τον Φραγκίσκο Β' Ρακότζι στην εξέγερσή του κατά των Αψβούργων. Η εκστρατεία του συνάντησε σκληρή αντίσταση των Αψβούργων στη Μπιστρίτσα και η υποχώρησή του σημαδεύτηκε από μία άλλη εισβολή των Αψβούργων, καθώς και από την ευρεία λεηλασία κτημάτων των βογιάρων από τους Nογκάι (που επέτρεψε ο Ρακοβίτσα ως πληρωμή για τη συμμετοχή τους στη μάχη). Μετά το περιστατικό, εκδιώχθηκε από τον θρόνο της Μολδαβίας, αφού ο αντίπαλός του Μαυροκορδάτος προσέφυγε στον σουλτάνο. Ο Μιχάιλ φυλακίστηκε και αντικαταστάθηκε με τον Γρηγόριο Β΄ Γκίκα.
Το 1726 ο Ρακοβίτσα προήδρευσε σε δίκη στο Ιάσιο τεσσάρων Εβραίων από το δήμο Oνιτσάνι της Βεσσαραβίας, οι οποίοι κατηγορήθηκαν ότι είχαν δολοφονήσει τελετουργικά ένα πεντάχρονο παιδί το Πάσχα. Οι κατηγορούμενοι τελικά αθωώθηκαν μετά από διπλωματικές διαμαρτυρίες (κυρίως, ο Γάλλος πρεσβευτής στην Πύλη, Ζαν-Μπατίστ Λουί Πικόν, παρατήρησε ότι μία τέτοια κατηγορία δεν ήταν πλέον αποδεκτή στις «πολιτισμένες χώρες»).
Η άνοδός του στον θρόνο στο Βουκουρέστι ήρθε στο πλαίσιο της Οθωμανικής εξέγερσης του Πατρώνα Χαλίλ, η οποία είχε ανατρέψει τον Αχμέτ Γ΄ και έφερε τον Μαχμούντ Α΄ ως σουλτάνο. Η πτώση του Χαλίλ τον επόμενο χρόνο σχεδόν προκάλεσε τον Ρακοβίτσα, αλλά ο Μιχάιλ έδωσε στην Πύλη επιτυχώς έσοδα από αυξημένους φόρους. Απεβίωσε στην Κωνσταντινούπολη.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα τη Σάφτα Καντεμίρ, κόρη του Κωνσταντίνου Β΄ πρίγκιπα της Μολδαβίας και μετά με την Άνα Ντέντιου, κόρη τού θαλαμηπόλου Ντέντιου Κορντεάνου. Είχε τέκνα:
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Ηγεμόνες της Βλαχίας Κατηγορία:Ηγεμόνες της Μολδαβίας
Αγία Φωτιά Σητείας Λασιθίου
Για τον συνώνυμο οικισμό στον νομό Λασιθίου δείτε το λήμμα: Αγία Φωτιά Ιεράπετρας Λασιθίου
Πριν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στην επαρχία Σητείας του νομού Λασιθίου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης.
Γεωγραφία
Η Αγία Φωτιά είναι παραθαλάσσιος οικισμός στο βορειοανατολικό τμήμα του νομού, στο κέντρο του όρμου Σητείας και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 60. Απέχει 5 χλμ. Α. της Σητείας και 75 χλμ. περίπου Α. του Αγίου Νικολάου.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1925 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Σητείας. Το 1926 αποσπάστηκε από την κοινότητα Σητείας και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Ρούσας Εκκλησιάς. Το ίδιο έτος αποσπάστηκε από την κοινότητα Ρούσας Εκκλησιάς και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Σητείας.
Ιστορικά στοιχεία
Κοντά στον οικισμό και σε λόφο δίπλα στη θάλασσα (θέση «Κουφωτός) παρατηρήθηκαν λείψανα μινωικού συνοικισμού, και συγκεκριμένα, κυκλοτερή οικοδομήματα ή θόλοι, καθώς και ίχνη μεγάλου περιβόλου. Περισυνελέγησαν τεμάχια αγγείων μεσομινωικής εποχής. Εκτός από αυτά, βρέθηκαν και λείψανα ρωμαϊκού συνοικισμού και μάλιστα μεγάλος αριθμός (10-12) κολοσσιαίων κτιστών δεξαμενών (Λούτρες) (Ξανθουδ. Αρχ. Δελτ. ΙΙ, 24).
Το 1971 ανασκάφηκε από τον Κωστή Δαβάρα το μεγαλύτερο, έως τότε, νεκροταφείο της Εποχής του Χαλκού στην Κρήτη. Συγκεκριμένα, 252 ασύλητοι τάφοι πρωτομινωικής περιόδου και 50 συλημένοι, οι περισσότεροι απλοί λακκοειδείς, αλλά, πολλοί από αυτούς με ελλειπτικό ή ακανόνιστο κυκλικό σχήμα και προθάλαμο. Τα πολυάριθμα ταφικά αγγεία που περισυνελέγησαν έφεραν εγχάρακτη διακόσμηση, κάτι που πιθανόν μαρτυρεί κυκλαδική επίδραση. Επίσης, ήρθαν στο φως λεπίδες οψιανού, χάλκινα αγκίστρια, περίαπτα και λίθινα αγγεία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λασιθίου Κατηγορία:Δήμος Σητείας
Κορίν Μαρσάντ
Η Κορίν Μαρσάντ (γαλλικά: Corinne Marchand) (γενν. 8 Δεκεμβρίου 1937, Παρίσι), είναι Γαλλίδα ηθοποιός του κινηματογράφου. Οι πιο γνωστοί ρόλοι της είναι της τραγουδίστριας της Ποπ Κλέο στην ταινία "Κλέο από το 5 στο 7" και της Μαντάμ Ριναλντί στην ταινία Μπορσαλίνο του 1970.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γαλλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Αγοραίοι θεοί
Ως Αγοραίος θεός λατρευόταν βεβαίως κυρίως ο Ερμής, ως θεός του εμπορίου. Γνωστά αγάλματα του «Αγοραίου Ερμού» υπήρχαν:
Και άλλοι θεοί ωστόσο λατρεύονταν ως Αγοραίοι, όπως:
Πηγές
Αγοραιοι θεοι
Αθάνατη Αγαπημένη
H Unsterbliche Geliebte (ελληνική απόδοση: Αθάνατη Αγαπημένη) είναι η άγνωστη αποδέκτρια ενός ερωτικού γράμματος του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν. Το γράμμα γράφτηκε μεταξύ τις 6 και τις 7 Ιουλίου του 1812, στην Τέλπιτσε, όπου βρισκόταν ο Μπετόβεν για θεραπεία σε ιαματικά λουτρά. Ολόκληρο το γράμμα γράφτηκε σε 10 μικρές σελίδες, με τον γραφικό χαρακτήρα του Μπετόβεν, ο οποίος παρουσιάζεται αντιφατικός και απρόβλεπτος. Το γράμμα βρέθηκε στην οικία του συνθέτη, μετά τον θάνατό του, το οποίο τελικά παρέμεινε στην κατοχή του Άντον Σίντλερ, μέχρι και τον θάνατό του. Κατόπιν, παραδόθηκε στην αδερφή του, ενώ αργότερα πωλήθηκε στην Staatsbibliothek zu Berlin, όπου βρίσκεται έως και σήμερα. Η επιστολή γράφτηκε με μολύβι και είναι χωρισμένη σε τρία μέρη.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Λούντβιχ βαν Μπετόβεν
Waterloo (τραγούδι των ABBA)
Το " Waterloo " είναι το πρώτο σινγκλ από το δεύτερο ομώνυμο άλμπουμ του σουηδικού ποπ συγκροτήματος ABBA και το πρώτο τους με τις δισκογραφικές Epic και Atlantic. Αυτό ήταν επίσης το πρώτο σινγκλ που πιστώθηκε στο γκρουπ με το όνομα ABBA. Ο τίτλος και οι στίχοι αναφέρονται στη Μάχη του Βατερλώ του 1815 και τη χρησιμοποιούν ως μεταφορά για μια ρομαντική σχέση.
Το σινγκλ έγινε Νο. 1 επιτυχία σε πολλές χώρες. Έφτασε στο Top 10 των ΗΠΑ και συνέχισε να πουλά σχεδόν έξι εκατομμύρια αντίτυπα.
Στον εορτασμό της 50ης επετείου του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision το 2005, επιλέχθηκε ως το καλύτερο τραγούδι στην ιστορία του διαγωνισμού. Έλαβε την ίδια τιμή σε μια ανοιχτή ψηφοφορία 14 χωρών εν όψει του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision 2021 στο Ρότερνταμ, τοποθετώντας την πρώτη θέση πάνω από το " Euphoria " της Loreen και το " Heroes " του Måns Zelmerlöw.
Γραφή, ηχογράφηση και νόημα
Το "Waterloo" γράφτηκε ειδικά για να λάβει μέρος στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision του 1974, αφού το γκρουπ τερμάτισε τρίτο με το " Ring Ring " την προηγούμενη χρονιά στον σουηδικό διαγωνισμό προεπιλογής, Melodifestivalen 1973.
Ο αρχικός τίτλος του τραγουδιού ήταν «Honey Pie». Το "Waterloo" γράφτηκε αρχικά με ταυτόχρονη ροκ μουσική και ρυθμούς τζαζ (ασυνήθιστο για τραγούδι των ABBA).