cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Παραμετρικό σύστημα συντεταγμένων
Παραμετρικές τριών διαστάσεων
Πρόκειται γιά γεωμετρική απεικόνιση της αντιστοιχίας του πεδίου των τιμών της συνάρτησης Ζ(τ)
ως προς το πεδίο των τιμών της συνάρτησης Υ(τ) και ως προς το πεδίο των τιμών της συνάρτησης Χ(τ).
Οι συναρτήσεις μίας μεταβλητής ορίζουν καμπύλες στον τρισδιάστατο χώρο. Ορίζουμε το ορθοκανονικό σύστημα συντεταγμένων με άξονες Χ(θ,ω), Υ(θ,ω), Ζ(θ,ω).
Κάθε σημείο Μ στο χώρο ορίζεται από την τριάδα ( Χ(θ,ω), Υ(θ,ω), Ζ(θ,ω)) για την ίδια τιμή των μεταβλητών θ, ω.
Έτσι έχουμε το σημείο Μ ( Χ(θ,ω), Υ(θ,ω), Ζ(θ,ω)).
θ=u ,ω=v
Οι συναρτήσεις δύο μεταβλητών ορίζουν επιφάνειες. Ορίζουμε το ορθοκανονικό σύστημα συντεταγμένων με άξονες Χ(u,v,w), Υ(u,v,w), Ζ(u,v,w).
Κάθε σημείο Μ στο χώρο ορίζεται από την τριάδα (Χ(u,v,w), Υ(u,v,w), Ζ(u,v,w)) για την ίδια τιμή των μεταβλητών u,v,w.
Έτσι έχουμε το σημείο Μ (Χ(u,v,w), Υ(u,v,w), Ζ(u,v,w)).
Οι αριθμοί u,v,w είναι πραγματικοί.
Οι συναρτήσεις τριών μεταβλητών ορίζουν συμπαγή στερεά.
Τετραφθοριούχο σελήνιο
Το τετραφθοριούχο σελήνιο ή τετραφθοροσελήνιο (αγγλικά: Selenium tetrafluoride) είναι ανόργανη χημική ένωση, που περιέχει σελήνιο και φθόριο, με μοριακό τύπο SeF4. Το χημικά καθαρό τετραφθοριούχο σελήνιο, στις κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος, δηλαδή σε θερμοκρασία 25°C και υπό πίεση 1 atm, είναι άχρωμο υγρό, που αντιδρά γρήγορα με το νερό. Χρησιμοποιείται ως φθοριωτικό μέσο σε οργανικές συνθέσεις, δηλάδή στη φθορίωση αλκοολών, καρβοξυλικών οξέων ή καρβονυλικών ενώσεων, υπερέχοντας έναντι του τετραφθροιούχου θείου (SF4) στο ότι σε ήπιες συνθήκες βρίσκεται στην υγρή κατάσταση και όχι στην αέρια (δηλαδή είναι πιο εύχρηστο).
Παραγωγή
Η πρώτη σύνθεση τετραφθοριούχου σεληνίου που αναφέρθηκε έγινε το 1907 από τον Πωλ Λαμπεώ (Paul Lebeau), ο οποίος χρησιμοποίησε τη μέθοδο την ολικής σύνθεσης, δηλαδή με απευθείας αντίδραση σεληνίου και φθορίου:
Μια σύνθεση που εμπλέκει πιο ευκολόχρηστα αντιδραστήρια είναι η μέθοδος φθορίωσης διοξειδίου του σεληνίου (SeO2) με τετραφθοριούχο θείο:
Ενδιάμεσα παράγεται σεληνονυλοφθορίδιο (SeOF2).
Μια άλλη διαθέσιμη μέθοδος είναι η φθορίωση στοιχειακού σεληνίου από τριφθοριούχο χλώριο (ClF3):
Δομή και δεσμολογία
Το σελήνιο στο τετραφθοριούχο σελήνιο έχει βαθμό οξείδωσης +4. Η μοριακή γεωμετρία της ένωσης στην αέρια φάση είναι παρόμοια με αυτήν του τετραφθοριούχου θείου, έχοντας σχήμα τραμπάλας. Η θεωρία σθένους-απώθησης ζευγών ηλεκτρονίων στιβάδας (Valence Shell Electron Pair Repulsion, VSEPR theory) προβλέπει δομή ψευδοτριγωνικής πυραμίδας, εφόσον υπάρχουν πέντε (5) ηλεκτρονιακά ζεύγη γύρω από το άτομο σεληνίου (4 από τους δεσμούς με τα ισάριθμα άτομα φθορίου + 1 μονήρες, δηλαδή μη εμπλεκόμενο σε χημικό δεσμό, ζεύγος που περισσεύει στο άτομο του σεληνίου). Οι δύο (2) «αξονικοί» δεσμοί F-Se-F έχουν μήκος 177 pm και δεσμική γωνία 169,2°, ενώ τα δυο άλλα άτομα φθορίου ενώνονται με βραχύτερους δεσμούς (168 pm) και έχουν δεσμική γωνία 100,6°. Σε (σχετικά) αραιά διαλύματα η παραπάνω αναφερόμενη μονομερική δομή, επίσης, κυριαρχεί. αλλά σε υψηλότερες συγκεντρώσεις (και στην υγρή κατάσταση της καθαρής ένωσης), οι ενδείξεις προτείνουν ότι η ασθενής διαμοριακή έλξη μεταξύ των μονομερών μορίων οδηγεί στο σχηματισμό διεστραμένης οκταεδρικής συναρμογής γύρω από κάθε άτομο σεληνίου. Στη στερεή κατάσταση επίσης τα άτομα σελήνίου βρίσκονται στο κέντρο περιβάλλοντος διεστραμένου οκταέδρου.
Φυσικές ιδιότητες
Το (χημικά καθαρό) τετραφθοριούχο σελἠνιο (στις κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος) είναι άχρωμο υγρό αναμείξιμο με το θειικό οξύ (H2SO4), την αιθανόλη (|EtOH|), το διαιθυλαιθέρα (|Et2O|) και το πενταφθοριούχο ιώδιο (IF5).
Χημική συμπεριφορά
Σε (υγρό) υδροφθόριο το τετραφθοριούχο σελήνιο συμπεριφέρεται ως ασθενής βάση (με Kb= 4·10−4), ακόμη ασθενέστερη από το τετραφθοριούχο θείο (που έχει Kb= 2·10−2):
Ιονικά σύμμπλοκα που περιέχουν το SeF3+ (τριφθοριούχο σεληνιοκατιόν) σχηματίζονται επίσης με τις ενώσες SbF5 (πενταφθοριούχο αντιμόνιο), AsF5 (πενταφθοριούχο αρσενικό), NbF5 (πενταφθοριούχο νιόβιο), TaF5 (πενταφθοριούχο ταντάλιο) και BF3 (τριφθοριούχο βόριο). Αντίθετα, με το φθοριούχο καίσιο (CsF) σχηματίζεται το SeF5- (πενταφθοριούχο σεληνιανιόν), που έχει δομή τετραγωνικής πυραμίδας, δηλαδή όμοια με το ισοηλεκτρονικό με το πενταφθοριούχο χλώριο (ClF5) και με το πενταφθοριούχο βρώμιο (BrF5). Με τις ενώσεις φθοριούχο 1,1,3,3,5,5-εξαμεθυλοπιπεριδινιώνιο και φθοριούχο (1,2-διμεθυλοπροπυλο)τριμεθυλαμμώνιο {[Me3CCH(Me)NMe3]F}, σχηματίζεται το SeF62- (εξαφθοροσεληνοδιανιόν). Το τελευταίο έχει δομή διεστραμμένου οκταέδρου. σε αντιδιαστολή με τη δομή κανονικού οκταέδρου που έχει το ανάλογο SeCl62- (εξαχλωροσεληνοδιανιόν). Το τετραφθοριούχο σελήνιο υδρολύεται, σύμφωνα με την ακόλουθη αντίδραση:
Σε οργανικές συνθέσεις, το τετραφθοριούχο σελήνιο χρησιμοποιείται για να μετατρέπει τις ομάδες -COH και >C=O σε -CF και >CF2, αντιστοίχως:
Παρατηρήσεις, υποσημειώσεις και αναφορές
Κατηγορία:Ενώσεις σεληνίου Κατηγορία:Ανόργανες ενώσεις φθορίου
Αφρο-Ασιατικό Κύπελλο Εθνών ποδοσφαίρου
Η διοργάνωση είναι στην πραγματικότητα ένας μονός ή διπλός τελικός, για την ανάδειξη της κορυφαίας ποδοσφαιρικής χώρας εκτός Ευρώπης και Νότιας Αμερικής, ανάλογη με το ευρωαμερικανικό Έπαθλο Αρτέμιο Φράνκι και το Κύπελλο Μεσημβρινού Ευρώπης-Αφρικής (που αφορούσε όμως εθνικές ομάδες Κ-18).
Ιστορικό
Η πρώτη προσπάθεια δημιουργίας αφροασιατικού κυπέλλου έγινε το 1978, με αντιπάλους το Ιράν και τη Γκάνα σε διπλό τελικό. Το Ιράν νίκησε 3-0 αλλά η ρεβάνς δεν έγινε έπειτα από τα πολιτκκά προβλήματα που δημιουργήθηκαν από την Ιρανική Επανάσταση.
Η επόμενη προσπάθεια ξεκίνησε το 1985, οπότε καθιερώθηκε η διεξαγωγή του κυπέλλου ανά διετία. Συνεχίστηκε ως το 1997, με κάποιες χρονικές ανακολουθίες και μια ματαίωση, αφού η διοργάνωση του 1987 έγινε τον Ιανουάριο του 1988, το 1989 δεν διεξήχθη καθόλου και η διοργάνωση του 1997 έγινε με δύο χρόνια καθυστέρηση, το 1999.
Στη συνέχεια, ανέκυψαν διαφωνίες ανάμεσα στις δύο συνομοσπονδίες, όταν οι Ασιάτες υποστήριξαν την υποψηφιότητα της Γερμανίας αντί για τη Νότια Αφρική για την ανάληψη του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2006. Σε ένδειξη διαμαρτυρίας, στις 30 Ιουλίου 2000 η Αφρικανική Συνομοσπονδία πήρε απόφαση να διακόψει την υποστήριξή της στις δυο αφροασιατικές διοργανώσεις: το Αφρο-Ασιατικό Κύπελλο Εθνών και το Αφρο-Ασιατικό πρωτάθλημα συλλόγων. Προηγουμένως είχε αναβληθεί ο τελικός του 1999 που είχε προαναγγελθεί για το Μάρτιο του 2000 και τελικά ματαιώθηκε οριστικά. Σε απάντηση η Ασιατική Συνομοσπονδία ήρθε σε συμφωνία με την Ποδοσφαιρική Συνομοσπονδία Ωκεανίας και ξεκίνησαν το διετές Τσάλεντζ Καπ Ασίας-Ωκεανίας (AFC – OFC Challenge Cup), μεταξύ των νικητριών χωρών του Ασιατικού Κυπέλλου και του Κυπέλλου Εθνών Ωκεανίας, το οποίο έγινε το 2001 και το 2003.
Το 2005 έγινα μια προσπάθεια αναβίωσης του Αφροασιατικού κυπέλλου αλλά τελικά δεν προχώρησε. Μια τελευταία απόπειρα έγινε το 2007, που διεξήχθη με τη νέα επωνυμία: "Τσάλεντζ Καπ Ασίας-Αφρικής" ("AFC Asia/Africa Challenge Cup").
Στις επτά διοργάνωσεις που ολοκληρώθηκαν, το Αφρο-ασιατικό κύπελλο κατέκτησαν 4 φορές αφρικανικές και 3 φορές ασιατικές χώρες. Η Ιαπωνία είναι η μόνη χώρα που το κατέκτησε δυο φορές αλλά και τις δύο φορές σε μονό τελικό που τον φιλοξένησε. Από τους επτά τελικούς οι τέσσερις ήταν διπλοί, εντός-εκτός έδρας και οι τρεις μονοί (δύο στην Ιαπωνία και ένας στο ουδέτερο Κατάρ).
Οι τελικοί
* Ο τελικός του 1987 έγινε στις 6 Ιανουαρίου 1988.
** Ο τελικός του 1997 έγινε το Σεπτέμβριο του 1999, λόγω αδυναμίας εύρεσης κενών ημερομηνιών.
*** Ο τελικός του 1999 είχε αναγγελθεί για το Μάρτιο του 2000. Αναβλήθηκε και τελικά ματαιώθηκε.
Πηγές
Κατηγορία:Διοργανώσεις CAF (εθνικές ομάδες) Κατηγορία:Διοργανώσεις AFC (εθνικές ομάδες) Κατηγορία:Διοργανώσεις Ασιατικής Συνομοσπονδίας Ποδοσφαίρου για εθνικές ομάδες
Τουρκοκρατία
280px|right|thumb|Τμήμα του χάρτη "Η Οθωμανική Αυτοκρατορία το 1801". Από το William Miller, "The Ottoman Empire, 1801-1913", Cambridge University Press, 1913
Τουρκοκρατία χαρακτηρίζεται η χρονική περίοδος κατά την οποία η Οθωμανική Αυτοκρατορία ασκούσε κυριαρχία στον γεωγραφικό χώρο της σημερινής Ελλάδας και γενικά σε περιοχές κατοικούμενες διαχρονικά και όχι μόνο, σε μικρό ή μεγάλο βαθμό, από Έλληνες.
Συμβατικά η οθωμανική περίοδος αρχίζει με την άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1453, αν και η διείσδυση των Οθωμανών στον ευρύτερο ελληνικό χώρο, Μικρά Ασία και Νότια Βαλκανική, ξεκινάει από παλαιότερα. Εάν θεωρήσουμε ότι αυτός ο χώρος ήταν όλη η Μικρά Ασία και η ελληνική χερσόνησος, τότε η οθωμανική παρουσία θεωρητικά αρχίζει από το 1071, αν και η παρουσία των Οθωμανών ως κυριαρχία στην περιοχή εδραιώνεται μόνο κατά τον 15ο αιώνα. Η εξάπλωση των Οθωμανών στον χώρο αυτόν ήταν σταδιακή και προοδευτικά κατέκτησαν όλη την έκταση της σημερινής Ελλάδας, εκτός των Ιονίων νήσων και κάποιων μικρών περιοχών. Οι Έλληνες έκαναν αρκετές επαναστάσεις και τοπικές εξεγέρσεις κατά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Η τελευταία ήταν η Επανάσταση του 1821, μετά την οποία ιδρύθηκε το ανεξάρτητο ελληνικό κράτος και όπου τυπικά τελειώνει η Τουρκοκρατία, αν και δεν έχουν απελευθερωθεί ακόμα όλες οι περιοχές της σημερινής επικράτειας της Ελλάδας, ιδίως στο βόρειο τμήμα της.
Ορολογία
«Τουρκοκρατία» είναι ο καθιερωμένος στην ελληνική ιστοριογραφία όρος για την περίοδο της οθωμανικής κυριαρχίας στις ελληνικές χώρες. Στην εποχή της οθωμανικής κυριαρχίας, «Τούρκος» στα ελληνικά σήμαινε γενικά τον μουσουλμάνο ή ειδικά τον μουσουλμάνο υπήκοο του σουλτάνου.
Σύμφωνα με τον ιστορικό Στέφανο Παπαγεωργίου, είναι προτιμότεροι οι όροι «οθωμανική κατάκτηση» ή «οθωμανική περίοδος», καθώς η οθωμανική αυτοκρατορία ήταν μια πολυεθνική αυτοκρατορία, όχι εθνικό τουρκικό κράτος, και πολυεθνοτική ήταν και η σύνθεση της τάξης των Οθωμανών αξιωματούχων που ασκούσε την εξουσία, ελάχιστοι από τους οποίους είχαν τουρκική καταγωγή. Επίσης, μέχρι και τον 19ο αιώνα, τα μέλη των ανώτερων στρωμάτων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας δεν αυτοπροσδιορίζονταν ως "Τούρκοι", αλλά ως Μουσουλμάνοι και Οθωμανοί, ενώ η λέξη «Τούρκος» χρησίμευε για να διακρίνει τους μη-Τούρκους ή σήμαινε τον Τουρκμένο μουσουλμάνο αγρότη ή νομάδα της Ανατολίας και χρησιμοποιούνταν και υβριστικά, για να χαρακτηριστεί κάποιος άξεστος και απολίτιστος. Στη σύγχρονη ελληνική ιστοριογραφία ο όρος «τουρκοκρατία» αντικαθίσταται με άλλους όρους όπως «οθωμανική περίοδος» κ.ά. ενώ άλλοι συγγραφείς τον διατηρούν (βλ. κατωτέρω «Σχετική Βιβλιογραφία»). Κατά τον καθηγητή Ι.Κ. Χασιώτη η χρήση του «πολιτικά ορθότερου» (εισαγωγικά του συγγραφέα) όρου «οθωμανική περίοδος» εντάσσεται στην προσπάθεια δυτικών ιστορικών να υπερτονίσουν τον πολυεθνικό χαρακτήρα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και να αμβλύνουν τις διακρίσεις που υπήρχαν μεταξύ κατακτητών και κατακτημένων. Ο πολυπολιτισμικός χαρακτήρας απορρίπτεται από τους καθηγητές ιστορικούς Σπ. Βρυώνη και M. Reinkowski. Ο οθωμανολόγος Φωκίων Κοτζαγιώργης κρίνει ότι η ιστορία της περιόδου πριν το 19ο αιώνα μπορεί να εξεταστεί ως «πρώιμη νεώτερη» ή «μεταβυζαντινή», αλλά θεωρεί προτιμότερο ως περισσότερο ουδέτερο τον όρο «οθωμανική περίοδος», «όχι γιατί είναι «πολιτικά ορθός» αλλά γιατί αποδίδει τον ρεαλισμό της καθημερινότητας πέρα από ιδεολογικά πρίσματα».
Οθωμανική επέκταση
thumb|Οθωμανός [[σπαχής (16ος αι).]] Οι Οθωμανοί έφτασαν στην περιοχή όταν η Βυζαντινή αυτοκρατορία ήταν ήδη αποδυναμωμένη από την τέταρτη σταυροφορία και την προσωρινή κατάλυση της υπόστασής της το 1204. Παράλληλα με τις νίκες τους επί των Βουλγάρων το 1371 και των Σέρβων το 1389, προωθήθηκαν και στη νότια Βαλκανική και κατέλαβαν την Αθήνα το 1458. Οι Έλληνες άντεξαν στην Πελοπόννησο μέχρι το 1460, και οι Βενετοί και οι Γενουάτες παρέμειναν σε μερικά από τα νησιά του Αιγαίου και στο Ιόνιο, αλλά από το 1500 το μεγαλύτερο τμήμα των πεδιάδων και των νησιών της Ελλάδας ήταν στα οθωμανικά χέρια. Τα βουνά της Ελλάδας ήταν κατά ένα μεγάλο μέρος άθικτα, και ήταν ένα καταφύγιο για τους Έλληνες που ήθελαν να ξεφύγουν από την ξένη κυριαρχία. Η Κύπρος έπεσε στα χέρια των Οθωμανών το 1571, και οι Βενετοί διατήρησαν την Κρήτη μέχρι το 1669. Μόνο τα Επτάνησα, που κυβερνήθηκαν από τη Βενετία, δεν κατακτήθηκαν από τους Οθωμανούς.
Μετανάστευση
Την εδραίωση της οθωμανικής κυριαρχίας ακολούθησαν δύο διαφορετικά ρεύματα ελληνικής μετανάστευσης. Το πρώτο ρεύμα συνδέθηκε με Έλληνες διανοούμενους, όπως ο Βασίλειος Βησσαρίων, ο Γεώργιος Πλήθων Γεμιστός και ο Μάρκος Μουσούρος, που μετανάστευσαν σε άλλες χώρες της Δυτικής Ευρώπης επηρεάζοντας την έλευση της Αναγέννησης. Βέβαια, η μεγάλης κλίμακας μετανάστευση των Ελλήνων σε άλλα μέρη της Ευρώπης, και κυρίως σε ιταλικά πανεπιστήμια, ξεκίνησε πολύ νωρίτερα, μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους σταυροφόρους, παράγοντας μία νέα τάση στη σύγχρονη ελληνική διασπορά. Η δεύτερη, κυρίως εσωτερική μετανάστευση συνδέεται με εσωτερικές μετακινήσεις των Ελλήνων που άφησαν τις πεδιάδες της ελληνικής χερσονήσου και επανεγκαταστάθηκαν σε ορεινές περιοχές, όπου το άγριο τοπίο έκανε δύσκολη τη διοικητική και τη στρατιωτική παρουσία για τους Οθωμανούς.
Διοίκηση
320px|thumb|«Χάρτης Ελλάδος και Ευρωπαϊκής Τουρκίας» με δημογραφικές και άλλες πληροφορίες. Έκδοση Creuzbauer und Nöldeke, Karlsruhe, 1829, από το HISTORISCH-GENEALOGISCH-GEOGRAPHISCHER ATLAS von Le Sage Graf Las Cases. Ο σουλτάνος βρισκόταν στην κορυφή της κυβέρνησης της οθωμανικής αυτοκρατορίας. Αν και ήταν απόλυτος μονάρχης, στην πραγματικότητα δεσμευόταν από την παράδοση και άλλες κοινωνικές συμβάσεις της εποχής του, που αφορούσαν ενίοτε στην κληρονομική μεταβίβαση του αξιώματός του. Οι περιορισμοί που επιβάλλονταν από την παράδοση ήταν κυρίως θρησκευτικού χαρακτήρα. Το Κοράνιο ήταν ο βασικός περιορισμός για την απόλυτη εξουσία του σουλτάνου, λειτουργώντας με αυτόν τον τρόπο, ως ιδιότυπο «σύνταγμα».
Η οθωμανική διοίκηση των επαρχιών χαρακτηρίστηκε από δύο βασικές λειτουργίες. Οι τοπικοί διαχειριστές στις επαρχίες είχαν στρατιωτικό ρόλο και οικονομικό ως εισπράκτορες του φόρου. Η στρατιωτική οργάνωση ήταν φεουδαρχικού χαρακτήρα. Το ιππικό του σουλτάνου ήταν πλήρως οθωμανικό και είχε παραχωρηθεί γη στους ιππείς, σε μεγάλα ή σε μικρά μερίδια, ανάλογα με τον βαθμό των ιππέων. Όλοι οι μη-μουσουλμάνοι απαγορευόταν να ιππεύουν, κάτι που έκανε το ταξίδι και την εσωτερική κινητικότητα δύσκολη. Οι οθωμανοί χώρισαν την Ελλάδα σε έξι σαντζάκια, με κυβερνήτη τον Σαντζάκμπεη, που λογοδοτούσε στον σουλτάνο, ο οποίος εγκαταστάθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1453. Πριν τον χωρισμό σε σαντζάκια, οι οθωμανοί εφάρμοσαν το σύστημα των μιλλέτ, διαχωρίζοντας τους λαούς της οθωμανικής αυτοκρατορίας με βάση τη θρησκεία.
Αυτή η άποψη θεωρείται «μύθος» και «ιστορικό φετίχ» από τον Μπέντζαμιν Μπροντ, ο οποίος πιστεύει ότι πριν από τον 19ο αιώνα οι κοινότητες των μη μουσουλμάνων δεν είχαν μια σταθερή διοικητική οργάνωση.
Το κατακτημένο έδαφος μοιράστηκε σε οθωμανούς ευγενείς, οι οποίοι το διατηρούσαν ως φέουδα (τιμάρια και ζιαμέτ) απευθείας υπό την εξουσία του σουλτάνου. Αυτή η γη δεν μπορούσε να πωληθεί ή να κληρονομηθεί, αλλά επανερχόταν στην κατοχή του σουλτάνου, όταν πέθαινε ο φεουδάρχης. Κατά τη διάρκεια της ζωής τους αυτοί οι οθωμανοί ευγενείς, γενικά ιππείς στο ιππικό του σουλτάνου, ζούσαν καλά με τα έσοδα από τα κτήματά τους, καλλιεργούμενα σε μεγάλο βαθμό από αγρότες.
Οι οθωμανοί βασικά εγκατέστησαν αυτό το φεουδαρχικό σύστημα πάνω στο υπάρχον σύστημα. Οι αγρότες διατήρησαν τη δική τους γη και η κυριαρχία τους πάνω από στη γη τους παρέμεινε κληρονομική και αναπαλλοτρίωτη. Επίσης, δεν επιβλήθηκε στρατιωτική θητεία για τον αγρότη στην οθωμανική διοίκηση. Οι μη-μουσουλμάνοι θεωρητικά απαγορευόταν να μεταφέρουν όπλα, αλλά αυτό το μέτρο εν γένει αγνοήθηκε, ειδικότερα στην Κρήτη.
Ωστόσο, η φορολογία της οθωμανικής διοίκησης ήταν βαριά, περιλαμβάνοντας και «προσφορά παιδιών». Οι οθωμανοί απαιτούσαν ένα αρσενικό παιδί στα πέντε σε κάθε χριστιανική οικογένεια να οδηγείται μακριά από την οικογένεια στο σώμα των Γενιτσάρων για στρατιωτική εκπαίδευση στον στρατό του σουλτάνου. Την οθωμανική διοίκηση ενίσχυαν πολλοί κατασταλτικοί νόμοι και ενίοτε διεπράχθησαν σφαγές κατά του άμαχου πληθυσμού. Επίσης, σε περίπτωση δικαιοπραξίας, ο λόγος των Ελλήνων στο δικαστήριο δεν μετρούσε ενάντια στον λόγο των Οθωμανών.
Θρησκευτικές διακρίσεις
thumb|Ελληνορδόδοξος ιερωμένος και μουσουλμάνος. (Αθήνα, 1819) -- του [[Λουί Ντυπρέ.]] Το Οθωμανικό κράτος είχε θεοκρατικό χαρακτήρα και το καθεστώς των υπηκόων βασιζόταν στον Ισλαμικό νόμο. Οι Χριστιανοί και οι Εβραίοι, σαν μη-μουσουλμάνοι (dhimmi ή zimmi ), ήταν σε δεύτερη μοίρα και αυτό είχε εφαρμογή στην καθημερινή τους ζωή. Ήταν αυστηρά διαχωρισμένοι από τους μουσουλμάνους, ζώντας σε ξεχωριστές συνοικίες στις ίδιες πόλεις. Δεν ήταν ελεύθεροι να αναμιγνύονται με τη μουσουλμανική κοινωνία ούτε να έχουν κάποια αξιόλογη συμμετοχή στην πνευματική ζωή των μουσουλμάνων. Μέχρι τα μέσα του 18ου αιώνα οι μη μουσουλμάνοι υφίσταντο ένα πλήθος περιορισμών, ακόμα και στην εμφάνιση και τη συμπεριφορά τους προς τους μουσουλμάνους. Για να είναι εμφανές ποιος ανήκει στην κυρίαρχη ομάδα και ποιος όχι, επιβαλλόταν διαφορετική ενδυμασία στην κάθε θρησκευτική κοινότητα. Στους μη μουσουλμάνους απαγορευόταν να μοιάζουν μουσουλμάνοι και η ενδυμασία τους έπρεπε να είναι από φτηνά υλικά. Ο κώδικας ενδυμασίας δεν περιοριζόταν στους δημόσιους χώρους. Για παράδειγμα, στα λουτρά οι μη μουσουλμάνοι έπρεπε να χρησιμοποιούν διαφορετικές πετσέτες από τους μουσουλμάνους και να μη φορούν τους ειδικούς ξύλινους κοθόρνους για τα λουτρά. Αυτοί οι περιορισμοί καταργήθηκαν το 1829.
Περιορισμοί υπήρχαν και στη δυνατότητα των μη μουσουλμάνων να κυκλοφορούν έφιπποι ή πάνω σε καμήλες. Επίσης απαγορεύονταν οι δημόσιες θρησκευτικές εκδηλώσεις και οι καμπανοκρουσίες. Ο Κωνσταντίνος Οικονόμου (ο εξ Οικονόμων) αναφέρει ότι αντί για καμπάνες χρησιμοποιούνταν ξύλινα σήμαντρα και προφορικές προσκλήσεις από άτομα που λέγονταν από τους Έλληνες «κράκτες» και από τους Τούρκους υποτιμητικά «τσεχενμεδίν νταβετσί» (κλητήρας του Άδη ή της Κόλασης). Σε κάποιες κοινότητες δινόταν από τον σουλτάνο ως προνόμιο η άδεια να χρησιμοποιούνται καμπάνες, όπως στη νήσο Σύμη από τον Σουλεϊμάν Α΄.
Ευρωπαίοι περιηγητές που βρέθηκαν στην Κρήτη στις αρχές του 19ου αι. αναφέρουν ως παράδειγμα κακομεταχείρισης των Ελλήνων το ότι «αν ένας έφιππος Έλληνας συναντήσει κάποιον διακεκριµένο Τούρκο, πρέπει να αφιππεύσει και να περιµένει να περάσει αυτός» και ότι «''ακόµα και οι επίσκοποι και οι ηγούµενοι, ..., αναγκάζονται να ξεπεζέψουν και να δώσουν τα µουλάρια τους στους υπηρέτες τους. Αυτή είναι µια απ' τις οφθαλµοφανείς ταπεινώσεις για το ελληνικό έθνος.''» Απαγόρευση στους χριστιανούς να κυκλοφορούν έφιπποι αναφέρεται και στα μέσα του 19ου αι. στο Ρέθυμνο.
Μετά τους πρώτους δύο αιώνες κατακτήσεων, και αφού σταθεροποιήθηκε το Οθωμανικό κράτος στα Βαλκάνια, αυτό δεν είχε μεγάλη ανάγκη για διατήρηση των προνομίων που είχαν αρχικά παραχωρηθεί στις χριστιανικές κοινότητες. Ένα από τα μέτρα που εφαρμόστηκαν για να ασκηθεί οικονομική πίεση σε ναούς και μοναστήρια ήταν η κατάσχεση και πώληση των ακινήτων τους, τα οποία μπορούσαν μετά να επαναγοράσουν τα ίδια θρησκευτικά ιδρύματα ή άλλοι. Αυτό συνέβη επί Σελίμ Β' (1566-1574). Τότε τα μικρότερα μοναστήρια δεν κατάφεραν να αγοράσουν πάλι τα κτήματά τους και ως εκ τούτου διαλύθηκαν και εγκαταλείφθηκαν, ενώ τα ακίνητα πέρασαν σε ιδιώτες, Μουσουλμάνους ή άλλους.
Ίδρυση και επισκευή ναών
Σύμφωνα με το επίσημο δίκαιο, κατά τους πρώτους αιώνες της τουρκοκρατίας δεν επιτρεπόταν η ίδρυση και κατασκευή μη-ισλαμικών ναών σε χωριά και σημαντικούς οικισμούς. Κατά την Χανεφιτική σχολή Δικαίου που ήταν αποδεκτή στην Οθωμ. Αυτοκρατορία, επιτρεπόταν η επισκευή αυτών των λατρευτικών κτισμάτων που υπήρχαν πριν από την κατάκτηση και εφ' όσον αυτή είχε γίνει με συνθήκη. Σύμφωνα με έναν εξέχοντα νομομαθή της εποχής, οι εκκλησίες που κτίστηκαν μετά την σύναψη συνθηκών έπρεπε να γκρεμιστούν. Στην πράξη έγινε δεκτό ότι μπορούν να επισκευάζονται κατεστραμμένοι ναοί, χωρίς να γίνονται μεγαλύτεροι και με τη χρήση ίδιων υλικών. Υπάρχουν μαρτυρίες του 17ου αιώνα κατά τις οποίες φανατικοί μουσουλμάνοι κατέστρεφαν εκ βάθρων εκκλησίες, ακόμα και αυτές που υπήρχαν πριν από την κατάκτηση, κατά παράβαση των νόμων και παρά τη θέληση πολιτικών αρχόντων. Ο βαθμός ανοχής ήταν ποικίλος, ανάλογα με τις εκάστοτε και κατά τόπους Αρχές. Στην Ελλάδα και τα Βαλκάνια υπήρξαν αρκετές ιδρύσεις νέων ναών και μονών, είτε σε νέα χωριά είτε σε προϋπάρχοντα. Παρατηρείται ότι ενώ οι άδειες για επισκευές δίνονταν γραπτώς, οι άδειες για κατασκευή νέων κτισμάτων (ex nihilo) δινόταν προφορικά από τις τοπικές Αρχές.
Οικονομία
thumb|left|120px|Χαρκακτικό με την απεικόνιση Έλληνα εμπόρου (16ος αιώνας) thumb|160px|Ελληνίδα από τη [[Θεσσαλονίκη (16ος αιώνας) Τζέκαρε Βεκέλλιο]]
Η οικονομική κατάσταση της Ελλάδας υποβαθμίστηκε σε μεγάλο βαθμό κατά τη διάρκεια της οθωμανικής περιόδου της χώρας. Η ζωή έγινε σε μεγάλο βαθμό αγροτική και βαρειά φορολογία εφαρμόστηκε για τον χριστιανικό πληθυσμό και πολλοί Έλληνες αναγκάστηκαν να στραφούν σε καλλιέργειες για να εξασφαλίσουν την αυτάρκειά τους, ενώ σε προηγούμενες εποχές η ελληνική επικράτεια ήταν καλά ανεπτυγμένη και αστικοποιημένη. Εξαίρεση σε αυτόν τον κανόνα ήταν η Κωνσταντινούπολη και τα Ιόνια νησιά όπου ζούσαν πολλοί εύποροι Έλληνες. Οι Έλληνες έφεραν βαρέως την εξασθενισμένη οικονομική κατάσταση της χώρας τους στη διάρκεια της οθωμανικής περιόδου.
Περί το 1600, οι Οθωμανοί επέβαλαν στρατιωτική διοίκηση σε τμήματα της Ελλάδας, όπου προβαλλόταν αντίσταση, επιταχύνοντας τη μείωση του ντόπιου πληθυσμού. Τα προγενέστερα φέουδα, που αποδίδονταν απευθείας από τον Σουλτάνο, έγιναν κληρονομικά εδάφη (τσιφλίκια), που μπορούσαν να πωληθούν ή να μεταβιβαστούν σε κληρονόμους. Η νέα τάξη Οθωμανών γαιοκτημόνων μείωσε τους ελεύθερους Έλληνες καλλιεργητές, οδηγώντας πολύ κόσμο από τις πεδιάδες σε ορεινές επικράτειες όπου η γη ήταν λιγότερο γόνιμη αλλά υπήρχε περισσότερη ασφάλεια. Οι αγρότες, που αποτελούσαν και τον κύριο όγκο του πληθυσμού, βυθίστηκαν στην εξαθλίωση. Φλαμανδός περιηγητής στα μέσα του 16ου αιώνα αναφέρει ότι «ένας άνθρωπος στην πατρίδα μου ξοδεύει για την ημερήσια διατροφή του περισσότερα από όσα ένας χωρικός στην Τουρκία μέσα σε δώδεκα μέρες». Η κατάσταση επιδεινώθηκε μετά τα τέλη του 16ου αιώνα όταν η Οθωμανική Αυτοκρατορία μπήκε σε παρακμή. Έγινε μεγάλη υποτίμηση του νομίσματους, του «άσπρου», και κατακόρυφη άνοδος των τιμών. Μεγάλο μέρος του εμπορίου και της οικονομίας της αυτοκρατορίας αφέθηκε στους Χριστιανούς (όπως και στους Εβραίους). Αυτή η «ανοχή» (εισαγωγικά του συγγραφέα) ήταν αναγκαστική αφού η άρχουσα μουσουλμανική ελίτ ήταν μια κοινωνία πολεμιστών που περιφρονούσε το εμπόριο.
Εκπαίδευση των Ελλήνων στην οθωμανική αυτοκρατορία
Στο διάστημα της οθωμανικής περιόδου δημιουργήθηκαν μια σειρά από ελληνικά σχολεία τα οποία και φρόντισαν για την παιδεία των Ελλήνων και άλλων ορθοδόξων, τα οποία ονομάστηκαν Φροντιστήρια (από την αρχαία ελληνική λέξη για την εκπαίδευση). Από αυτά τα φροντιστήρια αποφοιτούσαν οι δάσκαλοι των ελληνικών κοινοτήτων. Ανάμεσα σε αυτά ήταν το Φροντιστήριο της Τραπεζούντας, το Ελληνικόν Φροντιστήριον Χερσώνος, το Ελληνικόν Φροντιστήριον Αργυροπόλεως και άλλα.
Εξισλαμισμός
Στη διάρκεια της οθωμανικής κατάκτησης έγινε εξισλαμισμός  μεγάλων τμημάτων του  πληθυσμού σε διάφορα μέρη της Ελλάδας και της Μικράς Ασίας, γεγονός που επέφερε σημαντικές  πολιτισμικές, δημογραφικές και οικονομικές αλλαγές. Τα αίτια κυρίως ήταν η νομικά κατώτερη θέση των μη μουσουλμάνων, η βαρύτερη φορολογία, οι καθημερινές ταπεινώσεις εκ μέρους των Τούρκων κλπ. Μαζικοί εξισλαμισμοί γίνονταν μετά από αποτυχημένες επαναστάσεις, από εξαναγκασμό αιχμαλώτων, με παιδομάζωμα κ.ά. Περισσότεροι εξισλαμισμοί έγιναν στην Μικρά Ασία, τον Πόντο, την Θράκη (Δυτική και Ανατολική), την Καππαδοκία, στην Ηπειρο (Βόρεια και νότια) και στην Μακεδονία, καθώς και στα μεγάλα αστικά κέντρα (π.χ Κωνσταντινούπολη) με αποτέλεσμα οι περιοχές αυτές να αποκτήσουν μουσουλμανική πλειονότητα, ενώ μεγάλης έκταση εξισλαμισμοί συνέβησαν και στην Κρήτη, έτσι ώστε το 1821 ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού του νησιού ήταν μουσουλμάνοι (Τουρκοκρητικοί). Σε κάποιες περιπτώσεις γινόταν μαζικός εξισλαμισμός ολόκληρων χωριών με μια απλή τελετή από έναν χότζα.
Πολλοί χριστιανοί άλλαζαν θρήσκευμα μόνο επιφανειακά ή και παρέμεναν κρυπτοχριστιανοί. Σε κάποιες περιοχές δημιουργήθηκαν κοινότητες «ατελώς εξισλαμισμένων», όπως οι Βαλαάδες της Μακεδονίας, οι οποίοι διατηρούσαν την ελληνική γλώσσα και έθιμα, οι Ντονμέδες Εβραίοι, ή οι «σαμπάνηδες» ή «μουρτάτες» αρβανίτες πρώην χριστιανοί της Καρύστου. Μερικοί νέο-μουσουλμάνοι, όπως οι Λαζοί του Πόντου, γίνονταν εξαιρετικά φανατικοί και ανάγκαζαν με βιαιοπραγίες σε εξισλαμισμό και τους Έλληνες. Με το Xάτι Χουμαγιούν του 1856 πολλοί κρυπτοχριστιανοί επανήλθαν στον χριστιανισμό αλλά υπέστησαν διώξεις από το τουρκικό κράτος. Οι Νεομάρτυρες της ορθόδοξης Εκκλησίας είναι περιπτώσεις εξισλαμισμένων χριστιανών που θέλησαν να επανέλθουν στο χριστιανισμό και για το λόγο αυτό εκτελέστηκαν με μαρτυρικό τρόπο. Αντίρροπα προς τον εξισλαμισμό λειτουργούσε η ανάγκη για ύπαρξη μη μουσουλμάνων ώστε από αυτούς να εισπράττει φόρους το κράτος.
Ο εξισλαμισμός είναι γνωστός και ως τούρκεμα (συνήθως στη δημώδη γλώσσα) ή εκτουρκισμός.
Διαβάστε επίσης
Τμήμα της σχετικής βιβλιογραφίας για την εποχή της οθωμανικής περιόδου έχει ως εξής:
Ειδικός και επιστημονικός περιοδικός τύπος
Κατηγορία:Οθωμανική περίοδος στα Βαλκάνια
Greklands historia
Ντιναμό Τιράνων
Η ΦΚ Ντιναμό (αλβανικά: FK Dinamo) είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος της Αλβανίας. Ιδρύθηκε το 1950 και η έδρα της είναι τα Τίρανα. Αγωνίζεται στο στάδιο «Κεμάλ Στάφα» και η χωρητικότητα του είναι στις 16.147. Η Μεγαλύτερη της αντιπαλότητα είναι με την ΚΦ Τίρανα, επειδή χρησιμοποιούν το ίδιο γήπεδο και ιδρύθηκαν στην ίδια πόλη.
Ιστορία
Η Ντιναμό Τιράνων ιδρύθηκε το 1950 από το Υπουργείο Άμυνας όπου ίδρυσε όλες τις ομάδες που βρίσκονται στην Αλβανία, ώστε να αναπτυχθεί ο αθλητισμός στην χώρα τους. Η Ντιναμό μέχρι το 1995 χρησιμοποιούσε το όνομα αυτό ενώ από το ´95 και μετά μετονομάστηκε σε Ολίμπικ Τιράνων. Όμως το 1997 μετονομάστηκε σε Ντιναμό και από τότε λέγεται έτσι. Η Ντιναμό έχει στο δυναμικό της συνολικά 18 τίτλους στο πρωτάθλημα και 13 συνολικά τα κύπελλα Αλβανίας.
Η Πρώτη έξοδος στην Ευρώπη ήρθε το 1971 στο ΟΥΕΦΑ Καπ, με αντίπαλο την Αούστρια Βιέννης με σκορ (1-1) και (0-1). Η επόμενη της έξοδο έγινε εννέα χρόνια μετά, πιο συγκεκριμένα το 1980/81 με μεγαλύτερο αντίπαλο, αυτόν του Άγιαξ. Η Τελευταία έξοδος ήταν το 2010 στα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ χάνοντας από τη Σερίφ Τιράσπολ (1-0) και (1-3).
Υποστηρικτές
Οι μόνοι υποστηρικτές της Ντιναμό είναι οι «Ντιναμοβίτετ» (Dinamovitët) που ιδρύθηκαν το 2008 και έχουν προκαλέσει διάφορα επεισόδια σε ντέρμπι, κυρίως αυτά με τη Βλάζνια. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια παραμένει ένα μεγάλο γκρουπ από οπαδούς και είναι ήσυχοι και κατά την διάρκεια αλλά και μετά το τέλος κάθε αγώνα.
Διακεκριμένοι ποδοσφαιριστές
Επίσης, αρκετοί Αργεντίνοι ποδοσφαιριστές έχουν κάνει καριέρα στην Ντιναμό. Τέλος, ο μέχρι στιγμής προπονητής της, είναι Αργεντίνος και αυτός είναι ο Λουίς Μανουέλ Μπλάνκο. Ποδοσφαιριστές που κατάγονται από την Αργεντινή και αγωνίζονται η αγωνίζονταν στην Ντιναμό είναι οι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1950  Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1950 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Αλβανίας
Γιορτή του κρασιού της Βοστόνης
Η Γιορτή του κρασιού της Βοστόνης (αγγλ. Boston Wine Festival) διοργανώνεται ετησίως από το 1989 στη Βοστώνη, Ιδρύθηκε από τον Chef Daniel Bruce και είναι το μακροβιότερο φεστιβάλ κρασιού και εστίασης των Ηνωμένων Πολιτειών. Διαρκεί τρεισήμισι μήνες και συμπεριλαμβάνει πολλές διοργανώσεις κάθε εβδομάδα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κρασί Κατηγορία:Πολιτισμός της Βοστώνης
Πακτωλός
Ο Πακτωλός (τουρκικά: Sart Çayı = Ποταμός των Σάρδεων) είναι ποταμός της Τουρκίας, που πηγάζει από τις βόρειες πλαγιές του Τμώλου, ρέει βόρεια και συμβάλλει στον Έρμο ποταμό. Στην αρχαιότητα διέρρεε την πρωτεύουσα της Λυδίας, τις Σάρδεις.
Σύμφωνα με τις αρχαιοελληνικές αναφορές ήταν γεμάτος με ψήγματα χρυσού και σ’ αυτόν οφειλόταν ο μυθικός πλούτος του βασιλιά των Λυδών, του Κροίσου. Ο Πλούταρχος αναφέρει ότι ο ποταμός λεγόταν και Χρυσορρόας, επειδή έρεε σ’ αυτόν χρυσάφι. Το όνομα του ποταμού έχει περάσει και στη σύγχρονη ελληνική γλώσσα υποδηλώνοντας πληθώρα, μεγάλη ποσότητα.
Μυθολογία
Η μυθολογία είχε συνδέσει την παρουσία χρυσού στον ποταμό με τον βασιλιά Μίδα της Φρυγίας. Σύμφωνα με τον γνωστό μύθο, ο Μίδας φιλοξένησε στο παλάτι του τον Σειληνό μία θεότητα της ακολουθίας του Διονύσου και σε ανταπόδοση της φιλοξενίας ο Σειληνός ζήτησε από τον Διόνυσο να ικανοποιήσει μία χάρη στον Μίδα και ο Μίδας που αγαπούσε τον πλούτο, χωρίς να το πολυσκεφτεί ζήτησε να μετατρέπεται σε χρυσάφι κάθε αντικείμενο που αγγίζει. Σύντομα διαπίστωσε πως αυτή η επιθυμία του εξελίχθηκε σε κατάρα γιατί ακόμα και το φαγητό που έτρωγε, ακόμα και τα αγαπημένα του πρόσωπα μετατρέπονταν σε χρυσάφι. Καταλαβαίνοντας το λάθος του ζήτησε από τον Διόνυσο να τον απαλλάξει από αυτό το χάρισμα και ο Διόνυσος τον συμβούλεψε να πλυθεί στον Πακτωλό ποταμό ο οποίος από τότε γέμισε χρυσάφι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποταμοί της Τουρκίας
Ψυχώ 2: Η επιστροφή
Ο Άντονι Πέρκινς και η Βέρα Μάιλς από την αρχική ταινία επέστρεψαν στους ίδιους ρόλους, μαζί με συμπρωταγωνιστές τη Μεγκ Τίλι, τον Ρόμπερτ Λότζια και την Κλόντια Μπράιαρ. Κριτικά και εισπρακτικά η ταινία ήταν ξαφνική επιτυχία, και οδήγησε σε ακόμη δύο συνέχειες, Ψυχώ 3 και Psycho IV: The Beginning (το οποίο αγνοεί την ύπαρξη των δύο προηγούμενων συνεχειών και θεωρείται κατευθείαν συνέχεια του αρχικού Ψυχώ).
Αρχικά, ο Πέρκινς αρνήθηκε να επιστρέψει στο ρόλο του Νόρμαν Μπέητς, αλλά όταν το στούντιο άρχισε να σκέφτεται άλλους ηθοποιούς στον ρόλο (όπως τον Κρίστοφερ Γουόκεν), ο Πέρκινς επέστρεψε αμέσως. Επίσης, η Τζέιμι Λι Κέρτις (κόρη της πρωταγωνίστριας Τζάνετ Λι στο πρωτότυπο) θα έπαιρνε το ρόλο της Τίλι. Η Μάιλς και η Τίλι σταμάτησαν την κινηματογραφική τους καριέρα και οι δύο το 1995. Ακόμη, ο γιος του Πέρκινς, Όσκγκουντ, εμφανίζεται ως νεότερος Νόρμαν Μπέιτς σε αντανάκλαση πόμολου.
Πλοκή
Έχουν περάσει 22 χρόνια από τότε που ο Νόρμαν Μπέιτς σκότωσε τη Μάριον Κρέιν και τον ντετέκτιβ Άρμπογκαστ και είχε εισέλθει στο ίδρυμα. Τώρα, η πολιτεία της Καλιφόρνια τον θεωρεί ψυχικά υγιή και του επιτρέπει να επιστρέψει στο μοτέλ κάτω από το σπίτι του, κάτι που προκαλεί την αντίδραση της αδελφής της Μάριον Κρέιν, η οποία ορκίζεται να τον οδηγήσει πάλι στο ίδρυμα.
Ο Νόρμαν πιάνει δουλειά σε ένα εστιατόριο λίγο πιο πέρα από το σπίτι του και πιάνει φιλίες με τη σερβιτόρα Μαίρη Σάμιουελς, στην οποία δίνει καταφύγιο στο σπίτι του όταν εκείνη χωρίζει με το φίλο της (με τον οποίο συγκατοικεί). Τότε όμως, αρχίζουν να συμβαίνουν παράξενα πράγματα: τηλεφωνήματα και σημειώματα από τη νεκρή μητέρα του Νόρμαν εμφανίζονται, και αυτό κινεί τις υποψίες του τοπικού σερίφη.
Μια σειρά φόνων τότε αρχίζει κοντά στο σπίτι και στο μοτέλ: ο νέος υπεύθυνος του μοτέλ, Γουόρεν Τούμι, δύο έφηβοι που τρυπώνουν στο σπίτι για να καπνίσουν, όλοι τους από μια λεγόμενη μεγάλη γυναίκα ντυμένη στα μαύρα με μαχαίρι (η μορφή της μητέρας του Νόρμαν και ίδια περιγραφή του ίδιου όταν ψυχικά μεταμφιεζόταν ως αυτήν για να της δώσει ζωή). Και ο Νόρμαν αρχίζει να υποπτεύεται αν είναι αυτός ο υπεύθυνος, ή η ίδια του η μητέρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1983 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες μυστηρίου Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες τρόμου Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες ψυχολογικού τρόμου Κατηγορία:Ταινίες σίκουελ Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Τζέρι Γκόλντσμιθ
Azerspace-1
Ο Azerspace-1 (πλήρες όνομα:Azerspace-1/Africasat-1a), είναι ο πρώτος δορυφόρος του Αζερμπαϊτζάν. Ο πύραυλος κατασκευάστηκε από την Orbital Sciences Corporation και εκτοξεύτηκε με το διαστημόπλοιο Ariane 5 στις 7 Φεβρουαρίου του 2013 από το Κουρού στη Γαλλική Γουιάνα. Τέθηκε σε τροχιά στην θέση 46° ανατολικά. Ο δορυφόρος καλύπτει την Ευρώπη και μεγάλο μέρος της Ασίας και της Αφρικής. Ιδιοκτήτρια εταιρεία είναι η αζερική Azercosmos και έχει δυνατότητες μετάδοσης στη τηλεόραση, το ραδιόφωνο και το διαδίκτυο.
Ο δορυφόρος έχει αναμενόμενη διάρκεια ζωής 15 χρόνων.
Κόστος
Πιστεύεται ότι το κόστος του δορυφόρου έφτασε τα 120.000.000 δολάρια και κατασκευάστηκε από την Orbital Sciences Corporation. Ο πρόεδρος της Arianespace Ζαν-Υβ Λε Γκαλ τόνισε ότι το βάρος του δορυφόρου θα είναι τρεις τόνοι. Τον Απρίλιο του 2011, η Τράπεζα Εξαγωγών-Εισαγωγών των Ηνωμένων Πολιτειών ενέκρινε τη χρηματοδότηση του έργου και το 85 τοις εκατό του κόστους κατασκευής θα δοθεί στην αζέρικη πλευρά με τη μορφή δανείου, ενώ το υπόλοιπο 15% θα καταβληθεί από κρατικά ταμεία. Τα κεφάλαια θα δοθούν στην Azercosmos OJSC.
Λειτουργία
Οι λειτουργίες του δορυφόρου ελέγχονται από την κρατική κυβερνητική εταιρεία Azercosmos. Ο Azerspace-1/Africasat-1A είναι κοινοπραξία δύο φορέων: του Αζερμπαϊτζάν και του φορέα εκμετάλλευσης δορυφόρων MEASAT Satellite Systems με έδρα τη Μαλαισία, ο οποίος κατέχει τα δικαιώματα για τη τροχιακή θέση 46 μοιρών ανατολικά. Η εταιρεία χρησιμοποιεί περίπου το 40 τοις εκατό της συνολικής χωρητικότητας του δορυφόρου. Το Αζερμπαϊτζάν χρησιμοποιεί το 20% και το υπόλοιπο ποσοστό διατίθεται για άλλους πελάτες.
Το 2014, ο δορυφόρος μετέδιδε 13 ραδιοφωνικούς σταθμούς και 128 τηλεοπτικά κανάλια, ενώ παρέχει και υπηρεσίες προς την κυβέρνηση. Το 2018, ο δορυφόρος μετέδιδε περίπου 100 ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς σταθμούς και συνεχίζει να προσφέρει έργο προς τη κυβέρνηση.
Επόμενες δραστηριότητες
Η εκτόξευση του δορυφόρου συνέβαλε αποφασιστικά στην αρχή της διαστημικής βιομηχανίας του Αζερμπαϊτζάν. Τον Απρίλιο του 2011, ο αναπληρωτής διευθυντής της Εθνικής Αεροδιαστημικής Υπηρεσίας του Αζερμπαϊτζάν Τοφίγκ Σουλεϊμάνοφ άφησε να εννοηθεί ότι το Αζερμπαϊτζάν σχεδίαζε να εκτοξεύσει δεύτερο δορυφόρο, με σκοπό την μελέτη του εσωτερικού και της ατμόσφαιρας της Γης. Στις 26 Νοεμβρίου του 2011, ο επικεφαλής της Azercosmos, Ρασάντ Ναμπίγιεφ, επιβεβαίωσε την έναρξη της ανάπτυξης νέου δορυφόρου.
Η Azercosmos εκτόξευσε τον τηλεπικοινωνιακό δορυφόρο Azerspace-2 στις 22:38 ΠΣΧ στις 25 Σεπτεμβρίου 2018 παρέχοντας ευρυζωνικές και άλλες υπηρεσίες προς χρήστες στην Ευρώπη, τη Μέση Ανατολή, την Υποσαχάρια Αφρική, την Κεντρική και Νότια Ασία. Ο νέος δορυφόρος είναι εξοπλισμένος με 35 αναμεταδότες και η τροχιά του είναι ορισμένη στο γεωγραφικό μήκος 45° ανατολικά. Η διάρκεια ζωής του Azerspace-2 αναμένεται να είναι 15 έτη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αζερμπαϊτζάν
Αιθανονιτρίλιο
Το αιθανονιτρίλιο ή ακετονιτρίλιο ή μεθυλοκυανίδιο ή κυανομεθάνιο ή 1-αζαπροπίνιο είναι το απλούστερο νιτρίλιο, με σύντομο συντακτικό τύπο CH3CN. Είναι ένα άχρωμο υγρό. Παράγεται κυρίως ως παραπροϊόν της παραγωγής προπενονιτρίλιου (CH2=CHCN). Χρησιμοποιείται κυρίως ως ένας πολικός απρωτικός διαλύτης στον καθαρισμό του βουταδιένιου-1,3. Στα εργαστήρια χρησιμοποιείται σαν ένας μέτριας πολικότητας διαλύτης, αναμίξιμος με το νερό και βολική θερμική κλίμακα στην οποία βρίσκεται στην υγρή κατάσταση. Διαλύει μια μεγάλη γκάμα ιονικών και μη πολικών ενώσεων και είναι χρήσιμο στην κινητή φάση της HPLC και της LCMS. Με βάση τον χημικό τύπο, C2H3N, έχει τα ακόλουθα πέντε (5) ισομερή θέσης (όχι όλα σταθερά):
Με αμινοξείδωση αιθανίου
Βιομηχανικά παράγεται συνήθως ως παραπροϊόν της παραγωγής προπενονιτρίλιου. Στην περίπτωση του αιθανονιτριλίου αυτό γίνεται με καταλυτική αμινοξείδωση αιθανίου:
Με κυάνωση μεθυλαλογονιδίου
Με επίδραση κυανιούχου καλίου σε μεθυλαλογονίδιο (CH3X), παράγεται αιθανονιτρίλιο :
Με αφυδάτωση αιθαναμιδίου
Με επίδραση αφυδατικών μέσων, όπως πεντοξείδιο του φωσφόρου (P2O5) ή πενταχλωριούχο φωσφόρο (PCl5) ή θειονυλοχλωρίδιο (SOCl2), σε αιθαναμίδιο παράγεται αιθανονιτρίλιο :
Με αφυδάτωση αιθανυδροξυλιμίνης
Με επίδραση αφυδατικών μέσων, όπως πεντοξείδιο του φωσφόρου (P2O5) ή αιθανικού ανυδρίτη [(CH3CO)2O] σε αιθανυδροξυλιμίνη (CH3CH=NOH), παράγεται αιθανονιτρίλιο :
Με επίδραση μεθυλομαγνησιαλογονιδίου σε χλωροκυάνιο
Με επίδραση μεθυλομαγνησιαλογονίδιου σε χλωροκυάνιο (ClCN) παράγεται αιθανονιτρίλιο :
Υδρόλυση
1. Με μερική υδρόλυση αιθανονιτριλίου, παράγεται αιθαναμίδιο :
2. Με πλήρη υδρόλυση αιθανονιτριλίου, παράγεται αιθανικό οξύ :
Υδροχλωρίωση
Με επίδραση υδροχλωρίου (HCl) παράγεται χλωριούχο 1-χλωρααιθανιμμώνιο :
Αμμωνίωση
Με επίδραση αμμωνίας παράγεται 1-ιμινοαιθαναμίνη:
Παραγωγή μεθυλοκετόνης
Με επίδραση οργανομαγνησιακής ένωσης (RMgX) και έπειτα υδρόλυση, παράγεται μεθυλοκετόνη
Υδρογόνωση
1. Με καταλυτική υδρογόνωση παράγεται αιθαναμίνη:
2. Με επίδραση λιθιοαργιλιοϋδρίδιου παράγεται αιθαναμίνη:
Παραγωγή ενώσεων συναρμογής
Παράγει εύκολα διάφορες ενώσεις συναρμογής. Π.χ. με επίδραση χλωριούχου παλλάδιου παράγεται δι(μεθυλοκυανο)διχλωροπαλλάδιο:
Έλλειψη αιθανονιτριλίου το χρονικό διάστημα 2008-2009
Αρχίζοντας από τον Οκτώβριο του 2008 η παγκόσμια διαθεσιμότητα του αιθανονιτριλίου έπεσε σε χαμηλά επίπεδα, γιατί η κινεζική παραγωγή αιθανονιτριλίου σταμάτησε εξαιτίας της οργάνωσης των Ολυμπιακών Αγώνων. Επιπλέον, συνέπεσε ένα μεγάλο εργοστάσιο παραγωγής αιθανονιτριλίου στο Τέξας των ΗΠΑ να πάθει βλάβη εξαιτίας του κυκλώνα Ike. Ακόμη περισσότερο η παραγωγή του αιθανονιτριλίου αυτήν τη χρονιά μειώθηκε κι άλλο και εξαιτίας της οικονομικής ύφεσης. Για όλους τους παραπάνω λόγους μειώθηκε και κάθε παραγωγή που βασίζονταν στο αιθανονιτρίλιο, όπως είναι η παραγωγή ακρυλικών υφασμάτων και ελαστικών που περιέχουν αιθανονιτρίλιο, βουταδιένιο-1,3 και στυρόλιο (ABS). Επειδή το αιθαονιτρίλιο βιομηχανικά είναι παραπροϊόν της παραγωγής προπενονιτρίλιου, μειώθηκε ανάλογα και η παραγωγή αυτής της ένωσης και των παραγώγων της. Η μεγάλη αυτή παγκόσμια έλλειψη αυτών των δύο χημικών και των παραγώγων τους συνεχίστηκε ως τις αρχές του 2009, οπότε και καλύφθηκε.
Πηγές
Κατηγορία:Νιτρίλια Κατηγορία:Πολικοί διαλύτες
Steyr Daimler Puch
thumb|250px|Steyr μοντέλο 1991, ελληνικής κατασκευής Η Steyr-Daimler-Puch AG είναι μεγάλη κατασκευαστική επιχείρηση, η οποία είχε αρχικά έδρα το Στάγιερ της Αυστρίας. Η εταιρεία ιδρύθηκε υπό την επωνυμία "Josef und Franz Werndl & Co" το 1864 με αρχικό τομέα ενασχόλησης την κατασκευή τυφεκίων. Το 1924 μετονομάστηκε σε "Steyr-Werke AG". Η εταιρία διασπάστηκε το 2001.
Αργότερα, το 1990, διαιρέθηκε σε διάφορες επιμέρους επιχειρήσεις. Τα προϊόντα της (φορτηγά, τρακτέρ, αυτοκίνητα, όπλα, ρουλεμάν και ποδήλατα) πωλούνταν με τους διακριτικούς τίτλους Steyr, Puch και Steyr-Puch. Ο τομέας κατασκευής αυτοκινήτων αγοράστηκε από την Magna. Μέχρι το 1987 είχε και εργοστάσιο στη Θεσσαλονίκη, με την επωνυμία Ελληνική Βιομηχανία Οχημάτων, η οποία είναι η μεγαλύτερη βιομηχανία οχημάτων στην Ελλάδα μέχρι σήμερα.
Η Steyr-Daimler-Puch Spezialfahrzeug GmbH, όπως είναι η σημερινή επωνυμία της, είναι τμήμα της κοινοπραξίας εταιρειών "General Dynamics European Land Systems" και εδρεύει στην Βιέννη. Η κοινοπραξία αυτή είναι εξ' ολοκλήρου ιδιοκτησία της Αμερικανικής General Dynamics Corporation και αποτελείται από τις εταιρείες MOWAG (έδρα Κρόιτσλινγεν / Kreuzlingen - Ελβετία), Santa Bárbara Sistemas de Madrid, (έδρα Μαδρίτη - Ισπανία) και Steyr-Daimler-Puch Spezialfahrzeug GmbH.
Αναφορές
Κατηγορία:Επιχειρήσεις της Αυστρίας Κατηγορία:Κατασκευαστές φορτηγών Κατηγορία:Τρακτέρ Κατηγορία:Αυτοκινητοβιομηχανία Κατηγορία:Κατασκευαστές λεωφορείων Κατηγορία:Κατασκευαστές μοτοσικλετών
Λανθαρότε
thumb|right|250px|Η σημαία της Λανθαρότε.
Η Λανθαρότε (ισπανικά:Lanzarote) είναι το τέταρτο μεγαλύτερο νησί των Καναρίων Νήσων στον Ατλαντικό ωκεανό και το ανατολικότερο. Απέχει 125 χλμ. από τις αφρικανικές ακτές και 1.000 χλμ. από την Ιβηρική χερσόνησο. Έχει έκταση 845,9 τ.χλμ. και πρωτεύουσα του νησιού είναι η πόλη Αρεθίφε με 55.673 κατοίκους (2013).
Κατηγορία:Κανάριες νήσοι Κατηγορία:Νησιά της Ισπανίας Κατηγορία:Νησιά της Αφρικής
Πάπας Πίος Α΄
Ο Πίος Α΄ διετέλεσε Πάπας περί τα έτη 142-157.
Λίγα πράγματα είναι γνωστά γι' αυτόν. Πιστεύεται ότι γεννήθηκε στη βόρεια Ιταλία και πως έκτισε μια από τις πρώτες εκκλησίες στη Ρώμη. Κάποιες εικασίες ότι ήταν απελευθερωμένος σκλάβος ή ότι βρήκε μαρτυρικό θάνατο, δεν επιβεβαιώνονται. Ήταν αδελφός του Ερμά.
Η Καθολική Εκκλησία τιμά τη μνήμη του στις 11 Ιουλίου.
Κατηγορία:Πάπες Πίος Α΄ Κατηγορία:Πάπες 2ου αιώνα
Πάπας Υγίνος
Ο Πάπας Άγιος Υγίνος ήταν Επίσκοπος Ρώμης από περίπου το 136 ή το 138 μέχρι περίπου το 140 ή το 142. Η παράδοση αναφέρει ότι κατά την παποσύνη του καθόρισε τα διάφορα προνόμια του κλήρου και καθόρισε τις βαθμίδες της εκκλησιαστικής ιεραρχίας. Όμως, σύγχρονοι μελετητές τείνουν να αμφισβητούν αυτόν τον ισχυρισμό και βλέπουν την διακυβέρνηση της εκκλησίας της Ρώμης ως ακόμη περισσότερο ή λιγότερο συλλογική.
Σύμφωνα με το Liber Pontificalis, ο Υγίνος ήταν Έλληνας γεννημένος στην Αθήνα. Η πηγή περαιτέρω αναφέρει ότι προηγουμένως ήταν φιλόσοφος, πιθανώς βασιζόμενη στην ομοιότητα του ονόματός του με αυτό δύο Λατίνων συγγραφέων.
Ο Ειρηναίος της Λυόν αναφέρει ότι ο Γνωστικιστής Βαλεντίνος ήλθε στη Ρώμη την εποχή του Υγίνου, παραμένοντας εκεί μέχρις ότου ο Ανίκητος έγινε ποντίφικας (Against Heresies, III, iii). Ο Κέρδων, ένας άλλος Γνωστικιστής και προκάτοχος του Μαρκίωνα, επίσης έζησε στη Ρώμη την περίοδο εξουσίας του Υγίνου· εξομολογούμενος τα λάθη του και αποκηρύσσοντας επέτυχε να κερδίσει την επανεισδοχή στους κόλπους της Εκκλησίας, αλλά τελικά ξαναγύρισε στις αιρέσεις και εξοβελίσθηκε από την Εκκλησία. Το πόσα από αυτά τα γεγονότα έλαβαν χώρα κατά την περίοδο του Υγίνου δεν είναι γνωστό.
Οι αρχαίες πηγές δεν περιέχουν πληροφορίες ότι πέθανε ως μάρτυρας. Μετά τον θάνατό του τάφηκε στον Βατικανό Λόφο, κοντά στον τάφο του Άγιου Πέτρου. Η εορτή του είναι στις 11 Ιανουαρίου.
Τρία γράμματα που αποδίδονται σε εκείνον σώζονται σήμερα.
Γρηγόρης Βαλλιανάτος
Ο Γρηγόρης Βαλλιανάτος (γενν. 4 Ιουνίου 1956, Πλάκα) είναι Έλληνας δημοσιογράφος, σύμβουλος επικοινωνίας, ακτιβιστής και πολιτευτής.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1956 στην Πλάκα της Αθήνας με καταγωγή από τα Βαλλιανάτα της Κεφαλονιάς. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες. Έχει δουλέψει ως δημοσιογράφος και ως σύμβουλος επικοινωνίας. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του στο Λονδίνο εργάστηκε ως συνοδός κυρίων. Έχει δηλώσει πως είναι ομοφυλόφιλος, οροθετικός και άθεος. Στις 11 Απριλίου 2005, υπέστη ξυλοδαρμό, στην πλατεία Κολωνακίου, από τον ποινικολόγο Αλέξη Κούγια, λόγω παλαιότερης διένεξής τους, με αιτία δηλώσεις του Γρηγόρη Βαλλιανάτου εναντίον του Αλέξη Κούγια σε τηλεοπτική εκπομπή.
Το 2001 συμμετείχε στην ταινία Ροζ ολοταχώς και το 2005 στην ταινία Όμηρος.
Το 2008 κυκλοφόρησε το βιβλίο Ακατάλληλο από τις εκδόσεις Καστανιώτη.
Ακτιβισμός
Από το 1981 μέχρι το 1986 διετέλεσε μέλος της συμβουλευτικής επιτροπής του Ευρωπαϊκού Κέντρου Νεότητας του Συμβουλίου της Ευρώπης για την εκπαίδευση στελεχών και διοργάνωση προγραμμάτων οργανώσεων νέων.
Από το 1983 μέχρι το 1987 διετέλεσε μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του European Youth Forum της Ευρωπαϊκής Κοινότητας.
Από το 1985 μέχρι το 1989 εξελέγη ο πρώτος εκπρόσωπος τύπου του Απελευθερωτικού Κινήματος Ομοφυλόφιλων Ελλάδος (ΑΚΟΕ).
Το 1988 υπήρξε εκδότης του περιοδικού GAY και το 1989 της εφημερίδας Μία Άλλη Χώρα.
Το 1989 ψηφίστηκε Πρόεδρος της ΕΟΚ - Ελληνικής Ομοφυλοφιλικής Κοινότητας.
Το 1993 ήταν ένα από τα ιδρυτικά μέλη του ACT UP για την προστασία των ανθρώπωνν με HIV/AIDS.
Από το 1995 μέχρι το 1997 ήταν στέλεχος της Διεθνούς Αμνησίας.
Από το 1992 μέχρι σήμερα είναι στέλεχος του Ελληνικού Παρατηρητηρίου των Συμφωνιών του Ελσίνκι.
Από το 2002 μέχρι σήμερα είναι μέλος του Ελληνικού Φόρουμ Μεταναστών.
Από το 2003 μέχρι το 2013 διετέλεσε εκπρόσωπος τύπου του ΣΕΠΕ - Σωματείο Εκδιδομένων Προσώπων Ελλάδας (πρώην ΚΕΓΕ).
Αποτέλεσε ιδρυτικό μέλος (2002) της Θετικής Φωνής και διατελεί σύμβουλος επικοινωνίας μέχρι σήμερα.
Το 2009 προσέφυγε μαζί με άλλους (Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι, Νίκο Αλιβιζάτο, Νίκο Μυλωνά κ.α.) στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για το ζήτημα του συμφώνου συμβίωσης, το οποίο τότε αφορούσε μόνο τα ετερόφυλα ζευγάρια. Το 2013 βγήκε καταδικαστική απόφαση για την Ελλάδα για παραβίαση του δικαιώματος σεβασμού στην οικογενειακή ζωή και των διακρίσεων. Το 2015 ψηφίστηκε ο νόμος 2356/2015 για το σύμφωνο συμβίωσης χωρίς διακρίσεις σεξουαλικού προσανατολισμού.
Πολιτική
Το 1999 ήταν ένας εκ των ιδρυτών του ΡΑΚ - Ριζοσπαστικής Αντιαπαγορευτικής Κίνησης.
Εθνική Αγγλίας Γ (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η Εθνική Αγγλίας Γ (παλαιότερα γνωστή σαν England National Game XI και England Semi-Pro) είναι η εθνική ποδοσφαιρική ομάδα της Αγγλίας για non-league επίπεδο. Ιδρύθηκε το 1979 και σε αυτή συμμετείχαν ποδοσφαιριστές των οποίων οι ομάδες συμμετείχαν εκτός Φούτμπολ Λιγκ (Αγγλία). Σήμερα, οι ποδοσφαιριστές που επιλέγονται είναι σχεδόν όλοι επαγγελματίες από ομάδες τις Κόνφερενς Πρέμιερ.
Γρηγόρης Βαλλιανάτος
Πολιτική
Υπήρξε σύμβουλος του Γιώργου Παπανδρέου και το 2008 απομακρύνθηκε από τη θέση επειδή ανέφερε πως υπάρχει στην Ελλάδα «μακεδονική μειονότητα» και επειδή ανέφερε την ΠΓΔΜ με τη διακριτική ονομασία «Δημοκρατία της Μακεδονίας».
Εθνική Αγγλίας Γ (ποδόσφαιρο ανδρών)
Τα εντός έδρας παιχνίδια δίνονται σε διάφορα στάδια σε όλη τη χώρα. Η ομάδα αντιμετωπίζει σε φιλικά παιχνίδια αντίστοιχες ομάδες άλλων χωρών. Κάθε σεζόν συμμετέχει στο Four Nations Tournament μαζί με τη Σκωτία, Ουαλία και την Εθνική Γιβραλτάρ (ποδόσφαιρο ανδρών).
Γρηγόρης Βαλλιανάτος
Πολιτική
Εξελέγη πρόεδρος της συντονιστικής επιτροπής της Φιλελεύθερης Συμμαχίας για δύο θητείες (2011-2013, 2014-2015). Στις εκλογές του Μαΐου του 2012 η Φιλελεύθερη Συμμαχία συνεργάστηκε με τη Δράση, ενώ σε αυτές του Ιουνίου του 2012 αποφασίστηκε να δημιουργηθεί εκλογικός συνασπισμός τριών κομμάτων: Φιλελεύθερη Συμμαχία, Δράση και δημιουργία, ξανά!. Ενστάσεις για τη συμμετοχή του στις εκλογικές λίστες εξέφρασε ο Θάνος Τζήμερος, καθώς διαφώνησε με τις θέσεις του για το μεταναστευτικό και με τον τρόπο που χειρίζεται την ιδιότητά του ως ΛΟΑΤ ακτιβιστής. Τελικά, ο Βαλλιανάτος ήταν υποψήφιος στην τέταρτη θέση του ψηφοδελτίου της Α' Αθηνών.
Εθνική Αγγλίας Γ (ποδόσφαιρο ανδρών)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνική Αγγλίας (ποδόσφαιρο)
Γρηγόρης Βαλλιανάτος
Πολιτική
Το 2011 ήταν ένας εκ των ιδρυτών και πρώτος πρόεδρος του Κέντρου Φιλελεύθερων Μελετών-Μάρκος Δραγούμης.