cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τομ Πέτι
Απόψεις περί καλλιτεχνικών δικαιωμάτων
Ορισμένοι έχουν ισχυριστεί ότι το τραγούδι "Dani California" των Red Hot Chili Peppers, που κυκλοφόρησε τον Μάιο του 2006, έχει μεγάλες ομοιότητες με το "Mary Jane's Last Dance" του Πέτι. Ο ίδιος ανέφερε σχετικά στο περιοδικό Rolling Stone: "Πραγματικά αμφιβάλλω ότι υπάρχει οποιαδήποτε κακή πρόθεση εδώ. Πολλά ροκ εν ρολ τραγούδια μοιάζουν. Ρωτήστε τον Τσακ Μπέρι. Οι Strokes πήραν το 'American Girl' για το τραγούδι τους "Last Nite", και είδα μια συνέντευξή τους όπου το παραδέχτηκαν ανοιχτά. Αυτό μ’ έκανε να γελάσω. «Εντάξει, μπράβο σας», σκέφτηκα. ... Αν κάποιος έπαιρνε το τραγούδι μου νότα προς νότα και το έκλεβε κακοπροαίρετα, τότε μπορεί [να έκανα μήνυση]. Αλλά δεν πιστεύω και πολύ στις μηνύσεις. Νομίζω πως αυτή η χώρα έχει αρκετές αβάσιμες μηνύσεις όπως είναι· δεν χρειάζεται να προστεθούν και διαμάχες για τα ποπ τραγούδια."
Τον Ιανουάριο του 2015 έγινε γνωστό ότι ο Πέτι και ο Τζεφ Λιν θα εισέπρατταν δικαιώματα για το τραγούδι του Σαμ Σμιθ "Stay with Me" αφότου οι δημιουργοί του αναγνώρισαν ότι υπήρχαν ομοιότητες στο τραγούδι με το "I Won't Back Down". Ο Πέτι και ο Λιν που είχαν συνθέσει μαζί το τραγούδι έλαβαν ο καθένας 12,5% των δικαιωμάτων από το Stay with Me, και τα ονόματά τους προστέθηκαν στη βάση δεδομένων της ASCAP με τους δημιουργούς των τραγουδιών. Ο Πέτι διευκρίνισε ότι δεν πίστευε πως ο Σμιθ τον έκλεψε εσκεμμένα, λέγοντας συγκεκριμένα: «Η εμπειρία μου από τόσα χρόνια που γράφω τραγούδια μου έχει δείξει πως κάτι τέτοιο μπορεί να συμβεί. Τις περισσότερες φορές το εντοπίζεις πριν βγει από το στούντιο, αλλά σε αυτή την περίπτωση ξέφυγε. Οι εκπρόσωποι του Σαμ έδειξαν μεγάλη κατανόηση για τη θέση μας και φτάσαμε εύκολα σε συμφωνία».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδιστές
Κωπηλασία στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1904
Στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1904 διεξήχθησαν πέντε αγωνίσματα κωπηλασίας. Συνολικά, 44 αθλητές από δύο χώρες έλαβαν μέρος στους αγώνες που διεξήχθησαν στις 30 Ιουλίου στη λίμνη Κριβ Κερ.
Συμμετέχουσες χώρες
Οι δύο χώρες που συμμετείχαν είναι οι εξής (σε παρένθεση ο αριθμός των αθλητών):
Λαμπινού Μαγνησίας
Τοποθεσία
Η Λαμπινού απέχει μόλις 2 χλμ από το Καλαμάκι και 12 χλμ από την Τσαγκαραδα ενώ βρίσκεται πολύ κοντά στο Ξουρίχτι.
Ιστορία
Σύμφωνα με την παράδοση ένα κουρσάρικο πλοίο ταξιδεύοντας νύχτα συνάντησε θαλασσοταραχή. Ο καπετάνιος του πλοίου παρακάλεσε την Παναγία και τότε μια λάμψη (λαμπηδόνα) φώτισε τη παραλία όπου και προσάραξε με ασφάλεια .Έκτισε λοιπόν εκεί ένα εκκλησάκι που ονομάστηκε Λαμπηδόνα και  έτσι μάλλον  πήρε την ονομασία του το χωριό. Αργότερα γύρω στο 1796, κτίστηκε εκεί το μοναστήρι της Παναγίας Λαμπηδόνας ,το οποίο βρίσκεται λίγο πριν την  παραλία. ( Πολύ λίγα καί ανιστοριτα ).
Κωπηλασία στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1904
Απλό σκιφ
Οι κωπηλάτες έπρεπε να διανύσουν μία ευθεία απόσταση περίπου 1,2 χιλιομέτρου και στη συνέχεια να επιστρέψουν, καλύπτοντας έτσι μία συνολική απόσταση 2,4 χιλιομέτρων (1,5 μίλι).
Λαμπινού Μαγνησίας
Ιστορία
Η πραγματική ιστορία είναι η ακόλουθη.
Κωπηλασία στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1904
Απλό σκιφ
Έλαβαν μέρος τέσσερις κωπηλάτες (όλοι από τις Ηνωμένες Πολιτείες), όμως όχι οι δύο κορυφαίοι της εποχής: ο Τζέιμς Τεν Έικ από τις ΗΠΑ και ο Λούις Σκόουλς από τον Καναδά. Εν απουσία τους, το χρυσό μετάλλιο κατέκτησε ο Φρανκ Γκρικ, το ασημένιο ο Τζέιμς Τζούβεναλ και το χάλκινο ο Κόνστανς Τίτους.
Λαμπινού Μαγνησίας
Ιστορία
Το πλοίο ήταν τούρκικο καί μετέφερε πορσελάνινα ζωγραφιστα πιάτα, πιατάκια κλπ , από τό εκκλησάκι της Παναγίας της Λαμπιδωνας βλέπεις κάτω στην θάλασσα υπάρχει ένας ύφαλος σαν μικρό ξερονήσι , υπήρχε μεγάλη κακοκαιρία καί θαλασσοταραχή καί τό πλοίο πήγαινε να πέσει στην ξέρα , τότε ο Τούρκος καπετάνιος είπε σε δύο Έλληνες ναυτικούς τού πλοίου να προσευχηθούν στην πίστη τους , εκείνοι προσευχήθηκαν καί έγινε το θαύμα με την εμφάνιση τής Παναγίας στην ξέρα που έλαμψε όλος ο τόπος , εξ'ου και το όνομα Παναγία η Λαμπιδωνα. Κατόπιν τούτου ο Τούρκος είπε θα ρίξω μια κανονια και όπου πέσει η μπάλα τού κανονιού θα χτίσω εκκλησία προς τιμήν της Παναγίας. Η μπάλα καρφώθηκε σε μία ελιά όπου είναι και η Αγία Τράπεζα της εκκλησίας καί σώζεται μέχρι σήμερα. Είχε περίτεχνο ξύλινο τέμπλο πού εκλάπη καθώς και εκκλησιαστικά βιβλία του 1600, 1700 κλπ πού επίσης εκλάπησαν από Γερμανούς αρχαιοκάπηλους πού δεν βρέθηκαν ποτέ μέχρι σήμερα. Η είσοδος τής εκκλησίας στον τοίχο καί γύρω γύρω υπάρχουν κολλημένα πιατακια πορσελάνης από τό πλοίο τού τούρκου πού τά μετέφερε καί έχτισε την εκκλησία, επίσης λειτούργησε και ως μοναστήρι για κάποια χρόνια.
Κωπηλασία στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1904
Διπλό σκιφ
Ημερομηνία: 30 Ιουλίου 1904, 16:50 μ.μ.
Λαμπινού Μαγνησίας
Ιστορία
Βάιος Πέτρου
Κωπηλασία στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1904
Διπλό σκιφ
Οι κωπηλάτες έπρεπε να διανύσουν μία ευθεία απόσταση περίπου 1,2 χιλιομέτρου και στη συνέχεια να επιστρέψουν, καλύπτοντας έτσι μία συνολική απόσταση 2,4 χιλιομέτρων (1,5 μίλι). Έλαβαν μέρος συνολικά έξι κωπηλάτες (όλοι από τις Ηνωμένες Πολιτείες), χωρισμένοι σε τρία πληρώματα. Το χρυσό μετάλλιο κατέκτησαν οι Γουίλιαμ Βάρλεϊ και Τζον Μαλκάχι, το ασημένιο οι Τζέιμι ΜακΛάφλιν και Τζον Χόμπεν και το χάλκινο οι Τζόζεφ Ράβανακ και Τζον Γουέλς.
Λαμπινού Μαγνησίας
Παραλία
Η παραλία του χωριού είναι μια μικρή αμμουδιά με άγρια ομορφιά. Ουσιαστικά είναι ένας μικρός κόλπος περιτριγυρισμένος από δέντρα.
Κωπηλασία στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1904
Δίκωπος άνευ πηδαλιούχου
Ημερομηνία: 30 Ιουλίου 1904, 17:30 μ.μ.
Λαμπινού Μαγνησίας
Παραλία
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μαγνησίας Κατηγορία:Πήλιο Κατηγορία:Δήμος Νοτίου Πηλίου
Κωπηλασία στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1904
Δίκωπος άνευ πηδαλιούχου
Έλαβαν μέρος συνολικά έξι κωπηλάτες (όλοι από τις Ηνωμένες Πολιτείες), χωρισμένοι σε τρία πληρώματα. Το χρυσό μετάλλιο κατέκτησαν με άνεση οι Τζόζεφ Ράιαν και Ρόμπερτ Φάρναν, το ασημένιο οι Γουίλιαμ Βάρλεϊ και Τζον Μαλκάχι (νικητές στο διπλό σκιφ) και το χάλκινο οι Τζόζεφ Μπέργκερ και Τζον Τζόακιμ.
Τετράκωπος άνευ πηδαλιούχου
Ημερομηνία: 30 Ιουλίου 1904, 17:10 μ.μ.
Συμμετείχαν συνολικά δώδεκα κωπηλάτες, χωρισμένοι σε τρία πληρώματα (όλα από το Σαιντ Λούις). Σημαντική ήταν η απουσία του Γουίνιπεγκ Ρόουινγκ Κλαμπ από τον Καναδά που είχε κερδίσει τους εθνικούς τίτλους των Ηνωμένων Πολιτειών τη διετία 1901-02.
Το χρυσό μετάλλιο κατέκτησε το Σέντσουρι Μπόουτ Κλαμπ, το ασημένιο το Μάουντ Σίτι Ρόουινγκ Κλαμπ και το χάλκινο το Γουέστερν Ρόουινγκ Κλαμπ.
Οκτάκωπος
Ημερομηνία: 30 Ιουλίου 1904, 17:30 μ.μ.
Συμμετείχαν συνολικά 18 κωπηλάτες, χωρισμένοι σε δύο πληρώματα. Οι αθλητές του Βέσπερ Μπόουτ Κλαμπ από τη Φιλαδέλφεια των Ηνωμένων Πολιτειών υπερασπίστηκαν τον τίτλο που κατέκτησαν το 1900 και στέφθηκαν χρυσοί ολυμπιονίκες για δεύτερη διαδοχική διοργάνωση. Το ασημένιο μετάλλιο κατέληξε στους Τορόντο Άργκοναυτς από τον Καναδά, τη μοναδική συμμετοχή εκτός ΗΠΑ στο άθλημα της κωπηλασίας στους Αγώνες του Σαιντ Λούις.
Μυρτίσκη Ροδόπης
Η Μυρτίσκη είναι ορεινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης.
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Μυρτίσκη βρίσκεται στα σύνορα της Ελλάδας με τη Βουλγαρία σε απόσταση 54 χλμ. ΒΑ. από την Κομοτηνή και 47 χλμ. ΒΑ. από την Φιλλύρα (έδρα του δήμου). Είναι κτισμένη σε υψόμετρο 510 μέτρα στις πλαγιές της Ανατολικής Ροδόπης και η γύρω περιοχή αποτελεί τις πηγές του ποταμού Λίσσου. Γεωγραφικά ανήκει στην περιοχή Νυμφαία και πολιτισμικά, όπως όλα τα χωριά της περιοχής της Οργάνης, ανήκει στα Πομακοχώρια της Ροδόπης. Η ονομασία του χωριού στα πομάκικα είναι Μουσάοβο και φημίζεται, μαζί με τη Σμιγάδα, για τις πατάτες που καλλιεργούν οι κάτοικοί τους αλλά και τα λευκά φασόλια. Πολλοί κάτοικοί του πηγαίνουν στην Ολλανδία και στη Γερμανία για να εργαστούν.
Διοικητικά - Πληθυσμιακά
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση, το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Οργάνης. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» ανήκει στη δημοτική κοινότητα Οργάνης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Οργάνης του Δήμου Αρριανών και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 385 κατοίκους. Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:
Παραπομπές
Μυρτισκη Κατηγορία:Χωριά του νομού Ροδόπης Κατηγορία:Δήμος Αρριανών
Αγώνες της Γαλλοφωνίας
Λεπτομέρειες
Στους αγώνες μπορούν να συμμετέχουν αθλητές και καλλιτέχνες των μελών του διεθνούς οργανισμού "Francophonie", στον οποίο μετέχουν 55 κράτη, δύο συνδεδεμένα κράτη-μέλη και 13 κράτη παρατηρητές. Ο Καναδάς εκπροσωπείται από τρεις ομάδες: Κεμπέκ, Νιου Μπράνσγουικ (γαλ.: Nouveau-Brunswick, τη μόνη επισήμως δίγλωσση καναδική επαρχία) και μια ομάδα για όλη την υπόλοιπη χώρα. Το Βέλγιο στέλνει ομάδα από αθλητές των γαλλόφωνων περιοχών της χώρας, κυρίως της Βαλονίας.
Μέχρι τώρα έχουν γίνει πέντε διοργανώσεις και η συμμετοχή κυμαίνεται μεταξύ των 1.700 και 3.000 αθλητών και καλλιτεχνών. Το 2009 έχει προγραμματιστεί η έκτη διοργάνωση στη Βηρυτό του Λιβάνου.
Αγωνίσματα – Δραστηριότητες
Στους τελευταίους Αγώνες των Γαλλόφωνων, που έγιναν το 2005 στη Νιαμέι του Νίγηρα διεξήχθησαν αγωνίσματα και δραστηριότητες σε επτά σπορ και επτά καλές τέχνες
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικές διοργανώσεις Κατηγορία:Αθλητικές διοργανώσεις που διεξάγονται κάθε τέσσερα χρόνια
Στιβ Φόστερ
Παραπομπές
Φοστερ Στιβ
Ειρήνη Αϊνδιλή
Η Ειρήνη Αϊνδιλή (γεν. 11 Μαρτίου 1983 στην Εύβοια) είναι Ελληνίδα αθλήτρια της ρυθμικής γυμναστικής. Κέρδισε ένα χάλκινο μετάλλιο στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2000 στο Σίδνεϊ της Αυστραλίαςμε την ομαδα του ανσάμπλ.
Αθλητικές εγκαταστάσεις Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων 1904
thumb|250px|Άποψη του [[Φράνσις Φιλντ κατά τη διάρκεια των Αγώνων.]] thumb|250px|Το [[Φράνσις Τζιμνάσιουμ σήμερα]] thumb|250px|Η [[λίμνη Κριβ Κερ]] thumb|250px|Το [[Γκλεν Έκο Κάουντρι Κλαμπ σήμερα]]
Οι εγκαταστάσεις των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 1904 περιελάμβαναν πέντε χώρους που φιλοξένησαν τα αθλήματα των αγώνων αυτών στο Σαιντ Λούις. Το Φράνσις Φιλντ ήταν ο κύριος χώρος διεξαγωγής, μιας και φιλοξενήθηκαν εκεί τα 11 από τα 17 επίσημα αθλήματα των Αγώνων αλλά και αρκετά αθλήματα επίδειξης.
Ειρήνη Αϊνδιλή
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της ρυθμικής γυμναστικής
Αθλητικές εγκαταστάσεις Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων 1904
Το γκολφ φιλοξενήθηκε στο Γκλεν Έκο Κάουντρι Κλαμπ, το πρώτο γήπεδο γκολφ που κατασκευάστηκε ποτέ δυτικά του ποταμού Μισσισσιππή και ξεκίνησε τη λειτουργία του το 1901. Τρία αθλήματα (καταδύσεις, κολύμβηση και η υδατοσφαίριση ως ανεπίσημο) έλαβαν χώρα στην τεχνητή λίμνη που δημιουργήθηκε εντός του Φόρεστ Παρκ για τις ανάγκες των Αγώνων και της μεγάλης έκθεσης που διοργανώθηκε παράλληλα στην περιοχή. Στο Φράνσις Τζιμνάσιουμ φιλοξενήθηκαν η ξιφασκία και η πυγμαχία, ενώ η κωπηλάσία έλαβε χώρα στη λίμνη Κριβ Κερ.
Μετά την Ολυμπιάδα
Το Φράνσις Φιλντ και το Φράνσις Τζιμνάσιουμ χρησιμοποιούνται ακόμα ως αθλητικοί χώροι εντός του πανεπιστημίου της Ουάσινγκτον στο Σαιντ Λούις. Το 1985 προστέθηκε και πισίνα εντός του Φράνσις Τζιμνάσιουμ. Σε χρήση βρίσκεται και το Γκλεν Έκο Κάουντρι Κλαμπ, στο οποίο συνεχίζουν να διοργανώνονται αγώνες γκολφ. Γύρω από τη λίμνη Κριβ Κερ δημιουργήθηκε πάρκο, όπου διοργανώνονται κωπηλατικοί αγώνες έως και σήμερα. Το Φόρεστ Παρκ παραμένει ανοιχτό στο κοινό και προσελκύει περίπου 12 εκατομμύρια επισκέπτες ετησίως.
Σούλης Παππάς
Ο Σούλης Παππάς (γεν. Χαλκίδα, 18 Μαρτίου 1946 ) είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, που αγωνιζόταν ως μέσος και προπονητής ποδοσφαίρου. Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο στον Εύριπο Χαλκίδας, ενώ έπαιξε και στον Πανελευσινιακό (Β’ Εθνική). Συνολικά έλαβε μέρος σε 137 επίσημους αγώνες πρωταθλήματος στην Α΄ Εθνική κατηγορία, επιτυγχάνοντας 10 τέρματα. Έπαιξε κατά σειρά στον Α.Ο. Χαλκίδας (1968/69, 32 συμμετοχές – 4 γκολ), ΟΣΦΠ (1969/70 έως και 1972/73, 71 συμμετοχές – 4 γκολ) και Αιγάλεω Α.Ο. (1973/74 και 1974/75, 34 συμμετοχές – 2 γκολ). Αγωνίσθηκε, ακόμη, στην ομάδα της Καλλιθέας στη Β΄ Εθνική (1978-79). Με την Εθνική Ομάδα των Ανδρών αγωνίσθηκε 2 φορές και το ντεμπούτο του έγινε στις 18 Ιουνίου του 1971, εναντίον της Μάλτας (2-0). Μετά το πέρας της αγωνιστικής του σταδιοδρομίας εργάσθηκε ως προπονητής αρκετών ομάδων, μεταξύ των οποίων και το Αιγάλεω. Επίσης χρημάτισε ομοσπονδιακός τεχνικός στα κλιμάκια Παίδων – Νέων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αιγάλεω Α.Ο. Κατηγορία:Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου
Θεοδωράκης Δεληγιάννης
Ο Θοδωράκης Δεληγιάννης ή Παπαγιαννόπουλος (1774-20 Σεπτεμβρίου 1821) γεννήθηκε στα Λαγκάδια Αρκαδίας. Ήταν ο τέταρτος γιος του προεστού Ιωάννη Δεληγιάννη και της Σμυρνιάς Μαρίας Πετροπούλου. Πήρε την αρχηγία της οικογένειας μετά τον θάνατο του πατέρα του και ύστερα από παραίτηση από την αρχηγία των τριών γηραιότερων αδελφών του.
Βιογραφικά στοιχεία
Υπήρξε πολύ μορφωμένος και τουρκομαθής και έδωσε μεγάλο μέρος της περιουσίας του για τον αγώνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες μέλη της Φιλικής Εταιρείας Θεοδωρακης
Θεόδωρος Παλαιολόγος
Ο Θεόδωρος Παλαιολόγος (1560;-1636) ήταν Έλληνας μισθοφόρος.
Βίος
Ο Θεόδωρος Παλαιολόγος γεννήθηκε γύρω στα 1560. Προερχόταν από έναν από τους πολλούς Παλαιολόγους, οι οποίοι εγκαταστάθηκαν στο Πέζαρο της βόρειας Ιταλίας κατά τον 15ο και 16ο αιώνα. Ήταν ανιψιός δύο αρχόντων του Πέζαρο, του Λεωνίδα και του Σκιπιώνη Παλαιολόγου. Και οι τρεις τους καταδικάστηκαν για κάποια υποτιθέμενη δολοφονία. Ο Θεόδωρος εξορίστηκε από την Ιταλία και κατέφυγε στην Αγγλία. Εκεί βρήκε εργασία ως πληρωμένος δολοφόνος και στρατιώτης στην υπηρεσία του Κόμη του Λίνκολν. Μεταξύ 1609 και 1621 πολέμησε ως μισθοφόρος στην Ολλανδία και στη συνέχεια έζησε στο Πλήμουθ. Τελικά εγκαταστάθηκε στην έπαυλη Κλίφτον στο Λάντοφ της Κορνουάλης.
Ο τάφος του
Βρίσκεται στον ενοριακό ναό του Λάντολφ, κοντά στο Πλίμουθ της Κορνουάλης. Η ημερομηνία της ταφής του δεν είναι ίδια στις πηγές: ο κατάλογος του ναού του Έξετερ έχει την 20η Οκτωβρίου 1636 και η επιγραφή στο ναό του Λάντοφ την 21η Ιανουαρίου. Το 1795 ο τάφος ανοίχτηκε κατά λάθος και αποκαλύφθηκε ένα δρύινο φέρετρο με ένα σώμα πολύ ψηλού άνδρα με μακρυά γενειάδα.
Η οικογενεική του κατάσταση
Το 1600 νυμφεύθηκε την Μαρία, κόρη του Ουίλιαμ Μπωλς, από το Χάντλεϋ του Γιορκσάιρ. Το πρώτο του παιδί, ο Θεόδωρος, πέθανε βρέφος σε ηλικία δέκα εβδομάδων τον Σεπτέμβριο του 1601. Επίσης είχε αποκτήσει τρεις γιους και τρεις κόρες. Η μεγαλύτερη κόρη του, η Δωροθέα, παντρεύτηκε το 1656 τον Ουίλιαμ Άρουντελ του Κλύφτον από την Κορνουάλη. Στα γαμήλια κατάστιχα αναφέρεται ως Paleologus de stripe imperatorum. Επειδή ήταν τότε ηλικίας πενήντα ετών δεν φαίνεται να απέκτησε παιδί. Τάφηκε στο Λάντολφ στα 1681 και ο σύζυγός της στα 1684. Η Μαρία, η μικρότερη κόρη του Θεόδωρου, πιθανώς δεν παντρεύτηκε ποτέ, πέθανε το 1674 και η τρίτη κόρη πέθανε πιο νέα. Από τους τρεις γιους του, ο Ιωάνννης-Θεόδωρος Παλαιολόγος γεννήθηκε το 1611 και τριάντα χρόνια μετά βρέθηκε στα νησιά Μπαρμπάντος. Ο μικρός Θεόδωρος γεννήθηκε το 1609 και έγινε λοχαγός του Αγγλικού στρατού. Πέθανε το 1644 και τάφηκε στο Αββαείο του Ουέστμίνστερ, όχι λόγω της αυτοκρατορικής καταγωγής του, αλλά επειδή πολέμησε με την πλευρά του Κοινοβουλίου κατά των Βασιλικών στον Εμφύλιο πόλεμο. Ο Φερδινάνδος Παλαιολόγος γεννημένος περί το 1615 έγινε κι αυτός στρατιώτης, αλλά μετανάστευσε στα Μπαρμπάντος πριν την έναρξη του Εμφυλίου πολέμου. Αυτός με τον αδελφό του Ιωάννη πήγαν εκεί για να βρουν συγγενείς της μητέρας τους Μαρίας Μπωλς.
Πηγές
Θεοδωρος Παλαιολογος
Κωνσταντάκης Δεληγιάννης
Ο Κωνσταντάκης Δεληγιάννης (Λαγκάδια Αρκαδίας, 1786 - Καλαμάτα, 1853) υπήρξε Έλληνας πολιτικός και μέλος της Φιλικής Εταίριας.
Βιογραφικά στοιχεία
Προεπαναστατικά έγινε μέλος της Φιλικής Εταιρίας, αλλά δεν πήρε μέρος στις μάχες. Το 1823, διορίστηκε έπαρχος Μυστρά και ύστερα κατέλαβε διάφορες πολιτικές θέσεις. Με το τέλος της Επανάστασης εγκαταστάθηκε στην Καλαμάτα συνεχίζοντας το πολιτικό του έργο. Κατά το πρώτο έτος του αγώνα εμπόδισε πολλούς κατοίκους από τη Γορτυνία που είχαν πρόθεση να παραδοθούν στους Τούρκους, προλαβαίνοντας γενικευμένη παράδοση.Κατέλαβε διάφορες επίσημες θέσεις στο ελεύθερο ελληνικό κράτος. Προς το τέλος έζησε στη Γορτυνία περιορισμένος σε ολίγα στα οποία "αι πολιτικαί περιστάσεις τον έφερον".Πέθανε το 1852 και νεκρολογία του βρίσκουμε στο φ.43/03-10-1852 της εφημερίδας "Βελτίωσις".
Παραπομπές
Κωνσταντακης Κατηγορία:Έλληνες μέλη της Φιλικής Εταιρείας Κατηγορία:Έπαρχοι Μυστρά
Νίκι Μπλόνσκυ
Έχει στην κατοχή της πολλές βραβεύσεις και ένα Golden Globe.
Βιογραφικά στοιχεία
Είναι γεννημένη στις 9 Νοεμβρίου 1988 στο Great Neck της Νέας Υόρκης.
Βραβεύσεις
Έχει ένα golden globe όπως επίσης αλλα 8 βραβεία και 14 υποψηφιότητες για βραβείο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί
Πελάγρα
Υπάρχουν δύο κύριοι τύποι πελλάγρας, πρωτογενής και δευτερογενής. Η πρωτογενής πελλάγρα οφείλεται σε δίαιτα που δεν περιέχει αρκετή νιασίνη και τρυπτοφάνη. Η δευτερογενής πελλάγρα οφείλεται στην κακή ικανότητα χρήσης της νιασίνης στη διατροφή. Αυτό μπορεί να συμβεί ως αποτέλεσμα του αλκοολισμού, μακροχρόνιας διάρροιας, του συνδρόμου καρκινοειδών, της νόσου Hartnup και ορισμένων φαρμάκων όπως η ισονιαζίδη. Η διάγνωση βασίζεται συνήθως σε συμπτώματα και μπορεί να υποβοηθηθεί από τον έλεγχο ούρων.
Η θεραπεία γίνεται είτε με συμπλήρωμα νιασίνης είτε νικοτιναμίδης. Οι βελτιώσεις ξεκινούν συνήθως μέσα σε μερικές ημέρες. Συνιστάται επίσης γενικές βελτιώσεις στη διατροφή. Η μείωση της έκθεσης στον ήλιο μέσω αντηλιακού και κατάλληλου ρουχισμού είναι σημαντική ενώ το δέρμα θεραπεύεται. Χωρίς θεραπεία μπορεί να συμβεί θάνατος. Η ασθένεια εμφανίζεται συχνότερα στον αναπτυσσόμενο κόσμο, συγκεκριμένα στην υποσαχάρια Αφρική.
Σημεία και συμπτώματα
μικρογραφία| Αυτό το παιδί έχει το δερματικό εξάνθημα που σχετίζεται με την πέλλαγρα μικρογραφία| Άνδρας με πελλάγρα με τυπικές δερματικές βλάβες Τα κλασικά συμπτώματα της πέλλαγρας είναι η διάρροια, η δερματίτιδα, η άνοια και ο θάνατος. Μια πιο ολοκληρωμένη λίστα συμπτωμάτων περιλαμβάνει:
Ο Τζ. Φρόστιγκ και ο Τομ Σπάις- σύμφωνα με τους Cleary and Cleary περιέγραψαν πιο συγκεκριμένα ψυχολογικά συμπτώματα της πέλλαγρας ως:
Ανεξάρτητα από τα κλινικά συμπτώματα, το επίπεδο στο αίμα των τρυπτοφάνων ή των μεταβολιτών των ούρων όπως η αναλογία 2-πυριδόνης / Ν-μεθυλνινναμίδης <2 ή η αναλογία NAD / NADP στα ερυθρά αιμοσφαίρια μπορεί να διαγνώσει τη πελλάγρα. Η διάγνωση επιβεβαιώνεται από ταχείες βελτιώσεις στα συμπτώματα μετά από δόσεις νιασίνης (250–500 mg / ημέρα) ή εμπλουτισμένη με νιασίνη τροφή.
Παθοφυσιολογία
Η πελλάγρα μπορεί να αναπτυχθεί σύμφωνα με διάφορους μηχανισμούς, κλασικά ως αποτέλεσμα της ανεπάρκειας νιασίνης (βιταμίνη Β3), η οποία έχει ως αποτέλεσμα τη μείωση του νικοτιναμίδιο του δινουκλεοτιδίου αδενίνης (NAD). Δεδομένου ότι το NAD και η φωσφορυλιωμένη μορφή του NADP είναι συμπαράγοντες που απαιτούνται σε πολλές διαδικασίες του σώματος, η παθολογική επίδραση της πελλάγρας είναι ευρεία και οδηγεί σε θάνατο εάν δεν αντιμετωπιστεί.
Ο πρώτος μηχανισμός είναι απλή διατροφική έλλειψη νιασίνης. Δεύτερον, μπορεί να προκύψει από την ανεπάρκεια τρυπτοφάνης, ένα βασικό αμινοξύ που βρίσκεται στο κρέας, τα πουλερικά, τα ψάρια, τα αυγά και τα φιστίκια που χρησιμοποιεί το σώμα για να παράγει νιασίνη. Τρίτον, μπορεί να προκληθεί από περίσσεια λευκίνης, καθώς αναστέλλει την κινολινική φωσφοριβοζυλ τρανσφεράση (QPRT) και αναστέλλει το σχηματισμό νιασίνης ή νικοτινικού οξέος σε μονο νουκλεοτίδιο νικοτιναμιδίου (NMN) προκαλώντας συμπτώματα όπως της πελλάγρας.
Ορισμένες καταστάσεις μπορούν να αποτρέψουν την απορρόφηση της διατροφικής νιασίνης ή της τρυπτοφάνης και να οδηγήσουν σε πελλάγρα. Η φλεγμονή της νήστιδας ή του ειλεού μπορεί να αποτρέψει την απορρόφηση των θρεπτικών ουσιών, οδηγώντας σε πελλάγρα και αυτό με τη σειρά του μπορεί να προκληθεί από τη νόσο του Crohn. Η γαστρεντεροστομία μπορεί επίσης να προκαλέσει πελλάγρα. Ο χρόνιος αλκοολισμός μπορεί επίσης να προκαλέσει κακή απορρόφηση που συνδυάζεται με μια δίαιτα ήδη χαμηλή σε νιασίνη και τρυπτοφάνη με αποτέλεσμα πελλάγρα. Η νόσος Hartnup είναι γενετική διαταραχή που μειώνει την απορρόφηση τρυπτοφάνης, οδηγώντας σε πελλάγρα.
Αρκετά θεραπευτικά φάρμακα μπορούν να προκαλέσουν πελλάγρα. Αυτά περιλαμβάνουν τα αντιβιοτικά ισονιαζίδη, η οποία μειώνει τη διαθέσιμη Β 6 συνδεόμενη με αυτήν και καθιστώντας την ανενεργό, έτσι δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε σύνθεση με νιασίνη, και χλωραμφενικόλη, τον αντικαρκινικό παράγοντα φθοροουρακίλη και την ανοσοκατασταλτική μερκαπτοπουρίνη.
Θεραπεία
Εάν δεν αντιμετωπιστεί, η πελλάγρα μπορεί να σκοτώσει μέσα σε τέσσερα ή πέντε χρόνια. Η θεραπεία γίνεται με νικοτιναμίδη, η οποία έχει την ίδια λειτουργία βιταμινών με τη νιασίνη και παρόμοια χημική δομή, αλλά έχει χαμηλότερη τοξικότητα. Η συχνότητα και η ποσότητα της νικοτιναμίδης που χορηγείται εξαρτάται από τον βαθμό στον οποίο έχει προχωρήσει η κατάσταση.
Επιδημιολογία
Η πελλάγρα μπορεί να είναι κοινή σε άτομα που λαμβάνουν το μεγαλύτερο μέρος της διατροφικής του ενέργειας από καλαμπόκι, κυρίως στην αγροτική Νότια Αμερική, όπου ο αραβόσιτος είναι βασική τροφή. Εάν ο αραβόσιτος δεν είναι ειδικά επεξεργασμένος, είναι κακή πηγή τρυπτοφάνης, καθώς και νιασίνης. Η επεξεργασία του αραβοσίτου γνωστή ως νισταμαλισμός διορθώνει την ανεπάρκεια νιασίνης και είναι μια συνήθης πρακτική σε καλλιέργειες ιθαγενών της Αμερικής που καλλιεργούν καλαμπόκι. Μετά τον κύκλο καλαμποκιού, τα συμπτώματα εμφανίζονται συνήθως κατά την άνοιξη, αυξάνονται το καλοκαίρι λόγω μεγαλύτερης έκθεσης στον ήλιο και επιστρέφουν την επόμενη άνοιξη. Πράγματι, η πελλάγρα ήταν κάποτε ενδημική στις φτωχότερες πολιτείες του Νότου των ΗΠΑ, όπως το Μισισιπή και η Αλαμπάμα, όπου η κυκλική εμφάνισή της την άνοιξη μετά από χειμωνιάτικες δίαιτες με έντονο κρέας οδήγησε στο να είναι γνωστή ως «ανοιξιάτικη ασθένεια» (ιδιαίτερα όταν εμφανίστηκε μεταξύ πιο ευάλωτα παιδιά), καθώς και μεταξύ των κατοίκων φυλακών και ορφανοτροφείων, όπως μελετήθηκε από τον Δρ Τζόζεφ Γκόλντμπεργκερ.
Η πελλάγρα είναι συχνή στην Αφρική, την Ινδονησία και την Κίνα. Σε εύπορες κοινωνίες, η πλειονότητα των ασθενών με κλινική πελλάγρα είναι φτωχοί, άστεγοι, εξαρτώμενοι από το αλκοόλ ή ψυχιατρικοί ασθενείς που αρνούνται το φαγητό. Η πελλάγρα ήταν κοινή στους κρατούμενους των σοβιετικών στρατοπέδων εργασίας (Γκουλάγκ). Επιπλέον, η πελλάγρα, ως ασθένεια ανεπάρκειας μικροθρεπτικών συστατικών, επηρεάζει συχνά πληθυσμούς προσφύγων και άλλων εκτοπισμένων λόγω των μοναδικών, μακροχρόνιων συνθηκών κατοικίας τους και της εξάρτησής τους από την επισιτιστική βοήθεια. Οι πρόσφυγες βασίζονται συνήθως σε περιορισμένες πηγές νιασίνης που τους παρέχονται, όπως οι αραχίδες. Η αστάθεια στο θρεπτικό περιεχόμενο και η διανομή της επισιτιστικής βοήθειας μπορεί να είναι η αιτία της πελάγρας σε εκτοπισμένους πληθυσμούς. Στη δεκαετία του 2000, σημειώθηκαν κρούσματα σε χώρες όπως η Αγκόλα, η Ζιμπάμπουε και το Νεπάλ. Στην Αγκόλα συγκεκριμένα, πρόσφατες αναφορές δείχνουν παρόμοια επίπτωση της πελλάγρας από το 2002 με κλινική πελλάγρα σε 0,3% των γυναικών και 0,2% των παιδιών και ανεπάρκεια νιασίνης στο 29,4% των γυναικών και 6% των παιδιών που σχετίζονται με την υψηλή κατανάλωση καλαμποκιού χωρίς θεραπεία.
Σε άλλες χώρες όπως η Ολλανδία και η Δανία, ακόμη και με επαρκή πρόσληψη νιασίνης, έχουν αναφερθεί περιστατικά. Στην περίπτωση αυτή η ανεπάρκεια μπορεί να συμβεί όχι μόνο λόγω της φτώχειας ή υποσιτισμού αλλά δευτερογενώς προς τον αλκοολισμό, αλληλεπίδραση φαρμάκων (ψυχοτρόπα, κυτταροστατικά, φυματιοστατικά ή αναλγητικά), HIV, βιταμίνη Β 2 και Β 6 ανεπάρκεια, ή δυσαπορρόφηση σύνδρομα όπως ασθένεια Hartnup και καρκινοειδή.
Ιστορία
Οι γηγενείς καλλιεργητές του Νέου Κόσμου που εξημερώσαν για πρώτη φορά καλαμπόκι ( αραβόσιτος ) το ετοίμασαν με νισταμαλισμό, στην οποία ο σπόρος επεξεργάζεται με ένα διάλυμα αλκαλίων όπως ο ασβέστης. Ο νισταμαλισμός καθιστά τη νιασίνη διαθέσιμη διατροφικά και αποτρέπει την πελάγρα. Όταν ο αραβόσιτος καλλιεργήθηκε σε όλο τον κόσμο και καταναλώθηκε ως βασικό στοιχείο χωρίς νικομαλοποίηση, η πελάγρα έγινε κοινή.
Ο Γκόλντμπεργκερ πειραματίστηκε σε 11 κρατούμενους (ένας απορύθηκε λόγω προστατίτιδας ). Πριν από το πείραμα, οι κρατούμενοι έτρωγαν το φαγητό της φυλακής που δινόταν σε όλους τους κρατούμενους στο Rankin Prison Farm στο Μισισιπή. Ο Γκόλντμπεργκερ άρχισε να τους ταΐζει μια περιορισμένη διατροφή από πλιγούρι, σιρόπι, μανιτάρια, μπισκότα, λάχανο, γλυκοπατάτες, ρύζι και καφέ με ζάχαρη (χωρίς γάλα). Υγιείς λευκοί άνδρες εθελοντές επιλέχθηκαν επειδή οι τυπικές δερματικές βλάβες ήταν ευκολότερες να εντοπιστούν σε Καυκάσιους και αυτός ο πληθυσμός θεωρήθηκε ότι είναι οι λιγότερο ευάλωτοι στην ασθένεια, και έτσι παρέχει την ισχυρότερη απόδειξη ότι η ασθένεια προκλήθηκε από διατροφική ανεπάρκεια. Τα άτομα εμφάνισαν ήπια, αλλά τυπικά γνωστικά και γαστρεντερικά συμπτώματα και εντός πέντε μηνών υπό αυτήν τη δίαιτα με βάση τα δημητριακά, 6 από τα 11 άτομα εμφάνισαν τις δερματικές βλάβες που είναι απαραίτητες για την οριστική διάγνωση της πελλάγρας. Οι βλάβες εμφανίστηκαν πρώτα στο όσχεο. Ο Γκόλντμπεργκερ δεν είχε την ευκαιρία να αντιστρέψει πειραματικά τις επιπτώσεις της πελλάγας που προκαλείται από τη διατροφή, καθώς οι κρατούμενοι απελευθερώθηκαν λίγο μετά την επιβεβαίωση των διαγνώσεων της πελλάγρας. Τη δεκαετία του 1920 συνέδεσε την πελλάγρα με τις δίαιτες αγροτικών περιοχών με βάση το καλαμπόκι και όχι τη μόλυνση, όπως προτείνει η σύγχρονη ιατρική γνώμη. Ο Γκόλντμπεργκερ πίστευε ότι η βασική αιτία της πελλάγρας στους αγρότες του Νότου ήταν η περιορισμένη διατροφή που προέκυψε από τη φτώχεια και ότι η κοινωνική και αγροτική μεταρρύθμιση θα θεραπεύσει την επιδημία της πελάγρας. Οι μεταρρυθμιστικές του προσπάθειες δεν πραγματοποιήθηκαν, αλλά η διαφοροποίηση των καλλιεργειών στις νότιες Ηνωμένες Πολιτείες και η συνοδευτική βελτίωση της διατροφής, μείωσαν δραματικά τον κίνδυνο πελλάγρας. Ο Γκόλντμπεργκερ θεωρείται πλέον «αδιαμφισβήτητος ήρωας της αμερικανικής κλινικής επιδημιολογίας». Αν και διαπίστωσε ότι ένα ελλείπον θρεπτικό στοιχείο ήταν υπεύθυνο για την πελλάγρα, δεν ανακάλυψε τη συγκεκριμένη υπεύθυνη βιταμίνη.
Ετυμολογία
Η λέξη πελλάγρα είναι πιθανώς ένας επιστημονικός όρος που βασίζεται σε λατινικά pellis, που σημαίνει δέρμα και το ελληνικό επίθημα -άγρα, που καταλαμβάνεται όπως στην ποδάγρα.
Ο Casimir Funk, ο οποίος βοήθησε στην αποσαφήνιση του ρόλου της θειαμίνης στην αιτιολογία του beriberi, ήταν πρώιμος ερευνητής του προβλήματος της πελλάγρας. Ο Φουνκ πρότεινε ότι μια αλλαγή στη μέθοδο άλεσης του καλαμποκιού ήταν υπεύθυνη για το ξέσπασμα της πελλάγρας αλλά δεν δόθηκε προσοχή στο άρθρο του σχετικά με αυτό το θέμα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βιταμίνες Κατηγορία:Διατροφικές παθήσεις
Δημητράκης Δεληγιάννης
Ο Δημητράκης Δεληγιάννης (Λαγκάδια, 1783 - Λαγκάδια, 1848) ήταν αγωνιστής της επανάστασης του 1821 από την Αρκαδία.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1783 στα Λαγκάδια Αρκαδίας και ήταν γιος του σημαντικού προεστού Ιωάννη Δεληγιάννη που σκοτώθηκε προεπαναστατικά από τις οθωμανικές αρχές με σουλτανικό φιρμάνι. Υπήρξε μέλος της Φιλικής Εταιρείας και με την έναρξη της ελληνικής επανάστασης, συμμετείχε ενεργά μαζί με τα υπόλοιπα αδέλφια του. Προχώρησε στη γενική σφαγή των Οθωμανών κατοίκων των Λαγκαδίων που είχαν αφοπλιστεί λίγο καιρό νωρίτερα από τις δυνάμεις του αδελφού του Κανέλλου και συμμετείχε στην εκστρατεία που οδήγησε στην εκπόρθηση του ισχυρού οθωμανικού προπυργίου του Λάλα. Έπειτα, έλαβε μέρος στην καθοριστική για τον αποκλεισμό της Τριπολιτσάς, μάχη της Γράνας και λίγες ημέρες αργότερα προχώρησε με 500 άνδρες στην κατάληψη του χωριού Μαντζάγρα, πλησίον της Τριπολιτσάς. Κατά την άλωση της πόλης, εισήλθε σε αυτή από τον προμαχώνα του Σεραγιού. Έπειτα, κατευθύνθηκε προς την Πάτρα όπου συμμετείχε στην πολιορκία της πόλης. Κατά το 1822 συμμετείχε στην προσπάθεια απόκρουσης της εκστρατείας του Δράμαλη πολεμώντας μεταξύ άλλων στο Αγιονόρι. Για τη συμβολή του, ανήλθε στις 22 Ιανουαρίου του 1823 στο βαθμό του αντιστρατήγου. Κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου, τάχτηκε κατά της κυβέρνησης Κουντουριώτη. Μετά την ήττα της πλευράς που υποστήριξε, παραδόθηκε μαζί με τους υπόλοιπους αδελφούς του στις αρχές Φεβρουαρίου του 1825 στο Ναύπλιο και φυλακίστηκε στην Ύδρα.
Αργότερα, αποφυλακίστηκε και συμμετείχε στις επιχειρήσεις κατά του αιγυπτιακού στρατού του Ιμπραήμ πασά. Το 1825 πολέμησε επικεφαλής στρατιωτών στην αποτυχημένη για τις ελληνικές δυνάμεις μάχη της Τραμπάλας και τον Ιούλιο πραγματοποίησε διάφορες ενέδρες κατά των εχθρικών δυνάμεων στα Δερβένια Λεονταρίου. Πολέμησε στην Πιάνα και στις αρχές του 1826 σε νικηφόρα μάχη κοντά στα χωριά Ζευγολατιό και Αγιάννης.
Απέκτησε με την γυναίκα του, Σταθούλα, έναν γιο, τον Ιωάννη που είχε πολιτευθεί και έγινε υπουργός το 1874. Προήχθη στο βαθμό του αρχιστράτηγου και μετά την απελευθέρωση εγκαταστάθηκε στα Λαγκάδια όπου και πέθανε το 1848.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821 Δημητρακης
Γουλιέλμος Α΄ της Σικελίας
Ο Γουλιέλμος Α΄ της Σικελίας ή Γουλιέλμος ο Κακός (Guglielmo I di Sicilia, 1120 - 7 Μαΐου 1166) μέλος του Οίκου των Ωτβίλ ήταν Δούκας της Απουλίας και της Καλαβρίας (1148 - 1154), Βασιλιάς της Σικελίας (1154 - 1166) και Πρίγκιπας του Τάραντα (1138 - 1144). Ο Γουλιέλμος Α΄ ήταν τέταρτος γιος του Ρογήρου Β΄ της Σικελίας και της Ελβίρας Χιμένες νόθης κόρης του Αλφόνσου ΣΤ΄ της Καστίλης και Λεόν. Το προσωνύμιο "Κακός" δεν του άξιζε και του αποδόθηκε από τον ιστορικό Ούγο Φαλκάντους, εκφράζει την προκατάληψη εναντίον του από τους ευγενείς και κρατικούς λειτουργούς. Ο παππούς του Γουλιέλμου Α΄ ήταν ο Ρογήρος Α΄ της Σικελίας και ο προπάππους του ο Ταγκρέδος του Ωτβίλ.
Ο Γουλιέλμος Α΄ δεν είχε στόχο να κυβερνήσει επειδή είχε τρεις μεγαλύτερους αδελφούς αλλά απεβίωσαν και οι τρεις πρόωρα πριν από τον πατέρα τους, ο Ρογήρος Γ΄ της Απουλίας το 1148, ο Ταγκρέδος του Μπάρι το 1138 και ο Αλφόνσος της Κάπουα το 1144. Ο Γουλιέλμος Α΄ διαδέχθηκε τον μεγαλύτερο αδελφό του Ρογήρο Γ΄ στο Δουκάτο της Απουλίας και της Καλαβρίας που πέθανε πρόωρα χωρίς νόμιμα τέκνα (1148) και τον πατέρα του στο Βασίλειο της Σικελίας (1154) χωρίς να είναι έτοιμος να κυβερνήσει. Όταν ανέβηκε στον θρόνο της Σικελίας παρέδωσε το Δουκάτο της Απουλίας και της Καλαβρίας στον μεγαλύτερο ανήλικο γιο του Ρογήρο Δ΄.
Συνθήκη του Μπενεβέντο
Με την άνοδο του στον θρόνο ο Γουλιέλμος Α΄ συνέχισε την πολιτική που είχε ξεκινήσει ο πατέρας του τα τελευταία χρόνια, μονάχα ο Τόμας Μπρούν έπεσε από τη θέση του Καγκελάριου και αντικαταστάθηκε από τον Μάιο του Μπάρι. Ο Μάιο, ένας άνθρωπος χαμηλής καταγωγής είχε την απόλυτη εξουσία στο βασίλειο, συνέχισε την πολιτική του Ρογήρου Β΄, κράτησε μακριά από τη διοίκηση τους ευγενείς και περιόρισε τα προνόμια των πόλεων. Οι βαρόνοι προχώρησαν σε εξέγερση με την υποκίνηση του πάπα Αδριανού Δ΄ που δεν είχε αναγνωρίσει ακόμα τον Γουλιέλμο Α΄, την εξέγερση υποκίνησαν επίσης ο Μανουήλ Α΄ Κομνηνός και ο Φρειδερίκος Α΄ Βαρβαρόσσα.
Τα στρατεύματα από τη Βυζαντινή αυτοκρατορία επιτέθηκαν στη νότια Ιταλία στα τέλη του 1155 και κατέλαβαν το Μπάρι, το Τράνι, το Τζιοβινάτζο, την Άντρια, τον Τάραντα και ξεκίνησε την πολιορκία του Μπρίντιζι. Το επόμενο έτος ο Γουλιέλμος Α' αποβιβάσθηκε με το στρατό του στην Απουλία, κατέστρεψε τα τέσσερα πλοία του Ρωμαϊκού στόλου στο Μπρίντιζι και ανακατέλαβε το Μπάρι. Ο Γουλιέλμος Α΄ στο Μπενεβέντο υπέγραψε με τον πάπα Αδριανό Δ΄ τη "Συνθήκη του Μπενεβέντο" (18 Ιουνίου 1856) με την οποία συγχωρούσε τους στασιαστές και αναγνωριζόταν ως βασιλιάς της Σικελίας. Το 1157 έστειλε 164 πλοία με 10.000 άνδρες που λεηλάτησαν την Εύβοια και τον Αλμυρό, το επόμενο έτος έκλεισε ειρήνη με τους Ρωμαίους.
Απώλεια της Αφρικής
Οι διπλωματικές αυτές επιτυχίες μάλλον οφειλόταν στο Μάιο, από την άλλη όμως χάθηκαν οι κτήσεις στην Αφρική από τους Αλμοάδες, πιθανότατα ο ίδιος τις εγκατέλειψε σκόπιμα χάρη στους κινδύνους που είχε συναντήσει από τον βορά. Η πόλης Σφαξ επαναστάτησε και σύντομα η εξέγερση εξαπλώθηκε σε ολόκληρη την Τυνησία αλλά ο Γουλιέλμος Α΄ δεν έκανε τίποτα για να την καταστείλει. Το 1159 ο Βέρβερος ναύαρχος του που βαπτίστηκε Πέτρος επέδραμε με 160 πλοία εναντίον των Σαρακηνών των Βαλεαρίδων. Στη συνέχεια έστειλε στόλο με τον Πέτρο να υπερασπιστεί την Αλ-Μαχντίγια μια πόλη ανάμεσα στην Τύνιδα και τη Σφάξ που την πολιορκούσαν οι εξεγερμένοι. Έπειτα από εμπλοκή σε μάχη ο Πέτρος επέστρεψε στη Σικελία και η Αλ-Μαχντίγια παραδόθηκε στους Μουσουλμάνους τον Ιανουάριο του 1160, έτος που σηματοδοτεί το τέλος της κυριαρχίας στην περιοχή της Τύνιδας και της "Αφρικάνικης αυτοκρατορίας".
Εξεγέρσεις
Η πολιτική του Μάιο οδήγησε σε μια γενική εξέγερση των ευγενών, τον Νοέμβριο του 1160 ο Μάιο δολοφονήθηκε από τον Ματθαίο Μπονέλο, ηγέτη των Σικελών βαρόνων. Οι ευγενείς είχαν απώτερο σκοπό την αντικατάσταση του Γουλιέλμου Α΄ από τον πρωτότοκο υιό του Ρογήρο Δ΄, δούκα της Απούλιας που θα ήταν λιγότερο δυνατός. Μετά τη δολοφονία του Μάιο ο Σίμων του Τάραντα νόθος υιός του Ρογήρου Β΄ και ο Τανκρέδος της Σικελίας νόθος υιός του Ρογήρου Γ΄ της Απουλίας, πρωτότοκου υιού του Ρογήρου Β΄ επιτέθηκαν και λεηλάτησαν τα ανάκτορα. Ο βασιλιάς συνελήφθη με ολόκληρη την οικογένειας του και η ζωή του σώθηκε χάρη στην επέμβαση του Ριχάρδου της Μάνδρας, ο Ρογήρος έκανε περιοδεία στους δρόμους και ανακοίνωσε ότι θα γίνει η στέψη του στον Καθεδρικό ναό σε τρεις μέρες. Ο βασιλιάς έμεινε για λίγο καιρό στα χέρια των συνωμοτών αλλά ο λαός και ο στρατός αντιδρώντας συνέτριψαν τους επαναστάτες, πολιόρκησαν τα ανάκτορα και ελευθέρωσαν τον βασιλιά. Στην επιχείρηση σκοτώθηκε και ο αντάρτης γιος του Ρογήρος με ένα βέλος στα μάτια, σύμφωνα με κάποιον ιστορικό ο ίδιος ο Γουλιέλμος Α΄ "σκότωσε τον γιο του για την απιστία του".
Θάνατος
Ο Γουλιέλμος Α΄ ελεύθερος από επαναστάσεις μπόρεσε να ασχοληθεί τα τελευταία χρόνια της ζωής του με τη διακυβέρνηση του βασιλείου του, εμπιστεύθηκε τη διακυβέρνηση σε άνδρες από τη σχολή του Μάιο όπως ο Ματθαίος του Έτζελο, ο Σιλβέστερ του Μαρσίκο και τον Πάλμερ των Συρακουσών. Έγινε ένθερμος υποστηρικτής του πάπα εναντίον του αυτοκράτορα της Γερμανίας και ο νεοεκλεγείς Πάπας Αλέξανδρος Γ΄ εγκαταστάθηκε τον Νοέμβριο του 1165 στο Ανάκτορο του Λατερανού με Νορμανδική φρουρά. Ο Γουλιέλμος Α΄ απεβίωσε την επόμενη χρονιά (7 Μαΐου 1166), αφήνοντας ως διάδοχό τον νεαρό γιο του, Γουλιέλμο Β΄, και τάφηκε στον Καθεδρικό Ναό του Παλέρμο. Όταν ολοκληρώθηκε ο Καθεδρικός ναός του Μονρεάλε ο γιος του Γουλιέλμος Β΄ μετέφερε εκεί τη σορό του.
Οικογένεια
Ο Βοκάκιος γράφει πως όταν γεννήθηκε η πριγκίπισσα Κωνσταντία του Ωτβίλ, ένας μοναχός από την Καλαβρία, ο Ιωακείμ, έκανε την πρόβλεψη ότι "ο γάμος της κόρης του θα καταστρέψει τη Σικελία". Ο Γουλιέλμος Α΄ πίστεψε την προφητεία και ανάγκασε την Κωνσταντία να αποσυρθεί ως μοναχή για να αποφύγει τον γάμο και συνεπώς την καταστροφή. Η πληροφορία του Βοκάκιου έρχεται σε αντίθεση με τις ιστορικές πηγές, που καταγράφουν την Κωνσταντία σαν μικρότερη, ετεροθαλή αδελφή του Γουλιέλμου Α΄ και όχι σαν κόρη του. Ο Τζιοβάννι Βιλλάνι γράφει ότι ύστερα από την πληροφορία αυτή, ο Γουλιέλμος Α΄ ήθελε να θανατώσει την Κωνσταντία, αλλά ο νόθος εξάδελφος του Ταγκρέδος της Σικελίας τον έπεισε να την κλείσει μονάχα σε μοναστήρι.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Ωτβίλ Κατηγορία:Βασιλείς της Σικελίας Κατηγορία:Δούκες της Απουλίας Κατηγορία:Δούκες της Καλαβρίας Κατηγορία:Δούκες της Νάπολης Κατηγορία:Πρίγκιπες της Κάπουα
Θάνατοι τον Οκτώβριο του 2008
Παρακάτω παρατίθενται θάνατοι σημαντικών προσώπων που συνέβησαν το μήνα Οκτώβριο του 2008, συνοδευόμενοι από τις πηγές που τους μετέδωσαν.
31 Οκτωβρίου
10
Τζίνο Λουτσέττι
Ο Τζίνο Λουτσέττι (Gino Lucetti, 31 Αυγούστου 1900 – 17 Σεπτεμβρίου 1943) ήταν Ιταλός αναρχικός επαναστάτης και αντιφασίστας, που αποπειράθηκε να δολοφονήσει τον Μπενίτο Μουσολίνι το 1926.
Ο Λουτσέττι γεννήθηκε στην Καρράρα και μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο αναμίχθηκε σε πολλές συγκρούσεις και πολιτικές συμπλοκές κατά τη λεγόμενη Ερυθρά Διετία. Συνέχισε να αντιτίθεται στους τοπικούς φασίστες και στις 26 Σεπτεμβρίου 1925, μετά από λογομαχία, τραυμάτισε με πιστόλι τον φασίστα συμπολίτη του Αλεσσάντρο Περφέττι. Ο σύντροφος του Περφέττι Αντόνιο Βαττερόνι ανταπέδωσε τον πυροβολισμό, λαβώνοντας τον Λουτσέττι στον λαιμό και το αυτί, καθώς ο τελευταίος διέφευγε. Παρά τον τραυματισμό του, ο Λουτσέττι κατάφερε να διαφύγει και να επιβιβασθεί σε πλοίο με προορισμό τη Μασσαλία. Επέστρεψε στην Ιταλία με το ψεύτικο όνομα Ερμέτε Τζοβαννίνι (Ermete Giovannini), με καθαρή πρόθεση να αφαιρέσει τη ζωή του, ήδη δικτάτορα, Μουσολίνι, ακολουθώντας ένα σχέδιο που ισχυρίσθηκε ότι είχε εκπονήσει από μόνος του.
Στις 11 Σεπτεμβρίου 1926, ημέρα της δίκης για τους πυροβολισμούς του προηγούμενου έτους, μπροστά από την Πύλη του Πίου στη Ρώμη, ο Λουτσέττι πέταξε μια χειροβομβίδα κατά του αυτοκινήτου ανοικτού τύπου (μοντέλου Lancia Lambda) που μετέφερε τον Μουσολίνι στη συνηθισμένη του διαδρομή από την κατοικία του, τη Βίλα Τορλόνια, προς το γραφείο του στο Παλάτσο Κίτζι. Η χειροβομβίδα εξερράγη αφού πλέον είχε πέσει στο έδαφος, τραυματίζοντας ελαφρά οκτώ ανθρώπους, αλλά αφήνοντας τον Μουσολίνι ανέπαφο.
Ο Λουτσέττι συνελήφθη μετά από εκείνη την απόπειρα και διεκήρυξε στους αστυνομικούς: «Δεν ήρθα με ανθοδέσμη για τον Μουσολίνι.» Δικάσθηκε τον Ιούνιο του 1927 και καταδικάσθηκε σε τριάντα χρόνια φυλάκιση. Το 1943, όταν οι Σύμμαχοι απελευθέρωσαν τη Νάπολη, ο Λουτσέττι αφέθηκε ελεύθερος ή απέδρασε, αλλά λίγο καιρό αργότερα σκοτώθηκε στην παρακείμενη νήσο Ίσκια εξαιτίας αεροπορικού βομβαρδισμού.
Αθλητική Ομοσπονδία των Μικρών Ευρωπαϊκών Κρατών
Ίδρυση
Την ίδρυση μιας ξεχωριστής αθλητικής ομοσπονδίας για τα μικρά κράτη της Ευρώπης πρότειναν τέσσερις χώρες: η Κύπρος, η Ισλανδία, το Λίχτενσταϊν και το Λουξεμβούργο το 1989 στο συνέδριο της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Κλασικού Αθλητισμού (IAAF) που διεξήχθη στη Βαρκελώνη.
Η επίσημη σύσταση της Αθλητικής Ομοσπονδίας των Μικρών Ευρωπαϊκών Κρατών έγινε το 1994 στη Βενετία κατά τη διάρκεια του συνεδρίου της Ευρωπαϊκής Αθλητικής Ομοσπονδίας (ΕΑΑ), παρουσία του προέδρου της ΕΑΑ Καρλ-Όλαφ Χόμεν. Το ιδρυτικό καταστατικό υπέγραψαν εκπρόσωποι επτά μικρών ευρωπαϊκών κρατών: Άγιος Μαρίνος, Ανδόρα, Ισλανδία, Κύπρος, Λίχτενσταϊν, Λουξεμβούργο και Μάλτα. Σύμφωνα με το καταστατικό στην Αθλητική Ομοσπονδία των Μικρών Ευρωπαϊκών Κρατών γίνονται δεκτά κράτη της Ευρώπης με πληθυσμό μικρότερο από 1.000.000 κατοίκους. Όλα τα αναγνωρισμένα κράτη μπορούν να γίνουν μέλη με εξαίρεση το Βατικανό, το οποίο δεν συμμετέχει στις διεθνείς αθλητικές διοργανώσεις.
Σημερινά μέλη
Τα σημερινά μέλη της Αθλητικής Ομοσπονδίας των Μικρών Ευρωπαϊκών Κρατών είναι δέκα. Κατά χρονολογική σειρά ένταξης είναι:
Διοργανώσεις
Η Αθλητική Ομοσπονδία των Μικρών Ευρωπαϊκών Κρατών προωθεί την αθλητική ιδιαιτερότητα των μικρών κρατών της Ευρώπης, που δεν μπορούν να ανταγωνιστούν τα κράτη με μεγάλο πληθυσμό. Τρεις αθλητικές δραστηριότητες εντάσσονται στις τώρα δράσεις της:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικές οργανώσεις
Αγώνες Μικρών Κρατών Ευρώπης
Μετέχοντα κράτη
Οκτώ κράτη μετέχουν συνεχώς από την πρώτη διοργάνωση του 1985. Είναι τα εξής: Άγιος_Μαρίνος, Ανδόρα, Ισλανδία, Κύπρος, Λίχτενσταϊν, Λουξεμβούργο, Μάλτα και Μονακό. Το 2006 έγινε μέλος των ΑΜΕΚ και το Μαυροβούνιο αλλά δεν έστειλε αθλητές στους αγώνες του 2007, που έγιναν στο Μονακό.
Επίσης, οι Νήσοι Φερόες επιδιώκουν να αναγνωριστούν από την ΔΟΕ, ώστε να μετέχουν στους Αγώνες Μικρών Κρατών. Όμως, δεν είναι ανεξάρτητο κράτος αλλά αυτόνομη περιοχή της Δανίας.
Διοργανώτριες χώρες και πόλεις
Η διοργάνωση ανατέθηκε διαδοχικά και στις οκτώ μικρές ευρωπαϊκές χώρες από το 1985 ως το 1999. Στη συνέχεια αποφασίστηκε να συνεχιστεί κυκλικά η ίδια σειρά αλλά ορισμένες χώρες ζήτησαν να προηγηθεί η δική τους σειρά για διάφορους λόγους.
Αθλήματα
Στους αγώνες του 2007 διεξήχθησαν αγωνίσματα σε 12 αθλήματα, τόσο στους άνδρες όσο και στις γυναίκες.
Σε προηγούμενες διοργανώσεις είχαν συμπεριληφθεί επίσης τα αθλήματα:
Προγραμματισμένες διοργανώσεις
Οι πόλεις δεν έχουν ακόμα οριστεί:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διεθνείς αθλητικές διοργανώσεις της Ευρώπης
True Beauty (νοτιοκορεάτικη τηλεοπτική σειρά)
Το True Beauty είναι νοτιοκορεάτικη τηλεοπτική σειρά της με πρωταγωνιστές τους Moon Ga-young, Cha Eun-woo, Hwang In-youp και Park Yoo-na. Προβλήθηκε στο tvN από τις 9 Δεκεμβρίου 2020 έως τις 4 Φεβρουαρίου 2021.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νοτιοκορεατικές τηλεοπτικές σειρές
Ρεμπέκα Γουέστ
Η Ντέιμ Σίσιλι Ίζαμπελ Φέρφελντ (Dame Cicily Isabel Fairfield, 21 Δεκεμβρίου 1892 – 15 Μαρτίου 1983), γνωστή ως Ρεμπέκα Γουέστ, ήταν Βρετανίδα συγγραφέας, ταξιδιωτική συγγραφέας, κριτικός λογοτεχνίας και δημοσιογράφος. Συνείσφερε σε αρκετά λογοτεχνικά είδη και άσκησε κριτική σε βιβλία για τις εφημερίδες The Times, New York Herald Tribune, Sunday Telegraph και The New Republic. Ήταν ανταποκρίτρια για την εφημερίδα The Bookman. Τα κυριότερα έργα της περιλαμβάνουν τα Black Lamb and Grey Falcon (1941, αναφέρεται στην ιστορία και τον πολιτισμό της Γιουγκοσλαβίας) ; A Train of Powder (1955, αναφέρεται στις δίκες της Νυρεμβέργης και αρχικά δημοσιεύτηκε στην The New Yorker) ; The Meaning of Treason (1949), αργότερα The New Meaning of Treason (1964, αναφέρεται στην δίκη του Βρετανού φασίστα William Joyce και άλλων) ; The Return of the Soldier (1918, μυθιστόρημα για τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο) ; και την τριλογία αυτοβιογραφικών μυθιστορημάτων, The Fountain Overflows (1956), This Real Night (δημοσιεύτηκε μετά τον θάνατό της, το 1984) και Cousin Rosamund (1985). Το περιοδικό Time την αποκάλεσε "την νούμερο ένα γυναίκα συγγραφέα στον κόσμο" το 1947. Έγινε αξιωματικός του τάγματος της βρετανικής αυτοκρατορίας το 1949. Πήρε το ψευδώνυμο "Ρεμπέκα Γουέστ" από την επαναστάτρια νεαρή ηρωίδα στο βιβλίο Rosmersholm του Ερρίκου Ίψεν. Έχει λάβει το μετάλλιο Μπένσον.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βρετανοί συγγραφείς
Επαμεινώνδας Πέτας
Ο '''Επαμεινώνδας Κωνστ. Πέτας''' (Αστακός Αιτωλοακαρνανίας, 1896 - Αθήνα, 11 Δεκεμβρίου 1964 ) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος και οικονομολόγος. Εργάσθηκε ως διαχειριστής και οικονομικός συντάκτης πολλών εφημερίδων, μεταξύ των οποίων «Καιροί» (1915), «Εφημερίδα Συζητήσεων» (1921), «Αθηναϊκή» (1922), «Η Καθημερινή» (1923 – 1940 και από το 1945 σαν οικονομικός διευθυντής), «Βραδυνή» (οικονομικός διευθυντής κατά τα έτη 1932-1935). Διετέλεσε ακόμη, πρόεδρος της ένωσης Προσωπικού Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών και αντιπρόεδρος του Ταμείου Συντάξεων του προσωπικού της.
Κρήνες της Ρώμης (μουσική σύνθεση)
thumb|right|H [[Κρήνη του Τρίτωνα]] thumb|right|H [[Φοντάνα ντι Τρέβι]] Οι Κρήνες της Ρώμης (ιταλ. Fontane di Roma) είναι συμφωνικό ποίημα που συνέθεσε ο Ιταλός συνθέτης Οτορίνο Ρεσπίγκι το 1916 και δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά το 1918. Υπήρξε η πρώτη μεγάλη επιτυχία του ως συνθέτη και είναι ίσως το γνωστότερο έργο του γενικότερα. Ο Ρεσπίγκι συνέθεσε έτσι ως «συνέχειες» δύο ακόμη έργα: Τα πεύκα της Ρώμης (1924) και το Ρωμαϊκές Γιορτές (1928).
Η καθεμιά από τις 4 κινήσεις (μέρη) του έργου είναι εμπνευσμένη από μία από τις κρήνες της Ρώμης σε μια διαφορετική ώρα της ημέρας.
Η παγκόσμια πρεμιέρα του έργου έλαβε χώρα στις 11 Μαρτίου 1917 στη Ρώμη, υπό τη διεύθυνση του Αντόνιο Γκουαρνιέρι.
Δομή
Το δεύτερο μέρος, «Η Κρήνη του Τρίτωνα το πρωί» (La fontana del Tritone al mattino), μοιάζει «με κάποια χαρούμενη πρόσκληση, στον ήχο της οποίας Ναϊάδες και μορφές του Τρίτωνα προσέρχονται κυνηγώντας το ένα πλάσμα το άλλο και ανακατεύονται σε έναν άγριο χορό κάτω από τις ψεκάδες του νερού που πέφτουν». Οι μορφές του Τρίτωνα φυσούν σε κοχύλια, που μουσικά αντιπροσωπεύονται από γαλλικά κόρνα.
Το θέμα του τρίτου μέρους, «Η Φοντάνα ντι Τρέβι το μεσημέρι» (La fontana di Trevi al meriggio), προσλαμβάνει «έναν θριαμβικό χαρακτήρα... ...είναι σαν το άρμα του Νεπτούνου-Ποσειδώνα, συρόμενο από ποτάμια-άλογα και ακολουθούμενο από Σειρήνες και μορφές του Τρίτωνα, να περνά πάνω από την ακτινοβόλα επιφάνεια του νερού και να εξαφανισθεί ενώ ασθενείς κωδωνοκρουσίες ηχούν στην απόσταση».
Το τελευταίο μέρος, «Η Κρήνη της Βίλας των Μεδίκων το ηλιοβασίλεμα» (La fontana di Villa Medici al tramonto), έχει μια πολύ πιο μελαγχολική ατμόσφαιρα. «Είναι θλιμμένο, λεπτεπίλεπτο και ειρηνικό. Καμπάνες ηχούν για τον άγγελο. Πουλιά κελαηδούν και ακούγεται θρόισμα φύλλων. Στη συνέχεια ακολουθεί η σιγαλιά της νύχτας.»
Ενορχήστρωση
Οι Κρήνες της Ρώμης απαιτούν την ακόλουθη μεγάλη ορχήστρα, που περιλαμβάνει πιάνο, τσελέστα, άρπες, κώδωνα, μέχρι και εκκλησιαστικό όργανο αν επιθυμείται:
Το έργο μεταγράφηκε επίσης για πιάνο για τέσσερα χέρια από τον ίδιο τον συνθέτη.
Εκτελέσεις, αποδοχή και ηχογραφήσεις
Αρχικώς η πρεμιέρα ήταν να γίνει το 1916 με διευθυντή ορχήστρας τον Αρτούρο Τοσκανίνι, αλλά ο Τοσκανίνι αρνήθηκε να εμφανισθεί μετά από προστριβή σχετιζόμενη με το ότι είχε συμπεριλάβει μουσική του Βάγκνερ (δηλαδή συνθέτη εχθρικής χώρας) σε πρόγραμμα που παίχθηκε κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκόσμιου Πολέμου. Για τον λόγο αυτό, η παγκόσμια πρεμιέρα καθυστέρησε και έλαβε χώρα στις 11 Μαρτίου 1917 στο Τεάτρο Αουγκουστέο της Ρώμης, υπό τη διεύθυνση του Αντόνιο Γκουαρνιέρι. Αν και η πρεμιέρα δεν είχε επιτυχία, ο Τοσκανίνι τελικώς διεύθυνε μια παρουσίαση του έργου στο Μιλάνο το 1918 με τεράστια επιτυχία. Ο Τοσκανίνι ηχογράφησε τη μουσική με τη Συμφωνική ορχήστρα του NBC στο Κάρνετζι Χολ της Νέας Υόρκης το 1951. Η υψηλής πιστότητας, αλλά όχι στερεοφωνική, ηχογράφηση κυκλοφόρησε σε δίσκο LP και αργότερα δέχθηκε ψηφιακή επεξεργασία για κυκλοφορία σε CD. Το έργο έχει καταστεί στην εποχή μας ένα από τα πλέον εξέχοντα παραδείγματα συμφωνικού ποιήματος.
Γεννηματάς
Το επώνυμο Γεννηματάς μπορεί να αναφέρεται στα εξής πρόσωπα:
Κατηγορία:Ελληνικά επώνυμα
United Grocery Outlet
To United Grocery Outlet, κατέχων επίσης την επωνυμία Bargain Barn Inc. και GO: Grocery Outlet, είναι μια περιφερειακή αλυσίδα εκπτωτικών σούπερ μάρκετ με έδρα στην Αθήνα του Τενεσί. Πέραν των 24 καταστημάτων στο Τενεσί, το United Grocery Outlet έχει 9 καταστήματα στη Δυτική Βόρεια Καρολίνα και άλλα 9 καταστήματα στο Κεντάκι, τη Γεωργία και την Αλαμπάμα. Το United Grocery Outlet είναι η μεγαλύτερη αλυσίδα εκποίησης προϊόντων μπακαλικής στις Νοτιοανατολικές ΗΠΑ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επιχειρήσεις των ΗΠΑ
Λέιτον Μπέινς
Ο Λέιτον Τζον Μπέινς (Leighton John Baines) είναι Άγγλος ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως αριστερός μπακ και ανήκει στην Έβερτον .Είναι διεθνής με την Εθνική ομάδα της Αγγλίας.
Βιογραφικό
Ο Μπέινς γεννήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου του 1984 στο Λίβερπουλ και ξεκίνησε την καριέρα του το 2002 από την Γουίγκαν Αθλέτικ. Με τη φανέλα της Γουίγκαν πραγματοποίησε εξαιρετικές εμφανίσεις με αποτέλεσμα να προκαλέσει το ενδιαφέρον ομάδων όπως η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, η Νιουκάστλ και η Άρσεναλ. Τελικά στις 6 Αυγούστου του 2007 μεταγράφηκε στην Έβερτον έναντι 5 εκ λιρών. Κατά την πρώτη του χρονιά στην ομάδα του λιμανιού δεν κατάφερε να κερδίσει θέση βασικού εξαιτίας ενός τραυματισμού που του επέτρεψε να αγωνιστεί μόλις σε 22 αγώνες πρωταθλήματος,την δεύτερη χρονιά του όμως κατάφερε να καθιερωθεί μετρώντας 30 συμμετοχές και 1 τέρμα.