cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μάχη του Αχελώου (917)
Η μάχη, η οποία ήταν μία από τις μεγαλύτερες και πιο αιματηρές μάχες τού ευρωπαϊκού Μεσαίωνα, ήταν μία από τις χειρότερες καταστροφές, που έπληξε ποτέ έναν βυζαντινό στρατό, και αντιστρόφως: μία από τις μεγαλύτερες στρατιωτικές επιτυχίες της Βουλγαρίας. Μεταξύ των σημαντικότερων συνεπειών ήταν η επίσημη αναγνώριση τού αυτοκρατορικού τίτλου των Βουλγάρων ηγεμόνων και η συνακόλουθη επικύρωση της βουλγαρικής ισότητας έναντι της Ρωμανίας.
Ιστορικό
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ| Βουλγαρικά στρατεύματα καταλαμβάνουν την Αδριανούπολη. Μετά τη βουλγαρική νίκη στον πόλεμο τού 894–896, οι Βυζαντινοί αναγκάστηκαν να πληρώσουν φόρο υποτέλειας στον τσάρο Συμεών Α΄ της Βουλγαρίας. Το 912, όταν απεβίωσε ο βυζαντινός Αυτοκράτορας Λέων ΣΤ΄, ο αδελφός του Αλέξανδρος αρνήθηκε να πληρώσει φόρο υποτέλειας στους Βουλγάρους. Ο Συμεών είδε την ευκαιρία να διεξάγει νέο πόλεμο και να εκπληρώσει τις φιλοδοξίες του να κατακτήσει την Κωνσταντινούπολη. Ο Αλέξανδρος απεβίωσε την ίδια χρονιά και η νέα κυβέρνηση, υπό τον Πατριάρχη Νικόλαο Α΄ Μυστικό, έκανε απεγνωσμένες προσπάθειες να αποφύγει τον πόλεμο, υποσχόμενη ότι ο νήπιος Αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Ζ΄ θα νυμφευόταν μία από τις κόρες τού Συμεών Α΄. Κάποια στιγμή μάλιστα ο Πατριάρχης και ο Συμεών Α΄ συναντήθηκαν έξω από τα τείχη της Κωνσταντινούπολης, κάνοντας τελετή στέψης. Στη συνέχεια, ο Συμεών Α΄ άρχισε να χρησιμοποιεί τον τίτλο «τσάρος των Βουλγάρων» και τον ελληνικό τίτλο βασιλεύς στις σφραγίδες του.
Μετά από μία συνωμοσία στη βυζαντινή Αυλή το 914, ωστόσο, η νέα αντιβασίλισσα Ζωή, μητέρα τού Κωνσταντίνου Ζ΄, απέρριψε τον γάμο. Σε απάντηση οι Βούλγαροι επιτέθηκαν στην ανατολική Θράκη. Η Αδριανούπολη άνοιξε τις πύλες της στον Συμεών Α΄ τον Σεπτέμβριο του 914,  και ο πληθυσμός της αναγνώρισε τον Συμεών Α΄ ως ηγεμόνα του, ενώ ο βυζαντινός στρατός καταλήφθηκε στα ανατολικά. Τον επόμενο χρόνο οι βουλγαρικοί στρατοί επιτέθηκαν στις περιοχές τού Δυρραχίου και της Θεσσαλονίκης.
Προετοιμασίες για μάχη
Και οι δύο πλευρές προετοιμάστηκαν προσεκτικά για ένα αποφασιστικό τέλος της σύγκρουσης. Η αυτοκράτειρα Ζωή ήθελε να συνάψει γρήγορα ειρηνευτική συμφωνία με τους Άραβες και να εμπλέξει ολόκληρο τον στρατό της Ανατολής σε πόλεμο με τον Συμεών Α΄ και να τον καταστρέψει. Οι Βυζαντινοί προσπάθησαν να βρουν συμμάχους και έστειλαν απεσταλμένους στους Μαγυάρους, τους Πετσενέγους και τους Σέρβους, αλλά ο Συμεών Α΄ ήταν εξοικειωμένος με τις μεθόδους της βυζαντινής διπλωματίας και από την αρχή είχε κάνει επιτυχημένες ενέργειες, για να αποτρέψει μία πιθανή συμμαχία μεταξύ των εχθρών του. Έτσι οι Βυζαντινοί αναγκάστηκαν να πολεμήσουν μόνοι τους.
Ο βυζαντινός στρατός
αριστερά|μικρογραφία|280x280εσ| Η Ζωή Καρβωνοψίνα και ο γιος της, Αυτοκράτορας [[Κωνσταντίνος Ζ΄. Επιγρ.: + CONSTANTI. CE ZOH / CONSTANTINO CE ZOH BASIL[E]IS ROMEON, Xάλκινος φόλλις 5,40 γραμ., Κωνσταντινούπολη 914-919.]]
Μέχρι το 917, μετά από μία σειρά επιτυχημένων εκστρατειών, η Βυζαντινή Αυτοκρατορία είχε σταθεροποιήσει τα ανατολικά της σύνορα και οι στρατηγοί Ιωάννης Βογάς και Λέων Φωκάς ο Πρεσβύτερος μπόρεσαν να συγκεντρώσουν επιπλέον στρατεύματα από τη Μικρά Ασία για να ενισχύσουν τα αυτοκρατορικά τάγματα και τα ευρωπαϊκά θεματικά στρατεύματα, συγκεντρώνοντας μία δύναμη π. 30.000 ανδρών. Αυτός ήταν ένας πολύ μεγάλος στρατός για την εποχή και στόχος του ήταν η εξάλειψη της βουλγαρικής απειλής από τον Βορρά. Οι Βυζαντινοί διοικητές ήταν πεπεισμένοι, ότι η στρατηγική τους θα ήταν επιτυχής. Το ηθικό ανυψώθηκε, καθώς οι στρατιώτες ορκίστηκαν από τον θαυματουργό Σταυρό να πεθάνουν ο ένας για τον άλλον. Το πνεύμα τού στρατού αυξήθηκε περαιτέρω, καθώς τα στρατεύματα πληρώθηκαν εκ των προτέρων και ένας στόλος με διοικητή τον Ρωμανό Λεκαπηνό ξεκίνησε προς τα βόρεια στις εκβολές του Δούναβη. Οι Βυζαντινοί προσπάθησαν να πληρώσουν κάποιες φυλές των Πετσενέγκων για να επιτεθούν, αλλά ο Ρωμανός δεν δέχτηκε να τους μεταφέρει μέσω τού Δούναβη, και αντ' αυτού, επιτέθηκαν μόνοι τους στο βουλγαρικό έδαφος.
Ο βουλγαρικός στρατός
Το μέγεθος τού βουλγαρικού στρατού υπό τον Συμεών Α΄ της Βουλγαρίας είναι άγνωστο. Αν και κατέστρεψαν τις βυζαντινές διαπραγματεύσεις, οι Βούλγαροι εξακολουθούσαν να φοβούνται ότι οι παλαιοί σύμμαχοι των Βυζαντινών, οι Πετσενέγκοι και οι Ούγγροι, θα τους επιτεθούν από τον βορρά, έτσι στάλθηκαν δύο μικροί στρατοί για να προστατεύσουν τα βόρεια σύνορα της τεράστιας Βουλγαρικής αυτοκρατορίας, που εξαπλωνόταν από τη Βοσνία στα δυτικά έως τον ποταμό Δνείπερο στα ανατολικά. Ωστόσο το έργο ''Θαύματα τού Αγ. Γεωργίου'' επισημαίνει, ότι ο βουλγαρικός στρατός στη μάχη τού Αχελώου ήταν σύμμαχος με τα στρατεύματα των Ούγγρων και των Πετσενέγων, κάτι που βοήθησε να κερδηθεί η νίκη εναντίον του βυζαντινού στρατού. Επιπλέον, βουλγαρικές δυνάμεις υπό τον Mαρμαί αναπτύχθηκαν κοντά στα δυτικά σύνορα με τα σερβικά πριγκιπάτα, για να αποτρέψουν πιθανές αναταραχές.
Η μάχη
Ο βυζαντινός στρατός βάδισε προς τα βόρεια και στρατοπέδευσε κοντά στο ισχυρό φρούριο της Αγχιάλου. Ο Λέων Φωκάς σκόπευε να εισβάλει στη Μοισία και να συναντήσει τους Πετσενέγους και τα στρατεύματα τού Λεκαπηνού στη Δοβρουτσά. Ο Συμεών συγκέντρωσε γρήγορα τον στρατό του στα υψώματα γύρω από το φρούριο.
Εζέν ντ'Αλμπέρ
Σπούδασε στη Βρετανία, επιδεικνύοντας από νωρίς μουσικό ταλέντο. Σε ηλικία δεκαεπτά ετών, κέρδισε μια υποτροφία για σπουδές στην Αυστρία. Σύντομα μετανάστευσε στη Γερμανία, όπου μαθήτευσε πλάι στον επιφανή πιανίστα Φραντς Λιστ και ξεκίνησε την καριέρα του ως συναυλιακός πιανίστας. Αργότερα, ο Ντ' Αλμπέρ απαρνήθηκε την πρώιμη εκπαίδευση και ανατροφή του στη Σκωτία, θεωρώντας τον εαυτό του Γερμανό.
Μάχη του Αχελώου (917)
Η μάχη
αριστερά|μικρογραφία|280x280εσ| Η βουλγαρική νίκη στην Αγχίαλο.
Εζέν ντ'Αλμπέρ
Ενώ η πιανιστική καριέρα του βρισκόταν εν εξελίξει, ο Ντ' Αλμπέρ άρχισε να επικεντρώνεται ολοένα και περισσότερο στη σύνθεση, δημιουργώντας 21 όπερες αλλά και έναν σημαντικό όγκο έργων για πιάνο και φωνή, έργα μουσικής δωματίου και συνθέσεις για ορχήστρα. Η πιο επιτυχημένη όπερα του ήταν το έργο Στον κάμπο, που ανέβηκε για πρώτη φορά στην Πράγα το 1903. Στα ορχηστρικά του έργα συγκαταλέγονται το κονσέρτο για τσέλο που συνέθεσε το 1899, μια συμφωνία, δύο κουαρτέτα εγχόρδων και δύο κονσέρτα για πιάνο.
Μάχη του Αχελώου (917)
Η μάχη
Η επίθεση των Βυζαντινών ήταν σφοδρή και δεν άργησε να αρχίσει σιγά σιγά οι Βούλγαροι να υποχωρούν. Το βυζαντινό ιππικό επιτέθηκε στο πεζικό στο κέντρο, σκοτώνοντας πολλούς Βούλγαρους. Η βουλγαρική θέση έγινε δύσκολη, καθώς δεν κατάφεραν να κρατήσουν τα υψώματα στα νότια τού ποταμού και άρχισαν μία βιαστική υποχώρηση προς τα βόρεια. Ενθουσιασμένοι, οι Βυζαντινοί ξεκίνησαν μία σκληρή καταδίωξη. αλλά οι σχηματισμοί μάχης τους άρχισαν σύντομα να σπάνε, ειδικά καθώς διαδόθηκε η φήμη, ότι ο Βυζαντινός διοικητής Λέων Φωκάς είχε σκοτωθεί. Σε αυτό το σημείο, ο Συμεών Α΄, που είχε εντοπίσει την αταξία στο βυζαντινό σχηματισμό, διέταξε τον στρατό του να σταθεί και, επικεφαλής τού βαρέως ιππικού σώματός του, επιτέθηκε στη βυζαντινή αριστερή πτέρυγα πίσω από τους λόφους. Με μία ακαταμάχητη επίθεση, το ιππικό χτύπησε τον σε σύγχυση εχθρό, που λύγισε αμέσως κάτω από την επίθεσή τους, πανικοβλήθηκε και περιέπεσε σε αταξία.
Εζέν ντ'Αλμπέρ
Το 1907 ο Ντ' Αλμπέρ έγινε διευθυντής της σχολής Hochschule für Musik στο Βερολίνο, από όπου άσκησε μεγάλη επιρροή στη μουσική εκπαίδευση στη Γερμανία. Επιμελήθηκε εκδόσεις των παρτιτούρων του Μπετόβεν και του Μπαχ, μετέγραψε τα οργανικά έργα του Μπαχ για πιάνο και συνέθεσε καντέντσες για τα κοντσέρτα για πιάνο του Μπετόβεν. Κατείχε επίσης τη θέση του αρχιμουσικού (Kapellmeister) στην Αυλή της Βαϊμάρης.
Μάχη του Αχελώου (917)
Η μάχη
Κάποιοι Βυζαντινοί προσπάθησαν να αποκρούσουν την επίθεση τού ιππικού, αλλά δέχθηκαν επίσης επίθεση από το πεζικό. Ο τσάρος Συμεών Α΄ συμμετείχε προσωπικά στον αγώνα: το άσπρο του άλογο σκοτώθηκε στο απόγειο της μάχης. Οι Βυζαντινοί κατατροπώθηκαν εντελώς. Ο Λέων Φωκάς σώθηκε διαφεύγοντας στη Μεσημβρία (σημερινό Νεσέμπαρ) στη Βουλγαρία, αλλά στη σφοδρή μάχη ο Κωνσταντίνος Λιψ, ο Ιωάννης Γραψών και πολλοί άλλοι άρχοντες (διοικητές) σκοτώθηκαν μαζί με έναν τεράστιο αριθμό στρατιωτών και αξιωματικών. Στο τέλος της ημέρας οι Βούλγαροι συνέτριψαν τους υπερασπιστές της Μεσημβρίας και κατέλαβαν την πόλη. Ο Λέων Φωκάς μετά βίας γλίτωσε, επιβιβαζόμενος σε πλοίο.
Εζέν ντ'Αλμπέρ
Ο Ντ' Αλμπέρ παντρεύτηκε έξι φορές και υπήρξε διαδοχικά Βρετανός, Γερμανός και Ελβετός πολίτης.
Μάχη του Αχελώου (917)
Η μάχη
Ο Βυζαντινός ιστορικός Λέων ο Διάκονος λέει ότι 75 χρόνια μετά από αυτή τη στρατιωτική καταστροφή, το πεδίο της Αγχιάλου ήταν ακόμα καλυμμένο με δεκάδες χιλιάδες ρωμαϊκούς σκελετούς. Η μάχη ήταν από τις πιο αιματηρές της μεσαιωνικής ιστορίας και ορισμένοι ιστορικοί   το αναφέρουν ως «η μάχη τού αιώνα».
Εζέν ντ'Αλμπέρ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί συνθέτες κλασικής μουσικής Κατηγορία:Συνθέτες όπερας
Μάχη του Αχελώου (917)
Συνέπειες
δεξιά|μικρογραφία|292x292εσ|Η εξέλιξη της Μάχης τού Αχελώου.
Σημασία
Η μάχη τού Αχελώου ήταν μία από τις σημαντικότερες μάχες στους μακροχρόνιους Βυζαντινο-βουλγαρικούς Πολέμους. Εξασφάλισε την παραχώρηση τού αυτοκρατορικού τίτλου στους Βούλγαρους ηγεμόνες και έτσι καθιέρωσε σταθερά τον ρόλο της Βουλγαρίας ως βασικό παράγοντα στην Ευρώπη. Ωστόσο, ο δυναστικός γάμος που ήθελε να συνάψει ο Συμεών Α΄ με τη βυζαντινή αυτοκρατορική οικογένεια ματαιώθηκε. Μετά το τέλος του, ωστόσο, το 927, ο διάδοχός του Πέτρος Α΄ μπόρεσε να εξασφαλίσει το χέρι της Μαρίας Λεκαπηνής, εγγονής τού Αυτοκράτορα Ρωμανού Α΄, και μαζί έναν ετήσιο φόρο υποτέλειας, την εκ νέου αναγνώριση τού αυτοκρατορικού του τίτλου και της αυτοκεφαλίας της Βουλγαρικής Εκκλησία. Αυτή η συμφωνία εγκαινίασε μία άνευ προηγουμένου 40ετή περίοδο ειρηνικών σχέσεων μεταξύ των δύο δυνάμεων, μία εποχή σταθερότητας και ευημερίας για τη Βουλγαρία.
Πηγές
Κατηγορία:Στρατιωτική ιστορία της Βουλγαρίας Κατηγορία:Αγχίαλος
Α.Ε.Κ. Bowling
Το τμήμα Bowling της ΑΕΚ δημιουργήθηκε τον Μάρτιο του 2021. Υπεύθυνοι του τμήματος ανέλαβαν ο Φίλιππος Μοτσενίγος και ο Στέλιος Μαρατσίνος. Η αρχική έδρα του τμήματος βρίσκεται στη Γλυφάδα.
Η ΑΕΚ έχει κατακτήσει 2 ομαδικά Πρωταθλήματα Ελλάδος (2022, 2023), 2 ατομικά Πρωταθλήματα Ελλάδος (2022, 2023) ενώ κυριαρχεί σε όλες τις ηλικιακές κατηγορίες, με τίτλους και διακρίσεις.
Κατηγορία:Αθλητική Ένωση Κωνσταντινουπόλεως
Εορτασμός των 2.500 ετών της μοναρχίας του Ιράν
Ο εορτασμός των 2.500 ετών της μοναρχίας του Ιράν (περσικά: جشن‌های ۲۵۰۰ سالۀ شاهنشاهی ایران) ήταν ένα σύνολο εκδηλώσεων που διεξήχθησαν τον Οκτώβριο του 1971 στο Ιράν. Αποκορύφωμα αυτών των εκδηλώσεων απετέλεσε μία μεγάλη δεξίωση που διεξήχθη στην ιρανική έρημο στις 12 Οκτωβρίου 1971, κατ' εντολήν του Μοχάμεντ Ρεζά Παχλεβί, Σάχη του Ιράν.
Ο λόγος της δεξίωσης ήταν ο εορτασμός των 2.500 χρόνων από την ίδρυση της Περσικής αυτοκρατορίας από τον Κύρο, μια προσωπικότητα που ο ίδιος ο Σάχης άρχιζε να ταυτίζεται ολοένα και περισσότερο. Κατά την διάρκεια των τριημερων εορτασμών ο Σάχης επιθυμούσε να στρέψει τα μάτια ολου του κόσμου στην χώρα του, προωθώντας την ως μια δυτική και μοντέρνα δύναμη αλλά και ως ανοικτή κοινωνία. Ταυτόχρονα θα έδειχνε στον κόσμο τον πλούτο και την μεγαλειώδη ιστορία της Περσικής Αυτοκρατορίας υπογραμμίζοντας κυρίως τον εαυτό του ως τον πλέον νόμιμο συνεχιστή και κληρονόμο της.
Η δεξίωση πραγματοποιήθηκε στα ερείπια της Περσεπόλεως, την αυτοκρατορική πόλη η οποία ιδρύθηκε από τον Δαρείο Α΄ (διάδοχος του Κύρου) το 518 π.Χ. Μετά από 200 χρόνια η πόλη κατακτήθηκε από τον Μέγα Αλέξανδρο. Ο Σάχης για να φιλοξενήσει τους υψηλά προσκεκλημένους ανέθεσε την δημιουργία μια πόλης σε τέντες, δίπλα ακριβώς από τον ιστορικό χώρο. Το έργο αυτό σχεδιάστηκε από τους αρχιτέκτονες Τζένσεν.
Πολλοί αρχηγοί κρατών παραβρέθηκαν, μεταξύ των οποίων ο αντιπρόεδρος των Η.Π.Α, οι βασιλείς του Βελγίου, Δανίας, Ελλάδος, Ιορδανίας και Νορβηγίας, ο Δούκας του Εδιμβούργου, ο στρατηγός Τίτο της Γιουγκοσλαβίας, ο πρόεδρος Μάρκος των Φιλιππίνων και δεκάδες εκπρόσωποι από όλο τον κόσμο. Για αυτούς που παραβρέθηκαν «θα έβλεπαν το κέντρο βαρύτητας του κόσμου», όπως ο Σάχης ήθελε να παρουσιάζει τον εορτασμό.
Ο εορτασμός της Περσέπολης ήταν η πρώτη ένδειξη και αφορμή για την επερχόμενη πολιτική αστάθεια που θα κορυφωνόταν λίγα χρόνια αργότερα με την Ισλαμική Επανάσταση του Χομεϊνί.
Αναφορές
Michael Stevenson, Εορτασμός στην Περσέπολη, εκδόσεις Christoph Keller, ISBN 9783905829488
Κατηγορία:Σύγχρονη ιστορία του Ιράν Κατηγορία:1971
Στρατονίκεια Λυδίας
Η Στρατονίκεια ήταν αρχαία ελληνική πόλη στη Λυδία της Μικράς Ασίας.
Βρισκόταν στις όχθες του Καΐκου ποταμού, μεταξύ των πόλεων της Γέρμης και της Νακράσσης και κοντά στην Σίλανδο. Φαίνεται ότι ιδρύθηκε από τον Περγαμηνό βασιλιά Ευμένη Β΄ προς τιμήν της συζύγου του Στρατονίκης (πρωτότοκο παιδί του Καππαδόκα βασιλιά Αριαράθη Δ΄ και της Σελευκίδος Αντιοχίδος), επί της παλαιοτέρας Ίνδης. Επειδή όμως και άλλοι Σελευκίδες ηγεμόνες έφεραν συζύγους με το όνομα Στρατονίκη, ακόμη ο ιδρυτής της πόλεως δεν έχει διευκρινιστεί.
Κατά το 130 π.Χ. τα Θυάτειρα προσάρτησαν την Στρατονίκεια που έκτοτε εξέπεσε σε χωριό. Απέκτησε όμως ξανά την σημασία της κατά την εποχή του Τραϊανού (98 -117 μ.Χ.). Αργότερα, επί βασιλείας του Αδριανού, μετονομάστηκε σε Αδριανούπολη προς τιμήν του. Η Στρατονίκεια έκοψε νομίσματα από την εποχή της ιδρύσεώς της (2ος αιώνας π.Χ.) μέχρι και την εποχή του αυτοκράτορα Γαλλιηνού (μέσα του 3ου αι. μ.Χ.).
Τα αρχαιολογικά ευρήματα της λυδικής Στρατονικείας βρίσκονται στο μουσείο της Μανίσα.
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Λυδίας
Πράσινο Κόμμα (Σουηδία)
Το Πράσινο Κόμμα (σουηδ. Miljöpartiet de Gröna) είναι ένα σουηδικό οικολογικό πολιτικό κόμμα. Ιδρύθηκε το 1981 προκύπτοντας από το κίνημα κατά της πυρηνικής ενέργειας ύστερα από το δημοψήφισμα του 1980. Κέρδισε για πρώτη φορά έδρες στο Κοινοβούλιο της Σουηδίας το 1988, αλλά στις επόμενες εκλογές του 1991 απέτυχε να ξεπεράσει το όριο του 4%. Το κόμμα κέρδισε ξανά εκπροσώπηση στο κοινοβούλιο και έκτοτε καταλάμβανε ένα ποσοστό της τάξης του 5%. Στις εκλογές του 2010, το κόμμα κέρδισε το 7,34% των ψήφων, καθιστώντας το έτσι ως το τρίτο μεγαλύτερο κόμμα της χώρας.
Ουναλάσκα
Το Ουναλάσκα (αγγλικά: Unalaska Island) είναι νησί στο αρχιπέλαγος των Αλεούτιων Νήσων και ειδικότερα το δεύτερο μεγαλύτερο του αρχιπελάγους μετά το Ούνιμακ. Επίσης είναι το δέκατο τέταρτο μεγαλύτερο νησί, σε έκταση, των ΗΠΑ. Έχει έκταση 2.722 τετρ. χλμ. και μεγαλύτερη πόλη του νησιού είναι το Ουναλάσκα με 710 κατοίκους.
Κρίστιαν (παλαιστής)
Ο Γουίλιαμ Τζέισον Ρεσό (William Jason "Jay" Reso, 30 Νοεμβρίου 1973) είναι Καναδός παλαιστής και ηθοποιός. Έχει συμβόλαιο με την εταιρεία πάλης WWE, όπου είναι γνωστός ως Κρίστιαν.
Προσωπική ζωή
Γεννήθηκε στο Οντάριο του Καναδά, από Αμερικάνο πατέρα και Καναδή μητέρα. Σαν παιδί, ασχολήθηκε με το κύριο άθλημα της χώρας του, που είναι το χόκεϊ, αλλά του άρεσε από μικρή ηλικία η επαγγελματική πάλη. Από την εφηβεία του, γνωρίστηκε με τον Άνταμ Κόουπλαντ, με τον οποίο δημιούργησε μια δυνατή φιλία, που οδηγήθηκε στην πάλη. Φτιάξανε μαζί ομάδα και κατέκτησαν πολλά πρωταθλήματα. Από το 2001 ζει μαζί με την Ντενίς και μένουν στην Φλόριντα των Ηνωμένων Πολιτειών.
Πρώτα Χρόνια
Το 1994, ο Γουίλιαμ Ρεσό άρχισε να ενδιαφέρεται για την επαγγελματική πάλη και γράφτηκε σε σχολή για να τη διδαχθεί. Ξεκίνησε την καριέρα του το 1995 και μέχρι το 1998 περιπλανήθηκε σε διοργανώσεις της ανεξάρτητης σκηνής της πάλης.
Πορεία στο WWE
Το 1998 υπέγραψε συμβόλαιο στο WWE. Εκεί βρήκε τον κολλητό του φίλο, Ετζ, με τον οποίο δημιούργησαν ομάδα. Μαζί συμμετείχαν σε ομαδικούς αγώνες με σκάλες, ένα είδος αγώνα που τότε χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από την εταιρεία. Οι αγώνες αυτοί έγραψαν ιστορία στο WWE.
Οι Ετζ & Κρίστιαν καταξιώθηκαν στην ομαδική κατηγορία, με πολλές κατακτήσεις του ομαδικού πρωταθλήματος. Οι δυο τους συνεργάζονταν μέχρι το 2002 που πήραν διαφορετικές κατευθύνσεις. Ο Κρίστιαν ήρθε σε αντιπαλότητα με τον Ετζ, με έπαθλο το Διηπειρωτικό Πρωτάθλημα. Αφού οι νίκες συναλλάσσονταν, ο Κρίστιαν συνέχισε να διεκδικεί και να κατακτά άλλα πρωταθλήματα της εταιρείας.
Το 2003, ήρθε στο δρόμο του ο Κρις Τζέρικο, με τον οποίο είχε και μια από τις μεγαλύτερες κόντρες της καριέρας του, την επόμενη χρονιά, το 2004, που τον καθιέρωσε. Αφού κατέκτησε άλλες δύο φορές το Διηπειρωτικό τίτλο, ο Κρίστιαν άρχισε να υποδύεται τον αλαζόνα και είχε μια σύντομη κόντρα με τον τότε Πρωταθλητή WWE, Τζον Σίνα. Ο Κρίστιαν είχε μια ευκαιρία να κερδίσει το πρωτάθλημα αυτό, όμως δεν τα κατάφερε. Στα τέλη του 2005, το συμβόλαιο του έληξε και εκείνος διέκοψε τη συνεργασία του με το WWE. Σύμφωνα με φήμες που προέρχονται από δημοσιογραφικές πηγές, ο Κρίστιαν είχε την ευκαιρία να υπογράψει νέο συμβόλαιο, όμως αποφάσισε να μην το κάνει.
Επιστροφή στο WWE
Επιστρέφει το 2009 στο WWE, συμμετέχοντας στο ECW. Εκεί αγωνίστηκε για ένα χρόνο και κατέκτησε δύο φορές το Πρωτάθλημα ECW. Έπειτα, μεταγράφηκε στο Raw για ένα σύντομο διάστημα και τελικά κατέληξε στο SmackDown. Ο Κρίστιαν είχε δευτερεύοντα ρόλο, μέχρι που συμμάχησε με τον παλιό του φίλο, Ετζ το 2011. Ο Κρίστιαν έγινε μάνατζερ του Ετζ σε ορισμένες περιπτώσεις και μια φορά πάλεψαν μαζί σε ομαδικό αγώνα. Έπειτα, ο Ετζ αποφάσισε να αποσυρθεί απο την πάλη λόγω διάφορων τραυματισμών. Μετά από αυτό, ο Κρίστιαν κατάφερε να γίνει ο νέος Παγκόσμιος Πρωταθλητής Βαρέων Βαρών. Η θητεία του κράτησε μόνο για πέντε ημέρες, αφού έχασε τον τίτλο από τον Ράντυ Όρτον. Μετά από δύο διεκδικήσεις, ο Κρίστιαν επανέκτησε τον τίτλο με ανέντιμο τρόπο. Σύντομα, έχασε ξανά τον τίτλο από τον Όρτον. Έπειτα, τα πράγματα δεν πήγαν καλά για τον Κρίστιαν αφού έχανε συχνά και στα τέλη της χρονιάς τραυματίστηκε. Τον Μάρτιο του 2012, επέστρεψε στα ρινγκ, όμως υπέστη άλλον ένα τραυματισμό. Τον Μάιο, ο Κρίστιαν άρχισε να αγωνίζεται ξανά και σύντομα έγινε ο Διηπειρωτικός Πρωταθλητής, νικώντας τον Κόντι Ρόουντς. Για δύο μήνες κράτησε το πρωτάθλημα, χάνοντας το από τον Μιζ. Από τότε ο Κρίστιαν βρισκόταν σε περίοδο αποθεραπείας, μέχρι που γύρισε τον Ιούνιο του 2013. Τον Ιούλιο του 2013 αγωνίστηκε στο Money In The Bank στο ματς για τη βαλίτσα που περιείχε ένα συμβόλαιο για το Πρωτάθλημα WWE απέναντι στους Σι Εμ Πανκ, Ράντυ Όρτον, Σέιμους, Ντάνιελ Μπράιαν και Ρομπ Βαν Νταμ που επέστρεφε μετά από πολλά χρόνια στο WWE, αλλά δεν κατάφερε να κερδίσει. Στις 2 Αυγούστου στο Smackdown κέρδισε τους Randy Orton και Rob Van Dam και έγινε διεκδικητής του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος. Στο Summerslam έχασε από τον Αλμπέρτο Ντελ Ρίο με παράδοση.
Άλλες ασχολίες
Έχει ασχοληθεί με την ηθοποιία στον Καναδά από όπου κατάγεται, έχει υποδυθεί μικρούς ρόλους και ρόλους κομπάρσου σε τέσσερις ταινίες, οι περισσότερες βγήκαν απευθείας σε dvd, χωρίς κινηματογραφική προβολή. Είναι συνήθως ένας από τους παλαιστές στα dvd αφιερώματα που εκδίδει το WWE. Επίσης, έχει εισαγάγει τον καλύτερό του φίλο και πρώην παλαιστή, Ετζ, στο τιμητικό Hall of Fame της κλάσης του 2012.
Σημαντικότεροι τίτλοι
thumb|185px|right|Ο Κρίστιαν ως Πρωταθλητής ECW
Πηγές
Κατηγορία:Επαγγελματίες Παλαιστές Κατηγορία:Επαγγελματίες Παλαιστές του WWE Κατηγορία:Καναδοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Έσπερος
Το όνομα Έσπερος μπορεί να αναφέρεται στα:
Ακόμα:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Ράδοπις
Το Ράδοπις, (رادوبيس) είναι μυθιστόρημα του Αιγύπτιου λογοτέχνη, βραβευμένου με το Νόμπελ Λογοτεχνίας (1988), Ναγκίμπ Μαχφούζ. Το έργο εκδόθηκε στα αραβικά το 1943. Είναι από τα πρώιμα έργα του συγγραφέα, και αφορά στον έρωτα του Αιγύπτιου Φαραώ, Μερένρα του Β' (en:Merenre Nemtyemsaf I) της Έκτης Δυναστείας του Παλαιού Βασιλείου με την εταίρα* Ράδοπις. Ο Μαχφούζ χτίζει με επιδεξιότητα και ιστορική ακρίβεια το σκηνικό της Φαραωνικής Αιγύπτου και μεταφέρει τον αναγνώστη στο κλίμα της εποχής εκείνης.
Το μυθιστόρημα αποτελεί το τρίτο μέρος της άτυπης τριλογίας του Μαχφούζ για την αρχαία Αίγυπτο. Την τριλογία αποτελούν το "Khufu's Wisdom" (1939), το Radopis (1943) και το "Thebes at War" (1944).
Το βιβλίο εκδόθηκε στην ελληνική γλώσσα το 1996, από τις εκδόσεις "Ψυχογιός", σε μετάφραση από τα γαλλικά της Ελένης Κεκροπούλου και της Μερόπη Σταυρίδου με τίτλο «Ράδοπις: μια εταίρα στην Αρχαία Αίγυπτο».
Πηγές - Παραπομπές
Κατηγορία:Αραβικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Ναγκίμπ Μαχφούζ Κατηγορία:Ιστορικά μυθιστορήματα
Αθάνατα Ρεμπέτικα
Αθάνατα Ρεμπέτικα είναι ο τίτλος ενός προσωπικού άλμπουμ της Μαρινέλλας. Κυκλοφόρησε σε δίσκο βινυλίου 33' στροφών σε Ελλάδα και Κύπρο στις 24 Νοεμβρίου 1972 από τη δισκογραφική εταιρία PolyGram Records, κάτω από την ετικέτα της Philips Records. Περιλαμβάνει δώδεκα από τα πιο γνωστά ρεμπέτικα και λαϊκά τραγούδια της ελληνικής μουσικής, που η Μαρινέλλα επέλεξε να ερμηνεύσει σε νέες εκτελέσεις. Την ενορχήστρωση των τραγουδιών και τη διεύθυνση ορχήστρας επιμελήθηκε ο Μίμης Πλέσσας.
Στο εσώφυλλο του άλμπουμ υπάρχουν οι στίχοι των τραγουδιών και φωτογραφίες των συνθετών τους, ενώ οι τίτλοι τους είναι μεταφρασμένοι και στην αγγλική γλώσσα. Την σχεδίαση του άλμπουμ επιμελήθηκε η Έφη Στεργιοπούλου, τις φωτογραφίες η Αλίντα Μαυρογένη. Η παραγωγή ανήκει στον Φίλιππο Παπαθεοδώρου και η ηχογράφηση έγινε στο στούντιο Polysound με ηχολήπτη τον Γιάννη Σμυρναίο. Δεύτερες φωνές κάνει ο Μάριος Κώστογλου, τραγουδιστής, κιθαρίστας και επί χρόνια συνεργάτης της Μαρινέλλας.
Τον Ιούνιο του 1994, το άλμπουμ επανεκδόθηκε σε δίσκο ψηφιακής μορφής (CD) με τέσσερα πρόσθετα επιπλέον τραγούδια που η Μαρινέλλα ηχογράφησε το 1985 και κυκλοφόρησαν στη συλλογή «Τα λαϊκά της νύχτας (Athens by night)», από την ίδια δισκογραφική εταιρία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δισκογραφία της Μαρινέλλας Κατηγορία:Άλμπουμ του 1972
Μπεργκαντίνο
Το Μπεργκαντίνο (ιταλικά: Bergantino) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Ροβίγκο, στην περιφέρεια του Βένετου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Ροβίγκο
Οδός Ηρώδου Αττικού
Η σύγχρονη Οδός Ηρώδου Αττικού βρίσκεται στο κεντρικότερο σημείο της Αθήνας και έχει πάρει το όνομά της από τον αρχαίο ρήτορα και ευεργέτη της Αθήνας Ηρώδη τον Αττικό. Η οδός οδηγεί στο Παναθηναϊκό Στάδιο στην ανατολική κλιτύ του οποίου, στην περιοχή του σημερινού Παγκρατίου, ήταν τοποθετημένο το Μαυσωλείο του. Όταν έγινε η διάνοιξή της ήταν το απώτερο σημείο της τότε Αθήνας, μετά το οποίο ακολουθούσαν κήποι, περιβόλια και το ρέμα του ποταμού Ιλισού. Η οδός ξεκινά (βόρεια) από τη λεωφόρο Βασιλίσσης Σοφίας και καταλήγει (νότια) στη λεωφόρο Βασιλέως Κωνσταντίνου, έναντι του Παναθηναϊκού Σταδίου. Είναι μονής κατεύθυνσης, το συνολικό της μήκος είναι περίπου 630 μέτρα και αποτελείται από τέσσερα οικοδομικά τετράγωνα.
Αποτελεί το ανατολικό όριο του Εθνικού Κήπου. Επί της ανατολικής πλευράς βρίσκεται το Προεδρικό Μέγαρο και το Μέγαρο Μαξίμου, όπου είναι το επίσημο γραφείο του Πρωθυπουργού της Ελλάδας από το 1982. Στη συμβολή της με τη λεωφόρο Βασιλίσσης Σοφίας βρισκόταν έως το 1961 η Αμερικανική Πρεσβεία, σε τετραώροφο νεοκλασικό κτίριο, στη θέση του οποίου έχει ανεγερθεί σήμερα πολυώροφη πολυκατοικία.
Η οδός Ηρώδου Αττικού είναι ο δρόμος με τις υψηλότερες εμπορικές τιμές κατοικιών στην Ελλάδα. Οι κατοικίες είναι μόνο υπερπολυτελή διαμερίσματα και στο δρόμο δεν υπάρχουν καθόλου καταστήματα. Ο δρόμος συνδέει τις συνοικίες του Κολωνακίου, ένα από τα σημαντικότερα εμπορικά κέντρα της Αθήνας, και του Παγκρατίου, μιας από τις πιο ιστορικές συνοικίες του κέντρου των Αθηνών.
Παραπομπές
Ηρωδου Αττικου
2349 Κουρτσένκο
Ο Κουρτσένκο (Kurchenko) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,90. Ανακαλύφθηκε το 1970 από τη Σοβιετική αστρονόμο Ταμάρα Σμιρνόβα, που παρατηρούσε από το Ναουτσνί της Κριμαίας, και πήρε το όνομά του στη μνήμη της 19χρονης αεροσυνοδού Ναντέζντα Β. Κουρτσένκο (Надежда Владимировна Курченко), η οποία σκοτώθηκε στην αεροπειρατεία της πτήσεως Αεροφλότ 224 στις 15 Οκτωβρίου 1970.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Κουρτσένκο εκτιμάται σε 21,52 ± 3,3 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι Xc, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,066 ± 0,026.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κουρτσενκο
Ανδρέας Βερούσης
Ο Ανδρέας Βερούσης ή Ανδρέας Ανδρούτσος ή Ανδρέας Βερούτσος ή Ανδρέας Μουτσανάς, αλλιώς και Καπετάν Ανδρούτσος ήταν Έλληνας περίφημος κλέφτης και ο πατέρας του οπλαρχηγού της Επανάστασης του 1821, Οδυσσέα Ανδρούτσου.
Βιογραφικό
Ο Ανδρέας Βερούσης ήταν γιός του Αθανασίου Βερούση από τις Λιβανάτες Λοκρίδας. Γεννήθηκε το έτος 1740 ή 1750. Μεγάλωσε στην ανατολική Ρούμελη, στις περιοχές της Λειβαδειάς και της Αταλάντης.
Διετέλεσε διαβόητος αρχικλέφτης, αλλά και πειρατής συνεργάτης του Λάμπρου Κατσώνη τις περιόδους 1770-1792 του Ρωσσοτουρκικού Πολέμου. Μάλιστα, επανειλημμένα καταναυμάχησε τον τουρκικό στόλο. Απέκτησε το όνομα Ανδρούτσος, εκ του βαπτιστικού του, με το οποίο έγινε και έμεινε ιδιαίτερα γνωστός, ενώ λεγόταν επίσης το Λιοντάρι της Ρούμελης. Βάσει αναφορών, ήταν ψηλός με γερή κορμοστασιά και περήφανο βλέμμα.
Σε μια από τις μάχες του με τους Οθωμανούς τραυματίστηκε στην κνήμη και επειδή όντας τραυματίας κινδύνευε στην τότε κατεχόμενη Ελλάδα, κατέφυγε στη Βενετοκρατούμενη Πρέβεζα για ασφάλεια και για να τύχει ιατρικής περίθαλψης από Βενετσιάνους χειρουργούς ιατρούς. To έτος 1786 ο Ανδρέας Βερούσης διεκομίσθη στην Πρέβεζα, και φιλοξενήθηκε από τον άρχοντα της Πρεβέζης εύπορο προεστό Δημήτρη Τσαρλαμπά, Γαλλόφιλο αλλά και πράκτορα των Ρώσων κατά τον Ρωσοτουρκικό Πόλεμο του 1787-1792 του οποίου τελικά παντρεύτηκε την κόρη Ακριβή Τσαρλαμπά στις 13 Μαρτίου 1786 με κουμπάρο τον "θαλασσόλυκο" Λάμπρο Κατσώνη υποπλοίαρχο του Ναυτικού της Ρωσικής Αυτοκρατορίας.
Συνεργάστηκε με τον Κατσώνη και επάνδρωσε τα πλοία του, δρώντας εναντίον των Τούρκων κατακτητών και του Οθωμανικού στόλου.
Κάποια στιγμή, το έτος 1792 ή 1793, ο Ανδρέας Βερούσης-Βερούτσος συνελήφθη από τους Βενετούς, παραδόθηκε στους Τούρκους και μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη, όπου εκεί πέθανε από βασανιστήρια των Οθωμανών τα Χριστούγεννα του 1797, μάλιστα λέγεται ότι το αποκεφαλισθέν πτώμα του το έριξαν στα νερά του Βοσπόρου, σε ηλικία 47 ετών.
Η απολογία του Ανδρέα Βερούση κατά την ανάκρισή του από τους Βενετούς είναι διαθέσιμη και έχει δημοσιευθεί μεταφρασμένη από τον ιστορικό Κυριάκο Σιμόπουλο. Στην ανακριτική κατάθεση του στους Βενετούς, ο Ανδρέας Βερούσης ρωτήθηκε αν αληθεύει πως είναι συμπολεμιστής του Λάμπρου Κατσώνη και απαντά: ''«Είναι αληθέστατα. Ήδη προ πέντε ετών, ευρισκόμην εις Σαραγούσαν. Εκεί ανέλαβον υποχρέωσιν με τον κύριον Ίψον, Ρώσον Στρατηγόν, να συγκεντρώσω πολεμιστάς εκ Τουρκίας. Επελθούσης μετ' εμού συμφωνίας, εκράτησα τον λόγον μου. Συγκέντρωσα από την Τουρκίαν (*) 800 Αλβανούς, με έκαμαν καπετάνιον και διοικητήν και υπηρέτησα εις την ναυτικήν μοίραν με τον Ίψον, τον Στρατηγόν Ταμάρα και τον Κολονέλον Λάμπρον. Επολέμησα πάντα κατά των Τούρκων ....»''.
Το σπίτι του Ανδρούτσου στην Πρέβεζα
thumb|right|270px|Το σπίτι του καπετάν Ανδρούτσου στην Πρέβεζα, πριν κατεδαφισθεί. Το σπίτι του διέμεινε ο Καπετάν Ανδρούτσος μετά τον γάμο του με την Ακριβή Τσαρλαμπά ήταν το πατρικό της στην Πρέβεζα. Σωζόταν μέχρι το έτος 2011 στη συμβολή των οδών Χρήστου Κοντού και Οδυσσέα Ανδρούτσου και υπήρχε σε αυτό μαρμάρινη επιγραφή με το εξής κείμενο: «ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΚΑΠΕΤΑΝ ΑΝΔΡΟΥΤΣΟΥ 1773-1798». Η επιγραφή τοποθετήθηκε στη δεκαετία του 1930 με τον εορτασμό των 100 χρόνων από την ίδρυση του Ελληνικού Κράτους. Οι χρονολογίες αναφέρονται στα χρόνια που ο Ανδρέας Βερούσης ή Ανδρούτσος έζησε στο σπίτι αυτό. Το έτος 2011 το κτίριο κατεδαφίσθηκε με σκοπό την ανέγερση νέας οικοδομής, παρά τις προσπάθειες του Πολιτιστικού Συλλόγου "Πρέβεζα", η δε Αρχαιολογική Υπηρεσία και η Πολεοδομία Πρέβεζας αιτιολόγησαν την απόφαση κατεδάφισης με το σκεπτικό "το οίκημα δεν διέθετε αρχιτεκτονικά στοιχεία διατηρητέου", αγνοώντας εντελώς ότι ένα κτίριο είναι φορέας ιστορικής μνήμης.
Γκριγκόρι Ιβάνοβιτς Ορλώφ
Ο Γκριγκόρι Ιβάνοβιτς Ορλώφ (1685 - 1746), (ρωσικά: Орлов, Григорий Иванович), ή εξελληνισμένα Γρηγόριος Ορλώφ ο πρεσβύτερος, ήταν Ρώσος στρατιωτικός και πολιτικός, γιος του Ιβάν Ορλώφ και πατέρας των αδελφών Ορλώφ της ομώνυμης οικογένειας.
Γεννήθηκε στη περιοχή Τβερ και από νεαρή ηλικία ακολούθησε το στρατιωτικό επάγγελμα όπου και διακρίθηκε σε πολλές μάχες συμμετέχοντας στο Ρωσοτουρκικό πόλεμο (1710-1711) και στη σουηδική εκστρατεία, φθάνοντας στον αντίστοιχο βαθμό του στρατηγού. Αποστρατεύτηκε το 1738 και το 1742 ανέλαβε κυβερνήτης του Νόβγκοροντ. Πέθανε στη Μόσχα στις 1 Απριλίου του 1746 και ενταφιάστηκε στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου του τροπαιοφόρου, που κατεδαφίστηκε το 1932 και ο τάφος του έχει χαθεί.
Ήταν νυμφευμένος με την Λουκία (Λούσα) Ιβάνοβνα Ζηνόβιεφ με την οποία απέκτησε έξι γιους και μία κόρη
Πηγές
Κατηγορία:Οικογένεια Ορλώφ Ορλωφ Γκριγκορι Ιβανοβιτς Ορλωφ Γκριγκορι Ιβανοβιτς
Λουδοβίκος Α΄ της Βαυαρίας
Ο Λουδοβίκος Α΄ της Βαυαρίας (γερμανικά: Ludwig I, 25 Αυγούστου 1786, Στρασβούργο - 29 Φεβρουαρίου 1868, Νίκαια) ήταν ο Βασιλιάς του Βασιλείου της Βαυαρίας από το 1825 μέχρι το 1848 και ανήκε στη δυναστεία των Βιτελσβάχων (Βίττελσμπαχ). Διαδέχθηκε τον πατέρα του Μαξιμιλιανό Α΄ Ιωσήφ μετά το θάνατό του το 1825 και παρέμεινε στο θρόνο μέχρι τις Γερμανικές Επαναστάσεις των ετών 1848-1849, όταν παραχώρησε το θρόνο στον γιο του Μαξιμιλιανό Β΄.
Βιογραφία
Ο Λουδοβίκος Κάρολος Αύγουστος γεννήθηκε στις 25 Αυγούστου 1786 στο Στρασβούργο. Γονείς του ήταν ο Μαξιμιλινός Α΄ Ιωσήφ, Εκλέκτορας (μετά Βασιλιάς) της Βαυαρίας, του Οίκου του Παλατινάτου-Μπίρκενφελντ-Ζβαϊμπρύκεν, κλάδου του Οίκου των Βίττελσμπαχ, και η Αυγούστα Βιλελμίνη, κόρη του Γεωργίου Γουλιέλμου της Έσσης-Ντάρμστατ. Τον Οκτώβριο του 1810 νυμφεύτηκε τη Θηρεσία, κόρη του Φρειδερίκου της Σαξονίας-Χιλντμπουργκχαουζεν. Ο γάμος του αποτέλεσε το πρώτο Οκτόμπερφεστ. Ο Λουδοβίκος απέρριψε έντονα τη συμμαχία του πατέρα του με τον Ναπολέοντα Α΄ της Γαλλίας.
Ήταν φιλέλληνας, φανατικός ελληνιστής, συλλέκτης και φίλος των τεχνών. Επί βασιλείας του το Μόναχο αναδείχτηκε καλλιτεχνικά. Άρχισε τις ανοικοδομητικές εργασίες πριν ακόμα βασιλεύσει, όταν ήταν πρίγκηπας, και συνέχισε ακόμα και μετά την καθαίρεσή του. Διέταξε την ανέγερση πολλών νεοκλασικών και νεο-ουμανιστικών κτηρίων, με πρότυπο την αρχιτεκτονική της αρχαίας Ελλάδας. Πολλά από τα έργα του διατηρούνται μέχρι σήμερα και βρίσκονται στο Μόναχο. Διαρρύθμισε την Λούντβιχστρασσε (Ludwigstraße, 'Οδός Λουδοβίκου') με το Πανεπιστήμιο του Μονάχου που το μετέφερε από την πόλη Λούντβιγκσμπουργκ, την Φέλντχερνχαλλε (Feldherrnhalle, 'Αίθουσα των Στραταρχών'), το Ζίγκεστορ (Siegestor, 'Πύλη της Νίκης'), η Εθνική Βιβλιοθήκη του Μονάχου, η Πλατεία του Βασιλέα (Königsplatz), η Γλυπτοθήκη, τα Προπύλαια, η Κρατική Αρχαιολογική Συλλογή Μονάχου, η Νέα και η Παλαιά Πινακοθήκη, η Ρούμεσχαλλε (Ruhmeshalle, 'Αίθουσα της Δόξας'), και το Άγαλμα της Βαυαρίας. Σε δύο βουνοπλαγιές έκτισε το Μνημείο της Βαλχάλλα και την Αίθουσα της Απελευθέρωσης.
Ο Λουδοβίκος υποστήριξε την ελληνική επανάσταση του 1821 και αναδείχθηκε σπουδαίος φιλέλληνας (ο Διονύσιος Κόκκινος στο πεντάτομο έργο του "Η Ελληνική Επανάστασις", έκδοση "Μέλισσα", Αθήνα, 1974, στον 5ο τόμο, σελ. 549, αναφέρει ότι, μόλις ο Λουδοβίκος πληροφορήθηκε τη θριαμβευτική νίκη του Καραϊσκάκη στη μάχη της Αράχωβας, αναφώνησε ευτυχής: "Ανεστήθη η Ελλάς μου") ενώ ο δευτερότοκος γιος του Όθων επιλέχτηκε ως βασιλιάς της Ελλάδας το 1832. Μετά από την επανάσταση του Ιουλίου στη Γαλλία το 1830, η προηγούμενη φιλελεύθερη πολιτική του έγινε όλο και περισσότερο κατασταλτική. Στο δημοκρατικό φεστιβάλ στο Χάμπακερ το 1832 εκδηλώθηκε η δυσαρέσκεια του πληθυσμού, που υπέφερε από τους υψηλούς φόρους και τη λογοκρισία. Η σχέση του με την χορεύτρια και ηθοποιό Λόλα Μοντέζ προκάλεσε επίσης σκάνδαλο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βασιλείς της Βαυαρίας Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ Κατηγορία:Τάγμα του Σωτήρος Κατηγορία:Γερμανοί φιλέλληνες
Αντίκλεια
Με το όνομα Αντίκλεια στην ελληνική μυθολογία φέρονται τρία πρόσωπα:
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Οδύσσεια
Κοινωνικό άγχος
Κοινωνικό άγχος ονομάζεται το άγχος (συναισθηματική δυσφορία, φόβος) που έχει να κάνει με κοινωνικές περιστάσεις, με την αλληλεπίδραση με άλλους ανθρώπους και με την αξιολόγηση ή κοντινή παρατήρηση απ' αυτούς. Η διαφορά μεταξύ κοινωνικού άγχους και φυσιολογικής ανησυχίας είναι ότι το πρώτο συνοδεύεται από έντονο αίσθημα φόβου κυρίως κατά τη διάρκεια περιστάσεων που είναι ασυνήθιστες για το άτομο ή στις οποίες πρόκειται να παρατηρηθεί ή να αξιολογηθεί από άλλους. Αυτός ο φόβος είναι τόσο έντονος που ο πάσχων μπορεί να αγχώνεται μόνο και μόνο στη σκέψη της κοινωνικής επαφής και θα κάνει ό,τι μπορεί για να την αποφύγει.
Σύμφωνα με την Εθνική Αμερικανική Έρευνα Συννοσηρότητας, το κοινωνικό άγχος είναι η Νο 1 αγχώδης διαταραχή και η 3η πιο διαδεδομένη ψυχική διαταραχή στις ΗΠΑ (εκτιμάται ότι 19.2 εκ. Αμερικάνοι πάσχουν απ' αυτό). Μπορεί να εκδηλωθεί σε οποιαδήποτε ηλικία, συνηθέστερα όμως εμφανίζεται στην εφηβεία, την πρώιμη ενήλικη ζωή ή την πρώιμη παιδική ηλικία. Στατιστικά επηρεάζει περισσότερο τις γυναίκες από τους άντρες.
Το αναπτυξιακό κοινωνικό άγχος εμφανίζεται νωρίς στην παιδική ηλικία ως φυσιολογικό κομμάτι της ανάπτυξης των κοινωνικών λειτουργιών και είναι ένα στάδιο το οποίο τα περισσότερα παιδιά ξεπερνούν· το προβληματικό ή χρόνιο κοινωνικό άγχος μπορεί να συνεχίσει να υφίσταται (πιθανώς απαρατήρητο) μέχρι την εφηβεία ή να επανέλθει στην επιφάνεια με την ενηλικίωση. Οι άνθρωποι διαφέρουν ως προς το πόσο συχνά βιώνουν κοινωνικό άγχος καθώς και σε τι είδους καταστάσεις.
Το ξεπέρασμα του κοινωνικού άγχους εξαρτάται απ' το άτομο και την κατάσταση. Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να είναι σχετικά εύκολο, απλά θέμα χρόνου. Σε άλλες μπορεί να εξελιχθεί σ' ένα πολύ δύσκολο, οδυνηρό, ακόμα και παραλυτικό πρόβλημα που είναι χρόνιο στη φύση του. Οι λόγοι είναι άγνωστοι. Το κοινωνικό άγχος μπορεί να συνδέεται με την ντροπαλότητα ή τις αγχώδεις διαταραχές ή και άλλους συναισθηματικούς και ιδιοσυγκρασιακούς παράγοντες, όμως η ακριβής του φύση παραμένει αντικείμενο έρευνας και τα αίτια μπορεί να διαφέρουν από άτομο σε άτομο. Η πλήρης ανάρρωση από χρόνιο κοινωνικό άγχος είναι εφικτή σε πολλές περιπτώσεις, συνήθως όμως μόνο μέσω κάποιου είδους θεραπείας, διαρκούς αυτοβοήθειας ή με τη συμμετοχή σε ομάδα αλληλοϋποστήριξης.
Η ψυχοπαθολογική (χρόνια και παραλυτική) μορφή κοινωνικού άγχους ονομάζεται κοινωνική φοβία ή διαταραχή κοινωνικού άγχους και μπορεί να οδηγήσει σε μειωμένη ποιότητα ζωής. Πρότυπες κλίμακες μέτρησης όπως η Κλίμακα Κοινωνικού Άγχους Liebowitz (αγγλικά) μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την διάγνωση της διαταραχής και για την μέτρηση της έντασης της κοινωνικής φοβίας. Το ξεπέρασμα του κοινωνικού άγχους αυτού του τύπου μπορεί να είναι πολύ δύσκολο χωρίς τη βοήθεια θεραπευτών, ψυχολόγων ή ομάδων υποστήριξης. Επίσης, το κοινωνικό άγχος μπορεί να είναι εμπεδωμένο και επίμονο στους ανθρώπους που πάσχουν από ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή και αν αυτή αγνοηθεί, μπορεί να δυσκολέψει την αντιμετώπιση του.
Οι όροι κοινωνικό άγχος και κοινωνική φοβία χρησιμοποιούνται συχνά ως συνώνυμοι.
Παιδική ανάπτυξη
Το κοινωνικό άγχος πρωτοεμφανίζεται στην νηπιακή ηλικία και θεωρείται φυσιολογικό και αναγκαίο συναίσθημα για την αποτελεσματική κοινωνική λειτουργία και ανάπτυξη. Γνωσιακές πρόοδοι και αυξημένες πιέσεις στο τέλος της παιδικής ηλικίας και στην αρχή της εφηβείας έχουν ως αποτέλεσμα επαναλαμβανόμενο κοινωνικό άγχος. Οι πιο κοινές αιτίες σύμφωνα με τους εφήβους είναι: οι σχέσεις τους με συνομήλικους απ' τους οποίους έλκονται, η κοινωνική απόρριψη, ο δημόσιος λόγος, το κοκκίνισμα, η αυτοσυναίσθηση (self-consciousness) και η παρελθούσα συμπεριφορά τους. Οι περισσότεροι απ' αυτούς πάντως ξεπερνούν τους φόβους τους και αντεπεξέρχονται στις απαιτήσεις της ηλικίας τους.
Όλο και περισσότερα παιδιά διαγιγνώσκονται σήμερα με κοινωνικό άγχος και αυτό μπορεί να οδηγήσει σε μαθησιακά προβλήματα αν δεν υπάρχει στενή παρακολούθηση. Η έρευνα έχει δείξει ότι κάποιοι μαθητές έχουν τόσο σοβαρές μορφές κοινωνικού άγχους που φοβούνται να μιλήσουν ή να αλληλεπιδράσουν με άλλους μαθητές ή δασκάλους. Ο φόβος της επίκρισης προκαλεί στα παιδιά ακραία αγωνία για τις καθημερινές δραστηριότητες όπως το παιχνίδι με τ' άλλα παιδιά, το διάβασμα στην τάξη και οι συνομιλίες με τους ενηλίκους. Απ' την άλλη, ο ίδιος φόβος μπορεί να τα οδηγήσει σε άσχημες συμπεριφορές, κάτι που δυσκολεύει την διάγνωση. Έχουν αναφερθεί διάφορες περιπτώσεις όπου το κοινωνικό άγχος είναι τόσο έντονο που προκαλεί σωματική ασθένεια. Το πρόβλημα με την αναγνώριση της διαταραχής κοινωνικού άγχους στα παιδιά είναι ότι μπορεί να είναι δύσκολη η διάκριση ανάμεσα στο κοινωνικό άγχος και την απλή ντροπαλότητα. Συχνά τα παιδιά με κοινωνική φοβία δεν θέλουν να πηγαίνουν στο σχολείο λόγω του άγχους τους.
Συνηθισμένη ενήλικη μορφή
Ο εντοπισμός του κοινωνικού άγχους στους ενήλικες είναι πολύ πιο εύκολος γιατί αυτοί τείνουν να κρατιούνται μακριά από κάθε κοινωνική περίσταση και κλείνονται στον εαυτό τους. Κοινές μορφές ενήλικου κοινωνικού άγχους είναι η ντροπαλότητα, ο φόβος της δημόσιας ομιλίας, ο φόβος της σκηνής, η συστολή κτλ. Όλες αυτές μπορεί να αποκτήσουν και κλινική μορφή, δηλαδή να γίνουν αγχώδεις διαταραχές.
Ο όρος κοινωνικό άγχος χρησιμοποιείται συχνά για εμπειρίες που έχουν να κάνουν με αμηχανία και ντροπή. Όμως, κάποιοι ψυχολόγοι κάνουν διάκριση μεταξύ των διάφορων μορφών κοινωνικής δυσφορίας με την αναμονή/πρόβλεψη να αποτελεί το σημαντικότερο κριτήριο. Για παράδειγμα, ο φόβος για μελλοντικό ντρόπιασμα είναι μια μορφή κοινωνικού άγχους ενώ το ντρόπιασμα, αυτό καθ' αυτό, δεν είναι.
Τα κριτήρια που ξεχωρίζουν την κλινική από μη κλινικές μορφές κοινωνικού άγχους περιλαμβάνουν την ένταση και το επίπεδο συμπεριφορικής και ψυχοσωματικής αναστάτωσης (δυσφορίας) και την προληπτική φύση του φόβου. Τα κοινωνικά άγχη μπορούν να κατηγοριοποιηθούν ανάλογα με την ευρύτητα των περιστάσεων που τα προκαλούν. Για παράδειγμα, ο φόβος του να τρως δημόσια έχει πολύ περιορισμένο πεδίο, ενώ η ντροπαλότητα μπορεί να έχει μεγάλη έκταση (ένα άτομο μπορεί να ντρέπεται να κάνει πολλά πράγματα σε διάφορες καταστάσεις). Οι κλινικές μορφές (διαταραχές) χωρίζονται σε γενικευμένη κοινωνική φοβία (ή αλλιώς διαταραχή κοινωνικής φοβίας) και σε ειδική κοινωνική φοβία.
Διαταραχή
Το ακραίο, επίμονο και παραλυτικό κοινωνικό άγχος μπορεί να διαγνωστεί ως διαταραχή κοινωνικού άγχους. Η εμπειρία συχνά περιγράφεται ως έχουσα στοιχεία σωματικά (ίδρωμα, κοκκίνισμα), γνωσιακά/αντιληπτικά (η πεποίθηση ότι κάποιος θα κριθεί αρνητικά ή το ψάξιμο για σημάδια αποδοκιμασίας), και τέλος, συμπεριφορικά (η αποφυγή μιας κατάστασης).
Η ουσία του κοινωνικού άγχους είναι η ανακόλουθη ή παράλογη προσμονή αρνητικής αξιολόγησης απ' τους άλλους. Μια θεωρία λέει ότι το κοινωνικό άγχος προκύπτει όταν υπάρχει επιθυμία να γίνει μια συγκεκριμένη εντύπωση στους άλλους και ταυτόχρονα αμφιβολία σχετικά με την ικανότητα μας να την επιτύχουμε. Παρόλο που η "επίσημη" κλινική ονομασία για την διαταραχή, όπως αυτή καταγράφεται στο Στατιστικό και Διαγνωστικό Εγχειρίδιο Ψυχικών Διαταραχών (αγγλ. DSM) και την Διεθνή Στατιστική Ταξινόμηση Νοσημάτων και Συναφών Προβλημάτων Υγείας (αγγλ. ICD) είναι Κοινωνική Φοβία ή Διαταραχή Κοινωνικού Άγχους, συχνά οι σχετικές ομάδες υποστήριξης την αναφέρουν απλά ως "κοινωνική φοβία".
Κριτήρια που περιέχονται στο DSM και το ICD επιχειρούν να διαχωρίσουν την κλινική από τις μη κλινικές μορφές κοινωνικού άγχους καθώς και να προσδιορίσουν την ένταση και τα επίπεδα συμπεριφορικής και ψυχοσωματικής αναστάτωσης: Πάντως η εγκυρότητα της διάγνωσης της "διαταραχής" έχει αμφισβητηθεί πάνω σε επιστημονικές και πολιτικές βάσεις· άνθρωποι που ικανοποιούν τα κοινωνιοφοβικά κριτήρια του DSM μπορεί απλά να είναι υπερβολικά κοινωνιοαγχωτικοί απ' την ιδιοσυγκρασία τους και να μην πάσχουν από κάποια διαταραχή, παρόλο που τέτοιου είδους προβλήματα μπορούν να χρήζουν προσοχής έτσι κι αλλιώς ως ζήτημα κοινωνικής δικαιοσύνης.
Οι κλινικοί γιατροί και οι ερευνητές συνεχίζουν να παλεύουν με προβλήματα ορισμού που αφορούν τις έννοιες: ντροπαλότητα, κοινωνικό άγχος, διαταραχή κοινωνικού άγχους. Όλες παρουσιάζουν ομοιότητες μεταξύ τους, όμως η καθεμία έχει χρησιμοποιηθεί για τον ορισμό διαφορετικών διαστάσεων της ψυχολογικής ζωής όπως αυτή σχετίζεται με τις διαπροσωπικές λειτουργίες και την δυσκολία ξεπεράσματος του κοινωνικού άγχους. Τα όριά τους εντάσσονται σε ένα συνεχές φάσμα αλλά δεν υπάρχει ακόμα απόλυτη συναίνεση για το που τελειώνει η μία και ξεκινά η άλλη, είναι όμως γενικώς αποδεκτό ότι υπάρχουν διαφορές.
Η διαταραχή κοινωνικού άγχους μπορεί κάποιες φορές να είναι σύμπτωμα μιας υποκείμενης ιατρικής διαταραχής, όπως ο υπερθυρεοειδισμός.
Διάγνωση
Η διαταραχή αυτή είναι δύσκολη στην διάγνωσή της γιατί συγχέεται τόσο εύκολα με την γενικευμένη ντροπαλότητα ή την παράνοια. Αλλά αν τα συμπτώματα της διαταραχής κοινωνικού άγχους είναι παρόντα, ο γιατρός θα κάνει ερωτήσεις σχετικά με την ιατρική ιστορία και οι ασθενείς θα συμμετάσχουν σε μια σωματική εξέταση. Αν και δεν υπάρχουν τεστ εργαστηρίου ειδικά για την διάγνωση της διαταραχής κοινωνικού άγχους, υπάρχει μια ποικιλία τεστ που μπορούν να δείξουν αν το αίτιο είναι σωματικό ή ψυχολογικό. Αν δεν βρεθεί σωματική ασθένεια, οι ασθενείς θα παραπεμφθούν σε ψυχίατρο ή ψυχολόγο, ο οποίος θα χρησιμοποιήσει ειδικά σχεδιασμένες ερωτήσεις και εργαλεία αξιολόγησης για να κρίνει αν το άτομο έχει αγχώδη διαταραχή. Οι γιατροί βασίζουν την διάγνωσή τους σε περιγραφές της έντασης και της διάρκειας των συμπτωμάτων, συμπεριλαμβανομένων οποιωνδήποτε δυσλειτουργιών που προκαλούνται απ'τα συμπτώματα· αν τα συμπτώματα και ο βαθμός δυσλειτουργίας είναι πάνω απ' το φυσιολογικό, αυτό είναι ένδειξη ότι πρόκειται περί διαταραχής κοινωνικού άγχους.
Αίτια
Τα ακριβή αίτια του κοινωνικού άγχους είναι ακόμη υπό διαμάχη. Συνεχιζόμενες έρευνες πάνω στις γενετικές ρίζες της φυσικής και ψυχολογικής υγείας υπαινίσσονται ότι η τάση για συναισθήματα άγχους, ιδίως σε κοινωνικές καταστάσεις, έχει μια μέτρια πιθανότητα κληρονομικότητας. Με άλλα λόγια, αν ένας γονέας έχει ψυχολογική διαταραχή όπως κοινωνική φοβία, το παιδί έχει ελαφρώς υψηλότερη πιθανότητα να πάσχει από αγχώδη διαταραχή.
Μια άλλη πιθανή αιτία του κοινωνικού άγχους είναι το νευρικό σύστημα. Φάρμακα που συνταγογραφούνται για την καταπολέμηση του κοινωνικού άγχους επηρεάζουν τα επίπεδα των νευροδιαβιβαστών, χημικών αγγελιοφόρων που είναι υπεύθυνοι για την μετάδοση σημάτων στον εγκέφαλο. Όμως, οι ερευνητές δεν είναι ακόμα σίγουροι αν οι διαφορές στα επίπεδα των ουσιών αυτών προκαλούν κοινωνικό άγχος. Αρκετές μελέτες έχουν δείξει ότι συγκεκριμένες περιοχές του εγκεφάλου, όπως μια μικρή αμυγδαλοειδής περιοχή που ονομάζεται αμυγδαλή, μπορεί να είναι πιο ενεργές σε άτομα με κοινωνική φοβία.
Μια άλλη πιθανή αιτία του κοινωνικού άγχους είναι οι εμπειρίες ζωής. Αρνητικές εμπειρίες και ο τρόπος χειρισμού και αντίδρασης σ' αυτές, μπορούν επίσης να οδηγήσουν στην ανάπτυξη κοινωνικού άγχους. Αν ένας παρίσταται σταθερά σε καταστάσεις οι οποίες τον κάνουν να νιώθει κατώτερος ή να φοβάται την κρίση των άλλων ανθρώπων, τότε μπορεί να αρχίσει να αναπτύσσει αρνητικές πεποιθήσεις για τον εαυτό του και τον κόσμο οι οποίες μπορούν να προκαλέσουν κοινωνικό άγχος. Αν οι αρνητικές εμπειρίες εξακολουθήσουν, μπορεί να αρχίσει να αναπτύσσει προκατάληψη επιβεβαίωσης και να τείνει να προσέχει μόνο τις δράσεις και τα γεγονότα που ενισχύουν τις αρνητικές πεποιθήσεις, δημιουργώντας έναν φαύλο κύκλο. Για παράδειγμα, ένας δημόσιος ομιλητής που φοβάται ότι η παρουσίασή του θα είναι βαρετή, μπορεί να επικεντρώσει την προσοχή του επιλεκτικά στους λίγους ανθρώπους μέσα στο κοινό που φαίνονται να βαριούνται, αγνοώντας ταυτόχρονα την πλειοψηφία που παρακολουθεί με μεγάλο ενδιαφέρον. Καθώς η προκατάληψη επιβεβαίωσης δυναμώνει τις μειωτικές πεποιθήσεις, αυτός αρχίζει να παρουσιάζει κοινωνικά αγχώδεις συμπεριφορές όπως κοκκίνισμα και αγχώδεις σκέψεις. Μετά από λίγο, αυτές οι πεποιθήσεις τον οδηγούν σε αρνητικές υποθέσεις και στη λήψη λάθος μηνυμάτων από ουδέτερες καταστάσεις. Αν κάποιος δει ένα άτομο να του ρίχνει μια ματιά καθώς περνά, μπορεί αυτόματα να σκεφτεί ότι αυτό οφείλεται στο περίεργο της εμφάνισής του ή σ' έναν ιδιαίτερο τρόπο περπατήματος χωρίς να λάβει υπόψη του άλλες πιθανότητες όπως ότι το ντύσιμό του τραβά την προσοχή ή ότι αυτός που τον κοιτά μπορεί να επιδιώκει την βλεμματική επαφή με όλους όσους συναντιέται.
Αν κάποιος πιστεύει ότι οι περισσότερες κοινωνικές καταστάσεις πρόκειται να είναι άβολες, θα προσπαθήσει να τις αποφύγει. Η αποφευκτικότητα επιτρέπει σε κάποιον να αποδρά προσωρινά από συναισθήματα άγχους, αλλά κάνοντας αυτό μπορεί να δυναμώσουν οι πεποιθήσεις του ότι δεν μπορεί να αντεπεξέλθει φυσιολογικά σε κοινωνικές καταστάσεις. Αυτό του στερεί την ευκαιρία να ανακαλύψει ότι οι αυτόματες αρνητικές υποθέσεις του μπορεί να είναι εντελώς λανθασμένες. Αν κάποιου του αρέσει να τραγουδάει αλλά φοβάται την κρίση των άλλων, τότε μπορεί να μην ανακαλύψει ποτέ την ποιότητα της φωνής του λόγω της συνεχούς αποφυγής και, σαν αποτέλεσμα, να αγνοείται ή να παραμελείται απ' τους άλλους λόγω της κοινωνικής του αδεξιότητας που απορρέει απ' την αδυναμία φυσιολογικής συμπεριφοράς σε κοινωνικές καταστάσεις.
Η αποφυγή όλο και πιο πολλών καταστάσεων για τον φόβο της κριτικής απ' τους άλλους θα ενδυναμώσει τις αρνητικές πεποιθήσεις και θα αποτρέψει το άτομο απ' το να παρευρεθεί σε περιστάσεις στις οποίες μπορεί πράγματι να περνούσε καλά. Καθώς αυτό το πρότυπο αρχίζει να παρεμβάλλεται στην όλη λειτουργικότητά του ατόμου, τα προειδοποιητικά σημάδια του κοινωνικού άγχους γίνονται όλο και πιο εμφανή.
Θεραπεία
Η θεραπεία του κοινωνικού άγχους διαφέρει από περίπτωση σε περίπτωση. Η γνωσιακή-συμπεριφοριστική θεραπεία (ΓΣΘ) θεωρείται ως η πιο αποτελεσματική μέθοδος και βελτιώνει τα συμπτώματα των κοινωνιοφοβικών σε ποσοστό εώς και 75%, σύμφωνα με τον ιστοτόπο της κλινικής Mayo. Ο στόχος της ΓΣΘ είναι η καθοδήγηση των σκέψεων του ασθενούς προς μια πιο ορθολογική κατεύθυνση όταν βρίσκεται αντιμέτωπος με το άγχος· τον βοηθάει να σταματά την αποφυγή καταστάσεων που κάποτε του προξενούσαν άγχος και του μαθαίνει να αντιδρά διαφορετικά σ' αυτές. Η γνωσιακή-συμπεριφοριστική θεραπεία μπορεί να περιλαμβάνει συστηματική απευαισθητοποίηση ή ελεγχόμενη έκθεση στην κατάσταση που φοβίζει. Με την συστηματική απευαισθητοποίηση, ο ασθενής φαντάζεται την αγχωτική κοινωνική κατάσταση και δουλεύει με τους φόβους του σε ένα ασφαλές κι ελεγχόμενο περιβάλλον. Η απευαισθητοποίηση σταδιακά εκθέτει το άτομο στην κατάσταση αυτή αλλά με την υποστήριξη του θεραπευτή· αυτό του επιτρέπει να γίνει καλύτερος στην αντιμετώπιση αυτών των καταστάσεων και να αναπτύξει την αυτοπεποίθηση για να τις αντιμετωπίζει αργότερα μόνος του. Η ΓΣΘ μπορεί επίσης να περιλαμβάνει παιχνίδια ρόλων για την εξάσκηση των κοινωνικών δεξιοτήτων και την απόκτηση κουράγιου και αυτοπεποίθησης. Τέλος, μπορούν να χρησιμοποιηθούν τεχνικές για χαλάρωση ή διαχείριση άγχους.
Μια άλλη πιο χρονοβόρα προσέγγιση είναι η θεραπεία με ψυχανάλυση. Μπορεί να είναι πολύ χρήσιμη στον εντοπισμό των πηγών του άγχους στην παιδική ηλικία και μπορεί να συνδυαστεί με φαρμακευτική αγωγή.