cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Οικογένεια Μουζάκα
Στα αξιοσημείωτα μέλη της οικογένειας περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων οι: Ανδρέας Β΄ Μουζάκα, Γκιον Μουζάκα, Θεόδωρος Κορόνα Μουζάκα και Ανδρέας Α΄ Μουζάκα. Το τελευταίο αξιόλογο μέλος της οικογένειας Μουζάκα που έγινε πρόσφυγας στην Ιταλία πέθανε στη Νάπολη το 1600.
Καταγωγή
Οι Μουζάκα ήταν μια από τις σημαντικότερες οικογένειες αλβανικής καταγωγής. Η οικογένεια καταγόταν από την κάτω περιοχή Όπαρ (Λέκας). Στην περιοχή του χωριού Λάβνταρ και σε κοντινούς οικισμούς βρίσκονται πολλά από τα προγονικά ταφικά μνημεία της οικογένειας. Ο Γκιον Μουζάκα ισχυρίστηκε ότι η οικογένεια έλαβε το όνομά της από την περιοχή Μουζακιά, που πήρε το όνομά της από τον πληθυσμό της, τους Μολοσσούς, μέσω της παραφθοράς του ονόματος Molossi (σε Molosachi και τελικά Musachi). Το οικόσημο της οικογένειας Μουζάκα ήταν ένας δικέφαλος αετός.
Ύστερος Μεσαίωνας
Το 1090, η παλαιότερη αναφορά της οικογένειας Μουζάκα, ως πιστού διοικητή του Αλέξιου Α΄ Κομνηνού (κυβ. 1081-1118), έγινε στο έργο της βυζαντινής ιστορικού Άννας Κομνηνής. Ένα από τα πρώτα αξιοσημείωτα μέλη της οικογένειας ήταν ο Ανδρέας Α΄ Μουζάκα, στον οποίο δόθηκε, όπως και σε μερικά άλλα μέλη της αλβανικής αριστοκρατίας, εντυπωσιακός βυζαντινός τίτλος όπως σεβαστοκράτορας από τον Κάρολος τον Ανδεγαυό, για να τους υποτάξει πιο εύκολα. Το 1279, ο Γκιον Α΄ Μουζάκα, ο οποίος παρέμεινε πιστός στους Βυζαντινούς και αντιστάθηκε στην κατάκτηση της Αλβανίας από τον Κάρολο, αιχμαλωτίστηκε από τις δυνάμεις του, αλλά υπό την πίεση των ντόπιων Αλβανών ευγενών αφέθηκε αργότερα ελεύθερος. Η οικογένεια Μουζάκα συνέχισε να παραμένει πιστή στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία και αντιστάθηκε στην επέκταση του Βασιλείου της Σερβίας. Στα τέλη του 13ου και στις αρχές του 14ου αιώνα, μέλη της οικογένειας Μουζάκα έλεγχαν μια περιοχή μεταξύ των ποταμών Δεβόλη και Αωού. Ο Ανδρέας Α΄ κυβέρνησε την περίοδο 1280-1319. Ο Ανδρέας Β΄ κυβέρνησε, με κάποιες διακοπές, την περίοδο μεταξύ 1319 και 1372. Το 1319, τρία μέλη της οικογένειας Μουζάκα προσπάθησαν ακόμη και να λάβουν βοήθεια από τον Πάπα. Για την πίστη τους στο Βυζάντιο, ο αρχηγός της οικογένειας, Ανδρέας Β΄ Μουζάκα, κέρδισε τον τίτλο του Δεσπότη το 1335, ενώ άλλοι Μουζάκοι συνέχισαν να σταδιοδρομούν στη βυζαντινή κυβέρνηση στην Κωνσταντινούπολη.
Μόλις ο Ανδρέας Β΄ Μουζάκα απέκτησε τον τίτλο του δεσπότη, ενέκρινε μια αντιβυζαντινή εξέγερση (1335-1341) στις επικράτειές του και συμμάχησε με τους Ανζού από τη Νάπολη στις 30 Δεκεμβρίου 1336, ενώ αναγνωρίστηκε ως υποτελής του Ροβέρτου του Τάραντα. Ως απόδειξη της πίστης του στον Οίκο των Καπετιδών-Ανζού, ο Ανδρέας Β΄ Μουζάκα έπρεπε να αφήσει έναν από τους γιους του ως όμηρο στο Δυρράχιο.
Το 1336, η Σερβική Αυτοκρατορία υπό τον Στέφανο Δουσάν κατέλαβε το Δυρράχιο που ελεγχόταν από τους Ανζού, συμπεριλαμβανομένης της περιοχής υπό τον έλεγχο της οικογένειας Μουζάκα. Αν και οι Ανζού κατάφεραν να ανακαταλάβουν το Δυρράχιο, ο Δουσάν συνέχισε την επέκτασή του και την περίοδο 1337-45 είχε καταλάβει την Κανίνα και την Αυλώνα (στη σημερινή νότια Αλβανία). Η αριστοκρατία των Μουζάκα εναντίον των σερβικών δυνάμεων ήταν γύρω στο 1340, όταν οι δυνάμεις του Ανδρέα Β΄ Μουζάκα νίκησαν τον σερβικό στρατό στο βουνό Βαρνούντα. Μετά το θάνατο του Στέφανου Δουσάν το 1355 και την κατάρρευση της Σερβικής Αυτοκρατορίας, η οικογένεια Μουζάκα του Μπεράτ ανέκτησε τον έλεγχο σε τμήματα της νοτιοανατολικής σύγχρονης Αλβανίας και επίσης στη βόρεια Ελλάδα με την Καστοριά, που ο Ανδρέας Β΄ Μουζάκα πήρε από τον Πρίγκιπα Μάρκο μετά τη Μάχη του Έβρου το 1371.
Μετά το θάνατο του Ανδρέα Β΄ Μουζάκα το 1372, οι απόγονοί του κληρονόμησαν τον έλεγχο των πρώην περιοχών του. Ο Θεόδωρος Β΄ Μουζάκα κληρονόμησε τον έλεγχο της Μουζακιάς και του Μπεράτ, ενώ την Καστοριά κληρονόμησε ο γιος του, Γκιον (1337-1389). Σύμφωνα με το χρονικό του Γκιον Μουζάκα (που επαναλαμβάνεται σε ορισμένα ιστορικά έργα) η Κομίτα, μια από τις κόρες του Ανδρέα Β΄ Μουζάκα, παντρεύτηκε τον Μπάλσα Β΄. Άλλοι συγγραφείς επιβεβαιώνουν ότι ο Μπάλσα Β΄ παντρεύτηκε το 1372 και απέκτησε τον έλεγχο της περιοχής νότια του Δυρραχίου, συμπεριλαμβανομένων των Αυλώνα και Κανίνα, ως προίκα. Ωστόσο, πολλοί μελετητές πιστεύουν ότι ο Μπάλσα Β΄ δεν παντρεύτηκε την Κομίτα Μουζάκα αλλά την Κομνηνή, κόρη του Ιωάννης Κομνηνός Ασέν, που διαδέχθηκε τον έλεγχο της Αυλώνας και της Κανίνας μετά το θάνατο του αδελφού της Αλέξανδρου στις αρχές του 1372. Το ίδιο χρονικό αναφέρει τον Θεόδωρο Β΄ Μουζάκα ως έναν από τους συμμετέχοντες στη Μάχη του Κοσσυφοπεδίου το 1389, μαζί με τον Πρίγκιπα Μάρκο. Η οικογένεια Μουζάκα βρισκόταν σε σύγκρουση με τον Πρίγκιπα Μάρκο πριν από το θάνατό του το 1396, γι΄ αυτό πιθανώς ο Θεόδωρος Κορόνα Μουζάκα τιμάται στη νότια σλαβική και σερβική επική ποίηση ως Korun Aramija, εχθρός του Μάρκο.
Μια ελληνορθόδοξη εκκλησία (Εκκλησία Αγίου Αθανασίου του Μουζάκη) που βρίσκεται στην Καστοριά, χτίστηκε το 1383–84 από τον Θεόδωρο Β΄ Μουζάκα και αφιερώθηκε στον Άγιο Αθανάσιο. Ο Θεόδωρος Β΄ Μουζάκα πέθανε το 1389 Μάχη του Κοσσυφοπεδίου εναντίον των Οθωμανών.
Περίοδος Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
μικρογραφία| [[Εκκλησία Αγίου Αθανασίου του Μουζάκη στην Καστοριά]] Μετά τη Μάχη της Σάβρα το 1385, η περιοχή της Μουζακιάς και το μεγαλύτερο μέρος των Αλβανών ευγενών τέθηκαν υπό τον έλεγχο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Τα πρώτα σημάδια του ανταγωνισμού μεταξύ Βενετίας και Οθωμανών στην Αλβανία εμφανίστηκαν για πρώτη φορά το 1387 και μετά το θάνατο του Τζέρτζι Τοπία το 1391, όταν πολλοί Αλβανοί ευγενείς συμπεριλαμβανομένου του Ανδρέα Γ΄ Μουζάκα, έπεσαν υπό την ισχυρή επιρροή της Βενετίας. Για να ξεσπάσει η επιρροή της Βενετίας, ο Βαγιαζήτ Α΄ ξεκίνησε μια εκστρατεία το 1394 και αποκατέστησε τον οθωμανικό έλεγχο στο μεγαλύτερο μέρος της Αλβανίας.
Την περίοδο 1415-17, η Οθωμανική Αυτοκρατορία προσάρτησε την Αυλώνα και το Μπεράτ και τερμάτισε την κυριαρχία της οικογένειας Μουζάκα, αν και μερικά από τα μέλη της ασπάστηκαν το Ισλάμ και έγιναν Οθωμανοί αξιωματούχοι, όπως ο Γιακούμπ Μπέης, γιος του Θεόδωρου Β΄ Μουζάκα, που ήταν σαντζάκμπεης του οθωμανικού Σαντζακίου της Αλβανίας. κατά την Αλβανική Επανάσταση του 1432–36. Υπάρχουν ισχυρισμοί ότι ο πατέρας του Γιακούμπ, Θεόδωρος Β΄ Μουζάκα, συμμετείχε στην εξέγερση, ενώ ορισμένες πηγές τονίζουν ότι κανένα σύγχρονο έγγραφο δεν υποστηρίζει τέτοιους ισχυρισμούς. Ο Γακούμπ Μπέης Μουζάκα κατείχε τη θέση του σαντζακμπέη του Σαντζακιού της Αλβανίας μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1442, όταν ήταν ένας από τους 16 Οθωμανούς σαντζακμπέηδες υπό τη διοίκηση του Πασά Χαντίμ Σαχαμπεντίν που σκοτώθηκαν από χριστιανικές δυνάμεις υπό τον Ιωάννη Ουνυάδη στη μάχη κοντά στον ποταμό Ιαλομίτσα. Είχε έναν γιο που ονομαζόταν Γιουσούφ Τσελέμπι που καταγράφεται ως τιμαριώτης στο Τέτοβο το 1455.
Το 1444, ο Θεόδωρος Β΄ Μουζάκα εντάχθηκε στην Εξέγερση του Σκεντέρμπεη. Το 1455, ο Σκεντέρμπεης προσπάθησε να ανακαταλάβει την πόλη, αλλά απέτυχε. Μετά τον θάνατό του, πολλά μέλη ευγενών οικογενειών από την Αλβανία που ήταν πριν εχθρικοί προς τους Οθωμανούς, όπως οι οικογένειες Αριανίτη, Ζενεμπίσι και Μουζάκα, εξισλαμίστηκαν και κέρδισαν υψηλές θέσεις στη στρατιωτική και διοικητική ιεραρχία στην Οθωμανική Αλβανία. Αν και συχνά τους άφηναν να κυβερνούν εδάφη που κληρονόμησαν από τους προγόνους τους, το νέο οθωμανικό καθεστώς τους υποχρέωνε να εγκαταλείψουν μέρος των εδαφών τους και τα φεουδαρχικά τους δικαιώματα.
Σύμφωνα με ορισμένες πηγές, το τελευταίο μέλος της οικογένειας Μουζάκα πέθανε στη Νάπολη το 1600. Ακόμα, υπάρχουν και άλλα αξιόλογα άτομα που καταγράφονται ως μέλη της οικογένειας Μουζάκα μετά το 1600. Στα μέσα του 18ου αιώνα ,σαντζακμπέης του σαντζακιού του Αυλώνα ήταν ο Κουρτ Αχμέτ Πασάς από την οικογένεια Μουζάκα, ο οποίος αργότερα διορίστηκε στη θέση του ντερμπέντσι αγά (φύλακας των ορεινών περασμάτων) την οποία κράτησε έως ότου ο σουλτάνος διόρισε τον εγγονό του Αχμέτ, Αλή Πασά, αντί αυτού.
Πηγές
* Κατηγορία:Οικογένειες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Η αγαπημένη της γιαγιάς
Η αγαπημένη της γιαγιάς είναι ζωγραφικό έργο του Γεώργιου Ιακωβίδη.
Πληροφορίες
Η αγαπημένη της γιαγιάς είναι λάδι σε μουσαμά διαστάσεων 79 × 61 εκ. Βρίσκεται στην Εθνική Πινακοθήκη και αγοράστηκε από αυτή το 1996 σε δημοπρασία του Οίκου Christie' s, στις 9 Δεκεμβρίου στην Αθήνα. Ταυτίζεται από τους μελετητές με το έργο που έχει τον τίτλο Με τη γιαγιά, όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά στο σημειωματάριο του καλλιτέχνη. Είχε εκτεθεί στην Ετήσια Έκθεση του Μονάχου στο Glaspalast 1893. και του απονεμήθηκε β΄χρυσό βραβείο. Συχνά στην ελληνική βιβλιογραφια αναφέρεται ως σκηνή παιδικού βίου Ο πίνακας έχει υπογραφή αλλά όχι χρονολογία. Από ιστορικά στοιχεία και τεχνοτροπικά στοιχεία πρέπει να φιλοτεχνήθηκε περί τις αρχές του 1890. Το έργο απεικονίζει μια γιαγιά, η οποία καθισμένη σ΄ένα τραπέζι, έχει στα γόνατά της το μικρό της εγγόνι. Μπροστά της κρατάει ένα μεγάλο πιάτο, από το οποίο το παιδί προσπαθεί να πάρει φρούτα. Η σκηνή τοποθετείται σε ένα δωμάτι λουσμένο με φως Το παιχνίδι φωτός και σκιάς τα χαρακτηριστικά του προσώπου της ηλικιωμένης γυναίκας και τα χέρια της. Το πρόσωπο του παιδιού λάμπει ολόκληρο από το άπλετο φως του δωματίου. Το λαμπερό κόκκινο στα κεράσια και στις κάλτσες της μικρής δίνουν μια χρωματική νότα.
Μπρι-σου-Φορζ
Το Μπρι-σου-Φορζ (γαλλικά: Briis-sous-Forges) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Εσόν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπρισουά (γαλλικά: Briissois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Εσόν
Μεξικανικές βουλευτικές εκλογές 2015
Νομοθετικές εκλογές διεξήχθησαν στο Μεξικό στις 7 Ιουνίου 2015.
Πλαίσιο
Οι εκλογές παραδοσιακά διεξάγονταν την πρώτη Κυριακή του Ιουλίου, ωστόσο το 2015 ορίστηκαν για την πρώτη Κυριακή του Ιουνίου.
Εκλογικό σύστημα
Τα 500 μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων εξελέγησαν με 2 τρόπους: οι 300 εξελέγησαν σε μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες και οι 200 με απλή αναλογική, σε μια μονοεδρική περιφέρεια σε πανεθνικό επίπεδο. Οι μεταρρυθμίσεις στο σύνταγμα που έγιναν το 2014 είχαν ως αποτέλεσμα να συσταθεί ένα Εθνικό Εκλογικό Ινστιτούτο, στη θέση του Ομοσπονδιακού Εκλογικού Ινστιτούτου.
Αποτελέσματα
Από τις 160 έδρες που κέρδισε η συμμαχία PRI–PVEM, οι 131 πήγαν στο PRI και οι 29 στο PVEM
Επί συνόλου 29 εδρών που κερδήθηκαν από τη συμμαχία PRD–PT, οι 23 κατελήφθησαν από το PRD και οι 6 από το PT
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2015
Μπάστα Για!
Η Μπάστα Για! (¡Basta Ya!) ήταν μια πρωτοβουλία πολιτών κατά της τρομοκρατίας και της πολιτικής βίας στη Χώρα των Βάσκων στην Ισπανία, που δημιουργήθηκε το 1999 από διανοούμενους, ακτιβιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και πολιτικούς ακτιβιστές, συνδικαλιστές και άλλους εκπροσώπους της κοινωνίας των πολιτών.
Η «Μπάστα Για!», της οποίας το όνομα μεταφράζεται ως «Φτάνει πια!», ήταν αντίδραση στην τρομοκρατία της βασκικής οργάνωσης ΕΤΑ και στην απειλή που συνιστούσε αυτή, καθώς και άλλα πιο μετριοπαθή αλλά ολοένα και πιο εθνικιστικά και ξενοφοβικά κόμματα, για τις βασικές πολιτικές ελευθερίες και τα ανθρώπινα δικαιώματα, ιδίως των «μη εθνικιστών» πολιτών.
Τα μέλη της Μπάστα Για! προέρχονταν από διαφορετικά ιδεολογικά περιβάλλοντα, είχαν όμως κοινούς στόχους τον αγώνα κατά της οποιασδήποτε μορφής τρομοκρατίας, τη στήριξη όλων των θυμάτων της τρομοκρατίας και της πολιτικής βίας, και την προάσπιση του κράτους δικαίου, του ισπανικού Συντάγματος και του καθεστώτος αυτονομίας της Χώρας των Βάσκων.
Η Μπάστα Για! έτυχε πρωτοφανούς στήριξης σε ολόκληρη τη χώρα το 1999 και το 2000, καθώς ξέσπασε οργή σε εθνικό επίπεδο κατά της ΕΤΑ, η οποία έως τότε είχε σκοτώσει εκατοντάδες ανθρώπους σε διάφορα μέρη της Ισπανίας και είχε προβεί σε εκφοβισμό, εκβίαση και επιθέσεις κατά χιλιάδων άλλων, μεταξύ άλλων κατά οικογενειών και περιουσιών, σε ολόκληρη τη Χώρα των Βάσκων.
Η οργάνωση ήταν αντίθετη σε κάθε μορφής εθνικισμό και ασκούσε επίσης κριτική στις αρχές της Χώρας των Βάσκων για εθνικιστικές πολιτικές και ρητορική. Η Μπάστα Για! οδήγησε χιλιάδες ανθρώπους να ξεχυθούν στους δρόμους του Σαν Σεμπαστιάν ζητώντας κατάλληλες πολιτικές για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας και τον σεβασμό του Συντάγματος, σε δύο μεγάλες διαδηλώσεις το 2000.
Τα τελευταία χρόνια η Μπάστα Για! έχει αλλάξει χαρακτήρα, καθώς η κατάσταση στην Ισπανία εξελίχθηκε και η ΕΤΑ ανακοίνωσε το οριστικό τέλος της ένοπλης δράσης της το 2011.
Το κόμμα εκπροσωπείται επί του παρόντος στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Τα μέλη της Μπάστα Για! πιστεύουν ότι οι ιδέες και το πνεύμα της οργάνωσης ζουν μέσα από τον αγώνα για τα ανθρώπινα δικαιώματα, του οποίου ηγούνται τώρα άλλοι.
Αναφορές
Κατηγορία:Βραβευμένοι με το Βραβείο Ζαχάρωφ‎ Κατηγορία:Χώρα των Βάσκων Κατηγορία:Τρομοκρατία στην Ισπανία
Εσθονική Ευαγγελική Λουθηρανική Εκκλησία
μικρογραφία| Καθεδρικός Ναός της Αγίας Μαρίας, Ταλίν μικρογραφία| Εκκλησία του Αγίου Ιωάννη, Τάρτου μικρογραφία| Καθεδρικός ναός του Αλεξάνδρου, Νάρβα Η Εσθονική Ευαγγελική Λουθηρανική Εκκλησία ( EELC, Εσθονικά: Eesti Evangeelne Luterlik Kirik, συντομογραφία EELK) είναι μια λουθηρανική εκκλησία στην Εσθονία. Το EELC είναι μέλος της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας των Λουθηρανών και ανήκει στην Κοινότητα των Προτεσταντικών Εκκλησιών στην Ευρώπη. Είναι επίσης μέλος της Κοινωνίας Πόρβο, και βρίσκεται σε πλήρη κοινωνία με την Εκκλησία της Αγγλίας και άλλες Αγγλικανικές εκκλησίες στην Ευρώπη.
Ιστορία
Η Εσθονική Ευαγγελική Λουθηρανική Εκκλησία (EELC) ιδρύθηκε το 1949, όταν η προηγούμενη ιεραρχία της εκκλησίας, η Εσθονική Ευαγγελική Λουθηρανική Εκκλησία (Eesti Evangeeliumi Luteriusu Kirik), η οποία ιδρύθηκε το 1919 και με επικεφαλής τον επίσκοπο Γιόχαν Κοππ, διέφυγε στη Σουηδία το 1944. Όταν η Σοβιετική Ένωση εισέβαλε στην Εσθονία το 1940, οι περισσότερες χριστιανικές οργανώσεις διαλύθηκαν, η εκκλησιαστική περιουσία κατασχέθηκε, οι θεολόγοι εξορίστηκαν στη Σιβηρία και τα προγράμματα θρησκευτικής εκπαίδευσης απαγορεύτηκαν. Ο Β 'Παγκόσμιος Πόλεμος αργότερα προκάλεσε καταστροφή σε πολλά κτήρια εκκλησιών. Μόνο το 1988 οι εκκλησιαστικές δραστηριότητες ανανεώθηκαν, όταν ξεκίνησε ένα κίνημα θρησκευτικής ανοχής στη Σοβιετική Ένωση.
Ηγεσία
Η Εκκλησία της Εσθονίας είναι επισκοπική πολιτεία και διευθύνεται από πέντε επισκόπους, συμπεριλαμβανομένου του αρχιεπισκόπου, που υπηρετεί ως αρχιεπίσκοπος. Ο αρχιεπίσκοπος έχει συνολικό έλεγχο, και υπό την εξουσία του υπάρχουν τέσσερις δικαιοδοσίες, καθεμία με τον δικό της Επίσκοπο. Μετά την αποχώρηση του Άντρς Πίντερ ως αρχιεπισκόπου, ο σημερινός αρχιεπίσκοπος είναι ο Ούρμας Βίιλμα, που χειροτονήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 2015.
Κοινωνικά θέματα
Η εκκλησία έχει τόσο θεολογικά συντηρητικά όσο και φιλελεύθερα μέλη. Η εκκλησία χειροτονεί τις γυναίκες στην ιεροσύνη, σε αντίθεση με την πιο συντηρητική Ευαγγελική Λουθηρανική Εκκλησία της Λετονίας και την Ευαγγελική Λουθηρανική Εκκλησία της Λιθουανίας. Σε μία συνέντευξή του, ο Αρχιεπίσκοπος Ούρμας Βίιλμα δήλωσε ότι η εκκλησία επιτρέπει τη χειροτονία των γυναικών και "θα συνεχίσει να το κάνει". Η εκκλησία επίσης αποδοκιμάζει τα ομοφυλόφιλα σωματεία, πιστεύοντας ότι ο γάμος είναι η ιερή ένωση ενός άνδρα και μιας γυναίκας. Επιτρέπει μόνο τον διορισμό των ομοφυλόφιλων ιερέων. Ωστόσο, ο Αρχιεπίσκοπος Βίιλμα δήλωσε ότι εάν ο γάμος του ιδίου φύλου νομιμοποιηθεί στη χώρα, "τότε η εκκλησία θα πρέπει σαφώς να επαναπροσδιορίσει", αλλά δήλωσε επίσης ότι "ερμηνεύουμε σαφώς τη Βίβλο για να πούμε ότι η άσκηση της ομοφυλοφιλίας είναι αμαρτία .. αλλά όλοι είμαστε ίσοι στα μάτια του Θεού ένα καλωσόρισμα στην εκκλησία. Οι Λουθηρανοί αντιτάχθηκαν στη θανατική ποινή, αν και δεν έλαβαν επίσημη στάση, και η εκκλησία δεν έχει επιτροπή, "που ασχολείται με κοινωνικοπολιτικά ζητήματα".
Παραπομπές
Κατηγορία:Χριστιανισμός στην Εσθονία Κατηγορία:Λουθηρανισμός Κατηγορία:Λουθηρανικές εκκλησίες Κατηγορία:Κοινωνία της Εσθονίας
Μπρουί
Το Μπρουί (γαλλικά: Brouy) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Εσόν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπρογκασουά (γαλλικά: Brogaçois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Εσόν
Ιοταπιανός
Ο Ιοταπιανός, λατιν.: Jotapianus, πλήρες όνομα Marcus F. Ru. Jotapianus (απεβ. π. 249) ήταν σφετεριστής στις ανατολικές επαρχίες της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας κατά τη διάρκεια της βασιλείας του αυτοκράτορα Φιλίππου του Άραβα, γύρω στο 249. Ο Ιοταπιανός είναι γνωστός από τα σπάνια νομίσματά του και από αφηγήσεις στους Αυρήλιο Βίκτωρα (Caesares xxix.2), Ζώσιμο (i.20.2 και i.21.2) και Πολέμιο Σίλβιο (Laterculus).
Καταγωγή
Ο Ιοταπιανός ήταν μέλος της αυτόχθονης αριστοκρατίας της Εγγύς Ανατολής. Το όνομά του είναι παρόμοιο με εκείνο της βασίλισσας Ιουλίας Ιοτάπας του βασιλείου της Κομμαγηνής, επομένως θα μπορούσε να ήταν μέλος της βασιλικής οικογένειας της Κομμαγηνής των Οροντιδών, η οποία είχε χάσει την εξουσία της υπέρ των Ρωμαίων υπό τον αυτοκράτορα Βεσπασιανό το 72.
Ο Αυρήλιος Βίκτωρ αναφέρει, ότι ο Ιοταπιανός ισχυριζόταν ότι κατάγεται από έναν Αλέξανδρο. Σύμφωνα με ορισμένους μελετητές, αναφερόταν στον Αλέξανδρο Σεβήρο, ενώ άλλοι μελετητές σημειώνουν ότι ο βασιλιάς Αντίοχος Α΄ Θεός της Κομμαγηνής ισχυριζόταν ότι κατάγεται από τον Έλληνα βασιλιά Αλέξανδρο τον Μεγάλο. Θα μπορούσε να είναι πιθανός απόγονος των τέκνων του Γαΐου Ιουλίου Αλεξάνδρου και της Ιουλίας Ιοτάπας της Κομμαγηνής, δηλ. των Γάιου Ιούλιου Αγρίππα ή του αδελφού του Γάιου Ιούλιου Αλεξάνδρου Βερενικιανού ή της αδελφής τους Ιουλίας Ιοτάπας, από την Ηρωδιανή Δυναστεία.
Εξέγερση και θάνατος
Ο Ιοταπιανός ηγήθηκε μίας εξέγερσης που ξεκίνησε στη Συρία, προς το τέλος της διακυβέρνησης του Φιλίππου, ενάντια στην αύξηση της φορολογίας που διέταξε ο rector Orientis Πρίσκος, αδελφός του Φιλίππου. Είναι πιθανό ότι ο Φίλιππος ευνόησε κατά κάποιο τρόπο την Αραβία έναντι των άλλων ανατολικών επαρχιών, αφού η κυριαρχία του δεν έγινε αθόρυβα αποδεκτή από τον τοπικό πληθυσμό. Ο Ιοταπιανός έκανε την Αντιόχεια πρωτεύουσά του, αλλά η εξέγερση έλαβε τέλος και ο Ιοταπιανός σκοτώθηκε από τους δικούς του στρατιώτες, πιθανώς κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης του αυτοκράτορα Δεκίου.
Νομισματοκοπία
Έχουν βρεθεί νομίσματα, που εκδόθηκαν από τον Ιοταπιανό. Όλα είναι αντωνινιανοί, όλα δείχνουν ένα χονδροειδές σχέδιο και όλα έχουν πίσω επιγραφή VICTORIA AVG., που εορτάζει μία νίκη των εξεγερμένων επί των στρατευμάτων του Φιλίππου ή μάλλον «τη δύναμη του αυτοκράτορα να κατακτήσει» (Roman Imperial Coins, 4.3). Έχει προταθεί ότι ο Ιοταπιανός εξέδωσε επίσης χρυσά νομίσματα (aureus), κανένα από τα οποία δεν είναι γνωστό ότι έχει διασωθεί.
Η εμπρός όψη έχει την επιγραφή IMP. M. F. RV. OTAPIANUS AV[G]. Τα νομίσματα είναι η μόνη πηγή για τα ονόματά του: το M. F. RV. θα μπορούσε να επεκταθεί ως Marcus Fulvius Rufus. Επιπλέον, η τεχνοτροπία τους υποδηλώνει, ότι η εξέγερση ήταν σύντομη και εξαπλώθηκε σε μία μικρή περιοχή, αφού ο Ιοταπιανός δεν έλεγχε κανένα σημαντικό νομισματοκοπείο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρωμαίοι σφετεριστές
Σημαία της Πολιτείας Μον
μικρογραφία|Η πρώην σημαία Η σημαία της πολιτείας Μον απεικονίζει μια χάμσα στο κέντρο ενός κόκκινου φόντου. Η σημερινή σημαία εγκρίθηκε από το Χλουτάου της Πολιτείας Μον και εγκρίθηκε επισήμως στις 8 Ιουνίου 2018.
Σύμφωνα με ένα τοπικό μύθο, η πόλη του Μπάγκο, η οποία ιδρύθηκε από τους Μον, ιδρύθηκε στην τοποθεσία όπου ένα χάμσα αναζήτησε καταφύγιο κατά τη διάρκεια μιας μεγάλης πλημμύρας και ως εκ τούτου υπάρχει το πουλί στη σημαία.
Πρώην σημαία
Η πρώην σημαία της πολιτείας Μον χρησιμοποιήθηκε μέχρι την υιοθέτηση της σημερινής σημαίας στις 8 Ιουνίου 2018, όπου απεικόνιζε ένα χάμσα σε σκούρο μπλε φόντο και είχε τη φράση "Πολιτεία Μον" (မွန်ပြည်နယ်) γραμμένη από κάτω. Η σημαία της περιφέρειας Μπάγκο είναι πολύ παρόμοια με τη πρώην σημαία της πολιτείας Μον, αλλά η χάμσα και το κείμενο έχουν διαφορετικές διαστάσεις και σχέδια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Μιανμάρ
Honda Chaly
Η Chaly είναι μοτοποδήλατο της Honda με τετράχρονο μονοκύλινδρο κινητήρα με κυβισμό 49 έως 79 cc. Επίσης γνωστό ως το CF50/70, κατασκευαζόταν από το 1972 μέχρι το 2000. Αναπτύχθηκε με στόχο την γυναικεία αγορά και με βάση το προηγούμενο μοντέλο της ίδιας εταιρίας, το DAX.
Γκαλερί
|
Δείτε επίσης
Yamaha Chappy
Παραπομπές
Κατηγορία:Μοντέλα μοτοσικλετών Honda
Δημήτριος Στανιλοάε
Ο Δημήτριος Στανιλοάε (1903-1993) ήταν Ρουμάνος ορθόδοξος θεολόγος και καθηγητής πανεπιστημίου.
Τζορτζ Μπέλλοους
Ο Τζορτζ Μπέλλοους (αγγλικά: George Bellows, 12 ή 19 Αυγούστου 1882 - 8 Ιανουαρίου 1925) ήταν Αμερικάνος ρεαλιστής ζωγράφος και ένας από τους σημαντικότερους της γενιάς του. Στον έργο του αποτυπώνεται η εκρηκτική ανάπτυξη της μητρόπολης της Νέας Υόρκης.
Δημήτριος Στανιλοάε
Βίος
Ο Δημήτριος Στανιλοάε γεννήθηκε στις 16 Νοεμβρίου 1903 στο Βλαντένι στο Μπρασόβ. Οι γονείς του ήταν χωρικοί. Μέσα σε έξι χρόνια ολοκλήρωσε οκτώ τάξεις του λυκείου από το 1916 μέχρι το 1922. Σπούδασε για ένα χρόνο στη Φιλοσοφική και Φιλολογική Σχολή του Βουκουρεστίου και μετά από παρότρυνση της μητέρας του και του θείου του για τέσσερα χρόνια στη Θεολογική Σχολή του Τσέρνοβιτς της Μπουκοβίνας. Το 1927 έλαβε το πτυχίο της θεολογίας και έλαβε υποτροφία για να φοιτήσει στη Θεολογική Σχολή Αθηνών, ενώ παράλληλα ετοίμαζε τη διατριβή του με θέμα Ο βίος και το έργο του Πατριάρχη Δοσιθέου και οι σχέσεις του με τις ρουμανικές χώρες. Με το θέμα αυτό το 1928 έλαβε τη διδακτορική διατριβή του στο Τσερναούτσι. Τον Νοέμβριο του 1928 αναψώρησε για τη Γερμανία (Μόναχο και Βερολίνο)και το Παρίσι με υποροφία από τον μητροπολίτη Νικόλαο Μπαλάν. Στρέφεται στη μελέτη του Γρηγόριου Παλαμά και μεταβαίνει στο Άγιον Όρος για να μελετήσει χειρόγραφα. Τον Σεπτέμβριο του 1929 διορίζεται από τον Μητροπολίτη Νικόλαο Μπαλάν αναπληρωτής καθηγητής στην έδρα της Δογματικής της Θεολογικής Ακαδημίας του Σιμπίου. Το 1931 χειροτονήθηκε διάκονος και το 1932 ιερέας. Το 1935 γίνεται μόνιμος καθηγητής. Διδάσκει για 17 χρόνια Δογματική (1929-1946), και κατά διαστήματα Απολογητική(1929-1932,1936-1937)Ποιμανική (1932-1936)και την Ελληνική γλώσσσα (1929-1934). Το 1936 εκλέγεται πρύτανης της Ακαδημίας, ενώ προηγουμένως είχε εισέλθει στις τάξεις του κλήρου και είχε χειροτονηθεί πρεσβύτερος. Το 1947 πηγαίνει να διδάξει στη Θεολογική Σχολή του Βουκουρεστίου λόγω των καταπιεστικών μέτρων του κομμουνιστικού καθεστώτος. Εκεί από τον Ιανουάριο του 1947 έως το 1948 διδάσκει ασκητική και μυστική θεολογία. Το 1949 η έδρα μυστική θεολογίας διαλύεται και παραμένει καθηγητής Δογματικής θεολογίας για τους υποψήφιους διδάκτορες έως τη συνταξιοδότησή του το 1973 Στο χρονικό διάστημα μεταξύ 1958-1963 κρατήθηκε στις φυλακές ως υπονομευτής της κοινωνικής τάξεως Είχε δικαστεί στις 14 Νοεμβρίου 1958 μαζί με άλλους 15 θεολόγους και μοναχούς. Το 1963 αποφυλακίστηκε και εργάστηκε ως υπάλληλος της Ιεράς Συνόδου της Ρουμανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας και το 1963 τον Οκτώβρη επανήλθε στα ακαδημαϊκά του καθήκοντα. Από τον Νοέμβριο έως τον Δεκέμβριο του 1982 προσκαλείται από τις Ρουμανικές κοινότητες των ΗΠΑ και του Καναδά και παραδίδει μαθήματα σε θεολογικές σχολές και ιδρύματα. Πέθανε στις 5 Οκτωβρίου 1993
Τζορτζ Μπέλλοους
Βιογραφία
Η θεματολογία του σχετιζόταν με κοινωνικά θέματα και οι πίνακές του έκρυβαν πάντα κάποιο βαθύτερο πολιτικό σχόλιο. Το 1918 δημιούργησε μια σειρά λιθογραφιών και πινάκων σχετικά με τη φρίκη του Α΄ Παγκόσμιου Πολέμου με αποτέλεσμα να βρεθεί στο στόχαστρο της λογοκρισίας. Πολιτικά βρισκόταν κοντά στις σοσιαλιστικές και αναρχικές ιδέες.
Αν και κατά τη διάρκεια της ζωής του ο Μπέλλοους υπήρξε αρκετά γνωστός στο ευρύ κοινό, μετά τον θάνατό του και με την πάροδο των ετών έπεσε στην αφάνεια. Τις τελευταίες δύο δεκαετίες το ενδιαφέρον για το έργο του ανακινήθηκε και μεγάλα μουσεία έχουν πραγματοποιήσει εκθέσεις σχετικά με το έργο του. Τον Δεκέμβριο του 1999 ο αμερικάνος εκατομμυριούχος Μπιλ Γκέιτς αγόρασε έναν πίνακά του για το ποσό των 27,5 εκατομμυρίων δολλαρίων. Σήμερα οι πίνακες του φιλοξενούνται σε σημαντικά μουσεία ανά τον κόσμο, ενώ το 2014 έγινε ο πρώτος Αμερικανός ζωγράφος, του οποίου ο πίνακας αγοράστηκε από την Εθνική Πινακοθήκη Λονδίνου. Ένα χρόνο νωρίτερα είχε πραγματοποιηθεί αναδρομική έκθεση του έργου του από τη Βασιλική Ακαδημία του Λονδίνου.
Ήταν παντρεμένος και είχε δύο κόρες. Πέθανε στις 8 Ιανουαρίου 1925 από περιτονίτιδα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί ζωγράφοι Κατηγορία:Λιθογράφοι
Δημήτριος Στανιλοάε
Οικογενειακή κατάσταση
Στις 4 Οκτωβρίου 1930 παντρεύεται και αποκτά στις 10 Μαΐου 1931 τα δύο πρώτα δίδυμα παιδιά του: τον Δημήτριο (πεθαίνει τον Σεπτέμβριο του 1931) και τη Μαρία. Στις 8 Οκτώβρη του 1933 αποκτά μια κόρη τη Λυδία. Τον Μάιο του 1945 πεθαίνει η κόρη του Μαρία. Η Λυδία είναι ποιήτρια και κατοικεί στη Γαλλία.
Ερευνητικό έργο
Το καλοκαίρι το 1930 πηγαίνει στην Κωνσταντινούπολη για να μελετήσει και φωτογραφήσει χειρόγραφα έργων του Γρηγόριου Παλαμά και το 1933 μεταφράζει δύο έργα του. Το 1938 δημοσιεύει στο Σιμπίου το ''Η ζωή και η διδασκαλία του Αγίου Γρηγορίου Παλαμά. Το 1942 δημοσιεύει το Ιησούς Χριστός: η αποκατάσταση του ανθρώπου Από το 1946 έως το 1948 εκδίδει τους τέσσερις πρώτους τόμους της Φιλοκαλίας Το 1978 εκδίδει την τρίτομη Δογματική του. Το 1981 ο Πατριάρχης Iustin Moisescu τον προτρέπει να εκδώσει μεταφράσεις πατερικών έργων. Έτσι τη δεκαετία του 80 εκδίδει έργα των Γρηγορίου Νύσσης, Μάξιμου Ομολογητού,Μεγάλου Αθανασίου και Κυρίλλου Αλεξανδρείας. Συνολικά το έργο του περιέχει 20 βιβλία, 24 τόμους πατερικών μεταφράσεων,275 θεολογικές, ιστορικές και οικουμενικές μελέτες, 440 άρθρα στον Ρουμανικό τηλέγραφο και 17 δοκίμια στο περιοδικό Gandirea.
Τιμητικές διακρίσεις
Το 1976 η Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης τον έκανε επίτιμο διδάκτορά της, το 1981 το Ινστιτούτο του Αγίου Σεργίου στο Παρισι τον απένειμε τον τίτλο Doctor honoris causa Το 1981 η Αγγλικανική Εκκλησία του χορηγεί τον τίτλο του Σταυρού του Ιερού Αυγουστίνου του Κατέρμπουρυ για τη συμβολή του στη θεολογια και στο χριστιανικό βίο. Το 1991 η Θεολογική Σχολή Αθηνών τον έκανε επίτιμο διδάκτορά της. Το 1990 έγινε αντεπιστέλλον μέλος της Ρουμανικής Ακαδημίας Επιστημών και το1991 τακτικό μέλος αυτής. Τον Ιούνιο του 1992 έγινε επίτιμος διδάκτωρ του Πανεπιστημίου του Βουκουρεστίου.
Μπρυγιέρ-λε-Σατέλ
Το Μπρυγιέρ-λε-Σατέλ (γαλλικά: Bruyères-le-Châtel) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Εσόν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπρυγιερουά (γαλλικά: Bruyérois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Εσόν
Νιτρικό αιθυλαμμώνιο
μικρογραφία|270x270εσ|Τυπικό [[ιοντικό υγρό – το νιτρικό αιθυλαμμώνιο]] Το νιτρικό αιθυλαμμώνιο, ή αλλιώς νιτρική αιθυλαμίνη (αγγλ. ethylammonium nitrate, EAN) είναι άλας που φέρει τον χημικό τύπο ή  ·  και αποτελεί τυπικό ιοντικό υγρό, συχνά χρησιμοποιούμενο σήμερα.
Είναι άοσμο, χαρακτηρίζεται από άχρωμο έως ελαφρώς κιτρινωπό και έχει σημείο τήξης 12°C. Η ένωση αυτή αρχικά περιγράφηκε από τον χημικό Paul Walden το 1914, και θεωρείται σήμερα ως το πρώτο αναφερθέν ιοντικό υγρό σε θερμοκρασία δωματίου.
Σύνθεση & ιδιότητες
Το νιτρικό αιθυλαμμώνιο δύναται να παραχθεί με θέρμανση νιτρικού αιθυλεστέρα με αλκοολικό διάλυμα αμμωνίας, ή με αντίδραση αιθυλαμίνης με πυκνό νιτρικό οξύ. Έχει σχετικά χαμηλό ιξώδες -0,28 poise ή 0,028 Pa·s στο 25 °C- και επομένως υψηλή ηλεκτρική αγωγιμότητα, περίπου 20 mS·cm −1 στους 25 °C. Βράζει στους 240 °C και αποσυντίθεται περίπου στους 250 °C. Το ειδικό του βάρος στους 20 °C είναι 1,261 g/cm3.
Μπρυνουά
Το Μπρυνουά (γαλλικά: Brunoy) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Εσόν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Νιτρικό αιθυλαμμώνιο
Σύνθεση & ιδιότητες
Το ιόν αιθυλαμμωνίου έχει τρία -εύκολα- αποσπώμενα πρωτόνια τα οποία είναι τετραεδρικώς διατεταγμένα γύρω από το κεντρικό άτομο του αζώτου, ενώ η διαμόρφωση του ανιόντος  είναι επίπεδη. Παρά τις δομικές διαφορές, το ιοντικό υγρό EAN έχει πολλές παρόμοιες ιδιότητες με το ύδωρ, όπως π.χ. σχηματισμός μικκυλίων, συσσώρευση υδρογονανθράκων, αρνητική ενθαλπία και εντροπία της διάλυσης των αερίων. Παρομοίως, δύναται να σχηματίσει τρισδιάστατα δίκτυα δεσμών υδρογόνου.
Μπρυνουά
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπρυνουαγιέν ή Μπρεναντιέν (γαλλικά: Brunoyens ή Brénadiens).
Νιτρικό αιθυλαμμώνιο
Χρήσεις
Το νιτρικό αιθυλαμμώνιο χρησιμοποιείται ως ηλεκτρικά αγώγιμος διαλύτης στην ηλεκτροχημεία και ως μέσο κρυστάλλωσης πρωτεϊνών. Έχει θετική επίδραση στην αναδίπλωση της μετουσιωμένης λυσοζύμης, με την απόδοση αναδίπλωσης περίπου στο 90%. Η δράση αναδίπλωσης εξηγήθηκε ως εξής: Η αιθυλική ομάδα του νιτρικού αιθυλαμμωνίου αλληλεπιδρά με το υδροφοβικό μέρος της πρωτεΐνης και έτσι την προστατεύει από τη διαμοριακή σύνδεση, ενώ το φορτισμένο τμήμα του σταθεροποιεί τις ηλεκτροστατικές αλληλεπιδράσεις. Πρόσφατα έχει χρησιμοποιηθεί σε κατεργασίες της νανοκυτταρίνης για την παραγωγή νέων σύνθετων προϊόντων.
Μπρυνουά
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Εσόν
Τζεχαντάντ Χαν
Ο Τζεχαντάντ Χαν (απεβ. 1912) ήταν Εμίρης του Αφγανιστάν ο οποίος κυβέρνησε μόνο στο Χοστ. Καταγόταν από τη φυλή Γκιλτζί και πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του ως φύλαρχος. Μετά την έναρξη της εξέγερσης του Χοστ στις 2 Μαΐου 1912 για σύντομο χρονικό διάστημα διεκδίκησε τον αφγανικό θρόνο απέναντι στον Χαμπιμπουλάχ Χαν αλλά μια επίθεση του Μοχάμεντ Ναντίρ Σαχ τον ανάγκασε να διαφύγει στις Βρετανικές Ινδίες στο τέλος του ίδιου μήνα. Όταν ο Τζεχαντάντ έφθασε στην Ινδία, του δόθηκε η δυνατότητα να επιστρέψει αμέσως στο Αφγανιστάν ή να διαμείνει στην Ινδία, επιλέγοντας το δεύτερο. Στη συνέχεια, έκανε έκκληση στις βρετανικές αρχές για παρέμβαση στο Αφγανιστάν για να βοηθήσει την εξέγερση, αλλά απέτυχε. Αργότερα το 1912, ο Τζεχαντάντ κατάφερε να επιστρέψει στο Αφγανιστάν, όπου συνελήφθη, δικάστηκε, καταδικάστηκε σε θάνατο και τελικά εκτελέστηκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εμίρηδες του Αφγανιστάν
Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης
Το Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης συστάθηκε στις 8 Ιουλίου 2019.
Στις αρμοδιότητες του Υπουργείου περιλαμβάνονται τα δίκτυα ηλεκτρονικών επικοινωνιών, ο Ελληνικός Διαστημικός Οργανισμός και η μείωση της γραφειοκρατίας μέσω της προώθησης της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης και δημοκρατίας.
Σημερινός Υπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης, υπό την κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη 2023, είναι ο Δημήτρης Παπαστεργίου. και υφυπουργούς τους Κωνσταντίνος Κυρανάκης
Αποστολή
Μέχρι την ίδρυση του υπουργείου, η ψηφιακή πολιτική, η ηλεκτρονική διακυβέρνηση και η εξυπηρέτηση του πολίτη βρίσκονταν σε διαφορετικές οργανικές μονάδες. Ταυτόχρονα, διάσπαρτα ήταν και τα κρίσιμα κρατικά πληροφοριακά συστήματα, με αποτέλεσμα τον παράλληλο ή και αντικρουόμενο σχεδιασμό, τα αλληλεπικαλυπτόμενα έργα και εν γένει τη σπατάλη δημοσίου χρήματος.
Το Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης, ως ενιαία δομή σε επιχειρησιακό επίπεδο, έρχεται να διορθώσει τον κατακερματισμό μονάδων και συστημάτων που επηρεάζει την ποιότητα και το κόστος των παρεχόμενων υπηρεσιών. Σκοπός αυτού του υπουργείου είναι ακριβώς η διαλειτουργικότητα σε όλα τα επίπεδα.
Κυβερνοασφάλεια
Η Γενική Διεύθυνση Κυβερνοασφάλειας υπάγεται στη Γενική Γραμματεία Τηλεπικοινωνιών & Ταχυδρομείων του υπουργείου και καταρτίζει την Εθνική Στρατηγική Κυβερνοασφάλειας, στην οποία καθορίζονται οι στρατηγικοί στόχοι, οι προτεραιότητες και τα μέτρα πολιτικής και κανονιστικής ρύθμισης, με σκοπό την εξασφάλιση υψηλού επιπέδου ασφάλειας για τα συστήματα τηλεπικοινωνιών και πληροφορικής σε εθνικό επίπεδο. Τον Οκτώβριο του 2019 επί υπουργίας Πιερρακάκη ορίστηκαν οι κρίσιμες υποδομές και υπηρεσίες της χώρας και ο ίδιος καθόρισε συγκεκριμένα πρωτόκολλα πρόληψης και αντιμετώπισης κυβερνοεπιθέσεων για τους Φορείς Εκμετάλλευσης Βασικών Υπηρεσιών (ΦΕΒΥ). Τον Σεπτέμβριο του 2019 αναβάθμισε τη λειτουργία του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Κυβερνοασφάλειας (ENISA) στην Ελλάδα. Επιπλέον, το Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης ανέλαβε την αναβάθμιση, την οργάνωση και τη στελέχωση της Εθνικής Αρχής Κυβερνοασφάλειας. Τέλος, τον Μάρτιο του 2020 υπογράφηκε μνημόνιο συνεργασίας μεταξύ Ελλάδας και Ισραήλ για συνεργασία μεταξύ των δύο χωρών σε σχετικά ζητήματα.
Τηλεπικοινωνίες – Ταχυδρομεία
Στρατηγικοί σκοποί για τις τηλεπικοινωνίες και τα ταχυδρομεία είναι η ανάπτυξη ποιοτικών, αξιόπιστων, ασφαλών και ανταγωνιστικών υπηρεσιών, εντός του σύγχρονου ηλεκτρονικού περιβάλλοντος, προς όφελος των πολιτών και ιδίως:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νυν υπουργεία της Ελλάδας
Ιγνάτιος Βουλγαρίας
Ο Ιγνάτιος (Игнатий) ήταν Πατριάρχης της Βουλγαρικής Ορθόδοξης Εκκλησίας κατά τον 13ο αιώνα, κατά τη διάρκεια της περιόδου βασιλείας του Αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Τιχ (βασίλευσε μεταξύ 1257-1277). Είναι καταγεγραμμένος ως ο τέταρτος Πατριάρχης της Βουλγαρικής Εκκλησίας με έδρα το Τάρνοβο εντός του μεσαιωνικού Βιβλίου του Μπόριλ.
Από εκείνη την χρονική περίοδο χρονολογείται η ιδέα, όπως αυτή παρουσιάζεται εντός της μεσαιωνική βουλγαρικής λογοτεχνίας, πως η πρωτεύουσα της Βουλγαρικής Αυτοκρατορίας, Τάρνοβο, αποτελούσε μία «Νέα Κωνσταντινούπολη» (χαρακτηρισμός αντίστοιχης σημασίας εκείνου της Τρίτης Ρώμης). Η πόλη αναφέρεται εντός λογοτεχνικών έργων της συγκεκριμένης περιόδου ως «Τσάρεβγκραντ Ταρνόβ» (μτφ. «αυτοκρατορική πόλη του Τάρνοβο»), ονομασία η οποία προέρχεται από την βουλγαρική ονομασία της Κωνσταντινούπολης ως Τσάριγκραντ.
Πηγές
Κατηγορία:Βούλγαροι του 13ου αιώνα Κατηγορία:Πατριάρχες Βουλγαρίας
Μπυνό-Μπονβώ
Το Μπυνό-Μπονβώ (γαλλικά: Buno-Bonnevaux) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Εσόν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπονβαλιέν (γαλλικά: Bonnevaliens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Εσόν
Γέφυρα Μκάπα
Η Γέφυρα Μκάπα (Αγγλικά: Mkapa Bridge, Σουαχίλι: Daraja la Mkapa), είναι η μεγαλύτερη γέφυρα στην Τανζανία κατά μήκος του Ποταμού Ρουφίτζι (Rufiji River). Χρηματοδοτήθηκε με δάνειο $ 30 εκατ. ευρώ από την Kuwait Fund, τον ΟΠΕΚ και την Κυβέρνηση της Σαουδικής Αραβίας.
Στα εγκαίνιά της κατά το 2003, ήταν από τις μακρύτερες οδικές γέφυρες στη ανατολική και νότια Αφρική. Η κατασκευή της γέφυρας, βοήθησε πολύ στη σύνδεση των νοτίων περιοχών με τις άλλες σημαντικές περιοχές της χώρας. Πήρε το όνομά της από τον Benjamin Mkapa, τον τρίτο Πρόεδρο της Τανζανίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γέφυρες στην Τανζανία Κατηγορία:Ποταμός Ρουφίτζι
Πρύτανης (μουσικός)
Ο Κωνσταντίνος Κωστάκος, γνωστός ως Πρύτανης (24 Ιουλίου 1972, Καλλιθέα, Αθήνα), είναι Έλληνας μουσικός συνθέτης, παραγωγός και DJ. Είναι ευρύτερα γνωστός ως μέλος του hip hop μουσικού συγκροτήματος Ημισκούμπρια.
Βιογραφία
Ο Πρύτανης γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Καλλιθέα. Είναι παντρεμένος με τη Ζωή και έχει αποκτήσει μια κόρη, την Έριν. Μέχρι το 1996, ο Πρύτανης εργαζόταν ως τεχνικός υπολογιστών.
Καριέρα
Η πρώτη του δισκογραφική δουλειά μαζί τους έγινε το 1993, ως μέρος του rap γκρουπ Radicals, με το ψευδώνυμο Hard C, στο EP R.E.A.L..
Ο Πρύτανης μαζί με τον Sick, τον Μεντζέλο και τον Μιθριδάτη, δημιούργησαν ένα γκρουπ με το όνομα Αδιάφθοροι.
Λίγους μήνες μετά αποφασίστηκε να αλλάξει το όνομα σε Ημισκούμπρια.
Τα Ημισκούμπρια ήδη υπήρχαν ως "σπιτικό" γκρουπ, με ερασιτεχνικές ηχογραφήσεις.
Ο Sick έφυγε απο το γκρουπ, λόγω στρατιωτικών υποχρεώσεων.
Το 2015, για πρώτη φορά ο Πρύτανης σε ρόλο MC, μοιράστηκε το τραγούδι Μόνο Κρέας, σε συνεργασία με τους Τρι.Π.Α. Κρου.
Δισκογραφία
Σόλο
Με Ημισκούμπρια
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ράπερ Κατηγορία:Έλληνες στιχουργοί Κατηγορία:Έλληνες συνθέτες
NGC 3867
Ο NGC 3867 είναι σπειροειδής γαλαξίας ο οποίος απέχει περίπου 350 εκατομμύρια έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό Λέοντα. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Εντουάρ Στεφάν (Édouard Stephan) στις 23 Μαρτίου 1884 και ανήκει στο Σμήνος του Λέοντα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σπειροειδείς γαλαξίες 3867 36649 06731 Κατηγορία:Λέων (αστερισμός)
Μπυρ-συρ-Ιβέτ
Το Μπυρ-συρ-Ιβέτ (γαλλικά: Bures-sur-Yvette) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Εσόν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπυρεσουά (γαλλικά: Buressois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Εσόν
Παραλία Τυρού Αρκαδίας
Η Παραλία Τυρού είναι παραθαλάσσιος οικισμός Περιφερειακής Ενότητας Αρκαδίας και γνωστό παραθεριστικό κέντρο της Ανατολικής Πελοποννήσου και σύμφωνα με την Απογραφή του 2011, έχει πληθυσμό 902 κατοίκων. είναι ενιαία οικιστικά με την Παραλία Σαπουναιίκων, οι δύο αυτοί οικισμοί με 1252 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011 συγκεντρώνουν τον κύριο όγκο των μόνιμων κατοίκων, αποτελούν επίσης εμπορικό και διοικητικό κέντρο της Δημοτικής Ενότητας.
Διοικητικά ανήκει στην Κοινότητα Τυρού και υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Τυρού, του Δήμου Νότιας Κυνουρίας.
Υπήρξε έδρα του Δήμου Τυρού και τωρινή έδρα της Δημοτικής Ενότητας Τυρού του Δήμου Νότιας Κυνουρίας. Μαζί με τους οικισμούς Άνω Τυρό ή Μέσα Τυρό και τον Κάτω Τυρό αποτελούν την Κοινότητα Τυρού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αρκαδίας Κατηγορία:Δήμος Νότιας Κυνουρίας
Les Belles Lettres
Ο γαλλικός εκδοτικός οίκος "Les Belles Lettres" ειδικευόταν αρχικά στην έκδοση αρχαίων συγγραφέων. Ιδρύθηκε το 1919 στο Παρίσι. Ο κατάλογός του οίκου σήμερα περιλαμβάνει περισσότερα από χίλια ελληνικά, λατινικά, κινεζικά και σανσκριτικά κείμενα, σε δίγλωσσες εκδόσεις και από διάφορους κλάδους που σημάδεψαν την πρόοδο της ανθρώπινης γνώσης.
Συνήθεις ιστορίες
Σύμφωνα με συνήθεις ιστορικές αφηγήσεις, η αρχική ιδέα για την ίδρυση των "Belles Lettres" αποδίδεται στον γλωσσολόγο και μελετητή της κελτικής γλώσσας Joseph Vendryes. Ο ίδιος είχε την επιθυμία  να πάρει μαζί του μια κριτική έκδοση του Ομήρου,  πιο συγκεκριμένα της Ιλιάδας. Δεν μπορούσε παρά να πάρει στα χέρια του τη γερμανική έκδοση της Teubner ή εκείνη που πρότεινε η γαλλική Hachette, που όμως υστερούσε επιστημονικά. Τότε προέκυψε η ιδέα να δημιουργηθεί μια γαλλική συλλογή επιστημονικών εκδόσεων αρχαίων κειμένων, ώστε να μην υπάρχει γερμανική εξάρτηση.
Η προέλευση του εκδοτικού οίκου Belles Lettres είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με το πλαίσιο του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Η ένοπλη σύγκρουση αναζωπύρωσε τη μακροχρόνια πνευματική αντιπαλότητα μεταξύ Γαλλίας και Γερμανίας από την ήττα του 1870. Στον τομέα της φιλολογίας, οι Γάλλοι, παρά τη μακραίωνη παράδοσή τους στην έκδοση ελληνικών και λατινικών κειμένων, υστερούσαν σαφώς έναντι των Γερμανών. Όσον αφορά τις πιο πρόσφατες εκδόσεις της Hachette, απευθύνονταν κυρίως σε μαθητές λυκείου και νέους επιστήμονες. Στο πατριωτικό πλαίσιο του πολέμου, η κατάσταση αυτή έγινε αντιληπτή ως ταπεινωτική.
Η δημιουργία του Συνδέσμου Γκιγιόμ Μπυντέ
Το σχέδιο άρχισε να διαμορφώνεται το 1916 γύρω από τον Πολ Ζιράρ, καθηγητή ελληνικής γλώσσας και λογοτεχνίας στη Σορβόννη. Μετά από πολυάριθμες επαφές, κυρίως μέσω επιστολών, με τους περισσότερους Γάλλους ελληνιστές και λατινολόγους, οργανώθηκε μια πρώτη συνάντηση στις 19 Νοεμβρίου 1916 στο Κολλέγιο της Γαλλίας υπό την εποπτεία του Μορίς Κρουαζέ, ο οποίος κατείχε την έδρα της ελληνικής γλώσσας και λογοτεχνίας. Στις 24 Φεβρουαρίου 1917 ο Μορίς Κρουαζέ, με τη βοήθεια δεκατριών συναδέλφων του από το Παρίσι και την επαρχία, εξέδωσε εγκύκλιο με την οποία καλούσε σε εγγραφές για την ίδρυση ενός σωματείου με σκοπό τη δημιουργία, σε συνεργασία με υπάρχοντα εκδοτικό οίκο, συλλογής εκδόσεων ελληνικών και λατινικών κειμένων. Στις 8 Ιουλίου 1917 πραγματοποιήθηκε η ιδρυτική γενική συνέλευση της Ένωσης Γκιγιόμ Μπυντέ -που πήρε το όνομά της από τον μεγάλο Γάλλο ανθρωπιστή του 16ου αιώνα. Ο Μορίς Κρουαζέ εξελέγη πρόεδρος, με δύο αντιπροέδρους, τον Λουί Χαβέ και τον Πολ Ζιράρ, γενικό γραμματέα τον Πολ Μαζόν, βοηθό γραμματέα τον Λουί Μποντίν και έναν ταμία.
Μεσούτ Εζίλ
Ο Μεσούτ Εζίλ (Mesut Özil,, γερμανική προφορά και τονισμός: Μέζουτ Έζιλ , 15 Οκτωβρίου 1988) είναι Γερμανός πρώην ποδοσφαιριστής τουρκικής καταγωγής. Ήταν μέλος της Εθνικής Γερμανίας από το 2009 ως το 2018, οπότε παραιτήθηκε ως αντίδραση σε δηλώσεις εκ μέρους της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας, τις οποίες θεώρησε ρατσιστικές και υπερβαίνουσες τα πλαίσια της κριτικής. Στις 22 Μαρτίου 2023 και σε ηλικία 34 ετών ανακοίνωσε ότι αποσύρεται από την ενεργό δράση.
Les Belles Lettres
Η ίδρυση του εκδοτικού οίκου Les Belles Lettres
Ο Σύλλογος Γκιγιόμ Μπυντέ εκείνη την εποχή είχε ελάχιστους οικονομικούς πόρους και δεν μπορούσε να βρει εκδοτικό οίκο με τον οποίο να συνεργαστεί. Με τη βοήθεια του βιομήχανου Émile Lafuma, ο μυθιστοριογράφος Jean Plattard κατάφερε να βρει το απαραίτητο κεφάλαιο για να αντιμετωπίσει αυτή την κατάσταση. Στις 17 Ιουνίου 1919 ιδρύθηκε ένας ανεξάρτητος εκδοτικός οίκος με την ονομασία "Εταιρεία Les Belles Lettres για την ανάπτυξη της κλασσικής παιδείας" - η οποία μετονομάστηκε σε Εκδοτική Εταιρία "Les Belles Lettres" το 1934. Το αρχικό της κεφάλαιο, ύψους 400.000 φράγκων, συνεισέφεραν σχεδόν τριακόσιοι ιδιώτες μέτοχοι. Ο ελληνιστής Paul Mazon διορίστηκε πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου. Από τότε, η σχέση μεταξύ των δύο ιδρυμάτων καθορίστηκε: η Ένωση Γκιγιόμ Μπυντέ εγγυάται την επιστημονική αξία των εκδόσεων, ενώ η Εταιρία Les Belles Lettres αναλαμβάνει τα έξοδα και εξασφαλίζει την πώληση και την αμοιβή των συγγραφέων. Η πρώτη συλλογή που εκδόθηκε από τον εκδοτικό οίκο Les Belles Lettres ήταν η Συλλογή των πανεπιστημίων της Γαλλίας (γνωστή και ως Συλλογή Μπυντέ, λόγω της αιγίδας του ομώνυμου Συλλόγου), προσφέροντας μια κριτική έκδοση του αρχαίου κειμένου και μια γαλλική μετάφραση. Υποδιαιρέθηκε σε μια "ελληνική ενότητα" και μια "λατινική ενότητα". Τα δύο πρώτα έργα κυκλοφορήσαν σχεδόν ταυτόχρονα το 1920. Η "ελληνική ενότητα" ξεκίνησε με τον πρώτο τόμο των Άπαντων έργων του Πλάτωνος (που περιείχε τους διαλόγους του Ιππία Ελάσσωνα, του Αλκιβιάδη, την Απολογία του Σωκράτους, τον Ευθύφρονα και τον Κρίτωνα) υπό την επιμέλεια του Μορίς Κρουαζέ, με τη βοήθεια των αναθεωρητών Λουί Μποντίν και Πολ Μαζόν. Η "Λατινική ενότητα" ξεκίνησε με τον πρώτο τόμο του De natura rerum του Λουκρήτιου, με επιμέλεια και μετάφραση του Αλφρέντ Ερνούτ.
Μεσούτ Εζίλ
Υπήρξε ποδοσφαιριστής της Σάλκε στην οποία αγωνίστηκε για 2 χρόνια (2006-2008). Ακολούθησε η Βέρντερ Βρέμης (2008-2010), με την οποία αγωνίστηκε 71 φορές, πετυχαίνοντας 13 γκολ. Το καλοκαίρι του 2010 πήρε μεταγραφή για τη Ρεάλ Μαδρίτης έναντι 15 εκατομμυρίων ευρώ. Το καλοκαίρι του 2013, την τελευταία μέρα των μεταγραφών (2 Σεπτεμβρίου), ετοίμασε τις βαλίτσες του για το Λονδίνο και για λογαριασμό της Άρσεναλ. Η μεταγραφή κόστισε 40 εκ. ευρώ στους "Κανονιέρηδες", ενώ ο Γερμανός μέσος θα αμειβόταν με 8 εκ. ευρώ το χρόνο.
Les Belles Lettres
Η ίδρυση του εκδοτικού οίκου Les Belles Lettres
Η αρχική έδρα του εκδοτικού οίκου Les Belles Lettres βρισκόταν στον αριθμό 157 της λεωφόρου Σεν-Ζερμαίν. Το 1923, για να αντιμετωπίσει την ταχεία ανάπτυξή του, ο εκδοτικός οίκος μετακόμισε στη λεωφόρο Raspail 95, στη γωνία της οδού de Fleurus, και άνοιξε ένα βιβλιοπωλείο που εξειδικεύονταν στην κλασική φιλολογία. Το 1994 αρκετά από τα τμήματα (παραγωγή, δημόσιες σχέσεις, εξαγωγές κ.λπ.), λόγω έλλειψης χώρου, μετακόμισαν στο 88bis στην ίδια λεωφόρο Raspail. Αυτή η διπλή διαμόρφωση εξακολουθεί να υφίσταται ακόμη και σήμερα. Λίγο μετά τη δημιουργία του, ο εκδοτικός οίκος Les Belles Lettres απέκτησε μια αποθήκη στο Μοντρούζ για την αποθήκευση των έργων που δημοσίευαν και κυκλοφορούσαν, μέχρι τη δημιουργία, το 1966, μιας πραγματικής μονάδας διανομής στο Saint-Brieuc, η οποία πωλήθηκε στο πέρασμα της δεκαετίας του 1980 και του 1990. Το 1993, ο εκδοτικός οίκος les Belles Lettres δημιούργησε μια νέα αποθήκη στο Gasny (Eure). Το κτίριο καταστράφηκε από πυρκαγιά στις 29 Μαΐου 2002, μαζί με περισσότερα από τρία εκατομμύρια βιβλία που ήταν αποθηκευμένα εκεί. Αμέσως ξεκίνησε ένα πρόγραμμα για την επανεκτύπωση των βιβλίων. Σχεδόν όλα τα βιβλία της συλλογής Les Belles Lettres επανεκδόθηκαν, με διορθώσεις ή βιβλιογραφικές προσθήκες που έγιναν κατά τη διαδικασία. Οι αποθήκες βρίσκονται τώρα στο Gaillon, στην περιοχή Eure.
Μεσούτ Εζίλ
Γκελζενκίρχεν
Ο Εζίλ γεννήθηκε στο Γκελζενκίρχεν στις 15 Οκτωβρίου του 1988. Έκανε τα πρώτα του βήματα παίζοντας σε διάφορες ομάδες της γενέτειρας του και αργότερα μεταπήδησε στην Ροτ Βάις Έσσεν.
Les Belles Lettres
Έναρξη των Belles-Lettres για τη Διάδοση και διανομή
Το 2004, ο εκδοτικός οίκος Les Belles Lettres δημιουργούσε μια θυγατρική εταιρεία, την BLDD (Belles Lettres Diffusion Distribution), με σκοπό τη διάδοση και διανομή έργων άλλων εκδοτών. Σήμερα, η BLDD κυκλοφορεί περισσότερους από 1.000 νέους τίτλους ετησίως, διαθέτει μια συλλογή 25.000 τίτλων και διανέμει σχεδόν 200 εκδότες σε περισσότερους από 4.000 βιβλιοπώλες.
Μεσούτ Εζίλ
Σάλκε
Το 2005 έκανε το πρώτο του μεγάλο βήμα ξεκινώντας από τους μικρούς της Σάλκε, όπου ήταν μέσος φορώντας τη φανέλα με το νούμερο 17. Αργότερα ξεκίνησε να παίζει ως δεκάρι και επιθετικός μέσος στην πρώτη ομάδα, όπου έκανε το ντεμπούτο σε ηλικία μόλις 17 ετών τον Αύγουστο εναντίον της Άιντραχτ Φραγκφούρτης και χαρακτηρίστηκε από πολλούς ανερχόμενο αστέρι. Το κλίμα στην συνέχεια χάλασε διότι προσδοκούσε να παίζει περισσότερο, έτσι η Σάλκε συμφώνησε τον Ιανουάριο του 2008 την παραχώρηση του παίχτη στη Βέρντερ Βρέμης.
Les Belles Lettres
Συλλογές
Με αφετηρία τις ελληνικές και λατινικές ανθρωπιστικές επιστήμες, ο εκδοτικός οίκος Les Belles Lettres εμπλούτισε γρήγορα τον κατάλογό του  μέσω διαφόρων συλλογών.
Μεσούτ Εζίλ
Βέρντερ Βρέμης
Στις 31 Ιανουαρίου μετακινήθηκε στη Βέρντερ Βρέμης έναντι 4,3 εκατομμυρίων ευρώ, υπογράφοντας συμβόλαιο με τη γερμανική ομάδα έως τις 30 Ιουνίου του 2011.
Les Belles Lettres
Συλλογές
Οι πηγές που δημοσιεύτηκαν από τους μεγαλύτερους ειδικούς, καλύπτοντας μια περίοδο από την αρχαιότητα έως την αναγέννηση, από τη Δύση έως την Ανατολή, συμπληρώνονται από τα έργα σύγχρονων στοχαστών και ιστορικών, που δημοσιεύτηκαν σε βιβλία σε όλους τους τομείς (ιστορία, επιστήμη, φιλοσοφία, τέχνη) και των οποίων οι γνώσεις και οι ιδέες αξίζουν να μεταδοθούν.
Μεσούτ Εζίλ
Ρεάλ Μαδρίτης
Μετά τις εξαιρετικές εμφανίσεις στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2010 ο Εζίλ αποτελούσε αναμφίβολα ένα από τα σπουδαιότερα ταλέντα της Ευρώπης εκείνη την εποχή. Οι κόποι του τελικά ανταμείφθηκαν όταν η Ρεάλ Μαδρίτης τον απέκτησε στις 17 Αυγούστου 2010. Με τους «μερέγχες» ακολούθησαν 3 καταπληκτικές σεζόν με τον Εζίλ να σημειώνει πάνω από 60 ασίστ στο διάστημα αυτό. Κατέκτησε το κύπελλο Ισπανίας στην πρώτη του σεζόν με την ομάδα και το πρωτάθλημα Ισπανίας (Πριμέρα Ντιβισιόν) την αμέσως επόμενη χρονιά.
Les Belles Lettres
Συλλογές
Σήμερα, ο οίκος διαθέτει περισσότερες από 40 ενεργές συλλογές στον κατάλογό της.
Μεσούτ Εζίλ
Εθνική Γερμανίας
Ο Εζίλ άρχισε να αγωνίζεται με τα χρώματα της Εθνικής Γερμανίας (ποδόσφαιρο ανδρών) το 2009. Έκτοτε συμμετείχε ενεργά σε όλες τις Ευρωπαϊκές/Παγκόσμιες Διοργανώσεις που έλαβε μέρος η Εθνική. Κατέκτησε το Χάλκινο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2010 και αποκορύφωμα στην εθνική καριέρα του αποτέλεσε η κατάκτηση του Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2014 όπου αποτέλεσε έναν από τους καλύτερους παίκτες της εθνικής. Ωστόσο, μετά τον αποκλεισμό σοκ της Γερμανίας από την φάση των ομίλων στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2018 παραιτήθηκε από την Εθνική μετά τις ρατσιστικές επιθέσεις σχετικά με την τουρκική καταγωγή του που δέχτηκε λόγω της χαμηλής απόδοσής του στην διοργάνωση.