cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ιωάννα του Εβρέ
Η Ζαν ντ'Εβρέ (Γαλ.:Jeanne d'Évreux, 1310 – 4 Μαρτίου 1371), βασίλισσα της Γαλλίας και της Ναβάρρας ως τρίτη σύζυγος του Καρόλου Δ΄ της Γαλλίας, ήταν κόρη του Λουδοβίκου, κόμητος του Εβρέ και της Μαρίας του Αρτουά. Παντρεύτηκε τον γάλλο βασιλιά μετά τον θάνατο στην γέννα της δεύτερης συζύγου του Μαρίας του Λουξεμβούργου προκειμένου να αποκτήσει τον απαιτούμενο διάδοχο. Ο Κάρολος δεν κατόρθωσε ούτε με την τρίτη σύζυγό του να αποκτήσει τον διάδοχο, απέκτησε όμως τρεις κόρες, την Ιωάννα, τη Μαρία και τη Λευκή, από τις οποίες οι δυο πρώτες πέθαναν σε βρεφική ηλικία και μονάχα η υστερότοκη κόρη του Λευκή της Γαλλίας, δούκισσα της Ορλεάνης επέζησε.
Η Ζαν ντ'Εβρέ πέθανε στις 4 Μαρτίου 1371 στο Ιλ-ντε-Φρανς, περίπου είκοσι μίλια νότια του Παρισιού και τάφηκε στην νεκρόπολη των Γάλλων βασιλέων στην Βασιλική Σαιν-Ντενί.
Τα δυο πιο αξιοσημείωτα αντικείμενα που έμειναν γνωστά από την βασιλεία της Ζαν ήταν το Βιβλίο των Ωρών και το άγαλμα της Παρθένου με το Θείο Βρέφος. Το Βιβλίο των Ωρών, το οποίο σήμερα βρίσκεται στο Μητροπολιτικό Μουσείο της Νέας Υόρκης, είχε ανατεθεί στον Ζαν Πουσέλ την περίοδο 1324 - 1328 σαν δώρο στον σύζυγο της. Ήταν μια σειρά από λαϊκές προσευχές οι οποίες είχαν αφιερωθεί στον προπάππου της Άγιο Λουδοβίκο. Το μικρό άγαλμα της Παρθένου με το Θείο Βρέφος, το οποίο η Ζαν άφησε στην Βασιλική Σαιν-Ντενί, βρίσκεται σήμερα στο Μουσείο του Λούβρου.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Ηπείρου 2004–05
Η πρωταθλήτρια ομάδα της ΕΠΣ Ηπείρου κερδίζει την άνοδο στη Δ εθνική ερασιτεχνική κατηγορία.
Ο θεσμός του κυπέλλου, αποτελεί ταυτόχρονα την πρώτη φάση του Κυπέλλου Ερασιτεχνών της ΕΠΟ. Η ομάδα που ανακηρύσσεται κυπελλούχος ΕΠΣ Ηπείρου, αποκτά το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ερασιτεχνών.
Η σεζόν 2004-05 περιλαμβάνει πρωτάθλημα και κύπελλο. Επίσης περιλαμβάνει πρωταθλήματα υποδομών.
Πρωτάθλημα
Η δομή του πρωταθλήματος είναι η εξής:
Α ερασιτεχνική
Ο Πρωταθλητής Σταυραετός Συρράκου κέρδισε το πρωτάθλημα και την άνοδο στην Δ εθνική ερασιτεχνική κατηγορία.Το πρωτάθλημα έγινε με 17 ομάδες.Ο Αβέρωφ δεν δήλωσε συμμετοχή στην Δ εθνική,όπως είχε δικαίωμα.Έπαιξε στην Α ερασιτεχνική σαν υπεράριθμος.
Β ερασιτεχνική
Το πρωτάθλημα έγινε σε δυο ομίλους των 18 ομάδων.Στην αρχή της σεζόν έγινε μπαράζ μεταξύ των τέταρτων της Γ ερασιτεχνικής της προηγούμενης σεζόν,τους ΑΟ Ζωοδόχο και Αετό Μ. Περιστερίου γιατί δεν κατέβηκε στο πρωτάθλημα ο ΑΟΣ ΠΑΣ 2000.Το παιχνίδι έγινε στην Λιμνοπούλα στις 17.30.Νικητής αναδείχτηκε ο πρώτος κερδίζοντας την άνοδο.Το πρωτάθλημα στον Α όμιλο κρίθηκε στην ισοβαθμία μεταξύ ΠΑΟ Κρύας και ΠΑΣ Ατρόμητου 95.Υπερίσχυσε ο πρώτος (νίκη εκτός με 1-3 και ήττα εντός με 0-1).Μια ακόμα σημαντική ισοβαθμία υπήρξε στην γραμμή του υποβιβασμού μεταξύ ΠΑΣ Δρίσκου και ΑΣ Πήγασου.Υπερίσχυσε ο πρώτος (νίκη εκτός 1-3 και ήττα εντός με 1-2).Έτσι ήταν αυτός που έπαιξε αγώνα μπαράζ για την παραμονή με τον ΑΟ Ζωοδόχο στο τέλος της σεζόν.Τελικά ο ΠΑΣ Δρίσκος υποβιβάστηκε αφού έχασε το μπαράζ.
Γ ερασιτεχνική
Το πρωτάθλημα έγινε σε 2 ομίλους (11 και 10 ομάδες).Νέες ομάδες που δεν κατέβηκαν πέρυσι ήταν η Άνω Λαψίστα και ο ΑΟ Κοσμηράς.Αντίθετα ομάδες που κατέβηκαν πέρυσι αλλά όχι σε αυτήν είναι η ΑΕ Αετού Ξηροβουνίου,ο ΑΟ Βαπτιστού,ο Αλέκτωρ ΓΣ Ιωαννίνων και ο ΑΟ Μαντείου.
Κύπελλο
Στο κύπελλο συμμετέχουν τα σωματεία της ΕΠΣΗΠ.Το κύπελλο ήταν αφιερωμένο στην μνήμη του παράγοντα Παύλου Νασιάκου.
1η φάση
ΑΕ Δαφνούλας-Αγροτικός Καστρίτσας 0-2
ΑΕ Καμποχωρίων-Θύελλα Ελεούσας 0-3
ΑΟ Ανατολής-ΠΑΟ Καρδαμητσίων 5-0
Δόξα Κρανούλας-ΣΦ Ολυμπιακός Ιωαννίνων 5-0
Θύελλα Κατσικάς-ΑΟ Μουζακαίοι 5-0
ΑΕ Πλατανιάς-ΠΑΣ Αβέρωφ 2001 2-1
ΠΑΟ Ασβεστοχωρίου-ΑΕ Ραφταναίων 2-1
ΑΟ Πεδινής-ΑΣ Άγιος Δημήτριος 5-0
ΠΑΣ Αλμυρός Βουνοπλαγιάς-ΠΑΟ Κρύας 0-0 (0-1 παρ.)
ΠΑΟ Πεντέλης-ΑΣ Φλόγα Πετσαλίου 4-0
Θρίαμβος Σαρ/ναίων-Αστήρ Αμφιθέας 0-1
ΠΑΣ Δρίσκος-ΑΕ Πραμάντων 7-0
ΜΑΣ Νικηφόρος Κ. Λαψίστας-Ηπειρωτικός Μαρμάρων 2-3
'''Πασσαρ. Ροδοτοπίου'''-Αετός Μ. Περιστερίου 8-0
ΠΑΣ Μετσόβου-ΠΑΣ Γιάννινα (ερασ.) 5-2
ΑΕ Γιάννενα-ΠΑΣ Ατρόμητος 95 4-0
ΑΟ Παναμπελειακός-ΑΕ Μικρασιατών 1-6
'''Κεντ. Μουσιωτίτσας-ΑΟ Μαβίλης 5-0'''
ΑΟ Βελισσαρίου-'''Σταυρ. Συρράκου 2-3'''
Αετός Χαροκοπίου-ΠΑΟ Κουτσελιού 4-1
Πίνδος Κόνιτσας-ΑΟ Ζίτσας 3-2
'''ΑΕ Αναγενν. Κεφαλοβρ-ΑΣ Ελεούσα 94 3-1'''
Ελπίδες Ιωαννίνων-ΑΟ Αμπελόκηποι 1-3
ΑΕ Καρυών-Άνω Λαψίστα 3-0
ΑΕΔ Πωγωνάτος-ΠΑΣ Περιβλέπτου 5-5 (10-9 πεν)
ΑΕ Ρίζας-'''Προοδ. Περάματος 1-1 (1-2 παρ.)'''
ΑΕ Χουλιαράδων-ΠΑΟ Ηλιόκαλης 2-0
Τιτάν Λογγάδων-ΑΣ Αχέρων Ρομανού 2-0
3η φάση
ΑΟ Ανατολής-Δόξα Κρανούλας 1-0
'''Σταυρ. Συρράκου-Αετός Χαροκοπίου 1-0'''
'''Προοδ. Περάματος-Ηπειρωτικός Μαρμάρων 6-1'''
ΑΕ Αναγενν. Κεφαλοβρ.-ΑΕ Γιάννενα 1-3
Θύελλα Κατσικάς-ΠΑΟ Πεντέλης 4-0
ΑΕ Πλατανιάς-ΑΟ Αμπελόκηποι 1-4
ΑΕΔ Πωγωνάτος-Τιτάν Λογγάδων 4-2
'''Κεντ. Μουσιωτίτσας-ΑΕ Καρυών 2-2 (4-2 παρ.)'''
4η φάση
ΑΕ Γιάννενα-Θύελλα Κατσικάς
ΑΟ Ανατολής-ΑΟ Αμπελόκηποι 3-0
ΑΕΔ Πωγωνάτος-'''Κεντ. Μουσιωτίτσας 0-2'''
Προοδ. Περάματος-'''Σταυρ. Συρράκου 1-2'''
5η φάση
ΑΟ Ανατολής-Σταυρ. Συρράκου 4-2
Κεντ. Μουσιωτίτσας-ΑΕ Γιάννενα 0-1
6η φάση
Ο αγώνας στους Ζωσιμάδες στις 16 Μαρτίου 2005 στις 19.00
ΑΟ Ανατολής-ΑΕ Γιάννενα 1-2
Πηγές
05 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2004-2005
Σόφι Έβανς
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 1976 στο Σέγκεντ. Άρχισε να εργάζεται ως γυμνή χορεύτρια στριπτίζ, ενώ εμφανίστηκε στην Ελλάδα και στην Ισπανία. Στο ερωτικό κλαμπ „Bagdad“ ανακαλύφθηκε από έναν κυνηγό ταλαντούχων και από τότε έγινε πορνοστάρ. Είναι παντρεμένη με τον ηθοποιό Τόνι Ρίμπας. Συνεργάστηκε με τον σκηνοθέτη Αντόνιο Αντάμο και την παραγωγό εταιρεία Private Media Group. Έχει περίπου 200 έργα πορνό στο ενεργητικό της, ενώ βραβεύτηκε πολλές φορές για τις επιδόσεις της. Έχει επίσης υποδυθεί ένα ρόλο σε κινηματογραφικό έργο μη ερωτικού περιεχομένου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γυναίκες ηθοποιοί πορνογραφικών ταινίων
Φάντομ
Φάντομ (αγγλικά The Phantom) είναι αμερικανική εικονογραφημένη περιπετειώδης σειρά (κόμικς) που δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά το Φεβρουάριο του 1936 (σαν καθημερινό κόμικ-στριπ εφημερίδας) από τον δημιουργό του Μαντρέικ, Λι Φολκ. Ο κύριος χαρακτήρας (Φάντομ) είναι ένας μασκοφορεμένος νέος μυώδης άνδρας που μάχεται το έγκλημα και πηγή εξόρμησής του αποτελεί η (φανταστική) Αφρικανική χώρα Bangalla. Το κόμικ αφού πρώτα εκδόθηκε σε πάρα πολλές χώρες, ακολούθως μεταφέρθηκε στην τηλεόραση και στον κινηματογράφο, ενώ μετατράπηκε και σε βίντεο-παιχνίδι. Ο Φάντομ ήταν ο πρώτος χαρακτήρας κόμικ που φορούσε το εφαρμοστό κοστούμι των υπερηρώων επιστημονικής φαντασίας.
Σύντομα, η καθημερινή παρουσία του κόμικ, που ξεκίνησε στις 17 Φεβρουαρίου 1936 απέκτησε και μια εβδομαδιαία έγχρωμη, παράλληλη έκδοση σε Κυριακάτικο φύλλο εφημερίδας (28 Μαΐου 1939) που αμφότερες συνεχίζονται έως σήμερα. Στα 1966 η εταιρεία King Features ανακοίνωσε ότι διένειμε τη σειρά σε 583 εφημερίδες όλου του κόσμου. Στην κορύφωση της κυκλοφορίας του, το κόμικ διαβαζόταν, σε ημερήσια βάση, από περισσότερους των 100 εκατομμυρίων αναγνωστών παγκοσμίως.
Ο Φολκ εργάσθηκε στο κόμικ του Φάντομ έως και το θάνατό του το 1999 και στη συνέχεια τη σειρά ανέλαβαν άλλοι δημιουργοί, με βασικό σεναριογράφο τον Tony DePaul. Διάφοροι εικονογράφοι απασχολήθηκαν με το σχεδιασμό, μεταξύ των οποίων ο ίδιος ο Φολκ (για τις αρχικές 2 εβδομάδες), όπως οι Wilson McCoy, Ray Moore και Mike Manley (στην καθημερινή εβδομαδιαία έκδοση), Terry Beatty (στην κυριακάτικη) κ.ά.
Ο Φάντομ εκδόθηκε στην Αυστραλία, στην Ινδία και τη Σουηδία κι ακόμη σε Ιταλία ("L'Uomo Mascherato"), Βραζιλία, Αργεντινή ("Fantasma "), στη Γιουγκοσλαβία ("Zigomar versus the Phantom"), στην Τουρκία ("Kizilmaske"), στην Ελλάδα (από τις εκδόσεις του Ηλία Καμπανά), στη Νότια Αφρική, στην Ιρλανδία κ.α.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κόμικς που έγιναν βιντεοπαιχνίδια Κατηγορία:Κόμικς που έγιναν ταινίες Κατηγορία:Κόμικς που έγιναν τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Κόμικς περιπέτειας
Άντα (Βουκόσαβλιε)
Η Άντα (σερβικά κυριλλικά: Ада) είναι χωριό της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ευρίσκεται εντός του Δήμου του Βουκόσαβλιε, ο οποίος ευρίσκεται εντός της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της βοσνιακής απογραφής του 2013, αριθμούσε 156 κατοίκους.
Προ του Πολέμου της Βοσνίας, το χωριό αποτελούσε, στο σύνολό του, μέρος του Δήμου του Όντζακ. Ωστόσο, μετά το πέρας του πολέμου, τμήμα του εδάφους του ενσωματώθηκε στον νεοϊδρυθέντα Δήμο του Βουκόσαβλιε, ενώ, ταυτόχρονα, εντάχθηκε στη Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας.
Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα (1991)
Το 1991, το χωριό αριθμούσε 638 κατοίκους, οι οποίοι ήσαν κατανεμημένοι ως κάτωθι :
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικισμοί του Βουκόσαβλιε Κατηγορία:Οικισμοί της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας με κροατική πληθυσμιακή πλειοψηφία
Περιφέρεια Λίντι
Η Περιφέρεια Λίντι (Αγγλικά: Lindi Region, Σουαχίλι: Mkoa wa Lindi), είναι μια από τις 30 διοικητικές Περιφέρειες της Τανζανίας. Η Περιφερειακή πρωτεύουσά της είναι ο Δήμος Λίντι (Municipality of Lindi). Σύμφωνα με την εθνική απογραφή του 2012, η Περιφέρεια είχε πληθυσμό 848.981 άτομα, η οποία ήταν χαμηλότερη από την προ-απογραφής πρόβλεψη των 960.236 ατόμων. Για το χρονικό διάστημα από το 2002 έως το 2012, ο μέσος ετήσιος ρυθμός αύξησης του πληθυσμού της Περιφέρειας ήταν 0,9%, η 29η υψηλότερη στη χώρα. Επίσης, ήταν η λιγότερο πυκνοκατοικημένη Περιφέρεια με σχεδόν 13 άτομα ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο.
Απαρίθμιση των Ελλήνων της περιοχής του Λίντι (κατά το 1950)
Σκοπός της Κυβέρνησης (της τότε Τανγκανίκας), ήταν να ωθήσει όλη την Περιφέρεια Λίντι, προς την πρόοδο και την ευημερία. Γι' αυτό το σκοπό, ξεκίνησε το 1950, την κατασκευή μιας σιδηροδρομικής γραμμής μήκους 142 χιλιομέτρων, που ξεκινούσε από τη θέση "Μκουάγια" (9 μίλια απόσταση (δια θαλάσσης) και 24 μίλια (δια ξηράς) από το Λίντι) και κατέληγε στη θέση "Νακιγκουέα". Η γραμμή κατασκευάστηκε από την ανάδοχο εταιρεία των εκ Τενέδου Ελλήνων αδελφών, Πυγμαλίωνος, Στρατή και Ευαγγέλου Καραγεωργέλη, οι οποίοι και απασχολούσαν αποκλειστικώς Έλληνες υπεργολάβους.
Στην περιοχή, παρέμεναν προσωρινά 20 περίπου Έλληνες, εκ των οποίων οι περισσότεροι εξ αυτών, εργαζόμενοι για την αποπεράτωση της σιδηροδρομικής γραμμής. • 4
Περιοχές (ή Επαρχίες)
Η Περιφέρεια, διοικητικά χωρίζεται σε έξι Περιοχές (ή Επαρχίες): οι οποίες περιέχουν 28 Τμήματα, με καταγεγραμμένα 431 Χωριά. thumb|990px|center|Παράγκες και φοίνικες στην παραλία του Λίντι.
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." />
Σχέσεις Κύπρου-Πολωνίας
Οι σχέσεις Κύπρου-Πολωνίας είναι οι διμερείς εξωτερικές σχέσεις μεταξύ της Κύπρου και της Πολωνίας. Οι διπλωματικές σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών δημιουργήθηκαν κατά τη δεκαετία του 1960. Η Κύπρος διαθέτει πρεσβεία στη Βαρσοβία και 2 επίτιμα προξενεία (στη Γκντίνια και στο Στσέτσιν). Η Πολωνία διαθέτει πρεσβεία στη Λευκωσία και επίτιμο γενικό προξενείο στη Λεμεσό. Και οι δύο χώρες είναι πλήρη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Πολιτιστικοί δεσμοί
Ο πολωνικός λαός είναι κατά κύριο λόγο Ρωμαιοκαθολικός, αλλά η Ορθόδοξη Εκκλησία της Πολωνίας έχει σημαντική ακολουθία στα ανατολικά της Πολωνίας και είναι σε πλήρη επικοινωνία με την Κυπριακή Ορθόδοξη Εκκλησία. Και οι δύο εκκλησίες υπέστησαν καταπίεση στις χώρες τους. Το 2009, ο Αρχιεπίσκοπος Λέον της Καρελίας και όλη η Φινλανδία πρότειναν ότι η Κύπρος, η Πολωνία και η Φινλανδική Ορθόδοξη Εκκλησία να διεκδικήσουν την αποκατάσταση της πολιτιστικής τους κληρονομιάς από την ΕΕ.
Η καλλιτεχνική ομάδα μουσικών του Anadyomene 'Secret Rec. είναι μια πολωνοκυπριακή δραστηριότητα. Είναι ένας συνδυασμός καλλιτεχνών που γεννήθηκαν στην Πολωνία και καλλιτεχνών που εργάζονται στην Κύπρο (δηλαδή οι Αγκνες ντε Βένις, Ξένια Αγαπήνη, Brunette Models, Ερημίτης Κατώτερος, κ.λπ.) υπό την επίδραση και των δύο πολιτισμών, όπως για παράδειγμα ένας χριστιανικός μυστικισμός ως πιθανή προσευχή στον Θεό από την επιρροή της Καθολικής Εκκλησίας και τη μουσική προσευχή, ως ένα είδος ησυχασμού από την επιρροή της Κυπριακής Ορθόδοξης Εκκλησίας.
Επίσημες επαφές
Μεταξύ 1971 και 2000, η Πολωνία και η Κύπρος συνήψαν 15 συμφωνίες σε θέματα όπως οι αεροπορικές μεταφορές, το εμπόριο, οι θεωρήσεις, η ναυτιλία και η φορολογία. Για παράδειγμα, τον Σεπτέμβριο του 1998 οι χώρες υπέγραψαν μια συμφωνία στη Λευκωσία, η οποία καθόριζε ανταλλαγές στους τομείς της επιστήμης, της εκπαίδευσης, του πολιτισμού, της τέχνης, της αρχαιολογίας, του αθλητισμού και των επικοινωνιών. Τον Αύγουστο του 2008, ο Πολωνός πρέσβης στη Λευκωσία, Ζμπίγκνιεφ Σιμάνσκι, δήλωσε ότι μετά την ένταξη στην ΕΕ, οι δύο χώρες έχουν βρει πρόσθετους τομείς για στενότερη συνεργασία και τόνισαν τις στενές επαφές μεταξύ των ηγετών της Πολωνίας και της Κύπρου. Αναφέρθηκε επίσης στον προγραμματισμό για την κοινή προεδρία της ΕΕ από την Κύπρο, την Πολωνία και τη Δανία. Η Πολωνία θα αναλάμβανε την προεδρία της ΕΕ το δεύτερο εξάμηνο του 2011, ακολουθούμενη από τη Δανία και την Κύπρο. Οι ηγέτες των τριών χωρών είχαν δεσμευτεί για κοινή δράση σχετικά με την οικονομική κρίση και τον προϋπολογισμό της ΕΕ για την περίοδο 2014-2020.
Πολωνοί στην Κύπρο
Από τότε που η Κύπρος και η Πολωνία έγιναν μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης τον Μάιο του 2004, περίπου 350 Πολωνοί έχουν δημιουργήσει μόνιμη κατοικία στην Κύπρο και 2.500 Πολωνοί εργαζόμενοι είναι προσωρινοί κάτοικοι του νησιού. Ένα πολωνικό σχολείο που ιδρύθηκε το 1999 βοηθά τα παιδιά Πολωνών γονέων να διατηρήσουν τις γλωσσικές δεξιότητες και τις γνώσεις τους για την Πολωνία.
Οικονομικοί δεσμοί
Ο Σύνδεσμος Επιχειρήσεων Κύπρου-Πολωνίας, που χρηματοδοτείται επίσημα από τις πολωνικές και κυπριακές κυβερνήσεις και με πολλές κυπριακές/πολωνικές επιχειρήσεις ως μέλη, εργάζεται για να φέρει τους ανθρώπους των δύο χωρών σε στενότερη επαφή και να αναπτύξει τις σχέσεις τους σε πολλά διαφορετικά επίπεδα. Οι αποτελεσματικοί, χαμηλού επιτοκίου φόροι στην Κύπρο και η φορολογική συνθήκη μεταξύ Κύπρου και Πολωνίας ευνοούν τους επιχειρηματίες που αποφασίζουν να εδραιώσουν την εταιρεία τους στην Κύπρο αν και δραστηριοποιούνται στην Πολωνία. Πολλές εταιρείες εκμεταλλεύτηκαν αυτήν την ευκαιρία.
Παραπομπές
Πολωνια Κυπρος
Αγκαρόβιτσι
Το Αγκαρόβιτσι (σερβικά κυριλλικά: Агаровићи) είναι χωριό της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ευρίσκεται εντός του Δήμου της Ρογκάτιτσα, ο οποίος ευρίσκεται εντός της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της βοσνιακής απογραφής του 2013, αριθμούσε 51 κατοίκους.
Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα (1991)
Το 1991, οι 161 κάτοικοι του χωριού ήσαν στο σύνολό τους Σέρβοι.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικισμοί της Ρογκάτιτσα
Αλεπού του Κοσουμέλ
Η αλεπού του Κοσουμέλ είναι είδος αλεπούς που δεν έχει περιγραφεί, στο γένος Ουροκύων, η οποία απ' ό,τι φαίνεται είναι κοντά στην εξαφάνιση ή είναι ήδη εξαφανισμένη. Βρίσκεται (ή βρισκόταν μέχρι πρόσφατα) στο νησί Κοσουμέλ του Μεξικού. Η τελευταία αναφέρουσα θέαση ήταν το 2001, αλλά έρευνες επικεντρωμένες στο είδος αυτό δεν έχουν ακόμη διεξαχθεί. Η αλεπού του Κοσουμέλ, που μέχρι σήμερα δεν έχει επιστημονικά περιγραφεί, είναι μια μορφή νάνου όπως η νησιωτική αλεπού, αλλά ελαφρώς μεγαλύτερη, φτάνοντας τα τρία τέταρτα του μεγέθους της γκρίζας αλεπούς. Είχε απομονωθεί στο νησί για τουλάχιστον 5.000 χρόνια, και πιθανότατα πολύ περισσότερο. Αυτό θα μπορούσε να υποδεικνύει ότι ο αποικισμός της νήσου Κοσουμέλ από τον Ουροκύων προηγείται χρονικά εκείνου του ανθρώπου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αλεπού
Αλμπέρτο Μπρινιόλι
Ο Αλμπέρτο Μπρινιόλι (γεννημένος 19 Αυγούστου 1991) είναι Ιταλός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως τερματοφύλακας για τον Παναθηναϊκό.
Πρώιμη καριέρα
Γεννημένος στο Τρεσόρε Βαλνεάριο, ο Μπρινιόλι έκανε το ντεμπούτο του ως πρεσβύτερος με την Μοντικιάρι το 2009, στη Serie D, αφού είχε αγωνιστεί στην Ουέζε Σάρνικο και στην Γκρουμελεσε Κάλτσιο ως νεαρός. Αφού βοήθησε την ομάδα του να ανέβει κατηγορία ως βασικός, δόθηκε δανεικός στην Λουμετσάνε.
Ο Μπρινιόλι δόθηκε δανεικός στην Τερνάνα Κάλτσιο για τη σεζόν 2012-13. Έκανε το επαγγελματικό του ντεμπούτο την 1η Σεπτεμβρίου 2012, το οποίο συνοδεύτηκε με μια εντός έδρας ήττα με 0–1 από τη Μόντενα για το πρωτάθλημα της Serie B.
Στις 31 Ιανουαρίου 2013, η Τερνάνα υπέγραψε τον Μπρινιόλι από τη Λουμετσάνε.
Γιουβέντους
Στις 2 Φεβρουαρίου 2015, η Γιουβέντους υπέγραψε τον Μπρινιόλι για 1,75 εκατομμύρια ευρώ. Ο Brignoli επέστρεψε στην Τερνάνα αμέσως ως δανεικός για το υπόλοιπο της σεζόν.
Σαμπντόρια
Στις 2 Ιουλίου 2015, ο Μπρινιόλι υπογράφτηκε από τη Sampdoria. Έκανε το ντεμπούτο του στη Serie A στις 14 Μαΐου 2016, παίζοντας ολόκληρα τα 90 λεπτά σε μια εκτός έδρας ήττα 0–5 εναντίον της ομάδας του.
ΚΓ Λεγανές
Στις 20 Ιουλίου 2016, ο Μπρινόλι δόθηκε δανεικός στην ομάδα της La Liga, ΚΓ Λεγανές, για ένα χρόνο.
Περούτζια
Στις 11 Ιανουαρίου 2017, ο Μπρινιόλι επέστρεψε στην Ιταλία, και δώθηκε δανεικός στην Περούτζια.
Μπενεβέντο
Στις 30 Ιουλίου 2017, ο Μπρινιόλι εντάχθηκε στην νεοφώτιστη ομάδα της Serie A Μπενεβέντο. Του ανατέθηκε η φανέλα με το νούμερο 22. Στις 3 Δεκεμβρίου, σημείωσε το 2–2 στο 95ο λεπτό με κεφαλιά σε μια εντός έδρας αναμέτρηση εναντίον της Μίλαν, για να κερδίσει η Μπενεβέντο τον πρώτο της βαθμό στη Serie A μετά από 14 συνεχόμενες ήττες. Με το γκολ, ο Brignoli ήταν ο τρίτος τερματοφύλακας που σκόραρε στην ιστορία της Serie A μετά τον Μικελάντζελο Ραμπούλια το 1992 και τον Μάσιμο Ταιμπί το 2001.
Παλέρμο
Στις 25 Ιουλίου 2018, ο Μπρινιόλι υπέγραψε με τον σύλλογο της Serie B, Παλέρμο μέχρι τις 30 Ιουνίου 2021.
Έμπολι
Στις 18 Ιουλίου 2019, ο Μπρινιόλι υπέγραψε στον σύλλογο της Serie B, Έμπολι. Στις 20 Σεπτεμβρίου 2021, ο Αλμπέρρτο Μπρινιόλι βραβεύτηκε ως καλύτερος τερματοφύλακας της περσινής Serie B καθώς βοήθησε την ομάδα του, να ανέβει στη Serie A. «Ήταν μεγάλη χαρά και τιμή να λάβω το βραβείο του καλύτερου τερματοφύλακα της περασμένης σεζόν. Θέλω να ευχαριστήσω τους συμπαίκτες μου, τους προπονητές μου και το επιτελείο που μου έδωσαν την ευκαιρία να πιάσω αυτή την απόδοση."
Παναθηναϊκός
Στις 31 Αυγούστου 2021, ο Παναθηναϊκός υπογράφει τον Μπρινιόλι από την Έμπολι. Ο 1,88 ψηλός τερματοφύλακας που αναδείχθηκε ως ο καλύτερος τερματοφύλακας της Serie B πέρυσι, θα ενταχθεί στον Παναθηναϊκό ως ελεύθερος, με τους Ιταλούς να έχουν ποσοστό μεταπώλησης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ισπανία Κατηγορία:Ιταλοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Έμπολι ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΣΣ Παλέρμο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπενεβέντο Κάλτσιο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Περούτζα Κάλτσιο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΝ Λεγανές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΚ Σαμπντόρια Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τερνάνα Κάλτσιο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Β Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ιταλοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Ανθρώπινη σεξουαλικότητα
Η ανθρώπινη σεξουαλικότητα είναι η ιδιότητα του να είναι κάποιος σεξουαλικός ή ο τρόπος με τον οποίο οι άνθρωποι βιώνουν και εκφράζουν τον εαυτό τους ως σεξουαλικά όντα. Αυτό περιλαμβάνει βιολογικά, ερωτικά, σωματικά, συναισθηματικά, κοινωνικά ή πνευματικά συναισθήματα και συμπεριφορές. Επειδή πρόκειται για έναν ευρύ όρο, ο οποίος έχει μεταβληθεί με την πάροδο του χρόνου, στερείται ακριβούς επεξήγησης. Οι βιολογικές και φυσικές πτυχές της σεξουαλικότητας αφορούν σε μεγάλο βαθμό τις ανθρώπινες αναπαραγωγικές λειτουργίες, συμπεριλαμβανομένου του κύκλου ανθρώπινης σεξουαλικής αντίδρασης. Ο σεξουαλικός προσανατολισμός κάποιου μπορεί να επηρεάσει το σεξουαλικό ενδιαφέρον του και την έλξη αυτού του ατόμου για κάποιο άλλο άτομο. Οι σωματικές και συναισθηματικές πτυχές της σεξουαλικότητας περιλαμβάνουν δεσμούς μεταξύ ατόμων που εκφράζονται μέσα από βαθιά συναισθήματα ή σωματικές εκδηλώσεις αγάπης, εμπιστοσύνης και φροντίδας. Οι κοινωνικές πτυχές ασχολούνται με τις επιδράσεις της ανθρώπινης κοινωνίας στη σεξουαλικότητα του ατόμου, ενώ οι πνευματικές πτυχές ασχολούνται με την πνευματική σύνδεση ενός ατόμου με άλλους. Η σεξουαλικότητα επηρεάζει και επηρεάζεται από πολιτισμικές, πολιτικές, νομικές, φιλοσοφικές, ηθικές και θρησκευτικές πτυχές της ζωής.
Το ενδιαφέρον για τη σεξουαλική δραστηριότητα αυξάνεται, συνήθως, όταν ένα άτομο φτάσει στην εφηβεία. Οι απόψεις, ωστόσο, διίστανται σχετικά με την προέλευση του σεξουαλικού προσανατολισμού και της σεξουαλικής συμπεριφοράς. Ορισμένοι υποστηρίζουν ότι η σεξουαλικότητα καθορίζεται από τη γενετική, ενώ άλλοι θεωρούν ότι διοχετεύεται από το περιβάλλον ή ότι και οι δύο αυτοί παράγοντες αλληλεπιδρούν για να σχηματίσουν το σεξουαλικό προσανατολισμό του ατόμου. Αυτό αφορά τη συζήτηση «φύση εναντίον ανατροφής». Το πρώτο μέρος υποθέτει ότι τα χαρακτηριστικά ενός ανθρώπου υιοθετούνται έμφυτα με τη φυσική κληρονομιά τους, μέσω κινήσεων και ενστίκτων. Το δεύτερο αναφέρεται στην υπόθεση ότι τα χαρακτηριστικά ενός ατόμου συνεχίζουν να αλλάζουν καθ΄ όλη τη διάρκεια της ανάπτυξής τους και της καλλιέργειάς τους, μέσα από ιδεώδη του εγώ και από μορφοποιητικές ταυτότητες.
Γενετικές μελέτες έχουν δείξει ότι η διαφορά στα αλληλόμορφα γονίδια αντιστοιχεί σε μια μεταβολή των χαρακτηριστικών μεταξύ των ανθρώπων. Στη μελέτη των ανθρώπινων χρωμοσωμάτων που αφορούν την ανθρώπινη σεξουαλικότητα, η έρευνα έχει δείξει ότι το 10% του πληθυσμού έχει χρωμοσωμικές παραλλαγές που δεν ταυτίζονται πλήρως με τις κατηγορίες των ΧΧ-θηλυκών και των ΧΥ-αρσενικών.
Οι εξελικτικές απόψεις πάνω στην ανθρώπινη σύνδεση, αναπαραγωγή και θεωρία της κοινωνικής μάθησης, παρέχουν περαιτέρω επιχειρήματα πάνω στη σεξουαλικότητα. Οι κοινωνικο-πολιτιστικές πτυχές της σεξουαλικότητας περιλαμβάνουν την ιστορική ανάπτυξη και θρησκευτικές πεποιθήσεις. Ορισμένες κουλτούρες έχουν μάλιστα περιγραφεί ως σεξουαλικά κατασταλτικές. Στο ευρύτερο πεδίο της σεξουαλικότητας περιλαμβάνεται επίσης η ανθρώπινη ταυτότητα μέσα στις κοινωνικές ομάδες, τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα και οι μέθοδοι ελέγχου των γεννήσεων.
Φύση εναντίον ανατροφής
Ορισμένα χαρακτηριστικά μπορεί να είναι έμφυτα στους ανθρώπους. Αυτά τα χαρακτηριστικά, όμως, μπορούν να τροποποιηθούν από το φυσικό και κοινωνικό περιβάλλον στο οποίο αλληλεπιδρούν οι άνθρωποι. Για παράδειγμα η ανθρώπινη σεξουαλικότητα κατευθύνεται από τη γενετική και τη ψυχική δραστηριότητα. Η σεξουαλική κίνηση επηρεάζει την ανάπτυξη της προσωπικής ταυτότητας και τις κοινωνικές δραστηριότητες. Τα φυσικά, κοινωνικά, πολιτιστικά, εκπαιδευτικά και περιβαλλοντικά χαρακτηριστικά ενός ατόμου μετριάζουν τη σεξουαλική του κίνηση. Δύο γνωστές σχολές στην ψυχολογία έχουν λάβει αντίθετες θέσεις στη συζήτηση φύση εναντίον ανατροφής. Η μία από αυτές τις σχολές είναι εκείνη του Σίγκμουντ Φρόυντ και η άλλη είναι του Τζον Λοκ.
Διαφορές φύλων
Υπάρχουν ψυχολογικές θεωρίες σχετικά με την ανάπτυξη και την έκφραση των διαφορών των φύλων στην ανθρώπινη σεξουαλικότητα. Ορισμένες από αυτές, συμπεριλαμβανομένων των νεοαναλυτικών θεωριών, των κοινωνιοβιολογικών θεωριών, της θεωρίας κοινωνικής μάθησης, της θεωρίας του κοινωνικού ρόλου και της θεωρίας σεναρίου, συμφωνούν ότι οι άνδρες μπορούν να εγκρίνουν περισσότερο περιστασιακό σεξ και ότι μπορούν να έχουν ένα μεγαλύτερο αριθμό σεξουαλικών συντρόφων σε σχέση με τις γυναίκες. Αυτές οι θεωρίες έχουν προκύψει κυρίως με τις παρατηρούμενες διαφορές στις στάσεις ανδρών και γυναικών έναντι του περιστασιακού σεξ πριν από το γάμο τους στις Ηνωμένες Πολιτείες. Άλλες πτυχές της ανθρώπινης σεξουαλικότητας, όπως η σεξουαλική ικανοποίηση, η συχνότητα του στοματικού σεξ και οι στάσεις απέναντι στην ομοφυλοφιλία και τον αυνανισμό, δείχνουν μικρή ή και καθόλου διαφορά ανάμεσα στους άνδρες και τις γυναίκες. Οι παρατηρούμενες διαφορές μεταξύ των φύλων όσον αφορά τον αριθμό των σεξουαλικών εταίρων είναι μικρές, με τους άντρες να τείνουν να έχουν ελαφρώς περισσότερους από τις γυναίκες.
Βιολογικές και φυσιολογικές πτυχές
Όπως και άλλα θηλαστικά, οι άνθρωποι ομαδοποιούνται κατά κύριο λόγο με βάση το θηλυκό ή αρσενικό φύλο, με ένα μικρό ποσοστό (περίπου το 1%) να θεωρούνται διαφυλικά άτομα, καθώς η κατηγοριοποίηση φύλου σε αυτά τα άτομα μπορεί να μην είναι τόσο σαφής. Οι βιολογικές πτυχές της σεξουαλικότητας του ανθρώπου αναφέρονται στο αναπαραγωγικό σύστημα, στον κύκλο σεξουαλικής ανταπόκρισης του ανθρώπου και στους παράγοντες που επηρεάζουν αυτές τις πτυχές. Ασχολούνται επίσης με την επίδραση των βιολογικών παραγόντων σε άλλες πτυχές της σεξουαλικότητας, όπως οι οργανικές και νευρολογικές αποκρίσεις, η κληρονομικότητα, τα ορμονικά θέματα, τα θέματα φύλου και η σεξουαλική δυσλειτουργία.
Φυσική ανατομία και αναπαραγωγή
Οι άντρες και οι γυναίκες είναι ανατομικά παρόμοιοι. Αυτό οφείλεται σε κάποιο βαθμό στην ανάπτυξη του αναπαραγωγικού συστήματος. Ως ενήλικες, έχουν διαφορετικούς αναπαραγωγικούς μηχανισμούς που τους επιτρέπουν να εκτελούν σεξουαλικές πράξεις και να αναπαράγουν. Οι άνδρες και οι γυναίκες αντιδρούν σε σεξουαλικά ερεθίσματα με παρόμοιο τρόπο, με μικρές ωστόσο διαφορές. Οι γυναίκες έχουν έναν μηνιαίο κύκλο αναπαραγωγής, ενώ ο κύκλος παραγωγής των αντρικών σπερματοζωαρίων είναι περισσότερο συνεχής.
Εγκέφαλος
Ο υποθάλαμος είναι το πιο σημαντικό μέρος του εγκεφάλου για τη σεξουαλική λειτουργία. Αυτή είναι μια μικρή περιοχή στη βάση του εγκεφάλου που αποτελείται από πολλές ομάδες νευρικών κυττάρων που λαμβάνουν ενέργεια από το μεταιχμιακό σύστημα. Μελέτες έχουν δείξει ότι στα εργαστηριακά ζώα, η καταστροφή ορισμένων περιοχών του υποθαλάμου προκαλεί την εξάλειψη της σεξουαλικής συμπεριφοράς. Ο υποθάλαμος είναι σημαντικός λόγω της σχέσης του με την υπόφυση, η οποία βρίσκεται κάτω από αυτόν. Η υπόφυση εκκρίνει ορμόνες που παράγονται στον υποθάλαμο και στην ίδια. Οι τέσσερις πιο σημαντικές σεξουαλικές ορμόνες είναι η οξυτοκίνη, η προλακτίνη, η ορμόνη διέγερσης των ωοθυλακίων και η ωχρινοποιητική ορμόνη. Η οξυτοκίνη, που μερικές φορές αναφέρεται ως «ορμόνη της αγάπης», απελευθερώνεται και στα δύο φύλα κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής επαφής όταν επιτυγχάνεται ο οργασμός. Η οξυτοκίνη έχει θεωρηθεί κρίσιμη για τις σκέψεις και συμπεριφορές που απαιτούνται για τη διατήρηση στενών σχέσεων. Η ορμόνη απελευθερώνεται επίσης στις γυναίκες όταν γεννούν ή όταν θηλάζουν. Τόσο η προλακτίνη όσο και η ωκυτοκίνη διεγείρουν την παραγωγή γάλακτος στις γυναίκες. Η ορμόνη διέγερσης των ωοθυλακίων (FSH) είναι υπεύθυνη για την ωορρηξία στις γυναίκες, καθώς προκαλεί την ωρίμανση του ωαρίου. Στους άνδρες διεγείρει την παραγωγή σπέρματος. Η ωχρινοποιητική ορμόνη (LH) ενεργοποιεί την ωορρηξία, με την απελευθέρωση του ώριμου ωαρίου.
Μπλε Τζαμί (Μαζάρι Σαρίφ)
Ο σουλτάνος Αχμάντ Σαντζάρ της δυναστείας των Σελτζούκων κατασκεύασε το πρώτο γνωστό τέμενος στην περιοχή. Καταστράφηκε ή καλύφθηκε από αναχώματα κατά την εισβολή του Τζένγκις Χαν περίπου το 1220. Τον 15ο αιώνα, ο σουλτάνος Χουσεΐν Μιρζά Μπαϊκαρά κατασκεύασε στην ίδια τοποθεσία το σημερινό τέμενος. Πρόκειται για το πλέον γνωστό αξιοθέατο της πόλης Μαζάρι Σαρίφ και θεωρείται πως το όνομα της προέρχεται από το τέμενος αυτό.
Ένα σχέδιο του χώρου από τη δεκαετία του 1910 δείχνει πως το παρελθόν υπήρχε μικρότερος περιτοιχισμένος περίβολος, ο οποίος κατεδαφίστηκε για την κατασκευή πάρκου, αν και οι πύλες παραμένουν μέχρι και σήμερα στις διόδους για το τέμενος.
Κατά τη διάρκεια των χρόνων προστέθηκαν αρκετοί τάφοι διαφόρων διαστάσεων για αρκετούς Αφγανούς πολιτικούς και θρησκευτικούς ηγέτες. Οι τάφοι αυτοί οδήγησαν στην περαιτέρω επέκταση του χώρου.
Σύμφωνα με έναν τοπικό μύθο στον χώρο έχει ταφεί ο Αλής που φέρεται να ήρθε με μια λευκή καμήλα για να σώσει τα λείψανα του από βεβήλωση από τους εχθρούς του. Ωστόσο οι περισσότεροι Μουσουλμάνοι θεωρούν πως ο Αλής τάφηκε στο Τζαμί Ιμάμ Αλί στο Νατζάφ του Ιράκ.
Εναλλακτικά, η προσωπικότητα που ταφεί στον χώρο ίσως είναι προγενέστερη του Ισλάμ. Η ταυτοποίηση του τάφου με τον Αλή ίσως είναι ένας μύθος για να διασφαλιστεί ότι ο τάφος θα προστατευθεί και θα τιμηθεί από το Ισλάμ.
Λόφος Ασπίδος (Άργος)
μικρογραφία|300x300εσ|Άποψη του λόφου Ασπίδος από το κάστρο του Άργους. thumb|Άποψη του λόφου από το πρώτο λύκειο Άργους. Ο λόφος Ασπίδος, γνωστός και ως λόφος του Προφήτη Ηλία, είναι ένας επίπεδος σχετικά λόφος ο οποίος βρίσκεται στην πόλη του Άργους. Ο λόφος χρησίμευε σαν μία από τις δύο ακροπόλεις του αρχαίου Άργους (μαζί με το κάστρο Λάρισας). Το όνομα «Ασπίς» αναφέρεται στο σχήμα του λόφου. Ο λόφος έχει υψόμετρο που φτάνει περίπου τα 80 μέτρα.
Ίχνη κατοίκησης σε περιοχές κοντά στο λόφο έχουν εντοπιστεί τουλάχιστον από το 3000 π.Χ. Ο λόφος οχυρώθηκε με τείχος στην αρχαιότητα. Σύμφωνα με τον Απολλόδωρο, ο λόφος πήρε το όνομα του από την ασπίδα που έκρυψε η θεά Αθηνά σε ένα λόφο του Άργους.
Στη δυτική πλαγιά του λόφου ιδρύθηκαν κατά την αρχαία εποχή τα ιερά του Απόλλωνα και της Αθηνάς. Για αρκετούς αιώνες στον λόφο αυτό ήταν χτισμένη η πόλη του Άργους, η οποία με την έναρξη της μυκηναϊκής εποχής μεταφέρθηκε στην σημερινή της θέση.
Σήμερα, στο κέντρο του λόφου βρίσκεται η εκκλησία του Προφήτη Ηλία, από όπου προέρχεται το δεύτερο όνομα του λόφου - λόφος του Προφήτη Ηλία.
Αρχαιολογική σημασία
Κατά την μεσοελλαδική εποχή (21ος με 17ος αιώνας π.Χ.) οργανώθηκε ένας οικισμός στην περιοχή του λόφου ο οποίος έφτανε τα είκοσι χιλιάδες τετραγωνικά μέτρα σε έκταση, και αναπτύχθηκε σταδιακά σε τρεις φάσεις. Στην τέταρτη φάση του οικισμού, τον 17ο αιώνα π.Χ. ιδρύθηκε ένα τείχος για την περαιτέρω οχύρωση της πόλης.
Ο οικισμός του Άργους μεταφέρθηκε στην πεδινή έκταση ανατολικά του λόφου στην αρχή της μυκηναϊκής εποχής, αν και στην έκταση του λόφου συνέχισε να υπάρχει νεκροταφείο μέχρι το τέλος της μυκηναϊκής εποχής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άργος
Μπζεστς Κουγιάφσκι
Το Μπζεστς Κουγιάφσκι (πολωνικά: Brześć Kujawski) είναι πόλη του Πόβιατ Βουοτσουάβεκ, στο Βοεβοδάτο Κουγιαβίας-Πομερανίας της Πολωνίας. Κάποτε ήταν βασιλική έδρα της Κουγιαβίας και η πόλη έχει υπάρξει η έδρα ενός από τα δύο μικρά δουκάτα στα οποία η Κουγιαβία είχε χωριστεί προσωρινά. Ο πληθυσμός του είναι 4.551 κάτοικοι (2020).
Το όνομα Brześć προέρχεται από τη λέξη Brzost, το οποίο είναι ένα είδος φτελιάς από το οποίο καλύπτονταν αρχικά η περιοχή, ενώ το όνομα Kujawski προέρχεται από την περιοχή Κουγιαβία και ανατέθηκε για να διακρίνει την πόλη από το Μπζεστς Λιτέφσκι (τώρα Μπρεστ, Λευκορωσία).
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία| [[Γοτθική αρχιτεκτονική|Γοτθική Εκκλησία του Αγίου Στανίσλαου]] Τα παλαιότερα ίχνη του Μπζεστς χρονολογούνται από τους νεολιθικούς οικισμούς, αλλά μόλις τον 13ο αιώνα η περιοχή απέκτησε σημαντική σημασία, καθώς ήταν η τοποθεσία ενός οχυρού που ήταν η έδρα των Δούκων της Κουγιαβίας. Το Μπζεστς ήταν μέρος της κατακερματισμένης Πολωνίας που διοικούνταν από τους Πιαστ, αρχικά βρισκόταν στο Δουκάτο της Μασοβίας, στη συνέχεια στο Δουκάτο της Κουγιαβίας από το 1236, και από το 1267 ήταν η πρωτεύουσα ενός μικρού επώνυμου δουκάτου και η έδρα του δούκα του, Βλαδίσλαος Α΄ του Βραχύ, ο οποίος αργότερα επανένωσε τα περισσότερα πολωνικά δουκάτα και στέφθηκε Βασιλιάς της Πολωνίας το 1320. Το Μπζεστς έλαβε προνόμια πόλης από τον δούκα Καζιμίρ Α΄ της Κουγιάβια πριν από το 1250 και του απονεμήθηκαν διάφορα προνόμια από τον Βλαδίσλαο Α΄ το 1292, το 1295 και το 1297.
Η παλαιότερη γραπτή αναφορά της πόλης χρονολογείται στις 23 Απριλίου 1228, όταν έλαβε χώρα μια τελετή στο Μπζεστς παραχωρώντας τη γη στο Τευτονικό Τάγμα από τον Κορράδο Α΄ της Μασοβίας. Ήταν μια προσωρινή συμφωνία, η οποία περιελάμβανε τέσσερα χωριά και το Κάστρο Ντίμπουφ. Ωστόσο, η σχέση επιδεινώθηκε γρήγορα, αφήνοντας σημαντικό αντίκτυπο στους κατοίκους του Μπζεστς, καθώς και στις γύρω περιοχές. Στις 10 Φεβρουαρίου 1321, ανακοινώθηκε μια Παπική ετυμηγορία στο Μπζεστς, η οποία διέταξε τους Τεύτονες Ιππότες να επιστρέψουν την παράκτια περιοχή της Ανατολικής Πομερανίας στην Πολωνία, την οποία προσάρτησαν και κατέλαβαν από το 1308. Οι Τεύτονες Ιππότες απέρριψαν την ετυμηγορία και το 1332, κατά τον επόμενο Πολωνο-Τευτονικό Πόλεμο, εισέβαλαν ξανά και κατέλαβαν το Μπζεστς, το οποίο αποκαταστάθηκε στην Πολωνία με τη Συνθήκη του Κάλις (1343). Παρόλα αυτά, το Μπζεστς παρέμεινε υπό την απειλή επιδρομών για σχεδόν 100 χρόνια, οι οποίες συνέβησαν πολλές φορές, ακόμη και μετά την πολωνική νίκη στη Μάχη του Γκρούνβαλντ το 1410. Η τελευταία φορά που οι Σταυροφόροι πολιόρκησαν το Μπζεστς ήταν το 1431, χωρίς να το κερδίσουν αυτή τη φορά.
Κατά τη διάρκεια της περιόδου των Πολωνο-Τευτονικών Πολέμων, οι Πολωνοί βασιλιάδες επισκέπτονταν συχνά την πόλη κατά τη διάρκεια αγώνων ειρηνευτικών συνομιλιών. Ο Πολωνο-Τευτονικός Πόλεμος του 1431-1435 έληξε με την υπογραφή της Ειρήνης του Μπζεστς Κουγιάφσκι. Ο Δεκατριετής Πόλεμος (1454-1466), ο μεγαλύτερος από τους Πολωνο-Τευτονικούς Πολέμους, δεν διεξήχθη στην περιοχή, ωστόσο ο Βασιλιάς Καζίμιρ Δ΄ της Πολωνίας έμενε συχνά στην πόλη εκείνη την εποχή.
Από τον 14ο αιώνα, το Μπζεστς ήταν βασιλική πόλη του Πολωνικού Στέμματος και πρωτεύουσα του Βοεβοδάτου Μπζεστς, το οποίο, μετά την Ένωση του Λούμπλιν (1569), μετονομάστηκε σε Βοεβοδάτο Μπζεστς Κουγιάφσκι. Ο Βασιλιάς Καζίμιρ Γ΄ ο Μέγας επέκτεινε το βασιλικό κάστρο στο Μπζεστς τον 14ο αιώνα. Το 1496, το Μπζεστς ορίστηκε η τοποθεσία του σέιμικ (επαρχιακή συνέλευση) του βοεβοδάτου. Διάφοροι Πολωνοί βασιλιάδες απένειμαν στην πόλη πολλαπλά προνόμια τα έτη 1361, 1410, 1504, 1556, 1557, 1576, 1582, 1593, 1596, 1681, 1720, 1781, 1789, 1789, 1789 και 1787, και ήταν στο Μπζεστς που ο Καζίμιρ Γ΄ ο Μέγας παραχώρησε στην κοντινή μεγάλη πόλη του Μπίντγκοστς τα προνόμια πόλης της το 1346. αριστερά|μικρογραφία|300x300εσ| Πανόραμα του Μπζεστς Κουγιάφσκι από το 1657 (από τον [[Έρικ Νταλμπέργκ)]] Το Μπζεστς ήταν μια σημαντική και ακμάζουσα πόλη, και τον 16ο και 17ο αιώνα ήταν το κέντρο του εμπορίου σιτηρών, ωστόσο παρήκμασε μετά τις σουηδικές εισβολές το 1655-1660 και το 1701-1706. Στις 23 Απριλίου 1782, ο Βασιλιάς Στανίσουαφ Αύγουστος Πονιατόφσκι παραχώρησε ένα προνόμιο στον εβραϊκό πληθυσμό της πόλης, που τους επέτρεψε να χτίσουν σπίτια σε έναν δρόμο ειδικά για εκείνους της εβραϊκής θρησκείας.
Η πόλη προσαρτήθηκε από την Πρωσία στο δεύτερο διαμελισμό της Πολωνίας το 1793, ακολουθούμενη από την κυριαρχία του βραχύβιου πολωνικού Δουκάτου της Βαρσοβίας από το 1807, και το 1815 έγινε μέρος της λεγόμενης Πολωνίας του Συνεδρίου, και σύντομα ενσωματώθηκε αναγκαστικά στη Ρωσική Αυτοκρατορία. Αποκαταστάθηκε στην Πολωνία μετά την ανάκτηση της ανεξαρτησίας της χώρας το 1918.
Κατά τη διάρκεια της γερμανικής εισβολής στην Πολωνία, η οποία ξεκίνησε τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, τον Σεπτέμβριο του 1939, η πόλη καταλήφθηκε γρήγορα από τη Βέρμαχτ και στη συνέχεια υπό γερμανική κατοχή μετονομάστηκε σε Brest-Kujawien (Μπρεστ-Κουγιάβιεν, 1939-1942). Τον Φεβρουάριο του 1940, οι Γερμανοί απέλασαν 300 Πολωνούς, ιδιοκτήτες μεγαλύτερων και καλύτερων σπιτιών, τα οποία στη συνέχεια παραδόθηκαν σε Γερμανούς αποίκους ως μέρος της πολιτικής Lebensraum (Ζωτικός χώρος), ενώ οι Πολωνοί απελάθηκαν με εμπορευματικά τρένα στο Γενικό Κυβερνείο. Ο ντόπιος Πολωνός ιερέας της ενορίας, Στέφαν Κουλίνσκι, συνελήφθη από τους Γερμανούς το 1941, απελάθηκε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Νταχάου και στη συνέχεια δολοφονήθηκε σε θάλαμο αερίων στο Κέντρο Ευθανασίας Χάρτχαϊμ το 1942. Παρ΄ όλα αυτά, το πολωνικό κίνημα υπόγειας αντιστασιακής ήταν ενεργό στην πόλη.
Αθλητισμός
Ο αθλητικός σύλλογος Γουοκιέτεκ Μπζεστς Κουγιάφσκι (Łokietek Brześć Kujawski), που πήρε το όνομά του από τον Βασιλιά Βλαδίσλαο Α΄ το Βραχύ (Władysław I Łokietek), εδρεύει στην πόλη, με τμήματα ποδοσφαίρου, στίβου, πετοσφαίρισης και πυγμαχίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Πολωνίας Κατηγορία:Πόλεις του Βοεβοδάτου Κουγιαβίας-Πομερανίας Κατηγορία:Πόβιατ Βουοτσουάβεκ Κατηγορία:Κυβερνείο Βαρσοβίας Κατηγορία:Βοεβοδάτο Βαρσοβίας (1919-1939) Κατηγορία:Βοεβοδάτο Πομερανίας (1919-1939) Κατηγορία:Τοποθεσίες του Ολοκαυτώματος στην Πολωνία
Μητροπολίτης Φθιώτιδος Συμεών
Ο Μητροπολίτης Φθιώτιδος Συμεών (κατά κόσμον Ιωάννης Βολιώτης) είναι Έλληνας θεολόγος και επίσκοπος της Εκκλησίας της Ελλάδος. Στο παρελθόν υπήρξε Επίσκοπος Θεσπιών και Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών.
Βιογραφικά στοιχεία
Το 2001, χειροθετήθηκε Αναγνώστης και τον Αύγουστο του 2002 εκάρη Μοναχός (λαμβάνοντας το όνομα Συμεών), από τον Μητροπολίτη Καστορίας Σεραφείμ, στην Μονή Αγίων Αναργύρων Μελισσοτόπου, της Ιεράς Μητροπόλεως Καστορίας, όπου και εγκαταβίωσε έως το 2011.
Το 2011, εντάχθηκε στο δυναμικό της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών, ως Μοναχός στην Ιερά Μονή Ασωμάτων Πετράκη. Χειροτονήθηκε Διάκονος από τον Μητροπολίτη Καστορίας Σεραφείμ, στο Καθολικό της Μονής Πετράκη και Πρεσβύτερος από τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Ιερώνυμο στην Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννου Θεολόγου Βοιωτίας. Το 2012, έλαβε το οφφίκιο του Αρχιμανδρίτη και χειροθετήθηκε Πνευματικός, από τον Μητροπολίτη Καστορίας Σεραφείμ.
Στις 25 Ιουνίου του 2014, διορίστηκε από τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Ιερώνυμο και την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος Πρωτοσύγκελλος και Γενικός Διευθυντής των Διοικητικών Υπηρεσιών της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών. Ως νόμιμος αναπληρωτής του Αρχιεπισκόπου προέδρευε σε πλήθος εκκλησιαστικών Νομικών Προσώπων με σημαντικότερο το Μητροπολιτικό Συμβούλιο της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών, ενώ τυγχάνει Αντιπρόεδρος του Γενικού Φιλοπτώχου Ταμείου, του Ιδρύματος Νεότητος, του Ιδρύματος «ΚΟΚΚΟΡΗ», του Κέντρου Παιδείας, Πολιτισμού και Εθελοντισμού της Αρχιεπισκοπής και άλλων Ιδρυμάτων.
Παράλληλα με το Ιερό Παρεκκλήσιο του Αγίου Φανουρίου Ιλίου διορίσθηκε και Πρόεδρος του Εκκλησιαστικού Συμβουλίου του Ιερού Αρχιεπισκοπικού Παρεκκλησίου της Αγίας Τριάδος οδού Φιλελλήνων.
Στις 29 Ιουνίου 2016, εξεφώνησε από τον Ιερό Βράχο της Ακροπόλεως, τον αρχαίο Άρειο Πάγο στην Πνύκα, ομιλία με θέμα: «Άγιος Απόστολος Παύλος: Απόστολος των εθνών και όχι των εθνικισμών».
Στις 7 Φεβρουαρίου 2018, μετά από πρόταση του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και ψήφο της Ιεραρχίας της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, εξελέγη Επίσκοπος Θεσπιών, Βοηθός Επίσκοπος της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών. Χειροτονήθηκε Επίσκοπος στον Μητροπολιτικό Ναό Αθηνών, στις 11 Φεβρουαρίου 2018, από τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Ιερώνυμο Β´, συμπαραστούμενο από 30 Μητροπολίτες και Επισκόπους της Εκκλησίας της Ελλάδος, του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας και της Εκκλησίας Κρήτης.
Στις 11 Οκτωβρίου 2019, εξελέγη Μητροπολίτης Φθιώτιδος με 62 ψήφους (επί συνόλου 79). Αμέσως μετά την εκλογή, υπέβαλε την παραίτησή του από τη θέση του Πρωτοσυγγέλου της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών. Ενθρονίστηκε στη Λαμία, στις 16 Νοεμβρίου 2019.
Παραπομπές
Συμεων
Νέα Ελβετία Βύρωνα
Για συνοικία στην Ελλάδα με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα: Νέα Ελβετία Θεσσαλονίκης
Η Νέα Ελβετία είναι συνοικία του Δήμου Βύρωνα. Έλαβε αυτό το όνομα επειδή πριν πυκνοκατοικηθεί είχε υγιεινό κλίμα εξαιτίας της γειτνιάσεώς της με τον Υμηττό. Αρχικά ιδρύθηκε σαν προσφυγικός οικισμός και στη συνέχεια εξελίχθηκε στη συνοικία που ξέρουμε σήμερα.
Κατηγορία:Δήμος Βύρωνα
Μονμοριγιόν
Το Μονμοριγιόν (γαλλικά: Montmorillon) είναι κοινότητα στα κεντρο-δυτικά της Γαλλίας, υπονομαρχία του νομού Βιέν, στην περιοχή της Νέας Ακουιτανίας. Έχει πληθυσμό 6.000 κατοίκους περίπου (απογραφή του 2016).
Οι κάτοικοι ονομάζονται Μονμοριγιοναί (ζ).
Ανήκει στο δίκτυο των πόλεων και περιοχών «Ιστορίας και τέχνης».
Γεωγραφικά στοιχεία
εναλλ.=|αριστερά|μικρογραφία|320x320εσ|Μονμοριγιόν Η πόλη Μονμοριγιόν βρίσκεται στα νοτιο-ανατολικά του νομού Βιέν, στη διοικητική περιοχή της Νέας Ακουιτανίας.
Βρίσκεται 292 χιλιόμετρα κατ'ευθεία γραμμή (371 οδικώς) νοτιοδυτικά από το Παρίσι και 44 (οδικώς 51) χιλιόμετρα νότια από τo Πουατιέ, την πρωτεύουσα του νομού.
Έχει πληθυσμό 6.000 κατοίκους περίπου (απογραφή του 2016).
Η έκταση είναι 57 χιλιόμετρα και το μεγαλύτερο ύψος της πόλης 168 μέτρα.
Γεωλογία
Η πόλη Μονμοριγιόν έδωσε το όνομά της στον μοντμοριλλονίτη (montmorillonite), ένα ορυκτό συστατικό ορισμένων ποικιλιών πηλού. Αυτή η ουσία χρησιμοποιείται κατά της γαστρεντερίτιδας.
Οικονομία
Η οικονομία της πόλης βασίζεται κυρίως στον αγροτικό τομέα, με καλλιέργειες δημητριακών (σιτάρι, κριθάρι, καλαμπόκι), ελαιούχων σπόρων (κράμβη, ηλίανθος), βοτάνων και ζωοτροφών. Ασκείται επίσης η πτηνοτροφία και η κτηνοτροφία είναι ανεπτυγμένη κυρίως με βοοειδή και πρόβατα.
Υπάρχουν επίσης βιομηχανίες ηλεκτρονικών και παρασκευής τροφίμων.
Ιστορία
Η πόλη αναφέρεται για πρώτη φορά στο τέλος του 11ου αιώνα, σε ένα χάρτη που παραθέτει και το όνομα του άρχοντα του Μονμοριγιόν: Ρανούλφ. Το 1050, ο Ρανούλφ ήταν άρχοντας του Μονμοριγιόν και ανήγειρε την εκκλησία της Νοτρ-νταμ, από την οποία μόνο η αψίδα και ελάχιστα τμήματα παραμένουν, τα υπόλοιπα χρονολογούνται από τον επόμενο αιώνα. Γύρω από αυτά τα μέρη αναπτύχθηκε η πόλη, στον δρόμο που ανεβαίνει από τον ποταμό στην εκκλησία Νοτρ-Νταμ και στους γειτονικούς δρόμους. Σήμερα, αυτή η περιοχή είναι το ιστορικό κέντρο της πόλης και έχει αναβιώσει χάρη στην εγκατάσταση της «Πόλης Γραφής και Βιβλίου».
Ωστόσο, ήδη από τον 12ο αιώνα, δημιουργήθηκαν συγκρούσεις μεταξύ των κομήτων της Μαρς και εκείνων του Πουατού, και το Μονμοριγιόν έγινε ένα οχυρό στα σύνορα των δύο περιοχών. Η πόλη και το κάστρο που χτίστηκε για να παρακολουθούν το πέρασμα του ποταμού Γκαρτάμπ οχυρώθηκαν. Στον 12ο αιώνα, χτίστηκαν το Νοσοκομείο-άσυλο, το Οκτάγωνο, το παρεκκλήσι του Σαιν-Λωράν και η πρώτη εκκλησία Σαιν-Μαρτιάλ, της οποίας μόνο ένας πύργος υπάρχει και το παλιό καμπαναριό.
Ο Pierre du Marché ίδρυσε στο Montmorillon την παλαιότερη αδελφική αδελφότητα βοήθειας γνωστή στο Poitou. Λαμβάνει επισκοπική και ποντιακή επιβεβαίωση το 1107 κατά τη διάρκεια του συμβουλίου του Reims. Για το λόγο αυτό, το Νοσοκομείο-άσυλο της πόλης μπόρεσε να αναπτυχθεί στη συνέχεια και να οχυρωθεί κατά τη διάρκεια του Εκατονταετούς Πολέμου (1337-1453), κατά τη διάρκεια του οποίου το Μονμοριγιόν άλλαξε πολλές φορές κυριαρχικό καθεστώς ανάμεσα στους Άγγλους και τους Γάλλους.
Η πόλη των βιβλίων
Η «Συνοικία συγγραφής και βιβλίων» βρίσκεται στην καρδιά της μεσαιωνικής συνοικίας, η οποία αποκαταστάθηκε πριν από την έναρξη του χώρου (Ιούνιος 2000). Τα κτίρια αγοράστηκαν, ανακαινίστηκαν και ενοικιάστηκαν από την πόλη με την οικονομική υποστήριξη του νομού, της Περιφέρειας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η ιδέα των «χωριών του Βιβλίου» ήταν να συγκεντρωθούν σε μια γραφική συνοικία μιας μικρής πόλης πολλά καταστήματα αφιερωμένα στα βιβλία και ξεκίνησε τη δεκαετία του 1960 στην Ουαλία και επεκτάθηκε στο Βέλγιο και στη Γαλλία, στη Βρετάνη στην κοινότητα Μπεσερέλ και στο Μονμοριγιόν.
Υπάρχουν βιβλιοπωλεία εξειδικευμένα σε παλαιά και μεταχειρισμένα βιβλία (ιστορία, κόμικς, γενική λογοτεχνία, περιοδικά κλπ.), καθώς και εργαστήρια τεχνιτών των συναφών επαγγελμάτων του βιβλίου: καλλιγράφοι, εικονογράφοι κ.α.. Η περιοχή στεγάζει επίσης λογοτεχνικά καφέ και τον «Κήπο των συγγραφέων», όπου, μερικές βραδιές το καλοκαίρι, διοργανώνονται λογοτεχνικές εκδηλώσεις κάτω από τους κίονες. Υπάρχουν επίσης υπαίθριες αγορές, εργαστήριο αγγειοπλαστών και ζωγράφοι.
Οργανώνονται εκδηλώσεις και εκθέσεις, όπως η Αγορά Παλαιών Βιβλίων την Κυριακή του Πάσχα, η Έκθεση Ανεξάρτητων Εκδόσεων στα τέλη Σεπτεμβρίου ή η Έκθεση Βιβλίου.
Μακαρόν
Το Μονμοριγιόν είναι γνωστό για τα μακαρόν του και έχει ένα μουσείο αφιερωμένο σε αυτά. Το παλαιότερο αρτοποιείο που κατασκευάζει αυτά τα γλυκίσματα χρονολογείται από το 1920. Η παραδοσιακή συνταγή για τα μακαρόν του Μονμοριγιόν παραμένει αμετάβλητη για πάνω από 150 χρόνια.
Μουσεία
μικρογραφία|Μεσαιωνικό σπίτι (η οικία Μπρουάρ) Διάφορα μουσεία αφιερωμένα σε διάφορους τομείς βρίσκονται στο Μονμοριγιόν. Μεταξύ αυτών,
Τουρισμός-Αξιοθέατα
μικρογραφία|Το Οκτάγωνο Το Μονμοριγιόν, πόλη με μεγάλο μεσαιωνικό παρελθόν, είναι μια γοητευτική πόλη χτισμένη στις δύο όχθες του ποταμού Γκαρτάμπ. Είναι δημοφιλής προορισμός, χάρη στο φυσικό περιβάλλον όπου οι χώροι πρασίνου αφθονούν, τις όμορφες όχθες του ποταμού, τη γοτθική γέφυρα, τα παλιά σπίτια, τα μουσεία και μνημεία όπως
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Γαλλίας Κατηγορία:Πόλεις της Πουατού-Σαράντ
Συμμετοχή της Ελλάδας στους Μεσογειακούς Αγώνες 1951
Η Ελλάδα αγωνίστηκε στους Μεσογειακούς Αγώνες του 1951 στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, από τις 5 έως τις 20 Οκτωβρίου του 1951. Η Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή έστειλε συνολικά 129 αθλητές (όλοι άνδρες) στους Αγώνες στην Αλεξάνδρεια, για να συμμετάσχουν σε 9 αθλήματα, τη δεύτερη μεγαλύτερη συμμετοχή μετά την Αίγυπτο (243).
Η Ελλάδα εκπροσωπήθηκε και στα τρία ομαδικά αθλήματα (καλαθοσφαίριση, ποδόσφαιρο και υδατοσφαίριση) σε αυτούς τους Μεσογειακούς Αγώνες. Το άθλημα του στίβου αποτέλεσε τον μεγαλύτερο αριθμό αθλητών στην ελληνική ομάδα, με συνολικά 22 συμμετοχές.
Συμμετέχοντες
Ακολουθεί η λίστα με τον αριθμό των διαγωνιζομένων που συμμετείχαν στους αγώνες:
Κολύμβηση
Στους παρακάτω αθλητές προστέθηκαν και μερικοί Έλληνες κολυμβητές που διέμεναν στην Αλεξάνδρεια.
Κωπηλασία
Η Ελληνική ομάδα συμμετείχε στην τετράκωπο με το πλήρωμα του Ν.Ο. Καΐρου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μεσογειακοί Αγώνες 1951