cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Φόρος προστιθέμενης αξίας
Καθιέρωση του Φ.Π.Α. στην Ελλάδα
Στην Ελλάδα καθιερώθηκε την 1η Ιανουαρίου 1987 ύστερα από απόφαση του τότε υπουργού Οικονομικών Δημήτρη Τσοβόλα (νόμος 1642 της 21ης Αυγούστου 1986) με τρίχρονη καθυστέρηση (επρόκειτο να τεθεί σε εφαρμογή την 1η Ιανουαρίου 1984, όμως η Ελλάδα ζήτησε αναβολή για τεχνικού χαρακτήρα δυσκολίες) και ο συντελεστής του ήταν 6% για είδη λαϊκής κατανάλωσης, 18% για υπηρεσίες και 36% για είδη πολυτελείας. Για ένα μικρό χρονικό διάστημα η εφαρμογή του προκάλεσε αρρυθμία στην αγορά. Οι πρώτοι που πλήρωσαν τον φόρο, ήταν οι πελάτες των κέντρων διασκέδασης όπου γιόρτασαν το πρωτοχρονιάτικο ρεβεγιόν, με τον συντελεστή του 36%.
Σήμερα ο Φ.Π.Α. ορίζεται από τον Νόμο 2859/2000 (δημοσιεύθηκε στo ΦΕΚ Α' 248/07-11-2000) και σύμφωνα με την πιο πρόσφατη αναθεώρησή του, ως είδος έμμεσου φόρου που επιβάλλεται στις συναλλαγές σε ολόκληρη την ελληνική επικράτεια εκτός από την περιοχή του Αγίου Όρους και των υπαγομένων σ΄ αυτό.
Πρόκειται για φόρο κύκλου εργασιών και μετακυλίεται από τον κατά νόμο υπόχρεο στον αντισυμβαλλόμενο. Καταβάλλεται τμηματικά σε κάθε στάδιο συναλλαγής στην προστιθέμενη αξία και μετακυλίεται ολόκληρος στην τελική κατανάλωση. Με αυτόν τον τρόπο κάθε βαθμίδα παραγωγής ή συναλλαγής φορολογείται κατ' αποτέλεσμα μόνο ως προς το επιπλέον τίμημα που εισπράττει ο προμηθευτής, δηλαδή ως προς την αξία που προστίθεται στο αγαθό κατά την κάθε βαθμίδα επεξεργασίας του. Υπολογίζεται ουσιαστικά μόνο στην αξία η οποία προστίθεται από κάθε επιχείρηση, δηλαδή στη διαφορά μεταξύ αξίας παράδοσης των αγαθών και αξίας κτήσης τους. Γι' αυτό ονομάζεται και φόρος προστιθέμενης αξίας. Με τον Φ.Π.Α. το κράτος εισπράττει φόρο από κάθε συναλλαγή, ενώ από το 2006 και έπειτα επιβαρύνει και τις οικοδομικές εργασίες και υλικά.
Αντικείμενο του Φόρου
Αντικείμενο του φόρου σύμφωνα με το άρθρο 2 του Κώδικα Φόρου Προστιθέμενης Αξίας είναι: Η παράγραφος 2 του άρθρου 11 αναφέρει πως κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, που ορίζει τι θεωρείται ενδοκοινοτική απόκτηση αγαθών, δεν θεωρείται ενδοκοινοτική απόκτηση η κατά τις διατάξεις του άρθρου 2 (δηλαδή οι προαναφερθείσες διατάξεις σχετικά με το αντικείμενο του φόρου) απόκτηση αγαθών που πραγματοποιείται: ή της μεταφοράς, δεν υπερβαίνει κατά την προηγούμενη διαχειριστική περίοδο το ποσό των 10.000 ευρώ και κατά την τρέχουσα διαχειριστική περίοδο δεν υπερβαίνει το ποσό αυτό
Αν πρόκειται για καινούργια μεταφορικά μέσα και προϊόντα που υπάγονται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης τότε θεωρείται ενδοκοινοτική απόκτηση. Τα πρόσωπα που εμπίμπτουν σε αυτή την περίπτωση μπορούν να επιλέγουν τη φορολόγησή τους, σύμφωνα με τις διατάξεις της παραγράφου 1(βλέπε ενδοκοινοτικές αποκτήσεις).
Το ειδικό καθεστώς των αγροτών (άρθρο 41) προβλέπει πως:
Υποκείμενα στο Φόρο Πρόσωπα
Πρόσωπο υποκείμενο στο φόρο για σκοπούς Φ.Π.Α. θεωρείται:
Μη Υποκείμενα στο Φόρο Πρόσωπα
Ένα πρόσωπο θεωρείται μη υποκείμενο στο φόρο για σκοπούς Φ.Π.Α. όταν:
Απαλλασσόμενα από το Φόρο Πρόσωπα
Σύμφωνα με το άρθρο 22 του Κώδικα Φόρου Προστιθέμενης Αξίας, απαλλάσσονται από το φόρο προστιθέμενης αξίας στο εσωτερικό της χώρας:
Εξωτερικές Πηγές
Κατηγορία:Φορολογία Κατηγορία:Ευρωπαϊκή Ένωση
Ώρα στο Λάος
Η Ώρα στο Λάος δίνεται από την Ώρα Ινδοκίνας (ICT, UTC+07:00). Προς το παρόν το Λάος δεν χρησιμοποιεί την θερινή ώρα και δεν έχει χρησιμοποιηθεί ποτέ στο παρελθόν. Στη βάση δεδομένων ζώνης ώρας IANA, το Λάος εκπροσωπείται από το Ασία/Βιεντιάνε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λάος-επέκταση Λαος Ωρα
Κλαυδία του Σαλόν
Η Κλαυδία, γαλλ. Claudia de Chalon-Arlay (1498 - 31 Μαΐου 1521) από τον Οίκο της Ιβρέας - Σαλόν-Αρλαί ήταν κόρη του πρίγκιπα της Οράγγης και με τον γάμο της έγινε βαρόνη της Μπρέντα και κυρία του Ντητς.
Βιογραφία
Ήταν η μόνη κόρη του Ιωάννη Δ΄ πρίγκιπα της Οράγγης και της Φιλιβέρτας του Οίκου του Λουξεμβούργου, κόρης του Αντωνίου Α΄ κόμη του Λινύ.
Το 1530 απεβίωσε ο αδελφός της Φιλιβέρτος, τελευταίος του κλάδου των Σαλόν-Αρλαί και τον διαδέχθηκε ο ανιψιός του Ρενέ των Νασσάου, γιος της Κλαυδίας· έτσι το πριγκιπάτο της Οράγγης πέρασε στον Οίκο του Νασσάου.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1515 τον Ερρίκο Γ΄ των Νασσάου-Ντίλεμπουργκ βαρόνο της Μπρέντα και κύριο του Ντητς και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Ιβρέας
1872
Η παρούσα σελίδα αφορά το έτος 1872 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έτη
Θέμα Εξακωμίας
Το Θέμα Εξακωμίας ήταν διοικητική διαίρεση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, από τα μικρά συνοριακά Θέματα που λέγονταν και στρατηγίδες ή στρατηγάτα τον 10ο αιώνα, δημιουργήθηκε περίπου το 975.
Η Εξακωμία ήταν έξι μικρές πόλεις-φρούρια δίπλα στην περιοχή της Σελευκείας. Ο στρατός του Θέματος, τάγμα που ήταν γνωστός ως Εξακωμίτες.
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινά θέματα
Πόλεμος των Φώκλαντ
{{Πληροφορίες στρατιωτικής σύγκρουσης ({{age in years, months, weeks and days|month1=04|day1=02|year1=1982|month2=06|day2=14|year2=1982}}) {{unbulleted list | {{flagicon|United Kingdom}} War Cabinet | {{nowrap|{{flagicon|United Kingdom}} Μάργκαρετ Θάτσερ}} | {{flagicon|United Kingdom}} Sir Terence Lewin | {{nowrap|{{flagicon|United Kingdom}} Sir John Fieldhouse}} | {{flagicon|United Kingdom}} Σάντι Γούντγουορντ | {{flagicon|United Kingdom}} Jeremy Moore | {{flagicon|United Kingdom}} Julian Thompson }} {{unbulleted list | {{flagicon|Argentina}} Military Junta | {{flagicon|Argentina}} Λεοπόλντο Γκαλτιέρι | {{flagicon|Argentina}} Χόρχε Ανάγια | {{nowrap|{{flagicon|Argentina}} Μπασίλιο Λάμι Ντόσο}} | {{flagicon|Argentina}} Χουάν Λομπάρδο | {{flagicon|Argentina}} Ερνέστο Κρέσπο | {{flagicon|Argentina}} Μάριο Μενέντες }} {{unbulleted list | 255 νεκροί{{#tag:ref|255 military personnel. |group=nb}} | 775 τραυματίες | 115 αιχμάλωτοι πολέμου {{#tag:ref|{{unbulleted list |2 April: 57 Royal Marines (RM), 11 Royal Navy (RN) and 23 Falkland Islands Defence Force (FIDF) members |3 April: 22 RM |21 May: 1 Royal Air Force (RAF) member |10 June: 1 Special Air Services (SAS) member. |{{citation needed|date=January 2013}} }}|group=nb}}
| 2 αντιτορπιλικά | 2 φρεγάτες | 1 LSL ship | 1 LCU craft | 1 πλοίο μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων
| 24 ελικόπτερα | 10 μαχητικά | 1 βομβαρδιστικό {{small|(interned in Brazil)}} }} {{unbulleted list | 649 νεκροί {{#tag:ref|633 military personnel and 16 civilian sailors. |group=nb}} | 1,657 τραυματίες | 11,313 αιχμάλωτοι πολέμου
| 25 ελικόπτερα | 35 μαχητικά | 2 βομβαρδιστικά | 4 αεροσκάφη εμπορευμάτων | 25 COIN aircraft | 9 οπλισμένα εκπαιδευτικά αεροσκάφη }}
Ο Πόλεμος των Φώκλαντ ({{lang-es|link=no|Guerra de las Malvinas}}), επίσης γνωστός ως Σύγκρουση των Φώκλαντ, Κρίση των Φώκλαντ, ήταν ένας πόλεμος δέκα εβδομάδων μεταξύ της Αργεντινής και του Ηνωμένου Βασιλείου με αντικείμενο δύο Βρετανικά Υπερπόντια Εδάφη στον Νότιο Ατλαντικό: τα Νησιά Φώκλαντ και τις Νήσους Νότια Γεωργία και Νότιες Σάντουιτς. Ξεκίνησε την Παρασκευή 2 Απριλίου 1982 όταν η Αργεντινή εισέβαλε και κατέλαβε τις Νήσους Φώκλαντ (και την επόμενη ημέρα τις Νήσους Νότια Γεωργία και Νότιες Σάντουιτς) σε μια προσπάθεια να αποδείξει την κυριαρχία που ισχυριζόταν επί μακρόν πάνω τους. Στις 5 Απριλίου, η βρετανική κυβέρνηση απέστειλε ναυτική δύναμη για να εμπλακεί με το Ναυτικό της Αργεντινής και την Πολεμική Αεροπορία πριν πραγματοποιήσει αμφίβια επίθεση στα νησιά. Η σύγκρουση διάρκεσε 74 ημέρες και έληξε με την παράδοση της Αργεντινής στις 14 Ιουνίου 1982, και την επιστροφή των νησιών σε βρετανικό έλεγχο. Συνολικά, 649 μέλη του στρατιωτικού προσωπικού της Αργεντινής, 255 μέλη του βρετανικού στρατού, και τρεις κάτοικοι των Νήσων Φώκλαντ σκοτώθηκαν κατά τις εχθροπραξίες.
Η σύγκρουση είχε σημαντική επίδραση στις δύο χώρες και έχει αποτελέσει αντικείμενο διαφόρων βιβλίων, άρθρων, ταινιών και τραγουδιών. Το πατριωτικό αίσθημα ήταν υψηλό στην Αργεντινή, αλλά η έκβαση ώθησε μεγάλες διαδηλώσεις διαμαρτυρίας εναντίον της στρατιωτικής κυβέρνησης, επιταχύνοντας την πτώση του. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, η κυβέρνηση του Συντηρητικού Κόμματος, ενισχυμένη από το επιτυχές αποτέλεσμα, επανεκλέχθηκε το επόμενο έτος. Το πολιτιστικό και πολιτικό βάρος της σύγκρουσης είχε μικρότερη επίδραση στη Βρετανία από ότι στην Αργεντινή, όπου παραμένει ένα συνεχιζόμενο θέμα συζήτησης.
Οι σχέσεις μεταξύ του Ηνωμένου Βασιλείου και της Αργεντινής αποκαταστάθηκαν το 1989 μετά από μια συνάντηση στη Μαδρίτη της Ισπανίας, κατά την οποία οι κυβερνήσεις των δύο χωρών εξέδωσαν κοινό ανακοινωθέν. Ουδεμία αλλαγή στη θέση οποιασδήποτε από τις δύο χώρες σχετικά με την κυριαρχία στις Νήσους Φώκλαντ έγινε ρητά. Το 1994, η διεκδίκηση της Αργεντινής στα εδάφη αυτά προστέθηκε στο Σύνταγμά της.
Πολιτισμικός αντίκτυπος
Ο πολιτισμικός αντίκτυπος του πολέμου των Φώκλαντ έγινε αισθητός τόσο στο Ηνωμένο Βασίλειο όσο και στην Αργεντινή, κυρίως λόγω της κυκλοφορίας σχετικών κινηματογραφικών και τηλεοπτικών παραγωγών. Η πρώτη αργεντίνικη ταινία κυκλοφόρησε το 1984 και είχε τίτλο Los chicos de la guerra (Τα παιδιά του πολέμου). Την ακολούθησε η δραματική τηλεταινία του BBC Tumbledown (1988) με πρωταγωνιστή τον Κόλιν Φερθ.
Στη λογοτεχνία, ξεχωρίζει το ποίημα Juan López y John Ward (1985) του Αργεντίνου λογοτέχνη Χόρχε Λουίς Μπόρχες και, αργότερα, η νουβέλα The Langoliers (1990) του Αμερικανού συγγραφέα Στίβεν Κινγκ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Φωκλαντ Πολεμος Φωκλαντ Πολεμος Φωκλαντ
Λεωνίδας Μυλωνάδης
Ο Λεωνίδας Μυλωνάδης του Δημόκριτου (18??-1922) ήταν Έλληνας πολιτικός. Υπηρέτησε ως δήμαρχος Χίου από το 1916 ως το 1920 και ξανά το 1922, χρονιά στην οποία απεβίωσε.
Δήμαρχος
Ανέλαβε δεύτερος δήμαρχος μετά την απελευθέρωση για πρώτη φορά το 1916 και παρέμεινε στο θώκο ως το 1920.
Η δεύτερη (μη συνεχής) δημαρχιακή θητεία του ήταν το 1922. Απεβίωσε εν ενεργεία. Πέθανε στη Χίο στις 20 Δεκεμβρίου 1922.
Παραπομπές
Μυλωναδης Λεωνιδας
Νευροϊνωμάτωση 1
Η νευροϊνωμάτωση 1 (NF1, MIM # 162200) ή νόσος του Ρεκλινχάουζεν είναι μια αυτοσωματική επικρατής διαταραχή που προσβάλλει άτομα όλων των πληθυσμιακών ομάδων. Τα συμπτώματα της νόσου εντοπίζονται συχνότερα στο δέρμα, τους οφθαλμούς, τα οστά και το νευρικό σύστημα. Η NF1 προκαλείται από μεταλλάξεις του γονιδίου της νευροϊνωμίνης (neurofibromin, NF1). Η νόσος έχει συχνότητα 1 ανά 3.500 άτομα και η συχνότητα αυτή την καθιστά μια από τις πιο συχνές αυτοσωματικές επικρατείς γενετικές διαταραχές. Οι μισοί περίπου από τους ασθενείς έχουν νέες μεταλλάξεις. Ο ρυθμός μετάλλαξης του γονιδίου NF1 είναι ένας από τους ταχύτερους που έχουν προσδιοριστεί για οποιοδήποτε γονίδιο του ανθρώπου και ανέρχεται σε περίπου 1 μετάλλαξη ανά 10.000 ζώντα νεογνά/ περίπου 80% των νέων μεταλλάξεων προέρχονται από τον πατέρα, δεν υπάρχει όμως απόδειξη ότι ο ρυθμός μεταλλαξιγένεσης αυξάνεται όσο αυξάνει και η πατρική ηλικία.
Παθογένεια
Το NF1 είναι ένα μεγάλο γονίδιο (350 kb, 60 εξόνια) το οποίο κωδικοποιεί την νευροϊνωμίνη, μια πρωτεΐνη που εκφράζεται ευρέως σε όλους σχεδόν τους ιστούς παρουσιάζοντας υψηλότερα επίπεδα έκφρασης κυρίως στον εγκέφαλο, το νωτιαίο μυελό και το περιφερικό νευρικό σύστημα. Η νευροϊνωμίνη θεωρείται ότι ρυθμίζει πολλές ενδοκυττάριες διαδικασίες στις οποίες περιλαμβάνεται η ενεργοποίηση της GTPάσης Ras, ελέγχοντας έτσι του κυτταρικό πολλαπλασιασμό και έχοντας ογκοκατασταλτική δράση. Έχουν ταυτοποιηθεί περισσότερες από 500 μεταλλάξεις του γονιδίου NF1. Οι περισσότερες είναι μοναδικές για κάθε μια οικογένεια. Οι κλινικές εκδηλώσεις οφείλονται σε απώλεια λειτουργίας της πρωτεΐνης που κωδικοποιείται από το γονίδιο. Ποσοστό 80% των μεταλλάξεων προκαλεί μείωση του μεγέθους του μορίου της πρωτεΐνης. Η μετάλλαξη που προκαλεί τη νόσο ταυτοποιείται σε ποσοστό μεγαλύτερο από το 95% των ατόμων με NF1. Η νευροϊνωμάτωση χαρακτηρίζεται από μεγάλη κλινική ποικιλότητα η οποία παρατηρείται και μεταξύ των διαφόρων οικογενειών πασχόντων, αλλά και μεταξύ ασθενών – μελών της ίδιας οικογένειας. Αυτή η ποικιλότητα είναι πιθανόν να προκύπτει από το συνδυασμό γενετικών, μη – γενετικών και τυχαίων παραγόντων. Δεν υπάρχει σαφής συσχέτιση μεταξύ γονοτύπου και φαινοτύπου. Πάντως, σε ασθενείς με νευροαναπτυξιακές βλάβες, είναι πιο συχνά τα μεγάλα χρωμοσωματικά ελλείμματα.
Φαινότυπος και Φυσική Ιστορία
Η NF1 είναι μια πολυσυστηματική διαταραχή με νευρολογικές, μυοσκελετικές, οφθαλμολογικές και δερματικές ανωμαλίες και προδιάθεση για νεοπλασία.
γ) Εφηλίδες μασχαλιαίας ή βουβωνικής χώρας δ) Γλοίωμα οπτικού νεύρου
ε) Δύο ή περισσότερα οζίδια του Lisch
στ) Χαρακτηριστικό οστικό φαινότυπο (δυσπλασία του σφηνοειδούς και λέπτυνση του φλοιού των μακρών οστών με ή χωρίς ψευδάρθρωση)
ζ) Έναν συγγενή πρώτου βαθμού με νευροϊνωμάτωση
1. Σχεδόν όλα τα άτομα με NF1 χωρίς όμως οικογενειακό ιστορικό, θα συγκεντρώσουν τα κλινικά κριτήρια από την ηλικία των 8 ετών. Τα παιδιά που έχουν κληρονομήσει το νόσημα μπορούν συνήθως να αναγνωρισθούν κλινικά μέσα στο πρώτο έτος της ζωής τους καθώς εμφανίζουν απαραιτήτως ένα χαρακτηριστικό της εκδήλωσης της νόσου.
Αν και η διεισδυτικότητα είναι ουσιαστικά πλήρης, οι εκδηλώσεις εμφανίζουν εξαιρετικά μεγάλη ποικιλομορφία. Πολλαπλές κηλίδες café au lait ανευρίσκονται σχεδόν σε όλα τα άτομα ενώ οι εφηλίδες παρατηρούνται στο 90% των περιπτώσεων. Πολλά άτομα με NF1 έχουν μόνο δερματικές εκδηλώσεις της νόσου και οζίδια του Lisch στην ίριδα. Πολυάριθμα νευρινώματα ανευρίσκονται συνήθως στους ενήλικες. Τα πλεγματοειδή νευρινώματα είναι λιγότερο συνήθη. Στις οφθαλμικές εκδηλώσεις περιλαμβάνονται το γλοίωμα του οπτικού νεύρου (το οποίο μπορεί να οδηγήσει σε τύφλωση) και τα οζίδια του Lisch στην ίριδα.
Οι πιο σοβαρές οστικές επιπλοκές είναι η σκολίωση, η δυσπλασία των σπονδύλων, η ψευδάρθρωση και η μεγάλη σωματική ανάπτυξη. Επίσης, συχνή είναι η στένωση των νεφρικών, πνευμονικών και εγκεφαλικών αγγείων καθώς και η υπέρταση.
Οι πιο συχνές νεοπλασίες στα παιδιά με NF1 (εκτός από τα νευρινώματα) είναι τα γλοιώματα του οπτικού νεύρου, οι όγκοι του εγκεφάλου και οι κακοήθεις μυελικές διαταραχές.
Αντιμετώπιση
Η NF1 είναι μια κλινική διάγνωση. Η ταυτοποίηση της μετάλλαξης δεν εφαρμόζεται στην καθημερινή ιατρική πράξη λόγω του μεγέθους του γονιδίου και της ιδιαίτερα μεγάλης ετερογένειας αλληλομόρφων. Δεν υπάρχει αιτιολογική θεραπεία και γι αυτό το λόγο η θεραπεία εστιάζεται στην αντιμετώπιση των συμπτωμάτων. Η διαρκής τακτική παρακολούθηση ενός ατόμου με NF1 πρέπει να περιλαμβάνει την ετήσια αντικειμενική εξέταση από γιατρό ο οποίος έχει εμπειρία στο νόσημα, την ετήσια οφθαλμολογική εκτίμηση κατά την παιδική ηλικία (λιγότερο συχνά στους ενήλικες), τη συστηματική αναπτυξιακή εκτίμηση κατά την παιδική ηλικία και τη τακτική μέτρηση της αρτηριακής πίεσης. Οι πλέον ενοχλητικές εκδηλώσεις της NF1 είναι οι δυσμορφίες. Ευδιάκριτα δερματικά και υποδερματικά νευρινώματα μπορούν να αφαιρεθούν χειρουργικά εάν προκαλούν παραμορφώσεις ή βρίσκονται σε θέσεις που προκαλούν δυσλειτουργία. Τα πλεγματοειδή νευρινώματα που προκαλούν παραμορφώσεις ή βρίσκονται σε σημεία τριβής μπορεί επίσης να αφαιρεθούν χειρουργικά. Όμως, η χειρουργική παρέμβαση για αυτές τις νεοπλασίες μπορεί να είναι προβληματική γιατί συχνά εντοπίζονται σε στενή επαφή με νεύρα και έχουν την τάση να αναπτύσσονται εκ νέου στη θέση της αφαίρεσης.
Κίνδυνος Κληρονόμησης
Τα άτομα με NF1 έχουν 50% κίνδυνο να αποκτήσουν παιδί πάσχον από NF1, αν και οι εκδηλώσεις στο παιδί μπορεί να είναι διαφορετικές από αυτές του πάσχοντος γονέως. Η προγεννητική διάγνωση είναι εφικτή στις οικογένειες εκείνες στις οποίες έχει ταυτοποιηθεί η υπεύθυνη μετάλλαξη του γονιδίου NF1 ή στις οποίες η ανάλυση γενετικής σύνδεσης είναι πληροφοριακή. Παρόλο που η προγεννητική διάγνωση είναι ακριβής, δεν προσφέρει σημαντική προγνωστική πληροφόρηση λόγω της μεγάλης φαινοτυπικής ποικιλομορφίας της νόσου. Οι γονείς προσβεβλημένου παιδιού που οι ίδιοι δεν εμφανίζουν σημεία της νόσου, έχουν κάποιο μικρό κίνδυνο ενδεχομένου μωσαϊκισμού στη γαμετική σειρά ο οποίος έχει παρατηρηθεί σε περιπτώσεις εμφάνισης του νοσήματος.
Βιβλιογραφικές Αναφορές
Κατηγορία:Νευρολογικές παθήσεις Κατηγορία:Γενετικές διαταραχές
Εθνικό Μέτωπο Αντίστασης του Αφγανιστάν
Το Εθνικό Μέτωπο Αντίστασης του Αφγανιστάν, είναι στρατιωτική συμμαχία που ιδρύθηκε τον Αύγουστο του 2021, με σκοπό την αντίσταση ενάντια στους Ταλιμπάν, οι οποίοι ανακατέλαβαν την χώρα τον ίδιο μήνα ιδρύοντας το Ισλαμικό Εμιράτο του Αφγανιστάν. Η συμμαχία αποτελεί συνέχεια της πρώην Βόρειας Συμμαχίας του Αφγανιστάν και πλέον διεξάγει την Αντίσταση του Πάντζσιρ, με ηγέτη τον Αχμάντ Μασούντ. Η συμμαχία αναγνωρίζει την χώρα υπό την ονομασία Ισλαμική Δημοκρατία του Αφγανιστάν, με νόμιμο πρόεδρο τον Αμρουλάχ Σαλέχ και νόμιμο Υπουργό Άμυνας τον Μπισμιλάχ Χαν Μοχαμάντι.
Το κίνημα απαιτεί μια "κυβέρνηση χωρίς αποκλεισμούς" στο Αφγανιστάν και ένας από τους στόχους του είναι να έχει μερίδιο στη νέα Αφγανική κυβέρνηση που προτείνει να δημιουργηθεί.
Ιδεολογία
Το κίνημα αποτελεί συνέχεια της Βόρειας Συμμαχίας και έχει ως πρωταρχικό στόχο την εναντίωση στους Ταλιμπάν και την ιδεολογία τους, καθώς και την υπεράσπιση του (έως το 2021) πολιτεύματος της χώρας, της Ισλαμικής δημοκρατίας. Παρόλα αυτά, σε συνέντευξη που έδωσε ο Αχμάντ Μασούντ, δήλωσε ότι "μία κυβέρνηση υπό τους Ταλιμπάν, μπορεί να γίνει δεκτή εφόσον συμπεριλαμβάνει όλες τις εθνικές μειονότητες της χώρας". Στην ίδια συνέντευξη, δήλωσε ότι το κίνημα υπερασπίζεται τις αρχές της κοινωνικής δικαιοσύνης, ότι θα παλέψει ενάντια στην τρομοκρατία, ότι το Αφγανιστάν είναι ένα πολυπολιτισμικό κράτος και ότι υποστηρίζει το σύστημα της διοικητικής αποκέντρωσης. Επίσης, δήλωσε ότι προσωπικός στόχος αλλά και του κινήματος γενικότερα, είναι να ακολουθήσουν τα βήματα και την κληρονομία του πατέρα του, του Αχμάντ Σαχ Μασούντ. Για την προηγούμενη κυβέρνηση της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Αφγανιστάν, υπό τον πρόεδρο Άσραφ Γκανί, δήλωσε ότι "στερούνταν νομιμότητας" και ότι "ευθύνεται για την αποδυνάμωση του στρατού", καθώς αυτός και ο σύμβουλός του για θέματα εθνικής ασφάλειας "στερούνταν στρατιωτικής εκπαίδευσης ή εμπειρίας, αλλά ήταν αυτοί που πήραν τις τελικές αποφάσεις".
Ιστορικό
Η ορεινή περιοχή του Πάντζσιρ, χρησιμοποιήθηκε και στο παρελθόν ως βάση για τις επιχειρήσεις της Βόρειας Συμμαχίας, που δρούσε στο παρελθόν κατά την διάρκεια των μακροχρόνιων πολέμων της χώρας. Η περιοχή αποτέλεσε την γενέτειρα του Αχμάντ Σαχ Μασούντ, ενός εκ των μεγαλύτερων πολιτικών και στρατιωτικών ηγετών της χώρας κι έτσι ο γιος του, ο Αχμάντ Μασούντ βρήκε πρόσφορο έδαφος για να οργανώσει και να ιδρύσει το κίνημα, όντας κοινώς αποδεκτός. μικρογραφία|αριστερά|Η κοιλάδα του [[Παντζίρ (περιοχή)|Πάντζσιρ|213x213εσ]]Τον Ιούλιο του 2021, τα υπολείμματα της Βόρειας Συμμαχίας άρχισαν να μετακινούνται οργανώνοντας την δεύτερη Αντίσταση, υπό την ηγεσία του Αχμάντ Μασούντ και στα πλαίσια του Εθνικού Μετώπου Αντίστασης. Σύμφωνα με ανώνυμους πρώην Αμερικανούς και Βρετανούς στρατιώτες, πολλοί Αφγανοί της διασποράς συγκέντρωσαν χρήματα για να βοηθήσουν το κίνημα. Ο Αλί Μαϊσάμ Ναζάρι, εκπρόσωπος τύπου του κινήματος, δήλωσε ότι "είναι σε θέση να διαπραγματευτούν με τους Ταλιμπάν, όμως αν αυτοί δεν συμφωνήσουν θα συνεχιστεί η αντίσταση για μεγάλο χρονικό διάστημα" και ότι "οι Ταλιμπάν είναι υπερβολικοί (σε αυτά που ισχυρίζονται), καθώς δεν μπορούν να βρίσκονται παντού και την ίδια στιγμή, δεν έχουν πολλούς πόρους και δεν έχουν μαζική υποστήριξη".
Στις 17 Αυγούστου 2021, ο Σάλεχ (επικαλούμενος διατάξεις του Συντάγματος της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Αφγανιστάν) αυτοανακηρύχθηκε Πρόεδρος της χώρας από τη βάση των επιχειρήσεων στο Παντζσίρ και δήλωσε ότι θα οι στρατιωτικές επιχειρήσεις εναντίον των Ταλιμπάν θα συνεχιστούν. Ο ισχυρισμός του για την προεδρία επικυρώθηκε από τον στρατιωτικό ηγέτη και ιδρυτή του κινήματος Άχμαντ Μασούντ, καθώς και από τον πρώην Υπουργό Άμυνας Μπισμιλάχ Χαν Μοχαμάντι, ενώ αναγνωρίστηκε και από το γειτονικό Τατζικιστάν. Το κίνημα συνεχίζει συνεχίζει την στρατιωτική δράση του, διεξάγοντας την Αντίσταση του Πάντσζιρ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτική του Αφγανιστάν Κατηγορία:Πόλεμος στο Αφγανιστάν 2001 - 2021
Θέμα Τάραντα
Το Θέμα Τάραντα ήταν διοικητική διαίρεση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, από τα μικρά συνοριακά Θέματα που λέγονταν και στρατηγίδες ή στρατηγάτα τον 10ο αιώνα, δημιουργήθηκε περίπου το 975.
Ο Τάραντας ή Τέρεντας ήταν φρούριο δίπλα στον σημερινό ποταμό Τοχμάσου ανάμεσα στην Μελιτηνή και την Τσαμανδό, διασώζεται τό όνομα του Παλατίνου στρατηγού Τέρεντα.
Ρενάτα της Λωρραίνης
Η Ρενάτα, γαλλ. Renata de Lorraine (20 Απριλίου 1544 - 22 Μαΐου 1602) από τον Οίκο της Λωρραίνης ήταν κόρη του δούκα της Λωρραίνης και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Βαυαρίας.
Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Φραγκίσκου Α΄ δούκα της Λωρραίνης και της Χριστίνας των Όλντενμπουργκ, κόρης του Χριστιανού Β΄ της Δανίας, Σουηδίας & Νορβηγίας.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1568 τον εξάδελφό της Γουλιέλμο Ε΄ των Βίττελσμπαχ δούκα της Βαυαρίας και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Λωρραίνης Κατηγορία:Δούκισσες της Βαυαρίας
Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί οργανισμοί
Σαντόνγκ Λουνένγκ Ταϊσάν ΦΚ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Κίνας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1988 Κατηγορία:Σαντόνγκ Λουνένγκ Ταϊσάν ΦΚ
Κτίρια αποθήκευσης πάγου
Τα κτίρια αποθήκευσης πάγου ήταν κτίρια τα οποία πριν την ανακάλυψη του ψυγείου χρησιμοποιούνταν για την αποθήκευση πάγου κατά την διάρκεια του χειμώνα για την χρησιμοποίηση του πάγου κατά την διάρκεια των θερινών μηνών. Μερικά από τα κτίρια αυτά ήταν υπόγειοι θάλαμοι οι οποίοι κατασκευάζονταν δίπλα σε φυσικές πηγές νερού, όπως λίμνες και είχαν διαφόρων ειδών μονώσεις.
Κατά την διάρκεια του χειμώνα, ο πάγος και χιόνι μεταφέρονταν μέσα στο κτήριο αποθήκευσης πάγου πακεταρισμένο και μονωμένο συχνά με άχυρο ή πριονίδια. Ο πάγος μέσα στο κτίριο αυτό διατηρούνταν σε στερεή μορφή (αρκετές φορές μέχρι τον επόμενο χειμώνα) και χρησιμοποιούνταν ως πάγος τους θερινούς μήνες. Η κύρια λειτουργία του πάγου ήταν να διατηρήσει αλλοιώσιμα είδη τροφίμων τους θερινούς μήνες. Άλλες χρήσεις ήταν η δημιουργία κρύων ποτών, παγωτών και γλυκών.
Στρατηγίς Ζερμίου
Το Ζέρμιο ήταν κάστρο στην περιοχή της Σελευκείας, η αρχαία Άβερνα η σημερινή Τσερμίκ της Τουρκίας.
Κτίρια αποθήκευσης πάγου
Στο Ιράν υπάρχουν δείγματα κτηρίων αποθήκευσης πάγου (ονομάζονται στα Περσικά: یخچال - γιακχάλ) χτισμένα από λάσπη και τούβλα στις πόλεις μέσα στην έρημο. Συχνά νερό από κανάλια μέσω των συστημάτων ύδρευσης τύπου κανάτ έφταναν έξω από τα κτήρια πάγου γιακχάλ. Εκεί το χειμώνα δημιουργούταν πάγος ο οποίος αποθηκευόταν μέσα στο κτίριο. Αυτά τα κτίρια θεωρούνται αξιόλογα δείγματα περσικής αρχιτεκτονικής.
Στρατηγίς Ζερμίου
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινά θέματα
Κτίρια αποθήκευσης πάγου
Παραπομπές
Αποθηκευση παγου
Στυλιανός Κανέλλος
Ο '''Στυλιανός Ν. Κανέλλος''' (18??-1949) ήταν Έλληνας πολιτικός και υπηρέτησε ως ο πρώτος αιρετός δήμαρχος Χίου από το 1922 ως το 1929.
Δήμαρχος
Εξελέγη δήμαρχος το 1925. Στις εκλογές επικράτησε του Ανδρέα Πολεμίδη.
Πέθανε στη Χίο στις 9 Φεβρουαρίου 1949.
Παραπομπές
Μυλωναδης Λεωνιδας
Ρουί Μαρία ντε Αραούζο
Ο Ρουί Μαρία ντε Αραούζο (Rui Maria de Araújo, 21 Μαΐου 1964-) είναι γιατρός και πολιτικός από το Ανατολικό Τιμόρ, πρωθυπουργός από το 2015. Είναι μέλος του FRETILIN.
Χρημάτισε υπουργός Υγείας από το 2001 ως το 2006 και αντιπρόεδρος της κυβέρνησης από το 2006 ως το 2007.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Μάπε του Πορτογαλικού Τιμόρ το 1964.Είναι παντρεμένος με την Τερέζα Αντόνιο Μαντέιρα Σοάρες και πατέρας 2 παιδιών. Ανέλαβε πρωθυπουργός στις 16 Φεβρουαρίου 2015 και διαδέχθηκε τον Σανάνα Γκουσμάο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί του Ανατολικού Τιμόρ
Μοναστήρι Ιωαννίνων
282x282px|right|thumb|Σπίτι στο Μοναστήρι στην είσοδο του χωριού Το Μοναστήρι Κόνιτσας είναι χωριό του Δήμου Κόνιτσας στο νομό Ιωαννίνων της Ηπείρου.
Βρίσκεται σε υψόμετρο 950 μέτρα στις δυτικές παρειές του δεύτερου μεγαλύτερου όρους της Ελλάδας του Σμόλικα και κάτω από την κορυφή "Κλέφτης". Η παλαιά του ονομασία, μέχρι το 1928, ηταν Μποτσιφάρι. Απέχει από την Κόνιτσα περίπου 15 χλμ. ασφαλτοστρωμένου δρόμου, συγκοινωνία υπάρχει όλο τον χρόνο, ενώ γειτονικά χωριά "μαχαλάδες" είναι η Μεσσαριά (Μόλιστα) και το Γανναδιό. Διαθέτει θέα προς τον Γράμμο και τα Αλβανικά βουνά. Πέρα από τα τρία χωριά, εύκολη είναι η πρόσβαση στην Πυρσόγιαννη (Μαστοροχώρι), Κεράσοβο, Φούρκα και Σαμαρίνα. Επίσης μπορεί κάποιος να πάει προς τον Γράμμο και να φθάσει μέχρι το Ντένισκο. Οι κάτοικοι του χωριού ήταν κτίστες επί το πλείστον,οι φημισμένοι μάστορες της πέτρας και έμποροι, οι οποίοι έφθαναν σαν μετανάστες μέχρι την Βλαχία, τη Ρουμανία, την Αίγυπτο ή αλλού. Με τις εποχικές γεωργικές εργασίες ασχολούνταν, κατά κύριο λόγο, ο γυναικείος πληθυσμός. Το χωριό κατά την απογραφή του 2011 είχε 17 κατοίκους.
Φυσικό περιβάλλον
Το χωριό περιβάλλεται από δάσος πεύκων, ελάτων και άλλων δένδρων. Τα τρεχούμενα νερά είναι σχετικά λιγοστά λόγω των σχιστολιθικών πετρωμάτων και της ύπαρξης πολλών κωνοφόρων. Υπάρχουν αρκετές παλιές εκκλησίες στο χωριό και 2-3 εξωκκλήσια στην γύρω δασική περιοχή. Άξια λόγου είναι τα καλντερίμια και οι πετρόκτιστες βρύσες. Η γύρω δασική περιοχή προσφέρεται ιδιαίτερα για ορεινές δραστηριότητες όπως περίπατος-ποδηλασία-ορειβασία-κλπ. Χαμηλότερα από το χωριό κυλάει ο ποταμός Σαραντάπορος για να σμίξει μετά από διαδρομή λίγων χιλιομέτρων με τον Αώο και να περάσουν στην Αλβανία. Η διαδρομή -στην οποία παρεμβάλλεται το χωριό - από Κόνιτσα προς Επταχώρι - Πεντάλοφο) έχει χαρακτηρισθεί ως "ιδιαίτερου φυσικού κάλλους".
Πλησίον του χωριού διέρχονται τα ορειβατικά μονοπάτια "Εθνικό 03" και "Διεθνές Ε6".
Αξιοθέατα
Το Μοναστήρι διαθέτει έντονα στοιχεία της παραδοσιακής Ηπειρώτικης αρχιτεκτονικής. Στη διασταύρωση της Εθνικής Οδού Ιωαννίνων-Κοζάνης που οδηγεί προς τα χωριό και τα γειτονικά του Μεσσαριά και Γανναδιό υπάρχει σχετική ενημερωτική πινακίδα με τίτλο "Traditional stone villages" ή "Πέτρινα χωριά".
Στο χωριό βρίσκεται το μοναστήρι των Εισοδίων της Θεοτόκου με ιστορία αρκετών αιώνων, χωρίς καλόγερους πια, αλλά με αρκετά κειμήλια και ιδιαίτερη αρχιτεκτονική. Συχνά οι κάτοικοι του χωριού και κάτοικοι άλλων περιοχών και επισκέπτες "ανοίγουν" το μοναστήρι και τελούν λειτουργίες. Στο Μοναστήρι στις 6 Αυγούστου γίνεται παραδοσιακό πανηγύρι.
Επίσης στο διπλανό χωριό Μόλιστα (Μεσαριά) λειτουργεί όλο τον χρόνο παραδοσιακός ξενώνας με όλες τις σύγχρονες ανέσεις.
Πληθυσμός
Το Μοναστήρι κατοικείται από ελάχιστους κατοίκους, κυρίως ηλικιωμένους, ωστόσο το καλοκαίρι ο πληθυσμός αυξάνεται.
Οι απογραφές πραγματικού πληθυσμού (de facto) μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων Κατηγορία:Δήμος Κόνιτσας Molista
Ατταρσίγιας
Ο Ατταρσίγιας φέρεται ως πολέμαρχος της Ύστερης Εποχής του Χαλκού (14ος-15ος αιώνας π.Χ.) της Αχίγια στις πηγές των Χετταίων. Οι συγκεκριμένες πηγές, του 1400 π.Χ. περίπου, τον περιγράφουν ως "άνθρωπο της Αχίγια", χώρα που έχει ταυτισθεί με τους Αχαιούς και τον Μυκηναϊκό Πολιτισμό. Οι εκστρατείες του Ατταρσίγιας και ιδιαίτερα η σύγκρουσή του με τον Μαντουβάττα, αποτελούν την πρώτη καταγεγραμμένη μυκηναϊκή στρατιωτική δραστηριότητα στην μικρασιατική ενδοχώρα, αλλά και την πρώτη αναφορά σε σύγκρουση μεταξύ Αχαιών και Χετταιών. Ο Ατταρσίγιας τελικά αποσύρθηκε από τη Μικρά Ασία ύστερα από Χετταιική επέμβαση, όμως αργότερα εξαπέλυσε επίθεση κατά της Αλάσιας (Κύπρος).
Τα σύγχρονα κείμενα των Χετταίων, γενικότερα, μαρτυρούν ότι υπήρξε πιθανή μία ενιαία πολιτική οντότητα στη Μυκηναϊκή Ελλάδα (Μυκηναϊκή Αυτοκρατορία) εκείνη την εποχή. Επίσης, το όνομα Ατταρσίγιας, υπήρξε η απόδοση στα Χετταιικά, ελληνικού ονόματος και πιθανόν προέρχεται από το Ατρεύς, που συναντάται στην Ελληνική Μυθολογία σε ηγεμόνα των Μυκηνών.
Πηγές
Η δραστηριότητα του Ατταρσίγιας έχει καταγραφεί στις πηγές των Χετταίων. Περιγράφεται ως ο "άνθρωπος της Αχίγια", κατά τρόπο που στα συγκεκριμένα κείμενα παραπέμπει σε ξένο προς τους Χετταιούς βασιλιά. Συνεπώς ο Ατταρσίγιας φαίνεται ότι είναι ο πρώτος ιστορικά γνωστός Αχαιός ηγέτης, όμως η ακριβής δικαιοδοσία που είχε στον κόσμο των Αχαιών παραμένει ασαφής. Πιθανότατα, με τον τρόπο που περιγράφεται η δράση του, υπήρξε τοπικός Αχαιός ηγεμόνας στη δυτική Μικρά Ασία, παρά ένας "μέγας βασιλιάς" όλων των Αχαιών.
Όσον αφορά τη χρονολόγηση των σχετικών πηγών, αρχικά είχε εκτιμηθεί ότι χρονολογούνταν προς το τέλος του 13ου αιώνα π.Χ.. Τελικά όμως πιο πρόσφατες μελέτες, βασισμένες σε ειδικά χαρακτηριστικά που παρουσίαζε η γραφή των αντίστοιχων Χετταιικών κειμένων, τοποθετούν τα συγκεκριμένα κείμενα, καθώς και τα αντίστοιχα γεγονότα που αυτά περιγράφουν, κατά το 1400 π.Χ.
Aντίστοιχες πληροφορίες που μπορούν να αντληθούν από την τότε ελληνική γραφή, την Γραμμική Β', απουσιάζουν εντελώς. Η Γραμμική Β΄ ουσιαστικά παρέχει εξαιρετικά περιορισμένες πληροφορίες για τις πολιτικές εξελίξεις της Ύστερης Εποχής του Χαλκού. Μάλιστα, ενώ ο τίτλος του εκάστοτε Μυκηναίου ηγεμόνα, του άνακτα, έχει αναγνωριστεί πολλές φορές στις συγκεκριμένες πινακίδες, πότε δεν έχει διαβαστεί κάποιο σχετικό προσωπικό όνομα με βεβαιότητα.
Μικρά Ασία
Με βάση αυτά τα στοιχεία, φαίνεται ότι ο Ατταρσίγιας χρησιμοποίησε τη Μίλητο, στη μικρασιατική ακτή, ως ορμητήριο για την εκστρατεία του στην περιοχή. Εξαπέλυσε επίθεση με στρατιωτική δύναμη που περιελάμβανε 100 άρματα εναντίον περιοχών που βρίσκονταν υπό την επιρροή των Χετταίων, ή ακόμη και υποτελείς αυτών. Μεταξύ αυτών επιτέθηκε στον Μαντουβάττα, πιθανόν πρίγκιπα της Αρζάβα, τον οποίο κατάφερε να εκδιώξει από τα εδάφη του. Ο τελευταίος βρήκε καταφύγιο στην αυλή του Χετταίου βασιλιά, ο οποίος των τοποθέτησε ως υποτελή του σε άλλη περιοχή, στη Ζιπάσλα (πιθανότατα Σίπυλο). Όμως ο Ατταρσίγιας τον καταδίωξε, αλλά ο ο Μαντουβάττα, χωρίς προηγουμένως να προβάλλει αντίσταση, διέφυγε και πάλι. Ως αποτέλεσμα της αυξημένης δραστηριότητας των Αχαιών, οι Χετταίοι αναγκάστηκαν να ενεργοποιηθούν στρατιωτικά και να αποστείλουν τον στρατηγό τους Κισναπλί. Το χετταιικό κείμενο, γνωστό ως "Κατηγορητήριο του Μαντουβάττα" δίνει μία σύντομη περιγραφή της μάχης: Ο Κισναπλί παρατάχθηκε κατά των 100 αρμάτων [......] πεζικού του Ατταρσίγιας. Και συγκρούστηκαν. Ένας αξιωματικός του Ατταρσίγιας σκοτώθηκε, και ένας από εμάς, ο Τσιντάνστα. Ύστερα ο Ατταρσίγιας [...] στον Μαντουβάττα, και αποσύρθηκε στη δική του χώρα.
Ο τρόπος που περιγράφεται η σύγκρουση, με την καταμέτρηση μόνο δύο απωλειών, ίσως να σημαίνει ότι πραγματοποιήθηκε κάποιου είδους μονομαχία μεταξύ των ευγενών των δύο πλευρών, όμως πιθανόν να υπονοεί ότι οι νεκροί μεταξύ των υπολοίπων στρατιωτών δεν είναι άξιες αναφοράς. Παρόλο που η έκβαση της μάχης δεν ήταν ξεκάθαρη υπέρ κάποιας πλευράς, ο Ατταρσίγιας αποφάσισε τελικά να αποσυρθεί. Μετά την υποχώρησή του από τη μικρασιατική ενδοχώρα, ο Μαντουβάττα τοποθετήθηκε και πάλι ως υποτελής στην αρχική περιοχή που ήλεγχε.
Αλάσια
Ο Ατταρσίγιας συνιστούσε ακόμη απειλή για τους Χετταίους, καθώς εισέβαλε στο νησί της Αλάσιας (Κύπρο), από κοινού με ορισμένους Μικρασιάτες συμμάχους του, μεταξύ αυτών του πρώην εχθρού του, τον Μαντουβάττα. Φυσικά, αυτή η τροπή θορύβησε τους Χετταίους που θεωρούσαν ότι το νησί ανήκε στη δική τους σφαίρα επιρροής. Κατά την εκστρατεία αυτή, οι κάτοικοι της Λούκκα (Λυκίας), της νότιας Μικράς Ασίας, υποστήριξαν με το ναυτικό τους την επίθεση. Τελικά η εκστρατεία αυτή κατάφερε να αποτινάξει την κυριαρχία των Χετταίων από αυτή την περιοχή. Η μυκηναϊκή παρουσία στην Κύπρο έχει συνοδευτεί και από σημαντικά αρχαιολογικά στοιχεία, καθώς και μυκηναϊκές εγκαταστάσεις που χρονολογούνται από εκείνη την εποχή.
Σημασία
Οι εκστρατείες του Ατταρσίγιας αποτελούν την παλαιότερη καταγεγραμμένη μυκηναϊκή δραστηριότητα στη μικρασιατική ενδοχώρα, αλλά και την πρώτη σύγκρουση μεταξύ Αχαιών και Χετταίων. Φαίνεται ότι αυτά τα γεγονότα είχαν αντίκτυπο και στον τοπικό πληθυσμό της εποχής: Τμήμα αγγείου που βρέθηκε στη Χαττούσα, την πρωτεύουσα των Χετταίων, φαίνεται ότι παρουσιάζει ένοπλο Μυκηναίο, καθώς φέρει οδοντόφρακτη περικεφαλαία, ενώ ο Χετταίος βασιλιάς προσέφερε ως δώρο στον θεό-κεραυνό, ξίφος μυκηναϊκού τύπου.
Ενδείξεις για ύπαρξη μυκηναϊκής ηγεμονίας
Μέσα από τη σύγχρονη έρευνα, στα κείμενα των Χετταίων, ο όρος Αχίγια (και Αχιγιάβα σε κείμενα της μετά του Ατταρσίγιας εποχής) παραπέμπει στον Μυκηναϊκό Πολιτισμό και στους Αχαιούς, όρος που ο Όμηρος χρησιμοποιεί εκτεταμένα για τους Έλληνες στην Ιλιάδα. Από ιστορικής άποψης είναι σημαντικό ότι οι Αχαιοί εξεστράτευσαν υπό τον Ατταρσίγιας στη Μικρά Ασία και στην Κύπρο. Μάλιστα η τελευταία εκστρατεία συνεπάγεται ότι ο Αχαιός ηγέτης διέθετε και σημαντική ναυτική δύναμη.
Σύμφωνα με τα κείμενα των Χετταίων, φαίνεται ότι η Αχίγια υπήρξε σημαντική αυτοκρατορία, του ίδιου βεληνεκούς όπως το Νέο Βασίλειο της Αιγύπτου, το Μέσο Βασίλειο των Ασσυρίων και η Αυτοκρατορία των Χετταίων. Ιδιαίτερα, βασισμένος στο γεγονός ότι ο Ατταρσίγιας εξαπέλυσε εκστρατεία, που περιελάμβανε εκατό άρματα, εκτός του πεζικού, ο Ολλανδός ερευνητής Τζόρριτ Κέλντερ, υποστήριξε ότι η Αχίγια πιθανόν διέθετε στρατιωτική δυναμικότητα τουλάχιστον τριπλάσια αυτής του μυκηναϊκού βασιλείου της Πύλου, όπως η τελευταία καταγράφεται από τα εκεί ανακτορικά αρχεία. Βασισμένος σε αυτό, οι Αχαιοί του Ατταρσίγια, πιθανόν είχαν σχηματίσει κάποιου είδους συμμαχία που περιελάμβανε αρκετά ανακτορικά μυκηναϊκά κέντρα της εποχής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μυκηναϊκός πολιτισμός Κατηγορία:Προϊστορική Κύπρος
Μεγάλη Βρύση
Μεγάλη Βρύση είναι όνομα των οικισμών:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Δημήτρης Δημητριάδης
Ως Δημήτρης Δημητριάδης μπορεί να αναφέρονται οι:
Megachile pluto
H Megachile pluto, επίσης γνωστή ως γιγαντιαία μέλισσα, Nihan ή raja nihan / rotu ofu (βασιλιάς / βασίλισσα των μελισσών στη Βεγγαλική γλώσσα), είναι μια πολύ μεγάλων διαστάσεων μέλισσα ρητίνης από την Ινδονησία. Είναι το μεγαλύτερο γνωστό ζωντανό είδος μέλισσας. Εθεωρείτο ότι ήταν εξαφανισμένη, μέχρι που το 1981, ανακαλύφθηκαν από τον Laminal Nihan αρκετά δείγματά της· έκτοτε δεν ξανά υπήρξαν επιβεβαιωμένες εμφανίσεις της, έως το 2018, όταν συλλέχθηκαν και πωλήθηκαν δύο στο eBay. Το 2019, βρέθηκε μια ζωντανή θηλυκή και για πρώτη φορά, κινηματογραφήθηκε.
Ετυμολογία
H ετυμολογία της επιστημονικής ονομασίας Megachile pluto, η οποία αναφέρεται στο γένος Megachile, μεταφράζεται προχείρως από το αρχαίο ελληνικό (μέγας (μεγάλος) + χείλος)· τα "μεγάλα χείλη" τους και οι ισχυροί σιαγόνες είναι κατάλληλοι για τη συλλογή των υλικών κατασκευής της φωλιάς. Το pluto, παραπέμπει στον θεό Άδη (ή λατ. Πλούτωνα) των Λατίνων (Pluto).
Περιγραφή
thumb|left|250px|Απεικόνιση (κάτοψη) της θηλυκής μέλισσας Megachile pluto. thumb|left|250px|Απεικόνιση της εμπροσθίας όψης της κεφαλής της θηλυκής μέλισσας Megachile pluto, με ανοιχτούς τους σιαγόνες της, όπου εμφαίνονται τα χείλη. Η γιγαντιαία μέλισσα του Ουάλλας (Wallace’s giant bee) όπως συνήθως ονομάζεται στο δυτικό ημισφαίριο ή ιπτάμενο μπουλντόγκ (flying bulldog) στην Ασία, είναι μια μαύρη μέλισσα ρητίνης με μεγάλους και καλά αναπτυγμένους σιαγόνες, οι οποίοι ομοιάζουν σχεδόν με αυτούς ενός σκαθαριού και τους οποίους χρησιμοποιούν για να απορροφήσουν τη ρητίνη δέντρων, προκειμένου να φτιάξουν τη φωλιά τους.
Το είδος παρουσιάζει έντονο σεξουαλικό διμορφισμό: τα θηλυκά μπορεί να φτάσουν σε μήκος 38 mm, με ένα μήκος ανοίγματος πτερύγων τα 64 mm, ενώ τα αρσενικά δεν υπερβαίνουν σε μήκος τα 25 mm. Μόνο τα θηλυκά έχουν μεγάλους σιαγόνες. Η M. pluto πιστεύεται ότι είναι το μεγαλύτερο ζωντανό είδος μέλισσας και παραμένει το μεγαλύτερο από τα υπάρχοντα είδη μελισσών που περιγράφονται. Έχει μήκος "όσο και ο αντίχειρας ενός ενήλικα".
Η γιγαντιαία μέλισσα του Ουάλλας, διακρίνεται εύκολα από τις άλλες μέλισσες, λόγω του μεγάλου μεγέθους και των γνάθων της, αλλά και μιας ευδιάκριτης λευκής ζώνης στη γαστήρα της. Ο ήχος των φτερών της θηλυκής μέλισσας είναι "ένας βαθύς, αργός βόμβος, που θα μπορούσε κάποιος όσο τον ακούει, να τον αισθανθεί". Όπως και οι άλλες μέλισσες, τρέφεται με νέκταρ και γύρη.
Η γιγαντιαία μέλισσα του Ουάλλας όπως και το υπόλοιπο γένος των Megachile μελισσών, δεν παράγουν μέλι αλλά είναι σημαντικοί επικονιαστές καλλιεργειών και άγριων φυτών. Επίσης, οι μέλισσες Megachile pluto όπως και όλες οι μέλισσες του γένους Megachile, δεν είναι επιθετικές, αλλά μπορούν να τσιμπήσουν ευρισκόμενες σε άμυνα. Έχουν ένα ήπιο τσίμπημα, το οποίο είναι κατά πολύ λιγότερο επώδυνο, από εκείνο μιας κοινής μέλισσας.
Είδη στο γένος
Όπως στο γένος Megachile, έτσι και η μέλισσα Megachile pluto, είναι μια ομάδα μοναχικών μελισσών. Μάλιστα, το γένος των μελισσών Megachile, είναι ένα από τα πολυαριθμότερα γένη μελισσών, με περισσότερα από 1.500 είδη και τα οποία βρίσκονται διασκορπισμένα σε ολόκληρο τον κόσμο.
Διανομή και οικότοπος
Η γιγαντιαία μέλισσα του Ουάλλας, έχει αναφερθεί σε τρία μόνο νησιά, στις Βόρειες Μολούκες της Ινδονησίας: Bacan, Halmahera και Tidore. Πολύ λίγα είναι γνωστά για τις ανάγκες διανομής και οικοτόπων της, αν και εικάζεται ότι περιορίζεται στα πρωτογενή πεδινά δάση. Τα νησιά έχουν γίνει ο τόπος, σε φυτείες φοινικέλαιου, οι οποίες σήμερα, καταλαμβάνουν μεγάλο μέρος των πρώην ιθαγενών οικοτόπων. Αυτό έχει προκαλέσει τη Διεθνή Ένωση για τη Διατήρηση της Φύσης (International Union for the Conservation of Nature [IUCN]), να χαρακτηρίσει αυτό το είδος ως «Ευάλωτο».
Η γιγαντιαία μέλισσα του Ουάλλας, απειλείται επίσης από την αποψίλωση των δασών και την απώλεια των οικοτόπων. Η έκθεση της ανακάλυψής της, έρχεται λίγο μετά τη δημοσίευση μιας παγκόσμιας μελέτης, η οποία δείχνει ότι σε ολόκληρο τον κόσμο, τα είδη των εντόμων βρίσκονται σε ύφεση.
Ανακάλυψη και επανακάλυψη
Το 1858, το είδος συλλέχτηκε αρχικά από τον Βρετανό φυσιοδίφη Alfred Russel Wallace και του δόθηκε η κοινή ονομασία «γιγαντιαία μέλισσα του Ουάλλας»· είναι επίσης γνωστή ως «γιγαντιαία μέλισσα κτίστης».
Θεωρείτο εξαφανισμένη, μέχρι που το 1981, ανακαλύφθηκε από τον Αμερικανό εντομολόγο Adam C. Messer, ο οποίος βρήκε έξι φωλιές, στη νήσο Bacan και σε άλλα γειτονικά νησιά. Η μέλισσα συγκαταλέγεται μεταξύ των 25 «πιο επιθυμητών απολεσθέντων» ειδών τα οποία βρίσκονται στο επίκεντρο της πρωτοβουλίας «Αναζήτησις Απολεσθέντων Ειδών» του Global Wildlife Conservation. Μετά το 1981 και για τα επόμενα 37 χρόνια, η μέλισσα δεν παρατηρήθηκε στην άγρια φύση.
Το 2018, συλλέχθηκαν στην Ινδονησία δύο δείγματα. Το πρώτο στη νήσο Bacan τον Φεβρουάριο και το δεύτερο στη νήσο Halmahera τον Σεπτέμβριο και στη συνέχεια πωλήθηκαν στο eBay, υπογραμμίζοντας έτσι την έλλειψη προστασίας που παρέχεται σε αυτό το σπάνιο είδος. Το 2019, βρέθηκε από τον Clay Bolt, ένα μόνο θηλυκό. Ζούσε στην Ινδονησία, μέσα σε μια φωλιά τερμιτών. Πριν απελευθερωθεί αυτό το δείγμα, γυρίστηκε και φωτογραφήθηκε.
Οικολογία
Οι θηλυκές μέλισσες Megachile pluto φτιάχνουν τη φωλιά τους, ανοίγοντας τρύπες στα αναχώματα των τερμιτών Microterotermes amboinensis που κατοικούν στα δέντρα, χρησιμοποιώντας τη μεγάλη γνάθο τους για να συλλέξουν κολλώδη ρητίνη δέντρων, την οποία καλύπτουν εσωτερικώς στη φωλιά τους, για να την προστατεύσουν από τους τερμίτες εισβολείς και όπου περνούν μεγάλο μέρος του χρόνου τους κρυμμένες.
Οι γιγάντιες μέλισσες του Ουάλλας, χτίζουν κοινοτικές φωλιές μέσα στις ενεργές φωλιές των τερμιτών, που κατοικούν στα δέντρα και οι οποίες μπορεί να τις έχουν εξυπηρετήσει, να κρύψουν την ύπαρξή τους από τους κατοίκους των νησιών. Η μέλισσα χρησιμοποιεί ρητίνη δέντρου για την κατασκευή θαλάμων μέσα στη φωλιά των τερμιτών, η οποία προστατεύει τα λαγούμια της και όπου το θηλυκό μεγαλώνει τα μικρά της. Οι θηλυκές μέλισσες, εγκαταλείπουν επανειλημμένα τις φωλιές τους για την αναζήτηση ρητίνης, η οποία συχνά προέρχεται από το φυτό Anisoptera thurifera. Οι μεγάλοι σιαγόνες της μέλισσας βοηθούν στη συλλογή ρητίνης: το θηλυκό κατασκευάζει μεγάλες μπάλες από ρητίνη, οι οποίες συγκρατούνται μεταξύ των σιαγόνων. Η συσχέτιση της μέλισσας με τον τερμίτη Microterotermes amboinensis, είναι πιθανό να είναι αναγκαστική.
Σημειώσεις
<references group="Σημ."/> <references group="Παρ. Σημ."/>
Άγιος Μάμας Λακωνίας
Ο Άγιος Μάμας είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Ελίκας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Βοιών, του δήμου Μονεμβασίας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λακωνίας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Επιδαύρου Λιμηράς του νομού Λακωνίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου.
Γεωγραφία
Ο Άγιος Μάμας είναι ημιορεινός οικισμός της νοτιοανατολικής Λακωνίας, στην χερσόνησο Επιδαύρου Λιμηράς. Βρίσκεται στις νοτιοανατολικές υπώρειες της κορυφής «Αλογομάντρες» (424), κοντά στη επαρχιακή οδό Βελιών-Νεαπόλεως και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 220. Απέχει 97 χλμ. περίπου ΝΑ. της Σπάρτης.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1845 και προσαρτήθηκε στον δήμο Μονεμβασίας. Το 1899 εντάχθηκε στον νομό Λακεδαίμονος και το 1908 καταργήθηκε. Επανασυστάθηκε το 1919 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Ελίκας του νομού Λακωνίας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Ελίκας και προσαρτήθηκε στον δήμο Βοιών. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Βοιών και προσαρτήθηκε στον δήμο Μονεμβασίας.
Γενικά
Κύρια οικονομική δραστηριότητα των κατοίκων αποτελεί η παραγωγή ελαιολάδου, που συμπληρώνεται από δευτερεύουσες αγροτικές ασχολίες.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λακωνίας
1873
Η παρούσα σελίδα αφορά το έτος 1873 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έτη
Κάρλο Τρέσκα
Ο Κάρλο Τρέσκα (1879 - 11 Ιανουαρίου 1943) ήταν Ιταλοαμερικανός αναρχικός αρθρογράφος, εκδότης εφημερίδας, θεατρικός συγγραφέας και συνδικαλιστής. Υπήρξε από τους κυριότερους εκπροσώπους του αναρχισμού στην Ιταλία και στις ΗΠΑ και από τους κυριότερους επικριτές του σταλινισμού, του φασισμού και του ελέγχου των εργατικών συνδικάτων από την Σικελική και την Αμερικανική Μαφία. Ο Τρέσκα έπαιξε σημαντικό ρόλο στην δική των Σάκκο και Βαντσέτι και τους υποστήριζε συχνά σε άρθρα και δημοσίως. Κατά την διάρκεια της δεκαετία του 1930, ο Τρέσκα ξεκίνησε πόλεμο με τους Σοβιετικούς και τον σταλινισμό. Αρχικά, ο Τρέσκα είχε υποστηρίξει τους Μπολσεβίκους. Το 1938, ο Τρέσκα κατηγόρησε τον Ιωσήφ Στάλιν ότι είχε απαγάγει την Τζουλιέτ Πόιντς, ενώ ξεκίνησε και διαμάχη με την Μαφία. Το 1941, ο Τρέσκα φέρεται να παραδέχτηκε στον Μαξ Ίστμαν ότι ο Νικολά Σάκκο ήταν ένοχος δολοφονίας, ενώ ο Βαντσέτι ήταν αθώος. Παράλληλα, ο Τρέσκα συνέχισε τις επιθέσεις κατά της Νεοϋορκέζικης Μαφίας και δολοφονήθηκε στις 11 Ιανουαρίου του 1943 στην Νέα Υόρκη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί πολιτικοι Κατηγορία:Ιταλοί πολιτικοί Κατηγορία:Αμερικανοί εγκληματίες Κατηγορία:Ιταλοί εγκληματίες Κατηγορία:Αμερικανοί συνδικαλιστές Κατηγορία:Ιταλοί συνδικαλιστές Κατηγορία:Αναρχικοί Κατηγορία:Ιταλοαμερικανοί Κατηγορία:Μαφία
Ιωάννα Παναγιώτου
Η Ιωάννα Παναγιώτου (γενν. Λεμεσός, 1 Ιανουαρίου 1962) είναι ελληνοκύπρια βιολόγος, πολιτικός. Διετέλεσε Επίτροπος Περιβάλλοντος στην κυβέρνηση Αναστασιάδη από το 2013 έως το 2019.
Προσωπική ζωή και σπουδές
Εργάστηκε ως διευθύντρια της εταιρείας Ι.Π Γαία Οινοτεχνική Λτδ η οποία βρίσκεται στον Άγιο Αμβρόσιο Λεμεσού και της οποίας είναι και δημιουργός. Βιοκαλλιεργεί τους αμπελώνες τους οποίους κληρονόμησε από τους γονείς της από το 1986. Tο 1ο βιοκαλλιεργούμενο κτήμα της Κύπρου υπήρξε ο δικός της αμπελώνας από τα σταφύλια του οποίου παρήχθη το 1ο Κυπριακό κρασί που έφερε την ανάλογη σήμανση σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή νομοθεσία.
Πολιτική σταδιοδρομία
Η Ιωάννα Παναγιώτου είναι ένα από τα ιδρυτικά μέλη του Κινήματος Οικολόγων Περιβαλλοντιστών. Η ίδια, ήταν υποψήφια βουλευτής Λεμεσού στις βουλευτικές εκλογές του 1996, του 2001 και του 2006, και υποψήφια ευρωβουλευτής στις ευρωεκλογές του 2004 και του 2009.
Επίσης, διετέλεσε γενική γραμματέας του Κινήματος Οικολόγων Περιβαλλοντιστών από το 2009 μέχρι το 2013.
Το 2013 διορίστηκε Επίτροπος Περιβάλλοντος στην κυβέρνηση Αναστασιάδη, θέση στην οποία επαναδιορίστηκε και στη νέα κυβέρνηση Αναστασιάδη, το 2018.
Άλλες δραστηριότητες
Είναι μέλος του Συνδέσμου Βιοκαλλιεργητών Κύπρου, περιβαλλοντικών οργανώσεων και της Συντακτικής Επιτροπής της εφημερίδας ΟΙΚΟλόγος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επίτροποι Περιβάλλοντος της Κύπρου Κατηγορία:Κύπριοι πολιτικοί Κατηγορία:Γενικοί Γραμματείς Κινήματος Οικολόγων Περιβαλλοντιστών
Μόντραν (Ντέρβεντα)
Το Μόντραν (σερβικά κυριλλικά: Модран) είναι χωριό της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ευρίσκεται εντός του Δήμου της Ντέρβεντα και εντός της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της απογραφής του 2013, αριθμούσε 417 κατοίκους.
Τοπική κοινότητα
Το 1991, η τοπική κοινότητα του Μόντραν αριθμούσε 1,407 κατοίκους, οι οποίοι ήσαν κατανεμημένοι ως κάτωθι :
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικισμοί της Ντέρβεντα Κατηγορία:Οικισμοί της Ντέρβεντα με κροατική πληθυσμιακή πλειοψηφία
Δήμος
Ο θεσμός στην Ελλάδα
Στην Ελλάδα ο δήμος αποτελεί πρωτοβάθμιο Οργανισμό Τοπικής Αυτοδιοίκησης (ΟΤΑ). Σε άλλες χώρες οι α΄ βάθμιοι ΟΤΑ αναφέρονται αδιακρίτως ως κοινότητες (π.χ. γαλλική commune, ιταλική comune, γερμανική Gemeinde/Kommune κλπ).
Η εδαφική περιφέρεια κάθε δήμου που συνιστάται με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελείται από τις εδαφικές περιφέρειες των συνενούμενων ΟΤΑ. Οι δήμοι και οι κοινότητες, που συνενώθηκαν με το ν.2539/1997, αποτελούν τοπικές κοινότητες του νέου δήμου που δημιουργήθηκε με τις διατάξεις του ν.3852/2010, εφόσον έχουν πληθυσμό μέχρι 2.000 κατοίκους και δημοτικές κοινότητες, εφόσον έχουν πληθυσμό μεγαλύτερο από 2.000 κατοίκους. Πηγή
Κατηγορία:Πολιτική επιστήμη
Ντόγγερ Μπανκ
thumb | 220px | δεξιά | Γεωγραφική θέση του Dogger Bank
Στρατηγίς Μουζαρίου
Το Μουζάριο ήταν φρούριο στην περιοχή της Σελευκίας.
Ντόγγερ Μπανκ
Με την ονομασία Ντόγγερ Μπανκ (Dogger Bank) φέρεται ο σημαντικότερος αμμοσύρτης του κόσμου, συνολικής έκτασης περίπου 6.800 τ. μιλίων (17.600 τ.χλμ.). Βρίσκεται στο μέσον περίπου της Βόρειας Θάλασσας, μεταξύ Αγγλίας και Δανίας, έχει ωοειδές σχήμα, με κατεύθυνση από ΒΑ. προς ΝΔ. με μέγιστο μήκος 300 χλμ. και πλάτος 120 χλμ, το δε ελάχιστο βάθος του φθάνει σε ορισμένα σημεία μόλις τα 13 μέτρα. Πρόκειται για τον μεγαλύτερο ψαρότοπο της βόρειας θάλασσας και έναν από τους σημαντικότερους του κόσμου, ειδικότερα στην αλιεία βακαλάου (μπακαλιάρου).
Επανειλημμένα από τα συρόμενα δίχτυα στη περιοχή αυτή, πολλά αλιευτικά σκάφη έχουν ανελκύσει σπουδαία λείψανα ρινόκερων και ελεφάντων που προσδιορίσθηκαν ότι ανήκουν στη πλειστόκαινη εποχή. Γεγονός που αποδεικνύει ότι το "Ντόγγερ μπανκ" την εποχή εκείνη αποτελούσε μεγάλη νήσο, (την Ντογγερλάνδη, όπως την ονομάτισαν οι παλαιοντολόγοι) όπου επικρατούσαν συνθήκες θερμοκρασίας πολύ μεγαλύτερες των σημερινών.
Στρατηγίς Μουζαρίου
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινά θέματα