cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γιόχαν Χάινριχ Πεσταλότσι
Μυνχενμπούχζε (1804-1805)
Η διαμονή του Πεσταλότσι στο Μυνχενμπούχζε ήταν σύντομη. Στο κοντινό χωριό Χόφβιλ υπήρχε ένα άλλο εκπαιδευτικό ίδρυμα υπό τη διεύθυνση του Φίλιπ Εμάνουελ φον Φέλενμπεργκ. Οι συνάδελφοι του Πεσταλότσι τον έπεισαν να συνεργασθεί με τον Φέλενμπεργκ για να σχεδιάσουν το νέο ίδρυμα στο Μυνχενμπούχζε. Ο Πεσταλότσι όμως διαφώνησε με τον Φέλενμπεργκ και μετά από μήνες σχεδιασμών αποφασίσθηκε η μεταφορά του ιδρύματος στο Υβερντόν.
Υβερντόν (1805-1825)
Τον Ιούλιο του 1805 άνοιξε το ίδρυμα του Υβερντόν, προσελκύοντας επισκέπτες και μαθητές από όλη την Ευρώπη. Πολλές κυβερνήσεις απέστειλαν τους δικούς τους εκπαιδευτικούς για να μάθουν από τον Πεσταλότσι, ώστε να εφαρμόσουν ένα παρόμοιο σύστημα στις δικές τους χώρες. Τον Μάιο του 1807 άρχισε να εκδίδεται το Die Wochenschrift fur Menschenbildung, έντυπο που εξέδιδε το ίδρυμα, με τακτικές φιλοσοφικές συζητήσεις για την παιδεία και αναφορές προς τους γονείς και το κοινό σχετικά με την πρόοδο του ιδρύματος. Στο ίδρυμα του Υβερντόν τα πράγματα διέφεραν στο ότι εκπαιδεύονταν και μαθητές γυμνασίου, ενώ διδάσκονταν εκτός της γερμανικής η γαλλική, η λατινική και η αρχαία ελληνική γλώσσα, μαζί με γεωγραφία, φυσική ιστορία, ιστορία, λογοτεχνία, γεωμετρία, αγρονομία, σχέδιο, συγγραφή και τραγούδι.
Ο Πεσταλότσι αισθάνθηκε ότι δεν είχε αποδοθεί δικαιοσύνη. Ο Σμιντ παραιτήθηκε από τη θέση του και ούτε ο Πεσταλότσι, ούτε ο Νήντερερ μπορούσαν να καλύψουν τη θέση του ως καθηγητή των μαθηματικών. Παρά την εκτύπωση και πώληση βιβλίων, μόνο με τη βοήθεια φίλων μπόρεσε το ίδρυμα να σταθεί στα πόδια του μέχρι το 1815, οπότε επέστρεψε ο Σμιντ. Στο μεταξύ ο Πεσταλότσι είχε γράψει τα αυτοβιογραφικά έργα Κύκνειο άσμα και Πεπρωμένο της ζωής, που εκδόθηκαν το 1826 σε έναν τόμο με τίτλο Το Κύκνειο άσμα του Πεσταλότσι.
Θάνατος
thumb|Ανδριάντας του παιδαγωγού στο Pestalozziwiese (Bahnhofstrasse) στη [[Ζυρίχη]] Ο Πεσταλότσι επέστρεψε στο παλιό του σπίτι στο Νόυχοφ και εξέδωσε το Το Κύκνειο άσμα του Πεσταλότσι. Αυτό προκάλεσε πικρές αντιδράσεις από τους Φέλενμπεργκ και Νήντερερ. Ο Πεσταλότσι αρρώστησε και δύο ημέρες αργότερα πέθανε στο Μπρουγκ της Ελβετίας σε ηλικία 81 ετών. Οι τελευταίες του λέξεις ήταν: «Συγχωρώ τους εχθρούς μου. Ας βρουν τώρα ειρήνη, στην οποία εγώ τώρα πηγαίνω για πάντα.»
Επιγραφή στον τάφο του Χάινριχ Πεσταλότσι: γεννήθηκε στη Ζυρίχη στις 12 Ιανουαρίου 1746 απεβίωσε στο Μπρουγκ στις 17 Φεβρουαρίου 1827 Σωτήρας των φτωχών στο Νόυχοφ. Κήρυκας προς τον λαό στο «Λεονάρδος και Γερτρούδη». Στο Στανς, πατέρας των ορφανών. Στο Μπούργκντορφ και στο Μυνχενμπούχζε, ιδρυτής της Νέας Στοιχειώδους Εκπαιδεύσεως. Στο Υβερντόν, Παιδαγωγός της Ανθρωπότητας. Υπήρξε άνθρωπος, Χριστιανός και πολίτης. Έκανε τα πάντα για τους άλλους, τίποτε για τον εαυτό του! Ευλογημένο το όνομά του!
Ιδέες
Η φιλοσοφία του για την εκπαίδευση βασιζόταν σε μία θεώρηση «τεσσάρων σφαιρών» για τη ζωή και στο ότι η ανθρώπινη φύση είναι κατά βάθος καλή. Οι πρώτες τρεις «εξωτερικές» σφαίρες (οικογένεια, επαγγελματική και ατομική αυτοπραγμάτωση, κράτος και έθνος) είχαν ως κέντρο την εφαρμογή της σχέσεως γονέα-παιδιού στην κοινωνία με τη διαμόρφωση του χαρακτήρα, της στάσεως προς τη μάθηση και της αίσθησης του καθήκοντος. Η τελευταία σφαίρα ήταν η εσωτερική ειρήνη και πίστη στον Θεό, που προκύπτει από την εκπαίδευση που έχει παράσχει το μέσο για την ικανοποίηση των βασικών υλικών αναγκών.
Πηγές
Κατηγορία:Παιδαγωγοί Κατηγορία:Ελβετοί εκπαιδευτικοί
Αινείας
Στην ελληνική και τη ρωμαϊκή μυθολογία ο Αινείας ήταν γιος του Αγχίση και της θεάς Αφροδίτης, αδελφός του Λύρου και συγγενής του βασιλιά της Τροίας Πριάμου.
Ο μύθος
Ο Αινείας έλαβε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο επικεφαλής των Δαρδάνων, ως σύμμαχος των Τρώων, και ήταν ο γενναιότερος ήρωας στην πλευρά τους μετά τον Έκτορα. Φαίνεται πάντως ότι αρχικώς δεν ήθελε να συμμετάσχει στον πόλεμο, γιατί περίμενε μετά τον θάνατο του Πριάμου να βασιλεύσει αυτός στον θρόνο του, αλλά όταν ο Αχιλλέας τον έδιωξε από την Ίδη στη Λυρνησσό, που επίσης κατέστρεψε ύστερα, ο Αινείας υποχρεώθηκε πλέον να καταφύγει στην Τροία και να συμπολεμήσει με τους Τρώες.
Πολεμώντας στον Τρωικό Πόλεμο με τον Διομήδη, ο Αινείας σώθηκε μόνο χάρη στην προστασία της μητέρας του Αφροδίτης και του Απόλλωνα, που τον μετέφεραν στην Πέργαμο για ανάρρωση, ενώ στη σύγκρουσή του με τον Αχιλλέα τον έσωσε ο θεός Ποσειδώνας.
Μετά την άλωση και τη λεηλασία της Τροίας, ο Αινείας με μερικούς Τρώες (που έγιναν γνωστοί ως «Αινειάδες») εξακολούθησαν να αμύνονται σε κάποια συνοικία της πόλης, ώσπου οι Αχαιοί τους διεμήνυσαν ότι τους δέχονται «υποσπόνδους», δηλαδή ύστερα από συμφωνία να αποχωρήσουν ανενόχλητοι, με την άδεια να πάρουν ο καθένας τους ό,τι μπορούσε να σηκώσει στα χέρια του από την περιουσία του. Και ενώ όλοι οι άλλοι γέμισαν και πήραν σακιά με χρυσάφι, ασήμι, κοσμήματα, χρήματα, κλπ., ο Αινείας σήκωσε στους ώμους του τον γέροντα και ανήμπορο πατέρα του, τον Αγχίση, και τον μετέφερε έξω από την πόλη. Τότε οι Αχαιοί, θαυμάζοντας την πράξη του αυτή, του επέτρεψαν να πάρει ελεύθερα και ό,τι άλλο ήθελε από το σπίτι τους. Αλλά εκείνος και πάλι δεν προτίμησε τίποτα άλλο από τα ιερά ξόανα των θεών και τα οικογενειακά κειμήλια, που τα θεωρούσε ανώτερα από κάθε άλλο θησαυρό. Πολλές φορές κινδύνευσε για χάρη των γονέων του και για την ευσέβειά του προς τους θεούς. Μετά από αυτό, οι Αχαιοί του είπαν ότι ήταν διατεθειμένοι να του εκχωρήσουν όποιο μέρος της Τροίας ήθελε για να ζήσει εκεί με απόλυτη ασφάλεια.
Στο σημείο αυτό συνεχίζει η μεταγενέστερη και ρωμαϊκή παράδοση, που αναφέρει ότι ο Αινείας αρνήθηκε την προσφορά και, φεύγοντας από την Τροία, περνώντας από την Καρχηδόνα (βλ. Διδώ) και τη Σικελία, εγκαταστάθηκε στην Ιταλία. Εκεί θεωρήθηκε ότι τα εγγόνια του έχτισαν τη Ρώμη, και συγκεκριμένα τα παιδιά της κόρης του και του Ρωμύλου. Αλλά αν δεχθούμε την αναγωγή των μυθικών γεγονότων σε ιστορική χρονολόγηση, παίρνοντας ως γεγονός τη διεξαγωγή του Τρωικού Πολέμου στις αρχές του 12ου αιώνα π.Χ., με πιθανότερο έτος φυγής του Αινεία από την Τροία το 1181 π.Χ., η χρονική απόσταση μέχρι την κτίση της Ρώμης (τον δεύτερο χρόνο της έβδομης Ολυμπιάδας) είναι 428 έτη, δηλαδή αρκετές γενεές. Μεταγενέστερες ρωμαϊκές παραδόσεις προσπάθησαν να διορθώσουν το πρόβλημα τροποποιώντας τη γενεαλογία. Κατ' αυτές η σειρά ήταν: Αινείας - Σίλβιος - Αινείας Σίλβιος - Λατίνος Σίλβιος - Άλμπα - Άτυς - Κάπυς - Καπέτος - Τιβερίνος Σίλβιος - Αγρίππας - Ρωμύλος Σίλβιος - Αβεντίνος - Προκάς - Νουμίτωρ - Ρέα Συλβία, η οποία με τον θεό Άρη απέκτησε τον Ρώμο και τον Ρωμύλο. Ανεξάρτητα από αυτό, κατά την παράδοση, ο Αινείας τρία χρόνια μετά την άφιξή του στο Λάτιο έγινε βασιλιάς, όμως μετά από άλλα τρία χρόνια δολοφονήθηκε. Μετά τον θάνατό του η εξουσία πέρασε στον γιο του Ασκάνιο, για τον οποίο κάποιες πηγές αναφέρουν ότι συνόδευε τον πατέρα του ήδη κατά τη φυγή του από την Τροία. Γενικώς, ως παιδιά του Αινεία αναφέρονται μόνο ο Ασκάνιος από την Κρέουσα (δεύτερη εξαδέλφη του, κόρη του Πριάμου) και ο Σίλβιος από τη Ιταλίδα Λαβινία (κόρη του Λατίνου).
Μία από τις παραδόσεις για τον Αινεία και την ίδρυση της Ρώμης αναφέρει πως του είχε δοθεί χρησμός ότι ένα τετράποδο θα τον οδηγούσε στο μέρος όπου θα έπρεπε να ιδρύσει μια πόλη. Μια μέρα μετά από καιρό, ο Αινείας ετοιμαζόταν να θυσιάσει μια άσπρη και έγκυο γουρούνα. Το ζώο του ξέφυγε και καταδιωκόμενο έφθασε σε ένα από τους «επτά» λόφους της μελλοντικής Ρώμης, πιθανώς στον Παλατίνο. Ο Αινείας θυμήθηκε τον χρησμό, αλλά δεν άρχισε τότε να χτίζει την πόλη, επειδή είδε ολοκάθαρα στον ύπνο του μία μορφή που τον συμβούλευσε να τη χτίσει μετά από τριάντα χρόνια, όσα ήταν και τα γουρουνόπουλα που γέννησε εκεί στον λόφο η γουρούνα. Αυτή την ιστορία αναφέρει ο Διόδωρος ο Σικελιώτης.
Ο Αινείας στην τέχνη και τη λογοτεχνία
Παρότι η κτίση της Ρώμης από τον Αινεία ή από άμεσο απόγονό του δεν συμφωνεί όπως είδαμε ούτε χρονολογικά ώστε να υπάρχει στοιχειώδης αληθοφάνεια, ο μύθος έδωσε την αφορμή για να γράψει ο Βιργίλιος το σημαντικότερο έπος που γράφτηκε ποτέ στη λατινική γλώσσα, την «Αινειάδα», κατά μίμηση της ομηρικής Ιλιάδας, η οποία διηγείται με περισσότερες λεπτομέρειες τις περιπέτειες του Αινεία. Βέβαια ο Αινείας αναφέρεται και στην ίδια την Ιλιάδα, καθώς και στην τραγωδία του Σαίξπηρ Τρωίλος και Χρυσηίδα.
Δύο μεσαιωνικά ποιήματα του 12ου αιώνα μ.Χ. με τον ίδιο τίτλο, το πρώτο γαλλικό και το δεύτερο γερμανικό, είναι ελεύθερες αποδόσεις της «Αινειάδας» του Βιργιλίου.
Στη νεότερη εποχή, υπάρχει το χορόδραμα «Αινείας» σε χορογραφία Σ. Λιφάρ και μουσική Αλμπέρ Ρουσέλ (πρώτη εκτέλεση στην όπερα των Παρισίων το 1938).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τρώες Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Βασιλείς της ρωμαϊκής μυθολογίας
IRAS
Ξεκίνησε στις 25 Ιανουαρίου 1983 και η αποστολή του διήρκεσε δέκα μήνες. Το τηλεσκόπιο ήταν ένα κοινό έργο των Ηνωμένων Πολιτειών (NASA), της Ολλανδίας (NIVR) και του Ηνωμένου Βασιλείου (SERC). Πάνω από 250.000 υπέρυθρες πηγές παρατηρήθηκαν στα μήκη κύματος 12, 25, 60 και 100 μικρομέτρων.
Η υποστήριξη για την επεξεργασία και ανάλυση δεδομένων από το IRAS συνεισφέρθηκε από το Κέντρο Επεξεργασίας και Ανάλυσης Υπέρυθρων στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Καλιφόρνια. Επί του παρόντος, το Αρχείο υπέρυθρης Επιστήμης στο IPAC κατέχει το αρχείο IRAS. Η επιτυχία του IRAS οδήγησε στο ενδιαφέρον για την αποστολή Infrared Telescope (IRT) του 1985 στο Διαστημικό Λεωφορείο και στην προγραμματισμένη εγκατάσταση Shuttle Infrared Telescope Facility που τελικά μετατράπηκε σε Space Infrared Telescope Facility, SIRTF, η οποία με τη σειρά της αναπτύχθηκε στο Διαστημικό τηλεσκόπιο Σπίτζερ, που ξεκίνησε το 2003. Η επιτυχία των πρώτων υπερύθρων χώρο της αστρονομίας οδήγησε σε περαιτέρω αποστολές, όπως το Αστεροσκοπείο Υπέρυθρου Διαστήματος (1990) και την κάμερα NICMOS στο διαστημικό τηλεσκόπιο Χαμπλ.
Αποστολή
Το IRAS ήταν το πρώτο παρατηρητήριο που πραγματοποίησε έρευνα σε όλο τον ουρανό σε μήκη κύματος υπέρυθρων. Χαρτογράφησε το 96% του ουρανού τέσσερις φορές, στα 12, 25, 60 και 100 μικρόμετρα, με αναλύσεις που κυμαίνονται από 30 τόξα δευτερολέπτων στα 12 μικρόμετρα έως 2 τόξα στα 100 μικρόμετρα. Ανακάλυψε περίπου 350.000 πηγές. Περίπου 75.000 πιστεύεται ότι είναι γαλαξίες αστρικών εκρήξεων, που εξακολουθούν να υπομένουν το στάδιο σχηματισμού των αστεριών. Πολλές άλλες πηγές είναι φυσιολογικά αστέρια με δίσκους σκόνης γύρω τους, πιθανώς το αρχικό στάδιο σχηματισμού πλανητικών συστημάτων. Νέες ανακαλύψεις περιλαμβάνουν δίσκο σκόνης γύρω από τον Βέγα και τις πρώτες εικόνες από τον πυρήνα του Γαλαξία.
Η ζωή του IRAS, όπως και των περισσότερων δορυφόρων υπέρυθρης αστρονομίας που ακολούθησαν, περιορίστηκε από το σύστημα ψύξης του. Για να λειτουργήσει αποτελεσματικά στην υπέρυθρη περιοχή, ένα τηλεσκόπιο πρέπει να ψύχεται σε κρυογονικές θερμοκρασίες. Η τροφοδοσία υγρού ηλίου εξαντλήθηκε μετά από 10 μήνες στις 21 Νοεμβρίου 1983, προκαλώντας αύξηση της θερμοκρασίας του τηλεσκοπίου, εμποδίζοντας περαιτέρω παρατηρήσεις. Το διαστημικό σκάφος συνεχίζει να βρίσκεται σε τροχιά γύρω από τη Γη.
Το IRAS σχεδιάστηκε για την καταγραφή σταθερών πηγών, οπότε σαρώθηκε πολλές φορές στην ίδια περιοχή του ουρανού. Ο Τζακ Μίντοους ηγήθηκε μιας ομάδας στο Πανεπιστήμιο του Λέστερ η οποία έψαξε τις απορριφθείσες πηγές για την κίνηση αντικειμένων.
Ανακαλύψεις
Συνολικά, κατά τη διάρκεια των λειτουργιών του παρατηρήθηκαν πάνω από ένα τέταρτο εκατομμύρια διακριτοί στόχοι, τόσο εντός όσο και εκτός του ηλιακού συστήματος της Γης. Επιπλέον, ανακαλύφθηκαν νέα αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων αστεροειδών και κομητών. Το παρατηρητήριο έγινε πρωτοσέλιδο με σύντομη ανακοίνωση στις 10 Δεκεμβρίου 1983 σχετικά με την ανακάλυψη ενός «άγνωστου αντικειμένου» που αρχικά περιγράφεται ως "πιθανώς τόσο μεγάλο όσο ο γιγαντιαίος πλανήτης Δίας και πιθανώς τόσο κοντά στη Γη". Περαιτέρω ανάλυση αποκάλυψε ότι, από πολλά άγνωστα αντικείμενα, εννέα ήταν μακρινές γαλαξίες και το δέκατο ήταν «διαγαλαξιακός κύκλος».
Τα συστήματα στοχεύονταν από το όργανο NICMOS του Διαστημικού Τηλεσκοπίου Χαμπλ μεταξύ του 1999 και του 2006, αλλά τίποτα δεν εντοπίστηκε. Το 2014, χρησιμοποιώντας νέες τεχνικές επεξεργασίας εικόνας στα δεδομένα του Χαμπλ, οι ερευνητές ανακάλυψαν πλανητικούς δίσκους γύρω από αυτά τα αστέρια.
Ο IRAS ανακάλυψε έξι κομήτες, από τις 22 ανακαλύψεις και ανακτήσεις όλων των κομήτων εκείνο το έτος. Αυτό ήταν πολύ για αυτήν την περίοδο, πριν από την κυκλοφορία του SOHO το 1995, το οποίο θα επέτρεπε την ανακάλυψη πολλών ακόμη κομητών την επόμενη δεκαετία (θα ανιχνεύσει 1000 κομήτες σε δέκα χρόνια).
Μεταγενέστερες έρευνες
Αρκετά διαστημικά υπέρυθρα τηλεσκόπια συνέχισαν και επέκτειναν σε μεγάλο βαθμό τη μελέτη του υπερύθρου σύμπαντος, όπως το Διαστημικό Παρατηρητήριο Υπέρυθρων που ξεκίνησε το 1995, το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Σπίτσερ που ξεκίνησε το 2003 και το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Ακάρι που ξεκίνησε το 2006.
Η επόμενη γενιά διαστημικών τηλεσκοπίων υπέρυθρων ξεκίνησε όταν ο εξερευνητής υπερύθρων της NASA ξεκίνησε στις 14 Δεκεμβρίου 2009 με πύραυλο Delta II. Γνωστό ως WISE, το τηλεσκόπιο παρείχε αποτελέσματα εκατοντάδες φορές πιο ευαίσθητα από το IRAS στα μικρότερα μήκη κύματος. Είχε επίσης μια εκτεταμένη αποστολή που ονομάστηκε NEOWISE από τον Οκτώβριο του 2010 μετά τη διακοπή της παροχής ψυκτικού.
Μια προγραμματισμένη αποστολή είναι η αποστολή παρακολούθησης αντικειμένων κοντά στη γη της NASA (NEOSM), η οποία είναι διάδοχος της αποστολής NEOWISE.
Κοντά στο 2020
Στις 29 Ιανουαρίου 2020, 23:39:35 UTC ο IRAS αναμενόταν να περάσει μόλις 12 μέτρα από το Πείραμα Σταθεροποίησης Βαθμού Βαρύτητας της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ (GGSE-4) του 1967. Περαιτέρω επιπλοκές προέκυψαν από το γεγονός ότι το GGSE-4 ήταν εξοπλισμένο με βραχίονα σταθεροποίησης μήκους 18 μέτρων που ήταν σε άγνωστο προσανατολισμό και μπορεί να έχει χτυπήσει τον δορυφόρο ακόμα κι αν το κύριο σώμα του διαστημικού σκάφους δεν το έκανε. Οι αρχικές παρατηρήσεις από ερασιτέχνες αστρονόμους φάνηκαν να δείχνουν ότι και οι δύο δορυφόροι είχαν επιβιώσει από το πέρασμα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διαστημικά τηλεσκόπια
Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης νέων γυναικών
Το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης νέων γυναικών (ή Πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα Μπάσκετ Νέων Γυναικών U20, αγγλικά: FIBA Europe Under-20 Championship for Women) είναι διοργάνωση της καλαθοσφαίρισης που εγκαινιάστηκε το 2000.
Ως το 2005 οι αγώνες διεξάγονταν κάθε δύο χρόνια, ενώ από το 2005 και μετά κάθε χρόνο.
Αναφορές
Αρχείο FIBA
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
νεων γυναικων
Κώστας Καράλης
Ο Κώστας Καράλης (πραγματικό όνομα: Κώστας Καραγιαννόπουλος, 6 Φεβρουαρίου 1947) είναι Έλληνας μουσικός και τραγουδιστής, αδελφός της, επίσης τραγουδίστριας, Ελπίδας.
Σταδιοδρομία
Γεννήθηκε στην Σπερχειάδα. Είναι αυτοδίδακτος και έπαιξε στην μπάντα του Τάκη Χαρίτου, στην ορχήστρα του Λαβράνου, και αργότερα συνεργάστηκε με καλλιτέχνες όπως ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης, ο Γιάννης Σπανός, ο Γιώργος Νταλάρας, η Γλυκερία, η Χαρούλα Αλεξίου, η Μαργαρίτα Ζορμπαλά, η Δήμητρα Γαλάνη, η Ελένη Βιτάλη, ο Στράτος Διονυσίου, η Ελπίδα, ο Θάνος Μικρούτσικος, ο Ηλίας Μακρής. Γνωστότερες επιτυχίες του:Είναι να απορείς (1975),Ιδανικός και ανάξιος εραστής (1975), Πως θες να το ξέρω (1975), Σπασμένο καράβι (1975), Της χαλιμάς τα παραμύθια (1977), Άννα (1979), Είναι κάτι στιγμές (1979).
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες μουσικοί Κατηγορία:Έλληνες άνδρες τραγουδιστές
Αρμαγεδδών
Αρμαγεδδών ή Αρμαγεδδώνας αποτελεί απόδοση στα Ελληνικά του εβραϊκού όρου αρ-Μαγεδών (הַר מְגִדּוֹ‎), που σημαίνει «Όρος της Μεγιδδώ» ή «Όρος Σύναξης Στρατευμάτων».
Βιβλική χρήση του όρου
Η αναφορά του όρου Αρμαγεδδών γίνεται στην Αγία Γραφή και συγκεκριμένα στην Αποκάλυψη του Ιωάννη. (16:16) Πρόκειται για προφητικό "τόπο" ή κατάσταση μεγάλου πολεμικού πεδίου όπου συγκεντρωμένες οι δυνάμεις " των βασιλέων τῆς οἰκουμένης ὅλης " υπό τον έλεγχο των " πνεύματων δαιμονίων " θα διεξαγάγουν την τελική μάχη εναντίον των θεϊκών δυνάμεων, " τὸν πόλεμον τῆς ἡμέρας ἐκείνης τῆς μεγάλης τοῦ Θεοῦ τοῦ παντοκράτορος ". (16:14)
Ο όρος προφανώς ετυμολογείται από την σημαντική πόλη της Μεγιδδώ, η οποία βρισκόταν 90 χλμ βόρεια της Ιερουσαλήμ και αναφέρεται στην Παλαιά Διαθήκη ως τόπος ιδιαίτερα φονικών μαχών. Αυτό συνέβαινε καθώς βρισκόταν στο πιο κρίσιμο ορεινό πέρασμα του αρχαίου Ισραήλ, στους πρόποδες του όρους Κάρμηλος.
Άλλες χρήσεις του όρου
Ο όρος αυτός χρησιμοποιήθηκε και στη σύγχρονη εποχή, ιδιαίτερα στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, προκειμένου έτσι να σημανθεί ο όλεθρος και το μέγεθος καταστροφής του πολέμου. Έκτοτε χρησιμοποιείται, κυρίως δημοσιογραφικά, στις περιγραφές γεγονότων μεγάλων καταστροφών και αιματοχυσίας, συνήθως εκ πολέμου.
Το 1998 γυρίστηκε ομώνυμη κινηματογραφική ταινία, ενώ το 2003 τηλεοπτική σειρά στις ΗΠΑ.
Διεργασία (υπολογιστές)
Διεργασία (process) είναι ένας όρος της πληροφορικής ο οποίος περιγράφει το στιγμιότυπο ενός προγράμματος που εκτελείται σε έναν υπολογιστή. Σε αντιδιαστολή με την έννοια του προγράμματος, το οποίο είναι ένα στατικό σύνολο εντολών, μια διεργασία συνιστά την εκτέλεση αυτών των εντολών. Επομένως ένα πρόγραμμα γενικώς συσχετίζεται με περισσότερες από μία διεργασίες, μία για κάθε φορά που εκτελείται. Μια διεργασία αποτελείται από το ίδιο το πρόγραμμα και από κάποιες τιμές που περιέχονται στη μνήμη και στους καταχωρητές του επεξεργαστή, δηλαδή την κατάσταση του συστήματος, κάθε στιγμή που το πρόγραμμα εκτελείται. Τα σύγχρονα λειτουργικά συστήματα επιτρέπουν την ταυτόχρονη συνύπαρξη πολλαπλών διεργασιών στη μνήμη του υπολογιστή καθώς υποστηρίζουν πολυδιεργασία, μία μέθοδο υλοποίησης ταυτοχρονισμού με την οποία, είτε με κατάλληλη κατανομή του χρόνου του μοναδικού επεξεργαστή (ψευδοπαράλληλη εκτέλεση) είτε λόγω της ύπαρξης περισσοτέρων του ενός επεξεργαστών (παράλληλη εκτέλεση), είναι εφικτή η ταυτόχρονη εκτέλεση πολλαπλών διεργασιών.
Επισκόπηση
Η διεργασία δηλαδή δεν είναι μόνον ο δυαδικός κώδικας, αλλά ένα πλήρες σύνολο πληροφοριών για το πρόγραμμα και την κατάστασή του κάθε στιγμή που αυτό εκτελείται.
Χρονοπρογραμματισμός διεργασιών
δεξιά|300px|μικρογραφία|Στην εικόνα απεικονίζονται με βέλη οι διάφορες μεταβάσεις κατάστασης μίας διεργασίας. Στα προεκτοπιστικά λειτουργικά συστήματα (preemptive) γίνεται αυτόματη εναλλαγή διεργασιών στον επεξεργαστή κάθε λίγες διακοπές του ρολογιού (στην αρχή κάθε «χρονικού κβάντου») ώστε να επιτευχθεί η ψευδοπαράλληλη εκτέλεση πολλαπλών διεργασιών. Στην πραγματικότητα οι διεργασίες εναλλάσσονται στον επεξεργαστή με εξαιρετικά μεγάλη συχνότητα (συνήθως το κβάντο διαρκεί κάποια millisecond). Η εναλλαγή αυτή ονομάζεται θεματική εναλλαγή (context switch) και, προκειμένου να είναι εφικτή, πρέπει όλες οι πληροφορίες που είναι αποθηκευμένες στην τοπική μνήμη του επεξεργαστή (στους καταχωρητές) για την εκτελούμενη διεργασία, να αποθηκευτούν σε έναν χώρο κάπου στη RAM κατά τη θεματική εναλλαγή. Έτσι, όταν έρθει ξανά η σειρά αυτής της διεργασίας να εκτελεστεί, θα μπορούν να φορτωθούν πάλι πίσω στους καταχωρητές και η εκτέλεση να συνεχίσει από εκεί που σταμάτησε. Τα δύο τελευταία στοιχεία της προηγούμενης λίστας παρέχουν αυτόν ακριβώς το χώρο. Το ποια διεργασία θα εκτελείται κάθε στιγμή καθορίζεται από έναν μηχανισμό του λειτουργικού συστήματος η συμπεριφορά του οποίου συνήθως δεν μπορεί να προβλεφθεί ή να τροποποιηθεί από τον χρήστη, τον χρονοπρογραμματιστή.
Καθώς μία διεργασία εκτελείται, αλλάζει κατάσταση (state). Η κατάσταση ορίζεται εν μέρει από την τρέχουσα δραστηριότητά της και από τον χρονοπρογραμματιστή. Κάθε διεργασία μπορεί να βρίσκεται σε μία από τις ακόλουθες καταστάσεις:
Διαδιεργασιακή επικοινωνία
Στα μοντέρνα λειτουργικά συστήματα, χάρη στον μηχανισμό της εικονικής μνήμης, κάθε διεργασία έχει τον δικό της ιδιωτικό χώρο εικονικών διευθύνσεων στον οποίον έχει πρόσβαση μόνο αυτή και ο πυρήνας. Προκειμένου να υπάρχει μία στοιχειώδης προστασία μνήμης μεταξύ διαφορετικών διεργασιών, καμία διεργασία δεν έχει δικαίωμα ανάγνωσης ή εγγραφής στον χώρο διευθύνσεων των υπολοίπων. Αν λοιπόν χρειάζεται δύο διαφορετικές διεργασίες να επικοινωνήσουν μεταξύ τους ή να ανταλλάξουν δεδομένα, αυτό μπορεί να γίνει μόνο μέσω του συστήματος αρχείων (π.χ. μία διεργασία να γράψει ένα αρχείο και μία άλλη να το διαβάσει) ή μέσω μίας μεθόδου διαδιεργασιακής επικοινωνίας (InterProcess Communication, IPC). Πρόκειται για έναν τρόπο ανταλλαγής δεδομένων ή συγχρονισμού διεργασιών μέσω δομών δεδομένων του πυρήνα.
Σε πολλές περιπτώσεις ένα εκτελούμενο πρόγραμμα (η μητρική ή γονική διεργασία) δημιουργεί δευτερεύουσες (θυγατρικές) διεργασίες ώστε να εκμεταλλευτεί πιθανά οφέλη από τον ταυτοχρονισμό. Με αυτόν τον τρόπο, σε ένα παράλληλο σύστημα οι υπολογισμοί που απαιτούνται από μία εφαρμογή μπορούν να κατανεμηθούν σε πολλαπλούς επεξεργαστές με τον καθένα να εκτελεί διαφορετική διεργασία, ενώ σε ένα σειριακό σύστημα αν μία διεργασία ανασταλεί (π.χ. σε μία κλήση συστήματος) καθώς περιμένει την απελευθέρωση ενός πόρου (π.χ. πρόσβαση στον σκληρό δίσκο) ή μία είσοδο από τον χρήστη (π.χ. από το πληκτρολόγιο), κάποια άλλη διεργασία μπορεί να συνεχίσει τους υπολογισμούς. Είναι φανερό επομένως ότι η διαδιεργασιακή επικοινωνία δεν είναι απαραίτητη μόνο για την ανταλλαγή δεδομένων μεταξύ ανεξάρτητων διεργασιών, αλλά και για τον συντονισμό στενά συνεργαζόμενων διεργασιών οι οποίες εκτελούνται παράλληλα ή ψευδοπαράλληλα. Ωστόσο η κατασκευή μίας διεργασίας κοστίζει πολύ σε χρόνο και χώρο μνήμης, αφού πρέπει να δεσμευτεί πολύς χώρος και να τροποποιηθούν πολλές εσωτερικές δομές δεδομένων του πυρήνα. Το πρόβλημα αυτό μπορεί να επιλυθεί με χρήση νημάτων.
Νήματα και ίνες
Σε κάθε διεργασία ο μετρητής προγράμματος και η στοίβα εκτέλεσης ορίζουν ένα νήμα εκτέλεσης, το οποίο μπορεί να γίνει αντιληπτό ως μία σειριακή αλληλουχία εντολών. Όταν η διεργασία ενεργοποιείται από τον χρονοπρογραμματιστή, ουσιαστικώς αυτό που εκτελείται είναι ένα νήμα το οποίο περιέχει όλο τον κώδικα της διεργασίας. Ωστόσο σε πολλά συστήματα είναι εφικτή η ρητή κατασκευή επιπλέον νημάτων στο εσωτερικό μίας διεργασίας, τα οποία χαρακτηρίζονται από τον δικό τους μετρητή προγράμματος και τη δική τους στοίβα αλλά, κατά τ' άλλα, μοιράζονται όλους τους άλλους πόρους της διεργασίας (κώδικας, καθολικά δεδομένα, σωρός, πίνακας σελίδων, πίνακας ανοιχτών αρχείων). Το καθένα από αυτά τα νήματα μπορεί να εκτελεί διαφορετική διαδικασία και χρονοπρογραμματίζεται από τον πυρήνα ανεξάρτητα από τα άλλα (ο τελευταίος δηλαδή χρονοπρογραμματίζει κάθε νήμα ξεχωριστά και όχι τη διεργασία ως σύνολο). Με αυτόν τον τρόπο τα νήματα της διεργασίας μπορούν να εκτελεστούν ταυτόχρονα, είτε παράλληλα (σε σύστημα με πολλαπλούς επεξεργαστές) είτε ψευδοπαράλληλα. Φυσικά, όπως και με τη δημιουργία πολλαπλών διεργασιών, στη δεύτερη περίπτωση δεν υπάρχει αύξηση των υπολογιστικών επιδόσεων, αφού το πρόγραμμα συνεχίζει ουσιαστικώς να εκτελείται σειριακά στον μοναδικό επεξεργαστή, αλλά τα διαφορετικά νήματα μπορούν να αναλάβουν διαφορετικές εργασίες (π.χ. το ένα να εκτελεί υπολογισμούς όσο το άλλο περιμένει είσοδο από τον χρήστη).
Σε κάθε περίπτωση η κατασκευή ενός νήματος στο εσωτερικό κάποιας διεργασίας είναι πολύ πιο «ελαφριά» (από άποψη υπολογιστικής επιβάρυνσης) διαδικασία σε σχέση με τη δημιουργία μίας νέας διεργασίας, αφού χρειάζεται να δεσμευτεί πολύ λιγότερος χώρος στη μνήμη και να γίνουν πολύ λιγότερες τροποποιήσεις σε δομές δεδομένων εκ μέρους του ΛΣ. Γι' αυτό και τα νήματα καλούνται «ελαφρές διεργασίες», ενώ ακόμα πιο ελαφριές οντότητες εκτέλεσης εντολών είναι τα νήματα επιπέδου χρήστη, τα οποία δεν είναι αντιληπτά και δεν υφίστανται διαχείριση από τον πυρήνα αλλά από μία βιβλιοθήκη χρόνου εκτέλεσης η οποία συνδέεται με το εκτελούμενο πρόγραμμα κατά τη μεταγλώττισή του και εκτελείται (για λόγους μείωσης της χρονικής επιβάρυνσης) αποκλειστικά στον χώρο του χρήστη, και οι ίνες, οντότητες του πυρήνα οι οποίες δεν υφίστανται (δαπανηρό από άποψη πόρων) προεκτοπιστικό χρονοπρογραμματισμό· η κάθε ίνα απελευθερώνει ρητά τον επεξεργαστή σε κατάλληλα σημεία του κώδικά της ώστε αυτός να εκτελέσει κάποια ίνα. Σε αντίθεση με τα νήματα επιπέδου χρήστη οι ίνες απαιτούν να τις υποστηρίζει το λειτουργικό σύστημα παρέχοντας κατάλληλες κλήσεις συστήματος για τη διαχείρισή τους.
Unix
Στα συστήματα UNIX μία διεργασία μπορεί να δημιουργήσει μία θυγατρική της μέσω της κλήσης συστήματος  , η οποία κατασκευάζει ένα πλήρες αντίγραφο της καλούσας διεργασίας (συμπεριλαμβανομένου του κώδικα, των τρεχόντων δεδομένων της στη μνήμη και των πινάκων ανοιχτών αρχείων)· στη συνέχεια ο πυρήνας χρονοπρογραμματίζει τις δύο διεργασίες ξεχωριστά, αυτές ανταγωνίζονται μεταξύ τους και με όλες τις άλλες διεργασίες για την πρόσβαση στους πόρους του συστήματος και η εκτέλεσή τους συνεχίζει από την εντολή που ακολουθεί τη. Ο κώδικάς τους μπορεί να διαφοροποιηθεί ρητά από τον προγραμματιστή μέσω κατάλληλου ελέγχου της τιμής επιστροφής της  αμέσως μετά την κλήση της: στη θυγατρική διεργασία η τιμή αυτή είναι 0 ενώ στη μητρική ισούται με το ακέραιο αναγνωριστικό της νέας διεργασίας, το οποίο της αποδίδεται αυτομάτως από τον πυρήνα. Αυτό το αναγνωριστικό η μητρική έχει την επιλογή να το αποθηκεύσει σε κάποια μεταβλητή, ώστε αργότερα να μπορεί να επικοινωνήσει ή να συγχρονιστεί με την μόλις κατασκευασθείσα θυγατρική της (π.χ. ώστε να είναι ικανή, μέσω της κλήσης συστήματος  , να ανασταλλεί αναμένοντας τον τερματισμό της διεργασίας με αναγνωριστικό pid, αν απαιτεί κάτι τέτοιο η λογική του προγράμματος).
Μία διεργασία μπορεί ακόμα να καλέσει την   σε κάποιο σημείο του κώδικά της, ώστε να ανασταλεί αναμένοντας τον τερματισμό οποιασδήποτε από τις θυγατρικές της διεργασίες (ξανά, αν απαιτεί έναν τέτοιο συγχρονισμό η λογική του προγράμματος)· η  με όρισμα -1 αντί για το αναγνωριστικό κάποιας συγκεκριμένης διεργασίας λειτουργεί όπως η. Κάθε θυγατρική διεργασία με τον τερματισμό της επιστρέφει μία ακέραια τιμή στον πυρήνα (π.χ. για έλεγχο σφαλμάτων) που παραμένει στη μνήμη μέχρι να διαβαστεί από τη μητρική μέσω της  ή της , οι οποίες μετά το πέρας της αναστολής της καλούσας διεργασίας (που ίσως και να μην ανασταλεί, σε περίπτωση που η/οι θυγατρική/θυγατρικές έχει/έχουν ήδη τερματίσει πριν από την κλήση των  / ) αποθηκεύουν την εν λόγω τιμή στο όρισμά τους status. Οι διεργασίες των οποίων οι μητρικές τερματίστηκαν χωρίς να καλέσουν τη  ή την   ονομάζονται ζόμπι, καθώς συνεχίζουν να δεσμεύουν κάποιο χώρο στη μνήμη ακόμα και αν τερματίσουν την εκτέλεσή τους· το σύστημα ελέγχει περιοδικά για την ύπαρξη ζόμπι και απελευθερώνει τη μνήμη που δεσμεύουν. Η μητρική διεργασία έχει κι αυτή μία τιμή επιστροφής κατά τον τερματισμό της, αφού δεν αποτελεί παρά θυγατρική διεργασία του κελύφους διασύνδεσης με τον χρήστη.
Αντί ο προγραμματιστής να διαφοροποιήσει ρητά τον κώδικά του ανάλογα με την τιμή επιστροφής της, μπορεί μέσω της κλήσης συστήματος   (ή διάφορες παραλλαγές της από σύστημα σε σύστημα, όπως οι  ,   κλπ) να αντικαταστήσει τον κώδικα και τα δεδομένα της θυγατρικής διεργασίας με αυτά που περιέχονται στο εκτελέσιμο αρχείο file (είναι βέβαια ξανά αναγκαίος ο έλεγχος για την τιμή επιστροφής της  , αφού η   πρέπει να αποτελεί την πρώτη εντολή που θα εκτελέσει η θυγατρική αλλά δεν πρέπει να εκτελεστεί από τη μητρική, αφού τότε θα αντικαταστήσει και τις δικές της εντολές και δεδομένα). Η εκτέλεση μίας διεργασίας μετά από μία κλήση  συνεχίζει από το σημείο εισόδου του περιεχόμενου στο εκτελέσιμο file κώδικα, το οποίο συνήθως είναι μία κεντρική διαδικασία όπου ο προγραμματιστής έχει οργανώσει σε υψηλό επίπεδο τη λειτουργικότητα και τη λογική του προγράμματος (π.χ. στη γλώσσα προγραμματισμού C τον ρόλο αυτό επιτελεί η συνάρτηση  )· οι άλλες διαδικασίες καλούνται ως υποπρογράμματα μέσα από την κεντρική.
Μία διεργασία μπορεί είτε να τερματιστεί αυτομάτως όταν η εκτέλεσή της φτάσει σε ένα σημείο εξόδου του κώδικά της (π.χ. αμέσως μετά το πέρας της τελευταίας εντολής που περιέχεται στη συνάρτηση ), είτε να τερματιστεί με ρητή χρήση από τον προγραμματιστή της κλήσης συστήματος  , η οποία γράφει τις όποιες εκκρεμείς προσωρινές ενδιάμεσες μνήμες Εισόδου / Εξόδου, απελευθερώνει ανοιχτούς πόρους (π.χ. αρχεία τα οποία έχει ανοίξει νωρίτερα η διεργασία), καλεί όποιους χειριστές εξόδου (διαδικασίες οι οποίες εκτελούνται αυτομάτως κατά τον τερματισμό του προγράμματος) έχει πιθανώς δηλώσει ο προγραμματιστής με τη συνάρτηση   (παρεχόμενη από την πρότυπη βιβλιοθήκη της C) και, τελικώς, ενημερώνει κατάλληλα τις δομές δεδομένων του πυρήνα και τον χρονοπρογραμματιστή, αποθηκεύοντας παράλληλα την τιμή returnvalue (κωδικός εξόδου) ως τιμή επιστροφής της διεργασίας η οποία μόλις τερμάτισε. Με αυτόν τον τρόπο η μητρική διεργασία μπορεί να ειδοποιηθεί για τον τρόπο τερματισμού της θυγατρικής της ελέγχοντας τον κωδικό εξόδου· η πρότυπη βιβλιοθήκη της C παρέχει ένα σύνολο μακροεντολών με τις οποίες γίνεται αυτοματοποιημένος έλεγχος για τον τρόπο τερματισμού (π.χ. η μακροεντολή WIFEXITED(status) λαμβάνει θετική τιμή αν η διεργασία η οποία επέστρεψε τον κωδικό εξόδου status τερμάτισε φυσιολογικά).
Τα περισσότερα λειτουργικά συστήματα ελαφρύνουν τη χρονική επιβάρυνση που συνεπάγετα μία κλήση  αξιοποιώντας ποικίλες βελτιστοποιήσεις: π.χ. το τμήμα κώδικα δεν αντιγράφεται αφού ο κώδικας ενός προγράμματος στη μνήμη συνήθως είναι μη τροποποιήσιμος (μόνο για ανάγνωση), επομένως η νέα διεργασία που κατασκευάζεται μπορεί απλώς να απεικονίζει στον ιδιωτικό εικονικό της χώρο διευθύνσεων την περιοχή φυσικής μνήμης όπου είναι αποθηκευμένο το τμήμα κώδικα της γονικής της διεργασίας. Τα άλλα δεδομένα (π.χ. στοίβα, σωρός κλπ) μπορούν επίσης να μην αντιγράφονται αμέσως αλλά μόνο όταν, αργότερα, η μία από τις δύο διεργασίες τροποποιήσει το δικό της αντίγραφο κατά την εκτέλεσή της.
Ακολουθεί ένα παράδειγμα κώδικα χειρισμού διεργασιών στο Unix, σε γλώσσα προγραμματισμού C:
Ακολουθεί ένα παράδειγμα χρήσης της execvp σε C:
Πηγές
Κατηγορία:Τεχνολογία λειτουργικών συστημάτων
Κατς
thumb|right|300px|Μια από τις θεαματικές κινήσεις του Κατς.
Το κατς (αγγλικά Catch wrestling), είναι ένα είδος επαγγελματικής πάλης. Οι αγώνες του κατς, περιλαμβάνουν διάφορα χτυπήματα, λαβές και εναέριες κινήσεις. Καμία σχέση δεν έχει το ολυμπιακό άθλημα της πάλης με το κατς. Στο κατς (pro wrestling) στόχος είναι η ψυχαγωγία μέσω των πρωτότυπων κινήσεων, της ηθοποιίας και των ειδικών ικανοτήτων που απαιτεί το συγκεκριμένο είδος. Το κατς θεωρείται και αλλιώς ως μια θεατρική παράσταση όπου μέσα σε αυτή ο θεατής θα παρακολουθήσει εξωπραγματικούς αγώνες και πρωτότυπες κινήσεις. Άλλα σημεία που κάνουν το κατς διασκεδαστικό είναι τα promo που εξιστορούν μια ιστορία μεταξύ δύο η και περισσότερων εχθρών ώστε ο θεατής να μπει στο κλίμα και λίγο αργότερα να παρακολουθήσει τον εξής αγώνα.
Εισαγωγή στο Κατς
Το ξεκίνημα του συγκεκριμένου είδους, χρονολογείται περίπου στο τέλος του 19ου αιώνα και στις αρχές του 20ού, ενώ η Πρώτη Χρυσή Περίοδος της Επαγγελματικής Πάλης όπως ονομάστηκε είναι τις δεκαετίες 1940 και 1950, ενώ η Δεύτερη Χρυσή Περίοδος που είχε και άλλους χαρακτηρισμούς ήταν από την δεκαετίας του 1970 για αρκετές δεκαετίες. Τα τελευταία δέκα και παραπάνω χρόνια, η μορφή της επαγγελματικής πάλης έχει ρόλο καθαρά διασκέδασης.
Κανόνες & Διαιτησία
Το κατς είναι ένα είδος πάλης με εντυπωσιακές κινήσεις μέσα σε ρινγκ, όπου δυο ή και περισσότεροι άνδρες (ή και γυναίκες) παλεύουν και νικητής συνήθως, αναδεικνύεται αυτός που θα κρατήσει τον άλλον με τους ώμους κάτω, μέχρι τρία χτυπήματα που θα μετρήσει ο διαιτητής ή θα τον κάνει να υποταχθεί. Με τον καιρό, έχουν προστεθεί και άλλοι τρόποι, για να στεφθεί κάποιος νικητής. Ο διαιτητής είναι ο υπεύθυνος για την ομαλή διεξαγωγή του αγώνα. Αν υπάρξει κάποιο ύπουλο χτύπημα, ή κάποιος κινηθεί απειλητικά εις βάρος του, μπορεί να τον αποβάλει. Αν κάποιος μείνει εκτός ρινγκ έως 10 μετρήματά του, τον ανακηρύσσει ηττημένο, ενώ μπορεί να αλλάξει μια απόφασή του, αν την θεωρήσει λανθασμένη εκ των υστέρων.
Ρόλοι
Στις χώρες που είναι περισσότερο διαδεδομένο το κατς, είναι πολύ συνηθισμένο για τους οι παλαιστές να υποδύονται διάφορους ρόλους. Αυτό χρησιμεύει στο να αυξάνεται το ενδιαφέρον των θεατών. Οι ρόλοι των παλαιστών συνήθως είναι αληθοφανείς, ενώ υπάρχουν και εξωπραγματικοί. Τυπικά, σε έναν αγώνα υπάρχει ο "καλός" και ο "κακός", οι οποίοι μέσα στον αγώνα προσπαθούν να τραβήξουν το ενδιαφέρον του κοινού. Οι "καλοί", προσπαθούν να κάνουν τους θεατές χαρούμενους, ενώ από την άλλη μεριά οι "κακοί", προσπαθούν να κάνουν το κοινό να τους αντιπαθήσει. Εκτός από αυτά υπάρχει και ένα πιο σπάνιο είδος ρόλου, ο διάμεσος, ο οποίος δεν είναι ξεκάθαρα καλός ή κακός και κινείται μεταξύ των δύο ρόλων.
Σκηνοθετημένοι αγώνες
Οι αγώνες είναι σκηνοθετημένοι ιδίως στο αποτέλεσμά τους. Ο πόνος είναι αληθινός και σε καμία περίπτωση δεν θεωρείται ψεύτικος διότι έως τώρα έχουν υπάρξει αρκετοί τραυματισμοί φτάνοντας στο σημείο να τελειώσουν καριέρες. Στους αγώνες υπάρχει και το αίμα το οποίο άλλοτε είναι αληθινό ή ψεύτικο. Το ψεύτικο αίμα δημιουργείται μέσω μιας αμπούλας. Τα τελευταία χρόνια ιδίως στο WWE έχουν ελαχιστοποιηθεί οι επικίνδυνες κινήσεις και τα αληθινά αίματα. (Βλέπε: WWE Hell In A Cell 2015: Undertaker vs. Brock Lesnar) Στα υπόλοιπα promotions δεν ισχύει πάντα αυτό.
Οι αγώνες γίνονται για την ψυχαγωγία του κοινού όμως κανείς δεν μπορεί να πει πως δεν υπάρχουν τραυματισμοί.
Απήχηση
Το Pro Wrestling έχει εκατομμύρια θαυμαστές σε όλο τον κόσμο. Στην Αμερική υπάρχουν πολλοί οργανισμοί επαγγελματικής πάλης με σκοπό να ψυχαγωγήσουν τον κόσμο. Από το 2001 μέχρι και σήμερα, η κυρίαρχη εταιρεία-ομοσπονδία Πάλης, είναι το World Wrestling Entertainment το οποίο αριθμεί 18 εκατομμύρια εγγεγραμμένους στο YouTube και το μεγαλύτερο show του η WrestleMania πέρσι αρίθμησε 100.000 κομμένα εισιτήρια. Ενώ η δεύτερη εταιρεία με μεγάλη απήχηση είναι το TNA Wrestling. Η τρίτη εταιρεία κατά σειρά θαυμαστών είναι το Ring of Honor.
Πηγές
Κατηγορία:Επαγγελματική Πάλη Κατηγορία:Αθλήματα Κατηγορία:Μαχητικά αθλήματα
Πυλάδης
Στην ελληνική μυθολογία ο Πυλάδης ήταν πρώτος εξάδελφος και ο κυριότερος σύντροφος του Ορέστη.
Ο μύθος
Ο Πυλάδης ήταν μοναχογιός του Στροφίου, βασιλιά της Φωκίδας, και της Αναξίβιας, γνωστής και ως Αστυόχης ή Κυδραγόρας, η οποία ήταν κόρη του Ατρέα ή του Πλεισθένους, και επομένως αδελφή του Αγαμέμνονα και του Μενελάου. Ο Ορέστης, μετά τον φόνο του Αγαμέμνονα από τον Αίγισθο και την Κλυταιμνήστρα, ανατράφηκε μαζί με τον Πυλάδη στην αυλή του Στροφίου, παροτρύνθηκε δε απ' αυτόν να εκδικηθεί τον θάνατο του Αγαμέμνονα, με το επιχείρημα ότι ο φόνος της Κλυταιμνήστρας ήταν επιθυμία του θεού Απόλλωνα.
Συνόδευσε τον Ορέστη στην Ταυρίδα, προκειμένου να φέρουν πίσω στην Ελλάδα, την εξαδέλφη και αδελφή τους αντίστοιχα, την Ιφιγένεια. Συνελήφθη από τον βασιλιά της Ταυρίδας Θόαντα, και προσφέρθηκε οικειοθελώς να θυσιαστεί αντί του Ορέστη στην Ταυροπόλο Αρτέμιδα. Όταν επέστρεψε με την Ιφιγένεια και τον Ορέστη στην Ελλάδα, τον βοήθησε στον πόλεμο εναντίον των γιων του Ναυπλίου, που ήθελαν να εκδικηθούν τον θάνατο του Αίγισθου.
Ο μύθος της περίφημης φιλίας του Πυλάδη με τον Ορέστη, συναντάται καταρχήν στους «Νόστους», αναπτύχθηκε κυρίως από τους τραγικούς, ιδιαιτέρως δε τον Ευριπίδη. Ο Όμηρος αναφέρει ότι ο Ορέστης πήρε την εκδίκησή του μόνος, χωρίς τη βοήθεια του Πυλάδη. Ο Βυζάντιος Τιμόμαχος είχε ζωγραφίσει τον Ορέστη και τον Πυλάδη στην Ταυρίδα.
Απομίμηση αυτού του πίνακα, όπως φαίνεται, είναι μια τοιχογραφία στην Πομπηία, με τους δύο φίλους στα δεσμά μπροστά στον βωμό της Άρτεμης, ενώ απέναντί τους στέκεται ο βασιλιάς της Ταυρίδας Θόας και η Ιφιγένεια κατεβαίνει από το ναό για να τελέσει τη θυσία. Στην τοιχογραφία αυτή δίνεται έμφαση στο θάρρος του Πυλάδη, ενώ ο Ορέστης παρουσιάζεται καταβεβλημένος.
Πηγές
Πυλαδης
Αράς
Η Αράς (γαλλικά: Arras) είναι γαλλική κοινότητα, διοικητική και ιστορική πρωτεύουσα του νομού Πα-ντε-Καλαί, στην περιοχή Ω-ντε-Φρανς της βόρειας Γαλλίας. Το 2016 ο πληθυσμός της ανέρχονταν σε 40.883 κατοίκους.
Κατά το Παλαιό καθεστώς, η Αράς ήταν πρωτεύουσα της επαρχίας Αρτουά, μεγάλο θρησκευτικό κέντρο και ευημερούσα πόλη γνωστή για την υφαντουργία της. Πανεπιστημιακή πόλη σήμερα, η Αράς χαρακτηρίζεται από τη νεολαία του: το 33% των κατοίκων είναι νεώτεροι των 25 ετών.
Η πόλη φημίζεται για τις δύο υπέροχες μπαρόκ πλατείες της, οι οποίες αποτελούν ένα μοναδικό αρχιτεκτονικό σύνολο στον κόσμο, το καμπαναριό της και το φρούριο, χαρακτηρισμένα ως παγκόσμια κληρονομιά από την UNESCO. Με 225 κτίρια που προστατεύονται ως ιστορικά μνημεία, η Αράς είναι η πόλη με τα περισσότερα σημαντικά ιστορικά μνημεία στη Γαλλία.
Γεωγραφία
αριστερά|μικρογραφία Η πόλη Αράς βρίσκεται στη βόρεια Γαλλία στην περιοχή Ω-ντε-Φρανς, στο νοτιοανατολικό τμήμα του νομού Πα-ντε-Καλαί, 162 χιλιόμετρα κατ'ευθεία γραμμή βόρεια του Παρισιού.
Η πόλη διαρρέεται από δύο παραπόταμους του ποταμού Εσκώ, τον Σκαρπ και τον Κρινσόν, που διαρρέει την πόλη υπόγεια.
Η συνολική έκταση της πόλης είναι 11,63 χμ². Το χαμηλότερο σημείο της είναι 52 μέτρα πάνω από τη στάθμη της θάλασσας και το υψηλότερο είναι στα 99 μέτρα.
Έχει πληθυσμό 40.883 κατοίκους (απογραφή 2016) και, αν και πρωτεύουσα, είναι η τρίτη πιο πυκνοκατοικημένη πόλη στο νομό μετά το Καλαί και τη Βουλώνη. Η ευρύτερη αστική περιοχή της το 2015 ανέρχονταν στους 130.541 κατοίκους.
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία|Ταπετσαρία της σχολής του Aράς, γύρω στο 1410 μικρογραφία|Η χειροτονία του αγίου Βάαστ μικρογραφία|Ο Θεός συνομιλεί με τον Νώε, ταπετσαρία του Αράς μικρογραφία|Ερείπια του δημαρχείου, 1917
Γαλατορωμαϊκή εποχή. Η Αράς ήταν πρωτεύουσα του βελγικού φύλου των Αρτεβατών και στην εποχή του Ιουλίου Καίσαρα ονομαζόταν Nemetocenna. Τον 3ο αιώνα πήρε το όνομα Αtrebatum και ήταν ονομαστό σ' όλη την αυτοκρατορία για το εμπόριο κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων και την παραγωγή υφασμάτων. Γνώρισε μεγάλη άνθηση κατά τη γαλατορωμαϊκή εποχή και έγινε μια σημαντική οχυρωμένη πόλη.
Το 499, μετά τον εκχριστιανισμό του Κλοβίς Α΄, δημιουργήθηκε η Ρωμαιοκαθολική αρχιεπισκοπή της Αράς και δόθηκε στον άγιο Βάαστ, ο οποίος παραμένει ο πολιούχος άγιος. Η έδρα της αρχιεπισκοπής μετατοπίστηκε το 640 στο Καμπραί αλλά επανήλθε στην πόλη το 1100.
Η ίδρυση, από τον 8ο αιώνα, του αβαείου του αγίου Βάαστ στη δεξιά όχθη του Κρινσόν συνέβαλε στην επέκταση της πόλης, που αναπτύχθηκε γύρω από αυτό.
Κατά τον 9ο αιώνα, τόσο η πόλη όσο και η μονή υπέφεραν από τις επιθέσεις των Βίκινγκς, οι οποίοι αργότερα εγκαταστάθηκαν δυτικά στη Νορμανδία.
Το 1180, η Αράς εντάχθηκε στις βασιλικές κτήσεις και έγινε πρωτεύουσα της επαρχίας Αρτουά. Την ίδια εποχή απέκτησε κοινοτικό χάρτη από το γαλλικό Στέμμα και κατέκτησε μια διεθνώς σημαντική θέση τόσο στον εμπορικό όσο και στον τραπεζικό τομέα. Η βιομηχανία μαλλιού του Aράς, που ιδρύθηκε τον 3ο αιώνα, έγινε εξαιρετικά σημαντική κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα. Μέχρι τον 11ο αιώνα, η Αράς ήταν ο κορυφαίος εμπορικός κόμβος της βιομηχανίας μαλλιού. Αυτή η δραστηριότητα θα μετατοπιστεί αργότερα σε περιοχές στα βόρεια, σε πόλεις όπως οι Λιλ, Ντουαί και Σαιντ-Ομέρ, ακολουθούμενες από την Yπρ και τελικά τη Μπρυζ, που θα γίνουν τα νέα κέντρα της βιομηχανίας και του εμπορίου μαλλιού. Εντούτοις, μέχρι τον 14ο αιώνα η Αράς ήταν ακόμη γνωστό και συγκέντρωνε σημαντικό πλούτο από τη βιομηχανία υφασμάτων και μαλλιού και τις τραπεζιτικέ συναλλαγές. Ήταν ιδιαίτερα φημισμένο επίσης για την παραγωγή ωραίων ταπετσαριών - στα αγγλικά και στα ιταλικά η λέξη Arras (Arazzi) υιοθετήθηκε και αναφέρεται γενικά στις ταπετσαρίες. Η υποστήριξη των πλούσιων εμπόρων υφασμάτων συνέβαλε στο να γίνει η πόλη ένα σημαντικό πολιτιστικό κέντρο, ειδικά για την ομάδα των ποιητών που έγιναν γνωστοί ως τρουβέροι, όπως ονομάζονταν οι τροβαδούροι στη βόρεια Γαλλία. Μεγάλες προσωπικότητες όπως ο ποιητής Ζαν Μποντέλ και ο τρουβέρος Αντάμ ντε λα Αλ έζησαν στο Aράς.
Κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα, η κατοχή του Aράς, μαζί με το υπόλοιπο Αρτουά, πέρασε από διάφορους φεουδαρχικούς κυβερνήτες και φέουδα, συμπεριλαμβανομένης της επαρχίας της Φλάνδρα ς, του Δουκάτου της Βουργουνδίας, του ισπανικού κλάδου του οίκου των Αψβούργων και του γαλλικού Στέμματος. Το 1430, η Ιωάννα της Λωρραίνης φυλακίστηκε στην περιοχή Aράς. Το 1435 η πόλη ήταν ο χώρος του Συνεδρίου του Aράς, μια ανεπιτυχής προσπάθεια να τερματιστεί ο Εκατονταετής Πόλεμος που είχε ως αποτέλεσμα να σπάσουν οι Βουργουνδοί τη συμμαχία τους με τους Άγγλους. Μετά το θάνατο του δούκα της Βουργουνδίας Καρόλου του Τολμηρού το 1477, ο βασιλιάς Λουδοβίκος ΙΑ΄ της Γαλλίας πήρε τον έλεγχο του Aράς, αλλά οι κάτοικοι της πόλης, ακόμα πιστοί στους Βουργουνδούς, εκδίωξαν τους Γάλλους. Αυτό οδήγησε τον Λουδοβίκο να πολιορκήσει προσωπικά η Αράς και, αφού το κατέλαβε με έφοδο, γκρέμισε τα τείχη της πόλης και έδιωξε τους κατοίκους, αντικαθιστώντας τους με κατοίκους από άλλες περιοχές της Γαλλίας. Σε μια προσπάθεια να διαγράψει εντελώς την ταυτότητα της πόλης, ο Λουδοβίκος την μετονόμασε προσωρινά σε Φρανσίζ. Σαν αποτέλεσμα, η οικονομία της πόλης καταστράφηκε και οι δραστηριότητες μεταφέρθηκαν βορειότερα. Το 1482 υπογράφηκε στην πόλη η Ειρήνη του Aράς για να τερματίσει τον πόλεμο μεταξύ του Λουδοβίκου ΙΑ΄ και του Μαξιμιλιανού Α΄ της Αυστρίας. Δέκα χρόνια αργότερα, η πόλη πέρασε στον Μαξιμιλιανό, που την κληροδότησε στον ισπανικό κλάδο του οίκου των Αψβούργων ως μέρος των ισπανικών Κάτω Χωρών.
Η Αράς παρέμεινε υπό τους Αψβούργους από το 1493 έως το 1640, όταν την ανακατέλαβε ο Λουδοβίκος ΙΓ΄. Το 1659, με τη Συνθήκη των Πυρηναίων η Αράς παραχωρήθηκε οριστικά στη Γαλλία και από τότε παρέμεινε γαλλικό.
Γαλλική επανάσταση. Η Αράς ήταν η γενέτειρα του Mαξιμιλιανού Ροβεσπιέρου, Γάλλου δικηγόρου και πολιτικού, ενός από τους πιο γνωστούς και σημαντικούς παράγοντες της Γαλλικής Επανάστασης. Ο Ροβεσπιέρος εξελέγη πέμπτος αντιπρόσωπος της Τρίτης Τάξης του Aρτουά στη Συνέλευση των Τάξεων του 1789 και ήταν ένας από τους συντάκτες της Διακήρυξης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και του Πολίτη.
Α΄ Παγκόσμιος πόλεμος. Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η Αράς, καθώς βρισκόταν περίπου 10 χιλιόμετρα από την πρώτη γραμμή, έζησε μια σειρά από μάχες, όπως η μάχη του Aράs (1914), η μάχη του Aράς ( 1917) και η δεύτερη μάχη του Σομ.
Το 1917, μια σειρά από μεσαιωνικές σήραγγες κάτω από την πόλη, που επεκτάθηκαν και συνδέθηκαν μεταξύ τους από τους Νεοζηλανδούς συμμάχους, χρησιμοποιήθηκαν από τις συμμαχικές δυνάμεις που κρατούσαν την πόλη, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια της μάχης του Aράς 1917.
Μέχρι το τέλος του Α 'Παγκοσμίου Πολέμου, η πόλη είχε υποστεί τόσο σοβαρή ζημιά ώστε χρειάστηκε να ανοικοδομηθούν τα τρία τέταρτα. Η ανοικοδόμηση ήταν εξαιρετικά δαπανηρή, ωστόσο πραγματοποιήθηκε με επιτυχία και επέτρεψε στην πόλη να επεκταθεί.
Β΄Παγκόσμιος πόλεμος. Στα πρώτα στάδια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, κατά τη γερμανική εισβολή στη Γαλλία τον Μάιο του 1940, η πόλη έγινε το επίκεντρο μιας μεγάλης βρετανικής αντεπίθεσης. Αν και οι Σύμμαχοι αρχικά επικρατούσαν, αποκρούστηκαν από τις γερμανικές δυνάμεις και αναγκάστηκαν να αποσυρθούν για να αποφύγουν την περικύκλωση. Η Αράς καταλήφθηκε στη συνέχεια από τους Γερμανούς και 218 μέλη της Γαλλικής Αντίστασης εκτελέστηκαν στο φρούριο. Στις 3 Σεπτεμβρίου 1944 απελευθερώθηκε από βρετανικό σώμα στρατού.
Οικονομία
Η Αράς είναι κέντρο διοικητικό, εμπορικό και βιομηχανικό, κυρίως σε μηχανουργικές κατασκευές, υφαντουργία, βιομηχανίες τροφίμων. Επίσης, η οικονομία της περιοχής στηρίζεται στους τομείς της βιομηχανίας ηλεκτρικής ενέργειας και της χημείας, με βιομηχανίες μπαταριών και φορτιστών, πλαστικών συσκευασιών, ανιχνευτών αερίων κ.α. Το περιοδικό L'Entreprise έχει εκλέξει κατ 'επανάληψη η Αράς σαν την πόλη (μικρότερη 100.000 κατοίκων) με την πιο δυναμικά αναπτυσσόμενη οικονομία στη Γαλλία.
Ο τουρισμός παίζει επίσης σημαντικό ρόλο στην οικονομία της πόλης: οι διάσημες πλατείες, οι μεσαιωνικοί δρόμοι, τα φλαμανδικά-μπαρόκ κτίρια του το καθιστούν ένα σημαντικό τουριστικό προορισμό.
Πανεπιστήμιο
Το Aράς είναι η έδρα του Πανεπιστημίου του Aρτουά, με τμήματα επίσης και στις πόλεις Λανς, Λιεβέν, Μπετύν, και Ντουαί. Δημιουργήθηκε το 1992, το 2011 η Αράς είχε 4.600 σπουδαστές. Έχει τμήματα φιλολογίας, γλωσσών, ανθρωπιστικών επιστημών (Ιστορία-Γεωγραφία) και από το 2006, Οικονομικό τμήμα.
Η Αράς φιλοξενεί επίσης πανεπιστημιακές σχολές για την κατάρτιση των εκπαιδευτικών της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, σχολή τεχνών, κέντρο Ευρωπαϊκών Τεχνολογιών Πληροφορικής, σχολή Μηχανικών, περιφερειακό Ινστιτούτο Κοινωνικής Μέριμνας καθώς και σχολή Νοσηλευτών.
Για τη στέγαση των φοιτητών δημιουργήθηκαν νέες φοιτητικές κατοικίες, όπως αυτές σε πρώην στρατώνες του Aράς, που λειτουργούν από τον Αύγουστο του 2009.
Αξιοθέατα
μικρογραφία|Προσόψεις φλαμανδικών-μπαρόκ αρχοντικών εναλλ.=|μικρογραφία|270x270εσ|Το καμπαναριό της πόλης μικρογραφία|Η Πλατεία των Ηρώων εναλλ.=|μικρογραφία|270x270εσ|Οι υπόγειες στοές Οι πλατείες
Το κέντρο της πόλης χαρακτηρίζεται από δύο μεγάλες πλατείες, τη Μεγάλη πλατεία (La Grande Place) και την πλατεία των Ηρώων (La Place des Héros), που ονομάζεται επίσης Μικρή πλατεία (Petite Place). Οι δύο πλατείες περιβάλλονται από ένα μοναδικό αρχιτεκτονικό σύνολο 155 αρχοντικών φλαμανδικού-μπαρόκ ρυθμού, που χτίστηκαν τον 17ο και 18ο αιώνα και το χαρακτηριστικό τους είναι τα ψηλά, αιχμηρά αετώματα και οι τοξοτοιχίες. Το 1918, μετά το τέλος του Α 'Παγκοσμίου Πολέμου, τα περισσότερα από τα αρχοντικά ήταν κατεστραμμένα και αποκαταστάθηκαν πέτρα-πέτρα στις προπολεμικές συνθήκες τους.
Το δημαρχείο και το καμπαναριό του
Το γοτθικού ρυθμού Δημαρχείο και το καμπαναριό του χτίστηκαν μεταξύ του 1463 και του 1554 και αναστηλώθηκαν σε λιγότερο μεγαλοπρεπές ύφος μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Το καμπαναριό έχει ύψος 75 μέτρα και χρησίμευε ως παρατηρητήριο. Σήμερα οι τουρίστες μπορούν να απολαύσουν τη θέα από ψηλά, ανεβαίνοντας το καμπαναριό. Είναι καταχωρημένα ως περιοχές παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO από το 2005.
Ο καθεδρικός ναός
Ο αρχικός καθεδρικός ναός κατασκευάστηκε μεταξύ 1030 και 1396 και ήταν μία από τις ωραιότερες γοτθικές κατασκευές στη Βόρεια Γαλλία. Καταστράφηκε κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάσταση ς και ξαναχτίστηκε τον 19ο αιώνα.
Το υπόγειο δίκτυο σηράγγων
Ένα καλά διατηρημένο υπόγειο δίκτυο σηράγγων, 10 μέτρα κάτω από την πόλη, χτίστηκε τον 10ο αιώνα και είναι επισκέψιμο. Η ιδέα ήταν να δημιουργηθεί ένα τεράστιο υπόγειο δίκτυο για να διασυνδέονται τα κελάρια όλων των κατοίκων με σήραγγες. Κατά τη διάρκεια του Α΄ και Β ' Παγκοσμίου Πολέμου, χρησιμοποιήθηκαν ως υπόγεια καταφύγια για να να προστατεύσουν τους κατοίκους και να σώσουν πολύτιμα αντικείμενα από τους βομβαρδισμούς αλλά και σαν ορμητήριο στρατευμάτων, ιδιαίτερα κατά τον Α 'Παγκόσμιο Πόλεμο.
Η περιοχή τέχνης
Το Art District είναι γνωστό για την αίθουσα θεάτρου του ιταλικού στιλ που χτίστηκε το 1785 και το Hôtel de Guînes, ένα ιδιωτικό αρχοντικό του 18ου αιώνα που φιλοξενεί καλλιτέχνες και θεάματα.
Το φρούριο Βωμπάν
Το φρούριο, που χτίστηκε από τον Βωμπάν μεταξύ 1667 και 1672, αποκαλείται La belle inutile (η όμορφη άχρηστη) από τους κατοίκους, καθώς ποτέ δεν είχε εμπλακεί άμεσα σε βαριές μάχες και δεν εμπόδισε τους Γερμανούς να καταλάβουν την πόλη σε Παγκόσμιο Πόλεμο. Από τo 2008 έχει καταχωρηθεί ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO, που περιλαμβάνει έντεκα άλλες οχυρώσεις του Μπωβάν. Μέσα στην πλατεία του φρουρίου υπάρχει παρεκκλήσι σε μπαρόκ ρυθμό. Έξω, το Τείχος των εκτελεσθέντων (Le Mur des Fusillés) αποτίει φόρο τιμής στα 218 μέλη της Γαλλικής Αντίστασης που πυροβολήθηκαν στην τάφρο του φρουρίου κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.
Εποχιακά γεγονότα
Η Αράς διοργανώνει μια από τις μεγαλύτερες χριστουγεννιάτικες αγορές κάθε χρόνο από τα τέλη Νοεμβρίου έως τα τέλη Δεκεμβρίου. Περίπου 80 εκθέτες προσφέρουν μια μεγάλη ποικιλία χειροτεχνημάτων, καθώς και τοπικές λιχουδιές.