cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αχιλλέας ο Αλεξανδρινός
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Αλεξανδρινοί ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του σταδίου Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (2ος αιώνας)
Ζακ Πινοτό
Ο Ζακ Πινοτό ή Τζακ Πινοτό (γαλλικά: Jacques Pinateau), (20 Σεπτεμβρίου 1923 - 6 Απριλίου 2017), ήταν Γάλλος σκηνοθέτης και σεναριογράφος του κινηματογράφου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι σεναριογράφοι Κατηγορία:Γάλλοι σκηνοθέτες κινηματογράφου
Κάλλιστος ο Σιδήτης
Ο Κάλλιστος ο Σιδήτης (2ος αιώνας μ.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας αθλητής με καταγωγή από τη Σίδη, ο οποίος αναφέρεται από τον Ευσέβιο της Καισαρείας στο σύγγραμμά του με τίτλο Παντοδαπή ιστορία πως στέφθηκε ολυμπιονίκης στο αγώνισμα του σταδίου κατά τους 222ους ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας (109 μ.Χ.).
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του σταδίου Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες από την Παμφυλία Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (2ος αιώνας)
Μαρανέλι Αιτωλοακαρνανίας
Το Μαρανέλι είναι χωριό στην Περιφερειακή Ενότητα Αιτωλοακαρνανίας σε υψόμετρο 190 μέτρα.
Γεωγραφία - Ιστορία
Το Μαρανέλι βρίσκεται στην κοιλάδα που σχηματίζει ο Ίναχος ποταμός, στη δυτική του πλευρά και απέχει 32 χλμ. ΒΑ.-Α. από την Αμφιλοχία. Βόρεια σε απόσταση περίπου 2 χλμ. είναι το πέτρινο μονότοξο Γεφύρι της Βέργας, μήκους 36 μέτρων, που ενώνει την Πετρώνα (Α.-ΒΑ.) με τη Νέα Μαλεσιάδα (Ν.-ΝΑ.) και το Νέο Χαλκιόπουλο (ΒΑ.). Κτίστηκε από τον Αλή πασά και έχει το όνομα της κόρης του. Το χωριό αναφέρεται το 1836 να προσαρτάται στον τότε δήμο Φυτείας, ενώ το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 να ορίζεται έδρα της κοινότητας Μαλεσιάδας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με την Νέα Μαλεσιάδα και τον Άνω Κάμπο αποτελούν την Τοπική Κοινότητα Μαλεσιάδας που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Ινάχου του Δήμου Αμφιλοχίας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 36 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Αμφιλοχίας
Ξενώνας Γαλάνου
Ο Ξενώνας Γαλάνου στη Βλάστη, Κοζάνης, είναι κληροδότημα από τον Έλληνα Μακεδόνα Χριστόδουλο Γαλάνο, ο οποίος είχε δημιουργήσει τεράστια περιουσία στην τότε Τανγκανίκα (σημερινή Τανζανία) της Αφρικής.
Περιγραφή - τοποθεσία
Το κτήριο είναι πολυτελές και συγχρόνως παραδοσιακό. Βρίσκεται στην κορυφή ενός λόφου, στην άκρη του χωριού Βλάστη Κοζάνης σε υψόμετρο 1300 μ. Είναι κτισμένος σε Μακεδονική αρχιτεκτονική, σε ύφος κλασικό - ρομαντικό.
Ιστορικό
Με το κληροδότημά του (στις 15 Ιουνίου 1953) και την διαθήκη του (στις 29 Μαΐου 1956), ο Χρήστος Γαλάνος χώριζε την τεράστια περιουσία του σε τρία ίσα μέρη και όριζε ως θεματοφύλακες του κληροδότηματός του τους: William Bain, William Peter Holder, Jorgen Larsen και Ανδρέα Σταυρόπουλο.
Το ⅓ αυτής της περιουσίας του, κληροδοτήθηκε στη Βλάστη, το χωριό καταγωγής του, με σκοπό την δημιουργία κτηνοτροφικής μονάδας με αγελάδες καθώς και ενός Νοσοκομείου.
Η απόφαση του Εφετείου κατέληγε, επισημαίνοντας ότι «όλα τα παραπάνω θα είναι δωρεά-κληροδότημα του Γαλάνου και θα μνημονεύεται στα κτήριά τους ολόκληρο το ονοματεπώνυμό του και ότι τυχόν υπόλοιπο της άνω δωρηθείσης και καταλειφθείσης περιουσίας θα είναι κατατεθειμένο σε ασφαλή Τράπεζα στην Ελλάδα για να καλύψει τις εκάστοτε παρουσιαζόμενες ανάγκες λειτουργίας των ανωτέρω μονάδων έργων».
Βαρβάρα Ακριτίδου
Η Βαρβάρα Ακριτίδου (γεννηθείσα στις 15 Ιουλίου 1981 στην Νεαπολη Θεσσαλονίκη) είναι Ελληνίδα τζουντόκα, που συμμετείχαν στη κατηγορία μισών βαρέων βαρών γυναικών. Ήταν ο κάτοχος δύο ελληνικών τίτλων στην κατηγορία της, κέρδισε 7 μετάλλια συνολικά και εκπροσώπησε την Ελλάδα στους Ολυμπιακούς αγώνες 2004 στην Αθήνα.
Ξενώνας Γαλάνου
Ιστορικό
Ο ξενώνας λειτούργησε το 2006, 49 έτη μετά τον θάνατο του κληροδότη του.
Λειτουργικότητα
Λειτουργεί καθ' όλο το έτος με δυναμική 25 δωματίων και 55 κλινών, εστιατόριο, μπαρ, café, κήπο, τζάκι στα δωμάτια και δυνατότητα διοργάνωσης δεξιώσεων και μουσικών εκδηλώσεων.
Δείτε επίσης
• 3
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." /> <references group="Παρ. Σημ." />
Υποσημειώσεις
<references responsive="0" group="Υποσημ." /> <references group="Παρ. Υποσημ." />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δωρεές Ελλήνων κατοίκων του εξωτερικού στην Ελλάδα
Η Συμμορία των Μάγων
Η Συμμορία των Μάγων είναι μια Αμερικανική ταινία θρίλερ παραγωγής 2013, σκηνοθετημένη από τον Λουίς Λετεριέρ σε σενάριο των Εντ Σόλομον, Μποάζ Γιακίν και Έντουαρντ Ρίκουρτ. Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι Τζέσι Άιζενμπεργκ, Μαρκ Ράφαλο, Γούντι Χάρελσον, Μελανί Λοράν, Άιλα Φίσερ, Ντέιβ Φράνκο, Μάικλ Κέιν και Μόργκαν Φρίμαν. Η πλοκή ακολουθεί έναν πράκτορα του FBI και μια ντετέκτιβ της Ιντερπόλ, οι οποίοι προσπαθούν να εντοπίσουν μια ομάδα μάγων που έχει ληστέψει μια τράπεζα κατά τη διάρκεια μιας παράστασής τους, δίνοντας τα χρήματα στο κοινό.
Η ταινία έκανε πρεμιέρα στη Νέα Υόρκη στις 21 Μαΐου 2013 πριν την επίσημη κυκλοφορία της στις Ηνωμένες Πολιτείες στις 31 Μαΐου 2013 από την Summit Entertainment. Η ταινία έλαβε μικτές κριτικές αλλά είχε επιτυχία στο box office, κάνοντας έσοδα $351.7 εκατομμύρια παγκοσμίως με προϋπολογισμό $75 εκατομμύρια. Το 2014 κέρδισε το βραβείο People's Choice στην κατηγορία «Καλύτερο Θρίλερ», ενώ ήταν υποψήφιο στην ίδια κατηγορία στα βραβεία Empire. Έλαβε επίσης υποψηφιότητα στα βραβεία Saturn στις κατηγορίες «Καλύτερο Θρίλερ» και «Καλύτερη Μουσική».
Μια συνέχεια της ταινίας με τίτλο Η Συμμορία των Μάγων 2 κυκλοφόρησε στις 10 Ιουνίου 2016.
Πλοκή
Τέσσερις μάγοι, οι Ντάνιελ Άτλας (Τζέσι Άιζενμπεργκ), Μέριτ ΜακΚίννεϊ (Γούντι Χάρελσον), Χένλεϊ Ριβς (Άιλα Φίσερ) και Τζακ Γουάιλντερ (Ντέιβ Φράνκο), λαμβάνουν μια κάρτα Ταρό που τους οδηγεί σε ένα άδειο διαμέρισμα στη Νέα Υόρκη, όπου βρίσκουν κάποιες πληροφορίες από έναν άγνωστο ευεργέτη.
Ένα χρόνο αργότερα, οι τέσσερίς τους υπό την ονομασία «Τέσσερις Καβαλάρηδες», δίνουν την πρώτη τους μεγάλη παράσταση, ένα περίτεχνο σόου στο Λας Βέγκας, χρηματοδοτούμενο από τον μεγιστάνα ασφαλιστή, Άρθουρ Τρέσλερ (Μάικλ Κέιν). Το τελευταίο τους κόλπο δείχνει την τηλεμεταφορά ενός άντρα από το κοινό στο χρηματοκιβώτιο της τράπεζάς του, Crédit Républicain, στο Παρίσι, όπου φυλάγονται στοίβες καινούριων χαρτονομισμάτων (Ευρώ). Υπό τις διαταγές των μάγων, οι ανεμιστήρες μέσα στο χρηματοκιβώτιο ενεργοποιούνται, ρουφώντας τα χαρτονομίσματα στους αεραγωγούς και εμφανίζοντάς τα να πέφτουν από τον ουρανό πάνω στο κοινό που παρακολουθεί την παράσταση στο Λας Βέγκας. Τα χαρτονομίσματα του Ευρώ δείχνουν να είναι αληθινά, ενώ το χρηματοκιβώτιο στο Παρίσι είναι άδειο, οδηγώντας τον πράκτορα του FBI, Ντίλαν Ρόουντς (Μαρκ Ράφαλο), και την πράκτορα της Ιντερπόλ, Άλμα Ντρέι (Μελανί Λοράν), να συνεργαστούν για να ερευνήσουν την υπόθεση και τους Καβαλάρηδες. Οι δυο τους ανακρίνουν τους μάγους αλλά λόγω έλλειψης στοιχείων, τους αφήνουν να φύγουν. Ο Ντίλαν και η Άλμα στρέφονται για βοήθεια στον Θάντιους Μπράντλεϊ (Μόργκαν Φρίμαν), έναν πρώην μάγο ο οποίος τώρα βοηθά στην επεξήγηση των κόλπων πίσω από τις μαγικές πράξεις. Ο Θάντιους τους κάνει αναπαράσταση του πώς οι μάγοι χρησιμοποίησαν ένα ψεύτικο χρηματοκιβώτιο που βρισκόταν κάτω από τη σκηνή και εξηγεί ότι η ομάδα θα πρέπει να έκλεψε τα χρήματα από το Παρίσι πριν την παράσταση, αντικαθιστώντας τα με εύφλεκτο χαρτί νιτροκυτταρίνης, το οποίο δεν αφήνει πίσω στοιχεία.
Ο Ντίλαν, η Άλμα και ο Θάντιους ακολουθούν τους Καβαλάρηδες στην επόμενη παράστασή τους στη Νέα Ορλεάνη, όπου στο τελευταίο τους κόλπο φαίνεται να μεταφέρουν εκατομμύρια δολάρια από τον προσωπικό λογαριασμό του Τρέσλερ στους λογαριασμούς του κοινού, το οποίο αποτελείται από ανθρώπους που δεν πήραν τα χρήματα που δικαιούνταν από την ασφαλιστική τους εταιρεία, την εταιρεία του Τρέσλερ, μετά το κτύπημα του τυφώνα Κατρίνα. Ο Ντίλαν και η Άλμα προσπαθούν να συλλάβουν τους τέσσερις μάγους, αλλά εκείνοι ξεφεύγουν. Ο Τρέσλερ προσλαμβάνει τον Θάντιους να ξεσκεπάσει τους Καβαλάρηδες ως εκδίκηση για την απώλεια των χρημάτων του. Η Άλμα κάνει έρευνα για τους Καβαλάρηδες και είναι πεπεισμένη ότι συνδέονται με τον «Οφθαλμό», μια μικρή ομάδα μάγων που ισχυρίζεται ότι έχει πρόσβαση σε αληθινή μαγεία. Ανακαλύπτει ότι ένα από τα μέλη του «Οφθαλμού», ο Λάιονελ Σράικ, είχε προηγουμένως ξεσκεπαστεί από τον Θάντιους αλλά πέθανε κατά τη διάρκεια ενός κόλπου διαφυγής από ένα χρηματοκιβώτιο, στην προσπάθειά του να κερδίσει πίσω το κύρος του. Η Άλμα υποπτεύεται ότι ένα πέμπτο μέλος βοηθάει τους Καβαλάρηδες.
Η έρευνα της Άλμα οδηγεί το FBI στο διαμέρισμα στη Νέα Υόρκη. Όταν εισβάλλουν σε αυτό, οι τρεις Καβαλάρηδες έχουν ήδη φύγει ενώ ο Τζακ μένει πίσω προσπαθώντας να κάψει διάφορα έγγραφα για τη δράση τους. Στην προσπάθειά του να ξεφύγει, ξεκινάει μια καταδίωξη μεγάλης ταχύτητας όπου ο Τζακ χάνει τον έλεγχο του αυτοκινήτου. Το αυτοκίνητο κάνει στροφές στο αέρα και πιάνει φωτιά. Ο Ντίλαν δεν καταφέρνει να σώσει τον Τζακ αλλά καταφέρνει να πάρει στα χέρια του τα χαρτιά που είχε ο Τζακ στην κατοχή του πριν αυτά καούν. Τα χαρτιά μαρτυρούν το επόμενο έγκλημα των Καβαλάρηδων, οι οποίοι έχουν σκοπό να ληστέψουν εκατομμύρια δολάρια σε μετρητά από ένα μεγάλο χρηματοκιβώτιο Elkhorn. Ο Ντίλαν, η Άλμα και ο Θάντιους ανακαλύπτουν ότι το χρηματοκιβώτιο έχει ήδη κλαπεί και το εντοπίζουν, αλλά το περιεχόμενό του έχει αντικατασταθεί από μπαλόνια. Οι Καβαλάρηδες μεταδίδουν μέσω διαδικτύου ότι θα εκτελέσουν την τελευταία τους παράσταση εκείνο το βράδυ στο 5 Pointz, προτρέποντας το κοινό να παρευρεθεί. Το FBI και η αστυνομία συγκεντρώνονται στο σημείο και εν μέσω του χάους, ψάχνουν για τους Καβαλάρηδες. Οι εναπομείναντες Καβαλάρηδες εμφανίζονται στο κοινό, αποχαιρετούν τους θαυμαστές τους και τους δίνουν ένα μήνυμα ότι όλα έγιναν για έναν απώτερο σκοπό. Στη συνέχεια φεύγουν τρέχοντας και πηδούν από την οροφή του κτιρίου. Ο Ντίλαν επιχειρεί να τους πυροβολήσει αλλά η Άλμα τον σταματά. Ενώ οι Καβαλάρηδες πηδούν από την οροφή, χρήματα αρχίζουν να πέφτουν από τον ουρανό πάνω στο πλήθος. Τα χρήματα είναι πλαστά, αλλά η προσπάθεια του κόσμου να τα πιάσει εμποδίζει τις αρχές να εντοπίσουν τους Καβαλάρηδες.
Μετά το τέλος της παράστασης, ο Θάντιους προχωρεί προς το αυτοκίνητό του, μόνο και μόνο για να ανακαλύψει ότι είναι γεμάτο με τα κλεμμένα χρήματα από το χρηματοκιβώτιο Elkhorn, κάτι που οδηγεί στη σύλληψή του. Ο Ντίλαν συναντά τον Θάντιους στη φυλακή, όπου ο Θάντιους σιγά σιγά συνειδητοποιεί ότι η θεωρία της Άλμα ήταν σωστή και ότι ο Ντίλαν είναι ο πέμπτος Καβαλάρης. Ο Ντίλαν δεν το αρνείται και απομακρύνεται σιωπηλά αφήνοντας τον Θάντιους να απορεί ποιος είναι και γιατί ήθελε να τον κλείσει φυλακή. Κάπου αλλού, οι Καβαλάρηδες, συμπεριλαμβανομένου και του Τζακ ο οποίος σκηνοθέτησε τον θάνατό του, συναντιούνται σε ένα καρουζέλ στο Σέντραλ Παρκ και χρησιμοποιούν τις κάρτες Ταρό που έλαβαν στην αρχή της ταινίας για να το ξεκινήσουν. Ο Ντίλαν τους συναντά εκεί αφήνοντάς τους έκπληκτους για το ότι αυτός ήταν που τους έδινε οδηγίες τόσο καιρό, και τους καλωσορίζει στον «Οφθαλμό».
Αργότερα, ο Ντίλαν συναντά την Άλμα στο Pont des Arts και αποκαλύπτεται ότι είναι ο γιος του Σράικ. Ένωσε τους Καβαλάρηδες για να εκδικηθεί για τον θάνατο του πατέρα του: η εταιρία χρηματοκιβωτίων Elkhorn ήταν αυτή που παρείχε το προβληματικό χρηματοκιβώτιο για το κόλπο διαφυγής οδηγώντας στο δυστύχημα, ο Θάντιους είχε γελοιοποιήσει τον πατέρα του ενώ η τράπεζα Crédit Républicain καθώς και η ασφαλιστική του Τρέσλερ αρνήθηκαν να πληρώσουν την ασφάλεια μετά το θάνατό του. Η Άλμα, η οποία έχει ερωτευτεί τον Ντίλαν και είναι πλέον μαζί, αποφασίζει να μην τον καταδώσει. Παίρνει το λουκέτο και το κλειδί που έχει ο Ντίλαν μαζί του, τοποθετεί το λουκέτο πάνω στον φράχτη και πετάει το κλειδί στον Σηκουάνα.
Παραγωγή
Στις 25 Οκτωβρίου 2011, η Summit Entertainment ανακοίνωσε επίσημα την ημερομηνία κυκλοφορίας της ταινίας, 18 Ιουλίου 2013. Στις 3 Νοεμβρίου 2011, η εταιρεία αποκάλυψε την πρώτη σύνοψη και κινηματογραφική αφίσα της ταινίας.
Γυρίσματα και περιστατικό στο σετ
Τα γυρίσματα ξεκίνησαν στις 16 Ιανουαρίου 2012 στη Νέα Ορλεάνη της Λουιζιάνα και κράτησαν μέχρι τις 26 Μαρτίου 2012. Επιπλέον γυρίσματα έλαβαν μέρος στη Νέα Υόρκη στις 13 Φεβρουαρίου και στο Λας Βέγκας στις 9 και 10 Απριλίου 2012.
Κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων της σκηνής όπου η Χένλεϊ Ριβς προσπαθεί να αποδράσει από μια δεξαμενή γεμάτη με νερό και πιράνχας, η Άιλα Φίσερ κόντεψε να πνιγεί. Η Φίσερ είχε κολλήσει και προσπάθησε να ειδοποιήσει το συνεργείο κτυπώντας το τζάμι της δεξαμενής, αλλά το συνεργείο δεν το κατάλαβε μιας και αυτή ήταν η κίνηση που έκανε και ο χαρακτήρας της Φίσερ. Τελικά, κατάφερε από μόνη της να λύσει τις αλυσίδες και να βγει από την δεξαμενή ασφαλής.
Μουσική
Το επίσημο soundtrack της ταινίας συνέθεσε ο Μπράιαν Τάιλερ, το οποίο κυκλοφόρησε από την εταιρεία Glassnote Records στις 28 Μαΐου 2013.
Λίστα κομματιών
250px|thumb|right|Εξώφυλλο soundtrack
Κυκλοφορία
Η ταινία έκανε πρεμιέρα στη Νέα Υόρκη στις 21 Μαΐου 2013 πριν την επίσημη κυκλοφορία της στις Ηνωμένες Πολιτείες στις 31 Μαΐου 2013 από την Summit Entertainment.
Home media
Η ταινία Now You See Me κυκλοφόρησε σε DVD και Blu-ray στις 3 Σεπτεμβρίου 2013 από την Lionsgate Home Entertainment. Ο δίσκος Blu-ray περιέχει μια εκτεταμένη εκδοχή της ταινίας με δέκα επιπρόσθετα λεπτά. Περιέχει επίσης δύο ένθετα («Πίσω από τις σκηνές» και «Η Ιστορία της Μαγείας») καθώς και 30 λεπτά κομμένων σκηνών.
Box office
Με την ολοκλήρωση της κυκλοφορίας της, Η Συμμορία των Μάγων εισέπραξε $117.7 εκατομμύρια στις ΗΠΑ και στον Καναδά και $234 εκατομμύρια σε άλλες περιοχές, φτάνοντας συνολικά τα $351.7 εκατομμύρια παγκοσμίως, με έναν προϋπολογισμό $75 εκατομμυρίων.
Παρά τις μικτές κριτικές, η ταινία είχε μια επιτυχημένη πορεία στο box office, τερματίζοντας δεύτερη πίσω από την ταινία Μαχητές των Δρόμων 6 και κάνοντας έσοδα $29,350,389 κατά την προβολή της το πρώτο Σαββατοκύριακο σε 2,925 αίθουσες. Μέχρι το τέλος Ιουνίου, είχε διπλάσια έσοδα από το μπάτζετ παραγωγής. Η ταινία παρέμεινε στο Top 10 του box office της Βόρειας Αμερικής για έξι εβδομάδες μετά την κυκλοφορία της.
Οι Γαλλία, Κίνα, Ρωσία, Νότιος Κορέα, Ηνωμένο Βασίλειο και Αυστραλία απετέλεσαν τις μεγαλύτερες αγορές εκτός Βόρειας Αμερικής, όπου η ταινία έκανε έσοδα $25.7 εκατομμύρια, $22.9 εκατομμύρια, $21.2 εκατομμύρια, $17.1 εκατομμύρια, $16.8 εκατομμύρια και $16.1 εκατομμύρια αντίστοιχα.
Κριτική
Η ταινία Η Συμμορία των Μάγων έλαβε μικτές κριτικές από τους κριτικούς. Η πιο συνήθης κριτική ήταν ότι πολλά σημεία της πλοκής δεν επιλύθηκαν επαρκώς στο τέλος της ταινίας, αφήνοντας αναπάντητα ερωτήματα ή αν απαντήθηκαν δεν ήταν καθαρά (αν και μερικοί πρότειναν ότι αυτό έγινε εσκεμμένα αφήνοντας χώρο για μια συνέχεια).
Ο Πίτερ Χάμοντ από το Movieline έγραψε: «Αγνή καλοκαιρινή ταινία, κυριολεκτικά μαγική. Πιο διασκεδαστική και από τις ταινίες Η Συμμορία των Έντεκα, 12 και 13 μαζί. Δεν θα πιστεύετε στα μάτια σας και αυτό είναι το πιο σημαντικό».
Συνέχειες
Στις 3 Ιουλίου 2013, μετά την επιτυχία της ταινίας στο box office, ο διευθύνων σύμβουλος της Lionsgate Τζον Φέλτχαϊμερ επιβεβαίωσε επίσημα ότι θα υπήρχε μια συνέχεια, η παραγωγή της οποίας θα ξεκινούσε το 2014 χωρίς όμως να δίνεται συγκεκριμένη ημερομηνία κυκλοφορίας. Ο Λουίς Λετεριέρ δήλωσε ότι θα επέστρεφε για να σκηνοθετήσει τη συνέχεια. Ωστόσο, τον Σεπτέμβριο του 2014, επιβεβαιώθηκε ότι ο Τζον Μ. Τσάο θα αντικαθιστούσε τον Λετεριέρ. Οι Άιζενμπεργκ, Ράφαλο, Χάρελσον, Φράνκο, Κέιν και Φρίμαν επέστρεψαν στους ρόλους τους για τη συνέχεια. Η Φίσερ δεν μπορούσε να επιστρέψει και αντικαταστάθηκε από την Λίζι Κάπλαν. Η ταινία κυκλοφόρησε στις 10 Ιουνίου 2016 με τον τίτλο Η Συμμορία των Μάγων 2. Στις 2 Οκτωβρίου 2014, ο Μάικλ Κέιν είπε σε μια συνέντευξη ότι ο Ντάνιελ Ράντκλιφ θα έπαιζε τον γιο του στην ταινία και ότι τα γυρίσματα αναμένονταν να ξεκινήσουν τον προσεχή Δεκέμβριο στο Λονδίνο. Τα γυρίσματα ξεκίνησαν στα τέλη Νοεμβρίου.
Στις 22 Μαΐου 2015, η Lionsgate αποκάλυψε λεπτομέρειες για την ανάπτυξη της συνέχειας, όταν ο διευθύνων σύμβουλος Τζον Φέλτχαϊμερ ανακοίνωσε ότι «είχαν ήδη αρχίσει τον πρόωρο σχεδιασμό για μια τρίτη ταινία με τον τίτλο Η Συμμορία των Μάγων 3».
Παραπομπές
Κατηγορία:Ταινίες του 2013 Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες που αφορούν την εκδίκηση Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Summit Entertainment Κατηγορία:Αμερικανικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Lions Gate Entertainment
Εύστολος ο Σιδήτης
Ο Εύστολος ο Σιδήτης (2ος αιώνας μ.Χ.), ήταν αρχαίος Έλληνας αθλητής με καταγωγή από τη Σίδη, ο οποίος αναφέρεται από τον Ευσέβιο της Καισαρείας στο σύγγραμμά του με τίτλο Παντοδαπή ιστορία πως στέφθηκε ολυμπιονίκης στο αγώνισμα του σταδίου κατά τους 223ους ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας (113 μ.Χ.).
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του σταδίου Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες από την Παμφυλία Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (2ος αιώνας)
Το πρόστιμο
Το πρόστιμο (γαλλικός τίτλος: Le Procès-verbal) είναι το πρώτο μυθιστόρημα του βραβευμένου με Νόμπελ Λογοτεχνίας Ζαν-Μαρί Λε Κλεζιό, που εκδόθηκε το 1963 από τις εκδόσεις Γκαλιμάρ. Αναφέρεται στις σκέψεις ενός μοναχικού, περιθωριακού άνδρα, και είναι μια ποιητική καταγγελία της κοινωνίας που αρνείται όποιον που δεν τηρεί τους κανόνες της.
Το έργο εντάσσεται στο λογοτεχνικό κίνημα του Νέου Μυθιστορήματος και έλαβε το βραβείο Ρενοντό το έτος έκδοσής του. Περιλαμβάνεται στη θέση 72 στα 100 βιβλία του Αιώνα της εφημερίδας Le Monde.
Υπόθεση
Ένας τριαντάχρονος άνδρας, ο Αντάμ Πόλο, περιθωριοποιημένος από επιλογή, ζει μόνος σε ένα εγκαταλελειμμένο σπίτι κοντά στην παραλία, ένα ζεστό καλοκαίρι στη Νότια Γαλλία. Τα μακριά μαλλιά και τα γένια του τον κάνουν να φαίνεται ζητιάνος. Πάσχει από αμνησία και δεν μπορεί να θυμηθεί αν ήταν ίσως λιποτάκτης από το στρατό ή αν έχει δραπετεύσει από ψυχιατρείο. Επισκέπτεται την πόλη σπάνια, περνάει την ώρα του κάνοντας ηλιοθεραπεία, παρατηρώντας το περιβάλλον και, κατά καιρούς, κατεβαίνει στη θάλασσα για να κάνει μπάνιο και να δει τους παραθεριστές. Συγχρόνως γράφει, γεμίζει ολόκληρα τετράδια, στα οποία εκφράζει τις φιλοσοφικές και μεταφυσικές του εμμονές (που αποτελούν το ουσιαστικό υλικό της ιστορίας). Μια σχέση τον δένει με μια νεαρή γυναίκα που ονομάζεται Μισέλ, αυτή θα ήθελε πολύ να τον βοηθήσει, αλλά δεν φαίνεται να μπορεί. Στη συνέχεια, η ιστορία εμβαθύνει στην περιγραφή πολλών καθημερινών γεγονότων: παιχνίδι μπιλιάρδου, συλλογισμοί, μπύρα σε καφέ, περπάτημα στην παραλία, περιπλανήσεις στους δρόμους.
Η έλλειψη ανθρώπινης επαφής τον επηρεάζει και βιώνει άλλους τρόπους ύπαρξης μέσα από τα μάτια ενός σκύλου ή ενός αρουραίου, που του δημιουργούν έναν τρομακτικό κόσμο κραυγαλέων παραισθησιογόνων εμπειριών.
Μια μέρα, κατεβαίνει στη λεωφόρο και βγάζει λόγο. Η ανησυχητική του ρητορική καταλήγει στη σύλληψή του και τον εγκλεισμό του σε ένα ψυχιατρικό άσυλο. Εδώ δεν αισθάνεται πολύ άσχημα, μια επίσκεψη από φοιτητές ψυχολογίας γίνεται ευκαιρία για συζήτηση για θέματα μεταφυσικής, λογοτεχνίας και άλλα, αλλά κάθε προσπάθειά του να εξηγηθεί για άλλη μια φορά δεν βρίσκει την επιθυμητή αποδοχή. Αυτή είναι προφανώς η μοίρα του. Η ιστορία τελειώνει με τη θλιβερή και απελπιστική κατάσταση του Αντάμ Πόλο, ο οποίος αφού προσπάθησε μάταια να ζήσει, κατέληξε να τρελαθεί και να απορριφθεί από την κοινωνία.
Απόσπασμα
«Σίγουρα θα με κατηγορήσουν για πολλά πράγματα. Ότι έχω κοιμηθεί εκεί, στο πάτωμα, για μέρες, ότι λέρωσα το σπίτι, σχεδίασα στους τοίχους.... Θα κατηγορηθώ ότι έκοψα τριαντάφυλλα στον κήπο, ότι ήπια μπύρα σπάζοντας το λαιμό των μπουκαλιών στο περβάζι του παραθύρου: δεν έχει μείνει σχεδόν καθόλου κίτρινο χρώμα στο ξύλινο περβάζι. Φαντάζομαι ότι σύντομα θα πρέπει να βρεθώ στο δικαστήριο. Τους αφήνω αυτά τα σκουπίδια για διαθήκη. Χωρίς περηφάνια, ελπίζω ότι θα καταδικαστώ σε κάτι, ώστε να πληρώσω με όλο μου το σώμα για το λάθος της ζωής. Αν με ταπεινώσουν, αν με μαστιγώσουν, αν με φτύσουν στα μούτρα, θα έχω επιτέλους ένα πεπρωμένο, θα πιστέψω επιτέλους στον Θεό».
Παραπομπές
Κατηγορία:Γαλλικά μυθιστορήματα
Αριστέας ο Μιλήσιος
Ο Αριστέας ο Μιλήσιος (2ος αιώνας μ.Χ.), ήταν αρχαίος Έλληνας αθλητής με καταγωγή από τη Μίλητο, ο οποίος αναφέρεται από τον Ευσέβιο της Καισαρείας στο σύγγραμμά του με τίτλο Παντοδαπή ιστορία πως στέφθηκε ολυμπιονίκης στο αγώνισμα του σταδίου κατά τους 225ους (121 μ.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας.
Παραπομπές
Αριστεας Αριστεας Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του σταδίου Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (2ος αιώνας)
Ισαρίων ο Αλεξανδρινός
Ο Ισαρίων ο Αλεξανδρινός (2ος αιώνας μ.Χ.), ήταν αρχαίος Έλληνας αθλητής με καταγωγή από την Αλεξάνδρεια, ο οποίος αναφέρεται από τον Ευσέβιο της Καισαρείας στο σύγγραμμά του με τίτλο Παντοδαπή ιστορία πως στέφθηκε ολυμπιονίκης στο αγώνισμα του σταδίου κατά τους 224ους (117 μ.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Αλεξανδρινοί ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του σταδίου Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (2ος αιώνας)
Χωριό του Διαβόλου
μικρογραφία|277x277εσ|Χωριό του Διαβόλου Το Χωριό του Διαβόλου (Σερβικά: Ђавоља варош)(Τζάβολια Βάρος) είναι ένας περίεργος σχηματισμός βράχων που βρίσκεται στη νότια Σερβία στο βουνό Ράνταν στο χωριό Τζάκε στο δήμο Κουρσουμλιά.
Γεωλογία
Το Χωριό του Διαβόλου διαθέτει 202 εξωτικούς σχηματισμούς που περιγράφονται ως γήινες πυραμίδες ή πύργοι, όπως τους αναφέρουν οι ντόπιοι. Έχουν ύψος από 2 έως 15 μέτρα και πλάτος από 4 έως 6 μέτρα στη βάση. Οι σχηματισμοί δημιουργήθηκαν από μια ισχυρή διάβρωση του εδάφους. Ήταν η σκηνή έντονης ηφαιστειακής δραστηριότητας πριν από εκατομμύρια χρόνια.
Αυτό το γεωμορφολογικό φαινόμενο είναι μοναδικό στη Σερβία και πολύ σπάνιο στον κόσμο. Στην Ευρώπη υπάρχουν παρόμοιες περιπτώσεις στις Άλπεις, αλλά και στις ΗΠΑ υπάρχει ο περίφημος «Κήπος των Θεών». Ωστόσο, οι πύργοι στο Χωριό του Διαβόλου είναι πολύ μεγαλύτεροι από ότι στις ευρωπαϊκές χώρες, καθιστώντας το το πιο διάσημο φυσικό μνημείο του είδους του στην Ευρώπη. αριστερά|μικρογραφία|275x275εσ Οι περισσότεροι πύργοι έχουν στην κορυφή τους βράχους από ανδεσίτη που θυμίζουν "καλύμματα" ή "κεφαλές". Οι βράχοι προστατεύουν τους πύργους από περαιτέρω διάβρωση. Η ηφαιστειακή ιστορία άφησε σημάδια στους πολύχρωμους βράχους των πύργων. Ωστόσο, το Χωριό του Διαβόλου στη σύγχρονη μορφή του αποτελεί ένα σχετικά νέο σχηματισμό. Καθώς οι κάτοικοι της γύρω περιοχής έκοβαν τα δάση, είχε ως αποτέλεσμα να δημιουργηθούν καθιζήσεις και διαβρώσεις στους βράχους. Η περιοχή κάτω από τους πύργους ονομάζεται Πάκλενα Γίαρουγκα (Paklena jaruga) (δηλ. Φαράγγι Της Κόλασης) και το γύρω έδαφος είναι μια περιοχή από φρεάτια ορυχείων από τη μεσαιωνική Δυναστεία των Νέμανιτς στη Σερβία.
Μία φυσική πηγή βρίσκεται κάτω από τους σχηματισμούς και έχει υψηλή συγκέντρωση ορυκτών. Υπάρχουν δύο πηγές: το Νερό του Διαβόλου (Đavolja voda) με εξαιρετικά όξινο νερό (pH 1,5) και υψηλή συγκέντρωση μεταλλικών στοιχείων (15 γρ. / λ. νερού), και η Κόκκινη Πηγή (Crveno vrelo). Τα ασυνήθιστα όξινα νερά έγιναν αντικείμενο μελέτης για πρώτη φορά το 1905 από τον Αλεξάντερ Ζέγκα, ιδρυτή της Ένωση Χημικών Σερβίας. Το κόκκινο νερό από τη Κόκκινη Πηγή δεν επιτρέπει την ανάπτυξη βλάστησης στην πλαγιά και είναι κοκκινωπό λόγω της ανάμιξης του νερού με σιδηρομεταλλεύματα. Σε αυτό το τμήμα της Σερβίας, τον Μεσαίωνα, υπήρχαν πολλά ορυχεία σιδήρου. μικρογραφία|249x249εσ|Η Κόκκινη Πηγή
Λαϊκοί Θρύλοι
Πολλοί θρύλοι έχουν κυκλοφορήσει τους τελευταίους αιώνες για την εμφάνιση αυτού του μοναδικού φαινομένου. Σύμφωνα με μια λαϊκή παράδοση, έγινε ένας γάμος, όπου με εντολή του Διαβόλου οι άνθρωποι αποφάσισαν να παντρευτούν τον αδελφό ή την αδερφή τους. Για να μη συμβεί αυτό, η δύναμη του Θεού παρενέβη, η οποία τους μεταμόρφωσε σε πετρώματα ως σημάδι πως καμία αμαρτία δε θα περάσει χωρίς τιμωρία. Είναι ένα μέρος όπου βασιλεύει ο μυστικισμός.
Προστασία της περιοχής και Τουρισμός
Οι σχηματισμοί εξετάστηκαν επιστημονικά και περιγράφηκαν το 1955 από τον Τομισλάβ Ρακισεβιτζ. Από το 1959, το Χωριό του Διαβόλου προστατεύεται από το κράτος και μια απόφαση της Σερβικής κυβέρνησης το 1995 η οποία έχει κηρύξει την περιοχή ως ένα σημαντικό φυσικό μνημείο που υπόκειται στην προστασία της κατηγορίας 1. Είναι δημοφιλής προορισμός για πεζοπορία και κομμάτι τουριστικού συγκροτήματος, όπου υπάρχουν αρκετές ταβέρνες και λίμνες. Το επισκέπτονται 50.000 τουρίστες ετησίως. Εκτός από τους χωμάτινους πύργους που αποτελούν το κύριο αξιοθέατο, υπάρχουν αρκετά ορυχεία του 13ου αιώνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωγραφικοί σχηματισμοί της Ευρώπης Κατηγορία:Γεωγραφία της Σερβίας
Καρίνες Ρεθύμνου
Οι Καρίνες είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Αγίου Βασιλείου, στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Απέχουν 35 χιλιόμετρα από το Ρέθυμνο και είναι κτισμένες σε υψόμετρο 540 μ. Το χωριό είναι προσβάσιμο με αμαξιτό δρόμο τόσο από τη Λαμπινή όσο και τον Πατσό.
Ιστορικά στοιχεία
Ο Στέργιος Σπανάκης αναφέρει ότι το όνομα του χωριού προέρχεται από την ομηρική λέξη Κάρηνα, η οποία σημαίνει οχυρή πόλη ή λόφος, και αναφέρεται στους λόφους πάνω στους οποίους είναι κτισμένο το χωριό, και άρα η σωστή ορθογραφία είναι Καρήνες. Μια άλλη θεωρεία αναφέρει ότι προέρχεται από τις μυθολογικές Καρίνες, μούσες οι οποίες τραγουδούσαν για τους νεκρούς.
Η παλαιότερη γνωστή μνεία στο χωριό γίνεται σε έγγραφο του Δούκα της Κρήτης Τζακόμπο Ντελφίνο, σχετικά με τον διαχωρισμό ενός φέουδου ανάμεσα στον Γεώργιο Βαρούχα και τον ανιψιό του Μιχαήλ το έτος 1260-1262. Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως Carines στην επαρχία Αμαρίου. Στην ενετική απογραφή του 1583 από Καστροφύλακα αναφέρονται δύο χωριά, Carines, με 312 κατοίκους, και Carrines, με 36 κατοίκους, στο νομό Ρεθύμνου. Δεν είναι γνωστό αν πρόκειται για λάθος ή ο μικρός οικισμός ήταν συνοικία του μεγάλου η οποία αναφέρεται ιδιαιτέρως. Mνεία στο χωριό κάνει και ο Βασιλικάτα το 1630, με την ονομασία Charines.
Σύμφωνα με την αιγυπτιακή απογραφή του 1834, στις Καρίνες κατοικούσαν 7 οικογένειες, 4 χριστιανικές και 3 τουρκικές. Στην απογραφή του 1881 αναφέρεται ως Καρίναις στον δήμο Μέρωνα και είχε αμιγώς χριστιανικό πληθυσμό, 252 κατοίκους. Στην απογραφή του 1900 είχε 275 κατοίκους. Στην απογραφή του 1920 αναφέρεται ως έδρα ομώνυμου αγροτικού δήμου, στην επαρχία Αγίου Βασιλείου. Το 1925, οι Καρίνες ορίστηκαν έδρα ομώνυμης κοινότητας, μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση, όταν το χωριό προσαρτήθηκε στον Δήμο Λάμπης. Από το 2011 είναι πάλι κοινότητα του Δήμου Αγίου Βασιλείου.
Δείτε: Κοινότητα Καρινών
Αξιοθέατα
Στο χωριό σώζεται ο ερειπομένος ναός του Αγίου Γεωργίου, του οποίου σώζεται ο βόρειος τοίχος, ο οποίος είναι τοιχογραφημένος. Ανάμεσα στις σωζόμενες αγιογραφίες ο Τζουζέπε Γκερόλα διέκρινε την τοιχογραφία των αφιερωτών, οι οποίοι υποβαστάζουν τον ναό. Οι τοιχογραφίες έχουν αφαιρεθεί από τον ναό και φυλάσσονται στον καθεδρικό ναό της ενορίας. Στην εκκλησία του Τιμίου Σταυρού σώζεται στο καμπαναριό επιγραφή με το έτος 1601 και το όνομα του κτήτορα, Φργκιά Βλαστού. Από τον 15ο αιώνα χρονολογείται ο ναός της Αγίας Παρασκευής, κτισμένη στον τύπο του μονόχωρου καμαρόσκεπου ναού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ρεθύμνης Κατηγορία:Δήμος Αγίου Βασιλείου
Κύπελλο Κύπρου πετοσφαίρισης ανδρών 1997-98
Το Κύπελλο Κύπρου 1997-98 ήταν η 24η έκδοση του Κυπέλλου Κύπρου (21η υπό την αιγίδα της Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης). Συμμετείχαν οι δέκα ομάδες της Α΄ κατηγορίας 1997-98. Νικήτρια ήταν η Ανόρθωση για 13η φορά στην ιστορία της.
Α΄ φάση
Στην κλήρωση της Α΄ φάσης συμμετείχαν οι ομάδες που κατέλαβαν τις θέσεις 5 έως 10 της τελικής κατάταξης του πρωταθλήματος Α΄ κατηγορίας 1997-98 (ΑΠΟΕΛ, Ένωσις Νέων Παραλιμνίου, Αναγέννηση, Μαραθώνας Κάτω Βαρωσίων, Ολυμπιάδα Νεάπολης, Άρης Πολεμίου). Από αυτές τις έξι ομάδες κληρώθηκαν δύο ζευγάρια ενώ δύο πέρασαν στην προημιτελική φάση χωρίς αγώνα.
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα τελικά αποτελέσματα των αγώνων της Α΄ φάσης (διπλοί αγώνες, ένας στην έδρα κάθε ομάδας).
Προημιτελικά
Στην προημιτελική φάση έγιναν διπλοί αγώνες. Κάθε ομάδα αγωνίστηκε στην έδρα της και στην έδρα του αντιπάλου. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα τελικά αποτελέσματα των αγώνων.
Φάιναλ Φορ
Οι 4 ομάδες που προκρίθηκαν από την προημιτελική φάση συμμετείχαν στο Φάιναλ Φορ της διοργάνωσης, το οποίο πραγματοποιήθηκε στο Κλειστό Γυμναστήριο Ελευθερία στη Λευκωσία.
Ημιτελικά
Στην ημιτελική φάση έγιναν μονοί αγώνες. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα τελικά αποτελέσματα των αγώνων, οι οποίοι διεξήχθησαν στις 21 Μαΐου 1998.
Τελικός
Στον τελικό προκρίθηκαν η Ανόρθωση και η Ομόνοια. Το παιχνίδι διεξήχθη στις 22 Μαΐου 1998 στο Κλειστό Γυμναστήριο Ελευθερία στη Λευκωσία. Νικήτρια ήταν η Ανόρθωση με σκορ 3-0 σετ (15-14, 15-8, 15-7).
Πηγές
Κατηγορία:Κύπελλο Κύπρου (πετοσφαίριση ανδρών) Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 1997 Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 1998
Μπάρεντ Άφερκαμπ
δεξιά|μικρογραφία|300x300εσ| Μπάρεντ Άφερκαμπ, Χειμερινό τοπίο παγωμένο πάνω από το ποτάμι, [[Πινακοθήκη του Βερολίνου.]] Ο Μπάρεντ Άφερκαμπ (Barent Avercamp, 1612 – Οκτώβριος 1679) ήταν Ολλανδός ζωγράφος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι της Χρυσής Εποχής Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι
Αντρέι Αρχάγγελσκι
O Αντρέι Ντμίτριεβιτς Αρχάγγελσκι (ρωσικά: Андре́й Дми́триевич Арха́нгельский, Ριαζάν, Ρωσική Αυτοκρατορία, 1879 - Μόσχα, Σοβιετική Ένωση, 1940) ήταν σημαντικός Ρώσος γεωλόγος, ερευνητής και μέλος της Ακαδημίας Επιστημών της ΕΣΣΔ.
Βιογραφία
Ο Αρχάγγελσκι γεννήθηκε στις 26 Νοεμβρίου/8 Δεκεμβρίου του 1879 στο Ριαζάν της σημερινής Ρωσίας (εκείνη την εποχή αποτελούσε έδαφος της Ρωσικής Αυτοκρατορίας) και σπούδασε φυσική στο Πανεπιστήμιο Μόσχας, από το οποίο αποφοίτησε το 1904. Κατόπιν συνέχισε τη φοίτησή του πάνω στον κλάδο της γεωλογίας και το 1912 αναγορεύτηκε διδάκτορας. Τα επόμενα χρόνια διετέλεσε μέλος της κρατικής Γεωλογικής Επιτροπής, καθηγητής σε εκπαιδευτικά ιδρύματα (όπως το Πανεπιστήμιο της Μόσχας, η Μεταλλειολογική Ακαδημία, το Ινστιτούτο Γεωλογικών Ερευνών κλπ), καθώς και διοικητικό στέλεχος σε διάφορους κρατικούς οργανισμούς, όπως το Ινστιτούτο Ερευνών Πετρελαίου (όπου υπηρέτησε ως αναπληρωτής διευθυντής), το Ινστιτούτο Ορυκτολογίας και Γεωλογίας (διετέλεσε υπεύθυνος του τμήματος πετρολογίας) και το Γεωλογικό Ινστιτούτο της Σοβιετικής Ένωσης, του οποίου υπήρξε διευθυντής από το 1934 μέχρι το 1939. Ακόμη, ανέλαβε την οργάνωση επιστημονικών μελετών στο ευρωπαϊκό τμήμα της Σοβιετικής Ένωσης. αριστερά|μικρογραφία|199x199εσ|Ο τάφος του Αρχάγγελσκι στη Μόσχα. Πραγματοποίησε μια πληθώρα επιστημονικών ερευνών πάνω σε θέματα όπως οι διαδικασίες διάσπασης των τεκτονικών πλακών της Ρωσίας (έρευνα που συνέβαλε στην ανακάλυψη μεταλλευμάτων σιδήρου στην περιοχή του Κουρσκ ), ο γήινος φλοιός και η σύνδεση του με την ηφαιστειακή δραστηριότητα, οι μέθοδοι ερμηνείας των γεωφυσικών μετρήσεων, τα ορυκτά και τα μεταλλεύματα της σοβιετικής επικράτειας κλπ. Επιπλέον, προχώρησε από κοινού με τον Ν. Σ. Σιάτσκι στην προσπάθεια σύνταξη τεκτονικού χάρτη μεγάλης περιοχής σε μικρή κλίμακα και μερίμνησε για τη σύνταξη γεωλογικού χάρτη της ευρωπαϊκής ΕΣΣΔ, κλίμακας 1:1.000.000. Επιπλέον, συνέγραψε διάφορα επιστημονικά έργα όπως «Επικρητιδοφόρες προσχώσεις του ανατολικού τμήματος της Ευρωπαϊκής Ρωσίας» (1912),  «Εισαγωγή στη μελέτη της γεωλογίας της Ευρωπαϊκής Ρωσίας» (1923), «Γεωλογική συγκρότηση και ιστορία της ανάπτυξης του Ευξείνου Πόντου» (1938, από κοινού με τον Ν. Στράχοφ) κ.ά. Απεβίωσε στις 16 Ιουνίου του 1940 σε σανατόριο κοντά στη Μόσχα.
Αποτίμηση
Ο Αρχάγγελσκι αναφέρεται ως ένας από τους σημαντικότερους Σοβιετικούς γεωλόγους της εποχής του. Το 1925 εξελέγη μέλος (αρχικά αντεπιστέλλον) της Ακαδημίας Επιστημών της ΕΣΣΔ και το 1928 τιμήθηκε με το Βραβείο Λένιν για τις έρευνές του πάνω στα πετρέλαια της Μαύρης Θάλασσας. Επιπλέον, το όνομά του έχει δοθεί από το 1979 σε έναν από τους κρατήρες του πλανήτη Άρη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρώσοι γεωλόγοι Κατηγορία:Σοβιετικοί φυσικοί Κατηγορία:Σοβιετικοί επιστήμονες Κατηγορία:Σοβιετικοί συγγραφείς Κατηγορία:Μέλη της Σοβιετικής Ακαδημίας Επιστημών
Σεξουαλική έλξη
δεξιά|μικρογραφία|250x250εσ| Το φλερτ (1904), από τον [[Ευγένιος Μπλάας|Ευγένιο Μπλάας ]] Η σεξουαλική έλξη είναι η συναισθηματική αντίδραση που οι περισσότεροι άνθρωποι βιώνουν, όταν βρίσκουν κάποιο άτομο σεξουαλικά ελκυστικό.
Η σεξουαλική έλξη μπορεί να υπάρξει προς οποιοδήποτε άτομο οποιουδήποτε φύλου, ακόμη και προς οποιοδήποτε αντικείμενο. Η σεξουαλική ελκυστικότητα (αγγλ: Sex appeal), είναι η ικανότητα ενός ατόμου να έλκει τα σεξουαλικά ή ερωτικά ενδιαφέροντα άλλων ανθρώπων, ενώ αποτελεί σημαντικό παράγοντα στην σεξουαλική επιλογή ή αλλιώς στην επιλογή συντρόφου. Η σεξουαλική έλξη μπορεί να βασίζεται σε διάφορα χαρακτηριστικά του ατόμου. Τα σωματικά χαρακτηριστικά μπορούν να περιλαμβάνουν την εμφάνιση, τη κίνηση, τη μυρωδιά, την ένδυση και πολλά ακόμη. Τα σωματικά χαρακτηριστικά τα οποία καταλήγουν σε μία σεξουαλική ή ερωτική αντίδραση, επηρεάζουν τη βασική σεξουαλική έλξη ενός ατόμου. Χαρακτηριστικά τα οποία δεν είναι απευθείας διαθέσιμα όπως η ψυχολογία, τα γονίδια του ατόμου και η επιρροή που ασκεί η κουλτούρα στο άτομο, είναι ικανά να οδηγήσουν στη σεξουαλική έλξη. Η δευτερεύουσα σεξουαλική έλξη είναι η έλξη που αναπτύσσεται κατά τη διάρκεια της σχέσης και της συναισθηματικής σύνδεσης με ένα άλλο άτομο. Προς το παρόν, δεν υπάρχει ένας αποδεκτός ορισμός της σεξουαλικής έλξης. Ένας συχνός ορισμός της σεξουαλικής έλξης ορίζεται ως μία έλξη με βάση τη σεξουαλική επιθυμία.
Όσον αφορά τη θεωρία της εξέλιξης, η υπόθεση της αλλαγής του έμμηνου κύκλου,υποστηρίζει πως οι θηλυκοί άνθρωποι παρουσιάζουν διαφορετικές σεξουαλικές συμπεριφορές και επιθυμίες κατά τη διάρκεια του έμμηνου κύκλου, θέλοντας να βεβαιώσουν ότι οι γυναίκες έλκονται από μία υψηλή ποιότητα συντρόφου κατά τη διάρκεια των πιο γόνιμων ημερών, εξαιτίας της αλλαγής των επιπέδων των ορμονών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σεξουαλική έλξη
Κατηγορία:Ανθρώπινη σεξουαλικότητα
Gaumont Film Company
H Gaumont Film Company (γαλλική προφορά: ​gomɔ̃) (ή απλά Gaumont) είναι μία Γαλλική κινηματογραφική εταιρεία, ιδρυθείσα το 1885, από τον Λεόν Γκομόν. Πρόκειται για την πρώτη και τη γηραιότερη κινηματογραφική εταιρεία στον κόσμο. Η εταιρεία κάνει κυρίως παραγωγές, συμπαραγωγές και διανομές ταινιών. Το 2011, το 95% των εσόδων της εταιρείας προήλθε από τμήμα που ασχολείται με τις ταινίες. Ωστόσο, η εταιρεία έχει αρχίσει την ενασχόλησή της και με την παραγωγή στην τηλεόραση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κινηματογραφικά στούντιο Κατηγορία:Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης της Γαλλίας Κατηγορία:Κινηματογράφος στη Γαλλία Κατηγορία:Επιχειρήσεις της Γαλλίας Κατηγορία:Εταιρείες διανομής ταινιών
Φρίντριχ Μπλας
Ο Φρίντριχ Μπλας (γερμ. Friedrich Wilhelm Blass) (22 Ιανουαρίου 1843 - 5 Μαρτίου 1907) ήταν Γερμανός κλασικός φιλόλογος, γνωστός για τις μελέτες του περί της ρητορικής τέχνης των αρχαίων Ελλήνων.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις 22 Ιανουαρίου 1843 στο Οσναμπρούκ. Σπούδασε στο Γκαίτινγκεν και στην Βόννη από το 1860 ως το 1863 και δίδαξε ως καθηγητής σε διάφορα γυμνάσια και στο πανεπιστήμιο της Καινιξβέργης. Διορίστηκε έκτακτος και αργότερα τακτικός καθηγητής κλασικής φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο του Κιέλου το 1876 και 1881 αντίστοιχα. Το 1892 διορίστηκε τακτικός καθηγητής στην Χάλε. Απεβίωσε στις 5 Μαρτίου 1907 στην Χάλε παρά τον Σάλε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί φιλόλογοι Κατηγορία:Γερμανοί συγγραφείς Κατηγορία:Παλαιογράφοι
Αλφόνσος δε Αραγόν υ Εσκόβαρ
Ο Αλφόνσος, ισπαν. Alfonso (1417 - 1495) από τον Οίκο της Τραστάμαρα ήταν δούκας της Βιλλαερμόσα, κόμης της Ριβαγόρθα & Κόρτε και μέγας Μάγιστρος τού Τάγματος της Καλατράβα.
Βιογραφία
Νόμιμα τέκνα τού Ιωάννη Β΄ ήταν από την πρώτη του σύζυγο ο Κάρολος Δ΄ της Ναβάρρας και από τη δεύτερη σύζυγο ο Φερδινάνδος Β΄ της Αραγωνίας.
Το 1443 εξελέγη Μάγιστρος τού Τάγματος της Καλατράβα ως το 1445, οπότε τον διαδέχθηκε ο Πέδρο Χιρόν Ακούνια Πακέκο. Ο πατέρας του τον έκανε κόμη της Ριβαγόρθα· ο Αλφόνσος παραιτήθηκε το 1479 υπέρ τού γιου του Φερδινάνδου. Πολέμησε στον Πόλεμο για τη Διαδοχή στην Καστίλη. Η κατάληψη τού κάστρου Αμπόστα της Καταλωνίας αύξησε τη φήμη του. Οδήγησε μία ομάδα επιτήδειων στις πολιορκίες μηχανικών στην πολιορκία τού Βούργος το 1475.
Ως αμοιβή για το ότι ήταν πιστός και για τη στρατιωτική του αξία, το 1475 από τον πατέρα του ονομάστηκε δούκας της Βιγιαερμόσα. Λίγο μετά από την ίδρυση της πόλης Οθάρρα στη Μάλαγα, απεβίωσε το 1485 στο Λινάρες σε ηλικία 68 ετών.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1477 τη Λεόνορ δε Σοτομαγιόρ, κόρη τού Χουάν δε Σοτομαγιόρ και είχε τέκνα:
Πηγές
Carnicer, José Soler (1985). Nuestras tierras (Our Lands). 1. Valencia: Vicente García. ISBN 84-85094-39-5.
Κατηγορία:Οίκος της Τραστάμαρα
Απόστολος Μπουρνιάς
Βιογραφία και έργο
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1915. Αρχικά εργάσθηκε ως νομικός σύμβουλος σε πολλές ανώνυμες εταιρείες. Στις εκλογές του 1964 εκλέχθηκε βουλευτής Ευβοίας με την Ένωση Κέντρου. Ο Μπουρνιάς συνέγραψε σε διάφορες γλώσσες περίπου 150 νομικές και πολιτικές μελέτες, άρθρα, και ακόμα φιλολογικά έργα και ποιήματα με τα φιλολογικά ψευδώνυμα Αιμίλιος, Αίμος κ.ά. ή απλώς Α.Ι.Μ., σε ελληνικά και ξένα περιοδικά και εφημερίδες. Υπήρξε μέλος του Ελληνικού Ινστιτούτου Διεθνούς και Αλλοδαπού Δικαίου, της Εταιρείας Συγκριτικού Δικαίου Παρισίων, της Εταιρείας Ευβοϊκών Σπουδών και του φιλολογικού συλλόγου «Παρνασσός». Αντιπροσώπευσε επανειλημμένα την Ελλάδα σε διεθνή νομικά συνέδρια. Πέθανε στις 14 Φεβρουαρίου 1998.
Πηγή
Κατηγορία:Έλληνες νομικοί Κατηγορία:Βουλευτές Ευβοίας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την Ένωση Κέντρου
Λουκάς ο Αλεξανδρινός
Ο Λουκάς ο Αλεξανδρινός (2ος αιώνας), ήταν αρχαίος Έλληνας αθλητής με καταγωγή από την Αλεξάνδρεια, ο οποίος αναφέρεται από τον Ευσέβιο της Καισαρείας στο σύγγραμμά του με τίτλο Παντοδαπή ιστορία πως στέφθηκε ολυμπιονίκης στο αγώνισμα του σταδίου κατά τους 228ους (133) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Αλεξανδρινοί ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του σταδίου Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (2ος αιώνας)
Πάτρικ Γιανγκ
Ο Πάτρικ Γιανγκ (αγγλικά: Patric Young), (Τζάκσονβιλ, Φλόριντα, 1 Φεβρουαρίου 1992), είναι Αμερικανός πρώην καλαθοσφαιριστής και νυν αναλυτής αγώνων καλαθοσφαίρισης στο κολεγιακό πρωτάθλημα NCAA. Έχει ύψος 2,09 μ. και αγωνιζόταν στη θέση του σέντερ. Αποσύρθηκε από την ενεργό δράση σε νεαρή ηλικία, λόγω των σοβαρών τραυματισμών που αντιμετώπισε κατά τη διάρκεια της καριέρας του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Σέντερ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Γαλατασαράι Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ολίμπια Μιλάνου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ιταλικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λέγκα Μπάσκετ Σέριε Α
Εθνική Βιβλιοθήκη της Τουρκίας
Η Εθνική Βιβλιοθήκη της Τουρκίας (Millî Kütüphane) είναι η δημόσια κεντρική βιβλιοθήκης της Τουρκίας, η οποία βρίσκεται στην Άγκυρα. Ιδρύθηκε στις 15 Απριλίου 1946.
Ιστορία
Η Εθνική Βιβλιοθήκη της Τουρκίας, ιδρύθηκε στις 15 Απριλίου 1946. Η βιβλιοθήκη είχε αρχικά 8.000 έντυπα έργα, αλλά μέσα στον πρώτο χρόνο είχε ξεπεράσει το αρχικό της κτίριο και για να διαθέσει τη συλλογή στο κοινό μετακόμισε σε ένα προσωρινό κτίριο στις 17 Απριλίου 1947. Σύντομα το μέγεθος του αρχείου έφτασε τις 60.000. Ξεκίνησε επίσημα να εξυπηρετεί τους χρήστες στις 16 Αυγούστου 1948. Το κτίριο χρησιμοποιείται τώρα ως η Επαρχιακή Δημόσια Βιβλιοθήκη της Άγκυρας. Η Εθνική Βιβλιοθήκη απέκτησε ξεχωριστή νομική οντότητα ανεξάρτητη από το Υπουργείο Εθνικής Παιδείας μέσω νόμου που εγκρίθηκε από τη Μεγάλη Εθνοσυνέλευση στις 23 Μαρτίου 1950. Εννέα ημέρες αργότερα, ο νόμος τέθηκε σε ισχύ και δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας της Τουρκίας (TC Resmi Gazete).
Σύμφωνα με το Νόμο του 1934 περί Σύνταξης Έντυπων Άρθρων και Εικόνων, είναι υποχρεωτικό να αποστέλλεται στην Εθνική Βιβλιοθήκη αντίγραφο κάθε έργου που δημοσιεύεται στη χώρα. Σύμφωνα με τα στοιχεία του 2017, στο αρχείο της βιβλιοθήκης υπάρχουν 4.087.909 χειρόγραφα και έντυπα έργα. Σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία της ίδιας χρονιάς, ο αριθμός των επωφελούμενων από την Εθνική Βιβλιοθήκη, που αριθμεί 26.478 εγγεγραμμένα μέλη, είναι 629.905.
Η βιβλιοθήκη είναι μέλος της Διάσκεψης Ευρωπαίων Εθνικών Βιβλιοθηκάριων (ΔΕΕΘ) και της Europeana. Είναι μέλος των οργανισμών Εθνικού Συλλογικού Καταλόγου στην Τουρκία.
Συλλογή
Η Εθνική Βιβλιοθήκη διαθέτει μια από τις πλουσιότερες συλλογές στην Τουρκία. Από το 2013, η συλλογή αποτελείται από 3.089.517 αντικείμενα, τα οποία μπορούν να κατηγοριοποιηθούν ως εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στην Τουρκία Τ
Ανρί Λαβορέλ
Ο Ανρί Λαβορέ (γαλλικά: Henry-Albert Sylvestre Lavorel), (5 Ιουλίου 1914 - 7 Ιανουαρίου 1955), ήταν Γάλλος σκηνοθέτης, παραγωγός και σεναριογράφος του κινηματογράφου.
Ο Λαβορέ σκοτώθηκε σε τροχαίο δυστύχημα στις Βερσαλλίες το 1955 και ήταν παντρεμένος με την Βρετανίδα ηθοποιό Μαντλίν Κάρολ από το 1946 εως το 1949.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι σεναριογράφοι Κατηγορία:Γάλλοι σκηνοθέτες κινηματογράφου
Επίδαυρος ο Αλεξανδρινός
Ο Επίδαυρος ο Αλεξανδρινός ή και Αμμώνιος (2ος αιώνας), ήταν αρχαίος Έλληνας αθλητής με καταγωγή από την Αλεξάνδρεια, ο οποίος αναφέρεται από τον Ευσέβιο της Καισαρείας στο σύγγραμμά του με τίτλο Παντοδαπή ιστορία πως στέφθηκε ολυμπιονίκης στο αγώνισμα του σταδίου κατά τους 229ους (137) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Αλεξανδρινοί ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του σταδίου Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (2ος αιώνας)
Μπουαντόν
Το Μπουαντόν (γαλλικά: Boisdon) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Γιαν ντε Μπεν
Ο Γιαν ντε Μπεν (Jan de Baen, 20 Φεβρουαρίου 1633 – 1702) ήταν Ολλανδός ζωγράφος πορτρέτων που έζησε κατά τη διάρκεια της Ολλανδικής Χρυσής Εποχής. Ήταν μαθητής του ζωγράφου Γιάκομπ Μπάκερ στο Άμστερνταμ από το 1645 έως το 1648. Εργάστηκε για τον Κάρολο Β' της Αγγλίας στην περίοδο εξορίαε του από την Ολλανδία και, από το 1660 μέχρι τον θάνατό του, έζησε και εργάστηκε στη Χάγη. Τα πορτρέτα του ήταν δημοφιλή στην εποχή του και ζωγράφισε τους πιο διακεκριμένους ανθρώπους της εποχής του.
Βιογραφία
αριστερά|μικρογραφία|333x333εσ| Μέλη της άρχουσας τάξης της Χάγης, 1682 Ο Γιαν ντε Μπεν γεννήθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 1633 στο Χάαρλεμ της Ολλανδίας της Ολλανδικής Δημοκρατίας. Μετά το θάνατο των γονιών του, όταν ήταν παιδί, έζησε με τον θείο του Χίντερκ Πάιμαν(ς) (Hinderk Pyman ή Piemans) στο Έμντεν. Ο Γιαν ντε Μπεν πήρε τα πρώτα του μαθήματα ζωγραφικής από τον θείο του, ο οποίος ήταν και ο ίδιος ζωγράφος. Από το 1645 έως το 1648 έζησε στο Άμστερνταμ, όπου ήταν μαθητής του ζωγράφου Γιάκομπ Μπάκερ.
Αφού ολοκλήρωσε την εκπαίδευσή του, εργάστηκε για την εξόριστη αυλή του Καρόλου Β' της Αγγλίας, αλλά μετά την Αγγλική Αποκατάσταση του 1660 δεν ακολούθησε τον προστάτη του, αλλά μετακόμισε στη Χάγη, όπου εργάστηκε ως ζωγράφος πορτρέτων για το υπόλοιπο της ζωής του. Ο Εκλέκτορας του Βρανδεμβούργου του ζήτησε να εργαστεί στην Αυλή του στο Βερολίνο, αλλά εκείνος αρνήθηκε αυτή την πρόσκληση. Ήταν δάσκαλος του γιου του, του ζωγράφου Γιάκομπους ντε Μπεν, και των μαθητών του Γιόχαν Φρίντριχ Μπόντεκερ, Ντένυς Χοντάιν, Χέντρικ φαν Λίμπορχ, Νικολάες φαν Ράφενστέυν, Πέτρο φαν Ράις, Γιαν φαν Σβέελ και Γιοχάννες Φόλλεφενς.
Απεβίωσε το 1702 γύρω στα 69α γενέθλιά του και κηδεύτηκε στη Χάγη στις 8 Μαρτίου 1702 Στο βιογραφικό του Γιαν ντε Μπεν, ο Χαουμπράκεν ισχυρίζεται ότι δίδαξε στον γιο του Γιάκομπους να ζωγραφίζει, αλλά αυτός απεβίωσε σε ηλικία 27 ετών.
Εργα
μικρογραφία|250x250εσ| Πορτρέτο του Gisbert Cuper και της Aleida van Suchtelen Τα πορτρέτα του ήταν δημοφιλή στην εποχή του και ζωγράφισε τους πιο διακεκριμένους ανθρώπους της εποχής του. Ζωγράφισε τον πολιτικό Κορνέλις ντε Βιτ και τον αδελφό του, σημαντική πολιτική μορφή της χώρας, Γιόχαν ντε Βιτ ζωντανούς και μετά θάνατον. Απεικόνισε τον Μεγάλο Δούκα της Τοσκάνης και τον βασιλιά Γουλιέλμο Γ' της Αγγλίας. Εκτός από πορτρέτα, ζωγράφισε επίσης αστικά τοπία, ιστορικούς πίνακες και ρωπογραφίες.
Το γερμανικό Meyers Konversations-Lexikon (1885–1892) αναφέρει ότι η μεγάλη του φήμη κατά τη διάρκεια της ζωής του δεν δικαιολογούνταν από τις «χωρίς χαρακτήρα, άκαμπτους και μη ελκυστικά χρωματισμένους πίνακές του».
Παραπομπές
Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι της Χρυσής Εποχής Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι
Δόξα στην Ουκρανία!
μικρογραφία| Διαδηλωτής στη [[Νέα Υόρκη στις 27 Φεβρουαρίου 2022, που κρατάει μια ταμπέλα που γράφει «Δόξα στην Ουκρανία! Δόξα στους ήρωες!». Η φράση απέκτησε παγκόσμια προβολή ως αποτέλεσμα της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία το 2022.]] μικρογραφία| Το Μνημείο της Ανεξαρτησίας στο [[Χάρκοβο περιλαμβάνει τη φράση.]]
«Δόξα στην Ουκρανία!» (Слава Україні!) είναι ουκρανικός εθνικιστικός χαιρετισμός, που από το 2018 έγινε ο επίσημος χαιρετισμός των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας. Συχνά συνοδεύεται από την απάντηση «Δόξα στους ήρωες!» (Героям слава!).
Για πολλά χρόνια το σύνθημα θεωρούνταν ντροπή να εκφωνηθεί, καθώς είχε συνδεθεί άρρηκτα με τους Ουκρανούς συνεργάτες της Ναζιστικής Γερμανίας (Στεπάν Μπαντέρα).
Η φράση εμφανίστηκε για πρώτη φορά στις αρχές του 20ου αιώνα σε διάφορες παραλλαγές, όταν έγινε δημοφιλής στους Ουκρανούς κατά τη διάρκεια του Ουκρανικού Πολέμου για την Ανεξαρτησία από το 1917 έως το 1921. Από τη δεκαετία του 1930 χρησιμοποιήθηκε από διάφορες ουκρανικές εθνικιστικές ομάδες, καθώς και από ομάδες ουκρανικής διασποράς και κοινότητες προσφύγων στη Δύση κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου. Στη Σοβιετική Ένωση η φράση ήταν απαγορευμένη και απαξιώθηκε από τις σοβιετικές και αργότερα ρωσικές αρχές. Η φράση τελικά επανεμφανίστηκε στην Ουκρανία κατά τη διάρκεια του αγώνα της χώρας για ανεξαρτησία σε σχέση με την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης. Η χρήση της αναβίωσε ξανά κατά τη διάρκεια της ουκρανικής επανάστασης του 2014 και του Ρωσο-Ουκρανικού Πολέμου, κατά τον οποίο έγινε ένα ευρέως διαδεδομένο δημοφιλές σύμβολο στην Ουκρανία.
Η φράση κέρδισε παγκόσμια προσοχή κατά τη διάρκεια της συνεχιζόμενης εισβολής της Ρωσίας στην Ουκρανία το 2022 και στη συνέχεια χρησιμοποιήθηκε σε διαδηλώσεις για την υποστήριξη της Ουκρανίας σε όλο τον κόσμο. Έχει χρησιμοποιηθεί σε ομιλίες από Ουκρανούς πολιτικούς όπως ο Πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι, καθώς και από πολλούς ξένους ηγέτες όπως οι Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, Μπόρις Τζόνσον, Νάνσι Πελόζι, Μαρκ Ρούτε, Αντρέι Πλένκοβιτς και Τζασίντα Άρντερν.
Ιστορία
μικρογραφία| Ο Ουκρανός εθνικός ποιητής [[Ταράς Σεβτσένκο|Ταράς Σεφτσένκο χρησιμοποίησε τη φράση με τη μορφή «Δόξα της Ουκρανίας» σε ένα ποίημα του 1860.]]