cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Α.Γ.Ε. Χαλκίδα (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Η Αθλητική Γυμναστική Εταιρία Χαλκίδα, γνωστή και με τη σύντμηση Α.Γ.Ε.Χ., είναι ελληνικός αθλητικός σύλλογος που δραστηριοποιείται στην πόλη της Χαλκίδας, στο νησί της Εύβοιας. Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 1976 και οι αθλητές του αγωνίζονται με χρώματα το μπλε, το λευκό και το πορτοκαλί.
Το τμήμα γυναικείας καλαθοσφαίρισης νομικά αποτελεί ένα από τα ερασιτεχνικά τμήματα του συλλόγου. Έδρα του είναι το Κλειστό Γυμναστήριο του Δημοτικού Αθλητικού Κέντρου Κανήθου «Τάσος Καμπούρης», χωρητικότητας 1.120 θεατών.
Η Δεκαετία του 2000
Η κατάκτηση του Πρωταθλήματος Ανατολικής Στερεάς και Έυβοιας την αγωνιστική περίοδο 2004-05 επέτρεψε στην ομάδα να ανέλθει για πρώτη φορά στην ιστορία της στο Πρωτάθλημα της Α2 Εθνικής Κατηγορίας. Εντάχθηκε στον Όμιλο Νότου, ο οποίος σχηματίστηκε με τη συμμετοχή 14 συλλόγων. Στο πλαίσιο αυτό η Α.Γ.Ε.Χ. δεν έδειξε καθόλου ανταγωνιστικό πρόσωπο, γνωρίζοντας την ήττα και στους 26 αγώνες στους οποίους συμμετείχε. Συνεπώς κατετάγη στην τελευταία θέση της τελικής βαθμολογίας και υποβιβάστηκε. Την ίδια χρονιά η ομάδα διαγωνίστηκε και στην Α' Φάση του Κυπέλλου Ελλάδος όπου και ηττήθηκε με εξαιρετικά μεγάλη διαφορά, 107-24, από τους Αγίους Αναργύρους.
Τη χρονιά 2009-10 η Α.Γ.Ε.Χ. κατέκτησε και πάλι την κορυφή του τελικού βαθμολογικού πίνακα του τοπικού Πρωταθλήματος. Ακολούθως συμμετείχε στο Ειδικό Πρωτάθλημα που διοργανώνει η Ομοσπονδία ανάμεσα στις Πρωταθλήτριες των τοπικών ενώσεων και επιτροπών της, με στόχο την άνοδο στην Α2 Εθνική. Στη διαδικασία αυτή πέτυχε μία νίκη σε τέσσερις αγώνες, κατετάγη στην 4η θέση σε σύνολο πέντε ομάδων, κι έτσι παρέμεινε στις τοπικές κατηγορίες.
Η Δεκαετία του 2010
Την αγωνιστική περίοδο 2010-11 η ομάδα της Χαλκίδας αναδείχθηκε για ένατη φορά στην ιστορία της Πρωταθλήτρια σε τοπικό επίπεδο, λαμβάνοντας ξανά το δικαίωμα συμμετοχής στο Ειδικό Πρωτάθλημα Ανόδου. Εκεί ήρθε αντιμέτωπη με τον Απόλλωνα Πατρών, την Ολυμπιάδα Άσσου-Λέχαιου, τον Αιγέα Χίου και τον Πανναξιακό. Πετυχαίνοντας τέσσερις νίκες σε ισάριθμα ματς η Α.Γ.Ε.Χ. κέρδισε την επιστροφή της στα εθνικά Πρωταθλήματα το επόμενο φθινόπωρο.
Ξεκινώντας τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις με το Κύπελλο Ελλάδος, ο σύλλογος γνώρισε την ήττα μόλις στο πρώτο του παιχνίδι εκτός έδρας με σκορ 63-60. Αντίπαλος ήταν ο Απόλλων Πατρών που επίσης είχε καταφέρει να ανέλθει στην Α2 Εθνική λόγω ανακατατάξεων. Στο Πρωτάθλημα της περιόδου 2011-12, και συγκεκριμένα στο Νότιο Όμιλό του, αμφότερες οι ομάδες είχαν φτωχή επίδοση. Η Χαλκίδα κατέλαβε τη 10η και προτελευταία θέση με 2 νίκες και 18 ήττες, αφήνοντας τον Απόλλωνα ουραγό. Η επιστροφή στο τοπικό Πρωτάθλημα ήταν το λογικό επακόλουθο.
Το καλοκαίρι του 2013 ο Α.Γ.Ε.Χ. διασπάστηκε και ουσιαστικά διαλύθηκε. Αρχικά τα τμήματα πετοσφαίρισης (ανδρικό και γυναικείο) ζήτησαν την απορρόφησή τους από μια νέα ομάδα της πόλης, τον Ο.ΠΕ. Χαλκίδας. Ακολούθως οι διοικούντες του συλλόγου, εν μέσω σοβαρών οικονομικών προβλημάτων, αποφάσισαν τη διάλυση του ανδρικού τμήματος καλαθοσφαίρισης. Εν μέσω αυτής της κατάστασης συμπαρασύρθηκε και το γυναικείο, το οποίο δεν δημιούργησε ομάδα για την περίοδο 2013-14. Αξιοσημείωτα την προηγούμενη χρονιά, 2012-13, είχε αναδειχθεί και πάλι Πρωταθλήτρια στο τοπικό Πρωτάθλημα. Στις αρχές του επεισοδιακού καλοκαιριού είχε διαγωνιστεί στο Ειδικό Πρωτάθλημα που διοργανώνει η Ομοσπονδία ανάμεσα στις Πρωταθλήτριες των τοπικών ενώσεων και επιτροπών της, αποτυγχάνοντας να επιστρέψει στην Α2 Εθνική. Μετά τη νίκη της απέναντι σε αγώνα κατάταξης απέναντι στην Ολυμπιάδα Άσσου-Λέχαιου με σκορ 65-48 ήταν, ωστόσο, η πρώτη επιλαχούσα για άνοδο σε περίπτωση που προέκυπτε απροσδόκητα κενή θέση.
Η αναδημιουργία της γυναικείας ομάδας και η επιστροφή της στο Πρωτάθλημα της Ε.Σ.Κ.Α.Σ.Ε. έλαβε χώρα την περίοδο 2014-15. Σημειώνοντας 6 νίκες σε ισάριθμα παιχνίδια, κατέκτησε για άλλη μια φορά τον τοπικό τίτλο. Σημειώνεται πως την ίδια χρονιά στο ίδιο Πρωτάθλημα συμμετείχε και μια δεύτερη ομώνυμη ομάδα, τα αρχικά της οποία σήμαιναν Αθλητική Γυμναστική Ένωση Χαλκίδας. Το καλοκαίρι η Α.Γ.Ε.Χ. συμμετείχε εκ νέου στο Ειδικό Πρωτάθλημα Ανόδου, ξεκινώντας με δύο ήττες: 41-51 από τον Β.Α.Ο.Λ. Χίου και 51-27 από τον Έσπερο Πατρών. Στη συνέχεια νίκησε με 42-36 τον Πήγασο Κρεμαστής Ρόδου και με 46-31 τον Κούρο Σάμου, τερματίζοντας στην 3η θέση.
Την αγωνιστική περίοδο 2015-16 η Α.Γ.Ε.Χ. έλαβε και πάλι μέρος στο τοπικό Πρωτάθλημα, χάνοντας τον τίτλο από την Αναγέννηση Λαμίας.
Σήμα
Το σήμα της ομάδας, όπως έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου.
Τρέχουσα αγωνιστική περίοδος
Έδρα του είναι το Κλειστό Γυμναστήριο του Δημοτικού Αθλητικού Κέντρου Κανήθου «Τάσος Καμπούρης», χωρητικότητας 1.120 θεατών. Πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου είναι ο Γιώργος Γραμματικόγιαννης και έφορος είναι η Σουζάνα Βαφειάδου.
Τμήματα υποδομής
Οι ακαδημίες της Α.Γ.Ε.Χ. κυριαρχούν σε τοπικό επίπεδο τα τελευταία χρόνια, έχοντας προσθέσει στην τροπαιοθήκη του συλλόγου τα περισσότερα από τα Πρωταθλήματα της Ε.Σ.Κ. Ανατολικής Στερεάς και Έυβοιας της τελευταίας δεκαπενταετίας.
Ειδικότερα οι Νεανίδες έχουν αναδειχθεί πρωταθλήτριες κατά τα έτη: 2002-03 · 2003-04 · 2004-05 · 2005-06 · 2008-09 · 2009-10 · 2010-11 · 2011-12 · 2012-13.
Πρωτάθλημα έχουν κατακτήσει οι Κορασίδες κατά τα έτη: 2001-02 · 2002-03 · 2003-04 · 2006-07 · 2007-08 · 2008-09 · 2009-10 · 2010-11 · 2011-12 · 2012-13.
Στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Κορασίδων συμμετείχαν κατά τα έτη 2001-02 και 2009-10 καταλαμβάνοντας την 4η και 2η θέση αντίστοιχα. Στη δεύτερη περίσταση η αθλήτρια της Α.Γ.Ε.Χ. Βασιλική Τάρλα αναδείχθηκε πολυτιμότερη παίκτρια της διοργάνωσης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Καλαθοσφαιριση Γυναικων Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.ΚΑ.Σ.Ε. Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1976
Αναστάσιος Παντοδύναμος
Γεννήθηκε στο Καρπενήσι στις αρχές του 17ου αιώνα. Ο πατέρας του ήταν φτωχός βοσκός, αλλά ο Αναστάσιος έγινε ένας από τους ευφυέστερους μαθητές του Ευγένιου του Αιτωλού ή Γιαννούλη στη σχολή του Καρπενησίου. Μάλιστα ο Γιαννούλης ήταν αυτός που τον αποκαλούσε «παντοδύναμο» «δια τα πάντα ράδια είναι λέγειν αυτόν και δοκείν», όπως έγραψε ο Α. Γόρδιος. Ανάμεσα στο 1648, οπότε ο Ευγένιος ο Αιτωλός τον προσέλαβε ως βοηθό του στη σχολή του Καρπενησίου, και το 1650, ο Αναστάσιος έφθασε σε οδυνηρή διαμάχη με τον δάσκαλό του, μέχρι του σημείου να αποχωρήσει από τη σχολή και να ιδρύσει δική του, που λειτούργησε για λίγα χρόνια. Στη διαμάχη του αυτή, που πίκρανε πολύ τον σοφό Ευγένιο, ο Αναστάσιος κατάφερε να παρασύρει με το μέρος του και τους αξιόλογους συμμαθητές του Ιάκωβο (τον μετέπειτα επίσκοπο Λιτζάς και Αγράφων), Ιωσήφ Σκρούμο (μετέπειτα σχολάρχη της Σχολής του Αιτωλικού) και Νικόλαο Βιλισδονίτη (μετέπειτα βασιλικό αρχίατρο του Σουλτάνου). Μετά ωστόσο από την αποτυχία της δικής του σχολής, ο Αναστάσιος αναγκάσθηκε να εγκαταλείψει το Καρπενήσι και να εγκατασταθεί στον Τύρναβο. Εκεί, χάρη στην πράγματι άρτια μόρφωσή του, σχολάρχησε στην εκεί σχολή και δίδαξε από το 1650 έως το 1655. Κατόπιν, έχοντας συνείδηση των εκπαιδευτικών ικανοτήτων του, πήγε μέχρι την Κωνσταντινούπολη, πιστεύοντας ότι ως άξιος μαθητής του Γιαννούλη (που έχαιρε μεγάλης εκτιμήσεως από το Οικουμενικό Πατριαρχείο) θα αναγνωριζόταν για να διδάξει στην εκεί Πατριαρχική Σχολή. Αλλά επειδή δεν είχε συστατική επιστολή από τον δάσκαλό του, δεν του έδωσαν σημασία. Αναγκάσθηκε έτσι να επιστρέψει στο Καρπενήσι, όπου «γονυκλινής» ζήτησε συγχώρηση από τον Ευγένιο, ο οποίος ευχαρίστως του την έδωσε, μαζί με το ανάλογο συστατικό γράμμα του προς το Πατριαρχείο, που γράφτηκε το 1655. Εφοδιασμένος με αυτό, ο Αναστάσιος πραγμάτωσε πια την επιθυμία του να αναγνωρισθεί από το Πατριαρχείο και να διορισθεί σχολάρχης της Πατριαρχικής Σχολής. Δίδαξε εκεί μέχρι το 1660 και κατά τον (συμπατριώτη του Ευρυτάνα) Ιωάννη Καρυοφύλλη, Μέγα Χαρτοφύλακα του Πατριαρχείου, «ουδείς υπήρξεν αυτού καλύτερος εις τα γραμματικά και την ποιητικήν». Από το 1660 μέχρι το 1671 ο Αναστάσιος, ύστερα από πρόσκληση του φίλου του μητροπολίτη Αδριανουπόλεως Νεόφυτου, ανέλαβε τη διεύθυνση της σχολής ελληνικών γραμμάτων στην Αδριανούπολη. Τέλος, το 1671 εκλέχθηκε επίσκοπος Θεσσαλονίκης. Απεβίωσε και τάφηκε στην Αδριανούπολη στις αρχές του 18ου αιώνα, δηλαδή σε πολύ μεγάλη ηλικία. Γραπτά έργα του δεν αναφέρονται και φαίνεται ότι ούτε επιστολές του διασώθηκαν.
Βιβλιογραφία
Αναστασιος Παντοδυναμος
Χοράσιο ντε λα Πένια
Ο Χοράσιο Αρμάντο ντε λα Πένια (λατινικό αλφάβητο : Horacio Armando de la Peña),γεννημένος στο Μπουένος Άιρες την 1η Αυγούστου 1966 ), γνωστός και με παρατσούκλι "el Pulga", ήταν Αργεντινός πρωταθλητής της αντισφαίρισης και προπονητής.
Ξεκίνησε να παίζει επαγγελματικά στην ATP το 1984, όταν ήταν 17 ετών. Κέρδισε τέσσερις τίτλους ATP World Tour στην καριέρα του. Έχει επίσης κερδίσει έξι τίτλους στο διπλό. Επίσης έπαιξε κι έχασε στον τελικό του Ρολάν Γκαρός το 1989 στο μεικτό με συμπαίκτρια την Αράντσα Σάντσες Βικάριο.
Ο Ντε λα Πένια είναι γνωστός και ως ο πρώην προπονητής του Χιλιανού Φερνάντο Γκονζάλες. Ήταν επίσης, ανεπίσημα, προπονητής της εθνικής ομάδας της Χιλής στο κύπελλο Ντέιβις. Εκτός από τον Γκονζάλες προπονούσε και άλλους παίκτες, όπως ο Franco Squillari, ο Μαρτίν Ροντρίγκες , ο Γκιγιέρμο Κορία , και πολλοί άλλοι παίκτες τένις της Χιλής και της Αργεντινής. Ο Ντε ελα Πένια διοργανώνει επί του παρόντος περιστασιακά τουρνουά αντισφαίρισης στο Σαντιάγκο της Χιλής και έχει τη δική του ακαδημία τένις.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αργεντινοί αθλητές της αντισφαίρισης Κατηγορία:Αργεντινοί προπονητές της αντισφαίρισης
South Stream
Ο South Stream (ρωσικά: Южный Поток, βουλγαρικά: Южен поток, σερβικά/σλοβενικά: Jужни ток/Južni tok, ουγγρικά: Déli Áramlat) είναι προτεινόμενος αγωγός αερίου για τη μεταφορά φυσικού αερίου της Ρωσίας μέσω της Μαύρης θάλασσας στη Βουλγαρία, τη Σερβία, την Ουγγαρία, την Ιταλία και την Αυστρία. Το εν λόγω εγχείρημα σχεδιάστηκε εν μέρει για την αντικατάσταση της σχεδιαζόμενης επέκτασης του Blue Stream από την Τουρκία μέσω Βουλγαρίας και Σερβίας στην Ουγγαρία και την Αυστρία, και θεωρείται ανταγωνιστικό σε σχέση με τον αγωγό Ναμπούκο. . Η ολοκλήρωσή του αναμενόταν το 2015. Τελικά λόγω οικονομικών και πολιτικών παραγόντων, σχετικών με τον έλεγχο του κοιτάσματος προμήθειας του αερίου, δηλαδή του πεδίου Σαχ Ντενίζ του Αζερμπαϊτζάν, σταδιακά απεκλείσθησαν οι Nabucco και ITGI προς επικράτηση του Διαδριατικού Αγωγού TAP.
Ιστορία
Ο αγωγός South Stream αναγγέλθηκε στις 23 Ιουνίου 2007, όταν Πάολο Σκαρόνι της ιταλικής ενεργειακής εταιρείας Eni και ο αντιπρόεδρος της ρωσικής Gazprom Αλεξάντερ Μεντβέντεφ υπέγραψαν στη Ρώμη μνημόνιο για την κατασκευή του South Stream. Στις 22 Νοεμβρίου 2007, η Gazprom και η Eni υπέγραψαν στη Μόσχα συμφωνία για τη δημιουργία κοινού εταιρικού εγχειρήματος για την ανάθεση του marketing και σχετικών τεχνικών μελετών του εγχειρήματος. Ο συνεταιρισμός South Stream AG, με ίσα μερίδια της Gazprom και της Eni, καταχωρίστηκε στις 18 Ιανουαρίου 2008 στην Ελβετία.
Η πρωταρχική συμφωνία μεταξύ Ρωσίας και Βουλγαρίας, για τη συμμετοχή της Βουλγαρίας στο εγχείρημα υπογράφτηκε στις 18 Ιανουαρίου 2008. Συμφωνήθηκε η ίδρυση εταιρείας για την κατασκευή και λειτουργία του βουλγαρικού τμήματος του αγωγού. Η συμφωνία εγκρίθηκε από το βουλγαρικό κοινοβούλιο στις 25 Ιουλίου 2008. Η πρώτη συμφωνία μεταξύ Ρωσίας και Σερβίας υπογράφηκε πριν ακόμα και από την ανακοίνωση του εγχειρήματος South Stream. Στις 20 Δεκεμβρίου 2006, η Gazprom και η σερβική κρατική εταιρεία αερίου Srbijagas συμφώνησαν στη διενέργεια μελέτης για την κατασκευή αγωγού αερίου από τη Βουλγαρία στη Σερβία. Στις 25 Ιανουαρίου 2008, Η Ρωσία και η Σερβία υπέγραψαν συμφωνία για τη δρομολόγηση ενός αγωγού βορειότερου του South Stream μέσω της Σερβίας και τη δημιουργία κοινής εταιρείας για την κατασκευή του σερβικού τομέα του αγωγού και μεγάλων εγκαταστάσεων αποθήκευσης, κοντά στο Μπανάτσκι Ντβορ στη Σερβία. Την ίδια ημέρα, η Ρωσια και η Ουγγαρία συμφώνησαν να ιδρύσουν από κοινού εταιρεία για την κατασκευή και τη λειτουργία του ουγγρικού τμήματος του αγωγού. Στις 29 Απριλίου 2008, η Ρωσία και η Ελλάδα συνυπέγραψαν μια διακυβερνητική συμφωνία για συνεργασία στην κατασκευή και λειτουργία του ελληνικού τμήματος του South Stream.
Στις 15 Μαΐου 2009, στο Σότσι, παρουσία των τότε πρωθυπουργών της Ρωσίας Βλαντίμιρ Πούτιν και της Ιταλίας Σίλβιο Μπερλουσκόνι, οι εταιρείες αερίου της Ρωσίας, της Ιταλίας, της Βουλγαρίας, της Σερβίας και της Ελλάδας υπέγραψαν συμφωνία για την κατασκευή του αγωγού South Stream. Στις 6 Αυγούστου 2009, ο πρωθυπουργός της Ρωσίας Βλάντιμιρ Πούτιν και ο πρωθυπουργός της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν με την παρουσία του πρωθυπουργού της Ιταλίας Σίλβιο Μπερλουσκόνι υπέγραψαν πρωτόκολλο για τη δρομολόγηση του αγωγού μέσω των τουρκικών χωρικών υδάτων. Στις 14 Νοεμβρίου 2009, μετά από συνομιλίες μεταξύ του Σλοβένου πρωθυπουργού Μπόρουτ Πάχορ και του Ρώσου ομολόγου του Βλαντίμιρ Πούτιν, υπεγράφη συμφωνία στη Μόσχα, σύμφωνα με τους όρους της οποίας ένα τμήμα του αγωγού διατρέχοντας τη Σλοβενία θα καταλήξει στη βόρεια Ιταλία, από τον Ρώσο υπουργό ενέργειας Σεργκέι Σμάτκο και τον Σλοβένο υπουργό οικονομικών Ματέι Λαχόβνικ. Σύμφωνα με τη μεταξύ τους συμφωνία του 2008, στις 17 Νοεμβρίου 2009, η ρωσική Gazprom και η σερβική Srbijagas δημιούργησαν τη South Stream Serbia AG στη Βέρνη της Ελβετίας. Η εταιρεία θα έπρεπε να ετοιμάσει αναλογιστική μελέτη για τον σερβικό τομέα του εγχειρήματος. Με την εκπλώρωση των όρων της επένδυσης, η νέα κοινή επιχείρηση θα ήταν υπεύθυνη για τον σχεδιασμό, τη χρηματοδότηση, την κατασκευή και λειτουργία του αγωγού στη Σερβία.
Στις 2 Μαρτίου 2010, ο Σεργκέι Σμάτκο Ρώσος υπουργός ενέργειας και ο Κροάτης υπουργός οικονομικών Ντιούρο Πρόπιγιακ (Djuro Popijac) παρουσία των πρωθυπουργών της Ρωσίας Βλαντίμιρ Πούτιν και της Κροατίας Γιάντρανκα Κόσορ (Jadranka Kosor) υπέγραψαν συμφωνία για τον κροατικό τομέα του South Stream.
Στις 19 Ιουνίου 2010, η Gazprom, η Eni και η Électricité de France δημοσίευσαν κοινή ανακοίνωση τύπου επιβεβαιώνοντας ότι η EDF (ΔΕΗ) θα ενωθεί με το εγχείρημα.
Διαδρομή
Ο ρωσικός χερσαίος τομέας θα εκκινήσει από τον σταθμό συμπίεσης Ποτσίνκι διατρέχοντας τη χώρα έως τον σταθμό συμπίεσης κοντά στην Ανάπα. . Ο 900 χιλιομέτρων υπεράκτιος τομέας εκκινεί από τον σταθμό συμπίεσης Μπερεγκόβαγια στην ακτή της Μαύρης Θάλασσας έως τη βουλγαρική Βάρνα. Εξαιτίας των διαφορών Ρωσίας και Ουκρανίας στο ζήτημα του φυσικού αερίου, ο αγωγός δρομολογήθηκε μέσω των τουρκικών υδάτων για να αποφευχθεί η αποκλειστική οικονομική ζώνη (ΑΟΖ) της Ουκρανίας. Σύμφωνα με τη συμφωνία του Ο.Η.Ε. για τον Νόμο της Θάλασσας, ο σχεδιασμός της πορείας για την εγκατάσταση τέτοιων αγωγών σε ηπειρωτική υφαλοκρηπίδα υπόκειται στη συμφωνία των παραλιακών κρατών. Ταυτόχρονα, η προσάρτηση της Κριμαίας στη Ρωσική Ομοσπονδία επιτρέπει μια αμεσότερη διαδρομή μέσα από τα χωρικά ύδατα της Κριμαίας.
Στη Βουλγαρία η Gazprom επιθυμούσε να συμπεριλάβει το παρόν δίκτυο αγωγών της χώρας στο εγχείρημα South Stream, αν και τα αρχικά σχέδια προέβλεπαν την κατασκευή ξεχωριστού αγωγού. Ωστόσο, τον Απρίλιο του 2009 ο Βλαντίμιρ Πούτιν αποδέχτηκε το αίτημα της Βουλγαρίας για ξεχωριστό αγωγό Από τη Βάρνα, ο αγωγός διατρέχει τη Βουλγαρία ως το Πλέβεν. Από εκεί, η νοτιοδυτική διαδρομή του συνεχίζει μέσω της Ελλάδας και του Ιονίου πελάγους στη νότια Ιταλία. Η Ελλάδα έχει προτείνει να εφοδιάζει ο South Stream με τον νότιο αγωγό του τον ελληνοϊταλικό αγωγό. Ο βορειοδυτικός αγωγός προσεγγίζει από το ΠΛέβεν τη Σερβία. Στη Σερβία ακολουθεί τη διαδρομή Ζάγετσαρ, Βελιγράδι και Σουμπότιτσα. Από τη Σουμπότιτσα, η μία διακλάδωση συνεχίζει μέσω της Ουγγαρίας στην Αυστρία ολοκληρώνοντας τη διαδρομή του στον κόμβο Μπαουμγκάρτεν. Μια άλλη διακλάδωση μέσω της Ουγγαρίας και της Σλοβενίας οδηγεί στο Άρνολντσταϊν στην Αυστρία κοντά στα ιταλικά σύνορα, προκειμένου να εφοδιάσει τη βόρεια Ιταλία. Πέραν της συγκεκριμένης διαδρομής έχει εξεταστεί και η πιθανότητα αναδρομολόγησης της διακλάδωσης μεσω της Κροατίας, αντί της Ουγγαρίας. Η Srbijagas σχεδιάζει, επίσης, να κατασκευάσει κατά μήκος του ποταμού Σάβα αγωγό μήκους 480 χλμ από τον South Stream στη Μπάνια Λούκα και το Σαράγιεβο στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη.
Τεχνική περιγραφή
Ο παράκτιος αγωγός σχεδιάζεται έτσι ώστε να μπορεί να μεταφέρει 63 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα (bcm) φυσικού αερίου ανά έτος. Τμήματα του αγωγού στη Σερβία, την Ουγγαρία και τη Σλοβενία θα έχουν τη δυνατότητα μεταφοράς 10 bcm ανά έτος. Έχουν σχεδιαστεί, επίσης, εγκαταστάσεις αποθήκευσης αερίου, η μία από τις οποίες είναι υπόγεια στην Ουγγαρία με χωρητικότητα 1 bcm και άλλη μία στο Μπανάτσκι Ντβορ, στη Σερβία, με χωρητικότητα 3.2 bcm. Η ουγγρική εταιρεία αερίου και πετρελαιοειδών MOL Group πρόσφερε στην κοινοπραξία τις άδειες εγκαταστάσεις της φυσικού αερίου στο Πουζταφολντβάρ με δυνατότητα αποθήκευσης 9 bcm. Η MOL είναι, επίσης, έτοιμη να προσφέρει τους αχρησιμοποίητους αγωγούς αερίου που έχει στην κατοχή της στη δυτική Ουγγαρία ως συνδέσμους μεταξύ της Σερβίας και της Αυστρίας. Αν η Αυστρία δε συμμετάσχει στον South Stream και συμμετάσχει η Σλοβενία, η MOL θα αντικαταστήσει το σημείο διακλάδωσης Μπαουμγκάρτεν με εγκαταστάσεις της MOL στο Βάροσφολντ (Városföld). Η βρετανική Melrose Resources σχεδιάζει να μετατρέψει τις παράκτιες εγκαταστάσεις στη Βουλγαρία σε εγκαταστάσεις αποθήκευσης φυσικού αερίου με αρχική δυνατότητα of 1.7 bcm από το 2009.
Η αναλογιστική μελέτη του υπεράκτιου τμήματος διενεργήθηκε από τη Saipem το 2008, θυγατρική της Eni, και αναμενόταν να ολοκληρωθεί το 2009. Η κατασκευή αναμενόταν να εκκινήσει το 2010 και η ολοκλήρωσή του αγωγού στις 31 Δεκεμβρίου 2015. ημερομηνία που έχει ήδη μετατοπιστεί. Η κατασκευή του σερβικού δικτύου αναμενόταν να ξεκινήσει το 2012. Ο αγωγός αναμένεται να κοστίσει €19—24 δισεκατομμύρια και στο συνολικό κόστος περιλαμβάνεται η κατασκευή του υπεράκτιου τομέα, το κόστος του οποίου ανέρχεται στα €8.6 δισεκατομμύρια. Το κόστος του χερσαίου τμήματος θα εξαρτηθεί εν τέλει από την ακριβή διαδρομή του αγωγού. Έχει ανακοινωθεί ότι ο ουγγρικός τομέας θα κοστίσει US$2 δισεκατομμύρια.
Εταιρείες που συμμετέχουν στο εγχείρημα
Ο αγωγός θα κατασκευαστεί και θα τεθεί σε λειτουργία από αρκετές εταιρείες. Το υπεράκτιο τμήμα του αγωγού θα κατασκευάσει και θα θέσει σε λειτουργία η South Stream AG, κοινοπραξία της Gazprom και της Eni. Η South Stream AG καταχωρίστηκε ως νόμιμη εταιρεία στις 18 January 2008 στη Ζουγκ της Ελβετίας με μετοχικό κεφάλαιο 100.000 CHF. Η Électricité de France θα κατέχει μερίδιο 10% στη South Stream AG. Πρόεδρος της εταιρείας είναι ο Marcel Kramer, πρώην διοικητικός της εταιρείας μεταφοράς αερίου Gasunie. Τον Νοέμβριο του 2012, αποφασίστηκε η ενσωμάτωση της South Stream Transport B.V., με έδρα το Άμστερνταμ. Νωρίτερα η Eni είχε καταχωρίσει στο Άμστερνταμ εταιρεία με την επωνυμία South Stream BV, αλλά τον Φεβρουάριο του 2012 μετονομάστηκε σε Eni JPDA 11-106 BV.
Ο βουλγαρικός τομέας του αγωγού θα κατασκευαστεί και θα τεθεί σε λειτουργία από κοινοπραξία της Gazprom και της Bulgargaz και ο σερβικός τομέας από κοινοπραξία της Gazprom και της Srbijagas. Ο ουγγρικός τομέας του αγωγού θα κατασκευαστεί και θα τεθεί σε λειτουργία από κοινοπραξία της Gazprom και της κρατικής Hungarian Development Bank MFB, η οποία θα αγοράσει την αναλογιστική μελέτη του ουγγρικού τομέα από τη SEP Co., κοινοπραξία της Gazprom και της MOL. Ο σλοβενικός τομέας του αγωγού θα κατασκευαστεί και θα τεθεί σε λειτουργία από κοινοπραξία της Gazprom και της Geoplin Plinovodi. Για την κατασκευή του κροατικού τομέα θα ιδρυθεί ρωσοκροατική κοινοραξία με ίσα μερίδια.
Εγχείρημα αγωγός Ναμπούκο
Το εγχείρημα South Stream θεωρήθηκε ανταγωνιστικό ως προς τον σχεδιασμένο αγωγό Ναμπούκο. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο εκφράστηκαν αμφιβολίες για τη σκοπιμότητα ύπαρξης του South Stream, καθώς σύμφωνα με εκτιμήσεις θα κοστίσει τα διπλάσια έξοδα από τον Ναμπούκο, δηλ. €7.9 δις. Ορισμένοι ισχυρίζονται ότι ο αγωγός South Stream είναι πολιτικό σχέδιο αντιμετώπισης του Ναμπούκο, και επέκτασης της ρωσικής παρουσίας στην περιοχή.
Ο τότε Ρώσος πρωθυπουργός Ντμίτρι Μεντβέντεφ και ο πρώην πρωθυπουργός της Ουγγαρίας Φέρεντς Γκιουρτσάνι επιβεβαίωσαν ότι δεν υπάρχει οποιαδήποτε εναντίωση μεταξύ του South Stream και του εγχειρήματος για τον αγωγό Ναμπούκο, ο οποίος σχεδιάστηκε για να μεταφέρει το αέριο της Κασπίας στη νότια και κεντρική Ευρώπη μέσωτης Τουρκίας. Ο "South Stream δε θα έχει αρνητικές επιπτώσεις στον Ναμπούκο, όπως ο Ναμπούκο δε θα έχει αρνητικές επιπτώσεις στον South Stream", δήλωσε ο Μενβέντεφ κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του στην Ουγγαρία στις 25 Φεβρουαρίου 2008.
Στις 10 Μαρτίου 2010, ο πρόεδρος της Eni Πάολο Σκαρόνι πρότεινε τη συγχώνευση του Nabucco και του South Stream «για τη μείωση του λειτουργικού κόστους και την αύξηση των εσόδων». Η πρόταση απορρίφθηκε από τον υπουργό ενέργειας της Ρωσίας Σεργκέι Σμάτκο, ο οποίος δήλωσε ότι ο "South Stream είναι αποδοτικότερος του Nabucco" Επιλέον, η OMV, συνέταιρος του εγχειρήματος Nabucco, δήλωσε ότι δεν υπάρχουν συζητήσεις για τη συγχώνευση των δύο εγχειρημάτων. <!--
Σύγκρουση με την Ουκρανία
South Stream has been seen as diverting some gas exported through Ukraine, instead of providing a new source of gas for Europe. At the same time, a bigger part of the offshore route of South Stream was expected to be laid through the continental shelf of Ukraine. Although Ukraine had limited opportunities to ban the project, the laying pipeline on the continental shelf of Ukraine would require a large-scale environmental impact assessment study and environmental permits from Ukrainian authorities. There were speculations that Ukraine would permit the construction of South Stream in exchange for Russian permit to build the White Stream offshore gas pipeline from Georgia to Ukraine. . To avoid Ukrainian exclusive economic zone, the pipeline was re-routed through the Turkish waters. In early November 2009, while meeting with Austrian Chancellor Werner Faymann, Russian Prime Minister Vladimir Putin, accused Ukraine of repeated diversion of gas bound for Europe without paying for it. "I am very much counting on our main transit partner, Ukraine, to fulfill all its contractual obligations", he said and reiterated his support for South Stream.
Προσφορά στον Ρομάνο Πρόντι
Before stepping down from the premiership, Italian Prime Minister Romano Prodi received an offer from Gazprom to become the Chairman of South Stream AG. This move was compared with the appointment of the former Chancellor of Germany Gerhard Schröder to lead Nord Stream AG, a consortium constructing Nord Stream pipeline. Romano Prodi has declined this offer. According to the Prodi's spokesman "Prodi was extremely flattered, but reiterated that he wants to take some time off to ponder after leaving Italian politics." -->
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αγωγοί φυσικού αερίου στην Ευρώπη Κατηγορία:Αγωγοί μεταφοράς φυσικού αερίου
Οσία Πελαγία η από εταιρίδων
Η Οσία Πελαγία η από εταιρίδων γνωστή σαν Μαργιτώ ήταν Βυζαντινή ηθοποιός, μίμος, και χορεύτρια διάσημη στην εποχή της με καταγωγή την Αντιόχεια.
Έζησε την εποχή του Ιωάννη του Χρυσόστομου. Αναφέρεται πανέμορφη και διάσημη μίμος της Αντιόχειας, διάσημη σε όλη την αυτοκρατορία, το όνομα της, Μαργιτώ, δεν ήταν το αληθινό της αλλά το καλλιτεχνικό της που το είχε αποκτήσει από τα πολλά μαργαριταρένια κοσμήματα που φορούσε και ήταν δώρα από θαυμαστές της.
Ο Χρυσόστομος αναφέρει ότι κατάφερε να την προσηλύτιση ο επίσκοπος Νόννος στον χριστιανισμό και να την βαπτίσει Πελαγία όπως ήταν το αληθινό της όνομα. Έπειτα η Μαργιτώ λόγω των πολλών πειρασμών που αντιμετώπιζε εγκατέλειψε το θέατρο και κλείσθηκε σε αντρική μονή της Ιερουσαλήμ υποδυόμενη τον άνδρα με το όνομα Πελάγιος, μετά από τρία χρόνια πέθανε, αναφέρεται ότι μετά τον θάνατο της ανακάλυψαν ότι ήταν γυναίκα.
Η εκκλησία την ανακήρυξε αγία, Αγία Πελαγία, και εορτάζει στις 8 Οκτωβρίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 4ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί ηθοποιοί Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας
Πόπη Χατζηδημητρίου
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες παρουσιαστές Κατηγορία:Ραδιοφωνικοί παραγωγοί
Πυρηνική ενέργεια
Ιστορική επισκόπηση
Στις 16 Σεπτεμβρίου του 1954 ο Λιούις Στράους, ο πρόεδρος της Αμερικάνικης επιτροπής Ατομικής ενέργειας, στάθηκε μπροστά σε ακροατήριο επιστημόνων στη Νέα Υόρκη και με σιγουριά τους διαβεβαίωσε ότι τα παιδιά τους θα απολάμβαναν την ηλεκτρική ενέργεια, υπερβολικά φτηνή, με μηδαμινό κόστος. Η πρώτη εργαστηριακή πυρηνική σχάση επιτεύχθηκε από τους φυσικούς Ότο Χαν και Λίζε Μάιτνερ, το 1938 στο Βερολίνο. Οι δυο τους «βομβάρδισαν» ουράνιο με νετρόνια σε μια προσπάθεια να το μετατρέψουν στο άγνωστο τότε στοιχείο με ατομικό αριθμό 93 (το ουράνιο έχει Α.Α. 92 και η προσθήκη στον πυρήνα του ενός νετρονίου θα έπρεπε, όπως είχε ήδη διαπιστωθεί ότι συνέβαινε με ελαφρύτερα στοιχεία, να το μετασχηματίσει σε ένα νέο στοιχείο με ένα πρωτόνιο παραπάνω). Το παραγόμενο όμως στοιχείο είχε ιδιότητες πολύ διαφορετικές από τις αναμενόμενες (για ένα βαρύ στοιχείο με Α.Α. 93), γεγονός ανεξήγητο για τους δύο επιστήμονες.
Εκείνη την περίοδο η Μάιτνερ λόγω της εβραϊκής καταγωγής της υποχρεώθηκε να εγκαταλείψει το Βερολίνο και ο Χαν συνέχισε τα πειράματά του με τον επίσης γερμανό φυσικό Φριτς Στράσμαν. Σύντομα οι τρεις (η Μάιτνερ εξόριστη στη Σκανδιναβία) κατέληξαν σε ένα πολύ τολμηρό συμπέρασμα: Το παραγόμενο στοιχείο με τις αναπάντεχες ιδιότητες ήταν βάριο, που έχει Α.Α. μόλις 56. Αυτό σήμαινε ότι με κάποιο τρόπο η προσθήκη νετρονίου στον πυρήνα του ουρανίου προκαλούσε τη «σχάση» του, όπως ονόμασε τη διαδικασία η Μάιτνερ, σε δύο στοιχεία: Το Βάριο που ήδη ήταν γνωστό και ένα ακόμα στοιχείο (το οποίο αργότερα ονομάστηκε Τεχνήτιο) με Α.Α. 43, απελευθερώνοντας μάλιστα τεράστια ποσά ενέργειας. Εκείνο όμως που έκανε ακόμα πιο ενδιαφέρουσα την ανακάλυψη, ήταν η απελευθέρωση (με τη σχάση) δύο νετρονίων, παρέχοντας τη δυνατότητα για μια αλυσιδωτή αντίδραση. Έτσι, τα δύο νετρόνια που απελευθερώνονται κατά τη σχάση του πυρήνα Ουρανίου προκαλούν τη σχάση δύο πρόσθετων πυρήνων Ουρανίου, απελευθερώνοντας 4 νετρόνια που με τη σειρά τους προκαλούν τη σχάση τεσσάρων πυρήνων κ.ο.κ. Με τον τρόπο αυτό μια ελάχιστη ποσότητα Ουρανίου μπορεί να απελευθερώσει με την αλυσιδωτή σχάση της ένα γιγαντιαίο ποσό ενέργειας, που —όπως έγινε σύντομα κατανοητό— είναι δυνατό να χρησιμοποιηθεί είτε για ειρηνικούς σκοπούς (την κάλυψη ενεργειακών αναγκών) είτε για την κατασκευή πυρηνικών βομβών.
Πυρηνική ενέργεια για μη στρατιωτικούς σκοπούς
thumb|left|Πυρηνικός σταθμός ενέργειας στο Κατενόμ της Γαλλίας. Μη ραδιενεργός ατμός εξέρχεται από τους ψυκτικούς πύργους.
Αρχή λειτουργίας
thumb|right|330px|Σχήμα 1, PWR. thumb|right|330px|Σχήμα 2, BWR. Σε έναν τυπικό πυρηνικό αντιδραστήρα για παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας ο πυρήνας του αντιδραστήρα (reactor core) αποτελείται από 80 με 100 τόνους ουρανίου σε παραπάνω από 30.000 ράβδους καυσίμων. Οι ράβδοι καυσίμων αποδίδουν τη θερμότητα που παράγουν στο νερό, σε μια σειρά ατμοπαραγωγών (μπόιλερ) (σύστημα τύπου PWR, σχήμα 1) ή άμεσα (το δοχείο του αντιδραστήρα είναι και δοχείο ατμοπαραγωγής, σύστημα τύπου BWR, σχήμα 2). Ο ατμός συνεχίζει την πορεία του για την κίνηση ατμοστροβίλων (τουρμπίνες) που συνδέονται με μια ηλεκτρική γεννήτρια. Ακολουθεί ψύξη του κορεσμένου ατμού που εξέρχεται από τους ατμοστροβίλους, ο οποίος συμπυκνώνεται και διοχετεύεται και πάλι στο σύστημα. Ο διαχωρισμός του νερού ψύξης σε δακτυλίους συμβάλει στην ελαχιστοποίηση του ρίσκου να φτάσει το μολυσμένο νερό στο περιβάλλον. Οι μεγάλες ποσότητες ατμού που βλέπουμε να εξέρχονται από τους πύργους ψύξης προέρχονται από κύκλωμα νερού ψύξης που είναι ανεξάρτητο από το σύστημα ατμοπαραγωγής.
Ιστορικά
Στη διάρκεια της δεκαετίας του 1940 πολλές χώρες ανέπτυξαν πυρηνικά προγράμματα προσανατολισμένα στην κατασκευή πυρηνικών όπλων. Μόλις το 1951 χρησιμοποιήθηκε πρώτη φορά πυρηνικός αντιδραστήρας για μη στρατιωτικούς σκοπούς και συγκεκριμένα για τη δοκιμαστική παραγωγή μικρής ποσότητας ηλεκτρικού ρεύματος (ΗΠΑ, Αϊντάχο). Στις 27 Ιουνίου 1954 πρώτη φορά πυρηνικός αντιδραστήρας συνδέθηκε με εθνικό δίκτυο ηλεκτρικής ενέργειας (ΕΣΣΔ, Ομπνίσκ) παρέχοντάς του σε μόνιμη βάση ηλεκτρικό ρεύμα. Στη διάρκεια της δεκαετίας του 1950 ήταν διάχυτη η αισιοδοξία ότι η πυρηνική αποτελούσε τη νέα «μαγική» ενέργεια που θα κάλυπτε τις παγκόσμιες ενεργειακές ανάγκες με πολύ χαμηλό κόστος. Μάλιστα ο πρόεδρος της Επιτροπής Ατομικής Ενέργειας των ΗΠΑ Λιούις Στράους έμεινε στην ιστορία για τη λανθασμένη του πρόβλεψη «στο μέλλον η πυρηνική ενέργεια θα είναι τόσο φθηνή, που δεν θα κάνουμε τον κόπο να την κοστολογούμε». Ο Λιούις είχε επίσης προβλέψει ότι το 2000 στις ΗΠΑ θα λειτουργούσαν 1.000 πυρηνικοί σταθμοί. Έπεσε και σε αυτό έξω (λειτουργούν 104), καθώς η κατασκευή νέων πυρηνικών σταθμών ουσιαστικά ανεστάλη λόγω του ατυχήματος στο Three Mile Island το 1979, αλλά και επειδή η παραγωγή ηλεκτρισμού με φυσικό αέριο ήταν φτηνότερη. Άλλο ζήτημα που καθιστά την πυρηνική ενέργεια λιγότερο δημοφιλή από όσο τη φαντάζονταν επιστήμονες και πολιτικοί πενήντα χρόνια πριν, είναι το κόστος της επεξεργασίας και αποθήκευσης των πυρηνικών αποβλήτων.
Η διάδοση των πυρηνικών σήμερα
Σήμερα 31 χώρες διαθέτουν συνολικά 439 πυρηνικούς αντιδραστήρες σε λειτουργία παράγοντας το 14% του ηλεκτρισμού του κόσμου. Η Γαλλία, χάρη στους 58 αντιδραστήρες της αναδεικνύεται πρωταθλήτρια στον τομέα (ποσοστό ενεργειακής κάλυψης 78%). Για να τους «κινήσει» καταναλώνει 10.000 τόνους ουρανίου καυσίμου το χρόνο. Σήμερα σε όλο τον κόσμο κατασκευάζονται γύρω στους 64 αντιδραστήρες, οι 26 εκ των οποίων στην Κίνα, με δεύτερη τη Ρωσία με 10, και τρίτη την Ινδία με 6. Αρκετές ακόμα χώρες διαθέτουν πυρηνικούς αντιδραστήρες μικρής ισχύος για ερευνητικούς σκοπούς. Ανάμεσά τους η Ελλάδα με τον αντιδραστήρα ισχύος 5 μεγαβάτ στο Κέντρο Έρευνας «Δημόκριτος».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πυρηνική τεχνολογία Κατηγορία:Ενεργειακή τεχνολογία * Κατηγορία:Πυρηνικοί σταθμοί Κατηγορία:Μετατροπή ενέργειας Κατηγορία:Παγκόσμια ζητήματα
Αναστάσιος ο Μελωδός
Ο Αναστάσιος ο Μελωδός ήταν Βυζαντινός ποιητής εκκλησιαστικών ύμνων (υμνογράφος). Η εποχή κατά την οποία έζησε δεν είναι γνωστή, μάλλον όμως πρέπει να τοποθετηθεί στον 6ο αιώνα, οπότε ήταν σύγχρονος του Ρωμανού του Μελωδού.
Πηγές
Αναστασιος Μελωδ
NGC 325
Ο NGC 325 είναι σπειροειδής γαλαξίας ο οποίος απέχει 226 εκατομμύρια έτη φωτός από την Γη και βρίσκεται στον αστερισμό Κήτος.
Τον ανακάλυψε ο Γερμανός αστρονόμος Άλμπερτ Μαρτ (Albert Marth) στις 27 Σεπτεμβρίου 1864.
Αναφορές
0325 03454 Κατηγορία:Σπειροειδείς γαλαξίες Κατηγορία:Κήτος (αστερισμός)
Undisputed Attitude
Undisputed Attitude είναι ο τίτλος του στούντιο δίσκου του αμερικανικού Thrash Metal συγκροτήματος Slayer, ο οποίος περιελάμβανε μόνο διασκευές σε τραγούδια πανκ συγκροτημάτων και κυκλοφόρησε τον Μάιο του 1996 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "American Records".
Ιστορία του δίσκου
Τον Ιανουάριο του 1996, οι Slayer ξεκίνησαν τις ηχογραφήσεις του "Undisputed Attitude" στα "Capital Studios" του Λος Άντζελες. Ο αρχικός σκοπός του συγκροτήματος ήταν οι διασκευές να προέρχονται από χαρντ ροκ και χέβι μέταλ συγκροτήματα τα οποία τους επηρέασαν όπως οι Judas Priest, Iron Maiden, Deep Purple και UFO, αλλά συνειδητοποίησαν ότι ο ήχος τους ήταν πολύ βαρύς για να ταιριάξει ηχητικά με τραγούδια αυτών των συγκροτημάτων, οπότε αποφάσισαν να διασκευάσουν τραγούδια από πανκ συγκροτήματα τα οποία τους είχαν επηρεάσει όπως οι Minor Threat, D.R.I., T.S.O.L. και The Stooges. Το άλμπουμ περιείχε και δύο τραγούδια τα οποία είχε γράψει ο Τζεφ Χάνεμαν με το πρότζεκτ του, Pap Smear το 1984. Επίσης, στο δίσκο υπήρχε ένα νέο κομμάτι των Slayer, το "Gemini".
Λίγο μετά την ηχογράφηση του δίσκου ο Πολ Μπόσταφ αποχώρησε για να ασχοληθεί με το πρότζεκτ The Truth About Seafood και αντικαταστάθηκε από τον Τζον Ντετ των Testament με τον οποίο πραγματοποίησαν την περιοδεία "Undisputed Attitude Club Tour" σε Αμερική και Ευρώπη. Μετά την εμφάνιση του συγκροτήματος ως ένα από τα πρώτα ονόματα στο "Ozzfest" του 1997, ο Ντέτ απολύθηκε για να επιστρέψει και πάλι ο Μπόσταφ.
Το "Undisputed Attitude" ανέβηκε στο αμερικανικό και βρετανικό Top-40 αλλά και στο Top-20 των αυστραλιανών τσαρτ, ενώ στην Ευρώπη ανέβηκε στο Top-50 των περισσότερων χωρών. Ο δίσκος έλαβε μέτριες κριτικές και το 2003 το "Pop Matters" το χαρακτήρισε ως τον χειρότερο δίσκο του συγκροτήματος.
Τραγούδια
1. Disintegration/Free Money (Verbal Abuse) - 1:41
2. Verbal Abuse/Leeches (Verbal Abuse) - 1:58
3. Abolish Government/Superficial Love (T.S.O.L.) - 1:48
5. Ddamm (Pap Smear) - 1:01
6. Guilty of Being White (Minor Threat) - 1:07
7. I Hate You (Verbal Abuse) - 2:16
8. Filler/I Don't Want to Hear It (Minor Threat) - 2:28
9. Spiritual Law (D.I.) - 3:00
10. Mr. Freeze (Dr. Know) - 2:24
11. Violent Pacification (D.R.I.) - 2:38
12. Richard Hung Himself (D.I.) - 3:22
14. Gemini (King, Araya) - 4:53
Θέσεις τσαρτ
Επίσημη κυκλοφορία: 28 Μαΐου 1996
Μέλη των Slayer
Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά την ηχογράφηση του "Undisputed Attitude" είχε την εξής μορφή:
Τομ Αράγια - φωνητικά, μπάσο
Τζεφ Χάνεμαν - κιθάρα
Πολ Μπόσταφ - τύμπανα
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Slayer Κατηγορία:Άλμπουμ του 1996
Ένωση Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου (Βουλγαρία)
Η Βουλγαρική Ένωση Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου (βουλγαρικά: Българската професионална футболна лига, БПФЛ) αποτελεί συναιτερισμό και απαρτίζεται από τις αθλητικές εταιρείες που συμμετέχουν στις επαγγελματικές ποδοσφαιρικές διοργανώσεις της Βουλγαρίας. Ιδρύθηκε το 1991 και είναι υπεύθυνη για τη διεξαγωγή του ανώτατου πρωταθλήματος της ανώτατης ποδοσφαιρικής κατηγορίας, της Α Φουτμπόλνα Γκρούπα (А Футболна Група), του Κύπελλο Βουλγαρίας (купата на България) και του Σούπερ Καπ Βουλγαρίας (суперкупата на България).
Οι κύριοι στόχοι της ένωσης είναι να στηρίξει την ανάπτυξη του επαγγελματικού ποδοσφαίρου και την ανύψωση του επιπέδου του, καθώς και την οργάνωση και διεξαγωγή του εθνικού σπορ ημερολόγιο στο ποδόσφαιρο. Τα μέσα για την επίτευξη των στόχων αυτών είναι τα εξής: διοργάνωση αγώνων, παροχή βοήθειας στα μέλη της για την επίτευξη βέλτιστων συνθηκών για την επαγγελματική σταδιοδρομία των ποδοσφαιριστών, να ενημερώνει τα μέλη της όσον αφορά τις σύγχρονης έννοιες και μεθοδολογίες για την ανάπτυξη του ποδοσφαίρου, να ενισχύσει και να αυξήσει το επίπεδο της τόσο στη χώρα όσο και στο εξωτερικό και να έρχεται σε επαφή με τους αντίστοιχους οργανισμούς στο εσωτερικό και στο εξωτερικό. Η ένωση συγκεντρώνει χρήματα από: συνδρομές των μελών, τα έσοδα από τις αθλητικές εκδηλώσεις, χορηγίες, δωρεές, διαφημίσεις και άλλες νόμιμες τρόπους. PFL αποδεκτή οικονομική, υλική και οργανωτική υποστήριξη από το κράτος, τους δήμους, δημόσιους οργανισμούς, εταιρείες και άλλους φορείς για την ανάπτυξη του ποδοσφαίρου. Λειτουργεί προς το δημόσιο συμφέρον για την ανάπτυξη του επαγγελματικού ποδοσφαίρου και αύξηση του επιπέδου του στη Βουλγαρία, στο πλαίσιο του εθνικού συστήματος φυσικής αγωγής.
Συσπειρώνει τους ποδοσφαιρικούς συλλόγους των επαγγελματικών ενώσεων, εκπροσωπεί τα συμφέροντα των μελών της ενώπιον των αρχών της εθνικής ομοσπονδίας, οργανώνει και διαχειρίζεται υα πρωταθλήματα ποδοσφαίρου με απόφαση της εκτελεστικής επιτροπής της Βουλγαρικής Ποδοσφαιρικής Ένωσης (БФС), σύμφωνα με τους όρους και τις προϋποθέσεις που καθορίζονται στους εσωτερικούς κανονισμούς της εθνικής ομοσπονδίας για τα πρωταθλήματα, υποστηρίζει ποδοσφαιρικούς συλλόγους στην αδειών, την ανάθεση και την μεταφορά τους παίκτες, καθώς και την προετοιμασία και την υλοποίηση της κεντρικής συμβάσεις για την πώληση των διαφημιστικών και τηλεοπτικών δικαιωμάτων στις συνεδριάσεις των επαγγελματικών ομάδων, συμμετέχει με εκπροσώπους της στις μόνιμες επιτροπές της εθνικής ομοσπονδίας. Από τις 27 Ιουλίου του 2007 έως και το 2012 ήταν μέλος της EPFL.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στη Βουλγαρία
Φιλία
μικρογραφία|Φιλία Φιλία ονομάζεται η πλατωνική σχέση μεταξύ δύο ή περισσότερων ατόμων του ίδιου ή και διαφορετικού φύλου, με κύριο χαρακτηριστικό την αμοιβαία αφοσίωση και κατανόηση, χωρίς να υπάρχει συμφέρον, κίνητρο ή ανώτερος στόχος. Φιλία ειναι η αμοιβαία εμπιστοσύνη και ειλικρίνεια μεταξύ των μελών της. Η φιλία δεν καθορίζεται από την φυλή, το χρώμα, την εθνικότητα ή την ηλικία.
Η φιλία βοηθάει σημαντικά στην κοινωνικοποίηση των παιδιών και των εφήβων και στην ανάπτυξη υγειών σχέσεων στους ενήλικες. Οι φιλίες αρχίζουν να χτίζονται την περίοδο της ενηλικίωσης, συνήθως στην εφηβεία, αλλά και στην παιδική ηλικία. Παίζει ρόλο στην ανάπτυξη του ατόμου, της προσωπικότητας, της σωματικής και ψυχικής υγείας.
Οι φιλίες είναι γεγονός ότι αποτελούν ένα σημαντικό και αναπόσπαστο μέρος της ζωής μας. Είναι γνωστό ακόμα ότι η φιλία δεν είναι μια εύκολη ή απλή υπόθεση.
Για πολλούς ανθρώπους το να κάνουν ή να διατηρούν φίλους είναι δύσκολο. Σε μια γνήσια φιλία υπάρχει ο αμοιβαίος σεβασμός, ώστε να υπάρχει ώρα και χώρος για να εκφραστούν όλοι. Αντιθέτως όταν μιλάμε για "σκέτη παρέα", τα κίνητρα είναι διαφορετικά. Εδώ δε συναντιόμαστε για να μοιραστούμε τη ζωή στην ολότητά της, αλλά μόνο για να ευχαριστηθούμε κάποια συγκεκριμένα πράγματα, πρόσκαιρα πράγματα, που τυγχάνει να μας αρέσουν και των δύο.
Κεντρικό ταχυδρομείο του Σαράγιεβο
Το κεντρικό ταχυδρομείο βρίσκεται στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη, εντός του εδάφους της Πόλεως του Σαράγιεβο. Ανεγερθέν μεταξύ του 1907 και του 1909, βάση σχεδίων του αρχιτέκτονα Γιόσιπ Βάντσας, είναι καταγεγραμμένο εντός του προσωρινού καταλόγου των εθνικών μνημείων της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης.
Τοποθεσία
μικρογραφία|κέντρο|Άλλη άποψη του ταχυδρομείου.
Ιστορία
μικρογραφία|κέντρο|Λεπτομέρεια της εισόδου.
Αρχιτεκτονική
μικρογραφία|κέντρο|Άποψη του εσωτερικού του ταχυδρομείου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αυστροουγγρική Βοσνία και Ερζεγοβίνη Κατηγορία:Εθνικά μνημεία στο Σαράγιεβο
Βούρινος
Ο Βούρινος (και Μπούρινος) είναι βουνό της Δυτικής Μακεδονίας, μεταξύ των νομών Κοζάνης και Γρεβενών, με υψόμετρο 1.866 μέτρα. Η κορυφή του ονομάζεται από τους κατοίκους των προποδών του Ντρισινίκους. Συνδέεται στα βόρεια με το Άσκιο του οποίου μπορεί να θεωρηθεί και τμήμα, ανατολικά καταλήγει στο οροπέδιο της Κοζάνης ενώ νότια και δυτικά περιβάλλεται από τον Αλιάκμονα.
Η ετυμολογία του ονόματός του προέρχεται μάλλον από το προελληνικό "Βαρνούς" που σημαίνει "ύψωμα". Εξάλλου τα αρχαία χρόνια ολόκληρη η κάθετη οροσειρά που περιλαμβάνει τα βουνά Βούρινος, Βέλλια, Άσκιο, Βέρνο (Βίτσι), Βαρνούντας και Πέλιστερ (ΠΓΔΜ) ήταν γνωστή με το όνομα "Βαρνούς".
Ο Βούρινος αποτελείται από δύο παράλληλα μακρόστενα όρη, τον Άνω Βούρινο στα Δυτικά και τον Κάτω Βούρινο στα Ανατολικά που χωρίζονται από την κοιλάδα του "Μεσιανού νερού". Έχει ιδιαίτερα ηφαιστειακά πετρώματα, τα οποία ήταν λόγος να αναπτυχθεί ιδιαίτερη χλωρίδα. Εντοπίζονται 15 είδη ενδημικά στην Ελλάδα και 8 ενδημικά στον κόσμο. Η ιδιαίτερη χλωρίδα του βουνού, βοήθησε στο να αναπτυχθεί γενικώς μια μεγάλη βιοποικιλότητα που εντοπίζεται κυρίως στην κοιλάδα του Μεσιανού νερού. Λόγω αυτής της βιοποικιλότητάς του, ο Βούρινος είναι ενταγμένος στο δίκτυο Natura 2000.
Ιστορικά το βουνό είναι γνωστό για την εξέγερση των Δυτικομακεδόνων το 1878, ενάντια στη Συνθήκη του Αγίου Στεφάνου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουνά της Κοζάνης Κατηγορία:Βουνά των Γρεβενών
Επιστροφή στο Χάουαρντς Εντ
Η ταινία παρουσιάστηκε στο Φεστιβάλ των Καννών και κέρδισε ειδικό βραβείο. Το 1993 προτάθηκε για εννιά βραβεία Όσκαρ μεταξύ των οποίων και για όσκαρ καλύτερης ταινίας και απέφερε στην Έμμα Τόμσον το Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου, Όσκαρ διασκευασμένου σεναρίου στην Ρουθ Πρόουλερ Ζαμπβάλα και Όσκαρ καλλιτεχνικής διεύθυνσης στους Λουτσιάνα Αρίνγκι και Ίαν Γουίτακερ.
Υπόθεση
Στην εδουαρδιανή Αγγλία του 1910, η αριστοκράτισσα Ρουθ Γουίλκοξ (Βανέσα Ρεντγκρέιβ) αναπτύσσει σχέση φιλίας με την πνευματώδη Μάργκαρετ Σλέγκελ (Έμμα Τόμσον), που προέρχεται από τη μεσαία τάξη και ζει σ' ένα διαμέρισμα με τη μικρότερη αδελφή της, Έλεν (Ελένα Μπόναμ Κάρτερ), και τον αδελφό της, Τίμπυ (Άντριαν Ρος Μάτζενταϊ). Η μητέρα της ήταν Αγγλίδα κοσμοπολίτισσα και ο πατέρας Γερμανός, που αγαπούσε τον Μπετόβεν, τον Καντ και τον Χέγκελ. Η κυρία Γουίλκοξ διαισθάνεται ότι φθάνει το τέλος της ζωής της και διακρίνει στο πρόσωπο της Μάργκαρετ όλες εκείνες τις αξίες που δε διαθέτουν οι φυσικοί της κληρονόμοι. Αποφασίζει να κληροδοτήσει ένα παλιό αρχοντικό, το Χάουαρντς Εντ, στη Μάργκαρετ με μια γραπτή σημείωση λίγο πριν πεθάνει. Αυτό το χαρτί όμως οι κληρονόμοι το πετούν στη φωτιά, ενώ λίγο αργότερα η Μάργκαρετ γνωρίζεται με τον κο Γουίλκοξ (Άντονι Χόπκινς) και τον ερωτεύεται.
Πληροφορίες Παραγωγής
Κρινολίνα κι ομπρελίνα με δαντέλες αποτελούσαν σήμα κατατεθέν των Μέρτσαντ και Άιβορι, παραγωγού και σκηνοθέτη αντίστοιχα, που άφησαν εποχή στα τέλη της δεκαετίας του 1980 με αρχές του 1990, με τις μεταφορές κλασικών μυθιστορημάτων της αγγλικής λογοτεχνίας με πρωταγωνίστριες συνήθως τις Έμμα Τόμσον και Ελένα Μπόναμ Κάρτερ, ταινίες όπως το Δωμάτιο με θέα (Room With A View, 1985), Επιστροφή στο Χάουαρντς Εντ (Howards End, 1992) και Τα Απομεινάρια μιας Μέρας (The Remains Of The Day, 1993) είναι ήδη κλασσικά του είδους κι έλαβαν διθυραμβικές κριτικές. Ο Ισμαήλ Μέρτσαντ όμως απεβίωσε το 2005 έχοντας κάνει την παραγωγή της ταινίας Η κοντέσσα της Σαγκάης (The White Countess, 2005), που έμελλε να είναι κι η τελευταία του ταινία.
Αρχική επιλογή για το ρόλο της Μάργκαρετ Σλέγκελ ήταν η Μιράντα Σλέγκελ, επίσης προτάθηκαν για το ρόλο οι Τίλντα Σουίντον και η Τζόελι Ρίτσαρντσον, κόρη της Βανέσας Ρεντγκρέιβ, ο Άντονι Χόπκινς δέχτηκε τον ρόλο του χωρίς να διαβάσει το σενάριο καθώς είχε εμπιστοσύνη στον Ισμαήλ Μέρτσαντ.
Τα γυρίσματα έγιναν στο Λονδίνο, στο Όξφορντσαϊρ όπου βρίσκεται η βίλα Πεπάρντ Κότατζ που είναι το Χάουαρντς Εντ της υπόθεσης, καθώς και στο Χέρεφορντσαϊρ.
Βραβεία
Η ταινία προβλήθηκε το 1992 κι εκτός από τις 9 υποψηφιότητες στα όσκαρ, απέφερε κι ειδικό βραβείο στον Τζέιμς Άιβορι στο φεστιβάλ των Καννών. Η ταινία απέσπασε επίσης πολλά βραβεία κριτικών, μια Χρυσή Σφαίρα για την ερμηνεία της Τόμσον, δυο Βραβεία BAFTA. Η Έμμα Τόμσον κέρδισε το όσκαρ Α' γυναικείου ρόλου που της έδωσε ώθηση ώστε να πρωταγωνιστήσει σε μια σειρά από αξιομνημόνευτες ταινίες στις αρχές της δεκαετίας του '90 κι απέφερε επιπλέον αναγνωρισιμότητα στον Σερ Άντονι Χόπκνις, που είχε ήδη κερδίσει το βραβείο την προηγούμενη χρονιά για το Η σιωπή των αμνών (The Silence Of The Lambs, 1991), εκείνη τη χρονιά το όσκαρ καλύτερης ταινίας πήγε στην ταινία Οι ασυγχώρητοι (The Unforgiven, 1992) του Κλιντ Ίστγουντ. Τα σκάνδαλα δεν έλειψαν όμως από εκείνη την τελετή του 1992, όταν ο Τζακ Πάλανς (νικητής την προηγούμενη χρονιά για το όσκαρ Β' ανδρικού ρόλου, για το Τι έκανες μπαμπά στην Άγρια Δύση; (City Slickers) κλήθηκε σε κατάσταση μέθης να αναγγείλει τη νικήτρια για το όσκαρ Β' γυναικείου ρόλου, το όνομα που ακούστηκε δεν θεωρούταν από κανένα ότι είχε ελπίδα να νικήσει  . Κι η νικήτρια ήταν η Μαρίζα Τομέι για το Το ξαδερφάκι μου ο Βίνι (My Cousin Vinnie), αφήνοντας τη Βανέσα Ρεντγκρέιβ, για την οποία θεωρούνταν ότι είχε το όσκαρ στο τσεπάκι, στα κρύα του λουτρού. Πολλοί υποστηρίζουν ακόμα και σήμερα ότι η πραγματική νικήτρια ήταν η Ρεντγκρέιβ για το Επιστροφή στο Χάουαρντς Εντ κι ότι ο Πάλανς έκανε λάθος, κάτι που διαψεύδεται μέχρι και σήμερα από την ακαδημία . Η ταινία έλαβε επίσης όσκαρ διασκευασμένου σεναρίου και καλλιτεχνικής διεύθυνσης.
Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου (Όσκαρ) Βράβευση:
Υποψηφιότητα:
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1992 Κατηγορία:Βρετανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες που τοποθετούνται στην περίοδο του Ρομαντισμού Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο σεναριογράφος κέρδισε Όσκαρ Καλύτερου Διασκευασμένου Σεναρίου Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Όσκαρ Α΄ Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ηθοποιού (Δραματικές ταινίες) Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο καλλιτεχνικός διευθυντής κέρδισε Όσκαρ Καλύτερης Καλλιτεχνικής Διεύθυνσης Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε βρετανικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Sony Pictures Classics
Σεργκέι Μπούμπκα
Ο Σεργκέι Ναζάροβιτς Μπούμπκα (Сергей Назарович Бубка, Сергій Назарович Бубка, γεννήθηκε 4 Δεκεμβρίου 1963) είναι Ουκρανός επικοντιστής που θεωρείται ως ο κορυφαίος στο αγώνισμά του, και από τους καλύτερους στη σύγχρονη ιστορία του κλασικού αθλητισμού. Εκπροσωπούσε τη Σοβιετική Ένωση πριν τη διάλυσή της το 1991.
Ο Μπούμπκα έχει κατακτήσει 6 συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα Στίβου, ένα χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς και έχει σπάσει το παγκόσμιο ρεκόρ άλματος επί κοντώ 35 φορές (17 ανοικτού και 18 κλειστού στίβου), τα περισσότερα από οποιοδήποτε άλλο αθλητή στίβου. Είναι ο πρώτος που πέρασε τα 6 μέτρα το 1994.
Κατέχει τη δεύτερη καλύτερη επίδοση όλων των εποχών με 6,14 μέτρα σε ανοικτό στίβο από τις 31 Ιουλίου 1994 στο Σεστριέρε της Ιταλίας μετά από το παγκόσμιο ρεκόρ των 6,21 μέτρων του Άρμαντ Ντουπλάντις.
Στον κλειστό στίβο κατέχει την τρίτη καλύτερη επίδοση όλων των εποχών, πίσω από τα 6,22 (25/2/23 Γαλλία ) του Άρμαντ Ντουπλάντις και τα 6,16 μέτρα του Γάλλου Ρενό Λαβιλενί (επετεύχθη στις 15 Φεβρουαρίου 2014). Το άλμα του Μπούμπκα ήταν στα 6,15 μέτρα και σημειώθηκε στις 21 Φεβρουαρίου 1993 στο Ντόνετσκ της Ουκρανίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επικοντιστές Κατηγορία:Ουκρανοί αθλητές του στίβου Κατηγορία:Σοβιετικοί αθλητές του στίβου Κατηγορία:Σοβιετικοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Ουκρανοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Παγκόσμιοι πρωταθλητές στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Πρωταθλητές Ευρώπης στον στίβο Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Κλειστού Στίβου Κατηγορία:Χρυσοί Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1988 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1992 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1996 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2000 Κατηγορία:Εισαχθέντες στο Hall of Fame της IAAF Κατηγορία:Μέλη Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος του Κόκκινου Λαβάρου της Εργασίας Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος του Λένιν