cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βαρβάρα Σαχακιάν
Βιογραφία
Μετά την κατάληψη των Μπολσεβίκων το 1920, ο Αβετίκ φυλακίστηκε. Μετά την απελευθέρωσή του, το ζευγάρι και τα παιδιά τους κατέφυγαν με τα πόδια στο Ταμπρίζ στην Περσία, πριν εγκατασταθούν στο Ιράκ. Αφού έζησαν στην Ταμπρίζ για έξι χρόνια μέσα σε πολλές οικονομικές δυσκολίες, μετακόμισαν στην Τεχεράνη. Οι περσικές αρχές κάλεσαν τον Αβετίκ Σαχακιάν να εργαστεί στον τομέα της γεωργίας. Αφού έζησαν για κάποιο διάστημα στην Τεχεράνη, μετακόμισαν στο νότιο Ιράν και μετά στο Ιράκ. Ωστόσο, το κλίμα στο Ιράκ επηρέασε την υγεία της και η οικογένεια μετακόμισε στη Βηρυτό. Το 1932, η Βαρβάρα Σαχακιάν έχασε το άλλο της παιδί, τον Αρμενάκ, και ένα χρόνο αργότερα, τον σύζυγό της. Αυτά τα χτυπήματα κατέστρεψαν τελικά την υγεία της Βαρβάρας Σαχακιάν. Συμμετείχε στον τοπικό Αρμενικό Σταυρό Ανακούφισης, αλλά πέθανε το 1934. Αργότερα, ο άλλος γιος των Σαχακιάν, Σουρέν, μετακόμισε στην Τεχεράνη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρμένιοι πολιτικοί
Τσακίστρα
Η Τσακίστρα είναι κοινότητα της επαρχίας Λευκωσίας στην Κύπρο.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Λευκωσίας
Επαρχία Ντονγκ Χι
Η Επαρχία Ντονγκ Χι (βιετναμέζικα: Đồng Hỷ) είναι αγροτική επαρχία της Επαρχίας Τάι Νγκουγιέν στην Βορειοανατολική περιφέρεια του Βιετνάμ. Ο ποταμός Σόι ρέει μέσω της επαρχίας. Το 2003, η επαρχία είχε πληθυσμό 122.932 κατοίκων. Η επαρχία καλύπτει έκταση 462 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Η επαρχιακή πρωτεύουσα βρίσκεται στο Τσούα Χανγκ.
Διοικητικές διαιρέσεις
Η επαρχία διαιρείται στις ακόλουθες διοικητικές διαιρέσεις: Τσούα Χανγκ, Τράι Κάου, Σονγκ Κάου, Χόα Θουόνγκ, Ναμ Χόα, Ταν Λόι, Κάι Θι, Χοπ Τιέν, Χε Μο, Βαν Χαν, Χόα Τρουνγκ, Κουάνγκ Σον, Βαν Λανγκ, Ταν Λονγκ, Χόα Μπιν, Μιν Λαπ και Λιν Σον.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωγραφία του Βιετνάμ
Άγιος Θεόδωρος Τηλλυρίας
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
{{Graph:Population history|interpolate=linear} }}
Πηγές
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Λευκωσίας
Μοσφίλι
Το Μοσφίλι είναι κοινότητα της επαρχίας Λευκωσίας στην Κύπρο.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Λευκωσίας
Οίκος του Γκίλλε
Ο Οίκος του Γκίλλε, νορβ. Gille, είναι ένας δυναστικός Οίκος της Νορβηγίας, που πέντε μέλη του έγιναν βασιλείς της χώρας από τον 12ο ως τον 13ο αι.
Ιστορία
Ο Οίκος του Χορφάγκρε είναι ο πρώτος της Νορβηγίας και ο επόμενος Οίκος του Χάρντραντα αξίωνε καταγωγή από τον πρώτο. Το 1130 έγινε βασιλιάς της χώρας ο Χάραλντ Δ΄ Γκίλλε, που έλεγε ότι στα νεανικά του έτη η μητέρα του και η οικογένειά της του έλεγαν ότι είναι νόθος γιος του Μάγκνους Γ΄ της Νορβηγίας από τον Οίκο Χάρντραντα . Το παρωνύμιό του Γκίλλε, στα Γαελικά (Κελτικά της Ιρλανδίας και των Εβρίδων νήσων), σημαίνει υπηρέτης (του Χριστού). Πράγματι ο Μάγκνους Γ΄ είχε κάνει πολλές εκστρατείες και κατακτήσεις στις Εβρίδες και στα άλλα νησιά και ο Χάραλντ Δ΄ είχε έλθει από εκεί. Έτσι ο Οίκος του Γκίλλε θα μπορούσε να θεωρηθεί ως πλάγιος κλάδος του Οίκου του Χάρντραντα.
Η περίοδος του Οίκου σημαδεύτηκε με έναν εμφύλιο πόλεμο (Borgerkrigstida) το διάστημα 1130-1240. Οι βασιλείς του Οίκου επέκτειναν τη δύναμη και τον πλούτο της δυναστείας . Εκτός από τους πέντε βασιλείς, ένα ακόμη μέλος ήταν διεκδικητής βασιλιάς και επίσης ο Ίνγκε Β΄ της Νορβηγίας ήταν απόγονος εκ θηλυγονίας του Οίκου. Τους διαδέχθηκε ο Οίκος του Σβέρε, που και αυτός αξίωνε ότι ήταν απόγονος εξ αρρενογονίας των Γκίλλε.
Βασιλείς της Νορβηγίας του Οίκου του Γκίλλε:
Χάραλντ Δ΄ Γκίλλε της Νορβηγίας
Παραπομπές
Κατηγορία:Βασιλείς της Νορβηγίας
Γερακιές
Οι Γερακιές είναι κοινότητα της επαρχίας Λευκωσίας στην Κύπρο.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Λευκωσίας Κατηγορία:Χωριά της Μαραθάσας
Σωβινισμός της κρατικής πρόνοιας
Ο σωβινισμός της κρατικής πρόνοιας (εναλλακτικά: προνοιακός σωβινισμός), είναι μια πολιτική αντίληψη που συνδυάζει πολιτικές κράτους πρόνοιας με εθνικιστικές αντιλήψεις στον τομέα της κοινωνίας.
Συγκεκριμένα, υποστηρίζει ότι τα επιδόματα πρόνοιας πρέπει να περιορίζονται στους ιθαγενείς πολίτες μιας χώρας, σε αντίθεση με τους μετανάστες. Χρησιμοποιείται ως οικονομική στρατηγική, κυρίως από εθνικο-λαϊκιστικά κόμματα, τα οποία θεωρούν ότι, αν και το κράτος πρόνοιας είναι κάτι το θετικό, οι συμπερίληψη των μεταναστών και άλλων κοινωνικών ομάδων σε αυτό δημιουργούν προβλήματα στη σωστή λειτουργία του. Επίσης έρχεται σε πλήρη αντίθεση με νεοφιλελεύθερες απαιτήσεις, μέσω και της ριζικής περικοπής των δαπανών του κράτους που το καθιστούν αδύναμo και απαιτεί ένα κράτος το οποίο θα πρέπει να προστατεύει ορισμένους τομείς της εθνικής οικονομίας από τον ξένο ανταγωνισμό (π.χ. τη γεωργία). Ως ιδεολογία αναμειγνύει τον εθνικισμό και τον κρατισμό, με αντικαπιταλιστικούς πολλές φορές τόνους.
Σύμφωνα με τους σωβινιστές της κρατικής πρόνοιας, τα δίχτυα ασφαλείας του κοινωνικού κράτους είναι για εκείνους που ανήκουν στην κοινότητα και στον εθνικό κορμό, δηλαδή σε μια κοινωνία με σχέσεις που βασίζονται σε εθνοτικές και πολιτισμικές πτυχές. Η ομάδα πολιτών (κυρίως οι μετανάστες) που θεωρείται ότι δεν ανήκει στον κορμό της κοινωνίας, είναι και αυτή που θεωρείται ότι χρησιμοποιεί άδικα το σύστημα πρόνοιας. Ουσιαστικά, οι υποστηρικτές αυτής της αντίληψης, θεωρούν την άκρατη μετανάστευση ως αιτία αποστράγγισης των σπάνιων κοινωνικών πόρων. Πιστεύουν ότι αυτοί οι πόροι πρέπει να χρησιμοποιηθούν προς όφελος του αυτόχθονα πληθυσμού, και κατά προτίμηση για παιδιά και ηλικιωμένους.
Ανάλυση
Στην περιγραφή της κοινωνίας και των προβλημάτων του κράτους πρόνοιας, οι σωβινιστές της κρατικής πρόνοιας, χρησιμοποιούν μια επιχειρηματολογία που βασίζεται σε δύο κατηγορίες πολιτών, τους απλούς και έντιμους εργαζόμενους που θεωρείται ότι συμβάλουν στην κοινωνία, και αυτούς που την «εξουθενώνουν». Στη δεύτερη κατηγορία ανήκουν κοινωνικές ομάδες που χρησιμοποιούν το κράτος πρόνοιας, χωρίς να συμβάλλουν στην κοινωνία, δηλαδή γραφειοκράτες, ορισμένοι ακαδημαϊκοί, μετανάστες, καθώς και άλλοι δικαιούχοι κοινωνικής πρόνοιας που θεωρείται ότι δεν έπρεπε να την αξίζουν. Ως εκ τούτου, για τους υποστηρικτές αυτής της θεωρίας, το κράτος πρόνοιας θεωρείται ως ένα σύστημα που θα πρέπει να εμπεριέχει μηχανισμούς αποκλεισμού ορισμένων πολιτών από αυτό. Εκτός από την πρόσβαση των μεταναστών σε ιδρύματα και υπηρεσίες του κράτους πρόνοιας, απορρίπτονται και οι δαπάνες για την αναπτυξιακή βοήθεια, καθώς θεωρείται ότι τα κρατικά επιδόματα θα πρέπει να στηρίζουν μόνο τους ιθαγενείς.
Σύμφωνα με ακαδημαϊκούς, η ρητορική του εθνικού λαϊκισμού, όπως και του προνοιακού εθνικισμού, εντείνεται σε περιόδους υψηλής ανεργίας και μεταναστευτικών κρίσεων. Τότε, ανταγωνισμός για θέσεις εργασίας λαμβάνει τη μορφή σύγκρουσης, οπού οι μετανάστες συνήθως αποτελούν τα λεγόμενα "φτηνά εργατικά χέρια" και προτιμώνται σε βάρος του γηγενούς πληθυσμού.
Βασίλης Στεφανάκος
Ο Βασίλης Στεφανάκος (2 Ιουνίου 1961 – 17 Ιανουαρίου 2018) ήταν Έλληνας επιχειρηματίας και αφεντικό του οργανωμένου εγκλήματος στην Ελλάδα.
Ο «αρχηγός της Greek Mafia», ή και «νονός των νονών», όπως τον είχαν χαρακτηρίσει κατά καιρούς οι διωκτικές αρχές, είχε εμπλακεί σε πάρα πολλές ποινικές υποθέσεις μετά το 2000, με δεκάδες κατηγορίες σε βάρος του που περιελάμβαναν, μεταξύ άλλων, την ηθική αυτουργία στην απόδραση με ελικόπτερο του Αλκέτ Ριζάι και του Βασίλη Παλαιοκώστα από τις φυλακές Κορυδαλλού στις 4 Ιουνίου 2006 και την συμμετοχή του στην απαγωγή του εφοπλιστή Περικλή Παναγόπουλου στις 12 Ιανουαρίου 2009.
Ο Στεφανάκος τελικά συνελήφθη τον Ιανουάριο του 2008, καθώς σε βάρος του εκκρεμούσαν δύο εντάλματα σύλληψης: το πρώτο για την ηθική αυτουργία στη δολοφονία των Κώστα Κουτελιέρη και Γιάννη Κάτσιου στις 26 Αυγούστου 2006 στο Περιστέρι και το δεύτερο για την απόδραση των Ριζάι και Παλαιοκώστα από τον Κορυδαλλό. Έπειτα από περίπου οκτώ χρόνια εγκλεισμού του στις φυλακές, τον Αύγουστο του 2016, ο Στεφανάκος αποφυλακίστηκε κάνοντας χρήση του νόμου Παρασκευόπουλου.
Στις 17 Ιανουαρίου 2018, δεκαεπτά μήνες μετά την αποφυλάκιση του, ο Στεφανάκος δολοφονήθηκε από δύο άγνωστους δράστες, επιβαίνοντες σε κλεμμένη μοτοσυκλέτα, με 29 σφαίρες επί της Λεωφόρου Αθηνών στο Χαϊδάρι, έξω από την εταιρία του, με τις διωκτικές αρχές να κάνουν λόγο ίσως για το πιο ακριβοπληρωμένο συμβόλαιο θανάτου που έχει γίνει ποτέ. Επίσης, φωτογράφοι που είχαν φτάσει στο σημείο του συμβάντος δέχτηκαν απειλές από συγκεντρωμένα άτομα που δεν τους επέτρεπαν αρχικά να τραβήξουν εικόνες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες επιχειρηματίες Κατηγορία:Οργανωμένο έγκλημα
Πλέζιο
Το Πλέζιο (ιταλικά: Plesio) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κόμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κόμο
Ρομαντική έλξη
μικρογραφία|303x303px|Ο Ρωμαίος και η Ιουλιέτα, (1884) από τον Frank Dicksee. Η ρομαντική έλξη είναι η συναισθηματική αντίδραση την οποία βιώνουν οι περισσότεροι άνθρωποι, που καταλήγει στην επιθυμία για μία ρομαντική σχέση. Η ρομαντική έλξη μπορεί να προκύψει με οποιοδήποτε άτομο οποιουδήποτε φύλου. Ο ρομαντικός προσανατολισμός και ο σεξουαλικός προσανατολισμός ξεχωρίζονται, αν και για τους περισσότερους ανθρώπους και οι δύο προσανατολισμοί βρίσκονται σε συμφωνία (π.χ. ετεροφυλόφιλος και ετερορομαντικός).
Η ρομαντική έλξη μπορεί να βασίζεται σε διάφορα χαρακτηριστικά. Τα σωματικά χαρακτηριστικά είναι τα πιο προφανή χαρακτηριστικά τα οποία σχετίζονται άμεσα με τη ρομαντική επιθυμία. Τα χαρακτηριστικά τα οποία δεν είναι κατευθείαν διαθέσιμα, όπως η ψυχολογία, τα γονίδια και η επιρροή που ασκεί η κουλτούρα στο άτομο, οδηγούν συχνότερα σε ένα ρομαντικό ενδιαφέρον παρά σε ένα σεξουαλικό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ανθρώπινη σεξουαλικότητα
Πονιάνα Λάριο
Η Πονιάνα Λάριο (ιταλικά: Pognana Lario) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κόμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Λεοπολδίνη Μαρία του Άνχαλτ-Ντέσαου
H Λεοπολδίνη Μαρία του Άνχαλτ-Ντέσαου (Leopoldine Marie von Anhalt-Dessau, 12 Δεκεμβρίου 1716 - 27 Ιανουαρίου 1782) ήταν κόρη του Λεοπόλδου Α΄, Πρίγκιπα του Άνχαλτ-Ντέσαου.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 1716 στο Ντέσαου και ήταν το ένατο παιδί και τέταρτη κόρη του Λεοπόλδου Α΄ πρίγκιπα του Άνχαλτ-Ντέσαου και της Άννας-Λουίζας Φέζε.
Στις 13 Φεβρουαρίου 1739 παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Ερρίκο, μαργράβο του Βρανδεμβούργου-Σβετ. Μαζί απέκτησαν δύο παιδιά:
Πέθανε στις 27 Ιανουαρίου 1782 στο Κόλμπεργκ σε ηλικία 65 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Ασκάνια Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς Κατηγορία:Πριγκίπισσες του Άνχαλτ-Ντέσαου Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γερμανίας
Πόννα
Η Πόννα (ιταλικά: Ponna) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κόμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κόμο
Μιρ Μοσούν Ναβάμπ
Ο Μιρ Μοσούν Ναβάμπ (αζέρικα: Mir Möhsün Nəvvab) (1833, Σούσα - 1918, Σούσα ) κατέχει εξέχουσα θέση στην ιστορία του πολιτισμού του Αζερμπαϊτζάν ως ο τελευταίος εκπρόσωπος της παλιάς παραδοσιακής σχολής των επιστημών, των τεχνών και των γραμμάτων. Ο Ναβάμπ ήταν μια πολύπλευρη και πολυτάλαντη προσωπικότητα της εποχής του. Έχει μείνει γνωστός ως ποιητής, καλλιτέχνης, ιστορικός μουσικής, αστρονόμος, ξυλουργός, χημικός και μαθηματικός.
Ο Ναβάμπ γεννήθηκε το 1833 στη Σούσα και πέρασε όλη του τη ζωή σε αυτήν την πόλη. Η ζωή και τα έργα του αντικατοπτρίζουν μια περίοδο της ιστορίας, κατά την οποία το Αζερμπαϊτζάν βρισκόταν στο μεταίχμιο μεταξύ του παλιού και του νέου, των παραδόσεων και των νέων τάσεων στον πολιτισμό και γενικά στον τρόπο ζωής. Και, παρόλο που ο Ναβάμπ παρέμεινε παραδοσιακός σε ό,τι έχει να κάνει με τις τέχνες, στη δημόσια ζωή του ήταν ένας προοδευτικός άνθρωπος, ο οποίος έκανε πολλά για να προωθήσει την ανάπτυξη του γραμματισμού, του πολιτισμού και των τεχνών στο Καραμπάχ.
Ο Ναβάμπ δημιούργησε εισήγαγε για πρώτη φορά την τυπογραφία στη Σούσα, και γενικότερα στο Αζερμπαϊτζάν. Δημοσίευσε επίσης τα ποιήματα των ποιητών του Καραμπάχ και τα διέδωσε στον τοπικό πληθυσμό. Ο Ναβάμπ ίδρυσε μια δεύτερη λογοτεχνική λέσχη στο Αζερμπαϊτζάν με την ονομασία Majlis-i-Faramushan (Λέσχη των ξεχασμένων) και επίσης ίδρυσε την πρώτη μουσική λέσχη, που είχε την επωνυμία Majlis-i-Khanende (Λέσχη των αοιδών).
Ο Ναβάμπ έγραψε περισσότερα από 20 βιβλία αφιερωμένα σε διαφόρους τομείς των επιστημών και των τεχνών. Είναι ο συγγραφέας του Vuzuh-ul-Argam (Η επεξήγηση των αριθμών), ενός σημαντικό έργο το οποίο περιέχει 82 κομμάτια mugams (μια πρωτότυπη αυτοσχεδιαστική κλασική παραδοσιακή μουσική, δημοφιλής στο Αζερμπαϊτζάν) και τραγούδια, που ακούγονταν στο Καραμπάχ εκείνη την εποχή. Περιέχει, επίσης, πληροφορίες σχετικά με την προέλευση αυτών των mugams και τους κανόνες για την ερμηνεία τους. Ο Ναβάμπ είναι επίσης και ο συγγραφέας του βιβλίου Tezkirey-i-Navvab, το οποίο δίνει πληροφορίες για εκατό ποιητές και συγγραφείς του Καραμπάχ εκείνη την εποχή.
Ο Ναβάμπ ήταν επίσης ταλαντούχος καλλιτέχνης. Εικονογραφούσε ο ίδιος τα χειρόγραφά του με πολύχρωμες εικόνες και πορτρέτα και διακοσμούσε τους εσωτερικούς χώρους των κτηρίων με διάφορα στοιχεία. Πριν από την κατάληψη της Σούσας από τις αρμενικές δυνάμεις το 1992, κάποιες από αυτές τις διακοσμήσεις τοίχων διατηρούνταν στο σπίτι όπου έζησε, στο σχολείο όπου δίδαξε και στους μιναρέδες του κεντρικού τεμένους της Σούσας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μουσικολόγοι
Σώδαμος ο Άσσιος
Ο Σώδαμος ο Άσσιος (3ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας αθλητής με καταγωγή από την Άσσο στην Μικρά Ασία, ο οποίος στέφθηκε ολυμπιονίκης στο αγώνισμα δρόμου του σταδίου παίδων κατά τους 144ους (204 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Ο Παυσανίας τον αναφέρει ως τον πρώτο των Αιολών της περιοχής αυτής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του σταδίου παίδων Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες από την Αιολίδα Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (3ος αιώνας π.Χ.)
Μανσούρα
Η Μανσούρα είναι κοινότητα της επαρχίας Λευκωσίας στην Κύπρο.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Πηγές
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Λευκωσίας
Ο δολοφόνος κατοικεί στο 21
Ο δολοφόνος κατοικεί στο 21 (ή στον αριθμό 21· L'Assassin habite au 21) είναι κινηματογραφική ταινία θρίλερ παραγωγής του 1942 σε σκηνοθεσία Ανρί-Ζωρζ Κλουζό και σενάριο προσαρμοσμένο από τον Βέλγο συγγραφέα Στανισλάς-Αντρέ Στεμάν και του Κλουζό, βασισμένο στο ομώνυμο βιβλίο του Στεμάν του 1939. Η ταινία ήταν η πρώτη μεγάλου μήκους του Κλουζό και αναφέρεται στην καταδιώξη του ντετέκτιβ Γουένς (Πιέρ Φρεσνέ) για να εντοπίσει τον δολοφόνο κύριο Ντουράν, ο οποίος αφήνει τηλεφωνικές κάρτες και καταφέρνει να είναι παντού ταυτόχρονα. Με την βοήθεια μιας επίδοξης ηθοποιού, της Μίλα Μαλού (Σουζί Ντελέρ), ο Βενς ακολουθεί ενδείξεις και πηγαίνει σε μια κακόφημη πανσιόν όπου ελπίζει να βρει τον δολοφόνο.
Πλοκή
Ο Επιθεωρητής Βενσισλάς (που αναφέρεται ως "Βενς" για συντομία) αναλαμβάνει την υπόθεση ενός κατά συρροήν δολοφόνου που αφήνει μια τηλεφωνική κάρτα με το όνομα "Κύριος Ντουράν" στα θύματά του. Η ερωμένη του Βενς είναι η ηθοποιός Μίλα Μαλού που είναι αποφασισμένη να κάνει μια καριέρα στη υποκριτική και παραλλήλα προσπαθεί να βοηθήσει τον Βενς να βρει τον εγκληματία. Ο Βενς ανακαλύπτει ότι ο Ντουράν νοικιάζει ενα δωμάτιο σε μια πανσιόν στον αριθμό 21 της Λεωφόρου Junot. Ο Βενς νοικιάζει και ο ίδιος ένα δωμάτιο στην Πανσιόν μεταμφιεσμένος ως προτεστάντης υπουργός. Οι ύποπτοι συλλαμβάνονται, αλλά ενώ ο καθένας βρίσκεται στη φυλακή, συμβαίνει μια άλλη δολοφονία του κυρίου Ντουράν. Τόσο η Μίλα όσο και ο Βενς ανακαλύπτουν ποιος είναι υπεύθυνος για τις δολοφονίες. Ο Βενς απαγάγεται και καθώς πρόκειται να δολοφονηθεί, προλαβαίνει και τον εντοπίζει η Μίλα μαζί με την αστυνομία και τον σώζουν.
Παραγωγή
Η ταινία ήταν η πρώτη ταινία μεγάλου μήκους που σκηνοθέτησε ο Ανρί-Ζωρζ Κλουζό και ήταν το τέταρτο σενάριο για τη ναζιστική εταιρεία παραγωγής Continental Films , η οποία έκανε ταινίες για να αντικαταστήσει τις απαγορευμένες αμερικανικές ταινίες. Ο Κλουζό έκανε αρκετές αλλαγές στο σενάριο, συμπεριλαμβανομένων των χαρακτήρων Μίλα και Βενς από το προηγούμενο σενάριο του Le dernier des six (1941). Ο προϋπολογισμός για την ταινία θεωρήθηκε αρκετά γενναιόδωρος και περιελάμβανε υλικά που ήταν υπερβολικά από τα προπολεμικά πρότυπα. Καθώς οι αμερικανικές ταινίες απαγορεύτηκαν κατά τη γερμανική κατοχή της Γαλλίας κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, η Continental Films είχε ως στόχο την ποιότητα και την εμπορική επιτυχία στις ταινίες της και παρήγαγε ταινίες που επρόκειτο να αντικαταστήσουν τις αμερικανικές ταινίες. Ο Δολοφόνος ζει στον αριθμό 21 είναι ένα θρίλερ με ελαφριά κωμικά στοιχεία, το οποίο ήταν και το στυλ των περισσότερων ταινιών μυστηρίου κατά τη διάρκεια της κατοχής.
Κριτικές
Η ταινία κυκλοφόρησε στη Γαλλία στις 8 Ιουλίου 1942 και στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1947. Στην αρχική της κυκλοφορία στη Γαλλία, η ταινία ήταν δημοφιλής στους κριτικούς και το κοινό. Ένας κριτικός από τον Le Miroir de l'Ecran σημείωσε την ενθουσιασμένη αντίδραση του κοινού στην πρεμιέρα της ταινίας, σημειώνοντας πώς "διασκεδαστικές και πνευματώδεις σκηνές εναλλάσσονται σωστά με πιο σοβαρές και δραματικές" και ότι η ταινία δημιούργησε ένα "έξυπνο κοκτέιλ χιούμορ και δράμα ". Ένας κριτικός από την Ciné-mondial επαίνεσε τη σκηνοθεσία του Clouzot, δηλώνοντας ότι "έβαλε τις τελευταίες πινελιές σε μια παραγωγή που είναι πυκνή, συνοπτική, κινητή, ποικίλη, όλα στην υπηρεσία μιας πλούσιας φαντασίας". Στις Ηνωμένες Πολιτείες ,κριτικός για Οι New York Times έγραψαν ότι " Ο δολοφόνος ζει στο νούμερο 21, παρά το περιπλανώμενο σενάριο που αποτυγχάνει να συνδέσει πολλά χαλαρά άκρα, είναι καλό διασκεδαστικό για τους θεατές."
Εξωτερικοί συνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1942 Κατηγορία:Γαλλικές αστυνομικές ταινίες Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες Κατηγορία:Γαλλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Γαλλικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ανρί-Ζωρζ Κλουζό Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Παρίσι Κατηγορία:Γαλλικές θρίλερ ταινίες μυστηρίου Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε μυθιστορήματα Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο Παρίσι
FIBA Europe
Η FIBA Europe είναι μια επιτροπή, εντός της Διεθνούς Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (FIBA),  η οποία περιέχει και τις 50 εθνικές ομοσπονδίες της FIBA στη ζώνη της Ευρώπης και ιδρύθηκε το 1957. Διατηρεί τα κεντρικά γραφεία της στο Μόναχο της Γερμανίας.
Διοργανώσεις
thumb|right|Τα κεντρικά γραφεία της FIBA Europe στο Μόναχο της Γερμανίας.
Ακολουθούν οι διοργανώσεις της ομοσπονδίας:
Διοργανώσεις Ανδρών
Διοργανώσεις Γυναικών
Διοργανώσεις Τμημάτων Υποδομής
Καλαθοσφαίριση 3x3
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ευρωπαϊκοί αθλητικοί διοικητικοί φορείς Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση στην Ευρώπη
Φρούριο του Σεμικαρακόρσκ
Ιστορία και περιγραφή
Ένα πρώιμο μεσαιωνικό χαζαρικό φρούριο στο Όμπλαστ του Ροστόφ, πλησίον της πόλης του Σεμικαρακόρσκ ανεγέρθηκε κατά την περίοδο μεταξύ των τελών του 8ου αιώνα και των αρχών του 9ου αιώνα. Βρισκόταν επί του λόφου του νησιού, πλησίον του Σεμικαρακόρσκ. Το ίδιο το νησί βρίσκεται επί του Ποταμού Σαλ.
Το φρούριο αποτελούσε κατοικία του Χαγάνου των Χαζάρων στην περιοχή του Κάτω Ντον, ενώ, ταυτόχρονα, ήταν κατά τέσσερις φορές μεγαλύτερο εκείνου του αρχαιολογικού τόπου του Μαγιατσκόγιε, φρούριο το οποίο χρονολογείται από την ίδια περίοδο.
Κατά τη διάρκεια της περιόδου μεταξύ 1971-1974, αρχαιολογικές ανασκαφές έλαβαν χώρα στη συγκεκριμένη περιοχή. Από τις συγκεκριμένες ανασκαφές προέκυψαν, ως ευρήματα, πως το φρούριο ήταν χτισμένο σύμφωνα με το σύστημα του «τετραγωνισμένου τετραγώνου», είχε εξωτερικό τείχος διαστάσεων 215 x 200 μέτρων, καθώς και εσωτερικό φρούριο διαστάσεων 85 x 80 μέτρων. Η οχυρωμένη πόλη, επίσης, ήταν μεγάλης εμπορικής σημασίας.
Το φρούριο, τα τείχη του οποίου είχαν ύψος της τάξεως των έξι μέτρων και συνολικό μήκος της τάξεως του ενός χιλιομέτρου, αποτελούσε σημαντικό κατασκευαστικό επίτευγμα του Χαγανάτου των Χαζάρων. Τα τείχη του φρουρίου ήσαν κατασκευασμένα από, συνολικά, περίπου δύο εκατομμύρια πλίνθους.
Ως δομικό υλικό, ακατέργαστοι πλίνθοι υψηλής ποιότητας χρησιμοποιήθηκαν. Οι διαστάσεις των πλίνθων ήσαν της τάξεως των 25 x 25 x 5 εκατοστόμετρα. Τα τείχη του φρουρίου σώζονται σε ύψος της τάξεως του ενός μέτρου, ενώ ο κύριος πύργος του, ο ακρόπυργος, σε ύψος της τάξεως των δύο μέτρων. Πάχους της τάξεως των 2 μέτρων, το μέγιστο δυνατό ύψος των τειχών ήταν της τάξεως μεταξύ 5–6 μέτρων. Αρχικώς, οι αρχαιολόγοι εκτίμησαν πως, επίσης, οι οικίες εντός του φρουρίου ήσαν κατασκευασμένες από ακατέργαστους πλίνθους, ωστόσο, στη συνέχεια, οδηγήθηκαν σε αναθεώρηση της προηγούμενης εκτίμησής τους, καθώς οικίες κατασκευασμένες από καμένους πλίνθους ανακαλύφθηκαν. Λόγω αυτού, πιστεύεται πως το φρούριο αποτελούσε κατοικία των Χαγάνων, καθώς μόνον αυτοί κατοικούσαν εντός πλίνθινων οικιών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στη Ρωσία
Σακτούρια Ρεθύμνης
Τα Σακτούρια είναι χωριό και έδρα ομώνυμης Κοινότητος του Δήμου Αγίου Βασιλείου, στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Απέχουν 49 χιλιόμετρα από το Ρέθυμνο και είναι κτισμένα σε υψόμετρο 540 μέτρα.
Ιστορικά στοιχεία
Στις θέσεις Άγιος Ιωάννης και Άγιος Μάρκος έχουν ανασκαφεί κατάλοιπα μινωικών οικισμών οι οποίοι χρονολογούνται από την μεσομινωική εποχή ΙΙ μέχρι την υστερομινωική ΙΒ.
Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως Sacturia στην επαρχία Αγίου Βασιλείου. Στην ενετική απογραφή του 1583 από τον Καστροφύλακα αναφέρεται ως Sacturia με 193 κατοίκους και 100 οφειλόμενες αγγαρείες, ενώ μνεία στο χωριό κάνει και ο Βασιλικάτα το 1630, με την ονομασία Sacturia. Στην οθωμανική απογραφή του 1659 αναφέρεται ως Sacturya po ve Kato, με 20 σπίτια. Στο έργο Κρητικά του Μιχαήλ Χουρμούζη, το 1842, αναφέρεται ως Σαχτούροι. Ο Στέργιος Σπανάκης ετυμολογεί το όνομα του χωριού από το σαχτούρι, ένα τύπο ιστιοφόρο πλοίου.
Στην απογραφή του 1881 αναφέρεται ως Σαχτούρια στον δήμο Μελάμπων και είχαν αμιγώς χριστιανικό πληθυσμό, 360 κατοίκους. Στην απογραφή του 1900 είχε 408 κατοίκους. Στην απογραφή του 1920 αναφέρεται ως έδρα ομώνυμου αγροτικού δήμου. Το 1925, τα Σακτούρια ορίστηκαν έδρα ομώνυμης κοινότητας, μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση, όταν το χωριό προσαρτήθηκε στον Δήμο Λάμπης. Τα Κάτω Σακτούρια αναγνωρίστηκαν ως ανεξάρτητος οικισμός το 1940 και ο Άγιος Παύλος το 1991.
Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής, οι κάτοικοι των Σακτουριών βοήθησαν αρχικά να κρυφτούν και έπειτα να φυγαδευτούν από τη Κρήτη τα συμμαχικά στρατεύματα. Στο λιμάνι του Αγίου Παύλου προσέγγιζαν υποβρύχια τα αφενός παρείχαν πολεμοφόδια στην αντίσταση και αφετέρου απομάκρυναν συμμάχους από το νησί. Γι' αυτή τους τη δράση οι Γερμανοί πυρπόλησαν ολοσχερώς το χωριό στις 4 Μαΐου 1944 και φυλάκισαν όλους τους άντρες άνω των 15. Τελικά εκτέλεσαν 15 από αυτούς.
Διοικητικά στοιχεία
Δείτε: Κοινότητα Σακτουρίων
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ρεθύμνης Κατηγορία:Δήμος Αγίου Βασιλείου
Μακρύρρυγχη έχιδνα
Η μακρύρρυγχη έχιδνα ή ακανθόγλωσσος (λατινική-επιστημονική ονομασία Zaglossus) είναι το ένα από τα δύο επιζώντα γένη της οικογένειας «πρωτόγονων» θηλαστικών ταχυγλωσσίδες ή «έχιδνες», που είναι αγκαθωτά ζώα παρόμοια με σκαντζόχοιρο (δεν έχουν σχέση με το φίδι έχιδνα). Υπάρχουν τρία επιζώντα είδη και ένα εξαφανισμένο. Το εξαφανισμένο είδος ζούσε στην Αυστραλία, ενώ και τα τρία ζώντα είδη ζουν μόνο στη μεγάλη νήσο Νέα Γουινέα. Οι έχιδνες και ο πλατύποδας είναι τα μοναδικά θηλαστικά που γεννούν αβγά.
Οπτικό παράθυρο
μικρογραφία| Σχεδιαγραμματική απόδοση της ατμοσφαιρικής διαφάνειας και αδιαφάνειας της Γης για διάφορα μήκη κύματος της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας Το οπτικό παράθυρο είναι ένα εύρος μηκών κύματος ή, αναλογικά, συχνοτήτων που μπορούν να διαπεράσουν την ατμόσφαιρα της Γης. Εκτείνεται από τα 300 nm (υπεριώδης ακτινοβολία Β) μέχρι το εύρος που μπορεί να ανιχνεύσει το ανθρώπινο μάτι, περίπου 400–700 nm και περαιτέρω, ως τα 2 μm κατά προσέγγιση.
Μακρύρρυγχη έχιδνα
†Zaglossus robustus
Αυτό το είδος είναι γνωστό από ένα απολιθωμένο κρανίο μήκους 65 cm.
Γενικές πληροφορίες
Η μακρύρρυγχη έχιδνα είναι μεγαλύτερη από τη βραχύρρυγχη έχιδνα και έχει λιγότερα και βραχύτερα αγκάθια, διάσπαρτα ανάμεσα στις σκληρές της τρίχες. Το ρύγχος έχει μήκος ίσο με τα δύο τρίτα του μήκους της κεφαλής και κάμπτεται ελαφρώς προς τα κάτω. Τόσο τα εμπρόσθια όσο και τα πίσω πόδια έχουν από πέντε δάκτυλα το καθένα, αλλά στα πίσω πόδια μόνο τα τρία μεσαία δάκτυλα έχουν νύχια. Είναι κυρίως νυκτόβιο ζώο, που αναζητεί την τροφή του στο στρώμα φύλλων στο έδαφος του δάσους, τρώγοντας έντομα και σκουλήκια. Κοιμούνται σε φωλιές και συχνά βρίσκονται μέσα σε λαγούμια. Λίγα είναι γνωστά για τον τρόπο ζωής αυτού του σπανίως παρατηρούμενου ζώου, αλλά πιστεύεται πως είναι παρόμοιος με εκείνον της βραχύρύρρυγχης έχιδνας. Ο πληθυσμός των εχιδνών στη Νέα Γουινέα μειώνεται εξαιτίας της αποδασώσεως και του κυνηγιού τους από τον άνθρωπο, οπότε το γένος χρειάζεται προστασία.
Οπτικό παράθυρο
Το ηλιακό φως φτάνει στο έδαφος μέσω του οπτικού παραθύρου. ο Ήλιος είναι ιδιαίτερα ενεργός στο μεγαλύτερο μέρος αυτού του εύρους (44% της ακτινοβολίας που εκπέμπεται από τον Ήλιο εμπίπτει στο ορατό φάσμα και το 49% στο φάσμα υπερύθρων).
Ορισμός
Η ατμόσφαιρα της Γης δεν είναι πλήρως διαφανής. Μάλιστα, είναι 100% αδιαφανής για πολλά μήκη κύματος. Τα εύρη μήκους κύματος για τα οποία είναι διαφανής ονομάζονται ατμοσφαιρικά παράθυρα.
Μακρύρρυγχη έχιδνα
Γενικές πληροφορίες
Σε μια μελέτη που δημοσιεύθηκε το 2015 αναφέρεται ότι το γένος επέδειξε στην αιχμαλωσία προτίμηση στη χρήση δεξιού ή αριστερού ποδιού κατά την εκτέλεση κινήσεων διατροφής, περπατήματος και αλληλεπιδράσεων μεταξύ των δύο φύλων. Υπάρχουν δηλαδή «δεξιόχειρες» και «αριστερόχειρες» έχιδνες, ή καλύτερα «αριστεροπόδαρες» και «δεξιοπόδαρες». Αυτό το εύρημα υποδεικνύει ότι αυτή η προτίμηση δεξιού ή αριστερού στα θηλαστικά αποτελεί μια κοινή από την εξελικτική αρχή τάση στα θηλαστικά αντί για τάση που δημιουργήθηκε αρκετές φορές στα διάφορα σημερινά θηλαστικά.
Οπτικό παράθυρο
Ορισμός
Το οπτικό ατμοσφαιρικό παράθυρο ειδικότερα, περιλαμβάνει τις συχνότητες του ορατού φάσματος και του φάσματος της υπεριώδους ακτινοβολίας. Ενώ σε αρκετές περιπτώσεις το ορατό φάσμα —στα αγγλικά απαντάται και ως optical spectrum, ήτοι «οπτικό φάσμα»— θεωρείται ότι περιλαμβάνει το ορατό φως, την υπεριώδη και την υπέρυθρη ακτινοβολία, κατά σύμβαση το εύρος της υπέρυθρης ακτινοβολίας θεωρείται ως ένα ξεχωριστό ατμοσφαιρικό παράθυρο, το παράθυρο υπέρυθρης ακτινοβολίας (8 – 14 μm).
μικρογραφία| Φάσμα της ηλιακής ακτινοβολίας έξω από την ατμόσφαιρα της Γης και στην επιφάνειά της. Παρότι εκπέμπεται και υπεριώδης ακτινοβολία και [[Ακτίνες Χ|ακτινοβολία X (φαίνονται στα αριστερά του εύρους), αυτές αποτελούν πολύ μικρό μέρος της συνολικής ισχύος του Ηλίου]]
Μακρύρρυγχη έχιδνα
Πηγές
908
Οπτικό παράθυρο
Ιστορική σημασία για την αστρονομία
Μέχρι τη δεκαετία του 1940, οι αστρονόμοι μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν μόνο το ορατό και το κοντινό υπέρυθρο φάσμα για τις παρατηρήσεις τους. Οι πρώτες μεγάλες αστρονομικές ανακαλύψεις, όπως αυτές του επιφανή ιταλού πολυμαθή Γαλιλαίου Γαλιλέι, έγιναν μέσω οπτικών τηλεσκοπίων που ανίχνευαν το φως που έφτανε στη γήινη επιφάνεια μέσω του οπτικού παραθύρου. Μετά τη δεκαετία του 1940, η ανάπτυξη των ραδιοτηλεσκοπίων και, συνακολούθως, του περισσότερο επιτυχημένου κλάδου της ραδιοαστρονομίας, βασίστηκαν σε παρατηρήσεις που γίνονταν μέσω του ραδιοπαραθύρου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Παρατηρησιακή αστρονομία Κατηγορία:Ηλεκτρομαγνητικό φάσμα Κατηγορία:Ατμόσφαιρα
Μακρύρρυγχη έχιδνα
Πηγές
Μακρυρρυ
Αμάραντος (φυτό)
Ο αμάραντος ή Μάης ή δάκρυα της Παναγίας (κυπρ.), με επιστημονική ονομασία Helichrysum stoechas – Ελίχρυσος ο πολύτιμος είναι αγριολούλουδο της ελληνικής υπαίθρου.
Ο αμάραντος ανήκει στην οικογένεια των Σύνθετων (Compositae), ή Αστεροειδών (Asteraceae). Είναι μονοετής ή πολυετής πόα ύψους έως 60 εκ., με γραμμοειδή ή λογχοειδή, γκριζοπράσινα φύλλα και μικρά, σφαιρικά, κίτρινα άνθη σε ταξιανθίες. Η ανθοφορία και συγκομιδή γίνονται στις αρχές της άνοιξης.
Συναντιέται κυρίως στις περιοχές του Nομού Πρεβέζης, Νομού Θεσπρωτίας και στις Ιόνιους νήσους. Ο αρωματικός ημίθαμνος, φύεται σε ακαλλιέργητους τόπους τόσο σε ηπειρωτικά όσο και σε παραθαλάσσια μέρη. Τα ανθάκια του είναι μικρά κίτρινα και ο βλαστός του λεπτός. Όταν ξηραθεί, το φυτό κρατάει το σχήμα του και οι κορυφές των λουλουδιών το κίτρινο χρώμα τους – γι' αυτό και τα λένε και «αθάνατα» ή «αμάραντα». Το φυτό αυτό είναι εγγενές στη Νότια Αφρική, τη Βόρεια Αφρική, την Ασία, τη Δυτική Ασία, τη Νοτιοανατολική Ευρώπη και τη Νοτιοδυτική Ευρώπη.
== Φαρμακολογική εφαρμογή ==
Ο ελίχρυσος χρησιμοποιήθηκε παραδοσιακά στην Ευρώπη για χοιράδωση, δηλαδή φυματίωση των λεμφαδένων, άσθμα, αρθρίτιδα, και πονοκεφάλους, αλλά και για σκουλήκια των εντέρων.
Οι βλαστοί και τα άνθη του φυτού εμφανίζουν αποχρεμπτικές, εφιδρωτικές και καθαρτικές ιδιότητες και χρησιμοποιούνται για την αντιμετώπιση του κοινού κρυολογήματος. Το αιθέριο έλαιο του φυτού έχει επουλωτικές, αντιγηραντικές, αναπλαστικές, αντιφλεγμονώδεις, αιμοστατικές και λιπολυτικές ιδιότητες. Συνιστάται για τη θεραπεία διαφόρων δερματικών παθήσεων, όπως έγκαυμα, ακμή, έρπης, πληγές, μώλωπες και εκζέματα. Έχει αποδειχθεί επίσης, η έντονη αντιοξειδωτική και καρκινοκατασταλτική δράση του φυτού λόγω των περιεχόμενων σε αυτό φαινολικών ενώσεων (3,5-O-dicaffeoylquinic acid, O-acetylhexoside). Στη λαϊκή ιατρική το αιθέριο έλαιο φαίνεται να εμφανίζει σπασμολυτικές, αναλγητικές, αντιμικροβιακές, αντισηπτικές, χολαγωγές, διουρητικές και αντικαταθλιπτικές ιδιότητες, μεταξύ άλλων.
Χορηγείται ως επουλωτικό, καταπραϋντικό και αναπλαστικό τοπικά στο δέρμα υπό τη μορφή αιθέριου ελαίου (2-3 σταγόνες), συχνά σε μίγμα με αιθέρια έλαια άλλων φυτών.
Το αιθέριο έλαιο, περιέχει εστέρες (οξικό εστέρα νερόλης), τερπένια (κουρκουμίνη 4-15%, πινένιο 1-4%, λεμονένιο 4-10%, καμφερόλη, κερκετίνη, λουτεολίνη, λιναλοόλη, γερανιόλη), υδρογονάνθρακες, φλαβονοειδή, σεσκιτερπένια, μη-τερπενοειδείς β-κετόνες.
Δεν έχει αναφερθεί καμία τοξική εκδήλωση ή άλλη ανεπιθύμητη ενέργεια.
== Ιστορία ==
Στεφάνια από ελίχρυσο πρόσφεραν οι αρχαίοι Έλληνες στους αθάνατους θεούς. Ο Θεόφραστος το ονόμασε χρυσάνθεμον και ελίχρυσο και το εκτιμούσε ιδιαίτερα για την καταπραϋντική επίδραση που είχε στο θυμικό του ανθρώπου. Το φυτό αναφέρεται ακόμα στον Θεόκριτο που θαυμάζει το χρυσοκίτρινο χρώμα του, στον Διοσκουρίδη και τον Πλίνιο που το θεωρούν από τα καλύτερα αφιερώματα στα αγάλματα των θεών. Ο πρώτος βοτανικός κήπος με καθαρά επιστημονικό, ερευνητικό και μορφωτικό χαρακτήρα, ήταν εκείνος που ιδρύθηκε από τον Αριστοτέλη το 350 π.χ. κοντά στον Ηριδανό, παραπόταμο του Ιλισού. Είχε εμπλουτιστεί και με Ελίχρυσο και πολλά σπάνια φυτά που έστελνε ο Μέγας Αλέξανδρος στο δάσκαλο του από τις ασιατικές χώρες τις οποίες κατακτούσε. Επιμελητής του κήπου ήταν ο Θεόφραστος, μαθητής και φίλος του Αριστοτέλη, ο οποίος θεωρείται σήμερα ως ο θεμελιωτής της Βοτανικής Επιστήμης.
Ελίχρυσος στη σύγχρονη ιστορία
Πριν από τον πόλεμο στη Γιουγκοσλαβία, το 1992, μεγάλες ποσότητες αιθέριου ελαίου ελίχρυσου, απoστάζονταν εκεί. Το χρησιμοποιούσαν στην πόλη Γκρας της Γαλλίας για τον αρωματισμό καπνού. Οι αρωματοθεραπευτικές ιδιότητες του φυτού άρχισαν να γίνονται γνωστές αργότερα, δηλ. μετά την έναρξη του πολέμου. Τότε η παραγωγή του ελίχρυσου περιορίστηκε στην περιοχή της Κορσικής, ήταν όμως μικρή και δεν επαρκούσε, οπότε ανέβηκε πολύ και η τιμή του. Τα τελευταία δέκα χρόνια επανήλθε η παραγωγή από τις χώρες Κροατία, Βοσνία & Ερζεγοβίνη. Είναι από τα πολυτιμότερα και ακριβότερα αιθέρια έλαια με περιεκτικότητα 40-50% σε εστέρες, 30% σε σεσκιτερπένια και πάνω από 10% δικετόνες. O ελίχρυσος θεωρείται η άρνικα της αρωματοθεραπείας. Η εισπνοή του αιθέριου ελαίου δίνει την ταυτόχρονη αίσθηση του καθαρισμού και της ζωντάνιας.
Μυθολογία
Το χρυσαφί λουλούδι της ελληνικής υπαίθρου που είναι πάντα ανθισμένο! Συμβολίζει την αιώνια αγάπη και συνδέεται με τον μύθο του Πάρη και της ωραίας Ελένης.
Ο μύθος λέει ότι όταν ο Πάρης έκλεψε την ωραία Ελένη από τη Σπάρτη και ενώ ταξίδευαν προς την Τροία, σταμάτησαν στα Κύθηρα για να κάνουν σπονδές προς τιμήν της θεάς Αφροδίτης που τους προστάτευε. Εκεί πέρασαν λίγες μέρες και ολοκλήρωσαν τον έρωτά τους. Η ωραία Ελένη όμως ζήλεψε τη θέα Αφροδίτη που κατά τη μυθολογία ζούσε στο νησί και απαίτησε από τον Πάρη να της πει ότι εκείνη ήταν η πιο όμορφη γυναίκα. Ο Πάρης θέλοντας να καθησυχάσει την ωραία Ελένη της είπε δείχνοντας το κίτρινο άνθος : «Βλέπεις αυτό το λουλούδι; Τα μαλλιά σου έχουν το χρυσαφί του χρώμα, το σώμα σου μοιάζει με τον μίσχο του και το δέρμα σου είναι απαλό σαν τα πέταλά του. Η ομορφιά σου θα διατηρηθεί έτσι για πάντα». Και το λουλούδι ονομάστηκε σεμπρεβίβα.
Στη δημοτική παράδοση, υπάρχει το τραγούδι ο Αμάραντος' :
Σε τι γκρεμό φυτρώνει, φυτρώνει μεσ’ τα δύσβατα, στις πέτρες, τα λιθάρια, ποτέ του δεν ποτίζεται και δεν κορφολογιέται. Το τρών τα ‘λάφια και αρρωστούν, τ’ αγρίμια και ημερεύουν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αστεροειδή Κατηγορία:Βότανα Κατηγορία:Ελληνική χλωρίδα Κατηγορία:Καλλωπιστικά φυτά Κατηγορία:Μεσογειακή χλωρίδα Κατηγορία:Φαρμακευτικά φυτά της Ευρώπης
Κώστας Ρωμαίος
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Κώστας Ρωμαίος γεννήθηκε το 1913 στο χωριό Πάνιτσα (σημερινή Μυρσίνη) της Λακωνίας. Σπούδασε φιλολογία στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, από όπου αποφοίτησε με «άριστα». Απασχολήθηκε στη σύνταξη του Ιστορικού Λεξικού της Ακαδημίας Αθηνών. Αργότερα συνέχισε τις σπουδές του, ως μετεκπαιδευόμενος, με υποτροφία στο εξωτερικό: αρχικά στο Πανεπιστήμιο του Σαιντ Άντριους της Σκωτίας (1945-1947) και κατόπιν στο Χάρβαρντ, στη Μασαχουσέτη (1951). Την περίοδο 1950-1966 υπήρξε συνεργάτης του Κέντρου Ερεύνης της Ελληνικής Λαογραφίας της Ακαδημίας Αθηνών.
Δίδαξε ελληνική λαϊκή τέχνη στο Κέντρο Τουριστικής Εκπαίδευσης της Ανωτάτης Βιομηχανικής Σχολής του Πειραιά. Επίσης, δίδαξε λαογραφία στη Σχολή Ξεναγών του ΕΟΤ, συγγράφοντας και το σχετικό εγχειρίδιο. Στις 7 Ιουλίου 1976 ορίστηκε καθηγητής της λαογραφίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, διαδεχόμενος τον Δημήτριο Β. Οικονομίδη. Το 1980 εξελέγη τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Από το 1985 μέχρι το 1987 χρημάτισε πρόεδρος της Εταιρείας Πελοποννησιακών Σπουδών.
Συνέγραψε πλήθος βιβλίων για λαογραφικά θέματα, συμμετείχε στη σύνταξη αγνωστικών του δημοτικού σχολείου και στην ανθολόγηση γυμνασιακών αναγνωσματαρίων  και συνεργάστηκε με διάφορες περιοδικές εκδόσεις, δημοσιεύοντας μελέτες του. To Δεκέμβριο του 1974 είχε ξεκινήσει την έκδοση του «περιοδικού συγγράμματος λαογραφίας» με τίτλο Λαβύρινθος.
Ο Κώστας Ρωμαίος πέθανε στην Αθήνα το 1992, σε ηλικία 79 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες λαογράφοι Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Αθηνών
Πόντε Λάμπρο
Το Πόντε Λάμπρο (ιταλικά: Ponte Lambro) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κόμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κόμο
Γεγονότα Σεπτεμβρίου 2016
19 Σεπτεμβρίου
Συλλαμβάνεται ένας 28χρονος ύποπτος αφγανικής καταγωγής για τις εκρήξεις που σημειώθηκαν στη Νέα Υόρκη και στο Νιου Τζέρσεϊ. (The New York Times)
27 Σεπτεμβρίου
(FARS News Agency), (The Tehran Times), (Tasnim), (The New York Times)
30 Σεπτεμβρίου
09
Ζακλίν Κόχραν
Η Ζακλίν Κόχραν (Jacqueline Cochran, 11 Μαΐου 1906 – 9 Αυγούστου 1980) ήταν Αμερικανίδα πιλότος αεροπλάνων και επιχειρηματίας. Υπήρξε πρωτοπόρος ως γυναίκα αεροπόρος και από τους πλέον εξέχοντες αεροπόρους αγώνων της γενιάς της. Σημείωσε πολλά ρεκόρ και «πρωτιές», με το μακράν σημαντικότερο από αυτά τα επιτεύγματα να είναι το γεγονός ότι έγινε η πρώτη γυναίκα στην ιστορία που ξεπέρασε την ταχύτητα του ήχου («έσπασε το φράγμα του ήχου»). Αυτό έλαβε χώρα σε πτήση της στις 18 Μαΐου 1953, μόλις πεντέμισυ χρόνια από την πρώτη τέτοια πτήση από άνδρα.
Στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο η Κόχραν μαζί με τη Νάνσυ Λαβ ήταν επικεφαλής των «Γυναικών Πιλότων Αεροπορικής Υπηρεσίας» (Women Airforce Service Pilots, WASP) το 1943-1944, μιας μονάδας που είχε στο δυναμικό της περί τις χίλιες Αμερικανίδες, οι οποίες πετούσαν τα νέα πολεμικά αεροσκάφη από τα εγοστάσια παραγωγής τους μέχρι τα αεροδρόμια χρήσεως. Αργότερα η Κόχραν υπεστήριξε το πρόγραμμα γυναικών αστροναυτών «Mercury 13».
Οικογένεια
Η Κόχραν γεννήθηκε με το ονοματεπώνυμο Μπέσι Λη Πίτμαν (Bessie Lee Pittman) στην Πενσακόλα (μερικές πηγές αναφέρουν ότι γεννήθηκε στην κωμόπολη Ντεφάνιακ Σπρίνγκς, ανατολικότερα, αλλά επίσης στη βορειοδυτική Φλόριντα), και ήταν το στερνοπαίδι από τα πέντε τέκνα της Μαίρυ και του Άιρα Πίτμαν, ενός επιδέξιου τεχνίτη που περιφερόταν στήνοντας και επαναλειτουργώντας πριονιστήρια.
Περί το 1920, δηλαδή σε ηλικία 14 ετών η Μπέσι εγκατέλειψε την οικογένειά της και παντρεύτηκε τον Ρόμπερτ Κόχραν, με τον οποίο απέκτησαν έναν γιο που πέθανε νήπιο, το 1925. Αφού πήραν διαζύγιο, η Μπέσι κράτησε το επώνυμό του και επιπλέον άρχισε να χρησιμοποιεί το «Ζακλίν» ή το «Τζάκι» ως μικρό της όνομα.
Σταδιοδρομία
Μετά το διαζύγιο, η Κόχραν εργάσθηκε για λίγο ως κομμώτρια στην Πενσακόλα και στη συνέχεια εγκαταστάθηκε στη Νέα Υόρκη. Με την ισχυρή της προσωπικότητα, εξασφάλισε εργασία σε ένα κομμωτήριο περιωπής στην Πέμπτη Λεωφόρο. Αφότου ένας γνωστός της τής προσέφερε μια βόλτα με αεροπλάνο, η Κόχραν άρχισε στις αρχές της δεκαετίας του 1930 μαθήματα στο Λονγκ Άιλαντ για να γίνει αεροπόρος. Μέσα σε τρεις εβδομάδες έμαθε ουσιαστικά να οδηγεί αεροπλάνο, μετά άρχισε τις πτήσεις μόνη της και δύο χρόνια αργότερα απέκτησε την άδεια εμπορικού πιλότου. Το 1934 ήταν η μία από τις τρεις γυναίκες που έλαβαν μέρος στον Αεροπορικό Αγώνα ΜακΡόμπερτσον (Αγγλία-Μελβούρνη). Στο μεταξύ είχε γνωρίσει τον Φλόυντ Μπόστουικ Όντλαμ (Floyd Bostwick Odlum), πλούσιο επιχειρηματία 14 χρόνια μεγαλύτερό της, ο οποίος την ερωτεύθηκε και προσφέρθηκε να τη βοηθήσει να κάνει μια επιχείρηση καλλυντικών. Παντρεύτηκαν το 1936, μόλις και ο Όντλαμ πήρε διαζύγιο από την πρώτη του σύζυγο.
Πηγές
Κατηγορία:Αμερικανοί πιλότοι Κατηγορία:Γυναίκες αεροπόροι
Επαίνετος ο Αργείος
Ο Επαίνετος ο Αργείος (1ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας αθλητής με καταγωγή από το Άργος, ο οποίος στέφθηκε ολυμπιονίκης στο αγώνισμα δρόμου του σταδίου παίδων κατά τους 175ους (80 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Η νίκη του είναι αμφισβητούμενη, καθώς ο Ρωμαίος ύπατος Σύλλας είχε μεταφέρει τους υπόλοιπους αγώνες στην Ρώμη, μετά την λεηλασία των υποδομών στην Ολυμπία και την Επίδαυρο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Αργείοι ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του σταδίου παίδων Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (1ος αιώνας π.Χ.)
UNAFUT
Eξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στην Κόστα Ρίκα
Σωσιγένης ο Ασιανός
Ο Σωσιγένης ο Ασιανός (1ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας αθλητής του οποίου ο προσδιορισμός καταγωγής του ως Ασιανός υποδηλώνει πως ήταν Έλληνας κάποιας περιοχής στην Ασία χωρίς να αποσαφηνίζεται η πόλη. Στέφθηκε ολυμπιονίκης στο αγώνισμα δρόμου του σταδίου παίδων κατά τους 177ους (72 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Μια εκτίμηση για την πραγματική καταγωγή του προσδιορίζει ως καταγωγή του την περιοχή στο όρος Τμώλο στην Λυδία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του σταδίου παίδων Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (1ος αιώνας π.Χ.)
Άνγκους (βοοειδή)
μικρογραφία|250x250εσ|Ταύρος της φυλής Άνγκους Η Άνγκους ή Αμπερντήν Άνγκους (αγγλικά: Angus cattle, Aberdeen Angus) είναι φυλή βοοειδών, με καθαρά κρεοπαραγωγική κατεύθυνση. Δημιουργήθηκε στις κομητείες Αμπερντήν και Άνγκους της Σκωτίας. Είναι ίσως η πιο ονομαστή φυλή βοών κρεοπαραγωγής και έχει εξαχθεί σε πάνω από εξήντα χώρες του κόσμου. Έχει χρησιμοποιηθεί για τη δημιουργία πολλών υβριδίων και φυλών, με την Μπράνγκους (διασταύρωση Άνγκους με τη φυλή ζεμπού Μπράχμαν) να είναι η πιο γνωστή.
Ιστορικό και παγκόσμια κατάσταση
μικρογραφία|240x240εσ|Ταύρος Άνγκους σε ζωοπανήγυρη του [[Παρίσι|Παρισιού, το 1856]] Η Άνγκους προήλθε από δύο παλαιότερες φυλές της Σκωτίας, την Angus Doddie και την Buchan Humlie, στα τέλη του 18ου αιώνα. Το 1835 αναγνωρίστηκε ως φυλή και το 1862 εκδόθηκε το πρώτο γενεαλογικό βιβλίο της φυλής. Η Aberdeen Angus Cattle Society ιδρύθηκε το 1879. Η φυλή διαδόθηκε γρήγορα σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, αλλά και στην Αμερική, στην Αφρική και στην Ωκεανία. Το 2014, ήταν η δεύτερη πολυπληθέστερη κρεοπαραγωγός φυλή στο Ηνωμένο Βασίλειο, με σχεδόν 300.000 εγγεγραμμένα ζώα.
Ιδιαίτερη απήχηση είχε και συνεχίζει να έχει η φυλή στην αμερικανική ήπειρο. Στις ΗΠΑ, η πρώτη καταγεγραμμένη εισαγωγή ζώων της φυλής έγινε το 1873 και δέκα χρόνια αργότερα δημιουργήθηκε η American Angus Association. Το 2016 υπήρχαν πάνω από 330.000 ζώα σε όλη τη χώρα. Στην Αργεντινή, όπου η φυλή εισήχθη τον 19ο αιώνα, το 50% των εκτρεφόμενων βοών είναι αμιγώς Άνγκους, ενώ στην Ουρουγουάη το αντίστοιχο ποσοστό φτάνει το 20%.
Όσον αφορά την Ωκεανία, η Άνγκους επίσης εκτρέφεται ευρέως. Στην Αυστραλία, οι πρώτες εισαγωγές πραγματοποιήθηκαν στις αρχές της δεκαετίας του 1820 και σήμερα εκτρέφεται σε πολλές περιοχές. Στη Νέα Ζηλανδία, πρόκειται για την πλέον διαδεδομένη φυλή, καθώς το ποσοστό σε εθνικό επίπεδο φτάνει στο 36%.
Στην ηπειρωτική Ευρώπη, για ένα μεγάλο χρονικό, η εκτροφή της φυλής είχε εγκαταλειφθεί, ενώ ακόμα και σήμερα, σε χώρες όπως η Γαλλία, κυριαρχούν οι εγχώριες φυλές. Στη Γερμανία, παρότι έχει σχηματιστεί η υποφυλή της Γερμανικής Άνγκους, υπάρχουν λιγότερα από τα 10.000 ζώα. Στην Ελλάδα έχουν κατά το παρελθόν εισαχθεί Άνγκους, αλλά δε διαδόθηκε η εκτροφή τους. Τα σφάγια, τόσο των καθαρόαιμων ζώων, όσο και των διασταυρωμένων δεν είχαν ικανοποιητικό βάρος και έφεραν πολύ λίπος.
Γενικά χαρακτηριστικά
μικρογραφία|250x250px|Κοπάδι με μαύρα και ερυθρά Άνγκους Τα άτομα της φυλής είναι μυώδη, βραχύσωμα και έχουν κοντά πόδια. Τα εκτρεφόμενα στις ΗΠΑ κοπάδια τείνουν να είναι πιο μεγαλόσωμα. Το κεφάλι είναι μικρό, ευρύ και δεν φέρει κέρατα, ενώ ο λαιμός πολύ κοντός και μυώδης. Ο χρωματισμός του τριχώματος είναι κατά κανόνα μαύρος στιλπνός. Ωστόσο, ορισμένα άτομα φέρουν υπολειπόμενο γονίδιο για το κόκκινο χρώμα, που σημαίνει ότι από μαύρους γονείς μπορεί να γεννηθούν ερυθρόχρωμα μοσχάρια. Τέτοια ζώα χαρακτηρίζονται ως Ερυθρά Άνγκους (Red Angus). Στο Ηνωμένο Βασίλειο θεωρούνται απλά διαφορετικός τύπος και μπορούν να εγγραφούν στην Aberdeen Angus Cattle Society. Αντιθέτως, στις ΗΠΑ αναγνωρίζονται ως ξεχωριστή φυλή, η οποία έχει τη δική της ένωση, την Red Angus Association of America.
Η φυλή χαρακτηρίζεται από ανθεκτικότητα σε αντίξοες καιρικές συνθήκες. Τα δε Ερυθρά Άνγκους, επειδή το κόκκινο απορροφά λιγότερη θερμότητα από το μαύρο, αντέχουν σε υψηλότερες θερμοκρασίες από τα μαύρα ζώα.
Πρόκειται για φυλή πρώιμη, ολοκληρώνει δηλαδή γρήγορα την ανάπτυξή της. Λόγω του μικρού μεγέθους των μόσχων στη γέννηση, το ποσοστό δυστοκιών είναι χαμηλό. Οι αγελάδες είναι καλές μητέρες.
Αποδόσεις και ποιότητα κρέατος
μικρογραφία|Μπέργκερ με κιμά από κρέας Άνγκους. Ένας ώριμος ταύρος ζυγίζει κατά μέσο όρο 850 kg, ενώ μία αγελάδα 550 kg. Το σωματικό βάρος των μόσχων κατά τη γέννηση είναι μάλλον μικρό (γύρω στα 27 kg), αλλά αναπτύσσονται με γρήγορο ρυθμό. Η απόδοση σε σφάγιο είναι υψηλή (61%), όπως και το ποσοστό των εδώδιμων τεμαχίων του σφάγιου (69,5%). Αυτό οφείλεται στη μικρή ανάπτυξη των οστών, καθώς το ποσοστό τους στο σφάγιο κυμαίνεται γύρω στο 13-15%.
Το κρέας της φυλής θεωρείται εξαιρετικής ποιότητας. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, η ζήτηση κρέατος της φυλής έχει αυξηθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια, ενώ απολαμβάνει ιδιαίτερης εκτίμησης στην Ιαπωνία, λόγω της υψηλής περιεκτικότητας σε ενδομυϊκό λίπος. Τον Ιούνιο του 2009, η McDonald's ξεκίνησε να διαθέτει μπέργκερ φτιαγμένα από κρέας Άνγκους.
Πάταικος ο Δυμαίος
Ο Πάταικος ο Δυμαίος (6ος/5ος αιώνας π.Χ.), ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης με καταγωγή από τη Δύμη της Αχαΐας, ο οποίος στέφθηκε νικητής στο ιππικό αγώνισμα της κάλπης κατά τους 71ους ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας (496 π.Χ.). Αποτελεί τον μοναδικό γνωστό νικητή στο αγώνισμα της κάλπης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Αχαιοί ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες της κάλπης Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (5ος αιώνας π.Χ.)
Καλλιάδης (ολυμπιονίκης)
΄ Ο Καλλιάδης (4ος αιώνας π.Χ.) υπήρξε ολυμπιονίκης σε άγνωστο ιππικό αγώνισμα κατά τους 110ους (340 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας, ενώ και η πόλη καταγωγής του είναι άγνωστη. Αναφέρεται επίσης ως νικητής στα Πύθια και τα Ίσθμια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Πυθιονίκες Κατηγορία:Ισθμιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (4ος αιώνας π.Χ.)
Krating Daeng
To Krating Daeng (ταϊλανδικά: กระทิงแดง, ) είναι ζαχαρούχο, μη ανθρακούχο ενεργειακό ποτό που αναπτύχθηκε από τον Τσαλέο Γιουβίντια. Το ποτό πωλείται στην Νοτιοανατολική Ασία, την Κίνα και άλλες 165 χώρες. Όταν πέθανε το 2012 σε ηλικία 88 ετών, ο Τσαλέο ήταν ήδη πολυεκατομμυριούχος.
Ο Τσαλέο πήρε την ονομασία για το ποτό από τον ινδικό βίσωνα γκάουρ (กระทิง, krathing), ένα μεγάλο άγριο βοοειδές της Νοτιοανατολικής Ασίας. Το λογότυπο Krating Daeng είναι η μάρκα του, με δύο ταύρους σε άλμα που αντιπροσωπεύουν τη δύναμη, το κόκκινο χρώμα συμβολίζει την επιμονή, ενώ το κίτρινο συμβολίζει την ενέργεια του ήλιου. Το Krating Daeng έγινε η βάση για τη δημιουργία του κορυφαίου σε πωλήσεις ενεργειακού ποτού στον κόσμο, του Red Bull.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Red Bull Κατηγορία:Ενεργειακά ποτά
Κόκκινα
Τα Κόκκινα είναι κοινότητα της επαρχίας Λευκωσίας στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο ψευδοκράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου, με το όνομα Ερένκιοϊ.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στο χωριό από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος του δεν ελέγχεται από αυτήν.
Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου Πουέρτο Ρίκο
Η Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου Πουέρτο Ρίκο (ισπανικά: Federación Puertorriqueña de Fútbol, FPF) είναι το ανώτατο διοικητικό όργανο όσον αφορά το άθλημα του ποδοσφαίρου στο Πουέρτο Ρίκο. Ιδρύθηκε το 1940, ενώ το 1960 έγινε μέλος της FIFA, καθώς και το 1964 της CONCACAF. Είναι υπεύθυνη για την οργάνωση και λειτουργία των εθνικών ομάδων ανδρών, γυναικών και νέων του Πουέρτο Ρίκο.
Κόκκινα
Πηγές
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Λευκωσίας Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Κύπρο Κατηγορία:Οικισμοί στην Επαρχία Λέφκε