cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Α.Ο. Δάφνης (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Διακρίσεις στην Αττική και Άνοδος στη Β' Εθνική (1998-2003)
Την αγωνιστική περίοδο 1998-99 η Δάφνη έφτασε στο Μεγάλο Τελικό του Κυπέλλου Γυναικών που διοργανώνει η Ένωση Σωματείων Καλαθοσφαίρισης Αττικής. Στον αγώνα, που διεξήχθη στο Κλειστό Γυμναστήριο της Ζωφριάς, γνώρισε την ήττα από τον Αστέρα Πολυγώνου με σκορ 46-42. Ωστόσο οι «κιτρινόμαυρες» χαμογέλασαν την επόμενη χρονιά, 1999-00, οπότε και συμμετείχαν εκ νέου στον Τελικό, αυτή τη φορά απέναντι στην Α.Ε.Κ. Δυτικών Προαστείων. Στον αγώνα αυτό, που έλαβε χώρα στο Κλειστό Γυμναστήριο του Γαλατσίου, η Δάφνη αναδείχθηκε Κυπελλούχος Αττικής, αφού νίκησε με σκορ 57-40. Την επόμενη αγωνιστική περίοδο, 2000-01, η Δάφνη τερμάτισε στην κορυφή του βαθμολογικού πίνακα του Πρωταθλήματος της Α' Κατηγορίας Γυναικών Αττικής. Τον τίτλο του Πρωταθλητή συνόδευσε η άνοδος στην 3η τη τάξει Εθνική Κατηγορία, τη σήμερα κατηργημένη Β' Εθνική.
Εκεί παρέμεινε για δύο χρονιές, λαμβάνοντας μέρος στον Όμιλο Νότου, τον οποίο και συγκρότησαν 14 σύλλογοι. Την αγωνιστική περίοδο 2001-02 η Δάφνη είχε καλή πορεία σκαρφαλώνοντας στην 4η θέση της τελικής κατάταξης. Για να το πετύχει είχε συλλέξει 14 νίκες και 8 ήττες. Την επόμενη χρονιά, 2002-03, το αποτέλεσμα δεν ήταν το ίδιο επιτυχημένο. Αφού ηττήθηκε σε 15 αγωνιστικές, η ομάδα αποχώρησε από το Πρωτάθλημα και από την επόμενη χρονιά επέστρεψε στο τοπικό Πρωτάθλημα Αττικής. Τυπικά κατετάγη στην προτελευταία 13η θέση (στην τελευταία τοποθετήθηκε ομάδα που εν τέλει δεν αγωνίστηκε καθόλου).
Αμύντας Δάφνης-Υμηττού (2010-2015)
Το καλοκαίρι του 2010, με αφορμή τη συνένωση των Δήμων Δάφνης και Υμηττού σύμφωνα με το «σχέδιο Καλλικράτης», τα σωματεία Α.Ο. Αμύντας Υμηττού (ίδρυση 1948) και Α.Ο. Δάφνης (ίδρυση 1939), αποφάσισαν τη συνένωση τους. Η κίνηση αυτή βρήκε σύμφωνους τους τότε Δημάρχους Υμηττού και Δάφνης και είχε σαν σκοπό τη δημιουργία ενιαίας ανταγωνιστικότερης ομάδας. Η ένωση αφορούσε όλα τα τμήματα των δύο ομάδων, αγωνιστικά και υποδομών, τόσο αντρικά, όσο και γυναικεία.
Τρέχουσα αγωνιστική περίοδος
Κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2017-18, ο Α.Ο. Δάφνης έλαβε μέρος στο Πρωτάθλημα της Γ' Κατηγορίας Γυναικών που διοργάνωσε η Ένωση Σωματείων Καλαθοσφαίρισης Αττικής. Για την Α' Φάση της διοργάνωσης εντάχθηκε στο 2ο Όμιλο τον οποίο συγκρότησαν 12 σύλλογοι. Στο πλαίσιο αυτό συγκέντρωσε 17 νίκες και 5 ήττες, τερματίζοντας στην 3η θέση της βαθμολογικής κατάταξης. Στη συνέχεια αγωνίστηκε σε αγώνα κατάταξης με την ομάδα που κατέλαβε την αντίστοιχη θέση στον έτερο Όμιλο, το Γ.Σ. Περιστερίου. Νικήτρια στο ουδέτερο γυμναστήριο του Ταύρου αναδείχθηκε η Δάφνη με σκορ 45-40.
Έδρα της Δάφνης είναι το Κλειστό Γυμναστήριο «Μιχάλης Μουρούτσος», χωρητικότητας 1.200 καθήμενων θεατών. Πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου είναι ο Κώστας Τζιβελέκας. Καθήκοντα προπονητή διατήρησε ο Θοδωρής Μπούρας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Καλαθοσφαιριση Γυναικες Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.Κ.Α. Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης σε άγνωστο έτος
Ζενγκ Τσινγκντιάν
Ο Ζενγκ Τσινγκντιάν (κινέζικα: 郑清典, γεννήθηκε τον Δεκέμβριο του 1952) ήταν Κινέζος διπλωμάτης. Γεννήθηκε στην Τσανγκσά, πρωτεύουσα του Χουνάν. Ήταν πρέσβης της λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας στο Μπαγκλαντές (2007-2009), στο Αφγανιστάν (2009-2011) και στην Τζαμάικα (2011-2013). Διαδέχθηκε τον Γιανγκ Χοουλάν στο Αφγανιστάν και τον διαδέχθηκε ο Σου Φεϊχόνγκ, ενώ διαδέχθηκε τον Τσενγκ Τζινγκχουά στην Τζαμάικα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κινέζοι διπλωμάτες
Ορόντης
Το όνομα Ορόντης μπορεί να αναφέρεται:
Μιχάλης Κυρίτσος
Ο Μιχάλης Κυρίτσος ήταν Φαναριώτης και πληρεξούσιος της παραλιακής πόλης Αχελού (Αγχίαλο) στον Εύξεινο Πόντο της Ρουμυλίας επί Τουρκοκρατίας.
Βιογραφικά στοιχεία
Λίγα ξέρουμε για την ζωή και την δράση του. Διασύρθηκε στον Σουλτάνο, με αποτέλεσμα αυτός να στείλει εντολή να τον πνίξουν, να κατασχέσουν την περιουσία του και να πιάσουν τον γιο του αιχμάλωτο. Το περιστατικό αυτό διαδραματίζεται σε δημοτικό τραγούδι.
Το δημοτικό αυτό τραγούδι είναι το αρχαιότερο του είδους του. Βρέθηκε στην Βασιλική βιβλιοθήκη του Παρισιού. Η γραφή είναι του 16ου αιώνα, ενώ το τραγούδι πρέπει να είναι ακόμα παλαιότερο.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι Κατηγορία:Αγχίαλος[
Κύπελλο Ισπανίας ποδοσφαίρου ανδρών 2014–15
Το κύπελλο Ισπανίας 2014-15 ξεκίνησε στις 3 Σεπτεμβρίου με τον πρώτο γύρο και θα ολοκληρωθεί στις 30 Μαΐου του 2015 με τον τελικό. Συμμετέχουν 83 ομάδες.
Τελικός
Κύριο θέμα: Τελικός κυπέλλου Ισπανίας 2015
Ο τελικός έγινε στις 30 Μαΐου 2015 και η Μπαρτσελόνα κέρδισε την Αθλέτικ με 3-1.
Κυπελλο Ανδρων 2015 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2014-15
Ισοσκελές τραπέζιο
Ένα ισοσκελές τραπέζιο που είναι και ορθογώνιο είναι ένα ορθογώνιο παραλληλόγραμμο.
Ιδιότητες
Απόδειξη (\Rightarrow): Έστω ένα ισοσκελές τραπέζιο και,  ύψη. Τα ορθογώνια τρίγωνα και  έχουν μία κάθετη πλευρά και την υποτείνουσα ίσες, άρα είναι ίσα. Συνεπώς θα έχουν και τις γωνίες ίσες, άρα (ισότητα γωνιών). Επίσης,, και προσθέτοντας κατά μέλη μία ορθή γωνία, λαμβάνουμε ότι (ισότητα γωνιών).
Λόγω της παραλληλίας των \mathrm{AB} και, προκύπτει ότι Επομένως, τα τρίγωνα και  είναι ισοσκελή, άρα  και. Τέλος, τα τρίγωνα και  είναι ίσα αφού έχουν δύο πλευρές και την περιέχομενη γωνία τους ίση. Καταλήγουμε ότι και το τραπέζιο είναι ισοσκελές.
right|thumb|120px|Ισοσκελές τραπέζιο με τον περιγεγραμμένο του κύκλο. Απόδειξη (\Rightarrow): Έστω ένα ισοσκελές τραπέζιο. Τότε. Επειδή η \mathrm{AB} είναι παράλληλη στην, έχουμε ότι η είναι παραπληρωματική στην  εντός και επί ταυτά. Επίσης επειδή το τραπέζιο είναι ισοσκελές, έχουμε ότι, και άρα η είναι παραπληρωματική της. Επομένως, το είναι εγγράψιμο.
Απόδειξη (\Leftarrow): Έστω ένα εγγράψιμο τραπέζιο. Τότε οι απέναντι γωνίες και  είναι παραπληρωμαικές. Επειδή η \mathrm{AB} είναι παράλληλη στην οι  και  είναι παραπληρωματικές ως εντός και επί ταυτά. Επομένως,.
Μετρικές σχέσεις
Σε ένα ισοσκελές τραπέζιο ισχύουν οι παρακάτω μετρικές σχέσεις:
Το ισοσκελές τραπέζιο είναι εγγράψιμο. Επομένως, από το θεώρημα του Πτολεμαίου έχουμε ότι Αφού το τραπέζιο είναι ισοσκελές έχουμε ότι και επομένως
thumbnail|100px Έστω και  τα ύψη του τραπεζίου. Τότε λόγω συμμετρίας, έχουμε ότι Επομένως, εφαρμόζοντας το Πυθαγόρειο θεώρημα στο τρίγωνο, λαμβάνουμε ότι
Αφού το είναι εγγράψιμο, ο περιγεγραμμένος του κύκλος ταυτίζεται με αυτόν του τριγώνου. Εφαρμόζοντας τον νόμο των ημιτόνων σε αυτό το τρίγωνο, λαμβάνουμε ότι Από το ορθογώνιο τρίγωνο \mathrm{} λαμβάνουμε ότι Συνδυάζοντας τον τύπο για το ύψος και τον τύπο για το μήκος των διαγωνίων, λαμβάνουμε το ζητούμενο.
Εμβαδόν
Το εμβαδόν του ισοσκελούς τραπεζίου δίνεται από τους εξής τύπους:
Ειδικές περιπτώσεις
right|thumb|120px|Ορθογώνιο παραλληλόγραμμο.
Ορθογώνιο παραλληλόγραμμο
right|thumb|120px|Ισοσκελές τραπέζιο με τρεις πλευρές ίσες.
Τρεις πλευρές ίσες
Μία ειδική περίπτωση του ισοσκελούς τραπεζίου είναι αυτό που έχει τις δύο μη-παράλληλες πλευρές και μία από τις βάσεις ίσες.
Αναβατικός άνεμος
Ο λεγόμενος αναβατικός άνεμος, ή αναβάτης, ανήκει στη κατηγορία των περιοδικών ανέμων.
Ο Αναβάτης άνεμος είναι εκείνος που δημιουργείται κυρίως την ημέρα και που πνέει από κοιλάδες ή πεδιάδες προς παρακείμενα όρη ή απότομες ακτές. Ο αναβατικός άνεμος οφείλεται στη διαφορά πυκνότητας του αέρος που δημιουργείτα μεταξύ των παραπάνω παριοχών ιδιαίτερα όταν βρίσκονται σε εγγύτατη απόσταση. Οι άνεμοι αυτοί δεν ενδιαφέρουν τους ναυτικούς.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Άνεμοι
Οσακαρόβκα
Η Οσακαρόβκα, Σετκιμπουλάκ, είναι μια πόλη στην περιφέρεια Καραγκάντα και πρωτεύουσα της επαρχίας Οσακάροφ.
Η ιστορία
Ιδρύθηκε το 1908 από Ουκρανούς αγρότες που μετανάστευσαν στην περιοχή.
Πληθυσμός
Οι κάτοικοι της πόλης είναι οι εξής:
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Ουνάι (όνομα)
Παραπομπές
Κατηγορία:Βάσκοι
Πελαργόνιο (βαμβακούλα)
Pelargonium peltatum (Πελαργόνιο το πελτωτό); κοιν. βαμβακούλα, μαστίχα είναι φυτό του γένους Πελαργόνιον (Pelargonium) της οικογένειας των Γερανοειδών (Geraniaceae), ιθαγενών της Νότιας Αφρικής. Χρησιμοποιείται πολύ στην αρχιτεκτονική τοπίου. Φυτεύεται κυρίως σε φυτοδοχεία. Είναι πολύ καλή επιλογή για κρεμαστές γλάστρες και ζαρντινιέρες διότι έχει μάλλον πλάγια ανάπτυξη. Αναπτύσσεται πολύ γρήγορα και έχει φύλλα γυαλιστερά, μικρά και με ελαφρές τριγωνικές εγκολπώσεις. Συνήθως δεν αποκτά μεγάλο ύψος λόγω της οριζόντιας ανάπτυξης, δεν ξεπερνάει τα 0.5 m. Προτιμάει τις ηλιόλουστες ή ημισκιαζόμενες θέσεις του κήπου. Οι απαιτήσεις του σε νερό είναι μέτριες αλλά επειδή συχνά φυτεύεται σε κρεμαστά φυτοδοχεία τα οποία είναι μικρού όγκου, απαιτούνται συχνά ποτίσματα. Οι ανάγκες του σε θρεπτικά στοιχεία δεν είναι μεγάλες.
Εκκλησία Σαιν-Ζωρζ (Γκυνί)
Η Εκκλησία Σαιν-Ζωρζ (γαλλικά: Église Saint-Georges) είναι εκκλησία ευρισκόμενη στο Γκυνί της Γαλλίας.
Τοποθεσία
Η εκκλησία ευρίσκεται εντός της κοινότητας του Γκυνί, στον νομό της Αιν.
Ιστορία
Το μνημείο κατηγοριοποιήθηκε ως ιστορικό μνημείο το 1919.
Δήμος Καλλιέων
Ο Δήμος Καλλιέων ήταν δήμος του νομού Φωκίδας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Δελφών. Είχε πληθυσμό 2.328 κατοίκους. Διέθετε μέσο υψόμετρο 1009 μ. και η έκταση που καταλάμβανε ήταν 192.000 στρέμματα.
Έδρα του δήμου ήταν το Μαυρολιθάρι με πληθυσμό 575 κατοίκους. Είναι κτισμένο σε υψόμετρο 1.140 μ. ανάμεσα στα Βαρδούσια, την Γκιώνα και την Οίτη, με πολλούς παραθεριστές το Καλοκαίρι.
Διοικητική διαίρεση
Ο δήμος αποτελούταν από τα παρακάτω χωριά και δημοτικά διαμερίσματα:
Ιστορικά στοιχεία
Η πρώτη φορά που δημιουργήθηκε δήμος με το όνομα δήμος Καλλιέων στην περιοχή ήταν το 1870. Ο δήμος αυτός προέκυψε με την με την μετονομασία του παλαιότερου δήμου Κυτινίας σε δήμο Καλλιέων. Διατηρήθηκε μέχρι το 1912 οπότε και διαχωρίστηκε στις κοινότητες Μαυρολιθάρι, Αθανάσιος Διάκος, Καστριώτισσα, Μουσουνίτσα, Πανουργιάς, Πυρά και Στρώμη. Ο δήμος Καλλιέων δημιουργήθηκε ξανά με το σχέδιο Καποδίστριας το 1997 με την συνένωση των παραπάνω κοινοτήτων. Με την εφαρμογή του σχεδίου Καλλικράτης το 2010 εντάχθηκε στον δήμο Δελφών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Καλλιέων
Καταβατικός άνεμος
Ο λεγόμενος καταβατικός άνεμος, ή καταβάτης, (κοινώς "κατεβασιά"), ανήκει στη κατηγορία των περιοδικών ανέμων.
Ο Καταβάτης άνεμος είναι εκείνος που πνέει προς τα κάτω από τις κορυφές βουνών ή υψηλές ακτές. Η δημιουργία του οφείλεται στη διαφορά πυκνότητας του αέρος που βρίσκεται στις πλαγιές των βουνών ή τις ακτές΄με εκείνο των παρακείμενων περιοχών. Η διαφορά αυτή μπορεί να οφείλεται στη ψύξη λόγω νυκτερινής ακτινοβολίας ή και σε άλλα αίτια (π.χ. στο χιονοσκεπές των κορυφών ή των ακτών).
Κάποιες φορές μάλιστα ο καταβατικός άνεμος λαμβάνει μεγάλη ένταση η οποία και μπορεί να δημιουργήσει σοβαρή θαλασσοταραχή πλησίον των ακτών, που μπορεί να καταστεί επικίνδυνη για μικρά σκάφη αναψυχής, λέμβους, και εκπαιδευτικά ιστιοπλοϊκά, όπου και απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή. Οι πλέον επικίνδυνοι καταβατικοί άνεμοι που παρατηρούνται στον ελληνικό χώρο είναι στο Ακρωτήριο του Άθω και στο Ακρωτήριο Μαλέας. Μικρότερης έντασης είναι οι καταβατικοί που παρατηρούνται σε μυχούς κόλπων όπως στο Σαρωνικό, (θαλάσσια περιοχή Βουλιαγμένης), το Θερμαϊκό τον Παγασητικό και το Λακωνικό κόλπο.
Από τέτοιο άνεμο πιθανολογείται ότι συνέβη και η καταστροφή του περσικού στόλου στο Άθως, το 493 π.Χ. Αντίθετος άνεμος είναι ο αναβατικός άνεμος.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Άνεμοι
Αιγινητικός
Ο Αιγινητικός είναι δικανικός λόγος του Ισοκράτη που αφορά στην διεκδίκηση της κληρονομιάς και τη νομιμότητα της υιοθεσίας σύμφωνα με το δίκαιο τριών διαφορετικών πόλεων, των Αιγινιτών, γιατί εκεί ζούσαν ο διαθέτης και ο κληρονόμος, όταν συντάχθηκε η διαθήκη και επιπλέον γιατί εκεί εκδικάζεται η υπόθεση. Ο νόμος των Σιφνίων γιατί είναι το δίκαιο της πολιτείας του διαθέτη και του κληρονόμου και ο νόμος της πολιτείας της ενάγουσας, γιατί αυτόν μπορεί να θελήσει αυτή να επικαλεστεί και να απαιτήσει με βάση αυτόν να κριθεί η υπόθεση. Αποτελείται από 51 παραγράφους περ. 350 στίχοι και υπάρχει σε 17 χειρόγραφα.
Υπόθεση
Εκτός από την ιδιαιτερότητα της υπόθεσης ο Ισοκράτης προβαίνει στην τριπλή αναφορά έχοντας σαφώς υπόψη του και την αντίληψη, που ήταν κοινή στους αρχαίους Έλληνες, ότι η συγκριτική μελέτη των δικαίων των πόλεων αποτελούσε σπουδαίο μέσο βελτίωσης της δικαιοσύνης. "Ο Θρασύλοχος από τη Σίφνο, που γεννήθηκε από τον τρίτο γάμο του μάντη Θράσυλλου, υιοθέτησε, όταν ήταν ετοιμοθάνατος, ένα ανιψιό της πρώτης γυναίκας του πατέρα του και τον επέλεξε, ως επίκληρο για σύζυγο της αδελφής του. Όμως μια ετεροθαλής αδελφή του Θρασύλοχου, νόθα κόρη του Θράσυλλου, διεκδίκησε δικαστικώς την κληρονομιά. Σ΄αυτή, ή για την ακρίβεια στους εκπροσώπους της, απαντά ο νόμιμος κληρονόμος και εναγόμενο με τον λόγο αυτό, που του έγραψε ο Ισοκράτης."
Βασιμότητα υιοθεσίας
Ο νόμιμος κληρονόμος θίγει τους ευρύτερους σκοπούς του θεσμού της υιοθεσίας, που δεν ρύθμιζε μόνο το θέμα της κληρονομικής διαδοχής, αλλά και ευρύτερα ζητήματα από πρακτικής σημασίας, όπως η περίθαλψη του υιοθετούντα, έως και θρησκευτικής, όπως οι μεταθανάτιες τιμές. Ο εναγόμενος λοιπόν φαίνεται ότι και στα ευρύτερα αυτά καθήκοντα ανταποκρίθηκε, ώστε και με βάση το άγραφο δίκαιο να κρίνεται άξιος της υιοθεσίας.
Αποδείχνοντας λοιπόν την υιοθεσία και τη διαθήκη έγκυρες με βάση και τους τρεις νόμους, τους προσδίδει πολύ μεγαλύτερο κύρος. Η δυνατότητα να επικαλεστεί τους νόμους και άλλης ελληνικής πολιτείας μας παρέχει την πεποίθηση των αρχαίων Ελλήνων ότι κατά βάση το δίκαιο των ελληνικων πόλεων ήταν ενιαίο, αφού πήγαζε από το πανάρχαιο πανελλήνιο δίκαιο, το οικιακόν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αττικό Δίκαιο Κατηγορία:Δικανικοί λόγοι
Ευρωπαϊκό Κύπελλο Γυναικών 1995–96 (υδατοσφαίριση)
Το Ευρωπαϊκό Κύπελλο Γυναικών 1995–96 (αγγλικά: LEN European Cup 1995–96) ήταν η 9η περίοδος του κορυφαίου πρωταθλήματος γυναικείας υδατοσφαίρισης της Ευρώπης που διοργανώθηκε από την LEN.
Το τουρνουά διοργανώθηκε το 1996. Ο τελικός παίχτηκε μεταξύ της Ολλανδικής Νερέους και της Ρωσικής ΣΚΙΦ Μόσχας. Η Νερέους νίκησε την ΣΚΙΦ Μόσχας με 8-7 και κέρδισε τον 3ο τίτλο στην ιστορία της.
Τελική φάση
Η Τελική φάση διεξήχθη σε δύο ομίλους των τεσσάρων ομάδων μεταξύ 14 και 17 Μαρτίου του 1996 στο Νανσύ.
1ος όμιλος
Πηγή:
Βαθμολογικό σύστημα: Νίκη: 2 βαθμοί, Ισοπαλία: 1 βαθμός, Ήττα: 0 βαθμοί
2ος όμιλος
Πηγή:
Βαθμολογικό σύστημα: Νίκη: 2 βαθμοί, Ισοπαλία: 1 βαθμός, Ήττα: 0 βαθμοί
Ημιτελικοί
Πηγή:
Έβδομη θέση
Πηγή:
Πέμπτη θέση
Πηγή:
Τρίτη θέση
Πηγή:
Τελικός
Πηγή:
Τελική κατάταξη
Πηγή:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
1995–96 Κατηγορία:Υδατοσφαίριση το 1995 Κατηγορία:Υδατοσφαίριση το 1996
Μανώλης Μαυρομμάτης
Ο Μανώλης Μαυρομμάτης (γενν. 15 Αυγούστου 1941) είναι Έλληνας δημοσιογράφος, αθλητικογράφος και πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε τον Δεκαπενταύγουστο του 1941 στον Πλατανιά Χανίων. Σπούδασε κοινωνιολογία και διεθνείς σχέσεις στο Πανεπιστήμιο της Ρώμης στην Ιταλία. Εργάστηκε ως δημοσιογράφος και αθλητικογράφος στις εφημερίδες «Το Βήμα» και «Τα Νέα», και τηλεοπτικά στην ΕΡΤ, αναλαμβάνοντας την περιγραφή ή/και το σχόλιο στις πιο σημαντικές διοργανώσεις για πάρα πολλά χρόνια (Ολυμπιακούς Αγώνες, Παγκόσμια Κύπελλα Ποδοσφαίρου κ.α.), με το ποδόσφαιρο να αποτελεί την ειδικότητά του. Υπήρξε επίσης ανταποκριτής ιταλικών, ισπανικών και πορτογαλικών εφημερίδων στην Ελλάδα.
Διετέλεσε γενικός γραμματέας της Διεθνούς Ομοσπονδίας Αθλητικών Δημοσιογράφων (AIPS), μέλος της Διεθνούς Ολυμπιακής Ακαδημίας, και συνεργάτης της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής (ΔΟΕ).
Πέραν του αθλητισμού, υπήρξε σκηνοθέτης και σεναριογράφος στο θέατρο και την τηλεόραση, με πιο γνωστή τη συνεργασία του με τον Νίκο Φώσκολο στην σειρά «13ο Ανακριτικό Γραφείο», που προβλήθηκε το 1971 στην ΕΡΤ, ενώ στο θέατρο έχει σκηνοθετήσει Πάμπλο Νερούντα.
Το 2004 ο Μανώλης Μαυρομμάτης εκλέχθηκε ευρωβουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 2009. Καθ' όλη τη διάρκεια της θητείας του, ήταν αντιπρόεδρος της Επιτροπής Παιδείας και Πολιτισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
Ύφος περιγραφής
Ο Μανώλης Μαυρομμάτης έγινε διάσημος για την αγάπη που έτρεφε προς το «λάτιν» ποδόσφαιρο, σε αντίθεση με τον Γιάννη Διακογιάννη, που προτιμούσε το αγγλικό και το γαλλικό. Αγαπούσε τις περίτεχνες ατομικές ενέργειες, τον έντονο ρυθμό, τις εκτελέσεις φάουλ και τα εντυπωσιακά μακρινά σουτ, ενώ πολλές φορές δυσανασχετούσε φανερά όταν ένας αγώνας ήταν βαρετός. Γνωστή και αγαπητή στον κόσμο ήταν και η ιδιαίτερη άρθρωσή του, με πιο χαρακτηριστική την εκφορά της λέξης «γκολ», την οποία ο ίδιος έλεγε «γκόλα».
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Ευρωβουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Ευρωβουλευτές της Ελλάδας εκλεγμένοι την περίοδο 2004-2009
65ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας
Το 65ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας πραγματοποιήθηκε στις 27 Αυγούστου 2008 στη Βενετία της Ιταλίας και ολοκληρώθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 2008. Οι ευρωπαϊκές ταινίες κυριάρχησαν στο φεστιβάλ, καθώς η απεργία του Σωματείου Αμερικανών Σεναριογράφων στις αρχές του έτους δημιούργησε καθυστερήσεις στα προγράμματα παραγωγής πολλών ταινιών στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού.
Στο διαγωνιστικό πρόγραμμα του Φεστιβάλ συμμετέχουν συνολικά 21 ταινίες, ανάμεσά τους τέσσερις ιταλικές, τέσσερις ιαπωνικές και πέντε αμερικανικές. Τα περισσότερα φιλμ θα κάνουν την παγκόσμια πρεμιέρα τους στα πλαίσια του φεστιβάλ, με πρώτο από αυτά την ταινία των οσκαρικών αδερφών Κοέν, με τίτλο Burn After Reading, η οποία θα προβληθεί εκτός συναγωνισμού. Ο διευθυντής του φεστιβάλ, Μάρκο Μούλερ, μαζί με τους συνεργάτες του παρακολούθησε γύρω στις 3.000 ταινίες, για να καταλήξει στις 55 που αποτελούν και τις επίσημες επιλογές του διαγωνιστικού τμήματος του Φεστιβάλ.
Στη Μόστρα της χρονιάς αυτής τιμάται ο ιταλικός κινηματογράφος, καθώς 30 αποκατεστημένες ταινίες θα προβληθούν στο αφιέρωμα Εκείνα τα φαντάσματα: το ιταλικό σινεμά ανακαλύπτεται ξανά (1946-1975). Επιπλέον, ο σκηνοθέτης Ερμάνο Όλμι θα παραλάβει το τιμητικό αγαλματίδιο του φεστιβάλ από τον Αντριάνο Τσελεντάνο.
Επικεφαλής της κριτικής επιτροπής, που θα απονείμει μεταξύ άλλων βραβείων και το Χρυσό Λέοντα, θα είναι ο Γερμανός σκηνοθέτης του ανεξάρτητου κινηματογράφου Βιμ Βέντερς. Την τελετή έναρξης και λήξης θα παρουσιάσει η Ρωσίδα ηθοποιός, Ξένια Ράποπορτ. Η διοργάνωση αυτής της χρονιάς είναι αφιερωμένη στον Αιγύπτιο σκηνοθέτη Γιούσεφ Σαχίν, κυρίαρχο εκπρόσωπο του μεταπολεμικού αραβικού σινεμά που έφυγε από τη ζωή στα τέλη Ιουλίου σε ηλικία 82 ετών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βενετιας Φεστιβαλ
Μπλάκι Λόουλες
Ο Μπλάκι Λόουλες (αγγλ. Blackie Lawless, πραγματικό όνομα: Στίβεν Έντουαρντ Ντούρεν) είναι Αμερικανός μουσικός και συνθέτης που έγινε ευρέως γνωστός ως ο τραγουδιστής, μπασίστας και κιθαρίστας του Αμερικανικού Χέβι Μέταλ συγκροτήματος W.A.S.P.. Επίσης, στα μέσα της δεκαετίας του '70, είχε ενταχθεί για ένα μικρό χρονικό διάστημα στους New York Dolls.
Τα πρώτα χρόνια
Ο Ντούρεν μεγάλωσε στο Στάτεν Άιλαντ, της Νέας Υόρκης. Μεγάλωσε ως Βαπτιστής, αλλά έχει ισχυριστεί πως έχει Εβραϊκές ρίζες. Έχει δηλώσει πώς σαν νέος, ήταν πολύ δραστήριος στα θέματα της εκκλησίας αλλά στα τέλη της εφηβείας του, παρέκκλινε από την εκκλησία κι άρχισε να ενδιαφέρεται για τον αποκρυφισμό. Έχει Ιρλανδούς, Γάλλους και Ιθαγενείς Αμερικανούς προγόνους.
Όταν ήταν έφηβος ανήκε σε συμμορία μαζί με τον κιθαρίστα των Kiss, Έις Φρίλι. Αγόρασε την πρώτη του κιθάρα σε ηλικία δέκα ετών και έναν χρόνο αργότερα σχημάτισε το πρώτο του συγκρότημα με την ονομασία The Underside.
Στα 16 του χρόνια έπαιζε σε τοπικά κλαμπ με τους Black Rabbit και στη συνέχεια τους Orfax Rainbow. Όταν σταμάτησε την φοίτηση του στο λύκειο, δούλεψε για δύο χρόνια στην κατασκευαστική εταιρεία που εργαζόταν ο πατέρας του.
Καριέρα
Τον Μάιο του 1975 έγινε μέλος των New York Dolls για μόλις 15 ημέρες, αντικαθιστώντας τον Τζόνι Θάντερς για δύο συναυλίες στην Φλόριντα. Αμέσως μετά, πήγε στην Καλιφόρνια και σχημάτισε τους Killer Kane Band μαζί με τον Άρθουρ Κέιν, όπου ανέλαβε τα φωνητικά. Εκείνη την περίοδο, το καλλιτεχνικό του παρωνύμιο ήταν "Blackie Goozeman". Το συγκρότημα διαλύθηκε έναν χρόνο αργότερα, όταν ο Ντούρεν παρέμεινε στο Λος Άντζελες, ενώ ο Κέιν μετακόμισε στη Νέα Υόρκη.
Το 1976 σχημάτισε τους Sister, με τον μετέπειτα κιθαρίστα των W.A.S.P., Ράντι Πάιπερ και τον μετέπειτα μπασίστα των Motley Crue, Νίκι Σιξ στην σύνθεση τους. Το 1978, στο συγκρότημα εντάχθηκε ο Κρις Χολμς, αλλά διαλύθηκαν λίγους μήνες αργότερα, με τον Ντούρεν να σχηματίζει τους Circus Circus το 1979, έχοντας τον Πάιπερ και πάλι στην σύνθεση του σχήματος. Δύο χρόνια αργότερα, εντάχθηκε στους London του Λίζι Γκρέι και του Νίκι Σιξ, με τους οποίους έπαιξε σε μερικές συναυλίες και ηχογράφησε δύο ακυκλοφόρητα τραγούδια.
W.A.S.P.
Το 1982, με το όνομα Μπλάκι Λόουλες (Blackie Lawless), σχημάτισε τους W.A.S.P. μαζί με τους κιθαρίστες Ράντι Πάιπερ και Κρις Χολμς και το ντράμερ Τόνι Ρίτσαρντς. Πλέον, ο Λόουλες είναι το μοναδικό εναπομείναν αρχικό μέλος του συγκροτήματος, αφού με την πάροδο των χρόνων υπήρξαν αρκετές αλλαγές στην σύνθεση τους, με πάνω από 15 μουσικούς να περνούν από τους W.A.S.P..
Ο Λόουλες είναι ο βασικός συνθέτης του συγκροτήματος και έχει δηλώσει ότι το αγαπημένο του άλμπουμ είναι το "The Crimson Idol". Η στιχουργική του επικεντρώνεται σε σεξιστικά θέματα, όπως και θρησκευτικού και αποκρυφιστικού τύπου αναφορές, λόγω της αυστηρής χριστιανικής του ανατροφής, αφού ο παππούς του ήταν διάκονος και ο θείος του κήρυκας.
Οι βασικές επιρροές του Λόουλες είναι οι AC/DC, Black Sabbath, Beatles και Kiss, ενώ η σκηνική του παρουσία τις ρίζες της στους Kiss και τον Alice Cooper. Κατά την δεκαετία του '80, η επί σκηνής συμπεριφορά του κατακρίθηκε από οργανώσεις όπως η Parents Music Resource Center και κατά καιρούς, υπήρξαν ακυρώσεις συναυλιών του συγκροτήματος από τις τοπικές αρχές.
Προσωπική ζωή
Το 2003, ο Λόουλες υπερασπίστηκε τον κιθαρίστα των The Who, Πιτ Τάουνσεντ, όταν ο τελευταίος κατηγορήθηκε για υποψία κατοχής παιδικού πορνογραφικού υλικού.
Τον Ιούλιο του 2006, οι ευρωπαϊκές εμφανίσεις των W.A.S.P. ακυρώθηκαν λόγω της διάγνωσης του Λόουλες με δυσμορφία σε μία από τις αρτηρίες του. Μετά από ειδική θεραπεία ανάρρωσε επιτυχώς.
Το Νοέμβριο του 2008, ο Λόουλες δήλωσε ότι θα ψηφίσει τον Τζον ΜακΚέιν στις επερχόμενες προεδρικές εκλογές με σκοπό να αποτρέψει την εκλογή του Μπαράκ Ομπάμα ως προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Αμερικανοί κιθαρίστες Κατηγορία:Μπασίστες
Βισέντε Φοξ
Ο Βισέντε Φοξ Κεσάντα (Vicente Fox Quesada,, γενν. 2 Ιουλίου 1942) είναι μεξικανός επιχειρηματίας και πολιτικός που διετέλεσε 55ος Πρόεδρος του Μεξικού από την 1η Δεκεμβρίου 2000 έως τις 30 Νοεμβρίου 2006.
Πολιτευόμενος ως δεξιό-λαϊκιστής , ο Φοξ έθεσε υποψηφιότητα και εξελέγη πρόεδρος με το ψηφοδέλτιο του Εθνικού Κόμματος Δράσης (PAN), και έγινε ο πρώτος πρόεδρος που δεν προήλθε από το Θεσμικό Επαναστατικό Κόμμα (PRI) από το 1929. Είναι σήμερα συμπρόεδρος της Κεντρώας Δημοκρατικής Διεθνούς (Centrist Democrat International), ενός διεθνούς οργανισμού κεντροδεξιών πολιτικών κομμάτων.
Ως πρόεδρος ακολούθησε ως επί το πλείστον τις νεοφιλελεύθερες οικονομικές πολιτικές που είχαν υιοθετήσει οι προκάτοχοί του από το PRI από τα τέλη της δεκαετίας του 1980. Το πρώτο μισό της θητείας του σημειώθηκε περαιτέρω μετατόπιση της πολιτικής της ομοσπονδιακής κυβέρνησης προς τα δεξιά, ενισχύθηκαν οι σχέσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες και τον πρόεδρο Τζορτζ Μπους , επιχειρήθηκε ανεπιτυχώς να επιβληθεί φόρος προστιθέμενης αξίας στα φάρμακα και να κτιστεί αεροδρόμιο στο Τεξκόκο  , καθώς και μια σημαντική διπλωματική σύγκρουση με τον κουβανό ηγέτη Φιντέλ Κάστρο. Η δολοφονία της δικηγόρου ανθρωπίνων δικαιωμάτων Ντίνα Οχόα το 2001 έθεσε εν αμφιβόλω την δέσμευση της κυβέρνησης Φοξ να διασπάσει το αυταρχικό παρελθόν της εποχής του PRI.
Το δεύτερο μισό της θητείας του χαρακτηρίστηκε από τη σύγκρουση του με τον Αντρέ Μανουέλ Λόπες Ομπραδόρ, τότε δήμαρχο της Πόλης του Μεξικού. Η κυβέρνηση του κόμματος PAN και ο Φοξ προσπάθησαν ανεπιτυχώς να τον απομακρύνουν από το αξίωμα του δημάρχου και να τον εμποδίσουν να συμμετάσχει στις προεδρικές εκλογές του 2006. Η διοίκηση Φοξ ενεπλάκη επίσης σε διπλωματικές συγκρούσεις με τη Βενεζουέλα και τη Βολιβία μετά την υποστήριξη της δημιουργίας της Ζώνης Ελεύθερων Συναλλαγών της Αμερικής, στην οποία αντιτάχθηκαν αυτές οι δύο χώρες. Την τελευταία χρονιά στο αξίωμά του επέβλεψε τις αμφιλεγόμενες εκλογές του 2006, κατά τις οποίες ο υποψήφιος του PAN Φελίπε Καλδερόν ανακηρύχθηκε νικητής με μικρή διαφορά έναντι του αντιπάλου του Λόπες Ομπραδόρ, ο οποίος ισχυρίστηκε ότι οι εκλογές ήταν νόθες και αρνήθηκε να αναγνωρίσει τα αποτελέσματα, ξεσηκώνοντας διαμαρτυρίες σε ολόκληρη την χώρα. Την ίδια χρονιά, στη νότια πολιτεία της Οαχάκα η απεργία ενός δασκάλου κατέληξε σε διαμαρτυρίες και βίαιες συγκρούσεις με αίτημα την παραίτηση του κυβερνήτη Ούλισες Ρουίς Ορτίς.
Από την άλλη πλευρά, στον Φοξ πιστώθηκε η διατήρηση της οικονομικής ανάπτυξης κατά τη διάρκεια της θητείας του και η μείωση του ποσοστού φτώχειας από 43,7% το 2000 σε 35,6% το 2006.
Αφού υπηρέτησε ως πρόεδρος του Μεξικού για έξι χρόνια, ο Φοξ επέστρεψε στην πατρίδα του, το Γκουαναχουάτο, όπου κατοικεί με την γυναίκα και την οικογένειά του. Από τότε που αποχώρησε από την προεδρία, ο Φοξ ασχολήθηκε με δημόσιες ομιλίες και την ανάπτυξη του Κέντρου Σπουδών, Βιβλιοθήκης και Μουσείου Βισέντε Φοξ.
Ο Φοξ εκδιώχθηκε από το κόμμα PAN το 2013, αφού εκδήλωσε την υποστήριξή του στον προεδρικό υποψήφιο του PRI, Ενρίκε Πένια Νιέτο, στις εκλογές του 2012. Στις εκλογές του 2018, ο Φοξ υποστήριξε και πάλι τον υποψήφιο του PRI, Χοσέ Αντόνιο Μιντ.
Το 2018, ο Φοξ εντάχθηκε στο διοικητικό συμβούλιο της High Times.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόεδροι του Μεξικού
Ζώνη ασφαλείας
right|frame|Ζώνη ασφαλείας τριών σημείων.
Η ζώνη ασφαλείας είναι ένας μηχανισμός που προστατεύει τους επιβάτες οχημάτων, όταν τα οχήματα αυτά αλλάξουν απότομα ταχύτητα ή κατεύθυνση, όπως π.χ. σε σύγκρουση λόγω ατυχήματος ή σε εξαιρετικά βίαιο φρενάρισμα ή σε ανατροπή.
Οι ζώνες ασφαλείας χρησιμοποιούνται σε αυτοκίνητα, φορτηγά, λεωφορεία και αεροπλάνα.
Είδη
thumb|right|200px|Ζώνη ασφαλείας αυτοκινήτου, λεπτομέρεια.
Στα αυτοκίνητα χρησιμοποιούνται ζώνες τριών σημείων, ενώ στα αεροπλάνα χρησιμοποιούνται ζώνες δύο σημείων για τους επιβάτες και τεσσάρων σημείων για το πλήρωμα. Σε κάποια σπορ υπεραυτοκίνητα (supercars) υψηλών επιδόσεων υπάρχουν ζώνες τεσσάρων σημείων, ενώ σε πολλά αυτοκίνητα αγώνων υπάρχουν ακόμα και ζώνες έξι σημείων.
Ιστορία
Οι πρώτες ζώνες ασφαλείας χρησιμοποιήθηκαν σε αεροσκάφη το 1913 και μπήκαν σε ευρεία χρήση το 1930. Το 1959, οι ζώνες ασφαλείας τριών σημείων έγιναν μέρος του στάνταρ εξοπλισμού αυτοκινήτου από την αυτοκινητοβιομηχανία Volvo.
Στην Ευρώπη, η Γαλλία έκανε υποχρεωτική την χρήση της ζώνης ασφαλείας στα μπροστινά καθίσματα εκτός πόλης το 1973, στις αστικές περιοχές την νύχτα το 1975, συνολικά το 1979 και στα πίσω καθίσματα το 1990. Επίσης, η Σουηδία έκανε υποχρεωτική την χρήση τους στα μπροστινά καθίσματα το 1975 και στα πίσω καθίσματα το 1986. Από το 1993 είναι υποχρεωτικό σε όλη την Ευρώπη να υπάρχουν ζώνες ασφαλείας για όλες τις θέσεις στα αυτοκίνητα.
Ασφάλεια
Οι ζώνες ασφαλείας ελαττώνουν σημαντικά τον κίνδυνο θανάτου ή σοβαρού τραυματισμού. Επίσης, πρέπει να τονιστεί η αναγκαιότητα χρήσης τους και στα πίσω καθίσματα. Ιδιαίτερα μάλιστα για τις μετωπικές προσκρούσεις, οι μελέτες δείχνουν ότι αν οι πίσω επιβάτες δεν φορούν ζώνη, τότε εκτοξεύονται μπροστά, συνθλίβοντας τους μπροστινούς και σχεδόν 5-πλασιάζουν τον κίνδυνο θανάτου για τους μπροστινούς που τις φορούν.
Φωτάκι και βομβητής υπενθύμισης
thumb|right|121px|Συνήθη φωτάκια υπενθύμισης χρήσης ζώνης ασφαλείας. Στην Βόρεια Αμερική, από τις αρχές της δεκαετίας του 1970 τοποθετήθηκε σε όλα τα αυτοκίνητα ένα σύστημα υπενθύμισης χρήσης της ζώνης ασφαλείας για τους επιβάτες που κάθονται μπροστά. Το σύστημα αυτό αποτελείται από:
Στην Ευρώπη και άλλες ηπείρους, το σύστημα αυτό άρχισε να εμφανίζεται κατά την δεκαετία του 1990 και σήμερα υπάρχει σε όλα τα καινούρια μοντέλα ευρωπαϊκής κυκλοφορίας, ενώ στα περισσότερα μοντέλα το σύστημα ισχύει και για τα πίσω καθίσματα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τεχνολογία οχημάτων Κατηγορία:Εξοπλισμός ασφαλείας
Λαμβέρτος της Βαυαρίας
Ο Λαμβέρτος (γερμ. Lantpert, Landpert ή Landfried, πριν το 636 - μετά το 680) από τον Οίκο των Αγιλολφιδών ήταν γιος του δούκα της Βαυαρίας. Είναι ο φονέας του αγ. Έμμεραμ.
Βιογραφία
Ήταν γιος του Θέοδου δούκα της Βαυαρίας και τς Γκλάισνοτ του Φρίουλι.
Σύμφωνα με το έργο Vita Hamhrammi του επισκόπου Άρμπεο του Φράιζινγκ, ο Λάντπερτ σκότωσε τον άγ. Έμμεραμ. Ο Έμμεραμ ήταν φιλοξενούμενος της δουκικής Αυλής για τρία έτη, όπου έγινε γνωστός για τη αγνή και καθαρή ζωή του. Η Ούτα, κόρη του Θέοδου και αδελφή του Λάντπερτ, είχε εραστή και έμεινε έγκυος. Φοβούμενη την οργή του πατέρα της, το εμπιστεύτηκε στον Έμμεραμ και ο άγιος υποσχέθηκε να σηκώσει την κατηγορία, καθώς ήταν έτοιμος να ταξιδέψει στη Ρώμη.
Σύντομα μετά την αναχώρησή του η κύηση της Ούτα έγινε γνωστή και όπως είχε συμφωνηθεί, η Ούτα ονόμασε τον Έμμεραμ ως πατέρα του παιδιού. Ο Λάντπερτ έτρεξε πίσω από τον Έμμεραμ και τον χαιρέτησε ως "επίσκοπο και κουνιάδο του" (Aie, episcope et gener noster!). Έπειτα τον έκοψε κομμάτια.
Δεν γνωρίζουμε κάτι περισσότερο για τον Λάντπερτ και την αδελφή του Ούτα. Η πράξη του είναι ίσως η αιτία, που η Βαυαρική Νομοθεσία (Lex Baiuvariorum) όρισε την τιμωρία για τον φόνο επισκόπου: ένα μολύβδινο αντίγραφο τού σώματός του να ζυγιστεί ίσα με χρυσό.
Πηγές
Κατηγορία:Δούκες της Βαυαρίας Κατηγορία:Οίκος των Αγιλολφιδών
Φουαγιέ
Συνήθως εκεί λειτουργεί αναψυκτήριο, όπου πωλούνται ή διανέμονται δωρεάν οι αφίσες, τα προγράμματα και άλλα ενημερωτικά υλικά του θεάτρου. Πολλά θέατρα εξάλλου πραγματοποιούν σε αυτόν τον χώρο εκθέσεις ζωγραφικής, φωτογραφίας, θεατρικά δρώμενα και άλλες εκδηλώσεις πολιτιστικού ενδιαφέροντος.
Οι θεατές μεταβαίνουν στο φουαγιέ κατά την είσοδό τους στο θέατρο ή στα διαλείμματα της παράστασης για να καπνίσουν, να πάρουν αναψυκτικά, να συζητήσουν κτλ.
Κατηγορία:Μέρη και εξοπλισμός του θεάτρου
Μείζον Μπιλμπάο
μικρογραφία|217x217εσ|Το Μείζον Μπιλμπάο στα πλαίσια της επαρχίας της Βισκαΐας {{Ως Μείζον Μπιλμπάο (βασκικά: Bilbo Handia) ορίζεται το σύνολο των δήμων που εντοπίζονται στις δύο όχθες της ρίας του ποταμού Νερβιόν και που έχουν κέντρο αναφορά τους την ομώνυμη πρωτεύουσα της επαρχίας της Βισκαΐας, Μπιλμπάο. Σαν σύνολο συνήθως θεωρείται μία από τις έξι κομάρκες της επαρχίας, παρότι επίσημα χωρίζεται σε τρεις: την πόλη του Μπιλμπάο, τη δεξιά και την αριστερή όχθη του Νερβιόν. Το 2017 είχε πληθυσμό 857.016 κατοίκους.
Ιστορία και δήμοι
Ήδη από το 1960 το σύνολο των δήμων που εντοπίζονται στις δύο όχθες της ρίας του Νερβιόν λαμβάνει το όνομα Μείζον Μπιλμπάο. Παρότι η κατασκευή του μετρό του Μπιλμπάο ενίσχυσε τη σχέση της μητρόπολης με τους λοιπούς δήμου, ενισχύοντας το αίσθημα των πολιτών του ανήκειν σε μια ευρύτερη περιοχή, τα σταδιακά βήματα από την δεκαετία του 1980 και τα διάφορα σχέδια υπέρ μιας βαθύτερης σύγκλισης μεταξύ των διαφόρων δήμων, μέχρι σήμερα δεν έχουν τεθεί εν ισχύ ουσιαστικά μέτρα υπέρ της θεσμοποίησης του Μείζονος Μπιλμπάο όπως σε έτερες περιπτώσεις ανά την Ευρώπη. αριστερά|μικρογραφία|Αεροφωτογραφία του αστικού συγκροτήματος Οι μεγαλύτεροι δήμοι είναι:
Οι έτερες τρεις ζώνες είναι η Περιοχή των Ορυχείων, η κοιλάδα του Ανσούα και ο Άνω Νερβιόν που δεν διαθέτουν σημαντικά κέντρα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βισκαΐα Κατηγορία:Χώρα των Βάσκων
Δημήτριος ο Πολιορκητής
Ο Δημήτριος Α΄ ο Πολιορκητής (337 π.Χ. - 283 π.Χ.) ήταν ένας από τους διαδόχους του Μεγάλου Αλεξάνδρου, ιστορικό πρόσωπο κατά τους αιματηρούς πολέμους που ξέσπασαν γύρω από την επικράτηση στα εδάφη της Ανατολικής Μεσογείου μετά τον θάνατο του Μακεδόνα στρατηλάτη.
Ήταν γιος του επιφανούς στρατηγού του Αλεξάνδρου, Αντίγονου του Μονόφθαλμου, στρατεύματα του οποίου διοίκησε και την ασιατική αυτοκρατορία του οποίου αποπειράθηκε να επανακτήσει. Αφού απέτυχε να νικήσει τον Πτολεμαίο, Σατράπη της Αιγύπτου το 312 π.Χ., και τους Ναβαταίους Άραβες λίγο αργότερα, ο Δημήτριος κατέκτησε την Αθήνα από τον Κάσσανδρο το 307 π.Χ., ενώ το 306 π.Χ. υποχρέωσε σε ταπεινωτική ήττα τον Πτολεμαίο στη Σαλαμίνα της Κύπρου. Οι επιδόσεις του στην ανεπιτυχή Πολιορκία της Ρόδου το 305 π.Χ. του έδωσαν την επωνυμία «ο Πολιορκητής». Κατόπιν πολέμησε στο πλευρό του Αντίγονου στην καθοριστική Μάχη της Ιψού το 301 π.Χ., όπου ο πατέρας του έχασε τη ζωή του. Ο Δημήτριος διατήρησε εδάφη στον ελληνικό χώρο και αφού έθεσε και πάλι την Αθήνα υπό τη σφαίρα επιρροής του, έγινε τελικά κύριος της Μακεδονίας το 294 π.Χ.. Κυβέρνησε συνολικά για έξι χρόνια, μέχρι που έχασε τον θρόνο του από τους ανταγωνιστές του, Λυσίμαχο και Πύρρο. Ο Δημήτριος εξεστράτευσε στην Ασία, όπου και παραδόθηκε τελικά στον Σέλευκο τον Νικάτορα το 285 π.Χ. Πέρασε την υπόλοιπη ζωή του σε αιχμαλωσία στη Συρία, όπου και απεβίωσε το 283 π.Χ. στην ηλικία των 54 ετών.
Όταν πραγματοποιούσε επιθέσεις ήταν αρκετά ικανός στην κατασκευή πολιορκητικών μηχανών, ο Δημήτριος έμεινε στην ιστορία για τις εντυπωσιακού μεγέθους και φιλοδοξίας εκστρατείες που διεξήγαγε.
Οικογενειακό περιβάλλον
Ο Δημήτριος ήταν γιος του αξιωματικού του Μεγάλου Αλεξάνδρου, Αντιγόνου Α' του Μονόφθαλμου και της (πολύ μικρότερής του) Στρατονίκης, κόρης του επιφανούς Μακεδόνα Κορράγου. Ο νεότερος αδελφός του, Φίλιππος, γεννήθηκε στις Κελαινές, πρωτεύουσα της Μείζονος Φρυγίας, καθώς η Στρατονίκη ακολούθησε τον σύζυγό της κατά τη μικρασιατική του εκστρατεία. Ο μεν Δημήτριος έλκει το όνομά του από τον αδελφό του πατέρα του, ενώ ο Φίλιππος από τον παππού τους και πατέρα του Αντίγονου.
Δημήτριος και Αντίγονος διατηρούσαν πάντοτε άριστες σχέσεις, κάτι το οποίο ο τελευταίος καμάρωνε πολύ, δεδομένου πως σε καιρούς αστάθειας και καχυποψίας οι δολοφονίες ανάμεσα σε στενούς συγγενείς ήταν σύνηθες φαινόμενο. Αντίθετα ο Αντίγονος επέτρεπε στον γιο του να διατηρεί κατά την παρουσία του τον οπλισμό του χωρίς φόβο. Η παράδοση αυτή καλών σχέσεων μεταδόθηκε σε όλους τους μετέπειτα βασιλείς της Δυναστείας και μόνον ο Φίλιππος Ε' διέταξε κάποτε την εκτέλεση ενός από τους γιους του.
Ο Δημήτριος πέρασε τα παιδικά του χρόνια στις Κελαινές και εικάζεται ότι έλαβε κυρίως στρατιωτική παιδεία, που έδινε ίσως έμφαση και στα ελληνικά γράμματα.
Ιστορικό πλαίσιο
Ο θάνατος του Αλεξάνδρου του Μεγάλου το 323 π.Χ. στη Βαβυλώνα σηματοδότησε την αρχή ενός λυσσαλέου αγώνα για επικράτηση ανάμεσα στους παλαιούς του συντρόφους και στρατηγούς, ο οποίος δεν καταλάγιασε πριν το 275 π.Χ. Ο πρώτος πόλεμος των Διαδόχων διεξήχθη την περίοδο 322 – 320 π.Χ. και έληξε με τον θάνατο του Περδίκκα και του Κρατερού. Το 321 π.Χ. έλαβε χώρα η εκ νέου διανομή της αυτοκρατορίας στον Τριπαράδεισο της Άνω Συρίας. Εκεί ο Αντίγονος ο Μονόφθαλμος ορίστηκε στρατηγός αυτοκράτωρ της Ασίας και ανέλαβε τη διεξαγωγή πολέμου κατά του πιστού οπαδού του Περδίκκα, του Ευμένη του Καρδιανού. Πολύ σύντομα, ωστόσο, παραβιάζοντας τον διακανονισμό του Τριπαραδείσου, στράφηκε εναντίον κι άλλων σατραπών της αυτοκρατορίας και απέκτησε τον αποκλειστικό έλεγχο του μεγαλύτερου μέρους της κεντρικής Μικράς Ασίας.
Ωστόσο, ο θάνατος του Αντιπάτρου το 319 π.Χ. και ο διορισμός του Πολυπέρχοντος ως αντικαταστάτη του, πυροδότησε τον δεύτερο πόλεμο των Διαδόχων (319 – 315 π.Χ.) Στα πλαίσια των εχθροπραξιών που έλαβαν χώρα την περίοδο αυτή, ο Αντίγονος έστειλε στρατεύματα για να συλλάβουν τον Ευμένη στην Καππαδοκία και αργότερα στην Κιλικία, αποτρέποντάς τον τελικά από τη συγκρότηση αξιόμαχου στόλου στις φοινικικές ακτές. Μετά την απόκρουση των στρατευμάτων του Αντιγόνου από τον Ευμένη στα Σούσα, κοντά στον ποταμό Κοπράτα, ο πρώτος στράφηκε στη Μηδία και την Περσία, για να νικήσει τα στρατεύματα του Ευμένους αρχικά στη Μάχη της Παραιτακηνής (317 π.Χ.) και στη συνέχεια στη Μάχη της Γαβιηνής (316 π.Χ.) Στα πλαίσια της εκστρατείας αυτής, ο γιος του Αντίγονου, Δημήτριος, έλαβε το βάπτισμα του πυρός ως διοικητής ιππικού, σε ηλικία όχι πολύ μεγαλύτερη των είκοσι ετών. Αξιοσημείωτο είναι ότι ο Δημήτριος, αντίθετα με τη γνώμη των περισσότερων συμμάχων του Αντίγονου, συμβούλεψε τον πατέρα του να μη θανατώσει τον ηττημένο στρατηγό. Κυνηγημένος από τον Αντίγονο, ο Ευμένης τελικά παραδόθηκε στον αντίπαλό του από τα στρατεύματά του, δικάστηκε, καταδικάστηκε και εκτελέστηκε, ενώ ο Αντίγονος κατέστη πλέον κυρίαρχος των Άνω Σατραπειών, ικανός να αναλάβει την πρωτοβουλία ανασυγκρότησης του ενιαίου μακεδονικού κράτους. Σε αιφνιδιαστική επίθεση στη Βαβυλώνα, ο Μονόφθαλμος υποχρέωσε τον Σέλευκο τον Νικάτορα να εγκαταλείψει την περιοχή και να ζητήσει καταφύγιο στην πτολεμαϊκή επικράτεια την άνοιξη του 315 π.Χ. Η δραστηριότητά του αυτή προκάλεσε την ανησυχία των άλλων Διαδόχων, που συνασπίστηκαν εναντίον του.
Τρίτος πόλεμος των Διαδόχων (314 - 311 π.Χ.)
Ο Δημήτριος ανέλαβε την πρώτη του αυτόνομη στρατιωτική αποστολή κατά τη διάρκεια του τρίτου πολέμου των Διαδόχων (314 - 311 π.Χ.), όταν ο πατέρας του, Αντίγονος, συγκρούστηκε με τους επίσης πρώην συντρόφους του Αλεξάνδρου του Μεγάλου, Πτολεμαίο, Λυσίμαχο και Κάσσανδρο. Μαθαίνοντας πως ο Πτολεμαίος ήταν απασχολημένος στη Λιβύη με την κατάπνιξη επανάστασης στην πόλη της Κυρήνης, ο Αντίγονος εισέβαλε στη Συρία και τη Φοινίκη. Τη δύσκολη αποστολή της υπεράσπισής τους απέναντι στον Πτολεμαίο ανέλαβε ο Δημήτριος σε ηλικία μόλις 22 ετών, έχοντας στο πλευρό του τέσσερις πεπειραμένους συμβούλους. Προτού αναχωρήσει για τον βορρά, ο πατέρας του τού άφησε σύμφωνα με τον ιστορικό Διόδωρο μια δύναμη που την αποτελούσαν 10.000 μισθοφόροι, 2.000 Μακεδόνες, 5.000 Λύκιοι και Πάμφυλοι, 4.000 Πέρσες τοξότες και σφενδονήτες, 5.000 ιππείς και 43 ελέφαντες. Όσο ο Αντίγονος απουσίαζε στη Φρυγία, Πτολεμαίος και Δημήτριος συγκρούστηκαν στη Μάχη της Γάζας (312 π.Χ.) Η διαφορά πείρας ανάμεσα στους δύο στρατιωτικούς αποδείχτηκε καταλυτικός παράγων, με αποτέλεσμα να γνωρίσει ο Δημήτριος ταπεινωτική ήττα. Πέντε χιλιάδες από τους άνδρες του έχασαν τη ζωή τους, ενώ οκτώ χιλιάδες συνελήφθησαν αιχμάλωτοι και εστάλησαν στην Αίγυπτο.
thumb|Δορυφορική εικόνα της [[Κοίλη Συρία|Κοίλης Συρίας. Με τα σημερινά δεδομένα διακρίνονται τα εδάφη του Ισραήλ με την ανατολική ακτή της Μεσογείου, οι χώρες της Ιορδανίας στα νοτιοανατολικά και της Συρίας στα βορειοανατολικά.]]Κατόπιν ο Πτολεμαίος εξεστράτευσε εναντίον των πόλεων της Φοινίκης, προσαρτώντας τις στην επικράτειά του είτε με τα όπλα είτε με την πειθώ. Ο Δημήτριος από την πλευρά του, επειδή δεν διέθετε πλέον ισχυρό στρατό, έστειλε μήνυμα στον πατέρα του ζητώντας ενίσχυση το γρηγορότερο. Ο ίδιος μετέφερε την έδρα των επιχειρήσεών του στην Τρίπολη της Φοινίκης (σημερινός Λίβανος), όπου συγκέντρωσε τους άνδρες που προηγουμένως φρουρούσαν την Κιλικία κι διάφορες πόλεις που είχε καταλάβει ο εχθρός. Ο Πτολεμαίος τότε επέλεξε τον Κίλλη, έναν από τους Μακεδόνες εταίρους του, να αποτελειώσει τις δυνάμεις του Δημητρίου διώχνοντάς τον εντελώς από την Κοίλη Συρία. Ο τελευταίος ωστόσο πληροφορήθηκε από τους κατασκόπους του ότι ο Κίλλης κάποια δεδομένη στιγμή στρατοπέδευσε σε ένα σημείο χωρίς να λάβει ιδιαίτερες προφυλάξεις. Έτσι λοιπόν, αφήνοντας πίσω την αποσκευή, κινήθηκε αστραπιαία με ελαφρά οπλισμένους στρατιώτες και επιτέθηκε στο στρατόπεδο νωρίς το πρωί σπέρνοντας χάος. Έτσι κέρδισε χωρίς ουσιαστική μάχη, πιάνοντας δε τον Κίλλη αιχμάλωτο.
Όταν ο Αντίγονος πληροφορήθηκε τα νέα, ικανοποιήθηκε ιδιαίτερα που ο νεαρός γιος του ανέστρεψε την κατάσταση με τις προσωπικές του προσπάθειες και σύντομα οι δύο άνδρες ένωσαν δυνάμεις. Από την πλευρά του ο Πτολεμαίος αναγκάστηκε να λάβει τη δύσκολη απόφαση να αποσυρθεί πίσω στην Αίγυπτο την οποία και μπορούσε να υπερασπιστεί με περισσότερη άνεση. Προτού όμως εγκαταλείψει την Κοίλη Συρία στους εχθρούς του, λεηλάτησε τις κυριότερες από τις πόλεις που είχε καταλάβει: την Άκη στη Φοινίκη, την Ιόππη στη Σαμάρεια και τη Γάζα στη Συρία. Αξιοσημείωτο είναι ότι την ίδια περίοδο (311 π.Χ.) ο Σέλευκος ο Νικάτωρ εδραίωσε την κυριαρχία του στην ευρύτερη περιοχή της Βαβυλώνας.
Ακολούθως ο Δημήτριος ανέλαβε μια εκστρατεία εναντίον των Ναβαταίων Αράβων, η οποία ωστόσο έληξε με συμβιβασμό ανάμεσα στις δύο πλευρές. Κατά τη διάρκειά της, ο Δημήτριος διερεύνησε τον τρόπο με τον οποίον οι ντόπιοι εξήγαγαν άσφαλτο από τη Νεκρά Θάλασσα και επιστρέφοντας έπεισε τον πατέρα του να αποπειραθούν να εξάγουν και οι ίδιοι το προϊόν. Το σχέδιο βρήκε μεγάλη αντίσταση από τους γηγενείς πληθυσμούς και σύντομα εγκαταλείφθηκε λόγω πιεστικότερων περιστάσεων. Είχε καταφθάσει ένα μήνυμα του Νικάνορος, στρατηγού της Μηδίας, που πληροφορούσε για τις ανησυχητικές κινήσεις του Σέλευκου στην περιοχή. Ο Αντίγονος, λοιπόν, παρείχε στον Δημήτριο 5.000 Μακεδόνες και 10.000 μισθοφόρους πεζούς, καθώς και 4.000 ιππείς, προκειμένου να σταθεροποιήσει την κατάσταση στη Βαβυλώνα και κατόπιν να επιστρέψει ταχύτατα στη θάλασσα. Μαθαίνοντας την αναχώρηση του Δημητρίου από τη Δαμασκό της Συρίας, οι κάτοικοι και οι φρουρές της Βαβυλώνας εγκατέλειψαν την περιοχή αναμένοντας ενισχύσεις από τον Σέλευκο. Ο Δημήτριος βρήκε την περιοχή έρημη, κι αφού ανεφοδίασε τον στρατό του μέσω λεηλασιών, άφησε έναν έμπιστο φίλο του υπεύθυνο της κατάστασης και επέστρεψε πίσω.
Τελικά μέχρι το τέλος του 311 π.Χ. οι Κάσσανδρος, Πτολεμαίος και Λυσίμαχος υπέγραψαν συνθήκη ανακωχής με τον Αντίγονο θέτοντας τέρμα στον τρίτο πόλεμο των Διαδόχων. Ο Κάσσανδρος ορίστηκε ηγεμόνας των ευρωπαϊκών κτήσεων μέχρι την ενηλικίωση του Αλεξάνδρου, γιου του Μεγάλου Αλεξάνδρου από τη Ρωξάνη. Ο Λυσίμαχος ορίστηκε ηγεμόνας της Θράκης, ο Πτολεμαίος της Αιγύπτου και των γειτονικών περιοχών της Λιβύης και της Αραβίας. Στον Αντίγονο και τον Δημήτριο αποδόθηκαν όλες οι κτήσεις της Ασίας, ενώ οι ελληνικές πόλεις θα διατηρούσαν την αυτονομία τους. Ωστόσο, κανένας από τους ηγεμόνες δεν τήρησε τον λόγο του, καθώς υπόγεια προσπαθούσαν να αυξήσουν τη δύναμή τους σε βάρος των άλλων.
Εκστρατεία στην Κιλικία (310 π.Χ.)
Κάποια χρονική στιγμή, μετά τη συμφωνία ανάμεσα στους στρατηγούς, ο Πτολεμαίος κινητοποιήθηκε και πάλι (περ. 310 π.Χ.), κατηγορώντας τον Αντίγονο πως παρενόχλησε ορισμένες ελληνικές πόλεις οι οποίες σύμφωνα με τους όρους της ανακωχής θα έμεναν αυτόνομες. Σε πρώτη φάση κατέλαβε εδάφη και πόλεις της Τραχείας Κιλικίας οι οποίες ήταν υποτελείς του Αντίγονου και, κατόπιν, επικοινώνησε με τις πόλεις που ήλεγχαν ο Λυσίμαχος και ο Κάσσανδρος προτρέποντάς τες να σταθούν εμπόδιο σε τυχόν σχέδια επεκτατισμού του Μονόφθαλμου. Εντούτοις, ο τελευταίος δεν έμεινε άπρακτος μπροστά στην πρόκληση: αφενός κατέστειλε επανάσταση στον Ελλήσποντο με τη βοήθεια του μικρότερου γιου του, του Φιλίππου, αφετέρου έστειλε τον Δημήτριο στην Κιλικία. Ο τελευταίος αντιμετωπίζοντας αποφασιστικά την κατάσταση ανέκτησε τα χαμένα εδάφη αντιμετωπίζοντας με επιτυχία τους στρατηγούς του Πτολεμαίου.
Την ίδια χρονιά ο Κάσσανδρος, διαβλέποντας πως ο νεαρός Αλέξανδρος Δ΄, γιος του Μεγάλου Αλεξάνδρου από τη Ρωξάνη, σύντομα θα απελευθερωνόταν από τα χέρια του με απαίτηση των Μακεδόνων ώστε να αναλάβει την εξουσία, διέταξε τον επικεφαλής της φρουράς που φύλαγε το παιδί, τον Γλαυκία, να θανατώσει τον νεαρό βασιλιά και τη μητέρα του, διατηρώντας το γεγονός κρυφό. Ένα χρόνο αργότερα, το 309 π.Χ., την ίδια μοίρα είχαν ο έτερος γιος του Αλεξάνδρου, Ηρακλής, και η μητέρα του Βαρσίνη, οι οποίοι δολοφονήθηκαν από τον Πολυπέρχοντα με την παρότρυνση του Κάσσανδρου. Με τον τρόπο αυτό οι Διάδοχοι απαλλάχτηκαν από τον φόβο της νόμιμης διαδοχής της Αυτοκρατορίας, ενώ η Δυναστεία των Αργεαδών έδυσε μετά από πέντε περίπου αιώνες στην εξουσία.
Εκστρατεία στην Αθήνα (307 π.Χ.)
Το 307 π.Χ. ο Δημήτριος έλαβε από τον πατέρα του ισχυρότατο στόλο και στρατεύματα - 250 πλοία και 5.000 ασημένια τάλαντα κατά τον Πλούταρχο - προκειμένου να αποσπάσει την ηπειρωτική Ελλάδα από την επιρροή του Κάσσανδρου και του Πτολεμαίου, άσχετα με το γεγονός ότι η συνθήκη του 311 π.Χ. όριζε ρητά την αυτονομία των ελληνικών πόλεων. Πρώτος στόχος τέθηκε η Αθήνα, στρατιωτικός διοικητής της οποίας ήταν επί μία δεκαετία ο φιλόσοφος και πολιτικός, Δημήτριος ο Φαληρεύς.
Ο Δημήτριος απέπλευσε από την Έφεσο διαθέτοντας στο οπλοστάσιό του ισχυρές και καινοτόμες πολιορκητικές μηχανές. Προσέγγισε την ακτή χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα καθώς αρχικά η φρουρά θεώρησε πως επρόκειτο για τον πτολεμαϊκό στόλο. Η πολιορκία των Αθηνών ξεκίνησε με σφοδρή επίθεση στον Πειραιά. Απέναντί του στάθηκε ο ίδιος ο Δημήτριος ο Φαληρεύς, καθώς και ο Διονύσιος, διοικητής της φρουράς του λιμένος της Μουνιχίας. Σε διάστημα μίας ημέρας περίπου ο Πειραιάς κατελήφθη, με αποτέλεσμα ο Δημήτριος να στραφεί κατά της Μουνιχίας από στεριά και θάλασσα. Ο Διονύσιος είχε το πλεονέκτημα του εδάφους, ωστόσο ο Δημήτριος αφενός είχε ισχυρότατο εξοπλισμό, αφετέρου την πολυτέλεια να εναλλάσσει συνεχώς τους στρατιώτες του ώστε να μην εξαντλούνται. Μετά από δύο δύσκολες ημέρες, οπότε και τα τείχη είχαν σχεδόν πια καταστραφεί, οι αμυνόμενοι παραδόθηκαν και ο Διονύσιος συνελήφθη ζωντανός. Ο Δημήτριος ο Φαληρεύς είχε ήδη διασφαλίσει μέσω συμφωνίας τη διαφυγή του πρώτα στη Θήβα και κατόπιν στην αυλή του Πτολεμαίου στην Αίγυπτο.
Το φρούριο της Μουνιχίας ισοπεδώθηκε. Ομοίως, είτε λίγο πριν είτε λίγο μετά την οριστική κατάληψη του οχυρού αυτου, ο Δημήτριος απάλλαξε και τους Μεγαρείς από τη μακεδονική φρουρά που επιτηρούσε την πόλη τους, κερδίζοντας τιμές.