cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πατριάρχης Αλεξανδρείας Γεράσιμος Γ΄
Παραιτήθηκε οικειοθελώς από τον θρόνο (κατ'άλλη εκδοχή πέθανε στις 2 Αυγούστου 1788) και, εξαιτίας της πολιτικής κατάστασης, διάδοχός του εξελέγη ο πρωτοσύγκελλος του Οικουμενικού Πατριαρχείου Παρθένιος.
Πηγές
Γερασιμος Γ
Μίλα Μου Βρώμικα
Μίλα Μου Βρώμικα είναι ο τίτλος μιας ελληνικής κωμικής τηλεοπτικής σειράς που προβλήθηκε από τους τηλεοπτικούς δέκτες του Mega Channel τη σεζόν 2009-2010. Το σενάριο υπέγραψε η Μυρτώ Κοντοβά, ενώ τη σκηνοθεσία ανέλαβε ο Βασίλης Κεχαγιάς μαζί με τη Μυρτώ Κοντοβά. Ο τίτλος της σειράς προήλθε από τη στήλη που διατηρεί η σεναριογράφος στην "Athens Voice" με τίτλο Μίλα Μου Βρώμικα. Το τραγούδι των τίτλων φέρει τον τίτλο "Today" που ερμήνευσε το συγκρότημα Matisse. Η σειρά σημείωσε επιτυχία, παρόλα αυτά ολοκληρώθηκε σε έναν κύκλο επεισοδίων.
Υπόθεση
Η ιστορία μιας παρέας που όταν οργανωθεί, θα τραντάξει την Αθήνα. Η ιστορία του Τριαντάφυλλου και της Αστερόπης που όταν ερωτευτούν, θα γεράσουν μαζί. Η ιστορία ενός μπαρ που όταν ανοίξει θα γράψει ιστορία. Η μόνη λεπτομέρεια είναι ότι το μπαρ δεν λέει ν' ανοίξει, η Αστερόπη δεν λέει να «δει» τον Τριαντάφυλλο και η παρέα δεν λέει να οργανωθεί.
Ένα παλιό καφενείο στα όρια Γκαζιού-Μεταξουργείου, ενώνει οχτώ διαφορετικούς ανθρώπους με οχτώ διαφορετικά χαρίσματα που δόθηκαν από τον Θεό κι επιστρατεύονται όπου και όταν (δεν;) χρειάζεται. Ο ταλαντούχος και τεμπέλης Τριαντάφυλλος, η Αστερόπη που διαβάζει τις βρώμικες σκέψεις των αντρών, ο Σωτήρης που ονειρεύεται να κάνει την Αθήνα Μανχάταν, η pinup Ρίτα, ο κοσμικός γόης Νίκος, η χασάπισσα Λίλη με τον εφευρέτη Παντελάκη της και η Τέρη που γουστάρει τα κορίτσια, συσπειρώνονται και πέφτουν με τα μούτρα στη δουλειά.
Στόχος τους να ανοίξουν το πιο σούπερ, «χειροποίητο» μπαρ του κόσμου σε μια εποχή κρίσης που κανείς δεν έχει λεφτά και που ο κόσμος ζει βλέποντας τηλεόραση. Το βέβαιο είναι ότι μέσα εκεί θα συναντηθούν η μαγεία με τη πραγματικότητα, η αλήθεια με το παραμύθι, ο κυνισμός με τη τρυφερότητα, το rock ‘n’ roll με την όπερα, η ζωή της πόλης με τη «μέσα» ζωή των ανθρώπων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές Mega Κατηγορία:Ελληνικές τηλεοπτικές σειρές
Μάχη της Ιμέρας (311 π.Χ.)
Η Μάχη της Ιμέρας πραγματοποιήθηκε το 311 π.Χ. ανάμεσα στους Καρχηδόνιους και τους Συρακούσιους στην Ιμέρα κατά τους Σικελικούς Πόλεμους. Ο Αμίλκας, ο αρχηγός των Καρχηδονίων νίκησε τους Συρακούσιους του Αγαθοκλή.
Κατηγορία:Μάχες καρχηδονιακού στρατού Κατηγορία:Μάχες ελληνιστικής περιόδου Κατηγορία:Μάχες συρακούσιου στρατού Κατηγορία:Μάχες των Σικελικών Πολέμων
Υπόθεση διαφθοράς στη ΦΙΦΑ 2015
Το 2015, οι ομοσπονδιακοί εισαγγελείς ΗΠΑ αποκάλυψαν περιπτώσεις διαφθοράς υπαλλήλων και συνεργατών που συνδέονται με τη FIFA, την ύψιστη διοικητική αρχή του ποδοσφαίρου, του ποδοσφαίρου σάλας και του ποδοσφαίρου άμμου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:FIFA FIFA 2015
Γαελική Αθλητική Ομοσπονδία
Γαελικό ποδόσφαιρο και χέρλινγκ είναι οι πιο δημοφιλείς δραστηριότητες που προωθούνται από την οργάνωση, όπως και τα πιο δημοφιλή αθλήματα στη Δημοκρατία της Ιρλανδίας όσον αφορά την προσέλευση. Το γαελικό ποδόσφαιρο είναι επίσης το μεγαλύτερο σε συμμετοχές άθλημα στη Βόρεια Ιρλανδία. Οι διοργανώσεις, οι δραστηριότητες και οι δομές οργάνωσης της GAA εκτείνονται σε όλη την Ιρλανδία, χωρίς να γίνεται αναφορά στα σύνορα από το 1921. Το γαελικό ποδόσφαιρο γυναικών και το καμόγκι εποπτεύονται από τη Γαελική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Γυναικών και την Ομοσπονδία Καμόγκι της Ιρλανδίας αντίστοιχα. Η Γαελική Αθλητική Ομοσπονδία Χειροσφαίρισης είναι υπεύθυνη για το άθλημα τς γαελικής χειροσφαίρισης, ενώ το άθλημα ράουντερς εποπτεύεται από το Εθνικό Συμβούλιο Γαελικής Αθλητικής Ομοσπονδίας.
Σημαία της Ινδονησίας
thumb|right|250px|[[Αρχείο:FIAV 111111.svg|23px Αναλογία: 2:3]]
Η σημαία της Ινδονησίας είναι γνωστή ως «Σανγκ Μεράχ Πουτίχ» στα ινδονησιακά, βασίζεται στην Αυτοκρατορία των Ματζαπαχίτ, που έζησαν το 13ο αιώνα. Η ίδια η σημαία παρουσιάστηκε στο κοινό και υψώθηκε στις 17 Αυγούστου 1945. Πρόκειται για μία δίχρωμη σημαία, που ορίζεται από δύο παράλληλες ισοπλατείς λωρίδες, μία κόκκινη (άνω) και μία άσπρη (κάτω).
Η χώρα έχει Σύνταγμα από τις 5 Ιουλίου 1959.
Παρόμοιες σημαίες
Η σημαία μοιάζει με αυτήν της Πολωνίας, που όμως έχει αντίστροφα τα χρώματα, και του Μονακό, η οποία διαφέρει ως προς τις αναλογίες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ινδονησία Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Ινδονησίας Κατηγορία:Σημαίες της Ασίας
Αγριόγιδο των Βραχωδών Ορέων
Παρά την καθομιλουμένη ονομασία, δεν είναι μέλος του γένους Κάπρα, το γένος που περιλαμβάνει όλες τις άλλες κατσίκες, όπως το αγριοκάτσικο (Capra aegagrus) από το οποίο κατάγεται η εξημερωμένη κατσίκα.
Διατροφή
μικρογραφία|Νεαρή ορεινή κατσίκα γλείφει το κιγκλίδωμα για το αλάτι Οι ορεινές κατσίκες είναι φυτοφάγα ζώα και περνούν το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου τους βοσκώντας. Οι ορεινές κατσίκες τρώνε χόρτα, βότανα, φτέρες, βρύα, λειχήνες, κλαδιά και φύλλα από θάμνους, καθώς και φύλλα από κωνοφόρα αν μεγαλώνουν σε μεγάλο υψόμετρο. μικρογραφία|Μια ορεινή κατσίκα βόσκει στο [[Όρος Ράσμορ, Νότια Ντακότα]] Στην αιχμαλωσία, η ορεινή κατσίκα μπορεί να τρώει επίσης σιτηρά, μηδικά, φρούτα, λαχανικά και χόρτα.
Μαλλί
Αν και οι σύγχρονες ορεινές κατσίκες δεν έχουν εξημερωθεί και εμπορευματοποιηθεί για το μαλλί τους, οι προκολομβιανοί αυτόχθονοι λαοί της Βορειοδυτικής ακτής του Ειρηνικού το έκαναν.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα καταδύσεων
Ιστορία
Το πρωτάθλημα καταδύσεων διεξάγεται απ' τη δεκαετία του '30. Μέχρι το 1967 διεξαγόταν μαζί με το πανελλήνιο πρωτάθλημα κολύμβησης και εντασσόταν σε αυτό αφενός ημερολογιακά και αφετέρου η βαθμολογία των συλλόγων στα αθλήματα των καταδύσεων προσμετρούταν και στην γενική βαθμολογία τους στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα κολύμβησης. Απ' το 1968 ανεξαρτητοποιήθηκε.
Αγριόγιδο των Βραχωδών Ορέων
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Θηλαστικά των Ηνωμένων Πολιτειών Κατηγορία:Θηλαστικά του Καναδά Κατηγορία:Είδη ελαχίστης ανησυχίας (LC)
Πανελλήνιο πρωτάθλημα καταδύσεων
Ιστορία
Σημαντική εξέλιξη για την καλλιέργεια του αθλήματος στην Ελλάδα υπήρξε η κατασκευή του κολυμβητηρίου στο Ζάππειο. Πολυνίκης της διοργάνωσης είναι ο Α.Ν.Ο. Γλυφάδας με 19 κατακτήσεις. Πρωταθλήτρια για το 2022 αναδείχθηκε η Α.Π.Σ. Αργώ.
Σημειώσεις
-Το 1975 Παναθηναϊκός και Α. Σ. Βόλου Αργοναύτες, ισοβάθμησαν και μοιράστηκαν τον τίτλο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Καταδύσεις Κατηγορία:Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Καταδύσεων
Μεσορρούγι Αχαΐας
Τοπική Κοινότητα Μεσορρουγίου
Το Μεσορρούγι από το 1999 έως το 2010 αποτελούσε Δημοτικό Διαμέρισμα του πρώην Δήμου Ακράτας. Από το 2011 ανήκει διοικητικά στο νεοπαγή Δήμο Αιγιαλείας ως Τοπική Κοινότητα της Δημοτικής Ενότητας Ακράτας. Εκτός από τον ομώνυμο οικισμό, η Τοπική Κοινότητα Μεσορρουγίου περιλαμβάνει και τους οικισμούς Άνω Μεσορρούγι με 12 κατοίκους και Σόλο με 27 κατοίκους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Ακράτας Κατηγορία:Δήμος Αιγιαλείας
C/2006 P1
Ο C/2006 P1 (ΜακΝότ) ή Κομήτης ΜακΝότ (McNaught), γνωστός και ως ο Μεγάλος Κομήτης του 2007, είναι μη περιοδικός κομήτης που ανακαλύφθηκε από τον Ρόμπερτ ΜακΝότ τις 7 Αυγούστου 2006. Ήταν ο λαμπρότερος κομήτης των τελευταίων 40 χρόνων, εύκολα ορατός με γυμνό οφθαλμό από τους παρατηρητές του Νοτίου Ημισφαιρίου. Ο κομήτης κατά το πέρασμά του από την κεντρική περιοχή του Ηλιακού Συστήματος έφτασε σε φαινόμενο μέγεθος -5,5 και ήταν ο δεύτερος λαμπρότερος κομήτης από το 1935 μέχρι σήμερα. Στο περιήλιό του, στις 12 Ιανουαρίου 2007, ήταν ορατός κατά τη διάρκεια της ημέρας από ολόκληρη τη Γη. Η ουρά του κάλυπτε 35 μοίρες στον γήινο ουρανό. Λόγω των χαρακτηριστικών του αυτών, είναι ο πλέον γνωστός από τους κομήτες με την επωνυμία ΜακΝότ.
Ανακάλυψη και μετέπειτα παρατηρήσεις
Ο Ρόμπερτ ΜακΝότ ανακάλυψε τον κομήτη σε μια εικόνα CCD στις 7 Αυγούστου 2006, κατά τη διενέργεια των συνηθισμένων ελέγχων για την έρευνα Σάιντινγκ Σπρινγκ, η οποία ελέγχει τον ουρανό για γεωπλήσια αντικείμενα. Η φωτογραφία τραβήχτηκε από το τηλεσκόπιο διαμέτρου μισού μέτρου Ουψάλα-Σμιθ στο παρατηρητήριο Σάιντινγκ Σπρινγκ, στη Νέα Νότια Ουαλία (Αυστραλία). Ο κομήτης ανακαλύφθηκε στον Οφιούχο και είχε τότε φαινόμενο μέγεθος + 17,3 και μια αχνή κόμη διαμέτρου 20 δευτερολέπτων της μοίρας στο φως της Σελήνης. Ο κομήτης τότε βρισκόταν σε απόσταση 3,1 ΑΜ από τον Ήλιο.
Η παρατήρηση του κομήτη επιβεβαιώθηκε την επόμενη μέρα από τους Ζακ και Πίμενταλ, οι οποίοι εντόπισαν τον κομήτη σε φωτογραφίες CCD που τράβηξαν με κατοπτρικό τηλεσκόπιο τύπου Σμιντ-Κασσέγκρεν 30 εκατοστομέτρων στο Μπέλο Οριζόντε, Βραζιλία. Στον κομήτη δόθηκε το διακριτικό C/2006 P1. Η ανακάλυψη ανακοινώθηκε στο δελτίο Νο. 8737 της Διεθνούς Αστρονομικής Ενώσεως. Ο κομήτης έγινε ο 31ος που έφερε το όνομα ΜακΝότ.
Από τα στοιχεία που συλλέχθηκαν την πρώτη ημέρα έγινε ένας προκαταρκτικός υπολογισμός της τροχιάς του κομήτη από τον Μπράιαν Τζ. Μάρσντεν (B. G. Marsden). Υπολόγισε ότι ο κομήτης βρισκόταν σε απόσταση μεγαλύτερη από 3,5 ΑΜ και ότι είχε περιήλιο στις 1,555 ΑΜ, από το οποίο θα περνούσε τις 17 Ιουνίου 2007. Ο Μάρσντεν αναθεώρησε τους υπολογισμούς του τις 11 Αυγούστου, και υπολόγισε το περιήλιο του κομήτη στις 0,17 ΑΜ, από το οποίο θα περνούσε στις 11 Ιανουαρίου 2007. Ο υπολογισμός αυτός αποδείχθηκε πολύ ακριβής.
Από τον Αύγουστο μέχρι τον Νοέμβριο του 2006, ο κομήτης παρατηρήθηκε να κινείται από τον Οφιούχο στον Σκορπιό αυξάνοντας τη λαμπρότητά του σημαντικά και ενώ ο αριθμός των παρατηρήσεων αυξανόταν. Στις 5 Σεπτεμβρίου 2006 είχε φαινόμενο μέγεθος +15,9, στις 26 Σεπτεμβρίου είχε μέγεθος + 14,1, στις 9 Οκτωβρίου είχε μέγεθος +12,1 και στις 17 Νοεμβρίου είχε φτάσει σε μέγεθος +9. Με την πάροδο του χρόνου η γωνιακή απόσταση του κομήτη από τον Ήλιο γινόταν όλο και μικρότερη, καθιστώντας την παρατήρησή του δύσκολη. Εν συνεχεία, σχεδόν σε όλη τη διάρκεια του Δεκεμβρίου του 2006, ο κομήτης χάθηκε στη λάμψη του Ήλιου.
Ο κομήτης κοντά στο περιήλιο
thumb|200px|Ο κομήτης ΜακΝότ ήταν ορατός κατά τη διάρκεια της ημέρας κοντά στο [[περιήλιο από τις 12 μέχρι τις 14 Ιανουαρίου 2007]] Όταν ο κομήτης εντοπίστηκε ξανά, ήταν προφανές ότι είχε αυξήσει σημαντικά τη λαμπρότητά του, αλλά παρέμενε στο λυκόφως. Η πρώτη παρατήρηση έγινε από τον Π. Γκούζικ στην Πολωνία τις 26 Δεκεμβρίου με ένα κατοπτρικό τηλεσκόπιο διαμέτρου 20 εκατοστών, ο οποίος υπολόγισε ότι είχε φαινόμενο μέγεθος +4,5. Ο κομήτης άρχισε να γίνεται ορατός με γυμνό μάτι στις αρχές του Ιανουαρίου του 2007 στον αστερισμό του Τοξότη, κοντά στο δυτικό ορίζοντα λίγο μετά τη δύση του Ήλιου, από τους παρατηρητές του βόρειου ημισφαιρίου, ιδίως σε αυτούς των βόρειων γεωγραφικών πλατών, όπως στην Αλάσκα και στις Σκανδιναβικές χώρες. Ο κομήτης γινόταν αντιληπτός κατά τύχη από ανθρώπους που δεν γνώριζαν την ύπαρξή του, όπως πιλότοι και άνθρωποι που έβγαζαν βόλτα τον σκύλο τους. Αυτό είχε να συμβεί από το πέρασμα του κομήτη Χέιλ-Μποπ το 1997. Ο κομήτης συνέχισε να αυξάνει τη φωτεινότητά του γρήγορα. Όταν πλησίαζε στο περιήλιό του, στις 0,17 ΑΜ (περίπου 25 εκατομμύρια χιλιόμετρα) από τον Ήλιο, στις 12 Ιανουαρίου 2007, ήταν τόσο κοντά στον Ήλιο ώστε το διαστημικό παρατηρητήριο SOHO να μπορεί να παρακολουθήσει τον κομήτη στο οπτικό πεδίο της κάμερας C3. Το βίντεο ήταν διαθέσιμο σχεδόν σε πραγματικό χρόνο διαδικτυακά. Τελικά ο κομήτης βγήκε εκτός του οπτικού πεδίου του SOHO τις 16 Ιανουαρίου. Εξαιτίας της εγγύτητάς του στον Ήλιο, ο κομήτης ήταν ορατός για λίγη ώρα μετά τη δύση του Ηλίου.
Όταν έφτασε στο περιήλιό του τις 12 Ιανουαρίου, έγινε ο λαμπρότερος κομήτης που παρατηρήθηκε μετά το 1965 και το πέρασμα του Κομήτη Ικέγια-Σέκι. Ο κομήτης ονομάστηκε ο «Μεγάλος Κομήτης του 2007». Στις 13 και 14 Ιανουαρίου 2007, ο κομήτης απέκτησε το μέγιστο φαινόμενο μέγεθος, το οποίο υπολογίστηκε σε -5,5. Υπολογίζεται ότι στη μεγάλη φωτεινότητα του κομήτη συνέβαλε και το φαινόμενο της πρόσθιας σκέδασης, δηλαδή η ανάκλαση του ηλιακού φωτός στην επιφάνεια του κομήτη, που υπολογίζεται ότι αύξησε τη φωτεινότητα του κομήτη κατά 2,3 μεγέθη. Ο κομήτης ήταν εύκολα ορατός κατά τη διάρκεια της ημέρας περίπου 5 με 10 μοίρες νοτιοανατολικά του Ήλιου από τις 12 μέχρι τις 14 Ιανουαρίου 2007, αν κάποιος έκρυβε το φως του Ηλίου, π.χ. με την παλάμη του. Ο προηγούμενος κομήτης που ήταν ορατός κατά τη διάρκεια της ημέρας ήταν ο Κομήτης Γουέστ το 1976.
Μετά το περιήλιο
thumb|240px|left|Ο κομήτης από το όρος Παρανάλ, [[Χιλή στις 18 Ιανουαρίου 2007. Η Αφροδίτη είναι ορατή στο δεξί κάτω μέρος της εικόνας. Από τον Σεμπαστιάν Μπεϊρίες, ESO.]] Αφότου πέρασε το περιήλιο, ο κομήτης έγινε ορατός στο νότιο ημισφαίριο και απέκτησε μια μεγάλη και θεαματική ουρά. Στην Αυστραλία, σύμφωνα με το παρατηρητήριο Σάιντινγκ Σπρινγκ, όπου είχε ανακαλυφθεί ο κομήτης, ο κομήτης έφτασε στη θεωρητική μέγιστη λαμπρότητά του την Κυριακή, 14 Ιανουαρίου, αμέσως μετά το ηλιοβασίλεμα, όταν ήταν ορατός για 23 λεπτά. Το περίγειο (πλησιέστερη προσέγγιση στη Γη) ήταν στις 15 Ιανουαρίου 2007, σε απόσταση 0,82 ΑΜ. Στις 15 Ιανουαρίου ο κομήτης παρατηρήθηκε από το παρατηρητήριο του Περθ με εκτιμώμενο μέγεθος -4,0. Στις 17 Ιανουαρίου η ουρά του κομήτη υπολογίστηκε ότι είχε μήκος 5 μοίρες, αλλά με το πέρασμα των ημερών, ο κομήτης εμφανιζόταν όλο και πιο αργά στον νυκτερινό ουρανό και παρά το γεγονός ότι γινόταν πιο αχνός, η ουρά φαινόταν όλο και μεγαλύτερη. Στις 23 Ιανουαρίου υπολογίστηκε ότι το μήκος της ουράς ορατό με γυμνό οφθαλμό έφτανε τις 35 μοίρες, ενώ υπολογίζεται ότι κάλυπτε συνολικά το 1/3 του ουράνιου θόλου, περίπου 60 μοίρες. Η ουρά του κομήτη ήταν τόσο μεγάλη και καμπύλη ώστε η άκρη της να είναι ορατή και να φωτογραφηθεί στο βόρειο ημισφαίριο, στο νότιο τμήμα του τετραγώνου του Πηγάσου. Η ουρά ήταν ορατή στο βόρειο ημισφαίριο μέχρι τις 21 Ιανουαρίου, αλλά μετά άρχισε να χάνεται στο φως του φεγγαριού. Υπολογίζεται ότι έφτανε σε μήκος τα 80 εκατομμύρια χιλιόμετρα. Η ουρά του κομήτη έφερε ραβδώσεις, λόγω διάφορων δομών στην ουρά του κομήτη, δίνοντας στον κομήτη εμφάνιση παρόμοια με τις απεικονίσεις του Κομήτη ντε Σεζώ, του 1744, ο οποίος πιστευόταν ότι είχε έξι ουρές.
Παρά το μεγάλο φαινόμενο μέγεθος, ο κομήτης δεν είχε ευρεία κάλυψη από τα ΜΜΕ, ιδίως αυτά του Βορείου Ημισφαιρίου και αυτά με μεγάλα εμβέλεια, με αποτέλεσμα πολλοί να μη παρατηρήσουν τον κομήτη. Τα περισσότερα δημοσιεύματα για τον κομήτη γράφηκαν όταν είχε ήδη φτάσει στο περιήλιό του. Στο Νότιο Ημισφαίριο η κάλυψη ήταν καλύτερη, αφού ο κομήτης είχε ήδη περάσει το περιήλιό του. Στην Αυστραλία ήταν ο περισσότερο δημοσιοποιημένος κομήτης μετά από τον Κομήτη Χέιλ-Μποπ, αλλά οι περισσότεροι έμαθαν για αυτόν από στόμα σε στόμα ή μέσω του διαδικτύου. Πολλοί Αυστραλοί και Νεοζηλανδοί μαζεύτηκαν σε διάφορα σημεία παρατήρησης για να δουν τον κομήτη. Αιτίες για τη χαμηλή κάλυψη ήταν το γεγονός ότι ο κομήτης αρχικά θεωρήθηκε πολύ μικρός για να επιβιώσει κατά το περιήλιο και να γίνει εντυπωσιακός, καθώς και το γεγονός ότι για μεγάλο μέρος του Δεκεμβρίου δεν ήταν δυνατές παρατηρήσεις του, ώστε να εξακριβωθεί ότι συμπεριφέρεται όπως θα ήταν αναμενόμενο για ένα λαμπρό πέρασμα.
Τροχιά
Η τροχιά του κομήτη ήταν υπερβολική, δηλαδή με εκκεντρότητα μεγαλύτερη από 1, όσο διέσχιζε το εσωτερικό Ηλιακό Σύστημα. Η υπερβολική τροχιά του κομήτη σημαίνει ότι τελικά θα απομακρυνθεί τελείως από το Ηλιακό Σύστημα και δεν θα ξαναπεράσει κοντά από τον Ήλιο, γεγονός που τον κατατάσσει σε μια οικογένεια κομητών που ονομάζονται μη περιοδικοί. Συχνά, ως μη περιοδικοί θεωρούνται και οι κομήτες που έχουν μεγάλη περίοδο περιφοράς, μεγαλύτερη από 200 χρόνια, όπως είναι ο Κομήτης Χέιλ-Μποπ. Χρησιμοποιώντας το JPL Horizons υπολογίστηκε με βάση το βαρύκεντρο του Ηλιακού Συστήματος ότι ο μεγάλος ημιάξονας της τροχιάς του κομήτη ήταν 2.050 ΑΜ και η περίοδος περιφοράς περίπου 92.600 έτη. Η προέλευση του κομήτη ΜακΝότ θεωρείται ότι είναι το Νέφος του Όορτ και ότι το 2007 ήταν πιθανόν το πρώτο πέρασμα του κομήτη από την εσωτερική περιοχή του Ηλιακού Συστήματος.
Επιστημονικές παρατηρήσεις
thumb|350px|Ο κομήτης από το Τηλεσκόπιο Νέας Τεχνολογίας (ΝΤΤ) του ESO. Η αριστερή εικόνα δείχνει την εκπομπή υδροκυανίου (CN) από τον κομήτη, η μεσαία απεικονίζει τρεις πίδακες αερίου που προέρχονται από τον πυρήνα του κομήτη και η δεξιά δείχνει τη σκόνη που απομακρύνεται από τον κομήτη εξαιτίας της πίεσης της ακτινοβολίας. Η τροχιά του κομήτη ήταν γνωστή αρκετά πριν το περιήλιο ώστε να προγραμματιστούν φασματοσκοπικές μετρήσεις. Όμως, ο κομήτης παρέμεινε κοντά στο γήινο ορίζοντα εμποδίζοντας επιπλέον επιστημονικές παρατηρήσεις. Τον πυρήνα του κομήτη κατάφερε να φωτογραφήσει τις 29 Ιανουαρίου 2007 το NTT (Νέας Τεχνολογίας Τηλεσκόπιο) του ESO, ένα τηλεσκόπιο διαμέτρου 3,5 μέτρων, το οποίο είχε χρησιμοποιηθεί στο παρελθόν για την παρατήρηση του Ερμή. Ο κομήτης μπορούσε να παρατηρηθεί ακόμη και με αυτό το τηλεσκόπιο μόλις για μισή ώρα, και έτσι έγινε χρήση του ESO Multi Mode Instrument (EMMI), το οποίο επιτρέπει τόσο τη φωτογράφηση, όσο και φασματικές παρατηρήσεις στο ορατό φως, μειώνοντας τον χρόνο που χρειάζεται για να γίνουν οι παρατηρήσεις. Στη φωτογραφία φαίνονται καθαρά τρεις πίδακες αερίων οι οποίοι απομακρύνονται σπειροειδώς από τον πυρήνα του κομήτη, καθώς αυτός περιστρέφεται. Οι πίδακες αυτοί δημιουργούνται καθώς η ακτινοβολία του Ήλιου θερμαίνει την παγωμένη επιφάνεια του κομήτη, με αποτέλεσμα αυτή να εξαχνώνεται στο διάστημα, παράγοντας πίδακες αερίων και μικρών σωματιδίων σκόνης που μοιάζουν με τα γκέιζερ με μήκος 13.000 χιλιόμετρα. Άλλες φωτογραφίες αποκαλύπτουν ότι, ενώ σχηματίζονται σπειροειδείς πίδακες, μεγαλύτερα σωματίδια σκόνης αποσπώνται από την επιφάνεια του κομήτη που είναι εκτεθειμένη στον Ήλιο και σχηματίζουν ένα είδος βεντάλιας, ενώ στη συνέχεια απομακρύνονται από τον Ήλιο εξαιτίας της πίεσης του ηλιακού φωτός.
Η διάμετρος του πυρήνα του κομήτη ΜακΝότ δεν είναι γνωστή, αλλά πιθανόν είναι μικρότερη από 25 χιλιόμετρα. Συγκριτικά, ο πυρήνας του κομήτη Χέιλ-Μποπ, ένας από τους μεγαλύτερους γνωστούς, έχει διάμετρο περίπου 60 χιλιόμετρα. Ο κομήτης ΜακΝότ ήταν ο «παραγωγικότερος» που εμφανίστηκε στον γήινο ουρανό μετά τον Ικέγια-Σέκι, με μία τάξη μεγέθους μεγαλύτερη παραγωγή σκόνης από τον Κομήτη Χέιλ-Μποπ.
Σύσταση
Με φασματοσκοπικές παρατηρήσεις από το Νέας Τεχνολογίας Τηλεσκόπιο του ESO ανακαλύφθηκε η σύσταση της ατμόσφαιρας του κομήτη. Σε αυτήν ανακαλύφθηκαν συνηθισμένα για κομήτες αέρια, όπως η κυανιδική ρίζα (CN), άνθρακας και αμμωνία. Επίσης, στη πρώτη φασματοσκόπηση υψηλής ευκρίνειας παρατηρήθηκαν δύο ασυνήθιστες πολύ λαμπρές γραμμές, οι λαμπρότερες σε ολόκληρο φάσμα, κοντά στα 589 nm και αναγνωρίστηκαν ότι ανήκουν σε ουδέτερα φορτισμένα άτομα νατρίου (και όχι ιόντα), οι οποίες σχημάτιζαν μια ευθεία ουρά μήκους περίπου 100.000 χιλιομέτρα. Σε φασματομετρικές μετρήσεις από το Infrared Telescope Facility της ΝΑΣΑ (και το εργαλείο CSHELL) προσδιορίστηκαν και άλλα χημικά είδη στον κομήτη, μερικά από τα οποία πτητικά. Αυτά ήταν νερό, μονοξείδιο του άνθρακα, αιθάνιο, ακετυλένιο, μεθάνιο, αμμωνία, φορμαλδεΰδη και μεθανόλη, και τα παράγωγα θραύσματα NH2 και ΟΗ-. Κοντά στο περιήλιό του ο κομήτης είχε αυξημένη συγκέντρωση μονοθειάνθρακα, OH-, υδροκυανίου και μεθανόλης λόγω της έντονης ηλιακής ακτινοβολίας. Μετά το περιήλιό του, ο κομήτης ήταν πτωχός σε μονοξείδιο του άνθρακα και μεθάνιο, αλλά οι συγκεντρώσεις ακετυλενίου, NH2 και πιθανόν αμμωνίας ήταν αυξημένες, αν και οι συγκεντρώσεις διαφέρουν από κομήτη σε κομήτη. Επειδή το πέρασμα του 2007 θεωρείται το πρώτο του κομήτη από το εσωτερικό του Ηλιακού Συστήματος, θεωρείται ότι μετά το περιήλιο, όταν απομακρύνθηκε μεγάλο μέρος της επιφάνειας του κομήτη, εκτέθηκε στην επιφάνεια αρχέγονο υλικό, που δεν έχει μεταβληθεί από την εποχή της δημιουργίας του Ηλιακού Συστήματος. Σε φασματομετρήσεις του κομήτη από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Σπίτζερ όταν αυτός βρισκόταν σε απόσταση 3,6 και 4 ΑΜ, αφότου είχε περάσει το περιήλιό του, δείχνουν γραμμές εκπομπής πυριτικού, αλλά όχι σε κρυσταλλική μορφή.
Ουρές
thumb|200px|Ο κομήτης από τα τηλεσκόπια STEREO, διακρίνεται η ουρά σκόνης με τις χαρακτηριστικές ραβδώσεις, και η πιο ευθεία ουρά σιδήρου Οι περισσότεροι κομήτες έχουν δύο ουρές, μια ουρά σκόνης και μια ουρά ιόντων. Παρόλα αυτά, ο κομήτης ΜακΝότ είχε δύο επιπλέον ουρές, από ουδέτερα φορτισμένα άτομα, μια από άτομα νατρίου και μια από άτομα σιδήρου. Η ουρά νατρίου ανακαλύφθηκε ότι είχε μήκος περίπου 100.000 χιλιόμετρα. Αυτή η τρίτη ουρά, πέρα από τις ουρές σκόνης και ιόντων που έχουν οι περισσότεροι κομήτες, έχει παρατηρηθεί μόνο στους λαμπρότερους κομήτες, όπως ο Κομήτης Ικέγια-Σέκι το 1965, ο Κομήτης Γουέστ το 1976 και ο Κομήτης Χέιλ-Μποπ το 1997, του οποίου μάλιστα η λεπτή ουρά νατρίου φωτογραφήθηκε. Είναι ορατή μόνο όταν ο κομήτης βρίσκεται κοντά στον Ήλιο. Τα ουδέτερα άτομα νατρίου θεωρείται ότι προέρχονται από την εξάχνωση σε υψηλή θερμοκρασία της σκόνης του κομήτη και στη συνέχ[εια αλληλεπιδρούν με την ηλιακή ακτινοβολία εκπέμποντας φως στην περιοχή του κίτρινου-πορτοκαλί.
Η δεύτερη ουρά από ουδέτερα φορτισμένα ιόντα ανακαλύφθηκε από τα διαστημικά παρατηρητήρια του Ήλιου STEREO, τα οποία φωτογράφησαν με υψηλή ευκρίνεια τον κομήτη κοντά στο περιήλιό του. Πέρα από την ουρά σκόνης παρατηρήθηκε μια τοξοειδής ουρά μήκους 30 εκατομμυρίων χιλιομέτρων. Υπολογίζοντας με βάση μοντέλα για ουδέτερα άτομα διαφορετικών στοιχείων, προσδιορίστηκε ότι η ουρά αυτή αποτελούταν από ουδέτερα άτομα σιδήρου. Ενώ σίδηρος έχει ανακαλυφθεί φασματοσκοπικά και στον κομήτη Ικέγια-Σέκι, με έντονες φασματικές γραμμές σε πολλά διαφορετικά μήκη κύματος, αυτή είναι η πρώτη φορά που ανιχνεύεται ουρά σιδήρου.
Η εκτεταμένη ουρά σκόνης ήταν εντυπωσιακή, αλλά κύριο χαρακτηριστικό της ήταν ένα ευκρινές σύστημα από ραβδώσεις, οι οποίες διακρίνονται τόσο σε φωτογραφίες από τη Γη όσο και στις φωτογραφίες από τις διαστημοσυσκευές STEREO. Άλλοι κομήτες που παρουσίασαν ραβδώσεις είναι ο κομήτης ντε Σεζώ του 1744, ο μεγάλος κομήτης του 1901, ο μεγάλος κομήτης του Ιανουαρίου του 1910 και ο κομήτης Γουέστ. Ο μηχανισμός μέσω του οποίου δημιουργήθηκαν δεν είναι γνωστός, αλλά υπάρχουν δύο μοντέλα. Το πρώτο θεωρεί ότι δημιουργήθηκε από μεγάλα σωματίδια σκόνης, τα οποία αφότου απομακρύνθηκαν από τον κομήτη διασπάστηκαν σε σωματίδια ποικίλων μεγεθών, τα οποία στη συνέχεια συγκεντρώθηκαν σε σχεδόν γραμμικές κατανομές σχηματίζοντας τις ραβδώσεις. Σύμφωνα με ένα δεύτερο μοντέλο, οι ραβδώσεις δημιουργήθηκαν από τους διαφορετικούς ρυθμούς εκροής σωματιδίων από τους τρεις πίδακες του κομήτη, καθώς αυτός περιστρεφόταν εκθέτοντας κάποιους στις υψηλές θερμοκρασίες του Ήλιου και άλλους στη σκιά. Χρησιμοποιώντας αυτό το μοντέλο και συγκρίνοντας με φωτογραφίες του κομήτη, υπολογίστηκε ότι η περίοδος περιστροφής του κομήτη ήταν 21 ώρες.
Η ουρά ιόντων δεν ήταν εύκολα ορατή όπως ήταν η ουρά σκόνης, με αποτέλεσμα να μην ήταν δυνατό να υπολογιστεί το μέγεθός της από τη Γη. Παρόλα αυτά, όταν η διαστημοσυσκευή Ulysses πέρασε σε απόσταση 1,6 ΑΜ (240 εκατομμύρια χιλιόμετρα) από τον πυρήνα του κομήτη ανακάλυψε ότι η ουρά ιόντων προκαλούσε σημαντική επιβράδυνση του ηλιακού ανέμου. Το Ulysses ανακάλυψε επίσης στην ουρά του κομήτη τριπλά ιοντισμένα άτομα οξυγόνου. Είναι η πρώτη φορά που τέτοια ιόντα ανιχνεύονται σε ουρές κομητών. Το γεγονός ότι η ουρά δεν παρατηρήθηκε στις εικόνες από τα STEREO σύμφωνα με τον Ν. Μπιβέρ, οφείλεται στην πολύ μεγάλη παραγωγή νερού από τον κομήτη, η οποία δημιούργησε μια κοιλότητα στο μαγνητικό πεδίο του Ήλιου, με αποτέλεσμα την φωτοδιάλυση των μορίων νερού πριν αυτά παρασυρθούν από τον ηλιακό άνεμο και δημιουργήσουν την ουρά ιόντων του κομήτη.
Μία διαστημική αποστολή περνά μέσα από την ουρά
Όσο κινούταν προς την κατεύθυνση του νότιου πόλου του Ήλιου, η ανενεργή διαστημοσυσκευή Ulysses πέρασε τυχαία από την ουρά του κομήτη. Η ανάλυση των δεδομένων του μαγνητόμετρου, το οποίο μετρούσε τη δύναμη και τη διεύθυνση του μαγνητικού πεδίου του Ήλιου, έδειξε ότι η διαστημοσυσκευή χρειάστηκε 18 μέρες για να διασχίσει την αναταραχή στο μαγνητικό πεδίο που προκλήθηκε από την ουρά ιόντων του κομήτη, δείχνοντας ότι η ουρά του κομήτη αποτελούσε ένα μεγάλο σε έκταση εμπόδιο για τον ηλιακό άνεμο. Αντίθετα, χρειάστηκε δυόμιση μέρες για να διασχίσει την αναταραχή που προκλήθηκε από τον Κομήτη Χιακουτάκε το 1996, τον κομήτη με τη μακρύτερη ουρά. Χαρακτηριστικά πιθανής διατάραξης του μαγνητικού πεδίου είχαν παρατηρηθεί και στον Χιακουτάκε, όμως δεν ήταν σαφή. Το πέρασμα του Ulysses από την ουρά του ΜακΝότ, όπου παρατηρήθηκαν παρόμοια χαρακτηριστικά, επιβεβαίωσε τη φύση της διατάραξης.
Από τις 5 μέχρι τις 9 Φεβρουαρίου 2007 η συσκευή Ulysses κατέγραψε μια απότομη πτώση του ηλιακού ανέμου από 780 m/s σε 360 m/s μέσα σε δύο ημέρες, ενώ η συγκέντρωση πρωτονίων έπεσε δύο τάξεις μεγέθους. Αντίθετα, όταν το Ulysses διήλθε από την ουρά του Χιακουτάκε δεν υπήρξε αλλαγή στην ταχύτητα του ηλιακού ανέμου. Ταυτόχρονα ανιχνεύθηκαν αυξημένες συγκεντρώσεις από μοριακά και μονά και διπλά ιονισμένα άτομα. Επίσης για πρώτη φορά ανιχνεύθηκε σε ουρά κομήτη τριπλά ιονισμένο οξυγόνο (Ο3+). Αυτές οι αλλαγές θεωρείται ότι ήταν αποτέλεσμα της αλληλεπίδρασης μέσω ανταλλαγής φορτίου μεταξύ του ηλιακού ανέμου και ιόντων από την ουρά ιόντων του κομήτη, και του γεγονότος ότι ο ηλιακός άνεμος συμπαρέσυρε ιόντα από την ουρά του κομήτη. Αν και δεν ανιχνεύθηκε μαγνητικό κύμα κρούσης, υπήρχε μια μικρή αύξηση στο μαγνητικό πεδίο στα σημεία που η διαστημοσυσκευή διήλθε και εξήλθε από την ουρά του κομήτη, δείχνοντας ότι ακόμη δεν είχε επέλθει ισορροπία ανάμεσα στην ουρά ιόντων και τον ηλιακό άνεμο περίπου 1,6 ΑΜ μακριά από το πυρήνα του κομήτη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κομήτες
Σίγκουρντουρ Ίνγκι Γιόχανσον
Ο Σίγκουρντουρ Ίνγκι Γιόχανσον (ισλ. Sigurður Ingi Jóhannsson) είναι Ισλανδός πολιτικός του Προοδευτικού Κόμματος και διετέλεσε πρωθυπουργός της χώρας από τις 7 Απριλίου 2016 ως τις 11 Ιανουαρίου του 2017. Έχει διατελέσει υπουργός Αλιείας και Γεωργίας και υπουργός Περιβάλλοντος και Φυσικών Πόρων. Ύστερα από την παραίτηση του Σίγκμουντουρ Νταβίντ Γκουνλάουγκσον, με αφορμή τη διαρροή των Panama Papers, ο Σίγκουρντουρ ανέλαβε πρωθυπουργός.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ισλανδίας
Άρκανσο (ποταμός)
Ο Άρκανσο είναι ποταμός των νοτιοκεντρικών ΗΠΑ, από τους μεγαλύτερους παραπόταμους του Μισισιπή. Ρέει, γενικά, προς τα ανατολικά και νοτιοανατολικά, καθώς διασχίζει τις πολιτείες Κολοράντο, Κάνσας, Οκλαχόμα και Άρκανσο. Η λεκάνη των πηγών του ποταμού βρίσκεται στις δυτικές Ηνωμένες Πολιτείες, στο Κολοράντο, ειδικά στην κοιλάδα του ποταμού Άρκανσο, με τα νερά των πηγών να προέρχονται από τους όγκους χιονιού των οροσειρών Σάγουατς και Μοσκίτο. Στη συνέχεια ρέει ανατολικά, προς τις μεσοδυτικές πολιτείες μέσω του Κάνσας και, τέλος, προς τα νότια μέσω της Οκλαχόμα και του Άρκανσο.
Με μήκος 2.364 χιλιόμετρα, είναι ο έκτος μεγαλύτερος ποταμός στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο δεύτερος μεγαλύτερος παραπόταμος στο σύστημα Μισισιπή-Μιζούρι, και ο 45ος σε μήκος ποταμός στον κόσμο. Πηγάζει στα Βραχώδη Όρη, στην κομητεία Λέικ του Κολοράντο, κοντά στο Λέντβιλ. Το 1859, τα κοιτάσματα χρυσού που ανακαλύφθηκαν στην περιοχή προσείλκυσαν χιλιάδες χρυσοθήρες, αλλά τα κοιτάσματα εξαντλήθηκαν γρήγορα. Συμβάλλει στον Μισισιπή στη θέση Ναπολέον του Άρκανσο, και η λεκάνη απορροής του καλύπτει σχεδόν 440.300 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Όσον αφορά στον όγκο νερού, ο Άρκανσο είναι πολύ μικρότερος από τους Μιζούρι και Οχάιο.
Ονομασία
Στα ισπανικά, αρχικά, ο ποταμός λεγόταν Ναπέστε. Η ονομασία Άρκανσο δόθηκε για πρώτη φορά από τον Γάλλο ιησουίτη ιεραπόστολο Ζακ Μαρκέτ (Jacques Marquette), το 1673.
Υδρογραφία
thumb|right|300px|Ο ποταμός Άρκανσο κοντά στις πηγές του Ο Άρκανσο απαρτίζεται από τρία διακριτά τμήματα στην πορεία του. Κοντά στις πηγές του, ρέει ως ένα απότομο ορεινό ποτάμι μέσα από τα Βραχώδη Όρη στη στενή κοιλάδα του, έχοντας κατηφορική κλίση 1,4 χιλιόμετρα σε 120 μίλια μήκος. Αυτό το τμήμα χρησιμοποιείται για ακραίο (extreme) ράφτινγκ την άνοιξη και το καλοκαίρι.
Στο Κάνον του Κολοράντο, η κοιλάδα του Άρκανσο πλαταίνει και οριζοντιώνεται σε σημαντικό βαθμό. Ακριβώς δυτικά του Πουέμπλο, στο Κολοράντο, ο ποταμός εισέρχεται στην περιοχή των Μεγάλων Πεδιάδων. Στο υπόλοιπο Κολοράντο, στο Κάνσας και στο μεγαλύτερο τμήμα της Οκλαχόμα, είναι ένας τυπικός μεγάλος πλωτός ποταμός, με μεγάλες, χαμηλές όχθες και υπόκειται σε εποχιακές πλημμύρες. Οι σημαντικότεροι παραπόταμοί του είναι οι Κανέιντιαν, Σίμαρον, Σαλτ Φορκ Άρκανσο, Βέρντιγκρις, Νίοσο (μεγάλος), Ιλινόι, και Ποτώ. Ο ποταμός είναι πλωτός από φορτηγίδες και μεγάλα ποταμόπλοια μέχρι το Μάσκοτζι της Οκλαχόμα, λόγω μιας σειράς από υδατοδεξαμενές και φράγματα που έχουν κατασκευαστεί από τις αρχές του 20ού αιώνα, το επονομαζόμενο σύστημα πλοήγησης ΜακΚλέλαν-Κερ (McClellan–Kerr Arkansas River Navigation System, MKARNS). Το σύστημα άνοιξε επίσημα στις 5 Ιουνίου 1971. Μάλιστα, ο πρόεδρος Νίξον παραβρέθηκε στα εγκαίνια. Λειτουργεί από το Σώμα Μηχανικού του Αμερικανικού Στρατού. Μετά το Μάσκοτζι, ο Άρκανσο είναι πλωτός μόνο από μικρά σκάφη, όπως σχεδίες ή κανό. Μέσα από το δυτικό Άρκανσο, η κοιλάδα του ποταμού περνά από ψηλά, απομονωμένα οροπέδια, λόφους και μονόλιθους, όπως τα όρη Νέμπο, Πετί Ζαν και Μάγκαζιν –το υψηλότερο σημείο της πολιτείας. Η κοιλάδα του ποταμού διευρύνεται και γίνεται πιο ρηχή, ακριβώς δυτικά του Λιτλ Ροκ. Συνεχίζει προς ανατολάς στις πεδιάδες και τα δάση του ανατολικού Άρκανσο, μέχρι να εκβάλλει στον ποταμό Μισισιπή.
Οι σημαντικότερες πόλεις κατά μήκος του ποταμού Άρκανσο είναι: Πουέμπλο στο Κολοράντο, Γκάρντεν Σίτι στο Κάνσας, Ουιτσίτα, Τάλσα, Φορτ Σμιθ και Λιτλ Ροκ στο Άρκανσο.
Παροχή
Η παροχή νερού του Άρκανσο στο κέντρο του Κάνσας μειώθηκε από περίπου 7 κυβικά μέτρα ανά δευτερόλεπτο (1944-1963), μόλις στο 1,5 κυβικό μέτρο ανά δευτερόλεπτο, κατά μέσο όρο (1984-2003), κυρίως λόγω της άντλησης των υπόγειων υδάτων για άρδευση στο ανατολικό Κολοράντο και το δυτικό Κάνσας.
Διαμάχες για το νερό
Από το 1902, το Κάνσας είχε κατηγορήσει το Κολοράντο ότι παίρνει πάρα πολύ από το νερό του ποταμού, με αποτέλεσμα μια σειρά από αγωγές ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου των ΗΠΑ, που συνεχίζονται μέχρι σήμερα. Τα προβλήματα σχετικά με την κατοχή και τη χρήση του νερού του ποταμού από το Κολοράντο και το Κάνσας, οδήγησε στη σύναψη μιας διαπολιτειακής συμφωνίας μεταξύ τους. Όμως, ενώ το Κογκρέσο ενέκρινε τη συμφωνία το 1949, δεν σταμάτησαν οι περαιτέρω διαφορές μεταξύ τους για τα δικαιώματα του νερού στο ποτάμι. Νέα συμφωνία μεταξύ των δύο πολιτειών (The Kansas-Oklahoma Arkansas River Basin Compact) δημιουργήθηκε το 1965 για την προώθηση της αμοιβαίας εξέτασης και εξίσωσης της χρήσης του νερού στη λεκάνη που μοιράζονται αυτές. Αυτή η συμφωνία οδήγησε στη σύσταση επιτροπής (Τhe Kansas-Oklahoma Arkansas River Commission), η οποία επιφορτίστηκε τη διαχείριση της συμφωνίας και τη μείωση της ρύπανσης. Η συμφωνία εγκρίθηκε και υλοποιήθηκε από τις δύο πολιτείες το 1970, και έχει τεθεί σε ισχύ έκτοτε.
Ιστορία
thumb|right|750px|Ο ποταμός Άρκανσο στο [[Λιτλ Ροκ]] Πολλές φυλές ιθαγενών Αμερικανών ζούσαν κοντά, ή κατά μήκος του ποταμού, για χιλιάδες χρόνια. Οι πρώτοι Ευρωπαίοι που είδαν το ποτάμι ήταν μέλη της ισπανικής αποστολής του Φρανθίσκο Κορονάδο (Fransisco Coronado), στις 29 Ιουνίου 1541. Λίγο πριν, στα 1540, ο εξερευνητής Χερνάντο δε Σότο (Hernando de Soto) ανακάλυψε τη συμβολή του Άρκανσο με το Μισισιπή. Η αποστολή Ζολιέ-Μαρκέτ ταξίδεψε στον ποταμό Μισισιπή από το Πραιρί ντυ Σιάν (Prairie du Chien) του Ουισκόνσιν προς τον κόλπο του Μεξικού, αλλά γύρισε πίσω. Μέχρι εκείνη τη στιγμή, είχαν να αντιμετωπίσουν τους ιθαγενείς που είχαν ήδη συναντήσει τους Ισπανούς κατακτητές και φοβόντουσαν αντιπαράθεση μαζί τους. Το 1819, η Συνθήκη Άνταμς-Ονίς καθόρισε τον Άρκανσο ως μέρος των συνόρων μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του –τότε ισπανικού– Μεξικού. Αυτό συνεχίστηκε μέχρι που οι Ηνωμένες Πολιτείες προσήρτησαν το Τέξας μετά τον Μεξικανοαμερικανικό Πόλεμο, το 1846. Στη δεκαετία του 1880, ο Τσαρλς "Μπούφαλο" Τζόουνς, ένας από τους συνιδρυτές του Γκάρντεν Σίτι στο Κάνσας, οργάνωσε τέσσερις εταιρείες άρδευσης για να πάρουν νερό, εκατό μίλια από τον ποταμό Άρκανσο, για να καλλιεργηθούν 75.000 στρέμματα γης.
Αθλητική αλιεία
thumb|right|250px|Ο ποταμός Άρκανσο φημίζεται για τις [[Πέστροφα|πέστροφές του και προσελκύει πολλούς που ενασχολούνται με την αθλητική αλιεία]] Οι πηγές του ποταμού Άρκανσο, στο κέντρο του Κολοράντο, είναι γνωστές για την αθλητική αλιεία πέστροφας, ιδιαίτερα με σπορ καλάμια, από τον 19ο αιώνα, όταν η αμερικανική πρασινόρραχη πέστροφα (Oncorhynchus clarkii stomias) αφθονούσε στο ποτάμι. Σήμερα, η κοινή πέστροφα κυριαρχεί στον Άρκανσο, μαζί με την ιριδίζουσα πέστροφα (Oncorhynchus mykiss). Μάλιστα η οργάνωση Trout Unlimited θεωρεί ότι, ο Άρκανσο είναι ένας από τους 100 κορυφαίους προορισμούς για ψάρεμα πέστροφας στην Αμερική, φήμη που το ποτάμι είχε από τη δεκαετία του 1950.
Στις 29 Δεκεμβρίου 2010, 100.000 ψάρια του ευρυενδημικού είδους Aplodinotus grunniens βρέθηκαν να επιπλέουν νεκρά, παράλληλα στις όχθες του ποταμού και διενεργήθηκαν έρευνες. Οι έρευνες έδειξαν, αργότερα, ότι η πιθανή αιτία του θανάτου των ψαριών ήταν φυσαλλίδες φυσικού αερίου που προκλήθηκαν από το άνοιγμα των υπερχειλιστών του φράγματος Όζαρκ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποταμοί των ΗΠΑ Κατηγορία:Άρκανσο Κατηγορία:Κάνσας Κατηγορία:Οκλαχόμα
Κιτρινομάγουλη Χελώνα
Η κιτρινομάγουλη χελώνα (Trachemys Scripta Scripta) είναι ένα υποείδος χελώνας ξηράς και νερού που ανήκει στην οικογένεια των Εμυδίδων. Αυτό το υποείδος συναντάται στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής και πιο συγκεκριμένα στη Φλόριντα μέχρι τη νοτιοανατολική Βιρτζίνια και μάλιστα θεωρείται ένα από τα πιο κοινά είδη χελώνας για την περιοχή. Ζει σε μια μεγάλη ποικιλία υδροβιότοπων όπως λίμνες, ποτάμια και βάλτους. Εκτός από αυτά η Κιτρινομάγουλη Χελώνα είναι επίσης και πολύ δημοφιλή κατοικίδιο.
Περιγραφή
Τα αρσενικά συνήθως φτάνουν τα 13-23 εκατοστά, μικρότερα από τα θηλυκά τα όποια κυμαίνονται στα 20-33 εκατοστά. Το καβούκι είναι συνήθως καφέ ή μαύρο, συχνά με κίτρινες γραμμώσεις ή κουκκίδες. Το χρώμα δέρματος είναι σκούρο πράσινο με εξίσου συχνά κίτρινες γραμμώσεις στο λαιμό και τα πόδια. Σε αυτά τα χαρακτηριστικά οφείλει και το όνομα της η Κιτρινομάγουλη Χελώνα. Ωστόσο το κάτω κέλυφος της τείνει να είναι κίτρινο με μαύρες κηλίδες κατά μήκος τω άκρων και σε συχνές περιπτώσεις πάνω σε αυτό σχηματίζονται σχήματα όπως S και ερωτηματικού. Με την πάροδο του χρόνου όταν η χελώνα ενηλικιωθεί, φτάνοντας την ηλικία των 3-4 χρόνων, το καβούκι της τείνει να γίνεται πιο σκούρο. αριστερά|μικρογραφία| Σε αυτήν την φωτογραφία οι μαύρες κηλίδες φαίνονται ολοφάνερα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Είδη ελαχίστης ανησυχίας (LC) Κατηγορία:Ερπετά Κατηγορία:Χελωνίδες
Σημαία της Ιορδανίας
right|250px|thumb|[[Αρχείο:FIAV 110100.svg|23px Αναλογία: 1:2]]
Η σημαία της Ιορδανίας βασίζεται στη σημαία της Αραβικής Εξέγερσης κατά των Οθωμανών στη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Αποτελείται από τρεις οριζόντιες λωρίδες, χρώματος μαύρου, λευκού και πράσινου, οι οποίες όλες συνδέονται με ένα κόκκινο τρίγωνο στην αριστερή πλευρά. Τα χρώματα στα οριζόντια είναι αυτά των χαλιφάτων των Αββασιδών, Ομεϋαδών και Φατιμιδών, ενώ το ερυθρό τρίγωνο συμβολίζει τη δυναστεία των Χασεμιτών και την Αραβική Εξέγερση. Το επτάκτινο αστέρι έχει διττή σημασία. Συμβολίζει αφενός τις επτά στροφές της πρώτης σούρας στο Κοράνι και αφετέρου την ενότητα των αραβικών λαών. Ορισμένοι πιστεύουν ότι αναφέρεται επίσης στους επτά λόφους, στους οποίους επάνω κτίστηκε η πρωτεύουσα της χώρας, το Αμμάν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ιορδανία Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Ιορδανίας Κατηγορία:Σημαίες της Ασίας
Κρατικό Βραβείο της Ρωσικής Ομοσπονδίας
Το Κρατικό Βραβείο της Ρωσικής Ομοσπονδίας (ρωσικά: Государственная премия Российской Федерации), δημιουργήθηκε το 1992 και είναι τιμητικό βραβείο το οποίο αντικατέστησε το Κρατικό Βραβείο Ε.Σ.Σ.Δ. μετά τη διάλυση της Ε.Σ.Σ.Δ. Το 2004, οι κανόνες για την επιλογή των επιτυχόντων υποψήφιων είχαν μεταβληθεί σημαντικά που καθιστά το βραβείό πιο κοντά σε βραβεία όπως το Βραβείο Νόμπελ και το Βραβείο Λένιν.
Απονομή βραβείου
Κάθε χρόνο απονέμονται επτά "αντίτυπα" του βραβείου:
Ως τώρα απονεμήθηκαν μόνο 3 βραβεία ανθρωπιστικής βοήθειας:
Το κάθε βραβείο ανέρχεται σε 5 εκατομμύρια ρούβλια (200 χιλιάδες δολάρια) και ο νικητής παίρνει το μετάλλιο μαζί με το δίπλωμα. Το βραβείο, συνήθως, παρουσιάζεται από τον Πρόεδρο της Ρωσικής Ομοσπονδίας σε μια τελετή που πραγματοποιείται στο Κρεμλίνο, στη Μόσχα.
Επιστήμη και Τεχνολογία
Το 2008, σύμφωνα με την εφημερίδα "Kommersant" είχε απονεμηθεί και τέταρτο μετάλλιο, ωστόσο ο βραβευμένος είναι άγνωστος, λόγω εμπιστευτικού χαρακτήρα των εργασιών.
Κατηγορία:Ρωσικά βραβεία
Αντώνης Αντωνίου (ηθοποιός)
Ο Αντώνης Αντωνίου (γέννηση 1945) είναι Έλληνας ηθοποιός και σκηνοθέτης. Έχει πρωταγωνιστήσει σε δεκάδες ταινίες του κινηματογράφου, παραστάσεις του θεάτρου και σειρές του ραδιοφώνου και της τηλεόρασης.
Πρώιμα χρόνια
Ο Αντωνίου γεννήθηκε το 1945 στη Νέα Ιωνία της Αθήνας. Οι γονείς του κατάγονται από τη Μικρά Ασία και την Κεφαλονιά. Σε μικρή ηλικία, δεν είχε σκοπό να γίνει ηθοποιός. Ωστόσο, αργότερα, παράλληλα με την δουλειά του ως οικοδόμος, σπούδαζε ηθοποιία. Την πρώτη φορά απέτυχε στις εξετάσεις, και τα κατάφερε με τη δεύτερη.
Προσωπική ζωή
Ο Αντωνίου είχε νυμφευθεί αρχικά την ηθοποιό Ειρήνη Χατζηκωνσταντή, με την οποία απέκτησε μία κόρη, την Μιχαέλα (22/5/1972), ωστόσο χώρισαν. Έπειτα νυμφεύθηκε την, επίσης ηθοποιό, Νατάσα Ασίκη, με την οποία απέκτησε άλλες δύο κόρες την Εριφύλη (14/9/1991) και την Μαρίνα (9/10/1994).
Καριέρα
Πρωτοεμφανίσθηκε το 1960 στην ταινία Ένα κορίτσι σε περιμένει, ενώ από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του ήταν η ερμηνεία του ρόλου του ισοβίτη Νίκου Κοεμτζή στην ταινία Παραγγελιά (1980) του Παύλου Τάσιου, με συμπρωταγωνιστές τον Αντώνη Καφετζόπουλο, την Όλια Λαζαρίδου και την Κατερίνα Γώγου.
Θεατρικές παραστάσεις
Συμπληρωματικός κατάλογος παραστάσεων στις οποίες συμμετείχε ο Αντωνίου, ως ηθοποιός.
Περισσότερες πληροφορίες για κάθε παράσταση εμφανίζονται ενεργοποιώντας τον σύνδεσμο που υπάρχει στο όνομα της κάθε παράστασης
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Παγκόσμια Κατάταξη ΦΙΦΑ
Η Παγκόσμια Κατάταξη ΦΙΦΑ (επίσημα: FIFA/Coca-Cola World Ranking για εμπορικούς λόγους) είναι ένα σύστημα κατάταξης για τις εθνικές ομάδες ανδρών (Men's Ranking) και γυναικών (Women's Ranking) στο ποδόσφαιρο. Οι ομάδες των χωρών μελών της Διεθνούς Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (FIFA), της ύψιστης διοικητικής αρχής του ποδοσφαίρου, κατατάσσονται με βάση τα αποτελέσματα των παιχνιδιών τους με τις πιο επιτυχημένες ομάδες να τοποθετούνται στις υψηλότερες θέσεις. Το σύστημα που χρησιμοποιείται, βασίζεται στα αποτελέσματα των ομάδων σε όλους τους πλήρως αναγνωρισμένους από τη FIFA διεθνείς αγώνες.
Οι συγκεκριμένες ταξινομήσεις θεσπίστηκαν το Δεκέμβριο του 1992 και οκτώ ομάδες (Αργεντινή, Βέλγιο, Βραζιλία, Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Ολλανδία και Ισπανία) έως τώρα βρέθηκαν στην πρώτη θέση, εκ των οποίων η Βραζιλία είναι η χώρα που βρέθηκε στην πρώτη θέση για το μεγαλύτερο διάστημα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:FIFA
Ο Δράκος (ταινία)
Πλοκή
Ένας ασήμαντος τραπεζικός υπάλληλος, ο Θωμάς (Ντίνος Ηλιόπουλος), ετοιμάζεται να περάσει μόνος τις διακοπές της Πρωτοχρονιάς όταν τρομοκρατημένος συνειδητοποιεί ότι μοιάζει μ’ έναν κακοποιό που οι εφημερίδες αποκαλούν "Ο Δράκος". Λόγω της παρεξήγησης, η αστυνομία τον καταδιώκει και αυτός βρίσκει καταφύγιο σ’ ένα καμπαρέ. Μες στη διφορούμενη γοητεία της νύχτας, μία συμμορία του υποκόσμου (οι άνθρωποι του καμπαρέ), τον αντιμετωπίζουν ως τον γνήσιο Δράκο και μία χορεύτρια, η λεγόμενη Κάρμεν (Μαρίκα Λεκάκη), τον συμπαθεί και τον προστατεύει. Εκεί ο Θωμάς γνωρίζει την Ρούλα (Μαργαρίτα Παπαγεωργίου), το "μωρό" οπως την αποκαλούν, ένα νεαρό κορίτσι, ορφανό μετά τον βομβαρδισμό του Πειραιά, που το περιμάζεψε η Κάρμεν και το οδήγησε στο καμπαρέ. Το αφεντικό (Γιάννης Αργύρης), ο "Χοντρός" όπως τον αποκαλούν, είναι ερωτευμένος με το "μωρό", την μαλώνει από ζήλεια και δεν την αφήνει να φύγει από τον έλεγχό του. Η ίδια είναι αθώα, με αγνή, σχεδόν παιδική ψυχή και επιθυμεί να φύγει από το καμπαρέ και τον υπόκοσμο, στον οποίο είναι υποχρεωμένη να κινείται. Η εμφάνιση του υποτιθέμενου "Δράκου", δηλαδή του Θωμά, σηματοδοτεί κάτι καινούργιο στη ζωή της. Ο Θωμάς έχει αγνή ψυχή, η ζωή του όλη έχει κυλήσει στη μοναξιά, τον χαρακτηρίζει η ευγένεια και η διακριτικότητα. Και ενώ οι άνθρωποι του καμπαρέ, το ίδιο το αφεντικό, τον αντιμετωπίζουν ως τον διαβόητο κακοποιό και θεωρούν τις ιδιότητές του ένδειξη σκληρότητας, η Ρούλα, το "μωρό" βλέπει σε αυτόν έναν άνθρωπο που διαφέρει από τον υπόκοσμο, στον οποίο έχει συνηθίσει να ζει. Η παρουσία του την ελκύει και την παρηγορεί. Τους ενώνει η αγνότητα των ψυχών τους και η μοναξιά. "Μακάρι να είσασταν ένας διαφορετικός άνθρωπος, ένας συνηθισμένος, σαν όλους τους άλλους", επαναλαμβάνει η Ρούλα, θεωρώντας τον Θωμά ως τον "Δράκο", τον κακοποιό. "Πείτε πως είμαι ένας απλός υπάλληλος τραπέζης", απαντάει ο Θωμάς ευτυχισμένος. Η σχέση τους είναι λευκή και δυνατή.
Στο μεταξύ, οι άνθρωποι του καμπαρέ μαθαίνουν για την σύλληψη του αρχηγού τους. Ο "Χοντρός", ο ιδιοκτήτης του καμπαρέ, αποφασίζει: Η επιχείρηση θα γίνει έστω και υπό αυτές τις συνθήκες. Ο "Δράκος" δεν γίνεται να συλληφθεί. "Θα φάει τα σίδερα και θα έρθει". Και τότε εμφανίζεται ο Θωμάς. Τον υποδέχονται με πανηγυρισμό.
Ο Θωμάς ταυτίζεται με τον καινούργιο του ρόλο, αυτόν του "Δράκου", του αρχηγού της συμμορίας. Στόχος τους είναι να πουλήσουν έναν από τους στύλους του ναού του Ολυμπίου Διός σε έναν Αμερικανό αγοραστή που έχει ενδιαφερθεί. Το μήνυμα του σκηνοθέτη για την έκπτωση των ηθών και τον εκμαυλισμό της ελληνικής κοινωνίας από τις προσδοκίες που τρέφουν για το χρήμα της Δύσης είναι έκδηλο. Υπογραμμίζεται ιδιαιτέρως από τη μουσική του Μάνου Χατζιδάκι, στην χαρακτηριστική σκηνή όπου η ορχήστρα του μαγαζιού παίζει για τους Αμερικανούς θαμώνες ένα "ελληνικό γούγκι μπούγκι", το οποίο δεν είναι άλλο από την γνωστή "νεραντζούλα φουντωτή", το παραδοσιακό τραγούδι, τόσο παραλλαγμένο που μόλις και μετά βίας αναγνωρίζεται. Ο Θωμάς έχει ηθικούς ενδοιασμούς που τον αποτρέπουν από το να συμμετέχει στην αρχαιοκαπηλία. Τελικά ακολουθεί τον ρόλο που του δόθηκε. Η συμμορία προετοιμάζεται πίνοντας και χορεύοντας έναν υποβλητικό, βαρύ ζεϊμπέκικο χορό. Ο καθένας μιλάει για τις ανάγκες του, αυτές που θα ικανοποιηθούν αν επιτύχει η επιχείρηση. Ο χορός, οι ευχές και οι προσευχές των παρανόμων παίρνουν τη μορφή μιας παράδοξης τελετουργίας. 'Ολοι εναποθέτουν τις ελπίδες τους στον "Δράκο". Η αληθινή του όμως ταυτότητα αποκαλύπτεται λίγο πριν ξημερώσει και τότε εκείνος βρίσκει τραγικό τέλος από την συμμορία.
Διανομή
thumb|right|200px|[[Γιάννης Αργύρης, Μαργαρίτα Παπαγεωργίου και Ντίνος Ηλιόπουλος σε σκηνή από την ταινία.]]
Παραγωγή και υποδοχή
Η ταινία γυρίστηκε στην Ελλάδα και πρωτοεμφανίστηκε στο κινηματογραφικό Φεστιβάλ της Βενετίας. Σκηνικό της ταινίας είναι ο Πειραιάς, γνώριμο σκηνικό του περιθωρίου, στο οποίο συνυπήρχαν φτωχοί και παράνομοι. Όταν προβλήθηκε στις ελληνικές αίθουσες το 1956 αντιμετώπισε εμπορική αποτυχία αλλά και επιθετικότητα μεγάλης μερίδας του τύπου. Είναι χαρακτηριστικό πως οι εφημερίδες της εποχής Εστία και Αυγή, κατηγόρησαν την ταινία ως ανθελληνική ζητώντας την επέμβαση του εισαγγελέα.
Η ταινία είναι βαθιά υπαρξιακή. Ο ίδιος ο σκηνοθέτης (Νίκος Κούνδουρος) την χαρακτηρίζει "εγκεφαλική" σε συνέντευξή του, στον Λάκη Παπαστάθη, στην εκπομπή Παρασκήνιο, παραγωγή: CINETIC 2012. Έχει συμπεριληφθεί στις 100 καλύτερες ευρωπαϊκές ταινίες για τον 20ό αιώνα.
Ο Δράκος αναγνωρίζεται σήμερα ως μία από τις πιο σημαντικές ταινίες στην ιστορία του ελληνικού κινηματογράφου που συνδυάζει στοιχεία από τον ιταλικό νεορεαλισμό, τον γερμανικό εξπρεσιονισμό αλλά και το φιλμ νουάρ. Χαρακτηριστική είναι η άποψη του Βασίλη Ραφαηλίδη, ο οποίος έγραψε ότι με αυτή την ταινία ο ελληνικός κινηματογράφος πέρασε από την Προϊστορία στην Ιστορία. Ανάμεσα στα προτερήματα της ταινίας είναι και η μουσική επένδυση, έργο του Μάνου Χατζιδάκι.
Η Μαρία Κομνημού από την Ταινιοθήκη της Ελλάδος γράφει για την ταινία:"'Μετά την πρώτη νεορεαλιστική ταινία Μαγική Πόλη (1954), ο Κούνδουρος με τον Δράκο φέρνει στην Ελλάδα τον «κινηματογράφο του δημιουργών», ο οποίος, όπως σημειώνει η Αγλαΐα Μητροπούλου, αφορά την ικανότητα σκηνοθετών «να λειτουργήσουν έξω από τη λογική της εμπορικής παραγωγής και αφετέρου στη διαμόρφωση της δικής τους προσωπικής έκφρασης». Ο Κούνδουρος ανατρέπει τα στερεότυπα του φιλμ νουάρ βάζοντας στον πρωταγωνιστικό ρόλο αντί για ένα σκληρό άντρα ένα κακομοίρη με φανερή σεξουαλική απειρία ( Ντίνος Ηλιόπουλος) και αντί για μια φαμ φατάλ μία έφηβη που κλαίει όταν ο προστάτης της δεν την αφήνει να χαζέψει τις κούκλες. Στην ταινία οι κλασικοί κανόνες του είδους ανατρέπονται και στην αναπαράσταση της σύγκρουσης νομιμότητας/παρανομίας. Δηλαδή, ενώ στην περίπτωση των κλασσικών ταινιών του είδους οι θεατές καλούνται να ταυτιστούν με τις δυνάμεις του «νόμου» και της «τάξης», στην περίπτωση του «Δράκου» καλούνται να ταυτιστούν με τους παράνομους. Ο Κούνδουρος με το σενάριο του Ιάκωβου Καμπανέλλη συγκροτεί μια αφήγηση για ένα άπραγο υπαλληλάκο που υποδύεται τον μεγαλοκακοποιό, και επιτυγχάνει να  συναρθρώσει την παράδοση του ρεμπέτικου με την παρανομία, αρθρώνοντας μια κριτική θέση στη μετεμφυλιακή καταπιεστική συναίνεση και ανιχνεύοντας μία αντιθετική δημόσια σφαίρα'."
Αλογόνα
thumb|250px|right|Υγρό [[φθόριο σε κρυογονικές θερμοκρασίες.]] thumb|250px|right|Αμπούλα [[Χλώριο|χλωρίου.]] thumb|250px|right|[[Βρώμιο.]] thumb|250px|right|[[Ιώδιο.]]
Τα αλογόνα είναι μια ομάδα του περιοδικού πίνακα των χημικών στοιχείων που αποτελείται από τα πέντε (5) συγγενικά χημικά στοιχεία φθόριο (F), χλώριο (Cl), βρώμιο (Br), ιώδιο (I) και αστάτιο (At). Το τεχνητό στοιχείο Τενέσιο (Ts) μπορεί επίσης να είναι ένα αλογόνο, αλλά δεν έχει ενταχθεί ακόμη επίσημα σε αυτά. Στη σύγχρονη ονοματολογία της IUPAC αυτή η ομάδα χημικών στοιχείων είναι γνωστή ως ομάδα 17.
Η ομάδα των αλογόνων είναι η μόνη ομάδα του περιοδικού συστήματος που περιέχει χημικά στοιχεία και στις τρεις (3) συνηθισμένες καταστάσεις της ύλης, υπό κανονικές συνθήκες θερμοκρασίας και πίεσης. Όλα τα αλογόνα σχηματίζουν οξέα όταν συνδέονται με το υδρογόνο. Τα περισσότερα αλογόνα τυπικά παράγονται από ορυκτά ή άλατά τους. Τα «μεσαία» αλογόνα, δηλαδή το χλώριο, το βρώμιο και το ιώδιο, συχνά χρησιμοποιούνται ως απολυμαντικά. Τα αλογόνα είναι επίσης όλα τοξικά.
Η ονομασία τους «αλογόνα», προέρχεται από τη σύνθεση των ελληνικών λέξεων «ἄλας» και «γεννῶ», και υποδηλώνει ότι παράγουν («γεννούν») άλατα, όταν αντιδρούν με μέταλλα.
Τα αλογόνα έχουν επτά (7) ηλεκτρόνια στην εξωτερική τους στιβάδα και αυτό έχει ως συνέπεια να καθίστανται εξαιρετικά δραστικά. Σχηματίζουν ομοιοπολικές και ιονικές χημικές ενώσεις.
Φυσικές ιδιότητες
Χλώριο Πρασινοκίτρινο βαρύ Αέριο Cl
Βρώμιο Κόκκινο Υγρό Br
Άστατο Μαύρο Στερεό At
Τενέσιο Άγνωστο χρώμα, Στερεό Ts
Χημικές ιδιότητες
Είναι αμέταλλα
Είναι τοξικά
Σχηματίζουν διατομικά μόρια
Σχηματίζουν άλατα με μέταλλα
Παράδειγμα : Al + 3/2Br2 → AlBr3
Φθόριο
Το φθόριο διαλύεται σε νερό και απελευθερώνει όζον(O3), οξυγόνο (O2).
Χλώριο