cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μάρω Καρδαμίτση - Αδάμη
Έργο
Έχει ασχοληθεί με θεωρητικές και ερευνητικές μελέτες πάνω σε θέματα της νεότερης ελληνικής αρχιτεκτονικής, της σχολικής αρχιτεκτονικής και της προστασίας της αρχιτεκτονικής μας κληρονομιάς. Περισσότερες από 100 εργασίες της είναι δημοσιευμένες σε αυτοτελής εκδόσεις, ελληνικά και ξένα επιστημονικά περιοδικά, πρακτικά συνεδρίων και συλλογικές ή ατομικές δημοσιεύσεις. Έχει ιδιαίτερα ασχοληθεί με προβλήματα έρευνας και ιστορικής τεκμηρίωσης κτηρίων, στοιχείων και συνόλων μέσα από ανέκδοτες αρχειακές πηγές.
Το αρχιτεκτονικό της έργο περιλαμβάνει κυρίως κατοικίες και διαμορφώσεις εκθεσιακών χώρων, καθώς και μελέτες αποκατάστασης μνημειακών συνόλων και μεμονωμένων κτιρίων (Ναύπλιο, Ύδρα, Γαλαξίδι, Αθήνα, Αίγινα).
Είναι ιδρυτικό μέλος του ελληνικού τμήματος του TICCIH (Διεθνής Επιτροπή για τη διάσωση της βιομηχανικής μας κληρονομιάς), της Εταιρείας Ιστορίας της Πόλης και της Πολεοδομίας. Είναι επίσης μέλος του ΤΕΕ, του Συλλόγου Αρχιτεκτόνων, της Ελληνικής Αρχιτεκτονικής Εταιρείας, του I.CO.MO.S., της U.I.F.A. (Union Internationale des Femmes Architectes), του DOCOMOMO, της Ελληνικής Εταιρείας Αισθητικής και άλλων επιστημονικών ενώσεων. Υπήρξε υπεύθυνη του αρχιτεκτονικού αρχείου του Ε.Λ.Ι.Α. (Ελληνικού Λογοτεχνικού και Ιστορικού Αρχείου) και μέλος της ομάδας εργασίας U.I.A. (Διεθνής Ένωση Αρχιτεκτόνων) για θέματα «Χώρων εκπαίδευσης και πολιτισμού». Υπήρξε σύμβουλος και συντονίστρια έκδοσης της σειράς LIBRO «Αρχιτεκτονική, πόλεις». Είναι υπεύθυνη των Αρχείων Νεοελληνικής Αρχιτεκτονικής του Μουσείου Μπενάκη.
Πηγές
Greek Architects
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί
Κυανή κενταύρια
μικρογραφία Η Κενταύρια είναι ένα φυτό με μαλακό, πράσινο και ανθεκτικό βλαστό που προσαρμόζεται και αναπτύσσεται σε πολλές χώρες της Ευρώπης, αλλά και της Βόρεια Αμερικής και ανήκει στην οικογένεια της μαργαρίτας. Συναντάται ανάμεσα στις καλλιέργειες των σιτηρών και στους χέρσους αγρούς. Μερικές ποικιλίες όμως καλλιεργούνται και στους κήπους. Τα άνθη είναι ερμαφρόδιτα δηλαδή, έχουν τα θηλυκά και τα αρσενικά όργανα στο ίδιο λουλούδι. Αυτό σημαίνει ότι όταν τα δούμε, θα βρούμε και τους στήμονες με τους ανθήρες τους, καθώς και το στίγμα. Σε αντίθεση με τα υπόλοιπα, τα ερμαφρόδιτα επικονιάζονται μόνοι τους, χωρίς την ανάγκη για ένα επικονιαστικό έντομο. Στα συγκεκριμένα όμως η γονιμοποιήση (φυτά) πραγματοποιείται από τις μέλισσες και άλλα έντομα. Υπάρχουν περίπου 500 είδη Κενταύριας, εκ των οποίων στην Ελλάδα 70, με γνωστότερο το είδος Centaurea cyanus, που στους Αρχαίους Έλληνες έφερε το όνομα Κυανός. Τα άνθη του χρησιμοποιούνται ως προϊον βρασμού το οποίο προορίζεται για ανθρώπινη κατανάλωση καθώς περιέχει θεραπευτηκές ουσίες, ενώ παράλληλα το μπλε χρώμα των άνθων του δημιουργεί αισθητική απόλαση και το καθιστά πιο θελκτικό για τους καταλαναλωτές του.
Ιστορική αναδρομή ονομασίας
Το πανέμορφο φυτό Κενταύρια πήρε το όνομα του από τον ονομαστό Κένταυρου Χείρωνα, δασκάλο του Ασκληπιού , αλλά και του ίδιου του Απόλλωνα, του Αχιλλέα και του Ιάσονα. Στην Τιτανομαχία, ο Χείρωνας ήταν με το μέρος του Ηρακλή εναντίον των Κενταύρων, όμως εκείνος τον πλήγωσε κατά λάθος με ένα βέλος ποτισμένο με το δηλητήριο της Λερναία Ύδρας. Τότε ο Χείρωνας χρησιμοποίησε την Κενταύρια τοποθετόντας την πάνω στην πληγή του, προκειμένου να θεραπευτεί.
Mastodon
Η αναγνώριση από τον metal κύκλο ήλθε με το "Leviathan" του 2004, αλλά μεγάλη εμπορική επιτυχία γνώρισε το "Crack the Skye" του 2009, ανεβαίνοντας στο # 11 του Billboard, θέση την οποία βελτίωσαν σταδιακά οι δύο επόμενοι τους δίσκου, "The Hunter" και "Once More 'Round the Sun".
Βιογραφία
Οι Mastodon σχηματίστηκαν από τον κιθαρίστα και τραγουδιστή Μπιλ Κέλιχερ και το ντράμερ Μπραν Ντέιλορ, μαζί με τον μπασίστα Τρόι Σάντερς και τον κιθαρίστα Μπρεντ Χιντς. Οι δύο πρώτοι είχαν μετακομίσει στην Ατλάντα με σκοπό να δημιουργήσουν ένα νέο συγκρότημα, τον Ιανουάριο του 2000, όπου γνώρισαν τους Σάντερς και Χιντς σε μία συναυλία των High on Fire. Πρώτη τους ηχογράφηση ήταν ένα ντέμο εννέα κομματιών σε ύφος death metal, με τον Έρικ Σέινερ στο μικρόφωνο, για την προώθηση του οποίου περιόδευσαν μαζί με συγκροτήματα όπως οι Cannibal Corpse, Morbid Angel και Queens of the Stone Age.
Το συγκρότημα υπέγραψε στη "Relapse Records", κυκλοφορώντας το ΕΡ "Slick Leg" και την άνοιξη του 2001 περιόδευσαν στις ανατολικές Ηνωμένες Πολιτείες με τους Eyehategod, Keelhaul και Burnt by the Sun, συνεχίζοντας με τους The Fucking Champs σε φεστιβάλ όπως τα "Milwaukee Metalfest", "Hellfest", "World Series of Metal" και "Mid-South Metal Fest". Τον Αύγουστο του 2001 εκδόθηκε το ΕΡ "Lifesblood", ενώ ο πρώτος τους δίσκος με τίτλο "Remission" κυκλοφόρησε στις 28 Μαΐου 2002 σε παραγωγή του Ματ Μπέιλς. Το Νοέμβριο του ίδιου έτους πραγματοποίησαν την πρώτη τους ιαπωνική περιοδεία μαζί με τους Darkane και τους High on Fire.
left|thumb|200px|Ο Μπραν Ντέιλορ Τον Απρίλιο του 2003 περιόδευσαν στην Ευρώπη με τους The Haunted και τους Hatesphere και συμμετείχαν στην "North American Contamination tour" με τους Cephalic Carnage ένα μήνα αργότερα, ενώ μέσα στο καλοκαίρι πραγματοποίησαν άλλη μία αμερικάνικη περιοδεία με τους Clutch. Την ίδια χρονιά ηχογράφησαν το ΕΡ "March of the Fire Ants" και το 2004 μπήκαν στα "Robert Lang Studios" για την ηχογράφηση του "Leviathan", του οποίου το στιχουργικό περιεχόμενο είχε να κάνει με το κλασικό μυθιστόρημα του Χέρμαν Μέλβιλ, "Μόμπυ Ντικ". Κατά την πρώτη εβδομάδα της κυκλοφορίας του, το άλμπουμ πούλησε 8.000 αντίτυπα στην πατρίδα του συγκροτήματος, ανεβαίνοντας στο # 139 του Billboard. Τον Ιούλιο του 2004 εμφανίστηκαν σε φεστιβάλ όπως το "Hellfest", το "Pigstock" και το "DFW Metalfest" με τους Fear Factory και τους Sworn Enemy, πριν συνεχίσουν με την "Jägermeister Music tour", όπου εμφανίζονταν με τους Slayer και τους Killswitch Engage. Στις αρχές του 2005, περιόδευσαν στην Ιαπωνία με τους Isis και Converge, για να συνεχίσουν στην Ευρώπη με τους Dozer και Extol.
Τον Μάιο του 2005, υπέγραψαν στη "Warner Bros." και συμμετείχαν τη συλλογή "We Reach: The Music Of The Melvins", διασκευάζοντας το "The Bit", ενώ τρεις μήνες αργότερα συμμετείχαν στο σάουντρακ της ταινίας "The Cave" με το κομμάτι "Blood & Thunder". Το καλοκαίρι εκείνης της χρονιάς, εμφανίστηκαν στο φεστιβάλ "Ozzfest", μαζί με τους Black Sabbath, Iron Maiden, κ.α.. Στις αρχές του 2006, κυκλοφόρησε η συλλογή "Call of the Mastodon" και το DVD "The Workhorse Chronicles" και οι Mastodon διασκεύασαν το "Orion" για το άλμπουμ "Remastered", που αποτέλεσε φόρο τιμής στον δίσκο "Master of Puppets" των Metallica. Τον Ιούνιο του ίδιου έτους συμμετείχαν στην περιοδεία "Unholy Alliance - Preaching To The Perverted" με τους Slayer, Lamb of God, Chldren of Bodom, κ.α..
Ο δίσκος "Blood Mountain" κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβριο του 2006, ανεβαίνοντας στο # 32 του Billboard και το Top-50 στη Μεγάλη Βρετανία. Για την προώθηση του, το συγκρότημα περιόδευσε με τους Converge και τους Priestess στη Βόρεια Αμερική το Φεβρουάριο του 2007, πριν συνεχίσουν στην Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία με τους Slayer. Το καλοκαίρι του 2007 περιόδευσαν στην Ευρώπη και σε μεγάλα φεστιβάλ όπως το "Download" στην Αγγλία, το "Heineken Jammin" στην Ιταλία, το "Novarock" στην Αυστρία, το "Fields of Rock" στην Ολλανδία, το "Super Bock Super Rock" στην Πορτογαλία, το "Rockwave" στην Ελλάδα, κ.α..
thumb|160px|Ο Μπρεντ Χιντς Το 2008, το συγκρότημα ξεκίνησε τις ηχογραφήσεις του επόμενου του δίσκου, με παραγωγό τον Μπρένταν Ο'Μπράιεν. Στις 14 Ιουνίου του ίδιου έτους έπαιξαν τρία νέα κομμάτια στο "Bonnaroo Music & Arts Festival", πριν περιοδεύσουν στις Ηνωμένες Πολιτείες με την περιοδεία "Rockstar Energy Mayhem" μαζί με τους Disturbed, Slipknot, Machine Head, Airbourne, Five Finger Death Punch, κ.α.. Τον Μάρτιο του 2009, κυκλοφόρησαν τον δίσκο "Crack the Skye", ανεβαίνοντας στην ενδέκατη θέση των αμερικάνικων τσαρτ. Για την προώθηση του, οι Mastodon άνοιγαν τις ευρωπαϊκές εμφανίσεις των Metallica κατά την περιοδεία "World Magnetic Tour". Λίγους μήνες αργότερα, κυκλοφόρησαν το ΕΡ "Oblivion" και το 2010 περιόδευσαν και πάλι στη Βόρεια Αμερική με τους Deftones και τους Alice in Chains.
Τον Μάρτιο του 2011, κυκλοφόρησε το ζωντανά ηχογραφημένο "Live at the Aragon" μέσω της "Reprise", ενώ ο πέμπτος τους δίσκος με τίτλο "The Hunter" ηχογραφήθηκε την ίδια χρονιά στα "Doppler Studios", με παραγωγό τον Μάικ Ελιζόντο. Το άλμπουμ κυκλοφόρησε στις 27 Σεπτεμβρίου 2011, μπαίνοντας για πρώτη φορά στο αμερικάνικο Top-10 και το βρετανικό Top-20. Τον Οκτώβριο ξεκίνησε η περιοδεία για το άλμπουμ, με τους The Dillinger Escape Plan και Red Fang να ανοίγουν τις εμφανίσεις τους μέχρι τον Φεβρουάριο του 2012, πριν συνεχίσουν στην Ευρώπη με τους Opeth στην "Heritage Hunter Tour". Τον Απρίλιο της ίδιας χρονιάς, κυκλοφόρησαν τα split EP "Feistodon" και "A Spoonful Weighs a Ton", με τους Feist και The Flaming Lips, αντίστοιχα.
Στις αρχές του 2013, το συγκρότημα επέστρεψε στο στούντιο, ξεκινώντας τις ηχογραφήσεις του έκτου του δίσκου. Ο δίσκος με τίτλο "Once More 'Round the Sun" κυκλοφόρησε στις 24 Ιουνίου 2014 μέσω της "Reprise Records", πουλώντας 34.000 αντίτυπα κατά την πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας του και ανεβαίνοντας στην έκτη θέση των αμερικάνικων τσαρτ, ενώ μπήκε στο Top-10 και στη Μεγάλη Βρετανία, την Αυστραλία, τη Δανία και τη Νορβηγία και έφθασε στην κορυφή των φινλανδικών τσαρτ.
Στούντιο άλμπουμ
{|width="100%" align="center"|
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νικητές Kerrang! Awards Κατηγορία:Αμερικανικά groove metal συγκροτήματα Κατηγορία:Αμερικανικά progressive metal συγκροτήματα Κατηγορία:Αμερικανικά doom metal συγκροτήματα Κατηγορία:Αμερικανικά heavy metal συγκροτήματα Κατηγορία:Stoner rock συγκροτήματα Κατηγορία:Sludge metal συγκροτήματα Κατηγορία:Μουσικά συγκροτήματα από την Ατλάντα
Σύμη (πόλη)
Παραδοσιακά Κτίσματα του Χωριού
Ο αρχικός Αιγαιοπελαγίτικος οικισμός της Σύμης βρίσκεται μακριά από τη θάλασσα, σε ένα πλάτωμα κρυμμένο πίσω από το Κάστρο για το φόβο των πειρατών. Για τον ίδιο λόγο, ο οικισμός διασχίζεται από δαιδαλώδη, στενά, πλακόστρωτα δρομάκια και καλντερίμια. Εκεί βρίσκονται και τα πρώτα αρχοντικά, των οποίων η μορφολογία και τυπολογία ουδεμιά έχει σχέση με  τα μεταγενέστερα νεοκλασικά  του δευτέρου ημίσεος του 19ου στο Γιαλό. Ήταν παραδοσιακά διώροφα κτίρια με μεγάλες αυλές στρωμένες με πλάκες από συμαϊκό σχιστόλιθο ή διακοσμημένες με σχέδια βοτσαλωτού (χαλικερά κατά τη συμαϊκή διάλεκτο), απομεινάρι της βυζαντινής εποχής, τυπικά δείγματα Αιγαιοπελαγίτικης αρχιτεκτονικής. Τα σπίτια σε Αιγαιοπελαγίτικο ρυθμό είναι κυβόσχημα, κάτασπρα, μικρά ή μεγάλα, εξαιτίας του ότι ο χώρος γύρω από το κάστρο ήταν περιορισμένος, αλλά και λόγω του επικλινούς εδάφους που περιόριζε την οριζόντια οικοδόμηση. Τα κτίσματα αυτά έχουν μικρά ανοίγματα και σκεπάζονται με δώματα. Με την πάροδο του χρόνου εκμοντερνίστηκαν, υιοθετώντας νεοκλασικά στοιχεία, όπως στέγη δίρριχτη που σχηματίζει στην πρόσοψη αετώματα και παραστάδες.
Νεοκλασικά Μέγαρα Πετριδών, Μουράγιου και Γιαλού
Κατηφορίζοντας την Άνω Χώρα και προς το μέσο του οικισμού υπάρχει η συνοικία της Καλής Στράτας, όπου ξεχωρίζουν τα νεοκλασικά σπίτια χτισμένα σε ευρύχωρα οικόπεδα. Η σημαντική άνοδος των ναυτεμπορικών δραστηριοτήτων και οι πολιτισμικές σχέσεις ανάμεσα στην Αίγυπτο και τις πόλεις της Μικράς Ασίας, συνέβαλαν στο να αναπτυχθεί ένας αστικός κλασικισμός. Ο 19 ος αιώνας ήταν η εποχή του νεοκλασικισμού, που επηρέασε τόσο τον Ελλαδικό χώρο όσο και τις υπόδουλες περιοχές. Δόθηκε έμφαση στο μνημειακό ύφος της αρχιτεκτονικής και στηρίχτηκε στα κλασικά πρότυπα των μνημείων (Αθηναϊκός νεοκλασικισμός). Στην υπόλοιπη όμως Ελλάδα αναπτύχθηκε ο περιφερειακός τοπικός νεοκλασικισμός που βασίζεται στον αυθορμητισμό και στο μεράκι του ντόπιου τεχνίτη ο οποίος μετασχηματίζει τις ακαδημαϊκές μορφές. Σε αυτό το ρυθμό ανήκουν και τα νεοκλασικά σπίτια της Σύμης.
Η Καλή Στράτα είναι η κεντρική αρτηρία που συνδέει το Χωριό με το Γιαλό, με τα 500 πέτρινα και πλέον σκαλοπάτια. Δεξιά και αριστερά της στέκουν επιβλητικά, ογκώδη δίπατα και τρίπατα αρχοντόσπιτα με συμμετρικά πορτοπαράθυρα. Αυτά ανήκαν σε πλούσιους εμπόρους και καπεταναίους που λόγω των επαγγελματικών τους δραστηριοτήτων έφεραν στο νησί τον απόηχο των καλλιτεχνικών ρευμάτων της Δύσης. Ευδιάκριτα είναι τα ίχνη αυτής της επιρροής στους χρωματιστούς σοβάδες, στην αετωματική στέγη με τα κορδώματα (για την περισυλλογή των όμβριων υδάτων) στο γείσο των θυρών και των παραθύρων ,στα κορινθιακού ρυθμού κιονόκρανα και ακόμα στις βαριές ξύλινες πόρτες, στις καλοδουλεμένες σιδεριές και στα λεπτοδουλεμένα μπαλκόνια.
Τα κτίρια του Γιαλού χαρακτηρίζονται και από Ευρωπαϊκή επιρροή (Ρωμαϊκό Νεοκλασικισμό), όπως το διώροφο του Φωτάρα και το τριώροφο του Καλαφατά, αμφότερα με ισόγεια από πέτρα πελεκητή κατά την τεχνοτροπία των  Βενετσάνων και της Νάπολης. Μοναδικά ήσαν και τα κυρίως Αθηναϊκού τύπου νεοκλασικά τριώροφα Μέγαρα του Μουράγιου [Μέγαρα των πολλών αδελφών Πετρίδη, των Πετριδών, των Διακογιάννη, Κοντογιάννη, της Βαγγελίτσας του Γεώργιου (Πετρίδη), και άλλων]. Ατυχώς, το μεγαλοπρεπέστερο όλων, το Ρωμαϊκού τύπου Μέλαθρον της Αννας του Γεώργιου, πρωτότοκης θυγατέρας του Γεώργιου και της Φωτεινής (Πετρίδη), όπως τους αποκαλούσε ο λαός, χτισμένο εξ ολοκλήρου από πελεκητή πέτρα, βομβαρδίστηκε και, στη συνέχεια ο Δήμος, στον οποίον δωρήθηκε από τους κληρονόμους Πετρίδη, το κατεδάφισε.
Το τριώροφο της Βαγγελίτσας (δευτερότοκης) του Γεώργιου, που δόθηκε ως προικώο στην κόρη της Φωτεινή Θ. Γεννηματά, μητέρα του πολιτικού Γεώργιου Γεννηματά, κάηκε από τους Ιταλούς αλλά, αφού πουλήθηκε, αποκαταστάθηκε και λειτουργεί ως ξενοδοχείο πολυτελείας.
"Σάλα Χατζηαγαπητού" – Ένα ιδιαίτερο σπίτι: Η Σάλα του Χατζηαγαπητού αποτελεί τμήμα του αρχαιολογικού μουσείου Σύμης που βρίσκεται στην περιοχή Λιενί. Πρόκειται για ένα πέτρινο οικοδόμημα που αρχιτεκτονικά διαφέρει από τα υπόλοιπα κτίσματα του νησιού. Πιστεύεται πως κτίστηκε στα τέλη του 18ου αι. με αρχές του 19ου αιώνα, από ντόπιους τεχνίτες και ακολουθήθηκε αρχιτεκτονικό σχέδιο φερμένο από τη Βενετία. Κατά το Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο γκρεμίστηκε από βομβαρδισμό και παρέμεινε ερειπωμένο μέχρι και την αναστήλωσή του, το 1971. Το εν λόγω αρχοντικό είναι τρίπατο και την ονομασία «Σάλα» την οφείλει στο γεγονός ότι ο επισκέπτης με την είσοδό του στο σπίτι, μπαίνει κατευθείαν στο χώρο υποδοχής που έχει διαστάσεις 12μ Χ 14μ. Εξωτερικά το οικοδόμημα δίνει την εντύπωση πολεμικού πύργου και διαθέτει χοντρούς τοίχους, μικρά παράθυρα ενώ περιστοιχίζεται από μεγάλο μαντρότοιχο. Η εξωτερική πόρτα του σπιτιού είναι χαμηλή, έχει τοξοειδές σχήμα και οδηγεί σε μια βοτσαλωτή αυλή, ενώ διαθέτει και περιβόλι. Κατά μήκος αυτής της αίθουσας βρίσκονται πολλά παράθυρα και φεγγίτες. Η οροφή του σπιτιού είναι ξύλινο ενώ το δάπεδο είναι πλακόστρωτο και έχει βοτσαλωτά διακοσμητικά μοτίβα. Δεξιά και αριστερά στους τοίχους υπάρχει ζωγραφικός διάκοσμος με παραστάσεις ερωτευμένων ζευγαριών, καθώς και με σύμβολα των τεσσάρων Ευαγγελιστών. Εντυπωσιακός είναι ο ξύλινος εξώστης ο οποίος βρισκόταν πάνω από την κύρια είσοδο του σπιτιού. Σε αυτή έπαιρνε τη θέση της η ορχήστρα που πλαισίωνε μουσικά τις επίσημες βραδιές της οικογένειας.Υπάρχουν ακόμα και άλλοι χώροι, όπως γραφείο, τραπεζαρία, υπνοδωμάτια, το γεροντομοίρι (χώρος διαμονής των ηλικιωμένων της οικογένειας), το κρυφτούρι (αποθηκευτικός χώρος πολύτιμων αντικειμένων) και ακόμα κουζίνα με τσιμνιά, πατάρι, δωμάτιο για το υπηρετικό προσωπικό, ξενώνας, λουτρό, κελάρι και πλυσταριό.
"Το σπίτι της Άννας του Πάππου στην Καλή Στράτα" είναι ένα δίπατο νεοκλασικό, χτίστηκε στις αρχές του 19ου αιώνα και εξωτερικά δεν έχει υποστεί καμιά μεταβολή, εκτός από τις όποιες εργασίες απαιτήθηκαν για τη συντήρησή του. Έχει Β.Α. προσανατολισμό και στην πρόσοψή του δεσπόζουν τέσσερα μεγάλα συμμετρικά παράθυρα που φέρουν ξύλινα κανάτια(παντζούρια) Οι εξωτερικοί τοίχοι του σπιτιού είναι μεγάλοι, πέτρινοι και φαρδιοί και έχουν διαστάσεις περίπου 1μ. Τα εσωτερικά χωρίσματα είναι ξύλινα, επενδυμένα με σοβά(τσαττί). Το κτήριο έχει ύψος περίπου 15μ., διαθέτει αετωματική στέγη, δίρριχτη κεραμοσκεπή, σιδερένιο μπαλκόνι με ξύλινη κουπαστή ενώ στο κέντρο του τριγωνικού αετώματος διακρίνεται διάτρητος φεγγίτης. Το σπίτι είναι βαμμένο στα χρώματα της ώχρας, του καφέ, του κίτρινου και του λευκού ενώ για την πρόσοψή του έχει χρησιμοποιηθεί μαρμαροσουβάς. Στον κάτω όροφο(κατώι), υπάρχει πόρτα ξύλινη, μεγαλόπρεπη και ογκώδης, που πλαισιώνεται από πέτρινες πελεκητές παραστάδες. Στον πάνω όροφο, οδηγείται κανείς μέσω μιας μεγαλοπρεπούς, εξωτερικής, πλακόστρωτης σκάλας, που βρίσκεται στο πλάι της διώροφης οικίας. Με το άνοιγμα της πόρτας, μπαίνουμε σε ένα μακρόστενο διάδρομο. Στη δεξιά πλευρά του διαδρόμου και μέσω μιας ξύλινης, δίφυλλης πόρτας, εισερχόμαστε στο μαγερειό, όπου υπάρχει η τσιμιά για το μαγείρεμα. Δεξιά της τσιμιάς, βλέπουμε σε μια γωνιά του μαγερειού, μια ξύλινη σκάλα που ξεκινούσε από τον πάγκο και οδηγούσε στη μουσάντρα. Ακριβώς απέναντι από το μαγερειό και στην άλλη πλευρά του διαδρόμου, βρίσκεται η τραπεζαρία. Στο τέλος του διαδρόμου υπάρχει η σάλα, που έχει ξύλινο πάτωμα και ξύλινη οροφή, που παλαιότερα ήταν ζωγραφισμένο με πολύχρωμες ζωγραφιστές συνθέσεις. Στο δεξί μέρος της σάλας μια μεγάλη, ξύλινη πόρτα, μας μεταφέρει στην κάμαρη όπου κυριαρχεί το εντυπωσιακό, ξύλινο εικονοστάσι σε λιτές γραμμές δωρικού ρυθμού.
"Το παλιό κοινοτικό Φαρμακείο του Χωριού": νεοκλασικό κτήριο που σώζει άρτια τη διαρρύθμιση των φαρμακείων εκείνης της εποχής (19ος αιώνας).
"Το σπίτι του Χάσκα στο Χωριό" είναι από τα πιο παλιά της Σύμης και βρίσκεται στη συνοικία του Αγίου Αθανασίου, στο Χωριό. Πρόκειται για ένα λιτό ισόγειο, που συγκέντρωνε το καθιστικό και την κάμαρη σε ένα ενιαίο χώρο και είχε μια μικρή κουζίνα στην αυλή. Το σπίτι αν και ερειπωμένο, έχει  ιδιαίτερη αξία, λόγω του προσεγμένης ξυλόγλυπτης διακόσμησης που έχει. Η πρόσβαση σε αυτό δεν είναι δυνατή, γιατί υπόκειται σε διαδικασία αναστήλωσης από την Αρχαιολογική Υπηρεσία.
"Τα δίπατα σπίτια στο Πέδι"- Αφορά σε διώροφα κτήρια, όπου ο πάνω όροφος χρησιμοποιείται ως οικία και έχει τη γνωστή διάρθρωση των συμιακών σπιτιών. Ο κάτω όροφος όμως είναι ένας ανοιχτός χώρος, όπου χρησιμοποιούνταν για την αποθήκευση των σφουγγαριών. Το ιδιαίτερο αυτού του οικοδομήματος έγκειται στο γεγονός πως ο κάτω όροφος διαθέτει πλακόστρωτη αυλή που περιστοιχίζεται από μεγάλα, τοξοειδή ανοίγματα.
"Τα σπίτια του Τσατταλιού και του Σκουτουδιού στο Πέδι"- είναι από τα πιο παλιά στο Πέδι και ακολουθούν το αιγαιοπελαγίτικο σχέδιο στη δόμησή τους. Μικρά με τετράγωνη κάτοψη, συμπεριλαμβάνουν σε ένα μοναδικό χώρο, καθιστικό, κουζίνα και υπνοδωμάτιο. Διαθέτουν μικρά παράθυρα, χαμηλή είσοδο και το δώμα τους είναι καμωμένο από πατελιά. Τέτοιου τύπου σπίτια συναντάμε πάνω στα βουνά, σε ξωκλήσια και λειτουργούν ως βοηθητικοί χώροι ή στις στάνες, όπου παλαιότερα οι βοσκοί συγκέντρωναν το γάλα για να φτιάξουν το τυρί και ουσιαστικά αποτελούν απομεινάρι του αιγαιοπελαγίτικου ρυθμού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κωμοπόλεις του νομού Δωδεκανήσου Κατηγορία:Σύμη
Αφγανικές προεδρικές εκλογές (2019)
Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στο Αφγανιστάν την 28η Σεπτεμβρίου 2019. Σύμφωνα με τα προκαταρκτικά αποτελέσματα, ο Ασράφ Γκάνι, κέρδισε μια δεύτερη θητεία ως Πρόεδρος συγκεντρώνοντας το 50,64% των ψήφων. Αλλά, ο δεύτερος υποψήφιος, ο Αμπντούλαχ Αμπντούλαχ, αμφισβήτησε την εγκυρότητα των εκλογικών αποτελεσμάτων και άσκησε έφεση στην εκλογή. Μετά από καθυστέρηση 5 μηνών, ο Ασράφ Γκάνι ανακηρύχθηκε νικητής των εκλογών την 18η Φεβρουαρίου 2020. Ο Αμπντούλαχ Αμπντούλαχ δεν αποδέχτηκε την απόφαση, αυτοανακηρύχθηκε νικητής, σχημάτισε μία δική του "κυβέρνηση" και ετοιμάστηκε να γίνει Πρόεδρος. Την 9η Μαρτίου 2020 ο Γκάνι ορκίστηκε επίσημα Πρόεδρος, εν μέσω ταραχών.
Ιστορικό
Οι εκλογές είχαν αρχικά προγραμματιστεί για την 20η Απριλίου, αλλά αναβλήθηκαν μέχρι την 20η Ιουλίου προκειμένου να επιλυθούν τα προβλήματα που προέκυψαν από τις Αφγανικές βουλευτικές εκλογές που έγιναν τον Οκτώβριο του 2008. Χρειάστηκε περισσότερος χρόνος για την επαλήθευση του καταλόγου ψηφοφόρων και την εφαρμογή του νέου συστήματος ταυτοποίησης με βιομετρική αναγνώριση. Την 20η Μαρτίου 2019, η Ανεξάρτητη Εκλογική Επιτροπή ανακοίνωσε άλλη μία δίμηνη καθυστέρηση, αυτή τη φορά για την 28η Σεπτεμβρίου, επειδή χρειάζονται περαιτέρω μεταρρυθμίσεις και επίλυση διοικητικών και τεχνικών προβλημάτων. Την 28η Σεπτεμβρίου, παράλληλα με την προεδρική, διεξήχθησαν επίσης οι τοπικές εκλογές.
Εκλογικό σύστημα
Οι προεδρικές εκλογές στο Αφγανιστάν διεξήχθησαν με σύστημα δύο γύρων. Εάν κανένας υποψήφιος δεν συγκεντρώσει στον πρώτο γύρο την απόλυτη πλειοψηφία, τότε διεξάγεται ένας δεύτερος γύρος, σε σύντομο χρονικό διάστημα (~1 εβδομάδα μετά), στον οποίο αναμετρώνται οι δύο επικρατέστεροι υποψήφιοι από τον πρώτο γύρο.
Προεκλογική περίοδος
Ένας από τους κορυφαίους υποψήφιους, ο Μοχάμαντ Χάνιφ Άτμαρ, ανέστειλε την εκστρατεία του τον Αύγουστο του 2019. Το γραφείο του ανέφερε ως αίτια για την αναστολή θέματα ασφάλειας και την εν εξελίξει ειρηνευτική διαδικασία. Η προεκλογική περίοδος διαταράχθηκε από επιθέσεις των Ταλιμπάν. Την 17η Σεπτεμβρίου 2019, ένας βομβιστής αυτοκτονίας επιτέθηκε σε μία προεκλογική συγκέντρωση του Προέδρου Ασράφ Γκάνι, σκοτώνοντας 26 άτομα και τραυματίζοντας 42. Λιγότερο από μία ώρα αργότερα, οι Ταλιμπάν έκαναν άλλη μία βομβιστική επίθεση αυτοκτονίας κοντά στην Πρεσβεία των ΗΠΑ και το Υπουργείο Άμυνας του Αφγανιστάν, σκοτώνοντας 22 άτομα και τραυματίζοντας 38.
Ψηφοφορία
Την 28η Σεπτεμβρίου 2019, αρκετοί πολίτες πήγαν να ψηφίσουν, παρά τις απειλές που είχαν εξαπολύσει οι Ταλιμπάν. Γενικά, η προσέλευση ψηφοφόρων ήταν πολύ χαμηλή, και μόνο δύο από τα 9,7 εκατομμύρια εγγεγραμμένων ψηφοφόρων προσήλθαν να ψηφίσουν. Το Ρότερς περιέγραψε την ημέρα των εκλογών ως "σχετικά ήσυχη", με μόνο 3 θανάτους και 37 τραυματισμούς από επιθέσεις "μικρής κλίμακας" των Ταλιμπάν. Και το Αλ Τζαζίρα έγραψε ότι παρά τη χαμηλή προσέλευση των ψηφοφόρων, τα περιστατικά βίας ήταν μόνο "σποραδικά". Εντούτοις, ο απολογισμός του Νιου Γιορκ Τάιμς, που βασίστηκε σε συνομιλίες με τοπικούς αξιωματούχους, ήταν στην πραγματικότητα τουλάχιστον 40 νεκροί και 190 τραυματίες, δηλαδή «περισσότεροι από τις επίσημες αναφορές, αλλά ο αναμενόμενος αριθμός βάσει των στατιστικών για τις ημερήσιες απώλειες από τον επί πολλών χρόνων πόλεμο στην χώρα». Αναφορές για περιστατικά με απώλειες έγιναν, επίσης, από την Ουάσινγκτον Ποστ και την Άραμπ Νιουζ. Η Άραμπ Νιουζ έγραψε, επίσης, ότι «ο αριθμός των νεκρών ήταν χαμηλότερος από ό, τι στις προηγούμενες εκλογές» και από συνομιλίες με τους κατοίκους του Αφγανιστάν υποδηλώθηκε ότι «η βία ήταν λιγότερη απ 'ό, τι στις βουλευτικές εκλογές του προηγούμενου έτους». Και ότι «σε ορισμένα από τα εκλογικά κέντρα, οι δυνάμεις ασφαλείας ήταν περισσότερες από τους ψηφοφόρους».
Για πρώτη φορά, η Αφγανική εκλογική επιτροπή κατέφυγε σε χρήση βιομετρικών μηχανημάτων για την ταυτοποίηση των ψηφοφόρων, τα οποία φωτογράφισαν κάθε ψηφοφόρο, κράτησαν σε αρχείο τα δακτυλικά του αποτυπώματα και βιντεοσκόπησαν την ρίψη της ψήφου. Η επιστράτευση αυτού του τεχνικού συστήματος έγινε για την καταπολέμηση των ολοένα και αυξανόμενων περιστατικών εκλογικής νοθείας που σημειώθηκαν στις προηγούμενες εκλογές.
Η ημέρα των εκλογών σημαδεύτηκε από βία, απειλές των Ταλιμπάν, ισχυρισμούς για κακοδιαχείριση και κατάχρηση και χαμηλή προσέλευση ψηφοφόρων.
Υποψήφιοι
Οι υποψήφιοι για την θέση του Προέδρου ήταν 18:
Δημοσκοπήσεις
Οι προεδρικές εκλογές του 2019 ήταν οι πρώτες στο Αφγανιστάν, στις οποίες οι δημοσκοπήσεις χρηματοδοτήθηκαν και διενεργήθηκαν από Αφγανικά ιδρύματα.
Αποτελέσματα
Την 27η Οκτωβρίου 2019 η Ανεξάρτητη Εκλογική Επιτροπή ανακοίνωσε ότι τα προκαταρκτικά αποτελέσματα των προεδρικών εκλογών θα ανακοινωθούν την 14η Νοεμβρίου, και διευκρίνισε ότι η καθυστέρηση οφείλεται σε τεχνικά αίτια, και σε πρόσθετες ενέργειες που έγιναν για να διασφαλιστεί η αξιοπιστία. Η καταμέτρηση έγινε σε πάνω από 1,9 βιομετρικούς ψήφους. Την 13η Νοεμβρίου, η Επιτροπή ανακοίνωσε ότι η ανακοίνωση των αποτελεσμάτων θα αναβληθεί και πάλι, αυτήν την φορά επ 'αόριστον. Τα προκαταρκτικά αποτελέσματα ανακοινώθηκαν την 22η Δεκεμβρίου και τα οριστικά αποτελέσματα την 18η Φεβρουαρίου 2020.
Επακόλουθα
Η ανακοίνωση των αποτελεσμάτων πυροδότησε μια πολιτική κρίση. Ο Αμπντούλαχ Αμπντούλαχ απέρριψε τα αποτελέσματα και σχημάτισε δική του κυβέρνηση στο βόρειο Αφγανιστάν. Την 22η Φεβρουαρίου, ο Αμπντούλαχ διόρισε έναν κυβερνήτη για την επαρχία Σαρ-ε Πολ. Ο Αμερικανός διπλωμάτης Ζαλμάι Χαλιλζάντ προσπάθησε να μεσολαβήσει μεταξύ των δύο πολιτικών, αλλά δεν κατέληξαν σε συμφωνία, και μάλιστα την 9η Μαρτίου ορκίστηκαν και οι δύο Πρόεδροι σε ξεχωριστές τελετές. Για τον Γκάνι είναι η δεύτερη θητεία. Στη συνέχεια, ο Γκάνι κατάργησε το αξίωμα του Προϊστάμενου της Κυβέρνησης που ήταν η θέση του Αμπντούλαχ, και ο Αμπντούλαχ απάντησε ότι «ο Γκάνι δεν είναι πλέον πρόεδρος» και τα διατάγματά του είναι άκυρα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκλογές στο Αφγανιστάν Αφγαν
Συνθέσεις των ομάδων στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2016
Αυτό το λήμμα παραθέτει τους καταλόγους των παικτών κάθε ομάδας που συμμετέχει στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2016 στη Γαλλία (10 Ιουνίου-10 Ιουλίου).
Κάθε χώρα πρέπει να έχει ένα κατάλογο 23 παικτών, εκ των οποίων τρεις πρέπει να είναι τερματοφύλακες. Κάθε κατάλογος πρέπει να έχει καθοριστεί πριν την 31η Μαΐου 2016. Ένας παίκτης που αποσύρεται πριν τον πρώτο αγώνα της ομάδας του μπορεί να ανατικατασταθεί από ένα παίκτη από τον κατάλογο των εφεδρικών.
Οι ηλικίες και ο αριθμός συμμετοχών των ποδοσφαιριστών είναι αυτοί στην αρχή της διοργάνωσης.
Γαλλία
Προπονητής : Ντιντιέ Ντεσάν
Ρουμανία
Προπονητής : Άνχελ Ιορντανέσκου
Αλβανία
Προπονητής : Τζιάννι Ντε Μπιάσι
Η Αλβανία ανακοίνωσε τους 23 παίκτες στις 31 Μαΐου.
Ελβετία
Προπονητής : Βλαντιμίρ Πέτκοβιτς
Η Ελβετία ανακοίνωσε τον κατάλογο των παικτών στις 30 Μαΐου.
Αγγλία
Προπονητής : Ρόι Χόντζσον
Στι; 16 Μαΐου, ο προπονητής ανακοίνωσε ένα κατάλογο 26 παικτών. Ο οριστικός κατάλογος κατατέθηκε στις 31 Μαΐου. .
Ρωσία
Προπονητής: Λεονίντ Σλούτσκι
Στις 21 Μαΐου, η Ρωσία ανακοίνωσε τους 23 παίκτες. Ο μέσος Αλάν Τζαγκόεφ ήταν στην αρχική σύνθεση αλλά τραυματίστηκε στο μετατάρσιο και αντικαταστάθηκε από τον Ντμίτρι Τορμπίνσκι. Στις 7 Ιουνίου, ο Ίγκορ Ντενίσοφ αντικαταστάθηκε από τον Αρτούρ Γιουσούποφ λόγω τραυματισμού.
Ουαλία
Προπονητής: Κρις Κόουλμαν
Στις 9 Μαΐου, η Ουαλία ανακοίνωσε έναν πρώτο κατάλογο 29 παικτών. Παρουσιάσε την τελική λίστα 23 παικτών στις 31 Μαΐου.
Σλοβακία
Προπονητής : Γιαν Κόζακ
Στις 12 Μαΐου, η Σλοβακία ανακοίνωσε μία πρώτη λίστα 27 παικτών. Ο κατάλογος των 23 παικτών δόθηκε στις 30 Μαΐου.
Γερμανία
Προπονητής : Γιοάχιμ Λεβ
Στις 17 Μαΐου, η Γερμανία ανακοίνωσε μία πρώτη λίστα 27 παικτών. Ο οριστικός κατάλογος ανακοινώθηκε στις 31 Μαΐου. Ο Αντόνιο Ρούντιγκερ υπέστη τραυματισμό στις 7 Ιουνίου και αντικατστάθηκε από τον Τζόναθαν Τα την επόμενη ημέρα.
Ουκρανία
Προπονητής : Μιχάιλο Φομένκο
Η Ουκρανία ανακοίνωσε έναν κατάλογο 28 παικτών στις 19 Μαΐου, που μειώθηκαν σε 23 στις 31 Μαΐου.
Πολωνία
Προπονητής : Άνταμ Ναβάλκα
Στις 12 Μαΐου, ο πολωνός Άνταμ Ναβάλκα ανακοίνωσε έναν κατάλογο 28 joueurs. Ο οριστικός κατάλογος των 23 γνωστοποιήθηκε στις 30 Μαΐου.
Βόρεια Ιρλανδία
Προπονητής : Μάικλ Ο'Νηλ
Στις 18 Μαΐου, ανακοινώθηκε ένας πρώτος κατάλογος 28 παικτών. Ο τελικόις κατάλογος των 23 παικτών ανακοινώθηκε στις 28 Μαΐου.
Ισπανία
Προπονητής : Βιθέντε ντελ Μπόσκε
Στις 17 Μαΐου, ο γηραιός παίκτης της Ρεάλ Μαδρίτης συνέταξε έναν κατάλογο 25 παικτών και 11 εφεδρικών. Στις 31 Μαΐου, ανακοιώθηκαν οι 19 παίκτες. . Οι τέσσερις υπόλοιποι αργότερα την ίδια μέρα.
Τσεχία
Στις 19 Μαΐου, η Τσεχία ανακοίνωσε μία πρώτη λίστα 28 παικτών. Ο τελικός κατάλογος των 23 παικτών ανακοινώθηκε στις le 31 Μαΐου.
Τουρκία
Προπονητής : Φατίχ Τερίμ
Η Τουρκία ανακοίνωσε την τελική σύνθεση στις 31 Μαΐου.
Κροατία
Προπονητής : Άντε Τσάτιτς
Στις 16 Μαΐου, η Κροατία ανακοίνωσε έναν πρώτο κατάλογο 27 παικτών. Οι 23 παίκτες εγιναν γνωστοί στις 31 Μαΐου.
Βέλγιο
Προπονητής : Μαρκ Βίλμοτς
Στις 12 Μαΐου, ο Βέλγος εκλέκτορας συνέταξε έναν κατάλογο 24 παικτών και 7 εφεδρικών. Στις 18 Μαΐου, Μπγιορν Ένγκελς τραυματίστηκε και αποχώρησε. Λοράν Σιμάν κλήθηκε στις 22 Μαΐου. Οι αμυντικοί Νίκολας Λόμπερτς και Ντέντρυκ Μπογιάτα αποχώρησαν στις 30 Μαΐου, και προς αναπλήρωση κλήθηκε ο Κρίστιαν Καμπασέλε.
Ιταλία
Προπονητής : Αντόνιο Κόντε
Η Ιταλία ανακοίνωσε την τελική σύνθεσή της στις 31 Μαΐου.
République d'Irlande
Entraîneur : Martin O'Neill
Le 12 mai, la liste des 35 joueurs pré-sélectionnés est annoncée. La liste des 23 joueurs sélectionnés est donnée juste après le match contre la Biélorussie du 31 mai.
Suède
Entraîneur : Erik Hamrén
Le 11 mai, le sélectionneur annonce une liste de 23 joueurs.
Portugal
Entraîneur : Fernando Santos
Islande
Le 9 mai, les sélectionneurs annoncent la liste des 23 joueurs sélectionnés pour le premier championnat d'Europe disputé par l'Islande.
Autriche
Entraîneur : Marcel Koller
Le 12 mai, la liste des 24 joueurs pré-sélectionnés est annoncée. La liste finale est donnée le 31 mai.
Hongrie
Entraîneur : Bernd Storck
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2016
Ηρώ Κυριακάκη
Η Ηρώ Κυριακάκη (Πόρος, 1932 -) είναι Ελληνίδα ηθοποιός, που έγινε γνωστή στο ευρύ κοινό από την ερμηνεία της στο ρόλο της Κατερίνας στην ταινία Τα κόκκινα φανάρια του Βασίλη Γεωργιάδη σε σενάριο Αλέκου Γαλανού, στο πλάι του ηθοποιού Νότη Περγιάλη.
Βιογραφία
Παντρεύτηκε τον κινηματογραφιστή Σταύρο Τορνέ, ο οποίος πέθανε το 1988.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιογραφία-επέκταση Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Ιερά Μητρόπολις Νέας Ιερσέης
H Ιερά Μητρόπολις Νέας Ιερσέης (Metropolis of New Jersey) είναι μία από τις μητροπόλεις της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αμερικής, η οποία υπάγεται στο Οικουμενικό Πατριαρχείο. Η έδρα της βρίσκεται στο Ουέστφιλντ του Νιου Τζέρσεϊ και η δικαιοδοσία της εκτείνεται στις Πολιτείες του Νιου Τζέρσεϊ, του Ντέλαγουερ, του Μέριλαντ, της νοτιοανατολικής Πενσυλβάνιας και της Βιρτζίνιας.
Μητροπολίτης είναι από τις 24 Ιουλίου 2023 ο Απόστολος (Κουφαλάκης).
Ιστορία
Το 1979, με απόφαση της Ιεράς Συνόδου του Οικουμενικού Πατριαρχείου, καταργήθηκαν οι Αρχιεπισκοπικές Περιφέρειες της Αρχιεπισκοπής Αμερικής και αντικαταστάθηκαν από ανεξάρτητες επισκοπές. Τότε δημιουργήθηκε και η Επισκοπή Νέας Ιερσέης. Τον Δεκέμβριο του 2002, η Επισκοπή αναβαθμίστηκε σε Μητρόπολη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Νεας Ιερσεης
Ματσούρα Τακεσίρο
Ο Ματσούρα Τακεσίρο (松浦 武四郎, 12 Μαρτίου 1818 – 10 Φεβρουαρίου 1888) ήταν Ιάπωνας εξερευνητής, χαρτογράφος, συγγραφέας, ζωγράφος, ιερέας και αρχαιολόγος. Κατά τη διάρκεια της περιόδου του Έντο και του Μπακουμάτσου ταξίδεψε έξι φορές στο Έζο, συμπεριλαμβανομένων της Σαχαλίνης και των Κουρίλων νήσων. Στις αρχές της περιόδου Μέιτζι ήταν αξιωματούχος στην Επιτροπή Ανάπτυξης του Χοκκάιντο. Έπαιξε σημαντικό ρόλο στην ονοματοδοσία του νησιού και πολλών τοποθεσιών του νησιού. Αναφέρεται μερικές φορές ως «νονός του Χοκκάιντο.»
Όνομα
Ήταν το τέταρτο παιδί του Ματσούρα Τοκιχάρου (ή Κεϊσούκε). Αυτό αντανακλάται στην κατάληξη -σίρο (四郎, shirō) ή «Ο γιος και τέταρτο παιδί», που του δόθηκε ως όνομά του. Γεννημένος την Ώρα της Τίγρης στο Έτος του Τίγρη, το στοιχείο Τάκε (Take) του ονόματός του προέρχεται από τα ιαπωνικά για τη λέξη μπαμπού, με το οποίο η τίγρη συνδέεται στενά. Αργότερα άλλαξε τον χαρακτήρα για το μπαμπού (竹) με αυτόν για τον γενναίο ή τον θαρραλέο (武). Στην ενηλικίωση πήρε το επίσημο όνομα Χιρόσι, (弘), η ιμίνα του, η αζάνα του είναι Σίσο (Shichō, 子重). Όταν εισήλθε στο βουδιστικό ιερατείο στο Ναγκασάκι σε ηλικία είκοσι ενός ετών, πήρε το όνομα Ντάρμα Μπούνκεϊ. Είναι επίσης γνωστό ότι χρησιμοποίησε το καλλιτεχνικό όνομα Χοκκάι Ντότζιν (Hokkai Dōjin)  από το 1859. Αυτό μπορεί να αναλυθεί ως "άνθρωπος του Χοκκάιντο", "άνθρωπος που γνωρίζει καλά τους δρόμους της βόρειας θάλασσας" ή "απομονωμένος από τις βόρειες θάλασσες".
Βιογραφία
Ο Ματσούρα Τακεσίρο γεννήθηκε την έκτη ημέρα του δεύτερου μήνα του Μπούνκα 15 (1818) στο χωριό Σουγκάβα, αργότερα Ονόε, τώρα Ματσουσάκα, στην τότε επαρχία Ίσε, τώρα Νομαρχία Μίε. Η οικογένεια των σαμουράι λέγεται ότι είχε προγονικές σχέσεις με τη φυλή Ματσούρα του τομέα Χιράντο στην επαρχία Χίζεν, στο βόρειο Κιούσου. Ο Τοκιχάρου, ο πατέρας του Τακεσίρο, ήταν λάτρης της τελετής τσαγιού και Χαϊκάι και είχε σπουδάσει υπό τον  μελετητή Μοτοόρι Νορινάγκα. Καθώς ο μεγαλύτερος αδερφός του προοριζόταν να αναλάβει επικεφαλής της οικογένειας, ο Τακεσίρο ήξερε από νεαρή ηλικία ότι θα έπρεπε να τολμήσει να εξερευνήσει στον κόσμο. Το σπίτι της παιδικής του ηλικίας στη Ματσουσάκα (που χαρακτηρίζεται ως δημοτικός ιστορικός χώρος) βρίσκεται στο Ίσε Κάιντο, τον δρόμο που κάποτε ήταν γεμάτος προσκυνητές στο Ίσε Τζίνγκου. Μόνο στο προσκύνημα του 1830 περίπου πέντε εκατομμύρια επισκέφθηκαν το Μεγάλο Ναό.
Ο νεαρός Τακεσίρο ξεκίνησε μαθήματα καλλιγραφίας στον τοπικό ναό Σότο Ζεν Σινκάκου-τζι σε ηλικία επτά ετών. Ως αγόρι έδειξε σημάδια της μετέπειτα ενέργειάς του, παίζοντας στη στέγη του ναού και του άρεσε να διαβάζει εικονογραφημένα βιβλία με μέισο ή διάσημα μέρη. Έδειξε επίσης πρώιμες λογοτεχνικές υποσχέσεις ο ίδιος, συνθέτοντας σε ηλικία έντεκα ετών ένα χαϊκού με θέμα τις αγριόχηνες, που επέστρεφαν, που έτυχε της επιδοκιμασίας του πατέρα του και άρχισε να εκδηλώνει τις μεταγενέστερες αρχαιοπρεπείς τάσεις του, αντιγράφοντας εικόνες από καμπάνες του ναού από παλιά βιβλία. Όταν ήταν δώδεκα, η ψαλμωδία του Ράιο Όσο (来応和尚), του ιερέα που ήταν ο δάσκαλός του καλλιγραφίας, για να βοηθήσει ένα κοριτσίστικο πνεύμα, που του είχε γίνει έμμονη ιδέα μια αλεπού, άφησε μεγάλη εντύπωση στο νεαρό μυαλό του. Η εκδιωχθείσα αλεπού στη συνέχεια τοποθετήθηκε ως Σέισουν Ινάρι Νταϊμιότζιν (正節稲荷大明神), και αργότερα θα έγραφε γι' αυτό το επεισόδιο στην αυτοβιογραφία του. Νωρίς στη ζωή του είχε ιδέες να γίνει ο ίδιος βουδιστής ιερέας, αλλά οι γονείς του τον αποθάρρυναν. Σε ηλικία δεκατριών ετών, στάλθηκε στο σχολείο, που διηύθυνε ο Κομφουκιανός λόγιος Χιραμάτσου Ρακουσάι, όπου σπούδασε κινέζικα και είχε την ευκαιρία να συναντήσει επισκέπτες επιστήμονες από όλη τη χώρα, συμπεριλαμβανομένου του Γιαναγκάβα Σέιγκαν. Συνέχισε εκεί τις σπουδές του μέχρι τα δεκαέξι του.
Τώρα στα 53 του, το σπίτι του στο Τόκιο το επισκέφτηκαν καλλιτέχνες, ποιητές και πολιτικοί. Συνέχισε να ταξιδεύει, συλλέγοντας παλιά νομίσματα, μαγκατάμα, βράχους ασυνήθιστου σχήματος και άλλα παρόμοια, τα οποία κατέγραψε σε κατάλογο και τα εξέθεσε. Ασχολήθηκε επίσης με την αξιολόγηση έργων τέχνης και την εμπορία. Ακολούθησε το αιώνιο ενδιαφέρον του για τον Σουγκαβάρα νο Μιτσιζάνε, ως άντρα, Τέντζιν, ως κάμι, αφιερώνοντας μια σειρά από μεγάλου μεγέθους μπρούτζινους καθρέφτες, ενός μέτρου σε διάμετρο και βάρους 120 κιλών για τα Τενμάνγκου ιερά, που ιδρύθηκαν προς τιμήν του, πρώτα στο Κιτάνο Τενμάνγκου (με έναν χάρτη του Χοκκάιντο, Καραφούτο, και Τσισίμα στο πίσω μέρος του καθρέφτη), αργότερα στο Οσάκα Τενμάνγκου και Νταζάιφου Τενμάνγκου, καθώς και στο Ουένο Τοσό-Γκου και Κιμπούσεν-τζι, και επίσης μικρότερους καθρέφτες σε είκοσι ακόμη ιερά στο Τέντζιν. Το 1881, παρήγγειλε έναν πίνακα στον Καβανάμπε Κιοσάι με τίτλο «ο Χοκκάι Ντότζιν παίρνει έναν υπνάκο κάτω από τα δέντρα», μια αναμόρφωση του παραδοσιακού πίνακα nirvāṇa (ή νεχάνζου) που, ολοκληρώθηκε πέντε χρόνια αργότερα και δείχνει τον Ματσούρα Τακεσίρο να παίρνει έναν υπνάκο και να περιβάλλεται από αντικείμενα από τη συλλογή του στη θέση των συνηθισμένων πενθούντων. Στο τέλος της έβδομης δεκαετίας του, ανέβηκε στο όρος Ονταϊγκαχάρα τρεις φορές, διατηρώντας τα ορεινά μονοπάτια και τις καλύβες ανάπαυσης, καθώς και το όρος Φούτζι. Στο Μέιτζι 21 (1888), χτυπήθηκε από μηνιγγίτιδα, και ανέβηκε για άλλη μια φορά στην πέμπτη κατάταξη της Αυλής. Πέθανε από εγκεφαλική αιμορραγία. Τα έξοδα της κηδείας του κάλυψε ο Αυτοκράτορας, αρχικά κηδεύτηκε στην Ασακούσα, τα λείψανά του στη συνέχεια μεταφέρθηκαν και μοιράστηκαν, σύμφωνα με την τελευταία του διαθήκη (με τον τίτλο Χίλιες χελώνες, Δέκα χιλιάδες Γερανοί), ανάμεσα στο κοιμητήριο Σόμεϊ στο Τόκιο και το αγαπημένο του όρος Ονταϊγκαχάρα. δεξιά|μικρογραφία|200x200εσ| Άποψη του [[Χακοντάτε|λιμανιού Χακοντάτε από το ημερολόγιο του πρώτου ταξιδιού στο Έζο (1850) (Κεντρική Βιβλιοθήκη του Χακοντάτε) (Ενσώματη Πολιτιστική Ιδιοκτησία του Δήμου Χακοντάτε) ]]
Κληρονομιά Χοκκάιντο
Το 2018 μια σειρά από εξήντα εννέα στήλες με επιγραφές με ποιήματα του Ματσούρα Τακεσίρο, πινακίδες, που υποδηλώνουν τόπους της διαμονής του και άλλες επιγραφές και μνημεία προς τιμήν του, χαρακτηρίστηκαν από κοινού ως κληρονομιά του Χοκκάιντο, μια πρωτοβουλία που στοχεύει στην αξιοποίηση της φυσικής και πολιτιστικής κληρονομιάς του νησιού, ως ίχνη της Εξερεύνησης του Έζο από τον Ματσούρα Τακεσίρο. Αυτά περιλαμβάνουν:
Σημειώσεις
Τα έξι ονόματα, που πρότεινε ο Ματσούρα Τακεσίρο ήταν Χιτακαμίτνο (Hitakamidō) (日高見道), Χοκκάιντο (Hokkaidō) (北加伊道), Καϊχόντο (Kaihōdō) (海北道), Καϊτόντο (Kaitōdō) (海東道), Τοχοκούντο (Tōhokudō) (東北道), και Τσισιμάντο (Chishimadō) (千島道).
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιάπωνες ζωγράφοι
Κασσιόπη (αστερισμός)
Η Κασσιόπη (Λατινικά: Cassiopeia (Κασσιόπεια) συντομογραφία: Cas) είναι αστερισμός που σημειώθηκε για πρώτη φορά στην αρχαιότητα από τον Πτολεμαίο και είναι ένας από τους 88 επίσημους αστερισμούς που θέσπισε η Διεθνής Αστρονομική Ένωση. Η Κασσιόπη βρίσκεται ολόκληρη στο βόρειο ημισφαίριο της ουράνιας σφαίρας, είναι μάλιστα τόσο βόρειος αστερισμός, ώστε στα χρόνια μας είναι σχεδόν αειφανής από την Ελλάδα. Συνορεύει με τους εξής 5 αστερισμούς: Κηφέα, Σαύρα, Ανδρομέδα, Περσέα και Καμηλοπάρδαλη. Αναγνωρίζεται εύκολα στον ουρανό από το χαρακτηριστικό «ζιγκ-ζαγκ», που σχηματίζουν τα 5 φωτεινότερα άστρα της (τα β,α,γ,δ, και ε κατά σειρά) και μοιάζει με ανοικτό Μ ή W.
Ονομασίες και ιστορία
Η εναλλακτική μορφή του ονόματος Κασσιέπεια ή Κασσιόπεια είναι ορθότερη κατά τον R.H. Allen. Το όνομα γενικώς βρίσκεται σε χρήση για σχεδόν 2.500 χρόνια. Οι Σοφοκλής και Ευριπίδης το αναφέρουν και παντού στην αρχαία Ελλάδα το βασικό σχήμα στον αστερισμό αντιστοιχούσε σε μία γυναίκα καθισμένη πάνω σε ένα θρόνο, («Η του θρόνου»), και συγκεκριμένα στη βασίλισσα της Αιθιοπίας Κασσιόπη, γνωστή από τον μύθο του Περσέως και της Ανδρομέδας. Ωστόσο παλαιότερα ο αστερισμός ήταν γνωστός ως Λακωνική Κλεις από την ομοιότητά του με αυτό το αρχαίο αντικείμενο. Ο Άρατος επίσης τον παρομοιάζει με πόρτα με κλειδί και, προχωρώντας περισσότερο, ο Γάλλος επίσκοπος Huet, δάσκαλος του τότε διαδόχου Λουδοβίκου ΙΕ΄, έλεγε πιο συγκεκριμένα ότι ήταν το κλειδί που ο Όμηρος περιγράφει στα χέρια της Πηνελόπης στην Οδύσσεια.
Οι Ρωμαίοι χρησιμοποιούσαν τόσο τη σημερινή διεθνή ονομασία (αμετάφραστη μεταγραφή του ελληνικού ονόματος) όσο και αποδόσεις όπως Mulier Sedis (Γυναίκα του καθίσματος), απλώς Sedes, Sella και Solium. Το όνομα «Η ένθρονος» (Inthronata) του ανατολιστή Thomas Hyde επαναλήφθηκε από μεταγενέστερους συγγραφείς.
Οι Άραβες αποκαλούσαν την Κασσιόπη Αλ Ντατ αλ Κουρσίγ, η Κυρία στην Καρέκλα, καθώς το ελληνικό κύριο όνομα δεν σήμαινε τίποτα γι' αυτούς, και παλαιότερα Kaff al Hadib, δηλαδή «Χέρι βαμμένο με χέννα» του οποίου τα ακροδάχτυλα ήταν οι φωτεινότεροι αστέρες, μολονότι εδώ περιελάμβαναν και το αριστερό χέρι του Περσέως. Παρόμοια, ο Γεώργιος Χρυσοκόκκης τον ονομάζει με το ελληνιστικό Χειρ βεβαμένη. Επιπροσθέτως, οι πρώτοι Άραβες έφτιαξαν δύο σκύλους από τους αστέρες της Κασσιόπης και του Κηφέως, από όπου και το Canis του Bayer. Ο Bayer αποκαλεί την Κασσιόπη και Cerva, ζαρκάδι, πράγμα που ίσως σχετίζεται με το αναφερόμενο από τον Λαλάντ ότι η αιγυπτιακή σφαίρα του Πετόσιρι έδειχνε ένα ελάφι βορείως των Ιχθύων, ενώ ως αστρική μορφή στην αρχαία Αίγυπτο, έχει ταυτισθεί κατά καιρούς και με το Πόδι του Βιβλίου των νεκρών. Ο Al Tizini φαντάσθηκε ότι κάποιοι από τους φωτεινότερους αστέρες της Κασσιόπης έδειχναν μια Καμήλα που γονατίζει, άλλωστε και το κοινό όνομα του ζώου στην Περσία, Shuter, αποδινόταν και στον αστερισμό.
Οι Αλφόνσειοι Πίνακες και η Αλμαγέστη (στην αραβολατινική έκδοσή της) περιγράφουν την Κασσιόπη ως «κρατούσα τον ιερόν φοίνικα», από κάποια πανάρχαια ζωγραφική παράδοση που συνεχίζεται ακόμα, αν και είναι ανεξήγητο το πώς συνδέθηκε το κλαδί της φοινικιάς, σύμβολο της νίκης, με τη βασίλισσα. Σχετικώς ο Λαλάντ αναφέρει την ονομασία Siliquastrum, το όνομα ενός δένδρου της Ιουδαίας, για το κλαδί.
Για την Ινδία αναφέρεται η ονομασία Harnacaff από τις Μεταμορφώσεις του Βισνού, αλλά κατόπιν οι Ινδοί υιοθέτησαν το Casyapi, προφανώς από την ελληνική ονομασία.
Ο Γκριμ δίνει τη λιθουανική ονομασία Jostandis από το Josta = ζωνάρι.
Από τη θέση της Κασσιόπης μέσα στον Γαλαξία, οι Κέλτες την ονόμαζαν Llys Don, «Οίκο του Ντον», του βασιλιά των νεράιδων και πατέρα του μυθικού Gwydyon, που είχε δώσει στον Γαλαξία το όνομά του.
Στην Κίνα η Κασσιόπη ήταν το Ko Taou, το Πρόπυλο, αλλά αργότερα οι φωτεινότεροι αστέρες της πήραν το όνομα ενός ιστορικού προσώπου, του Wang Liang, διάσημου αρματηλάτη της δυναστείας των Tsin περί το 470 π.Χ..
Κατά τις ιουδαιοχριστιανικές αναπαραστάσεις των ουράνιων μορφών (κυρίως 17ος αι. μ.Χ.) η Κασσιόπη μετατράπηκε στη Μαρία τη Μαγδαληνή, τη Δεββώρα κρίνουσα κάτω από τη φοινικιά της στο 'Ορος Εφραίμ (πρβλ. το κλαδί της φοινικιάς στην Αλμαγέστη), και τη Βηρσαβεέ, τη μητέρα του Σολομώντα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ερατοσθένης, Καταστερισμοί ή Αστροθεσίαι: Κασσιέπεια
Τόγκα (ένδυμα)
Η τόγκα (λατ. toga), που αποδίδεται και ως τόγα, ήταν ένα ιδιαίτερο ένδυμα της αρχαίας Ρώμης. Ήταν οι Ετρούσκοι, αρχικά, που χρησιμοποιούσαν την τήβεννα (tebenna) ή τήβεννο, την οποία υιοθέτησαν και οι Ρωμαίοι. Μεταγενέστερα, η χρήση της εντός της Ρώμης περιορίστηκε μόνο σε Ρωμαίους πολίτες, αποδίδοντάς έτσι στην τήβεννο τη σημασία ενός εθνικού συμβόλου· με αυτή τη συμβολική σημασία χρησιμοποιούνται στην εποχή μας η δικαστική τήβεννος και η ακαδημαϊκή τήβεννος, παρότι προέρχονται από άλλο ένδυμα.
Ιστορικά στοιχεία
Η τήβεννος ήταν ένα ένδυμα παρόμοιο με το ιμάτιο των αρχαίων Ελλήνων. Φτιαχνόταν από μαλλί και το μήκος της έφτανε τα 20 πόδια (6 μέτρα). Χρησιμοποιούταν ως πανωφόρι, το οποίο ήταν τυλιγμένο γύρω από το σώμα (λέγεται πως το ρωμαϊκό όνομα του ενδύματος, toga, προέρχεται από το ρήμα tegere, που σημαίνει καλύπτω, ενδύω). Διέφερε από το ελληνικό ιμάτιο και το μεταγενέστερο ρωμαϊκό πάλλιο, γιατί αυτά είχαν παραλληλόγραμμο σχήμα, ενώ η τήβεννος είχε ημικυκλικό σχήμα.
Κατά τη ρωμαϊκή παράδοση, ήταν το αγαπημένο ένδυμα του ιδρυτή της Ρώμης, Ρώμυλου. Θεωρείται, πως αρχικά ήταν ένδυμα και για τα δύο φύλα, και για κοινούς πολίτες και για στρατιώτες· στην πορεία των χρόνων οι γυναίκες υιοθέτησαν τη στόλα (stola) και η τήβεννος έγινε η επίσημη ενδυμασία των αρρένων Ρωμαίων πολιτών. Το σημείο αυτό φαίνεται πως είναι και το σημείο εκκίνησης του συμβολικού χαρακτήρα που απέκτησε το ένδυμα.
Η τήβεννος άρχισε να παίρνει διαφορετικές μορφές, για να υποδηλώσει την κοινωνική θέση του κατόχου της.
Παρά τη σημασία του ενδύματος, η χρήση του κατά τη διάρκεια καθημερινών εργασιών ήταν αδύνατη· έτσι στην πραγματικότητα περιοριζόταν μόνο σε συγκεκριμένες επίσημες περιστάσεις και μόνο από όσους είχαν πραγματικά την οικονομική δυνατότητα να αποκτήσουν μία τήβεννο.
Από τα μέσα της Δημοκρατικής περιόδου της Ρώμης, η χρήση της τηβέννου από τους στρατιώτες που βρίσκονταν σε υπηρεσία σταδιακά αντικαταστήθηκε από τη χρήση του σάγου που επέτρεπε περισσότερη ευελιξία. Έτσι, η χρήση της περιορίστηκε σε καθαρά θρησκευτικές και εθιμικές περιστάσεις.
Το πέρασμα των χρόνων ατόνησε ακόμα περισσότερο τη σχέση των πληβείων με την τήβεννο, με άλλα ενδύματα όπως το πάλλιο γίνονται ολοένα και πιο δημοφιλή. Τον 2ο αιώνα μ.Χ, το διάταγμα του Καρακάλλα έκανε κάθε ελεύθερο κάτοικο της αυτοκρατορίας Ρωμαίο πολίτη, και η σχέση των απλών Ρωμαίων πολιτών με την τήβεννο έχασε κάθε συμβολισμό. Παράλληλα, οι ανώτερες τάξεις της ρωμαϊκής κοινωνίας υιοθετούσαν ολοένα και πιο πολυτελείς παραλλαγές της τηβέννου. Και καθώς η ρωμαϊκή κοινωνία προχωρούσε προς τον Μεσαίωνα η ενδυμασία της άφηνε πίσω της την παραδοσιακή τήβεννο της παλαιάς Ρωμαϊκής Δημοκρατίας.
Άλλα
Στην ενετοκρατούμενη Ελλάδα οι ράφτες των Ενετών ονομάζονταν ΤΟΓΓΕΣ. Ήταν Έλληνες που εργάζονταν για λογαριασμό των ενετών στρατιωτών ράβοντας τις στολές τους.
Στο πέρασμα των χρόνων η λέξη τόγκα έγινε επίθετο και το συναντάμε ακόμα και σήμερα, λ.χ. Τόγκας, Τόγιας, Τογκίτσα, Τόγας κ.α.