cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γιαχία Ουλντ Αχμέτ Ελ Βαγκέφ
Ο Γιαχία Ουλντ Αχμέτ Ελ Βαγκέφ (Yahya Ould Ahmed El Waghef, αραβικά: يحيى ولد احمد الواقف, ) είναι πολιτικός από τη Μαυριτανία, πρωθυπουργός της χώρας από τον Μάιο του 2008 ως την ανατροπή του σε πραξικόπημα τον Αύγουστο του ιδίου χρόνου. Είναι πρόεδρος του Εθνικού Συμφώνου για τη Δημοκρατία και την Ανάπτυξη (ADIL) και υπήρξε Γραμματέας του Προέδρου της Δημοκρατίας την περίοδο από το 2007 ως το 2008.
Καριέρα στην κυβέρνηση
Τον Απρίλιο του 2007 διορίστηκε Γραμματέας της Προεδρίας από το νέο πρόεδρο Αμπνταλαχί. Στις 5 Ιανουαρίου του 2008 εξελέγη πρόεδρος του κόμματος ADIL, από το συνέδριο του τελευταίου. Το εν λόγω κόμμα συστάθηκε για να υποστηρίξει τον νέο πρόεδρο Αμπνταλαχί.
Μετά την παραίτηση του πρωθυπουργού Ζέιν Ουλντ Ζεϊντάν στις 6 Μαΐου του 2008, ο Αμπνταλαχί διόρισε στο αξίωμα αυτό τον Βαγκέφ και ανέλαβε καθήκοντα την ίδια ημέρα.
Ανατροπή σε πραξικόπημα
Στις 6 Αυγούστου του 2008 ο Ελ Βαγκέφ ανατράπηκε σε πραξικόπημα και τέθηκε σε κατ' οίκον περιορισμό στο Προεδρικό Μέγαρο στη Νουακσότ, μαζί με τον πρόεδρο και τον υπουργό Εσωτερικών. Η χούντα απελευθέρωσε στις 11 Αυγούστου τον πρωθυπουργό και άλλους τρεις υψηλόβαθμους αξιωματούχους. Ωστόσο, ο πρόεδρος Αμπνταλαχί παρέμεινε σε κατ' οίκον περιορισμό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Μαυριτανίας
Γεώργιος Καλαράς
Ο Γεώργιος Καλαράς ήταν αγωνιστής και πολιτικός του 1821.
Βιογραφικά στοιχεία
Η καταγωγή του ήταν από την οικογένεια των Καλαράδων του χωριού Αγιονόρι στην επαρχία Κορίνθου. Στο χωριό αυτό έγινε η περίφημη μάχη του Αγιονορίου με τον Δράμαλη. Αδελφοί του ήταν ο Ησαΐας, δάσκαλος στο Άργος, ο παπα-Χρήστος, ο ειρημένος Γεώργιος και ο Νικόλαος. Ο τελευταίος αυτός είχε εγκατασταθεί στη Ρωσία.
Όλοι τους υπηρέτησαν με πολλούς και διάφορους τρόπους την πατρίδα: διδάσκοντας, εξασκώντας το ιατρικό επάγγελμα και διαδίδοντας την ιδέα της εξέγερσης. Ήταν μέλη της Φιλικής Εταιρείας.
Μετά την επανάσταση ακολούθησαν πολιτική σταδιοδρομία.
Ο Γεώργιος ορίστηκε από την Πελοποννησιακή Γερουσία για την Α΄ Εθνοσυνέλευση Επιδαύρου. Ήταν μέλος του Βουλευτικού και της Β΄ Εθνοσυνέλευσης του Άστρους το 1823.
Πηγές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821 Κατηγορία:Έλληνες Γερουσιαστές Κατηγορία:Βουλευτές Κορινθίας
Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας του Ευξείνου Πόντου
Ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας του Ευξείνου Πόντου (Black Sea Economic Cooperation, γνωστός με το αρκτικόλεξο BSEC) είναι διεθνής οικονομικός οργανισμός.
Η ιδρυτική διακήρυξη για τη σύστασή του υπογράφηκε από 11 χώρες στις 25 Ιουνίου 1992, σε σύνοδο κορυφής στην Κωνσταντινούπολη. Είναι γνωστή ως Διακήρυξη του Βοσπόρου και αποτέλεσμά της ήταν η γένεση του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας Ευξείνου Πόντου. Ξεκίνησε ως μια οικονομικοπολιτική πρωτοβουλία για την αλληλεπίδραση και τις αρμονικές σχέσεις των χωρών μελών, όπως και για την εξασφάλιση ειρήνης, ευημερίας και την ενθάρρυνση σχέσεων φιλίας και καλής γειτονίας ανάμεσα στις χώρες που βρίσκονται στην περιοχή του Ευξείνου Πόντου.
Το 1994 η έδρα του οργανισμού και η Γραμματεία του αποφασίστηκε να βρίσκεται στην Κωνσταντινούπολη
Μία από τις σημαντικές πλευρές του οργανισμού είναι και η επιχειρηματική δραστηριότητα ανάμεσα στα κράτη μέλη. Για τον σκοπό αυτό, μια σειρά εργαστηρίων έχουν οργανωθεί σε συνεργασία με το Konrad-Adenauer-Stiftung και το ERENET.
Μέλη
Κράτη μέλη είναι:
Μέλη-παρατηρητές :
Οργανισμοί Παρατηρητές:
Εμπορική και Αναπτυξιακή Τράπεζα Ευξείνου Πόντου
Στις 24 Ιανουαρίου 1997 ιδρύθηκε και η Εμπορική και Αναπτυξιακή Τράπεζα Ευξείνου Πόντου (BSTDB, γνωστή και ως Παρευξείνια Τράπεζα), με στόχο την οικονομική ανάπτυξη και την περιφερειακή συνεργασία. Η έδρα της τράπεζας είναι στη Θεσσαλονίκη.
Σημειώσεις
Έγινε μέλος με την ονομασία Serbia and Montenegro Σερβία και Μαυροβούνιο τον Απρίλιο του 2004;. Μετά τη διάλυση της χώρας το 2006, η Σερβία παρέμεινε μέλος του BSEC.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διεθνείς οργανισμοί Οικονομικης Συνεργασιας Κατηγορία:Διεθνείς οργανισμοί με έδρα την Ευρώπη
Σίλια Κριθαριώτη
Η Σήλια Κριθαριώτη είναι Ελληνίδα σχεδιάστρια μόδας. Είναι η ιδιοκτήτρια του παλαιότερου ελληνικού οίκου μόδας, που ιδρύθηκε το 1906.
Προσωπική ζωή
Είναι παντρεμένη με τον εφοπλιστή Νικόλαο Τσάκο και έχουν μαζί τρία παιδιά: Τον Παναγιώτη (γενν. 2002) και τις δίδυμες Ειρήνη και Ελισάβετ (γενν. 2006).
Καριέρα
Η Κριθαριώτη έχει αναφερθεί στο βρετανικό περιοδικό Vanity Fair ως εξής: "Όμορφα γυναικεία και στολισμένα σκευάσματα από αυτό το σχεδιαστή προς τα αστέρια". Οι πελάτες της περιλαμβάνουν τις Τζένιφερ Λόπεζ, Lady Gaga, Πόλα Πάτον, Κιμ Καρντάσιαν, Κέλι Ράδερφορντ, Μιράντα Λάμπερτ, Σαμάνθα Μπαρκς, Μαρία Μενούνος, Τζουλιάνα Ράντσιτς, Τζέμα Άρτερτον. Η Γκουίνεθ Πάλτροου φωτογραφήθηκε για το Vogue Mexico στην Celia Kritharioti Haute Couture.
Η Κριθαριώτη παρουσιάζει συλλογή Haute Couture (σε ετήσια βάση), μια Νυφική Συλλογή (σε ετήσια βάση), τη συλλογή 5226 Prêt-à-Porter (δύο φορές ετησίως) και τη συλλογή 5226 Princess για παιδιά (δύο φορές ετησίως). Σχεδιάζει επίσης γυαλιά ηλίου, κοσμήματα και αξεσουάρ.
Παραπομπές
<references group="" responsive="0">
Ισαβέλλα Φερδινάνδη της Ισπανίας
Η Ισαβέλλα Φερδινάνδη (ισπαν. Isabel Fernanda de Borbón y de las Dos Sicilias, 18 Μαΐου 1821 - 8 Μαΐου 1897) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Ισπανίας ήταν κόρη του Πρίγκιπα της Ισπανίας & Δούκα του Κάδιθ και με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Γκουρόβσκι.
Βιογραφία
Η Ισαβέλλα Φερδινάνδη Ιωσηφίνα Αμαλία ήταν η πρώτη κόρη του Φραγκίσκου δε Πάουλα, Δούκα του Κάδιθ, και της Λουίζας Καρλόττας των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών, κόρης του Φραγκίσκου Α΄ των Δύο Σικελιών.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1841 τον εκπαιδευτή ιππασίας της, τον Πολωνό Ιγκνάτιους, Κόμη του Γκουρόβσκι. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων-Ισπανίας Κατηγορία:Ισπανίδες Ινφάντας Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Ισπανίας
Οκρές
Το Οκρές (τσεχικός και σλοβακικός όρος που σημαίνει επαρχία στα ελληνικά, από το Γερμανικό Kreis - κύκλος (ή περίμετρος) αναφέρεται σε διοικητικές οντότητες στην Τσεχία και τη Σλοβακία. Είναι παρόμοιο με το Λαντκράις στη Γερμανία ή το Οκρούγκ στις σλαβόφωνες χώρες.
Οι πρώτες επαρχίες σε τσεχικά εδάφη δημιουργήθηκαν από τομείς το 1850 με απόφαση της αυτοκρατορικής κυβέρνησης στην Αυστρία. Στην επικράτεια της σημερινής Σλοβακίας οι προκάτοχοί τους ήταν κομητείες του Βασιλείου της Ουγγαρίας (slúžnovský okres στα σλοβακικά). Η οργάνωση και οι λειτουργίες των επαρχιών ήταν διαφορετική στα τσχεικά εδάφη και την Ουγγαρία. Μετά τη δημιουργία της Τσεχοσλοβακίας οι επαρχίες έγινε διοικητική μονάδα του νέου κράτους με ενοποιημένο καθεστώς. Μετά την διάλυση της Τσεχοσλοβακίας την 1 Ιανουαρίου 1993, το επαρχιακό σύστημα χρησιμοποιείται σήμερα από τα δύο διάδοχα κράτη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωγραφία της Σλοβακίας Κατηγορία:Γεωγραφία της Τσεχίας
Σχολή Δημοσίων Σχέσεων του Πανεπιστημίου του Πρίνστον
Η Σχολή Δημοσίων Σχέσεων του Πανεπιστημίου του Πρίνστον (αγγλικά: Princeton School of Public and International Affairs), γνωστή παλιότερα ως Σχολή Γούντροου Γουίλσον (αγγλικά: Woodrow Wilson School) είναι μια επαγγελματική σχολή δημόσιων σχέσεων και δημόσιας πολιτικής στο Πανεπιστήμιο του Πρίνστον στην πόλη Πρίνστον του Νιου Τζέρσεϊ. Η σχολή προσφέρει πτυχία Bachelor of Arts σε προπτυχιακό επίπεδο και μεταπτυχιακούς τίτλους Master of Public Administration και Master of Public Policy σε μεταπτυχιακό. Η σχολή κατατάσσεται σταθερά μια από τις καλύτερες σχολές δημοσίων σχέσεων και πολιτικής στην χώρα και στον κόσμο.
Η σχολή άλλαξε το όνομα της από Σχολή Γούντροου Γουίλσον σε Σχολή Δημοσίων Σχέσεων του Πανεπιστημίου του Πρίνστον, μια ενέργεια η οποία υπήρξε ιδιαίτερα αμφιλεγόμενη και προκάλεσε αναταραχή στην πανεπιστημιακή κοινότητα των ΗΠΑ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτισμός του Νιου Τζέρσεϊ
Ισότοπα του πλουτωνίου
Το πλουτώνιο (Pu) είναι ένα τεχνητό στοιχείο, εκτός από ιχνοποσότητες του αρχέγονου 244Pu, και έτσι μία σχετική ατομική μάζα δεν μπορεί να δοθεί. Όπως όλα τα τεχνητά στοιχεία, δεν έχει σταθερά ισότοπα. Συντέθηκε πολύ πριν βρεθεί στην φύση, το πρώτο ισότοπο που συντέθηκε ήταν το 238Pu το 1940. Είκοσι ραδιοϊσότοπα του πλουτωνίου έχουν χαρακτηριστεί. Τα πιο σταθερά είναι το Pu-244, με ημιζωή 80,8 εκατομμύρια χρόνια, το Pu-242, με ημιζωή 373.300 χρόνια, και το Pu-239, με ημιζωή 24.110 χρόνια. Όλα τα υπόλοιπα ραδιοϊσότοπα έχουν διάρκειες ημιζωής που είναι λιγότερες από 7.000 χρόνια. Αυτό το στοιχείο έχει επίσης οκτώ μετασταθή, αν και κανένα δεν είναι πολύ σταθερό (όλα έχουν ημιζωή λιγότερη από ένα δευτερόλεπτο).
Τα ισότοπα του πλουτωνίου κυμαίνονται σε ατομικό βάρος από 228.0387 u (Pu-228) σε 247.074 u (Pu-247). Οι κύριοι τρόποι διάσπασης πριν από το πιο σταθερό ισότοπο, το Pu-244, είναι η αυθόρμητη σχάση και η άλφα διάσπαση· ο αρχικός τρόπος μετά είναι η βήτα διάσπαση. Τα κύρια προϊόντα διάσπασης πριν από το Pu-244 είναι ισότοπα του ουρανίου και του ποσειδωνίου (παραμελώντας το ευρύ φάσμα των θυγατρικών πυρήνων που δημιουργούνται από τις διασπάσεις), και τα πρωτογενή προϊόντα, μετά από τα ισότοπα του αμερικίου.
Παραγωγή και χρήσεις
right|thumb|250px|Ενα σφαιρίδιο [[πλουτώνιο-238|πλουτωνίου-238, που λάμπει κάτω από το δικό του φως, το οποίο χρησιμοποιείται στις θερμοηλεκτρικές γεννήτριες.]] thumb|375px|[[Πυρηνική μεταστοιχείωση|Μεταστοιχείωση ροής μεταξύ 238Pu and 244Cm στον ΑΕΫ . Η ταχύτητα μεταστοιχείωσης δεν φαίνεται και ποικίλλει σημαντικά μεταξύ νουκλιδίων. Τα 245Cm–248Cm έχουν μεγάλη διάρκεια ζωής με αμελητέα διάσπαση.]] Το Pu-239, σχάσιμο ισότοπο που είναι το δεύτερο πιο χρησιμοποιημένο πυρηνικό καύσιμο στους πυρηνικούς αντιδραστήρες μετά το U-235, και το καύσιμο που χρησιμοποιείται περισσότερο στο τμήμα σχάσης των πυρηνικών όπλων, παράγεται από το U-238 από σύλληψη νετρονίων που ακολουθούνται από δύο βήτα διασπάσεις.
Το Pu-240, Pu-241, Pu-242 παράγονται από περαιτέρω σύλληψη νετρονίων. Το περίεργο με τη μάζα των ισοτόπων Pu-239 και Pu-241 είναι ότι έχουν περίπου 3/4 πιθανότητες να υποστούν σχάση στην σύλληψη ενός θερμικού νετρονίου και περίπου 1/4 πιθανότητα διατήρησης του νετρονίου και μετατροπή τους στο ακόλουθο ισότοπο. Ακόμη η μάζα των ισοτόπων είναι γόνιμο υλικό αλλά δεν σχάσιμο και έχει επίσης μια χαμηλότερη συνολική πιθανότητα (διατομή) σύλληψης νετρονίων· συνεπώς, έχουν την τάση να συσσωρεύονται στο πυρηνικό καύσιμο που χρησιμοποιείται σε ένα θερμικό αντιδραστήρα, ο σχεδιασμός όλων των πυρηνικών σταθμών σήμερα. Στο πλουτώνιο που έχει χρησιμοποιηθεί για δεύτερη φορά σε θερμικούς αντιδραστήρες σε καύσιμο ΜΟΧ, το Pu-240 μπορεί να είναι ακόμη το πιο κοινό ισότοπο. Όλα τα ισότοπα πλουτωνίου και άλλων ακτινιδών, ωστόσο, είναι σχάσιμα με ταχέα νετρόνια. Το Pu-240 έχει μια μέτρια διατομή απορρόφησης θερμικών νετρονίων, έτσι ώστε η παραγωγή του ισοτόπου Pu-241 σε ένα θερμικό αντιδραστήρα να γίνεται ένας σημαντικός λόγος μιας τόσο μεγάλης παραγωγής Pu-239.
Το Pu-241 έχει χρόνο ημιζωής των 14 ετών, και έχει ελαφρώς υψηλότερα εγκάρσια τμήματα θερμικών νετρονίων από ό, τι το Pu-239 τόσο για σχάση όσο και για απορρόφηση. Ενώ το πυρηνικό καύσιμο χρησιμοποιείται σε ένα αντιδραστήρα, ένας πυρήνας Pu-241 είναι πολύ πιο πιθανό να υποστεί σχάση ή να συλλάβει ένα νετρόνιο από το να διασπαστεί. Το Pu-241 αντιπροσωπεύει ένα σημαντικό ποσοστό των σχάσεων του καυσίμου του θερμικού αντιδραστήρα που έχει χρησιμοποιηθεί για κάποιο χρονικό διάστημα. Ωστόσο, σε αναλωμένο πυρηνικό καύσιμο που δεν υφίσταται γρήγορα πυρηνική επανεπεξεργασία, αλλά αντ' αυτού ψύχεται για χρόνια μετά τη χρήση, πολύ ή το περισσότερο από το Pu-241 θα υποστεί βήτα διάσπαση μετατρεπόμενο σε αμερίκιο-241, μία από τις δευτερεύουσες ακτινίδες, μια ισχυρή πηγή εκπομπής άλφα σωματιδίων, και θα είναι δύσκολο να χρησιμοποιηθεί σε θερμικούς αντιδραστήρες.
Το Pu-242 έχει μία ιδιαίτερα χαμηλή διατομή θερμικής σύλληψης νετρονίων· πρέπει να πάρει τέσσερις απορροφήσεις νετρονίων να γίνει ένα άλλο σχάσιμο ισότοπο (είτε Κιούριο-245 ή Pu-241) και να υποστεί σχάση. Ακόμα και τότε, υπάρχει πιθανότητα τα δύο αυτά σχάσιμα ισότοπα να αποτύχουν στην σχάση, αλλά αντ' αυτού να απορροφήθεί από αυτά το τέταρτο νετρόνιο, και να γίνουν στην περίπτωση του 245Cm κιούριο-246 (στο δρόμο προς ακόμη βαρύτερες ακτινίδες όπως το καλιφόρνιο, το οποίο είναι πηγή εκπομπής νετρονίων με αυθόρμητη σχάση και είναι δύσκολο στην χρήση), ή στην περίπτωση του 241Pu να γίνει Pu-242 και πάλι, έτσι ώστε ο μέσος αριθμός των νετρονίων που απορροφούνται πριν από την σχάση είναι μεγαλύτερος από 4. Επομένως το Pu-242 είναι ιδιαιτέρως ακατάλληλο για ανακύκλωση σε ένα θερμικό αντιδραστήρα και θα ήταν καλύτερο να χρησιμοποιηθεί σε ένα γρήγορο αντιδραστήρα όπου μπορεί να σχαστεί άμεσα. Ωστόσο, η χαμηλή διατομή του Pu-242 σημαίνει ότι σχετικά λίγο από αυτό θα μεταλλαχτεί κατά τη διάρκεια ενός κύκλου σε ένα θερμικό αντιδραστήρα. Η ημιζωή του Pu-242 είναι περίπου 15 φορές μεγαλύτερη από αυτήν του Pu-239, επομένως είναι 15 φορές λιγότερο ραδιενεργό και όχι ένας από τους μεγαλύτερους συνεισφέροντες στην ραδιενέργεια των πυρηνικών αποβλήτων. Οι εκπομπές ακτινών γάμμα στο 242Pu είναι επίσης ασθενέστερες από αυτές των άλλων ισοτόπων.
Το Pu-243 έχει διάρκεια ημιζωής μόνο 5 ώρες, διασπάται εκπέμποντας σωματίδια βήτα μετατρεπόμενο σε αμερίκιο-243. Επειδή το Pu-243 έχει λίγο χρόνο για να συλλάβει ένα επιπλέον νετρόνιο πριν από την διάσπασή του, ο κύκλος του πυρηνικού καυσίμου δεν παράγει το εξαιρετικά μακρόβιο Pu-244 σε σημαντική ποσότητα.
Το Pu-238 δεν παράγεται φυσιολογικά ως μεγάλη ποσότητα από τον κύκλο του πυρηνικού καυσίμου, αλλά ορισμένο παράγεται από το ποσειδώνιο-237 με σύλληψη νετρονίου (η αντίδραση αυτή μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί με καθαρό ποσειδώνιο για να παράχθεί Pu-238 σχετικά απαλλαγμένο από άλλα ισότοπα πλουτωνίου για χρήση σε θερμοηλεκτρικές γεννήτριες ραδιοϊσοτόπων), από την αντίδραση (n, 2n) των ταχέων νετρονίων στο Pu-239, ή από την άλφα διάσπαση του Κιουρίου-242 το οποίο παράγεται με σύλληψη νετρονίου από το Am-241. Έχει σημαντική εγκάρσια τομή θερμικών νετρονίων για σχάση, αλλά είναι πιο πιθανό να συλλάβει ένα νετρόνιο και να γίνει Pu-239.
Pu-240, Pu-241 και Pu-242
Η διατομή σχάσης για το σχηματισμό του 239Pu είναι 747.9 μπαρνς για τα θερμικά νετρόνια, ενώ η διατομή ενεργοποίησης είναι 270.7 μπαρνς (η αναλογία προσεγγίζει 11 σχάσεις για κάθε 4 συλλήψεις νετρονίων). Τα βαρύτερα ισότοπα του πλουτωνίου δημιουργούνται όταν το ουράνιο που χρησιμοποιείται ως καύσιμο χρησιμοποιείται για μεγάλο χρονικό διάστημα. Ισχύει ότι το καύσιμο που χρησιμοποιείται για την υψηλή καύση έχει υψηλότερες συγκεντρώσεις των βαρύτερων ισοτόπων του πλουτωνίου από το καύσιμο χαμηλής καύσης που επανεπεξεργάζεται για να ληφθούν όπλα πλουτωνίου.
Pu-239
Κύριο άρθρο: Πλουτώνιο-239
Το πλουτώνιο-239 είναι ένα από τα τρία σχάσιμα υλικά που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή πυρηνικών όπλων και σε ορισμένους πυρηνικούς αντιδραστήρες ως πηγή ενέργειας. Τα άλλα σχάσιμα υλικά είναι το ουράνιο-235 και ουράνιο-233. Το πλουτώνιο-239 είναι ουσιαστικά ανύπαρκτο στη φύση. Κατασκευάζεται με τον βομβαρδισμό του ουρανίου-238 με νετρόνια σε έναν πυρηνικό αντιδραστήρα. Το ουράνιο-238 είναι παρόν στο μεγαλύτερο μέρος του καυσίμου του αντιδραστήρα, εξ ου και γιατί το πλουτώνιο-239 παράγεται συνεχώς στους αντιδραστήρες αυτούς. Επειδή το πλουτώνιο-239 μπορεί από μόνο του να διασπαστεί από νετρόνια για την απελευθέρωση ενέργειας, παρέχει ένα τμήμα της παραγωγής ενέργειας σε ένα πυρηνικό αντιδραστήρα. right|300px|thumb|Ένα δαχτυλίδι ηλεκτρολυτικά καθαρισμένου οπλικού πλουτωνίου, με καθαρότητα 99,96%. Αυτό το δαχτυλίδι 5.3 kg περιέχει αρκετό πλουτώνιο για χρήση σε ένα αποτελεσματικό πυρηνικό όπλο. Το σχήμα δακτυλίου είναι απαραίτητο για να ένα σφαιρικό σχήμα και να αποφευχθεί έτσι η κρισιμότητα.
Pu-238
Κύριο άρθρο: Πλουτώνιο-238
Υπάρχουν μικρά ποσά πλουτωνίου-238 στο πλουτώνιο των συνηθισμένων αντιδραστήρων παραγωγής πλουτωνίου. Ωστόσο, ο ισοτοπικός διαχωρισμός θα είναι αρκετά ακριβός σε σχέση με μία άλλη μέθοδο: όταν ένα άτομο U-235 συλλαμβάνει ένα νετρόνιο, μετατρέπεται σε μία διεγερμένη κατάσταση του U-236. Ορισμένο μέρος των διεγερμένων πυρηνών U-236 υφίστανται σχάση, αλλά κάποιοι διασπώνται στην θεμελιώδη κατάσταση του U-236 με την εκπομπή ακτινοβολίας γάμμα. Περαιτέρω σύλληψη νετρονίων δημιουργεί U-237 το οποίο έχει χρόνο ημιζωής 7 ημερών και έτσι αποσυντίθεται γρήγορα στο Νp-237. Αφού σχεδόν όλο το ποσειδώνιο παράγεται με αυτόν τον τρόπο ή αποτελείται από ισότοπα που διασπώνται γρήγορα, μετατρέπεται σε σχεδόν καθαρό Np-237 από χημικό διαχωρισμό των ποσειδωνίου. Μετά από αυτό το χημικό διαχωρισμό, Np-237 ακτινοβολείται πάλι με νετρόνια αντιδραστήρα για να μετατραπεί σε Np-238 το οποίο διασπάται σε Pu-238 με διάρκεια ημιζωής 2 ημέρες.
Το Pu-240 ως εμπόδιο για τα πυρηνικά όπλα
Το Pu-240 υφίσταται αυθόρμητη σχάση ως δευτερεύων τρόπος διάσπασης, σε μικρό, αλλά σημαντικό ποσοστό. Η παρουσία του Pu-240 περιορίζει το πυρηνικό δυναμικό της βόμβας πλουτωνίου, επειδή η ροή νετρονίων από την αυθόρμητη σχάση, ξεκινά την αλυσιδωτή αντίδραση πρόωρα και μειώνει την ισχύ της βόμβας από την έκρηξη του πυρήνα πριν από την επίτευξη της πλήρης κατάρρευσης. Το πλουτώνιο αποτελείται από περισσότερο από περίπου 90% Pu-239 που ονομάζεται οπλικό πλουτώνιο· το πλουτώνιο από αναλωμένο πυρηνικό καύσιμο από τους εμπορικές αντιδραστήρες ισχύος περιέχει γενικά τουλάχιστον 20% Pu-240 και ονομάζεται αντιδραστήρας πλουτωνίου. Ωστόσο, τα σύγχρονα πυρηνικά όπλα χρησιμοποιούν ενίσχυση σύντηξης η οποία μετριάζει το πρόβλημα προπυρσοκρότησης· αν το κοίλωμα μπορεί να δημιουργήσει ένα πυρηνικό όπλο απόδοσης ακόμα και ενός κλάσματος του κιλοτόνου, το οποίο είναι αρκετό για να ξεκινήσει σύντηξη δευτερίου και τριτίου, η προκύπτουσα έκρηξη των νετρονίων θα σχάσει αρκετό πλουτώνιο για να εξασφαλισθεί μία απόδοση των δεκάδων χιλιοτόνων.
Η μόλυνση από Pu-240 είναι ο λόγος που τα όπλα πλουτωνίου πρέπει να χρησιμοποιούν τη μέθοδο κατάρρευσης. Θεωρητικά, το καθαρό Pu-239 θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί σε ένα όπλο τύπου πυρηνικού όπλου, αλλά η επίτευξη αυτού του επιπέδου καθαρότητας είναι απαγορευτικά δύσκολη. Η περιεκτικότητά του σε Pu-240 έχει αποδειχθεί μια μικτή ευλογία για τον σχεδιασμό πυρηνικών όπλων. Ενώ δημιούργησε καθυστερήσεις και πονοκεφάλους κατά τη διάρκεια του σχεδίου Μανχάταν, λόγω της ανάγκης ανάπτυξης της τεχνολογίας κατάρρευσης, αυτές οι ίδιες δυσκολίες είναι επί του παρόντος ένα εμπόδιο στον πολλαπλασιασμό των πυρηνικών όπλων. Οι συσκευές κατάρρευσης είναι επίσης εγγενώς πιο αποτελεσματικές και λιγότερο επιρρεπείς προς την τυχαία εκπυρσοκρότηση από ότι είναι τα όπλα τύπου.
Φίλιππος της Ορλεάνης (1640-1701)
Ο Φίλιππος της Γαλλίας (γαλλικά: Philippe de France), επίσης γνωστός ως Φίλιππος της Ορλεάνης (Philippe d’Orléans, 21 Σεπτεμβρίου 1640, Σαιν-Ζερμαίν-αν-Λαι - 9 Ιουνίου 1701, Κάστρο του Σαιν-Κλου), ήταν πρίγκιπας της γαλλικής βασιλικής οικογένειας (υιός της Γαλλίας), υιός του Λουδοβίκου ΙΓ΄ και της Άννας της Αυστρίας, και μικρότερος αδερφός του Λουδοβίκου ΙΔ΄. Έλαβε τον τίτλο του Δούκα του Ανζού κατά τη γέννησή του και μετέπειτα του Δούκα της Ορλεάνης το 1660.
Βιογραφία
Ήταν ο δεύτερος γιος του Λουδοβίκου ΙΓ΄ της Γαλλίας και της Άννας των Αψβούργων, κόρης του Φιλίππου Γ΄ της Ισπανίας. Ήταν νεότερος αδελφός του Λουδοβίκου ΙΔ΄ της Γαλλίας, από τον οποίο το 1660 πήρε τον τίτλο του Κυρίου της Γαλλικής αυλής.
Παραμέληση των συζυγικών του καθηκόντων λόγω των ερωμένων του
Ως ομοφυλόφιλος είχε πολλούς ερωμένους με σημαντικότερο τον Φίλιππο της Λωρραίνης-Αρμανιάκ, γνωστό και ως Ιππότη της Λωρραίνης, ο οποίος ήταν ωραιότατος εξωτερικά, αλλά κτηνώδης και άθλιος. Ήταν ο κυριότερος εχθρός και των δύο συζύγων του. Ενοχλήθηκε αρχικά η πρώτη σύζυγός του Ερριέττα, και ο κουνιάδος της Λουδοβίκος ΙΔ΄, που είχε καταλάβει καλά την κατάσταση, πήρε το δικό της μέρος και όχι αυτό του αδελφού του.
Έπεισε τον Βασιλιά (1670) να τον αιχμαλωτίσει και στη συνέχεια να τον εξορίσει στην Ρώμη. Αλλά ο Φίλιππος, που αδιαφορούσε έντονα για τη σύζυγό του Ερριέττα, για τον πρόσθετο λόγο ότι δεν του είχε κάνει διάδοχο, αντέδρασε έντονα στον αδελφό του, ο οποίος αναγκάστηκε να τον επαναφέρει. Η Ερριέττα πέθανε το 1671 και πολλές φήμες ακούστηκαν ότι δηλητηριάστηκε από τους ερωμένους του συζύγου της αν και η επίσημη αυτοψία προσδιόρισε τα αίτια σε περιτονίτιδα.
Η Άννα Γκοντζάγκα, Πριγκίπισσα του Παλατινάτου, τακτοποίησε τον δεύτερο γάμο του με την ανιψιά του συζύγου της, Ελισάβετ Καρλόττα του Παλατινάτου. Αρχικά, οι σχέσεις του μαζί της ήταν καλύτερες σε σχέση με αυτές με την πρώτη σύζυγό του. Αυτό οφειλόταν στο ότι του πρόσφερε τον ποθούμενο διάδοχο και καθόλου λόγω της αγάπης του σε αυτήν. Εξακολουθούσε να έχει την ίδια σχέση με τους εραστές του, κάτι που αργότερα το κατάλαβε και την ενόχλησε εξίσου. Δεν την ενοχλούσαν τόσο οι ομοφυλοφιλικές του τάσεις, όσο ότι την χρησιμοποίησε σαν όργανο για να αποκτήσει γιο.
Πέτυχε να παντρέψει τον γιο και διάδοχό του, Φίλιππο της Ορλεάνης, με την νομιμοποιημένη εξώγαμη κόρη του αδελφού του, Φραγκίσκη Μαρία. Όταν αργότερα ο Βασιλιάς κατηγόρησε τον ανιψιό του για αδιαφορία, ο πατέρας του Φίλιππος τον υπερασπίστηκε τόσο έντονα, που ένας υπηρέτης μπήκε στο δωμάτιο που λογομαχούσαν τα δύο αδέλφια και ζήτησε από τον Φίλιππο να μη φωνάζει έντονα γιατί ακουγόταν σε όλη την αυλή. Ήταν ο μοναδικός που τολμούσε να υψώσει τη φωνή του στο μεγάλο αδελφό του όταν ενηλικιώθηκε.
Πέθανε το 1701 από εγκεφαλικό επεισόδιο, που προκλήθηκε από μια έντονη διαμάχη με τον αδελφό του.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Ερριέττα Στιούαρτ (1661), κόρη του Καρόλου Α΄ της Αγγλίας, και απέκτησαν:
Το 1670 απεβίωσε η Ερριέττα και ο Φίλιππος έκανε το 1671 δεύτερο γάμο με την Ελισάβετ Καρλόττα των Βίττελσμπαχ, κόρη του Καρόλου Α΄ Λουδοβίκου του Παλατινάτου, και απέκτησαν:
Είναι ο ιδρυτής του Οίκου της Ορλεάνης, πλάγιου κλάδου των Βουρβόνων, από τον οποία θα προέλθει τον 19ο αιώνα ο τρισέγγονός του Λουδοβίκος Φίλιππος της Γαλλίας.
Κατηγορία:Οίκος της Ορλεάνης Κατηγορία:Δούκες της Σαρτρ Κατηγορία:Δούκες του Μονπανσιέ Κατηγορία:Δούκες του Ανζού Κατηγορία:ΛΟΑΤ πρόσωπα από τη Γαλλία Κατηγορία:Δούκες της Ορλεάνης Κατηγορία:Δούκες του Βαλουά Κατηγορία:Ιππότες του Τάγματος του Αγίου Πνεύματος
Σπυρίδων Μαρκέλος
Ο Σπυρίδων Μαρκέλος ήταν αγωνιστής του 1821.
Βιογραφικά στοιχεία
Η καταγωγή του ήταν από την επαρχία Αιγίνης. Υπηρέτησε στον αγώνα ως στρατιωτικός και πολιτικός. Πήρε μέρος στην πολιορκία της Κορίνθου, πρόβλεπε και προμήθευε τα απαραίτητα για τον αγώνα υλικά, κανόνια, όπλα και πολεμοφόδια τα οποία και χρηματοδοτούσε από την προσωπική του περιουσία. Διατηρούσε επίσης δικό του σώμα στρατιωτών Αιγινίτων. Υποστήριξαν στρατιωτικά τον πολιορκητή της Κορίνθου Αναγνώστη Πετιμεζά και ακολούθησε με τους στρατιώτες του τον Δημήτριο Υψηλάντη για να χτυπήσουν τους πασάδες και τον ίδιο τον Δράμαλη όταν εξεστράτευσε από το Άργος εναντίον της Κορίνθου.
Βγήκε με τον στρατό του και έξω από την Πελοπόννησο πολεμώντας στην Στυλίδα και στην Αγία Μαρίνα υπό τις διαταγές του Νικήτα Σταματελόπουλου. Πήρε μέρος στην εκστρατεία των Αθηνών επί Καραϊσκάκη, και απέδειξε πολύ γενναιότητα και πατριωτικό ενθουσιασμό. Διακρίθηκε για τις πράξεις του με έπαινο.
Πηγές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Πανεπιστήμιο Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου
Το Πανεπιστήμιο Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου, επίσημα: Πανεπιστήμιο του Βέλικο Τάρνοβο "Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου" (βουλγαρικά: Великотърновският университет „Св. св. Кирил и Методий“, ВТУ) είναι πανεπιστήμιο στο Βελίκο Τάρνοβο της Βουλγαρίας.
Ιστορία
To πανεπιστήμιο του Βελίκο Τάρνοβο "Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου" ιδρύθηκε το 1963 ως Ανώτερο Ινστιτούτο Εκπαίδευσης και στις 14 Οκτωβρίου 1971 καθιερώθηκε ως το δεύτερο πανεπιστήμιο της Βουλγαρίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πανεπιστήμια στη Βουλγαρία
Λάο Τσε
Ο Λάο Τσε (κινεζικά: 老子, πινγίν: Lǎozǐ, επίσης Lao Tzŭ, Lao Tse ή Laotze) είναι ένα από τα σημαντικότερα πρόσωπα της κινέζικης φιλοσοφίας. Το όνομα Λάο Τσε σημαίνει «γέροντας διδάσκαλος». Σύμφωνα με την κινέζικη παράδοση, έζησε κατά τον 6ο αιώνα π.Χ. Πολλοί ιστορικοί τοποθετούν τη ζωή του στον 4ο αιώνα π.Χ. την περίοδο δηλαδή των “εκατό σχολών σκέψης” ενώ άλλοι αμφισβητούν την ιστορική του ύπαρξη. Στον Λάο Τσε αποδίδεται η συγγραφή του Ταοϊστικού έργου Τάο Τε Τσινγκ, κάτι που τον καθιέρωσε ως τον ιδρυτή του Ταοϊσμού.
Η ζωή του
Λίγα είναι γνωστά για τη ζωή του. Θεωρείται ότι γεννήθηκε στο Τσυ-Γιέν, ένα χωριό της επαρχίας Χου, της πολιτείας Τσου, που αντιστοιχεί στο σημερινό Λου-γί της επαρχίας Χονάν. Ήταν μάλλον ένας ερημίτης ευγενής, ο οποίος δίδασκε την αδράνεια, την εσωτερική γαλήνη και αδιαφορούσε για τα εγκόσμια. Ο Λάο Τσε έγινε ένα σημαίνον πρόσωπο για τον κινέζικο πολιτισμό. Σύμφωνα με το μύθο, η μητέρα του τον εγκυμονούσε για 8 ή 80 χρόνια, και όταν γεννήθηκε είχε λευκά μαλλιά. Σύμφωνα με την παράδοση, ο Λάο Τσε ήταν γηραιότερος σύγχρονος του Κομφούκιου και εργαζόταν στην αυτοκρατορική βιβλιοθήκη της δυναστείας των Ζου. Εκεί και τον συνάντησε τυχαία ή εκ προθέσεως ο Κομφούκιος. Η ιστορικότητα αυτής της συνάντησης έχει αμφισβητηθεί από επιστήμονες, επειδή υπάρχουν πολλές αντιφάσεις. Σύμφωνα με την ίδια ιστορία, τους επόμενους μήνες, οι δύο άντρες συζητούσαν περί τύπων και ευπρέπειας, βασικών στοιχείων του Κομφουκιανισμού. Ο Λάο Τσε ερχόταν σε αντίθεση με αυτά καθώς τα θεωρούσε πρακτικές χωρίς ουσία. Τα διδάγματα των Ταοϊστών αναφέρουν ότι οι συζητήσεις αυτές αποδείχθηκαν πιο εποικοδομητικές για τον Κομφούκιο, παρά το περιεχόμενο της βιβλιοθήκης.
Ταοϊσμός
Το έργο του Λάο Τσε,  Τάο Τε Τσινγκ, είναι μια από τις σημαντικότερες πραγματείες της κινέζικης φιλοσοφίας. Καλύπτει πολλές πτυχές της φιλοσοφίας, από την εξατομικευμένη πνευματικότητα, μέχρι διαπροσωπικές δυναμικές και πολιτικές τεχνικές. Κάποιοι έχουν αμφισβητήσει ότι ο Λάο Τσε έγραψε το Τάο Τε Τσινγκ. Το Τάο Τε Τσινγκ, προφανώς είναι δημιούργημα πολλών ανθρώπων. Κάποια μέρη του ανάγονται στην εποχή του Κομφούκιου, ενώ κάποια άλλα στοιχεία προστέθηκαν μεταγενέστερα.
Ο Λάο Τσε ανέπτυξε την έννοια του “Τάο” που συχνά μεταφράζεται ως “ο δρόμος”, και διεύρυνε τον ορισμό του σε μια αυθύπαρκτη τάξη και κατάσταση του σύμπαντος: ”Ο δρόμος, που είναι η φύση”. Το Τάο για το οποίο μπορούμε να μιλήσουμε δεν είναι το αιώνιο Τάο. Το Τάο είναι αόρατο, άμορφο, άφατο, αλλά υφίσταται. Σύμφωνα με τον Λάο Τσε ο άνθρωπος δεν πρέπει να προβληματίζεται για την προέλευση του Τάο, αλλά απλώς να προσπαθεί να ενωθεί με το Τάο. Το Τάο είναι αθάνατο, αιώνιο, ασύλληπτο από τον ανθρώπινο νου και αποκαλείται ως «πνεύμα της κοιλάδας». Το Τάο υπερβαίνει και περιβάλλει τα πάντα. Είναι ο νόμος των πραγμάτων και η παγκόσμια πηγή δημιουργίας. Ο Λάο Τσε υπογράμμισε τη σημασία της “πράξης χωρίς πράξη” (wu-wei). Το Τάο δεν κάνει τίποτα, κι όμως όλα γίνονται. Η μη Δράση εμφανίζεται ως δράση. Αυτό δεν σημαίνει ότι κάποιος πρέπει να στέκεται απαθής και να μην κάνει τίποτα, αλλά ότι πρέπει να αποφεύγει τις προσβλητικές ή επιθετικές πράξεις. Ο Λάο Τσε πίστευε ότι η βία πρέπει να αποφεύγεται όποτε είναι δυνατό, και ότι η στρατιωτική νίκη δεν πρέπει να είναι γιορτή αλλά πένθος για την αναγκαιότητα της βίας απέναντι σε ανθρώπινες υπάρξεις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κινέζοι φιλόσοφοι Κατηγορία:Ταοϊσμός
Δημήτρης Μιχαήλ
Ο Δημήτρης Μιχαήλ (Αθήνα 1933) ήταν πρωταθλητής της Ελληνικής πυγμαχίας, είχε εκπροσωπήσει τα ελληνικά χρώματα στους ολυμπιακούς αγώνες του 1960. Ήταν πυγμάχος του Απόλλωνα Αθηνών, ενώ αργότερα πήρε μεταγραφή στον Παναθηναϊκό.
Ο Μιχαήλ πήρε μέρος στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1960 της Ρώμης. Στα 63,5 κιλά πέρασε από τον πρώτο γύρο χωρίς αγώνα και στον δεύτερο γύρο ηττήθηκε στα σημεία από τον Ελβετό Μπέρνι Μελί.
Μετά το 1965 ο Δημήτρης Μιχαήλ μετανάστευσε στην Αυστραλία, όπου συμμετείχε σε αγώνες πυγμαχίας επιτυγχάνοντας διακρίσεις.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες πυγμάχοι Κατηγορία:Πυγμάχοι ΠΑΟ Κατηγορία:Έλληνες Μεσογειονίκες Κατηγορία:Έλληνες Βαλκανιονίκες
Μορν Ζαλού
Το Μορν Ζαλού (Morne Jaloux) είναι ένα χωριό της Γρενάδας. Βρίσκεται στην ενορία του Αγίου Γεωργίου. Είναι η πρωτεύουσα της Νοτιοανατολικής περιφέρειας του Αγίου Γεωργίου.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:πόλεις της Γρενάδας
Πυραμίδα ηλικιών
Η πυραμίδα ηλικιών είναι ένα γράφημα που αποδίδει την κατανομή του πληθυσμού κατά ηλικίες και φύλο (αρσενικό, θηλυκό). Τα κύρια χαρακτηριστικά είναι ότι οι γυναίκες είναι περισσότερες σε όλες τις ηλικίες και ότι (σε πληθυσμούς με μεγάλο δείκτη γονιμότητας και θνησιμότητας) η πυραμίδα των ηλικιών έχει σχήμα πυραμίδας. Η πυραμίδα είναι δημιουργημένη ως εξής: άντρες αριστερά, γυναίκες δεξιά, όσο ανεβαίνουμε τόσο μεγαλώνουν και οι ηλικίες.
Στάδιο 1-πληθυσμός γρήγορα αυξανόμενος
Εδώ έχουμε πληθυσμό με υψηλό δείκτη γονιμότητας και θνησιμότητας. Ο μέσος όρος ηλικίας είναι μικρός. Αυτό το μοντέλο πληθυσμού το συναντάμε στην Ανατολική, την Κεντρική, την Σαχάρια και την Ανατολική Αφρική.
Στάδιο 2-πληθυσμός μέτρια αυξανόμενος
Εδώ έχουμε πληθυσμό με υψηλό δείκτη γονιμότητας και μέτριο θνησιμότητας. Ο μέσος όρος ηλικίας είναι αρκετά μεγάλος. Αυτό το μοντέλο πληθυσμού το συναντάμε στην Νότια και την Βόρεια Αμερική, τη Λατινική Αμερική, την Δυτική Αφρική.
Στάδιο 3-πληθυσμός σταθερός
Εδώ έχουμε πληθυσμό με μέτριο αλλά γρήγορα μειωμένο δείκτη γονιμότητας και χαμηλό θνησιμότητας. Ο μέσος όρος ηλικίας είναι μεγάλος. Αυτό το μοντέλο πληθυσμού το συναντάμε στην Κεντρική και Δυτική Ασία, τη Βόρεια Αμερική, την Ωκεανία.
Στάδιο 4-πληθυσμός που μειώνεται
Εδώ έχουμε πληθυσμό με χαμηλό αλλά γρήγορα μειωμένο δείκτη γονιμότητας και χαμηλό δείκτη θνησιμότητας. Ο μέσος όρος ηλικίας είναι μεγάλος. Αυτό το μοντέλο πληθυσμού το συναντάμε στην Ανατολική Ασία και στην Ευρώπη.
Λιθιοβοριοϋδρίδιο
Το λιθιοβοριοϋδρίδιο (αγγλικά: lithium borohydride) είναι ανόργανη χημική ένωση, που περιέχει λίθιο (Li), βόριο (B) και υδρογόνο (H), με τύπο LiBH4. Ανήκει στα τετραϋδροβοριούχα (BH4-) άλατα και είναι από τα «γνωστά» αναγωγικά μέσα, και χρησιμοποιείται (κυρίως) από την Οργανική Χημεία, για αναγωγή εστέρων (RCO2R). Αν και η χρήση του είναι λιγότερο συνηθισμένη, σε σύγκριση με τη χρήση του νατριοβοριοϋδρίδιου (NaBH4), το κατιόν του λιθίου (Li+), που περιέχει, προσφέρει ορισμένα πλεονεκτήματα: Έχει υψηλότερη διαλυτότητα στους αιθέρες (ROR), είναι ισχυρότερο αναγωγικό μέσο (σε σύγκριση πάντα με το νατριοβοριοϋδρίδιο) και ταυτόχρονα ασφαλέστερο από το λιθιοαργιλιοϋδρίδιο (LiAlH4), που είναι όμως, επίσης, πιο διαδεδομένο στη χρήση.
Δομή
20 px|100 px
Παραγωγή
1. Το λιθιοβοριοϋδρίδιο μπορεί να παραχθεί με αντίδραση διπλής αντικατάστασης από νατριοβοριοϋδρίδιο (NaBH4) και βρωμιούχο λίθιο (LiBr), διαλυμένα σε άνυδρο διαιθυλαιθέρα (|Et2O|) ή σε τετραϋδροφουράνιο (THF):
2. Εναλλακτικά, μπορεί να παραχθεί με επίδραση υδριδίου του λιθίου (LiH) σε τριφθοριούχο βόριο (BF3), διαλυμένα σε διαιθυλαιθέρα :
Στην πραγματικότητα, υπό τις παραπάνω συνθήκες παράγεται ενδιάμεσα διβοράνιο(6), το οποίο με τη σειρά του αντιδρά στη συνέχεια με το υδρίδιο του λιθίου που περίσσεψε και έτσι παράγεται τελικά λιθιοβοριοϋδρίδιο:
και
Η πρόσθεση κατά μέλη των δύο (2) παραπάνω στοιχειομετρικών εξισώσεων δίνει την παραπάνω συνολική, που δείχνει (πλασματικά) την άμεση παραγωγή λιθιοβοριοϋδρίδιο από τριφθοριούχο βόριο και υδρίδιο του λιθίου. 3. Η ολική σύνθεση του λιθιοβοριοϋδριδίου από τα συστατικά του χημικά στοιχεία, δηλαδή από μεταλλικό λίθιο, (στοιχειακό) βόριο και διυδρογόνο (H2), είναι δυνατή αλλά είναι ασύμφορη, γιατί απαιτεί ακραίες συνθήκες, και πιο συγκεκριμένο υδρογόνο υπό 150 atm πίεση και θερμοκρασία 650°C:
Χαρακτηριστικά και χημική συμπεριφορά
Το λιθιοβοριοϋδρίδιο (στις κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος) είναι ένα εύφλεκτο, υγροσκοπικό και λευκόγκριζο στερεό.
Το λιθιοβοριοϋδρίδιο υφίσταται θερμική διάσπαση σε θερμοκρασία άνω των 278°C:
Υδρολύεται με την επαφή του με νερό ή και απλά με την υγρασία του αέρα, σχηματίζοντας υδρογόνο (και λιθιοβοριοοξείδιο, LiBO2):
Ανάλογα με τις συνθήκες, είναι δυνατό να ληφθούν διαφορετικά προϊόντα από την υδρόλυση λιθιοβοριοϋδρίδιο, ουσιαστικά λόγω παραπέρα υδρόλυσης και του ενδιάμεσα παραγώμενου λιθιοβοριοοξείδιου:
Με επίδραση υδροχλωρικού οξέος σε λιθιοβοριοϋδρίδιο, παράγεται χλωριούχο λίθιο αντί υδροξειδίου του λιθίου:
Αν γίνει επίδραση άνυδρου υδροχλωρίου σε λιθιοβοριοϋδρίδιο, συμπαράγεται διβοράνιο(6) αντί βορικού οξέος, ενώ απαιτείται και κάποια θέρμανση ώστε η αντίδραση να διεξαχθεί με αποδεκτή ταχύτητα:
Το λιθιοβοριοϋδρίδιο οξειδώνεται από το διοξυγόνο (O2), παράγοντας λιθιοβοριοοξείδιο:
Το λιθιοβοριοϋδρίδιο οξειδώνεται από το διιώδιο (I2), συμπαράγοντας ιωδιούχο λίθιο (LiI), τριιωδιούχο βόριο (BI3), υδροϊώδιο (HI) και διυδρογόνο (H2):
Το λιθιοβοριοϋδρίδιο ανάγει το τριχλωριούχο βόριο (BCl3) σε διβοράνιο(6) και υδροχλώριο:
Το λιθιοβοριοϋδρίδιο ανάγει το χλωριούχο αμμώνιο (NH4Cl), παράγοντας βοραζίνη: χωρίς-πλαίσιο|58x58εσ
Το λιθιοβοριοϋδρίδιο δρα περίπου όπως το νατριοβοριοϋδρίδιο, αλλά μπορεί επιπλέον να ανάγει καρβοξυλικούς εστέρες (RCO2R) σε αλκοόλες (RCH2OH και ROH), καθώς και τα πρωτοταγή αμίδια (RCONH2) σε πρωτοταγείς αμίνες (RCH2NH2) :
(αναγωγή εστέρα σε αλκοόλες)
(αναγωγή πρωτοταγούς αμιδίου σε πρωτοταγή αμίνη)
Επιπλέον παραδείγματα αναγωγής
(αναγωγή νιτριλίου σε πρωτοταγή αμίνη)
50px|Ακετολακτόνη
(αναγωγή λακτόνης σε διόλη) \mathrm{2}50px|Οξιράνιο
(αναγωγή εποξειδίου σε αλκοόλη)
(ημιαντίδραση οξείδωσης λιθιοβοριοϋδρίδιου)
Αναγωγικό αντιδραστήριο
Όπως προαναφέρθηκε, το λιθιοβοριοϋδρίδιο χρησιμοποιείται ως αναγωγικό αντιδραστήριο (κυρίως) για αλδεΰδες (RCHO → RCH2OH), κετόνες [RCOR → RCH(OH)R], λακτόνες, εποξείδια και (καρβοξυλικούς) εστέρες (RCO2R → RCH2OH + ROH) στην οργανική χημεία.
Αποθήκευση χημικής ενέργειας
Το λιθιοβοριοϋδρίδιο, με την παραγωγή του, μπορεί να αποθηκεύσει χημική ενέργεια σε μια από τις υψηλότερες ενεργειακές πυκνότητες που έχουν παραχθεί σε μέσα αποθήκευσης χημικής ενέργειας. Αν και δεν υπάρχει γι' αυτό, προς το παρόν, άμεση πρακτική εφαρμογή, το στερεό λιθιοβοριδιοϋδρίδιο μπορεί να απελευθερώσει θερμότητα μέχρι 65 MJ/kg, καθώς (μπορεί να) ανάγει το ατμοσφαιρικό οξυγόνο σε νερό. Με βάση μάλιστα τη (σχετικά) χαμηλή πυκνότητά του, η οξείδωση του λιθιοβοριοϋδρίδιου δίνει 43,4 MJ/lit. Για σύγκριση, η βενζίνη δίνει 34,8 MJ/lit και το υγρό υδρογόνο μόλις 8,0 MJ/lit. Η ικανότητα αυτή έχει τραβήξει την προσοχή ερευνητών καυσίμων, για πιθανή χρήση του λιθιοβοριοϋδριδίου ως εναλλακτικό καύσιμο αυτοκινήτων ή και πυραύλων. Όμως, όπως όλα τα μέσα αποθήκευσης χημικής ενέργειας που βασίζονται σε υδρίδια, το λιθιοβοριοϋδρίδιο έχει πολύ πολύπλοκη ανακύκλωση και γι' αυτό έχει χαμηλή αποτελεσματικότητα ενεργειακής μετατροπής. Οι μπαταρίες ιόντων λιθίου έχουν ενεργειακή πυκνότητα μόλις 2,0 MJ/lit, αλλά παρέχουν συνεχές ηλεκτιρικό ρεύμα που παράγουν και έχουν αποτελεσματικότητα ενεργειακής μετατροπής της τάξης του 90%. ¨Ετσι, η χαμηλή αποτελεσματικότητα ενεργειακής μετατροπής των υδριδίων μετάλλων, τα έχει κάνει, παρά την υψηλή ενεργειακή τους πυκνότητα, μη πρακτικά προς το παρόν.
Παρατηρήσεις και παραπομπές
Κατηγορία:Υδρίδια Κατηγορία:Ενώσεις λιθίου Κατηγορία:Ανόργανες ενώσεις βορίου
Στυλιανός Σεφεριάδης
Ο Στυλιανός Σεφεριάδης (1873 - 1951) ήταν Έλληνας μεταφραστής και νομικός που διετέλεσε καθηγητής Διεθνούς Δικαίου στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, πρύτανης του ίδιου πανεπιστημίου, καθώς και μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.
Βιογραφικά στοιχεία
μικρογραφία|Ο Στυλιανός Σεφεριάδης Γεννήθηκε στη Σμύρνη και σπούδασε νομική στο Αιξ της Γαλλίας αποκτώντας διδακτορικό από το πανεπιστήμιο του Παρισιού στις αρχές του 1897. Ασχολήθηκε σε νεαρή ηλικία με τη λογοτεχνία. Το 1902 κέρδισε για την ποιητική συλλογή του «Θεός ο τα πάντα τεύχων» το μόλις ιδρυθέν Πανιώνιον Βραβείον ενώ ένα χρόνο αργότερα έγραψε ένα θεατρικό μονόπρακτο με τον τίτλο Τρελλός για έρωτα, αν και δεν είναι σαφές πότε ανέβηκε το έργο ή εάν δημοσιεύθηκε ποτέ. Το 1907 μετέφρασε τον Οιδίποδα Τύραννο του Σοφοκλή στη δημοτική (αντί για την επίσημη καθαρεύουσα). Η τόλμη αυτή του Σεφεριάδη, «να αναπλάσει το αρχαίο κείμενο του Σοφοκλή σε κοινή καθομιλουμένη 'σκανδάλισε' πολλούς από τους επιφανείς πολίτες (ενν. της Σμύρνης), όταν μετά τρία χρόνια, δηλαδή το 1910, ανέβηκε στον "Αθλητικό Όμιλο": Οι αντιδράσεις άγγιξαν τα όρια της εξέγερσης». Το 1924 θα εκδοθούν οι μεταφράσεις των τραγουδιών για την Ελλάδα του Λόρδου Βύρωνα, που κάνει, με το ψευδώνυμο Στέφανος Μύρτας σε γλώσσα δημοτική. Ιδιώτευσε ως δικηγόρος στη Σμύρνη, όπου υπηρέτησε ως νομικός σύμβουλος στο γαλλικό προξενείο. Η διαμάχη που θα εκδηλωθεί το 1912 σχετικά με τη Σάμο, όταν ο Θεμιστοκλής Σοφούλης καθοδήγησε εξέγερση του πληθυσμού κατά των Τούρκων, προκάλεσε το ναυτικό αποκλεισμό του νησιού από την Αγγλία και τη Γαλλία. Ο Σεφεριάδης συμμετείχε στα γεγονότα, για πρώτη φορά με επίσημη ιδιότητα, συνοδεύοντας το Γάλλο πρόξενο της Σμύρνης, στη σύσκεψη των Γενικών προξένων της Αγγλίας, Γαλλίας, και Ρωσίας η οποία πραγματοποιήθηκε στις 8 Οκτωβρίου 1912 στην αίθουσα συμβουλίων του Κοινοβουλίου της Σάμου. Το 1913 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα.
Το 1919 εξελέγη καθηγητής διεθνούς δικαίου στη νομική σχολή του πανεπιστημίου Αθηνών και το 1920 έγινε τακτικός. Το 1921 απομακρύνθηκε για πολιτικούς λόγους από τη θέση του, στην οποία επανήλθε το 1923. Αποχώρησε από το πανεπιστήμιο το 1938 με τον τίτλο του ομότιμου καθηγητή. Διετέλεσε κοσμήτορας της νομικής σχολής (1927 - 1928, 1937 - 1938), προπρύτανης (1934 - 1935) και πρύτανης (1933 - 1934), ενώ μεταξύ 1930 και 1932 ήταν πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου του Πάντειου Πανεπιστημίου. Το 1933 εξελέγη τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών στην έδρα του διεθνούς δικαίου.
Επίσης είχε διατελέσει νομικός σύμβουλος του Υπουργείου Εξωτερικών και του πρωθυπουργού Ελευθέριου Βενιζέλου, μέλος της ειδικής επιτροπής επιλογής καθηγητών του νεοιδρυθέντος τμήματος Νομικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, μέλος του διεθνούς δικαστηρίου της Χάγης καθώς και μέλος του Συμβουλίου της Επικρατείας κατά την ίδρυσή του.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες νομικοί Κατηγορία:Καθηγητές νομικής Αθηνών Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Αθηνών
Καίτη Γαρμπή
Η Καίτη Γαρμπή (Αθήνα, 8 Ιουνίου 1961) είναι Ελληνίδα τραγουδίστρια από το Αιγάλεω.
Μετράει ήδη πάνω από 30 χρόνια επιτυχημένης παρουσίας στην ελληνική δισκογραφία, αποτελώντας μία από τις πιο εμπορικές ερμηνεύτριες στην Ελλάδα με πάνω από 2.000.000 πωλήσεις δίσκων. Η Καίτη Γαρμπή είναι παντρεμένη από το 1997 με τον επίσης τραγουδιστή Διονύση Σχοινά και έχουν έναν γιο, τον Δημήτρη, που γεννήθηκε στις 11 Νοεμβρίου 1999. Η πρόταση γάμου του τραγουδιστή στη τραγουδίστρια έλαβε χώρα στον αέρα της τηλεοπτικής εκπομπής του Mega Channel, Μπράβο, με παρουσιάστρια τη Ρούλα Κορομηλά την παραμονή Πρωτοχρονιάς του 1997. Έχοντας συνεργαστεί με πολλούς δημιουργούς έχει δεκάδες επιτυχίες στο ενεργητικό της, ενώ είναι η μόνη Ελληνίδα καλλιτέχνιδα που έχει περισσότερα από 30 ντουέτα στη δισκογραφία. Χαρακτηρισμοί που της έχουν αποδοθεί από το καλλιτεχνικό ρεπορτάζ είναι "διαχρονική τραγουδίστρια", "αυθεντική σταρ", "φωνή της καρδιάς μας", "Ελληνίδα ντίβα" και "πρώτη μούσα του Φοίβου". Ανήκει στο δυναμικό της Panik Platinum από το 2015.
Τα πρώτα χρόνια
Η Καίτη Γαρμπή ξεκίνησε τη καριέρα της μαζί με τη μικρότερη αδερφή της Λιάνα, ως «αδελφές Γαρμπή», το καλοκαίρι του 1977, όταν ήταν μόλις 16 χρονών και η Λιάνα μόλις 13.
Ως «αδελφές Γαρμπή» είναι περισσότερο γνωστές για τη συνεργασία τους με τον Γιάννη Φλωρινιώτη.
1989-1992: Οι πρώτες κυκλοφορίες
Στις 14 Απριλίου του 1989, έναν χρόνο μετά την ένταξή της στην CBS, κυκλοφόρησε ο πρώτος της προσωπικός δίσκος με τίτλο Πρόβα. Παραγωγός και βασικός συνεργάτης της στα πρώτα δισκογραφικά της βήματα και μέχρι το 2005 ήταν ο Γιάννης Δουλάμης. Με το ομότιτλο τραγούδι, καθώς και το βιντεοκλίπ του τραγουδιού, η Καίτη έκανε αισθητή για πρώτη φορά τη παρουσία της στα τότε μουσικά δρώμενα της Ελλάδας. Ο δίσκος περιείχε δέκα τραγούδια, πέντε σε μουσική και στίχους του Γιάννη Καραλή, ένα σε στίχους και μουσική του Πάνου Τσαπάρα, και τέσσερις διασκευές ξένων ποπ επιτυχιών και σε ελληνικούς στίχους του Πάνου Τσαπάρα.
Στις 25 Μαΐου του 1990 κυκλοφόρησε τον δεύτερο προσωπικό της δίσκο με τίτλο Γυαλιά καρφιά, ο οποίος σημειώνει επιτυχία με τραγούδια όπως το ομότιτλο, το «Φαντασματάκι», το "Το Τζίνι" και το «Ψεματάκι», τα οποία γίνονται ραδιοφωνικές επιτυχίες και τα δύο πρώτα κυκλοφόρησαν με βιντεοκλίπ.
Στις 27 Σεπτεμβρίου του 1991 κυκλοφόρησε ο τρίτος προσωπικός της δίσκος με τίτλο Ένταλμα συλλήψεως, ο οποίος άγγιξε τις 30.000 πωλήσεις κερδίζοντας τη πρώτη χρυσή διάκριση. Περιέχει δέκα καινούργια τραγούδια, από τα οποία προέκυψαν και άλλες επιτυχίες όπως το ομότιτλο, το "Πρόσωπο Με Πρόσωπο", το "Φήμες" κ.ά. Επίσης συμπεριλήφθηκαν στον δίσκο αυτό και κάποια τραγούδια από τους προηγούμενους δίσκους της που είχαν σημειώσει επιτυχία.
1992: Του φεγγαριού αναπνοές
Στις 16 Οκτωβρίου του 1992 κυκλοφόρησε τον τέταρτο προσωπικό της δίσκο με τίτλο Του φεγγαριού αναπνοές, ο οποίος έγινε χρυσός, ξεπερνώντας σε πωλήσεις τα 40.000 αντίτυπα. Ήταν ο πρώτος δίσκος της που κινείται σε πιο ανάμικτο ποπ-λαϊκό στυλ, σε αντίθεση με τους αποκλειστικά ποπ τρεις πρώτους της, και ο δίσκος που τη καθιέρωσε ως ένα από τα πλέον υποσχόμενα ονόματα στον χώρο της ελληνικής μουσικής, καθώς περιείχε το τραγούδι "Πες το μ' ένα φιλί", τη μεγαλύτερη ως τότε ραδιοφωνική επιτυχία της. Επίσης περιείχε και άλλες επιτυχίες όπως το ομότιτλο, το "Ζήλια μου", το "Σ' αγαπώ πιο πολύ" κ.ά., καθώς επίσης έβγαλε συνολικά έξι singles με βιντεοκλίπ. Στον δίσκο αυτό συνεργάστηκε κατά βάση με τον Σπύρο Πάζιο και την Τασούλα Θωμαΐδου, ωστόσο υπήρχαν και άλλες συμμετοχές με κυριότερη αυτή με τη Ναταλία Γερμανού και τον Νίκο Τερζή στο "Πες το μ' ένα φιλί", το οποίο μάλιστα αρχικά δεν ήθελε να ερμηνεύσει, όμως τελικά ήταν αυτό που έδωσε τη μεγαλύτερη ώθηση στην καριέρα της ως τότε.
1993: Eurovision, Ως τον Παράδεισο
Τον χειμώνα του 1992 - 1993 της έγινε πρόταση από την ΕΡΤ να εκπροσωπήσει την Ελλάδα στον μουσικό διαγωνισμό Eurovision. Η Καίτη την αποδέχτηκε, ταξίδεψε στην Ιρλανδία και ερμήνευσε το "Ελλάδα, χώρα του φωτός", κατακτώντας την ένατη θέση (64 βαθμοί) στις 15 Μαΐου του 1993. Εκείνη τη χρονιά, η συμμετοχή της Ελλάδας έμεινε στην ιστορία του διαγωνισμού τόσο λόγω της πολύ ιδιαίτερης παρουσίας της Καίτης στη σκηνή όσο και για το φόρεμα της Σίλιας Κριθαριώτη που φόρεσε. Επιπλέον, κατέχει ένα μοναδικό ρεκόρ στην ιστορία της Eurovision, το οποίο μέχρι σήμερα δεν έχει ξεπεραστεί. Συγκεκριμένα, ο φακός εστίασε χωρίς διακοπή αποκλειστικά στο πρόσωπο της για 43 ολόκληρα δευτερόλεπτα, κατά τη διάρκεια των οποίων κανένα άλλο πλάνο δεν εμφανίστηκε στην οθόνη.
Στις 8 Οκτωβρίου του 1993 κυκλοφόρησε ο πέμπτος προσωπικός της δίσκος με τίτλο Ως τον Παράδεισο, ο οποίος έγινε σύντομα χρυσός και στη συνέχεια πλατινένιος, ξεπερνώντας σε πωλήσεις τα 60.000 αντίτυπα. Ο δίσκος συνέχισε την επιτυχία του προηγούμενου δίσκου και συνέβαλε στην ολοένα και αυξανόμενη ανοδική πορεία της. Έβγαλε μεγάλο αριθμό νέων επιτυχιών όπως το ομότιτλο, το "Ναι, υπάρχω εγώ", το "Ο καφές", το "Ντέρτι" κ.ά. Επίσης περιέχονται και τέσσερα τραγούδια σε μουσική και στίχους του πρωτοεμφανιζόμενου τότε Φοίβου (ανάμεσα τους και το «Ναι, υπάρχω εγώ» που αποτελεί τη πρώτη μεγάλη επιτυχία του συνθέτη), που στάθηκε το ξεκίνημα μιας πετυχημένης συνεργασίας που θα έκανε τους δύο καλλιτέχνες ένα από τα πιο εμπορικά δίδυμα της δεκαετίας των 90's. Παράλληλα, από τη καλλιτεχνική αυτή συνύπαρξη τα επόμενα χρόνια θ' αποδοθεί στη τραγουδίστρια ο τίτλος της "πρώτης μούσας" του συνθέτη.
1994: Ατόφιο χρυσάφι
Ύστερα από τη καθιέρωση της στο ελληνικό πεντάγραμμο ως ένα από τα πιο γνωστά ονόματα στον χώρο του τραγουδιού, κυκλοφορεί στις 23 Σεπτεμβρίου του 1994 τον έκτο προσωπικό της δίσκο με τίτλο Ατόφιο χρυσάφι, σε μουσική και στίχους των Κώστα Τουρνά και Φοίβου (πέντε τραγούδια ο καθένας), ο οποίος έγινε πλατινένιος ξεπερνώντας σε πωλήσεις τα 100.000 αντίτυπα. Στα Μουσικά Βραβεία Ποπ Κορν του 1995 απέσπασε τα βραβεία "Καλύτερος Δίσκος Της Χρονιάς" και "Καλύτερο Μοντέρνο Λαϊκό Τραγούδι" για το "Ξυπόλυτη χορεύω". Σημείωσε πολλές επιτυχίες με κυριότερες το ομότιτλο του Φοίβου, το "Ξυπόλυτη χορεύω" και το "Μη με συγκρίνεις" του Τουρνά, που τη καθιερώνουν ως πρώτο όνομα. Σύμφωνα με τον παραγωγό της, το "Μη με συγκρίνεις" αποτέλεσε τη βάση για τη καριέρα της τραγουδίστριας, ενώ το ίδιο τραγούδι στα Μουσικά Βραβεία Ποπ Κορν ήταν υποψήφιο για τον καλύτερο στίχο της χρονιάς.
1996: Αρχίζω πόλεμο
Στις 10 Μαΐου του 1996 κυκλοφόρησε ο έβδομος προσωπικός της δίσκος με τίτλο Αρχίζω πόλεμο και αποτέλεσε μία από τις μεγαλύτερες εμπορικές επιτυχίες της δεκαετίας και της ελληνικής δισκογραφίας, αφού έγινε τριπλά πλατινένιος σε Ελλάδα και Κύπρο, ξεπερνώντας σε πωλήσεις τα 180.000 και τα 12.000 αντίτυπα αντίστοιχα (200.000+ πωλήσεις παγκοσμίως). Εννέα τραγούδια υπογράφει ο Φοίβος (στα τέσσερα από τα εννέα τους στίχους υπέγραψε ο Γιάννης Δόξας), δύο τραγούδια υπογράφουν η Σμαρούλα Μαραγκουδάκη με τον Ανδρέα Μέξα και περιέχει μια διασκευή ("Περασμένα ξεχασμένα") σε ελληνικούς στίχους του Γιάννη Δόξα. Θεωρείται ένας από τους πιο κλασικούς δίσκους της και είναι ο δίσκος που έκανε πασίγνωστο τον Φοίβο μέσα από τις μεγάλες επιτυχίες "Θα μελαγχολήσω" και "Χαμένα". Το τελευταίο θεωρείται ένα από τα ωραιότερα τραγούδια της ελληνικής δισκογραφίας με μεγάλη αντοχή στον χρόνο. Στα Μουσικά Βραβεία Ποπ Κορν του 1996 απέσπασε τα βραβεία "Καλύτερος Δίσκος Της Χρονιάς", "Καλύτερος Στίχος: Αρχίζω Πόλεμο", "Καλύτερη Σύνθεση: Θα μελαγχολήσω" και Καλύτερο Χορευτικό Λαϊκό: Περασμένα ξεχασμένα".
1997: RADIO CITY, Ευαισθησίες
Κομβικό σημείο στη καριέρα της ήταν η sold-out εμφάνιση της στις 9 Μαΐου του 1997 στο θέατρο RADIO CITY της Νέας Υόρκης, γνωστό και ως ο "Ναός της Μουσικής", με την αφίσα της τραγουδίστριας να φιγουράρει δίπλα σε αφίσες καλλιτεχνών παγκοσμίου φήμης.