cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πίτερ Άντρε
Γεννήθηκε στο Χάροου του Λονδίνου στην Αγγλία. Μετά την αποτυχία της μουσικής του καριέρας, έλαβε μέρος στο δημοφιλές βρετανικό πρόγραμμα I'm a Celebrity, Get Me out of Here! (Είμαι Διασημότητα, Πάρε Με έξω από Εδώ) σε μια ζούγκλα της Αυστραλίας, όπου άρχισε μια ερωτική σχέση με την Αγγλίδα Κέιτυ Πράις (η οποία έχει το ψευδώνυμο Τζόρνταν).
Τον Ιούνιο του 2005, γεννήθηκε ο γιος τους, ο Πήτερ Άντρε Τζούνιορ (και Τζούνιορ τον φωνάζουν) και τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους, παντρεύτηκαν στο Κάστρο του Χάικλερ, Νιούμπουρυ, Μπέρκσαϊρ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγγλοι τραγουδιστές Κατηγορία:Βρετανοί κυπριακής καταγωγής
Σταθμός Ηράκλειο (Μετρό Αθήνας)
Ο Σταθμός Ηράκλειο του μετρό της Αθήνας είναι σταθμός της γραμμής 1, στη χιλιομετρική θέση 19,246 από τον σταθμό Πειραιά. Πήρε το όνομά του από το Δήμο Ηρακλείου, τον οποίο εξυπηρετεί. Εγκαινιάστηκε στις 4 Μαρτίου 1957 και η σημερινή του μορφή ανάγεται στο 2004, όταν και ανακαινίστηκαν (σταδιακά, το 2003 - 2004) όλοι οι σταθμοί της γραμμής 1 εν όψει των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας. Διαθέτει δύο πλευρικές αποβάθρες και γραμμή εναπόθεσης αμαξοστοιχιών. Ο σταθμός Ηρακλείου υπήρξε από τα εγκαίνιά του μέχρι την επέκταση του δικτύου προς την Κηφισιά, στις 10 Αυγούστου 1957, ο προς βορράν τερματικός σταθμός της γραμμής.
Ο σταθμός Ηρακλείου αντικατέστησε τον παλαιό Σιδηροδρομικό Σταθμό Ηρακλείου των Σιδηροδρόμων Αττικής. Κατασκευάστηκε σε χώρο του παλαιού σταθμού και για μικρή χρονική περίοδο το 1957 προσέφερε στους επιβάτες δυνατότητα μετεπιβίβασης μεταξύ της γραμμής των ΕΗΣ και της σιδηροδρομικής γραμμής Λαυρίου - Αγίων Αναργύρων, μέχρι το κλείσιμο της τελευταίας αργότερα το ίδιο έτος. Βρίσκεται στην πλατεία 28ης Οκτωβρίου, απέναντι από το αστυνομικό τμήμα Ηρακλείου.
Δεν πρέπει να συγχέεται με τον Σιδηροδρομικό Σταθμό Ηρακλείου, ο οποίος βρίσκεται βόρεια του σταθμού του ηλεκτρικού σιδηροδρόμου και εξυπηρετεί τον Προαστιακό.
Σιδηροδρομικός Σταθμός Ηρακλείου (παλαιός)
Αρχικά ο σταθμός εξυπηρετούσε τις σιδηροδρομικές γραμμές Αθήνας - Λαυρίου, και Λαυρίου - Στροφυλίου, μέσω των Σιδηροδρόμων Αττικής. Από το 1929 η διακλάδωση του Λαυρίου εκμεταλλευόταν από τον Σιδηρόδρομο Πειραιώς - Αθηνών - Πελοποννήσου. Ο σταθμός έκλεισε το 1938 στη διαδρομή προς τη Κηφισιά, εν αναμονή της ηλεκτροδότησης, αλλά παρέμεινε ανοικτός για τα τρένα που κινούνταν προς Λάυριο έως το 1957 με 1962.
Συμβάντα
Στις 8 Μαρτίου 1999 και ώρα 7:40 το πρωί, σημειώθηκε σύγκρουση δύο συρμών μεταξύ των σταθμών Νέας Ιωνίας και Ηρακλείου στην κατεύθυνση προς Κηφισιά, με αποτέλεσμα τον τραυματισμό 20 ατόμων. Ο προπορευόμενος συρμός, με αριθμό κυκλοφορίας 15, είχε σταματήσει πριν το σταθμό Ηρακλείου αφού ο σηματοδότης είχε κόκκινη ένδειξη όταν ο συρμός, με αριθμό κυκλοφορίας 30, που έπονταν προσέκρουσε πάνω του, αφού ο οδηγός δεν είχε ορατότητα λόγω της στροφής που υπάρχει στο σημείο. Ωστόσο, η χαμηλή ταχύτητα του δεύτερου συρμού εξαιτίας του ότι πλησίαζε στο σταθμό απέτρεψε μία σφοδρή σύγκρουση.
Παραπομπές
Ηρακλειο Ηρακλειο Ηρακλειο
Γυμναστική στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896 – Ομαδικό δίζυγου ανδρών
Το ομαδικό του δίζυγου ανδρών ήταν ένα από τα οκτώ αγωνίσματα γυμναστικής στο πρόγραμμα των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 1896 στην Αθήνα.
Πηγές
Ομαδικό δίζυγου
Άρης Γιαννακίδης
Ο Αριστείδης Γιαννακίδης του Αθανασίου (γεννήθηκε στην Κομοτηνή στις 3 Σεπτεμβρίου 1959) είναι Έλληνας πολιτικός και ο πρώτος αιρετός περιφερειάρχης Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης από την 1η Ιανουαρίου 2011 ως το 2014.
Περιφερειάρχης
Στις πρώτες περιφερειακές εκλογές του 2011, ο Άρης Γιαννακίδης, υποστηριζόμενος από το ΠΑΣΟΚ, εξελέγη περιφερειάρχης στο δεύτερο γύρο με ποσοστό 51,4% έναντι 48,5% για τον αντίπαλό του Γιώργο Παυλίδη από τη ΝΔ. Στις επόμενες περιφερειακές εκλογές το 2014, ο Γιαννακίδης ηττήθηκε στον δεύτερο γύρο από τον Παυλίδη, με ποσοστά 43,6 και 56,3% αντίστοιχα.
Πηγές
Κατηγορία:Νομάρχες Ροδόπης Κατηγορία:Περιφερειάρχες Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης Κατηγορία:Πρόεδροι Περιφερειακών Παρατάξεων Κατηγορία:Περιφερειακοί Σύμβουλοι ανά την Ελλάδα
Βλάσιος Φειδάς
Ο Βλάσιος Φειδάς (1936-) είναι Έλληνας θεολόγος και ομότιμος καθηγητής του πανεπιστημίου Αθηνών.
Βίος
Γεννήθηκε στις 19 Φεβρουαρίου 1936 στο Κιάτο Κορινθίας. Αφού ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές στην ιδιαίτερη πατρίδα του εισήχθη στην Μέση Εκκλησιαστική Σχολή της Κορίνθου το 1948 κι αποφοίτησε το 1955. Εισήχθη το 1955 στην Θεολογική Σχολή Αθηνών λαμβάνοντας για όλη τη διάρκεια των σπουδών του υποτροφία από το Ίδρυμα Κρατικών Υποτροφιών. Μετά την αποφοίτησή του το 1959, έλαβε υποτροφία για μεταπτυχιακή ειδίκευση στο Κανονικό Δίκαιο από το ΙΚΥ και νέα υποτροφία από το Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών για σπουδές στα Πανεπιστήμια του Δουβλίνου και του Μάντσεστερ, από το 1960 έως το 1961. Από το 1961 έως το 1963 πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Ινστιτούτο Εκκλησιαστικού Δικαίου του Πανεπιστημίου του Στρασβούργου. Παρακολούθησε μαθήματα Εκκλησιαστικής Ιστορίας, Εκκλησιολογίας, Ιστορίας των Εκκλησιαστικών θεσμών, Ιστορίας του Ρωμαϊκού Δικαίου, Βυζαντινής Ιστορίας, Ρωσικής γλώσσας και φιλολογίας και γερμανικής γλώσσας. Η διδακτορική διατριβή που εκπόνησε πάνω στο Κανονικό Δίκαιο, το Νοέμβριο του 1963, αφορούσε την επίδραση των πηγών του Βυζαντινού και Κανονικού Δικαίου στη διαμόρφωση του πρώιμου Ρωσικού Δικαίου και είχε τίτλο ''« Le Reglement du prince Vladimir. Origine et fondements juridiques »''.
Κατά τη διάρκεια της θητείας του υπηρέτησε ως διερμηνέας του Στρατού ως αποσπασμένος στη Γραμματεία των Βασιλικών Ανακτόρων (1964-1965). Το 1966, κι αφού εγκρίθηκε η διδακτορική του διατριβή στην έδρα της Γενικής Εκκλησιαστικής Ιστορίας με θέμα «Η πρώτη εν Ρωσία εκκλησιαστική ιεραρχία και αι ρωσικαί πηγαί», διορίστηκε αρχικά Βοηθός στο Σπουδαστήριο Πρακτικής Θεολογίας και επιμελητής στη διδασκαλία του Κανονικού Δικαίου. Το 1970 εξελέγη υφηγητής, με την εργασία «Προϋποθέσεις διαμορφώσεως του θεσμού της Πενταρχίας των Πατριαρχών» και δίδαξε Γενική Εκκλησιαστική Ιστορία. Διετέλεσε έκτακτος καθηγητής το 1971 και το 1975 τακτικός καθηγητής στην έδρα Γενικής Εκκλησιαστικής Ιστορίας, μέχρι το 2003, οπότε αποχώρησε ως ομότιμος. Παράλληλα δίδαξε και άλλα μαθήματα, όπως Χριστιανική και Βυζαντινή Αρχαιολογία, Παλαιογραφία, Επιγραφική και Κανονικό Δίκαιο. Μεταξύ 1981 και 1983 διετέλεσε κοσμήτορας της Θεολογικής Σχολής Αθηνών. Δίδαξε μαθήματα Ιστορίας της Εκκλησίας Αντιόχειας και Βυζαντινής Ζωγραφικής τακτικώς στη Θεολογική Σχολή του Πατριαρχείου Αντιοχείας στο Μπάλαμαντ στα πλαίσια προγράμματος του Ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών.
Από το 1974 μέχρι το 1979 υπηρέτησε ως Γενικός Διευθυντής Θρησκευμάτων στο Υπουργείο Παιδείας και ως Κυβερνητικός Επίτροπος στην Ιερά Σύνοδο της ημιαυτόνομης Εκκλησίας της Κρήτης (1975-1980). Με την περίοδο της Γενικής Διευθυντίας του συνδέονται οι εισηγητικές προτάσεις του για τα περί θρησκείας άρθρα του Συντάγματος του 1975 και ο Καταστατικός Χάρτης της Ελλαδικής Εκκλησίας (νόμος 590/1977). Με αυτά επιδιωκόταν η κατοχύρωση της αυτοτέλειας της Εκκλησίας στα εσωτερικά της και η οριοθέτηση θεσμικής συνεργασίας με την Πολιτεία. Συνέβαλε επίσης στην μεταρρύθμιση της Εκκλησιαστικής Εκπαίδευσης και της μόρφωσης του κλήρου, με την θέσπιση ως βασικής δομής της του τετρατάξιου Εκκλησιαστικού Λυκείου. Για την επιμόρφωση των κληρικών ιδρύθηκαν Ποιμαντικά τμήματα στις Θεολογικές Σχολές Αθήνας και Θεσσαλονίκης. Η εισήγησή του για το ζήτημα της εκκλησιαστικής περιουσίας (παραχώρηση των 4/5 της εκκλησιαστικής του περιουσίας στο Ελληνικό Δημόσιο, του συνόλου των αγροτικών εκτάσεων εκτός των αναγκαίων για την επιβίωση των μοναχών, παραχώρηση στο 10% του 1/5 αυτής της δυνατότητας αξιοποίησης, διευκολύνσεις στη δανειοδότηση της Εκκλησίας) δεν προωθήθηκαν λόγω των συγκυριών. Τέλος στο ζήτημα του πολιτικού γάμου με εισήγησή του υποστήριξε πως η νομοθετική επιβολή ως υποχρεωτικού αποκλειστικά είναι απαράδεκτη, ενώ υποστήριξε πως η Εκκλησία έπρεπε να δεχθεί τη νομοθετική καθιέρωσή του ως εναλλακτικής δυνατότητας.
Από το 1997 δίδαξε στο Ινστιτούτο Μεταπτυχιακών Σπουδών Ορθοδόξου Θεολογίας στο Ορθόδοξο Κέντρο του Οικουμενικού Πατριαρχείου στο Σαμπεζύ της Γενεύης. Από το 2003 ήταν κοσμήτορας στο ίδιο Κέντρο. Συμμετείχε, ακόμα σε Πανορθόδοξες Διασκέψεις ως εκπρόσωπος ή σύμβουλος του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων, της Εκκλησίας της Ελλάδος, συμμετοχή σε πολιτειακές πρωτοβουλίες όπως των Υπουργείων Παιδείας, Εξωτερικών, ως εκπρόσωπος της Ελλαδικής Εκκλησίας στις εργασίας του τμήματος «Πίστις και τάξις» του Παγκοσμίου Συνεδρίου Εκκλησιών, σε διμερείς συναντήσεις ανάμεσα στην Ελλαδική Εκκλησία, τα Πατριαρχεία Ιεροσολύμων, Αντιοχείας, με τους Ρωμαιοκαθολικούς, τους Παλαιοκαθολικούς, τις προχαλκηδόνιες ή αντιχαλκηδόνιες Εκκλησίες, την Παγκόσμια Λουθηρανική Συνομοσπονδία.
Τιμητικές διακρίσεις
Έχει ανακηρυχθεί επίτιμος διδάκτωρ της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Πρέσοβ της Σλοβακίας το 1990. Έχει λάβει παράσημα από τα Πατριαρχεία Ιεροσολύμων, Αλεξανδρείας, Βουλγαρίας, την Εκκλησία της Τσεχίας-Σλοβακίας, το Οφφίκιο του Άρχοντος Δασκάλου της Εκκλησίας του Οικουμενικού Πατριαρχείου, τον Χρυσό Σταυρό του Αποστόλου Παύλου της Εκκλησίας της Ελλάδος.
Συγγραφικό έργο
Το συγγραφικό του έργο απαριθμεί από το 1959 μέχρι το 2010, 342 δημοσιεύματα. Καλύπτουν θέματα από την Εκκλησιαστική Ιστορία, την Βυζαντινή Ιστορία, το Κανονικό Δίκαιο, την Ιστορία των Σλαβικών Εκκλησιών, άρθρα σε εγκυκλοπαίδειες (Θρησκευτική και Ηθική Εγκυκλοπαίδεια, «Πάπυρος Larousse Britannica», Εκπαιδευτική Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια), στον ημερήσιο και περιοδικό Τύπο για ζητήματα σχέσεων Εκκλησίας-Πολιτείας, Εκκλησιαστικής περιουσίας, διεκκλησιαστικών σχέσεων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες θεολόγοι Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών
Εθνική Τρινιντάντ και Τομπάγκο (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου του Τρινιντάντ και Τομπάγκο εκπροσωπεί το Τρινιντάντ και Τομπάγκο σε διεθνείς ποδοσφαιρικές διοργανώσεις. Τελεί υπό τον έλεγχο της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Τρινιντάντ και Τομπάγκο (TTFA). Το Τρινιντάντ και Τομπάγκο αγωνίζεται σε διοργανώσεις της CONCACAF και της CFU.
Παγκόσμιο Κύπελλο
Η εθνική ομάδα του Τρινιντάντ και Τομπάγκο έχει αγωνιστεί στο Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA. Η μοναδική φορά, κατά την οποία οι Soca Warriors κατάφεραν να προκριθούν σε τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου, ήταν το 2006, αφού επικράτησαν στους δύο διηπειρωτικούς αγώνες μπαράζ (CONCAFAF / AFC), εναντίον του Μπαχρέιν με συνολικό σκορ 2-1.
Διοργανώσεις CONCACAF
Η ομάδα κατάφερε να προκριθεί στο Γκολντ Καπ οκτώ φορές, σημειώνοντας την καλύτερή της επιδόση το 2000, αφού έφθασε στα ημιτελικά, τερματίζοντας στην 3η θέση.
Διοργανώσεις CFU
Η εθνική ομάδα του Τρινιντάντ και Τομπάγκο έχει γνωρίσει μεγάλη επιτυχία στο Κύπελλο Καραϊβικής, έχοντας κατακτήσει οκτώ φορές το κύπελλο και ήταν φιναλίστ σε τέσσερις περιπτώσεις.
Στατιστικά
Η υψηλότερη θέση στην Παγκόσμια κατάταξη της FIFA ήταν η 25η τον Ιούνιο του 2001, ενώ η χαμηλότερη ήταν η 106η τον Οκτώβριο του 2010.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τρινινταντ και Τομπαγκο Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στο Τρινιντάντ και Τομπάγκο
Δημήτρης Κόκοτας
Δίσκοι
Ο πρώτος προσωπικός του δίσκος με τίτλο Διαδόσεις κυκλοφόρησε στις 10 Φεβρουαρίου του 1994 από την Eros Music σε μουσική και στίχους του Φοίβου, φτάνοντας τις 30.000 πωλήσεις σε Ελλάδα και Κύπρο κι έγινε χρυσός. Από τον δίσκο αυτό ξεχώρισαν τα τραγούδια: "Διαδόσεις", "Αυτά τα χείλια", "Άντε γεια μας" και "Κι αν σ' αγαπώ".
Ο δεύτερος προσωπικός του δίσκος με τίτλο Συνείδηση κυκλοφόρησε στις 9 Νοεμβρίου του 1995 πάλι με τον Φοίβο στη μουσική και τους στίχους, καθώς επίσης ανέλαβε και την ενορχήστρωση του δίσκου. Ο δίσκος έφτασε τις 60.000 πωλήσεις κι έγινε πλατινένιος. Από τον δίσκο αυτό ξεχώρισαν τα τραγούδια: "Γιατί με τυραννάς", "Πολύ καλή για να 'σαι αληθινή", "Κι άσε να λένε", "Συνείδηση" και "Ανεμώνα".
Στις 8 Οκτωβρίου του 1998 κυκλοφόρησε ο τέταρτος προσωπικός του δίσκος με τίτλο Για μένα σε μουσική και στίχους του Νίκου Καρβέλα, με τον οποίο συνεργάστηκε για πρώτη φορά. Ο δίσκος έγινε χρυσός από τη πρώτη μέρα της κυκλοφορίας του και πλατινένιος μετά από 15 μέρες, ξεπερνώντας τις 50.000 πωλήσεις. Από τον δίσκο αυτό ξεχώρισαν τα τραγούδια: "Για μένα", "Στο 'χω πει", "Παλιοχαρακτήρας" και "Για πάντα". Στις 25 Νοεμβρίου του 1999 κυκλοφόρησε ο πέμπτος προσωπικός του δίσκος με τίτλο Σε ρεύματα αντίθετα σε μουσική του Γιώργου Θεοφάνους και στίχους του Πάνου Φαλάρα. Ο δίσκος έγινε σύντομα χρυσός και πολλά τραγούδια έγιναν ραδιοφωνικές επιτυχίες. Από τον δίσκο αυτό ξεχώρισαν τα τραγούδια: "Είσαι γυναίκα ουρανός", "Παντού σημάδια σου", "Τι σου χρωστάω", "Μήνυμα γραπτό" και "Σ' εκείνη να γυρίσεις".
Ο έκτος προσωπικός του δίσκος με τίτλο Έχω φύγει κυκλοφόρησε στις 18 Δεκεμβρίου του 2000 από τη νέα του εταιρεία Minos EMI σε μουσική και στίχους διάφορων καλλιτεχνών, όπως ο Valentino, ο Στράτος Διαμαντής, ο Βαγγέλης Κωνσταντινίδης, ο Ηλίας Φιλίππου, ο Κυριάκος Παπαδόπουλος, η Εύη Δρούτσα κλπ. Αν και πολλά τραγούδια από τον δίσκο ξεχώρισαν στο ραδιόφωνο, δεν έκανε την ίδια εμπορική επιτυχία με προηγούμενες δουλειές του.
Ο έβδομος δίσκος του με τίτλο Ολόψυχα δικός σου κυκλοφόρησε στις 4 Φεβρουαρίου του 2002 σε μουσική του Κώστα Μηλιωτάκη και στίχους του Πάνου Φαλάρα και της Ναταλί.
Στον όγδοο δίσκο του με τίτλο Ένα που κυκλοφόρησε στις 19 Μαΐου του 2003 συνεργάστηκε για πρώτη φορά με τον Γιάννη Καραλή, ο οποίος έγραψε τη μουσική και τους στίχους.
Στον ένατο δίσκο του με τίτλο Απρόσμενη αγάπη που κυκλοφόρησε το 2004 από τη Virus Music συνεργάστηκε επίσης για πρώτη φορά με τον Ανδρέα Κομπόση, ο οποίος έγραψε τις στίχους και τη μουσική.
Το 2007 κυκλοφόρησαν οι δύο τελευταίοι δίσκοι του με τίτλους Άμα δε σε δω απόψε και Live + 4 από την Alpha Records.
Συναυλίες
Το 2013 ο Κόκοτας μαζί με τους Χάρη Βαρθακούρη, Γρηγόρη Μπιθικώτση και Στέλιο Διονυσίου πραγματοποίησαν συναυλίες σε πολλές χώρες όπως στη Γερμανία, την Ολλανδία, την Αγγλία, τη Σουηδία, το Βέλγιο, τη Βραζιλία, την Αργεντινή, τον Καναδά, τις Ηνωμένες Πολιτείες, την Αυστραλία και το Ισραήλ σε μια περιοδεία που ονομάστηκε «A Trιbute to the Legends» κάνοντας μια αναδρομή ερμηνεύοντας τις μεγαλύτερες επιτυχίες των πατεράδων τους, ενώ τα τελευταία χρόνια κάνει κοινές εμφανίσεις με τον Γιώργο Λεμπέση.
Προσωπική ζωή
Την περίοδο που βρισκόταν στο απόγειο της καριέρας του, διατηρούσε σχέση με τη κόρη της Μαρινέλλας, Τζωρτζίνα.
Με τη σύζυγο του, Κατερίνα, γνωρίστηκαν σε ένα νυχτερινό κέντρο και το 2011 απέκτησαν μια κόρη, τη Ριάνα.
Λεπτοκαρυά Αιτωλοακαρνανίας
Για οικισμούς με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα: Λεπτοκαρυά
Η Λεπτοκαρυά είναι μικρός ορεινός οικισμός της Ναυπακτίας στο νομό Αιτωλοακαρνανίας.
Γεωγραφία - Αξιοθέατα
Η Λεπτοκαρυά είναι χτισμένη σε υψόμετρο 1.060 μέτρων στις πλαγιές της Παπαδιάς, στις δυτικές απολήξεις των Βαρδουσίων και είναι ένα από τα ορεινότερα χωριά της Αιτωλοακαρνανίας. Το χωριό βρίσκεται βόρεια της Ναυπάκτου σε απόσταση 34 χλμ. από αυτήν. Τον Δεκέμβριο του 1965, έγινε ισχυρός σεισμός με αποτέλεσμα να καταστραφούν τα περισσότερα σπίτια μαζί με τις δύο εκκλησίες του και να αρχίσει η σταδιακή εγκατάλειψή του.
Το πιο αξιοσημείωτο αξιοθέατο είναι ο ναός της Αγίας Κυριακής, ανάμεσα στα έλατα, όπου κάθε χρόνο στις 7 Ιούλιου, διοργανώνεται διήμερο προσκύνημα και πανηγύρι που συγκεντρώνει πλήθος κόσμου από όλη τη Ναυπακτία. Άλλη σημαντική εκδήλωση που γίνεται είναι η γιορτή μανιταριών στις 26 και 27 Αυγούστου.
Διοικητικά στοιχεία
Αναφέρεται επίσημα, μετά την επανάσταση του 1821, το 1835 στο ΦΕΚ 19Α - 07/12/1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Ποτιδαμίας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τον οικισμό Λεπτοκαρυά, αποτελούν την Τοπική Κοινότητα Ανθοφύτου που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Πυλλήνης του Δήμου Ναυπακτίας ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφησαν 10 κάτοικοι.
Παραπομπές
κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Ναυπακτίας
Αναστασία Τζάκου
Η Αναστασία Τζάκου (1928 – 19 Δεκεμβρίου 2015) ήταν Ελληνίδα αρχιτέκτων και ακαδημαϊκός.
Είχε ακαδημαϊκό έργο και ασχολήθηκε με το έπιπλο και το σχεδιασμό.
Βιογραφία
Φοίτησε στο τμήμα Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου. Μεταξύ άλλων είχε καθηγητή τον Δημήτρη Πικιώνη, τον οποίο θαύμαζε και επηρεάστηκε σημαντικά από αυτόν. Μόλις αποφοίτησε (1952) εργάστηκε στο γραφείο του και συμμετείχε σε σημαντικές μελέτες. Ο Πικιώνης της εξασφάλισε μια υποτροφία για τη Γαλλία και το 1954 φοίτησε στο Κέντρο Χειροτεχνίας και Εφαρμοσμένων Τεχνών του Κλερό, που βρίσκεται στην κοιλάδα Σεβρέζ, 26 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Παρισιού. Εκεί μαθήτευσε κοντά στον γλύπτη Φιλόλαο Τλούπα και ειδικεύτηκε στη διακοσμητική, την αγγειοπλαστική και την Ιστορία Τέχνης.
Έπειτα εγκαταστάθηκε στο Παρίσι και πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης. Στο Παρίσι είχε την ευκαιρία να εργαστεί κοντά σε διακεκριμένους Γάλλους αρχιτέκτονες· δύο μήνες στο γραφείο Μισελέν-Οντιζιέ για τη μελέτη μετατροπών στην εκκλησία της Xάβρης, έργο του Ογκίστ Περέ (1954), δεκαπέντε μήνες στο γραφείο Γκι Λανιό – Μισέλ Βάιλ ως συνεργάτις για τη μελέτη του νέου Mουσείου Kαλών Tεχνών της Xάβρης (1955-56) και εννέα μήνες στο γραφείο Ζ. Ντιμπισόν ως συνεργάτις για την προμελέτη του Mουσείου Λαϊκής Tέχνης και Παράδοσης στο Παρίσι (1956-57).
Την περίοδο που εργάστηκε στο γραφείο του Λανιό, ήρθε σε επαφή με τη μοντέρνα αρχιτεκτονική καθώς και με άλλους σπουδαστές της Σχολής Καλών Τεχνων, όπως τον Τάκη Ζενέτο, και παρακολουθούσε έντονα την καλλιτεχνική ζωή του Παρισιού. Δέχτηκε επιρροές από το έργο του Γερμανού αρχιτέκτονα Μις φαν ντερ Ρόε, το οποίο θεωρούσε απλό, αλλά ταυτόχρονα πολύ λειτουργικό, με έντονη γεωμετρική αισθητική, χωρίς περιττό διάκοσμο.
Διδακτικό έργο
Το 1960 διορίστηκε έμμισθη επιμελήτρια στην έδρα της Κτηριολογίας. Το 1976, η δημοσίευση της διδακτορικής της διατριβής ''Kεντρικοί Oικισμοί της Σίφνου. Mορφή και εξέλιξη σε ένα παραδοσιακό σύστημα'', συνέβαλε αποφασιστικά στην προστασία της παραδοσιακής αρχιτεκτονικής του νησιού. Το 1981 εξελέγη στη νέα έδρα της Κτηριολογίας και των Αρχιτεκτονικών Συνθέσεων στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Ήταν η πρώτη και η τελευταία γυναίκα στην Ελλάδα που κατέλαβε έδρα σύμφωνα με τον παλαιό νόμο πλαίσιο που ίσχυε μέχρι τότε. Τρία χρόνια μετά την εκλογή της όμως, υπέβαλε την παραίτησή της, αφού δεν μπορούσε πλέον να εξασκεί τα διδακτικά της καθήκοντα όπως επιθυμούσε (σε αυτό συνέβαλε και η εφαρμογή του νέου νόμου πλαισίου του 1981 για τα Πανεπιστήμια).
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αρχιτέκτονες
Ιούδας ο Γαλιλαίος
Το κίνημα των Ζηλωτών και ο Ιούδας ο Γαλιλαίος
Ο Ιώσηπος ονομάζει τον Ιούδα "σοφιστή" και τον θεωρεί  δημιουργό ενός δικού του  νέου κινήματος. Την άποψη αυτή ασπάζονται πολλοί σύγχρονοι ερευνητές.
Άλλοι ερευνητές όμως αντιπαραθέτουν την μαρτυρία αυτή του Ιώσηπου απέναντι σε μία επίσης δική του μαρτυρία που μας αναφέρει ότι ο Ιούδας  ήταν  γιος του στασιαστή Εζεκία  τον οποίο είχε εξοντώσει ο Ηρώδης σε νεαρή ηλικία. Αυτοί οι ερευνητές επισημαίνουν ότι  οι απόψεις  του Ιούδα ενδεχομένως  δεν ήταν νέες αλλά ήδη προϋπήρχαν από παλαιότερες εποχές στον κύκλο του  και στον κύκλο του Εζεκία.
Πρέπει επίσης να επισημάνουμε ότι ο Ιούδας σύμφωνα πάλι με μαρτυρία του Ιώσηπου εμφανίζεται ως υποκινητής μιας εξέγερσης που έγινε στην Σέπφωρη της  Γαλιλαίας  ύστερα από τον θάνατο του Ηρώδη. Ο Ιούδας είχε καταλάβει τις βασιλικές αποθήκες όπλων που βρίσκονταν στην πόλη. Οι δυνάμεις του επάρχου της Συρίας Ουάρρου κατέλαβαν την Σέπφωρη και την έκαψαν καταστέλλοντας το κίνημα. Ο Ιούδας είχε καταφέρει τότε να διασωθεί.
Άλλοι νεώτεροι  ερευνητές  θεωρούν  ότι  το κίνημα των Ζηλωτών προήλθε από την διάσπαση μιας μεγαλύτερης ομάδας Σαδδουκαίων σε πολλά τμήματα. Η ομάδα αυτή υπήρχε ήδη κατά την εποχή της βασιλείας του Ηρώδη και τον αντιπολιτεύονταν. Ένα από αυτά τα τμήματα εξελίχθηκε τελικά στο κίνημα των Ζηλωτών.
Ανεξάρτητα από τους παράγοντες που το διαμόρφωσαν το γεγονός που παραμένει είναι ότι το νέο κίνημα απέτυχε και οι ηγέτες του σκοτώθηκαν(6/7).
Οι απόγονοι του Ιούδα του Γαλιλαίου
Ο Ιούδας είχε δυο γιούς τον Ιάκωβο και τον Σίμωνα που έδρασαν την εποχή που στην Ιουδαία έπαρχος  ήταν ο Τιβέριος  Ιούλιος  Αλέξανδρος. Ένας από τους ηγέτες  του μεγάλου πολέμου εναντίον των Ρωμαίων που ξέσπασε το 66, ο Μεναχέμ  (ή Μαναήμ ή Μεναχέμ μπεν Γιεχούντα) θεωρείται από αρκετούς ερευνητές  απόγονος  (ίσως εγγονός) του Ιούδα. Η επίθεση του εναντίον του οχυρού της Μάσαντα αποτέλεσε μια από τις αφορμές του πολέμου. Η ανάμειξη του όμως στις εμφύλιες διαμάχες που έφερε η κήρυξη του πολέμου οδήγησε στην άδοξη δολοφονία του.Έτσι χάθηκε ένας ηγέτης που θα μπορούσε να αντιμετωπίσει με αξιώσεις τους Ρωμαίους στον επερχόμενο πόλεμο.
Αν ο Μεναχέμ ήταν συγγενής του Ιούδα τότε ο εξάδελφος του, ο Ελεάζαρος γιος του Ιαείρου ( ή Ελεάζαρ μπεν Γιαϊρ) , που χάθηκε κατά την πτώση της Μασάντα είναι ο τελευταίος απόγονος του Ιούδα του Γαλιλαίου.
Πηγές
Κατηγορία:Ιουδαίοι Κατηγορία:Πρόσωπα της Καινής Διαθήκης
Εθνική Ακαδημία Δραματικής Τέχνης «Αλεξάντερ Ζελβερόβιτς» της Βαρσοβίας
Η Εθνική Ακαδημία Δραματικής Τέχνης «Αλεξάντερ Ζελβερόβιτς» (Akademia Teatralna im. Aleksandra Zelwerowicza) είναι δημόσιο ίδρυμα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στη Βαρσοβία της Πολωνίας. Η εστίασή του είναι στις τέχνες του θεάτρου. Έχει την έδρα του στο Collegium Nobilium, ένα κτήριο του 18ου αιώνα που στεγαζόταν παλαιότερα ένα ελίτ οικοτροφείο δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, το οποίο διοικούνταν από Πιαριστές μοναχούς.
Ιστορία
Ιδρύθηκε στο Λοτζ το 1946 και μετακόμισε στη Βαρσοβία το 1949. Συνεχίζει την παράδοση του Εθνικού Ινστιτούτου Θεατρικών Τεχνών (Państwowy Instytut Sztuki Teatralnej) που ιδρύθηκε στο Λοτζ το 1932. Ιδρύθηκε ως Εθνική Ανώτατη Σχολή Θεάτρου (Państwowa Wyższa Szkoła Teatralna) και έλαβε προστάτη (Αλεξάντερ Ζελβερόβιτς) το 1955. Το 1962 έλαβε πιστοποίηση ως ανώτατο εκπαιδευτικό ίδρυμα. Έλαβε το σημερινό του όνομα το 1996. Οι καθηγητές της Εθνικής Ακαδημίας Δραματικής Τέχνης της Βαρσοβίας είναι κατά κύριο λόγο επαγγελματίες στους τομείς τους. Οι πιο αξιόλογοι από αυτούς που έχουν διδάξει είναι οι: Λέον Σίλερ, Έρβιν Άξερ, Αλεξάντερ Μπαρντίνι, Στανισουάβα Βισότσκα, Χένρικ Έλσενμπεργκ, Στανίσουαφ Οσόφσκι, Ζόφια Λίσσα, Έντμουντ Βιερτσίνσκι, Γιαν Κρέτσμαρ, Στέφαν Γιάρατς, Μάγια Κομορόφσκα, Μπόχνταν Κοζενιέφσκι, Άντζεϊ Γουαπίτσκι, Ζόφια Μροζόφσκα, Γιανίνα Μιετσίνσκα, Μάριαν Βιζικόφσκι, Ιγκνάτσι Γκογκολέφσκι, Λούντβικ Σεμπολίνσκι, Καζίμιες Ρούτσκι, Ζμπίγκνιεφ Ζαπασιέβιτς, Γιαν Ένγκλερτ, Βιέσουαφ Κομάσα, Ταντέους Γουομνίτσκι, Γκούσταφ Χολόουμπεκ, Ζίγκμουντ Χύμπνερ και Άννα Σένιουκ.
Πρυτάνεις
μικρογραφία|260x260εσ| Ιστορικός πίνακας που απεικονίζει το Collegium Nobilium (τώρα η έδρα της Εθνικής Ακαδημίας Δραματικής Τέχνης), του [[Ζίγκμουντ Βόγκελ]]
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αλεξαντερ Ζελεβεροβιτς Εθνικη Ακαδημια Τεχνης Κατηγορία:Θέατρο στην Πολωνία
Στέλλα Κοτσάκη
Η Στέλλα Κοτσάκη, (γεννημένη στις 2 Σεπτεμβρίου 1997) είναι Ελληνίδα ποδοσφαιρίστρια που παίζει στην ομάδα ΡΕΑ WFC από το Ρέθυμνο της Κρήτης, που αγωνίζεται στο πρωτάθλημα της Α εθνικής γυναικών στην Ελλάδα. Στο παρελθόν έπαιξε για τις Αμαζόνες Δράμας, για τον Άρη Θεσσαλονίκης, για τον Εργοτέλη και για την Δόξα 2016.
εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρίστριες Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Ελληνίδες ποδοσφαιρίστριες
Μαραγκός Σκιάθου
Ο Μαραγκός είναι μία μικρή ακατοίκητη νησίδα των Βορείων Σποράδων που βρίσκεται ανατολικά της Σκιάθου, απέναντι από το λιμάνι της. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Σκιάθου.
Κατηγορία:Σποράδες
Μπρούκλιν
Το Μπρούκλιν (αγγλικά: Brooklyn, New York), είναι ένα από τα πέντε γεωγραφικά διαμερίσματα της Νέας Υόρκης, με πληθυσμό περίπου 2,74 εκατομμύρια κατοίκους και έκταση 205 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Είναι το πιο πυκνοκατοικημένο και το δεύτερο μεγαλύτερο διαμέρισμα στην περιοχή. Από το 1896, το Μπρούκλιν έχει τα ίδια όρια με τη κομητεία Κινγκς, η οποία είναι σήμερα η πιο πυκνοκατοικημένη κομητεία στην πολιτεία της Νέας Υόρκης και η δεύτερη πιο πυκνοκατοικημένη κομητεία στις Ηνωμένες Πολιτείες, μετά τη Κομητεία Νέας Υόρκης (Μανχάταν). Το Μπρούκλιν βρίσκεται στην δυτική πλευρά του Λονγκ Άιλαντ.
Το Μπρούκλιν ήταν μια ανεξάρτητη πόλη μέχρι και το 1898 όταν προσαρτήθηκε από τη Νέα Υόρκη. Συνεχίζει να διατηρεί μία ξεχωριστή κουλτούρα. Πολλές γειτονιές του Μπρούκλιν είναι εθνικοί θύλακες, όπου κυριαρχούν συγκεκριμένες εθνοφυλετικές ομάδες και πολιτισμοί. Επίσημα χρώματα του Μπρούκλιν είναι το μπλε και το χρυσό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωγραφία της Νέας Υόρκης
Κριστίν Αρόν
Η Κριστίν Αρόν (Christine Arron, 13 Σεπτεμβρίου 1973) είναι Γαλλίδα αθλήτρια του στίβου. Είναι η κάτοχος του ρεκόρ Ευρώπης στα 100 μέτρα με χρόνο 10.73 εκατοστά (2011). Έχει τον τέταρτο πιο γρήγορο χρόνο όλων των εποχών στο αγώνισμα.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στις 13 Σεπτεμβρίου 1973, στο Les Abymes, στη Γουαδελούπη και προέρχεται από εύπορη οικογένεια. Στην μητροπολιτική Γαλλία εγκαταστάθηκε το 1992. Πρώτος της προπονητής ήταν ο Φερνάντ Ουρτμπίζ, που υπήρξε προπονητής και του παγκόσμιου πρωταθλητή στα 400 μ. με εμπόδια Στεφάν Ντιαγκανά. Στα 100μ ήταν πρωταθλήτρια Ευρώπης το 1998 κερδίζοντας το χρυσό μετάλλιο στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ανοιχτού Στίβου στη Βουδαπέστη (κάνοντας πανευρωπαϊκό ρεκόρ με 10.73) και τρίτη το 2005 στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ανοιχτού Στίβου στο Ελσίνκι.
Στη σκυταλοδρομία 4x100 ήταν πρωταθλήτρια Ευρώπης μαζί με τις Katia Benth, Frédérique Bangué και Sylviane Félix στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ανοιχτού Στίβου στη Βουδαπέστη το 1998 και παγκόσμια πρωταθλήτρια μαζί με τις Patricia Girard-Léno, Muriel Hurtis και Sylviane Félix στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ανοιχτού Στίβου στο Παρίσι το 2003. Επίσης στο ίδιο αγώνισμα κέρδισε το χρυσό στους Μεσογειακούς Αγώνες στο Μπάρι της Ιταλίας το 1997, το ασημένιο μετάλλιο το 1999 στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ανοιχτού Στίβου στη Σεβίλλη, το ασημένιο μετάλλιο στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα στη Βαρκελώνη το 2010 και το χάλκινο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ανοιχτού Στίβου στην Αθήνα το 1997 και στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004.
Το 1998 ψηφίστηκε κορυφαία αθλήτρια της Ευρώπης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι αθλητές του στίβου Κατηγορία:Γάλλοι Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Γουαδελούπη Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου
Κυαμώδη
Τα Κυαμώδη (λατ. Fabales) είνια τάξη των αγγειόσπερμων φυτών. Στο σύστημα ταξινόμησης APG IV κατατάσσεται στην ομάδα των κυαμιδών. Περιλαμβάνει 4 οικογένειες, 762 γένη και πάνω από τα 20.410 είδη. Σε αυτήν την τάξη ανήκουν πολλά καλλιεργούμενα φυτά μεγάλης διατροφικής και οικονομικής σημασίας όπως φασολιά και ρεβιθιά.
Ταξινόμηση
Σύμφωνα με το σύστημα APG IV (2016) η τάξη των κυαμώδη περιλαμβάνει 4 οικογένειες:
Κλαδόγραμμα
Παρακάτω παρατίθεται το κλαδόγραμμα του κλάδου των ροδιδών που δείχνει υποθετικές συγγενικές σχέσεις της τάξεως των Κυαμωδών σύμφωνα με το σύστημα APG IV (2016).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κυαμώδη
Μαρία Αυγούστα του Άνχαλτ
Η Μαρία Αυγούστα του Άνχαλτ (Marie-Auguste von Anhalt, 10 Ιουνίου 1898 - 22 Μαΐου 1983) ήταν κόρη του Εδουάρδου, Δούκα του Άνχαλτ.
Βιογραφία
Η Μαρία Αυγούστα Αντουανέττα Φρειδερίκη Αλεξάνδρα Χίλντα Λουίζα γεννήθηκε στις 10 Ιουνίου 1898 στο Μπάλενστετ, και ήταν το τρίτο παιδί και η νεότερη κόρη του Εδουάρδου, Δούκα του Άνχαλτ, και της Λουίζας Καρλόττας της Σαξονίας-Άλτενμπουργκ.
Χώρισαν λίγο μετά το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Η αιτία του διαζυγίου δεν είναι έγινε ποτέ γνωστή, ούτε υπήρξε προηγούμενη αναφορά συζυγικών προβλημάτων πριν από την ανακοίνωση του διαζυγίου.
Στις 27 Σεπτεμβρίου 1926 παντρεύτηκε τον Γιόχαν Μίκεαελ φον Λούεν και χώρισαν το 1935. Το ζευγάρι δεν απέκτησε απογόνους.
Πέθανε στις 22 Μαΐου 1983 στο Έσσεν σε ηλικία 84 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Ασκάνια Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Πρωσίας
Διατμητικός άνεμος
thumb|right|200px|Η επίδραση του διατμητικού ανέμου σε ένα αεροσκάφος που βρίσκεται στη φάση προσγείωσης. Διατμητικός καλείται ο τοπικός άνεμος που παρουσιάζει μεγάλες αλλαγές ταχύτητας και κατεύθυνσης σε σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα, λόγω διατμητικής τάσης, εκ της οποίας και η ονομασία του.
Η ταχύτητα του ήχου στην ατμόσφαιρα επηρεάζεται από τους διατμητικούς ανέμους, καθώς μπορούν να κάμψουν το ηχητικό μέτωπο, προκαλώντας μετατόπιση του ήχου και σύγχυση στον παρατηρητή, ως προς τη κατεύθυνση του πραγματικού σημείου προέλευσης. Έντονοι κάθετοι διατμητικοί άνεμοι στην τροπόσφαιρα εμποδίζουν τη δημιουργία τροπικών κυκλώνων, πλην όμως βοηθούν στην εκδήλωση μεμονωμένων καταιγίδων με μεγαλύτερη διάρκεια και ένταση, γνωστές ως καταιγίδα - υπερκύτταρο, οι οποίες μπορούν να οδηγήσουν σε ακραία καιρικά φαινόμενα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άνεμοι
Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 2005-06
Το Κύπελλο Κύπρου 2005-06 ήταν η 64η έκδοση του Κυπέλλου Κύπρου. Νικητής ήταν ο ΑΠΟΕΛ για 18η φορά στην ιστορία του.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο κύπελλο Κύπρου 2005-06 συμμετείχαν οι 14 ομάδες του πρωταθλήματος Α΄ κατηγορίας 2005-06, οι 14 ομάδες του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας 2005-06, οι 14 ομάδες του πρωταθλήματος Γ΄ κατηγορίας 2005-06 και οι 12 από τις 14 ομάδες του πρωταθλήματος Δ΄ κατηγορίας 2005-06.
Α΄ Κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Αζερμπαϊτζάν
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνικά πρωταθλήματα ποδοσφαίρου Β΄ επιπέδου Κατηγορία:Πρωταθλήματα ποδοσφαίρου ανά χώρα
Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 2005-06
Σύστημα διεξαγωγής
Διεξήχθη σε 7 γύρους. Στους δύο πρώτους γύρους έγιναν μονοί αγώνες στην έδρα της ομάδας που είχε κληρωθεί ως γηπεδούχος. Σε περίπτωση που ένας αγώνας έληγε ισόπαλος, ακολουθούσε ημίωρη παράταση. Αν και μετά τη λήξη της παράτασης το αποτέλεσμα εξακολουθούσε να ήταν ισόπαλο, τότε εκτελούνταν πέναλτι.
Στον τρίτο γύρο έγιναν διπλοί αγώνες με κάθε ομάδα να αγωνίζεται στην έδρα της και στην έδρα του αντιπάλου. Προκρινόταν η ομάδα που πετύχαινε τον μεγαλύτερο αριθμό τερμάτων και στους δύο αγώνες. Σε περίπτωση όπου και στους δύο αγώνες και οι δύο ομάδες σημείωσαν τον ίδιο αριθμό τερμάτων το κάθε τέρμα που σημειώθηκε εκτός έδρας λογιζόταν διπλό. Η ομάδα που με βάση το σύστημα αυτό, έχει τα περισσότερα τέρματα προκρινόταν στον επόμενο γύρο. Στην περίπτωση που και οι δύο ομάδες είχαν επιτύχει τον ίδιο αριθμό τερμάτων στην έδρα τους ή εκτός έδρας, δινόταν ημίωρη παράταση ευθύς μετά το τέλος του δεύτερου αγώνα. Αν κατά τη διάρκεια της παράτασης και οι δύο ομάδες επιτύγχαναν τον ίδιο αριθμό τερμάτων τα τέρματα που σημειώθηκαν εκτός έδρας λογίζονταν διπλά (δηλαδή προκρινόταν η φιλοξενούμενη ομάδα). Στην περίπτωση που κατά τη διάρκεια της παράτασης δεν σημειώνονταν τέρματα, η πρόκριση καθοριζόταν με την εκτέλεση πέναλτι.
Στον επόμενο γύρο οι ομάδες χωρίζονταν σε τέσσερις ομίλους των τεσσάρων ομάδων. Οι ομάδες κάθε ομίλου αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Οι δύο ομάδες που συγκέντρωσαν τους περισσότερους βαθμούς σε κάθε όμιλο προκρίθηκαν στην επόμενη φάση.
Στην προημιτελική και στην ημιτελική φάση έγιναν διπλοί αγώνες και ίσχυε το ίδιο σύστημα διεξαγωγής όπως και στον τρίτο γύρο. Ο τελικός ήταν μονός.
Η κυπελλούχος ομάδα είχε το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 2006-2007.
Α΄ γύρος
Στον Α΄ γύρο συμμετείχαν οι ομάδες των πρωταθλημάτων Β΄ κατηγορίας 2005-06, Γ΄ κατηγορίας 2005-06 και 12 από τις 14 ομάδες του πρωταθλήματος Δ΄ κατηγορίας 2005-06. Οι δύο ομάδες της Δ΄ κατηγορίας που δεν συμμετείχαν στο κύπελλο ήταν αυτές που είχαν προβιβαστεί από το πρωτάθλημα ένταξης ΣΤΟΚ 2005 στη Δ΄ κατηγορίας 2005-06 τερματίζοντας στη τρίτη και τέταρτη θέση (ΑΠΕΠ Πελενδρίου και Αναγέννηση Τραχωνίου). Οι ομάδες που τερμάτισαν στις δύο πρώτες θέσεις του πρωταθλήματος ένταξης ΣΤΟΚ 2005, FC Επισκοπής και Κισσός Κισσόνεργας, συμμετείχαν στο κύπελλο.
Β΄ γύρος
Στον Β΄ γύρο συμμετείχαν οι ομάδες που προκρίθηκαν από τον Α΄ γύρο.
Γ΄ γύρος
Στον Γ΄ γύρο συμμετείχαν οι ομάδες που προκρίθηκαν από τον Β΄ γύρο και 6 από τις ομάδες του πρωταθλήματος Α΄ κατηγορίας 2005-06 (συμμετείχαν οι ομάδες που τερμάτισαν στις θέσεις 9 έως 11 του πρωταθλήματος Α΄ κατηγορίας 2004-05 και οι 3 ομάδες που προβιβάστηκαν από το πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 2004-05). Στο γύρο αυτό δεν συμμετείχαν οι πρώτες 8 ομάδες του πρωταθλήματος Α΄ κατηγορίας 2004-05.
Όμιλοι
Στους ομίλους συμμετείχαν οι 8 ομάδες που προκρίθηκαν από τον Γ΄ γύρο και οι υπόλοιπες 8 ομάδες του πρωταθλήματος Α΄ κατηγορίας 2005-06 που είχαν εξαιρεθεί από τον Γ΄ γύρο, δηλαδή αυτές που είχαν τερματίσει στις 8 πρώτες θέσεις του πρωταθλήματος Α΄ κατηγορίας 2004-05. Οι ομάδες που τερμάτισαν στις θέσεις 1 έως 4 στο πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας 2004-05 (Ανόρθωση, ΑΠΟΕΛ, Ομόνοια, Ολυμπιακός) τέθηκαν επικεφαλής των ομίλων και οι ομάδες που τερμάτισαν στις θέσεις 5 έως 8 (Διγενής, Νέα Σαλαμίνα, Απόλλων και Ένωσις Νέων Παραλιμνίου) τοποθετήθηκαν μία ανά όμιλο. Οι 8 ομάδες που προκρίθηκαν από τον Γ΄ γύρο κληρώθηκαν χωρίς περιορισμούς.
Όμιλος Α΄
Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων αγώνες (i. Βαθμοί από τα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, ii. Διαφορά τερμάτων σε μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, iii. Καλύτερη εκτός έδρας επίθεση στα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια), 3ος Γενική διαφορά τερμάτων, 4ος Καλύτερη επίθεση.
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του Α΄ ομίλου:
Όμιλος Β΄
Η τελική βαθμολογία του Β΄ ομίλου ήταν:
Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων αγώνες (i. Βαθμοί από τα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, ii. Διαφορά τερμάτων σε μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, iii. Καλύτερη εκτός έδρας επίθεση στα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια), 3ος Γενική διαφορά τερμάτων, 4ος Καλύτερη επίθεση.
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του Β΄ ομίλου:
Όμιλος Γ΄
Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων αγώνες (i. Βαθμοί από τα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, ii. Διαφορά τερμάτων σε μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, iii. Καλύτερη εκτός έδρας επίθεση στα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια), 3ος Γενική διαφορά τερμάτων, 4ος Καλύτερη επίθεση.
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του Γ΄ ομίλου:
Όμιλος Δ΄
Η τελική βαθμολογία του Δ΄ ομίλου ήταν:
Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων αγώνες (i. Βαθμοί από τα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, ii. Διαφορά τερμάτων σε μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, iii. Καλύτερη εκτός έδρας επίθεση στα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια), 3ος Γενική διαφορά τερμάτων, 4ος Καλύτερη επίθεση.
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του Δ΄ ομίλου:
Προημιτελικά
Στην προημιτελική φάση συμμετείχαν οι ομάδες που προκρίθηκαν από τους ομίλους. Οι νικητές των ομίλων κληρώθηκαν με τις ομάδες που τερμάτισαν στη δεύτερη θέση, δίνοντας τον επαναληπτικό αγώνα στην έδρα τους. Δεν μπορούσαν να κληρωθούν μαζί ομάδες που συμμετείχαν στον ίδιο όμιλο.
Ημιτελικά
Στην ημιτελική φάση συμμετείχαν οι ομάδες που προκρίθηκαν από την προημιτελική φάση.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Κύπελλο Κύπρου (ποδόσφαιρο ανδρών) Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2005-2006
Early Days: Best of Led Zeppelin Volume One
Η συλλογή περιλαμβάνει τραγούδια από τα πρώτα τέσσερα στούντιο άλμπουμ του συγκροτήματος τα οποία κυκλοφόρησαν από το 1969 μέχρι το 1971. Η έκδοση του CD περιείχε και μία εκτέλεση του τραγουδιού "Communication Breakdown" για σουηδικό τηλεοπτικό δίκτυο, το 1969.
Η εμπορική επιτυχία της συλλογής ήταν αρκετά μεγάλη αφού βραβεύθηκε ως πλατινένιος δίσκος στις Ηνωμένες Πολιτείες, χρυσός στον Καναδά και ασημένιος στη Μεγάλη Βρετανία.
Τραγούδια
1. Good Times Bad Times (Bonham, Jones, Page) – 2:48 2. Babe I'm Gonna Leave You (Bredon, Page, Plant) – 6:41 3. Dazed and Confused (Page) – 6:27 4. Communication Breakdown (Bonham, Jones, Page) – 2:29 5. Whole Lotta Love (Bonham, Dixon, Jones, Page, Plant) – 5:34 6. What Is and What Should Never Be (Page, Plant) – 4:44 7. Immigrant Song (Page, Plant) – 2:25 8. Since I've Been Loving You (Jones, Page, Plant) – 7:24 9. Black Dog (Jones, Page, Plant) – 4:54 10. Rock and Roll (Bonham, Jones, Page, Plant) – 3:41 11. The Battle of Evermore (Page, Plant) – 5:52 12. When the Levee Breaks (Bonham, Jones, Memphis Minnie, Page, Plant) – 7:08 13. Stairway to Heaven (Page, Plant) – 8:02
Θέσεις τσαρτ
Επίσημη κυκλοφορία: 23 Νοεμβρίου 1999
Μέλη των Led Zeppelin
Οι μουσικοί οι οποίοι συμμετείχαν στα τραγούδια του Early Days: Best of Led Zeppelin Volume One ήταν οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Led Zeppelin
Διεθνές Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας
Το Διεθνές Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας (αγγλικά: Drama International Short Film Festival), είναι ένα φεστιβάλ κινηματογραφικών ταινιών μικρού μήκους στην Ελλάδα, και ο ετήσιος τόπος συνάντησης για κινηματογραφιστές και επαγγελματίες του κλάδου. Με έδρα τη Δράμα, το φεστιβάλ διοργανώνει πρόγραμμα έξι ημερών τον Σεπτέμβριο και οι κύριοι χώροι της εκδήλωσης είναι το Δημοτικό Ωδείο της πόλης και ο κινηματογράφος Ολυμπία.
Το φεστιβάλ είναι η κορυφαία ελληνική και νοτιοανατολική πύλη της Ευρώπης προς τα πιο διάσημα βραβεία ταινιών μικρού μήκους στον κόσμο, και οι υποψήφιοι σκηνοθέτες πληρούν τις προϋποθέσεις για να συμμετάσχουν στα ευρωπαϊκά βραβεία κινηματογραφικών ταινιών. Στο φεστιβάλ παρουσιάζεται ο ετήσιος Ελληνικός Διαγωνισμός που προβάλλει τις καλύτερες νέες ταινίες από την Ελλάδα, αλλά και ο Διεθνής Διαγωνισμός που αφορά ταινίες μικρού μήκους από όλο τον κόσμο, καθώς επίσης διοργανώνονται και παράλληλες εκδηλώσεις, όπως συνεντεύξεις, παρουσιάσεις βιβλίων, πάνελ συζητήσεων και δικτύωση για δημιουργούς και επαγγελματίες.
Ιστορία
Το Φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους στη Δράμα πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά το 1978, με πρωτοβουλία της Κινηματογραφικής λέσχης Δράμας. Η ανταπόκριση των δημιουργών ταινιών μικρού μήκους, καθώς και του κοινού, ήταν από την αρχή ενθουσιώδης. Λίγα χρόνια αργότερα, το Φεστιβάλ υιοθετήθηκε από τον Δήμο Δράμας και στη συνέχεια, στα μέσα της δεκαετίας του '80, από το Ελληνικό Δημόσιο. Το 1995 μετατράπηκε σε Διεθνές Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους.
Βραβεία & Υποψηφιότητες
Πάνω από 2.000 ταινίες υποβάλλονται κάθε χρόνο και η επιμελητική ομάδα επιλέγει περίπου 50-60 ταινίες για προβολή στο διαγωνισμό κατά τη διάρκεια του φεστιβάλ. Ο Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Φεστιβάλ με πρότασή του στο ΔΣ επιλέγει και συγκροτεί την Κριτική Επιτροπή που αποτελείται από πέντε μέλη και τα οποία προέρχονται από τον διεθνή κινηματογράφο και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Τα βραβεία που απονέμονται κάθε χρόνο για το Ελληνικό διαγωνιστικό τμήμα είναι τα εξής :
Η Κριτική Επιτροπή του Φεστιβάλ επίσης μπορεί να απονείμει επιπλέον τιμητικές διακρίσεις και επαίνους για επιμέρους κατηγορίες όπως: διεύθυνση φωτογραφίας, Α' ανδρικής και Α' γυναικείας ερμηνείας, ήχου, μοντάζ, ενδυματολογίας, σκηνογραφίας, μακιγιάζ, ειδικών εφέ)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φεστιβάλ κινηματογράφου Κατηγορία:Φεστιβάλ κινηματογράφου στην Ελλάδα
Πήτερ Ουσπένσκι
Ο Πήτερ Ουσπένσκι (πραγματικό όνομα: Πιοτρ Ντεμιάνοβιτς Ουσπένσκι ή Πιοτρ Δαμιάνοβιτς Ουσπένσκι, Пётр Демьянович Успенский, Μόσχα, 17 Μαρτίου 1878 – Σάρρεϋ, 2 Οκτωβρίου 1947) ήταν Ρώσος μαθηματικός και φιλόσοφος, που κινήθηκε κυρίως στο χώρο του εσωτερισμού και της ψυχολογίας.
Διδασκαλία
Όταν ο Ουσπένσκυ απομακρύνθηκε από τον Γκουρτζίεφ, δίδαξε τον "Τέταρτο δρόμο", όπως τον είχε κατανοήσει, στις δικές του ανεξάρτητες ομάδες.
Ο Γκουρτζίεφ πρότεινε ότι υπάρχουν τρεις τρόποι ανάπτυξης του εαυτού μας, γνωστοί ως εσωτερικοί κύκλοι. Αυτοί είναι ο τρόπος του φακίρη που ασχολείται με το φυσικό σώμα, ο τρόπος του μοναχού που σχετίζεται με τα συναισθήματα και ο τρόπος του γιόγκι που ασχολείται με τον νου. Το κοινό στοιχείο και στους τρεις τρόπους είναι ότι προϋποθέτουν αφοσίωση, απομάκρυνση από τον κόσμο. Σύμφωνα με τον Γκουρτζίεφ υπάρχει ένας τέταρτος τρόπος, όπου δεν απαιτεί από τους ακολούθους του να εγκαταλείψουν τον κόσμο: η εργασία της αυτο-ανάπτυξης μπορεί να γίνει μέσα στην καθημερινή ζωή. Ο Γκουρτζίεφ είχε αποκάλεσει το σύστημα αυτό ως Σχολή του τέταρτου δρόμου και σε αυτό ένας μαθαίνει να εργάζεται σε αρμονία με το φυσικό του σώμα, τα συναισθήματά του και τον νου του. Ο Ουσπένσκυ επέλεξε αυτή την ιδέα και πάνω σε αυτή τη γραμμή οικοδόμησε τη Σχολή του.
Ο Ουσπένσκυ έκανε τη χρήση του όρου τέταρτος δρόμος κεντρικό σημείο της διδασκαλίας των ιδεών του Γκουρτζίεφ. Επικεντρώθηκε σημαντικά στις Σχολές του Τέταρτου Δρόμου και στην ύπαρξή τους σε όλη τη ζωή του. Μεταξύ των μαθητών του είναι ο Ρόντνεϋ Κόλιν, ο Μώρις Νίκολ, ο Ρόμπερτ Σ. ντε Ροπ, ο Κένεθ Γουόλκερ, ο Ρενέδιος Βάρο και ο δρ. Φράνσις Ρόουλς.
Συγγραφικό έργο
Συνέγραψε βιβλία, εκθέτοντας σε αυτά τις απόψεις του, ενώ έγινε επίσης γνωστός ως ο άνθρωπος, που δημοσίευσε τα πρώιμα έργα του Ελληνο-αρμένιου εσωτεριστή φιλόσοφου Γεωργίου Γκουρτζίεφ. Ο Ουσπένσκι μελέτησε πλήρως και απευθείας το σύστημα Γκουρτζίεφ υπό την ίδια την επίβλεψη του Γκουρτζίεφ για μια περίοδο δέκα ετών, από το 1915 έως το 1924. Το βιβλίο του Αναζητώντας τον κόσμο του θαυμαστού είναι μια εξιστόρηση, του τι έμαθε από τον Γκουρτζίεφ κατά τη διάρκεια αυτών των ετών.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Ρώσοι φιλόσοφοι Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 19ου αιώνα Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 20ού αιώνα Κατηγορία:Εσωτεριστές
Στήλη της Μνησαρέτης
Η Στήλη της Μνησαρέτης είναι Αττικό επιτάφιο ανάγλυφο που εκτίθεται στην Γλυπτοθήκη του Μονάχου. Βρέθηκε στην Βελανιδέζα και δωρίστηκε το 1910 στην Γλυπτοθήκη. Εικονίζει νεαρή υπηρέτρια που κοιτάζει την αποθανούσα κυρία της. Φέρει την επιγραφή «ΜΝΗΣΑΡΕΤΗ ΣΩΚΡΑΤΟΣ» και το ποίημα:
Πηγές
Κατηγορία:Στήλες Κατηγορία:Γλυπτοθήκη του Μονάχου
Α΄ Εθνική Κατηγορία ποδοσφαίρου γυναικών 1989-1990
Τελικός
Κατηγορία:Α΄ Εθνική ποδοσφαίρου γυναικών
Αλγόριθμος κρυπτογράφησης Vigenère
Ο αλγόριθμος κρυπτογράφησης Vigenère (Βιζενέρ) (γαλλική προφορά: ) είναι μία μέθοδος κρυπτογράφησης σε αλφαβητικό κείμενο στο οποίο εφαρμόζονται διαφορετικοί αλγόριθμοι κρυπτογράφησης Καίσαρα με βάση τη θέση των γραμμάτων μιας λέξης ή φράσης κλειδί. Είναι μια απλή μορφή της πολυαλφαβητικής υποκατάστασης. Η κρυπτογράφηση Vigenère έχει εφευρεθεί εκ νέου πολλές φορές. Τη μέθοδο αρχικά περιέγραψε ο Giovan Battista Bellaso το 1553. Ο αλγόριθμος είναι γνωστός, γιατί, ενώ είναι εύκολο να τον κατανοήσει και να τον εφαρμόσει ακόμα και ένας αρχάριος στην κρυπτογράφηση, φαίνεται συχνά να είναι αδύνατη η αποκρυπτογράφηση του κρυπτογραφημένου κειμένου. Αυτός είναι και ο λόγος που κέρδισε την περιγραφή «η κρυπτογράφηση που δεν αποκρυπτογραφείται» (γαλλικά: Le Chiffre indéchiffrable).
Ιστορική Εξέλιξη
thumb|Ο Μπλαιζ ντε Βιζενέρ, Γάλλος διπλωμάτης και κρυπτογράφος του 16ου αιώνα.
Η πρώτη καλά τεκμηριωμένη περιγραφή της κρυπτογράφησης διατυπώθηκε από τον Λεόν Μπαττίστα Αλμπέρτι (Leon Battista Alberti) γύρω στο 1467 και χρησιμοποιούσε ένα μεταλλικό δίσκο για εναλλαγή μεταξύ των αλφαβήτων κρυπτογράφησης.
Το σύστημα του Αλμπέρτι άλλαζε αλφάβητο κρυπτογράφησης μόνο μετά από έναν αριθμό λέξεων, χρησιμοποιώντας ενδείξεις που αναφέρονταν στη σύνταξη της επιστολής. Αργότερα, το 1508, o Γιοχάννες Τριτέμιους, στο έργο του «Poligraphia», επινόησε τον πίνακα αντικατάστασης (tabula Recta), ένα κρίσιμο στοιχείο της κρυπτογράφησης Vigenère.
Αυτό που γνωρίζουμε σήμερα σαν αλγόριθμο κρυπτογράφησης Βιζενέρ το περιέγραψε αρχικά ο Τζοβάν Μπαττίστα Μπελλάζο (Giovan Battista Bellaso), το 1553, στο βιβλίο του «''La cifra del. Sig. Giovan Battista Bellaso''». Χρησιμοποίησε τον πίνακα αντικατάστασης (tabula Recta) του Τριτέμιους, αλλά πρόσθεσε ένα επαναλαμβανόμενο "παρασύνθημα" (κλειδί) κρυπτογράφησης ώστε να αλλάζει το αλφάβητο αντικατάστασης σε κάθε γράμμα. Και ενώ οι Αλμπέρτι και Τριτέμιους χρησιμοποίησαν ένα σταθερό μοτίβο αντικαταστάσεων, το σύστημα Μπελλάζο έκανε φανερό ότι η κρυπτογράφηση θα μπορούσε να αλλάξει εύκολα, απλά επιλέγοντας ένα νέο κλειδί. Το κλειδί ήταν συνήθως μεμονωμένες λέξεις ή μικρές φράσεις, που ήταν γνωστές και στα δύο μέρη εκ των προτέρων, ή είχαν μεταδοθεί παράλληλα, μαζί με το μήνυμα. Για τη μέθοδο Μπελλάζο απαιτείται ισχυρή ασφάλεια μόνο για το κλειδί. Δεδομένου ότι είναι σχετικά εύκολο να εξασφαλιστεί μια σύντομη φράση-κλειδί, για παράδειγμα σε μια προηγούμενη ιδιωτική συνομιλία, το σύστημα Μπελλάζο ήταν πολύ πιο ασφαλές.
Ο Μπλαιζ ντε Βιζενέρ (Blaise de Vigenère) δημοσίευσε την περιγραφή ενός παρόμοιου, βασισμένου επίσης στην απλή κρυπτογράφηση του Καίσαρα, ενώπιον του δικαστηρίου του Ερρίκου Γ της Γαλλίας, το 1586. Αργότερα, τον 19ο αιώνα, η κρυπτογράφηση Μπελλάζο εσφαλμένα αποδόθηκε στον Βιζενέρ. Ο David Kahn, στο βιβλίο του The Codebreakers εξέφρασε τη λύπη του για τη λάθος αναφορά λέγοντας πως η ιστορία είχε αγνοήσει αυτήν την σημαντική συμβολή και αποδόθηκε στον αλγόριθμο το όνομα του Βιζενέρ παρόλο που δεν είχε τίποτα να κάνει με αυτό.
Η κρυπτογράφηση Βιζενέρ απέκτησε τη φήμη ότι είναι εξαιρετικά ισχυρή. Σημειώνεται ότι ο συγγραφέας και μαθηματικός Τσαρλς Λούτγουϊτζ Ντότζσον (γνωστός ως Λιούις Κάρολ) ονόμασε, το 1868, την κρυπτογράφηση Βιζενέρ άσπαστη, στο δημοσίευμά του «Το Αλφάβητο κρυπτογράφησης» σε ένα περιοδικό για παιδιά. Το 1917, το περιοδικό Scientific American περιέγραψε την κρυπτογράφηση Vigenère ως "αδύνατη να αποκρυπτογραφηθεί". Αυτή η φήμη δεν της άξιζε. Είναι γνωστό ότι Τσαρλς Μπάμπατζ είχε σπάσει μια παραλλαγή του αλγόριθμου νωρίτερα από το 1854. Ωστόσο, δεν είχε ακόμα δημοσιευθεί το έργο του Kasiski που έσπασε εντελώς την κρυπτογράφηση και την τεχνική που δημοσιεύθηκε τον 19ο αιώνα. Ακόμη και πριν από αυτό, όμως, κάποιοι εξειδικευμένοι κρυπτογράφοι θα μπορούσαν να σπάσουν την κρυπτογράφηση περιστασιακά, ήδη από τον 16ο αιώνα.