cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μεθανοθειόλη
Παραγωγή δισουλφιδίου
Η επίδραση ασθενέστερων οξειδωτικών μέσων σε μεθανοθειόλη, όπως τριοξείδιο του σιδήρου (Fe2O3), το υπεροξείδιο του υδρογόνου (H2O2), ή ο διχλωριούχος χαλκός (CuCl2), παράγεται διμεθυλοδιθειαιθέρας:
Γενικά:
Ειδικότερα παραδείγματα:
Αποθείωση
1. Με επίδραση φωσφορώδη τριαιθυλεστέρα [(CH3CH2O)3P] παράγεται μεθάνιο (CH4) :
2. Με επίδραση υδρογόνου και με καταλύτη νικέλιο (μέθοδος αποθείωσης Raney) παράγεται μεθάνιο (CH4) :
Επίδραση καρβενίων
Παρεμβολή καρβενίων, π.χ. με μεθυλενίου παράγονται αιθανοθειόλη και διμεθυλοθειαιθέρας :
Εφαρμογές
Η μεθανοθειόλη χρησιμοποιείται κυρίως για τη σύνθεση μεθειονίνης, που χρησιμοποιείται ως διαιτητικό πρόσθετο των πουλερικών και άλλων οικότροφων ζώων. Η μεθανοθειόλη χρησιμοποιήθηκε, επίσης, στις βιομηχανίες παραγωγής πλαστικού, καθώς και ως πρόδρομη ένωση ορισμένων εντομοκτόνων. Χρησιμοποιήθηκε, ακόμη, παλιά σε ορυχεία: Σε περίπτωση κινδύνου, απελευθερώνονταν και η οσμή της αποτελούσε σημάδι συναγερμού για το προσωπικό. Επίσης, προστίθεται ως οσμοθέτης στο φυσικό αέριο, στο φωταέριο και στο υγραέριο, για να αποκτήσουν οσμή και να εντοπίζονται έτσι πιο εύκολα οι τυχόν διαρροές τους.
Ασφάλεια
Σε υψηλές συγκεντρώσεις είναι πολύ τοξική, επηρεάζοντας το κεντρικό νευρικό σύστημα. Η διαπεραστική της οσμή παρέχει προειδοποίηση, αλλά μόνο όταν βρίσκεται ήδη σε επικίνδυνες συγκεντρώσεις. Ως ελάχιστο όριο ανίχνευσης της οσμής της αναφέρονται το 1 ppb. Στις ΗΠΑ το μέγιστο επιτρεπόμενο όριο έκθεσης στη μεθανοθειόλη είναι 10 ppm.
Η μεθανοθειόλη εμπλάκηκε σε ένα θανατηφόρο δυστύχημα, που κόστησε τη ζωή σε τέσσερεις (4) εργαζόμενους, και τη νοσηλεία σε νοσοκομείο ενός πέμπτου, στις εγκαταστάσεις της εταιρείας DuPont στη Λα Πόρτε του Τέξας, κοντά στο Χιούστον, στις 15 Νοεμβρίου του 2014.
Αναφορές και σημειώσεις
Κατηγορία:Αλκανοθειόλες Κατηγορία:C1
Η ζωή ενός ανθρώπου
μικρογραφία|260x260εσ|Ο [[Κερκ Ντάγκλας και η Πάμελα Μπράουν σε σκηνή της ταινίας]] Η ταινία Η ζωή ενός ανθρώπου (πρωτότυπος τίτλος Lust for Life) είναι βιογραφικό δράμα παραγωγής 1956 σε σκηνοθεσία Βινσέντε Μινέλι. Η ταινία είναι κινηματογραφική μεταφορά του μυθιστορήματος του Έρβιν Στόουν με θέμα τη ζωή του μεγάλου ζωγράφου Βίνσεντ βαν Γκογκ, που κυκλοφόρησε το 1934. Η διασκευή του μυθιστορήματος για τη μεγάλη οθόνη έγινε από τον Νόρμαν Κόργουιν. Πρωταγωνιστές της ταινίας είναι ο Κερκ Ντάγκλας στο ρόλο του Βαν Γκογκ, ο Άντονι Κουίν στο ρόλο του Πολ Γκογκέν και ο Τζέιμς Ντόναλντ στο ρόλο του αδελφού του Βαν Γκογκ, Θίο.
Η ταινία προτάθηκε τέσσερα βραβεία Όσκαρ, μεταξύ των οποίων και για Όσκαρ Α' Ανδρικού και Β' Ανδρικού Ρόλου και χάρισε στον Άντονι Κουίν το δεύτερό του Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου.
Υπόθεση
Ο Βίνσεντ βαν Γκογκ (Κερκ Ντάγκλας) ήταν μια από τις πιο ταλαιπωρημένες καλλιτεχνικές ιδιοφυΐες. Η ψύχωσή του με την τέχνη του σε συνδυασμό με τα ψυχολογικά του προβλήματα και την ασθένειά του, τον έκαναν να ζήσει μια δυστυχισμένη ζωή γεμάτη απογοητεύσεις. Απέτυχε να γίνει ιερέας των ανθρακωρύχων, όπως απέτυχε και στις σχέσεις του με τις γυναίκες. Κέρδισε το σεβασμό κάποιων από τους συναδέλφους του, όπως ο Πολ Γκογκέν (Άντονι Κουίν), αλλά δεν είχε καλές σχέσεις μαζί τους. Δεν έγινε διάσημος όσο ζούσε και κατάφερε να πουλήσει μόνο ένα του πίνακα σε όλη του τη ζωή. Το μοναδικό πρόσωπο που έμεινε στο πλευρό του ολόκληρή του τη ζωή, ήταν ο αδελφός του Θίο (Τζέιμς ΜακΝτόναλντ), ο οποίος του παρείχε πνευματική και οικομική βοήθεια. Στο τέλος της ζωής του κλείστηκε σε ψυχιατρική κλινική εφόσον δεν μπορούσε πια να υποφέρει τα φρικτά οράματα και τους πονοκεφάλους που τον ταλαιπωρούσαν. Όταν βγήκε από την κλινική, συνέχισε να ζωγραφίζει και στο τέλος αυτοκτόνησε, λόγω της απόγνωσης που του προκαλούσε η ιδέα ότι δε θα μπορούσε ποτέ να ζωγραφίσει όλα όσα φανταζόταν.
Πληροφορίες παραγωγής
Η ταινία γυρίστηκε σε τοποθεσίες της Γαλλίας, του Βελγίου και της Ολλανδίας. Ο Τζορτζ Κιούκορ ανέλαβε μέρος της σκηνοθεσίας, γυρίζοντας μια σκηνή.
Για την παραγωγή χρησιμοποιήθηκαν μεγεθυμένες φωτογραφίες που αντιπροσωπεύουν τα έργα του Βαν Γκογκ, όπως χρησιμοποίηθηκαν επίσης για την αναπαράσταση των ημιτελών του έργων αντίγραφα τα οποία σχεδίασε ο Ρόμπερτ Πάρκερ. Ο Κερκ Ντάγκλας προκειμένου να προετοιμαστεί για την ταινία έκανε πρακτική ζωγραφίζοντας κοράκια. Τα γυρίσματα της ταινίας πραγματοποιήθηκαν σε όλα τα μέρα στα οποία βρέθηκε στη ζωή του ο Βαν Γκογκ. Ενώ για τον χρωματισμό της ταινίας χρησιμοποιήθηκε το ancho, το οποίο στους τίτλους της ταινίας περιγράφεται ως Metrocolor. Το χρώμα αυτό που είναι πολύ λαμπερό δεν αντέχει στο χρόνο και γι' αυτό το λόγο σε πολλές κόπιες της ταινίας το χρώμα έχασε τη ζωντάνια του, με την πάροδο του χρόνου.
Βραβεία
Ο Κερκ Ντάγκλας έλαβε την τρίτη και τελευταία του υποψηφιότητα για Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου για την ερμηνεία του. Ο ηθοποιός θεωρούταν ότι είχε πολλές ελπίδες για τη νίκη, ειδικά εφόσον εκείνη τη χρονιά βραβεύτηκε με Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ανδρικής Ερμηνείας σε Δράμα. Τη βραδία των βραβείων έφυγε από την αίθουσα ηττημένος, έχοντας χάσει το βραβείο από τον Γιουλ Μπρίνερ που κρίθηκε νικητής για την ταινία Ο βασιλιάς κι εγώ (The King And I). Το μοναδικό βραβείο που απέσπασε η ταινία ήταν εκείνο για την ερμηνεία του Άντονι Κουίν στον Β' Ανδρικό Ρόλο.
Υποψηφιότητα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1956 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Metro-Goldwyn-Mayer Κατηγορία:Αμερικανικές βιογραφικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε αμερικανικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Ταινίες με θέμα την αυτοκτονία
Πάνος Ζήδρος
Γόνος μεγάλης οικογένειας κλεφτών και αρματολών της Πίνδου, από μικρός ακολούθησε τα χνάρια των προγόνων του και έγινε τρανός πολεμιστής. Ξεχώριζε για τη διορατικότητά του, τη σύνεσή του, αλλά και τις διοικητικές του ικανότητες.
Αρματολίκι και αγωνιστική δράση
Στα 1700 ο Ζήδρος ανέλαβε πρώτος καπετάνιος στο αρματολίκι του Ολύμπου και Δυτικής Μακεδονίας, που είχε έδρα το Λιβάδι και βρισκόταν στη γραμμή Ολύμπου, Πιερίων και Τιτάρου. Ο Ζήδρος αναγνωρίστηκε ως αρματολός με σουλτανικό φιρμάνι. Διένειμε μικρότερες περιοχές από το αρματολίκι του σε άλλους κλέφτες της περιοχής και σε πρωτοπαλίκαρά του, όπως ο Έξαρχος Τόλιος Λάζος, ο Πάνος Τσάρας, ο Βλαχοθόδωρος και άλλοι.
Ειδικότερα, η Πιερία δόθηκε στον Λάζο και ο Πλαταμώνας στον Σύρο, με τα Χάσια να πηγαίνουν στον Βλαχάβα και τα Γρεβενά στον Τόσκα. Μετά τον Ζήδρο, το αρματολίκι διοικήθηκε από τον Πάνο Τσάρα, τον Βλαχοθόδωρο, τους Λαζαίους, τον Γκέγκα και πολλούς άλλους. Μετά το 1740, οι αρματολοί, που μεταπήδησαν στις τάξεις των κλεφτών, έκαναν συντονισμένη επίθεση στην Κάλλιανη, τότε τσιφλίκι στα Σέρβια. Ο καπετάν Ζήδρος από το Λιβάδι ήταν εκ των ανθρώπων που ηγήθηκαν της επιχείρησης αυτής. Αυτή η ομαδική δράση των κλεφτών απέφερε 94 φορτώματα ζώων με πλούσια λεία σε χρήματα.
Κατά την Επανάσταση των Ορλωφικών, ο Ζήδρος και οι υπόλοιποι κλέφτες συγκρούστηκαν ξανά με τους Οθωμανούς και κατέφυγαν στο Αιτωλικό, όπου πολιορκούνταν επί τρεις μήνες και υπέφεραν από τις κακουχίες. Επέστρεψαν όμως στον Όλυμπο, στα Πιέρια και στο Βέρμιο, και μετά τη Συνθήκη του Κιουτσούκ Καϊναρτζή (1774) αμνηστεύτηκαν. Ο Ζήδρος επέστρεψε στο Λιβάδι και έφερε τον τίτλο «Έξαρχος του Ολύμπου και της Δυτικής Μακεδονίας».
Θάνατος και διαδοχή στο αρματολίκι
Ο Πάνος Ζήδρος πέθανε από φυσικό θάνατο, περί το 1750. Κληρονόμος στο αρματολίκι θα ήταν ο γιος του, Φώτης, ωστόσο ο πατέρας του όρισε τους κηδεμόνες του, τον Τσάρα από την Ελασσόνα και τους Γκέγκα και Βλαχοθόδωρο από το Λιβάδι, να έχουν περισσότερη εξουσία. Αυτό έγινε γιατί ο Πάνος Ζήδρος θεωρούσε ότι ο γιος του ήταν ανίκανος να διοικήσει το αρματολίκι. Ο Φώτης δολοφονήθηκε και το αρματολίκι ανέλαβε ο Πάνος Τσάρας, ο πατέρας του περίφημου Νικοτσάρα.
Δημοτικό τραγούδι
Η δράση του καπετάν Ζήδρου απαθανατίστηκε σε ένα δημοτικό τραγούδι, το οποίο αναφέρεται στους γάμους του γιου του, Φώτη και στο πρωτοπαλίκαρο του ιδίου, τον Λάπα.
Άλλη παραλλαγή είναι,
Άλλες αναφορές
Είναι χαρακτηριστικό ότι ο Κύπριος αγωνιστής της ΕΟΚΑ, Γρηγόρης Αυξεντίου χρησιμοποιούσε το ψευδώνυμο "Ζήδρος", προς τιμήν του μεγάλου Μακεδόνα οπλαρχηγού, προκειμένου να μην εντοπίζεται από τους Βρετανούς.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κλεφταρματολοί του Ολύμπου Κατηγορία:Υπεραιωνόβιοι
Ανάζαρβος
Η Ανάζαρβος (Τουρκική προφορά: ΑνάΒαρΖα, κοντά στο σημερινό χωριό Dilekkaya) ήταν αρχαία Ελληνική πόλη της Κιλικίας, στην σημερινή Τουρκία. Αποτελεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO από το 2014.
Ιστορία
Η πόλη κατά την εποχή της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας ονομάστηκε Καισάρεια η προς Αναζάρβω από τον Οκταβιανό Αύγουστο και ήταν η μητρόπολη (πρωτεύουσα) της Ρωμαϊκής επαρχίας της Κιλικίας. O αρχαίος Έλληνας γιατρός Διοσκουρίδης ο Πεδάνιος γεννήθηκε στην Ανάζαρβο τον 1ο αιώνα μ.Χ., όπως και ο ποιητής Οππιανός, που γεννήθηκε στην πόλη αυτή τον 2ο αιώνα μ.Χ.
300px|μικρογραφία|[[Μικρά Ασία κατά τον 1ο αι. μ. Χ. | alt= |αριστερά]]
Το 525, επί βασιλείας Ιουστίνου Α', η πόλη καταστράφηκε από σεισμό και ανοικοδομήθηκε από τον αυτοκράτορα, ο οποίος της έδωσε το προσωνύμιο Ιουστινόπολη. Παρόλα αυτά το παλαιό όνομα διατηρήθηκε και αργότερα, ο Άγιος Θεόδωρος ο Τήρων, ο βασιλιάς της Μικράς Αρμενίας, έκανε την πόλη πρωτεύουσά του στις αρχές του 12ου αιώνα ήταν γνωστή με το όνομα «Ανάβαρζα». Το 561 υπέστη για δεύτερη φορά καταστροφές από σεισμό. Εκτός από τους σεισμούς η πόλη δοκιμάστηκε τον αιώνα αυτό και από μεγάλη επιδημία πανούκλας.
Η πόλη καταλήφθηκε από τους Άραβες κατά τον 8ο αιώνα μ.Χ και κατά τον 10ο αιώνα μ.Χ ο Χαμντανίντ αλ-Ντάουλα ξόδεψε 3,000,000 ντίρχαμς και την μετέτρεψε σε ένα δυνατό φρούριο. Το 964, κατά τη διάρκεια της εκστρατείας του Βυζαντινού αυτοκράτορα Νικηφόρου Φωκά, η Ανάζαρβος βρέθηκε στο επίκεντρο του ενδιαφέροντός του. Ο Φωκάς κατάφερε να την επανακτήσει μαζί με μια σειρά από σημαντικά οχυρά, όπως η Ταρσός και η Μοψουεστία. Έγιναν επισκευές στις οχυρώσεις και η βυζαντινή φρουρά παρέμεινε στο κάστρο της Αναζάρβου για το μεγαλύτερο διάστημα του 11ου αιώνα. Στις αρχές του 1098 η πόλη έπεσε στα χέρια των στρατευμάτων της Α΄ Σταυροφορίας. Αργότερα, η περιοχή ενσωματώθηκε στο πριγκιπάτο της Αντιόχειας. Θεωρείται ότι ο τελευταίος αναγνώρισε την επικυριαρχία του Αλεξίου Α΄ Κομνηνού στην Κιλικία το Σεπτέμβριο του 1108, όμως είναι ασαφές πότε έληξε η κατάληψη από τους Φράγκους. Οι Βυζαντινοί κυριάρχησαν, για σύντομο χρονικό διάστημα, στην Ανάζαρβο μέχρι περίπου το 1111, όταν την πόλη κατέλαβε ο πρίγκιπας Τορός Α΄, που την κατέστησε πρωτεύουσα του βασιλείου της Μικράς Αρμενίας. Εκτός από μία περίοδο 7 ετών (1137-1144), όταν οι Βυζαντινοί για μία ακόμη φορά απόκτησαν τον έλεγχο της πόλης υπό τον Ιωάννη Κομνηνό, η Ανάζαρβος παρέμεινε πρωτεύουσα για σχεδόν έναν ολόκληρο αιώνα. Αν και η Ανάζαρβος συνέχισε να λειτουργεί ως σημαντικό κάστρο, η πόλη που χτίστηκε χαμηλότερα στην πεδιάδα σταδιακά παρήκμασε. Στο τέλος καταστράφηκε ολοσχερώς, όταν το 1375 οι Μαμελούκοι διέλυσαν το βασίλειο της Μικράς Αρμενίας και η Ανάζαρβος δεν κατοικήθηκε ποτέ ξανά.
μικρογραφία|250px|Αρχαίο οχυρό της Αναζάρβου|alt=|αριστερά
Αρχαιολογικά ευρήματα
Η ακρόπολη της πόλης (μια επιβλητική προεξοχή βράχου από ασβεστόλιθο ύψους περίπου 200 μ.) έχει βρεθεί στο δυτικό άκρο της πόλης. Οι χαμηλότερες σειρές λιθοδομής των Ρωμαϊκών χρόνων και οι μεταγενέστερες μεσαιωνικές επισωρεύσεις είναι, ακόμη και σήμερα, ορατές. Έξω από την πόλη και σε απόσταση μικρότερη από 1 χλμ. βρίσκεται ένα ελλειπτικό αμφιθέατρο. Σήμερα διαθέτουμε αρκετά αετώματα, μετόπες, τμήματα γείσων, μέλη κιόνων, επιγραφές, ακόμη και κορινθιακά κιονόκρανα που χρησιμοποιήθηκαν παντού και δίνουν μια εικόνα του μεγαλείου της Αναζάρβου στην Αρχαιότητα. μικρογραφία|350px|Το κάστρο της Αναζάρβου επάνω στο βουνό (στα τουρκικά : Anavarza Kalesi) Βορειοανατολικά του αμφιθεάτρου βρίσκονται το στάδιο με τον κεντρικό στίβο κατασκευασμένο από σκυρόδεμα και θέσεις για τους θεατές λαξευμένες στο βράχο, ένα θέατρο με θέα προς την πεδιάδα, καθώς και μια εκτενής νεκρόπολη. Πίσω από το θέατρο υπάρχει μια πέτρινη κλίμακα γιά πρόσβαση στην κορυφή του βράχου όπου υψώνεται το εντυπωσιακό για τον όγκο του οχυρό, μήκους σχεδόν 1 χλμ. από το βορρά στο νότο. Εδώ μπορεί κανείς να δει τους βυζαντινούς και αρμένιους προμαχώνες και τις στρατιωτικές εγκαταστάσεις να έχουν κατασκευαστεί εν μέρει πάνω στα ρωμαϊκά θεμέλια.
Στην Ανάζαρβο όλες οι κατασκευές από την εποχή των Σταυροφόρων περιορίζονται σε έναν πύργο, αποκαλυπτικό της συντηρητικής στρατηγικής τους όσον αφορά την άμυνα της θέσης.
Επίσης, υπάρχουν τα ερείπια δύο εκκλησιών και ενός πύργου που είχαν κατασκευαστεί από τον Τορό Α΄.
Το 2013, ανασκαφές αποκάλυψαν τον πρώτο γνωστό δρόμο διπλών λωρίδων με κιονοστοιχίες του αρχαίου κόσμου, πλάτους 34 μέτρων και μήκους 2700 μέτρων, που αποκάλυψαν επίσης ερείπια εκκλησιών. Το 2017, οι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν ένα ασβεστολιθικό άγαλμα της θεάς Υγείας και του θεού Έρωτος που χρονολογούνται από τον 3ο - 4ο αιώνα π.Χ
Ακανθοπτεροκτήτης ο τρίστικτος
Οι ακανθοπτεροκτήτης ο τρίστικτος (λατινική και επιστημονική ονομασία Acanthopteroctetes tripunctata) είναι είδος «πρωτόγονου» λεπιδόπτερου εντόμου, που ανήκει στη μικρή οικογένεια ακανθοπτεροκτητίδες. Περιγράφηκε για πρώτη φορά επιστημονικώς από την Αμερικανίδα εντομολόγο Ανέτ Φράνσις Μπράουν το 1921. Συναντάται στην πολιτεία Μοντάνα των ΗΠΑ.
Το άνοιγμα πτερύγων του είδους είναι περίπου 11 χιλιοστόμετρα για τα αρσενικά. Οι εμπρόσθιες πτέρυγες είναι σκουρόχρωμες, με μια ελαφρά χαλκόχρωμη γυαλάδα και με τρεις μεγάλες κιτρινόλευκες κηλίδες, στις οποίες το είδος οφείλει την ονομασία του. Οι οπίσθιες πτέρυγες έχουν ελαφρώς πιο ανοικτό-χλομό χρώμα. Οι ώριμοι ακανθοπτεροκτήτες του είδους πετούν τον Ιούλιο. Πιθανώς μία γενεά του εντόμου αντιστοιχεί σε ένα έτος.
Παραπομπές
Ακανθοπτεροκτητης τριστικτος
Θεμιστοκλής Αθανασιάδης - Νόβας
Ο Θεμιστοκλής Αθανασιάδης - Νόβας (1895 - 14 Μαΐου 1961) ήταν συγγραφέας, δημοσιογράφος και κριτικός του θεάτρου και της λογοτεχνίας.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1895, στη Ναύπακτο και ήταν νεότερος αδερφός του Γεωργίου Αθανασιάδη - Νόβα. Σπούδασε νομικά στην Αθήνα και πολιτικές επιστήμες, καθώς και θεωρία του θεάτρου, στο πανεπιστήμιο της Ιένας της Γερμανίας. Εμφανίστηκε στα γράμματα με την ποιητική συλλογή «Λουλούδια στα μαλλιά της» το 1925. Χρημάτισε νομάρχης στην Κέρκυρα, στη Ζάκυνθο, στη Λέσβο, στην Πάτρα, στη Θεσσαλονίκη, στο Βόλο και στη Χίο.
Ως δημοσιογράφος εργάστηκε στις εφημερίδες «Ακρόπολις» του Γαβριηλίδη, «Πολιτεία», «Νέος Κόσμος» και «Ελεύθερον Βήμα».
Τα ταξιδιωτικά του κείμενα συγκεντρώθηκαν στον τόμο «Περιπλανήσεις» (1964), που επιμελήθηκε και προλόγισε –όπως όλες τις μεταθανάτιες εκδόσεις των έργων του- η γραμματέας του και αξιόλογη λογοτέχνις Ουράνα Διοματάρη. Σε μια επιστολή του προς αυτήν, το 1943, γράφει χαρακτηριστικά: «Τη δημοσιογραφική επιστήμη την έχω εγκαταλείψει από καιρό […]. Άλλοτε υπήρξε η μονομανία μου. Τώρα με απασχολεί μόνο το θέατρο. Δεν θέλω να το προδώσω». Δεν το πρόδωσε… και ήταν αυτός κι ο Φώτος Πολίτης οι πιο σημαντικοί θεατρικοί κριτικοί της εποχής τους.
Οι θεατρικές εργασίες και κριτικές του Αθανασιάδη περιλαμβάνονται στα βιβλία του «Αθηναϊκή Δραματουργία» (1956), που τιμήθηκε με το «Βραβείο των 12» και «Θεατρικά Μελετήματα» (1963). Η θεατρική του προσφορά, όπως είχε πει ο σκηνοθέτης Σωκράτης Καραντινός, «θ’ αποτελέσει μια μέρα πηγή για τον μελετητή του θεάτρου μας». Από τα δοκίμια του αξιοσημείωτα είναι τα αναφερόμενα στον Σολωμό, τον Παλαμά, τον Μαλακάση, τον Ψυχάρη και τον Παπαδιαμάντη.
Πέθανε στις 14 Μαΐου 1961 στην Κέρκυρα, την επομένη μιας ομιλίας του εκεί για τον Παπαδιαμάντη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες Κατηγορία:Νομάρχες Αχαΐας Κατηγορία:Νομάρχες Ζακύνθου Κατηγορία:Νομάρχες Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Νομάρχες Κέρκυρας Κατηγορία:Νομάρχες Λέσβου Κατηγορία:Νομάρχες Μαγνησίας Κατηγορία:Νομάρχες Χίου
1969
Η παρούσα σελίδα αφορά το έτος 1969 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Ντιτμίρ Μπουσάτι
Ο Ντιτμίρ Μπουσάτι είναι Αλβανός πολιτικός, υπουργός Εξωτερικών από το 2013. Προηγουμένως ήταν επικεφαλής της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής για θέματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Βιογραφία και σπουδές
Ο Μπουσάτι, γεννήθηκε στη Σκόδρα, στις 24 Μαρτίου 1977. Είναι παντρεμένος με την Αίντα Μπουσάτι (Γκούγκου). Έχουν δύο παιδιά, την Ήρα και τον Μάρτιν.
Αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου των Τιράνων το 1999, αριστεύοντας με χρυσό μετάλλιο. Ολοκλήρωσε τις σπουδές στο Μεταπτυχιακό πρόγραμμα, Δημόσιο Διεθνές Δίκαιο (LL.M.) από το Πανεπιστήμιο του Λέιντεν στην Ολλανδία (2001). Κατά τη διάρκεια του πανεπιστημίου βίου υπήρξε δικαιούχος διαφόρων προγραμμάτων υποτροφιας για σπουδές και έρευνες, όπως το TEMPUS, NUFFIC, Victor Folsom, Κόκκαλης, TMC Asser. Έχει διατελέσει ερευνητής στο Διεθνές Δημόσιο Δίκαιο στο TMC Asser Institute, Χάγη, Ολλανδία (2003) και ερευνητής Ευρωπαϊκών Υποθέσεων στο ΕΚΠΑ (2000). Έχει ολοκληρώσει  σειρά από ειδικεύσεις για θέματα  διεθνούς φύσεως, σε διάφορα αξιότιμα ιδρύματα όπως το Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ;,στην Ακαδημία Διεθνούς Δικαίου στο Ντάλας, ΗΠΑ, και στην Πανεπιστημιακή Ακαδημία  Abo, Φινλανδία.
Ο Μπουσάτι είναι μέλος του ECFR (Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Εξωτερικών Σχέσεων). Έχει υπηρετήσει επίσης ως αναλυτής για το Freedom House (2007- 2008), για την έκθεση "Έθνη σε Μετάβαση" (Nations in Transit); εθνικός ανταποκριτής για την Ευρωπαϊκή Κοινωνία του Διεθνούς Δικαίου (ESIL); εθνικός συντονιστής για το Ίδρυμα Ανοικτή Κοινωνία (OSF) για την παρακολούθηση της προόδου της διαδικασίας της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης της Αλβανίας (2006-2008). Έχει διατελέσει σύμβουλος σε διάφορα προγράμματα της ΕΕ, Παγκόσμιας Τράπεζας, USAID, GIZ, OSI, του Ιδρύματος Friedrich Ebert, ΔΟΜ, SNV. Οι διαπραγματεύσεις για τη σύναψη Συμφωνίας Σταθεροποίησης και Σύνδεσης και λοιποί ρόλοι Ο Ντιτμίρ Μπουσάτι έχει επίσης ασκήσει τα καθήκοντα του ως Διευθυντής της Νομικής Προσέγγισης στο Υπουργείο της Ευρωπαϊκής Ολοκλήρωσης, ενώ ήταν ταυτοχρόνως μέλος της διαπραγματευτικής ομάδας της Συμφωνίας Σταθεροποίησης και Σύνδεσης (ΣΣΣ); σύμβουλος του Αναπληρωτή Πρωθυπουργού για Ευρωπαϊκά Θέματα; νομικός σύμβουλος στο Συνταγματικό Δικαστήριο, στο Γραφείο του Προέδρου της Δημοκρατίας της Αλβανίας; στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για την πρώην Γιουγκοσλαβία, στη Χάγη, Ολλανδία.
Πολιτική σταδιοδρομία
Εξελέγη βουλευτής στην περιφέρεια των Τιράνων το 2009 και επανεξελέγη στην ίδια περιφέρεια στις εκλογές που διενεργήθηκαν στις 23 Ιουνίου, 2013. Ο Μπουσάτι έχει διατελέσει Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Ευρωπαϊκής Ολοκλήρωσης (2011-2013) και μέλος της Μικτής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής ΕΕ-Αλβανίας (2009-2013). Από το 2011, εξελέγη μέλος της Ηγεσίας του Σοσιαλιστικού Κόμματος της Αλβανίας.
Ο Ντιτμίρ Μπουσάτι, ανέλαβε το Υπουργείο Εξωτερικών στις 15 Σεπτεμβρίου 2013. Κατά τη θητεία του υπέγραψε 29 συμφωνίες, υποδέχτηκε στην Αλβανία και επισκέφθηκε τους ομολόγους του σε λοιπές χώρες και άλλους αρχηγούς κρατών, σε 108 διμερείς συναντήσεις. Επιπλέον, ολοκλήρωσε 15 συναντήσεις με την Αλβανική διασπορά ανά τον κόσμο, και δεν παρελήφθησαν η συμμετοχή σε πολυμερή φόρουμ με διάφορα θέματα,  σημαντικής σημασίας για τη χώρα. Σημαντικό κατά τη διάρκεια των δύο ετών ενεργού δράσης, ήταν η εισαγωγή  τριμερών συναντήσεων, όπως αυτή μεταξύ Αλβανίας - Ιταλίας και Σερβίας, καθώς και η εκπλήρωση των Στρατηγικών Εταιρικών σχέσεων με την Ελλάδα και την Τουρκία, καθώς και η  υπογραφή της συμφωνίας Στρατηγικής Εταιρικής σχέσης μεταξύ της Αλβανίας και των Ηνωμένων Πολιτειών #ALB-USA.
Ακαδημαϊκός βίος
Ο Ντιτμίρ Μπουσάτι είναι λέκτορας Ευρωπαϊκού Δικαίου και της Διαδικασίας Διεύρυνσης της ΕΕ, σε διάφορα πανεπιστημιακά και ερευνητικά ιδρύματα στην Αλβανία και το Κόσoβo.
Έχει δημοσιεύσει επιστημονικές εργασίες και άρθρα σε τομείς που σχετίζονται με τη διαδικασία της διεύρυνσης της ΕΕ, το Δημόσιο Διεθνές Δίκαιο και το  Ευρωπαϊκό Δίκαιο.
Επίσης, είναι γνώστης της αγγλικής, της ιταλικής και της γαλλικής γλώσσας.
Δημοσιευμένα άρθρα
Κατηγορία:Αλβανοί πολιτικοί
Θεών εκκλησία
Η Θεών εκκλησία στα λατ. (Deorum concilium= Θεών συμβούλιο) είναι συναφές έργο προς τα Ζευς ο ελεγχόμενος και Ζευς ο τραγωδός του Λουκιανού που ο διάλογός του εκτυλίσσεται κατά τη διάρκεια της συνέλευσης των θεών στον Όλυμπο, οι οποίοι καλούνται να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα της εισόδου αλλοδαπών θεών και ημιθέων στο Πάνθεον της κλασικής εποχής.
Παρακμή και σταδιακή υποκατάσταση
Στο κήρυγμα του Ερμή «τίς αγορεύειν βούλεται;» ο θεός Μώμος, η προσωποποίηση της κατηγορίας και της μομφής, αναλαμβάνει πρώτος να καταδείξει την παρακμή και τη σταδιακή υποκατάσταση της λατρείας των Ολύμπιων ξένων θεών, ημιθέων, ακόμα και θνητών που λατρεύονταν ως τοπικοί ήρωες. Ο Όλυμπος, το ανθρώπινο δημιούργημα του Ελληνικού πολιτισμού, βρίσκεται σε κατάσταση αποσύνθεσης. Η απόσταση που χώριζε τα παλιότερα χρόνια τους θεούς από τους ανθρώπους έχει μικρύνει κατά πολύ. Τα κριτήρια ανόδου κάποιου ημιθέου στο Πάνθεον του Ολύμπου έχουν αμβλυνθεί επικίνδυνα.
Καταχρηστική εγγραφή στους καταλόγους
thumb|left|200px|[[Δώδεκα θεοί του Ολύμπου|Ολύμπιοι Θεοί του Nicola-André Monsiau. Στο μέσον Ζεύς, Ήφαιστος, Αθηνά Απόλλων, Ερμής με το κηρύκειο και πέριξ Έρως Αφροδίτη, Άρης, Διόνυσος, Πλούτων, Εστία, Δήμητρα, Ήρα .]] Ο Μώμος κατηγορεί αρχικά τον Διόνυσο λέγοντας ότι μας φόρτωσε με ολόκληρη φατρία, παρουσιάζεται επικεφαλής του χορού και ανέδειξε θεούς τον Πάνα, τον  Σιληνό και τους Σάτυρους, κάτι άξεστους, γιδοβοσκούς στην πλειοψηφία, ανθρώπους που χοροπηδάνε κι έχουν αλλόκοτες μορφές. Ο ένας έχει κέρατα, από τη μέση και κάτω μοιάζει με κατσίκι, έχει γενειάδα μέχρι κάτω και δεν διαφέρει πολύ από τράγο. Οι Σάτυροι έχουν μυτερά αυτιά, φαλακροί με κέρατα σαν αυτά που φυτρώνουν στα νεογέννητα κατσίκα, ορισμένοι είναι Φρύγες, επειδή είναι εγγονός κάποιου Συροφοίνικα εμπόρου του Κάδμου, και έχουν όλοι τους ουρές. Και μετά απορούμε που μας καταφρονούν οι άνθρωποι, όταν βλέπουν τόσο γελοίους και απίθανους θεούς. Και το γελοιότερο απ΄ όλα, θεοί, ανέβασε ακόμα και το σκυλί, τη Μαίρα, της Ηριγόνης, για να μη στεναχωριέται η κοπέλα, που υπήρξε ερωμένη του, αν δεν έχει στον ουρανό το αγαπημένο της σκυλάκι και το στεφάνι της το συμπεριέλαβε στο χορό των άστρων  στην  Μικρή άρκτο. Ανέβασαν επιπλέον τους υπηρέτες και τους οπαδούς τους στον ουρανό, τους ενέγραψαν καταχρηστικά στους καταλόγους των θεών και τώρα απολαμβάνουν και τούτοι τα δώρα και και συμμετέχουν στις θυσίες, χωρίς καν να μας έχουν καταβάλει το μετοίκιον.
Μεταμορφώσεις και νόθευση συνεδρίου
Ο Δίας στη συνέχεια του δίνει την άδεια να μιλήσει ελεύθερα ακόμα και για τον ίδιο μια και ο Ασκληπιός και ο Ηρακλής, που είναι γιος του, εξαγόρασε με ουκ ολίγους κόπους την αθανασία, ενώ ο πρώτος γιατρεύει και συνεφέρει τους ανθρώπους από τις αρρώστιες και «αξίζει όσο πολλοί άλλοι μαζί».
Εσύ ήσουν, Δία, που ξεκίνησες τέτοιου είδους παρανομίες κι έγινες αιτία να νοθευτεί το συνέδριο με το να ενώνεσαι με θνητές γυναίκες και να κατεβαίνεις σε αυτές πότε με τη μια και πότε με την άλλη μορφή, έτσι ώστε να φοβόμαστε μήπως σε πιάσει κάποιος, όταν ήσουν μεταμορφωμένος σε ταύρο και σε θυσιάσει ή μήπως κάποιος χρυσοχόος σε κατεργαστεί, όταν ήσουν χρυσός και αντί για Δίας μας προέκυπτες περιδέραιο, βραχιόλι ή σκουλαρίκι.
Η αμβροσία και το νέκταρ σε ανεπάρκεια
Επειδή πολλοί από τους φιλοξενούμενους, που εντελώς ανάξιοι στη πολιτεία μας, αφού ενεγράφησαν παράνομα με τον ένα ή τον άλλο τρόπο στα μητρώα και θεωρήθηκαν θεοί, έχουν υπερφορτώσει αφενός τον ουρανό, έτσι ώστε το συμπόσιο να είναι γεμάτο από θορυβώδη όχλο πολύγλωσσων και χυδαίων ανθρώπων και αφετέρου η αμβροσία και το νέκταρ να είναι είδη σε ανεπάρκεια. Αυτοί επίσης, αφού παραμέρισαν, οι αυθάδεις, τους παλιούς αληθινούς θεούς, ζητούν επιτακτικά να πάρουν οι ίδιοι την προεδρία, σε πλήρη αντίθεση με όλα τα έθιμα των προγόνων μας και θέλουν να τους τιμούν περισσότερο στη γη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έργα του Λουκιανού
Κάσπερ Ρίσγκαρντ
Ο Κάσπερ Ρίσγκαρντ (δαν. Kasper Risgård) (γεν. το 1983) είναι Δανός ποδοσφαιριστής, διεθνής με την εθνική Κ20 της χώρας του. Είναι παίκτης της μεσαίας γραμμής, έχει ύψος 1,82 μ. και από το 2010 αγωνίζεται στην Α΄ Εθνική με τον Πανιώνιο.
Βιογραφικό
Ο Κάσπερ Ρίσγκαρντ γεννήθηκε στις 4/1/1983. Ώς έφηβος ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο στην Άλμποργκ (Aalborg Boldspilklub), στην οποία αγωνίστηκε και ως επαγγελματίας στη συνέχεια από το 2002 ως το 2009, με εξαίρεση το 2004 που έπαιξε δανεικός στη Νόρτζελαντ.
Τη σεζόν 2009-10 μεταπήδησε στην Αρμίνια Μπίλεφελντ στη Γερμανία και τον Αύγουστο του 2010 υπέγραψε συμβόλαιο δύο ετών με τον Πανιώνιο. Από το Μάρτιο του 2011 αγωνίζεται στην Σίλκεμποργκ.
Καριέρα
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Δανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Δανίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άλμποργκ ΜΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σίλκεμποργκ ΙΦ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αρμίνια Μπίλεφελντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Δανίας Κ20 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σουπερλίγκα Δανίας
Η Κρίσιμη Καμπή
Η Κρίσιμη Καμπή (αγγλ. The Turning Point) είναι δραματική ταινία, παραγωγής 1977 σε σενάριο Άρθουρ Λόρεντς και σκηνοθεσία Χέρμπερτ Ρος. Οι πρωταγωνίστριες της ταινίας Αν Μπάνκροφτ και Σίρλεϊ Μακ Λέιν, πλαισιώνονται από τους Τομ Σκέριτ, Λέσλι Μπράουνι και Μιχαήλ Μπαρίσνικοφ. Η ταινία απέσπασε 11 υποψηφιότητες για Όσκαρ χωρίς όμως να κερδίσει κανένα.
Υπόθεση
Δυο φίλες από τα παλιά η Ντίντι (Σίρλεϊ ΜακΛέιν) και η Έμμα (Ανν Μπάνκροφτ) ξανασυναντιούνται μετά από πολλά χρόνια. Αφορμή της συνάντησής τους είναι η περιοδεία της χορευτικής ομάδας της Έμμα στην αμερικανική ύπαιθρο. Όταν ήταν νέες δούλευαν και οι δυο ως χορεύτριες μπαλέτου για την ίδια ομάδα, υπήρξαν καλύτερες φίλες και σκληρές αντίπαλοι. Η Ντίντι, όμως, σταμάτησε να ασχολείται με το χορό σε νεαρή ηλικία, παντρεύτηκε, απέκτησε τρία παιδιά και άνοιξε σχολή χορού στην Οκλαχόμα, ενώ η Έμμα συνέχισε και έγινε αστέρας στο χώρο του μπαλέτου. Μετά τη συνάντηση η Έμμα καλεί την κόρη της Ντίντι, Εμίλια (Λέσλι Μπράουνι), επίσης χορεύτρια, να γίνει μέλος της χορευτικής της ομάδας. Έτσι μάνα και κόρη βρίσκονται στη Νέα Υόρκη. Όταν η Έμμα ερωτεύεται ένα νεαρό Ρώσο καλλιτέχνη (Μιχαήλ Μπαρίσνικοφ), βάζει σε κίνδυνο την καριέρα της και η Έμμα την βοηθάει να σταθεί στα πόδια της. Το γεγονός αυτό γίνεται αφορμή ώστε η Ντίντι και η Έμμα να ομολογήσουν την αλήθεια που έκρυβαν τόσο καιρό μέσα τους. Η Έμμα έχει μετανιώσει για το γεγονός ότι δεν μπόρεσε να αποκτήσει παιδιά, ενώ η Ντίντι ακόμη δεν έχει ξεπεράσει το γεγονός ότι αναγκάστηκε να παρατήσει το χορό.
Βραβεία
Η προβολή της ταινίας συνοδεύτηκε από διθυράμβους από τους κριτικούς, οι οποίοι της απένειμαν το ένα βραβείο μετά το άλλο, αλλά τη βραδιά των βραβείων της ακαδημίας, έχασε το όσκαρ καλύτερης ταινίας από τη θρυλική ταινία του Γούντι Άλεν Ο Νευρικός Εραστής (Annie Hall, 1977). Η ταινία συγκαταλέγεται μέχρι σήμερα στις μεγάλες ηττημένες της βραδιάς των όσκαρ. 11 υποψηφιότητες, χωρίς καμιά νίκη. Ρεκόρ που ισοφαρίστηκε το 1986 από Το Πορφυρούν Χρώμα (The Color Purple) του Στίβεν Σπίλμπεργκ.
Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου (Όσκαρ) Υποψηφιότητα:
Η καρδιά του δράκου
Η Καρδιά του Δράκου (αγγλικά: Dragonheart) είναι ταινία περιπέτεια φαντασίας σε σκηνοθεσία Ρομπ Κοέν. Προβλήθηκε στη Βόρεια Αμερική το 1996. Στις 11 Δεκεμβρίου του 2006 κυκλοφόρησε σε DVD στην Ελλάδα. Ήταν υποψήφια για το βραβείο Όσκαρ Καλύτερων οπτικών εφέ και για διάφορα άλλα βραβεία το 1996 και το 1997. Η ταινία ενέπνευσε επίσης μία direct-to-video συνέχεια, Dragonheart ΙΙ: Ένα Νέο Ξεκίνημα.
Η Κρίσιμη Καμπή
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής 20th Century Fox Κατηγορία:Ταινίες του 1977 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο σκηνοθέτης κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Σκηνοθεσίας
Η καρδιά του δράκου
Eξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Universal Pictures Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1996 Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές επικές ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές επικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές buddy ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές buddy ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές περιπετειώδεις ταινίες φαντασίας Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Σλοβακία Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες φαντασίας Κατηγορία:Βρετανικές περιπετειώδεις ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Extranet
Ένα extranet (ουσιαστικά «εξωδίκτυο») είναι ένα δίκτυο υπολογιστών που επιτρέπει την ελεγχόμενη πρόσβαση από ένα εξωτερικό χώρο, για συγκεκριμένες επιχειρήσεις ή εκπαιδευτικούς σκοπούς. Στο πλαίσιο των επιχειρήσεων προς τις επιχειρήσεις, ένα extranet μπορεί να θεωρηθεί ως προέκταση του intranet ενός οργανισμού που έχει επεκταθεί σε χρήστες εκτός του οργανισμού, συνήθως συνεργάτες, πωλητές και προμηθευτές, που είναι εκτός από όλους τους άλλους χρήστες του Διαδικτύου. Σε αντίθεση,με τα μοντέλα των επιχειρήσεων προς τους καταναλωτές (B2C) εμπεριέχουν γνωστούς servers από μία ή περισσότερες εταιρίες, που επικοινωνούν με άγνωστους χρήστες καταναλωτές. Ένα extranet είναι παρόμοιο με ένα DMZ υπό την έννοια ότι παρέχει πρόσβαση στις απαραίτητες υπηρεσίες για ένα εταιρικό κανάλι, χωρίς τη χορήγηση πρόσβασης σε ολόκληρο το δίκτυο ενός οργανισμού.
Νιούαρκ (Νιου Τζέρσεϊ)
Το Νιούαρκ (αγγλικά: Newark, New Jersey), είναι η μεγαλύτερη πόλη της αμερικανικής πολιτείας Νιου Τζέρσεϊ και έδρα της κομητείας Έσσεξ. Το Νιούαρκ είναι ένας από τους σημαντικότερους αεροπορικούς, σιδηροδρομικούς και ακτοπλοϊκούς κόμβους των ΗΠΑ.
Extranet
Εφαρμογές σε επιχειρήσεις
Στα τέλη της δεκαετίας του 1990 και στις αρχές της δεκαετίας του 2000, πολλές βιομηχανίες άρχισαν να χρησιμοποιούν « extranet », ο όρος για να περιγραφεί τα αποθετήρια των κοινών διαμοιραζομένων δεδομένων (και υποστήριξη εφαρμογών) προσβάσιμα μέσω του διαδικτύου μόνο σε εξουσιοδοτημένα μέλη των συγκεκριμένων ομάδων εργασίας - για παράδειγμα, οι γεωγραφικά διάσπαρτες πολλαπλές ομάδες έργων. Ορισμένες εφαρμογές προσφέρονται σε ένα λογισμικό ως υπηρεσία βάσης. Για παράδειγμα, στον κλάδο των κατασκευών, οι ομάδες έργου μπορούν να αποκτήσουν πρόσβαση σε ένα Extranet δίκτυο και να μοιραστούν σχέδια, φωτογραφίες και έγγραφα, και να χρησιμοποιούν online εφαρμογές για να επισημάνουν,να κάνουν παρατηρήσεις, να διαχειρίζονται και να υποβάλουν έκθεση για το έργο που σχετίζεται με τις επικοινωνίες. Το 2003 στο Ηνωμένο Βασίλειο, πολλούς από τους κορυφαίους προμηθευτές αποτέλεσαν το "Construction_collaboration_technology" (NCCTP) για την προώθηση των τεχνολογιών και τη δημιουργία προτύπων ανταλλαγής δεδομένων μεταξύ των διαφόρων συστημάτων δεδομένων. Τον ίδιο τύπο κατασκευής εστιασμένη στις ίδιες τεχνολογίες έχουν επίσης αναπτυχθεί στις Ηνωμένες Πολιτείες, την Αυστραλία και την Ηπειρωτική Ευρώπη.
Νιούαρκ (Νιου Τζέρσεϊ)
Σύμφωνα με εκτιμήσεις για το 2021, το Νιούαρκ έχει πληθυσμό 282,529 κατοίκους, κατατάσσοντάς την, ως την 74η μεγαλύτερη στις Ηνωμένες Πολιτείες. . To Νιούαρκ, είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη που βρίσκεται στην μητροπολιτική περιοχή της Νέας Υόρκης, περίπου 8 χιλιόμετρα δυτικά του Μανχάταν.
Extranet
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχιτεκτονική δικτύων
Νιούαρκ (Νιου Τζέρσεϊ)
Εγκαταστάσεις, διοικητική διαίρεση και φυσικό περιβάλλον
Το λιμάνι του Νιούαρκ, είναι ο κύριος τερματικός για εμπορευματοκιβωτιοφόρα στο λιμάνι Νέας Υόρκης και Νιου Τζέρσεϊ και είναι το μεγαλύτερο λιμάνι στην Ανατολική Ακτή. Το αεροδρόμιο του Νιούαρκ, το Διεθνές Αεροδρόμιο Νιούαρκ Λίμπερτι, είναι ένα από τα αεροδρόμια με την μεγαλύτερη κίνηση στις ΗΠΑ.
Στο Νιούαρκ εδρεύουν αρκετές επιχειρήσεις, όπως η Prudential Financial και PSEG. Στην πόλη βρίσκονται πολλά πανεπιστήμια. Η πόλη χωρίζεται σε πέντε περιοχές, από το αστικό κέντρο μέχρι τα προάστια. Στο Νιούαρκ βρίσκεται το παλαιότερο κομητειακό πάρκο στις ΗΠΑ, το Μπράτς Μπρουκ Παρκ, το οποίο διαθέτει το μεγαλύτερο αριθμό κερασιών στις ΗΠΑ, με περισσότερα από 4.000 δέντρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Νιου Τζέρσεϊ
Χρυσοπηγή Δεβετζή
Η Χρυσοπηγή Δεβετζή (Αλεξανδρούπολη, 2 Οκτωβρίου 1976) είναι Ελληνίδα πρώην αθλήτρια του άλματος εις τριπλούν και του άλματος εις μήκους, με μεγάλες διακρίσεις αλλά και τιμωρίες σχετικά με ντόπινγκ.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 2 Ιανουαρίου 1975 στην Αλεξανδρούπολη. Στη διάρκεια της καριέρας της αγωνίστηκε με τα χρώματα του Παναθηναϊκού και στη συνέχεια του Ολυμπιακού ΣΦΠ.
Η Δεβετζή ψηφίστηκε από τους αθλητικούς συντάκτες ως η κορυφαία της χρονιάς τον Δεκέμβριο του 2008, κυρίως λόγω του χάλκινου μεταλλίου που είχε κατακτήσει στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου της ίδιας χρονιάς --ένα μετάλλιο που της αφαιρέθηκε το 2016 λόγω του ότι βρέθηκε ντοπαρισμένη σε αυτούς τους αγώνες-- με 2.016 ψήφους και τιμήθηκε από τον ΠΣΑΤ για 4η συνεχή χρονιά, που αποτελεί ρεκόρ.
Καριέρα
Θεωρείται μια από τις μεγαλύτερες αθλήτριες στην ιστορία του τριπλούν αφού κατέχει την τέταρτη καλύτερη επίδοση όλων των εποχών στο αγώνισμα με 15,32 μέτρα, επίδοση που πέτυχε στον προκριματικό του τριπλούν στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 στην Αθήνα, στις 21 Αυγούστου 2004. Στον τελικό του αγωνίσματος κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο με επίδοση 15,25 μ. στην τέταρτη από τις 6 προσπάθειες που επιχείρησε στον τελικό. Την ίδια χρονιά κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου στη Βουδαπέστη το Μάρτιο με 14,73 μ.
2005-2007
Το 2005 κατέκτησε την πέμπτη θέση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου στο Ελσίνκι με επίδοση 14,64μ. Το Σεπτέμβριο του 2005 κατέκτησε την πρώτη θέση στον τελικό των Γκραν Πρι που διεξήχθη στο Μονακό στις 9 - 10 Σεπτεμβρίου με επίδοση 14,89 μ.
Το 2006 δεν μετείχε σε αγώνες κλειστού στίβου, ενώ ξεκίνησε τη θερινή σεζόν με πολύ καλές επιδόσεις και στο τριπλούν και στο μήκος. Κέρδισε το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Στίβου στο μήκος με επίδοση 6,83 μ., που είναι η τρίτη καλύτερη όλων των εποχών στην Ελλάδα, ενώ στο τριπλούν έχει επίδοση 14,88 μ., επίδοση που πέτυχε στα Τσικλιτήρεια 2006.
Πήρε μέρος στους αγώνες της πρώτης κατηγορίας (δεύτερο γκρουπ) του Ευρωπαϊκού Κυπέλλου Στίβου "Μπρούνο Ζάολι" που διεξήχθη στο Καυτανζόγλειο στάδιο της Θεσσαλονίκης το διήμερο 17 - 18 Ιουνίου 2006. Συμμετείχε στα αγωνίσματα του τριπλούν και του μήκους και κέρδισε και στα δύο με επιδόσεις 14,44 μ. και 6,71 μ. αντιστοίχως χαρίζοντας 16 υπερπολύτιμους βαθμούς στην ελληνική ομάδα και βοηθώντας την να τερματίσει πρώτη στο δεύτερο γκρουπ και να ανέβει στη Σούπερ Λίγκα.
Έλαβε μέρος στον προκριματικό του τριπλούν στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου στο Γκέτεμποργκ της Σουηδίας και πέρασε στον τελικό κάνοντας 14,64 στη δεύτερή της προσπάθεια.
Στον τελικό του αγωνίσματος που έγινε στις 9 Αυγούστου 2006 κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο με επίδοση 15,05 που έκανε στην πρώτη της προσπάθεια στον αγώνα. Χαρακτηριστικό είναι ότι βρισκόταν στην πρώτη θέση μέχρι το προτελευταίο άλμα στον αγώνα, όταν η Τατιάνα Λεμπέντεβα έκανε στην τελευταία προσπάθεια της 15,15 και πήρε το χρυσό μετάλλιο από τη Χρυσοπηγή Δεβετζή.
2007-2009: ακυρωθείσα περίοδος για παραβάσεις ντόπινγκ
Στις 31 Αυγούστου 2007 κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στο πλαίσιο του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου στην Οζάκα της Ιαπωνίας με επίδοση 15,04, την οποία πέτυχε στην πρώτη της προσπάθεια. Είχε, ακόμη, τέσσερις άκυρες προσπάθειες και μία ακόμα επιτυχημένη στα 14,75. Ωστόσο, σε επανέλεγχο που έκανε η ΙΑΑF στο δείγμα του 2007 τον Νοέμβριο του 2015, βρέθηκαν παράνομες ουσίες και ο ΣΕΓΑΣ γνωστοποίησε την έναρξη της πειθαρχικής της διαδικασίας.
Ακολούθησε, τον επόμενο μήνα (23 Σεπτεμβρίου 2007), η δεύτερη θέση στον τελικό των Γκραν πρι, στη Στουτγάρδη, με άλμα στα 14,75 μέτρα.
Στις 10 Δεκεμβρίου του 2007 ψηφίστηκε από τους αθλητικούς συντάκτες ως κορυφαία του ελληνικού αθλητισμού για τρίτη συνεχή χρονιά.
Στο Βαλκανικό Πρωτάθλημα στις 9 Φεβρουαρίου του 2008 έκανε άλμα 6,85 μ. στο μήκος. Αυτό ήταν η δεύτερη καλύτερη επίδοση της ελληνικής ιστορίας στον κλειστό στίβο, μετά το πανελλήνιο ρεκόρ της Νίκης Ξάνθου (7,03).
Το Μάρτιο του 2008, στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου στη Βαλένθια της Ισπανίας, η αθλήτρια προκρίθηκε από το πρώτο της άλμα (14,63μ.) στον τελικό του αγωνίσματος. Τον ίδιο μήνα ορίστηκε η τελευταία λαμπαδηδρόμος κατά την αφή της Ολυμπιακής Φλόγας.
Η Δεβετζή πρώτευσε στο άλμα εις μήκος στο γκαλά γυναικών στη Φιλοθέη στις 28 Μαΐου του 2008 πετυχαίνοντας 6,66μ. στην πρώτη προσπάθειά της.
Η πρωταθλήτρια πέτυχε παγκόσμια επίδοση<ref >in.gr, Ακόμα... πετάει η Δεβετζή με άλμα για χρυσό στο Πεκίνο, 9 Ιουλίου 2008 με 15,22 μέτρα στο τριπλούν στη διάρκεια του μίτινγκ "Θεσσαλονίκη 2008".
Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου το 2008, αφού προκρίθηκε με την πρώτη προσπάθεια κατευθείαν στον τελικό του τριπλούν, κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο (που της αφαιρέθηκε αργότερα εξαιτίας χρήσης απαγορευμένης ουσίας) με επίδοση 15,23 μ. που αποτέλεσε την καλύτερη επίδοσή της εκείνο το χρόνο. Τον Απρίλιο του 2009 στο Γκραν Πρι του Ντακάρ στις 14 Απριλίου η αθλήτρια ήταν 4η με άλμα στο τριπλούν 14,08 μ. Όλες οι παραπάνω συμμετοχές, επιδόσεις και μετάλλια της περιόδου από από τις 31 Αυγούστου του 2007 έως τις 30 Αυγούστου του 2009, ακυρώθηκαν.
Επιδόσεις
Η εξέλιξη της Πηγής Δεβετζή:
Ατομικά Ρεκόρ
Τα επίσημα ατομικά ρεκόρ με βάση τον ιστότοπο της World Athletics (πρώην IAAF). Έχουν αφαιρεθεί τα ατομικά ρεκόρ της περιόδου για την οποία τιμωρήθηκε.
Ανοιχτός Στίβος
Κλειστός Στίβος
Αποκλεισμός και τιμωρία
Τον Μάρτιο του 2011 στην αθλήτρια επεβλήθη αποκλεισμός από όλες τις διοργανώσεις για δύο χρόνια από τη Διεθνή Ομοσπονδία Στίβου, με την αιτιολογία ότι «απέτυχε να δώσει δείγμα» σε αιφνίδιο έλεγχο που πραγματοποιήθηκε στις 23 Μαΐου 2009 στη Γιάλτα της Ουκρανίας, όπου έκανε προετοιμασία.
Η Παγκόσμια Ομοσπονδία Στίβου την τιμώρησε το 2016 για παραβίαση των κανονισμών ντόπινγκ και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στην Οσάκα το 2007, καθώς σε επανέλεγχο δείγματος το οποίο είχε δώσει κατά την διάρκεια των αγώνων, το δείγμα βρέθηκε θετικό. Έτσι ακυρώθηκαν όλα τα αποτελέσματά της για δύο ολόκληρα χρόνια, από τις 31 Αυγούστου του 2007 έως τις 30 Αυγούστου του 2009, με αποτέλεσμα να αφαιρεθούν αρκετά μετάλλια και να διαγραφούν όλες οι επιδόσεις από την αθλητική της καριέρα.
Στις 17 Νοεμβρίου 2016 η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή της αφαίρεσε το χάλκινο μετάλλιο που κατέκτησε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008, λόγω της χρήσης στανοζολόλης κατά τη διάρκεια των Αγώνων.
Προσωπική ζωή και άλλες δραστηριότητες
Το 2006 παντρεύτηκε τον Γιώργο Πούλο με πολιτικό γάμο ενώ η σχέση τους είχε ξεκινήσει από το 2000. Ωστόσο, αργότερα πήρε διαζύγιο και καταφέρθηκε κατά του πρώην συζύγου της. Έχει συμμετάσχει σε τηλεοπτικές καλλιτεχνικές διαγωνιστικές εκπομπές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες του άλματος εις τριπλούν Κατηγορία:Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες του άλματος εις μήκος Κατηγορία:Αθλητές στίβου ΠΑΟ Κατηγορία:Αθλητές στίβου ΟΣΦΠ Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2008 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Μεσογειακούς Αγώνες 2001 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Μεσογειακούς Αγώνες 2005 Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Αργυροί Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Ντόπινγκ στον αθλητισμό
Βαλπουργιανή Νύχτα
thumb|right|350px|Συνέλευση στο όρος [[Μπλόκσμπεργκ. Έργο του Γιοχάνες Πρετόριους, 1668]] Η Βαλπουργιανή Νύχτα γιορτάζεται στις 30 Απριλίου, στην ονομαστική εορτή της Αγίας Βαλπούργκας. Στα χρόνια του Μεσαίωνα ήταν συνδεδεμένη με την μαγεία και τις μάγισσες, ενώ στις μέρες μας έχει γίνει δημοφιλής λαογραφική εκδήλωση συνδεδεμένη με τον Μάιο, τα ξωτικά και τον ερχομό της άνοιξης.
Κατηγορία:Θρησκευτικές εορτές και τελετές Κατηγορία:Χαλοουίν Κατηγορία:Γερμανικός παγανισμός
ΣΚ Ντιναμό Τσέσκε Μπουντεγιόβιτσε
Η ΣΚ Ντιναμό Τσέσκε Μπουντεγιόβιτσε είναι μια ποδοσφαιρική ομάδα από το Τσέσκε Μπουντεγιόβιτσε, Τσεχία. Συμμετέχει στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Τσεχίας, το ανώτατο πρωτάθλημα της χώρας. Ιδρύθηκε το 1905. Έδρα της ομάδας είναι το Stadion Střelecký ostrov, χωρητικότητας 6681 θεατών. Έχει κατακτήσει δύο φορές το πρωτάθλημα Czech 2. Liga (2001-02, 2013-14).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Τσεχίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1905
Ιζάρκο
Ο Ιζάρκο (ιταλικά: Isarco, γερμανικά: Eisack) είναι ποταμός της βορειοανατολικής Ιταλίας στην περιφέρεια Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε. Έχει μήκος 95,5 χλμ., η λεκάνη απορροής του καταλαμβάνει έκταση 4.202 τετραγωνικά χλμ και έχει μέση ροή 78 m³/s.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ιζαρκο
Μαρία της Ουγγαρίας, βασίλισσα της Νάπολης
Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον διάδοχο του βασιλείου της Σικελίας και της Νάπολης, και μετέπειτα βασιλιά, Κάρολο Β΄ των Καπετιδών-Ανζού, στο πλαίσιο μίας συμφωνίας στρατιωτικού χαρακτήρα, που είχε συνάψει το 1270 ο πατέρας του τελευταίου, βασιλιάς Κάρολος Α΄ της Σικελίας(-Νάπολης), με τον πατέρα της Στέφανο Ε΄ της Ουγγαρίας.
Καταπτέρυξ ο κριμαϊκός
Οι καταπτέρυξ ο κριμαϊκός (λατινική και επιστημονική ονομασία Catapterix crimaea) είναι είδος «πρωτόγονου» λεπιδόπτερου εντόμου, που ανήκει στη μικρή οικογένεια ακανθοπτεροκτητίδες. Περιγράφηκε για πρώτη φορά επιστημονικώς το 1988 στη χερσόνησο της Κριμαίας, ενώ το 2016 καταγράφηκε για πρώτη φορά στη νότια Γαλλία. Από το 1988 μέχρι την περιγραφή του είδους Catapterix tianshanica (2016), το Catapterix crimaea θεωρείτο το μοναδικό είδος του γένους του.
Μαρία της Ουγγαρίας, βασίλισσα της Νάπολης
Οικογένεια
Η Μαρία και ο Κάρολος Β΄ απέκτησαν έντεκα παιδιά:
Καταπτέρυξ ο κριμαϊκός
Περιγραφή
Τα ώριμα αρσενικά έχουν άνοιγμα πτερύγων 5,5 έως 6,5 χιλιοστόμετρα, με επιμηκυμένες εμπρόσθιες και οπίσθιες πτέρυγες. Οι εμπρόσθιες έχουν χρυσο-καφετί χρώμα, ενώ οι οπίσθιες είναι γκρίζες. Η κεφαλή είναι προτεταμένη προς τα εμπρός και καλυμμένη με μακρά, χρυσο-καφετί λέπια. Φέρει απλές κεραίες με μήκος περίπου τα τρία πέμπτα του μήκους των εμπρόσθιων πτερύγων. Ο θώρακας έχει το ίδιο χρώμα με την κεφαλή, ενώ τα πόδια είναι καφετιά.
Μέχρι σήμερα, το ενήλικο θηλυκό του είδους είναι άγνωστο, δηλαδή δεν έχει παρατηρηθεί και περιγραφεί επιστημονικώς ποτέ.
Πέρινθος Κιλκίς
Η Πέρινθος είναι μία μικρή κοινότητα του δήμου Κιλκίς του Νομού Κιλκίς που δεν καταγράφεται συνήθως στους πολιτικούς χάρτες της Ελλάδας. Απέχει 15 χιλιόμετρα από το Κιλκίς.
Οι πρώτοι της κάτοικοι εγκαταστάθηκαν εκεί το έτος 1923 ύστερα από τη Μικρασιατική καταστροφή σε κλήρους που δόθηκαν από την Ε.Α.Π. και αντλούν την καταγωγή τους από την ευρύτερη περιοχή της Ραιδεστού της ανατολικής Θράκης. Μέχρι το 1926, οπότε και μετονομάστηκε σε Πέρινθο, το χωριό διατηρούσε την αρχική του ονομασία Καβακλί ή Καβακλή. Σε κατάλογο των προσφυγικών συνοικισμών της Μακεδονίας το 1928, η Πέρινθος (πρώην Καβακλί) είναι καθαρά προσφυγικό χωριό και αριθμεί 31 οικογένειες: οι κάτοικοι συνολικά φτάνουν τους 123.
Στις 19 Ιουνίου 1913, στη μάχη του Κιλκίς, συγκρούστηκαν στην περιοχή ελληνικές και βουλγαρικές δυνάμεις. Έγινε θέατρο πολεμικών επιχειρήσεων κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου, ενώ κατά τη μεταπολεμική εποχή έφτασε να στεγάζει 70 οικογένειες. Οι κάτοικοι ασχολούνταν με τη γεωργοκτηνοτροφία και το ζωεμπόριο. Διέθετε ένα μονοθέσιο σχολείο και τον Ιερό Ναό της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού, που χρονολογείται από το 1939.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1960 το χωρίο ερήμωσε εντελώς, έχοντας δεχτεί τις επιπτώσεις της ανεργίας και της αστυφιλίας. Όμως ύστερα από 15 χρόνια μετακόμισε εκεί η πρώτη οικογένεια και εκ τότε κάποιοι από τους κατοίκους επέστρεψαν και δημιούργησαν εξοχικές αγροικίες.
Σήμερα το χωριό μετρά 15-20 σπίτια, όμως οι περισσότεροι ιδιοκτήτες δεν ζουν μόνιμα εκεί. Διαθέτει πολιτιστικό σύλλογο από το έτος 1991 και κάθε χρόνο στις 13 του Σεπτέμβρη λαμβάνει χώρα μεγάλη πανήγυρη προς τιμή της εορτάζουσας εκκλησίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Γαλλικού Κατηγορία:Χωριά του νομού Κιλκίς Κατηγορία:Δήμος Κιλκίς
Μελιτόπολη
Η Μελιτόπολη (ουκρανικά: Меліто́поль, ρωσικά: Мелитополь) είναι πόλη στην Περιφέρεια Ζαπορίζια της νοτιοανατολικής Ουκρανίας. Βρίσκεται στη δυτική όχθη του ποταμού Μολότσνα (ο αρχαίος Γέρρος), σε υψόμετρο από 4 ως 45 μέτρα, και έχει πληθυσμό 156.984 κατοίκους (εκτίμηση του 2013). Απέχει 39 χλμ. σε ευθεία γραμμή από τη θάλασσα (Αζοφική Θάλασσα).
thumb|255px|Το δημαρχείο της Μελιτόπολης Η Μελιτόπολη είναι «πόλη περιφερειακής σημασίας», δηλαδή αποτελεί ανεξάρτητο διαμέρισμα μέσα στην Περιφέρειά της. Αποτελεί τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της μετά την πρωτεύουσα της περιφέρειας, τη Ζαπορίζια, και συγκοινωνιακό κόμβο, ως διασταύρωση των ευρωπαϊκών οδών Ε58 (Βιέννη-Ροστόβ) και E105 (Αγία Πετρούπολη - Γιάλτα). Η εξηλεκτρισμένη σιδηροδρομική γραμμή που διασχίζει τη Μελιτόπολη έχει επίσης διεθνή σημασία. Η πόλη αποκαλείται «η πύλη προς την Κριμαία», καθώς τα καλοκαίρια η οδική κυκλοφορία στην πόλη φθάνει τα 45.000 οχήματα την ημέρα, που κατευθύνονται προς και από τις ακτές της Αζοφικής και της Μαύρης Θάλασσας.
Από τις 24 Φεβρουαρίου 2022, η Ουκρανία βρίσκεται σε πόλεμο με τη Ρωσία. Οι Ρώσοι στις 26 Φεβρουαρίου ανακοίνωσαν ότι κατέλαβαν τη Μελιτόπολη.
Ιστορία
Κατά τον Μεσαίωνα υπήρχε στη θέση της πόλεως ένα μικρό άουλ (οχυρωμένο χωριό του τύπου του Καυκάσου) των Νογκάι, το Κιζίλ-γιαρ (= «Κόκκινο φαράγγι»). Τον Ιούλιο του 1769 ο ρωσικός στρατός έχτισε μια εξωτερική οχύρωση, εντός της οποίας υπηρετούσαν τη θητεία τους Κοζάκοι της Ζαπορίζια. Στις 2 Φεβρουαρίου 1784 η Αικατερίνη Β΄ της Ρωσίας εξέδωσε το διάταγμα δημιουργίας του Κυβερνείου της Ταυρίδας στα εδάφη που είχαν αποκτηθεί από το Χανάτο της Κριμαίας. Το ίδιο έτος ο αντιβασιλέας της Νέας Ρωσίας Πρίγκιπας Ποτέμκιν υπέγραψε απόφαση δημιουργίας μιας νέας κωμοπόλεως, οπότε οι οικογένειες των Κοζάκων και αυτές των βετεράνων στρατιωτών του Σουβόροφ εγκαταστάθηκαν στη δεξιά όχθη του ποταμού Μολότσνα. Μεταξύ άλλων, Γερμανοί ενθαρρύνθηκαν να εγκατασταθούν στη νέα επαρχία και σε μερικά χωριά στην περιοχή μιλούσαν γερμανικά για πολλά χρόνια.