cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κώττας Χρήστου
Η καθοριστική συμβολή του Κώττα στην έναρξη του Μακεδονικού Αγώνα (1904)
Πράγματι, στα τέλη Φεβρουαρίου του 1904, πραγματοποίησε την πρώτη του περιοδεία στη Μακεδονία, ο αξιωματικός του Ελληνικού Στρατού, Παύλος Μελάς, με τους Αλ. Κοντούλη, Αν. Παπούλα και Γ. Κολοκοτρώνη. Την περίοδο εκείνη (Μάιος) ο Κώττας είχε συμπεριλάβει στο σώμα του τους παλιούς συντρόφους του Ευάγγελου Νάτση Γεωργίου, ο οποίος βρίσκονταν στο Μοναστήρι, Δημήτριο Ντάλιπη, Σίμο Ιωαννίδη, Παύλο Κύρου, Χρήστο Παναγιωτίδη, Γρηγόριο Βαϊνά, Γεώργιο Κολίτση, Στέφανο Γρηγορίου, Νικόλαο Νταηλάκη και Φώτιο Παππά, καθώς και τους πρώτους Κρητικούς μαχητές που είχαν καταφτάσει μερικούς μήνες νωρίτερα και αγωνίζονταν επίσης, στο πλευρό του Στρεμπενιώτη οπλαρχηγού, Ευθ. Καούδη, Γ. Δικώνυμο Μακρή και Γ. Περάκη. Ο Παύλος Μελάς αναγνώρισε αμέσως την ηγετική μορφή του Κώττα Χρήστου στη Δυτική Μακεδονία, ο οποίος τότε επιχειρούσε εναντίον βουλγαρικών στόχων στην Όστιμα. Η βουλγαρική πλευρά αμέσως αντιλήφθηκε ότι ο Κώττας είχε προκαλέσει το ενδιαφέρον της ελληνικής κυβέρνησης που έως τότε ήταν αμέτοχη, και τον απειλούσαν συνεχώς με επιστολές. Τον παγίδευσαν μάλιστα με πλαστή επιστολή του ελληνικού προξενείου Μοναστηρίου, γράφοντάς του ότι πράκτορας του προξενείου επιθυμούσε να τον συναντήσει στην Όστιμα. Όταν ο Κώττας με τον Ευθ. Καούδη και τους άνδρες τους έφτασαν εκεί, ειδοποιήθηκε ο οθωμανικός στρατός, αλλά οι Έλληνες κατάφεραν να διαφύγουν.
Έως το Μάιο του 1904, τα ενωμένα σώματα των Μακεδόνων και Κρητικών οπλαρχηγών, υπό τις γενικές οδηγίες του Κώττα Χρήστου έδρασαν στη Βορειοδυτική Μακεδονία, προσπαθώντας να εξοντώσουν τους Βούλγαρους κομιτατζήδες. Στο διάστημα αυτό ο Κώττας Χρήστου συνδέθηκε με όρκο φιλίας με τον Ευθ. Καούδη.
Η σύλληψη του Κώττα
Στα μέσα Μαΐου ο Κώττας με τους άνδρες του στρατοπέδευσαν στην Όστιμα. Ο Κώττας με αρκετούς άνδρες μετέβη στη γενέτειρά του Ρούλια προκειμένου να επισκεπτεί την οικογένειά του. Το ίδιο βράδυ, η ομάδα του Μήτρο Βλάχο εισέβαλε στην Όστιμα και εξανάγκασε τους κατοίκους να υπογράψουν ότι προσέρχονται στην Εξαρχία και δεν επιθυμούν πλέον Έλληνα δάσκαλο. Η μικρή ομάδα που είχε αφεθεί εκεί από τον Κώττα δεν μπόρεσε να αντισταθεί στην πολυπληθή ομάδα του Μήτρο Βλάχο. Ο Κώττας, πληροφορούμενος τα γεγονότα, προσήλθε στην Όστιμα αλλά, εκτιμώντας την κατάσταση προτίμησε να μην συγκρουστεί με τη ομάδα του Μήτρο Βλάχο και τον προσκάλεσε σε διαπραγμάτευση. Απέφυγε όμως να ενημερώσει τους συντρόφους του σχετικά με τις πρωτοβουλίες του. Ο ίδιος με τον Σίμο Ιωαννίδη εισήλθαν στο χωριό και ακολούθησε πολύωρη συνομιλία με τον Μήτρο Βλάχο. Ο Μήτρο Βλάχο του πρότεινε να επανέλθει στην ΕΜΕΟ και ο Κώττας Χρήστου του αντιπρότεινε να προσέλθει στην ελληνική πλευρά με την υπόσχεση ότι θα υπάρξει επίσημη ελληνική συμπαράσταση για τη Μακεδονία. Του υποσχέθηκε μάλιστα ότι θα φροντίσει να πάει η οικογένειά του στην Αθήνα, ώστε να μην εκβιάζεται από την ΕΜΕΟ. Συμφώνησαν τελικά να ξανασυναντηθούν το Σεπτέμβριο του ίδιου έτους για να προβούν σε τελική συμφωνία.
Το επόμενο βράδυ, ο Κώττας και οι λοιποί οπλαρχηγοί στρατοπέδευσαν στη Ρούλια και εκεί οι Κρητικοί μαχητές Γ. Δικώνυμος Μακρής και Γ. Περάκης αλλά και οι Μακεδόνες Χρήστος Παναγιωτίδης, Γρηγόριος Βαϊνάς, Γεώργιος Κολίτσης και Νικόλαος Νταηλάκης, ήλθαν σε διαφωνία με τον Κώττα, κατηγορώντας τον ότι ενώ είχε την ευκαιρία να σκοτώσει τον Μήτρο Βλάχο, αυτός αδρανούσε. Ο Κώττας είχε δώσει όρκο φιλίας με το Μήτρο Βλάχο από το 1900 (ήταν και ξάδελφός του), όταν τον είχε στο σώμα του, και του ήταν δύσκολο να αθετήσει τον όρκο του. Ο Ευθ. Καούδης κατανόησε τον Κώττα και γι αυτό, όταν οι άλλοι δύο Κρητικοί αποφάσισαν να αποχωρήσουν, αυτός προτίμησε να μείνει. Έτσι οι διαφωνούντες οπλαρχηγοί αποχώρησαν με σκοπό να συναντήσουν τον Ευάγγελο Νάτση, ενώ με τον Κώττα έμειναν μόνο ο ψυχογιός του Βασίλειος Τσίλης, ο Ευθ. Καούδης, ο Σίμος Ιωαννίδης και ο Δημήτριος Νταλίπης.
Οι αποχωρήσαντες οπλαρχηγοί στρατοπέδευσαν το επόμενο βράδυ στο Ζέλοβο και διηγήθηκαν στον Παύλο Κύρου τα σχετικά. Στη συνέχεια πέρασαν, μέσω Βέρνου, στη Μονή Αγίου Νικολάου Τσιριλόβου, όπου έμαθαν για τον χαμό του οπλαρχηγού Ευάγγελου Νάτση Γεωργίου. Ο Κώττας Χρήστου την περίοδο εκείνη προσπάθησε να έλθει σε συνεννόηση με τους πρόκριτους της Καστοριάς. Η πρωτοβουλία του αυτή προκάλεσε τη μήνι του Γερμανού Καραβαγγέλη, από φόβο να μην αποκαλυφθεί η δράση του τελευταίου στις οθωμανικές αρχές. Στα τέλη Μαΐου, οι αποχωρήσαντες οπλαρχηγοί έστειλαν μήνυμα, μέσω του μεγαλύτερου γιου του Νταλίπη, στον Ευθ. Καούδη να αποχωρήσει με το πρόσχημα ότι ο Βασίλειος Τσίλης προτίθεται να τον δολοφονήσει. Έτσι ο Καούδης αποχώρησε και συνάντησε τον Γ. Δικώνυμο Μακρή, τον Παύλο Κύρου και τον Γ. Περάκη στη Μονή Αγίου Νικολάου Τσιριλόβου, όπου λίγο αργότερα ήλθαν και οι Σίμος Ιωαννίδης και Δημήτριος Νταλίπης. Εκεί ο Σίμος Ιωαννίδης τους ενημέρωσε για τη συνομιλία του Κώττα με τον Μήτρο Βλάχο και τα όσα ειπώθηκαν σ' αυτή. Ο Παύλος Κύρου, που είχε μεγάλη αφοσίωση στον Γερμανό Καραβαγγέλη, έσπευσε να τον ενημερώσει σχετικά. Στις 9 Ιουνίου του 1904, οθωμανικό απόσπασμα εντόπισε το κρησφύγετο του καπετάν Κώττα Χρήστου στη Ρούλια όπου είχε απομείνει με τρεις στενούς συνεργάτες του και τον συνέλαβε. Αργότερα κατηγορήθηκε ο Παύλος Κύρου ως αυτός που υπέδειξε το κρησφύγετο του Κώττα στους Οθωμανούς ενώ η σχετική απόφαση χρεώνεται από τους σημερινούς ιστορικούς στον μητροπολίτη Γερμανό Καραβαγγέλη.
Το τέλος του Κώττα
Μετά τη σύλληψή του ο Κώττας Χρήστου, μεταφέρθηκε αρχικά στις φυλακές Καστοριάς, στη συνέχεια στις φυλακές Κορυτσάς και τελικά στις φυλακές Μοναστηρίου. Η σύζυγός του, Ζωή, για λόγους ασφαλείας εγκαταστάθηκε με τα παιδιά της στην Καστοριά και επανήλθε στη Ρούλια το φθινόπωρο του 1904. Τον Αύγουστο του 1905 ο Μήτρο Βλάχο εισέβαλε με το πολυπληθές σώμα του στη Ρούλια, πότισε με πετρέλαιο την οικία του Κώττα και έβαλε φωτιά. Με τη συμπαράσταση των κατοίκων του χωριού, η Ζωή με τα τέκνα της κατάφεραν να σωθούν. Κατά την κράτησή του στη φυλακή, ο Έλληνας πρόξενος του Μοναστηρίου Σταμάτιος Κιουζές Πεζάς και ο Μητροπολίτης Καστοριάς Γερμανός Καραβαγγέλης, προσπάθησαν να τον αποφυλακίσουν αλλά οι οθωμανικές αρχές ήταν ανένδοτες, καθώς εκκρεμούσαν σε βάρος του πολλές καταδίκες. Ο Μητροπολίτης Καστοριάς Γερμανός Καραβαγγέλης πέτυχε συμφωνία με τους Οθωμανούς, ώστε να αποφυλακιστεί ο Κώττας με αντάλλαγμα την υπηρεσία του στον οθωμανικό στρατό, κάτι που ο ίδιος φυσικά αρνήθηκε. Ο απαγχονισμός του αποφασίστηκε για το πρωινό της 27ης Σεπτεμβρίου του 1905. Απαίτησε να του φέρουν Έλληνα ορθόδοξο ιερέα που τον μετάλαβε και στη συνέχεια οδηγήθηκε στην πλατεία Ατ Παζάρ της πόλης του Μοναστηρίου. Κατά τη διαδρομή έως την πλατεία ο Κώττας Χρήστου, σε μια απέλπιδα προσπάθεια, ξέφυγε από τους φρουρούς του και διέφυγε στα στενά σοκάκια της πόλης. Ακολούθησε τεράστια κινητοποίηση των οθωμανικών δυνάμεων και ανθρωποκυνηγητό στους δρόμους της πόλης και τελικά συνελήφθη. Οδηγήθηκε τελικά στην πλατεία Ατ Παζάρ και εκεί ο Κώττας απαίτησε να του λύσουν τα χέρια. Ανέβηκε μόνος του στο ικρίωμα και αποφασισμένος, αφού φώναξε για τελευταία φορά Ντα ζίβι Γκ(ά)ρτσια! (Ζήτω η Ελλάς), ή «Ζήτω το έθνος!» κλώτσησε μόνος του το υποπόδιο.
Αποτίμηση
Για τη ζωή του Κώτα δεν υπάρχουν αξιόπιστες πληροφορίες, αλλά προέρχονται κυρίως από ανθρώπους που λίγο μόνο τον γνώρισαν, όπως ο Γερμανός Καραβαγγέλης, ο οποίος στα απομνημονεύματα του αυτοπεριορίζεται και δεν προσφέρει παρά τις ελάχιστες δυνατές πληροφορίες, επειδή ο Κώτας είχε εν τω μεταξύ λάβει θέση στο πάνθεο των Ελλήνων ηρώων. Ήταν ένας από τους τελευταίος και πλέον χαρακτηριστικούς εκπροσώπους της κλέφτικης παράδοσης της περιοχής. Οι στόχοι του Κώτα, όπως και άλλων Σλάβων της Μακεδονίας, δεν είναι εύκολα καθορίσιμοι. Θεωρείται Έλληνας ήρωας από τους Έλληνες, αλλά φιλοχρήματος οπλαρχηγός από τους Σλαβομακεδόνες. Η συμπαράταξή του, πρώτα με την ΕΜΕΟ και αργότερα με την ελληνική πλευρά, δεν αποδεικνύει ότι απέβλεπε μόνο στις υλικές απολαβές που ανέμενε ένας οπλαρχηγός σε τέτοιες περιπτώσεις, αλλά μάλλον ότι κύριος στόχος του ήταν η απελευθέρωση από την Οθωμανική αυτοκρατορία. Από την αρχή της δράσης του, δίχως να έχει ελληνική ή βουλγαρική συνείδηση, είχε διαμορφωμένη στάση ως χριστιανός οπλαρχηγός απέναντι στην οθωμανική εξουσία, τον οποίο αναγκάστηκε να αξιοποιήσει η ΕΜΕΟ. Μετά την απομάκρυνσή του από την ΕΜΕΟ και την εξαρχική πλευρά -όταν στράφηκαν εναντίον Χριστιανών-, την ένταξή του στο πατριαρχικό στρατόπεδο και τη στράτευσή του στην ελληνική υπόθεση, η στάση του χαρακτηριζόταν από ρευστότητα, καθώς διατήρησε τις σχέσεις του με τους πρώην συνεργάτες του, ισορροπώντας ανάμεσα στις δύο παρατάξεις, αλλά αντιτασσόμενος σταθερά στην οθωμανική τάξη, σε αντίθεση με τον Καραβαγγέλη. Παρά την απέχθεια που προξενούσε σε πατριώτες αξιωματικούς και αρχιερείς ο τυχοδιωκτισμός που επεδείκνυε, και παρά την ανακούφιση που τους προκάλεσε η σύλληψη και η εκτέλεσή του από τους Τούρκους, όλοι οι οπλαρχηγοί τον αναγνώριζαν ως αρχηγό των ατάκτων. Η σύνταξή του με μία πλευρά, την ελληνική, περισσότερο απ' ότι συνηθιζόταν σε ανθρώπους της συνομοταξίας του, δεν του επέτρεπε να δρα ως παραδοσιακός καπετάνιος και δεν ήταν δυνατό να μείνει επί μακρόν χωρίς συνέπειες. Τόσο νεκρός όσο και ζωντανός, ο Κώτας δύσκολα μπορεί να στρατευθεί σε μία εθνική παράταξη ή ιστορία.
Δημόσια μνήμη
Προς τιμήν του υπάρχει η οδός Κώττα Ρούλια στην περιοχή του Παλαιού Σταθμού στη Θεσσαλονίκη και οδός Κώττα στην Αθήνα όπως και σε άλλες πόλεις (Καβάλα, Έδεσσα, Καστοριά, Κορδελιό, Πυλαία κ.α.), ενώ προτομές του ανεγέρθηκαν στην πατρίδα του Ρούλια που σήμερα φέρει το όνομά του, στη Φλώρινα, Καστοριά κ.α. Ακόμη, το σπίτι στο χωριό του έχει μετατραπεί σε Μουσείο Καπετάν Κώττα.
Προτεινόμενη βιβλιογραφία
Κατηγορία:Μακεδονομάχοι Κατηγορία:Κλέφτες Κατηγορία:Έλληνες πρόκριτοι Κατηγορία:Μακεδονικός Αγώνας Κατηγορία:Μακεδονική Επανάσταση 1896
Αγωγιμότητα
Η αγωγιμότητα αποτελεί μία από τις χαρακτηριστικές ιδιότητες της ύλης με την οποία και προσδιορίζεται η ευκολία ή δυσκολία της διάδοσης μέσα σ΄ αυτή των διαφόρων μορφών ενέργειας.
Η αγωγιμότητα συνεπώς συνδέεται με την αντίσταση που παρουσιάζει η ύλη στη ροή ενέργειας, η οποία και εξαρτάται και από τις απώλειες που μπορεί να παρατηρηθούν λόγω μετατροπής της αρχικής σε άλλες μορφές ενέργειας μέσα στο ίδιο υλικό. Εξ αυτού του λόγου αναγκαία κρίνεται και η μελέτη της δομής και των ιδιοτήτων των υλικών. Σημαντικότερες αγωγιμότητες που χρησιμοποιούνται σήμερα στη τεχνολογία και ιδιαίτερα στον υπολογισμό κατασκευής μονώσεων είναι η ακουστική αγωγιμότητα (διάδοση του ήχου), η ηλεκτρική αγωγιμότητα (διάδοση ρεύματος) και η θερμική αγωγιμότητα (διάδοση θερμότητας).
Επίσης ιδιαίτερη μελέτη γίνεται στις επιμέρους έρευνες:
Δείτε επίσης σχετικά με την ηλεκτρική αγωγιμότητα
Resistència elèctrica
Δούκας της Ακουιτανίας
Ο Δούκας της Ακουιτανίας ήταν ο κυβερνήτης της αρχαίας περιοχή της Ακουιτανίας υπό την κυριαρχία των Φράγκων, των Άγγλων και των μετέπειτα Γάλλων βασιλέων, δεν πρέπει να συγχέεται με την σύγχρονη. Τα διαδοχικά κράτη της Ακουιτανίας που δημιουργήθηκαν με την διάλυση του Βησιγοτθικού βασιλείου της Ισπανίας ήταν η Οξιτανία που αντιστοιχούσε στην Ακουιτανία και η Λανγκντόκ που αντιστοιχούσε στην Τουλούζη. Κληρονόμησαν τους Βησιγοτθικούς νόμους και το Ρωμαϊκό Δίκαιο σύμφωνα με τα οποία οι γυναίκες είχαν την ψηλότερη θέση από οποιοδήποτε άλλο κράτος στην Ευρώπη μέχρι τον 20ο αιώνα. Ο Βησιγοτθικός Κώδικας κωδικοποιήθηκε το 642 και επεκτάθηκε με τον "Κώδικα του Ρέκεσβιντ" (653), οι γυναίκες μπορούσαν να κληρονομήσουν γη και τίτλο και να το διαχειριστούν ανεξάρτητα από τους συζύγους τους ή τις αρσενικές σχέσεις, να διαθέσουν την περιουσία τους σε νόμιμες διαθήκες εάν δεν είχαν κληρονόμους, να εκπροσωπούνται και να καταθέτουν ως μάρτυρες στο δικαστήριο από την ηλικία των 14 ετών και να φροντίζουν για τους δικούς τους γάμους μετά την ηλικία των 20. Ως εκ τούτου, η προτίμηση των πρωτότοκων αντρών ήταν ο εφαρμοσμένος νόμος διαδοχής για την ευγένεια.
Συμμετοχή της Τζαμάικας στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016
Η Τζαμάικα συμμετείχε στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 που έγιναν στο Ρίο ντε Τζανέιρο από τις 5 έως τις 21 Αυγούστου 2016. Η Τζαμάικα συμμετέχει σε όλες τις εκδόσεις των αγώνων από το 1948, εκτός από αυτήν του 1960, όπου ήταν μέρος των Βρετανικών Δυτικών Ινδιών.
Δούκας της Ακουιτανίας
Την εποχή που κυβερνούσαν το Δουκάτο της Ακουιτανίας οι Μεροβίγγειοι οι δούκες είχαν έδρα την Τουλούζη, η Δυναστεία των Καρολιδών χρησιμοποίησε πολλές διαφορετικές πρωτεύουσες στα βόρεια. Ο Πεπίνος ο Βραχύς παραχώρησε το χρυσό έμβλημα του δουκάτου της Ακουιτανίας στον Ουάιφερ στο Αβαείο του Αγίου Μάρσιαλ στην Λιμόζ. Ο Καρολίδης βασιλιάς Πεπίνος Α΄ της Ακουιτανίας τάφηκε στο Πουατιέ. Ο Κάρολος το Παιδί στέφτηκε στην Λιμόζ και τάφηκε στην Μπουρζ. Η Ακουιτανία ανεξαρτητοποιήθηκε όταν πέθανε ο Κάρολος ο Παχύς, ο Ρανούλφος Β΄ του Πουατιέ ήταν ο πρώτος που πήρε τον βασιλικό τίτλο. Ο Λουδοβίκος Ε΄ της Γαλλίας στέφτηκε στα τέλη του 10ου αιώνα στην Μπριούντ. Η στέψη του δούκα της Ακουιτανίας μετακινήθηκε σύμφωνα με μια "φόρμουλα" στα τέλη του 12ου αιώνα από την Σαιντ-Ετιέν στην Λιμόζ, με την ίδια "φόρμουλα" η πρωτεύουσα μεταφέρθηκε στις αρχές του 13ου αιώνα στην Λιμόζ. Ο βασιλιάς θα δεχόταν στην διάρκεια της στέψης του μεταξωτό μανδύα, κορώνα, εμβλήματα, σπαθί και το δαχτυλίδι του Αγίου Βαλερίου. Ο Βησιγότθος δούκας Συετρίες αιχμαλωτίστηκε από τον Κλόβις Α΄ όταν ξέσπασε ο Α΄ Φραγκο-Βησιγοτθικός πόλεμος.
Συμμετοχή της Τζαμάικας στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016
Η χώρα κέρδισε συνολικά 11 μετάλλια (6 χρυσά, 3 αργυρά, 2 χάλκινα), όλα στο άθλημα του στίβου. Η Τζαμάικα κατατάχθηκε 16η στον πίνακα μεταλλίων.
Δούκας της Ακουιτανίας
Δούκες της Ακουιτανίας
Ο Πεπίνος ο Βραχύς από την Δυναστεία των Καρολιδών κατέλυσε το δουκάτο της Ακουιτανίας και το ενσωμάτωσε στην Αυτοκρατορία των Φράγκων, το δουκάτο δημιουργήθηκε ξανά με τον Ρανούλφος Α΄ του Πουατιέ (852).
Πηγές
Κατηγορία:Δούκες της Γαλλίας
Χόρτον (ταινία)
Χόρτον (αγγλικά: Horton Hears a Who!) είναι αμερικανική ταινία κινουμένων σχεδίων από το 2008, βασισμένη στο ίδιο όνομα που δημιούργησε ο Dr. Seuss, ο οποίος έγραψε επίσης την ιστορία του Grinch. Η ταινία σκηνοθετήθηκε από τους Jimmy Hayward και Steve Martino, και τις φωνές των ηθοποιών Τζιμ Κάρεϊ και Στιβ Καρέλ στην αρχική έκδοση.
Συναγωγή της Σουμπότιτσα
Η Συναγωγή της Πλατείας Γιάκαμπ και Κόμορ στη Σουμπότιτσα είναι ουγγρική συναγωγή, αρ νουβό αρχιτεκτονικής, στη Σουμπότιτσα της Σερβίας. Είναι η δεύτερη μεγαλύτερη συναγωγή στην Ευρώπη. Χτίστηκε το 1901-1902 κατά τη διοίκηση του Βασιλείου της Ουγγαρίας (τμήμα της Αυστροουγγαρίας ), σύμφωνα με τα σχέδια των Μάρτσελ Κόμορ και Ντέστσο Τζακάμπ για την αντικατάσταση μιας μικρότερης και λιγότερο περίπλοκης συναγωγής. Είναι ένα από τα καλύτερα κομμάτια θρησκευτικής αρχιτεκτονικής, που σώζονται σε στιλ αρ νουβό. Εξυπηρέτησε την τοπική κοινότητα Νεολόγων Ιουδαίων.
Το 1974 η συναγωγή ορίστηκε ως Μνημείο Πολιτισμού. Το 1990 ορίστηκε Μνημείο Πολιτισμού Εξαιρετικής Σημασίας και προστατεύεται από τη Δημοκρατία της Σερβίας.
Η συναγωγή εδώ και καιρό μαστίζεται από ζητήματα συντήρησης, αν και μια δεκαετής συνεργασία μεταξύ της κυβέρνησης και του Παγκόσμιου Ταμείου Μνημείων, που έληξε το 2010 κατέστησε το κτήριο υδατοστεγές μετά από χρόνια διείσδυσης νερού. Η εργασία για την αποκατάσταση των προσόψεων είναι η επόμενη φάση των εργασιών στη συναγωγή.
Περισσότερες πληροφορίες
Η Συναγωγή της Σουμπότιτσα είναι ο μόνος ουγγρικός εβραϊκός τόπος λατρείας   αρ νουβό στον κόσμο, που διατηρείται. Κατασκευάστηκε από μια ευημερούσα εβραϊκή κοινότητα περίπου 3000 ψυχών μεταξύ του 1901 και του 1903. Επισημαίνει τη διπλή, ουγγρική-εβραϊκή ταυτότητα των κατασκευαστών της, οι οποίοι ζούσαν σε μια πολυεθνική, αλλά κυρίως Καθολική πόλη, η οποία ήταν η τρίτη μεγαλύτερη του ουγγρικού βασιλείου και η δέκατη μεγαλύτερη της Αυτοκρατορίας των Αψβούργων.
Η κοινότητα προσέλαβε ένα μη ακόμη καθιερωμένο δίδυμο Ούγγρων αρχιτεκτόνων αρ νουβό από τη Βουδαπέστη, τους Ντέστσο Τζακάμπ και Μάρτσελ Κόμορ, οι οποίοι αργότερα θα έκαναν μια εξαιρετική αποτύπωση στην αρχιτεκτονική της Σουμπότιτσα και του Πάλιτς, της παραθεριστικής πόλης κοντά στην πόλη. Οι αρχιτέκτονες ήταν ένθερμοι οπαδοί του Έντεν Λέχνερ, του πατέρα της ουγγρικής αρχιτεκτονικής σε στιλ αρ νουβό, και αργότερα ήταν συμμετέχοντες αυτού του κινήματος, που ένωσε τα ουγγρικά λαογραφικά στοιχεία με κάποιες εβραϊκές δομικές αρχές και μερικές φορές ακόμη και εβραϊκά μοτίβα.
Εκτός από το να δανείζουν τη συναγωγή με μια ξεχωριστή διπλή ταυτότητα σε αρχιτεκτονικούς όρους, οι Τζακάμπ και Κόμορ δημιούργησαν μια νέα χωροταξική σύλληψη της αρχιτεκτονικής της συναγωγής στην Ουγγαρία και χρησιμοποίησαν σύγχρονη χαλύβδινη κατασκευή καθώς και μια προηγμένη τεχνική θόλων. Σε αντίθεση με τις συναγωγές περιόδων στην Ουγγαρία που παρουσίαζαν μια κυρίαρχη διάταξη, που έμοιαζε με το ρυθμό της Βασιλικής, με ένα σηκό και δύο κλίτη, με ή χωρίς τρούλο, αυτή η συναγωγή επιτυγχάνει έναν ενιαίο, σκηνικό   κεντρικό χώρο κάτω από τον ήλιο, που μοιάζει με σκηνή, βαμμένο σε χρυσό στην κορυφή του θόλου. Η στοά των γυναικών και ο θόλος υποστηρίζονται από τέσσερα ζευγάρια από ατσάλινες κολόνες καλυμμένες με γύψο με ανάγλυφα φύλλα φοίνικα. Ο μεγάλος θόλος είναι μια αυτο-υποστηριζόμενη, λεπτή δομή κελύφους 3-5 εκατοστών, σχηματισμένη με το πνεύμα της ουγγρικής λαογραφίας. Ενώ πολλές άλλες συναγωγές έχουν χρησιμοποιήσει ελαφριές δομές, συνήθως μιμούνταν παραδοσιακές καμάρες και θόλους. Η καινοτομία αυτής της συναγωγής είναι η ειλικρινή παρουσίαση της σύγχρονης δομής και του εκσυγχρονισμού εν γένει, των οποίων οι Εβραίοι υπήρξαν σημαντικοί υποστηρικτές και δημιουργοί. Η συναγωγή έχει χωρητικότητα 1400 πιστών εκ των οποίων 850 άνδρες που κάθονται στο ισόγειο και 550 γυναίκες, που κάθονται στη γαλαρία. Η διάμετρος του θόλου είναι 12,6 μέτρα και το εξωτερικό ύψος του κτηρίου είναι 40 μέτρα.
Η συναγωγή ανακαινίστηκε πλήρως με ένα έργο ανακαίνισης πολλών εκατομμυρίων, που χρηματοδοτήθηκε κυρίως από την ουγγρική και τη σερβική κυβέρνηση και άνοιξε τον Μάρτιο του 2018
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτισμικά μνημεία εξαιρετικής σημασίας στη Σερβία Κατηγορία:Αρχιτεκτονική στη Σερβία Κατηγορία:Χώροι λατρείας στη Βοϊβοντίνα Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα ουγγρικά Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα σέρβικα Κατηγορία:Αξιοθέατα στη Σερβία Κατηγορία:Συναγωγές στη Σερβία Κατηγορία:Συναγωγές
Τζαμί Γιβλί Μιναρέ
Το Τζαμί Γιβλί Μιναρέ (Yivli Minare, κυριολεκτικά: τζαμί του αυλακωτού μιναρέ), γνωστό και ως Ουλού Τζαμί (τουρκικά: Ulu Cami, μέγα τέμενος), είναι μουσουλμανικό τέμενος στην Αττάλεια, Τουρκία, το οποίο κατασκευάστηκε από τον Σελτζούκο Σουλτάνο Αλαεντίν Καϊκουμπάντ Α΄. Βρίσκεται εντός των τειχών της πόλης, στη περιοχή γνωστή ως Καλεϊτσί, και αποτελεί τμήμα ενός συγκροτήματος το οποίο περιλαμβάνει επίσης τον μεντρεσέ Γκιγιασεντίν Κειχιουσρέβ, το κατάλυμα του Σουλτάνου και των Δερβίσηδων. Ο μιναρές του τζαμιού είναι σύμβολο και τοπόσημο της πόλης. thumb|αριστερά|200px|Άποψη του τζαμιού
Το Τζαμί κατασκευάστηκε αρχικά το 1230, κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Σουλτάνου Αλαεντίν Καϊκουμπάντ Α΄ (1220-1237) και ανακατασκευάστηκε πλήρως το 1373 μετά την καταστροφή του αρχικού τζαμιού. Οι Χαμιδίδες κατασκεύασαν το τζαμί στα θεμέλια μίας βυζαντινής εκκλησίας. Ο μιναρές του, ύψους 38 μέτρων, είναι κτισμένος επί τετράγωνου πέτρινου βάθρου και διαθέτει οχτώ αυλακωτά τμήματα. Μέχρι την κορυφή του έχει 90 σκαλοπάτια. Διαθέτει έξι θόλους και αποτελεί ένα από τα παλαιότερα παραδείγματα πολύτρουλης κατασκευής στην Ανατολία.
Σήμερα το κτίριο στεγάζει το Εθνογραφικό Μουσείο Αττάλειας, του οποίου τα εκθέματα περιλαμβάνουν ρούχα, μαγειρικά σκεύη, κεντήματα, ταπετσαρίες, κιλίμια, σάκους και τέντες. Άνοιξε για το κοινό το 1974.
The Crucible of Man: Something Wicked Part 2
Η ηχογράφηση του άλμπουμ πραγματοποιήθηκε σε δύο περιόδους, από τον Φεβρουάριο ως τον Απρίλιο του 2007 και από τον Μάρτιο μέχρι τον Μάιο του 2008, στα "Soaring Eagle Sound" του Νάσβιλ.
Το άλμπουμ σκαρφάλωσε στο Top-100 του Billboard, όπως και ο προκάτοχος του, ενώ μπήκε στο Top-40 στη Γερμανία, την Αυστρία, την Ελβετία και τη Φινλανδία.
Το "The Crucible of Man" έλαβε μέτριες κριτικές, με το "AllMusic" να το βαθμολογεί με 3,5 / 5 αστέρια και το "Metal Storm" με 7,3 / 10.
Θέσεις τσαρτ
The Crucible of Man: Something Wicked Part 2 (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 8 Σεπτεμβρίου 2008
Μέλη των Iced Earth
Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά την ηχογράφηση του "The Crucible of Man: Something Wicked Part 2" είχε την εξής μορφή:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Iced Earth Κατηγορία:Άλμπουμ του 2008
Ιπποκρατική Συλλογή
Η Ιπποκρατική Συλλογή (λατινικά: Corpus Hippocraticum) είναι συλλογή από περίπου 60 ιατρικά κείμενα σε αρχαϊκή αρχαία ελληνική γλώσσα, τα οποία σχετίζονται με τον Ιπποκράτη και την διδασκαλία του. Η Ιπποκρατική Συλλογή καλύπτει αρκετές και ποικίλες πλευρές της ιατρικής, από τις ιατρικές θεωρίες του Ιπποκράτη μέχρι τις διάφορες ασθένειες και την ιατρική πρακτική. Παρόλο που θεωρείται ένα μοναδικό σώμα που εκπροσωπεί την ιατρική του Ιπποκράτη, τα κείμενα ποικίλουν (μερικές φορές σε σημαντικό βαθμό) ως προς το περιεχόμενο, το ύφος, τις μεθόδους και τις απόψεις· έτσι, ο συγγραφέας παραμένει άγνωστος. Ο Ιπποκράτης ξεκίνησε να αναπτύσσει την δυτική ιατρική μέσω της προσεκτικής ανάμειξης της τέχνης της θεραπείας και των επιστημονικών παρατηρήσεων. Αυτό που μοιράστηκε ο Ιπποκράτης μέσα από την εν λόγω συλλογή έργων δεν ήταν μόνο το πώς να εντοπίζονται τα συμπτώματα μιας νόσου και οι κατάλληλες διαγνωστικές πρακτικές αλλά και το πώς να παραπέμπει στην δική του μορφή τέχνης, "Η τέχνη της αληθινής ζωής και η τέχνη της ιατρικής συνδυαστικά". Η Ιπποκρατική Συλλογή αποτέλεσε την βάση πάνω στην οποία χτίστηκε η δυτική ιατρική πρακτική.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αρχαία ελληνική ιατρική
MOS Technology SID
thumb|Ο SID 6581 στην μητρική πλακέτα του C64 Ο MOS Technology 6581 SID (Sound Interface Device) είναι ένα τρικάναλο τσιπ ήχου της MOS Technology Inc., το οποίο χρησιμοποιήθηκε την δεκαετία του 1980 κυρίως στους οικιακούς υπολογιστές C64 και C128 της Commodore. Θεωρείται το καλύτερο τσιπ ήχου της 8-bit εποχής.
Γενικά
Ο SID σχεδιάστηκε από τον Bob Yannes, ο οποίος αργότερα ίδρυσε την εταιρεία Ensoniq. Οι χαρακτηριστικοί πολύφωνοι ήχοι της εποχής των οικιακών υπολογιστών οφείλονται στον SID.
Υπάρχουν τρεις εκδόσεις του SID: ο μεγαλύτερος σε ηλικία 6581 και οι νεότερες HMOS-II εκδόσεις 8580 και 6582. Ο 8580 ξεχωρίζει λόγω καθαρότερου ήχου με λιγότερα παράσιτα, συχνά όμως δεν παίζει τα 4-bit-samplings που χρησιμοποιήθηκαν στον 6581. Ο 6581 κατασκευάστηκε με 5 διαφορετικές βελτιώσεις. Ο 6582 δεν πουλήθηκε ποτέ μέσα σε καινούριο C64 ή C128, χρησιμοποιήθηκε όμως σαν ανταλλακτικό για ελαττωματικά 8580, επειδή λειτουργεί επίσης με 9V, ενώ ο παλαιότερος 6581 λειτουργεί με 12V.
Μουσική
Στην μεγάλη εμπορική επιτυχία του C64 οφείλεται η δημιουργία των πολυάριθμων μουσικών συνθέσεων για τον SID, οι οποίες σήμερα θεωρούνται κλασσικές στον τομέα της μουσικής υπολογιστών. Με στόχο η μουσική αυτή να αναπαράγεται και από σύγχρονους υπολογιστές, δημιουργήθηκε η μορφή δεδομένων SID. Player για τη μορφή αυτή υπάρχουν ουσιαστικά για όλα τα λειτουργικά συστήματα (Windows XP, Windows 95, Windows 3.1, Linux, MS-DOS, Mac OS, AmigaOS, Atari Falcon, BeOS, OS/2 κλπ.). Πρόκειται συνήθως για εξομοιωτές του επεξεργαστή και του τσιπ ήχου του C64.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Commodore Κατηγορία:Ολοκληρωμένα κυκλώματα
Πρόεδρος των Νήσων Μάρσαλ
Ο Πρόεδρος των Νήσων Μάρσαλ είναι ο αρχηγός της κυβέρνησης και αρχηγός κράτους των Νήσων Μάρσαλ. Ο πρόεδρος εκλέγεται από τη βουλή, που λέγεται Nitijela μεταξύ των μελών της. Οι πρόεδροι επιλέγουν από τη βουλή και τα μέλη της κυβέρνησης.
Ο Αμάτα Καμπούα εξελέγη πρώτος πρόεδρος το 1979. Συνακόλουθα, επανεξελέγη για τετραετείς θητείες το 1983, 1987, 1991 και το 1996. Μετά το θάνατο του Αμάτα εν ενεργεία, ο πρώτος ξάδερφός του, ο Ιμάτα Καμπούα, κέρδισε μια ειδική εκλογή το 1997. Ο σημερινός πρόεδρος Ντέιβιντ Καμπούα εξελέγη το 2020.
Τρανς άνδρας
Τρανς άνδρας (στα ελληνικά και διεμφυλικός ή διαφυλικός) είναι το άτομο που του αποδόθηκε το θηλυκό φύλο στη γέννηση και ταυτίζεται ως άντρας. Ο τίτλος του τρανς άνδρα δεν αντιστοιχεί πάντοτε σε εκείνον του τρανσέξουαλ άνδρα. Τρανς (transgender) είναι ένας όρος ομπρέλα που περιλαμβάνει διάφορους τύπους φυλοδιαφορετικών ανθρώπων (μαζί με τους τρανσέξουαλ ανθρώπους). Πολλοί τρανς άνδρες επιλέγουν να υποβληθούν σε χειρουργική ή ορμονική μετάβαση, ή και τα δύο (δείτε εγχείρηση επαναπροσδιορισμού φύλου), για να αλλάξουν την εμφάνισή τους έτσι ώστε να ταιριάζει με την ταυτότητα του φύλου τους ή να ανακουφίσει τη δυσφορία του φύλου τους.
Αν και η βιβλιογραφία υποδεικνύει ότι οι περισσότεροι τρανς άνδρες αυτοπροσδιορίζονται ως ετεροφυλόφιλοι, οι τρανς άνδρες, όπως ακριβώς και οι cis άνδρες (οι άνδρες που τους αποδόθηκε το αρσενικό φύλο στη γέννηση), μπορούν να ταυτίζονται με οποιαδήποτε σεξουαλικότητα, όπως γκέι, μπάι, πανσέξουαλ κτλ. και κάποιοι τρανς άνδρες βρίσκουν τους συμβατικούς τίτλους σεξουαλικού προσανατολισμού ανεπαρκείς και ακατάλληλους για αυτούς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άνδρες Κατηγορία:Transgender Κατηγορία:Όροι για άνδρες
Σημαία της Ζάμπιας
Η σημαία της Ζάμπιας καθιερώθηκε στις 24 Οκτωβρίου 1964 και ακολούθησαν μικρές αλλαγές σε αυτήν το 1996. Το κόκκινο χρώμα στη σημαία συμβολίζει τον αγώνα για την ελευθερία, το μαύρο συμβολίζει το λαό της Ζάμπια, ενώ το πορτοκαλί τις φυσικές πηγές και τον ορυκτό πλούτο. Ο αετός συμβολίζει την ικανότητα των ανθρώπων να αντεπεξέλθουν στα προβλήματα της χώρας.
Πριν το 1996 το πράσινο στη σημαία ήταν λίγο πιο σκούρο. Επίσης, ο αετός που απεικονίζεται στη σημαία διαφοροποιήθηκε ώστε να μοιάζει στον αετό που εμφανίζεται στο εθνόσημο της χώρας.
Η σημαία σχεδιάστηκε από την Γκαμπριέλ Έλισον, η οποία σχεδίασε και το εθνόσημο της χώρας και αρκετά γραμματόσημα.
Πηγές
Ζαμπια Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Ζάμπιας
Υδροαστάτιο
To υδροαστάτιο (αγγλικά: hydrogen astatide) είναι ανόργανη δυαδική χημική ένωση, με μοριακό τύπο HAt. Το μόριό του αποτελείται από ένα άτομο αστατίου ομοιοπολικά συνδεμένο με ένα άτομο υδρογόνου.
Ολική σύνθεση
Το υδροαστάτιο μπορεί να παραχθεί με ολική σύνθεση, δηλαδή με απευθείας αντίδραση των χημικών στοιχείων που το αποτελούν:
Επίδραση αστατίου σε αλκάνιο
Με επίδραση αστατίου σε αλκάνιο (RH) παράγεται το αντίστοιχο αστατιοαλκάνιο και υδροαστάτιο:
Επίδραση αστατίου σε θειώδες οξύ
Με επίδραση αστατίου σε υδατικό διάλυμα θειώδους οξέος (Η2SO3) παράγεται υδροαστάτιο και θειικό οξύ (H2SO4):
Επίδραση αστατίου σε υδραζίνη
Με επίδραση αστατίου σε υδραζίνη (Η4N2) παράγεται υδροαστάτιο και άζωτο (N2):
Χημική συμπεριφορά
Αυτή η χημική ένωση φαίνεται να έχει ιδιότητες πολύ όμοιες με αυτές των τεσσάρων άλλων υδραλογόνων. Το (αντίστοιχο) υδροαστατικό οξύ είναι το ισχυρότερο απ' όλα τα υδροαλογονικά οξέα. Ωστόσο, η χρήση του είναι πολύ περιορισμένη, γιατί γρήγορα διασπάται στα στοιχεία που το αποτελούν, δηλαδή σε υδρογόνο και αστάτιο. Επειδή δε το υδρογόνο και το αστάτιο έχουν σχεδόν ίση ηλεκτραρνητικότητα, και η ύπαρξη του κατιόντος αστατίου (At+) έχει παρατηρηθεί, η διάσταση υδροαστατίου μπορεί να οδηγήσει και σε σχηματισμό ανιόντος υδριδίου (H-). Έτσι, το υδροαστάτιο διασπάται σύντομα με την ακόλουθη αντίδραση:
Επίσης, συγκρίνοντας τις ενθαλπίες σχηματισμού των υδραλογόνων, παρατηρούμε ότι αριθμητικά μειώνονται με την αύξηση της περιόδου του αλογόνου. Αν και τα υδατικά διαλύματα υδροϊωδίου είναι σταθερά, τα υδατικά διαλύματα υδροαστατίου είναι λιγότερο σταθερά από το σύστημα νερού, υδρογόνου και αστατίου.
Επιπλέον. το αστάτιο έχει μικρή ημιζωή. Το αστάτιο δεν έχει κανένα σταθερό ισότοπο. Το πιο σταθερό από αυτά, το 210At, έχει ημιζωή 8,1 ώρες, κι έτσι δε μπορούν εύκολα να χρησιμοποιηθούν οι χημικές του ενώσεις, εφόσον το αστάτιο μετατρέπεται σύντομα σε άλλα στοιχεία.
Μερικά παραδείγματα χημικών αντιδράσεων του υδροαστατίου είναι τα ακόλουθα:
Αντιδράσεις εξουδετέρωσης
Παραδείγματα:
1. Με υδροξείδιο του λιθίου (LiOH)
2. Με διυδροξείδιο του λευκοχρύσου [Pt(OH)2]:
Αντιδράσεις με άλατα ασθενέστερων από το ίδιο οξέων
Παράδειγμα:
Αντιδράσεις αναγωγής
Παραδείγματα:
2. Οξυγόνου σε νερό:
Αντιδράσεις οξείδωσης
Μπορεί να οξειδώσει, για παράδειγμα, χημικά στοιχεία λιγότερο ηλεκτραρνητικά από το αστάτιο:
Αντιδράσεις προσθήκης
Δίνει αντιδράσεις προσθήκης, π.χ. σε αλκένια:
ΑΚ Αρλ-Αβινιόν
Ο Αθλητικός Σύλλογος Αρλ η Αρλ-Αβινιόν η απλά Αρλ, είναι ποδοσφαιρική ομάδα που εδρεύει στην πόλη Αβινιόν της Γαλλίας. Ιδρύθηκε το 1913 με το όνομα Ποδοσφαιρική Ομάδα Αρλ και από το 2010 μετά από την συνένωση των δήμων της Αρλ και της Αβινιόν ο σύλλογος ονομάστηκε σε Αθλητικός Σύλλογος Αρλ-Αβινιόν. Η μεγαλύτερη επιτυχία της Αρλ είναι η κατάκτηση της τρίτης θέσης την σεζόν 2009-10 στην δεύτερη κατηγορία του Γαλλικού πρωταθλήματος και η άνοδος της στην Λίγκ 1.
Ιστορία
Η Α.Κ. Αρλ ιδρύθηκε το 1913 μετα από την συγχώνευση των τριών ομάδων Αρλ Σπορ, Πεντάλ και την Αρλ Οτό-βελό. Την δεκαετία του 1970 αγωνίστηκε σε δύο κατηγορίες: την Σαμπιονά Νασιονάλ που είναι η τρίτη κατηγορία της Γαλλίας, και στην Λιγκ 2. Το 1973 η Αρλ έφτασε μέχρι τα προημιτελικά του Κυπέλλου της Γαλλίας. Το 2009 κατάφερε να βγει τρίτη και προβιβάστηκε στην Λιγκ 1.
Η Έδρα
200px|right|thumb|Το Παρκ ντε Σπορ ντ'Αβινιόν, έδρα της ΑΚ Αρλ-Αβινιόν. Το Παρκ ντε Σπορ ντ'Αβινιόν αποτελεί από την σεζόν 2009-2010 το γήπεδο όπου αγωνίζεται η Ατλετίκ Κλαμπ Αρλ-Αβινιόν. Το πρώτο επίσημο ματς της Αρλ-Αβινιόν έλαβε χώρα στις 14 Αυγούστου 2009 απέναντι στην ΑΚ Αζαξιό στα πλαίσια της Λιγκ 2 με τους γηπεδούχους να κερδίζουν με 2-1. Στη διάρκεια της 6ης αγωνιστικής της Λιγκ 1 απέναντι στην Ολιμπίκ Μαρσέιγ, το Παρκ Ντε Σπορ γνωρίζει την μεγαλύτερη προσέλευση από την στιγμή που η Αρλ-Αβινιόν το χρησιμοποιεί με 15.000 θεατές παρόντες σ'αυτό.
Το Παρκ Ντε Σπορ ανήκει στο Δήμο της Αβινιόν. Το 2010, το γήπεδο είδε την χωρητικότητά του να διπλασιάζεται. Μετά την άνοδο της ομάδας στη Λιγκ 1, η Ένωση Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου (Ligue de Football Professionnel) υποχρεώνει κάποιες βελτιώσεις στον φωτισμό, στην ηλεκτρονική παρακολούθηση ή ακόμη σουίτες. Δύο νέες εξέδρες κάνουν την εμφάνισή τους εκείνη την εποχή, η μία από την Βόρεια πλευρά, χωρητικότητας 7.386 θεατών όπως και μία στην Νότια πλευρά, χωρητικότητας 3.520 θέσεων. Η συνολική χωρητικότητα του Παρκ Ντε Σπορ φτάνει εκείνη την εποχή από τις 7.730 αρχικές θέσεις στις 17.518 θέσεις καθήμενων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1913  Κατηγορία:Αθλητισμός στις Μπους-ντυ-Ρον
Trumbo: Ο πιο γνωστός άγνωστος σεναριογράφος του Χόλιγουντ
Το Trumbo: Ο πιο γνωστός άγνωστος σεναριογράφος του Χόλιγουντ (αγγλικά: Trumbo) είναι αμερικανική ταινία του 2015 σε σκηνοθεσία Τζέι Ρόουτς και σενάριο του Τζον ΜακΝαμάρα. Η ταινία αναφέρεται στη ζωή του Ντάλτον Τράμπο, τον οποίο υποδύεται ο Μπράιαν Κράνστον, και βασίζεται στο βιογραφικό βιβλίο Dalton Trumbo του Μπρους Αλεξάντερ Κουκ.
Πλοκή
Ο Ντάλτον Τράμπο είναι ένας από τους πιο γνωστούς σεναριογράφους του Χόλυγουντ, ωστόσο διώκεται επειδή είναι μέλος του κομμουνιστικού κόμματος των ΗΠΑ. Είναι ένας από τους 10 σεναριογράφους που καλούνται να καταθέσουν στην Επιτροπή Αντιαμερικανικών Δραστηριοτήτων. Οι σεναριογράφοι δεν απαντούν ευθέως στις ερωτήσεις της Επιτροπής, καθώς ελπίζουν ότι θα αθωωθούν ασκώντας έφεση στο Ανώτατο Δικαστήριο, αφού η πλειοψηφία των δικαστών είναι Δημοκρατικοί. Όμως, ένας δικαστής πεθαίνει αιφνίδια και χάνεται η πλειοψηφία. Έτσι, ο Τράμπο μπαίνει στη φυλακή το 1950 και αποφυλακίζεται το 1951.
Μετά την αποφυλάκιση, και καθώς η Μαύρη Λίστα του Χόλυγουντ διευρύνεται, ο Τράμπο δουλεύει και παραδίδει τα σενάρια με άλλο όνομα. Κερδίζει το Όσκαρ Καλύτερης Ιστορίας για το Διακοπές στη Ρώμη, όμως το βραβείο πιστώνεται ο φίλος του Ίαν ΜακΛίλαν Χάντερ. Στη συνέχεια, μετακομίζει σε ένα άλλο σπίτι και δουλεύει με πέντε διαφορετικά ονόματα και με την γυναίκα του και τη μεγάλη του κόρη ως βοηθούς, γεγονός που προκαλεί οικογενειακές εντάσεις. Μία εταιρεία παραγωγής γυρίζει την ταινία The Brave One σε σενάριο του Τράμπο και την κυκλοφορεί αναγράφοντας τον σεναριογράφο ως Ρόμπερτ Ριτς. Η ταινία τελικά κερδίζει το Όσκαρ Καλύτερης Ιστορίας και το παραλαμβάνει αντιπρόσωπος.
Στη συνέχεια, ο Κερκ Ντάγκλας του ζητά να γράψει το σενάριο της ταινίας Σπάρτακος και ο σκηνοθέτης Ότο Πρέμιντζερ του ζητά το σενάριο για την ταινία Έξοδος. Και στις δύο περιπτώσεις, αναγράφεται το όνομα του Τράμπο ως σεναριογράφου. Κατά τη διάρκεια της προβολής του Σπάρτακος, πλήθος διαμαρτύρεται έξω από τις κινηματογραφικές αίθουσες, ωστόσο ο πρόεδρος Κένεντι δηλώνει δημόσια πως του άρεσε η ταινία.
Μετά από χρόνια, ο Τράμπο, βγάζοντας λόγο, δηλώνει πόσο κακό έκανε στους σεναριογράφους η Μαύρη Λίστα, πως άνθρωποι έχασαν τη δουλειά τους λόγω αυτής και πόσοι άλλοι αναγκάστηκαν να απαρνηθούν τις ιδέες τους για να βρουν δουλειά.
Βραβεία/Διακρίσεις
Ο Μπράιαν Κράνστον έλαβε υποψήφιότητα για το BAFTA, τη Χρυσή Σφαίρα και το Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου.
Η Έλεν Μίρεν έλαβε υποψήφιότητα για τη Χρυσή Σφαίρα Β' Γυναικείου ρόλου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2015 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές βιογραφικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε βιογραφίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ουάσινγκτον (πολιτεία) Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Λος Άντζελες Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Θίοντορ Σαπίρο
Σαμπουάν
right|thumb|250px|Πλαστική φιάλη σαμπουάν
Το σαμπουάν είναι υγρό προϊόν καθαρισμού των μαλλιών από διάφορα κατάλοιπα λιπαρών και άλλων ουσιών, περιβαλλοντικών ρύπων, επιδερμίδας, πιτυρίδας καθώς και άλλων καταλοίπων στην επιφάνεια των τριχών και της επιδερμίδας.
Το σαμπουάν όταν έρχεται σε επαφή με νερό, αφρίζει και με την επίδραση στο τρίχωμα αφαιρεί τις ανεπιθήμητες ξένες ουσίες χωρίς να καταπονεί την επιφάνεια, την δομή και τη ρίζα της τρίχας ή την επιδερμίδα.
Το μοντέρνο σαμπουάν εφευρέθηκε από τον Σερ Alusandro Benett στα τέλη της δεκαετίας του 1920.
Παναγιώτης Βλαχάκος
Ο Παναγιώτης Βλαχάκος (Πειραιάς, 19 Σεπτεμβρίου 1964 - Ίμια, 31 Ιανουαρίου 1996) ήταν αξιωματικός του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού, που έχασε τη ζωή του τον Ιανουάριο του 1996 κατά τη διάρκεια της κρίσης στα Ίμια, εκτελώντας διατεταγμένη αποστολή αναγνωρίσεως.
Βιογραφικό
Ο Παναγιώτης Αντ. Βλαχάκος γεννήθηκε στις 19 Σεπτεμβρίου του 1964 στα Μανιάτικα του Πειραιά όπου και κατοικούσε, ενώ η καταγωγή του ήταν από τη Λάγια της Ανατολικής Μάνης. Το 1982 εισήχθη στην Σχολή Ναυτικών Δοκίμων και αποφοίτησε το 1986 με τον βαθμό του Σημαιοφόρου. Τον Ιανουάριο του 1996 έφερε το βαθμό του Υποπλοίαρχου όντας χειριστής ελικοπτέρου.
Κρίση των Ιμίων και θάνατος
Στις 31 Ιανουαρίου 1996, κατά τη διάρκεια της κρίσης των Ιμίων, μετέβη ως συγκυβερνήτης στην περιοχή των βραχονησίδων με ελικόπτερο τύπου Agusta Bell 212 από την φρεγάτα «Ναυαρίνο», μαζί με τον ομόβαθμό του και κυβερνήτη του ελικοπτέρου, Χριστόδουλο Καραθανάση και τον χειριστή συσκευών, Αρχικελευστή Έκτορα Γιαλοψό, προκειμένου να επιβεβαιώσουν την κατάληψη της Μικρής Ίμιας από Τούρκους στρατιώτες.
Μετά την αναγνώριση και ενώ το ελικόπτερο ετοιμαζόταν να επιστρέψει στη βάση του, κατέπεσε, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν τόσο ο Βλαχάκος όσο και οι έτεροι επιβαίνοντες. Μετά την ανάσυρση των σορών, διενεργήθηκε νεκροψία που κατέληξε στο πόρισμα πως ο θάνατος του Βλαχάκου ήταν ακαριαίος και επήλθε από κακώσεις οι οποίες δημιουργήθηκαν από την πρόσκρουση του ελικοπτέρου στη θάλασσα. Παράλληλα, τονίσθηκε πως στις σορούς των τριών αξιωματικών δεν βρέθηκαν κακώσεις από έκρηξη, από ωστικό κύμα, ή από φλόγα, ενώ δεν βρέθηκαν ίχνη από βολίδες πυροβόλου όπλου.
Τιμές μετά θάνατον
Τον Φεβρουάριο του 1996, με απόφαση του ΓΕΝ, προήχθη μετά θάνατον στο βαθμό του Αντιπλοιάρχου. Παράλληλα, στήθηκαν προτομές προς τιμήν του στην πλατεία Τερψιθέας στον Πειραιά και στην ιδιαίτερη πατρίδα του, τη Λάγια Λακωνίας. Η οδός Αρτεμισίου στον Πειραιά πήρε τιμητικά το όνομά του, όπως και μία οδός στους Μολάους Λακωνίας.
Το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό τιμώντας τον Παναγιώτη Βλαχάκο έδωσε το όνομα ΤΠΚ «ΥΠΟΠΛΟΙΑΡΧΟΣ ΒΛΑΧΑΚΟΣ» σε μια νέα πυραυλάκατο που καθελκύστηκε τον Αύγουστο του 2020, μετά την ολοκλήρωση της βασικής της κατασκευής στα Ναυπηγεία Ελευσίνας. Η επίσημη τελετή ονοματοδοσίας πραγματοποιήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου του 2022 παρουσία του πρωθυπουργού της Ελλάδας Κυριάκου Μητσοτάκη και του αδελφού του Παναγιώτη Βλαχάκου, Νίκου, "ο οποίος - τηρώντας την παράδοση αντίστοιχων τελετών - έσπασε ένα μπουκάλι στο πλοίο ολοκληρώνοντας την ονοματοδοσία".
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού Κατηγορία:Ήρωες της Ελλάδας
Λίνας Κλέιζα
Ο Λίνας Κλέιζα (λιθουανική γλώσσα: Linas Kleiza, 3 Ιανουαρίου 1985) είναι Λιθουανός πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής και νυν τζένεραλ μάνατζερ της Λιέτουβος Ρίτας. Διαθέτοντας ύψος 2,03 μ. αγωνιζόταν στις θέσεις σμολ φόργουορντ και πάουερ φόργουορντ.
Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στις 3 Ιανουαρίου του 1985 στο Κάουνας της Λιθουανίας. Στα 16 του έφυγε για τις Η.Π.Α. και το Χριστιανικό Σχολείο Μοντρόουζ, από όπου αποφοίτησε το 2003. Έπαιξε στη λιθουανική εθνική ομάδα εφήβων με την οποία κατέκτησε τη 2η θέση στο παγκόσμιο πρωτάθλημα του 2003. Στη διοργάνωση ήταν πρωταγωνιστής και πρώτος σκόρερ, με μέσο όρο 29,1 πόντους και 58% ποσοστό ευστοχίας.
Κολεγιακή καριέρα
Ο Κλέιζα έπαιξε κολεγιακό μπάσκετ στο πανεπιστήμιο του Μιζούρι. Ψηφίστηκε στην καλύτερη 12άδα (Honorable Mention All-Big 12) από τους προπονητές όταν ήταν δευτεροετής.
Στο NBA
Επιλέχθηκε στο ντραφτ των Πόρτλαντ Τρέιλ Μπλέιζερς στο Νο. 27 και αγωνίστηκε στους Ντένβερ Νάγκετς στο NBA, κυρίως παρέχοντας στήριξη στον Κάρμελο Άντονι. Ωστόσο, την περίοδο εκείνη οργίασαν και οι φήμες περί μεταγραφής του. Στις 17 Ιανουαρίου του 2008 ο Κλέιζα πέτυχε τους περισσότερους βαθμούς στην καριέρα του (41 πόντους) σε αγώνα με τους Γιούτα Τζαζ. Ο μέσος όρος που σκόραρε ήταν 11,1 πόντους ανά αγώνα και το ποσοστό ευστοχίας έφτανε το 47%. Την επόμενη αγωνιστική περίοδο δεν είχε τόσο μεγάλες επιτυχίες, όπως τα προηγούμενα χρόνια.
Ναθάνιελ Μπλις
Ο αιδεσιμότατος Ναθάνιελ Μπλις (Nathaniel Bliss, 28 Νοεμβρίου 1700 – 2 Σεπτεμβρίου 1764) ήταν Άγγλος αστρονόμος, ο 4ος χρονικά Βασιλικός Αστρονόμος της Μεγάλης Βρετανίας, από το 1762 ως τον θάνατό του.
Λίνας Κλέιζα
Στην Ελλάδα
Στις 10 Αυγούστου του 2009 ο Κλέιζα συμφώνησε με την ομάδα της Α1 στο ελληνικό πρωτάθλημα, τον Ολυμπιακό Πειραιώς για δύο χρόνια και για το ποσό των 12,2 εκατ. $. Επέστρεψε στο NBA (Τορόντο Ράπτορς) το 2010.
Ναθάνιελ Μπλις
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Μπλις γεννήθηκε στο χωριό Μπίσλεϋ, στα Κότσγουολντς του Γκλόστερσερ. Ο πατέρας του, που επίσης λεγόταν Ναθάνιελ, ήταν υφασματέμπορος. Ο γιος φοίτησε στο Κολέγιο Πέμπροουκ της Οξφόρδης, από όπου πήρε το πτυχίο του το 1720 και Master το 1723. Λίγο καιρό αργότερα νυμφεύθηκε.
Το 1736 ο Μπλις έγινε εφημέριος στον ναό του St. Ebbe της Οξφόρδης. Με την υποστήριξη των Τζωρτζ Πάρκερ, κόμη του Μάκλσφηλντ, του Σαβιλιανού Καθηγητή της Αστρονομίας Τζέιμς Μπράντλεϋ, του Γουίλιαμ Τζόουνς και άλλων, ο Μπλις διαδέχθηκε τον Έντμουντ Χάλλεϋ στη Σαβιλιανή έδρα της Γεωμετρίας στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης τον Φεβρουάριο του 1742, ενώ τον Μάιο του ιδίου έτους εκλέχθηκε Εταίρος (Fellow) της Βασιλικής Εταιρείας. Ως καθηγητής, παρέδιδε μαθήματα αριθμητικής, άλγεβρας, επιπεδομετρίας και σφαιρικής γεωμετρίας, καθώς και για τη χρήση των λογαρίθμων και των τοπογραφικών οργάνων.
Λίνας Κλέιζα
Στην Ελλάδα
Το 2009 ανακηρύχθηκε κορυφαίος καλαθοσφαιριστής στη χώρα του στον ιστότοπο "krepsinis.net".
Ναθάνιελ Μπλις
Βιογραφικά στοιχεία
Ο κόμης Τζωρτζ Πάρκερ είχε εγκαταστήσει ένα αστεροσκοπείο στο κάστρο Σέρμπουρν. Εργαζόμενος σε αυτό, αλλά και στο Αστεροσκοπείο του Γκρήνουιτς, ο Μπλις πραγματοποίησε μεσημβρινές παρατηρήσεις ενός κομήτη ενώ αυτός πλησίαζε τον `Ηλιο το 1744. Ο Μπλις εργάσθηκε μαζί με τον Μπράντλεϋ στο Αστεροσκοπείο του Γκρήνουιτς και τον Ιούνιο του 1761, εξαιτίας της κακής υγείας του Μπράντλεϋ, ανέλαβε τις παρατηρήσεις για τη διάβαση της Αφροδίτης. Το 1762 διαδέχθηκε τον Μπράντλεϋ στο αξίωμα του Βασιλικού Αστρονόμου, αλλά παρέμεινε σε αυτό μόνο δύο χρόνια, μέχρι τον αδόκητο θάνατό του. Βοηθός του στο Γκρήνουιτς ήταν ο Τσαρλς Γκρην, ο οποίος, μετά τον θάνατο του Μπλις, συνέχισε το έργο του μέχρι τον διορισμό του επόμενου Βασιλικού Αστρονόμου. Τον Απρίλιο του 1764 ο Μπλις παρατήρησε μία δακτυλιοειδή έκλειψη Ηλίου που ήταν ορατή από το Γκρήνουιτς. Πολλές από τις παρατηρήσεις του Μπλις θεωρήθηκαν δυνητικά χρήσιμες για την επίλυση του προβλήματος προσδιορισμού του γεωγραφικού μήκους, κάτι σημαντικό για τη χαρτογραφία και την ποντοπόρο ναυτιλία. Για τον λόγο αυτό, αγοράσθηκαν από την Επιτροπή Γεωγραφικού Μήκους (Board of Longitude) από τη χήρα του, Ελίζαμπεθ Μπλις (πατρικό επώνυμο Χίλμαν). Οι παρατηρήσεις του από το Γκρήνουιτς δημοσιεύθηκαν μόλις το 1805, όταν συμπεριλήφθηκαν ως συμπλήρωμα σε μία έκδοση των παρατηρήσεων του Μπράντλεϋ από τον οξφορδιανό καθηγητή Τόμας Χόρνσμπυ.
Ο Ναθάνιελ Μπλις πέθανε στην Οξφόρδη, αλλά τάφηκε κοντά στον Χάλλεϋ, στον περίβολο του ναού της Αγίας Μαργαρίτας, στο Λη του νοτιοανατολικού Λονδίνου. Ως ανεξάρτητοι οικονομικώς, οι πρώτοι 4 Βασιλικοί Αστρονόμοι, του Μπλις συμπεριλαμβανομένου, λάμβαναν μόνο έναν ελάχιστο μισθό. Αυτό άλλαξε όταν ο Νέβιλ Μάσκελυν διαδέχθηκε τον Μπλις στο αξίωμα του Βασιλικού Αστρονόμου: ο Μάσκελυν άρχισε να παίρνει 350 λίρες το έτος, κάτι που του επέτρεψε να καταστήσει το αξίωμα την κύρια ασχολία του.
Λίνας Κλέιζα
Στο Τορόντο (ΝΒΑ)
Τον Ιανουάριο του 2011, κι ενώ είχε ενταχθεί στο δυναμικό των Τορόντο Ράπτορς του NBA, υπέστη ρήξη μηνίσκου, μένοντας εκτός αγωνιστικής κατάστασης μέχρι τον Φεβρουάριο του 2012. Το καλοκαίρι του 2013 αφέθηκε ελεύθερος.
Ναθάνιελ Μπλις
Βιογραφικά στοιχεία
Το έτος 2000 η Διεθνής Αστρονομική Ένωση έδωσε το όνομα του Μπλις σε έναν κρατήρα διαμέτρου 20 χιλιομέτρων στο βόρειο ημισφαίριο και στην ορατή πλευρά της Σελήνης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι αστρονόμοι Κατηγορία:Άγγλοι μαθηματικοί Κατηγορία:Εταίροι της Βασιλικής Εταιρείας Κατηγορία:Αστρονόμοι του 18ου αιώνα Κατηγορία:Μαθηματικοί του 18ου αιώνα
Λίνας Κλέιζα
Σε Τουρκία & Ιταλία
Το καλοκαίρι του του 2013 έκλεισε 2ετές συμβόλαιο στην τουρκική Φενέρμπαχτσε Ούλκερ, με φημολογούμενη αμοιβή 3.3 εκ. ευρώ/έτος. Το 2014 μετακόμισε στην Αρμάνι Τζινς Μιλάνο.
Με την εθνική ομάδα της Λιθουανίας
Ο Κλέιζα αγωνίστηκε με την εθνική ανδρών της Λιθουανίας, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2006 και στο Ευρωμπάσκετ του 2007. Στην τελευταία διοργάνωση κατέκτησε χάλκινο μετάλλιο, ενώ αγωνίστηκε με την εθνική Λιθουανίας και στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου το 2008.
Εκτός παρκέ
Μετά την απόσυρσή του, παρουσιάστηκε από την Λιέτουβος Ρίτας ως ο νέος αντιπρόεδρος και νέος Αθλητικός διευθυντής της ομάδας του Βίλνιους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λιθουανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Λιθουανίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Λιθουανίας U20 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Λιθουανίας U19 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Λιθουανίας U16 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ντένβερ Νάγκετς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Τορόντο Ράπτορς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Φενέρμπαχτσε Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ολίμπια Μιλάνου Κατηγορία:Σμολ φόργουορντ Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ Κατηγορία:Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2008 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012
Χέραρντ Σέγκερς
Ο Χέραρντ Σέγκερς (φλαμανδικά:Gerard Seghers (εναλλακτικές μορφές του επωνύμου του 'Zegers' και 'Zeghers', του μικρού ονόματος 'Geerard' και 'Gerardo'), Αμβέρσα, 1591 - Αμβέρσα, 28 Μαρτίου 1651 ) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος, συλλέκτης και έμπορος έργων τέχνης. Ως ζωγράφος ιστορικών θεμάτων και ρωπογραφιών ήταν, κατά την περίοδο της νεότητάς του, ένας από τους κορυφαίους εκπροσώπους του κινήματος των Φλαμανδών "Καραβατζιστών".
Βιογραφία
Ο Χέραρντ Σέγκερς γεννήθηκε στην Αμβέρσα, γιος του πανδοχέα Γιαν Σέγκερς και της συζύγου του Ίντα ντε Νέφε. Πιθανότατα δεν σχετιζόταν με τον Ιησουΐτη ζωγράφο νεκρών φύσεων Ντάνιελ Σέγκερς. Σε ηλικία 12 ετών εγγράφηκε ως μαθητευόμενος, αλλά δεν είναι σαφές ποιος ήταν ο δάσκαλός του, πιθανότατα ήταν κάποιος από τους Άμπραχαμ Γιάνσσενς, Χέντρικ φαν Μπάλεν ή Κασπάρ ντε Κράγιερ, πατέρας του διάσημου Γκασπάρ ντε Κράγιερ.
Το 1608, σε ηλικία μόλις 17 ετών, έγινε "Δάσκαλος" στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά της πόλης. Το 1611 έγινε μέλος της εταιρείας των νεαρών αγάμων (Sodaliteit der Bejaarde Jongmans), μιας αδελφότητας για ανύπαντρους που είχε ιδρυθεί από το Τάγμα των Ιησουιτών.
Αναχώρησε για ταξίδι στην Ιταλία πριν τις 15 Φεβρουαρίου 1613. Έχει υποτεθεί ότι εργάστηκε εκεί για λογαριασμό του εμπόρου έργων τέχνης της Αμβέρσας Χούτκιντ (Goetkint). Ταυτόχρονα, είχε την ευκαιρία για περαιτέρω εκπαίδευση ως ζωγράφος και δημιουργώντας αντίγραφα σημαντικών πινάκων Ιταλών δημιουργών.
Ο Σέγκερς επισκέφθηκε, ανάμεσα σε άλλες πόλεις, τη Ρώμη και τη Νάπολη. Στη Ρώμη συνάντησε τους υποστηρικτές του Καραβάτζιο, ο οποίος είχε πεθάνει λίγα χρόνια πριν την άφιξη του Σέγκερς στη Ρώμη. Ένας από αυτούς, ο Μπαρτολομέο Μανφρέντι, είχε σημαντική επιρροή στο πρώιμο έργο του. Ο Μανφρέντι ήταν ένας από τους κοντινότερους μαθητές του Καραβάτζιο και είχε σχεδόν τη φήμη του δασκάλου του όταν ο Σέγκερς έφθασε στη Ρώμη και ο Φλαμανδός επηρεάστηκε ισχυρά από το έργο του Μανφρέντι. Πιθανόν να συναντήθηκε και με άλλους Φλαμανδούς και Ολλανδούς υποστηρικτές του Καραβάτζιο που διέμεναν στη Ρώμη, όπως οι Χέρριτ φαν Χόντχορστ, Ντιρκ φαν Μπαμπούρεν και Γιαν Γιάνσσενς, πιθανότατα και με τους Χέντρικ τερ Μπρούγκεν και Τέοντοορ Ρομπάουτς.
Μετά την Ιταλία ο Σέγκερς επισκέφθηκε την Ισπανία όπου, σύμφωνα με δική του αναφορά, τέθηκε στην υπηρεσία του Φιλίππου Β΄ της Ισπανίας. Εν τούτοις, η απουσία αναφορών του καλλιτέχνη σε σύγχρονές του ισπανικές πηγές, θέτουν εν αμφιβόλω την υποτιθέμενη παραμονή του στη χώρα.
Στην Αμβέρσα ο Σέγκερς ήταν επιτυχημένος ως ζωγράφος και έμπορος έργων τέχνης και μπορούσε να διαθέτει σπίτι στην εμπορική οδό της πόλης, την Meir. Ως πάτρονες είχε πολλά μοναστικά τάγματα, περιλαμβανομένων και των Ιησουιτών, οι οποίοι του παράγγειλαν εικόνες για την Αγία Τράπεζα. Προσλήφθηκε από τις αρχές των πόλεων Αμβέρσας και Γάνδης ως ένας από τους καλλιτέχνες που συμμετείχαν στις εορταστικές διακοσμήσεις για τη θριαμβευτική είσοδο του Καρδιναλίου - Ινφάντη Φερδινάνδου, νέου Κυβερνήτη των Ισπανικών Κάτω Χωρών, το 1635. Η συμβολή του Σέγκερς στη διακόσμηση της Γάνδης βασίστηκε σε ένα σχέδιο του Ρούμπενς και αργότερα έγινε χαρακτικό από τον Γιάκομπ Νέιφς με τον τίτλο Belgica smeekt Karel V Ferdinand het land te laten besturen και εκδόθηκε στη Γάνδη κατά την θριαμβευτική είσοδο του ηγεμόνα.