cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βιογεροντολογία
Θεωρία ελεύθερων ριζών
Οι ελεύθερες ρίζες είναι αντιδραστικά μόρια που παράγονται από κυτταρικές και περιβαλλοντικές διεργασίες και μπορούν να βλάψουν τα στοιχεία του κυττάρου όπως η κυτταρική μεμβράνη και το DNA και να προκαλέσουν μη αναστρέψιμη βλάβη. Η θεωρία της γήρανσης των ελεύθερων ριζών προτείνει ότι αυτή η βλάβη υποβαθμίζει αθροιστικά τη βιολογική λειτουργία των κυττάρων και επηρεάζει τη διαδικασία γήρανσης. Η ιδέα ότι οι ελεύθερες ρίζες είναι τοξικοί παράγοντες προτάθηκε για πρώτη φορά από τη Rebeca Gerschman και τους συνεργάτες του το 1945, αλλά έγινε γνωστή το 1956, όταν ο Denham Harman πρότεινε τη θεωρία των ελεύθερων ριζών της γήρανσης και μάλιστα έδειξε ότι οι αντιδράσεις των ελεύθερων ριζών συμβάλλουν στην υποβάθμιση των βιολογικών συστημάτων. Οξειδωτικές βλάβες πολλών τύπων συσσωρεύονται με την ηλικία, όπως το οξειδωτικό στρες που προκαλούν οι ελεύθερες ρίζες οξυγόνου, επειδή η θεωρία των ελεύθερων ριζών της γήρανσης υποστηρίζει ότι η γήρανση προκύπτει από τη βλάβη που δημιουργείται από τα αντιδραστικά είδη οξυγόνου (ROS). Τα ROS είναι μικρά, εξαιρετικά αντιδραστικά, μόρια που περιέχουν οξυγόνο και μπορούν να βλάψουν ένα σύμπλεγμα κυτταρικών συστατικών όπως το λίπος, τις πρωτεΐνες ή το DNA. παράγονται φυσικά σε μικρές ποσότητες κατά τη διάρκεια των μεταβολικών αντιδράσεων του σώματος. Αυτές οι καταστάσεις γίνονται πιο συχνές καθώς οι άνθρωποι μεγαλώνουν και περιλαμβάνουν ασθένειες που σχετίζονται με τη γήρανση, όπως η άνοια, ο καρκίνος και οι καρδιακές παθήσεις. Η ποσότητα των ελεύθερων ριζών στο κύτταρο μπορεί να μειωθεί με τη βοήθεια αντιοξειδωτικών. Αλλά υπάρχει ένα πρόβλημα ότι ορισμένες ελεύθερες ρίζες χρησιμοποιούνται από τον οργανισμό ως μόρια σήματος, και η υπερβολικά ενεργή γενική μείωση των ελεύθερων ριζών προκαλεί στον οργανισμό περισσότερο κακό παρά καλό. Πριν από λίγο καιρό η ιδέα της επιβράδυνσης της γήρανσης χρησιμοποιώντας αντιοξειδωτικά ήταν πολύ δημοφιλής, αλλά τώρα οι υψηλές δόσεις αντιοξειδωτικών θεωρούνται επιβλαβείς. Προς το παρόν, ορισμένοι επιστήμονες προσπαθούν να εφεύρουν προσεγγίσεις τοπικής καταστολής των ελεύθερων ριζών μόνο σε ορισμένα σημεία των κυττάρων. Η αποτελεσματικότητα μιας τέτοιας προσέγγισης παραμένει ασαφής, η έρευνα βρίσκεται σε εξέλιξη.
Θεωρίες βλάβης του DNA
Η βλάβη του DNA ήταν μια από τις κύριες αιτίες σε ασθένειες που σχετίζονται με τη γήρανση. Η σταθερότητα του γονιδιώματος ορίζεται από τον κυτταρικό μηχανισμό επιδιόρθωσης, ανοχής σε βλάβη και οδούς σημείου ελέγχου που εξουδετερώνει τη βλάβη του DNA. Μια υπόθεση που προτάθηκε από τον φυσικό Gioacchino Failla το 1958 είναι ότι η συσσώρευση βλάβης στο DNA προκαλεί γήρανση. Η υπόθεση αναπτύχθηκε σύντομα από τον φυσικό Λέο Σίλαρντ. Αυτή η θεωρία άλλαξε με τα χρόνια, καθώς νέα έρευνα ανακάλυψε νέους τύπους βλάβης και μεταλλάξεων του DNA, και αρκετές θεωρίες γήρανσης υποστηρίζουν ότι η βλάβη του DNA με ή χωρίς μεταλλάξεις προκαλεί γήρανση.
Η βλάβη του DNA είναι σαφώς διαφορετική από τη μετάλλαξη, αν και και οι δύο είναι τύποι σφαλμάτων στο DNA. Η βλάβη του DNA είναι μια ανώμαλη χημική δομή στο DNA, ενώ μια μετάλλαξη είναι μια αλλαγή στην αλληλουχία των τυπικών ζευγών βάσεων. Η θεωρία ότι η βλάβη του DNA είναι η κύρια αιτία γήρανσης βασίζεται, εν μέρει, σε στοιχεία από ανθρώπους και ποντίκια ότι οι κληρονομικές ελλείψεις στα γονίδια επιδιόρθωσης του DNA συχνά προκαλούν επιτάχυνση της γήρανσης. Υπάρχουν επίσης ουσιαστικές ενδείξεις ότι η βλάβη του DNA συσσωρεύεται με την ηλικία στους ιστούς των θηλαστικών, όπως σε αυτούς του εγκεφάλου, των μυών, του ήπατος και των νεφρών (βλ. Μια προσδοκία της θεωρίας (ότι η βλάβη του DNA είναι η κύρια αιτία γήρανσης) είναι ότι μεταξύ των ειδών με διαφορετική μέγιστη διάρκεια ζωής, η ικανότητα επιδιόρθωσης της βλάβης του DNA θα πρέπει να συσχετίζεται με τη διάρκεια ζωής. Η πρώτη πειραματική δοκιμή αυτής της ιδέας ήταν από τους Hart και Setlow που μέτρησαν την ικανότητα κυττάρων από επτά διαφορετικά είδη θηλαστικών να πραγματοποιήσουν επισκευή DNA. Διαπίστωσαν ότι η ικανότητα επιδιόρθωσης εκτομής νουκλεοτιδίων αυξήθηκε συστηματικά με τη μακροζωία των ειδών. Αυτή η συσχέτιση ήταν εντυπωσιακή και προκάλεσε μια σειρά από 11 πρόσθετα πειράματα σε διαφορετικά εργαστήρια τα επόμενα χρόνια σχετικά με τη σχέση επιδιόρθωσης εκτομής νουκλεοτιδίων και διάρκεια ζωής σε είδη θηλαστικών (ανασκόπηση από τους Bernstein και Bernstein ). Γενικά, τα ευρήματα αυτών των μελετών έδειξαν καλή συσχέτιση μεταξύ της ικανότητας επισκευής εκτομής νουκλεοτιδίων και της διάρκειας ζωής. Περαιτέρω υποστήριξη για τη θεωρία ότι η βλάβη του DNA είναι η κύρια αιτία γήρανσης προέρχεται από τη μελέτη των πολυμερασών ριβόζης Poly ADP (PARPs). Τα PARP είναι ένζυμα που ενεργοποιούνται από θραύσματα κλώνου DNA και παίζουν ρόλο στην επιδιόρθωση της εκτομής της βάσης του DNA. Οι Burkle και άλλοι επανεξέτασαν στοιχεία ότι τα PARPs, και ιδιαίτερα η PARP-1, εμπλέκονται στη διατήρηση της μακροζωίας των θηλαστικών. Η διάρκεια ζωής 13 ειδών θηλαστικών συσχετίστηκε με την ικανότητα πολυ(ADP ριβοσυλ)ιόντος που μετρήθηκε σε μονοπύρηνα κύτταρα. Επιπλέον, λεμφοβλαστοειδείς κυτταρικές σειρές από λεμφοκύτταρα περιφερικού αίματος ανθρώπων ηλικίας άνω των 100 ετών είχαν σημαντικά υψηλότερη ικανότητα πολυ(ADP-ριβοσυλίωσης) από τις κυτταρικές σειρές ελέγχου από νεότερα άτομα.
Θεωρία διασύνδεσης
Η θεωρία της διασύνδεσης προτείνει ότι τα προηγμένα τελικά προϊόντα γλυκοζυλίωσης (σταθεροί δεσμοί που σχηματίζονται από τη δέσμευση της γλυκόζης με τις πρωτεΐνες) και άλλες ανώμαλες διασταυρώσεις που συσσωρεύονται στους γηρασμένους ιστούς είναι η αιτία της γήρανσης. Η διασύνδεση των πρωτεϊνών απενεργοποιεί τις βιολογικές τους λειτουργίες. Η σκλήρυνση του συνδετικού ιστού, οι παθήσεις των νεφρών και η διεύρυνση της καρδιάς συνδέονται με τη διασύνδεση των πρωτεϊνών. Η διασταύρωση του DNA μπορεί να προκαλέσει σφάλματα αντιγραφής και αυτό οδηγεί σε παραμορφωμένα κύτταρα και αυξάνει τον κίνδυνο καρκίνου.
Γενετική
Οι γενετικές θεωρίες της γήρανσης προτείνουν ότι η γήρανση προγραμματίζεται μέσα στα γονίδια κάθε ατόμου. Σύμφωνα με αυτή τη θεωρία, τα γονίδια υπαγορεύουν την κυτταρική μακροζωία. Ο προγραμματισμένος κυτταρικός θάνατος ή η απόπτωση προσδιορίζεται από ένα «βιολογικό ρολόι» μέσω γενετικών πληροφοριών στον πυρήνα του κυττάρου. Τα γονίδια που είναι υπεύθυνα για την απόπτωση παρέχουν μια εξήγηση για τον κυτταρικό θάνατο, αλλά είναι λιγότερο εφαρμόσιμα στον θάνατο ενός ολόκληρου οργανισμού. Η αύξηση της κυτταρικής απόπτωσης μπορεί να σχετίζεται με τη γήρανση, αλλά δεν αποτελεί «αιτία θανάτου». Οι περιβαλλοντικοί παράγοντες και οι γενετικές μεταλλάξεις μπορούν να επηρεάσουν την έκφραση των γονιδίων και να επιταχύνουν τη γήρανση.
Πιο πρόσφατα η επιγενετική έχει διερευνηθεί ως παράγοντας που συμβάλλει. Το επιγενετικό ρολόι, το οποίο μετρά σχετικά αντικειμενικά τη βιολογική ηλικία των κυττάρων, είναι χρήσιμο εργαλείο για τη δοκιμή διαφορετικών προσεγγίσεων αντιγήρανσης. Το πιο διάσημο επιγενετικό ρολόι είναι το ρολόι του Horvath, αλλά τώρα έχουν ήδη εμφανιστεί πιο ακριβή ανάλογα.
Γενική ανισορροπία
Οι γενικές θεωρίες ανισορροπίας της γήρανσης υποδηλώνουν ότι τα συστήματα του σώματος, όπως το ενδοκρινικό, το νευρικό και το ανοσοποιητικό σύστημα, σταδιακά φθίνουν και τελικά αποτυγχάνουν να λειτουργήσουν. Το ποσοστό αποτυχίας ποικίλλει από σύστημα ανά σύστημα.
Ανοσολογική θεωρία
Η ανοσολογική θεωρία της γήρανσης υποδηλώνει ότι το ανοσοποιητικό σύστημα εξασθενεί καθώς γερνάει ένας οργανισμός. Αυτό καθιστά τον οργανισμό ανίκανο να καταπολεμήσει τις λοιμώξεις και λιγότερο ικανό να καταστρέψει τα παλιά και νεοπλασματικά κύτταρα. Αυτό οδηγεί στη γήρανση και τελικά θα οδηγήσει σε θάνατο. Αυτή η θεωρία της γήρανσης δημιουργήθηκε από τον Roy Walford το 1969. Σύμφωνα με τον Walford, οι λανθασμένες ανοσολογικές διαδικασίες είναι η αιτία της διαδικασίας της γήρανσης. Ο Walford, ο οποίος δήλωσε ότι το βελτιστοποιημένο καθεστώς υγείας του θα του επέτρεπε να ζήσει έως τα 120, πέθανε από πλάγια αμυτροφική σκλήρυνση σε ηλικία 79 ετών.
Στελλανέλλο
Το Στελλανέλλο (ιταλικά: Stellanello) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Σαβόνα, στην περιφέρεια της Λιγυρίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Σαβόνα
Μόουζες Ναγκαμούτου
Ο Μόουζες Ναγκαμούτου (Moses Veerasammy Nagamootoo, γενν. στις 30 Νοεμβρίου 1947) είναι πολιτικός και συγγραφέας από τη Γουιάνα, ο οποίος διετέλεσε πρωθυπουργός από το 2015 ως τις 2 Αυγούστου 2020. Ανήκει στην εθνοτική ομάδα των Ταμίλ.
Σταδιοδρομία
Εξελέγη βουλευτής το 1992 με το Προοδευτικό Κόμμα του Λαού και συνακόλουθα υπηρέτησε ως υπουργός Πληροφοριών και ως υπουργός Τοπικής Κυβέρνησης. Παρέμεινε στην κυβέρνηση και επί προεδρίας των Τσέντι Τζάγκαν, Σαμ Χιντς, Τζάνετ Τζάγκαν και Μπάρατ Τζάγκντεο. Παραιτήθηκε από υπουργός το 2000 όμως παρέμεινε βουλευτής ως το 2011, όταν παραιτήθηκε από το PPP, κόμμα του οποίου ήταν μέλος από το 1964.
Ως πρόεδρος του PPP, Naο Ναγκαμούτου συγκέντρωσε τις περισσότερες ψήφους (5ος υψηλότερος αριθμός) (595) στις εκλογές για την ανάδειξη των μελών της Κεντρικής Επιτροπής του PPP στη διάρκεια του 29ου συνεδρίου, στις 2 Αυγούστου 2008. Το 2011 παραιτήθηκε από το κόμμα.
Τον Οκτώβριο του 2011 προσχώρησε στη Συμμαχία για την Αλλαγή (AFC) και επανεξελέγη στο κοινοβούλιο.
Έπειτα από τη νίκη της αντιπολίτευσης στις γενικές εκλογές του 2015, ο Ναγκαμούτου ορκίστηκε στην πρωθυπουργία και ως πρώτος αντιπρόεδρος στις 20 Μαΐου 2015.
Ως συγγραφέας
Είναι συγγραφέας του μυθιστορήματος Hendree's Cure (2001), που περιγράφει τον κόσμο των ψαράδων Μαντράσι που εγκαταστάθηκαν στο χωριό Κορεντάιν τις δεκαετίες του ' 50 και του '60.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Γουιάνας
Τέστικο
Το Τέστικο (ιταλικά: Testico) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Σαβόνα, στην περιφέρεια της Λιγυρίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Σαβόνα
Αλοΐσιος Χίτλερ
Ο Αλοΐσιος Χίτλερ (Γερμανικά: Alois Hitler, το γένος Σίκλγκρουμπερ, 7 Ιουνίου 1837, Στρόνες, Κάτω Αυστρία, Αυστρία - 3 Ιανουαρίου 1903, Λιντς, Άνω Αυστρία, Αυστρία) ήταν πατέρας του Αδόλφου Χίτλερ (1889-1945) και σύζυγος της Κλάρα Χίτλερ.
Η ζωή του
Γεννήθηκε το 1837, γιος της Άννας-Μαρίας Σίκλγκρουμπερ (1795-1847) και του Γιόχαν Γκέοργκ Χίντλερ, κατά τη γνώμη της πλειονότητας των ιστορικών.
Η μητέρα του πέθανε όταν ο Αλοΐσιος ήταν 10 ετών. Το 1876 και προκειμένου να υπηρετήσει στον δημόσιο τομέα, πήρε επίσημα το επώνυμο Χίντλερ, αντικαθιστώντας το "Σίκλγκρουμπερ" που άτυπα χρησιμοποιούσε μέχρι τότε. Ωστόσο στα επίσημα χαρτιά, το όνομα μεταφέρθηκε ως Χίτλερ, και έτσι παρέμεινε.
Πέθανε στις 3 Ιανουαρίου 1903 σε ηλικία 65 ετών. Η σύζυγος του πέθανε λίγα χρόνια αργότερα, στις 21 Δεκεμβρίου 1907 σε ηλικία 47 ετών από καρκίνο του μαστού.
Ντέιβιντ Γκρέιντζερ
Ο Ντέιβιντ Άρθουρ Γκρέιντζερ (David Arthur Granger, γ. 15 Ιουλίου 1945) είναι πολιτικός από τη Γουιάνα και απόστρατος αξιωματικός, Πρόεδρος της Γουιάνας από το 2015. Υπήρξε για κάποιο χρονικό διάστημα διοικητής του στρατού της χώρας και σύμβουλος εθνικής ασφαλείας από το 1990 ως το 1992. Ήταν ηγέτης της αντιπολίτευσης στην εθνοσυνέλευση από το 2012 ως το 2015.
Ο Γκρέιντζερ κατήλθε ως υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές του 2011, όμως χωρίς επιτυχία. Εξελέγη πρόεδρος στις επόμενες γενικές εκλογές, το 2015.
Σταδιοδρομία
Γεννήθηκε στην Τζώρτζταουν και σπούδασε στο Κουίνς Κόλετζ της Γουιάνας. Κατόπιν εισήλθε στις τάξεις του στρατού (GDF) ως δόκιμος αξιωματικός το 1965 και εκπαιδεύτηκε επαγγελματικά στη Νιγηρία, στη Βραζιλία και στο Ηνωμένο Βασίλειο. Επίσης, έκανε σπουδές στο Πανεπιστήμιο της Γουιάνας, από όπου απέκτησε τίτλους Μάστερ και μπάτσελορ, όπως και στο Πανεπιστήμιο των Δυτικών Ινδιών.
Το 1990 ανέλαβε προεδρικός σύμβουλος για θέματα εθνικής ασφάλειας. Αποστρατεύτηκε το 1992.
Εξέδωσε το ειδησεογραφικό περιοδικό Guyana Review το 1992 και υπηρέτησε ως διευθυντής σύνταξης. Δημοσίευσε πολλά άρθρα στρατιωτικού, ιστορικού και δημοσιογραφικού περιεχομένου. Έγραψε επίσης τα έργα Guyana's state media: the quest for control και A Preliminary Study of Women Soldiers in the Anglophone Caribbean.
Το 2010 πέτυχε να πάρει το χρίσμα από το Εθνικό Κογκρέσο του Λαού για Μεταρρυθμίσεις στις γενικές εκλογές που διεξήχθησαν τον Νοέμβριο του 2011. Σε εκείνες τις εκλογές ηττήθηκε από τον Ντόναλντ Ράμοταρ. Εξελέγη ομόφωνα αρχηγός της αντιπολίτευσης τον Ιανουάριο του 2012.
Ο Γκρέιντζερ ήταν ξανά υποψήφιος στις γενικές εκλογές του 2015 με το συνασπισμό της αντιπολίτευσης, Μια Συντροφιά για Εθνική Ενότητα (APNU) – AFC. Ο συνασπισμός εξασφάλισε την πλειοψηφία των ψήφων και ο Γκρέιντζερ ορκίστηκε πρόεδρος στις 16 Μαΐου 2015.
Είναι παντρεμένος με τη Σάντρα (née Chan-A-Sue) και πατέρας 2 κοριτσιών. Τιμήθηκε με 3 εθνικά μετάλλια για τις υπηρεσίες του στο στρατό.
Μετά την ήττα του στις εκλογές του 2020, νέος πρόεδρος ορκίστηκε ο Ιρφάαν Αλί.
Λίτσι
Το λίτσι (επιστημονική ονομασία: Litchi chinensis) είναι είδος οπωροφόρου φυτού, το μοναδικό μέλος στο γένος Λίτσι στην οικογένεια των Σαπινδίδων.
Είναι τροπικό δέντρο ιθαγενές στις επαρχίες Γκουανγκτόνγκ, Φουτσιάν και Γιουνάν της Νοτιοανατολικής και Νοτιοδυτικής Κίνας, όπου η καλλιέργειά του τεκμηριώνεται από τον 11ο αιώνα. Η Κίνα είναι ο κύριος παραγωγός λίτσι, ακολουθούμενη από την Ινδία, άλλες χώρες της Νοτιοανατολικής Ασίας, την Ινδική Υποήπειρο, τη Μαδαγασκάρη και τη Νότια Αφρική. Ένα ψηλό αειθαλές δέντρο, το λίτσι παράγει μικρούς σαρκώδεις καρπούς. Το εξωτερικό του φρούτου είναι ροζ-κόκκινο, με τραχιά υφή και δεν είναι βρώσιμο, καλύπτοντας τη γλυκιά σάρκα που προστίθεται σε πολλά επιδόρπια.
Οι σπόροι λίτσι περιέχουν μεθυλενοκυκλοπροπυλγλυκίνη που μπορεί να προκαλέσει υπογλυκαιμία που σχετίζεται με κρούσματα εγκεφαλοπάθειας σε υποσιτισμένα παιδιά στην Ινδία και το Βιετνάμ που είχαν καταναλώσει φρούτα λίτσι.
Ταξινομία
δεξιά|μικρογραφία| Το σχέδιο του Πιερ Σονερά από το Voyage aux Indes Orientales et à la Chine (1782) Το Litchi chinensis (Λίτσι το σινικό) είναι το μοναδικό μέλος του γένους Litchi στην οικογένεια των Σαπινδίδων. Περιγράφηκε και ονομάστηκε από τον Γάλλο φυσιοδίφη Πιερ Σονερά στο Voyage aux Indes Orientales et à la Chine, fait depuis 1774 jusqu'à 1781 (μετάφραση: «Ταξίδι στις Ανατολικές Ινδίες και την Κίνα, που έγινε μεταξύ 1774 και 1781»), που δημοσιεύτηκε το 1782. Υπάρχουν τρία υποείδη, που καθορίζονται από τη διάταξη των λουλουδιών, το πάχος των κλαδιών, τους καρπούς και τον αριθμό στήμονων.
Περιγραφή
αριστερά|μικρογραφία| Δέντρο L. chinensis σε Δημοτικό Πάρκο στον [[Παναμάς|Παναμά]] αριστερά|μικρογραφία| Άνθη μικρογραφία| Καρπός ολόκληρος και ανοιχτός με σπόρο Το Litchi chinensis είναι αειθαλές δέντρο που συχνά έχει ύψος κάτω από 15 μέτρα, αλλά μερικές φορές φτάνει τα 28 μέτρα.
Τα αειθαλή φύλλα του, με μήκος 12 με 20 εκατοστά, είναι πτερωτά, με 4 έως 8 αντιτακτά, ελλειπτικά-επιμήκη έως λογχοειδή, απότομα μυτερά, φυλλαράκια.
Ο φλοιός είναι γκριζόμαυρος και τα κλαδιά καφεκόκκινο. Τα λίτσι έχουν παρόμοιο φύλλωμα με την οικογένεια Δαφνίδες, πιθανότατα λόγω της συγκλίνουσας εξέλιξης. Προσαρμόζονται με την ανάπτυξη φύλλων που απωθούν το νερό και ονομάζονται δαφνοειδή φύλλα. Τα άνθη αναπτύσσονται σε μια τερματική ταξιανθία με πολλούς κορύμβους. Οι κόρυμβοι αναπτύσσονται σε ομάδες των δέκα ή περισσότερων, φτάνοντας σε μήκος τα 10 με 40 εκατοστά ή περισσότερο, με εκατοντάδες μικρά λευκά, κίτρινα ή πράσινα λουλούδια που έχουν χαρακτηριστικό άρωμα.
Το λίτσι έχει σαρκώδεις καρπούς που ωριμάζουν σε 80-112 ημέρες ανάλογα με το κλίμα, την τοποθεσία και την ποικιλία. Οι καρποί ποικίλλουν σε σχήμα από στρογγυλό έως ωοειδές έως σχήμα καρδιάς, με μήκος έως και 5 εκ. και πλάτος 4 εκ., με βάρος περίπου 20 g. Ο λεπτός, σκληρός φλοιός είναι πράσινος όταν είναι ανώριμο το φρούτο, και όταν ωριμάζει γίνεται κόκκινος ή ροζ-κόκκινος και είναι λείος ή καλυμμένος με μικρές αιχμηρές τραχιές προεξοχές. Ο φλοιός είναι μη βρώσιμος, αλλά αφαιρείται εύκολα αφήνοντας ένα στρώμα ημιδιαφανούς λευκού σαρκώδους επικάρπιου με άρωμα λουλουδιών και γλυκιά γεύση. Το δέρμα γίνεται καφέ και ξηρό όταν περάσει η ώρα της συγκομιδής. Το σαρκώδες, βρώσιμο τμήμα του καρπού είναι ένα περικάρπιο, που περιβάλλει έναν σκούρο καφέ μη βρώσιμο σπόρο που έχει μήκος 1 έως 3,3 εκ. και πλάτος 0,6 έως 1,2 cm. Ορισμένες ποικιλίες παράγουν υψηλό ποσοστό καρπών με σπόρους που έχουν συρρικνωθεί, γνωστοί ως «γλώσσες κοτόπουλου». Αυτά τα φρούτα έχουν συνήθως υψηλότερη τιμή, λόγω του ότι έχουν περισσότερη βρώσιμη σάρκα. Δεδομένου ότι η λουλουδάτη γεύση χάνεται κατά τη διαδικασία της κονσερβοποίησης, τα φρούτα τρώγονται συνήθως φρέσκα.
Ιστορία
Το λίτσι τράβηξε την προσοχή των Ευρωπαίων ταξιδιωτών, όπως ο Ισπανός επίσκοπος, εξερευνητής και σινολόγος Χουάν Γκονθάλεθ δε Μεντόθα στο έργο του Ιστορία του σπουδαίου και ισχυρού βασιλείου της Κίνας (1585), μεταφέροντας τις αναφορές Ισπανών μοναχών που είχαν επισκεφθεί την Κίνα τη δεκαετία του 1570 και επαίνεσαν το φρούτο.
Αργότερα το λίτσι περιγράφηκε και εισήχθη στη Δύση το 1656 από τον Μίχαλ Μπόιμ, έναν Πολωνό Ιησουίτη ιεραπόστολο (τότε υπήκοο της Πολωνο-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας).
Καλλιέργεια και χρήσεις
αριστερά|μικρογραφία| Βλαστημένος σπόρος λίτσι με την κύρια ρίζα του (περίπου 3 μηνών) Τα λίτσι καλλιεργούνται εκτενώς στη νότια Κίνα, την Ταϊβάν, το Βιετνάμ και την υπόλοιπη τροπική Νοτιοανατολική Ασία, την Ινδική Υποήπειρο και σε τροπικές περιοχές πολλών άλλων χωρών. Απαιτούν τροπικό κλίμα χωρίς παγετό και θερμοκρασίες κάτω των −4 C. Τα λίτσι απαιτούν κλίμα με υψηλές καλοκαιρινές θερμοκρασίες, βροχοπτώσεις και υγρασία και αναπτύσσονται βέλτιστα σε καλά στραγγιζόμενα, ελαφρώς όξινα εδάφη πλούσια σε οργανική ουσία και σάπια φύλλα.
Υπάρχουν περίπου 200 ποικιλίες, με πρώιμες και όψιμες μορφές που ταιριάζουν σε θερμότερα και ψυχρότερα κλίματα, αντίστοιχα, αν και κυρίως οκτώ ποικιλίες χρησιμοποιούνται για το εμπόριο στην Κίνα. Καλλιεργείται επίσης ως καλλωπιστικό δέντρο, καθώς και για τον καρπό του. Ο πιο συνηθισμένος τρόπος πολλαπλασιασμού του λίτσι είναι μέσω μιας μεθόδου που ονομάζεται εναέρια καταβολάδα. Η εναέρια καταβολάδα δημιουργείται κόβοντας ένα κλαδί ενός ώριμου δέντρου, καλύπτοντας την τομή με ένα μέσο ριζοβολίας, όπως τύρφη ή βρύα σφάγνου, στη συνέχεια τυλίγοντας το μέσο με μεμβράνη πολυαιθυλενίου και αφήνοντας το κομμάτι να ριζώσει. Μόλις υπάρξει σημαντική ριζοβολία, η παραφυάδα κόβεται από το κλαδί και τοποθετείται σε γλάστρα.
Ποικιλίες
δεξιά|μικρογραφία| Η ποικιλία Mauritius Υπάρχουν πολλές ποικιλίες λίτσι, με μεγάλη σύγχυση σχετικά με την ονομασία και την ταυτοποίησή τους. Η ίδια ποικιλία που καλλιεργείται σε διαφορετικά κλίματα μπορεί να παράγει πολύ διαφορετικούς καρπούς. Οι ποικιλίες μπορούν επίσης να έχουν διαφορετικά συνώνυμα σε διάφορα μέρη του κόσμου. Οι χώρες της Νοτιοανατολικής Ασίας, μαζί με την Αυστραλία, χρησιμοποιούν τα αρχικά κινέζικα ονόματα για τις κύριες ποικιλίες. Η Ινδία καλλιεργεί περισσότερες από δώδεκα διαφορετικές ποικιλίες. Η Νότια Αφρική καλλιεργεί κυρίως την ποικιλία "Mauritius". Οι περισσότερες ποικιλίες που καλλιεργούνται στις Ηνωμένες Πολιτείες εισήχθησαν από την Κίνα, εκτός από το "Groff", το οποίο αναπτύχθηκε στην πολιτεία της Χαβάης.
Το ωμό φρούτο λίτσι αποτελείται από 69% νερό, 17% υδατάνθρακες, 1% πρωτεΐνη και περιέχει αμελητέα λιπαρά. Ο ακατέργαστος πολτός είναι πλούσιος σε βιταμίνη C, με 72 mg ανά 100 γραμμάρια – ποσότητα που αντιπροσωπεύει το 86% της Ημερήσιας Τιμής – αλλά δεν περιέχει άλλα μικροθρεπτικά συστατικά σε σημαντική περιεκτικότητα.
Τα λίτσι έχουν μέτριες ποσότητες πολυφαινολών, συμπεριλαμβανομένων των μονομερών και διμερών φλαβαν-3-όλης ως κύριες ενώσεις που αντιπροσωπεύουν περίπου το 87% των συνολικών πολυφαινολών, οι οποίες μειώνονται σε περιεκτικότητα κατά την αποθήκευση ή το ροδισμό. Τα λίτσι παράγουν φυσικά βουτυλιωμένο υδροξυτολουόλιο (ΒΗΤ). Η κυανιδιν-3-γλυκοσίδη αντιπροσώπευε το 92% των συνολικών ανθοκυανινών. Τα λίτσι περιέχουν επίσης εξαιρετικά υψηλές ποσότητες σεληνίου, με 8500 ppm.
Δηλητηρίαση
Η έκθεση CDC συνέστησε στους γονείς να φροντίσουν τα παιδιά τους να περιορίσουν την κατανάλωση λίτσι και να έχουν ένα βραδινό γεύμα, αυξάνοντας τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα που μπορεί να είναι επαρκή για να αποτρέψουν την ασθένεια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τροπικά φρούτα Κατηγορία:Οπωροφόρα δέντρα Κατηγορία:Εδώδιμα φρούτα Κατηγορία:Σαπινδώδη Κατηγορία:Χλωρίδα της Κίνας Κατηγορία:Χλωρίδα του Βιετνάμ Κατηγορία:Χλωρίδα της Μαλαισίας
Άνσελμ Φραντς
Ο Άνσελμ Φραντς (20 Ιανουαρίου 1900 - 18 Νοεμβρίου 1994) ήταν ένας πρωτοπόρος Αυστριακός μηχανικός τζετ, γνωστός για την ανάπτυξη του Jumo 004, του πρώτου στροβιλοκινητήρα μαζικής παραγωγής στον κόσμο από τη Ναζιστική Γερμανία κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, και για την εργασία του πάνω στα σχέδια στροβιλοαξονικών κινητήρων στις ΗΠΑ μετά τον πόλεμο ως μέρος της «Επιχείρησης Συνδετήρας», συμπεριλαμβανομένων των T53, του T55, του AGT-1500 και του PLF1A-2, του πρώτου στον κόσμο στροβιλοκινητήρα διπλής ροής υψηλής παράκαμψης.
Νεανικά χρόνια
Γεννημένος στο Σλάντμινγκ της Αυστρίας το 1900, Φραντς σπούδασε μηχανολόγος μηχανικός στο Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο του Γκρατς και απέκτησε διδακτορικό δίπλωμα από το Πανεπιστήμιο του Βερολίνου. Ο Φραντς εργάστηκε ως μηχανικός σχεδιασμού σε μια εταιρεία στο Βερολίνο, όπου ανέπτυξε υδραυλικούς μετατροπείς ροπής.
Αεροσκάφη Junkers
Το 1936, εντάχθηκε στους Junkers, και κατά τη διάρκεια του μεγαλύτερου μέρους της δεκαετίας του 1930 ήταν υπεύθυνος για την ανάπτυξη συστημάτων υπερσυμπίεσης και υπερσυμπίεσης μέσω στροβίλου.
Εν τω μεταξύ, οι πρώτοι κινητήρες του Χανς φον Οχάιν λειτουργούσαν στη Heinkel, αν και υπήρχε ελάχιστο επίσημο ενδιαφέρον. Ο Χέλμουτ Σελπ και ο Χανς Μάουχ, στο Υπουργείο Αεροπορίας του Ράιχ (Reichsluftfahrtministerium) (RLM), προσπάθησαν να συνεχίσουν την ανάπτυξη να κινείται από την «πίσω πόρτα», προσπαθώντας να στρέψουν το ενδιαφέρον στις υπάρχουσες εταιρείες κινητήρων για την ανάπτυξη τζετ. Σε μια τέτοια επίσκεψη στις αρχές του 1939, ο Όττο Μάντερ στο Junkers είπε ότι ακόμα κι αν αξίζει να εξεταστεί η ιδέα, δεν είχε κανέναν να κάνει μια τέτοια προσπάθεια. Ο Σελπ πρότεινε ότι ο Φραντς θα ήταν τέλειος για τη δουλειά, δεδομένης της εμπειρίας του στη δουλειά του στροβιλοσυμπιεστή.
Το πρόγραμμα δημιουργήθηκε αργότερα το 1939, αρχικά αποτελούμενο από μια πολύ μικρή ομάδα που προερχόταν από το τμήμα υπερσυμπιεστών. Σε αντίθεση με τα σχέδια της Heinkel, το Jumo θα χρησιμοποιούσε έναν αξονικό συμπιεστή, σε αντίθεση με τον φυγόκεντρο συμπιεστή, προκειμένου να έχει μικρότερη μετωπική περιοχή. Με αυτήν την εξαίρεση, ο σχεδιασμός ήταν κατά τα άλλα πολύ συντηρητικός, μια σειρά από έξι φλόγιστρα χρησιμοποιήθηκαν για καύση αντί για έναν μόνο δακτυλιοειδή καυστήρα και η αναλογία συμπίεσης διατηρήθηκε χαμηλή στο 3,14:1. Ο Φραντς αποφάσισε να επικεντρωθεί στην ανάπτυξη του χρόνου διάθεσης στην αγορά του προϊόντος αντί για την απόδοση, προκειμένου να αποφύγει τον τερματισμό του προγράμματος, εάν δεν παρήγαγε γρήγορα έναν κινητήρα, που λειτουργούσε.
Η πρώτη δοκιμαστική λειτουργία του πειραματικού 004A πραγματοποιήθηκε την άνοιξη του 1940 και είχε πλήρεις ταχύτητες τον Ιανουάριο του 1941. Ο κινητήρας πέταξε με ένα Messerschmitt Bf 110 στις 15 Μαρτίου 1942, και μετά την παράδοση ορισμένων από αυτά τα μοντέλα Α, το Messerschmitt Me 262 βγήκε για πρώτη φορά στον αέρα με το 004A στις 18 Ιουλίου. Η RLM τελικά ενδιαφέρθηκε για τη σχεδίαση και παρήγγειλε 80 εκδόσεις ποιότητας παραγωγής. Η νέα έκδοση 004B περιελάμβανε μια σειρά από αλλαγές, αλλά αντιμετώπισε δυσκολίες με προβλήματα κραδασμών και κόπωσης, που καθυστέρησαν πολύ την έναρξη της λειτουργίας του. Μόλις την άνοιξη του 1944 ο κινητήρας άντεχε συνήθως 50 ώρες και μπορούσε να μπει σε πλήρη παραγωγή. Ωστόσο, συνέχισε να τροφοδοτεί την πλειοψηφία των σχεδίων τζετ της Luftwaffe.
Επιχείρηση Συνδετήρας
Μετά τον πόλεμο, ο Φραντς μετακόμισε στις Ηνωμένες Πολιτείες ως μέρος της «Επιχείρησης Συνδετήρας» και εργάστηκε για ένα διάστημα με την Αμερικανική Πολεμική Αεροπορία (USAF) σε ζητήματα που σχετίζονται με τον κινητήρα στην αεροπορική βάση Ράιτ-Πάτερσον. Ήταν γνωστό ότι φορούσε ακόμα το μακρύ δερμάτινο, στρατιωτικό παλτό του από τη Ναζιστική Γερμανία στις Ηνωμένες Πολιτείες, με αφαιρεμένα τα ναζιστικά διακριτικά.
Συνταξιοδότηση
Ο Φραντς αποσύρθηκε από το Lycoming το 1968, έχοντας γίνει αντιπρόεδρος. Πέθανε το 1994, κάτοχος του Μεταλλίου Εξαίρετης Πολιτικής Υπηρεσίας του Στρατού των ΗΠΑ, του Βραβείου Ρ. Τομ Σόγιερ από την Αμερικανική Εταιρεία Μηχανολόγων Μηχανικών, του Αυστριακού Παράσημου Τιμής για την Επιστήμη και την Τέχνη, και το Μεγάλο Δίπλωμα Τιμής σε Χρυσό με το Αστέρι για τις Υπηρεσίες στη Δημοκρατία της Αυστρίας.
Γουόρκινγκτον
Το Γουόρκινγκτον (αγγλικά: Workington) είναι μια πόλη και μια πολιτική ενορία στο στόμιο του ποταμού Ντέρβεντ στη δυτική ακτή της Κάμπρια της Αγγλίας. Ιστορικά, στο Κάμπερλαντ και στο δήμο Άλερντεϊλ, το Γουόρκινγκτον βρίσκεται 51,5 χλμ. νοτιοδυτικά του Καρλάιλ, 11 μίλια δυτικά του Κόκερμαουθ και 8 μίλια νοτιοδυτικά του Μέριπορτ. Κατά την απογραφή του 2011 είχε πληθυσμό 25.207 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Αγγλίας Κατηγορία:Κάμπρια
Λαϊκό Κόμμα του Καζακστάν
μικρογραφία|Αρχικό λογότυπο του κόμματος Το Λαϊκό Κόμμα του Καζακστάν ( Қазақстанның Халықтық Партиясы, Qazaqstannyŋ Halyqtyq Partiasy, QHP, Народная партия Казахстана, NPK), αρχικά Κομμουνιστικό Λαϊκό Κόμμα του Καζακστάν ( Қазақстан Коммунистік Халық Партиясы, Qazaqstan Kommunistık Halyq Partiasy), είναι πολιτικό κόμμα στο Καζακστάν. Διευθύνεται από τον Άικιν Κόνγκιροβ. Οι γραμματείς της Κεντρικής Επιτροπής είναι οι Τουργκίν Σιζντίκοβ, Γκαουχάρ Νουγκμανόβα, Βίκτορ Σμίρνοβ και Τζαμπίλ Αχμετμπέκοφ.
Το κόμμα καταχωρήθηκε στις 21 Ιουνίου 2004. Κατά τη στιγμή της εγγραφής, το πάρτι είχε 90.000 μέλη. Μετά τις εκλογές του 2004 για το Μαζιλίς, το κόμμα έλαβε το 1,98% των συνολικών ψήφων. Στις εκλογές του 2007, το κόμμα κέρδισε το 1,29% των ψήφων και δεν πέρασε το εκλογικό όριο. Το QKHP εξελέγη στο κοινοβούλιο στις νομοθετικές εκλογές του 2012.
Ιστορία
Το κόμμα εμφανίστηκε μετά την διάσπαση στο Κομμουνιστικό Κόμμα του Καζακστάν (QKP). Η ιδέα της δημιουργίας ενός νέου κόμματος άνηκε σε 12 μέλη της Κεντρικής Επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος του Καζακστάν, τα οποία απέσυραν τη συμμετοχή τους λόγω των διαφωνιών με τον Πρώτο Γραμματέα της Κεντρικής Επιτροπής του QKP Σερικμπολσίν Αμπντιλντίν. Ο λόγος για την διάσπαση με το QKP ήταν ο εκλογικός γραμματέας και μέλος του Μαζιλίς Τόλεν Τοκχάσινοβ. Περίπου 15.000 μέλη έφυγαν από το QKP για το QKHP. Το ιδρυτικό συνέδριο του QKHP πραγματοποιήθηκε τον Απρίλιο του 2004, στις 21 Ιουνίου 2004 το κόμμα εγγράφηκε στο Υπουργείο Δικαιοσύνης του Καζακστάν.
Μετά τις εκλογές του Μαζιλίς το 2004, το κόμμα έλαβε το 1,98% του συνόλου των ψήφων (με αναλογικό σύστημα) και δεν πέρασε στο Κοινοβούλιο.
Στις προεδρικές εκλογές του 2005, το QKHP όρισε τον Ερασίλ Αμπιλκασίμοβ ως υποψήφιο και έλαβε το 0,34% των ψήφων.
Στις 28 Μαρτίου 2007, το QKHP και το QPK πραγματοποίησαν κοινή συνέντευξη τύπου στην οποία ανακοίνωσαν επικείμενη συγχώνευση. Στη συνέχεια, το QKHP εγκατέλειψε τη σχέση του με το QPK λόγω πολιτικών διαφορών.
Στις εκλογές του Μαζιλίς το 2007, το κόμμα κέρδισε το 1,29% των συνολικών ψήφων και δεν πέρασε το εκλογικό όριο στο Κοινοβούλιο. Στις εκλογές του 2012, το κόμμα κέρδισε το 7,19% των ψήφων και 7 έδρες με αποτέλεσμα να γίνει ένα από τα τρία κόμματα που θα μπουν στο Κοινοβούλιο. Παρά το γεγονός ότι είναι επίσημα σε αντιπολίτευση, το κόμμα θεωρείται πιστό στο καθεστώς και συχνά ψηφίζει με την κυβέρνηση.
Στις 11 Νοεμβρίου 2020, στο 15ο Έκτακτο Συνέδριο του QKHP, το κόμμα άλλαξε το όνομά του σε Λαϊκό Κόμμα του Καζακστάν (QHP).
Ιδεολογία
Για την επίτευξη αυτού του στόχου το κόμμα έχει θέσει τα ακόλουθα:
Χάρντινγκ
Το αγγλικό επώνυμο Χάρντινγκ (Harding ή Hardinge) μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω:
Τοϊράνο
Το Τοϊράνο (ιταλικά: Toirano) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Σαβόνα, στην περιφέρεια της Λιγυρίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Σαβόνα
Λίνε Κιάρσφελντ
Η Λίνε Κιάρσφελντ (γεν. 20 Απριλίου 1994) είναι παίκτρια της αντιπτέρισης από τη Δανία. Κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο μονό γυναικών στους Ευρωπαϊκούς Αγώνες, αφού επικράτησε έναντι στη Λιάν Ταν από το Βέλγιο.
Ευρωπαϊκοί Αγώνες
Μονό γυναικών
Άλλα
Μονό γυναικών
Παραπομπές
Κατηγορία:Δανοί αθλητές της αντιπτέρισης
Τόβο Σαν Τζάκομο
Το Τόβο Σαν Τζάκομο (ιταλικά: Tovo San Giacomo) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Σαβόνα, στην περιφέρεια της Λιγυρίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Σαβόνα
Ούρμπε (Ιταλία)
Το Ούρμπε (ιταλικά: Urbe) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Σαβόνα, στην περιφέρεια της Λιγυρίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Σαβόνα
Κάστρο του Λούμπλιν
Το Κάστρο του Λούμπλιν (Zamek Lubelski) είναι μεσαιωνικό κάστρο στο Λούμπλιν της Πολωνίας, δίπλα στην περιοχή της Παλιάς Πόλης και κοντά στο κέντρο της πόλης. Είναι μια από τις παλαιότερες διατηρημένες βασιλικές κατοικίες στην Πολωνία, που ιδρύθηκε από τον Ύπατο Δούκα Καζίμιρ Β΄ το Δίκαιο.
Βάντο Λίγκουρε
Το Βάντο Λίγκουρε (ιταλικά: Vado Ligure) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Σαβόνα, στην περιφέρεια της Λιγυρίας.
Κάστρο του Λούμπλιν
Ιστορία
Τις πρώτες δεκαετίες του 15ου αιώνα, ο Βασιλιάς Βλαδίσλαος Β΄ Γιαγκέλο ανέθεσε ένα σύνολο τοιχογραφιών για το παρεκκλήσι. Ολοκληρώθηκαν το 1418 και σώζονται μέχρι σήμερα. Ο δημιουργός ήταν ένας Ρουθήνιος αρχιτεχνίτης Άντρεϊ, ο οποίος υπέγραψε το έργο του σε έναν από τους τοίχους. Λόγω του μοναδικού τους στυλ, που συνδυάζουν δυτικές και ανατολικές ορθόδοξες επιρροές, αναγνωρίζονται διεθνώς ως σημαντικό ιστορικό μνημείο. αριστερά|μικρογραφία| Ο Γιαγκέλο γονατιστός μπροστά στην Υπεραγία Θεοτόκο. Λεπτομέρεια μιας ρουθηνϊκής- [[Βυζαντινή τέχνη|βυζαντινής τοιχογραφίας στο γοτθικό παρεκκλήσι της Αγίας Τριάδας, 1418.]] Κάτω από την κυριαρχία της δυναστείας των Γιαγκελλόνων το κάστρο απολάμβανε τη βασιλική εύνοια και συχνές παραμονές από μέλη της βασιλικής οικογένειας. Τον 16ο αιώνα, ξαναχτίστηκε σε μεγαλειώδη κλίμακα, υπό τη διεύθυνση Ιταλών αρχιτεχνιτών που ήρθαν από την Κρακοβία. Το πιο σημαντικό γεγονός στην ιστορία του κάστρου ήταν η υπογραφή το 1569 της Ένωσης του Λούμπλιν, της ιδρυτικής πράξης της Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας.
Βάντο Λίγκουρε
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Σαβόνα
Κάστρο του Λούμπλιν
Ιστορία
Ως συνέπεια των πολέμων του 17ου αιώνα (Κατακλυσμός) το κάστρο ερήμωσε. Μόνο τα παλαιότερα τμήματα, το θησαυροφυλάκιο και το παρεκκλήσι, παρέμειναν ανέπαφα. Αφού το Λούμπλιν έπεσε υπό ρωσική κυριαρχία μετά τον εδαφικό οικισμό του Συνεδρίου της Βιέννης το 1815, η κυβέρνηση της Πολωνίας του Συνεδρίου, με πρωτοβουλία του Στανίσουαφ Στάσιτς, πραγματοποίησε μια πλήρη ανακατασκευή του κάστρου μεταξύ 1826 και 1828. Τα νέα κτίρια ήταν σε αγγλικό νεογοτθικό στυλ, εντελώς διαφορετικά από τις κατασκευές που αντικατέστησαν και ο νέος σκοπός τους ήταν να στεγάσουν μια φυλακή εγκληματιών. Μόνο το θησαυροφυλάκιο και το παρεκκλήσι διατηρήθηκαν στην αρχική τους κατάσταση.
Το κάστρο χρησίμευσε ως φυλακή για τα επόμενα 128 χρόνια: ως τσαρική φυλακή από το 1831 έως το 1915, στην ανεξάρτητη Πολωνία από το 1918 έως το 1939, και πιο διαβόητα κατά τη διάρκεια της ναζιστικής κατοχής της πόλης από το 1939 έως το 1944, όταν μεταξύ 40.000 και 80.000 κρατούμενοι, πολλοί από τους οποίους Πολωνοί αντιστασιακοί και Εβραίοι, πέρασαν από εκεί. Λίγο πριν αποσυρθούν το 1944, οι Ναζί σφάγιασαν τους υπόλοιπους 300 αιχμαλώτους. Μετά το 1944 το κάστρο συνέχισε να χρησιμεύει ως φυλακή της σοβιετικής μυστικής αστυνομίας και αργότερα της Λαϊκής Δημοκρατίας της Πολωνίας, και μέχρι το 1954 πέρασαν από αυτό περίπου 35.000 Πολωνοί που πολεμούσαν ενάντια στη νέα κομμουνιστική κυβέρνηση (ιδίως καταραμένοι στρατιώτες), από τους οποίους 333 έχασαν τη ζωή τους.
Το 1954, η φυλακή του κάστρου έκλεισε. Μετά την ανακατασκευή και την ανακαίνιση, από το 1957 είναι ο κύριος χώρος του Εθνικού Μουσείου του Λούμπλιν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κάστρα στην Πολωνία Κατηγορία:Κατοικίες Πολωνών μοναρχών Κατηγορία:Βασιλικές κατοικίες στην Πολωνία Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Πολωνική-Λιθουανική Κοινοπολιτεία
Παντάρης ο Γελαίος
μικρογραφία|[[Δίδραχμο του 510-500 π.Χ. της Γέλας]] Ο Παντάρης ο Γελαίος (γιος του Μενεκράτη, 6ος αιώνας π.Χ.) ήταν τύραννος της Γέλας στη Σικελία κατά τα τέλη του 6ου αιώνα π.Χ., και αναφέρεται πως ήταν ο πρώτος από τους ηγεμόνες των σικελικών πόλεων ο οποίος υπήρξε ολυμπιονίκης, καθώς το 508 π.Χ. στέφθηκε νικητής στο αγώνισμα του τέθριππου στην 68η διοργάνωση των ολυμπιακών αγώνων της αρχαιότητας. Γιος του και διάδοχός του το 505 π.Χ. ήταν ο Κλέανδρος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες τύραννοι Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του τέθριππου‎ Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες από την Μεγάλη Ελλάδα Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (6ος αιώνας π.Χ.)
Η Μικρή Γοργόνα 3: Τα πρώτα χρόνια της Άριελ
Η Μικρή Γοργόνα 3: Τα πρώτα χρόνια της Άριελ (πρωτότυπος τίτλος: The Little Mermaid: Ariel's Beginning) είναι Αμερικανική ταινία φαντασίας κινουμένων σχεδίων παραγωγής 2008 των Walt Disney Pictures και DisneyToon Studios, η οποία κυκλοφόρησε απευθείας σε βίντεο. Αποτελεί πρίκουελ της ταινίας κινουμένων σχεδίων της Disney του 1989, Η Μικρή Γοργόνα. Την ταινία σκηνοθέτησε η Πέγκι Χολμς, ενώ τις φωνές τους στους βασικούς χαρακτήρες της ταινίας χαρίζουν οι Τζόντι Μπένσον, Σάμιουελ Ε. Ράιτ, Σάλι Φιλντ και Τζιμ Κάμινγκς.
Τα γεγονότα της ταινίας λαμβάνουν χώρα πριν τα γεγονότα της πρώτης ταινίας, όπου η Άριελ είναι ακόμα μικρή και όπου η μουσική έχει απαγορευθεί στο βασίλειο της Ατλάντικα, έπειτα από εντολή του Βασιλιά Τρίτωνα, με την Άριελ να προσπαθεί να αλλάξει αυτό τον νόμο. Η ταινία έρχεται σε αντίθεση με συγκεκριμένα γεγονότα από την τηλεοπτική σειρά, υπονοώντας πως είναι ένα ανεξάρτητο κομμάτι στη σειρά της Disney της Μικρής Γοργόνας.
Η Walt Disney Home Video κυκλοφόρησε την ταινία στις 26 Αυγούστου 2008, ενώ ήταν η τελευταία ταινία κινουμένων σχεδίων που έγινε στα στούντιο της Disney στην Αυστραλία, πριν αυτά κλείσουν οριστικά.
Πλοκή
Ο Βασιλιάς Τρίτωνας και η σύζυγός του, Βασίλισσα Αθηνά, διοικούν το υποθαλάσσιο βασίλειο της Ατλάντικα, το οποίο είναι γεμάτο με μουσική και γέλια. Έχουν εφτά κόρες, τις Ακουάτα, Αντρίνα, Αρίστα, Ατίνα, Αντέλα, Αλάνα και τη μικρότερη από όλες, την Άριελ. Μια μέρα, οι γοργόνες χαλαρώνουν σε μια λιμνοθάλασσα στην επιφάνεια και ο Τρίτωνας δίνει στην Αθηνά ένα μουσικό κουτί. Ωστόσο, ένα πειρατικό καράβι πλησιάζει και όλοι τρέπονται σε φυγή για να γλιτώσουν. Όλοι τα καταφέρνουν εκτός από την Αθηνά, η οποία καταπλακώνεται από το καράβι στην προσπάθειά της να διασώσει το μουσικό κουτί. Καταρρακωμένος από το θάνατο της συζύγου του, ο Τρίτωνας πετάει το μουσικό κουτί μακριά και απαγορεύει να ακουστεί ξανά μουσική στην Ατλάντικα.
Δέκα χρόνια αργότερα, η Άριελ και οι αδελφές της ζουν κάτω από τη σκληρή ρουτίνα που επιβάλλει ο πατέρας τους και φροντίζει να διατηρείται από την παιδαγωγό τους, Μαρίνα Ντελ Ρέι, και τον βοηθό της, Μπέντζαμιν. Η Μαρίνα σιχαίνεται να είναι η παιδαγωγός των κοριτσιών και επιθυμεί να γίνει μια μέρα η ακόλουθος του Τρίτωνα, μια θέση την οποία κατέχει ο Σεμπάστιαν, το καβούρι. Η Άριελ μισεί τον τρόπο ζωής τους, κάτι το οποίο την φέρνει σε σύγκρουση με τον πατέρα της. Όταν γνωρίζει τον Φούσκα, τον ακολουθεί κρυφά και καταλήγει σε ένα μυστικό μουσικό υποθαλάσσιο κλαμπ. Κατακλύζεται από χαρά όταν ακούει τη μουσική και σοκάρεται όταν βλέπει τον Σεμπάστιαν να τραγουδάει εκεί. Όταν η παρουσία της γίνεται αντιληπτή, η μπάντα σταματά να παίζει και κρύβεται, πιστεύοντας πως η Άριελ θα πει στον πατέρα της για το κλαμπ. Τραγουδώντας ένα τραγούδι μέσω του οποίου εξηγεί την αγάπη της για τη μουσική και τις αναμνήσεις που της φέρνει από τη μητέρα της, γίνεται μέλος του κλαμπ δίνοντας έναν όρκο.
Στο δρόμο της επιστροφής, έρχονται αντιμέτωποι με τη Μαρίνα και τα ηλεκτροφόρα χέλια της. Η Μαρίνα θέλει να τους σταματήσει έτσι ώστε να διατηρήσει τη θέση δύναμης που έχει και έτσι μια μάχη ξεκινάει. Ο Φούσκας και η Άριελ σώζονται από τα ηλεκτροφόρα χέλια χάρη στην παρέμβαση της μπάντας, ενώ ο Τρίτωνας φτάνει πάνω στην ώρα για να δει και να καταλάβει τι συμβαίνει. Η Μαρίνα πηγαίνει με φόρα προς τον Σεμπάστιαν για να τον κτυπήσει αλλά η Άριελ μπαίνει στη μέση και την σταματάει, με αποτέλεσμα να κτυπήσει εκείνη. Ο Τρίτωνας πιστεύοντας πως έχασε την κόρη του, κατηγορεί τον εαυτό του για την παρούσα κατάσταση. Τραγουδάει τους στίχους από το «Τραγούδι της Αθηνάς» και η Άριελ συνέρχεται. Ο Τρίτωνας απολογείται στην Άριελ που δεν την άκουσε και επιτρέπει και πάλι τη μουσική στην Ατλάντικα, ενώ διορίζει τον Σεμπάστιαν ως τον πρώτο επίσημο μαέστρο της Ατλάντικα, προς ευχαρίστηση όλων. Όλοι χαίρονται, εκτός από τη Μαρίνα η οποία βρίσκεται πια στη φυλακή.
Μουσική
Τη μουσική επένδυση της σειράς συνέθεσε ο Τζέιμς Ντουλέι και η ηχογράφησή της έγινε με τη συμφωνική ορχήστρα 72 ατόμων του Hollywood Studio Symphony, αλλά και με μια μεγάλη ορχήστρα, στο Sony Scoring Stage. Η ταινία περιέχει καινούρια τραγούδια τα οποία έγραψε η Τζανίν Τεσόρι, αλλά και διασκευές τραγουδιών καλύψο που είχαν ήδη ηχογραφηθεί στο παρελθόν. Η Disney δεν έχει κυκλοφορήσει κάποιο soundtrack για την ταινία ακόμα.
Τα τραγούδια που περιλαμβάνονται στην ταινία είναι:
Κυκλοφορία
Στις 16 Δεκεμβρίου 2008, η ταινία κυκλοφόρησε σε ένα πακέτο με την ονομασία «Η Τριλογία της Μικρής Γοργόνας» και το οποίο περιείχε και τις δύο πρώτες ταινίας της σειράς, Η Μικρή Γοργόνα (Πλατινένια Έκδοση) και Η Μικρή Γοργόνα ΙΙ: Επιστροφή στη Θάλασσα. Στις 19 Νοεμβρίου 2013, η ταινία κυκλοφόρησε σε Blu-ray ως μέρος μιας συλλογής 2-ταινιών μαζί με την Επιστροφή στη Θάλασσα.
Υποδοχή
Το DVD βρισκόταν ανάμεσα σε αυτά με τις περισσότερες πωλήσεις για την εβδομάδα που κυκλοφόρησε, πουλώντας 980,237 αντίτυπα. Οι κριτικές του κοινού για την ταινία ήταν θετικές, αλλά από τους κριτικούς μικτές έως αρνητικές. Στη σελίδα συλλογής κριτικών Rotten Tomatoes η ταινία συγκεντρώνει ποσοστό 33% με μέσο όρο 5.4/10, βασισμένο σε 6 κριτικές.
Η νέα κακιά, Μαρίνα Ντελ Ρέι, κατακρίθηκε ως πολύ «φτωχή» σε σχέση με την Ούρσουλα. Η ποιότητα της εικονογράφησης της ταινίας επαινέθηκε ως «εντυπωσιακή» για απευθείας σε βίντεο παραγωγή και συγκρίσιμη με αυτή της πρώτης ταινίας. Μια ήπια αρνητική κριτική περιέγραψε πως στην ταινία «η καλοπροαίρετη βλακεία θάβεται πολύ συχνά κάτω από μια μέτρια ιστορία, κάτι που δεν είναι εξαιρετικό σε ποιότητα έτσι ώστε να επιτρέψει τη συναισθηματική φόρτιση των χαρακτήρων να αποδοθεί ολοκληρωτικά». Η μουσική έχει επίσης κατακριθεί ως μη αξέχαστη, με μια κριτική να δηλώνει πως «το να ονομάσεις την ταινία μιούζικαλ θα ήταν λάθος διαφήμιση».
Λογοκρισία στο Ηνωμένο Βασίλειο
Στο Ηνωμένο Βασίλειο η λέξη «spastic» κόπηκε από ένα διαδραστικό παιχνίδι του DVD και του Blu-ray από το Βρετανικό Συμβούλιο Ταξινόμησης Ταινιών (BBFC) έτσι ώστε η ταινία να μπορεί να είναι κατάλληλη για όλες τις ηλικίες. Η έκδοση που περιείχε τη λέξη ταξινομήθηκε ως κατάλληλη για άνω των 12. Η λέξη ωστόσο εμφανίζεται κανονικά σε όλες τις εκδόσεις της ταινίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2008 Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Μουσικές ταινίες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής DisneyToon Studios Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Έβαν Σπηλιωτόπουλου Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων του 2008
Γεώργιος του Ζίμμερν-Σπόνχαϊμ
Ο Γεώργιος, γερμ. Georg (20 Φεβρουαρίου 1518 - 17 Μαΐου 1569) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ-Παλατινάτου ήταν κόμης του Ζίμμερν-Σπόνχαϊμ (Simmern-Sponheim) το διάστημα 1559-69.
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ιωάννη Β΄, κόμη του Παλατινάτου-Ζίμμερν και της Βεατρίκης, κόρης του Χριστόφορου Α΄, μαργράβου του Μπάντεν-Μπάντεν.
Το 1557 απεβίωσε ο πατέρας του και ο πρωτότοκος αδελφός του Φρειδερίκος Γ΄ έγινε κόμης του Ζίμμερν. Το 1559 ο Φρειδερίκος Γ΄ έγινε εκλέκτορας του Παλατινάτου και παραχώρησε το Ζίμμερν στον Γεώργιο.
Απεβίωσε το 1569 χωρίς νόμιμα τέκνα και τον διαδέχθηκε ο νεότερος αδελφός του Ριχάρδος.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1541 την Ελισάβετ, κόρη του Γουλιέλμου Α΄, λαντγράβου της Κάτω Έσσης και είχε τέκνα:
Από τη μη νόμιμη σχέση με την Ελισάβετ του Ρόζενφελντ είχε φυσικά τέκνα:
Αναφορές
Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ
Μεσόλακκος Γρεβενών
Ο Μεσόλακκος είναι ορεινό χωριό της περιφερειακής ενότητας Γρεβενών σε υψόμετρο 600 μέτρα.
Γεωγραφία - Ιστορία
Ο Μεσόλακκος βρίσκεται δυτικά του Αλιάκμονα, βόρεια του Βενέτικου και σε απόσταση 12 χλμ. δυτικά από τα Γρεβενά. Το χωριό είναι κτισμένο δυτικά της Εγνατίας Οδού και σε απόσταση περίπου 8 χλμ. από τον κόμβο Γρεβενά Δυτικά/Καλαμπάκα. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1918 με το παλιό του όνομα Ζυγόστι στο ΦΕΚ 260Α - 31/12/1918 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Το χωριό σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με την Αγάπη και το Καλόχι αποτελούν την τοπική κοινότητα Καλοχίου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Γρεβενών του Δήμου Γρεβενών και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 49 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Γρεβενών Μεσόλακκος
Δ΄ κατ' επανάληψη Εθνική των Ελλήνων συνέλευση
Η Δ' κατ' επανάληψη Εθνική των Ελλήνων συνέλευση του 1831-1832, η συνέλευση των «συνταγματικών», άρχισε στις 5 Δεκεμβρίου 1831 στο Άργος , συνέχισε τις εργασίες της στα Μέγαρα και στην Περαχώρα. Σταμάτησε τις εργασίες της όταν επέστρεψε στο Άργος στα τέλη Μαρτίου. Η ίδια η εθνοσυνέλευση αυτοαποκαλούνταν Συνέχεια της Τέταρτης των Ελλήνων Εθνοσυνελεύσεως 1831, θεωρώντας ότι είναι συνέχεια της Δ' Εθνοσυνέλευσης που έγινε στο Άργος το 1829.
Πρόεδρος της συνέλευσης ήταν ο Πανούτσος Νοταράς. Την ίδια ημέρα έναρξης της συνέλευσης αυτής, στις 5 Δεκεμβρίου 1831 άρχισε τις εργασίες της και η Ε' Εθνοσυνέλευση, με την υποστήριξη της κυβερνητικής επιτροπής, ενώ οι συμμετέχοντες στη Δ' κατ' επανάληψη εθνοσυνέλευση τη θεώρησαν παράνομη. Στη Δ' κατ' επανάληψη συνέλευση προσχώρησαν και πληρεξούσιοι που ήταν στην Ύδρα και αργότερα άλλοι που πήγαν στη συνέλευση στα Μέγαρα.
Στις 25 Μαρτίου 1832 βρέθηκε στα Καλύβια του Αγίου Βασιλείου, αφού είχε δεχθεί επίθεση από αντιμαχόμενα ελληνικά στρατεύματα στον Ισθμό της Κορίνθου και στις 26 Μαρτίου μπήκε στο Άργος.
Έργο της Δ' κατ' επανάληψη Εθνικής των Ελλήνων συνέλευσης
Στις 10 Δεκεμβρίου 1831, στο Άργος όρισε ως Διοικητική επιτροπή τους Ιωάννη Κωλέττη, Ανδρέα Ζαΐμη, Γεώργιο Κουντουριώτη (μια από τις Διοικήσεις της Ελλάδας το 1832). Στη συνέχεια, στις 18 Ιανουαρίου 1832 από τα Μέγαρα, αποκήρυξε τον Αυγουστίνο Καποδίστρια ως παραβιαστή της νομίμου συνελεύσεως, αυτουργό του εκραγέντος εμφυλίου πολέμου και άρπαγα της Υπέρτατης Αρχής και στις 22 Ιανουαρίου απαγόρευσε την κυκλοφορία του χαρτονομίσματος του Φοίνικα που τύπωνε η κυβέρνηση του Αυγουστίνου Καποδίστρια.
Πληρεξούσιοι της Δ' κατ' επανάληψη Εθνοσυνέλευσης
Κάποιοι από τους πληρεξουσίου της Δ' κατ' επανάληψη Εθνικής των Ελλήνων συνέλευσης ήταν οι παρακάτω:
Παρόντες στις 6 Δεκ. 1831 στο Άργος :
Κρητών
Στις αποφάσεις της συνέλευσης συντάχθηκαν και οι πληρεξούσιοι οι οποίοι βρίσκονταν στην Ύδρα κατά τις 6 Δεκεμβρίου 1931 :
Χίου
Αναγνώρισαν και συνυπέγραψαν τις αποφάσεις και οι πληρεξούσιοι οι οποίοι συνήλθαν στα Μέγαρα :
Αναφορές
1831 12 Κατηγορία:Ελληνική Πολιτεία 1828-1832
Βεντόνε
Το Βεντόνε (ιταλικά: Vendone) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Σαβόνα, στην περιφέρεια της Λιγυρίας.
Σελινόριζα
μικρογραφία|Σελινόριζα Η σελινόριζα (Apium graveolens var. rapaceum) είναι ποικιλία σέλινου που καλλιεργείται για το βρώσιμο του στέλεχος, ή το υποκοτυλίδι, και τους βλαστούς. Η σελινόριζα είναι σαν ένα ριζικό λαχανικό εκτός από το ότι έχει ένα βολβώδες υποκοτυλίδι με πολλές μικρές ρίζες προσαρτημένες.
Βεντόνε
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Σαβόνα
Σελινόριζα
Στη λεκάνη της Μεσογείου και στη Βόρεια Ευρώπη, η σελινόριζα καλλιεργείται ευρέως. Καλλιεργείται επίσης στη Βόρεια Αφρική, στη Σιβηρία, στη Νοτιοδυτική Ασία και στη Βόρεια Αμερική. Στη Βόρεια Αμερική κυριαρχεί η ποικιλία «Diamant».
Ιστορία
Η σελινόριζα και το σέλινο προέρχονται από τη λεκάνη της Μεσογείου. Αναφέρθηκε στην Ιλιάδα και στην Οδύσσεια ως σέλινον. Η σελινόριζα καλλιεργήθηκε ως φαρμακευτική καλλιέργεια σε ορισμένους πρώιμους πολιτισμούς. Το σέλινο περιέχει μια φυτική ένωση που ονομάζεται απιγενίνη, η οποία χρησιμοποιήθηκε στην παραδοσιακή κινεζική ιατρική ως αντιφλεγμονώδης παράγοντας.
Μαγειρική χρήση
Συνήθως, η σελινόριζα συλλέγεται όταν το υποκοτυλίδι της είναι 10 έως 14 εκατοστά σε διάμετρο. Ωστόσο, μια αυξανόμενη τάση (ειδικά στη νοτιοαμερικανική κουζίνα, ιδιαίτερα στην περουβιανή) είναι να χρησιμοποιείται το ανώριμο λαχανικό, που εκτιμάται για την ένταση της γεύσης και της τρυφερότητάς του συνολικά. Είναι βρώσιμο ωμό ή μαγειρεμένο και έχει παρόμοια γεύση με τους μίσχους των φύλλων των κοινών ποικιλιών σέλινου. Η σελινόριζα μπορεί να είναι ψητή, βρασμένη ή ζεματισμένη και μπορεί να πολτοποιηθεί. Η σελινόριζα σε φέτες χρησιμοποιείται ως συστατικό σε σούπες, κασερόλε και άλλα αλμυρά πιάτα. Τα φύλλα (τόσο τα κοτσάνια όσο και οι λεπίδες) του λαχανικού είναι αρκετά γευστικά, αισθητικά ευαίσθητα και ζωηρά, γεγονός που έχει οδηγήσει στη χρήση τους ως γαρνιτούρα στη σύγχρονη εκλεκτή κουζίνα.
Η διάρκεια ζωής της σελινόριζας είναι περίπου 6 έως 8 μήνες εάν αποθηκευτεί μεταξύ 0 και 5°C και δεν αφήνεται να στεγνώσει. Ωστόσο, το λαχανικό θα έχει την τάση να σαπίζει μέσω του κέντρου εάν τα λεπτότερα στελέχη που περιβάλλουν τη βάση παραμείνουν προσκολλημένα. Εάν η σελινόριζα δεν είναι φρέσκια, το κέντρο της γίνεται κούφιο, αν και ακόμη και όταν έχει πρόσφατα συγκομιστεί μπορεί να υπάρχει μια μικρή μεσαία κοιλότητα. Η φρεσκάδα θα είναι επίσης εμφανής από τη γεύση. Όσο πιο παλιό είναι, τόσο πιο αδύναμη είναι η γεύση της σελινόριζας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βρώσιμα σκιαδοφόρα Κατηγορία:Βρώσιµες ρίζες και κόνδυλοι Κατηγορία:Σέλινο
Πολυπείθης ο Λακεδαιμόνιος
Ο Πολυπείθης ο Λακεδαιμόνιος (γιος του Καλλιτέλη, 6ος-5ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από τη Σπάρτη, ο οποίος στέφθηκε νικητής στο αγώνισμα του τέθριππου στους 74ους ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας (484 π.Χ.), και στην Ολυμπία υπήρχε ένα μικρό μνημείο άρματος ως ανάμνηση της νίκης του. Ο πατέρας του ο Καλλιτέλης, υπήρξε ολυμπιονίκης της πάλης στους 68ους αγώνες το 508 π.Χ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Σπαρτιάτες ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του τέθριππου‎ Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (5ος αιώνας π.Χ.)
Βέτσι Πόρτιο
Το Βέτσι Πόρτιο (ιταλικά: Vezzi Portio) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Σαβόνα, στην περιφέρεια της Λιγυρίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Σαβόνα
Βιλλανόβα ντ'Αλμπένγκα
Η Βιλλανόβα ντ'Αλμπένγκα (ιταλικά: Villanova d'Albenga) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Σαβόνα, στην περιφέρεια της Λιγυρίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Σαβόνα