cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ντάνιελ Μαντσίνι
Καριέρα
Στις 2 Αυγούστου του 2019, η Μπορντό συμφώνησε με τον Άρη για μεταγραφή έναντι του ποσού των 120 χιλιάδες ευρώ. Με τους "κίτρινους" έφθασε ως τους ημιτελικούς του κυπέλλου Ελλάδας και αγωνίστηκε στο Γιουρόπα Λιγκ τις σεζόν 2019-20, 2020-21 και 2021-22.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αργεντινοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τουρ ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ζιροντέν Μπορντό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νιούελς Ολντ Μπόις Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΖ Οσέρ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γαλλία Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 2
Πορείες θανάτου (Ολοκαύτωμα)
Πορείες θανάτου ονομάζονται οι βίαιες μετακινήσεις από τους Ναζιστές χιλιάδων κρατουμένων, κυρίως Εβραίων, από τα γερμανικά στρατόπεδα συγκέντρωσης που βρίσκονταν κοντά στα μέτωπα του πολέμου προς τα στρατόπεδα στο εσωτερικό της Γερμανίας.
Κατά τα τέλη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου το 1944, καθώς οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, η Βρετανία και ο Καναδάς έφτασαν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης από τα δυτικά, η Σοβιετική Ένωση προέλαυνε από τα ανατολικά. Οι Γερμανοί αποφάσισαν να εγκαταλείψουν τα στρατόπεδα, μεταφέροντας ή καταστρέφοντας τις αποδείξεις των κτηνωδιών που είχαν διαπράξει εκεί.
Οι κρατούμενοι, ήδη άρρωστοι μετά από μήνες ή έτη κακομεταχείρισης και ασιτίας, σχημάτιζαν πορείες για δεκάδες χιλιόμετρα μέσα στα χιόνια κατευθυνόμενοι στους σιδηροδρομικούς σταθμούς· στη συνέχεια μεταφέρονταν για μέρες -κάποιες φορές χωρίς φαγητό και στέγη- με εμπορικές αμαξοστοιχίες που είχαν ανοιχτά βαγόνια· όταν έφταναν στον προορισμό τους εξαναγκάζονταν και πάλι σε πεζοπορία προς τα νέα στρατόπεδα. Όσοι κρατούμενοι επιβράδυναν ή κατέρρεαν, εκτελούνταν επιτόπου.
Η μεγαλύτερη και γνωστότερη πορεία θανάτου έλαβε χώρα τον Ιανουάριο του 1945, όταν ο σοβιετικός στρατός προέλαυνε στην Πολωνία. Εννιά ημέρες πριν φτάσουν οι Σοβιετικοί στο στρατόπεδο θανάτου στο Άουσβιτς, οι Γερμανοί εξανάγκασαν σε πορεία 60.000 κρατούμενους από το στρατόπεδο εκείνο προς το Βότσισλαβ, το οποίο απείχε 55 και πλέον χιλιόμετρα, όπου τους φόρτωσαν σε εμπορικές αμαξοστοιχίες με κατεύθυνση άλλα στρατόπεδα. Περίπου 15.000 πέθαναν καθοδόν.
Οι Γερμανοί σκότωσαν μεγάλο αριθμό κρατουμένων πριν, κατά τη διάρκεια και μετά από τις πορείες θανάτου. Εφτακόσιοι κρατούμενοι θανατώθηκαν κατά τη διάρκεια μιας δεκαήμερης πορείας 7.000 Εβραίων, στους οποίους περιλαμβάνονταν 6.000 γυναίκες, οι οποίοι μεταφέρονταν από στρατόπεδα της περιοχής του Γκντανσκ, κοντά στη Βαλτική Θάλασσα. Όσοι παρέμεναν ζωντανοί όταν έφτασε η πορεία στις ακτές εξαναγκάστηκαν να πέσουν στη θάλασσα και τους πυροβόλησαν.
Ο Έλι Βίζελ (Elie Wiesel), επιζών του Ολοκαυτώματος και βραβευμένος με Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης το 1986, είχε εξαναγκαστεί σε πορεία θανάτου μαζί με τον πατέρα του, τον Σλόμο από το Άουσβιτς στο Μπούχενβαλντ, την οποία περιγράφει στην νουβέλα που έγραψε το 1958 με τίτλο Νύχτα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολοκαύτωμα Κατηγορία:Εγκλήματα πολέμου των Ναζί
Καθεδρικός Ναός της Μπουρζ
Ο Καθεδρικός Ναός της Μπουρζ ( Γαλλικά: Cathédrale Saint-Étienne de Bourges) είναι μια Ρωμαιοκαθολική εκκλησία, που βρίσκεται στη Μπουρζ, Γαλλία. Ο καθεδρικός ναός είναι αφιερωμένος στον Άγιο Στέφανο και είναι η έδρα του Αρχιεπισκόπου της Μπουρζ. Χτισμένο πάνω σε μια παλαιότερη Ρωμανική εκκλησία από το 1195 έως το 1230, είναι σε μεγάλο βαθμό  Γοτθικού ρυθμού και χτίστηκε περίπου την ίδια εποχή με τον καθεδρικό ναό της Σαρτρ. Ο καθεδρικός ναός είναι ιδιαίτερα γνωστός για το μεγάλο μέγεθος και την ενότητα του εσωτερικού χώρου, την προοπτική των πλευρικών τοίχων, τη γλυπτική διακόσμηση των πυλών και τη μεγάλη συλλογή βιτρώ του 13ου αιώνα. Το 1862 ανακηρύχθηκε Ιστορικό Μνημείο και το 1992  Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO. Ο Καθεδρικός Ναός της Μπουρζ αποτελεί σπουδαίο δείγμα της εξέλιξης της γοτθικής αρχιτεκτονικής και είναι ένα σύμβολο της δύναμης του Χριστιανισμού στη μεσαιωνική Γαλλία.
Σέρζιο Κονσεϊσάο
Ο Σέρζιο Κονσεϊσάο είναι πρώην ποδοσφαιριστής και πλέον προπονητής ποδοσφαίρου, γεννήθηκε στις 15 Νοεμβρίου 1974 στην πόλη Κοΐμπρα στην Πορτογαλία και αγωνιζόταν ως δεξιός μέσος. Ανάμεσα στις ομάδες που αγωνίστηκε στη 16ετή καριέρα του ήταν η Πόρτο, η Πάρμα, η Ίντερ και η Λάτσιο, ενώ έκλεισε την καριέρα του αγωνιζόμενος στον ΠΑΟΚ Θεσσαλονίκης. Τον Νοέμβριο του 2009 αποφάσισε να σταματήσει το ποδόσφαιρο και να κάνει αποδεκτή την πρόταση της διοίκησης του ΠΑΟΚ να αναλάβει τη θέση του Τεχνικού Διευθυντή της ομάδας, που έμεινε ορφανή μετά την αναβάθμιση του Ζήση Βρύζα σε προέδρου του συλλόγου.
Καθεδρικός Ναός της Μπουρζ
Πρώιμοι καθεδρικοί ναοί
Η περιτοιχισμένη πόλη Avaricum, η πρωτεύουσα της γαλλικής φυλής των Bituriges, κατακτήθηκε από τον Ιούλιο Καίσαρα το 54 π.Χ. και έγινε η πρωτεύουσα της γαλλορωμαϊκής επαρχίας της Ακουιτανίας. Ο Χριστιανισμός εισήχθη από τον Άγιο Ουρσίνο της Μπουρζ περίπου το 300 μ.Χ.. Μία εκκλησία αφιερωμένη στον πρωτομάρτυρα Στέφανο χτίστηκε εκεί γύρω στα 300 μ.Χ. Ο Καρλομάγνος ενοποίησε το Μπερί και έκανε την Μπουρζ πρωτεύουσα της Ακουιτανίας. Ένα "υπέροχο" εκκλησιαστικό κτήριο αναφέρεται στον Γρηγόριο του Τουρ στον 6ο αιώνα. Τον 9ο αιώνα, ο Raoul de Turenne ανακατασκεύασε το παλαιότερο κτήριο. Μεταξύ 1013 και 1030 ένας νέος και μεγαλύτερος καθεδρικός ναός κατασκευάστηκε από τον Επίσκοπο Gauzelin. Όπως και οι παλαιότερες εκκλησίες, χτίστηκε ενάντια στο τείχος της πόλης, και τα υπολείμματα της βρίσκονται κάτω από τον παρόντα καθεδρικό ναό.
Σέρζιο Κονσεϊσάο
Προπονητική καριέρα
Τον Ιούνιο του 2010 συμφώνησε με τη βελγική Σταντάρ Λιέγης και έγινε βοηθός προπονητή στο πλευρό του φίλου του Ντομινίκ Ντ' Ονόφριο. Το καλοκαίρι του 2011 αποχώρησε από την ομάδα, μαζί με τον Ντ' Ονόφριο.
Καθεδρικός Ναός της Μπουρζ
Πρώιμοι καθεδρικοί ναοί
Το 1100 περίπου, ο Βασιλιάς Φίλιππος Β' της Γαλλίας πρόσθεσε την Μπουρζ και την επαρχία του στο αναπτυσσόμενο βασίλειο του. Το 1145 ο γιος του Λουδοβίκος VII της Γαλλίας παρουσίασε τη νέα του σύζυγο Ελεονώρα της Ακουιτανίας και στέφθηκε επίσημα βασίλισσα της Γαλλίας στον παλιό γοτθικό καθεδρικό ναό στην Μπουρζ. Ξεκινώντας από το 1150 περίπου, ο Αρχιεπίσκοπος Pierre de La Châtre διεύρυνε τον παλιό καθεδρικό ναό με την προσθήκη δύο νέων παράπλευρων διαδρόμων, έναν σε κάθε πλευρά, το καθένα με δύο ρωμανικές πύλες, και σχεδίαζε επίσης την ανοικοδόμηση του δυτικού μετώπου.
Σέρζιο Κονσεϊσάο
Προπονητική καριέρα
Τον Ιανουάριο του 2012 συμφώνησε στην πρώτη του δουλειά ως πρώτος προπονητής με την ομάδα πρώτης κατηγορίας της Πορτογαλίας Ολιανένσε. Την πρώτη του σεζόν οδήγησε την ομάδα στην 8η θέση της βαθμολογίας, που είναι η καλύτερη θέση για την ομάδα από τη σεζόν 1963–64.
Καθεδρικός Ναός της Μπουρζ
Ο γοτθικός καθεδρικός ναός (12ος-13ος αιώνας)
Υπό έναν νέο αρχιεπίσκοπο, Henri de Sully, ξεκίνησε ένα πιο φιλόδοξο οικοδομικό πρόγραμμα. Το 1181–82 ο Βασιλιάς Φίλιππος Αύγουστος Β' επέτρεψε την κατασκευή τμημάτων παλιών προμαχώνων με θέα στην πόλη. Ένα έγγραφο από τον Επίσκοπο, Henry de Sully, έδειξε την ολική ανοικοδόμηση του καθεδρικού ναού το 1195. Το πρώτο έργο περιελάμβανε την οικοδόμηση χαμηλότερης εκκλησίας σε χώρο έξι μέτρων βάθος, όπου ήταν οι παλιές προμαχώνες. Αυτή η δομή ολοκληρώθηκε περίπου στο 1200. Χρησίμευσε ως βάση για το επόμενο τμήμα, το chevet ή το ανατολικό άκρο, το οποίο ολοκληρώθηκε περίπου το 1206. Στη συνέχεια, το έργο προεκτάθηκε  προς τα δυτικά, από την αψίδα έως τον χορό. Ο αρχιεπίσκοπος Henri de Sully πέθανε το 1199 πριν την ολοκλήρωση του ναού. Η κατασκευή του ναού συνεχίστηκε και κατά τη διάρκεια της θητείας του νέου αρχιεπισκόπου (Guillaume de Dangeon) μέχρι το θάνατό του το 1209.
Σέρζιο Κονσεϊσάο
Προπονητική καριέρα
Στις 5 Ιουνίου 2021 ανακοινώθηκε η επέκταση του συμβολαίου του με την Πόρτο για 3 ακόμα χρόνια, έως το 2024.
Καθεδρικός Ναός της Μπουρζ
Ο γοτθικός καθεδρικός ναός (12ος-13ος αιώνας)
Ο καθεδρικός ναός ξεκίνησε περίπου την ίδια εποχή  με τον καθεδρικό ναό της Σαρτρ, αλλά το βασικό σχέδιο ήταν πολύ διαφορετικό. Ενώ στον καθεδρικό ναό της Σαρτρ και σε άλλους Γοτθικούς καθεδρικούς ναούς οι δύο παράπλευροι διάδρομοι είχαν το ίδιο ύψος με το κεντρικό κλίτος, στη Μπουρζ οι παράπλευροι διάδρομοι είχαν διαφορετικά ύψη, ανεβαίνοντας σε βήματα από τον εξωτερικό διάδρομο προς το κέντρο. Το παλιό κεντρικό κλίτος διατηρήθηκε για αρκετό καιρό, για να επιτρέψει τη λατρεία έως ότου ο νέος χορός ολοκληρώθηκε περίπου το 1214. Το κεντρικό κλίτος ολοκληρώθηκε μεταξύ των ετών 1225-1250. Ο καθεδρικός ναός ήταν αρκετά ολοκληρωμένος μέχρι το 1225 ώστε να είναι σε θέση να φιλοξενήσει ένα μεγάλο συμβούλιο για την καταδίκη της αίρεσης των Καθαρών. Οι περισσότερες εργασίες του ναού ολοκληρώθηκαν μέχρι το 1235, με την εγκατάσταση παραπετάσματος με τον Εσταυρωμένο, η οποία χώρισε το χορό από το κεντρικό κλίτος.
Το επόμενο βήμα ήταν η κατασκευή του ξύλινου σκελετού για την οροφή, πάνω από το θολωτό ταβάνι. Αυτό διήρκεσε από το 1140 έως το 1155 και απαιτούσε ξυλεία από εννιακόσιες βελανιδιές. Συνεχίστηκε η κατασκευή της στέγης μέχρι το 1259, όταν μια πυρκαγιά προκάλεσε σοβαρές ζημιές. Η κατασκευή του νότιου πύργου σταμάτησε, πιθανώς χωρίς προειδοποίηση, και οι εργασίες σταμάτησαν επίσης στον βόρειο πύργο.
Σέρζιο Κονσεϊσάο
Πηγές - Συνδέσεις
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Πορτογάλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Πορτογάλοι προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Πόρτο Ποδοσφαιριστές Σταντάρ Λιέγης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ίντερ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2000 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Φελγκέιρας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ασοσιασάο Ακαδέμικα δε Κοΐμπρα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πάρμα ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λάτσιο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Καντσία ΣΚ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ασοσιασάο Ακαδέμικα δε Κοΐμπρα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λέσα ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Πεναφιέλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέιρα Λίγκα Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΣΚ Ολιανένσε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεγκούντα Λίγκα Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στο Βέλγιο Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Λιγκ 1
Καθεδρικός Ναός της Μπουρζ
14ος-16ος αιώνας
Μέχρι το 1259 ο καθεδρικός ναός είχε σχεδόν τελειώσει, μόλις εξήντα τρία χρόνια από την αρχή του, χρόνος ρεκόρ για έναν γοτθικό καθεδρικό ναό. Ωστόσο, σύντομα προέκυψαν νέα προβλήματα. Εμφανίστηκαν ρωγμές στον νότιο πύργο, που απειλούσαν το δυτικό μέτωπο. Το 1314 ο βασιλιάς Φιλίπ Λε Μπελ προσέφερε οικονομική βοήθεια, η πρόσοψη ενισχύθηκε και προστέθηκε αντηρίδα στον νότιο πύργο.
Οι εργασίες στην πρόσοψη συνεχίστηκαν το 1314 με την κατασκευή μιας μεγάλης εσοχής, του Grand Housteau. Ένας ψηλός ξύλινος πυργίσκος με αιχμηρή οροφή προστέθηκε στον καθεδρικό ναό, και οι τοίχοι ενισχύθηκαν με επιπλέον τοξωτά αντερείσματα. Στις 13 Μαΐου 1324 ο αρχιεπίσκοπος Guillaume de Brosse καθαγίασε τον καθεδρικό ναό παρόλο που δεν είχε ολοκληρωθεί ακόμα η πρόσοψη του ναού και ο βόρειος πύργος. Η δυτική πρόσοψη του ναού κατασκευάστηκε στο δεύτερο μισό του 13ου αιώνα. Μεταξύ 1406 και 1491, έντεκα νέα παρεκκλήσια χτίστηκαν κατά μήκος των πλευρών του καθεδρικού ναού ανάμεσα στα αντερείσματα. Αυτά ήταν πλούσια διακοσμημένα με το πιο περίτεχνο ύστερο γοτθικό ύφος, και βρίσκονται κάπως σε δυσαρμονία  με το κλασικό γοτθικό ρυθμό της προηγούμενης κατασκευής.
Το 1424 ο καθεδρικός ναός ήταν εφοδιασμένος με μια τεχνολογική καινοτομία, ένα αστρονομικό ρολόι, ακόμα λειτουργικό. Ο προβληματικός βόρειος πύργος τελείωσε τελικά, αλλά τα θεμέλια του ήταν ακόμα ελαττωματικά. Κατέρρευσε στις 31 Δεκεμβρίου 1506. Για να συγκεντρώσει κεφάλαια για την ανοικοδόμησή του, ο Αρχιεπίσκοπος Guillaume de Cambrai επέτρεψε στους πιστούς να φάνε βούτυρο κατά τη διάρκεια της Σαρακοστής σε αντάλλαγμα για συνεισφορές για το ταμείο του πύργου. Ο πύργος επισκευάστηκε μεταξύ 1508 και 1524, και στη συνέχεια απέκτησε το παρατσούκλι «ο Πύργος Βουτύρου» (Tour de Beurre).
Μετά την κατάρρευση του πύργου το 1506, το άνω κεντρικό τμήμα του δυτικού μετώπου, πάνω από τις κεντρικές πύλες, γνωστό ως Grand Housteau, ανακατασκευάστηκε με το γοτθικό στιλ. Το ανακατασκευασμένο μέτωπο περιλάμβανε μια ομάδα έξι μεγάλων τοξοτών παραθύρων και δύο οκουλών κάτω από ένα τεράστιο  ρόδακα, που ξεπερνούσε ένα μυτερό αέτωμα με ένα μικρό ρόδακα. Λόγω των προβλημάτων σταθερότητας, το νέο μέτωπο και οι πύργοι ενισχύθηκαν από τεράστια αντερείσματα.
Ο παλιός κωνικός πυργίσκος αφαιρέθηκε το 1539 και αντικαταστάθηκε από έναν νέο το 1543–44. Το 1549 μια πυρκαγιά στα δοκάρια της οροφής των βόρειων παράπλευρων διαδρόμων κατέστρεψε τα κάτω παράθυρα και επίσης κατέστρεψε το εκκλησιαστικό όργανο. Αυτή τη φορά ο Βασιλιάς Χένρι Β 'της Γαλλίας πλήρωσε για τις επισκευές. Οι γαλλικοί θρησκευτικοί πόλεμοι προκάλεσαν σοβαρότερες ζημιές. Ένας προτεσταντικός στρατός με επικεφαλής τον Gabriel de Lorges, τον Κόμη του Μονμορενσί, κατέλαβε την πόλη ξαφνικά στις 27 Μαΐου 1562. Λεηλάτησαν το θησαυροφυλάκιο του Καθεδρικού Ναού, ανέτρεψαν αγάλματα και έσπασαν μέρος του γλυπτού ανάγλυφου διάκοσμου. Ο De Lorges ετοιμαζόταν να ανατινάξει τον καθεδρικό ναό, όταν μεταπείστηκε από άλλους, που ήθελαν να τον μετατρέψουν σε προτεσταντική εκκλησία.
17ος-18ος αιώνας
Ένα νέο όργανο εγκαταστάθηκε στον καθεδρικό ναό το 1667, τμήματα του οποίου εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται. Ο στενός πυργίσκος του καθεδρικού ναού, που ξαναχτίστηκε τέσσερις φορές, αφαιρέθηκε τελικά το 1745. Τον 18ο αιώνα, ολόκληρος ο καθεδρικός ναός υπέστη μια πιο σοβαρή μεταμόρφωση, για να συμμορφωθεί με νέα δόγματα, που θεσπίστηκαν από το Βατικανό. Ο γοτθικός βωμός από το 1526 και το περίτεχνο σκαλιστό πέτρινο παραπέτασμα του χορού από τον 13ο αιώνα αφαιρέθηκαν. Τμήματα του παραπετάσματος εμφανίζονται σήμερα στην κρύπτη. Πολλά από τα βιτρώ παράθυρα αντικαταστάθηκαν με λευκό γυαλί, για να παρέχουν περισσότερο φως. Ένα νέο παραπέτασμα χορού αποτελούμενο  από εννέα σχάρες από σφυρήλατο σίδερο δημιουργήθηκε  το 1760. Και εγκαταστάθηκε ένας νέος βωμός από λευκό μάρμαρο το 1767. Ο χορός απέκτησε επίσης νέους σκαλιστούς πάγκους χορωδίας και ένα νέο μαρμάρινο πάτωμα.
Κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης ο Καθεδρικός Ναός μετατράπηκε για λίγο σε Ναό της Ορθής Κρίσης. Πολλές από τις λειψανοθήκες και άλλα πολύτιμα αντικείμενα στο θησαυροφυλάκιο τα έλιωσαν, για να πάρουν το χρυσό, που περιείχαν, ενώ δέκα από τις δώδεκα καμπάνες τις έλιωσαν,  για να κατασκευάσουν κανόνι.
Μετά την καταστροφή μεγάλου μέρους του Ducal Palace και του παρεκκλησιού του κατά τη διάρκεια της επανάστασης, το ομοίωμα του τάφου του Δούκα Jean de Berry μεταφέρθηκε στην κρύπτη του καθεδρικού ναού, μαζί με μερικά πάνελ από βιτρώ, που δείχνουν όρθιους προφήτες, οι οποίοι σχεδιάστηκαν για το παρεκκλήσι από τον André Beauneveu.
19ος-21ος αιώνας
Τον 19ο αιώνα, ο καθεδρικός ναός επέστρεψε στην Καθολική Εκκλησία και υπέστη μακρά αναστήλωση από το 1829 έως το 1847. Οι νέοι αρχιτέκτονες πραγματοποίησαν πολλές τροποποιήσεις και προσθήκες, που μερικές φορές είχαν αμφισβητήσιμη ιστορική βάση. Τα στηρίγματα και οι καμάρες ήταν διακοσμημένες με πυραμίδες και νέα κιγκλιδώματα, που ίσως δεν υπήρχαν στο παρελθόν.
Το 1862, υπό τον αυτοκράτορα Louis Napoleon, ο καθεδρικός ναός ανακηρύχθηκε ιστορικό μνημείο. Το 1992, ο καθεδρικός ναός προστέθηκε στη λίστα των Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς από την UNESCO.
Διαστάσεις
Ο Καθεδρικός Ναός της Μπουρζ δεν διαθέτει εγκάρσιο κλίτος. Διαθέτει πέντε κλίτη. Το κεντρικό κλίτος έχει πλάτος 15 μέτρα και ύψος 37 μέτρα. Ο εσωτερικός διάδρομος έχει 21,30 μέτρα ύψος και ο εξωτερικός διάδρομος έχει 9,30 μέτρα ύψος. Η χρήση διπλών αντερεισμάτων κρίθηκε αναγκαία για τη στατικότητα του κτηρίου. Ο ναός καλύπτει μία έκταση 5900 τ.μ., η οποία ξεπερνά την έκταση της Νοτρ-Νταμ του Παρισιού (5500 τ.μ.).
Η δυτική πρόσοψη
Η δυτική πρόσοψη του ναού έχει 40 μέτρα πλάτος. Δώδεκα σκαλοπάτια οδηγούν σε πέντε μεγάλες πύλες του ναού. Η καθεμιά πύλη είναι αφιερωμένη σε ξεχωριστό πρόσωπο (α. η πύλη του αγίου Γουίλιαμ αρχιεπισκόπου της Μπουρζ, β. η πύλη της Παρθένου Μαρίας, γ. η κεντρική πύλη ή Πύλη της Τελικής Κρίσης, δ. η πύλη του αγίου Στεφάνου και ε. η πύλη του αγίου Ουρσίνου της Μπουρζ, που ήταν ο πρώτος επίσκοπος της Μπουρζ). Η πρόσοψη του ναού είναι διακοσμημένη με πολλά γλυπτά. Ιδιαίτερη αίσθηση αφήνει ο μεγάλος ρόδακας, που έχει διάμετρο 9 μέτρα. Το τύμπανο της κεντρικής πόρτας είναι εξαιρετικής ποιότητας και απεικονίζει την Τελική Κρίση.
Βιτρώ
Ο Καθεδρικός Ναός της Μπουρζ διαθέτει 183 υαλογραφήματα (βιτρώ), που ανάγονται στον 13ο αιώνα. Στα βιτρώ απεικονίζονται σκηνές από την Παλαιά και Καινή Διαθήκη, την Αποκάλυψη, την Τελική Κρίση, την Παρθένο Μαρία, τη ζωή αγίων και μαρτύρων, μορφές των προφητών και των αποστόλων καθώς και των αρχιεπισκόπων της Μπουρζ. Πάνω από 2450 πρόσωπα απεικονίζονται πάνω στα βιτρώ του ναού. Από τα αρχικά 25 παράθυρα του ναού διασώθηκαν τα 22. Τα τρία παράθυρα στο κεντρικό παρεκκλήσι χάθηκαν. Τα στενά παράθυρα στα παρεκκλήσια έχουν χάσει τα αρχικά κατώτερα τμήματά τους εξαιτίας της εγκατάστασης του Μπαρόκ βωμού κατά τον 17ο αιώνα. Αυτά τα παράθυρα αντικαταστάθηκαν τον 19ο αιώνα από μεσαιωνικού ρυθμού βιτρώ.
Αστρονομικό ρολόι
Το αστρονομικό ρολόι στο κεντρικό κλίτος υπενθυμίζει το γάμο του Καρόλου VII και της Μαρίας ντ' Ανζού στις 22 Απριλίου 1422 στον Καθεδρικό Ναό της Μπουρζ. Χρονολογείται στα 1424. Βρίσκεται κοντά στην κεντρική είσοδο του ναού. Αποτελείται από έναν πύργο, που περιέχει δύο ρολόγια. Ο πύργος είναι βαμμένος κόκκινος και είναι διακοσμημένος με χρυσές γραμμές, ασπίδες και λουλούδια. Το ρολόι, που βρίσκεται ψηλότερα δείχνει την ώρα και είναι του 19ου αιώνα. Το ρολόι, που βρίσκεται χαμηλότερα, δείχνει το σεληνιακό κύκλο, τα σημάδια του ζωδιακού κύκλου. Ο αρχικός μηχανισμός του αστρονομικού ρολογιού είναι έργο του εφημέριου Jean Fusoris.
Κρύπτη
Η κρύπτη του ναού είναι από τις μεγαλύτερες κρύπτες στη Γαλλία. Αποκαλείται και μικρότερη εκκλησία. Ουσιαστικά είναι μια υπόγεια εκκλησία. Χτίστηκε το 1200. Εκεί βρίσκεται ο τάφος του Ιωάννη, δούκα του Μπερί. Αποτελείται από ένα αλαβάστρινο άγαλμα του δούκα με μία αρκούδα να κοιμάται στα πόδια του. Εκεί κοντά βρίσκονται και οι τάφοι των αρχιεπισκόπων της Μπουρζ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στη Γαλλία Κατηγορία: Εκκλησίες στη Γαλλία Κατηγορία: Γοτθική αρχιτεκτονική Κατηγορία: Καθεδρικοί ναοί στη Γαλλία
Δήμος Ξυλοκάστρου - Ευρωστίνης
μικρογραφία|[[Δημοτική Ενότητα Ξυλοκάστρου]] μικρογραφία|[[Ξυλόκαστρο]] μικρογραφία|[[Ξυλόκαστρο]] μικρογραφία|[[Δημοτική Ενότητα Ευρωστίνης]] μικρογραφία|[[Δερβένι Κορινθίας|Δερβένι]] μικρογραφία|Ο φάρος της [[Λυκοποριά Κορινθίας|Λυκοποριάς]]μικρογραφία|Σαλέ [[Τρίκαλα Κορινθίας|Τρικάλων Κορινθίας]] μικρογραφία|[[Ζήρεια]] Ο Δήμος Ξυλοκάστρου - Ευρωστίνης είναι Δήμος της Περιφερειακής Ενότητας Κορινθίας, στην Περιφέρεια Πελοποννήσου, που συστάθηκε το 2010 με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» και λειτουργεί από 01-01-2011, από τη συνένωση των προϋπαρχόντων Δήμων, Δήμος Ξυλοκάστρου και Δήμος Ευρωστίνης, που είχαν συσταθεί το 1997, με το Σχέδιο «Καποδίστριας» και λειτούργησαν από 01-01-1999, μέχρι 31-12-2010. Έδρα του Δήμου είναι το Ξυλόκαστρο.
Χάρτης
*
Απόστολος Παύλος
Καταγωγή και παιδεία
Εκτός από την Καινή Διαθήκη, δεν υπάρχουν άλλες αξιόπιστες πηγές για τον βίο του Παύλου. Μέσα από διάφορα χωρία, είναι δυνατόν να εξάγουμε συμπέρασμα για το περίγραμμα του βίου του Αποστόλου Παύλου πριν από τη μεταστροφή του στον Χριστιανισμό:"«Ἄνθρωπός εἰμι Ἰουδαῖος Ταρσεύς» (Πράξ. 21:39), «γεγεννημένος ἐν Ταρσῷ τῆς Κιλικίας, ἀνατεθραμμένος δὲ ἐν τῇ πόλει ταύτῃ (Ιερουσαλήμ) παρὰ τοὺς πόδας Γαμαλιήλ, πεπαιδευμένος κατὰ ἀκρίβειαν τοῦ πατρῷου νόμου, ζηλωτὴς ὑπάρχων τοῦ Θεοῦ» (Πράξ. 22:3), «ᾧ λατρεύω ἀπὸ προγόνων ἐν καθαρᾷ συνειδήσει» (Β' Τιμ. 1:3),""«Περιτομὴ ὀκταήμερος, ἐκ γένους Ἰσραήλ, φυλῆς Βενιαμίν, Ἑβραῖος ἐξ Ἑβραίων», «Φαρισαῖος υἱὸς Φαρισαίου», «κατὰ ζῆλον διώκων τὴν ἐκκλησίαν, κατὰ δικαιοσύνην τὴν ἐν νόμῳ γενόμενος ἄμεμπτος» (Φιλιπ. 3:5.6, Πράξ. 23:6, πρβλ. και Β' Κορ. 11:22, Ρωμ. 11:1)." "«Καὶ προέκοπτον ἐν τῷ Ἰουδαϊσμῷ ὑπὲρ πολλοὺς συνηλικιώτας ἐν τῷ γένει μου, περισσοτέρως ζηλωτὴς ὑπάρχων τῶν πατρικῶν μου παραδόσεων» (Γαλ. 1:14)." "Και «τὴν βίωσίν μου τὴν ἐκ νεότητος τὴν ἀπ' ἀρχῆς γενομένην ἐν τῷ ἔθνει μου ἐν Ἱεροσολύμοις ἴσασι πάντες Ἰουδαῖοι, προγινώσκοντές με ἄνωθεν, ὅτι κατὰ τὴν ἀκριβεστάτην αἵρεσιν τῆς ἡμετέρας θρησκείας ἔζησα Φαρισαῖος» (Πράξ. 26:4.5) και «ὅτι καθ' ὑπερβολὴν ἐδίωκον τὴν ἐκκλησίαν τοῦ Θεοῦ καὶ ἐπόρθουν αὐτήν» (Γαλ. 1:13)." "Επιπλέον, λέει, Ρωμαίος «ἐγώ δὲ καὶ γεγέννημαι» (Πράξ. 22:28), καθώς κληρονόμησε την ιδιότητα του Ρωμαίου πολίτη από τον πατέρα του."
Έτσι, ο απόστολος Παύλος, όπως ο ίδιος λέει, γεννήθηκε στην Ταρσό της Κιλικίας, από γονείς ιουδαίους της φυλής Βενιαμίν (Ρωμ. 16:1, Φιλιππ. 3:5). Ο πατέρας του ήταν Ρωμαίος πολίτης το οποίο μπορεί να σημαίνει ότι προερχόταν από τα ανώτερα στρώματα του πληθυσμού της Κιλικίας και ίσως ήταν φαρισαίος ως προς τις θρησκευτικές προτιμήσεις.
Αν λάβουμε υπόψη ότι στο ''Πράξ. 7:58, κατά τον λιθοβολισμό του πρωτομάρτυρα διακόνου Στεφάνου, αναφέρεται ως «νεανίας», ενώ στη Φιλήμ. 9'' η οποία γράφτηκε περί το τέλος του 61 με αρχές του 62 μ.Χ. (ή έστω στα 52-55 μ.Χ.), αυτοαποκαλείται «πρεσβύτης», είναι δυνατόν να υπολογίσουμε ότι το έτος γέννησής του ήταν κάπου ανάμεσα στο 5-15 μ.Χ. thumb|left|200px|Αναπαράσταση του λιθοβολισμού του Πρωτομάρτυρα Στεφάνου, τον οποίο φέρεται να παρακολούθησε ο Παύλος
Το εβραϊκό όνομα του αποστόλου, ήταν Σαούλ αλλά για τους συμπολίτες του εκτός της Συναγωγής ήταν ο Παύλος (Paulus).
Η εκπαίδευση και η ανατροφή του υπήρξε αυστηρά ραββινική και εβραϊκή. Η κοινή Εβραϊκή ήταν η γλώσσα που μιλούσαν στο σπίτι του και γι αυτό μετέπειτα στην Ιερουσαλήμ μιλά «τῇ Ἑβραΐδι διαλέκτῳ» (Πράξ. 22:2). Αλλά και οι παραθέσεις που κάνει στις επιστολές του, μολονότι βασίζονται στη μετάφραση των Εβδομήκοντα, δείχνουν γνώση και του Εβραϊκού κειμένου, άρα και της αρχαίας Εβραϊκής.
Από το χωρίο ''Πράξ. 23:16 («ἀκούσας δὲ ὁ υἱὸς τῆς ἀδελφῆς Παύλου [...]»''), μαθαίνουμε περί ενός ανιψιού του Παύλου, γιου της αδελφής του. Θα μπορούσε κανείς να υποθέσει ότι ίσως η αδελφή του ήταν εγκατεστημένη στην Ιερουσαλήμ και έτσι είχε έναν επιπλέον λόγο να μεταβεί εκεί όπου έγινε τελικά μαθητής του Γαμαλιήλ.
Καθώς μαθήτευσε κοντά στον σημαντικό αυτό διδάσκαλο, έγινε κάτοχος, όσο λίγοι, της Ιουδαϊκής θεολογίας, ενώ το ύφος του, η θεολογική του μέθοδος και η χρήση της Γραφής παρουσιάζουν τον Παύλο ως αυστηρό αλλά και αγνό, ραββίνο, γνώστη όλων των επίμαχων ζητημάτων του ιουδαϊκού Νόμου και ικανό χειριστή της ραββινικής διαλεκτικής. Ο ίδιος ομολογεί αργότερα ότι υπήρξε πολύ επιμελής και μάλιστα «περισσότερος ζηλωτής των πατρικών παραδόσεων» και διέπρεπε μεταξύ των συνομηλίκων (Γαλ. 1:14, Πράξ. 26:4). Αναφερόταν συχνά στα προνόμια και τη θεία κλήση του Ισραήλ (Ρωμ. 3:1.2, 9:4.5, 15:8) και αρκετά νωρίς απόκτησε βαθιά συνείδηση της διαφοράς ανάμεσα στον ιουδαϊκό και τον εθνικό κόσμο, ενώ απόκτησε αντίληψη για τη σημασία του Νόμου για τη ζωή του Ισραηλίτη και την απολύτρωση του Ισραήλ.
Όλα αυτά όμως δεν σημαίνουν ότι ο Απόστολος Παύλος δεν γνώριζε τη θρησκευτικότητα και τη θρησκεία των εθνικών, ή τη μυθολογία τους και τις δημόσιες θρησκευτικές γιορτές του ελληνορωμαϊκού κόσμου.
Ο Στράβων μάς πληροφορεί ότι η Ταρσός στα χρόνια του Παύλου ήταν ανώτερη από την Αθήνα και την Αλεξάνδρεια στα γράμματα, και ήταν έδρα πολλών στωικών φιλοσόφων. Στην πόλη αυτή ο Παύλος διδάχθηκε την ελληνική γλώσσα και ήρθε σε επαφή με τη σκέψη και τη ζωή του ελληνισμού.
Αν και δεν είναι δυνατόν να εξαχθούν ασφαλή συμπεράσματα για τη γνώση του επάνω στους εθνικούς ποιητές, εντούτοις υπάρχουν τρία αποσπάσματα τα οποία ο ίδιος παραθέτει:
"«φθείρουσιν ἤθη χρηστὰ ὁμιλίαι κακαί» (Α' Κορ. 15:33), στίχος από τη Θαΐδα του Μενάνδρου, του Αθηναίου κωμικού ποιητή του 3ου αιώνα π.Χ." "«Κρῆτες ἀεὶ ψεῦσται, κακὰ θηρία, γαστέρες ἀργαί» (Τίτ. 1:12), χωρίο που πιθανόν προέρχεται από το «Περὶ χρησμῶν» απολεσθέν σύγγραμμα του Επιμενίδη (7ος π.Χ. αιώνας) και επανέλαβε αργότερα ο Καλλίμαχος (3ος π.Χ. αιώνας) στον ύμνο του προς τον Δία." "«Τοῦ γὰρ καὶ γένος ἐσμέν» (Πράξ. 17:28), τμήμα από στίχο που έγραψε ο Άρατος ο Σολεύς από την Κιλικία (3ος π.Χ. αιώνας)."
Είναι πάντως πιθανό, οι δύο πρώτες παραθέσεις να είχαν τον χαρακτήρα παροιμίας στην εποχή του Παύλου. Η τρίτη παράθεση όμως, είναι δυνατόν να αποτελέσει τεκμήριο κάποιας, περιορισμένης έστω, γνώσης των «θύραθεν» ποιητών. Επιπλέον όμως, καθώς ο Παύλος μαθήτευσε στον Γαμαλιήλ για τον οποίο το Ταλμούδ αναφέρει ότι ήταν γνώστης της ελληνικής φιλολογίας, και καθώς ο Παύλος μετά τη στροφή του προς το Χριστιανισμό επέστρεψε στην Ταρσό (Πράξ. 9:30, 11:25, Γαλ. 1:21), σε αυτή την περίοδο μπορεί να απέκτησε κάποιες γνώσεις επάνω στην ελληνική φιλολογία και φιλοσοφία.
VY Μεγάλου Κυνός
Το VY Μεγάλου Κυνός (VY CMa) (ή στα αγγλικά: VY Canis Majoris ) είναι ένα από τα μεγαλύτερα γνωστά άστρα και επίσης ένα από τα πιο φωτεινά. Έχει διάμετρο 1.420 ± 120 φορές μεγαλύτερη από την ηλιακή ακτίνα (6,5 αστρονομικές μονάδες), περίπου 2 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα, ενώ στο παρελθόν θεωρούνταν ακόμη μεγαλύτερο, αν και κάποιοι αστροφυσικοί διαφωνούν και προτείνουν ότι η διάμετρός του είναι 600 ηλιακές διάμετροι. Έχει ταξινομηθεί ως ημικανονικός παλλόμενος μεταβλητός αστέρας, με εκτιμώμενη περίοδο 1,420 μέρες. Σε αντίθεση με άλλους υπεργίγαντες που έχουν ένα ή δύο συνοδούς, το VY Μεγάλου Κυνός είναι μονό, αλλά περιβάλλεται από ένα εκτεταμένο νεφέλωμα από υλικά που έχει αποβάλλει.
Βρίσκεται περίπου 3.900 έτη φωτός μακριά από τη Γη.
Αστροφυσικά δεδομένα
Ο VY Μεγάλου Κυνός είναι ένας ερυθρός υπεργίγαντας, από τους μεγαλύτερους γνωστούς. Η διάμετρός του αρχικά είχε υπολογιστεί σε περίπου 1.800 με 2.100 φορές μεγαλύτερη από την ηλιακή (περίπου 2,9 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα), οπότε, αν βρισκόταν στη θέση του Ήλιου στο ηλιακό σύστημα, τότε η επιφάνειά του θα βρισκόταν λίγο μετά την τροχιά του Κρόνου. Αυτή η διάμετρος το καθιστούσε το μεγαλύτερο γνωστό αστέρι. Όμως, πιο ακριβείς μετρήσεις από το Πολύ Μεγάλο Τηλεσκόπιο του ESO δίνουν διάμετρο περίπου 1,420 ± 120 (περίπου 2 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα) φορές μεγαλύτερη από την ηλιακή.
Όμως υπάρχουν διαφωνίες σχετικά με αυτό το μέγεθος, καθώς η επιφάνεια του VY Μέγα Κυνός είναι χίλιες φορές αραιότερη από την ατμόσφαιρα της Γης στο επίπεδο της θάλασσας. Αντιθέτως το ηλιακό στέμμα, το οποίο είναι θερμότερο και πυκνότερο από την επιφάνεια του υπεργίγαντα δεν προσμετράται στη διάμετρο του Ήλιου. Η διαχωριστική γραμμή στην οποία τα αποβαλλόμενα υλικά από το άστρο δεν προσμετρώνται στην ακτίνα του αστέρα δεν έχει ακόμη καθοριστεί.
Επίσης το VY Μεγάλου Κυνός είναι ένα από τα πιο φωτεινα άστρα στο Γαλαξία, με λαμπρότητα ίση με αυτή 450.000 Ήλιων, αν και το περιαστρικό νεφέλωμα απορροφά μεγάλο μέρος του ορατού φωτός. Η μάζα του αστέρα είναι 30 με 40 φορές μεγαλύτερη από την ηλιακή μάζα. Ο αστέρας είναι πολύ ασταθής και αναμένεται να εκραγεί ως υπερνόβα σε περίπου εκατό χιλιάδες χρόνια, όπως προέβλεψαν αστρονόμοι βασισμένοι σε παρατηρήσεις του ΔΤΧ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Υπεργίγαντες αστέρες τύπου M Κατηγορία:Μέγας Κύων
Απόστολος Παύλος
Εξωτερική περιγραφή
thumb|right|200px|«Άγιος Παύλος», [[Δομήνικος Θεοτοκόπουλος, 1608-1614, Museo del Greco, Τολέδο]] Όπως ο ίδιος ο Παύλος αναφέρει, ενώ τα πλήθη αναγνώριζαν το μέγεθος και τις ικανότητες του πνεύματός του:
"«ὅτι αἱ μὲν ἐπιστολαί, φησί, βαρεῖαι καὶ ἰσχυραί» (Β' Κορ. 10:10) και «ἦν ὁ ἡγούμενος τοῦ λόγου» (Πράξ. 14:2)"
εν τούτοις η εξωτερική του εμφάνιση υπολείπετο:
"«ἡ δὲ παρουσία τοῦ σώματος ἀσθενής» (Β' Κορ. 10:10)"
Ώς προς τη σωματική υγεία του αποστόλου, έχουμε τις εξής αναφορές:
Κάποιοι υποστήριξαν πως ίσως ο «σκόλοψ» να σχετίζεται με χρόνια ασθένεια των ματιών, στηρίζοντας την εικασία τους στο: «ὅτι εἰ δυνατὸν τοὺς ὀφθαλμοὺς ὑμῶν ἐξορύξαντες ἂν ἐδώκατέ μοι» (Γαλ. 4:15)
Είναι όμως γεγονός ότι τα στηρίγματα για μια σοβαρή διερεύνηση του προβλήματος του Παύλου είναι μάλλον ασθενή.
Ένα άλλο ζήτημα που έθεσαν διάφοροι ερευνητές ήδη από τους αρχαίους χρόνους ήταν το θέμα της αγαμίας του Παύλου. Ο Κλήμης ο Αλεξανδρείας και ο Ευσέβιος Καισαρείας υποστήριξαν ότι ο Παύλος είχε παντρευτεί και ίσως ήταν σε χηρεία, στηριγμένοι στα 'Α' Κορ. 7:7-8': «θέλω δὲ πάντας ἀνθρώπους εἶναι ὡς καὶ ἐμαυτόν· ἀλλ' ἕκαστος ἴδιον χάρισμα ἔχει ἐκ Θεοῦ, ὃς μὲν οὕτως, ὃς δὲ οὕτως. Λέγω δὲ τοῖς ἀγάμοις καὶ ταῖς χήραις, καλὸν αὐτοῖς ἐστιν ἐὰν μείνωσιν ὡς κἀγώ.»
Πάντως η έκφραση «ἕκαστος ἴδιον χάρισμα ἔχει» ταιριάζει περισσότερο σε άγαμο παρά σε κάποιον που βρισκόταν σε χηρεία.
Ο Παύλος ως διώκτης του Χριστιανισμού
Ούτε οι επιστολές, ούτε οι Πράξεις βεβαιώνουν ότι ο Παύλος είχε συναντήσει τον Ιησού κατά τη διάρκεια της δημόσιας δράσης του. Η δήλωση στο 'Β' Κορ. 5:16''': «εἰ δὲ καὶ ἐγνώκαμεν κατὰ σάρκα Χριστὸν ἀλλὰ νῦν οὐκέτι γινώσκομεν» δεν φαίνεται να στηρίζει μια τέτοια άποψη. Οι ερμηνείες που έχουν δοθεί επάνω στο χωρίο αυτό είναι αρκετές. Για τη λύση της αναφοράς «ἐγνώκαμεν κατὰ σάρκα [...] ἀλλὰ νῦν οὐκέτι γινώσκομεν», έχουν προταθεί τα εξής:
Ξεκινώντας πάντως από το γεγονός ότι αναφέρει, όχι «Ἰησοῦν» αλλά «Χριστόν», κάνει πιθανότερο η αναφορά αυτή να γίνεται στο πρόσωπο του Χριστού ως Σωτήρα και όχι ως ανθρώπου τον οποίο γνώρισε σε κάποια κατ' ιδίαν συνάντηση.
Πάντως αυτό δεν σημαίνει και απουσία του Παύλου από τα Ιεροσόλυμα κατά τη διάρκεια της δημόσιας δράσης του Ιησού Χριστού (το 30-33 μ.Χ.). Αντιθέτως, κατά το διάστημα αυτό, ο «νεανίας» Παύλος (Πράξ. 7:58) βρισκόταν στα Ιεροσόλυμα, όπου είχε συνάψει στενές σχέσεις με την ανωτάτη θρησκευτική ηγεσία και μάλιστα με τον ίδιο τον αρχιερέα - πρόεδρο του Μεγάλου Ιουδαϊκού Συνεδρίου (Πράξ. 9:1), λαμβάνοντας ενεργό ρόλο στον διωγμό εναντίον των Ιουδαίων Χριστιανών.
Τον μετά μανίας διωγμό των Χριστιανών από τον Παύλο ομολογεί ο ίδιος (Γαλ. 1:13, Α'Κορ. 15:9, Φιλιπ. 3:5 εξ.), ενώ το επιβεβαιώνει και ο Λουκάς στις Πράξεις (8:3, 9:1-2, 26:9-11), ο οποίος μάλιστα αναφέρει ότι δεν αρκέσθηκε μόνο στον διωγμό των Χριστιανών της Ιουδαίας, αλλά ζήτησε την άδεια και τη βοήθεια του αρχιερέα, για να μεταβεί στη Δαμασκό με σκοπό να συλλάβει και τους εκεί μεταστραφέντες ιουδαίους και να τους οδηγήσει στην Ιερουσαλήμ ώστε να δικασθούν και να τιμωρηθούν (Πράξ. 9:1-2).
Το μίσος του Παύλου εναντίον των ομοεθνών του Χριστιανών πήγαζε, αφ' ενός μεν από τον μέχρι φανατισμού ζήλο του υπέρ της ιουδαϊκής θρησκείας (Φιλιπ. 3:5-6, Πράξ. 26:4 εξ., Γαλ. 1:13 εξ.) αφ' ετέρου δε από την αγάπη του προς το ιουδαϊκό έθνος, το οποίο είχε επιλεγεί από τον Θεό να επιτέλεσει σπουδαίο έργο στην ιστορία της Θείας Οικονομίας (Ρωμ. 9-11). Επιπλέον, σημαντικό ρόλο έπαιξε και το γεγονός ότι ο Ιησούς είχε καταδικασθεί σε σταυρικό θάνατο ως σφετεριστής του μεσσιανικού αξιώματος, ενώ κατέλυσε διάφορες διατάξεις του μωσαϊκού νόμου και προέβλεψε την καταστροφή του ναού.
Μεταστροφή στον Χριστιανισμό
thumb|right|200px|Πίνακας που παρουσιάζει τη μεταστροφή του Αποστόλου Παύλου, [[Καραβάτζιο|Μικελάντζελο Μερίζι ντα Καραβάτζιο, 1600-1601, ''Παρεκκλήσι Τσεράζι, Σάντα Μαρία ντελ Πόπολο, Ρώμη]] Για το γεγονός της μεταστροφής του Παύλου προς το Χριστιανισμό, εκτός από τις αναφορές στις επιστολές (Γαλάτ. 1:13 εξ., Α' Κορ. 11:1, 15:8, Φιλιππ. 3:12, Έφεσ. 3:3), υπάρχουν και τρεις παράλληλες διηγήσεις στις Πράξεις (9:1-29, 22:3-21, 26:9-21).
Σύμφωνα με τις παραπάνω μαρτυρίες που μάλλον έχουν πηγή τον ίδιο τον Παύλο, έγινε Χριστιανός όχι από την πειθώ κάποιου Αποστόλου ή κήρυκα της νέας πίστης, αλλ' απ' ευθείας, από τον ίδιο τον Χριστό ο οποίος τον κάλεσε στο ευαγγελικό έργο και στο αποστολικό αξίωμα.
Ο ίδιος ομολογεί (Γαλ. 1:15) ότι, ο Θεός τον προόριζε για απόστολο του Ευαγγελίου «εκ κοιλίας μητρός του», και μετέτρεψε τον ζήλο του για τον Νόμο, σε ζήλο για τη διάδοση του Ευαγγελίου.
Στην Προς Γαλάτες Επιστολή του ο Παύλος επιβεβαιώνει την εντύπωση που δημιουργείται από το αντίστοιχο χωρίο στις Πράξεις των Αποστόλων, ότι δηλαδή μεταστράφηκε έπειτα από μία εμφάνιση του Χριστού καθ' οδόν προς τη Δαμασκό. Η δική του αφήγηση είναι πραγματικά σύντομη: «ὅτε δὲ εὐδόκησεν ὁ Θεός, ὁ ἀφορίσας με ἐκ κοιλίας μητρός μου καὶ καλέσας διὰ τῆς χάριτος αὐτοῦ, αποκαλύψαι τὸν υἱὸν αὐτοῦ ἐν ἐμοὶ ἵνα εὐαγγελίζωμαι αὐτὸν ἐν τοῖς ἔθνεσιν» (Γαλ. 1:15-16).
Η περιγραφή του γεγονότος αυτού γίνεται με εκτενέστερο τρόπο στα τρία σημεία των Πράξεων που αναφέρθηκαν πιο πάνω. Αν και είναι αδύνατον να διασαφηνιστεί τι ακριβώς συνέβη, επίκεντρο του γεγονότος ήταν ασφαλώς το όραμα του Ιησού εν δόξη. Αυτό έπεισε τον Παύλο ότι ο Ιησούς ανέστη εκ νεκρών και ανελήφθη ως Κύριος στους ουρανούς. Ήταν επίσης απόδειξη για τον Παύλο ότι κακώς είχε σταυρωθεί και κατά συνέπειαν δεν ίσχυε η κατά τον Νόμο κατάρα του Θεού.
Είναι αλήθεια ότι η κλήση του Παύλου από τον Χριστό έγινε στην πιο ακατάλληλη στιγμή της ζωής του, κατά την εποχή που εδίωκε την Εκκλησία. Για τον λόγο αυτό είναι δύσκολο να βρεθούν ορθολογικές αιτίες που να στηρίζουν τη μεταστροφή του αποστόλου. Ασφαλώς, στα κείμενα της Καινής Διαθήκης οι Ιουδαίοι όπως ο Παύλος, δικαίως θεωρούνται περισσότερο προετοιμασμένοι για την αποδοχή του Ευαγγελίου από τους εθνικούς. Κι όμως, αυτοί ήταν που σταύρωσαν τον Μεσσία και δίωξαν τους Αποστόλους ενώ και οι εθνικοί δεν υστέρησαν καθόλου σε διωγμούς κατά της Εκκλησίας. Είναι έτσι δύσκολο να στηριχτεί η μεταστροφή του Παύλου στο επιχείρημα ότι υπήρξε συνολικά την εποχή εκείνη μια σταδιακή προετοιμασία του κόσμου για το Ευαγγέλιο, όταν μάλιστα ο ίδιος ο Παύλος μιλά για «έχθρα» του κόσμου απέναντί του.
Μετά το γεγονός της κλήσης του, ο Παύλος οδηγήθηκε στη Δαμασκό και στο σπίτι του Ανανία, ο οποίος ειδοποιήθηκε από τον Χριστό και θεράπευσε τον Παύλο από την τύφλωσή του. Ακολούθησε η βάπτιση του από τον Ανανία και κατόπιν ξεκινά η ιεραποστολική δράση του.
Ασυμφωνίες των διηγήσεων της μεταστροφής
Στο ''Α' Κορ. 9:1 ο Παύλος δηλώνει ότι «Ἰησοῦν τὸν κύριον ἡμῶν ἑώρακα», αλλά στο Πράξ. 9:3-4'' ο Λουκάς αναφέρει ότι είδε μόνο φως και άκουσε τη φωνή του, γεγονός που για κάποιους εγείρει θέμα αξιοπιστίας της διηγήσεως. Από την άλλη, το άκουσμα της φωνής σε συνδυασμό με το υπέρκοσμο φως (Πράξ. 26:13) θα μπορούσε, ίσως, να δημιουργήσει την αίσθηση του «εώρακα».
Επίσης το ιεραποστολικό έργο του Παύλου στην παραπάνω διήγηση ορίζεται και προς τους εθνικούς και προς τους ιουδαίους, ενώ στο ''Πράξ. 26:17 και Γαλ. 1:16'', το έργο του περιορίζεται μόνον μεταξύ των εθνικών. Για κάποιους το γεγονός αυτό προκάλεσε δυσπιστία σχετικά με την αξιοπιστία των διηγήσεων. Εξετάζοντας βέβαια τα λεγόμενα στα εδάφια ''Πράξ. 13:46-47, 17:4-5 και 18:6 (π.χ. «αφού ξετίναξε τα ιμάτιά του, τους είπε: Το αίμα σας επάνω στο κεφάλι σας· εγώ είμαι καθαρός· από τώρα και στο εξής θα πάω στα έθνη.»'') συμπεραίνουμε πως το νόημα είναι ότι αφού οι ιουδαίοι, ως εθνικό σύνολο, απέρριψαν το Ευαγγέλιο, οι εθνικοί παραμένουν πλέον οι μόνοι ακροατές του αποστολικού κηρύγματος.
Η εμφάνιση του Χριστού στον Παύλο
Έτσι, το επιχείρημα ότι ο Παύλος είδε κάποια εσωτερική οπτασία, ο ίδιος δεν το αποδέχεται. Για εκείνον δεν επρόκειτο για μια υποκειμενική αντίληψη, αλλά για γεγονός ιστορικό και αντικειμενικό και αυτό συνάγεται από τα χαρακτηριστικά και τη σημασία, τα οποία αποδίδει σε αυτό. Διακρίνει την εμφάνιση εκείνη από άλλες αποκαλύψεις και οπτασίες που του συνέβησαν, ακόμα και από αυτή την αρπαγή του μέχρι τον τρίτο ουρανό, για την οποία αμφιβάλλει, αν ήταν με το σώμα ή χωρίς αυτό (Β' Κορ. 12:2). Και είναι βέβαιος ότι στον δρόμο για τη Δαμασκό υπήρξε εμφάνιση του αναστημένου Χριστού (μέσα στη λαμπρότητα του ως πνευματικού προσώπου πλέον) αφού τη συναριθμεί με τις υπόλοιπες που έγιναν στους αποστόλους πριν από την Ανάληψη (Α' Κορ. 15:5-8). Ο Παύλος ήταν φανατικός διώχτης των Χριστιανών. Όταν πήγαινε προς τη Δαμασκό είδε ένα δυνατό φως το οποίο του έλεγε: Σαούλ, γιατί με καταδιώκεις; Ο Παύλος ρώτησε τη φωνή ποιος ήταν και η φωνή του απάντησε ότι ήταν ο Ιησούς ο Ναζωραίος. Του είπε να πάει στη Δαμασκό όπου θα συναντήσει τον Ανανία ο οποίος θα του πει το τι του επιφυλάσσει ο Θεός. Ο Παύλος τυφλώθηκε από το φως, όμως οι άνθρωποι που ήταν γύρω του τον οδήγησαν στη Δαμασκό. Εκεί συνάντησε τον Ανανία ο οποίος του είπε να βαπτιστεί και να διαδώσει σε ολόκληρο τον κόσμο αυτό που είδε και άκουσε.
Στο Αποστολικό Έργο
Μετά τη μεταστροφή του, τη βάπτιση και την κατήχησή του από τον Ανανία στη Δαμασκό, ο Παύλος «εὐθέως ἐν ταῖς συναγωγαῖς ἐκήρυσσεν τὸν Ἰησοῦν ὅτι οὗτός ἐστιν ὁ υἱὸς τοῦ Θεοῦ» (Πράξ. 9:20), πράγμα το οποίο προκάλεσε την έντονη αντίδραση των Ιουδαίων της Δαμασκού, οι οποίοι μετά «ἱκανὰς ἡμέρας [...] συνεβουλεύσαντο ἀνελεῖν αὐτόν» (στ. 23). Οι Ιουδαίοι Χριστιανοί όμως φυγάδευσαν τον Παύλο. Δεν επιστρέφει τότε στην Ιερουσαλήμ, αλλ' αναχωρεί για την Αραβία («Γαλάτες 1:17») και το βασίλειο των Ναβαταίων, νότια της Δαμασκού, πιθανώς δια λόγους ασφαλείας, και κατόπιν επέστρεψε στη Δαμασκό, όπου άσκησε το Αποστολικό του έργο για τρία χρόνια. thumb|left|200px|Πίνακας που αναπαριστά τη συνάντηση του Παύλου με τον Ανανία, Cima da Conegliano, [[1497-1499, Gemäldegalerie, Βερολίνο]]
Σύμφωνα με τις Πράξεις, η εχθρότητα των Ιουδαίων τον ανάγκασε να εγκατάλειψει την πόλη (9:23-25), αν και στην περίπτωση αυτή, στη δίωξή του έλαβε ενεργά μέρος και ο εθνάρχης Αρέτας (ή Αρέθας), βασιλιάς των Ναβαταίων (Β' Κόρ. 11:32-33).
Στη συνέχεια ο Παύλος έρχεται στην Ιερουσαλήμ για να γνωρίσει τον Πέτρο (Γαλάτ. 1:18). Εκεί συναντά και τον Ιάκωβο, «τὸν ἀδελφὸν τοῦ Κυρίου». Οι Πράξεις επίσης μας πληροφορούν ότι ο Βαρνάβας συνόδευσε τον Παύλο κατά τη γνωριμία του με τους Χριστιανικούς κύκλους της Ιερουσαλήμ, επειδή όπως ήταν φυσικό, υπήρχαν επιφυλάξεις για το νέο μέλος.
Σε 15 ημέρες εγκαταλείπει την Ιερουσαλήμ, αφού η γενική επιφυλακτικότητα κυρίως εκ μέρους των Ελληνιστών, Ιουδαίων Χριστιανών, τους οποίους καταδίωξε πριν από τη μεταστροφή του ο Παύλος, ανάγκασε τους Χριστιανούς των Ιεροσολύμων να τον φυγαδεύσουν, και πιθανόν μέσω της Καισάρειας, επιστρέφει στην πατρίδα του την Ταρσό οπού και έμεινε (Πράξ. 9:26-30). Πράγματι, ο οποιοσδήποτε θα μπορούσε να φανταστεί ποια έκπληξη θα δημιούργησε στο συγγενικό του περιβάλλον αυτή η τεράστια αλλαγή του Παύλου, ο οποίος πήγε στην Ιερουσαλήμ για να σπουδάσει και επέστρεψε ως Χριστιανός.
Η περίοδος δράσης του Αποστόλου «εις τα κλίματα της Συρίας και Κιλικίας» (Γαλάτ. 1:21) είναι τελείως άγνωστη.
Αργότερα στην Ταρσό, τον αναζήτησε ο Βαρνάβας και τον έφερε στην Αντιόχεια για να ενισχύσει το έργο της εκεί Εκκλησίας. Οι Πράξεις (11:30, 12:25) μνημονεύουν ένα ταξίδι του Παύλου και του Βαρνάβα στα Ιεροσόλυμα προκειμένου να φέρουν βοήθεια από την Εκκλησία της Αντιόχειας προς τους Χριστιανούς της Ιουδαίας, κατά την περίοδο του λιμού που «ἐγένετο ἐπὶ Κλαυδίου Καίσαρος».
Σε μια λειτουργική σύναξη στην Αντιόχεια, ο Βαρνάβας και ο Παύλος «ἀφωρίσθησαν» και «ἀπελύθησαν», δηλ. αποχωρίστηκαν και απελευθερώθηκαν από τη Χριστιανική κοινότητα για ένα σημαντικό Αποστολικό έργο μεταξύ των εθνικών.
Η Πρώτη Αποστολική Περιοδεία
Τα γεγονότα της πρώτης αποστολικής περιοδείας που αποτελεί την πρώτη μεγάλη εξόρμηση του Χριστιανισμού έξω από τα όρια της Παλαιστίνης, περιλαμβάνονται στα κεφ. 13 και 14 των Πράξεων των Αποστόλων και περιγράφουν πώς ο Παύλος και ο Απόστολος Βαρνάβας, συνοδευόμενοι από τον ανεψιό του Βαρνάβα, Ιωάννη-Μάρκο (ο συγγραφέας του Κατὰ Μάρκον Ευαγγελίου), ξεκινούν για τη δύσκολη αποστολή. Στην Πέργη, ο Ιωάννης Μάρκος, για άγνωστους λόγους εγκατέλειψε την περιοδεία.
Το ταξίδι αυτό αρχίζει από την Αντιόχεια και περιλαμβάνει την Κύπρο και ακολούθως τις πόλεις της Μικράς Ασίας: Πέργη της Παμφυλίας, Αντιόχεια της Πισιδίας και τις μικρασιατικές πόλεις της Λυκαονίας (ή Νότιας Γαλατίας), όπως το Ικόνιο, τα Λύστρα και τη Δέρβη. Μάλιστα στην περιοχή της Γαλατίας Μικράς Ασίας, οι κοινότητες που ιδρύονται περιλαμβάνουν Χριστιανούς εξ Ιουδαίων και εξ εθνικών, οι οποίοι αρχικά συνυπάρχουν και συμβιώνουν αρμονικά, χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα.thumb|right|200px|«Οι Απόστολοι Παύλος και Βαρνάβας στα [[Λύστρα», Nicolaes Berchem, 1650, Musée d'Art, Saint-Etienne]]
Η μέθοδος που ακολούθησαν ήταν να απευθύνονται πρώτα στους Ιουδαίους στις συναγωγές. Όπως ήταν φυσικό, οι ομιλίες άρχιζαν πάντοτε από την Παλαιά Διαθήκη και τονιζόταν ότι οι προφητείες για την έλευση του Μεσσία πραγματοποιήθηκαν πλέον στο πρόσωπο του Ιησού, τον οποίο όμως η ανωτάτη θρησκευτική ηγεσία των Ιεροσολύμων παρεξήγησε και καταδίκασε σε σταυρικό θάνατο με τη συνεργασία των ρωμαίων. Όμως ο Χριστός αναστήθηκε, εμφανίστηκε στους μαθητές του, και τους έδωσε εντολή να κηρύξουν τα γεγονότα αυτά σε όλα τα έθνη, ξεκινώντας από τους ιουδαίους.
Μετά από την εχθρότητα που συνάντησαν από μέρους των ιουδαίων, στράφηκαν προς τους εθνικούς, συνήθως μέσω των εθνικών που ήταν προσύλητοι στον Ιουδαϊσμό. Σε όλη την πορεία του ο Παύλος είχε αρκετούς συνεργάτες που προέρχονταν από Ελληνικές πόλεις ή ήταν ελληνιστές Ιουδαίοι:
και φυσικά ο Ευαγγελιστής Λουκάς (Κολ. 4:14).
Ασφαλώς, η δημιουργία Εκκλησιών με τη συμμετοχή πολλών εθνικών αποτελεί σπουδαία επιτυχία της αποστολής του Παύλου, αποτέλεσε όμως και αιτία αναταραχής από τη μεριά κάποιων ιουδαϊζόντων, οι οποίοι απαιτούσαν από τους εξ εθνών προσήλυτους να περιτέμνονται πριν ενταχθούν στην Εκκλησία.
Αυτή η αναταραχή οδήγησε στην πρώτη Αποστολική Σύνοδο.
Η Αποστολική Σύνοδος
Μετά την αποστολή του Βαρνάβα και του Παύλου από την εκκλησία της Αντιόχειας στην πρώτη αποστολική περιοδεία, επέστρεψαν και πάλι στο Ιεραποστολικό τους κέντρο την Αντιόχεια και αφού συγκέντρωσαν την εκκλησία, τους διηγήθηκαν όσα έκανε ο Θεός μ' αυτούς και ότι άνοιξε και στους εθνικούς την πόρτα της πίστεως.
Ο Παύλος και ο Βαρνάβας παρέμειναν στην Αντιόχεια για αρκετό καιρό με τους άλλους Χριστιανούς (Πράξ. 13:1 - 14,28). Αυτή την περίοδο ήρθαν από την Ιουδαία στην Αντιόχεια μερικοί Χριστιανοί που δίδασκαν τους πιστούς πως αν δεν περιτέμνονται, όπως ακριβώς προστάζει ο νόμος του Μωυσή, δεν μπορούν να σωθούν. Μια τέτοια διδασκαλία των ιουδαϊζόντων προκάλεσε την αντίδραση του Παύλου και του Βαρνάβα και έτσι δημιουργήθηκε αναστάτωση και συζήτηση μεγάλη ανάμεσα στις δύο μερίδες.
Σημαντικά πρόσωπα στη συζήτηση της Συνόδου ήταν οι Πέτρος, Βαρνάβας, Παύλος και Ιάκωβος. Στην προς Γαλάτας επιστολή (2:1-14), ο Παύλος μάλιστα αναφέρεται στις κατ' ιδίαν διαβουλεύσεις που είχε με τους αποστόλους, όπου τόνισε την απ' ευθείας κλήση του στο αποστολικό αξίωμα από τον Χριστό και τόνισε ότι «οὐδὲ Τίτος ὁ σὺν ἐμοί, Ἕλλην ὤν, ἀναγκάσθη περιτμηθῆναι».
Ο πρόεδρος της Συνόδου, Ιάκωβος (ο Αδελφόθεος), συμφωνώντας με τους Πέτρο, Βαρνάβα και Παύλο, και βασισμένος στην προφητεία Αμώς 9:11-12, πρότεινε «μὴ παρενοχλεῖν τοῖς ἀπὸ τῶν ἐθνῶν ἐπιστρέφουσιν ἐπὶ τὸν Θεόν» (Πράξ. 15:19) και τη λήψη σχετικής αποφάσεως. Η απόφαση της Συνόδου συνιστά να μην επιβληθεί κανένα άλλο βάρος στους εξ εθνών Χριστιανούς παρά: «ἀπέχεσθαι εἰδωλοθύτων καὶ αἵματος καὶ πνικτοῦ καὶ πορνείας» (Πράξ. 15:28-29)
Αποφασίστηκε να διαβιβάσουν την απόφαση με επιστολή στους εξ εθνών Χριστιανούς της Αντιοχείας, της Συρίας και της Κιλικίας, και η μεταφορά της ανατέθηκε «τῷ Παύλῳ καὶ Βαρνάβᾳ, Ἰούδαν τὸν ἐπικαλούμενον Βαρσαββᾶν καὶ Σίλαν, ἄνδρας ἡγουμένους ἐν τοῖς ἀδελφοῖς» (Πράξ. 15:22), από τους οποίους οι δύο τελευταίοι είχαν εντολή να μεταφέρουν όσα συζητήθηκαν και «διὰ λόγου» (Πράξ. 15:27).
Η Δεύτερη Αποστολική Περιοδεία
Η Δεύτερη Περιοδεία του Παύλου, πραγματοποιείται μετά την Αποστολική Σύνοδο και συμπίπτει με τη νέα εποχή που αρχίζει στις σχέσεις Ελληνισμού και Χριστιανισμού. Αρχίζει από την Αντιόχεια με τη συνοδεία του Σίλα και όχι του Βαρνάβα τη φορά αυτή, ο οποίος με τον ανεψιό του Ιωάννη Μάρκο αναλαμβάνει νέα αποστολή στην Κύπρο. Μετά από επίσκεψη στις Εκκλησίες της Λυκαονίας με την προσθήκη στη συνοδεία του Τιμοθέου, που τον παραλαμβάνει στα Λύστρα, πηγαίνει στη Φρυγία και στη Γαλατική χώρα και στη συνέχεια στην Τρωάδα, από όπου ύστερα από ένα όραμα έρχεται στη Μακεδονία:
Στο σημείο αυτό προστίθεται στη συνοδεία και ο Λουκάς, ο οποίος στη διήγηση των Πράξεων περιγράφει από το σημείο αυτό και εξής τα γεγονότα σε πρώτο πρόσωπο πληθυντικού αριθμού (τα λεγόμενα ημείς εδάφια των Πράξεων).
Καθώς ο Παύλος ήθελε να ιδρύσει Εκκλησίες σε μεγάλα κέντρα επιρροής, σχεδίαζε να επισκεφθεί την Έφεσο, εμποδίστηκε όμως «από Το Άγιο Πνεύμα». Έτσι κατευθύνθηκε προς τις μεγάλες πόλεις της Βιθυνίας στον Βορρά. Πιθανώς οι εξ εθνών Εκκλησίες της βόρειας Γαλατίας, στις οποίες απηύθυνε την Προς Γαλάτας Επιστολή, να ιδρύθηκαν καθ' οδόν. Τα σχέδια του εμποδίστηκαν άλλη μία φορά και κατευθύνθηκε βορειοανατολικά προς την Τρωάδα, από την οποία, έπειτα από ένα όραμα, πέρασε διά θαλάσσης στη Μακεδονία. Ο Ευαγγελιστής Λουκάς στο 16ο κεφάλαιο των Πράξεων των Αποστόλων διηγείται: «Ἀφοῦ δὲ ἀνοιχτήκαμε μὲ τὸ πλοῖο στὴν θάλασσα, πλεύσαμε κατ' εὐθείαν στὴν Σαμοθράκη καὶ τὴν ἑπομένη στὴν Νεάπολη, ἀπὸ ἐκεῖ στοὺς Φιλίππους τὴν ὀνομαστὴ πόλη τῆς Μακεδονίας.». Δηλαδή από τη Σαμοθράκη έπλευσαν στη Νεάπολη (σημερινή Καβάλα) και μετά κινήθηκαν προς τους Φιλίππους.
thumb|left|280px|«Ο Άγιος Παύλος κηρύσσει στην Αθήνα», Sanzio Raffaello, [[1515, Victoria and Albert Museum, Λονδίνο]] Ο Παύλος φτάνει δια μέσου της Αμφιπόλεως και της Απολλωνίας στη Θεσσαλονίκη, την οποία αναγκάζεται λόγω των διωγμών να εγκαταλείψει γρήγορα, για να μεταβεί στη Βέροια (όπου μένει για μικρό χρονικό διάστημα, πάλι για τους ίδιους λόγους). Ίδρυσε όμως τις Εκκλησίες των Φιλίππων, της Θεσσαλονίκης και της Βέροιας και έτσι, στους Φιλίππους της Μακεδονίας ιδρύεται η πρώτη επί Ευρωπαϊκού εδάφους Εκκλησία που, όπως φαίνεται από τις Επιστολές του Παύλου, του είναι ιδιαίτερα προσφιλής.