cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Φραγκάδες Ιωαννίνων
Αν και το χωριό φέρεται να ιδρύθηκε περί το 600 μ.Χ. σύμφωνα με την τοπική παράδοση το όνομά του οφείλεται σε κάποιον Αντώνιο Φράγκο που στις 23 Δεκεμβρίου του 1384 δολοφόνησε στη περιοχή αυτή τον Σέρβο ηγεμόνα των Ιωαννίνων Θωμά Πρελούμπο. Τα επόμενα χρόνια η ιστορία του χωριού ακολούθησε εκείνη της ευρύτερης περιοχής του Ζαγορίου.
Οι Φραγκάδες είναι ανακηρυγμένος παραδοσιακός οικισμός. Κυριότερο αξιοθέατο του οικισμού είναι η πετρόχτιστη εκκλησία του Αγίου Δημητρίου, χαρακτηριστικό δείγμα Ζαγορίτικής αρχιτεκτονικής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων Κατηγορία:Δήμος Τύμφης Κατηγορία:Δήμος Ζαγορίου
Οργανισμός Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Καθήκοντα
Η Ευρωπαϊκή Ένωση βασίζεται στις αρχές της ελευθερίας, της δημοκρατίας, του σεβασμού των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών και του κράτους δικαίου, αρχές οι οποίες είναι κοινές στα κράτη μέλη. Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Θεμελιωδών Δικαιωμάτων ένας από τους οργανισμούς της ΕΕ που ιδρύθηκαν για να ενισχύσουν τα θεσμικά όργανα και τα κράτη μέλη της ΕΕ στην εφαρμογή της ευρωπαϊκής νομοθεσίας. Προς επίτευξη αυτού παρέχει στα συναφή θεσμικά όργανα και αρχές της Κοινότητας και των κρατών μελών της, όταν εφαρμόζουν το κοινοτικό δίκαιο, πληροφορίες, συνδρομή και συμβουλές εμπειρογνωμόνων σχετικά με τα Θεμελιώδη Δικαιώματα ώστε να τα βοηθήσει να σέβονται πλήρως τα δικαιώματα αυτά όταν λαμβάνουν μέτρα ή καθορίζουν δράσεις στους αντίστοιχους τομείς αρμοδιότητάς τους.
Ο Οργανισμός ιδρύθηκε με βάση το υφιστάμενο Ευρωπαϊκό Παρατηρητήριο των Φαινομένων Ρατσισμού και Ξενοφοβίας, το οποίο αντικατέστησε, και οι εργασίες του πρέπει να εξακολουθήσουν να καλύπτουν τα φαινόμενα ρατσισμού, ξενοφοβίας και αντισημιτισμού, την προστασία των δικαιωμάτων των ατόμων που ανήκουν σε μειονότητες καθώς και την ισότητα των φύλων, ως ουσιαστικά στοιχεία για την προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων. Στους θεματικούς τομείς δραστηριότητας του οργανισμού γενικά περιλαμβάνονται η διακριτική μεταχείριση, η πρόσβαση στη δικαιοσύνη, ο ρατσισμός και η ξενοφοβία, η προστασία δεδομένων, τα δικαιώματα θυμάτων και τα δικαιώματα των παιδιών.
Σελίνα Ζαντόρσκι
Η Σελίνα Λάουρα Ζαντόρσκι (αγγλικά: Shelina Laura Zadorsky) (γενν. 24 Οκτωβρίου 1992) είναι Καναδή επαγγελματίας ποδοσφαιρίστρια, η οποία αγωνίζεται ως κεντρική αμυντικός για την Τότεναμ Χότσπερ. Είναι διεθνής με την Εθνική Καναδά. Η Ζαντόρσκι κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο με τον Καναδά στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016 στο Ρίο ντε Τζανέιρο και κέρδισε το χρυσό μετάλλιο με τον Καναδά στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2020 στο Τόκιο.
Οργανισμός Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Καθήκοντα
Ο οργανισμός έχει το καθήκον να συλλέγει αντικειμενικές, αξιόπιστες και συγκρίσιμες πληροφορίες σχετικά με την εξέλιξη της κατάστασης των θεμελιωδών δικαιωμάτων, να αναλύει τις πληροφορίες αυτές όσον αφορά τις αιτίες, τις συνέπειες και τα αποτελέσματα των παραβιάσεων των δικαιωμάτων αυτών και να εξετάζει τα παραδείγματα ορθής πρακτικής όσον αφορά αυτά τα θέματα. Πρέπει να καταγράφει τα αποτελέσματα και τα πορίσματα από τις έρευνες που πραγματοποιούνται και να διατηρεί μία βάση δεδομένων, πληροφοριών και πόρων τεκμηρίωσης.
Σελίνα Ζαντόρσκι
Εθνική ομάδα
Στις 25 Μαΐου 2019, συμπεριλήφθηκε στην ομάδα για το Παγκόσμιο Κύπελλο Γυναικών του 2019.
Οργανισμός Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Καθήκοντα
Ο Οργανισμός πρέπει να λαμβάνει μέτρα για την αύξηση της ευαισθητοποίησης του γενικού κοινού όσον αφορά τα θεμελιώδη δικαιώματά του, καθώς και τις δυνατότητες και γενικά τους διάφορους μηχανισμούς για την εφαρμογή τους. Αυτό επιτυγχάνεται με πληθώρα τρόπων, όπως με διοργάνωση εκδηλώσεων, διανομή ενημερωτικού υλικού, δημοσιεύσεις έργων και περιοδικών, συνεργασία με τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, ανακοινώσεις τύπου. Ο δικτυακός τόπος του οργανισμού είναι εξαιρετική πηγή ενημέρωσης που προσελκύει ολοένα και περισσότερους επισκέπτες.
Σελίνα Ζαντόρσκι
Διακρίσεις
Καναδάς Κ20
Βίκυ Σταμάτη
Η Βίκυ Σταμάτη ήταν σύζυγος του Άκη Τσοχατζόπουλου. Γεννήθηκε στις 3 Μαρτίου 1963 και κατάγεται απ' το Ζέλι Φθιώτιδας. Προέρχεται από οικογένεια που ανήκει πολιτικά στη Νέα Δημοκρατία. Διορίστηκε υπάλληλος στη ΔΕΗ το 1993, επί κυβέρνησης Μητσοτάκη, και επί σειρά ετών ήταν συνδικαλίστρια με την ΠΑΣΥΠ-ΔΕΗ (συνδικαλιστικός φορέας της ΔΕΗ που πρόσκειται στη ΝΔ).
Σελίνα Ζαντόρσκι
Διακρίσεις
Καναδάς
Οργανισμός Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Καθήκοντα
Για την επιτυχή εκτέλεση του έργου του, ο Οργανισμός πρέπει να επιδιώκει καλή συνεργασία με τους συναφείς φορείς, οργανισμούς και υπηρεσίες της Κοινότητας. Με διακυβερνητικούς οργανισμούς που δραστηριοποιούνται στην καταπολέμηση του ρατσισμού, ιδιαίτερα με την ευρωπαϊκή επιτροπή κατά του ρατσισμού και της μισαλλοδοξίας (ECRI) του Συμβουλίου της Ευρώπης, με το γραφείο των δημοκρατικών θεσμών και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων του ΟΑΣΕ (ODIHR) και με το γραφείο της ύπατης αρμοστείας του ΟΗΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα (OHCHR). Με τον Οργανισμό για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ), με το Συμβούλιο της Ευρώπης, και την Κοινωνία των Πολιτών.
Σελίνα Ζαντόρσκι
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καναδές ποδοσφαιρίστριες Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Καναδοί τσέχικης καταγωγής Κατηγορία:Ποδοσφαιρίστριες Εθνικής Καναδά Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Παναμερικανικούς Αγώνες 2015 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 Κατηγορία:Ολυμπιονίκες του ποδοσφαίρου Κατηγορία:Καναδοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Ποδοσφαιρίστριες Παγκοσμίου Κυπέλλου 2019 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 Κατηγορία:Ποδοσφαιρίστριες Παγκοσμίου Κυπέλλου 2023 Κατηγορία:Ποδοσφαιρίστριες Περθ Γκλόρι Κατηγορία:Ποδοσφαιρίστριες Ουάσινγκτον Σπίριτ Κατηγορία:Ποδοσφαιρίστριες Ορλάντο Πράιντ Κατηγορία:Ποδοσφαιρίστριες Τότεναμ Χότσπερ
Βίκυ Σταμάτη
Παντρεύτηκε τον πρώην υπουργό Άκη Τσοχατζόπουλο στο Παρίσι το 2004. Σύμφωνα με δημοσιεύματα, τα παραστατικά και οι αποδείξεις για τη δεξίωση αλλά και για τους καλεσμένους του ζεύγους είναι στο όνομά της, όπως είναι και άλλες ακριβές αγορές που έχουν ως παραλήπτρια την ίδια, με σημαντικές χρεώσεις στους λογαριασμούς της στην τράπεζα UBS την περίοδο 2006-2009.
Τον Ιούνιο του 2010, η εισαγγελέας Πρωτοδικών Αθηνών Ελένη Ράικου διέταξε προκαταρκτική εξέταση, με αφορμή δημοσιεύματα για την αγορά ακινήτου στην οδό Διονυσίου Αρεοπαγίτου, καθώς και για ανακριβή φορολογική δήλωση του Άκη Τσοχατζόπουλου για το έτος 2009. Σχεδόν ταυτόχρονα στο ΠΑΣΟΚ έγινε πρόταση για αναστολή της κομματικής ιδιότητας του Τσοχατζόπουλου, ενώ η διαγραφή του από το κόμμα οριστικοποιήθηκε τον Απρίλιο του 2011. Τον Ιούλιο του 2011 ο υπουργός, με εντολή της Βουλής, διώχθηκε για ξέπλυμα βρώμικου χρήματος και τελικά συνελήφθη τον Απρίλιο του 2012, οπότε και προφυλακίστηκε.
Οργανισμός Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Οργάνωση
Ο Οργανισμός περιλαμβάνει το Διοικητικό συμβούλιο, την Επιστημονική επιτροπή, το Εκτελεστικό γραφείο και τον Διευθυντή.
Το Διοικητικό συμβούλιο απαρτίζεται από αντιπροσώπους των κρατών μελών, από 2 αντιπροσώπους της Επιτροπής και από 1 εκπρόσωπο του Συμβουλίου της Ευρώπης.
Βίκυ Σταμάτη
Στην ανάκριση που ακολούθησε, ενεπλάκη στην υπόθεση το όνομα της Σταμάτη, με αποτέλεσμα να συλληφθεί και η ίδια στις 27 Απριλίου 2012 και να οδηγηθεί στις φυλακές Κορυδαλλού, αντιμετωπίζοντας την ίδια κατηγορία με τον σύζυγό της. Απολογούμενη υποστήριξε ότι "δεν είχε την παραμικρή συναλλαγή, συνεργασία ή άλλου είδους σχέση με τις τρεις παράκτιες εταιρείες (Nobilis, Torcasso και Blue Bell) στις οποίες εμπλέκεται το όνομα του συζύγου της, πλην της Nobilis" από την οποία αγοράστηκε το ακίνητο της οδού Διονυσίου Αρεοπαγίτου, στο οποίο είχε εγκατασταθεί η οικογένεια Τσοχατζόπουλου.
Οργανισμός Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Οργάνωση
Το Εκτελεστικό γραφείο επικουρεί το Διοικητικό συμβούλιο και απαρτίζεται από τον πρόεδρο και τον αντιπρόεδρο του διοικητικού συμβουλίου, 2 άλλα μέλη του διοικητικού συμβουλίου και έναν από τους αντιπροσώπους της Επιτροπής στο Διοικητικό Συμβούλιο.
Βίκυ Σταμάτη
Στις 2 Μαΐου 2012 η Βίκυ Σταμάτη κατέθεσε αίτηση αποφυλάκισής της επικαλούμενη «ιδιαίτερη ιδιορρυθμία» της υπόθεσής της επειδή, όπως η ίδια αναφέρει, "υπάρχει ένα ανήλικο παιδί 5,5 χρόνων, το οποίο κρατάει η 73χρονη άρρωστη μητέρα της".
Στις 16 Ιουλίου 2012 η Σταμάτη, ύστερα από την απόρριψη της αίτησης αποφυλάκισής της, προσέφυγε στο Συμβούλιο Πλημμελειοδικών, ζητώντας να υποβληθεί σε ψυχιατρική εξέταση με στόχο την άρση της κράτησής της. Τόσο η εισαγγελέας, όσο και ο ανακριτής, έκαναν αρνητική εισήγηση.
Οργανισμός Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Οργάνωση
Η Επιστημονική Επιτροπή απαρτίζεται από έντεκα ανεξάρτητες προσωπικότητες με ιδιαίτερα προσόντα στον τομέα των θεμελιωδών δικαιωμάτων, που διορίζονται από διοικητικό συμβούλιο για πενταετή θητεία.
Βίκυ Σταμάτη
Τις 25 Ιουνίου 2013 εισήχθη στο νοσοκομείο Άγιος Σάββας για την αφαίρεση όζων από το στήθος της φρουρούμενη. Τελικά, υποβλήθηκε σε διπλή μαστεκτομή και ακολούθησε η αποκατάστασή της.
Οργανισμός Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Οργάνωση
Ο Διευθυντής διοικεί τον Οργανισμό και διορίζεται από το διοικητικό συμβούλιο για τριετή θητεία.
Βίκυ Σταμάτη
Στις 7 Οκτωβρίου 2013 καταδικάστηκε πρωτόδικα σε ποινή κάθειρξης 12 ετών για νομιμοποίηση εσόδων από εγκληματική δραστηριότητα. Η έφεση δεν είχε ανασταλτικό χαρακτήρα και οδηγήθηκε στη φυλακή.
Στις 2 Απριλίου 2015 απέδρασε από το Δρομοκαΐτειο όπου νοσηλευόταν για πάνω από ένα χρόνο, παραδόθηκε όμως στην Αστυνομία μία ημέρα αργότερα στο Χαϊδάρι.
Οργανισμός Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Προϋπολογισμός
Τα έσοδα του Οργανισμού προέρχονται από την επιδότηση που καταβάλλεται από τον γενικό προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, από εισπράξεις έναντι παρεχομένων υπηρεσιών στο πλαίσιο της εκτέλεσης των καθηκόντων του και από τις ενδεχόμενες οικονομικές συνεισφορές οργανισμών ή χωρών. Στα έξοδα του Οργανισμού περιλαμβάνονται οι αποδοχές του προσωπικού, οι διοικητικές δαπάνες και οι δαπάνες υποδομής καθώς και τα έξοδα λειτουργίας.
Βίκυ Σταμάτη
Αφέθηκε ελεύθερη στις 14 Οκτωβρίου 2015, όταν έγινε δεκτή η αίτηση αναστολής εκτέλεσης της ποινής της.
Οδηγήθηκε και πάλι στη φυλακή στις 31 Οκτωβρίου 2017, έπειτα από απόφαση του πενταμελούς εφετείου κακουργημάτων, αλλά μετά από μία εβδομάδα, στις 6 Νοεμβρίου 2017, αφέθηκε ξανά ελεύθερη, καθώς είχε ήδη εκτίσει μέρος της ποινής της, στην οποία συνυπολογίστηκαν και οι μέρες κράτησής της στο Δρομοκαΐτειο, που σύμφωνα με τον νόμο, κάθε ημέρα μετρά για δύο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διαφθορά στην Ελλάδα
Τσαρλς Μπάμπατζ
Ο Τσαρλς Μπάμπατζ (26 Δεκεμβρίου 1791 – 18 Οκτωβρίου 1871) ήταν Βρετανός μαθηματικός, φιλόσοφος, εφευρέτης και μηχανικός ο οποίος επινόησε τον προγραμματίσιμο υπολογιστή. Θεωρείται ο «πατέρας του υπολογιστή». Του αποδίδεται η εφεύρεση του πρώτου μηχανικού υπολογιστή, ο οποίος σταδιακά οδήγησε σε πιο προχωρημένο σχεδιασμό. Τμήματα των μη ολοκληρωμένων μηχανών του εκτίθενται στο Μουσείο Επιστημών του Λονδίνου. To 1991 κατασκευάστηκε μια πλήρως λειτουργική διαφορική μηχανή από τα αρχικά σχέδια του Μπάμπατζ, με μεθόδους κατασκευής που αντιστοιχούσαν στον 19ο αιώνα. Η επιτυχής κατασκευή της μηχανής έδειξε ότι η μηχανή θα μπορούσε να λειτουργήσει. Εννέα χρόνια αργότερα το Μουσείο Επιστημών ολοκλήρωσε τον εκτυπωτή που ο Μπάμπατζ είχε σχεδιάσει για την διαφορική μηχανή, μια εξαιρετικά πολύπλοκη συσκευή για τον 19ο αιώνα.
Γέννηση
Ο ακριβής τόπος γέννησης του Μπάμπατζ αμφισβητείται, αλλά το πιθανότερο είναι ότι γεννήθηκε στην οδό Walworth 44, στο Crosby Row του Λονδίνου, στην Αγγλία. Μια από τις παραδοσιακές μπλε πλάκες του Λονδίνου επισημαίνει αυτό το γεγονός.
Η ημερομηνία γέννησής του γράφτηκε στην νεκρολογία του στην εφημερίδα The Times ως η 26η Δεκεμβρίου 1792. Ωστόσο, μετά τη δημοσίευση της νεκρολογίας, ένας ανηψιός του έγραψε ότι ο Τσαρλς Μπάμπατζ γεννήθηκε ένα χρόνο νωρίτερα, το 1791. Το ενοριακό μητρώο της St. Mary, στο Newington του Λονδίνου δείχνει ότι ο Μπάμπατζ βαπτίστηκε στις 6 Ιανουαρίου του 1792, κάτι το οποίο στηρίζει ότι γεννήθηκε το 1791.
Μόρφωση
thumb|right|Ο Τσαρλς Μπάμπατζ το 1860 Η καλή οικονομική κατάσταση του πατέρα του, επέτρεψε στον Τσαρλς να διδαχτεί σε αρκετά κοντά και από αρκετούς δασκάλους κατά τη διάρκεια της στοιχειώδους εκπαίδευσής του. Περίπου στην ηλικία των οκτώ ετών στάλθηκε σε ένα επαρχιακό σχολείο στο Άλφινγκτον (Alphington) του Ντέβον, κοντά στο Έξετερ για να ανανήψει από έναν πυρετό που απειλούσε τη ζωή του. Οι γονείς του διέταξαν «να μην ζορίζεται το μυαλό του» και ο Μπάμπατζ αισθανόταν ότι «αυτή η μεγάλη αδράνεια μπορεί να οδήγησε σε μερικές από τις παιδικές μου λογικές σκέψεις». Για ένα σύντομο διάστημα φοίτησε στο Κολλέγιο King Edward VI Grammar School στο Τότνες (Totnes) του Νότιου Ντέβον, αλλά η υγεία του τον οδήγησε πάλι πίσω σε ιδιωτικούς δασκάλους για ένα διάστημα. Στη συνέχεια εγγράφηκε στην ακαδημία Holmwood, στην οδό Baker στο Ένφιλντ (Enfield) του Μίντλσεξ, υπό τον Αιδεσιμότατο Στίβεν Φρίμαν, μαζί με άλλους 30 φοιτητές. Η ακαδημία είχε μια πολύ καλά εξοπλισμένη βιβλιοθήκη, η οποία υποκίνησε την αγάπη του Μπάμπατζ για τα μαθηματικά. Φοίτησε κοντά σε δύο ακόμα ιδιωτικούς δασκάλους προτού φύγει από την ακαδημία. Για τον πρώτο, έναν κληρικό κοντά στο Κέιμπριτζ, ο Μπάμπατζ είπε: «φοβάμαι ότι δεν απορρόφησα από αυτόν όλα τα πλεονεκτήματα που θα μπορούσα». Ο δεύτερος ήταν από την Οξφόρδη, από τον οποίο ο Μπάμπατζ έμαθε αρκετούς από τους Κλασικούς ώστε να γίνει αποδεκτός στο Κέιμπριτζ.
Ο Μπάμπατζ μπήκε στο Τρίνιτι Κόλετζ στο Κέιμπριτζ τον Οκτώβριο του 1810. Μελέτησε εκτενώς τους Γκότφριντ Βίλχελμ Λάιμπνιτς, Ζοζέφ Λουί Λαγκράνζ, Τόμας Σίμπσον, και Λακρουά και ήταν έντονα απογοητευμένος από την μαθηματική εκπαίδευση που προσφερόταν στο Κέιμπριτζ. Για αυτό το λόγο, ο ίδιος, ο Τζον Χέρσελ και ο Τζορτζ Πίκοκ σχημάτισαν την Κοινωνία των Αναλυτικών το 1812. Οι τρεις ήταν επίσης φίλοι με τον Έντουαρντ Ράιαν, ο οποίος μελλοντικά θα γινόταν δικαστής και πάτρονας των επιστημών. Ο Μπάμπατζ και ο Ράιαν νυμφεύτηκαν δύο αδερφές. Ως φοιτητής, ο Μπάμπατζ ήταν μέλος και άλλων ομάδων, όπως το Κλαμπ των Φαντασμάτων, το οποίο διερευνούσε τα μεταφυσικά φαινόμενα, και το Extractors Club, αφιερωμένο στην απελευθέρωση των μελών του από φρενοκομείο, σε περίπτωση που κατέληγαν σε αυτό.
Δραγγιανή
thumb|300x300px|Χάρτης των επαρχιών της [[Μακεδονική Αυτοκρατορία|Μακεδονικής αυτοκρατορίας, με απεικόνιση της Δραγγιανής και των γειτονικών περιοχών]] Η Δραγγιανή ή Ζαραγγιανή, (επίσης αναφερόμενη στα αρχαία περσικά ως Zranka) ήταν ιστορική περιοχή και διοικητική περιφέρεια της Αυτοκρατορίας των Αχαιμενιδών. Η περιοχή περιλαμβάνει εδάφη γύρω από τη λίμνη Hamun, υγροτόπους στη λεκάνη Sistan στα Ιρανό-Αφγανό-Πακιστανικά σύνορα, και της κυριότερης λεκάνης απορροής του ποταμού Χέλμαντ, στην περιοχή που σήμερα είναι το νοτιοδυτικό Αφγανιστάν και το "Nok Kondi" ("απότομο σημείο") του δυτικού Πακιστάν.
Τσαρλς Μπάμπατζ
Μόρφωση
Το 1812 ο Μπάμπατζ μεταφέρθηκε στο Peterhouse, στο Κέιμπριτζ, στο οποίο ήταν ο κορυφαίος μαθηματικός, χωρίς όμως να αποφοιτήσει με ψηλό βαθμό. Αντιθέτως, έλαβε τιμητικό πτυχίο χωρίς εξετάσεις, το 1814.
Δραγγιανή
Ιστορία
Στην αρχαία εποχή η Δραγγιανή κατοικούνταν από μια ιρανική φυλή την οποία οι αρχαίοι έλληνες της ελληνιστικής περιόδου αποκαλούσαν Σαραγγιανούς ή Δραγγιανούς. Η Δραγγιανή αργότερα υποτάχθηκε πιθανόν από έναν άλλον ιρανικό λαό, τους Μήδους, και αργότερα σίγουρα από την επεκτεινόμενη Περσική Αυτοκρατορία του Κύρου του Μέγα (522-486 π.Χ.). Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο οι Δραγγιανοί (στο κείμενο Σαράγγαι) υπάχθηκαν στην ίδια περιφέρεια με τους Ούτιους, Θαμαναίους, Μύκιους και αυτούς που είχαν εξοριστεί στον Περσικό Κόλπο. Η πρωτεύουσα της Δραγγιανής που ονομαζόταν Zarin ή Zranka (όπως και η Επαρχία), ταυτίζεται κατά πάσα πιθανότητα με τον αρχαιολογικό χώρο της εποχής ων Αχαιμενιδών Dahan-e Gholaman, νοτιοανατολικά του Ζαμπόλ στο Ιράν. Άλλο μεγάλο κέντρο ήταν η πόλη Αλεξάνδρεια η Προφθασία, που πιθανόν βρισκόταν στο σημερινό Φαράχ στο Αφγανιστάν. Κατά περίπτωση η Δραγγιανή διοικούταν από τον ίδιο Σατράπη με την γειτονική Αραχωσία. Το 330-329 π.Χ. η περιοχή κατακτήθηκε από τον Μέγα Αλέξανδρο. Η Δραγγιανή συνέχισε να αποτελεί διοικητική περιφέρεια υπό τον Αλέξανδρο και τους διαδόχους του. Μετά το θάνατο του Αλεξάνδρου το 323 π.Χ., κυβερνήθηκε από τον Στασάνωρα από τους Σόλους της Κύπρου, και αργότερα, το 321 π.Χ. παραχωρήθηκε σε έναν άλλον Κύπριο, τον Στάσανδρο. Μέχρι το τέλος του 4ου αιώνα π.Χ. η Δραγγιανή ήταν μέρος της Αυτοκρατορίας των Σελευκιδών, αλλά στο δεύτερο μισό του 3ου αιώνα π.Χ. προσαρτήθηκε, τουλάχιστον προσωρινά, από τον Ευθύδημος Α΄ του βασιλείου της Βακτριανής. Φαίνεται ότι το 206-205 π.Χ. ο Αντίοχος Γ΄ ο Μέγας (222-187 π.Χ.) ανακατέλαβε τη Δραγγιανή από τους Σελευκίδες, κατά την Ανάβασή του. Κατά την περίοδο της παρακμής της εξουσίας των Σελευκιδών η ιστορία της Δραγγιανής δεν είναι ξεκάθαρη, αλλά μέχρι τα μέσα του 2ου αιώνα π.Χ. η περιοχή είχε κατακτηθεί από την επεκτεινόμενη Παρθική Αυτοκρατορία των Αρσακιδών.
Τσαρλς Μπάμπατζ
Γάμος, οικογένεια και θάνατος
thumb|Ο τάφος του Μπάμπατζ στο Κοιμητήριο Kensal Green Στις 25 Ιουλίου 1814 ο Μπάμπατζ νυμφεύτηκε την Τζορτζιάνα Ουίτμορ, στην εκκλησία St. Michael στο Τεϊνμάουθ του Ντέβον. Το ζευγάρι έζησε στο Ντάντμαστον Χολ, στο Σόπσαϊαρ (όπου ο Μπάμπατζ υλοποίηση το σύστημα κεντρικής θέρμανσης), και μετά μετακόμισαν στην οδό Ντεβονσάιαρ 5, στο Πόρτλαντ Πλέις του Λονδίνου.
Δραγγιανή
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαία ελληνική γεωγραφία Κατηγορία:Ιστορικές περιοχές του Αφγανιστάν Κατηγορία:Σατραπείες της Περσικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Ιρανικές χώρες και εδάφη
Τσαρλς Μπάμπατζ
Γάμος, οικογένεια και θάνατος
Ο Τσαρλς και η Τζορτζιάνα απέκτησαν οκτώ παιδιά, αλλά μόνο τρία — ο Μπέντζαμιν Χέρσελ Μπάμπατζ, η Τζορτζιάνα Ουίτμορ Μπάμπατζ και ο Χένρυ Πρέβοστ Μπάμπατζ — επέζησαν μέχρι την ενηλικίωση. Η κόρη του Τζορτζιάνα πέθανε στο Ουόρσεστερ στις 1 Σεπτεμβρίου 1827. Ο πατέρας του Τσαρλς, η σύζυγός του και ένας από τους γιους του πέθαναν κατά το 1827. Αυτοί οι διαδοχικοί θάνατοι στην οικογένεια προκάλεσαν την πνευματική κατάρρευση του Μπάμπατζ, και οδήγησαν στην καθυστέρηση της κατασκευής των μηχανών του.
Ο νεότερος από τους γιους του, ο Χένρυ Πρέβοστ Μπάμπατζ (1824–1918), στη συνέχεια κατασκεύασε έξι διαφορικές μηχανές βασισμένες στα σχέδια του πατέρα του, μία από τις οποίες στάληκε στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ, όπου μελλοντικά θα την ανακάλυπτε ο Χάουαρντ Άικεν, πρωτοπόρος του Χάρβαρντ Μαρκ I. Ο Αναλυτικός μηχανικός μύλος που κατασκεύασε ο Χένρυ Πρέβοστ το 1910, εκτίθεται σήμερα στο Μουσείο Επιστημών του Λονδίνου, και προηγούμενα στο Ντάντμαστον Χολ.
Ο Τσαρλς Μπάμπατζ πέθανε σε ηλικία 79 ετών, στις 18 Οκτωβρίου 1871, και τάφηκε στο κοιμητήριο Κένσαλ Γκριν του Λονδίνου. Σύμφωνα με τον Χόρσλεϊ, ο Μπάμπατζ πέθανε από «νεφρική ανεπάρκεια, συνέπεια της κυστίτιδας». Η από την νεκροψία βρέθηκε το 1983 και δημοσιεύτηκε από το τρισέγγονο του Τσαρλς Μπάμπατζ. Υπάρχει επίσης και αντίγραφο του πρωτότυπου. Ο μισός από τον εγκέφαλο του Μπάμπατζ διατηρείται στο Μουσείο Χαντέριαν του Βασιλικού Κολλεγίου Χειρουργικοής, στο Λονδίνο. Ο υπόλοιπος μισός εκτίθεται στο Μουσείο Επιστημών στο Λονδίνο.
Σχεδιασμός υπολογιστών
thumb|Τμήμα της διαφορικής μηχανής του Μπάμπατζ, συναρμολογημένο μετά τον θάνατό του από τον γιο του, με εξαρτήματα που βρέθηκαν στο εργαστήριό του
Το 1812 καθόταν στα δωμάτιά του στην Κοινωνία των Αναλυτικών κοιτώντας έναν πίνακα λογαρίθμων, γνωρίζοντας ότι είναι γεμάτος από λάθη, όταν του ήλθε η ιδέα του υπολογισμού όλων των συναρτήσεων του πίνακα με μια μηχανή. Η Γαλλική κυβέρνηση είχε δημιουργήσει αρκετούς πίνακες με μια νέα μέθοδο. Τρεις ή τέσσερις από τους μαθηματικούς τους αποφάσισαν πώς να υπολογίζουν τους πίνακες, μισή ντουζίνα ακόμα διαίρεσαν τη διαδικασία σε απλά βήματα, και η εργασία καθαυτή, η οποία αποτελούνταν μόνο από πρόσθεση και αφαίρεση, γινόταν από ογδόντα υπολογιστές, οι οποίοι γνώριζαν μόνο εκείνες τις δύο αριθμητικές διαδικασίες. Εδώ, για πρώτη φορά, εφαρμόστηκε η μαζική παραγωγή στην αριθμητική, και η ιδέα ότι οι κόποι των απαίδευτων υπολογιστών μπορούσαν να αντικατασταθούν από πιο γρήγορες και πιο αξιόπιστες μηχανές συνάρπασε τον Μπάμπατζ.
Στο πιο πάνω απόσπασμα, ως «υπολογιστές» ο Μπόουντεν αναφέρει τους ανθρώπους που έκαναν απλά τους μαθηματικούς υπολογισμούς.
Πλάτων Λέβσιν
Ο Πλάτων Β΄ (κατά κόσμον Πιότρ Γκεόργκιεβιτς Λέβσιν, Пётр Георгиевич Левшин; 29 Ιουνίου 1737 - 11 Νοεμβρίου 1812) ήταν Μητροπολίτης Μόσχας από το 1775 έως το 1812 και θεωρείται μέρος της Εποχή του Διαφωτισμού στη Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία.
Τσαρλς Μπάμπατζ
Σχεδιασμός υπολογιστών
Οι μηχανές του Μπάμπατζ συγκαταλέγονται ανάμεσα στους πρώτους μηχανικούς υπολογιστές, παρότι δεν ολοκληρώθηκαν ποτέ, κυρίως λόγω έλλειψης χρηματοδότησης και προσωπικών προβλημάτων. Ο Μπάμπατζ διεύθυνε την κατασκευή μερικών ατμοκίνητων μηχανών, οι οποίες γνώρισαν κάποια επιτυχία, και έδειχναν ότι οι υπολογισμοί μπορούσαν να μηχανοποιηθούν. Παρότι οι μηχανές εκείνες ήταν δυσκίνητες, η βασική τους αρχιτεκτονική είναι πολύ παρόμοια με τους μοντέρνους υπολογιστές. Τα δεδομένα και η μνήμη για το πρόγραμμα ήταν ξεχωριστά, η λειτουργία γινόταν βάσει οδηγιών, η μονάδα ελέγχου μπορούσε να μεταβαίνει σε διαφορετικά σημεία της επεξεργασίας βάσει συνθηκών, και ακόμα η μηχανή είχε ξεχωριστή μονάδα εισόδου/εξόδου. Για περισσότερα από δέκα χρόνια λάμβανε κρατική χρηματοδότηση των έργων του, η οποία συνολικά έφτασε τις £17.000, αλλά σταδιακά τα κρατικά ταμεία έχασαν την εμπιστοσύνη τους στον Μπάμπατζ.
Πλάτων Λέβσιν
Γεννήθηκε στο Τσασνίκοβο κοντά στη Μόσχα, μέλος οικογένειας ενός ψαλμωδού. Εκπαιδεύτηκε στο σεμινάριο και στη Σλαβική Ελληνική Λατινική Ακαδημία της Μόσχας. Το 1757 διορίστηκε εκπαιδευτής ελληνικών και ρητορικής στην Ακαδημία αυτή και διακρίθηκε ως ρήτορας από τον άμβωνα. Εντός του έτους κλήθηκε να γίνει δάσκαλος ρητορικής στη Λαύρα Τρόιτσε-Σεργκίγεβα κοντά στη Μόσχα. Εκεί έγινε μοναχός, με το όνομα Πλάτων και το 1761 έγινε πρύτανης του ιεροσπουδαστηρίου της μονής. Ένα κήρυγμά του τον Οκτώβριο του 1762, προκάλεσε τόσο ευνοϊκή εντύπωση στην αυτοκράτειρα Αικατερίνη Β που τον κάλεσε στην αυλή για να γίνει ο θρησκευτικός εκπαιδευτής του οκτάχρονου κληρονόμου της, Παύλου Πέτροβιτς του μετέπειτα Παύλου Α΄ της Ρωσίας. Εκεί ήρθε σε στενή επαφή με τον Βολταίρο και τους εγκυκλοπαιδιστές, χωρίς όμως να αλλάξει ούτε η πίστη ούτε ο χαρακτήρας του.
Τσαρλς Μπάμπατζ
Η διαφορική μηχανή
thumb|left|Η δεύτερη διαφορική μηχανή, στο Μουσείο Επιστημών του Λονδίνου, κατασκευασμένη βάσει των σχεδίων του Μπάμπατζ
Πλάτων Λέβσιν
Ο Πλάτων παρέμεινε στη ρωσική αυλή, κερδίζοντας τον θαυμασμό ακόμη και του Βολταίρου, μέχρι τον γάμο του Παύλου με τη Μαρία Φιόντοροβνα, κόρη του δούκα Ευγένιου της Βυρτεμβέργης, το 1773. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, δημοσίευσε για χρήση από τον πρίγκιπα μαθητή του, το Ορθόδοξο Δόγμα: ήτοι Σύνοψις της χριστιανικής Θεολογίας. Ταυτόχρονα, επιτέθηκε στα ρωμαιοκαθολικά δόγματα, ενώ έκανε κριτική και στο Λουθηρανικό δόγμα της πανταχού παρουσίας και στη Μεταρρυθμιστική θεωρία του προκαθορισμού. Αυτή την κατήχηση ακολούθησε, ένα χρόνο αργότερα, το επόμενο κείμενό του: Προτροπή της Ορθόδοξης Ανατολικής Καθολικής Εκκλησίας του Χριστού στα πρώην παιδιά της, τώρα στο δρόμο προς το Σχίσμα, παρακαλώντας, αν και με μικρή επιτυχία, για επιεική μεταχείριση των διαφωνούντων με την Ορθόδοξη Εκκλησία.
Το 1768 ο Πλάτων έγινε μέλος της Ιεράς Συνόδου και το 1770 έγινε επίσκοπος του Τβερ, αν και παρέμεινε στην Αγία Πετρούπολη, όποτε έγινε ο θρησκευτικός εκπαιδευτής της νέας μεγάλης δούκισσας. Το 1775 ενθρονίστηκε αρχιεπίσκοπος Μόσχας και καθ 'όλη τη διάρκεια της βασιλείας της Αικατερίνης Β΄, του Παύλου και του Αλεξάνδρου Α' προώθησε επιμελώς τη θρησκευτική, ηθική, πνευματική και υλική ευημερία της αρχιεπισκοπής του, διατηρώντας εν τω μεταξύ μια αδιάκοπη λογοτεχνική δραστηριότητα.
Τσαρλς Μπάμπατζ
Η διαφορική μηχανή
Την εποχή του Μπάμπατζ, οι αριθμητικοί πίνακες υπολογίζονταν από ανθρώπους, που ονομάζονταν «υπολογιστές», δηλαδή «εκείνοι που υπολογίζουν», με τον ίδιο τρόπο που ένας διευθυντής είναι «εκείνος που διευθύνει». Στο Κέιμπριτζ, είδε τον μεγάλο ρυθμό σφαλμάτων αυτής της ανθρωποκεντρικής διαδικασίας και εκεί άρχισε το έργο της ζωής του, την προσπάθεια μηχανικού υπολογισμού των πινάκων. Άρχισε το 1822 με αυτό που θα ονόμαζε διαφορική μηχανή, η οποία υπολόγιζε τις τιμές πολυωνιμικών συναρτήσεων. Σε αντίθεση με παρόμοιες προσπάθειες της εποχής, η διαφορική μηχανή του Μπάμπατζ ήταν σχεδιασμένη να υπολογίζει μια σειρά από τιμές αυτόματα. Χρησιμοποιώντας τη μέθοδο των πεπερασμένων διαφορών, ήταν δυνατή η αποφυγή πολλαπλασιασμών και διαιρέσεων.
Στις αρχές της δεκατίας του 1820, ο Μπάμπατζ δούλευε πάνω σε ένα πρωτότυπο της πρώτης διαφορικής του μηχανής. Μερικά μέρη αυτού του πρωτότυπου υπάρχουν ακόμα στο Μουσείο Ιστορίας της Επιστήμης στην Οξφόρδη. Αυτό το πρωτότυπο εξελίχθηκε στην πρώτη διαφορική μηχανή. Παρέμεινε ατελές, και το μέρος του που συμπληρώθηκε βρίσκεται στο Μουσείο Επιστημών στο Λονδίνο. Αυτή η πρώτη διαφορική μηχανή θα αποτελούνταν από περίπου 25.000 κομμάτια, τα οποία θα ζύγιζαν 13.600 κιλά, και θα είχαν περίπου 2.4 μέτρα ύψος. Παρότι ο Μπάμπατζ πήρε αρκετή χρηματοδότηση για το έργο, δεν το συμπλήρωσε ποτέ. Αργότερα σχεδίασε μια βελτιωμένη έκδοση, την «Δεύτερη διαφορική μηχανή», η οποία δεν κατασκευάστηκε παρά μόνο το 1989–91, χρησιμοποιώντας τις σχέδια του Μπάμπατζ, και τρόπους κατασκευής του 19ου αιώνα. Η μηχανή έκανε τον πρώτο της υπολογισμό στο Μουσείο Επιστημών του Λονδίνου, επιστρέφοντας αποτελέσματα για 31 ψηφία, μακράν περισσότερα από τις συνηθισμένες σύγχρονες υπολογιστικές αριθμομηχανές.
Πλάτων Λέβσιν
Το 1775 εξέδωσε μια κατήχηση για χρήση από τον κλήρου και το 1776 μια σύντομη κατήχηση για παιδιά, καθώς και μια με τη μορφή διαλόγου, ενώ η σύντομη ιστορία του για τη Ρωσική Εκκλησία (1777) είναι η πρώτη συστηματική πραγματεία του στο είδος αυτό στη ρωσική γλώσσα. Το 1787 ο Πλάτων απρόθυμα δέχτηκε να γίνει μητροπολίτης Μόσχας. Επισκέφτηκε την πόλη αλλά σπάνια, ωστόσο, περνούσε το χειμώνα στο μοναστήρι Τρόιτσκυ και το καλοκαίρι στη Μονή Πέρερβα κοντά στη Μόσχα. Εκεί επέβλεψε προσωπικά τις σπουδές των φοιτητών, οι οποίοι περιελάμβαναν τρεις οι οποίοι προορίζονταν να τον διαδεχτούν ως αρχιεπίσκοποι Μόσχας.
Σε σύγκριση με τους προκατόχους του, ο Πλάτων ήταν μάλλον επιεικής προς τους Παλαιούς Πιστούς και τους επέτρεψε να δημιουργήσουν τα πρώτα παρεκκλήσια τους στη Μόσχα, ιδίως στο νεκροταφείο Πρεομπραζένσκογιε. Επισημοποίησε επίσης τη ρύθμιση, γνωστή ως Εντινοβέριε (Единоверие), που είχε εισαχθεί νωρίτερα από τον Αρχιεπίσκοπο Σλοβιάνσκ Νικηφόρο, η οποία επέτρεπε στις κοινότητες των Παλαιών Πιστών να ενταχθούν στην καθιερωμένη εκκλησία, διατηρώντας παράλληλα την παραδοσιακή μορφή λατρείας τους.
Τσαρλς Μπάμπατζ
Συμπληρωμένα μοντέλα
Το Μουσείο Επιστημών του Λονδίνου κατασκεύασε δύο Διαφορικές Μηχανές, σύμφωνες με τα σχέδια του Μπάμπατζ για την Δεύτερη διαφορική μηχανή του. Η μία ανήκει στο ίδιο το μουσείο. Η άλλη ανήκει στον πολυεκατομμυριούχο Νέιθαν Μίρβολντ, και εκτίθεται στο Μουσείο Ιστορίας των Υπολογιστών, στο Mountain View της Καλιφόρνια, από τις 10 Μαΐου 2008. Τα δύο μοντέλα τα οποία έχουν κατασκευαστεί, δεν θεωρούνται ρέπλικες, γιατί μέχρι την κατασκευή τους από το Μουσείο Επιστημών του Λονδίνου, δεν υπήρχαν άλλα μοντέλα.
Πλάτων Λέβσιν
Ο Πλάτων έστεψε αυτοκράτορες και τον Παύλο Α΄ (1797) και τον Αλέξανδρο Α΄ (1801). αλλά παρά τις στενές και εγκάρδιες σχέσεις του με την αυλή διατήρησε μέχρι τέλους τη σταθερότητα και την ανεξαρτησία του. Λίγο πριν από το θάνατό του βοήθησε στην προετοιμασία για την ίδρυση της Ρωσικής Βιβλικής Εταιρείας που ιδρύθηκε το έτος κατά το οποίο πέθανε. Λίγο πριν από τον θάνατό του, ο Πλάτων έφυγε από τη Μόσχα, η οποία επρόκειτο να παραδοθεί στον Ναπολέοντα.
Τσαρλς Μπάμπατζ
Η αναλυτική μηχανή
Μετά που η κατασκευή της διαφορικής μηχανής ματαιώθηκε, ο Μπάμπατζ άρχισε να σχεδιάζει μια διαφορετική, πιο πολύπλοκη μηχανή, την οποία ονόμασε Αναλυτική μηχανή. Η μηχανή δεν είναι ένα μοναδικό φυσικό αντικείμενο, αλλά μια διαδοχή από σχέδια, τα οποία συνέχισε να τροποποιεί μέχρι τον θάνατο του, το 1871. Η βασική διαφορά ανάμεσα στις δύο μηχανές είναι ότι η Αναλυτική μηχανή μπορούσε να προγραμματιστεί χρησιμοποιώντας Διάτρητες κάρτες. Ο Μπάμπατζ συνειδητοποίησε ότι μπορούσε να αποθηκεύσει προγράμματα σε αυτές τις κάρτες, ώστε ο χρήστης χρειαζόταν μόνο να δημιουργήσει το πρόγραμμα μια φορά, και μετά εισάγωντας την κάρτα θα μπορούσε να το τρέξει ξανά. Η αναλυτική μηχανή θα χρησιμοποιούσε βρόχους από τις διάτρητες κάρτες του Τζάκαρντ για να ελέγχει έναν μηχανικό υπολογιστή, ο οποίος θα σχημάτιζε τα αποτελέσματα βάσει των αποτελεσμάτων των προηγούμενων υπολογισμών. Αυτή η μηχανή προοριζόταν να έχει αρκετά από τα χαρακτηριστικά τα οποία σήμερα χρησιμοποιούνται στους σύγχρονους υπολογιστές, όπως ο έλεγχος κατά ακολουθίες (sequential control), η διακλάδωση (branching) και οι βρόχοι (looping), και θα ήταν η πρώτη μηχανή η οποία θα ήταν πλήρης κατά τον έλεγχο του Τούρινγκ.
Πλάτων Λέβσιν
Το σύνολο του έργου του Πλάτωνα δημοσιεύθηκε στη Μόσχα σε είκοσι τόμους το 1779-1807. Το μεγαλύτερο μέρος αυτών των γραπτών ήταν κηρύγματα, από τα οποία υπάρχουν περίπου 500. Μια συνοπτική αγγλική μετάφραση της κατήχησης του Πλάτωνα έγινε από μια ελληνική έκδοση του ρωσικού πρωτοτύπου (Λονδίνο, 1867) και το κήρυγμά του εκφωνήθηκε κατόπιν αιτήματος της αυτοκράτειρας για τον εορτασμό της νίκης του Τσέσμα μεταφράστηκε επίσης στα αγγλικά (Λονδίνο, 1770).
Πηγές
Κατηγορία:Πατριάρχες Μόσχας Κατηγορία:Ρώσοι θεολόγοι
Τσαρλς Μπάμπατζ
Η αναλυτική μηχανή
Η Άντα Λάβλεϊς, μια μαθηματικός, και από τους λίγους ανθρώπους που κατάλαβαν πλήρως τις ιδέες του Μπάμπατζ, δημιούργησε ένα πρόγραμμα για την Αναλυτική μηχανή. Αν είχε ποτέ κατασκευαστεί η Αναλυτική μηχανή, το πρόγραμμά της θα μπορούσε να υπολογίσει μια ακολουθία από αριθμούς της κατανομής Μπερνούλλι. Βάσει αυτής της εργασίας, η Λάβλεϊς σήμερα θεωρείται ο πρώτος άνθρωπος στο κόσμο που ασχολήθηκε με προγραμματισμό υπολογιστών. Το 1979, μια σύγχρονη γλώσσα προγραμματισμού ονομάστηκε Ada προς τιμήν της.
Σύγχρονες εφαρμογές
Παρότι ο άβακας και οι μηχανικές υπολογιστικές μηχανές έχουν αντικατασταθεί με ηλεκτρονικές μηχανές οι οποίες χρησιμοποιούν μικροτσίπ, υπάρχουν πρόσφατες εξελίξεις στα μικροηλεκτρομηχανικά συστήματα και στην νανοτεχνολογία τα οποία έχουν οδηγήσει σε πειράματα υψηλής τεχνολογίας στην μηχανική υπολογιστική. Τα προτεινόμενα πλεονεκτήματα συμπεριλαμβάνουν τη λειτουργία σε καταστάσεις έντονης ακτινοβολίας ή ψηλής θερμοκρασίας. Αυτές οι σύγχρονες εκδοχές μηχανικού υπολογισμού αναφέρονται και στο περιοδικό The Economist στο ειδικό ένθετο που κυκλοφόρησε για το τέλος της προηγούμενης χιλιετίας, στο άρθρο με τίτλο «Babbage's Last Laugh».
Αναγνώριση
Πολλές αναφορές έχουν γίνει προς τιμήν του Τσαρλς Μπάμπατζ. Για παράδειγμα, από αυτόν έχουν πάρει το όνομά τους ο Κρατήρας Μπάμπατζ στη Σελήνη, και το Ινστιτούτο Τσαρλς Μπάμπατζ, ένα αρχείο τεχνολογίας και ερευνητικό κέντρο στο Πανεπιστήμιο της Μινεσότα. Στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ, όπου σπούδασε, υπάρχει το μεγάλο θέατρο Μπάμπατζ, το οποίο χρησιμοποιείται για επιστημονικές διαλέξεις για προπτυχιακούς φοιτητές. Άλλες αναφορές:
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγγλοι μαθηματικοί Κατηγορία:Άγγλοι επιστήμονες υπολογιστών Κατηγορία:Βρετανοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 19ου αιώνα Κατηγορία:Βρετανοί εφευρέτες Κατηγορία:Βρετανοί μηχανικοί Κατηγορία:Μαθηματικοί του 19ου αιώνα Κατηγορία:Εταίροι της Βασιλικής Εταιρείας Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ
Φρανσουά Κλουζέ
Ο Φρανσουά Κλουζέ (21 Σεπτεμβρίου 1955) είναι Γάλλος ηθοποιός του κινηματογράφου και του θεάτρου. Το 2007 κέρδισε το βραβείο Σεζάρ για τον ρόλο του ως γιατρός ύποπτος για διπλή δολοφονία στο θρίλερ Tell No One (πρωτότυπος τίτλος Ne le dis à personne). Ο Κλουζέ είναι περισσότερο γνωστός για τον ρόλο του ως Φιλίπ στην ταινία Οι Άθικτοι (2011).
Καριέρα
Ο Κλουζέ μεγάλωσε στο Παρίσι και έκανε το θεατρικό του ντεμπούτο το 1976. Τρία χρόνια αργότερα, έκανε την πρώτη του εμφάνιση στον κινηματογράφο στην ταινία Cocktail Molotov με την Diane Kurys. Τον επόμενο χρόνο, ο Κλουζέ εμφανίστηκε στο οικογενειακό δράμα Cheval d'orgueil (αγγλικά : The Horse of Pride) σε σκηνοθεσία του Κλοντ Σαμπρόλ. Οι δυο τους συνεργάστηκαν ξανά το 1982 στην ταινία Les Fantômes du chapelier (αγγλικά : The Hatter's Ghost). Το 1983 ο Κλουζέ συμμετείχε στην ταινία L'Été meurtrier με τον Jean Becker. Ήταν υποψήφιος για βραβείο César στην κατηγορία του καλύτερου δευτερεύοντα ρόλου εκείνη την χρονιά, την ίδια χρονιά που ήταν υποψήφιος για καλύτερος άνδρας ηθοποιός για την ταινία Vive la sociale.
Ο Κλουζέ συνεργάστηκε με έναν σημαντικό αριθμό Γάλλων σκηνοθετών, όλοι από τους οποίους είχαν μια προτίμηση στις δραματικές ταινίες : συνεργάστηκε ξανά με την Diane Kurys το 1983 στην ταινία Coup de foudre, τον Bertrand Tavernier στην ταινία τζαζ Round Midnight το 1985, τον Tony Gatlif (Rue du départ, 1985), την Claire Denis (Chocolat, 1987), τον Pierre Jolivet (Force majeure, 1988, με νέα υποψηφιότητα για βραβείο César δεύτερου ανδρικού ρόλου), τον Bertrand Blier(Trop belle pour toi, 1989) και τον Robert Enrico (La Révolution française). Ο ηθοποιός συνεργάστηκε με τον Κλοντ Σαμπρόλ ώστε να ενσαρκώσει έναν σύζυγο που υποφέρει από ζήλια στην ταινία L'Enfer (1994), έχοντας πρώτα συμμετάσχει στην ταινία του Σαμπρόλ Une affaire de femmes.
Το 1994 ο Κλουζέ δοκιμάστηκε στον διεθνή κινηματογράφο, συμμετέχοντας στην ταινία Πρετ-α-Πορτέ υπό την σκηνοθεσία του Robert Altman και την ρομαντική ταινία French Kiss με τον Lawrence Kasdan. Επέστρεψε στον γαλλικό κινηματογράφο και στην κωμωδία το 1995 με την ταινία Les Apprentis (υποψηφιότητα César καλύτερου ηθοποιού) και με Enfants de salaud με την Tonie Marshall, ακολουθούμενες από μια νέα ταινία του Κλοντ Σαμπρόλ: Rien ne va plus το 1997. Ο Κλουζέ έχει συχνά ενσαρκώσει τον ρόλο του βασανισμένου συγγραφέα : Fin août, début septembre με τον Ολιβιέ Ασαγιάς, L'Examen de minuit (1998), και Je suis un assassin (2004). Ενσάρκωσε τον Τζον Λένον στην ταινία Janis et John (2003) και τον animator των τηλεπωλήσεων στην ταινία France Boutique (2004). Το 2005 έπαιξε στην ταινία Le Domaine perdu με τον Ραούλ Ρουίς. Η ταινία αυτή είχε ως θέμα της το πραξικόπημα του 1973 στη Χιλή.
Το 2006 συμμετείχε στην ταινία Quatre étoiles στον ρόλο ενός πρωταθλητή της F1, αλλά ο πρωταγωνιστικός ρόλος του ως ο γιατρός που είναι ύποπτος για διπλή δολοφονία στο θρίλερ Tell No One έγινε γνωστός σε ένα ευρύ κοινό σε διεθνές επίπεδο. Για αυτόν τον ρόλο έλαβε το βραβείο Σεζάρ καλύτερου ηθοποιού το 2007.
Η μεγαλύτερη διεθνής επιτυχία του Κλουζέ μέχρι σήμερα είναι η ιστορία Οι Άθικτοι. Βασισμένη σε πραγματική ιστορία, η ταινία εξιστορεί την φιλία ανάμεσα σε έναν πλούσιο τετραπληγικό (Κλουζέ) και έναν νεαρό νοσοκόμο, ο οποίος έχει προσφάτως βγει από την φυλακή. Τον Μάρτιο του 2012, Οι Άθικτοι έγιναν η πρώτη μη αγγλόφωνη ταινία μέχρι σήμερα με τις μεγαλύτερες εισπράξεις.
Το 2016 συμμετείχε στην ελληνικής παραγωγής ταινία Έτερος εγώ, σε σκηνοθεσία Σωτήρη Τσαφούλια.
Προσωπική ζωή
Ο Κλουζέ έχει έναν γιο, τον Πωλ (από την σχέση του με την ηθοποιό Μαρί Τρεντινιάν) καθώς και τρία άλλα παιδιά: Blanche, Joseph και Marguerite.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Γάλλοι άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Βραβευμένοι με Σεζάρ Α' Ανδρικού Ρόλου
Ριβαστιγμίνη
Η ριβαστιγμίνη είναι χημική δραστική ουσία, που πωλείται ως φάρμακο με τις εμπορικές ονομασίες Exelon, Rivastigmine μεταξύ άλλων, και η οποία είναι αναστολέας της βουτυρυλοχολινεστεράσης και της ακετυλοχολινεστεράσης και ενδείκνυται για τη θεραπεία ασθενών ήπιας ή μέτριας μορφών της νόσου Αλτσχάιμερ, καθώς επίσης και της νόσου Πάρκινσον. Το φάρμακο μπορεί να χορηγηθεί από το στόμα ή μέσω διαδερμικού επιθέματος. Η χρήση διά του επιθέματος μειώνει τον επιπολασμό των ανεπιθύμητων ενεργειών, που συνήθως περιλαμβάνουν ναυτία και έμετο.
Το φάρμακο αποβάλλεται μέσω των ούρων και φαίνεται να έχει λίγες αλληλεπιδράσεις μεταξύ των φαρμάκων. Το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για τη ριβαστιγμίνη κατοχυρώθηκε το 1985 και τέθηκε σε ιατρική χρήση το 1997.
Ενδεικνυόμενες χρήσεις
Η ριβαστιγμίνη έχει καταδείξει θεραπευτικές επιδράσεις στις γνωστικές (λ.χ. σκέψη και μνήμη), λειτουργικές (λ.χ. δραστηριότητες καθημερινής ζωής) και συμπεριφορικές λειτουργίες που σχετίζονται συνήθως με την νόσο του Αλτσχάιμερ   και την νόσο του Πάρκινσον.
Σε άτομα με οποιονδήποτε τύπο άνοιας, η ριβαστιγμίνη έχει αποδειχθεί ότι παρέχει ουσιαστικά αποτελέσματα στα συμπτώματα που μπορεί να επιτρέψουν στους ασθενείς να παραμείνουν ανεξάρτητοι και να «είναι οι ίδιοι» για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Συγκεκριμένα, φαίνεται να εμφανίζει αξιοσημείωτα αποτελέσματα θεραπείας σε ασθενείς που εμφανίζουν πιο επιθετική πορεία ασθένειας, όπως εκείνοι με νεότερη ηλικία έναρξης, κακή διατροφική κατάσταση ή σε άτομα που εμφανίζουν συμπτώματα όπως παραληρητικές ιδέες ή ψευδαισθήσεις. Για παράδειγμα, η παρουσία ψευδαισθήσεων φαίνεται να είναι ένας προγνωστικός παράγοντας για ιδιαίτερα ισχυρές αντιδράσεις στη ριβαστιγμίνη, τόσο σε ασθενείς με Αλτσχάιμερ όσο και σε ασθενείς με Πάρκινσον. Αυτές οι επιδράσεις ενδέχεται να αντικατοπτρίζουν την επιπρόσθετη αναστολή της βουτυρυλοχολινεστεράσης, η οποία εμπλέκεται στην εξέλιξη των συμπτωμάτων και μπορεί να προσφέρει πρόσθετα οφέλη έναντι των επιλεκτικών στην ακετυλοχολινεστεράση φαρμάκων σε ορισμένους ασθενείς. Οι ασθενείς με άνοια με πολλαπλά έμφρακτα μπορεί να παρουσιάσουν μικρή βελτίωση στις εκτελεστικές λειτουργίες και στη συμπεριφορά. Δεν υπάρχουν στέρεα στοιχεία που να υποστηρίζουν τη χρήση σε ασθενείς με σχιζοφρένεια.
Παρενέργειες
Οι ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν ναυτία και έμετο, μειωμένη όρεξη και απώλεια βάρους.
Η μεγάλη ισχύς της ριβαστιγμίνης, που παρέχεται από τον διπλό ανασταλτικό μηχανισμό της, υποστηρίχθηκε ότι οδηγεί σε περισσότερη ναυτία και έμετο κατά τη φάση τιτλοδότησης της από του στόματος θεραπείας με ριβαστιγμίνη. Αυτό ενισχύει τη σημασία της λήψης από του στόματος μορφών αυτών των φαρμάκων με τροφή ως συνταγογραφούνται. Ωστόσο, τα ποσοστά ναυτίας και εμέτου μειώνονται σημαντικά με το έμπλαστρο ριβαστιγμίνης μία φορά την ημέρα (το οποίο μπορεί να εφαρμοστεί οποιαδήποτε στιγμή της ημέρας, με ή χωρίς τροφή). Οι ασθενείς και οι φροντιστές πρέπει να γνωρίζουν τα προειδοποιητικά σημάδια πιθανής τοξικότητας και να γνωρίζουν πότε πρέπει να καλέσουν το γιατρό τους. Για τα σκευάσματα για έμπλαστρο και από του στόματος, μπορεί να εμφανιστούν δερματικά εξανθήματα, οπότε οι ασθενείς θα πρέπει να επικοινωνήσουν αμέσως με το γιατρό τους. Για το έμπλαστρο, οι ασθενείς και οι φροντιστές πρέπει να παρακολουθούν για έντονο κνησμό, ερυθρότητα, πρήξιμο ή φουσκάλες στη θέση του επιθέματος. Εάν συμβεί αυτό, αφαιρέστε το έμπλαστρο, ξεπλύνετε την περιοχή και καλέστε αμέσως το γιατρό.
Φαρμακοδυναμική
Η ριβαστιγμίνη, ένας αναστολέας της χολινεστεράσης, αναστέλλει τόσο τη βουτυρυλοχολινεστεράση όσο και την ακετυλοχολινεστεράση (σε αντίθεση με τη δονεπεζίλη, η οποία αναστέλλει εκλεκτικά την ακετυλοχολινεστεράση). Πιστεύεται ότι λειτουργεί αναστέλλοντας αυτά τα ένζυμα χολινεστεράσης, τα οποία διαφορετικά θα καταστρέψουν τον νευροδιαβιβαστή ακετυλοχολίνη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άρθρα με αλλαγμένο αναγνωριστικό EBI Κατηγορία:Αρωματικές ενώσεις Κατηγορία:Εστέρες Κατηγορία:Αμίνες Κατηγορία:Φάρμακα που δρουν στο νευρικό σύστημα Κατηγορία:Αναστολείς ενζύμων
Ασιατικό λιοντάρι
Το ασιατικό λιοντάρι (Panthera leo persica - Πάνθηρας ο λέων ο περσικός), επίσης γνωστό και ως ινδικό ή ευρασιατικό λιοντάρι, είναι διαφοροποιημένο υποείδος του αφρικανικού λιονταριού (Panthera leo - Πάνθηρας ο λέων). Το μόνο μέρος όπου συναντάται ελεύθερο σήμερα στην άγρια φύση είναι το δάσος της Γκιρ στην Ινδία, η οποία αποτελεί το μόνο καταφύγιο του ωραίου και δυνατού ζώου που κάποτε ήταν κοινό σε ολόκληρη την Ινδία. Το 2010 η κυβέρνηση της Καθιαβάρ επισήμανε ότι 411 ασιατικά λιοντάρια είχαν θεαθεί στο δάσος της Γκιρ, αυξημένα κατά 52 από την τελευταία καταγραφή το 2005.
Παλαιά και νέα κατανομή
Παλιά η έκταση εξάπλωσης του ασιατικού λιονταριού ήταν μεγάλη με ανατολικότερο όριο την Ινδία, δυτικότερο την Ελλάδα και βορειότερο το όρος Καύκασος. Στην πραγματικότητα αρκετές τοποθεσίες απολιθωμάτων έχουν ανακαλυφθεί σε όλη την Αφρική, τη Μέση Ανατολή, τη Σιβηρία, την Αλάσκα και σχεδόν σε όλη την Ευρώπη.
thumb|left|Ασιατικό και αφρικανικό λιοντάρι, εικονογράφηση σε εγκυκλοπαίδεια
Βιολογία και συμπεριφορά
Τα ασιατικά λιοντάρια σε σχέση με τους αδερφούς τους της Αφρικής παρουσιάζουν μερικές διαφορές που δικαιολογούν το γεγονός ότι θεωρούνται υποείδος. Στο ασιατικό λιοντάρι είναι πιο μεγάλη η φούντα της ουράς και πιο μεγάλες επίσης οι φούντες στους αγκώνες, ενώ τα μικρά έχουν τρίχωμα λίγο πιο διαφορετικό από τα αφρικανικά. Η τυμπανική μεμβράνη είναι πιο εξογκωμένη και το κρανίο πιο κοντό. Το μέγεθος αναλογεί σε αυτό των κεντροαφρικανικών λιονταριών και κυμαίνεται στα αρσενικά από 1,90 μέτρα σε 2,80 και στα θηλυκά από 1,60 σε 2,50. Διακριτικό χαρακτηριστικό θεωρείται επίσης και η χαίτη του αρσενικού η οποία έχει μικρότερο μήκος από αυτή του αφρικανικού. Το βάρος για τα αρσενικά κυμαίνεται από 160 κιλά ως 190 και στα θηλυκά από 110-120. Το τρίχωμα κυμαίνεται από ένα σκούρο διάστικτο μαύρο σε ένα γκριζοκανελί χρώμα. Τα ασιατικά λιοντάρια είναι μικρότερα κι ελαφρύτερα από τους Αφρικανούς συγγενείς τους αλλά το ίδιο επιθετικά. Η τροφή τους αποτελείται από αντιλόπες (έντμι, αιγέλαφοι και νιλγέ), αγριόχοιρους, νεροβούβαλους και κατοικίδια ζώα. Τα ασιατικά λιοντάρια είναι πολύ κοινωνικά ζώα, που ζουν σε αγέλες. Αυτές είναι μικρότερες από αυτές των αφρικανικών λιονταριών με μέσο όρο δύο θηλυκών, ενώ των αφρικανικών είναι 4-6.
Κατάσταση
Το εθνικό πάρκο της Γκιρ της δυτικής Ινδίας έχει 411 λιοντάρια (Απρίλιος 2011) που ζουν σε μια έκταση 1.412 τετραγωνικών χιλιομέτρων κυκλωμένα από ανοιχτή βλάστηση. Μέχρι 150 με 200 χρόνια πριν, η τίγρη της Βεγγάλης μαζί με τις ινδικές λεοπαρδάλεις μοιράζονταν το περιβάλλον, όπου τα ασιατικά λιοντάρια βρισκόταν σε μεγάλους αριθμούς μαζί με τον ασιατικό γατόπαρδο, τώρα εξαφανισμένο. Οπωσδήποτε οι ασιατικοί γατόπαρδοι προτιμούσαν τα ανοιχτά λιβάδια, και τα ασιατικά λιοντάρια τα ανοιχτά δάση, όπου επίσης ζούσαν τίγρεις και λεοπαρδάλεις. Παλιότερα ίσως τα λιοντάρια και οι τίγρεις να ανταγωνίζονταν για το φαγητό και την περιοχή. Τα ασιατικά λιοντάρια που ζούσαν έξω από τη ζούγκλα έβλεπαν τα θηράματα να γίνονται πιο εύκολα με την κτηνοτροφία, κι επιδόθηκαν αμέσως σε αυτού το είδος το κυνήγι. Φυσικά, μπήκαν αμέσως στο στόχαστρο των κυνηγών, αποίκων και ντόπιων. Οι συνηθέστεροι τρόποι εξόντωσης ήταν με πυροβόλα όπλα και το κυριότερο με δηλητήριο. Οι ανοιχτές εκτάσεις όπου ζουν τα έκαναν πιο τρωτά. Διηγήσεις Άγγλων κυνηγών μας πληροφορούν για πραγματικές σφαγές. Ένας μόνο κυνηγός σκότωσε πάνω από 300 ζώα, ενώ ένας άλλος πάνω από 90. Διηγήσεις τέτοιου είδους αποτελούν τις αποδείξεις του κυκλώνα που σχεδόν έδιωξε το λιοντάρι από την ασιατική ήπειρο.
Το ασιατικό λιοντάρι στην Ευρώπη και στην Ασία
thumb|250px|left|Ένα ασιατικό λιοντάρι. Τα λιοντάρια συναντιούνταν και στην Ευρώπη. Ο Αριστοτέλης κι ο Ηρόδοτος αναφέρουν την παρουσία του λιονταριού στα Βαλκάνια. Όταν ο βασιλιάς Ξέρξης πέρασε από τη Μακεδονία και τη Θεσσαλία το 480 π.Χ, αρκετές από τις καμήλες του κατασπαράχτηκαν από τα λιοντάρια. Λιοντάρια πιστεύεται ότι υπήρχαν στην Ελλάδα τουλάχιστον μέχρι το «Σωτήριον Έτος»(80-100 μ.Χ.). Το λιοντάρι της Νεμέας αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα της εξάπλωσης των λιονταριών στην Ευρώπη. Τα λιοντάρια επιβίωσαν στον Καύκασο μέχρι και τον δέκατο αιώνα (αυτό ήταν και το βορειότερο όριο εξάπλωσής τους). Αυτά τα λιοντάρια εξαφανίστηκαν από την Αρμενία το έτος 100 και στο Αζερμπαϊτζάν και στην Ουκρανία τον δέκατο αιώνα.
Το ασιατικό λιοντάρι στη θρησκεία και την τέχνη
Το ασιατικό λιοντάρι κατέχει μια πολύ σημαντική θέση στην τέχνη και τη θρησκεία, όπου συμβολίζει και συμβολίζεται με ποικίλους τρόπους. Οι διάφορες θρησκείες έχουν συμβολίσει μεγάλα γεγονότα με τον βασιλιά των ζώων. Το λιοντάρι της Νεμέας που έπνιξε ο Ηρακλής αξιώθηκε να το περιλάβει ο Δίας στους θεούς του Ολύμπου. Το άρμα της Κυβέλης σερνόταν από λιοντάρια, ο Δανιήλ γοητεύει και τιθασεύει τα λιοντάρια, λιοντάρια φυλάνε τους ναούς Ινδουιστών και βουδιστών κι υπηρετούν τους θεούς τους. Το ίδιο και στην τέχνη. Οι Σπαρτιάτες για να τιμήσουν τον Λεωνίδα κατασκεύασαν το άγαλμα ενός λιονταριού. Τα μακεδονικά ψηφιδωτά της Πέλλας απεικονίζουν υπέροχες παραστάσεις λιονταριών, όπως και τα ελληνικά αγγεία, ακροκέραμα και ζωοφόρους. Η σκυθική τέχνη από την Ουκρανία τον 4ο π.Χ αιώνα, δείχνει ρεαλιστικές παραστάσεις κυνηγιού λιονταριών. Οι Πέρσες, οι Σουμέριοι κι οι Βαβυλώνιοι το απεικόνισαν αμέτρητες φορές στα ανάγλυφά τους. Καθ' όλη την πορεία των αιώνων το λιοντάρι δεν έπαψε να εμφανίζεται στην τέχνη και να επιδρά σε αυτήν.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Θηλαστικά της Ασίας Κατηγορία:Λιοντάρια
Γκόρνο Σβιλάρε
Το Γκόρνο Σβιλάρε (Горно Свиларе, Sullarë e Epërme) είναι ένα χωριό στον Δήμο Σαράι, στα Σκόπια, στη Βόρεια Μακεδονία.
Δημογραφία
Σύμφωνα με την απογραφή του 2002, το χωριό είχε πληθυσμό 712 κατοίκους.
Οι εθνοτικές ομάδες του χωριού περιλαμβάνουν:
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά Δήμου Σαράι Κατηγορία:Χωριά της Βόρειας Μακεδονίας
Κόκκινη Ορχήστρα
160px|thumb|Ο Χάρο Σούλτσε-Μπόισεν σε γραμματόσημο της Γερμανικής Λαϊκής Δημοκρατίας (1964)
Ο ορός Κόκκινη Ορχήστρα (γερμανικά: Rote Kapelle) γνωστό και ως Κόκκινο παρεκκλήσι ήταν το γενικό όνομα που δόθηκε από τη Γκεστάπο σε ανεξάρτητες ομάδες του αντιναζιστικού κινήματος αντίστασης και των δικτύων πληροφοριών που είχαν επαφή με την Σοβιετική Ένωση που λειτουργούσαν σε διάφορες ευρωπαϊκές χώρες όπως ήταν η Γερμανία, το Βέλγιο, η Γαλλία, η Ελβετία και άλλες κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Οι ηγέτες των πιο γνωστών ομάδων ήταν οι Άρβιντ Χάρνακ και Χάρρο Σούλτσε-Μπόισεν στο Βερολίνο και ο Λεοπόλντ Τρέπερ στο Παρίσι και στις Βρυξέλλες.
Μόνο αφότου η Άμπβερ αποκρυπτογράφησε ραδιοφωνικά μηνύματα τον Αύγουστο του 1942 στα οποία εμφανίστηκαν γερμανικά ονόματα, η Γκεστάπο άρχισε να συλλαμβάνει αυτούς τους ανθρώπους, καθώς και τους συγγενείς και τους φίλους τους με τους οποίους έρχονταν σε επαφή. Ο ιστορικός Στέφαν Ρόλοφ έγραψε για το χαρακτηρισμό τους το 2002:
Στην έρευνα του το 1996, ο Χανς Κόππι τζούνιορ τόνισε επίσης σχετικά με τις ομάδες της Δυτικής Ευρώπης:
Ο Γιοχάνες Τούσελ συνοψίζει από το Γερμανικό Κέντρο Μνημείων Αντίστασης:
Σύνθεση ομάδων
Η σύνθεση των ομάδων ήταν διεθνής (με εξαίρεση τη Γερμανία), αποτελούμενη από αντιφασιστές διαφόρων πολιτικών προσανατολισμών και εργάτες της Κομιντέρν. Η σοβιετική στρατιωτική υπηρεσία πληροφορίων με αυτές τις ομάδες ήταν ανεξάρτητη, αλλά λόγω των συνθηκών που σχετίζονται κυρίως με το ξέσπασμα του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου, τα μέλη των διαφόρων σταθμών έπρεπε να επικοινωνούν μεταξύ τους, τα οποία στη συνέχεια συνέβαλε καθοριστικά στην εξάλειψη των δικτύων αυτών.
Τον Δεκέμβριο του 1941, η Γερμανική υπηρεσία funcabwehr κατάφερε να εντοπίσει έναν από τους ραδιοφωνικούς πομπούς που λειτουργούσαν στις Βρυξέλλες. Ξεκίνησαν οι πρώτες συλλήψεις, οι οποίες οδήγησαν στη διάλυση του σταθμού. Ο Β. Σέλεμπεργκ έγραψε στα απομνημονεύματά του ότι δεν ήταν δυνατό να σταματήσει εντελώς η δραστηριότητα της «Κόκκινης Ορχήστρας».
Η Σοβιετική Ένωση ήταν σιωπηλή για αυτήν την οργάνωση του Βερολίνου για 20 χρόνια. Στις 6 Οκτωβρίου 1969, με διάταγμα του Προεδρείου του Ανώτατου Σοβιέτ της ΕΣΣΔ, απονεμήθηκαν παράσημα σε 32 μέλη της «Κόκκινης Ορχήστρας», εκ των οποίων τα 29 ήταν μεταθανάτια. Οι περισσότεροι από τους βραβευόμενους ανήκαν στην ομάδα του λοχία Μέιτζορ.