cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ωγκύστ Περρέ
Αστικός Σχεδιασμός: Ανακατασκευή της Χάβρης
Μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, το κέντρο της πόλης της Χάβρης είχε καταστραφεί ολοσχερώς. ‘Ετσι, το 1944, ανατέθηκε στον Ωγκύστ Περρέ το σχέδιο της ανακατασκευής της. Δεδομένου του εδάφους της περιοχής και της υψηλής στάθμης των υδάτων, το αρχικό σχέδιο προέβλεπε την ανέγερση όλης της πόλης σε μία πλατφόρμα από οπλισμένο σκυρόδεμα, περίπου 3.50 μ. πάνω από το ύψος του εδάφους. Ωστόσο, εξαιτίας των ελείψεων σε τσιμέντο και σίδηρο κατα την μεταπολεμική περίοδο, η πρόταση αυτή δεν πραγματοποιήθηκε.
Ο Περρέ πρότεινε την ανακατασκευή της πόλης με βάση τους άξονες των κύριων οδικών αρτηριών, έτσι ώστε να διατηρηθεί το ίχνος του παλιού αστικού ιστού. Ο σχεδιασμός των κτισμάτων θα βασιζόταν σε έναν κάναβο, παράλληλο με την ακτογραμμή, συντιθέμενο από τετράγωνα πλευράς 100 μ., ο οποίος θα έδινε ενιαίο ρυθμό στην πόλη. Τα κτήρια που θα ανεγείρονταν σε καθένα από αυτά τα τετράγωνα, θα υπάγονταν σε μια μονάδα 6.24 τ.μ., με αποτέλεσμα κάθε μονάδα ή συνδυασμός μονάδων, να είναι διαιρετέα από τους αριθμούς 6, 8 και 12. Η επανάληψη στις αρχιτεκτονικές μορφές ευνοούσε την επανάχρηση των ίδιων καλουπιών και ξυλοτύπων, δεδομένης της κρίσιμης οικονομικής κατάστασης της περιόδου.
Η γενική ιδέα του σχεδίου του ήταν ότι οι δρόμοι θα περιστοιχίζονταν από τα χαμηλότερου ύψους κτήρια, ενώ τα ψηλότερα θα περιέβαλλαν την κεντρική πλατεία, στην καρδιά του οικοδομικού τετραγώνου. Αξιοσημείωτα κτίρια του Ωγκύστ Περρέ εκεί, είναι το Hôtel de Ville και η εκκλησία του Αγίου Ιωσήφ. Και τα δύο σχεδιάστηκαν το 1950 και ολοκληρώθηκαν πριν το θάνατο του.
Διακρίσεις
Ο Ωγκύστ Περρέ δίδαξε στην École de Beaux-Arts από το 1940. Δίπλα στον Ωγκύστ Περρέ είχε εργαστεί στα πρώτα χρόνια σαν ασκούμενος και ο Λε Κορμπυζιέ. Το 1948 κέρδισε το Βασιλικό Χρυσό Μετάλλιο και το 1952 το Χρυσό Μετάλλιο του Αμερικανικού Ινστιτούτου Αρχιτεκτόνων (ΑIA Gold Medal). Το 2005, η ανακατασκευή της Χάβρης μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ανακηρύχθηκε από την UNESCO ως ένα από τα Μνημεία Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι αρχιτέκτονες
Νησιά του Μαρμαρά
250px|right|thumb|Τα νησιά του Μαρμαρά Τα Νησιά του Μαρμαρά είναι ένα από τα δύο νησιωτικά συμπλέγματα της Προποντίδας. Βρίσκονται στο δυτικό της τμήμα, βορειοδυτικά της χερσονήσου της Κυζικηνής. Η συστάδα περιλαμβάνει τέσσερα κατοικημένα νησιά και τρία μικρότερα ακατοίκητα. Τα κατοικημένα νησιά είναι το νησί του Μαρμαρά (ή Προκόννησος), η Κούταλη (Ekinlik), η Αφησιά (Avşa) και η Αλώνη (Paşalimanı). Μεγαλύτερο νησί του συμπλέγματος είναι το νησί του Μαρμαρά, το οποίο είναι και το βορειότερο. Νοτιότερά του βρίσκεται η Κούταλη, το μικρότερο κατοικημένο νησί του συμπλέγματος, νοτιότερα η Αφησιά και ανατολικότερά της, δίπλα στην Κυζικηνή χρσόνησο, βρίσκεται η Αλώνη. Τα νησιά αυτά ανήκουν στην Τουρκική επαρχία Μπαλικεσίρ.
Τα νησιά του Μαρμαρά είχαν κυρίως ελληνικό πληθυσμό μέχρι το 1922. Οι περισσότεροι κάτοικοί τους με την ανταλλαγή των πληθυσμών εγκαταστάθηκαν στην Αττική, στη Χαλκιδική, στη Λήμνο και στο Αίγιον, στους προσφυγικούς οικισμούς, Νέα Παλάτια, Νέα Κούταλη, Νέα Αφησιά, Νέος Μαρμαράς και στον προσφυγικό Συνοικισμό Αιγίου.
Παραπομπές
Μαρμαρά
Μάκης Κατσαβάκης
Ποδοσφαιριστής
Ο Θωμάς Κατσαβάκης ξεκίνησε την καριέρα του το 1972 στον Πανσερραϊκό, με τον οποίο αγωνίστηκε ως το 1977 στην Α΄ Εθνική. Στη συνέχεια έπαιξε στον Ολυμπιακό και έκλεισε την καριέρα του στην Κόρινθο, όπου έπαιξε ως το 1982.
Προπονητής
Ακολούθως, εργάστηκε ως προπονητής. Πέρασε από πολλές ομάδες Α΄ και Β΄ Εθνικής καθώς και σε ομάδες της Κύπρου:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανσερραϊκού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Α.Σ. Κορίνθου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Πανιωνίου Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Πανσερραϊκού Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Νίκης Βόλου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εδεσσαϊκού Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Π.Α.Σ. Γιάννινα Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Π.Σ. Καλαμάτας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Π.Α.Ε. Βέροιας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Προοδευτικής Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Α.Ο. Καβάλα Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ολυμπιακού Βόλου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Α.Ο. Πανηλειακού Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Λεβαδειακού Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Απόλλων Καλαμαριάς Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Γ.Σ. Ηρακλή Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΑΕΚ Λάρνακας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Πιερικού Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Δόξας Δράμας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Αγροτικού Αστέρα Ευόσμου Π.Μ.Α.Σ.
Κούβελος Αχαΐας
Ο Κούβελος είναι μικρή ορεινή οικιστική θέση του Νομού Αχαΐας, που ανήκει ως τοπωνύμιο στην περιφέρεια της Τοπικής Κοινότητας Κούτελης. Αποκαλείται και Κούβελος Κούτελης.
Τοποθεσία
Βρίσκεται κτισμένος σε υψόμετρο περίπου 825 μέτρων και οδηγεί εκεί ο δρόμος από και προς τα χωριά της Κούτελης.
Πολύ κοντά στην τοποθεσία του Κούβελου, πάνω στο δρόμο που οδηγεί από τα Καλάβρυτα προς τη Γουμένισσα, το Δροσάτο, το Ορθολίθι και τα γειτονικά χωριά της περιοχής, βρίσκεται ο μικρός συνοικισμός της Τοπικής Κοινότητας Γουμένισσας Κάκαβος και το εκεί ξωκλήσι αφιερωμένο στον Άγιο Νεκτάριο.
Διοικητική εξέλιξη
Ο Κούβελος αναγνωρίστηκε ως οικισμός στις 20/04/1835 και υπήχθη στο Δήμο Λαπαθών. Με το ΦΕΚ 32Α της 08/12/1845 αποσπάστηκε από το Δήμο Λαπαθών και υπήχθη στον τότε Δήμο Καλαβρύτων. Με το ΦΕΚ 251Α της 04/10/1889 καταργήθηκε ως οικισμός.
Δημογραφική εξέλιξη
Συγκεντρωτικά, η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού σύμφωνα με τις εθνικές απογραφές είναι η εξής:
Λοιπά στοιχεία
Στη θέση του οικισμού, που για δεκαετίες παρέμενε εγκαταλελειμμένος, υπήρξε τις τελευταίες δεκαετίες δημιουργία διάσπαρτων οικιών. Στην είσοδο της οικιστικής θέσης του Κούβελου, παραπλεύρως της Επαρχιακής Οδού Πάτρας - Καλαβρύτων, βρίσκεται το ξωκλήσι του Αγίου Νικολάου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένα χωριά του Νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Καλαβρύτων
Λήμνος Ι (θωρηκτό)
Το Θ/Κ Λήμνος (BB-24) ήταν θωρηκτό του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού κλάσης Mississippi. Έλαβε το όνομα Λήμνος σε ανάμνηση της νικηφόρας ναυμαχίας της Λήμνου της 5ης Ιανουαρίου 1913, αποτέλεσμα της οποίας ήταν να κριθεί οριστικά η ελληνική κυριαρχία στο Αιγαίο πέλαγος.
Κατασκευή - αγορά
Η ναυπήγησή του ξεκίνησε το 1904 στις ΗΠΑ για λογαριασμό του Αμερικανικού Ναυτικού, στο οποίο υπηρέτησε ως USS Idaho (BB-24) από το 1908 μέχρι το 1914, οπότε και αμφότερα τα πλοία κλάσης Mississippi (το δεύτερο ήταν το Θ/Κ Κιλκίς (BB-23) - πρώην USS Mississippi) αγοράστηκαν από την Ελλάδα.
Παραλήφθηκε από το Newport News της Virginia τον Ιούλιο του 1914, με βεβιασμένες ενέργειες της Ελληνικής Κυβερνήσεως, σε μια προσπάθεια αντισταθμίσεως των τουρκικών ναυτικών εξοπλισμών, χωρίς να είναι και τα απολύτως κατάλληλα. Κύριο μειονέκτημα τους ήταν η μικρή ταχύτητα και το ότι ήταν χαμηλά για ωκεανοπλοΐα. Νεωτερισμός στα πλοία αυτά αποτέλεσε η ευρεία χρήση ηλεκτροκινήτων μηχανημάτων.
Επιχειρησιακή δράση
Τα δύο πλοία καταλήφθηκαν από τους Γάλλους μαζί με τον υπόλοιπο Ελληνικό Στόλο το 1916, εξαιτίας της Ελληνικής ουδετερότητας στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Όταν τον Ιούνιο του 1917 ο Ελευθέριος Βενιζέλος ανέλαβε και πάλι την διακυβέρνηση της χώρας και η Ελλάδα εισήλθε στον πόλεμο με τους συμμάχους της Αντάντ (Τριπλής Συμμαχίας), η Γαλλία επέστρεψε τα πλοία στο Βασιλικό Πολεμικό Ναυτικό.
Έλαβε μέρος στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, στις επιχειρήσεις της Κριμαίας το 1919 υπό τον Υποναύαρχο Γ. Κακουλίδη,ΒΠΝ, με τα Κιλκίς, Λέων και Πάνθηρ. Στη Μικρασιατική Εκστρατεία ήταν η αρχηγίδα του Β' Στόλου υπό τον Υποναύαρχο Γ. Καλαμίδα,ΒΠΝ, που είχε έδρα τη Σμύρνη και αποστολή την επιτήρηση των παραλίων του Βοσπόρου, της Προποντίδος και της Μ. Ασίας.
Από το 1926 έως και το 1928 έκανε γενική επισκευή στους λέβητες του.
Παρέμεινε σε υπηρεσία μέχρι το 1932, οπότε και παροπλίστηκε. Ο οπλισμός του χρησιμοποιήθηκε στα πυροβολεία του οχυρού της Αιγίνης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικά θωρηκτά Κατηγορία:Ελληνικά πολεμικά πλοία του Α' Παγκοσμίου Πολέμου
Εριφύλη
Στην ελληνική μυθολογία η Εριφύλη ήταν κόρη του Ταλαού, βασιλιά στο Άργος, και αδελφή του Αδράστου.
Ο μύθος
Η Εριφύλη πήρε ως σύζυγό της τον εξάδελφό της Αμφιάραο, και υπήρξε το πρόσωπο που αρχικώς αποκατέστησε τις σχέσεις μεταξύ του Αδράστου και το Αμφιαράου, αφότου ο δεύτερος είχε εκδιώξει τον πρώτο από το Άργος στη Σικυώνα. Συμφώνησαν οι δυο τους να επιλύουν στο εξής τις διαφορές τους με τη διαιτησία της Εριφύλης. Στην πραγματικότητα όμως η Εριφύλη παρέμενε πιστή στον αδελφό της. Ο Αμφιάραος και η Εριφύλη απέκτησαν δύο γιους, τον Αλκμαίονα ή Αλκμαίωνα και τον Αμφίλοχο, και δύο κόρες, την Ευρυδίκη και τη Δημώνασσα. Ο ποιητής Άσιος προσθέτει και την Αλκμήνη (Παυσανίας, Ε΄ 17,8).
Με την άφιξη του καταδιωγμένου από τη Θήβα Πολυνείκη στο Άργος, ο Άδραστος αποφάσισε να στηρίξει τη δίκαιη αξίωσή του στον θρόνο των Θηβών. Σε αυτή την απόφαση ο Αμφιάραος εναντιώθηκε από την πρώτη στιγμή και αρνήθηκε να συμμετάσχει στην εκστρατεία, καθώς ως γνώστης της μαντικής ήξερε ότι από όσους θα λάβαιναν μέρος στην εκστρατεία εκείνη μόνο ο Άδραστος θα επέστρεφε ζωντανός. Κατέφυγαν λοιπόν κατά τη συμφωνία τους στη διαιτησία της Εριφύλης, η οποία δέχθηκε την άποψη του αδελφού της και παρότρυνε τον σύζυγό της να εκστρατεύσει μαζί με τους υπόλοιπους, για να αποκτήσει δόξα και τιμή. Ο Αμφιάραος αναγκάσθηκε τότε να ακολουθήσει τους άλλους στην εκστρατεία που έγινε γνωστή ως οι «Επτά επί Θήβας». Η Εριφύλη δεν είχε πάρει βέβαια το μέρος του αδελφού της από αντικειμενική κρίση, αλλά, εκτός των άλλων, επειδή είχε δωροδοκηθεί από τον Πολυνείκη με το περιδέραιο της Αρμονίας. Τόσο το περιδέραιο αυτό όσο και ο πέπλος ήταν πολύτιμα δώρα που είχαν δωρίσει οι θεοί στην Αρμονία κατά τους γάμους της και τα είχε κληρονομήσει από τη μητέρα του ο Πολυνείκης. Γνωρίζοντας τα πάντα ο Αμφιάραος ως μάντης, άφησε φεύγοντας για τον μοιραίο πόλεμο σκληρή εντολή στα παιδιά του: όταν μεγαλώσουν να σκοτώσουν τη μητέρα τους γιατί τον είχε στείλει σε βέβαιο θάνατο επειδή είχε θαμπωθεί από ύποπτα δώρα. Αυτή την εντολή δεν την εκτέλεσαν αμέσως τα παιδιά τους.
Πέρασαν δέκα χρόνια από την εποχή της πανωλεθρίας των «Επτά». Οι Επίγονοι των Επτά ήθελαν να εκδικηθούν τον θάνατο των πατέρων τους. Το Μαντείο των Δελφών τους είπε ότι μόνο αν είχαν αρχηγό τον Αλκμαίωνα, τον γιο της Εριφύλης, θα νικούσαν. Τότε ο Θέρσανδρος, ο γιος του Πολυνείκη, δωροδόκησε και πάλι την Εριφύλη με τον πέπλο της Αρμονίας, οπότε η Εριφύλη έπεισε τον Αλκμαίωνα να βοηθήσει τους άλλους Επιγόνους. Ωστόσο, ο Αλκμαίων, παρότι πέτυχε η εκστρατεία, όταν επέστρεψε, σκότωσε την Εριφύλη για να εκδικηθεί τον θάνατο του πατέρα του. Ο Απολλόδωρος (Γ 7, 2 και 5) γράφει ότι ο Αλκμαίωνας και ο Αμφίλοχος μαζί σκότωσαν τη μητέρα τους μετά από σχετική εντολή του θεού Απόλλωνα. Το περιδέραιο και τον πέπλο της Αρμονίας, ο Αλκμαίων τα αφιέρωσε στο ιερό του Απόλλωνα στους Δελφούς.
Ο Παυσανίας αναφέρει (Β΄ 32, 2) ότι ο «τάφος» της Εριφύλης βρισκόταν κοντά στο ιερό του συζύγου της Αμφιαράου, σε μικρή απόσταση από το σπίτι του Αδράστου, στο Άργος, και ότι (Ε΄ 17) στη «Λάρνακα του Κυψέλου» εικονιζόταν η Εριφύλη κατά την αναχώρηση του Αμφιαράου, κρατώντας το περιδέραιο της Αρμονίας. Δίπλα της απεικονίζονταν οι δύο γιοι της, με τον Αμφίλοχο βρέφος ακόμα. Επίσης, στη «Λέσχη των Κνιδίων» στους Δελφούς, εκεί όπου παριστανόταν η «Νέκυια» (η κάθοδος του Οδυσσέα στον Άδη), εικονιζόταν η μορφή της Εριφύλης ανάμεσα σε άλλες νεκρές γυναίκες, να κρατά ακόμα το περιδέραιο της Αρμονίας με το οποίο είχε δωροδοκηθεί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Εριφυλη
The Sky Is Crying
Το The Sky Is Crying είναι το πέμπτο στούντιο άλμπουμ του αμερικάνικού blues rock συγκροτήματος του Στίβι Ρέι Βον, Double Trouble, το οποίο κυκλοφόρησε στις 5 Νοεμβρίου 1991 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Epic Records". Το άλμπουμ περιλαμβάνει ανέκδοτες ηχογραφήσεις από όλη την καριέρα του συγκροτήματος, με εξαίρεση μία διαφορετική εκτέλεση του κομματιού "Empty Arms" που εμφανίστηκε στο άλμπουμ "Soul To Soul", το 1985.
Ο δίσκος σκαρφάλωσε στο Top-10 στις Ηνωμένες Πολιτείες και βραβεύθηκε ως διπλά πλατινένιος, ενώ μπήκε στο Top-20 στον Καναδά, τη Νορβηγία και τη Νέα Ζηλανδία.
Η διασκευή στο "Little Wing" του Τζίμι Χέντριξ κέρδισε βραβείο Γκράμι στην κατηγορία για την "Καλύτερη Rock Οργανική Εκτέλεση", ενώ το άλμπουμ έλαβε το βραβείο για το "Καλύτερο Album Σύγχρονης Blues", στα Βραβεία Γκράμι του 1993.
Λίστα Τραγουδιών
1. Boot Hill - 2:15
2. The Sky Is Crying (James, Levy, Lewis) - 4:36
3. Empty Arms (Vaughan) - 3:29
4. Little Wing (Hendrix) - 6:49
5. Wham (Lonnie Mack) - 2:25
6. May I Have a Talk with You (Howlin' Wolf) - 5:49
7. Close to You (Dixon) - 3:10
8. Chitlins con Carne (Kenny Burrell) - 3:57
10. Life by the Drop (Bramhall, Logan) - 2:28
Θέσεις τσαρτ
The Sky Is Crying (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 5 Νοεμβρίου 1991
Βραβεία
The Sky Is Crying (άλμπουμ)
Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): 2 x πλατινένιος
Μέλη των Double Trouble
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "The Sky Is Crying" ήταν οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία του Stevie Ray Vaughan Κατηγορία:Άλμπουμ του 1991
Ντάμπλινγκ
Ντάμπλινγκ είναι μια ευρεία κατηγορία πιάτων που αποτελούνται από κομμάτια μαγειρεμένης ζύμης (φτιαγμένα από διάφορες πηγές αμύλου), συχνά τυλιγμένα γύρω από μια γέμιση. Η ζύμη μπορεί να βασίζεται σε ψωμί, αλεύρι, φαγόπυρο ή πατάτες και μπορεί να γεμιστεί με κρέας, ψάρι, τόφου, τυρί και λαχανικά. Τα ζυμαρικά μπορούν να παρασκευαστούν χρησιμοποιώντας μια ποικιλία μεθόδων μαγειρέματος και βρίσκονται σε πολλές παγκόσμιες κουζίνες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πιάτα με γέμιση Κατηγορία:Τύποι φαγητού Κατηγορία:Παγκόσμια κουζίνα
Σύνδεσμος Αξιωματικών Νέων
Ο Σύνδεσμος Αξιωματικών Νέων γνωστότερη ως Σ.Α.Ν. ήταν μια ελληνική παραστρατιωτική μυστική οργάνωση που δημιουργήθηκε κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου στη Μέση Ανατολή παράλληλα με την Ε.Ν.Α.. Η οργάνωση όμως αυτή ήταν πολύ μικρότερη χωρίς ιδιαίτερη δραστηριότητα παραμένουσα περισσότερο θεατής επί των εξελίξεων των ανταρσιών που συνέβησαν στις αρχές του 1943 και στη συνέχεια συγχωνεύθηκε στη νεότερη και μεγαλύτερη οργάνωση Ι.Δ.Ε.Α..
Αρχηγός της μυστικής αυτής οργάνωσης φερόταν ο ταγματάρχης Σόλωνας Γκίκας.
Κατηγορία:Μυστικές οργανώσεις Κατηγορία:Εθνική Αντίσταση Κατηγορία:Ελληνικές παραστρατιωτικές οργανώσεις
Φόρεστ Γκαμπ
Φόρεστ Γκαμπ (αγγλικά Forrest Gump) είναι ο τίτλος μιας βραβευμένης με Όσκαρ αμερικάνικης ταινίας που βγήκε στις αίθουσες το 1994 και που αποτελεί διασκευή του ομώνυμου βιβλίου του Γουίνστον Γκρουμ (1986). Η ταινία αφηγείται την προσωπική ιστορία ενός απλού ανθρώπου και το επικό ταξίδι του στη ζωή, κατά τη διάρκεια του οποίου συνάντησε σημαντικές προσωπικότητες της ιστορίας, επηρέασε την ποπ κουλτούρα και έζησε από κοντά αξιοσημείωτα ιστορικά γεγονότα, των οποίων τη σημασία δεν κατάλαβε ποτέ, καθώς ήταν ένα άτομο χαμηλών νοητικών δυνατοτήτων.
Η ταινία σημείωσε τεράστια εισπρακτική επιτυχία, αποτελώντας την ταινία με τις μεγαλύτερες εισπράξεις για τη χρονιά εκείνη στις ΗΠΑ. Συνολικά συγκέντρωσε 13 υποψηφιότητες για Όσκαρ, από τα οποίες κέρδισε τα 6, ανάμεσα στα οποία τα Βραβεία Καλύτερης Ταινίας, Καλύτερης Σκηνοθεσίας για τον Ρόμπερτ Ζεμέκις και Α΄ Ανδρικού Ρόλου για τον ηθοποιό Τομ Χανκς. To 2007, το Αμερικανικό Ινστιτούτο Ταινιών κατέταξε την ταινία στο #71 στη λίστα των καλύτερων ταινιών όλων των εποχών, ενώ το 2011 η ταινία χαρακτηρίστηκε από την Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου ως «πολιτιστικά, αισθητικά και ιστορικά σημαντική» και επιλέχθηκε να ενταχθεί στο Εθνικό Μητρώο Κινηματογράφου των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής.
Η Πλοκή
Η ταινία ξεκινά με τον Φόρεστ να κάθεται σε ένα παγκάκι στην πόλη της Σαβάνα, στην πολιτεία Τζώρτζια των ΗΠΑ, περιμένοντας να φτάσει το λεωφορείο του. Κατά τη διάρκεια της αναμονής, και με αφορμή ένα κουτί με σοκολατάκια που κρατούσε στα χέρια, ο Φόρεστ αφηγείται αναδρομικά την παράξενη ιστορία της ζωής του, έχοντας ως αποδέκτες της διήγησής του διάφορα άτομα που κάθονται ανά διαστήματα πλάι του. Άλλοι από αυτούς τον αντιμετωπίζουν με σκεπτικισμό και άλλοι εκφράζουν το θαυμασμό και το σεβασμό τους ακούγοντας τα κατορθώματά του.
Σύμφωνα λοιπόν με το Φόρεστ, μεγάλωσε σε μια μικρή πόλη, όπου ζούσε με τη δυναμική μητέρα του, και την οποία αγαπούσε πάρα πολύ. Εκείνη του δίδασκε να μην αισθάνεται διαφορετικός από τα άλλα παιδιά και να μην αφήνει κανέναν να τον θεωρεί ανόητο. Με τη σειρά του εκείνος τη λατρεύει και τη σέβεται απεριόριστα, διότι του εξηγούσε τον κόσμο με τρόπο που να τον καταλαβαίνει και να μην τον φοβίζει.
Στη διάρκεια της ζωής του ο Φόρεστ γνωρίζει μια πληθώρα ανθρώπων, ανάμεσα στους οποίους μεγάλες διασημότητες, όπως ο Τζον Λένον, ο Έλβις Πρίσλεϋ και τρεις Αμερικανοί Πρόεδροι. Τα άτομα που έπαιξαν, όμως, τον πιο καθοριστικό ρόλο στη ζωή του – εκτός φυσικά από τη μητέρα του – ήταν τρία: ο Μπέντζαμιν Μπάφορντ “Μπάμπα” Μπλου, ένας έγχρωμος συμπολεμιστής του στο Βιετνάμ που «ήξερε ό,τι μπορούσε κανείς να ξέρει για τις γαρίδες», ο υπολοχαγός Νταν Τέιλορ, ανώτερος του στο στρατό και κατοπινός του συνεργάτης, και τέλος η Τζένη, μια δυστυχισμένη κοπέλα που τη γνώριζε από μικρός και την οποία δεν έπαψε ούτε στιγμή να αγαπά.
Ο Φόρεστ λοιπόν, κατά τη διάρκεια της πλούσιας σε εμπειρίες ζωής του, ζει από κοντά γεγονότα που συντάραξαν τις ΗΠΑ των δεκαετιών του 1960 και του 1970, όπως ο Πόλεμος του Βιετνάμ, το κίνημα των Χίππις, τα πολιτικά σκάνδαλα και τη δημιουργία του σύγχρονού μας προσώπου του κόσμου. Τελικά καταλήγει να αναρωτιέται κατά πόσο όλοι μας έχουμε κάποιο πεπρωμένο, ή αν αιωρούμαστε εδώ και εκεί τυχαία με το φύσημα του ανέμου. Ο ίδιος προσωπικά θα ήθελε να συμβαίνουν και τα δύο.
Επιρροές στην Ποπ Κουλτούρα
thumb|right|Ο Τομ Χανκς στο ρόλο του Φόρεστ Γκαμπ (1994). Κατά τη διάρκεια των περιπετειών του, ο Φόρεστ:
Αποσπάσματα
Ακολουθούν φράσεις που είτε επαναλαμβάνονται πολλές φορές στην ταινία, είτε έμειναν σήμα κατατεθέν της.
Βραβεύσεις
1994 67η Απονομή των Βραβείων Όσκαρ
1995 Academy of Science Fiction, Fantasy & Horror Films (Βραβεία SATURN)
1995 British Academy of Film and Television Arts / BAFTA Film Awards
1995 Chicago Film Critics Association Awards
1995 Directors Guild of America
1995 52η Απονομή Χρυσών Σφαιρών
right|thumb|250px|Το άλμπουμ με τα κομμάτια μουσικής που συνέθεσε ο Άλαν Σιλβέστρι για την ταινία.
1994 National Board of Review of Motion Pictures
Δείτε τον Πλήρη Κατάλογο Βραβείων
Soundtrack
Το άλμπουμ πούλησε πάνω από 12 εκατομμύρια αντίτυπα και είναι ένα από τα πιο επιτυχημένα εμπορικά στις ΗΠΑ. Ακολούθησε ένα δεύτερο άλμπουμ με τη μουσική του Άλαν Σιλβέστρι αποκλειστικά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας Κατηγορία:Ταινίες του 1994 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Paramount Pictures Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με δυσλειτουργικές οικογένειες Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο σκηνοθέτης κέρδισε Όσκαρ Καλύτερης Σκηνοθεσίας Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο σεναριογράφος κέρδισε Όσκαρ Καλύτερου Διασκευασμένου Σεναρίου Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες ενηλικίωσης Κατηγορία:Ταινίες που κέρδισαν το Όσκαρ καλύτερων οπτικών εφέ Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ρόμπερτ Ζεμέκις Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Αριζόνα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Μέιν Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Μοντάνα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Βόρεια Καρολίνα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Νότια Καρολίνα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Γιούτα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Καλιφόρνια Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στην Νέα Υόρκη (πολιτεία) Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Ηθοποιού (Δραματικές ταινίες) Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο σκηνοθέτης κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Σκηνοθεσίας Κατηγορία:Ταινίες με θέμα τη διαταραχή μετατραυματικού στρες Κατηγορία:Ταινίες με θέμα την αναπηρία Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Άλαν Σιλβέστρι Κατηγορία:Ταινίες IMAX
Ω-ντε-Φρανς
Τα Ω-ντε-Φρανς (γαλλικά:Hauts-de-France), είναι μια από τις 18 Διοικητικές Περιοχές της Γαλλίας που δημιουργήθηκε μετά την εδαφική μεταρρύθμιση των γαλλικών περιοχών του 2014, από τη συγχώνευση δύο περιοχών, του Νορ-Πα-ντε-Καλαί και της Πικαρδίας. Βρίσκεται στη βόρεια Γαλλία και έχει πρωτεύουσα τη Λιλ. Έχει έκταση 31.806 τετραγωνικά χιλιόμετρα και αποτελείται από 5 νομούς: Αιν, Νορ, Ουάζ, Πα-ντε-Καλαί και Σομ.
Συνορεύει προς τα δυτικά με τη Νορμανδία, προς τα ανατολικά με το Γκραντ Εστ και προς στα νότια με την Ιλ-ντε-Φρανς. Επίσης με το Βέλγιο σε όλο το βορειοανατολικό τμήμα της. Στα δυτικά και βόρεια η παράκτια περιοχή Κοτ ντ'Οπάλ βρέχεται από τη Μάγχη και τη Βόρεια Θάλασσα.
Όνομα
Με την εδαφική μεταρρύθμιση των γαλλικών περιοχών του 2014, το προσωρινό όνομα της νέας περιοχής ήταν «Νορ-Πα-ντε-Καλαί-Πικαρδία», από την ένωση, βάση αλφαβητικής σειράς, των ονομασιών των δύο πρώην διοικητικών περιοχών, του Νορ-Πα-ντε-Καλαί και της Πικαρδίας. Η συγκεκριμένη διαδικασία έδινε την δυνατότητα αναμονής έως τον ορισμό νέου ονόματος μέσω σχετικού διατάγματος του Συμβουλίου του Κράτους, κατόπιν σχετικής προτάσεως του περιφερειακού συμβουλίου της συγχωνευθείσης διοικητικής περιοχής.
Στις 14 Μαρτίου 2016, το περιφερειακό συμβούλιο αποφάσισε το «Ω-ντε-Φρανς», που σημαίνει «Άνω Γαλλία», ως το μόνιμο όνομα της περιοχής. Το νέο όνομα επισημοποιήθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 2016 με ισχύ από τις 30 Σεπτεμβρίου 2016.
Ιστορία
Πρόκειται για μια περιοχή με αρκετά διαφορετικές ιστορικές καταβολές. Μέχρι τον 18ο αιώνα, χωρίζονταν σε αρκετές επαρχίες, οι κυριότερες είναι:
Ακόμη και σήμερα, γεωγραφικές, πολιτιστικές και οικονομικές διαφορές διακρίνονται σ' αυτή την ιστορική οριοθέτηση και ορισμένα από αυτά τα ονόματα εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται ευρέως αιώνες μετά τη δημιουργία των σημερινών νομών κατά τη Γαλλική Επανάσταση.
Η συνοριακή θέση της περιοχής Ω-ντε-Φρανς την έχει καταστήσει στρατηγικό οικονομικό και στρατιωτικό χώρο και πολύ συχνά βρέθηκε στο επίκεντρο σημαντικών συγκρούσεων.
Διοικητική διαίρεση
Η περιοχή Ω-ντε-Φρανς χωρίζεται σε πέντε νομούς:
Οι κυριότερες πόλεις της περιοχής Ω-ντε-Φρανς: μικρογραφία|320x320εσ|Τα διοικητικά διαμερίσματα
Οικονομία
Η περιοχή εξόρυξης της ανθρακοφόρου λεκάνης του Νορ-Πα-ντε-Καλέ επί τρεις αιώνες αποτελούσε σημαντικό οικονομικό παράγοντα της περιοχής έως τη δεκαετία του 1990 οπότε τα ορυχεία έκλεισαν. Με ποσοστό ανεργίας 12,8%, η περιοχή Ω-ντε-Φρανς είναι η πλέον πληγείσα στη μητροπολιτική Γαλλία.
Τουρισμός
Γεωργία
Η περιοχή υποστηρίζει την ανάπτυξη χρήσης της βιοαιθανόλης τόσο στον αγροτικό όσο και στον οικιακό τομέα. Η βιοαιθανόλη που παρασκευάζεται στην περιοχή προέρχεται από ζαχαρότευτλα.
Πολιτιστική κληρονομιά
Η περιοχή ήταν ένα από τα μέρη όπου η γοτθική αρχιτεκτονική έφτασε στο αποκορύφωμά της στον 12ο και 13ο αιώνα, κυρίως στο νότιο τμήμα της (το οποίο ήταν τμήμα της βασιλικής επικράτειας). Αυτό το στυλ κυριάρχησε αργότερα σε όλη την Ευρώπη. Αρκετοί μεγάλοι καθεδρικοί ναοί είναι ένδοξοι μάρτυρες αυτής της αρχιτεκτονικής ανάπτυξης. Η πρώιμος γοτθικός ρυθμός φαίνεται στους καθεδρικούς ναούς της Νουαγιόν, Λαν και Σανλίς, ενώ οι κύριοι γοτθικοί καθεδρικοί ναοί του Βορρά της περιοχής, των πόλεων Αράς, Καμπραί και Τερουάν, που ανήκαν επίσης στον πρώιμο γοτθικό ρυθμό, δεν έχουν διασωθεί. Ο κλασικός γοτθικός ρυθμός, δηλαδή η αποκορύφωση της γοτθικής αρχιτεκτονικής, αναπτύχθηκε σημαντικά στην περιοχή και εκπροσωπείται χρονολογικά από τους καθεδρικούς ναούς των πόλεων Σουασόν, Αμιάν και Μπωβαί. Η Πικαρδία ήταν ένα από τα μέρη όπου άνθησε ο φλογόμορφος γοτθικός ρυθμός, με χαρακτηριστικά κτίρια την εκκλησία Σαιν-Βυλφράν στην Αμπεβίλ, το παρεκκλήσι του Αγίου Πνεύματος και το αβαείο του Σαιν-Ρικιέ. Η βασιλική του Σαιν-Κεντέν, λόγω των εξαιρετικών διαστάσεων και του πλούτου του αρχιτεκτονικού της τμήματος, είναι ένα ιδιαίτερο κτίριο στην περιοχή. Πρέπει επίσης να αναφερθεί η ύπαρξη πολλών αβαείων και ενοριακών εκκλησιών, που απεικονίζουν αυτή την αρχιτεκτονική σε ολόκληρη την περιοχή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Η επίσημη ιστοσελίδα της περιοχής Ω-ντε-Φρανς
Ντάρεν Φλέτσερ
Ο Ντάρεν Μπαρ Φλέτσερ (αγγλικά: Darren Barr Fletcher) (γεννημένος την 1η Φεβρουαρίου 1984) είναι Σκωτσέζος πρώην επαγγελματίας ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής ποδοσφαίρου. Επί του παρόντος, είναι τεχνικός διευθυντής της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, όπου πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της καριέρας του. Αγωνιζόταν κυρίως ως κεντρικός μέσος, αλλά ξεκίνησε την καριέρα του ως δεξιός εξτρέμ και επίσης αγωνίστηκε περιστασιακά στην άμυνα.
Ο Φλέτσερ πέρασε από τις ηλικιακές τάξεις της Ακαδημίας Νέων της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και πέρασε 20 χρόνια με τη Γιουνάιτεντ, κάνοντας 342 εμφανίσεις για τον σύλλογο. Μαζί τους, κέρδισε πέντε Πρέμιερ Λιγκ, ένα Κύπελλο Αγγλίας, δύο Λιγκ Καπ Αγγλίας, ένα ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ, τέσσερα Κομιούνιτι Σιλντ και ένα Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων. Ο Φλέτσερ συμπεριλήφθηκε στην Ομάδα της Χρονιάς στην Πρέμιερ Λιγκ για τη σεζόν 2009–10. Ορίστηκε δεύτερος αρχηγός την τελευταία του σεζόν με τον σύλλογο. Εντάχθηκε στη Γουέστ Μπρόμιτς Άλμπιον το Φεβρουάριο του 2015, όπου έκανε 97 εμφανίσεις. Μετά την αποχώρησή του από την Άλμπιον το 2017, ο Φλέτσερ είχε μια διετή θητεία με τη Στόουκ Σίτι. Επέστρεψε στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ με προπονητική ιδιότητα τον Οκτώβριο του 2020, συνεργαζόμενος με παίκτες της ομάδας Κ16 του συλλόγου, προτού διοριστεί στην πρώτη ομάδα τον Ιανουάριο του 2021.
Ο Φλέτσερ έκανε το διεθνές ντεμπούτο του για την Εθνική Σκωτίας το 2003 και σημείωσε το πρώτο του γκολ στη δεύτερη εμφάνισή του. Την επόμενη χρονιά, έπαιξε ως ο νεότερος αρχηγός της ομάδας για πάνω από έναν αιώνα. Μετά τον αποκλεισμό του Μπάρι Φέργκιουσον από το διεθνές ποδόσφαιρο λόγω παραβίασης των κανονισμών, ο Φλέτσερ έλαβε την αρχηγία σε μόνιμη βάση τον Αύγουστο του 2009. Συνολικά έκανε 80 συμμετοχές και σημείωσε 5 γκολ για τη Σκωτία.
Η μέση της καριέρας του Φλέτσερ διαταράχθηκε από ένα παρατεταμένο διάλειμμα από το ποδόσφαιρο λόγω προβλημάτων υγείας που προκλήθηκαν από ελκώδη κολίτιδα. Μεταξύ Νοεμβρίου 2011 και Δεκεμβρίου 2013, έπαιξε μόνο δέκα φορές για τον σύλλογό του, υποβλήθηκε σε εγχείρηση στις αρχές του 2013 για να μειώσει τις επιπτώσεις της πάθησης μετά από μια αποτυχημένη επιστροφή τον Σεπτέμβριο του 2012. Τον Οκτώβριο του 2020, ο Φλέτσερ επέστρεψε στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ για να προπονήσει τους παίκτες της ομάδας Κ16 και τον Ιανουάριο του 2021 προήχθη σε προπονητής της πρώτης ομάδας. Τον Μάρτιο του 2021 έγινε τεχνικός διευθυντής στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.
Εθνική ομάδα
Ο Φλέτσερ καθιερώθηκε ως μόνιμη επιλογή για την Εθνική Σκωτίας κατά τη διάρκεια της σεζόν 2003–04. Σκόραρε το πρώτο του γκολ σε μια νίκη με 1–0 εναντίον της Λιθουανίας, έχοντας έρθει από τον πάγκο στη δεύτερη συμμετοχή του. Το γκολ του οδήγησε τη Σκωτία στα πλέι οφ για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2004. Στις 26 Μαΐου 2004, ήταν αρχηγός της Σκωτίας σε μια φιλική νίκη με 1–0 εναντίον της Εσθονίας στο Τάλιν, καθιστώντας τον τον νεότερο αρχηγό της Σκωτίας από τον 17χρονο Τζον Λάμπι το 1886. Ο Φλέτσερ σκόραρε με ένα σούτ από τα 22 μέτρα σε μια νίκη με 3–0 εναντίον της Σλοβενίας στις 12 Οκτωβρίου 2005.
Ο Φλέτσερ ήταν ο υπαρχηγός της Σκωτίας υπό τον Άλεξ ΜακΛίς, λόγω της απουσίας του τακτικού αρχηγού Μπάρι Φέργκιουσον. Ο Φλέτσερ ονομάστηκε μόνιμος αρχηγός το Νοέμβριο του 2009, όταν ο Φέργκιουσον αποκλείστηκε από το διεθνές ποδόσφαιρο για ανάρμοστη συμπεριφορά.
Ο Φλέτσερ κέρδισε την 50ή του συμμετοχή το Σεπτέμβριο του 2010, σε έναν αγώνα για τα προκριματικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος του 2012 εναντίον του Λιχτενστάιν. Οι κρίσεις της ασθένειάς του διέκοψαν τη διεθνή του καριέρα, κάτι που σήμαινε ότι ο Σκοτ Μπράουν ανέλαβε την αρχηγία. Ο Φλέτσερ κλήθηκε ξανά στην ομάδα για ένα φιλικό εναντίον της Πολωνίας το Μάρτιο του 2014. Ανέλαβε ξανά την αρχηγία το Σεπτέμβριο του 2016, αφού ο Μπράουν είχε αποσυρθεί προσωρινά από το διεθνές ποδόσφαιρο.
Προπονητική σταδιοδρομία
Τον Νοέμβριο του 2019, ο Φλέτσερ είπε ότι φιλοδοξούσε ένα μέλλον στην προπονητική. Τον Οκτώβριο του 2020, ο Φλέτσερ επέστρεψε στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ για να προπονήσει την ομάδα Κ16 και τον Ιανουάριο του 2021 προήχθη σε προπονητής της πρώτης ομάδας. Τον Μάρτιο του 2021 έγινε τεχνικός διευθυντής στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.
Διακρίσεις
Σκωτία Κ16
Ατομικές
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σκωτσέζοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σκωτίας Κ20 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σκωτίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σκωτίας Β Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σκωτίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γουέστ Μπρόμιτς Άλμπιον Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Στόουκ Σίτι Φ.Κ. Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Αγγλία)
Σημαία του Εσουατίνι
thumb|Σημαία του Εσουατίνι. Λόγος σημαίας: 2:3 Η σημαία του Εσουατίνι καθιερώθηκε στις 6 Οκτωβρίου του 1968.
Το κόκκινο συμβολίζει τις μάχες του παρελθόντος, το γαλάζιο αποτελεί σύμβολο ειρήνης και σταθερότητας, ενώ το κίτρινο αφορά το φυσικό πλούτο της χώρας. Το κύριο στοιχείο της σημαίας είναι ένας θυρεός και δύο πολεμικά δόρατα, που συμβολίζουν την προστασία από τους εχθρούς του κράτους. Το χρώμα του υποδηλώνει ότι οι λευκοί και οι μαύροι συνυπάρχουν ειρηνικά στο Εσουατίνι.
Παραπομπές
Εσουατίνι Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα του Εσουατίνι
Καθολικές επιστολές
Η σειρά στον Κανόνα
Στους καταλόγους των βιβλίων της Καινής Διαθήκης της αρχαίας ανατολικής Εκκλησίας και στους μεγαλογράμματους κώδικες Σιναϊτικό και Βατικανό, στη συριακή μετάφραση Πεσίττα,στην 39η Πασχάλια επιστολή του 367 μ.Χ. του Μεγάλου Αθανασίου, τίθενται μετά τις Πράξεις των Αποστόλων και πριν τις επιστολές του Παύλου. Η τοποθέτησή τους σε αυτήν την σειρά προφανώς σχετίζεται με το ότι οι συντάκτες τους προέρχονταν από τον κύκλο των δώδεκα μαθητών ή των αδελφών του Ιησού και άρα πρέπει να προηγηθούν του Παύλου. Στην Δύση υπάρχει διαφορετική ιεράρχηση των ίδιων των επιστολών, δηλαδή πρώτα τοποθετούνται οι δύο επιστολές του Πέτρου και μετά ακολουθούν οι Α΄Ιωάννου, Β΄Ιωάννου, Γ΄Ιωάννου, Ιακώβου και  Επιστολή Ιούδα.
Πηγές
Κατηγορία:Καινή Διαθήκη
Ηγέτης των πιστών
Ηγέτης των πιστών (أمير المؤمنين, αμίρ αλ-μου[α]μινίν) είναι αραβικός τίτλος που φέρεται από ανώτατους πολιτικοθρησκευτικούς ηγέτες του ισλαμικού κόσμου. Οι Σιίτες υποστηρίζουν ότι ο τίτλος ανήκει αποκλειστικά στον Αλί, ενώ οι Σουνίτες θεωρούν τον χαλίφη σε οποιαδήποτε χρονική στιγμή ως κάτοχο του τίτλου.
Η χρήση του τίτλου δεν σημαίνει απαραιτήτως αξίωση του χαλιφάτου, αλλά περιγράφει μια συγκεκριμένη μορφή ακτιβιστικής ηγεσίας η οποία συνήθως συνδεόταν με χαλίφη αλλά μπορούσε επίσης να δηλώνει ένα κατώτερο επίπεδο εξουσίας. Οι Οθωμανοί σουλτάνοι, ειδικότερα, χρησιμοποίησαν τον τίτλο ελάχιστα. Επιπλέον, ο όρος χρησιμοποιήθηκε από άνδρες που δεν αξίωναν τον τίτλο του χαλίφη.
Όρος
Ο αραβικός όρος λατινικοποιήθηκε στο μεσαίωνα ως Miramolinus, εξ ου και η ιταλική λέξη Miramolino, η γαλλική Miramolin, η ισπανική Miramolín και η πορτογαλική Miramolim, ενώ στα βυζαντινά ελληνικά η απόδοση ήταν ἀμερμουμνῆς.
Άποψη των σιιτών
Οι Σιίτες πιστεύουν ότι ο τίτλος είναι αποκλειστικός για τον Αλί. Η κατοχή του τίτλου του διοικητή των πιστών δεν συνεπάγεται μόνο πολιτική εξουσία, αλλά και πνευματική και θρησκευτική εξουσία.
Άποψη των σουνιτών
Οι Σουνίτες γενικά θεωρούν τον Ουμάρ ως τον πρώτο άνθρωπο που κατείχε τον τίτλο, παρόλο που σύμφωνα με αρκετούς διάσημους σουνίτες επιστήμονες όπως ο Ιμπν αλ-Τζαβζί, ο Αλ-Νταχαμπί, ο Ιμπν Ασακίρ κλπ., ο Προφήτης (Μωάμεθ) αποκάλεσε μόνο τον Αλί ως Αμίρ αλ-Μουμινίν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ισλαμικοί θρησκευτικοί τίτλοι και βαθμοί Κατηγορία:Πολιτική του Μαρόκου Κατηγορία:Χαλίφηδες
Χριστόδουλος Ελευθεριάδης
Ο Χριστόδουλος Ελευθεριάδης (1845 - 1917) ήταν αγωνιστής για την ελευθερία από την Ιεράπετρα κατά την τελευταία περίοδο της Τουρκοκρατίας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Ιεράπετρα και μορφώθηκε στο αλληλοδιδακτικό σχολείο της γενέτειράς του και στο Ηράκλειο. Υπηρέτησε ως αστυνομικός διευθυντής στον Άγιο Νικόλαο σε ηλικία 22 ετών.
Το 1878 ως πληρεξούσιος της Ιεράπετρας συμμετείχε στην Επαναστατική Γενική Συνέλευση που διεξήχθη στην Αργυρούπολη. Εξελέγη βουλευτής Ιεράπετρας το 1888. Εν συνεχεία εξελέγη στη θέση του γενικού διοικητικού συμβούλου για ολόκληρο το νομό Λασιθίου. Παραιτήθηκε από εκείνη τη θέση το 1889, ακολουθώντας το παράδειγμα πολλών δικαστών εκείνης της περιόδου. Στη διάρκεια της Επανάστασης του 1897 ο Χριστόδουλος Ελευθεριάδης ήταν σύμβουλος των αρχηγών Γιαμαλάκη και Μπαριτάκη.
Απεβίωσε το 1917.
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές Λασιθίου
Σίντνεϊ Πόλακ
Ο Σίντνεϊ Πόλακ (αγγλ. Sydney Pollack), (1 Ιουλίου 1934 - 26 Μαΐου 2008) ήταν Αμερικανός σκηνοθέτης, ηθοποιός και παραγωγός ταινιών βραβευμένος με Όσκαρ Σκηνοθεσίας για την ταινία του 1985 Πέρα από την Αφρική (Out of Africa). Είναι επίσης γνωστός για τη σκηνοθεσία των ταινιών: Αγάπη για τον Έρωτα (This Property is Condemned, 1966), Σκοτώνουν τ' άλογα όταν γεράσουν (They Shoot Horses Don't They?, 1969), Ιερεμίας Τζόνσον (Jeremiah Johnson, 1972), Τα καλύτερά μας χρόνια (The Way We Were, 1973), Οι Τρεις Μέρες του Κόνδορα (Three Days of the Condor, 1973), Χωρίς Δόλο (Absence of Malice, 1981), Τούτσι (Tootsie, 1982) και Η Φίρμα (The Firm, 1993). Ο Πόλακ συνεργάστηκε με πολλά μεγάλα ονόματα του κινηματογραφικού στερεώματος κι είχε την ικανότητα να αποσπά άρτιες ερμηνείες από τους ηθοποιούς. Ίδρυσε, μαζί με τον Ρόμπερτ Ρέντφορντ, το Ινστιτούτο Sundance και επίσης, μαζί με τον Μάρτιν Σκορσέζε το Film Foundation, έναν μη κερδοσκοπικό οργανισμό, αφιερωμένο στην αναπαλαίωση ταινιών και στην αποτροπή της καταστροφής των πρωτότυπων φιλμ. Ξεκίνησε από τον χώρο της τηλεόρασης κατά τις αρχές της δεκαετίας του '60 και μεταπήδησε στον χώρο του κινηματογράφου κάνοντας το ντεμπούτο του το 1965, με την ταινία Παρακαλώ, Συγχώρεσέ με (The Slender Thread), στην οποία σκηνοθέτησε την Αν Μπάνκροφτ και τον Σίντνεϊ Πουατιέ. , τελευταία του ταινία ήταν Η Διερμηνέας (The Interpreter, 2005) με τη Νικόλ Κίντμαν και τον
Σον Πεν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες Κατηγορία:Αμερικανοί παραγωγοί ταινιών Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Καλύτερης Σκηνοθεσίας Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Chevrolet Camaro 5ης γενιάς
Η πέμπτη γενιά της Chevrolet Camaro ήταν τυπικός εκπρόσωπος των λεγόμενων «muscle cars» και κατασκευάστηκε από την αμερικανική αυτοκινητοβιομηχανία Chevrolet, από τις 16 Μαρτίου 2009 έως τις 27 Νοεμβρίου 2015. Το μοντέλο σημείωσε τεράστια εμπορική επιτυχία και μάλιστα ξεπέρασε τότε σε πωλήσεις τον βασικό του αντίπαλο, την Ford Mustang. Επίσης, με την παρουσίαση τον Απρίλιο του 2009, ως μοντέλο 2010, αναβίωσε το ιστορικό όνομα της Camaro μετά από παύση επτά ετών, καθώς η παραγωγή της προκατόχου Chevrolet Camaro τέταρτης γενιάς είχε λήξει στις 27 Αυγούστου 2002. Αντικαταστάθηκε τον Μάιο του 2015 από τη Chevrolet Camaro έκτης γενιάς.
Αρχική μελέτη
thumb|left|Το πρωτότυπο Chevrolet Camaro Concept του 2006.
Η επιστροφή της Camaro παρέμεινε ένας διακαής πόθος για τους οπαδούς του μοντέλου και γενικότερα της σχολής των αμερικανικών muscle cars και είχε διατυπωθεί επανειλημμένα ως αίτημα.
Τελικώς, η Chevrolet αποφάσισε να δοκιμάσει τις προτιμήσεις του κοινού, με το πρωτότυπο Chevrolet Camaro Concept, που αποκαλύφθηκε στις 6 Ιανουαρίου 2006 στο North American International Auto Show στο Ντιτρόιτ. Το μοντέλο είχε σχεδιαστεί από τον νοτιοκορεατικής καταγωγής Sangyup Lee, με έντονα ρετρό στοιχεία από την πρώτη γενιά της Camaro και βασιζόταν στην νέα πλατφόρμα της General Motors Zeta (GM Zeta platform).
Εξέλιξη και παρουσίαση
Η υποδοχή του από το κοινό ήταν ενθουσιώδης και, ως αποτέλεσμα, η Chevrolet αποφάσισε να αναβιώσει τη φλόγα της Camaro. Το οριστικό πράσινο φως από την μητρική General Motors ήρθε στις 10 Αυγούστου 2006, όταν ο τότε πρόεδρος του ομίλου της GM, Rick Wagoner, ανακοίνωσε ότι η GM θα κατασκεύαζε την 5η γενιά της Chevrolet Camaro, βασίζοντάς την στο πρωτότυπο μοντέλο. Μάλιστα, εκτός των άλλων, δήλωσε τότε: «Ως απόδειξη του ότι δεν είμαστε εντελώς εγκεφαλικά νεκροί, η General Motors θα κατασκευάσει την Chevy Camaro». thumb|left|Chevrolet Camaro Black Concept. Πρόκειται για ένα από τα Camaro προ-παραγωγής, που αποκαλύφθηκαν στις 3 Νοεμβρίου 2008 στο Σαλόνι 2008 SEMA.
Χωρίς καθυστέρηση, η εταιρεία ξεκίνησε την εξέλιξη του μοντέλου παραγωγής, αυτή τη φορά με βάση την πολύ πιο σύγχρονη πλατφόρμα Zeta, όπως προαναφέρθηκε. Τα βασικά σχεδιαστικά στοιχεία, μέσα και έξω, διατηρήθηκαν αναλλοίωτα, με εξαίρεση την τοποθέτηση μεγαλύτερων εξωτερικών καθρεφτών, για καλύτερη ορατότητα προς τα πίσω, και ενός τιμονιού με πιο ογκώδες κεντρικό τμήμα, προκειμένου να προσαρμοστεί μέσα σε αυτό ο αερόσακος οδηγού. Οι τελικές διαμορφώσεις του ντιζάιν έγιναν από τον Tom Peters το 2007. Κατά μια ιστορική ειρωνεία, η έκδοση με τον κινητήρα V8 είχε στενή συγγένεια με το σπορ σεντάν Pontiac G8, το οποίο κυκλοφόρησε στις αρχές του 2008, αλλά τελικώς αποσύρθηκε από την παραγωγή μόλις τον Ιούνιο του 2009, σχεδόν ταυτόχρονα με την εισαγωγή της Camaro, λόγω της οριστικής διακοπής της εταιρείας Pontiac, που ανήκε επίσης στον όμιλο της General Motors.
Η εξέλιξη της Camaro ολοκληρώθηκε σε μόλις 3 έτη και η μαζική παραγωγή της πέμπτης γενιάς της Camaro ξεκίνησε στις 16 Μαρτίου 2009. Η εμπορική εισαγωγή στις ΗΠΑ έγινε τον Απρίλιο του 2009, ως μοντέλο 2010.
Κινητήρες και εκδόσεις
Η πέμπτη γενιά της Chevrolet Camaro έφερε τους εξής κινητήρες, όλοι βενζίνης: thumb|right|Ο κινητήρας μιας Chevrolet Camaro SS του 2010.
thumb|left|Chevrolet Camaro πέμπτης γενιάς 2SS του 2011.
Επίσης, η Camaro πέμπτης γενιάς διατέθηκε σε 5 επίπεδα εξοπλισμού: LS, 1LT, 2LT, 1SS και 2SS. Τα επίπεδα LS και LT συνδυάζονταν μόνο με τον κινητήρα των 3.6 λίτρων, ενώ ο κινητήρας 6.2 λίτρων αποκλειστικά για τα μοντέλα SS. Οι κορυφαίες εκδόσεις εξοπλισμού 2LT και 2SS έφεραν τεχνολογία Bluetooth, θερμαινόμενα δερμάτινα καθίσματα, δερμάτινο τιμόνι κ.λπ.
Από την εισαγωγή της Camaro της σεζόν του 2011, που μπήκε στην παραγωγή στις 7 Ιουνίου 2010, το μοντέλο άρχισε να προσφέρει και ένα head-up display στο παρμπρίζ, παρόμοιο με αυτό της Chevrolet Corvette C6. Επίσης, στο ξεκίνημα της σεζόν του 2012, εμφανίστηκε προαιρετική κάμερα οπισθοπορείας και ένα πακέτο 45th Anniversary για την επέτειο των 45 ετών από την έναρξη της παραγωγής της Camaro πρώτης γενιάς το 1966, για τη σεζόν του 1967.
Camaro Convertible
Αμέσως μετά την επίσημη ανακοίνωση της αναβίωσης της Camaro, τον Αύγουστο του 2006, υπήρξαν επανειλημμένες αιτήσεις εκ μέρους του κοινού, κυρίως μέσω του Διαδικτύου, για διαθεσιμότητα και μιας έκδοσης κάμπριο. Χωρίς καθυστέρηση, η μητρική General Motors ανταποκρίθηκε στο αίτημα, ξεκινώντας την σχετική εξέλιξη. Στις 6 Ιανουαρίου 2007, στο North American International Auto Show στο Ντιτρόιτ, ακριβώς 1 χρόνο μετά την παρουσίαση του αρχικού Chevrolet Camaro Concept, αποκαλύφθηκε και το πρωτότυπο της ανοικτής έκδοσης, υπό την ονομασία 2007 Camaro Convertible Concept.
Η μαζική παραγωγή της Chevrolet Camaro Convertible πέμπτης γενιάς ξεκίνησε στις 31 Ιανουαρίου 2011, στο ίδιο εργοστάσιο στο Οντάριο όπου κατασκευαζόταν εξ αρχής και η έκδοση coupé. Τα πρώτα αντίτυπα έφτασαν στις αντιπροσωπείες μέσα στον Φεβρουάριο. Διατέθηκε στις ίδιες ακριβώς εκδόσεις εξοπλισμού με το coupé, με τους αντίστοιχους κινητήρες και κιβώτια ταχυτήτων.
Ανανεώσεις
thumb|right|Το σαλόνι μιας Chevrolet Camaro του 2009 - 2011. thumb|right|Το σαλόνι μιας Chevrolet Camaro Convertible του 2013 με δορυφορική πλοήγηση.
Η πρώτη ανανέωση έλαβε χώρα τη σεζόν του 2012, όταν η Chevrolet Camaro καθιέρωσε ως εισαγωγικό κινητήρα μια ενισχυμένη εκδοχή του 3.6 λίτρων V6 που αντικατέστησε τότε τον προηγούμενο, βελτιώσεις στην ανάρτηση, μεγαλύτερες ζάντες, έναν πίνακα οργάνων εντελώς διαφορετικής αισθητικής και διάταξης, ένα νέο τιμόνι με καλύτερη εργονομία, ηλεκτρική ρύθμιση και του ύψους του καθίσματος και για αυτό του συνοδηγού, μια νέα πίσω αεροτομή, ένα νέο Πακέτο Πίσω Ορατότητας / Rear Vision Package (με κάμερα οπισθοπορείας και εσωτερικό καθρέφτη που σκοτεινιάζει αυτόματα, σε συνδυασμό με τον ήδη υπάρχοντα αισθητήρα παρκαρίσματος πίσω) και τα πίσω φώτα της αισθητικής έκδοσης RS έγιναν στάνταρ σε όλα. Ο εξωτερικός κόκκινος χρωματισμός Crystal Red Tintcoat αντικατέστησε τον προηγούμενο κόκκινο Red Jewel.
Για τη σεζόν του 2015, έγινε και μια ανανέωση στο μπροστινό και στο πίσω μέρος του μοντέλου, που του προσέδωσε σχήμα χαμηλότερο, πλατύτερο και εμφανώς πιο επιθετικό.
Πωλήσεις
Από την πρώτη στιγμή, η Camaro πέμπτης γενιάς απέσπασε άκρως θετικά σχόλια από τον Τύπο αυτοκινήτου και το κοινό και ξεκίνησε με υψηλές πωλήσεις, οι οποίες μάλιστα διατηρήθηκαν σταθερές επί όλα τα έτη παραγωγής του, παρά την αρνητική συγκυρία της διεθνούς οικονομικής κρίσης. Ακολουθούν οι ετήσιες πωλήσεις σε ημερολογιακά έτη (και όχι σε σεζόν / model years) από την παρουσίαση τον Απρίλιο του 2009 και μετά:
Διακρίσεις
thumb|Chevrolet Camaro Daytona 500 Pace Car του 2011. thumb|Chevrolet Camaro Convertible Official Pace Car του 2011.
Επίσης, απέσπασε πολλά βραβεία και επελέγη ως το επίσημο Pace Car σε πολλά ράλλυ. Αναλυτικά, όλες οι επιβραβεύσεις και διακρίσεις της πέμπτης γενιάς της Camaro είναι οι εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σπορ αυτοκίνητα Κατηγορία:Αμερικανικά αυτοκίνητα Camaro 5
Έθελσταν του Ουέσσεξ
Ο Έθελσταν του Ουέσσεξ (Æthelstan, πέθανε γύρω στο 852) μέλος του Οίκου του Ουέσσεξ, μεγαλύτερος γιος του Έθελγουλφ του Ουέσσεξ και της πρώτης συζύγου του Οσμπούργκας ήταν υποτελής βασιλιάς του Κεντ από το 839 υπό την κηδεμονία του πατέρα του. Οι μεταγενέστερες εκδόσεις D, E και F στο Αγγλοσαξωνικό χρονικό παρουσιάζουν τον Έθελσταν σαν αδελφό του Έθελγουλφ αλλά οι πρώτες εκδόσεις A, B και C, και το Χρονικό του Έθελγουιρντ τονίζουν ότι ήταν γιος του. Μερικοί ιστορικοί όπως ο Έρικ Τζον (1966) και η Ανν Ουίλιαμς (1978) συμφωνούν με την άποψη ότι ο Έθελσταν ήταν αδελφός του Έθελγουλφ. Η Ανν Ουίλιαμς όμως αργότερα θα αλλάξει άποψη και θα τον περιγράψει το 1991 σαν γιο του. Η άποψη ότι τελικά ήταν γιος του έγινε αποδεκτή από τους περισσότερους ιστορικούς όπως ο Φρανκ Στέντον (1880 - 1967), η Μπάρμπαρα Γιόρκε (γεν. 1951) και ο Κίρμπι.
Όταν ο πατέρας του Έθελγουλφ διαδέχτηκε τον παππού του Εγβέρτο (839) διόρισε τον Έθελσταν αντιβασιλιά του Κεντ, του Έσσεξ, του Σάρρεϋ και του Σάσσεξ. Το Αγγλοσαξωνικό χρονικό τον περιγράφει σαν βασιλιά, τα "Χρονικά του Έθελγουιρντ" τον αποκαλούν "βασιλιά, των ανατολικών Σαξόνων, των νότιων Σαξόνων και του Σάρρεϋ", περιγράφεται σε μια σειρά από διατάγματα του πατέρα του την δεκαετία του 840. Το 851 ο Έθελσταν μαζί με τον κόμη Έλχιρ νίκησαν ένα στόλο των Βίκινγκ στην νήσο Σάντουιτς του Κεντ, ο Φρανκ Στέντον αναφέρει ότι ήταν "η πρώτη καταγεγραμμένη ναυμαχία στην Αγγλική ιστορία". Ο Έλχιρ έπεσε σε μάχη εναντίον των Βίκινγκ (851), ο ίδιος ο Έθελσταν δεν αναφέρεται μετά το 851, το βέβαιο είναι ότι δεν ζούσε το 855 την χρονιά που ταξίδευσε ο πατέρας του στην Ρώμη επειδή δεν αναφερόταν ανάμεσα στους γιους του βασιλιά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Εθελσταν Κατηγορία:Οίκος του Ουέσσεξ
Δροσερό Πέλλας
Το Δροσερό είναι οικισμός της Κεντρικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή ενότητα Πέλλας.
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Το Δροσερό βρίσκεται στη βόρεια άκρη της πεδιάδας των Γιαννιτσών και νότια του όρους Πάικο, σε υψόμετρο 15 μέτρων ενώ απέχει περίπου 18 χλμ. Δ.-ΒΔ. από τα Γιαννιτσά (έδρα του δήμου) και 67 χλμ. Δ.-ΒΔ. από την Θεσσαλονίκη.
Αναφέρεται επίσημα το 1918 στο ΦΕΚ 152Α - 09/07/1918 να προσαρτάται στην κοινότητα Γυψόβου με την ονομασία από την τουρκοκρατία Ασάρ Βέη. Το 1922 με το ΦΕΚ 19Α - 11/02/1922 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας και το 1927 με το ΦΕΚ 179Α - 30/08/1927 μετονομάστηκε σε Δροσερόν. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, αποτελεί την κοινότητα Δροσερού η οποία υπάγεται στη δημοτική ενότητα Μεγάλου Αλεξάνδρου του Δήμου Πέλλας ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφησαν 457 κάτοικοι.
Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Πέλλας Κατηγορία:Χωριά του νομού Πέλλας
Εθνόσημο του Εσουατίνι
thumb|right|Το εθνόσημο του Εσουατίνι Το εθνόσημο του Εσουατίνι απεικονίζει διάφορα παραδοσιακά σύμβολα του πολιτισμού της χώρας. Το λιοντάρι αντιπροσωπεύει τον Βασιλιά και ο ελέφαντας τη Βασιλομήτορα της χώρας. Κρατούν μια παραδοσιακή ασπίδα Νγκούνι, η οποία συμβολίζει την «προστασία». Πάνω από τον θυρεό βρίσκεται το βασιλικό στέμμα με τα φτερά, που λέγεται λιντλαμπέ, το οποίο το φοράει πάντα στην περίοδο της εορτής της σοδειάς, που λέγεται Εντσουάλα (Ncwala). Κάτω από τον θυρεό σε πανό αναγράφεται το εθνικό ρητό του Εσουατίνι, Siyinqaba, που σημαίνει «Είμαστε το Φρούριο».
Αναφορές
Εσουατίνι Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα του Εσουατίνι
Αγία Κυριακή Μαγνησίας
Η Αγία Κυριακή είναι χωριό της τοπικής κοινότητας και δημοτικής ενότητας Τρικερίου, του δήμου Νοτίου Πηλίου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Μαγνησίας, στην περιφέρεια Θεσσαλίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πρίν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Βόλου του νομού Μαγνησίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Θεσσαλίας.
Γεωγραφία
Η Αγία Κυριακή είναι παραθαλάσσιο χωριό που βρίσκεται στο απώτατο νότιο τμήμα του νομού Μαγνησίας, σε θέση που βλέπει στον Δίαυλο Τρικερίου. Κατ΄ουσίαν αποτελεί το επίνειο του Τρικερίου καθώς και όλης της περιοχής. Έχει μέσο σταθμικό υψόμετρο 10 και απέχει περίπου 73 χλμ. Ν. ΝΑ. του Βόλου.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Η Αγία Κυριακή καταχωρήθηκε επίσημα ως οικισμός το 1883 και, μέχρι το 1942, υπαγόταν εναλλάξ μεταξύ των νομών Μαγνησίας και Λαρίσης. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 ο οικισμός αποσπάστηκε από την κοινότητα Τρικερίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Νοτίου Πηλίου.
Πεζοπορία
Η Αγία Κυριακή συνδέται με το Τρίκερι, μέσω ενός πλακόστρωτου μονοπατιού (καλντερίμι), από τα ομορφότερα της περιοχής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μαγνησίας Κατηγορία:Πήλιο Κατηγορία:Δήμος Νοτίου Πηλίου