cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μέγας Αλέξανδρος Κατερίνης
thumb|alt=|300px|Ο Μ. Αλέξανδρος τη σεζόν 1959-60 Όρθιοι:(από αριστερά) Καρπούζας, Καρανταγλίδης, Μπίκας, Δρανδάκης, Ταξίδης, Κεφαλίδης, Τόνας, Δρανδράκης. Καθιστοί:(από αριστερά) Καραουλάνης, Ορφανίδης, Αμανατίδης,  Καραφουλίδης, Μπίκας. Στις 22 Μαρτίου του 1959 έκανε την έκπληξη αποκλείοντας τον Ηρακλή Θεσσαλονίκης από το Κύπελλο Ελλάδας του 1958-59, του οποίου επικράτησε με 3-1 στην Κατερίνη με τέρματα των Καραφουλίδη, Αμανατίδη και Μπίκα. Συμμετείχε στο πρώτο πρωτάθλημα, σε μορφή εθνικής κατηγορίας, του 1959-60. Κατέλαβε την προτελευταία θέση (15η) και υποβιβάστηκε. Σημείωσε 4 νίκες (ξεχωρίζουν οι νίκες με 1-0 επί του ΠΑΟΚ στην Κατερίνη και του Ηρακλή στη Θεσσαλονίκη), 9 ισοπαλίες (πιο σημαντικές αυτές με 0-0 με τον Παναθηναϊκό στην Κατερίνη και με την ΑΕΚ στην Αθήνα) και 17 ήττες. Τα τέρματά του ήταν 27-60.
Την επόμενη χρονιά (1960-61) ο Μέγας Αλέξανδρος συμμετείχε στο πρωτάθλημα της Β' Εθνικής στον Κεντρικό Όμιλο, καταλαμβάνοντας την 3η θέση.
Το 1961 ο Μέγας Αλέξανδρος Κατερίνης συγχωνεύτηκε με τον Όλυμπο Κατερίνης (που επίσης αγωνιζόταν στην Β' Εθνική) και δημιούργησαν τον Πιερικό.
Η τελευταία Γενική Συνέλευση του ''Α.Γ.Σ. Μέγας Αλέξανδρος πραγματοποιήθηκε στις 4 Ιουλίου 1961 όπου αποφασίστηκε η μετονομασία του συλλόγου σε "Πιερικός"'', τροποποιωντας τα άρθρα του καταστατικού του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Πιερίας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1928 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ανενεργές ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας‎ Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1928
Στρυμονικός κόλπος
thumb|250px|Δορυφορική εικόνα του κόλπου (πάνω αριστερά) thumb|250px|Η παραλία Ορφανού Ο Στρυμονικός Κόλπος (γράφεται συχνά εσφαλμένα ως "Στρυμωνικός Κόλπος") ή Κόλπος Ορφανού αποτελεί εγκόλπωση του Αιγαίου στο ΒΔ άκρο του Θρακικού πελάγους κατά διεύθυνση βορειοδυτική - νοτιοανατολική με συνολικό μήκος άνω των 20 χλμ. Ο Στρυμονικός οριοθετείται μέχρι τη νοητή ευθεία που συνδέει τα ακρωτήρια Ελευθέρας της Χαλκιδικής και Αγ. Δημητρίου της Καβάλας. Το όνομά του οφείλεται στον ποταμό Στρυμόνα που εκβάλει σ΄ αυτόν.
Η βυθομετρία εντός του κόλπου χαρακτηρίζεται ομαλή αυξανόμενη κατά τη διεύθυνσή του. Το μέγιστο βάθος του φθάνει τα 95 μέτρα κοντά και ΝΔ του ακρωτηρίου της Απολλωνίας. Οι ακτές του επί το πλείστον είναι αμμώδεις και ομαλές μ΄ εξαίρεση ενός μικρού βραχώδους τμήματος των δυτικών ακτών του, στη Χαλκιδική. Κατά μήκος των ακτών του Στρυμονικού υφίστανται πολλοί οικισμοί σημαντικότεροι των οποίων είναι ο Σταυρός και η Ασπροβάλτα. Ο Κόλπος φέρεται ως "Κόλπος ορφανού" κατά μετάφραση από τους αγγλικούς ναυτικούς χάρτες. Επί Ενετικής θαλασσοκρατορίας ο Στρυμονικός λέγονταν "Κόλπος της Κοντέσσας", από το όνομα της ενετικής κωμόπολης "Contessa", στη θέση της οποίας βρίσκεται το χωριό Ορφανό. Το όνομα του Στρυμονικού κόλπου μας είναι γνωστό από τον γεωγράφο Στράβωνα. Ο Ρωμαίος ιστορικός Λίβιος ονομάζει την παραλία του κόλπου αυτού "Parastrymonia", ενώ ο Πλίνιος μνημονεύει τη δυτική παραλία του με το όνομα "Cermoreus sinus".
Σημείωση
Σημειώνεται ότι η πλοήγηση κοντά στις ακτές, ιδίως παρά τις εκβολές του Στρυμόνα με σχετικά μεσαία σκάφη αναψυχής χρήζει ιδιαίτερης προσοχής διότι σε πολλά σημεία παρατηρείται μετακίνηση άμμου στο βυθό, με συνέπεια τα βάθη να μεταβάλλονται από εκείνα που αναφέρονται στους ναυτικούς χάρτες. Συνεπώς η χρήση του βυθομέτρου κρίνεται μάλλον αναγκαία. Αν υποπέσει στην αντίληψη ότι επί της ακολουθούμενης πορείας του σκάφους και σε κάποια απόσταση η θάλασσα αρχίζει να πρασινίζει αυτό σημαίνει ύπαρξη αβαθών και θα πρέπει ν΄ ακολουθήσει αμέσως αλλαγή πορείας κατά 90°, ή άμεσο "κράτημα" των μηχανών, προ του κινδύνου προσάραξης.
Λεπτομερείς ναυτιλιακές πληροφορίες για τον Στρυμονικό κόλπο παρέχει ο Ελληνικός Πλοηγός 4ος τόμος και ιδιαίτερα ο χάρτης ελληνικής έκδοσης: ΧΕΕ-3211, που καλύπτει τον Στρυμονικό κόλπο και τον κόλπο Ιερισσού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κόλποι της Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Κόλποι της Καβάλας Κατηγορία:Κόλποι των Σερρών Κατηγορία:Κόλποι της Χαλκιδικής Κατηγορία:Κόλποι της Κεντρικής Μακεδονίας Κατηγορία:Κόλποι της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης Κατηγορία:Κόλποι της Ελλάδας Κατηγορία:Νομός Χαλκιδικής Κατηγορία:Νομός Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Νομός Σερρών Κατηγορία:Νομός Καβάλας Κατηγορία:Θρακικό Πέλαγος
Δήμος Μουσούρων
Ο Δήμος Μουσούρων ήταν δήμος του νομού Χανίων που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Πλατανιά. Βρισκόταν στο κέντρο του νομού Χανίων και είχε σαν έδρα το χωριό Αλικιανός. Πρόκειται για ημιορεινό δήμο, το νότιο τμήμα του οποίου βρίσκεται στους πρόποδες των Λευκών Ορέων. Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 ο δήμος είχε συνολικά 4.755 κατοίκους και έκταση 191.744 στρέμματα.
Ο δήμος περιλάμβανε 12 δημοτικά διαμερίσματα:
Κίουι
Το κίουι ή κίβι (απτέρυξ) είναι ένα πουλί που συναντάται μόνο στη Νέα Ζηλανδία και δεν μπορεί να πετάξει. Είναι το μόνο γένος της οικογένειας των Απτερυγιδών (Apterygidae) και της τάξεως των απτερυγομόρφων. Η οικογένεια περιλαμβάνει πέντε ενδημικά είδη, όλα απειλούμενα με εξαφάνιση.
Το κίουι είναι μοναδικό πτηνό, ένα από τα αρχαιότερα στον κόσμο. Εξελίχθηκε σε ένα περιβάλλον χωρίς θηλαστικά, αλλά έχει αναπτύξει μερικά χαρακτηριστικά γνωρίσματά τους.
Τα διάφορα είδη διαφέρουν σε μεγάλο βαθμό στη βιολογία τους. Το μήκος τους κυμαίνεται από 35 έως 65 εκατοστά και το ύψος από τα 25 μέχρι 50 εκατοστά ενώ το σωματικό βάρος από ένα έως πέντε κιλά, ανάλογα πάντα με το είδος. Τα θηλυκά είναι ελαφρώς μεγαλύτερα από τα αρσενικά και έχουν 10 έως 20% μεγαλύτερο βάρος.
Είδη
Σήμερα έχουν περιγραφεί 5 είδη:
Αναπαραγωγή
Όλα τα είδη είναι μονογαμικά και αναζητούν νέο ταίρι μόνο όταν ένα από τα δύο πεθάνει. Έχουν παρατηρηθεί ζευγάρια που ήταν και έως 20 χρόνια μαζί. Η εποχή αναπαραγωγής είναι μεταξύ Αυγούστου και Οκτωβρίου. Τις περισσότερες φορές, το θηλυκό γεννά 1 αυγό, το οποίο είναι ιδιαίτερα μεγάλο σε σχέση με το σώμα του. Ανάλογα με το είδος, την επώαση μπορεί να την αναλάβει το αρσενικό, το θηλυκό ή και οι δύο γονείς. Η επώαση διαρκεί από 63 έως 92 ημέρες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Απτερυγίδες Κατηγορία:Πανίδα της Νέας Ζηλανδίας
Ράκελ Ντάριαν
Η Ράκελ Ντάριαν (αγγλ: Racquel Darrian, αληθινό όνομα Kelly Jackson ) είναι μια Αμερικανίδα πορνοστάρ και φωτομοντέλο.
Βιογραφία-Σταδιοδρομία
Γεννήθηκε στις 21 Ιουλίου του 1968 στο Χάτσινσον του Κάνσας. Μετακόμισε σε ηλικία 7 ετών στην Καλιφόρνια όπου και αργότερα ξεκίνησε την καριέρα της σαν φωτομοντέλο σε ανδρικά περιοδικά. Το 1988 γυρίζει την πρώτη της πορνογραφική ταινία, εμφανιζόμενη μόνο σε λεσβιακές σκηνές. Ακολουθούν φωτογραφίσεις σε περιοδικά ευρείας κυκλοφορίας όπως Penthouse και Playboy και οι συμμετοχές της, πάντα σε λεσβιακές σκηνές, σε άλλες ταινίες. Όταν οι προσφορές για να παίξει σε ετεροφυλοφιλικές σκηνές αυξήθηκαν ξεκινά με παρτενέρ τον Ντέρικ Λέιν, τον οποίο τελικά παντρεύτηκε το 1994.
Υπογράφει αποκλειστικό συμβόλαιο με την Vivid Video και γυρίζει μερικές από τις πιο γνωστές ταινίες της (Bonnie and Clyde, Cloud 9). Κουρασμένη με το να δουλεύει συνεχώς με τον Ντέρικ Λέιν, επιμένει και καταφέρνει να εμφανιστεί δίπλα και σε άλλους παρτενέρ. Το 1997 αποκτάει μια κόρη, τη Μπρουκ και το 2000 παίρνει διαζύγιο. Σήμερα ζει στο Λας Βέγκας.
Στο διάστημα 1988 με 2000 όπου αποσύρθηκε γύρισε πάνω από 100 ταινίες και έγινε μια από τις πιο αναγνωρίσιμες μορφές του Αμερικανικού πορνό. Πολλές φορές την αναφέρουν σαν την "μελαχρινή θεά του πορνό".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Penthouse Pets Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί πορνογραφικών ταινιών
Θεοδώρα (σύζυγος του Ρωμανού Α΄)
H Θεοδώρα, (απεβ. 20 Φεβρουαρίου 922) ήταν η σύζυγος τού Ρωμανού Α΄ Λεκαπηνού.
Γίνεται Αυγούστα
Δεν είναι γνωστή η καταγωγή της. Η κόρη της Ελένη Λεκαπηνή τον Μάιο/Ιούνιο τού 919 έγινε σύζυγος του 14ετούς Κωνσταντίνου Ζ΄ των Μακεδόνων Αυτοκράτορα των Ρωμαίων. Τότε ο Ρωμανός, από δρουγγάριος τού Στόλου (υποναύαρχος) που ήταν, έγινε βασιλεοπάτωρ και πραγματικός (de facto) κυβερνήτης της Αυτοκρατορίας. Τον Σεπτέμβριο τού 920, ο Ρωμανός περιεβλήθη το αξίωμα τού καίσαρα. Στις 17 Δεκεμβρίου 920 στέφθηκε συναυτοκράτορας και στην πράξη έγινε ο πρώτος των δύο αυτοκρατόρων· η Θεοδώρα στέφθηκε Αυγούστα τον Ιανουάριο τού 921. Έμεινε σε αυτή τη θέση μέχρι που απεβίωσε το επόμενο έτος.
Σύζυγος τού Ρωμανού Α΄
Είναι η μόνη γυναίκα, που αναφέρουν οι κύριες πηγές ως σύζυγο τού Ρωμανού Α΄ και έτσι θεωρείται μητέρα των νόμιμων τέκνων του. Ίσως όμως να ήταν η δεύτερη σύζυγός του, για τον εξής λόγο:
Ο Συμεών ο Μεταφραστής αναφέρει τον Νικηφόρο μάγιστρο ως "πεθερό τού Ρωμανού Α΄". Αυτό τον κάνει πατέρα της Θεοδώρας, όμως ο Νικήτας είναι γνωστός από άλλες πηγές ως πατέρα της Σοφίας, συζύγου τού Χριστοφόρου Λεκαπηνού, μεγαλύτερου γιού τού Ρωμανού Α΄. Η αναφορά αυτή θεωρείται συνήθως ως ανακρίβεια τού Συμεών, ο οποίος έπρεπε να αναφέρει τον Νικηφόρο ως "συμπέθερο τού Ρωμανού Α΄". Ωστόσο το έργο Βυζαντινές Οικογένειες (1975) τού Ζαν-Φρανσουά Βαννιέ θεωρεί την αναφορά ορθή, ότι δηλαδή ο πατέρας και ο γιος νυμφεύτηκαν δύο αδελφές. Επειδή δεν επιτρεπόταν ο Χριστόφορος να νυμφευτεί τη θεία του, θα πρέπει ο Χριστόφορος να είναι γιος από έναν πρώτο γάμο του Ρωμανού Α΄ και η Θεοδώρα η δεύτερη σύζυγος τού Ρωμανού Α΄.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Ρωμανό Α΄ συναυτοκράτορα των Ρωμαίων και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Δυναστεία των Λεκαπηνών
Άννα Μάρια Γιόπεκ
Η Άννα Μαρία Γιόπεκ (πολωνικά: Anna Maria Jopek, 14 Δεκεμβρίου 1970, Βαρσοβία) είναι Πολωνή τραγουδίστρια.
Το 1997 εκπροσώπησε τη χώρα της στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision με το τραγούδι Ale jestem, καταλαμβάνοντας την 11η θέση ανάμεσα σε 25 συμμετοχές.
OK Go (2000 EP)
OK Go ή The Brown EP (επισήμως γνωστή ως OKGoCD.001) είναι το πρώτο EP που κυκλοφόρησε από τους OK Go το 2000.
Παναρμόνιο
Το παναρμόνιο, που είναι γνωστό και ως παναρμόνιο νέο ή Εύειο Παναρμόνιο (από το παν + αρμονία, που σημαίνει ότι μπορεί να προσδώσει πάσες τις αρμονίες), ομοιάζει με Αρμόνιο και Εκκλησιαστικό όργανο, αλλά είναι ένα μουσικό όργανο που παράγει όλους τους φθόγγους της Ευρωπαϊκής και της Βυζαντινής Μουσικής, χρησιμοποιώντας μόνο ένα πληκτρολόγιο.
Ιδιότητες
Ανήκει στην κατηγορία των πληκτροφόρων, αλλά μπορεί να καταταχθεί και σε αυτή των αεροφώνων. Αποδίδει πιστά τα μουσικά διαστήματα των κλιμάκων και των ποικίλων ήχων και γενών της Βυζαντινής Μουσικής και παραλλήλως και της Δυτικής. Για να επιτύχει την απόδοση όλων αυτών των συχνοτήτων χρησιμοποιεί ως αερόφωνο, τον αέρα, τον οποίο κατευθύνει μέσα από 660 σωλήνες αυλών, οι οποίοι στο σύνολό τους αποτελούν μια ογκώδη κατασκευή που φτάνει το ύψος των 6 μέτρων.
Η ιστορία της κατασκευής του
Το επινόησε ο Έλληνας λόγιος και μουσικολόγος Κωνσταντίνος Ψάχος, και το σχεδίασε με την βοήθεια του φυσικομαθηματικού Σταύρου Βραχάμη. Στη συνέχεια ο Ψάχος άρχισε έναν αγώνα για την συγκέντρωση του ποσού για την κατασκευή του μαζί με την φίλη και μαθήτριά του Εύα Πάλμερ-Σικελιανού. Παράλληλα ανάθεσε στην Γερμανική εταιρεία Steinmeyer την κατασκευή του, την οποία και επίβλεψε προσωπικά. Το όργανο άρχισε να κατασκευάζεται το Μάιο του 1922 στο Έττιγκεν της Βαυαρίας, σε δύο πλάνα, το πρώτο πλάνο κατασκεύαζε ένα όργανο τύπου εκκλησιαστικού οργάνου και το δεύτερο πλάνο δύο όργανα τύπου αρμόνιου. Το πρώτο πλάνο τελείωσε τον Ιούνιο του 1924 στοιχίζοντας 3.000 δολάρια, ένα μεγάλο ποσό για την εποχή, που στο μεγαλύτερο μέρος του το πλήρωσε η Εύα Πάλμερ-Σικελιανού, προς τιμήν της οποίας και ονομάστηκε «Εύειον Παναρμόνιον». Δυστυχώς η ειδική αυτή πρώτη κατασκευή, η οποία είχε 42 πλήκτρα ανά οκτάβα και 2.000 αυλούς, δεν έφτασε ποτέ στην Ελλάδα και ενώ εθεωρείτο χαμένο (μάλιστα κυκλοφορούσε η φήμη πως καταστράφηκε στους βομβαρδισμούς του Β' Παγκοσμίου Πολέμου), εντοπίστηκε σε άριστη κατάσταση και πλήρη λειτουργικότητα στη Γερμανία, στην κατοχή του Karl Gockel.
Κατασκευάστηκαν στη συνέχεια, σύμφωνα με το δεύτερο πλάνο, δύο πανομοιότυπα μικρότερα όργανα των 660 αυλών, το ένα από αυτά προοριζόταν για τον Ψάχο και το άλλο για τη Σικελιανού, αλλά και αυτά έμειναν αχρησιμοποίητα, έχοντας πια μόνο μουσειακή αξία. Ωστόσο, το Παναρμόνιο έκανε γνωστό τον Ψάχο στην Ευρώπη, διότι του δόθηκε η ευκαιρία να παρουσιάσει σε μία μεγάλη συναυλία, το 1926, βυζαντινούς ύμνους, δημοτικά τραγούδια και δικές του συνθέσεις που είχαν μεγάλη απήχηση στους κύκλους των φιλομούσων.
Πηγές
Κατηγορία:Πληκτροφόρα μουσικά όργανα Κατηγορία:Αερόφωνα Κατηγορία:Οργανολογία
Εντουάρντ Ρομανιούτα
Ο Εντουάρντ Εντουάρντοβιτς Ρομανιούτα (Едуард Едуардович Романюта, 23 Οκτωβρίου 1992) είναι Ουκρανός τραγουδιστής, τραγουδοποιός, ηθοποιός και τηλεπαρουσιαστής.
Εκπροσώπησε τη Μολδαβία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision του 2015 στη Βιέννη, με το τραγούδι "I wan't your love (Θέλω την αγάπη σου)", το οποίο δεν προκρίθηκε στον τελικό, τερματίζοντας στην 11η θέση στον πρώτο ημιτελικό με 41 βαθμούς, 21 βαθμούς διαφορά από την δέκατη Αλβανία και 2 βαθμούς διαφορά από την δωδέκατη Λευκορωσία. . Είχε προσπαθήσει τέσσερις φορές να εκπροσωπήσει την γενέτειρα του, την Ουκρανία, αλλά δεν κατάφερε να πάρει την πρώτη θέση στο εθνικό τελικό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ουκρανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με τη Μολδαβία Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2015 Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision
Τζίμι Μοντέστ
Ο Τζίμι Μοντέστ (8 Ιουλίου 1981, Παρίσι) είναι διεθνής πρώην ποδοσφαιριστής από το Πράσινο Ακρωτήριο, ο οποίος αγωνιζόταν ως αμυντικός. Έχει αγωνιστεί στην Εθνική Πράσινου Ακρωτηρίου, έχοντας 8 συμμετοχές και ένα γκολ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Καποβερντιανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πράσινου Ακρωτηρίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νέας Σαλαμίνας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΕΠ Πάφου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παρί ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λε Μαν ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σταντ Μπρεστουά Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Μποέμιανς Πράγας (Στρίζκοβ) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σαμουά Νιορταί ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Γλυφάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα) Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Κύπρο Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Οικογένεια Γκίζι
Η Οικογένεια Γκίζι ήταν οικογένεια ευγενών από τη Δημοκρατία της Βενετίας με καταγωγή από την Πάντοβα ή την Ακυληία, που κατέκτησε και κυβέρνησε για περίπου δυο αιώνες (13ος - 14ος αιώνας) πολλά νησιά του Αιγαίου ιδιαίτερα την Τήνο και τη Μύκονο.
Κατάκτηση Τήνου, Μυκόνου, Σκοπέλου, Σκύρου και Σκιάθου
thumb|right|250px|Η διανομή των νησιών του Αιγαίου στους κατακτητές Τα δυο αδέλφια μέλη της Οικογένειας Ιερεμίας Γκίζι και Ανδρέας Γκίζι συμμετείχαν στην Δ΄ Σταυροφορία που κατέλαβε την Κωνσταντινούπολη από τους Βυζαντινούς και δημιούργησε τη Λατινική Αυτοκρατορία (1204). Τα επόμενα χρόνια οι Σταυροφόροι έβαλαν στόχο να κυριεύσουν τις υπόλοιπες περιοχές στον Ελληνικό χώρο, οι αδελφοί Γκίζι προσανατολίστηκαν ιδιαίτερα σε νησιά του Αιγαίου. Το 1207 ο Ανδρέας Γκίζι κατέλαβε την Τήνο και τη Μύκονο και έγινε Κύριος των νησιών σε μια ενωμένη ηγεμονία υπό την ψηλή κυριαρχία του Δουκάτο του Αιγαίου με έδρα τη Νάξο. Την ίδια χρονιά ο αδελφός Ιερεμίας Γκίζι κατέλαβε τη Σκόπελο, τη Σκιάθο και τη Σκύρο και έγινε αντίστοιχα Κύριος των νησιών. Μια πρόσφατη μελέτη έδειξε ότι πολύ πιθανό τα δυο αδέλφια να κατέκτησαν τα νησιά πριν την εκστρατεία του Μάρκου Σανούδου. Τα μέλη της Οικογένειας Γκίζι κυβέρνησαν τα νησιά περίπου δυο αιώνες με τελευταίο εκπρόσωπο τον Γεώργιο Γ΄ Γκίζι (1384–1390) Κύριο της Τήνου και της Μυκόνου, μετά τον θάνατο του (1390) η δυναστεία ξεκληρίστηκε. Τα τελευταία μέλη της οικογένειας είχαν επίσης σημαντικές θέσεις στο Πριγκιπάτο της Αχαΐας και την Τριτημορία της Εύβοιας.
Αμφισβητούμενη κατοχή της Άνδρου
Ο Βενετός ευγενής Μαρίνο Ντάντολο ανιψιός του Δόγη της Βενετίας και αρχηγού της Δ΄ Σταυροφορίας Ενρίκο Ντάντολο κατέλαβε την ίδια χρονιά την Άνδρο (1207) και έγινε Κύριος του νησιού. Ο Μαρίνο Ντάντολο έκτισε το Μέσα κάστρο της Άνδρου σε νησίδα μπροστά στη Χώρα και το χρησιμοποίησε για κατοικία, επικυρίαρχος του ήταν όπως στα αδέλφια Γκίζι ο Μέγας Δούκας του Αιγαίου Άγγελος Α΄ Σανούδος. . Ο Ιερεμίας Γκίζι κατέλαβε με τη βία την Άνδρο από τον Μαρίνο Δάνδολο και έγινε Κύριος του νησιού (1239). Η Βενετία δεν το δέχτηκε με κανέναν τρόπο παρά το γεγονός ότι ο Μαρίνο Ντάντολο πέθανε αμέσως μετά, τα δυο αδέλφια κλήθηκαν σε απολογία, εξορίστηκαν και έγινε κατάσχεση όλης της περιουσίας τους στη Βενετία. Ο Ιερεμίας παρά τις σκληρές κυρώσεις κράτησε την Άνδρο μέχρι τον θάνατο του (πιθανότερο έτος το 1252). Ο Ανδρέας στη συνέχεια συμφιλιώθηκε με τη Βενετία και έδωσε πίσω το νησί με αντάλλαγμα την ακύρωση των κυρώσεων, η Άνδρος δόθηκε στον Δούκα του Αιγαίου Άγγελο Σανούδο που διόρισε έναν υποτελή του να την κυβερνήσει. Ο Ιερεμίας Γκίζι πέθανε χωρίς γιους, ο συγγενής του Φίλιππος Γκίζι παντρεύτηκε με τη βία την κόρη του Ιζαμπέττα και έγινε ο νέος Αφέντης της Σκοπέλου, της Σκύρου και της Σκιάθου.
Απόκτηση Κέας και Σερίφου
thumb|right|200px|Τα σύμβολα της Οικογένειας Γκίζι Η Κέα και η Σέριφος είχαν κατακτηθεί αρχικά από τους Σταυροφόρους μαζί με τα υπόλοιπα νησιά (1204), ο πρώην Ορθόδοξος αρχιεπίσκοπος Αθηνών Άγιος Μιχαήλ Χωνιάτης ή Ακομινάτος όταν έπεσε η Αθήνα στους Σταυροφόρους εξορίστηκε στην Κέα (1205). Ο Λομβαρδός τυχοδιώκτης Λικάριος που υπηρετούσε τον Βυζαντινό αυτοκράτορα Μιχαήλ Παλαιολόγο μετά την πτώση της Λατινικής Αυτοκρατορίας ανακατέλαβε τα νησιά από τους Φράγκους (1278). Ακολούθησε ο Βυζαντινό - Ενετικός πόλεμος (1296 - 1302) με νίκη των Βενετών που ανακατέλαβαν τα νησιά (1302). Οι Βενετοί έδωσαν δώρο την Κέα και τη Σέριφο στον Βαρθολομαίο Α΄ Γκίζι γιο και διάδοχο του Ανδρέα Γκίζι λίγο πριν τον θάνατο του (1303). Ο γιος και διάδοχος του Βαρθολομαίου Α΄ Γεώργιος Α΄ Γκίζι κληρονόμησε και τα τέσσερα νησιά.
Βαρωνία της Χαλανδρίτσας
Ο Γεώργιος Α΄ Γκίζι παντρεύτηκε μια ανώνυμη κόρη του βαρόνου Γκυ ντε Λα Τρεμουάιγ, με τον θάνατο του πεθερού του κληρονόμησε τη Βαρωνία της Χαλανδρίτσας στο πριγκιπάτο της Αχαΐας (1286) και διορίστηκε Καστελάνος της Καλαμάτας (1292). Την ίδια χρονιά ο Αραγωνέζος Ρουτζέρο ντι Λαούρια ξεκίνησε επιδρομές στην Πελοπόννησο και στα Φραγκοκρατούμενα νησιά του Αιγαίου, έφτασε μέχρι την Πύλο. Ο πρίγκιπας Φλωρέντιος της Αχαΐας απουσίαζε στην Ιταλία και υπήρχε σοβαρός κίνδυνος να καταλάβουν οι Αραγωνέζοι περιοχές του πριγκιπάτου. Ο Γεώργιος συγκέντρωσε 100 ιππότες στην Ανδρούσα και επιτέθηκε στους Αραγωνέζους, στη σύντομη μάχη που ακολούθησαν οι Αχαιοί ηττήθηκαν και ο Γεώργιος συνελήφθη αιχμάλωτος στη Μάχη του Ζόγκλου. Ο Γεώργιος ελευθερώθηκε με 8.000 Υπέρπυρα αμέσως μετά την αναχώρηση του στόλου της Αραγωνίας για τη Γλαρέντζα. Ο Γεώργιος Γκίζι παρέμεινε βαρόνος της Χαλανδρίτσας μέχρι τον θάνατο του (1311), έπεσε στη Μάχη του Αλμυρού, όπου είχε σπεύσει να βοηθήσει τον Δούκα των Αθηνών Γκωτιέ Ε΄ του Μπριέν απέναντι στην Καταλανική Εταιρεία (1311). Η Χαλανδρίτσα Αχαΐας δεν κληροδοτήθηκε στους απογόνους του, επόμενος βαρόνος εμφανίζεται ο Νικολά ντε Λα Τρεμουάιγ ένα μέλος της οικογένειας του πεθερού του.
Τριτημορία της Εύβοιας
Μετά τον θάνατο της πρώτης του συζύγου ο Γεώργιος Α΄ Γκίζι παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο την Αλίκη νταλε Κάρτσερι κληρονόμο στην Εύβοια και απέκτησε κληρονομικά δικαιώματα στην Τριτημορία της Εύβοιας για τους απογόνους του. Η Αλίκη νταλε Κάρτσερι τριτημόριος της Εύβοιας πέθανε δυο χρόνια μετά τον σύζυγο της (1313). Ο γιος τους Βαρθολομαίος Β΄ Γκίζι που ήταν Κύριος της Τήνου και της Μυκόνου από τον πατέρα του (1311) έγινε νέος Τριτημόριος της Εύβοιας από τη μητέρα του (1313). Ο Βαρθολομαίος Β΄ έγινε αργότερα Κοντόσταυλος της Αχαΐας παρότι δεν φαίνεται να κατείχε κτήματα στο Πριγκιπάτο. Το 1320 ο Βαρθολομαίος Β΄ αιχμαλωτίστηκε με άλλους βαρόνους του Πριγκιπάτου στο κάστρο του Αγίου Γεωργίου από τον Δεσπότη του Μυστρά Ανδρόνικο Παλαιολόγο Ασάν, μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη και παρέμεινε φυλακισμένος τέσσερα χρόνια, ελευθερώθηκε το 1324.
Τελευταία χρόνια
Τον Βαρθολομαίο Β΄ Γκίζι διαδέχθηκε ο γιος του Γεώργιος Β΄ Γκίζι (1341), παντρεύτηκε τη Σαδίκ κόρη του Αλφόνσο Φαδρίκ του Ισπανού Αυθέντη των Σαλώνων. Έλαβε προίκα το ήμισυ τού κάστρου τού Σαιντ-Ομέρ στη Θήβα, που το κράτησε ως την καταστροφή του (1334). Ο Γεώργιος Β΄ συμμετείχε στην Α΄ Σταυροφορία της Σμύρνης που πιθανότατα σκοτώθηκε (1352), τον διαδέχθηκε ο ανήλικος γιος του Βαρθολομαίος Γ΄ Γκίζι με κηδεμόνα τη μητέρα του Σαδίκ μέχρι το 1258. Τον Βαρθολομαίο Γ΄ διαδέχτηκε ο γιος του Γεώργιος Γ΄ Γκίζι (1384) που πέθανε χωρίς απογόνους (1390), η δυναστεία ξεκληρίστηκε και τα νησιά μεταβιβάστηκαν στη Δημοκρατία της Βενετίας.
Πηγές
Γκιζι
Δημήτριος Πανταζής
Ο Δημήτριος Πανταζής (Αθήνα, 1813 - Αθήνα, 24 Μαρτίου 1884), ήταν Έλληνας λόγιος, διδάσκαλος, λογογράφος, αρχαιολόγος, θεολόγος, δημοσιογράφος και ανώτερος λειτουργός του κράτους.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1813. Η καταγωγή του ήταν από το Κρούσοβο της βόρειας Μακεδονίας. Εκπαιδεύτηκε στην Ύδρα, Αίγινα και στην Αθήνα.
Χρημάτισε διαδοχικά διδάσκαλος, ιδρυτής και διευθυντής ιδιωτικού εκπαιδευτηρίου, γραμματέας στο Υπουργείο των Εκκλησιαστικών και Δημοσίας Εκπαιδεύσεως, και τελευταία τμηματάρχης του Υπουργείου Εκπαιδεύσεως.
Επί τριάντα χρόνια και παραπάνω που εργάστηκε στο Υπουργείο Παιδείας συντέλεσε πάρα πολύ με τις γνώσεις του και την πείρα του στην ανάπτυξη της θεσμοθεσίας της εθνικής εκπαίδευσης.
Πέθανε στην Αθήνα στις 24 Μαρτίου 1884, σε ηλικία 71 ετών.
Συγγραφικό του έργο
Εργάστηκε σχεδόν πενήντα χρόνια, γράφοντας σημαντικό αριθμό δοκιμίων. Έκδωσε πολλά διδακτικά και φιλολογικά συγγράμματα. Επί 28 έτη έγραφε και εξέδιδε την φιλολογική εβδομαδιαία «Εφημερίδα των μαθητών», την οποία αργότερα μετονόμασε σε «Εφημερίδα των φιλομαθών».
Δημοσίευσε, επίσης, περίπου 150 φιλολογικές διατριβές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 19ου αιώνα
Τίνε Ζβάαν
Η Τίνε Ζβάαν (λατινικό αλφάβητο : Tine Zwaan), γεννημένη στις 17 Ιουνίου 1947, είναι Ολλανδή πρώην πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης.
Στο Ολλανδικό Πρωτάθλημα κέρδισε τον τίτλο στο απλό το 1976. Στο διπλό το 1967 με την Τζούντιθ Σαλόμη, το 1973 και το 1974 με την Άντα Μπάκερ, το 1978 με την Έλι Άπελ-Βεσιέ, το 1980 με τη Μαρσέλα Μέσκερ, το 1982 με την Astrid Suurbeek. Μαζί με τον Νίκο Fleury κέρδισαν το μεικτό το 1973 και το 1976.
Τέσσερις φορές η Ζβαν ήταν μέλος Ολλανδίας στο Φεντ καπ, το 1973, 1975, 1976 και το 1978. Το 1976 μαζί με την Μπέττυ Στόβ και την Έλι Άπελ-Βεσιέ έφτασαν τα ημιτελικά του World Group.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ολλανδές αθλήτριες της αντισφαίρισης
Φορεσιά του Ζαγορίου
thumb|Φορεσιά του Ζαγορίου, αρχές 20ού αιώνα, Συλλογή [[Πελοποννησιακό Λαογραφικό Ίδρυμα|ΠΛΙ, Ναύπλιο.]] Η φορεσιά του Ζαγορίου είναι η παραδοσιακή γυναικεία ενδυμασία αστικού τύπου που φοριόταν κατά τα παλιότερα χρόνια στα 46 χωριά της περιοχής. Ως φορεσιά αντικατόπτριζε τα αυστηρά ήθη και τον χαρακτήρα της σχετικά κλειστής κοινωνίας των Ζαγοροχωρίων. Κατά τα τέλη του 19ου αιώνα τροποποιήθηκε καθώς επηρεάστηκε από τη μόδα της εποχής.
Περιγραφή
Κύριο χαρακτηριστικό της φορεσιάς ήταν η φλοκάτα (είδος σιγκουνιού) που φτιαχνόταν από χοντρό μάλλινο ύφασμα, το οποίο πλαισίωναν κορδέλες, τσόχα (εξωτερικός επενδύτης) και κεντήματα κόκκινου χρώματος. Το πουκάμισο ήταν φτιαγμένο από μετάξι, μακρύ καθώς εκτεινόταν μέχρι τα γόνατα και είχε πλατιά μανίκια. Στη μέση δενόταν η ποδιά και στο ίδιο σημείο τοποθετούσαν τη ζώνη. Για το στολισμό του κεφαλιού χρησιμοποιούσαν μαύρο τσεμπέρι που ήταν φτιαγμένο από διακοσμημένο ύφασμα με τυποβαφική τεχνική. Την φορεσιά πλαισίωναν κοσμήματα όπως το θηλυκωτάρι (είδος πόρπης), οι καρφίτσες και οι καρφοβελόνες (περόνες) που χρησιμοποιούνταν για το στολισμό του μπούστου και του κεφαλιού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νομός Ιωαννίνων Κατηγορία:Ελληνικές φορεσιές
Χάμιλτον Λάσκε
Ο Χάμιλτον Λάσκε (Hamilton Luton Luske, 16 Οκτωβρίου 1903 - 19 Φεβρουαρίου 1968) ήταν Αμερικανός animator και σκηνοθέτης. Το 1931 εντάχθηκε στην εταιρεία Walt Disney Productions, και το 1937, ο Ουώλτ Ντίσνεϋ, τον εμπιστεύθηκε για την πρώτη του ταινία μεγάλου μήκους, το Η Χιονάτη και οι επτά νάνοι, ως επικεφαλής των animator. Σκηνοθέτησε αρκετές ταινίες της εταιρείας, αλλά και μικρά θέματα κινουμένων σχεδίων, από το 1936 έως και τον θάνατό του. Το 1965 έλαβε το Όσκαρ Καλύτερων Οπτικών Εφέ, για τη δουλειά του στην ταινία Μαίρη Πόππινς. Πέθανε σε ηλικία 64 ετών στην Καλιφόρνια.
Γιώργος και Ελένη Μανέτα
Ο Γιώργος Μανέτας (Αθήνα 1937- 2014 ) και η Ελένη Κομίλη-Μανέτα (Μυτιλήνη 1939 - σήμερα είναι Έλληνες αρχιτέκτονες, απόφοιτοι του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου. Από το 1973 συνεργάζονται ως ζευγάρι και αναλαμβάνουν ιδιωτικά έργα, κυρίως μελέτες μονοκατοικιών και συγκροτημάτων κατοικιών. Συμμετείχαν στην έκθεση Europalia 85, στο Pavilion de l’ Arsenal Paris, Panoramas Europeens(2001), στην έκθεση 20th Century Architecture, Greece στο Deutsches Architectur Museum της Φρανκφούρτης(1999) και στη 10η Διεθνή Έκθεση Αρχιτεκτονικής, Μπιενάλε Βενετίας (2006). Έργα τους έχουν δημοσιευτεί στα Αρχιτεκτονικά Θέματα, όπου έγινε δημοσίευση αφιερώματος στα 30 χρόνια δουλειάς τους καθώς επίσης και στα Θέματα Χώρου και Τεχνών.
Γιώργος Μανέτας
και αναλαμβάνουν ιδιωτικά έργα, κυρίως μελέτες μονοκατοικιών και συγκροτημάτων κατοικιών. Συμμετείχαν στην έκθεση Europalia 85, στο Pavilion de l’ Arsenal Paris, Panoramas Europeens(2001), στην έκθεση 20th Century Architecture, Greece στο Deutsches Architectur Museum της Φρανφούρτης(1999) και στη 10η Διεθνή Έκθεση Αρχιτεκτονικής, Μπιενάλε Βενετίας (2006). Έργα τους έχουν δημοσιευτεί στα Αρχιτεκτονικά Θέματα, όπου έγινε δημοσίευση αφιερώματος στα 30 χρόνια δουλειάς τους καθώς επίσης και στα Θέματα Χώρου και Τεχνών.
Ελένη Κομίλη-Μανέτα
Γεννήθηκε στη Μυτιλήνη το 1939. Σπούδασε στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο από το 1958 ως το 1963. Την περίοδο 1963-1964 εργάστηκε στο αρχιτεκτονικό γραφείο του Ι. Βικέλα, από το 1964 ως το 1967 στο υπουργείο Δημοσίων Έργων, στην Υπηρεσία Οικισμού, στη Διεύθυνση Εργατικής Κατοικίας. Από το 1967 ως το 1970 συνεργάστηκε με τον αρχιτέκτονα Α. Τρεπεκλή για τη μελέτη και την κατασκευή του ξενοδοχείου Eretria Beach στην Εύβοια. Την περίοδο 1971-1973 εργάστηκε και πάλι στο γραφείο του Ι. Βικέλα και από το 1973 συνεργάζεται με τον σύζυγό της Γιώργο Μανέτα.
Αρχιτεκτονική Έκφραση
Οι λιτές κατασκευές των Μανέτα διέπονται από άριστη κατασκευαστική λογική, ενώ δείχνουν μια ασυνήθιστη προσοχή στην κατασκευαστική τελειότητα, στην επιμονή στον κάνναβο και στον πειραματισμό με σύγχρονα υλικά. Στις κατασκευές τους υιοθετούν ως υλικά τα απλά επιχρίσματα, την πέτρα, το σίδηρο και τα έντονα καθαρά χρώματα που τονίζουν και αναδεικνύουν τις αρχιτεκτονικές λεπτομέρειες. Τρία βασικά χρώματα αναγνωρίσιμα του γραφείου είναι το κόκκινο, το κίτρινο και το μπλε. Η αρχιτεκτονική τους πιστή στην οριζοντιότητα, αναζητεί λύσεις με την ανάπτυξη και τη διαδοχή όγκων στο έδαφος, χωρίς αυτό να αποκλείει, κατά περίπτωση, την ενσωμάτωση ορισμένων ευδιάκριτων κάθετων στοιχείων με συνδυασμό όγκων σε διαφορετικά επίπεδα. Στην αρχιτεκτονική τους βρίσκεται εμβόλιμη όλη η καταξιωμένη προϊστορία της νεωτερικότητας, εκείνη που οι Μανέτα αναγνωρίζουν ως «παράδοση», έχοντας δεχτεί επιρροές από πλήθος αρχιτεκτόνων, όπως των «δασκάλων» του μοντερνισμού Le Corbusier και Mies Van Der Rohe, των ρώσων σουπρεματιστών (Malevich), των ολλανδών του De Stijl (Rietvelt) και πολλών ακόμα. Το μεγαλύτερο μέρος του έργου τους εξελίσσεται κυρίως στα προάστια της Αθήνας.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
ΕΡΤ, Από τον Καλλικράτη στον Καλατράβα, Η εξέλιξη της Πολυκατοικίας
Κατηγορία:Έλληνες αρχιτέκτονες
Ios (C++)
Το ios είναι μια πρότυπη βιβλιοθήκη της C++, η οποία ορίζει διάφορους τύπους και συναρτήσεις για την λειτουργικότητα των iostreams. Το αρχείο επικεφαλίδας  αυτόματα χρησιμοποιείται από την βιβλιοθήκη iostream και οι προγραμματιστές πολύ σπάνια το καλούν μέσα στο κώδικά τους.
Επιλογές
Οι παρακάτω επιλογές εφαρμόζονται σε ένα αντικείμενο ροής δεδομένων (stream object) και δεν επιβάλουν τα δεδομένα να γραφτούν ή να διαβαστούν αλλά αλλάζουν σημαίες μέσα στο αντικείμενο της ροής.
Παραδείγματα
Στο παρακάτω παράδειγμα αλλάζουμε την ροή εξόδου ώστε στην έξοδο να εμφανίζεται η λογική μεταβλητή με το αλφαριθμητικό "true" ή "false" και όχι ως "1" ή "0" :
Παραπομπές
Κατηγορία:C++ (STL)
Μαυριτανικές προεδρικές εκλογές 2014
Στη Μαυριτανία διεξήχθησαν προεδρικές εκλογές στις 21 Ιουνίου 2014. Πρόεδρος εκλέχθηκε ξανά για πενταετή θητεία από τον πρώτο γύρο με ποσοστό 82% των ψήφων (συμμετοχή 56,4%) ο Μοχάμεντ Ουλντ Αμπντέλ Αζίζ από την Ένωση για τη Δημοκρατία.
Πλαίσιο
Ο πρόεδρος και φίλα προσκείμενος στη Δύση Μοχάμεντ Ουλντ Αμπντέλ Αζίζ αναμετρήθηκε στον πρώτο γύρο με τον Μπιράμ Νταχ Αμπέιντ, υποστηρικτή της κατάργησης της δουλείας, και άλλους 3 υποψηφίους, ανάμεσα στους οποίους και μία γυναίκα. Ο Αμπέιντ ήρθε 2ος με ποσοστό 8,6%. Δεν χρειάστηκε να διεξαχθεί και δεύτερος γύρος,ο οποίος θα γινόταν στις 5 Ιουλίου σε περίπτωση που δεν θα είχε κανείς από τους υποψηφίους ποσοστό άνω του 50% στον πρώτο γύρο. Οι εγγεγραμμένοι ήταν συνολικά 1.328.168.
Τα πιο πολλά κόμματα από την αντιπολίτευση δεν έλαβαν μέρος στις εκλογές. Το Εθνικό Φόρουμ για τη Δημοκρατία και την Ενότητα-συνασπισμός 11 κομμάτων της αντιπολίτευσης, συμπεριλαβανομένου και ενός μετριοπαθούς ισλαμιστικού κινήματος, έκαναν διαδηλώσεις για να καταγγείλουν τις δικτατορικές εξουσίες του προέδρου Αμπντέλ Αζίζ, του οποίου τη νίκη στις προεδρικές εκλογές του 2009 επίσης δεν αναγνώρισαν. Ωστόσο, οι παρατηρητές από την Αφρικανική Ένωση δήλωσαν ικανοποιημένοι από τις εκλογές και ανέφεραν ότι η διαδικασία εξελίχθηκε ειρηνικά.
Η μοναδική γυναίκα που ήταν υποψήφια στις εκλογές ήταν η ανεξάρτητη Λαϊλά Μαριάμ Μιντ Μουλαγιέ Ιντρίς.
Παραπομπές
2014 προεδρικες εκλογες
Χακίμ Ολάζουον
Ο Χακίμ Αμπντούλ Ολάζουον (αγγλικά: Hakeem Abdul Olajuwon, γεννήθηκε 21 Ιανουαρίου 1963) είναι Νιγηριανός/Αμερικανός πρώην καλαθοσφαιριστής. Αγωνίστηκε για 18 χρόνια στο NBA και θεωρείται από τους κορυφαίους στην ιστορία του αθλήματος.
Γεννήθηκε στο Λάγος της Νιγηρίας στις 21 Ιανουαρίου του 1963. Έχει ύψος 2,13 μέτρα και αγωνιζόταν ως σέντερ. Επιλέχθηκε στην 1η θέση του NBA Ντραφτ το 1984 από τους Χιούστον Ρόκετς, με τους οποίους αγωνίστηκε για 17 χρόνια και κατέκτησε δύο συνεχόμενα πρωταθλήματα NBA το 1994 και 1995. Το 2021 συμπεριλήφθηκε στην επετειακή επιλογή των 75 καλύτερων του NBA με τη συμπλήρωση 75 χρόνων ιστορίας του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Νιγηριανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Σέντερ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές του NBA Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Χιούστον Ρόκετς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Τορόντο Ράπτορς Κατηγορία:Αμερικανοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές All-Star Game (NBA) Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1996 Κατηγορία:Εισαχθέντες στο Hall of Fame της FIBA Κατηγορία:Εισαχθέντες στο Naismith Memorial Basketball Hall of Fame
Ρέτζο νελλ’Εμίλια
Η Ρέτζο νελλ’Εμίλια (ιταλικά: Reggio nell'Emilia, λατινικά: Regium Lepidi), γνωστή και ως Ρέτζο-Εμίλια ή Ρέτζο της Εμιλίας, ενώ το Reggio αποδίδεται στα ελληνικά και ως Ρέτζιο, είναι πόλη στην περιφέρεια Εμίλια-Ρομάνια, Ιταλία και είναι ο κύριος δήμος της επαρχίας Ρέτζο-Εμίλια. Σύμφωνα με υπολογισμούς του 2014, η Ρέτζο νελλ’ Εμίλια έχει 171.881 κατοίκους. Οι κάτοικοί της την αναφέρουν απλώς ως Ρέτζο. Η πόλη είναι κτισμένη στη πεδιάδα του Πάδου, σε υψόμετρο 58 μέτρων.
Η πόλη ιδρύθηκε κατά τους Ρωμαϊκούς χρόνους από τον Μάρκο Αιμίλιο Λέπιδο στη Βία Αιμιλία, ανάμεσα στο Ρίμινι και την Πλακεντία (Πιατσέντζα). Η πόλη στους ρωμαϊκούς ήταν στρατώνας. Το 476 το Ρέτζο βρέθηκε υπό την εξουσία του Οδόακρου και στην συνέχεια των Οστρογότθων, των Βυζαντινών, των Λομβαρδών και το 773 κατακτήθηκε από τον Καρλομάγνο. Η πόλη άρχισε να ακμάζει τον 11ο αιώνα. Κατά τη διάρκεια της Αναγέννησης στην πόλη άνθισαν οι τέχνες και κατασκευάστηκαν παλάτια και εκκλησίες. Το 1452 έγινε πρωτεύουσα του Δουκάτου του Ρέτζο, το οποίο με τη σειρά του ανήκε στο Δουκάτο της Μόντενα και του Ρέτζο. Το 1797, όταν η πόλη κατακτήθηκε από τους Γάλλους, ζητήθηκε από τους κατοίκους να υιοθετήσουν την σημαία της Ιταλίας (με το πράσινο, λευκό και κόκκινο χρώμα). Μετά το 1815 το Δουκάτο επανιδρύθηκε και τελικά έγινε μέρος της Ιταλίας το 1860.
Στα χωριά κοντά στην πόλη εφαρμόστηκε μετά τον Β΄ΠΠ το εκπαιδευτικό πρόγραμμα Ρέτζιο Εμίλια για την προσχολική αγωγή. Από την περιοχή της πόλης προέρχεται το τυρί παρμεζάνα (παρμιτζιάνο-ρετζιάνο).
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Ρέτζο νελλ'Εμίλια
Πορεία των ελληνικών ομάδων στα ευρωπαϊκά κύπελλα ποδοσφαίρου
Πορεία των ελληνικών ομάδων στα ευρωπαϊκά κύπελλα ποδοσφαίρου αποκαλείται η συμμετοχή και τα επιτεύγματα των ελληνικών ποδοσφαιρικών ομάδων στις ευρωπαϊκές διασυλλογικές διοργανώσεις.
Η Ελλάδα έλαβε για πρώτη φορά μέρος σε ευρωπαϊκή διασυλλογική διοργάνωση ποδοσφαίρου την αγωνιστική περίοδο 1959-60, στο κύπελλο Πρωταθλητριών της UEFA με εκπρόσωπο τον Ολυμπιακό και αντίπαλο την ιταλική Μίλαν. Ο πειραϊκός σύλλογος είχε προσκληθεί και έναν χρόνο νωρίτερα στην ίδια διοργάνωση (1958-59), στον προκαταρκτικό γύρο της οποίας είχε κληρωθεί με την Μπεσίκτας από την Τουρκία, για να παραιτηθεί όμως λόγω της τότε πολιτικής κρίσης μεταξύ των δύο χώρων (Σεπτεμβριανά, Κυπριακό). Πρώτη συμμετοχή στο κύπελλο Κυπελλούχων υπήρξε και πάλι από τον Ολυμπιακό την περίοδο 1961-62 (έναν χρόνο νωρίτερα, την περίοδο 1960-61 είχε ήδη ξεκινήσει το Βαλκανικό κύπελλο συλλόγων), ενώ την ίδια χρονιά (1961-62) προσκλήθηκε για πρώτη φορά εκπρόσωπος ελληνικής πόλης και για το κύπελλο Διεθνών Εκθέσεων (διοργάνωση που δεν ανήκε στην UEFA και αντικαταστάθηκε ουσιαστικά το 1971 από το κύπελλο UEFA) και συγκεκριμένα ο Ηρακλής, καθώς την περίοδο εκείνη η Θεσσαλονίκη υπήρξε έδρα διεθνούς εμπορικής έκθεσης.
Κατά την πορεία στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις τη δεκαετία του '60, συχνές υπήρξαν οι ήττες με μεγάλη διαφορά τερμάτων και τότε σημειώθηκαν οι ευρύτερες σε επίσημο επίπεδο της ιστορίας των ελληνικών ομάδων. Συγκεκριμένα οι Ηρακλής και Άρης ηττήθηκαν 9-1 για το κύπελλο Διεθνών Εκθέσεων στις έδρες της γιουγκοσλαβικής μικτής του Νόβι Σαντ και της ουγγρικής Ουίπεστ αντίστοιχα. Ο Ολυμπιακός αποτέλεσε τον πρώτο εκπρόσωπο της Ελλάδας ο οποίος προκρίθηκε σε επόμενο γύρο ευρωπαϊκής διοργάνωσης, αποκλείοντας την πολωνική Ζαγκλέμπιε για το κύπελλο Κυπελλούχων της περιόδου 1963-64 και παράλληλα ο πρώτος που νίκησε εκτός συνόρων, επικρατώντας 2-0 των Πολωνών στον καθοριστικό τρίτο αγώνα, σε ουδέτερο γήπεδο της Βιέννης.
Τη δεκαετία του '70 η παρουσία των ελληνικών ομάδων βελτιώθηκε αισθητά και η "ψαλίδα" με τους ισχυρούς ευρωπαϊκούς συλλόγους μειώθηκε σε μεγάλο βαθμό. Αποκορύφωμα αυτής της ανόδου ήταν η συμμετοχή του Παναθηναϊκού στον τελικό του κυπέλλου Πρωταθλητριών 1970-71 και της ΑΕΚ στα ημιτελικά του κυπέλλου UEFA 1976-77. Τη δεκαετία του '80 ξεχώρισε η συμμετοχή του Παναθηναϊκού στα ημιτελικά του κυπέλλου Πρωταθλητριών 1984-85.
40px
Συμμετοχές των ελληνικών ομάδων στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις
Συνολικά 20 ελληνικές ομάδες έχουν συμμετάσχει στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Τέσσερις από αυτές, ο Παναθηναϊκός, ο Ολυμπιακός, η ΑΕΚ και ο ΠΑΟΚ έχουν συμμετάσχει μέσα στην ίδια αγωνιστική περίοδο τόσο στο κύπελλο Πρωταθλητριών (Champions League) όσο και στο UEFA (Europa League), λόγω αποκλεισμού τους από την πρώτη διοργάνωση στις προκριματικές φάσεις ή γιατί τερμάτισαν τρίτες σε αυτή των ομίλων. Οι συγκεκριμένοι σύλλογοι έχουν και την πιο συχνή παρουσία στα ευρωπαϊκά κύπελλα, ενώ μαζί με τη Λάρισα είναι οι πέντε ομάδες που έχουν συμμετάσχει και στις τρεις διοργανώσεις της UEFA. Σε τουλάχιστον δύο διαφορετικές διοργανώσεις (Κυπελλούχων - UEFA/Europa League) έχουν συμμετάσχει οι Πανιώνιος, Άρης, Ηρακλής και ΟΦΗ. Τρεις ομάδες, οι Ξάνθη, Ατρόμητος και Αστέρας Τρίπολης, έχουν λάβει μέρος μόνο σε μία διοργάνωση (Europa League) αλλά περισσότερες από μία φορές, ενώ μοναδική παρουσία έχουν οι Καστοριά, Αθηναϊκός στο κύπελλο Κυπελλούχων και οι Αιγάλεω, Παναχαϊκή, Ολυμπιακός Βόλου, Απόλλων Αθηνών, Ιωνικός Νίκαιας, ΠΑΣ Γιάννινα στο κύπελλο UEFA (Europa League).
Η ΟΥΕΦΑ δεν συμπεριλαμβάνει στα επίσημα ευρωπαϊκά ματς κάθε ομάδας αυτά του Κυπέλλου Εκθέσεων το οποίο διεξαγόταν από το 1955 έως το 1971 και στο οποίο αρχικά είχαν δικαίωμα συμμετοχής μόνο ομάδες από πόλεις που φιλοξενούσαν εμπορικές εκθέσεις, χωρίς να παίζει ρόλο η θέση τους στο εθνικό τους πρωτάθλημα. To 1960-61 η Μπαρτσελόνα για παράδειγμα συμμετείχε τόσο στο Κύπελλο Εκθέσεων, φτάνοντας ως τα προημιτελικά, όσο και στο Κύπελλο Πρωταθλητριών, όπου έφτασε στον τελικό. Στον παρακάτω πίνακα οι συμμετοχές των ελληνικών ομάδων στο κύπελλο Εκθέσεων υπολογίζονται.
Συνοπτικά οι συμμετοχές (και οι αναμετρήσεις) των ελληνικών ομάδων στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις:
Σημαντικότερες επιτυχίες των ελληνικών ομάδων
Συνολικά 16 φορές έχουν καταφέρει ελληνικές ομάδες να φτάσουν στην προημιτελική φάση ευρωπαϊκής διοργάνωσης ή να προχωρήσουν ακόμα περισσότερο. Σημαντικότερη επιτυχία των ελληνικών ομάδων στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις αποτελεί η συμμετοχή του Παναθηναϊκού στον τελικό του κυπέλλου Πρωταθλητριών 1970-71. Τρεις φορές ελληνικές ομάδες έχουν φτάσει μέχρι την ημιτελική φάση ευρωπαϊκής διοργάνωσης, δύο ο Παναθηναϊκός (στο κύπελλο Πρωταθλητριών) και μία η ΑΕΚ (στο κύπελλο UEFA). Μέχρι την προημιτελική φάση έχουν φτάσει δώδεκα φορές ελληνικές ομάδες, τις περισσότερες από αυτές στο κύπελλο Κυπελλούχων. Οι ελληνικές ομάδες που το έχουν καταφέρει είναι (εκτός από τον Παναθηναϊκό και την ΑΕΚ) ο Ολυμπιακός, ο ΠΑΟΚ, η Λάρισα και ο Πανιώνιος.
Βαθμολογία ελληνικών ομάδων από το 1955/56 εως και το 2019/20
Οι βαθμοί που έχει προσφέρει κάθε ελληνικός σύλλογος στην ευρωπαϊκή κατάταξη της ΟΥΕΦΑ από το ξεκίνημα των ευρωπαϊκών κυπέλλων έως και τον αγώνα Γούλβς- Ολυμπιακός (1-0) στις 6 Αυγούστου 2020, έχει ως εξής: Ολυμπιακός 314, Παναθηναϊκός 277,5, ΑΕΚ 202,5, ΠΑΟΚ 166, Άρης 59,5, Πανιώνιος 32, ΟΦΗ 22, Λάρισα 16,5, Ηρακλής 15, Αστέρας Τρίπολης 14, Ατρόμητος 7,5, Παναχαϊκή 5, Αιγάλεω 4, Ολυμπιακός Βόλου 3,5, Ξάνθη 3, Απόλλων Αθηνών 2, Καστοριά 1, ΠΑΣ Γιάννινα 1, Αθηναϊκός 1, Ιωνικός Ν. 0.
Πίνακας των 4 πρώτων ελληνικών ομάδων στα Ευρωπαϊκά κύπελλα
Η συνολική βαθμολογία των ελληνικών συλλόγων στα ευρωπαϊκά κύπελλα, σύμφωνα με την οποία κατατάσσονται σε γκρούπ δυναμικότητας. Δεν υπολογίζονται οι αγώνες στο κύπελλο Εκθέσεων, τους οποίους η ΟΥΕΦΑ θεωρεί ανεπίσημους.
Συνοπτικά η πορεία των ελληνικών ομάδων στο κύπελλο Πρωταθλητριών (Champions League)
Η Ελλάδα συμμετείχε για πρώτη φορά στη διοργάνωση του κυπέλλου Πρωταθλητριών (Champions League) την αγωνιστική περίοδο 1959-60, με πρώτο εκπρόσωπο τον Ολυμπιακό. Πέντε ομάδες έχουν εκπροσωπήσει την Ελλάδα σε αυτή τη διοργάνωση, ο Ολυμπιακός, ο Παναθηναϊκός, η ΑΕΚ, ο ΠΑΟΚ και η Λάρισα.
Συνοπτικά η πορεία των ελληνικών ομάδων στο κύπελλο Κυπελλούχων
Η διοργάνωση του κυπέλλου Κυπελλούχων σταμάτησε το 1999 και μέχρι τότε είχαν συμμετάσχει 11 διαφορετικές ελληνικές ομάδες. Η καλύτερη πορεία ελληνικών ομάδων στον θεσμό ήταν μέχρι την προημιτελική φάση, όπου είχαν καταφέρει να φτάσουν 2 φορές η ΑΕΚ (1996-97 και 1997-98) και από μία οι ΠΑΟΚ (1973-74), Λάρισα (1984-85), Ολυμπιακός (1992-93) και Πανιώνιος (1998-99).
Συνοπτικά η πορεία των ελληνικών ομάδων στο κύπελλο UEFA (Europa League) και Διεθνών Εκθέσεων
Συνολικά 18 ομάδες έχουν εκπροσωπήσει την Ελλάδα στο κύπελλο UEFA (Europa League), ενώ 6 από αυτές είχαν συμμετάσχει και στο κύπελλο Διεθνών Εκθέσεων (διοργάνωση που σταμάτησε το 1971 και ουσιαστικά αντικαταστάθηκε από το κύπελλο UEFA). Πρώτη συμμετοχή ελληνικής ομάδας για το κύπελλο Διεθνών Εκθέσεων ήταν από τον Ηρακλή την περίοδο 1961-62.
Πρώτη συμμετοχή ελληνικής ομάδας για το κύπελλο UEFA ήταν από τον Πανιώνιο την περίοδο 1971-72. Την καλύτερη πορεία στη διοργάνωση έχει πραγματοποιήσει η ΑΕΚ την αγωνιστική περίοδο 1976-77, όταν έφτασε μέχρι τα ημιτελικά της διοργάνωσης, αποκλείοντας κατά σειρά Ντιναμό Μόσχας, Ντέρμπι Κάουντι, Ερυθρό Αστέρα και Κουίνς Παρκ Ρέιντζερς για να αποκλειστεί από τη μετέπειτα νικήτρια του θεσμού Γιουβέντους.
Συνοπτικά η πορεία των ελληνικών ομάδων στο κύπελλο ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Κόνφερενς Λιγκ
Το κύπελλο ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Κόνφερενς Λιγκ είναι μια νέα διοργάνωση που ξεκίνησε από την περίοδο 2021-22.
Στατιστικά στοιχεία ανά χώρα
Οι ελληνικές ομάδες στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις έχουν αναμετρηθεί περισσότερες φορές με ισπανικές και ιταλικές ομάδες (συνολικά 110 και 104 αναμετρήσεις αντίστοιχα). Παράλληλα αυτές αποδεικνύονται και οι δυσκολότερες αντίπαλοι των ελληνικών ομάδων, καθώς στις πολυάριθμες συναντήσεις τους έχουν καταφέρει να αποκλείσουν (σε νοκ άουτ αγώνες) ισπανικές ομάδες μόνο τρεις φορές και ιταλικές έξι. Από πλευράς Ισπανίας "θύματα" αποκλεισμού υπήρξαν δύο φορές η Ατλέτικο Μαδρίτης (από τους Πανιώνιο για το κύπελλο UEFA 1971-72 και ΟΦΗ για το κύπελλο UEFA 1993-94) και μία η Σαραγόσα (από τον Άρη για το κύπελλο UEFA 2007-08), ενώ από ιταλικής πλευράς οι Γιουβέντους, Ρόμα (και οι δύο από τον Παναθηναϊκό για το κύπελλο UEFA 1987-88 και το Europa League 2009-10 αντίστοιχα), η Κάλιαρι (από τον Ολυμπιακό για το κύπελλο UEFA 1972-73), η Περούτζια (από τον Άρη για το κύπελλο UEFA 1979-80), ενώ δύο φορές έχει αποκλειστεί η Ουντινέζε (από τους ΠΑΟΚ για το κύπελλο UEFA 2000-01 και Πανιώνιο για το κύπελλο UEFA 2004-05).
Επτά φορές έχουν καταφέρει ελληνικές ομάδες να αποκλείσουν αγγλικές (σε νοκ άουτ αγώνες), τις Έβερτον (ο Παναθηναϊκός για το κύπελλο Πρωταθλητριών 1970-71), ΚΠΡ, Ντέρμπι Κάουντι (και τις δύο η ΑΕΚ για το κύπελλο UEFA 1976-77), Άρσεναλ (δύο φορές, μία ο ΠΑΟΚ για το κύπελλο UEFA 1997-98 και μία ο Ολυμπιακός για το Europa League 2019-20), Μπλάκμπερν (η Λάρισα για το κύπελλο UEFA 2007-08) και Μπέρνλι (ο Ολυμπιακός για το Europa League 2018-19), ενώ δύο φορές ελληνικές ομάδες έχουν αποκλείσει γερμανικές (σε νοκ άουτ αγώνες), η ΑΕΚ την Μπάγερ Λεβερκούζεν για το κύπελλο UEFA 2000-01 και ο Αστέρας Τρίπολης τη Μάιντς για το Europa League 2014-15.
Αναλυτικά τα στατιστικά στοιχεία ανά χώρα των ελληνικών ομάδων στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις1 (στις στήλες "Προκρίσεις" και "Αποκλεισμοί" προσμετρώνται και οι αγώνες των ομίλων):
Επεξηγήσεις: "Πρ." = Προκρίσεις ελληνικών ομάδων, "Απ." = Αποκλεισμοί ελληνικών ομάδων
1 Συμπεριλαμβάνονται και οι αγώνες στο κύπελλο Διεθνών Εκθέσεων
2 Συμπεριλαμβάνονται και οι αγώνες εναντίον γεωργιανών ομάδων της πρώην ενιαίας ΕΣΣΔ
3 Συμπεριλαμβάνονται και οι αγώνες εναντίον κροατικών ομάδων της πρώην ενιαίας Γιουγκοσλαβίας
4 Την αγωνιστική περίοδο 2011-12 η Ντιφερντάνζ από το Λουξεμβούργο, αν και ηττήθηκε δύο φορές από τον Ολυμπιακό Βόλου, πήρε την πρόκριση στην επόμενη φάση λόγω τιμωρίας της ελληνικής ομάδας από την UEFA
5 Συμπεριλαμβάνονται και οι αγώνες εναντίον ουκρανικών ομάδων της πρώην ενιαίας ΕΣΣΔ
7 Συμπεριλαμβάνονται και οι αγώνες εναντίον σερβικών ομάδων της πρώην ενιαίας Γιουγκοσλαβίας
8 Συμπεριλαμβάνονται και οι αγώνες εναντίον σλοβακικών ομάδων της πρώην ενιαίας Τσεχοσλοβακίας
9 Συμπεριλαμβάνονται και οι αγώνες εναντίον τσέχικων ομάδων της πρώην ενιαίας Τσεχοσλοβακίας
Οι κορυφαίοι σκόρερ των ελληνικών ομάδων στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις
Στην πρώτη θέση των σκόρερ των ελληνικών ομάδων στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις βρίσκεται ο Δημήτρης Σαλπιγγίδης έχοντας σημειώσει 30 τέρματα συνολικά. Ανά διοργάνωση, πρώτοι στο Champions League (κύπελλο Πρωταθλητριών) είναι ο Αντώνης Αντωνιάδης και ο Κώστας Μήτρογλου με 13 τέρματα, στο κύπελλο Κυπελλούχων ο Νίκος Αναστόπουλος με 8 τέρματα και στο Europa League (κύπελλο UEFA) ο Δημήτρης Σαλπιγγίδης με 23 τέρματα.
Ανά σύλλογο στην πρώτη θέση βρίσκονται ο Ντέμης Νικολαΐδης με 26 τέρματα για την ΑΕΚ, ο Κριστόφ Βαζέχα με 25 τέρματα για τον Παναθηναϊκό, ο Στέφανος Αθανασιάδης με 20 τέρματα για τον ΠΑΟΚ και ο Γιουσέφ Ελ-Αραμπί με 18 τέρματα για τον Ολυμπιακό.
Τα περισσότερα τέρματα ελληνικής ομάδας που έχουν σημειωθεί από έναν παίκτη σε έναν αγώνα είναι 4 και έχουν επιτευχθεί από τρεις διαφορετικούς ποδοσφαιριστές. Πρώτος υπήρξε ο Αντώνης Αντωνιάδης του Παναθηναϊκού για το κύπελλο Πρωταθλητριών 1970-71 εναντίον της λουξεμβουργιανής Ζενές Ες (5-0), ακολούθησε ο Ντέμης Νικολαΐδης της ΑΕΚ για το κύπελλο UEFA 2000-01 εναντίον της δανικής Χερφόλγκε (5-0) και τελευταίος ο Σουηδός Μάρκους Μπεργκ του Παναθηναϊκού για το Europa League 2014-15 εναντίον και πάλι δανικής ομάδας, της Μίντιλαντ (4-1).
Ιλ ντ'Ιέ
Το Ιλ ντ Ιε (γαλ. Île d'Yeu) είναι το έκτο μεγαλύτερο νησί της Γαλλίας (δεν υπολογίζονται οι γαλλικές υπερπόντιες περιοχές), μετά την Κορσική, το Ολερόν, το Μπελ Ιλ αν Μερ, το Ιλ ντε Ρε και το Νουαρμουτιέ. Έχει έκταση 23,32 τ. χλμ. και 4.699 κατοίκους (2009).
right|thumb|300px|Αεροφωτογραφία του Πορ ντε λα Μολ.
Κατηγορία:Νησιά της Γαλλίας
Δήμος Μυθήμνης
Ο δήμος περιλάμβανε 12 δημοτικά διαμερίσματα:
Λίλεστρεμ
Το Λίλεστρεμ είναι νορβηγική πόλη. Βρίσκεται βορειοανατολικά του Όσλο, της πρωτεύουσας της Νορβηγίας. Έχει πληθυσμός 14000 κατοίκους.
Δήμος Μυθήμνης
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Mythimna
Λίλεστρεμ
Αθλητισμός
Η πόλη αποτελεί έδρα της ποδοσφαιρικής ομάδας Λίλεστρεμ ΣΚ, η οποία συμμετέχει στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Νορβηγίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Νορβηγίας