cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Νιου Χάμσαϊρ
Ιστορία
Ξεκινώντας το 1952, το Νιού Χάμσαιρ κέρδισε εθνική και διεθνή προσοχή για το προεδρικό του αξίωμα που διεξήχθη νωρίς σε κάθε προεδρική εκλογική περίοδο. Έγινε αμέσως η πιο σημαντική βάση δοκιμών για τους υποψήφιους για Δημοκρατικούς και Δημοκρατικούς υποψηφίους. Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης έδωσαν στο Νιου Χάμσαϊρ και την Αϊόβα περίπου το ήμισυ της προσοχής που δόθηκε σε όλα τα κράτη στην πρωτογενή διαδικασία, μεγεθύνοντας τις εξουσίες λήψης αποφάσεων του κράτους και προωθώντας τις επανειλημμένες προσπάθειες πολιτικών εκτός πολιτείας να αλλάξουν τους κανόνες.
Πληθυσμός
Το Γραφείο Απογραφής των Ηνωμένων Πολιτειών εκτιμά ότι ο πληθυσμός του Νιου Χάμσαϊρ ήταν 1.356.458 την 1η Ιουλίου 2018, αύξηση 3,04% από την απογραφή των Ηνωμένων Πολιτειών του 2010. Το κέντρο του πληθυσμού του Νιου Χάμσαϊρ βρίσκεται στην κομητεία Merrimack, στην πόλη Pembroke. Το κέντρο του πληθυσμού έχει μετακινηθεί στα νότια 12 μίλια (19 χλμ.) Από το 1950, γεγονός που αντικατοπτρίζει το γεγονός ότι η ταχύτερη ανάπτυξη του κράτους υπήρξε κατά μήκος των νότιων συνόρων του, τα οποία βρίσκονται εντός της περιοχής μετακινήσεων της Βοστόνης και άλλων πόλεων της Μασαχουσέτης.
Οι πιο πυκνοκατοικημένες περιοχές βρίσκονται γενικά σε απόσταση 80 χιλιομέτρων από τα σύνορα της Μασαχουσέτης και συγκεντρώνονται σε δύο περιοχές: κατά μήκος της κοιλάδας του ποταμού Merrimack που εκτείνεται από το Concord έως το Nashua και στην περιοχή Seacoast κατά μήκος ενός άξονα που εκτείνεται από το Ρότσεστερ στο Πόρτσμουθ. Εκτός από τις δύο αυτές περιοχές, μόνο μία κοινότητα, η πόλη Keene, έχει πληθυσμό άνω των 20.000 κατοίκων. Οι τέσσερις κομητείες που καλύπτουν αυτές τις δύο περιοχές αντιπροσωπεύουν το 72% του πληθυσμού του κράτους, και το ένα (Hillsborough) έχει σχεδόν το 30% του πληθυσμού του κράτους, καθώς και οι δύο πολυπληθέστερες κοινότητες, το Μάντσεστερ και η Nashua. Το βόρειο τμήμα του κράτους είναι πολύ αραιοκατοικημένο: ο μεγαλύτερος νομός ανά περιοχή, ο Coos, καλύπτει το βόρειο 1/4 του κράτους και έχει μόνο περίπου 31.000 ανθρώπους, περίπου το ένα τρίτο των οποίων ζει σε μια ενιαία κοινότητα (Βερολίνο). Οι τάσεις τις τελευταίες δεκαετίες ήταν για τον πληθυσμό να μετατοπιστεί προς νότο, καθώς πολλές βόρειες κοινότητες δεν έχουν την οικονομική βάση για να διατηρήσουν τον πληθυσμό τους, ενώ οι νότιες κοινότητες έχουν απορροφηθεί από τη μητρόπολη της Μεγάλης Βοστόνης.
Οι μεγαλύτερες αναφορές ομάδων προέλευσης στο Νιου Χάμσαϊρ από την πόλη από το 2013. Το σκούρο μοβ δείχνει ιρλανδικά, φως μοβ αγγλικά, ροζ γαλλικά, τυρκουάζ γαλλικά καναδικά, σκούρα μπλε ιταλικά και γαλάζια γερμανικά. Ο γκρι δείχνει δήμους χωρίς αναφερόμενα δεδομένα. Από την απογραφή του 2010, ο πληθυσμός του Νιου Χάμσαϊρ ήταν 1.316.470. Το gender makeup του κράτους ήταν 49,3% άνδρες και 50,7% γυναίκες. Το 21,8% του πληθυσμού ήταν κάτω των 18 ετών. 64,6% ήταν μεταξύ 18 και 64 ετών. και το 13,5% ήταν 65 ετών και άνω.
Το φυλετικό μακιγιάζ του Νιού Χάμσαϊρ από την απογραφή του 2010 ήταν:
Σύμφωνα με την αμερικανική έρευνα της Αμερικής 2010-2015, οι μεγαλύτερες ομάδες καταγωγής ήταν το Ιρλανδικό (21,0%), το αγγλικό (16,8%), το γαλλικό (14,9%), το ιταλικό (10,5% (8,7%) και Αμερικανών (5,6%). [39]
Το New Hampshire έχει το υψηλότερο ποσοστό (23,4%) κατοίκων με γαλλική / γαλλο-καναδική / ακαδημαϊκή καταγωγή οποιουδήποτε κράτους των ΗΠΑ. [40]
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του American Community Survey του Προεδρείου της Απογραφής από το 2015, το 2,1% του πληθυσμού ηλικίας 5 ετών και άνω μιλούν ισπανικά στο σπίτι, ενώ το 1,8% μιλούν γαλλικά [41]. Σε Coos County, 9,6% του πληθυσμού μιλά γαλλικά στο σπίτι, [42] κάτω από 16% το 2000.
Στοιχεία γέννησης
Σημείωση: Τα ποσοστά στον πίνακα δεν προσθέτουν έως και 100, επειδή οι ισπανόφωνοι υπολογίζονται τόσο από την εθνικότητά τους όσο και από τη φυλή τους, δίνοντας μεγαλύτερο συνολικό αριθμό.
Θρησκεία
Μια έρευνα Pew έδειξε ότι οι θρησκευτικές πεποιθήσεις του λαού του Νιου Χάμσαϊρ ήταν οι εξής: Προτεστάντες 30%, Καθολικοί 26%, LDS (Μόρμον) 1%, Εβραίοι 1%, Μάρτυρας του Ιεχωβά 2% και μη θρησκευόμενοι στο 36%.
Οικονομία
Το Γραφείο Οικονομικής Ανάλυσης εκτιμά ότι το συνολικό κρατικό προϊόν του Νιού Χάμσαϊρ το 2018 ήταν 86 δισεκατομμύρια δολάρια, καταλαμβάνοντας την 40η θέση στις Ηνωμένες Πολιτείες. [53] Μέσο εισόδημα των νοικοκυριών το 2017 ήταν $ 74.801, το τέταρτο υψηλότερο στη χώρα (συμπεριλαμβανομένης της Washington, DC). Τα γεωργικά προϊόντα της είναι γαλακτοκομικά προϊόντα, φυτώρια, βοοειδή, μήλα και αυγά. βιομηχανική έξοδοι του είναι μηχανήματα, ηλεκτρικό εξοπλισμό, καουτσούκ και πλαστικών υλών, και τον τουρισμό είναι ένα σημαντικό συστατικό της οικονομίας. [55]
Το Νιου Χάμσαϊρ γνώρισε σημαντική μετατόπιση της οικονομικής βάσης του κατά τον 20ό αιώνα. Ιστορικά, η βάση αποτελείται από παραδοσιακές κατασκευές της Νέας Αγγλίας από κλωστοϋφαντουργικά προϊόντα, είδη υποδηματοποιίας και μικρά καταστήματα μηχανουργικών κατεργασιών, που βασίζονται στη χαμηλή μισθολογική εργασία από κοντινά μικρά αγροκτήματα και από τμήματα του Κεμπέκ. Σήμερα, οι τομείς αυτοί συνεισφέρουν μόνο το 2% για τα κλωστοϋφαντουργικά προϊόντα, το 2% για τα δερμάτινα είδη και το 9% για τη μηχανική κατεργασία της συνολικής αξίας του αμερικανικού δολαρίου [56]. Έχουν βιώσει μια απότομη πτώση λόγω απαρχαιωμένων εγκαταστάσεων και το δέλεαρ των φθηνότερων μισθών στις νότιες Ηνωμένες Πολιτείες.
Το Νιου Χάμσαϊρ διαθέτει σήμερα μια ευρεία οικονομία με ρυθμούς ανάπτυξης του ΑΕγχΠ 2,2% το 2018. [53] Η μεγαλύτερη τομείς της οικονομίας του κράτους το 2018, με βάση την συνεισφορά στο ΑΕΠ, είναι οι εξής: 15% των ακινήτων και ενοικίασης και χρηματοδοτικής μίσθωσης? 13% επαγγελματικές επιχειρηματικές υπηρεσίες. 12% στην κατασκευή. Κυβερνητικές και κυβερνητικές υπηρεσίες 10% και 9% υγειονομική περίθαλψη και κοινωνικές υπηρεσίες. [57]
Ο προϋπολογισμός του κράτους για το οικονομικό έτος2018 ήταν 5,97 δισεκατομμύρια δολάρια, συμπεριλαμβανομένων των 1,79 δισεκατομμυρίων δολαρίων σε ομοσπονδιακά κεφάλαια. [58] Το ζήτημα της φορολογίας είναι αμφιλεγόμενο στο Νιου Χάμσαϊρ, το οποίο έχει φόρο ακίνητης περιουσίας (υπό τον έλεγχο του δημοτικού συμβουλίου) αλλά δεν έχει ευρύ φόρο επί των πωλήσεων ή φόρο εισοδήματος. Η κατάσταση έχει στενό φόρους για τα γεύματα, διαμονή, τα οχήματα, τις επιχειρήσεις και τα έσοδα από επενδύσεις, και διόδια σε κατάσταση στους δρόμους.
Η χρήση οικιακής ηλεκτρικής ενέργειας από το New Hampshire είναι χαμηλή σε σύγκριση με τον εθνικό μέσο όρο, εν μέρει επειδή η ζήτηση για κλιματισμό είναι χαμηλή κατά τους γενικά ήπιους καλοκαιρινούς μήνες και επειδή λίγα νοικοκυριά χρησιμοποιούν την ηλεκτρική ενέργεια ως κύρια πηγή ενέργειας για θέρμανση στο σπίτι. Σχεδόν τα μισά νοικοκυριά του Νιού Χάμσαϊρ χρησιμοποιούν πετρέλαιο εσωτερικής καύσης για χειμερινή θέρμανση, η οποία είναι ένα από τα μεγαλύτερα μερίδια στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το Νιου Χάμσαϊρ έχει δυνατότητες για ανανεώσιμες πηγές ενέργειας όπως η αιολική ενέργεια, η υδροηλεκτρική ενέργεια και τα καύσιμα από ξύλο. [59]
Η έλλειψη ενός ευρύτερου φορολογικού συστήματος από το Νιού Χάμσαϊρ είχε ως αποτέλεσμα οι τοπικές κοινότητες του κράτους να έχουν μερικούς από τους υψηλότερους φόρους ιδιοκτησίας του έθνους. Ωστόσο, η συνολική φορολογική επιβάρυνση του κράτους είναι σχετικά χαμηλή. το 2010 το Νιού Χάμσαιρ κατέλαβε την 44η θέση μεταξύ των κρατών με τη συνδυασμένη μέση κρατική και τοπική φορολογική επιβάρυνση [60].
Από τον Φεβρουάριο του 2010, το ποσοστό ανεργίας του κράτους ήταν 7,1%. [61] Μέχρι τον Οκτώβριο του 2010, το ποσοστό ανεργίας μειώθηκε στο 5,4%. [62] Το (προκαταρκτικό) ποσοστό εποχικής ανεργίας τον Απρίλιο του 2019 ήταν 2,4% με βάση εργατικό δυναμικό 767,500 ατόμων με 749.000 εργαζόμενους. Το εργατικό δυναμικό του Νιού Χάμσαϊρ ανέρχεται σε 90% στην απασχόληση χωρίς απασχόληση, με το 18% να απασχολείται στο εμπόριο, τις μεταφορές και τις επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας. 17% στην εκπαίδευση και την υγειονομική περίθαλψη. 12% στην κυβέρνηση. 11% στις επαγγελματικές και επιχειρηματικές υπηρεσίες. και 10% στον ελεύθερο χρόνο και στη φιλοξενία.
Σύμφωνα με μελέτη του Phoenix Marketing International το 2013, το New Hampshire είχε το όγδοο μεγαλύτερο ποσοστό νοικοκυριών εκατομμυριούχων στις Ηνωμένες Πολιτείες, στο 6,48% όλων των νοικοκυριών. Το 2013, το New Hampshire είχε επίσης το χαμηλότερο ποσοστό φτώχειας του έθνους σε μόλις 8,7% όλων των κατοίκων, σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής.
Οι μεγαλύτεροι εργοδότες
Τον Μάρτιο του 2018, 86% του εργατικού δυναμικού του Νιού Χάμσαϊρ απασχολούνταν από τον ιδιωτικό τομέα, ενώ το 53% των εργαζομένων αυτών απασχολούνται σε επιχειρήσεις με λιγότερους από 100 εργαζομένους. Περίπου το 14% των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα απασχολούνται σε επιχειρήσεις με περισσότερους από 1.000 υπαλλήλους [66].
Σύμφωνα με έρευνες της κοινότητας του Γραφείου Πληροφοριών για την Οικονομία και την Αγορά Εργασίας της NH Employment Security, οι ακόλουθοι είναι οι μεγαλύτεροι ιδιωτικοί εργοδότες στο κράτος: Η κρατική κυβέρνηση του Νιού Χάμσαϊρ απασχολεί περίπου 6.100 άτομα. Επιπλέον, το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ απασχολεί περίπου 1.600 άτομα στο Εθνικό Κέντρο Βίζας στο Πόρτσμουθ, το οποίο επεξεργάζεται αναφορές αμερικανικών μεταναστών.
Νόμος και κυβέρνηση
Ο κυβερνήτης του Νιού Χάμσαϊρ, από τις 5 Ιανουαρίου 2017, είναι ο Chris Sununu (Ρεπουμπλικανός). Οι δύο γερουσιαστές των ΗΠΑ στο Νιου Χάμσαϊρ είναι οι Jeanne Shaheen και Maggie Hassan (και οι δύο Δημοκρατικοί), και οι δύο είναι πρώην κυβερνήτες. Οι δύο αντιπρόσωποι των Ηνωμένων Πολιτειών του Νέου Χαμπσάιρ από τον Ιανουάριο του 2019 είναι ο Chris Pappas και ο Ann McLane Kuster (και οι δύο Δημοκρατικοί).
Το Νιού Χάμσαϊρ είναι κράτος ελέγχου αλκοολούχων ποτών και μέσω της κρατικής επιτροπής για τα αλκοολούχα ποτά παίρνει 100 εκατομμύρια δολάρια από την πώληση και τη διανομή ποτού.
Το Νιου Χάμσαϊρ είναι το μόνο κράτος στις ΗΠΑ που δεν απαιτεί από τους ενήλικες να φορούν ζώνες ασφαλείας στα οχήματά τους.
Κυβερνητικά έγγραφα
Κύριο άρθρο: Νόμος του Νιου Χάμσαϊρ Το Σύνταγμα του Νιού Χάμσαϊρ του 1783 είναι ο υπέρτατος νόμος του κράτους, ακολουθούμενος από το Αναθεωρημένο Νόμο του Χάμσαιρ και τον Κώδικα Διοικητικών Κανόνων του Νιού Χάμσαϊρ. Αυτές είναι σχεδόν ανάλογες με το ομοσπονδιακό Σύνταγμα των Ηνωμένων Πολιτειών, τον Κώδικα των Ηνωμένων Πολιτειών και τον Κώδικα Ομοσπονδιακών Κανονισμών αντίστοιχα.
Κλάδοι κυβέρνησης
Το Νιού Χάμσαϊρ έχει ένα διχασμένο εκτελεστικό τμήμα, αποτελούμενο από τον κυβερνήτη και ένα πενταμελές εκτελεστικό συμβούλιο που ψηφίζει κρατικές συμβάσεις ύψους άνω των $ 5.000 και «συμβουλεύει και συναινεί» στις υποψηφιότητες του κυβερνήτη σε σημαντικές κρατικές θέσεις όπως οι επικεφαλής των τμημάτων και όλες οι δικαστικές αρχές αίτημα παραίτησης. Το Νιου Χάμσαϊρ δεν έχει υποδιοικητή κυβερνήτη. ο πρόεδρος της Γερουσίας υπηρετεί ως «κυβερνήτης που ενεργεί» κάθε φορά που ο κυβερνήτης δεν είναι σε θέση να εκτελέσει τα καθήκοντα.
Ο νομοθέτης ονομάζεται Γενικό Δικαστήριο. Αποτελείται από τη Βουλή των Αντιπροσώπων και τη Γερουσία. Υπάρχουν 400 αντιπρόσωποι, γεγονός που το καθιστά έναν από τους μεγαλύτερους εκλεγμένους οργανισμούς στον αγγλόφωνο κόσμο [69] και 24 γερουσιαστές. Οι περισσότεροι είναι ουσιαστικά εθελοντές, σχεδόν οι μισοί από τους οποίους είναι συνταξιούχοι. (Για λεπτομέρειες, δείτε το άρθρο σχετικά με την κυβέρνηση του New Hampshire.)
Το μοναδικό δευτεροβάθμιο δικαστήριο του κράτους είναι το Ανώτατο Δικαστήριο του Νιού Χάμσαϊρ. Το Ανώτατο Δικαστήριο είναι το δικαστήριο γενικής δικαιοδοσίας και το μόνο δικαστήριο που προβλέπει δίκες δικαστικών σε αστικές ή ποινικές υποθέσεις. Τα άλλα κρατικά δικαστήρια είναι το δικαστήριο δοκιμασίας, το περιφερειακό δικαστήριο και το τμήμα οικογένειας.
Τοπική κυβέρνηση
Το Νιού Χάμσαιρ έχει 10 κομητείες και 234 πόλεις.
Το Νιου Χάμσαϊρ είναι ένα κράτος "κανόνα Dillon", που σημαίνει ότι το κράτος διατηρεί όλες τις εξουσίες που δεν χορηγούνται ειδικά στους δήμους. Ωστόσο, ο νομοθέτης ευνοεί έντονα τον τοπικό έλεγχο, ιδίως όσον αφορά τους κανονισμούς για τη χρήση γης. Οι δήμοι του Νιού Χάμσαϊρ ταξινομούνται ως πόλεις, οι οποίες διαφέρουν πρωτίστως από τη μορφή της κυβέρνησης. Οι περισσότερες πόλεις λειτουργούν γενικά στην πόλη που συναντά τη μορφή κυβέρνησης, όπου οι εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι στην πόλη ενεργούν ως νομοθέτης της πόλης και ένα διοικητικό συμβούλιο επιλογής ενεργεί ως εκτελεστικό όργανο της πόλης. Οι μεγαλύτερες πόλεις και οι δεκατρείς πόλεις του κράτους λειτουργούν είτε σε ένα συμβούλιο-διευθυντή ή σε ένα συμβούλιο-δήμαρχο μορφή κυβέρνησης. Δεν υπάρχει διαφορά, από την άποψη της κρατικής κυβέρνησης, μεταξύ πόλεων και πόλεων εκτός από τη μορφή κυβέρνησης. Όλα τα καταστατικά σε επίπεδο κράτους αντιμετωπίζουν όλοι τους δήμους ταυτόσημα.
Το Νιου Χάμσαϊρ έχει ένα μικρό αριθμό μη ενσωματωμένων περιοχών που έχουν τίτλους ως επιχορηγήσεις, τοποθεσίες, αγορές ή δήμους. Αυτές οι τοποθεσίες περιορίζονται σε καμία αυτοδιοίκηση και οι υπηρεσίες τους παρέχονται γενικά από γειτονικές πόλεις ή από το νομό ή το κράτος όπου χρειάζεται. Από την απογραφή του 2000, 25 από αυτές παρέμειναν στο Νιου Χάμσαϊρ, αντιπροσωπεύοντας συνολικό πληθυσμό 173 ατόμων (από το 2000). αρκετοί ήταν απολυμένοι. Όλες εκτός από δύο από αυτές τις μη ενσωματωμένες περιοχές βρίσκονται στην κομητεία Coos.
Πολιτική
Το Δημοκρατικό Κόμμα και το Δημοκρατικό Κόμμα είναι τα δύο μεγαλύτερα κόμματα του κράτους. Μια πλειάδα ψηφοφόρων καταγράφονται ως αδήλωτες και μπορούν να επιλέξουν είτε ψηφοφορία στην πρωτοβάθμια και στη συνέχεια να ανακτήσουν ξανά την αδήλωτη κατάστασή τους μετά την ψηφοφορία. [70] Το Ελευθεριακό Κόμμα είχε καθεστώς επίσημου κόμματος από το 1990 έως το 1996. Υπάρχει επίσης ένα πρόγραμμα γνωστό ως Σχέδιο Ελευθέρου Κράτους με στόχο να μετατραπεί το Νιού Χάμσαϊρ σε ένα ελευθεριακό προπύργιο υποδεικνύοντας ότι οι ελευθεριακοί κινούνται εκεί για να μπορέσουν να συγκεντρώσουν τη δύναμή τους. Το Ελευθεριακό Κόμμα ανέκτησε την πρόσβαση στις ψηφοφορίες μετά τις εκλογές του 2016 επειδή ο υποψήφιος της κυβέρνησης έλαβε το 4% των ψήφων.
Από τις 5 Φεβρουαρίου του 2016 υπήρχαν 882.959 εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι, εκ των οποίων 389.472 (44.1%) δεν δήλωσαν πολιτικό κόμμα, 262.111 (29.7%) ήταν Δημοκρατικοί και 231.376 (26.2%) ήταν Δημοκρατικοί.
Νιού Χάμσαϊρ πρωτεύον
Το Νιου Χάμσαϊρ είναι διεθνώς γνωστό για το πρωτεύον του Νιού Χάμσαϊρ, το πρώτο πρωταρχικό στην τετραετία αμερικανική προεδρική εκλογική κύκλο. Το κρατικό δίκαιο απαιτεί από τον Υπουργό Εξωτερικών να προγραμματίσει αυτές τις εκλογές τουλάχιστον μια εβδομάδα πριν από οποιοδήποτε «παρόμοιο γεγονός». Εντούτοις, η προεδρία του Iowa προχώρησε στο πρωτεύον του Νιού Χάμσαϊρ. Αυτό το πρωταρχικό, ως ο πρώτος διαγωνισμός του έθνους που χρησιμοποιεί την ίδια διαδικασία με τις γενικές εκλογές, τραβάει περισσότερη προσοχή από εκείνους σε άλλα κράτη και έχει καθοριστική σημασία για τη διαμόρφωση του εθνικού διαγωνισμού.
Ο νόμος του κράτους επιτρέπει σε μια πόλη με λιγότερους από 100 κατοίκους να ανοίξουν τις δημοσκοπήσεις τα μεσάνυχτα και να κλείσει όταν οι εγγεγραμμένοι πολίτες έχουν ψηφίσει. Ως εκ τούτου, οι κοινότητες του Dixville Notch στην κομητεία Coos και η τοποθεσία του Hart στην κομητεία Carroll, μεταξύ άλλων, επέλεξαν να εφαρμόσουν αυτές τις διατάξεις. Το Dixville Notch και η τοποθεσία του Hart είναι παραδοσιακά οι πρώτες θέσεις τόσο στο Νιου Χάμσαϊρ όσο και στις Η.Π.Α. για να ψηφίσουν σε προεδρικές εκλογές και εκλογές.
Οι υποψηφιότητες για όλα τα άλλα κόμματα παρατάσσονται σε ξεχωριστές πρωτογενείς εκλογές. Στους κύκλους προεδρικών εκλογών, πρόκειται για τη δεύτερη κύρια εκλογή που πραγματοποιήθηκε στο Νιου Χάμσαϊρ.
Εκλογές
Στο παρελθόν, το Νιού Χάμσαϊρ έχει συχνά ψηφιστεί Ρεπουμπλικανός. Μεταξύ του 1856 και του 1988, ο Νιού Χάμσαϊρ εκπόνησε τις εκλογές του για το δημοτικό προεδρικό εισιτήριο έξι φορές: ο Woodrow Wilson (δύο φορές), ο Franklin D. Roosevelt (τρεις φορές) και ο Lyndon B. Johnson (μία φορά).
Ξεκινώντας το 1992, το Νιου Χάμσαϊρ έγινε κράτος ταλάντωσης τόσο στις εθνικές όσο και στις τοπικές εκλογές. Το κράτος στήριξε τους Δημοκρατικούς Μπιλ Κλίντον το 1992 και το 1996, ο John Kerry το 2004, ο Μπαράκ Ομπάμα το 2008 και το 2012 και η Χίλαρι Κλίντον το 2016. Ήταν το μοναδικό κράτος στη χώρα για να αλλάξει από τον υποστηρικτή του Δημοκρατικού Τζορτζ Μπους στις εκλογές του 2000 να υποστηρίξει τον Δημοκρατικό αμφισβητία του στις εκλογές του 2004, όταν ο John Kerry, γερουσιαστής από τη γειτονική Μασαχουσέτη, κέρδισε το κράτος. Ο Ντόναλντ Τράμπ έχασε πολύ στενά το κράτος το 2016.
Οι δημοκράτες κυριάρχησαν στις εκλογές στο Νιου Χάμσαϊρ το 2006 και το 2008. Το 2006, οι Δημοκρατικοί κέρδισαν και τις δύο έδρες του Κογκρέσου (εκλέγοντας την Carol Shea-Porter στην 1η συνοικία και τον Paul Hodes στη 2η συνοικία), επανεκλέχτηκαν τον κυβερνήτη John Lynch και κέρδισαν πλειοψηφία για το Εκτελεστικό Συμβούλιο και για τα δύο σώματα του νομοθέτη για πρώτη φορά από το 1911. Οι δημοκράτες δεν κατείχαν τόσο τον νομοθέτη όσο και τον κυβερνήτη από το 1874. [76] Ούτε η έδρα της Γερουσίας των ΗΠΑ προηγήθηκε ψηφοφορίας το 2006. Το 2008, οι Δημοκρατικοί διατήρησαν τις πλειοψηφίες, τις κυβερνήσεις και τις έδρες του Κογκρέσου. και ο πρώην κυβερνήτης Jeanne Shaheen νίκησε τον κατεστημένο Ρεπουμπλικανικό John E. Sununu για τη Γερουσία των ΗΠΑ σε ένα ρεβάνς του διαγωνισμού του 2002.
Οι εκλογές του 2008 είχαν ως αποτέλεσμα οι γυναίκες να κατέχουν πλειοψηφία, 13 από τις 24 έδρες, στη Γερουσία του Νιού Χάμσαϊρ, πρώτη για κάθε νομοθετικό σώμα στις Ηνωμένες Πολιτείες [77].
Στις δημοκρατικές εκλογές του 2010, οι Ρεπουμπλικάνοι πραγματοποίησαν ιστορικά κέρδη στο Νιου Χάμσαϊρ, κατακτώντας πλειοψηφίες βέτο στην κρατική νομοθετική εξουσία, λαμβάνοντας και τις πέντε έδρες στο Εκτελεστικό Συμβούλιο, εκλέγοντας έναν νέο γερουσιαστή της Αμερικής, Kelly Ayotte, το περιθώριο νίκης του κυβερνήτη John Lynch σε σύγκριση με τις νίκες του 2006 και του 2008.
Στις δημοκρατικές βουλευτικές εκλογές του 2012, οι Δημοκρατικοί ανάπαυσαν τη Βουλή των Αντιπροσώπων του Νιού Χάμσαϊρ και μείωσαν τη δημοκρατική πλειοψηφία στη Σύνοδο του Νιού Χάμσαιρ στις 13-11 [78]. Το 2012, το Νιού Χάμσαϊρ έγινε το πρώτο κράτος στην ιστορία των ΗΠΑ για να εκλέξει μια γυναικεία ομοσπονδιακή αντιπροσωπεία: η Δημοκρατική Κογκρέσσια Carol Shea-Porter της Περιφέρειας Κογκρέσου 1 και η Ann McLane Kuster της Περιφέρειας Κογκρέσου 2 συνοδευόταν από τις Γερουσιαστές των ΗΠΑ Jeanne Shaheen και Kelly Ayotte το 2013. Περαιτέρω, το κράτος εξέλεξε τη δεύτερη γυναίκα κυβερνήτη του: Δημοκρατική Maggie Hassan.
Στις εκλογές του 2014, οι Ρεπουμπλικάνοι ανέλαβαν τη Βουλή των Αντιπροσώπων του Νιού Χάμσαϊρ με πλειοψηφία 239-160 και επέκτειναν την πλειοψηφία τους στη Γερουσία του Νιου Χάμσαϊρ σε 14 από τις 24 έδρες της Γερουσίας. Σε εθνικό επίπεδο, η καθιερωμένη δημοκρατική γερουσιαστής Ζαν Σάχεν νίκησε τον Ρεπουμπλικανικό αμφισβητία, τον πρώην γερουσιαστή της Μασαχουσέτης, Σκοτ ​​Μπράουν. Το New Hampshire εξέλεξε επίσης τον Frank Guinta (R) για τον πρώτο αντιπρόσωπο του Κογκρέσου και τον Ann Kuster (D) για τον δεύτερο αντιπρόσωπο του Κογκρέσου.
Στις δημοσκοπήσεις του 2016, οι Ρεπουμπλικάνοι κατείχαν τη Βουλή των Αντιπροσώπων του Νιου Χάμσαϊρ με πλειοψηφία 220-175 και κατέλαβαν τις 14 έδρες τους στη Γερουσία του Νιου Χάμσαϊρ. Στον κυβερνητικό αγώνα, ο συνταξιούχος κυβερνήτης Maggie Hassan διαδέχτηκε ο Ρεπουμπλικανός Chris Sununu, ο οποίος κατάφερε να νικήσει τον υποψήφιο Δημοκρατικό κ. Colin Van Ostern. Ο Sununu έγινε ο πρώτος Ρεπουμπλικανός κυβερνήτης από τον Craig Benson, ο οποίος έφυγε από το αξίωμα το 2005 μετά την ήττα του John Lynch. Οι Ρεπουμπλικανοί ελέγχουν το γραφείο του κυβερνήτη και τα δύο επιμελητήρια του κρατικού νομοθέτη, ένα κυβερνητικό trifecta στο οποίο οι Ρεπουμπλικάνοι έχουν πλήρη εξουσία. [79] Σε προεδρικό αγώνα, το κράτος ψήφισε υπέρ του δημοκρατικού υποψηφίου, πρώην υπουργού Εξωτερικών Χίλαρι Κλίντον, για τον υποψήφιο Ρεπουμπλικανού, Ντόναλντ Τράμπ, με περιθώριο 2.736 ψήφων ή 0,3%, ένα από τα πλησιέστερα αποτελέσματα που το κράτος έχει δει ποτέ προεδρικός αγώνας, ενώ ο υποψήφιος Λιβερτάρης Gary Johnson έλαβε το 4,12% των ψήφων. Οι Δημοκρατικοί κέρδισαν επίσης μια ανταγωνιστική κούρσα στη Δεύτερη Περιοχή Κογκρέσου, καθώς και μια ανταγωνιστική φυλή γερουσιαστών. Η αντιπροσωπεία του Κογκρέσου του Νιού Χάμσαϊρ αποτελείται σήμερα από αποκλειστικά δημοκράτες. Είναι ένα από τα επτά κράτη με απολυταρχική δημοκρατική αντιπροσωπεία, πέντε από τα οποία βρίσκονται στη Νέα Αγγλία (τα άλλα είναι το Delaware και η Χαβάη).
Μεταφορά
Το Νιου Χάμσαϊρ διαθέτει ένα καλά διατηρημένο, καλά υπογεγραμμένο δίκτυο διακρατικών αυτοκινητοδρόμων, αυτοκινητόδρομους των Η.Π.Α. και αυτοκινητόδρομους πολιτείας. Οι κρατικοί αυτοκινητόδρομοι εξακολουθούν να απεικονίζουν τον Γηραιό του Βουνό, παρά το θάνατο του rock formation το 2003. Αρκετοί αριθμοί διαδρομών ευθυγραμμίζονται με τους ίδιους αριθμούς διαδρομών στα γειτονικά κράτη. Η αρίθμηση των εθνικών οδών δεν δείχνει την κατεύθυνση της εθνικής οδού. Σημαντικές διαδρομές περιλαμβάνουν:
Δημόσιες συγκοινωνίες
Η υπεραστική υπηρεσία μεταφοράς επιβατών σε μεγάλες αποστάσεις παρέχεται από τις γραμμές Vermont και Downeaster της Amtrak.
Το Greyhound, το Concord Coach, το Vermont Translines και το Dartmouth Coach παρέχουν όλες τις υπεραστικές συνδέσεις λεωφορείων προς και από τα σημεία στο Νιου Χάμσαϊρ και σε σημεία μεγάλου μήκους πέρα ​​και ενδιάμεσα.
Από το 2013, οι σιδηροδρομικές υπηρεσίες MBTA Commuter Rail της Βοστώνης φθάνουν μόνο μέχρι τη βόρεια Μασαχουσέτη. Η Αρχή Διαμετακόμισης Σιδηροδρόμων του Νιού Χάμσαϊρ εργάζεται για την επέκταση της υπηρεσίας "Capital Corridor" από το Lowell της Μασαχουσέτης στη Nashua, το Concord και το Μάντσεστερ, συμπεριλαμβανομένου του Περιφερειακού Αερολιμένα Μάντσεστερ-Βοστόνη. και υπηρεσία "παράκτιου διαδρόμου" από το Haverhill της Μασαχουσέτης έως το Plaistow του Νιου Χάμσαϊρ. Η νομοθεσία που θεσπίστηκε το 2007 δημιούργησε την Αρχή Διαμετακόμισης Σιδηροδρόμων του Νιού Χάμσαϊρ (NHRTA) με στόχο την επίβλεψη της ανάπτυξης του σιδηροδρομικού σταθμού στην πόλη του Νιου Χάμσαϊρ. Το 2011, ο κυβερνήτης John Lynch άσκησε βέτο στο HB 218, ένα νομοσχέδιο που ψήφισε οι Ρεπουμπλικανοί νομοθέτες, το οποίο θα περιόριζε δραστικά τις εξουσίες και τις ευθύνες του NHRTA [82]. [83] Η μελέτη διαμετακόμισης διαδρόμου I-93 πρότεινε μια σιδηροδρομική εναλλακτική λύση κατά μήκος της γραμμής υποκαταστημάτων Μάντσεστερ και Λόρενς, η οποία θα μπορούσε να παρέχει υπηρεσίες μεταφοράς εμπορευμάτων και επιβατών. [84] Αυτός ο σιδηροδρομικός διάδρομος θα έχει επίσης πρόσβαση στον περιφερειακό αερολιμένα Μάντσεστερ-Βοστόνη.
Έντεκα δημόσιες αρχές διέλευσης ασκούν τοπικές και περιφερειακές υπηρεσίες λεωφορείων σε όλη την πολιτεία και οκτώ ιδιωτικοί αερομεταφορείς εκτελούν τακτικά δρομολόγια λεωφορείων τα οποία συνδέονται με το εθνικό δίκτυο υπεραστικών λεωφορείων [85]. Το Τμήμα Μεταφορών του Νιου Χάμσαϊρ λειτουργεί μια κρατική υπηρεσία ανταλλαγής αγώνων, επιπρόσθετα με τα ανεξάρτητα προγράμματα οδήγησης που ταιριάζουν και εγγυώνται την οδήγηση. [85]
Οι τουριστικές σιδηροδρομικές γραμμές περιλαμβάνουν το Conway Scenic Railroad, το Hobo-Winnipesaukee Railroad και το Mount Washington Cog Railway.
Σιδηροδρομικές γραμμές εμπορευματικών μεταφορών
Οι σιδηρόδρομοι εμπορευματικών μεταφορών στο Νιου Χάμσαϊρ περιλαμβάνουν τους σιδηροδρόμους Claremont & Concord (CCRR), τους σιδηροδρομικούς σταθμούς Pan Am μέσω θυγατρικών Σιδηροδρομικών Σιδηροδρόμων Springfield, του κεντρικού σιδηροδρόμου New England Central Station, του St. Lawrence και του Ατλαντικού Σιδηρόδρομου και του New Hampshire Northcoast Corporation (ΝΗΝ).
Λύκεια
Για μια πληρέστερη λίστα, δείτε την λίστα των γυμνασίων στο Νιου Χάμσαϊρ. Τα πρώτα δημόσια γυμνάσια του κράτους ήταν το Γυμνάσιο Αρρένων και το Γυμνάσιο Θηλέων του Πόρτσμουθ, που ιδρύθηκε είτε το 1827 είτε το 1830 ανάλογα με την πηγή.
Το New Hampshire έχει περισσότερα από 80 δημόσια γυμνάσια, πολλά από τα οποία εξυπηρετούν περισσότερες από μία πόλη. Η μεγαλύτερη είναι η Ακαδημία Pinkerton στο Derry, η οποία ανήκει σε ιδιωτικό μη κερδοσκοπικό οργανισμό και χρησιμεύει ως δημόσιο γυμνάσιο σε ορισμένες γειτονικές πόλεις. Υπάρχουν τουλάχιστον 30 ιδιωτικά γυμνάσια στο κράτος.
Το Νιου Χάμσαϊρ είναι επίσης το σπίτι πολλών αριστοκρατικών πανεπιστημιακών σχολών, όπως η Ακαδημία Phillips Exeter, η Σχολή του Αγίου Παύλου, η Ακαδημία Proctor, η ακαδημία Brewster και η Kimball Union Academy.
Το 2008 το κράτος που συνδέθηκε με τη Μασαχουσέτη είχε τα υψηλότερα ποσοστά στις τυποποιημένες δοκιμασίες SAT και ACT που δόθηκαν σε μαθητές γυμνασίου.
Κουλτούρα
Την άνοιξη, οι πολυσύχναστες κατοικίες του Νιού Χάμσαϊρ διατηρούν ανοιχτά σπίτια με ζάχαρη. Το καλοκαίρι και στις αρχές του φθινοπώρου, το Νιού Χάμσαϊρ φιλοξενεί πολλές εκθέσεις των κομητειών, το μεγαλύτερο είναι η έκθεση Hopkinton, στο Contoocook. Η περιοχή των λιμνών του Νιού Χάμσαϊρ φιλοξενεί πολλά καλοκαιρινά στρατόπεδα, ειδικά γύρω από τη λίμνη Winnipesaukee και είναι ένας δημοφιλής τουριστικός προορισμός. Οι παίκτες Peterborough πραγματοποίησαν κάθε καλοκαίρι στο Peterborough του Νιού Χάμσαϊρ από το 1933. Το θέατρο Barnstormers στο Tamworth του Νιου Χάμσαϊρ, που ιδρύθηκε το 1931, είναι ένα από τα μεγαλύτερα επαγγελματικά καλοκαιρινά θέατρα στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Η Funspot, η μεγαλύτερη arcade του κόσμου στον κόσμο (τώρα αποκαλούμενο μουσείο), βρίσκεται στη Λακωνία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτείες των ΗΠΑ
Θεοφύλακτος Α΄ του Τούσκουλου
Ο Θεοφύλακτος Α΄ (Teofilatto, 860 – 924) ήταν κόμης του Τούσκουλου και Ρωμαίος στρατηγός. Έγινε de facto κυβερνήτης της Ρώμης από το 905 μέχρι τον θάνατό του. Η οικογένειά του, οι Θεοφύλακτοι, αλλά και ο γαμπρός του, ο Αλβερίκιος Α΄, κυριάρχησαν στην ιταλική πολιτική σκηνή και χειραγώγησαν την παπική εξουσία για τα επόμενα 60 χρόνια. Το ελληνικό του όνομα κάνει τους ιστορικούς να θεωρούν ότι είχε βυζαντινή καταγωγή.
Η ζωή του
Το 904 μεθόδευσε με την βοήθεια της Θεοδώρας και του συμμάχου του Αλβερίκιου Α΄ του Σπολέτο την κατάληψη του παπικού θρόνου από τον Σέργιο Γ΄. Με την υποστήριξη αυτού του νέου πάπα ο Θεοφύλακτος απέκτησε απόλυτη εξουσία στην Ρώμη και έφτασε μάλιστα στο σημείο να κατακτήσει και τον τίτλο του Roman consul, δηλαδή το ύπατο αξίωμα για έναν ρωμαίο πολίτη ενώ ο Σέργιος τον όρισε παπικό Θησαυροφύλακα (Vestarius) και Στρατηγό (Magister militium). Η ταχεία άνοδος στην εξουσία του Θεοφύλακτου έκανε τους πολτικούς του αντιπάλους να αντιδράσουν με ακραίο τρόπο. Με κορυφαίο τον Λιουτπράνδο της Κρεμόνα που είχε προσωπική διαμάχη με τους ιταλούς ευγενείς αλλά και προσωπικές πολιτικές επιδιώξεις που τον τοποθετούσαν ενάντια στην Ρώμη άρχισαν να διαδίδουν ότι ο Θεοφύλακτος ενθάρρυνε την ερωτική σχέση της κόρης του Μαροζίας με τον πάπα Σέργιο Γ΄. Έτσι ξεκίνησε μία εποχή έντονης διαπλοκής και πολιτικού αμοραλισμού που χαρακτηρίστηκε από την συχνή και γρήγορη εναλλαγή παπών στην εξουσία μέσω της χειραγώγησης της παπικής έδρας από τους ιταλούς ευγενείς και ιδιαίτερα της οικογένειας των Θεοφύλακτων καθώς και από τις χυδαίες επιθέσεις κυρίως του Λιουτπράνδουπου κράτησε για 60 χρόνια. Αυτή η εποχή έμεινε γνωστή ως "πορνοκρατία".
Το 909, για να ενισχύσει την συμμαχία του με τον Αλβερίκιο, τον έκανε γαμπρό του παντρεύντάς τον με την κόρη του την Μαροζία. Όταν έναν χρόνο αργότερα η κόρη του έκανε έναν γιο, τον Αλβερίκιο Β΄, ο Λιουτπράνδος βρήκε την ευκαιρία να χτυπήσει ξανά την οικογένεια των Θεοφύλακτων και ισχυρίσθηκε ότι το αγόρι δεν ήταν γιος του συζύγου της Μαροζίας, αλλά ήταν νόθος γιος του Σέργιου.
Το 911 ο Σέργιος πέθανε και ο Θεοφύλακτος φρόντισε να πάρει την θέση του πάλι κάποιος που θα εξυπηρετούσε τα συμφέροντά του. Έτσι το χρίσμα πήγε στον Αναστάσιο Γ΄ που όμως δεν κράτησε το αξίωμα παρά μόνο για δύο χρόνια και δύο μήνες.
To 913 νέος πάπας ορίστηκε ο Λάνδων αλλά και αυτός αντικαταστάθηκε μετά από έναν χρόνο από τον Ιωάννη Ι΄ ο οποιός μάλιστα φρόντισε, ως ένδειξη ευγνωμοσύνης για την στήριξή του, να απονείμει στην Θεοδώρα τον τίτλο της γερουσιαστή, τίτλο που κληρονόμησαν και οι κόρες της, η Μαροζία και η Θεοδώρα.
Το 915 ο Θεοφύλακτος μαζί με τον Ιωάννη Ι΄ και τον γαμπρό του, τον Αλβερίκιο Α' του Σπολέτο, αλλά και με την υποστήριξη της Καμπανίας και των Βυζαντινών της Νότιας Ιταλίας νίκησε τους Σαρακηνούς που ήταν μια συνεχής απειλή για την Ρώμη στο Γκαριλιάνο. Αυτό αύξησε την αίγλη του Θεοφύλακτου αλλά και την εκτίμησή του για τον Ιωάννη. Ο Λιουτπράνδος πάλι δεν έχασε την ευκαιρία να επιτεθεί στους πολιτικούς του αντιπάλους και κατηγόρησε αυτή την φορά την Θεοδώρα ότι είχε ερωτική σχέση με τον νέο πάπα και ότι η μικρότερη κόρη του Θεοφύλακτου, η Θεοδώρα Β΄, ήταν στην πραγματικότητα νόθο παιδί του Ιωάννη.
Εκ των υστέρων, κυρίως λόγω των υπερβολικών κειμένων του Λιουτπράνδου της Κρεμόνα που δεν δίστασε να χαρακτηρίσει την οικογένεια των Θεοφύλακτων, και ιδιαίτερα τις γυναίκες της οικογένειας, με εξαιρετικά χυδαίους χαρακτηρισμούς λόγω των προσωπικών του πολιτικών επιδιώξεων, η εποχή της ακμής των Θεοφύλακτων χαρακτηρίστηκε ως "πορνοκρατία". Σήμερα όμως οι ιστορικοί θεωρούν τον όρο αβάσιμο και υπερβολικό καθώς, ενώ η εποχή όντως χαρακτηρίσθηκε από διαπλοκή και πολιτική διαφθορά, δεν υπάρχουν αποδεδειγμένα ιστορικά στοιχεία περί σεξουαλικής ακολασίας των παπών ή των ευγενών της εποχής και έτσι σήμερα προτιμάται ο όρος "σκοτεινή εποχή".
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 10ου αιώνα Κατηγορία:Κόμητες του Τούσκουλου Κατηγορία:Οικογένεια Θεοφύλακτων
212 Μήδεια
Η Μήδεια (Medea) είναι πολύ μεγάλος σκουρόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,28. Ανακαλύφθηκε το 1880 από τον Αυστριακό αστρονόμο Γιόχαν Παλίζα, που παρατηρούσε από την Πόλα, τη σημερινή Πούλα της Κροατίας, και έλαβε το όνομά της από τη μάγισσα σύζυγο του Ιάσονα στην ελληνική μυθολογία.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Μήδειας εκτιμάται σε 136 χλμ. Ο φασματικός της τύπος είναι DCX (είδος ανθρακούχου). Το άλβεδό της είναι 0,047. Η Μήδεια περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 10 ώρες και 7 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μηδεια
Ιστορία του εορτασμού των Χριστουγέννων
thumb|right|180px|Η Προσκύνηση των Ποιμένων, του [[Χοσέ ντε Ριμπέρα, (1650, Παρίσι, Μουσείο του Λούβρου).]] Στο άρθρο αυτό καλύπτονται οι πληροφορίες και οι θεολογικές απόψεις που αφορούν την εμφάνιση και την ανάπτυξη του εορτασμού των Χριστουγέννων από εκκλησίες του χριστιανικού κόσμου.
Εμφάνιση και ανάπτυξη του ετήσιου εορτασμού των Γενεθλίων (ενανθρωπήσεως) του Χριστού
Η γέννηση του Ιησού ως ανθρώπου παρουσιάζεται ως ένα από τα σημαντικότερα γεγονότα στην ιστορία όλης της ανθρωπότητας (Ματθ. 1:18-23· Λουκ.2:1-7· Φιλιπ. 2:6–7). Παρόμοια εκφράζονται και οι εκκλησιαστικοί συγγραφείς κατά τους πρώτους μετά Χριστόν αιώνες.
Η σημαντική Δεσποτική γιορτή της κατά σάρκα γεννήσεως του Χριστού, είναι μια ιδιαίτερη γιορτή, η οποία σύμφωνα με τον Γρηγόριο Ναζιανζηνό δεν θα πρέπει να συγχέεται με τα γενέθλια οποιουδήποτε άλλου ανθρώπου, αφού στα Γενέθλια αυτά εορτάζουμε το μοναδικό και ανεπανάληπτο γεγονός ότι «εφάνη γαρ Θεός ανθρώποις δια γεννήσεως». Τα Γενέθλια του Σωτήρα, με την έννοια που δίνει ο Γρηγόριος δηλ. ως Θεοφάνια, είναι γιορτή «αρχαιότατη» που «συνεωρτάζετο μέχρι της Δ' εκατονταετίας, υπό την καθολικωτέραν επίκλησιν Επιφάνεια, την στ' Ιανουαρίου...μετά της μεγάλης...εορτής του Βαπτίσματος...ο συνεορτασμός των δύο αυτών...εορτών εστηρίζετο εις την, ευθύς μετά την ιστόρησιν του Βαπτίσματος του Ιησού παρά του Ιωάννου, ρήσιν του Ευαγγελιστού Λουκά ″και αυτός ην ο Ιησούς ωσεί ετών τριάκοντα αρχόμενος″... Πρώτος ποιείται μνείαν της εορτής Κλήμης ο Αλεξανδρεύς...». Η «αρχαιότητα» αφορά τον 3ο αιώνα και έπειτα καθώς είναι σαφές ότι η Εκκλησία των δύο πρώτων αιώνων δεν τηρούσε οποιονδήποτε εορτασμό της γέννησης του Χριστού.
Σύμφωνα με τις αφηγήσεις της Καινής Διαθήκης, τόσο ο Ιησούς Χριστός όσο και οι μαθητές του δεν γιόρταζαν γενέθλια ανθρώπων, και ο ίδιος ζήτησε ρητά από τους ακολούθους του να τηρούν την ανάμνηση του θυσιαστικού θανάτου του. (Λουκ. 22:19, 20). Επίσης, οι Ιουδαίοι απέρριπταν τον εορτασμό των γενεθλίων καθώς θεωρούνταν παγανιστική συνήθεια και αυτή τη στάση ακολούθησαν και οι Χριστιανοί κατά τους δύο πρώτους αιώνες της χριστιανικής εκκλησίας
Κοντά στην χρονική περίοδο που γεννήθηκε «ο Σωτήρας» της ανθρωπότητας, δεν υπήρχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τον ακριβή προσδιορισμό της άγνωστης ημερομηνίας στην οποία γεννήθηκε ο Ιησούς αφού θεωρούσαν σημαντικότερο το γεγονός της σάρκωσης του Μεσσία και της σωτηρίας της ανθρωπότητας, γεγονός που εορτάζεται και κατά τη γιορτή των Χριστουγέννων στις περισσότερες χριστιανικές εκκλησίες.
Ο χρονικός προσδιορισμός της έναρξης εορτασμού των γενεθλίων του Ιησού δεν μπορεί γίνει με με βεβαιότητα. Για μερικούς ερευνητές, τις πρώτες αναφορές περί εορτασμού της γέννησης του Χριστού (στις 6 Ιανουαρίου), τις συναντάμε στα κείμενα του Πάπα Τελεσφόρου (125-136 μ.Χ.), στοιχεία που από άλλους δεν θεωρούνται αυθεντικά, αλλά μεταγενέστερες παρεμβολές. Σε άλλες περιπτώσεις, έναρξη εορτασμού της γέννησης του Χριστού πιθανολογείται γενικά ο δεύτερος ή και ο τρίτος αιώνας. Σύμφωνα με ορισμένους μελετητές, ο εορτασμός των Χριστουγέννων έγινε για πρώτη φορά στην Αντιόχεια κατά τον 4ο αιώνα από τους Ευσταθιανούς, ένα χριστιανικό κίνημα που είχε άμεση σχέση με την Εκκλησία της Ρώμης.
Σύμφωνα με παράδοση του 8ου αιώνα, στο έργο Περί της Γεννήσεως του Χριστού προς Ζαχαρίαν τον Καθολικόν της Μεγάλης Αρμενίας του αρχιεπισκόπου Νικαίας Ιωάννη , στα αρχεία της Εκκλησίας της Ρώμης φέρεται να υπήρχε έγγραφο του Ιωσήπου το οποίο καταδείκνυε ότι ο Ιησούς γεννήθηκε την 9η του μηνός Σαπέτ , που αντιστοιχεί στην 25η Δεκεμβρίου. Σύμφωνα με τη νεώτερη έρευνα, το έργο αυτό ανάγεται στα τέλη του 9ου αιώνα και θεωρείται αμφιλεγόμενο και νόθο.
Το 386 ο Αγ. Ιωάννης ο Χρυσόστομος παρότρυνε την εκκλησία της Αντιόχειας να συμφωνήσει στην 25η Δεκεμβρίου ως ημέρα εορτασμού της Γέννησης, και στην Ρώμη το Ημερολόγιο του Φιλόκαλου (354 μ.Χ.) περιλαμβάνει στην ημερομηνία της 25ης Δεκεμβρίου, απέναντι από την παγανιστική Natalis invicti, δηλ. «γέννηση του ανίκητου (ήλιου)», την φράση «VIII kaalitan nattis Christus in Bethleem Iudea». Τον καιρό του Αγ. Αυγουστίνου η ημερομηνία της εορτής της Γέννησης είχε καθοριστεί, πάντως ο Αυγουστίνος την παραλείπει από τον κατάλογό του με τις σημαντικές χριστιανικές επετείους (PL 33.200). Θεωρείται ότι θεμελιώδη σχέση με την επικράτηση αυτής της ημερομηνίας δεν είχε μόνο το χειρόγραφο του Ιωσήπου, αλλά και η ανταγωνίστρια του Χριστιανισμού λατρεία του ήλιου, με την γιορτή του Dies Natalis Solis Invicti, όπως ήταν ο πλήρης τίτλος της (ημέρα γέννησης του ακατανίκητου Ήλιου).
Όπως ειπώθηκε, οι πρώτοι Χριστιανοί, δεν γιόρταζαν γενέθλια ανθρώπων, πιθανώς λόγω της σχέσης των γενεθλίων με την αστρολογία και τη μαντεία, παγανιστικές συνήθειες της εποχής και ίσως για λόγους αποστασιοποίησης από τις γενέθλιες εορτές των Ρωμαίων αυτοκρατόρων
Θα πρέπει πάντως να ληφθεί υπόψη ότι με βάση τα βιβλικά κείμενα και τους εκκλησιαστικούς συγγραφείς, σε καμμία περίπτωση η γέννηση του Χριστού δεν γινόταν αντιληπτή με τον ίδιο τρόπο όπως η γέννηση οποιουδήποτε άλλου ανθρώπου. Εξάλλου, οι περισσότεροι κατανοούσαν τον χριστιανισμό ως κατά βάση ιστορικό και άρα δυναμικό και όχι κάτι στατικό ή αδρανές. Εφόσον οι δομές είχαν μεταβληθεί δραματικά, ήταν δύσκολο οι αντιρρήσεις που επικρατούσαν επί κυριαρχίας της ειδωλολατρίας να εξακολουθούν να εμποδίζουν τον εορτασμό μιας τόσο σημαντικής στιγμής στην ιστορία του χριστιανισμού. Πόσο μάλλον όταν η έναρξη εορτασμού των Χριστουγέννων θεωρήθηκε ότι δεν ήταν αντίθετη προς την Κ.Δ.. Όταν πλέον ο Χριστιανισμός βγήκε από την εποχή των διωγμών και κλήθηκε να συμβάλει ως αναμορφωτικός και ενοποιητικός παράγοντας της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, προσπάθησε να ακυρώσει το περιεχόμενο των ειδωλολατρικών εθίμων που ήταν δημοφιλή τότε μετατρέποντας το περιεχόμενό τους σε χριστιανικό * «''Ο εορτασμός των Χριστουγέννων [...] συνέπιπτε δηλαδή με τη μεγάλη ειδωλολατρική γιορτή των Σατουρναλίων προς τιμήν του θεού Σατούρνους (Κρόνος), αλλά και με τα γενέθλια του Μίθρα, του Ανίκητου Ήλιου [...] γιορτές που ο Χριστιανισμός ήθελε να εξαφανίσει. Εξάλλου αυτό ήταν το πιστεύω του πάπα Γρηγορίου του Μεγάλου (590-604 μ.Χ.), που πρέσβευε ότι: "Αι εορταί των εθνικών πρέπει να μετατραπώσι βαθμιαίως εις χριστιανικάς".» (Στράτος Θεοδοσίου-Μάνος Δανέζης, Στα ίχνη του ΙΧΘΥΣ, Δίαυλος, Αθήνα, 2000, σελ. 535).''
thumb|left|200px|Η Προσκύνηση των Ποιμένων, του [[Ματτίας Στομ (17ος αιώνας, Μουσείο των Τεχνών της Νάντης).]]
Επί Πάπα Ιουλίου Α' (336-332) τα Χριστούγεννα σταμάτησαν να γιορτάζονται μαζί με τα Θεοφάνεια και θεσπίσθηκε ως επέτειος η 25 Δεκεμβρίου κατόπιν έρευνας των αρχείων της Ρώμης, όπως πιστεύεται, επί της απογραφής που έγινε επί αυτοκράτορα Οκταβιανού Αυγούστου, σε συνδυασμό με υπολογισμό ρήσης του Ευαγγελίου (το οποίο και συνέτεινε) του Προδρόμου λεχθείσα περί τον Χριστόν: «Εκείνος δει αυξάνειν, εμέ δε ελατούσθαι» (Ιωάνν. γ' 30). Με βάση αυτή την υποθετική πηγή, η Γέννηση του Χριστού ορίσθηκε κατά το χειμερινό ηλιοστάσιο όπου και αρχίζει η αύξηση των ημερών.
Ένας πρακτικός λόγος που θέτει υπό αμφισβήτηση ότι ο Χριστός γεννήθηκε στις 25 Δεκεμβρίου, είναι το γεγονός ότι σύμφωνα με τις Γραφές οι βοσκοί στη Βηθλεέμ είχαν τα κοπάδια τους στην ύπαιθρο, όταν ο άγγελος Κυρίου τους ανήγγειλε τη γέννηση του Σωτήρα. Στα εύκρατα κλίματα, οι χειμερινοί μήνες είναι παγεροί, κάνει πολύ κρύο και πέφτουν πολλές βροχές. Γι' αυτόν τον λόγο οι βοσκοί με τα κοπάδια τους δεν βρίσκονται στην ύπαιθρο, αλλά στα χειμαδιά τους.
Από τη Δύση ο εορτασμός της Γεννήσεως στις 25 Δεκεμβρίου πέρασε και στην Ανατολή γύρω στο 376. Με τον χρόνο επεκράτησε σε όλο τον χριστιανικό κόσμο εκτός της Αρμενικής Ορθόδοξης Εκκλησίας που συνεχίζει τον συνεορτασμό με τα Θεοφάνια.
Το 529 ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός απαγόρευσε την εργασία και τα δημόσια έργα κατά τη διάρκεια των Χριστουγέννων και τα ανακήρυξε δημόσια αργία. Ως το 1100, καθώς είχε επεκταθεί η δράση των ιεραποστολών στις παγανιστικές ευρωπαϊκές φυλές, όλα τα έθνη της Ευρώπης γιόρταζαν τα Χριστούγεννα. Εντούτοις, αργότερα, εξαιτίας της Μεταρρύθμισης απαγορεύτηκε ή περιορίστηκε κατά περιόδους η τήρησή του εορτασμού τους σε διάφορες χώρες της Ευρώπης και στην Αμερική, καθώς θεωρούνταν ότι περιλάμβανε σε μεγάλο βαθμό ειδωλολατρικά στοιχεία.
Βιβλικές αναφορές για τον εορτασμό γενεθλίων
Οι ευσεβείς Ιουδαίοι δεν τηρούσαν τον εορτασμό γενεθλίων, ενώ οι αναφορές στον εορτασμό τους στα βιβλικά κείμενα αφορούν μόνο ειδωλολάτρες. Η πρώτη αναφορά εορτασμού γενεθλίων περιγράφεται στο βιβλίο της Γένεσης και αφορά τα γενέθλια του Φαραώ της Αιγύπτου (15ος/13ος αιώνας ΠΚΧ), περίσταση κατά την οποία ο Φαραώ εκτέλεσε έναν αυλικό του. (Γέν. 40:19, 20) Στο βιβλίο 2 Μακκαβαίων (απόκρυφο για τους Προτεστάντες) (2ος αιώνας π.Χ.) καταγράφεται η βεβήλωση του Ναού στην Ιερουσαλήμ και η πίεση που ασκήθηκε στους Ιουδαίους να συμμετάσχουν σε παράνομες για εκείνους πρακτικές, όπως η συμμετοχή στον εορτασμό των μηνιαίων γενεθλίων του Αντιόχου Δ' του Επιφανή. (2 Μακ. 6:7)
Στα βιβλία της Καινής Διαθήκης, υπάρχει μία μόνο αναφορά σε εορτασμό γενεθλίων. Αφορά τα γενέθλια του βασιλιά Ηρώδη Αντύπα, ο οποίος κατά το εορταστικό δείπνο των γενεθλίων του και κατόπιν αιτήματος της κόρης του Σαλώμης έδωσε εντολή για τον αποκεφαλισμό του Ιωάννη του Βαφτιστή. (Μάρκ. 6:21)
Ετυμολογία: Τα Χριστούγεννα (πληθυντικός)
Για την προέλευση του πληθυντικού υποστηρίζονται δύο απόψεις. Η μία τον συνδέει με την άποψη πως ο πληθυντικός προέρχεται κατ' αντιστοιχία προς την ονομασία των αρχαίων ελληνικών και ρωμαϊκών εορτών, όπως τα Κρόνια και τα Σατουρνάλια. Κατά τη δεύτερη με μια άλλη αρχαία συνήθεια που είχε εφαρμοστεί από τον 5ο, περίπου, π.Χ. αιώνα στην ιουδαϊκή εορτή των Πουρείμ («Γι' αυτό, ονόμασαν τις ημέρες αυτές Πουρείμ, από το όνομα Πουρ», Εσθ. 9:26).
Wartburg (μάρκα)
thumb|right|300px|Wartburg 311. thumb|right|300px|Wartburg 353 του 1988 στο [[Κέμπριτζ, Ηνωμένο Βασίλειο, γνωστό στη χώρα αυτή ως Warburg Knight.]]
Το Wartburg ήταν μάρκα αυτοκινήτου που κατασκευαζόταν στην πρώην Ανατολική Γερμανία.
Το όνομα «Wartburg» προέρχεται από το ομώνυμο κάστρο, σε έναν από τους λόφους με θέα την πόλη του Άιζεναχ, όπου τα αυτοκίνητα κατασκευάζονταν.
Από τη δεκαετία του 1950, τα Wartburg είχαν ένα δίχρονο κινητήρα τριών κυλίνδρων, με μόλις επτά κινούμενα μέρη (τρία έμβολα, τρεις μπιέλες και έναν στροφαλοφόρο).
Πρώτη χρήση του ονόματος
thumb|280px|Το Wartburg του 1898. Η μάρκα πρωτοεμφανίστηκε το 1898, όταν ένα αυτοκίνητο που κατασκευάστηκε από την Automobilwerk Eisenach, ονομάστηκε Wartburgwagen / αυτοκίνητο Warburg. Ήταν διθέσιο με καρέκλες ζαχαροκαλάμου, είχε τέσσερις λασπωτήρες, δύο προβολείς, και έναν κινητήρα δύο κυλίνδρων, κυβισμού 765 cm³. Η μέγιστη ταχύτητα του μοντέλου ήταν 25 χλμ. την ώρα. Η ονομασία καταργήθηκε το 1904, όταν η εταιρεία άλλαξε χέρια, αλλά επανήλθε στο προσκήνιο για λίγο στις αρχές του 1930 από την BMW 3/15 DA-3 Wartburg, το οποίο ήταν το πρώτο σπορ αυτοκίνητο της BMW.
Κύρια χρήση του ονόματος
Η μάρκα αναβίωσε το 1956 από την VEB Automobilwerk Eisenach (πρώην EMW) και λανσάρισε μια βελτιωμένη έκδοση του αυτοκινήτου IFA F9 που είχε κυκλοφορήσει το 1950. Το νέο μοντέλο είχε μια πιο ισχυρή έκδοση του τρικύλινδρου δίχρονου κινητήρα, μετάδοση της κίνησης στους εμπρός τροχούς και ένα εντελώς νέο αμάξωμα. Αυτή τη φορά, η Γερμανία είχε διαμελιστεί σε δύο στρατόπεδα, Δυτική Γερμανία και Ανατολική Γερμανία, και το εργοστάσιο του Wartburg ήταν στην κομμουνιστική Γερμανία (Ανατολή, GDR).
Οι εξαγωγές στη Δυτική Γερμανία άρχισε το 1958, και από τις αρχές της δεκαετίας του 1960 το αυτοκίνητο είχε αρχίσει να εξάγεται σε πολλές άλλες χώρες της Δύσης, μεταξύ των οποίων το Ηνωμένο Βασίλειο και τις ΗΠΑ. Δεξιοτίμονα Wartburg κατασκευάστηκαν για πρώτη φορά το 1963 και υπήρξε τότε διάθεση στην Κύπρο, με Βρετανούς αγοραστές που εισήγαγαν το αυτοκίνητο το 1964. Ωστόσο, μόλις 550 αντίτυπα πωλήθηκαν στο Ηνωμένο Βασίλειο. Αυτά ήταν καλά εξοπλισμένα πολυτελή μοντέλα, ενώ λόγω της φτηνής κατασκευής των δίχρονων κινητήρων, πωλούνταν στην ίδια τιμή με το βασικό Austin Mini, που ήταν ελκυστικό κυρίως στους ηλικιωμένους.
Το Wartburg 311 είχε κατασκευαστεί σε διάφορες παραλλαγές (σεντάν, στέισον βάγκον, αγροτικό φορτηγό και διθέσιο ανοικτό). Ένα καμπριολέ είχε διατεθεί στην Λαοκρατική Δημοκρατία της Γερμανίας από το 1957, αλλά η παραγωγή του δεν υπερέβη τα 350 αντίτυπα. 300px|thumb|right|Wartburg 353.
Ο κινητήρας μεγάλωσε σε 992 cm³ το 1962 και ένα εντελώς νέο μοντέλο κατασκευάστηκε από το 1966. Η νέα έκδοση, το Wartburg 353, πωλήθηκε ως Wartburg Knight / Ιππότης σε αρκετές χώρες, συμπεριλαμβανομένου του Ηνωμένου Βασιλείου, όπου το μοντέλο παρέμεινε στην αγορά μέχρι το 1976 και μέχρι τότε σχεδόν 20.000 αντίτυπα είχαν πωληθεί. Το έτος αυτό διακόπηκε η επίσημη εξαγωγή των δεξοτίμονων Wartburg, αλλά τα αριστεροτίμονα Wartburg εξακολούθησαν να εισάγονται για λίγα χρόνια ακόμα στο Ηνωμένο Βασίλειο από παράλληλες εισαγωγές και τουλάχιστον ένα μοντέλο μετατράπηκε σε δεξιοτίμονο.
Επίσης, το 1966, το κιβώτιο ταχυτήτων απέκτησε συγχρονισμό σε όλες τις ταχύτητες (προηγουμένως είχε την 1-η ασυγχρόνιστη) και σχεδιάστηκε με έναν ελεύθερο τροχό ως την αποδοτικότητα των καυσίμων και το μέτρο προστασίας του κινητήρα, πράγμα που σήμαινε ότι το αυτοκίνητο δεν είχε επωφεληθεί από το φρένο του κινητήρα. Επειδή ο κινητήρας ήταν μια δίχρονη μονάδα, στηρίχθηκε στον ανεφοδιασμό ενός μίγματος με λάδι δίχρονων κινητήρων και βενζίνης, σε αναλογία 1:50 για να λιπαίνει τον κινητήρα. Με τον ελεύθερο τροχό η συσκευή τίθεται εκτός λειτουργίας, ο κινητήρας μπορεί να «πεινάσει» από λιπαντικό και να τρέχει για αρκετή ώρα στις μεγάλες κατηφόρες, εκτός αν το γκάζι ανοίξει για λίγο από καιρό σε καιρό. Παρόλα αυτά, η απεμπλοκή της συσκευής του ελεύθερου τροχού, συνιστάται να δώσει το φρένο του κινητήρα σε χιονισμένες ή παγωμένες συνθήκες.
Παρακμή και κλείσιμο
Τον Οκτώβριο του 1988, το Wartburg 353 αποσύρθηκε και αντικαταστάθηκε από το Wartburg 1.3 που είχε λίγο πιο σύγχρονη εμφάνιση. Επίσης, το νέο μοντέλο είχε τετράχρονο κινητήρα, σπάζοντας την παράδοση των δίχρονων κινητήρων. Ο κινητήρας, που είχε προέλθει από την Volkswagen, είχε κυβισμό 1.3 λίτρα και ισχύ 64 ίππους. Η ζωή του νέου Wartburg ήταν σύντομη και το τελειωτικό χτύπημα ήρθε από την επανένωση της Γερμανίας τον Οκτώβριο του 1990, καθώς η εμπορική του πορεία στην ενιαία πλέον Γερμανία ήταν αναποτελεσματική, διότι δεν μπορούσε να ανταγωνιστεί τους Δυτικογερμανούς κατασκευαστές. Ως αποτέλεσμα, η παραγωγή του έληξε τον Απρίλιο του 1991 και το εργοστάσιο εξαγοράστηκε τότε από την Opel.
Wartburg 353
300px|thumb|Wartburg 353 του 1986. Δείτε επίσης: Wartburg 353
Το Wartburg 353 ήταν το δεύτερο χρονολογικά μοντέλο της εταιρείας Wartburg. Αντικατέστησε το Wartburg 311 και ήταν το μακροβιέστερο αυτοκίνητο που κυκλοφόρησε υπό την μάρκα Wartburg, παραμένοντας στην παραγωγή για 22 ολόκληρα χρόνια. Στο Ηνωμένο Βασίλειο ήταν γνωστό ως Warburg Knight / Ιππότης. Αποσύρθηκε το 1988, όταν αντικαταστάθηκε από το τελευταίο μοντέλο της μάρκας, το οποίο ήταν σύντομης διάρκειας, το Wartburg 1.3 του 1988 - 1991.
Παράγωγα
Το σπορ αυτοκίνητο Melkus RS 1000 χρησιμοποίησε τον τρικύλινδρο και δίχρονο κινητήρα του Wartburg 353.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανικές αυτοκινητοβιομηχανίες Κατηγορία:Αυτοκινητοβιομηχανία Κατηγορία:Αυτοκίνητα ράλλυ Κατηγορία:Λαοκρατική Δημοκρατία της Γερμανίας Κατηγορία:Οικονομική ιστορία της Γερμανίας
Άντριαν Χάσλερ
Ο Άντριαν Χάσλερ (Adrian Hasler, γενν. στις 11 Φεβρουαρίου 1964) είναι αρχηγός της Εθνικής Αστυνομίας του Λίχτενσταϊν και υπηρέτησε ως πρωθυπουργός του κρατιδίου από τις 27 Μαρτίου 2013. ως τις 25 Μαρτίου 2021.