cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Χρίστος Ορφανίδης
Πολιτική διαδρομή
Διετέλεσε πρόεδρος της Επαρχιακής Επιτροπής ΔΗΚΟ Λάρνακας την περίοδο 2005-2011. Ακόμη, ήταν μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Κυπριακού Οργανισμού Αθλητισμού (ΚΟΑ) από τον Αύγουστο του 2012 έως τον Μάιο του 2016, και πρόεδρος της Επιτροπής Ελέγχου του οργανισμού από το 2014 έως τον Μάιο του 2016. Την περίοδο 2005-2011 ήταν μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΔΗΚΟ, όπως και από το 2016 έως σήμερα. Επιπλέον, από το 2016 είναι μέλος του Εκτελεστικού Γραφείου του ΔΗΚΟ.
Εκλέχτηκε για πρώτη φορά βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 2016 στην Εκλογική Περιφέρεια Λάρνακας με το ΔΗΚΟ για την ΙΑ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.
Ως βουλευτής, είναι κοσμήτορας της βουλής και μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Ίσων Ευκαιριών μεταξύ Ανδρών και Γυναικών, της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Γεωργίας και Φυσικών Πόρων και της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Περιβάλλοντος. Επιπλέον, είναι μέλος της αντιπροσωπίας της Βουλής στον Κοινοπολιτειακό Κοινοβουλευτικό Σύνδεσμο και της αντιπροσωπίας της Βουλής στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση της Μεσογείου.
Επανεκλέγηκε στις βουλευτικές εκλογές του 2021 για την ΙΒ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.
Just Go Ahead Now: A Retrospective
Kομμάτια
Όλα τα κομμάτια γράφτηκαν από τους Chris Barron, Aaron Comess, Eric Schenkman και Mark White,εκτός από τα σημειωμένα
Παραπομπές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2000
Αλληλεγγύη (Βραζιλία)
Η Αλληλεγγύη (Πορτογαλικά: Solidariedade) είναι ένα κεντροαριστερό πολιτικό κόμμα στη Βραζιλία. Ιδρύθηκε το 2012 με διάσπαση από το Δημοκρατικό Εργατικό Κόμμα. Ιδρυτής και πρόεδρος του κόμματος είναι ο Πάολο Περέιρα ντα Σίλβα. Ο αριθμός του κόμματος είναι «77», και τον Μάιο του 2020 είχε 252.665 μέλη.
Ιστορία
Η Αλληλεγγύη σχηματίστηκε από τα εργατικά κινήματα που ανταγωνίζονταν την Κεντρική Ένωση Εργαζομένων και είχαν προσχωρήσει περισσότερο στη Συνδικαλιστική Δύναμη (Força Sindical). Σχηματίστηκε από την ανάγκη για ένα κόμμα που θα εκπροσωπούσε τα ενδιαφέροντα της Βραζιλίας που εργάζεται και είναι παραγωγική. Από την αρχή, η ένωση σχετίστηκε με αξίες όπως η συνεργασία και η αλληλεγγύη, καθώς και η οικονομική, ανθρώπινη και βιώσιμη ανάπτυξη ως θεμελιώδεις αρχές για τις σχέσεις των εργαζομένων. Ο ιδρυτής του κόμματος, ο Πάολο Περέιρα ντα Σίλβα, ο οποίος ήταν και πρόεδρος της «Συνδικαλιστικής Δύναμης», πρόβλεψε ότι το κόμμα θα είναι αριστερό ως κεντροαριστερό. Για την εγγραφή της Αλληλεγγύης στους επίσημους καταλόγους του ΑΔΕ έπρεπε να συλλεχθούν γύρω στις 500.000 υπογραφές ψηφοφόρων. Στις 24 Σεπτεμβρίου 2013 η συλλογή ολοκληρώθηκε και το κόμμα εγγράφηκε επίσημα στο ΑΔΕ με ειδικό αριθμό «77». Ήταν το 33ο κόμμα που εγκρίθηκε στη Βραζιλία, και τον πρώτο χρόνο του ήταν το 16ο μεγαλύτερο κόμμα στη Βουλή των Αντιπροσώπων.
Ήδη, πριν τις εκλογές του 2014, στην Αλληλεγγύη είχαν προσχωρήσει 24 ομοσπονδιακοί βουλευτές, ένας γερουσιαστής, ένας υποκυβερνήτης και πάνω από 200 δήμαρχοι. Από αυτούς πολλοί προήλθαν από το ΔΕΚ. Το 2015 το κόμμα και η Συνδικαλιστική Δύναμη συμμετείχαν στις λαϊκές κινητοποιήσεις και διαδηλώσεις που ζήτησαν την καθαίρεση της Προέδρου Ντίλμα Ρούσεφ.
Οργάνωση
Ίδρυμα Πρωτομαγιά: Ιδρύθηκε στις 18 Σεπτεμβρίου 2014 και ονομάστηκε προς τιμήν της Πρωτομαγιάς. Είναι το σώμα που είναι υπεύθυνο για την θεωρητική-ιδεολογική κατασκευή που υποστηρίζει τις δράσεις του κόμματος, την κατάρτιση των μελών και των ακτιβιστών, και τον διάλογο με την κοινότητα των πολιτών. Αποστολή του ιδρύματος είναι να υποστηρίξει την μεταμόρφωση της Βραζιλίας, και προς επίτευξη αυτής έχει ταξιδέψει σε όλην την χώρα και έχει πραγματοποιήσει ομιλίες και κύκλους ενημέρωσης για θέματα πολιτικής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βραζιλιάνικα πολιτικά κόμματα
TDE (λογισμικό)
thumb|Εξατομικευμένο παράδειγμα της επιφάνειας εργασίας (έκδοση R14.0.10)|250px
Το Περιβάλλον εργασίας Trinity (Trinity Desktop Environment) είναι ελεύθερο γραφικό περιβάλλον εργασίας και περιβάλλον ανάπτυξης λογισμικού για Linux και Unix-συμβατά συστήματα που προσφέρει μια παραδοσιακή εμπειρία χρήστη. Ξεκίνησε ως fork του περιβάλλοντος KDE3, ωστόσο είναι ανεξάρτητο από το KDE Project και έχει διαφορετικό όραμα από αυτό.
Ιστορικό
Στις 11 Ιανουαρίου 2008 η ομάδα ανάπτυξης του περιβάλλοντος KDE κυκλοφόρησε την μείζονα έκδοση KDE 4.0. Η νέα έκδοση περιελάμβανε ριζικές αλλαγές, μεταξύ των οποίων η νέα γραφική διεπαφή KDE Plasma και η ενσωμάτωση του συστήματος ευρετηρίασης Nepomuk. Οι αλλαγές αυτές, η κακή αποδοτικότητα και η αστάθεια του περιβάλλοντος Plasma δυσαρέστησαν πολλούς χρήστες, οι οποίοι προτίμησαν να μείνουν στην προηγούμενη μείζονα έκδοση του περιβάλλοντος, KDE 3.5. Στο μεταξύ εκδόθηκε η τελευταία έκδοση της σειράς KDE3, η έκδοση 3.5.10, με ελάχιστες διορθώσεις σφαλμάτων, ενώ η σειρά KDE3 βρισκόταν ήδη σε "κατάσταση υποστήριξης" (maintenance only mode).
Το περιβάλλον KDE4 υιοθετήθηκε γρήγορα από τις περισσότερες διανομές Linux. Στην περίπτωση της διανομής Kubuntu, ένας από τους προγραμματιστές της διανομής, ο Timothy Pearson, επιμελούνταν ειδικών εκδόσεων remix της διανομής με το παραδοσιακό περιβάλλον KDE 3.5 μετά την επίσημη μετάβαση της διανομής αυτής στην έκδοση KDE 4.0.
Στις 12 Δεκεμβρίου 2009 ο Timothy Pearson ανακοίνωσε το Trinity, ένα fork του KDE 3.5, με στόχους την συντήρηση και βελτίωση της εμπειρίας που προσέφεραν τα KDE3 και προσθήκη νέων δυνατοτήτων. Η πρώτη έκδοση, TDE 3.5.11, έγινε διαθέσιμη στις 29 Απριλίου 2010.
Το 2011 πραγματοποιήθηκε η μετάβαση από το σύστημα παρακολούθησης εκδόσεων SVN στο σύστημα GIT
Από το 2018 ο Timothy Pearson δεν συμμετέχει στην ανάπτυξη του TDE, αλλά συνεχίζει να παρέχει τον απαραίτητο εξοπλισμό για τη φιλοξενία του project. Ηγέτης του Trinity Desktop Project θεωρείται πλέον ο προγραμματιστής Slávek Banko.
Το 2019 τέθηκε σε λειτουργία η πλατφόρμα Gitea για τη διαχείρηση των αποθετηρίων Git και η πλατφόρμα συνεργατικής μετάφρασης Weblate
Εκδόσεις
Μέχρι την έκδοση 3.5.13.2, το TDE ακολουθούσε την κλασική αρίθμηση των εκδόσεων που δανείστηκε από το KDE3. Από το 2014 κι ύστερα εφαρμόζεται μια νέα αρίθμηση με απαλοιφή του "3.5" και την αντικατάστασή του με το γράμμα R. Έτσι, ακολούθησαν οι εκδόσεις R14.0.0, R14.0.1 κ.ο.κ.
Αρχιτεκτονική
Η αρχιτεκτονική του Trinity Desktop Environment είναι όμοια με την αρχιτεκτονική του KDE3, από το οποίο ξεκίνησε. Το περιβάλλον βασίζεται στη γραφική βιβλιοθήκη TQt, που αποτελεί fork της μη υποστηριζόμενης πλέον βιβλιοθήκης Qt3, και στη βιβλιοθήκη TQTInterface, η οποία διαμεσολαβεί ανάμεσα στο περιβάλλον και τη γραφική βιβλιοθήκη. Αυτό θεωρητικά θα έδινε τη δυνατότητα να αξιοποιηθούν χωρίς τροποποιήσεις widgets από τη νεότερη βιβλιοθήκη Qt4, όπως το QtWebKit. Ο αρχικός σχεδιασμός για σταδιακή μετάβαση στη χρήση της βιβλιοθήκης Qt4 έχει απορριφθεί.
Η επικοινωνία ανάμεσα στα προγράμματα του περιβάλλοντος επιτυγχάνεται μέσω του διακομιστή και πρωτοκόλου DCOP.
Τα προγράμματα των KDE3 δεν είναι άμεσα συμβατά με το Trinity Desktop Environment, λόγω μετονομασμένων κλάσεων και μεθόδων, πράγμα που έχει προκαλέσει αμφισβητήσεις και δυσαρέσκεια και επιβραδύνει την υιοθέτηση του TDE από τις περισσότερες διανομές. Ωστόσο, για την μεταφορά των προγραμμάτων από τις βιβλιοθήκες Qt3/KDELibs στις αντίιστοιχες TQt/TDELibs υπάρχουν ειδικά σενάρια Bash που αυτοματοποιούν πλήρως τη διαδικασία της μετονομασίας.
Γραφικό στυλ
Το περιβάλλον εργασίας TDE παρέχει τα κλασικά θέματα που περιλαμβάνονταν στις διανομές του περιβάλλοντος KDE3 (Plastik, Keramik, πακέτο KDEArtwork κλπ.), καθώς και επιπλέον θέματα που παρέχονται σε ξεχωριστά πακέτα (Lipstik, TQtCurve, Baghira). Ο γραφικός οδηγός πρώτης εκκίνησης TDEPersonalizer παρέχει τη δυνατότητα επιλογής του προτιμώμενου θέματος κατά τη διαδικασία της πρώτης εκκίνησης.
Το κυρίως γραφικό στυλ του συνόλου του περιβάλλοντος είναι νέο και χαρακτηριστικό για το TDE. Εμφανίστηκε για πρώτη φορά στην έκδοση R14.0.0, μαζί με ένα εκσυγχρονισμένο style engine.
Για την ένταξη των εφαρμογών που βασίζονται στη βιβλιοθήκη GTK+2 υπάρχει ειδικό θέμα που σχεδιάζει τα στοιχεία της διεπαφής με το επιλεγμένο θέμα του περιβάλλοντος TDE.
Βένους Βουκουρεστίου
Η Βένους Βουκουρεστίου (ρουμανικά: Venus București) ήταν ρουμανική ποδοσφαιρική ομάδα από το Βουκουρέστι. Πριν τη διάλυση της από τις κομμουνιστικές αρχές, η Βένους ήταν η πιο πετυχημένη ποδοσφαιρική ομάδα της Ρουμανίας, κερδίζοντας 8 πρωταθλήματα Ρουμανίας. Χρώματα της ομάδας ήταν το μαύρο και το άσπρο. Επανασυστήθηκε το 2014 και σήμερα μετέχει στην πέμπτη κατηγορία του ρουμανικού πρωταθλήματος (League V).
Ιστορία
Η ομάδα ιδρύθηκε το 1915 στην παλιά γειτονιά Βένους στο Βουκουρέστι. Η ομάδα αγωνιζόταν στο στάδιο Βένους, το οποίο λειτούργησε το 1931. Είχε χωρητικότητα 15000 θέσεις και ήταν το πρώτο στάδιο της χώρας που είχε προβολείς.
Η ομάδα κέρδισε 8 πρωταθλήματα (1920, 1921, 1929, 1932, 1934, 1937, 1939, 1940). Ποτέ δεν κέρδισε το κύπελλο Ρουμανίας έχοντας χάσει στον τελικό του 1940 από τη Ραπίντ Βουκουρεστίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1915 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ρουμανίας Κατηγορία:Βένους Βουκουρεστίου
Κεντρικό Στάδιο (Αικατερινούπολη)
Το Κεντρικό Στάδιο (ρωσικά: Центральный стадион, μεταγραφή: Τσεντράλνι Σταντιόν) είναι ένα γήπεδο πολλαπλών χρήσεων στην Αικατερινούπολη της Ρωσίας. Η χωρητικότητα του σταδίου είναι 27.000 και είναι ένα από τα 11 γήπεδα που θα φιλοξενήσουν τους αγώνες του Παγκοσμίου Κυπέλλου της FIFA 2018 στη Ρωσία.
Ιστορία
Το Τσεντράλνι Σταντιόν χτίστηκε το 1957. Παλαιότερα σε αυτή την περιοχή της πόλης υπήρχαν και αθλητικές εγκαταστάσεις από το 1900 Ποδηλατοδρόμιο, από το 1928 Περιφερειακό Στάδιο, και από το 1936 το γήπεδο "Μεταλλουργείο της Ανατολής". Το Στάδιο φιλοξενεί χιλιάδες αθλητικές και ψυχαγωγικές εκδηλώσεις. Κατά τα πρώτα έτη μετά το άνοιγμα, το στάδιο έχει γίνει ένα από τα παγκόσμια πιο σημαντικά στάδια του πατινάζ ταχύτητας, ενώ το 1959 εκεί έγινε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα πατινάζ ταχύτητας, καθώς και τα έτη 1958, 1962, 1964, 1966, έγιναν και πρωταθλήματα της ΕΣΣΔ (με πολλαπλά παγκόσμια ρεκόρ), και στις χρονιές 1964-1973, περίοδο πολλών αγώνων μεταξύ των ισχυρότερων εθνικών ομάδων του κόσμου (Σοβιετική Ένωση, Νορβηγία, Σουηδία και Φινλανδία), περίπου την εποχή που η ΣΚΑ Σβερντλόφσκ ήταν μία από τις καλύτερες ομάδες στον κόσμο. Το στάδιο φιλοξένησε το 1962, 1966, 1974 και 1978 τις Σπαρτακιάδες της ΕΣΣΔ (ταυτόχρονα αυτοί οι αγώνες ήταν και πρωταθλήματα της ΕΣΣΔ) και άλλες ρωσικές και διεθνείς διοργανώσεις.
Το 2004 το γήπεδο άρχισε να διαχειρίζεται δημόσια εταιρεία με την επωνυμία АО «Центральный стадион» και από το Σεπτέμβριο του 2006 με 2011, ολοκλήρωσε μια μεγάλης κλίμακας ανοικοδόμηση.
Ανακαίνιση
Η χωρητικότητα του σταδίου μετά την ανακαίνιση θα είναι 44.130 θεατές. Το γήπεδο θα παρέχει τρεις τύπους των καθισμάτων, συμπεριλαμβανομένου ειδικού χώρου για άτομα με ειδικές ανάγκες και ξεχωριστές κερκίδες για τους οπαδούς. Οι ανατολικές και δυτικές κερκίδες θα βρίσκονται κατά το 30% των καθησμάτων τους τοποθετημένες κάτω από έναν θόλο. Η τοποθέτηση συστημάτων ασφάλειας και επιτήρησης, τηλεπικοινωνιών και οπτικοακουστικού εξοπλισμού θα επιτρέψει στο Κεντρικό Στάδιο την παροχή υψηλού επιπέδου εξυπηρέτησης και ασφάλειας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στη Ρωσία Κατηγορία:Στάδια Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2018
Μίκα Χάκινεν
Ο Μίκα Χεκινεν (πλήρες όνομα Μίκα Πάουλι Χεκινεν, γεν στο Βάντι της Φινλανδίας στις 28 Σεπτεμβρίου του 1968) είναι Φινλανδός πρώην οδηγός αγώνων. Απ' το 1991 μέχρι το 2001 συμμετείχε στη Φόρμουλα 1.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στο Βάντι της Φινλανδίας. Ο πατέρας του Χάρι Χεκινεν ήταν ραδιοφωνικός παραγωγός και περιστασιακά εργαζόταν ως οδηγός ταξί και η μητέρα του Αλία ήταν γραμματέας. Έχει και μια αδερφή, τη Νίνα, η οποία μέχρι το 1998 διατηρούσε μια λέσχη οπαδών για τον αδερφό της. Το σπίτι της οικογένειας Χεκινεν βρισκόταν στην ίδια οδό με το σπίτι της οικογένειας του Μίκα Σάλο με τον οποίο από μικρός είναι πολύ φίλος. Στο Γκραν Πρι της Αυστραλίας του 1995, τραυματίστηκε και μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο, όπου ευτυχώς οι γιατροί τον έσωσαν. Το 1998 και το 1999 κατέκτησε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Φόρμουλα 1.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φινλανδοί οδηγοί Φόρμουλα 1 Κατηγορία:Παγκόσμιοι Πρωταθλητές Φόρμουλα 1
Όλιβερ Τ. Μαρς
Ο '''Όλιβερ Τ. Μαρς' (αγγλικά: Oliver T. Marsh'', 30 Ιανουαρίου 1892 - 5 Μαΐου 1941) ήταν Αμερικανός πρωτοπόρος κινηματογραφιστής. Συμμετείχε σε πάνω από 80 ταινίες τις MGM. Μερικές από αυτές κατέληξαν πολύ επιτυχημένες, όπως το Sadie Thompson (1928), το Rain (1932), το Υπό την Σκιάν της Λαιμητόμου (1935) και το Ο μέγας Ζίγκφελντ (1936).
Στην 11η τελετή Όσκαρ, βραβεύθηκε μαζί με τον Άλεν Ντέιβι, με Τιμητικό Όσκαρ, για τη δουλειά τους στην ταινία Sweethearts (1938). Οι δύο τους υπήρξαν υποψήφιοι και για το Όσκαρ Καλύτερης Φωτογραφίας, για την ταινία Bitter Sweet (1940). Απεβίωσε, ξαφνικά, σε ηλικία 49 ετών, από εγκεφαλική αιμορραγία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί κινηματογραφιστές Κατηγορία:Τιμητικό Όσκαρ (παραλήπτες)
Καρράρα
Η Καρράρα (ιταλικά: Carrara) είναι πόλη και δήμος της επαρχίας Μάσσα-Καρράρα (Τοσκάνη, Ιταλία), αξιοσημείωτη για το λευκό ή και μπλε-γκρίζο μάρμαρο που εξορύσσει. Βρίσκεται στον ποταμό Καρριόνε (Carrione), περίπου 100 χιλιόμετρα (62 μίλια) δυτικά προς βορειοδυτικά της Φλωρεντίας.
Το σύνθημα της είναι Φορτιτούντο μέα (Fortitudo mea), που στα λατινικά σημαίνει «η δύναμή μου».
Ιστορία
Υπάρχουν γνωστοί οικισμοί στην περιοχή ήδη από τον 9ο αιώνα π.Χ., όταν οι Λίγουρες Απουάν (Ligures Apuan) ζούσαν στην περιοχή. Η σημερινή πόλη δημιουργήθηκε από το δήμο και χτίστηκε για να στεγάσει τους εργαζομένους στα λατομεία μαρμάρου που δημιουργήθηκαν από τους Ρωμαίους μετά την κατάκτηση της Λιγουρίας στις αρχές του 2ου π.Χ. αιώνα. Κατά τον Μεσαίωνα ήταν υπό τη κατοχή των Βυζαντινών και των Λομβαρδών, και στη συνέχεια, υπό την κατοχή των επισκόπων της Λούνι (Luni), μετατρέποντας την ίδια σε μια αυτόνομη κοινότητα στις αρχές του 13ου αιώνα. Κατά την διάρκεια του αγώνα μεταξύ Γουέλφων και Γιβελίνων, η Καρράρα συνήθως αποτελούσε το τελευταίο κομμάτι. Οι Επίσκοποι απέκτησαν πάλι την κυριαρχία το 1230, η οποία έληξε το 1313, όταν η πόλη παραδόθηκε διαδοχικά στις Δημοκρατίες της Πίζα, της Λούκκα και της Φλωρεντία. Αργότερα την απέκτησε ο Τζιαν Γκαλεάτσο Βισκόντι (Gian Galeazzo Visconti του Μιλάνου.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Τοσκάνης
Σουλενμπεργκίτης
Ο σουλενμπεργκίτης (αγγλ. schulenbergite) είναι ένυδρο θειικό ορυκτό του χαλκού και του ψευδαργύρου. Οφείλει το όνομά του στην τοποθεσία Oberschulenberg των ορέων Χαρτς στη Γερμανία, όπου και αποτελεί χαρακτηριστικό ορυκτό (type locality, TL).
Εμφάνιση, παραγενέσεις
Είναι σχετικά σπάνιο δευτερογενές ορυκτό, που εμφανίζεται στις ζώνες οξείδωσης χαλκούχων - ψευδαργυρούχων υδροθερμικών αποθέσεων, συνηθέστερα εμφανιζόμενο σε μεταλλευτικά απορρίμματα.
Ορυκτά με τα οποία σχετίζεται είναι ο ναμουβίτης, ο βροσαντίτης, ο ποσνιακίτης, ο κτενασίτης, ο σερπιερίτης, ο λιναρίτης, ο μαλαχίτης, ο κερουσίτης, ο ημιμορφίτης, ο σμιθσονίτης, η γύψος, ο χαλκοπυρίτης, ο σφαλερίτης και ο χαλαζίας.
Cabiria
μικρογραφία|thumbtime=12|upright=1.5|Καμπίρια Η Cabiria είναι μια κλασική ταινία του βωβού κινηματογράφου, γυρισμένη στην Ιταλία το 1914 από τον Τζιοβάνι Παστρόνε.
Σουλενμπεργκίτης
Εμφάνιση, παραγενέσεις
Απαντάται στη Γερμανία (όρη Χαρτς, Ρηνανία-Βεστφαλία, Έσση, Ρηνανία - Παλατινάτο και άλλες περιοχές), στη Γαλλία (περιοχή Cap-Garonne), στη Μεγάλη Βρετανία (Κάμπρια, Κορνουάλλη, Ουαλλία), στην Αυστρία (Στυρία), στη Νέα Νότια Ουαλία της Αυστραλίας, στην Ιαπωνία και στην Πολιτεία Γιούτα των ΗΠΑ.
Cabiria
Ιστορία
Η ταινία είναι εν μέρει βασισμένη στο εξωτικό μυθιστόρημα του Γκυστάβ Φλωμπέρ, Σαλαμπό. Η ιστορία διαδραματίζεται στην αρχαία Καρχηδόνα, κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Καρχηδονιακού Πολέμου, και παρουσιάζει τη σύγκρουση Ρώμης και Καρχηδόνας μέσα από τα μάτια της Καμπίρια. Η Καμπίρια έχει απαχθεί από πειρατές, πουλήθηκε στα σκλαβοπάζαρα τις Καρχηδόνας προκειμένου να θυσιαστεί στον θεό Μολώχ και διεσώθη από έναν Ρωμαίο ευγενή και το μυώδη σκλάβο του, τον Μασίστα. Το εξαιρετικά περίπλοκο σενάριο, με τις πολλές παράλληλες ιστορίες, παρουσιάζει ακόμα και τον Αννίβα με τους ελέφαντές του στο πέρασμα των Άλπεων.
Κριτική και σχόλια
Το σενάριο και τις ένδιαμεσες κάρτες είχε γράψει ο Ιταλός συγγραφέας Γκαμπριέλε Ντανούντσιο. Η κινηματογραφία της ταινίας υπήρξε πρωτοποριακή και άκρως εφευρετική για τα δεδομένα της εποχής (είναι η πρώτη ταινία όπου η κάμερα κινείται και εγκαταλείπεται το στατικό θεατρικό ύφος), αποτελώντας μεγάλη επιρροή για τη Γέννηση Ενός Έθνους του Ντέιβιντ Γουόρκ Γκρίφιθ, αν και όπως σημειώνει ο κριτικός Ρότζερ Έμπερτ, ο Γκρίφιθ «κινεί την κάμερα με μεγαλύτερη ελευθερία, διαθέτει μια ορμητική αφηγηματική και κάνει εξαιρετική χρήση του παράλληλου μοντάζ, τεχνικές που ο Παστρόνε δεν αγγίζει». Η ταινία σηματοδοτεί επίσης την πρώτη εμφάνιση του φανταστικού χαρακτήρα Μασίστα, που έκτοτε εμφανίστηκε σε δεκάδες ιταλικές ψευδοϊστορικές παραγωγές.
Σουλενμπεργκίτης
Εμφάνιση, παραγενέσεις
Στην Ελλάδα ανευρίσκεται στα μεταλλεία Λαυρίου (Ιλάριον Νο 50, Ζαν-Μπατίστ, Σερπιέρη, Σούνιο (ορυχείο Νο 6) και στην παραλία Θορικού εντός των μεταλλευτικών απορριμμάτων.
Σημειώσεις
Σουλενμπεργκιτης Κατηγορία:Ορυκτά του χαλκού Κατηγορία:Ορυκτά του ψευδαργύρου Κατηγορία:Ένυδρα ορυκτά
Cabiria
Κριτική και σχόλια
Μια αποκατεστημένη κόπια της ταινίας προβήθηκε στις 27 Μαΐου 2006 στο Φεστιβάλ των Καννών, με σύντομη εισαγωγή από το Μάρτιν Σκορσέζε.
Όπως και Η γέννηση ενός έθνους έτσι και η Καμπίρια προκάλεσε αντιπαράθεσεις εξαιτίας της πολιτικής φύσεως του κεντρικού θέματός της. Η παραγωγή της ταινίας έγινε από τον υπερεθνικιστή Γκαμπριέλε Ντανούντσιο και η ταινία βγήκε στις αίθουσες αμέσως μετά τον ιταλοτουρκικό πόλεμο, που έιχε σαν αποτέλεσμα την κατάκτηση από την Ιταλία Βορειοαφρικανικών εδαφών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ο παραλληλισμός στην ταινία, με τη Ρώμη να κατακτά την Καρχηδόνα, μπορεί να ειδωθεί και σαν μια επιβράβευση του ιταλικού ιμπεριαλισμού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1914 Κατηγορία:Βωβές ταινίες Κατηγορία:Πολεμικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ιστορικές ταινίες Κατηγορία:Ιταλικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε γαλλικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Ιταλικές ιστορικές ταινίες Κατηγορία:Ιταλικές επικές ταινίες
Αντζάρ
Η Αντζάρ (Anjar, Αραβικά: عنجر, Αρμενικά: Անճար), επίσης γνωστή ως  Haoush Mousa (Αραβικά: حوش موسى) είναι πόλη του Λιβάνου στην Κοιλάδα Μπέκαα. Ο πληθυσμός της είναι περίπου 2400 κάτοικοι και αποτελείται σχεδόν αποκλειστικά από Αρμένιους. Τους καλοκαιρινούς μήνες όμως ο αριθμός των κατοίκων ανέρχεται στους 3500, καθώς μέλη της Αρμενικής διασποράς επιστρέφουν για να επισκεφτούν την περιοχή. Η Αντζάρ έχει έκταση περίπου 20 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Στην Αντζάρ βρίσκεται η Αρμενική Εκκλησία του Αγίου Παύλου, που είναι η δεύτερη μεγαλύτερη Αρμενική εκκλησία στον Λίβανο
Παλαιότερα η περιοχή, γνωστή με το όνομα Gerrha, ήταν φρούριο κτισμένο από τον Χαλίφη Al-Walid ibn Abdel Malek της δυναστείας Ουμαγιάντ, τον 8ο αιώνα. Η περιοχή αργότερα εγκαταλήφθηκε απομένοντας μόνο τα καλοδιατηρημένα ερείπια που σήμερα αποτελούν τον Αρχαιολογικό Χώρο της Αντζάρ. Η περιοχή έχει ανακηρυχθεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς από την UNESCO.
Η περιοχή πλησίον των ερειπίων αποικίστηκε ξανά το 1939 από χιλιάδες Αρμένιους πρόσφυγες από την περιοχή Musa Dagh της Τουρκίας. Οι έξι γειτονίες της Αντζάρ φέρουν τα ονόματα των έξι χωριών της Musa Dagh.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Λιβάνου Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στον Λίβανο Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στο Λίβανο
Μπόρατς Τσάτσακ
Η Μπόρατς Τσάτσακ (σερβ.: ФК Борац Чачак) είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος της Σερβίας. Ιδρύθηκε το 1926 στην πόλη Τσάτσακ της κεντρικής Σερβίας, που βρίσκεται 140 χλμ νότια από το Βελιγράδι.
Το όνομά της σημαίνει «μαχητής». Έχει χρώματα κόκκινο και άσπρο και έμβλημα ένα γρανάζι μηχανής γύρω από ένα κόκκινο αστέρι. Αγωνίζεται με οριζόντιες ριγέ ερυθρόλευκες φανέλες και λευκά παντελόνια, γι’ αυτό έχει το παρατσούκλι «Ζέβρα». Εκτός έδρας φορά ριγέ μπλε-μαύρες εμφανίσεις με μαύρα παντελονάκια. Ως έδρα χρησιμοποιεί το "Στάδιο Μπόρτσα κράι Μοράβα", χωρητικότητας 5.000 θεατών.
Σεζόν 2007-08
Το 2007-08, με προπονητή τον Μιόντραγκ Μπόζοβιτς από το Μαυροβούνιο, αγωνίστηκε στη Σούπερ Λίγκα (Α΄ κατηγορία) του σερβικού πρωταθλήματος και τερμάτισε στην 4η θέση. Έτσι κέρδισε μια θέση στο 2ο γύρο του Κυπέλλου Ιντερότο της επόμενης σεζόν, στον οποίο θα αντιμετώπιζε τον Πανιώνιο. Τελικά, στη θέση της πήρε μέρος η ΟΦΚ Βελιγραδίου και η Μπόρατς έλαβε μέρος στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, στην πρώτη της ευρωπαϊκή συμμετοχή.
Σημαντικοί παίκτες
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Σερβίας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1926 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Γιουγκοσλαβίας Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Σερβίας Κατηγορία:Σερβικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1926
Λογγό Ηλείας
Το Λογγό ή ο Λογγός είναι ορεινό χωριό της Πελοποννήσου στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας.
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Το Λογγό βρίσκεται προς τα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Μεσσηνίας και στους βόρειους πρόποδες του όρους Μίνθη σε υψόμετρο 385 μέτρα. Απέχει 28 χλμ. ΝΑ. από τα Κρέστενα και 25 χλμ. Δ.-ΒΔ. από την Ανδρίτσαινα. Αναφορές για τον οικισμό υπάρχουν πριν την περίοδο της Επανάστασης του 1821 ως Λογκός ή Λόγγος να περιλαμβάνεται μεταξύ των χωριών και οικισμών που υπάγονταν στην τότε επαρχία Φαναρίου. Μετά την απελευθέρωση αναφέρεται επίσημα το 1835 ως Λογγός να προσαρτάται στον τότε δήμο Τυπαναίων. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με το Βρεστό αποτελούν την τοπική κοινότητα Βρεστού που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αλιφείρας του Δήμου Ανδρίτσαινας - Κρεστένων και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 39 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Ανδρίτσαινας - Κρεστένων Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηλείας
Ντάνιελ Ούντσεν
Ο Ντάνιελ Ούντσεν είναι διεθνής ποδοσφαιριστής από τα Νήσια Φερόε, ο οποίος αγωνίζεται στη θέση του Μέσου. Αγωνίζεται στην EB/Streymur και στην Εθνική Νήσοι Φερόε.
Καριέρα
Ο Ντάνιελ Ούντσεν στο παρελθόν αγωνίστηκε στην Hvidovre IF και την Albertslund IF στη Δανία. Το 2005 υπέγραψε στην Greve Fodbold. Έκανε το ντεμπούτο του εναντίον στη Farum BK και μάλιστα σκόραρε. Το 2007 υπέγραψε συμβόλαιο με την Fremad Amager. Το Δεκέμβριο του 2011 υπέγραψε συμβόλαιο με την Elite 3000 Fodbold.
Τον Σεπτέμβριο του 2010 είχε την πρώτη του συμμετοχή με την Νήσοι Φερόε στα προκριματικά του Euro 2012 σε αγώνα ενάντια στη Σερβία.
Εθνικός Δρυμός Περιστερίου
Ο Εθνικός Δρυμός Περιστερίου (σλαβομακεδονικά: Национален Парк Пелистер) είναι εθνικός δρυμός στο Δήμο Μοναστηρίου, στη Βόρεια Μακεδονία. Ο δρυμός βρίσκεται στον ορεινό όγκο του Βαρνούντα, 15 χλμ. βόρεια της Φλώρινας, και καλύπτει έκταση 171,5 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Το υψόμετρο του δρυμού κυμαίνεται μεταξύ 927 και 2.601 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και είναι γεμάτος με εκπληκτική χλωρίδα και πανίδα. Μεταξύ των στοιχείων της χλωρίδας, η παρουσία του πενταβέλονου πεύκου, Pinus peuce, είναι ιδιαίτερα σημαντική - ενός μοναδικού είδους του καινοζωικού αιώνα που υπάρχει σε λίγα μόνο βουνά στη Βαλκανική Χερσόνησο. Η ομορφιά του τοπίου ενισχύεται από την ποικιλία της άγριας πανίδας: αρκούδες, ζαρκάδια, λύκοι, αγριόγιδα, ελάφια, αγριογούρουνα, λαγοί, διάφορα είδη αετών, πέρδικες, κοκκινοκαλιακούδες και η ενδημική μακεδονική πέστροφα της Πελαγονίας.
Διοικητικά, η περιοχή του "Εθνικού Δρυμού Περιστερίου" ανήκει στους δήμους Μπίτολα και Ρέσεν. Η μεγαλύτερη έκταση του Δρυμού ανήκει στον δήμο Μπίτολα, δηλαδή 12561,32 εκτάρια (73%) της έκτασης, ενώ το υπόλοιπο τμήμα των 4587,68 εκταρίων (27%) ανήκει στον δήμο Ρέσεν. Μέσα στο πάρκο υπάρχει μόνο ένας οικισμός – το χωριό Μαλοβίστε. Αρκετοί μεγαλύτεροι οικισμοί βρίσκονται στις παρυφές (ζώνη επαφή) του Δρυμού, σε άμεση γειτνίαση (σε απόσταση μικρότερη από ένα χιλιόμετρο) με αυτό: όπως το Καζάνι, το Ρότινο, το Τσάπαρι, το Τρνόβο, και το Μαγκάρεβο στα βόρεια, το Ντίχοβο και το Νίζεποπε στα ανατολικά και τα χωριά Κόζιακ Αρβάτι και Μπράιτσινο, στα δυτικά σύνορα του Πάρκου.
Γουίλιαμ Ινγκ
Ο Γουίλιαμ Ινγκ ή Ουίλιαμ Ινγκ (William Motter Inge, [προφορά: ɪndʒ], , 3 Μαΐου 1913 - 10 Ιουνίου 1973) ήταν Αμερικανός μυθιστοριογράφος και θεατρικός συγγραφέας, του οποίου τα έργα, συχνά, πραγματεύονται μελαγχολικά άτομα κλεισμένα στον εαυτό τους. Στα μέσα του 1950 είχε επιτυχίες στο Μπρόντγουεϊ, με το θεατρικό Πικ-Νικ, να του χαρίζει ένα βραβείο Πούλιτζερ, αλλά και το βραβείο των Θεατρικών Κριτικών.
Ο Ινγκ εμφανίστηκε το 1947 με το Πιο μακριά από το όνειρο, μία κωμωδία, που χαρακτηριζόταν από εκφραστική ελευθερία, τάση που την ακολούθησε και στο Έλα πίσω, μικρή Σέμπα. Το 1955 παρουσίασε το Στάση λεωφορείου και το 1957 το Σκοτάδι, όπου εκεί ξαναγύρισε στην ψυχολογική ανάλυση, που για λίγο είχε αφήσει. Παρόλα αυτά, όλες του, σχεδόν, μεταφέρθηκαν στον κινηματογράφο και μάλιστα με επιτυχία.
Ο Ινγκ αυτοκτόνησε σε ηλικία 60 ετών, δηλητηριάζοντας τον εαυτό του με μονοξείδιο του άνθρακα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί θεατρικοί συγγραφείς Κατηγορία:Αμερικανοί μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Αυτόχειρες καλλιτέχνες Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Σεναρίου
Οικογενειακά Kοσμήματα
Ο όρος Οικογενειακά Kοσμήματα (αγγλικά:Family Jewels) αναφέρεται στο συνόλο αναφορών που περιγράφουν λεπτομερώς ευαίσθητες δραστηριότητες που διεξάγονταν από την Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών των Ηνωμένων Πολιτειών (CIA). Θεωρούμενες παράνομες ή ακατάλληλες, αυτές οι ενέργειες διεξήχθησαν από το 1959 έως το 1973. Ο Γουίλιαμ Κόλμπι, ο οποίος ήταν ο διευθυντής της CIA που έλαβε τις εκθέσεις, τις χαρακτήρισε «σκελετούς» στο ντουλάπι της CIA. Τα περισσότερα από τα έγγραφα κυκλοφόρησαν δημόσια στις 25 Ιουνίου 2007, μετά από περισσότερες από τρεις δεκαετίες μυστικότητας. Το μη κυβερνητικό Αρχείο Εθνικής Ασφάλειας είχε υποβάλει αίτηση αποχαρακτηρισμού αυτών των εγγράφων δεκαπέντε χρόνια νωρίτερα.
Ιστορικό
Οι αναφορές που αποτελούν τα «Οικογενειακά Κοσμήματα» της CIA ανατέθηκαν το 1973 από τον τότε διευθυντή της CIA, Τζέιμς Σλέσινγκερ, ως απάντηση στις δημοσιογραφικές έρευνες σχετικά με τη συμμετοχή της CIA στο Σκάνδαλο Γουότεργκεϊτ και συγκεκριμένα για την υποστήριξη στους διαρρήκτες, Ε. Χάουαρντ Χαντ και Τζέιμς Μακόρντ, οι οποίοι ήταν βετεράνοι της CIA. Στις 7 Μαΐου 1973, ο Σλέσινγκερ υπέγραψε μια οδηγία που διέταζε τους ανώτερους αξιωματούχους να συντάξουν μια έκθεση για τρέχουσες ή προηγούμενες ενέργειες της CIA που ενδέχεται να μην εμπίπτουν στο καταστατικό του οργανισμού. Η προκύπτουσα έκθεση, η οποία είχε τη μορφή βιβλίου υπομνημάτων 693 σελίδων, διαβιβάστηκε στον Γουίλιαμ Κόλμπι όταν διαδέχθηκε τον Σλέσινγκερ στη θέση του διευθυντή της Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφοριών στα τέλη του 1973.
Διαρροές και επίσημη κυκλοφορία
Στα «Οικογενειακά Κοσμήματα» υπάρχουν πρόσθετες λεπτομέρειες που παραδόθηκαν κατά τη διάρκεια των ετών, αλλά οι αιτήσεις δημοσιογράφων και ιστορικών για πρόσβαση στα έγγραφα βάσει του νόμου περί ελευθερίας της πληροφόρησης είχαν απορριφθεί εδώ και πολύ καιρό. Τέλος, τον Ιούνιο του 2007, ο διευθυντής της CIA Μάικλ Χέιντεν ανακοίνωσε ότι τα έγγραφα θα κυκλοφορήσουν στο κοινό σε μια ανακοίνωση που έγινε στην ετήσια συνάντηση της Εταιρείας Ιστορικών Αμερικανικών Εξωτερικών Σχέσεων. Μια περίληψη έξι σελίδων των εκθέσεων διατέθηκε στο Εθνικό Αρχείο Ασφάλειας (με έδρα το Πανεπιστήμιο Τζορτζ Ουάσινγκτον), με την ακόλουθη εισαγωγή:
Το πλήρες σύνολο εγγράφων, με ορισμένες αναδιατυπώσεις (συμπεριλαμβανομένου ενός αριθμού σελίδων στο σύνολό τους), κυκλοφόρησε στον ιστότοπο της CIA στις 25 Ιουνίου 2007. Οι ερευνητές του Κογκρέσου είχαν πρόσβαση στα «Οικογενειακά Κοσμήματα» στη δεκαετία του 1970 και η ύπαρξή τους ήταν γνωστή για χρόνια πριν από τον αποχαρακτηρισμό τους.
Περιεχόμενο
Οι εκθέσεις περιγράφουν πολλές δραστηριότητες που διεξήγαγε η CIA κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1950 έως 1970 που ενδέχεται να παραβίασαν το καταστατικό της. Σύμφωνα με ενημέρωση που παρέσχε ο διευθυντής της CIA Γουίλιαμ Κόλμπι στο Υπουργείο Δικαιοσύνης στις 31 Δεκεμβρίου 1974, αυτές περιελάμβαναν 18 ζητήματα που είχαν νομικές ανησυχίες:
Αντιδράσεις από την δημοσιοποίηση
Ο τότε Πρόεδρος της Κούβας, Φιντέλ Κάστρο, ο οποίος ήταν ο στόχος πολλαπλών προσπαθειών δολοφονίας της CIA που αναφέρονται σε αυτά τα έγγραφα, απάντησε στην δημοσιοποίηση τους την 1η Ιουλίου 2007, λέγοντας ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες εξακολουθούν να είναι μια «δολοφονική μηχανή» και ότι η αποκάλυψη των εγγράφων ήταν μια προσπάθεια εκτροπής. Ο Ντέιβιντ Κορν του φιλελεύθερου / προοδευτικού περιοδικού The Nation έγραψε ότι ένα βασικό «κόσμημα» είχε διαμορφωθεί και παρέμεινε ταξινομημένο. Γράφοντας για τους New York Times, η Έιμι Ζέγκαρτ έγραψε: «Δεδομένων όλων των παράνομων δραστηριοτήτων που αναφέρονται πραγματικά σε αυτό το έγγραφο, οι κρυφές ενότητες είναι ακόμη πιο ενοχλητικές».
Το 2009, ο Ντάνιελ Πάινς, Βοηθός Γενικός Σύμβουλος του Γραφείου Γενικών Συμβούλων στο πλαίσιο της CIA, έγραψε μια νομική κριτική που δημοσιεύθηκε στη Νομική Επιθεώρηση της Ιντιάνα αμφισβητώντας τον ισχυρισμό ότι οι περισσότερες από τις δραστηριότητες που περιγράφονται στα «Οικογενειακά Κοσμήματα» ήταν παράνομες κατά τη διάρκεια του χρόνου που διεξήχθησαν. Στο συμπέρασμά του, ο Πάινς έγραψε:
Συμμετοχή της μαφίας σε απόπειρες δολοφονίας του Φιντέλ Κάστρο
Σύμφωνα με τα έγγραφα των "Οικογενειακών Κοσμήματων" που κυκλοφόρησαν, μέλη της αμερικανικής μαφίας συμμετείχαν σε απόπειρες δολοφονίας του ηγέτη της Κούβας Φιντέλ Κάστρο. Τα έγγραφα έδειξαν ότι η CIA στρατολόγησε τον Ρόμπερτ Μέιχιου, πρώην πράκτορα του FBI και βοηθό του μεγιστάνα Χάουαρντ Χιουζ στο Λας Βέγκας, για να πλησιάσει τον Τζον Ροσέλλι προσποιούμενος ότι εκπροσωπούσε διεθνείς εταιρείες που ήθελαν τον Κάστρο να δολοφονηθεί λόγω χαμένων επενδυσεων στα καζίνο της Κούβας. Ο Ροσέλλι σύστησε τον Μέιχιου στους ηγέτες της μαφίας του Σικάγου Σαμ Τζιανκάνα και της Τάμπας Σάντο Τραφικάντε τζούνιορ. Αυτοί οι δύο εφοδιασμένοι με έξι χάπια δηλητηριάσεων από τη CIA, προσπάθησαν ανεπιτυχώς να πείσουν τους ανθρώπους γύρω από τον Κουβανό ηγέτη να τοποθετήσουν το δηλητήριο στα τρόφιμα του Κάστρο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έγγραφα Κατηγορία:Επιχειρήσεις της CIA
Θεωρία δραστηριοτήτων
Στα πλαίσια εισαγωγής υπολογιστικών συστημάτων σε οργανισμούς είναι απαραίτητη η μελέτη της επίδρασης που η εισαγωγή της τεχνολογίας αυτής θα έχει στον οργανισμό, αφού οι ρόλοι των εργαζομένων θα επηρεαστούν και η θέση τους στον οργανισμό πιθανό να αλλάξει. Εν γένει είναι γνωστό ότι οι υπολογιστές έχουν αμφίσημη επίδραση στους οργανισμούς και στην εργασία γενικότερα. Αφενός μεν έχουν ως συνέπεια την υποκατάσταση δραστηριοτήτων και την απώλεια δεξιοτήτων καθώς και την επιβολή μεγαλύτερου ελέγχου επί των εργαζομένων, αφετέρου δε παρέχουν εργαλεία για τη βελτίωση της παραγωγικότητάς και της δημιουργικότητάς τους.
Πολλές διαφορετικές μέθοδοι έχουν αναπτυχθεί για τη μελέτη της επίδρασης ενός σχεδιαζόμενου συστήματος που πρόκειται να εισαχθεί σ’ένα δεδομένο οργανισμό. Τέτοιες είναι η επιστημονική διαχείριση (scientific management), η κοινωνιοτεχνική προσέγγιση (sociotechnical), η θεωρία δραστηριοτήτων (activity theory), η διαχείριση ροής εργασιών (work flow management) κλπ.
Η ιστορία της θεωρίας δραστηριοτήτων
Οι απαρχές της θεωρίας δραστηριοτήτων μπορούν να ανιχνευθούν σε πολλές πηγές, οι οποίες επακόλουθα έφεραν αύξηση σε αρκετούς συμπληρωματικούς και συνυφασμένους τομείς ανάπτυξης. Εδώ επικεντρωνόμαστε σε δύο από τους πιο σημαντικούς αυτούς τομείς. Ο πρώτος σχετίζεται με το Ινστιτούτο Ψυχολογίας της Μόσχας και συγκεκριμένα με μία «τρόικα» αποτελούμενη από νέους και ταλαντούχους ερευνητές : Lev Semyonovich Vygotsky (1896–1934), Alexander Romanovich Luria (1902–77) and Alexei Nikolaevich Leont'ev (1903–79). Ο Vygotsky ίδρυσε την πολιτισμική – ιστορική ψυχολογία, ένα σημαντικό τομέα για τη προσέγγιση δραστηριοτήτων• οι Leont’ev, ένας από τους βασικούς ιδρυτές της θεωρίας δραστηριοτήτων συνέχισαν και αντέδρασαν ενάντια στη δουλειά του Vygotsky. Η διατύπωση της θεωρίας δραστηριοτήτων του Leont'ev έχει αυτή τη στιγμή τη μεγαλύτερη επίδραση σε προ-Σοβιετικές αναπτύξεις σε ΑΤ, που υπήρξε κοινωνιο-επιστημονική και οργανωτική, παρά ψυχολογική έρευνα.
Η δεύτερη μεγάλη γραμμή ανάπτυξης που αφορά το ΑΤ περιλαμβάνει επιστήμονες όπως οι P. K. Anokhin (1898-1974) and N. A. Bernshtein (1896-1966) που επικεντρώθηκαν ειδικότερα στη νευροφυσιολογική βάση της δραστηριότητας• η ίδρυσή του έχει σχέση με το σοβιετικό φιλόσοφο της ψυχολογίας S. L. Rubinshtein (1889-1960). Αυτή η δουλειά επακόλουθα αναπτύχθηκε από ερευνητές όπως οι Pushkin, Zinchenko & Gordeeva, Ponomarenko, Zarakovsky και άλλοι και είναι τώρα γνωστοί από τη δουλειά σε συστηματική-δομική θεωρία δραστηριοτήτων που διεξάγεται από τον G. Z. Bedny και τους συνεργάτες του.
Θεωρία δραστηριοτήτων και συστήματα πληροφοριών
Η εφαρμογή της θεωρίας δραστηριοτήτων σε συστήματα πληροφοριών βγαίνει από τη δουλειά των Bonnie Nardi and Kari Kuutti. Η δουλειά του Kuutti αναλύεται παρακάτω. Η προσέγγιση της Nardi, περιληπτικά είναι : η Nardi είδε τη θεωρία δραστηριοτήτων σαν «… ένα δυνατό και διευκρινιστικό-περιγραφικό εργαλείο παρά μία δυνατή θεωρία πρόβλεψης. Ο σκοπός της θεωρίας δραστηριοτήτων είναι να καταλάβουμε την ολότητα της συνείδησης και της δραστηριότητας…. Οι θεωρητικοί συμφωνούν ότι η συνείδηση δεν είναι ένα σύνολο από διακριτά χωρισμένες γνωστικές δράσεις (πάρσιμο απόφασης, ομαδοποίηση, μνήμη), και σίγουρα δεν είναι το μυαλό. Περισσότερο η συνείδηση βρίσκεται στη καθημερινή πρακτική : είσαι ό,τι κάνεις ». Η Nardi συμφώνησε ότι « η θεωρία δραστηριοτήτων προτείνει μία δυνατή άποψη της παρέμβασης- όλη η ανθρώπινη εμπειρία μορφοποιείται από τα συστήματα εργαλείων και σημάτων που εμείς χρησιμοποιούμε ». Ακόμα αναγνωρίζει «κάποιες βασικές έννοιες της θεωρίας δραστηριοτήτων : η συνείδηση, η μη συμμετρική σχέση μεταξύ ανθρώπων και πραγμάτων και ο ρόλος των τεχνητών προϊόντων στη καθημερινή ζωή ». Επίσης εξήγησε ότι «ένα βασικό δόγμα της θεωρίας δραστηριοτήτων είναι ότι η αντίληψη της συνείδησης είναι κεντρική σε μία απεικόνιση ης δραστηριότητας. Ο Vygotsky περιέγραψε τη συνείδηση σαν ένα φαινόμενο που ενοποιεί τη προσοχή, τη πρόθεση, τη μνήμη, την αιτιολογία και το λόγο (ικανότητα ομιλίας)…» και « θεωρία δραστηριοτήτων, με έμφαση στη σημαντικότητα του κινήτρου και της συνείδησης - η οποία ανήκει μόνο στους ανθρώπους – βλέπει τους ανθρώπους και τα πράγματα θεμελιωδώς διαφορετικά. Οι άνθρωποι δε μειώνονται σε ‘κόμβους’ ή ‘συντελεστές’ σ’ένα σύστημα• η ‘επεξεργασία πληροφοριών’ δεν είναι κάτι που μπορεί να μοντελοποιηθεί με τον ίδιο τρόπο όπως οι άνθρωποι και οι μηχανές».
Η Nardi συμφώνησε ότι το πεδίο της αλληλεπίδρασης Ανθρώπου – Υπολογιστή έχει « αγνοήσει τρομερά τη μελέτη των τεχνητών προϊόντων, επιμένοντας σε νοητικές περιγραφές ως το κατάλληλο τόπο μελέτης » και η θεωρία δραστηριοτήτων φαίνεται να είναι τρόπος ανάδειξης αυτού του ελλείμματος.
Σε μετέπειτα εργασίες, η Nardi στη σύγκριση της θεωρίας δραστηριοτήτων με τη γνωστική επιστήμη συμφώνησε ότι « η θεωρία δραστηριοτήτων είναι πάνω από όλη τη κοινωνική θεωρία της συνείδησης » και άρα «… η θεωρία δραστηριοτήτων θέλει να καθορίσει τη συνείδηση. Αυτό αφορά όλη τη νοητική λειτουργία συμπεριλαμβανομένης της μνήμης, της διαδικασίας για το πάρσιμο μιας απόφασης, της ομαδοποίησης, της γενικοποίησης, της αφαίρεσης και πάει λέγοντας. Θέλει να καθορίσει τη συνείδηση σαν ένα προϊόν των κοινωνικών αλληλεπιδράσεων με άλλους ανθρώπους και της δικής μας χρήση εργαλείων ». Για τους θεωρητικούς δραστηριοτήτων η «συνείδηση» φαίνεται να αναφέρεται σε οποιαδήποτε νοητική λειτουργία, ενώ οι περισσότερες προσεγγίσεις της ψυχολογίας διαχωρίζουν τις συνειδητές από τις ασυνείδητες λειτουργίες.
Αλληλεπίδραση Ανθρώπου – Υπολογιστή
Η αύξηση των προσωπικών υπολογιστών προκάλεσε την προσοχή σε παραδοσιακές αναπτύξεις συστημάτων σε κεντρικές μονάδες υπολογιστικών συστημάτων για την αυτοματοποίηση των ήδη υπαρχόντων ρουτινών εργασίας. Ακόμα παραπέρα έφερε στο προσκήνιο μία ανάγκη για προσοχή στο τρόπο εργασίας σε υλικά και αντικείμενα μέσω προσωπικού υπολογιστή. Στην έρευνα των θεωρητικών και μεθοδολογικών προοπτικών υπήρχε η αντιμετώπιση των θεμάτων της ευελιξίας και της πιο προχωρημένης παρέμβασης μεταξύ του ανθρώπου και των αποτελεσμάτων μέσω της διεπιφάνειας, και φαινόταν υποσχόμενο να στραφεί στο σχετικά νέο πεδίο έρευνας HCI που αναδείχτηκε κυρίως στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής.
Ειδικότερα οι γνωστικές και επιστημονικά βασισμένες θεωρίες στερούνταν τα μέσα της οργάνωσης κάποιου αριθμού θεμάτων που προέκυψαν από εμπειρικές εργασίες : 1. Πολλές από τις πρόσφατα ανεπτυγμένες διεπιφάνειες υπέθεταν ότι οι χρήστες ήταν και σχεδιαστές, και αντίστοιχα ήταν δομημένες στην υπόθεση ενός γενικού χρήστη, χωρίς έννοιες για προσόντα, περιβάλλον εργασίας, διαίρεση εργασίας κτλ. 2. Συγκεκριμένα ο ρόλος ενός τεχνητού προϊόντος όπως υπάρχει μεταξύ του χρήστη και του υλικού του, οι στόχοι και τα αποτελέσματα ήταν ελάχιστα αντιληπτά. 3. Στην επικύρωση ευρημάτων και σχεδίων υπήρχε βαριά προσοχή στους αρχάριους χρήστες ενώ η καθημερινή χρήση από έμπειρους χρήστες για την ανάπτυξη δεξιοτήτων ήταν σχεδόν ανύπαρκτη. 4. Η λεπτομερής ανάλυση εργασιών και τα ιδεατά μοντέλα που δημιουργήθηκαν μέσω της ανάλυσης εργασιών απέτυχαν να συλλάβουν τη πολυπλοκότητα και τη μη δυνατότητα πρόβλεψης της καθημερινής δράσης. 5. Από τη μεριά των σύνθετων ρυθμίσεων εργασίας, ήταν εντυπωσιακό το πώς τα περισσότερα HCI επικεντρώθηκαν σε ένα χρήστη – ένας προσωπικός υπολογιστής σε αντίθεση με μία συνεχή συνεργασία των πραγματικών καταστάσεων εργασίας (αυτό το πρόβλημα αργότερα οδήγησε στην ανάπτυξη του CSCW). 6. Οι χρήστες αντιμετωπίζονταν βασικά σαν αντικείμενα μελέτης.
Λόγω αυτών των μειονεκτημάτων, ήταν απαραίτητο να μεταφερθούμε έξω από γνωστική και επιστημονικά βασισμένη HCI για να αναπτύξουμε την απαραίτητη θεωρητική πλατφόρμα. Η ευρωπαϊκή ψυχολογία είχε ακολουθήσει διαφορετικά μονοπάτια από την αμερικανική με πολλή φαντασία από το διαλεκτικό υλισμό. Φιλόσοφοι όπως οι Heidegger και Wittgenstein ήρθαν να παίξουν ένα σημαντικό ρόλο κυρίως μέσω συζητήσεων για τα όρια της Τεχνητής Νοημοσύνης (Artificial Intelligence). Ο Suchman με μία παρόμοια προσέγγιση έφερε την εθνομεθοδολογία μέσα στα θέματα των συζητήσεων, και ο Ehn βάσισε τη διατριβή του για τη σχεδίαση προϊόντων προσωπικού υπολογιστή στους Marx, Heidegger και Wittgenstein. Η ανάπτυξη της θεωρητικής πλευράς της δραστηριότητας έγινε αρχικά από τους Bødker και Kuutti, και οι δύο με δυνατή έμπνευση από σκανδιναβικές θεωρητικές ομάδες ψυχολογίας. Οι Bannon και Grudin είχαν σημαντική συνεισφορά για τα μετέπειτα σχετικά με τη προσέγγιση κάνοντάς το διαθέσιμο στο κοινό του HCI. Η εργασία του Kaptelinin ήταν σημαντική για τη σύνδεση με τη πρόσφατη ανάπτυξη της θεωρίας δραστηριοτήτων στη Ρωσία. Η Nardi παρήγαγε τη, μέχρι τώρα, πιο εφαρμόσιμη συλλογή από βιβλία με κεντρικό θέμα την HCI.
Μία ανάλυση της θεωρίας δραστηριοτήτων
Εδώ παρουσιάζουμε κάποιες βασικές αρχές της θεωρίας δραστηριοτήτων και τις διάφορες επιπτώσεις που έχει η θεωρία στη διαδικασία της γνώσης και της μάθησης.
Δραστηριότητες
Η θεωρία δραστηριοτήτων ξεκινά με την ιδέα της δραστηριότητας. Μία δραστηριότητα αντιμετωπίζεται σαν ένα σύστημα ανθρώπου που «πράττει» όπου το υποκείμενο δουλεύει σε ένα αντικείμενο με σκοπό να αποκομίσει την επιθυμητή έξοδο. Για να το κάνει αυτό, το υποκείμενο επιστρατεύει εργαλεία τα οποία μπορεί να είναι εξωτερικά (π.χ. ένα τσεκούρι, έναν υπολογιστή) ή εσωτερικά (π.χ. ένα σχέδιο). Σαν μία επίδειξη, μία δραστηριότητα μπορεί να είναι μία λειτουργία μίας αυτόματης κλήση ενός κέντρου. Όπως θα δούμε στη συνέχεια πολλά υποκείμενα μπορεί να είναι αναμεμειγμένα στη δραστηριότητα και κάθε ένα μπορεί να έχει ένα ή περισσότερα κίνητρα (π.χ. βελτιωμένη διαχείριση προμηθειών). Ένα απλό παράδειγμα μίας δραστηριότητας μέσω ενός κέντρου κλήσεων μπορεί να είναι ένας διαχειριστής του τηλεφώνου (υποκείμενο) που αλλάζει τα αρχεία χρεώσεων του πελάτη (αντικείμενο) έτσι ώστε τα δεδομένα χρεώσεων (έξοδος) να είναι σωστά χρησιμοποιώντας ένα γραφικό περιβάλλον με μία βάση δεδομένων (εργαλείο).
Ο Kuutti προσάρμοσε την θεωρία δραστηριοτήτων σε όρους της δομής της δραστηριότητας. « Μία δραστηριότητα είναι μία μορφή άμεσης πράξης σε ένα αντικείμενο, και οι δραστηριότητες είναι ξεχωριστές η μία από την άλλη αντίστοιχα με τα αντικείμενά τους. Μεταμορφώνοντας το αντικείμενο σε ένα αποτέλεσμα κινητοποιεί την ύπαρξη μίας δραστηριότητας. Ένα αντικείμενο μπορεί να είναι υλικό, αλλά μπορεί να είναι και λιγότερο απτό. »
Επιπλέον ο Kuutti προσθέτει ένα τρίτο όρο, το εργαλείο που μεσολαβεί μεταξύ της δραστηριότητας και του αντικειμένου. « Το αντικείμενο είναι την ίδια χρονική στιγμή ενεργοποιητικός αλλά και περιοριστικός παράγοντας : ενδυναμώνει το υποκείμενο στη διαδικασία αλλαγής με παλαιότερη εμπειρία και δυνατότητες ‘κρυσταλοποιημένες’ σε αυτό, αλλά περιορίζει την αλληλεπίδραση και την αναγκάζει να είναι από την οπτική του συγκεκριμένου εργαλείου ή οργάνου, διαφορετικό από τα χαρακτηριστικά του αντικειμένου που είναι ορατό στο χρήστη…»
Όπως η Verenikina αναφέρει, τα εργαλεία είναι « κοινωνικά αντικείμενα με σαφείς μεθόδους λειτουργίας ανεπτυγμένες στη κοινωνία στη πορεία της εργασίας και η ύπαρξή τους καθίσταται δυνατή επειδή ανταποκρίνονται στους στόχους μίας πρακτικής δράσης ».
Τα επίπεδα της θεωρίας δραστηριοτήτων
Μία δραστηριότητα μοντελοποιείται σε μία ιεραρχία τεσσάρων επιπέδων. Ο Kuutti επεξεργάστηκε τη θεωρία δραστηριοτήτων σαν ένα σύστημα τεσσάρων επιπέδων.
Ο Leontiev εξήγησε ότι « η μη-σύμπτωση των δράσεων με τις λειτουργίες … εμφανίζεται σε δραστηριότητες με εργαλεία, τα οποία είναι υλικά αντικείμενα που αποτελούν κρυσταλοποιημένες λειτουργίες, ούτε δράσεις ούτε στόχοι. Αν ένα άτομο θέλει να πετύχει ένα συγκεκριμένο στόχο, ας πούμε την αποσυναρμολόγηση μίας μηχανής τότε πρέπει να χρησιμοποιήσει μία ποικιλία λειτουργιών. Δεν υπάρχει διαφορά στο πως οι ανεξάρτητες λειτουργίες κατανοήθηκαν γιατί ο σχηματισμός της λειτουργίας προχωρά διαφορετικά από το σχηματισμό του στόχου που εκκίνησε τη δράση ».
Τα επίπεδα της δραστηριότητας επίσης χαρακτηρίζονται από το σκοπό τους : « οι δραστηριότητες προσανατολίζονται στα κίνητρα, που είναι αντικείμενα τα οποία δημιουργούν οι ίδιες. Κάθε κίνητρο είναι ένα αντικείμενο, υλικό ή πνευματικό που ικανοποιεί μία ανάγκη. Οι δράσεις είναι διαδικασίες λειτουργικά κατώτερες από τις δραστηριότητες• αυτές έχουν στόχο συγκεκριμένους συνειδητούς στόχους… οι δράσεις συνειδητοποιούνται μέσω λειτουργιών που καθορίζονται από τις πραγματικές συνθήκες της δραστηριότητας. »
Ο Engestrøm ανέπτυξε ένα διευρυμένο μοντέλο μίας δραστηριότητας, το οποίο προσθέτει και έναν άλλο παράγοντα, τη κοινωνία («αυτούς που μοιράζονται το ίδιο αντικείμενο»). Έπειτα πρόσθεσε κανόνες που αφορούν τη μεσολάβηση μεταξύ του υποκειμένου και της κοινωνίας, και τη διαίρεση της εργασίας ανάμεσα σε αντικείμενο και κοινωνία.
Ο Kuutti επέβαλλε ότι « Αυτές οι τρεις κλάσεις πρέπει να κατανοηθούν σαφώς. Ένα εργαλείο μπορεί να είναι οτιδήποτε που χρησιμοποιείται στη διαδικασία αλλαγής, συμπεριλαμβανομένου υλικών εργαλείων και εργαλείων σκέψης. Οι κανόνες καλύπτουν ρητούς και αυτονόητους κώδικες, συμβάσεις και κοινωνικές σχέσεις μέσα σε μία κοινότητα. Η διαίρεση της εργασίας αναφέρεται σε κατηγορηματική και μη οργάνωση της κοινωνίας όπως εξαρτάται από τη διαδικασία αλλαγής του αντικειμένου σε αποτέλεσμα. »
Επομένως η θεωρία δραστηριοτήτων περιλαμβάνει την αντίληψη ότι η δραστηριότητα είναι αποτέλεσμα του κοινωνικού περιεχομένου ή ειδικότερα της κοινότητας. Ο τρόπος με τον οποίο η δραστηριότητα «χωρά» στο περιεχόμενο καθορίζεται από δύο θεωρήσεις :
Το εσωτερικό επίπεδο της δράσης
Η ιδέα των κινήτρων, στόχων και συνθηκών για την οποία έγινε λόγος παραπάνω επίσης συνέβαλε στη μοντελοποίηση των μαλακών παραγόντων. Μία αρχή της θεωρίας δραστηριοτήτων είναι ότι πολλές δραστηριότητες έχουν πολλαπλά κίνητρα. Για παράδειγμα, ένας προγραμματιστής ενώ γράφει ένα κώδικα μπορεί να διευθύνει τους στόχους ανάλογα με πολλαπλά κίνητρα όπως αυξάνοντας το μπόνους του, αποσπώντας εμπειρία στη καριέρα του και συνεισφέροντας στους στόχους του οργανισμού.
Ακόμα παραπέρα η θεωρία δραστηριοτήτων συμφωνεί ότι τα υποκείμενα ομαδοποιούνται σε κοινότητες με κανόνες που παρεμβάλλονται μεταξύ του υποκειμένου και της κοινότητας και η διαίρεση της εργασίας, η οποία παρεμβάλλεται ανάμεσα στο στόχο και τη κοινότητα. Ένα υποκείμενο μπορεί να είναι μέρος σε αρκετές κοινότητες και μία κοινωνία, που μπορεί να είναι μέρος άλλων κοινωνιών.
Μάθηση και υπονοούμενη γνώση
Η θεωρία δραστηριοτήτων έχει μία ενδιαφέρουσα προσέγγιση στα δύσκολα προβλήματα της μάθησης και πιο συγκεκριμένα της υπονοούμενης γνώσης. Η μάθηση ήταν το αγαπημένο θέμα των θεωρητικών της διαχείρισης, αλλά συχνά παρουσιαζόταν με έναν απόλυτο τρόπο διαχωρισμένο από τις διαδικασίες εργασίας στις οποίες η μάθηση πρέπει να εφαρμοστεί. Η θεωρία δραστηριοτήτων παρέχει τη δυνατότητα να λυθεί αυτό το πρόβλημα. Για παράδειγμα η αναφορά του Engeström σχετικά με την εργασία του Nonaka πάνω στη δημιουργία γνώσης (knowledge creation) προτείνει διαφοροποιήσεις βασισμένες στη θεωρία δραστηριοτήτων. Πιο συγκεκριμένα προτείνει ότι η διαδικασία οργανωμένης μάθησης περιλαμβάνει προκαταρκτικά στάδια του στόχου και της μορφής του προβλήματος κάτι που δεν αναφέρει ο Nonaka. Ο Lompscher, αντί να αντιμετωπίσει τη μάθηση σαν μία μετάδοση, είδε τη μορφή των στόχων της μάθησης και τη κατανόηση των μαθητών σαν τα πράγματα που πρέπει να αποκτήσουν σαν το κλειδί για τη μορφή της δραστηριότητας της μάθησης.
Σημαντικής σημασίας στη μελέτη της μάθησης σε οργανισμούς είναι το πρόβλημα της υπονοούμενης γνώσης, το οποίο σύμφωνα με το Nonaka, « είναι κυρίως προσωπικό και δύσκολο να μοντελοποιηθεί, κάνοντάς το δύσκολο να επικοινωνήσει με άλλους ή να μοιρασθεί με άλλους ». Η αντίληψη του Leont'ev σχετικά με τη λειτουργία παρέχει μία σημαντική διορατικότητα στο πρόβλημα. Επιπροσθέτως, η ιδέα-κλειδί της εσωτερικοποίησης αρχικά φέρθηκε στο προσκήνιο από τον Vygotsky ως « η εσωτερική ανοικοδόμηση μία εξωτερικής λειτουργίας ». Η εσωτερικοποίηση μεταγενέστερα έγινε όρος-κλειδί της θεωρίας της υπονοούμενης γνώσης και είχε οριστεί ως « η διαδικασία της ενσωμάτωσης κατηγορηματικής γνώσης μέσα στην υπονοούμενη γνώση ». Η εσωτερικοποίηση περιγράφηκε από τον Engeström σαν το «μηχανισμό κλειδί της ψυχολογίας » και ανακαλύφθηκε από τον Vygotsky.
Εφαρμογές
Η θεωρία δραστηριοτήτων έχει εφαρμοστεί για την αντιμετώπιση της πολυπλοκότητας των κρυμμένων προβλημάτων στη σχεδίαση.
Πηγές
Κατηγορία:Γνώση Κατηγορία:Εκπαιδευτική ψυχολογία Κατηγορία:Κοινωνική φιλοσοφία Κατηγορία:Κοινωνιολογικές θεωρίες
Handlungsregulationstheorie