cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Ηλείας 2011–12
Για την περίοδο 2011–12, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ηλείας είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Ηλείας.
Η πρωταθλήτρια ομάδα της ΕΠΣ Ηλείας Δόξα Νέας Μανολάδας, αφού πήρε μέρος στα μπαράζ, σε όμιλο με τον Εθνικό Σαγαίικων, τη Θύελλα Αμπεοκήπων Ζακύνθου και τα Διλινάτα Καλλονιάς, κατέλαβε την 1η θέση και προβιβάστηκε στη Δ' Εθνική.
Ο θεσμός του κυπέλλου, αποτελεί ταυτόχρονα την πρώτη φάση του Κυπέλλου Ερασιτεχνών της ΕΠΟ. Η ομάδα που ανακηρύσσεται κυπελλούχος ΕΠΣ Ηλείας, αποκτά το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ερασιτεχνών.
Πρωτάθλημα
Η περίοδος 2011–12 ήταν η 43η σεζόν των πρωταθλημάτων της Ε.Π.Σ. Ηλείας.
Α1 Κατηγορία
Στην Α1 κατηγορία μετείχαν 16 ηλειακές ομάδες.Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η Δόξα Νέας Μανολάδας, μετά από αγώνα μπαράζ με τον ΠΑΟ Βάρδας. Η πρωταθλήτρια ομάδα προβιβάστηκε στη Δ' Εθνική, αφού κατέλαβε την 1η θέση στα μπαράζ ανόδου. Υποβιβάστκαν στην Α2 ο Ήφαιστος Βουνάργου, ο Αλφειός Επιταλίου και μετά από αγώνα μπαράζ ο Αχιλλέας Νεοχωρίου (που ηττήθηκε από τον Ηλειακό Λεχαινών).
Γ κατηγορία
Στην Γ κατηγορία μετείχαν μετείχαν 17 ομάδες χωρισμένες σε δύο ομίλους.
1ος όμιλος
η Κόκκινη Θύελλα ξεκίνησε το πρωτάθλημα με -2 βαθμούς.
2ος όμιλος
ο Απόλλων Γαστούνης ξεκίνησε το πρωτάθλημα με -2 βαθμούς, ο Α.Ο Περιστερίου ξεκίνησε με -2, είχε ένα μηδενισμό και -5 βαθμούς, ο Κένταυρος Καπελέτου ξεκίνησε με -6 βαθμούς, Πήγασος Πρασίνου και Πάνθηρες Αμαλιάδας είχαν ένα μηδενισμό και -3 βαθμούς.
Κύπελλο Ηλείας
Τελικός
25 Μαρτίου 2012 Π.Φ.Ο Πανόπουλο - Ολυμπιάδα Γουμέρου 3-0 - ενωσιακό γήπεδο Σπιάτζας-
Σερμπούκ
Η Σερμπούχι Σαργκσιάν (Αρμένικα: Սրբուհի Սարգսյան, γεν. στις 3 Απριλίου 1994), επαγγελματικά γνωστή ως Σερμπούκ, είναι Αρμένισσα τραγουδίστρια. Η Sargsyan πρωτοεμφανίστηκε στην πρώτη σεζόν της Αρμενικής έκδοση του The X Factor, όπου έλαβε την πρώτη θέση. Το 2018, αγωνίστηκε στην όγδοη σεζόν του The Voice της Ουκρανίας, παίρνοντας την τέταρτη θέση. Η Σερμπούκ εκπροσώπησε την Αρμενία στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 2019 χωρίς να καταφέρει να προκριθεί στον μεγάλο τελικό.
Πρώτα χρόνια
Η Sargsyan γεννήθηκε στις 3 Απριλίου 1994 στο Ερεβάν. Σπούδασε στο Κρατικό Ωδείο Κομητάς του Ερεβάν, όπου έμαθε να παίζει το κανονάκι.
Καριέρα
Το 2016, η Srbuk κυκλοφόρησε το ντεμπούτο single της "Yete Karogh Es". Το 2018, αγωνίστηκε στην όγδοη σεζόν του Thw Voice της Ουκρανίας, προπονούμενη από την ουκρανική τραγουδίστρια Potap, κατακτώντας την τέταρτη θέση. Τον Νοέμβριο του 2018 ανακοινώθηκε ως ο εκπρόσωπος της Αρμενίας στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision το 2019. Αμέσως μετά την ανακοίνωση, το AMPTV άνοιξε επίσης την περίοδο υποβολής των τραγουδιών για τους συνθέτες να στείλουν τις συμμετοχές τους.
Το τραγούδι της "Walking Out" απέτυχε να προκριθεί στον τελικό της Eurovision το 2019.
Επιπλέον λινκ
Κατηγορία:Αρμένισες τραγουδίστριες Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2019 Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision
Κοινότητα Κακοπέτρου
Η Κοινότητα Κακοπέτρου είναι κοινότητα του Δήμου Πλατανιά στην Περιφερειακή Ενότητα Χανίων της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1930 με το ΦΕΚ 94Α - 31/03/1930 με την απόσπαση του οικισμού Κακόπετρος από την κοινότητα Ζυμπραγού και τον ορισμό του ως έδρα της. Εκτός από την έδρα της, η Κοινότητα Κακοπέτρου περιλαμβάνει και τους οικισμούς Κοτσυφιανά και Μεσαύλια. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:
Συνολικά η κοινότητα έχει 89 κατοίκους και εκπροσωπείται από τον πρόεδρο κ. Νικόλαο Τσιχλάκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροί της:
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Πλατανιά
Παναιτωλικός Γ.Φ.Σ.
Ο Παναιτωλικός Γυμναστικός Φιλεκπαιδευτικός Σύλλογος είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο το οποίο εδρεύει στο Αγρίνιο. Ιδρύθηκε στις 9 Μαρτίου 1926 και τα ιδρυτικά μέλη ήταν επίλεκτα πρόσωπα της τοπικής κοινωνίας από όλους τους επιστημονικούς και τοπικούς φορείς. Την πρώτη προσωρινή διοίκηση αποτέλεσε τριμελής προσωρινή Επιτροπή που είχε ως πρόεδρο τον ''Ευθ. Χαβέλλα και μέλη τους Γεώργιο Χαντζόπουλο (Ταμίας) και Εμανουήλ Θεοδωρόπουλο'' (Γεν. Γραμματέας).
Δίων (μυθολογία)
Στην ελληνική μυθολογία ο Δίων (Δίωνας) ήταν βασιλιάς της Λακωνίας, που είχε σύζυγό του την Αμφιθέα, κόρη του Πρόνακτα.
Ο Δίων και η Αμφιθέα είχαν τρεις κόρες: την Όρφη, τη Λυκώ και την Καρυά. Κάποτε το ζευγάρι φιλοξένησε τον Απόλλωνα. Ο θεός για ανταμοιβή υποσχέθηκε στην Αμφιθέα ότι θα έδινε στις κόρες της το δώρο της μαντικής υπό τον όρο ότι αυτές δεν θα πρόδιδαν ποτέ τους θεούς και ποτέ δεν θα ζητούσαν να μάθουν πράγματα που δεν τις αφορούσαν. Κάποτε ο Δίων φιλοξένησε και τον Διόνυσο στο ανάκτορό του. Ο Διόνυσος ερωτεύθηκε την Καρυά και η Καρυά τον Διόνυσο. Αφού ο θεός τελείωσε το μεγάλο ταξίδι του σε όλη τη Γη, ο θεός ξαναπέρασε από το παλάτι του Δίωνα, καθώς ο έρωτάς του για την Καρυά ήταν τόσο μεγάλος. Τότε όμως οι κόρες τον παρακολούθησαν για να μάθουν τα μυστικά του. Για τον λόγο αυτό οι θεοί τις μεταμόρφωσαν σε βράχια και την Καρυά σε κάρυον = κουκούτσι, το οποίο από τότε υπάρχει μέσα στους περισσότερους καρπούς.
Πηγές
Κατηγορία:Μύθοι της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Λακωνίας
Παναιτωλικός Γ.Φ.Σ.
Το ποδοσφαιρικό τμήμα όμως, και λόγω της τεράστιας απήχησής του στο λαό, συγκέντρωσε το μεγαλύτερο ενδιαφέρον και φυσικά τις περισσότερες επιτυχίες. Σήμερα ο Γ.Φ.Σ. Παναιτωλικός συνεχίζει την μακρόχρονη αθλητική του παράδοση. Στις επαγγελματικές συνθήκες του ποδοσφαίρου, η ΠΑΕ, που ιδρύθηκε σε εναρμονισμό με την αθλητική νομοθεσία, έχει σήμερα την αποκλειστική διαχείριση του ποδοσφαιρικού τμήματος χρησιμοποιώντας την ονομασία, τα χρώματα και το έμβλημα του Συλλόγου.
Τμήματα
Ιδρύθηκε το 1926 αρχικά με την ονομασία «Παναιτωλικός Γυμναστικός Σύλλογος» και με την Έκτακτη Γενική Συνέλευση του Συλλόγου στις 15 Δεκεμβρίου 1935 μετονομάστηκε σε «Παναιτωλικός Γυμναστικός Φιλεκπαιδευτικός Σύλλογος», ονομασία την οποία φέρει μέχρι σήμερα. Αρχικά διέθετε τμήμα πετοσφαίρισης, τμήμα καλαθοσφαίρισης, τμήμα σκοποβολής και τμήματα κλασικού αθλητισμού καλλιεργώντας μεταξύ άλλων τα αθλήματα του ακοντισμού, των αγώνων δρόμου, της σφαιροβολίας, της δισκοβολίας, των αλμάτων εις μήκους κ.α. και τον Μάρτιο του 1930 δημιούργησε επίσημα το ποδοσφαιρικό τμήμα. Αποτέλεσε τον πρώτο σύλλογο του νομού Αιτωλοακαρνανίας αλλά όλης της επαρχιακής Ελλάδας που δημιούργησε τμήμα πετοσφαίρισης γυναικών (1929) και ένας από τους πρώτους που δημιούργησε τμήμα καλαθοσφαίρισης. Εκτός του αθλητισμού, με την ίδρυσή του ξεκίνησε και το φιλεκπαιδευτικό του έργο διαθέτοντας από την ίδρυση του το τμήμα Παιδονομίας και τις Νυχτερινές Σχολές, ενώ το 1932 προστέθηκε το τμήμα Γαλλικής γλώσσας. Κορωνίδα των φιλεκπαιδευτικών τμημάτων του Παναιτωλικού Γ.Φ.Σ. είναι οι Νυχτερινές σχολές, που λειτούργησαν αισίως για 57 ολόκληρα χρόνια μέχρι και 1983.
Στα μετέπειτα χρόνια ανέπτυξε και άλλα τμήματα, όπως αυτά της ενόργανης γυμναστικής και της ελληνορωμαϊκής πάλης. Σήμερα, ο Παναιτωλικός Γ.Φ.Σ. εκτός από το τμήμα ποδοσφαίρου, όπου η ανδρική ομάδα αγωνίζεται από τη σεζόν 2013-14 στην Α΄ Εθνική κατηγορία, διατηρεί επίσης τμήμα καλαθοσφαίρισης (μπάσκετ) που ανήκει στη δύναμη της ΕΣΚΑΒΔΕ, τμήμα πετοσφαίρισης (βόλεϋ) ανδρών και γυναικών που ανήκει στη δύναμη της ΕΣΠΔΕ, τμήμα πάλης και τα τελευταία χρόνια έχει τα τμήματα ανδρών και γυναικών στο άθλημα της χειροσφαίρισης (χάντμπωλ) που αγωνίζονται στην B' Εθνική και στη A2 Εθνική αντίστοιχα. Μάλιστα η ομάδα Μπητς-Χάντμπωλ των ανδρών έχει αποσπάσει πανευρωπαϊκές διακρίσεις την περίοδο 2009-2010. Ο σύλλογος του Αγρινίου -και σε σχέση με άλλους παρόμοιους συλλόγους της Ελλάδας- έχει ένα σημαντικό πλεονέκτημα που δύσκολα συναντάει κανείς αλλού. Είναι άρρηκτα δεμένος με τα τοπικά κοινωνικά δρώμενα και γι' αυτό αποτελεί σημείο αναφοράς τόσο των κατοίκων της πόλης όσο και ολόκληρου του νομού.
Τμήμα ποδοσφαίρου
Το τμήμα ποδοσφαίρου ήταν το πρώτο που δημιουργήθηκε το 1926. Θεωρείται ένας από τους Ελληνικούς συλλόγους που έχουν τους φανατικότερους και πιστούς οπαδούς, κάτι που αποδεικνύεται τόσο από τα παιχνίδια που γίνονται στο ιδιόκτητο γήπεδο του, στο κέντρο του Αγρινίου, όπου σχεδόν σε όλα είναι κατάμεστο, όσο και στα εκτός έδρας (κυρίως αυτά των Αθηνών) όπου σταθερά η ποδοσφαιρική ομάδα έχει στο πλευρό της πάρα πολλούς υποστηρικτές. Τη σεζόν 2010-2011 η ομάδα του Παναιτωλικού κέρδισε την άνοδο στη Superleague, όμως τη σεζόν 2011-2012 κατέλαβε τη 15η θέση στο πρωτάθλημα με αποτέλεσμα να υποβιβαστεί ξανά στη Football League. Την επόμενη σεζόν κατάφερε να ξαναπάρει την άνοδο μέσω της διαδικασίας των play off της Β' Εθνικής, ενώ στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος είχε τερματίσει 4ος σε ισοβαθμία με την Καλλονή και τον Ολυμπιακό Βόλου. Το 2014-15 θα είναι η πέμπτη συμμετοχή του στο πρωτάθλημα της Α' Εθνικής (Superleague) και η τρίτη τα τελευταία χρόνια.
Εθνικές Κατηγορίες
Β΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών Πρωταθλήματα (2): 1975, 2011
Γ΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών Πρωταθλήματα (3): 1985, 1992, 1996 Δ΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών Πρωτάθλήματα (2): 1989, 2004
Περιφερειακά πρωταθλήματα
Πανεπαρχιακό Πρωτάθλημα (1): 1955
Εθνικό Περιφερειακό Πρωτάθλημα (1):2004
Πρωτάθλημα Νέων Β΄και Γ΄ Εθνικής Νοτίου Ομίλου Πρωτάθλημα (1):2007
Ιστορική αναδρομή
Το ανδρικό τμήμα καλαθοσφαίρισης του Παναιτωλικού έχει στην πρόσφατη ιστορία του κατακτήσει δύο Πρωταθλήματα της Α' Κατηγορίας Ανδρών που διοργανώνει η Ε.Σ.ΚΑ.ΒΔ.Ε. τα οποία συνοδεύτηκαν από ισάριθμες ανόδους στη Γ' Εθνική Κατηγορία.
Το πρώτο από αυτά μπήκε στην τροπαιοθήκη του συλλόγου μετά τη λήξη της περιόδου 1999-00. Σαν αποτέλεσμα εντάχθηκε στο δυναμικό του 1ου Ομίλου Νότου της Γ' Εθνικής για την περιόδο 2000-01. Η κατάληψη της 12ης θέσης στην τελική κατάταξη, με συγκομιδή από 8 νίκες και 18 ήττες, δεν ήταν αρκετή ώστε να συγκρατήσει τον Παναιτωλικό στην κατηγορία.
Ακριβώς 10 χρόνια μετά, την αγωνιστική περίοδο 2009-10, αναδείχθηκε ξανά Πρωταθλητής στο τοπικό Πρωτάθλημα, επιστρέφοντας στον ίδιο όμιλο της Γ' Εθνικής. Αυτή τη φορά συγκέντρωσε 13 νίκες και 13 ήττες ολοκληρώνοντας τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις για την περίοδο 2010-11 στην 9η θέση της βαθμολογίας σε σύνολο 14 ομάδων. Λόγω μείωσης των συλλόγων της κατηγορίας την επόμενη χρονιά, ο Παναιτωλικός υποβιβάστηκε ξανά.
Κατά την περίοδο, 2013-14, ο Παναιτωλικός Γ.Φ.Σ. διαγωνίστηκε στο Πρωτάθλημα της Α' Κατηγορίας Ανδρών που διοργάνωσε η Ένωση Σωματείων Καλαθοσφαίρισης Βορειοδυτικής Ελλάδας. Έχοντας συγκεντρώσει 5 νίκες και 13 ήττες, κατέλαβε την 8η θέση του βαθμολογικού πίνακα της κανονικής περιόδου σε σύνολο 10 ομάδων και κατά συνέπεια υποβιβάστηκε.
Κατά την περίοδο 2015-16 συμμετείχε στο πρωτάθλημα της Β ΕΣΚΑΒΔΕ,στον πρώτο όμιλο.Τερμάτισε πρώτος με 31 βαθμούς, 15 νίκες και 1 ήττα, 988-579. Προκρίθηκε στα play off όπου και τερμάτισε πρώτος με 10 βαθμούς, 4 νίκες και 2 ήττες, 346-315. Ανέβηκε στην Α ΕΣΚΑΒΔΕ.
Κατά την περίοδο 2016-17 συμμετείχε στο πρωτάθλημα της Α' Κατηγορίας Ανδρών στον πρώτο όμιλο που διοργάνωσε η ΕΣΚΑΒΔΕ. Τερμάτισε 8ος με 26 βαθμούς, 8 νίκες και 10 ήττες, 1038-1008. Για την ίδια περίοδο η δεύτερη ομάδα του Παναιτωλικού συμμετείχε στην Γ' ΕΣΚΑΒΔΕ στον πρώτο όμιλο. Τερμάτισε στην πρώτη θέση με 18 βαθμούς, 8 νίκες, 2 ήττες, 694-509. Κέρδισε την άνοδο αλλά την επόμενη χρονιά δεν κατέβηκε στο πρωτάθλημα.
Αγωνιστική περίοδος 2017-18
Κατά την αγωνιστική περίοδο 2017-18, ο Παναιτωλικός Γ.Φ.Σ. συμμετείχε στο Πρωτάθλημα της Α' Κατηγορίας Ανδρών στον πρώτο όμιλο που διοργανώνει η Ένωση Σωματείων Καλαθοσφαίρισης Βορειοδυτικής Ελλάδας.Τερμάτισε 6ος με 25 βαθμούς,7 νίκες και 11 ήττες,1039-1074.
Έδρα του συλλόγου είναι το Κλειστό Γυμναστήριο του Δημοτικού Αθλητικού Κέντρου Αγρινίου «Μιχάλης Κούσης». Πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου είναι ο Παναγιώτης Στεργίου και έφορος του τμήματος ο Σπύρος Μαυρομμάτης. Καθήκοντα πρώτου προπονητή διατηρεί από τον Ιούνιο του 2014 ο Θανάσης Παπαθανασόπουλος.
Τμήματα υποδομής
Την αγωνιστική περίοδο 2013-14 το τμήμα Παίδων του Παναιτωλικού κατέκτησε το Πρωτάθλημα Ε.Σ.ΚΑ.ΒΔ.Ε. επικρατώντας στον τελικό του Α.Γ.Σ. Ιωαννίνων με σκορ 66-54 στο Δ.Α.Κ. Πρέβεζας.
Ετεροκοντόφυτα
Τα Ετεροκοντόφυτα είναι μια συνομοταξία στο βασίλειο των Πρωτίστων που αποτελείται από ομοταξίες φυτόμορφων (φυκών) και μυκητόμορφων οργανισμών. Οι ομοταξίες αυτές είναι συγγενικές μεταξύ τους αφού τα Ετεροκοντόφυτα είναι μια μονοφυλετική ταξινομική μονάδα. Οι ομοταξίες που συμπεριλαμβάνουν φυτόμορφους οργανισμούς (φύκη) έχουν κατάληξη -φύκη ενώ αυτές που περιέχουν μυκητόμορφους οργανισμούς έχουν κατάληξη -μύκητες. Ανάμεσα στις πρώτες συμπεριλαμβάνονται φύκη όπως τα Φαιοφύκη (Phaeophyceae), τα Χρυσοφύκη (Chrysophyceae) και τα Βακιλλαριοφύκη (Bacillariophyceae) (γνωστά ως διάτομα), ενώ στις δεύτερες μυκητόμορφοι οργανισμοί όπως οι Ωομύκητες (Oomycetes) που συμπεριλαμβάνουν τους γνωστούς φυτοπαθογόνους Περονόσπορoυς.
Εκκλησία Σαιν-Πιερ-ε-Πωλ (Ομπερναί)
Η Εκκλησία Σαιν-Πιερ-ε-Πωλ (γαλλικά: Église Saints-Pierre-et-Paul) είναι ιστορικό μνημείο ευρισκόμενο στο Ομπερναί, εντός του νομού του Κάτω Ρήνου, στη Γαλλία.
Ετεροκοντόφυτα
Οι φυτόμορφες ομοταξίες λέγονται συλλεκτικα και Χρωμόφυτα ή Ωχρόφυτα.
Παναιτωλικός Γ.Φ.Σ.
Ιστορική αναδρομή
Κατά την αγωνιστική περίοδο, 2016-17, ο Παναιτωλικός Γ.Φ.Σ. διαγωνίσθηκε στο Πρωτάθλημα Γυναικών που διοργάνωσε η Ένωση Σωματείων Πετοσφαίρισης Δυτικής Ελλάδας, καταλαμβάνοντας την 4η θέση στον όμιλο του. Στην συνέχεια συμμετείχε στα play out,όπου κατέλαβε την πρώτη θέση και παρέμεινε στην κατηγορία.
Ετεροκοντόφυτα
Αχυρότριχα
Τα Αχυρότριχα (λατ. Stramenopiles; stramen (= «άχυρο» (ομόρριζο με «στρωμνή»)) + pilus (= «τρίχα»), νεολ.: «αχυρότριχα» ) είναι ευκαρυωτικοί οργανισμοί που ανήκουν στην υπερομάδα SAR (αρκτικόλεξο από τα Stramenopiles, Alveolata, Rhizaria), μαζί με τα Ακροσυμπλεγματικά (Alveolata) και τα Ριζωτά (Rhizaria). Έχουν συνήθως δύο μαστίγια, εκ των οποίων το ένα έχει χαρακτηριστικές «αχυροειδείς» τρίχες και το άλλο είναι λείο. Το όνομά τους προέρχεται από αυτή τη δομή.
Εκκλησία Σαιν-Πιερ-ε-Πωλ (Ομπερναί)
Τοποθεσία
Το συγκεκριμένο κτίριο ευρίσκεται επί του Τείχους του Σεβασμιώτατου Φρεπέλ, στο Ομπερναί.
Ετεροκοντόφυτα
Αχυρότριχα
Τα Stramenopiles αποτελούν μία από τις μεγαλύτερες συνομοταξίες των Πρωτίστων, η οποία μάλιστα φέρει εξαιρετική ποικιλότητα. Κάποια γνωστά μέλη της είναι τα κελποφύκη, τα οποία έχουν μεγάλο μέγεθος και σχηματίζουν μεγάλες κοινότητες, τα διάτομα, και οι ωομύκητες, οι οποίοι είναι συνήθως παρασιτικά είδη όπως ο περονόσπορος της πατάτας.
Παναιτωλικός Γ.Φ.Σ.
Αγωνιστική περίοδος 2017-18
Κατά την αγωνιστική περίοδο 2017-18, ο Παναιτωλικός Γ.Φ.Σ. διαγωνίσθηκε στο Πρωτάθλημα Γυναικών που διοργάνωσε η Ένωση Σωματείων Πετοσφαίρισης Δυτικής Ελλάδας, καταλαμβάνοντας την 8η θέση (14 αγώνες, 11-39 σετ, 6 βαθμούς). Συμμετέχει στα play out ξεκινώντας με 1 βαθμό. Με 3 ήττες, 1 μηδενισμό και -3 βαθμούς κατέλαβε την τελευταία θέση με 0 βαθμούς, 4-12 σετ και υποβιβάστηκε.
Ετεροκοντόφυτα
Συστηματική και φυλογενετική ταξινόμηση
Η συστηματική ταξινόμηση ορισμένων Stramenopiles μπορεί να γίνει αναγνωρίζοντας μορφολογικούς χαρακτήρες, π.χ. στα Διάτομα. Σε άλλες ομοταξίες η μορφολογική αναγνώριση είναι αδύνατη, όπως π.χ. σε κάποια ετερότροφα είδη. Για τον λόγο αυτό η ταξινόμηση βασίζεται στη μοριακή φυλογένεση. Οι έρευνες φυλογένεσης των Stramenopiles δείχνουν ότι τα φωτοσυνθετικά είδη ανήκουν σε μονοφυλετικό τάξον, το οποίο ονομάζεται Ωχρόφυτα (Ochrophyta).
Παναιτωλικός Γ.Φ.Σ.
Αγωνιστική περίοδος 2017-18
Έδρα του συλλόγου είναι το Κλειστό Γυμναστήριο του Δημοτικού Αθλητικού Κέντρου Αγρινίου. Πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου είναι ο Παναγιώτης Στεργίου.
Εκκλησία Σαιν-Πιερ-ε-Πωλ (Ομπερναί)
Ιστορία
Το κτίριο κατηγοριοποιήθηκε ως ιστορικό μνημείο το 1900.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορικά μνημεία στο Ομπερναί Κατηγορία:Ιστορικά μνημεία κατηγοριοποιημένα το 1900 Πιερ Πωλ Ομπερναι Κατηγορία:Εκκλησίες ιστορικά μνημεία (Γαλλία)
Παναιτωλικός Γ.Φ.Σ.
Ιστορική αναδρομή
Την αγωνιστική περίοδο 2011-12 το ανδρικό τμήμα χειροσφαίρισης του Παναιτωλικού διαγωνίστηκε στο Πρωτάθλημα Ανδρών που διοργανώνει η Ένωση Σωματείων Χειροσφαίρισης Βορειοδυτικής Ελλάδος (Ε.Σ.Χ.ΒΔ.Ε.) καταφέρνοντας να ανέλθει στη Β' Εθνική Κατηγορία μέσω αγώνων μπαράζ.
Την επόμενη χρονιά, 2012-13, ο Παναιτωλικός εντάχθηκε στο δυναμικό του Πρωταθλήματος του 4ου Ομίλου της Β' Εθνικής Κατηγορίας. Μετά τη λήξη των αγωνιστικών του υποχρεώσεων κατέλαβε τη 2η θέση του βαθμολογικού πίνακα, έχοντας πετύχει 12 νίκες, 1 ισοπαλία και 3 ήττες. Σαν αποτέλεσμα κέρδισε και μία θέση στην Α2 Εθνική Κατηγορία.
Πάμπλο Πικάσο
Ο Πάμπλο Ρουίθ ι Πικάσο, περισσότερο γνωστός ως Πάμπλο Πικάσο, (ισπανικά: Pablo Ruiz y Picasso, ισπανική προφορά: ˈpaβlo piˈkaso, 25 Οκτωβρίου 1881 - 8 Απριλίου 1973) ήταν Ισπανός ζωγράφος, χαράκτης, γλύπτης, ποιητής, σκηνογράφος και δραματουργός.
Παναιτωλικός Γ.Φ.Σ.
Αγωνιστική περίοδος 2013-14
Κατά την αγωνιστική περίοδο 2013-14, ο Παναιτωλικός Γ.Φ.Σ. διαγωνίστηκε στο Πρωτάθλημα της Α2 Κατηγορίας Ανδρών που διοργάνωσε η Ομοσπονδία Χειροσφαιρίσεως Ελλάδος. Έχοντας συγκεντρώσει 8 νίκες, 1 ισοπαλία, 9 ήττες και 1 μηδενισμό, κατέλαβε την 6η θέση του βαθμολογικού πίνακα, εξασφαλίζοντας την παραμονή του.
Έδρα του συλλόγου είναι το Κλειστό Γυμναστήριο του Δημοτικού Αθλητικού Κέντρου Αγρινίου. Πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου είναι ο Παναγιώτης Στεργίου.
Πάμπλο Πικάσο
Είναι ένας από τους κυριότερους Ισπανούς εκπροσώπους της τέχνης του 20ού αιώνα, συνιδρυτής μαζί με τον Ζωρζ Μπρακ του κυβισμού και με σημαντική συνεισφορά στη διαμόρφωση και εξέλιξη της μοντέρνας και σύγχρονης τέχνης. Υπήρξε υποστηρικτής του Κομμουνισμού, καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής του, από το 1944 ήταν ενταγμένος  στο Γαλλικό Κομμουνιστικό Κόμμα  και ήταν αντιφρανκικός
Ετεροκοντόφυτα
Συστηματική και φυλογενετική ταξινόμηση
Τα Ωχρόφυτα και οι Ψευδομύκητες αποτελούν τα Γύριστα (Gyrista). Τα Ωχρόφυτα συνήθως διακρίνονται σε Khakista και σε Phaeista, αν και κάποιες έρευνες αμφισβητούν την διάκριση αυτή.
Πάμπλο Πικάσο
Βιογραφία
Ο πατέρας του ονομαζόταν Χοσέ Ρουίθ ι Μπλάσκο και ήταν επίσης ζωγράφος, ενώ μητέρα του ήταν η Μαρία Πικάσο ι Λόπεθ. Τα πρώτα έργα του τα υπέγραφε ως Ρουίθ Μπλάσκο, αλλά από το 1901 άρχισε να χρησιμοποιεί το όνομα της μητέρας του.
Γεννήθηκε στη Μάλαγα της Ισπανίας, όπου πέρασε και τα δέκα πρώτα χρόνια της ζωής του. Τα πρώτα μαθήματα ζωγραφικής τα έλαβε από τον πατέρα του, ο οποίος δίδασκε σε διάφορες ακαδημαϊκές σχολές. Ο ίδιος ο Πικάσο ξεκίνησε να ζωγραφίζει σε πολύ μικρή ηλικία και έδειξε από νωρίς δείγματα του ταλέντου του. Το 1891 η οικογένειά του μετακόμισε στη Λα Κορούνια, όπου έζησε για τα επόμενα τέσσερα χρόνια, σπουδάζοντας στην τοπική σχολή Καλών Τεχνών. Η οικογένεια εγκαταστάθηκε στη Βαρκελώνη το φθινόπωρο του 1895, και ο Πάμπλο έγινε δεκτός στην τοπική Ακαδημία Καλών Τεχνών (λα Γιότχα), όπου είχε προσληφθεί ο πατέρας του ως καθηγητής του σχεδίου. Η οικογένεια ήλπιζε ότι ο γιος της θα σημείωνε επιτυχία ως ακαδημαϊκός ζωγράφος και το 1897 η μελλοντική φήμη του στην Ισπανία φαινόταν εξασφαλισμένη. Τον ίδιο χρόνο το έργο του Επιστήμη και συμπόνια, όπου για το πρόσωπο του γιατρού είχε ποζάρει ο πατέρας του, έτυχε διακρίσεως στην Έκθεση Καλών Τεχνών της Μαδρίτης. Ο Πάμπλο έφυγε για τη Μαδρίτη το φθινόπωρο του 1897 και έγινε δεκτός στη βασιλική ακαδημία του Σαν Φερνάντο. Βρίσκοντας όμως τη διδασκαλία εκεί χωρίς νόημα, περνούσε όλο και περισσότερο τον καιρό του αποτυπώνοντας τη ζωή γύρω του, στα καφενεία, στους δρόμους, στα πορνεία και στο Πράδο, όπου ανακάλυψε την ισπανική ζωγραφική. Έγραψε: «ο Βελάσκεθ πρώτης κατηγορίας, ο Ελ Γκρέκο έχει ζωγραφίσει μερικά υπέροχα κεφάλια, ο Μουρίγιο δεν με πείθει σε όλα του τα έργα». Τα έργα αυτών και άλλων καλλιτεχνών, όπως λ.χ., του Γκόγια, θα αιχμαλωτίσουν τη φαντασία του Πικάσο σε διάφορες περιόδους της μακρόχρονης σταδιοδρομίας του.
Παναιτωλικός Γ.Φ.Σ.
Ιστορική αναδρομή
Την αγωνιστική περίοδο 2009-10 το γυναικείο τμήμα χειροσφαίρισης διαγωνίστηκε στο Πρωτάθλημα του Ομίλου Βορρά της Α2 Εθνικής Κατηγορίας. Η κατάληψη της 3ης θέσης στην τελική κατάταξη σήμαινε βάσει προκήρυξης την παραμονή του συλλόγου στην κατηγορία, ωστόσο η αποχώρηση του Ποσειδώνα Λουτρακίου από την Α1 Εθνική επέτρεψε στην ομάδα του Αγρινίου να ακολουθήσει το Μακεδονικό και τον ΠΑΟΚ στην κορυφαία διοργάνωση της ελληνικής γυναικείας χειροσφαίρισης.
Ετεροκοντόφυτα
Συστηματική και φυλογενετική ταξινόμηση
Οι εξελικτικές σχέσεις των υπόλοιπων, ετερότροφων, Stramenopiles δεν είναι ξεκάθαρες. Έρευνες προτείνουν ότι προέρχονται από δύο μονοφυλετικά τάξα, τα Opalozoa και τα Sagenista. Σε άλλες έρευνες οι δύο παραπάνω παρουσιάζονται ως μία, τα Bigyra, αν και η άποψη αυτή δεν υποστηρίζεται από ισχυρά στατιστικά δεδομένα.
Παναιτωλικός Γ.Φ.Σ.
Ιστορική αναδρομή
Έτσι, την αγωνιστική περίοδο 2010-11 ο Παναιτωλικός έλαβε μέρος στο Πρωτάθλημα της Α1 Εθνικής Κατηγορίας ολοκληρώνοντας τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις στην 5η θέση της βαθμολογίας με 10 νίκες, 1 ισοπαλία και 7 ήττες. Την επόμενη χρονιά, 2011-12, οι επιδόσεις και ο προϋπολογισμός του συλλόγου έπεσαν με αποτέλεσμα να τερματίσει στην 8η και τελευταία θέση του βαθμολογικού πίνακα με κανένα νικηφόρο αποτέλεσμα στον απολογισμό του.
Έχοντας επιστρέψει στον Όμιλο Βορρά της Α2 Εθνικής Κατηγορίας για την περίοδο 2012-13 ο Παναιτωλικός συγκέντρωσε 8 νίκες, 6 ήττες και 1 μηδενισμό με αποτέλεσμα να βρεθεί στην 5η θέση της τελικής βαθμολογίας, εξασφαλίζοντας την παραμονή του.
Αγωνιστική περίοδος 2013-14
Κατά την αγωνιστική περίοδο 2013-14, ο Παναιτωλικός Γ.Φ.Σ. διαγωνίστηκε στο Πρωτάθλημα της Α2 Κατηγορίας Γυναικών που διοργάνωσε η Ομοσπονδία Χειροσφαιρίσεως Ελλάδος. Έχοντας συγκεντρώσει 9 νίκες, 1 ισοπαλία και 6 ήττες, κατέλαβε εκ νέου την 5η θέση του βαθμολογικού πίνακα, εξασφαλίζοντας την παραμονή του.
Ετεροκοντόφυτα
Συστηματική και φυλογενετική ταξινόμηση
Τα Stramenopiles περιλαμβάνουν τα:
Χρήση
Τα Stramenopiles περιέχουν οικολογικά σημαντικούς οργανισμούς, όπως τα Διάτομα, τα Φαιοφύκη και τους Ωομύκητες.
Παναιτωλικός Γ.Φ.Σ.
Έμβλημα
Το έμβλημα του συλλόγου αναπαριστά το γίγαντα Τίτορμο τον Αιτωλό.
Πάμπλο Πικάσο
Βιογραφία
Ο Πικάσο αρρώστησε την άνοιξη του 1898 από οστρακιά και πέρασε την υπόλοιπη χρονιά αναρρώνοντας στο καταλανικό χωριό Όρτα ντε Εμπρο με συντροφιά τον φίλο του από τη Βαρκελώνη Μανουέλ Παλάρες. Όταν ο Πικάσο επέστρεψε στη Βαρκελώνη στις αρχές του 1899, ήταν άλλος άνθρωπος, είχε παχύνει, είχε μάθει να ζει μόνος του στην ύπαιθρο, μιλούσε καταλανικά, και το σπουδαιότερο, είχε πάρει την απόφαση να διακόψει την καλλιτεχνική του εκπαίδευση σε σχολές ζωγραφικής και να αγνοήσει τα σχέδια της οικογένειάς του για το μέλλον του. Άρχισε ακόμη να δείχνει σαφή προτίμηση στο επίθετο της μητέρας του και υπέγραφε πιο συχνά τα έργα του ως Π. Ρ. Πικάσο (από τα τέλη του 1901 εγκατέλειψε εντελώς το επίθετο Ρουίθ).
Ετεροκοντόφυτα
Χρήση
Για παράδειγμα, τα Κελποφύκη, τα οποία ανήκουν στην τάξη Laminariales, σχηματίζουν μεγάλες κοινότητες, που θυμίζουν υποθαλάσσια «δάση». Οι κοινότητες αυτές αποτελούν πλούσια οικοσυστήματα.
Τα Κελποφύκη είναι επίσης καλό παράδειγμα της χρησιμότητας των Stramenopiles για τον άνθρωπο, καθώς οι οργανισμοί αυτοί συλλέγονται καθώς είναι σημαντικά συστατικά της διατροφής.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Πρώτιστα Κατηγορία:Φύκη
Παναιτωλικός Γ.Φ.Σ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Παναιτωλικός Γ.Φ.Σ. Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι πετοσφαίρισης Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι χειροσφαίρισης Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι ενόργανης γυμναστικής Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.ΚΑ.Β.Δ.Ε. Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.ΠΕ.Δ.Ε. Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1926 Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης σε άγνωστο έτος
Πάμπλο Πικάσο
Βιογραφία
Το 1900 εγκαταστάθηκε στο Παρίσι και συγκεκριμένα στη Μονμάρτρη, που αποτελούσε σημαντικό κέντρο της καλλιτεχνικής ζωής.
Έργo
Λόγω της ποικιλομορφίας αλλά και της χρονικής έκτασης που παρουσιάζει το έργο του Πικάσο, χωρίζεται συνήθως σε διαφορετικές περιόδους. Ο κυριότερες από αυτές είναι:
Οι επόμενες περίοδοι στο έργο του Πικάσο περιλαμβάνουν μια στροφή του σε περισσότερο κλασικές μορφές και ένα μεσογειακό πνεύμα (1916-1924), την αλληλεπίδρασή του με το υπερρεαλιστικό κίνημα στα μέσα της δεκαετίας του 1920, την ενασχόλησή του με τη γλυπτική (από τα τέλη της δεκαετίας του '20) καθώς και το έργο που πραγματοποίησε μετά το Β' Παγκόσμιο πόλεμο. thumb|left|250px|Οι δεσποινίδες της Αβινιόν Αν και ο Πικάσο ήταν πρώτα απ' όλα ζωγράφος (στην πραγματικότητα θεωρούσε ότι ένας καλλιτέχνης οφείλει να ζωγραφίζει για να μπορεί να θεωρηθεί αληθινός καλλιτέχνης), εργάστηκε επίσης με μικρά κεραμικά και χάλκινα γλυπτά, ενώ έγραψε ακόμη και ποιήματα. Ο ίδιος αυτοπροσδιοριζόταν και ως ποιητής λέγοντας "Je suis aussi un poète", δηλαδή "είμαι κι εγώ ένας ποιητής". Θεωρείται πως μέσα από τα ποιήματά του, ο Πικάσο εξέφρασε πιο έντονα τη σχέση του με τον υπερρεαλισμό. Ξεκίνησε τη συγγραφή τους το 1934 και συλλογές αυτών δημοσιεύτηκαν αργότερα στα περιοδικά Cahiers d'Art (Τετράδια τέχνης) και La Caceta de Arte.
Το διασημότερο ίσως έργο του Πικάσο είναι η Γκερνίκα (ή Γκερνίκα, με λατινική απόδοση στα ελληνικά), η απεικόνιση του Γερμανικού βομβαρδισμού της πόλης της Ισπανίας Γκερνίκα. Αυτός ο μεγάλος καμβάς περιγράφει την απανθρωπιά, τη βιαιότητα και την απόγνωση του πολέμου. Η διαδικασία της ζωγραφικής του πίνακα αποτυπώθηκε σε μια σειρά φωτογραφιών από τη διασημότερη ερωμένη του Πικάσο, την Dora Maar, μια διακεκριμένη καλλιτέχνιδα. Η Γκερνίκα έμεινε κρεμασμένη στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης για πολλά χρόνια και ο Πικάσο είχε δηλώσει πως δε θα επέστρεφε στην Ισπανία προτού αποκατασταθεί πλήρως η δημοκρατία. Το 1981 η Γκερνίκα επιστράφηκε στην Ισπανία και εκτέθηκε αρχικά στο Casón del Buen Retiro και κατόπιν στο Μουσείο ντελ Πράδο. Το 1992 ο πίνακας μεταφέρθηκε στην οριστική του θέση στο Εθνικό Μουσείο Τέχνης Βασίλισσα Σοφία στη Μαδρίτη, του οποίου έγινε το διασημότερο και σπουδαιότερο έκθεμα.
Ο Πικάσο ήταν εξαιρετικά ταλαντούχος ως ζωγράφος και ως σχεδιαστής, ακόμη και για τα δεδομένα των μεγαλύτερων καλλιτεχνών του κόσμου. Εργάστηκε εξίσου με ελαιογραφίες, υδατογραφίες, παστέλ, κάρβουνο, μολύβι και μελάνι. Απέδωσε σύνθετες σκηνές ως απλές γεωμετρικές μορφές στα έργα του Κυβισμού, αλλά δημιούργησε επίσης και μεγαλοπρεπή ρεαλιστικά πορτραίτα. Τα σκίτσα του με μελάνι και μολύβι φίλων του από την εποχή του Κυβισμού και κατόπιν, εκτιμούνται για την υποτιμημένη οικειότητα τους, και είναι παραδείγματα των δεξιοτήτων του. Ο Πικάσο κινήθηκε με ευκολία στις τέχνες παρά την περιορισμένη ακαδημαϊκή του κατάρτιση (παρακολούθησε μόνο ένα έτος στη βασιλική ακαδημία της Μαδρίτης). Τα ταλέντα του αυξήθηκαν από μια αυστηρή αίσθηση καθήκοντος στην εργασία του, που κράτησε μέχρι τα τελευταία έτη της μακρόχρονης ζωής του.
Το 1966 φιλοξενήθηκε στο Γκραν Παλέ και στο Πτι Παλέ στο Παρίσι μεγάλη έκθεση του 85χρονου τότε Πικάσο, με περισσότερα από 1.000 έργα. Τα ρεπορτάζ της εποχής εκτιμούσαν ότι επρόκειτο για «τη μεγαλύτερη αναδρομική έκθεση που έχει ποτέ οργανωθεί για ζώντα καλλιτέχνη». Οι επισκέπτες σχημάτισαν τεράστιες ουρές για να περιπλανηθούν στο σύμπαν από πίνακες, γλυπτά, κεραμικά, σχέδια και γκραβούρες του μεγάλου καλλιτέχνη. Έκθεση που συμπύκνωνε μια πλούσια ζωή: 60 χρόνια δουλειάς, 7 επαναστάσεις, 7 γυναίκες, μισό χιλιόμετρο ζωγραφικής, δεκάδες γλυπτά κ.ο.κ. Ιδιαίτερα παραγωγικός, «ζωγραφίζει όπως αναπνέει» υποστήριζαν, κρατούσε διαρκώς ένα χαρτί κι ένα μολύβι στο χέρι, δημιουργώντας σχέδια, το καθένα από τα οποία στοιχίζει πλέον μία περιουσία. Ανάμεσα στα έργα που εκτέθηκαν στο Παρίσι (έως τις 12 Φεβρουαρίου του 1966) και παρουσίασαν την πορεία του Πικάσο στις εικαστικές τέχνες, περιλαμβάνονταν και ορισμένα που αποτέλεσαν σταθμό στην καριέρα του, όπως Οι δεσποινίδες της Αβινιόν (1907), που έφερε επανάσταση στη σύγχρονη ζωγραφική και θεωρήθηκε προμήνυμα του κυβισμού: «Άλλοτε ένας πίνακας ήταν ένα σύνολο από προσθέσεις. Εγώ θέλησα να δώσω ένα σύνολο από αφαιρέσεις», είπε ο Πικάσο. Ακόμη: Οι μουσικοί με τις μάσκες (1921), Ο ακροβάτης (1930), Κοπέλα μπροστά σε καθρέφτη (1932) κ.α. Η Γκερνίκα δεν βρισκόταν ανάμεσά τους, γιατί είχε ήδη εκτεθεί στο Παρίσι, στο Μουσείο Διακοσμητικών Τεχνών το 1955. Τα γενέθλια του ζωγράφου γιορτάστηκαν σε όλη τη Δύση με αφιερώματα και εκδηλώσεις. Ο ίδιος παρέμενε ανήσυχος και δημιουργικός, σκεπτόμενος διαρκώς το μέλλον.
Πέθανε σε ηλικία 92 ετών το 1973 και τάφηκε δίπλα στη σύζυγό του, Ζακλίν Ροκ, στον κήπο του κάστρου Βωβενάργκ, που του ανήκε, στο χωριό Βωβενάργκ της Γαλλίας.
Διάφορα έργα ζωγραφικής του Πικάσο συγκαταλέγονται ανάμεσα στα πιο ακριβά έργα τέχνης στον κόσμο. Στις 4 Μαΐου 2004 ο πίνακας Garçon à la pipe πωλήθηκε έναντι 104 εκατομμυρίων δολαρίων σε δημοπρασία του οίκου Σόθμπι (Sotheby's).
Ξενόγλωσσοι σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισπανοί ζωγράφοι Κατηγορία:Ισπανοί γλύπτες Κατηγορία:Ισπανοί χαράκτες Κατηγορία:Καλλιτέχνες του Κυβισμού Κατηγορία:Ισπανοί κομμουνιστές Κατηγορία:Αθεϊστές Κατηγορία:Κάτοχοι του Βραβείου Ειρήνης Λένιν Κατηγορία:Ισπανοί αντιφασίστες
Παγκόσμιο κύπελλο μπέιζμπολ γυναικών
Το Παγκόσμιο Κύπελλο Μπέιζμπολ Γυναικών αποτελεί διεθνή διοργάνωση του μπέιζμπολ στην οποία μετέχουν ομάδες από όλο τον πλανήτη. Αρμόδια για τη διεξαγωγή του είναι η Διεθνής Ομοσπονδία Μπέιζμπολ. Στις συνολικά 5 διοργανώσεις που έχουν ως τώρα διεξαχθεί, η Ιαπωνία έχει κατακτήσει τον τίτλο 3 φορές και οι ΗΠΑ 2 φορές. Η Ιαπωνία κατέκτησε για 3η φορά τον τίτλο στην πιο πρόσφατη διοργάνωση, που ολοκληρώθηκε στις 19 Αυγούστου 2012.
Ιστορία
Το πρώτο παγκόσμιο κύπελλο γυναικών διεξήχθη στην πόλη Έντμοντον από τις 30 Ιουλίου ως τις 8 Αυγούστου 2004. Προτού διεξαχθεί αυτή η διοργάνωση, το μοναδικό τουρνουά γυναικών στο μπέιζμπολ ήταν το World Series, γυναικών, με τη συμμετοχή 4 χωρών (Αυστραλία, ΗΠΑ, Καναδάς, Ιαπωνία). Εξ αυτών, οι ΗΠΑ ελάμβαναν μέρος περιστασιακά.Στη διάρκεια της διοργάνωσης του 2010 σημειώθηκε τραυματισμός αθλήτριας από πυρά.
Διαδικασία αγώνων
Όλες οι χώρες που συμμετέχουν αγωνίζονται σε ένα παιχνίδι με μία άλλη χώρα για αντίπαλο. Οι 4 πρώτες ομάδες προκρίνονται στους ημιτελικούς. Η ομάδα που κατατάσσεται πρώτη αγωνίζεται στη συνέχεια με εκείνη που κατατάχθηκε 4η και η ομάδα που ήταν 2η παίζει με την ομάδα που βγήκε 3η. Οι ηττημένοι των ημιτελικών αγωνίζονται για το χάλκινο μετάλλιο και οι νικητές παίζουν στον τελικό. Ο νικητής του τελικού κερδίζει την 1η θέση και το χρυσό μετάλλιο, ενώ ο φιναλίστ κατακτά το αργυρό μετάλλιο. Όλοι οι αγώνες βάσει κανονισμού διαρκούν 7 innings με εξαίρεση του χαριστικού κανονισμού (mercy rule ) που εφαρμόζεται όταν η ομάδα προηγείται κατά 10 runs έπειτα από 5 innings ή 4 innings όταν προηγείται κατά 12 runs.
Σημειώσεις και παραπομπές
Κατηγορία:Μπέιζμπολ
Μπαρνάμπα ντα Μόντενα
μικρογραφία| Παναγία Βρεφοκρατούσα, [[Μουσείο Στέντελ]] Ο Μπαρνάμπα ντε Μόντενα (Barnaba da Modena) ήταν Ιταλός ζωγράφος των μέσων του 14ου αιώνα, ο οποίος ζωγράφιζε σε ύφος που εξακολουθούσε να είναι ιδιαίτερα παραπλήσιο με τα βυζαντινά πρότυπα. Θεωρείται ο πρώτος αξιόλογος Λομβαρδός ζωγράφος και δραστηριοποιήθηκε στη Λομβαρδία, στο Πιεμόντε και στην Πίζα στην Τοσκάνη.
Βιογραφία
Όπως δείχνει το όνομά του, ο καλλιτέχνης είχε γεννηθεί στη Μόντενα (Εμίλια). Τα πρώτα αρχεία σχετικά με τον Μπαρνάμπα χρονολογούνται από το 1361 και το 1362, όταν είχε ήδη γίνει Γενουάτης πολίτης και προσέλαβε βοηθούς από την Τοσκάνη. Οι παλαιότεροι πίνακες ζωγραφικής του σχετίζονται με τις δραστηριότητές του στη Γένοβα. Δημιούργησε πίνακες ζωγραφικής για το Δουκικό Ανάκτορο στη Γένοβα το 1364. Ο παλαιότερος γνωστός πίνακάς του είναι ένα πολύπτυχο της Παναγίας Βρεφοκρατούσας με Αγίους ( Palazzo Bianco, Γένοβα), το οποίο συνδυάζει το γοτθικό ύφος των πολυπτύχων της Τοσκάνης με το ύφος της Εμίλια. Ένα άλλο έργο, η Παναγία Βρεφοκρατούσα (Μουσείο Καλών Τεχνών, Βοστώνη), δείχνει την επιρροή της ζωγραφικής της Σιένα, στα στρογγυλεμένα πρόσωπα και τις χρυσές επιγραφές στον μανδύα της Παρθένου Μαρίας.
Δραστηριοποιήθηκε το 1370 στο Τορίνο. Ένας πίνακας (1377) του Μπαρνάμπα τεκμηριώθηκε από τον Tiraboschi στην εκκλησία του San Francesco στην Άλμπα. μικρογραφία|300x300εσ| Ο Χριστός με τους Αποστόλους και τους Αγίους Ο Μπαρνάμπα πιθανότατα πέρασε χρόνο στην Πίζα γύρω στο 1380.
Έργο
Ο Μπαρνάμπα ήταν παραγωγικός καλλιτέχνης που άφησε περίπου 50 έργα. Ήταν επιτυχημένος στη Γένοβα, χάρη στην προσήλωσή του στο παλαιότερο στυλ της βυζαντινής ζωγραφικής που ήταν ακόμα πολύ δημοφιλές στην πόλη. Αυτό εξηγεί τα συνθετικά του σχήματα και τη χρήση χρυσών επισημάνσεων και χρυσών φόντων, τα οποία είναι χαρακτηριστικά της βυζαντινής ζωγραφικής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι Κατηγορία:Ζωγράφοι γοτθικού ρυθμού
449 Αμβούργα
Η Αμβούργα (Hamburga) είναι ένας μεγάλος αλλά σκουρόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,47. Ανακαλύφθηκε το 1899 από τους Γερμανούς αστρονόμους Μαξ Βολφ και Φρήντριχ Καρλ Άρνολντ Σβάσμαν, που παρατηρούσαν από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά του από το Αμβούργο.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Οι διαστάσεις της Αμβούργας εκτιμώνται σε 85,6 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 657 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι C (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,039 (από δεδομένα του IRAS). Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Αμβούργα γύρω από τον εαυτό της. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 95 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αμβουργα
Καρλ Λαντστάινερ
Ο Κάρλ Λαντστάινερ (Karl Landsteiner, 14 Ιουνίου 1868 – 26 Ιουνίου 1943) ήταν Αυστριακός ιατρός. Τιμήθηκε με το Βραβείο Νόμπελ Ιατρικής το 1930 για τη συστηματοποίηση των ομάδων αίματος κατά ΑΒΟ.
Η Παγκόσμια Ημέρα Εθελοντή Αιμοδότη γιορτάζεται προς τιμή του την ημέρα των γενεθλίων του (14 Ιουνίου).
Βιογραφικό
'''Ο Λαντστάινερ γεννήθηκε στη Βιέννη στις 14 Ιουνίου 1868. Ο πατέρας του, Λέοπολντ, ήταν νομικός και πολύ γνωστός δημοσιογράφος και εκδότης εφημερίδων, ο οποίος όμως απεβίωσε όταν ο Καρλ ήταν μόνον έξι ετών. Έτσι, ο μικρός Καρλ ανατράφηκε από τη μητέρα του, Φάννυ Ες (Fanny Hess), στην οποία ο Καρλ ήταν ιδιαίτερα αφοσιωμένος. Ολοκλήρωσε τη φοίτησή του στο δημοτικό και στο γυμνάσιο και, τελειώνοντας, εγγράφηκε στο Staatsgymnasium του Λιντς το 1880, όπου' και καλλιέργησε την αγάπη του για τα μαθηματικά και τις φυσικές επιστήμες.'' Τελειώνοντας τις εγκύκλιες σπουδές του, εγγράφηκε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Βιέννης, από όπου απεφοίτησε το 1891. Ήδη από τα φοιτητικά του χρόνια είχε αρχίσει να κάνει βιοχημικές έρευνες και το έτος της αποφοίτησής του δημοσίευσε μια εργασία σχετικά με την επίδραση των διαιτών στη σύσταση του αίματος. Θέλοντας να αποκτήσει επιπλέον γνώσεις στη χημεία, πέρασε την επόμενη πενταετία στα εργαστήρια Hantzsch στη Ζυρίχη, του καθηγητή Εμίλ Φίσερ στο Βίρτσμπουργκ και του καθηγητή Μπαμπέργκερ στο Μόναχο.
''Το 1896 ο Λαντστάινερ επέστρεψε στη Βιέννη και ξανάρχισε τις μελέτες του στο Γενικό Νοσοκομείο της πόλης, ως βοηθός του δρα. Μαξ φον Γκρούμπερ (Max von Gruber) στο Ίδρυμα Υγιεινής της Βιέννης''. Ο Γκρούμπερ ήταν ευρέως γνωστός για τη δημιουργία της ορολογικής δοκιμασίας (τεστ) για τη διάγνωση του τυφοειδούς πυρετού. Ο Λαντστάινερ γοητεύτηκε από την αντίδραση Gruber-Widal, χάρη στην οποία διαπιστώνονται οι ορολογικές διαφορές που προκαλούν οι βάκιλοι του τυφοειδούς και οι μη-τυφοειδείς βάκιλοι. Πίστευε ότι οι διαφοροποιήσεις αυτές προκαλούνταν από ειδικότερες χημικές διαφορές μεταξύ των βακίλων που αναγνώριζαν τα αντισώματα. Υπό την καθοδήγηση του Γκρούμπερ, το ενδιαφέρον του Λαντστάινερ για τους ανοσοποιητικούς μηχανισμούς και τη φύση των αντισωμάτων έγινε ακόμα περισσότερο έντονο και σύντομα δημοσίευσε τα πρώτα του άρθρα σχετικά με την ανοσία και την οροσυγκόλληση.
''Περί τα τέλη του 1897 ο Λαντστάινερ έγινε βοηθός του Πανεπιστημιακού τμήματος Παθολογοανατομίας της Βιέννης, υπό τον καθηγητή Άντον Βάιχσελμπαουμ (Anton Weichselbaum). Στο τμήμα αυτό παρέμεινε ως το 1908 και διενήργησε περισσότερες από 3.600 νεκροψίες, δημοσιεύοντας 75 εργασίες. Οι περισσότερες από αυτές (52) αφορούσαν θέματα σχετικά με τον ορό του αίματος'', 23 ήταν σχετικές με τη μικροβιολογία και 11 ήταν σχετικές με την ανατομία. Το 1908 έλαβε τη θέση του Παθολογοανατόμου στο Wilhelminaspital της Βιέννης και το 1911 έγινε καθηγητής Παθολογίας στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης χωρίς, εντούτοις, να λαμβάνει τον ανάλογο μισθό.
''Στις 10 Δεκεμβρίου 1930 ο Λαντστάινερ τιμήθηκε με το Βραβείο Νόμπελ Ιατρικής για την προσφορά του στην αναγνώριση των ομάδων αίματος, εργασία την οποία είχε δημοσιεύσει το 1901. Το 1939 του δόθηκε ο τίτλος του Επίτιμου Καθηγητή στο Ίδρυμα Ροκφέλλερ και, την ίδια περίοδο, έλαβε την αμερικανική υπηκοότητα. ''
Ο Λαντστάινερ απεβίωσε στις 26 Ιουνίου 1943: Έπαθε καρδιακή προσβολή ενώ εργαζόταν στο εργαστήριό του στο Ίδρυμα Ροκφέλερ, κρατώντας στα χέρια του μια πιπέτα.
Εργασίες και επιτεύγματα
right|thumb|300px|Σύστημα ομάδων αίματος ΑΒ0 κατά Λαντστάινερ
Την περίοδο κατά την οποία εργαζόταν ως Παθολογοανατόμος, ο Λαντστάινερ δημοσίευσε μια εργασία σχετικά με τη συγκόλληση των αιμοσφαιρίων κατά τις μεταγγίσεις αίματος. Ως τότε, οι μεταγγίσεις αίματος γίνονταν με αμφίβολα αποτελέσματα, καθώς σε ορισμένα άτομα ήσαν επιτυχημένες, σε άλλα όμως άτομα επερχόταν θρόμβωση, με αποτέλεσμα τον θάνατό τους. Ο Λαντστάινερ κατέδειξε ότι υπάρχουν μικρές διαφορές στις πρωτεΐνες του αίματος διαφορετικών ατόμων. Γνώριζε ήδη ότι αν ο ορός (πλάσμα) του αίματος ενός είδους αναμιγνυόταν με ερυθροκύτταρα άλλου είδους, επερχόταν συγκόλλησή τους.
Αποφάσισε λοιπόν να διαπιστώσει τι θα συνέβαινε αν συνδύαζε πλάσμα αίματος ενός ανθρώπου με ερυθροκύτταρα άλλου ανθρώπου. Σε πολλές περιπτώσεις δεν επερχόταν συγκόλληση, αλλά σε άλλες παρατήρησε συγκόλληση και μάλιστα τόσο ισχυρή σαν να είχαν αναμιχθεί πλάσμα και αίμα διαφορετικών ειδών. Οι μορφές που εμφάνιζαν οι συνδυασμοί αυτοί ώθησαν τον Λαντστάινερ να προτείνει την ύπαρξη τεσσάρων διαφορετικών ομάδων αίματος, τις οποίες ονόμασε Α, Β, ΑΒ και 0, βασιζόμενος στην παρουσία, στην επιφάνεια των ερυθροκυττάρων, δύο διαφορετικών αντιγόνων, του Α και του Β.
Με βάση αυτή την υπόθεση, άτομα της ομάδας Α διαθέτουν στο πλάσμα του αίματός τους το αντίσωμα Β, ενώ άτομα της ομάδας B διαθέτουν το αντίσωμα Α. Τα άτομα της ομάδας ΑΒ διαθέτουν αντιγόνα Α και Β ενώ από το πλάσμα απουσιάζει κάθε αντίσωμα, ενώ άτομα της ομάδας 0 δεν διαθέτουν κανένα αντιγόνο στα ερυθροκύτταρα ενώ στο πλάσμα του αίματος υπάρχουν τα αντισώματα και Α και Β. Η εργασία του επέτρεψε τις χωρίς κινδύνους μεταγγίσεις αίματος, σώζοντας έτσι χιλιάδες ζωές, αλλά έθεσε και σημαντικά ερωτήματα σχετικά με τη φύση του ανοσοποιητικού συστήματος, τα οποία απασχολούν την επιστημονική κοινότητα ακόμη και σήμερα. Οι ανακαλύψεις του δεν περιορίστηκαν στο σύστημα ΑΒ0 των ομάδων αίματος, αλλά το 1927 ανακάλυψε και δεύτερο σύστημα - το ΜΝ - και τρίτο - το Ρ.
Το 1908 είχε σημαντική συνεισφορά στην καταπολέμηση της πολιομυελίτιδας : Αφού έλαβε δείγματα από νωτιαίο μυελό πάσχοντος, τα διέλυσε σε υγρό και δημιούργησε μίγμα με το οποίο πέτυχε να μολύνει πιθήκους. Μετά από πιο ενδελεχή ανάλυση, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι αιτία της νόσου έπρεπε να είναι κάποιος ιός. Η προσέγγιση αυτή του Λαντστάινερ οδήγησε σε πιο εκτεταμένες εργαστηριακές και πειραματικές έρευνες σχετικά με την κατανόηση και τον έλεγχο όλων των μολυσματικών οργανισμών
Στο πεδίο της ανοσολογίας, ο Λαντστάινερ κατέδειξε την εξειδίκευση των αντισωμάτων, εισάγοντας την έννοια "hapten" Ο Λαντστάινερ συνδύασε απτένια γνωστής δομής με πρωτεΐνες όπως η λευκωματίνη (αλβουμίνη) και κατέδειξε ότι μικρές αλλαγές στο απτένιο μπορούσαν να ασκήσουν δραστική επίδραση στην παραγωγή αντισωμάτων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αυστριακοί ιατροί Κατηγορία:Αμερικανοί ιατροί Κατηγορία:Αμερικανοεβραίοι επιστήμονες Κατηγορία:Εβραίοι ιατροί Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Φυσιολογίας και Ιατρικής Κατηγορία:Αυστριακοί νομπελίστες
Τσέζαρε Μπασσάνο
Ο Τσέζαρε Μπασσάνο (Cesare Bassano, 1584–1648) ήταν Ιταλός ζωγράφος και χαράκτης. Γεννήθηκε στο Μιλάνο.
Σχεδόν τίποτα δεν είναι γνωστό για τη ζωή του εκτός από το ότι δραστηριοποιήθηκε στο Μιλάνο και ότι η γνωστή παραγωγή του αποτελείται από εικονογραφήσεις για βιβλία, πορτρέτα και θέματα που ανήκουν στο ζωικό και φυτικό βασίλειο. Μερικά χαρακτικά του που έχουν διασωθεί: μικρογραφία| Χαρακτικό του Μπασάνο για τον [[Γκασπάρε Αζέλι]]
Πηγές
Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι Κατηγορία:Ζωγράφοι της Αναγέννησης Κατηγορία:Ιταλοί χαράκτες
Δημοσθένης Χατζηπαύλου
Ο Δημοσθένης Χατζηπαύλου ήταν Ελληνοκύπριος έμπορος και βιομήχανος. Διετέλεσε Δήμαρχος Λεμεσού την περίοδο 1887-1896.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Δημοσθένης Χατζηπαύλου γεννήθηκε στη Λεμεσό το 1845. Ήταν γιος του Χριστοδουλή Χατζηπαυλή από τη Συλίκου (που ίδρυσε τον αρχαιότερο εμπορικό οίκο εμπορίας κρασιού στη Λεμεσό) και της Εσθήρος, το γένος Δημητρίου Κακαθύμη, της μεγάλης και αριστοκρατικής οικογενείας της Λεμεσού της εποχής. Από νεαρή ηλικία εγκαταστάθηκε στην Αίγυπτο και επιδόθηκε με επιτυχία στο εμπόριο. Στη συνέχεια επέστρεψε στην γενέτειρα του όπου μαζί με τον αδελφό του Δημήτριο Χατζηπαύλου ίδρυσε το πρώτο εργοστάσιο οίνων και οινοπνευμάτων της Κύπρου.
Ήταν νυμφευμένος με την Ελένη Μιχαήλ Λοϊζίδου. Είχε δύο υιούς και πέντε κόρες. Απεβίωσε το 1915.
Δημαρχεία Δημοσθένη Χατζηπαύλου
Ο Δημοσθένης Χατζηπαύλου διετέλεσε δημοτικός σύμβουλος Λεμεσού σε τρεις περιόδους (1878-1884, 1886-1887, 1908-1911), βουλευτής-μέλος του Νομοθετικού Συμβουλίου (1883-1886), έφορος και πρόεδρος Ελληνικών Εκπαιδευτηρίων Λεμεσού. Ήταν ένας από τους 4 βουλευτές (3 Έλληνες και 1 Τούρκος) που εξελέγησαν στο διαμέρισμα Λεμεσού-Πάφου στις πρώτες βουλευτικές εκλογές στην Κύπρο (1883) επί Αγγλοκρατίας.
Ανέλαβε Δήμαρχος Λεμεσού το 1887. Παρέμεινε στη θέση αυτή έως το 1896. Η δημαρχία του επικεντρώθηκε στις επιδιορθώσεις των δρόμων της πόλης και στη σύνταξη κανονισμών για ανέγερση οικοδομών με τους οποίους αρχίζει μια καλή ρυμοτομία της πόλης. Επιπλέον, έγινε ανόρυξη φρεάτων για τη βελτίωση της επαύξησης του νερού της υδατοπρομήθειας της πόλης, τοποθετώντας συγχρόνων και κατάλληλους σωλήνες στις κυριότερες οδικές αρτηρίες.
Ακόμη, έγιναν αντιπλημμυρικά έργα στον ποταμό Γαρύλλη και δεντροφύτευση των προχωμάτων του. Το 1894 έγινε μεγάλη πλημμύρα στη Λεμεσό, η οποία δημιούργησε πολλά και σοβαρά κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα στους κατοίκους. Για αυτό το λόγο ο Δημοσθένης Χατζηπαύλου δημιούργησε και προέδρευσε ειδικής επιτροπής προς λήψη αποτελεσματικών μέτρων για ανακούφιση των πολλών παθόντων με εράνους και εισφορές. Επιπλέον, δημιούργησε και προέδρευσε επιτροπής για την μέριμνα της ανοικοδόμησης του καλλιμάρμαρου καθεδρικού ναού της Αγίας Νάπας.
Επιπρόσθετα, επί δημαρχίας του διοργανώθηκαν οι Α΄ Παγκύπριοι Αγώνες Στίβου, τον Φεβρουάριο του 1896, στο χωράφι του Χρυσοστομίδη (εκεί που αργότερο δημιουργήθηκε ο Δημόσιος Κήπος Λεμεσού), από τον νεοσύστατο τότε Γυμναστικό Σύλλογο «Τα Ολύμπια» (ΓΣΟ). Στους αγώνες αυτούς ο Αναστάσιος Ανδρέου, αθλητής του ΓΣΟ, εξασφάλισε την πρόκριση του στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1896.
Πηγές
Κατηγορία:Δήμαρχοι Λεμεσού Κατηγορία:Κύπριοι έμποροι Κατηγορία:Κύπριοι βιομήχανοι
International Music Score Library Project
Το International Music Score Library Project (IMSLP), γνωστό και ως Petrucci Music Library (Μουσική Βιβλιοθήκη Petrucci) προς τιμήν του Οταβιάνο Πετρούτσι, είναι ένα εγχείρημα με σκοπό την δημιουργία εικονικής βιβλιοθήκης με παρτιτούρες κοινού κτήματος βασισμένο στις αρχές του wiki. Από την έναρξή του στις 26 Φεβρουαρίου 2006 επιφορτώθηκαν πάνω από 42000 παρτιτούρες για 19000 έργα 2500 συνθετών κάνοντάς το την μεγαλύτερη συλλογή παρτιτούρων υπό καθεστώς κοινού κτήματος στο διαδίκτυο. Το εγχείρημα χρησιμοποιεί λογισμικό MediaWiki για να προσφέρει στους συνεισφέροντες ένα οικείο περιβάλλον.
Ιστορία
Η Ιστοσελίδα ξεκίνησε την λειτουργία της στις 16 Φεβρουαρίου 2006. Η βιβλιοθήκη αποτελείται κυρίως από σκαναρισμένα αντίτυπα παλιών μουσικών εκδόσεων των οποίων έχει λήξει η πνευματική ιδιοκτησία. Επιπλέον δέχεται παρτιτούρες σύγχρονων συνθετών που επιθυμούν να διαθέσουν τα έργα τους υπο την άδεια Creative Commons. Ένα από τα κύρια εγχειρήματα του IMSLP ήταν η ταξινόμηση και η επιφόρτωση των απάντων του Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ της έκδοσης Bach-Gesellschaft (1851-99), εργασία που ολοκληρώθηκε στις 3 Νοεμβρίου 2008. Εκτός από τα άπαντα του Γ.Σ. Μπαχ, είναι διαθέσιμα τα άπαντα του Σοπέν, του Μπραμς, του Χαίντελ, ένα μεγάλο ποσοστό του Φράντς Λιστ και αρκετών άλλων που είναι σχεδόν όλα.
Εκτός από την προσφορά ψηφιακού αρχείου, το IMSLP προσφέρεται και σαν μουσικολογική εγκυκλοπαίδεια, αφού μπορούν να επιφορτωθούν πολλαπλές και ιστορικές εκδόσεις μιας σύνθεσης, συνοδευόμενες από μουσικολογικές αναλύσεις και ιστορικά σχόλια.
Το MIT συστήνει επίσημα το IMSLP, το οποίο χρησιμοποιείται εκτεταμένα από το ίδρυμα στο πρόγραμμά του, «OpenCourseWare». Συστείνεται σαν πηγή από την Μουσική Βιβλιοθήκη Sibley και από βιβλιοθήκες πανεπιστημίων όπως το Στάνφορντ, το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, Λος Άντζελες, το McGill,, το Brown, το Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια, Πανεπιστήμιο του Γουινσκόνσιν-Μάντισον, το Ωδείο Oberlin, το Manhattan School of Music το Πανεπιστήμιο του Μέριλαντ, το Πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον, το Πανεπιστήμιο του Σινσινάτι, το Πανεπιστήμιο του Γουϊνσκόνσιν-Μιλγουόκι, το Appalachian State University, και άλλα, ενώ έχει κατατεθεί και στο MERLOT από έναν καθηγητή, μέλος του εγχειρήματος.
Κλείσιμο και ξανάνοιγμα
Στις 19 Οκτωβρίου 2007 το IMSLP έκλεισε κατόπιν νομικών απαιτήσεων από την Universal Edition της Βιέννης Το εξώδικο εξέφραζε την ανησυχία ότι κάποια έργα που στην τοποθεσία του διακομιστή στον Καναδά ήταν υπό καθεστώς κοινού κτήματος λόγω της προστασίας πνευματικών δικαιωμάτων για 50 χρόνια μετά θάνατον παρέμεναν υπό καθεστώς προστασίας πνευματικών δικαιωμάτων σε χώρες που η προστασία ισχύει για 70 χρόνια μετά θάνατον και παρ'όλα αυτά διανέμονταν και σε αυτές τις χώρες. Ο διαχειριστής του ιστότοπου, γνωστός με το ψευδώνυμο Feldmahler, αποφάσισε να κλείσει την βιβλιοθήκη, αλλά αποφάσισε να αφήσει τα φόρουμ έτσι ώστε να μπορέσουν να συζητηθούν τρόποι αντιμετώπισης του προβλήματος.
Το IMSLP ξανανέβηκε στις 30 Ιουνίου 2008. Στην νέα περίοδο λειτουργίας το IMSLP έχει υιοθετήσει αυστηρή πολιτική ως προς τα πνευματικά δικαιώματα, διαθέτοντας τα αρχεία για κατέβασμα μόνο αφού εξακριβωθεί το καθεστώς των δικαιωμάτων από μέλη του προσωπικού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ψηφιακές βιβλιοθήκες
Γαληρέλλα
Η Γαληρέλλα είναι ένα γένος μαγκουστών που απαντάται στην Αφρική κοινώς ονομαζόμενες λεπτές μαγκούστες.
Υπάρχουν τέσσερα είδη σ’ αυτό το γένος:
Παραπομπές
κατηγορία:Ερπηστίδες
Ιπποκράτης ο Συρακούσιος
Ο Ιπποκράτης από τις Συρακούσες ήταν εγγονός ενός Συρακουσίου εξορίστου που κατέφυγε στην Καρχηδόνα επειδή κατηγορήθηκε ότι έλαβε μέρος στη δολοφονία του Αγαθάρχου, γιου του Αγαθοκλή.