cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Λάος
Μετά από μια περίοδο εσωτερικής σύγκρουσης, το Λαν Σανγκ έσπασε σε τρία ξεχωριστά βασίλεια - του Λουάνγκ Πραμπάνγκ, της Βιεντιάνε και του Τσαμπασάκ. Το 1893, έγινε γαλλικό προτεκτοράτο, με αποτέλεσμα την ένωση των τριών βασιλείων που σήμερα αποτελούν την χώρα του Λάος. Έγινε για λίγο ανεξάρτητο το 1945 μετά από την ιαπωνική κατοχή, αλλά επαναπροσαρτήθηκε από τη Γαλλία έως ότου κέρδισε την αυτονομία το 1949. Το Λάος έγινε ανεξάρτητο το 1953, με συνταγματική μοναρχία υπό τον Σισαβάνγκ Βονγκ. Λίγο μετά την ανεξαρτησία, ένας μακρύς εμφύλιος πόλεμος τερμάτισε τη μοναρχία, όταν το 1975 το Κομμουνιστικό Παθέτ Λάο ανέβηκε στην εξουσία.
Το Λάος είναι μια μονοκομματική σοσιαλιστική δημοκρατία. Συμμερίζεται τον Μαρξισμό-Λενινισμό και κυβερνάται από το Λαϊκό Επαναστατικό Κόμμα του Λαού, στο οποίο η ηγεσία του κόμματος κυριαρχείται από στρατιωτικούς. Η Σοσιαλιστική Δημοκρατία του Βιετνάμ και ο λαϊκός στρατός του Βιετνάμ εξακολουθούν να έχουν σημαντική επιρροή στο Λάος. Η πρωτεύουσα είναι η Βιεντιάνε. Άλλες μεγάλες πόλεις περιλαμβάνουν την Λουάνγκ Πραμπάνγκ, το Σαβαναχέτ και το Πάκσε. Η επίσημη γλώσσα είναι τα Λαοτικά. Το Λάος είναι μια πολυεθνική χώρα, με τους πολιτικά και πολιτισμικά κυρίαρχο λαό Λάο να αποτελούν περίπου το 55% του πληθυσμού, κυρίως στα πεδινά. Οι ομάδες Μον-Χμερ, Χμονγκ και άλλες φυλές των ιθαγενών λόφων, που αντιπροσωπεύουν το 45% του πληθυσμού, ζουν στους πρόποδες και τα βουνά..
Είναι μέλος της Εμπορικής Συμφωνίας Ασίας-Ειρηνικού, της Ένωσης των Χωρών της Νοτιοανατολικής Ασίας, της Συνόδου Κορυφής της Ανατολικής Ασίας και της Γαλλοφωνίας. Το Λάος υπέβαλε αίτηση για ένταξη στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου (ΠΟΕ) το 1997. Στις 2 Φεβρουαρίου 2013, του χορηγήθηκε πλήρης ένταξη.
Ετυμολογία
Η κύρια εθνική ομάδα του Λάος είναι οι Λαοτινοί (Λάο, Lao). Το Λάος πήρε το όνομά του από τους Γάλλους αποικιοκράτες που το ονόμασαν έτσι χρησιμοποιώντας τον πληθυντικό αριθμό της κύριας εθνικής ομάδας της χώρας (Lao-Laos). Η ετυμολογία της λέξης Λάο είναι ασαφής. Μπορεί να συνδέεται με φυλές συλλογικά γνωστές ως Άι Λάο (Ai Lao), που εμφανίζονται στα αρχεία της κινεζικής δυναστείας Χαν στην Κίνα και το Βιετνάμ ως κάτοικοι της σημερινής επαρχίας Γιουνάν.
Γεωγραφία
Το Λάος είναι η μοναδική χώρα στη νοτιοανατολική Ασία που δεν έχει έξοδο στη θάλασσα. Βρίσκεται εξ ολοκλήρου στην τροπική ζώνη της Γης. Είναι ορεινή χώρα, της οποίας τα δύο τρίτα καλύπτονται από δάση που τροφοδοτούνται από τις πολλές βροχοπτώσεις. Βασικά στοιχεία της γεωμορφολογίας του είναι δύο οροσειρές, (η Αναμιτική και η Λουάνγκ Πραμπάνγκ), καθώς και ο μεγάλος ποταμός Μεκόνγκ. Το κλίμα επηρεάζεται από τους μουσώνες. Βρίσκεται κυρίως μεταξύ του γεωγραφικού πλάτους 14° και 23° Β (μια μικρή περιοχή είναι νότια του 14ου παραλλήλου βόρεια) και γεωγραφικού μήκους 100° και 108° Α. Το πυκνό δάσος του αποτελείται κυρίως από τραχιά βουνά, με υψηλότερο το Φου Μπια στα 2.818 μέτρα, με κάποιες επίσης πεδιάδες και οροπέδια. Ο ποταμός Μεκόνγκ σχηματίζει ένα μεγάλο μέρος των δυτικών συνόρων με την Ταϊλάνδη, ενώ τα βουνά της Αναμιτικής Οροσειράς αποτελούν το μεγαλύτερο μέρος των ανατολικών συνόρων με το Βιετνάμ, ενώ η Οροσειρά Λουάνγκ Πραμπάνγκ βρίσκεται στα βορειοδυτικά σύνορα με τα ταϊλανδικά υψίπεδα. Υπάρχουν δύο οροπέδια, το Σιανγκχοάνγκ στο βορρά και το οροπέδιο Μπολαβέν στο νότιο άκρο. δεξιά|μικρογραφία|Χάρτης κλιματικής ταξινόμησης Κέππεν του Λάος. δεξιά|μικρογραφία|Ο ποταμός Μεκόνγκ διέρχεται από τη Λουάνγκ Πραμπάνγκ. δεξιά|μικρογραφία|Χωράφια ρυζιού στο Λάος. Υπάρχει μια ξεχωριστή εποχή βροχών από το Μάιο μέχρι το Νοέμβριο, ακολουθούμενη από ξηρή περίοδο από το Δεκέμβριο μέχρι τον Απρίλιο. Η τοπική παράδοση υποστηρίζει ότι υπάρχουν τρεις εποχές (βροχερή, κρύα και ζεστή), με τους τελευταίους δύο μήνες της κλιματολογικά καθορισμένης περιόδου ξηρασίας να είναι αισθητά θερμότεροι από τους τέσσερις προηγούμενους μήνες. Η πρωτεύουσα και η μεγαλύτερη πόλη του Λάος είναι η Βιεντιάν, ενώ άλλες μεγάλες πόλεις είναι η Λουάνγκ Πραμπάνγκ, το Σαβαναχέτ και το Πάκσε.
Το 1993, η κυβέρνηση του Λάος διέθεσε 21% της έκτασης της χώρας για διατήρηση των οικοτόπων. Η χώρα είναι μία από τις τέσσερις στην περιοχή καλλιέργειας παπαρούνας οπίου, γνωστή ως "Χρυσό Τρίγωνο". Σύμφωνα με τη «Βίβλο» του Γραφείου Εγκλήματος και Ναρκωτικών των Ηνωμένων Εθνών, τον Οκτώβριο του 2007 η καλλιέργεια παπαρούνας οπίου καταλάμβανε 15 τετραγωνικά χιλιόμετρα, μειωμένη από τα 18 τετραγωνικά χιλιόμετρα το 2006.
Μπορεί να προσδιοριστεί ότι το Λάος ανήκει σε τρεις γεωγραφικές περιοχές: τη βόρεια, την κεντρική και τη νότια.
Μετανάστευση των λαών Τάι
Σύμφωνα με έναν κοινό μύθο σε όλους τους λαούς Τάι, ένας πιθανόν μυθικός βασιλιάς, Ο Χουν Μπορόμ Ρατσαθιριάτ από το σημερινό Ντιεν Μπιεν Φου του Βιετνάμ, απέκτησε αρκετούς γιους που εγκαταστάθηκαν και κυβέρνησαν άλλες πόλεις-κράτη, στη ΝΑ Ασία και τη νότια Κίνα. Προερχόμενοι από τις αρχαίες φυλές γνωστές στους Κινέζους ως Γιουέ (Yue) και Άι Λάο (Ai Lao), οι λαοί Τάι ξεκίνησαν να μεταναστεύουν στη ΝΑ Ασία από την αρχή της 1ης χιλιετίας μ.Χ., αλλά οι μεγάλης έκτασης μεταναστεύσεις έγιναν μεταξύ του 7ου και 13ου αιώνα μ.Χ., ιδιαίτερα από τις περιοχές που αποτελούν σήμερα τις επαρχίες Γιουνάν και Γκουανγκσί της Κίνας. Οι λόγοι για τη μετανάστευση των λαών Τάι περιελάμβαναν την πίεση της κινεζικής δυναστείας των Χαν, τις μογγολικές εισβολές, την ανάγκη εύρεσης γης κατάλληλης για καλλιέργεια του ρυζιού και την πτώση κρατών όπως του Νανζάο, όπου κάποιοι εξ αυτών κατοικούσαν.
Οι Τάι ενσωμάτωσαν ή εκδίωξαν τους ιθαγενείς αυστροασιατικής καταγωγής λαούς των Μον και Χμερ, και εγκαταστάθηκαν στις παρυφές των βασιλείων Μον και της Αυτοκρατορίας των Χμερ, που είχαν επηρεαστεί και ουσιαστικά αποκτήσει χαρακτηριστικά του ινδικού πολιτισμού. Η μείξη λαών και η επίδραση της ινδικής φιλοσοφίας, θρησκείας, γλώσσας, κουλτούρας και εθίμων, μαζί με την επιρροή κάποιων αυστροασιατικών στοιχείων, εμπλούτισε τους λαούς Τάι, αν και αυτοί παρέμειναν πάντα σε επαφή με τις άλλες πόλεις-κράτη τους.
Ανεξαρτησία και κομμουνισμός
Ακολουθώντας τη μοίρα της μεταπολεμικής Ινδοκίνας, το Λάος ήταν γαλλική αποικία από το 1893 έως το 1954, οπότε και ανακηρύχθηκε ανεξάρτητο κράτος. Λίγο μετά τη συντριβή των Γάλλων στο Ντιεν Μπιεν Φου, η κυβέρνηση Μαντές Φρανς και η Κίνα κατέληξαν σε συμφωνία, βάσει της οποίας αναγνωρίστηκε η ουδετερότητα του Λάος. Στα αμέσως επόμενα χρόνια, η ουδετερότητα αυτή αποδείχθηκε διακήρυξη κενού περιεχομένου για τη χώρα με τη φεουδαλιστική δομή της εξουσίας, καθώς έγινε "μήλον της Έριδος" για Ανατολή και Δύση, η οποία έριξε στη μάχη ακόμη και στρατεύματα της εθνικιστικής Κίνας, τα οποία τελικά αποχώρησαν ηττημένα. Η προσπάθεια των Βιετμίνχ να επεκτείνουν την κυριαρχία τους στο Λάος εκδηλώθηκε από νωρίς με έρεισμα το φιλοκομμουνιστικό κίνημα των Παθέτ Λάο και με επικεφαλής τον πρίγκιπα Σουφανουβόγκ. Στο κίνημα αντιτάχθηκαν οι συντηρητικές δυνάμεις του πρίγκιπα Μπουν Ουμ, με τον ουδετερόφιλο, επίσης πρίγκιπα, Σουβάνα Φούμα στη μέση. Η ήδη ορατή εμφύλια σύρραξη ανάμεσα στις τρεις αντιμαχόμενες πλευρές κλιμακώθηκε, μετά την εισβολή στρατευμάτων του Βορείου Βιετνάμ στις βόρειες περιοχές της χώρας το 1959 και την προσπάθεια των Παθέτ Λάο να τις ελέγξουν. Το 1961 το Λάος έμοιαζε παραδομένο στη φρίκη του πολέμου, ενώ οι προσπάθειες για σχηματισμό κυβέρνησης εθνικής ενότητας ναυαγούσαν η μία μετά την άλλη. Τα κυβερνητικά στρατεύματα προσπαθούσαν να εμποδίσουν την προώθηση των φιλοκομμουνιστών σε άξονες στρατηγικής σημασίας, ενώ η εκρηκτική κατάσταση αποτέλεσε, μεταξύ άλλων, αντικείμενο των συχνών, το 1961, συνομιλιών Τζον Φιτζέραλντ Κένεντι-Αντρέι Γκρομίκο.
Στις 19 Απριλίου 1964 ο ουδετερόφιλος Σουβάνα Φούμα, επικεφαλής της κυβέρνησης στην Βιεντιάν, ανατράπηκε με πραξικόπημα της δεξιάς πτέρυγας του στρατού. Όταν, στα μέσα Μαΐου, ο Σουβάνα Φούμα δέχθηκε την ένωση των δυνάμεών του με αυτές των πραξικοπηματιών, επήλθε η διάσπαση των ουδετερόφιλων, καθώς σημαντικό τμήμα τους προσχώρησε στο στρατόπεδο των κομμουνιστών. Οι Παθέτ Λάο επανέλαβαν αμέσως τις εχθροπραξίες, κατατροπώνοντας τους αντιπάλους τους και έθεσαν υπό έλεγχο την στρατηγικής σημασίας Κοιλάδα των Αμφορέων.
Διοικητική διαίρεση
thumb|right|Περιφέρειες του Λάος Η χώρα διαιρείται σε 16 περιφέρειες (κανγκ) και ένα μητροπολιτικό δήμο (κουμπάνγκ νακόν):
Η χώρα επιπλέον διαιρείται σε επαρχίες (muang).
Διακυβέρνηση
Το πολίτευμα της χώρας είναι σοσιαλιστική δημοκρατία. Δικαίωμα ψήφου στις εκλογές έχουν όσες και όσοι είναι ηλικίας 18 ετών και άνω. Πρόεδρος και Γενικός Γραμματέας του Επαναστατικού Λαϊκού Κόμματος του Λάος είναι ο Θόνγκλουν Σισουλίθ από το 2021.
Εκλογές
Ο Πρόεδρος εκλέγεται έμμεσα και όχι από τον λαό. Η τελευταία εκλογή προέδρου έγινε το 2021, έπειτα από το άνοιγμα των εργασιών της νεοεκλεγείσας συνέλευσης.
Μεταφορές
Η οδήγηση γίνεται στα δεξιά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κράτη της Νοτιοανατολικής Ασίας Κατηγορία:Περίκλειστα κράτη Κατηγορία:Κομμουνιστικά κράτη Κατηγορία:Κράτη με μονοκομματικό πολιτικό σύστημα Κατηγορία:Λαϊκές Δημοκρατίες
Ιωάννης Καριοφύλλης
Ο Ιωάννης Καρυοφύλλης «ο εξ απορρήτων» ήταν Έλληνας λόγιος του 17ου αιώνα, Διδάσκαλος και Διευθυντής της Πατριαρχικής Ακαδημίας Κωνσταντινουπόλεως.
Βιογραφικά στοιχεία
Αναφορικά με τον τόπο της γέννησής του οι απόψεις διίστανται, καθώς φαίνεται ότι γεννήθηκε στις Κυδωνιές της Κρήτης, γιος του αποστάτη ορθοδόξου ιερέα Ιωάννη Καρυόφυλλου (όπως ομολογεί ο ίδιος σε γράμμα του) το 1589. Σε αντιπαράθεση με τον πατέρα του, ο Ιωάννης κατευθύνθηκε στην Κωνσταντινούπολη ως μαθητευόμενος στο εργαστήριο κάποιου χρυσοχόου, ενώ μετά ξεκίνησε τις σπουδές στην Πατριαρχική Ακαδημία, ως μαθητής του Κορυδαλλέως, τον οποίο και διαδέχθηκε στην διεύθυνσή της το 1641. Στην θέση αυτή παρέμεινε ως το 1665.
Άλλη άποψη (Ζερλέντης) τον θέλει να έχει γεννηθεί στις Καρυές της Επαρχίας Δέρκων, απ' όπου και έλαβε την επωνυμία "Καρυοφίλλης".
Εποχή των ονείρων
Η εποχή των ονείρων είναι μια ιερή εποχή στην θρησκεία των Αβοριγίνων της Αυστραλίας, κατά την οποία πνεύματα τοτέμ δημιούργησαν τον κόσμο.
Ιωάννης Καριοφύλλης
Βιογραφικά στοιχεία
Αν και ήταν πολύ οξύθυμος χαρακτήρας, ωστόσο ξεχώριζε για την ευστροφία και την ευρυμάθειά του και τιμήθηκε με τα υψηλότερα Οφφίκια του Πατριαρχείου. Διετέλεσε, "Μέγας Οικονόμος", "Μέγας Χαρτοφύλαξ", "Μέγας Λογοθέτης" και "ὁ ἐξ Ἀπορρήτων", δηλαδή προσωπικός σύμβουλος των Πατριαρχών, για πολλά χρόνια. Κατηγορήθηκε από τον συμπέθερό του Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο ως Φιλοκαλβινιστής και έπεσε σε δυσμένεια, καθώς ξεκίνησε ο διωγμός του από τον Πατριάρχη Ιεροσολύμων και τους κύκλους του Φαναρίου που φθονούσαν την θέση του.
Εποχή των ονείρων
Οι ιστορίες για την εποχή των ονείρων διαφέρουν από περιοχή σε περιοχή στην Αυστραλία, αλλά κοινό σημείο τους είναι ότι κάθε άνθρωπος, ζώο και φυτό υπάρχει αιώνια στην εποχή των ονείρων. Υπάρχει εκεί πριν γεννηθεί, αλλά και μετά το θάνατό του.
Σύμφωνα με τις πεποιθήσεις που αποτελούν την εποχή των ονείρων, ο κόσμος δημιουργήθηκε από αρχέτυπα όντα, όπως για παράδειγμα οι ποταμοί / οι κοίτες τους δημιουργήθηκαν από τα ίχνη που άφησε φίδι που περιπλανιόταν.
Μέρος των πεποιθήσεων της εποχής των ονείρων είναι η μετάδοση των ιστοριών για αυτήν, οι ιεροί χοροί (μέσω των οποίων συνεχίζεται η εποχή των ονείρων), τα τραγούδια, και οι γραμμές των τραγουδιών.
Ιωάννης Καριοφύλλης
Βιογραφικά στοιχεία
Πέθανε στο Βουκουρέστι το 1692 και ετάφη στο μοναστήρι του Radu Voda.
Εποχή των ονείρων
Κατηγορία:Θρησκεία στην Αυστραλία Κατηγορία:Αβορίγινες
Ιωάννης Καριοφύλλης
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 17ου αιώνα Κατηγορία:Διευθυντές Μεγάλης του Γένους Σχολής
Πανσόλειο Πρωτάθλημα
Το Πανσόλειο Πρωτάθλημα είναι ένα τοπικό, ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα το οποίο διοργανώνεται από την Πανσόλειο Αθλητική Ομοσπονδία (ΠΑΟ) από το 1969. Στο πρωτάθλημα αυτό συμμετέχουν ομάδες μέλη της ΠΑΟ. Αποτελεί ένα από τα πρωταθλήματα του αγροτικού (τοπικού) ποδοσφαίρου της Κύπρου. Πολυνίκης ομάδα του θεσμού είναι η ΑΕΚ Κοράκου με 13 κατακτήσεις.
Από το πρωτάθλημα αυτό καθορίζεται η ομάδα που θα εκπροσωπήσει την ΠΑΟ στο Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών ΣΤΟΚ και οι ομάδες της ΠΑΟ που θα συμμετάσχουν στο Πρωτάθλημα Ένταξης ΣΤΟΚ μέσα από το οποίο καθορίζονται οι ομάδες που θα συμμετάσχουν στην Επίλεκτη κατηγορία ΣΤΟΚ, το χαμηλότερο επίπεδο εθνικού πρωταθλήματος της Κύπρου.
Το Πρωτάθλημα ΠΑΟ βρίσκεται στο 5ο επίπεδο στο σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων ανδρών Κύπρου, στο οποίο βρίσκονται όλα τα πρωταθλήματα Α΄ κατηγορίας των τοπικών ομοσπονδιών.
Ομάδες
Οι ομάδες που συμμετέχουν στο Πανσόλειο Πρωτάθλημα 2022-23 είναι:
Οι πρωταθλήτριες ομάδες
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζονται οι πρωταθλήτριες ομάδες κάθε περιόδου.
α Δεν έχουν εντοπιστεί πληροφορίες. β Δεν διεξήχθη λόγω της τουρκικής εισβολής. γ Διεκόπη λόγω της Πανδημίας COVID-19.
Κατακτήσεις ανά ομάδα
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τις συνολικές κατακτήσεις πρωταθλήματος ανά ομάδα.
Μονή Αγίων Θεοδώρων Αχαΐας
Η Μονή Αγίων Θεοδώρων είναι γυναικεία Κοινοβιακή Μονή που ανήκει στην Ιερά Μητρόπολη Καλαβρύτων και Αιγιαλείας. Βρίσκεται κοντά στο χωριό Ανάσταση Καλαβρύτων, στην Τοπική Κοινότητα του οποίου υπάγεται διοικητικά, και είναι χτισμένη στις πλαγιές του όρους «Ζέμπι» (παρυφάδας του Ερύμανθου) σε υψόμετρο 1.057 μέτρων. Απέχει 26 περίπου χιλιόμετρα από τα Καλάβρυτα και 92 περίπου χιλιόμετρα από την Πάτρα.
Ιστορία της Μονής
Η ακριβής χρονολογία ίδρυσης του μοναστηριού μας είναι άγνωστη. Κατά την παράδοση η ίδρυσή του ανάγεται στις αρχές του 12ου αιώνα όταν Αυτοκράτορας του Βυζαντίου ήταν ο Εμμανουήλ Κομνηνός. Η πρώτη αυτή Μονή που βρισκόταν στην ίδια περίπου θέση με τη σημερινή καταστράφηκε το 1460 μετά την κατάληψη της περιοχής από τους Τούρκους. Τη σημερινή της μορφή την απέκτησε η Μονή το 1724 όταν ο μοναχός Συμεών από το γειτονικό χωριό Αγρίδι Καλαβρύτων προέβη σε ριζική ανακαίνισή της όπως μας πληροφορεί επιγραφή που υπάρχει στο καθολικό της.
Κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας απέκτησε σημαντική κτηματική περιουσία στην ευρύτερη περιοχή της Αχαΐας αλλά και στην Ηλεία. Μετόχια της Μονής υπήρχαν στην Κέρτεζη Καλαβρύτων, στην Άνω Κλειτορία Καλαβρύτων, στην Χαλανδρίτσα Αχαΐας, στη Γαστούνη Ηλείας στην Αμαλιάδα και αλλού. Μεγάλη υπήρξε η προσφορά της Μονής κατά την Επανάσταση του 1821 αφού αποτελούσε χώρο συνάντησης των φιλικών και των προκρίτων της περιοχής αλλά και καταφύγιο για τους αγωνιστές που διώκονταν από τους Τούρκους. Στο αρχείο της Μονής φυλάσσεται πλήθος επιστολών επωνύμων αγωνιστών της Επανάστασης που την ευχαριστούν για την βοήθεια που τους προσέφερε, όπως των: Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, Παναγιώτη Φωτήλα, Βασιλείου Πετμεζά, Μπενιζέλου Ρούφου, Γρηγορίου Δικαίου, Σωτήριου Θεοχαρόπουλου, κ.α. Το 1846 ο Βασιλιάς Όθωνας φρόντισε να τιμήσει ορισμένα από τα μέλη της αδελφότητας της Μονής με το «Χαλκούν Αριστείο» για την προσφορά τους στον απελευθερωτικό αγώνα του 1821.
Καθολικό και παρεκκλήσια της Μονής
Μέσα στον περίβολο της Μονής υπάρχουν δύο ναοί. Ο μεγαλύτερος που είναι και το καθολικό της Μονής είναι αφιερωμένο στους Αγίους Θεοδώρους Τήρωνα και Στρατηλάτη. Πρόκειται για ναό βυζαντινού ρυθμού με περίτεχνο ξυλόγλυπτο τέμπλο στο αριστερό μέρος του οποίου υπάρχει η  θαυματουργή εικόνα των Αγίων έργο του 1769. Η αγιογράφησή του είναι έργο του ιερέα Κωνσταντίνου από τα Ιωάννινα, και έγινε μεταξύ των ετών 1743 – 1746 σύμφωνα με σχετική επιγραφή.
Ο δεύτερος ναός ο οποίος λειτούργησε και ως «κρυφό σχολειό» την περίοδο της Τουρκοκρατίας είναι αφιερωμένος των Άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο και διαθέτει τοιχογραφίες του 1732 που έγιναν από τον αγιογράφο Ευστάθιο από τα Νεζερά Αχαΐας. Από αυτές ιδιαίτερη εντύπωση προξενεί η τοιχογραφία της Σταύρωσης, η οποία απεικονίζει τον έναν από τους δύο ληστές με φωτοστέφανο. Ένας ακόμα μικρός ναός υπάρχει στο χώρο που βρίσκεται το κοιμητήριο της Μονής και είναι αφιερωμένος στους Άγιους Πάντες.
Άγια λείψανα
Οι πιο πολύτιμοι θησαυροί της Μονής είναι οι επτά λειψανοθήκες με τα Ιερά λείψανα των Αγ. Θεοδώρων και 21 άλλων Αγίων της Εκκλησίας μας, όπως των Αγ. Παντελεήμονα, Αγ. Ιωάννη Χρυσοστόμου, Αγ. Ευθυμίου, Αγ. Αναργύρων, Αγ. Μηνά κ.α.
Kειμήλια της Mονής
Πολλά κειμήλια στη Μονή δεν υπάρχουν. Τα περισσότερα φυλάσσονται στη Μονή Πεντέλης στην Αττική και στο Μουσείο της Μητρόπολης Καλαβρύτων και Αιγιαλείας στο Αίγιο. Στη Μονή υπάρχουν: 1) ένα ευαγγέλιο ΙΗ΄ αιώνα με ασημοστόλιστο κάλυμμα, 2)  μερικά λειτουργικά βιβλία μεγάλης παλαιότητας, 3) δύο εικόνες των Αγ. Θεοδώρων και της Παναγίας. Η πρώτη φέρει χρονολογία 1769 και παρουσιάζει τους Αγίους με στρατιωτικές στολές. Η δεύτερη είναι αχρονολόγητη και γύρω της εικονίζονται οι 24 οίκοι (σκηνές) από την ζωή της Θεοτόκου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Α Κατηγορία:Δήμος Καλαβρύτων Κατηγορία:Δήμος Αροανίας
Σημαία της Κοινοπολιτείας των Εθνών
Η σημαία της Κοινοπολιτείας των Εθνών έχει στο κέντρο το σύμβολο της Κοινοπολιτείας σε χρώμα χρυσό, το οποίο βρίσκεται σε φόντο μπλε. Οι διαστάσεις της είναι 1:2. Τα ακόντια που περιβάλλουν την υδρόγειο σχηματίζουν το γράμμα 'C' για το 'Commonwealth', ωστόσο ο αριθμός τους (61) δεν έχει καμία ιδιαίτερη σημασία.
Η σημαία προήλθε από τριγωνικά σημαιάκια για αυτοκίνητα, που φτιάχτηκαν για πρώτη φορά για τη διάσκεψη των αρχηγών κυβερνήσεων από τις χώρες-μέλη του διεθνούς οργανισμού, το 1973 στην Οτάβα. Δύο Καναδοί ανέλαβαν την πρωτοβουλία να σχεδιάσουν τη σημαία: Ο Γενικός Γραμματέας της Κοινοπολιτείας Άρνολντ Σμιθ και ο Πρωθυπουργός Πιερ Τριντό.
Υψώνεται στο παλάτι του Μάρλμποροου στο Λονδίνο, την έδρα του Γραμματέα της Κοινοπολιτείας και για μικρό χρονικό διάστημα σε τόπους όπου διοργανώνονται συναντήσεις, όπως παραδείγματος χάρη σε συναντήσεις αρχηγών κυβερνήσεων.
Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση του Καναδά τονίζει ότι η σημαία πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τους εορτασμούς της Ημέρας της Κοινοπολιτείας και όχι η Σημαία της Ένωσης. Ωστόσο, η ίδια σημαία υψώνεται σε κυβερνητικό κτίριο στο Εδιμβούργο την Ημέρα της Κοινοπολιτείας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κοινοπολιτεία Κατηγορία:Κοινοπολιτεία των Εθνών
Mazda
Η Mazda (Πλήρες όνομα: Ματσούντα Καμπούσικι-γκάισα) (Ιαπ:マツダ株式会社) (Matsuda Kabushiki-gaisha) (Αγγλ: MAZDA Motor Corporation) είναι ιαπωνική εταιρεία κατασκευής αυτοκινήτων. Ιδρύθηκε στις 30 Ιανουαρίου 1920, συμπληρώνοντας πρόσφατα 1 αιώνα ζωής.
Σήμα
right|thumb|130px|Τα σήματα της Μazda χρονολογικά. Το 1997 καταχωρήθηκε το σημερινό σύμβολο της Μazda, το οποίο εκφράζει την αφοσίωσή της στη διαρκή ανάπτυξη και βελτίωση. Είναι μια συμβολική αναπαράσταση του M (από το Mazda) και δείχνει ότι η εταιρεία δείχνει ότι η εταιρεία απλώνει τα φτερά της, ατενίζοντας το μέλλον και αγκαλιάζοντας τον καταναλωτή.
Η Mazda Motor Corporation (όπως είναι και το πλήρες όνομά της - MMC) συγκαταλέγεται ανάμεσα στους κορυφαίους κατασκευαστές αυτοκινήτων της Ιαπωνίας. Εδρεύει στην πόλη της Χιροσίμα, στη Δυτική Ιαπωνία. Οι εξαγωγές αυτοκινήτων της στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής και στην Ευρώπη έχουν ξεκινήσει πριν από το 1960, ενώ οι εξαγωγές της αναλογούν στα 2/3 της συνολικής της παραγωγής.
Η εταιρεία, έχοντας δύο κύριες γραμμές παραγωγής στην Ιαπωνία, όπου και κατασκευάζονται τα περισσότερα μοντέλα, ανοίχτηκε και στο εξωτερικό, δημιουργώντας άλλες 14 παραγωγικές μονάδες σε διάφορες χώρες. Το εργοστάσιο στην Χιροσίμα, όπου κατασκευάζονται τα μοντέλα Mazda 2, Mazda 5, Mazda MX-5, Mazda RX-8 και Μazda CX-7, είναι ένα από τα μεγαλύτερα του κόσμου, με συνολική παραγωγή 480.000 μονάδων σε ετήσια βάση. Το δεύτερο εργοστάσιο της εταιρείας που βρίσκεται στην περιοχή Hofu, έχει αναλάβει την κατασκευή των μοντέλων Mazda 3 και Mazda 6, και το οποίο έχει παραγωγική δυνατότητα 410.000 μονάδων τον χρόνο. Οι υπόλοιπες μονάδες παραγωγής περιλαμβάνουν εργοστάσια στη Βόρεια Αμερική και στην Ταϊλάνδη σε συνεργασία με την Ford Motor Company, τον μεγαλύτερο μέτοχο της Mazda (κατέχοντας το 33,4% των μετοχών της μέχρι το 2008 οπου και πουλήθηκε το 20,4% από το οποίο το 6,87% επέστρεψε στην προκάτοχο εταιρεία). right|thumb|260px|Ο τρόπος λειτουργίας του περιστροφικού κινητήρα Wankel.
Η Mazda διακρίνεται για την λαμπρή της ιστορία και τις μηχανολογικές καινοτομίες, με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα τον περιστροφικό κινητήρα, που είναι γνωστός ως κινητήρας Βάνκελ. Καταφέρνοντας να δημιουργήσει έναν θρύλο μηχανικής και τεχνολογικής εξέλιξης, η Μazda υιοθέτησε τον περιστροφικό κινητήρα Βάνκελ (Wankel). Πολλές εταιρείες προσπάθησαν να μιμηθούν την κίνησή της και να υιοθετήσουν τον κινητήρα αυτόν, όμως μόνο η Mazda κατάφερε να τον εξελίξει από τα αρχικά του στάδια και να τον τοποθετήσει σε σπορ μοντέλα, πετυχαίνοντας έτσι την ευκολότερη αγορά τους από το ευρύ κοινό. Το πιο σύγχρονο παράδειγμα είναι το εξαιρετικά δημοφιλές Mazda RX-8, το οποίο διαθέτει τα δυναμικά χαρακτηριστικά και την σπορ αίσθηση των αυτοκινήτων Mazda.
Οι ερευνητές της Mazda, θέλοντας να προστατέψουν το περιβάλλον, επινόησαν τρόπους ώστε να συνδυαστεί η αρμονία της φύσης με όλες τις επιχειρησιακές δραστηριότητες που αναπτύσσει η εταιρεία ανά τον κόσμο:
Αυτά περιλαμβάνουν όλες τις γραμμές παραγωγής στην Ιαπωνία και την Ταϊλάνδη.
Πρόσφατα και σημερινά μοντέλα της Mazda
right|thumb|312x312px|[[Mazda MX-5 του 2015.]] right|thumb|308x308px|[[Mazda RX-8 (2003 - 2012) του 2003.]]
Επιτεύγματα στους αγώνες
left|thumb|340x340px|Μazda Cosmo 110S - ένα από τα πρώτα αυτοκίνητα στον κόσμο με περιστροφικό κινητήρα.
Το αγωνιστικό πνεύμα της έλαμψε στους αγώνες των ΗΠΑ συμπεριλαμβανομένων και των Speed World Challenge και Star Mazda Series. Ειδικά το μοντέλο της MX-5 (Miata) κυριάρχησε στους αγώνες SCCA Showroom Stock racing από την είσοδό του κιόλας το 1989, κατακτώντας επίσης και το εθνικό πρωτάθλημα των ΗΠΑ το 1991.
Η απόφαση της Mazda να εντάξει τον περιστροφικό κινητήρα στους αγώνες μόνο απαρατήρητη δεν μπορεί να μείνει. Έτσι, το μοντέλο Cosmo 110S έγινε ένα από τα πρώτα αυτοκίνητα παραγωγής με κινητήρα Βάνκελ, κάνοντας και ταυτόχρονα την πρώτη του εμφάνιση στο διαγωνισμό μαραθωνίου de la Route endurance, διάρκειας 72 ωρών. Μετά την επιτυχία του περιστροφικού κινητήρα, η Μazda τον πρόσθεσε και σε μετέπειτα μοντέλα όπως τα R-100, RX-2, RX-3 και RX-4, τα οποία μαζί με τους πιστονικούς κινητήρες των μοντέλων Μazda 323, Μazda 626 και Μazda MX-6 πήραν μέρος σε πολλούς αγώνες σπορ αυτοκινήτων. right|thumb|334x334px|Η επιτυχημένη αγωνιστική έκδοση του RX-7.
Η μεγαλύτερη, όμως, επιτυχία της Μazda ήρθε με την δημιουργία του Mazda RX-7. Η αγωνιστική έκδοση του RX-7 κατάφερε να κυριαρχήσει στην κατηγορία του στις δεκαετίες του 1970 και του 1980. Όντας το πιο επιτυχημένο μοντέλο στην ιστορία του International Motorsports Association, το RX-7 προσμετρά παραπάνω από 100 νίκες για την Ιαπωνική εταιρεία. Επίσης έχει πάρει μέρος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ράλλυ / World Rally Championship, WRC. To 1986, η αγωνιστική έκδοση του νέου τότε RX-7 υπέστη περαιτέρω βελτιώσεις από την εταιρεία Racing Beat και έσπασε το ρεκόρ ταχύτητας στην ξηρά στο Bonneville Salt Flats με ταχύτητα 238,44 μίλια την ώρα / 383,65 χιλιόμετρα την ώρα.
Η ιστορική νίκη στο Λε Μαν
right|thumb|300x300px|Το μοντέλο 787B, «φορώντας» αναβαθμισμένο περιστροφικό κινητήρα, που χάρισε στην ιαπωνική εταιρεία τον τίτλο «Le Mans».
Το περιστροφικό Mazda 787B κέρδισε τον αγώνα του Λε Μαν των 24 ωρών για πρώτη φορά στην ιστορία της Mazda Motorsports το 1991. Η επιτυχία στη διαδρομή ήταν μια συνεχής δοκιμή για την αξιοπιστία, τη διάρκεια και την απόδοση του περιστροφικού κινητήρα. Φυσικά, αρχίζοντας προς το τέλη της δεκαετίας του 1960, η κατάκτηση του αγώνα αντοχής Λε Μαν έγινε προφανής και ενθαρρυντικός στόχος για την ομάδα της Mazda Motorsports. Η τεχνολογία του περιστροφικού κινητήρα έλαβε μέρος στο Λε Μαν για πρώτη φορά το 1970. Είκοσι ένα έτη αργότερα, η ομάδα της Mazda βρέθηκε στο επίκεντρο του ανταγωνισμού για την τελευταία ανταμοιβή. Το 1991, με δύο ενισχυμένα 787B και 787, η αναζήτηση της νίκης έγινε περισσότερο από ανταγωνιστικό στόχο για την ομάδα της Mazda, δεδομένου ότι ο διοργανωτής του ράλλυ το έκανε πιο επιτακτικό - αυτό αναγγέλθηκε το επόμενο έτος, ότι δηλαδή μόνο οχήματα που κινούνται με κινητήρες 3.5 λίτρων θα ήταν κατάλληλα να τρέξουν. Τότε ήταν η τελευταία ευκαιρία για τον περιστροφικό κινητήρα 787B και τα μοντέλα 787 να παρουσιάσουν τις δυνατότητές τους.
Την ημέρα του αγώνα, μια τριάδα αυτοκινήτων της Mazda ανταγωνιζόταν σταθερά τους υπόλοιπους αγωνιζόμενους από την αρχή. Και στη 12η ώρα, το 787B, το αυτοκίνητο με τον αριθμό 55, κατέκτησε επίσημα την 3η θέση και μαχόταν ενάντια στα αυτοκίνητα της Mercedes-Benz, της Jaguar και των υπόλοιπων υποψηφίων για την κατάκτηση της 1ης θέσης. Μετά από 21 ώρες, ενώ η Mercedes αναγκάστηκε σε στάση στα πιτς (pit-stop), το 787B κατέλαβε την πρώτη θέση. Στις 4 μ.μ. στις 23 Ιουνίου 1991, το ιστορικό 787B πέρασε πρώτο τη γραμμή τερματισμού στο Λε Μαν, επιτυγχάνοντας τον αναμενόμενο για καιρό στόχο της Mazda, μπροστά σε 250.000 θεατές, με μια αληθινά θρυλική απόδοση. Ήταν μια πρωτιά για έναν Ιάπωνα κατασκευαστή αυτοκινήτων και μια πρωτιά για τον περιστροφικό κινητήρα. Το 787B, αυτοκίνητο - πρωτότυπο, είχε δώσει μάχη σώμα με σώμα με τους καλύτερους του κόσμου επί 24 εξαντλητικές ώρες και, όταν έπεσε η καρό σημαία, και τα τρία αυτοκίνητα της Mazda είχαν τερματίσει στις πρώτες 10 θέσεις (1η, 6η και 8η θέση).
Σήμερα η Mazda συνεχίζει τους αγώνες της στο Λε Μαν. Το 2008 η εταιρεία ανακοίνωσε την επίσημη συνεργασία της με την BP και την εταιρεία ελαστικών Γιοκοχάμα (Yokohama Tire Corporation). Οι δύο αυτές εταιρείες ενώθηκαν με το ήδη υπάρχον δυναμικό της Mazda, B-K Motorsports Lola B07/46-Mazda MZR-R LMP2, που μετρά πολλά χρόνια συνεργασίας.
Η Mazda στην Ελλάδα
right|thumb|300x300px|Mazda 6 του 2014 / εμπρός. right|thumb|300x300px|Mazda 6 του 2014 / πίσω. Η Mazda στο παρελθόν είχε ορίσει την εταιρεία ΕΛΜΑ ΑΕΒΕΑ ως επίσημο και αποκλειστικό εισαγωγέα και διανομέα των προϊόντων της στην Ελλάδα από το 1982. Η Γενική Αντιπροσωπεία των προϊόντων Mazda στην Ελλάδα ανήκε κατ' αποκλειστικότητα στον όμιλο Εταιρειών της οικογένειας Κορτέση, η οποία είχε μια αξιόλογη προϋπηρεσία στον χώρο των αυτοκινήτων από το 1936.
Τον Ιούνιο του 2014 η εισαγωγική εταιρεία χρεωκόπησε και μετά για 5 χρόνια δεν έμεινε ελληνική αντιπροσώπευση της εταιρείας στις πωλήσεις των καινούριων μοντέλων, αλλά διατηρήθηκε πλήρες δίκτυο τεχνικής υποστήριξης, απαρτιζόμενο από 25 επίσημους επισκευαστές, όλοι επίσημοι συνεργάτες της Mazda Austria Ε.Π.Ε. (Mazda Αυστρίας, Εταιρεία Περιορισμένης Ευθύνης). Διατηρήθηκε επίσης και υπηρεσία Οδικής βοήθειας Mazda, από την υπηρεσία Mazda Europe Service, η οποία και παρεχόταν δωρεάν μετά την πραγματοποίηση ενός ετήσιου Service (σύμφωνα με τις προδιαγραφές συντήρησης της Mazda) σε έναν από τους επίσημους συνεργάτες της Mazda Austria Ε.Π.Ε.
Τελικώς, στις 2 Μαΐου 2019 ανακοινώθηκε επίσημα ότι ο Όμιλος Συγγελίδη θα εισάγει πάλι την Mazda στην Ελλάδα, καθώς επελέγη επίσημα από την Mazda για τον σκοπό αυτό, και ότι θα ξεκινήσει τις πωλήσεις από το καλοκαίρι, όπως και έγινε μέσα στον Ιούνιο. Για την ιστορία, ο Όμιλος Συγγελίδη είναι επίσης υπεύθυνος για τις πωλήσεις της Citroën από το 1965, της Peugeot από το 2014, της DS Automobiles από το 2018 και της Opel από τον Φεβρουάριο του 2019.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυτοκινητοβιομηχανίες της Ιαπωνίας Κατηγορία:Κατασκευαστές φορτηγών Κατηγορία:Ιαπωνικά εμπορικά σήματα
Σκηπίων Γονέμης
Ο Σκιπίων Γονέμης ήταν Έλληνας λόγιος του 17ου αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Βενετία το 1605 από γονείς Κυπρίους που κατέφυγαν στην Ιταλία μετά την άλωση του νησιού από τους Τούρκους. Ο πατέρας του ήταν έμπορος. Τον έστειλε στην Πάδουα για να εκπαιδευτεί στο Πανεπιστήμιο. Αναγορεύτηκε διδάκτωρ και των δύο δικαίων, και σε ηλικία εικοσιτεσσάρων χρονών το 1629 διορίστηκε καθηγητής του αστικού δικαίου στο ίδιο ίδρυμα. Παντρεύτηκε την θυγατέρα του συνέδρου και συμπατριώτη του Αλέξανδρου Συγκλητικού. Το 1611 προβιβάστηκε στην έδρα του Τιμαριωτικού Δικάιου και το 1664 η Δημοκρατία τιμώντας την νομομάθεια του Γονέμη τον ονόμασε σύμβουλο υπό των τιμαριωτικών υποθέσεων. Έλαβε αδρή μισθοδοσία και ονομάστηκε ιππότης του Αγίου Μάρκου. Απεβίωσε στην Πάδουα στις 24 Νοεμβρίου 1700 σε ηλικία ενενήντα έξι χρονών.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 17ου αιώνα
Τάγμα του Αγίου Μάρκου
Το Τάγμα του Αγίου Μάρκου ήταν βενετικό τάγμα. Τα μέλη του φορούσαν χρυσό μετάλλιο με αλυσίδα στο λαιμό και με κονκάρδα διακοσμημένη με το λιοντάρι του Αγίου Μάρκου. Η πίσω άποψη έφερε την εικόνα του εκάστοτε δόγη, ο οποίος γονατιστός λάμβανε την σημαία. Το λιοντάρι κρατούσε στο ένα χέρι το σπαθί και στο άλλο χέρι ένα ανοιχτό βιβλίο. Οι ιππότες μισθοδοτούνταν ετησίως.
Πηγές
ΑγιουΜαρκου Κατηγορία:Βενετική Δημοκρατία
Έπι Γουάιτζις
Ο Έγκμπερτ Γουάιτζις  (Egbert Wietzes) γνωστός ως Έπι Γουάιτζις (Eppie Wietzes, Άσεν Ολλανδίας 28 Μαΐου 1938 - Τορόντο 10 Ιουνίου 2020) ήταν Καναδός οδηγός αγώνων. Στη Φόρμουλα 1 πήρε μέρος σε μόνο δύο Γκραν Πρι στα οποία ξεκίνησε κανονικά αλλά στην πορεία εγκατέλειψε από μηχανικά προβλήματα. Αυτά ήταν το καναδικό Γκραν Πρι του 1967 και του 1974. Δεν κατάφερε να σημειώσει κάποιο αξιόλογο αποτέλεσμα. Πέθανε από καρκίνο στο σπίτι του στο Τορόντο του Καναδά στις 10 Ιουνίου του 2020 σε ηλικία 82 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Καναδοί οδηγοί Φόρμουλα 1
Στέφανος Μπορμπόκης
Ο Στέφανος Μπορμπόκης είναι Έλληνας παλαίμαχος διεθνής ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής, γεννημένος στις 26 Σεπτεμβρίου 1966 και είναι ο μεγαλύτερος αδελφός του επίσης παλαίμαχου διεθνή ποδοσφαιριστή Βασίλη Μπορμπόκη. Ως ποδοσφαιριστής αγωνιζόταν στην επίθεση.
Σε συλλογικό επίπεδο
Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τα τμήματα υποδομής του ΠΑΟΚ και την τελευταία αγωνιστική της περιόδου 1985-86 πραγματοποίησε την παρθενική του εμφάνιση στην Α' Εθνική στην αναμέτρηση με τον ΠΑΣ Γιάννινα, αγωνιζόμενος ως αλλαγή στη θέση του Κώστα Μαλιούφα. Αποτέλεσε επί σειρά ετών βασικό στέλεχος της ομάδας με καλύτερη χρονιά του, όσον αφορά τον τομέα του σκοραρίσματος, την περίοδο 1987-88 όπου και πέτυχε 9 τέρματα σε 26 συμμετοχές. Το καλοκαίρι του 1994 αποχώρησε από τον "Δικέφαλο του Βορρά" για να συνεχίσει στον Εδεσσαϊκό.
Έπειτα από μια επιτυχημένη χρονιά με την ομάδα της Έδεσσας ακολούθησε ένα πέρασμα από τον Ηρακλή για να συνεχίσει τη σταδιοδρομία του στη Β' Εθνική. Το 1997-98 αγωνίστηκε με τα χρώματα του Άρη Θεσσαλονίκης, με τον οποίο κατέκτησε το πρωτάθλημα της δεύτερης κατηγορίας και έπειτα φόρεσε για τρία χρόνια τη φανέλα του Απόλλωνα Καλαμαριάς, στον οποίο και έκλεισε την καριέρα του. Ο Στέφανος Μπορμπόκης είναι ο μοναδικός ποδοσφαιριστής που έχει φορέσει τη φανέλα και των τεσσάρων μεγάλων ομάδων της Θεσσαλονίκης.
Στις εθνικές ομάδες
Ο Στέφανος Μπορμπόκης υπήρξε διεθνής με την εθνική Ελλάδας, με την οποία πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στις 17 Φεβρουαρίου του 1988 στον φιλικό εντός έδρας αγώνα εναντίον της Βόρειας Ιρλανδίας, όταν υπό τις οδηγίες του Μίλτου Παπαποστόλου πέρασε ως αλλαγή στη θέση του Βασίλη Δημητριάδη. Είχε μέχρι το 1992 συνολικά 29 εμφανίσεις, πετυχαίνοντας 6 τέρματα.
Ήταν βασικό στέλεχος της εθνικής Ελπίδων, η οποία το 1988 αγωνίστηκε στον τελικό του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος Ελπίδων, εναντίον της Γαλλίας.
Καριέρα προπονητή
Ως προπονητής έχει περάσει από τους πάγκους του Κιλκισιακού, του Θερμαϊκού, της Ένωσης Θράκης και της Αναγέννησης Γιαννιτσών, όλες ομάδες Γ' Εθνικής.
Πηγές
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εδεσσαϊκού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ηρακλή Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Απόλλων Καλαμαριάς
Λουίτζι Ρούσολο
Ο Λουίτζι Ρούσολο (Luigi Russolo, 30 Απριλίου 1885 – 4 Φεβρουαρίου 1947) ήταν Ιταλός ζωγράφος, συνθέτης και κεντρική φυσιογνωμία του κινήματος του φουτουρισμού που αναπτύχθηκε στις αρχές του 20ού αιώνα. Γεννήθηκε στο Πορτογκρουάρο της Ιταλίας και ήταν μια από τις ηγετικές φυσιογνωμίες της αβάν-γκαρντ. Πέθανε στην Μποττανούτσο της Ιταλίας σε ηλικία 63 ετών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι Κατηγορία:Ιταλοί συνθέτες Κατηγορία:Κλασικοί συνθέτες του 20ού αιώνα Κατηγορία:Φουτουρισμός
Δαμιανός Κυριαζής
Ο Δαμιανός Κυριαζής (1890 - 1948) ήταν Έλληνας επιχειρηματίας και πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Κάιρο και ήταν πρωτότοκος γιος του Ιωάννη Κυριαζή, καπνοβιομήχανου από τον Κισσό του Πηλίου. Η οικογένειά του διατηρούσε μια από τις σημαντικότερες καπνοβιομηχανίες της Αιγύπτου, η οποία για ένα διάστημα υπήρξε πρώτη σε εξαγωγές τσιγάρων. Μεγάλωσε στον Βόλο και σπούδασε νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και το Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης και εν συνεχεία αναγορεύθηκε διδάκτωρ νομικών και πολιτικών επιστημών του Πανεπιστημίου της Λειψίας. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα διορίστηκε στο Υπουργείο Οικονομικών αναλαμβάνοντας σε σύντομο χρονικό διάστημα την διεύθυνση του τομέα βιομηχανίας. Μετά τον θάνατο του πατέρα του, το 1919, ανέλαβε την διοίκηση των οικογενειακών επιχειρήσεων μαζί με τον αδελφό του Κωνσταντίνο, όμως αποχώρησε από αυτές το 1932.
Υπήρξε στενός φίλος με τον Αλέξανδρο Παπαναστασίου και μέλος της «Δημοκρατικής Ενώσεως». Στην κυβέρνηση Παπαναστασίου (1932) διετέλεσε υφυπουργός Εθνικής Οικονομίας.
Υπήρξε μέλος της Αθηναϊκής Λέσχης και άλλων συλλόγων. Ήταν επίσης συλλέκτης σπάνιων βιβλίων, αρχείων και έργων τέχνης. Το 1953 η κόρη του δώρισε ιστορικά έγγραφα του Αλη Πασά καθώς και εκατοντάδες βιβλία και χαρακτικά στη Γεννάδειο Βιβλιοθήκη. Γενικότερα πραγματοποίησε πλήθος δωρεών προς το Μουσείο Μπενάκη και το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο ενώ υπήρξε ο ιδρυτής της Λαϊκής Βιβλιοθήκης Βόλου. Στο Μουσείο Μπενάκη, με τον ιδρυτή του οποίου, Αντώνη Μπενάκη διατηρούσε στενή φιλία, υπάρχει αίθουσα με το όνομά του. Είχε επίσης συγγράψει στα γερμανικά την μελέτη με τίτλο «Η εξέλιξις της χειροτεχνίας εις την σημερινήν Ελλάδα».
Ήταν παντρεμένος με την Αγγέλα Συννεφιά και είχαν αποκτήσει μια κόρη, την Μαρία, σύζυγο Γεωργίου Σπέντζα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες επιχειρηματίες Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Εθνικής Οικονομίας Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Παγκόσμιο Κύπελλο Καλαθοσφαίρισης Νεανίδων
Το Παγκόσμιο Κύπελλο Καλαθοσφαίρισης Νεανίδων (αγγλικά: FIBA Under-19 Women's Basketball World Cup) είναι μία διοργάνωση της παγκόσμιας καλαθοσφαίριση, την αιγίδα της οποίας έχει η FIBA. Στο παρελθόν λεγόταν Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Νεανίδων. Μετέχουν παίκτριες ηλικίας κάτω των 19 ετών.
Η εκδήλωση του 2019 πραγματοποιήθηκε στην Μπανγκόκ από τις 20 έως τις 28 Ιουλίου, με τους νικητές των ΗΠΑ, νικώντας την Αυστραλία 74-70 στον τελικό. Το χάλκινο μετάλλιο κέρδισε η Ισπανική ομάδα, με νίκη στο μικρό τελικό 58-52 έναντι του Βελγίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Γυναικών
Άρης 3 (διαστημικό σκάφος)
Ο Άρης 3 ήταν ένα διαστημικό σκάφος στα πλαίσια του Σοβιετικού διαστημικού προγράμματος «Άρης» στις αρχές της δεκαετίας του 1970. Ήταν δίδυμος του Άρη 2 και διέθετε ένα δορυφορικό και ένα προσεδαφιστικό διαστημικό σκάφος. Ήταν τα πρώτα διαστημικά σκάφη που προσγειώθηκαν στον Άρη. Εκτοξεύτηκαν με πύραυλο Tyazheliy Sputnik.
Το δορυφορικό σκάφος
Το δορυφορικό σκάφος έχανε καύσιμα και δεν είχε αρκετά για να τεθεί στην προγραμματισμένη τροχιά 25 ωρών. Αντ' αυτού μπήκε σε τροχιά 12 ημερών και 19 ωρών γύρω από τον Άρη. Οι κύριοι επιστημονικοί στόχοι του δορυφορικού σκάφους ήταν: Επίσης, λειτούργησε και ως σταθμός αναμετάδοσης για την επικοινωνία μεταξύ γης και των διαστημοπλοίων προσεδάφισης.
Ο Άρης 2 διαβίβασε έναν μεγάλο όγκο στοιχείων που καλύπτουν την περίοδο από τον Δεκέμβριο του 1971 μέχρι τον Μάρτιο του 1972 και συνέχισε την λειτουργία του μέχρι και τον Αύγουστο του ίδιου χρόνου, όταν σύμφωνα με τις δηλώσεις αποπεράτωσε την αποστολή του στις 22 Αυγούστου 1972 και μετά από 20 περιστροφές. Μαζί με τον Άρη 2 έστειλε συνολικά 60 εικόνες και έκαναν σημαντικές αποκαλύψεις. Ανακαλύφθηκαν βουνά ύψους 22 χλμ, εξακριβώθηκε ατομικό υδρογόνο και οξυγόνο στην ανώτερη ατμόσφαιρα, μετρήθηκαν θερμοκρασίες στην επιφάνεια που κυμαίνονται από -110 °C και μέχρι +13 °C, μετρήθηκε ατμοσφαιρική πίεση στην επιφάνεια από 55 έως 60 kPa και ανακαλύφθηκε η ύπαρξη υδρατμών συγκέντρωσης 5.000 φορές λιγότερο απ' ό,τι στη γήινη ατμόσφαιρα. Διαπιστώθηκε ότι η ιονόσφαιρα του Άρη αρχίζει στα 80 έως 110 χλμ ύψος, ενώ βρέθηκαν κόκκοι σκόνης από αμμοθύελλες ακόμα και σε ύψος 7 χλμ.
Οι εικόνες και οι μετρήσεις επέτρεψαν την χαρτογράφηση της επιφάνειας και έδωσαν πληροφορίες για το μαγνητικό και το πεδίο βαρύτητας του πλανήτη.
Το σκάφος προσεδάφισης
Η μονάδα καθόδου, το σκάφος προσεδάφισης, ήταν προσαρμοσμένο στο κύριο τμήμα του διαστημικού σκάφους του Άρη 2 ακριβώς απέναντι από τους πυραύλους.
Αποτελείτο από μια σφαιρική κάψα διαμέτρου 1,2 μέτρων, μια κωνική ασπίδα διαμέτρων 2,9 μέτρων για αεροπέδηση, ένα σύστημα αλεξίπτωτων και πυραύλους ανάσχεσης. Το συνολικό βάρος του σκάφους προσεδάφισης ήταν 1.210 κιλά, συμπεριλαμβανομένων των καυσίμων. Η σφαιρική κάψα ζύγιζε 358 κιλά. Το σύστημα αυτόματου ελέγχου απόστασης κατά την προσεδάφιση αποτελείτο από μικρο-μηχανές πεπιεσμένου αζώτου, ενώ για τον έλεγχο της παρέκκλισης χρησιμοποιήθηκαν τέσσερις μηχανές "πυρίτιδας" προσαρμοσμένες στην εξωτερική άκρη του κώνου.
Τα δύο αλεξίπτωτα, το κύριο και το βοηθητικό, η μηχανή εκκίνησης της προσεδάφισης και ο μετρητής ύψους ήταν τοποθετημένα στο κορυφαίο τμήμα του σκάφους προσεδαφίσεως. Για την απορρόφηση κραδασμών κατά την κάθοδο και προσεδάφιση στο εσωτερικό του σκάφους χρησιμοποιήθηκε αφρός. Η κάψουλα προσεδάφισης είχε τέσσερα τριγωνικά πέταλα που, ανοίγοντας μετά από την προσεδάφιση, θα ανόρθωναν το διαστημικό σκάφος και θα εξέθεταν τα επιστημονικά όργανα.
Ο εξοπλισμός του σκάφους περιελάμβανε δύο κινηματογραφικές κάμερες πανοραμικής λήψεως της επιφάνειας, καθώς επίσης και ένα φασματομετρητή μάζας για την μελέτη της ατμοσφαιρικής σύνθεσης, επίσης όργανα μέτρησης θερμοκρασίας, ατμοσφαιρικής πίεσης και καταγραφής ανέμου, συσκευές μετρήσεως των μηχανικών και χημικών ιδιοτήτων του εδάφους, συμπεριλαμβανομένης μιας μηχανικής αρπάγης για την αναζήτηση οργανικών υλικών και δειγμάτων ζωής. Περιείχε επίσης μια σοβιετική σημαία.
Τέσσερις κεραίες προεξείχαν από την κορυφή του σκάφους για την επικοινωνία με την γη μέσω τηλεπικοινωνιακού συστήματος. Η τροφοδοσία με ηλεκτρικό ρεύμα γινόταν με μπαταρίες που φορτίστηκαν από το δορυφορικό όχημα πριν από την απόσπαση. Για να λειτουργούν τα μηχανήματα και να μην παγώσουν, ένα σύστημα θερμαντικών σωμάτων και η απαραίτητη θερμική μόνωση διατηρούσαν την θερμοκρασία μέσα στα όρια. Το σκάφος προσεδάφισης είχε αποστειρωθεί πριν από την έναρξη της αποστολής για να μην μεταφέρει μικρόβια και μολύνει το αριανό περιβάλλον.
Προσεδάφιση
Το σκάφος προσεδάφισης αποσπάσθηκε από το δορυφορικό όχημα στις 09:14 UT της 2 Δεκεμβρίου 1971 4 ώρες και 35 λεπτά πριν φτάσει στον Άρη.
Το σκάφος προσεδάφισης μπήκε την ατμόσφαιρα του Άρη με ταχύτητα 5,7 km/s, και χάρη στην επιτυχή χρήση της αεροπέδησης, των αλεξίπτωτων, και των πυραύλων ανάσχεσης, το σκάφος επέτυχε ομαλή προσγείωση στην τοποθεσία του Άρη με τις συντεταγμένες 45° S, 158° W και άρχισε τις εξερευνήσεις. Η μετάδοση όμως σταμάτησε από άγνωστους λόγους μετά από 14,5 δευτερόλεπτα, στις 13:52:25, και στα δύο κανάλια και κανένα περαιτέρω σήμα δεν παραλήφθηκε στη γη από την επιφάνεια του Άρη. Δεν είναι γνωστό εάν το ελάττωμα προκλήθηκε στο δορυφορικό σκάφος ή στο σκάφος προσεδάφισης. Μια ημιτελής πανοραμική εικόνα που παραλήφθηκε στην γη δείχνει θολή και πολύ σκοτεινή. Πιθανή αιτία της αποτυχίας να ήταν μια εξαιρετικά ισχυρή θύελλα σκόνης που έτυχε να μαίνεται την στιγμή της προσεδάφισης, και η οποία μπορεί να προκάλεσε μια ισχυρή στατική εκφόρτιση, με αποτέλεσμα την καταστροφή του συστήματος τηλεπικοινωνίας. Αν πράγματι ήταν θύελλα σκόνης που είχε ξεσπάσει, τότε εξηγείται γιατί η φωτογραφία ήταν τόσο σκοτεινή.
Το εξερευνητικό όχημα PROP-M
Ο Άρης 3 είχε ένα όχημα PROP-M βάρους 4,5 kg, που προοριζόταν να κινηθεί πάνω στην επιφάνεια του Άρη, συνδεδεμένο με το σκάφος με ένα καλώδιο 15 μέτρων. Δεν ήταν προγραμματισμένος ο τηλεχειρισμός από την γη, μιας και η μεγάλη απόσταση της επιφάνειας του Άρη από τη γη θα έκανε τα ραδιοσήματα να αργοπορούν πάρα πολύ και να μην έχουνε νόημα σ' αυτήν την εφαρμογή.
Ο επιστημονικός εξοπλισμός του PROP-M ήταν ένα δυναμικό πενετρόμετρο και ένα πυκνόμετρο ραδιενέργειας. Το κύριο πλαίσιο του PROP-M ήταν ένα κιβώτιο μικρών διαστάσεων με μια μικρή προεξοχή στο κέντρο. Το πλαίσιο στηριζόταν πάνω σε δύο φαρδιές και επίπεδες σανίδες τύπου σκι, ανυψώνοντάς το ελαφρώς. Στο μπροστινό μέρος του ήταν αναρτημένοι ανιχνευτές εμποδίων. Είχε επίσης δύο μικρές μεταλλικές ράβδους για να διώχνει αυτόνομα τυχόν εμπόδια.
Το όχημα προοριζόταν να τοποθετηθεί στην επιφάνεια από έναν βραχίονα μετά την προσεδάφιση και να εξερευνήσει το μέρος μπροστά στους τηλεοπτικούς φακούς κάνοντας μετρήσεις κάθε 1,5 μέτρα. Τα ίχνη μετακίνησης στο αριανό χώμα θα καταγράφονταν επίσης για να καθορίσουν τις ιδιότητες του εδάφους. Δυστυχώς το όχημα δεν μπόρεσε να εκπληρώσει την αποστολή του λόγω της απώλειας επικοινωνίας με το όχημα προσεδάφισης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διαστημικό πρόγραμμα Άρης Κατηγορία:Διαστημικές αποστολές το 1971
Κρουσώνας Ηρακλείου
Γεωγραφικά - Γενικά στοιχεία
Ο Κρουσώνας βρίσκεται στους ανατολικούς πρόποδες του Ψηλορείτη, του υψιπέδου Γούρνος, 1.292 μ., αμφιθεατρικά κτισμένος πάνω στους λόφους Πλάγια, Κούπος και Λειβαδιώτης. Απέχει από το Ηράκλειο 21,8 χιλιόμετρα.
Σε υψόμετρο 920 μ. βρίσκεται οροπέδιο με το όνομα Λιβάδι με άφθονα υπόγεια νερά. Οι κάτοικοι ασχολούνται με την κτηνοτροφία την γεωργία και τον αγροτουρισμό.
Στο χωριό δημιουργήθηκε ο πρώτος γυναικείος Αγροτοβιοτεχνικός Συνεταιρισμός του Νομού Ηρακλείου με το όνομα "Η Κρουσανιώτισσα", διαθέτει ποδοσφαιρική ομάδα περιφερειακού επίπεδου Π.Α.Ο. Κρουσώνα και Σκοπευτήριο που που κατέχει ο Σκοπευτικός Όμιλος Κρουσώνα ΜΑΛΕΒΙΖΙ.
Μονή Αγίας Ειρήνης
Η κοινοβιακή Μονή καλογριών βρίσκεται στις ανατολικές παρυφές του υψώματος Γούρνος και καταστράφηκε από τους Τούρκους το 1822. Όλοι οι μοναχοί της σφαγιάστηκαν στη θέση Τροχάλακας, επειδή ήταν καταφύγιο για τους επαναστάτες. Το 1944 άρχισε η ανοικοδόμησή της και έπειτα από δεκαετίες άρχισε ξανά να λειτουργεί, με λίγες μοναχές.
Ιστορικά στοιχεία
Η ονομασία του χωριού θεωρείται αρχαία ελληνική. Κάποιοι το ετυμολογούν από το κούρσος > κρούσος, κουρσεύω. Η λέξη χρησιμοποιείται σήμερα στην Κρήτη στη φράση: «κρούσος είναι το χωριό= έρημο, όπως συνέβαινε κατά τις επιδρομές των κουρσάρων. Στο λόφο Κούπος ο Στέφανος Ξανθουδίδης εντόπισε το 1906 λείψανα τειχών μεγάλου οικισμού που χρονολογούνται από τους μυκηναϊκούς ή τους γεωμετρικούς χρόνους και του οποίου η νεκρόπολη βρισκόταν στη περιοχή Χοιρόμαντρες. Το 1983 πραγματοποιήθηκε ανασκαφή και αποκαλύφθηκαν κτίρια της αρχαϊκής εποχής (7ος-6ος αιώνας π.Χ.), μαζί με κεραμική, σιδερένια όπλα, πλακίδια με ανάγλυφες παραστάσεις και χάλκινο επιχρυσωμένο μετάλλιο των ελληνιστικών χρόνων. Η πόλη αυτή, της οποίας το όνομα δεν είναι γνωστό, άκμασε από τα υστερομινωικά χρόνια μέχρι την Ελληνιστική περίοδο. Το 1280 γίνεται αναφορά του οικισμού σε συμβόλαιο. Στην απογραφή του Καστροφύλακα (Κ 102) αναγράφεται Crussona με 262 κατ. το 1583. Το 1834  είχε 140 χριστιανικές οικογένειες και ήταν βακουφικό χωριό, χωρίς Τούρκους, και ήταν αφιερωμένο στη συντήρηση του τεμένους του σουλτάνου Ιμπραήμ, στο Ηράκλειο, αποδίδοντας το ένα έβδομο της παραγωγής του. Το 1821 στην εκκλησία του Αγίου Χαραλάμπους κατέφυγαν 350 Τούρκοι για να σωθούν και παρέλαβαν όμηρο το παιδί ενός αγωνιστή. Οι επαναστάτες με τη συγκατάθεση του πατέρα του παιδιού, άνοιξαν τρύπα στην οροφή της εκκλησίας (σώζεται μέχρι σήμερα) και μέσα από αυτήν έριξαν αναμμένες εύφλεκτες ύλες. Όλοι τους, όπως και το παιδί, πνίγηκαν από τον καπνό. Όσοι τόλμησαν να βγουν σκοτώθηκαν. Κατά την Επανάσταση του 1866 το χωριό πυρπολήθηκε από τους Τούρκους και οι ναοί του καταστράφηκαν.Την επανάσταση του 1821 έδρασαν οι Εμμανουήλ Μακατούνης, Γιαμαλής, Κοκολοζάχαρης και Μπαμνιεδομιχάλης. Την επανάσταση του 1866 έδρασαν οι Εμμανουήλ Βάμβουκας, Μανούσος Χριστοδουλάκης, Ιωάννης Βαμβουκάκης (οπλαρχηγός, πολέμησε στο Μαλεβίζι στο πλευρό των Ηρακλή Κοκκινίδη και Μιχαήλ Κόρακα), ο Λιανδροκωσταντής και τα αδέλφια Σπυριδάκη. Το 1881 είχε 1.269 κατοίκους.
Το χωριό κατά τη διάρκεια του Κινήματος του 1935 για την επιστροφή του Ελευθερίου Βενιζέλου χωρίστηκε σε βενιζελικούς, οι οποίοι θεωρούνταν αγγλόφιλοι, και αντιβενιζελικούς, οι οποίοι θεωρούνταν γερμανόφιλοι. Οι κάτοικοι του χωριού βρέθηκαν σε διάσταση με αποτέλεσμα να γίνουν μέχρι και πολιτικές δολοφονίες στο χωριό. Ένας από τους γερμανόφιλους τραυμάτισε τον Αντώνη Γρηγοράκη, μετέπειτα αρχηγό της αντίστασης ("Ομάδα Σατανά") 'κατά τη διάρκεια της Γερμανικής Κατοχής. Στο Κρουσώνα οργανώθηκε μετά τη Μάχη της Κρήτης αντάρτικη ομάδα αντίστασης με αρχηγό τον Αντώνη Γρηγοράκη (ή Σατανά). Από την άλλη η οικογένεια Τζουλιά, η οποία παλαιότερα ήταν αντιβενιζελική, υποστήριξε τους Γερμανούς. Αφορμή για την αντιπαλότητα ήταν η δολοφονία του Κωστή Τζουλιαδάκη ή Τζουγκροκωστή από τον Κωστή Τζουλιά τις 7 Απριλίου 1942 όταν ο Τζουγκροκωστής προσέβαλε τον Τζουλιά σε μία βάπτιση. Στη συνέχεια, οι αντάρτες του Κρουσώνα, μετά από εντολή του στρατηγείου Μέσης Ανατολής, εκτέλεσαν τους Μιχάλη και Κωστή Τζουλιά. Οι Γερμανοί προχώρησαν σε αντίποινα όταν πληροφορήθηκαν για τη εκτέλεση. Έφτασαν στο χωριό και έκαψαν 17 σπίτια τα οποία ανήκαν σε αντάρτες. Οι Τζουλιάδες, με την άδεια των Γερμανών ενισχύθηκαν και τους παρέδιδαν πολιτικούς αντιπάλους της, οι οποίοι είτε στέλνονταν στα κρεματόρια, είτε τους τουφέκιζαν. Συνολικά 45 Κρουσανιώτες, οι οποίοι ονομάστηκαν Σουμπερίτες, επειδή οργανώθηκαν από τον Φριτς Σούμπερτ αρχίζοντας την άνοιξη του 1942, συνεργάστηκαν με αυτό το τρόπο με τους Γερμανούς. Αντιστασιακοί από το χωριό υπερασπίστηκαν τους κατοίκους του χωριού. Κατά τη διάρκεια της Μάχης της Κρήτης και της Κατοχής σκοτώθηκαν περί τους 56 με 75 Κρουσανιώτες.
Πορεία πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:
Διοικητικά στοιχεία
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925, γραμμένος ως Κρουσσών (με 2 "σ"), να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Το όνομά του διορθώθηκε σε Κρουσών, (με 1 "σ"), το 1940. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι μαζί με τους οικισμούς: Αγία Ειρήνη και Κιθαρίδα αποτελούν την κοινότητα Κρουσώνος που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Κρουσώνα του Δήμου Μαλεβιζίου και σύμφωνα την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 2.017 κατοίκους.
Σημαίνοντες Κρουσανιώτες
(επαναστατικοί περίοδοι κατά την Τουρκοκρατία)
Μακατούνης Μανόλης, οπλαρχηγός – χαϊνης
Λιανδρογιαννάκης Ιωάννης - Λιανδροκωνσταντής, οπλαρχηγοί Μαλεβιζίου
Μανούσος Χριστοδουλάκης (πεντακοσιαρχος 1866-1878)
Ξυλούρης Γιάννης
Ξυλούρης Γεώργιος ή Αδοντάρος
Βουλευτές Κρητικής Βουλής
Ιερωνυμίδης Ιερώνυμος