cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πάπας Πίος Β΄
Θητεία στον παπικό θρόνο (1458-1464)
Ως Πάπας, ο Πίος Β΄ συμμάχησε αρχικά με τον βασιλιά της Αραγονίας Φερδινάνδο Β', βοηθώντας τον να πάρει τη Νάπολη από τη γαλλική δυναστεία των Ανζού. Επίσης έκανε γρήγορα τον Βησσαρίωνα έναν από τους σημαντικότερους συμβούλους του. Το κύριο μέλημα του Πίου Β΄ ήταν η οργάνωση μιας Σταυροφορίας εναντίον των Τούρκων, οι οποίοι με τις επεκτατικές τους τάσεις αποτελούσαν τον υπ' αριθμόν ένα κίνδυνο για τον χριστιανικό κόσμο, κυρίως τη Βενετία και την Ουγγαρία. Ο Πίος θέλοντας να ενώσει τη χριστιανική Ευρώπη κάτω από την καθοδήγησή του, έβρισκε στον τουρκικό κίνδυνο, ο οποίος ήταν παρόλα αυτά πραγματικός, μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να κερδίσει πολιτικό και ηθικό κύρος. Τον Ιούνιο του 1459 οργάνωσε μία πανευρωπαϊκή σύνοδο στη Μάντοβα για την οργάνωση της Σταυροφορίας. Όμως πέτυχε πολύ μικρή ανταπόκριση μεταξύ των διασπασμένων πολιτικών δυνάμεων της Ευρώπης, με μπροστάρη της αντίστασης τον καρδινάλιο της Βενετίας Ludovico Trevisan.
Το 1462 έλαβε από τον Θωμά Παλαιολόγο τα λείψανα της κεφαλής (κάρα) του Αγίου Αποστόλου Ανδρέα, μέσα σε χρυσή λειψανοθήκη του 7ου αιώνα, οργανώνοντας λαμπρή υποδοχή στη Ρώμη. Ο Πίος τα εναπόθεσε στη Βασιλική του Αγίου Πέτρου στο Βατικανό. Εκεί έμειναν έως το 1964 που επεστράφησαν, μετά από πάνω από 500 χρόνια, στην Πάτρα μαζί με την πολύτιμη λειψανοθήκη. Το 1463 ο Πίος αναγόρευσε τον Βησσαρίωνα Λατίνο Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως (ένας τίτλος με συμβολικό και μόνον χαρακτήρα). Τον ίδιο χρόνο τον έκανε εκπρόσωπό στη Βενετία για να οργανώσει τη Σταυροφορία, με στόχο να πραγματοποιηθεί το καλοκαίρι του 1464. Το σχέδιο ήταν να συγκεντρωθούν 20.000 στρατιώτες στον Τάραντα που θα έπλεαν στο Δυρράχιο και να ενωθούν με άλλους 20.000 Αλβανούς του Σκεντέρμπεη. Και πάλι όμως προέκυψε καθυστέρηση κι όλα ματαιώθηκαν με τον θάνατο του Πίου Β΄ τον Αύγουστο του 1464 στην Ανκόνα, πριν κλείσει τα 59 του χρόνια κι ενώ προετοίμαζε την άφιξη του στόλου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πάπες Κατηγορία:Ιταλοί Πάπες Κατηγορία:Πάπες 15ου αιώνα Κατηγορία:Τουρκοκρατία Κατηγορία:Οικογένεια Πικκολόμινι
Στέφανο Ναπολεόνι
Ο Στέφανο Ναπολεόνι (γεννημένος στις 26 Ιουνίου 1986 στην Ρώμη) είναι Ιταλός ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται στην Τουρκία για λογαριασμό της Γκεζτεπέ ΣΚ. Μπορεί να αγωνιστεί στην θέση του επιθετικού ή του χαφ.
Βίτζεβ Λοτζ
Ο Ναπολεόνι έγινε ο πρώτος Ιταλός ποδοσφαιριστής που έχει αγωνιστεί ποτέ στην πολωνική Orange Ekstraklasa (παλαιότερα γνωστή ως Idea Ekstraklasa), με επόμενο τον συμπαίκτη, στη νέα του ομάδα, και συμπατριώτη του Τζόζεφ Ντάγιο Οσάντογκαν. Μετακόμισε στον Λεβαδειακό μετά τον υποβιβασμό της Βίτζεβ Λοτζ, στα τέλη του 2008.
Λεβαδειακός
Τον Ιανουάριο του 2009, αποκτήθηκε από την ομάδα του Λεβαδειακού.
Ατρόμητος
Τον Ιανουάριο του 2013 αποκτήθηκε από τον Ατρόμητο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λεβαδειακού Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βίντζεφ Λοτζ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εκστρακλάσα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατρόμητου Αθηνών Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Τουρκίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ιστανμπούλ Μπασάκσεχιρ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γκεζτεπέ ΣΚ
Τσακαλώτος
Το ελληνικό επώνυμο Τσακαλώτος μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
Κατηγορία:Οικογένεια Τσακαλώτου
Marvel Entertainment
Η Marvel Entertainment, LLC (παλαιότερα Marvel Enterprises) ήταν μια Αμερικανική ψυχαγωγική εταιρεία που ιδρύθηκε τον Ιούνιο του 1998 με βάση την Νέα Υόρκη, από την συγχώνευση των Marvel Entertainment Group και Toy Biz. Η εταιρεία άνηκε στην The Walt Disney Company από το 2009 και μετά, και ήταν γνωστή κυρίως γνωστή για προϊόντα, αδειοδότηση, και κόμικς από την Marvel Comics, αλλά και για τις προσαρμογές τους σε ταινίες και τηλεοπτικές/καλωδιακές σειρές.
Το 2009, η The Walt Disney Company εξαγόρασε την Marvel Entertainment για $4 δισεκατομμύρια και από τότε ήταν μια εταιρεία περιορισμένης ευθύνης (Ε.Π.Ε.). Για οικονομικούς σκοπούς, αναφέρθηκε κυρίως ως το τμήμα Disney's Consumer Products από την αναδιοργάνωση της Marvel Studios από τη Marvel Entertainment στην Walt Disney Studios.
Με τα χρόνια, η Marvel Entertainment προχώρησε σε πολλές εταιρικές συνεργασίες και διαπραγματεύσεις με άλλες συνεργασίες. Μέχρι το 2023, η Marvel έχει συμβόλαια αδειοδότησης με την Sony Pictures μέσω της Columbia Pictures (για τις ταινίες Spider-Man) και την Universal Pictures (δικαίωμα πρώτης άρνησης να παραλάβει τα δικαιώματα διανομής για οποιεσδήποτε μελλοντικές ταινίες Hulk σε παραγωγή της Marvel Studios).
Στις 29 Μαρτίου του 2023, οι επιχειρήσεις της Marvel Entertainment, συμπεριλαμβάνοντας τις Marvel Comics και Marvel Games έγιναν πτυχή των μεγαλύτερων επιχειρηματικών μονάδων της Disney.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρώην Θυγατρικές της The Walt Disney Company Κατηγορία:Εξαγορές της Disney Κατηγορία:Θυγατρικές της The Walt Disney Company
Στενό Αχαΐας
Το Στενό ή Στενό Παγκρατίου (πρώην όνομα: Λιβέριζα) είναι οικισμός της Αχαΐας, με πληθυσμό 17 κατοίκων σύμφωνα με την απογραφή του 2011, και διοικητικά υπάγεται στην Τοπική Κοινότητα Παγκρατίου της Δημοτικής Ενότητας Κλειτορίας του Δήμου Καλαβρύτων βάσει της διοικητικής διαίρεσης του Προγράμματος Καλλικράτης που ισχύει στην Ελλάδα από το 2011.
Γενικά στοιχεία
Το Στενό μέχρι και το 1962 ονομαζόταν "Λιβέριζα".
Με την προηγούμενη διοικητική διαίρεση του Σχεδίου Καποδίστρια ανήκε στο Δημοτικό Διαμέρισμα Παγκρατίου του Δήμου Λευκασίου ή Κλειτορίας, όπως αυτός μετονομάστηκε το 2008. Κατά την απογραφή του 2001 είχε 48 κατοίκους.
Πρόκειται για τον τελευταίο οικισμό της Αχαΐας που συναντάει κανείς πάνω στην Εθνική Οδό Πατρών-Τριπόλεως, πριν εισέλθει στα διοικητικά όρια του Νομού Αρκαδίας (όπως και το αντίστροφο).
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Λευκασίου Κατηγορία:Δήμος Καλαβρύτων
Οβατζίκ (Τουντζελί)
Το Οβατζίκ (τουρκικά: Ovacık, پلور ή Pulur, Zerenik ) είναι πόλη και διαμέρισμα της Επαρχίας του Τουντζελί, στην Περιοχή Ανατολικής Ανατολίας της Τουρκίας.
Δήμος
Στις 8 Ιουνίου 2013, ο, προερχόμενος από το CHP, δήμαρχος Μουσταφά Σαριγκιούλ άλλαξε κόμμα. Συγκεκριμένα, εντάχθηκε στο Κόμμα Ειρήνης και Δημοκρατίας. Στις 30 Μαρτίου 2014, κατά τη διάρκεια των τουρκικών δημοτικών εκλογών, η πόλη εξέλεξε τον Φατίχ Μεχμέτ Ματσόγλου, πρώτο δήμαρχο στην ιστορία του Κομμουνιστικού Κόμματος Τουρκίας. Κατά τη διάρκεια των αμέσως επόμενων εκλογών, η πόλη επανήλθε υπό την δημαρχία του Μουσταφά Σαριγκιούλ, εκ νέου υποψηφίου με το Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα (CHP).
Παραπομπές
Κατηγορία:Οικισμοί στην Επαρχία του Τουντζελί Κατηγορία:Διαμέρισματα της Επαρχίας του Τουντζελί Κατηγορία:Πόλεις της Τουρκίας Κατηγορία:Κουρδικοί οικισμοί στην Τουρκία
Blue Angels
thumb|300px|Οι Blue Angels σε σχηματισμό «Διαμάντι» thumb|250px|Αεροσκάφος F/A-18 Hornet των Blue Angels ενώ ετοιμάζεται απογειωθεί από το αεροπλανοφόρο USS Harry S. Truman (CVN 75) thumb|150px|Το έμβλημα των Blue Angels thumb|250px|Αεροσκάφος F/A-18 Hornet των Blue Angels thumb|250px|Αεροσκάφη F8F Bearcat των Blue Angels thumb|250px|Αεροσκάφη F-4 Phantom των Blue Angels thumb|250px|Οι Blue Angels κατά τη διάρκεια ελιγμού thumb|250px|Το C-130T Hercules των Blue Angels "Fat Albert"
Οι Blue Angels (Μπλε Άγγελοι ή Ναυτική Μοίρα Αεροπορικής Επίδειξης) είναι το ακροβατικό σμήνος του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ. Δημιουργήθηκαν το 1946 γεγονός που τους καθιστά το πρώτο επίσημα υποστηριζόμενο στρατιωτικό αεροπορικό σμήνος επιδείξεων στον κόσμο. Χρησιμοποιούν 12 αεροσκάφη F/A-18 Hornet και ένα C-130 Hercules.
Ιστορία
Στις 24 Απριλίου 1946 ο Αρχηγός του Αμερικανικού Ναυτικού, Ναύαρχος Τσέστερ Νίμιτς εξέδωσε μία διαταγή για την δημιουργία μίας ομάδας ιπτάμενων επιδείξεων με σκοπό να εξυψώσει το ηθικό του Ναυτικού, να επιδείξει την ναυτική αεροπορική δύναμη και να διατηρήσει το ενδιαφέρον του κοινού στην ναυτική αεροπορία. Ο πραγματικός όμως στόχος ήταν να δημιουργηθεί λαϊκή και πολιτική υποστήριξη προς το Ναυτικό, η οικονομική υποστήριξη προς το οποίο από τον αμυντικό προϋπολογισμό γινόταν όλο και πιο ισχνή.
Η πρώτη επίδειξη της ομάδας έγινε ενώπιον επισήμων του Ναυτικού στις 10 Μαΐου, οι οποίοι αποδέχθηκαν την ομάδα με ενθουσιασμό. Η ομάδα τότε αποτελούταν από τρία Grumman F6F-5 Hellcats, ειδικά τροποποιημένα για να μειωθεί το βάρος τους. Στις 15 Ιουνίου έδωσαν την πρώτη τους επίδειξη στην αεροναυτική βάση του Τζάκσονβιλ, όπου είχαν και την έδρα τους, και εκεί κέρδισαν και το πρώτο τους βραβείο. Η ομάδα έγινε πολύ σύντομα γνωστή για τα θεαματικά ακροβατικά της. Κατά την διάρκεια ενός ταξιδιού στην Νέα Υόρκη τα μέλη της ομάδας είδαν την διαφήμιση του κλαμπ "Blue Angel", τους άρεσε σαν όνομα και έτσι στις 19 Ιουλίου ονομάστηκαν έτσι και επίσημα. Στις 25 Αυγούστου η ομάδα άλλαξε τα αεροπλάνα της με τα F8F-1 Bearcat.
Η ομάδα συνέχισε να δίνει επιδείξεις όμως διαλύθηκε με την έναρξη του Πολέμου της Κορέας το 1950. Επαναδημιουργήθηκε στις 25 Οκτωβρίου 1951στην αεροναυτική βάση του Κόρπους Κρίστι, στο Τέξας. Ήδη από το τέλος της δεκαετίας του 1940 οι Blue Angels χρησιμοποιούσαν τα πρώτα τζετ αεροσκάφη, τα F9F-2 Panther, τα οποία αντικατέστησαν σύντομα με τα βελτιωμένα F9F-5. Η ομάδα έμεινε στη βάση του Κόρπους Κρίστι μέχρι τον χειμώνα του 1954, οπότε και μεταφέρθηκαν στην τωρινή τους έδρα, την αεροναυτική βάση Πενσακόλα. Εκεί άλλαξαν τα αεροσκάφη τους για μία ακόμα φορά, χρησιμοποιώντας τώρα τα F9F-8 Cougar. Τα επόμενα είκοσι χρόνια οι Blue Angels θα αλλάξουν τα αεροσκάφη τους άλλες δύο φορές, το 1957 με τα F11F-1 Tiger και το 1969 με τα τεράστια διηχητικά F-4J Phantom II. Αυτή ήταν και η μόνη περίοδος που οι Blue Angels χρησιμοποίησαν τον ίδιο τύπο αεροσκάφους με τους Thunderbirds, καθόσον ο τύπος βρισκόταν σε υπηρεσία τόσο με την Αεροπορία όσο και με το Ναυτικό.
Τον Δεκέμβριο του 1974 οι Blue Angels απέκτησαν το οικονομικότερο A-4F Skyhawk II ενώ παράλληλα αναδιοργανώθηκαν σε Ναυτική Μοίρα Αεροπορικής Επίδειξης. Στις 8 Νοεμβρίου 1986, συμπληρώνοντας τους εορτασμούς για την 40η επέτειό τους οι Blue Angels παρουσίασαν το νέο τους αεροσκάφος, το μαχητικό F/A-18 Hornet. παράλληλα άρχισαν να χρησιμοποιούν και ένα μεταγωγικό C-130T Hercules, προερχόμενο από το Σώμα των Πεζοναυτών, με το όνομα "Fat Albert" (Παχύς Άλμπερτ). Παρόλο που σκοπός του C-130 είναι η υποστήριξη της ομάδας, ο "Fat Albert" πολλές φορές δίνει και αυτός επιδείξεις πριν από την επίδειξη των Blue Angels.
Οι Blue Angels δίνουν περισσότερες από 70 επιδείξεις σε 34 μέρη σε όλες τις Ηνωμένες Πολιτείες, κάθε έτος, όπου υιοθετούν ακόμα πολλές ίδιες τεχνικές τους όπως και το 1946. Από την δημιουργία τους, οι «Μπλε Άγγελοι» έχουν πετάξει για περισσότερους από 427 εκατομμύρια θεατές παγκοσμίως.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ Κατηγορία:Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ
Φαζού Αλίεβα
Η Φαζού Αλίεβα (Фазу Гамзатовна Али́ева, 5 Δεκεμβρίου 1932 - 1 Ιανουαρίου 2016) ήταν Ρωσίδα ποιήτρια, συγγραφέας και δημοσιογράφος.
Βιογραφία
Η Φαζού γεννήθηκε στο Γκινιτσούλτ του Νταγκεστάν. Απόφοιτησε από το Γυναικείο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο του Νταγκεστάν το 1955. Το 1961 αποφοίτησε από το Ινστιτούτο Λογοτεχνίας "Μαξίμ Γκόρκοφ". Το 1969 έλαβε τον τίτλο "Λαϊκή Ποιήτρια του Νταγκεστάν".
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρώσοι ποιητές Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος της Φιλίας των Λαών
Τύμπανο (αποσαφήνιση)
Η λέξη τύμπανο (πλ. τύμπανα) προέρχεται από το αρχ. ελλ. ρήμα τύπτω (κτυπώ) και μπορεί να αναφέρεται στα εξής:
Ελληνοτουρκισμός
300px|thumb|Χάρτης των χωρών [[Ελλάδα|Ελλάδας, Κύπρου και Τουρκίας, που αντιπροσωπεύει την έκταση του εδάφους εάν οι τρεις χώρες επρόκειτο να ενωθούν.]] Ο ελληνοτουρκισμός είναι μία λέξη που περιλαμβάνει δύο έννοιες: α) ένα πολιτισμικό φαινόμενο, δηλαδή την συγκατοίκηση και την αλληλεξάρτηση, από τον 11ο αιώνα, του ελληνισμού και του τουρκισμού και β) μία ιδεολογία στερεωμένη σε αυτό το πολιτισμικό φαινόμενο που επιδιώκει να εγκαθιδρύσει ένα ελληνοτουρκικό πολιτικό σύνολο. Ως ιδεολογία ο ελληνοτουρκισμός αποδίδει πρωτεύοντα ρόλο σε μία πραγματικότητα, το ελληνοτουρκικό πολιτισμικό φαινόμενο. Για να εξασφαλισθεί ο πρωτεύων αυτός ρόλος τείνει να εδραιώσει ένα ελληνοτουρκικό πολιτικό σύνολο.
Οικουμενική Αυτοκρατορία
Στον 15ο αιώνα, ο έλληνας φιλόσοφος Γεώργιος Τραπεζούντιος, 1395-1484, επαναλαμβάνοντας τις πολλές προσπάθειες του παρελθόντος για την προσέγγιση της Ορθοδοξίας και του Ισλάμ συνέταξε, τον Ιούλιο του 1453, μία πραγματεία με τίτλο, Περί της αληθείας της των χριστιανών πίστεως, που έστειλε στον Μωάμεθ Β΄ για να τον πείσει για την ταυτότητα των δύο θρησκειών.
Σε μία επιστολή προς τον Μωάμεθ Β΄ του 1466, ο Τραπεζούντιος γράφει: "Κανείς δεν αμφιβάλλει ότι είσαι αυτοδικαίως αυτοκράτωρ των Ρωμαίων... Αλλά αυτός ο οποίος είναι αυτοκράτωρ των Ρωμαίων είναι επίσης και αυτοκράτωρ όλης της γης". Οι υποστηρικτές του ελληνοτουρκισμού θεωρούν τον Γεώργιο Τραπεζούντιο ως τον ιδρυτή της ιδεολογίας αυτής.
Ελληνοτουρκική Συνομοσπονδία
Στον 19ο αιώνα, μετά την συγκρότηση του ελληνικού βασιλείου το 1832, η πλειοψηφία των Ρωμηών παρέμεινε μέσα στην Οθωμανική Αυτοκρατορία και αυτοί διχάστηκαν μεταξύ της δυτικής παράταξης των εθνικιστών και της ανατολικής παράταξης των ελληνοτουρκιστών που επιθυμούσαν να παραμείνουν στην Οθωμανική Αυτοκρατορία και να την μετατρέψουν σταδιακά σε ελληνοτουρκική αυτοκρατορία. Οι δύο αυτές παρατάξεις υπήρχαν και στην Ελλάδα. Ο πιο ενθουσιώδης οπαδός ενός κοινού ελληνοτουρκικού κράτους υπήρξε ο Γεώργιος Τυπάλδος-Ιακωβάτος (1813-1882), ο οποίος ήταν βουλευτής στο κοινοβούλιο των Ιονίων νήσων και από το 1864 βουλευτής του Βασιλείου της Ελλάδος στην Αθήνα. Ήταν δε βαθιά θρησκευόμενος ορθόδοξος. Οι πολιτικοί του αντίπαλοι τον θεωρούσαν τουρκομανή. Εδήλωνε πως από καταβολής κόσμου στην ιστορία της Ανατολικής Μεσογείου, όπου Τούρκος έβαζε το πόδι του εκεί βρισκόταν και η Ρωμηοσύνη. Υποστήριζε ότι Έλληνες και Τούρκοι ήταν της ίδιας φυλετικής και θρησκευτικής προέλευσης. Βυζαντινοί και Τούρκοι είχαν τα ίδια σύμβολα όπως την ημισέληνο. Από το βήμα της Βουλής των Ελλήνων στην Αθήνα απαιτούσε την ανασύσταση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας υπό την μορφή ελληνοτουρκικής συνομοσπονδίας. Στις 25 Νοεμβρίου 1880 δήλωνε στην Βουλή: "Θα μου ειπήτε πως έχω φιλοτουρκικά αισθήματα επειδή πιστεύω στην αναγκαιότητα μία ενώσεως με την Τουρκία. Εάν λοιπόν η Τουρκία ήθελε σκεφθή πιο σωστά, θα της συνιστούσα να συμπεριλάβη και να ενσωματώση στο τουρκικό κράτος όλους τούς λαούς που είναι μέρος της Τουρκίας".
Στον 20 αιώνα ο Ελευθέριος Βενιζέλος και ο Κεμάλ Ατατούρκ επανήλθαν στην ιδέα συγκρότησης ελληνοτουρκικού κράτους. Στις 10 Μαΐου 1933 ο Βενιζέλος, στην σύσκεψη της "Μεγάλης Επιτροπής των Εξωτερικών Υποθέσεων" επαναλαμβάνει τρεις φορές επάνω στην συζήτηση: "Θα ιδήτε μετά έτη θα φθάσωμεν με την Τουρκίαν να κάμωμεν την Ανατολικήν Ομοσπονδίαν".
Τανταλίτης
Ο τανταλίτης με χημικό τύπο (Fe+2, Mn)(Ta, Nb)2O6 είναι ορυκτό οξείδιο αποτελούμενο από σίδηρο (δισθενή), μαγγάνιο, ταντάλιο και νιόβιο. Το όνομά του οφείλεται στο περιεχόμενο ταντάλιο.
Ελληνοτουρκισμός
Ελληνοτουρκική Συνομοσπονδία
thumb|250px|Ο Δημήτρης Κιτσίκης στο γραφείο του, το 1990, στο προεδρικό μέγαρο της Τσάνκαγιας στην [[Άγκυρα, ως σύμβουλος του τότε προέδρου της Τουρκίας, Τουργκούτ Οζάλ.]]
Τανταλίτης
Είναι ορυκτό συγγενές προς τον κολουμβίτη.Τα δύο αυτά ορυκτά πολλές φορές ενώνονται προς δημιουργία ενός ημιατομικού ορυκτού που ονομάζεται κολτάν(coltan). Από χημική άποψη, είναι τανταλικό άλας του σιδήρου με αντικατάσταση σε μερικά μόρια του ατόμου του σιδήρου με άτομο μαγγανίου ή και νιοβίου. Ο τανταλίτης είναι μαύρος έως σιδηρόμαυρος στο χρώμα, ενώ οι πλούσιοι σε μαγγάνιο τανταλίτες μπορεί να είναι φαιόχροοι και ημιδιαφανείς. Κάποια δείγματα εμφανίζουν κυανωπή ιριδίζουσα λάμψη και παραμαγνητικές ιδιότητες. Απαντάται σε γρανίτες και γρανιτικούς πηγματίτες. Ο τανταλίτης χρησιμοποιείται ως μετάλλευμα για την εξαγωγή τανταλίου και νιοβίου. Αρκετοί οδηγοί ορυκτών αναφέρουν τον τανταλίτη μαζί με τον κολουμβίτη σε ένα ορυκτό αποκαλούμενο «κολτάν» (coltan, κολουμβίτης-τανταλίτης), και πράγματι συχνά βρίσκονται μαζί. Αλλά ο τανταλίτης έχει σημαντικά μεγαλύτερη πυκνότητα από τον κολουμβίτη (από 6,5 ως 8,0+ σε σύγκριση με το 5,2 του κολουμβίτη).
Ελληνοτουρκισμός
Ελληνοτουρκική Συνομοσπονδία
Την παλαιότατη ιδεολογία του ελληνοτουρκισμού επανέφερε στο προσκήνιο επί των ημερών μας ο ιστορικός Δημήτρης Κιτσίκης, ο οποίος από το 1966 με βιβλία, άρθρα και ανακοινώσεις και με την πολιτική του δραστηριότητα στην Ελλάδα και την Τουρκία, ως σύμβουλος του Κωνσταντίνου Καραμανλή και του τούρκου προέδρου Τουργκούτ Οζάλ και με την επιρροή που διαθέτει στην Δυτική Ευρώπη και την Βόρειο Αμερική, προώθησε την ιδέα συγκρότησης ελληνοτουρκικής συνομοσπονδίας μεταξύ Αθηνών και Αγκύρας.
Τανταλίτης
Ο τανταλίτης έχει βρεθεί στη Ναμίμπια, τη Νιγηρία, τον Καναδά, τη Μαδαγασκάρη, τη βόρεια Ευρώπη, και σε πολιτείες των ΗΠΑ (Μέιν, Καλιφόρνια, Κολοράντο και Βιρτζίνια. Αλλά τα μεγαλύτερα αποθέματα τανταλίτη υπάρχουν στη Βραζιλία (το 52,1%), τη Μοζαμβίκη και την Αυστραλία, από την οποία, το 2006, προήλθε το 75% της παγκόσμιας παραγωγής.
Ελληνοτουρκισμός
Ελληνοτουρκική Συνομοσπονδία
μικρογραφία|Προταθείσα σημαία της Ελληνοτουρκικής Συνομοσπονδίας (Συνομοσπονδία Ανατολικής Μεσογείου) και σύμβολο της ιδεολογίας του Ελληνοτουρκισμού.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Τουρκολογία Κατηγορία:Νεοελληνικές σπουδές Κατηγορία:Ελληνοτουρκικές σχέσεις
Τανταλίτης
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ορυκτά του μαγγανίου Κατηγορία:Ορυκτά του νιοβίου Κατηγορία:Ορυκτά του σιδήρου Κατηγορία:Ορυκτά του τανταλίου
Λίαν Ρος
Η Λίαν Ρος (γεννήθηκε ως Ζοζεφίν Χίμπελ στις 8 Δεκεμβρίου 1962 στο Αμβούργο, της τότε Δυτικής Γερμανίας) είναι Γερμανίδα τραγουδίστρια του είδους Hi-NRG/ευρωπαϊκή ντίσκο. Έχει ηχογραφήσει επιτυχή τραγούδια όπως το Do You Wanna Funk της Συλβέστερ και το You're my Heart, You're my Soul των Modern Talking. Οι πρωτότυπες δικές της επιτυχίες περιλαμβάνουν τις "Say You'll Never", "Fantasy", "Scratch My Name" και "It's Up to You" μεταξύ άλλων. Μια συλλογή από τα σινγκλ-επιτυχίες και επιλεγμένα κομμάτια της, με το όνομα "The Best of and More", κυκλοφόρησε το 2005. Μία από τις πρόσφατες επιτυχημένες επιτυχίες της, η Never Gonna Lose κυκλοφόρησε από την ZYX Records στη Γερμανία στις 27 Δεκεμβρίου του 2005 και το τραγούδι της "Young Hearts Run Free" κυκλοφόρησε στις Blanco y Negro Music στην Ισπανία, στις 9 Σεπτεμβρίου 2009.
Είναι ενεργή από τα μέσα της δεκαετίας του 1980.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανίδες τραγουδίστριες
Μπλαγκόιε Νέσκοβιτς
Ο Μπλαγκόιε Νέσκοβιτς (σερβικά : Благоје Нешкови) (Κραγκούγιεβατς 11 Φεβρουαρίου 1907 - Βελιγράδι 11 Νοεμβρίου 1984 ), ήταν γιατρός, επαναστάτης συμμετέχων στον Ισπανικό Εμφύλιο και τον εθνικού απελευθερωτικού αγώνα της Γιουγκοσλαβίας, πολιτικός της Γιουγκοσλαβίας και της λαϊκής δημοκρατίας της Σερβίας.
Βιογραφία
Τελείωσε το δημοτικό σχολείο στο Κραγκούγιεβατς και το γυμνάσιο στο Βελιγράδι. Το 1933 αποφοίτησε από την ιατρική σχολή του πανεπιστημίου του Βελιγραδίου.
Το 1935 έγινε μέλος του Κομμουνιστικού κόμματος της Γιουγκοσλαβίας. Συμμετείχε στον Ισπανικό εμφύλιο πόλεμο ως γιατρός στο τάγμα των διεθνών ταξιαρχιών "Duro Dakovic". Με την επιστροφή του από την Ισπανία εργάστηκε ως γιατρός στο Βελιγράδι. Διετέλεσε γραμματέας της επαρχιακής επιτροπής του Κομμουνιστικού κόμματος της Σερβίας.
Κατά τον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο μετά την επίθεση της Γερμανίας στη Γιουγκοσλαβία και από τις 11 Δεκεμβρίου 1941 ήταν μέλος της Σερβικής εθνικής απελευθερωτικής επιτροπής.
Μετά την απελευθέρωση της χώρας ήταν ο πρώτος γραμματέας της εκτελεστικής επιτροπής της, σημερινός πρωθυπουργός της κυβέρνησης. Στο ιδρυτικό συνέδριο του Κομμουνιστικού κόμματος της Σερβίας τον Μάιο του 1945 εξελέγη γραμματέας της κεντρικής επιτροπής και υπηρέτησε στη θέση αυτή έως το 1948. Στο πέμπτο συνέδριο του Κομμουνιστικού κόμματος τον Ιούλιο του 1948 εξελέγη μέλος του πολιτικού γραφείου της κεντρικής επιτροπής.
Κατά την περίοδο από το 1945 - 1948 βρισκόταν στη θέση του πρωθυπουργού της Λαϊκής Δημοκρατίας της Σερβίας. Το 1952 διορίστηκε στη θέση του αναπληρωτή πρωθυπουργού της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας.
Τον Οκτώβριο του 1952 το πολιτικό γραφείο του Κομμουνιστικού κόμματος της κεντρικής επιτροπής τον τιμώρησε επειδή ο κατηγορούμενος να υποστηρίξει το ψήφισμα Inform κι εγκατέλειψε την πολιτική και αφοσιώθηκε σε επιστημονικές εργασίες. Ήταν ερευνητής και επικεφαλής του εργαστηρίου πειραματικής ογκολογίας στην ιατρική σχολή. Πέθανε στο Βελιγράδι το 1984.
Κατάλογος δημάρχων Ρεθύμνου
Παρατίθεται σε χρονολογική σειρά κατάλογος με τα πρόσωπα που χρημάτισαν δήμαρχοι του Ρεθύμνου. Κατά την περίοδο της ημιαυτονομίας (Κρητική Πολιτεία) οι δήμαρχοι ήταν μουσουλμάνοι (μόνο οι πάρεδροι μπορούσαν να είναι Κρητικοί), με πρώτο το 1882 τον Τουρκοκρητικό Σαλή Δροσουλάκη. Το 1919 ο πρώτος χριστιανός δήμαρχος έγινε ο Μιχαήλ Ν. Παπαδάκης. Ο πρώτος αιρετός δήμαρχος μεταπολιτευτικά ήταν ο Μανώλης Καλαϊτζάκης. Από το 2007 στο αξίωμα βρίσκεται ο Γιώργης Μαρινάκης.
Βιβλιογραφία
Ρεθυμν
Η Γέφυρα του Ποταμού Κβάι
Η ταινία έλαβε διθυραμβικές κριτικές και απέσπασε 7 βραβεία όσκαρ (μεταξύ των οποίων και Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας. Το 1997 επελέγη από τη Βιβλιοθήκη του Αμερικάνικου Κογκρέσου ως τμήμα του Εθνικού Μητρώου Κινηματογράφου, την ίδια χρονιά έλαβε επίσης την 13η θέση στη λίστα με τις 100 καλύτερες ταινίες όλων των εποχών από το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου.
Υπόθεση
Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, σε ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης της Ταϊλάνδης, ο Ιάπωνας συνταγματάρχης Σάιτο (Σεσούι Χαγιακάβα) υποχρεώνει τους Βρετανούς αιχμαλώτους να εργαστούν στην κατασκευή μιας γέφυρας τεράστιας στρατηγικής σημασίας, εφόσον επρόκειτο να ενώσει τη Βιρμανία με την Ταϊλάνδη. Ο συνταγματάρχης Νίκολσον, που βρίσκεται σε συνεχή σύγκρουση με τον Ιάπωνα, δέχεται να ηγηθεί των ανδρών του στην κατασκευή της γέφυρας. Η κατασκευή της γέφυρας πρόκειται να αποτελέσει μεγάλη πρόκληση για τον Νίκολσον και τους άνδρες του. Όταν όμως η γέφυρα είναι πια έτοιμη, ένας Αμερικανός αντιπλοίαρχος του ναυτικού, ο Σίαρς (Γουίλιαμ Χόλντεν), που κατάφερε να αποδράσει από την αιχμαλωσία των Γιαπωνέζων βρίσκεται κοντά στην περιοχή, με αποστολή να ανατινάξει τη γέφυρα πάνω από την οποία πρόκειται να περάσει το τρένο για τον ανεφοδιασμό των Ιαπώνων.
Ιστορικές Αλήθειες
Η πλοκή αναφέρεται στην κατασκευή της γέφυρας που περνά πάνω από τον ποταμό Κβάι Γιάι που βρίσκεται σε απόσταση πέντε χιλιομέτρων από την πόλη Καντσαναμπούρι της Ταϊλάνδης.
Σύμφωνα με στοιχεία της Επιτροπής Πολεμικών Τάφων Κοινοπολιτείας η περιβόητη σιδηροδρομική γραμμή, που ενώνει τη Βιρμανία με την Ταϊλάνδη, κατασκευάστηκε από αιχμαλώτους πολέμου και αποτελούσε σχέδιο των Ιαπώνων που αποσκοπούσε στη δημιουργία μιας νέας οδού ανεφοδιασμού των ιαπωνικών στρατευμάτων στη Βιρμανία. Κατά την κατασκευή της 13.000 αιχμάλωτοι πολέμου πέθαναν και ενταφιάστηκαν πλάι στο σιδηρόδρομο. Υπολογίζεται επίσης ότι κατά τη διάρκεια της κατασκευής της γραμμής πέθαναν επίσης 80.000 με 100.000 Ασιάτες εργάτες ή σκλάβοι που έφτασαν στην περιοχή από τη Μαλαισία, την αποικιοκρατούμενη από τους Ολλανδούς Ανατολική Ινδία. Δυο ομάδες ανδρών εργάστηκαν για τη δημιουργία της γραμμής, η πρώτη ξεκίνησε από την Ταϊλάνδη και η δεύτερη από τη Βιρμανία και συναντήθηκαν στα μισά της γραμμής.
Τα γεγονότα που εξιστορούνται στην ταινία είναι κυρίως φανταστικά και παρά το γεγονός ότι παρουσιάζονται οι κακές συνθήκες και ο πόνος που προκλήθηκε από την κατασκευή της σιδηροδρομικής γραμμής, η πραγματικότητα ήταν πολύ χειρότερη. Ο Βρετανός συνταγματάρχης αιχμάλωτος των Ιαπώνων, στην περιοχή στην οποία επρόκειτο να δημιουργηθεί η γέφυρα από όπου θα περνούσε ο σιδηρόδρομος, ήταν ο Φίλιπ Τούζι (Philip Toosey). Υπάρχουν πολλοί που θεωρούν τον χαρακτήρα του συνταγματάρχη Νίκολσον, που υποδύεται ο Άλεκ Γκίνες, βέβηλη παρωδία του χαρακτήρα του Τούζι. Στην εκπομπή του BBC Timewatch ένας πρώην αιχμάλωτος πολέμου δήλωσε ότι ήταν αδύνατο ένας άνθρωπος σαν τον Νίκολσον να έφτανε στο βαθμό του συνταγματάρχη και τόνισε ότι σε περίπτωση που αποφάσιζε να συνεργαστεί με τους Ιάπωνες για την κατασκευή της γέφυρας, θα είχε εξολοθρευτεί από τους υπόλοιπους αιχμαλώτους. Η Τζούλι Σάμερς στο βιβλίο της The Colonel of Tamarkan έγραψε ότι ο Πιερ Μπουλ, πρώην αιχμάλωτος στην Ταϊλάνδη, έπλασε τον χαρακτήρα του Νίκολσον στηριγμένος στις αναμνήσεις του από Γάλλους στρατιωτικούς που συνεργάστηκαν με τους Ιάπωνες. Ο Μπουλ αρνήθηκε το γεγονός ότι το μυθιστόρημα του είναι αντιβρετανικό, αντιθέτως πολλοί από τους συντελεστές της ταινίας (μεταξύ των οποίων και ο Άλεκ Γκίνες) το θεωρούσαν αντιβρετανικό.
Χαλκηδόνα
Η Χαλκηδόνα (Χαλκηδών), σημερινό Καντίκιοϊ, ήταν αρχαία παραθαλάσσια πόλη της Βιθυνίας, στη Μικρά Ασία, δεξιά του εισερχομένου στο Βόσπορο από την Προποντίδα, σχεδόν απέναντι από την πόλη του Βυζαντίου.
Η Γέφυρα του Ποταμού Κβάι
Ιστορικές Αλήθειες
Ο Τούζι ήταν πολύ διαφορετικός χαρακτήρας από τον Νίκολσον και σίγουρα δε συνεργάστηκε με τους Ιάπωνες, έκανε αντιθέτως οτιδήποτε περνούσε από το χέρι του για να καθυστερήσει την κατασκευή της γέφυρας. Κι ενώ ο Νίκολσον καταδίκαζε οποιαδήποτε προσπάθεια σαμποτάζ της κατασκευής, ο Τούζι ενθάρρυνε τους άνδρες του να μαζέψουν τερμίτες για να καταστρέψουν την ξύλινη κατασκευή της γέφυρας.
Χαλκηδόνα
Ιστορία
Κτίστηκε το 675 π.Χ. ως αποικία των Μεγαρέων, 18 χρόνια πριν κτιστεί το Βυζάντιο και αναπτύχθηκε πολύ γρήγορα λόγω του πανελλαδικά φημισμένου εκεί Μαντείου του Απόλλωνα. Κατακτήθηκε από τους Πέρσες επί Δαρείου και έπαιξε σημαντικό ρόλο στον μετέπειτα Πελοποννησιακό πόλεμο, οπότε η πόλη ταλαντεύτηκε πολλές φορές μεταξύ Αθήνας και Σπάρτης στις συμμαχίες που σημάδεψαν την αρχαία Ελλάδα, για να περιέλθει τελικά σε παρακμή όταν μετά την ίδρυση της Νικομήδειας και τον θάνατο του Βασιλέως της Νικομήδη το 74 π.Χ. κατελήφθη από τους Ρωμαίους, από τους οποίους την απέσπασε για λίγο καιρό ο Μιθριδάτης. Το 133 π.Χ. έγινε μέρος της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας από τον Άτταλο Γ΄ της Περγάμου. Επί Αυτοκράτορα Διοκλητιανού στη πόλη αυτή μαρτύρησε η Αγία Ευφημία. Μετά την επικράτηση του Χριστιανισμού η Χαλκηδόνα υπέστη πολλές επιδρομές εκ μέρους των βαρβάρων. Το 616 καταλήφθηκε από τους Πέρσες και το 667 από τους Άραβες. Το 451 έγινε στην πόλη η Δ΄ Οικουμενική Σύνοδος, η μέχρι σήμερα λεγόμενη «Οικουμενική Σύνοδος της Χαλκηδόνας» και το 507 τοπική σύνοδος. Υπέστη αλλεπάλληλες επιθέσεις βαρβάρων μέχρι την κατάκτησή της από τους Οθωμανούς Τούρκους.
Η Γέφυρα του Ποταμού Κβάι
Ιστορικές Αλήθειες
Η δημιουργία της γέφυρας όπως παρουσιάζεται στην ταινία είναι εντελώς φανταστική. Στην πραγματικότητα δημιουργήθηκαν δυο γέφυρες. Η πρώτη ήταν προσωρινή, κατασκευάστηκε από ξύλο και η άλλη κατασκευάστηκε από ατσάλι μήνες αργότερα. Και οι δυο καταστράφηκαν από τις βόμβες των αεροπλάνων των συμμάχων, ενώ εκείνη από ατσάλι διορθώθηκε και λειτουργεί μέχρι και σήμερα.
Σενάριο
Η διασκευή του σεναρίου έγινε από τους Καρλ Φόρμαν και Μάικλ Γουίλσον, δυο σεναριογράφοι που βρίσκονταν στη μαύρη λίστα του Χόλυγουντ και γι' αυτό το λόγο εργάστηκαν κρυφά. Οι δυο τους δεν συνεργάστηκαν, αλλά ο Γουίλσον κλήθηκε από τον Λιν να διορθώσει το αρχικό σενάριο του Φόρμαν. Τα εύσημα για τη συγγραφή του σεναρίου αποδόθηκαν στον Πιερ Μπουλ, που δεν ήξερε αγγλικά. Η ταινία βραβεύτηκε με Όσκαρ σεναρίου, το οποίο δόθηκε τελικά στον Μπουλ. Μόλις το 1984 η ακαδημία των Όσκαρ αποφάσισε να διορθώσει το λάθος παραχωρώντας μεταθανάτιο Όσκαρ σεναρίου και στους δυο σεναριογράφους. Έπειτα τα ονόματα των πραγματικών σεναριογράφων προστέθηκαν στους τίτλους της ταινίας.
Η ταινία μένει σε γενικές γραμμές πιστή στο μυθιστόρημα παρουσιάζοντας μόνο δυο διαφορές. Η πρώτη έχει να κάνει με τον Αμερικανό ναύτη Σίαρς, ο οποίος στο μυθιστόρημα είναι Βρετανός αξιωματικός, όπως και ο Γουόρντεν. Επίσης στο μυθιστόρημα η γέφυρα δεν καταστρέφεται στο τέλος, αλλά υφίσταται μόνο μικρές ζημιές. Ο Μπουλ παρά το γεγονός ότι απόλαυσε την μεταφορά του μυθιστορήματός του, διαφωνούσε με το κλείσιμο της ταινίας.
Γυρίσματα
Η ταινία είναι βρετανοαμερικανική παραγωγή και γυρίστηκε στη Σρι Λάνκα, παρά το γεγονός ότι τα γεγονότα της διαδραματίζονται στην Ταϊλάνδη. Κάποιες σκηνές γυρίστηκαν επίσης στην Αγγλία.
Πολλοί μεγάλοι σκηνοθέτες της περιόδου λήφθηκαν υπόψιν από τους παραγωγούς για να αναλάβουν τη σκηνοθεσία της ταινίας, μεταξύ των οποίων και ο Τζον Φορντ, ο Γουίλιαμ Γουάιλερ, ο Φρεντ Τσίνεμαν, ο Όρσον Γουέλς και ο Χάουαρντ Χοκς.
Ο Ντέιβιντ Λιν, που ανέλαβε τελικά τη σκηνοθεσία, καυγάδιζε συχνά κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων με το επιτελείο των ηθοποιών της ταινίας και κυρίως με τον Άλεκ Γκίνες και τον Τζέιμς Ντόναλντ, που θεωρούσαν ότι το μυθιστόρημα του Μπουλ ήταν αντιβρετανικό. Ο Λιν, που είχε συνεργαστεί πολλές φορές στο παρελθόν με τον Άλεκ Γκίνες, διαφώνησε με τον ηθοποιό πάνω στον τρόπο που ο Γκίνες ήθελε να ερμηνεύσει τον χαρακτήρα του Νίκολσον. Ο Γκίνες ήθελε να ερμηνεύσει τον ρόλο με χιουμοριστικό τρόπο, προκαλώντας τη συμπάθεια του θεατή, ενώ ο Λιν πίστευε ότι ο Νίκολσον έπρεπε να παρουσιάζεται ως βαρετός άνθρωπος. Άλλος ένας καβγάς μεταξύ των δυο είχε ως θέμα τη σκηνή στην οποία ο Νίκολσον αναπολεί τα στάδια της στρατιωτικής του καριέρας, στην οποία ο σκηνοθέτης αποφάσισε να πάρει λήψη με τον ηθοποιό γυρισμένο με την πλάτη στην κάμερα. Όταν ο Γκίνες τον ρώτησε το λόγο για τον οποίο το έκανε αυτό, προκάλεσε την οργή του σκηνοθέτη. Όταν ο Γκίνες τελείωσε τη σκηνή, ο Λιν του είπε: Τώρα μπορείτε να πάτε όλοι σπίτι σας, παλιοβρετανοί ηθοποιοί. Δόξα τω Θεώ, που αύριο ξεκινάω γυρίσματα με έναν Αμερικανό ηθοποιό (αναφερόμενος στον Γουίλιαμ Χόλντεν).
Ο Άλεκ Γκίνες αργότερα αποκάλυψε ότι στη σκηνή στην οποία ο Νίκολσον βγαίνει από τον φούρνο, μιμήθηκε το βάδισμα του γιου του Μάθιου, όταν ανάρρωνε από προσβολή πολιομυελίτιδας.
Ο Γκίνες παραλίγο να πνιγεί κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων, όταν παρασύρθηκε από το ρεύμα του ποταμού. Τη ζωή του έσωσε ο ηθοποιός Τζέφρι Χορν.
Μουσική
Ξεχωριστό ρόλο στην ταινία έχει το μουσικό κομμάτι που σφυρίζουν οι στρατιώτες όταν μπαίνουν στο στρατόπεδο στην αρχή της ταινίας. Πρόκειται για την εισαγωγή του "Εμβατηρίου του συνταγματάρχη Μπόγκεϊ" που έγραψε ο Κένεθ Τ. Άλφορντ το 1914, με το ψευδώνυμο Φρέντερικ Τ. Ρίκετς. Διαδοχικά ακούγεται το μουσικό θέμα που έγραψε Μάλκολμ Άρνολντ. Το θέμα του Άρνολντ δεν συμπεριλαμβάνεται παρ'όλα αυτά στο δίσκο με το σάουντρακ της ταινίας. Ήταν ο Ντέιβιντ Λιν εκείνος που πρότεινε η πρώτη εμφάνιση των αιχμαλώτων στρατιωτών στο στρατόπεδο συγκέντρωσης να γίνει τραγουδώντας το Hitler Has Only Got One Ball (ο Χίτλερ έχει μόνο ένα μπαλάκι ) το οποίο ήταν στη μελωδία του εμβατηρίου του Άλνολντ, αλλά ο παραγωγός Σαμ Σπίγκελ το θεώρησε χυδαίο. Έτσι οι στρατιώτες εμφανίζονται να σφυρίζουν το εμβατήριο.
Πολλές σκηνές της ταινίας δε συνοδεύονται από μουσική υπόκρουση και σε πολλές έντονα δραματικές σκηνές χρησιμοποιείται ο ήχος της φύσης.
Εμπορικότητα
Σύμφωνα με το περιοδικό Variety, η ταινία ήταν πρώτη σε εισπράξεις στο Box-Office το 1958 με κέρδη 18.000.000 δολαρίων. . Δεύτερη σε εισπράξεις ήρθε Η ομορφιά της κολάσεως (Peyton Place, 1957) με 12.000.000 δολάρια και τρίτη η ταινία Σαγιονάρα με 10.500.000 δολάρια.
Βραβεία
Η ταινία προτάθηκε για 8 βραβεία Όσκαρ το 1958. Τη βραδιά των Όσκαρ η ταινία έλαβε τελικά 7 βραβεία Όσκαρ μεταξύ των οποίων και Καλύτερης Ταινίας και Σκηνοθεσίας για τον Λιν. Ο σκηνοθέτης επρόκειτο να κερδίσει το ίδιο βραβείο άλλη μια φορά πέντε χρόνια αργότερα για τη σκηνοθεσία της ταινίας Ο Λόρενς της Αραβίας.
Η ταινία έλαβε επίσης 3 Χρυσές Σφαίρες, μεταξύ των οποίων και Καλύτερης Δραματικής Ταινίας και 3 Βραβεία Βρετανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου μεταξύ των οποίων και Όσκαρ καλύτερης Βρετανικής ταινίας.
Υποψηφιότητα:
Αναγνώριση
Το Βρετανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου κατέταξε την Γέφυρα του Ποταμού Κβάι στην 11η θέση στη λίστα με τις 100 καλύτερες βρετανικές ταινίες όλων των εποχών, ενώ το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου την κατέταξε στην 13η θέση στη λίστα με τις καλύτερες ταινίες όλων των εποχών το 1998.
Άλλες αναγνωρίσεις περιλαμβάνουν την 58η θέση στη λίστα AFI 100 Χρόνια... 100 Τρόμοι, 16η θέση στη λίστα AFI 100 Χρόνια... 100 Επευφημίες και 36η θέση στην πιο πρόσφατη λίστα με τις καλύτερες ταινίες όλων των εποχών το 2007.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες Κατηγορία:Επικές πολεμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Columbia Pictures Κατηγορία:Ταινίες του 1957 Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο σκηνοθέτης κέρδισε Όσκαρ Καλύτερης Σκηνοθεσίας Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο σεναριογράφος κέρδισε Όσκαρ Καλύτερου Διασκευασμένου Σεναρίου Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο μοντέρ κέρδισε Όσκαρ Καλύτερου Μοντάζ Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Ταινίες που κέρδισαν Όσκαρ Καλύτερης Πρωτότυπης Μουσικής Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο κινηματογραφιστής κέρδισε Όσκαρ Καλύτερης Φωτογραφίας Κατηγορία:Αμερικανικές επικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε πραγματικά γεγονότα (Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος) Κατηγορία:Βρετανικές επικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε γαλλικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Καρλ Φόρμαν Κατηγορία:Αμερικανικές πολεμικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές πολεμικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Σρι Λάνκα Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ντέιβιντ Λην Κατηγορία:Ταινίες Εθνικού Μητρώου Κινηματογράφου Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Ηθοποιού (Δραματικές ταινίες) Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο σκηνοθέτης κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Σκηνοθεσίας Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε BAFTA Α' Ανδρικού Ρόλου
Ραδιοθόριο
Το ραδιοθόριο ήταν παλαιότερη ονομασία του Θορίου-228, ενός από τα ισότοπα του θορίου. Ανακαλύφθηκε το 1905 από τον Ότο Χαν σε συνεργασία με τον Ουίλιαμ Ράμσεϊ, από τους οποίους και έλαβε αυτό το όνομα λόγω της εμφάνισης του στην αλυσίδα διάσπασης του θορίου-232.
Κατηγορία:Ισότοπα του θορίου
Βίλλυ Μπραντ
Ο Βίλλυ Μπραντ (Willy Brandt, 18 Δεκεμβρίου 1913 - 8 Οκτωβρίου 1992) ήταν Γερμανός πολιτικός, ο οποίος ήταν ηγέτης του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος της Γερμανίας (SPD) από το 1964 έως το 1987 και υπηρέτησε ως καγκελάριος της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας (Δυτική Γερμανία) από το 1969 έως το 1974.
Η ζωή του
Το 1933 εγκατέλειψε τη Γερμανία, γιατί ήταν ενάντιος στους Ναζί: οργάνωσε διαδήλωση διαμαρτυρίας για τη σύλληψη του Λέμπερ από τους Ναζί. Φεύγει κρυφά με αλιευτικό για τη Νορβηγία. Συνεργάστηκε με τη νορβηγική αντίσταση. Παράλληλα σπουδάζει Δίκαιο και Οικονομία στο Πανεπιστήμιο του Όσλο. Με το ψευδώνυμο Βίλλυ Μπραντ έρχεται ως ανταποκριτής του σκανδιναβικού τύπου στο Βερολίνο για να παρακολουθήσει τους Ολυμπιακούς Αγώνες και να συνεργαστεί με τη γερμανική αντίσταση. Πηγαίνει στην Ισπανία και μελετά τον Φρανκισμό. Συνεργάζεται στη δημιουργία αντιστασιακής οργάνωσης, της Μέτρο. Όταν συλλαμβάνεται από την Γκεστάπο, έχει προλάβει να φορέσει νορβηγική στρατιωτική στολή και δεν κρατείται παρά μόνο 15 ημέρες και αφήνεται ελεύθερος. Καταφεύγει στη Σουηδία, όπου ασχολείται με τη δημοσιογραφία.
Το 1945 επέστρεψε στη Γερμανία με νορβηγική υπηκοότητα και έλαβε και πάλι τη γερμανική υπηκοότητα. Εργάστηκε στη δημόσια διοίκηση του Βερολίνου και έγινε δήμαρχος το 1957. Συνέβαλε πολύ στη διαμόρφωση του προγράμματος των Σοσιαλδημοκρατών. Διατέλεσε υπουργός Εξωτερικών σε κυβέρνηση συνεργασίας με τους Χριστιανοδημοκράτες.
Καγκελάριος
Νικητές στις βουλευτικές εκλογές της 28ης Σεπτεμβρίου αναδείχθηκαν, με 46,1% οι Χριστιανοδημοκράτες (CDU) του Κουρτ Γκέοργκ Κίζινγκερ και οι Χριστιανοκοινωνιστές (CSU) του Φραντς Γιόζεφ Στράους.
Όμως, κυβέρνηση συνασπισμού σχημάτισαν οι Σοσιαλδημοκράτες με τους Ελεύθερους Δημοκράτες (FDP), οι οποίοι υπέστησαν μεν την πρώτη μεγάλη πτώση τους -από 9,4% έπεσαν στο 5,8%- ξεπέρασαν, όμως, το απαιτούμενο 5% για την εκπροσώπησή τους στη Βουλή. Αντιθέτως, το νεοναζιστικό Εθνικοδημοκρατικό Κόμμα Γερμανίας (NPD) έμεινε τελικά εκτός Κοινοβουλίου, μολονότι αύξησε τη δύναμή του κατά δύο ποσοστιαίες μονάδες. "Ο γερμανικός λαός απέδειξε με την ψήφο του ότι επιθυμεί σταθερή κυβέρνηση το ταχύτερο δυνατό με επικεφαλής την CDU και την CSU", δήλωσε, αμέσως μετά τα αποτελέσματα, ο καγκελάριος Κουρτ Γκέοργκ Κίζινγκερ, ο οποίος, ιδιαίτερα ανήσυχος, προσπάθησε να προλάβει τις ήδη ορατές στον πολιτικό ορίζοντα εξελίξεις. Παρά την αρχική βεβαιότητα ότι διατήρησε στο ακέραιο τις δυνάμεις του, ο συνασπισμός της Δεξιάς έχασε 1,5 ποσοστιαία μονάδα, σε αντίθεση με τους Σοσιαλδημοκράτες που έσπασαν το φράγμα του 40%, αυξάνοντας τη δύναμή τους από 39,3% σε 42,7% και εκλέγοντας 22 επιπλέον βουλευτές στην Μπούντεσταγκ.
Η καθοριστική αυτή μετατόπιση ισορροπιών ευνόησε τη μεταβολή του πολιτικού τοπίου. Έχοντας ετοιμάσει το έδαφος για την αναρρίχησή του στην εξουσία με την τριετή θητεία του ως υπουργός Εξωτερικών και αντικαγκελάριος στην κυβέρνηση του "μεγάλου συνασπισμού", ο Βίλλυ Μπραν έσπευσε να αποκλείσει την παράταση του προηγούμενου κυβερνητικού σχήματος και διαμήνυσε 12 ώρες μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων στον πρόεδρο Χάινεμαν ότι είναι έτοιμος να διεκδικήσει την καγκελαρία, επικεφαλής κυβέρνησης συνασπισμού με το FDP. Οι Ελεύθεροι Δημοκράτες με τη σειρά τους, τον προηγούμενο χρόνο απομάκρυναν τον πρόεδρο του κόμματος Έριχ Μέντε, εκπρόσωπο της συντηρητικής πτέρυγας, τον οποίο αντικατέστησε ο Βάλτερ Σέελ, επικεφαλής της αριστερής πτέρυγας, ενορχηστρωτής της ανατροπής του Μέντε, υπέρμαχος της Οστπολιτίκ και της διευθέτησης των συνοριακών διαφορών με την Πολωνία. Στις 30 Σεπτεμβρίου η κοινοβουλευτική ομάδα της FDP αποφάσισε οριστικά την έναρξη διαπραγματεύσεων με τους Σοσιαλδημοκράτες. Το ίδιο βράδυ ο Βάλτερ Σέελ ενημέρωσε τον Κίζινγκερ για την απόφαση. Ενώ επιτροπές των δύο κομμάτων άρχισαν τις διαβουλεύσεις την 1η Οκτωβρίου, οι Χριστιανοδημοκράτες εξέδωσαν νέα ανακοίνωση, στην οποία τόνιζαν ότι "η οποιαδήποτε απόπειρα διαστρέβλωσης της εκπεφρασμένης επιθυμίας του εκλογικού σώματος με τη συγκρότηση κυβέρνησης "μικρού αριστερού συνασπισμού" δεν μπορεί να οδηγήσει στο σχηματισμό της σταθερής και αποτελεσματικής κυβέρνησης που χρειάζεται η χώρα". Οι διαμαρτυρίες αποδείχθηκαν, όμως, μάταιες. Στις 3 Οκτωβρίου ο Βίλλυ Μπραντ και ο Βάλτερ Σέελ ανακοίνωσαν στον Τύπο την "πρόθεσή τους να συγκυβερνήσουν".
Στις 15 Οκτωβρίου έληξαν οι συζητήσεις για την κατανομή των υπουργείων, στις 21 Οκτωβρίου ο Βίλλυ Μπραντ εκλέχθηκε καγκελάριος από την δυτικογερμανική Βουλή (Μπούντεσταγκ) και την επομένη ανακοίνωσε το σχηματισμό της νέας κυβέρνησης με τρεις Ελεύθερους Δημοκράτες σε υπουργεία καίριας σημασίας: ο Βάλτερ Σέελ ανέλαβε του υπουργείο Εξωτερικών, ο Χανς-Ντίτριχ Γκένσερ το υπουργείο Εσωτερικών και ο προσκείμενος στη δεξιά πτέρυγα του FDP Γιόζεφ Ερτλ το υπουργείο Οικονομικών. Το υπουργείο Άμυνας ανέλαβε ο σοσιαλδημοκράτης Χέλμουτ Σμιτ.
Η άνοδος των Σοσιαλδημοκρατών (SPD) του Βίλλυ Μπραντ στην εξουσία στις 22 Οκτωβρίου του 1969 επισφράγισε το τέλος μίας ιδιαίτερα σημαντικής περιόδου στην ιστορία της μεταπολεμικής Γερμανίας. Ύστερα από περίπου 20 χρόνια συνεχούς διακυβέρνησης και αφού απορρόφησαν τους μεταναζιστικούς κραδασμούς, οι Χριστιανοδημοκράτες πέρασαν στην αντιπολίτευση, για να μείνουν στην ιστορία ως θεμελιωτές της νέας Γερμανίας και του δυτικογερμανικού οικονομικού θαύματος. Ταυτόχρονα, όμως, η επιστροφή των Σοσιαλδημοκρατών 40 περίπου χρόνια μετά τη Δημοκρατία της Βαϊμάρης, αντανάκλασε με τον πλέον διαυγή τρόπο μία από τις μεγάλες ιδιαιτερότητες της δυτικογερμανικής μεταπολεμικής παράδοσης. Μεσούντος του Ψυχρού Πολέμου κι ενώ Ανατολή και Δύση αναζητούσαν τρόπους συνύπαρξης, άρχισε η εποχή του Βίλλυ Μπραντ και της Οστπολιτίκ του.
Κατά τη διάρκεια της καγκελαρίας του, ο Βίλλυ Μπραντ υποστήριξε τη δυτικογερμανική συμμετοχή στο ΝΑΤΟ και στην Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα και συνέβαλε στη βελτίωση των σχέσεων με την ΕΣΣΔ. Η πολιτική του είχε ως στόχο το άνοιγμα της Γερμανίας προς τις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης (Οστπολιτίκ), στάση που επηρέασε τη διεθνή πολιτική σκηνή.
Το 1971 τιμήθηκε με το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης για την Οστπολιτίκ. Βοήθησε στην ανάπτυξη των χωρών του Τρίτου Κόσμου και στην εδραίωση της ειρήνης. Πέθανε από καρκίνο.
Πηγή
Κατηγορία:Υπουργοί Εξωτερικών της Γερμανίας Κατηγορία:Καγκελάριοι της Γερμανίας Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Ειρήνης Κατηγορία:Γερμανοί νομπελίστες Κατηγορία:Πρόσωπο της Χρονιάς (περιοδικό Time) Κατηγορία:Γερμανοί αυτοβιογράφοι
Δημήτριος Βέργος (πολιτικός)
Ο Δημήτριος Βέργος (1882-1964), γεννημένος στην Ήπειρο και εγκατεστημένος στη Λήμνο, υπήρξε εκδότης εφημερίδας και διετέλεσε βουλευτής του Κόμματος Φιλελευθέρων την περίοδο 1928 ως 1932 στην εκλογική περιφέρεια Λέσβου-Λήμνου.
Βιογραφικό
Ο Δημήτριος Βέργος γεννήθηκε το 1882 στην Ήπειρο. Γύρω στο 1915 εγκαταστάθηκε στο Κάστρο Λήμνου (σημερινή Μύρινα), όπου διατηρούσε ναυτικό και ασφαλιστικό πρακτορείο ως το 1928 περίπου. Στις 6 Δεκεμβρίου 1915 εξέδωσε την εφημερίδα «Λήμνος», την πρώτη εφημερίδα που εκδόθηκε στο νησί. Το 1922 διέκοψε την έκδοσή της αλλά επανεκδόθηκε το Νοέμβριο του ιδίου έτους από το δικηγόρο Εμμ. Κωνσταντινίδη που αγόρασε τον τίτλο και την εξέδιδε συνεχώς ως το 1964.
Ο Βέργος ενδιαφερόταν για τα κοινά. Τον Οκτώβριο του 1924 μετείχε στην προσπάθεια ίδρυσης του Λημνιακού Γυμνστικού Συλλόγου, του πρώτου αθλητικού-πολιτιστικού σωματείου που ιδρύθηκε στη Λήμνο. Ο Βέργος μετείχε στο πρώτο Δ.Σ. του σωματείου ως έφορος Βιβλιοθήκης. Επίσης, τον Αύγουστο του 1925 μετείχε στο ιδρυτικό Δ.Σ. της Φιλαρμονικής Λήμνου.
Πολιτική καριέρα
Πολιτεύτηκε για πρώτη φορά στις εκλογές της 7ης Νοεμβρίου 1926, στην εκλογική περιφέρεια Λέσβου-Λήμνου, με την Ένωση Φιλελευθέρων, φιλοβενιζελικό συνδυασμό των Καφαντάρη – Μιχαλακόπουλου. Με 1.006 ψήφους πήρε την έβδομη θέση αλλά δεν κατάφερε να εκλεγεί, αφού ο συνδυασμός εξέλεξε πέντε βουλευτές.
Ως βουλευτής τον Ιανουάριο του 1930 φρόντισε να εγκριθεί πίστωση 100.000 δραχμών από το Υπουργείο Παιδείας για την κατασκευή του Γυμναστηρίου Μύρινας, πίστωση που στάλθηκε από το Υπ. Παιδείας το Μάρτιο του 1932. Στη συνέχεια με την συμπληρωματική οικονομική συνεισφορά της Παλλημνιακής Επιτροπής κατασκευάστηκε το πρώτο Γυμναστήριο (γήπεδο) στη Λήμνο.
Παράλληλα εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Αθήνα. Στις εκλογές του 1932, επειδή μειώθηκαν οι έδρες της εκλογικής περιφέρειας Λέσβου-Λήμνου, κατέβηκε ως υποψήφιος στην πατρίδα του, την Ήπειρο, χωρίς να καταφέρει να εκλεγεί.
Παντρεύτηκε και απέκτησε 3 παιδιά, από τα οποία επέζησε το ένα, η Μαρία (1920-2010).
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Βουλευτές Λέσβου Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων Κατηγορία:Λήμνος
Επισκοπή Σόλων
Σήμερα, η Ιερά Μητρόπολις Μόρφου, η οποία από το 1973 αποτελεί την ανασυστημένη πάλαι ποτέ διαλάμψασα Επισκοπή Σόλων έχει την έδρα της στο χωριό Ευρύχου μέχρι της ημέρα απελευθερώσεως της κανονικής της έδρας, της Μόρφου. Ο Σημερινός Επίσκοπος της Μητροπόλεως είναι ο Πανιερώτατος Μητροπολίτης Μόρφου και Πρόεδρος Σόλων κ. Νεόφυτος.
Σύνδεσμοι
Σολων
Κατάλογος ποταμών της Ανγκόλας
μικρογραφία|Χάρτης της Ανγκόλας που δείχνει τους κύριους ποταμούς και τις εκβολές τους Ακολουθεί κατάλογος ποταμών της Ανγκόλας. Ο κατάλογος διαμορφώνεται ανάλογα με τη λεκάνη αποχέτευσης, με τους αντίστοιχους παραποτάμους σε εσοχή κάτω από το όνομα κάθε μεγαλύτερης ροής.
Πηγές
*
Ελεύθερη χιονοδρομία στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2014
Το ελεύθερο σκι στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2014 έγινε στο πάρκο Ρόζα Χούτορ κοντά στην Κρασνάγια Πολιάνα του Σότσι, στη Ρωσία. Συνολικά 10 αγωνίσματα διεξήχθησαν στις 6–21 Φεβρουαρίου 2014.
Τον Απρίλιο του 2011 η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή ενέκρινε την προσθήκη του αγωνίσματος του halfpipe για άντρες και γυναίκες. Τον Ιούλιο του 2011 προστέθηκε και το slopestyle στο πρόγραμμα.
Πρόγραμμα αγώνων
Ακολουθεί το πρόγραμμα και των 10 αγώνων.
Όλες οι ώρες είναι (UTC+4).
Πρόκριση
Μία Ολυμπιακή Επιτροπή μπορεί να συμμετάσχει με μέχρι και 26 αθλητές, με το μέγιστο αριθμό αντρών τους 14 και γυναικών τις 14. Οι 5 αγώνες καθορίζονται από διαφορετικές ποσοστώσεις.
Συμμετοχές
Έλαβαν μέρος συνολικά 277 αθλητές από 30 χώρες, με τον αριθμό των αθλητών σε παρένθεση. Για πρώτη φορά πήραν μέρος οι Βραζιλία, Βρετανικές Παρθένες Νήσοι και η Χιλή, όπως και η Παραγουάη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθλήματα Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων 2014 2014
Τεστοστερόνη (ταινία)
Η Τεστοστερόνη είναι μια ελληνική κωμική ταινία του 2004. Τη σκηνοθεσία υπογράφει ο Γιώργος Πανουσόπουλο ς ενώ το σενάριο οι Αύγουστος Κορτώ και Γιώργος Πανουσόπουλος. Τη μουσική σύνθεση ανέλαβε ο Αύγουστος Κορτώ ενώ την παραγωγή η Ρούλα Νικολάου και η Αικατερίνη Οικονόμου.
Πλοκή
Ο Πέτρος, ένας νεαρός ναύτης, αναγκάζεται στην πρώτη του έξοδο να επιστρέψει για μία μέρα στο νησί του, όπου δεν υπάρχουν άλλοι άνδρες. Εκεί, ανακαλύπτει ότι όλες οι γυναίκες τον ελκύουν ερωτικά στερημένος καθώς είναι από το ναυτικό. Οι γυναίκες, λοιπόν, κατά ένα περίεργο τρόπο, όχι μόνο ανταποκρίνονται στον έρωτά του αλλά του επιτίθενται και οι ίδιες ερωτικά, με αποτέλεσμα ο Πέτρος να καταντήσει να ζητά μάταια απελπισμένος βοήθεια.
Παραγωγή
Η παραγωγή της ταινίας έγινε από τη Graal, το Ελληνικό κέντρο κινηματογράφου και τη NOVA.
Η ταινία προβλήθηκε τη σαιζόν 2004-2005, ενώ η πρεμιέρα της πραγματοποιήθηκε στις 21 Νοεμβρίου 2004. Έκοψε 7.000 εισιτήρια πανελλαδικά. Ήρθε στην 6η θέση από 16 ταινίες. Κυκλοφόρησε και με τη μορφή ντιβιντί στις 14 Ιουνίου 2005.
Το 2004, η ταινία προβλήθηκε στο 45ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης''. '' Στις 18 Σεπτεμβρίου 2018, προβλήθηκε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας Νύχτες Πρεμιέρας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2004 Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές σατιρικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου
Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1946-47
Σύστημα διεξαγωγής
Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας 1946-47 συμμετείχαν 7 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Δεν ίσχυσε η διαβάθμιση στη Β΄ κατηγορία (στην οποία συμμετείχαν οι αναπληρωματικές ομάδες των ομάδων της Α΄ κατηγορίας).
Σύστημα βαθμολόγησης
Η νίκη βαθμολογείτο με 2 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό.
Αλλαγές σε σχέση με την προηγούμενη περίοδο
Σε σχέση με το πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας 1945-46, στο πρωτάθλημα της περιόδου 1946-47 συμμετείχε η Ανόρθωση η οποία είχε προβιβαστεί από τη Β΄ κατηγορία ως δευτεραθλήτρια (πρωταθλήτρια ήταν η αναπληρωματική ομάδα του ΑΠΟΕΛ αλλά δεν είχε δικαίωμα συμμετοχής στην Α΄ κατηγορία, καθώς δεν επιτρεπόταν να εκπροσωπηθεί ο ΑΠΟΕΛ στο πρωτάθλημα με δύο ομάδες). Επιπλέον, η ΚΟΠ αποφάσισε τον προβιβασμό της Ανόρθωσης γιατί δεν υπήρχε άλλη ομάδα Α΄ κατηγορίας από την πόλη της Αμμοχώστου.