cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πυρηνική ενέργεια στο Καζακστάν
Το 2003, ο Υπουργός Ενέργειας και Ορυχείων του Καζακστάν ανακοίνωσε σχέδια για την κατασκευή νέου πυρηνικού σταθμού έως το 2018. Το εργοστάσιο δύο ή τριών μονάδων επρόκειτο να εγκατασταθεί στις όχθες της λίμνης Μπαλκάς στην περιοχή Καραγκάντα του κεντρικού Καζακστάν. Ωστόσο, αυτά τα σχέδια τροποποιήθηκαν αργότερα - τον Ιανουάριο του 2013, ο Πρόεδρος Νουρσουλτάν Ναζαμπάγεφ έδωσε στην κυβέρνηση ένα μήνα για να υποβάλει νέες προτάσεις για την κατασκευή πυρηνικού σταθμού. Τον Σεπτέμβριο του 2013, ο Γενικός Διευθυντής του NNC, Ερλάν Μπατύρμπεκοφ, συνέστησε την κατασκευή πυρηνικού σταθμού για την εξασφάλιση της ενεργειακής ασφάλειας του Καζακστάν. Τον Μάιο του 2014, η Ρωσία και το Καζακστάν υπέγραψαν μία προκαταρκτική συμφωνία συνεργασίας σχετικά με την κατασκευή ενός νέου πυρηνικού σταθμού με δυναμικότητα παραγωγής μεταξύ 300 και 1.200 MW.
Ο θερμικός αντιδραστήρας ανοιχτής δεξαμενής του Καζακστάν WWR-K τέθηκε σε λειτουργία το 1967. Προκειμένου να μειωθούν οι κίνδυνοι διάδοσης, το Καζακστάν ξεκίνησε το πρόγραμμα μετατροπής του WWR-K σε ουράνιο χαμηλού εμπλουτισμού. Το Ινστιτούτο Πυρηνικής Φυσικής του Καζακστάν ανέπτυξε και εφάρμοσε ολοκληρωμένα προγράμματα ασφάλειας για τον αντιδραστήρα. Ο Διεθνής Οργανισμός Ατομικής Ενέργειας (ΔΟΑΕ) παρείχε επίσης σύσταση για τον τρόπο διασφάλισης περαιτέρω συνεχών βελτιώσεων ασφάλειας στο WWR-K.
Τράπεζα ουρανίου χαμηλού εμπλουτισμού IAEA
Ανήκει και ελέγχεται από τον Διεθνή Οργανισμό Ατομικής Ενέργειας (ΔΟΑΕ), η Τράπεζα Χαμηλά Εμπλουτισμένου Ουρανίου (LEU) είναι ένα φυσικό απόθεμα έως και 90 μετρικών τόνων LEU που φιλοξενείται από το Καζακστάν στο Μεταλλουργικό Εργοστάσιο Ούλμπα στο Όσκεμεν. Η LEU Bank είναι ένας μηχανισμός διασφάλισης εφοδιασμού της τελευταίας λύσης για τα κράτη μέλη σε περίπτωση διακοπής της προμήθειας LEU σε πυρηνικό σταθμό λόγω εξαιρετικών περιστάσεων. Η τελετή έναρξης πραγματοποιήθηκε στις 29 Αυγούστου 2017 στην Αστάνα του Καζακστάν.
Η LEU Bank άρχισε να λειτουργεί στις 17 Οκτωβρίου 2019, όταν έλαβε την αποστολή ουρανίου χαμηλού εμπλουτισμού. 32 κύλινδροι LEU παραδόθηκαν από τον γαλλικό Οράνο Σάικλ. Είναι μία ποσότητα που είναι συνήθως επαρκής για μία επαναφόρτιση καυσίμου για έναν αντιδραστήρα ελαφρού νερού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Αλέξανδρος Βρασιβανόπουλος
Ο Αλέξανδρος Βρασιβανόπουλος (γενν. 1890, Βόλος - άγνωστη ημερομηνία θανάτου) ήταν Έλληνας σκοποβόλος, ο οποίος αγωνίστηκε στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1920.
Στους θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1920 κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο ως μέλος της ελληνικής ομάδας στο ομαδικό αγώνισμα των 30 μέτρων στρατιωτικού πιστολιού.
Συμμετείχε επίσης στα ακόλουθα αγωνίσματα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της σκοποβολής Κατηγορία:Έλληνες σκοπευτές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Κατηγορία:Έλληνες Ολυμπιονίκες
Υπερθυρεοειδισμός
Ο υπερθυρεοειδισμός είναι η κατάσταση κατά την οποία ο θυρεοειδής αδένας εκκρίνει υπερβολικές ποσότητες θυρεοειδικών ορμονών. Τα συμπτώματα του υπερθυρεοειδισμού ποικίλλουν από ασθενή σε ασθενή, ωστόσο τις περισσότερες φορές περιλαμβάνουν ευερεθιστότητα και νευρικότητα, μυϊκή αδυναμία, διαταραχές του ύπνου, ταχυκαρδία, δυσανεξία στη ζέστη, διάρροια, διόγκωση του θυρεοειδούς, απότομη απώλεια βάρους. με-πλαίσιο|Ο θυρεοειδής αδένας. Ο υπερθυρεοειδισμός δεν έχει πάντα την ίδια αιτία. Πολλές ασθένειες, καθώς και η κατανάλωση κάποιων φαρμάκων, ευθύνονται για την εμφάνισή του. Η κύρια αιτία είναι η Νόσος Γκρέιβς η οποία προκαλείται από αυτοάνοση απόκριση, και ευθύνεται για περίπου το 70% των συνολικών περιστατικών υπερθυρεοειδισμού. Η δεύτερη σημαντικότερη αιτία είναι η οζώδης τοξική βρογχοκήλη, κατά την οποία αναπτύσσονται στον αδένα ένας οι περισσότεροι όζοι, που παράγουν θυρεοειδικές ορμόνες ανεξέλεγκτα. Μικρότερης έκτασης αιτίες είναι η οζώδης βρογχοκήλη, η θυρεοειδίτιδα, το αδένωμα υπόφυσης, η υπερβολική λήψη ιωδίου από τη διατροφή, η λήψη συνθετικών θυρεοειδικών ορμονών.
Η θεραπεία με ραδιενεργό ιώδιο περιλαμβάνει την εφάπαξ από του στόματος χορήγηση κατάλληλης ποσότητας φαρμάκου (ιώδιο-131) σε σχέση με το βάρος του θυρεοειδή. Το ραδιοφάρμακο καταναλώνεται από τον αδένα, τον οποίο και καταστρέφει μέσα σε μερικές εβδομάδες ή μήνες. Η συνηθέστερη παρενέργεια είναι η μετατροπή του ασθενή από υπερθυρεοειδικό σε υποθυρεοειδικό. Ωστόσο, η διαχείριση του υποθυρεοειδισμού με τη λήψη συνθετικής θυροξίνης είναι σαφώς μια πιο ευνοϊκή κατάσταση από αυτήν του υπερθυρεοειδισμού.
Η φαρμακευτική αντιμετώπιση του υπερθυρεοειδισμού περιλαμβάνει τη λήψη αντιθυρεοειδικών φαρμάκων όπως η μεθιμαζόλη (θειαμαζόλη) και πιο σπάνια η προπυλοθειουρακίλη και η καρβιμαζόλη, οι οποίες μειώνουν την παραγωγή και τα επίπεδα στο αίμα των Τ3 και Τ4. Συμπληρωματικά, μπορεί να χορηγηθούν και β-αναστολείς (beta-blockers), για την προσωρινή διαχείριση συμπτωμάτων όπως η ταχυκαρδία και η εξάντληση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Παθήσεις του ενδοκρινικού συστήματος
Ο Χριστός-Ανθρωπότης (Παρθένης)
Ο Χριστός-Ανθρωπότης είναι ζωγραφικό έργο του Κωνσταντίνου Παρθένη.
Πληροφορίες
Ο Ο Χριστός-Ανθρωπότης είναι ελαιογραφία σε καμβά, διαστάσεων 200Χ200 εκ. και ανήκει στη συλλογή της Εθνικής Πινακοθήκης στην Αθήνα και αποτελεί δωρεά σε αυτήν της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος το 1925. Στο έργο αυτό ο Παρθένης επηρεάζεται από τον πουαντιγισμό.
Πηγές
Ο Χριστός-Ανθρωπότης
Διονύσιος Χριστάκος
Ο Διονύσιος Χριστάκος του Ιωάννη (1888 – 21 Αυγούστου 1951), ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός.
Μέμφις Ντεπάι
Ο Μέμφις Ντεπάι (Memphis Depay, 13 Φεβρουαρίου 1994) ή απλά Μέμφις είναι Ολλανδός ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός και αγωνίζεται για την Ατλέτικο Μαδρίτης και την εθνική ομάδα της Ολλανδίας. Είναι γνωστός για το ρυθμό του, την ντρίπλα του και το μακρινό σουτ.
Διονύσιος Χριστάκος
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1888 και σπούδασε νομικά. Άσκησε τη δικηγορία. Εξελέγη βουλευτής Αθηνών το 1950 ως ανεξάρτητος (υποστηριζόμενος από τη Δημοκρατική Παράταξη).
My Plague
Το "My Plague" είναι ένα τραγούδι του αμερικανικού heavy metal συγκροτήματος Slipknot, το οποίο συμπεριλήφθηκε στον δεύτερο δίσκο τους, το Iowa, το 2001. Το κομμάτι κυκλοφόρησε και ως single την ίδια χρονιά, το οποίο σημείωσε κάποια εισπρακτική επιτυχία, φτάνοντας στο νούμερο 43 των σκοτσέζικων charts και στο νούμερο 43 των βρετανικών. Στο single συμπεριλήφθηκε και μία έκδοση remix από τον Τέρι Ντέιτ, η οποία με τη σειρά της συμπεριλήφθηκε στο soundtrack του Resident Evil. Το κομμάτι, επίσης, έλαβε και μία υποψηφιότητα στα βραβεία Grammy στην κατηγορία Best Metal Performance, το 2003.
Διονύσιος Χριστάκος
Βιογραφία
Συγκεκριμένα, κατέλαβε την έδρα του Γεωργίου Παπανδρέου, όταν ο τελευταίος προτίμησε την έδρα της Θεσσαλονίκης, όπου επίσης είχε εκλεγεί.
Μέμφις Ντεπάι
Ο Ντεπάι ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα από την ΠΣΦ Αϊντχόφεν όπου, υπό τον προπονητή Φιλίπ Κοκού, έγινε βασικό μέλος της ομάδας, σκοράροντας 50 φορές σε 124 εμφανίσεις σε όλους τους διαγωνισμούς. Τη σαιζόν 2014-15 ήταν πρώτος σκόρερ της Ερεντιβίζιε με 22 γκολ σε 30 αγώνες, και βοήθησε την ομάδα του να κερδίσει το πρωτάθλημα για πρώτη φορά μετά το 2008. Επίσης κέρδισε το βραβείο Ολλανδού ποδοσφαιριστή της Χρονιάς εκείνη τη χρονιά. Επίσης το περιοδικό France Football τον χαρακτήρισε καλύτερο νέο παίκτη στον κόσμο το 2015. Ο Ντεπάι αποκτήθηκε από τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ τον Ιούνιο του 2015 έναντι 25 εκατομμυρίων λιρών, όμως μετά από απογοητευτικές εμφανίσεις εκεί αποκτήθηκε από τη Λιόν τον Ιανουάριο του 2017. Το 2021 αποκτήθηκε από την Μπαρτσελόνα, ενώ τον Ιανουάριο του 2023 υπέγραψε συμβόλαιο έως το 2025 με την Ατλέτικο Μαδρίτης.
Διονύσιος Χριστάκος
Βιογραφία
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του ήταν μέλος της Διοικούσας Επιτροπής της ΕΔΑ.
My Plague
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια του 2001 Κατηγορία:Singles του 2002 Κατηγορία:Τραγούδια των Slipknot Κατηγορία:Singles της Roadrunner Records
Μέμφις Ντεπάι
Ο Μέμφις συμμετείχε στις νεανικές εθνικές ομάδες της Ολλανδίας και ήταν μέλος της εθνικής ομάδας Κ-17 η οποία κατέκτησε το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα το 2011. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική ομάδα αντρών το 2013 και την επόμενη χρονιά ήταν μέλος της εθνικής ομάδας η οποία κατέκτησε την τρίτη θέση στο Μουντιάλ 2014, όπου σκόραρε δύο φορές. Έχει πάνω από 60 εμφανίσεις με το εθνόσημο, έχοντας σκοράρει 27 φορές.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ολλανδοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ολλανδίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΣΦ Αϊντχόφεν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Έρεντιβιζι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολιμπίκ Λιονναί Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπαρτσελόνα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022
Διονύσιος Χριστάκος
Βιογραφία
Πέθανε στον "Ευαγγελισμό" έπειτα από εγχείρηση στα νεφρά σε ηλικία 63 ετών στην Αθήνα στις 21 Αυγούστου 1951 και ετάφη την επομένη στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών. Με τη σύζυγό του, Ρωξάνη, απέκτησαν 2 γιους, τον Κωνσταντίνο και το Γιάννη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Αθηνών Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Δημοκρατική Παράταξη
Ακαδημία Ούρντου του Μπιχάρ
Η Ακαδημία Ούρντου του Μπιχάρ (Ούρντου: اردو اکادمی، بہار) είναι μη κυβερνητική οργάνωση που εδρεύει στη Πάτνα, πρωτεύουσα της ινδικής πολιτείας Μπιχάρ. Ιδρύθηκε το 1972 και έχει ως στόχο να προωθήσει τη χρήση της γλώσσας Ούρντου μέσα στη πολιτεία.
Γαλλική λογοτεχνία του 16ου αιώνα
μικρογραφία|Η είσοδος του [[Ερρίκος Β΄ της Γαλλίας|Ερίκου Β' στη Λυών, έργο του Μωρίς Σεβ,1548]]
Η γαλλική λογοτεχνία του 16ου αιώνα χαρακτηρίζεται από την τάση για εξύψωση της γαλλικής γλώσσας ως μέσου λογοτεχνικής έκφρασης στο επίπεδο των κλασικών γλωσσών καθώς και από την παρουσία σημαντικών δημιουργών που εγκαινίασαν τα κύρια είδη της σύγχρονης λογοτεχνίας στη Γαλλία, με προεξάρχοντες τον Πιέρ ντε Ρονσάρ  στην ποίηση, τον Φρανσουά Ραμπελαί στην πεζογραφία, τον Μισέλ ντε Μονταίν στο δοκίμιο και τον Ετιέν Ζοντέλ στο θέατρο.
Η λογοτεχνική δημιουργία εντάσσεται εντός των πλαισίων ενός αιώνα πολλαπλών και θεμελιωδών μετασχηματισμών σε όλους τους τομείς: θρησκευτικές πεποιθήσεις, πνευματικές διαδικασίες, επιστήμες και τεχνικές, γεωγραφικές ανακαλύψεις, πολιτικοί μετασχηματισμοί, που εκφράζονται με τους όρους Γαλλική Αναγέννηση, Ανθρωπισμός και Σύγχρονη εποχή.
Επισκόπηση
μικρογραφία|Γαλλικό τυπογραφείο - 16ος αιώνας
μικρογραφία|Το [[κάστρο του Σαμπόρ]]
Η λογοτεχνία του 16ου αιώνα αποτελείται από τρία κύρια ρεύματα: την ανθρωπιστική λογοτεχνία, την αυλική λογοτεχνία και τη στρατευμένη λογοτεχνία. Παρουσιάζονται: ο πεζός λόγος, η ποίηση και το θέατρο.
Ραμπελαί
μικρογραφία|[[Φρανσουά Ραμπελαί (1483-1553)]]
Η πεζογραφία του 16ου αιώνα δεν έχει να επιδείξει σημαντική ποσότητα, περιλαμβάνει όμως το έργο ενός από τους μεγαλοφυέστερους Γάλλους συγγραφείς, του Φρανσουά Ραμπελαί (1483-1553).
Με την απέραντη ευρυμάθειά του που κάλυπτε όλα τα πεδία του τότε επιστητού, με την αστείρευτη επινοητικότητά του, κυρίως όμως με την οξυδέρκεια και τη σατιρική του διάθεση, ο Ραμπελαί έφτασε σε τέτοια βαθύτητα σκέψης και τέτοια ύψη ποιητικής φαντασίας που τον έκαναν μοναδικό. Το ογκώδες έργο του αποτελείται από πέντε βιβλία: ο Πανταγκρυέλ (1532), ο Γαργαντούας (1535), το Τρίτο βιβλίο (1546), το Τέταρτο βιβλίο (1552) και ένα Πέμπτο βιβλίο, η αυθεντικότητα του οποίου αμφισβητήθηκε, που εκδόθηκε μετά το θάνατό του.
Το έργο του ήταν μια έκθεση και ένας σχολιασμός των σκέψεων, των συναισθημάτων, των φιλοδοξιών και της γνώσης ενός έθνους και μιας εποχής, γραμμένο σε απίστευτα γλαφυρό ύφος και σε γλώσσα πλούσια και παραστατική από έναν άνθρωπο χαρισματικό, που συνδύαζε την πρακτική γνώση του κόσμου με μια μεγάλη δύναμη λογοτεχνικής έκφρασης.
Σ’ αυτά τα πέντε βιβλία ο Ραμπελαί καταπιάνεται με τους θρύλους για μια οικογένεια γιγάντων και μέσα από τις περιπέτειες των χαρακτήρων του Γαργαντούα και του Πανταγκρυέλ, πατέρα και γιου, εξέφρασε τις ανθρωπιστικές ιδέες του για την ευτυχία, τον πόλεμο, την Εκκλησία, την εκπαίδευση, την πολιτική του βασιλιά, την κοινωνική τάξη. Η κύρια ιδέα του είναι η ενθουσιώδης πίστη στη λογική και στις ανθρώπινες δυνατότητες. Οι κύριοι χαρακτήρες του έχουν ευρύτητα πνεύματος, μεγαλοψυχία, κοινή λογική, επιθυμία για γνώση, αγάπη για δράση, μίσος του θρησκευτικού και πολιτικού φανατισμού, επιθυμία να αναζητήσουν την αλήθεια ασταμάτητα. Αυτά είναι, στην πραγματικότητα, τα χαρακτηριστικά του Ανθρώπου της Αναγέννησης.
Τα πέντε βιβλία του Ραμπελαί αποτελούν ένα συνεχόμενο έργο, που περιλαμβάνει διαφορετικά «είδη»: διακωμώδηση αρχαίων μύθων, επική διήγηση, θρηνητικές ή κωμικές σκηνές, διαλόγους, έρευνες. Ο Ραμπελαί χρησιμοποιεί την αλληγορία, το γκροτέσκο, την καρικατούρα, το μπουφόν, όλα τα μεσαιωνικά παραδοσιακά μέσα για την επίστρωση του ανθρωπιστικού υπόβαθρου του έργου του. Η ενότητα εξασφαλίζεται από την εκπληκτική γλώσσα του, εξαιρετικά πλούσια, άφθονη. Συχνά λέγεται ότι ο πραγματικός γίγαντας του έργου είναι ο λόγος. Ένα άλλο σημαντικό χαρακτηριστικό είναι το γέλιο: όλα λέγονται μέσα στο γέλιο και για να προκαλέσουν το γέλιο, το οποίο, σύμφωνα με τον Ραμπελαί είναι το χαρακτηριστικό του ανθρώπου.
Ο Ραμπελαί απολάμβανε υψηλή εκτίμηση στην εποχή του, γεγονός που μαρτυρούν τόσο οι κρίσεις των συγχρόνων του, όσο και οι συχνές επανεκδόσεις των βιβλίων του κατά τον 16ο και στο πρώτο τρίτο του 17ου αιώνα.
Μύθοι και διηγήματα
αριστερά|μικρογραφία|Η [[Μαργαρίτα της Ναβάρρας|Μαργαρίτα της Ναβάρας|εναλλ.=|223x223εσ]]
Οι μύθοι συνεχίζουν τη μεσαιωνική παράδοση και καταπιάνονται με προβλήματα της ηθικής, της θρησκείας και της διδαχής. Είναι ως επί το πλείστον διασκεδαστικοί και διατηρούν τον προφορικό χαρακτήρα των έμμετρων παραμυθιών και της φάρσας. Σε γενικές γραμμές, παρουσιάζουν απίθανες ιστορίες. Οι χαρακτήρες επιλέγονται από διάφορα στρώματα της κοινωνίας. Όπου υπάρχουν σατιρικά σημεία, απευθύνονται στους μοναχούς και στους ιερείς, στους ανθρώπους της δικαιοσύνης, στις φλύαρες και άστατες γυναίκες. Χαρακτηριστικό είναι το έργο του Νοέλ ντυ Φελ (1520-1591), του οποίου τα εκπληκτικά Αγροτικά θέματα (1547) παρουσιάζουν τέσσερις ηλικιωμένους αγρότες που αναπολούν τα ήθη του παρελθόντος άλλοτε με κωμικό και άλλοτε με σοβαρό ύφος. Το έργο του αποτελεί μια ενδιαφέρουσα μαρτυρία για την αγροτική ζωή της Βρετάνης, τόπο καταγωγής του.
Τον 16ο αιώνα το γαλλικό διήγημα συνδέθηκε με το όνομα της Μαργαρίτας της Ναβάρας (1492-1549), αδελφής του βασιλιά Φραγκίσκου Α’, προστάτιδας λογίων και ποιητών, πολλοί από τους οποίους της αφιέρωσαν έργα τους, και συγγραφέας η ίδια.Το Επταήμερο είναι μια συλλογή 72 διηγημάτων, κατά το πρότυπο του Δεκαήμερου του Βοκάκιου. Παρουσιάζει απλές ιστορίες με θέμα κυρίως τον έρωτα και την απιστία και σηματοδοτεί την αρχή της ψυχολογικής μελέτης στη λογοτεχνία. Άλλα έργα της: Οι Μαργαρίτες της Μαργαρίτας των πριγκιπισσών (Les Marguerites de la Marguerite des princesses, 1531) και ο Καθρέφτης της αμαρτωλής ψυχής (Miroir de l’âme pécheresse, 1531) έργο που αποδοκιμάστηκε από τη Σορβόννη ως προτεσταντικό. Το έργο της θεωρείται πολύτιμο για την ιστορία του πολιτισμού της εποχής του.
Απομνημονεύματα-ιστοριογραφία
μικρογραφία|[[Μπλαιζ ντε Μονλύκ, πορτρέτο από τη συλλογή Πορτρέτα σχεδιασμένα για την Αυλή της Γαλλίας, 16ος αιώνας]]
Ο Μπραντόμ, αριστοκράτης στρατιωτικός και συγγραφέας βιογραφιών και χρονικών, αφηγείται τη ζωή του ως αυλικός και στρατιωτικός και γεγονότα σχετικά με τα επιφανή πρόσωπα που συναναστράφηκε, παρέχοντας μια συναρπαστική και ζωντανή άποψη της εποχής του 16ου αιώνα.
Ο Αγκριπά ντ'Ωμπινιέ στην Παγκόσμια ιστορία, 11 τόμοι (Histoire universelle,1616-1618) έγραψε την ιστορία του δεύτερου μισού του 16ου αιώνα και συγκεκριμένα για τους Θρησκευτικούς Πολέμους, όπως τους είχε ζήσει, καθώς είχε πάρει μέρος σε ηγετικό ρόλο, στην πλευρά των Ουγενότων. Έγραψε επίσης Απομνημονεύματα.
Ο Ετιέν Πασκιέ (1529-1615) ανάμεσα σε άλλα έργα του έγραψε τις Έρευνες για τη Γαλλία (Recherches de la France), μια μνημειώδη συλλογή ιστορικών, πολιτικών και πολιτισμικών παρατηρήσεων. Είναι μια εθνική ιστορία της Γαλλίας που αρχίζει όχι με την προέλευση του ανθρώπινου πολιτισμού αλλά με την προέλευση της Γαλλίας από τους Γαλάτες. Βασίστηκε κυρίως στα γραπτά του Ιούλιου Καίσαρα.
Ο Ζακ Αμυό (1513-1593) ήταν γνωστός για τις μεταφράσεις των Λατίνων κλασικών. Μετέφρασε πολλά έργα, το δε αριστούργημά του, η μετάφραση του έργου Βίοι Παράλληλοι του Πλούταρχου (Vies des hommes illustres, 1554), επηρέασε τη σκέψη και τα συγγράμματα του 16ου αιώνα, τόσο που ο Μονταίνι δήλωσε ότι «χάρη στον Αμυό έμαθαν οι σύγχρονοί του να γράφουν και να μιλούν γαλλικά».
Θεολογικά συγγράμματα
Το βιβλίο στο οποίο στηρίχθηκε η γαλλική μεταρρύθμιση ήταν το έργο του Καλβίνου (1509-1564) Διδαχές της χριστιανικής θρησκείας (Institutio religionis christianae), γραμμένο πρώτα στα λατινικά το 1536 και μεταφρασμένο από τον ίδιο τον Καλβίνο στα γαλλικά το 1541. Ήταν το πρώτο μεγάλο έργο της στρατευμένης γαλλικής πεζογραφίας και άσκησε μεγάλη επιρροή στη Γαλλία και σε άλλες χώρες. Ο Καλβίνος αλλά και άλλοι συγγραφείς πριν από αυτόν, όπως ο ουμανιστής Ζακ Λεφέβρ ντ' Ετάπλ (1455 – 1536) που πρώτος μετέφρασε τη Βίβλο στα γαλλικά, είχαν καταλάβει πόση σημασία είχε να χρησιμοποιείται η γαλλική γλώσσα στον πεζό λόγο.
Ο Πιέρ Σαρόν (Pierre Charron, 1541-1603) στις πραγματείες του Οι Τρεις αλήθειες (Les Trois Vérités, 1593) και Τρία βιβλία της σοφίας (Trois livres de la sagesse) πραγματεύεται θεολογικά θέματα.
Κείμενα με πολιτικό περιεχόμενο
Ο σημαντικότερος συγγραφέας της αντίθετης παράταξης ήταν ο Ετιέν ντε λα Μποεσί, που στο έργο του Εναντίον ενός (Contr’un, 1576) κατακρίνει τη μοναρχική θεωρία. Έγραψε επίσης το Λόγο περί εθελοδουλείας (Discours de la servitude volontaire, 1548), μια φλογερή διακήρυξη κατά της τυραννίας.
Ο Αγκριπά ντ'Ωμπινιέ, πέραν του ιστορικού του έργου, έγραψε ποίηση και πεζά με θέμα τη δίωξη των Ουγενότων και δημοσίευσε επίσης πολλά πολιτικά φυλλάδια.
Ένα ακόμη έργο, η Μενίππεια Σάτιρα (Satire ménippée, 1594), έργο συλλογικό, στρέφονταν κατά των Καθολικών και των υπερβολών της Καθολικής Ένωσης, καθώς εκείνη την εποχή θρησκεία και πολιτική ήταν τόσο στενά συνδεδεμένες.
Δοκίμια
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|[[Μισέλ ντε Μονταίν (1533-1592)]] Ο δοκιμιογράφος Μισέλ ντε Μονταίν (1533-1592) είναι μια ξεχωριστή περίπτωση. Τα Δοκίμια (Essais,1580-1588) ήταν μια τεράστια συμβολή στη γαλλική λογοτεχνία. Εξέφρασε τον τρόπο σκέψης του δεύτερου μέρους του αιώνα, ακριβώς όπως ο Ραμπελαί εξέφρασε εκείνον του πρώτου μέρους. Το συγγραφικό του ύφος διακρίνεται για την απουσία λογιοτατισμού, το πλούσιο λεξιλόγιο και τη γλαφυρότητά του.
Οι κριτικοί αναζητούν στο πολύ πλούσιο και σύνθετο έργο του Μονταίν σοφία, στωικισμό, επικουρισμό, σκεπτικισμό. Αλλά η μεγάλη του αξία έγκειται κυρίως στην εξυπνάδα και την ικανότητα με τις οποίες απεικόνισε τον άνθρωπο του δεύτερου μισού του αιώνα και στην επιθυμία του να βρει μια μέθοδο, μια προσωπική τέχνη της ζωής.
Η ποίηση
αριστερά|μικρογραφία|[[Πιερ ντε Ρονσάρ|Πιέρ ντε Ρονσάρ (1524-1586)]] Η ποίηση αυτής της εποχής παρουσιάζει μεγάλη ποικιλία. Ο πρώτος σημαντικός ποιητής της περιόδου ήταν ο  Κλεμάν Μαρό (1496-1544), που εμπνέεται από την παράδοση του Μεσαίωνα πριν αναπτύξει μια πιο προσωπική τέχνη γεμάτη λυρισμό και θρησκευτικότητα. Ο Μαρό έγραψε επίσης ποιήματα με μυθικό και αλληγορικό περιεχόμενο. Την ποίησή του τη διακρίνει ύφος στρωτό και εκλεπτυσμένο, πνεύμα ανάλαφρο και γεμάτο χάρη και μια κομψότητα πρωτόγνωρη στη γαλλική λογοτεχνία.
Την πρώτη θέση όμως κατέχει μια φιλολογική ομάδα ανθρωπιστών ποιητών που είναι γνωστή ως «Πλειάς», ονομασία παρμένη από τα επτά αστέρια του αστερισμού των Πλειάδων. Στην ομάδα συμμετείχαν επτά άτομα: Πιέρ ντε Ρονσάρ, Ζοακίμ ντυ Μπελαί, Ζαν Ντορά (Jean Daurat), Ρεμί Μπελώ (Rémy Belleau), Ετιέν Ζοντέλ, Ποντύς ντε Τυάρ (Pontus de Tyard) και Ζαν-Αντουάν ντε Μπαΐφ. Στόχος τους ήταν να εξυψώσουν τα γαλλικά  σε μεγάλη λογοτεχνική γλώσσα και  να δημιουργήσουν μια γαλλική λογοτεχνία ικανή να ανταγωνιστεί αυτή της αναγεννησιακής Ιταλίας. Για να γίνει αυτό έπρεπε πρώτα να ανυψώσουν τη γαλλική γλώσσα στο επίπεδο των κλασικών γλωσσών, να φέρουν στη γαλλική τραγωδία τα κλασικά είδη ποίησης, όπως είναι οι ωδές του Πινδάρου και του Οράτιου και τα σονέτα του Πετράρχη.
Το 1549 δημοσίευσαν τη διακήρυξη της Πλειάδας, «Υπεράσπιση και ακτινοβολία  της γαλλικής γλώσσας» (La défense et illustration de la langue française), γραμμένο από τον Ζοακίμ ντυ Μπελαί. Εκεί διατύπωσαν με ενθουσιασμό τις αισθητικές αρχές τους που ήταν νεωτεριστικές σε σχέση με τον Μεσαίωνα: εμπλουτισμός της εθνικής ποιητικής γλώσσας με αναβίωση αρχαϊκών γαλλικών λέξεων, με χρήση ιδιωματικών διαλεκτικών τύπων ή με δημιουργία νέων λέξεων, μίμηση των αρχαίων και των Ιταλών, αντίληψη του ποιητή ως δημιουργού και της ποίησης ως ιερής τέχνης.
Ο αδιαφιλονίκητος ηγέτης αυτής της ομάδας είναι ο Πιέρ ντε Ρονσάρ (1524-1586). Αυλικός ποιητής, γνώρισε τη δόξα στη ζωή του. Ασχολήθηκε με τέσσερις μεγάλες μορφές: την ωδή, το σονέτο, τον ύμνο, τους λόγους. Τα πρώτα έργα του χαρακτηρίζονται από τη μίμηση των αρχαίων και Ιταλών ποιητών αλλά η φαντασία και η ευαισθησία του τον έστρεψαν σε έναν προσωπικό λυρισμό. Ύμνησε τη φυσική ομορφιά και ηθική τελειότητα ορισμένων γυναικείων χαρακτήρων, που έγιναν διάσημες χάρη στην υποβλητική δύναμη των εικόνων του: Κασσάνδρα,  Μαρία, Ελένη. Μερικά έργα του: Ωδές ( Odes,1550-1552), Οι έρωτες της Κασσάνδρας (1552), Οι έρωτες της Μαρίας (Les amours de Marie, 1555), Η Φραγκιάδα (1572), ημιτελές επικό ποίημα που αναβίωνε τον μύθο της Τρωικής καταγωγής των Φράγκων, Σονέτα για την Ελένη (Sonnets pour Hélène, 1578). Έγραψε επίσης αυλική ποίηση, το έργο του Διδαχή για την εφηβεία του βασιλιά Καρόλου Θ’ το αφιέρωσε στο νεαρό βασιλιά. Κατά την περίοδο των θρησκευτικών πολέμων έγραψε μια σειρά από Λόγους (Discours), όπου καταφέρονταν κατά των Προτεσταντών, καθώς ο ίδιος υποστήριζε μοναρχικές και ρωμαιοκαθολικές θέσεις. Ο Ρονσάρ τελειοποίησε τον αλεξανδρινό στίχο (δωδεκασύλλαβο) και τον καθιέρωσε  ως κλασικό ποιητικό μέσο τόσο για την καυστική σάτιρα όσο και για την ελεγειακή τρυφερότητα ή το τραγικό πάθος. Άνθρωπος μεγάλης ευφυΐας και ευρύτατης καλλιέργειας αναγνωρίστηκε ως «ο Πρίγκιπας των ποιητών», εθνικός ποιητής της Γαλλίας.
Ο ποιητής Ζοακίμ ντυ Μπελαί (1522-1560), συντάκτης του  μανιφέστου της Πλειάδας (1549), έδειξε ένα βαθύ και αληθινό λυρισμό που μεταφέρθηκε σε πολλά θέματα: την καταστροφική δύναμη του χρόνου, την ομορφιά και την αίγλη του παρελθόντος, τη νοσταλγία για την πατρίδα και τον θαυμασμό της φύσης. Η ειλικρίνεια είναι το χαρακτηριστικό γνώρισμα της ποίησής του, όπως φαίνεται από τις Αρχαιότητες της Ρώμης, όπου κατέγραψε τις σκέψεις του για τη χαμένη δόξα της αρχαίας Ρώμης και από τη μελαγχολική σάτιρα, το αξιολογότερο έργο του, Θλίψεις. Και τα δύο δημοσιεύθηκαν στη Γαλλία το 1558.
Η φιλοσοφική και στρατευμένη ποίηση, λιγότερο προσιτή σε μας, κατέχει ωστόσο έναν αξιοσημείωτο χώρο εκείνη την εποχή, καθώς το δεύτερο μισό του 16ου αιώνα ήταν περίοδος σκληρού εμφύλιου πολέμου και πολλοί ποιητές παρασύρθηκαν από τα πολιτικά και θρησκευτικά πάθη τους. Οι θρησκευτικές αντιθέσεις αντικατοπτρίζονται σε ποιήματα σοβαρών τόνων, άλλοτε τραγικά και επικά όπως στους Ύμνους (1555-1556), την Ομιλία για τη δυστυχία της εποχής (1562), έργα του Ρονσάρ, φανατικού Καθολικού ή Τα τραγικά, επτά άσματα που διηγούνται τους Θρησκευτικούς πολέμους, του Ουγενότου Αγκριπά ντ'Ωμπινιέ (1552-1630).
Το θέατρο
Το ρήγμα με τον Μεσαίωνα ήταν πιο αισθητό στο χώρο του δράματος. Η αρχή του αιώνα είδε να συνεχίζονται τα θρησκευτικά μυστήρια, οι φάρσες και οι μωρίες αλλά από τα μισά του αιώνα άρχισαν να εκλείπουν, κυρίως επειδή τα καταδίκαζε η εκκλησία. Έκανε την εμφάνισή του ένα είδος πολιτικού θεάτρου που συνδέονταν με τους Θρησκευτικούς πολέμους, ξεχασμένο σήμερα αλλά που για εκείνη την εποχή ήταν ουσιαστικά ένα νέο είδος. Σταδιακά όμως η Αναγέννηση στη Γαλλία σάρωσε κάθε απομεινάρι μεσαιωνικού δράματος. Η αλλαγή ήρθε από την Ιταλία, κυρίως με τις ιταλικές μεταφράσεις των αρχαίων κλασικών. Οι Γάλλοι Ουμανιστές άρχισαν να γράφουν τραγωδίες βασισμένες στα αρχαία πρότυπα.
Αυτή η λογοτεχνική ανανέωση υποστηρίχθηκε από συγγραφείς όπως ο Ετιέν Ζοντέλ (1532-1573), που έγραψε την πρώτη σύγχρονη τραγωδία στα γαλλικά και σε αλεξανδρινό στίχο, την Αιχμάλωτη Κλεοπάτρα το 1552. Ο Ζοντέλ παρουσίασε επίσης την πρώτη κωμωδία, Ευγένιος (1552): γραμμένο σε στίχο, το έργο ακολουθεί ιταλικά μοντέλα και τα διασκεδαστικά σημεία του προέρχονται από τη φάρσα.
Ένας από τους σημαντικότερος συγγραφείς τραγωδιών εκείνης της περιόδου ήταν ο Ρομπέρ Γκαρνιέ (1544-1590), άντλησε τα θέματά του από την κλασική, τη θρησκευτική και τη μεσαιωνική λογοτεχνία. Το πιο γνωστό του έργο είναι οι Εβραίες (1583), του οποίου το θέμα αναφέρεται στη βιβλική αρχαιότητα  αλλά η αισθητική του ήταν στο πνεύμα του Αριστοτέλη. Επίσης, ο Γκαρνιέ επινόησε την τραγωδία με ευτυχισμένη κατάληξη - ιλαροτραγωδία - με το έργο του Βραδαμάντη το 1582. Αυστηρός καθολικός και ένθερμος μοναρχικός, ο Γκαρνιέ έδωσε με κάθε έργο του ένα ηθικό, πατριωτικό και θρησκευτικό δίδαγμα, το οποίο υπαγορευόταν σχεδόν πάντα από την ιστορική πραγματικότητα.
Άλλα ονόματα που αξίζει να αναφερθούν αν και τα έργα τους είναι πλέον σχεδόν ξεχασμένα: Αντουάν ντε Μονκρεστιάν (Montchrestien Antoine, 1575-1621), Αλεξάντρ Αρντύ (Alexandre Hardy, 1570-1632)) πολυγραφότατος συγγραφέας με έργα με αρχαίο θέμα όπως η Διδώ ή η Λουκρητία,  Ζαν ντε Μαιρέ (Jean de Mairet,1604-1684).
Αυτοί ήταν οι θεατρικοί δημιουργοί που στα έργα τους βασίστηκαν τον επόμενο αιώνα ο Πιέρ Κορνέιγ (1606-1686) και ο Ρακίνας (1639-1699) και απογείωσαν το γαλλικό θέατρο.
Απολογισμός
Οι ποιητές και συγγραφείς του 16ου αιώνα ανανέωσαν τη γαλλική λογοτεχνία έχοντας σαν πηγή έμπνευσης τους Αρχαίους Έλληνες συγγραφείς και τους Ιταλούς και έκαναν τα γαλλικά μια αληθινή λογοτεχνική γλώσσα. Μέσα από τα ταλέντα και την ποικιλομορφία τους, δημιούργησαν σημαντικά έργα που επιβίωσαν ως σήμερα και υπήρξαν οι πρόδρομοι πολλών λογοτεχνικών ειδών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γαλλική λογοτεχνία
Michael (άλμπουμ)
Το Michael είναι άλμπουμ με τραγούδια του Μάικλ Τζάκσον, τα οποία δεν είχαν κυκλοφορήσει νωρίτερα. Κυκλοφόρησε στις 10 Δεκεμβρίου 2010, από τις Epic Records και Sony Music Entertainment και περιέχει εκτελέσεις κομματιών από τους Akon, 50 Cent, Λένι Κράβιτζ και Ντέιβ Γκρολ.
Το άλμπουμ είχε 3 singles: το Hold My Hand, το οποίο κυκλοφόρησε στις 15 Νοεμβρίου 2010, το Hollywood Tonight, το οποίο κυκλοφόρησε στις 11 Φεβρουαρίου 2011, και το Behind the Mask, το οποίο κυκλοφόρησε στις 21 Φεβρουαρίου 2011. Το μουσικό βίντεο για το Hold My Hand είχε διευθυνθεί από τον Μαρκ Πέλινγκτον και έκανε την παγκόσμια πρεμιέρα του στις 9 Δεκεμβρίου 2010. Το βίντεο για το Hollywood Tonight είχε διευθυνθεί από τον Γουέιν Άισαμ, ο οποίος ήταν διευθυντής και στο μουσικό βίντεο για το You Are Not Alone το 1995 στην ίδια περιοχή όπου διεύθυνε και το Hollywood Tonight - στο Pantages Theatre κοντά στο Hollywood and Vine. Το βίντεο έκανε την παγκόσμια πρεμιέρα του στις 10 Μαρτίου 2011. Σε αντίθεση με τα άλλα κομμάτια, το (I Like) The Way You Love Me κυκλοφόρησε στην Κορέα ως digital single στις 18 Ιανουαρίου 2011.
Την Παρασκευή, 10 Δεκεμβρίου 2010, μια αφίσα 29.070 τετραγωνικών ποδιών (2,701 m2) για το Michael ανεργέθηκε στο Rectory Farm στο Μίντλσεξ, στην Αγγλία, το οποίο μπήκε στο Βιβλίο για τα Ρεκόρ Γκίνες ως η μεγαλύτερη αφίσα στον κόσμο. Το άλμπουμ πώλησε 3 εκατομμύρια αντίτυπα σε 31 περιοχές κατά την πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας του.
Προϊστορία και σύνθεση
Η επίσημη ανακοίνωση για την κυκλοφορία του άλμπουμ έγινε στις 12 Νοεμβρίου 2010, με το άλμπουμ να έχει 10 κομμάτια. Το Breaking News ήταν το πρώτο κομμάτι από το άλμπουμ που κυκλοφόρησε δημοσίως και ήταν διαθέσιμο για radio airplay. Το τραγούδι ηχογραφήθηκε στο Νιού Τζέρσι το 2007 και σύμφωνα με τη Sony, το κομμάτι «είχε πρόσφατα ολοκληρωθεί». Τα υπόλοιπα κομμάτια ηχογραφήθηκαν σε στούντιο του Λας Βέγκας και του Λος Άντζελες με άγνωστα άτομα. Στα χρόνια πριν τον θάνατο του, ο Τζάκσον αναφέρεται να συνεργάστηκε με σύγχρονους hitmakers όπως ο τραγουδιστής-συνθέτης Akon και ο παραγωγός RedOne. Το πρώτο επίσημο single, Hold My Hand, είναι ντουέτο με τον Akon που ηχογραφήθηκε στο Λας Βέγκας το 2008. Ο Κλοντ Κέλι, ο οποίος έγραψε το τραγούδι μαζί με τους Αλιάν Θιαμ και Τζόρτζιο Τούινφορτ, είπε στο HitQuarters ότι το τραγούδι είχε θέματα της φιλίας και της ενότητας. Σε μια σημείωση του, ο Τζάκσον έγραψε ότι θέλει το Hold My Hand να είναι το πρώτο single στο επόμενο άλμπουμ του. Ωστόσο, ενώ ήταν μη ολοκληρωμένο, το τραγούδι διέρρευσε τον Ιούλιο του 2008. Πριν την κυκλοφορία του, ο Akon δήλωσε ότι στην τελική εκδοχή θα υπάρχουν περισσότερα φωνητικά του Τζάκσον. Το τραγούδι κυκλοφόρησε παγκοσμίως τη Δευτέρα, 15 Νοεμβρίου στις 12:01 π.μ (EST).
Το άλμπουμ έχει δύο τραγούδια που γράφτηκαν την εποχή του Thriller, το Behind the Mask και το Much Too Soon. Το τραγούδι (I Like) The Way You Love Me εμφανίστηκε νωρίτερα στο The Ultimate Collection (2004) με τον τίτλο The Way You Love Me ως demo. Για το Michael, το τραγούδι ολοκληρώθηκε και είχε επιπρόσθετα φωνητικά. Το τραγούδι Best of Joy είναι ένα από τα τελευταία τραγούδια που ηχογράφησε ο Τζάκσον κατά τη διάρκεια της ζωής του, αφού το έγραψε και το ηχογράφησε το 2009, τον χρόνο του θανάτου του.
Εξώφυλλο άλμπουμ
Το εξώφυλλο σχεδιάστηκε από τον Αφροαμερικανό καλλιτέχνη Καντίρ Νέλσον, έχει 2 χερουβείμ που τοποθετούν ένα στέμμα στο κεφάλι του Τζάκσον απέναντι σε τοιχογραφία που δείχνει εικόνες από διαφορετικές στιγμές της καριέρας του. Ο Νέλσον είπε ότι ο Τζάκσον τον είχε συναντήσει αρκετά χρόνια νωρίτερα για να δημιουργήσει ένα project για τη ζωή και την καριέρα τους. Το project ακυρώθηκε, αλλά ξανάρχισε το 2009 από τον Τζων ΜακΚλέιν. «Ο Μάικλ φορά μια χρυσή πανοπλία και κοιτά επίμονα τον θεατή ενώ στέφθηκε από αγγέλους του έρωτα», είπε ο Νέλσον. «Βάζει το χέρι στην καρδιά του και κοιτά τον θεατή, σύμβολο της μεγάλης καρδιάς του Τζάκσον και της δυνατής σύνδεσης του με τους θαυμαστές του. Μια πεταλούδα-μονάρχης κάθεται στον ώμο του, ακόμα ένα σύμβολο της μεταμόρφωσης του Τζάκσον ως τραγουδιστή και καλλιτέχνη, καθώς και σύμβολο της βασιλείας του. Η μουσική του ιστορία εκτυλίσσεται πίσω του». Το αρχικό εξώφυλλο είχε το σύμβολο του Prince κοντά σε ένα κεφάλι τίγρη. Αυτό έδωσε αρχή σε συζητήσεις στο διαδίκτυο για το αν ο Prince συμμετείχε σε κανένα από τα νέα κομμάτια. Η επίσημη απάντηση από τον Prince ήταν «δεν δόθηκε άδεια» και το σύμβολο έχει μετακινηθεί από το εξώφυλλο σε όλες τις επίσημες ιστοσελίδες της Sony.
Προώθηση
Το Breaking News ήταν το πρώτο κομμάτι του άλμπουμ που κυκλοφόρησε. Στις 5 Νοεμβρίου, ένα βίντεο για το τραγούδι κυκλοφόρησε στην επίσημη ιστοσελίδα του Τζάκσον. Ανοίγει με ένα μοντάζ για αρκετά έκτακτα νέα που μετέδωσαν δημοσιογράφοι για τον Τζάκσον, το οποίο ακολουθείται από μια μουσική εισαγωγή για το τραγούδι. Το βίντεο παραπέμπει στις ιστορίες των tabloid και τα νομικά προβλήματα που είχε ο Τζάκσον μέχρι τον θάνατο του. Στις 8 Νοεμβρίου 2010, κυκλοφόρησε η ολοκληρωμένη εκδοχή του τραγουδιού, και ήταν διαθέσιμο στο MichaelJackson.com για 1 εβδομάδα. Το πρώτο single του άλμπουμ, το Hold My Hand, κυκλοφόρησε στις 15 Νοεμβρίου 2010. Το γύρισμα του βίντεο για το Hold My Hand άρχισε το Σάββατο, 20 Νοεμβρίου στο Τάστιν, Καλιφόρνια. Στην ιστοσελίδα του Τζάκσον άρχισε ένα κάστινγκ, ενώ υπήρχε αναφορά που έλεγε ότι: «Ψάχνουμε για τους θαυμαστές του Τζάκσον όλων των ηλικιών που θέλουν να λάβουν μέρος στο γεγονός». Στις 30 Νοεμβρίου 2010, η τελική εκδοχή του Much Too Soon κυκλοφόρησε και ανακοινώθηκε ότι θα ήταν διαθέσιμο στο iTunes Ping για 1 εβδομάδα. Στις 3 Δεκεμβρίου 2010, η κωμικός Έλεν ΝτιΤζένερις παρουσίασε για πρώτη φορά το Hollywood Tonight στο The Ellen DeGeneres Show. Στις 6 Δεκεμβρίου 2010 η Όπρα Γουίνφρεϊ παρουσίασε για πρώτη φορά τα τραγούδια Keep Your Head Up και Monster. Στις 7 Δεκεμβρίου 2010, η τελική εκδοχή του (I Can't Make It) Another Day κυκλοφόρησε για 1 εβδομάδα στο iTunes Ping.
Στις 8 Δεκεμβρίου 2010, ολόκληρο το άλμπουμ Michael κυκλοφόρησε στην επίσημη ιστοσελίδα του Τζάκσον για ανεπίσημη πρεμιέρα. Η Sony Music είχε listening party για το άλμπουμ στο Roseland Ballroom στις 13 Δεκεμβρίου. Την Παρασκευή, 10 Δεκεμβρίου 2010, μια αφίσα 29.070 τετραγωνικών ποδιών (2,701 m2) για το Michael ανεγέρθηκε στο Rectory Farm στο Μίντλσεξ, το οποίο μπήκε στο Βιβλίο για τα Ρεκόρ Γκίνες ως η μεγαλύτερη αφίσα στον κόσμο, κάνοντας το Michael το 4ο άλμπουμ του Τζάκσον που μπαίνει στο Βιβλίο για τα Ρεκόρ Γκίνες και το πρώτο ρεκόρ που πέτυχε μετά θάνατον. Η αφίσα, η οποία φτιάχθηκε από PVC και ζυγίζει 1 τόνο, χρειάστηκε 3 ώρες για να τοποθετηθεί και είναι 3.000 μέτρα λιγότερα από τους κύριους διαδρόμους του Χίθροου. Η αφίσα έμεινε στη θέση μέχρι τις 23 Δεκεμβρίου, ενώ αργότερα διέσχισε, δια θαλάσσης, την Ευρώπη.
Το Hollywood Tonight ήταν το δεύτερο επίσημο single, το οποίο κυκλοφόρησε στην Ιταλία στις 11 Φεβρουαρίου 2011, και στην Πολωνία στις 14 Φεβρουαρίου 2011. Το Behind the Mask, το τρίτο single του άλμπουμ κυκλοφόρησε στη Γαλλία τον Φεβρουάριο του 2011. Σε μια ανακοίνωση, που έγινε αργότερα στην ιστοσελίδα του Τζάκσον, το Behind the Mask θα κυκλοφορήσει ως radio single σε χώρες συμπεριλαμβανομένου και των ΗΠΑ, του Καναδά, της Ιαπωνίας και της Γαλλίας. Το Hollywood Tonight θα κυκλοφορήσει ως radio single στον υπόλοιπο κόσμο. Αλλά, το τραγούδι κυκλοφόρησε στους ραδιοφωνικούς σταθμούς US urban και urban AC στις 5 Απριλίου 2011.
Εμπορική επιτυχία
Το άλμπουμ έκανε το ντεμπούτο στην 1η θέση στη Γερμανία, πουλώντας 85.000 αντίτυπα στην πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας του. Το άλμπουμ επίσης έκανε το ντεμπούτο του στην 1η θέση στην Αυστρία, στην Ιταλία, στην Ολλανδία και στη Σουηδία. Στις ΗΠΑ, το Michael έκανε το ντεμπούτο του στην 3η θέση στο Billboard 200 πουλώντας 228.000 αντίτυπα στην πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας του, ενώ στη δεύτερη εβδομάδα πώλησε 150.000 αντίτυπα, αλλά τις επόμενες εβδομάδες, πώλησε 27.000 αντίτυπα, 18.000 αντίτυπα και τότε 11.000 αντίτυπα για τέλη της εβδομάδας της 16ης Ιανουαρίου 2011. Το άλμπουμ έκανε το ντεμπούτο του στην 5η θέση στη Γαλλία, με πωλήσεις 26.689 αντίτυπα την πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας του. Στη Δανία, το άλμπουμ έκανε το ντεμπούτο του στην 4η θέση με πωλήσεις 4.936 αντίτυπα στην πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας του. Στις 19 Δεκεμβρίου 2010, το άλμπουμ έκανε το ντεμπούτο του στην 4η θέση στο Ηνωμένο Βασίλειο με πωλήσεις 113.000 αντίτυπα, και ήταν το μεγαλύτερο ντεμπούτο του Μάικλ Τζάκσον μετά το Dangerous, το οποίο κυκλοφόρησε 20 χρόνια νωρίτερα. Στις ΗΠΑ, το άλμπουμ πώλησε σε 5 εβδομάδες 434.000 αντίτυπα, αλλά απέτυχε να ανταγωνιστεί με το This Is It, το οποίο πώλησε 890.000 αντίτυπα σε 5 εβδομάδες. Την ίδια εβδομάδα έγινε πλατινένιο από τη RIAA, καθώς πώλησε 1 εκατομμύρια αντίτυπα.
Το άλμπουμ έγινε πλατινένιο σε 17 χώρες συμπεριλαμβανομένου του Ηνωμένου Βασιλείου, της Γερμανίας, της Γαλλίας (2x), της Ιταλίας (2x), της Ισπανίας, της Δανίας, της Πολωνίας, της Ρωσίας (2x), της Αυστρίας, του Βελγίου, της Τσεχίας (5x), του Καναδά, της Ινδίας (2x), της Κίνας, της Ταϊβάν, της Κορέας και της Μέσης Ανατολή. Το Michael είναι τώρα χρυσό σε χώρες όπως η Αυστραλία, η Νέα Ζηλανδία, η Βραζιλία, η Ιαπωνία, το Χονγκ Κονγκ, η Ινδονησία, η Μαλαισία, οι Φιλιππίνες, η Σιγκαπούρη, η Φινλανδία, η Ελλάδα, η Ουγγαρία, η Ιρλανδία, η Πορτογαλία, η Ολλανδία, η Νορβηγία, η Πορτογαλία και η Σουηδία.
Κριτική
Το Michael έλαβε ανάμεικτες γνώμες από πολλούς μουσικούς κριτικούς. Το Metacritic, το οποίο βαθμολογεί από τα 100, έδωσε στο άλμπουμ 54 βαθμούς, βασισμένο σε 19 αξιολογήσεις, με «ανάμεικτες κριτικές». Παρά τον σκεπτικισμό των πολυμέσων και κάποιων διαφωνιών στην οικογένεια του Τζάκσον, το Michael έλαβε καλύτερες κριτικές από ότι αναμενόταν. Ο Τζο Βόγκελ της Huffington Post δήλωσε ότι «το άλμπουμ περιέχει πολύ εντυπωσιακό νέο υλικό. Η ιδιοφυΐα του Μάικλ, οι συνήθειες του, οι εμμονές του και η ευελιξία του βρίσκονται σε κάθε στροφή. Ποιος άλλος μπορεί να κινηθεί τόσο απρόσκοπτα από τον κοινωνικό ύμνο στο floor burner, από το fleet hip hop στην κοσμική ροκ, από το vintage funk στη folk ballad;». Ο Ντάν Μάρτιον του NME δήλωσε ότι το άλμπουμ ήταν ευχάριστο αλλά δήλωσε ότι «αν αυτό το αρκετά αξιοπρεπές άλμπουμ είναι το καλύτερο της δέσμης, τα πραγμάτα θα είναι χειρότερα από δω και πέρα». Ο Νέιλ ΜακΚόρμικ της The Telegraph δήλωσε ότι το άλμπουμ ήταν εξαιρετικό και ότι «Είναι καλύτερο από ότι κανένας μπορούσε να περιμένει. Ο Τζάκσον έχει επιτέλους το comeback που λαχταρούσε». Ο Τζόντι Ρόσεν της Rolling Stone δήλωσε ότι το άλμπουμ «δεν ήταν άλμπουμ του Μάικλ Τζάκσον», και ο Τζάκσον «δεν θα κυκλοφορούσε κάτι τέτοιο όπως αυτό το απάνθισμα, μια συλλογή από outtakes και outlines», αλλά «είναι μια γεύση ενός χαρίσματος ενός άνδρα που μπορεί να κάνει συναρπαστικό το Michael». Η Λιχ Γκρίνμπλατ της Entertainment Weekly δήλωσε ότι «σίγουρα δεν είναι προσβολή για το όνομα του», ενώ η The New York Times είπε ότι «ποικιλία γνωστών χαρακτηριστικών που προσφέρει ο Τζάκσον: έμπνευση, αγάπη, αγανάκτηση και παράνοια». Η Κίττι Εμπάιρ της The Observer είπε ότι ο Τζάκσον ακούγεται «πιο φιλικό, πιο αδύνατο και με περισσότερα εφέ» από τα κλασσικά κομμάτια όπως το Billie Jean. Χαρακτήρισε το άλμπουμ ως «συνονθύλευμα αποδόσεων και sods που κάνει απλά τους συν-συγγραφείς του» αλλά ξεχώρισε το «ανεμοδαρμένο» και «ανέμελες» (I Like) The Way That You Love Me και το «εριστικό» Hollywood Tonight για έπαινο. Το Reno Gazette-Journal έδωσε στο άλμπουμ 3 αστέρια από τα 4. Η Νίμα Μπανιάμερ του Contactmusic.com έδωσε στο άλμπουμ 4 αστέρια από τα 5 και δήλωσε ότι το Michael φαίνεται να έχει ακόμα την ικανότητα να παραβιάζει αδιάβαστα ύφη. Δεν θα ήταν αξιοπρεπές άλμπουμ για τον Τζάκσον αν δεν ήταν περικυκλωμένο από διαφωνίες. Το Breaking News είναι μεγάλο κομμάτι που δείχνει την ιδεοληψία των μέσων με την εικόνα της ποπ - ειρωνικά το κομμάτι περικυκλώθηκε από διαφωνίες καθώς οι θαυμαστέ του Τζάκσον ισχυρίζονται ότι δεν είναι τα φωνητικά δεν ανήκουν στον Τζάκσον.
Κατάλογος κομματιών
(*) Συμπαραγωγός
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Απανθίσματα του Μάικλ Τζάκσον
Κορμοκατοικία
Κορμοκατοικία ή κορμόσπιτο (αγγλ. log house, log building) είναι μια δομή κατοικίας που είναι κατασκευασμένη με οριζόντιους κορμούς ή κορμίδια, που αλληλοσυνδέονται στις γωνίες με εγκοπές.
Ιστορική αναδρομή
Η κατασκευή κορμοκατοικιών ήταν η πιο κοινή τεχνική κατασκευής δομών σε μεγάλες περιοχές, ιδίως στις χώρες: Σουηδία, Φινλανδία, Νορβηγία, Βαλτικές χώρες (Λετονία, Εσθονία, Λιθουανία) και Ρωσία, όπου ευθυτενής και μεγάλων μηκών κωνοφόρος ξυλεία, λ.χ. από δασική πεύκη και ερυθρελάτη, είναι άφθονη, φτηνή και άμεσα διαθέσιμη. Χρησιμοποιήθηκε επίσης ευρέως στην ξύλινη αρχιτεκτονική σε κτίρια στην Ανατολική Κεντρική Ευρώπη, τις Άλπεις, τις βαλκανικές χώρες και σε περιοχές της Ασίας (βλ. Σιβηρία), όπου ακραίες κλιματικές, ψυχρές συνθήκες επικρατούν για πολλούς μήνες κάθε έτος. Ξυλεία από πλατύφυλλα είδη κυριαρχούν σε τέτοιες κατοικίες σε θερμότερες και δυτικότερες περιοχές της Ευρώπης.
Τύποι κορμοκατοικίας
Οι τύποι της ξύλινης κορμοκατοικίας είναι -γενικά- δύο :
Παραδοσιακά ξύλινα σπίτια – κορμοκατοικίες έχουν κατασκευαστεί εδώ και αιώνες σε περιοχές όπως η Καρελία, η Λαπωνία, και τα ανατολικά τμήματα της Φινλανδίας. Επίσης στη Σκανδιναβία, τη Ρωσία και στην Ανατολική Ευρώπη, όπου και κατασκευάστηκαν συνήθως χρησιμοποιώντας μόνο ένα τσεκούρι και ένα σκεπάρνι.
Πιθανώς το παλαιότερο κορμόσπιτο που διατηρείται στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής είναι το C. A. Nothnagle Log House (φτιαγμένο γύρω στα 1640) στο Νιου Τζέρσεϋ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οικίες Κατηγορία:Οικίες ανά αρχιτεκτονικό ρυθμό Κατηγορία:Ξύλο
Γκζίρα Γιουνάιτεντ ΦΚ
Η Γκζίρα Γιουνάιτεντ ΦΚ (μαλτέζικα: Gżira United FC) είναι μαλτέζικη ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Γκζίρα στην κεντρική Μάλτα. Ιδρύθηκε το 1947. Έχει κατακτήσει μία φορά το κύπελλο Μάλτας την περίοδο 1972-73.
Λέβαν Κομπιασβίλι
Ο Λέβαν Κομπιασβίλι (γεωργιανά: ლევან კობიაშვილი) (γενν. στις 10 Ιουλίου 1977) είναι Γεωργιανός πρώην επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως αριστερός πλάγιος αμυντικός και νυν πρόεδρος της Γεωργιανής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας και μέλος του Κοινοβουλίου της Γεωργίας.
Κατά τη διάρκεια της ποδοσφαιρικής σταδιοδρομίας του, ο Κομπιασβίλι έπαιξε για τις Γκόρντα Ρουστάβι, ΦΚ Ντιναμό Τιφλίδας, ΦΚ Αλάνια Βλαντικαφκάς και τρεις γερμανικούς συλλόγους: ΣΚ Φράιμπουργκ, ΦΚ Σάλκε 04 και Χέρτα Βερολίνου. Είναι ο Γεωργιανός παίκτης με τις περισσότερες διεθνής συμμετοχές στην εθνική ομάδα της Γεωργίας, με την οποία έπαιξε σε 100 αγώνες.
Τον Οκτώβριο του 2015, εξελέγη πρόεδρος της Γεωργιανής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας. Το 2016, εξελέγη μέλος του Κοινοβουλίου της Γεωργίας.
Πρώιμη σταδιοδρομία
Ο Κομπιασβίλι ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στην ομάδα της πατρίδας του, Αβαζά Τιφλίδας. Ο πρώτος επαγγελματικός σύλλογός του ήταν η Γκόρντα Ρουστάβι, με την οποία έκανε το ντεμπούτο του στο Πρωτάθλημα Γεωργίας το 1993. Αφού πέρασε δύο χρόνια με την ομάδα από το Ρουστάβι, ο Κομπιασβίλι μετακόμισε στη Ντιναμό Τιφλίδας το 1995. Υπό την καθοδήγηση του διάσημου πρώην παίκτη και του τότε προπονητή της Ντιναμό, Ντάβιντ Κιπιάνι, ο Κομπιασβίλι έγινε ένας από τους βασικούς παίκτες του συλλόγου.
Στις αρχές του 1997, η Αλάνια Βλαντικαφκάς δήλωσε το ενδιαφέρον της για τον Κομπιασβίλι. Η Ντιναμό Τιφλίδας άφησε τον Κομπιασβίλι να αποχωρήσει από τον σύλλογο με μια συμφωνία μονοετούς δανεισμού. Έπαιξε σε 21 αγώνες με το σύλλογο, σημειώνοντας πέντε γκολ στο Πρωτάθλημα Ρωσίας. Ο Κομπιασβίλι έπαιξε επίσης στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 1997-1998, σημειώνοντας ένα μόνο γκολ (εναντίον της ΦΚ Ντνίπρο) σε τέσσερις εμφανίσεις.
Μετακόμιση στη Γερμανία
Αφού πέρασε μισή σεζόν με δανεισμό στην ΣΚ Φράιμπουργκ, ο Κομπιασβίλι υπέγραψε συμβόλαιο με το γερμανικό σύλλογο το 1998. Κατά τη διάρκεια της θητείας του με τους Breisgau-Brasilianer («Βραζιλιάνοι του Μπράισγκαου»), ο Κομπιασβίλι έγινε ένας από τους βασικούς παίκτες της ομάδας του Βόλκερ Φίνκε. Στην ομάδα βρήκε και μερικούς Γεωργιανούς συμπαίκτες, τον Αλεξάντρε Ιασβίλι και τον Λέβαν Τσικιτισβίλι.
Η ΣΚ Φράιμπουργκ τερμάτισε στην έκτη θέση τη σεζόν 2000-01 της Μπούντεσλιγκα, η οποία της έδωσε την πρόκριση για τον προκριματικό γύρο του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ 2001-2002. Αυτή ήταν η δεύτερη φορά στην ιστορία του συλλόγου που συμμετείχε σε διοργάνωση της UEFA. Η ΣΚ Φράιμπουργκ αποκλείστηκε στον τρίτο γύρο από τους μελλοντικούς πρωταθλητές Φέγενορντ, με συνολικό σκορ 2-3. Ο Κομπιασβίλι έπαιξε και τα έξι παιχνίδια του συλλόγου κατά τη διάρκεια των προκριματικών, σημειώνοντας το μοναδικό γκολ εναντίον της ομάδας του Ρότερνταμ. Τελικά, στο τέλος της σεζόν, η Φράιμπουργκ υποβιβάστηκε από την Μπούντεσλιγκα.
Ο Κομπιασβίλι αποφάσισε να παραμείνει στην ομάδα και την βοήθησε να κερδίσει την άνοδο στην κορυφαία κατηγορία την επόμενη σεζόν. Σημείωσε δέκα γκολ για τον σύλλογο.
Σάλκε 04
Το καλοκαίρι του 2003, το συμβόλαιο του Κομπιασβίλι με τη Φράιμπουργκ έληξε και αποφάσισε να αποχωρήσει από το σύλλογο. Έλαβε μια προσφορά από τους μελλοντικούς νικητές του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ ΤΣΣΚΑ Μόσχας. Ο προπονητής της ρωσικής ομάδας, Βαλέρι Γκαζάεφ, ενδιαφερόταν να υπογράψει τον Γεωργιανό μεσαίο με τον οποίο εργάστηκε στην Αλάνια πέντε χρόνια νωρίτερα. Ωστόσο, ο Κομπιασβίλι αποφάσισε να παραμείνει στη Γερμανία και υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με τη Σάλκε 04.
Ο Κομπιασβίλι έγινε βασικό μέλος του νέου συλλόγου του κατά την πρώτη σεζόν. Ο προπονητής της Σάλκε, Γιουπ Χάινκες, τον χρησιμοποίησε ως αριστερό πλάγιο αμυντικό. Με την άφιξη του Ραλφ Ράνγκνικ, ο Κομπιασβίλι μεταφέρθηκε στη μεσαία γραμμή και έγινε ένας από τους βασικούς δεσμούς μεταξύ της άμυνας και της επίθεσης της Σάλκε. Δύο χρόνια μετά την ένταξή του στην ομάδα με βάση το Γκελζενκίρχεν, το συμβόλαιο του Κομπιασβίλι με το σύλλογο επεκτάθηκε μέχρι το 2010. Ο γενικός διευθυντής της Σάλκε, Ρούντι Άσαουερ δήλωσε ότι ο Κομπιασβίλι ήταν μια από τις καλύτερες μεταγραφές που είχαν κάνει την τελευταία δεκαετία.
Ένα από τα καλύτερα παιχνίδια της σταδιοδρομίας του Κομπιασβίλι έγινε εναντίον της ΠΣΦ Αϊντχόφεν στο ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2005-06, όπου σημείωσε χατ τρικ. Δύο από αυτά τα γκολ σημειώθηκα με πέναλτι. Μετά το παιχνίδι επαινέθηκε από τον προπονητή Ραλφ Ράνγκνικ και τον συμπαίκτη του Φρανκ Ροστ, ο οποίος χαρακτήρισε τον Κομπιασβίλι ως αληθινό επαγγελματία, ο οποίος ήταν ένα παράδειγμα για αυτούς. Αργότερα αυτή τη σεζόν, η Σάλκε μετακόμισε στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, όπου η ομάδα έφτασε στους ημιτελικούς και έχασε από την τελική νικήτρια, Σεβίλλη ΦΚ.
Κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του με τη Σάλκε, ο Κομπιασβίλι κέρδισε τρεις τίτλους: το Λιγκ Καπ Γερμανίας το 2005 και το Κύπελλο Ιντερτότο ΟΥΕΦΑ το 2003 και το 2004.
Στις 20 Δεκεμβρίου 2009, ανακοίνωσε ότι θα αποχωρήσει από τη Σάλκε 04 για να ενταχθεί στη Χέρτα Βερολίνου. Έγινε μέλος του νέου συλλόγου του την 1η Ιανουαρίου 2010.
Χέρτα Βερολίνου
Ο Κομπιασβίλι ολοκλήρωσε τη μεταγραφή στη Χέρτα Βερολίνου το 2010, αν και οι διαπραγματεύσεις ξεκίνησαν μερικές εβδομάδες νωρίτερα.
Τιμωρία
Κατά τη διάρκεια ενός πλέιο οφ υποβιβασμού εναντίον της Φορτούνα Ντύσσελντορφ της 2. Μπούντεσλιγκα, ο Κομπιασβίλι γροθοκόπησε τον διαιτητή Βόλφγκανγκ Στάρκ μετά τον τελικό σφύριγμα. Η Χέρτα έχασε τα πλέι οφ με συνολικό σκορ 4-3 και ως αποτέλεσμα υποβιβάστηκε από τη Μπούντεσλιγκα. Ο Κομπιασβίλι τιμωρήθηκε για ένα έτος, αναδρομικά από τις 16 Μαΐου 2012. Η Γερμανική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία αργότερα μείωσε τη διάρκεια της τιμωρίας του Κομπιασβίλι σε επτάμισι μήνες, έως το τέλος της 31ης Δεκεμβρίου 2012.
Εθνική ομάδα
Τον Σεπτέμβριο του 1996, ο Κομπιασβίλι έκανε το ντεμπούτο του για την Εθνική Γεωργίας, σε ένα φιλικό παιχνίδι εναντίον της Νορβηγίας στο Όσλο.
Το 2011, ο Κομπιασβίλι έγινε ο πρώτος παίκτης της Γεωργίας που έφτασε τις 100 συμμετοχές και έλαβε ένα ειδικό βραβείο από την UEFA. Αυτό το παιχνίδι ενάντια στην Ελλάδα ήταν το τελευταίο του Κομπιασβίλι για την Εθνική Γεωργίας. Μέχρι σήμερα είναι ο Γεωργιανός παίκτης με τις περισσότερες συμμετοχές. Ο Κομπιασβίλι ήταν αρχηγός της εθνικής ομάδας 16 φορές και σημείωσε 12 γκολ κατά τη διεθνή του σταδιοδρομία. Δύο από αυτά σημειώθηκαν σε μια περίφημη νίκη εναντίον της Ουρουγουάης το 2006. Ο Κομπιασβίλι σημείωσε επίσης το νικητήριο γκολ εναντίον της Κροατίας σε προκριματικό αγώνα για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2012 το 2011.
Ο Κομπιασβίλι έχει δηλώσει κάποτε ότι η εθνική ομάδα ήταν η πρώτη προτεραιότητα για αυτόν και ονειρευόταν να παίξει σε ένα Παγκόσμιο Κύπελλο ή σε ένα Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα.