cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μπάρμπαρα Κιμένιε
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αφρικανοί συγγραφείς
Αριστείδης Μωραϊτίνης (αεροπόρος)
Ο Αριστείδης Μωραϊτίνης (3 Φεβρουαρίου 1891 - 22 Δεκεμβρίου 1918) ήταν Έλληνας αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού και από τους πρωτοπόρους της ελληνικής αεροπορίας. Κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων (1912-1913) πραγματοποίησε μαζί με τον Μιχαήλ Μουτούση την πρώτη στην παγκόσμια ιστορία αεροπορική αποστολή ναυτικής συνεργασίας. Ο Αριστείδης Μωραϊτίνης τα επόμενα έτη πρωτοστάτησε στην εκπαίδευση νέων Ελλήνων πιλότων, ενώ ανέλαβε πρωτοβουλίες για την ανάδειξη της ναυτικής αεροπορίας της οποίας ήταν διοικητής. Το 1916 κατατάχτηκε στο Κίνημα Εθνικής Αμύνης του Ελευθερίου Βενιζέλου και συμμετείχε δυναμικά ως εκπαιδευτής αεροπόρων και επικεφαλής αεροπορικών αποστολών στο Μακεδονικό Μέτωπο του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, καθώς και στις περιοχές των Δαρδανελλίων, στο ανατολικό Αιγαίο και στη Μικρά Ασία, μέχρι και το τέλος του Πολέμου.
Αναδείχτηκε στον κορυφαίο «ιπτάμενο άσσο» της ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας, όχι μόνο του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, αλλά και γενικότερα της αεροπορικής ιστορίας της Ελλάδας, με συνολικά εννέα καταρρίψεις εχθρικών αεροσκαφών. Παράλληλα, απέσπασε σημαντικές διακρίσεις από την Ελληνική και τη Βρετανική Κυβέρνηση. Τον Νοέμβριο του 1918, μετά τη συνθηκολόγηση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ήταν επικεφαλής του ελληνικού αεροπορικού σμήνους που πέταξε στην Κωνσταντινούπολη. Τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους, σκοτώθηκε σε αεροπορικό δυστύχημα λόγω δυσμενών καιρικών συνθηκών, αφήνοντας σημαντικό έργο στον τομέα της ανάπτυξης του αεροπορικού οράματος, συμπεριλαμβανομένου και στη δημιουργία τοπικής αεροπορικής βιομηχανίας.
Πρώιμη ναυτική σταδιοδρομία
Ο Μωραϊτίνης γεννήθηκε στην Αίγινα το 1891. Τον Σεπτέμβριο του 1906 εισήλθε ως δόκιμος στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων και αποφοίτησε ως σημαιοφόρος του Ελληνικού Βασιλικού Ναυτικού το 1910. Όταν ξέσπασαν οι Βαλκανικοί Πόλεμοι, τον Οκτώβριο του 1912, υπηρετούσε ως ύπαρχος στο τορπιλοβόλο «Τ15», που δρούσε στην περιοχή της Λήμνου. Το συγκεκριμένο σκάφος ήταν υπεύθυνο για τη ρυμούλκηση και γενικότερα την ασφάλεια του «Ναυτίλου», ενός υδροπλάνου τύπου Astra Hydroplane που είχε αναλάβει να εκτελέσει αποστολές αναγνώρισης στην συγκεκριμένη περιοχή.
μικρογραφία|αριστερά|Ο Αριστείδης Μωραϊτίνης κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων Ύστερα από τη νικηφόρα για την Ελλάδα Ναυμαχία της Έλλης, στις 5 Ιανουαρίου 1913, ο οθωμανικός στόλος είχε υποχωρήσει στο στενό των Δαρδανελλίων. Για τον λόγο αποφυγής κάποιου αιφνιδιασμού, θεωρήθηκε σημαντικό από την ελληνική ναυτική διοίκηση, να συλλεχθούν πληροφορίες για τη θέση και την κατάσταση του οθωμανικού ναυτικού. Για αυτό το σκοπό διατάχθηκε αναγνωριστική αποστολή με υδροπλάνο Maurice Farman MF.7, καθώς ο «Ναυτίλος» παρουσίαζε σοβαρά μηχανικά προβλήματα. Χειριστής του υδροπλάνου ήταν ο αεροπόρος του στρατού, υπολοχαγός Μιχαήλ Μουτούσης, ενώ στην αποστολή είχε προβλεφθεί να υπάρχει και παρατηρητής από το ναυτικό, προκειμένου να έχει τη δυνατότητα να αναγνωρίσει τα πλοία του εχθρική στόλου. Τη θέση αυτή ανέλαβε ο Αριστείδης Μωραϊτίνης, αφού παρ’ όλο που δεν είχε πτητική εμπειρία, ζήτησε από τον κυβερνήτη του θωρηκτού «Αβέρωφ», αντιπλοίαρχο Σοφοκλή Δούσμανη, να συμμετάσχει στην αποστολή. Τελικά η πρότασή του έγινε δεκτή, μετά από έγκριση του ίδιου του αρχηγού στόλου, ναυάρχου Παύλου Κουντουριώτη.
Η πρώτη αεροπορική αποστολή ναυτικής συνεργασίας
Η συγκεκριμένη αποστολή θεωρείται ως η πρώτη στην ιστορία αεροπορική αποστολή ναυτικής συνεργασίας και είχε ευρεία απήχηση στο τύπο της εποχής, ελληνικό και διεθνή. Η σημασία της για τις ελληνικές δυνάμεις ήταν σημαντικότατη. Εκτός από το γεγονός ότι συγκεντρώθηκαν πολύτιμες πληροφορίες, διαφάνηκε πλέον η δυνατότητα να αξιοποιηθεί το αεροπλάνο σε διάφορες αποστολές προς όφελος της Ελλάδας. Για τον ίδιο τον Μωραϊτίνη το γεγονός αυτό σημάδεψε τη σταδιοδρομία του και στο εξής η αεροπορία θα μονοπωλήσει το ενδιαφέρον του.
Αεροπορική εκπαίδευση και Κίνημα Εθνικής Αμύνης
Μετά τη λήξη των Βαλκανικών Πολέμων, ο Μωραϊτίνης ήταν από τους πρώτους αξιωματικούς του ναυτικού που απέκτησαν αεροπορική εκπαίδευση. Μάλιστα, για την εκπαίδευση των Ελλήνων πιλότων είχε μεταβεί και βρετανική αποστολή στην Ελλάδα. Παράλληλα, οργανώθηκε η Ναυτική Αεροπορική Υπηρεσία και παρελήφθησαν νέα αεροσκάφη: 7 υδροπλάνα Sopwith Greek Seaplane. Με το ξέσπασμα όμως του Α' Παγκοσμίου Πολέμου σταμάτησαν οι νέες παραλαβές. Ο Μωραϊτίνης ολοκλήρωσε την αεροπορική του εκπαίδευση τον Οκτώβριο του 1914, στην Ελευσίνα.
Εντός του 1914, με προσωπικές του πρωτοβουλίες συντέλεσε στη λειτουργία σχολής ναυτικής αεροπορίας, ενώ αντίστοιχη πρωτοβουλία είχε αναλάβει εκείνη την εποχή, για την στρατιωτική αεροπορία, ο επίσης πρωτοπόρος Έλληνας αεροπόρος Δημήτριος Καμπέρος. Επιπρόσθετα, ο Μωραϊτίνης ανέλαβε και τα καθήκοντα του εκπαιδευτή πιλότων στη νέα αυτή σχολή που λειτούργησε στο Παλαιό Φάληρο, ενώ σε λίγο καιρό, τον Μάιο του 1915, ανέλαβε και την ίδια τη διοίκηση της Ναυτικής Αεροπορίας, φέροντας πλέον το βαθμό του υποπλοιάρχου.
Όταν ξέσπασε, τον Σεπτέμβριο του 1916, το κίνημα της Εθνικής Αμύνης στη Θεσσαλονίκη με επικεφαλής τον Ελευθέριο Βενιζέλο, ο Μωραϊτίνης έσπευσε κατευθείαν να καταταχθεί μαζί με πολλούς άλλους αξιωματικούς της Ναυτικής Αεροπορίας. Αμέσως μετά προωθήθηκε στη Θάσο και τη Λήμνο. Ο ίδιος ορίστηκε και πάλι διοικητής της Ναυτικής Αεροπορίας, η οποία είχε την υποστήριξη της 2ης Πτέρυγας του Βρετανικού Ναυτικού.
Α' Παγκόσμιος Πόλεμος
thumb|left|Η Μοίρα «Ζ» στο αεροδρόμιο του Μούδρου το 1917, που υπηρέτησε και διακρίθηκε ο Αριστείδης Μωραϊτίνης.
Δραστηριότητα στο Μακεδονικό Μέτωπο
Εκτός από διοικητής, ο Μωραϊτίνης, είχε αναλάβει παράλληλα και το έργο της εκπαίδευσης νέων πιλότων. Ο ίδιος ήταν πάντα επικεφαλής των αεροπορικών σχηματισμών, με συμμετοχή και των εκπαιδευόμενων στο πεδίο της μάχης, σε πραγματικές συνθήκες πολέμου, ως αναπόσπαστο τμήμα της εκπαίδευσής τους. Εκείνη την εποχή οι Έλληνες πιλότοι πραγματοποιούσαν αποστολές πάνω από την κατεχόμενη από γερμανο-βουλγαρικά στρατεύματα Θράκη και ανατολική Μακεδονία, όπου τα τελευταία είχαν αναπτύξει σημαντικές αεροπορικές δυνάμεις και εγκαταστάσεις. Από τις πιο παράτολμες αποστολές που ανέλαβε εκείνη την εποχή, ήταν στις 18 Μαΐου 1917. Με παρατηρητή τον Παντελή Ψύχα βομβάρδισε το εχθρικό αεροδρόμιο του Ζέρεβιτς, στην κατεχόμενη Δράμα, με αεροσκάφος Farman. Στην ίδια αποστολή βομβάρδισε και τρεις εχθρικές αμαξοστοιχίες. Η αποστολή σημείωσε απόλυτη επιτυχία, ενώ τα πυκνά αντιαεροπορικά πυρά δεν κατάφεραν να πλήξουν το αεροσκάφος του.
Παράλληλα, τον Μάιο του 1917, σχηματίστηκε η ελληνική μοίρα αεροσκαφών «Ζ», που αναλάμβανε αποστολές σε όλο το μήκος του Μακεδονικού Μετώπου. Ο Μωραϊτίνης, παρόλο που τα εχθρικά γερμανικά αεροσκάφη ήταν πιο εξελιγμένα, κατάφερνε με σωστούς ελιγμούς να φέρνει σε πέρας τις αποστολές που είχε αναλάβει. Στις 4 Ιουνίου 1917, ήταν επικεφαλής αεροπορικού σχηματισμού και πετούσε με αεροσκάφος Camel. Πραγματοποιήθηκε αερομαχία με γερμανικό Fokker, που τελικά δεν κατάφερε να τον πλήξει. Όμως το εχθρικό αεροσκάφος, μετά την ανεπιτυχή προσπάθεια, κατέρριψε ένα άλλο ελληνικό αεροσκάφος τύπου Farman, που επέβαιναν ο Παντελής Ψύχας και ο Δημήτριος Αργυρόπουλος. Ο τελευταίος σκοτώθηκε κατά την πρόσκρουση στην θάλασσα.
Αποστολές μετά την επίσημη είσοδο της Ελλάδας στον Πόλεμο
μικρογραφία|right|Έλληνες και Βρετανοί αεροπόροι στον Μούδρο το 1917. Ο Μωραϊτίνης εμφανίζεται καθισμένος στα δεξιά. Όταν η Ελλάδα εισήλθε επίσημα στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο στον πλευρό της Αντάντ τον Ιούνιο του 1917, ο Μωραϊτίνης τοποθετήθηκε και πάλι στον τομέα βορείου Αιγαίου, όπου πετούσε μαχητικά αεροσκάφη Sopwith Camel υπό βρετανική διοίκηση, ενώ ο ίδιος τελούσε πάντα διοικητής των ελληνικών μοιρών της Ναυτικής Αεροπορικής Υπηρεσίας. Παράλληλα, εντάθηκε και η εκπαιδευτική προσπάθεια για την κατάρτιση νέων αεροπόρων, της οποίας ηγούνταν. Ήταν επικεφαλής αεροπορικών σχηματισμών σε αποστολές που πραγματοποιήθηκαν στην περιοχή της Καλλίπολης και γενικότερα στην Ανατολική Θράκη. Μάλιστα βομβάρδισε τα εχθρικά πολυβολεία του Τσανάκ-Καλέ. Δεν έλειψαν και οι καταρρίψεις γερμανικών αεροσκαφών από τον Μωραϊτίνη κατά τη διάρκεια αερομαχιών, όπως έγινε στις 2 Αυγούστου 1917.
Δράση κατά την «Κατάσταση Γκαίμπεν»
Στις 20 Ιανουαρίου του 1918, σημειώθηκε σημαντική αεροπορική δραστηριότητα στα Δαρδανέλλια, λόγω της δράσης του γερμανικού θωρηκτού «Γκαίμπεν» (Goeben), που είχε ενταχθεί προσωρινά στον οθωμανικό στόλο ως «Γιαβούζ Σουλτάν Σελίμ», όμως διατηρούσε το γερμανικό του πλήρωμα και υπαγόταν στο γερμανικό στρατηγείο. Το «Γκαίμπεν» προσπάθησε να επιτεθεί στη συμμαχική ναυτική βάση της Ίμβρου, αλλά έπεσε σε ναρκοπέδιο. Ο Μωραϊτίνης με αεροσκάφος Sopwith Camel, και ενώ συνόδευε δύο βρετανικά βομβαρδιστικά που κατευθύνονταν εναντίον του θωρηκτού, δέχτηκε ξαφνική επίθεση από δέκα εχθρικά μαχητικά. Τελικά με επικινδύνους ελιγμούς κατάφερε να εκδιώξει το επιτιθέμενο σμήνος ενώ κατέρριψε τρία από τα εχθρικά αεροσκάφη. Στο αεροσκάφος του, λόγω των συνεχών αερομαχιών καταμετρήθηκαν, μετά το πέρας της αποστολής, συνολικά 20 τρύπες, προερχόμενες από τα πολυβόλα των εχθρικών αεροσκαφών. Ο ίδιος περιέγραψε σε συνάδελφό του αργότερα μέρος αυτής της εμπειρία ως εξής: μικρογραφία|left|Το γερμανικό θωρηκτό «Γκαίμπεν» στο Βόσπορο, ενταγμένο στον οθωμανικό στόλο ως «Γιαβούζ Σουλτάν Σελίμ». Τον Ιανουάριο του 1918, ο Μωραϊτίνης διακρίθηκε στις επιχειρήσεις που πραγματοποιήθηκαν για τη βύθισή του.
Οι βομβαρδισμοί κατά του εχθρικού θωρηκτού συνεχίστηκαν, ενώ στις 22 Φεβρουαρίου πιθανότατα πραγματοποιήθηκε αερομαχία μεταξύ του Μωραϊτίνη και του Γερμανού «άσσου», Έμιλ Μάινεκε, με αμφίρροπο αποτέλεσμα.
Λόγω της τολμηρής δραστηριότητας που ανέπτυξε ο Μωραϊτίνης, απέσπασε πολλούς εντυπωσιακούς σχολιασμούς από ξένους πολεμικούς ανταποκριτές, ενώ τιμήθηκε από την Ελληνική και τη Βρετανική Κυβέρνηση με διάφορα παράσημα και συγχαρητήριες επιστολές. Ιδιαίτερα, η κυβέρνηση της Μεγάλης Βρετανίας τον τίμησε με το μετάλλιο του Τάγματος Διακεκριμένης Υπηρεσίας (Distinguished Service Order). Επίσης, μεταξύ των πιλότων των συμμαχικών δυνάμεων έμεινε άτυπα γνωστός ως «άσσος των αεροπόρων της Μεσογείου» και «ατρόμητος αεροπόρος».
Οργάνωση και δημιουργία των ελληνικών μοιρών
μικρογραφία|Σημείωμα που έριξαν με ερματισμένο φάκελο αεροπόροι της Οθωμανικής Αεροπορίας (γραμμένο στα αγγλικά) που ζητούν πληροφορίες για την τύχη συναδέλφων τους. Ο Μωραϊτίνης απάντησε τις επόμενες ημέρες με τον ίδιο τρόπο. Μετά την επιχείρηση Γκαίμπεν, και λόγω της εκτεταμένης και επιτυχούς δραστηριότητας που ανέπτυξαν τα αεροσκάφη της Ελληνικής Ναυτικής Αεροπορικής Υπηρεσίας, συγκροτήθηκαν στο βόρειο Αιγαίο, τον Μάιο του 1918, τέσσερις μοίρες αεροσκαφών με τις κωδικές ονομασίες Η1, Η2, Η3 και Η4. Ο ίδιος ο Μωραϊτίνης τοποθετήθηκε επικεφαλής της Η2 μοίρας με έδρα τον Μούδρο.
Η Η2 μοίρα του πλωτάρχη πλέον Μωραϊτίνη μεταστάθμευσε για ένα διάστημα στο αεροδρόμιο Καλλονής στη Λέσβο. Εν τω μεταξύ, η παρουσία της ελληνικής αεροπορίας στον εναέριο χώρο του ανατολικού Αιγαίου είχε σαν αποτέλεσμα να εξασθενίσουν οι εναέριες εχθρικές (γερμανο-τουρκικές) επιδρομές στην περιοχή από τις οποίες υπέφερε ο τοπικός πληθυσμός. Από την Καλλονή πραγματοποιήθηκαν αποστολές βομβαρδισμού εναντίον των εχθρικών αεροδρομίων του Καζαμίρ στη Σμύρνη, του Σαντζάκ Καλέ και της Μενεμένης, καθώς και κατά οχυρώσεων και πολεμικών εγκαταστάσεων στη Σμύρνη, αλλά και της γέφυρας της Μαγνησίας. Σε μία αποστολή ο Μωραϊτίνης, πετώντας με υδροπλάνο Farman, κατάφερε να βομβαρδίσει γερμανικό καταδρομικό στο λιμάνι της Σμύρνης, στρατιωτικές εγκαταστάσεις μέσα στην πόλη, ενώ διέφυγε εγκαίρως πριν την άφιξη εχθρικών καταδιωκτικών.
Κατά το διάστημα εκείνο, τουρκικό αεροσκάφος είχε ρίξει ερματισμένο φάκελο στην Καλλονή, με το οποίο ζητούσε να γνωρίσει για την τύχη πληρώματος διθέσιου αεροπλάνου που καταρρίφθηκε από ελληνική πυροβολαρχία στη γειτονική Χίο. Στις 20 Ιουλίου, σε πνεύμα ευγενούς άμιλλας, ο Μωραϊτίνης έριξε σχετική απάντηση στο αεροδρόμιο του Καζαμίρ, με την οποία πληροφορούσε για την τύχη του πληρώματος και ότι δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας, καθώς τους βεβαίωσε ότι οι Έλληνες γνωρίζουν να σέβονται τους αιχμαλώτους.
Παράλληλα, ο Μωραϊτίνης ήταν ιδιαίτερα τολμηρός στις αποστολές που αναλάμβανε. Στις 22 Ιουλίου σε επιχείρηση κατά του αεροδρομίου του Καζαμίρ, παρ' όλο που αντιλήφθηκε εγκαίρως ότι ο κινητήρας του αεροσκάφους του παρουσίασε μηχανική βλάβη, επέμεινε στην πραγματοποίηση της αποστολής, με αποτέλεσμα να θέσει σε κίνδυνο τον εαυτό του κατά τη διάρκεια προσβολής των τουρκικών θέσεων. Μάλιστα, την πιο κρίσιμη στιγμή της αποστολής, ενώ πετούσε πάνω από τα τουρκικά πολυβολεία κοντά στο αεροδρόμιο, κινδύνεψε να καταρριφθεί, καθώς το αεροσκάφος του δεν ήταν δυνατόν, λόγω της βλάβης, να πάρει το απαραίτητο ύψος. Το Υπουργείο Ναυτικών του απέστειλε σύσταση με την οποία τον προέτρεπε να μη θέτει τη ζωή του σε κίνδυνο. Παρ' όλα αυτά ο Έλληνας αεροπόρος αγνόησε αυτή τη σύσταση και με έγγραφη απάντηση που έδωσε, θεώρησε ότι δεν είναι σύμφωνη με το στρατιωτικό πνεύμα.
Ενέργειες για τη δημιουργία τοπικής αεροπορικής βιομηχανίας
Παράλληλα με την πραγματοποίηση των αεροπορικών επιχειρήσεων, ο Μωραϊτίνης εργάστηκε και για τη δημιουργία τοπικής αεροπορικής βιομηχανίας με πρόταση που υπέβαλλε στις ελληνικές αρχές, αλλά και προς τις αρμόδιες βρετανικές αντιπροσωπείες, ήδη από το 1917. Μάλιστα η δημιουργία μίας αυτόνομης αεροπορικής βιομηχανίας στην Ελλάδα ήταν και ένα από τα οράματα του Μωραϊτίνη. Τελικά, η πρότασή του έγινε αποδεκτή, με αποτέλεσμα να ανατεθεί η σχετική μελέτη για τη δημιουργία κρατικού εργοστασίου στον Βρετανό αντιπλοίαρχο Τζων Γουέστον, που ήταν επικεφαλής του τεχνικού τμήματος της βρετανικής αποστολής στην Ελλάδα. Ως χώρος για την εγκατάσταση του εργοστασίου επιλέχτηκε τμήμα του τότε ζωολογικού κήπου του Παλαιού Φαλήρου. Όμως λόγω των συνεχών πολεμικών επιχειρήσεων της Ελλάδας, η λειτουργία του εργοστασίου αναβαλλόταν διαρκώς. Το όραμά του υλοποιήθηκε αργότερα, το 1925, πρώτος έτος λειτουργίας του εργοστασίου, που έφερε την ονομασία Κρατικό Εργοστάσιο Αεροσκαφών.
Λήξη του πολέμου και θάνατος
μικρογραφία|left|Έλληνες αεροπόροι (Ι. Θεολόγης και Κ. Παλαιολόγος), που ανήκαν στο σμήνος του Μωραϊτίνη, στο αεροδρόμιο του Αγίου Στεφάνου στη Κωνσταντινούπολη, Νοέμβριος του 1918. Κατά τη λήξη του πολέμου ο Μωραϊτίνης είχε συνολικά εννέα καταρρίψεις, ενώ ήταν ο μοναδικός Έλληνας άσσος. Μετά τη συνθηκολόγηση και την ουσιαστική διάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, στις 30 Οκτωβρίου 1918, υπογράφτηκε γενική ανακωχή. Παρά τις αντιρρήσεις της τουρκικής πλευράς, τελικά έγινε αποδεκτή και η συμμετοχή ελληνικών δυνάμεων στο πλαίσιο του διεθνούς ελέγχου των Στενών. Ο Μωραϊτίνης κατάφερε να περιελήφθη σε αυτή τη δύναμη και ένα σμήνος τεσσάρων αεροσκαφών της «Η2» Μοίρας, της οποίας ηγούνταν. Το ελληνικό αεροπορικό σμήνος με επικεφαλής τον ίδιο έφτασε, στις 2 Νοεμβρίου 1918, στην Κωνσταντινούπολη και προσγειώθηκε στο αεροδρόμιο του Αγίου Στεφάνου. Μάλιστα η παρουσία των Ελλήνων αεροπόρων στην Πόλη, παρ' όλο που προσπάθησαν να είναι διακριτικοί, προκάλεσε ενθουσιώδεις αντιδράσεις στον τοπικό Ελληνισμό. Ο ελληνικός τύπος της Κωνσταντινούπολης σχολίασε με ενθουσιασμό το ιστορικό γεγονός, που αποτέλεσε και τον επίλογο της ελληνικής αεροπορικής δραστηριότητας για τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο.
Στις 22 Δεκεμβρίου, 1918, και ενώ πετούσε από την Θεσσαλονίκη στην Αθήνα, το αεροσκάφος του, Breguet Bre 14, συνετρίβη εξαιτίας κακών καιρικών συνθηκών στην περιοχή του Ολύμπου. Ο συγκεκριμένος τύπος αεροσκάφους ήταν άγνωστος στον Έλληνα αεροπόρο, ενώ πρόταση που του είχε γίνει να τον συνοδεύσει Γάλλος μηχανικός την αρνήθηκε. Το γεγονός ότι δεν βρέθηκε κανένα ίχνος από τα συντρίμμια του αεροσκάφους οδήγησε στο ενδεχόμενο ότι μπορεί πιθανότατα να κατέπεσε ακόμη και στη θαλάσσια περιοχή μεταξύ Πηλίου και Κασσάνδρας.
Μνήμη
μικρογραφία|Η επιστολή που έστειλε ο Μωραϊτίνης στον Γενικό Διοικητή Λέσβου, σε απάντηση για τον ριψοκίνδυνο χαρακτήρα των αποστολών που αναλαμβάνει. Ο θάνατος του Αριστείδη Μωραϊτίνη θεωρήθηκε εθνική απώλεια. Προτομή του ανεγέρθηκε στο διοικητήριο του Κρατικού Εργοστασίου Αεροσκαφών στο Παλαιό Φάληρο, στο σημείο που σήμερα στεγάζεται το Μουσείο Ιστορίας της Πολεμικής Αεροπορίας. Η οδός που οδηγεί σε εκείνο το σημείο επίσης φέρει του όνομά του.
Ο Μωραϊτίνης ως χαρακτήρας συνδύαζε μία σειρά από χαρίσματα που τον ξεχώριζαν ανάμεσα στους αξιωματικούς της εποχής του: μεθοδικότητα, αλτρουισμός, πατριωτισμός, ενώ κάθε απόφασή του εμπνεόταν από διορατικότητα και τόλμη. Διέθετε σημαντική ικανότητα στη διοίκηση του προσωπικού του, όπως στη διαδικασία επιλογής των κατάλληλων υποψήφιων αεροπόρων, ενώ πάντα συμμετείχε σε πολεμικές αποστολές, παρ' όλο που, λόγω της θέσης του, είχε τη δυνατότητα να περιοριστεί σε καθήκοντα διοίκησης. Ιδιαίτερα η τελευταία επιλογή του κέρδισε την αμέριστη εμπιστοσύνη των συναδέλφων του.
Σημειώσεις
<references group="N"/>
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού Κατηγορία:Πρωτοπόροι της αεροπορίας
Θεώρημα δομής γράφων
Στα μαθηματικά, το θεώρημα δομής γράφων είναι ένα σημαντικό αποτέλεσμα στον τομέα της θεωρίας γράφων. Το αποτέλεσμα δημιουργεί μια βαθιά και θεμελιώδη σχέση μεταξύ της θεωρίας των ελασσόνων γραφημάτων και τοπογραφικών εμφωλευμάτων. Το θεώρημα αναφέρεται στο δέκατο έβδομο αιώνα σε μία σειρά από 23 σελίδες που γράφτηκαν από τον Neil Robertson και Paul Seymour. Η απόδειξη του είναι πολύ μεγάλη και περίπλοκη. Οι Kawarabayashi & Mohar (2007) και Lovász (2006) είναι έρευνες προσβάσιμες σε μη ειδικούς, που περιγράφουν το θεώρημα και τις συνέπειές του.
Δημιουργία και κίνητρο για το θεώρημα
Ένα μικρό κομμάτι ενός γραφήματος G είναι οποιοδήποτε γράφημα H που είναι ισόμορφο με ένα γράφημα που μπορεί να ληφθεί από ένα υπογράφημα του G αν συσταλλούν κάποιες άκρες του. Αν το G δεν έχει το γράφημα H ως κομμάτι του, τότε λέμε ότι το G είναι Η-ελεύθερο. Ας είναι H ένα σταθερό γράφημα. Διαισθητικά, αν το G είναι ένα τεράστιο H-ελεύθερο γράφημα, τότε θα έπρεπε να υπάρχει ένας "καλός λόγος" για αυτό. Το θεώρημα δομής γράφων παρέχει έναν "καλό λόγο" για τη μορφή μιας πρόχειρης περιγραφή της δομής του G. Στην ουσία, κάθε H-ελεύθερο γράφημα G πάσχει από μία από τις δύο διαρθρωτικές αδυναμίες: είτε το γράφημα του G είναι "πάρα πολύ λεπτό" για να έχει το H ως μικρό κομμάτι του, ή το G μπορεί να είναι (σχεδόν) τοπολογικά ενσωματωμένο σε μια επιφάνεια που είναι πάρα πολύ απλό να ενσωματώσουμε και το H. Ο πρώτος λόγος ισχύει αν το H είναι μια επίπεδη γραφική παράσταση, ενώ και οι δύο λόγοι ισχύουν εάν η H δεν είναι επίπεδη. Πρέπει πρώτα να κάνουμε ακριβείς τις έννοιες αυτές.
Πλάτος δέντρου
Το πλάτος δέντρου ενός γραφήματος G είναι ένας θετικός ακέραιος που καθορίζει την "λεπτότητα" του G. Για παράδειγμα, ένα συνδεδεμένο γράφημα G έχει πλάτος δέντρου ένα, αν και μόνο αν είναι ένα δέντρο, και το G έχει πλάτος δέντρου δύο αν και μόνο αν είναι μια σειρά παράλληλων γραφημάτων. Διαισθητικά, ένα τεράστιο γράφημα G έχει μικρό πλάτος δέντρου αν και μόνο αν το G έχει τη δομή ενός τεράστιου δέντρου του οποίου οι κόμβοι και οι ακμές έχουν αντικατασταθεί από μικρά γραφήματα. Δίνουμε έναν ακριβή ορισμό του πλάτους δέντρου στο υποτμήμα σχετικά με το σύνολο των κλικών. Υπάρχει θεώρημα που αναφέρει ότι αν το γράφημα του H είναι μικρότερο από αυτό του G, τότε το πλάτος του δέντρου H δεν είναι μεγαλύτερο από του G. Επομένως, ένας "καλός λόγος" για το G να είναι H-ελεύθερο είναι ότι το πλάτος δένδρου του G δεν είναι πολύ μεγάλο. Το θεώρημα δομής γράφων υποδηλώνει ότι ο λόγος αυτός ισχύει πάντα στην περίπτωση που το H είναι γράφημα επιπέδου.
Πόρισμα 1. Για κάθε επίπεδο γράφημα H, υπάρχει ένας θετικός ακέραιος k τέτοιος ώστε κάθε H–ελεύθερο γράφημα να έχει πλάτος δέντρου μικρότερο από k.
Είναι ατυχές το ότι η τιμή του k που αναφέρθηκε στο Πόρισμα 1 είναι γενικά πολύ μεγαλύτερη από το πλάτος του δέντρου H (μια αξιοσημείωτη εξαίρεση είναι όταν Η = Κ4, το πλήρες γράφημα σε τέσσερις κορυφές, για το οποίο k = 3). Αυτός είναι ένας λόγος που το θεώρημα δομής γράφων χρησιμοποιείται για να περιγράψει την "τραχιά δομή" των       H-ελεύθερων γραφημάτων.
Επιφανειακά εμφυτεύματα
Χονδρικά, μία επιφάνεια είναι ένα σύνολο σημείων με μία τοπική τοπολογική δομή ενός δίσκου. Οι επιφάνειες χωρίζονται σε δύο άπειρες οικογένειες: στις επιφάνειες  προσανατολισμού οι οποίες περιλαμβάνουν τη σφαίρα, τον τόρος, το διπλό τόρος κ.ο.κ. Οι μη προσανατολίσιμες επιφάνειες περιλαμβάνουν το πραγματικό προβολικό επίπεδο, το μπουκάλι Klein κ.ο.κ. Ένα γράφημα ενσωματώνεται σε μια επιφάνεια, αν μπορεί να γίνει η γραφική παράσταση στην επιφάνεια ως ένα σύνολο σημείων (κορυφές) και τόξων (άκρα) που δεν διασχίζουν ή αγγίζουν το ένα το άλλο, εκτός από την περίπτωση που οι ακμές και κορυφές είναι προσπίπτουσες ή γειτονικές. Ένα γράφημα είναι επίπεδο, αν ενσωματώνεται στη σφαίρα. Εάν ένα γράφημα G ενσωματώνεται σε μια συγκεκριμένη επιφάνεια τότε κάθε μικρό γράφημα G ενσωματώνεται επίσης στην ίδια επιφάνεια. Ως εκ τούτου, ένας "καλός λόγος" για το G να είναι H–ελεύθερο είναι ότι το G ενσωματώνεται σε μια επιφάνεια στην οποία δεν ενσωματώνεται το H.
Όταν το H δεν είναι επίπεδο γράφημα, το θεώρημα δομής γράφων μπορεί να αντιμετωπίζεται ως μια τεράστια γενίκευση του θεωρήματος Kuratowski. Μια έκδοση αυτού του θεωρήματος αποδεικνύεται από τον Wagner (1937) ο οποίος αναφέρει ότι αν ένα γράφημα G είναι και Κ5–ελεύθερο και K3,3-ελεύθερο, τότε το G είναι επίπεδο γράφημα. Αυτό το θεώρημα παρέχει έναν "καλό λόγο" για να μην έχει το γράφημα G τα Κ5 ή K3,3 ως μικρότερα γραφήματα. Συγκεκριμένα, το γράφημα G ενσωματώνεται στη σφαίρα, ενώ ούτε το Κ5 ούτε το K3,3 ενσωματώνονται στη σφαίρα. Δυστυχώς, αυτή η έννοια του "καλού λόγου" δεν είναι αρκετά εξελιγμένη για το θεώρημα δομής γράφων. Απαιτούνται δύο ακόμη έννοιες: κλίκες ποσών και δίνες.
Κλίκα Ποσών
Μια κλίκα σε ένα γράφημα G είναι οποιοδήποτε σύνολο των κορυφών που βρίσκονται ανά ζεύγη δίπλα στο G. Για έναν μη αρνητικό ακέραιο k, μια k-κλίκα-άθροισμα των δύο γραφημάτων G και Κ είναι οποιαδήποτε γραφική παράσταση που λαμβάνεται με την επιλογή ενός μη αρνητικού ακεραίου m ≤ k, επιλέγοντας κλίκα μεγέθους m σε κάθε ένα από τα G και Κ, προσδιορίζοντας τις δύο κλίκες σε μία ενιαία κλίκα μεγέθους m, και μετά διαγράφοντας μηδέν ή περισσότερες από τις ακμές που ενώνουν τις κορυφές στη νέα κλίκα.
Αν G1, G2, ..., Gn είναι μια λίστα των γραφημάτων, τότε μπορούμε να παράγουμε ένα νέο γράφημα ενώνοντας τον κατάλογο των γραφημάτων μέσω k-κλίκας ποσών. Δηλαδή, παίρνουμε μια k-κλίκα-άθροισμα των G1 και G2, μετά παίρνουμε μια k-κλίκα-άθροισμα του G3 με το γράφημα που προκύπτει, και ούτω καθεξής. Ένα γράφημα έχει πλάτος δέντρου το πολύ k αν μπορεί να ληφθεί μέσω της k-κλίκας ποσών από μια λίστα γραφημάτων, όπου κάθε γράφημα στη λίστα έχει το πολύ k + 1 κορυφές.
Το πόρισμα 1 μας δείχνει ότι η k-κλίκα ποσών των μικρών γραφημάτων περιγράφει την τραχιά δομή H-ελευθέρων γραφημάτων όταν η H είναι επίπεδη. Όταν η H είναι μη-επίπεδη, θα πρέπει επίσης να λάβουμε υπ’ όψη μια k-κλίκα ποσών από μια λίστα γραφημάτων, καθένα από τα οποία είναι ενσωματωμένα σε μια επιφάνεια. Το ακόλουθο παράδειγμα με    H = Κ5 απεικονίζει το σημείο αυτό. Το Κ5 γράφημα ενσωματώνεται σε κάθε επιφάνεια εκτός από την σφαίρα. Ωστόσο, υπάρχουν Κ5-ελεύθερα γραφήματα που είναι μακριά από το να είναι επίπεδα. Πιο συγκεκριμένα, η 3-κλίκα-άθροισμα από οποιαδήποτε λίστα επίπεδων γραφημάτων έχει ως αποτέλεσμα ένα γράφημα Κ5–ελεύθερο. Ο Wagner (1937) προσδιόρισε την ακριβή δομή των Κ5-ελευθέρων γραφημάτων, ως μέρος ενός συμπλέγματος αποτελεσμάτων που είναι γνωστά ως θεώρημα του Wagner:
Θεώρημα 2. Αν G είναι Κ5-ελεύθερη, τότε το G μπορεί να ληφθεί μέσω της 3–κλίκας ποσών από έναν κατάλογο επίπεδων γραφημάτων, καθώς και από αντίγραφα μιας ειδικής   μη-επίπεδης γραφικής παράστασης που έχει 8–κορυφές.
Επισημαίνουμε ότι Θεώρημα 2 είναι ένα ακριβές θεώρημα δομής επειδή η ακριβής δομή των Κ5-ελεύθερων γραφημάτων προσδιορίζεται. Τέτοια αποτελέσματα είναι σπάνια στη θεωρία γραφημάτων. Το θεώρημα δομής γράφων δεν είναι ακριβές υπό την έννοια αυτή, διότι, για τις περισσότερες γραφικές παραστάσεις H, η δομική περιγραφή των                 H-ελεύθερων γραφημάτων περιλαμβάνει ορισμένες γραφικές παραστάσεις που δεν είναι H-ελεύθερες.
Δίνες (πρόχειρη περιγραφή)
Θα μπορούσε κανείς να μπει στον πειρασμό να εικάσει ότι ένα ανάλογο του Θεωρήματος 2 ισχύει και για γραφήματα H εκτός του Κ5. Ίσως είναι αλήθεια ότι: για κάθε μη επίπεδο γράφημα H, υπάρχει ένας θετικός ακέραιος k τέτοιος ώστε κάθε H-ελεύθερο γράφημα μπορεί να ληφθεί μέσω μιας k-κλίκας ποσών από μια λίστα γραφημάτων, καθένα από τα οποία είτε έχει το πολύ k κορυφές ή ενσωματώνεται σε κάποια επιφάνεια που δεν ενσωματώνεται η H. Δυστυχώς, η δήλωση αυτή δεν είναι ακόμη αρκετά εκλεπτυσμένη για να είναι αληθινή. Θα πρέπει να επιτρέψουμε σε κάθε ενσωματωμένο γράφημα Gi να "εξαπατήσει" με δύο συγκεκριμένους τρόπους. Κατ 'αρχάς, θα πρέπει να επιτρέψουμε μια περιορισμένη σειρά από θέσεις στην επιφάνεια στην οποία μπορούμε να προσθέσουμε μερικές νέες κορυφές και ακμές που επιτρέπεται να διασχίζουν η μία την άλλη με έναν τρόπο περιορισμένης πολυπλοκότητας. Αυτές οι τοποθεσίες ονομάζονται δίνες. Η "πολυπλοκότητα" ενός στροβίλου περιορίζεται από μια παράμετρο που ονομάζεται βάθος, που συνδέεται στενά με το πλάτος της διαδρομής. Ο αναγνώστης μπορεί να προτιμήσει να αναβάλλει την ανάγνωση της ακόλουθης ακριβής περιγραφής της δίνης βάθους k. Δεύτερον, πρέπει να επιτρέψουμε ένα περιορισμένο αριθμό νέων κορυφών για να προσθέσουμε σε κάθε ένα από τα ενσωματωμένα γραφήματα με δίνες.
Δίνες (ακριβής ορισμός)
Το πρόσωπο ενός ενσωματωμένου γραφήματος είναι ένα ανοικτό 2-κελί στην επιφάνεια που δεν συνδέεται με τη γραφική παράσταση, αλλά του οποίου το σύνορο είναι η ένωση μερικών άκρων του ενσωματωμένου γραφήματος. Ας είναι F ένα πρόσωπο ενός ενσωματωμένου γραφήματος G και v0, v1, ..., vn - 1, vn = v0 οι κορυφές που βρίσκονται στο όριο της F (στην εν λόγω εγκύκλια σειρά). Ένα κυκλικό διάστημα για το F είναι ένα σύνολο από κορυφές της μορφής {va, va + 1, ... , va + s}, όπου a και s είναι ακέραιοι και οι δείκτες μειώνονται κατά modulo n. Ας είναι Λ μια πεπερασμένη λίστα κυκλικών διαστημάτων F. Κατασκευάζουμε ένα νέο γράφημα ως εξής: Για κάθε κυκλικό διάστημα L στην Λ προσθέτουμε μια νέα κορυφή vL που ενώνει στο μηδέν ή περισσότερες από τις κορυφές στο L. Τέλος, για κάθε ζεύγος διαστημάτων {L , M} στο Λ, μπορούμε να προσθέσουμε μια άκρη που ενώνει το vL στο vM με την προϋπόθεση ότι τα L και Μ έχουν μη κενή τομή. Το προκύπτον γράφημα μπορεί να ληφθεί από το G, με την προσθήκη μιας δίνης βάθους το πολύ k (στο πρόσωπο F) υπό την προϋπόθεση ότι καμία κορυφή στο όριο του F δεν εμφανίζεται σε περισσότερα από k διαστήματα του Λ.
Δήλωση του θεωρήματος δομή γράφημα
Θεώρημα δομής γράφων. Για οποιοδήποτε γράφημα H, υπάρχει θετικός ακέραιος k τέτοιος ώστε κάθε H-ελεύθερο γράφημα μπορεί να ληφθεί ως εξής:
1.   Ξεκινάμε με μια λίστα γραφημάτων, όπου κάθε γράφημα στη λίστα είναι ενσωματωμένο σε μια επιφάνεια επί της οποίας η Η δεν ενσωματώνεται,
2.   σε κάθε ενσωματωμένο γράφημα στη λίστα, προσθέτουμε το πολύ k δίνες, όπου κάθε δίνη έχει βάθος το πολύ k,
3.   σε κάθε προκύπτουσα γραφική παράσταση προσθέτουμε το πολύ k νέες κορυφές (που ονομάζονται κορυφές) και προσθέτουμε οποιοδήποτε αριθμό ακμών, που η καθεμία έχει τουλάχιστον ένα από τα άκρα της μεταξύ των κορυφών.
4.   Τέλος, ενώνουμε μέσω μιας k-κλίκας ποσών την προκύπτουσα λίστα των γραφημάτων.
Σημειώστε ότι τα βήματα 1. και 2. έχουν ως αποτέλεσμα ένα άδειο γράφημα αν η H είναι επίπεδη, αλλά ο οριοθετούμενος αριθμός των κορυφών που προστίθενται στο βήμα 3. κάνει τη δήλωση σύμφωνη με το Πόρισμα 1.
Παραπομπές
Κατηγορία:Θεωρήματα της θεωρίας γράφων
Βιόλα Άμχερτ
Η Βιόλα Άμχερτ (Viola Patricia Amherd, γεννημένη στις 7 Ιουνίου 1962) είναι Ελβετή πολιτικός, αντιπρόεδρος της Ελβετικής Ομοσπονδίας από την 1η Ιανουαρίου 2023 και μέλος του Ελβετικού Ομοσπονδιακού Συμβουλίου από το 2019. Είναι επικεφαλής του Ομοσπονδιακού Υπουργείου Άμυνας, Πολιτικής Προστασίας και Αθλητισμού. Η Άμχερτ ήταν μέλος του Χριστιανοδημοκρατικού Λαϊκού Κόμματος (CVP/PDC) μέχρι το 2021, όταν συγχωνεύτηκε με το Συντηρητικό Δημοκρατικό Κόμμα (BDP/PBD) για να σχηματίσει το Κέντρο (DM/LC), στο οποίο προσχώρησε.
Πολιτική καριέρα
Η Άμχερτ ήταν μέλος του δημοτικού συμβουλίου του Brig-Glis ( Stadtrat, εκτελεστικό μέλος) από το 1992 έως το 1996, αντιπρόεδρος του δήμου Brig-Glis από το 1996 έως το 2000 και πρόεδρος του δήμου Brig-Glis από το 2000 έως το 2012. Εκπροσωπώντας το καντόνι του Βαλαί, ήταν μέλος του Εθνικού Συμβουλίου της Ελβετίας από τις 31 Μαΐου 2005 έως τις 31 Δεκεμβρίου 2018. Στις εκλογές για το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο της 9ης Δεκεμβρίου 2015, η Άμχερτ έλαβε 16 ψήφους για την κενή έδρα που κατείχε η Εβελίνε Βίντμερ-Σλουμφ μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2015, αν και δεν είχε υποβάλει το όνομά της ως υποψήφια. Η θέση τελικά πήγε στον Γκι Παρμελέν.
Κατά τη διάρκεια των εικασιών για υποψηφιότητα για το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο, ανακοίνωσε την υποψηφιότητά της για την αντικατάσταση της Ντόρις Λόιτχαρτ στις 5 Οκτωβρίου 2018. Στις 16 Νοεμβρίου 2018 η Άμχερτ και η Χάιντι Τζγκράγκεν, τοπικό στέλεχος στο καντόνι του Ούρι, ορίστηκαν ως υποψήφιοι του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου από το CVP/PDC. Την 5η Δεκεμβρίου εξελέγη στο Ομοσπονδιακό Συμβούλιο με 148 ψήφους στην πρώτη ψηφοφορία μαζί με την Κάριν Κέλερ-Σούτερ του FDP. Οι Φιλελεύθεροι.
Στις 10 Δεκεμβρίου 2018 ανακοινώθηκε ότι η Άμχερτ θα ήταν επικεφαλής του Ομοσπονδιακού Υπουργείου Άμυνας, Πολιτικής Προστασίας και Αθλητισμού (DDPS) από την 1η Ιανουαρίου 2019. Η Άμχερτ έγινε η πρώτη γυναίκα που κατέλαβε τη θέση.
Μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία το 2022, τον Απρίλιο του 2022 η Άμχερτ έγραψε στον πρόεδρο της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής Τόμας Μπαχ, καλώντας την ΔΟΕ να αναστείλει την ιδιότητα μέλους για τους αξιωματούχους από τη Ρωσία και τη Λευκορωσία, όπως η ΔΟΕ συνέστησε την απαγόρευση αθλητών και αξιωματούχων από τις δύο χώρες από τους αγώνες.
Προσωπική ζωή
Η Άμχερτ αποφοίτησε από τη Σχολή Λατινικής Γραμματικής στο Κολέγιο του Μπριγκ το 1982. Από το 1982 έως το 1987 σπούδασε νομολογία στο Πανεπιστήμιο του Φρίμπουργκ και το 1987 έλαβε άδεια και στους δύο νόμους. Στη συνέχεια ολοκλήρωσε πρακτική άσκηση ως δικηγόρος και συμβολαιογράφος στο Brig-Glis μέχρι το 1990. Το 1990 της απονεμήθηκε το δίπλωμα συμβολαιογράφου του καντονιού Βαλαί και το 1991 το δίπλωμα δικηγόρου και οι εξετάσεις δικηγόρων του καντονιού Βαλέ. Από το 1991 εργάστηκε ως αυτοαπασχολούμενη δικηγόρος και συμβολαιογράφος με γραφείο στο Brig-Glis και από το 1994 έως το 2006 ως δικαστής μερικής απασχόλησης της Ομοσπονδιακής Επιτροπής Προσωπικών Εφέσεων. Η Βιόλα Άμχερτ είναι ανύπαντρη και ζει στο Brig-Glis.
Στις 7 Δεκεμβρίου 2022 εξελέγη Αντιπρόεδρος του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου για το 2023. όπως συνηθίζεται, αναμένεται να εκλεγεί πρόεδρος για το 2024.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αμχερτ Αμχερτ
Ζωζώ Νταλμάς
Η Ζωζώ Νταλμάς (γενν. Ζωή Σταυρίδη, Κωνσταντινούπολη, Οθωμανική Αυτοκρατορία, 1900 ή 1905 - Αθήνα, 2 Αυγούστου 1988) ήταν κοσμοπολίτισσα Ελληνίδα ηθοποιός, χορεύτρια και καλλιτέχνις της Όπερας στο μεσοπόλεμο. Το πρόσωπό της χρησιμοποιήθηκε ως μοντέλο για να αποτυπώσει τη γυναικεία μορφή που εμφανίσθηκε το 1931 στο πακέτο της μάρκας των τσιγάρων ελληνικής προέλευσης, «Sante».
Η Νταλμάς μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη, όπου και σπούδασε στο καλλιτεχνικό Ωδείο Γρεκού, ενώ εν-συνεχεία ανέπτυξε την τέχνη της περαιτέρω, με σπουδές στο Μιλάνο. Αναδείχθηκε σε πρωταγωνίστρια της μουσικής σκηνής, με τουρνέ σε Αθήνα, Αίγυπτο και αλλού στο εξωτερικό, ενώ σύστησε και δικό της θίασο με παραστάσεις σε πολλά θέατρα όλης της Ελλάδας, που πραγματοποίησε κατά τις δεκαετίες του ’20 και του ‘30. Επίσης, εμφανίσθηκε σε κινηματογραφικές ταινίες σε Ελλάδα, Γαλλία και Τουρκία. Μία από τις ταινίες αυτές ήταν το Δεσποινίς δικηγόρος (1932), μια κινηματογραφική διασκευή του ομώνυμου θεατρικού του Θεόδωρου Συναδινού σε σκηνοθεσία Πέλου Κατσέλη. Δύο χρόνια αργότερα, η Νταλμάς εμφανίστηκε σε πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία Στα κύματα του Βοσπόρου (ή Το μπαρμπεράκι), που γυρίστηκε στην Κωνσταντινούπολη σε σενάριο του Τούρκου ποιητή Ναζίμ Χικμέτ και σκηνοθεσία Μουσούτ Βέη.
Φημολογείται ότι συνήψε ερωτικό δεσμό με τον πρόεδρο της Τουρκικής Δημοκρατίας Κεμάλ Ατατούρκ, από το 1925 έως και τον θάνατό του, το 1938. Αναφέρεται ότι επί Κατοχής συνελήφθη από τους Γερμανούς και βασανίστηκε άγρια προκειμένου να ομολογήσει αντιστασιακές πράξεις και τους συντρόφους της σε αυτές, με αποτέλεσμα, καθώς ήταν έγκυος, να αποβάλει. Εγκατέλειψε οριστικά τα καλλιτεχνικά δρώμενα το 1957 και απεβίωσε στους Αμπελοκήπους, σε ηλικία 83 ετών, ενώ τα έξοδα για την κηδεία της κατέβαλε ένας παλαιός θαυμαστής της, ο χορευτής Δημήτρης Ιβάνωφ. Σε συνέντευξή της στο δημοσιογράφο Δημήτρη Λυμπερόπουλο είχε δηλώσει πως θα ήθελε να τη θυμούνται όλοι ως συνεπή Ελληνίδα και μία όμορφη και λαμπερή πρωταγωνίστρια του θεάτρου. Η ζωή της περιγράφεται στο βιβλίο Εγώ, η Ζωζώ Νταλμάς, που συνέγραψε ο ηθοποιός και φίλος της, Βασίλης Κολοβός.
Παραπομπές
Νταλμας Ζωζω
Διαμαρτυρίες κατά των μέτρων του COVID-19 στην Ελλάδα
Διαμαρτυρίες κατά των μέτρων του νέου κορονοϊού παρουσιάστηκαν στην Ελλάδα, ακολουθόντας άλλες χώρες. Από τις διαδηλώσεις, αυτές που έλαβαν την περισσότερη κάλυψη ήταν αυτές κατά της χρήσης μάσκας στα σχολεία, και κατά των υποχρεωτικών τεστ κορονοϊού που οργανώθηκαν σε όλη τη χώρα. Η μεγαλύτερη συμμετοχή παρουσιάστηκε στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη. Αν και η πλειοψηφία (περίπου 80%) των Ελλήνων συμφωνεί με τη χρήση μάσκας σε δημόσιους χώρους, μερικοί από αυτούς που την αρνούνται έστησαν διαδηλώσεις διαμαρτυρίας για την υποχρεωτική μάσκα στα σχολεία. Σε ορισμένες από τις διαδηλώσεις ακολούθησε εισαγγελική παρέμβαση. Γενικά, οι διαδηλώσεις έλαβαν αρνητική προσοχή, τόσο από την πλειοψηφία των πολιτών, αλλά και από πολλούς ιατρούς και πολιτικούς. Παρ'όλα αυτά, ορισμένοι ιερείς κάλεσαν τους πολίτες να συμμετάσχουν σε αυτές τις διαδηλώσεις.
Διαδήλωση στο Σύνταγμα κατά της μάσκας και των υποχρεωτικών τεστ
Διαδήλωση κατά της μάσκας και των υποχρεωτικών τεστ κορονοϊού πραγματοποιήθηκε στην πλατεία Συντάγματος την Κυριακή 6 Σεπτεμβρίου. Οι διαδηλωτές υπολογίζονται σε μερικές εκατοντάδες. Ένα από τα αξιοσημείωτα συμβάντα της διαδήλωσης, ήταν η τοποθέτηση μασκών μιας χρήσης στο δάπεδο, και η ποδοπάτηση τους από μια γυναίκα. Πολλές ήταν οι αρνητικές αντιδράσεις, με τη γυναίκα αυτή να γίνεται βάιραλ στο Twitter και σε άλλα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Η πρωτότυπη εικόνα υπέστη photoshop από πολλούς χρήστες και διαδόθηκε με σατιρικό τρόπο. Οι διαδηλωτές φαίνονται να φέρουν πανό όπως, μεταξύ άλλων, «εξαφανίστε την πανδημία με μείωση της κρεατοφαγίας» και «όχι μάσκες στα σχολεία, βλάπτουν την υγεία των παιδιών μας». Το γενικό σύνθημα της διαδήλωσης ήταν «κάτω τα χέρια απ'τα παιδιά μας».
Παραπομπές
Κατηγορία:Πανδημία του κορονοϊού στην Ελλάδα το 2020
Το ξύπνημα της άνοιξης
Το ξύπνημα της άνοιξης είναι μια ελληνική ταινία του 2015 σε σκηνοθεσία του Κωνσταντίνου Γιάνναρη.
Κέρδισε το Βραβείο Κοινού στο 56ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.
Πλοκή
Ο Αλέξανδρος μαζί με τους Αλβανούς Ερμίρ και Άρη ξεκινούν μια συμμορία για να κάνουν μικροκλοπές. Ο Αλέξανδρος μετά από μια συναυλία κάνει σχέση με την Ιωάννα. Η Ιωάννα μεγάλωσε μόνο με τη μητέρα της και ο καλύτερός της φίλος είναι ο πολιτικοποιημένος Χρήστος, του οποίου ο πατέρας έχει αυτοκτονήσει. Στην πορεία εντάσσονται και οι δυο τους στη συμμορία.
Ένα βράδυ, τα τέσσερα αγόρια πηγαίνουν να κάνουν ληστεία. Αφήνουν τον Άρη πίσω στο αυτοκίνητο και εισβάλλουν στο σπίτι. Ένας αστυνομικός αντιλαμβάνεται τον Άρη και τον ακινητοποιεί. Τότε ο Ερμίρ πηγαίνει για να συλληφθεί και αυτός. Οι άλλοι δύο είναι πιο πίσω και κοιτούν τον αστυνομικό, ο οποίος μοιάζει πολύ στον Αλέξανδρο. Ο Χρήστος λέει στον Αλέξανδρο να πυροβολήσει και εκείνος τον σκοτώνει.
Μετά από αυτό το γεγονός, ο Αλέξανδρος νιώθει τύψεις και χάνεται από όλους. Μία νύχτα, βρίσκεται στο δωμάτιο ενός ξενοδοχείου και τηλεφωνεί στον Χρήστο για να έρθει. Οι δυο τους έρχονται σε ερωτική επαφή και ο Αλέξανδρος επιστρέφει στην ομάδα.
Οι πέντε αποφασίζουν να εισβάλουν στο σπίτι του Γερμανού, του οποίου η σύζυγος είναι πελάτισσα της μητέρας της Ιωάννας. Στο σπίτι είναι οι Γερμανοί με τα δύο μικρά παιδιά τους. Οι πέντε απειλούν το ζευγάρι ότι θα τους σκοτώσουν αν δεν τους δώσουν τα χρήματα. Μετά από αυτό το σημείο, οι αφηγήσεις των κατηγορούμενων είναι αντικρουόμενες.
Στο τέλος, η αστυνομία αποφαίνεται πως και οι πέντε είναι ένοχοι, καθώς, όπως είπε μία αστυνομικός, «ξεκληρίσατε ολόκληρη οικογένεια».
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες συσχετιζόμενες με ΛΟΑΤ Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αλβανόφωνες ταινίες Κατηγορία:Γερμανόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνου Γιάνναρη Κατηγορία:Ταινίες του 2015
Τέοντορ Χέρμαν φον Χέλντραϊχ
Ο Τέοντορ Χέρμαν φον Χέλντραϊχ ή, όπως ο ίδιος υπογράφει τα ελληνικά του συγγράμματα, Θεόδωρος δε Χελδράιχ (γερμ. Theodor Heinrich Hermann von Heldreich, 1822 - 1902) ήταν Γερμανός βοτανολόγος του 19ου αιώνα που έζησε και εργάστηκε στην Ελλάδα. Η επίσημη συντομογραφία του ονόματός του στη βοτανική είναι "HELDR".
Βιογραφία
Τα είδη φυτών Acer heldreichii, Allium heldreichii, Carum heldreichii, Chaerophyllum heldreichii, Centaurea heldreichii, Cirsium heldreichii, Crepis heldreichiana, Helichrysum heldreichii, Hieracium heldreichii, Alyssum heldreichii, Jasione heldreichii, Trifolium heldreichianum, Jankaea heldreichii, Muscari heldreichii, Juncus heldreichianus, Gagea heldreichii, Alcea heldreichii, Goniolimon heldreichii, Myosurus heldreichii, Crataegus heldreichii, Galium heldreichii ,Viola heldreichiana, Pinus heldreichii, Isoetes heldreichii ειναι μερικά απο αυτά που έχουν ονοματισθεί προς τιμήν του.
Έργα
thumb|right|350px|Εξώφυλλο και εισαγωγή έργων του Χέλντραϊχ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί βοτανολόγοι
Κουρτουλούς (ατμόπλοιο)
μικρογραφία|SS Kurtuluş(Κουρτουλούς) Το Κουρτουλούς ήταν τουρκικό φορτηγό πλοίο το οποίο κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου πολέμου χρησιμοποιήθηκε για την μεταφορά ανθρωπιστικής βοήθειας στον μεγάλο λιμό στην κατεχόμενη από τις γερμανικές δυνάμεις Ελλάδα. Η προσπάθεια χρηματοδοτήθηκε κατά κύριο λόγο από Έλληνες ομογενείς. Βυθίστηκε στις 20 Φεβρουαρίου του 1942 στη θάλασσα του Μαρμαρά, κατά τη διάρκεια του πέμπτου ταξιδιού του από την Κωνσταντινούπολη στον Πειραιά.
Το πλοίο
Ναυπηγήθηκε το 1883 στο ναυπηγείο Caird & Purdic στη Βρετανία και είχε μήκος 76,5 μέτρα, πλάτος 10,67 μέτρα και εκτόπισμα 2.735 τόνους, το δε όνομα που του δόθηκε αρχικά ήταν Ευριπίδης. Έκανε πολλά ταξίδια υπό τις σημαίες της Ελλάδας και πολλών άλλων κρατών και χρησιμοποιήθηκε ως μεταγωγικό του ρωσικού στόλου στη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Το 1924 αγοράστηκε από τους αδερφούς Καλκαβάν, της γνωστής στην Τουρκία οικογένειας εφοπλιστών και το 1934 πουλήθηκε στην εταιρία των εφοπλιστών αδερφών Ταβιλζαντέ και πήρε το όνομα Κουρτουλούς που στα τουρκικά σημαίνει Απελευθέρωση, Απολύτρωση.
Τα ταξίδια στην Ελλάδα
Από το 1941 μέχρι το 1944 η Ελλάδα ήταν υπό ναζιστική κατοχή και ο πληθυσμός της υπέφερε από την έλλειψη τροφίμων. Για την αντιμετώπιση της πείνας στη χώρα βοήθησαν διάφοροι διεθνείς οργανισμοί, μεταξύ των οποίων και η Ερυθρά Ημισέληνος, η οποία το 1941 νοίκιασε το Κουρτουλούς για την μεταφορά τροφίμων στην κατεχόμενη Ελλάδα. Η κύρια προσπάθεια πάντως χρηματοδοτήθηκε από την Ελληνοαμερικανική Πρωτοβουλία Αποκατάστασης Θυμάτων Πολέμου και την Ελληνική Ένωση Κωνσταντινοπολιτών (δηλαδή από Έλληνες της Κωνσταντινούπολης). Οι Βρετανοί, αν και αρχικά δεν ήταν πρόθυμοι να άρουν τον ναυτικό αποκλεισμό της χώρας, τελικά επέτρεψαν την μεταφορά τροφίμων από την Κωνσταντινούπολη στον Πειραιά. Το πρώτο ταξίδι του Κουρτουλούς, που έφερε στις δύο πλευρές του τα σύμβολα της Ερυθράς Ημισελήνου, ξεκίνησε στις 6 Οκτωβρίου του 1941. Στο διάστημα 1941-42 έκανε άλλα τέσσερα ταξίδια στην Ελλάδα μεταφέροντας συνολικά 7.100 τόνους τρόφιμα για τον ελληνικό λαό.
Στις 20 Φεβρουαρίου του 1942, λόγω ισχυρής καταιγίδας στη θάλασσα του Μαρμαρά, έπεσε στα βράχια και βυθίστηκε. Και τα τριαντατέσσερα μέλη του πληρώματος σώθηκαν. Η περιοχή όπου βυθίστηκε το τουρκικό πλοίο ονομάστηκε Κουρτουλούς Μπουρνού(Ακρωτήριο Κουρτουλούς). Η ανθρωπιστική βοήθεια από την Τουρκία στην Ελλάδα συνεχίστηκε με άλλα πλοία μέχρι το 1946.
Το ντοκιμαντέρ
Το ναυάγιο του τουρκικού ατμόπλοιου εντοπίστηκε κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων ενός ντοκιμαντέρ σχετικά με την ιστορία του Κουρτουλούς, από τον ερευνητή Σελτσούκ Κολάι και την ομάδα του. Οι δύτες έβγαλαν ένα κομμάτι ξύλο από το καράβι το οποίο αφού κόπηκε σε δύο κομμάτια, μετατράπηκε σε αναμνηστικές πλακέτες που δόθηκαν στον Έλληνα πρέσβη κ. Γεννηματά και στο ΓΓ του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας της Τουρκίας κ Αλπογκάν,οι οποίοι με τη σειρά τους τις έδωσαν στα ναυτικά μουσεία των δύο χωρών.
Το ντοκιμαντέρ με τίτλο «Κουρτουλούς: Το βαπόρι που μετέφερε την ειρήνη», του Τούρκου σκηνοθέτη Ερκάν Τζεράχογλου, παρουσιάστηκε για πρώτη φορά τον Ιούνιο του 2006 στην Κωνσταντινούπολη παρουσία του πρέσβη της Ελλάδας στην Πόλη κ. Γεννηματά, του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου και του Γενικού Γραμματέα του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας της Τουρκίας Γιγίτ Αλπογκάν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία της Ελλάδας κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο Κατηγορία:Ιστορία της Τουρκίας Ο Κατηγορία:Ελληνοτουρκικές σχέσεις
Λούτσα Πρέβεζας
Η Λούτσα Πρέβεζας είναι παραθαλάσσιο χωριό που ανήκει στον Δήμο Πάργας. Ο πληθυσμός του χωριού είναι 340 άτομα (σύμφωνα με την απογραφή του 2011).
Στο χωριό υπάρχουν πέντε εκκλησίες, ο Άγιος Γεώργιος (πολιούχος), η Παναγιά, ο Άγιος Νικόλαος, η Αγία Βαρβάρα και η Μεταμόρφωση του Σωτήρος. Κατά τον εορτασμό της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος στις 6 Αυγούστου γίνεται και η ετήσια πανήγυρις, κατά την οποία πλήθος κόσμου από τις γύρω περιοχές καθώς και τουρίστες προσέρχονται. Από την βόρεια πλευρά του χωριού έως τα παραλια, εκτείνεται πευκοδάσος συνολικης έκτασης περίπου 800m² , το οποίο χαρίζει μοναδική γοητεία στην περιοχή και ενθουσιάζει τον επισκέπτη. Η Λούτσα έχει τουριστικό χαρακτήρα λόγω της παραλίας της, η οποία διαθέτει πολλά ξενοδοχεία, καφετέριες και ταβέρνες. Στην παραλία γίνονται επίσης δραστηριότητες water sports. Παλαιότερα το χωριό είχε Δημοτικό σχολείο, το οποίο έκλεισε το 2009
Μύλος Φλέβα
Στην παραλία που εκτείνεται δυτικά του οικισμού και πριν την τουριστική αξιοποίησή της περίπου από τα μέσα της δεκαετίας του 1990, στην εκβολή ρυακιού βρισκόταν λίθινος Νερόμυλος (θέση Μύλος Φλέβα ), ο οποίος δεν διασώζεται και ανήκε στην οικογένεια Φλέβα, ενώ είχε αγορασθεί απευθείας από τον Τούρκο κάτοχό του (το πωλητήριο συμβόλαιο διασώζεται ως σήμερα). Μέλη της οικογένειας μετοίκησαν στην Πρέβεζα σε θέση άμεσα βορείως του Κάστρου Αγίου Ανδρέα (εσωτερική ακρόπολη) και σε σχετικά κοντινή απόσταση από τη βόρεια Πύλη του Κάστρου της Πρέβεζας, όπου συνδέθηκαν με επιγαμίες με άλλες οικογένειες όπως την Οικογένεια Τζίμα, κ.ά., ενώ απόγονοί τους συνεχίζουν να διαμένουν στην ίδια περιοχή.
Σύμφωνα με προφορική μαρτυρία της Κωνσταντίνας Φλέβα (συζύγου Ευαγγέλου Τζίμα), κατά το α' τέταρτο του 20ού αιώνα η οικογένειά της ξεκινούσε από την Πρέβεζα με καϊκι για την διεκπεραίωση εργασιών που σχετίζονταν με τον νερόμυλο και το ταξίδι διαρκούσε μία ημέρα. Ως τα τέλη του ίδιου αιώνα, η θέση αποτελούσε ιδιοκτησία των Οικογενειών Φλέβα και Τζίμα.
Σήμερα, στη θέση του νερόμυλου, μέλη της οικογένειας Φλέβα διατηρούν τουριστικό κατάλυμα του οποίου η επωνυμία του (Flevas' Mill Apartments) διατηρεί την παραδοσιακή χρήση του χώρου.
Άνω Μίστρος Εύβοιας
Ο Άνω Μίστρος είναι ακατοίκητος κτηνοτροφικός οικισμός στην κεντρική Εύβοια και την Περιφερειακή Ενότητα Εύβοιας. ο οποίος βρίσκεται στους νοτιοδυτικούς πρόποδες του όρους Ξεροβούνι, σε απόσταση περίπου 4 χλμ. (οδικά) ΒΑ. από τον Μίστρο, 31 χλμ. Α.-ΝΑ. από τα Ψαχνά (έδρα του δήμου) και 32 χλμ. Α.-ΒΑ. από την Χαλκίδα. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1961 να απογράφεται στην κοινότητα Μίστρου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τον Μίστρο, το Μαυρόπουλο και το Κλιμάκι αποτελούν την τοπική κοινότητα Μίστρου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Διρφύων του Δήμου Διρφύων - Μεσσαπίων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 δεν έχει μόνιμους κατοίκους.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Εύβοιας Κατηγορία:Δήμος Διρφύων - Μεσσαπίων
Θειοξειδωτικά και σιδηροξειδωτικά βακτήρια
Τα Θειοξειδωτικά και σιδηροξειδωτικά βακτήρια έχουν την ικανότητα της χημειολιθοτροφικής ανάπτυξης όπως και τα νιτροποιητικά βακτήρια χρησιμοποιώντας όμως ανοιγμένες ενώσεις του θείου ή/και του δισθενή σιδήρου για να πάρουν την ενέργειά τους.
Κατατάσσονται σε δύο κατηγορίες: Αυτά που ζουν σε ουδέτερο pH και αυτά που ζουν σε χαμηλό pH, τα οποία για να αναπτυχθούν χρησιμοποιούν ως δότη ηλεκτρονίων το δισθενές σίδηρο. Κατά το μεταβολισμό τους, μπορούν επίσης να παραγάγουν θειϊκό σίδηρο.
Κατηγορία:Βακτήρια Κατηγορία:Βακτηριολογία
Σπίτια Τρικάλων
Τα Σπίτια Τρικάλων είναι οικισμός στον δήμο Πύλης, στο νομό Τρικάλων της περιφέρειας Θεσσαλίας στην Ελλάδα. Είναι ο ψηλότερος οικισμός των Τρικάλων με υψόμετρο 1140 μέτρων περίπου αποτελείται από 15 κατοίκους που ασχολούνται με την κτηνοτροφία.
Το 2011 είχε πληθυσμό 40 κατοίκων.
Κατηγορία:Χωριά του νομού Τρικάλων Κατηγορία:Δήμος Πύλης
Ζάμπρεζγιε
thumb|right|Τοποθεσία του Δήμου του [[Ομπρένοβατς εντός της Πόλεως του Βελιγραδίου.]]
Το Ζάμπρεζγιε (σερβικά κυριλλικά: Забрежје) είναι οικισμός της Σερβίας, ευρισκόμενος εντός του Δήμου του Ομπρένοβατς και εντός του εδάφους της Πόλεως του Βελιγραδίου. Κατά την απογραφή του 2011, αριθμούσε 2,344 κατοίκους.
Το Ζάμπρεζγιε είναι επισήμως καταταγμένο μεταξύ των χωριών της Σερβίας.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικισμοί του Ομπρένοβατς
Ράινχαρντ Μπύτικοφερ
Ο Ράινχαρντ Χάνς Μπίτικοφερ (γερμ. Reinhard Hans Bütikofer, 26 Ιαν. 1953 στο Μάνχαϊμ ) είναι Γερμανός πολιτικός των Πρασίνων. Από το 2002 έως το 2008 ο Μπίτικοφερ ήταν ένας από τους δύο ομοσπονδιακούς προέδρους του Bündnis 90 / Die Grünen. Είναι μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου από το 2009 και επανεκλέχθηκε το 2014 και το 2019. Μεταξύ 2012 και 2019 ήταν ένας από τους δύο ηγέτες του Ευρωπαϊκού Πράσινου Κόμματος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί πολιτικοί Κατηγορία:Ευρωβουλευτές της Γερμανίας Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις