cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τατιάνα Αφανάσιεβα
Εργασία στα μαθηματικά και τη φυσική
Δημοσίευσε πολλά άρθρα για διάφορα θέματα όπως η τυχαιότητα και η εντροπία, και η διδασκαλία γεωμετρίας στα παιδιά.
Επικοινωνία με τον Αϊνστάιν
Ο Άλμπερτ Αϊνστάιν ήταν συχνός επισκέπτης τη δεκαετία του 1920 στο σπίτι της Witte Rozenstraat 57 στο Λάιντεν, μάρτυρας των πολλών υπογραφών στον τοίχο. Αργότερα ο Αϊνστάιν αναχώρησε για το Πανεπιστήμιο του Πρίνστον και η Αφανάσιεβα αλληλογραφούσε. Τα αρχεία του Μουσείου Boerhaave στο Λάιντεν  έχουν τρεις επιστολές σ' αυτήν από τον Αϊνστάιν.
Η Αφανάσιεβα επικοινώνησε με τον Αϊνστάιν για τις συμβουλές του σχετικά με το χειρόγραφο της για τη θερμοδυναμική και ζήτησε πληροφορίες για έναν μεταφραστή. Ήθελε να δώσει στη θερμοδυναμική μια αυστηρή μαθηματική βάση, που έλειπε και να περιγράψει την πίεση, τη θερμοκρασία και την εντροπία στα μεταβαλλόμενα συστήματα. Ο Αϊνστάιν απάντησε στις 12 Αυγούστου 1947 ότι επικρότησε την προσέγγισή της, αλλά είχε επίσης κάποιες κριτικές:
Ο Αϊνστάιν δεν πρότεινε έναν μεταφραστή και έστειλε το χειρόγραφο πίσω στην Αφανάσιεβα, που πλήρωσε η ίδια για τη δημοσίευσή του το 1956 ως Die Grundlagen der Thermodynamik με τους Brill Publishers στο Λάιντεν με κάποιες, αλλά όχι όλες τις διορθώσεις του Αϊνστάιν.
Κληρονομιά
Το Ολλανδικό Συμβούλιο Φυσικής είναι χορηγός του βραβείου διατριβής Ehrenfest-Afanassjewa.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρώσοι επιστήμονες Κατηγορία:Ρώσοι μαθηματικοί Κατηγορία:Ρώσοι φυσικοί
Άουριχ
Το Άουριχ (γερμ. Aurich, δυτ. φριζ. Auwerk) είναι πόλη στην Κάτω Σαξονία της Γερμανίας, πρωτεύουσα ομώνυμου διαμερίσματος στην περιοχή της Φρισίας ή Φριζίας. Με πληθυσμό 42.268 κατοίκους είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Ανατολικής Φρισίας μετά το Έμντεν.
Ιστορία
Η ιστορία της πόλεως αρχίζει από το 1276, όταν αναφέρεται ο οικισμός Aurechove στον φρισικό νομικό κώδικα Brokmerbrief. Η ονομασία «Άουριχ» προέρχεται είτε από το φρισικό βαφτιστικό όνομα Affo και τη γη του (reich), είτε στα έργα στην εύφορη και πλούσια σε νερά πεδιάδα του ποταμού Άα. Υπάρχουν πολλές μεσαιωνικές παραλλαγές της ονομασίας: ''Aurichove, Aurike, Aurikehove, Auerk, Auryke, Auwerckhove, Auwerick, Auwerck, Auwreke, Awerck, Awreke, Awrik, Auwerich και Aurickeshove.
Το 1517 ο Κόμης Έτσαρτ του Οίκου των Σίρκσενα άρχισε να ξαναχτίζει την πόλη μετά από μια επίθεση. Το 1539 έγινε πρωτεύουσα της κομητείας και αργότερα όλης της Ανατολικής Φρισίας, παραμένοντας έδρα των αρχών όταν η Ανατολική Φρισία κληρονομήθηκε από το Βασίλειο της Πρωσίας το 1744. Μετά την ήττα του πρωσικού στρατού στη Μάχη της Ιένας το 1807, το Άουριχ υπάχθηκε στο Βασίλειο της Ολλανδίας. Το 1810 το βασίλειο αυτό προσαρτήθηκε από τη Γαλλία και η πόλη έγινε πρωτεύουσα του τότε Νομού «Εμς-Οριεντάλ» της Α΄ Γαλλικής Αυτοκρατορίας. Μετά το τέλος της εποχής του Μεγάλου Ναπολέοντα, το Άουριχ έγινε πόλη στο Βασίλειο του Αννόβερου το 1815 και κατόπιν προσαρτήθηκε από την Πρωσία το 1866, καθιστάμενο μέρος της Επαρχίας του Αννόβερου.
Από τις 21 Οκτωβρίου έως τις 23 Δεκεμβρίου 1944 λειτούργησε στην πόλη ένα ναζιστικό στρατόπεδο συγκεντρώσεως, τμήμα του στρατοπέδου Νόιενγκαμμε.
Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, το Άουριχ υπάχθηκε στο νέο κρατίδιο Κάτω Σαξονία της Δυτικής Γερμανίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Κάτω Σαξονίας
Διβρωμιούχος σίδηρος
Ο διβρωμιούχος σίδηρος είναι η ανόργανη χημική ένωση, άλας του σιδήρου, με τον μοριακό χημικό τύπο FeBr2. Η συνηθισμένη (άνυδρη) μορφή της είναι κίτρινο ή με καφετί χρώμα παραμαγνητικό στερεό. Αποτελεί συνηθισμένο πρόδρομο άλλων ενώσεων του σιδήρου στο χημικό εργαστήριο. Είναι γνωστές αρκετές ένυδρες μορφές της ουσίας.
Κρυσταλλική δομή
Καθώς συμβαίνει με τα περισσότερα άλατα μετάλλων με αλογόνα, ο FeBr2 υιοθετεί μία πολυμερική κρυσταλλική δομή, που αποτελείται από μεμονωμένα μεταλλικά κέντρα που συνδέονται διασταυρωτικά με τα άτομα του αλογόνου. Ο διβρωμιούχος σίδηρος ειδικότερα κρυσταλλώνεται στο ρομβοεδρικό σύστημα. Η ακριβής δομή του είναι η ίδια με εκείνη του ιωδιούχου καδμίου (CdI2), με πυκνά στρώματα ιόντων βρωμίου, ανάμεσα στα οποία βρίσκονται τα ιόντα του δισθενούς σιδήρου, μέσα σε οκταεδρικά ανοίγματα. Η τοποθέτηση των ιόντων βρωμίου είναι ελαφρώς διαφορετική από εκείνη που υπάρχει στον διχλωριούχο σίδηρο (FeCl2), η οποία είναι όπως του CdCl2.
Σύνθεση και αντιδράσεις
Ο διβρωμιούχος σίδηρος παρασκευάζεται με τη χρήση ενός διαλύματος σε μεθανόλη πυκνού υδροβρωμικού οξέος, το οποίο αφήνουμε να επιδράσει σε σκόνη σιδήρου. Τότε προκύπτει στο διάλυμα [Fe(MeOH)6]Br2 μαζί με αέριο υδρογόνο. Θερμαίνοντας στη συνέχεια σε κενό αέρα παράγουμε καθαρό διβρωμιούχο σίδηρο. Η ένωση δεν μπορεί να παρασκευασθεί με την απλή αντίδραση σιδήρου με βρώμιο, επειδή αυτή παράγει τριβρωμιούχο σίδηρο.
Ο FeBr2 αντιδρά με βρωμιούχες ενώσεις και το βρώμιο σχηματίζοντας το ζωηρόχρωμο [FeBr3Br9]−.
Ο διβρωμιούχος σίδηρος είναι ασθενές αναγωγικό μέσο, όπως γενικότερα οι ενώσεις του δισθενούς σιδήρου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ανόργανες ενώσεις βρωμίου Κατηγορία:Ενώσεις σιδήρου
Καμπέλλα Λίγκουρε
Η Καμπέλλα Λίγκουρε (ιταλικά: Cabella Ligure) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Αλεσσάντρια, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Αλεσσάντρια
Μαρία Σαλβιάτι
H Μαρία, ιταλ. Maria Salviati (17 Ιουλίου 1499 - 29 Δεκεμβρίου 1543) από τον Οίκο των Σαλβιάτι ήταν κόρη τραπεζίτη & πολιτικού και με τον γάμο της έγινε σύζυγος κοντοτιέρου.
Βιογραφία
Ήταν κόρη του Τζάκοπο τραπεζίτη & πολιτικού στη Φλωρεντία και της Λουκρητίας των Μεδίκων, κόρης του Λαυρέντιου Α΄ του Μεγαλοπρεπή κυβερνήτη της Φλωρεντίας.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Τζοβάννι των Μεδίκων νταλε Μπάντε Νέρε, κοντοτιέρο, και είχε τέκνο:
Καμάνια Μονφερράτο
Η Καμάνια Μονφερράτο (ιταλικά: Camagna Monferrato) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Αλεσσάντρια, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Αλεσσάντρια
Vermilion (τραγούδι)
Το "Vermilion" είναι ένα τραγούδι του αμερικανικού heavy metal συγκροτήματος Slipknot, το οποίο συμπεριλήφθηκε στον τρίτο τους δίσκο ονόματι Vol. 3: (The Subliminal Verses), του 2004. Την ίδια χρονιά κυκλοφόρησε και ως single, το δεύτερο από τον εν λόγω δίσκο. Το κομμάτι γράφτηκε από τους Γκρέι και Τζόρντισον, με τον τίτλο του κομματιού να δίνεται από τον Κόρεϊ.
Vermilion Pt. 2
To "Vermilion Pt. 2" αποτελεί συνέχεια (του παραπάνω τραγουδιού) και ξεχωριστό κομμάτι στον τρίτο δίσκο των Slipknot, το οποίο κυκλοφόρησε το 2004 ως single. Το κομμάτι αυτό έχει περισσότερο ακουστικά στοιχεία, αφού κατά την εγγραφή του παίχτηκε ακουστική κιθάρα, τσέλο και πιάνο. Ο Κόρεϊ, επισημαίνει ότι η διαφορά των δύο είναι ότι στο πρώτο παρατηρείται το χτίσιμο της νεύρωσης και στο δεύτερο τα αποτελέσματα και πιθανόν οι τύψεις ένα έχει βιώσει τέτοιες καταστάσεις.
Video clip
Για την προώθηση των κομματιών κυκλοφόρησαν δύο video clips ξεχωριστά. Το πρώτο σκηνοθετήθηκε από τον Τόνι Πετρόσιαν και τον Σον Κράχαν, ενώ το δεύτερο από τον Μαρκ Κλάσφελντ. Και τα δύο γυρίστηκαν στο Λος Άντζελες, ενώ πρωταγωνιστεί η ίδια ηθοποιός.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια του 2004 Κατηγορία:Singles του 2004 Κατηγορία:Τραγούδια των Slipknot Κατηγορία:Singles της Roadrunner Records
Αιγιθαλίδες
Οι αιγιθαλίδες (Aegithalidae) είναι οικογένεια πτηνών της τάξεως στρουθιόμορφα. Περιλαμβάνει τρία γένη με συνολικώς 13 είδη, που εκτός από ένα ζουν στην Ευρασία. Είναι δραστήρια πουλιά, που μετακινούνται σχεδόν συνεχώς αναζητώντας έντομα για την τροφή τους μέσα σε θάμνους και δέντρα. Είναι επίσης πολύ κοινωνικά, καθώς και εκτός της περιόδου του ζευγαρώματος ζουν σε ομάδες έως και 50 πουλιών. Αρκετά είδη επιδεικνύουν συνεργατική συμπεριφορά γονέων και μεγαλύτερων τέκνων κατά τη διάρκεια της ανατροφής των νεοσσών.
Γεωγραφική κατανομή και ενδιαίτημα
Οι αιγιθαλίδες είναι περισσότερο πουλιά του δάσους. Τα περισσότερα από τα είδη του γένους αιγίθαλος προτιμούν τα δάση φυλλοβόλων ή μεικτά δάση φυλλοβόλων, ενώ το είδος Aegithalos exilis της Ινδονησίας συναντάται κυρίως σε ορεινά δάση κωνοφόρων. Γενικώς όμως συναντώνται σε ευρύ φάσμα ενδιαιτημάτων, ακόμα και σε θαμνώδεις στέπες και άλλους ξηρούς θαμνότοπους. Τα περισσότερα είδη της οικογένειας ζουν σε ορεινά οικοσυστήματα στα Ιμαλάια και στις γύρω περιοχές. Μόνο το είδος Psaltriparus minimus ζει εκτός της Ευρασίας, όντας ιθαγενές της δυτικής Βόρειας Αμερικής. Ο Aegithalos caudatus έχει την ευρύτερη κατανομή από όλα τα είδη της οικογένειας, συναντώμενο από τη Μεγάλη Βρετανία μέχρι την Ιαπωνία. Από την άλλη, δύο είδη έχουν πολύ μικρές κατανομές: ο Aegithalos sharpei, που περιορίζεται σε δύο μόνο βουνά της Βιρμανίας, και το προαναφερθέν Aegithalos exilis, που είναι και το μικρότερο σε μέγεθος από όλα τα στρουθιόμορφα πτηνά και περιορίζεται στα βουνά της δυτικής Ιάβας. Οι αιγιθαλίδες δεν είναι αποδημητικά πτηνά, παρά το ότι ο Aegithalos caudatus είναι γνωστό ότι διαχέεται πέρα από τα βόρεια όρια της κατανομής του το καλοκαίρι (ιδίως στη Σιβηρία). Επίσης πολλά ορεινά είδη μετακινούνται σε μικρότερα υψόμετρα τον χειμώνα.
Περιγραφή
Οι αιγιθαλίδες είναι μικρά πτηνά, με μήκος 9 έως 14 εκατοστά μαζί με τη σχετικώς μακριά ουρά. Ζυγίζουνhing just 4.5 to(-). Their plumage is typically dull grey or brown, although some species have white markings and the long-tailed tit has some pinkish colour. In contrast to the rest of the family the two Leptopoecile tit-warblers are quite brightly coloured, having violet and blue plumage. The crested tit-warbler is the only member of the family to have a crest. The bills in this family are tiny, short and conical in shape. The wings are short and rounded and the legs are relatively long.
Συμπεριφορά
Τα πουλιά αυτά ζουν σε ομάδες που έχουν από 4 έως και πάνω από 50 μέλη η καθεμιά. Τα κοπάδια αυτά σχηματίζονται μόλις τελειώσει η εποχή της ανατροφής των νεοσσών και διαρκούν μέχρι την εποχή του ζευγαρώματος. Τα μέλη τους διατηρούν επαφή μεταξύ τους με καλέσματα που ποικίλλουν από είδος σε είδος their songs are quiet or nonexistent. Πουλιά από άλλες οικογένειες, όπως such as tits or warblers, will occasionally join the flock to forage.
Διατροφή
Bushtits are insectivorous, primarily eating insects and other invertebrates such as leafhoppers, treehoppers, aphids, scale insects, and caterpillars. Plant material, such as berries or seeds, is taken occasionally during the winter. The family generally forages arboreally, usually in the shrub layer or canopy, and seldom visits the ground. Prey is generally gleaned from branches, leaves and buds. Less frequently, prey is taken in the air. While foraging, this agile family may hang upside down on branches (although this behaviour is not thought to occur in the tit-warblers) and even manipulate branches and leaves in order to locate hidden food.
Στη φωλιά
The family generally has a monogamous breeding system, however there is some evidence that the American bushtit may be frequently polyandrous and occasionally polygynandrous or polygynous. Pairs may be aided by helpers, where a related or unrelated individual (or more than one) helps the established pair raise the young. This has been recorded in at least four of the species; further research is required to see if the behavior carries over to other members of the family. Aegithalids make domed or hanging, bag-like nests of woven cobwebs and lichen, which they line with feathers. Many nests are constructed in trees with thick foliage, making them difficult for predators to find. However, the American bushtit often places nests such that it is entirely exposed. The clutch comprises 5 to 10 white eggs, which in many of the species have red speckles. Adults incubate the eggs for 13 to 14 days; young stay in the nest for 16 to 18 days. In at least four of the species (the long-tailed tit, the black-throated bushtit, and silver-throated bushtit), only the female incubates. Young chicks are fed exclusively on insects and spiders.
Ταξινομική
The family Aegithalidae (as a subfamily Aegithalinae) was introduced by the German naturalist Ludwig Reichenbach in 1850. The name comes from the Ancient Greek word aigithalos for a tit. Aristotle recognised three species: the long-tailed tit, the great tit, and the Eurasian blue tit.
The pygmy bushtit is placed in this family because it moves around in flocks and its nests resemble the long-tailed tits', but information about it is so scanty that the placement is only provisional. The Burmese bushtit is sometimes treated as conspecific with the black-browed bushtit. The American bushtit was once thought to belong to the chickadee family, but it has distinctive behavioral habits, especially when it comes to nesting.
There are 13 species in 3 genera.
Νανομετρολογία
Η νανομετρολογία είναι ένα υποπεδίο της μετρολογίας, που ασχολείται με την επιστήμη των μετρήσεων σε επίπεδο νανοκλίμακα. Η νανομετρολογία διαδραματίζει κρίσιμο ρόλο για την παραγωγή νανοϋλικών καθώς και συσκευών με υψηλό βαθμό ακρίβειας και αξιοπιστίας στη νανοβιομηχανία. Κατηγορία:Μετρολογία Κατηγορία:Νανοτεχνολογία
Καμίνο (Ιταλία)
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Αλεσσάντρια
Μικροσκοπία ατομικής δύναμης
Η μικροσκοπία ατομικής δύναμης ( AFM ) ή η μικροσκοπία δύναμης σάρωσης ( SFM ) είναι ένας πάρα πολύ υψηλής ανάλυσης τύπος μικροσκοπίου ανιχνευτή σάρωσης (SPM), με αποδεδειγμένη ανάλυση της τάξης των κλασμάτων ενός νανομέτρου, περισσότερο από 1000 φορές καλύτερη από την οπτική περίθλαση όριο. Κατηγορία:Αμερικανικές εφευρέσεις
Κανταλούπο Λίγκουρε
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Αλεσσάντρια
Homo rhodesiensis
Σήμερα ο H. rhodesiensis θεωρείται στις περισσότερες φορές ως συνώνυμο του Homo heidelbergensis, ή πιθανώς ως αφρικανική μορφή του Homo heidelbergensis sensu lato, το οποίο κατανοείται ως είδος που ζούσε στην Αφρική και την Ευρασία στην εποχή του Μέσου Πλειστόκαινου. "Ceprano clusters in our analysis with other European, African and Asian Mid-Pleistocene specimens – such as Petralona, Dali, Kabwe, Jinniu Shan, Steinheim, and SH5 – furnishing a rather plesiomorphic phenetic link among them. On the basis of this morphological affinity, it seems appropriate to group Ceprano with these fossils, and consider them as a single taxon. The available nomen for this putative species is H. heidelbergensis, whose distinctiveness stands on the retention of a number of archaic traits combined with features that are more derived and independent from any Neandertal ancestry. [...] This result would suggest that H. ergaster survived as a distinct species until 1 Ma, and would discard the validity of the species H. cepranensis [...] Thus we can include the so-called “Ante-Neandertals” from Europe in the same taxonomical unit with other Mid-Pleistocene samples from Africa and continental Asia. Combining the results of the two approaches of our phenetic analysis, Ceprano should be reasonably accommodated as part of a Mid-Pleistocene human taxon H. heidelbergensis, which would include European, African, and Asian specimens. Moreover, the combination of archaic and derived features exhibited by the Italian specimen represents a “node” connecting the different poles of such a polymorphic humanity." Επίσης έχουν προταθεί οι ονομασίες Homo sapiens arcaicus και Homo sapiens rhodesiensis . Ο Γουάιτ (2003) πρότεινε τον ροδεσιανό άνδρα ως πρόγονο του Homo sapiens idaltu.
Η καταγωγή του Homo sapiens από τον Homo rhodesiensis έχει προταθεί αρκετές φορές.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ανθρωπίδες Κατηγορία:Προϊστορικά πρωτεύοντα Κατηγορία:Ανθρώπινη εξέλιξη
Messerschmitt Me 163
thumb|250px|Messerschmitt Me 163 Το Messerschmitt Me 163 Komet ήταν πυραυλοκίνητο αεροσκάφος διώξεως της Λούφτβαφφε, ειδικά κατασκευασμένο για προσβολή των τετρακινητηρίων συμμαχικών βομβαρδιστικών, με αστραπιαία ταχύτητα ανόδου στο ύψος πτήσεώς τους. Προβληματικό εξ αρχής, προέβλεπε μόνον μία επίθεση κατά μέτωπο και προσγείωση. Για ελάττωση του βάρους δεν είχε μόνιμο σύστημα τροχών απο-προσγείωσης: στηριζόταν πάνω σε μία πλατφόρμα με τροχούς την οποία απέρριπτε μετά την απογείωση και προσγειωνόταν προβάλοντας ένα κοιλιακό πέδιλο. Χρησιμοποιούσε μίγμα αλκοόλης-υπεροξειδίου του υδρογόνου σαν καύσιμο και η επιχειρησιακή του αυτονομία ήταν 7,5 πρώτων λεπτών. Δεν υπάρχουν επίσημα στοιχεία για καταρρίψεις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Me 163 Κατηγορία:Μαχητικά αεροσκάφη Κατηγορία:Αεροσκάφη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου
Μάργκαρετ Φρένκουλλα
Η Μάργκαρετ Φρένκουλλα (περί το 1080 - 4 Νοεμβρίου 1130) πριγκίπισσα της Σουηδίας έγινε βασίλισσα της Νορβηγίας μέσω του γάμου της με τον Μάγκνους Γ΄ της Νορβηγίας και βασίλισσα της Δανίας μέσω του γάμου της με τον Νιλς της Δανίας. Η ακριβής ημερομηνία γέννησης της δεν είναι γνωστή, ήταν δεύτερη κόρη του Ίνγκε του Πρεσβύτερου και της Έλενας της Σουηδίας.
Βασίλισσα της Νορβηγίας
Παντρεύτηκε στον πρώτο γάμο της (1101) τον Μάγκνους Γ΄ της Νορβηγίας, ο γάμος ήταν μέρος της συμφωνίας για ειρήνη ανάμεσα στη Σουηδία και τη Νορβηγία γι'αυτό η Μαργαρίτα αναφέρεται συχνά ως "Μαργαρίτα Φρένκουλλα" ή "Μαργαρίτα Κυρία της ειρήνης". Ο γάμος έφερε μεγάλη προίκα στον βασιλιά της Νορβηγίας με περιοχές όπως το Βάστεργκοτλαντ. Η Μαργαρίτα έμεινε χήρα ύστερα από δυο χρόνια γάμου (1103) χωρίς να αποκτήσει παιδιά, μετά τον θάνατο του Μάγκνους σε μάχη ύστερα από προδοσία των Ιρλανδών εγκατέλειψε τη Νορβηγία. Η φυγή της θεωρήθηκε μεγάλη προσβολή για τους Νορβηγούς που την κατηγόρησαν ότι έκλεψε τα λείψανα του Αγίου Όλαφ.
Βασίλισσα της Δανίας με μεγάλες εξουσίες
Το 1150 παντρεύτηκε τον Νιλς της Δανίας ο οποίος είχε γίνει βασιλιάς της Δανίας τον προηγούμενο χρόνο (1104), περιγράφεται σαν ανίκανος μονάρχης γι'αυτό άφησε τη διακυβέρνηση του βασιλείου στη σύζυγο του. Η Μάργκαρετ περιγράφεται σαν σοφή μονάρχης, έφερε ευημερία στη Δανία και ειρήνη στις σχέσεις με τη Σουηδία, έγινε αποδεκτή με ενθουσιασμό απ'όλους τους κατοίκους. Ήταν η μοναδική βασίλισσα στην εποχή της που έκοψε δικά της νομίσματα με το όνομα της, τα νομίσματα είχαν την επιγραφή Μάργκαρετ - Νιλς. Με τον Νιλς απέκτησε δυο γιους από τους οποίους επέζησε ο Μάγκνους Α΄ της Σουηδίας. Ο πατέρας της πέθανε χωρίς γιους (1110) και τον διαδέχθηκαν στον θρόνο της Σουηδίας οι ανιψιοί του. Η μεγαλύτερη αδελφή της Χριστίνα ζούσε μόνιμα στη Ρωσία με σπάνιες επισκέψεις στη Σουηδία, το αποτέλεσμα ήταν η διαχείριση της πατρικής κληρονομιάς από τη Μάργκαρετ και τη μικρότερη αδελφή της Κατερίνα. Η Μάργκαρετ διαχειρίστηκε την πατρική κληρονομιά με την ανιψιά της Ίνγκριντ της Νορβηγίας και με την άλλη της ανιψιά Ίνγκεμποργκ του Κιέβου, έδωσε σε κάθε μια από τις ανιψιές της το ένα τέταρτο. Το 1114 η Μάργκαρετ δέχτηκε επιστολή από τον Θεοβάλδο του Ετάμπ στην οποία την ευχαριστούσε για τη γενναιοδωρία της απέναντι στην εκκλησία της Καέν.
Συμμετοχή του Σάο Τομέ και Πρίνσιπε στους Ολυμπιακούς Αγώνες
Το Σάο Τομέ και Πρίνσιπε μετέχει ως ανεξάρτητο κράτος στους Ολυμπιακούς Αγώνες από το 1996.
Η Εθνική Ολυμπιακή Επιτροπή του Σάο Τομέ και Πρίνσιπε ιδρύθηκε το 1979 και αναγνωρίστηκε επίσημα από τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή τον Σεπτέμβριο του 1993, σε σύνοδο στο Μόντε Κάρλο. Η πρώτη εμφάνιση της χώρας σε Ολυμπιάδα πραγματοποιήθηκε στους Θερινούς Αγώνες του 1996 στην Ατλάντα με 2 αθλητές. Έκτοτε, το Σάο Τομέ και Πρίνσιπε έχει λάβει μέρος σε όλους τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες με συνολικά 15 αθλητές, αλλά δεν έχει κατακτήσει κάποιο Ολυμπιακό μετάλλιο. Οι λιγοστές επιτυχίες των αθλητών του περιορίζονται στο άθλημα του κανόε καγιάκ.
Η χώρα δεν έχει συμμετάσχει ακόμη σε Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες.
Συμμετέχοντες
thumb|200px|Η Νάιντε Γκόμες, σημαιοφόρος για το Σάο Τομέ και Πρίνσιπε στους [[Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2000|Ολυμπιακούς Αγώνες του 2000. Από το 2001 αγωνίστηκε με τα χρώματα της Πορτογαλίας.]]
Ραφφαντάλι
Η Ραφφαντάλι είναι Δήμος στην Ιταλική επαρχία Αγκριτζέντο της αυτόνομης Περιφέρειας Σικελία στην νότια Ιταλία. Βρίσκεται περίπου 80 χιλιόμετρα νότια από το Παλέρμο και 10 χιλιόμετρα βορειοδυτικά από το Αγκριτζέντο.
Αρχαιότητα
Η περιοχή κατοικείται από τα προϊστορικά χρόνια, οι παλαιότερες ανακαλύψεις χρονολογούνται από την Εποχή του Χαλκού (4.000 π.Χ.). Σε μιά Νεκρόπολη που λέγεται "Πιέτρα Ρόσσα" βρέθηκαν δωδεκάδες σκελετοί σε εμβρυική στάση και πολλά δείγματα κεραμικής ταφικών αντικειμένων. Σε άλλη θέση σε μιά τεχνητή σπηλιά βρέθηκε Νεκρόπολη με πολλούς τάφους, 12 από αυτούς καταστράφηκαν από λατομείο παραγωγής ασβεστίου. Ο αρχαιολόγος Μπιαντσίνι ήταν ο πρώτος που ξεκίνησε εκσκαφές στην περιοχή και ανακάλυψε τους τάφους, πολλοί είναι ατομικοί άλλοι οικογενειακοί και κυκλικοί. Η κεραμική στους τάφους ανήκει στον πολιτισμό του Καστελλούτσο (1800 - 1400 π.Χ.). Ανάμεσα στα υπόλοιπα ευρήματα βρέθηκαν δυο γυναικείες μορφές και προϊστορικά ευρήματα σε Νεκρόπολη κοντά στο Όρος Παλομπάρα με οστά σε κρυστάλλινες κατασκευές.
Στην Μεγάλη Ελλάδα υπήρχαν πολλά αγροκτήματα στην περιοχή του Ραφφαντάλι, βρέθηκε Ρωμαϊκή παρουσία στην Τεραβέκια. Στα ευρήματα περιλαμβάνεται η "Σαρκοφάγος του Ραφφαντάλι" που ανακαλύφτηκε τον 16ο αιώνα και απεικονίζει την απαγωγή της Περσεφόνης. Η τοποθεσία ανήκε αρχικά στον πρίγκιπα του Μονταπέτρο μέχρι που δόθηκε σαν δωρεά στην εκκλησία της πόλης. Υπάρχει επίσης ένα ανάγλυφο που παριστάνει δύο ιέρειες έτοιμες να προχωρήσουν σε θυσία και έναν άντρα να φορά Τόγκα. Στην παραλία βρέθηκε μία Νεκρόπολη από την Βυζαντινή αυτοκρατορία με χριστιανικούς τάφους.
Νεώτερα χρόνια
Οι Άραβες κατέκτησαν το Ραφφαντάλι και έκαναν εισαγωγή νέων καλλιεργειών όπως βερίκοκα, αχλάδια, φιστίκια, εσπεριδοειδή και χαρουπιές και νέες τεχνικές άρδευσης όπως αρδευτικά κανάλια για τα αγροτεμάχια. Μια ετυμολογία για την προέλευση του ονόματος της πόλης είναι το Αραβικό "Ράχλ Αφντάλ" που μεταφράζεται ως "εξαιρετικό χωριό". Σε δύο αιώνες οι Νορμανδοί κατέκτησαν την πόλη από τους Άραβες και την έδωσαν στην επισκοπή του Ακράγαντα, η επισκοπή είχε 54 κοινότητες που πλήρωναν φόρο στην εκκλησία, την ίδια εποχή στο Ραφφαντάλι έγινε εισαγωγή του φεουδαρχισμού. Ο Ρογήρος Α΄ της Σικελίας έδωσε το κάστρο στον Μονταπέτρο σαν ανταμοιβή για την κατάκτηση του γειτονικού κάστρου από τους Άραβες (7 Οκτωβρίου 1095), έγινε κύριος της περιοχής. Η πόλη καταγράφεται σε έναν κατάλογο της επισκοπής του Ακράγαντα (1117).
Τον 14ο αιώνα η Ραφφαντάλι απέκτησε την ενοριακή εκκλησία του Αγίου Λεονάρδου που είναι σήμερα ερείπια. Η σύγχρονη πόλη ιδρύθηκε στα ερείπια του παλιού αρχοντικού (1481), ο Πιέτρο Μονταπέτρο απέκτησε από τον Φερδινάνδο τον Καθολικό το δικαίωμα να επεκτείνει την πόλη και να εγκαταστήσει νέο πληθυσμό, έκτισε την εκκλησία της Αγίας Ολιβίας. Ο Τζιουζέπε Νικολό Μονταπέρτο επενέβη να λύσει μια διαφορά ανάμεσα σε επαναστάτες και τον επίσκοπο που κατηγορήθηκε για την πείνα (1649). Σαν αποτέλεσμα της πίστης τους στον βασιλιά ο Φίλιππος Δ´ της Ισπανίας ανακήρυξε την οικογένεια Μονταπέτρο "πρίγκιπες του Ραφφαντάλι", τελευταίος πρίγκιπας ήταν ο Σαλβατόρε Μονταπέτρο. Στις αρχές του 19ου αιώνα το Ραφφαντάλι μετατράπηκε από φέουδο σε καλλιέργειες με αγροτεμάχια, οι παλιοί φεουδάρχες είχαν το δικαίωμα της εμφύτευσης.
Πηγές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Αγκριτζέντο
Αίγα (αποσαφήνιση)
Με το όνομα Αίγα αναφέρονται:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Καπριάτα ντ'Όρμπα
Η Καπριάτα ντ'Όρμπα (ιταλικά: Capriata d'Orba) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Αλεσσάντρια, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Αλεσσάντρια
Αχιλλέας Καϊμακλίου (ποδόσφαιρο)
Ιστορία
Ο Αχιλλέας δημιούργησε ποδοσφαιρική ομάδα από την ίδρυση του. Το ποδοσφαιρικό τμήμα ήταν το σημαντικότερο του σωματείου μέχρι την ίδρυση του καλαθοσφαιρικού. Το 1960, ο Αχιλλέας μαζί με άλλα οκτώ σωματεία της επαρχίας Λευκωσίας, ίδρυσαν την Εθνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Περιφέρειας Λευκωσίας (ΕΠΟΠΛ). Την περίοδο 1961-62 ο Αχιλλέας αναδείχθηκε πρωταθλητής της ΕΠΟΠΛ. Το 1964 ο Αχιλλέας αποφάσισε να συμμετάσχει στο πρωτάθλημα της Αθλητικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Εθνικόφρονων Σωματείων Προαστίων Λευκωσίας (ΑΠΟΕΣΠ). Την περίοδο 1967-68 αναδεικνύεται πρωταθλητής ΑΠΟΕΣΠ. Η ποδοσφαιρική ομάδα εντάχθηκε στην Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) το 1968, ως ομάδα Β΄ κατηγορίας.
Στην πρώτη συμμετοχή της στα πρωταθλήματα της ΚΟΠ, την περίοδο 1968-69 τερμάτισε στην 11η θέση του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας. Την επόμενη περίοδο υποβιβάστηκε στη Γ΄ κατηγορία. Παρέμεινε στη Γ΄ κατηγορία ως την περίοδο 1978-79 που υποβιβάστηκε στα αγροτικά (τοπικά) πρωταθλήματα. Συμμετείχε στις διοργανώσεις της ΕΠΟΠΛ.
Το καλοκαίρι του 1985 η Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) αποφάσισε τη δημιουργία της Δ΄ κατηγορίας. Ο Αχιλλέας ήταν ανάμεσα στις ομάδες που επελέγησαν από τη ΣΤΟΚ για να συμμετάσχει στο πρώτο πρωτάθλημα της κατηγορίας και έτσι επανεντάχθηκε στις τάξεις της ΚΟΠ. Εντάχθηκε στον όμιλο Λευκωσίας-Κερύνειας. Την περίοδο 1985-86 τερμάτισε στην 11η θέση. Παρέμεινε στη Δ΄ κατηγορία έως την περίοδο 1987-88 που τερμάτισε στην τελευταία θέση του ομίλου του και υποβιβάστηκε στα αγροτικά πρωταθλήματα.
Τέλη της δεκαετίας του 1970 είχε αρχίσει η λειτουργία της καλαθοσφαιρικής ομάδας με αποτέλεσμα να αυξηθούν τα έξοδα του σωματείου, γεγονός που οδήγησε στη μετέπειτα κατάργηση του ποδοσφαιρικού τμήματος. 1 Την περίοδο 1974-75 διοργανώθηκε Ειδικό μικτό πρωτάθλημα Β΄ - Γ΄ κατηγορίας 1974-75 χωρισμένο σε δύο ομίλους και με προαιρετική συμμετοχή των ομάδων των δύο κατηγοριών. Ο Αχιλλέας συμμετείχε στον Α΄ όμιλο. 2Η Δ΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε τρεις ομίλους. Ο Αχιλλέας συμμετείχε στον όμιλο Λευκωσίας-Κερύνειας.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ανενεργές ποδοσφαιρικές ομάδες Κύπρου (ανδρών) Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1943
Καρμπονάρα Σκρίβια
Η Καρμπονάρα Σκρίβια (ιταλικά: Carbonara Scrivia) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Αλεσσάντρια, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Αλεσσάντρια
Καρεντίνο
Το Καρεντίνο (ιταλικά: Carentino) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Αλεσσάντρια, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Αλεσσάντρια
Τινσούκια
Η Τινσούκια είναι βιομηχανική πόλη στο ανατολικό Άσαμ της βορειοανατολικής Ινδίας. Βρίσκεται 480 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Γκουουαχάτι και απέχει 84 χιλιόμετρα από τα σύνορα με το Αρουνάτσαλ Πραντές.
Είναι η διοικητική έδρα της επαρχίας Τινσούκια στο Άσαμ της Ινδίας. Περιέχει ένα μείγμα ιθαγενών Ασσαμέζων και ατόμων που ομιλούν τα Χίντι.
Ιστορία
Ο Σουαργκαντέο Σαρμπανάντα Σίνγκα, γνωστός ως Μεζάρα, ήταν μέλος της πάλαι ποτέ βασιλικής οικογένειας των Τσούτια και αναρριχήθηκε για να γίνει ικανός διοικητής. Ο Μεζάρα υιοθέτησε το όνομα Σαρμπανάντα Σίνγκα αφότου έγινε Βασιλιάς. Ο Σουαργκαντέο Σαρμπανάντα Σίνγκα κέρματα με το όνομά του και στο Σάκα το 1716 και 1717. Επίσης, τα νομίσματά περιείχαν την επιγραφή Σουαργκαντέο.
Σύμφωνα με τις οδηγίες του Σουαργκαντέο Σαρμπανάντα Σίνγκα, ο Υπουργός του Γκοπινάθ Μπαρμπαρούαχ, επίσης γνωστός ως Γκόντα, έσκαψε μια τριγωνική λίμνη που είναι γνωστή ως Τινικούνια Πουχούρι. Ένας σταθμός κατασκευάστηκε κοντά στη λίμνη το 1884, όταν δημιουργήθηκε η σιδηροδρομική γραμμή Ντίμπρου-Σάντιγια, η οποία ονομάστηκε Τινσούκια. Από τότε έχει γίνει γνωστή ως Τινσούκια.
Γεωγραφία
Η Τινσούκια βρίσκεται στις γεωγραφικές συντεταγμένες <span class="geo-dms" title="Maps, aerial photos, and other data for this location"> 27°30'Β 95°22 ' E  / <span class="geo-dec" title="Maps, aerial photos, and other data for this location">27.5°Β 95.37°Α / 27.5; 95.37. Έχει μέσο υψόμετρο 116 μέτρων.
Δημογραφικά στοιχεία
Σύμφωνα με την ινδική απογραφή, η πόλη είχε πληθυσμό 125.216 κατοίκων. Οι άνδρες αποτελούσαν το 55% του πληθυσμού και γυναίκες το 45%. Ο μέσος όρος αλφαβητισμού της πόλης ήταν 70.15%, υψηλότερος από τον εθνικό μέσο όρο του 64.84%. Ο αλφαβητισμός ανδρών ήταν 77.89% ενώ των γυναικών ήταν 63.54%. Το 13.29% του πληθυσμού ήταν κάτω των 6 ετών.
Πολιτική
Η Τινσούκια αποτελεί μέρος της εκλογικής περιφέρειας Ντιμπρουγκάρ της Λοκ Σάμπχα.
Μέσα ενημέρωσης
Η Ασσαμεζική καθημερινή εφημερίδα Dainik Janambhumi δημοσιεύεται από τη Τινσούκια, μαζί με το Γκουουαχάτι και το Τζορχάτ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Ινδίας
Σπρίνγκφιλντ (Μιζούρι)
Το Σπρίνγκφιλντ (Springfield) είναι η τρίτη μεγαλύτερη σε πληθυσμό πόλη στην πολιτεία Μιζούρι των ΗΠΑ, και έδρα της κομητείας Γκρην. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, η πόλη είχε 159.498 κατοίκους, ενώ κατά εκτίμηση του 2015, ο πληθυσμός του Σπρίνγκφιλντ είναι 166.810 κάτοικοι. Είναι η μία από τις δύο κύριες πόλεις της Μητροπολιτικής Περιοχής Springfield-Branson, η οποία έχει πληθυσμό 541.991 και περιλαμβάνει 7 κομητείες. Το Σπρίνγκφιλντ του Μιζούρι έχει το προσωνύμιο «βασίλισσα πόλη των Όζαρκς». Είναι έδρα αρκετών ανώτατων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, με σημαντικότερα το Πολιτειακό Πανεπιστήμιο του Μιζούρι, το Πανεπιστήμιο Drury και το Πανεπιστήμιο Evangel. Επίσης, στην πόλη έχει την έδρα του το μεγαλύτερο Πεντηκοστιανό Χριστιανικό δόγμα παγκοσμίως, οι «Συνάξεις του Θεού».
Ιστορία
Το 1838 επίσης, η αμερικανική κυβέρνηση ξερίζωσε τους Ινδιάνους Τσερόκι από τις πατρίδες τους στις νοτιοανατολικές πολιτείες και τους υποχρέωσε να βαδίσουν την «Πορεία των Δακρύων» μέχρι το «Ινδιάνικο Έδαφος» (Indian Territory). Η πορεία αυτή πέρασε και από την περιοχή του Σπρίνγκφιλντ, από τον «Old Wire Road», τότε γνωστό ως «Στρατιωτική Οδό», που μετονομάσθηκε όταν πέρασε η πρώτη γραμμή του τηλέγραφου το 1860. Η διαδρομή αυτή είχε ζωτική σημασία κατά τον Εμφύλιο Πόλεμο, καθώς το Μιζούρι ήταν συνοριακή πολιτεία μεταξύ των Βόρειων και των Νότιων.
Λίγο αργότερα, στις 25 Οκτωβρίου 1861, έλαβε χώρα η Πρώτη Μάχη του Σπρίνγκφιλντ (ή «επίθεση του Zagonyi»), με νίκη των Βορείων. Η στρατιωτική δραστηριότητα στο Μιζούρι αυξήθηκε και διαμορφώθηκαν οι συνθήκες για τη Μάχη του Πη Ριτζ, τον Μάρτιο του 1862, η οποία ουσιαστικά εδραίωσε τον έλεγχο των Βορείων στην πολιτεία.
Στις 8 Ιανουαρίου 1863, δυνάμεις των Νοτίων υπό τον στρατηγό Τζων Μάρμαντιουκ προέλασαν προς την κεντρική πλατεία του Σπρίνγκφιλντ, οπότε ξέσπασε η Δεύτερη Μάχη του Σπρίνγκφιλντ. Καθώς έπεφτε η νύχτα, οι Νότιοι αποσύρθηκαν και το επόμενο πρωί ο Μάρμαντιου απέστειλε μήνυμα στους Βόρειους ζητώντας κατάλληλη ταφή για τους νεκρούς των Νοτίων. Η πόλη παρέμεινε υπό τον έλεγχο των Βορείων μέχρι το τέλος του πολέμου.
Δύο χρόνια μετά τη λήξη του πολέμου δημιουργήθηκε το Εθνικό Κοιμητήριο του Σπρίνγκφιλντ, που φιλοξένησε τους νεκρούς και των δύο παρατάξεων.
Ο σιδηρόδρομος ήρθε το 1871. Με τον καιρό, επέφερε εμπορική και βιομηχανική διαφοροποίηση, και ενδυνάμωσε την πόλη όταν αυτή ενώθηκε με τον οικισμό του σταθμού, το «Βόρειο Σπρίνγκφιλντ», 17 χρόνια αργότερα, το 1887. Με την επέκταση του σιδηροδρομικού δικτύου, η πόλη βρέθηκε στο σταυροδρόμι δύο γραμμών, της Σαιντ Λούις-Τούλσα και της Κάνσας Σίτυ-Μέμφις, και η εταιρεία «Frisco Railroad» μετέφερε την έδρα της στο Σπρίνγκφιλντ.
Στις 21 Ιουλίου 1865, το Σπρίνγκφιλντ έβαλε το «λιθαράκι» του στον θρύλο της Άγριας Δύσης, όταν στην πλατεία του μονομάχησαν με τα πιστόλια τους ο Άγριος Μπιλ Χίκοκ και ο Ντέιβις Τατ (ο «Μικρός Ντέιβ»), στην πρώτη γνωστή μονομαχία αυτού του τύπου. Δυο μικρές ορειχάλκινες πλάκες ενσωματωμένες στην πλακόστρωση της πλατείας (Park Central Square) σημειώνουν τις θέσεις που στέκονταν οι δυο τους κατά τη μονομαχία.
Γεωγραφία
thumb|left|upright|Satellite view of Springfield Το Σπρίνγκφιλντ του Μιζούρι είναι κτισμένο επάνω στο ομώνυμο χαμηλό υψίπεδο των Όζαρκς. Η πόλη έχει έκταση 213,2 τετραγωνικά χιλιόμετρα, από τα οποία το 1,5 καλύπτεται από νερό. Η έκταση αυτή είναι επίπεδη, με απαλούς λόφους και πλαγιές να την περιβάλλουν από τις τρεις πλευρές, εκτός από τη δυτική. Πολλά ποταμάκια, όπως τα Τζέιμς, Γκάλογουεϊ και Τζόρνταν Κρηκ ρέουν μέσα ή δίπλα από την πόλη, ενώ υπάρχουν και λίμνες στην περιοχή, όπως η τεχνητή Τέιμπλ Ροκ, η Στόκτον (με μήκος ακτών 480 χιλιόμετρα), και άλλες μικρότερες.
Δημογραφία
Από την πρώτη του απογραφή, το 1850, οπότε ο πληθυσμός του ήταν μόλις 415 κάτοικοι, το Σπρίνγκφιλντ του Μιζούρι μεγάλωσε πάρα πολύ. Μεταξύ 1880 και 1890, ο πληθυσμός αυξήθηκε από 6.522 σε 21.850 κατοίκους, κάτι που αντανακλά την επέκταση των συγκοινωνιών. Το 1950 ο πληθυσμός ήταν 66.731, περί το 1964 ξεπέρασε τους εκατό χιλιάδες, για να φθάσει στην απογραφή του 2010 τους 159.498 κατοίκους, σημειώνοντας συνεχή αύξηση από απογραφή σε απογραφή. Το 2010 καταγράφηκαν 69.754 νοικοκυριά και 35.453 οικογένειες. Η πυκνότητα πληθυσμού ήταν 753,6 κάτοικοι ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο. Η φυλετική σύσταση του πληθυσμού ήταν 88,7% λευκοί, 4,1% Αφροαμερικανοί, 0,8% Ινδιάνοι, 1,9% Ασιάτες, 1,4% άλλων φυλών και 3,2% μιγάδες. Οι ισπανόφωνοι, ανεξαρτήτως φυλής, ανέρχονταν στο 3,7%.
Το 23,4% των νοικοκυριών είχαν ανήλικα τέκνα, το 34,4% ήταν έγγαμα ζευγάρια, το ενώ το 49,2% δεν ήταν οικογένειες. Το 37,3% αντιστοιχούσαν σε μεμονωμένα άτομα και στο 11,8% κάποιος ή κάποια ηλικίας άνω των 65 ετών ζούσε μόνος ή μόνη. Η μέση οικογένεια αποτελείτο από 2,81 άτομα.
Η διάμεση ηλικία των κατοίκων ήταν τα 33,2 έτη. Το 18,3% ήταν κάτω των 18 ετών και το 14,5% 65 ετών ή μεγαλύτερης ηλικίας. Το 48,5% των κατοίκων ήταν άνδρες και το 51,5% γυναίκες.
Οικονομία
Η οικονομία του Σπρίνγκφιλντ βασίζεται στις υπηρεσίες υγείας, τη μεταποίηση, το εμπόριο, την παιδεία και τον τουρισμό. Με ακαθάριστο μητροπολιτικό προϊόν 13,7 δισεκ. δολάρια το 2004, η οικονομία της πόλεως αντιστοιχούσε στο 6,7% της οικονομίας του Μιζούρι.
Η πόλη διαθέτει περισσότερα από 60 ξενοδοχεία και πανσιόν, με 6 χιλιάδες δωμάτια. Οι πανεθνικές εταιρείες Positronic, Bass Pro Shops, John Q. Hammons Hotels & Resorts, BKD και O'Reilly Auto Parts έχουν την έδρα τους εδώ.
Σύμφωνα με το Εμπορικό Επιμελητήριο του Σπρίνγκφιλντ οι εργοδότες με τους περισσότερους εργαζόμενους στην πόλη ήταν οι:
Αξιοσημείωτα πρόσωπα
Οι παρακάτω γεννήθηκαν ή έζησαν στο Σπρίνγκφιλντ:
«Αδελφές» πόλεις
Το Σπρίνγκφιλντ του Μιζούρι είναι «αδελφοποιημένο» με τις εξής πόλεις άλλων κρατών:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σπρινγκφιλντ
Ποδηλασία στους Ευρωπαϊκούς Αγώνες 2019 – Σκρατς ανδρών
Το σκρατς ανδρών στους Ευρωπαϊκούς Αγώνες 2019 πραγματοποιήθηκε στις 27 Ιουνίου 2019 στην Αρένα Μινσκ.
Παραπομπές
Σκρατς ανδρών
Καρετσάνο
Το Καρετσάνο (ιταλικά: Carezzano) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Αλεσσάντρια, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Αλεσσάντρια
Νάιτζελ Φάρατζ
Ο Νάιτζελ Πολ Φάρατζ (Nigel Paul Farage, 3 Απριλίου 1964) είναι Βρετανός πολιτικός και αρχηγός του Kόμματος Ανεξαρτησίας Ηνωμένου Βασιλείου (UK Independence Party – UKIP) από το 2010 ως τον Ιούλιο του 2016, γνωστός για την ευφράδεια και τον δηκτικό του λόγο ενάντια στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτή την στιγμή διατελεί μέλος του Ευρωπαϊκού κοινοβουλίου αντιπροσωπεύοντας την Νοτιοανατολική Αγγλία και μαζί με τον Φραντσέσκο Σπερόνι διαχειρίζεται την ευρωπαϊκή ομάδα «Ευρώπη Ελευθερίας και Δημοκρατίας». Κύριο χαρακτηριστικό τόσο του Φάρατζ όσο και της ομάδας είναι ο ευρωσκεπτικισμός και η εναντίωση στην νομισματική ένωση της Ευρώπης. Ο ίδιος χαρακτηρίζει τον εαυτό του ως φιλελεύθερο και συντηρητικό.
Ο Φάρατζ παραιτήθηκε από την ηγεσία του Kόμματος Ανεξαρτησίας Ηνωμένου Βασιλείου (UKIP) στις 4 Ιουλίου 2016, έπειτα από το δημοψήφισμα που απέβη θετικό στην πρόταση για αποχώρηση του ΗΒ από την ΕΕ, λέγοντας ότι ο ίδιος και οι υπόλοιποι βουλευτές του κόμματος θα συνεχίσουν τη θητεία τους στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
Αμφιλεγόμενες δηλώσεις
Το 2014 σε συνέντευξή του στον ραδιοφωνικό σταθμό LBC ο Φάρατζ δήλωσε ότι θα ένιωθε "προβληματισμένος" εαν κάποιοι Ρουμάνοι μετακόμιζαν δίπλα του. Όταν ο παρουσιαστής της εκπομπής τον ρώτησε "και ποιά είναι η διαφορά Ρουμάνων με Γερμανών, αναφερόμενος στη γυναίκα και στα παιδιά του οι οποίοι είναι Γερμανοί αυτός απάντησε: "ξέρεις πολύ καλά ποιά είναι η διαφορά" , μαζί με άλλες δηλώσεις που χαρακτηρίστηκαν από μερίδα του τύπου ως ρατσιστικές . Τον Οκτώβριο του 2017 σε ραδιοφωνική εκπομπή του LBC ο Φάρατζ δήλωσε ότι για εκείνον είναι πιο προβληματική η ισχύς του "Εβραϊκού Λόμπι" της Αμερικής παρά η Ρωσική παρέμβαση στις Αμερικανικές εκλογές του 2016.
Μικροσκόπιο υπερ-ανάλυσης
Το μικροσκόπιο υπερ-ανάλυσης είναι μια σειρά από τεχνικές στην οπτική μικροσκοπία οι οποίες επιτρέπουν σε τέτοιες εικόνες να έχουν αναλύσεις υψηλότερες από αυτές που επιβάλλει το όριο περίθλασης, που οφείλεται στη διάθλαση του φωτός. Οι τεχνικές απεικόνισης υπερ-ανάλυσης βασίζονται στο κοντινό πεδίο (μικροσκόπιο σήραγγας φωτονίων καθώς και σε εκείνες που χρησιμοποιούν το Pendry Superlens και το οπτικό μικροσκόπιο σάρωσης κοντινού πεδίου ) ή στο μακρινό πεδίο. Μεταξύ των τεχνικών που βασίζονται στο τελευταίο είναι εκείνες που βελτιώνουν την ανάλυση μόνο μέτρια (μέχρι περίπου έναν παράγοντα δύο) πέρα από το όριο περίθλασης, όπως η ομοεστιακή μικροσκοπία με κλειστή οπή καρφίτσας ή με τη βοήθεια υπολογιστικών μεθόδων όπως η αποσυνέλιξη ή ο ανιχνευτής -μετατόπιση εικονοστοιχείων (π.χ. μικροσκοπία εκ νέου σάρωσης, αλλαγή εικονοστοιχείων ), το μικροσκόπιο 4Pi και τεχνολογίες μικροσκοπίου δομημένου φωτισμού όπως SIM και SMI.
Παραπομπές
Κατηγορία:Συσκευές εργαστηρίου Κατηγορία:Μικροσκοπία
1155 Αέννα
Η Αέννα (Aënna) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,749. Ανακαλύφθηκε το 1928 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη. Το όνομά της δόθηκε προς τιμή του ιστορικού γερμανικού αστρονομικού περιοδικού Astronomische Nachrichten, από τα αρχικά του (α - εν) συν την κατάληξη.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Αέννας εκτιμάται σε 11,64 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι Xe, ενώ το άλβεδό της είναι 0,3278. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Αέννα γύρω από τον εαυτό της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αεννα
Κατερίνα Ιγγλέζη
Η Κατερίνα Ιγγλέζη είναι Ελληνίδα πολιτικός, πρώην βουλευτής Χαλκιδικής με τον ΣΥΡΙΖΑ (2012-2019).
Αλβέρτος Α΄ της Σαξονίας
Ο Αλβέρτος Α΄, γερμ. Albrecht I (π. 1175 - 7 Οκτωβρίου 1260) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν δούκας της Σαξονίας (1138-1142).
Ευστάθιος Λάμψας
Ο Ευστάθιος Λάμψας (περ. 1850 - Οκτώβριος 1923) ήταν Έλληνας σεφ και μετέπειτα αυτοδημιούργητος επιχειρηματίας, ιδρυτής του ξενοδοχείου Μεγάλη Βρετανία. Ήταν επίσης ιδιοκτήτης της Βίλας Μαργαρίτας στους Αμπελόκηπους.
Κατερίνα Ιγγλέζη
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1967 και μεγάλωσε στην Ιερισσό της Χαλκιδικής. Πτυχιούχος του Τμήματος Δασολογίας και Φυσικού Περιβάλλοντος του ΑΠΘ, εργάστηκε επί 18 χρόνια στο Δασαρχείο Αρναίας. Από το 2003 εκλέγεται στην Επιτροπή Θεσσαλονίκης της Πανελλήνιας Κίνησης Δασολόγων.
Ευστάθιος Λάμψας
Βιογραφία
Ο Ευστάθιος (Στάθης) Λάμψας καταγόταν από το χωριό Βεσίνι, κοντά στα Καλάβρυτα. Έζησε τα πρώτα του χρόνια στην Οδησσό της Ρωσικής Αυτοκρατορίας και επέστρεψε μαζί με την οικογένεια του στην Αθήνα, στις αρχές της δεκαετίας του 1860. Σπούδασε μαγειρική στο Παρίσι.
Κατερίνα Ιγγλέζη
Βιογραφικά στοιχεία
Υπήρξε μέλος του Συνασπισμού κι έπειτα του ΣΥΡΙΖΑ από την ίδρυσή τους, και συμμετείχε σε κινήσεις της τοπικής αυτοδιοίκησης στη Χαλκιδική. Εκλέχτηκε βουλευτής Χαλκιδικής με τον ΣΥΡΙΖΑ τον Μάιο του 2012, τον Ιούνιο του 2012, τον Ιανουάριο του 2015 και τον Σεπτέμβριο του 2015. Το 2019 απέτυχε να επανεκλεγεί Βουλευτής Έχει συμμετάσχει σε διάφορες επιτροπές του Ελληνικού Κοινοβουλίου.
Ευστάθιος Λάμψας
Βιογραφία
Είναι γνωστός κυρίως για την ανάδειξη του ξενοδοχείου Μεγάλη Βρετανία σε σύμβολο της Αθήνας. Εντάχθηκε στο μετοχικό σχήμα του ξενοδοχείου το 1878. Επίσης έχτισε το Ίδρυμα του Γηροκομείου μεταξύ Αμπελοκήπων και Ψυχικού, το οποίο έχει δώσει το όνομά του σε όλη τη συνοικία. Για την προσφορά του αυτή προς τιμήν του έχει ονομαστεί η οδός που βρίσκεται κατα μήκος του Γηροκομείου από τη κάτω πλευρά.
Αλβέρτος Α΄ της Σαξονίας
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Βερνάρδου δούκα της Σαξονίας και της Μπριγκίττε των Έστριντσεν, κόρης του Κνούτου Ε΄ της Δανίας.
Το 1260 απεβίωσε σε ηλικία 85 ετών και τάφηκε στο αββαείο του Λέχνιν.
Ευστάθιος Λάμψας
Βιογραφία
Παντρεύτηκε το 1909 την Παλμύρα Παλφρουά. Είχε μια θετή κόρη, την Μαργαρίτα, η οποία παντρεύτηκε τον Θεόδωρο Πετρακόπουλο.
Κατερίνα Ιγγλέζη
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Χαλκιδικής Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ
Αλβέρτος Α΄ της Σαξονίας
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1222 την Αγνή των Μπάμπενμπερκ, κόρη του Λεοπόλδου ΣΤ΄ και της Θεοδώρας Αγγελίνας και είχε τέκνα:
Ευστάθιος Λάμψας
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες επιχειρηματίες Κατηγορία:Έλληνες μάγειρες Κατηγορία:Έλληνες της Ρωσίας
Μάσκα (περιοδικό)
δεξιά|225 px|μικρογραφία|Το 1ο τεύχος της δεύτερης περιόδου του περιοδικού. Η Μάσκα ήταν ελληνικό περιοδικό, που κυκλοφόρησε σε τέσσερις περιόδους. Δημοσίευε κυρίως μεταφρασμένες Αμερικανικές περιπέτειες αστυνομικής πλοκής, αλλά και έργα Βρετανών και Γάλλων δημιουργών. Εκδότης και διευθυντής της ήταν αρχικά ο Απόστολος Μαγγανάρης ενώ στη συνέχεια με τον τίτλο ασχολήθηκαν τόσο ο συγγραφέας Τζίμμυ Κορίνης όσο και ο εκδότης Σπύρος Δαρεμάς.
Η «Μάσκα» πρωτοκυκλοφόρησε την προπολεμική περίοδο 1935 – 1939, βασισμένη στο αντίστοιχο Αμερικανικό έντυπο «Black Mask» του 1920. Η δεύτερη περίοδος έκδοσής της πραγματοποιήθηκε τα έτη 1946 – 1949 και η τρίτη το διάστημα 1955 – 1958. Το 1963 τα δικαιώματά της περιήλθαν στο Σπύρο Δαρεμά που ανέθεσε τη διεύθυνσή της στο Τζίμμυ Κορίνη επί 11 συνεχή χρόνια, μέχρι τον τερματισμό της κυκλοφορίας του εντύπου, το 1974. Μια προσπάθεια αναβίωσής της πολύ αργότερα (1998) πάλι από τον Κορίνη, δεν στέφθηκε από επιτυχία.
Μεταξύ των συγγραφέων του περιοδικού περιλαμβάνονταν οι Στέλιος Ανεμοδουράς, Νίκος Τσεκούρας, Ηλίας Μπακόπουλος και άλλοι.
Αναλυτικά η πορεία του περιοδικού
Το περιοδικό «Μάσκα» εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1935 με διευθυντή συντάξεως τον δημοσιογράφο και ποιητή Απόστολο Μαγγανάρη και ήταν εμπνευσμένο από το θρυλικό για τους Αμερικάνους pulp magazine The Black Mask Magazine που ανέδειξε τους πρωτοπόρους του αστυνομικού μυθιστορήματος. Με αντίπαλο δέος το περιοδικό «Μυστήριο» του Νίκου Θεοφανίδη, εκδότη του δημοφιλέστατου περιοδικού «Ρομάντσο» συνέχισε την έκδοσή του μέχρι πριν κηρυχτεί ο δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος, έχοντας για συνεργάτες του γνωστούς δημοσιογράφους, συγγραφείς και μεταφραστές.
Η 2η έκδοσή της ξεκίνησε το 1946 και αυτή ήταν και η καλύτερη εποχή της, δεδομένου ότι η κυκλοφορία της ξεπέρασε τις 45.000 αντίτυπα την εβδομάδα. Η έλλειψη ύλης, όμως, καθώς τα αμερικάνικα αναγνώσματα των δημοφιλών «ηρώων» Ντετέκτιβ «Χ», Άνθρωπος Αράχνη, Νυχτερίδα, Ντετέκτιβ Φάντασμα κλπ ξεπερνούσαν τις 70.000 λέξεις και δεν μπορούσαν να χωρέσουν στις 50 σελίδες που διέθετε το περιοδικό για το κεντρικό του ανάγνωσμα, είχε σαν αποτέλεσμα να γράφονται από τους συνεργάτες της «Μάσκας» μικρότερες περιπέτειες των ανωτέρω ηρώων με αποτέλεσμα να εκλείψει το ενδιαφέρον και να σταματήσει η κυκλοφορία του περιοδικού.
Η κυκλοφορία της «Μάσκας» διεκόπη και πάλι, αλλά σύντομα άρχισαν να κυκλοφορούν τα παλιά τεύχη που είχε αγοράσει ο εκδότης Σπύρος Δαρεμάς από τον Απόστολο Μαγγανάρη. Η επανακυκλοφορία κράτησε μέχρι το 1963, οπότε ο Δαρεμάς αποφάσισε να προχωρήσει στην 4η έκδοση του κερδοφόρου γι αυτόν περιοδικού κι επειδή ο Τζίμμυ Κορίνης, που ήδη εργαζόταν στο «Μυστήριο», ήταν ο μόνος που γνώριζε τον «μηχανισμό» της «Μάσκας» του ανετέθη η διεύθυνση, θέση που κράτησε 11 χρόνια μέχρι το 1974, οπότε η «Μάσκα» έκλεισε οριστικά. Την δεκαετία του 1980, με τον Κορίνη στο εξωτερικό, έγινε μια νέα απόπειρα για την επανέκδοσή της από τον άλλοτε συνεργάτη του περιοδικού Δημήτρη Χανό, αλλά δεν είχε επιτυχία.
Το 1998 ο Τζίμμυ Κορίνης αποπειράθηκε την 5η έκδοσή της με τίτλο «Μάσκα του Τζίμμυ Κορίνη» αυτή τη φορά, αλλά μια δυσκολία με το πρακτορείο και δυο αγωγές σχετικές με την χρήση του τίτλου είχαν σαν αποτέλεσμα την διακοπή της εκδόσεως. Μερικά χρόνια αργότερα, ο Τζίμμυ Κορίνης κυκλοφόρησε τη «Μάσκα του Τζίμμυ Κορίνη» στο διαδίκτυο, αλλά δεν υπήρξε ανάλογη ανταπόκριση από το κοινό. Από τις πέντε περιόδους του θρυλικού πλέον περιοδικού πέρασαν γνωστοί συγγραφείς, δημοσιογράφοι και μεταφραστές όπως ο Στέλιος Ανεμοδουράς, ο Βασίλης Κοχλατζής, ο Ηλίας Μπακόπουλος, ο Νίκος Μαράκης, ο Φάνης Κλεάνθης, ο Νίκος Τσεκούρας, η Ειρήνη Καλκάνη, ο Πολύβιος Βασιλειάδης, ενώ την εικονογράφηση και τα εξώφυλλα ανέλαβαν κατά καιρούς οι καλλιτέχνες Βύρων Απτόσογλου και Δημήτρης Αντωνόπουλος.
Παραπομπές
Μ
Αλβέρτος Α΄ της Σαξονίας
Οικογένεια
Το 1226 απεβίωσε η Αγνή και ο Αλβέρτος Α΄ έκανε δεύτερο γάμο με την Αγνή των Λουδοβικιδών, κόρη του Χέρμαν Α΄ λαντγκράβου της Θουριγγίας και είχε τέκνα:
Το 1246 απεβίωσε η Ελένη και ο Αλβέρτος Α΄ έκανε τρίτο γάμο με την Ελένη των Γουέλφων, κόρη του Όθωνα Α΄ δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Ασκάνια
Ναπολέων Χιλ
Ο Όλιβερ Ναπολέων Χιλ (αγγλικά: Oliver Napoleon Hill) (26 Οκτωβρίου 1883-8 Νοεμβρίου 1970 ήταν Αμερικανός συγγραφέας αυτοβοήθειας. Το πιο γνωστό του βιβλίο είναι το Σκέψου και γίνε πλούσιος (αγγλικά: Think and Grow Rich, 1937), το οποίο συγκαταλέγεται ανάμεσα στα 10 μπεστ σέλλερ όλων των εποχών.
Βιογραφία
Ο Ναπολέων Χιλ γεννήθηκε στο Παούντ, μια κωμοπόλη της Βιρτζίνια. Στην ηλικία των 10 ετών θα χάσει την μητέρα του, και ο πατερας του θα παντρευτεί για δεύτερη φορά την Μαρθα, και η οποία θα παροτρύνει τον Χιλ να ασχοληθεί με την συγγραφή. Στα δεκαπέντε του θα γίνει ρεπόρτερ σε τοπικές εφημερίδες και περιοδικά. Η πρώτη του σημαντική συνέντευξη ήταν με τον τότε πλουσιότερο Αμερικανό,τον 73χρονο μεγιστάνα της χαλυβουργίας και φιλάνθρωπο Άντριου Κάρνεγκι, και η οποία αλλάξε την ζωή του Χιλ.
Στην συνέντευξη αυτή ο Κάρνεγκι θα πει στον νεαρό Χιλ: «Ειναι κρίμα που κάθε νέα γενιά πρέπει να μαθαίνει τον δρόμο προς την επιτυχία με δοκιμές και λάθη, ενώ οι αρχές της επιτυχίας είναι σαφέστατες και συγκεκριμένες».Ο Κάρνεγκι προκάλεσε τον Χιλ λεγόντας του να γράψει ενα βιβλίο για τους κανόνες και τις άρχες της επιτυχίας. Ο Χιλ αποδεχτήκε την προκλήση του Καρνεγκι και για τα επόμενα 20 χρόνια της ζωής του πήρε εκατοντάδες συνεντεύξεις από επιτυχήμενους ανθρώπους, μεταξύ άλλων ήταν ο Χένρι Φορντ, ο Τόμας Έντισον, ο Αλεξάντερ Γκράχαμ Μπελ, και ο Τζον Ντ. Ροκφέλερ. Το 1928 ο Χιλ θα βρεθεί στην Φιλαδέλφεια αναζητώντας εκδότη για το βιβλίο του. Μετά από αρκετές αποτυχήμενες προσπάθειες θα βρει εναν εκδότη στο Κονέκτικατ ο οποίος θα δεχτεί να εκδόσει το βιβλίο του Χιλ. Έτσι τον Μάρτιο του 1928 θα εκδοθεί "Ο Νόμος της Επιτυχίας" και θα γίνει το μπεστ σέλλερ της χρονιάς. Με τα εσόδα του βιβλίου του ο Χιλ σκοπευε να ιδρύσει μια σχολή όπου θα διδασκόνταν "Ο Νόμος της Επιτυχίας". Στα τέλη όμως του 1929 θα ξεσπάσει το Μεγάλο Κραχ και οι Ήνωμενες Πολιτείες θα μπουν στην Μεγάλη Ύφεση, βαζόντας τέλος στο σχέδιο του Χιλ.
Το 1935 ο Χιλ θα χωρίσει από την πρώτη του σύζυγο και το 1937 θα γνωρίσει την 29χρονη Ρόζα Λι Μπίλαντ όπου μαζί θα αρχίσουν να συγγράφουν το 2ο βιβλίο του Χιλ "Σκέψου και γίνε πλούσιος" και το οποίο θα εκδοθεί στο ιδιο έτος. Η πρώτη έκδοση του θα εξαντληθει σε τρεις εβδόμαδες και μέχρι το τέλος της Οικονομικής κρίσης των ΗΠΑ θα πωλήθουν ένα εκατομμύριο αντίτυπα. Σήμερα θεωρείται το σημαντικότερο βιβλίο αυτοβελτίωσης εχόντας πουλήσει πάνω απο 30 εκατομμύρια αντίτυπα. Με το τέλος του 2ου παγκόσμιου πόλεμου ο Χιλ θα μετακομίσει στην Καλιφόρνια με την τρίτη σύζυγο του, την Άννι Λου Νόρμαν και θα αρχίσει έναν νέο γύρο διαλέξεων σε πανεπιστήμια. Το 1952 θα βρεθεί στο Σικάγο όπου θα γνωρίσει έναν επιχειρηματία ασφαλιστικής εταιρείας, τον Κλέμεντ Στόουν και με τον οποίο θα συνεργάστουν μαζί σε νέα βιβλία, διαλέξεις και ραδιοτηλοπτικές εκπομπές.