cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Εμφύλιος πόλεμος στη Ρουάντα
Ειρηνευτική συμφωνία της Αρούσα
Ωστόσο, μετά από αναφορές για σφαγές των Τούτσι, το RPF ξεκίνησε μεγάλη επίθεση στις 8 Φεβρουαρίου 1993. Η επίθεση ανάγκασε τις κυβερνητικές δυνάμεις οπισθοχωρήσουν άτακτα, επιτρέποντας στο RPF να καταλάβει γρήγορα το Ρουενγκέρι και στη συνέχεια να προελάσει νότια προς την πρωτεύουσα. Η κατάσταση προκάλεσε ανησυχία στο Παρίσι (μακροχρόνιο υποστηρικτή του καθεστώτος Χαμπιαριμανά), που έστειλε αμέσως αρκετές εκατοντάδες στρατιώτες στη χώρα, μαζί με μεγάλες ποσότητες πυρομαχικών για το πυροβολικό. Η άφιξη των γαλλικών στρατευμάτων στο Κιγκάλι άλλαξε σημαντικά την στρατιωτική κατάσταση επί του εδάφους. Στις 20 Φεβρουαρίου, με το RPF μόλις 30 χλμ (19 μίλια) βόρεια του Κιγκάλι, οι αντάρτες κήρυξαν μονομερή κατάπαυση του πυρός και κατά τους επόμενους μήνες, απέσυραν τις δυνάμεις τους. Μέχρι εκείνη τη στιγμή, πάνω από 1,5 εκατομμύρια πολίτες, ως επί το πλείστον Χούτου, εγκατέλειψαν τις οικίες τους.
Κονστάντι Οστρόγκσκι
Ο Κονστάντι Οστρόγκσκι ξεκίνησε τη στρατιωτική του σταδιοδρομία υπό τον βασιλιά Ιωάννη Α΄ Αλβέρτο της Πολωνίας και πήρε μέρος σε επιτυχημένες εκστρατείες κατά των Τατάρων και του Μεγάλου Δουκάτου της Μόσχας. Για τη νίκη του κοντά στο Ότσακιβ εναντίον των δυνάμεων του Μεχμέντ Α', του απονεμήθηκε ο τίτλος του Μεγάλου Χατμάνου της Λιθουανίας. Ήταν ο πρώτος που έλαβε αυτόν τον τίτλο. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια ενός πολέμου με τη Μοσχοβία ηττήθηκε στη μάχη της Βεντρόσας (1500) και κρατήθηκε αιχμάλωτος επί τρία χρόνια. Το 1503 κατάφερε να δραπετεύσει και ενώθηκε με τον βασιλιά Σιγισμούνδο Α΄ της Πολωνίας, ο οποίος του επέτρεψε να συνεχίσει τη θέση του ως Χετμάνος. Ως ένας από τους κύριους στρατιωτικούς ηγέτες της συμμαχίας, συνέχισε να πολεμά ενάντια στο Μεγάλο Δουκάτο της Μόσχας και το 1512 πέτυχε μια μεγάλη νίκη κατά των Τατάρων στη Μάχη του Wiśniowiec.
Εμφύλιος πόλεμος στη Ρουάντα
Ειρηνευτική συμφωνία της Αρούσα
Μια δύσκολη ειρήνη για άλλη μια φορά τέθηκε σε εφαρμογή, η οποία διήρκεσε μέχρι τις 7 Απριλίου του επομένου έτους. Κατά τη διάρκεια των επόμενων αναπτύχθηκαν συμφωνίες. Μία από τις διατάξεις των συμφωνιών ήταν ότι το RPF θα έστελνε αριθμό διπλωματών στο Κινγκάλι στο Κέντρο Διεθνούς Ανάπτυξης, εντός του κτηρίου του κοινοβουλίου. Οι διπλωμάτες κατά τη συμφωνία έπρεπε να προστατεύονται από 600-1000 στρατιώτες του RPF.
Η Γενοκτονία του 1994
Η δολοφονία του Χαμπιαριμανά και του Σιπριέν Νταριαμιρά, στις 6 Απριλίου 1994, υπήρξε η αφορμή για τη γενοκτονία στη Ρουάντα, γνωστή και ως γενοκτονία εναντίον των Τούτσι. Ακολούθησε μαζική σφαγή των Τούτσι στη Ρουάντα από τα μέλη της κυβερνητικής πλειοψηφίας των Χούτου. Υπολογίζεται ότι 500.000-1.000.000 Ρουαντέζοι σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια της περιόδου των 100 ημερών, από τις 7 Απριλίου έως τα μέσα Ιουλίου 1994, που αποτελούν το 70% των Τούτσι και το 20% του συνολικού πληθυσμού της Ρουάντα. Μετά την ανάκτηση του ελέγχου της χώρας από το RPF η γενοκτονία τελείωσε για να ακολουθήσει η προσφυγική κρίση του Γκρέιτ Λέικς. Κατ' εκτίμηση 2.000.000 Ρουαντέζοι εκτοπίστηκαν και έγιναν πρόσφυγες (το μεγαλύτερο μέρος του Χούτου πληθυσμού). Η γενοκτονία προγραμματίστηκε από τα μέλη του πυρήνα των πολιτικών ελίτ, πολλοί από τους οποίους είχαν καταλάβει θέσεις σε ανώτερα επίπεδα της εθνικής κυβέρνησης. Οι δράστες προέρχονταν από τις τάξεις του στρατού της Ρουάντα, της αστυνομίας και της κυβέρνησης υποστηριζόμενοι από παραστρατιωτικές ομάδες, συμπεριλαμβανομένης της Ιντεραχάμουε και της Ιμπουζαμουγάμπι, καθώς και με τη συμμετοχή απλών πολιτών.
Κονστάντι Οστρόγκσκι
Το 1514 ξεκίνησε ένας ακόμη πόλεμος με το Μεγάλο Δουκάτο της Μόσχας και ο Οστρόγκσκι έγινε ο αρχηγός όλων των πολωνικών και λιθουανικών δυνάμεων (οι οποίες ανέρχονταν σε 35.000 άτομα). Στις 8 Σεπτεμβρίου 1514 πέτυχε μια σημαντική νίκη στη Μάχη της Όρσα, νικώντας τον στρατό του Βασιλείου Γ' της Ρωσίας. Ωστόσο, το 1517 η προσπάθειά του να πολιορκήσει το ρωσικό φρούριο Όποτσκα οδήγησε σε μια σοβαρή ήττα η οποία ματαίωσε κάθε ελπίδα να ανακαταλάβει το Σμολένσκ.
Ο Οστρόγκσκι είχε δύο συζύγους: την Τατιάνα Κορέτσκα και την Αλεξάντρα Σλούτσκα. Είχε επίσης αποκτήσε δύο γιους: τον Ιλία Ostrogski με την Κορέτσκα και τον Κονστάντι Βάσιλ Οστρόγκσκι με τη Σλούτσκα.
Εμφύλιος πόλεμος στη Ρουάντα
UNAMIR
Η Αποστολή Βοήθειας των Ηνωμένων Εθνών για τη Ρουάντα (UNAMIR) εγκαταστάθηκε στη Ρουάντα τον Οκτώβριο του 1993, με την εντολή να επιβλέπει την εφαρμογή της ειρηνευτικής συμφωνίας της Αρούσα. Ο διοικητής της Unamir Ρομέο Νταλέρ πληροφορήθηκε τις κινήσεις των Χούτου κατά την ανάπτυξη της αποστολής, καθώς και τα σχέδια για τη μαζική εξόντωση των Τούτσι. Επίσης, έμαθε για την ύπαρξη κρυμμένων όπλων, αλλά το αίτημά του για εξουδετέρωση του οπλισμού απορρίφθηκε από το Τμήμα Ειρηνευτικών Επιχειρήσεων του ΟΗΕ (DPKO). Η αποτελεσματικότητα της UNAMIR σε ειρηνευτικές διαδικασίες παρεμποδίστηκε από τον πρόεδρο Χαμπιαριμανά και σκληροπυρηνικούς Χούτου, και από τον Απρίλιο του 1994, το Συμβούλιο Ασφαλείας απείλησε να τερματίσει τη θητεία της Unamir εάν δεν σημειωνόταν πρόοδος.
Κονστάντι Οστρόγκσκι
Πέθανε το 1530 ως αξιοσέβαστος στρατιωτικός διοικητής. Παρά τη σταθερή πίστη του στον καθολικό μονάρχη καθώς και μια παλιά κόντρα με την ορθόδοξη Μοσχοβία, ο ίδιος ο Οστρόγκσκι παρέμεινε χριστιανός ορθόδοξος, πιστός στις παραδόσεις της οικογένειάς του. Έδωσε πολλά χρήματα για την ανέγερση ορθόδοξων εκκλησιών και χρηματοδότησε τη δημιουργία πολλών εκκλησιαστικών σχολείων για ορθόδοξα παιδιά. Ως ένας από τους πλουσιότερους ορθοδόξους ευγενείς τάφηκε στη Λαύρα των Σπηλαίων του Κιέβου στο Κίεβο.
Εμφύλιος πόλεμος στη Ρουάντα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εμφύλιοι πόλεμοι Κατηγορία:Ιστορία της Ρουάντα
Κονστάντι Οστρόγκσκι
Ο Οστρόγκσκι είναι ένας από τους χαρακτήρες του διάσημου πίνακα του Γιαν Ματέικο Πρωσικός φόρος τιμής.
Η πόλη Σταροκοστιαντίνιβ εξακολουθεί να φέρει το όνομά του. Η λιθουανο-πολωνο-ουκρανική ταξιαρχία φέρει επίσης το όνομά του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεγάλοι Χετμάνοι του Μεγάλου Δουκάτου της Λιθουανίας Κατηγορία:Οικογένεια Οστρόγκσκι Κατηγορία:Ευγενείς
Κύπελλο Ελλάδας υδατοσφαίρισης γυναικών 2021
Το Κύπελλο Ελλάδος πόλο γυναικών της περιόδου 2020-21 ήταν η 4η διοργάνωση στην ιστορία του θεσμού, και διεξήχθη με τη συμμετοχή των 4 πρώτων ομάδων της βαθμολογίας από την Α1 κατηγορία. Έγινε με τη μορφή Φάιναλ-4 στο Κολυμβητήριο Λαιμού Βουλιαγμένης στις 22-23 Μαΐου. Κυπελλούχος αναδείχθηκε ο Ολυμπιακός για 3η φορά στην ιστορία του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι - Πηγές
Κατηγορία:Υδατοσφαίριση στην Ελλάδα Κατηγορία:Υδατοσφαίριση το 2020 Κατηγορία:Υδατοσφαίριση το 2021
Ζου Τσεν
Βιογραφικά στοιχεία
Η Ζου γεννήθηκε στις 16 Μαρτίου 1976 στην πόλη Γουενζού της επαρχίας Τσετσιάνγκ στην Κίνα. Σπούδασε και πήρε Μάστερ στο Πανεπιστήμιο Τσινγκχουά της Κίνας. Παντρεύτηκε με τον γκρανμαίτρ Mohamad Al-Modiahki από το Κατάρ και έτσι εκπροσωπεί πλέον το Κατάρ με τους αγώνες της.
Σκακιστική καριέρα
Το 1988 η Ζου έγινε η πρώτη Κινέζα παίκτρια που κέρδισε διεθνή διαγωνισμό στο σκάκι, όταν κέρδισε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Νεανίδων κάτω των 12, στη Ρουμανία. Κέρδισε επίσης το Τζούνιορ Παγκόσμιο Σκακιστικό Πρωτάθλημα το 1994 και 1996. Το 2002, σε ηλικία 25 ετών, έγινε η 11η Παγκόσμια Πρωταθλήτρια Γυναικών κερδίζοντας στο τουρνουά την Ρωσίδα τότε κάτοχο του τίτλου Αλεξάνδρα Κοστένιουκ με σκορ 5–3.
Η Ζου έχασε την ευκαιρία να υπερασπιστεί τον παγκόσμιο τίτλο της στη Γεωργία τον Μάιο του 2004 λόγω της εμπλοκής του προγράμματος των αγώνων με αυτό της εγκυμοσύνης της.
Nights In White Satin
Το Nights in White Satin" είναι δημοφιλές τραγούδι των The Moody Blues σε στίχους Τζάστιν Χέιγουορντ που κυκλοφόρησε στο άλμπουμ τους Days of Future Passed.
Κυκλοφορίες σε σινγκλ
Η πρώτη κυκλοφορία του ήταν το 1967 και έφτασε στο Νo19 των τσαρτ της Αγγλίας. Επανακυκλοφόρησε το 1972 μαζί με το Hey Jude των Μπητλς και το Layla των Derek and the Dominos και έφτασε στο Νo2 του περιοδικού Billboard magazine, ενώ στην Αμερική έφτασε στο   Νo1.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια του 1967 Κατηγορία:Singles του 1972 Κατηγορία:Singles του 1979 Κατηγορία:Singles του 1995 Κατηγορία:Singles του 1967
Στάδιο Έρνεστ Πολ
Το Στάδιο Έρνεστ Πολ (πολωνικά: Stadion im. Ernesta Pohla), επίσης γνωστό ως Αρένα Ζάμπζε (Arena Zabrze), είναι στάδιο ποδοσφαίρου στο Ζάμπζε της Πολωνίας. Είναι η έδρα της Γκούρνικ Ζάμπζε. Αρχικά κατασκευάστηκε το 1934 και αυτή τη στιγμή βρίσκεται σε διαδικασία πλήρους ανοικοδόμησης.
Ιστορία
Το στάδιο χτίστηκε το 1934 ως Στάδιο Αδόλφος Χίτλερ (Adolf-Hitler-Kampfbahn). Αυτό το όνομα χρησιμοποιήθηκε μέχρι το 1946. Το 2005, το στάδιο έλαβε το νέο όνομα του όνομα από τον Έρνεστ Πολ, έναν διάσημο Πολωνό ποδοσφαιριστή που έπαιζε για την Γκούρνικ Ζάμπζε. Το 2016 το στάδιο μετονομάστηκε σε «Αρένα Ζάμπζε», αν και η επίσημη ονομασία εξακολουθεί να είναι «Στάδιο Έρνεστ Πολ».
Νέο γήπεδο
Ένα πρώτο στάδιο ανακαίνισης εγκρίθηκε για 192,5 εκατομμύρια ζλότι και πρόκειται να φιλοξενήσει 24.563 θεατές. Τρεις κερκίδες άνοιξαν στις 21 Φεβρουαρίου 2016. Το ολοκληρωμένο στάδιο θα έχει χωρητικότητα 31.871 θεατών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στην Πολωνία Κατηγορία:Γκούρνικ Ζάμπζε
Τριχοειδής ηλεκτροχρωματογραφία
Τριχοειδής ηλεκτροχρωματογραφία (αγγλ.: capillary electrochromatography ή CEC) είναι μια χρωματογραφική τεχνική στην οποία η κινητή φάση οδηγείται μέσα από την χρωματογραφική κλίνη από ηλεκτροόσμωση (electroosmosis). Η τριχοειδής ηλεκτροχρωματογραφία είναι ένας συνδυασμός δύο αναλυτικών τεχνικών, της υγρής χρωματογραφίας υψηλής απόδοσης (High performance liquid chromatography) και της τριχοειδούς ηλεκτροφόρησης (capillary electrophoresis). Η τριχοειδής ηλεκτροφόρηση σκοπεύει στον διαχωρισμό των αναλυόμενων ουσιών με βάση τον λόγο μάζας προς το φορτίο τους (mass to charge ratio) περνώντας ένα υψηλό δυναμικό μέσα από τα άκρα ενός τριχοειδούς σωλήνα (capillary tube), που γεμίζεται με την αναλυόμενη ουσία. Η υγρή χρωματογραφία υψηλής απόδοσης διαχωρίζει τις αναλυόμενες ουσίες περνώντας τες, κάτω από υψηλή πίεση, μέσα από μια στήλη γεμάτη με τη στατική φάση (stationary phase). Οι αλληλεπιδράσεις μεταξύ των αναλυόμενων ουσιών και της στατικής φάσης με την κινητή φάση (mobile phase) οδηγούν στον διαχωρισμό των αναλυόμενων ουσιών. Στην τριχοειδή ηλεκτροχρωματογραφία οι τριχοειδείς σωλήνες, πακεταρισμένοι με τη στατική φάση HPLC, υπόκεινται σε μια υψηλή τάση. Ο διαχωρισμός επιτυγχάνεται με ηλεκτροφορητική μετακίνηση των διαλυμένων ουσιών και διαφορική κατανομή.
Αρχή
Η τριχοειδής ηλεκτροχρωματογραφία (CEC) συνδυάζει τις αρχές που χρησιμοποιούνται στη HPLC και την CE. Η κινητή φάση οδηγείται κατά μήκος της χρωματογραφικής κλίνης χρησιμοποιώντας ηλεκτροόσμωση αντί για πίεση (όπως στην HPLC). Η ηλεκτροόσμωση είναι η κίνηση του επαγομένου υγρού από ένα εφαρμοζόμενο δυναμικό κατά μήκος ενός πορώδους υλικού, τριχοειδούς σωλήνα, μεμβράνης ή οποιουδήποτε άλλου υγρού αγωγού. Η ηλεκτροοσμωτική ροή προκαλείται από τη δύναμη Κουλόμπ που επάγεται από ένα ηλεκτρικό πεδίο στο καθαρό κινητό ηλεκτρικό φορτίο (net mobile electric charge) σε ένα διάλυμα. Κάτω από αλκαλικές συνθήκες, η επιφάνεια των ομάδων σιλανόλης του τετηγμένου διοξειδίου του πυριτίου (fused silica) ιονίζεται οδηγώντας σε αρνητικά φορτισμένη επιφάνεια. Αυτή η επιφάνεια θα έχει μια στρώση από θετικά φορτισμένα ιόντα σε στενή εγγύτητα που είναι σχετικά ακινητοποιημένα. Αυτή η στρώση ιόντων λέγεται στοιβάδα Στερν (Stern layer). Το πάχος της διπλής στρώσης δίνεται από τον τύπο:
δ= [εr εo RT / 2cF²]½
όπου:
εr = διηλεκτρική σταθερά ή σχετική επιτρεπτότητα (relative permittivity) του μέσου εo = επιτρεπτότητα του κενού R = παγκόσμια σταθερά των αερίων (universal gas constant) T = απόλυτη θερμοκρασία (absolute temperature) c = μοριακή συγκέντρωση F = σταθερά Φαρεντέι (Faraday constant)
Όταν ένα ηλεκτρικό πεδίο εφαρμόζεται στο ρευστό (συνήθως μέσω ηλεκτροδίων τοποθετημένων στις εισόδους και τις εξόδους), το καθαρό φορτίο στην ηλεκτρική διπλή στρώση επάγεται ώστε να μετακινηθεί από τη συνισταμένη δύναμη Κουλόμπ (Coulomb). Η συνισταμένη ροή ορίζεται ως ηλεκτροοσμωτική ροή. Στην CEC τα θετικά ιόντα του ηλεκτρολύτη προστίθενται μαζί με την αναλυόμενη ουσία και συσσωρεύονται στην ηλεκτρική διπλή στρώση των σωματιδίων της πλήρωσης στήλης και με την εφαρμογή ενός ηλεκτρικού πεδίου μετακινούνται προς την κάθοδο και σύρουν την υγρή κινητή φάση μαζί τους.
Η σχέση μεταξύ της γραμμικής ταχύτητας u του υγρού στον τριχοειδή και του εφαρμοζόμενου ηλεκτρικού πεδίου δίνεται από την εξίσωση Σμολουτσόφσκι (Smoluchowski equation) ως εξής:
u = εrεoζEη
όπου: εr = η διηλεκτρική σταθερά ή σχετική επιτρεπτότητα του μέσου εo = η επιτρεπτότητα του κενού ζ = το δυναμικό κατά μήκος της στρώσης Στερν (Stern) (δυναμικό ζήτα) E = η ένταση του ηλεκτρικού πεδίου (Electric field strength) η = το ιξώδες του διαλύτη
Ο διαχωρισμός των συστατικών στην CEC βασίζεται στις αλληλεπιδράσεις μεταξύ της στατικής φάσης και της διαφορικής ηλεκτροφορετικής μετανάστευσης των διαλυμένων ουσιών.
Οργανολογία και εργασία
Τα βασικά συστατικά μιας τριχοειδούς ηλεκτροχρωματογραφίας είναι ένα φιαλίδιο (vial) δείγματος, φιαλίδια προέλευσης και προορισμού, πληρωμένος τριχοειδής, ηλεκτρόδια, μια πηγή υψηλής τάσης, ένας ανιχνευτής, μια έξοδος δεδομένων και μια συσκευή χειρισμού. Το φιαλίδιο προέλευσης, το φιαλίδιο προορισμού και ο τριχοειδής γεμίζονται με έναν ηλεκτρολύτη όπως ένα υδατικό ρυθμιστικό διάλυμα. Ο τριχοειδής είναι πληρωμένος με τη στατική φάση. Για την εισαγωγή του δείγματος, η είσοδος του τριχοειδούς τοποθετείται σε ένα φιαλίδιο που περιέχει το δείγμα και έπειτα επιστρέφεται στο πηγαίο φιαλίδιο (το δείγμα εισάγεται στον τριχοειδή μέσω μιας ενέργειας τριχοειδούς, πίεσης, ή σιφωνισμού). Η μετακίνηση των αναλυόμενων ουσιών αρχικοποιείται έπειτα από ένα ηλεκτρικό πεδίο που εφαρμόζεται μεταξύ των φιαλιδίων προέλευσης και προορισμού και παρέχεται στα ηλεκτρόδια από ρεύμα υψηλής τάσης. Οι αναλυόμενες ουσίες διαχωρίζονται καθώς μετακινούνται λόγω της ηλεκτροφορητικής τους κινητικότητας και ανιχνεύονται κοντά στο τέλος της εξόδου του τριχοειδούς. Η έξοδος του ανιχνευτή στέλνεται σε μια έξοδο δεδομένων και σε μια συσκευή επεξεργασίας όπως έναν ολοκληρωτή (integrator) ή υπολογιστή. Τα δεδομένα τότε εμφανίζονται ως ένα ηλεκτροφόρημα (electropherogram), που αναφέρει την απάντηση του ανιχνευτή ως μια συνάρτηση του χρόνου. Οι διαχωρισμένες χημικές ενώσεις εμφανίζονται ως κορυφές με διαφορετικούς χρόνους μεταφοράς σε ένα ηλεκτροφόρημα.
Πλεονεκτήματα
Η αποφυγή της χρήσης πίεσης για την εισαγωγή της κινητής φάσης στη στήλη, καταλήγει σε έναν αριθμό σημαντικών πλεονεκτημάτων. Πρώτα απ' όλα, ο ρυθμός ροής λόγω πίεσης κατά μήκος μιας στήλης είναι ευθέως ανάλογος του τετραγώνου της διαμέτρου του σωματιδίου και αντιστρόφως ανάλογος του μήκους της στήλης. Αυτό περιορίζει το μήκος της στήλης και το μέγεθος του σωματιδίου, με το μέγεθος του σωματιδίου είναι σπάνια μικρότερο από 3 μm και το μήκος της στήλης περιορίζεται στα 25 cm. Ο ρυθμός ροής που οδηγείται ηλεκτρικά είναι ανεξάρτητος από το μήκος της στήλης και το μέγεθος. Ένα δεύτερο πλεονέκτημα της χρήσης της ηλεκτροόσμωσης στη δίοδο της κινητής φάσης στη στήλη είναι ότι η μειώνεται η διασπορά του διαλυμένης ουσίας στη στήλη, αυξάνοντας την αποτελεσματικότητα της στήλης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χρωματογραφία Κατηγορία:Μοριακή Βιολογία Κατηγορία:Πρωτεΐνες Κατηγορία:Εργαστηριακές τεχνικές
Gran Turismo (σειρά)
Το Gran Turismo είναι σειρά βιντεοπαιχνιδιών αγώνων που αναπτύσσονται από την Polyphony Digital για τη σειρά παιχνιδομηχανών PlayStation.
Από το ντεμπούτο της σειράς το 1997, έχουν πωληθεί πάνω από 76 εκατομμύρια μονάδες σε όλο τον κόσμο για το PlayStation, PlayStation 2, PlayStation 3 και PlayStation Portable, καθιστώντας το υψηλότερο σε πωλήσεις franchise βιντεοπαιχνιδιών με την επωνυμία PlayStation.
Υποδοχή
Λόγω της επιτυχίας της σειράς Gran Turismo, το Βιβλίο Γκίνες βράβευσε τη σειρά 7 παγκόσμια ρεκόρ στο Guinness World Records: Gamer's Edition 2008. Τα βραβεία αυτά περιλαμβάνουν "Ο μεγαλύτερος αριθμός των αυτοκινήτων σε ένα παιχνίδι αγώνων", "Το καλύτερο σε πωλήσεις παιχνίδι του PlayStation", "Το παλαιότερο αυτοκίνητο σε ένα παιχνίδι αγώνων" και "Το μεγαλύτερο εγχειρίδιο οδηγιών για ένα παιχνίδι αγώνων".
Με συνολικές πωλήσεις 72,6 εκατομμυρίων μονάδων, είναι το υψηλότερο σε πωλήσεις franchise του PlayStation όλων των εποχών.
Σόφι Μαρίνοβα
Η Σοφία Μαρίνοβα Καμένοβα, πιο γνωστή ως Σόφι Μαρίνοβα (Софи Маринова, IPA: [soˈfi maˈrinova], γεννήθηκε στις 5 Δεκεμβρίου 1975 στη Σόφια της Βουλγαρίας και είναι Βουλγάρα τραγουδίστρια. Είναι μια από τις πιο δημοφιλείς τραγουδιστές στη Βουλγαρία, φημισμένη για την εξαιρετική φωνητική της γκάμα πέντε οκτάβων. Έχει κερδίσει πολλά μουσικά βραβεία και διαγωνισμούς. Αποκαλείται συχνά «Ρομά μαργαριτάρι» και «Ρομά αηδόνι». Τον Φεβρουάριο του 2012 κέρδισε τον εθνικό τελικό της Βουλγαρικής Eurovision με το τραγούδι "Love Unlimited" και έγινε εκπρόσωπος της Βουλγαρίας στον διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision 2012 στο Μπακού του Αζερμπαϊτζάν.
Gran Turismo (σειρά)
Υποδοχή
Στο τελευταίο τεύχος του Official UK PlayStation Magazine, το Gran Turismo 2 επιλέχθηκε ως το πέμπτο καλύτερο παιχνίδι όλων των εποχών. Το περιοδικό Edge είπε ότι το πρώτο παιχνίδι ήταν ένα από τα 10 καλύτερα βιντεοπαιχνίδια των τελευταίων 20 χρονών.
Σόφι Μαρίνοβα
Βιογραφία
Η Σόφι Μαρίνοβα γεννήθηκε στις 5 Δεκεμβρίου 1975 στη Σόφια της Βουλγαρίας, παρόλο που η οικογένειά της ζούσε κοντά στο Etropole εκείνη την εποχή. Έδειξε το μουσικό και χορευτικό ταλέντο της στην ηλικία των δύο και διδάχθηκε το τραγούδι και το χορό από τη μητέρα της. Στο δημοτικό σχολείο η Μαρίνοβα ήταν εξαιρετική μαθήτρια. Πέρασε ένα χρόνο σε επαγγελματικό σχολείο οικοδόμων. Μετά την 8η τάξη μετακόμισε σε ένα επαγγελματικό σχολείο για ράφτες, αν και χρόνια αργότερα παραδέχτηκε ότι δεν της άρεσε ποτέ το ράψιμο. Ενώ ήταν στο σχολείο η Μαρίνοβα μαγεύτηκε με την υποκριτική, εμφανίστηκε σε σχολικά μιούζικαλ όπως το Η Χιονάτη. Όταν ήταν στη 10η τάξη, μια τοπική μπάντα της προσέφερε τη θέση της τραγουδίστριας. Ο πατέρας της δεν το επέτρεψε στην αρχή αλλά υποχώρησε μετά από την επιμονή της μητέρας της: «Άρχισα να κλαίω και η μητέρα μου με στήριξε, γιατί όταν παντρεύτηκε τον πατέρα μου έβαλε τέλος στην καριέρα της στο τραγούδι».
Στα 17 η Μαρίνοβα άρχισε να τραγουδάει σε γάμους και βαπτίσεις. Το ρεπερτόριό της περιελάμβανε τραγούδια των Ντραγκάνα Μίρκοβιτς, Μάικλ Τζάκσον, Σάντρα, Γουίτνεϊ Χιούστον καθώς και μουσική των Ρομά. Περίπου αυτή την περίοδο, αυτή και η μπάντα συμμετείχαν σε έναν διαγωνισμό μουσικής στο χωριό Οσικοβίτσα κοντά στη Σόφια. Κέρδισε την εκδήλωση τραγουδιστών και τους θαυμασμούς της κριτικής επιτροπής, υπό την προεδρία του διάσημου Ρομά-Βούλγαρου μουσικού Άντζελο Μαλίκοφ. Στον διαγωνισμό συνάντησε επίσης τον Πέταρ, έναν ντράμερ, ο οποίος αργότερα έγινε ο πατέρας του μοναδικού παιδιού της, του Λορέντζο. Μετά την Οσικοβίτσα, η Μαρίνοβα κέρδισε το μεγάλο βραβείο στο φεστιβάλ Στάρα Ζαγόρα με τα τραγούδια της "Stari Rani" (Παλιά Τραύματα) και "Slanchitse moe" (Μικρέ μου Ήλιε).
Η Μαρίνοβα εισήχθη στη μεγάλη σκηνή από τον Νέντσο Κασάμοφ, πρόεδρο της δισκογραφικής εταιρείας ARA Music, αφού την είδε να παίζει σε ένα εστιατόριο. Ο Κασάμοφ την κάλεσε να ηχογραφήσει για την ARA, γιατί διαισθάνθηκε το μελλοντικό μουσικό αστέρι σε αυτήν "από το βλέμμα στα μάτια της". Η Μαρίνοβα και η μπάντα της ηχογράφησαν για το ARA το άλμπουμ "Stari Rani", το οποίο πιστεύεται ότι είναι ένα από τα μουσικά άλμπουμ με τις καλύτερες πωλήσεις στη Βουλγαρία όλων των εποχών.
User generated content
Το περιεχόμενο που δημιουργείται από άτομα τα οποία δεν υπάγονται σε κάποια επωνυμία ή επιχείρηση ονομάζεται UGC, ή User Generated Content, και αυξάνεται διαρκώς μετά την είσοδο του Web 2.0. Οι κύριοι δημιουργοί UGC  είναι θαυμαστές κάποια επωνυμίας ή επιχείρηση που την προωθούν, καθώς διατηρούν μία σχέση αξίας μεταξύ του. Παράδειγμα τέτοιου είδους περιεχομένου αποτελούν διαδικτυακές αξιολογήσεις που παρέχονται από ιστοσελίδες ηλεκτρονικού εμπορίου και έχουν αναλάβει ένα σημαντικό ρόλο στις επιλογές των καταναλωτών. Το UGC επηρεάζει άμεσα το χώρο του μάρκετινγκ, διότι οι καταναλωτές αποτελούν πλέον μέρος των στρατηγικών που χαράζονται γύρω από τα προωθημένα προϊόντα ή υπηρεσίες και επιδρούν πιο άμεσα στις αγοραστικές διαθέσεις των υπόλοιπων καταναλωτών.
Σύμφωνα με μία έρευνα, το 91% των συμμετεχόντων ανέφεραν πώς αξιοποιούν περιεχόμενο από χρήστες, όπως ιστολόγια, και το 46% υπέδειξαν ότι αυτό το περιεχόμενο επηρέασε την απόφασή τους. Ειδικότερα, οι αξιολογήσεις των χρηστών μπορούν να μειώσουν τους κίνδυνους που μπορεί να αντιληφθεί κάποιος καταναλωτής βελτιώνοντας το βαθμό ευχαρίστησης του, καθώς και την αποτελεσματικότητά τους στην λήψη αποφάσεων. Το πλήθος των διαδικτυακών αξιολογήσεων είναι στενά συνδεδεμένος με τις πωλήσεις, καθώς φαίνεται πως το σύνολο είτε θετικών, είτε αρνητικών αξιολογήσεων επιδρά στις επιλογές των καταναλωτών, ενώ ταυτόχρονα οι τελευταίες έχουν μεγαλύτερο ρόλο στις αγοραστικές διαθέσεις τους.
Σόφι Μαρίνοβα
Βιογραφία
Στις 28 Μαρτίου, στο πλαίσιο των προ-εορτασμών για τη Διεθνή Ημέρα των Ρομά, η Σόφι Μαρίνοβα τραγούδησε τραγούδια Ρομά και το τραγούδι της Eurovision "Love Unlimited" μπροστά από ευρωβουλευτές και επίσημους καλεσμένους στο κτίριο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στις Βρυξέλλες. Προσκλήθηκε εκεί από τους ευρωβουλευτές από τη Βουλγαρία.
User generated content
Ένα παράδειγμα UGC που αντλείται από τον χώρο των επωνυμιών πολυτελείας αποτελούν οι επιδείξεις μόδας που οργανώνει η επωνυμία Dolce & Gabbana. Ειδικότερα, άτομα που ασχολούνται με ιστολόγια μόδας προσκαλούνται από την επωνυμία στις επιδείξεις μόδας που οργανώνονται από την ίδια και κάθονται στο μπροστινό τμήμα του χώρου θέσεων και αναρτούν τις αντιδράσεις τους στο Facebook  ή στο  Twitter. Γίνεται αντιληπτό επομένως, ότι οι καταναλωτές παράγουν περιεχόμενο με την μορφή σχολιασμού πάνω στα ρούχα που προβάλλονται, ενώ η επωνυμία δεν χρησιμοποιεί την τυπική μετάδοση μαζικών διαφημιστικών μηνυμάτων για να προβάλλει τον εαυτό της. Μ’αυτόν τον τρόπο, εξασφαλίζονται δύο συνθήκες, οι πελάτες έρχονται σε επαφή με την αγαπημένη τους επωνυμία, δίχως την ανάμιξη εμπόρων, και η Dolce & Gabbana δημιουργεί άμεσα αγοραστικές διαθέσεις στους καταναλωτές.
Σόφι Μαρίνοβα
Φιλανθρωπία και φιλανθρωπική εργασία
Το 2008, η Μαρίνοβα και η Ουστάτα συμμετείχαν σε μια εκστρατεία κατά της εμπορίας ανθρώπων, για την οποία ηχογράφησαν το Chuzhdi ustni (Τα χείλη ενός Ξένου). Και οι δύο ταξίδεψαν στη Βουλγαρία και συναντήθηκαν με νέους, που ανήκουν στις ομάδες κινδύνου για θύματα εμπορίας ανθρώπων. Το 2010 η Μαρίνοβα διορίστηκε πρέσβης κατά της φτώχειας και της κοινωνικής απομόνωσης. Τα καθήκοντά της περιλαμβάνουν την ευαισθητοποίηση σχετικά με τα θέματα, τη συμμετοχή σε διάφορες δραστηριότητες και την ανταλλαγή της δικής της εμπειρίας. Στο ραντεβού της είπε στους δημοσιογράφους: "Νομίζω ότι μπορώ να είμαι χρήσιμη στην εκστρατεία. Επιπλέον, η ίδια προέρχομαι από μια φτωχή οικογένεια και γνωρίζω τις ανησυχίες των φτωχών και των μειονεκτούντων ανθρώπων."
Προσωπική ζωή
Η Μαρίνοβα έχει έναν γιο, τον Λορέντζο, με τον οποίο είχε κάποια singles συνεργασίας. Παντρεύτηκε μια φορά (με τον πατέρα του Λορέντζο Πήτερ). Είχε τότε μια μακροχρόνια σχέση με τον Ντάχο, που είναι ο μεγαλύτερος γιος του Πέτρου. Προσπάθησαν να παντρευτούν δύο φορές, αλλά δεν το έκαναν και τελικά χώρισαν το 2010. Είναι γνωστή για τις ειλικρινείς και άμεσες απαντήσεις της σε ερωτήσεις των μέσων ενημέρωσης σε συνεντεύξεις.
Διαγωνισμός τραγουδιού Eurovision
αριστερά|μικρογραφία| Η Σόφι Μαρίνοβα παίζει στον Εθνικό Τελικό της Eurovision στη Βουλγαρία στο [[Εθνικό Μέγαρο Πολιτισμού (Σόφια)|Εθνικό Παλάτι Πολιτισμού της Σόφιας.]] Η Σόφι Μαρίνοβα επιλέχθηκε να εκπροσωπήσει τη Βουλγαρία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision στο Μπακού τον Μάιο του 2012 με το τραγούδι "Love Unlimited". Κέρδισε τον Εθνικό τελικό, που πραγματοποιήθηκε στις 29 Φεβρουαρίου, λαμβάνοντας συνολικά 20 πόντους - τους 12 πόντους από το κοινό και 8 πόντους από την κριτική επιτροπή. Ήταν ένα από τα φαβορί που κέρδισε μετά τη δεύτερη θέση στη δημόσια ψηφοφορία στους ημιτελικούς. Το τραγούδι "Love Unlimited" γράφτηκε από τους Γιασέν Κότσεφ και Κρούμ Γκεοργκίεφ. Οι στίχοι του μιλούν για την υπερβατική και πανίσχυρη δύναμη της αγάπης ( "Το τραγούδι δεν έχει σύνορα, γλώσσα και χρώμα" ). Το τραγούδι είναι στα βουλγαρικά αλλά περιέχει τη φράση "σ 'αγαπώ" στα τουρκικά, ελληνικά, ισπανικά, σερβο-κροατικά, γαλλικά, ρουμανικά, αγγλικά, αζερμπαϊτζάν και ιταλικά. Το τραγούδι χαρακτηρίζεται από τη φωνητική δύναμη και τη μουσική σύνθεση της Techno. Η Μαρίνοβα έπαιξε στο πρώτο ημίχρονο του δεύτερου ημιτελικού στις 24 Μαΐου και δεν κατάφερε να προκριθεί στον μεγάλο τελικό, τερματίζοντας στην 11η θέση και σημειώνοντας τον ίδιο αριθμό πόντων με τη Νορβηγία που πέρασε στη 10η θέση.
Αυτή ήταν η τρίτη εμφάνιση της Μαρίνοβα στους εθνικούς τελικούς της Βουλγαρίας για την Eurovision. Το 2005, η συνεργασία της με τον Σλάβι Τριφόνοφ "Edinstveni" ("Only Ones") τερμάτισε δεύτερη. Προσπάθησαν ξανά τον επόμενο χρόνο με το τραγούδι "Ljubovta e otrova" ("Η Αγάπη είναι Δηλητήριο"), αλλά έπεσαν στα προκριματικά, αφού πήραν την 25η θέση, μία θέση πριν από τον ημιτελικό. Το 2007, η συνεργασία της με την Ουστάτα, "Ya Tvoya" ("Είμαι δικός σας" στα ρωσικά), τερμάτισε τρίτη στον Εθνικό τελικό.
Δισκογραφία
Σόλο άλμπουμ Άλμπουμ με το συγκρότημα Super Express . * - Άλμπουμ στη γλώσσα Ρομάνι
Συλλογές Το άλμπουμ MP3 Golden Hits περιέχει όλα τα τραγούδια από τα πέντε πρώτα σόλο άλμπουμ της Σόφι Μαρίνοβα συν μερικά τραγούδια από τα άλμπουμ της με το Super Express και μερικά άλλα τραγούδια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλγάρες τραγουδίστριες Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με τη Βουλγαρία Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2012 Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision
User generated content
Παραπομπές
Κατηγορία:Πληθοπορισμός Κατηγορία:Web 2.0 Κατηγορία:Συλλογική νοημοσύνη
Μπαρ-λε-Ντυκ
Το Μπαρ-λε-Ντυκ (γαλλικά: Bar-le-Duc) είναι κοινότητα στη διοικητική περιοχή Γκραντ-Εστ της βορειοανατολικής Γαλλίας, πρωτεύουσα του νομού Μεζ. Έχει πληθυσμό 15.221 κατοίκους (2016) και είναι το κέντρο ευρύτερης αστικής περιοχής με 33.327 κατοίκους (2014). Βρίσκεται στην ιστορική και πολιτιστική περιοχή της Λωρραίνης.
Οι κάτοικοι αναφέρονται ως Μπαριζιάν ή Μπαρουά (-ζ).
Γεωγραφικά στοιχεία
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Ο ποταμός [[Ορναίν διασχίζει την πόλη]] αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Κτίρια στην πλατεία Σαιν Πιέρ Η κοινότητα Μπαρ-λε-Ντυκ βρίσκεται στο νοτιοανατολικό τμήμα του νομού Μεζ, στη διοικητική περιοχή Γκραντ-Εστ. Είναι χτισμένη στις όχθες του ποταμού Ορναίν και εκτείνεται στην κοιλάδα του Ορναίν και τις πλαγιές της, σε μέσο υψόμετρο 250 μέτρων. Είναι η πρωτεύουσα του νομού Μεζ και έχει πληθυσμό 15.221 κατοίκους (2016), είναι δε το κέντρο ευρύτερης αστικής περιοχής με 33.327 κατοίκους (2014). Εκτείνεται σε περιοχή 23,62 τετραγωνικών χιλιομέτρων.
Βρίσκεται στα μισά της διαδρομής μεταξύ Παρισιού (207 χλμ) και Στρασβούργου (191 χλμ). Επίσης, 47 χλμ. νότια του Βερντέν και 31 χλμ. δυτικά του Κομερσί, τις δύο μεγαλύτερες πόλεις και υπονομαρχίες του νομού Μεζ. Τα βελγικά σύνορα απέχουν 90 χλμ.
Το χαμηλότερο, πιο σύγχρονο και πολυσύχναστο τμήμα της πόλης εκτείνεται κατά μήκος μιας στενής κοιλάδας, κλεισμένης από δασώδεις λόφους και αμπελώνες, και διασχίζεται σε όλο το μήκος της από τον ποταμό Ορναίν. Επτά γέφυρες εκτείνονται σε αυτό το ποτάμι, η πιο χαρακτηριστική είναι η γέφυρα Νοτρ-Νταμ, αξιοσημείωτη για το παρεκκλήσι της. Η πόλη αποτελείται από αρκετές συνοικίες χτισμένες σε διαφορετικούς εποχές. Η περιοχή Νοτρ-Νταμ, γύρω από την ομώνυμη εκκλησία στη δεξιά όχθη, είναι το παλαιότερο τμήμα της πόλης, το λίκνο της πόλης του 1ου αιώνα.
Το Μπαρ-λε-Ντυκ προσεγγίζει προς τα βορειοανατολικά το κανάλι Μάρνη-Ρήνου και στα νοτιοδυτικά ρέει ένα μικρό κανάλι του Ορναίν, που ονομάζεται Κανάλ ντεζ Υζίν (κανάλι των εργοστασίων), στην αριστερή όχθη του οποίου βρίσκεται η Άνω πόλη (Ville Haute), η οποία προσεγγίζεται με σκάλες και απότομους στενούς δρόμους. Η Άνω πόλη διασχίζεται από ένα μακρύ, ήσυχο δρόμο με σπίτια του 15ου, 16ου και 17ου αιώνα. Σ' αυτή τη συνοικία βρίσκονται τα κατάλοιπα του μεσαιωνικού κάστρου των δουκών του Μπαρ, που κατεδαφίστηκε το 1670, κτίρια της εποχής της Αναγέννησης και μεσαιωνικές εκκλησίες.
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Ο πύργος των δουκών του Μπαρ μικρογραφία|250x250εσ|Προσόψεις σπιτιών στην Άνω πόλη Η πόλη χρονολογείται από την αρχαιότητα με την ύπαρξη ενός οικισμού που ήταν σταθμός κατά μήκος του ρωμαϊκού δρόμου που συνέδεε τη Ρενς με το Μετς. Ήταν πρωτεύουσα της κομητείας και αργότερα του δουκάτου του Μπαρ και έγινε μία από τις κύριες πόλεις της Λωρραίνης, αναπτυσσόμενη ταυτόχρονα στο βάθος της κοιλάδας, στις όχθες του ποταμού Ορναίν και στο οροπέδιο της αριστερής πλαγιάς, γύρω από το κάστρο του Μεσαίωνα. Σαν τμήμα του Δουκάτου της Λωρραίνης από τα τέλη του 15ου αιώνα, γνώρισε μια ευημερούσα πολιτιστική και αρχιτεκτονική περίοδο σε όλη την Αναγέννηση. Αλλά λόγω των αντι-γαλλικών θέσεων του δούκα, το 1670 κατεδαφίστηκε μέρος των οχυρώσεών της και του κάστρου της από τον βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκο ΙΔ' και το δουκάτο κατέληξε να προσαρτηθεί στο βασίλειο της Γαλλίας το 1766. μικρογραφία|250x250εσ|Μνημείο στην «Ιερά Οδό» Καθώς βρισκόταν μακριά από τις μεγάλες οδικές αρτηρίες, δεν ωφελήθηκε τόσο από τη βιομηχανική επανάσταση όσο οι άλλες κοινότητες της Λωρραίνης και είναι διοικητική πόλη. Δεύτερη πόλη του νομού μετά το Βερντέν όσον αφορά τον πληθυσμό, συνεχίζει να υφίσταται δημογραφική μείωση από τη δεκαετία του '80. Για πολλά χρόνια, η πόλη επέλεξε να αναπτύξει τον τουρισμό χάρη στην πλούσια αρχιτεκτονική κληρονομιά και την ιστορία της. Έχει χαρακτηρισθεί «Πόλη τέχνης και ιστορίας» και πολλά κτίρια αναφέρονται ως ιστορικά μνημεία. Η προστατευόμενη περιοχή της Άνω Πόλης έχει μια αξιοσημείωτη συνοικία σε στυλ Αναγέννησης.
Η πόλη είναι το σημείο εκκίνησης της στρατηγικής διαδρομής της «Ιεράς Οδού», του δρόμου μήκους 47 χιλιομέτρων που τη συνδέει με το Βερντέν, και που κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου ήταν η κύρια οδός ανεφοδιασμού του Βερντέν κατά τη διάρκεια της ομώνυμης μάχης του 1916.
Το Μπαρ-λε-Ντυκ είναι ο κύριος αστικός πόλος του νότιου τμήματος του νομού Μεζ, η κύρια πόλη της περιοχής Μπαρουά και το διοικητικό και εμπορικό κέντρο της ευρύτερης περιοχής που συγκεντρώνει 33 κοινότητες.
Τιμητικές διακρίσεις
μικρογραφία|250x250εσ|Το κτίριο της Νομαρχίας μικρογραφία|250x250εσ|Το Δημαρχείο Στο Μπαρ-λε-Ντυκ απονεμήθηκε ο Πολεμικός Σταυρός του 1914-1918 στις 30 Ιουλίου 1920, με το ακόλουθο κείμενο:
«Πόλη πίσω από το μέτωπο του Βερντέν - σημαντικό στρατιωτικό κέντρο που εξετέθη έτσι σε επανειλημμένους βομβαρδισμούς της εχθρικής αεροπορίας - ιδιαίτερα το 1916 και το 1917. Παρά τις απώλειες που υπέστη επέδειξε πάντα ψυχραιμία και φλογερό πατριωτισμό».
Νικόλαος Μπουραντάς
Ο Νικόλαος Μπουραντάς (1900 - 16 Ιανουαρίου 1981) ήταν Έλληνας συνεργάτης των Ναζί κατά τη διάρκεια της κατοχής της Ελλάδας από τις Δυνάμεις του Άξονα κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, με την ιδιότητα του αξιωματικού της Αστυνομίας Πόλεων. Μετά το τέλος του πολέμου, απηλλάγη από τις κατηγορίες για εγκλήματα πολέμου και προήχθη επικεφαλής της Αστυνομίας Πόλεων. Επίσης, εξελέγη βουλευτής του Νομού Αττικης και Βοιωτίας και αρχηγός του Πυροσβεστικού Σώματος Ελλάδας.
Μπαρ-λε-Ντυκ
Τιμητικές διακρίσεις
Η πόλη έλαβε επίσης τον Πολεμικό Σταυρό του 1939-1945, με το ακόλουθο κείμενο:
Νικόλαος Μπουραντάς
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Νικόλαος Μπουραντάς γεννήθηκε το 1900 στη σημερινή Ασωπία Βοιωτίας (τότε Χλεμποτσάρι). Κατά τη διάρκεια της Γερμανικής κατοχής στην Ελλάδα (τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο), διοικούσε τη μηχανοκίνητη μονάδα της Αστυνομίας Πόλεων, η οποία αποτελείτο από 700 άνδρες γνωστούς ως «Μπουραντάδες». Η μονάδα συμμετείχε ενεργά σε επιχειρήσεις ασφαλείας εναντίον αστικών αντιστασιακών ομάδων στην Αθήνα και κατά κύριο λόγο στα προάστια και στις περιοχές Νίκαιας, Καλλιθέας, Βύρωνα και Καισαριανής. Ο Μπουραντάς και οι άνδρες του εμπλέκονταν σε συλλήψεις, βασανιστήρια και εκτελέσεις υποτιθέμενων μελών της αντίστασης, μεταφέροντας αριθμούς υπόπτων στις Γερμανικές αρχές, οι οποίες με τη σειρά τους τους έστελναν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης.
Μετά το τέλος του πολέμου, ο Μπουραντάς δικάστηκε από το Ειδικό Πρωτοδικείο Αθηνών για Δωσιλόγους, με την έναρξη των διαδικασιών να λαμβάνει χώρα στις 20 Νοεμβρίου 1945. Ο αρχηγός της Αστυνομίας Πόλεων, Άγγελος Έβερτ, ανάμεσα σε άλλους υψηλόβαθμους αξιωματικούς της αστυνομίας, κατέθεσε ως μάρτυρας υπεράσπισης του Μπουραντά. Η δίκη ολοκληρώθηκε με την αθώωση του κατηγορουμένου, με τον δικαστή Δ. Γκολφινόπουλο να ισχυρίζεται πως τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν από την κατηγορούσα αρχή, ήταν ασαφή. Ο Γκολφινόπουλος έκρινε πως η βίαιη καταστολή των εκδηλώσεων κατά του Άξονα διεξήχθη από τους Μπουραντάδες προκειμένου να αποφευχθεί το να πάρουν τα πράγματα στα χέρια τους οι μονάδες του Άξονα, αποφεύγοντας έτσι κάποια πιθανή μεγαλύτερη αιματοχυσία, ενώ στην περίπτωση του Μπουραντά είπε πως ακολουθούσε διαταγές και δρούσε υπό απειλή. Η περίπτωση της συνεργασίας μεταξύ των μονάδων του Άξονα και της Αστυνομίας Πόλεων στην επιχείρηση ασφάλειας της Καλλιθέας αποκλείστηκε ως μία ατυχής σύμπτωση. Επιπλέον, ο Μπουραντάς ανακηρύχθηκε αθώος για τις κατηγορίες συνεργασίας με τα Τάγματα Ασφαλείας, ενώ δήλωσε άγνοια για το γεγονός πως υφιστάμενοί του είχαν παραδώσει υπόπτους στους Γερμανούς. Τέλος, ο Γκολφινόπουλος ζήτησε να ενημερωθεί αν ο κατηγορούμενος θα επεδίωκε κάποια χρηματική αποζημίωση από τους κατηγορητές του για ηθική βλάβη, κάτι το οποίο ο Μπουραντάς απέρριψε.
Μπαρ-λε-Ντυκ
Τιμητικές διακρίσεις
«Το Μπαρ-λε-Ντυκ, λόγω της γεωγραφικής θέσης του αλλά και επειδή ήταν σιδηροδρομικός κόμβος, έγινε από το 1940 έως το 1944, το σημείο στο οποίο συγκεντρώνονταν κρατούμενοι που δραπέτευαν, Αλσατοί για να αποφύγουν την υποχρεωτική στρατολόγηση, πατριώτες που διέφυγαν από τρένα απέλασης, αεροπόροι που έπεσαν κατά τη διάρκεια πτήσεων προς τη Γερμανία.
Νικόλαος Μπουραντάς
Βιογραφικά στοιχεία
Η δικαστική απόφαση για απελευθέρωση του Μπουραντά οδήγησε σε δημόσια κατακραυγή, κάτι το οποίο ώθησε τον τότε Υπουργό Δημόσιας Τάξης, Κωνσταντίνο Ρέντη, να ζητήσει την αναστολή του Μπουραντά από την αστυνομία και την επανεξέταση της υπόθεσής του. Ωστόσο, οι προτάσεις του Ρέντη δεν εφαρμόστηκαν. Μετέπειτα, προήχθη επικεφαλής της Αστυνομίας Πόλεων, ενώ το 1950, στις βουλευτικές εκλογές εξελέγη βουλευτής του Νομού Αττικής και Βοιωτίας και μπήκε στη Βουλή των Ελλήνων ως εκπρόσωπος του Μεταξισμού με το κόμμα Ελληνική Αναγέννησις, το οποίο ανήκε στη συμμαχία Πολιτική Ανεξάρτητος Παράταξις. Μεταξύ του 1959 και 1964, υπηρέτησε ως επικεφαλής του Πυροσβεστικού Σώματος Ελλάδας.
Μπαρ-λε-Ντυκ
Τιμητικές διακρίσεις
Ο πληθυσμός, με βαθιά αντι-γερμανικά συναισθήματα, αφιερώθηκε χωρίς να ανησυχεί για τους κινδύνους που προέκυπταν σε όλους αυτούς που διέφυγαν την αναγκαστική στρατολόγηση και την εκτόπιση. Πολλά από τα παιδιά της, πέντε από αυτά ηλικίας κάτω των 20 ετών, πλήρωσαν με τη ζωή τους τη συμμετοχή τους στην Αντίσταση. Τα τοπικά μέλη της Αντίστασης επιτέθηκαν στη γερμανική φυλακή και ελευθέρωσαν στις 29 Αυγούστου 1944, δύο ημέρες πριν από την Απελευθέρωση, 41 Γάλλους που διέφυγαν έτσι την εκτόπιση ή το απόσπασμα».
Νικόλαος Μπουραντάς
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχηγοί αστυνομίας πόλεων Κατηγορία:Βουλευτές Αττικοβοιωτίας Κατηγορία:Αντικομμουνιστές Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την Πολιτική Ανεξάρτητη Παράταξη Κατηγορία:Έλληνες συνεργάτες της ναζιστικής Γερμανίας
Πραστειό Λευκωσίας
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στο χωριό από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος του δεν ελέγχεται από αυτήν.
Μπαρ-λε-Ντυκ
Οικονομία
Το Μπαρ-λε-Ντυκ διαθέτει Δικαστήρια πρωτοβάθμιου και εμπορικού χαρακτήρα, συμβούλιο εμπορικών διαιτητών, λύκειο, εμπορικό επιμελητήριο, υποκατάστημα της Τράπεζας της Γαλλίας και μουσείο τέχνης. Οι βιομηχανίες της πόλης περιλαμβάνουν σιδηροκατασκευές και κατασκευή μηχανημάτων, κορσέδων, καλτσοποιίες, μαρμελάδες και ταπετσαρίες, ζυθοποιίες, κλωστοϋφαντουργίες, δερμάτινα είδη και βαφές. Ο οίνος, η ξυλεία και ο σίδηρος είναι σημαντικά εμπορικά είδη.
Πραστειό Λευκωσίας
Διοικητική διαίρεση
Το Πραστειό, για διοικητικούς σκοπούς, χωρίζεται σε 2 συνοικίες:
Μπαρ-λε-Ντυκ
Αξιοθέατα
εναλλ.=|μικρογραφία|330x330εσ|Ο πύργος του ρολογιού αριστερά|μικρογραφία|330x330εσ|Η εκκλησία Σαιντ-Ετιέν Στην Άνω πόλη βρίσκονται τα κατάλοιπα του πύργου των δουκών του Μπαρ, ο παλιός πύργος με το ρολόι και το κολέγιο που χτίστηκε το δεύτερο μισό του 16ου αιώνα για να εκπαιδεύσει τα παιδιά της πόλης και να καταπολεμήσει τα αποτελέσματα της Προτεσταντικής Μεταρρύθμισης. Επίσης, η εκκλησία του Σαιντ-Ετιέν (που κατασκευάστηκε κατά τον 14ο και 15ο αιώνα) και περιέχει επιτάφιο μνημείο του Ρενέ του Σαλόν, μια επιδέξια σκαλιστή μορφή σε άσπρη πέτρα. Κατασκευάστηκε στη μνήμη του Ρενέ του Σαλόν (πέθανε το 1544) και είναι έργο του καλλιτέχνη Λιζιέ Ρισιέ του 16ου αιώνα, μαθητή του Μικελάντζελο [2].
Πραστειό Λευκωσίας
Πηγές
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Λευκωσίας
Μπαρ-λε-Ντυκ
Αξιοθέατα
Η Κάτω πόλη περιλαμβάνει τα διοικητικά κτίρια και τις εκκλησίες της Νοτρ-Νταμ (Παναγίας), την αρχαιότερη στην πόλη, και του Αγίου Αντωνίου με τοιχογραφίες του 14ου αιώνα. Ανάμεσα στα αγάλματα διακεκριμένων κατοίκων της πόλης είναι ένα του Νικολά Ουντινό, στρατηγού της Επανάστασης και της Α' Αυτοκρατορίας και Στρατάρχη της αυτοκρατορίας το 1809, του οποίου το σπίτι λειτουργεί ως Δημαρχείο. Άλλα αξιοθέατα περιλαμβάνουν τη γέφυρα Νοτρ-Νταμ, με πέντε καμάρες, που περιλαμβάνει ένα παρεκκλήσι στη μέση.
Το κάστρο του Μαρμπωμόν χτίστηκε στις αρχές του 20ού αιώνα για έναν τραπεζίτη. Περιβάλλεται από πάρκο όπου φυτεύονται σπάνια είδη δέντρων και φυτών.
Το σιντριβάνι, κατασκευάστηκε το 1757 από τον δούκα του Μπαρ Ρενέ Α' του Ανζού και παρείχε πόσιμο νερό στους κατοίκους της Άνω πόλης.
Το Λύκειο Ρεϊμόν Πουανκαρέ προς τιμήν του Γάλλου πολιτικού που γεννήθηκε στην πόλη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Λωρραίνης Κατηγορία:Πόλεις της Γαλλίας
Καταμπόλα
Η Καταμπόλα (Catabola) είναι πόλη και δήμος στην επαρχία Μπιέ στην κεντρική Ανγκόλα. Βρίσκεται 52,5 χλμ. βορειοανατολικά του Κουίτο, στον δρόμο προς Καμακούπα. Ο δήμος είχε πληθυσμό 126.631 κατοίκους το 2014.
Ιστορία
Πριν από το 1975 η κύρια πόλη ήταν γνωστή ως «Νόβα Σίντρα». Στις 20 Φεβρουαρίου 1996, οι Ένοπλες Δυνάμεις της Ανγκόλας (FAA) επιτέθηκε σε φρουρά της UNITA στο Λισούσου, περίπου 15 χλμ. από την Καταμπόλα. Καταλήφθηκε μαζί με πόλεις όπως οι Αντούλο, Μπαϊλούντο, Καμαπούκα και Τσιγκουάρ κατά τη διάρκεια της Επίθεσης των Χριστουγέννων των Ενόπλων Δυνάμεων τον Δεκέμβριο του 1999. Πολλοί αξιωματούχοι της τοπικής αυτοδιοίκησης και υποστηρικτές της κυβέρνησης σκοτώθηκαν κατά την επίθεση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Ανγκόλας
Κουνιγκούντα της Γαλικίας
Η Κουνιγκούντα του Χάλιτς, τσεχ. Kunhuta Haličská (1245 - 9 Σεπτεμβρίου 1285) από τον Οίκο των Ρουρικιδών ήταν πριγκίπισσα του Χάλιτς (ουκραν.)/Γκάλιτς (ρωσ.) και με τους γάμους της έγινε πρώτα βασίλισσα της Βοημίας και μετά ευγενής της Βοημίας.
Βιογραφία
Ήταν κόρη του Ροστισλάβ Μιχαήλοβιτς πρίγκιπα του Γκάλιτς (Γαλικίας), Νόβγκοροντ, Λουτσκ, Τσερνίγκοβ, μπάνου της Σλαβονίας & δούκα του Μακσό και της Άννας των Άρπαντ, κόρης του Μπέλα Δ΄ της Ουγγαρίας. Η Άννα ήταν κόρη της Μαρίας Λασκαρίνας.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1261 τον Ότακαρ Β΄ των Πρεμυσλιδών βασιλιά της Βοημίας και είχε τέκνα:
Το 1278 απεβίωσε ο Ότακαρ Β΄ και η Κουνιγκούντα έκανε το 1285 δεύτερο γάμο με τον αντίπαλό του Ζάβις του Φάλκενσταϊν, του Οίκου Βιτκόβτσι, ευγενή της Βοημίας, όμως αυτή απεβίωσε λίγους μήνες μετά, χωρίς απογόνους.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Πρεμυσλιδών
Αγιντκόι
Το Αγιντκόι είναι χωριό της επαρχίας Γκιουζέλγιουρτ στην λεγόμενη Τουρκική Δημοκρατία Βορείου Κύπρου. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, σύμφωνα με την οποία το χωριό ονομάζεται Πραστειό. Ωστόσο, μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία και εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Πηγές
Κατηγορία:Οικισμοί στην Επαρχία Γκιουζέλγιουρτ
Ασπερμία
Ασπερμία είναι η πλήρης έλλειψη σπέρματος με εκσπερμάτωση (δεν πρέπει να συγχέεται με την αζωοσπερμία, την έλλειψη σπερματοζωαρίων στο σπέρμα). Συνδέεται με την στειρότητα.
Αίτια
Μία από τις αιτίες της ασπερμίας είναι η ανάδρομη εκσπερμάτιση, λόγω του ότι το σπέρμα διατηρείται στην ουροδόχο κύστη και η τελική εκσπερμάτιση είναι 0 mL. Μπορεί να προκληθεί από υπερβολική χρήση φαρμάκων ή ως αποτέλεσμα χειρουργικής επέμβασης στον προστάτη. Μπορεί επίσης να προκληθεί από άλφα αναστολείς όπως η ταμσουλοσίνη και η σιλοδοσίνη.
Μια άλλη αιτία της ασπερμίας είναι η απόφραξη του εκσπερματικού πόρου, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε πλήρη έλλειψη σπέρματος ή πολύ χαμηλής συγκέντρωσης σπέρματος (ολιγοσπερμία), στην οποία το σπέρμα περιέχει μόνο την έκκριση βοηθητικών αδένων του προστάτη κατάντη προς το στόμιο των εκσπερμάτωσης.
Η ασπερμία μπορεί να προκληθεί από ανεπάρκεια ανδρογόνων. Αυτό μπορεί να είναι το αποτέλεσμα της καθυστερημένης εφηβείας, κατά την οποία ο προστάτης αδένας και τα σπερματικά κυστίδια (που είναι οι κύριες πηγές σπέρματος) παραμένουν μικρά λόγω έλλειψης έκθεσης σε ανδρογόνα και δεν παράγουν σπερματικό υγρό, ή θεραπείας για τον καρκίνο του προστάτη, όπως ο μέγιστος αποκλεισμός ανδρογόνων.
Άλλα αίτια της ασπερμίας μπορεί να είναι η χειρουργική επέμβαση πυέλου, ο ζαχαρώδης διαβήτης, η διατομή του νωτιαίου σωλήνα, η υπερβολική χρήση αλκοόλ, η χημειοθεραπεία, η κυστική ίνωση, το σύνδρομο Κλαϊνφέλτερ, κ.α.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ανδρολογία Κατηγορία:Γονιμότητα Κατηγορία:Ουρολογία Κατηγορία:Πέος Κατηγορία:Σπέρμα Κατηγορία:Εκσπερμάτιση Κατηγορία:Ανδρική υγεία
Φρανσουά Κουπρέν
Ο Φρανσουά Κουπρέν (γαλ.: François Couperin, 10 Νοεμβρίου 1668 – 11 Σεπτεμβρίου 1733) ήταν Γάλλος συνθέτης, οργανίστας και τσεμπαλίστας της μπαρόκ περιόδου. Γνωστός και ως Couperin le Grand (Κουπρέν ο Μέγας) καταγόταν από μια μεγάλη οικογένεια μουσικών, εξέχον μέλος της οποίας ήταν και ο θείος του, Λουί Κουπρέν.
Βιογραφία
Γεννημένος στο Παρίσι, ο Κουπρέν έλαβε τα πρώτα μαθήματα μουσικής από τον πατέρα του Σαρλ, ο οποίος απεβίωσε όταν ο Φρανσουά ήταν μόλις 10 ετών, καθώς και τον Ζακ-Ντενί Τομλέν (Jacques-Dennis Thomelin). Το 1685 διαδέχτηκε τον πατέρα του ως οργανίστας της εκκλησίας του Saint-Gervais στο Παρίσι, θέση την οποία αργότερα θα διαδεχόταν ο εξάδελφός του Νικολά, καθώς και άλλα μέλη της οικογένειας των Κουπρέν. Λίγα χρόνια αργότερα, το 1689, παντρεύεται τη Μαρί-Αν Ανσώ (Marie-Anne Ansault). Από το γάμο αυτό κάνει τουλάχιστον τέσσερα παιδιά, εκ των οποίων η δεύτερη κόρη του — Μαργκερίτ-Αντουανέτ (Marguerite-Antoinette) — θα γίνει αργότερα συνθέτις και μουσικός.
Το 1693 ο Φρανσουά διαδέχτηκε τον καθηγητή του Τομλέν ως οργανίστας του βασιλικού παρεκκλησίου (Chapelle Royale), λαμβάνοντας τον τίτλο του βασιλικού οργανίστα της αυλής του Λουδοβίκου ΙΔ΄. Την ίδια περίπου εποχή ο Κουπρέν λαμβάνει τη βασιλική άδεια να εκδώσει τα πρώτα του έργα. Πρόκειται για τις δύο λειτουργίες για όργανο (βλ. παρακάτω), τα μοναδικά έργα για όργανο που εξέδωσε ποτέ. Σημαντική ώθηση για την κίνηση αυτή είχε από έναν εξίσου γνωστό αυλικό συνθέτη, τον Μισέλ-Ρισάρ Ντελαλάντ, κάτι που διαφαίνεται από την approbation του στην ίδια έκδοση (εγκριτική επιστολή που απαντάται στις περισσότερες εκδόσεις της εποχής). Παράλληλα με τα καθήκοντα της νέας του θέσης, αναλαμβάνει τη διδασκαλία αρκετών μαθητών· ως καθηγητής του Δούκα της Βουργουνδίας, του Κόμη της Τουλούζης, της Πριγκήπισσας του Κοντί καθώς και των κορασίδων του Δούκα της Βουρβώνης, καταφέρνει να φτάσει το ετήσιο εισόδημα των 1000 λιβρών. Ένα νέο -πολυτελέστερο- διαμέρισμα στην οδό St. François είναι το επιστέγασμα της επαγγελματικής του ανόδου, ενώ το 1702 λαμβάνει και τον τίτλο του Ιππότη του Τάγματος των Λατράνων (Chevalier de l’Ordre de Latran). Ο τίτλος του βασιλικού μουσικού (ordinaire de la musique de la chambre du Roi) ήρθε το 1712· τα καθήκοντά του περιελάμβαναν μια εβδομαδιαία συναυλία, που είχε συνήθως τη μορφή σουίτας για βιολί, βιόλα ντα γκάμπα, όμποε, φαγκότο και τσέμπαλο, του οποίου ήταν και εμπνευσμένος ερμηνευτής. Το 1717 διαδέχτηκε τον Ντ'Ανγκλεμπέρ (D' Anglebert) ως βασιλικός τσεμπαλίστας, ενώ παράλληλα είχε ήδη αρχίσει να επεκτείνει την εκδοτική του δραστηριότητα. Το 1713 εκδίδει το πρώτο βιβλίο για τσέμπαλο και τα επόμενα χρόνια ακολουθούν και τα υπόλοιπα. Ανάμεσα στα έργα που εξεδόθησαν εμφανίζονται και τα περίφημα Leçons de tenébres· δυστυχώς μόνο τρία από τα συνολικά εννέα σώζονται, δείγμα εξαίρετης γραφής για φωνή και συνεχές βάσιμο.
Με τον θάνατο του Λουδοβίκου το 1715 τα πράγματα άρχισαν να αλλάζουν. Ο Κουπρέν έβρισκε υπερβολικά ελαφρά την ατμόσφαιρα στην αυλή, ωστόσο συνέχισε τα καθήκοντά του. Το 1723 η κατάσταση της υγείας του άρχισε να χειροτερεύει, οδηγώντας τον να ζητήσει τη βοήθεια του ανεψιού του Νικολά, και εν τέλει παραδίδοντάς του το πόστο του οργανίστα στην εκκλησία του St Gervais. Μάλιστα, στον πρόλογο της έκδοσης του τέταρτου βιβλίου για τσέμπαλο το 1728, ο ίδιος ο Κουπρέν αναφέρεται στη φθίνουσα κατάσταση της υγείας του. Εν τέλει, τρία χρόνια αργότερα, παραιτήθηκε από τα αυλικά του καθήκοντα και προώθησε την κόρη του Μαργκερίτ-Αντουανέτ, η οποία και ανέλαβε τη θέση της αυλικής τσεμπαλίστα το 1736.
Το 1733 ο Κουπρέν πεθαίνει. Το όνομά του είναι ήδη γνωστό όχι μόνο στη Γαλλία, αλλά στην Ιταλία και τη Γερμανία. Ο σεβασμός που εμπνέει σε πολλούς συνθέτες και μουσικούς είναι εμφανής σε πολλά κείμενα της εποχής. Δεν είναι γνωστό αν το επίθετο le grand του είχε αποδοθεί όσο ήταν εν ζωή· πάντως σε κείμενο του 1780 που υπογράφει ο La Borde, αναφέρεται η φράση "François Couperin, surnommé le grand". Η αλληλογραφία που φημολογείται ότι διατηρούσε με τον Μπαχ δεν βρέθηκε ποτέ. Ωστόσο, ο Γερμανός συνθέτης κατείχε παρτιτούρες του και η επιρροή είναι εμφανής σε ορισμένα έργα, τόσο σολιστικά όσο και ορχηστρικά.
Το όνομά του ξεχνιέται μέχρι τα τέλη του 19ου αιώνα, οπότε και ο Μπραμς (σε συνεργασία με τον Friedrich Chrysander) επιμελήθηκε την πρώτη ολοκληρωμένη έκδοση των έργων του, το 1888. Τα έργα του επηρέασαν αρχικά τον Ρίχαρντ Στράους, τον Κλωντ Ντεμπυσσύ, αλλά και τον Μωρίς Ραβέλ, ο οποίος έγραψε προς τιμή του το έργο "Le tombeau de Couperin" ("Ο τάφος του Κουπρέν"). Το 1932 αρχίζει μια πιο συστηματική μελέτη του έργου του, φτάνοντας στη δεκαετία του 1980, με τις αναθεωρημένες και πιο "αυθεντικές" (Urtext) εκδόσεις των Davitt Moroney και Kenneth Gilbert.
Η μουσική του
Ο Κουπρέν επηρεάστηκε σημαντικά από τον Ιταλό συνθέτη και βιολονίστα Αρκάντζελο Κορέλλι, πατέρα της τριο-σονάτας. Το νέο μουσικό είδος εισήγαγε στη Γαλλία με τον όρο sonate en trio, καθιερώνοντάς την με το αριστουργηματικό "Παρνασσός, ή Η Αποθέωση του Κορέλλι" ("Le Parnasse, ou L'apothéose de Corelli"). Στο έργο αυτό διαφαίνεται η συνύφανση του γαλλικού με το ιταλικό ύφος, ιδιαιτέρως δε σε μια σειρά κομματιών που ονόμασε "Les goûts réunis" ("Τα Ενωμένα Ύφη").
Το πιο γνωστό, παιδαγωγικό του βιβλίο είναι το "L'art de toucher le clavecin" ("Η Τέχνη του Παίζειν Κλειδοκύμβαλο" -1716), στο οποίο, μέσα από μια σειρά μαθημάτων, δίνει οδηγίες και προτάσεις πάνω σε θέματα δακτυλισμού, αφής, καλλωπισμών και άλλων θεμάτων που αφορούν στο τσέμπαλο. Φαίνεται ότι ο Μπαχ επηρεάστηκε απ' το έργο αυτό και κατόπιν υιοθέτησε τη μέθοδο δακτυλισμού με τη χρήση του αντίχειρα.