cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
WiMAX
Το επίπεδο σύνδεσης δεδομένων (MAC layer/ Data Link Layer)
Αντίθετα το 802.16 MAC χρησιμοποιεί έναν αλγόριθμο για τον οποίο ο συνδρομητής «συναγωνίζεται» μια μόνο φορά (με την αρχική εγγραφή του στο δίκτυο). Από εκεί και έπειτα έχει καθοριστεί ο τρόπος σύνδεσης του από το base station πρόσβασης. Ο χρόνος σύνδεσης με τον καιρό μπορεί να ποικίλει, είτε να μεγαλώνει είτε να μικραίνει, ωστόσο η σύνδεση θα πραγματοποιείται. Ο αλγόριθμος του πρωτοκόλλου 802.16 είναι αρκετά σταθερός ακόμα και όταν το δίκτυο είναι υπερφορτωμένο και ο αριθμός των συνδεδεμένων συνδρομητών είναι πολύ μεγάλος(αντίθετα με το 802.11). Επίσης μπορεί να είναι ευρυζωνικώς πιο αποτελεσματικός. Ο αλγόριθμος επίσης επιτρέπει στον base station να ελέγχει την ποιότητα της υπηρεσίας (QoS) κατανέμοντας το χρόνο που χρειάζεται να διαθέσει για τις διάφορες εφαρμογές των συνδρομητών.
Φυσικό επίπεδο
Το αρχικό πρωτόκολλο του WiMax όριζε το WiMax στο εύρος των 10 με 66 GHz. Το πρωτόκολλο 802.16a αναβαθμίστηκε το 2004 σε 802.16-2004 προσθέτοντας προδιαγραφές για το εύρος 2 με 11 GHz. Το 802.16-2004 αναβαθμίστηκε στο 802.16e το 2005 και χρησιμοποιεί τύπο συχνότητας scalable orthogonal frequency-division multiple access (SOFDMA) ο οποίος συγκρούεται με την έκδοση OFDM-256 που χρησιμοποιείται από το 802.16d. Οι πιο εξελιγμένες μορφές πρωτοκόλλων, συμπεριλαμβανομένου και του 802.16e, χρησιμοποιούν Multiple Antenna Support δια μέσω του συστήματος Multiple-input multiple-output (MIMO) το οποίο παραπέμπει στη χρήση Multiple Antenna και από τον πομπό και από τον δέκτη. Αυτό μπορεί να επιφέρει θετικά αποτελέσματα στον τομέα της κάλυψης, της ατομικής εγκατάστασης, της αποτελεσματικής χρήσης και της ευρυζωνικής αποτελεσματικότητας. Το 802.16e προσθέτει την ικανότητα για κάλυψη σε περίπτωση κίνησης του χρήστη.
Οικονομικό και εμπορικό ενδιαφέρον εντοπίζεται στα πρωτόκολλα 802.16d και 802.16e, αφού οι χαμηλότερες συχνότητες όταν χρησιμοποιούνται σε αυτές τις παραλλαγές δεν χαρακτηρίζονται από έμφυτη εξασθένιση του σήματος και γι’ αυτό διαθέτουν βελτιωμένο εύρος και ικανότητα στη διαπερατότητα κτηρίων. Ήδη σήμερα, αρκετά δίκτυα ανά τον κόσμο χρησιμοποιούν για εμπορικούς σκοπούς πιστοποιημένο εξοπλισμό με WiMax, συμβατό με το υποπρωτόκολλο 802.16d.
Ανταγωνιζόμενες Τεχνολογίες
right
Εντός της σφαίρας του ανταγωνισμού, το WiMax έχει να αντιμετωπίσει κυρίως από τα υπάρχοντα διαδεδομένα αναπτυσσόμενα ασύρματα συστήματα όπως είναι το UMTS και το CDMA 2000 καθώς και ορισμένα συστήματα που “προσανατολίζονται” στον διαδικτυακό χώρο όπως είναι το HIPERMAN και το WiBro.
3G και 4G Τεχνολογίες Κινητής Τηλεφωνίας
Και τα δύο από τα κύρια 3G συστήματα, CDMA 2000 και UMTS, ανταγωνίζονται με το WiMax. Και τα δύο είναι ικανά να προσφέρουν DSL-κλάσης διαδικτυακή πρόσβαση και παράλληλα τηλεφωνικές υπηρεσίες. Μάλιστα το UMTS προκειμένου να συναγωνιστεί την επικείμενη τεχνολογία του WiMax αναβαθμίστηκε άμεσα και φέρει την ονομασία UMTS-TDD. Αυτό μπορεί να χρησιμοποιεί το ίδιο bandwidth με του WiMax και επιπλέον εξασφαλίζεται στους χρήστες πείρα από προηγούμενη χρήση σε αντίθεση με το WiMax.
Οι 3G τεχνολογίες κινητής τηλεφωνίας συνήθως πλεονεκτούν από τις ήδη οχυρωμένες υποδομές, διότι αναβαθμίζονται με βάση τις παλιότερες τεχνολογίες. Δηλαδή οι χρήστες μπορεί συχνά να υποπίπτουν σε παλιότερες τεχνολογίες, όταν βρίσκονται εκτός εμβέλειας των αναβαθμισμένων εξοπλισμών.
Τέλος σε μερικές περιοχές του πλανήτη η διαθεσιμότητα του UMTS και η γενική επιθυμία για τυποποίηση ηλεκτρομαγνητικού φάσματος, δεν επιτρέπουν στο WiMax να έχει κάποιο μερίδιο συχνοτήτων.
WiBro
Η βιομηχανία ηλεκτρονικών και τηλεποικινωνιών της Νότιας Κορέας κάτω από την ηγεσία της Samsung Electronics και ETRI έχει αναπτύξει ένα δικό της πρωτόκολλο το WiBro. Στο τέλος του 2004 η Intel και η LG Electronics συμφώνησαν πως τα πρωτόκολλα WiBro και WiMAX ήταν παρόμοια.
Το WiBro υποστηρίζεται από την κυβέρνηση της Νότιας Κορέας με την απαίτηση να δαπανά για κάθε φορέα πάνω από 1.000.000$ για την ανάπτυξη του. Η Κορέα προσπάθησε να εξελίξει το WiBro σε τοπική και ενδεχομένως και εθνική εναλλακτική επιλογή κυψελωτών συστημάτων στα 3.5 G ή 4 G. Αλλά το WiBro συναντήθηκε με το WiMAX και εναρμονίστηκε με το παρόμοιο του OFDMA 802.16e πρωτόκολλο. Αυτό που κάνει το WiBro να ξεχωρίσει είναι ότι είναι μια κινητή τεχνολογία, πολύ καλά μελετημένη για ασύρματες υπηρεσίες, και το γεγονός ότι η ανάπτυξη του έγινε σε ένα περιβάλλον σύνθετο και ευρυζωνικά κορεσμένο. Έτσι το WiBrο θα αναδυθεί εναντίον τεχνολογιών, όπως το 3G και υψηλής ευρυζωνικότητας καλωδιακές τεχνολογίες. Οπότε θα ενισχυθούν οι επαρχιακές αγορές που πάσχουν από μη ανεπτυγμένες ασύρματες τεχνολογίες, δηλαδή αγορές που θεωρούνται κατάλληλες για εφαρμογή του WiMAX.
Κινητή Ευρυζωνική Ασύρματη Πρόσβαση
Η Κινητή Ευρυζωνική Ασύρματη Πρόσβαση είναι μία τεχνολογία που αναπτύσσεται τον τελευταίο καιρό με βάση το πρωτόκολλο ΙΕΕΕ 802.20. Η τεχνολογία αυτή λόγω της ευρεία κάλυψης που πρόκειται να έχει λέγεται ότι είναι το τελευταίο σκαλοπάτι του παγκόσμιου δικτύου GAN (Global Area Network). Το δίκτυο αυτό θα λειτουργεί παρόμοια με τα σημερινά δίκτυα κινητής τηλεφωνίας, όπου οι χρήστες του θα έχουν την δυνατότητα να ταξιδεύουν ανά τον κόσμο και να εξακολουθούν να έχουν πρόσβαση στο δίκτυο συνεχώς. Το δίκτυο θα έχει αρκετή ευρυζωνικότητα, για να προσφέρει Διαδικτυακή πρόσβαση, συγκρίσιμη με αυτή των υπαρχόντων καλωδιακών δικτύων που χρησιμοποιούν modem, και θα μπορούν να έχουν πρόσβαση τα κινητά τηλέφωνα, τα laptops και κινητές συσκευές επόμενης γενιάς. Τέλος θα μπορεί κανείς να έχει πρόσβαση στο δίκτυο αυτό ακόμη και εάν κινείται με ταχύτητες της τάξεως των 350km/h.
Συστήματα Στραμένα στο Διαδίκτυο
Τα τελευταία ασύρματα πρότυπα στον τομέα του διαδικτύου, όπως αυτό του ευρωπαϊκού HIPERMAN και του Κορεάτικου WiBro, αποτελούν κομμάτι του WiMAX και δεν είναι τόσο ανταγωνιστικά αλλά περισσότερο συμπληρωματικά του.
Λόγω του μικρού πλήθους λύσεων στο κινητό Internet, όπως είναι σε μερικές καφετέριες στα αεροδρόμια κτλ, το γνωστό σύστημα WiFi 802.11 b/g είναι ήδη ανεπτυγμένο και αδύναμο συγχρόνως για περαιτέρω ανάπτυξή του. Έτσι δημιουργείται μία παραπάνω ανάγκη σε αρκετούς χρήστες για μία πιο ευρεία κάλυψη που πιστεύεται ότι μπορεί το WiMax να παρέχει με τις υπηρεσίες του.
WiMAX και Περιορισμοί
Μία από τις κοινές παρανοήσεις που πιθανώς συμβαίνουν στο WiMAX είναι το ότι πρόκειται να αποδίδει ταχύτητα της τάξεως των 70 Mbit/s σε απόσταση 48 χιλιομέτρων. Το παραπάνω είναι αληθές αλλά σε ιδανικές συνθήκες, συνεπώς στις περισσότερες περιπτώσεις δεν θα υφίστανται τέτοιου μεγέθους ταχύτητες σε τέτοιες αποστάσεις. Πρακτικά, σε περιβάλλοντα όπως είναι οι επαρχιακές περιοχές οπου οι κεραίες μετάδοσης θα έχουν οπτική επαφή και θα απέχουν μεταξύ τους 10 χιλιόμετρα θα αγγίζουν ταχύτητες της τάξης των 10 Mbit/s. Σε αστικά όμως περιβάλλοντα πιθανώς το 30% των κεραιών μετάδοσης να μην έχουν οπτική επαφή και συνεπώς οι χρήστες θα αγγίζουν ταχύτητες της τάξεως των 10 Mbit/s σε απόσταση 2 χιλιομέτρων. Άλλο ένα εξέχον θέμα για τις αδυναμίες του WiMAX είναι το ότι οι χρήστες στους διάφορους οριοθετημένους τομείς που θα βρίσκονται πρόκειται να μοιράζονται το bandwidth. Συνεπώς αναλόγως με την απασχόληση του δικτύου στους διάφορους τομείς θα εξαρτάται και η ανάλογη απόδοση. Τυπικά η κάθε κυψέλη θα μπορεί να παρέχει 100 Mbit/s backhaul. Οπότε αρκετοί χρήστες θα έχουν ένα εύρος υπηρεσιών 2, 4, 6, 8 ή 10 Mbit/s ούτως ώστε να μπορεί να διαμοιράζεται το φάσμα συχνοτήτων. Το παραπάνω μοντέλο μοιάζει αρκετά με αυτό του δικτύου GSM και του UMTS.
Σε αυτό το σημείο οφείλεται να αναρτηθεί ο παρακάτω πίνακας ο οποίος αναφέρεται στις διάφορες ασύρματες τεχνολογίες και δείχνει μόνο τις μέγιστές τους ταχύτητες που μπορούν να επιτευχθούν σε ιδανικές συνθήκες, και ενδεχομένως να παραπλανούν ορισμένες φορές.
Μελλοντικές εξελίξεις
Το Mobile WiMAX, το οποίο βασίζεται στο πρωτόκολλο 802.16e-2005, έχει προταθεί σαν IP-OFDMA για να ενταχθεί ως το 6ο ασύρματο σύστημα σύνδεσης κάτω από το IMT-2000. Αν αυτό γίνει αποδεκτό τον Σεπτέμβριο του 2007 στη σύνοδο ITU, κάτι το οποίο θεωρείται πολύ πιθανό, τότε θα επισπευθεί η αποδοχή του από τις αρχές για χρήση του στο κυψελωτό φάσμα. Το WiMAX II, 802.16m θα προταθεί για IMT-Advanced 4G.
Ο στόχος για μακροχρόνια εξέλιξη του WiMAX και LTE (3GPP LTE - Long Term Evolution είναι ένα project το οποίο βελτιώνει το UMTS πρωτόκολλο κινητής τηλεφωνίας) είναι να επιτύχουν τα 100 Mbit/s εν κινήσει, και 1 Gbit/s σε σταθερό bandwidth όπως έχει θεσπιστεί από την ITU 4G NGMN (Next Generation Mobile Network) συστήματα μέσω της προσαρμοσμένης χρήσης του MIMO-AAS και έξυπνων, σπυρωτών δικτυακών σχηματισμών.Τα 3GPP LTE και WiMAX-m επικεντρώνουν τις προσπάθειες τους στο σύστημα MIMO-AAS, η multi-hop αναμετάδoση και οι σχετικές εξελίξεις πρέπει να παρέχουν εύρος αρκετά μεγαλύτερο bandwidth.
Αφού η ανάπτυξη των ασύρματων τεχνολογιών έχει πλησιάσει τα όρια που έχουν απαιτηθεί από το Shannon's Theorem, η εξέλιξη τους έχει μεταφερθεί στην επιδίωξη αρκετά μεγαλύτερου bandwidth. Ακόμη η αποδοτικότητα των δικτύων αναμένεται να αυξηθεί με τις τεχνολογίες ασύρματου έξυπνου ευρυζωνικού ιντερνετ. Αυτό που θα οριοθετήσει τις τεχνολογίες 4G καλύτερα από τις WCDMA ή τις OFDMA μεθόδους ασύρματης σύνδεσης, θα είναι τα ασύρματα δίκτυα που θα μπορούν πολύ αποτελεσματικότερα να προσαρμόζονται και να εκμεταλλεύονται το διαθέσιμο ηλεκτρομαγνητικό φάσμα.
Ήδη υπάρχουσες τεχνολογίες
Το WiMAX Forum έχει μια λίστα με περισσότερες από 250 δοκιμές για WiMAX. Μέχρι στιγμής οι προσπάθειες πραγματοποιούνται σύμφωνα με τα πρότυπα που αναφέρονται στο ανώτερο κείμενο. Την 1η Μαϊου 2007 εγκρίθηκε η πρώτη κάρτα σύνδεσης για φορητούς υπολογιστές με το WiMAX (First WIMAX-class Laptop Card). Η Intel επίσης ανακοίνωσε πως θα συνεργαστεί με μια εταιρία που ονομάζεται Clearwire ώστε να προωθήσουν το WiMAX ακόμη περισσότερο. Η Clearwire σχεδιάζει να στέλνει δεδομένα μέσω base stations WiMAX σε μικρότερα ασύρματα modems.
Κατηγορία:Δίκτυα υπολογιστών
34α Annie Awards
Οι νικητές με έντονο χρώμα.
Τιμητικό βραβείο
2006
Ρας Σιντρ
Η Ρας Σιντρ (αραβικά : راس سدر) είναι πόλη της Αιγύπτου στη Χερσόνησο του Σινά, στις ακτές του Κόλπου του Σουέζ, στην Ερυθρά Θάλασσα. Διοικητικά ανήκει στο Κυβερνείο Νοτίου Σινά κι απέχει 200 χιλιόμετρα από το Κάιρο και 60 απο τη Διώρυγα του Σουέζ. Το 2006 αριθμούσε η πόλη, συμπεριλαμβανομένων και των γύρω χωριών, 17.221 κατοίκους.
Βορειοανατολικά της πόλης είναι το πεδίο πετρελαίου της Ασσάλ, ένα από τα μεγαλύτερα στην ανατολική ακτή του κόλπου Σουέζ. Το πετρέλαιο στη θέση αυτή ανακαλύφθηκε για πρώτη φορά το 1947.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Αιγύπτου στη Χερσόνησο του Σινά Κατηγορία:Λιμένες της Αιγύπτου
Renault Laguna
Το Renault Laguna ήταν ένα μεσαίο οικογενειακό αυτοκίνητο της κατηγορίας D, που κατασκευάστηκε από τη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Renault, μεταξύ του 1993 και του 2015. Η πρώτη γενιά του, παρουσιάστηκε και μπήκε στην παραγωγή τον Νοέμβριο του 1993, ως ο επίσημος αντικαταστάτης του Renault 21. Η δεύτερη γενιά του Laguna λανσαρίστηκε τον Μάρτιο του 2001 και η τρίτη γενιά τον Οκτώβριο του 2007, με την παραγωγή του να φτάνει έως τον Ιούλιο του 2015, όταν και αντικαταστάθηκε από το Renault Talisman.
Σε όλες τις γενιές του, το Laguna παραγωγής διατέθηκε ως 5-πορτο liftback και 5-πορτο station wagon, ενώ ειδικότερα στην τρίτη γενιά προσφέρθηκε επιπλέον και μια 2-πορτη coupé εκδοχή αμαξώματος.
Πρώτη γενιά (1993 - 2001)
thumb|250px|left|Το πρωτότυπο Renault Laguna του 1990, σε φωτογραφία τον Μάιο του 1993.
Το «πρότζεκτ X56» για τη δημιουργία του αρχικού Laguna ξεκίνησε το 1987 και η εργασία για την αισθητική εμφάνιση ξεκίνησε, υπό την ηγεσία του Patrick Le Quement, μέσα στο 1988. Τον Μάρτιο του 1989 επελέγη το οριστικό ντιζάιν και οι πρώτες δοκιμές υπό πραγματικές συνθήκες άρχισαν το 1991. Τελικώς, το μοντέλο παρουσιάστηκε και μπήκε στην παραγωγή τον Νοέμβριο του 1993 και λανσαρίστηκε τον Ιανουάριο του 1994, ως ο επίσημος διάδοχος του Renault 21. Το όνομα «Laguna» προήλθε από το ομώνυμο πρωτότυπο 2-πορτο roadster της γαλλικής εταιρείας, το οποίο είχε παρουσιαστεί το 1990. Ωστόσο, δεν είχε καμία σχέση σχεδιαστικά με το συγκεκριμένο concept car.
Τον πρώτο χρόνο κυκλοφορίας του, προσφερόταν μόνο ως 5-πορτο liftback, αλλά τον Φεβρουάριο του 1995 προστέθηκε στη Γαλλία μια εκδοχή 5-πορτο station wagon, που αντικατέστησε το Renault 21 Savanna / Nevada, και τον Σεπτέμβριο κυκλοφόρησε και σε άλλες αγορές, ενώ σε κάποιες ήταν γνωστή ως Laguna Tourer.
Αρχικά διατέθηκε στις εκδόσεις 1.8 RN, 1.8 RT, 2.0 RT, 2.0 RXE και 3.0 V6. Επίσης, όλα τα μοντέλα με τον κινητήρα των 2.0 λίτρων μπορούσαν να παραγγελθούν με ένα σπορ πακέτο με αεροτομές, ζάντες ελαφρού κράματος και γενικότερα έντονα σχεδιαστικά στοιχεία που θύμιζαν τα τότε αγωνιστικά μοντέλα τις Renault. Σύντομα εμφανίστηκαν και άλλοι συνδυασμοί, καθώς και κινητήρες ντίζελ, αν και τα επίπεδα εξοπλισμού παρέμειναν τα RN, RT, RXE και V6, με την κορυφαία έκδοση Baccara να προστίθεται λίγο καιρό μετά και να φέρει ένα πολυτελές κρεμ δερμάτινο σαλόνι. Το 1998, η έκδοση Baccara αντικαταστάθηκε από την Initial, που έφερε ένα λευκό προς ανοιχτό γκρι δερμάτινο σαλόνι.
Εξοπλισμός και ασφάλεια
Ο εξοπλισμός του Laguna ήταν σαφώς πληρέστερος από αυτόν του προκατόχου Renault 21, καθώς ήδη από το λανσάρισμα όλες οι εκδόσεις έφεραν στάνταρ υδραυλικό τιμόνι, ηλεκτρικά μπροστινά παράθυρα και κεντρικό κλείδωμα με τηλεχειριστήριο. Με εξαίρεση τη βασική έκδοση RN, όλα τα άλλα Laguna είχαν εξ αρχής και στάνταρ αερόσακο οδηγού, ο οποίος έκανε τότε ντεμπούτο για πρώτη φορά σε μεσαίο μοντέλο της Renault. Το Σύστημα Αντιμπλοκαρίσματος Τροχών (ABS), το CD-player και ο κλιματισμός ήταν στάνταρ ή έξτρα αναλόγως με την έκδοση και τη χώρα. Ενδεικτικώς, στην Ελλάδα το ABS ήταν στάνταρ σε όλα, ενώ στη Γαλλία η βασική έκδοση RN δεν το είχε στάνταρ. Σταδιακά, στα επόμενα χρόνια όλα τα Laguna πρώτης γενιάς εξοπλίστηκαν και με αερόσακο συνοδηγού.
Στα τεστ πλαγιομετωπικής και πλευρικής πρόσκρουσης του ανεξάρτητου οργανισμού Euro NCAP (Πρόγραμμα αξιολόγησης νέων μοντέλων της Ευρώπης) το 1997, ωστόσο, το Laguna πρώτης γενιάς έλαβε μόλις 3 από τα 5 αστέρια και μάλιστα το ένα από τα τρία «σημαδεύτηκε», διότι διαπιστώθηκε κίνδυνος σοβαρού τραυματισμού στα κάτω άκρα του οδηγού, καθώς και αντίστοιχος κίνδυνος στην πλευρική πρόσκρουση. Εδώ όμως πρέπει να τονιστεί ότι η εξέλιξη του αμαξώματος του αρχικού Laguna έλαβε χώρα μεταξύ του 1987 και του 1991, πολλά χρόνια πριν την εισαγωγή των σχετικών δοκιμών του Euro NCAP, που έγινε το 1997. Ως εκ τούτου, η δομική κατασκευή του δεν ήταν σχεδιασμένη για αυτές τις συνθήκες δοκιμών.
Επίσης, το μοντέλο δοκιμής ήταν της σεζόν (model year) του 1997, λίγο πριν καθιερωθούν οι πλευρικοί αερόσακοι, ενώ έφερε μόνο τον αερόσακο οδηγού, λόγω του ότι αυτός του συνοδηγού ήταν ακόμα έξτρα σε κάποιες εκδόσεις. Είναι αξιοσημείωτο και το ότι από τον Μάιο του 1997 η Renault προέβη σε κάποιες επιπλέον ενισχύσεις στο πλαϊνά του αμαξώματος και σε επανασχεδιασμό στο κάτω μέρος του ταμπλό, ως άμεση απάντηση στα επικριτικά σχόλια που πυροδότησε η δοκιμή πρόσκρουσης που είχε μόλις προηγηθεί, και τα αποτελέσματα των δοκιμών ισχύουν επίσημα για όσα μοντέλα κατασκευάστηκαν έως τις 30 Απριλίου 1997. thumb|300px|left|Renault Laguna station wagon πρώτης γενιάς.
Ένας ακόμα σημαντικός παράγοντας ήταν ότι το συγκεκριμένο όχημα δοκιμής ήταν δεξιοτίμονο, καθώς την τότε εποχή οι αυτοκινητοβιομηχανίες στα αριστεροτίμονα κράτη σχεδόν πάντα μελετούσαν και σχεδίαζαν τη δομή ασφαλείας στο εμπρόσθιο μέρος μόνο για τις «στάνταρ» αριστεροτίμονες εκδοχές, ενώ οι δεξιοτίμονες είχαν παραμεληθεί. Σημειωτέον ότι πολλές εταιρείες δεν είχαν εξασφαλίσει εξίσου υψηλά επίπεδα ασφαλείας και για για τις δύο εκδοχές ακόμα και έως τη δεκαετία του 2000. Για τους ίδιους λόγους μάλιστα, αντίστοιχα χαμηλά σκορ με το αρχικό Laguna ή και ακόμα χαμηλότερα είχαν τότε αποσπάσει και άλλα μεσαία μοντέλα της ίδιας γενιάς, ακόμα και κάποια μοντέλα από premium αυτοκινητοβιομηχανίες, όπως η BMW Σειρά 3 E36 και το Mercedes C-Class W202.
Ανανέωση του 1998
Τον Απρίλιο του 1998, το Laguna υπέστη μια ελαφρά αισθητική ανανέωση, με στρογγυλά φώτα ομίχλης και διάφανα κρύσταλλα στα πίσω φώτα, μαζί με βελτιώσεις στους κινητήρες, συν έναν καινούριο βενζινοκινητήρα 1.6 λίτρων. Ταυτόχρονα, απέκτησε και πλευρικούς αερόσακους προστασίας πλευρών και κεφαλής (αερόσακους τύπου combo) στα μπροστινά καθίσματα, καθώς και περαιτέρω ενισχύσεις στο αμάξωμα. Όλα τα μετέπειτα μοντέλα έγιναν γνωστά ως Φάσης 2, ενώ τα παλαιότερα αναφέρονται από τότε ως Φάσης 1.
Η παραγωγή του Renault Laguna πρώτης γενιάς έληξε τον Φεβρουάριο του 2001, αφού είχαν κατασκευαστεί συνολικά 1.385.678 αντίτυπα.
Πολυστυρένιο
Το πολυστυρένιο (πολυφαινυλαιθένιο) είναι ένας αρωματικός υδρογονάνθρακας ο οποίος παράγεται από το μονομερές στυρένιο. Το πολυστυρένιο είναι στερεό σε θερμοκρασία δωματίου, αλλά λιώνει όταν ζεσταθεί και ξαναγίνεται στερεό όταν κρυώσει.
Renault Laguna
Δεύτερη γενιά (2001 - 2007)
Τον Δεκέμβριο του 2000, το Renault Laguna I αντικαταστάθηκε από ένα εντελώς νέο μοντέλο, που μπήκε στην παραγωγή και λανσαρίστηκε τον Μάρτιο του 2001, ενώ μοιραζόταν το σασί του με το Nissan Primera. Επίσης και το μεγαλύτερο Renault Vel Satis βασίστηκε σε μια μακρύτερη εκδοχή της πλατφόρμας του Laguna δεύτερης γενιάς. Ωστόσο, η αισθητική των τριών αυτών μοντέλων ήταν εντελώς διαφορετική μεταξύ τους, σε βαθμό που ο εξωτερικός παρατηρητής να μην μπορεί να διακρίνει τη συγγένεια. Το «πρότζεκτ X74» για τη δημιουργία του Renault Laguna II στοίχισε μια επένδυση ύψους 1 δις ευρώ και είχε διάρκεια 42 μηνών.
Πολυστυρένιο
Χρησιμοποιείται για την παραγωγή υλικών όπως η διογκωμένη πολυστερίνη (EPS) και η εξηλασμένη πολυστερίνη (XPS) είτε με μονωτική χρήση αλλά και για ελαφρά, περίπλοκα σχήματα που χρησιμοποιούνται ως υλικά συσκευασίας και φόρμες για χύτευση μετάλλων, αλλά και για πολλές άλλες εφαρμογές.
Renault Laguna
Ενεργητική και παθητική ασφάλεια
thumb|300px|left|Το ταμπλό ενός δεξιοτίμονου Renault Laguna II του 2003, στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Δυναστεία των Πτολεμαίων
Η Δυναστεία των Πτολεμαίων (αρχαία ελληνικά: Πτολεμαῖοι) ήταν μια Μακεδονική βασιλική οικογένεια της Ελληνιστικής περιόδου, που κυβερνούσε την Αίγυπτο για 275 χρόνια, από το 305 μέχρι το 30 π.Χ.
Πολυστυρένιο
Κατηγορία:Αρωματικοί υδρογονάνθρακες Κατηγορία:Πλαστικά
Δυναστεία των Πτολεμαίων
Ίδρυση της δυναστείας
thumb|left|Ο ιδρυτής της Δυναστείας, Πτολεμαίος Α΄ ο Σωτήρ, Λούβρο. Μέρος των κατακτήσεων του Μεγάλου Αλεξάνδρου, ήταν και η χώρα της Αιγύπτου. Όταν εισήλθε στη χώρα το 332 π.Χ., ο λαός της τον υποδέχτηκε ως απελευθερωτή, αναγνωρίζοντάς τον μάλιστα ως συνεχιστή των Φαραώ. Προορισμοί του ήταν αρχικά η Μέμφιδα και κατόπιν το περίφημο μαντείο του Άμωνα στην όαση Σίβα. Πριν αναχωρήσει για τη συνέχιση της εκστρατείας του στα βάθη της Ανατολής, ίδρυσε μια πόλη στα παράλια της Μεσογείου, χαρίζοντάς της το όνομά του, την ονόμασε Αλεξάνδρεια.
Renault Laguna
Ενεργητική και παθητική ασφάλεια
Το Renault Laguna δεύτερης γενιάς υπήρξε το πρώτο μοντέλο αυτοκινήτου στην ιστορία που απέσπασε τη μέγιστη διάκριση των 5 αστέρων στις δοκιμές πλαγιομετωπικής και πλευρικής πρόσκρουσης του ανεξάρτητου οργανισμού Euro NCAP (Πρόγραμμα αξιολόγησης νέων μοντέλων της Ευρώπης) που έγιναν το 2001, και μάλιστα με το κορυφαίο τότε σκορ των 33 στους 34 πόντους. Σημειωτέον ότι με το τότε σύστημα του Euro NCAP, τα 5 αστέρια αντιστοιχούσαν σε ποσοστό 32 - 34 πόντους.
Γενικότερα, επίσης, όλες οι εκδόσεις του Laguna II έφεραν εξ αρχής στάνταρ Σύστημα Αντιμπλοκαρίσματος Τροχών (ABS), Υποβοήθηση Φρεναρίσματος (Break Assist), μπροστινούς αερόσακους 2 σταδίων, πλευρικούς αερόσακους θώρακος εμπρός και πλευρικούς τύπου κουρτίνας για τους εμπρός και πίσω επιβάτες.Επίσης προσφερόταν και υπήρχε στάνταρ σε υψηλότερες εκδόσεις αλλά και προαιρετικά στις χαμηλότερες Ηλεκτρονικό Πρόγραμμα Ευστάθειας{ESP}.
Δυναστεία των Πτολεμαίων
Ίδρυση της δυναστείας
Ο Πτολεμαίος, στρατηγός του Μεγάλου Αλεξάνδρου, διορίστηκε ανώτατος κυβερνήτης της Αιγύπτου μετά το θάνατο του Αλεξάνδρου το 323 π.Χ. στη Βαβυλώνα και το διαμελισμό του απέραντου κράτους του. Στα 305 π.Χ., ανακήρυξε τον εαυτό του Βασιλιά Πτολεμαίο Α΄ και αργότερα έμεινε γνωστός ως «Σωτήρας». Οι Αιγύπτιοι σύντομα αναγνώρισαν τους Πτολεμαίους ως διαδόχους των φαραώ της ανεξάρτητης Αιγύπτου. Οι απόγονοι του Πτολεμαίου κυβέρνησαν την Αρχαία Αίγυπτο μέχρι τη ρωμαϊκή κατάκτηση το 30 π.Χ.
Renault Laguna
Σύστημα εκκίνησης
thumb|300px|left|Το σύστημα κάρτας εκκίνησης του Renault Laguna δεύτερης γενιάς.
Δυναστεία των Πτολεμαίων
Ίδρυση της δυναστείας
Πρωτεύουσα του κράτους τους ήταν πλέον η Αλεξάνδρεια, που αντικατέστησε τη Μέμφιδα και τις Θήβες σε εθνική σπουδαιότητα. Το ίδιο το κράτος προσανατολίστηκε στην εξωτερική πολιτική, αποτελώντας πλέον αναπόσπαστο κομμάτι του μεσογειακού κόσμου. Ιδιαίτερης σημασίας ήταν οι διπλωματικές τους σχέσεις με τις γειτονικές χώρες της Ανατολής, αλλά και με τη νέα ανερχόμενη δύναμη, τη Ρώμη, η οποία διάνυε τότε τη Δημοκρατική της περίοδο.
Renault Laguna
Εξοπλισμός
Η δεύτερη γενιά του Renault Laguna προσέφερε πολλά στάνταρ ή έξτρα στοιχεία εξοπλισμού, μεταξύ των οποίων:
Ανανέωση του 2005
thumb|308px|left|Renault Laguna δεύτερης γενιάς Φάσης 2 του 2005.
Δυναστεία των Πτολεμαίων
Πολιτιστική κληρονομιά
Η καταγωγή της δυναστείας ήταν ελληνική, γι’ αυτό και τα περισσότερα μέλη της δεν είχαν επαφή με την αιγυπτιακή γλώσσα. Ωστόσο αποφάσισαν να μην καταλύσουν την αιγυπτιακή παράδοση των φαραώ. Αντίθετα διατήρησαν τις παλιές θρησκευτικές και κοινωνικές δομές, τα έθιμα και το τυπικό, τους θεούς και τις δοξασίες, ακόμη και τη συνήθεια να κηδεύονται μουμιοποιημένοι σε σαρκοφάγους. Ακόμη υιοθέτησαν τις τοπικές τεχνοτροπίες στην τέχνη και την αρχιτεκτονική. Σε αυτούς οφείλουμε τη διατήρηση ως τις μέρες μας διάσημων αρχαίων μνημείων της Αιγύπτου, που είτε φτιάχτηκαν στις μέρες τους, είτε επισκευάστηκαν και συντηρήθηκαν.
Renault Laguna
Ανανέωση του 2005
Στις αρχές του 2005, έγινε μια σημαντική ανανέωση στο Renault Laguna δεύτερης γενιάς, που ταίριαξε την αισθητική του με αυτήν του Renault Mégane δεύτερης γενιάς (παραγωγή : 2002 - 2009) και προσέθεσε άνεση, καλύτερη οδηγική αίσθηση και ασφάλεια, ενώ τότε το Laguna απέκτησε και ηλεκτρονικό χειρόφρενο. Επίσης, προστέθηκε στο κάτω μέρος της κεντρικής κονσόλας και σύστημα ελέγχου του multi-media. Η νέα εκδοχή παρουσιάστηκε στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης τον Μάρτιο του 2005 και κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στην αγορά τον Απρίλιο.
Η συνολική παραγωγή του Laguna δεύτερης γενιάς, μέχρι τη λήξη της τον Σεπτέμβριο του 2007, έφτασε το 1 εκατομμύριο αντίτυπα, ενώ τον ίδιο μήνα μπήκε στην παραγωγή η τρίτη γενιά του μοντέλου.
Δυναστεία των Πτολεμαίων
Πολιτιστική κληρονομιά
Διάσημα μνημεία της Αιγύπτου που ανεγέρθηκαν την εποχή τους είναι:
Renault Laguna
Τρίτη γενιά (2007 - 2015)
Το Renault Laguna III αποκαλύφθηκε επίσημα τον Σεπτέμβριο του 2007 στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Φρανκφούρτης και λανσαρίστηκε τον Οκτώβριο. Βασίστηκε στην πλατφόρμα Nissan D platform και τη μοιράζεται με τα Nissan Altima και Nissan Murano. Επίσης, το Renault Latitude και η τρίτη γενιά (L43) του Renault Samsung SM5, και τα δύο σε κατασκευή της κοινοπραξίας Renault Samsung Motors στη Νότια Κορέα, βασίστηκαν στο Laguna III. thumb|260px|left|Το σαλόνι ενός Renault Laguna του 2008.
Δυναστεία των Πτολεμαίων
Πολιτιστική κληρονομιά
Οι πρώτοι Πτολεμαίοι βελτίωσαν την ποιότητα της γεωργικής παραγωγής, διεκδικώντας καλλιεργήσιμη γη και εισάγοντας νέα είδη προϊόντων. Παράλληλα βελτίωσαν το βιοτικό επίπεδο του λαού τους αυξάνοντας το εμπόριο και κάνοντας προσιτά αγαθά πολυτελείας σε περισσότερους.
Renault Laguna
Τρίτη γενιά (2007 - 2015)
Για την τρίτη γενιά του Laguna, αναπτύχθηκε και μια εκδοχή coupé, 2-πορτη και λίγο διαφορετικής αισθητικής, πιο επιθετικής, με σκοπό να ανταγωνιστεί τα Peugeot 407 Coupé και Volkswagen Passat CC. Η επίσημη παρουσίασή της έγινε τον Οκτώβριο του 2008, στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Παρισιού και διατηρήθηκε στην παραγωγή έως το 2012.
Όπως και με τη δεύτερη γενιά, το μεγάλο ατού και της τρίτης γενιάς ήταν η παθητική ασφάλεια, όντας και πάλι το ασφαλέστερο στην κατηγορία του κατά το λανσάρισμα, με την κορυφαία διάκριση των 5 αστέρων του ανεξάρτητου οργανισμού Euro NCAP (Πρόγραμμα αξιολόγησης νέων μοντέλων της Ευρώπης) στις σχετικές δοκιμές που έγιναν το 2007.
Δυναστεία των Πτολεμαίων
Πολιτική αστάθεια
Αν και η Αίγυπτος στα χρόνια των Πτολεμαίων γνώρισε μέρες ισχύος και πλούτου, τα μέλη της Δυναστείας είχαν φοβερές διαμάχες μεταξύ τους, στοιχίζοντας στην Αίγυπτο την εσωτερική σταθερότητα. Εμφύλιες συμπλοκές, ανεβοκατεβάσματα στο θρόνο, εξορίες και πολιτικές δολοφονίες, όλα οδήγησαν τη χώρα προς τον θλιβερό δρόμο της διαφθοράς και της αποδυνάμωσης. Προς το τέλος, οι Ρωμαίοι άρχισαν να εμπλέκονται όλο και πιο ενεργά στις υποθέσεις του κράτους, λαμβάνοντας ρόλο διαιτητή μέχρι να αποφασίσουν πραγματικά να προσαρτήσουν τη χώρα. Η Αίγυπτος είχε μεγάλη σημασία γι’ αυτούς ως πηγή πλούτου και τροφίμων. Από την πλευρά τους οι Αιγύπτιοι τους χρησιμοποιούσαν για προσωπικές πολιτικές επιδιώξεις και για λόγους διπλωματίας μιας και η εξάπλωση της κυριαρχίας της Ρώμης στα πέρατα του τότε γνωστού κόσμου ήταν γεγονός.
Renault Laguna
Τρίτη γενιά (2007 - 2015)
Στην Ελλάδα διατέθηκε μόνο η πρώτη φάση του μοντέλου, που διατηρήθηκε στην παραγωγή μέχρι τα τέλη του 2010. Η πρώτη φάση της τρίτης γενιάς, εισήχθη μόνο με τους 4-κύλινδρους βενζινοκινητήρες, όλοι 16-βάλβιδοι, χωρητικότητας 1.6 και 2.0 λίτρων, και απόδοσης από 110 μέχρι 205 ίππους, ενώ διατέθηκαν και αρκετές εκδόσεις με το 6-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο ταχυτήτων, πέρα από τα κλασικά χειροκίνητα 6 σχέσεων. Στο εξωτερικό υπήρξε και μεγάλη παλέτα πετρελαιοκινητήρων.
Δυναστεία των Πτολεμαίων
Πτολεμαίοι Βασιλείς και Σύζυγοι
Όλοι οι άρρενες ηγεμόνες της δυναστείας έλαβαν το όνομα Πτολεμαίος. Οι πτολεμαϊκές βασίλισσες, μερικές από τις οποίες ήταν αδερφές των συζύγων τους, συνήθως ονομάζονταν Κλεοπάτρα, Αρσινόη ή Βερενίκη. Το πιο διάσημο μέλος της γραμμής αυτής ήταν η τελευταία βασίλισσα, Κλεοπάτρα Ζ΄, γνωστή για το ρόλο που έπαιξε στις ρωμαϊκές υποθέσεις, ως ερωμένη του Ιουλίου Καίσαρα και κατόπιν του Μάρκου Αντώνιου, πολιτικού αντιπάλου του Οκταβιανού. Η αυτοκτονία της την εποχή της ρωμαϊκής κατάκτησης της Αιγύπτου σηματοδότησε το τέλος της πτολεμαϊκής κυριαρχίας στη χώρα.
Renault Laguna
Ανανέωση του 2010
Τον Οκτώβριο του 2010, στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Παρισιού, παρουσιάστηκε η δεύτερη φάση του Laguna III, με μια ελαφρά αισθητική ανανέωση, και λανσαρίστηκε τον Νοέμβριο. Οι αλλαγές εντοπίζονταν στα ανανεωμένα φωτιστικά σώματα και τους νέους προφυλακτήρες, αναβαθμίζοντας το δυναμισμό που εκπέμπει το μοντέλο.
Δυναστεία των Πτολεμαίων
Πτολεμαίοι Βασιλείς και Σύζυγοι
Οι ημερομηνίες που δίνονται παρακάτω αφορούν τα έτη βασιλείας του εκάστοτε μέλους της οικογένειας. Συχνά συμβασίλευαν με τις συζύγους τους, αρκετές από τις οποίες συγκέντρωσαν εξουσία. Διάφορα συστήματα αρίθμησης των βασιλέων αυτών έχουν αναπτυχθεί και εδώ χρησιμοποιείται το πιο διαδεδομένο στον επιστημονικό κόσμο.
Renault Laguna
Αντικατάσταση
Λόγω της κακής εμπορικής πορείας της πρώτης φάσης στην Ελλάδα, η δεύτερη φάση του μοντέλου δεν εισήχθη ποτέ επίσημα, παρά μόνο από λίγες παράλληλες εισαγωγές. Επίσης, τον Φεβρουάριο του 2012 σταμάτησε να εξάγεται και στο Ηνωμένο Βασίλειο, κάτι που συνέβη ταυτόχρονα και με τα Espace, Kangoo, Modus και Wind, λόγω χαμηλών πωλήσεων και στα πλαίσια μιας προσπάθειας μείωσης του κόστους παραγωγής των μοντέλων της Renault. Τελικώς, η παραγωγή του Laguna έληξε τον Ιούλιο του 2015, όταν και αντικαταστάθηκε από το Renault Talisman.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Laguna Κατηγορία:Μεσαία αυτοκίνητα Κατηγορία:Γαλλικά αυτοκίνητα
Διαμαντής Κάντζας
Ο Διαμαντής Κάντζας, Έλληνας εφημεριδοπώλης με καταγωγή από τη Δημητσάνα, υπήρξε πρωταθλητής στίβου που κυριάρχησε στους δρόμους ημιαντοχής, αντοχής και στον μαραθώνιο από το 1905 ως το 1924 κατακτώντας 12 ατομικές νίκες στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών. Επίσης, αναδείχθηκε νικητής στους Παναιγύπτιους και στους Πανιώνιους αγώνες και κατέρριψε το πανελλήνιο ρεκόρ των 800μ. Ήταν κάτοικος Πειραιά και ανήκε στον Πειραϊκό Σύνδεσμο. Το ρεκόρ της νίκης του στο πανελλήνιο πρωτάθλημα μαραθωνίου του 1924 με 3 ώρες 05.47.4 καταγράφηκε ως πρώτο πανελλήνιο ρεκόρ, από τότε που οριοθετήθηκε το ακριβές μήκος της κλασικής διαδρομής. Πέθανε σε ηλικία 83 ετών, στις 12 Φεβρουαρίου 1964 στον Πειραιά και ετάφη στο νεκροταφείο της Ανάστασης.
Αναφορές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές δρόμων μεσαίων αποστάσεων Κατηγορία:Έλληνες αθλητές δρόμων μεγάλων αποστάσεων Κατηγορία:Πειραϊκός Σύνδεσμος Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου
Οι Φόβοι του Πρίγκηπα
Οι Φόβοι του Πρίγκηπα ήταν ελληνικό ροκ συγκρότημα της δεκαετίας του '90.
Βιογραφία
Οι Φόβοι του Πρίγκηπα ξεκίνησαν την πορεία τους το 1995 στο Ρέθυμνο οι Ανδρέας Αλμπάνης (φωνή κιθάρα), Αντώνης Αντωνίου (τύμπανα/φωνητικά), Πάρις Τεκίδης (κιθάρα), Σωτήρης Τόμζας (Tony Marrek) (ηλεκτρικό μπάσο). Ο πρώτος δίσκος "Οι Φόβοι του Πρίγκηπα" κυκλοφορεί το Φεβρουάριο του 1997. Περιλαμβάνει ηχογραφήσεις που έγιναν στο studio Magnanimus, στην Θεσσαλονίκη το χειμώνα του 1996, σε παραγωγή του Γιώργου Πεντζίκη. Τον Απρίλιο του 1997 παίζουν support στο ΡΟΔΟΝ πριν από τους John Spencer Blues Explosion.
Το 1998 κυκλοφορούν το EP "Οι Φόβοι του Πρίγκηπα" και τον δεύτερο δίσκο τους, "Φάρσα με Χρυσή Συνοχή". Οι ηχογραφήσεις γίνονται στα Action Studios στην Αθήνα με ηχολήπτη τον Άρη Χρήστου. Το Σεπτέμβριο του 1998 αποχωρεί ο Σωτήρης Τομζάς (Tony Marrek) και τη θέση του παίρνει ο Ανδρέας Στρατέας, μέλος των Asphodel. Την άνοιξη του 1999 το συγκρότημα εγκαταλείπει το Ρέθυμνο εγκαθίσταται στην Αθήνα.
Στη συνέχεια έρχεται η αντικατάσταση του Ανδρέα Στρατέα από ένα καινούργιο μπασίστα. Ο Αλέξης Καρακώστας, ο οποίος είχε και στο παρελθόν ακολουθήσει τη μπάντα σε αρκετές συναυλίες, είναι το νέο μέλος. Την άνοιξη του 2000 ηχογραφείται στα Sierra Studios στην Αθήνα το τρίτο album του group, "Ο Τελευταίος Διαστημοταυρομάχος", με ηχολήπτη τον Λάζαρο Καραγιάννη.
Το 2005 τα τέσσερα μέλη του group ζουν, σπουδάζουν, εργάζονται και δημιουργούν στην Αθήνα.
Τρία από τα μέλη των Φόβων του Πρίγκηπα, οι Αντώνης Αντωνίου, Πάρις Τεκίδης και Αλέξης 'De Goustimus' Καρακώστας, μετά τη διάλυση του συγκροτήματος, σχημάτισαν το αγγλόφωνο group Action Ladies. Έχουν εμφανιστεί σε αρκετές πόλεις της Ελλάδας και ο ήχος τους προσεγγίζει αρκετά το stoner rock.
Συμμετοχές
Φοβοι του Πριγκηπα
ΕΚΟ
Ο όρος ΕΚΟ μπορεί να αναφέρεται σε:
Πισγκάτ Ζεέβ
Το Πισγκάτ Ζεέβ (פסגת זאב) είναι ισραηλινός οικισμός στα Ανατολικά Ιεροσόλυμα και η μεγαλύτερη κατοικημένη γειτονιά στα Ιεροσόλυμα με πληθυσμό άνω των 50.000 κατοίκων. Το Πισγκάτ Ζεέβ ιδρύθηκε από το Ισραήλ ως μία από τις πέντε περιφερειακές γειτονιές της πόλης στην ξηρά που προσαρτήθηκε αποτελεσματικά μετά τον Πόλεμο των Έξι Ημερών του 1967.
Το Πισγκάτ Ζεέβ βρίσκεται ανατολικά του Σουαφάτ και του Μπέιτ Χανίνα, δυτικά της Χίζμα, νότια του Νέβε Γιάακοβ και βόρεια της Άνατα και του στρατοπέδου προσφύγων του Σουαφάτ. Το ισραηλινό φράγμα της Δυτικής Όχθης περιλαμβάνει το Πισγκάτ Ζεέβ στο βόρειο τμήμα των Ιεροσολύμων, ενώ αποκλείει το στρατόπεδο προσφύγων Σουαφάτ από την πόλη που διατρέχει εδώ σε σχήμα ς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Συνοικίες της Ιερουσαλήμ
Γενικές εκλογές του Κουρασάο (2016)
Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στο Κουρασάο στις 5 Οκτωβρίου 2016. Η αρχική ημερομηνία για τη διεξαγωγή τους ήταν η 30η Σεπτεμβρίου, όμως η ψηφοφορία αναβλήθηκε λόγω του τυφώνα Μάθιου. Συνολικά έλαβαν μέρος 13 κόμματα.
Εκλογικό σύστημα
Τα 21 μέλη του νομοθετικού σώματος (Estates) εκλέγονται με απλή αναλογική. Τα κόμματα που κέρδισαν έδρες στις προηγούμενες εκλογές μπορούν να πάρουν μέρος, ενώ διεξάγονται προκριματικές εκλογές για να καθοριστεί ποια κόμματα μπορούν να συμμετάσχουν. Τα κόμματα απαιτείται να συγκεντρώσουν τουλάχιστον 1% των ψήφων στις προηγούμενες εκλογές προκειμένου να λάβουν μέρος.
Προκριματικές εκλογές
Πορηγήθηκαν των γενικών εκλογών προκριματικές εκλογές στις 20 και στις 21 Αυγούστου 2016. Μόνο 7 από τα συνολικά 15 κόμματα που έλαβαν μέρος πληρούσαν τις προϋποθέσεις (να έχουν συγκεντρώσει τουλάχιστον 1% στις προηγούμενες εκλογές). Αυτό μεταφράζεται σε 870 ψήφους.
Παραπομπές
2016
Φώτος Τζαβέλας
Ο Φώτος Τζαβέλας (Σούλι, 1770 - Κέρκυρα, 1809) ήταν Σουλιώτης οπλαρχηγός.
Βιογραφία
Οι «Τζαβελαίοι» αλλιώς και «Τζαβελάτες» ήταν γνωστή φάρα από την περιοχή του Σουλίου της Ηπείρου, που έπαιξε σημαντικό ρόλο στους αγώνες των Σουλιωτών και κατά την επανάσταση του 1821. Ο Φώτος Τζαβέλας ήταν πρωτότοκος γιος του Λάμπρου Τζαβέλα και της Μόσχως. Διαδέχθηκε τον πατέρα του στην ηγεσία των Σουλιωτών, μετά τη μάχη της Κιάφας και την ήττα του Αλή Πασά κατά την οποία ο Πασάς αναγκάσθηκε να ανταλλάξει τους ομήρους που κρατούσε από το 1792 με σημαντικούς Αρβανίτες  που είχαν πιαστεί αιχμάλωτοι από τους Σουλιώτες. Έτσι ελευθέρωσε και τον Φώτο που γύρισε στο Σούλι, και, μετά τον θάνατο του πατέρα του, τον εκλέξανε αρχηγό τους οι Σουλιώτες. Παρά τη συνθηκολόγηση, ο Αλή Πασάς ξεκίνησε νέες επιθέσεις (1800 - 1803) εναντίον των Σουλιωτών. Τα γιουρούσια των Αρβανιτάδων του Αλή εναντίον των Σουλιωτών δεν έφεραν αποτέλεσμα, το καλοκαίρι του 1800.Γι' αυτό αποφάσισε ο Πασάς κι έφτιαξε πύργους στην γύρω από το Σούλι περιοχή, και πολιόρκησε, με το ασκέρι του, έτσι, τους Σουλιώτες. Ο Φώτος Τζαβέλας διακρίθηκε στις μάχες αυτές για τον ηρωισμό του και το πνεύμα του ηγέτη. Αναδείχτηκε μεγάλος πολέμαρχος κι έδειξε τόση ανδρεία που οι Σουλιώτες ορκίζονταν «στο σπαθί του Φώτου». Τον Δεκέμβριο του 1803, ο Τουρκαλβανός άρχοντας καταλαμβάνει το Σούλι. Οι Σουλιώτες αναγκάζονται να διασκορπιστούν. Ο Φώτος Τζαβέλας κατέφυγε στην Πάργα κι έπειτα στην Κέρκυρα, τότε κομμάτι της Ιόνιου Πολιτείας υπό ρωσική και οθωμανική επικυριαρχία, όπου άλλωστε, είχαν προσφύγει πολλές σουλιώτικες φάρες.
Στην Κέρκυρα υπηρέτησε ως αξιωματικός στο στρατιωτικό σώμα που είχε δημιουργηθεί από τους Ρώσους, προκειμένου να προστατέψουν το νησί που τότε κατείχαν. Στο εν λόγω σώμα είχαν ενταχθεί κι άλλοι Σουλιώτες, πολλοί κλεφταρματολοί, ντόπιοι νησιώτες κι εθελοντές από την κυρίως Ήπειρο.
Το 1807 η Κέρκυρα καταλαμβάνεται από τους Γάλλους. Ο Φώτος Τζαβέλας ορίστηκε από τους Γάλλους χιλίαρχος του Συντάγματος τους. Απεβίωσε το 1809 από άγνωστη αιτία και θάφτηκε στο μοναστήρι της Παναγίας της Πλατυτέρας, όπου σώζεται ο τάφος του μέχρι σήμερα. Ενόσω ζούσε, απέκτησε με τη γυναίκα του, Δέσπω, τέσσερις γιους, τον Νικόλα, τον Κίτσο, τον Ιωάννη ή Μπακατσέλο και τον Κωνσταντή, που έζησαν και πήρανε μέρος στην Επανάσταση. Επίσης είχε και μια κόρη την Φωτεινή, που παντρεύτηκε το 1828, τον Γενναίο Κολοκοτρώνη.
""
Βιβλιογραφικές πηγές
Κατηγορία:Έλληνες στρατιωτικοί Φωτος
Ολυμπιάδα Νεάπολης
Η Ολυμπιάδα Νέαπολης (επίσημο όνομα: Ένωσις Νέων Νεαπόλεως Κωνσταντίας «Η Ολυμπιάς» ) είναι κυπριακό αθλητικό σωματείο από τη Νεάπολη, συνοικία του Δήμου Λευκωσίας. Η Ολυμπιάδα ιδρύθηκε το 1951. Μετά την τουρκική εισβολή το 1974, η Νεάπολη είναι υπό τουρκική κατοχή με αποτέλεσμα η Ολυμπιάδα να εδρεύει στους Αγίους Ομολογητές, συνοικία του Δήμου Λευκωσίας.
Η Ολυμπιάδα διαθέτει τμήμα πετοσφαίρισης ανδρών, τμήμα πετοσφαίρισης γυναικών και τμήματα υποδομής. Έδρα των ομάδων της Ολυμπιάδας είναι η Κλειστή Αίθουσα Γυμνασίου Ακροπόλεως. Παλαιότερα διατηρούσε καλαθοσφαιρική ομάδα γυναικών (η οποία είχε αναδειχθεί 2 φορές πρωταθλήτρια Κύπρου και 3 φορές κυπελλούχος Κύπρου) και ποδοσφαιρική ομάδα.
Πετόσφαιρα
Η Ολυμπιάδα αποτελεί ιδρυτικό μέλος της Κυπριακής Ομοσπονδίας Πετοσφαίρισης (ΚΟΠΕ). Διαθέτει ομάδες πετόσφαιρας στους άνδρες και στις γυναίκες οι οποίες κατά την φετινή περίοδο αγωνίζονται στην Β' Κατηγορία της ΚΟΠΕ. Η γυναικεία ομάδα το 1992 κατέκτησε το πρωτάθλημα πετοσφαίρισης γυναικών στην Κύπρο, ενώ υπήρξε τρεις φορές φιναλίστ στο κύπελλο. Έχει κατακτήσει επίσης και 1 Σούπερ Καπ.
Πετοσφαίριση ανδρών
Η πετοσφαιρική ομάδα ανδρών ιδρύθηκε το Μάρτιο του 1974. Έχει αρκετές συμμετοχές στην Α΄ κατηγορία. Παρόλο που δεν έχει κάποια διάκριση στην ανώτατη κατηγορία, εντούτοις έχει κατακτήσει αρκετές φορές το πρωτάθλημα και το κύπελλο Β΄ κατηγορίας.
Δεκαετία 2000-2009
Την περίοδο 2007-08 τερμάτισε στην τελευταία θέση του πρωταθλήματος Α΄ κατηγορίας και υποβιβάστηκε στη Β΄ κατηγορία. Την περίοδο 2008-09 δεν κατάφερε να κερδίσει την επιστροφή της στην Α΄ κατηγορία, κατάφερε ωστόσο να αναδειχθεί κυπελλούχος Β΄ κατηγορίας, κερδίζοντας στον τελικό την Αναγέννηση Δερύνειας.
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει την πορεία της Ολυμπιάδας στις διοργανώσεις της ΚΟΠΕ (για όσες περιόδους εντοπίστηκαν στοιχεία).
Δεκαετία 2010-
Την περίοδο 2009-10 κατέκτησε το πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας, κερδίζοντας ταυτόχρονα και την άνοδο της στην Α΄ κατηγορία. Την περίοδο 2010-11 τερμάτισε στην τελευταία θέση και υποβιβάστηκε στη Β΄ κατηγορία. Κατέκτησε και πάλι το πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας την περίοδο 2011-12 και επέστρεψε στην Α΄ κατηγορία. Επιπρόσθετα, συμμετείχε στον τελικό του κυπέλλου Β΄ κατηγορίας χάνοντας το τρόπαιο από τον Άρη Λεμεσού.
Την περίοδο 2012-13 τερμάτισε στην τελευταία θέση της Α΄ κατηγορίας με αποτέλεσμα να υποβιβαστεί ξανά στη Β΄ κατηγορία. Την περίοδο 2013-14 κατέκτησε το κύπελλο Β΄ κατηγορίας κερδίζοντας στον τελικό τον Άρη Λεμεσού. Την περίοδο 2014-15 έφτασε και πάλι στον τελικό χάνοντας το τρόπαιο από την Ολυμπιάς Φρενάρου.
Πετοσφαίριση γυναικών
Η πετοσφαιρική ομάδα γυναικών της Ολυμπιάδας ιδρύθηκε το 1976. Έχει αναδειχθεί δύο φορές πρωταθλήτρια Κύπρου (1991-92, 2022-23), και μια κυπελλούχος Κύπρου (2022-23),  ενώ συμμετείχε άλλες τέσσερεις φορές στον τελικό του κυπέλλου (1986-87, 1987-88, 1990-91, 2021-22). Έχει κατακτήσει επίσης και 1 Σούπερ Καπ (2022).
Δεκαετία 2000-2009
Την περίοδο 2007-08 κατέκτησε το πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας, κερδίζοντας ταυτόχρονα και την άνοδο στην Α΄ κατηγορία. Επιπρόσθετα, κατέκτησε το κύπελλο Β΄ κατηγορίας κερδίζοντας στον τελικό τον Παφιακό.
Δεκαετία 2010-
Μέχρι την περίοδο 2013-14 συμμετείχε στην Α΄ κατηγορία, με πιο πετυχημένη πορεία την περίοδο 2010-11 όπου κατέκτησε την 4η θέση. Την περίοδο 2013-14 τερμάτισε στην τελευταία θέση και υποβιβάστηκε στη Β΄ κατηγορία. Την περίοδο 2014-15 κατέκτησε το πρωτάθλημα και παράλληλα την άνοδο της στην Α΄ κατηγορία. Την ίδια περίοδο κατέκτησε το κύπελλο Β΄ κατηγορίας κερδίζοντας στον τελικό την Αναγέννηση Δερύνειας.
Καλαθοσφαίριση
Το 1975 η Ολυμπιάδα Νεάπολης δημιούργησε καλαθοσφαιρική ομάδα ανδρών και γυναικών. Στα πρώτα χρόνια διεξαγωγής των γυναικείων διοργανώσεων καλαθοσφαίρισης κατέκτησε δύο πρωταθλήματα (1989-90, 1990-91) και τέσσερα κύπελλα (1988-89, 1989-90, 1990-91, 1991-92).
Τίτλοι-Διακρίσεις
Ποδόσφαιρο
Η ποδοσφαιρική ομάδα της Ολυμπιάδας Νεάπολης ήταν ένα από τα ιδρυτικά μέλη της Εθνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Περιφέρειας Λευκωσίας (ΕΠΟΠΛ) το 1960. Το 1976 εντάχθηκε στην Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) ως ομάδα Γ΄ κατηγορίας. Παρέμεινε στην κατηγορία αυτή για εφτά συνεχόμενες περιόδους. Την περίοδο 1982-83 τερμάτισε στην τελευταία θέση και υποβιβάστηκε. Τα επόμενα δύο χρόνια συμμετείχε στις διοργανώσεις της ΕΠΟΠΛ.
Το καλοκαίρι του 1985 η Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) αποφάσισε τη δημιουργία της Δ΄ κατηγορίας. Η Ολυμπιάδα ήταν ανάμεσα στις ομάδες που επελέγησαν από τη ΣΤΟΚ για να συμμετάσχει στο πρώτο πρωτάθλημα της κατηγορίας και έτσι εντάχθηκε στις τάξεις της ΚΟΠ. Η Δ΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε τρεις ομίλους. Η Ολυμπιάδα εντάχθηκε στον όμιλο Λευκωσίας-Κερύνειας. Την περίοδο 1989-90 κατέκτησε την πρώτη θέση του ομίλου της, ωστόσο δεν προβιβάστηκε στη Γ΄ κατηγορία. Συμμετείχε στη Δ΄ κατηγορία έως την περίοδο 1992-93. Η περίοδος αυτή ήταν η τελευταία που η Δ΄ κατηγορία διεξαγόταν με ομίλους και έτσι οι περισσότερες ομάδες των ομίλων της περιόδου 1992-93 υποβιβάστηκαν στα αγροτικά πρωταθλήματα. Η Ολυμπιάδα τερμάτισε στη 13η θέση και υποβιβάστηκε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Επαρχίας Λευκωσίας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1951 Κατηγορία:Κυπριακοί προσφυγικοί αθλητικοί σύλλογοι Κατηγορία:Κυπριακοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1975 Κατηγορία:Νεάπολη (συνοικία Λευκωσίας)
BBC Knowledge
Το BBC Knowledge (BBC Γνώση) ήταν ψηφιακό τηλεοπτικό κανάλι του BBC. Το κανάλι ήταν διαθέσιμο μέσω επίγειας ψηφιακής, δορυφορικής και καλωδιακής τηλεόρασης. Το πρόγραμμα του σταθμού είχε ντοκιμαντέρ, πολιτιστικές εκπομπές και εκπαιδευτική τηλεόραση.
Κλείσιμο
Ο λόγος για τον οποίο έκλεισε το κανάλι είναι επειδή η κυβέρνηση ήθελε να βάλει καινούργια τηλεοπτικά κανάλια στις ψηφιακές συχνότητες του BBC. Το BBC Three και το BBC Four ήταν προγραμματισμένα να ξεκινήσουν να εκπέμπουν το 2001, αλλά τελικά η έναρξη των καναλιών καθυστέρησε λόγω προβλημάτων. Το BBC Knowledge θα έπρεπε να είχε αντικατασταθεί ήδη από τον Oκτώβριο του 2000 από το BBC Four. Τελικά τα σχέδια για τις ψηφιακές συχνότητες προχώρησαν και έτσι το BBC Knowledge έκλεισε στις 2 Μαρτίου του 2002 με τις λέξεις "Αυτό ήταν από εμάς εδώ στο BBC Knowledge, καληνύχτα και αντίο". Λίγα δευτερόλεπτα μετά στη συχνότητα του BBC Knowledge βγήκε μια διαφήμιση για την πρεμιέρα του νέου καναλιού, του BBC Four, η οποία θα γινόταν την επόμενη.
Κατηγορία:Βρετανικοί Τηλεοπτικοί σταθμοί Κατηγορία:British Broadcasting Corporation
Ντμίτρι Σοστακόβιτς
Ύστερα από μια αρχική περίοδο στο πνεύμα της «πρωτοπορίας», ο Σοστακόβιτς έγραψε σε ένα προσωπικό ιδίωμα, στο οποίο φαίνεται μεταξύ άλλων και η έντονη επιρροή του Μάλερ. Συνδυάζει στοιχεία ρομαντισμού (δηλαδή στοιχεία πάθους και τραγικότητας) με ατονική γραφή και με περιστασιακή χρήση στοιχείων της σειραϊκής μουσικής -αν και γενικά εντάσσεται στην παράδοση της τονικής μουσικής. Συχνά η μουσική του περιέχει οξείες αντιθέσεις και έντονο το στοιχείο του γκροτέσκου, της ειρωνείας και του σαρκασμού. Θεωρείται ότι τα μεγαλύτερα έργα του είναι οι 15 συμφωνίες του και τα 15 κουαρτέτα εγχόρδων. Το έργο του επίσης περιλαμβάνει όπερες, 6 κοντσέρτα (για πιάνο, βιολί και βιολοντσέλο) και πολλή κινηματογραφική μουσική.
Νεότητα και σπουδές
Ο Σοστακόβιτς από την πλευρά του πατέρα του καταγόταν από την Πολωνία. Τα σωζόμενα έγγραφα παραδίδουν ποικίλες γραφές του οικογενειακού ονόματος: Szostakowicz, Szostakiewicz, Szestakovicz και Szustakiewicz. Ο προπάππος του, Πιότρ Μιχάηλοβιτς Σοστακόβιτς, είχε πάρει μέρος στην Πολωνική επανάσταση του 1831 και αργότερα εγκαταστάθηκε στο Γιεκατερινμπούργκ. Εκεί γεννήθηκε ο παππούς του συνθέτη, Μπολεσλάβ Πετρόβιτς, ο οποίος αναμείχθηκε στην απόπειρα δολοφονίας του τσάρου Αλεξάνδρου Β΄, το 1866, και γι' αυτόν τον λόγο εξορίστηκε στο Τομσκ και αργότερα στο Ναρίμ, στη Σιβηρία, όπου γεννήθηκε ο πατέρας του συνθέτη, Ντμίτρι Μπολεσλάβοβιτς.
Η μητέρα του συνθέτη, Σοφία Κοκούλινα, απώτερης ελληνικής καταγωγής , ήταν πιανίστρια και σπούδαζε στο Ωδείο της Αγίας Πετρούπολης, όπου και γνώρισε τον Ντμίτρι Μπολεσλάβοβιτς, με τον οποίο παντρεύτηκε το 1903. Το ζευγάρι απέκτησε συνολικά τρία παιδιά και ο Ντμίτρι (που τον αποκαλούσαν Μίτια) ήταν το δεύτερο στη σειρά. Οι γονείς του Ντμίτρι ήταν από πολιτική άποψη λαϊκιστές (ναρόντνικοι). Ένας από τους θείους του ήταν Μπολσεβίκος, αλλά η οικογένεια επίσης περιελάμβανε και ακραίους υπερσυντηρητικούς.
Παρά την οικογενειακή μουσική παράδοση ο Ντμίτρι αρχικά δεν ενδιαφερόταν καθόλου για τη μουσική· η μητέρα του όμως σύντομα κατάφερε να στρέψει το ενδιαφέρον του Μίτια και της μεγάλης αδερφής του Σοφίας στο πιάνο. Το ταλέντο του έγινε εμφανές ήδη από τα πρώτα του μαθήματα στο πιάνο, σε ηλικία 9 ετών και σύντομα ο Ντμίτρι έκανε τις πρώτες απόπειρες στη σύνθεση. Το 1918, έγραψε ένα Πένθιμο Εμβατήριο στη μνήμη των δύο ηγετών του κόμματος Καντέτ, που δολοφονήθηκαν από Μποσελβίκους ναύτες. Το 1919, έγινε δεκτός στο Ωδείο της Πετρούπολης, το οποίο τότε διηύθυνε ο Αλεξάντρ Γκλαζουνόφ. Παρακολούθησε μαθήματα πιάνου από τον Λεονίντ Νικολάγιεφ και σύνθεσης από τον Μαξιμιλιάν Στάινμπεργκ. Ο Γκλαζούνοφ παρακολουθούσε με ενδιαφέρον την ανάπτυξη αυτού του νέου με το μεγάλο ταλέντο και το «απόλυτο αφτί» και κατά καιρούς τον υποστήριζε οικονομικά. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του κρίθηκε ότι χαρακτηριζόταν από έλλειψη πολιτικού ζήλου και απέτυχε την πρώτη φορά στην εξέταση στη Μαρξιστική μεθοδολογία το 1926.
Στις αρχές του 1923, έναν χρόνο μετά τον θάνατο του πατέρα του, η οικογένεια σχεδόν καταστράφηκε οικονομικά εξ αιτίας της οικονομικής αστάθειας της μετεπαναστατικής περιόδου. Επιπλέον έγινε διάγνωση ότι ο συνθέτης (ο οποίος είχε εξ αρχής αδύναμη υγεία), έπασχε από φυματίωση. Αυτή η πάθηση επρόκειτο να επηρεάσει όλη την υπόλοιπη ζωή του. Εκείνη τη χρονιά αποφοίτησε από την τάξη του πιάνου και από τον Οκτώβριο του 1924 άρχισε να εργάζεται ως πιανίστας σε προβολές ταινιών του βωβού κινηματογράφου.
Για την αποφοίτησή του από το Ωδείο (1925) συνέθεσε την 1η συμφωνία. Η επιτυχία του έργου ήταν μεγάλη και του προσέφερε παγκόσμια αναγνώριση ήδη από την ηλικία των 19 ετών. Η πρεμιέρα του έργου δόθηκε στις 12 Μαΐου 1926 από τη Φιλαρμονική του Λένινγκραντ (όπως είχε μετονομαστεί από το 1924 η Αγία Πετρούπολη), υπό τη διεύθυνση του Νικολάι Μάλκο.
Το 1927 επίσης αποτέλεσε την αρχή για τη μακρόχρονη φιλία του με τον Ιβάν Σολλερτίνσκι (Иван Соллертинский), ο οποίος παρέμεινε ο στενότερός του φίλος μέχρι τον θάνατό του το 1944. Ο Σολλερτίνσκι εισήγαγε τον Σοστακόβιτς στη μουσική του Γκούσταβ Μάλερ, η οποία άσκησε ισχυρή επιρροή στη δική του μουσική από την Τέταρτη Συμφωνία και μετά.
Την ίδια χρονιά γνώρισε και τη μετέπειτα σύζυγό του, Νίνα Βάρζαρ, η οποία τότε σπούδαζε ακόμα φυσικομαθηματικά. Ο συνθέτης ένιωσε γρήγορα έλξη για αυτή και επισκεπτόταν το σπίτι της με κάθε ευκαιρία. Η οικογένεια της κοπέλας αρχικά δεν ήταν ενθουσιασμένη με τη σχέση των δύο νέων, αλλά τελικά το ζευγάρι επιβλήθηκε και στις 13 Μαΐου 1932 έγινε ο γάμος τους. Αρχικές δυσκολίες οδήγησαν σε διαζύγιο το 1935, αλλά το ζευγάρι σύντομα επανασυνδέθηκε.
Στο τέλος της δεκαετίας του 1920 και στις αρχές της δεκαετίας του 1930 εργάστηκε στο TRAM, το Εργατικό (Προλεταριακό) Νεανικό Θέατρο. Παρότι έκανε μικρό έργο σε αυτό το πόστο, η θέση του αυτή τον προφύλαξε από ιδεολογικές επιθέσεις και αμφισβητήσεις. Μεγάλο μέρος αυτής περιόδου αφιερώθηκε στη σύνθεση της όπερας Η λαίδη Μάκμπεθ του Μτσενσκ. Η πρώτη της εκτέλεση έγινε στις 22 Ιανουαρίου 1934 στο Λενινγκράντ και δύο μέρες μετά στη Μόσχα, και γνώρισε αμέσως επιτυχία, από άποψη λαϊκής, αλλά και επίσημης, αποδοχής. Ειπώθηκε ότι υπήρξε «αποτέλεσμα της γενικότερης επιτυχίας του σοσιαλιστικού οικοδομήματος, της σωστής πολιτικής του Κόμματος», και ότι μια τέτοια όπερα «θα μπορούσε να έχει γραφτεί μόνο από Σοβιετικό συνθέτη, μεγαλωμένο μέσα στο καλύτερο κομμάτι της παράδοσης της σοβιετικής κουλτούρας». Κατά τα δύο επόμενα χρόνια η φήμη και η δημοτικότητα του συνθέτη αυξάνονταν και το έργο του δεχόταν επαίνους από κριτικούς και κοινό.