cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πέτρος Α΄ της Ρωσίας
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1689 την Ευδοκία Λοπούχινα, κόρη του Φιοντόρ Αβράμοβιτς Λοπούχιν, νομικού και συνταγματάρχη, και είχε τέκνα:
Το 1698 η Ευδοκία πείστηκε να εισέλθει σε μονή, έτσι διαζεύχθηκαν και ο Πέτρος Α΄ έκανε το 1707 δεύτερο γάμο με τη Μάρτα Σκαβρόνσκαγια (μετέπειτα Αικατερίνη Α΄ της Ρωσίας), κόρη του Σαμουήλ Σκοβρόνσκυ, αγρότη από το Μινσκ της Πολωνίας-Λιθουανίας, και είχε τέκνα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τσάροι της Αυτοκρατορίας της Ρωσίας Κατηγορία:Οίκος Ρομάνοφ Κατηγορία:Πρωταγωνιστές του Μεγάλου Βορείου Πολέμου Κατηγορία:Ρωσοπερσικοί πόλεμοι
Αρτέμιος Μίχος
Ο Αρτέμιος Μίχος ή Μίχου (Ιωάννινα, 1803 - Αθήνα, 1880 ) ήταν Έλληνας πολιτικός, στρατιωτικός και αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης.
Βιογραφικά στοιχεία
Πήρε μέρος στην Επανάσταση του 1821 στην αρχή σε σώμα ατάκτων αλλά κατατάχτηκε στον τακτικό στρατό και το 1830 προήχθη σε υπολοχαγό. Πήρε μέρος στην επανάσταση στα Κατσανοχώρια, στη μάχη της Πλάκας, σε πολλές άλλες μάχες στο Λιδορίκι στο Κλίμα στην Κοτσιρού. Πολέμησε μαζί με τον Καραΐσκάκη στην Υποβρύνα και τη Ράχοβα, ήταν και στο Μεσολόγγι στην τελευταία πολιορκία του και την ηρωική έξοδο. Το 1827 συμμετείχε στις μάχες της Αθήνας και του Πειραιά, στην Μάχη της Πέτρας, των Θηβών όπου και τραυματίστηκε, στην πολιορκία της Ναυπάκτου και στην δεύτερη μάχη της Πέτρας όπου τραυματίστηκε εκ νέου.
Διετέλεσε επιθεωρητής του πεζικού, αρχηγός της χωροφυλακής, μέλος του αναθεωρητικού δικαστηρίου και υπουργός στρατιωτικών στην προσωρινή κυβέρνηση του 1862 και στην Κυβέρνηση Δημητρίου Βούλγαρη 1866.
Ήταν από τους πρωτεργάτες της επανάστασης του 1862 κατά του Όθωνα, τα γνωστά Ναυπλιακά, όπου σαν διοικητής του 5ου τάγματος πεζικού και της φρουράς Ναυπλίου στασίασε την 5η Φεβρουαρίου και κατέλαβε το φρούριο.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Στρατιωτικών Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821 Κατηγορία:Αρχηγοί Ελληνικής χωροφυλακής Κατηγορία:Έλληνες δικαστικοί
Προεδρικές εκλογές στο Ελ Σαλβαδόρ (2014)
Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στο Ελ Σαλβαδόρ στις 2 Φεβρουαρίου 2014, με το δεύτερο γύρο να διεξάγεται στις 9 Μαρτίου καθώς ουδείς υποψήφιος δεν κατάφερε να συγκεντρώσει την απαιτούμενη πλειοψηφία από τον πρώτο γύρο. Οι σημαντικότεροι υποψήφιοι ήταν ο αντιπρόεδρος Σαλβαδόρ Σάντσες Σερέν από το FMLN, ο δήμαρχος του Σαν Σαλβαδόρ Νόρμαν Κιχάνο από την ARENA και ο πρώην πρόεδρος Αντόνιο Σάκα από το GANA.Ο απερχόμενος πρόεδρος Μαουρίσιο Φούνες δεν είχε δικαίωμα να διεκδικήσει και δεύτερη θητεία. Παρά τις καταγγελίες για νοθεία στις οποίες προέβη ο Κιχάνο, νικητής του δεύτερου γύρου ανακηρύχθηκε ο Σάντσες Σερέν.
Πλαίσιο
Στις 22 Οκτωβρίου 2012 με απόφαση του Ανωτάτου Εκλογοδικείου αυξήθηκε ο συνολικός αριθμός των εκλογικών κέντρων και εγγράφηκαν οι ψηφοφόροι στο εκλογικό κέντρο που ήταν πιο κοντά στον τόπο κατοικίας τους. Νωρίτερα, η εγγραφή των ψηφοφόρων γινόταν με αλφαβητική σειρά στα εκλογικά κέντρα των Δήμων, κάτι που ανάγκαζε πολλούς να ταξιδεύουν σε μακρινές αποστάσεις προκειμένου να ασκήσουν το εκλογικό τους δικαίωμα. Στις προεδρικές εκλογές του 2014 εφαρμόστηκαν για πρώτη φορά αυτοί οι κανόνες.
Στις 24 Ιανουαρίου 2013 η Νομοθετική Συνέλευση ενέκρινε νομοσχέδιο που επιτρέπει τους Σαλβαδορανούς κατοίκους του εξωτερικού να ψηφίζουν στις μελλοντικές εκλογές. Το 92% των Σαλβαδορανών της αλλοδαπής έχουν έδρα τις ΗΠΑ και τον Καναδά.
Φούστα (πλοίο)
thumb|Πορτογαλική φούστα από βιβλίο του [[Jan Huygen van Linschoten ]]
Η Φούστα (fusta ή fuste) ήταν ένα στενό,ελαφρύ,επίπεδο και ευκίνητο πλοίο κινούμενο τόσο με κουπιά όσο και με πανί (λατίνι). Οι ερέτες που το κινούσαν ήταν 12 μέχρι 18 σε κάθε της πλευρά. Τον οπλισμό της αποτελούσαν δύο ή και τρία κανόνια.
Οι Φούστες μπορούσαν να μεταφέρουν έως 300 τόννους και προορίζονταν τόσο τις για πολεμικές επιχειρήσεις όσο και για το εμπόριο
Η Φούστα χρησιμοποιήθηκε από τους πειρατές του Salé και γενικότερα της περιοχής του σημερινού Μαρόκου. Η ταχύτητα και ο ρηχός της πυθμένας την έκαναν ιδανική για πειρατικές επιθέσεις. Φούστες χρησιμοποίησαν οι αδελφοί Μπαρμπαρόσα για να καταλάβουν την Βόρεια Αφρική και να βοηθήσουν τους διαφεύγοντες από την Ισπανία Μαυριτανούς (Mudéjars ή Moriscos )μετά την πτώση της Γρανάδας. Χρησιμοποιήθηκαν επίσης φούστες κατά την Ναυμαχία της Ναυπάκτου.
Χηρισμοποιήθηκε επίσης στις επιχειρήσεις των Πορτογάλων στην Ανατολή. Φούστες ναυπηγήθηκαν στο Λιμάνι Γκόα της Ινδίας. Το 1535 ο Diego Botelho Perrira έφθασε με Φούστα στην Λισσαβώνα, έχοντας αποπλεύσει από το Cochín. Το 1545 ο Manel de Vasconsellos απέπλευσε για να κατασκοπεύσει τις Τουρκικές ναυτικές δυνάμεις που ετοίμαζαν επίθεση κατά των Πορτογαλικών δυνάμεων της Ινδιας. Παρότι οι Τουρκικές δυνάμεις τον καταδίωξαν κατάφερε να ξεφύγει και να προειδοποιήσει για την επικείμενη επίθεση κατά του οχυρού του Diu.
Πατ Πάτερσον
Ο Πιέρ Κλερμπόντ (Pierre Clermont, 19 Ιανουαρίου 1941- 2 Δεκεμβρίου 2020) ήταν ένας Καναδός πρώην επαγγελματίας παλαιστής, περισσότερο γνωστός με το ψευδώνυμο που χρησιμοποιούσε στα ρινγκ "Πατ Πάτερσον". Τα τελευταία χρόνια όταν αποσύρθηκε από την επαγγελματική πάλη είχε συμβόλαιο με την εταιρεία WWE ως σύμβουλος παραγωγής
Εταιρείες & κόντρες
Ο Πάτερσον ξεκίνησε να παλεύει το 1958 στο Μόντρεαλ του Καναδά. Αργότερα, αγωνίστηκε για διάφορες εταιρείες του National Wrestling Alliance και το 1979 υπέγραψε με το σημερινό WWE (τότε γνωστό με άλλη ονομασία). Είχε κόντρες με σπουδαίους παλαιστές, όπως τον Μπομπ Μπάκλουντ και τον Τεντ Ντιμπιάσι.
Διακρίσεις
Για την προσφορά του στον χώρο, ο Πάτερσον, τιμήθηκε από το WWE, το 1996 με την εισαγωγή του στην τιμητική διάκριση για τους επαγγελματίες παλαιστές WWE Hall of Fame. Ο Πάτερσον ήταν ο πρώτος παλαιστής, που κατέκτησε τον ιστορικό τίτλο Διηπειρωτικό Πρωτάθλημα WWE. Στην καριέρα του κατέκτησε συνολικά 36 τίτλους.
Ομάδες
Είχε τεράστια επιτυχία στην ομαδική κατηγορία, καθώς με διάφορους παλαιστές, κατέκτησε 20 τίτλους της κατηγορίας. Μερικοί παλαιστές με τους οποίους συνεργάστηκε στην καριέρα του, ήταν οι: Ιβάν Κόλοφ, Μπίλι Γκράχαμ, Πέντρο Μοράλες, Πίτερ Μαίβια και Ρόκι Τζόνσον.
Πηγές
Κατηγορία:Επαγγελματίες Παλαιστές Κατηγορία:ΛΟΑΤ Χριστιανοί
Πετροκάραβο
Με την ονομασία πετροκάραβο φέρονται διάφορες νησίδες και βραχονησίδες τόσο στο Αιγαίο πέλαγος, όσο και στο Ιόνιο πέλαγος. Η δημώδης ναυτική ονομασία τους που καθιερώθηκε και επίσημα οφείλεται στο γεγονός ότι από μακριά, στον ορίζοντα, εκ του τριγωνικού σχήματος που παρουσιάζουν, μοιάζουν με μικρά ιστιοφόρα πλοία.
Κυριότερες νησίδες και βραχονησίδες με το όνομα αυτό είναι:
Ζυμαρικά και φασόλια
Τα ζυμαρικά και φασόλια (Pasta e fagioli) [ˈpasta e ffaˈdʒɔːli], είναι ένα παραδοσιακό χωρίς κρέας Ιταλικό φαγητό. Όπως και σε πολλές άλλες Ιταλικές σπεσιαλιτέ, βλέπε, πίτσα και πολέντα, το πιάτο αυτό, ξεκίνησε ως ένα πιάτο των χωρικών, που αποτελείται από φθηνά υλικά. Σήμερα, μπορεί να βρεθεί, ακόμα και σε εστιατόρια που δεν ειδικεύονται στην Ιταλική κουζίνα. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, συχνά προφέρεται ως "pasta fazool" (μετά από την προφορά των φασολιών στη Ναπολιτάνικη γλώσσα, "pasta e fasule").
Προετοιμασία
Τα ζυμαρικά και φασόλια, συνήθως γίνονται από την χρήση των φασολιών cannellini ή των φασολιών borlotti και  κάποιων ειδών μικρών ζυμαρικών όπως τo κοραλλάκι (elbow macaroni) ή το κοφτό μακαρονάκι (ditalini). Η βάση συνήθως είναι ελαιόλαδο, σκόρδο, αλεσμένο κρεμμύδι και μπαχαρικά, μαζί με μαγειρεμένη ντομάτα ή ντομάτα πελτέ. Ορισμένες ποικιλίες δεν περιλαμβάνουν καθόλου ντομάτα και γίνονται από ζωμό. Οι σύγχρονες συνταγές των εστιατορίων, μπορεί να είναι χορτοφαγικές ή να περιλαμβάνουν απόθεμα με βάση ζώο, συνήθως κοτόπουλο ή κρέας, όπως το προσούτο.
Στο λαϊκό πολιτισμό
thumb|250px|right|Κοφτό μακαρονάκι (ditalini). Η λέξη για τα "φασόλια" ποικίλει στις διάφορες Ιταλικές διαλέκτους, π.χ. fagioli [faˈdʒɔːli] στα τυποποιημένα Ιταλικά, fasule [faˈsuːlə] στα Ναπολιτάνικα και fasulu [faˈsuːlu] στα Σικελιανά. Το «Pastafazoola», ένα νεωτεριστικό τραγούδι του 1927, από τον Van and Schenck, κεφαλαιοποιεί τη ναπολιτάνικη προφορά στην ομοιοκαταληξία, ""Don't be a fool, eat pasta fazool""
Που σε ελεύθερη μετάφραση είναι: ""Μην είσαι χαζούλη, φάε πάστα φαζούλη","
και το τραγούδι από τον Ντιν Μάρτιν "That' s amore" περιλαμβάνει την ομοιοκαταληξία ""When the stars make you drool, just like pasta fazool, that's amore"."
Που σε ελεύθερη μετάφραση είναι: ""Όταν τα αστέρια σε κάνουν να σου τρέχουν τα σάλια, όπως ακριβώς τα ζυμαρικά φαζούλ, αυτό είναι amore"."
Σημειώσεις
<references group="Σημ." /> <references responsive="0" group="Παρ. Σημ." />
Υποσημειώσεις
<references responsive="0" group="Υποσημ." />
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλική κουζίνα Κατηγορία:Τρόφιμα με βάση όσπρια Κατηγορία:Τρόφιμα με βάση ζυμαρικά
Χώρα του Βοΐνοβιτς
thumb|right|250px|Η Χώρα του Βοΐνοβιτς στον χάρτη Η Χώρα του Βοΐνοβιτς (σερβικά: Велбуждско деспотство) ήταν ένα από τα Σερβικά κρατίδια που εμφανίστηκαν κατά την διάλυση της Σερβικής Αυτοκρατορίας. Πήρε το όνομα του από τον Βόγισλαβ Βογίνοβιτς και την δημιούργησε το 1355, τον διαδέχτηκε ο ανιψιός του Νίκολα Αλτομάνοβιτς Βογίνοβιτς.
Ιστορία
Πρώτος κυβερνήτης της ήταν ο δούκας Βόγισλαβ Βογίνοβιτς (περίπου 1355-1363), και αργότερα ο ανιψιός του Νίκολα Αλτομάνοβιτς Βοΐνοβιτς (1366-1373). Κατελάμβανε το δυτικό τμήμα της πρώην Σερβικής Αυτοκρατορίας, δηλαδή, οι περιοχές που περιλαμβάνει η σημερινή Σερβία, το βορειοδυτικό Μαυροβούνιο , νοτιοανατολική Βοσνία και Ερζεγοβίνη και νοτιοανατολική Κροατία. Ο Αλτομάνοβιτς αντιμετώπισε τη στρατιωτική συμμαχία των άλλων σερβικών κρατιδίων με αποτέλεσμα η χώρα του να διαλυθεί και να μοιραστεί.
Πηγές
Κατηγορία:Μεσαιωνική Σερβία Κατηγορία:Μεσαιωνική Βουλγαρία Κατηγορία:Πρώην κράτη των Βαλκανίων Κατηγορία:Μεσαιωνική Βοσνία και Ερζεγοβίνη Κατηγορία:Μεσαιωνικό Μαυροβούνιο Κατηγορία:Μεσαιωνική Κροατία
Μουσική ακουστική
Η μουσική ακουστική (musical acoustics) αποτελεί τον κλάδο της ακουστικής που ασχολείται με τη φυσική της μουσικής, όπως τη μελέτη, λειτουργία και σχεδίαση των μουσικών οργάνων, την ανάλυση της μελωδίας, της ανθρώπινης φωνής και του τραγουδιoύ, καθώς και την κλινική θεραπευτική χρήση της μουσικής.
Ειδικότερα, μελετά τον τρόπο παραγωγής και διάδοσης του ήχου από τα διάφορα μουσικά όργανα, εξετάζοντας την ακουστική τους συμπεριφορά ανά κατηγορία, π.χ. έγχορδα νυκτά ή με δοξάρι, πληκτροφόρα έγχορδα, πνευστά, κρουστά, ενώ ιδιαίτερη κατηγορία αποτελεί η ανθρώπινη φωνή (ομιλία – τραγούδι).
Η μουσική ακουστική ασχολείται ιδιαίτερα με τους μουσικούς ήχους (κατά κανόνα σύνθετους και πλούσιους σε αρμονικές), καθώς και με τις ταλαντώσεις των χορδών, των μεμβρανών και με τη διάδοση του ήχου μέσα σε ηχητικούς σωλήνες. Επίσης ως τμήμα της φυσιολογικής ακουστικής εξετάζει την ακρόαση αυτών των ήχων, με τα σχετικά φαινόμενα (συνήχηση, σύνθεση), καθώς και τις σχετικές έννοιες με τις μουσικές κλίμακες και τα διαστήματα, τα μουσικά προβλήματα που έχουν σχέση με την αποθήκευση και την αναπαραγωγή του ήχου, αλλά κυρίως με τη στερεοφωνία, την τεχνική των ηλεκτρικών μουσικών οργάνων και διατάξεων ικανών να δημιουργούν πειραματική μουσική.
Σημαντική έρευνα στο πεδίο αυτό επιτελείται στην Ελλάδα στο τμήμα Μηχανικών Μουσικής Τεχνολογίας και Ακουστικής του Τ.Ε.Ι. Κρήτης στο Ρέθυμνο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ακουστική
Δημήτρης Χατζηιωάννογλου
Ο Δημήτρης (Τάκης) Χατζηιωάννογλου είναι παλαίμαχος Έλληνας ποδοσφαιριστής, γεννημένος στις 31 Μαρτίου 1945.
Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από την Πρόοδο Πατησίων, την ομάδα της γειτονιάς του, στην οποία πήγε τον Ιανουάριο του 1960 και αγωνίστηκε αμέσως στην ηλικία των 15 ετών, με προπονητή τον Λάκη Πετρόπουλο. Το καλοκαίρι του 1960 αποκτήθηκε από τον Εθνικό Πειραιώς, με τη φανέλα του οποίου αγωνίστηκε για 16 χρόνια σημειώνοντας περισσότερες από 300 συμμετοχές και 102 τέρματα με τη φανέλα του, αποτελώντας τον πρώτο σκόρερ στην ιστορία του συλλόγου με 102 τέρματα. Προς το τέλος της καριέρας του πήρε μεταγραφή στην ομάδα του Ολυμπιακού, με τη φανέλα του οποίου όμως αγωνίστηκε σε 1 αγώνα. Κατά τη διάρκεια της παρουσίας του στην Α΄ Εθνική σημείωσε 102 γκολ (όλα με τον Εθνικό) επίδοση που τον κατατάσσει ανάμεσα στους κορυφαίους σκόρερς της πρώτης κατηγορίας, διαχρονικά.
Αγωνίστηκε πέντε φορές με την εθνική ομάδα ποδοσφαίρου και έξι με την Εθνική Νέων.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές αδιευκρίνιστης θέσης
Επισκοπή Γωνιάς Θήρας
Η Επισκοπή Γωνιάς είναι χωριό της Σαντορίνης, το οποίο βρίσκεται στους πρόποδες του βουνού του Προφήτη Ηλία, σε απόσταση 6 χιλιομέτρων νοτιοανατολικά από τα Φηρά. Με βάση την απογραφή του 2001 έχει 79 κατοίκους. Διοικητικά ανήκει στο Τοπικό διαμέρισμα Επισκοπής Γωνιάς του δήμου Θήρας. Αποκαλείται και Μέσα Γωνιά, όπως ήταν το επίσημο όνομα του χωριού μέχρι το 1915, ενώ σε παλιούς χάρτες αναφέρεται και ως Κάτω Γωνιά. Το όνομα Επισκοπή Γωνιάς οφείλεται στην ύπαρξη πλησίον του χωριού του μεσοβυζαντινού ναού της Κοιμήσεως της Θεοτόκου ή Παναγιά η Επισκοπή, ο οποίος στα παλαιά χρόνια αποτέλεσε την έδρα, αρχικά της ορθόδοξης και αργότερα της λατινικής επισκοπής του νησιού.
Ιστορία
Κατηγορία:Χωριά της Σαντορίνης Κατηγορία:Δήμος Θήρας
Κατάλογος έργων του Ουίλλιαμ Χόγκαρθ
Η σελίδα αυτή περιέχει εικονογραφημένο κατάλογο έργων του Ουίλλιαμ Χόγκαρθ. Παρουσιάζονται μόνο πίνακες ζωγραφικής και όχι τα χαρακτικά και λοιπά έργα του.
A Rake's Progress
Στα πλαίσια των έργων του «κοινωνικής κριτικής» ο Χόγκαρθ εξιστορεί την «Πορεία ενός ασώτου» - προς την καταστροφή εννοείται. - Οκτώ πίνακες με λάδι σε καμβά, διαστάσεων 62,5 × 75 cm, ζωγραφισμένοι το 1732-1733. Ένα χρόνο αργότερα αποδόθηκαν σε χαρακτικά και τυπώθηκαν. Οι πίνακες βρίσκονται στο Sir John Soane’s Museum του Λονδίνου.
Four Times of the Day
«Τέσσερις ώρες της μέρας». Χιουμοριστικές σκηνές από τους δρόμους του Λονδίνου. Τέσσερις πίνακες του 1736 που αναπαρήχθησαν σε χαρακτικά.
Marriage à-la-mode
Ο “Γάμος της μόδας”, είναι το γνωστότερο έργο του Χόγκαρθ και θεωρείται από πολλούς το καλύτερό του αν και ήταν οικονομική αποτυχία. Σάτιρα της «υψηλής κοινωνίας», καυτηριάζει τα ήθη της και πρωτίστως τους γάμους συμφέροντος που κανονίζονται από το οικογενειακό περιβάλλον. Οι έξι πίνακες της σειράς (λάδι σε καμβά, 69.9 × 90.8 cm) φιλοτεχνήθηκαν μεταξύ 1743 και 1745 και βρίσκονται σήμερα στην Εθνική Πινακοθήκη του Λονδίνου.
The Humours of an Election
Σάτιρα των εκλογικών ηθών. 1754-1755, λάδι σε καμβά, τέσσερις πίνακες διαστάσεων 101.5 × 127 cm. Λονδίνο, Sir John Soane's Museum
Χογκαρθ
Βραβεία Βρετανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 2008
Η 62η απονομή των Βραβείων της Βρετανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου, γνωστών και ως Βραβείων BAFTA, έλαβε χώρα στις 8 Φεβρουαρίου 2009 στο Royal Opera House του Λονδίνου για να τιμήσει τις καλύτερες επιδόσεις για το έτος 2008.
Πρωταγωνίστρια της βραδιάς αναδείχτηκε με επτά βραβεία BAFTA η ταινία «Slumdog Millionaire» του Βρετανού Ντάνυ Μπόιλ, συμπεριλαμβανομένων αυτών της καλύτερης ταινίας και καλύτερης σκηνοθεσίας. Συνολικά είχε συγκεντρώσει υποψηφιότητες για 11 βραβεία, όπως και «Η Απίστευτη Ιστορία του Μπέντζαμιν Μπάτον» του Ντέιβιντ Φίντσερ που απέσπασε 3 διακρίσεις.
Το ειδικό βραβείο της Ακαδημίας απονεμήθηκε στον Τέρι Γκίλιαμ. Ο τελευταίος έγινε μέλος της Βρετανικής Ακαδημίας ως αναγνώριση της προσφοράς του στον κηνηματογράφο. Για την προσφορά τους στο βρετανικό κινηματογράφο τιμήθηκαν επίσης δύο εταιρίες, τα Shepperton Studios και τα Pinewood Studios.
Υποψηφιότητες ανά κατηγορία
Ακολουθούν αναλυτικά όλες οι υποψηφιότητες ανά κατηγορία. Οι νικητές σημειώνονται με έντονη συμβολοσειρά.
Εριμπά Μαρδούκ
Ο Εριμπά Μαρδούκ ήταν βασιλιάς της Βαβυλώνας (769 π.Χ. - 761 π.Χ.), ένας από τους τρεις Χαλδαίους φυλετικούς γενάρχες που κατέλαβαν τον θρόνο της Βαβυλώνας τον 8ο αιώνα π.Χ. Εξασφάλισε μεγάλη σταθερότητα στη χώρα ύστερα από μια περίοδο αναταραχών.
Το όνομα του πατέρα του ήταν Μαρδούκ σακίν σουμί, ο ίδιος υπήρξε διάδοχος του βασιλιά της Βαβυλώνας Μαρδούκ απλά ουσούρ του πρώτου Βαβυλώνιου βασιλιά που έχει αναγνωριστεί επίσημα ως Χαλδαίος σύμφωνα με τα Βαβυλωνιακά χρονικά και τον Πτολεμαϊκό κανόνα που συμφωνούν μαζί τους τα χρονικά των Ασσύριων βασιλέων. Συμμετείχε στην εορτή του Ακιτού για την είσοδο του νέου έτους τον δεύτερο χρόνο της βασιλείας του. Η βασιλεία του επεκτάθηκε στην βόρεια Βαβυλώνα απέκρουσε επιτυχώς τις επιδρομές των νομάδων τους επιστρέφοντας τις εκτάσεις γης στους προηγούμενους ιδιοκτήτες του όπως αναφέρουν νομικά έγγραφα που βρέθηκαν από την εποχή. Έκανε πολλές θρησκευτικές μεταρρυθμίσεις όπως επισκεύασε όλες τις ζημιές στον ναό του Μαρδούκ στην Εσαγκίλα, επανέφερε τον θρόνο του Μαρδούκ ο ίδιος όπως αναφέρουν οι επιγραφές της εποχής του Εσαραδδών κάποιες θρησκευτικές όμως μεταρρυθμίσεις που υποτιμούσαν την λατρεία της Ιστάρ δυσαρεστώντας τους υπηκόους του.
Χάρβεϊ Έλιοτ
Ο Χάρβεϊ Έλιοτ (αγγλικά: Harvey Elliott, 4 Απριλίου 2003) είναι Άγγλος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως μέσος για τη Λίβερπουλ.
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Φούλαμ Ο Έλιοτ έκανε το ντεμπούτο του με την πρώτη ομάδα της Φούλαμ σε ηλικία 15 χρονών στις 25 Σεπτεμβρίου 2018, σε μία εκτός έδρας νίκη με 3-1 εναντίον της Μίλγουολ για το Λιγκ Καπ Αγγλίας. Συμμετείχε στον αγώνα, περνώντας ως αλλαγή στο 81ο λεπτό. Έτσι, σε ηλικία 15 ετών και 174 ημερών έγινε ο νεώτερος παίκτης της πρώτης ομάδας του συλλόγου και ο νεώτερος που συμμετείχε ποτέ στη διοργάνωση. Στις 4 Μαΐου 2019, έγινε ο νεώτερος παίκτης που αγωνίστηκε στην Πρέμιερ Λιγκ, σε ηλικία 16 ετών και 30 ημερών.
Λίβερπουλ
Στις 28 Ιουλίου του 2019 η Λίβερπουλ ανακοίνωσε την απόκτηση του Έλιοτ από τη Φούλαμ για άγνωστο πόσο. Την ίδια μέρα, έκανε το ντεμπούτο του σε φιλικό κόντρα στη Νάπολι στο οποίο η Λίβερπουλ ηττήθηκε με 3-0.
Διεθνής σταδιοδρομία
Έχει αγωνιστεί με τις μικρές εθνικές ομάδες της Αγγλίας ( U15, U16 και U17).
Χάρι Κάττερικ
Ο Χάρι Κάττερικ (26 Νοεμβρίου 1919 - 9 Μαρτίου 1985) ήταν Άγγλος ποδοσφαιριστής και προπονητής. Η καριέρα του ήταν άμεσα συνδεδεμένη με την Έβερτον με την οποία διέπρεψε ως ποδοσφαιριστής αλλά και ως προπονητής.Το 2009 στην ετήσια τελετή απονομής Βραβείων της ομάδας της Έβερτον τιμήθηκε από τον σύλλογο ως ένας από τους σημαντικότερους ανθρώπους του ως Γίγαντας της Έβερτον (Everton Giant).
Ποδοσφαιρική καριέρα
Ο Κάττερικ έπαιξε ως επιθετικός σε ερασιτεχνικό επίπεδο αγωνίστηκε για την Στόκπορτ όπου ο πατέρας του, ο Χένρι, ήταν προπονητής και για Τσιντλ Χεθ πριν από την υπογραφή στην Έβερτον το 1937 σε ηλικία δεκαοκτώ ετών.Η ποδοσφαιρική σταδιοδρομία του συνέπεσε με το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Λέγεται ότι την εποχή του πολέμου είχε ένα εντυπωσιακό ρεκόρ σκοράροντας 55 γκολ σε 71 παιχνίδια. Αλλά το επίσημο ντεμπούτο του έγινε στο τέλος του πρωταθλήματος, τον Αύγουστο του 1946, σέ ηλικία 27 ετών. Ο Κάττερικ αγωνίστηκε ως το 1951 στην Έβερτον και μετακόμισε στην Κρου όπου ανέλαβε ως παίκτης-προπονητής. Το 1953 σταμάτησε την ποδοσφαιρική του καριέρα στα 34 χρόνια του.
Προπονητική καριέρα
Η Προπονητική καριέρα του Κάττερικ είχε ξεκινήσει ουσιαστικά από την Κρόου το 1951. Το 1953 μετακόμισε στη Ρότσντεϊλ ΑΦΚ.
Σέφιλντ Γουένσντεϊ
Το 1958 ανέλαβε τη Σέφιλντ Γουένσντεϊ με την οποία κατάφερε να κατακτήσει τον τίτλο στην Λιγκ Του το 1959. Την επόμενη σεζόν έφτασε μεχρι τον ημιτελικό του Κύπέλλου Αγγλίας όπου αποκλείστηκε από την Μπλάκμπερν Ρόβερς. Την τελευταία του χρονιά στην ομάδα την οδηγεί στην κατάκτηση του πρωταθλήματος αλλά φεύγει πριν από το τέλος της σεζόν μετά από μια προσέγγιση από την αγαπημένη του Έβερτον.
Έβερτον
Με την ανάληψη της ηγεσίας της ομάδας της Έβερτον ο Κάττερικ στην πρώτη του σεζόν, την οδηγεί στην 4η θέση, πέντε μόλις βαθμούς πίσω απο την πρωταθλήτρια Ίπσουιτς Τάουν και την αμέσως επόμενη χρονιά, το 1962-63, στην κατάκτηση του πρωταθλήματος. Η Έβερτον συνεχίζει να παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο και τις επόμενες χρονιές, υπό την καθοδήγηση του Κάττερικ. Τη σεζόν 1963-64 τερματίζει στην 3η θέση, πέντε μόλις βαθμούς πίσω από την πρωταθλήτρια ομάδα και την επόμενη σεζόν 1964-65 τερματίζει στην 5η θέση.Το 1965-66 ή Έβερτον κάνει κακή σεζόν στο πρωτάθλημα αλλά κατακτάει το Κύπελλο Αγγλίας κερδίζοντας στον τελικό την πρώην ομάδα του Σέφιλντ Γουένσντεϊ με 3-2.Τις δύο επόμενες σεζόν ο Καττερικ δημιουργεί σιγά αλλά σταθερά μια νεανική ομάδα που φτάνει μάλιστα ως τον τελικό του Κύπέλλου Αγγλίας το 1968 αλλά χάνει από την Γουέστ Μπρόμιτς Άλμπιον με 1-0 στις καθυστερήσεις του αγώνα.Την σεζόν 1968-69 φτάνει ως την τρίτη θέση και 1969-70 ο Κάττερικ οδηγεί την Έβερτον στην κατάκτηση του πρωταθλήματος και του Τσάριτι σιλντ. Η κακή πορεία την επόμενη σεζόν όπου η ομάδα έμεινε μόλις 14η και η αποτυχία κατάκτησης του Κύπέλλου Αγγλίας χάνοντας μάλιστα από την αιώνια αντίπαλο Λίβερπουλ Φ.Κ. καταρρακώνει το ηθικό της ομάδας. Η πώληση του Άλαν Μπολ στην Άρσεναλ την ίδια χρόνια επιδεινώνει την κατάσταση για την Έβερτον που δεν καταφέρνει τίποτα το ιδιαίτερο τα επόμενα χρόνια. Ο Κάττερικ αδυνατεί να οδηγήσει την ομάδα σε επιτυχίες και αυτό του προκαλεί ιδιαίτερη πίεση που οδηγεί στην καρδιακή προσβολή στις 5 Ιανουαρίου 1972. Ο Κάτερικ βλέποντας ότι η υγεία του βλάπτεται σοβαρά αποχωρεί από τον πάγκο της Έβερτον το 1973. Δύο χρόνια μετά αναλαμβάνει τo 1975 μια ομάδα με σαφώς μικρότερη πίεση την Πρέστον Νορθ Εντ που τότε αγωνιζόταν στην Λιγκ Του χωρίς όμως ιδιαίτερες διακρίσεις.
Θάνατος
Ο Κάττερικ έγινε η δεύτερη σημαντική μορφή στην ιστορία της Έβερτον μετά τον Ντίξι Ντιν, που έχασε την ζωή του μέσα στο γήπεδο της ομάδας στο Γκούντισον Παρκ. Στις 9 Μαρτίου 1985 μετά από μια ισοπαλία της Έβερτον με την Ίπσουιτς Τάουν 2–2 για τα ημιτελικά του Κυπέλλου Αγγλίας ο προπονητής κατέληξε μετά από οξύ έμφραγμα. Ήταν μόνο 65 ετών. Ειρωνεία της τύχης ότι πέθανε λίγους μήνες πριν προλάβει να χαρεί μια από τις καλύτερες σεζόν στην ιστορία της αγαπημένης του ομάδας και περίπου πέντε χρόνια μετά τον θάνατο του Ντίξι Ντιν μέσα στο ίδιο γήπεδο.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Άγγλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Άγγλοι προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Έβερτον Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ρότσντεϊλ ΑΦΚ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Σέφιλντ Γουένσντεϊ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Έβερτον Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Πρέστον Νορθ Εντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κριου Αλεξάντρα Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Κριου Αλεξάντρα
Ζάχαρη άχνη
μικρογραφία|292x292εσ| Κοντινή εικόνα ακοσκίνιστης ζάχαρης άχνη μικρογραφία|256x256εσ| Ζάχαρη άχνη σε [[καννόλι]] Η ζάχαρη άχνη, που ονομάζεται επίσης ζάχαρη ζαχαροπλαστικής, είναι λεπτή αλεσμένη ζάχαρη που παράγεται με το άλεσμα κοκκοποιημένης ζάχαρης σε κατάσταση σκόνης. Συνήθως περιέχει μεταξύ 2% και 5% ενός παράγοντα αντιστερεοποίησης – όπως άμυλο αραβοσίτου, άμυλο πατάτας ή φωσφορικό ασβέστιο – για την απορρόφηση της υγρασίας, την πρόληψη της στερεοποίησης και τη βελτίωση της ροής. Παρόλο που παράγεται πιο συχνά σε ένα εργοστάσιο, ένα υποκατάστατο για ζάχαρη άχνη μπορεί να παρασκευαστεί με την επεξεργασία συνηθισμένης κοκκοποιημένης ζάχαρης σε μύλο καφέ ή με σύνθλιψη με το χέρι με γουδί και γουδοχέρι.
Χρήση
Η ζάχαρη άχνη χρησιμοποιείται στη βιομηχανική παραγωγή τροφίμων όταν απαιτείται μια γρήγορη διάλυση ζάχαρης. Οι οικιακοί μάγειρες τη χρησιμοποιούν κυρίως για να κάνουν γλάσο και άλλες διακοσμήσεις για κέικ. Συχνά πασπαλίζεται σε ψημένα προϊόντα για να προσθέσει μια λεπτή γλυκύτητα και λεπτή διακόσμηση.
Η ζάχαρη άχνη διατίθεται σε διάφορους βαθμούς λεπτότητας, συνήθως XXX, XXXX και 10X: όσο μεγαλύτερος είναι ο αριθμός των X, τόσο λεπτότερα είναι τα σωματίδια. Τα λεπτότερα σωματίδια απορροφούν περισσότερη υγρασία, η οποία οδηγεί στη στερεοποίηση. Λόγω των αντιπηκτικών παραγόντων, δεν μπορεί πάντα να χρησιμοποιηθεί ως υποκατάστατο της κοκκοποιημένης ζάχαρης. Οι καναδικοί κανονισμοί περιορίζουν τη ζάχαρη άχνη σε 5% άμυλο ή έναν παράγοντα αντιστερεοποίησης.
Πηγές
Κατηγορία:Ζάχαρη Κατηγορία:Υποκατάστατα ζάχαρης
Θορικοσίτης
Είναι από τα σπανιότερα δευτερογενή ορυκτά, σχηματιζόμενο στις ζώνες εξαλλοίωσης των μεταλλευτικών απορριμάτων με την επίδραση θαλάσσιου νερού.
Ορυκτά με τα οποία σχετίζεται είναι ο λαυριονίτης και ο παραλαυριονίτης, ο υδροκερουσίτης, ο σφαλερίτης, ο αραγονίτης και ο ασβεστίτης.
Ανευρίσκεται μόνο στις περιοχές της ακτής Θορικού και στο σπήλαιο Πασά Λιμάνι καθώς και στο Πιομπίνο της περιοχής του Λιβόρνο (Τοσκάνη, Ιταλία).
Βιβλιογραφία
Θορικοσιτης Κατηγορία:Ορυκτά του αρσενικού Κατηγορία:Ορυκτά του μολύβδου Κατηγορία:Αλογονίδια
Αδέρφια Βάλιαντ
Περίοδοι του γκρουπ
Το 1974 εμφανίζονταν στο World Wrestling Association, αλλά έναν χρόνο μετά και για την περίοδο 1975- 1976, εμφανίστηκαν για το World Wide Wrestling Federation. Το 1976 συμφώνησαν με το National Wrestling Alliance, όπου έμειναν έως το 1978. Ο Τζίμι Βάλιαντ αποσύρθηκε εκείνη την χρονιά, αλλά την θέση του πήρε ο "Τζέρι Βάλιαντ", που μαζί με τον Τζόνι, επέστρεψαν στο World Wrestling Federation την περίοδο 1978 - 1979.
Κατακτήσεις
Πρωταθλητές Ηνωμένων Πολιτειών (Φλόριντα) NWA (1 φορά) Πρωταθλητές Τζόρτζια NWA (1 φορά) Παγκόσμιοι Πρωταθλητές (Σαν Φρανσίσκο) NWA (1 φορά) Παγκόσμιοι Πρωταθλητές WWA (3 φορές) Παγκόσμιοι Πρωταθλητές ομάδων WWE (2 φορές)
Τζίμι Βάλιαντ
Ο Τζέιμς Χάρολντ Φάνινγκ (γεννημένος στις 6 Αυγούστου 1942) έκανε τον Τζίμι Βάλιαντ. Εκτός από παλαιστής, έγινε και συγγραφέας.
Τζόνι Βάλιαντ
Ο Τζον Σάλιβαν (γεννημένος ως Τόμας Σάλιβαν, στις 25 Νοεμβρίου 1946) έκανε τον Τζόνι Βάλιαντ.
Τζέρι Βάλιαντ
Ο Τζον Στιλ Χιλ (8 Ιουλίου 1941 – 11 Μαρτίου 2010) ήταν Καναδός και εκτός από τον Τζέρι Βάλιαντ, είχε υποδυθεί τους Γκάι Μίτσελ και Στόμπερ.
Πηγές
Κατηγορία:Επαγγελματίες Παλαιστές
Angostura bitters
thumb|250px|Φιάλη της Angostura aromatic bitters, με τη διακριτική υπερμεγέθη ετικέτα. thumb|250px|Στην ετικέτα, εμφανίζεται ο αυτοκράτορας [[Φραγκίσκος Ιωσήφ Α΄ της Αυστρίας, καθότι το 1873, η Αγκοστούρα, κέρδισε το μετάλλιο στην Παγκόσμια Έκθεση της Βιέννης.]] Η Ανγκοστούρα ή Αγκοστούρα, διεθνώς γνωστή και ως Angostura bitters, είναι ένα συμπυκνωμένο πικρό ποτό ή βοτανικά εγχυόμενο αλκοολικό μείγμα, αποτελούμενο από νερό, 44.7% αιθανόλη, γεντιανή, βότανα και μπαχαρικά, από τον οίκο House of Angostura στο Τρινιντάντ και Τομπάγκο. Συνήθως, χρησιμοποιείται για τον αρωματισμό ποτών ή (λιγότερο συχνά) τροφίμων. Τα πικρά (bitters) παράχθηκαν για πρώτη φορά στην πόλη Angostura (Σιουδάδ Μπολίβαρ, Βενεζουέλα) (εξ ου και το όνομα) και δεν περιέχουν φλοιό ανγκοστούρα (Angostura trifoliata). Η φιάλη είναι εύκολα αναγνωρίσιμη από τη διακριτική υπέρ-μεγέθη ετικέτα της.
Ιστορία
thumb|left|250px|Φιάλες με Ανγκοστούρα, προς πώληση, σε ράφι καταστήματος. Η συνταγή αναπτύχθηκε ως τονωτικό από τον Γερμανό Dr. Johann Gottlieb Benjamin Siegert (1796-1870), γενικό χειρουργό στο στρατό του Σιμόν Μπολίβαρ στη Βενεζουέλα. Ο Siegert ξεκίνησε να το πωλεί το 1824 και γι' αυτό το λόγο, το 1830, εγκατέστησε και ένα αποστακτήριο. Ο Siegert είχε τη βάση του στην πόλη Angostura, σημερινή Σιουδάδ Μπολίβαρ, και χρησιμοποίησε τοπικά διαθέσιμα υλικά, ίσως με τη βοήθεια των τοπικών Αμερινδιάνων (Amerindians) στις βοτανικές τους γνώσεις. Το προϊόν πωλήθηκε στο εξωτερικό από το 1853 και το 1875 το εργοστάσιο μεταφέρθηκε από το Σιουδάδ Μπολίβαρ στο Πορτ-οφ-Σπέιν, Τρινιντάντ, όπου και παραμένει. Η Αγκοστούρα το 1873 κέρδισε το μετάλλιο στην Παγκόσμια Έκθεση της Βιέννης. Το μετάλλιο εξακολουθεί να απεικονίζεται στην υπερμεγέθη ετικέτα, μαζί με την αντίστροφη, η οποία απεικονίζει τον Αυτοκράτορα Φραγκίσκο Ιωσήφ Α΄ της Αυστρίας σε κατατομή προσώπου.
Ο ακριβής τύπος είναι ένα καλά φυλασσόμενο μυστικό και μόνο πέντε άνθρωποι γνωρίζουν ολόκληρη τη συνταγή.
Η Angostura bitters είναι εξαιρετικά συμπυκνωμένη και έχει μια επίκτητη γεύση· αν και με 44,7% αλκοόλη κατ 'όγκο, τα πικρά συνήθως δεν προσλαμβάνονται χωρίς αραίωση αλλά αντ' αυτού χρησιμοποιούνται σε μικρές ποσότητες ως άρτυμα.
Η Angostura bitters είναι βασικό συστατικό σε πολλά κοκτέιλ. Αρχικά χρησιμοποιήθηκε για να βοηθήσει τα αναστατωμένα στομάχια των στρατιωτών στο στρατό του Σιμόν Μπολίβαρ, αργότερα έγινε δημοφιλές στη σόδα και συνήθως σερβίρεται με τζιν. Το μείγμα κόλλησε στη μορφή του ροζ τζιν (pink gin) και χρησιμοποιείται επίσης σε πολλά άλλα αλκοολούχα κοκτέιλ, όπως μακριές βότκες (long vodka), οι οποίες αποτελούνται από βότκα, Angostura bitters και λεμονάδα. Στις Ηνωμένες Πολιτείες είναι περισσότερο γνωστή για την χρήση της σε κοκτέιλ με ουίσκι: το Παλιομοδίτικο (Old Fashioned) γίνεται από ουίσκι, μπίττερς (bitters), ζάχαρη και νερό και το Μανχάτταν (Manhattan) συνήθως γίνεται με ουίσκι σίκαλης και γλυκό βερμούτ. Στο Pisco Sour πασπαλίζονται λίγες σταγόνες από πάνω από τον αφρό τόσο για άρωμα όσο και για διακόσμηση. Στο Κοκτέιλ Σαμπάνιας (Champagne Cocktail) προστίθενται λίγες σταγόνες μπίττερς σε έναν κύβο ζάχαρης. Αν και δεν περιλαμβάνεται στην κλασική συνταγή, μερικές φορές οι μπάρμαν προσθέτουν περισσότερη γεύση στο κοκτέιλ Μοχίτο με το κατάβρεγμα λίγων σταγόνων Angostura bitters στην κορυφή. Τα πικρά (bitters) μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν σε αναψυκτικά· ένα κοινό ποτό που σερβίρεται στις παμπ της Αυστραλίας και της Νέας Ζηλανδίας είναι λάιμ λεμόνι και πικρά (bitters). Ο Οδηγός «Angostura Bitters Drink Guide», ένα διαφημιστικό φυλλάδιο του 1908, ανατυπώθηκε το 2008, με νέα εισαγωγή από τον Ross Bolton.
Θεραπευτικές ιδιότητες
Η Angostura bitters φέρεται να έχει ιδιότητες αποκατάστασης. Είχε αναφερθεί ότι είναι θεραπεία για τον λόξυγκα και επίσης μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως θεραπεία για το αναστατωμένο στομάχι.
Η Angostura bitters συχνά εσφαλμένα πιστεύεται ότι έχει δηλητηριώδεις ιδιότητες, επειδή σχετίζεται με τον φλοιό ανγκοστούρα (Angostura trifoliata) (αν και στην πραγματικότητα δεν περιέχει καθόλου), η οποία, αν και δεν είναι τοξική, κατά τη χρήση του ως φάρμακο, συχνά νοθεύεται από ασυνείδητους πωλητές που παραγέμισαν τα σακιά από το φλοιό με τον φθηνότερο δηλητηριώδη στρύχνο τον εμετικό (Strychnos nux-vomica) ή φλοιό copalchi (Croton guatemalensis).
Έλλειψη του 2009
Το 2009 υπήρχε έλλειψη της Angostura bitters· η εταιρεία ανέφερε ότι οφείλεται κατά κύριο λόγο σε πρόβλημα από τον εφοδιασμό της σε φιάλες. Υπήρξαν ανακριβείς φήμες για ανάκληση του προϊόντος ή ότι η παραγωγή των μπίττερ είχε σταματήσει στο εργοστάσιο του Τρινιντάντ. Η έλλειψη αποτέλεσε αντικείμενο πολλών ειδησεογραφικών άρθρων και blogs, ιδιαίτερα στη βιομηχανία κοκτέιλ.
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." /> <references responsive="0" group="Παρ. Σημ." />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μπίττερς Κατηγορία:Εταιρείες του Τρινιντάντ και Τομπάγκο Κατηγορία:Φάρμακα διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας Κατηγορία:Μπαχαρικά Κατηγορία:Εμπορικά μυστικά Κατηγορία:Πολιτισμός της Βενεζουέλας Κατηγορία:Προϊόντα εταιρειών
Διωγμός της φατρίας Καψάν
Ο διωγμός της φατρίας Καψάν (κορεατικά: 갑산파, Χάντσα: 甲山派, RR: gapsan pa, MR: kapsan p'a) ήταν το αποτέλεσμα της (αποτυχημένης) προσπάθειας υπονόμευσης της κυριαρχίας του Κιμ Ιλ-σονγκ, ηγέτη της Βόρειας Κορέας, το 1967.
Η «φατρία Καψάν» ήταν μια ομάδα βετεράνων που πολέμησε για την εκδίωξη των Ιαπώνων από την Κορέα στις δεκαετίες του 1930 και του 1940 και που ήταν αρχικά κοντά στον Κιμ Ιλ-σονγκ. Μετά τη 2η Διάσκεψη του Εργατικού Κόμματος της Κορέας όμως, το 1966, η φατρία άρχισε να παίρνει αποστάσεις από τον ηγέτη της χώρας, επιδιώκοντας οικονομικές μεταρρυθμίσεις, αλλά και την πτώση του Κιμ Ιλ-σονγκ και την αντικατάστασή του, με τον Πακ Κουμ-τσολ.
Ο Κιμ Ιλ-σονγκ αντέδρασε κατ' αρχήν με μια σειρά ομιλιών στα μέλη του κόμματος στις οποίες αποδόμησε τις απόψεις των φραξιονιστών, δημιούργησε την δική του ιδεολογική πλατφόρμα, τις Δέκα Αρχές Καθιέρωσης Μονολιθικού Ιδεολογικού Συστήματος και τέλος εκδίωξε, διέλυσε και εξαφάνισε τη φατρία Καψάν.
Ο αδερφός του Κιμ Ιλ-σονγκ, Κιμ Γιονγκ-τζου ανέλαβε να διαμορφώσει και να προπαγανδίσει τις Δέκα Αρχές, οι οποίες αφού εγκρίθηκαν από τα μέλη του κόμματος, έγιναν ο ακρογωνιαίος λίθος της ιδεολογίας αλλά και της κυριαρχίας των διαδόχων του Κιμ Ιλ Σονγκ, μέχρι και σήμερα.
Ιστορικό υπόβαθρο
Κατά τη διάρκεια του εθνικο-απελευθερωτικού αγώνα της Κορέας στην περιοχή Καψάν στην παλιά επαρχία του Νότιου Χάμγουονγκ (σημερινή επαρχία Ριανγκανγκ), δημιουργήθηκε μυστική αντάρτικη οργάνωση που ονομάστηκε Επιτροπή Επιχειρήσεων Καψάν. Τα μέλη αυτής της ομάδας παρείχαν υλικοτεχνική υποστήριξη στον αγώνα του Κιμ Ιλ-σονγκ ενάντια στους Ιάπωνες.. Μετά την απελευθέρωση, συνοδοιπόροι πλέον του Κιμ συμπεριλήφθηκαν στις τάξεις των ανταρτών του Εργατικού Κόμματος της Βόρειας Κορέας.
Σταδιακά η ομάδα μετατράπηκε σε φράξια. Ο Κιμ είχε καταφέρει να διαλύσει άλλες φραξιονιστικές ομάδες με μια σειρά εκκαθαρίσεων στη δεκαετία του 1950, ιδίως μετά το περιστατικό της φράξιας του Αυγούστου το 1956, ωστόσο η ομάδα του Καψάν δεν είχε συμπεριληφθεί σε αυτές.
Μετά το 2ο Συνέδριο του Εργατικού Κόμματος της Κορέας το 1966, η ομάδα του Καψάν άρχισε να διατυπώνει τις ενστάσεις της. Η φράξια παρουσίασε οικονομικές πολιτικές που διαφωνούσαν με το οικονομικό μοντέλο του Κιμ Ιλ-σονγκ. Ήταν ιδιαίτερα αντίθετοι με τη γραμμή "Byungjin" του Κιμ ήτοι της παράλληλης ανάπτυξης της οικονομίας και του στρατού, δίνοντας προτεραιότητα στην εθνική οικονομία έναντι των αναγκών του στρατού. Συγκεκριμένα, πρότειναν την επέκταση και ενίσχυση της ηλεκτροδότησης και όχι της της βαριάς βιομηχανίας, προκειμένου να διοχετεύσουν κεφάλαια μακριά από το στρατό και να βελτιώσουν το βιοτικό επίπεδο των ανθρώπων. Ήθελαν το Κόμμα να παραχωρήσει την συμβολή του στον οικονομικό σχεδιασμό σε ειδικούς στα οικονομικά, την επιστήμη και τη μηχανική. Πρότειναν επίσης μια οικονομική θεωρία της αξίας και υποστήριξαν την υιοθέτηση ενός ημι-νομίσματος για την παροχή σημαντικών κινήτρων στους εργαζόμενους.
Το κύριο ζήτημα, ωστόσο, ήταν το ερώτημα ποιος θα μπορούσε να διαδεχθεί τον Κιμ Ιλ-σονγκ ως ηγέτη της Βόρειας Κορέας. Ο Κιμ είχε προωθήσει τον μικρότερο αδερφό του Κιμ Γιονγκ-τζου ως πιθανό διάδοχο, επιλογή που δεν συμμεριζόταν η φράξια, καθώς θεωρούσαν ότι η μη συμμετοχή του στον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα τον έκανε ακατάλληλο για τόσο υψηλό αξίωμα. Εν τω μεταξύ ο αρχηγός της φράξιας, ο Παμ Κουμ-τσολ, που είχε ανέλθει στα ανώτατα κλιμάκια του κόμματος και μάλιστα ήταν και αντιπρόεδρός του, διεκδικούσε για τον εαυτό του, την πρωτοκαθεδρία. Επίσης άσκησε κριτική και στην προσωπολατρεία που είχε δημιουργηθεί γύρω από τον Κιμ. Ο Πακ συγκέντρωσε πολλούς σημαντικούς υποστηρικτές, συμπεριλαμβανομένων των Γι Χιο-σαν, Κιμ Το-μαν, Πακ Γιονγκ-γκουκ, Χο Σοκ-σον, Κο Χιοκ, Χα Ανγκ-τσον και Ριμ Τσουν-τσου.
Η φατρία Καψάν προσπάθησε να προωθήσει τον Πακ ως τον διάδοχο του Κιμ Ιλ-σονγκ. Ως αρχική κίνηση, βοήθησαν τον Κιμ να εκκαθαρίσει τον Κιμ Τσανγκ-ναμ, έναν εξέχων πολιτικό θεωρητικό, αλλά μόνο για να κάνει χώρο στον Πακ. Τα μέλη της φατρίας άρχισαν να αποκαλούν τα λόγια του Πακ ως «διδασκαλία», κάνοντάς τα ίσα με εκείνα του Κιμ Ιλ-σονγκ. Τα απομνημονεύματα των μελών της αρχικής φατρίας Καψάν είχαν δημοσιευτεί από τις αρχές της δεκαετίας του 1960, ξεκινώντας από τον Πακ Ταλ το 1963 και τον Γι Τζε-σαν, αδελφό του Γι Χιο-σαν, το 1964. Ένα φωτογραφικό άλμπουμ του 1964 είχε τον Πακ Ταλ και φωτογραφίες του Πακ Κουμ-τσολ, εκτυπωμένες δίπλα στη φωτογραφία του Κιμ Ιλ-σονγκ. Όταν πέθανε η σύζυγος του Πακ, Τσο Τσε-ριον, ο Κιμ Το-μαν, ο οποίος ήταν διευθυντής του τμήματος προπαγάνδας του κόμματος, δημοσίευσε ένα έργο ονόματι An Act of Sincerity, —το οποίο περιγράφεται είτε ως ταινία είτε ως θεατρική παράσταση — το οποίο απεικόνιζε την αφοσίωσή της στον άντρα της. Ο Κιμ Ιλ-σονγκ δεν το ενέκρινε και υπονοούσε ότι παρουσίαζε λανθασμένη πίστη. Ο Κιμ Το-μαν είχε επίσης ανοικοδομήσει τη γενέτειρα του Πακ. Ωστόσο, προέκυψε και μια μη εξουσιοδοτημένη βιογραφία για τον Πακ, και παραδόθηκε η διάδοση του προπαγανδιστικού υλικού στον Κιμ Ιλ-σονγκ. Αυτές οι ενέργειες θεωρήθηκαν ως απόλυτες πράξεις ανυπακοής προς τον Κιμ Ιλ-σονγκ.
Ο Πακ καταδικάστηκε σύντομα από τον Τσο Γιονγκ-γκον, πρόεδρο της Μόνιμης Επιτροπής της Ανώτατης Λαϊκής Συνέλευσης, για τον πολλαπλασιασμό των «φεουδαρχικών, κομφουκιανών ιδεών». Ο Πακ κατηγορήθηκε ότι δεν υποστήριζε τη στρατιωτική γραμμή του κόμματος· ότι γελοιοποίησε ανοιχτά το σύνθημα του Κιμ Ιλ-σονγκ «ένας κατά εκατό», καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι η κυριολεκτική ερμηνεία του δεν θα μπορούσε να είναι αληθινή. Τα σχέδια παραγωγής που ήταν ευθύνη του, όπως ειπώθηκε, δεν ικανοποιήθηκαν. Ο Πακ κατηγορήθηκε ότι προήγαγε τα παλιά μέλη της Επιτροπής Επιχείρησης Καψάν σε σημαντικές θέσεις. Σύμφωνα με τον ισχυρισμό, η φατρία ήταν οικογενειακή και περιφερειακή. Ο σύμμαχος του Πακ Γιο Χιο-σαν, διευθυντής του Γενικού Γραφείου Υποθέσεων της Νότιας Κορέας, κατηγορήθηκε για αποτυχίες μυστικών επιχειρήσεων στη Νότια Κορέα. Επιπλέον, ο υφιστάμενος Ριμ Τσουν-τσου λέγεται ότι είχε παραμελήσει τις επιχειρήσεις της Νότιας Κορέας προκειμένου να επικεντρωθεί στη δημοσίευση ενός μυθιστορήματος. Τα μέλη της φατρίας λέγονταν επίσης ότι ήταν «ρεβιζιονιστές» και ανάγκασαν τους ανθρώπους να διαβάσουν τη «φεουδαρχική» λογοτεχνία από την εποχή της δυναστείας του Τζοσόν. Αυτές οι ενέργειες, χωρίς την έγκριση του Κιμ Ιλ-σονγκ, θεωρήθηκαν ως σοβαρές πράξεις υπονόμευσης της προσωπολατρίας του και της εξουσίας του. Επιπλέον, η φατρία θεωρήθηκε ότι ήταν ταγμένη στη γραμμή της Κίνας, δηλαδή αντίθετη με τη σοβιετική γραμμή του Κιμ.
Περιστατικό
Ο Κιμ Ιλ-σονγκ θεωρούσε τις ιδέες και τις ενέργειες της φατρίας του Καψάν ως υπαρξιακές απειλές για τη διακυβέρνηση και το κράτος του. Τον Μάρτιο του 1967, ο Κιμ προειδοποίησε τα μέλη της φατρίας του Καψάν σε μια ομιλία με τίτλο «Για τη βελτίωση της κομματικής εργασίας και την εφαρμογή των αποφάσεων της διάσκεψης του κόμματος» και τους κατηγόρησε ότι ασκούσαν «ατομικό ηρωισμό». Η λύση του Κιμ στο πρόβλημα ήταν ένα «μονολιθικό ιδεολογικό σύστημα» που συγκέντρωνε το κόμμα γύρω του. Ο Κιμ προειδοποίησε άλλους αξιωματούχους του κόμματος να μην συμμορφωθούν με τη φατριά. Τα μέλη της φατρίας αγνόησαν τις προειδοποιήσεις του και έμειναν σταθεροί στην πορεία τους. Ο Κιμ πήρε τη συγκατάθεση από πιστά μέλη του κόμματος σε μια μυστική συνάντηση για την απομάκρυνση της φατρίας του Καψάν. Ακολούθησε μια μεγάλη εκκαθάριση τόσο των πραγματικών όσο και των υποτιθέμενων μελών. Στη 15η ολομέλεια της τέταρτης κεντρικής επιτροπής του Κόμματος, στις 4-8 Απριλίου, ο Κιμ είχε διώξει επισήμως περισσότερα από 100 μέλη της φατρίας από το κόμμα. Ο Πακ Κουμ-τσολ στάλθηκε για να εργαστεί σε ένα εργοστάσιο στην ύπαιθρο. Ενώ τον Μάιο του 1967, εκτελέστηκε ή αυτοκτόνησε. Άλλοι κατηγορήθηκαν για εγκλήματα και εξαφανίστηκαν ή στάλθηκαν σε στρατόπεδα συγκέντωσης. Οι Γι Γιο-σον, Κιμ Το-μαν, Πακ Γιονγκ-γκουκ και Χο Σοκ-σον καταδικάστηκαν σε θάνατο.
Στις 25 Μαΐου, ο Κιμ πραγματοποίησε ιδεολογική ομιλία με τίτλο «Σχετικά με τα άμεσα καθήκοντα στην κατεύθυνση του έργου της προπαγάνδας του κόμματος» Η ομιλία, πιθανώς η πιο σημαντική που έδωσε ποτέ, έγινε γνωστή ως «Διδασκαλία της 25ης Μαΐου» και θα γινόταν έκτοτε ένα πολιτικό εργαλείο για τους υποστηρικτές του Κιμ για να εκθέσουν στοιχεία στο κόμμα. Τόσο βαθιά ήταν η επίδρασή της που η Σονγκ Χιε-ρανγκ, η αδερφή του Κιμ Τζονγκ-ιλ, χαρακτήρισε την 25η Μαΐου ως «την ημέρα που άλλαξαν όλα» στη Βόρεια Κορέα. Ο ερευνητής Φεντόρ Τερτίτσκι τη συγκρίνει με τη σημασία της 18ης Δεκεμβρίου 1865 (κατάργηση της δουλείας) για τους Αμερικανούς, τις 24 Μαρτίου 1933 (ο νόμος περί εξουσιοδότησης) στη Γερμανία ή τις 20 Φεβρουαρίου 1956 («Μυστική ομιλία» της Νικήτα Χρουστσόφ). Παρά τη βαρύνουσα σημασία της ομιλίας, δεν έχει δημοσιευτεί ποτέ, η πρόσβαση περιορίζεται μόνο στα μέλη του κόμματος. Μια λακωνική αναφορά στην ομιλία δίνεται στο Κεντρικό Ετήσιο Βιβλίο της Κορέας του 1968: «Το 1967, 25 Μαΐου - Ο σεβαστός σύντροφος Κιμ Ιλ-σονγκ έδωσε μια ομιλία σε μια ομάδα ιδεολογικών εργατών του Κόμματος με την ονομασία "Στις Άμεσες Εργασίες και στις Οδηγίες της Εργατικής Προπαγάνδας του Κόμματος"» Στη συνέχεια, για δεκαετίες - μέχρι την εποχή του Κιμ Τζονγκ-ιλ - η ομιλία δεν αναφέρθηκε ποτέ. Μερικές φορές συγχέεται με μια άλλη ομιλία που έχει την ίδια ημερομηνία και είναι διαθέσιμη με τίτλο «Σχετικά με το πρόβλημα της μετάβασης από τον καπιταλισμό στον σοσιαλισμό και της δικτατορίας του προλεταριάτου». Όσον αφορά τη μη διαθέσιμη ομιλία διδασκαλίας της 25ης Μαΐου, το περιεχόμενό της μπορεί να συναχθεί με ακρίβεια από το ακόλουθο απόσπασμα μιας επίσημης βιογραφίας του Κιμ του 2008, σύμφωνα με τον Tertitskiy:
Ο Tertitskiy χρονολογεί την επιλογή του Κιμ Τζονγκ-ιλ ως διάδοχου κατά την ημερομηνία της ομιλίας. Πράγματι, ο Τζονγκ-ιλ συμμετείχε στην έρευνα της φατρίας. Η αποστολή του είχε ανατεθεί από τον πατέρα του. Ο Τζονγκ-ιλ ήταν μόλις 26 ετών εκείνη την περίοδο και ήταν το πρώτο επίσημο καθήκον που του έδωσε ο πατέρας του. Όταν ο Τζονγκ-ιλ μίλησε στην Ολομέλεια, ήταν η πρώτη του ως φιγούρα εξουσίας. Πιθανότατα έδωσε άλλη μία ομιλία στις 25 Μαΐου - με τίτλο «Ας δημιουργήσουμε σταθερά το Μονολιθικό Ιδεολογικό Σύστημα του Κόμματος μεταξύ των Αξιωματούχων που Αντιμετωπίζουν Εξωτερικές Υποθέσεις» - που απηχεί στενά τη διδασκαλία του πατέρα του. Το όνομα του Κιμ Τζονγκ-ιλ αναφέρθηκε σε δημόσια έγγραφα, πιθανώς για πρώτη φορά, υποδεικνύοντας ότι ήταν ήδη στον δρόμο του να είναι ο διάδοχος του πατέρα του. Έξι μήνες μετά την εκκαθάριση, σε μια απρογραμμάτιστη συνάντηση του κόμματος, ο Κιμ Ιλ-σονγκ ζήτησε να του είναι πιστή η βιομηχανία του θεάματος, αναφερόμενος στην προδοσία που είχε υποστεί από το έργο An Act of Sincerity. Ο ίδιος ο Τζονγκ-ιλ ανακοίνωσε ότι θα αρχίσει καριέρα στην παραγωγή ταινιών. Ο Κιμ έφυγε από το Τμήμα Οργάνωσης και Προσανατολισμού του κόμματος για να αναλάβει το Τμήμα Προπαγάνδας που είχε αμαυρωθεί από το περιστατικό. Υποστήριξε επίσης τη δημιουργία μιας μονολιθικής ιδεολογίας που επικεντρώνεται μόνο στον πατέρα του και μόνο. Ο Κιμ κάλεσε ένα μηνιαίο συνέδριο σκηνοθετών για να επαναπροσανατολίσει τη βιομηχανία κινηματογράφου της χώρας, καθαρίζοντάς το από το «δηλητήριο» της φατρίας Καψάν. Μέχρι το 1969, οι εκκαθαρίσεις είχαν τελειώσει.
Επακόλουθα και κληρονομία
Το περιστατικό της Φατριάς Καψάν ήταν, βάσει των λεγομένων του Λιμ Τζε-τσον, "ένα ορόσημο στην πολιτική της Βόρειας Κορέας". Ήταν η τελευταία πρόκληση που δέχτηκε και ο Κιμ Ιλ-σονγκ και η διακυβέρνησή του. Μόλις είχε αφαιρεθεί η φατρία, η εξουσία του Κιμ αυξήθηκε και η προσωπολατρία προς αυτόν εντατικοποιήθηκε. Αυτό που ακολούθησε ήταν μια άνοδος στην προπαγάνδα παρόμοια με αυτήν στην Κίνα κατά τη διάρκεια της Πολιτιστικής Επανάστασης. Εισήχθησαν σήματα με το πρόσωπο του Κιμ και έγινε υποχρεωτικό να αναφερθεί ο Κιμ σε δημόσιες συναντήσεις. Όλα τα μέχρι σήμερα δημοσιευμένα βιβλία ελέγχθηκαν για ορθότητα και κάηκαν πολλά εξ αυτών. Λίγο μετά το συμβάν, ο Κιμ Γιονγκ-τζου, ο αδερφός του Ιλ-σονγκ, σύγγραψε διεξοδικά τον κανόνα του στις επιρροές των Δέκα Αρχών για την Καθιέρωση ενός Μονολιθικού Ιδεολογικού Συστήματος. Ο Κιμ Ιλ-σονγκ ανακοίνωσε τις Αρχές στο κοινό σε μια ομιλία που πραγματοποιήθηκε στην Ανώτατη Λαϊκή Συνέλευση στις 16 Δεκεμβρίου 1967 με τίτλο «Αφήστε μας να ενσωματώσουμε το επαναστατικό πνεύμα της ανεξαρτησίας, της αυτοσυντήρησης και της αυτοάμυνας περισσότερο σε όλους τους κλάδους της κρατικής δραστηριότητας». Μετά το περιστατικό, η κορεατική λέξη για τον αρχηγό, το suryong, που είχε χρησιμοποιηθεί για τον αρχηγό οποιασδήποτε ομάδας, ή για τον Λένιν ή τον Στάλιν, έγινε αποκλειστικά συνώνυμο του Κιμ Ιλ-σονγκ.
Με την πτώση της φατρίας, ο Κιμ Ιλ-σονγκ έγινε μοναδικός στόχος της ιστοριογραφίας της Βόρειας Κορέας. Ο ρόλος του κατά τον αγώνα της απελευθέρωσης ήταν υπερβολικός και άγγιζε μυθικές διαστάσεις. Από την άλλη πλευρά, οι εμπειρίες άλλων αντάρτικων μαχητών δεν μνημονευόντουσαν πλέον δημόσια. Για παράδειγμα, ο Κιμ Τζονγκ-ιλ είχε αφαιρέσει τα απομνημονεύματα πολέμου των συνωμοτών από μια δημοφιλή συλλογή που ονομάζεται Reminiscences of the Anti-Japanese Guerillas. Ο ίδιος ο Τζονγκ-ιλ έγινε το κέντρο της πολιτικής ζωής παρόμοια με τον πατέρα του. Η προσωπολολατρεία άρχισε να επικεντρώνεται και σε άλλα μέλη της οικογένειας Κιμ. Η πρώτη φιγούρα στην οποία επεκτάθηκε η λατρεία ήταν η μητέρα του, ο Κανγκ Παν-σοκ. Τον Ιούλιο του 1967, δημοσιεύτηκε ένα τραγούδι με τίτλο "Μητέρα της Κορέας" για αυτήν. Τον Ιούλιο και τον Σεπτέμβριο ο Ροντόνγκ Σινμούν δημοσίευσε άρθρα που επαινούν την Κανγκ. Τον Σεπτέμβριο επίσης ξεκίνησε εκστρατεία προς τιμήν της στην Κορεατική Δημοκρατική Ένωση Γυναικών. Μέχρι το 1968, η προσωπολατρία γύρω από την οικογένεια είχε ολοκληρωθεί.
Ένα άλλο οικογενειακό ζήτημα που προέκυψε ήταν ότι ο Κιμ Ιλ-σονγκ ήταν απρόθυμος να επιτρέψει στην κόρη του Κιμ Κιονγκ-χάι να παντρευτεί τον Τζανκ Σονγκ-τεκ, γιο μιας οικογένειας με επαναστατικές παραδόσεις, των οποίων τα διαπιστευτήρια δεν θεωρούνταν πλέον πλεονεκτήματα. Οι δύο παντρεύτηκαν τελικά το 1972, αλλά το παρελθόν του Τζανγκ δεν μπορούσε να συζητηθεί δημοσίως. Η εμπλοκή της οικογένειάς του με το περιστατικό της Φατριάς Κοψόν μεταφέρθηκε και στην εποχή του Κιμ Τζονγκ-ουν. Το 2013, ο Τζανγκ έπεσε θύμα εκκαθάρισης και τέλος εκτέλεσης. Ο Κιμ Τζονγκ-ουν ακολούθησε την πορεία του παππού του και ονόμασε τη στρατιωτική-οικονομική πολιτική του Byungjin, και οι Δέκα Αρχές για την Καθιέρωση ενός Μονολιθικού Ιδεολογικού Συστήματος ενημερώθηκαν για να αναφέρονται σε αυτόν. Ο Stephan Haggard καταλήγει στο συμπέρασμα ότι ενώ «η γραμμή byungjin του Τζονγκ-ουν δεν είναι ακριβώς ίδια με του Κιμ Ιλ-σονγκ και η υποόθεση του Τζανγκ Σονγκ-τεκ δεν αφορά τη φατρία... η δυναμική τους μοιάζει κάπως παρόμοια: οι προκλήσεις για το ηγετικό σύστημα αντιμετωπίζονται όχι μόνο με καθαρισμούς αλλά και με σημαντικές ιδεολογικές δικαιολογίες για ενότητα και υπακοή».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτικές και πολιτισμικές εκκαθαρίσεις Κατηγορία:Ιστορία Εργατικού Κόμματος Κορέας Κατηγορία:Κιμ Ιλ-σονγκ
Έλλη Παππά
Η Έλλη Παππά (1920 - 27 Οκτωβρίου 2009) ήταν Ελληνίδα δημοσιογράφος και συγγραφέας, κόρη του Ευάγγελου Παππά και της Μαριάνθης Παπαδοπούλου. Ήταν η σύντροφος του Νίκου Μπελογιάννη έως και την εκτέλεση του.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Σμύρνη το 1920 (η μικρότερη από πέντε παιδιά: Ηρώ, Γιώργος, Διδώ, Δέσποινα και Έλλη). Αδελφή της ήταν η συγγραφέας Διδώ Σωτηρίου. Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή η οικογένεια εγκαταστάθηκε στον Πειραιά. Φοίτησε αρχικά στη Φιλοσοφική και στη συνέχεια στη Νομική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, χωρίς όμως να ολοκληρώσει τις σπουδές της, λόγω της κατοχής, ενώ παράλληλα εργαζόταν ως δημοσιογράφος. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής έλαβε μέρος στην Εθνική Αντίσταση ως μέλος του ΕΑΜ. Κατά την ίδια περίοδο έγινε και μέλος του ΚΚΕ. Εργάστηκε στην παράνομη έκδοση του Ριζοσπάστη μέχρι το 1949, οπότε άρχισε η συνεργασία της με τον Νίκο Πλουμπίδη και από τον Ιούνιο του 1950 με τον Νίκο Μπελογιάννη που έγινε σύντροφός της.
Η Έλλη Παππά και ο Νίκος Μπελογιάννης συνελήφθησαν τον Δεκέμβριο του 1950 και παρέμειναν σε απομόνωση έως την πρώτη δίκη τους (Νοέμβριος 1951). Στη φυλακή γεννήθηκε ο γιος τους Νίκος (Αύγουστος 1951).