cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τζιμ Μόρισον
Ο Τζέιμς "Τζιμ" Ντάγκλας Μόρισον (James "Jim" Douglas Morrison, 8 Δεκεμβρίου 1943 - 3 Ιουλίου 1971) ήταν Αμερικανός τραγουδιστής, τραγουδοποιός, συγγραφέας, σκηνοθέτης και ποιητής. Γεννήθηκε στη Μελβούρνη της Φλόριντα και ήταν ο τραγουδιστής και στιχουργός του αμερικάνικου ροκ συγκροτήματος The Doors. Θεωρείται ένας από τους πιο χαρισματικούς ερμηνευτές στην ιστορία της ροκ μουσικής. Έγραψε επίσης αρκετά βιβλία ποίησης, ένα μικρό ντοκιμαντέρ και δύο βίντεο κλιπ (The Unknown Soldier και People Are Strange).
Το περιοδικό Rolling Stone τον τοποθέτησε στη 47η θέση της λίστας "100 καλύτεροι τραγουδιστές όλων των εποχών". Ο Μόρισον εντάχθηκε στο Rock and Roll Hall of Fame ως μέλος των Doors.
Πρώιμα χρόνια
Ο Τζιμ Μόρισον είχε σκωτσέζικη και ιρλανδική καταγωγή και ήταν γιος του ναυάρχου Τζορτζ Στίβεν Μόρισον και της Κλάρα Κλαρκ Μόρισον, που γνωρίστηκαν το 1941 στη Χαβάη. Ο Τζιμ Μόρισον γεννήθηκε 11 μήνες μετά, στη Μελβούρνη της Φλόριντα.
Έξι μήνες αργότερα, η Κλάρα Μόρισον μετακόμισε στο Κλιαργουότερ της Φλόριντα με το μικρό της γιο για να ζήσει με τα πεθερικά της (τους Πωλ και Καρολάιν Μόρισον), ενώ ο σύζυγός της επέστρεψε στο μέτωπο του Ειρηνικού για όλη τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Αργότερα, θα προαγόταν στον βαθμό του Ναυάρχου και θα διοικούσε τον τοπικό στόλο από τη ναυαρχίδα του, USS Bon Homme Richard, κατά τη διάρκεια του συμβάντος στον κόλπο Τόνκιν. Εκείνη έμεινε στη Φλόριντα με τον νέο γιο της. Ο σύζυγός της δεν θα επέστρεφε για να δει την οικογένειά του μέχρι το καλοκαίρι του 1946. Οι Μόρισον έπειτα απέκτησαν μια κόρη, την Άνν Ρόμπιν (γεννημένη το 1947 στην Αλμπουκέρκη του Νέου Μεξικού) και έναν γιο, τον Άντριου "Άντυ" Λι (γεννημένος το 1948 στο Λος Άλτος της Καλιφόρνιας).
Σύμφωνα με τον Μόρισον, ένα από τα σημαντικότερα γεγονότα στη ζωή του συνέβη το 1947 κατά τη διάρκεια μιας οικογενειακής εκδρομής στο Νέο Μεξικό. Περιγράφει το γεγονός όπως ακολουθεί:
Ο Μόρισον αργότερα θα ξαναθυμόταν αυτό το γεγονός στο πέρασμα του τραγουδιού "Peace Frog": "Ινδιάνοι σκορπισμένοι στον αυτοκινητόδρομο της αυγής αιμορραγούν/Φαντάσματα βρίθουν το εύθραυστο σαν τσόφλι μυαλό του μικρού παιδιού." Οι γονείς του Μόρισον ισχυρίζονται πως το γεγονός αυτό ποτέ δεν συνέβη με τον τρόπο που το διηγήθηκε. Στα πολλά σχόλια του γι' αυτό το επεισόδιο, ο Μόρισον είπε πως είχε αναστατωθεί τόσο από αυτό το συμβάν, που οι γονείς του τελικά του είπαν ότι απλώς είχε δει έναν εφιάλτη, με σκοπό να τον ηρεμήσουν. Ασχέτως του αν το γεγονός ήταν αληθινό, το είχε φανταστεί ή σκαρφιστεί, ο Μόρισον έκανε επανειλημμένες αναφορές σε αυτό σε διανθίσματα των τραγουδιών του, σε ποιήματα και συνεντεύξεις του.
Ο Μόρισον αποφοίτησε από το George Washington High School (νυν George Washington Middle School) στην Αλεξάνδρεια, Βιρτζίνια τον Ιούνιο του 1961. Ο πατέρας του μετατέθηκε στη Νότια Καλιφόρνια τον Αύγουστο του ίδιου έτους. Ο Μόρισον πήγε να ζήσει με τους γονείς του πατέρα του στο Κλιαργουότερ στη Φλόριντα, όπου παρακολούθησε μαθήματα στο St. Petersburg Junior College.
Μπήκε στο Πανεπιστήμιο της Φλόριντα (1962-1963), το οποίο διέθετε φθηνά δίδακτρα, αλλά πάλι δεν τον ικανοποίησε αρκετά. Έτσι, ο Μόρισον μετακόμισε κοντά στο κολέγιο FSU, όπου συγκατοίκησε με τον Τζορτζ Γκριρ και εμφανίστηκε σε ένα φιλμ για τη στρατολογία στο σχολείο.
Τον Ιανουάριο του 1964, χάρη στη συμβουλή ενός καθηγητή του FSU, ο Μόρισον μετακόμισε στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνιας, όπου ολοκλήρωσε τις προπτυχιακές σπουδές του στη σχολή UCLA, με διάκριση στον κινηματογράφο.
Ο Τζιμ γύρισε δύο ταινίες κατά τη φοίτησή του στο UCLA. Η πρώτη, ονόματι First Love, κυκλοφόρησε για πρώτη φορά χωρίς περικοπές στο τέλος του ντοκιμαντέρ για την ταινία Obscura.
The Doors
εναλλ.=|μικρογραφία|251x251px|Οι Doors. Από αριστερά προς τα δεξιά: Τζον Ντένσμορ, Ρόμπι Κρίγκερ, Ρέι Μάνζαρεκ, Τζιμ Μόρισον.
Μετά την αποφοίτηση του το καλοκαίρι του 1965 από την κινηματογραφική σχολή της UCLA, ο Mόρισον ακολούθησε ένα μποέμικο τρόπο ζωής. Κατά τη διάρκεια εκείνου του καλοκαιριού, έγραψε τους στίχους πολλών τραγουδιών που οι Doors αργότερα ηχογράφησαν και έπαιξαν ζωντανά σε άλμπουμ όπως το "Moonlight Drive" και το "Hello, I Love You". Ο Μόρισον και ο Ρέι Μάνζαρεκ ήταν τα πρώτα δύο μέλη των Doors, σχηματίζοντας το συγκρότημα εκείνο το καλοκαίρι. Είχαν γνωριστεί μήνες πριν ως συμφοιτητές κινηματογράφου. Σύμφωνα με τον Mάνζαρεκ, ήταν ξαπλωμένος στην παραλία Βένις μια μέρα, όπου συναντήθηκε κατά τύχη με τον Mόρισον. Σε μία συζήτηση τους, ο Μανζάρεκ έπεισε τον Μόρισον να τραγουδήσει τα τραγούδια που του είχε εκμυστηρευτεί ότι γράφει, και εντυπωσιάστηκε προτείνοντας του να φτιάξουν συγκρότημα. Στη συνέχεια, ο κιθαρίστας Ρόμπι Κρίγκερ και ο ντράμερ Τζον Ντένσμορ εντάχθηκαν στο συγκρότημα. Και τα τρία μέλη είχαν ένα κοινό ενδιαφέρον: παρακολουθούσαν προγραμματισμένα μαθήματα του Maharishi Mahesh Yogi την εποχή εκείνη, αλλά ο Mόρισον δεν συμμετείχε σε αυτές τις σειρές μαθημάτων.
left|150px|thumb|Ο Τζιμ Μόρισον το 1967
Το 1967, οι Doors γνώρισαν επιτυχία μετά την υπογραφή τους με τη δισκογραφική εταιρεία Elektra Records. Το κομμάτι "Light My Fire" έφτασε το νούμερο ένα στα Billboard Hot 100 (από τον Ιούλιο και τον Αύγουστο του 1967). Αργότερα, οι Doors εμφανίστηκαν στο The Ed Sullivan Show, μια δημοφιλής εκπομπή. Ο Εντ Σάλιβαν ζήτησε δύο τραγούδια από τους Doors για την εκπομπή του, το "People Are Strange" και το "Light My Fire". Οι λογοκρισίες του Σάλιβαν επέμειναν ότι οι Doors έπρεπε να αλλάξουν τους στίχους του τραγουδιού "Light My Fire" "Girl we could not get much higher" για τους τηλεθεατές. Αυτό οφείλεται σε αυτό που θεωρήθηκε ως αναφορά στα ναρκωτικά. Τα μέλη των Doors συμφώνησαν να αλλάξουν τον στίχο σε "girl, we couldn't get much better", αλλά κατά τη διάρκεια της ζωντανής μετάδοσης, ο Μόρισον τραγούδησε τον αρχικό στίχο. Για το λόγο αυτό, το συγκρότημα δεν προσκλήθηκε να εμφανιστεί ξανά στη συγκεκριμένη εκπομπή. Ο Μόρισον ανταποκρίθηκε στον παραγωγό, "Ε φίλε, μόλις παίξαμε το 'Sullivan Show'."
Κατά τη χρονιά του 1968, οι Doors είχαν γίνει ένα από τα δημοφιλέστερα συγκροτήματα στην Αμερική. Ο τρίτος δίσκος τους, Waiting for the Sun, έφτασε στην κορυφή των Αμερικανικών τσαρτ, ενώ το σινγκλ "Hello, I Love You" έγινε το δεύτερο και τελευταίο σινγκλ τους να φτάσει το νούμερο ένα. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια εκείνης της περιόδου, ο Μόρισον είχε αναπτύξει έναν εθισμό στο αλκοόλ και ξεκίνησε να είναι απόμακρος από τη μουσική και τις στούντιο ηχογραφήσεις και να ασχολείται με τη ποίηση και τη κινηματογραφία.
εναλλ.=|μικρογραφία|234x234εσ|Ο Μορισον την ημέρα της σύλληψης του για άσεμνη έκθεση κατά τη διάρκεια μιας συναυλίας στο [[Μαϊάμι.]]
Στις 1 Μαρτίου του 1969, οι Doors εμφανίστηκαν στο "Dinner Key Auditorium" του Μαϊάμι. Ο Μόρισον έφτασε στη συναυλία αργοπορημένα, και ήταν μεθυσμένος κατά τη διάρκεια της ερμηνείας του. Έπειτα από τη συναυλία, εξαπλώθηκαν διάφορες εικασίες σε ολόκληρη τη χώρα που δήλωναν ότι ο Μόρισον εκτέθηκε στη σκηνή. Οι υπόλοιπες εμφανίσεις της περιοδείας που ήταν προγραμματισμένες μέσα στο Μάρτιο και τον Απρίλιο του 1969, ακυρώθηκαν από τις αρχές των πόλεων. Μήνες αργότερα, ο Μόρισον χρεώθηκε πρόστιμο για το περιστατικό. Το γεγονός επηρέασε διεξοδικά τον Μόρισον οποίος σκέφτονταν να αποχωρήσει από το συγκρότημα αλλά εν τέλει έμεινε λόγω της επιμονής του Μανζάρεκ. Τα άλλα τρία μέλη του συγκροτήματος αρνήθηκαν τους ισχυρισμούς ότι ο Μόρισον εκτέθηκε στη σκηνή εκείνη τη μέρα.
Επιρροές
εναλλ.=|μικρογραφία|Το αναμνηστικό κάδρο του Μόρισον στη [[Γερμανία.]]
Η οικογένεια του Μόρισον έπρεπε να μετακομίζει συχνά, λόγω του επαγγέλματος του πατέρα του. Κατά συνέπεια, η εκπαίδευση του Μόρισον διακοπτόταν όταν ήταν μικρός, καθώς συνεχώς άλλαζε σχολείο. Παρ' όλα αυτά, ήταν ένας ευφυής και ικανός μαθητής, με ενδιαφέρον για τη λογοτεχνία, την ποίηση, τη θεολογία, τη φιλοσοφία και την ψυχολογία, μεταξύ άλλων.
Οι βιογράφοι του έχουν αναφερθεί επανειλημμένα σε κάποιους συγγραφείς και φιλοσόφους που επηρέασαν τον τρόπο σκέψης και ίσως και τη συμπεριφορά του Μόρισον. Στην εφηβεία του, ο Μόρισον ανακάλυψε τα γραπτά του Φρίντριχ Νίτσε. Μάλιστα, μετά το θάνατο του Μόρισον, ο Τζον Ντένσμορ υπέθεσε ότι ο νιχιλισμός του Νίτσε σκότωσε τον Τζιμ.
Οι "σκοτεινοί" ποιητές του 18ου και του 19ου αιώνα του κίνησαν το ενδιαφέρον, και ιδιαίτερα ο Βρετανός ποιητής Γουίλιαμ Μπλέικ, καθώς και οι Γάλλοι ποιητές Κάρολος Μποντλέρ και Αρθούρος Ρεμπώ. Οι συγγραφείς της γενιάς μπιτ, όπως ο Τζακ Κέρουακ, επηρέασαν τόσο τις απόψεις και τον τρόπο έκφρασης του Μόρισον, που κατέληξε να θέλει να βιώσει όσα αναφέρονται στο βιβλίο του Κέρουακ On The Road. Ομοίως, βρήκε ενδιαφέροντα τα γραπτά του Γάλλου συγγραφέα Σελίν. Το βιβλίο του Voyage au Bout de la Nuit (Ταξίδι στο Τέλος της Νύχτας) και το βιβλίο του Μπλέικ Οι Μαντείες της Αθωότητας ήταν οι βασικές επιρροές για ένα από τα πρώτα τραγούδια του Μόρισον, "End of the Night." Τελικά, ο Μόρισον γνώρισε και έγινε φίλος με τον Michael McClure, έναν γνωστό ποιητή μπίτνικ. Ο McClure λάτρεψε τους στίχους του Μόρισον, αλλά τον εντυπωσίασαν περισσότερο τα ποιήματά του, και έτσι τον συμβούλεψε να συνεχίσει να εξασκεί το ταλέντο του.
εναλλ.=|μικρογραφία Ο Μόρισον άρχισε να γράφει στην εφηβεία του. Στο κολέγιο, άρχισε να ενδιαφέρεται πολύ για το θέατρο και την κινηματογραφία. Παρότι ο Μόρισον ήταν πολύ γνωστός τραγουδιστής και στιχουργός, συνάντησε δυσκολίες όταν έψαχνε εκδότη για την ποίησή του. Εξέδωσε μόνος του δυο λεπτούς τόμους το 1969, τους "Κυρίους" και "Τα νέα πλάσματα". Και τα δυο έργα ήταν αφιερωμένα στην Πάμελα Σούζαν (Κούρσον). Αυτά ήταν τα μόνα γραπτά του που εκδόθηκαν κατά τη διάρκεια της ζωής του.
Οικογένεια
thumb|Ο Μόρισον μαζί με τον πατέρα του. Ιανουάριος 1964.
Τα παιδικά χρόνια του Μόρισον ήταν γεμάτα μετακινήσεις, όπως συμβαίνει στις οικογένειες στρατιωτικών. Ο Τζέρυ Χόπκινς αναφέρει ότι ο αδελφός του Μόρισον, Άντυ, διηγήθηκε ότι οι γονείς τους είχαν αποφασίσει να μην χρησιμοποιήσουν ποτέ σωματική βία στα παιδιά τους. Εφάρμοζαν ένα είδος στρατιωτικής πειθαρχίας και τιμωρίας, φωνάζοντας στα παιδιά και επιπλήττοντάς τα μέχρι να ξεσπάσουν σε κλάματα και να παραδεχτούν τα λάθη τους.
Από τότε που ο Μόρισον αποφοίτησε από το UCLA, διέκοψε τις επαφές με την οικογένειά του. Όταν η μουσική του ανέβηκε στα τσαρτς το 1967, είχε πάνω από ένα χρόνο να επικοινωνήσει με την οικογένειά του, και είχε ισχυριστεί ψευδώς ότι οι γονείς και τ' αδέλφια του ήταν νεκρά. Ωστόσο, ο Μόρισον εξήγησε αργότερα τις προθέσεις των πράξεών του ότι απλώς δεν ήθελε να μπλέξει την οικογένεια του στη μουσική καριέρα του.
Ο πατέρας του Μόρισον έχει δηλώσει σε επιστολή με ημερομηνία 2 Οκτωβρίου του 1970 ότι η διακοπή της επικοινωνίας με την οικογένεια ήταν αποτέλεσμα διαφωνίας σχετικά με το μουσικό ταλέντο του γιου του. Είπε ότι δεν μπορούσε να κατηγορήσει το γιο του που δεν ήθελε να επικοινωνήσει μαζί τους και ότι σε κάθε περίπτωση ήταν υπερήφανος γι' αυτόν.
Σχέσεις
Ο Μόρισον συνάντησε τη σύντροφο της ζωής του, Πάμελα Κούρσον, πολύ πριν κερδίσει δόξα και χρήματα, κι εκείνη τον ενθάρρυνε να ασχοληθεί περισσότερο με την ποίηση. Κατά καιρούς η Κούρσον χρησιμοποιούσε το επίθετο "Μόρισον" με τη φανερή συγκατάθεση του Τζιμ ή τουλάχιστον χωρίς εκείνος να νοιάζεται που το έκανε.
Η σχέση του Μόρισον και της Κούρσον ήταν θυελλώδης, με συχνούς τσακωμούς και περιόδους χωρισμού. Ο βιογράφος Ντάνυ Σάγκερμαν έχει υποθέσει ότι μέρος των δυσκολιών που είχαν μπορεί να προερχόταν από τη σύγκρουση ανάμεσα στο γεγονός ότι ήθελαν μια ελεύθερη σχέση και τις συνέπειες που είχε η ζωή σε μια τέτοια σχέση.
Ο Μόρισον έκανε συχνά σεξ με θαυμάστριες και είχε πολλές σύντομες σχέσεις με διασημότητες, όπως τη Νίκο, τραγουδίστρια των The Velvet Underground. Για μια νύχτα ήταν με την Γκρέις Σλικ των Jefferson Airplane, και από καιρό σε καιρό με την Γκλόρια Στέιβερς, αρχισυντάκτρια του περιοδικού 16. Επίσης είχε μια συνάντηση με την Τζάνις Τζόπλιν, ενώ ήταν κι οι δυο μεθυσμένοι. Η Τζούντυ Χάντλστον αναπολεί τη σχέση της με τον Μόρισον στο βιβλίο της Ζώντας και πεθαίνοντας με τον Τζιμ Μόρισον. Τον καιρό του θανάτου του, εκκρεμούσαν 20 αγωγές πατρότητας εναντίον του, παρότι κανένας από τους ενάγοντες δεν διεκδίκησε μέρος της περιουσίας, και η μόνη περίπτωση όπου κάποιος δήλωσε δημόσια ότι ήταν παιδί του Μόρισον αποδείχτηκε απάτη.
Θάνατος
thumb|Το διαμέρισμα του Μόρισον στο [[Παρίσι.|εναλλ.=]]
Το 1971, ο Μόρισον μετακόμισε σε ένα διαμέρισμα στο Παρίσι μαζί με την Πάμελα Κούρσον, με σκοπό να αλλάξει ζωή και να απεξαρτηθεί από τα ναρκωτικά. Του άρεσε η αρχιτεκτονική της πόλης και έκανε μεγάλους περιπάτους εκεί, όμως σύντομα υπέκυψε στους εθισμούς του.
Εκεί έκανε και την τελευταία του ηχογράφηση σε στούντιο με δυο Αμερικανούς μουσικούς του δρόμου. Ο Μάνζαρεκ απέρριψε αυτή την ηχογράφηση ως "ασυναρτησίες μεθυσμένων". Ένα τραγούδι από αυτήν, το "Orange County Suite" ακούγεται στο bootleg "Lost Paris Tapes".
Ο Μόρισον απεβίωσε στις 3 Ιουλίου του 1971, σε ηλικία 27 ετών από καρδιακή ανακοπή. Βρέθηκε νεκρός στη μπανιέρα του από την Κούρσον. Λόγω του ότι στο σώμα του δεν βρέθηκαν τραυματισμοί που να υποδεικνύουν είτε αυτοτραυματισμό/αυτοκτονία είτε εγκληματική ενέργεια, δεν πραγματοποιήθηκε αυτοψία από τον ιατροδικαστή. Σύμφωνα με την Κούρσoν που τον βρήκε νεκρό, το προηγούμενο βράδυ ο Μόρισον πήγε σινεμά, έφαγε, άκουσε μουσική και κατανάλωσε ουσίες. Κάποια στιγμή κατά το βράδυ σηκώθηκε λόγω αδιαθεσίας και έκανε ζεστό μπάνιο για να συνέλθει και κατέληξε από υπερβολική δόση ηρωίνης. Το σώμα του βρέθηκε στην μπανιέρα του διαμερίσματος με μια ξεραμένη σταγόνα αίματος κάτω απ' τη μύτη. Ωστόσο, το ότι οι φανατικοί θαυμαστές του δεν είδαν το σώμα του και η απουσία αυτοψίας έδωσε λαβή για πολλές εικασίες σχετικά με την αιτία θανάτου.
Ο Ντάνυ Σάγκερμαν διηγείται ότι όταν η Κούρσον επέστρεψε στις ΗΠΑ, του είπε ότι ο Μόρισον είχε πεθάνει από υπερβολική δόση ηρωίνης, την οποία είχε εισπνεύσει νομίζοντας πως είναι κοκαΐνη. Ο Σάγκερμαν σημειώνει ότι η Κούρσον έδινε διαφορετικές εκδοχές του θανάτου κατά καιρούς, τη μια λέγοντας ότι εκείνη τον είχε σκοτώσει και την άλλη ότι ο θάνατός του ήταν λάθος της. Η ιστορία με την αθέλητη λήψη ηρωίνης υποστηρίζεται από τη διήγηση του Αλέν Ρονέ, που έκανε παρέα με το ζευγάρι στο Παρίσι. Ο Ρονέ είχε γράψει ότι ο Μόρισον πέθανε από αιμορραγία αφού εισέπνευσε ηρωίνη της Κούρσον κι ότι εκείνη άθελά της αποκοιμήθηκε, αφήνοντάς τον να πεθάνει αντί να καλέσει για ιατρική βοήθεια.
280x280px|thumb|Ο τάφος του Τζιμ Μόρισον στο νεκροταφείο Père Lachaise, στον οποίο υπάρχει η ελληνική επιγραφή: ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΔΑΙΜΟΝΑ ΕΑΥΤΟΥ|εναλλ.=
Ωστόσο, η πραγματική αιτία θανάτου του είναι η καρδιακή ανακοπή που προκλήθηκε από τη χρόνια εξάρτησή του από τα ναρκωτικά σε συνδυασμό με το άσθμα του. Στον τάφο του Τζιμ Μόρισον υπάρχει η ελληνική επιγραφή "ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΔΑΙΜΟΝΑ ΕΑΥΤΟΥ".
Απόψεις
Ο Μόρισον μίλησε για τη φιλία και θεωρούσε ότι "Φίλος είναι αυτός που σου παρέχει απόλυτη ελευθερία να είσαι ο εαυτός σου". Επίσης, πίστευε ότι τα ναρκωτικά είναι "ένα σαν τον τζόγο [...] σαν το ρίξιμο των ζαριών". Τέλος, σχετικά με τον φόβο είχε δηλώσει ότι αν κάποιος εκθέσει τον εαυτό του στο βαθύτερό του φόβο, τότε "ο φόβος δεν έχει δύναμη, και ο φόβος της ελευθερίας συρρικνώνεται κι εξαφανίζεται. Είσαι ελεύθερος".
Δισκογραφία
Με τους Doors
Βιβλιογραφία
Ποίηση του Μόρισον
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Αμερικανοί στιχουργοί Κατηγορία:Αμερικανοί ποιητές Κατηγορία:Αμερικανοί σεναριογράφοι Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Υποστηρικτές ψυχεδελικών ναρκωτικών
Αναμνηστικά κέρματα των 2 ευρώ
Τα αναμνηστικά κέρματα των 2 ευρώ είναι ειδικά κέρματα που εκδίδονται από τα κράτη μέλη της ευρωζώνης με την ευκαιρία κάποιας ιστορικής επετείου ή για τον εορτασμό ή προς τιμή κάποιου σύγχρονου γεγονότος. Έχουν νόμιμη ισχύ και χρησιμοποιούνται κανονικά στις συναλλαγές, όπως τα συνηθισμένα κέρματα ευρώ. Δεν πρέπει να συγχέονται με τα συλλεκτικά κέρματα μεγαλύτερης αξίας από χρυσό ή ασήμι που εκδίδονται για συλλεκτικούς σκοπούς και δεν χρησιμοποιούνται στις καθημερινές συναλλαγές.
Το κάθε κράτος μέλος της ευρωζώνης είχε μέχρι το 2012 το δικαίωμα να εκδίδει maximum ένα αναμνηστικό κέρμα κάθε χρόνο. Από το 2012 κάθε χώρα μπορεί να εκδίδει δύο αναμνηστικά κέρματα. Τα κέρματα αυτά έχουν τα ίδια χαρακτηριστικά και ιδιότητες, καθώς και την ίδια κοινή όψη, με ένα κανονικό κέρμα των 2 ευρώ. Η άλλη όψη, που αντικαθιστά την εθνική όψη του συνηθισμένου κέρματος, έχει το σχέδιο επιλογής της χώρας με θέμα το γεγονός ή το πρόσωπο που τιμάται. Τα αναμνηστικά κέρματα απαντούν μόνο στην ονομαστική αξία των 2 ευρώ και έχουν ισχύ νόμιμου χρήματος σε όλη τη ζώνη του ευρώ, δηλαδή μπορούν να χρησιμοποιούνται –και πρέπει να γίνονται αποδεκτά– όπως οποιοδήποτε άλλο κέρμα ευρώ.
Εκτός των εθνικών εκδόσεων προβλέπεται και η δυνατότητα κοινής έκδοσης από όλες τις χώρες με το ίδιο θέμα και σχέδιο (με μικρές μόνο παραλλαγές για να προσδιορίζεται η χώρα έκδοσης). Η κοινή έκδοση δεν συνυπολογιζόταν στον περιορισμό του ενός κέρματος ανά έτος πριν το 2012 και δεν συνυπολογίζεται στον περιορισμό των δύο κερμάτων ανά έτος από το 2012 και μετά. Κοινή έκδοση έγινε το 2007 (από τα 13 τότε κράτη μέλη της ευρωζώνης) με θέμα την 50ή επέτειο της Συνθήκης της Ρώμης, το 2009 (από τα 16 τότε κράτη μέλη της ευρωζώνης) για την επέτειο των δέκα χρόνων του ευρώ (ως νομισματικής μονάδας), το 2012 (από τα 17 τότε κράτη μέλη της ευρωζώνης) για να εορταστούν τα δέκα έτη κυκλοφορίας του ευρώ και το 2015 για την 30ή επέτειο καθιέρωσης της ευρωπαϊκής σημαίας (19 χώρες).
Σε αντίθεση με ό,τι ισχύει για τα τραπεζογραμμάτια, υπεύθυνες για την έκδοση των κερμάτων ευρώ είναι οι εθνικές αρχές και όχι η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ). Εάν μια χώρα της ζώνης του ευρώ σκοπεύει να εκδώσει αναμνηστικό κέρμα των 2 ευρώ, πρέπει να ενημερώσει εκ των προτέρων την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τα άλλα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά όχι την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Η Επιτροπή ελέγχει ότι το νέο σχέδιο συμβαδίζει με τις κατευθυντήριες γραμμές και, στη συνέχεια, δημοσιεύει τις σχετικές πληροφορίες στο δικτυακό της τόπο.
Η Επιτροπή είναι η έγκυρη πηγή στην οποία στηρίζεται η ΕΚΤ όταν ενημερώνει το δικό της δικτυακό τόπο. Αμέσως μόλις η Επιτροπή ανακοινώσει ένα νέο αναμνηστικό κέρμα των 2 ευρώ, η ΕΚΤ ενημερώνει αντιστοίχως το δικτυακό της τόπο.
Το πρώτο εθνικό αναμνηστικό κέρμα εκδόθηκε το 2004 και μέχρι σήμερα (Μάρτιος 2023) έχουν εκδοθεί συνολικά 481 ως εξής: 6 το 2004, 8 το 2005, 7 το 2006, 20 το 2007 (συμπεριλαμβανομένων των 13 νομισμάτων της κοινής έκδοσης), 10 το 2008, 25 το 2009 (συμπεριλαμβανομένων των 16 νομισμάτων της κοινής έκδοσης), 12 το 2010 και 16 το 2011. Το 2012 έχουν εκδοθεί 30 κέρματα (συμπεριλαμβανομένων των 17 νομισμάτων της κοινής έκδοσης) και το 2013 έχουν εκδοθεί 23 κέρματα, το 2014 έχουν εκδοθεί 27, το 2015 47 κέρματα (συμπεριλαμβανομένων 19 νομισμάτων της κοινής έκδοσης), το 2016 32 κέρματα,το 2017 32 κέρματα, το 2018 36, το 2019 έχουν εκδοθεί 32 κέρματα, το 2020 έχουν εκδοθεί 34 κέρματα και το 2021 έχουν εκδοθεί 31 κέρματα. Το 2022 έχουν εκδοθεί (συμπεριλαμβανομένων 19 νομισμάτων της κοινής έκδοσης) 49 κέρματα. Για το 2023 έχουν εκδοθεί ήδη 4 κέρματα.
Το Λουξεμβούργο και η Φινλανδία είναι οι μόνες χώρες της Ευρωζώνης που έχουν εκδώσει εθνικά αναμνηστικά κέρματα κάθε χρονιά.
Δικαίωμα έκδοσης αναμνηστικών κερμάτων έχουν και ο Άγιος Μαρίνος, η Ανδόρρα, το Βατικανό και το Μονακό που δεν είναι μέλη της ευρωζώνης αλλά έχουν συνάψει ειδικές συμφωνίες. Δεν εκδίδουν όμως αναμνηστικά κέρματα κοινής έκδοσης.
Τα κέρματα αυτά εκδίδονται στην πλειονότητά τους για τον εορτασμό ιστορικών επετείων ή για να προσελκύσουν το ενδιαφέρον σε σύγχρονα γεγονότα ιστορικής σημασίας. Το πρώτο αναμνηστικό κέρμα των 2 ευρώ εκδόθηκε το 2004 από την Ελλάδα με την ευκαιρία των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας.
Η κάθε χώρα της ζώνης του ευρώ είναι υπεύθυνη για το σχεδιασμό και την έκδοση κερμάτων. Ο ρόλος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας όσον αφορά τα αναμνηστικά, όπως και όλα τα άλλα κέρματα, είναι να εγκρίνει τη μέγιστη ποσότητα που μπορεί να εκδώσει η κάθε χώρα.
Κανόνες και περιορισμοί
Η αφετηρία για τα αναμνηστικά κέρματα προέρχεται από μια απόφαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, η οποία επέτρεψε την αλλαγή της εθνικής όψης των κερμάτων ευρώ από την 1η Ιανουαρίου 2004 και εξής. Ωστόσο, ορισμένες συστάσεις και περιορισμοί εξακολουθούν να ισχύουν.
Δυο περιορισμοί αφορούν το σχεδιασμό. Τα αναμνηστικά κέρματα ευρώ πρέπει να διατηρούν την κοινή όψη, έτσι ώστε μόνο η εθνική εμπρόσθια όψη μπορεί να αλλάξει. Επίσης, η συνήθης εθνική εμπρόσθια όψη δεν θα πρέπει να αλλάξει το νωρίτερο πριν από το 2008. Εξαίρεση αποτελούν το Μονακό και το Βατικανό για το λόγο ότι οι αρχηγοί των κρατών τους, ο πρίγκιπας του Μονακό Ρενιέ Γ' και Πάπας Ιωάννης Παύλος Β΄ αντίστοιχα, πέθαναν το 2005 και έτσι η εθνική εμπρόσθια όψη άλλαξε το 2006. Επίσης άλλαξε η εθνική όψη των κερμάτων της Ολλανδίας, του Βελγίου και της Ισπανίας που έφεραν ομοιώματα των βασιλέων που παραιτήθηκαν υπέρ των υιών τους.
Περαιτέρω κανονισμοί περιορίζουν τη συχνότητα και τον αριθμό των εκδόσεων των αναμνηστικών κερμάτων. Κάθε κράτος μέλος εκδίδει μόνο ένα αναμνηστικό κέρμα ανά έτος, και πρέπει να εκφράζεται ως κέρμα των 2€. Ο συνολικός αριθμός των κερμάτων που τίθενται σε κυκλοφορία για κάθε έτος δεν πρέπει να ξεπεράσει το μεγαλύτερο από τα εξής δυο αριθμούς :
Επίσης, με μια άλλη απόφαση δόθηκαν δυο κατευθυντήριες γραμμές όσον αφορά το σχεδιασμό των κερμάτων. Πρώτο, το κράτος που εκδίδει ένα νόμισμα θα πρέπει με κάποιο τρόπο να αναφέρεται σαφώς στην εμπρόσθια όψη, είτε με αναφορά στο πλήρες όνομα ή με μια σαφώς προσδιοριζόμενη συντομογραφία του. Δεύτερο, ούτε το όνομα ούτε η ονομαστική αξία του κέρματος θα πρέπει να επαναλαμβάνεται στην εμπρόσθια όψη, καθώς περιλαμβάνονται ήδη στην κοινή όψη.
Οι περιορισμοί αυτοί δεν ισχύουν αναδρομικά. Αναφέρονται μόνο στα νέα σχέδια των εθνικών εμπρόσθιων όψεων των συνηθισμένων θεμάτων των κρατών που έχουν ενταχθεί πρόσφατα στην ευρωζώνη ή κρατών της ευρωζώνης που άλλαξαν το σχεδιασμό τους. Επίσης και τα αναμνηστικά κέρματα των 2€ που εκδίδονται από το 2006 και μετά, υπόκεινται σε αυτούς τους περιορισμούς. Ωστόσο, οι πέντε χώρες των οποίων τα σχέδια παραβίαζαν τον πρώτο εκσυγχρονισμό των κανόνων (Αυστρία, Βέλγιο, Φινλανδία, Γερμανία και Ελλάδα) οφείλουν να αλλάξουν το σχεδιασμό τους στο εγγύς μέλλον, όπως έκαναν η Φινλανδία το 2007 και το Βέλγιο το 2008.
Μια άλλη απόφαση άλλαξε τους κανόνες και πάλι :
(Οι διατάξεις αυτές ανάγκασαν το Βέλγιο να αλλάξει το σχεδιασμό της εθνικής όψης του, για να δείξει το πρωτότυπο πορτρέτο του μονάρχη του, διότι το 2008 είχε επίσης ακολουθήσει τις συστάσεις και ενημέρωσε το πορτρέτο, το οποίο ήταν ενάντια στους κανόνες. Οι διατάξεις αυτές επιπλέον απαγορεύουν την περαιτέρω έκδοση σετ κερμάτων από το Βατικανό, επιτρέποντας έκδοση μόνο αναμνηστικών κερμάτων σε τέτοιες περιπτώσεις).
Η Σλοβακία, η Σλοβενία και η Ισπανία ήταν τα κράτη που παραβίαζαν τις νέες κατευθυντήριες γραμμές. Η Ισπανία εκσυγχρόνισε τα κέρματα της από το 2010 και μετά. Οι Αυστρία, Γερμανία, Ελλάδα, Ιταλία, Λουξεμβούργο, Ολλανδία, Σλοβενία και Σλοβακία παραβιάζουν του κανόνες σύμφωνα και με τις δύο νέες αποφάσεις. Η σύσταση θα επανεξεταστεί το 2015.
To 2012, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο καθόρισε νέες προδιαγραφές για τα κέρματα ευρώ και καθόρισε ως καταληκτική ημερομηνία υιοθέτησης των προδιαγραφών αυτών για τις εθνικές όψεις των κανονικών κερμάτων την 20η Ιουνίου 2062. Επίσης, το ίδιο έτος, ένας νέος κανονισμός της ΕΕ σχετικά με την έκδοση των κερμάτων ευρώ, αύξησε τον επιτρεπόμενο αριθμό των εθνικών αναμνηστικών κερμάτων των 2€ σε δύο ετησίως για κάθε χώρα.
Εκδόσεις
Μέχρι τώρα, και οι 23 χώρες (ή κρατίδια) έχουν κυκλοφορήσει αναμνηστικά κέρματα των 2€ ανεξάρτητα (Άγιος Μαρίνος, Ανδόρρα, Αυστρία, Βατικανό, Βέλγιο, Γαλλία, Γερμανία, Ελλάδα, Εσθονία, Ιρλανδία, Ισπανία, Ιταλία, Κύπρος, Λετονία, Λιθουανία, Λουξεμβούργο, Μάλτα, Μονακό, Ολλανδία, Πορτογαλία, Σλοβακία, Σλοβενία, Φινλανδία). Η Ελλάδα ήταν η πρώτη χώρα που έκδωσε αναμνηστικό κέρμα. Το Λουξεμβούργο, η Φινλανδία, ο Άγιος Μαρίνος και το Βατικανό, είναι οι μόνες χώρες που έχουν εκδώσει εθνικά αναμνηστικά κέρματα κάθε χρονιά. Επιπρόσθετα, οι δύο πρώτες, έχουν εκδώσει και τα 4 κοινά αναμνηστικά κέρματα των 2€ από όλα τα εν δυνάμει μέλη της ευρωζώνης τη δεδομένη χρονική περίοδο:
Τα θέματα των αναμνηστικών κερμάτων δημοσιεύονται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Σειρά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας
Η Γερμανία άρχισε το 2006 και ολοκλήρωσε το 2022 τη σειρά αναμνηστικών νομισμάτων ευρώ 'Die 16 Bundesländer der Bundesrepublik Deutschland (Τα 16 κρατίδια της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας). Η χρονιά στην οποία κυκλοφόρησεί το νόμισμα κάθε κρατιδίου συμπίπτει με την προεδρία του στη Γερμανική Ομοσπονδιακή Βουλή μέσω του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου. Το 2019 δεν εκδόθηκε 2ευρο για κάποιο κρατίδιο, αλλά για τα 70 χρόνια του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου (Bundesrat). Τα θέματα των αναμνηστικών κερμάτων είναι:
Αρχικά, τα σχέδια για τις ακόλουθες περιπτώσεις ήταν διαφορετικά:
Ισπανική σειρά παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO
Τα νομίσματα που θα κυκλοφορήσουν τα επόμενα έτη:
Σειρά συνταγματική ιστορία της Μάλτας
Η Μάλτα ξεκίνησε και ολοκλήρωσε, μια σειρά πέντε αναμνηστικών νομισμάτων €2 σχετικά με τη συνταγματική ιστορία της χώρας. Το πρώτο νόμισμα κυκλοφόρησε το 2011 και το τελευταίο το 2015.
Τα 5 κέρματα που έχουν κυκλοφορήσει είναι:
Μαλτέζικη σειρά με θέμα «Από τα παιδιά με αλληλεγγύη»
Με την ολοκλήρωση το 2015 της σειράς «Συνταγματική ιστορία της Μάλτας», η χώρα αυτή άρχισε, από το 2016 και ολοκλήρωσε το 2020, να εκδίδει κάθε χρόνο ένα αναμνηστικό δίευρο της σειράς «Από τα παιδιά με αλληλεγγύη»
Εκδόθηκαν τα εξής κέρματα.
Μαλτέζικη σειρά με θέμα «Προϊστορικές τοποθεσίες της Μάλτας»
Η Μάλτα παράλληλα με την παραπάνω σειρά άρχισε, από το 2016 και ολοκλήρωσε το 2022, την έκδοση διεύρων με τα Προϊστορικά Μνημεία της Μάλτας.
Έχουν εκδοθεί τα εξής κέρματα
Λεττονική σειρά με θέμα «Περιοχές»
Από το 2016 και μέχρι το 2018 η Λετονία εξέδωσε 4 αναμνηστικά δίευρα της σειράς «Περιοχές»
Λιθουανική σειρά με θέμα "Εθνογραφικές Περιοχές"
Ήδη έχει εκδοθεί:
Το κέρμα που θα κυκλοφορήσει το επόμενο έτος είναι:
Πηγές
Κατηγορία:Κέρματα ευρώ Κατηγορία:Νομισματολογία Κατηγορία:Αναμνηστικά κέρματα ευρώ
Leave Scars
Το Leave Scars είναι το τρίτο άλμπουμ του αμερικανικού thrash metal συγκροτήματος Dark Angel, το οποίο κυκλοφόρησε σε μορφή βινυλίου το Ιανουάριο του 1989 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Combat Records" και επανεκδόθηκε σε μορφή CD στις 18 Οκτωβρίου του 1999 από την "Century Media".
Το άλμπουμ ήλθε μετά από ένα διάστημα λίγο μεγαλύτερο των δύο χρόνων από το προηγούμενο άλμπουμ τους "Darkness Descends", συνεχίζοντας στο επιθετικό thrash metal του συγκροτήματος από το Λος Άντζελες. Το "Leave Scars" περιέχει τα ορχηστρικά κομμάτια "Cauterization" και "Worms", όπως και μία διασκευή στο "Immigrant Song" από το τρίτο άλμπουμ των Led Zeppelin.
Αυτός ήταν ο μοναδικός δίσκος των Dark Angel ο οποίος κατάφερε να μπει στο Billboard 200, ανεβαίνοντας στο # 159.
Τραγούδια
1. The Death of Innocence (Durkin, Hoglan) - 3:49
2. Never to Rise Again (Durkin, Hoglan, Reinhart) - 3:55
3. No One Answers (Durkin, Hoglan) - 7:50
4. Cauterization (Durkin, Hoglan) - 7:20
5. Immigrant Song (Page, Plant) - 1:47
6. Older Than Time Itself (Durkin, Hoglan) - 6:59
8. The Promise of Agony (Durkin, Hoglan) - 8:25
9. Leave Scars (Durkin, Hoglan) - 7:40
Θέσεις τσαρτ
Leave Scars (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 24 Ιανουαρίου 1989
Τα μέλη του συγκροτήματος
Το "Leave Scars" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Dark Angel Κατηγορία:Άλμπουμ του 1989
Ένας Δον Ζουάν για κλάματα
Παραγωγή
Το Ένας Δον Ζουάν για κλάματα έκοψε 66.355 εισιτήρια. Κυκλοφόρησε και με τη μορφή ντιβιντί στις 22/11/2010.
Στην ταινία αυτή εμφανίζονται για πρώτη φορά μαζί η Μάρω Κοντού με ο Λάμπρος Κωνσταντάρας. Χαρακτηριστικός και ο ρόλος της Σαπφώς Νοταρά στον ρόλο της οικιακής βοηθού. Επίσης, στην ίδια ταινία κάνει την επανεμφάνισή της μετά από έξι χρόνια κινηματογραφικής απουσίας λόγω έγγαμου βίου η Καίτη Πάνου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Καραγιάννης - Καρατζόπουλος Κατηγορία:Ταινίες του 1960 Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε ελληνικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ντίμη Δαδήρα Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Γιάννη Μαρή Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Γκαμπί της βασίλισσας (μη αποδεκτό)
Το μη αποδεκτό γκαμπί της βασίλισσας (Queen's Gambit Declined) είναι ένα δημοφιλές άνοιγμα στο σκάκι, όπου τα μαύρα δεν αποδέχονται το πιόνι που προσφέρουν τα λευκά κατά το Γκαμπί της βασίλισσας, η ορθόδοξη βαριάντα του ανοίγματος χαρακτηρίζεται από τις κινήσεις (σε αλγεβρική σημειογραφία):
Όταν αναφερόμαστε στο "μη αποδεκτό γκαμπί της βασίλισσας", θεωρείται συνήθως ότι αναφερόμαστε στην ορθόδοξη βαριάντα του μετά από 2...ε6.
Tο 1927 στο Παγκόσμιο Σκακιστικό Πρωτάθλημα μεταξύ του Αλεξάντερ Αλιέχιν και του Χοσέ Ραούλ Καπαμπλάνκα, παίχτηκαν 34 παρτίδες και όλες εκτός από την πρώτη και την τρίτη ξεκίνησαν ως μη αποδεκτό γκαμπί της βασίλισσας.
Βαριάντες
Στην ευρύτερη έννοιά του, το μη αποδεκτό γκαμπί της βασίλισσας είναι οποιαδήποτε βαριάντα του γκαμπί της βασίλισσας στην οποία τα μαύρα δεν παίζουν την κίνηση 2...δ:γ4. Εκτός από την ορθόδοξη άμυνα υπάρχουν και άλλες βαριάντες, που συνήθως έχουν δικά τους ονόματα και αντιμετωπίζονται με διαφορετικό τρόπο.
Το μη αποδεκτό γκαμπί της βασίλισσας καταχωρήθηκε στην Εγκυκλοπαίδεια Σκακιστικών Ανοιγμάτων υπό τους κωδικούς D07–D19 και D30–D69. Συγκεκριμένα, οι ορθόδοξες βαριάντες στους κωδικούς D30–D69 και οι υπόλοιπες βαριάντες στους κωδικούς D07–D19.
Ορθόδοξη άμυνα
Η Ορθόδοξη άμυνα μπορεί να προκύψει από έναν αριθμό διαφορετικών ακολουθιών κινήσεων, όπως για παράδειγμα:
Τα μαύρα παίζουν ...ε6 για να απελευθερώσουν τον αξιωματικό του βασιλιά τους, ενώ αντίστοιχα εμποδίζουν τον αξιωματικό της βασίλισσάς τους. Με τη μη αποδοχή της θυσίας του πιονιού των λευκών, τα μαύρα στήνουν μια σταθερή θέση, όπου τα πιόνια στα τετράγωνα δ5 και ε6 δίνουν στα μαύρα κάποιον έλεγχο στο κέντρο της σκακιέρας. Το μη αποδεκτό γκαμπί της βασίλισσας έχει τη φήμη ως μια από τα πιο αξιόπιστες άμυνες των μαύρων στην Παρτίδα πιονιού της βασίλισσας. Στην περίπτωση αυτή, τα λευκά θα προσπαθήσουν να εκμεταλλευτούν την παθητικότητα του αξιωματικού των μαύρων στα λευκά τετράγωνα, ενώ τα μαύρα θα προσπαθήσουν να τον απελευθερώσουν, να τον ανταλλάξουν ή να τον αποδεχθούν ως παθητικό κομμάτι και να του δώσουν κάποιον χρήσιμο αμυντικό ρόλο.
Το ενδεχόμενο ...δ:γ4 από τα μαύρα θα παραδώσει το κέντρο στα λευκά, και τα μαύρα συνήθως δεν θα κάνουν κάτι τέτοιο χωρις να κερδίσουν κάτι άλλο, έστω την απόκτηση ενός τέμπο, όπως το να παίξουν ...δ:γ4 όταν τα λευκά παίξουν Αδ3. Στην ορθόδοξη βαριάντα, ο αγώνας για το τέμπο περιστρέφεται γύρω από τις προσπάθειες των λευκών να παίξουν όλες τις δυνατές χρήσιμες κινήσεις για την ανάπτυξή τους, πριν παίξουν το Αδ3.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σκακιστικά ανοίγματα
Κοινότητα Κλήματος Ηρακλείου
Η Κοινότητα Κλήματος είναι κοινότητα του Δήμου Φαιστού στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 και ως έδρα της ορίστηκε το Κλήμα. Εκτός από την έδρα της, η κοινότητα περιλαμβάνει και τον οικισμό Έλληνας. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:
Συνολικά η κοινότητα έχει 250 κατοίκους και εκπροσωπείται από τον πρόεδρο κ. Μιχαήλ Λαντζουράκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροί της:
Ανάβρα Φθιώτιδας
Η Ανάβρα είναι ημιορεινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας.
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Ανάβρα βρίσκεται στις βόρειες πλαγιές του όρους Καλλίδρομο σε υψόμετρο 440 μέτρα και σχετικά κοντά (10 χλμ.) στις ακτές του Μαλιακού κόλπου. Προπολεμικά ονομαζόταν Κατμάτα ή Κουτουμάτα και βρισκόταν πιο κοντά στη θάλασσα. Η τοποθεσία του χωριού έχει θέα στον Μαλιακό κόλπο και την Εύβοια. Απέχει 24 χλμ. ΝΔ. από τη Λαμία και 24 χλμ. Δ. από τα Καμένα Βούρλα (έδρα του δήμου).
Στην περιοχή υπάρχουν αρκετές πηγές ενώ το δάσος του Καλλιδρόμου αποτελείται από έλατα, βελανιδιές, πουρνάρια, κέδρα, μαυρόπευκα. Σε υψόμετρο 1.000 μέτρα, στο οροπέδιο της Σουβάλας, υπάρχει λίμνη (Μενδενίτσας ή Παλιοσουβάλας για τους ντόπιους). Η Ανάβρα έχει πλούσιους βοσκοτόπους και ποικιλία θάμνων και βοτάνων, ρεματιές με πλατάνια αλλά και δυσπρόσιτα φαράγγια. Τον χειμώνα διακρίνονται ίχνη άγριων ζώων στο λίγο χιόνι, όπως αγριογούρουνων.
Ανέκαθεν αγροτική και κτηνοτροφική περιοχή, σήμερα κυριαρχεί η καλλιέργεια της ελιάς και των δημητριακών. Σημαντική είναι επίσης και η αμπελοκαλλιέργεια αφού υπάρχουν αμπέλια με οινοποιήσιμες επιτραπέζιες ποικιλίες κρασιών. Τα σιτηρά, το βαμβάκι, τα κηπευτικά, η φυστικιά είναι άλλες καλλιέργειες. Η κτηνοτροφία αιγοπροβάτων και βοοειδών υπάρχει ακόμη. Στο χωριό υπάρχουν ταβέρνες, καφενεία καθώς και σε απόσταση περίπου 4 χλμ. νότια ορεινό καταφύγιο σε υψόμετρο 570 μέτρα. Με βάση το καταφύγιο πραγματοποιούνται πεζοπορικές διαδρομές, φυσιολατρικές, πολιτιστικές, προσκοπικές εκδηλώσεις, ορεινός αγροτικός τουρισμός.
Διοικητικά στοιχεία
Ως Κουτουμάτα αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση, το 1835 όταν προσαρτήθηκε στον τότε δήμο Φαρυγών. Το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 το όνομά της διορθώθηκε σε Κατμάτα και το 1928 με το ΦΕΚ 193Α - 20/09/1928 μετονομάστηκε σε Ανάβρα. Το 1932 με το ΦΕΚ 197Α - 22/06/1932 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την τοπική κοινότητα Ανάβρας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Μώλου του Δήμου Καμένων Βούρλων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 118 κατοίκους. Η κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 12,938 χμ² (2011).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Φθιώτιδας Κατηγορία:Δήμος Μώλου - Αγίου Κωνσταντίνου
Κάνδαλος Αχαΐας
Το τοπωνύμιο Κάνδαλος Αχαΐας μπορεί να αναφέρεται:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Jessie (τηλεοπτική σειρά)
Πλοκή
Η σειρά ακολουθεί τη ζωή της Τζέσι Πρέσκοτ μιας νεαρής κοπέλας με μεγάλα όνειρα, η οποία αποφασίζει να εγκαταλείψει το Τέξας, όπου μεγάλωσε και να μετακομίσει στη Νέα Υόρκη. Εκεί, προσλαμβάνεται ως νταντά των τεσσάρων υιοθετημένων παιδιών των Μόργκαν και Κριστίνα Ρος, δύο εκατομμυριούχων που λόγω δουλειάς ταξιδεύουν συνεχώς. Εκτός από την Τζέσι, τα παιδιά Έμμα, Λουκ, Ράβι και Ζούρι, στο σπίτι ζουν επίσης ο τεμπέλης και σαρκαστικός μπάτλερ Μπέρταμ και η ασιατική σαύρα της οικογένειας που λέγεται κος Κίπλινγκ (αργότερα αποκαλύπτεται ότι ήταν θηλυκού γένους).
Διανομή
Κατηγορία:Αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές του Disney Channel
Ναός του Απόλλωνα (Δελφοί)
Ο ναός του Απόλλωνα στους Δελφούς ήταν ένας αρχαίος ελληνικός ναός στους Δελφούς της Φωκίδας μικρογραφία|304x304px|Ναός του Απόλλωνα στους Δελφούς
Απαρχές
Ο ναός, θεωρούνταν κατοικία του Θεού Απόλλωνα και έδρα του μαντείου του και ως εκ τούτου κατείχε περίοπτη θέση μέσα στο ιερό. Με την εξάπλωση της φήμης του μαντείου των Δελφών σε όλο τον τότε γνωστό κόσμο, η μορφή του όφειλε να είναι αντάξια της οικουμενικής του αίγλης και ακτινοβολίας. Σύμφωνα με τη μυθολογία, ο πρώτος ναός του Απόλλωνα που κτίσθηκε στην περιοχή ήταν μία πρόχειρη κατασκευή από κλαδιά δάφνης, ο δεύτερος ήταν φτιαγμένος από κερί μελισσών και φτερά, ο τρίτος φτιάχτηκε από χαλκό, ενώ ο τέταρτος κτίσθηκε από τους μυθικούς αρχιτέκτονες Τροφώνιο και Αγαμήδη με τη βοήθεια του ίδιου του Απόλλωνα. και ήταν κατασκευασμένος από πέτρα. Ο συγκεκριμένος ναός καταστράφηκε το 548 π.Χ. από πυρκαγιά και στη θέση του ανοικοδομήθηκε νέος, πολυτελέστατος και μεγαλοπρεπέστερος.
Ο νέος ναός συνδέθηκε στενά με το όνομα των Αλκμεωνιδών, μιας αριστοκρατικής οικογένειας της Αθήνας η οποία είχε εξοριστεί από την εστία της έπειτα από σχετική απόφαση του τυράννου της Αθήνας Πεισίστρατου. Οι συγκεκριμένοι, ανέλαβαν γύρω στο 510 π.Χ., έπειτα από απόφαση των Αμφικτύονων την αποπεράτωση και τη διακόσμηση του ναού. Μάλιστα, έχοντας ως στόχο να κερδίσουν την εύνοια του θεού Απόλλωνα και την υποστήριξη των Αμφικτυόνων κατά των πολιτικών τους αντιπάλων έκαναν την πρόσοψη του ναού από μάρμαρο, αντί του πωρόλιθου που προέβλεπε η σύμβαση της εργολαβίας.
Τον γλυπτό διάκοσμο ανέθεσαν πιθανότατα στον πολιτικό τους σύμμαχο και ονομαστό γλύπτη Αντήνορα, ο οποίος μετά την πτώση των Πεισιστρατιδών και την αποκατάσταση των Αλκμεωνιδών φιλοτέχνησε το περίφημο σύμπλεγμα των Τυραννοκτόνων.
Το ανατολικό αέτωμα
Στο ανατολικό αέτωμα, το οποίο ήταν και το σπουδαιότερο, οι Αλκμεωνίδες επέλεξαν το θέμα της εγκατάστασης του Απόλλωνα στους Δελφούς μαζί με την αδελφή του Άρτεμη και τη μητέρα τους Λητώ, συνοδεία των Αθηναίων με στόχο να προπαγανδίσουν και να ενισχύσουν την παράδοση που ήθελε τη δική τους πόλη να πρωτοστατεί στην ίδρυση του ιερού. Στο μέσο της παράστασης εικονιζόταν το άρμα με τους συγκεκριμένους θεούς ενώ δεξιά και αριστερά τους, μορφές ανδρών και γυναικών.
Το δυτικό αέτωμα
Το πώρινο δυτικό αέτωμα αναπαριστά τη γιγαντομαχία. Στο αριστερό τμήμα της σύνθεσης διακρίνουμε τη μορφή ενός Γίγαντα, ο οποίος έχει πέσει στα πόδια της Αθηνάς. Η θεά με τη σειρά της κινείται ορμητικά φορώντας την ασπίδα της. Διακρίνουμε επίσης το κάτω μέρος ενός άνδρα, πιθανότατα του Διονύσου, καθώς και τμήματα δύο αλόγων από το άρμα του Δία που κοσμούν το κέντρο του αετώματος. Στο μαρμαροκονίαμα που καλύπτει τον πωρόλιθο των μορφών διατηρούνται τα υπολείμματα πλούσιας έγχρωμης διακόσμησης. Η δυτική σύνθεση του αετώματος χαρακτηρίζεται από πολύ έντονη και ζωηρή κινητικότητα.
Ο νέος ναός του Απόλλωνα
Εξαιτίας ενός ισχυρού σεισμού το 373 π.Χ., ο ναός καταστράφηκε. Ύστερα από πανελλήνιο έρανο συγκεντρώθηκε ένα σημαντικό χρηματικό ποσό για την ανοικοδόμησή του, η οποία όμως καθυστέρησε λόγω του Γ' Ιερού Πολέμου. Ο νέος περίπτερος ναός δωρικού ρυθμού, εγκαινιάστηκε μόλις το 330 π.Χ. και ήταν έργο των αρχιτεκτόνων ο Σπίνθαρου, ο Ξενόδωρου και Αγάθωνα Στα αετώματά του στήθηκαν οι γλυπτές παραστάσεις με τον Απόλλωνα να περιβάλλεται από τις Μούσες στην ανατολική πλευρά και τον Διόνυσο ανάμεσα στις Θυιάδες (Μαινάδες) στη δυτική πλευρά.
Το ανατολικό αέτωμα
Εδώ, παριστάνεται ο Απόλλων ανάμεσα στις Μούσες με τη συνοδεία της μητέρας του Λητώς και της αδερφής του Άρτεμης. Στο κέντρο απεικονίζεται ο θεός να φορά ιμάτιο που αφήνει ακάλυπτο το στήθος και να κάθεται πάνω σε τρίποδα κρατώντας κλαδί δάφνης και φιάλη. Παριστάνεται όχι ως ηγέτης των Μουσών αλλά ως κυρίαρχος του μαντείου του. Οι Μούσες, άλλες όρθιες και άλλες καθιστές σ’ ένα τοπίο με βράχους, προωθούν τη συμβολική σύνδεση του θεού με τον κόσμο του πνεύματος και των τεχνών.
Το δυτικό αέτωμα
Εδώ, παριστάνεται ο θεός Διόνυσος, στον μη συνήθη τύπο του κιθαρωδού, ανάμεσα στις Θυιάδες. Σύμφωνα με την παράδοση, επρόκειτο για γυναίκες της ακολουθίας του οι οποίες διέσχιζαν χορεύοντας τον Παρνασσό. Ο θεός απεικονίζεται να φοράει χιτώνα ζωσμένο κάτω από το στήθος, ιμάτιο ριγμένο στους ώμους και να φέρει στο μέτωπο τη χαρακτηριστική ταινία των μυημένων. Η κιθάρα που κρατάει στο αριστερό του χέρι, σύμβολο της μουσικής τέχνης, τον εξομοιώνει με τον θεό της μουσικής τον Απόλλωνα και συμβιβάζει αρμονικά τους διαφορετικούς κόσμους των δύο θεών που απεικονίζονται έντεχνα στον ίδιο ναό.
Η σημασία της συνύπαρξης Απόλλωνα και Διονύσου στα αετώματα του ναού
Η συνύπαρξη και ο συγκερασμός των δύο θεών στον ίδιο ναό παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καθώς η σύμπλευση στον ίδιο χώρο, από τη μια του θεού του μέτρου, της λογικής και της αρμονίας και από την άλλη του θεού της μέθης, των ξέφρενων παθών και του παραλόγου εκ πρώτης φαντάζει αταίριαστη και προβληματική.
Τα δυο αετώματα του 4ου αιώνα π.Χ., έργα των Αθηναίων γλυπτών Πραξία και Ανδροσθένη, δεν έχουν τη μεγαλοπρέπεια και τη δύναμη των προηγούμενων αρχαϊκών αετωμάτων, παρουσιάζουν ωστόσο αυτήν την ενδιαφέρουσα εικονογραφική καινοτομία. Η συνύπαρξη αυτή είναι δείγμα της ευρύτητας και της δεκτικότητας του ελληνικού πνεύματος. Η παρουσίαση των δύο θεών στο ίδιο μνημείο και η μοναδική παράσταση του Διονύσου ως κιθαρωδού φέρει συμβολικό περιεχόμενο. Ο Απόλλωνας, κυρίαρχος θεός του ιερού, παραχωρεί το δυτικό αέτωμα του ναού του και δανείζει το αγαπημένο του όργανο, την κιθάρα, στον Διόνυσο, με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που του παραχωρεί την κυριότητα του ιερού του κατά τους τρεις χειμερινούς μήνες, όταν φεύγει από τους Δελφούς και πηγαίνει στη χώρα των Υπερβορείων. Ο νεωτερισμός αυτός προφανώς δεν είναι άσχετος με την επίσημη αναγνώριση της διονυσιακής λατρείας στους Δελφούς, που επιτεύχθηκε με την υποστήριξη του ιερατείου κατά την εποχή της κατασκευής των αετωμάτων. Έτσι, οι Δελφοί σε μια μοναδική ισορροπία, ενσωματώνουν τη μυστική συνύπαρξη της γαλήνης και της αρμονίας του Απολλώνιου πνεύματος και την ένθεη μανία του Διονυσιασμού. Πάντως, η τόσο έντονη παρουσία του Διονύσου στους Δελφούς, έχει οδηγήσει τη σύγχρονη έρευνα στην υπόθεση ότι ο Διόνυσος δεν είναι παρά η αποκρυστάλλωση παλαιότερων, προϊστορικών λατρειών της φύσης και της γονιμότητας στην περιοχή, που δεν έπαψαν ποτέ να υφίστανται παράλληλα με τη μεγάλη λατρεία του θεού του φωτός.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ναοί του Απόλλωνα Κατηγορία:Δελφοί Κατηγορία:Αρχαίοι ελληνικοί ναοί
Kawanishi H8K
Το Kawanishi H8K ήταν τετρακινητήρια αεράκατος μεγάλης ακτίνας δράσης που χρησιμοποιήθηκε από το Ιαπωνικό Αυτοκρατορικό Ναυτικό στον ρόλο της ναυτικής αναγνώρισης και της προσβολής θαλάσσιων στόχων κατά την διάρκεια του Δευτερου Παγκοσμίου Πολέμου. Αξιοποιήθηκαν και σαν μεταγωγικά. Οι Σύμμαχοι του έδωσαν την ονομασία Emily.
Σχεδίαση και ανάπτυξη
Ενώ ο προκάτοχος του H8K, το Kawanishi H6K, έμπαινε σε υπηρεσία το 1938 το Ναυτικό διέταξε την ανάπτυξη μιας ακόμα μεγαλύτερης αερακάτου που θα είχε μεγαλύτερη ακτίνα δράσης. Το υψηλοπτέρυγο αεροσκάφος που προέκυψε ήταν ίσως το καλύτερο της κλάσης του που αναπτύχθηκε οπουδήποτε κατά την διάρκεια του πολέμου. Κατά την διάρκεια του προγράμματος ανάπτυξης και δοκιμών παρουσιάσθηκαν αρκετά προβλήματα. Το πρωτότυπο είχε πολύ κακή συμπεριφορά στο νερό, κάτι που επιλύθηκε όταν επανασχεδιάστηκε το κύτος του και έγινε βαθύτερο. Δύο ακόμα αεροσκάφη προπαραγωγής μπήκαν στο πρόγραμμα δοκιμών τον Δεκέμβριο του 1941.
Τα πρώτα αεροσκάφη παραγωγής που παρέλαβε το Ναυτικό ήταν τα 14 H8K1. Ακολούθησαν τα βελτιωμένα H8K2 που είχαν πολύ ισχυρό αμυντικό οπλισμό. Το Η8Κ2, που είχε επίσης ισχυρότερους κινητήρες, ήταν η βασική έκδοση παραγωγής. Κατασκευάστηκαν επίσης 36 μεταγωγικά H8K2-L, γνωστά και σαν Seiku, που μπορούσαν να μεταφέρουν 62 στρατιώτες αλλά είχαν μικρότερη ακτίνα δράσης και μειωμένο αμυντικό οπλισμό.
Επιχειρησιακή ιστορία
Τα H8Κ2 χρησιμοποιήθηκαν εκτενώς σαν αναγνωριστικά, βομβαρδιστικά και μεταγωγικά σε όλη την διάρκεια του πολέμου στον Ειρηνικό.
Εκδόσεις
Πηγές:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
H8K Κατηγορία:Αεροσκάφη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Αεράκατοι Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη
Επαρχία Μολεπολόλε
Η Επαρχία Μολεπολόλε (Molepolole) είναι μια επαρχία της Περιφέρειας Κουενένγκ στη Μποτσουάνα. Βρίσκεται κεντρικά της χώρας. Πρωτεύουσα είναι η Μολεπολόλε.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Επαρχίες της Μποτσουάνα Κατηγορία:Περιφέρεια Κουενένγκ
Κόρες της Ιωνίας (Δελφοί)
Οι κόρες της Ιωνίας ήταν αγάλματα που απεικόνιζαν γυναικείες μορφές, Καρυάτιδες, και ανήκαν στη συλλογή των ιωνικών Θησαυρών του μαντείου των Δελφών.
Στοιχεία
Ήδη από τα μέσα του 6ου αιώνα π.Χ. ξεκινά η ανοικοδόμηση των πρώτων ιερών ναών ιωνικού ρυθμού με αγάλματα κομψών κοριτσιών στις προσόψεις τους που απέπνεαν έναν αέρα ανατολής, φερμένο από τα παράλια της Μικράς Ασίας. Η όμορφη κόρη, που ανασηκώνει με το αριστερό της χέρι τον λεπτό ποδήρη και πτυχωτό χιτώνα της και χρονολογείται ως η αρχαιότερη, γύρω στα 550 π. Χ. αποδίδεται –με κάποιες ωστόσο αμφιβολίες – στο Θησαυρό της Κνίδου της Μικράς Ασίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στη Φωκίδα Κατηγορία:Αρχαιολογικό Μουσείο Δελφών
Σύστημα τύπων
Στην επιστήμη υπολογιστών, ως σύστημα τύπων (type system) μπορεί να οριστεί ένα διαχειρίσιμο συντακτικό πλαίσιο για την κατάταξη φράσεων ανάλογα με τις τιμές που υπολογίζουν. Ένα σύστημα τύπων αποδίδει τύπους (types) σε κάθε υπολογισμένη τιμή. Εξετάζοντας τη ροή αυτών των τιμών, ένα σύστημα τύπων πρέπει να αποδείξει ότι δεν πρόκειται να συμβούν σφάλματα τύπων (type errors). Αν και κάθε διαφορετικό σύστημα τύπων ορίζει τι αποτελεί σφάλμα τύπου, γενικά ένα σύστημα τύπων προσπαθεί να εξασφαλίσει ότι λειτουργίες που δέχονται τιμές συγκεκριμένου είδους δε χρησιμοποιούνται με τιμές που δεν πρέπει.
Το πόσο λεπτομερείς είναι οι περιορισμοί των τύπων και ο τρόπος με τον οποίο αποτιμώνται επηρεάζει την τυποποίηση (typing) μιας γλώσσας. Μια γλώσσα προγραμματισμού μπορεί επιπλέον να αντιστοιχίζει λειτουργίες διαφορετικές υλοποιήσεις αλγορίθμων σε διαφορετικούς τύπους στην περίπτωση του πολυμορφισμού τύπων (type polymorphism). Θεωρία τύπων (type theory) είναι η μελέτη των συστημάτων τύπων, αν και σημαντικό μέρος των συστημάτων τύπων που χρησιμοποιούνται στην πράξη προέρχονται από έρευνα στην αρχιτεκτονική υπολογιστών, την υλοποίηση μεταγλωττιστών και τη σχεδίαση γλωσσών.
Βασικές έννοιες
Η αντιστοίχιση τύπων σε δεδομένα (τυποποίηση) δίνει σημασία σε ακολουθίες από bits. Οι τύποι συνήθως αντιστοιχίζονται σε τιμές στη μνήμη ή σε αντικείμενα όπως οι μεταβλητές. Επειδή κάθε τιμή αποτελείται από μια ακολουθία bits σε έναν υπολογιστή, το υλικό δε μπορεί να ξεχωρίσει μεταξύ διευθύνσεων μνήμης, εντολών, χαρακτήρων, ακεραίων και αριθμών κινητής υποδιαστολής. Αν σε μια ακολουθία από bits όμως αποδοθεί κάποιος τύπος, τότε αυτό αποτελεί πληροφορία προς τα προγράμματα και τους προγραμματιστές για το τι σημαίνει αυτή η ακολουθία.
Σημαντικές λειτουργίες των συστημάτων τύπων περιλαμβάνουν: