cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μετανάστευση από την Πολωνία στη Γερμανία μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Φυγή και διωγμός Γερμανών από την Πολωνία
Η απέλαση των Γερμανών έληξε το 1950, καθώς από το 1945 έως το 1950, σχεδόν 3,2 εκατομμύρια απελάθηκαν. Μετά από αυτό, οι αρχές δήλωσαν ότι υπήρχαν (το πολύ) μερικές χιλιάδες εθνοτικοί Γερμανοί που ζούσαν στην Πολωνία. Αυτά τα στοιχεία περιελάμβαναν εθνοτικούς Γερμανούς που ζούσαν μεταξύ των Μαζούρων, Σιλέσιων και Κασούβιων. Ο Πρωθυπουργός Ταντέους Μαζοβιέτσκι (στην εξουσία 1989–91) ήταν ο πρώτος Πολωνός πρωθυπουργός που αναγνώρισε επίσημα τη γερμανική μειονότητα.
Κατά τη μεταπολεμική περίοδο, τα νέα εδάφη επανεγκαταστάθηκαν από Πολωνούς. Περίπου 155.000 άνδρες από το Κρέσι (τα πολωνικά εδάφη ανατολικά της Γραμμής Κάρζον), που επιστρατεύτηκαν στον Πολωνικό Στρατό το 1944, εγκαταστάθηκαν στη Δύση μετά τον πόλεμο. Περίπου 2,9 εκατομμύρια έποικοι προέρχονταν από την κεντρική Πολωνία και περίπου 2 εκατομμύρια είχαν απελευθερωθεί από την καταναγκαστική εργασία στη ναζιστική Γερμανία. 1.126.000 εκδιώχθηκαν από πρώην πολωνικά εδάφη στα ανατολικά. Ωστόσο, περίπου 525.000 Πολωνοί παρέμειναν σε αυτά τα εδάφη μετά τον πόλεμο.
Διαδικασία οικογενειακής επανένωσης
Αφού το Πολωνικό Γραφείο Επαναπατρισμού (ΠΓΕ) κήρυξε πως η εκδίωξη των Γερμανών ολοκληρώθηκε, και διαλύθηκε το 1951, επίσημες εκτιμήσεις ανέφεραν τον αριθμό των εναπομεινάντων Γερμανών σε περίπου 130.000. Ο ιστορικός Βίτολντ Σιενκιέβιτς ανέλυσε τις εκτιμήσεις των ιστορικών και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι σχεδόν 300.000 Γερμανοί ζούσαν στην Πολωνία εκείνη την εποχή. Οι περισσότεροι, αφού πρώτα ήθελαν να παραμείνουν στην πατρίδα τους, αργότερα αποφάσισαν να εγκαταλείψουν την Πολωνία και να εγκατασταθούν στη Γερμανία. Στις 2 Ιανουαρίου 1950, οι κυβερνήσεις της Πολωνίας και της Ανατολικής Γερμανίας διαπραγματεύτηκαν μια συνθήκη που επέτρεπε σε 76.000 Γερμανούς να μεταναστεύσουν από την Πολωνία στην Ανατολική Γερμανία από τις αρχές του 1950 έως τα τέλη του 1951.
Οι μεταγενέστερες μεταναστεύσεις από την Πολωνία στη Γερμανία, αν και τυπικά ήταν δυνατές, παρεμποδίστηκαν από τις πολωνικές τοπικές και εθνικές αρχές. Σε πολλούς πρώην Γερμανούς πολίτες που επιθυμούσαν να εγκατασταθούν στη Δυτική Γερμανία δεν επετράπη να εγκαταλείψουν την Πολωνία μέχρι τον Πολωνικό Οκτώβρη του 1956. Αυτό το γεγονός, που σηματοδότησε την παρακμή του σταλινισμού στην Πολωνία, επέτρεψε σε πολλούς να εγκαταλείψουν τη χώρα σε μια διαδικασία οικογενειακής επανένωσης.
Από το 1956 έως το 1959, μεταξύ 231.000 και 260.000 άνθρωποι εγκατέλειψαν την Πολωνία και εγκαταστάθηκαν στη Γερμανία (περίπου το 80% στη Δυτική Γερμανία ). Σε περίπου 250.000 ανθρώπους επετράπη να μεταναστεύσουν στην Πολωνία από τη Σοβιετική Ένωση κατά τη διάρκεια επαναπατρισμών από το 1955 έως το 1959.
Η γερμανική μειονότητα στην Πολωνία, και άλλοι που μετανάστευσαν στη Γερμανία, ήταν μη Πολωνοί. Κατά τη διάρκεια των μεταπολεμικών απελάσεων ήταν δυνατό για πρώην Γερμανούς πολίτες που είχαν την πολωνική υπηκοότητα να «αποκατασταθούν», και για πρώην Γερμανούς πολίτες πολωνικής, κασουβικής, μαζουρικής ή σιλεσικής καταγωγής να επαληθευτούν ως αυτόχθονες, ώστε μα αποκτήσουν πολωνική υπηκοότητα και να αποφύγουν την απέλαση. Ορισμένοι Γερμανοί ομιλητές της σιλεσικής και της μαζουρικής ταξινομήθηκαν επίσης ως αυτόχθονες από τις πολωνικές αρχές. Παρόλο που επαληθεύτηκαν 1.104.134 άτομα, ο αριθμός των ατόμων που αποκαταστάθηκαν είναι άγνωστος. Υπολογίζεται ότι 160.000 έως 200.000 Γερμανοί είχαν επίσης τη δυνατότητα να μείνουν στην Πολωνία όταν το διάταγμα απέλασης του 1946 αποκηρύχθηκε εν μέρει το 1950. Οι περισσότεροι μετανάστες ήταν αυτόχθονες, που αποφάσισαν να ξεκινήσουν μια νέα ζωή στη Γερμανία λόγω διασυνοριακών οικογενειακών δεσμών και για οικονομικούς και πολιτικούς λόγους. Οι μετανάστες έχασαν την πολωνική υπηκοότητα και τους χορηγήθηκε γερμανική υπηκοότητα κατά τη διέλευση των συνόρων (αν το άτομο δεν ήταν Γερμανός πολίτης).
Στις αρχές της δεκαετίας του 1960, η μετανάστευση στη Γερμανία παρεμποδίστηκε και πάλι από τις αρχές, οδηγώντας σε μείωση των μεταναστών κατά τη διάρκεια των δεκαετιών του 1960 και του 1970. Υπολογίζεται ότι 22.000 άνθρωποι ετησίως μετανάστευσαν μεταξύ 1960 και 1970, το 12 έως 28% των οποίων προέρχονταν από τις ανακτημένες περιοχές που κατοικούνταν από αυτόχθονες. Στις αρχές της δεκαετίας του 1970 περίπου 67.000 άνθρωποι εγκατέλειπαν την Πολωνία ετησίως, 10 έως 26% από τα εδάφη.
Στα τέλη της δεκαετίας του 1970, η πολιτική Οστπολιτίκ του καγκελαρίου της Δυτικής Γερμανίας Βίλλυ Μπραντ οδήγησε σε προσέγγιση με την Πολωνία και οι σχέσεις ομαλοποιήθηκαν με τη Συνθήκη της Βαρσοβίας. Αυτό οδήγησε σε περαιτέρω συμφωνίες μεταξύ του Μπραντ και του Πολωνού ηγέτη Έντβαρντ Γκιέρεκ, οι οποίες συνήφθησαν στο Ελσίνκι κατά τη διάρκεια της τρίτης φάσης της Διάσκεψης για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη. Σύμφωνα με τις συμφωνίες, 120.000 έως 125.000 άνθρωποι θα μπορούσαν να εγκαταλείψουν την Πολωνία στο πλαίσιο της διαδικασίας οικογενειακής επανένωσης σε αντάλλαγμα για οικονομική βοήθεια από τη Δυτική Γερμανία προς την Πολωνία. Περισσότεροι από 230.000 άνθρωποι έφυγαν από την Πολωνία, μεταξύ των οποίων ήταν σχεδόν όλοι οι εναπομείναντες αυτόχθονες δυσαρεστημένοι με τις πολιτικές και οικονομικές συνθήκες στην Πολωνία. Πολλοί, ειδικά αν είχαν γεννηθεί μετά το 1945, δεν μπορούσαν να μιλήσουν γερμανικά, καθώς στο σπίτι μιλούσαν την τοπική τους διάλεκτο και στο σχολείο διδάσκονταν πολωνικά και ρωσικά. Αυτοί οι μετανάστες ήταν συνήθως χειρώνακτες εργάτες, αγρότες και τεχνίτες, οι περισσότεροι χωρίς τριτοβάθμια εκπαίδευση. Αφού έφτασαν στη Γερμανία, συνήθως καλλιέργησαν τις τοπικές παραδόσεις και τη γλώσσα τους. Μερικοί από αυτούς διατήρησαν την πολωνική υπηκοότητα και έπαιξαν ενεργό ρόλο στις πολωνικές οργανώσεις στη Γερμανία. Μακροπρόθεσμα, ωστόσο, οι περισσότεροι αφομοιώθηκαν στη γερμανική κοινωνία.
Τη δεκαετία του 1980, την τελευταία δεκαετία της Λαϊκής Δημοκρατίας της Πολωνίας, σχεδόν 740.000 άνθρωποι εγκατέλειψαν την Πολωνία λόγω της εφαρμογής του στρατιωτικού νόμου και μιας στάσιμης οικονομίας που επηρεάστηκε από τις οικονομικές κυρώσεις που επέβαλαν οι ΗΠΑ υπό τον Ρόναλντ Ρήγκαν. Αυτοί οι μετανάστες ήταν κυρίως Πολωνοί, οι περισσότεροι από τους οποίους δεν γνώριζαν γερμανικά και έπρεπε να τα μάθουν σε μαθήματα γλώσσας που οργανώνονταν από τις γερμανικές αρχές. Οι περισσότεροι διατήρησαν στενή επαφή με συγγενείς και φίλους στην Πολωνία. Ορισμένοι διατήρησαν την πολωνική υπηκοότητα και οι περισσότεροι δραστηριοποιούνται σε πολωνικούς οργανισμούς στη Γερμανία.
Άλλοι μετανάστες
Εκτός από τους πρώην Γερμανούς πολίτες, οι απόγονοι και τα μέλη της οικογένειάς τους (συνήθως από το γάμο ενός αυτόχθονου και μη αυτόχθονου) και άλλοι Πολωνοί πολίτες μετανάστευσαν επίσης στη Γερμανία μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο σε αριθμούς που είναι δύσκολο να υπολογιστούν. Κατά τη δεκαετία του 1980, περίπου 300.000 Πολωνοί έφυγαν από την Πολωνία (συνήθως παράνομα) και εγκαταστάθηκαν στη Δυτική Γερμανία. Αν και πολλοί ήταν πολιτικοί μετανάστες, άλλοι μετανάστευσαν για οικονομικούς λόγους. Αυτή η «μετανάστευση Αλληλεγγύης» αφορούσε μεγάλο αριθμό ατόμων με δευτεροβάθμια και τριτοβάθμια εκπαίδευση. Χαρακτηρίζονται από βαθιά εθνική υπερηφάνεια και συμμετέχουν ενεργά στην πολωνική πολιτιστική και πολιτική ζωή στη Γερμανία. Ωστόσο, λίγοι επέστρεψαν στην Πολωνία μετά την πτώση του κομμουνισμού το 1989.
Σύνοψη
Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, πάνω από 2,5 εκατομμύρια Πολωνοί πολίτες μετανάστευσαν στη Δυτική Γερμανία, οι περισσότεροι ανταλλάσσοντας την πολωνική υπηκοότητα με γερμανική. Ωστόσο, περισσότερα από 300.000 άτομα έχουν διπλή πολωνική και γερμανική υπηκοότητα. Αν και σχεδόν όλοι όσοι μετανάστευσαν από την Πολωνία στην εφηβεία τους ή μεγαλύτεροι είναι ακόμη πολωνόφωνοι, τα παιδιά τους συνήθως μιλούν μόνο γερμανικά. Ο αριθμός των πρώην Πολωνών πολιτών και εκείνων με διπλή υπηκοότητα που ζουν στη Γερμανία υπολογίζεται σε 2 εκατομμύρια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Απέλαση Κατηγορία:Αναγκαστικές μεταναστεύσεις μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο Κατηγορία:Επακόλουθα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου στην Πολωνία Κατηγορία:Επακόλουθα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου στη Γερμανία Κατηγορία:Γερμανική διασπορά στην Ευρώπη Κατηγορία:Πολωνικές κοινότητες Κατηγορία:Πολωνικές μειονότητες Κατηγορία:Σχέσεις Γερμανίας-Πολωνίας
RationalWiki
Προέλευση
Τον Απρίλιο του 2007, ο Πίτερ Λίπσον, γιατρός εσωτερικής ιατρικής, προσπάθησε να επεξεργαστεί το άρθρο της Conservapedia για τον καρκίνο του μαστού ώστε να συμπεριλάβει στοιχεία ενάντια στον ισχυρισμό της Conservapedia ότι η άμβλωση συνδέεται με την ασθένεια. Η Conservapedia είναι μια εγκυκλοπαίδεια που ιδρύθηκε από τον Άντυ Σκλάφλυ ως εναλλακτική λύση στη Βικιπαίδεια, την οποία ο Schlafly αντιλήφθηκε ότι πάσχει από μια φιλελεύθερη και αθεϊστική προκατάληψη. Αυτός και οι διαχειριστές της Conservapedia "αμφισβήτησαν τα διαπιστευτήρια [του Λίπσον] και έκλεισαν τη συζήτηση". Μετά την επαναφορά και τον αποκλεισμό, "Ο Λίπσον και αρκετοί άλλοι συνεισφέροντες σταμάτησαν να προσπαθούν να εποπτεύσουν τα άρθρα [στη Conservapedia] και άνοιξαν τον δικό τους ιστότοπο, το RationalWiki".
Ίδρυμα RationalMedia
Πριν από το 2010, οι τομείς του RationalWiki είχαν καταχωρηθεί στο Trent Toulouse και το wiki φιλοξενούνταν από έναν διακομιστή που βρισκόταν στο σπίτι του. Το 2010, ο Trent Toulouse ίδρυσε έναν μη κερδοσκοπικό οργανισμό, το RationalWiki Foundation Inc., για τη διαχείριση των υποθέσεων και την πληρωμή των λειτουργικών εξόδων του ιστότοπου. Τον Ιούλιο του 2013, το Ίδρυμα RationalWiki άλλαξε το όνομά του σε Ίδρυμα RationalMedia, δηλώνοντας ότι οι στόχοι του εκτείνονται πέρα από τον ιστότοπο RationalWiki μόνο.
Το RationalWiki επιχειρεί να συλλέξει πληροφορίες για την ψευδοεπιστήμη και να εκπαιδεύσει «άτομα με ανορθόδοξες απόψεις».
Το RationalWiki διαφέρει κατά πολλούς τρόπους από τη φιλοσοφία της Wikipedia και ορισμένων άλλων ενημερωτικών wiki. Είναι γραμμένο από μια αυτο-περιγραφόμενη «ψυχρή σκοπιά» και «επιστημονική άποψη» (και τα δύο συντομογραφούνται ως SPOV) και όχι από μια «ουδέτερη άποψη» (NPOV) και δημοσιεύει απόψεις, εικασίες και πρωτότυπη έρευνα. Πολλά άρθρα του RationalWiki περιγράφουν κοροϊδευτικά πεποιθήσεις στις οποίες αντιτίθεται το RationalWiki, ειδικά όταν καλύπτουν θέματα όπως η εναλλακτική ιατρική ή οι φονταμενταλιστές Χριστιανοί.
Κάποια δραστηριότητα στο RationalWiki χρησιμοποιείται για κριτική και "παρακολούθηση της Conservapedia". Οι συνεργάτες του RationalWiki, μερικοί από τους οποίους είναι πρώην συνεργάτες της Conservapedia, είναι συχνά έντονα επικριτικοί για την Conservapedia και σύμφωνα με ένα άρθρο που δημοσιεύτηκε στους Los Angeles Times το 2007, τα μέλη του RationalWiki "κατά δική τους παραδοχή" βανδαλίζουν την Conservapedia. Ο Λέστερ Χάινς του The Register δήλωσε: «Η καταχώρισή του με τίτλο «Conservapedia:Delusions» χλευάζει αμέσως τους ισχυρισμούς ότι «Η ομοφυλοφιλία είναι μια ψυχική διαταραχή», «Οι άθεοι είναι κοινωνιοπαθείς» και «Κατά τη διάρκεια των 6 ημερών της δημιουργίας ο Θεός τοποθέτησε τη Γη μέσα σε μια μαύρη τρύπα για να επιβραδύνει το χρόνο, ώστε το φως από μακρινά αστέρια να έχει χρόνο να φτάσει σε εμάς».
Ανάλυση
Ο Αντρέα Μπαλατόρε, λέκτορας GIS στο Birkbeck του Πανεπιστημίου του Λονδίνου, κατηγοριοποιεί το RationalWiki ως έναν ιστότοπο απομυθοποίησης σε μια μελέτη του 2015, βρίσκοντας ότι είναι ο τρίτος πιο ορατός ιστότοπος κατά την έρευνα θεωριών συνωμοσίας όσον αφορά τα αποτελέσματα αναζήτησης Google και Bing.
Στο Intelligent Systems 2014, ο Alexander Shvets δήλωσε ότι το RationalWiki είναι ένας από τους λίγους διαδικτυακούς πόρους που "παρέχουν κάποιες πληροφορίες σχετικά με ψευδοεπιστημονικές θεωρίες". Ομοίως, οι Keeler et al. ανέφερε ότι ιστότοποι όπως το RationalWiki μπορούν να βοηθήσουν στην "διευθέτηση των περιπλοκών" που προκύπτουν όταν "μεταφέρονται μακρινά, άγνωστα και περίπλοκα πράγματα σε μεγάλες μάζες ανθρώπων". Ο βιολόγος και κριτικός ψευδοεπιστήμης Τζέρι Κόιν έχει γράψει ότι τα άρθρα του φαίνονται λοξά προς την «αυταρχική Αριστερά».
Μια μελέτη του 2019 για την ανάλυση μεροληψίας βασισμένη στην ενσωμάτωση λέξεων στο RationalWiki, το Conservapedia και τη Wikipedia από ερευνητές από το Πανεπιστήμιο RWTH Aachen βρήκε ότι όλα είχαν σημαντικές προκαταλήψεις ως προς το φύλο, αντανακλώντας τα κλασικά στερεότυπα φύλου, αλλά αυτές οι προκαταλήψεις ήταν λιγότερο έντονες στο RationalWiki. Οι ερευνητές πληροφοριών Νόα Καρλ και Μάικλ Γούντλεϊ επέκριναν τις βιογραφίες ορισμένων ερευνητών πληροφοριών στον ιστότοπο ως σελίδες επίθεσης γεμάτες με πραγματικά λάθη και μια «ανεξέλεγκτη ιδεολογική προκατάληψη». Ο χαρακτηρισμός της γηγενούς επιστήμης ως ψευδοεπιστήμη από το RationalWiki περιγράφηκε ως «Ευρωκεντρική θυρωρία» από τη Λίντυ Όρθια του Εθνικού Πανεπιστημίου της Αυστραλίας.
Χρήση
Στο Critical Thinking: Pseudoscience and the Paranormal, ο Τζόναθαν Σμιθ παραθέτει το RationalWiki σε μια άσκηση για την εύρεση και τον εντοπισμό σφαλμάτων. Το Snopes παρέθεσε το RationalWiki για το ιστορικό του Sorcha Faal των European Union Times. Η περιγραφή του RationalWiki για την «υπόθεση Lenski » αναφέρθηκε από τον Μάγκνους Ράμαντζ στο Perspectives on Information και αναφέρθηκε από τον Τομ Κάντεν στο Creationism and Anti-Creationism στις Ηνωμένες Πολιτείες. Αναφέρθηκε από τον Τόμας Λέιτς στη Wikipedia U: Knowledge, Authority, and Liberal Education in the Digital Age σχετικά με την ιστορία του Citizendium. Το RationalWiki αναφέρθηκε από τους Ντόριτ Ρουμπινστάιν Ράις και Λόις Γουέιτχορν στο Responding to the Childhood Vaccination Crisis σχετικά με τον ιστότοπο Whale.to, λέγοντας ότι είναι ένας "διαβόητος ιστότοπος συνωμοσίας", χρησιμοποιώντας το RationalWiki ως πηγή. Η εξήγηση του RationalWiki για τους καλπασμούς Gish αναφέρθηκε από την The Guardian σε ένα άρθρο σχετικά με την άρνηση της κλιματικής αλλαγής Η περιγραφή του RationalWiki της ιστορίας και της ιδιότητας μέλους του LessWrong αναφέρθηκε από την Μπεθ Σίνγκλερ στο Existential Hope and Existential Despair in AI Apocalypticism and Transhumanism και αναφέρθηκε από τους Σάσγουατ Σαράνγκι και Πάνκατζ Σάρμα στο Artificial Intelligence. Ο συγγραφέας του Daily Beast Τσαρλς Ντέιβις ισχυρίζεται ότι, σύμφωνα με το Libcom.org, το Kill All Normies της Άντζελα Νάγκλ έχει "αρκετά αποσπάσματα" που "μοιάζουν με καταχωρήσεις στη Wikipedia και σε μια άλλη διαδικτυακή εγκυκλοπαίδεια, τη RationalWiki".
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοσμικισμός Κατηγορία:Αθεϊσμός Κατηγορία:Διαδικτυακές εγκυκλοπαίδειες Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Άννα Αμαλία της Πρωσίας
Η Άννα Αμαλία της Πρωσίας (Anna Amalie von Preußen, 9 Νοεμβρίου 1723 - 30 Μαρτίου 1787) ήταν η Ηγουμένη του Κέντλινμπεργκ και κόρη του Φρειδερίκου Γουλιέλμου Α΄ της Πρωσίας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 9 Νοεμβρίου 1723 στο Βερολίνο, και ήταν το δωδέκατο παιδί και η νεότερη κόρη του Φρειδερίκου Γουλιέλμου Α΄ της Πρωσίας και της Σοφίας Δωροθέας του Αννόβερου.
Θεωρήθηκε ως πιθανή νύφη για τον Αδόλφο Φρειδερίκο, Διάδοχο Πρίγκιπα της Σουηδίας, μαζί με την αδελφή της Λουίζα Ουλρίκα, καθώς ο αδελφός της Φρειδερίκος την προειδοποίησε ότι η Λουίζα Ουλρίκα ήταν ίσως πολύ φιλόδοξη για να είναι μια καλή βασίλισσα σε μια μοναρχία χωρίς εξουσία, όπως τότε η Σουηδία ήταν κατά την εποχή της ελευθερίας.
Το 1755 η Άννα Αμαλία έγινε Ηγουμένη του Κέντλινμπεργκ, που την έκανε μια πλούσια γυναίκα. Έχοντας επιλέξει να περάσει το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου της στο Βερολίνο, όπου αφιερώθηκε στη μουσική και έγινε γνωστή ως μουσική προστάτης και συνθέτης. Ως συνθέτης πέτυχε μια μέτρια φήμη και είναι περισσότερο γνωστή για τα μικρότερα έργα της, τα οποία περιελάμβαναν τρία, εμβατήρια, καντάτες, τραγούδια και φούγκες.
Η Άννα Αμαλία πέθανε στις 30 Μαρτίου 1787 σε ηλικία 63 ετών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν Κατηγορία:Πρώσοι ευγενείς Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Πρωσίας Κατηγορία:Ηγουμένες του Κέντλινμπεργκ
Κυκλοπροπενόνη
Η κυκλοπροπενόνη (αγγλικά: cyclopropenone) είναι οργανική ένωση, που περιέχει άνθρακα, οξυγόνο και υδρογόνο, με μοριακό τύπο C3H2O, αν και αποδίδεται συχνότερα με το συντακτικό του τύπο 56x56εσ. Δομικά, αποτελείται από ένα κυκλοπροπενικό δακτύλιο και ένα κετονικό καρβονύλιο ως  λειτουργική ομάδα. Η χημικά καθαρή κυκλοπροπενόνη, στις κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος, είναι άχρωμο αέριο. Οι χημικές ιδιότητες της ένωσης κυριαρχούνται από την έντονη πόλωση της καρβονυλ ομάδας της, η οποία δίνει μερικό θετικό ηλεκτρικό φορτίο, μαζί με αρωματική σταθεροποίηση στο δακτύλιο, καθώς και αντίστοιχο μερικό αρνητικό φορτίο στο άτομο του οξυγόνου του κετονικού καρβονυλίου. Είναι μια αρωματική ένωση.
Αυτή η ένωση έχει ανιχνευθεί στο διαστρικό ενδιάμεσο το 2006, στην περιοχή Τοξότη B2. αριστερά|μικρογραφία|Κύριες μεσομερείς δομές στην κυκλοπροπενόνη.
Πηγές
Κατηγορία:Κετόνες Κατηγορία:C3 Κατηγορία:Αρωματικές ενώσεις Κατηγορία:Τυπικοί υδατάνθρακες
Θεόπομπος ο Αθηναίος
Ο Θεόπομπος (γιος του Θεόδεκτου, 5ος αιώνας π.Χ.) ήταν Αθηναίος ποιητής της Παλαιάς κωμωδίας, ο οποίος αναφέρεται στο λεξικό Σούδα πως υπήρξε ο δημιουργός 24 έργων. Αποσπάματα των έργων του στην νεότερη εποχή εκδόθηκαν από τον Αύγουστο Μάινεκε, Καρλ Ότφριντ Μύλερ και τον Θέοντορ Κοκ.
Οι γνωστοί τίτλοι των έργων του είναι οι παρακάτω:
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Αθηναίοι Κατηγορία:Αρχαίοι κωμικοί ποιητές Κατηγορία:Ποιητές Παλαιάς Κωμωδίας
Ιπολίτ-Πωλ Ντελαρός
Ο Ιπολίτ-Πωλ Ντελαρός (Hippolyte-Paul Delaroche, Παρίσι, 17 Ιουλίου 1797 – 4 Νοεμβρίου 1856) ήταν Γάλλος ζωγράφος, ένας από τους πιο σημαντικούς ακαδημαϊκούς καλλιτέχνες της Γαλλίας των μέσων του 19ου αιώνα. Το 1832 εκλέχθηκε καθηγητής στη Σχολή Καλών Τεχνών του Παρισιού. Επισκέφθηκε την Ιταλία το 1838 και το 1843, όταν ο πεθερός του Οράς Βερνέ (Horace Vernet) ήταν διευθυντής της Γαλλικής Ακαδημίας στη Ρώμη.
Ο Ντελαρός πρωτοπαρουσιάστηκε στο κοινό του Παρισιού με τη μεγάλη σύνθεσή του «Η σωτηρία του Ιωνά» (1822), που ήταν η ευκαιρία να γνωριστεί με τον Τεοντόρ Ζερικώ και τον Ευγένιο Ντελακρουά, με τους οποίους συνδέθηκε με μεγάλη φιλία. Η καλλιτεχνική πορεία του Ντελαρός κυμαινόταν μεταξύ κλασικισμού και ρομαντισμού. Οι πίνακες του είναι κυρίως ρομαντικές και ιστορικές συνθέσεις, εμπνευσμένες από τον Σαίξπηρ, τον Ουώλτερ Σκοτ κ. ά.
Οι ιστορικοί πίνακες του Ντελαρός είχαν τεράστια απήχηση στο κοινό της εποχής του. Έγινε δημοφιλής με μεγάλες ιστορικές συνθέσεις και ιστορικά πρόσωπα, όπως «Ο Ναπολέων στο Φονταινεμπλώ», «Ο Ναπολέων στην Αγία Ελένη», «Η ανάκριση της Ζαν ντ’ Αρκ» (1824, μουσείο καλών τεχνών, Ρουέν), «Η Εκτέλεση της Λαίδης Τζέην Γκρέυ» (1833, Εθνική Πινακοθήκη Λονδίνου), «Ο Κρόμγουελ και η σορός του Καρόλου Α΄» (μουσείο καλών τεχνών, Νιμ), «Η Μαρία Αντουανέτα αποχωρώντας από τη Επαναστατικό Δικαστήριο μετά την καταδίκη της», «Ο Στράφορντ οδηγούμενος στην εκτέλεση», «Η δολοφονία του δούκα Γκιζ στο Μπλουά»), «Ο Μέγας Πέτρος» (1838 ), «Ο Ναπολέων διασχίζοντας τις Άλπεις» (1848) κ. ά.
Ανάμεσα στις πιο δημοφιλείς δημιουργίες του Ντελαρός περιλαμβάνονται «Τα παιδιά του Εδουάρδου στον Πύργο» (1830, Μουσείο του Λούβρου, Παρίσι), όπου απεικονίζει τη φυλάκιση των γιων του βασιλιά Εδουάρδου Δ΄ στον πύργο του Λονδίνου, καθώς και «Ο θάνατος της Ελισάβετ Α΄, βασίλισσας της Αγγλίας» (1827, μουσείο του Λούβρου).
thumb|left|250px|Πωλ Ντελαρός: Το ημικύκλιο των καλών τεχνών, Εθνική Σχολή Καλών Τεχνών, Παρίσι
Το Ημικύκλιο των Καλών Τεχνών
Το 1837, ο Ντελαρός έλαβε την παραγγελία για μια μεγάλη σύνθεση, μήκους 27 μέτρων, στο ημικύκλιο του αμφιθεάτρου απονομής διπλωμάτων της εθνικής σχολής καλών τεχνών του Παρισιού. Το «Ημικύκλιο των Καλών Τεχνών» (L’ Hémicycle des Beaux – Arts) είναι μια ζωγραφική σύνθεση, που απεικονίζει εβδομήντα πέντε μεγάλους καλλιτέχνες όλων των εποχών σε διαλογική συζήτηση, συγκεντρωμένους σε ομάδες γύρω το κεντρικό με μαρμάρινα σκαλάκια βάθρο, στο επάνω μέρος του οποίου υπάρχουν τρεις θρόνοι με καθισμένους και φορώντας αρχαιοπρεπή λευκά ιμάτια τρεις μεγάλους καλλιτέχνες της αρχαιότητας: τον γλύπτη Φειδία, τον αρχιτέκτονα Ικτίνο και τον ζωγράφο Απελλή, οι οποίοι συμβολίζουν την ενότητα των τεχνών.
Το γυναικείο στοιχείο σε αυτή τη μεγάλη σύνθεση εκπροσωπείται από τις Μούσες, προστάτιδες των τεχνών, ακουμπισμένες, κάποιες μισόγυμνες, στο στηθαίο της μαρμάρινης σκάλας. Η όλη σύνθεση έχει εκτελεστεί σε ελαιογραφία και ολοκληρώθηκε από τον Ντελαρός το 1841. Καταστράφηκε όμως σε μεγάλο μέρος της από πυρκαγιά το 1855. Ο Ντελαρός ξεκίνησε αμέσως την αποκατάστασή της, πλην όμως πέθανε, πριν ολοκληρωθεί, στις 4 Νοεμβρίου 1856 και το έργο περατώθηκε τελικά από το Γάλλο ζωγράφο Ζοζέφ–Νικολά Ρομπέρ – Φλερύ (Joseph–Nicolas Robert – Fleury, 1797 – 1890).
Πηγές
Κατηγορία:Γάλλοι ζωγράφοι Κατηγορία:Ρομαντικοί ζωγράφοι
Φερεκράτης
Ο Φερεκράτης (5ος αιώνας π.Χ.) ήταν Αθηναίος ποιητής της Παλαιάς κωμωδίας, και σύγχρονος του Κρατίνου, του Αριστοφάνη, καθώς και του Κράτη, την τεχνοτροπία του οποίου υιοθέτησε.
Περιγραφή
Αναδείχτηκε νικητής τουλάχιστον μια φορά στην εορτή των Μεγάλων Διονύσιων που διοργανώνονταν στην Αθήνα και δύο φορές στα Λήναια. Ήταν διάσημος ειδικά για την φαντασία και τις επινοήσεις του στα ποιήματα του, καθώς και για την χάρη και καθαρότητα του λόγου του, ιδιότητες που του προσέδωσαν τον χαρακτηρισμό Ἀττικώτατος κατά τον Αθήναιο και τον Φρύνιχο τον Αράβιο.
Υπήρξε επίσης ο επινοητής ενός νέου αιολικού ποιητικού μέτρου το οποίο έγινε γνωστό ως Φερεκράτειο, και το οποίο εμφανίζεται συχνά στις χορωδίες των αρχαιοελληνικών τραγωδιών και στα ποιήματα του Οράτιου.
Εργογραφία
Σύμφωνα με τα σωζόμενα στοιχεία και τις εκτιμήσεις, ο Φερεκράτης ήταν ο δημιουργός τουλάχιστον 15 έως 19 θεατρικών έργων, υπολογίζοντας τις πιθανότητες παραλείψεων ή ποιητών με το ίδιο όνομα ή ποιημάτων τα οποία είναι γνωστά με διαφορετικούς τίτλους. Από τα γραπτά του διασώζονται 288 αποσπάσματα (ανάμεσα στα οποία έξι είναι αμφίβολης κυριότητας), τα οποία αντιστοιχούν στους παρακάτω τίτλους έργων:
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι κωμικοί ποιητές Κατηγορία:Αρχαίοι Αθηναίοι Κατηγορία:Ποιητές Παλαιάς Κωμωδίας
Προγκρές Μ-34
Το Προγκρές Μ-34 ήταν ρωσικό μη επανδρωμένο διαστημόπλοιο το οποίο εκτοξεύτηκε το 1997 για να ανεφοδιάσει τον διαστημικό σταθμό Μιρ. Κατά την διάρκεια ελιγμών προσέγγισης συγκρούστηκε με τον σταθμό, προξενώντας του σημαντικές ζημιές.
Αποστολή
Το Προγκρές Μ-34 ήταν το πεντηκοστό έκτο από τα 64 συνολικά διαστημόπλοια τύπου Προγκρές που στάλθηκαν στον Μιρ, ήταν μάλιστα της έκδοσης Προγκρές-Μ 11F615A55 και είχε αριθμό σειράς 234. Μετέφερε προμήθειες, συμπεριλαμβανομένων τροφίμων, νερού και οξυγόνου για το πλήρωμα του σταθμού, εξοπλισμό για την διεξαγωγή επιστημονικής έρευνας, καθώς επίσης και καύσιμα για την ρύθμιση της τροχιάς του σταθμού. Στο φορτίο του περιλαμβάνονταν επίσης δύο καινούργια διαστημικά σκάφανδρα, τρεις πυροσβεστήρες και υλικά για την επισκευή του συστήματος υποστήριξης ζωής του Μιρ.
Εκτοξεύτηκε στις 6 Απριλίου 1997 (16:04:05 UTC) με πύραυλο Soyuz-U από το κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ και συνδέθηκε, έπειτα από δύο ημέρες ελεύθερης πτήσης, με το τμήμα Κβαντ-1 του Μιρ στις 8 Απριλίου (17:30:01 GMT).
Τζακ Τεϊσέιρα
Ο Τζακ Ντάγκλας Τεϊσέιρα (αγγλικά: Jack Douglas Teixeira) είναι Αμερικανός αεροπόρος που υπηρετεί στην 102η Πτέρυγα Πληροφοριών της Εθνικής Φρουράς Αεροπορίας της Μασαχουσέτης. Τον Απρίλιο του 2023, μετά από έρευνα για διαρροές εγγράφων του Πενταγώνου, ο Τεϊσέιρα συνελήφθη από πράκτορες του FBI και του αποδόθηκαν κατηγορίες για φερόμενη μη εξουσιοδοτημένη διατήρηση και μετάδοση πληροφοριών εθνικής άμυνας κατά παράβαση του νόμου περί κατασκοπείας του 1917 και για εικαζόμενη μη εξουσιοδοτημένη αφαίρεση και διατήρηση διαβαθμισμένων εγγράφων ή υλικού.
Προγκρές Μ-34
Αποστολή
Στις 24 Ιουνίου (10:22:45 UTC) αποσυνδέθηκε, προκειμένου να διεξαχθεί την επομένη δοκιμή σύνδεσης. Το Προγκρές προσέγγισε τον σταθμό, ελεγχόμενο από το χειροκίνητο σύστημα TORU, διότι σκοπός της δοκιμής ήταν να εξετασθεί αν θα μπορούσε να μειωθεί το κόστος των αποστολών Προγκρές μέσω της αφαίρεσης του αυτόματου συστήματος σύνδεσης Kurs. Στις 09:18 UTC, ενώ βρίσκονταν υπό τον έλεγχο του κοσμοναύτη Vasily Tsibliyev, το σκάφος συγκρούστηκε με το τμήμα Σπεκτρ, προξενώντας ζημιές σε αυτό καθώς και σε ένα φωτοβολταϊκό πάνελ. Μετά την πρόσκρουση, το Προγκρές απομακρύνθηκε από τον Μιρ, ενώ τελικά καταστράφηκε στην ατμόσφαιρα, πάνω από τον Ειρηνικό Ωκεανό, στις 2 Ιουλίου.
Τζακ Τεϊσέιρα
Ζωή
Ο Τεϊσέιρα γεννήθηκε το 2001 ή το 2002 και μεγάλωσε στο Ντάιτον της Μασαχουσέτης. Ο πατριός του Τεϊσέιρα είναι συνταξιούχος επιλοχίας στην Αμερικανική Πολεμική Αεροπορία. Ο πατριός και ο θετός του αδερφός εργάζονταν στην Κοινή Βάση Κέιπ Κοντ. Η μητέρα του εργαζόταν σε μη κερδοσκοπική οργάνωση που υποστήριζε στρατιωτικούς βετεράνους.
Προγκρές Μ-34
Παραπομπές
Κατηγορία:Αποστολές διαστημοπλοίων Προγκρές Κατηγορία:Αποστολές στο Διαστημικό Σταθμό Μιρ Κατηγορία:Διαστημικές αποστολές το 1997
Τζακ Τεϊσέιρα
Ζωή
Ο Τεϊσέιρα είναι πορτογαλικής καταγωγής· ο παππούς του μετανάστευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες από το νησί Σάο Μιγκέλ, στις Αζόρες. Το 2020, ο Τεϊσέιρα αποφοίτησε από το περιφερειακό γυμνάσιο Ντάιτον-Ρέχομποθ, αλλά έχασε την τελετή αποφοίτησής του λόγω υποχρεώσεων εκπαίδευσης στην αεροπορική βάση Λέκλαντ στο Τέξας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί πιλότοι
Φυκοχολοπρωτεΐνη
Οι φυκοχολοπρωτεΐνες (αγγλ.: phycobiliprotein) είναι μια ομάδα υδατοδιαλυτών πρωτεϊνών οι οποίες βρίσκονται σε σύμπλοκα που δεσμεύουν το φως κατά την διαδικασία της φωτοσύνθεσης (φωτοδέκτες). Οι φυκοχολοπρωτεΐνες συναντώνται κυρίως στα Ροδοφύκη και στα Κυανοφύκη, καθώς και σε ορισμένα Κρυπτοφύκη και Γλαυκόφυτα.
Εμφανίζουν δισκοειδές σχήμα και έχουν ομοιοπολικά συνδεδεμένους τετραπυρρολικούς δακτυλίους ανοιχτής αλυσίδας, γνωστούς και ως φυκοχολίνες. Οι φυκοχολίνες λειτουργούν ως χρωμοφόρα (χρωστικές). Γι’ αυτό το λόγο οι φυκοχολοπρωτεΐνες χαρακτηρίζονται, επίσης, ως χρωμοπρωτεΐνες.
Βρίσκονται στα θυλακοειδή στο κυταρόπλασμα (Κυανοβακτήρια) ή στο στρώμα των χλωροπλαστών (Ροδοφύκη). Επειδή είναι υδατοδιαλυτά μόρια δεν μπορούν να ενσωματωθούν στη μεμβράνη των θυλακοειδών, γι’ αυτό απαντώνται σε δομές που ονομάζονται φυκοχολοσώματα. Τα φυκοχολοσώματα είναι αυτά που βρίσκονται προσδεδεμένα στη μεμβράνη των θυλακοειδών.
Ανάλογα με τις φασματικές τους ιδιότητες, οι φυκοχολοπρωτεΐνες χωρίζονται σε τέσσερεις τύπους: φυκοερυθρίνη (PE), φυκοκυανίνη (PC), αλλοφυκοκυανίνη (APC), φυκοερυθροκυανίνη (PEC). Αυτοί οι 4 τύποι μπορούν να χωριστούν σε τρεις κατηγορίες ανάλογα με τα επίπεδα ενέργειας που σχετίζονται με την απορρόφηση του φωτός. Η φυκοερυθρίνη και η φυκοερυθροκυανίνη είναι υψηλής ενέργειας, η φυκοκυανίνη μέτριας ενέργειας και η αλλοφυκοκυανίνη χαμηλής ενέργειας πρωτεΐνη.
Δομή
Ο βασικός δομικός πυρήνας των φυκοχολοπρωτεϊνών είναι ένα μονομερές που αποτελείται από α και β υπομονάδες, καθεμία από τις οποίες έχει μοριακή μάζα από 15 έως 20 kDa για 160-165 αμινοξέα. Τα μονομερή ολιγομερίζονται σε (αβ)3 τριμερή και έπειτα δύο (αβ)3 σχηματίζουν ένα (αβ)6 εξαμερές. Στα Κυανοβακτήρια και στα Ροδοφύκη αυτά τα τριμερή ή εξαμερή συγκεντρώνονται στα φυκοχολοσώματα με τη βοήθεια συνδετικών πεπτιδίων. Ωστόσο, στα Κρυπτόφυτα, οι φυκοχολοπρωτεΐνες υπάρχουν σε (αβ)2 μορφή και δεν σχηματίζουν μεγαλύτερα συσσωματώματα. 400px|δεξιά|thumb|Φυκοκυανοχολίνη [[ομοιοπολικός δεσμός|ομοιοπολικά συνδεδεμένη σε αμινοξικό κατάλοιπο κυστεΐνης (~Cys~) μιας φυκοχολοπρωτεΐνης.]] Οι ιδιότητες απορρόφησης του φωτός των φυκοχολοπρωτεϊνών αποδίδονται στην παρουσία των χρωμοφόρων που ονομάζονται φυκοχολίνες και περιλαμβάνουν τη φυκοκυανοχολίνη (Αmax=640nm), τη φυκοερυθροχολίνη (Αmax=550nm), φυκουροχολίνη (Amax=490nm) και φυκοβιολοχολίνη (Αmax=590nm). Δύο φυκοχολίνες συνδέονται σε συντηρημένα κατάλοιπα κυστεΐνης (βλέπε εικόνα) στη θέση 84 στην α και β υπομονάδα, ενώ άλλες χρωστικές (αν υπάρχουν) συνδέονται σε επιπλέον θέσεις κυστεΐνης (α75, α140, β50/61, β155, κτλ).
Λειτουργία
Η φωτεινή ενέργεια απορροφάται από τις φυκοχολίνες και μεταφέρεται αρχικά μεταξύ των υπομονάδων και έπειτα μεταξύ των διαφορετικών φυκοχολοπρωτεϊνών με την εξής σειρά: φυκοερυθρίνη→φυκοκυανίνη→αλλοφυκοκυανίνη. Τελικά φτάνει στο κέντρο αντίδρασης που βρίσκεται στη μεμβράνη των θυλακοειδών. Έτσι διεγείρεται η χλωροφύλλη, μεταφέρονται τα ηλεκτρόνια και παράγεται η απαραίτητη ενέργεια για το κύτταρο σε μορφή ATP και NADPH. Η αποδοτικότητα αυτής της μεταφοράς ενέργειας είναι μεγαλύτερη από 95%.
Ιστορικά στοιχεία
Ανακαλύφθηκαν το 1836 από τον Nees Esenbeck ο οποίος περιέγραψε την έντονη μπλε χρωστική που απελευθερώθηκε in vitro από το κυανοβακτήριο  Oscillatoria sp. ως «σαπροκυανίνη» (Esenbeck, 1836). Το 1843 ο Kützing μετονόμασε την χρωστική ως «Phykokyan» και απομόνωσε μια υδατοδιαλυτή ερυθρή χρωστική, τη «Phykoerythrin» από διάφορα ροδοφύκη (Kützing 1843). Αργότερα αυτές οι χρωστικές μετονομάστηκαν σε «phycocyanin», η γνωστή φυκοκυανίνη (μπλε χρωστική) και σε «phycoerythrin» για την φυκοερυθρίνη (ερυθρή χρωστική). Το 1877 ο Sorby παρείχε τις πρώτες αποδείξεις της ύπαρξης μιας τρίτης χρωστικής της αλλοφυκοκυανίνης (allophycocyanin) (Sorby, 1877). Τα φυκοχολοσώματα που περιέχουν τις φυκοχολοπρωτεΐνες ανακαλύφθηκαν τη δεκαετία του 1960.
Εξελικτικά στοιχεία
Είναι ευρέως αποδεκτό ότι οι κυτταρικές μορφές ζωής εμφανίστηκαν 3,5 δισεκατομμύρια χρόνια πριν, όταν η ατμόσφαιρα της Γης ήταν ανοξική. Τα Κυανοβακτήρια εμφανίστηκαν λίγο αργότερα και συνέβαλαν αποφασιστικά στην αύξηση του οξυγόνου στην ατμόσφαιρα 2,5 δισεκατομμύρια χρόνια πριν. Υπάρχουν ισχυρές αποδείξεις ότι για την εμφάνιση των φυκοχολίνων και των φυκοχολοπρωτεϊνών στα αναερόβια βακτήρια, διαδραματίζει σημαντικό ρόλο η αντίδραση της σύνθεσης τετραπυρρολικής αλυσίδας, παράλληλα με την απόσπαση του ανθρακικού δεσμού στο μόριο της φωτοαίμης, με αποτέλεσμα την δημιουργία της χολοπρασίνη (biliverdin). Οι φυκοχολίνες προέρχονται βιοσυνθετικά από τη χολοπρασίνη. Αυτή η αντίδραση χρησιμοποιεί τρία μόρια οξυγόνου, που υποδεικνύει ότι οι φυκοχολίνες εμφανίστηκαν αργότερα από τις χλωροφύλλες και τις αίμες, όταν ήδη ήταν δυνατή η φωτοσυνθετική συσσώρευση Ο2 στα θυλακοειδή των πρωτοκυανοβακτηρίων με την παρουσία της χλωροφύλλης.
Οφέλη για τον άνθρωπο
Οι φυκοχολοπρωτεΐνες χρησιμοποιούνται ως φυσικές χρωστικές σε τρόφιμα, σε καλλυντικά, σε βαφές κτλ. Έχει αποδειχθεί επίσης ότι έχουν αντιοξειδωτικές, αντι-ιικές, αντικαρκινικές ανοσοενισχυτικές και αντιφλεγμονώδεις επιδράσεις και άρα έχουν προοπτικές για ιατρική χρήση. Επίσης, χρησιμοποιούνται ευρέως ως φθορίζουσες χρωστικές σήμανσης (fluorescent labeling probes) στην αντικαρκινική έρευνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χρωμοπρωτεΐνες
Ρουθήνιοι της Παννονίας
μικρογραφία|240x240εσ|Οι Παννονικοί Ρουθηνοί στη Σερβική επαρχία της Βοϊβοντίνα (απογραφή του 2002) μικρογραφία|320x320εσ|Η Ρουθηνική εκκλησία στο Ρούσκι Κρστουρ Οι Ρουθηνοί στην Παννονία, ή απλά Ρουσίνοι ή Ρουθηνοί (Ρουθηνικά: Руснаци ή Русини, Σερβικά: Русини/Rusini, Κροατικά: Rusini), είναι μια περιφερειακή μειονοτική υποομάδα των Ρουθηνών, ενός Ανατολικού Σλαβικού λαού. Βρίσκονται στην περιοχή της Κεντρικής Ευρώπης της Πανονίας, η οποία σήμερα καλύπτει σχεδόν όλη την Ουγγαρία, τις νότιες περιοχές της Σλοβακίας, τη βορειοανατολική Κροατία, μια μικρή περιοχή της βορειοανατολικής Σλοβενίας και το βόρειο τμήμα της Σερβίας (Βοϊβοντίνα).
Θεωρούνται επίσης μέρος των Βόρειων Ρουσίνων (Ρουθηνών) που ζουν κυρίως στην Ουκρανία και τη Σλοβακία, αλλά και στην Πολωνία, τη Ρουμανία, την Τσεχία και την Ουγγαρία.
Ιστορία
Η απογραφή του δήμου Κούλα το 1746 δείχνει για πρώτη φορά τρεις Ρουθηνούς - τους Γιάνκο και Πέτρο Χόμα και τον Γιάνκο Μακοβίτσκι.
Η επίσημη ημερομηνία της εγκατάστασης των Ρουθηνών στη Βοϊβοντίνα είναι η 17η Ιανουαρίου 1751, όταν ο διοικητής της Μπάτσκα Φρανκ Γιοσίπ ντε Ρεντλ υπέγραψε συμβόλαιο με τον Μιχάηλο Μουνκάτσι από το χωριό Τσερβένοβο, στο νομό Μπέρεγκ, για να φέρει 200 οικογένειες Ρουθηνών ελληνοκαθολικής πίστης από τις ουγγρικές επαρχίες που είναι γνωστές ως "Άνω Γη" (Горнїца) προς το Κερεστούρ. Το Κερεστούρ ήταν ένας σερβικός οικισμός που αναφέρεται το 1741 ως κατεστραμμένος και εγκαταλελλημένος καθώς οι έποικοι είχαν μετακομίσει στο Τσελάρεβο. Ο ίδιος διαχειριστής υπέγραψε άλλη σύμβαση στις 15 Μαΐου 1763 με τον Πέτρο Κις από το Κέρεστουρ για να φέρει 150 οικογένειες Ρουθηνών ελληνοκαθολικής πίστης από τις ίδιες περιοχές στην "Άνω Γη" στο Κοτσούρ.
Καθώς ο πληθυσμός αυξήθηκε και η καλλιεργήσιμη γη που δόθηκε στους αποίκους με σύμβαση ήταν περιορισμένη, πολλές οικογένειες από το Κερεστούρ και το Κοτσούρ αποφάσισαν να μεταναστεύσουν στην πόλη Νόβι Σαντ το 1766 και το 1767. Αργότερα οι Ρουθηνοί εγκαταστάθηκαν στη Σιντ και τη Βάισκα και στις αρχές του 19ου αιώνα στο Βούκοβαρ και το Ιλόκ της σημερινής Κροατίας. Στο Πετρόβτσι, επίσης στην Κροατία, οι Ρουθηνοί άρχισαν να εγκαθίσταται το 1833, και αργότερα στο Μπατσίντσι το 1834.
Η απογραφή του 1767 για ολόκληρη τη κομητεία Μπατς-Μπόντρος (η οποία στη συνέχεια ανήκε στη μοναρχία των Αψβούργων και σήμερα περιλαμβάνει την περιοχή Μπάτσκα στη Σερβία και την Ουγγαρία) έδειξε περίπου 2.000 Ρουθηνούς. Η απογραφή από το 1991 στην ίδια περιοχή δείχνει περίπου 25.000 Ρουθηνούς. Επί του παρόντος, ο αριθμός των Πανονιακών Ρουθηνών μειώνεται και εκτιμάται ότι είναι περίπου 15.000. Ο κύριος λόγος για αυτό είναι ο αυξημένος αριθμός Ρουθηνών που αποφάσισαν να μετακινηθούν στον Καναδά.
Οι Ρουθηνοί αναγνωρίζονται επισήμως ως αυτόχθονη εθνική μειονότητα στην Κροατία και ως εκ τούτου εκλέγουν έναν ειδικό εκπρόσωπο στο Κροατικό Κοινοβούλιο, όπως γίνεται και με μέλη έντεκα άλλων εθνικών μειονοτήτων.
Γλώσσες
Οι Ρουθηνοί της Παννονίας θεωρούν ότι η δική τους έκδοση της Ρουθηνικής γλώσσας είναι μια ξεχωριστή γλώσσα.
Η ρουθηνική γλώσσα είναι μία από τις έξι επίσημες γλώσσες της επαρχιακής διοίκησης στη Βοϊβοντίνα, ενώ στην Κροατία χρησιμοποιείται επίσημα σε δύο οικισμούς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σλαβικά έθνη Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες της Σερβίας Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες στην Ουκρανία
Βασίλειος Μπαρμπαγιάννης
Ο Βασίλειος Μπαρμπαγιάννης  (1940 - 15 Σεπτεμβρίου 2003), του Ιωάννη, ήταν Έλληνας πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής.
Πολιτική καριέρα
Στις εκλογές του 1996 εξελέγη βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια Β΄ Πειραιώς με το ψηφοδέλτιο της Νέας Δημοκρατίας (με 21.680 ψήφους) και επανεξελέγη το 2000. Στις 16 Απριλίου 1997 τον αντικατέστησε στην έδρα του ο Τάσος Νεράντζης και στις 19 Σεπτεμβρίου 2001 αντικαταστάθηκε στην έδρα του από τον Γιάννη Καψή.
Πέθανε σε ηλικία 63 ετών το φθινόπωρο του 2003.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Β΄ Πειραιά Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Σοφία Γιαγκιέλλον, δούκισσα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ
Η Σοφία, πολων. Zofia Jagiellonka (13 Ιουλίου 1522 - 28 Μαΐου 1575) από τον Οίκο των Γιαγκελλόνων ήταν πριγκίπισσα της Πολωνίας-Λιθουανίας και με τον γάμο της έγινε δούκισσα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ.
Βιογραφία
Ήταν η τρίτη κόρη (2η από τον 2ο γάμο) του Σιγισμούνδου Α΄ βασιλιά της Πολωνίας & μεγάλου δούκα της Λιθουανίας και της 2ης συζύγου του Μπόνας Σφόρτσα, κόρης του Τζαν-Γκαλεάτσο δούκα του Μιλάνου.
Γεννήθηκε στην Κρακοβία και μεγάλωσε στη βασιλική Αυλή στο κάστρο Βάβελ με τα αδέλφια της Ισαβέλλα, Σιγισμούνδο Β΄, Άννα και Αικατερίνη. Όταν ο αδελφός της θέλησε να νυμφευτεί την ερωμένη του Βαρβάρα Ραντζίβιου, η Μπόνα αντέδρασε και λόγω της σύγκρουσης η Σοφία με τις αδελφές της μετακινήθηκαν από την Κρακοβία στη Μαζοβία.
Στα 34 έτη της παντρεύτηκε τον 66ετή καθολικό Ερρίκο Ε΄, πιστό υποστηρικτή του Καρόλου Ε΄ των Αψβούργων στον Σμαλκαλδικό Πόλεμο. Ο Ερρίκος Ε΄ από τον πρώτο του γάμο με τη Μαρία της Βυρτεμβέργης είχε τρεις γιους, όμως οι δύο πρώτοι σκοτώθηκαν το 1553 στη μάχη του Ζήβερσχαουζεν. Τον τρίτο γιο του Ιούλιο ο Ερρίκος Ε΄ τον θεωρούσε ανίκανο να κυβερνήσει, έτσι έκανε δεύτερο γάμο με τη Σοφία. Αυτή με συνοδεία 500 αυλικών έφθασε στη Γερμανία, αλλά από τον γάμο δεν προέκυψαν απόγονοι και ο Ερρίκος Ε΄ απεβίωσε το 1568. Τότε η χήρα Σοφία αποσύρθηκε στην ιδιοκτησία του Ζένινγκεν. Εκεί ήλθε σε διαφωνία με τον Ιούλιο σχετικά με την εξουσία του στο Ζένινγκεν. Το 1572 κατέληξαν σε συμφωνία, που υπέγραψαν, αλλά ο Ιούλιος δεν την τήρησε και η Σοφία απευθύνθηκε στον Μαξιμιλιανό Β΄ της Γερμανίας.
Το 1570 μετεστράφη στον Λουθηρανισμό, η πρώτη του Οίκου της που έγινε Προτεστάντης. Απεβίωσε 53 ετών το 1575 στο κάστρο Ζένινγκεν και τάφηκε στην εκκλησία της Ευλογημένης Παρθένου Μαρίας στο Βόλφενμπυτελ.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1556 τον Ερρίκο Ε΄ των Γουέλφων δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ-Βόλφενμπυτελ. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Γιαγκελλόνων Κατηγορία:Δούκισσες του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ Κατηγορία:Πολωνές πριγκίπισσες
Μενεκράτης ο Εφέσιος
Ο Μενεκράτης ο Εφέσιος ήταν επικός ποιητής και γραμματικός του 4ου ή 3ου π.Χ. αιώνα, φερόμενος από την Σούδα ως δάσκαλος του Αράτου του Σολέως.
Έγραψε δύο διδακτικά ποιήματα με τους τίτλους Ἔργα και Μελισσουργικά. Τα ελάχιστα αποσπάσματα που διασώθηκαν συμπεριελήφθησαν από τον Χέρμαν Ντιλς στη συλλογή Poetarum Philosophorum Fragmenta (1901).
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ποιητές Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες επικοί ποιητές Κατηγορία:Αρχαίοι Εφέσιοι
Eppur Si Muove (μουσικό άλμπουμ)
Το παρακάτω είναι ένα μουσικό θέμα το οποίο επαναλαμβάνεται σε πολλά κομμάτια στο άλμπουμ (όπως για παράδειγμα το All'inizio è la morte, το Per aspera ad astra και το ομότιτλο τραγούδι Eppur Si Muove).
Λίστα κομματιών
Η σύντομη εκδοχή του Herr Mannelig διαρκεί 3 λεπτά και 20 δευτερόλεπτα. Μετά από δύο λεπτά σιωπής ξεκινά ένα «κρυφό» απόσπασμα.
Περιορισμένη έκδοση
Η περιορισμένη έκδοση περιέχει δύο επιπλέον κομμάτια. Περιλαμβάνει επίσης ένα dvd, το οποίο περιέχει πέντε βίντεο από το φεστιβάλ Wacken Open Air του 1998 και ένα βίντεο κλιπ μπόνους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Haggard
Καΐνο (Ιταλία)
Το Καΐνο (ιταλικά: Caino) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Μπρέσια, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Α.Π.Ο. Αστέρας Αμπελοκήπων Θεσσαλονίκης
Ο '''Α.Π.Ο. Αστέρας Αμπελοκήπων''' είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα τους Αμπελόκηπους του Δήμου Αμπελοκήπων - Μενεμένης στη Θεσσαλονίκη. Επίσημο έτος ίδρυσης του συλλόγου είναι το 1961 και έχει χρώματα το κόκκινο και το μαύρο. Αποτελεί μέλος της Ε.Π.Σ. Μακεδονίας. Υψηλότερη διάκριση του συλλόγου είναι οι συμμετοχές του στα πρωταθλήματα της Γ' Εθνικής και Δ' Εθνικής κατηγορίας. Έδρα του αποτελεί το Δημοτικό Γήπεδο Αμπελοκήπων.
Καΐνο (Ιταλία)
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Μπρέσια
Φιν Γούλφχαρντ
Ο Φιν Γούλφχαρντ (Βανκούβερ, Βρετανική Κολομβία, 23 Δεκεμβρίου, 2002) είναι Καναδός ηθοποιός και μουσικός. Είναι ευρέως γνωστός για τον ρόλο του ως Μάικ Γουίλερ στη σειρά του Netflix Stranger Things και ως Ρίτσι Τόζιερ στη ταινία του 2017 Το Αυτό.
Α.Π.Ο. Αστέρας Αμπελοκήπων Θεσσαλονίκης
Ιστορικό
Ο Αστέρας Αμπελοκήπων ιδρύθηκε το 1961. Το 1986-87 κατέκτησε το πρωτάθλημα Μακεδονίας και ανέβηκε στην Δ' Εθνική, όπου το 1987-88 κατέκτησε το πρωτάθλημα στον 2ο όμιλο και την άνοδο στην Γ' Εθνική. Στο πρωτάθλημα της Γ' Εθνικής κατηγορίας αγωνίστηκε 6 συνεχείς χρονιές, από τη σεζόν 1988-89 μέχρι και τη σεζόν 1993-94, όποτε και υποβιβάστηκε. Τη σεζόν 1994-95 αγωνίστηκε στην Δ' Εθνική, βιώνοντας έναν ακόμα υποβιβασμό, για το τοπικό πρωτάθλημα της Μακεδονίας.
Το 1999 συγχωνεύτηκε με την Α.Ε. Αμπελοκήπων και τους Αετούς Αμπελοκήπων και δημιουργήθηκε ο Α.Σ. Αμπελόκηποι. Το 2003 ο Αστέρας Αμπελοκήπων επανασυστάθηκε και από τη σεζόν 2003-04 εντάχθηκε εκ νέου στα πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ Μακεδονίας, ξεκινώντας από την Γ' Κατηγορία. Σήμερα αγωνίζεται στη Α’ κατηγορία της Ε.Π.Σ. Μακεδονίας.
Φιν Γούλφχαρντ
Υποκριτική
Ο Γούλφχαρντ πήρε την πρώτη του δουλειά ως ηθοποιός σε μια διαφήμιση του Craigslist. Έκανε το τηλεοπτικό του ντεμπούτο ως Ζόραν στο The 100 και ακολούθησε ο ρόλος του ως Τζόρντι Πίνσκυ στο Supernatural. Το 2016, ο Γούλφχαρντ άρχισε να παίζει τον ρόλο του Mάικ Γουίλερ στη σειρά του Netflix Stranger Things. Έκανε οντισιόν για τον ρόλο μέσω βίντεο αφού είδε μια κλήση κάστινγκ. Το καστ της σειράς κέρδισε ένα βραβείο SAG για την "Καλύτερη ερμηνεία από ένα σύνολο σε δραματική σειρά".
Α.Π.Ο. Αστέρας Αμπελοκήπων Θεσσαλονίκης
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1961
Φιν Γούλφχαρντ
Υποκριτική
Έπαιξε τον Ρίτσι Τόζιερ στην κινηματογραφική μεταφορά του μυθιστορήματος Το Αυτό του Στίβεν Κινγκ, που κυκλοφόρησε στις 8 Σεπτεμβρίου 2017. Το καστινγκ του Γούλφχαρντ στο Stranger Things και στο Το Αυτό, που διαδραματίζονται και τα δύο στη δεκαετία του 1980, είναι αποτέλεσμα σύμπτωσης. Σύμφωνα με τον Γούλφχαρντ, αρχικά επιλέχθηκε ως Ρίτσι όταν προστέθηκε ο Κάρι Φουκούναγκα ως σκηνοθέτης και σεναριογράφος, αλλά όταν ο Φουκούναγκα άφησε το έργο λόγω δημιουργικών διαφορών, ο ρόλος έπεσε, επιτρέποντάς του να συνεχίσει στο Stranger Things. Ο Άντι Μουσιέττι ανέλαβε ως σκηνοθέτης του Το Αυτό, και ο Γούλφχαρντ έπρεπε να επαναληπτική ακρόαση για τον ρόλο του Ρίτσι.
Στη σειρά κινουμένων σχεδίων του Netflix, Carmen Sandiego, έδωσε φωνή στον χαρακτήρα Player, τον κύριο συνεργό και φίλο του κύριου χαρακτήρα. Η σειρά, που αποτελείται από είκοσι επεισόδια, έκανε πρεμιέρα το 2019.
Στις 22 Σεπτεμβρίου 2017, ανακοινώθηκε ότι ο Γούλφχαρντ είχε επιλεγεί ως Τίλερ, ένας αλτρουιστής και ευγενικός ντελίβερας πίτσας, στην ταινία Dog Days που σκηνοθέτησε ο Κεν Μαρίνο. Επιπλέον, ο Γούλφχαρντ έπαιξε και στην ταινία The Turning, σχετικά με τη διασκευή του μυθιστορήματος του Χένρι Τζέιμς The Turn of the Screw.
Το 2018, ο Γούλφχαρντ εντάχθηκε στο καστ της The Goldfinch, μιας ταινίας σε σκηνοθεσία του Τζον Κρόουλυ, μια προσαρμογή του μυθιστορήματος της Ντόνα Ταρτ (μυθιστόρημα με βραβείο Πούλιτζερ), υποδυόμενος τον νεαρό Μπόρις Παβλικόβσκυ, έναν Ουκρανό φοιτητή.
Μουσική
Εκτός από την υποκριτική, ο Γούλφχαρντ ήταν ο βασικός τραγουδιστής και κιθαρίστας για ένα συγκρότημα με έδρα το Βανκούβερ που ονομάζεται Calpurnia. Το Calpurnia υπέγραψε με τη βρετανική/ανεξάρτητη δισκογραφική εταιρεία, Royal Mountain Records τον Νοέμβριο του 2017. Το συγκρότημα κυκλοφόρησε το άλμπουμ Scout στα μέσα του 2018. Το 2019 το συγκρότημα Calpurnia διαλύθηκε, αλλά ο Γούλφχαρντ και ο φίλος του και πρώην σύντροφος της Calpurnia, Μάλκομ Κρέι αποφάσισαν να δημιουργήσουν ένα νέο συγκρότημα, το συγκρότημα The Aubreys. Το πρώτο τους EP, Soda & Pie, κυκλοφόρησε το 2020 και περιέχει τρία τραγούδια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καναδοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Καναδοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Άνω Μέρος Ρεθύμνου
Ιστορικά στοιχεία
Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως Anomeros. Στην ενετική απογραφή του 1583 από τον Καστροφύλακα αναφέρεται ως Anomeros με 63 κατοίκους και στην απογραφή του Βασιλικάτα του 1630 αναφέρεται ως Anomeros. Στην απογραφή του 1834 η οποία πραγματοποιήθηκε από τους Αιγυπτίους διέθετε αμιγώς χριστιανικό πληθυσμό, με 50 χριστιανικές οικογένειες να διαμένουν στο χωριό. Στην απογραφή του 1881 αναφέρεται στον δήμο Αποδούλου και είχε 441 χριστιανούς κατοίκους. Στην απογραφή του 1900 είχε 533 κατοίκους. Στην απογραφή του 1920 αναφέρεται ως έδρα ομώνυμης κοινότητας. Το 1925 ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση, οπότε και προσαρτήθηκε στον Δήμο Σιβρίτου.
Το χωριό καταστράφηκε από τις γερμανικές δυνάμεις στις 22 Αυγούστου 1944. Οι Γερμανοί περικύκλωσαν το χωριό τις πρώτες πρωϊνές ώρες, συγκέντρωσαν τους κατοίκους στο δημοτικό σχολείο και τους χώρισαν σε άντρες και γυναικόπαιδα. Αφότου είπαν στις γυναίκες να μαζέψουν ότι προλάβουν εντός ώρας, τις απομάκρυναν προς το χωριό Δρύγιες. Από τους άντρες ξεχώρισαν τριάντα, τους οποίους και στη συνέχεια εκτέλεσαν. Έπειτα κατέστρεψαν 200 κτίρια του χωριού, συμπεριλαμβανομένης της εκκλησίας και του σχολείου, ενώ σκότωσαν άλλα οχτώ άτομα, πέντε γέροντες και τρεις γυναίκες. Το χωριό ξανακτίστηκε μετά τον πόλεμο.
Απογραφές πληθυσμού
Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:
Σκυλίσια μέρα
Η Σκυλίσια μέρα (Dog Day Afternoon) είναι Αμερικανική κινηματογραφική αστυνομική ταινία, παραγωγής 1975 σε σκηνοθεσία του Σίντνεϊ Λουμέτ και πρωταγωνιστή τον Αλ Πατσίνο. Το σενάριο της ταινίας βασίζεται σε μια αληθινή ιστορία που συνέβη στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης στις 22 Αυγούστου 1972, όταν δυο νεαροί επιχείρησαν να ληστέψουν μια τράπεζα της περιοχής.
Άνω Μέρος Ρεθύμνου
Αξιοθέατα
thumb|260x260px|Η Μονή Καλόειδαινας Από το χωριό ξεκινάει δρόμος ο οποίος οδηγεί στην εγκαταλελειμμένη Μονή Καλόειδαινας, η οποία βρίσκεται σε μια περιοχή με πηγές και μεγάλους πλατάνους. Στο χωριό λειτουργεί μικρό λαογραφικό μουσείο. Ο κύριος ναός του χωριού είναι αφιερωμένος στην Μεταμόρφωση του Σωτήρος και στο χωριό διοργανώνεται πανηγύρι κάθε 6 Αυγούστου. Σώζεται επίσης ο παλιός ναός της Φανερωμένης και του Αγίου Νικολάου.
Οικονομία
Η οικονομία του χωριού βασίζεται σε αγροκτηνοτροφικά προϊόντα όπως οι ελιές και τα αμπέλια.
Σκυλίσια μέρα
thumb|right|275px|Ο Αλ Πατσίνο σε σκηνή από την ταινία Η ταινία, που διανεμήθηκε από τη Warner Bros τον Σεπτέμβριο του 1975, θεωρείται σήμερα κλασσική στο είδος της. Αν και ήταν υποψήφια σε αρκετές κατηγορίες των Όσκαρ και των βραβείων Χρυσής Σφαίρας, κέρδισε μόνο το Όσκαρ καλύτερου πρωτότυπου σεναρίου. Το 2009 επιλέχθηκε από την Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου να ενταχθεί στο Εθνικό Μητρώο Κινηματογράφου «για την πολιτισμική, ιστορική και αισθητική σημασία της».
Άνω Μέρος Ρεθύμνου
Διοικητικά στοιχεία
Το Άνω Μέρος αναφέρεται επίσημα το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίηση του Κλεισθένης Ι, μαζί με τiw Δρυγιές και Χωρδάκι αποτελούν την κοινότητα Άνω Μέρους που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Σιβρίτου του δήμου Αμαρίου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ως κοινότητα έχει 244 κατοίκους ενώ ως οικισμός 209.
Δείτε: Κοινότητα Άνω Μέρους
Σκυλίσια μέρα
Αληθινή ιστορία
thumb|right|Ο πραγματικός τόπος της ληστείας Στις 22 Αυγούστου 1972 ο 27χρονος ιταλο-πολωνικής καταγωγής Αμερικανός πολίτης Τζων Βόζτοβιτς (John Stanley Wojtowicz) μαζί με τον 18 χρονο ιταλικής καταγωγής Σαλβατόρε Νατουράλε (Salvatore Antonio "Sal" Naturale) και τον 20χρονο Ρόμπερτ Γουέστενμπεργκ (Robert Westenberg) επιτέθηκαν με σκοπό να ληστέψουν το υποκατάστημα της τράπεζας "Chase Manhattan" στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης.
Άνω Μέρος Ρεθύμνου
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ρεθύμνης Κατηγορία:Δήμος Αμαρίου