cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ραφίνια (ποδοσφαιριστής, γενν. το 1985)
Μπάγερν Μονάχου
μικρογραφία|363x363εσ| Ο Ραφίνια κατά τη διάρκεια μιας προπόνησης με τη [[Μπάγερν Μονάχου το 2016. ]] Την 1η Ιουνίου 2011, η Μπάγερν Μονάχου επιβεβαίωσε τη μεταγραφή του Ραφίνια από την Τζένοα, καθώς και του πρώην συμπαίκτη του στη Σάλκε, Μάνουελ Νόιερ. Ο Ραφίνια υπέγραψε τριετές συμβόλαιο, με το κόστος μεταγραφής να αναφέρεται στα 5,75 εκατομμύρια ευρώ. Σημείωσε το πρώτο του γκολ για τη Μπάγερν εναντίον της Βιγιαρεάλ, σε μια νίκη με 2-0 για το Τσάμπιονς Λιγκ στις 14 Σεπτεμβρίου 2011. Τελείωσε τη σεζόν 2011–12 με ένα γκολ σε 35 συμμετοχές. Μπαίνοντας ως αλλαγή στο 83ο λεπτό στις 20 Οκτωβρίου 2012, κατά τη διάρκεια της εκτός έδρας νίκης με 5-0 εναντίον της Φορτούνα Ντίσελντορφ, σημείωσε το πρώτο του γκολ στην Μπούντεσλιγκα. Έπαιξε συνολικά σε 13 αγώνες της Μπούντεσλιγκα κατά τη διάρκεια της σεζόν, σημειώνοντας ένα ακόμη γκολ στις 13 Απριλίου, στη νίκη με 4-0 επί της Νυρεμβέργης. Τελείωσε τη σεζόν 2012–13 με δύο γκολ σε 17 συμμετοχές.
Κατά τη διάρκεια της σεζόν 2013–14, μετά τη μετακίνηση του Φίλιπ Λαμ ως αμυντικού μέσου, ο Ραφίνια βρήκε περισσότερες ευκαιρίες να παίζει τακτικά. Έκανε 46 συμμετοχές σε όλες τις διοργανώσεις, συμπεριλαμβανομένου του τελικού του Κυπέλλου Γερμανίας, στον οποίο η Μπάγερν εξασφάλισε ένα δεύτερο συνεχόμενο νταμπλ μετά τη νίκη της επί της Μπορούσια Ντόρτμουντ.
Τελείωσε τη σεζόν 2014–15 με 41 συμμετοχές.
Ξεκίνησε τη σεζόν 2015–16 μπαίνοντας ως αλλαγή στη θέση του Ρόμπερτ Λεβαντοφσκι στο 72ο λεπτό του Σούπερ Καπ Γερμανίας. Τελείωσε τη σεζόν 2015–16 με 34 συμμετοχές.
Ξεκίνησε τη σεζόν 2016–17 μπαίνοντας ως αλλαγή στη θέση του Τόμας Μύλερ στο 87ο λεπτό του Σούπερ Καπ Γερμανίας. Τελείωσε τη σεζόν 2016-17 με γκολ σε 28 συμμετοχές.
Ξεκίνησε τη σεζόν 2017-18 ξεκινώντας βασικός στο Σούπερ Καπ Γερμανίας. Τελείωσε τη σεζόν 2017-18 με ένα γκολ σε 39 συμμετοχές.
Ο Ραφίνια έκανε την πρώτη του εμφάνιση τη σεζόν 2018-19 στο Κύπελλο Γερμανίας. Ξεκίνησε τον αγώνα και έπαιξε και στα 90 λεπτά. Τελείωσε τη σεζόν 2018-19 με ένα γκολ σε 26 συμμετοχές.
Φλαμένγκο
Στις 9 Ιουνίου 2019, η Φλαμένγκο επιβεβαίωσε τη μετακίνηση του Ραφίνια με ελεύθερη μεταγραφή από τη Μπάγερν, με την οποία υπέγραψε διετές συμβόλαιο.
Ολυμπιακός
Στις 14 Αυγούστου 2020, υπέγραψε συμβόλαιο με τον Ολυμπιακό. Στις 2 Φεβρουάριου 2021 έλυσαν από κοινού συμβόλαιο του.
Βραζιλία U20
Ο Ραφίνια αγωνίστηκε με την Εθνική Βραζιλίας U20 στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Νέων του 2005 στην Ολλανδία. Κατά τη διάρκεια της διοργάνωσης σημείωσε δύο γκολ και ήταν αναπόσπαστο μέρος στην κατάκτηση του χάλκινου μεταλλίου από τη Βραζιλία.
Στάδιο Ραμάτ Γκαν
Πληροφορίες
Το Στάδιο Ραμάτ Γκαν είναι μικτής χρήσης, κατάλληλο για αθλητικούς αγώνες παράλληλα με την πιο τακτική χρήση του ως γήπεδο ποδοσφαίρου. Φιλοξενεί διεθνείς αγώνες ποδοσφαίρου του Ισραήλ και έχει φιλοξενήσει τους εντός έδρας αγώνες του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ της Μακάμπι Τελ Αβίβ και της Μακάμπι Χάιφα τις σεζόν 2004–05 και 2009–10, αντίστοιχα. Οι διαστάσεις του αγωνιστικού χώρου είναι 105 μ. × 68 μ., με 10.500 μ2 γρασίδι. Η έκταση του οικοπέδου του γηπέδου είναι 36.000 μ2.
Ραφίνια (ποδοσφαιριστής, γενν. το 1985)
Βραζιλία U23 (Ολυμπιακοί Αγώνες 2008)
δεξιά|μικρογραφία| Ο Ραφίνια (δεξιά) με τη [[Εθνική Βραζιλίας (ποδόσφαιρο ανδρών)|Βραζιλία στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008. ]] Το καλοκαίρι του 2008, ο Ραφίνια συμμετείχε σε διαμάχη με το σύλλογό του σχετικά με τη συμμετοχή του με τη Βραζιλία στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008 στο Πεκίνο.
Στάδιο Ραμάτ Γκαν
Πληροφορίες
Το στάδιο περιλαμβάνει έξι αποδυτήρια, αίθουσες συνεδριάσεων, ένα συνεδριακό κέντρο, αίθουσες τύπου, αίθουσα διαιτητών και ιατρικές κλινικές και κλινικές δοκιμών φαρμάκων. Πλαισιώνεται από δύο γήπεδα προπόνησης, μεγάλη κλινική αθλητών, ένα καφέ-εστιατόριο και έναν υπαίθριο χώρο στάθμευσης 3.900 θέσεων. Στεγάζει επίσης την έδρα της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Ισραήλ.
Ο παγκοσμίου επιπέδου τεχνητός φωτισμός στο Στάδιο Ραμάτ Γκαν παρέχει έως και 1.550 λουξ σε ολόκληρο το στάδιο. Μέχρι το άνοιγμα του Σταδίου Σάμι Οφέρ στη Χάιφα, ήταν το μοναδικό στάδιο παγκόσμιας κλάσης στο Ισραήλ και το μοναδικό ισραηλινό στάδιο που φιλοξένησε επίσημους αγώνες προκριματικών του Παγκοσμίου Κυπέλλου και του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ, αν και η Χάποελ Τελ Αβίβ πήρε άδεια να παίξει τους αγώνες του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2010-11 στο Στάδιο Μπλούμφιλντ. Μέχρι το 2013, το στάδιο ήταν επίσης η τοποθεσία για τις τελετές έναρξης των Μακκαβαϊκών Αγώνων. Από το 2013, οι τελετές έναρξης πραγματοποιούνται στο Στάδιο Τέντι της Ιερουσαλήμ. Με το πιο μοντέρνο Στάδιο Σάμι Οφέρ και το Στάδιο Τέντι να αντικαθιστούν το Στάδιο Ραμάτ Γκαν ως εναλλακτικές έδρες για την Εθνική ποδοσφαίρου Ισραήλ, από το 2018 το στάδιο παραμένει σε μεγάλο βαθμό εγκαταλελειμμένο ως χώρος διεξαγωγής ποδοσφαιρικών αγώνων.
Σύμφωνα με τον πρώην πρόεδρο της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Ισραήλ, Άβι Λουζόν, υπάρχουν σχέδια να γκρεμιστεί το Στάδιο Ραμάτ Γκαν και να ανοικοδομηθεί ένα μεγαλύτερο με αναμενόμενη χωρητικότητα 55.000 ατόμων.
Συναυλίες
Το στάδιο έχει φιλοξενήσει μουσικές συναυλίες από τραγουδιστές και συγκροτήματα, όπως οι Depeche Mode, Έλτον Τζον, REM, Yeah Yeah Yeahs, Λέοναρντ Κόεν, Στινγκ, High on Fire, Orphaned Land, Metallica, Simon & Garfunkel, Μπομπ Ντίλαν και Κάνιε Ουέστ. Το 2012, η Μαντόνα άνοιξε το The MDNA Tour της στο στάδιο, τραγουδώντας μπροστά σε ένα πλήθος περισσότερων από 33.000 ατόμων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στο Ισραήλ Κατηγορία:Εθνικά στάδια
Ραφίνια (ποδοσφαιριστής, γενν. το 1985)
Βραζιλία U23 (Ολυμπιακοί Αγώνες 2008)
Η Σάλκε 04 (για τον Ραφίνια), μαζί με τη Βέρντερ Βρέμης (Ντιέγκο) και τη Μπαρτσελόνα (Λιονέλ Μέσι), δεν ήθελαν να αποδεσμεύσουν τους παίκτες τους για τους Ολυμπιακούς Αγώνες, ώστε να τους βοηθήσουν στους εγχώριους και ευρωπαϊκούς αγώνες τους. Η υπόθεση παραπέμφθηκε στη FIFA, η οποία έκρινε ότι όλοι οι σύλλογοι πρέπει να αποδεσμεύσουν τους παίκτες τους ηλικίας κάτω των 23 ετών για τους Ολυμπιακούς Αγώνες.
Ωστόσο, οι Σάλκε, Βέρντερ Βρέμης και Μπαρτσελόνα έφεραν την υπόθεσή τους στο Αθλητικό Διαιτητικό Δικαστήριο (CAS), το οποίο τελικά αποφάσισε υπέρ των συλλόγων, δηλώνοντας, «Το Αθλητικό Διαιτητικό Δικαστήριο (CAS) δέχθηκε τις προσφυγές που υπέβαλαν οι Σάλκε, Βέρντερ Βρέμης και Μπαρτσελόνα εναντίον της απόφασης που εκδόθηκε στις 30 Ιουλίου 2008 από τον Ενιαίο Κριτή της Επιτροπής Κατάστασης Παικτών της FIFA, η οποία κατά συνέπεια παραμελήθηκε στο σύνολό της».
Ο Σάλκε συνέχισε τη γραμμή της για τον Ραφίνια στο να μην παρευρεθεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Παρά τις επιθυμίες του συλλόγου του, ωστόσο, τελικά αγωνίστηκε για με τη Βραζιλία, η οποία κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο.
Βραζιλία ανδρών
Ο Ραφίνια έκανε το ντεμπούτο του για την Εθνική Βραζιλίας στις 26 Μαρτίου 2008, σε φιλικό αγώνα εναντίον της Σουηδίας. Στη συνέχεια πέρασαν έξι χρόνια χωρίς παρουσία στην εθνική ομάδα, έχοντας κάνει τη δεύτερη και τελευταία του εμφάνιση σε φιλικό εναντίον της Νότιας Αφρικής στις 5 Μαρτίου 2014. Τον Μάιο του 2014, ορίστηκε από τον προπονητή της Βραζιλίας Λουίς Φελίπε Σκολάρι ως εφεδρικός παίκτης για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2014.
Στις 17 Σεπτεμβρίου 2015, ο Ραφίνια κλήθηκε από τον προπονητή Ντούνγκα για δύο προκριματικούς αγώνες για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2018, αλλά πέντε ημέρες αργότερα απέρριψε την κλήση, ενώ αρνήθηκε επίσης τους ισχυρισμούς απόρριψης της πρόσκλησης για εκπροσώπηση της υιοθετούμενης πατρίδας του, Γερμανίας.
Τον Ιούνιο του 2017, ο Ραφίνια κλήθηκε για τα διεθνή φιλικά εναντίον της Αργεντινής και της Αυστραλίας.
Διακρίσεις
• Πρωτάθλημα Ελλάδας: 2021
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραζιλιάνοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βραζιλίας Κ20 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Βραζιλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βραζιλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2008 Κατηγορία:Βραζιλιάνοι Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κορίτιμπα Φουτ Μπολ Κλαμπ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Καμπεονάτο Μπραζιλέιρο Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Σάλκε 04 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γερμανία Κατηγορία:Βραζιλιάνοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τζένοα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ιταλία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπάγερν Μονάχου Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κλούμπε ντε Ρεγκάτας ντο Φλαμένγκο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Χαν Σόρια
Ο Χαν Σόρια (κορεατικά: 한설야, γεννημένος ως Χαν Πιονγκντό, 3 Αυγούστου 1900 - 6 Απριλίου 1976) ήταν Κορεάτης συγγραφέας, πολιτικός και υπουργός παιδείας στη Βόρεια Κορέα, όπου πέρασε και το μεγαλύτερο μέρος της καριέρας του. Πρόκειται για έναν από τους σπουδαιότερους Βορειοκορεάτες μυθιστορογράφους, του οποίου η επιρροή στη βορειοκορεατική λογοτεχνία ήταν μεγάλη, μάλιστα υπήρξε επικεφαλής της Ένωσης Κορεατών Συγγραφέων και Υπουργός Παιδείας, όπως αναφέρθηκε παραπάνω.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Χάμχουνγκ της Ιαπωνοκρατούμενη Κορέας. Ο πατέρας του ήταν νομικός. Το 1919 τελείωσε τις εγκύκλιες σπουδές του και πήγε στο Nihon University, του Τόκυο, όπου σπούδασε κοινωνιολογία, από το 1921 έως και το 1924. Το 1925, μετανάστευσε στη Μαντζουρία και το 1927 στη Σεούλ. Το 1944, επέστρεψε στη γενέτειρά του, κι έκτοτε - και μετά την απελευθέρωση της Κορέας - παρέμεινε στην Πιονγιάνγκ.
Κατά τη διάρκεια της ζωή του διέφυγε πολυάριθμες εκκαθαρίσεις του Εργατικού Κόμματος Βόρειας Κορέας, για να καταλήξει τελικά να γίνει μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του. Κατόπιν, έχοντας μεγάλη πικρία για αντίπαλους συγγραφείς, πολλές φορές ενέπνεε μελλοντικές εκκαθαρίσεις καθώς και γενικά στην εγκαθίδρυση πολιτισμού. Βέβαια, το 1962, ό ίδιος έπεσε θύμα εκκαθάρισης. Ειδικά, στα πρώτα λογοτεχνικά του χρόνια, συνέβαλε στην προσωπολατρεία του Κιμ Ιλ-σουνγκ. Η επιρροή του στη λογοτεχνία της χώρας έως και σήμερα είναι εμφανής, παρόλο που, όπως φαίνεται, η ιστορία τον έχει ξεχασμένο εκεί. Πιθανόν η πιο γνωστή του δουλειά είναι ένα μυθιστόρημα, γνωστό στη Δύση, ως Jackals, το οποίο προωθεί το αντιαμερικανικό αίσθημα, έργο το οποίο ήρθε ξανά στην επιφάνει τη δεκαετία του 2000.
Κατά τη διάρκεια της καριέρας του είχε ονομαστεί και ως ο «Σπουδαιότερος Κορεάτης Συγγραφέας όλων των εποχών», τίτλο που κατείχε επίσης και ο Ρι Κι-γιονγκ. Περισσότερο παραγωγικός θεωρείται τα χρόνια 1955 και 1957. Μαζί με τον Κιμ Τα- μπονγκ έβαλαν τα θεμέλια της βορειοκορεατικής λογοτεχνίας. Πρακτικά, πριν την απελευθέρωση ήταν ένας άσημος συγγραφέας. Κατά τη δεκαετία του 1930, ήρθε κοντά με την ιδεολογία της αριστέρας. Σημαντική ήταν και η δουλειά στη προσωπολατρεία του Κιμ Ιλ-σουνγκ, αφού αυτός καθιέρωσε το προσωνύμιο του "ήλιου" για αυτόν, το οποίο χρησιμοποιήθηκε κατά κόρον. Κατά τη δεκαετία του 1960 κατηγορήθηκε για "στενομυαλιά" και εκδιώχθηκε από κάθε τίτλο που είχε και εξορίστηκε στην Κίνα. Πιθανόν το 1969 έλαβε συγχώρεση. Λόγω της μυστικότητας του καθεστώτος της Βόρειας Κορέας, είναι άγνωστο το πότε ακριβώς πέθανε, κάποιοι υποστηρίζουν το 1970, ενώ η ταφόπλακά του στο Κοιμητήριο των Μαρτύρων Πατριωτών αναγράφει το 1976.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βορειοκορεάτες συγγραφείς Κατηγορία:Υπουργοί Παιδείας Κατηγορία:Βορειοκορεάτες πολιτικοί
Μιχάλης Ράπτης
Ο '''Μιχάλης Ν. Ράπτης (1911 - 1996), περισσότερο γνωστός σε διεθνές επίπεδο ως Μισέλ Παμπλό' (γαλλικά: Michel Pablo''), υπήρξε Έλληνας τροτσκιστής, ηγετική μορφή του τροτσκιστικού κινήματος κατά τα πρώτα χρόνια μετά το πέρας του Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου στις 24 Αυγούστου 1911. Σπούδασε στο Εθνικό Μετσόβειο Πολυτεχνείο και συνέχισε στη Σορβόνη, στην ειδικότητα του πολεοδομικού σχεδιασμού. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα συνεργάσθηκε με τον Παντελή Πουλιόπουλο στην ίδρυση της ΟΚΔΕ. Το δικτατορικό καθεστώς Μεταξά τον εκτόπισε στη Φολέγανδρο, όπου γνώρισε τη σύζυγό του Έλλη Δυοβουνιώτη. Μαζί απέδρασαν για το γνώριμό του Παρίσι, όπου τους βρήκε η έναρξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Εκείνο το καιρό αποκατέστησε την επαφή με τους Γάλλους τροτσκιστές, αλλά η αδύναμη υγεία του δεν του επέτρεπε συστηματική ενασχόληση.
Στην ηγεσία της 4ης Διεθνούς
Αφού ανέρρωσε πλήρως ξεκίνησε η επαναδραστηριοποίησή του, η οποία τον έφερε στη θέση του γραμματέα του Ευρωπαϊκού (1944) και του Διεθνούς (1946) Γραφείου της Τετάρτης Διεθνούς. Έτσι στα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια η επιρροή του στο παγκόσμιο τροτσκιστικό κίνημα ήταν τεράστια, αναδεικνυόμενος στον πραγματικό ηγέτη της Διεθνούς. Υπήρξε εκ των βασικών εισηγητών της αντίληψης ότι οι χώρες του ανατολικού μπλοκ ήταν διαστρεβλωμένα εργατικά κράτη. Επίσης, βλέποντας ότι οι τροτσκιστές παρέμεναν σαφώς μειοψηφική δύναμη εντός της Αριστεράς, υποστήριξε πως θα έπρεπε να δρουν εντός των κυρίαρχων σοσιαλδημοκρατικών και κομμουνιστικών κομμάτων των χωρών τους, ώστε να κερδίζουν κόσμο από τη βάση τους και να τον στρέφουν σε πιο «αριστερή» κατεύθυνση (εισοδισμός-από τη λέξη είσοδος).
Η απόλυτη κυριαρχία του κράτησε έως την προσωρινή διάσπαση της Διεθνούς το 1953 - ένας από τους βασικούς λόγους της διάσπασης ήταν η τρομακτική δύναμη που ο Ράπτης είχε συγκεντρώσει στα χέρια του, σε βαθμό που πολλοί σύντροφοί του αποκαλούσαν τις μεθόδους του σταλινικές. Οι παμπλιστές, όπως αποκλήθηκαν οι υποστηρικτές του, συνέχισαν να ελέγχουν κάποια ευρωπαϊκά κόμματα, ενώ είχαν επιρροή και στη Λατινική Αμερική μέσω του Ποσάδας (ο οποίος σύντομα τον εγκατέλειψε στρεφόμενος σε πιο εσωτεριστικές αναζητήσεις). Υποστηρίζοντας την Αλγερινή επανάσταση, οι παμπλιστές συμμετείχαν σε ένα δίκτυο λαθρεμπορίας όπλων και παραχαραγμένων χρημάτων, για βοήθεια σε επαναστατημένους λαούς, για το οποίο ο Ράπτης συνελήφθη από τις ολλανδικές αρχές και τιμωρήθηκε με 15μηνη φυλάκιση.
Όταν τελικά η Τέταρτη Διεθνής επανενώθηκε το 1963, ένας από τους όρους της άλλης πλευράς ήταν η πλήρης απομάκρυνση του Ράπτη από κάθε πόστο ή δραστηριότητα. Αυτός όμως κατάφερε να εκλεγεί στο Διεθνές Γραφείο της οργάνωσης, χρησιμοποιώντας ως όχημα το (ιδρυμένο από οπαδούς του) Αφρικανικό Γραφείο. Τελικά διεγράφη οριστικά το 1965.
Από το 1963 ο δρόμος του ήταν σχεδόν απόλυτα προσωπικός. Διετέλεσε σύμβουλος του αλγερινού προέδρου Αχμέντ Μπεν Μπελά μέχρι την ανατροπή του από στρατιωτικούς το 1965, ενώ στις αρχές της δεκαετίας του '70 δραστηριοποιήθηκε στη Χιλή του Σαλβαδόρ Αλιέντε. Μετά την πτώση της Χούντας των Συνταγματαρχών (1974) εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Ελλάδα, όπου ανέπτυξε πολύ στενή σχέση με τον Ανδρέα Παπανδρέου (γνωρίζονταν από τα νεανικά χρόνια τους). Παράλληλα προσπάθησε να επανέλθει στα πράγματα του διεθνούς τροτσκιστικού κινήματος ιδρύοντας την Επαναστατική Μαρξιστική Τάση, αλλά δε βρήκε καθόλου υποστηρικτές. Προς το τέλος της ζωής του, υποστηρίζεται από πολλούς πρώην συντρόφους του ότι διολίσθησε προς τον εθνικισμό λόγω της υποστήριξής του στο Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς και το Ράντοβαν Κάρατζιτς.
Πέθανε στην Αθήνα στις 17 Φεβρουαρίου 1996 και η κηδεία του έγινε δημοσία δαπάνη. Η δράση και η πολιτική του κληρονομιά άφησε φανατικούς φίλους κι εξίσου φανατικούς εχθρούς, αποτελώντας μέχρι σήμερα αντικείμενο διαμάχης εντός του τροτσκιστικού κινήματος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες τροτσκιστές Κατηγορία:Έλληνες κομμουνιστές Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου Κατηγορία:Έλληνες της Αιγύπτου
Μοντέλο Οντοτήτων-Συσχετίσεων
Το μοντέλο οντοτήτων-συσχετίσεων (μοντέλο Ο/Σ - ER model) είναι ένα αφαιρετικό ιδεατό μοντέλο δεδομένων, τα οποία έχουν καθορισμένη δομή. Στη μηχανική λογισμικού χρησιμοποιείται για να παρέχει ένα εννοιολογικό σχήμα κατά τη σχεδίαση βάσεων δεδομένων, ως μοντέλο δεδομένων ενός συστήματος και των απαιτήσεών του με top-down προσέγγιση. Ένα διάγραμμα που δημιουργείται με αυτή τη διαδικασία σχεδίασης καλείται διάγραμμα οντοτήτων-συσχετίσεων, ή διάγραμμα Ο/Σ ή ΟΣΔ εν συντομία. Προτάθηκε αρχικά το 1976 από τον Peter Chen, ωστόσο στη συνέχεια επινοήθηκαν πολλές παραλλαγές της διαδικασίας.
Χρήση
Χρησιμοποιείται στο πρώτο στάδιο σχεδίασης ενός συστήματος πληροφοριών, κατά την ανάλυση των απαιτήσεών του. Σκοπός του είναι να περιγράφει τις αναγκαίες πληροφορίες οι οποίες πρόκειται να αποθηκευτούν στη βάση δεδομένων ή τον τύπο τους. Η μοντελοποίηση δεδομένων γίνεται για την περιγραφή των χρησιμοποιούμενων όρων και των σχέσεών τους σε έναν ορισμένο τομέα ενδιαφέροντος. Στην περίπτωση σχεδιασμού ενός συστήματος πληροφοριών, που στηρίζεται σε μια βάση δεδομένων, το εννοιολογικό μοντέλο δεδομένων χαρτογραφείται σε προχωρημένο στάδιο σε ένα λογικό μοντέλο δεδομένων, όπως το σχεσιακό μοντέλο δεδομένων. Το στάδιο αυτό ονομάζεται συνήθως στάδιο λογικού σχεδιασμού. Ύστερα, κατά τη διάρκεια του φυσικού σχεδιασμού το λογικό μοντέλο χαρτογραφείται σε κάποιο φυσικό μοντέλο. Ορισμένες φορές και οι δύο φάσεις αναφέρονται ως "φυσικός σχεδιασμός".
Σημειογραφία
Υπάρχουν διάφορες συμβάσεις για τη σημειογραφία που χρησιμοποιείται στα διαγράμματα οντότητων-συσχετίσεων (ERDs). Αρκετές φορές η σημειογραφία που υιοθετείται κατά το λογικό και φυσικό σχεδιασμό μιας βάσης δεδομένων διαφέρει ως προς τη σαφήνεια, τις δυνατότητες που έχει η γραφική γλώσσα, την υποστήριξη από πρότυπα και τα εργαλεία. Συνήθως για τις συσχετίσεις χρησιμοποιούνται ευθείες με διαφορετικές άκρες, ή με σημειώσεις που παριστάνουν την πληθικότητα του τύπου συσχέτισης.
Ιδιαίτερη - κυρίως ιστορική - σημασία έχουν οι παρακάτω σημειογραφίες:
Όροι
Βάση για των μοντέλων Ο/Σ είναι η κατηγοριοποίηση αντικειμένων και των σχέσεών τους μεταξύ τους.
Τύπος Οντότητας
Οι διάφοροι τύποι οντοτήτων (π.χ. ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΣ, ΦΟΙΤΗΤΗΣ) παριστάνονται στο διάγραμμα Ο/Σ με ένα ορθογώνιο.
Χαρακτηριστικό
thumb|400px|Ένας φοιτητής μπορεί να έχει το πεδίο ΜΑΘΗΜΑ, το οποίο όμως δέχεται ως τιμές ένα σύνολο μαθημάτων που παρακολουθεί. Κάθε οντότητα έχει διάφορα στοιχεία που την προσδιορίζουν. Ένα τέτοιο στοιχείο ονομάζεται ιδιότητα (attribute), χαρακτηριστικό ή πεδίο της οντότητας. Τα χαρακτηριστικά χωρίζονται σε
Στο διάγραμμα Ο/Σ οι ιδιότητες που έχει μια οντότητα παριστάνονται μέσα σε έλλειψη, με υπογραμμισμένο το πρωτεύον κλειδί. Τα πλειότιμα χαρακτηριστικά μιας οντότητας παριστάνονται μέσα σε έλλειψη με διπλό περίγραμμα.
Συσχέτιση
thumb|400px|Η συσχέτιση σε αυτό το παράδειγμα ονομάζεται "Παρακολουθεί". Τα βέλη δείχνουν μια συσχέτιση πολλά-προς-πολλά. Κάθε φοιτητής μπορεί να παρακολουθεί ένα ή περισσότερα μαθήματα. Κάθε μάθημα μπορεί να παρακολουθείται από έναν ή περισσότερους μαθητές. Από τη σχέση αυτή μπορούμε να βρούμε ποιοι φοιτητές παρακολουθούν ένα μάθημα ή ποια μαθήματα παρακολουθεί ένας φοιτητής. Συσχέτιση (relationship) είναι η σύνδεση δύο ή περισσότερων τύπων οντοτήτων που παρουσιάζει ενδιαφέρον για σχεδιασμό. Με συσχετίσεις μπορούν να συνδέονται και χαρακτηριστικά οντοτήτων.
Ένας τύπος συσχέτισης (σύνολο συσχετίσεων) παριστάνεται με ρόμβο. Στο εσωτερικό αναγράφεται το όνομα με μικρά γράμματα.
Υποδεικνύουμε τα όρια της συσχέτισης με ένα δείκτη.
Ως όρια μπούμε να συναντήσουμε:
Βαθμός ή πολυπλοκότητα ενός τύπου συσχετίσεων
thumb|400px|Βαθμός συσχέτισης: 3 (Οι τύποι οντοτήτων ΠΡΟΜΗΘΕΥΤΗΣ, ΠΕΛΑΤΗΣ και ΠΡΟΪΟΝ παίρνουν μέρος στη συσχέτιση) Ο βαθμός μιας συσχέτισης είναι ο αριθμός των τύπων οντοτήτων που παίρνουν μέρος στη συσχέτιση. Οι πιο συνηθισμένες συσχετίσεις είναι
Πληθικότητα
Η πληθικότητα (cardinality), περιγράφει τον αριθμό στιγμιοτύπων ενός τύπου οντοτήτων που μπορούν να αντιστοιχίζονται με μία οντότητα ενός άλλου τύπου σε μια συσχέτιση.
Ο λόγος πληθικότητας ή πληθικός λόγος (cardinality ratio), είναι ο λόγος των πληθικοτήτων μιας συσχέτισης.
Μπορούμε να έχουμε συσχετίσεις με λόγο πληθικότητας:
Ασθενής Τύπος Οντότητας
Αδύναμη ή ασθενής οντότητα λέγεται μια οντότητα που εξαρτάται από την ύπαρξη κάποιας άλλης. Οι αδύναμες οντότητες συμμετέχουν σε συσχετίσεις μέσω ταυτοποιητικών συσχετίσεων με ισχυρή οντότητα.
Ταυτοποιητική συσχέτιση ονομάζεται η συσχέτιση στην οποία το πρωτεύον κλειδί της ισχυρής οντότητας χρησιμοποιείται ως μέρος του πρωτεύοντος κλειδιού της αδύναμης οντότητας.
Διακριτικό ή μερικό κλειδί ονομάζεται το χαρακτηριστικό της αδύναμης οντότητας το οποίο μαζί με το πρωτεύον κλειδί της ισχυρής οντότητας είναι το πρωτεύον κλειδί της αδύναμης.
Κατά την αναπαράσταση αδύναμων οντοτήτων:
Επαναλαμβανόμενες ομάδες
Μια επαναλαμβανόμενη ομάδα είναι ένα σύνολο δύο ή περισσότερων πλειότιμων γνωρισμάτων που έχουν μια λογική σχέση μεταξύ τους.
Πλειότιμα χαρακτηριστικά
Είδαμε ότι τα πλειότιμα χαρακτηριστικά παριστάνονται με μια διπλή έλλειψη. Ωστόσο, στην ιδανική περίπτωση πλειότιμα χαρακτηριστικά πρέπει να αφαιρούνται από το μοντέλο δεδομένων κατά τη φάση σχεδίασης. Με τον τρόπο αυτό, η σχέση βρίσκεται σε δεύτερη κανονική μορφή.
Για να επιτύχουμε κάτι τέτοιο στο μοντέλο Ο/Σ προσθέτουμε μια ακόμη συσχέτιση.
Γενίκευση / Εξειδίκευση
Με την έννοια γενίκευση (generalization) εννοούμε τον εντοπισμό ενός συνόλου οντοτήτων (κλάση) που έχουν κοινά χαρακτηριστικά με πιο γενικευμένα αντικείμενα (υπέρκλαση). Η εξειδίκευση (specialization) είναι το ακριβώς αντίθετο της γενίκευσης, δηλαδή ο εντοπισμός υποσυνόλων ενός τύπου οντοτήτων με κοινά χαρακτηριστικά, τα οποία τα διαφοροποιούν από τα υπόλοιπα μέλη του.
Η συσχέτιση μεταξύ κάθε υπόκλασης και υπέρκλασης ονομάζεται ISA συσχέτιση.
Κληρονομικότητα
Σε κάθε επίπεδο της ιεραρχίας οι τύποι οντοτήτων κληρονομούν τα χαρακτηριστικά των τύπων του αμέσως ανώτερου επιπέδου.
Περιορισμός Επικάλυψης
Όταν υπάρχει περιορισμός επικάλυψης μια οντότητα δεν επιτρέπεται να ανήκει ταυτόχρονα σε δύο υποκλάσεις. (exclusive subtypes)
Ο περιορισμός επικάλυψης συμβολίζεται με μια καμπύλη γραμμή στο διάγραμμα Ο/Σ, που τέμνει την ακμή του τύπου οντοτήτων με κάθε ISA συσχέτιση.
Υπάρχει όμως περίπτωση να μην ισχύει κανένας περιορισμός. Στην περίπτωση αυτή ένα στιγμιότυπο μπορεί να ανήκει σε περισσότερες από μια υποκλάσεις. (non-exclusive subtypes)
Εργαλεία ελεύθερου λογισμικού για διαγράμματα Ο/Σ
Εργαλεία που δέχονται SQL και μπορούν να παράγουν μοντέλα Ο/Σ ή και να κάνουν ανάλυση σε βάσεις δεδομένων.
Τα παρακάτω εργαλεία δεν δημιουργούν διαγράμματα Ο/Σ, αλλά απλώς σχεδιάζουν τα σχήματα χωρίς να αντιλαμβάνονται τη σημασία τους ή να παράγουν SQL.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βάσεις δεδομένων Κατηγορία:Διαγράμματα
Κύπελλο Ιντερτότο 1977
Ομίλοι
Οι ομάδες διαχωρίστηκαν σε 10 ομίλους των 4 ομάδων ο κάθε ένας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κύπελλο Ιντερτότο ΟΥΕΦΑ Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 1977
Ντέιβιντ Ρίτενχαουζ
Ο Ντέιβιντ Ρίτενχαουζ (David Rittenhouse, 8 Απριλίου 1732 – 26 Ιουνίου 1796) ήταν Αμερικανός αστρονόμος, εφευρέτης, μαθηματικός, κατασκευαστής επιστημονικών οργάνων και κρατικός αξιωματούχος. Υπήρξε ο πρώτος στην ιστορία διευθυντής του νομισματοκοπείου των ΗΠΑ.
Βιογραφία
Σε ηλικία 19 ετών έστησε ένα εργαστήριο κατασκευής επιστημονικών οργάνων στο αγρόκτημα του πατέρα του, στο Ηστ Νόριτον της Πενσυλβάνια. Η επιδεξιότητά του φάνηκε στην κατασκευή δύο κινούμενων μοντέλων του Ηλιακού Συστήματος (orreries) για λογαριασμό του Πανεπιστημίου Ρούτγκερς. Σε ανταπόδοση, το ίδρυμα του χορήγησε μία υποτροφία για πτυχίο. Τα δύο αυτά μοντέλα σώζονται σήμερα, στη βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου της Πενσυλβάνια και στο Πανεπιστήμιο Πρίνστον.
Σε ηλικία 28 ετών ο Ρίτενχαουζ δημοσίευσε την πρώτη εργασία του στα μαθηματικά. Υπήρξε επίσης ένας από τους πρώτους ανθρώπους που κατασκεύασε τηλεσκόπιο στις ΗΠΑ. Με αυτό, χρησιμοποιώντας φυσικό ιστό αράχνης για σταυρόνημα, παρατήρησε και κατέγραψε μέρος από τη διάβαση της Αφροδίτης στις 3 Ιουνίου 1769, ενώ το 1781 έγινε ο πρώτος Αμερικανός που παρατήρησε τον πλανήτη Ουρανό. Είχε εξάλλου χτίσει ένα οκταγωνικό ιδιωτικό αστεροσκοπείο για τις παρατηρήσεις του. Και το διάστημα 1779–1782 ήταν καθηγητής της αστρονομίας στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια.
thumb|right|285px|Διάγραμμα που σχεδίασε ο Ρίτενχαουζ από τις παρατηρήσεις του της διαβάσεως της Αφροδίτης το 1769. Το 1785 κατασκεύασε ίσως το πρώτο φράγμα περίθλασης, χρησιμοποιώντας 50 τρίχες ανάμεσα σε δύο βίδες, με περίπου 100 γραμμές ανά ίντσα.
Το 1813 ο ανηψιός του, ο Γουίλιαμ Μπάρτον, δημοσίευσε μία βιογραφία του Ρίτενχαουζ με τίτλο Memoirs of the life of David Rittenhouse.
Το 1768 ο Ρίτενχαουζ εκλέχθηκε μέλος της Αμερικανικής Φιλοσοφικής Εταιρείας. Υπηρέτησε εκεί ως βιβλιοθηκονόμος, γραμματέας και, μετά τον θάνατο του Φραγκλίνου, ως αντιπρόεδρος και πρόεδρος, μέχρι το 1796. Εκλεχθηκε επίσης (1782) εταίρος της Αμερικανικής Ακαδημίας Τεχνών και Επιστημών.
Υπήρξε επίσης μέλος της Βασιλικής Εταιρείας του Λονδίνου, πράγμα εξαιρετικά σπάνιο για Αμερικανό. Αφότου έκτισε ένα σπίτι γεωργιανού ρυθμού στη Φιλαδέλφεια, προσκαλούσε εκεί κάθε Τετάρτη βράδυ τον Φραγκλίνο, τον Φράνσις Χόπκινσον, τον Πιέρ Εζέν ντυ Σιμιτιέρ και άλλους. Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Τόμας Τζέφερσον έγραψε ότι προτιμούσε να παρακολουθήσει μία από αυτές τις συναντήσεις «από το να περάσει μία ολόκληρη εβδομάδα στο Παρίσι».
Οικογένεια
Ο Ρίτενχαουζ νυμφεύθηκε δύο φορές. Ο πρώτος γάμος του ήταν με την Ελεονώρα Κούλστον (Eleanor Coulston), στις 20 Φεβρουαρίου 1766, με την οποία απέκτησαν δύο κόρες, την Ελίζαμπεθ και την `Εστερ. Η Ελεονώρα πέθανε στις 23 Φεβρουαρίου 1771, σε ηλικία 35 ετών, από επιπλοκές κατά τη γέννηση του τρίτου τέκνου τους, το οποίο επίσης πέθανε στη γέννα. Ο δεύτερος γάμος του Ρίτενχαουζ ήταν με τη Χάνα Τζέικομπς (Hannah Jacobs), στις 31 Δεκεμβρίου 1772, με την οποία απέκτησαν ένα παιδί που πέθανε επίσης στη γέννα, στα τέλη του 1773. Η Χάνα έζησε τριάμισυ χρόνια μετά τον θάνατο του συζύγου της.
Στο Νομισματοκοπείο
Ο Ντέιβιντ Ρίτενχαουζ υπηρέτησε ως υπουργός Οικονομικών της Πενσυλβάνια από το 1777 μέχρι το 1789, και σε αυτή την περίοδο, με τη βοήθεια του Τζορτζ Ουάσινγκτον, διορίσθηκε ως ο πρώτος στην ιστορία διευθυντής του Νομισματοκοπείου των ΗΠΑ Το Νομισματοκοπείο άνοιξε στις 2 Απριλίου 1792, αλλά πέρασαν σχεδόν 4 μήνες από τότε για να παραγάγει τα πρώτα του νομίσματα. Ο Ρίτενχαουζ πίστευε ότι ο σχεδιασμός ενός νομίσματος το καθιστούσε έργο τέχνης. Τα πρώτα νομίσματα κόπηκαν από πλάκα που έδωσε ο ίδιος ο Ουάσινγκτον το πρωί της 30ής Ιουλίου 1792 και εκτυπώθηκαν από τον Ρίτενχαουζ για να δοκιμασθεί ο νέος εξοπλισμός. Δωρήθηκαν στον Ουάσινγκτον ως δείγμα εκτιμήσεως για τη συνεισφορά του στη δημιουργία του Νομισματοκοπείου των ΗΠΑ. Το σχέδιο των πρώτων νομισμάτων δεν είχε εγκριθεί από το Κογκρέσο. Η παραγωγή νομισμάτων σε μεγάλη κλίμακα άρχισε μόλις το 1793. Ο Ρίτενχαουζ παραιτήθηκε από τη θέση στις 30 Ιουνίου 1795 για λόγους υγείας. Το 1871 το Κογκρέσο ενέκρινε την κοπή ενός αναμνηστικού μεταλλίου προς τιμή του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί αστρονόμοι Κατηγορία:Αμερικανοί εφευρέτες Κατηγορία:Αμερικανοί μαθηματικοί Κατηγορία:Αστρονόμοι του 18ου αιώνα Κατηγορία:Μαθηματικοί του 18ου αιώνα
Αντιλαμπάντ νομός
Ο Νομός Αντιλαμπάντ, είναι ένας από τους επιμέρους 23 νομούς - διοικητικές περιφέρειες - της ομόσπονδης πολιτείας Άντρα Πραντές της Ινδίας. Η συνολική του έκταση είναι 16.128 τ.χλμ. και ο πληθυσμός του από 1.286.000 το 1971, έφθασε τους 2.488.300 κατοίκους (2011). Βρίσκεται στη περιφέρεια Τελανγκάνα, στο βορειο-δυτικότερο τμήμα της πολιτείας, στα σύνορα με την πολιτεία Μαχαράστρα. Πρωτεύουσα του νομού είναι η πόλη Αντιλαμπάντ, ή Εντλαμπάντ, απ΄ όπου και το όνομά του, αποτελώντας έδρα και της μίας εκ των πέντε επαρχιών του νομού.
Ο νομός Αντιλαμπάντ περιλαμβάνει 5 επαρχίες (ζώνες), στις οποίες κατανέμονται 52 διαμερίσματα στα οποία περιλαμβάνονται 7 δήμοι και 1743 χωριά. Οι πέντε επαρχίες (ζώνες) είναι οι Αντιλαμπάντ, Ασιφαμπάντ, Νιρμάλ, Μαντσέριαλ και Ουτνούρ, που εδρεύουν στις ομώνυμες πόλεις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νομοί της Άντρα Πραντές
Νικόλαος Μέξης
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις Σπέτσες και ήταν γιος του Χατζηγιάννη Μέξη. Ήταν μέλος της ισχυρής οικογένειας Μέξη και αδέλφια του ήταν οι Νικόλαος και Παναγιώτης Μέξης. Συμμετείχε σε αρκετές ναυμαχίες κατά τη διάρκεια του απελευθερωτικού αγώνα και συμμετείχε ως πλοίαρχος στις πολεμικές επιχειρήσεις του ελληνικού στόλου στην Συρία.
Μετά την απελευθέρωση διορίστηκε πρώτος δήμαρχος Σπετσών. Το 1845 διορίστηκε γερουσιαστής, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1861, ενώ διετέλεσε και τρείς φορές αντιπρόεδρος της Γερουσίας. Στην κυβέρνηση Κολοκοτρώνη (1862) διετέλεσε Υπουργός Ναυτικών. Ήταν παντρεμένος με την Μάρω Γιάννουζα, κόρη της Λασκαρίνας Μπουμπουλίνας, και είχαν αποκτήσει αρκετά παιδιά μεταξύ των οποίων και τις Λασκαρίνα Μέξη, σύζυγο Παναγιώτη Σέκερη, και Ελένη Μέξη, σύζυγο Αναστασίου Ορλάνδου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες Γερουσιαστές Ν Κατηγορία:Δήμαρχοι Σπετσών Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Ναυτικών
PCMan File Manager
Το PCMan File Manager (εν συντομία: PCManFM) είναι ελαφρύ πρόγραμμα διαχείρισης αρχείων (αγγλικά: file manager) σχεδιασμένο για λειτουργικά συστήματα της οικογένειας του Unix. Είναι το προεπιλεγμένο πρόγραμμα του είδους του στο γραφικό περιβάλλον εργασίας LXDE, του οποίου και απετέλεσε το πρώτο συστατικό. Είναι ελεύθερο λογισμικό αδειοδοτημένο με την GNU General Public License και ακολουθεί τις προδιαγραφές του Freedesktop.org ώστε να εξασφαλίζεται η διαλειτουργικότητα με άλλα προγράμματα ελεύθερου λογισμικού.
Ιστορία
Δημιουργός του προγράμματος είναι ο Hong Jen Yee, γνωστός και με το ψευδώνυμο «PCMan», ο οποίος και παρουσίασε την πρώτη έκδοση του το 2006. Το PCManFM ήταν το πρώτο συστατικό του γραφικού περιβάλλοντος εργασίας που ξεκίνησε ο Hong Jen Yee, με την ονομασία LXDE. Έκτοτε το LXDE επεκτάθηκε και πλέον αποτελεί ένα πλήρες γραφικό περιβάλλον εργασίας για λειτουργικά συστήματα της οικογένειας του Unix, όπως το Linux, το οποίο έχει χαμηλές απαιτήσεις σε υπολογιστικούς πόρους και αναπτύσσεται από ομάδα εθελοντών από όλο τον κόσμο.
Χαρακτηριστικά
thumb|right|250px|Το PCManFM με τρεις καρτέλες ανοιγμένες Το PCManFM παρέχει λειτουργικότητα παρόμοια με αυτή των περισσότερων προγραμμάτων του είδους του, όπως bookmarks, «κάδο ανακύκλωσης» για την διαχείριση των αρχείων προς διαγραφή, συσχετισμό τύπων αρχείων με τα κατάλληλα προγράμματα για την επεξεργασία τους και δυνατότητα drag & drop.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελεύθερο λογισμικό Κατηγορία:Λογισμικό που χρησιμοποιεί GTK+ Κατηγορία:Διαχειριστές αρχείων
Αθανάσιος Ξαρχάς
Ο Αθανάσιος Ξαρχάς είναι Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός.
Γεννήθηκε το 1931 στον Παλαμά Φθιώτιδας. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Εξελέγη βουλευτής Φθιώτιδας με τη Νέα Δημοκρατία από το 1981 έως το 1993, ενώ διετέλεσε υπουργός Εμπορίου από τον Απρίλιο του 1990 μέχρι τον Αύγουστο του 1991, κατά τη διάρκεια της κυβέρνησης Μητσοτάκη.
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές Φθιώτιδας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εμπορίου
Πολεμική Πινακοθήκη της Αγίας Πετρούπολης
thumb|225px|right|Η Πολεμική Πινακοθήκη το 1862 Η Πολεμική Πινακοθήκη της Αγίας Πετρούπολης (ρωσ. Военная галерея) βρίσκεται στα Χειμερινά ανάκτορα στην Αγία Πετρούπολη, Ρωσία. Διαθέτει 322 πορτραίτα στρατηγών, οι οποία συμμετείχαν στον Πατριωτικό Πόλεμο του 1812. Τα πορτραίτα ζωγράφισε ο Τζορτζ Ντόου (George Dawe), μαζί με τους βοηθούς του, Αλεξάντερ Πολιάκοφ και Βίλχελμ Γκόλικε (Wilhelm August Golike)
Ο χώρος όπου βρίσκεται η Πολεμική Πινακοθήκη της Αγίας Πετρούπολης δημιουργήθηκε χάρη στο αρχιτέκτονα Κάρλο Ρόσι. Η Πολεμική Πινακοθήκη άνοιξε στις 25 Δεκεμβρίου 1826.
Εκτός από τα πορτραίτα, το οποία σχεδίασαν ο Ντόου και οι βοηθοί του, υπήρχαν και πορτραίτα του Αλέξανδρου Α΄ και των συμμάχων του - τον Πρώσο βασιλιά Φρίντριχ Βίλχελμ Γ΄ και τον αυτοκράτορα της Αυστρίας Φραγκίσκο Β΄. Τα πορτραίτα του Αλέξανδρου και του Βίλχελμ σχεδιάστηκαν από τον Βερολινέζο Φραντς Κρούγκερ ενώ αυτό του Φραγκίσκου Β΄ από τον Ούγγρο καλλιτέχνη Πέτερ Κράφτομ.
Στην σοβιετική εποχή, στην πινακοθήκη προστέθηκαν άλλα τέσσερα πορτραίτα γρεναδιέρων, οι οποίοι δημιουργήθηκαν το 1827, για την προστασία των σπιτιών των βετεράνων του Πατριωτικού Πολέμου του 1812. Αργότερα, προστέθηκαν δύο σχέδια του Πέτερ φον Χες (Peter von Hess):
Πορτραίτα1
thumb|200px|center|[[Αλέξανδρος Α' της Ρωσίας]]
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πολεμική Πινακοθήκη της Αγίας Πετρούπολης Κατηγορία:Ναπολεόντειοι Πόλεμοι
Τρένκε Λαουκέν
Το Τρένκε Λαουκέν (Trenque Lauquen) είναι πόλη στα δυτικά της επαρχίας Μπουένος Άιρες της Αργεντινής, 444 χλμ. από την πόλη του Μπουένος Άιρες και 80 χλμ. από τα σύνορα με την επαρχία Λα Πάμπα, στη διασταύρωση των εθνικών οδών 5 και 33. Το Τρένκε Λαουκέν είναι η μεγαλύτερη πόλη της ομώνυμης κομητείας (partido) και έχει πληθυσμό περίπου 33.442 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2010.
Το όνομα της πόλης σημαίνει «στρογγυλή λιμνοθάλασσα» στη γλώσσα των Μαπούτσε. Ιδρύθηκε στις 12 Απριλίου 1876 από τα προελαύνοντα στρατεύματα του συνταγματάρχη Κονράδο Εξέλσο Βιγιέγκας, υπό τις διαταγές του Υπουργού Πολέμου Αδόλφο Αλσίνα, ως κέντρο επιχειρήσεων της Βόρειας Μεραρχίας της Συνοριακής Διοίκησης, κατά τη διάρκεια της Κατάκτησης της Ερήμου (εκστρατεία για την υπαγωγή των εδαφών που αρχικά κατείχαν οι φυλές των ιθαγενών στην κυβέρνηση του Μπουένος Άιρες). Το partido δημιουργήθηκε επίσημα στις 28 Ιουλίου 1886.
Η πόλη εξυπηρετείται από το Αεροδρόμιο Νιάνκο Λαουκέν.
Κλίμα
Όπως και οι υπόλοιπες Πάμπα, το Τρένκε Λαουκέν έχει εύκρατο κλίμα. Σύμφωνα με την κλιματική ταξινόμηση Κέππεν, το Τρένκε Λαουκέν έχει υγρό υποτροπικό κλίμα (Cfa) με θερμά καλοκαίρια και δροσερούς χειμώνες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Αργεντινής
Ευρυφών
Ο Ευρυφών ο Κνίδιος (Εὐρυφῶν) ήταν διάσημος στην εποχή του αρχαίος Έλληνας ιατρός από την Κνίδο της Καρίας, ο οποίος γεννήθηκε πιθανότατα κατά το πρώτο μισό του 5ου αιώνα π.Χ., καθώς ο Σωρανός ο Εφέσιος γράφει ότι ήταν σύγχρονος του Ιπποκράτους, αλλά μεγαλύτερος στην ηλικία. Ο Σορανός αναφέρει επίσης ότι ο Ευρυφών και ο Ιπποκράτης κλήθηκαν στην αυλή του Μακεδόνα βασιλιά Περδίκκα Β', ωστόσο αυτό θεωρείται πολύ αμφίβολο. Ο Ευρυφών μνημονεύεται επίσης σε ένα φθαρμένο απόσπασμα (σπάραγμα) έργου του κωμωδιογράφου Πλάτωνος, που διασώθηκε από τον Γαληνό. Ο Γαληνός αναφέρει τον Ευρυφώντα πολλές φορές, γράφοντας ότι τον θεωρούσαν συγγραφέα του αρχαίου έργου ιατρικής που επιγραφόταν Κνίδιαι γνῶμαι και ότι ορισμένοι του απέδιδαν αρκετά ακόμα έργα της «Ιπποκρατικής Συλλογής».
Από ένα απόσπασμα του Καιλίου Αυρηλιανού φαίνεται ότι ο Ευρυφών γνώριζε τη διαφορά ανάμεσα στις αρτηρίες και τις φλέβες. Από τα έργα του δεν σώζονται παρά λίγα μόνο αποσπάσματα, εκτός και αν πράγματι είναι ο συγγραφέας των έργων της «Ιπποκρατικής Συλλογής» (δηλαδή των επισήμως θεωρούμενων έργων του Ιπποκράτους) που του αποδίδονταν.
Παραπομπές
Ευρυφ
Κονσταντίν Μελνίκοφ
Βιογραφία
Ο Κονσταντίν Μελνίκοφ γεννήθηκε στη Μόσχα. Ήταν το τέταρτο παιδί σε μια οικογένεια αγροτών. Ο πατέρας του ( Stepan Illarionovich Melnikov ) εργαζόταν αρχικά ως επιστάτης στην συντήρηση δρόμων και η οικογένεια ζούσε στο όριο της φτώχιας. Μέτα από πολλές δυσκολίες οι γονείς του κατάφεραν να φτιάξουν τη δική τους φάρμα και σπίτι. Παρόλα αυτά, δεν είχαν τη δυνατότητα να εξασφαλίσουν οικονομικά την εκπαίδευση του, παρά μόνο τα 2 χρόνια φοίτησής του σε σχολείο της ενορίας. Ο Κονσταντίν από πολύ μικρός έδειξε ιδιάιτερη κλίση στο σχέδιο. Η ευκαιρία εμφανίστηκε από μια γνωστή της οικογένειας που δούλευε για τον πλούσιο μηχανικό Βλαντιμίρ Τσάπλιν ( Vladimir Chaplin ). Εκείνος, βλέποντας τα σχέδια του Μελνίκοφ, ενθουσιάστηκε και τον προσέλαβε στην βιομηχανία του, πληρώνοντας παράλληλα τις σπούδες του στο Moscow School of Painting, Sculpture and Architecture, όπου πέρασε το 1905. Ενώ αρχικά σπούδαζε μόνο ζωγραφική, από το 1912 επεκτάθηκε και στην αρχιτεκτονική, αποφοιτώντας μετά από 12 χρόνια σπουδών, το 1917. Το 1912 παντρεύτηκε την Άννα Γιαμπλόκοβα ( Anna Yablokova ), με την οποία έκαναν 2 παιδιά, γεννημένα το 1913 και 1915. Έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του με την οικογένειά του στο περίφημο Melnikov House στην Kriovarbatsky Lane, που ο ίδιος σχεδίασε και κατασκευάσε το 1927 – 29. Πέθανε στη Μόσχα το 1974, σε ηλικία 84 ετών, αναγνωρισμένος ως ένας από τους σημαντικούς εκπροσώπους του Κονστρουκτιβισμού, αφού είχε προηγηθεί λίγα χρόνια πριν (από το 1960 και μετά), μια αναβίωση του ενδιαφέροντος για τον Κονστρουκτιβισμό και την Avant – Garde αρχιτεκτονική.
Τα πρώτα χρόνια της καριέρας του
Μετά τη Ρωσική Επανάσταση του 1917, συμμετείχε στην αρχιτεκτονική ομάδα των Ivan Zholtovsky και Alexey Shchusev για τον ανασχεδιασμό της πόλης της Μόσχας ( New Moscow planning workshop) ( 1918 – 20),μαζί με πολλούς άλλους αρχιτέκτονες του μελλοντικού Avant - Garde. Το 1920 αρχίζει να δουλεύει ως καθηγητής στη νεοϊδρυθείσα τότε σχολή καλών τεχνών VKhUTEMAS. Η σχολή διαιρούνταν σε 3 εργαστήρια, με τον Μελνίκοφ να διατηρεί το ένα, γνωστό και ως New Academy ή Workshop No.2, σε συνεργασία με τον Ιλία Γκολόσοβ (Ilya Golosov). Στόχος των δυο αρχιτεκτόνων ήταν να δημιουργήσουν ένα ρεύμα ανάμεσα στον αριστερό μοντερνισμό των Nikolai Ladovsky και Vladimir Krinsky και στους πιο παραδοσιακούς δασκάλους τους, με επικεφαλής τον Ι. Zholtovsky. Όταν το 1924 η διοίκηση της σχολής συνένωσε το εγαστήριο του Μελνίκοφ με εκείνο του Ivan Zholtovsky (Academic Workshop), ο πρώτος σε αντίδρασή του αποχώρησε από τη VKhUTEMAS.
Συμμετοχή σε διαγωνισμούς
Το 1922, συμμετέχει για πρώτη φορά σε αρχιτεκτονικό διαγωνισμό για εργατικές κατοικίες. Το μοντέλο του, με κωδική ονομασία Atom, εισάγει τη «πριονωτή» διάταξη των μονάδων, που θα αποτελέσει σήμα κατατεθέν του αρχιτέκτονα τα επόμενα χρόνια. Αντίθετα με τα επόμενα, πιο ριζοσπαστικά έργα του Μελνίκοφ, το Atom ακολουθεί τη συμβατική μορφή του αστικού σπιτιού. Την ίδια περίοδο, λαμβάνει μέρος και σε έναν άλλο διαγωνισμό για την κατασκευή του Palace of Labour, δίπλα στη Κόκκινη Πλατεία της Μόσχας. Το πρώτο συμβολικό δημόσιο κτίριο μιας νέας κοινωνίας, στη νέα πρωτεύουσα του κράτους, έπρεπε να στεγάζει ένα αμφιθέατρο 2,500 θέσεων και μια αίθουσα δείπνου για 1,500 άτομα, όπου θα συνεδρίαζαν σε εθνικό επίπεδο οι εκπρόσωποι των εργατικών σωματείων. Η πρόταση του Μελνίκοφ βασιζόταν στη διαίρεση του κτιρίου έτσι ώστε να αναπτύσσεται μια συνεχής διαδρομή – πορεία μέσα από αυτό. Ένα χρόνο αργότερα, συμμετέχει με μια πρόταση για το κτίριο των γραφείων της εφημερίδας Leningrad Pravda. Εδώ η ιδέα είναι η αποτελέσματικότητα της κίνησης με ένα κτίριο που αλλάζει συνέχεια μορφή, προκαλώντας το ενδιαφέρον των πελατών. Οι 4 πρώτοι όροφοι λοιπόν είναι ασύμμετρα διατεταγμένοι ρόμβοι που περιστρέφονται γύρω από τον άξονα του κτιρίου. Ο αυθορμητισμός της κατασκευής που χαρακτηρίζει τον Μελνίκοφ, εδώ είναι έκδηλος. Κανένα από τα δυο έργα δεν κέρδισε, κυρίως γιατί οι προτάσεις ξέφευγαν πολύ από τις κατασκευαστικές και τεχνολογικές δυνατότητες της τότε Σοβιετικής Ένωσης.
Γκαράζ
Μετά την επιτυχία του στην έκθεση του Παρισιού, ο Μελνίκοφ αναλαμβάνει μια σειρά έργων για δημοτικά γκαράζ στη Μόσχα. Το πρώτο από αυτά, το Bakhmetevsky Bus Garage, για δημοτικά λεωφορεία, βασιζόταν σε ένα σχέδιο του με πριονωτή (πάλι) διάταξη των οχημάτων, όπου δε χρειάζεται όπισθεν για τη στάθμευση. Το έργο λανθασμένα συγχέεται ως κονστρουκτιβιστικό, αφού ήταν πολύ λιτό στην διακόσμηση, με βιομηχανικού τύπου κόκκινο τούβλο. Αντίθετα, τα επόμενα γκαράζ του, χαρακτηρίζονται από έντονη Αβάντ - γκαρντ στυλιστική διάθεση στο εξωτερικό τους, όπως το Intourist car garage (1933 – 36) και το Gosplan car garage (1934 – 36).
Λέσχες Εργατών
Η πιο παραγωγική περίοδος του στην αρχιτεκτονική, έχοντας ξεκινήσει από το 1926 με το Bakhmetevsky garage, φθάνει στο απόγειο της με μια σειρά κτιρίων που θα στέγαζαν λέσχες εργατών, στα πλαίσια μιας γενικότερης ζήτησης για τα κτίρια αυτά σε όλο το χώρο της Σοβιετικής Ένωσης από εμπορικές ενώσεις. Μόνο στη περιοχή της Μόσχας ανατέθηκαν 30 τέτοιες λέσχες μέσα στο 1927. Ο Μελνίκοφ, αναλαμβάνει τις 5 από αυτές και ένα ακόμα στο Likino – Dulyovo (Rusakov Workers' Club, Svoboda Factory Club). Τα έργα αυτά ήταν ιδανικά, αφού δεν αναθέτονταν μέσω διαγωνισμών και ο ίδιος ήταν ήδη αρκετά δημοφιλής αρχιτέκτονας, ώστε να επιλεχθεί από τις ενώσεις, χωρίς μάλιστα τα σχέδια να υπόκεινται σε έλεγχο ή ιδιαίτερες τροποποιήσεις. Έτσι, τα περισσότερα από αυτά κατασκευάστηκαν, σε μεγάλο βαθμό όπως είχαν σχεδιαστεί. Οι ενώσεις δεν είχαν δώσει ακριβείς απαιτήσεις για τις προδιαγραφές και τους χώρους που έπρεπε να στεγάζουν οι λέσχες, έτσι τα σχέδια του Μελνίκοφ οργανώνουν και λειτουργικά τους χώρους. Σύμφωνα με τον ίδιο, η λέσχη δεν αποτελεί ένα σταθερό αμφιθέατρο, αλλά ένα σύστημα επιμέρους χώρων που μπορούν αν χρειαστεί να ενωθούν σε ένα μεγάλο. Οι λέσχες αυτές αποτέλεσαν κέντρα για διασκέδαση, εκπαίδευση και κοινωνικές εκδηλώσεις, δημιουργώντας ένα νέο τύπο κτιρίου στον απόηχο της Ρώσικης Επανάστασης.
Το σπίτι του αρχιτέκτονα
Ένα από τα πιο γνωστά και προβεβλημένα έργα του, που συνοψίζει και πολλές από τις αρχές του, είναι το δικό του σπίτι (Melnikov House), στην Kriovarbatsky Lane της Μόσχας, που κατασκευάστηκε το 1927 – 29. Ο Μελνίκοφ, όντας και ζωγράφος εκτός από αρχιτέκτονας, ήθελε ένα σπίτι που να μπορούσε να στεγάσει πέρα από εκείνον και την οικογένειά του, το γραφείο και εργαστήριό του, αφού προτιμούσε να δουλεύει στο σπίτι. Παρά τις δυσκολίες με την αδειοδότηση του έργου από το κράτος, το εγχέιρημα εγκρίθηκε ως μια ξεχωριστή, πειραματική πρόταση. Αρχιτεκτονικά, το έργο αποτελείται από δυο κυλίνδρους, ύψους 8 και 11 μέτρων αντίστοιχα, που αλληλοτέμνονται στο ένα τρίτο της 10μετρης διαμέτρου τους. Οι εξωτερικοί τοίχοι δομούνται από απλό κόκκινο τούβλο και τα τούβλα οργανώνονται έτσι ώστε να δημιουργούν κατακόρυφες στήλες που τέμνουν άλλες κεκλιμένες, σχηματίζοντας ένα μοτίβο γύρω από ρομβοειδή ανοίγματα. Έτσι, οι κύλινδροι αποκτούν τη μορφή κυψέλης, όπου τα 60 περίπου από τα περισσότερα από 200 ρομβοειδή κελιά καλύφθηκαν με γυαλί, ενώ τα υπόλοιπα γεμίστηκαν με πηλό.
Το μεγαλύτερο από τα δωμάτια είναι το γραφείο 50 τ.μ. στον τελευταίο όροφο, που φωτίζεται από 38 ρομβοειδή ανοίγματα. Στο υπνοδωμάτιο της οικογένειας, τα κρεβάτια, με τη μορφή μόνιμων σκαλιστών βάθρων, χωρίζονται με λεπτά πετάσματα, ώστε να επιτρέπουν την άνετη κυκλοφορία του αέρα. Τα μεταλλικά ρομβοειδή κελιά που χρησιμοποιήθηκαν, είχαν σχεδιαστεί και κατασκευαστεί από τον Ρώσο μηχανικό Βλαντιμίρ Σούκοφ (Vladimir Shukhov), φίλο του Μελνίκοφ, ήδη από το 1896, και είχαν χρησιμοποιηθεί σε αρκετά κτίρια της εποχής, κυρίως ως στοιχεία στέγασης.
Τα τελευταία χρόνια
Στο διάστημα μεταξύ 1933 – 37, ο Μελνίκοφ συμμετέχει ενεργά στον ανασχεδιασμό του νοτιοδυτικού τμήματος της Μόσχας, ως επικεφαλής του εργαστηρίου (Mossovet Seventh Planning Workshop). Ωστόσο, κανένα από τα σχέδια δεν υλοποιείται, ενώ αντίθετα η απασχόλησή του σε αυτό, τον απομακρύνει από άλλες ευκαιρίες για αρχιτεκτονικές δουλειές. Με την έντονη κριτική που άρχισε να ασκείται στο φορμαλισμό εκείνη τη περίοδο, ο Μελνίκοφ κατατάσσεται από πολλούς συναδέλφους του στο κίνημα αυτό, παρά την ανεξάρτητη δράση που είχε διατηρήσει, και έτσι απομακρύνεται από το προσκήνιο. Πλέον θεωρείται από τους συναδέλφους του ως μη πρακτικός και στο Πρώτο Συνέδριο Σοβιετικών Αρχιτεκτόνων (First All – Union Congress of Soviet Architects, 1937), δέχεται έντονη κριτική, με αποτέλεσμα η ενεργός αρχιτεκτονική δράση του να περιορισθεί. Η τελευταία σημαντική συμμετοχή του προτού απομονωθεί ήταν η πρόταση για το σοβιετικό περίπτερο στη Διεθνή Έκθεση του Παρισιού το 1936, που όμως δεν επιλέχθηκε. Ο Μελνίκοφ έζησε τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής του στο σπίτι του, επέστρεψε στην ενασχόλησή του με τη ζωγραφική και δεν συμμετείχε ενεργά ως αρχιτέκτονας, παρά μόνο σε ελάχιστες περιπτώσεις. Μετά το 1960, με την αναβίωση του ενδιαφέροντος για την Avant – Garde αρχιτεκτονική και την πρώτη δημοσίευση για το έργο του το 1965, ο Μελνίκοφ απέκτησε ξανά την αναγνώρισή του, μέχρι το θάνατό του (Μόσχα, 28 Νοεμβρίου 1974). Γίνονται προσπάθειες από τη Ρωσική Κυβέρνηση ώστε να αποκατασταθεί το σπίτι και εργαστήριο του στην Kriovarbatsky Lane (που βρίσκεται προς το παρών σε κακή κατάσταση), με σκοπό να αξιοποιηθεί ως μουσείο για το έργο του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρώσοι αρχιτέκτονες Κατηγορία:Μοντερνιστές αρχιτέκτονες
Εκεί μακριά
Το Εκεί Μακριά (σερβικά : Tamo daleko) είναι σερβικό παραδοσιακό τραγούδι του Α΄ παγκοσμίου πολέμου.
Κατά τη διάρκεια της ύπαρξης της Σοσιαλιστικής Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας (1943-1992), το τραγούδι ερμηνεύτηκε κατά χρονική σειρά από τον Dušan Jakšić (1965, Jugoton, χρυσός δίσκος), τον Nikola Vučetin Bata (1977, Diskos) , τους Sekstet Skadarlija (1985, Jugodisk) , τη στρατιωτική ορχήστρα του Βελιγραδίου "Војни Оркестар Београд" (1988, PGP RTB)  , τον Saša Petrović (1989, Jugodisk) , και τον Predrag Drezgić Presa με την ορχήστρα της Ραδιοτηλεόρασης της Σερβίας "Narodni Orkestar RTS" (1990, PGP RTB).
Λυρική έκδοση
Ајдемо драга, нeсретно живимо ми, јер младост пролази журно, и живот таj несретни. јер младост пролази журно, и живот таj несретни.
Тамо далеко, далеко крај мора,тамо је село моје, тамо је љубав моја, тамо је село моје, тамо је љубав моја.
Allá está mi pueblo, allá está mi amada,
Allá está mi pueblo, allá está mi amada,.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία της Σερβίας κατά την διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Κέρκυρα Κατηγορία:Τραγούδια του 1916 Κατηγορία:Σερβικά τραγούδια
Σόφτμπολ στους Ολυμπιακούς Αγώνες
Ιστορικές πληροφορίες
Το σόφτμπολ εντάχθηκε στο πρόγραμμα των Ολυμπιακών Αγώνων το 1996 μόνο ως γυναικείο άθλημα αν και παίζεται κι από άνδρες. Ως αντίστοιχο ανδρικό άθλημα στις ολυμπιάδες θεωρείται το μπέιζμπολ.
Έχει αποφασιστεί να απομακρυνθεί και πάλι από τους αγώνες το 2012, όπως και το μπέιζμπολ.
Το άθλημα θα ξανακάνει την εμφάνισή του στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020.
Στη μικρή ολυμπιακή ιστορία του σπορ αυτού έχουν κυριαρχήσει οι ΗΠΑ.
Ελληνική παρουσία
Το ελληνικό σόφτμπολ ήταν ανύπαρκτο ως τη δεκαετία του 1990. Μετά την ανάληψη των Ολυμπιακών Αγώνων 2004 από την Αθήνα δημιουργήθηκαν κάποιες ομάδες. Η προσπάθεια στηρίχτηκε αρχικά από ομογενείς από τις ΗΠΑ, παίκτριες και προπονητές, που είχαν σχέση με το άθλημα.