cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Θεόδωρος Σβετοσλάβ
Πολεμικά γεγονότα με Βυζάντιο
Αντάλλαξε τους 13 Βυζαντινούς αξιωματούχους που συνέλαβε στην αποτυχημένη αυτή Βυζαντινή εκστρατεία με τον πατέρα του Γεώργιο Α΄, ύστερα από συνεννόηση με τον Αυτοκράτορα Ανδρόνικο Β΄ Παλαιολόγο. Παίρνοντας θάρρος από τις συνεχείς επιτυχίες του, ο Θεόδωρος-Σβετοσλάβ επέκτεινε τις κατακτήσεις του στη βυζαντινή Θράκη (1303), κατακτώντας την Αγχίαλο, τη Μεσημβρία, τη Σωζόπολη και την Αγαθούπολη (1304). Η Βυζαντινή αντεπίθεση απέτυχε και ο διάδοχος Μιχαήλ Θ' Παλαιολόγος αποκρούστηκε στη μάχη του Σκαφίδα κοντά στη Σωζόπολη. Τότε οι δύο ηγεμόνες άρχισαν να ανταλλάσσουν επιθέσεις και ο καθένας κατέστρεφε τη γη του άλλου, ώσπου ο Αλνταμίρ, θείος του Θεοδώρου, άρχισε τις διαπραγματεύσεις με τους Βυζαντινούς, προκειμένου να υπογραφεί ειρήνη (1306). Στις διαπραγματεύσεις βοήθησε και ο Αλάν, προδότης των Βυζαντινών που κατέφυγε στη Βουλγαρική αυλή το 1307. Ο Θεόδωρος-Σβετοσλάβ κέρδισε τα κατακτηθέντα εδάφη και νυμφεύτηκε τη Θεοδώρα Παλαιολογίνα, κόρη του Μιχαήλ Θ΄.
Φράξος Άρτας
bΔιοικητικές μεταβολέςb
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1961 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Σκούπας ενώ το 1974 αποσπάσθηκε από την επαρχία Νικοπόλεως και Πάργας του νομού Πρεβέζης και εντάχθηκε στην επαρχία Άρτας του νομού Άρτας. Το 1997 ο Φράξος εντάχθηκε στο δήμο Ξηροβουνίου και το 2010 στο Δήμο Αρταίων.
Θεόδωρος Σβετοσλάβ
Πολεμικά γεγονότα με Βυζάντιο
Από τότε μέχρι και τον θάνατο του Θεόδωρου-Σβέτοσλαβ επικράτησε ειρήνη με όλους τους γείτονες, που συνδυάστηκε με ευημερία και έλεγχο των απομακρυσμένων περιοχών, όπως το Βιντίν. Το 1318 ο Σέρβος βασιλιάς Στέφανος-Ούρος Β΄ Μιλούτιν Νεμάνια επισκέφθηκε το Τάρνοβο για να εκφράσει την αντίθεσή του με τη συμμαχία του Θεόδωρου με τον Ανδρόνικο Γ΄ Παλαιολόγο και το διαζύγιό του με την αδελφή του Θεοδώρου, Άννα Τέρτερ.
Φράξος Άρτας
Τοποθεσία και πρόσβαση
Ο Φράξος γειτνιάζει με τους οικισμούς της τοπικής κοινότητας Σκούπας, με τη Δαφνωτή και τον Προφήτη Ηλία.
Θεόδωρος Σβετοσλάβ
Πολεμικά γεγονότα με Βυζάντιο
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του βασίλεψε σε ειρήνη και ευημερία, με μόνη πολεμική ενέργεια το 1320 τη συμμετοχή του σε δύο Μογγολικές επιδρομές κατά του Βυζαντίου. Στη διαμάχη μεταξύ των δύο Παλαιολόγων έστειλε στρατό προκειμένου να βοηθήσει τον αδελφό της συζύγου του Ανδρόνικο Γ', ελπίζοντας να έχει τη συμμαχία του, εναντίον του Ανδρονίκου Β΄.
Φράξος Άρτας
Σημείωση
Στο νομό Άρτας και στο δήμο Γεωργίου Καραϊσκάκη υπάρχει ο οικισμός το Φράξο (επίσημα Φράξον).
Θεόδωρος Σβετοσλάβ
Οικογένεια
Με την πρώτη σύζυγό του Ευφροσύνη είχε τέκνα:
Φράξος Άρτας
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Άρτας Κατηγορία:Δήμος Αρταίων
Θεόδωρος Σβετοσλάβ
Οικογένεια
Από τη δεύτερη σύζυγό του Θεοδώρα Παλαιολογίνα, κόρη του Μιχαήλ Θ΄ Παλαιολόγου Αυτοκράτορα των Ρωμαίων, δεν είναι γνωστό αν είχε τέκνα.
Βραχυλόγος
Με την εξελληνισμένη ονομασία "Βραχυλόγος" εκ της λατινικής "Brachylogus juris civilis", φέρεται σύνοψη του Ρωμαιοβυζαντινού Δικαίου που γράφτηκε τον Μεσαίωνα, περίπου 11ο με 12ο αιώνα στη λατινική γλώσσα αποτελούμενη από τέσσερις τόμους.
Η σύνοψη αυτή περιλαμβάνει διάφορες διατάξεις τόσο από το Ρωμαϊκό Δίκαιο όσο και από τις αρχές του Βυζαντινού καθώς και κάποιες διατάξεις των Γαλάτων από τη "Σύνοψη του Αλάριχου". Περί του συντάκτη και την ακριβή προέλευση αυτού υφίστανται πολλές διχογνωμίες. Επικρατέστερη φέρεται η άποψη του Φρίντριχ Καρλ βον Σαβινύ (γερμανικά: Friedrich Carl von Savigny) όπως καταγράφεται στην "Ιστορία του Ρωμαϊκού Δικαίου κατά τον Μεσαίωνα" (τομ.ΙΙ, σελ.265) ότι συγγραφέας του Βραχυλόγου ήταν ο ιδρυτής της Σχολής της Βολωνίας Ιρνέριος.
Ο Βραχυλόγος αν και επανεκδόθηκε αρκετές φορές τους τελευταίους δύο αιώνες η σημασία του είναι μόνο ιστορική στην εξέλιξη του δικαίου κατά τον Μεσαίωνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρωμαϊκό δίκαιο
Βιβλιοθήκη του Πανταίνου
Η Βιβλιοθήκη του Πανταίνου ήταν κτίριο της Αρχαίας Αθήνας. Βρισκόταν στη νοτιοανατολική άκρη της Αρχαίας Αγοράς της Αθήνας, νότια της Στοάς του Αττάλου, αριστερά της οδού Παναθηναίων. Την έκτισε ο Αθηναίος φιλόσοφος Τίτος Φλάβιος Πάνταινος ανάμεσα στο 98 και 102 μ.Χ., την εποχή του Ρωμαϊου Αυτοκράτορα Τραϊανού. Το κτίριο της βιβλιοθήκης αφιερώθηκε στην Αθηνά Αρχηγέτιδα, τον ίδιο τον Τραϊανό αλλά και τον λαό της Αθήνας, σύμφωνα με επιγραφή που υπήρχε στο ανώφλι της κύριας εισόδου και διατηρήθηκε ενσωματωμένο στο υστερορωμαϊκό τείχος.
Το κτίριο σώζεται ακόμη και σήμερα αλλά σε αποσπασματική κατάσταση. Είναι εν μέρει καλυμμένο από το υστερορωμαϊκό τείχος της Αγοράς και κυρίως από έναν μεγάλο πύργο. Αποτελεί ένα από τα κτίρια, στα οποία ανθούσε η μελέτη της φιλοσοφίας και η λατρεία των Μουσών. Καταστράφηκε το 267 μ.Χ. κατά την επιδρομή των Ερούλων και κατά τον 5ο αιώνα ενσωματώθηκε σε ένα μεγάλο περίστυλο οικοδόμημα.
Αρχιτεκτονική
αριστερά|μικρογραφία|310x310εσ|Οδύσσεια, ανδριάντας έπους, 2ος αιώνας μ.Χ. (Στοά του Αττάλου - Αθήνα) Το κτίριο είχε ασυνήθιστη κάτοψη και δομή, και δεν έχει καμία ομοιότητα με άλλες γνωστές ρωμαϊκές βιβλιοθήκες. Ο λόγος για την ασυνήθιστη κάτοψη ήταν το ακανόνιστο επίπεδο της περιοχής.
Ο πυρήνας του κτιρίου αποτελείται από δύο χώρους. Μια μεγάλη υπαίθρια αυλή διαστάσεων 20 x 13,5 μ., με το δάπεδο να είναι στρωμένο με μικρές ακανόνιστες ψηφίδες μαρμάρου βυθισμένες σε κονίαμα. Ο άλλος χώρος ήταν ένα μεγάλο τετράγωνο δωμάτιο, που είχε άνοιγμα προς τα ανατολικά και του οποίου το δάπεδο ήταν στρωμένο με μαρμάρινες πλάκες. Σε μεταγενέστερη φάση προστέθηκε περιστύλιο στην αυλή, το κεντρικό μέρος του οποίου επίσης ήταν στρωμένο με μαρμάρινες πλάκες. Η είσοδος του κτηρίου εντοπίστηκε στο χώρο ακριβώς κάτω από το σημείο εύρεσης του ενεπίγραφου ανωφλιού. Δε σώζονται στοιχεία των εσωτερικών στηριγμάτων για την τοποθέτηση ραφιών όπου θα αποθηκεύονταν τα βιβλία. Οι τοίχοι ήταν εσωτερικά επενδεδυμένοι με μαρμάρινες πλάκες, όπως και το δάπεδο.
Το επιστύλιο που βρισκόταν στη βόρεια και τη δυτική πρόσοψη ράβδωτους ιωνικούς κίονες από γαλάζιο μάρμαρο. Η τοιχοποιία δεν ήταν ιδιαίτερα προσεγμένη.
Ανασκαφή
Η ανασκαφή του κτίσματος ξεκίνησε το 1933 με τα πρώτα αποτελέσματα να εμφανίζονται δύο χρόνια αργότερα, το 1935. Το ανατολικό τμήμα του κτιρίου της βιβλιοθήκης έγινε το 1970.
Επιγραφές
Υπάρχουν 2 επιγραφές που αναφέρονται η μία στην ίδρυση της βιβλιοθήκης από τον Τ. Φλάβιο Πάνταινο και η άλλη στη λειτουργία της.
--
Πλάκα λευκού μαρμάρου - Βρέθηκε στην αρχαία Αγορά των Αθηνών. Η επιγραφή θυμίζει τους κανονισμούς των σημερινών βιβλιοθηκών. Φυλάσσεται στο Μουσείο της Στοάς του Αττάλου.
Σημείωση: στην επιγραφή Β(υ)βλίον είναι χαραγμένο με "υ" και όχι με "ι" βιβλίον. Αρχικά βύβλος σημαίνει αιγυπτιακός πάπυρος - ένα όνομα που παραπέμπει στην ομώνυμη φοινικική πόλη (του σημερινού Λιβάνου) που παρήγαγε το φυτό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πανταινου Βιβλιοθηκη Πανταινου Βιβλιοθηκη Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στην Ελλάδα
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 1984
To Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 1984 ήταν η 7η οργάνωση Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος, μία διοργάνωση που πραγματοποιείται κάθε τέσσερα χρόνια. Η διοργανώτρια χώρα ήταν η Γαλλία. Οι αγώνες πραγματοποιήθηκαν μεταξύ 12 Ιουνίου και 27 Ιουνίου και νικήτρια αναδείχθηκε η εθνική ομάδα της Γαλλίας νικώντας στον τελικό την Ισπανία με σκορ 2-0. Ο τελικός πραγματοποιήθηκε στο στάδιο Παρκ Ντε Πρενς, του Παρισιού. Πρώτος σκόρερ αναδείχθηκε ο Μισέλ Πλατινί με 9 γκολ κάτι που αποτελεί ρεκόρ στην διοργάνωση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 1984 Κατηγορία:Διεθνείς Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις στη Γαλλία
Αγκυλοποιητική σπονδυλοαρθρίτιδα
Η αγκυλοποιητική σπονδυλαρθρίτιδα ή αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα είναι χρόνια νόσος της σπονδυλικής στήλης. Ανήκει στην ομάδα των αυτοάνοσων νοσημάτων στη ίδια ομάδα δηλαδή που ανήκει και η ρευματοειδής αρθρίτιδα. Προσβάλλει τις αρθρώσεις, τους πρόσθιους επιμήκεις συνδέσμους της σπονδυλικής στήλης και τις ιερολαγόνιες αρθρώσεις και σπανιότερα αρθρώσεις των άνω και κάτω άκρων ή παρεγχυματώδη όργανα (σπλήνα, νεφρούς κτλ). Είναι επίσης γνωστή και ως νόσος του Bechterew ή σύνδρομο Bechterew ή νόσος Marie Strumpell. .
Η αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα είναι μια χρόνια παθολογική κατάσταση, αλλά για την πλειοψηφία των ασθενών τα συμπτώματα είναι ευτυχώς σχετικά περιορισμένα. Τα συμπτώματα συχνά εμφανίζονται σε κρίσεις (έξαρση) αλλά μεταξύ των κρίσεων πολλοί ασθενείς δεν έχουν πόνο ή δυσκαμψία. Χρειάζεται να πραγματοποιούνται τακτικές μετρήσεις και αξιολογήσεις της κινητικότητας με τον γιατρό και τον φυσικοθεραπευτή, ούτως ώστε να μπορεί να αντιμετωπιστεί εγκαίρως οποιαδήποτε επιδείνωση.
Καθ' ύλην αρμόδιος ειδικός ιατρός είναι ο ρευματολόγος και απαραίτητη είναι η συνδρομή εξειδικευμένου φυσικοθεραπευτή και γυμναστή. Για περιστατικά που οι παραμορφώσεις και η δυσκαμψία των αρθρώσεων και ειδικά της σπονδυλικής στήλης προκαλούν έντονες ενοχλήσεις στον ασθενή, απαραίτητη είναι η έγκαιρη συνδρομή χειρούργου σπονδυλικής στήλης με εξειδίκευση σε επεμβάσεις όπως είναι οι διορθωτικές οστεοτομίες της σπονδυλικής στήλης.
Κατάταξη αγκυλοποιητικής σπονδυλίτιδας
Η αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα, όπως και η ρευματοειδής αρθρίτιδα προστίθεται στην ομάδα των χρόνιων φλεγμονωδών και αυτοάνοσων ρευματικών νοσημάτων. Η νόσος χαρακτηρίζεται από την τεράστια διείσδυση των ανοσοποιητικών κυττάρων στον αρθρικό χόνδρο. Ο φλεγμένων χόνδρος με την πάροδο του χρόνου διαμορφώνεται σε ουλώδη ιστό και σχηματίζεται ένα είδος «οστικής γέφυρας» μεταξύ των αρθρώσεων που περιορίζει την ελεύθερη κίνησή τους. Η νόσος εμφανίζεται σε νεαρή ηλικία (15-30 ετών) με συμπτώματα που συχνά συγχέονται με εκείνες των άλλων ρευματικών ή νευρολογικών ασθενειών, όπως ο πόνος στην ιερή περιοχή που ακτινοβολεί κάτω από το γλουτό, η δυσκολία στον ύπνο, ο πόνος κατά το ξύπνημα και κατά τη διάρκεια του ύπνου, ο πυρετός και η ήπια κόπωση.
Στατιστικά στοιχεία
Η αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα είναι πιο κοινή στους άνδρες και παρουσιάζεται συχνότερα κατά τη διάρκεια της εφηβίας ή τα πρώτα χρόνια της μέσης ηλικίας. Η αναλογία ανδρών προς γυναίκες εκτιμάται πως είναι 3:1. Στην Ελλάδα, η συχνότητα της κυμαίνεται από το 0,03% έως και το 0,21% του πληθυσμού.
Συμπτώματα και Επιπλοκές
Τα συμπτώματα της αγκυλοποιητικής σπονδυλίτιδας σχετίζονται με φλεγμονή της σπονδυλικής στήλης, αρθρώσεων και άλλων οργάνων. Η κόπωση είναι ένα κοινό σύμπτωμα που σχετίζεται με την ενεργό φλεγμονή. Η φλεγμονή της σπονδυλικής στήλης προκαλεί πόνο και δυσκαμψία χαμηλά στη πλάτη, στην άνω περιοχή των γλουτών, στο λαιμό και στο υπόλοιπο της σπονδυλικής στήλης. Η έναρξη του πόνου και η δυσκαμψία είναι συνήθως βαθμιαία και σταδιακά επιδεινώνονται με την απώλεια του εύρους κίνησης. Άλλες φορές η έναρξη είναι γρήγορη και έντονη. Ο οσφυϊκός πόνος (χαμηλός πόνος στην πλάτη) και ο πόνος στους γλουτούς είναι κοινές εκδηλώσεις της ενεργού φλεγμονής στην οσφυϊκή μοίρα της σπονδυλικής στήλης. Τα συμπτώματα του πόνου και της ακαμψίας είναι εντονότερα το πρωί ή μετά από παρατεταμένες περιόδους αδράνειας. Κίνηση, θερμότητα και ένα ζεστό ντους ανακουφίζουν συχνά από τον πόνο και μειώνουν τη δυσκαμψία το πρωί. Επειδή η αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα επηρεάζει συχνά εφήβους, η έναρξη του πόνου χαμηλά στην πλάτη μερικές φορές αποδίδεται λανθασμένα σε αθλητικές κακώσεις σε νεότερους ασθενείς.
Άλλες περιοχές του σώματος που επηρεάζονται από την αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα είναι τα μάτια, η καρδιά και τα νεφρά. Οι ασθενείς με αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα μπορεί να αναπτύξουν φλεγμονή της ίριδας (ιρίτιδα), στο έγχρωμο τμήμα του οφθαλμού. Η ιρίτιδα χαρακτηρίζεται από ερυθρότητα και πόνο του οφθαλμού, ειδικά μπροστά στα λαμπερά φώτα. Εκτός από την ίριδα, στο ακτινωτό σώμα του οφθαλμού μπορεί να γίνει φλεγμονή, κοινώς αναφερόμενο ως ραγοειδίτιδα. Η ιρίτιδα και η ραγοειδίτιδα μπορεί να δημιουργήσουν σοβαρές επιπλοκές, που μπορεί να βλάψουν το μάτι και την όραση.
Μια σπάνια επιπλοκή της αγκυλοποιητικής σπονδυλίτιδας προσβάλλει το ηλεκτρικό σύστημα της καρδιάς, προκαλώντας χαμηλό καρδιακό ρυθμό (αναφέρεται ως καρδιακός αποκλεισμός). Ο βηματοδότης καρδιάς μπορεί να είναι απαραίτητος σε αυτούς τους ασθενείς. Σε άλλες περιπτώσεις, το τμήμα της αορτής που βρίσκεται πλησιέστερα προς την καρδιά μπορεί να εμφανίσει φλεγμονή, με αποτέλεσμα τη διαρροή της αορτικής βαλβίδας. Στην περίπτωση αυτή, οι ασθενείς αναπτύσσουν δυσκολία στην αναπνοή, ζάλη, και καρδιακή ανεπάρκεια. Η προχωρημένη αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα μπορεί να προκαλέσει αποθέσεις μιας πρωτεΐνης, που ονομάζεται αμυλοειδές, στα νεφρά οι οποίες μπορεί να οδηγήσουν σε νεφρική ανεπάρκεια.
Διάγνωση
Σημαντικές ενδείξεις για τη διάγνωση δίνουν οι ακτίνες Χ όπου αποκαλύπτουν ανωμαλίες της σπονδυλικής στήλης. Η ακτινολογική εικόνα της αγκυλοποιητικής σπονδυλοαρθρίτιδας είναι η εξής: κυκλική πορεία από τον ένα σπόνδυλο στον άλλο Στο τελικό στάδιο της νόσου η σπονδυλική στήλη παίρνει τη μορφή καλάμου μπαμπού.
Με μεθόδους μοριακής βιολογίας προσδιορίζεται ο γενετικός δείκτης HLA-B27. Η ταχύτητα καθίζησης ερυθρών (ΤΚΕ) δείχνει επίσης ενδείξεις φλεγμονής. Με τη γενική εξέταση ούρων αποκαλύπτονται συνοδευτικές ανωμαλίες του νεφρού.
Θεραπεία
Σε ορισμένους ασθενείς με αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα, η φλεγμονή των αρθρώσεων εκτός της σπονδυλικής στήλης (όπως τα ισχία, γόνατα, ή τους αστραγάλους) αποτελεί πολύ μεγάλο πρόβλημα. Η φλεγμονή σε αυτές τις αρθρώσεις δεν μπορεί να ανταποκριθεί στα αντιφλεγμονώδη φάρμακα. Σε αυτά τα άτομα, η χορήγηση φαρμάκων που καταστέλλουν το ανοσοποιητικό σύστημα του σώματος θεωρείται απαραίτητη. Αυτά τα φάρμακα, όπως η σουλφασαλαζίνη (Azulfidine), μπορεί να επιφέρουν μακροπρόθεσμα μείωση της φλεγμονής. Μια εναλλακτική λύση στη σουλφασαλαζίνη και λίγο πιο αποτελεσματική είναι η μεθοτρεξάτη (Rheumatrex, Trexall), η οποία μπορεί να χορηγηθεί από το στόμα ή με ένεση. Η τοξικότητα της μεθοτρεξάτης ελέγχεται με εξετάσεις αίματος γιατί μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρή αναιμία. Η φυσική θεραπεία για την αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα περιλαμβάνει ασκήσεις για τη διατήρηση της καλής στάσης του σώματος. Αυτό περιλαμβάνει βαθιά αναπνοή για την επέκταση των πνευμόνων και διατατικές ασκήσεις για τη βελτίωση της σπονδυλικής στήλης και της κινητικότητας της άρθρωσης. Δεδομένου ότι η αγκύλωση της σπονδυλικής στήλης τείνει να προκαλέσει κύρτωση προς τα εμπρός, οι ασθενείς καθοδηγούνται να διατηρήσουν όρθια στάση όσο το δυνατόν περισσότερο και να πραγματοποιούν εκ των υστέρων επεκτατικές ασκήσεις. Επίσης οι ασθενείς είναι καλό επίσης να κοιμούνται σε ένα σκληρό στρώμα για να αποφευχθεί η καμπυλότητα της σπονδυλικής στήλης. Τα προγράμματα άσκησης είναι προσαρμοσμένα για κάθε άτομο. Το κολύμπι αποτελεί τη καλύτερη άσκηση καθώς αποφεύγει τις ενοχλητικές επιδράσεις στη σπονδυλική στήλη. Η αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα δεν πρέπει να περιορίζει τη συμμετοχή του ασθενούς στον αθλητισμό. Οι ασθενείς μπορούν να συμμετέχουν σε προσεκτικά επιλεγμένα αερόβια αθλήματα όταν η ασθένειά τους είναι ανενεργή. Η αεροβική άσκηση γενικά ενθαρρύνεται, δεδομένου ότι προωθεί την πλήρη ανάπτυξη των μυών της αναπνοής και ανοίγει τους αεραγωγούς των πνευμόνων. Το κάπνισμα δεν συνιστάται σε άτομα με αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα, δεδομένου ότι μπορεί να δημιουργήσει στους πνευμόνες ουλές και σοβαρή επιδείνωση και δυσκολία στην αναπνοή.
Οι άνθρωποι με αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα μπορεί να χρειαστεί να τροποποιήσουν τις δραστηριότητες της καθημερινής ζωής και να προσαρμόσουν ανάλογα το χώρο εργασίας τους. Για παράδειγμα, οι εργαζόμενοι σε γραφεία μπορούν να προσαρμόσουν τις καρέκλες τους για σωστή στάση. Ορθοπεδική - χειρουργική επέμβαση μπορεί να χρειαστεί όταν υπάρχει σοβαρή νόσος των αρθρώσεων του ισχίου και της σπονδυλικής στήλης.
Η χειρουργική θεραπεία
Σε σοβαρές περιπτώσεις της αγκυλοποιητικής σπονδυλίτιδας η χειρουργική επέμβαση μπορεί να είναι η καλύτερη επιλογή ιδιαίτερα μετά από προσβολή των γονάτων και των ισχίων. Επιπλέον η χειρουργική επέμβαση προτείνεται σε άτομα με σοβαρές παραμορφώσεις όπως κάμψη (σοβαρή καμπυλότητα προς τα κάτω) της σπονδυλικής στήλης, και προβλήματα στον αυχένα. Μεταβολές στον άνω αεραγωγό μπορεί να οδηγήσουν σε δυσκολίες στην διασωλήνωση των αεραγωγών, του νωτιαίου μυελού και την επισκληρίδιο αναισθησία. Τα κατάγματα της σπονδυλικής στήλης η οποία δεν έχει σχεδόν καμία ελαστικότητα και ευλυγισία, είναι ιδιαίτερα επικίνδυνα γιατί υπάρχει μεγάλος κίνδυνος νευρολογικών βλαβών όπως τετραπληγία η παραπληγία. Σε περιστατικά που δεν έχει υπάρχει νευρολογική βλάβη, η καλύτερη θεραπεία είναι η χειρουργική επέμβαση και μια άριστη αφορμή και ευκαιρία για διορθωτική σπονδυλοδεσία, εάν και εφ'όσον προϋπάρχει παραμόρφωση. Αυτή η εγχείρηση απαιτεί εξειδικευμένη ιατρική ομάδα με εμπειρία σ'αυτό το είδος των επεμβάσεων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αυτοάνοσες ασθένειες Κατηγορία:Φλεγμονές Κατηγορία:Αρθροπάθειες
Ντιέγο Λούνα
Ο Ντιέγο Λούνα (Diego Luna, γενν. 29 Δεκεμβρίου 1979) είναι Μεξικανός ηθοποιός, σκηνοθέτης και παραγωγός.
Καλλιτεχνική πορεία
To 2001 κέρδισε το βραβείο Μαρτσέλο Μαστρογιάνι καλύτερου νέου ηθοποιού στο φεστιβάλ της Βενετίας για το Θέλω και τη μαμά σου μαζί με τον συμπρωταγωνιστή του Γκαέλ Γκαρσία Μπερνάλ. Στη συνέχεια, έπαιξε στην ταινία Just Walking και προτάθηκε για βραβείο Γκόγια Α' Ανδρικού Ρόλου. To 2008 έπαιξε στην ταινία Milk και κέρδισε μαζί με όλο το καστ το βραβείο Critics' Choice και προτάθηκε για το βραβείο Σωματείου Ηθοποιών. Επίσης, το 2016 έπαιξε στην ταινία Rogue One: A Star Wars Story και έλαβε υποψηφιότητα για το βραβείο Saturn Β' Ανδρικού Ρόλου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μεξικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Μεξικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Μεξικανοί παραγωγοί ταινιών Κατηγορία:Μεξικανοί άνδρες ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Μεξικανοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
Γουέστ Άντελαϊντ ΣΚ
Η Γουέστ Άντελαϊντ (αγγλικά: West Adelaide) είναι αυστραλιανός ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα την Αδελαΐδα. Υποστηρικτές της είναι τα μέλη της τοπική ελληνικής ομογένειας.
Ιστορία
Ιδρύθηκε το 1962 από Έλληνες ομογενείς με την ονομασία Χελλένικ (Hellenic) και χρώματα το μπλε και άσπρο. Το 1965 μετονομάστηκε σε Γουέστ Άντελαϊντ Ελλάς (West Adelaide Hellas) ή Ελλάς Αδελαΐδας και το 1992 σε Άντελαϊντ Σάρκς (Adelaide Sharks).
Από το 1962 μέχρι το 1976 συμμετείχε στην Β΄ και μετά στην Α΄ κατηγορία της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Νότιας Αυστραλίας. Από το 1977 μέχρι το 1986 πήρε μέρος στο Εθνικό πρωτάθλημα Αυστραλίας, και το 1987 επέστρεψε στο πρωτάθλημα της Βόρειας Αυστραλίας.Για να επιστρέψει στο Εθνικό πρωτάθλημα το 1992 όπου αγωνίζεται έως σήμερα.
Γήπεδο
Η Γουέστ Άντελαϊντ ιστορικά έπαιζε ποδόσφαιρο στο Στάδιο Χάιντμαρς, θεωρούμενο ως το σπίτι του ποδοσφαίρου στη Νότια Αυστραλία, ακόμη και πριν εισέλθει στη Νάσιοναλ Σόκερ Λιγκ.
Διακρίσεις
.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αυστραλίας Κατηγορία:Ελληνικοί αθλητικοί σύλλογοι Αυστραλίας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1962 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Αυστραλίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1962 Κατηγορία:Γουέστ Αδελαΐδας ΣΚ
Επαρχία της Λ'Άκουιλα
Η Επαρχία της Άκουιλα (Provincia dell'Aquila) είναι η μεγαλύτερη, πιο ορεινή και η πιο αραιοκατοικημένη επαρχία της Ιταλίας στην περιοχή του Αμπρούτσο της κεντρικής Ιταλίας. Καταλαμβάνει περίπου την μισή έκταση του Αμπρούτσο και καταλαμβάνει το δυτικό μέρος της περιοχής. Συνορεύει με τις επαρχίες του Τέραμο στα βόρεια, της Πεσκάρα και του Κιέτι στα ανατολικά, της Ισέρνια (στην περιοχή Μολίζε) στα νότια και του Φροζινόνε, της Ρώμης και του Ριέτι (στην περιοχή Λάτιο) στα δυτικά. Η πρωτεύουσα της είναι η Λ' Άκουιλα. Η Επαρχία της Λ'Άκουιλα περιλαμβάνει τα υψηλότερα βουνά των Απέννινων (Γκραν Ζάσο, Μαιέλλα και Βελίνο-Σιρέντε), την υψηλότερη κορυφή τους, το Κόρνο Γκράντε, το υψίπεδο του Κάμπο Ιμπερατόρε, και τον νοτιότερο παγετώνα της Ευρώπης, τον Καλντερόνε. Οι μεγαλύτεροι ποταμοί της επαρχίας είναι ο Ατέρνο-Πεσκάρα, ο Σάνγκρο, ο Λίρι, ο Σάλτο, και ο Τουράνο. Οι κυριότερες λίμνες της είναι η Σκάννο (Lago Scanno) και η Μπαρέα (Lago Barrea). Κάποτε περιελάμβανε την μεγαλύτερη λίμνη της Ιταλικής χερσονήσου, τη Λίμνη Φουτσίνο, που αποξηρθηκε σε ένα από τα μεγαλύτερα τεχνικά έργα του 19ου αιώνα. Η λεκάνη της λίμνης είναι σήμερα μια ανθούσα αγροτική λίμνη και σημαντική τεχνολογική περιφέρεια.
Οικονομία και Πληθυσμός
Η επαρχία είναι γνωστή για τα πολλά κάστρα της, τα φρούρια και παλιές μεσαιωνικές λοφώδεις πόλεις. Οι δυο μεγάλες πόλεις της επαρχίας, Λ'Άκουιλα και Αβεττσάνο, βίωσαν ραγδαία οικονομική επέκτση στις τελευταίες δυο δεκαετίες με την ανάπτυξη της βιομηχανίας μεταφορών, των τηλεπικοινωνιών, και της βιομηχανίας υπολογιστών. Κατά το μεγαλύτερο μέρος του 20ού αιώνα, οι εξοχικές περιοχές της επαρχίας βίωσαν σοβαρές μειώσεις πληθυσμού με την σχεδόν κατάρρευση της ποιμαντικής αγροτικής οικονομίας. Σε πρόσφατα έτη με τη δημιουργία του Εθνικό Πάρκο Γκραν Σάσσο ε Μόντι ντέλλα Λάγκα, του Εθνικού Πάρκου Majella και του Περιφερειακού Πάρκου Sirente-Velino, ο τουρισμός έχει ενισχύσει την οικονομία της αγροτικής Λ'Άκουιλα και άρχισε να αναστρέφει την μείωση πληθυσμού της.
Έχει έκταση 5.034 τ.χλμ., και συνολικό πληθυσμό 297.592 (2001).
Πόλεις και Κωμοπόλεις
Υπάρχουν 108 δήμοι (comunes) σε όλη
Οι μεγαλύτερες είναι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
ΛΑκουιλα
Μαρκοβάλντο
Μαρκοβάλντο είναι μια συλλογή από είκοσι σύντομες ιστορίες. γραμμένες από τον Ίταλο Καλβίνο. Αρχικά δημοσιεύθηκε το 1963 ως Μαρκοβάλντο ή Οι Εποχές στην Πόλη. Όμως οι πρώτες ιστορίες γράφτηκαν στις αρχές του 1950. Οι είκοσι ιστορίες έχουν δημιουργηθεί έτσι ώστε να αντιπροσωπεύουν τον κύκλο των εποχών του χρόνου 5 φορές.
Η σειρά Μαρκοβάλντο δείχνει τη ζωή ενός φτωχού αγρότη άντρα με την οικογένειά του σε μια μεγάλη βιομηχανική πόλη της Βόρειας Ιταλίας. Ο κεντρικός χαρακτήρας Μαρκοβάλντο έχει μια έλξη με τη φύση και μια αποστροφή με τη ζωή της πόλης. Σε κάθε ιστορία ο Μαρκοβάλντο πέφτει σε κάτι που φαίνεται φυσικό και όμορφο, αλλά στην πραγματικότητα δεν του αρέσει. Οι ιστορίες μέσα περιλαμβάνουν θέματα όπως η ρύπανση, η εμφάνιση έναντι της πραγματικότητας, η αποτυχία, η φτώχεια και ο καταναλωτισμός.
Χλώρακα
Η Χλώρακα ή ο Χλώρακας είναι χωριό και κοινότητα της επαρχίας Πάφου στην Κύπρο. Συνορεύει με την Πάφο και τον Δήμο Πάφου, την Λέμπα και την Έμπα. Ο κυρίως οικισμός βρίσκεται κτισμένος σε 70 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.
Ιστορία
Στη Χλώρακα και κυρίως στο παράλιο τμήμα της έχουν βρεθεί πλήθος εργαλείων και αντικείμενα της νεολιθικής εποχής. Στην θέση Παλλούρες ανασκάπτεται (2019) οικισμός της χαλκολιθικής περιόδου. Διασώζονται επίσης τμήματα αρχαίου υδραγωγείου όπου σύμφωνα με τον μύθο το είχε φτιάξει η Ρήγαινα για να μεταφέρει νερό στην Πάφο.
Κατά τον απελευθερωτικό αγώνα από τους Βρετανούς στην παραλία του Χλώρακα αποβιβάστηκε το 1954 με το πλοιάριο "Σειρήν" ο Γεώργιος Γρίβας ερχόμενος στην Κύπρο για να ιδρύσει έπειτα την ΕΟΚΑ. Στη Χλώρακα στρατολογήθηκαν οι πρώτοι αγωνιστές του αγώνα. Στην ίδια παραλία την Αλυκή το 1965 ήρθε το καΐκι Άγιος Νικόλαος μεταφέροντας όπλα για τον αγώνα, το καΐκι φυλάσσεται σήμερα στο ίδιο σημείο σε στεγασμένο υπόστεγο. Μάλιστα οι Βρετανοί μετά από πληροφορία που είχαν έπιασαν το πλοίο και συνέλαβαν τον καπετάνιο Ευάγγελο Λουκά Κουταλιανό. Με δαπάνη της Ζήνα Κάνθερ στο σημείο της παραλίας που αποβιβάστηκε ο Γρίβας κτίστηκε ο ναός του Αγίου Γεωργίου.
Κάτοικοι της Χλώρακας έχουν πάρει μέρος στους Βαλκανικούς πολέμους και τον Ά Παγκόσμιο πόλεμο.
Ονομασία
Σύμφωνα με μαρτυρίες στον μεσαίωνα το χωριό λεγόταν Πρασκίουρος επειδή είχε πολύ πράσινο και από μακριά φαινόταν σαν πράσινη ουρά δηλαδή πρασκίουρος, λεγόταν και Πραστιόν επειδή ήταν δίπλα στην Πάφο, δηλαδή προάστιο. Η ονομασία Χλώρακας πιθανότατα προέρχεται από το όνομα του Φράγκου ιδιοκτήτη της περιοχής.
Πολιτισμός
Η Χλώρακα έχει εκκλησίες κτισμένες στον μεσαίωνα, όπως η Παναγία η Ελεούσα με τοιχογραφίες του 12ου και 13ου αιώνα και ο Άγιος Νικόλαος. Άλλες εκκλησίες του χωριού είναι ο Άγιος Εφραίμ, ο Άγιος Υπάτιος, ο Άγιος Γεώργιος που λειτουργούν σήμερα οι Αρμένιοι της Κύπρου, ο Αρχάγγελος Μιχαήλ, ο Άγιος Νεκτάριος και η Παναγία η Χρυσοαιματούσα.
Στον αθλητισμό στην Χλώρακα έχει έδρα ο ποδοσφαιρικός σύλλογος Ακρίτας Χλώρακας. Η Χλώρακα συνδέεται με αστική συγκοινωνία με την Πάφο αλλά και τον άλλο μεγάλο Δήμο της περιοχής την Πέγια.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Πηγές
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Πάφου
Τζέιμς Σκούνι Πεν
Ο Τζέιμς «Σκούνι» Ντόνελ Πεν, ή απλώς Σκούνι Πεν (James Donell "Scoonie" Penn, 9 Ιανουαρίου 1977) είναι Αμερικανός πρώην καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 1,80 μ. και αγωνιζόταν στη θέση του πλέι μέικερ.
Καριέρα
Ο Σκούνι Πεν έκανε τα πρώτα του μπασκετικά βήματα παίζοντας στο Κολλεγιακό Πρωτάθλημα αρχικά με την ομάδα του Μπόστον Κόλετζ (1995-97) κι έπειτα με την ομάδα του Οχάιο Στέιτ (1998-2000). Επιλέχθηκε στο νούμερο 57 του ντραφτ του NBA, το 2000, από τους Ατλάντα Χοκς (Atlanta Hawks). Το 2000 άφησε την Αμερική και ταξίδεψε με προορισμό την Ευρώπη και την Ιταλία για λογαριασμό της Παλακανέστρο Τριέστε, με την οποία υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο.
Το 2006 επέστρεψε στην Ελλάδα αυτήν την φορά για λογαριασμό του Ολυμπιακού, στον οποίο παρέμεινε για μία σεζόν, χωρίς ωστόσο να καταφέρει να κατακτήσει κάποιο τίτλο. Στον Ολυμπιακό επέστρεψε τον Ιανουάριο του 2010, αφού προηγουμένως είχε περάσει από την τουρκική Εφές Πίλσεν, την ουκρανική Κίεβο και την ιταλική Βίρτους Μπολόνια. Με την Ελληνική ομάδα κατάφερε να κατακτήσει το Κύπελλο Ελλάδας του 2010. Τον Οκτώβριο του ίδιου έτους, ο Σκούνι Πεν επέστρεψε στην Ιταλία για λογαριασμό αυτήν τη φορά της Πρίμα Βερόλι, η οποία αποτέλεσε και την τελευταία ομάδα της καριέρας του.
Πηγές
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Βίρτους Ρόμα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μακεδονικού Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Βικτόρια Λιμπερτάς Πέζαρο Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εφές Αναντόλου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Βίρτους Μπολόνια Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Κιέβου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Τσιμπόνα Ζάγκρεμπ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ερυθρού Αστέρα Βελιγραδίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άσβιλ Άλτιτιουντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ιταλικών συλλόγων Κατηγορία:Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα
Fantastic Four (ταινία, 2015)
Το Fantastic Four είναι μια υπερηρωική ταινία επιστημονικής φαντασίας, αμερικανικής παραγωγής του 2015. Η ταινία είναι βασισμένη στα κόμικς με την ομώνυμη ομάδα της Marvel και είναι μια επανεκκίνηση της σειράς ταινιών Fantastic Four. Σκηνοθέτης είναι σε αυτή την ταινία ο Τζος Τρανκ, ενώ τους πρωταγωνιστικούς ρόλους έχουν οι ηθοποιοί Μάιλς Τέλερ, Κέιτ Μάρα, Μάικλ Μπ. Τζόρνταν, Τζέιμι Μπελ και Τόμπυ Κέμπελ.
Πλοκή
Τέσσερις νεαροί μεταφέρονται σε ένα εναλλακτικό και επικίνδυνο σύμπαν, ένα περιβάλλον στο οποίο τα σώματά τους μεταλλάσσονται με σοκαριστικό τρόπο. Οι ζωές τους αλλάζουν για πάντα και οι "Fantastic Four" πρέπει να μάθουν να τιθασεύουν τις τεράστιες νέες δυνάμεις τους και να δουλέψουν μαζί για να σώσουν τη Γη από έναν πρώην σύμμαχό τους, ο οποίος γίνεται εχθρός τους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2015 Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε κόμικς της Marvel Κατηγορία:Fantastic Four (ταινίες)‎ Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής 20th Century Fox Κατηγορία:Περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας (ταινίες) Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Παράλληλα σύμπαντα στη μυθοπλασία Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Νέα Υόρκη Κατηγορία:Reboots ταινιών Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στην Νέα Υόρκη (πολιτεία) Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες με υπερήρωες Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες με υπερήρωες
Τσιαπαλαίικα Άρτας
Τα Τσιαπαλαίικα είναι ένας μικρός οικισμός του Δήμου Αρταίων με 12 μόνιμους κατοίκους (απογραφή 2011), στα ορεινά της Άρτας και απέχει από την πόλη περίπου 33 χιλιόμετρα.
Σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστρια, τα Τσιαπαλαίικα υπήρξαν μέχρι το τέλος του 2010, οικισμός του Δήμου Ξηροβουνίου με έδρα τον Αμμότοπο. Με βάση τη νέα διοικητική διαίρεση που προβλέπει το Σχέδιο Καλλικράτης, ο οικισμός εντάχθηκε στο Δήμο Αρταίων. Τα Τσιαπαλαίικα μαζί με τη Σκούπα, τον Κάμπο, τον Κάρδαμο, το Παλαιοχώρι, τα Πλατανάκια και τον Φράξο αποτελούν την τοπική κοινότητα Σκούπας με συνολικό πληθυσμό 143 κατοίκους.
Διοικητικές μεταβολές
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1961 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Σκούπας ενώ το 1974 αποσπάσθηκε από την επαρχία Νικοπόλεως και Πάργας του νομού Πρεβέζης και εντάχθηκε στην επαρχία Άρτας του νομού Άρτας. Το 1997 τα Τσιαπαλαίικα εντάχθηκαν στο δήμο Ξηροβουνίου και το 2010 στο Δήμο Αρταίων.
Τοποθεσία και Πρόσβαση
Τα Τσιαπαλαίικα γειτνιάζουν με τους οικισμούς της τοπικής κοινότητας Σκούπας, με τη Δαφνωτή και τον Προφήτη Ηλία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Άρτας Κατηγορία:Δήμος Αρταίων
2 Σαύρας
Ο 2 Σαύρας (2 Lacertae, συντομογραφικά 2 Lac) είναι αστέρας (στην πραγματικότητα διπλό σύστημα αστέρων) στον βόρειο αστερισμό Σαύρα. Με φαινόμενο μέγεθος 4,54 είναι αμυδρός, αλλά σαφώς ορατός με γυμνό μάτι σε σκοτεινό ουρανό. Η ηλιοκεντρική του παράλλαξη, όπως μετρήθηκε από τη διαστημική αποστολή HIPPARCOS, είναι 5,88 χιλιοστά του δευτερολέπτου της μοίρας, που αντιστοιχεί σε απόσταση από τη Γη περί τα 170 παρσέκ ή 550 έτη φωτός. Φαίνεται να βρίσκεται στην ομάδα OB «Σαύρα OB1», συγκεκριμένα βορειοανατολικά της κύριας συγκεντρώσεως αστέρων της, αλλά πιθανότατα προβάλλεται απλώς μπροστά της όπως φαίνεται από τη Γη και δεν ανήκει σε αυτή. Ο 2 Lac είναι φασματοσκοπικώς διπλός αστέρας με διπλές φασματικές γραμμές. Είναι δηλαδή στην πραγματικότητα δύο αστέρες, αλλά βρίσκονται τόσο κοντά ο ένας στον άλλο, ώστε δεν είναι δυνατό να διακριθούν ως δύο αστέρες ακόμα και με την ισχυρότερη δυνατή μεγέθυνση, ωστόσο αντίθετες μετατοπίσεις Doppler στο κοινό φάσμα τους αποκαλύπτουν ότι είναι δύο σώματα που περιφέρονται περί το κοινό κέντρο μάζας τους. Σε αυτή την περίπτωση αμφότεροι οι αστέρες είναι φασματικού τύπου B και περιφέρονται περί το κέντρο μάζας μία φορά κάθε 2,62 γήινες ημέρες, με εκκεντρότητα τροχιάς περίπου 0,04. Ο κύριος αστέρας εκτιμάται ότι είναι περίπου κατά 1 μέγεθος (2,5 φορές) λαμπρότερος του συνοδού αστέρα, και έχει αρκετά εξελιχθεί, όντας κοντά χρονικά στην εποχή που θα εγκαταλείψει την κύρια ακολουθία έχοντας εξαντλήσει το υδρογόνο του πυρήνα του. (Πιθανώς το ίδιο συμβαίνει και με τον συνοδό.)
Παραπομπές
Κατηγορία:Αστέρες κύριας ακολουθίας τύπου B Κατηγορία:Φασματοσκοπικώς διπλοί αστέρες Κατηγορία:Σαύρα (αστερισμός)
Θαλάσσια μακρόφυτα
Τα θαλάσσια μακρόφυτα είναι υδρόβιοι φυτικοί οργανισμοί που αναπτύσσονται σε παράκτια και μεταβατικά ύδατα, με μερική ή εξ ολοκλήρου κάλυψη από νερό. Χωρίζονται σε δύο γενικές ομάδες, τα μακροφύκη (θαλλόφυτα με δομικά χαρακτηριστικά θαλλό και σύστημα στήριξης) και τα θαλάσσια φανερόγαμα (αγγειόσπερμα με ρίζες, ορθότροπα και πλαγιότροπα ριζώματα, φύλλα, αναπαραγωγικά όργανα).
Τα θαλάσσια μακρόφυτα διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στη δομή και λειτουργία των παράκτιων και μεταβατικών οικοσυστημάτων καθώς αποτελούν σημαντικούς πρωτογενείς παραγωγούς, συμβάλουν στην οξυγόνωση των οικοσυστημάτων αυτών και στην απορρόφηση του CO2 της ατμόσφαιρας, αποτελούν τροφή και καταφύγιο για ζωικούς οργανισμούς, αποτελούν φυσικό φράγμα στη δράση κυματισμού και παγιδεύουν το ίζημα μειώνοντας τη διάβρωση του πυθμένα και της ακτογραμμής.
Τα θαλάσσια μακρόφυτα ως βιοδείκτες
Τα θαλάσσια μακρόφυτα (μακροφύκη, φανερόγαμα) κατατάσσονται μεταξύ των οργανισμών που προτείνονται από την επιστημονική κοινότητα, αλλά και από την οδηγία της ΕΕ (2000/60/EΚ) για τη θέσπιση πλαισίου κοινοτικής δράσης στον τομέα της πολιτικής των υδάτων. Μεταξύ των βιολογικών κριτηρίων που προτείνονται είναι: η σύνθεση και αφθονία των θαλάσσιων μακροφύτων, που οδηγεί στον χαρακτηρισμό μιας περιοχής ως υψηλή, καλή ή μέτρια.
Για τον προσδιoρισμό ενός βιολογικού δείκτη απαιτείται: αυτός να αντανακλά την βιολογική ευστάθεια, να ανταποκρίνεται στη περιβαλλοντική καταπόνηση, να μετριέται με μικρή πιθανότητα λάθους, να μην είναι πολύπλοκος, να είναι κοινός και άφθονος, καλά μελετημένος και με οικονομικό / εμπορικό ενδιαφέρον.
Οι βιοτικοί δείκτες που έχουν προταθεί με τη χρήση  μακροφυκών είναι οι : BENTHOS, CARLIT, EEI,  R-MaQI (Rapid –Macrophyte Quality Index  (για μεταβατικά ύδατα), ενώ με τη χρήση θαλάσσιων φανερόγαμων οι: Posware, POMI, Valencian CS, BiPo, PREI, Rapid easy index κ.α..
Βιοδείκτες της ρύπανσης από μέταλλα
Τα θαλάσσια φανερόγαμα προσροφούν, συσσωρεύουν και απομακρύνουν μέταλλα από το νερό με τα φύλλα, τα κατακόρυφα ριζώματα και τα επίφυτα που είναι πάνω σε αυτά και με τις ρίζες-οριζόντια ριζώματα από το ίζημα και το μεσοδιαστηματικό νερό. Τα θαλάσσια μακροφύκη προσροφούν μέταλλα κυρίως από το νερό, αλλά και από το ίζημα, όταν έρχονται σε άμεση επαφή με τους κόκκους τους ιζήματος και οι δυνάμεις σύνδεσης τους με το φύκος είναι πιο ισχυρές από εκείνες με το ίζημα. Έτσι τα μέταλλα συσσωρεύονται στους ιστούς των μακρόφυτων και συχνά αντανακλούν τον βαθμό ρύπανσης σε παράκτιες και εκβολικές περιοχές, για αυτό χρησιμοποιούνται ως βιοδείκτες για ρύπανση από μέταλλα (π.χ. τα θαλάσσια φανερόγαμα Ηalophila stipulacea, Posidonia oceanica, Ruppia maritime και τα μακροφύκη Ulva rigida, Gracilaria bursa pastoris). Συγκεκριμένα, στον Κόλπο των Αντικύρων το θαλάσσιο φανερόγαμο Halophila stipulacea προτάθηκε ως «βιοδείκτης» για τα  Al και Fe και η Posidonia oceanica για τα  Cu, Cd, Pb, ενώ στον Κόλπο της Θεσσαλονίκης η Cymodocea nodosa προτάθηκε ως «ενδείκτης» για το Mn και Cu. Βιοδείκτες για ορισμένα μέταλλα προτάθηκαν και πολλά μακροφύκη, όπως για παράδειγμα το χλωροφύκος Ulva ridida. Τα μακρόφυτα παρουσιάζουν διαφορές ως προς την ευαισθησία στην τοξικότητα των μετάλλων. Ορισμένα είδη μακρόφυτων συνθέτουν μηχανισμούς αποτοξίνωσης από μέταλλα, με τη σύνθεση Φυτοχελατινών (μη πρωτεϊνικών πεπτιδίων πλούσιων σε θείο) και μεταλλοθειονών (μικρομοριακές πρωτεΐνες με υψηλή περιεκτικότητα κυστεΐνης) τα οποία δεσμεύουν μέταλλα με μορφή χηλικών συμπλόκων.
Αλλόχθονα είδη μακροφύτων- Είδη εισβολείς
Μία από τις σημαντικότερες απειλές του θαλάσσιου περιβάλλοντος αποτελεί η εισαγωγή αλλόχθονων θαλάσσιων ειδών. Πρόκειται για είδη που εξαπλώνονται σε περιοχές πέραν του φυσικού τους περιβάλλοντος. Τα είδη εισβολείς είναι εισαγόμενα είδη τα οποία έχουν συνήθως αρνητικό αντίκτυπο στην οικολογία και /ή στην οικονομία μιας περιοχής. Πιο συγκεκριμένα μπορεί να οδηγήσουν σε μείωση της βιοποικιλότητας, αλλαγές στη δομή του οικοσυστήματος, καθώς επίσης να προκαλέσουν αρνητικές οικονομικές συνέπειες σε παράκτιες περιοχές.
και το θαλάσσιο αγγειόσπερμο: Halophila stipulacea (Forsskal) Ascherson
Τις τελευταίες δεκαετίες παρατηρείται αύξηση των αλλόχθονων ειδών, κυρίως σε Ευρωπαϊκές ακτές. Μέχρι στιγμής στη Μεσόγειο έχουν καταγραφεί περισσότερα από 110 τάξα αλλόχθονων μακροφύτων τα περισσότερα από τα οποία προέρχονται  από τον Ινδο-Ειρηνικό ωκεανό και καταλήγουν στη Μεσόγειο μέσω της διώρυγας του Σουέζ. Γι’ αυτό ευθύνονται οι εντατικές ανθρώπινες δραστηριότητες στο θαλάσσιο περιβάλλον (ναυσιπλοΐα, υδατοκαλλιέργειες, αλιεία, τουρισμός, κλπ.) από το 1960.
Φαρμακευτικές ιδιότητες μακροφύκων
Τα θαλάσσια μακροφύκη ως κύριοι πρωτογενείς παραγωγοί δέχονται στο θαλάσσιο περιβάλλον βιοτικές (π.χ άμυνα ενάντια σε ιούς, βακτήρια και μύκητες) και αβιοτικές καταπονήσεις (π.χ. θερμοκρασία, αλατότητα, ακτινοβολία, τοξικές ουσίες). Έτσι, παράγουν δευτερογενείς μεταβολίτες όπως φαινολικές ενώσεις, βιταμίνες, στερόλες και άλλους βιοδραστικούς παράγοντες.
Οι μηχανισμοί παραγωγής των παραπάνω ουσιών και δευτερογενών μεταβολιτών αξιοποιούνται συχνά για την παραγωγή αντιβακτηριακών, αντι-ιικών, αντιμυκητιακών, αντιδιαβητικών και αντικαρκινικών φαρμακευτικών σκευασμάτων, συμπληρωμάτων διατροφής, προϊόντων αντηλιακής προστασίας και αντιγηραντικής δράσης. Τα ερυθροφύκη συχνά αξιοποιούνται σε φαρμακευτικά σκευάσματα, τα χλωροφύκη σε αντιγηραντικά, αντηλιακά και άλλα σκευάσματα κοσμετολογίας και τα φαιοφύκη σε τρόφιμα και συμπληρώματα διατροφής.
Τα θαλάσσια ροδοφύκη και τα χλωροφύκη, περιέχουν  μεγαλύτερη ποσότητα φαινολικών ενώσεων από τα φαιοφύκη όπως φλαβονοειδή, φαινολικά οξέα και βρωμοφαινόλες. Η αντίδραση αυτών των συστατικών με διάφορες πρωτεΐνες όπως ένζυμα, κυτταρικούς υποδοχείς, τα καθιστά απαραίτητα για διάφορες θεραπείες. Σε αντίθεση με  τις φλωροταννίνες, οι οποίες είναι οι κύριες πολυφαινολικές δευτερογενείς ενώσεις που συντίθενται μόνο από τα  φαιοφύκη και έχουν ποικίλες βιολογικές και βιομηχανικές εφαρμογές. Τα χημικά συστατικά των φυκών διαφέρουν ανάλογα με το είδος, το στάδιο ανάπτυξης και το περιβάλλον στο οποίο βρίσκονται π.χ η θερμοκρασία του νερού, η ένταση του φωτός και οι συγκεντρώσεις των θρεπτικών συστατικών.
Τα μακροφύκη έχουν αντιικές ιδιότητες εμποδίζοντας την εξάπλωση διαφόρων ιών όπως του ιού HIV, του ιού του απλού έρπητα (HSV) και άλλων σεξουαλικών μεταδιδόμενων ιών. Οι θειϊκοί πολυσακχαρίτες «SPs» και οι φαινολικές ενώσεις από τα μακροφύκη έχουν καλύτερη αντιϊκη δράση από άλλες βιοδραστικές ουσίες αποτρέποντας την προσκόλληση του ιού (δοκιμασία ταυτόχρονης θεραπείας) και την αντιγραφή του (δοκιμασία μετά τη θεραπεία). Για την αντιμετώπιση των ιογενών ασθενειών, οι πολυσακχαρίτες των μακροφυκών εστιάζουν στη φάση προσκόλλησης του ιού μέσω άμεσης σύνδεσης με τα ιοσωμάτια ή μέσω σύνδεσης με τους αντίστοιχους πρωτεϊνικούς υποδοχείς και στους ανοσοτροποποιητές που ενεργοποιούν τα κύτταρα φυσικών φονέων  (ΝΚ) ή προκαλούν ανοσολογικές αποκρίσεις.
Οι πολυσακχαρίτες των μακροφυκών χαρακτηρίζονται από αντιφλεγμονώδη δράση. Σύμφωνα με πειράματα σε ποντίκια, μετά από χορήγηση πολυσακχαριτών του ροδοφύκους Gracilaria verrucosa, παρατηρήθηκε ενδοπεριτοναϊκή  αύξηση των αντιφλεγμονώδη και αντιοξειδωτικών διεργασιών καθώς και της φαγοκυττάρωσης. Η αντιφλεγμονώδης δραστηριότητα, επιτυγχάνεται από την αναστολή της ισταμίνης, την μετανάστευση των ουδετερόφιλων και την αγγειακή διαπερατότητα. Οι φυκοβιλλιπρωτείνες, όπως R-φυκοερυθρίνη,  εμφανίζουν αντιφλεγμονώδεις ικανότητες,  προέρχονται από τα περισσότερα ροδοφύκη όπως τα Gelidium pusillum, Chondrus crispus, Gracilaria verrucosa, και  χρησιμοποιούνται στο εμπόριο για την θεραπευτική τους αξία. Τέλος, αντιθρομβωτικές και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες εμφανίζουν τα πολυακόρεστα λιπαρά οξέα (PUFA) των ροδοφύκων.
Τα ερυθροφύκη είναι γνωστά στη φαρμακευτική βιομηχανία, για τους θειϊκούς πολυσακχαρίτες που εξάγονται από αυτά, οι οποίοι όχι μόνο είναι οικονομικότεροι αλλά έχουν και αξιοσημείωτη αντι-ιϊκή δράση μεταξύ πολλών άλλων βιοδραστικών παραγόντων. Το ερυθροφύκος Chondrus crispus αποτελεί εξαιρετική πηγή καραγενάνης, που εμφανίζει αντι-ιϊκή δράση, ιδιαίτερα έναντι του ιού της γρίπης τύπου Β και του ιού της παρωτίτιδας. Δύο άλλοι θειικοί πολυσακχαρίτες των ερυθροφύκων, το άγαρ και η αγαρόζη χρησιμοποιούνται επίσης ως αντι-ιϊκοί παράγοντες για την παραγωγή ιντερφερόνης, που βελτιώνει τη δράση των Β- και Τ-λεμφοκκυτάρων του ανοσοποιητικού συστήματος. Έχει επιπλέον ανιχνευθεί και αξιολογηθεί ως σημαντική η δράση της θειικής γαλακτάνης που αποσπάται από το είδος Agardhiella tenera και ορισμένων υδατοδιαλυτών πολυσακχαριτών των ειδών Sphaerococcus coronopifolius και Boergesen thuyoides στην αντιμετώπιση άλλων πολύ γνωστών ιών όπως ο HIV, ο HSV-1 και HSV-2.
Η αντιβιοτική δράση των θαλάσσιων μακροφύκων έγκειται στην παραγωγή ουσιών, όπως φλωροταννίνες, πολυσακχαρίτες και πεπτίδια που τα προστατεύουν από τη μόλυνση από βακτήρια ή μύκητες του φυσικού τους περιβάλλοντος. Ένα παράδειγμα είναι το πεπτίδιο κααλαλίδη F (kahalalide F) και το πεπτίδιο κααλαλίδη Α (kahalalide A) από το ροδοφύκος Bryopsis sp. που εμφανίζουν αντιβακτηριακή δράση  έναντι του βακτηρίου Mycobacterium tuberculosis. Επίσης, βρέθηκε ότι το εκχύλισμα μεθανόλη από τα είδη Corallina officinalis, Cystoseira barbata, Dictyota dichotoma, Halopteris filicina, Cladostephus spongiosus και Ulva rigida είναι αποτελεσματικό στο έλεγχο της ανάπτυξης Gram+ (Staphylococcus aureus, Micrococcus luteus, Enteroccus faecalis) και Gram- (Enterobacter aerogenes, Escherichia coli) βακτηρίων. Το εκχύλισμα ακατέργαστης μεθανόλης του είδους Acanthaphora spicifera εμφάνισε και αυτό αντιβακτηριακή δράση έναντι των E. coli, Bacillus subtilis, Pseudomonas aeruginosa και Bacillus palmitus και επιπλέον, αντιμυκητιακή δράση έναντι των C. Albicans, Aspergillus niger και Microsporum gypseum.
Όσον αφορά την αντικαρκινική τους δράση, τα μακροφύκη περιέχουν σημαντικές ποσότητες ενεργών πολυσακχαριτών(PSs). Πιο συγκεκριμένα, τα φαιοφύκη παράγουν μία κατηγορία αυτών των πολυσακχαριτών, τα φουκοειδή. Πειραματικές έρευνες, in vivo και in vitro έδειξαν ότι το εκχύλισμα φουκοειδών από το είδους Laminaria guryanovae παρουσιάζει αντικαρκινικές και αντιμεταστατικές ιδιότητες. Σε άλλη πειραματική διαδικασία, φουκοειδή του είδους Undaria pinnatifida χρησιμοποιήθηκαν σε ποσοστό 1% στην τροφή πειραματικών ποντικών με καρκινικό όγκο και σημειώθηκε μείωση του όγκου σε ποσοστό 65.4% του αρχικού όγκου. Μια ακόμη ομάδα μοριακών ουσιών, οι φλωροταννίνες, έδειξαν αντικαρκινική δράση: η διοξινοδεϋδροεκόλη που απομονώθηκε από το είδος E. Cava εμφάνισε θετικά αποτελέσματα ενάντια στα καρκινικά κύτταρα στην περίπτωση καρκίνου του μαστού στον άνθρωπο, ενώ φλωροταννίνες που απομονώθηκαν από το είδος Laminaria japonica δείχνουν αντιπολλαπασιαστική δραστηριότητα σε καρκινικές σειρές υπατοκυτταρικού καρκινόματος και λευχαιμίας. Τέλος, η φουκοξανθίνη και η ασταξανθίνη (AX) της οικογένειας των καροτενοειδών, καθώς και δομικά οξέα PSs που αποσπάστηκαν από τα είδη του γένους Ulva (ulvans) εμφανίζουν αντιοξειδωτική δράση που συμβάλλει στον έλεγχο της εξέλιξης ορισμένων τύπων καρκίνου στον άνθρωπο.
Σε κάποιες περιπτώσεις φαρμακευτικά σκευάσματα μπορεί να περιέχουν συνδυασμό δύο ειδών μακροφύκων. Γνωστή περίπτωση αποτελεί η πατέντα για την αντιμετώπιση του διαβήτη τύπου 2, η οποία περιλαμβάνει τα φαιοφύκη Fucus vesiculosus ή Ascophylum nodosum και τα χλωροφύκη Cladophora sp., Monostroma sp., Ulva compressa (πρώην Enteromorpha compressa) και Codium sp.. Ωστόσο, έρευνα των Celikler et al. (2009) έδειξε ότι το χλωροφύκος Ulva rigida έχει προοπτικές να αξιοποιηθεί και μεμονωμένα για αυτό το σκοπό. Χορήγηση αιθανόλης από αυτό το είδος σε διαβητικά ποντίκια έδειξε ικανοποιητικό έλεγχο των επιπέδων ινσουλίνης κάτι το οποίο προτείνει την αντιγλυκεμική και αντιδιαβητική του δράση.
Τέλος, σε πολλές Ασιατικές χώρες, κυρίως στην Κίνα και την Ιαπωνία, περισσότερα από 600 είδη θαλάσσιων μακροφύκων, μεταξύ των οποίων τα Laminaria spp., Undaria pinnatifida και Sargassum fusiforme, αποτελούν μέρος του διαιτολογίου των λαών, λόγω των χαμηλών ποσοτήτων σε θερμίδες, της αντιοξειδωτικής δράσης και της υψηλής περιεκτικότητας σε ωφέλιμες για τον άνθρωπο ουσίες. Τα συμπληρώματα διατροφής με θαλάσσια μακροφύκη που κυκλοφορούν στην αγορά περιέχουν εκχύλισμα μακροφυκών ή μακροφύκη σε μορφή σκόνης. Η χρήση τους σε αυτά τα σκευάσματα έγκειται κυρίως στις υψηλές συγκεντρώσεις που φέρουν σε ιχνοστοιχεία (χαλκό, ψευδάργυρο, σίδηρο, σελήνιο κ.α.), ω-3 λιπαρά οξέα, βιταμίνες (C, B1, B6, B12) και φυτικές ίνες.
Παραγωγή Βιοκαύσιμου από Θαλάσσια μακρόφυτα
Μια καινοτόμος προσέγγιση στο θέμα της παραγωγής βιοκαύσiμου με τη χρήση θαλάσσιων μακροφύτων είναι η χρησιμοποίηση νανοσωματιδίων. Η χρήσης τους έχει γίνει σε ένα ευρύ φάσμα εφαρμογών στο πλαίσιο της περιβαλλοντικής προστασίας. Στον τομέα της παραγωγής βιοκαύσιμου  χρησιμοποιούνται, για να βελτιώσουν την απόδοση της  η αναερόβια ζύμωση, κομβικής σημασίας στην παραγωγή βιοαεριού και μεθανίου. Συγκεκριμένα, τα νανοσωματίδια που περιέχουν ιόντα νικελίου, κοβαλτίου και σιδήρου, τα οποία είναι απαραίτητα στη δραστικότητα ενζύμων της αναερόβιας ζύμωσης μπορούν να αυξήσουν την παραγωγή βιομάζας των θαλάσσιων μακρόφυτων  μέχρι και στο διπλάσιο. Πρέπει να σημειωθεί ότι το σχήμα και το μέγεθος των νανοσωματιδίων παίζει σημαντικό ρόλο στην διαδικασία αυτή. Η εφαρμογή τους σε αυτόν τον τομέα έχει ως απώτερο σκοπό να επιτευχθεί η μέγιστη απόδοση στην  παραγωγή βιοενέργειας από θαλάσσια μακρόφυτα τα οποία έχουν υψηλή σύσταση σε λιγνίνη και κυτταρίνη, χαμηλά επίπεδα αζώτου, αυξημένες απαιτήσεις σε φωτεινή ενέργεια.
Χρήση μακροφυκών στη διατροφή
Σε πολλές παραδόσεις, ιδίως στη Νοτιοανατολική Ασία, τα θαλάσσια μακροφύκη θεωρούνται εδώ και χιλιετίες ως πολύτιμα θαλασσινά λαχανικά. Η γεύση ουμάμι, που έχει περιγραφεί ως «η ουσία της νοστιμιάς», ανακαλύφθηκε, πριν έναν αιώνα, στην Ιαπωνία και είναι εκχύλισμα γλουταμινικού οξέως προερχόμενο από το ντάσι, έναν ιαπωνικό ζωμό που παρασκευάζεται από το θαλάσσιο φαιοφύκος Saccharina japonica (κοινή ονομασία «konbu»). Τα τελευταία χρόνια, εξαιτίας της μοναδικής τους γεύσης, της πληθώρας των γαστρονομικών τους δυνατοτήτων και κυρίως των ιδιοτήτων τους για την υγεία, τοπικές κουζίνες μακροφυκών σε ολόκληρο τον κόσμο γίνονται όλο και περισσότερο δημοφιλείς.
Ίσως ο σπουδαιότερος λόγος αναζωπύρωσης του ενδιαφέροντος, τα τελευταία χρόνια, όσον αφορά στη χρήση των θαλάσσιων μακροφυκών στην διατροφή, να είναι η αξιοποίηση τους στη βιομηχανία λειτουργικών τροφίμων, δηλαδή τροφίμων με ικανά επίπεδα βιοενεργών συστατικών που παρέχουν πλεονεκτήματα για την υγεία και επιθυμητά φυσιολογικά αποτελέσματα πέραν της βασικής διατροφής. Κύρια βιοενεργά συστατικά που περιέχονται στα θαλάσσια μακροφύκη και αποδίδουν αντιοξειδωτικές, αντιφλεγμονώδεις, αντικαρκινικές και αντιδιαβητικές ιδιότητες είναι οι πολυφαινόλες, οι πολυσακχαρίτες και οι στερόλες.
Ο πληθυσμός της Γης συνεχώς αυξάνεται, και κατά συνέπεια είναι σημαντικό να συνεχιστεί η παραγωγή τροφής με τρόπο που να παρέχει πλούσια θρεπτικά συστατικά και να παράγεται σε επαρκή ποσότητα ώστε να καλύπτει τις παγκόσμιες ανάγκες. Η βιομάζα των θαλάσσιων μακροφυκών θεωρείται κατάλληλη μελλοντική πηγή, παρουσιάζοντας πλεονεκτήματα έναντι της χερσαίας βιομάζας, λόγω των μηδενικών απαιτήσεων γλυκού νερού και χερσαίων εκτάσεων για την καλλιέργειά τους, του υψηλού ρυθμού ανάπτυξής τους, του περιεχομένου τους σε πολύτιμα βιοενεργά συστατικά και της δυνατότητας εξυγίανσης αστικών και γεωργικών λυμάτων.
Η βιομηχανία θαλάσσιων μακροφυκών είναι μια επιχείρηση πολλών δισεκατομμυρίων λόγω της πληθώρας προϊόντων που μπορούν να εξαχθούν από αυτήν, συμπεριλαμβανομένων πολύτιμων εκχυλισμάτων, όπως υδροκολλοειδή και χρωστικές τροφίμων. Η καραγενάνη, το άγαρ και το αλγινικό οξύ είναι υδροκολλοειδή υδατανθράκων που προέρχονται από μακροφύκη, τα οποία χρησιμοποιούνται σε τρόφιμα, και φαρμακευτικές και βιοτεχνολογικές εφαρμογές λόγω των μοναδικών ζελατινοποιητικών τους ιδιοτήτων. Τα θαλάσσια ροδοφύκη του γένους Kappaphycus και Eucheuma είναι βασικές εμπορικές πηγές καραγενάνης, είδη των γενών Gracilaria και Gelidium είναι οι κύριες πηγές άγαρ και τα θαλάσσια φαιοφύκη των γενών Laminaria και Macrocystis είναι οι, επί του παρόντος, κύριες πηγές αλγινικού οξέως. Επίσης, η βιομηχανία τροφίμων και ποτών χρησιμοποιεί χρωστικές από εκχυλίσματα μακροφυκών (όπως χλωροφύλλη, καροτενοειδή και ξανθοφύλλες) προκειμένου να επιτύχει πιο ελκυστική όψη στα προϊόντα της. Προφανώς, κατά την πρακτική αυτή, τα προϊόντα αποκτούν και τα πολύτιμα, για την υγεία, οφέλη της εκάστοτε χρωστικής.