cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βούνιον το βολβοκάστανον
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σκιαδοφόρα Κατηγορία:Σελινοειδή Κατηγορία:Βότανα Κατηγορία:Αρωματικά φυτά Κατηγορία:Μπαχαρικά Κατηγορία:Φαρμακευτικά φυτά Κατηγορία:Ριζοματώδη
Εθνικό Στάδιο Λουσαΐλ
Το Εθνικό Στάδιο Λουσαΐλ ή Εμβληματικό Στάδιο Λουσαΐλ (αραβικά: ملعب لوسيل الدولي) είναι στάδιο ποδοσφαίρου στο Λουσαΐλ του Κατάρ. Άνοιξε στις 22 Νοεμβρίου 2021 και θα χρησιμοποιηθεί στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2022. Το στάδιο θα χρησιμοποιηθεί για τα εναρκτήρια και τα τελικά παιχνίδια του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2022.
Το Εθνικό Στάδιο Λουσαΐλ είναι το μεγαλύτερο στάδιο στο Κατάρ και ένα από τα επτά στάδια που μετατράπηκαν για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2022 στο Κατάρ.
Κατασκευή
Το στάδιο σχεδιάστηκε από τις βρετανικές εταιρείες Foster and Partners και Populous. Το στάδιο έχει χωρητικότητα 80.000 θεατών. Όπως και τα άλλα γήπεδα που έχουν προγραμματιστεί για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2022, το Στάδιο Λουσαΐλ θα ψύχεται με ηλιακή ενέργεια και θα έχει μηδενικό αποτύπωμα άνθρακα.
Η κατασκευή ξεκίνησε στις 11 Απριλίου 2017. Η λήξη της κατασκευής του σταδίου είχε αρχικά προγραμματιστεί για το 2020. Τότε επρόκειτο να φιλοξενήσει τρεις φιλικούς αγώνες μέχρι το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2022, αλλά καθώς η ολοκλήρωση του σταδίου αναβλήθηκε, φιλοξένησε στη συνέχεια 10 αγώνες, συμπεριλαμβανομένου του τελικού.
Ο πρώτος αγώνας στο Εθνικό Στάδιο Λουσαΐλ για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2022 διεξήχθη στις 22 Νοεμβρίου 2022. Σε μια από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις η Σαουδική Αραβία επιβλήθηκε της Αργεντινής με 2-1. Στον τελικό στις 18 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους, η Αργεντινή επιβλήθηκε της Γαλλίας με 4-2 στα πέναλτι.
Μετά το Παγκόσμιο Κύπελλο, αναμένεται να διαμορφωθεί εκ νέου σε στάδιο 20.000 θέσεων. Τα επιπλέον καθίσματα θα αφαιρεθούν και άλλα μέρη του κτιρίου θα μετατραπούν σε κοινοτικό χώρο με καταστήματα, καφετέριες, αθλητικές και εκπαιδευτικές εγκαταστάσεις και ιατρική κλινική.
Παραπομπές
Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στο Κατάρ Κατηγορία:Στάδια Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2022
Διεθνές Ευρετήριο Μουσικών Πηγών
Το Διεθνές Ευρετήριο Μουσικών Πηγών (RISM, γαλλικά: Répertoire International des Sources Musicales - αγγλικά: International Inventory of Musical Sources  - γερμανικά: Internationales Quellenlexikon der Musik) είναι ένας διεθνής μη κερδοσκοπικός οργανισμός, που ιδρύθηκε στο Παρίσι το 1952, με στόχο την πλήρη τεκμηρίωση υφιστάμενων ιστορικών πηγών μουσικής από όλο το κόσμο. Είναι ο μεγαλύτερος οργανισμός του είδους του και ο μοναδικός φορέας που δραστηριοποιείται παγκοσμίως για την τεκμηρίωση γραπτών μουσικών πηγών. Το RISM είναι ένα από τα τέσσερα βιβλιογραφικά Σχέδια που χρηματοδοτούνται από τη Διεθνή Μουσικολογική Εταιρεία και τη Διεθνή Ένωση Μουσικών Βιβλιοθηκών, Αρχείων και Κέντρων Τεκμηρίωσης.
Χάρη στη συγκρότηση αυτού του τεράστιου ρεπερτορίου, οι μουσικές πηγές όχι μόνο προστατεύονται από την εξαφάνιση, αλλά γίνονται προσβάσιμες σε μουσικολόγους και μουσικούς.
Οργάνωση
μικρογραφία|398x398εσ|Παράδειγμα από  μουσικό χειρόγραφο: [[Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ, Σονάτα για σόλο βιολί, BWV 1001]] 36 χώρες έχουν μία ή περισσότερες εθνικές ομάδες εργασίας που συμμετέχουν στο Σχέδιο του RISM. Περίπου εκατό συνεργάτες περιγράφουν τις μουσικές πηγές που σώζονται στη χώρα τους. Στη συνέχεια στέλνουν τα αποτελέσματα της εργασίας τους στην κεντρική συντακτική ομάδα του RISM στη Φρανκφούρτη-αμ-Μάιν, η οποία οργανώνει και δημοσιεύει τις προκηρύξεις των εργασιών.
Οι εθνικές ομάδες του RISM εδρεύουν επί του παρόντος στις ακόλουθες χώρες και πόλεις:
Το κεντρικό γραφείο του RISM και οι γερμανικές ομάδες εργασίας είναι Σχέδια της Ακαδημίας Επιστημών και Γραμμάτων του Mainz. Οι άλλες ομάδες εργασίας υποστηρίζονται οικονομικά στις χώρες τους.
Δημοσιεύσεις
Οι δημοσιεύσεις του RISM χωρίζονται σε τρεις ομάδες :
Επιπλέον, κάθε εθνική ομάδα καταρτίζει ανεξάρτητα τον κατάλογο των βιβλιαρίων.
RISM Σειρές A / I - Έντυπη Μουσική
Κάθε φυλλάδιο αναφέρει αντίστοιχα:
Ένα CD-ROM της σειράς A/I κυκλοφόρησε το 2012. Εκτός από την εύκολη πρόσβαση σε πρωτογενείς πηγές για μουσικολόγους και μουσικούς, αυτός ο κατάλογος προσφέρει επίσης πολυάριθμες και ελκυστικές δυνατότητες για άλλους τομείς σπουδών. Μπορεί να βρει κανείς άλλους τρόπους στην έρευνα σχετικά με την υποδοχή των μουσικών έργων. Για παράδειγμα, για να απαντήσουμε στο ερώτημα της υποδοχής των έργων ενός συνθέτη μετά το θάνατό του, είναι σημαντικό να γνωρίζουμε πόσα έργα έχουν επανεκδοθεί και ποια.
Καστέλλο Καμπιάλιο
Το Καστέλλο Καμπιάλιο (ιταλικά: Castello Cabiaglio) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βαρέζε, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Διεθνές Ευρετήριο Μουσικών Πηγών
RISM Σειρά A / II - Χειρόγραφη μουσική
Το RISM σειρά A / II Χειρόγραφη μουσική μετά το 1600 παραθέτει αποκλειστικά χειρόγραφη μουσική. Τα αρχεία περιγράφονται ομοιόμορφα σύμφωνα με ένα σταθερό μοτίβο που περιγράφει λεπτομερώς περισσότερα από 100 κριτήρια και αποθηκεύονται σε μια βάση δεδομένων στο κεντρικό γραφείο σύνταξης στη Φρανκφούρτη επί του Μάιν. Μέχρι τον Ιούνιος του 2014, ήταν  διαθέσιμοι περισσότεροι από 870.000 δίσκοι από περίπου 27.000 συνθέτες (αριθμός που αυξάνεται συνεχώς). Ο συνολικός αριθμός των μουσικών χειρογράφων που σώζονται στον κόσμο είναι πολύ μεγαλύτερος. Τα αρχεία προέρχονται αυτήν τη στιγμή από 900 βιβλιοθήκες που βρίσκονται σε 37 χώρες: Γερμανία, Αυστραλία, Αυστρία, Βέλγιο, Λευκορωσία, Βραζιλία, Καναδάς, Κίνα, Νότια Κορέα, Κροατία, Δανία, Ισπανία, Φινλανδία, Γαλλία, Μεγάλη Βρετανία, Ουγγαρία, Ιταλία, Ιαπωνία, Λετονία, Λιθουανία, Μεξικό, Νορβηγία, Νέα Ζηλανδία, Ολλανδία, Πολωνία, Πορτογαλία, Ουρουγουάη, Τσεχία, Ρουμανία, Ρωσία, Σλοβακία, Σλοβενία, Σουηδία, Ελβετία, Ουκρανία, Βενεζουέλα και Ηνωμένες Πολιτείες. Η βάση δεδομένων του RISM είναι επομένως μακράν ο μεγαλύτερος διαθέσιμος κατάλογος σε αυτόν τον τομέα.
Η βάση δεδομένων του RISM είναι δωρεάν διαθέσιμη στο διαδίκτυο από τον Ιούνιο του 2010, μέσω του διαδικτυακού καταλόγου RISM (RISM-OPAC) ή απευθείας από τον ιστότοπο RISM. Η ηλεκτρονική δημοσίευση αυτού του καταλόγου κατέστη δυνατή χάρη στη συνεργασία μεταξύ του RISM, της Κρατική Βιβλιοθήκη της Βαυαρίας και της Κρατικής Βιβλιοθήκης του Βερολίνου. Η παλιά αθροιστική έκδοση της βάσης δεδομένων CD-ROM, που παρήχθη και δημοσιεύτηκε από τον K. G. Saur-Verlag στο Μόναχο, δεν κυκλοφορεί από το 2008. Η πρόσβαση με συνδρομή στη βάση δεδομένων που φιλοξενείται από την EBSCO (πρώην NISC) εξακολουθεί να είναι διαθέσιμη. Τα αρχεία καταλόγου περιέχουν πληροφορίες για τους συνθέτες (συμπεριλαμβανομένων των ημερομηνιών γέννησης και θανάτου), τον τίτλο, την παράσταση, καθώς και βιβλιογραφικές αναφορές. Τα ίδια τα χειρόγραφα περιγράφονται λεπτομερώς, συμπεριλαμβανομένων πληροφοριών για τον αντιγραφέα, την προέλευση, τη χρονολόγηση, το λιμπρετίστα, τις αφιερώσεις. Επιπλέον, σχεδόν όλα τα έργα μπορούν να αναγνωριστούν και από τη μουσική τους αρχή, δηλαδή από τις πρώτες μουσικές νότες.
Καστέλλο Καμπιάλιο
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βαρέζε
Διεθνές Ευρετήριο Μουσικών Πηγών
RISM Σειρά A / II - Χειρόγραφη μουσική
Διατίθενται πολλά κριτήρια αναζήτησης. Για συγκεκριμένα ερωτήματα, είναι δυνατός ο συνδυασμός διαφορετικών κριτηρίων. Για παράδειγμα, ο πλήρης κατάλογος των πηγών για τις συνθέσεις του Γιόζεφ Χάυντν που διατηρεί και καταλογίζει το RISM είναι άμεσα προσβάσιμος. Για τον εντοπισμό ενός ανώνυμου μουσικού χειρογράφου, το μουσικό έντυπο είναι ένα ιδιαίτερα αποτελεσματικό εργαλείο έρευνας. Για να γίνει αυτό, ο χρήστης εισάγει τις πρώτες νότες της εν λόγω σύνθεσης στο πληκτρολόγιο του υπολογιστή του χρησιμοποιώντας έναν αλφαριθμητικό κωδικό. Ο κατάλογος παρέχει πληροφορίες όχι μόνο για τα έργα γνωστών συνθετών του σήμερα, αλλά και για άλλα ελάχιστα γνωστά ή και εντελώς ξεχασμένα. Αυτά τα χαρακτηριστικά καθιστούν αυτόν τον κατάλογο ιδιαίτερα πολύτιμο για τους ιστορικούς της μουσικής και επίσης επιτρέπουν στους μουσικούς και τους ερμηνευτές να «ξεθάψουν» και να ξαναβρούν πολλά έργα.
RISM Σειρά Β
Το RISM Σειρά Β είναι συστηματική και παρουσιάζει οριοθετημένα σύνολα μουσικών πηγών. Μέχρι σήμερα έχουν εκδοθεί οι παρακάτω τόμοι από τις εκδόσεις G. Henle, Μόναχο:
RISM Σειρά C
Η σειρά C του RISM με τίτλο Directory of music research libraries, σε 5 τόμους, παραθέτει όλες τις μουσικές βιβλιοθήκες - συμπεριλαμβανομένων αρχείων και ιδιωτικών συλλογών - που περιέχουν ιστορικές μουσικές πηγές. Αυτός ο κατάλογος καταρτίζεται σε στενή συνεργασία με την Επιτροπή Εκδόσεων της Διεθνούς Ένωσης Μουσικών Βιβλιοθηκών, Αρχείων και Κέντρων Τεκμηρίωσης (τρέχουσα συντομογραφία: AIBM). Το πρόσθετο σημείωμα που δημοσιεύτηκε το 1999, με τίτλο RISM-Bibliothekssigel. Το Gesamtverzeichnis (Ακρωνύμια βιβλιοθηκών RISM. Γενικός κατάλογος) είναι διαθέσιμο στο διαδίκτυο από το 2006 στον ιστότοπο του RISM, με τακτικά ενημερωμένη έκδοση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μουσικά είδη Κατηγορία:Είδη ανά μέσο Κατηγορία:Βιβλιοθηκονομία
Γεώργιος Δελίδης
Ο Γιώργος Δελίδης (1936 - ) είναι καθηγητής της Παθολογοανατομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Κρήτης.
Σύντομο βιογραφικό
Πήρε πτυχίο από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών το 1961, ειδικεύτηκε στην Παθολογική Ανατομική στο Παθολογοανατομικό Εργαστήριο του Πανεπιστημίου Αθηνών και πήρε τον τίτλο της ειδικότητας το 1966. Το 1965 διορίστηκε τακτικός Πανεπιστημιακός Βοηθός και το 1969 επιμελητής στο παραπάνω εργαστήριο. Το 1976 εκλέχθηκε Υφηγητής της Παθολογικής Ανατομικής (από το 1982 επίκουρος καθηγητής).
Με υποτροφία του ΙΚΥ και μετεκπαιδευτική άδεια πήγε στο Σέφιλντ (Sheffield) της Αγγλίας όπου εξελέγη και εργάστηκε ως Lecturer in Pathology στην εκεί Ιατρική Σχολή από το 1970 ως το 1973 οπότε και επέστρεψε στη θέση του επιμελητή στην Αθήνα. Το 1980 μετά από πρόσκληση εργάστηκε ως επισκέπτης καθηγητής του Πανεπιστημίου του Sheffield σε αμοιβόμενη θέση.
Από το 1975 ως το 1991 ανέλαβε την διεύθυνση του Παθολογοανατομικού Εργαστηρίου του Αντικαρκινικού Νοσοκομείου Μεταξά του Πειραιά όπου παρέμεινε από το 1985 ως Διευθυντής ΕΣΥ.
Το 1990 εκλέχθηκε καθηγητής Παθολογικής Ανατομικής της Ιατρικής Σχολής του Παν/ου Κρήτης ενώ το 1993 ως το 1995 διετέλεσε αναπληρωτής Πρόεδρος και από το 1995 ως το 1999. Πρόεδρος της Ιατρικής Σχολής. Το 2004 συνταξιοδοτήθηκε και το 2005 εκλέχθηκε ομότιμος καθηγητής.
Ελληνικές
Υπήρξε ιδρυτικό μέλος (1966) και πρόεδρος (1987-1991) της Ελληνικής Παθολογοανατομικής Εταιρίας και κατά τη διάρκεια της θητείας του οργανώθηκε το 1ο Πανελλήνιο Συνέδριο και εκδόθηκε το περιοδικό της Εταιρίας (Αρχεία Παθολογική Ανατομικής). Έχει διατελέσει μέλος του ΔΣ, Γεν. Γραμματέας και Αντιπρόεδρος της Ελληνικής Αντικαρκινικής Εταιρίας.
Τελευταίες Δημοσιεύσεις
Κατηγορία:Καθηγητές Πανεπιστημίου Κρήτης Κατηγορία:Έλληνες παθολόγοι
Καστελσέπριο
Το Καστελσέπριο (ιταλικά: Castelseprio) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βαρέζε, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βαρέζε
Κατάλογος τραπεζών στην Ουγγαρία
Το παρόν λήμμα αναφέρει την πλήρη λίστα των τραπεζών στην Ουγγαρία, η οποία παρουσιάστηκε στις 15 Ιανουαρίου 2011 από την ιστοσελίδα της ουγγρικής χρηματοπιστωτικής εποπτικής αρχής.
Εμπορικές τράπεζες
Πηγή:
Μερίδιο αγοράς τραπεζών
Το μερίδιο αγοράς των τραπεζών όσον αφορά περιουσιακά στοιχεία στο τέλος του 2015 (αναγράφεται το σύνολο του ισολογισμού του έτους 2015):
Παραπομπές
Κατηγορία:Οικονομία της Ουγγαρίας
Καστρί Ρεθύμνης
Το Καστρί (επίσημο: το Καστρίον) είναι οικισμός της Κοινότητας Αγίου Μάμαντος του Δήμου Μυλοποτάμου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 23 κατοίκους. Απέχει 35 χιλιόμετρα από το Ρέθυμνο και είναι κτισμένο σε υψόμετρο 360 μ. Έχει ανακηρυχθεί παραδοσιακός οικισμός. Κοντά στον οικισμό σώζεται μεσαιωνικό κάστρο το οποίο κτίστηκε από τους Καλλέργηδες.
Ιστορικά στοιχεία
Σύμφωνα με έγγραφο του 1374 από το δουκικό αρχείο του Χάνδακα, αναφέρεται ότι το φέουδο στο Καστρί ανήκε στον Αλέξιο Καλλέργη από το 1341. Στο χρονικό του, ο Λορέντζο ντε Μονάκις αναφέρει ότι οι Καλλέργηδες κατασκεύασαν στο Καστρί οχυρό, το οποίο σώζεται μέχρι σήμερα. Από αυτό το οχυρό πήρε το όνομά του ο οικισμός. Δουκικό έγγραφο του 1382 αναφέρει ότι ο Ιάκωβος ντε Μέντιο αγόρασε ένα ιπποτικό φέουδο στο Καστρί και δύο πεζικά φέουδα στο Μελιδόνι.
Ο Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 αναφέρει το χωριό ως Castri στην επαρχία Μυλοποτάμου. Στην ενετική απογραφή του 1583 από τον Καστροφύλακα αναφέρνται ως Castri με 106 κατοίκους και 199 οφειλόμενες αγγαρείες. Ο Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα δεν το αναφέρει το 1630, αλλά αναφέρεται στην τουρκική απογραφή του 1671. Το 1826 κοντά στο Καστρί, Τούρκοι με επικεφαλής τον Αχμέτ Κερίμη πολιόρκησαν 39 επαναστάτες σε παλιό εκκλησάκι. Οι πολιορκούμενοι κατάφεραν να αμυνθούν, σκοτώνοντας 40 από τους πολιορκητές και έδιωξαν τους υπόλοιπους.
Στην απογραφή του 1881 υπαγόταν στον δήμο Αβδανιτών και είχε αμιγώς χριστιανικό πληθυσμό, μετρώντας 60 κατοίκους. Στην απογραφή του 1900 είχε 67 κατοίκους. Στην απογραφή του 1920 υπαγόταν στον αγροτικό δήμο Αλιακών. Το 1925, το Καστρί προσαρτήθηκε στην κοινότητα Αγίου Μάμαντος, μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση, οπότε και προσαρτήθηκε στον Δήμο Γεροποτάμου.
Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:
Αξιοθέατα
Στο λόφο πάνω από το Κάστρι σώζονται ακόμη τα ερείπια του μεσαιωνικού κάστρου των Καλλέργηδων. Μέσα στο κάστρο σώζεται ο ναός της Παναγίας. Άλλοι ναοί του χωριού είναι οι Aγία Aικατερίνη, Άγιος Γεώργιος, Άγιος Nεκτάριος και ο Άγιος Στέφανος, ένας βυζαντινός ναός με τοιχογραφικό διάκοσμο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ρεθύμνης Κατηγορία:Δήμος Μυλοπόταμου
Καΐσα Ατακάνοβα
Η Καΐσα Ατακάνοβα (γεννημένη στις 18 Ιουλίου 1957) είναι βιολόγος από την Καραγκάντα του Καζακστάν και ειδικεύεται στα γενετικά αποτελέσματα της πυρηνικής ακτινοβολίας. Λόγω του κοινωνικού ακτιβισμού της, της απονεμήθηκε το διεθνές Περιβαλλοντικό Βραβείο Γκόλντμαν το 2005, επειδή ηγήθηκε μίας εκστρατείας για την αποτροπή της εμπορικής εισαγωγής πυρηνικών αποβλήτων στο Καζακστάν.
Η Ατακάνοβα είναι ιδρύτρια και πρώην ηγέτης του Οικολογικού Κέντρου της Καραγκάντα (γνωστή ως EcoCenter).
Νεαρή ηλικία
Η Ατακάνοβα γεννήθηκε στην Καραγκάντα του Καζακστάν. Ο πατέρας της ήταν ανθρακωρύχος και αγωνίστηκε επίσης στον Β 'Παγκόσμιο Πόλεμο. Μεγαλώνοντας, ένιωθε άνετα στη φύση και είχε έντονο ενδιαφέρον για τα ζώα, γεγονός που την οδήγησε να σπουδάσει βιολογία και να γίνει περιβαλλοντική ακτιβίστρια.
Οι επιπτώσεις της ακτινοβολίας έχουν επηρεάσει την οικογένειά της, καθώς τόσο οι γονείς όσο και η αδερφή της έχουν πεθάνει από καρκίνο. Ο μόνος άλλος αδελφός της, διαγνώστηκε επίσης με καρκίνο.
Καριέρα και έρευνα
Με την αποφοίτησή του στη βιολογία από το κρατικό πανεπιστήμιο της Καραγκάντα, η Ατακάνοβα ξεκίνησε περιβαλλοντική και βιολογική έρευνα. Ακολουθώντας το ενδιαφέρον της για τις επιπτώσεις των πυρηνικών αποβλήτων στο Καζακστάν, ειδικεύτηκε στις γενετικές επιπτώσεις της πυρηνικής ακτινοβολίας στα αμφίβια, εστιάζοντας κυρίως στους βατράχους.
Έκανε έρευνα στην περιοχή δοκιμών Σεμιπαλατίνσκ, επίσης γνωστό ως πολύγωνο, το οποίο ήταν ένας χώρος δοκιμών για σοβιετικά πυρηνικά όπλα. Μέσω αυτής της έρευνας, μπόρεσε να μελετήσει τις επιπτώσεις της ακτινοβολίας σε ανθρώπους και ζώα που είχαν επηρεαστεί άμεσα.
Το 1992, ίδρυσε το Οικολογικό Κέντρο Karaganda (EcoCenter), το οποίο της επέτρεψε να συνεργαστεί απευθείας με άτομα που έχουν εκτεθεί σε ακτινοβολία. Ο σκοπός αυτού ήταν να ενημερώσει τους ανθρώπους για το πώς η έκθεση σε ακτινοβολία θα μπορούσε να επηρεάσει τις συνθήκες διαβίωσής τους. Μέσω του EcoCenter, η Ατακάνοβα μπόρεσε να ηγηθεί μίας επιτυχημένης εκστρατείας για την αποτροπή της εμπορικής εισαγωγής και διάθεσης πυρηνικών αποβλήτων στο Καζακστάν.
Προσωπικά επιτεύγματα
Η Atakhanova είναι η ιδρύτρια του Οικολογικού Κέντρου της Καραγκάντα ή EcoCenter, το οποίο επικεντρώνεται στην προστασία του περιβάλλοντος και στην προώθηση της δημοκρατίας των λαών. Είναι επίσης ιδρυτικό μέλος της Συμμαχίας των Γυναικών για τη Γη (WEA), μία οργάνωση που επιδιώκει να ενδυναμώσει τις γυναίκες και να τις εξοπλίσει με τις δεξιότητες και τα εργαλεία που απαιτούνται για την προστασία της γης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νικητές του Περιβαλλοντικού Βραβείου Γκόλντμαν Κατηγορία:Βιολόγοι Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Μπεζιμγιάννι (δημοκρατία των Σαχά)
Το Μπεζιμιγιάνι (Безымя́нный, σημαίνει ανώνυμος, Γιακούτ: Безымяннай) είναι μια αστική περιοχή (οικισμός αστικού τύπου) στην επαρχία Αλντάνσκι, της δημοκρατίας των Σαχά στη Ρωσία, και βρίσκεται 112 χιλιόμετρα (70 μίλια) από το Αλντάν, το διοικητικό κέντρο της επαρχίας. Στην απογραφή του 2010, το χωριό δεν είχε κανένα κάτοικο, σε σχέση με 111 το 2002 και 537 κατοίκους το 1989.
Ιστορία
Το χωριό απέκτησε καθεστώς οικισμού αστικού τύπου το 1981.
Διοικητικές και δημοτικής κατάστασης
Εντός του πλαισίου των διοικητικών διαιρέσεων,ο οικισμός αστικού τύπου του Μπεζιμγιάννι είναι ενσωματωμένη στην επαρχία Αλντάνσκι, ως οικισμός του Μπεζιμγιάννι. Ως δημοτική διαίρεση, τα εδάφη του οικισμού του Μπεζιμγιάννι και της πόλης Τομμότ είναι ενσωματωμένα στη δημοτική επαρχία Αλντάνσκι ως αστικός οικισμός Τομμότ.
Πηγές
Κατηγορία:Δημοκρατία των Σαχά
Καστελβεκκάνα
Το Καστελβεκκάνα (ιταλικά: Castelveccana) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βαρέζε, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βαρέζε
Καστιλιόνε Ολόνα
Το Καστιλιόνε Ολόνα (ιταλικά: Castiglione Olona) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βαρέζε, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βαρέζε
The Deep (Τα Μυστικά της Αβύσσου)
The Deep (ελληνικά: «Τα Μυστικά της Αβύσσου» ) είναι μία Αυστραλό-καναδική τηλεοπτική σειρά καρτούν, βασισμένη στο αντίστοιχο κόμικ. Δημιουργοί της είναι οι Tom Taylor και James Brower και η σειρά εκδίδεται από την εκδοτική εταιρεία Gestalt Comics.
Η τηλεοπτική σειρά δημιουργήθηκε από την εταιρεία Technicolor, μία παραγωγή της A Stark Production και του καναδικού στούντιο Nerd Corps Entertainment, του Ομίλου DHX Media , μέσω του καναλιού ABC. Προβλήθηκε για πρώτη φορά στον Καναδά στις 1 Δεκεμβρίου 2015 και στις ΗΠΑ στις 1 Ιουνίου 2016.
Πλοκή
Μία οικογένεια ζει μέσα στο μεγαλύτερο ερευνητικό υποβρύχιο του κόσμου και η δουλειά τους είναι να προστατεύουν τη ζωή ανθρώπων και ζώων στη θάλασσα, καθώς και να ανακαλύπτουν υποθαλάσσια τέρατα και να φέρνουν στο φως καλά κρυμμένα μυστικά της αβύσσου. Ταυτόχρονα όμως, η οικογένεια Nekton [William - πατέρας, Kaiko (μητέρα), Fontaine - κόρη και Anteas - γιος] ψάχνουν την καλά κρυμμένη Lemuria, έναν αρχέγονο πολιτισμό. Κατά τη διάρκεια των περιπετειών τους, αποκτούν αντιπαλότητα με δύο εχθρικές ομάδες, όπως τους υποθαλάσσιους πειρατές (με επικεφαλής τον "σφυροκέφαλο") και τον Alpheus, ο οποίος, χάρις στο υπερσύγχρονο σκάφος του, έχει στόχο του να βρει πρώτος τη χαμένη πόλη και να χρησιμοποιήσει τις δυνάμεις που υπάρχουν σε αυτήν, για κακό σκοπό.
Παραπομπές
Deep The Deep The Deep The Deep The
Ίντα του Σάουμπουργκ-Λίππε
Η Ίντα του Σάουμπουργκ-Λίππε (Ida von Schaumburg-Lippe, 28 Ιουλίου 1852 - 28 Σεπτεμβρίου 1891) ήταν κόρη του Αδόλφου Α΄, Πρίγκιπα του Σάουμπουργκ-Λίππε.
Βιογραφία
Η Ίντα Ματθίλδη Αδελαΐδα γεννήθηκε στις 28 Ιουλίου 1852 στο Μπύκεμπουργκ, και ήταν το πέμπτο παιδί και τρίτη κόρη του Αδόλφου Α΄ του Σάουμπουργκ-Λίππε και της Ερμίνε του Βάλντεκ & Πύρμοντ.
Παρά την υψηλή τους θέση, η Ίντα και τα αδέλφια της μεγάλωσαν πολύ απλά. Μια έκθεση ανέφερε ότι "ήξεραν περισσότερα για την κουζίνα από πολλές γυναίκες κατώτερου βαθμού". Η Ίντα ήταν επίσης καλά μορφωμένη και ήταν σε θέση να συνομιλήσει για τη φιλοσοφία και την επιστήμη με ανθρώπους του πριγκιπάτου.
Στις 8 Οκτωβρίου 1872 παντρεύτηκε τον Ερρίκο ΚΒ΄, Πρίγκιπα Ρόις του Γκράιτς. Μαζί απέκτησαν έξι παιδιά:
Πέθανε στις 28 Σεπτεμβρίου 1891 στο Σλάις σε ηλικία 39 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γερμανίας Κατηγορία:Πριγκίπισσες του Σάουμπουργκ-Λίππε Κατηγορία:Πριγκίπισσες τoυ Ρόις
Γλυκοβιολογία
μικρογραφία|180px|Μια γλυκάνη - το 3,4-πολυμερές της [[γλυκόζης]] Με την στενή έννοια, η γλυκοβιολογία είναι υποκλάδος της βιολογίας που πραγματεύεται την μελέτη της δομής, της βιοσύνθεσης και της βιολογίας των σακχαριτών (αλυσίδες σακχάρων ή γλυκάνες), που είναι ευρέως διαδεδομένοι στη φύση.
Τα σάκχαρα ή οι σακχαρίτες είναι απαραίτητα συστατικά όλων των ζωντανών όντων και οι πτυχές των διαφόρων (βιολογικών ή βιοχημικών) ρόλων που διαδραματίζουν στη βιολογία ερευνώνται σε διάφορους ιατρικούς, βιοχημικούς και βιοτεχνολογικούς τομείς.
Αναδρομή
Σύμφωνα με το λεξικό Oxford English Dictionary, ο συγκεκριμένος όρος -γλυκοβιολογία- εισήχθη το 1988 από τον καθηγητή Raymond Dwek για να ΄΄αναγνωρίσει΄΄ τη συνένωση των παραδοσιακών κλάδων της χημείας των υδατανθράκων και της βιοχημείας. Αυτή η συνένωση ήταν αποτέλεσμα μιας πολύ μεγαλύτερης κατανόησης της κυτταρικής και μοριακής βιολογίας των γλυκανών.
Ωστόσο, ήδη από τα τέλη του δέκατου ένατου αιώνα έγιναν πρωτοποριακές προσπάθειες από τον Εμίλ Φίσερ για την καθιέρωση της δομής ορισμένων βασικών μορίων των σακχάρων. Κάθε χρόνο, η Εταιρεία Γλυκοβιολογίας απονέμει το βραβείο Rosalind Kornfeld για σημαντικά επιτεύγματα στον τομέα της γλυκοβιολογίας.
Η Αμερικανίδα βιοχημικός δρ. Ρόζαλιντ Κόρνφελντ υπήρξε εκείνη που ήταν πρωτοπόρος στην έρευνα για την γλυκοβιολογία.
Σύγχρονες εξελίξεις
Τα προηγμένα αναλυτικά όργανα (συσκευές) και τα προγράμματα λογισμικού, όταν χρησιμοποιούνται σε συνδυασμό, μπορούν να ΄΄ξεκλειδώσουν΄΄ το μυστήριο των δομών της γλυκάνης.
Οι τρέχουσες τεχνικές για δομικό σχολιασμό και ανάλυση των γλυκανών περιλαμβάνουν: υγρή χρωματογραφία (LC), τριχοειδή ηλεκτροφόρηση (CE), φασματομετρία μάζας (MS), πυρηνικό μαγνητικό συντονισμό (NMR) και συστοιχίες λεκτίνης.
Φάρμακα που κυκλοφορούν ήδη στην αγορά, όπως η ηπαρίνη, η ερυθροποιητίνη και μερικά αντιγριπικά φάρμακα, έχουν αποδειχθεί αποτελεσματικά και υπογραμμίζουν τη σημασία των γλυκανών ως νέας κατηγορίας φαρμάκων.
Επιπλέον, η αναζήτηση νέων αντικαρκινικών φαρμάκων ανοίγει νέες δυνατότητες στη γλυκοβιολογία. Τα αντικαρκινικά φάρμακα με νέους και ποικίλους μηχανισμούς δράσης μαζί με τα αντιφλεγμονώδη και τα αντιλοιμώδη φάρμακα υποβάλλονται σήμερα σε κλινικές δοκιμές. Μπορούν να ανακουφίσουν ή να ολοκληρώσουν τις τρέχουσες θεραπείες. Αν και αυτές οι γλυκάνες είναι μόρια που είναι δύσκολο να συντεθούν με αναπαραγόμενο τρόπο, λόγω της πολύπλοκης δομής τους, αυτό το νέο πεδίο έρευνας είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντικό για το μέλλον.
Παραπομπές
Κατηγορία:Υδατάνθρακες Κατηγορία:Βιοχημεία Κατηγορία:Κλάδοι της βιολογίας
Πανεπιστήμιο της Ανατολικής Μεσογείου
Το Πανεπιστήμιο της Ανατολικής Μεσογείου (τουρκικά : Doğu Akdeniz Üniversitesi) είναι ένα πανεπιστήμιο στην Βόρεια Κύπρο. Ιδρύθηκε το 1979 υπό την ηγεσία του Onay Fadıl Demirciler ως ανώτατο ακαδημαϊκό ίδρυμα για τους Τουρκοκύπριους. Το 1986 έγινε κρατικό πανεπιστήμιο. Η πανεπιστημιούπολη βρίσκεται μέσα στην πόλη της Αμμοχώστου.
Το πανεπιστήμιο διαθέτει 141 προγράμματα (11 σχολές και 5 τμήματα) προσφέροντας προπτυχιακές και μεταπτυχιακές σπουδές καθώς και υποδομές για έρευνα. Οι γλώσσες διδασκαλίας είναι τα τουρκικά και τα αγγλικά. Ωστόσο, ένα αγγλικό προπαρασκευαστικό σχολείο είναι διαθέσιμο για φοιτητές που χρειάζεται να βελτιώσουν τα αγγλικά. Το πανεπιστήμιο προσφέρει μια ποικιλία αθλημάτων και κοινωνικών δραστηριοτήτων. Τα ακαδημαϊκά προγράμματα είναι ευρεία και περιλαμβάνουν φυσικές και κοινωνικές επιστήμες με σημαντικές ερευηνητικές σπουδές μέσω του ερευνητικού συμβουλευτικού σώματος.
Βιβλιοθήκη
Η πανεπιστημιούπολη επεκτάθηκε εδαφικά την δεκαετία του 1990 ώστε να συμπεριλάβει αθλητικές και κοινωνικές δραστηριότητες.
Αθλητισμός
Η πανεπιστημιούπολη περιλαμβάνει γήπεδα του τένις, του μπάσκετ και του ποδοσφαίρου, δίπλα από ένα αθλητικό στάδιο για αγώνες του στίβου. Άλλο σημαντικό αθλητικό κέντρο είναι το Lala Mustafa Pasha για αθλήματα σε εσωτερικό χώρο, που λειτουργεί και ως χώρος υποδοχής για σημαντικές αθλητικές και πολιτιστικές εκδηλώσεις.
Κοινωνικές δραστηριότητες
Το πανεπιστήμιο λειτουργεί τον δικό του ραδιοφωνικό σταθμό στο 106.5 FM, που ονομάζεται Radio EMU και μεταδίδεται σε όλο το νησί. Φοιτητές από το Τμήμα Τηλεπικοινωνιών διαχειρίζονται τον σταθμό.
Συνεργασίες
Το πανεπιστήμιο είναι μέλος του Caucasus University Association.
Καστρόννο
Το Καστρόννο (ιταλικά: Castronno) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βαρέζε, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βαρέζε
Κομπόστα τομάτας
μικρογραφία| Κομπόστα τομάτας Η κομπόστα τομάτας είναι συνοδευτικό του οποίου το κύριο συστατικό είναι οι ψητές ή μαγειρεμένες τομάτες. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, παρασκευάζεται τουλάχιστον από το 1876, όταν εμφανίστηκε στο βιβλίο μαγειρικής Little Dinners της Μέρι Χούπερ (1829–1904).
Το κύριο συστατικό μπορεί να είναι ψητή, σοταρισμένη ή βραστή τομάτα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανική κουζίνα
Βούνιον το περσικόν
Το Βούνιον το περσικόν (Bunium persicum) είναι ένα πολυετές φυτό της οικογένειας των Απιίδων, που προγενέστερα περιλαμβανόταν στο γένος Carum και συγγενεύει με το κύμινο (Cuminum cyminum).
Άλλες ονομασίες
Οι ονομασίες μαύρο κύμινο και μαύρο αγριοκύμινο αναφέρονται στους σπόρους από το Βούνιον το περσικόν (Bunium persicum).
Περιγραφή
Το Βούνιον το περσικόν είναι ένα πολυετές φυτό (perennial) το οποίο δύναται να φθάσει σε ύψος τα 0,6 μ. (2 πόδια). Τα άνθη του είναι μόνοικα μονοκλινή (ερμαφρόδιτα) και γονιμοποιούνται από τα έντομα.
Το στενά συγγενικό του είδος Βούνιον το βολβοκάστανον (Bunium bulbocastanum), το οποίο χρησιμοποιείται ως καρύκευμα και ως λαχανικό και που κοινώς ονομάζεται μεγάλη λεπτοκαρυά, μαύρη ζήρα ή earthnut είχε προηγουμένως θεωρηθεί ως συνώνυμο του Β. του περσικού (Β persicum).
Σπόροι
Οι σπόροι από το Βούνιον το περσικόν ονομάζονται μαύρο κύμινο και είναι παρόμοιοι στο σχήμα με το γνωστό κύμινο, αλλά το χρώμα τους είναι πιο σκούρο καφέ. Όταν συνθλίβονται γίνονται πολύ αρωματικοί, και θυμίζουν περισσότερο πεύκο παρά γήινους τόνους. Η γεύση τους είναι παρόμοια με αυτή του πεύκου, είναι επίσης στυπτικοί και πικροί. Οι σπόροι από το μαύρο κύμινο δεν πρέπει να συγχέονται με αυτούς από το Μελάνθιον το ήμερον  (Νιγέλα η εδώδιμος) (Nigella sativa), οι οποίοι επίσης, συχνά αποκαλούνται σπόροι μαύρου κύμινου.
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." /> <references responsive="0" group="Παρ. Σημ." />
Δείτε επίσης
• 3
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σκιαδοφόρα Κατηγορία:Σελινοειδή Κατηγορία:Βότανα Κατηγορία:Αρωματικά φυτά Κατηγορία:Μπαχαρικά Κατηγορία:Φαρμακευτικά φυτά Κατηγορία:Ριζοματώδη
Καβάρια κον Πρεμέτσο
Το Καβάρια κον Πρεμέτσο (ιταλικά: Cavaria con Premezzo) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βαρέζε, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βαρέζε
Κατσάγκο Μπράμπια
Το Κατσάγκο Μπράμπια (ιταλικά: Cazzago Brabbia) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βαρέζε, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βαρέζε
Τσιζλάγκο
Το Τσιζλάγκο (ιταλικά: Cislago) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βαρέζε, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βαρέζε
Πολωνικές βουλευτικές εκλογές (2019)
Στις 13 Οκτωβρίου 2019 διεξήχθησαν οι Πολωνικές βουλευτικές εκλογές για την εκλογή των 460 μελών του Σέιμ και των 100 γερουσιαστών της Γερουσίας. Το κυβερνών κόμμα Νόμος και Δικαιοσύνη (ΝκΔ) διατήρησε την πλειοψηφία του στο Σέιμ, αλλά στη Γερουσία έχασε την πλειοψηφία του από την αντιπολίτευση. Το 43,6% των ψήφων, που συγκέντρωσε το ΝκΔ, ήταν το υψηλότερο ποσοστό που έχει λάβει ποτέ Πολωνικό κόμμα από τότε που αποκαταστάθηκε η δημοκρατία στη χώρα, το 1989. Και η προσέλευση ήταν η υψηλότερη από τότε που έπεσε ο κομμουνισμός το 1989.
Ιστορικό
Μετά τις βουλευτικές εκλογές του 2015, το κόμμα Νόμος και Δικαιοσύνη, που κέρδισε τις 235 από τις 460 έδρες, σχημάτισε κυβέρνηση πλειοψηφίας, η οποία ήταν η πρώτη από το 1989. Μεγαλύτερο κόμμα της αντιπολίτευσης ήταν η Πλατφόρμα των Πολιτών, που κέρδισε τις 138 έδρες. Στις 16 Νοεμβρίου 2015, η Μπεάτα Σίντου έγινε Πρωθυπουργός και επικεφαλής ενός υπουργικού συμβουλίου στο οποίο συμμετείχαν επίσης τα συμμαχικά κόμματα: Αλληλέγγυα Πολωνία και Πολωνία Μαζί, τα οποία στις εκλογές είχαν κοινές λίστες με το Νόμος και Δικαιοσύνη.
Στις 23 Δεκεμβρίου 2015, το Σέιμ ψήφισε έναν νόμο που άλλαξε τον τρόπο οργάνωσης του Συνταγματικού Δικαστηρίου. Απαιτούσε πλειοψηφία δύο τρίτων και την υποχρεωτική συμμετοχή τουλάχιστον 13, αντί για 9, από τους 15 δικαστές. Επιπλέον, στις αρχές του 2016 η κυβέρνηση του ΝκΔ πέρασε έναν νόμο που θα έδινε στην κυβέρνηση το δικαίωμα να διορίζει τους επικεφαλής στην κρατική ραδιοτηλεόραση. Ως ένδειξη διαμαρτυρίας, η Επιτροπή για την Υπεράσπιση της Δημοκρατίας, με την υποστήριξη του Μοντέρνου Κόμματος και της Πλατφόρμας των Πολιτών, ξεκίνησε διαδηλώσεις σε ολόκληρη τη χώρα, ζητώντας «Ελεύθερα μέσα».
Στις 26 Δεκεμβρίου του 2016, σε μία συνεδρίαση του Σέιμ, ένας βουλευτής της αντιπολίτευσης, ο Μιχάλ Στσέρμπα του Πλατφόρμα των Πολιτών, ανέβηκε στο βήμα διαδηλώνοντας για τους περιορισμούς στην ελευθερία του τύπου στο κοινοβουλευτικό κτίριο. Ο Πρόεδρος του Σέιμ, ο Μάρεκ Κουτσίνσκι, τον απέβαλλε και συγκάλεσε ένα διάλειμμα. Εν τω μεταξύ, τα μέλη της αντιπολίτευσης κατέλαβαν την κύρια αίθουσα συνεδριάσεων. Τα υπόλοιπα μέλη, αναγκάστηκαν να συνεχίσουν τη συνεδρίαση σε μια μικρότερη αίθουα. Οι πολιτικοί και σχολιαστές που υποστήριξαν το Νόμος και Δικαιοσύνη κατηγόρησαν την αντιπολίτευση για απόπειρα «πραξικοπήματος». Η περίοδος 26 Δεκεμβρίου-12 Ιανουαρίου 2017 ήταν ένα τέλμα για το Σέιμ, με πολλές διαδηλώσεις και διαμαρτυρίες σε μεγάλες πόλεις της Πολωνίας.
Τον Δεκέμβριο του 2017 η Μπεάτα Σίντουο υπέβαλλε την παραίτηση της κυβέρνησής της. Ο Πρόεδρος Αντρέι Ντούντα διόρισε τον Ματέους Μοραβιέτσκι στη θέση του Πρωθυπουργού.
Στις 6 Δεκεμβρίου 2018 σχηματίστηκε η Συμμαχία Υπέρ της Πολωνίας, με τα κόμματα ΚΟΡΒιΝ και Εθνικό Κίνημα. και άλλα κόμματα, για να συμμετάσχουν στις ευρωεκλογές του 2019. Στη συνέχεια, η συμμαχία άλλαξε το όνομά της σε «Συνομοσπονδία Ελευθερίας και Ανεξαρτησίας».
Τον Φεβρουάριο του 2019, ιδρύθηκε το αριστερό αντικληρικό κόμμα Άνοιξη, το οποίο ήρθε τρίτο στις Ευρωεκλογές του 2019, κερδίζοντας τις 3 από τις 52 έδρες. Πρώτο ήρθε το Νόμος και Δικαιοσύνη (45,38%, 27 έδρες), και δεύτερη ήρθε η μεγάλη και πολυσυλλεκτική Ευρωπαϊκή Συμμαχία (38,47%, 22 έδρες). Μετά από αυτήν την ήττα, η Ευρωπαϊκή Συμμαχία διαλύθηκε και η Συνομοσπονδία έχασε πολλά κόμματα-μέλη και αρχηγούς. Τον Ιούνιο του 2019, η Πλατφόρμα των Πολιτών και το Σύγχρονο Κόμμα σχημάτισαν από κοινού μία κοινοβουλευτική ομάδα. Στις 6 Αυγούστου, ιδρύθηκε η Αριστερά, μία πολιτική συμμαχία των κομμάτων: Αριστερά Μαζί, Δημοκρατική Αριστερή Συμμαχία και Άνοιξη. Στις 8 Αυγούστου 2019 ανακοινώθηκε η ίδρυση της «Πολωνικής Συμμαχίας» με τα κόμματα: Πολωνικό Λαϊκό Κόμμα και Κούκιζ'15.
Εκλογικό σύστημα
Τα 460 μέλη του Σέιμ εκλέχτηκαν εκλογικό σύστημα αναλογικής εκπροσώπησης, με ανοιχτές κομματικές λίστες, σε πολυεδρικές εκλογικές περιφέρειες, για τετραετή θητεία. Η κατανομή των εδρών έγινε με τη μέθοδο Ντ'Οντ. Το εκλογικό όριο ήταν 5% για τα μεμονωμένα κόμματα και 8% για τις συμμαχίες, ενώ δεν ίσχυσε εκλογικό όριο για τα κόμματα που αντιπροσώπευσαν τις εθνικές μειονότητες της χώρας. Τα μέλη της Γερουσίας εκλέχτηκαν με απλό πλειοψηφικό εκλογικό σύστημα σε μονοεδρικές περιφέρειες,για τετραετή θητεία. Τα υποψήφια μέλη έπρεπε να προταθούν από τις εκλογικές επιτροπές είτε των πολιτικών κομμάτων ή των ψηφοφόρων.
Ημερομηνία διεξαγωγής των εκλογών
Η ημερομηνία των εκλογών, η 13η Οκτωβρίου, ορίστηκε από τον Πρόεδρο της Πολωνίας, τον Αντρέι Ντούντα.
Σύμφωνα με το Σύνταγμα της Πολωνίας οι εκλογές έπρεπε να διεξαχθούν σε μία μη εργάσιμη ημέρα, μία Κυριακή ή μία εθνική εορτή, τουλάχιστον 30 ημέρες προτού λήξει η τετραετής θητεία των απερχόμενων μελών του Πολωνικού Κοινοβουλίου.
Αφού η θητεία των απερχόμενων άρχισε στις 12 Νοεμβρίου 2015, κατάλληλες ημερομηνίες για την διεξαγωγή των εκλογών ήταν οι Κυριακές 13, 20 ή 27 Οκτωβρίου, και οι Κυριακές 3 και 10 Νοεμβρίου του 2019. Άλλες επιτρεπτές αλλά απίθανες ημερομηνίες ήταν οι δημόσιες αργίες της 1ης Νοεμβρίου ( Ημέρα των Αγίων Πάντων) και της 11ης Νοεμβρίου ( Εθνική Ημέρα Ανεξαρτησίας ).
Δημοσκοπήσεις
Τα αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων για την περίοδο από τις εκλογές του 2015 μέχρι τις τρέχουσες εκλογές.
κέντρο|μικρογραφία|1000x1000εσ
Αποτελέσματα
μικρογραφία|350x350εσ|Αποτελέσματα των εκλογών για το Σέιμ ανά πόβιατ (κομητεία). [[Μπλε: εκλογική δύναμη του ΝκΔ Πορτοκαλί: εκλογική δύναμη του ΠΠ]]
Σημειώσεις
<references group="lower-greek"/>
Παραπομπές
2019 Πολων
Ριζόμυλος Μαγνησίας
Ο Ριζόμυλος είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Μαγνησίας, στην Περιφέρεια Θεσσαλίας. Διοικητικά ανήκει στην Κοινότητα Ριζομύλου, της Δημοτικής Ενότητας Κάρλας και υπάγεται στο Δήμο Ρήγα Φεραίου.
Γενικές πληροφορίες
Ο Ριζόμυλος Μαγνησίας βρίσκεται σε υψόμετρο 62 μέτρων και έχει πληθυσμό 1.477 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011.
O Ριζόμυλος έχει χαρακτηρισθεί μαρτυρικό χωριό, για την προσφορά του στην Εθνική Αντίσταση 1941-1944, κατά των Γερμανών και Ιταλών κατακτητών.
Χάρτης περιοχής
<mapframe latitude="39.412855" longitude="22.891388" zoom="11" width="1000" height="359" align="center" /> Κατηγορία:Νομός Μαγνησίας Κατηγορία:Κωμοπόλεις του νομού Μαγνησίας Κατηγορία:Δήμος Ρήγα Φεραίου
Αϊμέ, αγάπη μου
Η ιστορία της τηλενουβέλας προσεγγίζει ένα θρυλικό ερωτικό τρίγωνο ανάμεσα σε δύο νεαρές Κοντέσες, την Μόνικα και την Αϊμέ, και το νόθο γιο ενός πλούσιου γαιοκτήμονα, τον Χουάν ντελ Ντιάμπλο.
Πρωταγωνιστούν Εδίτ Γκονσάλες, Εδουάρδο Παλόμο, Άνα Κολτσέρο και Αριέλ Λόπεζ Παδίγια.
Πλοκή
Ο Φρανσίσκο Αλκασάρ είναι ένας πλούσιος γαιοκτήμονας, ο οποίος κατέχει καλλιέργειες ζαχαροκάλαμου. Ο Φρανσίσκο είναι παντρεμένος με την Σοφία, μια σοβαρή, κοινωνική και περίπλοκη γυναίκα, με την οποία απέκτησε ένα γιο που ονομάζεται Αντρές. Πριν από το γάμο του με την Σόφια, ο Φρανσίσκο είχε σχέση με μια παντρεμένη γυναίκα, η οποία είχε σωματική κακοποίηση από τον σύζυγο της. Η γυναίκα έμεινε έγκυος και πέθανε όταν το παιδί ήταν 3 ετών.
Αυτό το παιδί είναι, στην πραγματικότητα, ο πρωτότοκος γιος του Φρανσίσκο. Όταν αυτή η γυναίκα έμεινε έγκυος, ο σύζυγος της αρνήθηκε να αναγνωρίσει το αγόρι σαν γιο του. Επίσης, δεν επέτρεψε στον Φρανσίσκο να αναγνωρίσει το παιδί ως δικό του. Έτσι, το αγόρι ονομάστηκε "Χουάν", έγινε γνωστός ως "Χουάν ντελ Ντιάμπλο" (Χουάν του διαβόλου), επειδή δεν είχε επώνυμο. Η μητέρα του Χουάν τελικά πέθανε από την ντροπή και από τη σωματική κακοποίηση που είχε από τον σύζυγο της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεξικάνικες τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Τηλενουβέλες
Αδαμάντιος Καραμουρτζούνης
Ο Αδαμάντιος Καραμουρτζούνης (1906 - ?) ήταν Έλληνας φιλάνθρωπος, γνωστός σαν "φίλος των φτωχών" (αντιπρόσωπος στην Ελλάδα της "διεθνούς ενώσεως φιλανθρώπων") και ακτιβιστής υπέρ τους , γεννημένος στη Χαλκίδα το 1906, ο οποίος έδρασε κυρίως τη δεκαετία του ’60. Έμπορος μηχανημάτων και ανταλλακτικών στον Πειραιά, με την ανθρωπιστική του δράση βοήθησε πολλές πτωχές οικογένειες βασισμένος σε δημόσιες δωρεές (εράνους) τις οποίες οργάνωνε σε κεντρικά σημεία της Αθήνας με άμεσο τρόπο. Συγκεκριμένα είχε τοποθετήσει μεγάλα κιβώτια εν είδει «κουμπαράδων» πλησίον πολυσύχναστων σημείων ή και έξω από δημόσια κτίρια κλπ μέσα στα οποία οι ενδιαφερόμενοι έριχναν τον οβολό τους «υπέρ των φτωχών». Οι δραστηριότητες αυτές πραγματοποιούνταν συνήθως κάθε Κυριακή έξω από Ιερούς Ναούς, μετά τη Θεία Λειτουργία. Από τα χρήματα που συγκέντρωνε οργάνωνε συσσίτια και κοινωφελείς εκδηλώσεις, εκδρομές σε Μονές, ενώ τροφοδοτούσε όσες οικογένειες είχαν ανάγκη οικονομικής στήριξης κι ακόμη, χρηματοδοτούσε ο ίδιος τη λειτουργία αρκετών κρατικών εκπαιδευτικών μονάδων και ιδρυμάτων, όπως δημοτικά σχολεία, παρθεναγωγεία κλπ. Με τον τρόπο αυτό, ο Καραμουρτζούνης, κατά πολλούς αμφιλεγόμενος, είχε, περίπου, αντικαταστήσει το Κράτος, στον τομέα της Πρόνοιας. Παρά την ανθρωπιστική του δράση, ο Καραμουρτζούνης, λόγω και της άγνοιας κάποιων νόμων, αντιμετώπισε πολλά προβλήματα με τη δικαιοσύνη. Χαρακτηριστικά, αναφέρονται σε εφημερίδες της εποχής, παραπομπές του σε διάφορες δίκες, για διάφορες κατηγορίες, όπως για φοροδιαφυγή, παραχώρηση προς πώληση δασικών εκτάσεων, παράνομων εράνων κλπ. Στην πλειονότητα των περιπτώσεων ο Καραμουρτζούνης απαλλάχθηκε των κατηγοριών, ωστόσο, στο φύλλο της εφημερίδας "Μακεδονία" με ημερομηνία 19 Μαΐου 1974, σελ. 3 ("Εις Μάνδραν Αττικής τέσσερα άτομα επώλησαν ως οικόπεδα δασικήν έκτασιν. Θα δικασθούν εις Βόλον την 12ην Ιουνίου") αναφέρεται ότι ήταν κρατούμενος στις φυλακές Κορυδαλλού. Τον Οκτώβριο του 1963 ο Καραμουρτζούνης ίδρυσε πολιτικό κόμμα, σε σκοπό τη συμμετοχή του στις επικείμενες εκλογές. Τη δεκαετία του '70 εργάσθηκε ως κτηματομεσίτης στην πόλη των Ιωαννίνων, ενώ συχνά αναλάμβανε τη μεταφορά καρδιοπαθών στο εξωτερικό, προκειμένου να τους χορηγηθεί χειρουργική θεραπεία, καλύπτοντας εκείνος το κόστος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες
Τζέιμς Αλεξάντερ Στιούαρτ-Μακένζι
Ο James Alexander Stewart-Mackenzie διετέλεσε μέλος του Κοινοβουλίου από το 1831. Στην πολιτική του σταδιοδρομία υπήρξε υπέρμαχος της φιλελεύθερης ιδεολογίας, διορίστηκε Κυβερνήτης της Κεϋλάνης, όπου ίδρυσε το  Εμπορικό Επιμελητήριο. Το 1841 διορίστηκε Ύπατος Αρμοστής των Ιονίων Νήσων, θέση που κατείχε έως το 1843 οπότε και υπέβαλλε την παραίτηση του. Βασικό του μέλημα από την αρχή της θητείας του ήταν η συγκράτηση των δαπανών και ο διεξοδικός έλεγχος των εσόδων και των εξόδων των Ιονίων Νήσων, μέλημα που στέφθηκε από αποτυχία αφενός διότι ούτε τις δαπάνες κατάφερε να συγκρατήσει, αφετέρου διότι με αυτήν την επιμονή του κατάφερε να δημιουργήσει έριδες στο εσωτερικό της Γερουσία ς. Οι προστριβές αυτές με την κεφαλή της Ιόνιου Γερουσίας και την επακόλουθη δυσαρέσκεια της Αγγλίας για τους χειρισμούς του τον οδήγησαν σε παραίτηση. Κατά την διάρκεια της θητείας του ως Αρμοστής πιο πολλές υπήρξαν οι αποδοκιμασίες από τις επιδοκιμασίες από τον λαό των Ιονίων Νήσων.
Στην διάρκεια της θητείας του στα Ιόνια νησιά φρόντισε ακόμα να στείλει ως δώρο στην Βρετανική Κυβέρνηση ένα πυροβόλο (όλμος) βενετσιάνικης κατασκευής, το οποίο έως σήμερα εκτίθεται στον Πύργο του Λονδίνου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λόρδοι Ύπατοι Αρμοστές των Ιονίων Νήσων
Τσιττίλιο
Το Τσιττίλιο (ιταλικά: Cittiglio) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βαρέζε, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βαρέζε
Φιλώτας Πέλλιος
Ο Φιλώτας Πέλλιος είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνίζονταν σαν σέντερ μπακ.
Γεννήθηκε στα Κύμινα Θεσσαλονίκης στις 17 Μαρτίου 1953 και ξεκίνησε την καριέρα του στις ακαδημίες του Ολυμπιακού Κυμίνων σε ηλικία 13 ετών και συνέχισε στον ΠΑΟΚ στα 16 του. Το 1972 προωθήθηκε στην μεγάλη ομάδα του ΠΑΟΚ όπου έκανε καριέρα για 15 χρόνια. Κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδας το 1974 και το πρωτάθλημα το 1976, είχε 221 συμμετοχές και 4 γκολ, ενώ είχε 35 συμμετοχές στην Εθνική Νέων και άλλες τόσες στην Εθνική Ελπίδων, ενώ στην Εθνική Ανδρών αγωνίστηκε 5 φορές.
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ
Σιωπή
μικρογραφία| [[Κόπτες|Κοπτική, 8ος αιώνας, Εθνικό Μουσείο της Βαρσοβίας]]
Σιωπή είναι η απουσία ακουστικού ήχου του περιβάλλοντος, η εκπομπή ήχων τόσο χαμηλής έντασης που δεν τραβούν την προσοχή πάνω τους ή η κατάσταση της παύσης παραγωγής ήχων. Αυτή η τελευταία έννοια μπορεί να επεκταθεί ώστε να ισχύει για τη διακοπή ή την απουσία οποιασδήποτε μορφής επικοινωνίας, είτε μέσω της ομιλίας είτε μέσω άλλου μέσου.
Μερικές φορές οι ομιλητές σιωπούν όταν διστάζουν για να αναζητήσουν μια λέξη ή διακόπτουν τον εαυτό τους πριν διορθωθούν. Η ανάλυση λόγου δείχνει ότι οι άνθρωποι χρησιμοποιούν σύντομες σιωπές για να επισημάνουν τα όρια των προσωδιακών μονάδων, κατά τη λήψη σειράς λόγου ή ως αντιδραστικές ενδείξεις, π.χ., ως ένδειξη δυσαρέσκειας, διαφωνίας, αμηχανίας, επιθυμίας για σκέψη, σύγχυσης και παρόμοια. Σχετικά παρατεταμένα διαστήματα σιωπής μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε τελετουργίες. Σε ορισμένες θρησκευτικές επιστήμες, οι άνθρωποι τηρούν τη σιωπή για παρατεταμένες περιόδους, ή ακόμα και για το υπόλοιπο της ζωής τους, ως ασκητικό μέσο πνευματικής μεταμόρφωσης.
Σιωπή ως ρητορική πρακτική
Η σιωπή μπορεί να γίνει μια αποτελεσματική ρητορική πρακτική όταν οι άνθρωποι επιλέγουν να σιωπήσουν για έναν συγκεκριμένο σκοπό. Δεν έχει απλώς αναγνωριστεί ως θεωρία αλλά και ως φαινόμενο με πρακτικά πλεονεκτήματα. Η ρητορική σιωπή δεν μπορεί να εξηγηθεί αφού συμβαίνει όταν δεν αναμένεται έλλειψη επικοινωνίας. Όταν η σιωπή γίνεται ρητορική, είναι σκόπιμη αφού αντανακλά ένα νόημα. Η ρητορική σιωπή στοχεύει περισσότερο το κοινό παρά τον ρήτορα. Ένα από αυτά τα πλεονεκτήματα της σιωπής είναι η επίτευξη διαφόρων τύπων ρητορικών πρακτικών και πρακτικών γραμματισμού. Υπάρχουν πάντα κάποιες έννοιες, προθέσεις και στόχοι που δεν μπορούν να εκφραστούν γλωσσικά με λέξεις και υπάρχουν πάντα φωνές που δεν μπορούν να υψωθούν μέσω των ήχων, αλλά αντικατοπτρίζονται όλες μέσω της σιωπής. Αυτές οι ρητορικές πρακτικές οδηγούν στην άρθρωση νέων νοημάτων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ήχος Κατηγορία:Αρετή
Μελέτη καθιστής Ανατολίτισσας (Σαββίδης)
Μελέτη καθιστής Ανατολίτισσας είναι σπουδή του Συμεών Σαββίδη.
Πληροφορίες
Μελέτη καθιστής Ανατολίτισσας είναι σχέδιο από κάρβουνο και μολύβι  δημιουργημένο στα 1908. Οι διαστάσεις του 51,7 × 41,7 εκ. Η γυναικεία καθιστή μορφή παρουσιάζεται από την πλάτη σε μιαενδιαφέρουσα στάση σε σχήμα S και καλυμμένη με πέπλο.. Προφανώς πρόκειται για άσκηση στο δύσκολο αυτό σχήμα μέσα από το οποίο διαρθρώνονται τα διαφορετικά είδη υφασμάτων, η φούστα, το σάλι με τα κρόσια γύρω από τη μέση, το μακρυμάνικο γιλέκο και το κάλυμμα της κεφαλής.
Ιοντικό υγρό
δεξιά|μικρογραφία| Η χημική δομή του [[Εξαφθοροφωσφορικό 1-βουτυλο-3-μεθυλιμιδαζόλιο|εξαφθοροφωσφορικού 1-βουτυλ-3-μεθυλιμιδαζολίου ([BMIM]PF6), ενός κοινού ιοντικού υγρού.]] μικρογραφία| Προτεινόμενη δομή ενός ιοντικού υγρού με βάση το ιμιδαζόλιο. Ο όρος ιοντικό υγρό (αγγλ. ionic liquid, IL), ή σπανιότερα ιοντικός διαλύτης ή ιοντική ένωση, στη χημεία, αναφέρεται σε άλας το οποίο ευρίσκεται σε υγρή κατάσταση, και ο όρος -στις περισσότερες των περιπτώσεων- περιορίζεται σε άλατα των οποίων το σημείο τήξης είναι χαμηλότερο της θερμοκρασίας των 100 C.
Τα ιοντικά υγρά έχουν πολλές εφαρμογές. Είναι ισχυροί διαλύτες και μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως ηλεκτρολύτες. Τα άλατα που είναι υγρά σε θερμοκρασία σχεδόν περιβάλλοντος είναι σημαντικά για εφαρμογές ηλεκτρικών μπαταριών και έχουν θεωρηθεί ως σφραγιστικά λόγω της πολύ χαμηλής τάσης ατμών τους.
Κάθε αλάτι που λιώνει χωρίς να αποσυντίθεται ή να εξατμίζεται συνήθως παράγει ένα ιοντικό υγρό. Το χλωριούχο νάτριο (NaCl), για παράδειγμα, λιώνει στους 801 C °C δίνοντας υγρό που αποτελείται σε μεγάλο βαθμό από κατιόντα νατρίου και ανιόντα χλωρίου. Αντίθετα, όταν ένα ιοντικό υγρό ψύχεται, συχνά σχηματίζει ένα ιοντικό στερεό — το οποίο μπορεί να είναι είτε κρυσταλλικό είτε υαλώδες.
Ο ιονικός δεσμός είναι συνήθως ισχυρότερος από τις Δυνάμεις φαν ντερ Βάαλς μεταξύ των μορίων των συνηθισμένων υγρών. Λόγω αυτών των ισχυρών αλληλεπιδράσεων, τα άλατα τείνουν να έχουν υψηλές ενέργειες πλέγματος, που εκδηλώνονται σε υψηλά σημεία τήξης. Ορισμένα άλατα, ειδικά αυτά με οργανικά κατιόντα, έχουν χαμηλές ενέργειες πλέγματος και επομένως είναι υγρά σε θερμοκρασία δωματίου ή κάτω από αυτήν.
Τα ιοντικά υγρά χαμηλής θερμοκρασίας μπορούν να συγκριθούν με ιοντικά διαλύματα, υγρά που περιέχουν τόσο ιόντα όσο και ουδέτερα μόρια, και ειδικότερα με τους λεγόμενους βαθείς ευτηκτικούς διαλύτες, μείγματα ιοντικών και μη ιονικών στερεών ουσιών που έχουν πολύ χαμηλότερα σημεία τήξης από τα καθαρές ενώσεις. Ορισμένα μείγματα νιτρικών αλάτων μπορεί να έχουν σημεία τήξης κάτω από 100°C.
Ο όρος «ιονικό υγρό» με τη γενική έννοια χρησιμοποιήθηκε ήδη από το 1943
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιόντα
Αλές Μπιαλιάτσκι
μικρογραφία| Με τους [[Γιαν Βιροβίνσκι, Ιρένα Λίποβιτς και Όλγκιερντ Ντζικόνσκι κατά τη διάρκεια της τελετής απονομής του βραβείου Παβέλ Βλόντκοβιτς στην πολωνική Γερουσία (2014)]] Ο Αλές Μπιαλιάτσκι (Алесь Бяляцкі/Aleś Bialacki, μερικές φορές μεταφράζεται ως Ales Bialacki, Ales Byalyatski, Alies Bialiacki και Alex Belyatsky) είναι Λευκορώσος πολιτικός ηγέτης και πρώην κρατούμενος συνείδησης, γνωστός για τη δουλειά του με το Κέντρο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων «Viasna». Το 2020, κέρδισε το βραβείο Βραβείο Ορθής Διαβίωσης, γνωστό ως «Εναλλακτικό Βραβείο Νόμπελ» και το 2022 τιμήθηκε με το Νόμπελ Ειρήνης.
Ιστορικό
Ο Μπιαλιάτσκι γεννήθηκε στη Βιάρτσιλια, στη σημερινή Καρελία της Ρωσίας, από λευκορώσους γονείς. Ο πατέρας του Βίκταρ Μπιαλιάτσκι είναι εγγενής στην περιοχή Rahačoŭ, η μητέρα του Νίνα προέρχεται από την περιφέρεια Ναρούλια. Το 1965 η οικογένεια επέστρεψε στη Λευκορωσία για να εγκατασταθεί στο Σβιέλαορσκ, Βόμπλαστ του Γκομέλ.
Ο Μπιαλιάτσκι είναι μελετητής της Λευκορωσικής λογοτεχνίας, αποφοίτησε από το Κρατικό Πανεπιστήμιο Γκομέλ το 1984 με πτυχίο στη Ρωσική και τη Λευκορωσική Φιλολογία. Κατά τη διάρκεια των φοιτητικών του ημερών, ο Μπιαλιάτσκι γνώρισε πολλούς ανθρώπους που αργότερα έγιναν διάσημοι συγγραφείς, συμπεριλαμβανομένων των Ανατόλ Σις, Έντουαρντ Ακούλιν, Σιαρζούκ Σισ και Ανατόλ Καζλού.
Μετά την αποφοίτησή του, ο Μπιαλιάτσκι εργάστηκε ως δάσκαλος σχολείου στο Γκομέλ.