cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κρίστιαν Φρόιντ
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 17 Φεβρουαρίου 1821 στην Άλτονα του Αμβούργου. Έμαθε τη γλυπτική στη Βασιλική Ακαδημία Τέχνης στην Κοπενχάγη κοντά στον θείο του Χέρμαν Ερνστ Φρόιντ και στον Χέρμαν Βίλχελμ Μπίσσεν. Δημιούργησε τα πρώτα σημαντικά έργα το 1840 για το ανάκτορο Κρίστιανσμποργκ και απόκτησε φήμη, ενώ τιμήθηκε για τα έργα του με πολλά μετάλλια και χρηματικά βραβεία. Πήγε στην Ρώμη, όπου διέμεινε με υποτροφία από το 1854 ως το 1865. Έγινε μέλος της Ακαδημίας της Κοπεγχάγης το 1869 και διορίστηκε καθηγητής από το 1892. Έγινε μέλος των Ιπποτών του Τάγματος των Ντάννεμπρογκ το 1898. Απεβίωσε στις 6 Απριλίου 1900 στην Κοπεγχάγη.
Έργα του
Δημιούργησε σε μπρούτζο, μάρμαρο και γύψο. Τα έργα του βρίσκονται στην Εθνική Γκαλερί του Βερολίνου, σε δημόσιους χώρους, εκκλησίες και μουσεία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί γλύπτες
Ολιστική ξηρά τροφή κατοικιδίων
Με τον ανεπίσημο έως τώρα όρο ολιστική ξηρά τροφή εννοείται εκείνη η ξηρά τροφή κατοικιδίων που ισχυρίζεται ότι αντιμετωπίζει τον οργανισμό των κατοικίδιων ζώων συνολικά ως έναν οργανισμό, του οποίου όλα τα μέρη πρέπει να βρίσκονται σε αρμονία μεταξύ τους, για να επιτευχθεί καλύτερη σωματική υγεία, ζωτικότητα και βιωσιμότητα του κατοικιδίου. Η ολιστική προσέγγιση στηρίζεται θεωρητικά στις διατροφικές ανάγκες του κατοικιδίου με βάση τα χαρακτηριστικά του είδους του και φέρεται ότι περιέχει υγιεινά, πρώτης ποιότητας στοιχεία που αντικατοπτρίζουν τις φυσικές επιλογές. Ωστόσο η ολιστική ξηρά τροφή, όπως και όλες οι ξηρές τροφές είναι επεξεργασμένες τροφές με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την υγεία ζώων που θεωρούνται στο φυσικό τους περιβάλλον ωμοφάγα.
Συστατικά
Το βασικότερο συστατικό της ολιστικής διατροφής είναι οι ζωικές πρωτεΐνες, οι οποίες είναι απαραίτητες για την ανάπτυξη των μυών και τη διατήρηση της ενεργητικότητας του ζώου, ακόμα και μετά τη στείρωση ή στα γηρατειά του. Η κυριότερη πηγή πρωτεΐνης είναι το φρέσκο, καθαρό κρέας, ανθρώπινης κατανάλωσης, χωρίς κόκαλα, από ζώα ελεύθερα ορμονών, στεροειδών και αντιβιοτικών, μεγαλωμένα υπό φυσιολογικές συνθήκες, ελευθέρας βοσκής. Τα είδη κρέατος, τα οποία καθορίζουν τα διάφορα είδη τροφών που μπορεί να βρει κανείς σε ένα πετ σοπ, είναι το κοτόπουλο, η πάπια και το αρνί και αποτελούν το συστατικό με τη μεγαλύτερη περιεκτικότητα στις ολιστικές τροφές. Αν και τα ζώα αυτά είναι σαρκοφάγα, ωστόσο είναι απαραίτητη για τον οργανισμό τους, για την πεπτικότητα της τροφής και γενικά για μια ισορροπημένη και υγιεινή διατροφή η πρόσληψη υδατανθράκων ωστόσο οι επιστήμονες θεωρούν ότι υφίσταται κενό στις γνώσεις μας για τη διατροφή των ζώων και θεωρούν τους όρους «ισορροπημένη και υγιεινή διατροφή» ακόμα και παραπειστικούς σε ποικίλα πλαίσια διαφήμισης των διαφόρων εταιρειών.
Παράλληλα, χρησιμοποιούνται και λιπαρά, τα οποία προσφέρουν στο σκύλο ή τη γάτα πολυακόρεστα λιπαρά οξέα, επιτελούν απαραίτητες για την υγεία του οργανισμού μεταβολικές εργασίες και κάνουν ιδιαίτερα εύγευστη την τροφή. Αυτά είναι τα λιπαρά πουλερικών και λαχανικών, καθώς και το λάδι σολομού που είναι εύπεπτα και μεταβολίζονται άμεσα.
Ισχυρισμοί για οφέλη στα κατοικίδια
Η κατανάλωση ολιστικής τροφής πιθανολογείται ότι συμβάλλει στην ενεργητικότητα του σκύλου ή της γάτας, με αποτέλεσμα να βοηθάει στην αποτροπή της παχυσαρκίας ηλικιωμένων, στειρωμένων ή γενικά νωθρών ζώων. Παράλληλα, είναι ιδιαίτερα ανεκτή ακόμα και από ζώα που παρουσιάζουν ευαισθησία στο πεπτικό τους σύστημα, αρκεί να εισαχθεί σταδιακά στις διατροφικές τους συνήθειες. Επίσης, μειώνει αισθητά τις αλλεργίες σε σκύλους και γάτες που αντιμετωπίζουν τέτοιου είδους προβλήματα, ενώ ταυτόχρονα βελτιώνει τη συνολική υγεία του ζώο, βοηθώντας στην αποφυγή ασθενειών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικίδια ζώα
Ετζίαν Χοκς
Έχει χρώματα μαύρο, κόκκινο και λευκό και παίζει στο στάδιο «Ντάλες Σπόρτπλεξ» (Dulles SportsPlex) στην πόλη Στέρλινγκ της Βιρτζίνια (Sterling, Virginia). Από το 2002 ιδιοκτήτης της και επικεφαλής κόουτς είναι ο Τζόναθαν Νάιτ (Jonathan Knight). Από το 2008 κοόυτς είναι και ο Νταγκ Χόμερ (Doug Homer).
Ιστορικό
Η ομάδα ιδρύθηκε το 1996 από μια παρέα Ελλαδιτών και Ελληνοκυπρίων φοιτητών που ζούσαν στην περιοχή του Άρλινγκτον. Εντάχθηκε στην χαμηλότερη κατηγορία της ποδοσφαιρικής λίγκας της Ουάσινγκτον (Washington International Soccer League-WISL). Έπειτα από τρεις συνεχείς ανόδους, το 2000 κατάφερε να ανεβεί στην ανώτερη κατηγορία (Premier Division). Το φθινόπωρο του 2003 η ανώτερη κατηγορία αποσχίστηκε από την WISL, δημιουργώντας την Washington Premier League (WPL), στην οποία εντάχθηκαν και οι Χοκς και αγωνίζονται έκτοτε.
Το ξεπέταγμα και η απότομη άνοδος της ομάδας στην ανώτερη κατηγορία ερασιτεχνικού ποδοσφαίρου της μητροπολιτικής περιοχής της Ουάσινγκτον της έδωσε εξαιρετική φήμη και δημοσιότητα. Παρόλο που οι ιδρυτές της Έλληνες και Κύπριοι φοιτητές έπαψαν να αγωνίζονται ή επέστρεψαν στις πατρίδες τους, οι εναπομείναντες υποστηρικτές της προσπάθησαν να συνεχίσουν την νικητήρια παράδοση που είχε δημιουργηθεί. Στόχος της ομάδας είναι να διατηρείται στο υψηλό επίπεδο.
Το 2007 προκρίθηκαν από την περιοχή τους στο Κύπελλο ΗΠΑ (U.S. Open Cup) αποκλείοντας τον Ελληνοαμερικανικό Ν.Υόρκης και την ΑΣ Γιουνάιτεντ αλλά αποκλείστηκαν στον 1ο γύρο της τελικής φάσης. Παρόμοια πορεία είχαν και το 2009.
Ποδόσφαιρο Σάλας
Από το 2003 οι Χοκς διαθέτουν επίσης τμήμα ποδοσφαίρου Σάλας, το οποίο αρχικά είχε διαφορετικό όνομα. Αγωνίζεται με επιτυχία σε διάφορα τουρνουά της περιοχής της Ουάσινγκτον, όπως:
Εξωτερική πηγή
Κατηγορία:Ελληνικοί αθλητικοί σύλλογοι Η.Π.Α. Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Η.Π.Α. Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1996 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες ΗΠΑ
Σωτήριος Μεσσηνέζης
Ο Σωτήριος Μεσσηνέζης ήταν δήμαρχος Αιγίου (1879-1881).
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Αίγιο και ήταν γιος του Λέοντος Μεσσηνέζη. Σε γενικές γραμμές η δημαρχιακή του θητεία ήταν επιτυχημένη, αφού αρνήθηκε πεισματικά να χρησιμοποιήσει την θέση του για ρουσφετολογικούς λόγους. Τελικά το 1881 παραιτήθηκε, ύστερα από σφοδρή επίθεση που δέχτηκε από τους δημοτικούς του συμβούλους και ιδιαίτερα από τον δικηγόρο Μιχάλη Κανελλόπουλο, του οποίου ο Μεσσηνέζης αρνιόταν να ικανοποιήσει ρουσφετολογικές επιδιώξεις.
Απεβίωσε το ίδιο έτος.
Μ Σ
Μπερνάρ και Μπιάνκα: Κομμάντος της Σωτηρίας
Το Μπερνάρ και Μπιάνκα: Κομμάντος της Σωτηρίας ή απλώς Μπερνάρ και Μπιάνκα (πρωτότυπος τίτλος: The Rescuers) είναι αμερικανική ταινία κινουμένων σχεδίων που κυκλοφόρησε το 1977 με εταιρεία παραγωγής τη Walt Disney Animation Studios και διανομή από τη Walt Disney Studios Motion Pictures. Αποτελεί την 23η ταινία της σειράς «Τα κλασικά της Disney».
Η ταινία έχει να κάνει με έναν διεθνή οργανισμό ποντικών με έδρα τη Νέα Υόρκη, τους Κομμάντος της Σωτηρίας, του οποίου τα μέλη είναι αφοσιωμένα στο να παρέχουν βοήθεια σε θύματα απαγωγής σε όλο τον κόσμο. Δύο από τα ποντίκια του οργανισμού, ο νευρικός επιστάτης Μπερνάρ και η συνέταιρός του, η γοητευτική Μις Μπιάνκα, ορίζονται ως αυτοί που θα διασώσουν την Πένι, ένα ορφανό κορίτσι το οποίο κρατείται αιχμάλωτο στο Νησί του Διαβόλου από την κυνηγό θησαυρών Μαντάμ Μέδουσα.
Κατάλογος Κάστρων Νομού Κοζάνης
Ο παρακάτω κατάλογος των κάστρων, των φρουρίων και των λοιπών οχυρωματικών μνημείων του Νομού Κοζάνης, είναι ταξινομημένος κατά ουσιαστική αλφαβητική σειρά (χωρίς δηλαδή τα προθέματα ακρόπολη, κάστρο, καστέλι, πύργος, μπούρτζι κλπ).
Μπερνάρ και Μπιάνκα: Κομμάντος της Σωτηρίας
Η ταινία βασίστηκε στη σειρά παιδικών μυθιστορημάτων της Μάρτζερι Σαρπ The Rescuers (1959) και Miss Bianca (1962). Εξαιτίας της επιτυχίας της ταινίας, μια συνέχεια με τον τίτλο Μπερνάρ και Μπιάνκα: Περιπέτειες στην Άκρη της Γης κυκλοφόρησε το 1990, κάνοντάς την την πρώτη ταινία της Disney που απέκτησε συνέχεια.
Πλοκή
Σε ένα εγκαταλελειμμένο ποταμόπλοιο στο Νησί του Διαβόλου, ένα μικρό ορφανό κοριτσάκι με το όνομα Πένι, πετάει ένα μπουκάλι στο ποτάμι το οποίο περιέχει ένα μήνυμα μέσα, ζητώντας βοήθεια. Το μπουκάλι φτάνει στη Νέα Υόρκη, όπου ανακαλύπτεται από τους Κομμάντος της Σωτηρίας, έναν διεθνή οργανισμό ποντικιών που εδρεύουν μέσα στα κτίρια των Ηνωμένων Εθνών. Η εκπρόσωπος από την Ουγγαρία, η Μις Μπιάνκα, αναλαμβάνει εθελοντικά την υπόθεση και διαλέγει τον Μπερνάρ, τον επιστάτη του οργανισμού, να είναι αυτός που θα τη συνοδεύσει στην αποστολή. Οι δυο τους επισκέπτονται το ορφανοτροφείο στο οποίο ζούσε η Πένι και συναντούν έναν ηλικιωμένο γάτο με το όνομα Ρούφους. Ο Ρούφους τους λέει για μια γυναίκα με το όνομα Μαντάμ Μέδουσα, η οποία προσπάθησε να δελεάσει την Πένι αρκετές φορές ώστε να μπει στο αμάξι της και μπορεί τελικά να το κατάφερε και να την απήγαγε.
Κατάλογος Κάστρων Νομού Κοζάνης
Σημαντικό ρόλο στην ανεύρεση, ανασκαφή, ανάδειξη, κήρυξη ως ιστορικά διατηρητέων και τη συντήρηση των οχυρωματικών μνημείων του νομού εκτελούν οι εξής υπηρεσίες του Υπουργείου Πολιτισμού:
Μπερνάρ και Μπιάνκα: Κομμάντος της Σωτηρίας
Πλοκή
Τα ποντίκια ταξιδεύουν στο ενεχυροδανειστήριο της Μέδουσας, όπου ανακαλύπτουν ότι εκείνη και ο συνέταιρός της, ο Κύριος Σνουπς (Κιούπης στα ελληνικά), ψάχνουν να βρουν το μεγαλύτερο διαμάντι του κόσμου, το Μάτι του Διαβόλου. Ανακαλύπτουν επίσης ότι η Μέδουσα και ο κύριος Σνουπς είναι στο Νησί του Διαβόλου μαζί με την Πένι, την οποία όντως έχουν απαγάγει και την οποία προσέχουν να μην το σκάσει δύο εκπαιδευμένοι κροκόδειλοι ονόματι Βρούτος και Νέρωνας. Με τη βοήθεια ενός άλμπατρος ονόματι Όρβιλ (Ίκαρος στα ελληνικά) και μιας λιβελούλας ονόματι Έβινρουντ, τα ποντίκια ακολουθούν τη Μέδουσα στον βάλτο. Εκεί, μαθαίνουν ότι η Πένι κρατείται φυλακισμένη για να κατέβει σε μια τρύπα που οδηγεί στην σπηλιά του πειρατή, όπου βρίσκεται το Μάτι του Διαβόλου, για να το βρει και να το δώσει στην Μέδουσα.
Ο Μπερνάρ και η Μις Μπιάνκα βρίσκουν την Πένι και καταστρώνουν ένα σχέδιο απόδρασης ενώ στέλνουν τον Έβινρουντ να ειδοποιήσει τα ζώα της περιοχής, τα οποία σιχαίνονται την Μέδουσα. Ο Έβινρουντ όμως καθυστερεί όταν αναγκάζεται να προστατευτεί από ένα σμήνος νυχτερίδων που τον ακολουθούν και κρύβεται μέσα σε ένα μπουκάλι. Το επόμενο πρωί, η Μέδουσα και ο κύριος Σνουπς στέλνουν την Πένι στη σπηλιά του πειρατή για να βρει το διαμάντι, με την Μις Μπιάνκα και τον Μπερνάρ να κρύβονται στην τσέπη του φορέματός της. Οι τρεις τους σύντομα βρίσκουν το Μάτι του Διαβόλου μέσα στη νεκροκεφαλή ενός πειρατή. Καθώς η Πένι προσπαθεί να ανοίξει με το σπαθί του πειρατή, το οποίο χρησιμοποιεί σαν μοχλό, το στόμα της νεκροκεφαλής, τα ποντίκια σπρώχνουν από μέσα το διαμάντι, αλλά σύντομα η παλίρροια φουσκώνει και πλημμυρίζει τη σπηλιά. Η Μις Μπιάνκα, η Πένι και ο Μπερνάρ καταφέρνουν μετά βίας να ανακτήσουν το διαμάντι και να βγουν από τη σπηλιά πριν πνιγούν.
Η Μέδουσα σχεδιάζει να κρατήσει το διαμάντι μόνο για τον εαυτό της, κρύβοντάς το στο αρκουδάκι της Πένι και κρατάει στην Πένι και τον Σνουπς μακριά με την απειλή όπλου. Όταν σκοντάφτει πάνω στο καλώδιο παγίδα που ο Μπερνάρ και η Μπιάνκα έστησαν, το αρκουδάκι πέφτει από τα χέρια της Μέδουσας και η Πένι το παίρνει και τρέχει μακριά. Τα ζώα της περιοχής φτάνουν στο ποταμόπλοιο και βοηθούν τον Μπερνάρ και την Μπιάνκα να αιχμαλωτίσουν τον Βρούτο και τον Νέρωνα, ενώ στη συνέχεια ανάβουν τα πυροτεχνήματα του κυρίου Σνουπς δημιουργώντας περισσότερο χάος. Εν τω μεταξύ, η Πένι και τα ποντίκια παίρνουν το αυτοκίνητο-βάλτου της Μέδουσας για να φύγουν. Η Μέδουσα τους καταδιώκει χρησιμοποιώντας τον Βρούτο και τον Νέρωνα ως σανίδες του σκι, αλλά δεν καταφέρνει να τους πιάσει και καταλήγει προσκολλημένη στην καμινάδα του πλοίου καθώς ο Βρούτος και ο Νέρωνας την περιμένουν από κάτω ενοχλημένοι.
Κατάλογος Κάστρων Νομού Κοζάνης
Αναφορές
Κατηγορία:Κατάλογοι που αφορούν την Ελλάδα Κατηγορία:Νομός Κοζάνης Κοζα
Μπερνάρ και Μπιάνκα: Κομμάντος της Σωτηρίας
Πλοκή
Πίσω στη Νέα Υόρκη, οι Κομμάντος της Σωτηρίας παρακολουθούν στις ειδήσεις το πώς η Πένι βρήκε το Μάτι του Διαβόλου, το οποίο δόθηκε στο Ινστιτούτο Σμιθσόνιαν, και το πώς βρήκε γονείς να την υιοθετήσουν. Η συνάντηση διακόπτεται όταν ο Έβινρουντ καταφτάνει με μια νέα κραυγή βοήθειας, στέλνοντας τον Μπερνάρ και την Μπιάνκα σε μια νέα περιπέτεια.
Ανάπτυξη
Το 1962, η ταινία ξεκίνησε με την αρχική της ιδέα να περιστρέφεται γύρω από το πρώτο βιβλίο της σειράς, που αφορούσε έναν ποιητή, που ήταν αιχμάλωτος από μία απολυταρχική κυβέρνηση σε ένα οχυρό. Ωστόσο, καθώς η ιστορία προχωρούσε και εμπλεκόταν περισσότερο με τη διεθνή δολοπλοκία, ο Ουώλτ Ντίσνεϋ πάγωσε το πρότζεκτ καθώς δεν ενδιαφερόταν καθόλου για την πολιτική χροιά, που πιθανώς θα αποκτούσε η ταινία. Το πρότζεκτ έλαβε νέα ώθηση στις αρχές της δεκαετίας του '70 ως μια δουλειά για νεαρούς εικονογραφιστές, με επικεφαλής τον Ντον Μπλουθ, καθώς το στούντιο θα εναλλασσόταν μεταξύ ολόκληρης κλίμακας «Α εικόνων» και μικρότερης, δεύτερη κλίμακας «Β εικόνων» με πιο απλή εικονογράφηση. Οι εικονογραφιστές επέλεξαν το πιο πρόσφατο βιβλίο της σειράς, Η Μις Μπιάνκα στην Ανταρκτική, με την ιστορία του να επικεντρώνεται σε μια πολική αρκούδα, που εξαναγκάζεται να λαμβάνει μέρος σε επιδείξεις και έτσι οδηγείται να στείλει ένα μήνυμα σε μπουκάλι, το οποίο φτάνει στα ποντίκια. Ο τραγουδιστής της τζαζ Λούις Πρίμα θα χάριζε τη φωνή του στον χαρακτήρα της αρκούδας, Λούις η αρκούδα, και η ταινία θα περιείχε έξι τραγούδια ερμηνευμένα από τον ίδιο και γραμμένα από τον Φλόιντ Χάντελστον. Δυστυχώς το 1975, μετά από πονοκεφάλους και επεισόδια απώλειας μνήμης, ο Πρίμα διαγνώστηκε με καρκίνο στον εγκέφαλο και το πρότζεκτ αποσύρθηκε.
thumb|right|260px|Η Πένι προσπαθεί να βγάλει το Μάτι του Διαβόλου από τη νεκροκεφαλή - Οι δημιουργοί σχεδιάσαν προσεκτικά το κάθε πλάνο της σκηνής για να αυξήσουν την ένταση.
Εν τω μεταξύ, το βασικό επιτελείο της Disney είχε τελειώσει την ταινία Ο Ρομπέν των Δασών και ετοιμαζόταν να ξεκινήσει την παραγωγή μιας διασκευής του βιβλίου του Πολ Γκάλικο με τίτλο Σκράφι με σκηνοθέτη τον Κεν Άντερσον. Η ιστορία του αφορούσε πιθήκους του Γιβραλτάρ στην περίοδο του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και σε αυτήν εμπεριέχονταν και Ναζί. Όταν έφτασε η ώρα μία από τις δύο ιστορίες να πάρει το πράσινο φως, οι επικεφαλής των στούντιο αποφάσισαν να προχωρήσουν με το Μπερνάρ και Μπιάνκα. Όταν το Σκράφι πάγωσε, η ομάδα των βετεράνων μετέτρεψε το Μπερνάρ και Μπιάκνα σε μια πιο παραδοσιακή, ολόκληρης κλίμακας παραγωγή, αφήνοντας το σκηνικό της Αρκτικής με τον βετεράνο σεναριογράφο της Disney Φρεντ Λάκι να δηλώνει: «Ήταν πολύ άκαμπτο ως σκηνικό για τους εικονογραφιστές». Η Κρουέλα Ντε Βιλ, η κακιά από την ταινία Τα 101 σκυλιά της Δαλματίας, θεωρήθηκε αρχικά να είναι αυτή η κύρια ανταγωνίστρια της ταινίας, αλλά ο εικονογραφιστής της Disney Όλι Τζόνστον δήλωσε ότι ένιωθε λάθος να επιχειρήσουν μια συνέχεια και έτσι η ιδέα εγκαταλείφθηκε. Αντί αυτού, αντικαταστάθηκε από μια ρετουσαρισμένη εκδοχή της Ντάιαμοντ Ντάτσες (Διαμεντένια Δούκισσα) του βιβλίου Μις Μπιάνκα. Οι δύο χαρακτήρες μοιράζονται εκπληκτικά λίγες ομοιότητες, πλην ίσως της τάσης να οδηγούν απρόσεκτα. Το κίνητρο να κλέψει ένα διαμάντι προέρχεται από το βιβλίο του 1959 της Μάρτζερι Σιαρπ, Μις Μπιάνκα. Η εμφάνισή της ήταν βασισμένη στην πρώην γυναίκα του εικονογραφιστή Μιλτ Καλ, την οποία δεν συμπαθούσε ιδιαιτέρως. Αυτή ήταν η τελευταία ταινία του Καλ για το στούντιο και ήθελε ο τελευταίος του χαρακτήρας να είναι ο καλύτερός του. Ήταν τόσο επίμονος στο να τελειοποιήσει τη Μαντάμ Μέδουσα έτσι ώστε κατέληξε να κάνει σχεδόν όλη την εικονογράφηση του χαρακτήρα ο ίδιος. Η Πένι ήταν εμπνευσμένη από την Υπομονή, το ορφανό του βιβλίου. Για συνεργούς, οι δημιουργοί υιοθέτησαν τον χαρακτήρα Μάντρεϊκ, τον οποίο μετονόμασαν σε Κύριο Σνουπς, και η καρικατούρα του σχεδιάστηκε από τον Τζον Κουλχέιν. Ο Κουλχέιν ισχυρίζεται ότι είχε σχεδόν παρασυρθεί στο να ποζάρει για διάφορες αντιδράσεις του χαρακτήρα και ο Κύριος Σνουπς μιμήθηκε τις κινήσεις του. Ωστόσο, δήλωσε: «Το να γίνω ένας χαρακτήρας της Disney ξεπερνούσε και τα πιο άγρια όνειρά μου για δόξα». Ο Βρούτος και ο Νέρωνας βασίστηκαν στα δύο κυνηγόσκυλα με τα ονόματα Τάιραντ και Τόρμεντ (Τύρανος και Μαρτύριο) στα βιβλία.
Οι σεναριογράφοι εξέτασαν την ιδέα ο Μπερνάρ και η Μπιάνκα να είναι ένα παντρεμένο ζευγάρι επαγγελματιών ντετέκτιβ, αλλά αποφάσισαν ότι αφήνοντας τους χαρακτήρες ανύπαντρους και αρχάριους, θα ήταν πιο ρομαντικό. Για τους δεύτερους ρόλους, ένα μικρό αυτοκίνητο βάλτου – ένα φύλλο που λειτουργεί ως βάρκα τροφοδοτούμενο από μια λιβελούλα – δημιουργήθηκε. Καθώς ανέπτυσσαν την κωμική δυναμική της προβολής της εξάντλησής του μέσω του χαρακτηριστικού ήχου των εντόμων, η λιβελούλα από δεύτερος χαρακτήρας έγινε βασικός. Ο βετεράνος καλλιτέχνης στα ειδικά εφέ ήχου Τζίμι ΜακΝτόναλντ, επέστρεψε από την αφυπηρέτησή του για να παρέχει τα εφέ της λιβελούλας. Επίσης, τα πλάσματα του τοπικού βάλτου οργανώθηκαν ως μια ειδική προστατευτική φρουρά που παρέλαβνε συνεχώς. Ωστόσο, οι σεναριογράφοι τους εξέλιξαν σε μια εθελοντική ομάδα που βοηθούσε μικρά πλάσματα του βάλτου. Ο αρχηγός τους, ένας βουβαλοβάτραχος, του οποίου τη φωνή χάρισε ο Φιλ Χάρις, κόπηκε από την ταινία. Ένα περιστέρι είχε προταθεί αρχικά ως το μεταφορικό μέσο του Μπερνάρ και της Μπιάνκα, μέχρι που ο Όλι Τζόνσον θυμήθηκε ένα επεισόδιο της σειράς True Life Adventures που έδειχνε τις αδέξιες προσγειώσεις και απογειώσεις των άλμπατρος και πρότεινε αυτό το άκομψο πουλί αντί για το περιστέρι.
Εικονογράφηση
Ήδη από Τα 101 σκυλιά της Δαλματίας, η εικονογράφηση των κινηματογραφικών ταινιών κινουμένων σχεδίων της Disney γινόταν με την τεχνική της ξηρογραφίας, η οποία ήταν μόνο ικανή να παράγει μαύρα περιγράμματα, αλλά η τεχνική βελτιώθηκε και έτσι οι εικονογραφιστές μπορούσαν να χρησιμοποιούν και μεσαίους τόνους του γκρι, ώστε να μπορούν να δημιουργούν πιο μαλακές γραμμές. Το τέλος της παραγωγής, σηματοδότησε την τελευταία κοινή προσπάθεια των βετεράνων Μιλτ Καλ, Όλι Τζόνστον και Φρανκ Τόμας και την πρώτη ταινία της Disney όπου ο Ντον Μπλουθ δούλεψε ως εικονογραφιστής αντί ως βοηθός εικονογραφιστής. Άλλοι εικονογραφιστές που ξεχώρισαν κατά τη διάρκεια της παραγωγής ήταν οι Γκλεν Κιαν, Ρον Κλέμεντς και Άντι Γκάσκιλ, οι οποίοι θα έπαιζαν σημαντικό ρόλο στην Αναγέννηση της Disney.
Μουσική
Τα τραγούδια της ταινίας γράφτηκαν από τους Σάμι Φάιν, Κάρολ Κόνορς και Αΐν Ρόμπινς και ερμηνεύτηκαν από την Σιέλμπι Φλιντ. Για πρώτη φορά από το 1942 και την ταινία Μπάμπι, τα σημαντικότερα τραγούδια της ταινίας τραγουδήθηκαν ως μέρος της αφήγησης και όχι από τους χαρακτήρες της ταινίες όπως συμβαίνει στις περισσότερες ταινίες κινουμένων σχεδίων της Disney.
Λίστα κομματιών
250px|thumb|right|Εξώφυλλο αυθεντικού soundtrack
Κυκλοφορία
Η ταινία Μπερνάρ και Μπιάνκα: Κομμάντος της Σωτηρίας επανακυκλοφόρησε στις αίθουσες στις 16 Δεκεμβρίου 1983 μαζί με τη νέα ταινία μικρού μήκους με πρωταγωνιστή τον Μίκυ Μάους, Τα Χριστουγεννιάτικα κάλαντα του Μίκυ, την πρώτη εμφάνιση του Μίκυ στις κινηματογραφικές αίθουσες μετά από 30 χρόνια απουσίας. Εν αναμονή της επικείμενης κινηματογραφικής κυκλοφορίας της συνέχειάς της το 1990, Μπερνάρ και Μπιάνκα: Περιπέτειες στην Άκρη της Γης, η ταινία Μπερνάρ και Μπιάνκα: Κομμάντος της Σωτηρίας είχε άλλον ένα επιτυχημένο κινηματογραφικό κύκλο στις 17 Μαρτίου 1989.
Προώθηση
Σε σύνδεση με την 25η επέτειο της κυκλοφορίας της, η ταινία Μπερνάρ και Μπιάνκα έκανε το ντεμπούτο της στη σειρά «Τα Κλασικά της Disney» το 2002 με τρεις διαφορετικές φιγούρες-γλυπτά των τριών μεγαλύτερων αστεριών της ταινίας, αλλά και έναν πάπυρο με τους τίτλους αρχής. Οι τρεις φιγούρες-γλυπτά δημιουργήθηκαν από τον Ντάστι Χόρνερ και ήταν οι: Θαραλλέα Μπιάνκα (ηρωίδα της ταινίας στην τιμή των $75), Τολμηρός Μπερνάρ (ήρωας της ταινίας, επίσης στην τιμή των $75) και ο Έβινρουντ στη Βάση (η λιβελούλα, στην τιμή των $85). Ο πάπυρος είχε γραμμένο πάνω των τίτλο της ταινίας και τον τίτλο του τραγουδιού που ακούγεται στους τίτλους αρχής, «Το Ταξίδι», και η τιμή του ήταν $29. Όλες οι φιγούρες αποσύρθηκαν τον Μάρτιο του 2008 εκτός από τον πάπυρο, ο οποίος βρισκόταν σε κυκλοφορία μέχρι τον Δεκέμβριο του 2012.
Η ταινία απετέλεσε την έμπνευση για τη δημιουργία μιας άλλης συλλογής κλασικών φιγούρων της Disney το 2003. Ο Κεν Μέλτον ήταν ο δημιουργός του Ο Αρκούδος θα έρθει μαζί μου, αγαπητή μου, το οποίο ήταν μια περιορισμένη έκδοση και κυκλοφορία. Η φιγούρα ήταν περίπου 20 εκατοστά και απεικόνιζε την Μαντάμ Μέδουσα, την Πένι το ορφανό κοριτσάκι, τον αρκούδο της τον Τέντι και το διαμάντι «Το Μάτι του Διαβόλου». Φτιάχτηκαν μόνο 1,977 αντίγραφα ως αναφορά στο έτος κυκλοφορίας της ταινίας. Η φιγούρα στοίχιζε $299 και ανακηρύχθηκε αμέσως αποσυρθείσα το 2003.
Τον Νοέμβριο του 2008, κυκλοφόρησε μια έκτη φιγούρα-γλυπτό εμπνευσμένη από την ταινία. Φτιαγμένη από κράμα κασσίτερου και ρητίνη, η φιγούρα Έτοιμοι για απογείωση απεικόνιζε τον Όρβιλ, ως την πρώτη του εμφάνιση σε παρόμοια συλλογή, και τους Μπερνάρ και Μπιάνκα, οι οποίοι εμφανίζονταν για δεύτερη φορά. Η απεικόνιση ήταν εμπνευσμένη από τη σκηνή της απογείωσης του Όρβιλ στην ταινία και φτιάχτηκε από τον Ρούμπεν Προκόπιο. Το μέγεθός της ήταν περίπου 20 εκατοστά, όπως και της προγούμενης φιγούρας, η τιμή της ήταν $399 και είχε περιορισμένη κυκλοφορία με μόλις 750 αντίγραφα.
Home media
Η ταινία Μπερνάρ και Μπιάνκα έκανε πρεμιέρα σε βιντεοκασέτα VHS και Laserdisc στις 18 Σεπτεμβρίου 1992 ως μέρος της συλλογής της Disney «Τα Κλασικά της Disney». Επανακυκλοφόρησε σε VHS ως μέρος της συλλογής «Τα Αριστουργήματα της Disney» στις 5 Ιανουαρίου 1999, αλλά ανακλήθηκε τρεις μέρες αργότερα και επανεκδόθηκε στις 23 Μαρτίου 1999 (βλέπε Αντιδράσεις).
Στις 20 Μαΐου 2003, η ταινία κυκλοφόρησε σε DVD ως μια καθιερωμένη έκδοση, η οποία διεκόπη τον Νοέμβριο του 2011. Στις 21 Αυγούστου 2012, στην 35η επέτειο της ταινίας, κυκλοφόρησε σε Blu-ray μαζί με τη συνέχειά της ως συλλογή δύο ταινιών.
Αντιδράσεις
thumb|right|240px|Ένα από τα καρέ που εμπεριέχουν την εικόνα της γυμνόστηθης γυναίκας στο παράθυρο.
Στις 8 Ιανουαρίου 1999, τρεις μέρες μετά τη δεύτερη κυκλοφορία της ταινίας σε βιντεοκασέτα, η εταιρεία Walt Disney ανακοίνωσε την ανάκληση περίπου 3.4 εκατομμυρίων αντιγράφων επειδή στη συγκεκριμένη σειρά βιντεοκασετών, υπήρχε μια απαράδεκτη εικόνα σε ένα από τα «κελιά» του φόντου της ταινίας. Η εικόνα αυτή είναι μια θολή εικόνα μιας γυμνόστηθης γυναίκας, η οποία εμφανίζεται στα δύο από περισσότερα από 110,000 καρέ της ταινίας. Η εικόνα εμφανίζεται δύο φορές σε μη συνεχόμενα καρέ κατά τη διάρκεια της σκηνής όπου η Μις Μπιάνκα και ο Μπερνάρ πετάνε στην πλάτη του Όρβιλ πάνω από τη Νέα Υόρκη. Οι δύο εικόνες δεν ήταν εμφανείς στην κανονική κίνηση της ταινίας καθώς τα καρέ εναλλάσσονται πάρα πολύ γρήγορα - 30 καρέ ανά δευτερόλεπτο.
Στις 10 Ιανουαρίου 1999, δύο μέρες μετά την ανακοίνωση της ανάκλησης, η σελίδα του Βρετανικού τύπου The Independent αναφέρει:"Ένας εκπρόσωπος της Disney είπε ότι η εικόνα στην ταινία Μπερνάρ και Μπιάνκα τοποθετήθηκε κατά τη διάρκεια της παραγωγής, αλλά αρνήθηκε να πει τι ήταν οι εικόνες ή ποιος τις τοποθέτησε... Η εταιρεία είπε ότι ο σκοπός της ανάκλησης ήταν για να κρατηθεί η υπόσχεσή της προς τις οικογένειες ότι μπορούν να την εμπιστεύονται και να βασίζονται στην εταιρεία ότι η Disney παρέχει την καλύτερη οικογενειακή ψυχαγωγία."
Η βιντεοκασέτα της ταινίας επανεκδόθηκε και επανακυκλοφόρησε στις 23 Μαρτίου 1999, μετά την αφαίρεση της προσβλητικής εικόνας.
Box office
Η Μπερνάρ και Μπιάνκα σημείωσε επιτυχία κατά την πρώτη της κυκλοφορία στις αίθουσες έχοντας έσοδα στο box office 48 εκατομμύρια δολάρια, κάνοντάς την τη πιο επιτυχημένη ταινία της Disney μέχρι τότε. Η ταινία έσπασε το ρεκόρ εισπράξεων για ταινία κινουμένων σχεδίων κατά το πρώτο Σαββατοκυρίακο προβολής, ένα ρεκόρ το οποίο κρατούσε μέχρι το 1986 όταν η ταινία Αμέρικαν Στόρυ έκανε νέο ρεκόρ. Η Μπερνάρ και Μπιάνκα ήταν η πρώτη σημαντική επιτυχία της Disney μετά Το Βιβλίο της Ζούγκλας (1967) και η τελευταία μέχρι τη Μικρή Γοργόνα (1989).
Κριτική
Η Μπερνάρ και Μπιάνκα ονομάστηκε ως η καλύτερη ταινία της Disney μετά την Μαίρη Πόππινς το 1964 και φαίνεται να σηματοδότησε μια νέα, χρυσή εποχή για την Disney. Η ταινία συγκεντρώνει ποσοστό 83% «πιστοποιημένης φρεσκάδας» στη σελίδα συγκέντρωσης κριτικών Rotten Tomatoes.
Το TV Guide έδωσε στην ταινία 3/5 λέγοντας: «Τέσσερα χρόνια προετοιμασίας, με προϋπολογισμό περίπου 8 εκατομμύρια δολάρια, η Μπερνάρ και Μπιάνκα είναι μια όμορφα εικονογραφημένη ταινία που έδειξε ότι η Disney ξέρει ακόμη πώς να φτιάχνει ποιοτικές παιδικές ταινίες έστω και αν τον τελευταίο καιρό έδειχνε να αποδυναμώνεται. [...] Το κωμικό κομμάτι προσφέρεται από ένα πουλί ονόματι Όρβιλ, το οποίο μεταφέρει τα ποντίκια καθώς εκείνα ψάχνουν για το κορίτσι. Οι φωνές είναι όλες κατάλληλες για τους χαρακτήρες και η ταινία είναι μια απόλαυση για τα παιδιά αλλά και για τους ενήλικες που εκτιμούν μια καλή ταινία κινουμένων σχεδίων και μια ζωηρή αφήγηση».
Η Έλεν ΜακΚέι από τον μη κερδοσκοπικό οργανισμό Common Sense Media έδωσε στην ταινία 4/5 γράφοντας: «Εξαιρετική περιπέτεια αλλά πολύ σκοτεινή για παιδιά προσχολικής ηλικίας».
Στο βιβλίο του, Οι ταινίες της Disney, ο ιστορικός ταινιών Λέοναρντ Μάλτιν αναφέρεται στην ταινία Μπερνάρ και Μπιάνκα ως «μια ανάσα δροσιάς για όλους όσους ανησυχούσαν για το μέλλον των ταινιών κινουμένων σχεδίων της Disney», επαινώντας ότι «το χιούμορ και η φαντασία της ταινίας υφαίνονται επιδέξια σε ένα σταθερό παραμύθι [...] με ένα απολαυστικό καστ χαρακτήρων». Τελικώς, ανακηρύσσει την ταινία ως την «πιο χορταστική ταινία κινουμένων σχεδίων της Disney από τότε που κυκλοφόρησε η ταινία Τα 101 σκυλιά της Δαλματίας». Επίσης αναφέρει εν συντομία την ευκολία με την οποία η ταινία ξεπέρασε άλλες ταινίες κινουμένων σχεδίων της εποχής της.
Βραβεία
Η ταινία ήταν επίσης υποψήφια για τη λίστα των δέκα καλύτερων ταινιών κινουμένων σχεδίων του Αμερικανικού Ινστιτούτου Κινηματογράφου.
Συνέχεια
Η ταινία Μπερνάρ και Μπιάνκα: Κομμάντος της Σωτηρίας ήταν η πρώτη ταινία κινουμένων σχεδίων της Disney που απέκτησε συνέχεια. Μετά από τρεις επιτυχημένες κυκλοφορίες στις αίθουσες της πρώτης ταινίας, η συνέχεια Μπερνάρ και Μπιάνκα: Περιπέτειες στην Άκρη της Γης κυκλοφόρησε στις αίθουσες στις 16 Νοεμβρίου 1990.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1977 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες ενηλικίωσης Κατηγορία:Αμερικανικές buddy ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές περιπετειώδεις ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές περιπετειώδεις ταινίες φαντασίας Κατηγορία:Ταινίες με απαγωγή Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε παιδικά βιβλία Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε πολλά έργα Κατηγορία:Ταινίες των Walt Disney Animation Studios Κατηγορία:Κωμικές ταινίες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Βόλφγκανγκ Ράιτερμαν Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων παραγωγής Walt Disney Pictures Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων του 1977
Χρήστος Καρυπίδης
Ο Χρήστος Καρυπίδης (Θεσσαλονίκη, με καταγωγή από το χωριό Αναγέννηση Σερρών, 2 Δεκεμβρίου 1982) είναι Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως κεντρικός αμυντικός ή αμυντικός μέσος.
Σε συλλογικό επίπεδο
Ξεκίνησε από τις ακαδημίες του ΠΑΟΚ και το διάστημα μεταξύ 2001-2003 παραχωρήθηκε ως δανεικός σε Καβάλα και Κέρκυρα. Στη συνέχεια επέστρεψε και αγωνίστηκε τρία χρόνια στον ΠΑΟΚ για να αποχωρήσει το 2006 με προορισμό τη σκωτσέζικη Χαρτς, έναντι 200 χιλιάδων λιρών. Το καλοκαίρι του 2009 συμφώνησε με την Ομόνοια Λευκωσίας και στο κυπριακό πρωτάθλημα παρέμεινε συνολικά μία πενταετία, καθώς ακολούθησαν το 2012 ΑΠΟΕΛ και το 2013 ο Απόλλων Λεμεσού.
Το 2014 επέστρεψε στο ελληνικό πρωτάθλημα για λογαριασμό της Ξάνθης, όπου παρέμεινε δύο χρόνια με απολογισμό 38 συμμετοχές πρωταθλήματος και ένα τέρμα. Το 2016 υπέγραψε ως ελεύθερος στον Πλατανιά.
Στις εθνικές ομάδες
Υπήρξε διεθνής με την εθνική Ελπίδων όπου αγωνίστηκε τέσσερις συνολικά φορές, ενώ στην Ολυμπιάδα του 2004 ήταν μέλος της ολυμπιακής ομάδας αλλά δεν πήρε χρόνο συμμετοχής.
Μετόχι Καλογρέζας
Το Μετόχι Καλογρέζας είναι Μονή που ίδρυσε η Αγία Φιλοθέη των Αθηνών (1522-1589 μ.Χ.). Είναι το μοναδικό Βυζαντινό μοναστικό κτηριακό σύνολο που σώζεται στην περιοχή των Αθηνών.
Θέση
Το «Μετόχι» βρίσκεται στο δεξί χέρι του κατερχόμενου από το Χαλάνδρι προς Νέα Ιωνία, στη Λεωφόρο Καποδιστρίου, πίσω από τον αριθμό 54 (Βενζίνη ΕΚΟ). Μεταλλικές πινακίδες που έχει τοποθετήσει το Υπουργείο Πολιτισμού μπροστά και κοντά στο «Μετόχι» αναγράφουν «Μονή Αγίας Φιλοθέης».
thumb|Πινακίδα του υπουργείου πολιτισμού στο Μετόχι Καλογρέζας
Το «Μετόχι Καλογρέζας» βρίσκεται στη συνοικία Αγία Φιλοθέη Αμαρουσίου. Η θέση του πιστοποιείται και από τους χάρτες Αττικής του Kaupert, του έτους 1883, που εμφανίζουν το τετράγωνο σχήμα του περιτοιχισμένου μοναστηριού με τη μοναδική ονομασία του «Καλογρέζα». thumb|Χάρτης του 1883 του Kaupert με την «Καλογρέζα».
Προς αποφυγή παρερμηνείας, η σημερινή συνοικία της Νέας Ιωνίας «Καλογρέζα» ιδρύθηκε μεταγενέστερα, μετά το 1920, δύο χιλιόμετρα βορειοδυτικά από το «Μετόχι Καλογρέζας». Η συνοικία Αγία Φιλοθέη Αμαρουσίου στην οποία βρίσκεται το «Μετόχι Καλογρέζας» πήρε το όνομά της από το ιστορικό  Μνημείο «Μετόχι Καλογρέζας», που είχε ιδρύσει η Αγία Φιλοθέη των Αθηνών. Διοικητικά το μοναστήρι «Μετόχι Καλογρέζας» και η συνοικία στο οποίο βρίσκεται, η Αγία Φιλοθέη Αμαρουσίου υπάγονται στο Δήμο Αμαρουσίου. Εκκλησιαστικά υπάγονται στη Μητρόπολη Κηφισίας-Αμαρουσίου & Ωρωπού.
Ιστορία - Περιγραφή
Το «Μετόχι» ήταν παράρτημα του Κεντρικού Μοναστηριού που είχε ιδρύσει η Αγία Φιλοθέη στην Αθήνα (Μονή Αγίου Ανδρέα).
Το μοναστήρι «Μετόχι Καλογρέζας» δεν σώζεται ανέπαφο. Σώζεται όμως η εκκλησία του, ή το «Καθολικό», όπως ονομάζεται η εκκλησία σε κάθε μοναστήρι. Η εκκλησία αυτή τιμάται στα Εισόδια της Θεοτόκου και εορτάζει στις 21 Νοεμβρίου κάθε χρόνο. Επίσης σώζεται μέρος του περιτοιχίσματος, η Αυλόθυρα του Περιτοιχίσματος και μερικά κελιά. Όλα είναι υπό κατάρρευση. thumb|Περιτοίχισμα της μονής «Μετόχι Καλογρέζας» υπό κατάρρευση.
Περιγραφή της Μονής «Μετόχι Καλογρέζας»: «Είναι Μετόχιον, περιτοιχισμένον. Τετραγωνικώς γειτνιάζεται εκ της ιδίας Μονής. Εντός του Μετοχίου καλογρέζας Εις Ναός με δώσεκα κελλία. Ποσά κατά στρέμματα 2. Τα τρία κελλία θολωτά, τα δε τέσσερα σκεπασμένα εις κακήν κατάστασιν.» (από την απογραφή του 1837 της Βασιλικής Διοικήσεως του Όθωνα)
Ο Κιουταχής στην επιδρομή που έκανε το 1826 στην Αττική (πολιορκία Αθηνών) κατέστρεψε ένα κομμάτι της μονής «Μετόχι Καλογρέζας».
Ο χώρος της μονής είναι υπό ιδιοκτησιακό καθεστώς, και ο Δήμος Αμαρουσίου έχει κηρύξει απαλλοτρίωση. Δικαστήριο που προκλήθηκε με αίτημα να αναγνωρισθεί ο χώρος ως «Θρησκευτικός και εκτός συναλλαγής» είχε, πρωτοβάθμια, θετικό αποτέλεσμα. Η εκκλησία της μονής «Μετόχι Καλογρέζας» δεν είναι υπό ιδιοκτησιακό καθεστώς. Ανήκει στον Δήμο Αμαρουσίου. Η εκκλησία της μονής «Μετόχι Καλογρέζας» είναι κηρυγμένο αρχαιολογικό Μνημείο.
thumb|Η εκκλησία της μονής Μετόχι Καλογρέζας Ο επισκέπτης μπορεί να εισέλθει στο χώρο της μονής, που δεν είναι περιφραγμένος. Ο χώρος στον περίβολο της μικρής εκκλησίας παρουσιάζει μια απόλυτα γαλήνια όψη, σε αντίθεση με το γύρω αστικό περιβάλλον. thumb|Άποψη του χώρου της μονής «Μετόχι Καλογρέζας» Στο εσωτερικό της εκκλησίας η θολωτή σκεπή, οι αψιδωτές κάμαρες στους τοίχους και οι παλιές αγιογραφίες μεταφέρουν τον επισκέπτη σε ένα λατρευτικό περιβάλλον από τους περασμένους αιώνες. thumb|Αγιογραφίες από το εσωτερικό της μονής «Μετόχι Καλογρέζας» Η Αγία Φιλοθέη στα μοναστήρια της περιέθαλπε γέρους και φτωχούς, ακόμα και Τούρκους, έτρεφε και μόρφωνε και προστάτευε φτωχές κοπέλες του λαού, νοσήλευε αρρώστους και φιλοξενούσε άπορους και ξένους.
Η Αγία Φιλοθέη αφού τραυματίστηκε θανάσιμα από τους Τούρκους τη νύχτα της 2 προς 3 Οκτωβρίου του έτους 1588 σε ένα άλλο μοναστηράκι που είχε ιδρύσει στα Πατήσια, μεταφέρθηκε στην Καλογρέζα   όπου και πέθανε την 19η Φεβρουαρίου 1589.
Η Αγία Φιλοθέη ετάφη στην Καλογρέζα. Ο Φώτης Κόντογλου με το χαρακτηριστικό ύφος του το περιγράφει ως εξής: "Το άγιο σκήνωμά της θέφτηκε στο μοναστηράκι της Καλογρέζας κι' από κει έγινε η ανακομιδή των λειψάνων". Το σώμα Της, που βρέθηκε τότε, και παραμένει άφθαρτο, μεταφέρθηκε στην Αθήνα. Τώρα βρίσκεται σε λάρνακα στον Μητροπολιτικό Ναό Αθηνών.
Από το «Μετόχι Καλογρέζας» ξεκινά υπόγεια σήραγγα διαφυγής (δίοδος) που καταλήγει στο διπλανό Δήμο «Φιλοθέης - Ψυχικού». Καταλήγει στη σημερινή «Κρύπτη Φιλοθέης» όπου ανεγέρθηκε τον 20ό αιώνα Ναός στο όνομα της Αγίας.
Το αποτέλεσμα μίας επιφανειακής ανασκαφής
Σε μια επιφανειακή πρόχειρη εκσκαφή μέσα στο μοναστήρι «Μετόχι Καλογρέζας» βρέθηκε ένα γλυπτό επίκρανο από λευκό μάρμαρο, μεταβυζαντινών χρόνων. Αυτό καταγράφηκε από την Αρχαιολογική Υπηρεσία και παραδόθηκε στο Λαογραφικό Μουσείο του Δήμου Αμαρουσίου, όπου μπορεί να το δει ο επισκέπτης. thumb|Ανακάλυψη επίκρανου στη μονή «Μετόχι Καλογρέζας» κατά την εκσκαφή του 1994thumb|Επίκρανα στις βάσεις τοξωτής κατασκευής σε παλιό Αθηναϊκό αρχοντικό στην οδό Αδριανού 96 στην Πλάκα, που εικάζεται ότι ήταν το πατρικό σπίτι της Αγίας Φιλοθέης.
Από το επίκρανο αυτό μπορεί να εξαχθούν συμπεράσματα για την ομορφιά που είχαν τα διάφορα κτίσματα μέσα στο μοναστήρι στην ακμή του. (16ος αιώνας).
Ιστορικό, θρησκευτικό, πολιτιστικό μνημείο
Αβίαστα προκύπτει το συμπέρασμα ότι το μοναστήρι «Μετόχι Καλογρέζας», το μοναδικό Βυζαντινό μοναστικό κτηριακό σύνολο που σώζεται στην περιοχή των Αθηνών, είναι ένα από τα μεγαλύτερα Ιστορικά, Θρησκευτικά και Πολιτιστικά Μνημεία της Αθήνας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μοναστήρια στην Αττική Κατηγορία:Χαλάνδρι Κατηγορία:Μεταβυζαντινές εκκλησίες στην Αθήνα Κατηγορία:Βυζαντινές εκκλησίες στην Αθήνα
Αλάβαστρο (αγγείο)
thumb|right|250px|Ελληνικό αλάβαστρον από την Κάτω Ιταλία, Λούβρο Ως αλάβαστρον στην τέχνη και την αρχαιολογία εννοείται αγγείο με ψηλό σώμα και μικρό στόμιο. Συνήθως δε διαθέτει λαβή, αν και ενίοτε έχει μικρές τρύπες ή αυτιά για τη μεταφορά του. Το όνομα αλάβαστρον προέρχεται πιθανώς από την αιγυπτιακή λέξη α λα Μπαστ, που σημαίνει «δοχείο της Εμπάστ» (θεά). Το αλάβαστρον χρησιμοποιείτο από γυναίκες, κυρίως για την αποθήκευση αρωματικών ελαίων, όπως τουλάχιστον μαρτυρείται στις αγγειογραφικές σκηνές. Εισήχθη κατά τα τέλη του 6ου π.Χ. αιώνα και εξαφανίστηκε από το προσκήνιο κατά τα τέλη του 5ου π.Χ. αι. Η σκηνή που διακοσμεί το αγγείο καλύπτει περιμετρικά το σώμα, ενώ μερικές φορές είναι κοσμημένο μόνο με ανθέμιο. Το ύψος του ποικίλλει από 15-20 εκ.
Ευμένιος Φανουράκης
Ο Επίσκοπος Λάμπης και Σφακίων Ευμένιος (κατά κόσμον Ιωάννης Φανουράκης; 1887-1956), ήταν Κρήτας ιεράρχης και εκκλησιαστικός ιστορικός.
Αλάβαστρο (αγγείο)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαία ελληνικά αγγεία ανά είδος Κατηγορία:Αρωματοποιία
Ευμένιος Φανουράκης
Βίος
Ο επίσκοπος Ευμένιος γεννήθηκε στο Λουτράκι Μαλεβιζίου Ηρακλείου Κρήτης. Την εγκύκλια παιδεία του την έλαβε στο Ηράκλειο της Κρήτης. Αποφοίτησε από τη Θεολογική Σχολή της Χάλκης το 1912 και δίδαξε στη Μέση Εκπαίδευση σε σχολεία της Κρήτης.
Από το 1912 έωςτο 1936 διετέλεσε αρχιερατικός Επίτροπος της Μητρόπολης Κρήτης. Στις 10 Μαΐου 1936 χειροτονήθηκε επίσκοπος Λάμπης και Σφακίων
Διετέλεσε πρόεδρος της Επιτροπής Προστασίας και Περισυλλογής των Μεσαιωνικών Μνημείων της Κρήτης και πρόεδρος της Επιτροπής Έκδοσης του περιοδικού Κρητικά Χρονικά. Παρά την επιθυμία του να γίνει Μητροπολίτης Κρήτης, μετά το θάνατο του Μητροπολίτη Βασίλειου δεν το κατόρθωσε.
Πέθανε στις 2 Ιανουαρίου 1956
Συνέγραψε μελέτες σχετικά με την Εκκλησιαστική Ιστορία της Κρήτης στην περίοδο της Τουρκοκρατίας.
Πηγές
Κατηγορία:Μητροπολίτες Λάμπης, Συβρίτου και Σφακίων
Βίχοβγκραντ
Το Βίχοβγκραντ ή Βίσοβγκραντ (βουλγαρικά: Вишовград) είναι χωριό της Βουλγαρίας, στα ανατολικά του Δήμου Παβλίκενι, στην Επαρχία Βέλικο Τάρνοβο. Το 2011 είχε πληθυσμό 327 κατοίκων.
Όνομα
Το όνομα προέρχεται από τη σλαβική λέξη "Βίχονα" που σημαίνει κεράσι.
Γεωγραφία
Το Βίχοβγκραντ βρίσκεται σε μια αγροτική περιοχή, στην καρδιά της πεδιάδας του Δούναβη, κοντά στον Αίμο.
Ιστορία
Το Βίχοβγκραντ δημιουργήθηκε καιτά τον 19ο αι. στην περιοχή Σαράποβο και το θρησκευτικό σχολείο του είναι σε λειτουργία από το 1835. Η εργατική συνεταιριστική φάρμα του Βίχοβγκραντ ιδρύθηκε το 1951. Το 1958 είχε 2 067 κατοίκους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά της Επαρχίας Βέλικο Τάρνοβο
Μπέορνρεντ της Μερκίας
Ο Μπέορνρεντ της Μερκίας (Αρχ. Αγγλικά: Beornræd) βασιλιάς της Μερκίας (757) διαδέχθηκε για σύντομο χρονικό διάστημα τον Έθελμπαλντ της Μερκίας αλλά ανατράπηκε την ίδια χρονιά από τον Όφα της Μερκίας και αναγκάστηκε να δραπετεύσει από την χώρα. Οι πληροφορίες και οι πηγές για την βασιλεία του ήταν ελάχιστες επειδή ήταν πολύ σύντομη. Το Αγγλοσαξωνικό χρονικό για το έτος 757 αναφέρει : "Ο Έθελμπαλντ που βασίλευσε στην Μερκία 41 χρόνια δολοφονήθηκε στο Σέκινγκτον και το σώμα του μεταφέρθηκε στο Ρέπτον. Τον διαδέχθηκε στον θρόνο ο Μπέορνρεντ αλλά η βασιλεία του ήταν πολύ ατυχής, την ίδια χρονιά ο Όφα τον ανέτρεψε τον διαδέχθηκε στον θρόνο της Μερκίας στον οποίο παρέμεινε 39 χρόνια ..."
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βασιλείς της Μερκίας Κατηγορία:Οίκος του Ικέλ
Χέρμαν Ερνστ Φρόιντ
Ο Χέρμαν Ερνστ Φρόιντ (γερμ. Hermann Ernst Freund, 1786-1840) ήταν Δανός γλύπτης.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 15 Οκτωβρίου 1786 στην Ούτλέντε (Uthlede) στη Βρέμη. Σπούδασε στην Ακαδημία της Κοπεγχάγης και πήγε το 1820 στη Ρώμη. Επέστρεψε στην Κοπεγχάγη το 1827 και δίδαξε. Αποπεράτωσε το άγαλμα του Χανς Τάουζεν στο Βίμποργκ. Διορίστηκε καθηγητής στη Βασιλική Ακαδημία Τέχνης Δανίας στην Κοπεγχάγη. Απεβίωσε στις 30 Ιουνίου 1840 στην Κοπεγχάγη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δανοί γλύπτες
Τροντσάνο Βερτσελλέζε
Το Τροντσάνο Βερτσελλέζε (ιταλικά: Tronzano Vercellese) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βερτσέλλι, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου. Βρίσκεται περίπου 50χμ. βορειοανατολικά του Τορίνου και 20χμ. δυτικά του Βερτσέλλι.
Αυτονομία
Αυτονομία είναι το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης. Σύμφωνα με άλλον ορισμό, ωστόσο, η αυτονομία δεν ορίζεται ως δικαίωμα (το οποίο υποδηλώνει ότι αυτό το δικαίωμα πηγάζει από κάπου έξω από το άτομο φορέα της αυτονομίας - π.χ. από το Νόμο ή την Ηθική) αλλά ορίζεται ως ικανότητα ή σύμφωνα με τρίτο ορισμό ως κατάσταση. Δηλαδή αυτονομία είναι η κατάσταση αυτοδιάθεσης του ατόμου. Τι ακριβώς όμως σημαίνει αυτοδιάθεση; Μπορούμε να απαντήσουμε επισημαίνοντας τη διαφοροποίηση της αυτονομίας από την έννοια της ελευθερίας: Η τελευταία αναφέρεται στην ικανότητα και επάρκεια μέσων ώστε το άτομo να μπορεί να δρα χωρίς εξωτερικούς και εσωτερικούς περιορισμούς σύμφωνα με τη θέληση του. Η πρώτη αναφέρεται στην αυθεντικότητα και ανεξαρτησία των ίδιων των κινήτρων που καθορίζουν τη θέληση ενός ατόμου, ώστε πηγή της θελήσεως να είναι αυθεντικά το ίδιο το άτομο και όχι άλλοι εξωτερικοί παράγοντες. Ως έννοια εμφανίζεται στην ηθική, την πολιτική και την βιοηθική φιλοσοφία και αναφέρεται στη δυνάμει ικανότητα ενός λογικού ατόμου να παίρνει καθοριστικές αποφάσεις κατόπιν ενημέρωσης και χωρίς εξαναγκασμό. Ο όρος χρησιμοποιείται επίσης με πολιτική έννοια αναφορικά με την αυτοδιάθεση ενός λαού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έννοιες στην Ηθική Κατηγορία:Ηθικές αρχές Κατηγορία:Αυτονομία Κατηγορία:Κυβερνητική Κατηγορία:Ατομοκρατία
Τίνταρι
thumb|left|250px|Το Ελληνικό θέατρο του Τίνταρι. Το Τίνταρι (σικελικά: Lu Tinnaru, Αρχαία Ελληνικά: Τυνδαρίς) είναι μια μικρή πόλη, πρώην επισκοπή και προάστιο στην Ιταλική πόλη Πάττι. Το Τίνταρι βρίσκεται ανάμεσα στην Μπαρτσελόνα Πότσο ντι Γκότο και στην Τσεφαλού, στο βόρειο άκρο της Περιφέρειας της Σικελίας στην Ιταλία. Ανήκει στην Ιταλική επαρχία της Μεσσίνα που μετονομάστηκε σε Μητροπολιτική πόλη της Μεσσίνας (2015). Ο ποιητής Σαλβατόρε Κουαζίμοντο έκανε διάσημη την πόλη στο ποίημα του "Άνεμος στο Τίνταρι". Το Τίνταρι βρισκόταν σε έναν επιβλητικό λόφο με θέα την Τυρρηνική θάλασσα σε απόσταση περίπου 36 μίλια από την πρωτεύουσα της επαρχίας Μεσσήνη.
Ίδρυση
Η Τυνδαρίς ήταν μία από τις τελευταίες Ελληνικές αποικίες στη Σικελία, την ίδρυσε ο τύραννος των Συρακουσών Διονύσιος ο Πρεσβύτερος (396 π.Χ.). Οι αρχικοί έποικοι ήταν εξόριστοι από Ελληνικές περιοχές όπως η Ναύπακτος, η Ζάκυνθος και η Πελοπόννησος που μεταφέρθηκαν στη Μεσσήνη όταν έληξε ο Πελοποννησιακός Πόλεμος. Ο Διονύσιος τους εγκατέστησε στην Μεσσήνη αλλά λίγο αργότερα οι Σπαρτιάτες τους μετέφεραν στην τοποθεσία που ανήκαν παλιότερα στην περιοχή του Αβάκαινον. Οι Σπαρτιάτες έδωσαν στον νέο οικισμό το όνομα "Τυνδαρίς" προς τιμή του Τυνδάρεως, θετοί του γιοι με τη σύζυγο του Λήδα ήταν οι θεότητες της πόλης τους Διόσκουροι. Οι πρώτοι έποικοι κάλεσαν σύντομα νέους κατοίκους από την υπόλοιπη Σικελία και έγινε σύντομα μία ισχυρή πόλη με 5.000 κατοίκους.
Η Τυνδαρίς υποστήριξε τον Κορίνθιο στρατηγό Τιμολέων όταν έφτασε στη Σικελία (344 π.Χ.). Αργότερα υποστήριξε τον τύραννο των Συρακουσών Ιέρων Β΄, όταν βρέθηκε σε πόλεμο με τους Μαμερτίνους, ο Ιέρων Β΄ διέμεινε σε μία περιοχή ανάμεσα στην Τυνδαρίς και στην Ταορμίνα. Η Τυνδαρίς και η Ταορμίνα έγιναν πεδία μάχης χάρη στη στρατηγική τους θέση στην Τυρρηνική θάλασσα. Όταν ξέσπασε ο Α΄ Καρχηδονιακός Πόλεμος αρχικά συμμάχησε με την Καρχηδόνα αλλά βλέποντας την προέλαση των Ρωμαίων υποστήριξε τη Ρωμαϊκή Δημοκρατία, οι Καρχηδόνιοι αντιστάθηκαν και πούλησαν ομήρους τους επιφανέστερους πολίτες. Ακολούθησε η "μάχη της Τυνδαρίς" (257 π.Χ.) στην ακτή της περιοχής κοντά στη Λιπαρά νήσο, ο Ρωμαϊκός στόλος είχε μεγάλο πλεονέκτημα αλλά δεν κατάφερε τίποτα σημαντικό. Οι Ρωμαίοι πλησίασαν την ακτή της Τυνδαρίς αλλά η πόλη δεν έπεσε ακόμα στα χέρια τους, οι κάτοικοι έδιωξαν τη φρουρά των Καρχηδονίων μετά την κατάκτηση της Πανόρμου από τους Ρωμαίους (254 π.Χ.).
Ρωμαϊκή εποχή
Δεν υπάρχουν επαρκείς πηγές για την Τυνδαρίς στη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία, ο Μάρκος Τύλλιος Κικέρων την καταγράφει σαν "ευγενής πόλη", οι κάτοικοι είχαν τεράστια πίστη στους Ρωμαίους και την έδειξαν πολλές φορές. Ο Σκιπίων ο Αφρικανός εξόπλισε τον στόλο του στην Τυνδαρίς, σαν αντάλλαγμα έκανε δώρο στην πόλη ένα άγαλμα του Μερκούριους, οι κάτοικοι το τίμησαν ιδιαίτερα μέχρι την εποχή που το έκλεψε ο τύραννος Βέρρες. Η Τυνδαρίς ήταν μία από τις 17 πόλεις που τίμησε η Ρωμαϊκή Σύγκλητος για την εισφορά τους στην οικοδόμηση του ναού της Βένους στην Έρυξ. Βρισκόταν σε καθεστώς "Δημοτικής πόλης" με δικούς της νόμους και Κοινοβούλιο και όπως φαίνεται την εποχή του Κικέρωνα ήταν μία από τις σημαντικότερες πόλεις στο νησί. Οι κάτοικοι υπέφεραν ωστόσο σημαντικά από την καταπιεστική δικτατορία του Βέρρες, όταν έφυγε από το νησί για να τον εκδικηθούν γκρέμισαν το άγαλμα του.
Στον εμφύλιο ανάμεσα στον Οκταβιανό Αύγουστο και τον Σέξτο Πομπήιο (36 π.Χ.) η Τυνδαρίς υποστήριξε τον Αύγουστο. Ο σύμμαχος του Αυγούστου Μάρκος Βιψάνιος Αγρίππας κατέλαβε τον Πορθμό της Σικελίας μετά τη μεγάλη του νίκη στο Μιλάτσο και το χρησιμοποίησε σαν βάση. Δεν είναι γνωστά πολλά στη συνέχεια για την Τυνδαρίς αλλά είναι βέβαιο ότι υπήρχε στη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία σε υψηλή θέση. Ο Στράβων την καταγράφει ανάμεσα στις πόλεις της βόρειας Σικελίας και ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος δίνει στην πόλη τον τίτλο "Αποικία". O Οκταβιανός Αύγουστος της έδωσε τον τίτλο της Αποικίας όπως φαίνεται από την επιγραφή "Αποικία Αουγκούστα Τινδαρίτουμ". Ο Πλίνιος αναφέρει αργότερα μια μεγάλη φυσική καταστροφή, πιθανότατα ένας ισχυρός σεισμός που γκρέμισε τη μισή πόλη από τον βράχο και καταποντίστηκε στη θάλασσα αλλά δεν καταγράφει την ημερομηνία. Τα Ρωμαϊκά ημερολόγια αποδεικνύουν την ύπαρξη της Τυνδαρίς τον 4ο αιώνα.
Πηγές
Κατηγορία:Προρωμαϊκές πόλεις στην Ιταλία Κατηγορία:Αποικίες της Μεγάλης Ελλάδας Κατηγορία:Μητροπολιτική πόλη της Μεσσίνας Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Σικελία Κατηγορία:Αρχαίοι ελληνικοί αρχαιολογικοί τόποι στην Ιταλία
Mercedes-Benz W168
Το Mercedes-Benz W168 (γνωστό ως Mercedes-Benz A-Class) ήταν ένα πολυμορφικό αυτοκίνητο πόλης, που παρήχθη από τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία Mercedes-Benz, από τις 18 Οκτωβρίου 1997 έως τον Σεπτέμβριο του 2004. Ήταν η πρώτη γενιά που εισήγαγε την ονομασία A-Class και σημείωσε μεγάλη επιτυχία, παρά τις αρχικές ανησυχίες διεθνώς που δημιουργήθηκαν μετά την ανατροπή μιας A-Class στο «τεστ του ταράνδου» στη Σουηδία στις 21 Οκτωβρίου 1997, για τις οποίες όμως η Mercedes-Benz προέβη σε μαζική ανάκληση και επιδιόρθωση όλων των έως τότε W168. Τον Μάρτιο του 2001, ταυτόχρονα με μια ελαφρά ανανέωση, προστέθηκε στην παλέτα του μοντέλου και μία βελτιωμένη και πολυτελέστερη έκδοση της A-Class W168, με μακρύτερο μεταξόνιο, υπό τον κωδικό V168. Τελικώς και οι δύο εκδοχές αντικαταστάθηκαν τον Σεπτέμβριο του 2004 από την A-Class W169.
Συνολικά κατασκευάστηκαν 1,1 εκατομμύριο αντίτυπα σειράς W168 στα 7 χρόνια παραγωγής του μοντέλου.
Εισαγωγή
thumb|left|Το σαλόνι ενός W168 με αυτόματο κιβώτιο.
Η διαρκής αύξηση τον πωλήσεων στα αυτοκίνητα μεσαίας και μικρής κατηγορίας σε παγκόσμια κλίμακα, ανάγκασαν τελικώς την Mercedes-Benz, εκτός από την «Σειρά C» να κατασκευάσει και μία μικρότερη «Σειρά A». Μάλιστα οι πρώτες πειραματικές παρουσιάσεις αντίστοιχων πρωτότυπων μοντέλων είχαν αρχίσει ήδη από το 1982, αλλά η τελική εκδοχή που έλαβε το πράσινο φως για παραγωγή σχεδιάστηκε μόλις το 1994, από τον Steve Mattin, και το πρώτο πλήρες πρωτότυπο παρουσιάστηκε τον Αύγουστο του 1994. Να σημειωθεί ότι ο ίδιος μεταξύ του 1989 και του 1991 είχε διαμορφώσει το ντιζάιν και της E-Class W210 που εισήχθη το 1995, ενώ επίσης το 1995, αμέσως μετά την A-Class W168, σχεδίασε και την S-Class W220 που εισήχθη το 1998. Η επίσημη παρουσίαση του μοντέλου παραγωγής A-Class W168 έλαβε χώρα τον Σεπτέμβριο του 1997 στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Φρανκφούρτης.
Η μαζική παραγωγή της A-Class πρώτης γενιάς ξεκίνησε στις 18 Οκτωβρίου 1997, αλλά αιφνιδίως σταμάτησε προσωρινά στις 11 Νοεμβρίου 1997, προκειμένου να γίνουν κάποιες βελτιωτικές παρεμβάσεις στην ανάρτηση και στο σύστημα διεύθυνσης, με σκοπό να βελτιωθεί η ευστάθεια του νέου μοντέλου, ενώ για τον ίδιο λόγο τοποθετήθηκε σε όλες (ακόμα και εκ των υστέρων στα λίγα αυτοκίνητα που είχαν προλάβει να παραχθούν έως τότε) και στάνταρ ηλεκτρονικός έλεγχος ευστάθειας (ESP). Οι αλλαγές αυτές τότε έγιναν επειγόντως λόγω του παγκόσμιου κλίματος ανησυχίας που δημιουργήθηκε μετά την ανατροπή μιας A-Class στο «τεστ του ταράνδου» στη Σουηδία στις 21 Οκτωβρίου 1997 (αρχικά η Mercedes-Benz είχε αρνηθεί το ζήτημα, με τον επίσημο ισχυρισμό ότι «μπορείς να τουμπάρεις όποιο αυτοκίνητο θέλεις, αν ξεκινήσεις με τέτοιο σκοπό», αλλά λίγες μέρες μετά άλλαξε γνώμη και προχώρησε στη θεαματική κίνηση που μόλις προαναφέρθηκε). Μάλιστα αυτό το γεγονός είχε ως αποτέλεσμα να γίνουν αντίστοιχες βελτιωτικές παρεμβάσεις και στο τότε επερχόμενο Smart Fortwo, με αποτέλεσμα μια καθυστέρηση της έναρξης της παραγωγής του κατά αρκετούς μήνες.
Τελικώς, η παραγωγή της A-Class ξεκίνησε πάλι στις 26 Φεβρουαρίου 1998 και μετά την οριστική επίλυση του ζητήματος η εμπορική επιτυχία δεν άργησε να έρθει.
Αμάξωμα
thumb|left|Το ταμπλό ενός W168.