cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
7 (αριθμός)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρώτοι αριθμοί Μερσέν Κατηγορία:Δίδυμοι πρώτοι αριθμοί
Νέα Τρίγλια Χαλκιδικής
Κύρια ασχολία είναι η γεωργία, η κτηνοτροφία και ειδικότερα οι υπέργηρες ελιές (από το 16ο αιώνα) και οι καλλιέργειες σιτηρών και κηπευτικών. Ανάμεσα στα άλλα, λειτουργούν αγροτικό ιατρείο, ταχυδρομείο, 2 αγροτικοί συνεταιρισμοί, 2 νηπιαγωγεία, 2 Δημοτικά Σχολεία, Γυμνάσιο και Λύκειο, Κέντρο Φροντίδας Οικογένειας, παιδικοί σταθμοί, ΟΤΕ, ΚΑΠΗ και ΚΕΠ (από το 2004).
Μνημεία
Ο ναός του Αγίου Αθανασίου χρονολογείται από το 19ο αιώνα περίπου. Το Μετόχι, το μετοχικό κτίσμα Μαγαζάρα, στην παραλία, όπως επίσης και η βυζαντινή κρήνη Ξυνή, κτισμένη στον αυλόγυρο του ναού της Αγίας Παρασκευής, αποτελούν άλλα μνημεία.
Ιστορικά στοιχεία
Ο τόπος κατοικούνταν από τα προϊστορικά χρόνια, όπως καταδεικνύουν τα ευρήματα στην ευρύτερη περιοχή, όπως το κρανίο του Αρχανθρώπου των Πετραλώνων. Στην περιοχή όμως της Νέας Τρίγλιας δεν έχουν γίνει αρχαιολογικές ανασκαφές, με αποτέλεσμα να μη γνωρίζουμε ποια πόλη ήταν στη θέση της. Πιθανολογείται ότι υπήρχε στη θέση της Νέας Τρίγλιας αρχαία πόλη, με το όνομα Σπάρτωλος στη σημερινή περιοχή Πλατάνια. Η ίδια στα βυζαντινά χρόνια ονομαζόταν Ζύλη ή Ζγύλη. Κατά το Γάλλο Λεφόρ, στη θέση του σημερινού οικισμού υπήρχε το Ρουσσαίο (996-1354 ή 1356 μ.Χ. ) το οποίο ήταν αυτοκρατορική γη και κατά το 1117 αποτέλεσε μοναστηριακή ιδιοκτησία. .
Η παλιά ονομασία (από τα χρόνια της Τουρκοκρατίας) της Νέας Τρίγλιας ήταν Σουφλάρ και έτσι σήμερα καλείται από τους εντόπιους. Η περιοχή στην οποία υπάγεται το Σουφλάρ ονομάζεται Καλαμαριά και εκτείνεται από τη Θεσσαλονίκη ως την Ποτίδαια. To όνομα Καλαμαριά ερμηνεύεται ως προερχόμενο από το Καλή Μαρία. Έτσι έλεγαν τη Μαρία, αδερφή ηγεμόνα της Μακεδονίας, και σε αυτήν ανήκε η Καλαμαριά.
Η εγκατάσταση προσφύγων στο χωριό Σουφλάρ στα νεότερα χρόνια έγινε μετά το 1922, από κατοίκους προερχόμενους από τη Μικρά Ασία και την Ανατολική Θράκη. Εκτός από τη Νέα Τρίγλια, κάποιοι άλλοι πρόσφυγες εγκαταστάθηκαν στη Ραφήνα Αττικής και έτσι οι δυο πόλεις έχουν άριστες σχέσεις. Πριν την έλευση προσφύγων, το Σουφλάρ είχε περιέλθει στην κατοχή ενός Τούρκου Αγά και στη συνέχεια του Εβραίου Σαούλ Μοδιάνου, για να αγοραστεί από την Ιερά Μονή Βατοπεδίου. Το 1926 το Σουφλάρ έγινε αυτόνομη κοινότητα, μαζί με τα Μικράλωνα (Μπόζαλα) και έλαβε το όνομα Νέα Τρίγλια. Η παλαιά Τρίγλια βρίσκεται στη Μικρά Ασία (στα βορειοανατολικά) και ανάγεται στα προϊστορικά χρόνια, σύμφωνα με τον Τρύφωνα Ευαγγελίδη. Ήταν η Τριγλεία που προήλθε από το Βρύλειο, αρχαιότατη πόλη, σύμφωνα με την ίδια πηγή.
Πρόβειο τυρί
μικρογραφία| [[Ροκφόρ]] εναλλ.=|μικρογραφία| Μουσείο των παραδόσεων του Κορνού ([[Αβερόν (νομός)|Αβερόν). Το γαλακτοκομείο του ροκφόρ.]] μικρογραφία| Πρόβεια τυριά [[Οστσίπεκ από την Πολωνία.]] μικρογραφία| Πρόβεια τυριά από τη [[Γαλλία.]] Το πρόβειο τυρί είναι τυρί παρασκευασμένο από πρόβειο γάλα. Δημοφιλή τυριά παρασκευασμένα από πρόβειο γάλα περιλαμβάνουν την ελληνική Φέτα, το γαλλικό Ροκφόρ, το ισπανικό Μαντσέγο και τα ιταλικά Πεκορίνο Ρομάνο και Ρικότα. Γιαούρτια, ειδικά ορισμένες μορφές στραγγιστού γιαουρτιού, μπορεί επίσης να παρασκευάζονται από πρόβειο γάλα.
Νέα Τρίγλια Χαλκιδικής
Ιστορικά στοιχεία
Στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, εγκαταστάθηκαν Βούλγαροι και Μόγγολοι στη Νέα Τρίγλια. Μάλιστα, δύο κάτοικοι του οικισμού εκτελέστηκαν από Μογγόλους, ενώ το χωριό πυρπολήθηκε από τους Γερμανούς.
Πρόβειο τυρί
Διατροφή και παραγωγή
Τα πρόβατα έχουν μόνο δύο θηλές και παράγουν πολύ μικρότερο όγκο γάλακτος από τις αγελάδες. Ωστόσο, καθώς το πρόβειο γάλα περιέχει πολύ περισσότερο λίπος και μέταλλα από το αγελαδινό γάλα, είναι ιδανικό για τη διαδικασία παρασκευής τυριών. Αντέχει επίσης καλύτερα στη μόλυνση κατά την ψύξη λόγω της πολύ υψηλότερης περιεκτικότητάς του σε ασβέστιο. To πρόβειο γάλα περιέχει 4,8% λακτόζη, περισσότερη από το αγελαδινό γάλα και ως εκ τούτου δεν αποτελεί εναλλακτική λύση για τα άτομα που έχουν δυσανεξία στη λακτόζη.
Νέα Τρίγλια Χαλκιδικής
Πολιτισμός
Ο Σύλλογος των Απανταχού Τριγλιανών ιδρύθηκε το 1961 με έδρα τη Θεσσαλονίκη και το 1975 ίδρυσε παραρτήματα στη Νέα Τρίγλια και στη Ραφήνα. Εξάλλου, το 1994 ιδρύθηκε και Σύλλογος Νέων και το 2002 ο Σύλλογος «Διγενής», από Πόντιους παλιννοστούντες. Το 1992 ιδρύθηκε Λαογραφικό Μουσείο. Τρία χρόνια μετά, όλα τα αντικείμενα του μουσείου μεταφέρθηκαν στο Πολιτιστικό Κέντρο του Συλλόγου των Απανταχού Τριγλιανών, το 1997 ιδρύθηκε ο Σύλλογος Κιζδερβενιωτών Μικράς Ασίας «τα Μικράλωνα», τιμώντας τη μνήμη των Μικρασιατών στις 14 Σεπτεμβρίου στον Ναό Υψώσεως Τιμίου Σταυρού.
Πηγές
Κατηγορία:Δήμος Νέας Προποντίδας Κατηγορία:Δήμος Τρίγλιας Κατηγορία:Κωμοπόλεις του νομού Χαλκιδικής
Πρόβειο τυρί
Διατροφή και παραγωγή
Αν και το πρόβειο γάλα μπορεί να πίνεται σε φρέσκια μορφή, σήμερα χρησιμοποιείται κυρίως στην παρασκευή τυριών και γιαουρτιού. Τα γνωστά τυριά φτιαγμένα από πρόβειο γάλα περιλαμβάνουν την ελληνική Φέτα, το γαλλικό Ροκφόρ, το ισπανικό Μαντσέγο και τα ιταλικά Πεκορίνο Ρομάνο (η ιταλική λέξη για το πρόβατο είναι pecore) και τη Ρικότα. Γιαούρτια, ειδικά ορισμένες μορφές στραγγιστού γιαουρτιού, μπορεί επίσης να παρασκευάζονται από πρόβειο γάλα. Πολλά από αυτά τα προϊόντα παρασκευάζονται συχνά με αγελαδινό γάλα, ειδικά όταν παράγονται εκτός της χώρας καταγωγής τους. Χρειάζονται από 2 εβδομάδες με 2-3 μήνες έως δύο χρόνια για να ωριμάσουν πλήρως τα τυριά.
Γαλλία
Τα γαλλικά τυριά πρόβειου γάλακτος περιλαμβάνουν τα Αμπεΐ ντε Μπελόκ, Μπρικ, Μπέρζε ντε Ροκαστάν, Μπρεμπισέτ, Λε Κλαουζού, Λεβεζάκ, Βάλντεμπλορ, Ροκφόρ, Άρντι-γκασνά, Αγκούρ, Οσό-Ιρατί, Μπροσού, Ασκό, Μπραν ντ΄αμούρ, Φεσέλ, Φλερ ντε Μακί, Α φιλετά και Νιολό.
Ιταλία
Τα ιταλικά τυριά πρόβειου γάλακτος περιλαμβάνουν τα Πεκορίνο Ρομάνο, Πεκορίνο Σαρδηνίας, Πεκορίνο Σικελίας, Πεκορίνο Τοσκάνης και Ρικότα.
Κροατία
Τα κροατικά τυριά πρόβειου γάλακτος περιλαμβάνουν το Πάσκι και το Όβιντουρ.
Πολωνία
Τα πολωνικά τυριά πρόβειου γάλακτος περιλαμβάνουν το οστσίπεκ και το μπρίντζα.
Πορτογαλία
Τα πορτογαλικά τυριά πρόβειου γάλακτος περιλαμβάνουν τα Καστέλο Μπράνκο, Αζεϊτάο, Ραμπασάλ και Σέρα ντα Εστρέλα.
Αμαλασούνθα
Η Αμαλασούνθα (Amalasunta, περί το 495 - 30 Απριλίου 534 ή 535) αντιβασίλισσα των Οστρογότθων της Ιταλίας (526 - 534) και βασίλισσα των Οστρογότθων (534 - 535) ήταν η μικρότερη κόρη του Θεοδώριχου του Μέγα από την δυναστεία των Αμαλών. Έμεινε γνωστή στην ιστορία για τις στενές σχέσεις της με τον Ρωμαίο αυτοκράτορα Ιουστινιανό οι οποίες τελικά είχαν αποτέλεσμα να αποφασίσει να επιτεθεί στρατιωτικά ο Ιουστινιανός Α´ στην Ιταλική χερσόνησο μετά την δολοφονία της.
Διάδοχος του πατέρα της και κηδεμόνας του γιου της Αθαλάριχου
Παντρεύτηκε το 515 τον Ευθάριχο (περί το 480 - 522) Οστρογότθο ευγενή του οίκου των Αμαλών ο οποίος είχε ζήσει στην Ισπανία των Βησιγότθων, γιο του Βιδέριχου, εγγονό του Βερισμούνδου και δισέγγονο του Θορισμούνδου βασιλιά των Οστρογότθων. Ο πατέρας της αποφάσισε να την παντρέψει με έναν ευγενή από την δική του βασιλική οικογένεια προκειμένου να νομιμοποιήσει τα δικαιώματα της να τον διαδεχτεί στον θρόνο.
Η Αμαλασούνθα έμεινε επιπλέον γνωστή για την εξυπνάδα και τις τεράστιες γνώσεις της, μιλούσε τρεις γλώσσες Λατινικά, Ελληνικά και Γοτθικά, μελετούσε έντονα την φιλοσοφία και ήταν γνώστρια της Σοφίας του Σολομώντα. Είχε σε μεγάλο βαθμό όλα τα προσόντα που είχαν οι πριγκίπισσες στην εποχή της όπως εξυπνάδα, γονιμότητα, ευγένεια και καλοσύνη τα οποία τονίζονται περισσότερο σε σχέση με όλες τις πριγκίπισσες των Οστρογότθων.
Ο σύζυγός της πέθανε στα πρώτα χρόνια του γάμου τους και την άφησε με δύο μικρά παιδιά τον Αθαλάριχο και την Ματασούνθα (περί το 517 - μετά το 550), σύζυγο του Γερμανού (550). Μετά τον θάνατο του πατέρα της στις 28 Αυγούστου 526 νέος βασιλιάς εξελέγη ο γιος της Αθαλάριχος αλλά η Αμαλασούνθα κράτησε την εξουσία ως κηδεμόνας για τον 10χρονο γιο της. Βαθιά διαποτισμένη από τον Ρωμαϊκό πολιτισμό, έδωσε και στον γιο της τη Ρωμαϊκή παιδεία ενώ ήταν αντίθετη με τις ιδέες των Γότθων ευγενών που ήθελαν να ακολουθήσει τις δικές τους φιλοδοξίες. Ως αποτέλεσμα διέταξε την σύλληψη και την εκτέλεση τριών Γότθων ευγενών για τους οποίους είχε υποψίες ότι είχαν συνωμοτήσει εναντίον της. Απέκτησε στενές σχέσεις με τον Ρωμαίο αυτοκράτορα Ιουστινιανό σε βαθμό που ακούγεται ότι ήθελε να του παραδώσει τους θησαυρούς των Γότθων, ο πρόωρος θάνατος του γιου της Αθαλάριχου ματαίωσε τα σχέδια της.
Ανατροπή και θάνατος απο τον δεύτερο σύζυγο της
Μετά τον θάνατο του μικρού Αθαλάριχου, η Αμαλασούνθα επέλεξε ως νέο της σύζυγο και διάδοχο στον θρόνο τον εξάδελφό της Θεοδάτο, με την ελπίδα να εξευμενίσει τους αντιπάλους της και να κερδίσει την υποστήριξή τους. Η επιλογή ήταν ατυχέστατη για την ίδια, επειδή ο νέος της σύζυγος ανήκε στον σκληρό πυρήνα των Γότθων, οι οποίοι είχαν αντιταχθεί έντονα στις επιλογές της για προσέγγιση με τους Ρωμαίους· οι ίδιοι αντέδρασαν έντονα απέναντι στον Θεοδάτο για τον γάμο του αυτό. Ο Θεοδάτος ως απάντηση διέταξε την σύλληψη της Αμαλασούνθας, η οποία φυλακίστηκε στο νησί της λίμνης Μπολσένα· εκεί στραγγαλίστηκε στις 30 Απριλίου 534 ή 535 κατ' εντολή του στο κουτρό της.
Η δολοφονία της Αμαλασούνθας έδωσε την πρόφαση στον Ιουστινιανο Α΄ να επιτεθεί στην Ιταλία, ξεκινώντας τους Γοτθικούς πολέμους, με τελικό αποτέλεσμα την διάλυση του βασιλείου των Οστρογότθων. Ο ιστορικός της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας Προκόπιος αναφέρει ότι η Αμαλασούνθα και ο Ιουστινιανός Α΄ είχαν τόσο στενές σχέσεις, που λίγο πριν τον θάνατό της η Αμαλασούνθα διαπραγματευόταν με τον Ιουστινιανό Α΄, προκειμένου να του παραδώσει ολόκληρο το Γοτθικό βασίλειο. Η επίθεση του Ιουστινιανού Α΄ είχε σαν αποτέλεσμα την εξέγερση των Γότθων εναντίον του Θεοδάτου, που ανατράπηκε και εκτελέστηκε από τον Ουίτιγι (536).
Τις λεπτομέρειες σχετικά με τον χαρακτήρα και την ζωή της Αμαλασούνθας μας δίνουν, εκτός από τον ιστορικό Προκόπιο, και τα γράμματα του Κασσιόδωρου, ο οποίος ήταν κύριος σύμβουλος και πρωθυπουργός της· ο Κασσιόδωρος ανήκε στην φίλο-Ρωμαϊκή μερίδα των Γότθων. μικρογραφία|Προτομή στα [[Μουσεία Καπιτωλίου, που υποτίθεται ότι απεικονίζει τη βασίλισσα Αμαλασούνθα.]] μικρογραφία|Προξενικό δίπτυχο του Rufius Gennadius Probus Orestes, [[Μουσείο Βικτωρίας και Αλβέρτου. Πορτρέτα της Amalasuintha και του γιου της Αθαλάριχο βρίσκονται πάνω από την επιγραφή, πλευρικά του σταυρού.]]
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οστρογότθοι Κατηγορία:Δυναστεία των Αμαλών
Κατάλογος χωριών και οικισμών νομού Ηλείας
Ω
* χωριων και οικισμων νομου ηλειας
Τσοϊμπαλσάν
Το Τσοϊμπαλσάν (μογγ.Чойбалсан) είναι η τέταρτη μεγαλύτερη πόλη της Μογγολίας. Ως το 1941 η πόλη ονομάζονταν Μπαγιάν Τουμέν. Είναι έδρα του Ντόρνοντ αϊμακ (ανατολικός νόμος). Βρίσκεται στις όχθες του ποταμού Χαιρλαίν, σε υψόμετρο 747 μ. Έχει αερολιμένα. Είναι μεγάλο βιομηχανικό κέντρο της Ανατολικής Μογγολίας με ελαφρά βιομηχανία και βιομηχανία φαγητού. Κοντά στην πόλη υπάρχει θερμοηλεκτρικό εργοστάσιο και εξορύσσεται φθορίτη.
Πήρε το όνομα του από τον Χορλοογκίιν Τσοϊμπαλσάν, ηγέτη της χώρας κατά την κομμουνιστική εποχή και συνιδρυτή του κομμουνιστικού της κόμματος. Ο Τσοϊμπαλσάν γεννήθηκε κοντά στην σημερινή πόλη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Μογγολίας
Σβιατοσλάβ Ολεγκόβιτς
Βιογραφία
Ήταν γιος τού Ολέγκ Α΄ πρίγκιπα τού Τσέρνιγοβ και μίας κόρης τού Ασαντούκ χαν των Κουμάνων.
Όταν απεβίωσε ο μεγαλύτερος αδελφός του Βσέβολοντ Β΄ μεγάλος πρίγκιπας του Κιέβου, ο Σβιατοσλάβ και ο αδελφός του Ιγκόρ Β΄ εκδιώχθηκαν από το Κίεβο από τον Ιζιασλάβ Β΄ (γιο τού 2ου εξαδέλφου τους). Ο Ιγκόρ Β΄ συνελήφθη και τελικά σκοτώθηκε το 1147, ενώ ο Σβιατοσλάβ απέδρασε. Διέφυγε στο Τσέρνιγοβ, αλλά διατάχθηκε να παραιτηθεί από το Νόβγκοροντ-Σεβέρσκι, που ήταν πρίγκιπας και να το παραδώσει στα εξαδέλφια του, τους αδελφούς Ιζιασλάβ Γ΄ και Βλαντίμιρ Νταβίντοβιτς. Με τη βοήθεια τού συμμάχου του Γιούρι Α΄ του μακρόχειρος (dolgoruki) και τού πεθερού του Αγιόρα χαν, ο Σβιατοσλάβος ξεκίνησε πόλεμο εναντίον των δύο εξαδέλφων του, όμως αναγκάστηκε να διαφύγει στο Κάρατσεβ. Εκεί στις 16 Ιανουαρίου 1147 νίκησε τελικά τους αδελφούς Νταβίντοβιτς.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1108 την Αγιόροβνα, κόρη τού Αγιόρα χαν των Κουμάνων και είχε τέκνα:
Το 1136 ο Σβιατοσλάβ έκανε δεύτερο γάμο με μία γυναίκα από το Νόβγκοροντ και είχε τέκνο:
Πηγές
Κατηγορία:Ρουρικίδες
Eurocup Ανδρών 2013-2014
Το Eurocup Ανδρών 2013-2014 είναι η 12η σεζόν διεξαγωγής αυτής της διοργάνωσης η οποία είναι η δεύτερη σε δυναμηκότητα μετά την Ευρωλίγκα. Ο πρωταθλητής της διοργάνωσης κερδίζει μία θέση στην Ευρωλίγκα της επόμενης σεζόν. Η Ελλάδα εκπροσωπείται από τον ΠΑΟΚ και τον Πανιώνιο.
Κλήρωση
Οι ομάδες χωρίστηκαν σε έξι γκρουπ δυναμικότητας των τεσσάρων ομάδων και σε 2 ομάδες (ανατολικές και δυτικές) με βάση την κατάταξή τους στη βαθμολογία των συλλόγων, που βασίζεται στις επιδόσεις των ομάδων στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις σε διάστημα τριών περιόδων.
Φάση των 32
Η φάση των 32 θα διεξαχθεί από τις 7 Ιανουαρίου 2014 εώς τις 19 Φεβρουαρίου 2014. Τα κριτήρια ισοβαθμίας είναι:
Φάση νοκ-άουτ
Στη φάση νοκ-άουτ οι ομάδες παίζουν μία φορά στην έδρα τους και μία στην αντίπαλη έδρα. Η ομάδα που κάνει 2 νίκες ή νικάει με μεγαλύτερη διαφορά από την αντίπαλη προκρίνεται στον επόμενο γύρο. Επομένως το σκορ σε έναν αγώνα μπορεί να είναι ισόπαλο.
Δείτε επίσης
2013 2014 Eurocup Ανδρων Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση το 2014
Αεροδρόμιο Μυκόνου
Το Αεροδρόμιο Μυκόνου (συντομογραφίες: IATA: JMK, ICAO: LGMK, ΥΠΑ: ΚΑΜΚ), παλαιότερα γνωστό ως Κρατικός Αερολιμένας Μυκόνου «Μαντώ Μαυρογένους», είναι το αεροδρόμιο που εξυπηρετεί το νησί της Μυκόνου. Βρίσκεται 4 χιλιόμετρα από το κέντρο της πόλης.
Ιστορικό
Το αεροδρόμιο λειτούργησε για πρώτη φορά το 1971.
Τον Δεκέμβριο του 2015 οριστικοποιήθηκε η ιδιωτικοποίηση του Κρατικού Αερολιμένα Μυκόνου, μαζί με άλλους 13 περιφερειακούς αερολιμένες, μέσω της υπογραφής παραχώρησης στην κοινοπραξία Fraport AG / Ομίλου Κοπελούζου από το Ταμείο Αξιοποίησης Ιδωτικής Περιουσίας Δημοσίου (Τ.Α.Ι.ΠΕ.Δ). Σύμφωνα με τη σύμβαση, η κοινοπραξία θα χειρίζεται τα 14 αεροδρόμια (μεταξύ αυτών και της Μυκόνου) για 40 χρόνια ξεκινώντας από τις 11 Απριλίου του 2017.
Κατά τη διάρκεια της χειμερινής περιόδου, ο αερολιμένας έχει περιορισμένες ώρες λειτουργίας καθώς και ελάχιστες αεροπορικές συνδέσεις. Αντιθέτως, κατά τη διάρκεια της θερινής περιόδου του 2014, κρίθηκε σκόπιμο να μειωθεί η δραστηριότητα των αεροσκαφών γενικής χρήσης, επιτρέποντας αποκλειστικά τεχνική στάση 2 ωρών. Για το καλοκαίρι του 2016, το όριο αυτό φτάνει στη 1 ώρα.
Συγκοινωνίες
Ο χρόνος μεταφοράς από τον αερολιμένα στη πόλη είναι περίπου 10 λεπτά. Δεν υπάρχει κάποιου είδους δημόσια συγκοινωνία από τη πόλη προς τον αερολιμένα. Υπάρχει ένας σταθμός ταξί μπροστά από τον τερματικό σταθμό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αεροδρόμια στην Ελλάδα Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Μύκονο
Κόκκινη-Πράσινη Συμμαχία (Δανία)
Η Κόκκινη-Πράσινη Συμμαχία (δαν. Enhedslisten, κυριολεκτικά «Λίστα Ενότητας») είναι ένα σοσιαλιστικό πολιτικό κόμμα της Δανίας. Ιδρύθηκε το 1989 ύστερα από συγχώνευση τριών κομμάτων της αριστεράς, των Αριστερών Σοσιαλιστών, του Κομμουνιστικού Κόμματος Δανίας και του Σοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος.
Το κόμμα κατέχει αυτή τη στιγμή 9 από τις συνολικά 179 έδρες του Φόλκετινγκ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα της Δανίας Κατηγορία:Σοσιαλιστικά κόμματα
Προυσίας Α΄ της Βιθυνίας
Ο Προυσίας Α΄ ο Χωλός (243 π.Χ. - 182 π.Χ.) από τη Δυναστεία των Νικομηδιδών ήταν βασιλιάς του ελληνιστικού κράτους της Βιθυνίας, στη Μικρά Ασία, στις αρχές του 2ου αιώνα π.Χ., μέχρι τον θάνατό του το 182 π.Χ. Ήταν γιος του Ζιαήλα και εγγονός του Νικομήδη Α΄ του Φιλέλληνα. Ο Προυσίας σύναψε συμμαχία με τον βασιλιά της Μακεδονίας, Δημήτριο Β΄ τον Αιτωλικό, λαμβάνοντας ως σύζυγο την κόρη του, Απάμα.
Πόλεμος με το Βυζάντιο
Από τα γνωστότερα γεγονότα της βασιλείας του Προυσία Α΄ ήταν η εμπλοκή του σε πόλεμο με την πόλη του Βυζαντίου προκειμένου να εξαλείψει την επιρροή του στα Στενά. Οι Βυζαντινοί, πιεσμένοι από τους φόρους που έπρεπε να καταβάλλουν στους Γαλάτες που απειλούσαν συνεχώς τα εδάφη τους, υποχρέωναν τα διερχόμενα πλοία να καταβάλλουν χρήματα για να εισέλθουν ή να εξέλθουν από τον Εύξεινο Πόντο. Οι έμποροι και οι ναυτικοί διάφορων ελληνικών πόλεων μετέφεραν τα παράπονά τους στη μεγαλύτερη πλοιοκτήτρια δύναμη της εποχής, τη Ρόδο, η οποία επίσης είχε πληγεί από το φαινόμενο αυτό. Βλέποντας πως οι Βυζαντινοί δεν ήταν πρόθυμοι να κάνουν πίσω, τους κήρυξαν τον πόλεμο συμπαρασύροντας μαζί και τη συμμαχική τους Βιθυνία το 220 π.Χ.
Ο Προυσίας είχε παρεξηγηθεί με τους Βυζαντινούς για μια σειρά από λόγους. Αρχικά του είχαν τάξει την ανέγερση μιας σειράς αγαλμάτων του, κάτι που πρώτα αμέλησαν και κατόπιν ξέχασαν. Επίσης, προσπάθησαν να συμφιλιώσουν με κάθε μέσο τον βασιλιά της Περγάμου, τον Άτταλο Α', και τον πρίγκιπα των Σελευκιδών, τον Αχαιό, κάτι που δεν συνέφερε τη Βιθυνία. Τέλος, οι Βυζαντινοί είχαν στείλει στον Άτταλο πρόσκληση συμμετοχής σε κάποιες θρησκευτικές τελετές, ενώ είχαν αγνοήσει τον ίδιο. Οι παραπάνω πικρίες οδήγησαν τον Προυσία στο να καλοδεχτεί την πρόταση των Ροδίων, αναλαμβάνοντας να χτυπήσει τον εχθρό από την ξηρά, όσο η Ρόδος θα εξεστράτευε από τη θάλασσα.
Από την πλευρά τους οι Βυζαντινοί έστειλαν απεσταλμένους στον Άτταλο και τον Αχαιό. Ο πρώτος επιθυμούσε να συνεισφέρει αλλά προς το παρόν είχε περιοριστεί στα πατρογονικά του εδάφη από τον Αχαιό. Ο τελευταίος, ωστόσο, στο απόγειο της δύναμής του κι έχοντας μόλις ανακηρυχθεί βασιλιάς τμήματος της Αυτοκρατορίας των Σελευκιδών, υποσχέθηκε να βοηθήσει το Βυζάντιο, κάτι που θορύβησε τον Προυσία και τη Ρόδο.
Κατά τη διάρκεια των εκστρατειών του ο Προυσίας κατέλαβε στρατηγικής σημασίας εδάφη στον Βόσπορο κι ένα κομμάτι της Μυσίας, το οποίο ήταν για πολλά χρόνια υπό την εξουσία του Βυζαντίου. Οι Ρόδιοι, με ναύαρχο τον Ξενόφαντο, έπλευσαν στον Ελλήσποντο με δέκα πλοία για να διερευνήσουν τις προθέσεις των Βυζαντινών. Οι τελευταίοι από την πλευρά τους έστειλαν μηνύματα στον Αχαιό ζητώντας τη βοήθειά του, ενώ παράλληλα κάλεσαν τον Τιβοήτη από τη Μακεδονία. Ο τελευταίος ήταν θείος του Προυσία από την πλευρά του πατέρα του και μπορούσε κάλλιστα να διεκδικήσει τον θρόνο της Βιθυνίας.
Διαβλέποντας πως η μεγαλύτερη ελπίδα των Βυζαντινών ήταν ο Αχαιός, οι Ρόδιοι επινόησαν ένα τέχνασμα για να τους τη στερήσουν. Ο πατέρας του Αχαιού, ο Ανδρόμαχος ήταν αιχμάλωτος στην Αίγυπτο, στην αυλή του βασιλιά Πτολεμαίου Δ'. Οι Ρόδιοι λοιπόν ζήτησαν την απελευθέρωσή του, προκειμένου να εξασφαλίσουν τα φιλικά αισθήματα και την υποχρέωση του Αχαιού. Από την πλευρά του ο Πτολεμαίος, θεώρησε την ανταλλαγή συμφέρουσα, καθώς βρισκόταν σε πόλεμο με τον Αντίοχο Γ', βασιλιά των Σελευκιδών, και η ενδυνάμωση του Αχαιού, συνέβαλε στην αποδυνάμωσή του εχθρού του. Έτσι η απελευθέρωση του Ανδρομάχου πράγματι έλαβε χώρα, στερώντας από το Βυζάντιο την ελπίδα για ενίσχυση. Πρόσθετο χτύπημα για εκείνους ήταν και ο θάνατος καθ’ οδόν του Τιβοήτη, τη στιγμή που ο Προυσίας εξαπέλυε επίθεση με όλες του τις δυνάμεις, αλλά και τη βοήθεια μισθοφόρων από τη Θράκη.
Ευρισκόμενοι σε πολύ δύσκολη θέση, οι Βυζαντινοί αναζήτησαν έναν τρόπο να βάλλουν τέλος στον πόλεμο διατηρώντας την αξιοπρέπειά τους. Τελικά ο Καύαρος, βασιλιάς των Γαλατών της Θράκης, αναχώρησε για την πόλη ώστε να διαπραγματευτεί συνθήκη και να θέσει τέλος στον πόλεμο. Με την παρέμβασή του ο Προυσίας και το Βυζάντιο κατέληξαν σε συμφωνία, στην οποία όμως δεν συμμετείχε η Ρόδος. Η τελευταία έστειλε πρεσβεία για να υπογράψει την ειρήνη, αλλά και τριήρεις, θέλοντας να αποδείξει πως δεν είχε κανένα πρόβλημα να συνεχίσει τον πόλεμο.
Οι όροι της συνθήκης δέσμευαν τους Βυζαντινούς να μην ζητήσουν ξανά διόδια για τη διέλευση των πλοίων στον Εύξεινο Πόντο, με αντάλλαγμα τη φιλία των Ροδίων και των συμμάχων τους. Ο Προύσιας δεσμεύτηκε να παύσει τις εχθροπραξίες και να επιστρέψει στους Βυζαντινούς τα εδάφη, τα οχυρά, τους φυσικούς πόρους, τους αιχμαλώτους και τους σκλάβους που είχε πάρει υπό την κατοχή του, χωρίς να καταβληθούν λύτρα.
Κατάληψη της Αρίσβας
To 216 π.Χ. οι Γαλάτες τους οποίους ο Βασιλιάς Άτταλος Α΄ είχε χρησιμοποιήσει στον πόλεμο που διεξήγαγε κατά του Αχαιού, ξεκίνησαν να λεηλατούν πόλεις στον Ελλήσποντο επιδεικνύοντας μεγάλη βαρβαρότητα και τελικά προσπάθησαν να καταλάβουν το Ίλιον. Οι κάτοικοι της Αλεξάνδρειας Τρωάδας, μαχόμενοι με γενναιότητα απώθησαν τους Γαλάτες αποκόπτοντάς τον ανεφοδιασμό τους και χαλώντας τα σχέδιά τους. Ωστόσο, οι Γαλάτες κατείχαν ακόμη την Αρίσβα, στην ευρύτερη περιοχή της Αβύδου, την οποία και χρησιμοποιούσαν ως εφαλτήριο των επιδρομών τους στη γύρω περιοχή. Ο Προύσιας οδήγησε έναν στρατό εναντίον τους και τους κατατρόπωσε. Αφού νίκησε τους άνδρες στη μάχη, δε δίστασε να θανατώσει σχεδόν όλες τις γυναίκες και τα παιδιά που συνελήφθησαν στο στρατόπεδο των αντιπάλων του, ενώ άφησε τους άνδρες του να πάρουν μαζί ό,τι βρέθηκε εκεί. Με τον τρόπο αυτό γλύτωσαν οι πόλεις του Ελλησπόντου από σοβαρό κίνδυνο, ενώ αποθαρρύνθηκαν φτωχά προετοιμασμένες μελλοντικές εισβολές βαρβάρων στην Ασία.
Συμμαχία με τη Μακεδονία
Ο Προυσίας είχε επιλέξει σύζυγο από τη Μακεδονία και συγκεκριμένα την κόρη του Δημητρίου Β΄ του Αιτωλικού, την Απάμα. Όταν στον θρόνο ανέβηκε ο ετεροθαλής αδερφός της, Φίλιππος Ε', η συμμαχία ανανεώθηκε. Το 202 π.Χ. ο Φίλιππος παραχώρησε στον γαμπρό του τα λιμάνια Κίος και Μύρλεια, τα οποία μετονόμασε σε Προύσα και Απάμεια αντίστοιχα. Ως αντάλλαγμα ο Προυσίας δεσμεύτηκε να επεκτείνει τα εδάφη του σε βάρους του εχθρικού βασιλείου της Περγάμου.
Συμμαχία με τη Ρώμη
Καθώς ο βασιλιάς των Σελευκιδών, Αντίοχος Γ', επέστρεφε από την εκστρατεία του στις Σάρδεις το 190 π.Χ. έστειλε στον Προυσία πολλαπλά μηνύματα προσκαλώντας τον να συνάψουν συμμαχία. Αρχικά ο Προυσίας σκεφτόταν σοβαρά το ενδεχόμενο αυτό καθώς φοβόταν την επέκταση των Ρωμαίων στη Μικρά Ασία. Ωστόσο, τότε έλαβε ένα γράμμα που έστελναν τα αδέρφια Πόπλιος και Λεύκιος Σκιπίων, στο οποίο των καθησύχαζαν θυμίζοντάς του πως η Ρώμη είχε ως πολιτική να αυξάνει τις επικράτειες των βασιλέων που συμμαχούσαν μαζί της. Επισήμαιναν δε, πως ενώ είχαν νικήσει τον βασιλιά Φίλιππο Ε' της Μακεδονίας, του επέτρεψαν να διατηρήσει τον θρόνο του, απελευθέρωσαν τον γιο του, Δημήτριο, τον οποίο και κρατούσαν όμηρο, ενώ τον απάλλαξαν και από μέρος των χρεών του. Ομοίως είχαν συγχωρέσει τον τύραννο της Σπάρτης, τον Νάβι. Προβάλλοντας αυτά τα επιχειρήματα των παρακάλεσαν να μην ταχθεί με το πλευρό του Αντιόχου, και δε θα το μετάνιωνε. Διαβάζοντας το γράμμα ο Προυσίας άλλαξε γνώμη, κι αφού υποδέχτηκε και πρεσβεία των Ρωμαίων, εγκατέλειψε τον Αντίοχο.
Πόλεμος με τον Ευμένη Β΄
Ενοχλημένος από τους όρους Συνθήκη της Απάμειας (188 π.Χ.) η οποία υπογράφτηκε μετά την ήττα του Αντίοχου από τους Ρωμαίους, ο Προυσίας εξέφρασε την αντίθεσή του. Παρείχε δε καταφύγιο το 186 π.Χ. στον σύμμαχο του Αντιόχου και εχθρό των Ρωμαίων, Καρχηδόνιο στρατηγό, Αννίβα. Στο μεταξύ ξέσπασε πόλεμος ανάμεσα στον Προύσια και τον βασιλιά της Περγάμου, Ευμένη Β΄. Την αρχή φέρεται να έκανε ο Προυσίας, σπάζοντας τη μεταξύ τους συνθήκη. Ο Αννίβας, ο οποίος ήθελε να ενδυναμώσει τον βασιλιά ώστε αργότερα να χρησιμοποιήσει τον στρατό του κατά των Ρωμαίων, προσφέρθηκε να τον βοηθήσει να κερδίσει πρώτα τους γείτονες βασιλείς.
Κατά τη διάρκεια του πολέμου, ο Προυσίας υπέφερε από ήττες στη στεριά και γι’ αυτό επέλεξε να μεταφερθεί ο πόλεμος στη θάλασσα. Σε μια κρίσιμη καμπή ήταν ο Αννίβας εκείνος που με ένα έξυπνο σχέδιο του παρείχε τη νίκη. Αρχικά έστειλε αγγελιοφόρο στον Ευμένη με ένα κενό γράμμα, προκειμένου να εντοπίσει σε ποιο πλοίο είχε επιβιβαστεί. Κατόπιν, διέταξε να πετάξουν στα εχθρικά πλοία κεραμικά αγγεία γεμάτα με κάθε λογής ερπετά. Αν και η ιδέα φάνηκε αρχικά στους άνδρες του γελοία, ωστόσο αποδείχτηκε πολύ αποτελεσματική όταν τα φίδια άρχισαν να κυκλοφορούν στη γέφυρα των πλοίων του εχθρού.
Το 183 π.Χ. ο Προυσίας εξαπέλυσε επίθεση στις πόλεις Κιέρο και Τίο, καθώς και σε άλλες που ήταν υπό την επιρροή της Ηράκλειας. Στην πρώτη έδωσε το όνομά του, ενώ με την κατάληψη της δεύτερης πέτυχε την περικύκλωση της Ηράκλειας. Κατόπιν πολιόρκησε και την τελευταία, οπότε και πολλοί άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους. Ήταν κοντά στην επιτυχία όταν κατά τη διάρκεια της πολιορκίας, κι ενώ σκαρφάλωνε μια σκάλα, ο Προυσίας χτυπήθηκε από μια πέτρα χάνοντας την ισορροπία του. Ως αποτέλεσμα έσπασε το πόδι του. Ο τραυματισμός του οδήγησε σε λύση της πολιορκίας κι ο βασιλιάς επέστρεψε με δυσκολία στη Βιθυνία. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του έλαβε το επίθετο «ο Χωλός» εξαιτίας του τραυματισμού του.
Θάνατος του Αννίβα
Ο Ρωμαίος στρατηγός Φλαμινίνος, κατέφτασε την ίδια εποχή στην Αυλή της Βιθυνίας για να διαμαρτυρηθεί για τον πόλεμο με τον Ευμένη, αλλά κυρίως για το ζήτημα του Αννίβα. Στόχος του ήταν να πείσει τον βασιλιά είτε να σκοτώσει είτε να παραδώσει τον επιφανή φιλοξενούμενό του. Τελικά ο Προυσίας απέστειλε φρουρούς να περικυκλώσουν το σπίτι όπου κρυβόταν ο Αννίβας. Παρά το γεγονός ότι το οίκημα είχε επτά εξόδους στάθηκε αδύνατο να εξέλθει κανείς χωρίς να γίνει αντιληπτός. Έτσι ο Αννίβας, προκειμένου να στερήσει την ένδοξη νίκη από τον Φλαμινίνο, αυτοκτόνησε με δηλητήριο.
Διαδοχή
Το 182 π.Χ., τον Προυσία Α΄ διαδέχτηκε ο γιος του από την Απάμα, Προυσίας Β'.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Ηγεμόνες της Βιθυνίας
Κυκλάμινο της υπαίθρου
To κυκλάμινο της υπαίθρου είναι ένα από τα ομορφότερα αγριολούλουδα της Ευρώπης. Στην Ελλάδα συναντώνται πέντε είδη. Είναι πολυετές φυτό με μωβ άνθη ή σπανιότερα λευκά και χαρακτηριστικά καρδιοειδή φύλλα με εντυπωσιακούς χρωματισμούς. Κάποια είδη κυκλαμίνου ανθίζουν την άνοιξη και κάποια άλλα το φθινόπωρο. Φύονται από παραθαλάσσιες περιοχές μέχρι και σε υψόμετρα άνω των 1000 μέτρων στην ύπαιθρο. thumb|Κυκλάμινα Το πιο κοινό είδος κυκλάμινου στην Ελλάδα είναι το κυκλάμινο το γραικό. Το συγκεκριμένο κυκλάμινο ανθίζει τη φθινοπωρινή περίοδο και έχει πυκνά μοβ άνθη. Αναπτύσσεται σε περιοχές με χαμηλό υψόμετρο και είναι ιδιαίτερα διεσπαρμένο σε χέρσες περιοχές. Το επίσης συνηθισμένο κυκλάμινο, το κυκλάμινο το κισσόφυλλο, αναπτύσσεται σε μεγαλύτερα υψόμετρα από το προηγούμενο και η περίοδος ανθοφορίας του είναι επίσης το φθινόπωρο. Η διαφορά του με το κυκλάμινο το γραικό είναι ότι τα φύλλα του δεν είναι καρδιοειδή, αλλά σχηματίζουν ελαφρές γωνίες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αγριολούλουδα Κατηγορία:Ηρανθοειδή κατηγορία:Καλλωπιστικά φυτά Κατηγορία:Άνθη
Παναγιώτης Δεκάζος
Ο Παναγιώτης Δεκάζος (1879-1976) ήταν Έλληνας γεωπόνος και πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Στην κυβέρνηση Δεμερτζή ήταν υπουργός Κρατικής Υγιεινής και Αντιλήψεως από τις 30 Νοεμβρίου 1935 ως τις 14 Μαρτίου 1936 και έπειτα υπουργός Εθνικής Οικονομίας από τις 14 Μαρτίου 1936 ως τις 5 Αυγούστου 1936.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες Γερουσιαστές Κατηγορία:Έλληνες γεωπόνοι Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Κρατικής Υγιεινής και Αντιλήψεως Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εθνικής Οικονομίας Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Γεωργίας
Γενικές εκλογές στην Αργεντινή 2015
Στην Αργεντινή διεξήχθησαν γενικές εκλογές στις 25 Οκτωβρίου 2015, με τον δεύτερο γύρο της ψηφοφορίας για πρόεδρο να διεξάγεται στις 22 Νοεμβρίου ανάμεσα στους δύο πρώτους υποψηφίους που προηγήθηκαν στον πρώτο γύρο. Νικητής στον πρώτο γύρο δεν αναδείχθηκε κανείς, αλλά προηγήθηκαν δύο υποψήφιοι, ο κυβερνήτης του Μπουένος Άιρες Ντανιέλ Σιόλι και ο Μαουρίσιο Μάκρι. Προηγήθηκαν οι προκριματικές εκλογές στις 9 Αυγούστου 2015. Η αντιπολίτευση κέρδισε τις ταυτόχρονες εκλογές για κυβερνήτες. Η Μαρία Εουχένια Βιδάλ εξελέγη ως η πρώτη γυναίκα κυβερνήτης του Μπουένος Άιρες, επικρατώντας του Ανίμπαλ Φερνάντες. Στον δεύτερο γύρο πρόεδρος εξελέγη ο Μαουρίσιο Μάκρι, επικρατώντας του Σιόλι με οριακή πλειοψηφία. Ο Μάκρι ορκίστηκε πρόεδρος στις 10 Δεκεμβρίου 2015.
Πλαίσιο
Η πρόεδρος Κριστίνα Φερνάντες ντε Κίρχνερ επανεξελέγη το 2011. Καθώς το Σύνταγμα της Αργεντινής δεν επιτρέπει περισσότερες από 2 συνεχείς θητείες, αρκετοί πολιτικοί από το Μέτωπο για τη Νίκη (FPV) σύμφωνα με φήμες ετοιμάζονταν για αναθεώρηση του συντάγματος με σκοπό να επιτραπούν επανεκλογές χωρίς περιορισμό. Η ιδέα εκείνη συνάντησε την σθεναρή αντίσταση wτων κομμάτων της αντιπολίτευσης. Στις ενδιάμεσες εκλογές του 2013 το FPV απέτυχε να κερδίσει την πλήρη πλειοψηφία, διαλύοντας κάθε ελπίδα για συνταγματική αναθεώρηση.
Εκλογικό σύστημα
Η εκλογή του προέδρου γίνεται με τη χρήση ψηφοδελτίων, έναν σύγχρονο τύπο του συστήματος με 2 γύρους. Αυτό σημαίνει ότι ένας υποψήφιος θα κερδίσει αν συγκεντρώσει το 45% των ψήφων ή εάν λάβει το 40% των ψήφων και 10 ποσοστιαίες μονάδες περισσότερες από τον υποψήφιο της δεύτερης θέσης. Η ψηφοφορία είναι υποχρεωτική για τους πολίτες ηλικίας από 18 ως 70 ετών. Αν και το δικαίωμα ψήφου επεκτάθηκε και για τους 16χρονους και για τους 17χρονους, για τους τελευταίους η ψήφος δεν ήταν υποχρεωτική στις εκλογές του 2015.
Τα 130 μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων εξελέγησαν από 24 πολυεδρικές περιφέρειες με βάση τις 23 επαρχίες της Αργεντινής και στο Μπουένος Άιρες. Η κατανομή των εδρών έγινε με τη μέθοδο Ντ' Οντ και αναλογικά. Για να εισέλθει ένα κόμμα στη βουλή έπρεπε να συγκεντρώσει τουλάχιστον το ποσοστό του 3%. Τα 24 μέλη της Γερουσίας σε τριεδρικές περιφέρειες με τη χρήση του συστήματος κλειστών λιστών. Το κόμμα που συγκέντρωσε τις περισσότερες ψήφους κέρδισε 2 έδρες και το δεύτερο κόμμα κέρδισε μία.
Τα κόμματα και οι συνασπισμοί έδωσαν τα δικά τους ψηφοδέλτια, τα οποία οι ψηφοφόροι έβαλαν σε σφραγισμένο φάκελο. Ωστόσο, οι εκλογείς μπορούσαν να κόψουν τα ψηφοδέλτια και να τα τοποθετήσουν σε διαφορετικούς τομείς από διαφορετικά κόμματα εντός του φακέλου σε περίπτωση που ήθελαν να ψηφίσουν για διαφορετικούς υποψηφίους ή λίστες για διαφορετικές θέσεις.
Προκριματικές εκλογές
Στις 9 Αυγούστου 2015 διεξήχθησαν προκριματικές εκλογές. Έτσι, οι υποψήφιοι που είχαν λάβει λιγότερο από το 1,5% των ψήφων δεν τους επιτράπηκε να συμμετάσχουν στις πλήρεις εκλογές. Ο Σιόλι κέρδισε το 38,41% των ψήφων και προηγήθηκε του Μάκρι. Στην 3η θέση ήρθε ο Σέρχιο Μάσα.
Πρόεδρος
Στον πρώτο γύρο προηγήθηκε αλλά χωρίς το απαιτούμενο ποσοστό για να εκλεγεί πρόεδρος ο υποστηριζόμενος από την απερχόμενη πρόεδρο Κίρχνερ, Ντανιέλ Σιόλι. Ο Σιόλι συγκέντρωσε ποσοστό 37% και πέρασε στον δεύτερο γύρο μαζί με τον Μαουρίσιο Μάκρι που έλαβε 34%. Για πρώτη φορά στην ιστορία της Αργεντινής χρειάστηκε και δεύτερος γύρος για την εκλογή προέδρου. Ο Μάκρι ήταν ο νικητής του τελικού γύρου στις 22 Νοεμβρίου, με ποσοστό 51,40% έναντι 48,60% για τον Σιόλι.
Κογκρέσο
Στη Βουλή, το κυβερνών κόμμα έχασε την απόλυτη πλειοψηφία παίρνοντας 114 έδρες. Ωστόσο, διατήρησε τον απόλυτο έλεγχο της Γερουσίας, αυξάνοντας μάλιστα τη δύναμή του: από τις συνολικά 72 έδρες, οι περονιστές κατέκτησαν 42 έδρες.
Nile (συγκρότημα)
Οι Nile είναι αμερικανικό technical death metal συγκρότημα από τη Νότια Καρολίνα των ΗΠΑ, και δημιουργήθηκε το 1993. Οι στίχοι και η μουσική τους είναι εμπνευσμένοι από τον Αρχαίο Αιγυπτιακό μυστικισμό, τη θρησκεία, την ιστορία, την αρχαία τέχνη, αλλά και από τα έργα του Χ. Φ. Λάβκραφτ. Έχουν κυκλοφορήσει έως τώρα 8 στούντιο άλμπουμ.
Λιεσέβιτσι
Το Λιεσέβιτσι (σερβικά κυριλλικά: Љешевићи) είναι χωριό στα νοτιοδυτικά του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου του Κότορ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του Μαυροβουνίου Κατηγορία:Οικισμοί του Κότορ
Γενετικός κώδικας
Γενετικός κώδικας ονομάζεται ο κώδικας αντιστοίχισης των αζωτούχων βάσεων των νουκλεϊκών οξέων με τα αμινοξέα της παραγόμενης πολυπεπτιδικής αλυσίδας για τον σχηματισμό πρωτεϊνών. Στον σχηματισμό των πρωτεϊνών συμμετέχουν 20 διαφορετικά αμινοξέα, ενώ ο αριθμός των διαφορετικών βάσεων του RNA είναι 4 (A, U, G, C). Έτσι, προέκυψε αρχικά το ερώτημα: «Πόσες βάσεις του mRNA αντιστοιχούν σε ένα αμινοξύ;»
Σήμερα γνωρίζουμε ότι κάθε αμινοξύ κωδικοποιείται από μία τριάδα νουκλεοτιδίων (τριπλέτα) του mRNA που ονομάζεται κωδικόνιο.
Ο όρος κωδικόνιο αναφέρεται και στο γονίδιο από το οποίο προέρχεται το mRNA. Συγκεκριμένα: κωδικόνιο είναι μία τριπλέτα βάσεων της κωδικής αλυσίδας του γονιδίου, η οποία κωδικοποιεί ένα αμινοξύ. Π.χ. Το κωδικόνιο έναρξης στο mRNA είναι το 5'-AUG-3', ενώ στο γονίδιο (κωδική αλυσίδα) είναι το 5'-ATG-3'. Τα κωδικόνια διαβάζονται με κατεύθυνση 5'→3'. Π.χ. 3'-GUA-5' είναι το κωδικόνιο AUG, το οποίο κωδικοποιεί το αμινοξύ Met. Ο όρος κωδικόνιο δεν αναφέρεται σε αλληλουχίες των εσωνίων, των 3' και 5' αμετάφραστων περιοχών, των γονιδίων των rRNA, tRNA και snRNA, του «περιττού» DNA, των υποκινητών κ.λπ., δηλαδή σε αλληλουχίες DNA ή RNA που δεν κωδικοποιούν αμινοξέα.
Βασικά χαρακτηριστικά του γενετικού κώδικα
Τα βασικά χαρακτηριστικά του γενετικού κώδικα είναι τα εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μοριακή γενετική
Five to One
To Five to One είναι το ενδέκατο και τελευταίο κομμάτι του δίσκου Waiting for the Sun, ο τρίτος δίσκος του αμερικανικού ροκ συγκροτήματος The Doors, το οποίο κυκλοφόρησε τον Ιούλιο του 1968, από τη δισκογραφική εταιρεία Elektra Records.
Σχετικές πληροφορίες
220px|thumb|Οι Doors το 1968 To τραγούδι, το οποίο αλληλοσυμπληρώνεται νοηματικά με το έκτο κομμάτι του άλμπουμ, "The Unknown Solder", περιγράφει το χάσμα των γενεών με τη μορφή "ένοπλης σύγκρουσης". Ο τίτλος αποτελεί αναφορά στην αναλογία μεταξύ λευκών και μαύρων, νέων και ηλικιωμένων, μη χρηστών και χρηστών μαριχουάνας, που υπήρχαν στις ΗΠΑ εκείνη την περίοδο. Η ηχογράφηση του τραγουδιού έγινε με τον Τζιμ Μόρισον σε έντονη κατάσταση μέθης, σε βαθμό που οι βοηθοί του συγκροτήματος χρειάστηκε να τον στηρίξουν ώστε να ολοκληρώσει την ερμηνεία του.
Από μουσική άποψη, το "Five to One" έχει μια τραχύτητα που έχει περιγραφεί ως "πρώιμη χέβι μέταλ", ενώ ιδιαίτερα χαρακτηριστικός είναι και ο επιθετικός, παραμορφωτικός ήχος των τυμπάνων και του μπάσου. Πηγή έμπνευσης για ένα μέρος των στίχων του τραγουδιού φαίνεται πως υπήρξε το "Shadows of the Evening", ένας θρησκευτικός ύμνος της βικτωριανής εποχής.
Ζωντανές εκτελέσεις
Το "Five to One" έχει συμπεριληφθεί στα ακόλουθα ζωντανά ηχογραφημένα άλμπουμ:
Διασκευές
Το "Five to One" έχει ερμηνευτεί από πολλούς καλλιτέχνες, μεταξύ των οποίων:
Μέλη
Το "Five to One" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Οι Doors
Κωνσταντίνος Γκόφας
μικρογραφία|Πλάκα εντοιχισμένη στην Εκκλησία Ταξιαρχών Αιγίου στην οποία αναφέρεται ως δωρητής και ο Κ. Γκόφας
Five to One
Μέλη
Συμμετείχε επίσης ο:
Κωνσταντίνος Γκόφας
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Φτέρη Αιγίου.Ήταν γιος του Δημητρίου Γκόφα και αδελφός του Χρήστου Γκόφα. Συνεργαζόταν με τους Πετμεζαίους και κατάφερε να διασωθεί από τους διωγμούς των Τούρκων κατα των κλεφτών το 1806. Όταν ξέσπασε η Επανάσταση του 1821 ακολούθησε τον Δημήτριο Μελετόπουλο και πολέμησε σε αρκετές μάχες της Πελοποννήσου. Συγκεκριμένα έλαβε μέρος στην Πολιορκία τής Πάτρας, της Κορίνθου, την άλωση της Τρίπολης, στις μάχες της Ακράτας κατά του Δράμαλη, στη Μεσσηνία, στα Δολιανά και στις 27-8-1827 στον/η Καυκαριά. Διακρίθηκε για την γενναιότητά του ενώ τραυματίστηκε δυό φορές, στη Μάχη των Δερβενακίων και, το 1825, στην Μάχη του Κρομμυδίου, κοντά στην Πυλία.
Για τις πράξεις του αυτές τιμήθηκε με το Χάλκινο Αριστείο. Επίσης για τις υπηρεσίες του προς στην Επανάσταση απευθύνθηκε στην "επί των εκδουλώσεων των Αγωνιστών Επιτροπή" και με αίτησή του στις 27 Μαίου 1865 εξηγεί ότι δεν έλαβε καμία αμοιβή για τις υπηρεσίες που προσέφερε στον Ιερό Αγώνα του Έθνους, τόσο αυτός όσο και ο αποβιώσας πατέρας του, Δημήτριος Γκόφας που ως αξιωματικός επλήρωσε "ικανά" για τους μισθούς και την τροφοδοσία των στρατιωτών. Στην αίτησή του επισυνάπτει βεβαίωση από το 1846 του Δημήτριου Μελετόπουλου στην οποία σημειώνονται οι υπηρεσίες τόσο του Κωνσταντίνου Γκόφα όσο και του πατέρα του, "στέρξας καθ'όλο αυτό το διάστημα ... γενναιότητα και άκρα υποταγή στους ανωτέρους του" στις μάχες. Έτσι προικοδοτήθηκε με εκτάσεις γης από το νεοσύστατο Ελληνικό Κράτος. Από το 1825 εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Φτέρη και κατέλαβε σημαντική κοινωνική θέση μεταξύ των οικοκυραίων της πόλης. Μαζί με τον Σπήλιο Πατρινό έγινε ανακαινιστής του Ιερού Ναού των Ταξιαρχών, όπως μαρτυρεί η εκεί εντοιχισμένη πλάκα.
Βιβλιογραφία
Κωνσταντινος Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Five to One
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια των The Doors Κατηγορία:Τραγούδια του 1968
Βραβεία Γκράμι του 1970
Νικητές των Βραβείων:
Bones Howe (παραγωγός) & 5th Dimension για το Aquarius/Let The Sunshine In
James William Guercio (παραγωγός) & Blood, Sweat & Tears για το Blood, Sweat & Tears
Joe South για το Games People Play
Παιδικά
Peter, Paul and Mary για το Peter, Paul and Mommy
Κλασική Μουσική
Thomas Schippers (διευθυντής ορχήστρας), Leontyne Price & the New Philharmonia για το Barber: Two Scenes, Από το «Antony and Cleopatra»/Knoxville, Καλοκαίρι του 1915
Luciano Berio (διευθυντής ορχήστρας), Ward Swingle (διευθυντής χορωδίας), the Swingle Singers & the New York Philharmonic για το Berio: Sinfonia
The Chicago Brass Ensemble, Cleveland Brass Ensemble & Philadelphia Brass, Ensemble για το Gabrieli: Antiphonal Music of Gabrieli
Rachel Elkind (παραγωγός) & Wendy Carlos για το Switched-On Bach
Κωμωδία
Bill Cosby για το Bill Cosby
Σύνθεση και Διευθέτηση
Μπερτ Μπάκαρα (Συνθέτης) για το Butch Cassidy and the Sundance Kid
Henry Mancini (διευθετητής) για το Love Theme Από το «Romeo and Juliet»
Fred Lipsius (διευθετητής) για το Spinning Wheel σε ερμηνεία Blood, Sweat & Tears
Κάντρι Μουσικής
Tammy Wynette για το Stand By Your Man
Johnny Cash για το A Boy Named Sue
Waylon Jennings & the Kimberlys για το MacArthur Park
The Nashville Brass & Danny Davis για το The Nashville Brass Featuring Danny Davis Play More Nashville Sounds
Shel Silverstein (τραγουδοποιός) για το A Boy Named Sue σε ερμηνεία Johnny Cash
Folk
Joni Mitchell για το Clouds
Gospel
Porter Wagoner & the Blackwood Brothers για το In Gospel Country
Edwin Hawkins για το Oh Happy Day σε ερμηνεία the Edwin Hawkins Singers
Jake Hess για το Ain't That Beautiful Singing
Τζαζ
Wes Montgomery για το Willow Weep for Me
Quincy Jones για το Walking in Space
Μουσικής Παράστασης
Μπερτ Μπάκαρα, Hal David (Συνθέτες), Henry Jerome, Phil Ramone (παραγωγοί) & οι αρχικοί συντελεστές (Jerry Orbach, Jill O'Hara, Edward Winter, Donna McKecknie, A .L. Hines, Marian Mercer & Paul Reed) για το Promises, Promises
Συσκευασία και Σημειώσεις
David Stahlberg & Evelyn J. Kelbish (γραφίστες) για το America the Beautiful σε ερμηνεία Gary McFarland
Ποπ
Peggy Lee για το Is That All There Is
Harry Nilsson για το Everybody's Talkin'
Percy Faith για το Love Theme Από το «Romeo and Juliet» σε ερμηνεία the Percy Faith Orchestra & Chorus
Joe South για το Games People Play
Παραγωγή και μηχανική επεξεργασία ήχου
Walter Carlos (μηχανικός ήχου & καλλιτέχνης) για το Switched-On Bach
R&B
Aretha Franklin για το Share Your Love with Me
Joe Simon για το The Chokin' Kind
Isley Brothers για το It's Your Thing
King Curtis για το Games People Play
Richard Spencer (τραγουδοποιός) για το Color Him Father σε ερμηνεία The Winstons
Προφορικός Λόγος
Art Linkletter & Diane Linkletter για το We Love You Call Collect
Κατηγορία:Τελετές Βραβείων Γκράμι
Δαδιά Έβρου
Η Δαδιά είναι χωριό του νομού Έβρου.
Το χωριό της Δαδιάς είναι κτισμένο στην πλαγιά του βουνού της Γκίμπρενας και είναι ένας οικισμός όπου διατηρούνται η παράδοση των εθνικών αγώνων και μερικά πανάρχαια ελληνικά έθιμα. Το όνομά του προήλθε από το άφθονο δαδί, το γεμάτο, δηλαδή, ρετσίνι ξύλο του πεύκου που στα παλιότερα χρόνια χρησίμευε ως προσάναμα και ως φωτιστικό μέσο.
Οι Τούρκοι έλεγαν το χωριό Τσάμκιοϊ, δηλαδή Πευκοχώρι, αλλά πολύ νωρίς αυτό πήρε το όνομα της Δαδιάς όπως φαίνεται από τους κώδικες της Μητροπόλεως Διδυμοτείχου του περασμένου αιώνα.
Το δάσος της Δαδιάς είναι πολύ γνωστό, καθώς αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους βιοτόπους της Ευρώπης. Η περιοχή του Δάσους Δαδιάς αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα μεσογειακού οικοσυστήματος το οποίο έχει διαμορφωθεί μέσα από αιώνες ήπιας συνύπαρξης ανθρώπου και φύσης. Η βλάστηση αποτελείται κυρίως από ώριμα δάση μαύρης και τραχείας πεύκης καθώς και από δάση βελανιδιάς. Η πλούσια δασική κάλυψη διακόπτεται συχνά από ξέφωτα, μικρά βοσκοτόπια και καλλιεργούμενες εκτάσεις.
Η περιοχή του δάσους Δαδιάς-Λευκίμης-Σουφλίου είναι από το 1980 προστατευόμενη και συμπεριλαμβάνεται στον ελληνικό κατάλογο NATURA 2000 μεταξύ των υπόλοιπων 27 προστατευόμενων περιοχών της Ελλάδας. Η συνολική έκταση της περιοχής είναι 43.000 εκτάρια στα οποία 7.290 εκτάρια αποτελούν πυρήνες υψηλής προστασίας. Διαθέτει σύστημα διαχείρησης επισκεπτών και διατυπωμένο σχέδιο επιστημονικής παρακολούθησης. Η περιοχή του Δάσους Δαδιάς αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα μεσογειακού οικοσυστήματος.
Εθνικό Πάρκο Δαδιάς-Λευκίμης-Σουφλίου
μικρογραφία|αριστερά|Το δάσος Δαδιάς Η περιοχή του Πάρκου είναι ένα συγκρότημα χαμηλών βουνών, με δάση, ξέφωτα και βραχώδεις σχηματισμούς, που εκτείνεται ανάμεσα στα χωριά Δαδιά, Γιαννούλη, Κοτρωνιά και Λευκίμη και καταλαμβάνει έκταση 428.000 στρεμμάτων.
Το κλίμα της περιοχής είναι μάλλον ζεστό το καλοκαίρι και αρκετά βαρύ και ψυχρό το χειμώνα. Τους μήνες Δεκέμβριο-Φεβρουάριο χιονίζει. Την άνοιξη και το φθινόπωρο είναι πολλές οι ηλιόλουστες μέρες, αλλά και αρκετές οι βροχερές. Μερικές χρονιές το Πάρκο υποφέρει από ξηρασία την άνοιξη και το καλοκαίρι.
Η προσέγγιση του Πάρκου γίνεται από την Αλεξανδρούπολη προς το χωριό Δαδιά, όπου λειτουργεί Κέντρο Πληροφόρησης, ξενώνας και αναψυκτήριο. Υπάρχει δρόμος για τον οικισμό Κοτρωνιά, μέσα από δάση και ξέφωτα, όπου ο επισκέπτης μπορεί να φωτογραφήσει τα τοπία, τα πουλιά και τα λουλούδια της περιοχής. Πιο βόρεια βρίσκεται το χωριό Σιδηρώ. Επίσης, υπάρχει δρόμος προς το Πρωτοκκλήσι και, από εκεί, διαδρομή προς Κυριακή και Μικρό Δέρειο. Μέσα από ωραία τοπία, δάση και μεγάλη ποικιλία φυτών διέρχεται δρόμος προς το Μέγα Δέρειο. Στη διαδρομή συναντάται ο σπάνιος Σφένδαμος ο ταταρικός (Acer tataricum), καθώς και η σπάνια Αγριαχλαδιά (Pyrus elaeagrifolia). Από το Μέγα Δέρειο ο δρόμος συνεχίζει ανηφορικά και φτάνει ανάμεσα στις κορυφές Σίλο (1.065 μ.) και Σάπκα (1.044 μ.). Εκεί συναντάται η σπάνια Ανατολική οξιά (Fagus orientalis), με τα μεγάλα φύλλα, καθώς και υβρίδια με την Κοινή οξιά, που έχουν φύλλα μικρότερα (Fagus X moesiaca). Στη διαδρομή υπάρχουν πολλά και όμορφα αγριολούλουδα, όπως το Φασκόμηλο (Salvia officinalis), το Hypericum athoum, κ.α.
Η ιδανική εποχή για επίσκεψη στο Πάρκο είναι οι μήνες Απρίλιος-Ιούνιος, οπότε, εκτός από την πανίδα, μπορεί ο επισκέπτης να δει και πολλά ανθισμένα φυτά. Επίσης καλή εποχή είναι το φθινόπωρο, από τον Σεπτέμβριο ως το Νοέμβριο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμος Σουφλίου Κατηγορία:Χωριά του νομού Έβρου
Χριστόδουλος Χατζηπέτρος
Ο Χριστόδουλος Χατζηπέτρος (Νεραϊδοχώρι Τρικάλων, 10 Μαΐου 1799 - Αθήνα, 29 Οκτωβρίου 1869) ήταν Έλληνας αγωνιστής του 1821.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Βετερνίκο(Νεραιδοχωρι) Πύλης του Νομού Τρικάλων το 1799. Η καταγωγή του ήταν από την ιστορική οικογένεια Χατζηπέτρου του Ασπροπόταμου. Αναφέρεται ότι η οικογένειά του ανήκε σε δίγλωσσο πληθυσμό που εκτός από την Ελληνική μιλούσαν και την Βλαχική. . Πατέρας του ήταν ο βαθύπλουτος Γεώργιος Χατζηπέτρος. Τον έστειλε στις Σέρρες για να μάθει γράμματα αλλά αυτός διέκοψε τα μαθήματα και πήγε στην Βιέννη. Εκεί συνάντησε τον Ναπολέοντα στον οποίο με συγκίνηση του περιέγραψε τα δεινοπαθήματα που υπέφερε η πατρίδα του και του ζήτησε την βοήθεια των δυνάμεών του.
Ο Χριστόδουλος παρέμεινε στην Βιέννη μέχρι το 1813, και μετά επέστρεψε στην πατρίδα του. Το 1817 διορίστηκε από τον Αλή πασά ως γραμματέας. Στην Φιλική Εταιρεία μυήθηκε δύο χρόνια αργότερα. Από εκείνη την στιγμή, η μόνη του μέριμνα ήταν η απελευθέρωση της πατρίδας του.
Κατά την έξοδο της φρουράς, βγήκε και αυτός από το Μεσολόγγι επικεφαλής τετρακοσίων, με το ξίφος στο χέρι και πέρασε μέσα από τους Τούρκους πολεμώντας και βγήκε σώος και αβλαβής.
Λίγο ύστερα έκανε εκστρατεία στην Αττική και πήρε μέρος σε όλες τις εκεί μάχες. Ανδραγάθησε στην Αράχωβα. Στην φοβερή πανωλεθρία του Φαλήρου σώθηκε ως εκ θαύματος. Και πάλι έτρεξε αναζητώντας νέους θριάμβους, στην Ναύπακτο, στις Θήβες, και στην Μάχη της Πέτρας.
Μετά την επανάσταση υπηρέτησε επί Καποδίστρια και επί Όθωνα με βαθμό στρατηγού, και ως υπασπιστής του βασιλιά.
Μετά από την έξωση συνόδευσε τον Όθωνα στην Βαυαρία, επέστρεψε όμως στην Ελλάδα. Ο Βασιλιάς Γεώργιος τον διόρισε και πάλι επίτιμο υπασπιστή του.
Πέθανε από αποπληξία στην Αθήνα στις 29 Οκτωβρίου 1869. Γιος του ήταν ο Ευθύμιος Χατζηπέτρος.
Πηγές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Νηολόγιο
Το νηολόγιο (Registry, book of registry) είναι ένα δημόσιου χαρακτήρα βιβλίο που τηρείται στους λιμένες που πραγματοποιείται νηολόγηση, δηλαδή εγγραφή των πλοίων (λιμένας νηολογίου).
Γενικά
Κατά την ελληνική νομοθεσία το νηολόγιο είναι βιβλίο μεγάλου σχήματος (όμοιο με εκείνο που τηρούν τα Ληξιαρχεία) εκ 300 σελίδων υπογεγραμμένο και θεωρημένο από τον Πρόεδρο Πρωτοδικών της περιφέρειας της αρμόδιας Λιμενικής Αρχής, στο κατάστημα της οποίας και τηρείται από ειδικά επιφορτισμένο Αξιωματικό καλούμενο Νηολόγο (Registrar).
Στο βιβλίο αυτό κάθε νηολογούμενο πλοίο καταλαμβάνει δύο σελίδες (δεξιά και αριστερά), στις οποίες καταχωρείται η πράξη της νηολόγησης, που περιέχει όνομα και ιθαγένεια πλοιοκτήτη, διορισμό αντικλήτου, κατοίκου Ελλάδος, τίτλο κτήσεως κυριότητας, το όνομα πλοίου, το Δ.Δ.Σ., (Διεθνές Διακριτικό Σήμα), τις διαστάσεις και τη χωρητικότητα πλοίου, είδος μέσου πρόωσης και την ιπποδύναμη της μηχανής (προκειμένου για μηχανοκίνητα).
Εκτός των παραπάνω στοιχείων καταχωρείται επίσης και κάθε σημείωση που έχει σχέση με το πλοίο (π.χ. υποθήκη, κατάσχεση κλπ.), ενώ αν αυτές υπερβούν τον αναλογούντα χώρο, εγγράφονται με παραπομπές σε σελίδες αμέσως μετά την τελευταία άλλη νηολόγηση.