cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πληθικότητα
Σύγκριση πληθάριθμων
Τα Α, Β λέγονται ισοδύναμα ή ότι έχουν ίσους πληθάριθμους όταν υπάρχει συνάρτηση ένα προς ένα από το Α επί του Β. Τότε ισχύει cardA=cardΒ, ενώ η ισοδυναμία συμβολίζεται με Α~Β. Αν δύο σύνολα δεν είναι ισοδύναμα, αυτό συμβολίζεται με. Τη διαδικασία αυτής της αντιστοίχισης χρησιμοποιούμε ουσιαστικά κάθε φορά που μετράμε τα στοιχεία ενός συνόλου, αφού σε κάθε στοιχείο αντιστοιχούμε έναν αριθμό τον οποίο λέμε ή έχουμε στο μυαλό μας.
Αν τα δύο σύνολα δεν είναι ισοδύναμα, τότε το ένα θεωρητικά είναι ισοδύναμο με γνήσιο υποσύνολο του άλλου. Αν υπάρχει συνάρτηση ένα προς ένα από το Α στο Β, τότε αυτό συμβολίζεται με. Αν επιπλέον ισχύει, τότε αυτό συμβολίζεται με cardA<cardB.
Η διαφορά των δύο παραπάνω περιπτώσεων βρίσκεται στη φράση επί του Β. Αυτή η φράση δηλώνει ότι ισχύει και η αντίστροφη περίπτωση, δηλαδή ότι υπάρχει συνάρτηση ένα προς ένα από το Β επί του Α. Στη δεύτερη περίπτωση αυτό δεν ισχύει απαραίτητα.
Για τη σύγκριση πληθάριθων ισχύουν όλες οι ιδιότητες της σύγκρισης.
Αριθμήσιμο σύνολο
Ένα σύνολο Α λέγεται αριθμήσιμο όταν είναι πεπερασμένο ή ισοδύναμο του συνόλου των φυσικών αριθμών, δηλαδή όταν. Τον πληθάριθμο του \mathbb{N} τον συμβολίζουμε με το \aleph_0 (προφέρεται "άλεφ μηδέν"). Οι αμέσως μεγαλύτεροι πληθάριθμοι συμβολίζονται \aleph_1, \aleph_2, κ.λ.π. Παρά τη διαισθησή μας, ο πληθάριθμος των αρτίων φυσικών, των περιττών φυσικών, των πρώτων αριθμών και των ρητών είναι επίσης \aleph_0, όχι όμως και των πραγματικών. Διαισθητικά ένα αριθμήσιμο σύνολο μπορούμε να το φαντασούμε ως ένα σύνολο στο οποίο αν αρχίσουμε να μετράμε τα στοιχεία του, κάποια στιγμή θα μετρήσουμε οποιοδήποτε στοιχείο του.
Για κάθε άπειρο συνόλο Α αποδεικνύεται ή γίνεται δεκτό αξιωματικά ότι.
Υπεραριθμήσιμο σύνολο
Κατηγορία:Θεωρία συνόλων Κατηγορία:Αριθμοί Κατηγορία:Άπειρο
Μελισσοχώρι Καρδίτσας
Το Μελισσοχώρι είναι χωριό του νομού Καρδίτσας, το οποίο υπάγεται στον δήμο Σοφάδων του νομού Καρδίτσας. Αποτελεί μέρος της δημοτικής ενότητας Σοφάδων, και μέρος του δήμου Σοφάδων το 1997-2010.
Στην απογραφή του 1991 το χωριό είχε πληθυσμό 407 κατοίκων, μειωμένο από τους 435 κατοίκους το 1981. Σήμερα υπάρχουν 330 εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι στο χωριό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Καρδίτσας Κατηγορία:Δήμος Σοφάδων
Μάξιμος Καλλιπολίτης
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Μάξιμος Καλλιπολίτης ή Καλλιουπολίτης γεννήθηκε πιθανώς στην Καλλίπολη, κάτι που υποδηλώνει το επώνυμό του. Επίσης μπορεί να υποδηλώνει και τον τόπο διαμονής του. Στην αλληλογραφία μεταξύ Κύριλλου Λούκαρη και Leger, του εφημέριου της Ολλανδικής πρεσβείας στην Κωνσταντινούπολη, εντοπίστηκε επιστολή προς τον δεύτερο από κάποιον Μάξιμο Ρώδιο. Η αντιπαραβολή μεταξύ του γραφικού χαρακτήρα της επιστολής και της αυτόγραφης μετάφρασης του Καλλιπολίτη,πιστοποιεί πως είναι το ίδιο πρόσωπο. Έτσι, συμπεραίνεται από την έρευνα πως το επώνυμο Ρώδιος ήταν το οικογενειακό του επώνυμο. Για το έτος γέννησης του δεν έχουμε καμία άμεση ή έμμεση πληροφορία. Δεν φαίνεται να γεννήθηκε πολύ μετά το 1600, ίσως να γεννήθηκε στις τελευταίες δεκαετίες του 16ου αιώνα. Χρημάτισε μαθητής του Κύριλλου Λούκαρη. Συνέχισε τις σπουδές του στο εξωτερικό, όπου ασπάστηκε το δόγμα των Διαμαρτυρομένων και έθεσε τις δυνάμεις του στην υπηρεσία της Ρώμης. Την επιμελημένη παιδεία του μαρτυρεί ο καλογραμμένος πρόλογός του στη μετάφραση της Καινής Διαθήκης, όπου κάνει συχνά παραπομπές σε κείμενα της Γραφής και Πατερικά έργα. Επίσης ήταν και γνώστης της ιταλικής γλώσσας επειδή χρησιμοποίησε για τη μετάφρασή του ιταλικό πρότυπο. Σε ανώνυμο κώδικα της Δημόσιας και Πανεπιστημιακής Βιβλιοθήκης της Γενεύης διαβάζουμε σχετικά με τον θάνατο του Μαξιμου: ''1633. Εκοιμήθη εν Χ(ριστ)ω ο παπ(α) κυρ Μάξιμος ο από Καλλιουπόλεως κατά μήνα σεπτέμβριον εις κδ' ημέρα Τρίτη. και ετάφη εις την Χάλκην νήσον εν τω μοναστηρίω της Θ(εοτό)κου. εξέπνευσεν ωσεί ώρα τρίτη της νυκτός της τρίτης ημέρας''. Όμως δεν πέθανε στη Χάλκη. Ωστόσο ο τάφος του δεν σώζεται στη Χάλκη αφού καταστράφηκαν αρκετοί τάφοι εκεί με την πυρκαγιά του 1672.
Η μετάφραση της Καινής Διαθήκης
Την πρωτοβουλία για την εκπόνηση της μετάφρασης την είχε ο Leger, ο εφημέριος της Ολλανδικής πρεσβείας ενώ σε αυτό συγκατατέθηκε και ο Λούκαρης, ο οποίος υπέδειξε γι' αυτή την εργασία τον Μάξιμο στα 1629. Ο Μάξιμος στον πρόλογο της μετάφρασης μνημονεύει ως παρακινητή του κάποιον Μιχαήλο Για τον Μανούσακα επρόκειτο περί του δραγουμάνου της Ολλανδικής πρεσβείας στην Κωνσταντινούπολη, Μιχαήλ Βλαστό, ο οποίος μετά από σχετική υπόδειξη του Ολλανδού πρέσβη, Κορνήλιου Χάγκα,  αναζήτησε το κατάλληλο εκείνο πρόσωπο το οποίο θα μπορούσε να αναλάβει το μεταφραστικό έργο αυτό.
Ο Κύριλλος Λούκαρις βρίσκοντας πως η πρωτοβουλία αυτή του Κορνήλιου Χάγκα ταυτιζόταν με το όλο αναγεννητικό έργο του, δέχθηκε να χρηματοδοτηθεί από την Ολλανδική πλευρά. Πράγματι ο Ολλανδός διπλωμάτης εγκατέστησε στο κτήριο της πρεσβείας τον Μάξιμο, πριν από τον Ιούνιο του 1629 και με τη βοήθεια του Leger εκπονήθηκε η μετάφραση. Συγκεκριμένα ο εφημέριος υποδείκνυε παράλληλα χωρία και προτεσταντικές μεταφράσεις βοηθούσε στην μεταφραστική απόδοση των πιο δύσκολων χωρίων. Μετά την καθαρογραφή της μετάφρασης θα την παρουσίαζαν στον Πατριάρχη με σκοπό να τη θεωρήσει αυτός ή και άλλα πρόσωπα μαζί με σκοπό να διορθωθεί ως προς το νόημα και τη γλώσσα.
Ο Καλλιπολίτης χρησιμοποίησε δύο κείμενα της Καινής Διαθήκης: ένα στο ελληνικό πρωτότυπο και ένα στην ιταλική της μετάφραση, που θα το χρησιμοποιούσε ως πρότυπο της δικής του. Μας είναι άγνωστο ποια από τις μέχρι τότε εκδόσεις του ελληνικού κειμένου χρησιμοποίησε ή αν είχε χειρόγραφο ή έντυπο. Ως προς την ιταλική μετάφραση (εκδόθηκε το 1607) χρησιμοποίησε του Giovani Diodati(1576-1649), καλβινιστή θεολόγου της Γενεύης. Τον ακολουθεί σχολαστικά ακόμα και ως προ τη χρήση και τη διάταξη των σχολίων.
Το αυθεντικό χειρόγαρφο της μετάφρασης του Μαξίμου βρίσκεται στη Δημόσια και Πανεπιστημιακή Βιβλιοθήκη της Γενεύης. Η παλαιογραφική έρευνα έχει δείξει πως το χειρόγραφο αυτό έχει πρόελθει από τον Καλλιπολίτη, από των κωδικογράφο Μελέτιο Βλαστό (καθ'υπαγόρευσιν) και ένα τρίτο αταυτοποίητο πρόσωπο. για το οποίο ο Μανούσος Μανούσακας λέει πως ίσως ήταν ο Φίλιππος ο Κύπριος,πρωτονοτάριος της Μεγάλης Εκκλησίας
Ο Λούκαρης επεξεργάστηκε το κείμενο πριν από την έκδοση, η οποία έδινε σε παράλληλες στήλες το αυθεντικόν και το νέον. Αυτό προκρίθηκε ως λύση, σύμφωνα με τον Στήβεν Ράνσιμαν για να καταπραΰνει αντιδράσεις μερίδας ορθοδόξων που θα θίγονταν από τη μετάφραση. Το έργο τυπώθηκε σε δύο ογκώδεις τόμους 4ου σχήματος και με ελληνικούς τυπογραφικούς χαρακτήρες Grecs de Roy : ''Η Καινή Διαθήκη του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, Δίγλωττός, Εν η αντιπροσώπως το τε θείον πρωτότυπον και η απαραλλάκτως εξ εκείνου εις απλήν διάλκτον, διά του μακαρίτου κυρίου Μαξίμου του Καλλιουπολίτου γενομένη μετάφρασις άμα ετυπώθησαν. Έτει 1638''. Ο πρώτος τόμος περιείχε τα Ευαγγέλια και τις Πράξεις, ο δεύτερος τα υπόλοιπα βιβλία και έχει τον τίτλο: Αι του αγίου Παύλου επιστολαί,αι Καθολικαί επιστολαί, Αποκάλυψις του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου. Προτάσσονται δύο πρόλογοι, του Μαξίμου και του Λούκαρη, ο οποίος λόγω του θανάτου του στις 27 Ιουνίου 1638, δεν πρόλαβε να δει την έκδοση ολοκληρωμένη.
Ο πρόλογος του Μαξίμου που δημοσιεύθηκε πρώτος και με μεγαλύτερα τυπογραφικά στοιχεία στην έκδοση και τόνιζε την αναγκαιότητα της μετάφρασης στη λαϊκή γλώσσα (απλήν διάλεκτον) προκείμένου να είναι κατανοητή από όλους η Αγία Γραφή
Οι αντιδράσεις σχετικά με τη μετάφραση
Αν και ο Παρθένιος Β΄ υπήρξε πρόθυμος για τη διάδοση του βιβλίου στην Κωνσταντινούπολη και στη Σμύρνη συνάντησε την σφοδρή αντίδραση του Μελέτιου Συρίγου, παλιού πολέμιου του Λούκαρη στα 1645: η έντονα καλβινίζουσα χροιά αυτής της μετάφρασης στηλιτεύθηκε με τα κηρύγματά του. Μετά από αυτήν την πολεμική ο πατριάρχης δεν συνέχισε την προώθηση της μετάφρασης. Ο Συρίγος εξορίστηκε για την δράση του αυτή,αλλά επανέκαμψε πιο έντονα. Η τελική καταδίκη της μετάφρσης έγινε από τη Σύνοδο των Ιεροσολύμων επί πατριάρχη Δοσίθεο Β΄ Ιεροσολύμων. Άλλος σφοδρός πολέμιος της υπήρξε ο Αλέξανδρος Ελλάδιος
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 17ου αιώνα Κατηγορία:Μεταφράσεις και αποδόσεις της Αγίας Γραφής
Νεφελίνης
Ο Νεφελίνης, (από νεφέλη = σύννεφο), είναι ορυκτό ορθοπυριτικό άλας αργιλίου και νατρίου, με χημικό μοριακό τύπο Na3KAl4Si4O16 Αποτελεί ουσιώδες ορυκτολογικό συστατικό πολλών πυριγενών πετρωμάτων ως και ελαιολιθικών και συναφών πηγματιτών. Ανήκει κυρίως στη κατηγορία των τεκτοπυριτικών ορυκτών.
Μορφή - ιδιότητες
Ο νεφελίνης κρυσταλλώνεται στο εξαγωνικό σύστημα συνήθως σε πρισματική μορφή, απαντά όμως και σε ακανόνιστα συσσωματώματα ως ορκυκτολογικό συστατικό πετρωμάτων. Παρουσιάζει θραυσμό κογχώδη έως ανώμαλο, σκληρότητα 5-6, ειδικό βάρος 2,63-2,64, λάμψη υαλώδη και επί θραυσιγενούς επιφάνειας στεατώδη, ημιδιαφανές σε χρώμα λευκό ή ανοικτό τεφρό έως κυανοπράσινο.
Ποικιλία αυτού είναι ο ελαιόλιθος που αποτελεί την κοκκώδη μορφή του νεφελίνη που απαντά στα πλουτώνια πετρώματα και διαφέρει στο χρώμα από υπέρυθρο, ή υποκύανο. Κατεργασμένο αυτό επί κοσμημάτων χαρακτηρίζεται "μάτι της γάτας" από την ανταύγεια του πράσινου ή κόκκινου χρώματος.
Εντοπισμός
Ο ελαιόλιθος απαντά στη νότια Νορβηγία, την Πορτογαλία, τη Γροιλανδία κ.α. Αντίθετα ο νεφελίνης απαντά ως ορυκτολογικό συστατικό νεώτερων ηφαιστειογενών πετρωμάτων όπως των φωνολίθων, των νεφελικών βασαλτών κ.λπ. Χαρακτηριστική είναι η εμφάνισή του στη περιοχή του Όντενβαλντ, του Φογκελσγκεμπίργκε καθώς και στη Σαξονία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τεκτοπυριτικά ορυκτά Κατηγορία:Ορυκτά του αργιλίου Κατηγορία:Ορυκτά του καλίου Κατηγορία:Ορυκτά του νατρίου Κατηγορία:Εξάγωνα ορυκτά
Αλί Γκαζάλ
Ο Αλί Αχμέντ Αλί Μοχάμεντ Γκαζάλ (Ali Ahmed Ali Mohamed Ghazal, αραβικά: علي أحمد علي محمد غزال, γενν. 1 Φεβρουαρίου 1992), είναι Αιγύπτιος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως αμυντικός μέσος για την ΑΕ Λάρισας.
Νεανική σταδιοδρομία
Γεννημένος στο Ασσουάν, ο Γκαζάλ μεγάλωσε στο Κάιρο παίζοντας ποδόσφαιρο στους δρόμους. Ο πατέρας και ο θείος του ήταν και οι δύο πρώην ποδοσφαιριστές. Τα ανίψια του προσκλήθηκαν σε δοκιμαστικό με την Ελ Σεκά Ελ Χαντίντ και ζήτησαν από τον Γκαζάλ να πάει μαζί τους, όπου εντυπωσίασε τους προπονητές του συλλόγου και του προσφέρθηκε συμβόλαιο. Οι εμφανίσεις του με την Ελ Χαντίντ προσέλκυσαν την προσοχή και από τη Ζαμάλεκ, όπου προπονήθηκε με την ομάδα για ένα μήνα και την Αλ Αχλί, αλλά η μετεγραφή και στις δύο ομάδες δεν έγιναν λόγω της τιμής από την Ελ Χιντάντ. Ο Μοχάμεντ Αμπάς, ο οποίος είχε εργαστεί ως προπονητής στη Ζαμάλεκ κατά τη διάρκεια του δοκιμαστικού του Γκαζάλ στην ομάδα, τελικά ορίστηκε προπονητής της Γουάντι Ντέγκλα και τον έπεισε να ενταχθεί στην ομάδα του στην ηλικία των δεκατεσσάρων ετών.
Νασιονάλ
Έχοντας απορριφθεί από τη Λιρς, ο Γκαζάλ έφτιαξε ένα βίντεο με αυτόν να παίζει σε αγώνες με την ομάδα νέων της Ντέγκλα και το έστειλε σε έναν ανιχνευτή ταλέντων που γνώρισε στο διαδίκτυο. Ο ανιχνευτής ταλέντων έστειλε το βίντεο στους προπονητές της Νασιονάλ, η οποία υπέβαλε προσφορά για να υπογράψει τον Γκαζάλ και η μεταγραφή ολοκληρώθηκε το 2012 έναντι 40.000 ευρώ.
Αφού έφτασε στην ομάδα, ο Γκαζάλ προσπάθησε αρχικά να προσαρμοστεί στο ρυθμό ποδοσφαίρου στην Πορτογαλία, σχολιάζοντας αργότερα: «Δεν είχα ιδέα για τίποτα. Πήρα χρόνο στο πρώτο μισό της σεζόν. Δεν είχα καλή επίδοση». Βοήθησε την ομάδα να προκριθεί στο Γιουρόπα Λιγκ και οι επιδόσεις του προσέλκυσαν την προσοχή συλλόγων από την Ιταλία και τη Γαλλία, αλλά οι προσφορές τους απορρίφθηκαν από το διοικητικό συμβούλιο της Νασιονάλ.
Στην αρχή της σεζόν 2016-17, ο Γκαζάλ σημείωσε τον πρώτο επαγγελματικό γκολ του στη νίκη με 3-2 εναντίον της Ντιναμό Μινσκ για το Γιουρόπα Λιγκ. Ο Γκαζάλ αργότερα έγινε ο νεώτερος παίκτης που έγινε αρχηγός της ομάδας, σε ηλικία 24 ετών, κατά τη διάρκεια ενός αγώνα εναντίον της Μαρίτιμο και αργότερα ορίστηκε ως μόνιμος αρχηγός της ομάδας, καθιστώντας τον τον πρώτο Αιγύπτιο παίκτη που έγινε αρχηγός ομάδας ενός κορυφαίου ευρωπαϊκού πρωταθλήματος. Το Φεβρουάριο του 2016, έκανε την 100η εμφάνισή του σε όλες τις διοργανώσεις για τη Νασιονάλ, στην ισοπαλία με 1-1 εναντίον της Βιτόρια Σετούμπαλ.
Το 2017, πωλήθηκε στην κινεζική Γκουιτσόου Χενγκφένγκ, έναντι 2,6 εκατ. ευρώ, έπειτα από τον υποβιβασμό της Νασιονάλ στη Σεγούντα Λίγα στο τέλος της σεζόν 2016-17. Όμως, ως αποτέλεσμα των νέων κανονισμών παικτών της Κινεζικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας, οι οποίοι περιόρισαν τον αριθμό των ξένων παικτών που επιτρέπεται να παίζουν σε αγώνες, ο Γκαζάλ δεν ήταν διαθέσιμος να παίξει για τον σύλλογο στο πρωτάθλημα, κάνοντας μία συμμετοχή στο Κύπελλο Κίνας για την ομάδα, στην ήττα με 5 -3 εναντίον της Σαγκάη Σενζίν, πριν η ομάδα συμφωνήσει αμοιβαία στον τερματισμό του συμβολαίου του.
Βανκούβερ Γουάιτκαπς
Στις 10 Αυγούστου 2017, ο Γκαζάλ υπέγραψε με την Βανκούβερ Γουάιτκαπς της Μέιτζορ Λιγκ Σόκερ. Ο διευθυντής της Γουάιτκαπς, Καρλ Ρόμπινσον, αποκάλυψε αργότερα ότι ο σύλλογος είχε προσπαθήσει προηγουμένως να υπογράψει τον Γκαζάλ πριν από τη μετακίνησή του στην Κίνα και είχε έρθει σε επαφή μαζί του για δύο μήνες πριν τελικά υπογράψει. Έκανε το ντεμπούτο του ένα μήνα αργότερα, παίζοντας βασικός στην ήττα με 3-2 εναντίον της Σαν Χοσε Έρθκουεϊκς, κερδίζοντας τα εύσημα από τον Ρόμπινσον, ο οποίος χαρακτήρισε την επίδοση του ως «απολύτως κορυφαίας κατηγορίας». Έκανε επτά εμφανίσεις κανονικής περιόδου για την Γουάιτκαπς και έπαιξε και στους τρεις αγώνες των πλέι οφ του MLS, φτάνοντας στον ημιτελικό, πριν χάσει από την Σιάτλ Σάουντερς. Ο Γκαζάλ αποδεσμεύτηκε από την ομάδα στο τέλος της σεζόν του 2018.
Μετέπειτα σταδιοδρομία
Στις 6 Ιανουαρίου 2019, υπέγραψε συμβόλαιο με τη Φεϊρένσε.
Στις 17 Ιανουαρίου 2020, υπέγραψε συμβόλαιο 1,5 έτους με την ΑΕ Λάρισας.
Διεθνής σταδιοδρομία
Αφού έπαιξε με την Εθνική Αιγύπτου U20, ο Γκαζάλ έλαβε την πρώτη του κλήση στην Εθνική Αιγύπτου από τον προπονητή Μπομπ Μπράντλεϊ το 2013, αλλά δεν αγωνίστηκε. Έκανε το ντεμπούτο του υπό το διάδοχο του Μπράντλεϊ, Σουόκι Γκάριεμπ, όπου έπαιξε στο βασικό σχήμα στη νίκη με 2-0 επί της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης στις 5 Μαρτίου 2014. Έκανε τέσσερις επιπλέον συμμετοχές το 2014, συμπεριλαμβανομένων δύο στην ανεπιτυχή προκριματική εκστρατεία της Αιγύπτου για το Παγκόσμιο Κύπελλο Εθνών του 2015.
Ο Γκαζάλ επέκρινε αργότερα τον προπονητή της Αιγύπτου Έκτος Ραούλ Κούπερ για τη συνεχιζόμενη παράλειψή του από την Εθνική ομάδα, σχολιάζοντας: «Παίζω καλά με τη Νασιονάλ, γι 'αυτό είναι φυσιολογικό να συμμετέχω στην Εθνική ομάδα, καθώς υπάρχουν παίκτες που έχουν αποτύχει να έχουν βασική θέση στην ομάδα τους, αλλά έχουν κληθεί στην Εθνική ομάδα». Το 2018, πραγματοποίησε συνομιλίες με τον Κούπερ για να επιστρέψει στην Εθνική ομάδα για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2018, αλλά τελικά δεν συμπεριλήφθηκε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αιγύπτιοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αιγύπτου U20 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αιγύπτου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2019 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΝ Νασιονάλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέιρα Λίγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γκουιτσόου Χενγκφένγκ ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βανκούβερ Γουάιτκαπς ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μέιτζορ Λιγκ Σόκερ Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΝ Φεϊρένσε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ε. Λάρισας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Πορτογαλία
Κομητεία Φούλτον (Τζόρτζια)
Η Κομητεία Φούλτον (αγγλικά: Fulton County, Georgia), είναι κομητεία των ΗΠΑ, και μία από τις 159 κομητείες στην πολιτεία της Τζόρτζια. Με πληθυσμό 1,091,550 κατοίκους (σύμφωνα με εκτιμήσεις για το 2021 ), αποτελεί την μεγαλύτερη σε πληθυσμό κομητεία της Τζόρτζια, καθώς και την 43η μεγαλύτερη σε πληθυσμό στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Έδρα και μεγαλύτερη πόλη της κομητείας, είναι η Ατλάντα (πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη της πολιτείας). Η κομητεία Φούλτον, συμπεριλαμβάνεται στην μητροπολιτική περιοχή της Ατλάντας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Φουλτον Κατηγορία:Ατλάντα
NGC 108
Ο NGC 108 είναι φακοειδής γαλαξίας τύπου (R)SB(r)0 στον αστερισμό Ανδρομέδα. Απέχει περίπου 210 εκατομμύρια έτη φωτός και η διάμετρός του υπολογίζεται στα 120.000 έτη φωτός.
Ανακαλύφθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 1784 από τον αστρονόμο Ουίλιαμ Χέρσελ.
Αναφορές
0108 Κατηγορία:Φακοειδείς γαλαξίες Κατηγορία:Ανδρομέδα (αστερισμός)
Μαϊντανός
Το Πετροσέλινον το ούλον (Petroselinum crispum) κοινώς ο μαϊντανός ή κηπευτικός μαϊντανός, άλλες ονομασίες που απαντούν στον ελληνόφωνο χώρο είναι περσέμολο, περσίμουλο, μαντανός, μανδανός και μακεδονήσιο, είναι είδος ανθοφόρου φυτού που ανήκει στο γένος Πετροσέλινον (Petroselinum), στην οικογένεια των Απιίδων (Apiaceae), ιθαγενές στην κεντρική Μεσόγειο (νότια Ιταλία, Ελλάδα, Πορτογαλία, Ισπανία, Μάλτα, Μαρόκο, Αλγερία και Τυνησία), εγκλιματισμένο αλλού στην Ευρώπη και καλλιεργείται ευρέως ως βότανο, μπαχαρικό και λαχανικό.
Όπου φύεται ως διετές (biennial) φυτό, κατά το πρώτο έτος, σχηματίζει ένα ρόδακα (rosette), από τριπτεροειδή (tripinnate) φύλλα μήκους 10–25 cm (3,9–9,8 in) με πολλά φυλλάδια 1–3 cm (0,39–1,18 in) και μια κεντρική ρίζα (taproot) που χρησιμοποιείται ως αποθηκευτικός χώρος τροφίμων κατά τη διάρκεια του χειμώνα.
Ο μαϊντανός χρησιμοποιείται ευρέως στη μαγειρική της Ευρώπης, Μέσης Ανατολής και Αμερικής. Συχνά, ο σγουρόφυλλος (ουλόφυλλος) μαϊντανός χρησιμοποιείται ως γαρνιτούρα. Στην κεντρική Ευρώπη, ανατολική Ευρώπη και νότια Ευρώπη, καθώς και στη δυτική Ασία, πολλά πιάτα σερβίρονται με φρέσκο, πράσινο, ψιλοκομμένο μαϊντανό, σκορπισμένο στην κορυφή. Η ρίζα του μαϊντανού είναι πολύ κοινή στις κουζίνες της κεντρικής, ανατολικής και νότιας Ευρώπης, όπου χρησιμοποιείται ως σνακ ή ως λαχανικό σε πολλές σούπες, μαγειρευτά φαγητά και φαγητά κατσαρόλας.
Ετυμολογία
Στα Αγγλικά, η λέξη "parsley" ("μαϊντανός"), είναι μια συγχώνευση από το petersilie των Παλαιών Αγγλικών (το οποίο είναι ταυτόσημο με το Petersilie στην σύγχρονη Γερμανική λέξη για το μαϊντανό) και του peresil των Παλαιών Γαλλικών, όπου αμφότερα προέρχονται από το petrosilium στα Μεσαιωνικά Λατινικά, από το Λατινικό petroselinum, τα οποία είναι ο εκλατινισμός του Ελληνικού πετροσέλινον, από την "πέτρα" + "σέλινον". Η πρώτη βεβαιωμένη μορφή της λέξης σέλινο είναι στα Μυκηναϊκά Ελληνικά με το «σε-ρι-νο», σε Γραμμική Β. Η ελληνική λέξη "μαϊντανός" είναι αντιδάνειο από τα τουρκικά, και τη λέξη "maydanoz". Η τελευταία προέρχεται από το αραβικό maḳdanus ή maˁdanus مقدنس/معدنس, που με τη σειρά του προέρχεται από το ελληνικό "μακεδονίσιον".
Στην Εύβοια, τον αποκαλούν «μυρώνι» ή πιο συγκεκριμένα «μακεδονήσι». Στην ψευδοκαθαρεύουσα, εμφανίζεται και ως «Μαϊδανός».
Περιγραφή
Ο κηπευτικός μαϊντανός είναι ένα φωτεινό πράσινο, διετές, φυτό σε εύκρατα κλίματα ή ένα ετήσιο(annual) βότανο στις υποτροπικές και τροπικές περιοχές.
Όπου φύεται ως διετές, κατά το πρώτο έτος, σχηματίζει μια ροζέτα από τριπτεροειδή φύλλα μήκους 10-25 cm, με πολλά φυλλάδια 1-3 cm και μια ρίζα η οποία χρησιμοποιείται ως αποθηκευτικός χώρος τροφίμων κατά τη διάρκεια του χειμώνα. Κατά το δεύτερο έτος, αναπτύσσεται ένα ανθοφόρο στέλεχος ύψους έως 75 cm (30 in) με αραιά φύλλα και σκιάδια επίπεδης κορυφής διαμέτρου 3-10 cm, με πολυάριθμα κίτρινα σε κίτρινο-πράσινα άνθη διαμέτρου 2 mm. Οι σπόροι είναι ωοειδείς, μήκους 2- 3 mm, με εμφανή του στύλου (style) υπολείμματα στο μερίστωμα. Ένα από τα συστατικά του αιθέριου ελαίου είναι η απιόλη (apiol). Το φυτό συνήθως πεθαίνει μετά την ωρίμανση των σπόρων.
Πολιτισμός, λαϊκές δοξασίες
Τα πρώτα χρόνια, ο μαϊντανός σχετιζόταν με τον θάνατο και τον Διάβολο.
Τον χρησιμοποιούσαν ως διακοσμητικό στους τάφους, καθώς στην Αρχαία Ελλάδα και την Αρχαία Ρώμη, ο μαϊντανός συμβόλιζε τον θάνατο. Στην Ελληνική μυθολογία, ο μαϊντανός είναι συνδεδεμένος με τη δυσοίωνη ιστορία θανάτου του Οφέλτη, το νήπιο γιο του Βασιλιά Λυκούργου της Νεμέας. Σύμφωνα με τον θρύλο, η παραμάνα του Υψιπύλη, ακούμπησε το βρέφος Οφέλτη επάνω σε κάτι αγριοσέλινα, προκειμένου να δείξει στους διψασμένους στρατιώτες, την τοποθεσία μιας πηγής. Όταν όμως επέστρεψε, το βρέφος το είχε δαγκώσει με συνέπεια και να το σκοτώσει ένα φίδι. Ο μάντης Αμφιάραος, ένας από τους διψασμένους στρατιώτες, θεώρησε τον θάνατο του Οφέλτη ως κακό οιωνό, προβλέποντας μάλιστα και τον δικό του θάνατο στην επερχόμενη μάχη, συνεπώς ονόμασε τον Οφέλτη με το όνομα «Αρχέμορος» (που σημαίνει: ο πρώτος που αποθνήσκει). Οπότε, το βρέφος Αρχέμορος, έγινε το σύμβολο του επικείμενου θανάτου και λέγεται ότι από το αίμα του, ξεπήδησαν τα πρώτα φυτά του μαϊντανού.
Η ψυχολογική επίδραση του μαϊντανού στο μυαλό των Ελλήνων, φαίνεται σε ένα ιστορικό περιστατικό, το οποίο περιγράφεται από τον Πλούταρχο, όπου μια ομάδα στρατιωτών -καθ'οδόν προς τη μάχη- βλέποντας έναν ημίονο, φορτωμένο με μαϊντανό, πανικοβλήθηκαν και τράπηκαν σε φυγή. Από την άλλη πλευρά, γιρλάντες μαϊντανού χρησίμευαν ως βραβεία τόσο στους Ελληνικούς όσο και στους Ρωμαϊκούς δημόσιους αγώνες. Αλλά ακόμα και εδώ στους πολύ πρώιμους Ελληνικούς χρόνους, ήταν έμμεσα συνδεδεμένος με τον θάνατο, καθώς επέζησε αυτή η παράδοση από τους ταφικούς αγώνες, όπου πραγματοποιούνταν με τον θάνατο σημαντικών ανθρώπων.
Ίσως λόγω των προηγούμενων δυσοίωνων συνυφασμών, κατά τον Μεσαίωνα, ο μαϊντανός έγινε ένα από τα αγαπημένα φυτά του Διαβόλου. Στην πραγματικότητα, η κακία του θα μπορούσε να εξουδετερωθεί μόνο με τη σπορά του κατά τη Μεγάλη Παρασκευή υπό την ανατολή της σελήνης. Επειδή η βλάστηση του σπόρου είναι αργή και ατελής, ελέγετο ότι ο μαϊντανός μετέβη εννέα φορές στον Διάβολο και επέστρεψε πριν από τη βλάστηση και ότι ο Διάβολος κράτησε λίγο από αυτόν για τον εαυτό του. Επίσης, ο μαϊντανός δεν έπρεπε ποτέ να μεταφυτευτεί, γιατί αν μεταφυτεύετο, τότε σίγουρα θα έφερνε τη συμφορά στο νοικοκυριό. Μια παλαιά μεσαιωνική δοξασία υποστήριζε το πασπάλισμα της κεφαλής, με σπόρους μαϊντανού τρεις νύχτες το χρόνο, ως θεραπεία για τη φαλάκρα.
Καλλιέργεια
Ο μαϊντανός αναπτύσσεται καλύτερα σε υγρά, καλά στραγγιζόμενα εδάφη, με πλήρη ήλιο. Αναπτύσσεται καλύτερα μεταξύ 22–30 °C (72–86 °F) και συνήθως καλλιεργούνται από σπόρο. Η βλάστηση είναι αργή απαιτώντας τέσσερις έως έξι εβδομάδες και συχνά είναι δύσκολη, λόγω των φουρανοκουμαρίνων στο κέλυφος του σπόρου. Συνήθως, τα φυτά που καλλιεργούνται για το φύλλωμα, έχουν απόσταση 10 cm μεταξύ τους, ενώ εκείνα που καλλιεργούνται για τη ρίζα, απέχουν μεταξύ τους 20 cm, ώστε να επιτραπεί η ανάπτυξη της ρίζας.
Ο μαϊντανός προσελκύει πολλά είδη της άγριας φύσης. Ορισμένες πεταλούδες του είδους Papilio machaon χρησιμοποιούν τον μαϊντανό ως φυτό ξενιστή για τις προνύμφες τους, των οποίων οι κάμπιες είναι μαύρες, με πράσινες ρίγες και κίτρινα στίγματα και θα τρέφονται με μαϊντανό για δύο εβδομάδες, προτού μετατραπούν σε πεταλούδες. Μέλισσες και άλλα έντομα που τρέφονται με νέκταρ, επίσης επισκέπτονται τα άνθη. Πτηνά, όπως η καρδερίνα, τρέφονται με τους σπόρους.
Ποικιλίες
Με την καλλιέργεια, ο μαϊντανός υποδιαιρείται σε αρκετές καλλιεργητικές ομάδες, ανάλογα με τη μορφή του φυτού, η οποία σχετίζεται με την τελική του χρήση. Συχνά αυτές αντιμετωπίζονται ως βοτανικές ποικιλίες, αλλά είναι καλλιεργούμενες επιλογές, όχι από φυσική βοτανική προέλευση.
Στο εμπόριο κυκλοφορεί φρέσκος, κατεψυγμένος και αποξηραμένος (αφυδατωμένος) μαϊντανός· και φυσικά εννοείται πως ο πρώτος είναι σαφώς καλύτερος από τους άλλους δυο τύπους. Ο σγουρός μαϊντανός είναι πολύ καλύτερος στην όψη από τον πλατύφυλλο (τη λεγόμενη και Ιταλική ποικιλία), όμως είναι υποδεέστερος στη γεύση και στο άρωμα. Ορισμένοι λένε, πως ο μαϊντανός δεν πρέπει να βράζει, αλλά να μπαίνει στο τέλος πάνω από το φαγητό, στο σερβίρισμα.
Φυλάσσεται δε, ο μεν φρέσκος σε χάρτινη σακούλα και στο συρτάρι του ψυγείου, ο δε αποξηραμένος σε κουτί αεροστεγές και σε ξηρό μέρος.
Φύλλα μαϊντανού
Οι δύο κύριες ομάδες μαϊντανού που χρησιμοποιούνται ως βότανα είναι ο σγουρόφυλλος (δηλ.) (P. crispum ομάδα crispum· συν. P. crispum ποικ. crispum) και ο Ιταλικός ή επίπεδος πλατύφυλλος (P. crispum ομάδα neapolitanum· συν. P. crispum ποικ. neapolitanum)· από αυτές, η ομάδα neapolitanum ομοιάζει περισσότερο με το φυσικό άγριο είδος. Ο επίπεδος πλατύφυλλος μαϊντανός, προτιμάται από ορισμένους κηπουρούς, καθώς είναι πιο εύκολος στην καλλιέργεια και περισσότερο ανεκτικός τόσο στη βροχή όσο και στον ήλιο και λέγεται ότι έχει μια ισχυρότερη γεύση (αν και αυτό αμφισβητείται), ενώ ο σγουρόφυλλος μαϊντανός προτιμάται από τους άλλους λόγω της πιο διακοσμητικής εμφάνισης στο γαρνίρισμα. Ένας τρίτος τύπος, καλλιεργείται μερικές φορές στη νότια Ιταλία, έχει παχύς μίσχους φύλλων και ομοιάζει με το σέλινο.
Ρίζα μαϊντανού
Ένας άλλος τύπος μαϊντανού που καλλιεργείται ως λαχανικό ρίζας, είναι η ρίζα μαϊντανού του Αμβούργου (P. crispum ομάδα radicosum, συν. P. crispum ποικ. tuberosum). Αυτό το είδος μαϊντανού παράγει πολύ πιο χοντρές ρίζες από τα είδη που καλλιεργούνται για τα φύλλα τους. Αν και σπάνια χρησιμοποιείται στη Βρετανία και τις Ηνωμένες Πολιτείες, η ρίζα μαϊντανού είναι κοινή στις κουζίνες της κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης, όπου χρησιμοποιείται σε σούπες και μαγειρευτά κατσαρόλας ή απλά τρώγεται ωμή, ως σνακ (όπως το καρότο).
Αν και η ρίζα μαϊντανού ομοιάζει με την παστινάκη, η οποία είναι μεταξύ των πιο στενών συγγενών στην οικογένεια των Απιίδων (Apiaceae), η γεύση της είναι πολύ διαφορετική.
Μαγειρική χρήση
Ο μαϊντανός είναι ένα από τα «εκλεπτυσμένα χορταρικά» (fines herbes) της Γαλλικής κουζίνας, η οποία περιλαμβάνει επίσης το εστραγκόν, το μυρώνι και το σχοινόπρασο. Χρησιμοποιείται επίσης ευρέως στη μαγειρική της Μέσης Ανατολής, Ευρώπης, Βραζιλίας και Αμερικής. Ο σγουρόφυλλος μαϊντανός συχνά χρησιμοποιείται ως μια γαρνιτούρα. Ο πράσινος μαϊντανός χρησιμοποιείται συχνά ως γαρνιτούρα σε πιάτα με πατάτες (βραστές ή πουρέ), σε πιάτα με ρύζι (ριζότο ή πιλάφι), σε ψάρια, κοτόπουλο, αρνί, χήνα, μπριζόλες, καθώς και στο κρέας κατσαρόλας ή τα βραστά λαχανικά (συμπεριλαμβανομένων γαρίδων creole, μοσχάρι μπουργκινιόν, γκούλας ή κοτόπουλο με πάπρικα).
Στην κεντρική Ευρώπη, ανατολική Ευρώπη και νότια Ευρώπη, καθώς και στη δυτική Ασία, πολλά πιάτα σερβίρονται με φρέσκο πράσινο, ψιλοκομμένο μαϊντανό πασπαλισμένο στην κορυφή. Στη νότια και κεντρική Ευρώπη, ο μαϊντανός είναι μέρος του μπουκέ γκαρνί (bouquet garni), μια δέσμη από φρέσκα βότανα η οποία χρησιμοποιείται ως συστατικό σε συμπυκνωμένους ζωμούς (βάσεις), σούπες και σάλτσες. Ο φρέσκος ψιλοκομμένος πράσινος μαϊντανός χρησιμοποιείται ως επικάλυψη για σούπες όπως σούπα κοτόπουλου, πράσινες σαλάτες ή σαλάτες όπως η σαλάτα Ολιβιέ και σε ανοιχτά σάντουιτς (open sandwiches) με αλλαντικά ή πατέ (pâté).
Στη γαλλική κουζίνα, το persillade είναι ένα μείγμα από ψιλοκομμένο σκόρδο και ψιλοκομμένο μαϊντανό.
Ο μαϊντανός είναι το κύριο συστατικό στην ιταλική πράσινη σάλτσα (salsa verde), η οποία είναι ένα μεικτό καρύκευμα με μαϊντανό, κάπαρη, αντζούγιες, σκόρδο και μερικές φορές ψωμί βουτηγμένο σε ξύδι. Είναι μια ιταλική συνήθεια να το σερβίρουν με bollito misto ή ψάρι. Η gremolata, ένα μείγμα από μαϊντανό, σκόρδο και ξύσμα λεμονιού, είναι ένα παραδοσιακό συνοδευτικό για το Ιταλικό κοκκινιστό, ossobuco alla milanese.
Στην Αγγλία, η σάλτσα μαϊντανού είναι μια roux-βάσης σάλτσα, που συνήθως σερβίρεται πάνω από το ψάρι ή το gammon.
Η ρίζα του μαϊντανού είναι πολύ κοινή στην Κεντρική, Ανατολική και Νότια Ευρωπαϊκή κουζίνα, όπου χρησιμοποιείται ως σνακ ή λαχανικό σε πολλές σούπες, βραστά, μαγειρευτά και ως συστατικό για ζωμό.
Στη Βραζιλία, ο φρέσκος ψιλοκομμένος μαϊντανός (salsa Πορτογαλική προφορά: ˈsawsɐ) και το φρέσκο ψιλοκομμένο κρεμμύδι (cebolinha Πορτογαλική προφορά: sebuˈɫĩɲɐ) είναι τα κύρια συστατικά του βότανο-καρυκεύματος που ονομάζεται cheiro-verde (Πορτογαλική προφορά: ˈʃejɾu ˈveʁdʒi, κυριολεκτικά "πράσινο άρωμα"), το οποίο χρησιμοποιείται ως βασικό καρύκευμα για τα σημαντικά βραζιλιάνικα πιάτα, όπως κρέας, κοτόπουλο, ψάρι, ρύζι, φασόλια, βραστά, σούπες, λαχανικά, σαλάτες, καρυκεύματα, σάλτσες και αποθέματα. Το cheiro-verde πωλείται στις αγορές τροφίμων ως ένα σύνολο και των δύο τύπων φρέσκων βοτάνων. Σε ορισμένες περιοχές της Βραζιλίας, ο ψιλοκομμένος μαϊντανός μπορεί να αντικατασταθεί στο μείγμα, με ψιλοκομμένο κόλιανδρο (κόλιαντρο) (coentro Πορτογαλική προφορά: ˈkwẽtɾu).
Ο μαϊντανός είναι βασικό συστατικό σε αρκετές σαλάτες της Μέσης Ανατολής όπως στο Λιβανέζικο ταμπουλέ (tabbouleh).
Θρεπτικά περιεχόμενα και προφυλάξεις
Ο μαϊντανός είναι πηγή φλαβονοειδών και αντιοξειδωτικών, ειδικά λουτεολίνη, απιγενίνη, φολικό οξύ, βιταμίνη Κ, βιταμίνη C και βιταμίνη Α. Μισή κουταλιά της σούπας (ένα γραμμάριο) αποξηραμένου μαϊντανού περιέχει περίπου 6,0 µg λυκοπενίου και 10,7 µg άλφα καροτίνης, καθώς 82,9 μg λουτεΐνη+ζεαξανθίνη και 80,7 μg β-καροτένιο.
Ήταν γνωστός στην Αρχαία Ελλάδα, όπου χρησιμοποιείτο τόσο ως αρωματικό βότανο όσο και ως φάρμακο σε διάφορες παθήσεις. Στα Νέμεα, οι νικητές των αγώνων ετιμώντο με στεφάνια φτιαγμένα από μαϊντανό. Οι στρατιώτες του Μεγάλου Αλεξάνδρου ξεψειριάζονταν τρίβοντας τούφες μαϊντανού στα σημεία όπου η φαγούρα ήταν ανυπόφορη.
Στην Αρχαία Ρώμη, και επειδή το φυτό περιέχει πολλές αμφεταμίνες, οι μονομάχοι ντοπάρονταν με αυτόν πριν εξέλθουν στην αρένα. Οι Ρωμαίοι γενικώς όχι μόνο τον μασούσαν, αλλά και τον φορούσαν στο κεφάλι τους (σαν στεφάνι), για να απορροφά τις αναθυμιάσεις του αλκοόλ και κατά συνέπεια να μη μεθούν τόσο σύντομα.
Ο μαϊντανός είναι χρήσιμος ως αντισπασμωδικό, διαλύων τα αέρια, διουρητικό, εμμηναγωγό, αποχρεμπτικό. Είναι πολύ πλούσιος σε μεταλλικά άλατα (κάλιο, νάτριο, σίδηρο κ.ά.) και σε φυσικές βιταμίνες A, B 2, C, γι' αυτό και τα αναιμικά, αδύναμα, κουρασμένα, ευαίσθητα άτομα, και γενικώς αυτά που ανάρρωσαν πρόσφατα από ασθένεια, δύνανται να βοηθηθούν αν π.χ. μαγειρέψουν στη σούπα τους λίγες φέτες ρίζας μαϊντανού. Το τσάι μαϊντανού, ειδικά εκείνο που παρασκευάζεται από τους σπόρους και τα φύλλα αλλά επίσης και τον χυμό του, χρησιμεύει για την υδρωπικία, ίκτερο, άσθμα, βήχα και καταστέλλει την εμμηνόρροια ή ανακουφίζει από τη δύσκολη εμμηνόρροια. Ο χυμός επίσης χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της επιπεφυκίτιδας και της φλεγμονής των βλεφάρων (βλεφαρίτιδα). Είναι σημαντικό να λαμβάνεται η ενδεδειγμένη δοσολογία και ο μαϊντανός δεν θα πρέπει να λαμβάνεται καθόλου αν υφίσταται φλεγμονή των νεφρών. Λέγεται ότι το έγχυμα του μαϊντανού είναι αποτελεσματικό κατά της χολολιθίασης. Τα μελανιασμένα φύλλα συνιστώνται για εξωτερική εφαρμογή στους μώλωπες. Το τσάι που γίνεται από το άλεσμα των σπόρων σκοτώνει τα ζωύφια στο τριχωτό της κεφαλής.
Σημειώσεις
<div style=""> <references group="Σημ."/> <div style=""> <references group="Παρ. Σημ."/>
Υποσημειώσεις
<div style=""> <references group="Υποσημ."/> <div style=""> <references group="Παρ. Υποσημ."/>
Αίας ο Τελαμώνιος
Ο Αίας ο Τελαμώνιος [Αἴας < αἰάζω (αναστενάζω, θρηνώ), "αυτός που θρηνεί"], υπήρξε μυθικός βασιλεύς της Σαλαμίνος και ένας από τους κυριότερους και πιο σπουδαίους ήρωες του Τρωικού πολέμου. Γιος του Τελαμώνος και της Περίβοιας (ή Ερίβοιας), ετεροθαλής αδελφός του Τεύκρου και εγγονός του οικιστή της Σαλαμίνος.
Μαϊντανός
Παραπομπές
<div style="">
Αίας ο Τελαμώνιος
Ο Μύθος του Αίαντα
Ο Αίας, ή Αίαντας, ήταν ένας από τους μνηστήρες της Ωραίας Ελένης και ήταν δεσμευμένος με όρκο να υπερασπιστεί τη ζωή και την τιμή της. Έλαβε μέρος στον Τρωικό πόλεμο με 12 πλοία και μαζί με τον Αχιλλέα και τον Φοίνικα άσκησε τη διοίκηση του στόλου των επιτιθεμένων. Στην Ιλιάδα παρουσιάζεται ως ο δεύτερος πιο ανδρείος Αχαιός μετά τον Αχιλλέα και δυνατότερος του Τρώα ήρωα Έκτορα. Ο Όμηρος μάλιστα αναφέρει ότι διέθετε υψηλό ανάστημα: «μέγας, πελώριος και έρκος Αχαιών». Επίσης δεν υστερούσε και σε ομορφιά και ως χαρακτήρας περιγράφεται ως καλόκαρδος, ικανός να εμψυχώνει τους συμπολεμιστές του και να δίνει συμβουλές. Ο ίδιος έπαιξε σημαντικό ρόλο στη συμφιλίωση του Αχιλλέα με τον Αγαμέμνονα.
Κατά τη διάρκεια του Τρωικού πολέμου, υποχρέωσε κάποιον σύμμαχο βασιλιά των Τρώων, στη θρακική χερσόνησο, να του καταβάλει φόρο σε χρυσό και σε σιτηρά. Επίσης, κατέλαβε μια φρυγική πόλη, σκότωσε τον βασιλιά της Τελεύτα και πήρε σκλάβα την κόρη του Τέκμησσα. Σε κάποια μεταγενέστερη φάση, μονομάχησε με τον Έκτορα, αλλά παρόλο που αποδείχτηκε ανώτερος, τελικά η νύχτα τους ανάγκασε να κηρύξουν ισοπαλία, χωρίς νικητή. Μετά την μονομαχία οι δύο ήρωες αντάλλαξαν δώρα. Ο Αίας έλαβε ως ένδειξη τιμής από τον Έκτορα το ξίφος του, ενώ ο ίδιος του χάρισε τη ζώνη του. Όταν ο Πάτροκλος και ο Αχιλλέας σκοτώθηκαν, ο Αίας πέτυχε να αντιμετωπίσει πλήθος εχθρών και να αποσπάσει από τα χέρια τους τα σώματα των νεκρών ηρώων. Εξοργίστηκε όμως, όταν τα όπλα του νεκρού Αχιλλέα δόθηκαν τιμητικά στον Οδυσσέα και νιώθοντας εξαιρετικά μειωμένος, κρίθηκε κατώτερος των περιστάσεων σε σημείο που αποπειράθηκε να δολοφονήσει τους αρχηγούς των Αχαιών. Τότε η θεά Αθηνά του προκάλεσε πνευματική διαταραχή και τον έκανε να ξεσπάσει πάνω σε ένα κοπάδι πρόβατα. Όταν συνήλθε το πρωί και διαπίστωσε σε πόσο οικτρή κατάσταση είχε περιπέσει, τερμάτισε τη ζωή του, πέφτοντας πάνω στο ξίφος του.
Ορισμένοι που εμπνεύστηκαν από αυτόν ήταν:
Αρχαιολογικά ευρήματα
Στη Σαλαμίνα, και συγκεκριμένα στη θέση "Κανάκια", πολυετής αρχαιολογική έρευνα ανακάλυψε τα κατάλοιπα ενός αρχαίου κτιριακού συμπλέγματος που υπολογίζεται στον 13ο με 12ο αιώνα π.Χ. και συμπίπτει με την Μυκηναϊκή εποχή κατά την οποία έζησε ο Αίαντας. Αν υποθέσουμε ότι πρόκειται για πραγματικό ιστορικό πρόσωπο, τότε το κτίριο αυτό θα πρέπει να ήταν το παλάτι του Αίαντα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ήρωες της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Τρωικός Πόλεμος Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Σαλαμίνας Κατηγορία:Μνηστήρες της Ωραίας Ελένης Κατηγορία:Μυθολογία της αρχαίας Βοιωτίας Κατηγορία:Ήρωες της Ελλάδας
Βασιλικός (αποσαφήνιση)
Η λέξη χρησιμοποιείται επίσης ως επώνυμο, όπως για παράδειγμα στην περίπτωση του:
αλλά και στο θέατρο, όπως:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Welcome to Hell
Το Welcome to Hell είναι το πρώτο άλμπουμ του αγγλικού χέβι μέταλ συγκροτήματος Venom. Κυκλοφόρησε τον Δεκέμβριο του 1981 από την δισκογραφική εταιρία "Neat Records" και ηχογραφήθηκε στα "Impulse Studios" στο Νιούκασλ. Χαρακτηρίζεται ως ένας speed metal/heavy metal δίσκος με σατανική θεματολογία και ταχύτητες ακραίες για την εποχή εκείνη. Αποτελεί ορόσημο του είδους και αντικείμενο επιρροής για μελλοντικά συγκροτήματα των μουσικών ιδιωμάτων thrash metal, black metal και death metal.
Ιστορία του δίσκου
left|thumb|130px|Ο Cronos Οι Venom προήλθαν από την μετονομασία των Guillotine το 1979, στους οποίους κιθαρίστας ήταν ο Τζέφρι Νταν. Με τραγουδιστή τον Ντέιβ Μπλάκμαν, ρυθμικό κιθαρίστα τον Ντέιβ Ράδερφορντ, μπασίστα τον Ντιν Χιούιτ και ντράμερ τον Κρις ΜακΠίτερς, το νεοσύστατο συγκρότημα ξεκίνησε να κάνει πρόβες, αλλά λίγο αργότερα τα τύμπανα ανέλαβε ο Άντονι Μπρέι και τα φωνητικά ο Κλάιβ Άρτσερ. Νέος μπασίστας των Venom ήταν ο Άλαν Γουίνστον, αλλά το Νοέμβριο του 1979 το μπάσο ανέλαβε ο Κόνραντ Λαντ. Λίγες ημέρες πριν την πρώτη συναυλία του συγκροτήματος, ο Ράδερφορντ αποχώρησε αναγκάζοντας τον Λαντ να συνδέσει το μπάσο του με ενισχυτή κιθάρας.
Το 1980, το συγκρότημα είχε ενστερνιστεί την σατανική εικόνα του και όλα τα μέλη πήραν παρωνύμια, με τον Λαντ να ονομάζεται "Cronos", τον Νταν "Mantas", τον Μπρέι "Abaddon" και τον Άρτσερ "Jesus Christ". Ηχογράφησαν το πρώτο τους ντέμο τον Απρίλιο του 1980 με τα κομμάτια "Angel Dust", "Raise The Dead" και "Red Light Fever". Ακολούθησαν άλλα έξι κομμάτια με τον Cronos να κάνει τα πρώτα φωνητικά στο τραγούδι "Live Like An Angel". Λίγο αργότερα, ο Άρτσερ αποχώρησε αφήνοντας τα φωνητικά στον Cronos.
Οι πανκ επιρροές των Venom είναι εμφανείς στην επιθετικότητα τους, όπως και η ενέργεια των Judas Priest και η θεατρικότητα των Kiss. Μετά την υπογραφή συμβολαίου με τη "Neat Records", το συγκρότημα κυκλοφόρησε το πρώτο του άλμπουμ με τίτλο "Welcome to Hell". Η διθυραμβική κριτική του Τζεφ Μπάρτον για το περιοδικό "Sounds" ανέβασε την δημοτικότητα του συγκροτήματος, παρ' όλο που δεν είχαν ακόμη δώσει την πρώτη τους συναυλία.
Το πρώτο τους σινγκλ με τίτλο "In League With Satan" ηχογραφήθηκε στα "Impulse Studios" σε παραγωγή του Στιβ Τόμπσον και του Μίκι Σουίνι. Στα ίδια στούντιο έγινε και η ηχογράφηση του δίσκου με παραγωγό τον Κίθ Νίκολ. Ο δίσκος επανεκδόθηκε το 1985 από την "Combat Records" με επιπλεόν κομμάτια τα "In Nomine Satanas" και "Bursting Out", ενώ το 2002 η "Sanctuary' το κυκλοφόρησε με έντεκα εναλλακτικές και ντέμο εκτελέσεις.
Το "Allmusic" του έχει δώσει 4,5 αστέρια με άριστα τα πέντε, το "Sounds" 5 στα 5 και το "Metal Archives" μέσο όρο βαθμολογιών 90%.
Λίστα Τραγουδιών
1. Sons of Satan (Bray, Dunn, Lant) - 03:38 2. Welcome to Hell (Bray, Dunn, Lant) - 03:15 3. Schizo (Bray, Dunn, Lant) - 03:34
4. Mayhem with Mercy (Bray, Dunn, Lant) - 00:58
6. Live like an Angel (Die like a Devil) (Bray, Dunn, Lant) - 03:59
7. Witching Hour (Bray, Dunn, Lant) - 03:40
8. One Thousand Days in Sodom (Bray, Dunn, Lant) - 04:36
9. Angel Dust (Bray, Dunn, Lant) - 02:43
10. In League with Satan (Bray, Dunn, Lant) - 03:35
11. Red Light Fever (Bray, Dunn, Lant) - 05:14
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Venom Κατηγορία:Άλμπουμ του 1981
Ταραχές του Κουμάνοβο
Οι ταραχές του Κουμάνοβο ήταν πολύνεκρες ένοπλες συγκρούσεις που ξέσπασαν το διήμερο της 9ης-10ης Μαΐου του 2015 στην ομώνυμη πόλη, στο βορειοανατολικό τμήμα της Βόρειας Μακεδονίας, πλησίον των συνόρων του κράτους με τη Σερβία και το Κοσσυφοπέδιο μεταξύ της βορειομακεδονικής αστυνομίας και Αλβανών ενόπλων που αναφέρθηκαν ως μέλη του UÇK  (αλβανικά: Ushtria Çlirimtare Kombëtare), αποσχιστικής οργάνωσης των Αλβανών της χώρας που έδρασε κυρίως κατά τη διάρκεια των εκτεταμένων εθνοτικών ταραχών του 2001 που οδήγησαν στη Συμφωνία της Οχρίδας.
Η σύγκρουση ολοκληρώθηκε με επικράτηση των αστυνομικών δυνάμεων που ενισχυμένες με δυνάμεις στρατού έθεσαν εκτός μάχης τους ένοπλους, σκοτώνοντας ή αιχμαλωτίζοντας σχεδόν το σύνολο των αντιπάλων τους.
Πρελούδιο
Το ίδιο διάστημα, η Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας βρισκόταν εν μέσω οξείας πολιτικής κρίσης που είχε ξεσπάσει μετά τις βουλευτικές εκλογές του 2014 με την τότε αντιπολίτευση υπό τον Ζόραν Ζάεφ να μην αναγνωρίζει το αποτέλεσμα, κάνοντας λόγο για νοθεία από την πλευρά Γκρούεφσκι. Επιπλέον, στις αρχές του 2015 βγήκε στην επιφάνεια κυβερνητικό σκάνδαλο τηλεφωνικών υποκλοπών, ενώ στις αρχές Μαΐου ξεκίνησαν μαζικές αντικυβερνητικές διαδηλώσεις στα Σκόπια, οι οποίες σημαδεύτηκαν από ευρείας έκτασης επεισόδια.
Η σύγκρουση
Σύμφωνα με μαρτυρία του δημάρχου της πόλης, υπήρχαν από μέρες πληροφορίες για ένοπλους άγνωστης ταυτότητας στην αλβανική συνοικία Τόντε Μεντόλ (σλαβομακεδονικά: Тоде Мендол), γνωστή και με την ανεπίσημη ονομασία Ντίβο Νάσελιε. Παράλληλα, σύμφωνα με τοπικά ΜΜΕ, το πρωί της 9ης Μαΐου υπήρξαν αναφορές κατοίκων για παρουσία ενόπλων. Οι ανταλλαγές πυροβολισμών ξεκίνησαν λίγο αργότερα από το νοτιοδυτικό τμήμα της πόλης και κράτησαν μέχρι τις απογευματινές ώρες της επόμενης ημέρας, όταν οι εναπομείναντες ένοπλοι (που αμύνονταν οχυρωμένοι σε τρεις μεγάλες ενοικιαζόμενες οικίες ) παραδόθηκαν στις δυνάμεις της βορειομακεδονικής αστυνομίας.
Από τις μάχες υπέστησαν σοβαρές καταστροφές σπίτια και εγκαταστάσεις στην αλβανική συνοικία Τόντε Μεντόλ, κυρίως στην κεντρική οδό Πέρο Ιλιέφσκι που έγινε πεδίο σφοδρής σύγκρουσης.
Απώλειες αντιμαχόμενων πλευρών
Κατά τη διάρκεια των συγκρούσεων έχασαν τη ζωή τους 18 με 22 άτομα : οκτώ Βορειομακεδόνες αστυνομικοί και δέκα ή 14 Αλβανοί ένοπλοι. Μεταξύ των νεκρών ήταν και οι δύο φερόμενοι ως επικεφαλής των ενόπλων, Μιρσάντ Ντρετσάι και Μπεγκ Ριζάι. Ακόμη τραυματίστηκαν 37 αστυνομικοί και συνελήφθησαν 30 ένοπλοι. Οι περισσότεροι εκ των συλληφθέντων (18 τον αριθμό) ήταν Αλβανοί του Κοσσυφοπεδίου, 11 ήταν μέλη της αλβανικής μειονότητας της Βόρειας Μακεδονίας, ενώ ένα άτομο ήταν Γερμανός πολίτης αλβανικής καταγωγής.
Παρά τη σφοδρότητα της σύγκρουσης, που πραγματοποιήθηκε εντός κατοικημένης περιοχής και περιλάμβανε και χρήση τεθωρακισμένων από τις ειδικές δυνάμεις της αστυνομίας, δεν αναφέρθηκαν απώλειες αμάχων.
Επακόλουθα
αριστερά|μικρογραφία|203x203εσ|Οικίες στο Κουμάνοβο μετά τη μάχη. Οι συλληφθέντες οδηγήθηκαν στις φυλακές της χώρας με τις κατηγορίες της συμμετοχής σε τρομοκρατική οργάνωση με σκοπό την κατάλυση της συνταγματικής έννομης τάξης και τη διατάραξη της ασφάλειας. Επιπλέον, ο τότε πρωθυπουργός της πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας, Νίκολα Γκρούεφσκι, δήλωσε σε τηλεοπτικό του μήνυμα πως οι δυνάμεις της αστυνομίας εξουδετέρωσαν την πιο επικίνδυνη ένοπλη ομάδα των Βαλκανίων και χαρακτήρισε τους ένοπλους ως τρομοκράτες. Παράλληλα, κηρύχθηκε εθνικό πένθος.
Από την άλλη, η χρονική περίοδος των συγκεκριμένων ταραχών, εν μέσω οξείας πολιτικής έντασης και μαζικών διαδηλώσεων, οδήγησε μερίδα της αντιπολίτευσης και αναλυτές να αναφέρουν ενδεχόμενη μεθόδευση των γεγονότων από την κυβέρνηση Γκρούεφσκι προκειμένου να αποπροσανατολιστεί η κοινή γνώμη της χώρας. Στο ίδιο κλίμα κινήθηκαν και οι δηλώσεις του τότε αρχηγού της αντιπολίτευσης - και μετέπειτα πρωθυπουργού της Βόρειας Μακεδονίας, Ζόραν Ζάεφ, ο οποίος ανέφερε πως υπήρχαν ισχυρές ενδείξεις περί ενορχήστρωσης των συμβάντων. Έτερες εκτιμήσεις έκαναν λόγο για αξιοποίηση των γεγονότων από την κυβέρνηση.
Τον Νοέμβριο του 2017 δικάστηκαν 37 άτομα αλβανικής καταγωγής που κατηγορούνταν για συμμετοχή στα γεγονότα του Κουμάνοβο: τέσσερα εξ αυτών αθωώθηκαν λόγω έλλειψης στοιχείων, ενώ οι υπόλοιποι κατηγορούμενοι καταδικάστηκαν με ποινές που κυμαίνονταν από 12 χρόνια φυλάκισης μέχρι ισόβια κάθειρξη. Από την πλευρά τους, οι συνήγοροι υπεράσπισης υποστήριξαν πως η διαδικασία ήταν «στημένη», ζητώντας επιπλέον τη διεξαγωγή έρευνας. Τον Μάιο του 2019, κατά την επαναληπτική δίκη, οι Αλβανοί κρατούμενοι δήλωσαν πως δεν αναγνωρίζουν τη δικαιοδοσία του δικαστηρίου, κατηγορώντας παράλληλα τους Νίκολα Γκρούεφσκι και Αλί Αχμέτι για χειραγώγηση ολόκληρης της διαδικασίας.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Κουμάνοβο Κατηγορία:Ιστορία της Βόρειας Μακεδονίας Κατηγορία:Κοινωνία της Βόρειας Μακεδονίας Κατηγορία:Πολιτική της Βόρειας Μακεδονίας Κατηγορία:Αλβανική απόσχιση Κατηγορία:Αλβανικός εθνικισμός
Μαίρυ Άντερσον (1918-2014)
thumb|275px| Από τα αριστερά προς τα δεξιά οι [[Γουόλτερ Σλέζακ, Τζων Χόουντιακ, Ταλούλα Μπάνκχεντ, Χένρυ Χαλ, Γουίλιαμ Μπέντιξ, Χέδερ Έιντζελ, Μαίρη Άντερσον, Κάναντα Λη και Χιούμ Κρόνυν σε σκηνή της ταινίας Στον ίσκιο του θανάτου (1944) ]] Η Μαίρυ «Μπήμπη» Άντερσον (Mary Bebe Anderson, 3 Απριλίου 1918 – 6 Απριλίου 2014) ήταν Αμερικανίδα ηθοποιός, που έπαιξε σε 32 κινηματογραφικές ταινίες, σχεδόν όλες μεταξύ του 1939 και του 1965. Είναι γνωστότερη για τον μικρό ρόλο της στην ταινία Όσα παίρνει ο άνεμος, καθώς και για τον βασικό ρόλο της στην ταινία του Άλφρεντ Χίτσκοκ Στον ίσκιο του θανάτου (1944).
Δεν πρέπει να συγχέεται με τις ομώνυμες παλαιότερες, επίσης Αμερικανίδες ηθοποιούς Μαίρυ Άντερσον (1859-1940), που όμως δεν έπαιξε στον κινηματογράφο, και Μαίρυ Άντερσον (1897-1986), που έπαιξε μόνο σε ταινίες του βωβού κινηματογράφου.
Οικογένεια και σπουδές
Η Μαίρη Μπ. Άντερσον γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Μπέρμιγχαμ (Αλαμπάμα). Σπούδασε στο Κολέγιο Χάουαρντ (σήμερα Πανεπιστήμιο Σάμφορντ). Ο μικρότερος αδελφός της Τζέιμς Άντερσον (1921-1969) έγινε επίσης ηθοποιός, γνωστότερος από την ταινία Σκιές και Σιωπή (1962). Τα δύο αδέλφια εμφανίσθηκαν μάλιστα μαζί σε μία ταινία, την Hunt the Man Down (1951).
Σταδιοδρομία
Μετά από δύο ρόλους όπου δεν αναγραφόταν στους τίτλους της ταινίας, η Άντερσον πραγματοποίησε την πρώτη της σημαντική εμφάνιση σε ταινία στο Όσα παίρνει ο άνεμος (1939). Μετά από ακρόαση ως μία από τις χίλιες τετρακόσιες υποψήφιες για τον ρόλο της Σκάρλετ, πήρε τελικώς τον ρόλο της Μέιμπελ Μέριγουέδερ.
Το 1944 έπαιξε τον ρόλο της νοσοκόμας Άλις, έναν από τους δέκα της ταινίας του Χίτσκοκ Στον ίσκιο του θανάτου ή Ναυαγοί (Lifeboat, 1944). Τερματίζοντας πρόωρα τη σταδιοδρομία της στον κινηματογράφο, έπαιξε περιστασιακά σε τηλεοπτικές σειρές, π.χ. στον ρόλο της Κάθριν Χάρινγκτον στη σειρά Πέυτον Πλέις το 1964 (επεισόδια 2 έως 20).
Προσωπική ζωή
Η Άντερσον παντρεύτηκε πρώτα τον Λέοναρντ Μπέρενς, το 1940, και χώρισε το 1950. Ο δεύτερος γάμος της ήταν με τον εξέχοντα διευθυντή φωτογραφίας Λέον Σάμροϋ (από το 1953 έως τον θάνατό του το 1974), με τον οποίο απέκτησε ένα γιο, τον Αλεξάντερ (1956), που πέθανε σε ηλικία δύο μηνών.
Η Μαίρυ Άντερσον πέθανε σε ηλικία 96 ετών στο Τολούκα Λέικ του Μπέρμπανκ, εξαιτίας ενός εγκεφαλικού επεισοδίου. Με τον θάνατό της απέμειναν δύο μόνο εν ζωή ηθοποιοί που είχαν παίξει στην ταινία Όσα Παίρνει ο Άνεμος (και αναγράφονται στους τίτλους της): ο Μίκυ Κουν και η Ολίβια Ντε Χάβιλαντ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατάλογος πόλεων της Αιθιοπίας
Ο κατάλογος των πόλεων της Αιθιοπίας περιλαμβάνει τον πληθυσμό των 40 μεγαλύτερων πόλεων της χώρας.
*
Αιθιοπιας
1 Φεβρουαρίου
31 Ιανουαρίου | 1 Φεβρουαρίου | 2 Φεβρουαρίου
Η 1η Φεβρουαρίου είναι η 32η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο. Υπολείπονται 333 ημέρες (334 σε δίσεκτα έτη).
Ορθόδοξη Εκκλησία
Κατηγορία:Ημέρες του έτους
Τεκτοπυριτικά ορυκτά
Με τον όρο τεκτοπυριτικά, ή πολυπυριτικά ορυκτά χαρακτηρίζονται ορισμένα ορυκτά του πυριτίου που στους μοριακούς τους τύπους περιέχουν πολλαπλάσια της ομάδας διοξειδίου του πυριτίου.
Συγκεκριμένα το κάθε άτομο του πυριτίου των εν λόγω χημικών ενώσεων περιβάλλεται από τέσσερα άτομα οξυγόνου που καταλαμβάνουν τις κορυφές τετράεδρου σε τρισδιάστατο πλέγμα. Κάθε άτομο όμως οξυγόνου ανήκει ομοίως και σε άλλο τετράεδρο. Αυτό έχει ως συνέπεια κάθε τετράεδρο να συνδέεται με τέσσερα άλλα τετράεδρα.
Τα ορυκτά πυριτίου που παρουσιάζουν αυτή τη μορφή χαρακτηρίζονται τεκτοπυριτικά αποτελώντας ιδιαίτερη κατηγορία των πυριτικών. Στην κατηγορία αυτή ανήκει το μεγαλύτερο ποσοστό των ορυκτών της Γης που αγγίζει τα 3/4 του συνόλου των.
Μαυριτανία Τιγγιτανή
Η Μαυριτανία Τιγγιτανή, (λατινικά: Tangitana Mauretania) ήταν ρωμαϊκή επαρχία, που συμπίπτει περίπου με το βόρειο τμήμα του σημερινού Μαρόκου. Η επικράτεια εκτεινόταν από τη βόρεια χερσόνησο απέναντι από το Γιβραλτάρ, μέχρι τη Sala Colonia (ή Chellah) και τον Βολούμπιλις [Volubilis] στα νότια, και ανατολικά μέχρι τον ποταμό Mulucha (ή Malva). Πρωτεύουσά του ήταν η Τιγγίς [Tingis], η οποία είναι η σύγχρονη Ταγγέρη. Άλλες μεγάλες πόλεις της επαρχίας ήταν οι: Ιουλία Βαλεντία Βανάσα, Σέπτεμμ, Ρουσάνδιρ, Λίξους και Ταμούδα.