cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ξεναγός
Αρχαία Ελλάδα
Στην αρχαιότητα ο ξεναγός ήταν επικεφαλής των επικουρικών στρατευμάτων, συχνά των μισθοφορικών, και το αξίωμά του ονομαζόταν ξεναγία. Στη Σπάρτη ξεναγοί ονομάζονταν οι στρατηγοί που αποστέλλονταν σε συμμαχικές πόλεις σε καιρό πολέμου. Αυτοί αναλάμβαναν την διοίκηση των συμμαχικών στρατευμάτων (των ξένων τρόπον τινά) και τα οδηγούσαν υπό τον γενικό στρατηλάτη που όριζαν οι Λακεδαιμόνιοι. Ορισμένες φορές οι ξεναγοί αναλάμβαναν και τη στρατολόγηση. Στις εκτός των ορίων της συμμαχίας εκστρατείες, οι συμμαχικές πόλεις υποχρεούνταν να συμβάλουν με τα 2/3 της στρατιωτικής τους δύναμης, ενώ όταν απειλείτο η περιοχή της Πελοποννησιακής Συμμαχίας υποχρεούνταν να συμμετέχουν στον πόλεμο με το 100% των στρατευσίμων τους, δηλαδή όλους τους άνδρες σε ηλικία ικανή να φέρουν όπλα. Ο στρατηγός της δύναμης αυτής τελούσε υπό τις διαταγές του ξεναγού που όριζε η Σπάρτη, αλλά είχε το δικαίωμα να έχει γνώμη μετέχοντας στα πολεμικά συμβούλια Οταν επικράτησε οε όλη την Ελλάδα να χρησιμοποιούνται πολλά μισθοφορικά στρατεύματα, οι συμμαχικές πόλεις της Σπάρτης είχαν το δικαίωμα να μην εισφέρουν με άνδρες, αλλά με χρήματα. Σε αυτήν την περίπτωση ο ξεναγός ήταν εκείνος που εισέπραττε τον πολεμικό φόρο από τις συμμαχικές πόλεις. . Αυτός ο θεσμός σταδιακά επεκτάθηκε και σε άλλες ελληνικές πόλεις της αρχαιότητας.
Πηγές
Κατηγορία:Επαγγέλματα Κατηγορία:Τουρισμός
Πολιτιστικές απεικονίσεις της Ελισάβετ Α΄ της Αγγλίας
Η Ελισάβετ Α' της Αγγλίας έχει εμπνεύσει καλλιτεχνικά και πολιτιστικά έργα για πάνω από τέσσερις αιώνες. Οι ακόλουθες λίστες καλύπτουν διάφορα είδη, διαχρονικά έργα τέχνης, και πρόσφατες εμφανίσεις στην λαϊκή κουλτούρα, τις ταινίες και τα μυθιστορήματα. Τα λήμματα εκπροσωπούν πορτραίτα που ο αναγνώστης έχει μια μεγαλύτερη ευκαιρία να αντιμετωπίσει από ότι έναν πλήρη κατάλογο.
Παραπομπές
Ελισάβετ Α΄
Stenolophus teutonus
Το Stenolophus teutonus είναι πολύχρωμο κολεόπτερο από την οικογένεια Carabidae. Το γένος Stenolophus εκπροσωπείται στην Ευρώπη με ένδεκα είδη. Το Stenolophus στη σημερινή στενή έννοια είναι παλαιαρκτικό γένος, αλλά στο παρελθόν κατατασσόταν και είδη άλλων ζωογεογραφικών ζωνών στο γένος αυτό. Στην Ελλάδα εκτός από το Stenolophus teutonus αναφέρονται τα είδη:
Ετυμολογικές και ιστορικές παρατηρήσεις
Το είδος έχει καταγραφεί το 1781 υπό το όνομα Carabus teutonus από τον Schrank. Ο Schrank δίνει το γερμανικό όνομα Deutscher Erdkäfer (Γερμανικός κάνθαρος του εδάφους) και αναφέρει ως τοποθεσία Λιντς στην Άνω Αυστρία. Αυτό εξηγεί το όνομα του είδους teutonus, που αναφέρεται στο φύλο των Τευτόνων και χρησιμοποιείται για είδη εντόμων, που βρέθηκαν στο γερμανόφωνο χώρο. Σε μεταγενέστερο βιβλίο (1798) ο Schrank αναφέρει πως το Carabus teutonus είναι συνώνυμο με το Carabus vaporariorum του περίφημου Fabricius, και αλλάζει το γερμανικό όνομα Deutscher Erdkäfer σε Treibhauslaufkäfer (κάνθαρος του θερμοκηπίου, θερμοκήπιο = λατινικά vaporarium = γερμανικά Treibhaus) γιατί ο Fabricius είχε μεγάλο κύρος.
Στο κατάλογο του 1821 για την περίφημη συλλογή κολεοπτέρων του Γάλλου Dejean το τεράστιο γένος Carabus αποσπάστηκε σε πολλά γένη. Ο Dejean χρησιμοποιούσε τα ονόματα, που πρότειναν οι συνεργάτες του. Το κολεόπτερο ονομαζόταν μετά την πρόταση του Ziegler Stenolophus vaporariorum. Στα ακόλουθα χρόνια ο Dejean δημοσίευσε τις καταγραφές στα ονόματα του κατάλογου. Εκεί αναφέρεται πως το όνομα Stenolophus αρχικά δόθηκε από το συλλέκτη εντόμων Megerle, αλλά επίσημα το γένος Stenolophus δημιούργησε ο Dejean. .
Το όνομα Stenolophus προέρχεται από τις λέξεις στενός και λόφος και αναφέρεται στο γεγονός πως το πρόνωτο συστέλλεται προς τα πίσω. Η αρχική καταγραφή του γένους περιέχει τη φράση «corselet en carré, dont les angles sont arrondis» (γαλλικά, πρόνωτο τετραγωνικό, με τις γωνίες στρογγυλευμένες). Παραμένει ασαφές, εάν η έλλειψη των οπίσθιων γωνιών του προνώτου ενέπνευσε το όνομα του γένους.
Αργότερα ο ορισμός του γένους έγινε πιο αυστηρός, και το κολεόπτερο πήρε πάλι το παλαιότερο όνομα του Schrank και το Stenolophus teutonus καθορίστηκε ως τύπος του γένους.
Μορφολογικά χαρακτηριστικά του ακμαίου
Το έντομο αποκτά μήκος πέντε μέχρι επτά χιλιοστόμετρα. Με το μαύρο κεφάλι, το πρόνωτο στο χρώμα της ώχρας και τα έλυτρα του ίδιου χρώματος με μαύρες κηλίδες το έντομα μοιάζει πολύ με το κολεόπτερο Badister, υπάρχουν όμως σαφείς διαφορές.
Το κεφάλι έχει μαύρο γυαλιστερό χρώμα. Στο Stenolophus το άνω χείλος είναι περίπου τετραγωνικό (Εικ. 5), ενώ στο Badister στην μπροστινή ακμή του χείλους παρατηρείται μια βαθιά τομή. Οι χειλικές και γναθικές προσακτρίδες είναι στο χρώμα του κεχριμπαριού, η ρίζα των βασικών μερών σκούρα. Οι κεραίες είναι νηματοειδείς και συνίστανται από ένδεκα μέρη. Τα δυο πρώτα μέρη είναι φαλακρά και χρώματος σαν κεχριμπάρι, τα συνακόλουθα μέρη είναι πιο σκούρα και τριχωτά. Στο μέτωπο πάνω στους οφθαλμούς υπάρχει μόνο από μια δυνατή τρίχα, όχι δύο.
Ο προθώρακας (πρόνωτο και πρόστερνο) γυαλίζει σε χρώμα σαν κεχριμπάρι. Το πρόνωτο είναι μόνο λίγο πιο φαρδύ παρά μακρύ και στην οπίσθια ακμή όχι πολύ στενότερο παρά μπροστά. Έχει λεπτή κεντρική γραμμή και στις πλευρές της βάσεως από μια ρηχή κατάθλιψη με ασαφή στιγμάτωση. Οι πλευρικές άκρες είναι λυγισμένες προς τα πάνω, όχι όμως η άκρη της βάσεως (Εικ. 4). Αυτό παριστάνει σημαντική διαφορά στο είδος Stenolophus skrimshiranus. Και οι τέσσερις γωνιές είναι στρογγυλεμένες, ιδιαίτερα οι δυο οπίσθιες.
Τα έλυτρα έχουν το ίδιο χρώμα με το προθώρακα. Στο πίσω μέρος επεκτείνεται πάνω στα δύο έλυτρα μια μεγάλη μαύρη κηλίδα καμιά φορά με μπλε απόχρωση. Και η βάση των ελύτρων μπορεί να είναι πιο σκούρα. Το μήκος των ελύτρων είναι περίπου ενάμιση το πλάτος των δυο μαζί. Κάθε έλυτρο έχει κατά μήκος οκτώ παράλληλες γραμμές και μεταξύ την πρώτη και τη δεύτερη γραμμή φαίνεται μία άλλη, κοντή γραμμή.
Η κοιλία είναι μαύρη. Τα πόδια είναι πάλι σε χρώμα σαν κεχριμπάρι, όλοι οι ταρσοί με πέντε μέρη. Χαρακτηριστικό για το γένος Stenolophus είναι μια πολύ λεπτή καρίνα στην έξω πλευρά του πρώτου μέρος του οπίσθιου ταρσού (βέλος στην εικ. 6), που παρατηρείται και στο δεύτερο και τρίτο μέρος του ταρσού αυτού.
Προνύμφη
Η προνύμφη απεικονίζεται στην εικόνα 7. Το κεφάλι και το πρόνωτο είναι καστανά, οι πλάκες στη ράχη των ακόλουθων δακτυλιδιών του σώματος ανοικτό καστανό, τα υπόλοιπα μέρη του σώματος άσπρα μέχρι θαμπά κίτρινα. Περισσότερες λεπτομέρεις βρίσκονται στο Ganglbauer. thumb|Εικ. 7: προνύμφη
Βιολογία
Το είδος απαντά σε διάφορους τύπους βιότοπων. Αρκεί αυτοί να είναι αρκετά υγροί. Το συναντούμε σε βαλτούς ή στης ακτές τρεχούμενων νερών αλλά και σε λίμνες ή λιμνούλες κάθε είδους. Και κοντά σε αλμυρά νερά μπορεί να βρεθεί. Το έντομα διαχειμάζει ως ακμαίο, η αναπαραγωγή πραγματοποιείται την άνοιξη.
Γεωγραφική εξάπλωση
Το Stenolophus teutonus είναι παλαιρακτικό είδος, που απαντάται από τη Βόρεια Αφρική μέχρι την κεντρική Ασία. Λείπει όμως στης βόρειες περιοχές όπως τη Φινλανδία, τη Νορβηγία ή την Ιρλανδία. Στην Ελλάδα υπάρχουν αναφορές από την ηπειρωτική Ελλάδα, τα νησιά του βορειοανατολικού Αιγαίου, τη Κρήτη, τις Κυκλάδες και την Κύπρο, αλλά το είδος λείπει στα Δωδεκάνησα.
Αναφορές
Κατηγορία:Κολεόπτερα
Στάδιο Χοσέ Ρίκο Πέρεθ
Το Στάδιο Χοσέ Ρίκο Πέρεθ (Estadio José Rico Pérez) βρίσκεται στο Αλικάντε της Ισπανίας. Η χωρητικότητά του είναι 29.584 θεατές και χτίστηκε το 1974. Χρησημοποιείται πιο πολύ για αγώνες ποδοσφαίρου και είναι η έδρα της Αλικάντε και της Έρκουλες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στην Ισπανία Κατηγορία:Έρκουλες Αλικάντε Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Κοινότητα της Βαλένθια Χοσε Ρικο Περεθ Κατηγορία:Στάδια Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 1982 Κατηγορία:Αλικάντε
Ιερά Μητρόπολις Μετσόβου
Η Μητρόπολη Μετσόβου ήταν βραχύβια εκκλησιαστική επαρχία του Οικουμενικού Πατριαρχείου με έδρα το Μέτσοβο. Θεωρείται συνέχεια της Πατριαρχικής Εξαρχίας του Μετσόβου.
Οι πρώτες πληροφορίες για την εκκλησία του Μετσόβου συνηγορούν στο ότι, τον 14ο αιώνα, υπάγονταν στην μητρόπολη των Ιωαννίνων. Την ίδια περίοδο μαρτυρείται στην περιοχή, όπως και στον ευρύτερο στον χώρο της κεντρικής Πίνδου, η ύπαρξη μοναστηριών. Η διοικητική υπαγωγή του Μετσόβου στο σαντζάκι των Τρικάλων στα μέσα του 15 αιώνα, προϋποθέτει ανάλογη εκκλησιαστική μεταβολή. Ωστόσο, δεν υπάρχουν σχετικές μαρτυρίες πριν τα μέσα του 17ου αιώνα, όταν το Μέτσοβο υπάγονταν εκκλησιαστικά στην επισκοπή Σταγών.
Κατά τον Αραβαντινό, το Πατριαρχείο της Κωνσταντινουπόλεως μεταβίβασε τον 16ο αιώνα στο Μέτσοβο την εξαρχική εποπτεία των βλαχοχωρίων της περιοχής, την οποία ως τότε είχε ο ηγούμενος της μονής της Βουτσάς. Αυτή η μαρτυρία επαληθεύεται μόνο αν συνδεθεί με την ίδρυση της εκκλησιαστικής εξαρχίας του Μετσόβου. Αυτή η εξέλιξη εκλαμβάνεται από την ιστοριογραφία ως απόρροια του γεγονότος ότι η περιοχή του Μετσόβου, από τα μέσα του 17ου αιώνα, αποκτά προνομιακό καθεστώς. Έκτοτε, και ως το 1924, το Μέτσοβο και έξι όμοροι προς αυτό οικισμοί συγκροτούν μία εκκλησιαστικά αυτόνομη περιοχή, η οποία εποπτεύεται απευθείας από το Πατριαρχείο της Κωνσταντινουπόλεως.
Το 1924 η Πατριαρχική εξαρχία Μετσόβου μετατράπηκε προσωρινά σε μητρόπολη, αλλά το 1929 καταργήθηκε χωρίς να επανέλθει το καθεστώς της εξαρχίας. Η περιοχή της πρώην εξαρχίας του Μετσόβου υπήχθη στην Μητρόπολη Γρεβενών έως το 1932, οπότε και αποσπάστηκε το Μέτσοβο, το Ανήλιο, το Βοτονόσι και η Δερβεντίστα, που προσαρτήθηκαν στη Μητρόπολη Ιωαννίνων.
Πρώτος και τελευταίος Μητροπολίτης ήταν ο Τιμόθεος Λαμνής (1924-1928), μετά τον θάνατο του οποίου το 1928 καταργήθηκε και η μητρόπολη.
Πηγές
Κατηγορία:Δήμος Μετσόβου Κατηγορία:Πρώην Μητροπόλεις του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως
Μπόαζ Μαούντα
Eurovision
Γεννήθηκε στις 23 Απριλίου 1987. Στις 14 Νοεμβρίου 2007 το IBA (Israel Broadcasting Authority) και το ισραηλινό Channel 2 ανακοίνωσαν ότι ο Μπόαζ θα ήταν αυτός που θα εκπροσωπούσε την χώρα στο Βελιγράδι της Σερβίας.
Στον εθνικό τελικό που διεξήχθη τον Φεβρουάριο του 2008 ο Μαούντα ερμήνευσε 5 τραγούδια, κοινό και κριτική επιτροπή, αποτελούμενη από ισραηλινούς ειδικούς, ανακήρυξαν νικητήριο τραγούδι το "Ke'ilu kan" (που έπειτα μετονομάστηκε σε "The fire in your eyes" αφού του προστέθηκαν μερικοί αγγλικοί στίχοι). Αξίζει να αναφερθεί ότι το τραγούδι έχει συνθέτρια και στιχουργό την Dana International που είχε χαρίσει την νίκη στο Ισραήλ το 1998.
Ο Μαούντα συμμετείχε στον πρώτο ημιτελικό της Eurovision στις 20 Μαΐου 2008, όπου κατέλαβε την 5η θέση και προκρίθηκε στον τελικό της 24 Μαΐου, εκεί πήρε την 9η θέση συγκεντρώνοντας 124 βαθμούς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισραηλινοί τραγουδιστές Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με το Ισραήλ Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2008 Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision
Μπράμπαμ
thumb|right|Το μοντέλο Brabham BT3 ήταν το πρώτο μονοθέσιο για Φόρμουλα 1 που παρήγαγε η εταιρεία (1962). Η Μπράμπαμ (Brabham) υπήρξε βρετανική εταιρεία που κατασκεύαζε αγωνιστικά αυτοκίνητα και συμμετείχε με δική της ομάδα στο Πρωτάθλημα Φόρμουλα 1. Ιδρύθηκε το 1960 ως Brabham Racing Organisation από τον Αυστραλό Τζακ Μπράμπαμ. Με αυτόν ως ιδιοκτήτη και ταυτόχρονα πρώτο οδηγό, η ομάδα κατέκτησε τα μοναδικά της πρωταθλήματα κατασκευαστών και τα δύο πρώτα πρωταθλήματα οδηγών τη σεζόν 1966 - έτσι μπήκε στην ιστορία ως ο μοναδικός πρωταθλητής που οδηγούσε αυτοκίνητο με το όνομά του. Την επόμενη σεζόν(1967) Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Νεοζηλανδός Ντένι Χιουλμ.
Κατά τη δεκαετία του 1960 το εργοστάσιο της εταιρείας στο Μίλτον Κέινς του Λονδίνου ήταν ο μεγαλύτερος κατασκευαστής αγωνιστικών μονοθεσίων στον κόσμο, έχοντας παραγάγει πάνω από 500 τεμάχια που απευθύνονταν σε ομάδες χαμηλότερων διοργανώσεων, καθώς και σασί για άλλες ομάδες της Φόρμουλα 1. Ήταν επίσης η πρώτη κατασκευάστρια που χρησιμοποίησε αεροσήραγγα για να βελτιώσει την αεροδυναμική των οχημάτων της - μια πρακτική που έως τότε χρησιμοποιείτο μόνο στη ναυπήγηση αεροπλάνων.
Το 1972, η Μπράμπαμ αγοράσθηκε από τον Μπέρνι Έκλεστοουν που συνέχισε τις καινοτομίες, οι οποίες εν συνεχεία θα γίνονταν κανόνας για όλες τις ομάδες Φόρμουλα 1, όπως ο ανεφοδιασμός καυσίμων στο πιτ-στοπ, οι υδραυλικές αναρτήσεις και η χρήση στοιχείων από ανθρακόνημα σε τμήματα του αμαξώματος, χωρίς όμως αυτές να συνοδευθούν από ανάλογες διακρίσεις. Μεσούσης της σεζόν του 1978, ενώ είχε ήδη φέρει το μεγάλο Νίκι Λάουντα απ' τη Φερράρι, ο Έκλεστοουν ανέθεσε το δεύτερο μονοθέσιο στον τότε ακόμα άγνωστο Βραζιλιάνο Νέλσον Πικέ. Ο μεν Λάουντα εγκατέλειψε τη Μπράμπαμ τον επόμενο χρόνο επειδή «δεν του προξενούσαν πια ενδιαφέρον οι αγώνες», ο δε Πικέ εξελίχθηκε σε ένα από τα μεγαλύτερα ονόματα της δεκαετίας του 1980, κερδίζοντας τα πρωταθλήματα του 1981 και 1983. Πάντως ο τίτλος του 1981 αμφισβητήθηκε έντονα, αφού υπήρξε φημολογία ότι τα μονοθέσια της Μπράμπαμ ήταν ελαφρύτερα από τα επιτρεπόμενα και ότι τους προσέθεταν βαρίδια κατά τη ζύγιση.
Ακολούθησαν κάποιες μέτριες χρονιές που επισφραγίσθηκαν με την αποχώρηση του Πικέ (1986 προς τη Γουίλιαμς Φόρμουλα 1, όπου κατέκτησε ένα ακόμα πρωτάθλημα, το 1987) και την πώληση της εταιρείας από τον Έκλεστοουν (1989). Οι νέοι ιδιοκτήτες δεν κατάφεραν να την βγάλουν απ' το τέλμα και το 1992 επήλθε η χρεωκοπία. Τελευταίος αγώνας που συμμετείχαν τα μονοθέσια της Μπράμπαμ ήταν το γκραν-πρι της Βουδαπέστης στα μέσα της σεζόν του 1992.
Στα νεότερα χρόνια, έγινε προσπάθεια από Γερμανούς να οικειοποιηθούν το όνομα και να συμμετάσχουν στο πρωτάθλημα του 2010, κάτι που προκάλεσε σφοδρές αντιδράσεις από τον ίδιο το Τζακ Μπράμπαμ. Τελικά η αίτηση εισδοχής δεν έγινε δεκτή από την Παγκόσμια Ομοσπονδία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μπραμπαμ Brabham
Μαρία Β'
Το Μαρία Β ή Μαίρη Β' μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα εξής πρόσωπα:
(αναγνωρισμένη ως Μαρία Β' της Αγγλίας από Άγγλους Νομομαθείς)
Βαβυλώνα (συγκρότημα)
Οι Βαβυλώνα είναι ελληνικό hip-hop/low bap/rapcore συγκρότημα. Δημιουργήθηκε το καλοκαίρι του 1997 από τους Active Member και τον Loyal-T. Η σύνθεση του συγκροτήματος άλλαξε αρκετές φόρες με την πάροδο του χρόνου με την αποχώρηση, την προσθήκη αλλά και την επιστροφή μελών.
1997-2000
Τα αρχικά μέλη του συγκροτήματος αποτελούσαν οι: Πρίγκιπας (Δημήτρης Παπούκας), Πυροβάτης (Δημήτρης Μαντζούτσος), Βέβηλος (Θανάσης Κατσαντώνης), Κύρος (Γιώργος Στεργίου), Θηρίο (Κώστας Δράκουλας), Παράφρων (Μίλτος Βουργίδης) και ο Μέθυσος (Μιχάλης Κουϊνέλης). Όγδοο μέλος αποτελούσε ο Σάτυρος το οποίο δεν ήταν φυσικό πρόσωπό αλλά "ενσάρκωση" των στίχων των Active Member κάτω από αυτό το ψευδώνυμο. Το 1997 κυκλοφόρησαν το πρώτο τους EP/CD από την ΜΙΝΟΣ-ΕΜΙ με τίτλο "Βαβυλώνα" ενώ η πρώτη τους ζωντανή εμφάνιση ήταν τον Σεπτέμβρη του 1997 στο La Rocka. Αργότερα ήρθε και ο πρώτος ολοκληρωμένος τους δίσκος με τίτλο "Αρχή Επί Τέλους". Για το δίσκο γυρίστηκαν δύο βιντεο-κλιπ, το Παράφρων και το Βλακειάδα 2004. Την ίδια χρονιά αποχωρεί από το σχήμα ο Κύρος (πλέον γνωστός ως DJ Marble) ο οποίος και αργότερα αντικαταστάθηκε από το Φάντασμα. Με αυτή την δομή κυκλοφορούν στις αρχές του 1999 ένα CD Single και αργότερα την ίδια χρονιά τον δεύτερο δίσκο τους με τίτλο το "Κουαρτέτο Των Στοιχειών" η οποία θα ήταν και η τελευταία για τα περισσότερα αρχικά μέλη. Για το δεύτερο αυτό δίσκο, γυρίστηκε βίντεο κλιπ για το τραγούδι "Πολισμανία", το οποίο όμως δεν προβλήθηκε ποτέ στην ελληνική τηλεόραση λόγω λογοκρισίας.
Στις 6 Μάιου του 2000, ο Πυροβάτης, που ήταν και το παλιότερο μέλος της Freestyle απ' όλους τους Βαβυλώνα, πέθανε από υπερβολική δόση μετά από χρήση ηρωίνης. Αργότερα, οι Βαβυλώνα θ' άλλαζαν πλήρως μορφή καθώς ο Νεοϋορκέζικός hip-hop ήχος τους θα εμπλουτίζονταν με φυσικά όργανα (ηλεκτρική κιθάρα, μπάσο, drums) αποτέλεσμα της εισχώρησης του συγκροτήματος Synteleia στο σχήμα δίνοντας πια ένα nu-metal ήχο. Ο Μέθυσος και το Φάντασμα δεν συμφώνησαν με αυτή την αλλαγή και αποχώρησαν από το σχήμα ενώ ο Πρίγκιπας είχε ήδη αποχωρήσει νωρίτερα. Απο το συγκρότημα αναγκάστηκε να αποχωρήσει επίσης και ο Βέβηλος λόγω της φυλάκισης του. Η νέα μορφή των Βαβυλώνα τόσο στον ήχο όσο και στα άτομα που θα τους αποτελούσαν πλέον έφερε και την προσωρινή αλλαγή του ονόματος του συγκροτήματος σε Βαβυλώνα 2000. Τα μόνα μέλη που είχανε μείνει από το αρχικό σχήμα ήταν το Θηρίο και ο Παράφρων. Τα μέλη των Synteleia αποκτήσανε ελληνικά ψευδώνυμα, χαρακτηριστικό των Βαβυλώνα, Χαμηλός (μπάσο), Γυάλινος (κρουστά) Φύλακας (ηλεκτρική κιθάρα) ενώ στους Βαβυλώνα 2000 μπήκε και το Χτικιό από τους GFN (Good For Nothing)/Κακό Συναπάντημα.
2001-2003
Το συγκρότημα έβγαλε ένα CD-Single με αυτήν την μορφή από την V2 Records ενώ το Χτικιό αποχώρησε και την θέση του πήρε ο Ντελάλης. Ο τρίτος δίσκος των Βαβυλώνα, χωρίς το 2000 πλέον στο όνομά τους, κυκλοφόρησε με τίτλο "Τα Τέρατα Παίζουν Ακόμα". Προς το τέλος του 2001 οι Βαβυλώνα φαίνονται να αποστασιοποιούνται από την Freestyle Productions καθώς μαζί με τα Στοιχειά και τους Στίχοιμα πραγματοποιούσαν κοινές ζωντανές εμφανίσεις οι οποίες, σύμφωνα με τους ίδιους δεν είχανε την υποστήριξη που θέλανε από την Freestyle. Η οριστική ρήξη στις σχέσεις των τριών συγκροτημάτων με την Freestyle Productions ήρθε με την απουσία τους από το low bap festival, εκτός από την μέρα που είχανε ζωντανή εμφάνιση, καθώς η τελευταία μέρα είχε χαρακτηριστεί ως η μέρα που θα "γεννιόταν" το low bap και θεωρούνταν σημαντική. Με την αλλαγή του χρόνου δημιουργήθηκε μια αντιπαράθεση μεταξύ των δυο πλευρών ως προς την χρήση του ονόματος Βαβυλώνα. Τα μέλη που αποχώρησαν συνέχισαν να χρησιμοποιούν το όνομα στα πρώτα τους live μετά την αποχώρηση τους ενώ στην Freestyle Productions άρχισε η επανίδρυση του σχήματος με παλιά και νέα μέλη. Αν και τα δικαιώματα του ονόματος ανήκαν στον Παράφρων, τελικά παραχώρησε το όνομα και έτσι οι Βαβυλώνα που αποχώρησαν χρησιμοποιούσαν προσωρινά το όνομα X-Βαβυλώνα ενώ το Φεβρουάριο του 2002 κυκλοφορεί ο τέταρτος δίσκος των Βαβυλώνα με τίτλο "Επί Τέλους", τροποποίηση του τίτλου του πρώτου δίσκου. Ο τέταρτος δίσκος βρίσκει τον Πρίγκιπα, τον Μέθυσο, το Φάντασμα και τον Σάτυρο πίσω στο σχήμα ενώ τα νέα μέλη ήταν το Κοράκι, ο Πορφυρός (DJ) και ο Ίσκιος.
2016-παρόν
Τον Ιανουάριο του 2016, οι Βέβηλος και Παράφρων κυκλοφόρησαν το κομμάτι MCs Μέχρι τα Μπούνια υπό το όνομα Βαβυλώνα.
Δισκογραφία
Άλμπουμ
Singles / EP
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικά hip hop συγκροτήματα Κατηγορία:Ελληνικά μουσικά συγκροτήματα
Welcome to the Real World
Τα μέλη των Trapeze
Το Welcome to the Real World ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Trapeze Κατηγορία:Άλμπουμ του 1993
Καύσιμα πλοίου
Γενικά τα υγρά καύσιμα του πλοίου, δηλαδή το πετρέλαιο (fuel oil), καθιερώθηκαν διεθνώς να λέγονται "μπάνκερς" (bunkers) από την αγγλική ονομασία της δεξαμενής καυσίμων μπάνκερ (bunker). Παλαιότερα ως καύσιμη ύλη χρησιμοποιούνταν το κάρβουνο (coal) που σιγά σιγά εκτόπισε τα ιστιοφόρα.
Στη σύγχρονη ναυτιλιακή οικονομία και πρακτική τα έξοδα καυσίμων των πλοίων εντάσσονται στα μεταβλητά έξοδα του πλοίου και υπολογίζονται κατά ταξίδι. Η δε κατανάλωση καυσίμων εξαρτάται από πολλούς παράγοντες που λαμβάνονται υπ΄ όψη στους υπολογισμούς της. Οι παράγοντες αυτοί διακρίνονται σε εσωτερικούς και εξωτερικούς. Εσωτερικοί παράγοντες είναι για παράδειγμα το μέγεθος του πλοίου, ο ναυπηγικός του τύπος, ο τύπος των μηχανών, η κατάστασή τους, η ιπποδύναμη των μηχανών, οι διάφορες ταχύτητες που αναπτύσσονται καθώς και ή μέση ταχύτητα εξ αυτών. Εξωτερικοί παράγοντες θεωρούνται η διάρκεια του ταξιδιού, (το μήκος του πλου), η ταχύτητα που θα αναπτυχθεί, ο χρόνος αναμονής στα αγκυροβόλια, ο χρόνος παραμονής εντός των λιμένων τυχόν επιπρόσθετες χρονικές επιβαρύνσεις από αργίες, απεργίες κλπ.
Βέβαια αυτός ο υπολογισμός γίνεται μόνο στα πλοία του εμπορικού ναυτικού όπου αναζητείται κάθε φορά το "όπτιμουμ" της οικονομικής απόδοσης. Αντίθετα στα πολεμικά πλοία υπολογίζεται μόνο ανά ταξίδι, και χρόνο άσκησης, εκτός από εκείνον που διενεργούν οι Διευθύνσεις Καυσίμων της οικείας ανά Χώρα Διοίκησης Ναυτικής Μέριμνας, κατ΄ ετήσια απογραφή προμήθειας και διάθεσης καυσίμων σύμφωνα με τους εγκριθέντες ετήσιους προϋπολογισμούς.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Πλοίο Κατηγορία:Προϊόντα του πετρελαίου
Εντ Φαρχάτ
Ο Έντουαρντ Τζορτζ Φαρχάτ (9 Ιουνίου 1924 - 18 Ιανουαρίου 2003) ήταν ένας Αμερικανός επαγγελματίας παλαιστής, περισσότερο γνωστός με το ψευδώνυμο "Σέικ" (ή Ο αυθεντικός Σέικ σε διαχωρισμός με τον Άιρον Σέικ).
Χαρακτήρας & Στυλ
Ξεκίνησε την καριέρα του 1949 και αποχώρησε από την ενεργό δράση το 1998. Ήταν ένας από τους παλαιστές που ξεκίνησε την σκληρή επαγγελματική πάλη, με όπλα και αιματοχυσίες. Ο Εντ Φαρχάτ "Σέικ" παρίστανε ένα Σύριο ζάπλουτο παλαιστή.
Διακρίσεις & λοιπά
Ο "Σέικ" έχει κατακτήσει συνολικά 28 τίτλους, ομαδικούς ή ατομικούς. Σημαντικότερος ο Παγκόσμιος τίτλος Ηνωμένων Πολιτειών, το σημερινό Πρωτάθλημα WWE Ηνωμένων Πολιτειών. Το 2007 εισήχθη στο τιμητικό WWE Hall of Fame, τέσσερα χρόνια μετά τον θάνατό του.
Πηγές
Κατηγορία:Επαγγελματίες Παλαιστές
Παραπόταμος Θεσπρωτίας
Ο Παραπόταμος (πρώην Βάρφανη ) είναι χωριό του δήμου Ηγουμενίτσας, στον νομό Θεσπρωτίας. Βρίσκεται 10 χλμ. ΒΑ της Ηγουμενίτσας σε υψόμετρο 100 μέτρων. Σύμφωνα με τα στοιχεία της απογραφής του 2011, ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 754 κατοίκους.
Γενικά και ιστορικά στοιχεία
Σύμφωνα με την τελευταία διοικητική διαίρεση (Σχέδιο Καλλικράτης) καταργήθηκε από ομώνυμος δήμος που είχε αναδειχθεί (Παραποτάμου τέως Δήμος), αποτελώντας πλέον έδρα τοπικής κοινότητας, ομώνυμης δημοτικής ενότητας, του δήμου Ηγουμενίτσας. Ο πληθυσμός του το 1971 ήταν 663 κάτοικοι, το 2001 αριθμούσε 1004 κατοίκους. Εκκλησιαστικά υπάγεται στη Μητρόπολη Παραμυθίας, Φιλιατών, Γηρομερίου και Πάργας και η κεντρική εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στον Άγιο Μηνά.
Το 1925, ο μουσουλμάνος πρόεδρος της κοινότητας, Χουσεΐν Ρουστάν, δολοφονήθηκε από κύκλους προσκείμενους στην αλβανική κυβέρνηση, καθώς είχε ταχθεί ανοικτά υπέρ της μετανάστευσης των Τσάμηδων της Θεσπρωτίας στην Τουρκία, στα πλαίσια της ελληνοτουρκικής συμφωνίας περί ανταλλαγής πληθυσμών. Τρία χρόνια αργότερα, στον οικισμό λειτουργούσε ανεπίσημο μουσουλμανικό σχολείο, όπου διδάσκονταν θρησκευτικά, αραβικά και λίγα αλβανικά. Σύμφωνα με την απογραφή του 1940, στον Παραπόταμο κατοικούσαν 802 άτομα, εκ των οποίων τα 762 ήταν Τσάμηδες.
Κατά τη διάρκεια της Κατοχής, κάτοικοι του οικισμού προερχόμενοι από τη συγκεκριμένη μειονότητα συμμετείχαν σε δοσιλογικές οργανώσεις. Την ίδια περίοδο, υπολογίζεται πως άλλοι τέσσερις κάτοικοι του Παραποτάμου σκοτώθηκαν εξαιτίας της δράσης των κατοχικών στρατευμάτων και των συνεργατών τους. Μεταπολεμικά, έπειτα από την αποχώρηση των Τσάμηδων, εγκαταστάθηκαν στον οικισμό οικογένειες βλαχόφωνων νομαδοκτηνοτρόφων.
Απογραφές πληθυσμού
Ο ακόλουθος πίνακας περιλαμβάνει τη δημογραφική εξέλιξη του οικισμού:
Τζόζεφ Χένρι
Ο Τζόζεφ Χένρι (Joseph Henry, 17 Δεκεμβρίου 1797 - 13 Μαΐου 1878) ήταν Αμερικανός φυσικός ο οποίος ανακάλυψε το φαινόμενο της αυτεπαγωγής. Επίσης ανακάλυψε το φαινόμενο της αμοιβαίας επαγωγής ταυτόχρονα σχεδόν με τον Φαραντέι αλλά ο Φαραντέι δημοσίευσε πρώτος την ανακάλυψη. Η μονάδα του συντελεστή αυτεπαγωγής στο διεθνές σύστημα μονάδων, το Χένρι, έχει πάρει το όνομά του. Ο Χένρι τελειοποίησε επίσης το ηλεκτρομαγνητικό ρελέ που αποτέλεσε βασικό εξάρτημα για την κατασκευή του τηλέγραφου. Ήταν επίσης ο εφευρέτης των πρώτων ηλεκτροκινητήρων.
Βιογραφία
Ο Χένρι γεννήθηκε στο Όλμπανυ της Νέας Υόρκης από γονείς μετανάστες από την Σκωτία. Οι γονείς του ήταν φτωχοί και επιπλέον ο πατέρας του πέθανε όσο ήταν ακόμα σε νεαρή ηλικία. Για το υπόλοιπο της παιδικής του ηλικίας ο Χένρι έζησε με την γιαγιά του στο Γκάλγουέι της Νέας Υόρκης. Τελείωσε το σχολείο της περιοχής το οποίο αργότερα θα έπαιρνε τιμητικά το όνομά του. Μετά το σχολείο δούλεψε σε ένα παντοπωλείο και έγινε παράλληλα μαθητευόμενος ωρολογοποιός και ασημοτεχνίτης. Έδειχνε επίσης ιδιαίτερη αγάπη για το θέατρο και πλησίασε στο να γίνει επαγγελματίας ηθοποιός,
Για την επιστήμη ενδιαφέρθηκε στην ηλικία των 16 όταν ένα βιβλίο σχετικό του υποκίνησε το ενδιαφέρον. Το 1819 εισήχθη στην Ακαδημία του Όλμπαμυ όπου παραδίδονταν μαθήματα ελεύθερα. Στόχευε να ασχοληθεί με το πεδίο της φαρμακευτικής αλλά το 1924 διορίστηκε βοηθός μηχανικού για μία έρευνα σχετικά με έναν δρόμο της περιοχής κάτι που ον ενέπνευσε να επιλέξει να μηχανικός.
Ο Χένρι διέπρεψε στις σπουδές του και το 1826 διορίστηκε καθηγητής μαθηματικών και φυσικών επιστημών στην ακαδημία του Όλμπανυ. Το ενδιαφέρον του για τον γήινο μαγνητισμό τον οδήγησε να ασχοληθεί και να πειραματιστεί πάνω στον μαγνητισμό. Το 1829 βελτίωσε την πρόσφατη εφεύρεση του, εισάγοντας πυρήνα σιδήρου στο πηνίο και κατασκεύασε έναν πολύ ισχυρό ηλεκτρομαγνήτη για το πανεπιστήμιο του Γέιλ. Με τις βελτιώσεις που πραγματοποίησε στο ηλεκτρομαγνητικό εξάρτημα ρελέ, έκανε εφικτή την εφεύρεση του τηλέγραφου. Το 1831 ο Χένρι βασιζόμενος σε μία πρόσφατη ανακάλυψη πάνω στον ηλεκτρομαγνητισμό κατασκεύασε μία διάταξη που αποτέλεσε τον πρόγονο του σημερινού DC κινητήρα. Η ενασχόληση του με αυτή την διάταξη τον οδήγησε στην ανακάλυψη του φαινομένου της ηλεκτρομαγνητικής επαγωγής, ανακάλυψη που πραγματοποίησε ταυτόχρονα ο Άγγλος φυσικός Μάικλ Φαραντέι, ο οποίος δημοσίευσε πρώτος την ανακάλυψη με αποτέλεσμα σήμερα να αποδίδεται σ’ αυτόν.
Τα τελευταία χρόνια ήταν διευθυντής του Smithsonian Institution. Λόγω της θέσης του δεχόταν πολλές επισκέψεις εφευρετών της εποχής οι οποίοι τον συμβουλεύονταν, ανάμεσά τους και ο εφευρέτης του τηλεφώνου Γκράχαμ Μπελ. Ο Χένρι πέθανε στις 13 Μαΐου 1878 σε ηλικία 81 ετών.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί φυσικοί
Οι σκλάβοι στα δεσμά τους
Ο τίτλος Οι σκλάβοι στα δεσμά τους μπορεί να αναφέρεται:
Συζυγής μιγαδικός αριθμός
Στα μαθηματικά, συζυγής μιγαδικός αριθμός ή συζυγής αριθμός ή μιγαδικός συζυγής είναι γνώρισμα των μιγαδικών αριθμών, με τους οποίους πραγματεύεται η μιγαδική ανάλυση. Στη θεωρία των μιγαδικών αριθμών, δύο αριθμοί λέγονται εξ' ορισμού συζυγείς μιγαδικοί αριθμοί όταν, αυτοί έχουν ίσα πραγματικά και αντίθετα φανταστικά μέρη.
Για παράδειγμα, ο μιγαδικός συζυγής του αριθμού a+ib, είναι ο αριθμός a-ib.
Η γεωμετρική απεικόνιση δύο συζυγών μιγαδικών αριθμών στο μιγαδικό επίπεδο εμφανίζει κατοπτρική συμμετρία ως προς τον άξονα των πραγματικών αριθμών (βλ. διπλανό σχήμα).
Ισχύει, δηλαδή, ότι ο μιγαδικός συζυγής του είναι ο αριθμός.
Συμβολισμός
Ο μιγαδικός συζυγής ενός μιγαδικού αριθμού z έχει επικρατήσει διεθνώς να συμβολίζεται ως \bar{z} ή z^*\!. Ο πρώτος συμβολισμός (\bar{z}) χρησιμοποιείται κυρίως στα καθαρά μαθηματικά, ώστε να αποφεύγεται η σύγχυση με το συμβολισμού του συζυγή ανάστροφου ενός πίνακα, ο οποίος μπορεί να θεωρηθεί γενίκευση του μιγαδικού συζυγούς. Στη Φυσική, χρησιμοποιείται κυρίως ο δεύτερος συμβολισμός, με τον αστερίσκο (z^*\!), ενώ ο συζυγής ανάστροφος συμβολίζεται με τον οβελίσκο (z†), οπότε δεν υφίσταται σύγχυση μεταξύ των συμβολισμών.
Ιδιότητες των μιγαδικών συζυγών αριθμών
Για ένα μιγαδικό αριθμό z, τον συζυγή και το μέτρο του ισχύουν οι ακόλουθες σχέσεις:
Χρήσεις
Οι συζυγείς μιγαδικοί είναι πολύ σημαντικοί στην εύρεση των ριζών των πολυωνύμων. Σύμφωνα με το θεώρημα συζυγών μιγαδικών ριζών, αν ένας μιγαδικός αριθμός είναι ρίζα ενός πολυωνύμου μιας μεταβλητής με πραγματικούς συντελεστές (όπως η δευτεροβάθμια εξίσωση), τότε και ο μιγαδικός συζυγής του αποτελεί ρίζα του αυτού πολυωνύμου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μιγαδικοί αριθμοί
Οίκος των Μποργκέζε
μικρογραφία|150px|Ο θυρεός των Μποργκέζε. Ο Οίκος των Μποργκέζε (ιτ. Borghese) υπήρξε αριστοκρατική οικογένεια ηγεμόνων της Ιταλίας. Ήλκε την καταγωγή της από την ομώνυμη οικογένεια με έδρα τη Σιένα, η οποία περί τον 13ο μ.Χ. αιώνα ανέλαβε την ηγεσία της τότε κομμούνας. Ο επικεφαλής του οίκου, Μαρκαντόνιο, εγκαταστάθηκε τον 16ο αιώνα στη Ρώμη, όπου ο υιός του Καμίλλο εξελέγη πάπας το 1605 με το επίσημο όνομα Πάπας Παύλος Ε΄· έκτοτε, ο οίκος γνώρισε ημέρες μεγάλης δόξας και πλούτου, γεγονός που επισκιάστηκε από τις σχέσεις αδιαφάνειας με το Βατικανό και τη λεγόμενη Μαύρη Αριστοκρατία.
Οι Μποργκέζε της Σιένας
Η απαρχή του οίκου εντοπίζεται στο όνομα του Τιέτσο ντα Μοντιτσιάνο (Tiezzo da Monticiano), ενός εμπόρου μαλλιού από τη Σιένα. Ο ανηψιός του, με επώνυμο Μποργκέζε, υπήρξε έκτοτε ο ονοματοδότης της οικογείεας, τα σπουδαιότερα μέλη της οποίας ήταν τα εξής:
Οι Μποργκέζε της Ρώμης
Ο επικεφαλής της οικογενείας, Μαρκαντόνιο, εγκαταστάθηκε το 1541 στη Ρώμη, συνάπτοντας γρήγορα δεσμούς με την άρχουσα τάξη. Το 1605, η εκλογή του υιού του Καμίλλο στο παπικό αξίωμα ως Πάπας Παύλος Ε΄, αποτέλεσε αφετηρία της μακρόχρονης ηγεμονίας του οίκου. Ο Πάπας Παύλος Ε΄, ο οποίος δεν είχε ηθικούς φραγμούς ως προς την πρακτική του νεποτισμού, διόρισε τον αδελφό του Φραντσέσκο (1556-1620) Δούκα του Ρινιάνο και γενικό επιτελάρχη του παπικού στρατού, και τον άλλο του αδελφό Τζιαμπαττίστα (1554-1609) Κυβερνήτη του Μπόργκο και Πυργοδεσπότη (castellano) του Καστέλ Σαντ' Άντζελο· ο δε ανηψιός του (από την αδελφή του, Ορτενσία) Σιπιόνε Καφαρέλλι (1577-1633) εξελίχθηκε –τῇ παπικῇ βεβαίως χάριτι– στον ονομαστό καρδινάλιο Σιπιόνε Μποργκέζε, ο οποίος τιτλοφορήθηκε επίσης Πρίγκιπας του Βίβερο (1609). Οι Μποργκέζε σύντομα έγιναν οι μεγαλύτεροι γαιοκτήμονες του Ρωμαϊκού Κάμπου, ελέγχοντας τεράστιες εκτάσεις και αποκομίζοντας μεγάλα κέρδη από το μονοπώλιο στην αλευροπαραγωγή και τη λειτουργία πανδοχείων.
Με τα χρόνια οι Μποργκέζε αύξαναν σε δύναμη και πλούτο· μάλιστα, πολλές επίσημες αναφορές στο όνομα του Πάπα Παύλου φέρουν το επωνύμιο ROMANUS (Ρωμαίος), παγιώνοντας έτσι την επιρροή τους στην ευρύτερη περιοχή της Ρώμης. Ο Καρδινάλιος Σιπιόνε υπήρξε σπουδαίος μαικήνας των τεχνών, συγκεντρώνοντας στην κατοχή του πλήθος σημαντικών έργων τέχνης: η συλλογή στεγαζόταν μέχρι το 1903 στην έδρα της οικογενείας, το Ανάκτορο των Μποργκέζε· έκτοτε αποτελεί την περίφημη Πινακοθήκη Μποργκέζε, η οποία στεγάζεται στο αρχικό ανάκτορο της οικογενείας, τη γνωστή Βίλα Μποργκέζε (αμφότερα τα ανάκτορα στη Ρώμη).
Ο Μαρκαντόνιο Β΄ (1598-1658), υιος του Τζιαμπαττίστα, ονομάστηκε το 1610 Πρίγκιπας της Σουλμώνης, χάρις στις διασυνδέσεις του Πάπα Παύλου με τον Βασιλέα της Ισπανίας Φίλιππο Γ΄. Ο Μαρκαντόνιο νυμφεύεται το 1619 την Ολυμπία Ορσίνι, κληρονομώντας έτσι και τις δύο παντοδύναμες οικογένειες. Ο υιός του, Πάολο (1624-1646), νυμφεύτηκε τη Ολυμπία Αλντομπραντίνι, πριγκίπισσα του Ροσσάνο, γεγονός που του έδωσε έρρεισμα για την διεκδίκηση της περιουσίας των Αλντομπραντίνι, αν και κάτι τέτοιο δεν έλαβε χώρα πριν το 1769, έχοντας προηγηθεί έντονες αυλικές διαμάχες. Το τέκνο του ζεύγους, ονόματι Μαρκαντόνιο Γ΄ (1660-1729), κληρονόμησε πάντως τους πριγκιπικούς τίτλους αμφότερων των γονέων και αργότερα ονομάστηκε Αντιβασιλέας της Νάπολης.
Στη συνέχεια, ο Μαρκαντόνιο Δ΄ (1730-1800), πρίγκιπας της Σουλμώνης και του Ροσσάνο, έγινε γερουσιαστής της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας. Ο υιος του, Καμίλλο Φίλιππο Λουντοβίκο (1775-1832), υπηρέτησε στα στρατεύματα του Ναπολέοντα, φτάνοντας στο αξίωμα του στρατηγού. Το 1803 νυμφέυεται την αδελφή του Ναπολέοντα, Πωλίν, χήρα του Στρατηγού Λεκλέρκ και το 1806 τιτλοφορείται Δούκας της Γκουαστάλλα, καθώς και κυβερνήτης του Πεδεμόντιου (1807-1814). Με την πτώση του Ναπολέοντα πήρε διαζύγιο από την Πωλίν και αποσύρθηκε στη Φλωρεντία· θα μείνει στην Ιστορία για την πώληση της οικογενειακής συλλογής έργων τέχνης στο νεοσύστατο τότε Μουσείο του Λούβρου.
Ο πρίγκιπας Σιπιόνε Μποργκέζε (1871-1927) ήταν βιομήχανος και ερασιτέχνης αθλητής, με πιο αξιοσημείωτη τη συμμετοχή του στον Αυτοκινητιστικό Αγώνα Πεκίνου-Παρισίων (1907), έχοντας στο πλευρό του τον φιλοφασιστικό δημοσιογράφο Λουίτζι Μπαρτσίνι.
Στη νεότερη εποχή, ο Τζούνιο Βαλέριο Μποργκέζε (1906-1974), υπήρξε αξιωματικός του ναυτικού και παρασημοφορήθηκε με το Χρυσό Μετάλιο της Στρατιωτικής Τιμής. Το 1967 ίδρυσε την ακροδεξιά οργάνωση Fronte Nazionale (Εθνικό Μέτωπο), δραπετεύοντας το 1970 στην Ισπανία, μετά από κατηγορίες για διενέργειες πραξικοπήματος.
Επί του παρόντος υπάρχουν τέσσερις κλάδοι της οικογένειας Μποργκέζε:
Πηγές
Κατηγορία:Ιταλοί ευγενείς Κατηγορία:Βασιλικές δυναστείες * Κατηγορία:Παπικές οικογένειες
Σίβα Μαλεβιζίου
Η Σίβα είναι χωριό και έδρα ομώνυμης Κοινότητος του Δήμου Ηρακλείου στην Περιφεριακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην επαρχία Μαλεβιζίου. Βρίσκεται   280   μέτρα   υψόμετρο    και     απέχει    18,2  χλμ. από   την    κεντρική  οδική   αρτηρίας προς  Τυμπάκι. Οι     κάτοικοι  ασχολούνται    κυρίως   από   την    αμπελοκαλλιέργεια   και   την    ελαιοκομία. Ιεροί ναοί είναι:  Αγ. Γεώργιος,  εντός    του  χωριού   και    της    Παναγίας,    της   Αγ. Παρασκευής,  του   Αγ. Ιωάννου  και  του   Αγ. Γεωργίου    του   Λειβαδιώτη. Το 1583   αναφέρεται    Siva    με  312  κατ. (Καστροφύλακας, Κ 102).
Κοινότητα Σίβας Μαλεβιζίου
Περιλαμβάνωντας μόνον την έδρα της, η Κοινότητα Σίβα έχει 169 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011.
Η Κοινότητα εκπροσωπείται από πενταμελές Συμβούλιο με επικεφαλής τον Πρόεδρο κ. Ιωάννη Γιαουζάκη.
Κοινοτάρχες Σίβας Μαλεβιζίου
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Σίβας.
Βιβλιογραφία
Σιβα Κατηγορία:Δήμος Ηρακλείου Κρήτης
Τζον Νάπιερ
Ο Τζον Νάπιερ (αγγλικά: John Napier, 1 Φεβρουαρίου 1550 – 4 Απριλίου 1617, λατινικά: Ioannes Neper / Ιωάννης Νέπερ) ήταν Σκωτσέζος μαθηματικός, φυσικός και αστρονόμος με καταγωγή από το Εδιμβούργο. Ως μαθηματικός είναι κυρίως γνωστός για τη μέθοδο που εισήγαγε σχετικά με τη χρήση των λογαρίθμων και για την ονομασία τους ως λογάριθμους, ενώ εφηύρε και την υπολογιστική συσκευή γνωστή ως κόκκαλα του Νάπιερ για τον υπολογισμό γινομένων και πηλίκων.
Νεαρή ηλικία
Είχε καταγωγή από αριστοκρατική οικογένεια, και γεννήθηκε στο κάστρο του Μέρτσιστον στην ύπαιθρο έξω από το Εδιμβούργο όπου ζούσε η οικογένεια του. Έλαβε ιδιωτική εκπαίδευση έως την ηλικία των 13 ετών, και κατόπιν στάλθηκε στο κολέγιο του Σαιντ Σάλβατορ του πανεπιστημίου του Σαιντ Άντριους για να συνεχίσει την εκπαίδευση του. Δεν παρέμεινε για πολύ καιρό στο κολέγιο, και θεωρείται πως το εγκατέλειψε και αντ'αυτού ταξίδεψε στην ηπειρωτική Ευρώπη ώστε να βρει κάποιο άλλο μέρος για να συνεχίσει τις σπουδές του. Αυτή η περίοδος της ζωής του είναι άγνωστη για το που πήγε, είναι πιθανό όμως πως κατέληξε είτε στη Γαλλία είτε στη Φλάνδρα βάσει αλληλογραφίας μεταξύ του πατέρα του και του θείου του.
Το 1571 και ενώ ήταν ακόμα 21 ετών επέστρεψε στη Σκωτία, και το 1572 παντρεύτηκε και απέκτησε 2 παιδιά. Η σύζυγος του πέθανε το 1579, όμως ο Νάπιερ ξαναπαντρεύτηκε και έκανε 10 ακόμα παιδιά.
Μαθηματικά
Κατά τη μαθηματική ενασχόληση του ο Νάπιερ ασχολήθηκε κυρίως με θέματα υπολογιστικής, όπως πολλαπλασιασμό πλεγμάτων, δεκαδικό σύστημα, καθώς και τριγωνομετρία και αστρονομικούς υπολογισμούς διατηρώντας επικοινωνία με τον Τύχο Μπράχε. Έγινε ιδιαίτερα γνωστός για τις κατασκευές που επινόησε έτσι ώστε να τον βοηθούν στους υπολογισμούς του. Η πλέον διάσημη ήταν τα κόκκαλα του Νάπιερ, όπου χρησιμοποιούνταν ένα σύστημα αρίθμησης με μικρές ράβδους και επισημάνσεις αριθμητικών τιμών πάνω τους, των οποίων οι διακόπτες όταν γυρνούσαν στον κατάλληλο βαθμό ήταν δυνατό να υπολογιστούν τα σωστά γινόμενα και πηλίκα.
Αποκρυφισμός
Ο Νάπιερ είχε επίσης αποκρυφιστικά ενδιαφέροντα, και την εποχή εκείνη είχε και τη φήμη μάγου. Συγκεκριμένα είχε ενδιαφέρον ως προς την Αποκάλυψη του Ιωάννη από νεαρή ηλικία και τη χρησιμοποίησε ώστε να προβλέψει το τέλος του κόσμου στο έργο A Plaine Discovery of the Whole Revelation of St. John (1593). Κατά τους υπολογισμούς του θεωρούσε ότι αυτό θα συνέβαινε το 1688 ή το 1700. Επιπλέον θεωρείται πως ασχολούνταν με την αλχημεία καθώς και τη νεκρομαντεία, ενώ ταξίδευε μαζί με μια μαύρη αράχνη σε ένα μικρό κουτί, ενώ φήμη μάγων είχαν και άλλα μέλη της οικογενείας του.
Θάνατος
Προσβλήθηκε από ποδάγρα και πέθανε λίγο καιρό έπειτα το 1617 στο κάστρο του Μέρτσιστον όπου είχε γεννηθεί. Τάφηκε στην αυλή του καθεδρικού ναού του Σαιντ Τζάιλς, και μετέπειτα μετακινήθηκε στον ναό του Σαιντ Κάθμπερτ στη δυτική πλευρά του Εδιμβούργου.
Αναγνώριση
Προς τιμή του Νάπιερ έχουν ονομαστεί:
Σχετική βιβλιογραφία
Κατηγορία:Σκωτσέζοι επιστήμονες Κατηγορία:Μαθηματικοί του 17ου αιώνα
Βρογχίδια
Μέσα στους πνεύμονες οι βρόγχοι υποδιαιρούνται συνεχώς σε πολλούς μικρούς και στενότερους σωλήνες, τα βρογχίδια, τα οποία σχηματίζουν το βρογχικό δένδρο.
Πού καταλήγουν
Κάθε βρογχίδιο καταλήγει σε μια ομάδα από πολύ μικρούς σάκκους, τις κυψελίδες. Κάθε κυψελίδα περιβάλλεται από ένα μεγάλο διακλαδισμένο αριθμό τριχοειδών αιμοφόρων αγγείων.
Πηγές
Βρογχιδια
Διονύσιος ο Αλικαρνασσεύς
Ο Διονύσιος ο Αλικαρνασσεύς (Αλικαρνασσός, 60 π.Χ. – 7 π.Χ.) ήταν Έλληνας ιστορικός και δάσκαλος της ρητορικής, ο οποίος ήρθε σε ακμή κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Καίσαρα Αυγούστου.
Ζωή
Πήγε στη Ρώμη μετά το τέλος των εμφυλίων πολέμων, και πέρασε είκοσι δύο χρόνια σπουδάζοντας τη λατινική γλώσσα και λογοτεχνία και προετοιμάζοντας το υλικό για την ιστοριογραφία του. Στη διάρκεια αυτής της περιόδου παρέδιδε μαθήματα ρητορικής, κι απολάμβανε τιμές μεταξύ της υψηλής κοινωνίας της εποχής. Η ημερομηνία θανάτου του παραμένει άγνωστη. Κατά κοινή υπόθεση είναι πρόγονος του Αιλίου Διονυσίου του Αλικαρνασσέως.
Έργο
Το σπουδαιότερό του έργο, με τον τίτλο Ρωμαϊκή Ἀρχαιολογία, καλύπτει την ιστορία της Ρώμης από τη μυθική εποχή μέχρι τις αρχές του Α' Καρχηδονιακού Πολέμου. Διαιρέθηκε σε είκοσι τόμους, από τους οποίους οι πρώτοι εννέα διασώζονται ολόκληροι, ο δέκατος και ο ενδέκατος σχεδόν ολόκληροι, και οι υπόλοιποι τόμοι σε σπαράγματα σε αποσπάσματα του Κωνσταντίνου του Πορφυρογέννητου και μιας επιτομής που ανακάλυψε ο Angelo Mai σε χειρόγραφο του Μιλάνου. Τα πρώτα τρία βιβλία του Αππιανού, καθώς και του Βίου του Καμίλλου του Πλουτἀρχου επίσης δανείζονται πολλά από τον Διονύσιο.
Ο κύριος στόχος του ήταν να συμφιλιώσει τους Έλληνες με το Ρωμαϊκό καθεστώς, διογκώνοντας τυχόν αξιόλογες ιδιότητες των κατακτητών τους, καθώς και επιχειρηματολογώντας με τη χρήση αρχαίων πηγών ότι οι Ρωμαίοι ήταν γνήσιοι απόγονοι (bοοκ 1,11) των παλαιών Ελλήνων. Σύμφωνα με τον Διονύσιο, η ιστορία είναι φιλοσοφία που διδάσκει με παραδείγματα, και αυτήν την ιδέα την έχει φέρει εις πέρας από την οπτική του Έλληνα ρήτορα. Έχει ωστόσο συμβουλευτεί προσεκτικά τις μεγαλύτερες αυθεντίες, και το έργο το δικό του, μαζί με του Λιβίου είναι οι μόνες αφηγήσεις της πρώιμης ρωμαϊκής ιστορίας που παρουσιάζουν συνέχεια και βάθος ανάλυσης.
Ο Διονύσιος ήταν επίσης ο συγγραφέας μερικών ρητορικών πραγματειών, στις οποίες δηλώνει ότι έχει μελετήσει εκτενώς τα καλύτερα από τα αθηναϊκά πρότυπα: Η Τέχνη της Ρητορικής (συλλογή περισσότερο δοκιμίων για τη θεωρία της ρητορικής), ανολοκλήρωτο, και προφανώς όχι όλη η δουλειά του· Περὶ συνθέσεως ὀνομάτων, πραγματεία για τον συνδυασμό λέξεων σύμφωνα με τα διάφορα πρότυπα ρητορικής; Περὶ μιμήσεως, πάνω στα καλύτερα πρότυπα στα διάφορα είδη λογοτεχνίας και στον τρόπο με τον οποίο θα γίνουν τυχόν αντικείμενο μίμησης - αποσπασματική εργασία· Περὶ τῶν Ἀττικῶν ῥητόρων, το οποίο, εντούτοις, ασχολείται μόνο με τον Λυσία, τον Ισαίο, τον Ισοκράτη και, ως παράρτημα, τον Δείναρχο; Περὶ λεκτικῆς Δημοσθένους δεινότητος· και Περὶ Θουκυδίδου χαρακτῆρος, μία λεπτομερειακή αλλά εν γένει μεροληπτική αποτίμηση. Οι δύο αυτές πραγματείς συμπληρώνονται με επιστολές προς τον Πομπήιο και τον Αμμαίο (2).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες εκπαιδευτικοί Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ιστορικοί Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ρήτορες
Μικροχώρι (αποσαφήνιση)
Με την ονομασία Μικροχώρι μπορεί να αναφέρονται:
Οικισμοί
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Νικ Μπόκβινκελ
Διακρίσεις
Στην εταιρεία AWA, κατέκτησε πολλές φορές τον Παγκόσμιο τίτλο Βαρέων Βαρών και το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ομάδων. Συνολικά κατέκτησε 30 τίτλους, ομαδικούς και ατομικούς.
Θάνατος
Πέθανε στις 14 Νοεμβρίου 2015. Η αιτία του θανάτου δεν ανακοινώθηκε.
Πηγές
Κατηγορία:Επαγγελματίες Παλαιστές
Διαλογικότητα
Η Διαλογικότητα (Dialogism) είναι θεωρία που αναπτύχθηκε από τον Ρώσο φιλόσοφο Μιχαήλ Μπαχτίν. Η βασική θέση της θεωρίας είναι ότι το άτομο βρίσκεται σε ένα διαρκή διάλογο με κάτι άλλο, ένα άλλο άτομο ή τεχνούργημα (artifact) και μόνο μέσα σε αυτό το διάλογο αποκτά νόημα. Η θεωρία της διαλογικότητας υποστηρίζει ότι όλα τα νοήματα είναι σχετικά και αποτέλεσμα δύο σωμάτων που καταλαμβάνουν ταυτόχρονα δυο διαφορετικούς χώρους, όπου σώματα μπορεί να είναι τα ανθρώπινα σώματα ή σώματα ιδεών και απόψεων. Η θεωρία της διαλογικότητας αντιλαμβάνεται τον εαυτό ως ένα τριαδικό φαινόμενο που περιλαμβάνει ένα κέντρο, ένα μη-κέντρο και τη σχέση μεταξύ τους. Αυτή η σχέση δεν είναι ποτέ στατική αλλά σε μια διαρκή διαδικασία αλλαγής και επανορισμού της. Βασικές έννοιες της θεωρίας της διαλογικότητας είναι η ετερογλωσσία (heteroglossia) και η εξωτερική θέαση (transgredience). Η ετερογλωσσία αναφέρεται στην ύπαρξη διαφορετικών διαλεγόμενων μερών μέσα στην ίδια γλωσσική έκφραση. Η εξωτερική θέαση είναι η κατάσταση κατά την οποία όλη η ύπαρξη και το βίωμα ενός ατόμου γίνεται πλήρως κατανοητή από ένα τρίτο εξωτερικό άτομο. Την εξωτερική θέαση ο Μπαχτίν τη μελέτησε μέσα από το έργο του Ντοστογιέφσκι.
Στην ψυχολογία η διαλογικότητα ενέπνευσε τον Χέρμανς Χούμπερτ (Hermans Hubert) να δημιουργήσει μια ψυχοθεραπευτική προσέγγιση που ονόμασε Θεωρία του Διαλογικού Εαυτού
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεταμοντερνισμός Κατηγορία:Μεταδομισμός Κατηγορία:Μεταμοντέρνα θεωρία Κατηγορία:Λογοτεχνικές ιδέες
Γ.Α.Σ. Αναγέννηση Άρτας (ποδόσφαιρο)
Ο Γυμναστικός Αθλητικός Σύλλογος Αναγέννηση Άρτας είναι αθλητικό σωματείο που έχει ιδρυθεί το 1960. Τα χρώματα της ομάδας είναι μαύρο-άσπρο και έμβλημα το γνωστό τοπικό γεφύρι. Δημιουργήθηκε από συγχώνευση των Παναμβρακικού (ίδρ. 1925), Αετού (1949) και Ολυμπιακού Άρτας (1951). Έδρα της αποτελεί το Δημοτικό Στάδιο Άρτας.
Πριν την συγχώνευση
Η πρώτη ομάδα της πόλης ήταν ο '''Α.Ο. Παναμβρακικός (έτος ίδρυσης 1926), ο οποίος αντιπροσώπευε την πρωτεύουσα του νομού και τον κάμπο και είχε χρώματα μπλε-άσπρο. Στη δεκαετία του '30 στην πόλη άλλες ομάδες ήταν ο Κεραυνός και η Πανεργατική Ένωση'''.
Το 1949 ιδρύεται ο '''Α.Ο. Αετός Άρτας, με χρώματα πράσινο - άσπρο,''' που αντιπροσώπευε τους προερχόμενους από τα ορεινά κατοίκους. Ίσως η ίδρυση του να συνδέεται με την υποχρεωτική κάθοδο των ορεινών στην Άρτα, λόγω των συνεπειών του εμφυλίου πολέμου.
Το 1950 ιδρύεται ο '''Α.Ο. Ολυμπιακός,''' που αντιπροσώπευε τους πολυπληθείς φιλάθλους του Ολυμπιακού Πειραιώς στην Άρτα.
Οι δεκαετίες του 60' και 70'
Η ομάδα της Αναγέννησης κυριάρχησε στο επαρχιακό ποδόσφαιρο, με αποκορύφωμα τη δεκαετία του '70, όταν έφτασε στα πρόθυρα της Α' Εθνικής. Η δημοτικότητά της ξεπέρασε τα στενά όρια του νομού και έφτασε να έχει φιλάθλους σε γειτονικές πόλεις όπως στην Αμφιλοχία, στη Βόνιτσα κ.ά. Το σημαντικότερο είναι ότι κατόρθωσε το κατόρθωσε με τα δικά της παιδιά, σε αντίθεση με άλλες ομάδες όπως Π.Α.Σ. Γιάννενα, Α.Ε.Λ. και Π.Σ. Καλαμάτας. Λέγεται ότι από ένα αστείο της μοίρας ο Πορτογάλος προπονητής Γκόμεζ Ντε Φαρία κατέληξε το 1971 στον Π.Α.Σ. Γιάννενα, αντί στην Αναγέννηση.
Είχε βρεθεί ο τότε πρόεδρος της Αναγέννησης στα γραφεία της ΕΠΟ και κάποιος του πρότεινε για προπονητή το νεοφερμένο από την Αργεντινή Ντε Φαρία. Όμως τον πρόλαβε ο Βενέτης, πρόεδρος του ΠΑΣ Γιάννενα τότε, αλλάζοντας έτσι τον ποδοσφαιρικό χάρτη της περιοχής.
Την σεζόν 1961-62 αγωνίσθηκε στο πρωτάθλημα της Β' Εθνικής κατηγορίας,το οποίο ήταν το τελευταίο που διεξήχθη χωρίς μόνιμο χαρακτήρα, αφού από την επόμενη σεζόν οι ομάδες αποδεσμεύτηκαν από τα τοπικά πρωταθλήματα των ενώσεων.Μετείχαν 74 ομάδες χωρισμένες με γεωγραφικά κριτήρια σε δυο "τομείς" το βόρειο και το νότιο. Φυσικά δεν επρόκειτο για εθνικό πρωτάθλημα, αλλά για ένα τουρνουά, τύπου Β΄Εθνικής.Η Αναγέννηση Άρτας συμμετείχε στον Ε' όμιλο του βορρά μαζί με Λαρισαικό,Ηρακλή Λάρισας,Ατρόμητο Ιωαννίνων,Αβέρωφ Ιωαννίνων και Ανάπλαση Τυρνάβου.Τελικά η Αναγέννηση Άρτας τερμάτισε 4η στον όμιλο και έτσι πήρε την πρόκριση για το πρωτάθλημα της Β' Εθνικής κατηγορίας της επόμενης σεζόν που ήταν το πρώτο με μόνιμο χαρακτήρα.
Την σεζόν 1962-63 η Αναγέννηση συμμετείχε στον Δ' όμιλο,τερμάτισε στην 11η θέση συγκεντρώνοντας 57 βαθμούς.Τελικά υποβιβάστηκε μετά από μπαράζ με τον Αβέρωφ και την Παλλαμιακή.
Την σεζόν 1964-65 αγωνίσθηκε πάλι στο πρωτάθλημα της Β' Εθνικής όπου τερμάτισε 10η στον Α' όμιλο.
Την επόμενη σεζόν,1965-66, εντάχθηκε στην ερασιτεχνική Β' Εθνική (Γ' Εθνική). Τερμάτισε στην δεύτερη θέση έναν βαθμό πίσω από τον Λεβαδειακό και έχασε την άνοδο.
Την σεζόν 1966-67 το εθνικό πρωτάθλημα τρίτης κατηγορίας ονομάστηκε και επίσημα Γ΄ Εθνική κατηγορία.Η Αναγέννηση κατέκτησε την πρώτη θέση στον Α' υποόμιλο αλλά έχασε την άνοδο στα μπαράζ από τον Αστέρα Ζωγράφου.Τελικά υποβιβάστηκε στα τοπικά λόγω κατάργησης του πρωταθλήματος.
Την σεζόν 1969-70 έκανε μια πολύ καλή πορεία στο πρωτάθλημα της Β' Εθνικής όπου τερμάτισε στην τρίτη θέση συγκεντρώνοντας 78 βαθμούς.Αυτή ήταν μια μεγάλη διάκριση στην ιστορία της καθώς εκείνη την χρονιά ήρθε αντιμέτωπη με πολλές ιστορικές ομάδες (Απόλλων Αθηνών,Κόρινθος,Καλαμάτα,ΠΑΣ Γιάννινα,Παναιτωλικός,ΠΑΣ Πρέβεζα,Α.Ο,Κέρκυρα).
Από την σεζόν 1970-71 μέχρι την σεζόν 1973-74 διέπρεψε στο πρωτάθλημα της Β' Εθνικής κατηγορίας καθώς έκανε πολύ καλές πορείες,ενώ πάλευε μέχρι τέλους για μία καλή θέση αλλά και την άνοδο στην Α' Εθνική, κάτι που η Αναγέννηση δεν το κατάφερε.
Την σεζόν 1974-75 τερμάτισε 12η στον Α' όμιλο Β' Εθνικής και υποβιβάστηκε αλλά δεν άργησε να επιστρέψει,καθώς την σεζόν 1975-76 κατέκτησε το πρωτάθλημα της ΕΠΣ Ηπείρου και έτσι ανέβηκε ξανά στην Β' Εθνική μέσω των αγώνων μπαράζ.
Η Αναγέννηση στο πρωτάθλημα της σεζόν 1976-77 συμμετείχε στον Βόρειο όμιλο της Β' Εθνικής κατηγορίας.Πάλευε μέχρι τέλους να παραμείνει στην κατηγορία αλλά δεν τα κατάφερε και υποβιβάστηκε.Από τότε αγωνίστηκε ξανά μόνο μια φορά στην Β' Εθνική κατηγορία, την σεζόν 1978-79, όπου και ήταν η τελευταία της παρουσία στην Β' Εθνική κατηγορία.Εκείνη την σεζόν η Αναγέννηση τερμάτισε 17η στον Βόρειο όμιλο με ισοβαθμία με την Βέροια.Λόγω της ισοβαθμίας αυτής έγινε αγώνας κατάταξης στην Ριζούπολη. Στο γήπεδο βρέθηκαν 18.000 φίλοι του ποδοσφαίρου με τους 12.000 να είναι αρτινοί, οι οποίοι βρέθηκαν εκεί για να συμπαρασταθούν στην Αναγέννηση ώστε να παραμείνει στην κατηγορία αλλά η Αναγέννηση ηττήθηκε με 1-0 από την Βέροια και υποβιβάστηκε. Από τότε δεν ξανανέβηκε στην Β' Εθνική κατηγορία.
Την σεζόν 1979-80 τερμάτισε 3η στο πρωτάθλημα της Γ' Εθνικής και έχασε την άνοδο.