cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αποανάπτυξη
Η Ιστορία της αποανάπτυξης
Σε αντίθεση με τη βιώσιμη ανάπτυξη η οποία βασίζεται σε μια λανθασμένη συναίνεση, η αποανάπτυξη δεν φιλοδοξεί να υιοθετηθεί ως κοινός στόχος από τον ΟΟΣΑ ή την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Η ιδέα της «κοινω­νικά βιώσιμης αποανάπτυξης», ή απλά αποανάπτυξης, γεννήθηκε σαν μια πρόταση για ριζική αλλαγή. Το σύγχρονο πλαίσιο του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού έχει δημιουργήσει μια μεταπολιτική κατά­σταση, δηλαδή έχει επικρατήσει ένας πολιτικός σχηματισμός ο οποίος απο­κλείει την πολιτική σκέψη και αποτρέπει την πολιτικοποίηση συγκεκριμέ­νων αιτημάτων. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο η αποανά­πτυξη είναι μια προσπάθεια για την επαναπολιτικοποίηση της συζήτησης σχετικά με τον αναγκαίο κοινωνικό-οικολογικό μετασχηματισμό. Επιβε­βαιώνει την απόκλιση της από τις επικρατούσες αναπαραστάσεις του σύγ­χρονου κόσμου και αναζητά εναλλακτικές λύσεις. Σύμφωνα με τα παραπά­νω, η αποανάπτυξη αποτελεί κριτική στην παρούσα ηγεμονία της ανάπτυ­ξης. Οι πρώτες κριτικές για τη δυτική αντίληψη περί ανάπτυξης (παγκόσμια ομοιόμορφη ανάπτυξη) ξεκίνησε από συγγραφείς όπως οι Arturo Escobar και Wolfgang Sachs, μεταξύ άλλων, τη δεκαετία του 1980. Η αποανάπτυξη επίσης αντιπαρατίθεται με τις ιδέες της «πράσινης ανάπτυ­ξης» ή «πράσινης οικονομίας» και τις σχετικές πεποιθήσεις ότι η οικονομική ανάπτυξη αποτελεί τον πλέον επιθυμητό δρόμο ανεξάρτητα πολιτικής και ιδεολογίας.
Η αποανάπτυξη αντιπαρατίθεται με τα κυρίαρχα πρότυπα (paradigms) στις κοινωνικές επιστήμες, όπως για παράδειγμα την νεοκλασική οικονομική θεωρία καθώς και την Κεϋνσιανή οικονομική θεωρία, αλλά δεν αποτελεί η ίδια πρότυπο με την έννοια «οικουμενικά αποδεκτών επιστημονικών επι­τευγμάτων τα οποία για μια περίοδο παρέχουν υποδείγματα προβλημάτων και λύσεων για μια κοινότητα ερευνητών». Στην οικονομική επιστήμη αναδύεται ένα καινούργιο πεδίο οικολογικών μακροοικονομικών χωρίς ανάπτυξη, βασισμένο στην «οικονομία σταθερής κατάστασης» του Herman Daly, το οποίο θα μπορούσε να εξελι­χθεί σε ένα νέο οικονομικό πρότυπο. Ωστόσο ο δρόμος είναι ακόμα μακρύς.
Ορισμένοι αναφέρονται στην αποανάπτυξη ως ιδεολογία, δηλαδή ένα «σύ­στημα ιδεών και αξιών». Αυτή η οπτική είναι υπερβολικά απλοϊκή ή τουλά­χιστον πρόωρη για να μπορέσει να εξηγήσει την ετερογένεια των θεωρητι­κών πηγών και στρατηγικών της. Η αποανάπτυξη δεν είναι απλά μια οικο­νομική έννοια. Θα δείξουμε ότι είναι ένα πλαίσιο που αποτελείται από ποικί­λους προβληματισμούς, στόχους, στρατηγικές και δράσεις. Ως αποτέλεσμα, η αποανάπτυξη έχει μετατραπεί σε ένα σημείο σύγκλισης στο οποίο συνα­ντιούνται ρεύματα κριτικών ιδεών και πολιτικής δράσης.
== Το πανόραμα της αποανάπτυξης == Οι Καλλής, Ντεμαρία και Ντ' Αλίζα στο βιβλίο τους "Το Λεξικό της Αποανάπτυξης" κάνουν μία ανασκόπηση της βιβλιογραφίας για την αποανάπτυξη, εντοπίζοντας πέντε θεματικές: τα όρια της μεγέθυνσης, την αποανάπτυξη και την αυτονομία,, την αποανάπτυξη ως επαναπολιτικοποίηση, την αποανάπτυξη και τον καπιταλισμό και την αποαναπτυξιακή μετάβαση. Όσον αφορά στην τελευταία διακρίνουν τέσσερις κύριες κατηγορίες μετάβασης:
==Αποανάπτυξη στην πράξη == Η αποανάπτυξη αποτελεί φαινόμενο του 21ου αιώνα, αλλά έχει τις ρίζες της στον 20ο. Είναι ο ακτιβισμός του παρελθόντος που έχει μεταφερθεί από τους δρόμους, στην επιστημονική έρευνα και στην πολιτικοοικονομική θεωρία και αναφέρεται σε μια εθελούσια απλότητα (σε αντιπαράθεση με την αυταρχικά επιβαλλόμενη από τις οικονομικές ελίτ) και έρχεται σε αντίθεση με την επικρατούσα στο Δυτικό τρόπο σκέψης έννοια της ανάπτυξης, η οποία ταυτίζεται με την οικονομική μεγέθυνση. Θέση των υποστηρικτών της αποανάπτυξης είναι ότι η επιστήμη και η τεχνολογία πρέπει να αποτελούν τα εργαλεία για τη συλλογική γνώση, προς όφελος της κοινωνίας, και όχι να χρησιμοποιείται από τις αυθεντίες του εκάστοτε επιστημονικού κλάδου, γιατί αυτό συμβάλλει στη δημιουργία των προβλημάτων του σύγχρονου κόσμου παρά αποτελεί τη λύση τους. Κατά τον Σερζ Λατούς για να επιτευχθεί η αποανάππτυξη πρέπει να ισχύει ο κύκλος των 8R.
Αποανάπτυξη στον Ελληνικό χώρο
Ο Σερζ Λατούς σε ομιλίες και συνεντεύξεις που έχει δώσει, πολλές φορές έχει χρησιμοποιήσει την κατάσταση της Ελλάδας ως χαρακτηριστικό παράδειγμα κοινωνίας που η αποανάπτυξη αποτελεί τη μόνη λύση, κατά τη γνώμη του φυσικά. Αρχή της λύσης αυτής είναι, όπως υποστηρίζει, η επιστροφή στο εθνικό νόμισμα. "«Απέναντι στο αδιέξοδο των πολιτικών λιτότητας και την οικολογική ανάγκη να εξέλθει κάποιος από την κοινωνία της ανάπτυξης, μόνον ένα πρόγραμμα εμπνευσμένο από το σχέδιο της αποανάπτυξης μπορεί να επιλύσει την τραγική κατάσταση στην οποία έχουν περιέλθει χώρες όπως η Ελλάδα»."Η Ελλάδα διαθέτει όλα τα φόντα και τους φυσικούς πόρους ώστε να γίνει πλήρως αυτάρκης και να παρέχει σε όλους τους πολίτες της ένα υψηλό βιοτικό επίπεδο. Η εξάρτηση από ξένες οικονομίες είναι αποτέλεσμα ενός καπιταλιστικού μοντέλου που αφενός παρεμποδίζει την πραγματική εξέλιξη των κοινωνιών και αφετέρου καταστρέφει το φυσικό περιβάλλον στο βωμό του κέρδους και της απληστίας. Ειδικά για την Κρήτη ο Λατούς είχε αναφέρει ότι μπορεί να γίνει ένα εργαστήριο αποανάπτυξης επειδή έχει επάρκεια προϊόντων. Επίσης είπε ότι μπορεί να διεκδικήσει την πολιτική της αυτονομία αλλά όχι την ανεξαρτησία. Τέλος πρότεινε ότι θα μπορούσε να έχει και ένα τοπικό κρητικό νόμισμα.
Σύφωνα με τον Γιώργο Καλλή, καθηγητή του Αυτόνομου Πανεπιστημίου της Βαρκελώνης, του Ινστιτούτου ICREA και επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας για την αποανάπτυξη, στην περίπτωση της Ελλάδας, υπήρξαν πολλά παραδείγματα παράλληλων οικονομιών οι οποίες χάθηκαν μέσα στο σύγχρονο σύστημα της αγοράς. Αυτό ήταν στο παρελθόν ένα πολύ μεγάλο κομμάτι της ελληνικής οικονομίας που την έκανε και πολύ ανθεκτικότερη. Γιατί η Ελλάδα δεν είναι η πρώτη φορά που έρχεται αντιμέτωπη με το ενδεχόμενο της χρεοκοπίας. Στη σημερινή Ελλάδα όμως όλοι εξαρτόμαστε από το χρήμα κι από τη στιγμή που καταρρέουν τα εισοδήματα τότε πραγματικά η χρεοκοπία γίνεται κοινωνική κρίση. Παλιά η χρεοκοπία ήταν στους τίτλους των εφημερίδων, δεν αποτελούσε κοινωνική κρίση. "'Η θεωρία της αποανάπτυξης πρεσβεύει ότι πρέπει να επανακτήσουμε εκείνους τους τρόπους οικονομικής και κοινωνικής συναλλαγής, οι οποίοι δεν είναι χρηματικοί και δεν βασίζονται στην οικονομία της αγοράς'."
Αποανάπτυξη στον κόσμο
Σε πολλές χώρες του κόσμου η αποανάπτυξη έχει πάρει σάρκα και οστά. Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά ο Γιώργος Καλλής, στη Καταλονία αλλά και στην Ισλανδία υπάρχουν πολλά παραδείγματα αποαναάπτυξης, όπως και στην κρίση της Αργεντινής θα βρούμε κι εκεί πολλές ομάδες πολιτών οι οποίοι αυτοοργανώθηκαν προκειμένου να αντιμετωπίσουν την κρίση, βλέποντας το αδιέξοδο και το ατέρμονο της προσπάθειας για την επιβίωση της οικονομίας της αγοράς. Οργάνωσαν διάφορες κοινωνικές υπηρεσίες, υπηρεσίες διασκέδασης, παραγωγής τέχνης, παραγωγής και κατανάλωσης τροφίμων με αυτόνομο τρόπο έξω από το πλαίσιο της οικονομίας της αγοράς. Υπάρχουν άπειρα παραδείγματα. Από τη χρήση άλλων μονάδων συναλλαγής πέρα από τα χρήματα – με ανταλλαγή υπηρεσιών και προϊόντων – τράπεζες χρόνου, εναλλακτικά νομίσματα, συνεταιριστικές ομάδες παραγωγής (κοοπερατίβες). Κατά αυτό τον τρόπο δημιουργείται ένα διαφορετικό επίπεδο ζωής από αυτό που διαμορφώνει μια καπιταλιστική κοινωνία κατανάλωσης.
Αποανάπτυξη και καπιταλισμός
Ο Σερζ Λατούς στην συνέντευξή του στον Τάσο Τσακίρογλου αναφέρει ότι η οικονομική μεγέθυνση και η ανάπτυξη αποτελούν αντίστοιχα μεγέθυνση της συσσώρευσης κεφαλαίου και ανάπτυξη του καπιταλισμού, και συνεπώς απεριόριστη εκμετάλλευση της εργατικής δύναμης και απεριόριστη καταστροφή της φύσης. Η αποανάπτυξη δεν είναι δυνατόν να συνίσταται απλώς σε μείωση του ρυθμού με τον οποίο πραγματοποιείται η συσσώρευση, η εκμετάλλευση και η άγρια καταστροφή, σε μείωση της ταχύτητας με την οποία τρέχει ο καπιταλισμός. Η έξοδος από τον καπιταλισμό είναι αναγκαία μεν, αλλά ανεπαρκής.
Με την έξοδο απο τον καπιταλισμό συμφωνεί και ο Κάρλος Τάιμπο τονίζοντας:"'Το βασικό θέμα της αποανάπτυξης δεν είναι τεχνικό, αλλά αλλαγής στη νοοτροπία. Το να έρθουμε σε ρήξη με τη λογική του καπιταλισμού. Πρέπει να τονίσουμε ότι η αποανάπτυξη δεν είναι απλώς ότι μπορούμε να ζήσουμε με λιγότερα, αλλά πρέπει να βγούμε από τη λογική του καπιταλισμού. Αυτό συνεπάγεται αναδιανομή της εργασίας και ταυτόχρονα αναδιανομή του πλούτου. Και πιστεύω ότι σ΄ αυτό το πλαίσιο ο κόσμος που σήμερα έχει πολλά οικονομικά προβλήματα, μ΄ αυτόν τον τρόπο θα καλυτέρευε τη ζωή του. Από την άλλη, τα προνομιούχα στρώματα της κοινωνίας θα έχαναν'."Οφείλουμε να τσακίσουμε την παραγωγικίστικη και καταναλωτική κοινωνία. Με λίγα λόγια, οφείλουμε να καταστρέψουμε τη βιομηχανική κοινωνία. Δεν αρκεί να αμφισβητήσουμε την καπιταλιστική κοινωνία, θα πρέπει να το κάνουμε και για κάθε κοινωνία της οικονομικής μεγέθυνσης. Κι εδώ, ο Μαρξ συλλαμβάνεται να έχει άδικο.
Η παραδοσιακή θέση μιας ορισμένης άκρας Αριστεράς συνίσταται στο να αποδίδεται σε μια οντότητα, στον «καπιταλισμό», οποιοδήποτε μπλοκάρισμα, οποιαδήποτε αδυναμία, με αποτέλεσμα αυτή η οντότητα να μετατρέπεται στον εχθρό που θα πρέπει να καταστραφεί. Στην πραγματικότητα, σήμερα, από τη στιγμή που θα ορίσουμε ως εχθρό μας τη λέξη «καπιταλισμός», καθίσταται προβληματικό να του προσδώσουμε ένα συγκεκριμένο πρόσωπο, δεδομένου ότι οικονομικές οντότητες όπως οι υπερεθνικές εταιρείες, οι οποίες στην πραγματικότητα κατέχουν την εξουσία, δεν είναι -από τη φύση τους- σε θέση να την ασκήσουν άμεσα. Από την άλλη πλευρά, ο «Μεγάλος Αδελφός» είναι ανώνυμος και η υποδούλωση των υπηκόων του είναι περισσότερο απ’ ό,τι σε οποιαδήποτε άλλη εποχή εθελοντική: πράγματι, η χειραγώγηση της εμπορικής διαφήμισης είναι απείρως πιο ύπουλη από εκείνη της πολιτικής προπαγάνδας.
Συνεπώς, η αποανάπτυξη στρέφεται υποχρεωτικά εναντίον του καπιταλισμού. Οχι τόσο επειδή καταγγέλλει τις αντιφάσεις του καθώς επίσης και τα οικολογικά και τα κοινωνικά του όρια, αλλά προπάντων επειδή αμφισβητεί το «πνεύμα» του, το κατά Μαξ Βέμπερ «πνεύμα του καπιταλισμού» ως προϋπόθεση για την υλοποίησή του. Η βολική ατάκα για «έξοδο από τον καπιταλισμό» υποδηλώνει μια ιστορική διαδικασία, η οποία κάθε άλλο παρά απλή θα είναι. Η εξόντωση των καπιταλιστών, η απαγόρευση της ιδιοκτησίας των μέσων παραγωγής και η κατάργηση της μισθωτής εργασίας και του νομίσματος θα βύθιζαν την κοινωνία μέσα στο χάος, ενώ από την άλλη πλευρά κάτι τέτοιο θα ήταν εφικτό μονάχα με τίμημα μια μαζική τρομοκρατία. Φυσικά, όλα αυτά δεν θα αποδεικνύονταν αρκετά για την εξάλειψη του καπιταλιστικού φαντασιακού. Το αντίθετο θα συνέβαινε.
== Η αναγκαιότητα της  απομεγέθυνσης == Πριν από την  πολυεπίπεδη κρίση είχε προηγηθεί  ανάπτυξη (οικονομική μεγέθυνση)  η οποία  δημιούργησε το μύθο της συνεχώς αυξανόμενης «πίτας» και του όλο και μεγαλύτερου κομματιού για τον καθένα. Αυτό όμως την έχει οδηγήσει στο να κινείται  πλέον με βάση το χρέος. Σήμερα το συνολικό παγκόσμιο χρέος ανέρχεται στα 199 τρισεκατομμύρια δολάρια και αντιστοιχεί στο 286% του παγκόσμιου ΑΕΠ, ενώ έχει δημιουργηθεί μια τεράστια χρημα-τοπιστωτική φούσκα (10-17πλάσιο χρήμα από ότι παραγόμενες αξίες). Έχουμε δημιουργήσει επίσης και οικολογικά χρέη: μέχρι το 2008 καταναλώναμε ετησίως το 130% των πόρων που μπορούσε να αναπαραγάγει ετήσια ο ίδιος ο πλανήτης. Η αποπληρωμή π.χ. όλων αυτών των χρηματικών χρεών στους δανειστές θα απαιτήσει μεγάλους ρυθμούς ανάπτυξης του τοπικού και παγκόσμιου ΑΕΠ. Θα απαιτηθεί αυξημένη: παραγωγή εμπορευμάτων,  χρήση υλικών-ενέργειας και κατανάλωσης, εκμετάλλευση της ανθρώπινης εργασίας με μειωμένες αποδοχές, παραγωγή αποβλήτων -όσο και να αυξάνεται ο βαθμός απόδοσης της χρησιμοποιημένης τεχνολογίας –κληρονομιά μεγαλύτερων οικολογικών χρεών στις νέες γενιές, που θα πρέπει να αποκαταστήσουν τα παραπάνω.
== Τα όρια της μεγέθυνσης == Οι βασικές θέσεις της αποανάπτυξης είναι ότι η μεγέθυνση είναι άδικη, αντιοικονομική. Άδικη διότι χρηματοδοτείται, συντηρείται με την αναπαραγωγική εργασία στο νοικοκυριό και επωφελείται από την μη δίκαιη ανταλλαγή πόρων μεταξύ του κέντρου και της περιφέρειας. Τόσο η ενέργεια όσο και οι ύλες που τροφοδοτούν τη μεγέθυνση αποκομίζονται από υποανάπτυκτες περιοχές ή περιοχές που ζουν αυτόχθονες  που υποφέρουν από τις επιπτώσεις αυτής την άντλησης. Οι ρύποι και τα απόβλητα καταλήγουν σε περιοχές, συνοικίες που ζουν ασθενέστερες τάξεις. Παρόλο αυτά η μεγέθυνση συντηρείται διότι τα οφέλη συγκεντρώνονται στα χέρια των δυνατών ενώ οι επιπτώσεις επιβαρύνουν αυτούς που βρίσκονται στο περιθώριο.
Η εμπορευματοποίηση που είναι βασικό μέρος της μεγέθυνσης αλλοιώνει τα ήθη και την κοινωνικότητα. Έννοιες όπως η φιλοξενία, η αγάπη, η φροντίδα, το καθήκον, η προστασία του περιβάλλοντος  δεν υπακούουν στη λογική του ατομικού κέρδους. Το κέρδος απωθεί τις ηθικές και αλτρουιστικές συμπεριφορές με αποτέλεσμα να υποβαθμίζεται η κοινωνική ευημερία. Παλαιότερα το πλεόνασμα διατίθεντο για δαπάνες που δεν εξυπηρετούσαν κάποιον κερδοφόρο σκοπό αλλά για την καλή ζωή των πολιτισμών. Οι δαπάνες που έγιναν για τις πυραμίδες, για εκκλησίες, για πανηγύρια, για εορταστικές γιορτές δεν συνέλαβαν την μεγέθυνση ή στην παραγωγή όπως γίνεται στον βιομηχανικό πολιτισμό. Στον σύγχρονο πολιτισμό αυτές οι δαπάνες έχουν εμπορευματοποιηθεί, εξατομικευτεί. Τα άτομα μόνα τους προσπαθούν να ανακαλύψουν το νόημα της ζωής. Και ενώ αυτό το νόημα θα ήταν δυνατόν να δημιουργηθεί μέσω συλλογικών πράξεων δαπάνης αφανίζεται στην προσταγή της μεγέθυνσης. Μετά από κάποιο σημείο η μεγέθυνση δεν μεγαλώνει την ευτυχία διότι τα επιπλέον εισοδήματα διατίθενται για αγαθά θέσης. Όλοι επιθυμούν να ανέβουν κοινωνικά αλλά όταν το πετυχαίνουν ταυτόχρονα  δεν βελτιώνεται η θέσης τους.
Επίσης η μεγέθυνση δεν είναι οικολογικά βιώσιμη διότι με τη συνεχή αύξηση της τα όρια των οικοσυστημάτων θα ξεπεραστούν. Θεωρητικά η οικονομία θα ήταν δυνατόν να απαλλαγεί από το διοξείδιο του άνθρακα χρησιμοποιώντας πιο καθαρές και αποτελεσματικές τεχνολογίες. Ωστόσο ο βαθμός απεξάρτησης από το διοξείδιο του άνθρακα είναι σχεδόν αδύνατος, διότι η παγκόσμια μεγέθυνση είναι  της τάξης του 2-3%. Έως το 2050 η ένταση της παγκόσμιας παραγωγής διοξειδίου του άνθρακα θα πρέπει να είναι 20-130 φορές πιο χαμηλή σε σχέση με σήμερα, ενώ από το 1980 έως το 2007 μειώθηκε κατά 23%.Σήμερα δεν υπάρχουν χώρες που να μπορούν να ισχυριστούν ότι κατάφεραν να ελαττώσουν την εκπομπή του διοξειδίου του άνθρακα ενόσω μεγεθύνουν την οικονομία τους. Στις ανεπτυγμένες χώρες η μεγέθυνση ίσως να φτάνει στο τέλος της. Οι φυσικοί πόροι της βάζουν όρια. Οι κλιματολογικές αλλαγές λόγω των εκπομπών του διοξειδίου του άνθρακα ίσως την περιορίσουν. Τα καινούργια αποθέματα όπως το σχιστολιθικό αέριο είναι εξαντλήσιμα ενώ η ασφαλτούχος άμμος είναι περισσότερο βρόμικα  επιταχύνοντας  την κλιματική αλλαγή. Και ενώ η οικονομική μεγέθυνση επιδρά αρνητικά στη βιόσφαιρα η έλλειψή της οδηγεί στην εκμετάλλευση της εργατικής τάξης με στόχο την συντήρηση του κέρδους. Επακόλουθο της εκμετάλλευσης είναι η βία, η αντιβία και η άνοδος του φασισμού σύμφωνα με τα ιστορικά παραδείγματα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτική οικολογία Κατηγορία:Οικολογικά ρεύματα Κατηγορία:Διαχείριση Περιβάλλοντος και Φυσικών Πόρων Κατηγορία:Οικολογία Κατηγορία:Αειφόρος ανάπτυξη Κατηγορία:Βιωσιμότητα Αποαναπτυξη
Δημήτρης Κράνης
Ο Δημήτρης Κράνης είναι Έλληνας δικαστής και πρώην υφυπουργός Δικαιοσύνης.
Βιογραφία
Το 2017, μετά την αποχώρηση από την υπηρεσία της Προέδρου του Αρείου Πάγου, Βασιλικής Θάνου, προτάθηκε πρώτος από την αρμόδια Επιτροπή της Βουλής για την ηγεσία του ανωτάτου δικαστηρίου, ωστόσο το υπουργικό συμβούλιο επέλεξε για την θέση τον Βασίλειο Πέππα. Αποχώρησε από την υπηρεσία με τον βαθμό του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου στις 30 Ιουνίου 2019.
Στις 9 Ιουλίου 2019 ανέλαβε υφυπουργός Δικαιοσύνης στην κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, με υπουργό τον Κωνσταντίνο Τσιάρα.
Παραιτήθηκε από υφυπουργός Δικαιοσύνης στις 31 Ιουλίου 2020.
Έχει εκτεταμένη αρθρογραφία για ποικίλα επιστημονικά θέματα, με έμφαση στην πολιτική δικονομία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες δικαστικοί Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Δικαιοσύνης
Κάρολος Γ΄ Φίλιππος του Παλατινάτου
Ο Κάρολος Γ΄ Φίλιππος (4 Νοεμβρίου 1661 - 31 Δεκεμβρίου 1742) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν εκλέκτορας του Παλατινάτου, δούκας του Γύλιχ-Μπεργκ και κόμης του Νόιμπουργκ (1716-1742).
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Νόιμπουργκ αν ντερ Ντονάου και ήταν ο τέταρτος γιος του Φίλιππου Γουλιέλμου, εκλέκτορα του Παλατινάτου, δούκα του Γύλιχ-Μπεργκ και κόμη του Νόιμπουργκ και της Ελισάβετ Αμαλίας, κόρης του Γεωργίου Β΄, λαντγράβου της Έσσης-Ντάρμστατ. Αδέλφια του ήταν η Ελεονόρα Μαγδαληνή, σύζυγος του Λεοπόλδου Α΄ των Αψβούργων, η Μαρία Σοφία, σύζυγος του Πέτρου Β΄ της Πορτογαλίας, η Μαρία Άννα, σύζυγος του Φίλιππου Β΄ της Ισπανίας και άλλα δέκα αδέλφια.
Στα δεκατέσσερά του έγινε κληρικός στην Κολωνία, στο Σάλτσμπουργκ και στο Μάιντς. Ωστόσο το 1684 ακολούθησε στρατιωτική σταδιοδρομία εισερχόμενος στον στρατό των Αψβούργων και πολέμησε εναντίον των Οθωμανών (1691-94). Προήχθη σε στρατάρχη και το 1712 ορίστηκε κυβερνήτης της Πρόσθιας Αυστρίας (Vorderösterreich) στο Ίνσμπρουκ.
Το 1716 απεβίωσε ο πρωτότοκος αδελφός του Ιωάννης Γουλιέλμος, εκλέκτορας του Παλατινάτου. Μια και οι άλλοι δύο μεγαλύτεροι αδελφοί του είχαν ήδη αποβιώσει νέοι το 1683 και το 1694, ανέλαβε αυτός εκλέκτορας του Παλατινάτου. Μετέφερε την πρωτεύουσα από τη Χαϊδελβέργη στο Μάνχαϊμ το 1720 και όρισε τον προσφιλή του γελωτοποιό Περκέο υπεύθυνο των αποθεμάτων κρασιού του εκεί κάστρου. Για να ενδυναμώσει την ένωση των κλάδων των Οίκου, το 1742 πάντρεψε τις τρεις εγγονές του με μέλη των Βίττελσμπαχ: την Ελισάβετ Αυγούστα με τον Κάρολο Δ΄ Θεόδωρο, τότε κόμη του Ζούλτσμπαχ, τη Μαρία Φραγκίσκη με τον Φρειδερίκο Μιχαήλ, κόμη του Παλατινάτου-Τσβάιμπρυκεν και τη Μαρία Άννα με τον Κλήμη Φραγκίσκο, δούκα της Βαυαρίας.
Απεβίωσε το 1742 στο Μάνχαϊμ άτεκνος. Ήταν ο τελευταίος του κλάδου του και τον κληρονόμησε ο εγγονός του δεύτερου εξαδέλφου του, Κάρολος Δ΄ Θεόδωρος του νεότερου κλάδου Ζούλτσμπαχ. Όταν ζούσε στο Μάνχαϊμ, αυτός και αργότερα ο διάδοχός του Κάρολος Δ΄ Θεόδωρος συνέθεσαν την τότε θεωρούμενη τελειότερη ορχήστρα στην Ευρώπη. Η ορχήστρα της Αυλής του Μάνχαϊμ, στελεχωμένη με κάποιους από τους καλύτερους βιρτουόζους και συνθέτες της εποχής, μετέτρεψε για κάποια χρόνια το Μάνχαϊμ σε μουσικό επίκεντρο της Ευρώπης, ενώ οι πρωτοποριακές δημιουργίες της εγκαθίδρυσαν αυτό που ονομάστηκε Σχολή του Μάνχαϊμ. Η παλατινή εκείνη ορχήστρα επαινέθηκε από διάσημους μουσικούς, όπως ο Λέοπολντ Μότσαρτ, που τη χαρακτήρισε "αναντίρρητα την καλύτερη της Γερμανίας" ή ο Βρετανός μουσικολόγος και συνθέτης Τσαρλς Μπάρνι (Charles Burney), που έκανε λόγο για έναν "Στρατό από στρατηγούς της μουσικής".
Οικογένεια
Το 1695 απεβίωσε η σύζυγός του και ο Κάρολος Γ΄ Φίλιππος έκανε δεύτερο γάμο το 1701 με την Τερέζα Λουμπομίρσκα, κόρη του ευγενούς Ιωσήφ-Καρόλου, στρατάρχη της Πολωνίας. Δεν είχαν επιζώντα τέκνα.
Το 1712 απεβίωσε η Τερέζα και ο Κάρολος Γ΄ Φίλιππος έκανε τρίτο γάμο το 1728 με την Βιολάντα-Θηρεσία, κόρη του Φίλιππου-Γουλιέλμου κόμη του Τουρν & Τάξις. Ο γάμος ήταν μοργανατικός και ο Κάρολος ΣΤ΄ των Αψβούργων της απένειμε τον τιμητικό τίτλο της πριγκίπισσας το 1733. Δεν απέκτησαν τέκνα.
Πρωθυπουργός της Σλοβακίας
Ο Πρόεδρος της Κυβέρνησης της Σλοβακικής Δημοκρατίας (σλοβακικά: předseda vlády Slovenskej republiky ), επίσης γνωστός ως πρωθυπουργός (σλοβακικά: Premier ), είναι ο επικεφαλής της κυβέρνησης της Σλοβακίας. Είναι ο τρίτος ανώτατος αξιωματούχος στη Σλοβακία μετά τον Πρόεδρο της Σλοβακίας και τον Πρόεδρο του Εθνικού Συμβουλίου. Στην πράξη, είναι ο κορυφαίος πολιτικός ηγέτης της χώρας.
Σημερινός πρωθυπουργός είναι, από τον Απρίλιο του 2021, ο Έντουαρντ Χέγκερ.
Εξουσίες και ρόλος
Δεδομένου ότι η Σλοβακία είναι κοινοβουλευτική δημοκρατία, ο πρωθυπουργός είναι υπόλογος στο Εθνικό Συμβούλιο. Το Σύνταγμα της Σλοβακίας προβλέπει ότι κατά την προσχώρηση στο αξίωμα κάθε πρωθυπουργός πρέπει να κερδίσει και στη συνέχεια να διατηρήσει την εμπιστοσύνη του Κοινοβουλίου. Μόλις ο Πρωθυπουργός χάσει την εμπιστοσύνη του κοινοβουλίου, ο Πρόεδρος είναι υποχρεωμένος να τον απολύσει και να ορίσει έναν νέο Πρωθυπουργό ή να αναθέσει στον απολυθέντα Πρωθυπουργό να ενεργεί ως προσωρινός πρωθυπουργός με περιορισμένες εξουσίες.
Ο Πρωθυπουργός είναι το ισχυρότερο αξίωμα στο κράτος, καθώς διοικεί και προεδρεύει τη κυβέρνηση. Παρόλο που αυτός που διορίζει τους υπουργούς στο Υπουργικό Συμβούλιο είναι ο Πρόεδρος της χώρας, ο Πρόεδρος διορίζει τους Υπουργούς με τη συμβουλή του Πρωθυπουργού.
Ιστορία
Το αξίωμα του Πρωθυπουργού ιδρύθηκε το 1969 από το Συνταγματικό Νόμο της Ομοσπονδίας. Ωστόσο, υπήρχε παρόμοιο αξίωμα από το 1918, όταν διάφοροι αξιωματούχοι προέδρευαν εκτελεστικών οργάνων που κυβερνούσαν το σλοβακικό τμήμα της Τσεχοσλοβακίας.
Από το 1993, οπότε ιδρύθηκε η ανεξάρτητη Σλοβακική Δημοκρατία, έχουν υπηρετήσει οι πρωθυπουργοί που αναφέρονται στον παρακάτω κατάλογο:
Κατάλογος πρωθυπουργών
Όλοι οι πρωθυπουργοί που υπηρέτησαν μετά την ανεξαρτησία της χώρας είναι σήμερα εν ζωή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτική της Σλοβακίας Σλοβακια
Μπουανιεβίλ
Το Μπουανιεβίλ (γαλλικά: Boigneville) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Εσόν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Εσόν
Προσωπογραφία Ιωάννη Κωστόπουλου
Η Προσωπογραφία Ιωάννη Κωστόπουλου είναι πίνακας ζωγραφικής του Γεώργιου Ιακωβίδη δημιουργημέος στα 1919
Πληροφορίες
Η Προσωπογραφία Ιωάννη Κωστόπουλου είναι έργο λάδι σε μουσαμά διαστάσεων 80 × 64 εκ.Ανήκει στη συλλογή της Τραπέζης Πίστεως. Απεικονίζεται ο ιδρυτής της Τράπεζας Πίστεως Ιωάννης Κωστόπουλος. Η ισχυρή προσωπικότητα του εικονιζόμενου εξαίρεται με τη γρήγορη δυνατή πινελιά, την εστίαση του φωτός στο πρόσωπο καιτην έντονη φωτοσκίαση.
Πηγές
Κατηγορία:Έργα ζωγραφικής του Γεώργιου Ιακωβίδη
Μπουά-Ερπέν
Το Μπουά-Ερπέν (γαλλικά: Bois-Herpin) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Εσόν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπουά-Ερπινουά (γαλλικά: Bois-Herpinois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Εσόν
Μπουασί-λα-Ριβιέρ
Το Μπουασί-λα-Ριβιέρ (γαλλικά: Boissy-la-Rivière) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Εσόν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπυκυσιέν (γαλλικά: Buccussiens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Εσόν
Κλαυδία Αυγούστα
Η Κλαυδία Αυγούστα ήταν η μόνη κόρη του Ρωμαίου αυτοκράτορα Νέρωνα από τη δεύτερη σύζυγό του αυτοκράτειρα Ποππαία Σαβίνα. Γεννήθηκε στο Άντιουμ (Άντζιο) στις 21 Ιανουαρίου 63.
Ο Νέρωνας τιμούσε την Κλαυδία και τη μητέρα της με τον τίτλο της Αυγούστας. Χρυσά αγάλματα τοποθετήθηκαν σε ναούς και παιχνίδια τσίρκου πραγματοποιήθηκαν προς τιμήν της Κλαυδίας. Πέθανε τρεις μήνες μετά τη γέννησή της από ασθένεια. Ο Νέρωνας και η Ποππαία θρήνησαν τον θάνατό της και η Κλαυδία ανακηρύχθηκε θεά. Ένα ιερό και ένας ιερέας ήταν αφιερωμένοι σε αυτήν λίγο μετά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρωμαίοι
Άηχο ουρανικό τριβόμενο
Το άηχο ουρανικό τριβόμενο (ΔΦΑ: <ç>) είναι σύμφωνο των ομιλούμενων γλωσσών. Είναι ιδιαίτερα σπάνιος ήχος και ακόμη πιο σπάνιο φώνημα. Το σύμβολο πυο χρησιμοποιείται από το ΔΦΑ είναι το λατινικό γράμμα σε με υπόστιξη που σε ορισμένες ρομανικές γλώσσες όπως τα καταλανικά και τα πορτογαλικά αντιπροσωπεύει το φατνιακό τριβόμενο [s].
Παραπομπές
ουρανικο τριβομενο αηχο ουρανικο αηχο τριβομενο
Ναριμάντας
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Γκεντιμίνας μεγάλου δούκα της Λιθουανίας.
Περί το 1338 η Χρυσή Ορδή τον πήρε ως αιχμάλωτο. Από τους Τατάρους τον απελευθέρωσε ο Ιβάν Α΄ μεγάλος πρίγκιπας της Μόσχας, πληρώνοντας λύτρα, αλλά τον κράτησε ως όμηρο στη Μόσχα για λίγα έτη.
O Ναριμάντας υποστήριξε τον αδελφό του Γιαουνούτις, όταν εκτοπίστηκε από τους αδελφούς του Αλγκίρντας και Κεστούτις το 1345. Για να μην φονευτεί από τους δύο μικρότερους αδελφούς του, δραπέτευσε από το Βίλνιους το 1344 και ταξίδεψε στον Γιάνι Μπεγκ χάνο της Χρυσής Ορδής, ζητώντας υποστήριξη εναντίον τού Αλγκίρντας. Αν και απέτυχε της αιτούμενης βοήθειας, φημολογείται ότι νυμφεύτηκε μία πριγκίπισσα των Τατάρων, ίσως ως δεύτερη σύζυγο. Όταν επέστρεψε, συμφιλιώθηκε με τον Αλγκίρντας.
Διηύθυνε τη μάχη τού Στρέβα ποταμού ενντίον των Τευτόνων Ιπποτών το 1348, όπου σκοτώθηκε. Απόγονοί του είναι οι κλάδοι Κουράκιν, Γκολίτσιν, Κοβάνσκυ, Κορέκι.
Βαπτίστηκε το 1333 στο Νόβγοροντ, αλλά αυτό τον έκανε μη εκλέξιμο στη διαδοχή τού πατέρα του ως ηγεμόνα των Λιθουανών, παρά το ότι ήταν δεύτερος στη διαδοχή.
Οικογένεια
Πολλοί γενεαλόγοι θεωρούν ότι σύζυγός του ήταν η Μαρία των Μπορίτζιν, κόρη τού Τοκτά χάνου της Χρυσής Ορδής και της Μαρίας Παλαιολογίνας, νόθης κόρης τού Ανδρονίκου Β΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων. Πιστεύεται ότι είχε τέκνα:
Ίσως νυμφεύτηκε σε δεύτερο γάμο μία πριγκίπισσα των Τατάρων.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Γιαγκελλόνων
Υπουργείο Ανάπτυξης και Επενδύσεων
Το Υπουργείο Ανάπτυξης και Επενδύσεων (ΥΠΑΝΕ) συστάθηκε στις 8 Ιουλίου 2019 από την Κυβέρνηση Κυριάκου Μητσοτάκη. Αντικατέστησε το Υπουργείο Οικονομίας και Ανάπτυξης. Στοχεύει στην αναβάθμιση της επενδυτικής εικόνας της χώρας καθώς και στην προσέλκυση αυτών αλλά και στην εύρυθμη λειτουργία της αγοράς. Ήταν το δεύτερο σε τάξη υπουργείο. Καταργήθηκε στις 26 Ιουνίου 2023 και αντικαταστάθηκε από το Υπουργείο Ανάπτυξης, με τις αναπτυξιακές αρμοδιότητες να περιέρχονται στο νέο Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών.
Παραπομπές
Αναπτυξης και Επενδ
Προσωπογραφία Βασιλιά Γεωργίου Α΄
Η Προσωπογραφία Βασιλιά Γεωργίου Α΄ είναι έργο του Γεώργιου Ιακωβίδη φιλοτεχνημένου στα 1914.
Πληροφορίες
Η Προσωπογραφία Βασιλιά Γεωργίου Α΄ είναι λάδι σε μουσαμά διαστάσεων 190 × 148 εκ. Βρίσκεται στο Μουσείο της Ιστορικής και Εθνολογικής Εταιρείας της Ελλάδος. Σύμφωνα με βιβλιογραφικές παραπομπές η πρσωπογραφία του Γεωργίου Α' ήταν παραγγελία στον Ιακωβίδη του πρέσβη της Ελλάδας στο Παρίσι Ρωμάνου το 1910, για να αναρτηθεί στην αίθουσα υποδοχής του νέου μεγάρου της εκεί ελληνικής πρεσβείας. Ο βασιλιάς επισκέφθηκε συχνά το εργαστήριο του καλλιτέχνη για να ποζάρει Τελικά ολοκληρώθηκε το 1914.
Ο Βασιλιάς Γεώργιος καθισμένος σε μια κοινή πολυθρόνα χωρίς κανένα διακριτικό του υψηλού αξιώματός του, αναπαριστάνεται σε ένα ουδέτερο φόντο με το κεφάλι στραμμένο στα δεξιά. Το φως πέφτει στο πρόσωπο, στο μεγάλο μέτωπο, δίνει έμφαση στο σοβαρό βλέμμα του.
Πηγές
Κατηγορία:Έργα ζωγραφικής του Γεώργιου Ιακωβίδη
Ιλόνα Στάλλερ
Η Ιλόνα Στάλλερ, γνωστή με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Τσιτσιολίνα (Ilona Staller, 26 Νοεμβρίου 1951), είναι Ουγγροϊταλίδα πολιτικός, τραγουδίστρια και πορνοστάρ. Έχει εκλεγεί βουλευτής στο Ιταλικό Κοινοβούλιο το 1987.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Βουδαπέστη στις 26 Νοεμβρίου 1951. Τη δεκαετία του 1970 βρέθηκε στην Ιταλία όπου και ακολούθησε καριέρα πορνοστάρ, γυρίζοντας ταινίες σκληρού πορνό. Από το 1979 άρχισε πολιτική καριέρα με τους Πράσινους και μετά με το Partito Radicale.
Το 1987 εξελέγη βουλευτής στο ιταλικό κοινοβούλιο με το "Ριζοσπαστικό κόμμα" (Partito Radicale), κόμμα φιλελεύθερης ιδεολογίας. Στις επόμενες εκλογές δεν επανεξελέγη. Το 1990 προσφέρθηκε να κάνει έρωτα με τον Σαντάμ Χουσεΐν, προκειμένου να επέλθει ειρήνη στη Μέση Ανατολή και να αποφευχθεί ο Πόλεμος του Κόλπου.
Υπήρξε σύζυγος του εικαστικού καλλιτέχνη Τζεφ Κουνς, από το 1991 μέχρι το 1992, με τον οποίο απέκτησε έναν γιο. Ο Κουνς μάλιστα είχε δημιουργήσει έργα (φωτογραφίες, πίνακες και γλυπτά), που παρουσίαζαν αυτόν και τη σύζυγό του σε διάφορες ερωτικές στάσεις και τα οποία εκτέθηκαν με τον τίτλο Made In Heaven. Τον χωρισμό τους ακολούθησε μια δικαστική διαμάχη για την κηδεμονία του παιδιού, που κράτησε αρκετά χρόνια .
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλοί πολιτικοί Κατηγορία:Ιταλίδες ηθοποιοί πορνογραφικών ταινιών
Κυριάκος Πιερρακάκης
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1983 στην Αθήνα και μεγάλωσε στα Κάτω Πατήσια.
Είναι γιός του χειρουργού Στέφανου Πιερρακάκη και της δικηγόρου Ποτούλας Στρατάκου, με καταγωγή από την Αρεόπολη και τις Κροκεές αντίστοιχα. Είναι παντρεμένος και έχει τρία παιδιά.
Αποφοίτησε το 2001 από το Λεόντειο Λύκειο Πατησίων και σπούδασε πληροφορική στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών μέχρι το 2005. Είναι επίσης απόφοιτος της σχολής Κένεντι του Χάρβαρντ (μάστερ στις Δημόσιες Πολιτικές - 2007) και του Τεχνολογικού Ινστιτούτου Μασαχουσέτης (μάστερ στην Τεχνολογική Πολιτική - 2009).
Μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα, διατέλεσε πρόεδρος του Ινστιτούτου Νεολαίας, όπου ασχολήθηκε ενεργά με ζητήματα νεανικής επιχειρηματικότητας. Υπηρέτησε επίσης ως σύμβουλος της Άννας Διαμαντοπούλου στο Υπουργείο Ανάπτυξης.
Από το 2015 μέχρι το 2019 θήτευσε ως Διευθυντής Ερευνών του ανεξάρτητου, μη κερδοσκοπικού οργανισμού ερευνών «διαΝΕΟσις».
Πολιτική σταδιοδρομία
Ξεκίνησε την πολιτική του σταδιοδρομία από την κεντροαριστερά. Το 2012, στο 9ο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ εκλέχτηκε μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου και της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής και το 2014 ήταν υποψήφιος ευρωβουλευτής με την Ελιά, κατακτώντας την έκτη θέση με 42.814 ψήφους. Κατά την περίοδο της συγκυβέρνησης ΝΔ – ΠΑΣΟΚ υπήρξε μέλος της ελληνικής ομάδας διαπραγμάτευσης με τους θεσμούς, ως επιλογή του αντιπροέδρου της κυβέρνησης Ευάγγελου Βενιζέλου.
Στις εθνικές εκλογές του Μαΐου 2023, ήταν υποψήφιος βουλευτής για την εκλογική περιφέρεια της Α΄ Αθηνών, όπου και εξελέγη πρώτος, λαμβάνοντας συνολικά 55.099 σταυρούς προτίμησης. Επανεξελέγη στις εκλογές του Ιουνίου του ίδιου έτους.
Ως υπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης
Ως πρώτο μέτρο εξήγγειλε πρόγραμμα ψηφιακού μετασχηματισμού. Την 21 Μαρτίου 2020 το Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης έθεσε σε λειτουργία το gov.gr, την Ενιαία Ψηφιακή Πύλη του Ελληνικού Δημοσίου. Έκτοτε προστέθηκαν στο gov.gr σημαντικές υπηρεσίες, φτάνοντας συνολικά τις 614. Οι κυριότερες από αυτές είναι μεταξύ άλλων η βεβαίωση γνησίου υπογραφής, η άυλη συνταγογράφηση και τα άυλα παραπεμπτικά, τα πιστοποιητικά δημοτολογίου και οι ληξιαρχικές πράξεις, το πιστοποιητικό εγγυτέρων συγγενών και οι προσωρινές άδειες οδήγησης.
Ο Κυριάκος Πιερρακάκης δίνει μεγάλη έμφαση σε ζητήματα κυβερνοασφάλειας. Τον Οκτώβριο του 2019 με υπουργική απόφαση όρισε τις κρίσιμες υποδομές και υπηρεσίες της χώρας και ο καθόρισε συγκεκριμένα πρωτόκολλα πρόληψης και αντιμετώπισης κυβερνοεπιθέσεων για τους Φορείς Εκμετάλλευσης Βασικών Υπηρεσιών (ΦΕΒΥ). Τον Σεπτέμβριο του 2019 αναβάθμισε τη λειτουργία του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Κυβερνοασφάλειας (ENISA) στην Ελλάδα. Επιπλέον, το Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης ανέλαβε την αναβάθμιση, την οργάνωση και τη στελέχωση της Εθνικής Αρχής Κυβερνοασφάλειας. Τέλος, τον Μάρτιο του 2020 υπογράφηκε Μνημόνιο Συνεργασίας μεταξύ Ελλάδας και Ισραήλ για συνεργασία μεταξύ των δύο χωρών σε σχετικά ζητήματα.
Με τον νόμο «Επενδύω στην Ελλάδα» το Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης θέσπισε ένα γρήγορο και ξεκάθαρο πλαίσιο αδειοδότησης των επίγειων κεραιοσυστημάτων, που αποτελούσε ζήτημα κρίσιμης σημασίας για τη λειτουργία των δικτύων κινητών επικοινωνιών, ειδικά εν όψει της εισόδου στην εποχή του 5G.
Το πρώτο εξάμηνο της θητείας του, ο Κυριάκος Πιερρακάκης έδωσε μεγάλο βάρος στην ολοκλήρωση της υπηρεσίας 112 εντός χρονοδιαγράμματος. Η διαδικασία αυτή απαιτούσε παρέμβαση στους μεγάλους κατασκευαστές κινητών τηλεφώνων ώστε να δρομολογηθεί η συμβατότητα των συσκευών.
Πρωτοβουλίες για την αντιμετώπιση του πρώτου κύματος της πανδημίας
Το 13033, η υπηρεσία SMS για τις κατ' εξαίρεση μετακινήσεις των πολιτών κατά την περίοδο των περιοριστικών μέτρων, σχεδιάστηκε και υλοποιήθηκε σε διάστημα λίγων ωρών από τη Γενική Γραμματεία Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων. Παράλληλα, με την πρωτοβουλία #DigitalSolidarityGR ο Κυριάκος Πιερρακάκης κάλεσε τις επιχειρήσεις να εξετάσουν ποιες από τις υπηρεσίες ή/και προϊόντα που παρέχουν συνδρομητικά μπορούν να διατεθούν δωρεάν για όσο διάστημα διαρκέσουν τα έκτακτα μέτρα. Στην πρωτοβουλία συμμετείχαν συνολικά 210 επιχειρήσεις. Τέλος, σε συνεργασία με το Υπουργείο Υγείας το Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης δημιουργήθηκε την πλατφόρμα ethelontes.gov.gr με σκοπό την ενίσχυση του συστήματος υγειονομικής περίθαλψης με κάθε τρόπο, τόσο σε ανθρώπινο δυναμικό όσο και σε ιατροτεχνολογικό εξοπλισμό, με περισσότερους από 12.000 πολίτες να δηλώνουν συμμετοχή.
Νομοθετικό έργο
Στις αρχές Αυγούστου, με τον νόμο «Ρυθμίσεις του Υπουργείου Εσωτερικών, διατάξεις για την ψηφιακή διακυβέρνηση, συνταξιοδοτικές ρυθμίσεις και άλλα επείγοντα ζητήματα» ο Κυριάκος Πιερρακάκης εισήγαγε σειρά διατάξεων σχετικά την ψηφιακή πολιτική, την ηλεκτρονική διακυβέρνηση και την απλούστευση των διοικητικών διαδικασιών, με κυριότερη μεταρρύθμιση την καθιέρωση της διαλειτουργικότητας ως κανόνα λειτουργίας στο Δημόσιο.
Τον Οκτώβριο του 2019 ο Κυριάκος Πιερρακάκης εισήγαγε στον νόμο «Επενδύω στην Ελλάδα» μια σειρά από διατάξεις σχετικά με τον εκσυγχρονισμό του νομοθετικού πλαισίου για την αδειοδότηση κεραιοσυστημάτων, το Εθνικό Ευρυζωνικό Σχέδιο, το Εθνικό Πρόγραμμα Απλούστευσης Διαδικασιών και τον Ενιαίο Ψηφιακό Χάρτη.
Τον Ιούνιο του 2020 κατατέθηκε και ψηφίστηκε το πρώτο νομοσχέδιο με διατάξεις αμιγώς της αρμοδιότητας του Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης με τίτλο «Επιτάχυνση και απλούστευση της ενίσχυσης οπτικοακουστικών έργων, ενίσχυση της ψηφιακής διακυβέρνησης και άλλες διατάξεις». Στις διατάξεις του νόμου περιλαμβάνονται η αύξηση του ποσοστού της επιχορήγησης (cash rebate) του ΕΚΟΜΕ από το 35% στο 40% και η απλοποίηση της διαδικασίας υπαγωγής στο σχετικό πρόγραμμα.
Τον Σεπτέμβριο του 2020 ο Κυριάκος Πιερρακάκης έφερε προς ψήφιση τον Νόμο για την Ψηφιακή Διακυβέρνηση και τις Ηλεκτρονικές Επικοινωνίες, έναν νόμο με περισσότερα από 230 άρθρα, ο οποίος επικαιροποίησε παλαιότερους νόμους όπως η Διαύγεια και η προσβασιμότητα ατόμων με αναπηρία στους ιστοτόπους του Δημοσίου.
Επίσης, στον ίδιο νόμο ρυθμίστηκαν ζητήματα φάσματος για την είσοδο της χώρας στην εποχή του 5G και, κυρίως, ιδρύθηκε το Ταμείο «Φαιστός», που θέτει τις προϋποθέσεις για τη δημιουργία ενός λειτουργικού και βιώσιμου οικοσυστήματος για την ανάπτυξη εφαρμογών και υπηρεσιών 5G στη χώρα μας. Επιπλέον, προβλέφθηκε η δέσμευση από το Δημόσιο ενός μικρού τμήματος του φάσματος 5G, ώστε να διατίθεται δωρεάν σε εκπαιδευτικά προγράμματα και start-up.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί επιστήμονες Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί του 21ου αιώνα Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Ψηφιακής Διακυβέρνησης Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Επικρατείας Κατηγορία:Βουλευτές Α΄ Αθηνών Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού
Ορεινή Μελιγού Αρκαδίας
Η Ορεινή Μελιγού Αρκαδίας, είναι ένας ορεινός, της Κυνουρίας. Βρίσκεται χτισμένη σε υψόμετρο 616 μέτρα, σε απόσταση 12 χλμ. δυτικά του Άστρους και δίπλα από το χωριό Άγιος Ιωάννης. Διοικητικά μαζί με την Αγία Αναστασία, τις Πόρτες και τη Χειμερινή Μελιγού αποτελούν την τοπική κοινότητα Μελιγούς που υπάγεται στον Δήμο Βόρειας Κυνουρίας.
Ιστορία
Η Ορεινή Μελιγού αναφέρεται για πρώτη φορά στο Χρονικό του Μορέως από τον Γεώργιο Σφραντζή το έτος 1435 με το όνομα Μελιγού. Το όνομα «Μελιγού» είναι σλαβικής προέλευσης και προέρχεται από την φυλή των Μηλιγγών (ή Μελιγγών), οι οποίοι μαζί με τους Εζερίτες εγκαταστάθηκαν τον 9ο αι. στον Πάρνωνα, αφήνοντας πολλά τοπωνύμια. Τον 17ο και 18ο αι. η Μελιγού αναπτύχθηκε και έγινε ένα από τα πλουσιότερα και ισχυρότερα χωριά της περιοχής μαζί με τον Άγιο Ιωάννη, τον Άγιο Πέτρο, τον Πλάτανο και άλλα. Σημαντική ήταν η προσφορά της Μελιγούς στην Επανάσταση του 1821, καθώς πολλοί Μελιγιώτες συμμετείχαν σε διάφορες μάχες όπως των Βερβένων, των Δολιανών, της Τριπολιτσάς κ.ά. Το 1826, η Ορεινή Μελιγού, καταστράφηκε ολοσχερώς από τις στρατιές του Ιμπραήμ Πασά, ενώ την ίδια τύχη είχαν και άλλα χωριά της περιοχής. Μετά την απελευθέρωση, η Μελιγού υπήχθη στον Δήμο Θυρέας (με έδρα τον Άγιο Ιωάννη και Άστρος), ενώ οι κάτοικοί της εγκαταστάθηκαν μόνιμα στα Μελιγγιώτικα Καλύβια (σημερινή Χειμερινή Μελιγού Αρκαδίας).
Το χωριό
Η Ορεινή Μελιγού, βρίσκεται χτισμένη στην πλαγιά ενός κατάφυτου και καταπράσινου βουνού. Το χωριό είναι γεμάτο με παραδοσιακά αρχοντικά, βρύσες, ταβέρνες και εκκλησίες. Η οικία Ευθυμίου έχει χαρακτηριστεί ιστορικό διατηρητέο μνημείο επειδή αποτελεί "χαρακτηριστικό δείγμα της παραδοσιακής τοπικής αρχιτεκτονικής των αρχών του 19ου αιώνα. Δεξιά της θύρας εισόδου σώζει εντοιχισμένη πλάκα με επιγραφή που αναγράφει το έτος 1818  . Στο χωριό, υπάρχει η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου με το νεκροταφείο και η Παναγία, η οποία εορτάζει στις 8 Σεπτεμβρίου. Σε κοντινή απόσταση από το χωριό, υπάρχουν τα ξωκκλήσια του Αγίου Σάββα, του Προφήτη Ηλία και της Αγίας Τριάδας, πρώην μονή χτισμένη τον 17ο αι. Βορειότερα του χωριού βρίσκονται, στη θέση Σπαθοκομμένο'', λείψανα αρχαίου φυλακίου. Στο χωριό λαμβάνουν χώρα κάθε χρόνο εκδηλώσεις και πανηγύρια, με σημαντικότερα της Παναγίας (7 - 8 Σεπτεμβρίου) και της Αγίας Τριάδας. Τον χειμώνα το χωριό μένει με λιγοστούς κάτοικους, αφού οι περισσότεροι κάτοικοι κατεβαίνουν στη Μελιγού.
Πηγές
Κατηγορία:Δήμος Βόρειας Κυνουρίας Κατηγορία:Χωριά του νομού Αρκαδίας Κατηγορία:Χωριά του Πάρνωνα
Νέρων Ιούλιος Καίσαρ
Ο Νέρων Ιούλιος Καίσαρ (6 - 30/31) από την Ιουλιο-Κλαυδιανή δυναστεία ήταν γιος του Γερμανικού και της Αγριππίνας της Πρεσβύτερης. Ήταν αδελφός του αυτοκράτορα Καλιγούλα και δισέγγονος του Αύγουστου.
Πρώτα χρόνια
Από τα εννέα παιδιά του Γερμανικού και της Αγριππίνας, δύο πέθαναν στη βρεφική ηλικία και άλλα ως παιδί, αλλά έξι, τρία αρσενικά και τρία θηλυκά, επέζησαν μέχρι την ωριμότητα. Κοντά στο τέλος της ζωής του, ο Αύγουστος έφερε τα δύο μεγαλύτερα, τον Νέρωνα και τον Δρούσο, στο βασικό κουτί στα παιχνίδια και τα έδειξε για να διαφημίσει τη συνέχεια της οικογένειας.
Το 12 μ.Χ. ο Γερμανικός ανέλαβε τη διοίκηση των λεγεώνων στα σύνορα του Ρήνου. Η Αγριππίνα τον συνόδευσε μέχρι το 17, μαζί με τον μικρό τους γιο Γάιο Καλιγούλα. Οι δύο πρώτες αδελφές του Νέρωνα (Αγριππίνα η Νεότερη και Δρουσίλλα) γεννήθηκαν κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Ο Γερμανικός ανακλήθηκε στη Ρώμη, μαζί με την Αγριππίνα και τα παιδιά τους, που τώρα ήταν πέντε, και πήραν μέρος στη θριαμβευτική παρέλαση του πατέρα τους τον Μάιο του 17ου αιώνα. Η μικρότερη αδελφή του Νέρωνα Ιουλία Λιβίλλα γεννήθηκε το φθινόπωρο του 19 μ.Χ., ο Γερμανός πέθανε υπό ύποπτες συνθήκες. Ο Γνώριος Καλπουργίος Πίσων διέταξε τις λεγεώνες στη Συρία. Η εξουσία του Γερμανικού τον επικάλυπτε. Ακολούθησε προβλέψιμη εχθρότητα και ο Πίσωνας κατηγορήθηκε ότι δηλητηρίασε τον νεαρό και δημοφιλή πρίγκιπα. Λέγεται πως η χήρα του Αυγούστου Λιβία έβαλε τη σύζυγο του Πίσωνα Πλανκίνα εναντίον της Αγριππίνας. Έτσι κι αλλιώς, η Πλανκίνα την ζήλευε Μετά τον θάνατο του Γερμανικού, η Αγριππίνα πέστρεψε στην Ιταλία και έφερε δραματικά την στάχτη του συζύγου της. Συναντήθηκε πρώτα από μια συνοδεία πραιτορίων και στη συνέχεια, πιο κοντά στη Ρώμη, από τα μέλη της οικογένειάς της κι έγινε γνωστή ως σύζυγος του ήρωα.
Το τέλος
Παρά την προειδοποίηση του Γερμανικού να είναι ψύχραιμη, η Αγριππίνα συμμετείχε στην δικαστική πολιτική ως δικηγόρος για τους δικούς της γιους. Οι υποστηρικτές του νεκρού Γερμανικού έδωσαν την προσοχή τους στον Νέρωνα και στον Δρούσο, που ήταν στις αρχές της εφηβείας όταν πέθανε ο πατέρας τους. Οι ίντριγκες του φιλόδοξου νομαρχιακού νομάρχη, Λουκίου Αηλιού Σενιανού, κατέστησαν τη σύγκρουση πιο θανατηφόρα, αλλά η προσωπικότητα της Αγριππίνας προφανώς συνέβαλε στην εχθρική ατμόσφαιρα.
Μπουασί-λε-Κυτέ
Το Μπουασί-λε-Κυτέ (γαλλικά: Boissy-le-Cutté) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Εσόν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Μπουασί-λε-Σεκ
Το Μπουασί-λε-Σεκ (γαλλικά: Boissy-le-Sec) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Εσόν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Μπουασί-λε-Κυτέ
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπουασιγιόν (γαλλικά: Boissillons).
Νέρων Ιούλιος Καίσαρ
Το τέλος
Η σύγκρουση μεταξύ της χήρας και του αυτοκράτορα έγινε πιο σοβαρή. Σε ένα σημείο η Αγριππίνα ζήτησε από τον αυτοκράτορα Τιβέριο την άδεια να ξαναπαντρευτεί, αλλά εκείνος αρνήθηκε. Ένας νέος γάμος θα είχε επιτρέψει στην εγγονή του Αυγούστου να εισαγάγει έναν προστάτη για τους γιους της. Εκτός αυτού, παρόλο που δεν ήταν πλέον πολύ νέα, η γνωστή της γονιμότητα θα μπορούσε να επιφέρει επιπλοκές. Η δυσπιστία κλιμακώθηκε. Ο Λούκιος είπε στην Αγριππίνα ότι ο Τιβέριος ήθελε να την δηλητηριάσει, και ως αποτέλεσμα εκείνη αρνήθηκε τροφή από το χέρι του. Τελικά, ο Νέρων και η Αγριππίνα συνελήφθησαν. Όταν εξορίστηκαν στα ποντιακά νησιά στα ανοικτά των ακτών της Νάπολης στα 29, πολλοί διαμαρτυρήθηκαν στους δρόμους. Ο Δρούσος συνελήφθη στις 30 και κρατήθηκε στη Ρώμη. Ο Νέρων αναγκάστηκε να αυτοκτονήσει το 31. Η Αγριππίνα πέθανε είτε από πείνα είτε από αυτοκτονία το 33, την ίδια χρονιά με τον Δρούσο, που πέθανε από πείνα. Η ημέρα που πέθανε χαρακτηρίστηκε αργία.
Μπουασί-λε-Σεκ
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπουασιόν (γαλλικά: Boissyons).
Μπουασί-λε-Κυτέ
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Εσόν
Νέρων Ιούλιος Καίσαρ
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Ιουλία Λιβία, κόρη του Δρούσου Ιουλίου Καίσαρα (Δρούσου του Νεότερου), δις υπάτου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωμαίοι
Μπουασί-λε-Σεκ
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Εσόν
Πρωτέας Βούλας (καλαθοσφαίριση ανδρών)
Ο Αθλητικός Επιμορφωτικός Όμιλος Πρωτέας Βούλας είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στην περιοχή της Βούλας, στην Αττική. Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 1980 και οι αθλητές του αγωνίζονται με χρώματα το σκούρο μπλε και το κόκκινο. Καλλιεργεί αποκλειστικά το άθλημα της καλαθοσφαίρισης, διατηρώντας τμήματα τόσο ενηλίκων όσο και ακαδημίες νεαρότερων ηλικιακά αθλητών. Το τμήμα ανδρών διατηρεί νομική μορφή ερασιτεχνικού σωματείου. Χρησιμοποιεί ως έδρα το Κλειστό Γυμναστήριο Βούλας «Γεώργιος Γεννηματάς», χωρητικότητας 190 καθήμενων θεατών.
Οι πρώτες δεκαετίες (1980-2007)
Το πρώτο τμήμα καλαθοσφαίρισης του Πρωτέα Βούλας δημιουργήθηκε το 1980 στην περιοχή του Πανοράματος Βούλας. Μετά τη δημιουργία ανοικτού γηπέδου στο Αθλητικό Κέντρο της Βούλας στην οδό Βασιλέως Παύλου, ο σύλλογος μετέφερε τις δραστηριότητές του στην περιοχή της Κάτω Βούλας. Από το 1997 έδρα του είναι το Κλειστό Γυμναστήριο Βούλας «Γεώργιος Γεννηματάς».
Άνοδος στην Α' Κατηγορία Νότιας Αττικής (2007-2013)
Την αγωνιστική περίοδο 2007-08 ο Πρωτέας αναδείχθηκε Πρωταθλητής στο Πρωτάθλημα της Β' Κατηγορίας Ανδρών που διοργανώνει η Ε.Σ.ΚΑ.Ν.Α., λαμβάνοντας το δικαίωμα της ανόδου στην Α' Κατηγορία.
Την επόμενη περίοδο, 2008-09, με προπονητή τον Παναγιώτη Δημητρίου, η ομάδα της Βούλας κατέλαβε την 5η θέση στην τελική βαθμολογία της Α' Κατηγορίας. Ο απολογισμός της χρονιάς ήταν 16 νίκες και 10 ήττες, απέναντι σε 13 αντίπαλους συλλόγους.
Την επόμενη χρονιά, 2009-10, οπότε και ανέλαβε την τεχνική ηγεσία ο Γιώργος Κολοτούρος, ο Πρωτέας αναρριχήθηκε μέχρι τη 2η θέση του τελικού βαθμολογικού πίνακα, με συγκομιδή από 19 νίκες και 7 ήττες, χάνοντας την άνοδο από τον Πορφύρα Φρεαττύδας.
Κατά την περίοδο 2010-11, πάντα στην Α' Κατηγορία, ο σύλλογος διεκδίκησε την άνοδο στις Εθνικές Κατηγορίες απέναντι σε 13 ομάδες από τη Νότια Αττική. Στη διάρκεια της διεξαγωγής του Πρωταθλήματος, συγκέντρωσε 12 νίκες και 14 ήττες, ισοβαθμώντας με την Ελευθερία Μοσχάτου και το Φοίνικα Πειραιώς. Καθώς υπερτερούσε στα μεταξύ τους αποτελέσματα, τοποθετήθηκε υψηλότερα από αυτούς στην τελική βαθμολογία και ειδικότερα στην 7η θέση. Προπονητής τη χρονιά αυτή ήταν ο Γιώργος Τσεμπέρης.
Την επόμενη χρονιά, 2011-12, καθήκοντα πρώτου προπονητή διατήρησε ο Κώστας Χαριτάτος. Πετυχαίνοντας 14 νίκες και 12 ήττες, η ομάδα της Βούλας κατάφερε να σκαρφαλώσει ένα σκαλί υψηλότερα σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά και ειδικότερα στην 6η θέση.
Τον Ιούνιο του 2012 ξεκίνησε η συνεργασία του συλλόγου με τον προπονητή που ταυτίστηκε με πολλές επιτυχίες του, το Μάνο Μανουσέλη. Η περίοδος 2012-13 ήταν, ωστόσο, ατυχής για τον Πρωτέα, που είχε απολογισμό 9 νίκες και 17 ήττες. Κατά συνέπεια βρέθηκε στη 12η θέση της τελικής κατάταξης, με αποτέλεσμα να υποβιβαστεί στη Β' Κατηγορία Νότιας Αττικής.
Διαδοχικές άνοδοι (2013-2016)
Την αγωνιστική περίοδο 2013-14 ο Πρωτέας κατάφερε να ανακτήσει επιτυχώς το χαμένο έδαφος, αγωνιζόμενος με μεγάλη μαχητικότητα. Ολοκληρώνοντας τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις με 28 νίκες και 2 μόλις ήττες, κατετάγη στην κορυφή του τελικού βαθμολογικού πίνακα της Β' Κατηγορίας Ανδρών Νότιας Αττικής. Σαν αποτέλεσμα επέστρεψε στην Α' Κατηγορία. Ένα ιδιαίτερα αξιοσημείωτο επίτευγμα της ίδιας χρονιάς ήταν η συμμετοχή του Πρωτέα στον τελικό του Κυπέλλου Ε.Σ.ΚΑ.Ν.Α. απέναντι στον πρωτοπόρο της Β' Εθνικής, Εθνικό Πειραιώς. Η διαφορά των κατηγοριών δεν αποτυπώθηκε στο παρκέ και το παιχνίδι έληξε με ένα πλούσιο 83-77 υπέρ του Εθνικού. Στον Ημιτελικό ο Πρωτέας είχε ξεπεράσει το εμπόδιο του Κρόνου Αγίου Δημητρίου με σκορ 55-59.
Το επόμενο φθινόπωρο ο Πρωτέας βρέθηκε εκ νέου στα γήπεδα της Α' Κατηγορίας, διεκδικώντας τον τίτλο του Πρωταθλητή Νότιας Αττικής απέναντι σε 13 ανταγωνιστές. Η ολοκλήρωση της αγωνιστικής δράσης βρήκε την ομάδα να μοιράζεται την κορυφή της βαθμολογικής κατάταξης για το έτος 2014-15 με τον Άρη Νικαίας, έχοντας συλλέξει 23 νίκες και 3 ήττες. Στα μεταξύ τους αποτελέσματα υπερτερούσε ο Άρης, ωστόσο παρά την απώλεια του τίτλου ο Πρωτέας βρέθηκε τελικά στη Γ' Εθνική Κατηγορία προς κάλυψη κενής θέσης. Στη διοργάνωση του Κυπέλλου η ομάδα έφτασε μέχρι τους Ημιτελικούς, όπου και την πορεία της ανέκοψε ο Πόλις Καλλιθέας με σκορ 88-53.
Την περίοδο 2015-16 ο σύλλογος της Βούλας πέρασε για πρώτη φορά στην ιστορία του το κατώφλι της Γ' Εθνικής, καταφέρνοντας μάλιστα στο τέλος της χρονιάς να πανηγυρίσει την τρίτη συνεχόμενη άνοδό του. Εντάχθηκε στο 2ο Όμιλο Νότου, τον οποίο συνέθεσαν 14 σύλλογοι στο σύνολο. Στο πλαίσιο αυτό πέτυχε 21 νίκες σε 26 αγώνες, τερματίζοντας στην 1η θέση του τελικού βαθμολογικού πίνακα. Το Νοέμβριο ο Πρωτέας συμμετείχε και σε έναν αγώνα για τη «Φάση των 16» του Κυπέλλου Ε.Σ.ΚΑ.Ν.Α., γνωρίζοντας, ωστόσο, την εντός έδρας ήττα από τον Κρόνο Αγίου Δημητρίου με σκορ 73-74.