cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μίροσλαβ του Χουμ
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο β' ήμισυ του 13ου αι. και ήταν γιος τού Ζάβιντα Βουκάνοβιτς, πρίγκιπα της Ζαχούμλιε για ένα σύντομο διάστημα. Αδελφοί του ήταν ο Τίχομιρ, ο Στράτσιμιρ και ο Στέφανος Νέμανια.
Μανώλης Πατεράκης
Η απαγωγή του στρατηγού Κράιπε
Κατά την έναρξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου ο Πατεράκης ήταν νεαρός χωροφύλακας. Κατά τη διάρκεια του πολέμου μετέβη στην Μέση Ανατολή όπου εκπαιδεύτηκε μαζί με άλλους κομάντος στα σαμποτάζ, ενώ τα υπόλοιπα αδέλφια του, με επικεφαλής τον Βασίλη Πατεράκη, συγκρότησαν μαζί με άλλους συγγενείς τους ένοπλη αντιστασιακή ομάδα με επίκεντρο τη δυτική Κρήτη.
Μίροσλαβ του Χουμ
Πόλεμος μεταξύ των αδελφών
Ο Μίροσλαβ έλαβε ως πρόσοδο τη Ζαχούμλιε με έδρα του το Στον, όπου κυβέρνησε ως πρίγκιπας. Ο Τίχομιρ, ο Στράτσιμιρ και ο Μίροσλαβ φυλάκισαν τον Στέφανο Νέμανια, όταν αυτός έκτισε αρκετά μοναστήρια χωρίς την άδεια του Τίχομιρ. Το 1166 ο Στέφανος Νέμανια εξεγέρθηκε εναντίον τού Τίχομιρ, που διέφυγε με τους δύο αδελφούς του στην Κωνσταντινούπολη για να ζητήσει συνδρομή. Το ίδιο έτος ο Στέφανος Νέμανια νίκησε τον Ρωμαϊκό στρατό από μισθοφόρους κοντά στην πόλη Πάντινο του Κοσόβου· ο Τίχομιρ πνίγηκε στον ποταμό Σίτνιτσα. Αφαιρέθηκαν οι τίτλοι τού Στράτσιμιρ και τού Μίροσλαβ και ο Στέφανος Νέμανια ονομάστηκε ηγεμόνας όλης της Σερβίας, ενοποιώντας τις επαρχίες που εξουσίαζαν οι αδελφοί του. Συγχώρησε τους αδελφούς του και συνέχισαν να διοικούν τις περιοχές τους ως υποτελείς του.
Μανώλης Πατεράκης
Η απαγωγή του στρατηγού Κράιπε
Επιστρέφοντας στην Κρήτη ήταν, μαζί με τον Γιώργο Τυράκη, μόνιμος συνεργάτης του Πάτρικ Λη Φέρμορ. Μαζί με τον Τυράκη και τον Στάνλεϊ Μος απετέλεσαν τον πρώτο πυρήνα συνεργατών στον σχεδιασμό της απαγωγής του στρατηγού Κράιπε. Συνέλαβε μαζί με τον Φέρμορ τον στρατηγό και τον οδήγησαν στα βουνά, και στη συνέχεια στον όρμο Χ75 στην περιοχή του Ροδάκινου, από όπου και επιβίβασαν τον Κράιπε σε υποβρύχιο με προορισμό το Κάιρο.
Μίροσλαβ του Χουμ
Η διακυβέρνησή του
Έκτισε το μοναστήρι τού Αγ. Πέτρου στο Λιμ. Νυμφεύτηκε την αδελφή τού Κούλιν μπάνου της Βοσνίας. Έπειτα από το τέλος τού Αυτοκράτορα Μανουήλ Α΄, ο Μίροσλαβ έθεσε υπό την προστασία του την Οικογένεια Ναρεντίνε, η οποία είχε ενορχηστρώσει τη δολοφονία τού Ράινερι επισκόπου τού Σπλιτ και κράτησε τα χρήματα τού επισκόπου για τον εαυτό του. Ήταν απρόθυμος στο να επιτρέψει τον Καθολικισμό να αναπτυχθεί στη χώρα του, κάτι που έκανε τον πάπα να τον αφορίσει το 1181. Ως χειρονομία ο επίσκοπος του Στον εγκατέλειψε την έδρα του και από τότε η επισκοπή αυτή έμεινε κενή.
Το 1184 ο Μίροσλαβ πήγε να ανακαταλάβει τα νησιά Κόρσουλα και Βις. Στις 18 Αυγούστου 1184 ο στόλος του Μίροσλαβ καταστράφηκε από το ναυτικό της Ραγούσας στο Πόλιτσε, κοντά στο Κόλοσεπ και έτσι ο Μίροσλαβ υπέγραψε ειρήνη με τη Δημοκρατία της Ραγούσας. Μετέφερε τη διαταγή τού αδελφού του Στράτσιμιρ. Το 1185 ο πρίγκιπας Στράτσιμιρ λεηλάτησε την Κόρσουλα και το Βις με τον στόλο της Διόκλειας. Συμμετείχε στον πόλεμο εναντίον της Ραγούσας, αλλά αναγκάστηκε να αποσυρθεί, καθώς ο αδελφός του Μίροσλαβ είχε συνάψει ειρήνη ενόσω ο Στράτσιμιρ βάδιζε με τις δυνάμεις του. Το ίδιο έτος οι Ρωμαίοι ξεκίνησαν αντεπίθεση στη Σερβία, αλλά μία Βουλγαρική εξέγερση στην περιοχή τού Δούναβη τους έκανε να υπαναχωρήσουν. Ο δούκας Στέφανος Νέμανια εκμεταλλεύτηκε την κατάσταση και κατέκτησε την κοιλάδα Τόμικ με τη Νις και λεηλάτησε τα Σβτλιγκ, Ράβνο και Κόζελι. Όσο ο Στέφανος Νέμανια κρατούσε τη Νις, τη χρησιμοποιούσε ως πρωτεύουσα και βάση των επιχειρήσεών του.
Μανώλης Πατεράκης
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αντιστασιακοί Κατηγορία:Ιστορία της Κρήτης κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Μίροσλαβ του Χουμ
Η διακυβέρνησή του
Ο Μίροσλαβ ήταν σε πόλεμο με τη Ραγούσα το 1185, αλλά μετά την ειρήνη του 1186 ακολούθησαν εγκάρδιες σχέσεις μεταξύ των δύο ως το τέλος του. Η συμφωνία έκανε να τελειώσει η διαφωνία της Κόρσουλα και υπογράφτηκε από τους Νορμανδούς (που κατείχαν την Κόρσουλα) και τους Σέρβους στις 27 Σεπτεμβρίου 1186, από την Στέφανο Νέμανια και τον Μίροσλαβ. Το Χουμ ανακήρυξε τις διεκδικήσεις του στην Κόρσουλα και το Βις.
Το 1190-92 ο Στέφανος Νέμανια παρέδωσε για ένα σύντομο διάστημα την εξουσία του στο Χουμ στον γιο του Ράστκο Νεμάνιτς (μετέπειτα άγιο Σάββα, πρώτο πατριάρχη των Σέρβων). Εν τω μεταξύ ο Μίροσλαβ κατείχε την περιοχή Λιμ με το Μπιέλο Πόλιε, ωστόσο ο Ράστκο ανέλαβε μοναστικούς όρκους και ο Μίροσλαβ συνέχισε να κυβερνά το Χουμ μετά το 1192. Όταν ο Στέφανος Νέμανια πολιόρκησε και ανέκτησε τη Διόκλεια τη δεκαετία του 1180, ο Στράτσιμιρ και ο Μίροσλαβ επιτέθηκαν στις δυνάμεις του Μιχάηλο ηγεμόνα της Διόκλειας.
Το τέλος και η υστεροφημία του
Απεβίωσε το 1198 σε μεγάλη ηλικία και τον διαδέχθηκε ο γιος του Τόλιεν ως πρίγκιπας του Χουμ π.11192-96. Το "Ευαγγέλιο του Μίροσλαβ" είναι το παλαιότερο κείμενο στα Σερβικά σε Κυριλλική γραφή. Παραγγέλθηκε από αυτόν και γράφτηκε προς τιμή του. Μεταξύ άλλων που ίδρυσε ήταν και η εκκλησία των Αγ. Πέτρου και Παύλου στον ποταμό Λιμ, στην οποία έδωσε 20 κώμες.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την αδελφή του Κούλιν μπάνου της Βοσνίας και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Δυναστεία των Νέμανιτς Κατηγορία:Ζαχλουμία
Γιώργος Παν. Αγγελόπουλος
Ο Γιώργος Παν. Αγγελόπουλος γεννήθηκε στην Πάτρα το 1965, είναι 'Ελληνας πολιτικός με θητεία στην τοπική αυτοδιοίκηση.
Προσωπική Ζωή
Ο Γιώργος Αγγελόπουλος γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Πάτρα, μια πόλη στη δυτική Ελλάδα. Είναι παντρεμένος με την Ιωάννα Γαλανού και μαζί έχουν τρία παιδιά: Παναγιώτη, Ειρήνη και Ναταλία.
Πολιτική Καριέρα
Το 2010, ο Αγγελόπουλος εξελέγη Πρώτος Περιφερειακός Σύμβουλος για την Περιφέρεια Αχαΐας με τον συνδυασμό του Απόστολου Κατσιφάρα για την Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας «Δικαίωμα στην Πρόοδο». Προηγουμένως, είχε εκλεγεί Νομαρχιακός Σύμβουλος Αχαΐας για τρεις συνεχόμενες φορές: το 2002, 2006 με Νομάρχη το Δημήτρη Κατσικόπουλο και 1999 με Νομάρχη τον Στάθη Αθανασόπουλο-Σερέτη.
Παραπομπές
Patras IQ - Ομιλία Γιώργος Αγγελόπουλος
Συνεδρίαση διακρατικού προγράμματος Ελλάδας - Ιταλίας
Κατηγορία:Περιφερειακοί Σύμβουλοι ανά την Ελλάδα
Ισονιαζίδη/πυριδοξίνη/σουλφαμεθοξαζόλη/τριμεθοπρίμη
Το Ισονιαζίδη/πυριδοξίνη/σουλφαμεθοξαζόλη/τριμεθοπρίμη (INH/Β6/CTX) είναι ένα συνδυαστικό φάρμακο για την πρόληψη των ευκαιριακών λοιμώξεων σε HIV/AIDS. Συνδυάζει ισονιαζίδη, πυριδοξίνη, σουλφαμεθοξαζόλη και τριμεθοπρίμη. Συγκεκριμένα, χρησιμοποιείται για την πρόληψη της φυματίωση, τοξοπλάσμωση, πνευμονία, ελονοσία, και ισοσπορίαση. Λαμβάνεται από το στόμα.
Οι παρενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν δυσκολία στη συγκέντρωση, μούδιασμα, έμετο, εξάνθημα. Σοβαρές παρενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν προβλήματα με το ήπαρ. Προσοχή μπορεί να απαιτείται σε άτομα με ανεπάρκεια G6PD. Αν και δεν έχει μελετηθεί επαρκώς, η χρήση κατά την εγκυμοσύνη φαίνεται να μη δημιουργεί προβλήματα.
Βρίσκεται στον Κατάλογο Βασικών Φαρμάκων του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, με τα πιο αποτελεσματικά και ασφαλή φάρμακα που απαιτούνται σε ένα σύστημα υγείας. Ένας χρόνος φαρμακευτικής αγωγής εκτιμάται ότι κοστίζει περίπου 15 δολάρια Η.Π.Α. στον αναπτυσσόμενο κόσμο το 2016. Ενώ στα οφέλη περιλαμβάνεται η λήψη λιγότερων χαπιών, δεν είναι σαφές αν αυτή η εκδοχή επηρεάζει τη  συμμόρφωση των ασθενών στη θεραπεία. Άλλες μελέτες, ωστόσο, έχουν δείξει ότι τα συνδυαστικά φάρμακα αποδεικνύονται χρήσιμα για αυτό το σκοπό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φάρμακα Κατηγορία:Βασικά Φάρμακα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας
Χάντε Φράσερ
Η Χάντε Φράσερ (Jade Fraser, 8 Ιανουαρίου 1993 -) είναι Μεξικανή ηθοποιός.
Έχει μια μεγαλύτερη αδελφή την Αναΐ, επίσης ηθοποιό. Σε ηλικία 17 ετών έγινε δεκτή στο Centro de Educación Artística. Ήταν ενεργό μέλος του Hashomer Hatzair Mexico.
Πρωτοεμφανίστηκε στην τηλεόραση σε ηλικία 13 ετών στην ταινία Dragonball Evolution. Έχει κάνει τηλεοπτικές διαφημίσεις και διαφημίσεις για καραμέλες.
Συμμετείχε στο Expo Fest 15, ένα γκαλά που παρουσιάζει θεματική επίδειξη μόδας quinceañera το 2014 και το 2015. Επίσης φωτογραφήθηκε για την κατάλογο γυναικείων ενδυμάτων Cklass για τη συλλογή της Άνοιξης του 2015.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί θεάτρου
Αλέξα Νενάντοβιτς
Αδελφός του Αλέξα ήταν ο Γιάκοβ Νενάντοβιτς από τους πρωτεργάτες της πρώτης Σερβικής εξέγερσης και πρωθυπουργός. Γιοι του ήταν ο Ματέια Νενάντοβιτς, ιερωμένος αγωνιστής της πρώτης σερβικής επανάστασης και πρώτος πρωθυπουργός της Σερβίας, και ο Σίμα Νενάντοβιτς αγωνιστής της δεύτερης σερβικής ανάστασης.
Ο Αλέξα είχε εμπορική συνεργασία με τον Χατζή Μουσταφά Πασά βεζίρη του Πασαλικίου του Βελιγραδίου, συνεργασία είχε και με τον Πέτρο Ίτσκο που του έσωσε και την ζωή όταν χρειάστηκε. Το καλοκαίρι του 1797 ο σουλτάνος διόρισε τον Μουσταφά πασά στη θέση του Μπεηλέρμπεη της Ρωμυλίας και έφυγε από τη Σερβία για την Φιλιππούπολη για την καταπολέμηση του Πασβάτζογλου. Κατά τη διάρκεια της απουσίας του Μουσταφά Πασά οι δυνάμεις της Πασβάτζογλου μαζί με γενίτσαρους κατέλαβαν το Ποζάρεβατς και πολιόρκησαν το φρούριο του Βελιγραδίου. Στα τέλη του Νοέμβρη του 1797 Ο Αλέξα Νενάντοβιτς μαζί με άλλους Κνέζες από το Βάλιεβο, τον Ίλια Birčanin και τον Νίκολα Grbović, έφεραν τις δυνάμεις τους στο Βελιγράδι και πολιορκούσαν τους γενίτσαρους που υποχώρησαν στο Σμεντέρεβο.
Συνελήφθη από τους γενίτσαρους μαζί με άλλους Κνέζες- ιερείς και προύχοντες των Σέρβων κι αποκεφαλίστηκε στο Βάλιεβο τον Ιανουάριο του 1804. Τα κεφάλιαα των θυμάτων στήθηκαν στην πλατεία της πόλης για παραδειγματισμό. Η ενέργεια αυτή των γενίτσαρων έμεινε γνωστή στην ιστορία σαν Η Σφαγή των Κνέζων και πυροδότησε την Πρώτη Σερβική Επανάσταση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγωνιστές της Α΄ Σερβικής εξέγερσης
Ανθρώπινο κεφάλαιο
Ορισμός
Ο Νικολάου (2008) επισημαίνει πως το Ανθρώπινο Κεφάλαιο, «κατ’ αντιστοιχία προς το οικονομικό κεφάλαιο, περιγράφει το προσωπικό μιας Επιχείρησης και τα χαρακτηριστικά του (π.χ. Εκπαίδευση, εμπειρία, γνώση του αντικειμένου, προθυμία κλπ) που μπορούν να προσθέσουν οικονομική αξία στην Επιχείρηση». Έτσι, συγκεκριμένα χαρακτηριστικά και γνώσεις των εργαζομένων συμβάλλουν στην αποτελεσματικότητα μιας επιχείρησης. Συνεπώς οι εργαζόμενοι αντιμετωπίζονται πια ως πηγή δημιουργίας και διατήρησης ή και επιβίωσης ενός οργανισμού και όχι ως «αναλώσιμα» στοιχεία ενός συστήματος. Μια δεκαετία πριν ο ορισμός που δινόταν για το ανθρώπινο κεφάλαιο ήταν: Όρος που χρησιμοποιείται για την έξαρση της σημασίας του «ανθρώπινου παράγοντα» στην επιχείρηση και για τον τονισμό της κυριαρχικής θέσης του εργαζόμενου ανθρώπου (με οποιαδήποτε ιδιότητα και οποιαδήποτε θέση) μέσα σε αυτή. Επειδή τελευταία έχει διαδοθεί ευρύτατα η χρησιμοποίηση των κομπιούτερ και για να μην υποτιμάται η σημασία του ανθρώπου στην κατασκευή και στο χειρισμό τους, διατυπώθηκε η άποψη ότι, εκτός από τον τεχνολογικό (hardware) και το «λογισμικό» μέρος (software), υπάρχει και ένα τρίτο και σημαντικότερο μέρος, το wetware, που αντιστοιχεί στον άνθρωπο, χειριστή και τροφοδότη με στοιχεία, επομένως και εξουσιαστή του κομπιούτερ. Αυτή η έννοια έχει το ανθρώπινο κεφάλαιο. ( εγκυκλοπαίδεια ΥΔΡΙΑ)
Κάποιοι ερευνητές ωστόσο επικεντρώνονται περισσότερο στο άτομο και στα χαρακτηριστικά του, όπως η Φώκιαλη (ΧΧ, σελ 29) που αναφέρει πως «ανθρώπινο κεφάλαιο για το άτομο ορίζεται ως το σύνολο των γνώσεων, των δεξιοτήτων και των εμπειριών που διαθέτει το άτομο», ενώ για την κοινωνία/οικονομία ορίζεται ως «το σύνολο των γνώσεων και των εμπειριών που διαθέτει η κοινωνία/οικονομία». Όταν το άτομο αυξάνει τις γνώσεις και τις εμπειρίες του πραγματώνει επένδυση σε ατομικό ανθρώπινο κεφάλαιο και το αντίστοιχο συμβαίνει όταν τα άτομα μιας κοινωνίας αυξάνουν τις γνώσεις και της εμπειρίες τους ή/και όταν μια χώρα επενδύει στην εκπαίδευση. Οι κύριες ιδιότητες του ανθρώπινου κεφαλαίου είναι: «Αναλυτικά, είναι το σύνολο της σοφίας, των γνώσεων, των δεξιοτήτων των ταλέντων, των εμπνεύσεων που οδηγούν σε καινοτομίες ή/και καθιστούν δυνατή την ανταπόκριση σε μεγάλους στόχους (Ψαχαρόπουλος, 1999). Αποτελεί «προσόν» και κατά μία έννοια «περιουσιακό στοιχείο» που δεν μεταβιβάζεται και συνοδεύει πάντα το άτομο που το κατέχει (Malhorta, 2000)».
Στην Ελλάδα η Διοίκηση Ανθρωπίνων Πόρων έχει γνωρίσει τα τελευταία χρόνια αρκετά μεγάλη ανάπτυξη. Έρευνες έχουν δείξει ότι (Νικολάου, 2008):
Παρ’ όλα αυτά υπάρχουν, όπως αναφέρει ο Νικολάου (2008), αρκετές ελλείψεις ακόμα στην συνεργασία και διασύνδεση της στρατηγικής της επιχείρηση με τη στρατηγική Ανθρωπίνων Πόρων. Η πρόκληση για τη σύγχρονη Διοίκηση Ανθρωπίνων Πόρων είναι λοιπόν η «μετεξέλιξή» της σε στρατηγική Διοίκηση του Ανθρώπινου Κεφαλαίου, με έμφαση στον Προσδιορισμό και την Ανάπτυξη της στρατηγικής της επιχείρησης και μέσω της ανάπτυξης του Ανθρώπινου Δυναμικού της. Για την επιτυχή πραγματοποίηση αυτού θα πρέπει οι διοικήσεις των Επιχειρήσεων και των Οργανισμών να υιοθετήσουν στην διοικητική πολιτική τους τις αρχές της Διοίκησης Ανθρωπίνων Πόρων.
Ερευνητές που θεωρούν το ανθρώπινο κεφάλαιο ανθρώπινο στοιχείο, πιστεύουν πως οι άνθρωποι μπορούν να επενδύσουν σ’ αυτό. Έτσι και η Στεργίου (2007) εξηγεί πως ο όρος του ανθρώπινου κεφαλαίου αναφέρθηκε το 18ο αιώνα από τον οικονομολόγο Άνταμ Σμιθ, όμως η ανάδειξή του ως οικονομικής έννοιας έγινε στα τέλη της δεκαετίας του’50 και του ’60 όπου οικονομολόγοι όπως ο Τέοντορ Σουλτζ άρχισαν να χρησιμοποιούν το «κεφάλαιο» για να επισημάνουν το ρόλο της εκπαίδευσης και της εξειδικευμένης γνώσης στην ανάπτυξη της ευημερίας και της οικονομίας. Οι άνθρωποι, για να επενδύσουν μέσω της εκπαίδευσης στο ανθρώπινο κεφάλαιο, αναμένουν να αποδώσει, δηλαδή να αποκτήσουν δεξιότητες και ικανότητες που θα τους προσφέρουν αποδοτικότητα και οφέλη.
Εκπαίδευση
Η οικονομία της γνώσης:
Σύμφωνα με τον Δρακόπουλο (2006), «οικονομία της γνώσης σημαίνει ότι οι κλασικοί παραγωγικοί συντελεστές (γη, κεφάλαιο, εργασία) έχουν πια μικρότερη αξία στην παραγωγή και τη δημιουργία κερδών σε σχέση με του άυλους συντελεστές (πληροφορία, γνώση, ειδικότητες, δηλαδή συνοπτικά το ανθρώπινο κεφάλαιο)». Όσο περισσότερες και καλύτερες πληροφορίες και γνώσεις παράγουν οι κοινωνίες, τόσο πιο πλούσιες, παραγωγικές και ανταγωνιστικές γίνονται. Η άνοδος τη οικονομίας της γνώσης η οποία βασίζεται περισσότερο στην παραγωγή και διαχείριση δεδομένων κα πληροφοριών από ότι στην παραγωγή αντικειμένων, φαίνεται από τη δημιουργία εταιριών όπως η «Google» και με την αλλαγή του είδους της εργασίας των ανθρώπων. Έτσι, στο μέλλον, υποστηρίζει η Στεργίου (2007) θα δίνεται σημασία στην βελτίωση της ποιότητας της εκπαίδευσης για την αύξηση της προσφοράς του ανθρώπινου κεφαλαίου και άρα η κοινωνία θα πρέπει να τους φροντίζει ώστε να έχουν τη δυνατότητα οι άνθρωποι να αναπτύσσουν τις ικανότητες και τα ταλέντα τους δια βίου. «Η ικανότητα των ατόμων και των χωρών να επωφεληθούν από την αναδυόμενη οικονομία της γνώσης εξαρτάται κυρίως από το εργατικό δυναμικό και συγκεκριμένα την εκπαίδευση, τις δεξιότητες, τα ταλέντα και τις ικανότητές του.» (Στεργίου,2007) Η βελτίωση του ανθρώπινου δυναμικού επιτυγχάνεται μέσα από την εκπαίδευση και την κατάρτιση, οι οποίες θεωρούνται σημαντικοί παράγοντες ενίσχυσης της οικονομικής ανάπτυξης. Άλλωστε, σύμφωνα με έκθεση του ΟΟΣΑ για το Ανθρώπινο Κεφάλαιο και τη γνώση, τα οφέλη από αυτό το συνδυασμό σε οικονομικό επίπεδο, σχετίζονται όχι μόνο με την ευημερία του ατόμου, όπου οι αποδοχές τείνουν να αυξάνονται καθώς αυξάνεται το εκπαιδευτικό επίπεδο του ατόμου, αλλά και με την εθνική οικονομία.(Στεργίου, 2007 ) Καθώς το ανθρώπινο κεφάλαιο σχετίζεται με το φυσικό, ο Δρακόπουλος (2006) επισημαίνει πως κάθε αύξηση στο ανθρώπινο κεφάλαιο είναι ανάλογη με την αύξηση των αποδόσεων του φυσικού (παγίου) κεφαλαίου, γι' αυτό είναι απαραίτητη η συσσώρευση και των δύο ειδών κεφαλαίου παράλληλα. Και αυτό μπορεί να συμβεί μόνο όταν οι χώρες έχουν καλύτερα εκπαιδευτικά συστήματα όπου οι κυβερνήσεις δεν αρκούνται μόνο στο να χρηματοδοτούν την παιδεία, αφού χρειάζεται επιπλέον σωστή οργάνωση, κατάλληλο θεσμικό πλαίσιο κ.λπ. για να γίνει ποιοτική. «Σύμφωνα με τη διεθνή εμπειρία, αυτό προϋποθέτει μεταξύ άλλων πολιτική και κοινωνική συναίνεση, ευελιξία, αυτονομία (και χρηματοδοτική) των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, αλλά και ποικιλία εκπαιδευτικών φορέων, δηλαδή την ύπαρξη και, γιατί όχι, τον ανταγωνισμό μεταξύ κρατικών και ιδιωτικών ΑΕΙ.» (Δρακόπουλος,2006)
Αποτελεσματική εκπαίδευση
Καθώς λοιπόν όσο πιο μορφωμένο είναι το άτομο, τόσο πιο παραγωγικό είναι, τόσο πιο υψηλή θα είναι και η αμοιβή του και το αντίστοιχο ισχύει και για το εισόδημα μιας κοινωνίας με μορφωμένα μέλη. Ωστόσο η μεταβολή της παραγωγικότητας αυτή είναι φθίνουσα. Δηλαδή η διαφορά είναι μεγαλύτερη ανάμεσα στον παντελώς αγράμματο και στον απόφοιτο της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης από ότι ανάμεσα στον απόφοιτο της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης και σε αυτόν της δευτεροβάθμιας. Εφόσον λοιπόν το άτομο γνωρίζει όλα αυτά, αποφασίζει να επενδύσει σε μόρφωση, να κάνει μια θυσία επιδιώκοντας μελλοντικά οφέλη. Η εκπαίδευση λοιπόν για πολλούς, αποτελεί επένδυση που θα αποφέρει κέρδη στο άτομο αλλά και στην κοινωνία. Καθώς λοιπόν γίνεται φανερή η σχέση του ανθρωπίνου κεφαλαίου με τη μόρφωση, οποιασδήποτε μορφής, κυρίως όμως με αυτή που αποκτάται από την εκπαίδευση κάθε επιπέδου και βαθμίδας, μετά τους παραπάνω προβληματισμούς φαίνεται πως η εκπαίδευση είναι πιο αποτελεσματική όταν αποτελεί δια βίου μάθηση. (Φώκιαλη, ΧΧ) Όπως αναφέρθηκε παραπάνω, σημαντικότερη από την ποσότητα είναι η ποιότητα της εκπαίδευσης. Ακόμη, σημαντικός παράγοντας για την σωστή εκπαίδευση όπως αναφέρει η Στεργίου (2007) είναι η αυτονομία, όπου σύμφωνα με μερικά στοιχεία από το πρόγραμμα εξέτασης PISA του ΟΟΣΑ, τα σχολεία που έχουν μεγαλύτερη ελευθερία στην εσωτερική τους οργάνωση, έχουν και καλύτερα αποτελέσματα. Μέσω της εκπαίδευσης βελτιώνεται η ποιότητα του ανθρώπινου κεφαλαίου, αυξάνεται ο ρυθμός ανάπτυξης και βελτιώνεται με διάφορους τρόπους η οικονομία και η δημιουργία εισοδημάτων για όλη την παραγωγή. Η εκπαίδευση δεν φέρνει μόνο στα μορφωμένα άτομα μεγαλύτερες αποδόσεις αλλά και στο σύνολο της κοινωνίας, αυξάνοντας τον ρυθμό αύξησης του ΑΕΠ διαχρονικά, το ΑΕΠ ανά κεφαλή και γενικότερα το επίπεδο διαβίωσης. (Δρακόπουλος, 2006)
Ανθρώπινο Κεφάλαιο και Οικονομική Μεγέθυνση
Το ανθρώπινο κεφάλαιο και η οικονομική μεγέθυνση αποτελούν έννοιες, οι οποίες έχουν μελετηθεί μαζί από τα χρόνια των κλασσικών οικονομολόγων. Η σχέση του ανθρώπινου κεφαλαίου με την οικονομία απέκτησε μεγαλύτερη προσοχή, μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, με αναφορές από πληθώρα οικονομολόγων.
Σπουδαίες παρατηρήσεις διατυπώθηκαν από τους εξής οικονομολόγους:
Adam Smith (1776)
Ορέστης Λάσκος
Βιογραφικό σημείωμα
Ο Λάσκος γεννήθηκε στην Ελευσίνα. Η οικογένειά του ήταν πλούσιοι κτηματίες. Αφού τελείωσε το Γυμνάσιο, ήλθε στην Αθήνα και γράφτηκε για λίγο στην Ιατρική Σχολή. Κατόπιν, θέλοντας προς στιγμήν να ακολουθήσει στρατιωτική καριέρα, πήγε στη Σχολή Ευελπίδων, απ' όπου έφυγε -ως λέγεται- "πηδώντας" από το μπαλκόνι -κατ' άλλους από το παράθυρο- για να καταλήξει τραγουδιστής και ηθοποιός. Ωστόσο, γύρω στο 1930 μεταπήδησε, "από τα σανίδια του βαριετέ και του φιλολογικού καφέ Μπάγκειον της Οµόνοιας, στο σινεµά". Μαζί με άλλους νεαρούς κινηματογραφόφιλους συνέστησε την εταιρία παραγωγής "Άστρο Φιλμ". Υπήρξε από τους πρωτοπόρους του ελληνικού βωβού κινηματογράφου: γύρισε το 1931 μια από τις πρώτες αξιόλογες ταινίες στα χρονικά του ελληνικού κινηματογράφου, τη Δάφνις και Χλόη, που χαρακτηρίστηκε πρωτοποριακή για τις γυμνές σκηνές και την ποιητικότητά της.
Ανθρώπινο κεφάλαιο
Ανθρώπινο Κεφάλαιο και Οικονομική Μεγέθυνση
Malthus (1798)
Ορέστης Λάσκος
Βιογραφικό σημείωμα
Η ποσοτικά τεράστια (και άνιση) κινηματογραφική παραγωγή του επισκίασε άλλες πλευρές του δημιουργικού ταλέντου του Λάσκου και, ιδιαίτερα, την ποίησή του. Ποίηση και κινηματογράφος βρίσκονταν σε σύγκρουση στον Λάσκο: όταν καταπιανόταν με το ένα, κατά κανόνα παραμελούσε το άλλο, όπως φαίνεται και από τις χρονολογίες της κινηματογραφικής παραγωγής του, σε σύγκριση με εκείνες των ποιητικών εκδόσεών του. Κατά βάθος ήταν, όπως είχε παρατηρήσει ο Αιμίλιος Χουρμούζιος, ένας ποιητής "που κρυβόταν θεληματικά πίσω από τον θεατρίνο". Ασχολήθηκε με τη σύνθεση ποιημάτων από τα εφηβικά κιόλας χρόνια του. Την εποχή που ήταν ηθοποιός στο ελαφρύ θέατρο, συνήθιζε να απαγγέλλει τα έργα του στο κοινό "με τη βροντώδη φωνή του". Φαίνεται πως αυτή την πρακτική τη διατήρησε κι αργότερα και, πιθανότατα, η δημόσια απαγγελία ήταν στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος του Λάσκου ως ποιητή. Εξέδωσε αρκετές ποιητικές συλλογές σε μια περίοδο διάρκειας 40 ετών, από το 1934 έως το 1974.
Ανθρώπινο κεφάλαιο
Ανθρώπινο Κεφάλαιο και Οικονομική Μεγέθυνση
Edwin Chadwick (1800-1890)
Ορέστης Λάσκος
Βιογραφικό σημείωμα
Κατά τη διάρκεια της Κατοχής, ο Λάσκος διατηρούσε την αίθουσα βαριετέ "Αλκαζάρ", πλησίον του Σταθμού Λαρίσης. Μέχρι το 1951, που έκλεισε, είχαν εμφανιστεί εκεί σημαντικοί ηθοποιοί και τραγουδιστές όπως οι Κώστας Χατζηχρήστος, Μαρίκα Νέζερ, Δανάη Στρατηγοπούλου, Μάγια Μελάγια, Καίτη Ντιριντάουα κ.ά.
Ανθρώπινο κεφάλαιο
Ανθρώπινο Κεφάλαιο και Οικονομική Μεγέθυνση
Karl Marx (1818-1883)
Ορέστης Λάσκος
Βιογραφικό σημείωμα
Το 1942 νυμφεύθηκε την τραγουδίστρια Στέλλα Γκρέκα, από την οποία χώρισε το 1947. Δεύτερη σύζυγός του, από το 1960 έως τον θάνατό του, υπήρξε η ηθοποιός Μπεάτα Ασημακοπούλου, με την οποία απέκτησε έναν γιο, τον Βασίλη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες Κατηγορία:Έλληνες σεναριογράφοι Κατηγορία:Έλληνες θεατρικοί επιχειρηματίες Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί βωβών ταινιών
Ανθρώπινο κεφάλαιο
Ανθρώπινο Κεφάλαιο και Οικονομική Μεγέθυνση
Theodore Schultz (1961)
Gary Becker (1964, 1975)
David Romer (1991)
Lucas (1998)
Βιβλιογραφία
http://www.physics4u.gr/news/2006/scnews2585.html
Κατηγορία:Διοίκηση ανθρωπίνων πόρων
Πλατεία Χρυσοστόμου Σμύρνης
Η Πλατεία Χρυσοστόμου Σμύρνης στη Νέα Σμύρνη βρίσκεται στην βασική είσοδο της πόλης από τη Λεωφόρο Συγγρού, στη θέση που παλιότερα ήταν γνωστή ως "Στροφή Νέας Σμύρνης". Επί της πλατείας έχει διαμορφωθεί το "Άλσος Μικρασιατικής Μνημοσύνης".
Θέση
Η χωροθέτηση της Πλατείας Χρυσοστόμου προβλέφθηκε από το πρώτο πολεοδομικό σχέδιο της Νέας Σμύρνης, στα τέλη της δεκαετίας 1920-30. Αφιερώθηκε στον εθνομάρτυρα τελευταίο μητροπολίτη Σμύρνης Χρυσόστομο, ώστε ο εισερχόμενος στην προσφυγική συνοικία να αντιλαμβάνεται το χαρακτήρα της νέας πόλης.
Η πλατεία περιβάλλεται από βασικούς οδικούς άξονες της Ν. Σμύρνης, μιας και βρίσκεται παρά τη λεωφόρο Συγγρού. Στα δυτικά οριοθετείται από την "οδό Νικολάου Πλαστήρα", στα βόρεια από την "οδό Αγίας Φωτεινής" και στα νότια από την "οδό Κωνσταντίνου Παλαιολόγου".
Από τους δρόμους αυτούς διέρχονται λεωφορειακές γραμμές που συνδέουν την πόλη με το κέντρο της Αθήνας και τις περιοχές: Πειραιάς, Παλαιό Φάληρο, Καλλιθέα, Μοσχάτο, Δάφνη, Άγιος Δημήτριος, Υμηττός, Βύρωνας, Ηλιούπολη, Νέος Κόσμος κλπ.
Έχει τραπεζοειδές σχήμα και στα βόρεια συνδέεται με τον υπαίθριο χώρο της Εστίας Νέας Σμύρνης.
Άλσος Μικρασιατικής Μνημοσύνης
Η πλατεία έχει σχήμα τραπεζίου. Στη στενή έδρα, που βρίσκεται προς τη λεωφόρο Συγγρού, δεσπόζει ο ανδριάντας του Χρυσόστομου, έργο του Σμυρνιού γλύπτη Θανάση Απάρτη, τα αποκαλυπτήρια του οποίου έγιναν στις 20 Νοεμβρίου 1965.
Στο εσωτερικό της πλατείας δημιουργήθηκε μικρό πάρκο, το οποίο σταδιακά διαμορφώθηκε στο "Άλσος Μικρασιατικής Μνημοσύνης", το οποίο παρεμβάλλεται ανάμεσα στο χώρο με το άγαλμα του ιεράρχη Χρυσοστόμου και το μέγαρο της Εστίας Ν. Σμύρνης. Εδώ έχουν τοποθετηθεί μνημεία, έργα του Βάσου Καπάνταη, αφιερωμένα στις χαμένες πατρίδες και στα θύματα της Μικρασιατικής Καταστροφής. Επίσης, υπάρχουν προτομές προσωπικοτήτων της Νέας Σμύρνης.
Γλυπτά του Άλσους
Στο Άλσος Μικρασιατικής Μνημοσύνης εκτίθενται τα ακόλουθα γλυπτά:
Πηγές
Κατηγορία:Νέα Σμύρνη Χρυσοστομου
Ανώγυρα
Η Ανώγυρα είναι κοινότητα της επαρχίας Λεμεσού στην Κύπρο.
Τοποθεσία
Η Ανώγυρα βρίσκεται στα δυτικά της Λεμεσού, σε απόσταση 45 χιλιομέτρων. Το χωριό είναι κτισμένο σε υψόμετρο 455 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Βρίσκεται στο δυτικό άκρο της επαρχίας, στα σύνορα με την επαρχία Πάφου. Στα νότια συνορεύει με τον Άγιο Θωμά και την Αυδήμου, στα νοτιοανατολικά με το Πραστιό Αυδήμου, στα βορειοανατολικά με την Πάχνα, στα βόρεια με τη Δορά, στα βορειοδυτικά με την Πλατανίστεια και το Μούσερε και στα δυτικά με την Πάνω Αρχιμανδρίτα.
Ονομασία
Δεν είναι εξακριβωμένη η προέλευση της ονομασίας του χωριού. Οι εκδοχές που υπάρχουν είναι:
Ιστορία
Αρχαιολογικά ευρήματα ανασκαφών στην περιοχή υποδεικνύουν ότι κατοικείτο από τη Νεολιθική περίοδο (8200-3900 π.Χ.). Επιπλέον, μέσω των ευρημάτων εξάγεται το συμπέρασμα ότι ο χωριό δεν εγκαταλείφθηκε ποτέ στην πορεία των αιώνων, δηλαδή κατοικείτο συνεχώς.
Σε μεταγενέστερες εποχές η Ανώγυρα άνηκε στα χωριά της Κομμανταρίας των Ιωαννιτών. Η Ανώγυρα, μαζί με άλλα χωριά, άνηκε στη Μικρή Κουμμανταρία. Σύμφωνα με τον Λουί ντε Μας Λατρί η επαρχία γύρω από την Ανώγυρα και την Αυδήμου παρήγε μετάξι, χαρούπια και χοιρομέρια.
Πληθυσμός
Σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο, ο πληθυσμός του χωριού γνώρισε αυξομειώσεις. Στις τελευταίες απογραφές παρουσιάζει αύξηση. Εκτός από Ελληνοκύπριους, στο χωριό διαμένουν μόνιμα και αρκετοί ξένοι υπήκοοι.
Διαχρονικά, η πλειοψηφία των κατοίκων της Ανώγυρας ήταν Ελληνοκύπριοι. Μέχρι το 1974 στο χωριό κατοικούσαν και Τουρκοκύπριοι. Σε κάποιες περιόδους ο πληθυσμός τους ήταν το 1/3 του συνολικού πληθυσμού, ωστόσο ο αριθμός τους μειωνόταν συνεχώς. Το 1960 στο χωριό κατεγράφησαν 93 Τουρκοκύπριοι. Κατά την περίοδο των δικοινοτικών διαταραχών του 1963, λόγω των συγκρούσεων που υπήρχαν σε κάποια χωριά, όλοι οι Τουρκοκύπριοι της Ανώγυρας μετακινήθηκαν στην Αυδήμου. Από αυτούς μόνο τρεις οικογένειες επέστρεψαν στο χωριό, μετά το 1968, ενώ οι υπόλοιποι παρέμειναν στην Αυδήμου. Το 1973 κατεγράφησαν στην Ανώγυρα 14 Τουρκοκύπριοι. Όλοι οι Τουρκοκύπριοι κάτοικοι του χωριού, συμπεριλαμβανομένων και αυτών που παρέμειναν στην Αυδήμου, κατά την τουρκική εισβολή του 1974 μετακινήθηκαν στη Βρετανική Βάση Ακρωτηρίου. Τον Ιανουάριο του 1975 μετακινήθηκαν στα κατεχόμενα εδάφη της Κύπρου στα πλαίσια της ανταλλαγής πληθυσμού.
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό της Ανώγυρας όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Μουσείο Παστελιού
Η Ανώγυρα είναι γνωστή για την παραδοσιακή παρασκευή παστελιού. Κάτοικοι του χωριού δραστηριοποιούνται επαγγελματικά στον συγκεκριμένο τομέα. Στο χωριό υπάρχει Μουσείο Παστελιού, στο οποίο παρουσιάζεται ο παραδοσιακός τρόπος παρασκευής παστελιού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Λεμεσού
Ειρήνη του Ίτσκου
Η Ειρήνη του Ίτσκου (σερβικά: Ичков мир) είναι μια συνθήκη του 1806 που ονομάστηκε έτσι από τον Πέτρο Ίτσκο που διαπραγματεύτηκε τη συνθήκη εκ μέρους των επαναστατημένων Σέρβων και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ο Ίτσκος είχε σταλεί στην υψηλή πύλη σαν πληρεξούσιος των εκπροσώπων του Σερβικού λαού Καραγιώργη και Μλάντεν Μιλοβάνοβιτς.
Οι όροι της συνθήκης ήταν ότι οι Σέρβοι θα δίνουν φόρο υποτέλειας στην πύλη, η πύλη θα στέλνει στη Σερβία ανώτατους κρατικούς λειτουργούς, οι σέρβοι δεσμεύονται να ακολουθούν τις αυτοκρατορικές εντολές κι οι Σέρβοι αναλαμβάνουν να εκδιώξουν τους γενίτσαρους από τη Σερβία και αναλαμβάνουν με ντόπιο πληθυσμό τη φύλαξη των συνόρων.
Ο Ίτσκος πήγε στην Κωνσταντινούπολη τον Ιούλιο του 1806 κι συνάντησε αρχικά τον Πατριάρχη Καλλίνικο, του ζήτησε να διαπραγματευτεί με την υψηλή πύλη όπως κι έγινε. Χρησιμοποίησε επιδέξια την ήττα του τουρκικού στρατού στο Ντέλιγκραντ τον Αύγουστο του 1806. Στη συνέχεια, μια κρίση στις σχέσεις μεταξύ της Ρωσίας και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας ανάγκασε την υψηλή πύλη να δώσει τις απαιτούμενες παραχωρήσεις.
Τον Σεπτέμβριο του 1806 έχοντας την αυτοκρατορική έγκριση της συνθήκης επέστρεψε στη Σερβία. Τον Οκτώβριο του ίδιου έτους στη συνέλευση των επαναστατημένων Σέρβων στο Σμεντέρεβο εγκρίθηκε η συνθήκη και ο Ίτσκος γύρισε πίσω στην Κωνσταντινούπολη για τη δημιουργία και υπογραφή των τελικών όρων της ειρήνης.
Τον Ιανουάριο του 1807 η υψηλή πύλη υιοθετεί τη συνθήκη του Ίτσκου, αλλά οι Σέρβοι έχουν επιτεθεί και καταλάβει το Βελιγράδι, συμμάχησαν με τους Ρώσους και απέρριψαν τη συνθήκη που παρ'όλα αυτά είχε υπογραφεί.
Το 1815 ο Μίλος Ομπρένοβιτς κατά τη Δεύτερη Σερβική Εξέγερση και τις διαπραγματεύσεις με τον Μάρα Αλή Πασά, επικαλέστηκε την ειρήνη του Ίτσκου και ζήτησε να εφαρμοστούν οι όροι της που ως τότε δεν είχαν εφαρμοστεί.
Με τους όρους της ειρήνης διεξήχθησαν μετά το 1815 διαπραγματεύσεις μεταξύ της Σερβίας και της Τουρκίας, καθώς και ανάμεσα στη Ρωσία και την Τουρκία για την οικοδόμηση ενός αυτόνομου κράτους της Σερβίας. Βάση αυτής της συνθήκης έγιναν και αυτές του 1830 και του 1833.
Πηγές
Κατηγορία:Πρώτη Σερβική εξέγερση Κατηγορία:Συνθήκες της Σερβίας Κατηγορία:Συνθήκες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Συνταγματικό Δικαστήριο της Ισπανίας
Εξουσίες
Το Συνταγματικό Δικαστήριο είναι εξουσιοδοτημένο να ασχολείται με την συνταγματικότητα των νόμων, πράξεων, ή κανονισμών που τίθενται από το εθνικό ή τα περιφερειακά κοινοβούλια. Ασχολείται επίσης με την συνταγματικότητα διεθνών συμφωνιών πριν επικυρωθούν, αν παρακληθούν να το κάνουν από την κυβέρνηση, το Κογκρέσο των Αντιπροσώπων, ή την Γερουσία. Το Σύνταγμα περαιτέρω κηρύσσει ότι οι μεμονωμένοι πολίτες μπορεί να προσφύγουν στο Συνταγματικό Δικαστήριο εναντίον κυβερνητικών ενεργειών που παραβιάζουν "τα βασικά δικαιώματα ή τις ελευθερίες τους". Μόνο άτομα θιγμένα μπορούν να κάνουν αυτήν την προσφυγή, που λέγεται recursos de amparo, και μπορούν να το κάνουν αυτό αφού εξαντλήσουν άλλες δικαστικές προσφυγές. Δημόσιοι αξιωματούχοι, συγκεκριμένα "ο Πρόεδρος της Κυβέρνησης, ο Υπερασπιστής του Λαού, πενήντα μέλη του Κογκρέσου, πενήντα Γερουσιαστές, το Εκτελεστικό σώμα μιας αυτοκυβερνούμενης Κοινότητας και, όπου χρειάζεται, η Συνέλευση του", μπορούν επίσης να ζητήσουν το δικαστήριο να καθορίσει την συνταγματικότητα ενός νόμου. Ο Γενικός Εκλογικός Νόμος του Ιουνίου 1985 επιπροσθέτως προσφεύγει σε αυτό το δικαστήριο σε περιπτώσεις όπου οι εκλογικές επιτροπές αποκλείουν υποψήφιους από το ψηφοδέλτιο.
Επιπλέον, αυτό το δικαστήριο έχει την εξουσία να κρίνει την συνταγματικότητα των κειμένων που σκιαγραφούν  ψηφίσματα αυτονομίας και να διευθετεί τις συγκρούσεις αρμοδιοτήτων μεταξύ της κεντρικής και των κυβερνήσεων των αυτόνομων κοινοτήτων, ή μεταξύ των κυβερνήσεων δύο ή περισσότερων αυτόνομων κοινοτήτων. Επειδή πολλές από τις διατάξεις που αναφέρονται σε θέματα αυτονομίας είναι ασαφή και μερικές φορές αντιφατικά, αυτό το δικαστήριο θα μπορούσε να παίξει έναν κρίσιμο ρόλο στην πολιτική και κοινωνική ανάπτυξη της Ισπανίας.
Οι αποφάσεις του Συνταγματικού Δικαστηρίου δεν μπορούν να εφεσιβληθούν από κανένα.
Σύνθεση
Αυτό το δικαστήριο αποτελείται από δώδεκα πταισματοδίκες (δικαστές) που υπηρετούν για εννεαετείς θητείες. Τέσσερις από αυτούς προτείνονται από το Κογκρέσο των Αντιπροσώπων, τέσσερις από την Γερουσία, δύο από το εκτελεστικό τμήμα της κυβέρνησης, και δύο από το Γενικό Συμβούλιο των Δικαστηρίων και όλοι διορίζονται επισήμως από τον Βασιλιά. Το Σύνταγμα θέτει ένα ελάχιστο επίπεδο δεκαπέντε ετών εμπειρίας στους τομείς σχετικά με την νομολογία, περιλαμβανομένων των "πταισματοδικών και των κατηγόρων, καθηγητών πανεπιστημίων, δημόσιων αξιωματούχων και δικηγόρων," δεν πρέπει ταυτόχρονα να έχει μια θέση που μπορεί να μειώνει την ανεξαρτησία τους, όπως ένα πόστο σε ένα πολιτικό κόμμα ή μια θέση αντιπροσώπου. Μεταξύ και από τους πταισματοδίκες του δικαστηρίου, ένας Πρόεδρος εκλέγεται για τριετή θητεία, και βοηθείται από έναν αντιπρόεδρο, ο οποίος είναι επίσης πταισματοδίκης, και έναν γενικό γραμματέα, ο οποίος είναι ο υπεύθυνος για την επίβλεψη του προσωπικού του δικαστηρίου..
Unholy Confessions
To Unholy Confessions είναι ένα τραγούδι του αμερικανικού συγκροτήματος Avenged Sevenfold, το οποίο συμπεριλήφθηκε στον δεύτερο δίσκο τους Waking the Fallen, του 2003. Την ίδια χρονιά κυκλοφόρησε και ως single, το οποίο ήταν το πρώτο τραγούδι του σχήματος που έλαβε δημοσιότητα εξ αιτίας των πολλών προβολών του στο MTV2's Headbangers Ball. Πρόκειται για ένα από τα γνωστότερα τραγούδια του σχήματος. Και είναι ένα από τα πιο πολυερμηνευμένα τραγούδια του σε ζωντανές εμφανίσεις τους.
Ρόμαν
Η Ρόμαν (ρουμανικά: Roman, προφορά ΔΦΑ : [ˈroman], Γερμανικά  Romesmark, Ουγγρικά Románvásár) είναι πόλη στην κεντρική Μολδαβία, παραδοσιακή περιοχή της Ρουμανίας. Βρίσκεται 46 χλμ. από την Πιάτρα Νέαμτς, στην επαρχία Νέαμτς, στη συμβολή των ποταμών Σίρετ και Μόλδοβα. και έχει πληθυσμό 50.713 κατοίκους.
Πήρε το όνομά της από τον Μολδαβό Βοεβόδα Ρόμαν Α΄ της Μολδαβίας, που πιστεύεται ότι είναι ο ιδρυτής της. Πρώτος γιος του Ρόμαν ήταν ο Αλξάντρου τσελ Μπουν. Από εδώ ο πρίγκιπας Ρόμαν υλοποίησε την ενοποίηση της Μολδαβίας, με τη Ρόμαν πρωτεύουσα της Κάτω Μολδαβίας (Ρουμανικά : Țara de Jos)
Ιστορία
thumb|left|200px|Μερική άποψη της πόλης thumb|right|200px|Η θέση της πόλης στη Ρουμανία Η παλαιότερη αναφορά της πόλης είναι στο Χρονικό του Νόβγκοροντ (χρονολογείται μεταξύ 1387 και 1392). Πέντε χρόνια αργότερα, το όνομα εμφανίστηκε σε μια πράξη δωρεάς. Η πόλη αναφέρεται σε ένα Μολδαβικό έγγραφο, που υπογράφεται από τον Βοεβόδα της Μολδαβίας Ρόμαν Α΄ στις 30 Μαρτίου. Το έγγραφο είναι ένα από τα πρώτα του τότε νεαρού κράτους της Μολδαβίας και το πρώτο που έχει μια πλήρως ευανάγνωστη εκδοχή της σφραγίδας της Μολδαβίας, που φέρει τα βόδια, το φεγγάρι, το αστέρι και το λουλούδι και είναι ακόμα σε χρήση ως Εθνόσημο της Μολδαβίας.
Η Ρόμαν έγινε έδρα ορθόδοξης επισκοπής στις 14 Σεπτεμβρίου 1408 από τον Αλεξάντρου τσελ Μπουν. Οι εκπρόσωποι του Καθολικού πληθυσμού της Ρόμαν, που ανήκαν στην Επισκοπή της Μπάια, παρακολούθησαν το Συμβούλιο της Κωνσταντίας το 1412.
Αργότερα στα τέλη του 15ου αιώνα ο Στέφανος ο Μέγας ανέγειρε ένα νέο πέτρινο φρούριο στην αριστερή όχθη του ποταμού Σίρετ, για να αντικαταστήσει το παλιό χωμάτινο. Διάφορα έγγραφα από το 1458, 1465 και 1488 κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Στέφανου αναφέρουν τον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Παρασκευά (Παρασίβα) στη Ρόμαν. Το 1467 το φρούριο αντιστάθηκε στην πολιορκία του ουγγρικού στρατού υπό τον Βασιλιά Ματία Κορβίνο, πριν τη Μάχη της Μπάια. Το 1476 Οθωμανικός στρατός, υπό τον Μωάμεθ Β΄, πολιόρκησε το νέο φρούριο και πάλι, με τούς Μολδαβούς να υποχωρούν μετά τη Μάχη της Βάλεα Άλμπα.
Το 1569 η Ρουξάντρα Λαπουσνεάνου έχτισε μια ορθόδοξη εκκλησία αφιερωμένη στην Παναγία (Precista Mare) στο ίδιο σημείο όπου υπάρχει σήμερα ομώνυμη εκκλησία. Το 1595 χτίστηκε η εκκλησία Sfintii Voievozi. Η σημερινή Αρμενική Ορθόδοξη Εκκλησία κτίστηκε το 1610.
Μερικά δημογραφικά δεδομένα από το 1641, έχουν καταγραφεί από τον εφημέριο της Σόφιας, που πέρασε από τη Ρομάν, και δείχνουν ότι υπήρχαν 1.500 Ορθόδοξοι, 450 Αρμένιοι Ορθόδοξοι και 30 Ούγγροι Καθολικοί.
Σημαντική προσωπικότητα της πόλης ήταν ο Ορθόδοξος επίσκοπος Ντοσοφτέι, που μετέφρασε το Ψαλτήρι στα ρουμανικά το 1665-1671. Τον Δεκέμβριο του 1691, ο Μίρον Κοστίν, ένας από τους πρώτους ιστορικούς και συγγραφείς στα ρουμανικά, αποκεφαλίστηκε εδώ με διαταγή του πρίγκιπα Κωνσταντίνου Καντιμήρη (πατέρα του Δημήτριου Καντιμήρη). Ο Κοστίν ήταν υπό κράτηση, έχοντας μεταφερθεί από το Μπάρμποσι στο Ιάσιο, όπου ήλπιζε να αποδείξει την αθωότητά του. Λίγες ημέρες νωρίτερα ο αδελφός του χρονογράφου είχε σκοτωθεί στο Ιάσιο, γιατί θεωρήθηκε ότι προσπάθησε να αποκτήσει τον θρόνο για τον εαυτό του. Το άγαλμα, που επισημαίνει το σημείο επισκιάζεταισήμερα από μια μπλε γυάλινη πυραμίδα κοντά στο Ξενοδοχείο Ρόμαν.
Την κομμουνιστική εποχή η πόλη έχασε την ιδιότητα πρωτεύουσας νομού και περιελήφθη το 1950-1952 και το 1956-1968, στην Περιφέρεια Μπακάου, 1952-1956 στην Περιφέρεια Ιασίου και, στη συνέχεια, το 1968, στην Επαρχία Νέαμτς. Επίσης έγινε αντικείμενο εκβιομηχάνισης: το 1957 ξεκίνησε την παραγωγή του το εργοστάσιο χαλύβδινων σωλήνων και το Ρομάν έγινε σημαντικό βιομηχανικό κέντρο της Ρουμανίας.
Μετά την πτώση του κομμουνισμού το μεγαλύτερο μέρος της βαριάς βιομηχανίας, που βασιζόταν σε μεγάλο βαθμό στις κρατικές επιδοτήσεις, χρεοκόπησε και η οικονομία του Ρόμαν κατέρρευσε. Το εργοστάσιο χαλυβδοσωλήνων ιδιωτικοποιήθηκε και σήμερα ανήκει στη Mittal Steel Company N.V. και η οικονομία άρχισε να ανακάμπτει.
Γεωγραφία και δημογραφικά
Το Ρόμαν βρίσκεται στη βόρειοανατολική Ρουμανία, στην Επαρχία Νέαμτς, στην ιστορική περιοχή της Μολδαβίας, στις εκβολές του ποταμού Μολδάβα, παραπόταμου του Σίρετ. Η κοντινότερη μεγάλη πόλη είναι το Μπακάου, 40 χιλιόμετρα μακριά στο DN2 και στη σιδηροδρομική γραμμή Σουτσεάβα-Βουκουρέστι. Η Πιάτρα Νέαμτς, πρωτεύουσα της επαρχίας, είναι 50 χιλιόμετρα μακριά και το Ιάσιο, η ιστορική πρωτεύουσα της Μολδαβίας, 80 χιλιόμετρα.
Αδελφοποιήσεις
Κατηγορία:Πόλεις της Ρουμανίας
Άγιος Μίκαλλος
Ο Άγιος Μίκαλλος είναι ένας από τους τριακόσιους αγίους που ήρθαν στην Κύπρο περί τα μέσα του 12ου αιώνα μετά τη Β' Σταυροφορία (1147-1149 μ.Χ.).
Βίος
Η πρόταση έγινε δεκτή με ενθουσιασμό. Πρώτα πήγαν και προσκύνησαν όλοι μαζί στην Ιερουσαλήμ. Ύστερα προχώρησαν προς τα έρημα του Ιορδάνη με σκοπό να αφιερωθούν στον Θεό και να ζήσουν εκεί τη ζωή που αποφάσισαν. Η καθημερινότητά τους ήταν η νηστεία, η προσευχή, η αγρυπνία και η μελέτη της Αγίας Γραφής. Το περιβάλλον του Ιορδάνη δεν τους βοηθούσε καθόλου στη ζωή που διάλεξαν να ζήσουν. Εχθροί του Χριστιανισμού άρχισαν να τους παρενοχλούν κι αυτοί για να γλιτώσουν μαζεύτηκαν μια μέρα στην παραλία με σκοπό να φύγουν τελικά απο τις ερημιές του Ιορδάνη. Βρήκαν ένα καράβι, μπήκαν μέσα και ξεκίνησαν το ταξίδι τους για την Κύπρο. Το καράβι σταμάτησε στην Πάφο. Μια παράδοση μάλιστα λέει, πως εξ αιτίας μιας δυνατής τρικυμίας, το πλοίο τσακίστηκε πάνω στους βράχους. Οι άνθρωποι σώθηκαν πάνω στα συντρίμμια του καραβιού και βγήκαν έξω στη στεριά. Αργότερα σκορπίστηκαν σε διάφορα μέρη του νησιού κι έζησαν ο καθένας τη ζωή τους ευβλαβικά αλλά με τον δικό του τρόπο. Ο Μίκαλλος, στα μέρη της Ακανθούς, βρήκε δύο σπήλαια που στέκονται ακόμη και σήμερα και ξεκίνησε την ψυχική του άσκηση.
Η παράδοση λέει πως «η θαυματουργική του δύναμη συνεχίζεται και σήμερα σε όσους με πίστη επισκέπτονταν μέχρι την επιδρομή του βάρβαρου Αττίλα το 1974 το εκκλησάκι του, που βρισκόταν δίπλα στα σπήλαια και επλένοντο με το αγίασμα του, ελάμβαναν τη θεραπεία στην αρρώστια τους και την παρηγοριά στη δοκιμασία τους.». Πολλοί συνδέουν τον Άγιο Μίκαλλο με τη θεραπεία της μαλάριας και της λέπρας. Επίσης οι μητέρες που θήλαζαν τα μικρά τους, όταν δεν είχαν γάλα, πήγαιναν και "θήλαζαν" από τους σταλακτίτες που ήταν στα σπήλαια και ζητούσαν τη βοήθεια του, την οποία λέγεται πως και λάμβαναν. Επίσης λέγεται πως «άρρητη ευωδία ξεχυνόταν από τα δύο σπήλαια μέχρι τελευταία, που έφθανε γύρω στα χωράφια που καλλιεργούσαν οι αγρότες της Ακανθούς.». Δίπλα στα σπήλαια υπάρχει ακόμα μια θαλερή μυρτιά, «η μυρτιά του οσίου Μίκαλλου» στην οποία αποδίδονταν πλούσιες θαυματουργικές ιδιότητες.
Απολυτίκιο
Τῆς ἐρήμου πολίτης, καὶ ἐν σώματι ἄγγελος, καὶ θαυματουργὸς ἀνεδείχθης, θεφόρε πατὴρ ἠμῶν Μίκαλλε- νηστείρ, ἀγρυπνία, προσευχή, οὐράνια χαρίσματα λαβῶν θεραπεύεις τοὺς νοσοῦντας, καὶ τᾶς ψυχᾶς τῶν πίστει προστρεχόντων σοί. Δόξα τῷ δεδωκότι σοὶ ἰσχὺν δόξα τῷ σὲ στεφανώσαντι- δόξα τῷ ἐνεργούντι διὰ σοῦ πάσιν ἰάματα.
Έτερο απολυτίκιο
Χριστῷ εὐηρέστησας ὀσιακὴ ἀγωγή, θεσπέσιε Μίκαλλε, ἐν τοὶς σπηλαίοις τῆς γῆς οἰκήσας ὡς ἄσαρκος- εὖχος καὶ ἀντιλήπτωρ Ἀκανθοὺς τῆς ἐν Κύπρῳ, πρέσβευε δωρηθήναι τοὶς πιστοὶς οὐρανόθεν ὑγείαν καὶ εἰρήνην ψυχῶν ἀδιατάρακτον.
Εορτασμός
Η Ορθόδοξη Εκκλησία τον θεωρεί Άγιο και γιορτάζει την μνήμη του την 7η Αυγούστου εκάστου ετους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας Κατηγορία:Χριστιανοί άγιοι του 12ου αιώνα Κατηγορία:Χριστιανοί του Μεσαίωνα
Μπρατέσιτσι
Το Μπρατέσιτσι (σερβικά κυριλλικά: Братешићи) είναι χωριό στα νοτιοδυτικά του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου του Κότορ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του Μαυροβουνίου Κατηγορία:Οικισμοί του Κότορ
Γιώργος Κατρούγκαλος
μικρογραφία|Ο Κατρούγκαλος με τη [[Μαρία Σπυράκη]] Ο Γιώργος Κατρούγκαλος (Αθήνα, 27 Μαρτίου 1963) είναι Έλληνας συνταγματολόγος, καθηγητής Δημοσίου Δικαίου στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης, Αντιπρόεδρος της Διεθνούς Ένωσης Συνταγματικού Δικαίου (IACL) και δικηγόρος, πολιτικός και πρώην βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ.
Διετέλεσε μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (2 Ιουλίου 2014 - 27 Ιανουαρίου 2015), αναπληρωτής υπουργός Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης (27 Ιανουαρίου 2015 - 17 Ιουλίου 2015), υπουργός Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης (17 Ιουλίου 2015 - 28 Αυγούστου 2015 & 23 Σεπτεμβρίου 2015 - 5 Νοεμβρίου 2016), αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών αρμόδιος για Ευρωπαϊκές Υποθέσεις (5 Νοεμβρίου 2016 - 15 Φεβρουαρίου 2019) και υπουργός Εξωτερικών (15 Φεβρουαρίου 2019 - 9 Ιουλίου 2019).
Στις βουλευτικές εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015, εκλέχθηκε βουλευτής Μεσσηνίας με τον ΣΥΡΙΖΑ. Ανανέωσε τη θητεία του στις εκλογές του Ιουλίου 2019, αυτήν τη φορά στην περιφέρεια Β1' Βόρειου Τομέα Αθηνών. Στις εκλογές του Μαΐου 2023 αποσύρθηκε από την εκλογική μάχη τρεις ημέρες πριν από τις εκλογές, λόγω μιας δήλωσης του σχετικής με την ασφαλιστική μεταρρύθμιση του 2016.
Σπουδές
Είναι κάτοχος D.E.A. Δημοσίου Δικαίου του Πανεπιστημίου Paris Ι Panthéon-Sorbonne (1986) και διδακτορικού (Phd) (1990) με τίτλο "Η κρίση νομιμοποίησης της ελληνικής δημόσιας διοίκησης" και βαθμό "άριστα".
Επαγγελματική δραστηριότητα
Εργάσθηκε ως δικηγόρος με ειδίκευση σε θέματα δικαιωμάτων, δημοσίου και εργατικού δικαίου και ήταν νομικός σύμβουλος στο Υπουργείο Παιδείας (1994, 1997-2002). Ήταν μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής του Κέντρου Ευρωπαϊκού Συνταγματικού Δικαίου, Ίδρυμα Θ. και Δ. Τσάτσου, Νομικός Σύμβουλος σε αρκετά νομικά πρόσωπα του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα και Μεσολαβητής του Οργανισμού Μεσολάβησης και Διαιτησίας (ΟΜΕΔ). To 1998 συμμετείχε  συμβουλευτικά, ως αλλοδαπός  εμπειρογνώμων, στη διαδικασία κατάρτισης του νέου Αλβανικού Συντάγματος, την έκδοση του οποίου στα ελληνικά επιμελήθηκε μαζί με τον καθηγητή Δημήτρη Θ. Τσάτσο.
Εκπροσώπησε την Ελλάδα στην Τρίτη Επιτροπή (Δικαιωμάτων) της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ (2000-2003) και ήταν μέλος  της  συμβουλευτικής  επιτροπής  του  Υπουργείου  Εξωτερικών  για  την κατάρτιση του Σχεδίου Συντάγματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Έχει εργασθεί ως διεθνής εμπειρογνώμονας για  θέματα  θεσμών  και  δικαιωμάτων  στο  Ουζμπεκιστάν  (1997, 2005), FYROM (2000), Σλοβακία (2004), Συρία (2003), Αρμενία (2004). Κατά την περίοδο 2002-2003 διετέλεσε πρώτος Πρόεδρος της ανώνυμης εταιρίας του δημοσίου «Επαγγελματική Κατάρτιση Α.Ε.», η οποία έχει ως αντικείμενο την προώθηση ενεργών πολιτικών κατάρτισης.
Την ίδια περίοδο ήταν μέλος του Συμβουλίου του CEDEFOP, του Οργανισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης με αρμοδιότητα στον τομέα της επαγγελματικής κατάρτισης. Ήταν, επίσης, ιδρυτικό μέλος και μέλος του ΔΣ της Ελληνικής Εθνικής Επιτροπής της UNICEF. Είναι μέλος του ΔΣ της Ένωσης Ελλήνων Συνταγματολόγων και της Εκτελεστικής Επιτροπής της Διεθνούς Ένωσης Συνταγματικού Δικαίου. Έχει διδάξει ως επισκέπτης καθηγητής ή δώσει διαλέξεις ως προσκεκλημένος ομιλητής στα πανεπιστήμια New York University, Roskilde, Columbia, Humboldt, Tilburg, Groningen, London School of Economics, University of Oxford, Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο Φλωρεντίας, UNAM και στην Εθνική Νομική Σχολή του Ν. Δελχί. Από το 2002 είναι καθηγητής Δημοσίου Δικαίου στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης.
Νεανικά Χρόνια και Αντιμνημονιακή Περίοδος
Από πολύ νεαρή ηλικία ασχολήθηκε ενεργά με την πολιτική. Σε ηλικία 15 ετών οργανώνεται στην ΚΝΕ και εκλέγεται Πρόεδρος του δεκαπενταμελούς συμβουλίου του (δημόσιου) σχολείου του, της Ιωνιδείου Πρότυπης Σχολής.
Στα φοιτητικά του χρόνια ήταν από τα κεντρικά στελέχη της Πανσπουδαστικής.
Εκλέχθηκε Γραμματέας του Συλλόγου Φοιτητών Νομικής και, αργότερα, κατά τις μεταπτυχιακές του σπουδές στη Γαλλία, Πρόεδρος του Συλλόγου Φοιτητών Παρισιού («Ένωσις των εν Παρισίοις Ελλήνων Σπουδαστών», ΕΠΕΣ).
Την περίοδο των μνημονίων άσκησε δριμεία κριτική επί των σχετικών πολιτικών,  με επιστημονική αρθρογραφία , με άσκηση ενδίκων μέσων στα εθνικά και ευρωπαϊκά δικαστήρια, αλλά και συμμετοχή στον «αγώνα των πλατειών».
Το 2014 ο Γιώργος Κατρούγκαλος εκλέχθηκε βουλευτής στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με τον ΣΥΡΙΖΑ. Στο Ευρωκοινοβούλιο ήταν μέλος της ομάδας Ευρωπαϊκή Ενωτική Αριστερά - Βόρεια Πράσινη Αριστερά (GUE/NGL). Ήταν συντονιστής της ομάδας της Ευρωπαϊκής Αριστεράς στην Επιτροπή Συνταγματικών θεμάτων.
Συμμετοχή στην Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ
Όταν ο ΣΥΡΙΖΑ κέρδισε τις εκλογές τον Ιανουάριο του 2015, ο Γιώργος Κατρούγκαλος ανέλαβε αναπληρωτής υπουργός Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης, και από τον Ιούλιο υπουργός Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης.
Στις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015 εξελέγη βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ στη Μεσσηνία και ανέλαβε εκ νέου το Υπουργείο Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης. Εισηγήθηκε στη Βουλή το νόμο 4387/2016 "Ενιαίο Σύστημα Κοινωνικής Ασφάλειας - Μεταρρύθμιση ασφαλιστικού-συνταξιοδοτικού συστήματος”, ο οποίος ενοποίησε το ασφαλιστικό σύστημα, καθιερώνοντας ένα ενιαίο ασφαλιστικό ταμείο, τον ΕΦΚΑ, και κοινούς κανόνες εισφορών και συντάξεων για όλους τους εργαζόμενους.
Στις 5 Νοεμβρίου του 2016 ανέλαβε αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών και στις 15 Φεβρουαρίου 2019 ανέλαβε υπουργός Εξωτερικών, αξίωμα που διατήρησε μέχρι τον Ιούλιο του 2019.
Κοινοβουλευτική δράση
Στις βουλευτικές εκλογές του 2019 εξελέγη βουλευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ στην εκλογική περιφέρεια Β1' Βόρειου Τομέα Αθηνών.
Υπήρξε Γενικός Εισηγητής της Πλειοψηφίας για την αναθεώρηση του Συντάγματος στην ΙΣτ’ Βουλευτική Περίοδο και Εισηγητής της Μειοψηφίας στην Θ’ Αναθεωρητική Βουλή. Στην Βουλή αυτή εκλέχθηκε Α’ Αντιπρόεδρος της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας. Είναι Τομεάρχης Εξωτερικών του ΣΥΡΙΖΑ και μέλος της Μόνιμης Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων και της Υποεπιτροπής παρακολούθησης της εφαρμογής των αποφάσεων του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.
Συμμετέχει στις Διακοινοβουλευτικές Επιτροπές Φιλίας με τις χώρες: Δανία, Κίνα, Κούβα, Κουβέιτ, Λιβύη, Ρωσία, Φινλανδία.
Η Βουλή των Ελλήνων αποφάσισε την άρση της βουλευτικής ασυλίας του Γιώργου Κατρούγκαλου στις 4 Ιουλίου 2018, ύστερα από αίτημα του ίδιου του υπουργού, με σκοπό τη διερεύνηση υπόθεσης, που αφορούσε απιστία σχετικά με την υπηρεσία από κοινού και κατ΄ εξακολούθηση, συνολικής αξίας άνω των 500.000 ευρώ, σε βάρος του ελληνικού Δημοσίου. Η υπόθεση αφορούσε τη διερεύνηση τυχόν ευθυνών των μελών της Επιτροπής Ερευνών του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου σχετικά με τον επαρκή έλεγχο είσπραξης κατά τα έτη 2010-2012 των οφειλόμενων εισφορών των μελών του διδακτικού προσωπικού του ιδρύματος. Η κατηγορία κρίθηκε παντελώς αβάσιμη και τέθηκε στο αρχείο με το απαλλακτικό βούλευμα με αριθμό 147/2020 του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Ροδόπης