cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κατηγορώ τους ανθρώπους
Το Κατηγορώ τους ανθρώπους είναι μία ελληνική δραματική-δικαστική ταινία του 1966, σε σκηνοθεσία Ντίνου Δημόπουλου και σε σενάριο Νίκου Φώσκολου. Η παραγωγή έγινε από τη Φίνος Φιλμ και πρωταγωνιστεί ο Νίκος Κούρκουλος.
Πλοκή
Ο εισαγγελέας Φίλιππος Λιανάς (Νίκος Κούρκουλος) αναλαμβάνει μία μεγάλη δίκη για φόνο. Με σκοπό να ανέλθει στα ανώτερα κλιμάκια του δικαστικού σώματος, θέλοντας να φανεί αντάξιος στο συμβούλιο προαγωγών, ασχολείται ιδιαίτερα σοβαρά με την υπόθεση, στην οποία η Σοφία Ρούσου (Φλωρέτα Ζάννα) δικάζεται για τον φόνο του ζωγράφου Αλέξη Πλατωνίδη ή Άριελ (Άγγελος Αντωνόπουλος).
Παραγωγή
Η ταινία στην πρώτη της κινηματογραφική προβολή (21 Μαρτίου 1966) πραγματοποίησε 536.375 εισιτήρια και έλαβε την 4η θέση σε σύνολο 101 ταινιών, της χρονιάς εκείνης. Κυκλοφόρησε με τη μορφή DVD στις 2 Ιανουαρίου 2010.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1966 Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Δικαστικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ντίνου Δημόπουλου Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Νίκου Φώσκολου Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Γιάννη Μαρκόπουλου Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Φίνος Φιλμ
Νικόλαος Νίκας
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1802 στο χωριό Σποδιάνα (σήμερα Χρυσοπηγή) της ιστορικής περιοχής των Νεζερών, ευρισκόμενο στο όρος Ερύμανθος στην Πελοπόννησο.
Κατά μία άποψη έλκει την απώτερη καταγωγή του, από την πλευρά του πατέρα του, από την Αρτοτίνα της Δωρίδας, στα Βαρδούσια Όρη.
Πέρασε τα παιδικά του χρόνια στον τόπο γέννησης του την Σποδιάνα και έπειτα μετέβη στο Ιάσιο, την πρωτεύουσα της Μολδοβλαχίας, όπου σπούδασε ιατρική, σταλμένος από το μητροπολίτη θείο του, αδελφό του πατέρα του.
Στις αρχές του 1821, όταν ξέσπασε η Ελληνική Επανάσταση στην Μολδοβλαχία με πολιτικό και στρατιωτικό ηγέτη τον Αλέξανδρο Υψηλάντη, έσπευσε όπως και άλλοι Έλληνες που σπούδαζαν εκεί, να καταταγεί στον Ιερό Λόχο.
Το 1823 επέστρεψε στην Ελλάδα ως εκατόνταρχος στα Νεζερά. Συμμετείχε ενεργά στον αγώνα και έδειξε μεγάλη γενναιότητα και ζήλο για την ελευθερία. Πολέμησε στην Πολιορκία της Πάτρας, στην Μάχη της Ακράτας, στην Έξοδο του Μεσολογγίου και στην Μάχη της Καυκαριάς, όπου στην τελευταία ο Ιμπραήμ υπέστη πανωλεθρία.
Υπάρχει επίσης το ενδεχόμενο πως ο Νίκας κάποια στιγμή απέκτησε και τον τίτλο του χιλίαρχου, συγκεντρώνοντας στρατιωτικό σώμα περίπου 1.000 ανδρών, χωρίς αυτό ωστόσο να είναι βέβαιο.
Μετά την Απελευθέρωση, εγκαταστάθηκε μόνιμα στο Μάνεσι Καλαβρύτων και παντρεύτηκε με την Φωτεινή, κόρη του επίσης οπλαρχηγού Ιωάννη Κοντογεωργάκη, με την οποία απέκτησε τέσσερις γιους. Τρία από τα παιδιά του έγιναν νομικοί και ένας γιατρός, ο οποίος αργότερα εξελέγη και διετέλεσε δήμαρχος Λαπαθών της Επαρχίας Καλαβρύτων.
Ο Νίκας κάποια χρόνια έπειτα από την λήξη της Επαναστάσεως, έλαβε το τιμητικό μετάλλιο Αριστείο του Αγώνα που θεσπίστηκε από το Βασίλειο της Ελλάδας, με Β.Δ. της 20ης Μαΐου του 1834, και του απονεμήθηκε η ανώτερη τάξη του, το Αργυρούν Αριστείο το οποίο απονεμόταν σε αξιωματικούς για την προσφορά τους στον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα.
Παραπομπές
<References/>
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821 Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 19ου αιώνα Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 19ου αιώνα
Τζος Χάρτνετ
thumb|260px|Ο Τζος Χάρτνετ στην ταινία [[Αμαρτωλή Πόλη.]] Ο Τζος Χάρτνετ (Joshua Daniel "Josh" Hartnett), (γενν. 21 Ιουλίου 1978) είναι Αμερικανός ηθοποιός.
Βιογραφία
Ο Χάρτνετ γεννήθηκε στο Σαν Φρανσίσκο, της Καλιφόρνια στις 21 Ιουλίου 1978. Τον μεγάλωσε ο πατέρας του, Ντάνιελ Χάρτνετ, και η θετή μητέρα του, Μόλυ. Η μητέρα του γύρισε στη γενέτειρά της στο Σαν Φρανσίσκο μετά το διαζύγιό της από τον πατέρα του. Έχει τρία μικρότερα αδέρφια, την Τζέσικα, τον Τζέικ και τον Τζο. Μεγάλωσε στο Saint Paul της Μινεσότα και πήγε σε Καθολικό σχολείο. Στο γυμνάσιο έπαιξε τον Χακ Φιν στη σχολική θεατρική παράσταση. Στο λύκειο έπαιξε αμερικάνικο ποδόσφαιρο, αλλά τα παράτησε λόγω τραυματισμού στο αριστερό γόνατο. Ξεκίνησε την ενασχόλησή του με την υποκριτική στο Youth Performance Company στη Μινεάπολη. Επίσης φοίτησε στο Purchase College, στη Νέα Υόρκη.
Καριέρα
Τον Απρίλιο του 1997, ο Χάρτνετ έπαιξε το ρόλο του Μάικλ Φιτζέραλντ στην Αμερικανική τηλεοπτική σειρά Cracker. Έπαιξε επίσης σε μικρές θεατρικές παραγωγές και τηλεοπτικά διαφημιστικά σποτ, ώσπου τον διάλεξαν για τον ρόλο του γιου της Τζέιμι Λι Κέρτις στην ταινία Halloween: H20, το 1998.
Από τότε έχει μια σταθερή κινηματογραφική πορεία, με πρωταγωνιστικούς ρόλους σε αρκετές επιτυχημένες ταινίες του Χόλιγουντ, όπως The Faculty, Black Hawk Down (Μαύρο γεράκι, η κατάρριψη), Περλ Χάρμπορ, The Virgin Suicides (Αυτόχειρες παρθένοι).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Σημαία της Νέας Ζηλανδίας
thumb|right|250px|Η σημαία της Νέας Ζηλανδίας Η σημαία της Νέας Ζηλανδίας έχει σκούρο μπλε φόντο και χωρίζεται σε δύο τμήματα. Στο αριστερό τμήμα και στην επάνω γωνία βρίσκεται η Σημαία της Ένωσης, που συμβολίζει το Ηνωμένο Βασίλειο και τη συμμετοχή της Νέας Ζηλανδίας στην Βρετανική Κοινοπολιτεία και στην δεξιά πλευρά της έχει τέσσερα κόκκινα αστέρια με λευκό περίγραμμα που συμβολίζουν τον Σταυρό του Νότου.
Η συζήτηση που έχει ξεκινήσει για την αλλαγή της σημαίας είχε ως αποτέλεσμα να διεξαχθούν δύο δημοψηφίσματα, το 2015 και το 2016 με ερώτημα την αλλαγή ή μη της σημαίας. Η δεύτερη φάση ολοκληρώθηκε στις 24 Μαρτίου 2016. Οι πολίτες υπερψήφισαν την πρόταση να διατηρηθεί η τρέχουσα σημαία, σε ποσοστό 57% έναντι 43% που τάχθηκαν υπέρ ενός νέου σχεδίου για σημαία (με ασημένια φτέρη).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Νεα Ζηλανδία Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Νέας Ζηλανδίας
Σπουδαιογέλοιον
Η φράση σπουδαιογέλοιον δηλώνει την ανάμειξη σοβαρών και κωμικών στοιχείων υφολογικά. Η λέξη προέρχεται από το ελληνικό σπουδαῖον(«σοβαρό») και γελοῖον («κωμικό»).
Η έννοια της λέξης, αλλά όχι η ίδια η λέξη, εμφανίζεται για πρώτη φορά στους στίχους 389–393 στους Βατράχους του Αριστοφάνη (405 π.Χ.), σε μια σκηνή όπου ο χορός, που είναι αφιερωμένος στη Δήμητρα, προσεύχεται για τη νίκη: «καὶ πολλὰ μὲν γελοῖά μ' εἰπεῖν, πολλὰ δὲ σπουδαῖα, καὶ τἡς σἡς ὲορτἡς ὰείως παίσαντα και σκώψαντα νικήσαντα ταινιούσθαι». («Επιτρέψτε μου να πω πολλά πράγματα με αστείο και πολλά με σοβαρό τρόπο, και, έχοντας αθληθεί και γελάσει με τρόπο αντάξιο της γιορτής σας, επιτρέψτε μου, νικητής, να κερδίσω το στεφάνι του νικητή».) Η λέξη επινοήθηκε για πρώτη φορά κατά την περίοδο της Παλαιάς Κωμωδίας.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Σάτιρα Κατηγορία:Λογοτεχνικές ιδέες Κατηγορία:Κυνισμός Κατηγορία:Αριστοφάνης Κατηγορία:Αρχαία ελληνική γραμματεία Κατηγορία:Αρχαία ελληνική κωμωδία Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Κιγκάλι (επαρχία)
Η  Επαρχία Κιγκάλι  είναι μια επαρχία της Ρουάντα από τη 1 Ιανουαρίου 2006. Έχει έκταση 730 τ.χλμ. και πληθυσμό 965.398 κατοίκων (2006). Πρωτεύουσα είναι η Κιγκάλι, πρωτεύουσα όλου του έθνους.
Δημογραφία
Η Επαρχία Κιγκάλι έχει 965.398 κατοίκους (2006). Είναι σε πληθυσμό μικρότερη επαρχία της Ρουάντα. Έχει πυκνότητα 1322,5 κατοίκων ανά τ.χλμ.. Είναι κατά πυκνότητα η μεγαλύτερη επαρχία της Ρουάντα.
Δήμος Γκασάμπο
Ο Δήμος Γκασάμπο είναι ένας δήμος της Ρουάντα. Ανήκει στην Επαρχία Κιγκάλι. Η πρωτεύουσά του είναι η Ντέρα.
Κοινότητες
Ο Δήμος Γκασάμπο διαιρείται σε 15 κοινότητες:
Δείτε επίσης
γ Κατηγορία:Επαρχία Κιγκάλι
Λεωνίδας Μαυρομιχάλης
Ο Λεωνίδας Μαυρομιχάλης (- 31 Μαΐου 2016) ήταν Έλληνας διπλωμάτης.
Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν γιος του Πέτρου Μαυρομιχάλη. Καταγόταν από την οικογένεια Μαυρομιχάλη και ήταν απευθείας απόγονος του Ιωάννη Μαυρομιχάλη, αδερφού του Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη. Κατατάχθηκε στο διπλωματικό σώμα το 1958 και, κατά τη σταδιοδρομία του, ανέλαβε σημαντικές θέσεις. Διετέλεσε γενικός πρόξενος της Ελλάδας στη Στουτγάρδη και το Λονδίνο, καθώς και πρέσβης στην Τσεχοσλοβακία (1979-1984), καθώς και στoν Καναδά (1986-1991). Τοποθετήθηκε στη Μόνιμη Αντιπροσωπεία της Ελλάδας στο Συμβούλιο της Ευρώπης στις 25 Μαρτίου 1991, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1993. Αποχώρησε από το διπλωματικό σώμα με τον βαθμό του πρέσβη επι τιμή, αφού είχε διατελέσει και γενικός επιθεωρητής στην Κεντρική Υπηρεσία του Υπουργείου των Εξωτερικών. Τον Σεπτέμβριο του 1998 διορίστηκε πρέσβης εκ προσωπικοτήτων, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2001.
Τον Φεβρουάριο του 2011 συνυπέγραψε ανοικτή επιστολή διπλωματών, 33ών πρώην πρέσβεων της Ελλάδας, προς τον πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου σχετικά με τα εθνικά θέματα. Ο Λεωνίδας Μαυρομιχάλης ήταν μέλος του Πατριωτικού Ομίλου Απογόνων Αγωνιστών του 1821 και Ιστορικών Γενών της Ελλάδος, του οποίου αντιπρόεδρος έχει διατελέσει η αδελφή του, Αγγελική Πέτρου Μαυρομιχάλη. Συμμετείχε στις νομοπαρασκευαστικές επιτροπές που επεξεργάστηκαν τις ανανεώσεις του «Οργανισμού» του Υπουργείου των Εξωτερικών, οι οποίοι κυρώθηκαν με νόμους το 1998 και το 2007.
Ήταν παντρεμένος και είχε αποκτήσει έναν γιο, τον Πέτρο Μαυρομιχάλη, καθώς και μια κόρη, τη φωτογράφο Μαργαρίτα Μαυρομιχάλη.
Ροστισλάβ Α΄ του Κιέβου
Βιογραφία
Ήταν γιος τού Μστισλάβ Α΄ πρίγκιπα τού Νόβγκοροντ και μεγάλου πρίγιπα τού Κέβου και της Χριστίνας των Στένκιλ, κόρης τού Ίνγκε Α΄ της Σουηδίας.
Λεωνίδας Μαυρομιχάλης
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μαυρομιχαλης Λεωνιδας
Ροστισλάβ Α΄ του Κιέβου
Βιογραφία
Όταν ο ανιψιός του Γιαροσλάβ Β΄ του Κιέβου εκτοπίστηκε από το Νόβγκοροντ, προσκλήθηκε ο Ροστισλάβ Α΄ ως ηγεμόνας τους. Δέχθηκε και έγινε πρίγκιπας το 1154. ΌΤαν έμαθε ότι ο αδελφός του Ιζιασλάβ Β΄ του Κιέβου απεβίωσε, άφησε το Νόβγκοροντ για να αναλάβει τον θρόνο τού Κιέβου, αφήνοντας στο Νόβγκοροντ τον γιο του Νταβίντ. Οι κάτοικοι όμως τού Νόβγκοροντ, δυσαρεστημένοι που τους εγκατέλειψε και οργισμένοι, διότι "αντί να βάλει τάξη τους διαίρεσε", έδιωξαν τον γιο του και έθεσαν τον Μστισλάβ, γιο του Γιoύρι Α΄ τον μακρόχειρα (dolgoruky).
Ο Ροστισλάβ Α΄ κυβέρνησε το Κίεβο για μία εβδομάδα, ώσπου ο Ιζιασλάβ Γ΄, 2ος εξάδελφος τού πατέρα του, τον ανάγκασε να διαφύγει στο Τσέρνιγοβ.
Οικογένεια
Είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Ρουρικίδες
Ντάβιντ Ροστισλάβιτς
Ο Ντάβιντ Ροστισλάβιτς, ρωσ. Давыд Ростиславич (1140 - 23 Απριλίου 1197) από τον Οίκο των Ρουρικιδών-Σμολένσκ ήταν πρίγκιπας τού Σμολένσκ (1180-97).
Βιογραφία
Ήταν γιος τού Ροστισλάβ Α΄ πρίγκιπα τού Σμολένσκ.
ToManifesto.gr
ToManifesto.gr είναι ελληνικός ειδησεογραφικός ιστότοπος και εφημερίδα που έχει επισκεψιμότητα και προβάλει δεξιές πολιτικές απόψεις. Ανήκει στους δημοσιογράφους Χάρη Παυλίδη και Αλέξανδρο Παπασταθόπουλο.
Υποστηρίζει αποκλειστικά τις κεντροδεξιές και δεξιές πολιτικές απόψεις και είναι σταθερά υπέρ των θέσεων του κόμματος της Νέας Δημοκρατίας και του Κυριάκου Μητσοτάκη.
Η ονομασία του μέσου πηγάζει από την λέξη, μανιφέστο, που είναι η γραπτή διακήρυξη πολιτικού και κοινωνικού περιεχομένου, προερχόμενη από την λατινική λέξη, manifesto (ήτοι, φανερώνω, καθιστώ κάτι φανερό, εκδηλώνω).
Κριτική
Η ιταλική εφημερίδα il manifesto έχει καταγγείλει το εν λόγω μέσο για λογοκλοπή. Τον Ιούλιο 2022, με ανάρτηση στην ιστοσελίδα της, ανέφερε: ''«αυτό το όνομα έχει πίσω του 51 χρόνια πολιτικών ρήξεων και δημοσιογραφικής ποιότητας. Δεν μπορεί να αμαυρωθεί από ένα φύλλο προπαγάνδας υπέρ της δεξιάς κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας»''.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστοσελίδες Κατηγορία:Ειδησεογραφικές Ιστοσελίδες
Εσθονικά κέρματα ευρώ
Το ευρώ (EUR ή €) είναι το κοινό νόμισμα δεκαεπτά κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα οποία αποτελούν την Ευρωζώνη. Τα κέρματα έχουν μια κοινή όψη και για τις δεκαεπτά χώρες και μια εθνική όψη που περιλαμβάνει ένα σχέδιο επιλεγμένο από το κράτος-μέλος για λογαριασμό του οποίου γίνεται η κοπή. Η Εσθονία συμμετέχει στην Ευρωζώνη από την 1η Ιανουαρίου του 2011.
Τα εσθονικά κέρματα ευρώ έχουν ένα κοινό σχέδιο σε όλα τα νομίσματα. Είναι δημιουργία του Lembit Lõhmus και απεικονίζει χάρτη της χώρας και τη λέξη Eesti (Εσθονία), περιστοιχισμένα από δώδεκα αστέρια. Το σχέδιο αυτό προκρίθηκε από τηλε-ψηφοφορία πολιτών μεταξύ δέκα διαφορετικών σχεδίων το Δεκέμβριο του 2004.
Αναμνηστικά κέρματα ευρώ
Η Εσθονία δεν έχει ακόμη εκδώσει αναμνηστικά κέρματα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κέρματα ευρώ ανά χώρα έκδοσης Κατηγορία:Οικονομία της Εσθονίας
Φέι Ξιάο-τονγκ
Ο Φέι Ξιάο-τονγκ (2 Νοεμβρίου 1910- 24 Απριλίου 2005) υπήρξε ένας από τους μεγαλύτερους Κινέζους κοινωνικούς ανθρωπολόγους και κοινωνιολόγους. Εκπαιδευμένος κυρίως σε δυτικά σχολεία, έγραψε τη διδακτορική του θέση υπό την επίβλεψη του Μαλινόβσκι στη Σχολή Οικονομικών του Λονδίνου το 1938. Έκανε εκτεταμμένη εργασία πεδίου στην Κίνα και υπήρξε ενθερμος υποστηρικτής της ανάπτυξης της ελαφριάς βιομηχανίας. Αν και δεν υπήρξε μέλος του κόματος και θεωρείτο εν γένει αντεπαναστάτης, κατόρθωσε να επαναφέρει την κοινωνιολογία στο Πεκίνο, μετά τον θάνατο του Μάο Τσε-τονγκ. Ανάμεσα στα διάφορα έργα του βαρύνουσα θέση έχει το Η Ζωή στην Επαρχία στην Κίνα, 1939 και αρκετά κειμενά στην κινεζική και αγγλική γλώσσα.
Αναφορές
Κατηγορία:Κινέζοι ανθρωπολόγοι Κατηγορία:Κινέζοι κοινωνιολόγοι
Μητροπολίτης Ανέων Πολύευκτος
Ο Μητροπολίτης Πολύευκτος κατά κόσμον Κωνσταντίνος Φινφίνης γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1912.
Εισήχθη στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης το 1928. Αποφοίτησε το 1934 υποστηρίζοντας την διατριβή «Το Βουλγαρικό Σχίσμα». Τον Μάρτιο του 1934 χειροτονήθηκε Διάκονος από τον Μητροπολίτη Ηρακλείας Βενιαμίν και διορίσθηκε Ιεροκήρυκας και Διάκονος στην Αγία Τριάδα Σταυροδρομίου, όπου ανέπτυξε φιλανθρωπική δράση ιδρύοντας συσσίτια απόρων μαθητών. Το 1936 διορίσθηκε επί Πατριαρχίας Βενιαμίν στα Πατριαρχεία ως Πατριαρχικός Επίτροπος και μετά ολίγων μηνών με συνοδική διάγνωση προήχθη σε υπογραμματέας της Αγίας και Ιεράς Συνόδου του Οικουμενικού Πατριαρχείου μέχρι το 1938.
Το έτος αυτό μετέβηκε στις ΗΠΑ και εντάχθηκε στην διάθεση της Αρχιεπισκοπής Αμερικής. Το διάστημα αυτό διετέλεσε ιερατικός προϊστάμενος της κοινότητας Περθ Άμποϊ στο Νιου Τζέρσεϊ και συγχρόνως παρακολούθησε θεολογικά σεμινάρια στο Νιου Μπρούνσγουικ του Νιου Τζέρσεϊ. Με εντολή του επισκόπου Βοστόνης Αθηναγόρα Καββαδά εγκατέλειψε τις σπουδές του για να διδάξει στη Θεολογική Σχολή του Πόμφρετ Κον και ανάλαβε ιερατικά καθήκοντα έπειτα από πρόσκληση που έλαβε από την κοινότητα του Αγίου Δημητρίου Αστόριας Νέας Υόρκης, παραμένοντας στη θέση αυτή για τρία χρόνια. Το 1945 έπειτα από αίτηση της κοινότητας του Αγίου Φραγκίσκου μετατέθηκε στο ναό του Ευαγγελισμού της Αστόριας. Εξυπηρέτησε την ενορία αυτή για μια δεκαετία. Κατά το διάστημα αυτό ανέπτυξε πλούσια δράση: για εννέα χρόνια διεύθυνε τον ραδιοφωνική εκπομπή και έκδιδε το εκκλησιαστικό περιοδικό «Πυρσός του Ευαγγελισμού» και το 1953 ίδρυσε θρησκευτικό ινστιτούτο της Ορθόδοξης Θεολογίας. Από το 1946 μέχρι το 1951 διετέλεσε και αρχιερατικός επίτροπος της Δ. Αρχιερατικής περιφέρειας.
Την 12η Οκτωβρίου 1955 με πρόταση του Αρχιεπισκόπου Μιχαήλ Κωνσταντινίδη εξελέγη από την Αγία και Ιερά Σύνοδο του Οικουμενικού Πατριαρχείου Επίσκοπος Τροπαίου βοηθός επίσκοπος της Αρχιεπισκοπής Αμερικής με σκοπό να ποιμάνει την επισκοπική περιφέρεια Πίτσμπουρκ. Η χειροτονία του έγινε στις 3 Νοεμβρίου 1955 στον καθεδρικό ναό του Αγίου Νικολάου του Πίτσμπουρκ από τον Αρχιεπίσκοπο Μιχαήλ και από των επισκόπων Ευκαρπίας Μπογδάν, Ελαίας (μετέπειτα Θυατείρων) Αθηναγόρα Κοκκινάκη και Ναζιανζού (μετέπειτα Αυστραλίας) Ιεζεκιήλ. Το 1960 αναγνωρίσθηκαν οι υπηρεσίες του προς το ελληνορθόδοξο πλήρωμα προάχθηκε σε Τιτουλάριος Μητροπολίτης Τροπαίου.
Έχει εκδώσει εννέα βιβλία και πολλά φυλλάδια εθνικοθρησκευτικού περιεχομένου, έχει ακόμα δημοσιεύσει άρθρα στον ημερήσιο και περιοδικό τύπο στην Αμερική και στην Ευρώπη.
Κατηγορία:Ελληνορθόδοξοι Μητροπολίτες Γερμανίας Κατηγορία:Μητροπολίτες Ηλιουπόλεως και Θείρων Κατηγορία:Επίσκοποι του 20ού αιώνα
Δίσκος (γεωμετρία)
Ονομάζεται κυκλικός δίσκος με κέντρο το 0 και ακτίνα ρ. Το μέρος του επιπέδου που περιέχεται μέσα σ'έναν κύκλο με κέντρο 0 καί ακτίνα ρ μαζί με τον κύκλο αυτόν
Εξισώσεις
Σε ένα καρτεσιανό σύστημα συντεταγμένων ο κλειστός δίσκος D με κέντρο Κ και ακτίνα ρ δίνεται από την εξίσωση:
ενώ ο ανοιχτός δίσκος D με το ίδιο κέντρο K και την ίδια ακτίνα ρ δίνεται από την εξίσωση:
Εμβαδόν δίσκου
Το εμβαδόν Ε ενός κυκλικού δίσκου ακτίνας ρ δίνεται από τη σχέση:
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ευκλείδεια Γεωμετρία
Βερενίκη επί Δειρής
Η Βερενίκη ήταν αρχαία ελληνική πόλη στην Αιθιοπία.
Έφερε το προσωνύμιο ἐπὶ Δειρῆς που στα αρχαία ελληνικά σήμαινε επί του λαιμού της γης. Την αναφέρουν ο Στέφανος ο Βυζάντιος, ο Στράβων, ο Πλίνιος, ο Πομπώνιος Μέλας και ο Κλαύδιος Πτολεμαίος. Επρόκειτο για πτολεμαϊκή αποικία. Βρισκόταν στη δυτική ακτή της Ερυθράς θάλασσας, κοντά στα στενά του Bab-el-Mandeb που βρίσκτονται στο κράτος του σημερινού Τζιμπουτί. Την ονομασία της η Βερενίκη όφειλε λόγω της τοποθεσίας της που ήταν ένα αμμώδες ακρωτήριο. Σύμφωνα με άλλους, αυτή η Βερενίκη βρισκόταν κοντά σε μια πόλη ονόματι Δειρή. Η θέση όμως της τελευταίας είναι άγνωστη.
Κατηγορία:Πόλεις της Αρχαίας Αιγύπτου Κατηγορία:Τζιμπουτί
Τι Απέγινε η Σολάνζ;
Τι Απέγινε η Σολάνζ;; ή Τρόμος στο Παρθεναγωγείο ή Βιασμός στο Παρθεναγωγείο (ιταλικά: Cosa avete fatto a Solange?) είναι Ιταλική τζάλο ταινία του 1972 σε σκηνοθεσία του Μάσιμο Νταλαμάνο. Πρωταγωνιστούν οι Φάμπιο Τέστι, Κάριν Μπάαλ, Γιοάχιμ Φούξμπεργκερ, Κριστίνα Γκαλμπό, και Καμίλ Κίτον. Η υπόθεση αφορά μια σειρά βίαιων φόνων που λαμβάνουν χώρα σε ένα καθολικό σχολείο θηλέων στην Αγγλία, όπου μια νεαρή μαθήτρια αγνοείται.
Υπόθεση
Ενώ βρίσκεται στην βάρκα και ερωτοτροπεί με τον καθηγητή της γυμναστικής της Ενρίκο Ροσένι, η μαθήτρια Ελίζαμπεθ βλέπει έναν άνδρα να μαχαιρώνει μια κοπέλα στο δάσος, στην απέναντι όχθη. Ο Ενρίκο την πείθει να μην μιλήσει γι' αυτό που είδε, ειδικά αφού αποδειχθεί ότι το θύμα ήταν μία από τις συμμαθήτριές της.
Λίγο αργότερα, η ερωμένη του Ενρίκο δολοφονείται στην μπανιέρα της. Η αστυνομία υποπτεύεται τον Ενρίκο, ο οποίος παραδέχεται για την παράνομη σχέση του στην καταπιεσμένη σεξουαλικά σύζυγό του, Χέρτα, με την ελπίδα να τον βοηθήσει να "καθαρίσει" το όνομά του. Ενώ συμβαίνουν αυτά, κι άλλες μαθήτριες αρχίζουν να αγνοούνται. Ο Ενρίκο παύει να θεωρείται ύποπτος. Όλα τα θύματα είχαν επισκεφθεί τον τοπικό ιερέα και ήταν φίλες με μια νεαρή γυναίκα ονόματι Σολάνζ, η οποία φοιτούσε στο προηγούμενο εξάμηνο, αλλά έκτοτε εξαφανίστηκε μυστηριωδώς.
Η έρευνα του Ενρίκο οδηγεί στην ύπαρξη μιας μυστικής ηδονιστικής λέσχης από φοιτήτριες, στην οποίαν ανήκαν οι δολοφονημένες κοπέλες και η ερωμένη του. Έπειτα, η αστυνομία μαθαίνει ότι ο ιερέας στον οποίον εξομολογούνταν τα κορίτσια, δεν ήταν πραγματικός ιερέας. Ήταν ο πατέρας της Σολάνζ, ένας πλούσιος επιχειρηματίας.
Το τελευταίο μέλος της λέσχης του σεξ έχει απαχθεί και δολοφονηθεί, μαχαιρωμένη στο αιδοίο με ένα κοφτερό κουζινομάχαιρο. Ο Ενρίκο, η Χέρτα και η αστυνομία αντιμετωπίζουν τον πατέρα, ο οποίος αρχικά αρνείται οποιοδήποτε αδίκημα, ώσπου εμφανίζεται η κόρη του Σολάνζ. Βουβή και διαταραγμένη συναισθηματικά, οδηγεί την Χέρτα στο μέρος όπου το τελευταίο μέλος της λέσχης δολοφονήθηκε. Στη συνέχεια, ο πατέρας της, ομολογεί τον λόγο για τον οποίον δολοφόνησε τα θύματά του. Η κόρη του Σολάνζ έγινε φίλη με τις κοπέλες και μέλος του σεξ κλαμπ. Ωστόσο, μετά το πρώτο της όργιο, έμεινε έγκυος και αρνούνταν να κάνει έκτρωση. Τα άλλα κορίτσια στο σεξ κλαμπ απήγαγαν την Σολάνζ και την πήγαν σε μία γυναίκα η οποία κάνει εκτρώσεις με βελόνα πλεξίματος. Η προδοσία στο πρόσωπο των φίλων της, οι οποίες δολοφόνησαν το αγέννητο παιδί της ενάντια στη θέλησή της (και την άφησαν στείρα λόγω της μεθόδου της εκτρώσεως), γεγονός που την έκανε ανεπανόρθωτα τρελή. Μετά την ομολογία, ο πατέρας της αυτοκτονεί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1972 Κατηγορία:Giallo ταινίες Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες Κατηγορία:Ιταλικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Γερμανικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Ταινίες από Δυτική Γερμανία Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Ένιο Μορικόνε
Κλίμα της Δυτικής Βεγγάλης
Το κλίμα της Δυτικής Βεγγάλης στην Ινδία διαφέρει από την τροπική σαβάνα στη νότια τμήματα σε υγρό υποτροπικό στο βορρά. μικρογραφία|Πολλές περιοχές παραμένουν πλημμυρισμένες κατά τη διάρκεια των δυνατών βροχών από τους [[μουσώνες στην Δυτική Βεγγάλη.]] μικρογραφία|Η Εθνικής Οδός 31Α περνά από τις όχθες του ποταμού Τίστα κοντά στο Καλιμπόνγκ, στην περιοχή του Νταρτζιλίνγκ της [[Δυτική Βεγγάλη|Δυτικής Βεγγάλης.]]
Εποχές
Υπάρχουν πέντε κύριες εποχές στη Δυτική Βεγγάλη: η άνοιξη, το καλοκαίρι, η περίοδος των βροχών, ένα σύντομο φθινόπωρο και ο χειμώνας.
Άνοιξη
Υπάρχει μια σύντομη άνοιξη σε ορισμένα τμήματα της πολιτείας, κυρίως στα βόρεια τμήματα της Βόρειας Βεγγάλης. Αυτός είναι το χρόνος που συμβαίνει το Χόλι.
Καλοκαίρι
Το καλοκαίρι εκτείνεται από την πρώτη εβδομάδα του Μαρτίου έως τον Ιούνιο. Ενώ το καλοκαίρι στην περιοχή του δέλτα είναι γνωστή για την υπερβολική υγρασία, τα δυτικά υψίπεδα έχουν ξηρό καλοκαίρι όπως η βόρεια Ινδία, με την υψηλότερη ημερήσια θερμοκρασία να κυμαίνεται από 38 °C έως 45 °C. Η μέση θερμοκρασία είναι 30 βαθμούς Κελσίου.
Εποχή των βροχών
Η περίοδος των βροχών απλώνεται από τον Ιούλιο έως το τέλος του Σεπτεμβρίου. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, οι νοτιοδυτικοί μουσώνες λαμβάνουν την υγρασία από το Κόλπο της Βεγγάλης και επηρεάζουν την πολιτεία. Το μεγαλύτερο μέρος της μέσης ετήσιας βροχόπτωσης 1.250 με 1.750 χιλιοστών παρουσιάζεται κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Έντονη βροχόπτωση πάνω από 2.500 χιλιοστά παρατηρείται στις επαρχίες Νταρτζιλίνγκ, Τζαλπαϊγκούρι, Αλιπουρντουάρ και Κουτς Μπιχάρ. Αργότερα, φυσώντας προς τα δυτικά, οι άνεμοι φέρνουν μέση βροχόπτωση 1.250 χιλιοστών στις βόρειες πεδιάδες και το δυτικό οροπέδιο. Κατά την άφιξη των μουσώνων, χαμηλές πιέσεις στην περιοχή του Κόλπου της Βεγγάλης συχνά οδηγούν στην εμφάνιση καταιγίδων στις παράκτιες περιοχές.
Χειμώνας
Ο χειμώνας ξεκινά από τα μέσα Νοεμβρίου μέχρι τον Φεβρουάριο, με τον Ιανουάριο να είναι ο πιο κρύος μήνας. Ο χειμώνας είναι κρύος με ήπιος πάνω από τις πεδιάδες, με μέσες ελάχιστες θερμοκρασίες από 9 έως 16 °C. Ένας ψυχρός και ξηρός βόρειος άνεμος φυσάει το χειμώνα, μειώνοντας σημαντικά το επίπεδο υγρασίας. Ωστόσο, ορισμένες βροχοπτώσεις μπορούν να ληφθούν από τις Δυτικές Διαταραχές. Ωστόσο, η Περιοχή των Ιμαλαΐων στο Νταρτζιλίνγκ έχει σκληρό χειμώνα, με περιστασιακή χιονόπτωση σε περιοχές. Στη περιοχή των βόρειων πεδιάδων, η οποία περιλαμβάνει τις επαρχίες Τζαλπαϊγκούρι, Κουτσμπιχάρ και Αλιπουρντουάρ η ελάχιστη θερμοκρασία μπορεί συχνά να πέσει στους 5 έως 7 °C. Περιστασιακά, λίγη βροχόπτωση εμφανίζεται κάτω από την επίδραση των χαμηλών υφέσεων στη βορειοδυτική Ινδία. Αυτές είναι γνωστές ως "δυτικές διαταραχές".
Βροχόπτωση
Η ετήσια βροχόπτωση διαφέρει στα διάφορα τμήματα της πολιτείας. Η Βόρεια Βεγγάλη λαμβάνει την υψηλότερη βροχόπτωση, από 2.000 έως 4.000 χιλιοστά. Στις παράκτιες περιοχές η βροχόπτωση είναι περίπου 2.000 χιλιοστά. Στην πεδιάδα του Γάγγη και στο κεντρικό τμήμα της πολιτείας η βροχόπτωση είναι περίπου 1.500 με 2.000 χιλιοστά και στη δυτική περιοχή των οροπεδίων το ύψος των βροχοπτώσεων που λαμβάνεται είναι περίπου 1.000 έως 1.250 χιλιοστά. Η ξηρασία είναι ένα σύνηθες φαινόμενο στις επαρχίας Μπανκούρα και Πουρούλια. Οι βροχοπτώσεις που παρουσιάζονται κατά τους καλοκαιρινούς μήνες συχνά φέρνει έντονες καταιγίδες που ονομάζονται Καλμπαϊσάχι.
Ορεινή περιοχή
Λόγω του μεγάλου υψομέτρου, τα ορεινά μέρη των επαρχιών Νταρτζιλίνγκ και Τζαλπαϊγκούρι έχουν δροσερό εύκρατο κλίμα. Η μέση καλοκαιρινή θερμοκρασία είναι περίπου 15 °C, και το χειμώνα η θερμοκρασία είναι περίπου 2 °C. Η χιονόπτωση παρουσιάζεται σε μέρη της περιοχής. Καθώς βρίσκεται νότια από τα Ιμαλάια, η περιοχή δέχεται έντονες βροχοπτώσεις. Λόγω της φυσικής ομορφιάς και του ήπιου κλίματος της περιοχής, ένας τεράστιος αριθμός τουριστών επισκέπτονται τις περιοχές. Εδώ το Καλιμπόνγκ είναι ένας άλλος διάσημος σταθμός λόφων, το οποίο επισκέπτονται πολλοί τουρίστες όλες τις εποχές του χρόνου για την φυσική ομορφιά και την μέση δροσερή θερμοκρασία όλο το χρόνο.
Επιρροές
Οι επαρκείς βροχοπτώσεις στις πεδιάδες της Δυτικής Βεγγάλης επηρεάζουν της φυτικής παραγωγής. Το καυτό και υγρό κλίμα είναι καλό για την παραγωγή ρυζιού και γιούτας. Οι υψηλότερες βροχοπτώσεις που λαμβάνονται στη βόρεια ορεινή περιοχή είναι ευνοϊκές για την παραγωγή τσαγιού, το οποίο είναι δημοφιλές σε όλο τον κόσμο. Τα όσπρια και οι ελαιούχοι σπόροι επίσης παράγονται σε μεγάλες ποσότητες.
Οι άνθρωποι προτιμούν να φορούν χαλαρά και λεπτά βαμβακερά ρούχα, λόγω του ζεστού υγρού κλίματος. Το ρύζι και τα ψάρια είναι η βασική τροφή των Μπενγκάλι καθώς είναι εύκολο να αναπαραχθούν μέσα σε αυτό το κλίμα και να είναι εύκολα διαθέσιμα. Το ζεστό και υγρό κλίμα, εμποδίζει την απόδοση των ατόμων, καθώς οι άνθρωποι έχουν την τάση να κουράζονται εύκολα. Για την προστασία από έντονες βροχοπτώσεις και χιονοπτώσεις στα βόρεια, οι άνθρωποι ζουν σε σπίτια με επικλινείς στέγες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωγραφία της Δυτικής Βεγγάλης
Άγιος Ιωάννης Πιτσιλιάς
Ο Άγιος Ιωάννης είναι χωριό της επαρχίας Λεμεσού στην Κύπρο.
Φυσικό περιβάλλον
Μεγάλο μέρος της έκτασης του χωριού είναι κατάφυτο με ροδακινιές, μηλιές και κερασιές. Υπάρχουν ακόμη ψηλές λεύκες, σκλήδροι, πλατάνια και βαλανιδιές. Καλλιεργούνται φρουτόδεντρα, εσπεριδοειδή, πατάτες και διάφορα λαχανικά.
Ονομασία
Το χωριό πήρε το όνομα του από τον Άγιο Ιωάννη τον Λαμπαδιστή. Σύμφωνα με την παράδοση, ο Άγιος Ιωάννης έμεινε για κάποιο μικρό διάστημα στο χωριό. Στο χώρο διαμονής του κτίστηκε αργότερα η εκκλησία του Αγίου Ιωάννη. Έως το 1725 μ.Χ. ο Άγιος Ιωάννης θεωρείτο ο προστάτης άγιος του χωριού.
Ο Άγιος Ιωάννης είναι γνωστός και σαν Άγιος Ιωάννης Πιτσιλιάς επειδή βρίσκεται στη γεωγραφική περιοχή της Πιτσιλιάς και σαν Άγιος Ιωάννης Αγρού επειδή βρίσκεται πολύ κοντά στον Αγρό.
Ιστορία
Το χωριό κατοικήθηκε γύρω στον 12ο αιώνα μ.Χ. Η περίοδος ακμής του ήταν στα τέλη του 19ου αιώνα και στις αρχές του 20ου αιώνα, όταν ήταν και ένα από τα μεγαλύτερα χωριά της περιοχής. Δεν υπάρχουν περισσότερες πληροφορίες για την ιστορία του χωριού. Εικάζεται ότι ο Άγιος Ιωάννης ήταν διάδοχος ενός γειτονικού μεσαιωνικού οικισμού με την ονομασία Αλωνάτζια, ο οποίος εμφανίζεται σε μεσαιωνικούς χάρτες.
Σημαντικό γεγονός για το χωριό ήταν η οικοδόμηση της εκκλησίας του Αρχαγγέλου Μιχαήλ στο τέλος του 17ου αιώνα, στην οποία τοποθετήθηκε η εικόνα του αρχάγγελου που είχε ανεβρεθεί λίγα χρόνια πριν στα ερείπια ενός παλιού παρεκκλησιού στην τοποθεσία Αλωνάτζια της γειτονικής κοινότητας του Κάτω Μύλου. Σύμφωνα με τον Νέαρχο Κληρίδη ο Αρχάγγελος Μιχαήλ ήταν ο πολιούχος άγιος του οικισμού Αλωνάτζια. Από το 1725 μ.Χ. ο Αρχάγγελος Μιχαήλ θεωρείται ο προστάτης άγιος του χωριού, τον οποίο το χωριό εορτάζει στις 6 Σεπτεμβρίου και 8 Νοεμβρίου με πανηγύρι.
Πληθυσμός
Σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο, ο πληθυσμός του χωριού από το 1881 έως το 1976 αυξανόταν. Στη συνέχεια ο πληθυσμός ξεκίνησε να μειώνεται. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του Αγίου Ιωάννη όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Ιεροί ναοί
Στο χωριό υπάρχουν 2 εκκλησίες και 4 εξωκλήσια.
Ντέρα
Η Ντέρα (κινιαρουάντα: Ndera) είναι μια πόλη της Ρουάντα. Ανήκει στην Επαρχία Κιγκάλι και είναι η πρωτεύουσα του Δήμου Γκασάμπο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επαρχία Κιγκάλι Κατηγορία:Πόλεις της Ρουάντα
Ισπανοεβραϊκή γλώσσα
Η Ισπανοεβραϊκή γλώσσα, γνωστή επίσης ως Λαντίνο ή Λαδίνο (λαντίνο: djudeo-espanyol, εβραϊκά: גודיאו-איספאנייול), είναι ποικιλία της ισπανικής (καστιλιάνικης), η οποία ομιλείται επί πολλούς αιώνες από τους Σεφαραδίτες, τους Εβραίους που εκδιώχθηκαν από την Ισπανία το 1492. Όπως συνέβη και με τη γλώσσα Γίντις (γερμανοεβραϊκή), η ισπανοεβραϊκή γλώσσα έχει υποστεί την έντονη επίδραση της Εβραϊκής και γράφεται με χαρακτήρες του λατινικού αλφαβήτου στα περισσότερα μέρη, ενώ στο Ισραήλ προτιμάται το εβραϊκό αλφάβητο.
Ονομασία της γλώσσας
Οι περισσότεροι ομιλητές της γλώσσας προτιμούν την ονομασία Ισπανοεβραϊκή. Ο όρος Λαντίνο, που προέρχεται από το επίθ. latino «λατινικός», θα μπορούσε να προκαλέσει σύγχυση με την επίσης ρομανική Λαδινική γλώσσα, που ομιλείται στη Β. Ιταλία και φέρει το ιταλ. όνομα Ladino. Άλλα ονόματα με τα οποία αποκαλείται η γλώσσα είναι τα ακόλουθα: Σεφαραδίτικη, Γιουντέσμο (Dzhudezmo / Judezmo) και (στην Εβραϊκή γλώσσα) Spanyolit (εβρ. לאדינו).
Θα μπορούσε, σε γενικές γραμμές, να λεχθεί ότι η ονομασία Λαντίνο προτιμάται από τους μη ειδήμονες, ενώ η ονομασία Ισπανοεβραϊκή χρησιμοποιείται στα γλωσσολογικά εγχειρίδια από τους ρομανιστές γλωσσολόγους. Οι γλωσσολόγοι του Ισραήλ έχουν ακολουθήσει την ονομασία Dzhudezmo.
Στο παρόν άρθρο ακολουθείται η επιστημονικώς ορθή (από πλευράς ταξινομήσεως) ονομασία Ισπανοεβραϊκή γλώσσα.
Η απόδοση της ονομασίας Λαντίνο στην εν λόγω γλώσσα δεν είναι απολύτως σαφής. Πριν από την εκδίωξη των Εβραίων από την Ισπανία, η λέξη σήμαινε απλώς «Ισπανικά» και δήλωνε ειδικότερα τη λογοτεχνική Ισπανική εν αντιθέσει προς τις διαλέκτους, καθώς και την Ισπανική γλώσσα σε αντιδιαστολή προς την Αραβική. Μετά την εκδίωξή τους οι Εβραίοι της Ισπανίας χρησιμοποιούσαν τη λέξη αναφερόμενοι στην προφορική απόδοση της Βίβλου στην παλαιά Ισπανική. Κατ’ επέκταση ως Λαντίνο έφθασε να δηλώνεται γενικότερα το ύφος της Ισπανικής, όχι μόνο στη Βιβλική μετάφραση, ακριβώς όπως οι Κούρδοι Εβραίοι γενίκευσαν την ονομασία Ταργκούμ ώστε να δηλώνει την Ιουδαιο-Αραμαϊκή γλώσσα. Για τον λόγο αυτόν, σχολαστικοί Εβραίοι λόγιοι, όπως ο Χαΐμ Βιδάλ Σεφιχά (Haim Vidal Sephiha ), προτιμούν να κρατούν τον όρο Λαντίνο αποκλειστικά για την εξεβραϊσμένη μορφή της γλώσσας που χρησιμοποιήθηκε σε Βιβλικές μεταφράσεις, οι οποίες βασίστηκαν στην παραδοσιακή προφορική απόδοση που μνημονεύθηκε ανωτέρω.
Ιστορική αναδρομή
right|thumb|200px|Υπογεγραμμένο αντίγραφο από το Διάταγμα της [[Αλάμπρα, με το οποίο περ. 200.000 Εβραίοι εκδιώχθηκαν από την Ισπανία το 1492]]
Οι Εβραίοι εκδιώχθηκαν από την Ισπανία μετά την έκδοση του διατάγματος της Αλάμπρα στις 2 Αυγούστου 1492, το οποίο υποχρέωνε όσους Εβραίους δεν μεταστρέφονταν στον χριστιανισμό να εγκαταλείψουν την ισπανική επικράτεια. Η πλειονότητα επέλεξε τον δρόμο της εξορίας και ίδρυσε κοινότητες σε διάφορες περιοχές της Ευρώπης και της Μεσογείου. Σε αυτές συγκαταλέγονται η Ολλανδία, η Ιταλία, το Μαρόκο, η Τουρκία, η Θεσσαλονίκη και η Ρόδος, καθώς και άλλες ζώνες της ανατολικής Μεσογείου και της Βόρειας Αφρικής. Οι εξόριστοι Εβραίοι έγιναν ευνοϊκά δεκτοί στην Οθωμανική Αυτοκρατορία και στη βαλκανική της επικράτεια, πράγμα που συνετέλεσε στο να σχηματίσουν πολλές κοινότητες σε αυτές τις περιοχές. Λόγω της προέλευσής τους, άρχισαν να αποκαλούνται Sefardim (< εβρ. Sefarad «Ισπανία»), από όπου προέκυψε η ονομασία Σεφαραδίτες, Σεφαρδίτες ή σπανιότερα Σεφάρδοι.
Προέλευση
Η ομιλουμένη γλώσσα των Ισπανών Εβραίων πριν από την εκδίωξή τους δεν διέφερε ουσιωδώς από την (καστιλιάνικη) Ισπανική γλώσσα, που μιλούσε η πλειονότητα του πληθυσμού ― αν και παρατηρούνται ορισμένες ιδιαιτερότητες, κυρίως στην περιστασιακή χρήση εβραϊκού λεξιλογίου.
Επί αρκετές δεκαετίες μετά την αναχώρησή τους από την Ιβηρική χερσόνησο οι εξόριστοι Εβραίοι διατηρούσαν επικοινωνία με τα πατρώα εδάφη μέσω εμπορικών συναλλαγών και αυτό ανανέωνε την επαφή της Ισπανίας με τις σεφαραδίτικες κοινότητες.
Βαθμηδόν η γλώσσα των εξορίστων αναπτύχθηκε ως αυτόνομο σύστημα. Φαίνεται ότι ήδη κατά την Αναγέννηση η Ισπανοεβραϊκή γλώσσα είχε πάψει πλέον να είναι ευχερώς κατανοητή από τους Ισπανούς της χερσονήσου, διότι είχε αποκτήσει αρχαϊκό χαρακτήρα στο λεξιλόγιο και στην προφορά (δεν είχε συμβαδίσει με την εξέλιξη της Ισπανικής) και περιείχε πλήθος δανείων από άλλες γλώσσες. Στους τόπους εξορίας τους οι Εβραίοι διατηρούσαν την ισπανική γλώσσα, διότι αποτελούσε σημείο αναγνωρίσεως του ότι ανήκαν στην εβραϊκή κοινότητα, ενώ στις περιοχές όπου συγκατοικούσαν με τους Ασκεναζίτες η Ισπανοεβραϊκή ήταν διακριτό γνώρισμα μεταξύ των δύο κοινοτήτων. Στους αιώνες που ακολούθησαν η γλώσσα αυτή υπήρξε το μέσον για σημαντική προφορική και γραπτή παράδοση (λογοτεχνίας και τραγουδιών).
Στη Θεσσαλονίκη, αρχικώς οθωμανική και κατόπιν ελληνική, το ειδικό βάρος της σεφαραδίτικης κοινότητας ήταν τέτοιο, που κατέστησε τη Λαντίνο lingua franca του εμπορίου μεταξύ όλων των κατοίκων της πόλεως―Εβραίων, Χριστιανών και Μουσουλμάνων.
19ος αιώνας
Η ανάδυση του εθνικισμού και ο επακόλουθος σχηματισμός νέων εθνικών κρατών άσκησαν πίεση στους Σεφαραδίτες να εγκαταλείψουν τη δική τους γλώσσα για την επίσημη γλώσσα του κράτους στο οποίο ζούσαν. Παραδόξως, οι δεκαετίες μεταξύ 1880 και 1930 υπήρξαν τα χρόνια κατά τα οποία παρατηρήθηκε η μεγαλύτερη άνθηση της Ισπανοεβραϊκής, πρόκειται δε για την περίοδο της μεγαλύτερης δημογραφικής αύξησης των Σεφαραδιτών. Η αύξηση αυτή αντανακλάται επίσης στη γραπτή παραγωγή και περιλαμβάνει τόσο έντυπα στη Λαντίνο όσο και μεταφράσεις έργων της ευρωπαϊκής λογοτεχνίας σε αυτή τη γλώσσα.
Ορισμένοι προτιμούν να αποκαλούν τη Λαντίνο του 19ου αιώνα Νεοϊσπανοεβραϊκή (Neojudeoespañol) σε αντιδιαστολή προς την κλασική Ισπανοεβραϊκή (Castizo) εξαιτίας των άφθονων δανείων από τη Γαλλική γλώσσα, που συχνά σκοπό είχαν να αντικαταστήσουν δάνεια τουρκικής προελεύσεως και να προσδώσουν στη γλώσσα χαρακτήρα πιο «ρομαντικό».
Προς το τέλος του 19ου αιώνα πυκνώνουν ξανά οι επαφές με την (καστιλιάνικη) Ισπανική γλώσσα, κατ’ εξοχήν στο Μαρόκο, όπου η γλώσσα των Σεφαραδιτών είχε βρει δίαυλο επικοινωνίας με τη σύγχρονη Ισπανική. Μερικές σεφαραδίτικες κοινότητες προσδοκούσαν ότι η Ισπανία θα υιοθετούσε πολιτική επανεξισπανισμού (reespañolización) των παλαιών Εβραίων εξορίστων, ανοίγοντας σχολεία και ανώτερα εκπαιδευτήρια, τα οποία θα αντέστρεφαν τη γαλλική επιρροή. Ανέμεναν ακόμη ότι οι Σεφαραδίτες θα μπορούσαν ίσως να επανακτήσουν την ισπανική τους ιθαγένεια, ώστε να αποφύγουν τους πολέμους και την αστάθεια που επικρατούσε τότε στα Βαλκάνια μετά τη συνεχιζόμενη κατάτμηση της Οθωμανικής αυτοκρατορίας.
Εντούτοις, αυτές οι προσδοκίες βρήκαν μικρή ανταπόκριση στην ισπανική ηγεσία, εν μέρει λόγω αδράνειας ή απραξίας και εν μέρει επειδή η αντισημιτική προκατάληψη παρέμενε ζωντανή στην πολιτική τάξη της χώρας, παρά τους αιώνες που είχαν μεσολαβήσει.
20ός αιώνας
Κατά τον 20ό αιώνα η Ισπανοεβραϊκή γλώσσα παρήκμασε με ταχύ ρυθμό. Ισχυρός λόγος υπήρξε ασφαλώς το γεγονός ότι το ναζιστικό ολοκαύτωμα αφάνισε σχεδόν ολόκληρες κοινότητες, όπως την πολυάριθμη σεφαραδίτικη κοινότητα της Θεσσαλονίκης και άλλες μικρότερες στα Βαλκάνια, στην Ολλανδία και στη Βόρεια Μεσόγειο. Η συστηματική εξόντωση του εβραϊκού πληθυσμού στα Ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης αποτέλεσε το σφοδρότερο πλήγμα που υπέστησαν οι σεφαραδίτικες κοινότητες μετά την εκτόπισή τους από την Ισπανία το 1492. Δεύτερη αξιοσημείωτη αιτία παρακμής της γλώσσας ήταν οι μεταναστεύσεις που προκλήθηκαν από τον πόλεμο και κατόπιν από την ίδρυση του κράτους του Ισραήλ, οι οποίες αποσυνέθεσαν τις κοινότητες. Μέσα σε ελάχιστα χρόνια η Ισπανοεβραϊκή έχασε περίπου το 90% των ομιλητών της. Η πορεία που οδήγησε εκεί είναι προφανής: Η Ισπανοεβραϊκή έπαψε πλέον να αποτελεί σημείο εντοπιότητας και αναγνωρίσεως και έχασε περαιτέρω εκείνους που μπορούσαν να διευρύνουν και να συστηματοποιήσουν τη χρήση της: τους συγγραφείς και τους λογοτέχνες.
Η διατήρηση της Ισπανοεβραϊκής ως στοιχείου της εβραϊκής ταυτότητας δεν ήταν πλέον αισθητή ή αναγκαία στο Ισραήλ, διότι η γλώσσα που εθεωρείτο πλέον καταλληλότερη για τους πολίτες, η Εβραϊκή, είχε αναβιώσει με επιτυχία. Στη χώρα μετακινήθηκε επίσης η πλειονότητα των Σεφαραδιτών από το Μαρόκο, που μετανάστευσε μαζικά εκεί κατά τη δεκαετία του 1950. Όσοι μετανάστευαν σε ισπανόφωνες χώρες γρήγορα εγκατέλειπαν τη γλώσσα τους για την Ισπανική, οι δε κοινότητες στη Γαλλία ή στις Ηνωμένες Πολιτείες τη διατήρησαν για μικρό χρονικό διάστημα περιορισμένη σε οικιακή χρήση ή σε συζητήσεις μεταξύ φίλων.
Ποικιλίες
Την εποχή της εκδίωξης από την Ισπανία η καθημερινή γλώσσα των Ισπανοεβραίων λίγο διέφερε από τη γλώσσα των λοιπών Ισπανών. Υπήρχε, ωστόσο, μια υφολογική ποικιλία που εχρησιμοποιείτο για μελέτη ή μετάφραση, μια αρχαϊκή διάλεκτος της Ισπανικής η οποία ενσωμάτωνε μεγάλο αριθμό δανείων από την Εβραϊκή και την Αραμαϊκή και έτεινε να αποδίδει κατά λέξη τη σειρά των όρων της Εβραϊκής (λ.χ. η εβρ. φρ. ha-laylāh ha-zeh «απόψε – αυτή η νύχτα» αποδίδεται la noche la esta αντί του κανονικού ισπ. esta noche). Όπως προαναφέρθηκε, ορισμένες αυθεντίες τείνουν να περιορίζουν τον όρο Λαντίνο στη δήλωση αυτής ακριβώς της ποικιλίας.
Μετά την εκδίωξη η καθημερινή γλώσσα υφίστατο την αυξανόμενη επίδραση τόσο της γλώσσας της λόγιας μελέτης όσο και των τοπικών μη εβραϊκών κοινολέκτων, όπως η Ελληνική και η Τουρκική, και έφθασε να αποκαλείται Γιουντέσμο (Dzhudezmo / Judesmo). Κατά τούτο, η ανάπτυξή της ήταν παράλληλη με τη Γερμανοεβραϊκή γλώσσα των Ασκεναζιτών. Εντούτοις, αρκετοί ομιλητές, κυρίως δε τα ηγετικά μέλη της κοινότητας, χειρίζονταν επίσης μια επισημότερη μορφή, πλησιέστερη προς την Ισπανική, γνωστή ως Καστιλιάνικη (Castellano). Η ισπανοεβραϊκή διάλεκτος που ομιλείτο στο Β. Μαρόκο ήταν γνωστή με το όνομα Haquitía (< αραβ. haka «λέγω»).
Ορθογραφία
Στη σύγχρονη εποχή η Ισπανοεβραϊκή γλώσσα γράφεται συχνά με το λατινικό αλφάβητο, κυρίως στην Τουρκία. Εντούτοις, εξακολουθεί να συναντάται γραμμένη επίσης στο εβραϊκό αλφάβητο (κυρίως με τους χαρακτήρες Ρασί), ακολουθώντας την πρακτική που επικρατούσε σχεδόν καθ’ όλοκληρίαν ώς τον 19ο αιώνα (υπό την ονομασία aljamiado). Αν και στο παρελθόν χρησιμοποιήθηκαν τόσο το ελληνικό όσο και το κυριλλικό αλφάβητο, αυτό σπανίζει πλέον.
Μετά τον αποδεκατισμό των σεφαραδίτικων κοινοτήτων κατά το Ολοκαύτωμα σε μεγάλο μέρος της Ευρώπης (κυρίως στις Κάτω Χώρες και στα Βαλκάνια), η πλειονότητα των εναπομεινάντων Σεφαραδιτών ομιλητών ήταν Τούρκοι Εβραίοι. Ως επακόλουθο, πολλά ισπανοεβραϊκά κείμενα χρησιμοποιούν την τουρκική διασκευή τού λατινικού αλφαβήτου. Εντούτοις, η ισραηλινή οργάνωση Autoridad Nasionala del Ladino, η οποία ασχολείται με την προώθηση και τυποποίηση της Ισπανοεβραϊκής, ακολουθεί διαφορετική ορθογραφία. Η ορθογραφία αυτή είναι φωνητική και εμφανίζεται κυρίως στο περιοδικό Aki Yerushalayim, καθώς και στα συνέδρια της εν λόγω οργάνωσης, στα οποία παρουσιάζουν τα έργα τους διάφοροι σύγχρονοι συγγραφείς στην Ισπανοεβραϊκή γλώσσα. Η φωνητική ορθογραφία της Autoridad Nasionala del Ladino χρησιμοποιείται επίσης στο Ελληνο-λαντίνο λεξικό και στα έργα της ελληνίδας συγγραφέως Ρίτας Γκαμπάι. Επιπλέον, υπάρχουν Εβραίοι λόγιοι (όπως ο Γιακόμπ Χασάν) οι οποίοι διατείνονται ότι η Ισπανοεβραϊκή πρέπει να υιοθετήσει την ορθογραφία της (καστιλιάνικης) Ισπανικής.
Γλωσσική δομή
Επειδή η γλωσσική δομή της Ισπανοεβραϊκής βρίσκεται πολύ κοντά στην καστιλιάνικη Ισπανική γλώσσα, σε αυτό το άρθρο εστιάζεται η προσοχή κυρίως στους τομείς όπου παρατηρούνται αξιοσημείωτες διαφορές.
Φωνολογία
Η γραμματική της Ισπανοεβραϊκής, καθώς και το βασικό της λεξιλόγιο (περ. το 60% του συνόλου), είναι κατά βάσιν καστιλιάνικη. Εντούτοις, η φωνολογία των συμφώνων και μέρος του λεξιλογίου είναι από ορισμένες απόψεις πλησιέστερα στη Γαλικιανή και την Πορτογαλική γλώσσα παρά στη σύγχρονη Ισπανική, διότι οι εν λόγω γλώσσες διατήρησαν χαρακτηριστικά της μεσαιωνικής Ιβηρο-Ρομανικής, τα οποία η καστιλιάνικη Ισπανική αργότερα έχασε. Ως αποτέλεσμα, η Ισπανοεβραϊκή διατηρεί αρκετούς κοινούς αρχαϊσμούς με τις παραπάνω γλώσσες.
Παραδείγματα: ισπανοεβρ. aninda «ακόμη» (πβ. πορτ. ainda, γαλικιανό aínda, αλλά ισπ. aún), ισπανοεβρ. fija «κόρη» και favla «λόγος, ομιλία» (πβ. αραγων. filla, fabla, αλλά ισπ. hija, habla).
Ακόμη η ισπανοεβραϊκή προφορά του s ως πρόσθιου γλωσσοφατνιακού [ʃ] (σαν το αγγλ. sh) πριν από [k] ή στο τέλος ορισμένων λέξεων (π.χ. seis «έξι», που προφέρεται [seʃ]) συμπίπτει με ανάλογη εξέλιξη στην Πορτογαλική και όχι στην Ισπανική.
Ορισμένοι χαρακτηριστικοί αρχαϊσμοί της Ισπανοεβραϊκής είναι οι ακόλουθοι:
Μορφολογία
Η Ισπανοεβραϊκή διακρίνεται από τις υπόλοιπες διαλέκτους της Ισπανικής ως προς τα εξής χαρακτηριστικά:
Το κλιτικό σύστημα των ρημάτων περιλαμβάνει τρεις συζυγίες. Ο ενεστώτας κλίνεται ως εξής:
Ο αόριστος των ομαλών ρημάτων κλίνεται ως εξής:
Δείγμα της γλώσσας
Ακολουθεί το πρώτο κεφάλαιο από το Βιβλικό κείμενο Άσμα Ασμάτων του Σολομώντος, όπως μεταφράστηκε στην ισπανοεβραϊκή γλώσσα (Cantar de los cantares).
1. ''Cantar de los cantares que es a Xelomó. 2. Besássesme de besos de su boca, que mijoris tus querencias más que vino. 3. A güesmo de tus azeites buenos, azeite fue vaciado tu fama, por tanto mancevas te amaron. 4. Sontráeme detrás de ti. Coreremos.Trúxome el rey a sus cámaras. Agozar mos hemos con ti; Enmenteremos tus querencias más que vino, derechedades te amaron. 5. Negra yo y donosa, güenyas de Yerusaláin, como tiendas de Kedar, como telas de xelomó. 6. Non escarnexcades en mí, que yo denegrida, que me desfetijó el sol. Hijos de mi madre enrecieron en mí; pusiéronme gudradera alas vinyas, la vinya que a mí, non guadri. 7. Denuncia a mi el que amó mí alma. ¿Cómo pacerás, como yaceras en las siestas? ¿Porque sere como enbuelta sovre rebanyos de tus conpanyeros? 8. ¿Si no sabes a ti la hermosa en las mujeres? Sal a ti en carcanyales de la oveja y ve a tus cabritos sovre moradas de los pastores. 9. A mi cavallaría en cuatregas de Paró te assemejí, mi companyera. 10.  Se hermosearon tus quexadas con las axorcas, tu cerviç con las xarpas. 11.  Axorcas de oro haremos a ti, con pinturias de la plata. 12. Hasta que el rey en su rescovda, mi almiçcle dio su güesmo. 13. Atadero del almiçcle, mi querido a mí entre mis pechos yacerá. 14.  Racimo del alcanfor mi querido a mí, entre las vinyas de Enguedi. 15.  Ec tú hermosa, mi companyera. Ec tú hermosa, tus ojos como de palombino. 16.  Ec tú hermoso mi querido, también savroso, también nuestro lecho revedrido. 17. Vergas de muestra casa, alarzes. Muestros corredores broxes. ''
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοδυτικές γλώσσες Κατηγορία:Γλώσσες της Ισπανίας Κατηγορία:Ισπανοεβραϊκή γλώσσα Κατηγορία:Σημιτικές γλώσσες
Πύργος Αχαΐας
Ο Πύργος είναι μικρός ορεινός οικισμός του Νομού Αχαΐας, αποτελεί τμήμα της Τοπικής Κοινότητας Ακράτας, και σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» από 1/1/2011 ανήκει στο Δήμο Αιγιαλείας. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», ανήκε στον πρώην Δήμο Ακράτας ως τμήμα του πρώην Δημοτικού διαμερίσματος Ακράτας.
Γενικά στοιχεία
Πρόκειται πλέον για παραθεριστικό οικισμό καθότι οι κάτοικοί του κατοικούν στα πεδινά της Ακράτας. Αποκαλείται και «Απάνω Πύργος» σε αντιδιαστολή με την ονομασία «Κάτω Πύργος», που αφορά τους μικρούς οικισμούς Παλαιοσταφίδα και Φούρνοι των οποίων οι κάτοικοι ξεχειμώνιαζαν στα πεδινά προερχόμενοι από το χωριό, έως ότου απέκτησαν μορφή μόνιμης εγκατάστασης.
Δημογραφική εξέλιξη
Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού στον 21ο αιώνα είναι η εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Ακράτας Κατηγορία:Δήμος Αιγιαλείας
Έτος
Το έτος είναι ο χρόνος μεταξύ δύο επαναλήψεων ενός γεγονότος σχετικού με την τροχιά της Γης ή γενικότερα ενός πλανήτη γύρω από τον ήλιο του. Συγκεκριμένα στην περίπτωση της Γης, έτος είναι ο χρόνος που χρειάζεται για μια πλήρη περιστροφή γύρω από τον ήλιο, 365 περίπου γήινες ημέρες. Κατ' επέκταση, αυτό μπορεί να εφαρμοστεί σε οποιοδήποτε πλανήτη: για τον Άρη για παράδειγμα, μιλάμε για "Αρειανό έτος", το οποίο διαρκεί περίπου όσο δύο γήινα.
Παλιότερα, όταν οι άνθρωποι πίστευαν ότι η Γη δεν κινείται, το έτος προσμετρούνταν με βάση τις ορατές αλλαγές στη φύση που προκαλεί η εναλλαγή των εποχών, οι οποίες κι αυτές με τη σειρά τους είναι αποτέλεσμα της περιφοράς της Γης γύρω από τον Ήλιο, ή βάσει των ισημεριών και ηλιοστασίων. Το ημερολογιακό έτος αποτελεί το χρόνο που απαιτείται για την επανάληψη δύο ημερομηνιών με το ίδιο όνομα, και η διάρκειά του ποικίλλει ανάλογα με το ημερολόγιο που χρησιμοποιείται. Για παράδειγμα, το γρηγοριανό έτος διαρκεί περίπου 365.2425 ημέρες ενώ το Ιουλιανό έτος περίπου 365.25 ημέρες.
Σύμβολο
Δεν υπάρχει καθολικώς αποδεκτό σύμβολο για το έτος ως μονάδα χρόνου. Το Διεθνές Σύστημα Μονάδων δεν κάνει κάποια πρόταση για αυτό. Τα πρότυπα NIST SP811 και ISO 80000-3:2006 προτείνουν τη χρήση του συμβόλου a από την λατινική λέξη για το έτος, annus. Στα αγγλικά χρησιμοποιούνται κάποιες φορές οι συντομογραφίες y ή yr, ειδικά στη γεωλογία και την παλαιοντολογία, όπου χρησιμοποιούνται και τα kyr, myr, byr (χιλιάδες, εκατομμύρια και δισεκατομμύρια έτη αντίστοιχα) καθώς και παρόμοιες συντομογραφίες.
Σύμβολο a
Στα NIST SP811 και ISO 80000-3:2006 προτείνουν το σύμβολο a. Αν και το a είναι επίσης σύμβολο για το αρ (are), μονάδα επιφάνειας για την μέτρηση χερσαίων εκτάσεων, το περιεχόμενο είναι συνήθως αρκετό για να είναι σαφής η χρήση του.
Ο Ενοποιημένος Κώδικας Μονάδων Μέτρησης αποσαφηνίζει τα διάφορα σύμβολα των ISO 1000, ISO 2955 και ANSI X3.50 χρησιμοποιώντας
Ένας ορισμός που υιοθετήθηκε από κοινού, από τη Διεθνή Ένωση Καθαρής και Εφαρμοσμένης Χημείας και τη Διεθνή Ένωση Γεωλογικών Επιστημών είναι η χρήση του annus, με σύμβολο a για το έτος, οριζόμενο ως η διάρκεια του τροπικού έτους κατά το έτος 2000:
Ο συμβολισμός αυτός ωστόσο έχει αποδειχθεί αμφισβητίσιμος καθώς συγκρούεται με την προηγούμενη σύμβαση μεταξύ των γεωεπιστημόνων να χρησιμοποιούν το σύμβολο a συγκεκριμένα για «έτη πριν», και τα σύμβολα y ή yr για την χρονική περίοδο ενός έτους.
Σύμβολα y και yr
Στην αστρονομία, τη γεωλογία και την παλαιοντολογία χρησιμοποιούνται κάποιες φορές τα σύμβολα yr (αγγλικά: year, έτος) και ya (αγγλικά: years ago, έτη πριν), σε συνδυασμό με προθέματα για τα «χίλια», «εκατομμύρια», «δισεκατομμύρια».
Οι μονάδες αυτές δεν είναι μονάδες του SI, ακολουθούν όμως αμφίσημες διεθνείς υποδείξεις και χρησιμοποιούν είτε τα αγγλικά πρώτα γράμματα ως προθέματα (t, m, και b) είτε τα μετρικά προθέματα (k, M, και G) είτε ποικιλίες μετρικών προθεμάτων (k, m, g). Σε αυτές περιλαμβάνονται:
Η χρήση των "mya" και "bya" δεν ενθαρρύνεται στη σύγχρονη γεωφυσική, και προτιμάται η χρήση των "Ma" και "Ga" για χρονολογίες Προ του Παρόντος, καθώς και του «m.y.» (million years, εκατομμύρια έτη) για την διάρκεια των εποχών. Αυτή η ad hoc διάκριση μεταξύ απόλυτου χρόνου και χρονικού διαστήματος είναι αμφισβητούμενη ανάμεσα στα μέλη της Γεωλογικής Εταιρίας της Αμερικής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μονάδες χρόνου
BlockFi
Το BlockFi είναι ένας δανειστής ψηφιακών περιουσιακών στοιχείων που ιδρύθηκε το 2017. Βρίσκεται στο Τζέρσεϊ Σίτι, Νιου Τζέρσεϊ. Κάποτε αποτιμήθηκε στα 3 δισεκατομμύρια δολάρια.
Τον Ιούλιο του 2022, ανακοινώθηκε ότι το ανταλλακτήριο κρυπτονομισμάτων FTX συνήψε συμφωνία με την επιλογή αγοράς του BlockFi για έως και 240 εκατομμύρια δολάρια. Η συμφωνία περιελάμβανε πιστωτική διευκόλυνση 400 εκατομμυρίων δολαρίων για την εταιρεία.