cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nullum crimen nulla poena sine lege
Παραβιάσεις
Δυστυχώς πολλές φορές έχει παρατηρηθεί η Αρχή αυτή να παραβιάζεται επανειλημμένα, προκειμένου να εξυπηρετηθούν κάποιες σκοπιμότητες ακόμα και πολιτικές ώστε αφ' ενός μεν να καταρρακώνεται η έννοια της απόδοσης δικαιοσύνης από τους ίδιους τους δικαστές που ενεργούν τοιουτοτρόπως αποβάλλοντας έτσι την έννοια του «λειτουργού», αφετέρου η ίδια η δικαιοσύνη να χάνει την κατά το σύνταγμα κατοχυρωμένη και επικαλούμενη ανεξαρτησία της.
Μελάς Γιαννιώτης
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες επιχειρηματίες
Γκουντέριχος
Διαδοχή
Με τον θάνατο τού Φλάβιου Αέτιου (454) ο Γκουντέριχος νυμφεύτηκε την αδελφή τού Ρικίμερ, τού Γότθου στρατηγού που υπηρετούσε εκείνη την εποχή τους Ρωμαίους. Τον Γουντέριχο διαδέχθηκε μετά το τέλος του ο μικρότερος αδελφός του Χιλπέριχος Α΄ της Βουργουνδίας (473) και εκείνον με την σειρά του (480) οι γιοι του Γκουντέριχου Χιλπέριχος Β΄, Γοδεγίσελος, Γκουντομπάντ και Γκοντομάρ Γ΄.
Nullum crimen nulla poena sine lege
Σημειώσεις
Σημειώνεται ότι η αρχή Nullum crimen nulla poena sine lege στο Ελληνικό δίκαιο περιέχεται ως έννοια στο άρθ. 7 παρ. 1 του ισχύοντος Συντάγματος (όπως και στο Σύντάγμα του 1952), όπου ορίζεται: Επίσης φέρεται και στο άρθρο 1 του Ποινικού Κώδικα όπου
Παραπομπές
Κατηγορία:Διεθνές Δίκαιο Κατηγορία:Ποινικό Δίκαιο Κατηγορία:Λατινικές φράσεις
Γκουντέριχος
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς των Βουργουνδών
Νήσος Καντών
Η νήσος Καντών (Kanton Island) επίσης γνωστή και ως νήσος Αμπαριρίνγκα (Abariringa Island), αλλιώς και ως νήσος Μαίρη (Mary Island), νήσος Μαίρη Μπαλκούτ (Mary Balcout Island) ή νήσος Σουάλλοου (Swallow Island) είναι το μεγαλύτερο, πιο βόρειο, και από το 2005, το μόνο κατοικημένο νησί των Νήσων του Φοίνικα, της Δημοκρατίας του Κιριμπάτι. Είναι μια ατόλη που βρίσκεται στον νότιο Ειρηνικό ωκεανό περίπου στο μισό της απόστασης μεταξύ της Χαβάης και των Φίτζι, στις γεωγραφικές συντεταγμένες 2°50′Ν, 171°40′Δ. Το νησί έχει μήκος 33 χλμ. και το νοτιότερο σημείο του είναι το ακρωτήριο Πυραμίδα. Η ακατοίκητη Εντέρμπουρυ Νήσος βρίσκεται σε απόσταση 63 χλμ. Η πρωτεύουσα του Κιριμπάτι, Νότια Ταράουα είναι 1.765 χλμ. μακριά. Στην απογραφή του 2005, ο πληθυσμός ήταν 41 άτομα, αφού μειώθηκε από τα 61 άτομα της απογραφής του 2000. Το χωριό ονομάζεται Τεμπαρόνγκα.
Ανακάλυψη
Η Καντών πήρε το σημερινό της όνομα από το φαλαινοθηρικό Καντών (Canton) από το Νέο Μπέντφορντ, που προσάραξε εκεί στις 4 Μαρτίου του 1854, υπό την διοίκηση του καπετάνιου Άντριου Γουίνγκ (Andrew Wing). Οι ναύτες κατάφεραν να διαφύγουν με φαλαινοθηρικές βάρκες και, 45 μέρες αργότερα, έφτασαν στη νήσο Τίνιαν των Μαριάνων, χωρίς να έχουν χάσει ούτε έναν άνδρα.
Ιστορία
Οι Βρετανοί διεκδίκησαν το νησί κατά την δεκαετία του 1850. Η επίσημη βρετανική διεκδίκηση άρχισε στις 6 Αυγούστου του 1936 και Βρετανοί επισκέφτηκαν αρκετές φορές το νησί με αποκορύφωμα την τοποθέτηση δύο ραδιοφωνικών πιλότων στο νησί στις 31 Αυγούστου του 1937.
Στις 8 Ιουλίου του 1937 η Καντώνα υπήρξε το θέατρο μιας ολικής έκλειψης ηλίου και το νησί κατοικήθηκε για λίγο καιρό από Αμερικανούς και Νεοζηλανδούς επιστήμονες, μέλη μιας αποστολής που οργανώθηκε από την Εθνική Γεωγραφική Κοινότητα με αρχηγό τον αστρονόμο Σάμιουελ Άλφρεντ Μίτσελ (Samuel Alfred Mitchell).
Παρά την βρετανική διεκδίκηση, επτά Αμερικανοί αποβιβάστηκαν στο νησί στις 7 Μαρτίου του 1938. Και τα δύο κράτη συνέχιζαν να καταλαμβάνουν το νησί μέχρι τον Απρίλιο του 1939, όταν οι ΗΠΑ και η Βρετανία συμφώνησαν να κατέχουν το νησί από κοινού για τα επόμενα 50 χρόνια ως η Συγκυριαρχία των Νήσων Καντών και Εντέρμπουρυ (Canton and Enderbury Islands condominium).
Οι Παναμερικανικές Παγκόσμιες Αερογραμμές έφτασαν στο νησί στις 18 Μαΐου του 1939 για να χτίσουν εγκαταστάσεις για την σχεδιαζόμενη ανταπόκριση τους στη Νέα Ζηλανδία. Η υπηρεσία άρχισε στις 12 Ιουλίου του 1940 με το Μπόινγκ 314 Κλίππερ. Στις 4 Δεκεμβρίου του 1941 το Κλίππερ του Ειρηνικού (Pacific Clipper) αναχώρησε από την Καντώνα για τη Νέα Καληδονία στην τελευταία πολιτική πτήση πριν τον πόλεμο.
Κατά την διάρκεια του Β΄ παγκόσμιου πολέμου το Πολεμικό Ναυτικό των Ηνωμένων Πολιτειών κατασκεύασε έναν αεροδιάδρομο μήκους 1.800 μ. και η Καντών έγινε ενδιάμεσος σταθμός για τις πτήσεις της Μεταφορικής Υπηρεσίας Αεροπορίας Πολεμικού Ναυτικού προς την Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία καθώς και σημείο ανασυγκρότησης στρατού για τις επιθέσεις στα Νησιά Γκίλμπερτ, που κατείχε η Ιαπωνία.
Μετά τον πόλεμο, τον Νοέμβριο του 1946, η αεροπορική εταιρεία ΠανΑμ συνέχισε τις ανταποκρίσεις προς Αυστραλία και Νέα Ζηλανδία μέσω Καντώνας με τα αεροσκάφη Douglas DC-4. Η αυστραλέζικη εταιρεία Quantas ακολούθησε λίγο αργότερα. Αυτή η υπηρεσία συνεχίστηκε μέχρι το 1958, όταν τα DC-4 αντικαταστάθηκαν με τα Douglas DC-7C.
Το 1960 κατασκευάστηκε ένας ανιχνευτικός σταθμός για το διαστημικό πρόγραμμα Μέρκιουρυ που χρησιμοποιήθηκε έως τον Νοέμβριο του 1965. Η εγκατάλειψη του νησιού από την NASA έκανε το νησί μια πόλη-φάντασμα, αφήνοντας μόνον έναν φροντιστή ώστε το αεροδρόμιο να μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε περιπτώσεις εκτάκτου ανάγκης. Το 1968 σήμανε το οριστικό τέλος της Αμερικανικής παρουσίας, το αεροδρόμιο εγκαταλείφθηκε και ο φροντιστής μεταφέρθηκε. Οι Βρετανοί έκλεισαν το ταχυδρομείο τους, τερματίζοντας την εκεί παρουσία τους επίσης.
Το ταχυδρομείο ξανάνοιξε από την κυβέρνηση του Κιριμπάτι, μετά την ανεξαρτησία και αναγνώριση της κυριαρχίας του Κιριμπάτι, με την επανεγκατάσταση λίγων ατόμων από τις πιο πυκνοκατοικημένες αττόλες των Νήσων Γκίλμπερτ.
Κατηγορία:Νησιά Φοίνικα Κατηγορία:Ατόλλες του Κιριμπάτι
Αβοκέτα
Η Αβοκέτα είναι παρυδάτιο καλοβατικό πτηνό της οικογενείας των Ανωραμφιδών, που απαντά και στον ελλαδικό χώρο. Η επιστημονική ονομασία του είδους είναι Recurvirostra avosetta και δεν περιλαμβάνει υποείδη (μονοτυπικό).
Ονοματολογία
Ο λατινικός όρος Recurvirostra για το γένος, προέρχεται από τα συνθετικά recurvare «λυγίζω, κάμπτω» + rostrum «ράμφος» και παραπέμπει στο χαρακτηριστικό κυρτωμένο ράμφος του πτηνού.
Η επιστημονική ονομασία avosetta «αβοκέτα» έχει βενετσιάνικη ρίζα και, εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο έργο του Αλντροβάντι Ορνιθολογία (1603). Πιθανολογείται ότι η ονομασία σχετίζεται με την ιταλική λέξη avvocato  (=δικηγόρος), για να υπενθυμίζει τη μαυρόασπρη «στολή» του πτηνού, όπως ήσαν ντυμένοι οι δικηγόροι της εποχής, αυτό όμως δεν έχει τεκμηριωθεί ικανοποιητικά.
Η αγγλική λέξη pied στη λαϊκή ονομασία του είδους (Pied avocet), έχει μεταμεσαιωνική προέλευση (1350-1400) και προέρχεται από τη λέξη pie, που σημαίνει «δίχρωμος» και, μάλιστα, «ασπρόμαυρος», συσχετιζόμενη απόλυτα με το φτέρωμα του πτηνού. Άλλωστε, το ίδιο συνθετικό υπάρχει και σε άλλες αγγλικές λέξεις με παρόμοια σημασία, όπως λ.χ. magpie (=καρακάξα) ή pied horse (=άλογο με κηλίδες).
Η λόγια ελληνική ονομασία του πτηνού ανώραμφος, παραπέμπει στο χαρακτηριστικό ράμφος του είδους, που «βλέπει» προς τα πάνω.
Γεωγραφική κατανομή
thumb|right|350px|Χάρτης εξάπλωσης του είδους Recurvirostra avosetta: Πράσινο σκούρο = Μόνιμος κάτοικος (επιδημητικός), Πορτοκαλί = Καλοκαιρινός αναπαραγόμενος επισκέπτης, Μπλε = Περιοχές διαχείμασης Το είδος εμφανίζει ευρύ φάσμα κατανομής στον Παλαιό Κόσμο (οικοζώνες: Παλαιαρκτική, Αφροτροπική, Ινδομαλαϊκή), με τα δυτικά όρια, στη μεν Ευρασία, στην περιοχή της Ιβηρικής, στη δε Αφρική, σε όλες τις παράκτιες περιοχές του Ατλαντικού, από το Μαρόκο μέρι τη Νοτια Αφρική. Τα ανατολικά όρια της επικράτειας εκτείνονται μέχρι τη Μογγολία και τη Σινική Θάλασσα. Προς βορράν, οι περιοχές εξάπλωσης αρχίζουν από τη νότια Σκανδιναβία και τη νότια Σιβηρία.
Περιοχές αναπαραγωγής
Στην Ευρώπη, η αβοκέτα είναι πουλί αναπαραγωγής στις ακτές του Ηνωμένου Βασιλείου]], τη νότια Σουηδία, την Εσθονία, τη Δανία, τη Γερμανία, τη Γαλλία και την Πορτογαλία. Στην Ισπανία φωλιάζει τόσο στην ακτή και την ενδοχώρα. Είναι επίσης επιδημητική στη Σαρδηνία, την Ιταλία, την Ελλάδα, την Ουγγαρία, τη Ρουμανία και την Ουγγαρία. Στην Αυστρία παρατηρούνται στη λίμνη Νόιζιντλ (Neusiedl), όπου το 2004 μετρήθηκαν περισσότερα από 500 ενήλικα πουλιά, αλλά η επιτυχία αναπαραγωγής τους ήταν ανησυχητικά χαμηλή. Επίσης, το Δέλτα του Βόλγα είναι μία από τις μεγάλες ευρωπαϊκές περιοχές αναπαραγωγής της αβοκέτας.
Περιοχές διαχείμασης
Οι περιοχές διαχείμασης βρίσκονται νότια των περιοχών αναπαραγωγής, ανάλογα με το γεωγραφικό μήκος, αλλά η μεταναστευτική συμπεριφορά του πτηνού εξαρτάται άμεσα από τη βαρύτητα των καιρικών συνθηκών. Έτσι, τουλάχιστον στο βόρειο τμήμα των εδαφών αναπαραγωγής, οι αβοκέτες είναι μεταναστευτικές. Όμως, σε ήπιους χειμώνες, πολλές αβοκέτες, οι οποίες αναπαράγονται στη Βρετανία, τη Γαλλία και την Ολλανδία, παραμένουν στις περιοχές αναπαραγωγής τους και, ως εκ τούτου, πρέπει να θεωρηθούν ως επιδημητικά πτηνά. Επίσης, στον Όρμο Heligoland και το ολλανδικό Δέλτα του Ρήνου, όπου μεγάλα σμήνη καταφθάνουν στα μέσα Ιουλίου από τη Σουηδία, τη Δανία, τη Γερμανία και τις Κάτω Χώρες, παραμένουν εκεί για μικρό μέρος του χειμώνα.
Τα πουλιά αναπαραγωγής από τις ακτές της βορειοδυτικής Ευρώπης, μετά την ολοκλήρωση της περιόδου επώασης και της επακόλουθης διαδικασίας αλλαγής πτερώματος, τον Ιούλιο και τον Αύγουστο, στη συνέχεια κατά τον Οκτώβριο, ακολουθούν τις ακτές του Ατλαντικού, με νοτιοδυτική κατεύθυνση. Σημαντικές περιοχές διαχείμασης είναι οι πλούσιοι σε ιζήματα κόλποι και εκβολές ποταμών της Γαλλίας, της Πορτογαλίας και της Ισπανίας, πάνω στις ακτές του Ατλαντικού.
Επιπροσθέτως, παρά τις πολυάριθμες ανθρώπινες παρεμβάσεις, οι σχετικά φυσικές περιοχές και τα διάφορα ανθρωπογενή περιβάλλοντα όπως οι μικρές τεχνητές λίμνες με ψάρια και οι αλυκές, έχουν μεγάλη σημασία ως οικότοποι διαχείμασης. Ένα μέρος από τις αβοκέτες της ΒΔ Ευρώπης, διαχειμάζουν νοτιότερα κατά μήκος της αφρικανικής ακτής του Ατλαντικού. thumb|right|350px|Ενήλικη αβοκέτα στον οικότοπό της Τα πουλιά αναπαραγωγής της Μεσογείου δείχνουν, εκτός από τις τοπικές μετακινήσεις και τη διερεύνηση των κατάλληλων βιοτόπων διαχείμασης, τάσεις παραμονής στην ίδια γενικότερη επικράτεια. Τα άτομα που φωλιάζουν στην Κ. και ΝΑ. Ευρώπη, κινούνται προς τα νοτιοανατολικά και νοτιοδυτικά, για να περάσουν το χειμώνα στην περιοχή της Μαύρης Θάλασσας, στη Μεσόγειο και τη βόρεια Αφρική. Μέρος αυτού του πληθυσμού μπορεί να διασχίσει τη Σαχάρα και να διαχειμάσει στο ανατολικό Σαχέλ του Σουδάν και του Τσαντ.
Λίγα είναι γνωστά για τις μετακινήσεις του πληθυσμού της κεντρικής Ασίας, αλλά οι περιοχές διαχείμασης βρίσκονται στον Περσικό Κόλπο, στα βορειοδυτικά της ινδικής υποηπείρου και στη ΝΑ. Κίνα. Τέλος, οι πληθυσμοί αναπαραγωγής στην Αφρική περνάνε την περίοδο ξηρασίας σε διάφορους παράκτιους οικοτόπους.
Μεταναστευτική συμπεριφορά
thumb|right|300px|Σμήνος από αβοκέτες thumb|300px|Αβοκέτα σε πτήση στη Λιμνοθάλασσα Αγγελοχωρίου Η φθινοπωρινή αποδημία της αβοκέτας πραγματοποιείται από τον Αύγουστο μέχρι τον Οκτώβριο, ενώ η εαρινή αποδημία αρχίζει στα μέσα Μαρτίου και διαρκεί μέχρι τον Μάιο.
Τυχαίοι, περιπλανώμενοι επισκέπτες έχουν αναφερθεί μεταξύ άλλων από τη Φινλανδία, την Ισλανδία, τη Λεττονία, τη Β.Κορέα, τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, τη Λιβερία και τη Μαδαγασκάρη.
Αναπαραγωγική περίοδος
Η αβοκέτα αναπαράγεται σε επίπεδους ανοιχτούς χώρους και σε ρηχούς υγροτόπους με θαλασσινό ή υφάλμυρο νερό που βρίσκονται σε νησιά, χερσονησίδες, ή γυμνές παρυφές από άμμο, λάσπη ή αργιλώδες έδαφος και αραιή, χαμηλή βλάστηση. Επίσης, σε εσωτερικές αλμυρές, μεγάλες ή μικρές λίμνες, λιμνοθάλασσες, εκβολές ποταμών, αλυκές, αλμυρόβαλτους, αρδευόμενες εκτάσεις και πλημμυρισμένες πεδιάδες σε ξηρές περιοχές. Το σημαντικότερο χαρακτηριστικό των βιοτόπων αναπαραγωγής, φαίνεται να είναι τα επίπεδα νερού που, σταδιακά, πέφτουν κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού για να αποκαλύψουν επιπρόσθετους χώρους ανεύρεσης τροφής, καθώς και οι υψηλές συγκεντρώσεις αλάτων που αποτρέπουν την ανάδυση και ανάπτυξη υπερβολικής παράκτιας βλάστησης.
Μη αναπαραγωγική περίοδος
Εκτός περιόδου αναπαραγωγής, το είδος απαντάται σε παράκτιες και εσωτερικές αλμυρές λίμνες και ελώδεις περιοχές, λιμνοθάλασσες, αλυκές, εκβολές ποταμών, αμμώδεις παραλίες, δέλτα ποταμών και πλημμυρισμένες πεδιάδες. Η αβοκέτα, σπάνια συχνάζει σε ηπειρωτικές λίμνες γλυκού νερού και σε ποτάμια, αλλά μπορεί να αναζητά την τροφή της σε γεωργικές εκτάσεις.
Στις επικράτειες της κεντρικής Ασίας και της Αφρικής, βρίσκεται σχεδόν πάντοτε στις μικρές λίμνες και νερόλακκους που δημιουργούνται από τις νεροποντές, καθώς και στις αλμυρές λίμνες της στέπας.
Μορφολογία
thumb|left|300px|Ενήλικη αβοκέτα σε ζωολογικό κήπο Η αβοκέτα είναι ένα από τα πλέον αναγνωρίσιμα παρυδάτια πτηνά και, με το χαρακτηριστικό ασπρόμαυρο πτέρωμα και το ράμφος της, δύσκολα συγχέεται με άλλο είδος (indistinguishable).
Τα ενήλικα αλλά και τα νεαρά πουλιά που, ήδη έχουν αποκτήσει το πτέρωμά τους, έχουν πολύ όμορφη χαρακτηριστική «ενδυμασία», στην οποία δεσπόζει η αντίθεση μεταξύ χιονόλευκου και μαύρου χρώματος. Η κορυφή του κεφαλιού, ο τράχηλος, τα εξωτερικά φτερά της ωμοπλάτης, τμήμα της άνω επιφανείας των πτερύγων και το τελευταίο τριτημόριό τους, είναι μαύρα, με όλα τα υπόλοιπα μέρη πλην των ταρσών και του ράμφους, να είναι λευκού χρώματος. Το σκουρόγκριζο ράμφος είναι εξαιρετικά ιδιαίτερο, έχει μήκος άνω των 7 εκατοστών, είνια πολύ λεπτό –ιδιαίτερα στην άκρη του- και, είναι έντονα κυρτωμένο προς τα πάνω. Οι ταρσοί, είναι κομψοί, λεπτεπίλεπτοι και έχουν χρώμα μολυβί με κάποια υποκύανη απόχρωση. Τα πόδια έχουν 4 δακτύλους, με τον τέταρτο να είναι υπολειμματικός στο πίσω μέρος του ποδιού, ενώ οι 3 μπροστινοί συνδέονται με νηκτική μεμβράνη.
Τα φύλα μοιάζουν αρκετά, αλλά τα θηλυκά έχουν κοντύτερο -ωστόσο πιο κυρτωμένο- ράμφος, ενώ κάποιες φορές, δείχνουν πιο ανοικτό τόνο στο χρώμα της βάσης του ράμφους και, κάποιο λευκόχρωμο δακτύλιο γύρω από τον οφθαλμό.
Τα νεαρά πουλιά, που δεν έχουν ακόμη αποκτήσει το τελικό τους πτέρωμα, έχουν σκούρο «σάπιο-μήλο» -όχι μαύρο- χρωματισμό στα φτερά της ωμοπλάτης (scapulars).
Βιομετρικά στοιχεία
(Πηγές:            )
Ηθολογία
Το είδος παραμένει αγελαίο κατά τη μετανάστευση και κατά τη διάρκεια του χειμώνα, ταξιδεύοντας σε χαλαρά σμήνη. Η αναζήτηση τροφής γίνεται σε ομάδες των 5-30 ατόμων, αλλά το κούρνιασμα μπορεί να περιλαμβάνει σμήνη πολλών χιλιάδων ατόμων.
Πτήση
thumb|right|300px|Ενήλικη αβοκέτα εν πτήσει Η αβοκέτα, κατά την πτήση, πέρα από το χαρακτηριστικό ασπρόμαυρο χρωματισμό, αναγνωρίζεται και από τα πόδια που, τα κρατάει τεντωμένα και πέρα από το άκρο της ουράς, ενώ, αντίθετα, ο λαιμός διατηρείται ελαφρώς κυρτωμένος. Ωστόσο, η πτήση της είναι πολύ «κομψή», με μάλλον αργά φτεροκοπήματα. Συνήθως πετάει κατά σμήνη σε χαλαρούς, ασύνδετους σχηματισμούς, κάποιες φορές όμως, σε σχηματισμό V.
Αναπαραγωγή
Η περίοδος αναπαραγωγής στην Ευρώπη δείχνει μόνο μικρές γεωγραφικές αποκλίσεις. Ξεκινά στα τέλη Μαρτίου έως τα μέσα Απριλίου στο νότο, αλλά η εναπόθεση των αβγών στις βόρειες περιοχές αναπαραγωγής, ξεκινάει το τελευταίο δεκαήμερο του Απριλίου και συνεχίζεται μέχρι τις αρχές Μαΐου.
Οι αβοκέτες είναι συνήθως μονογαμικές και τα ζευγάρια αναπαραγωγής αρχίζουν να σχηματίζονται, ήδη, από τα τέλη του χειμώνα, οπότε, πολλά άτομα έχουν κιόλας ζευγαρώσει όταν καταφθάνουν στις περιοχές φωλιάσματος. Οι ερωτοτροπίες γίνονται κατά μικρές ομάδες, στα ρηχά νερά, όπου συγκεντρώνονται περίπου 3-6, αλλά περιστασιακά μέχρι και 18 πουλιά, με τα κεφάλια στραμμένα προς τα έσω και, συνήθως σε κυκλικό σχηματισμό. Μερικές φορές, τα πουλιά ρίχνουν ξερό χορτάρι το ένα προς το μέρος του άλλου και κινούν έντονα το κεφάλι και το ράμφος. Όχι σπάνια, κάποιες «απειλές» και χειρονομίες, εκφράζουν έντονη επιθετικότητα που μπορεί να οδηγήσει σε πραγματικές μάχες, με τα πουλιά που έχουν διαλέξει το σύντροφό τους, να παραμένουν όσο το δυνατόν πλησιέστερα το ένα στο άλλο.
Η φωλιά βρίσκεται πάνω σε επίπεδο αμμώδες ή ξερό λασπώδες έδαφος, κοντά στην άκρη του νερού, ή σε χαμηλή, αραιή, παρυδάτια βλάστηση. Είναι μια ρηχή κοιλότητα, εντελώς άδεια από υλικό επίστρωσης ή, κάποιες φορές, υπάρχει λιγοστό, νεκρό φυτικό υλικό. Η ωοτοκία πραγματοποιείται άπαξ σε κάθε περίοδο φωλιάσματος. Η γέννα αποτελείται από (3-) 4 (-5) υποελλειπτικά προς οβάλ αβγά, διαστάσεων 50,6 Χ 35,1 χιλιοστών και βάρους 31,7 γραμμαρίων, εκ των οποίων ποσοστό 6% είναι κέλυφος. Η επώαση πραγματοποιείται και από τα δύο φύλα και, διαρκεί (22-) 23 έως 24 (-25) ημέρες. Οι νεοσσοί είναι φωλεόφυγοι, αφήνουν σχεδόν αμέσως τη φωλιά, επιτηρούνται στενά από τους γονείς και, πολύ σύντομα τρέφονται μόνοι τους. thumb|right|350px|Αβοκέτα στη θέση φωλιάσματος Η διαδικασία απόκτησης του πτερώματος, ποικίλλει ανάλογα με τις καιρικές συνθήκες. Η πτέρωση (fledging) πραγματοποιείται στις (32-) 35 έως 42 ημέρες. Αποκτούν σεξουαλική ωριμότητα κατά το 2ο έτος της ζωής τους.
Κατάσταση πληθυσμού
Παρά τη λαθροθηρία σε κάποιες περιοχές του φάσματος κατανομής, οι αναπαραγόμενοι πληθυσμοί της αβοκέτας, ειδικά στη ΒΔ. Ευρώπη, έχουν αυξηθεί στις τελευταίες δεκαετίες και παραμένουν σε καλό επίπεδο. Η ευρωπαϊκή ήπειρος φιλοξενεί περισσότερο από τον μισό, συνολικό αναπαραγωγικό πληθυσμό. Γενικά, δεν κινδυνεύει σε παγκόσμιο επίπεδο και η IUCN το κατατάσσει στα είδη Ελαχίστης Ανησυχίας (LC).
Απειλές
Το είδος απειλείται στην Ευρώπη από τη ρύπανση των υγροτόπων με πολυχλωριωμένα διφαινύλια (PCBs), εντομοκτόνα και βαριά μέταλλα όπως, σελήνιο, μόλυβδο και υδράργυρο. . Οι σημαντικές θέσεις διαχείμασης (π.χ. στην Πορτογαλία ή την Κίτρινη Θάλασσα), απειλούνται επίσης από την ανάπτυξη των υποδομών, τα εγγειοβελτιωτικά έργα, τη ρύπανση, την ανθρώπινη όχληση και τη μειωμένη ροή των ποταμών. Το είδος είναι ευαίσθητο στη γρίπη των πτηνών, έτσι ώστε μπορεί να απειλείται από τυχόν μελλοντικά κρούσματα της νόσου. Επίσης, όπως και ο στρειδοφάγος, προβλέπεται ότι, θα είναι από τα είδη που θα επηρεαστούν σε μεγάλο βαθμό από την αύξηση της θερμοκρασίας του κλίματος στις ακτές της κεντρικής Ευρώπης.
Κατάσταση στην Ελλάδα
Στην Ελλάδα, παρόλο που τοπικά μόνον είναι κοινό είδος, η αβοκέτα φωλιάζει και διαχειμάζει σε λίγους, σχετικά, υγροτόπους. Αν και υπάρχουν τεχνητές δομές που μπορούν να τις εκμεταλλευτούν (λ.χ. αλυκές), οι αβοκέτες έχουν σήμερα αραιό πληθυσμό, με τάσεις μείωσης, λόγω κυρίως των επεμβάσεων στους υγροτόπους και τις οχλήσεις κατά την περίοδο αναπαραγωγής. Επίσης, πολλά πουλιά σκοτώνονται το χειμώνα από λαθροκυνηγούς. Φωλιάζει στο Μεσολόγγι, στους παράκτιους υγρότοπους του Θερμαϊκού, στο Πόρτο Λάγος, τον Αμβρακικό, την Κεραμωτή και στους υγροτόπους της Λέσβου και Λήμνου, ενώ κατά το χειμώνα είναι πιο πολυπληθής αν και ο πληθυσμός παραμένει συγκεντρωμένος σε μερικούς παράκτιους υγροτόπους.
Στην Ελλάδα, η υποβάθμιση ή η καταστροφή των υγρότοπων από τις διάφορες ανθρωπογενείς δραστηριότητες που προκαλούν περιορισμό των φυσικών ενδιαιτημάτων και η υδατική ρύπανση αποτελούν τη σοβαρότερη απειλή για το είδος. Επίσης, η μείωση του αναπαραγόμενου πληθυσμού πιθανόν να οφείλεται και στη θήρευση των αβγών από φυσικούς θηρευτές. Άλλες απειλές είναι όχληση από τα ζώα κτηνοτροφίας που βόσκουν κοντά στις φωλιές και εκείνη που προκαλούν οι ανθρώπινες δραστηριότητες σε ορισμένες περιοχές. Τέλος, η διάβρωση των νησίδων στις περιοχές όπου φωλιάζει το είδος, κυρίως στη Β. Ελλάδα.
Μέτρα διαχείρισης
Ι. Συμπεριλαμβάνεται στον κατάλογο του Κόκκινου Βιβλίου για τα απειλούμενα σπονδυλόζωα της Ελλάδος, στην κατηγορία Τρωτά.
Βρετανική Ναυτική Υπηρεσία
Η Ναυτική Υπηρεσία της Αυτού Μεγαλειότητος (αγγλικά: His Majesty's Naval Service), επίσης γνωστή ως Ανώτερη Υπηρεσία (Senior Service), αποτελεί τo πολεμικό ναυτικό και τη θαλάσσια οργανωτική δομή των Βρετανικών Ενόπλων Δυνάμεων. Αποτελείται από το Βασιλικό Ναυτικό, το Βασιλικό Σώμα Πεζοναυτών, το Ναυτικό Γραφείο Διασύνδεσης, την Υπηρεσία Συγκροτήματος Βασιλικού Ναυτικού και τη Νοσηλευτική Υπηρεσία Βασιλικού Ναυτικού Βασίλισσας Αλεξάνδρας. Ο όρος Ναυτική Υπηρεσία θα πρέπει να διακρίνεται από τις «Ναυτικές Υπηρεσίες ΗΒ», οι οποίες αποτελούνται από την Ναυτική Υπηρεσία και το Εμπορικό Ναυτικό. Η Ναυτική Υπηρεσία ως σύνολο υπόκειται στις διαταγές του Ναυτικού Συμβούλιο, το οποίο διευθύνεται από τον Πρώτο Λόρδο της Θαλάσσης. Το Συμβούλιο Άμυνας εκπροσωπεί τη Ναυτική Υπηρεσία στο Συμβούλιο των Ναυάρχων, υπό την προεδρία του Υπουργού Άμυνας.
Αβοκέτα
Μέτρα διαχείρισης
ΙΙ. Συμπεριλαμβάνεται στο Παράρτημα Ι της Κοινοτικής Οδηγίας 79/409 του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη διατήρηση των άγριων πουλιών.
Βρετανική Ναυτική Υπηρεσία
Η Ναυτική Υπηρεσία διοικείται από το Βασιλικό Ναυτικό, και δραστηριοποιείται κατά κύριο λόγο στις τρεις ναυτικές βάσεις του Ηνωμένου Βασιλείου, στο Πόρτσμουθ, το Κλάιντ και το Ντέβονπορτ στο οποίο βρίσκεται η μεγαλύτερη επιχειρησιακή ναυτική βάση στη Δυτική Ευρώπη. Από το 2014, υπάρχουν πάνω από 228 πλοία σε υπηρεσία, από διάφορους κλάδους της Ναυτικής Υπηρεσίας, συμπεριλαμβανομένων των Θαλάσσιων Υπηρεσιών και του Βασιλικού Επικουρικού Στόλου.
Αβοκέτα
Μέτρα διαχείρισης
ΙΙΙ. Συμπεριλαμβάνεται στα είδη του Παραρτήματος ΙΙ της Σύμβασης της Βέρνης για τη διατήρηση της ευρωπαϊκής άγριας ζωής και των φυσικών βιοτόπων.
Βρετανική Ναυτική Υπηρεσία
Σημειώσεις
<references group="σημ."/>
Αβοκέτα
Προτεινόμενα μέτρα προστασίας
Τεχνητά κατασκευασμένες φωλιές σε παράκτιες περιοχές, όπως σε παραλίες με βότσαλα, αλλά και τεχνητές σχεδίες-νησίδες που καλύπτονται με αραιή βλάστηση, έχουν αποδειχθεί επιτυχείς στην προσέλκυση αναπαραγωγικών ζευγαριών. Το είδος ανταποκρίνεται θετικά (αύξηση αναπαραγωγής) στην εισαγωγή ζώων που βόσκουν σε παράκτια λιβάδια, με αποτέλεσμα τη μειωμένη φυτοκάλυψη, που επιτρέπει βελτιωμένες συνθήκες ανίχνευσης θηραμάτων.
Βρετανική Ναυτική Υπηρεσία
Παραπομπές
Κατηγορία:Βρετανικές ένοπλες δυνάμεις
Αβοκέτα
Λογότυπος
Η αβοκέτα είχε σχεδόν εξαφανιστεί από το σημερινό Ηνωμένο Βασίλειο, το 1840. Η επιτυχής επαναποίκηση στο Σάφοκ το 1947, οδήγησε στην καθιέρωση του είδους ως λογοτύπου της Βασιλικής Εταιρίας Προστασίας των Πτηνών (RSPB).
Άλλες ονομασίες
Στον ελλαδικό χώρο, η Αβοκέτα απαντάται και με τις ονομασίες Ανώραμφος και Βασιλοπούλι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ανωρραµφίδες Κατηγορία:Πτηνά της Ευρώπης Κατηγορία:Πτηνά της Ασίας Κατηγορία:Πτηνά της Αφρικής Κατηγορία:Πτηνά της Ελλάδας
Κυστίνη
Η κυστίνη είναι ένα διμερές αμινοξύ με χημικό τύπο (SCH2CH(NH2)CO2H)2. Σχηματίζεται από την οξείδωση δύο κυστεϊνών που ενώνονται ομοιοπολικά σχηματίζοντας έναν δισουλφιδικό δεσμό. Έχει τη μορφή λευκού κρυσταλλικού στερεού και λιώνει με αποσύνθεση στους 260 °C. Η κυστίνη ανακαλύφθηκε το 1810 από τον William Hyde Wollaston, αλλά η πρωτεϊνική της προέλευση έγινε κατανοητή το 1899, όταν απομονώθηκε από κέρατα βοοειδών. Με τον σχηματισμό δισουλφιδικών δεσμών εντός της ίδιας πολυπεπτιδικής αλυσίδας ή μεταξύ διαφορετικών αλυσίδων, η κυστίνη παίζει σημαντικό ρόλο στον καθορισμό της τριτοταγούς δομής πολλών πρωτεϊνών. Οι δισουλφιδικοί δεσμοί, μαζί με τους δεσμούς υδρογόνου και τις υδροφοβικές αλληλεπιδράσεις, παίζουν ρόλο στον σχηματισμό της γλουτένης στο ψωμί. Η κυστίνη βρίσκεται σε αφθονία στους σκελετικούς και συνδετικούς ιστούς. Περίπου το 5% της μάζας των ανθρώπινων τριχών αποτελείται από κυστίνη.
Ιδιότητες
Ο δισουλφιδικός δεσμός της κυστίνης ανάγεται εύκολα και δίνει την αντίστοιχη θειόλη, κυστεΐνη. Η αντίδραση αυτή γίνεται με επίδραση θειολών όπως η μερκαπτοαιθανόλη και η διθειοθρειτόλη. Για το λόγο αυτό, οι διατροφικές πηγές και ιδιότητες της κυστίνης ταυτίζονται με αυτές του πιο κοινού αμινοξέος κυστεΐνη.
Στην κληρονομική ασθένεια κυστινουρία ο οργανισμός εμφανίζει διαταραχή στην απορρόφηση της κυστίνης, η οποία σχηματίζει κρυσταλλικά συσσωματώματα στα ούρα και δημιουργεί ουρόλιθους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμινοξέα Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις με θείο
Πίτερ Καρουάνα
Ο Πίτερ Καρουάνα (Peter Richard Caruana, 1956-) είναι δικηγόρος και πολιτικός από το Γιβραλτάρ, που διετέλεσε επικεφαλής υπουργός από το 1996 ως τον Δεκέμβριο του 2011. Το κόμμα του επανεξελέγη στις εκλογές των ετών 2000, 2003 και 2007.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 15 Οκτωβρίου του 1956 και σπούδασε στο Γιβραλτάρ και στο Ηνωμένο Βασίλειο. Ο ίδιος έχει καταγωγή από τη Μάλτα.
Το κόμμα του οποίου ηγείται είναι εναντίον μεταφοράς της κυριαρχίας στην Ισπανία, αλλά υπέρ ενός διαλόγου χωρίς όρους. Τον Δεκέμβριο του 2004, κυρίως εξαιτίας των προσπαθειών του Καρουάνα, αναγνωρίστηκε η αρχή των τριμερών συνομιλιών. Έτσι αναγνωρίστηκε επίσημα η κυβέρνηση του Γιβραλτάρ ως ισότιμος εταίρος με τη Βρετανία και την Ισπανία.
Ο δημοφιλής πολιτικός βλέπει καλά μόνο από το ένα μάτι, όπως και ο συνάδελφός του, πρώην πρωθυπουργός της Βρετανίας, Γκόρντον Μπράουν.
Μετά την ήττα του κόμματός του στις εκλογές που διεξήχθησαν τον Δεκέμβριο του 2011, τον Καρουάνα διαδέχθηκε στο αξίωμά του ο Φάμπιαν Πικάρντο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτικοί του Γιβραλτάρ
Ελ Εσκοριάλ (Μαδρίτη)
Το Ελ Εσκοριάλ είναι πόλη που βρίσκεται εντός της Αυτόνομης Κοινότητας της Μαδρίτης, σε απόσταση 45 χλμ. βορειοδυτικά από την ισπανική πρωτεύουσα της Μαδρίτης. Ανήκει στην κομάρκα της Κουένκα ντελ Γουαδαρράμα. Ο πληθυσμός του για το 2009 ανερχόταν στις 14.979 κατοίκους.
Η περιοχή του Ελ Εσκοριάλ αποτελεί έδρα του εθνικού πάρκου της Λα Γκρανχίγια ντε Λα Φρεσνέδα. Η διάσημη Βασιλική Έδρα του Σαν Λορένθο ντε Ελ Εσκοριάλ επίσης γνωστή ως Μοναστέριο ντε Ελ Εσκοριάλ ή Ελ Εσκοριάλ, βρίσκεται στη γειτονική πόλη του Σαν Λορένθο ντε Ελ Εσκοριάλ. Στα προάστια του Σαν Λορένθο ντε Ελ Εσκοριάλ βρίσκεται το εθνικό μνημείο του Βάγιε ντε λος Καΐδος (Κοιλάδα των Πεσόντων).
Η ονομασία της πόλης προέρχεται από τα απόβλητα (escoria) που προέρχονταν από παλιό τοπικό χυτήριο.
Μεταφορές
Η πόλη της Ελ Εσκοριάλ διαθέτει σιδηροδρομικό σταθμό του δικτύου RENFE, το οποίο συνδέει την περιοχή με τη Μαδρίτη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Ισπανίας Κατηγορία:Κοινότητα της Μαδρίτης
Κουαδριγάτος
Ο κουαδριγάτος, λατιν. quadrigatus, ήταν ένα μεσαίου μεγέθους αργυρό νόμισμα, που παρήχθη από τη Ρωμαϊκή Δημοκρατία κατά τον 3ο αι. π.Χ. Στον εμπροσθότυπο παριστάνεται μία Ιανόμορφη προτομή νέου και στον οπισθότυπο παριστάνεται ηνίοχος να οδηγεί τέθριππο (quadriga), από όπου πήρε το νόμισμα το όνομά του· κάτω υπάρχει η επιγραφή ROMA.
Το νόμισμα ζυγίζει 6,8 γραμ. (6 scuples), όσο και το δίδραχμο (νόμος) της Κάτω Ιταλίας (Μεγάλης Ελλάδας). Κόπηκε για έναν αριθμό ετών, ως λίγο πριν την εισαγωγή του αργυρού δηνάριου (λίγα έτη πριν το 211 π.Χ.). Χρυσά νομίσματα με όμοια εμπρόσθια όψη εκδόθηκαν επίσης, περίπου την εποχή που ο κουαδριγάτος είχε διακοπεί, ως στατήρες και ήμισυ στατήρων. Αυτά έχουν την ίδια εμπρόσθια όψη με τους κουαδριγάτους, αλλά η αντίστροφη όψη έχει δύο στρατιώτες να ορκίζονται επάνω σε έναν τρίτο που κρατεί χοίρο, με επιγραφή κάτω ROMA. Η επιλογή του Ιανού γι' αυτά τα νομίσματα πιστεύεται ότι συμπίπτει με τις κλειστές πόρτες του Ιανού, που δηλώνουν την απουσία πολέμου, μία σπάνια περίπτωση. Ο Μάικλ Κρώφορντ ωστόσο προτείνει ότι η Ιανόμορφη κεφαλή είναι πιθανότερο να παριστά τους δίδυμους Διόσκουρους, μια και ο Ιανός είναι συνήθως ώριμος άνδρας με γενειοφόρο μορφή.
Ο βικτοριάτος ήταν ένα μετέπειτα αργυρό νόμισμα, που άξιζε όσο το ήμισυ του κουαδριγάτου (3 scuples). Το όνομά του προέρχεται από την παράσταση μίας προσωποποιημένης Νίκης (Victoria) στην οπίσθια όψη, που θέτει ένα στέφανο επάνω σε ένα τρόπαιο.
Αξία πριν το 101 π.Χ.
1 αργυρός κουαδριγάτος/δίδραχμο = 2 αργυροί βικτοριάτοι/δραχμές 1 αργυρός βικτοριάτος = 3/4 δηνάριου
Αριστείδης Τσιπλάκος
Ο Αριστείδης Τσιπλάκος (Μάρτιος 1929 - 24 Ιουλίου 2023) ήταν Έλληνας πολιτικός μηχανικός και πολιτικός.
Βιογραφία
Ήταν διπλωματούχος πολιτικός μηχανικός του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου (1953).
Στην αρχή εργάσθηκε στον Οργανισμό Κωπαΐδας, ως προϊστάμενος των Τεχνικών υπηρεσιών, κατά την περίοδο 1955-1960. Υπό αυτή την ιδιότητα είχε επιβλέψει σχεδόν όλων των έργων άρδευσης που έγιναν τότε στη περιοχή από τη λίμνη Υλίκη. Επίσης είχε ασχοληθεί παράλληλα και με την κατασκευή διαφόρων άλλων έργων οικοδομικών και υδραυλικών στον ίδιο νομό.
Την περίοδο 1961-1969 ανέλαβε διευθυντής αποχετευτικών έργων και κατασκευών της Αποχετευτικής Εταιρίας Αθηνών "ΥΔΡΕΞ Α.Ε." όπου και ανέπτυξε έντονη δραστηριότητα. Το 1969 μετά από διεθνή διαγωνισμό και επίσημη πρόσκληση της Δημοκρατίας του Κογκό επισκέφθηκε την Κινσάσα όπου και σύνταξε μελέτη επίλυσης του αποχετευτικού της προβλήματος. Στη συνέχεια κατά την περίοδο 1970-1976 ανέπτυξε διάφορες δραστηριότητες μελετών και κατασκευών ως ελεύθερος επαγγελματίας. Στις 4/8/1995, μαζί με τις παραγωγικές τάξεις της Βοιωτίας ίδρυσαν την Βοιωτική Ραδιοτηλεοπτική Ανώνυμη Εταιρεία, ιδιοκτήτρια του περιφερειακού τηλεοπτικού σταθμού Έψιλον Τηλεόραση (Epsilon TV), που εξέπεμψε για πρώτη φορά στις 20/8/1995.
Στις 18 Ιανουαρίου του 2010 στην κατάμεστη, από εξέχουσες προσωπικότητες του πολιτικού και πνευματικού χώρου, αίθουσα της Ένωσης Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών παρουσίασε το βιβλίο του «Αναδρομή στη διαδρομή μιας πορείας» που αποτελεί την αυτοβιογραφία του.
Το 2015 και πριν ενημερωθούν επακριβώς οι αρμόδιες φορολογικές Αρχές, κακοβούλως διαδόθηκε πως κατόπιν αναδρομικού φορολογικού ελέγχου, το Ελεγκτικό Συνέδριο διέταξε κατάσχεση ύψους 150.000 ευρώ, από τραπεζικές του καταθέσεις, λόγω ανακριβούς δήλωσης πόθεν έσχες. Όμως, μετά από την υπ. αρ. 1418/2015 σχετική ενημέρωση των αρμόδιων φορολογικών αρχών, η υπόθεση έκλεισε και δικαιώθηκε με την υπ’ αριθμόν 3562/2016 απόφαση της αρμόδιας Επιτροπής Ελέγχου για το πόθεν έσχες.
Ο Αριστείδης Τσιπλάκος, παντρεμένος με την Αικατερίνη Πελέκη, απέκτησε δύο γιους τον Γιάννη και τον Χρήστο. Ομιλούσε Αγγλικά και μοιραζότανε την διαμονή του, μεταξύ Αθήνας και Λιβαδειάς. Ύστερα από σύντομη ασθένεια, απεβίωσε την νύκτα της Δευτέρας 24 Ιουλίου 2023.
Πολιτική σταδιοδρομία
Από το 1976 ασχολήθηκε με την πολιτική και εκλέχθηκε βουλευτής Βοιωτίας στο κόμμα της Νέας Δημοκρατίας, όπου και ανέλαβε γενικός γραμματέας στο Υπουργείο Δημοσίων Έργων διατηρώντας τη θέση αυτή μέχρι το 1981. Το δε 1980 ασχολήθηκε με την ανασύνταξη του κόμματος που συνεργαζόταν. Τέλος το 1990 ανέλαβε υφυπουργός Εθνικής Οικονομίας, θέση που διατήρησε μέχρι το 1993. Στις εκλογές του 1993 (Οκτώβριος) επανεξελέγη βουλευτής Βοιωτίας. Μετά τις εκλογές του 2004 αποχώρησε από την πολιτική.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί μηχανικοί Κατηγορία:Βουλευτές Βοιωτίας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Πάπας Ιωάννης ΚΓ΄
Ο Άγιος Πάπας Ιωάννης ΚΓ΄ (Papa Giovanni XXIII), κατά κόσμον Άντζελο Τζουζέππε Ρονκάλλι (Angelo Giuseppe Roncalli, 25 Νοεμβρίου 1881 - 3 Ιουνίου 1963), γνωστός ως «ευλογημένος Ιωάννης ΚΓ΄» από την ημέρα της οσιοποίησής του, εξελέγη 261ος Πάπας της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας και κυβερνήτης του Βατικανού στις 28 Οκτωβρίου 1958. Συνεκάλεσε τη Β΄ Βατικάνεια Σύνοδο (1962-1965), αλλά δεν έζησε για να δει την ολοκλήρωσή της, καθώς πέθανε στις 3 Ιουνίου του 1963, δύο μήνες μετά την ολοκλήρωση της τελικής εγκυκλίου του, Pacem in Terris. Οσιοποιήθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου 2000, μαζί με τον Πάπα Πίο Θ΄. Ήταν οι πρώτοι Πάπες από την εποχή του Πάπα Πίου Ι΄ που έλαβαν αυτή την τιμή. Η μνήμη του τιμάται στις 11 Οκτωβρίου από την Καθολική Εκκλησία, την ημέρα δηλαδή της έναρξης των εργασιών της Β΄ Βατικάνειας Συνόδου. Η μνήμη του τιμάται επίσης στις 3 Ιουνίου από την Ευαγγελική Λουθηρανική Εκκλησία στην Αμερική και στις 4 Ιουνίου από την Αγγλικανική Εκκλησία του Καναδά. Στην Ιταλία, αναφέρεται με το στοργικό υποκοριστικό «Il Papa Buono» («Ο καλός Πάπας»).
Η ζωή του
Ο Angelo Giuseppe Roncalli γεννήθηκε στο Sotto il Monte, ένα μικρό χωριό στην επαρχία του Μπέργκαμο της Ιταλίας. Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Giovanni Battista Roncalli (1854-1935) και της συζύγου του Marianna Giulia Mazzolla (1854-1939), και τέταρτος σε μια οικογένεια 14 μελών. Η οικογένειά του ήταν αγροτική, σε αντίθεση με αυτήν του προκατόχου του, Eugenio Pacelli, ο οποίος προήλθε από μια παλαιά αριστοκρατική οικογένεια, συνδεδεμένη με τον Παπισμό. Εντούτοις, ήταν απόγονος και μιας ιταλικής ευγενούς οικογένειας, από έναν δευτεροβάθμιο κλάδο.
Το 1904, ο Roncalli χειροτονήθηκε ιερέας και έγινε εφημέριος στην εκκλησία της Σάντα Μαρία στο Monte Santo στη Ρώμη. Σπούδασε ιστορία. Το 1905, ο Giacomo Radini-Tedeschi, ο νέος επίσκοπος του Μπέργκαμο, διόρισε τον Roncalli ως γραμματέα του. Ο Roncalli εργάστηκε για τον Radini-Tedeschi μέχρι το θάνατο του το 1914. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ο Roncalli ήταν επίσης δάσκαλος σε σχολή της επισκοπής. Κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκόσμιου Πολέμου, ο Roncalli κατατάχθηκε στο βασιλικό ιταλικό στρατό ως λοχίας, και υπηρέτησε στο ιατρικό σώμα ως τραυματιοφορέας και εφημέριος.
Το 1921, ο Πάπας Βενέδικτος ΙΕ΄ τον διόρισε Πρόεδρο της ιταλικής εταιρίας για τη διάδοση της πίστης. Το 1925, ο Πάπας Πίος ΙΑ΄ τον διόρισε αποστολικό απεσταλμένο στη Βουλγαρία, ονομάζοντάς τον επίσης τιτουλάριο επίσκοπο Αρεόπολης. Επέλεξε ως επισκοπικό ρητό του το «Obedientia et Pax» («Υπακοή και Ειρήνη»). Το 1935 έγινε αποστολικός εκπρόσωπος του Βατικανού στην Τουρκία και την Ελλάδα. Ο Roncalli χρησιμοποίησε τη θέση του για να βοηθήσει τον εβραϊκό πληθυσμό, σώζοντας χιλιάδες πρόσφυγες στην Ευρώπη, σε σημείο ώστε μερικοί να τον θεωρούν «Δίκαιο» κατά την ορολογία του Ιουδαϊσμού. Το 1944, κατά τη διάρκεια του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου, ο Πάπας Πίος ΙΑ΄ τον ονόμασε αποστολικό αντιπρόσωπό του στο Παρίσι. Από τη θέση αυτή έπρεπε να διαπραγματευτεί την αποχώρηση των επισκόπων που είχαν συνεργαστεί με τις δυνάμεις κατοχής. Το 1953 διορίστηκε πατριάρχης της Βενετίας. Ως ένδειξη εκτίμησης, ο Πρόεδρος της Γαλλίας Vincent Auriol του απένειμε το κόκκινο καπέλο, αρχαίο προνόμιο των γάλλων μοναρχών, σε μια τελετή στο παλάτι των Ηλυσίων.
Εκλογή ως Πάπας
Κατά την εκλογή του ως Πάπας, ο Καρδινάλιος Roncalli επέλεξε το όνομα Ιωάννης ως όνομά του για τη διάρκεια του ποντιφηκάτου του. Αυτό χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά μετά από πάνω από 500 έτη, καθώς οι προηγούμενοι Πάπες το είχαν αποφύγει, λόγω του ότι αυτό είχε χρησιμοποιηθεί για τελευταία φορά από κάποιον ο οποίος θεωρήθηκε Αντίπαπας μετά το δυτικό σχίσμα. Κατά την επιλογή του ονόματός του, ο νέος Πάπας Ιωάννης είπε:
Η παποσύνη του
Στις 25 Δεκεμβρίου 1958, έγινε ο πρώτος Πάπας που άφηνε το έδαφος του Βατικανού από το 1870, καθώς επισκέφτηκε παιδιά που έπασχαν από πολιομυελίτιδα στο νοσοκομείο Bambin Gesù και έπειτα το νοσοκομείο Santo Spirito. Την επόμενη ημέρα επισκέφτηκε τη φυλακή Regina Coeli της Ρώμης, όπου είπε στους φυλακισμένους: «Δεν θα μπορούσατε να έρθετε σε μένα, έτσι ήρθα σε εσάς». Αυτές οι πράξεις του δημιούργησαν αίσθηση, για την οποία έγραψε στο ημερολόγιό του: «...μεγάλη κατάπληξη στο ρωμαϊκό, ιταλικό και διεθνή Τύπο. Περιτριγυρίστηκα από παντού: αρχές, φωτογράφοι, φυλακισμένοι, φύλακες.
Αντίθετα από την πεποίθηση του «βραχυχρόνιου Πάπα», προς μεγάλη έκπληξη όλων, ο Ιωάννης ΚΓ΄ συνεκάλεσε τη Β΄ Βατικάνεια Σύνοδο, λιγότερο από ενενήντα έτη μετά από την Α΄. Η Σύνοδος αυτή επέφερε αλλαγές που αναδιαμόρφωσαν το πρόσωπο του καθολικισμού: αναθεώρηση της Θείας Λειτουργίας προς το συντομότερο, ισχυρότερη έμφαση στον Οικουμενισμό, νέα προσέγγιση στον κόσμο.
Ο Πάπας Ιωάννης και το παπικό λειτουργικό
Ο Ιωάννης ΚΓ΄ φόρεσε διάφορες τιάρες από την παπική συλλογή. Στις επίσημες περιπτώσεις, όπως την εκφώνηση του μηνύματος Urbi et Orbi, φορούσε την παραδοσιακή τιάρα του 1877, με την οποία είχε στεφθεί. Σε άλλες περιπτώσεις φορούσε την ελαφρύτερη και πιο άνετη τιάρα του 1922 του Πάπα Πίου ΙΒ΄, την οποία χρησιμοποιούσε τόσο συχνά, ώστε να τον συνδέσουν έντονα μαζί της. Όπως συνέβη με τους περισσότερους άλλους Πάπες τις δύο δεκαετίες που είχαν προηγηθεί, ο λαός του Μπέργκαμο του έδωσε ως δώρο μια ακριβή ασημένια τιάρα. Η τιάρα του Ιωάννη ΚΓ΄, η ελαφρύτερος στην παπική συλλογή (2 λίβρες, 900 γρ), του δόθηκε περί το 1959. Όταν ρωτήθηκε για την τιάρα κατά τη διάρκεια της κατασκευής της, ο Ιωάννης ζήτησε να μειώσουν οι κατασκευαστές τον αριθμό κοσμημάτων με τον οποίο προγραμμάτισαν να το διακοσμήσουν στο μισό και να δώσουν το ποσό που θα εξοικονομούνταν στους φτωχούς. Παραδοσιακές Παπικές Λειτουργίες και εθιμοτυπικά τυπικά (συμπεριλαμβανομένης και της χρήσης του flabelli, παραδοσιακού ανεμιστήρα φτιαγμένου από φτερά στρουθοκαμήλων και της αναγγελίας της άφιξης του Πάπα στη Βασιλική του Αγίου Πέτρου με τρουμπέτες) καταργήθηκαν από τον επόμενο Πάπα Παύλο ΣΤ΄ σταδιακά κατά τη διάρκεια της δικής του θητείας.
Ενώ διατήρησε το παραδοσιακό παπικό εθιμοτυπικό, ο Πάπας Ιωάννης ΚΓ΄ συνέχισε την πολιτική των προκατόχων του για βαθμιαία μεταρρύθμιση της παραδοσιακής ρωμαϊκής λειτουργίας. Το 1962, πριν τη μείζονα λειτουργική μεταρρύθμιση που επέφερε η Β΄ Βατικάνεια Σύνοδος, δημοσίευσε και παγίωσε αλλαγές που είχαν σταδιακά συμβεί από το 1920. Τέλος, ο Πάπας Ιωάννης ΚΓ΄ ήταν ο τελευταίος Πάπας, του οποίου η κηδεία τελέστηκε μέσα στη Βασιλική του Αγίου Πέτρου, με παραδοσιακή παπική μεγαλοπρέπεια. Ο διάδοχός του, Πάπας Παύλος ΣΤ΄, κατάργησε την παραδοσιακή παπική κηδεία και η δική του τελέστηκε ως απλή κηδεία στην Πλατεία του Αγίου Πέτρου.
Τελευταίοι μήνες και θάνατος
Στις 23 Σεπτεμβρίου 1962, ο Πάπας Ιωάννης ΚΓ΄ διαγνώστηκε ότι πάσχει από καρκίνο του στομάχου. Η διάγνωση, που κρατήθηκε μυστική από το κοινό, ακολούθησε σχεδόν οκτώ μήνες περιστασιακών στομαχικών αιμορραγιών, και μείωσε τις εμφανίσεις του Ποντίφηκα. Χλωμός και με τεταμένα χαρακτηριστικά κατά τη διάρκεια αυτών των γεγονότων, άφησε έναν υπαινιγμό για την τελική μοίρα τον Απρίλιο του 1963, όταν είπε σε επισκέπτες «Αυτό που συμβαίνει σε όλους τους ανθρώπους, θα συμβεί ίσως σύντομα στον Πάπα που τώρα σας μιλά».
Στις 11 Μαΐου 1963, ο Πρόεδρος της Ιταλίας Αντόνιο Σένι του απένειμε το βραβείο Balzan για τη προσήλωσή του στην ειρήνη. Ήταν η τελευταία δημόσια εμφάνιση του Πάπα. Στις 25 Μαΐου 1963, υπέστη άλλη μια αιμορραγία και χρειάστηκαν μεταγγίσεις αίματος. Σύντομα όμως προέκυψε περιτονίτιδα. Στις 31 Μαΐου είχε γίνει σαφές ότι ο καρκίνος είχε υπερνικήσει την αντίσταση του Πάπα Ιωάννη ΚΓ΄. Στις 11 το πρωί της ημέρας αυτής, ο παπάς άρχισε να μιλά για τελευταία φορά: «Δέχτηκα τη μεγάλη χάρη να γεννηθώ σε μια χριστιανική οικογένεια, ταπεινός και φτωχός, αλλά με φόβο Κυρίου (...) Ο χρόνος μου στη γη πλησιάζει στο τέλος. Αλλά ο Χριστός συνεχίζει να ζει και να εργάζεται μέσα στην εκκλησία. Ut omnes unum sint. Ο σκευοφύλακας βοηθός του, Van Lierde, μύρωσε τα μάτια, τα αυτιά, το στόμα, τα χέρια και τα πόδια του Πάπα. Υπερνικημένος από τη συγκίνηση, ξεχνά τη σωστή σειρά μυρώματος, και ο ίδιος ο Πάπας τον βοηθά ήρεμα. Κατόπιν ο Πάπας απευθύνει σε όλους τους παρισταμένους το τελευταίο αντίο.
Πέθανε στις 3 Ιουνίου, στις 7:49 μ.μ. (τοπική ώρα) από καρκίνο του στομάχου με επιπλοκές περιτονίτιδας, σε ηλικία 81 ετών. Κηδεύτηκε και ετάφη στις 6 Ιουνίου. Στις 6 Δεκεμβρίου 1963, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Λύντον Τζόνσον του απένειμε μεταθανάτια το προεδρικό μετάλλιο της ελευθερίας, το υψηλότερο πολιτικό βραβείο των Ηνωμένων Πολιτειών, σε αναγνώριση της καλής σχέσης μεταξύ του Πάπα και των ΗΠΑ.
thumb|right|250px|Το διατηρημένο σώμα του στη Βασιλική του Αγίου Πέτρου στο Βατικανό
Κληρονομιά
Μέσα στα τέσσερα μόλις χρόνια της θητείας του, ο Πάπας Ιωάννης ΚΓ' κατάφερε να αναδειχθεί σ' έναν από τους δημοφιλέστερους προκαθήμενους της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας. Διακρίθηκε για τις φιλελεύθερες θεολογικές του απόψεις και προώθησε την ενότητα του χριστιανικού κόσμου. Γνωστός σε πολλούς με το όνομα «ο Καλός Πάπας Ιωάννης» και «ο πιο αγαπητός Πάπας στην Ιστορία», ο Ιωάννης ΚΓ' ανακηρύχθηκε «ευλογημένος» στις 3 Σεπτεμβρίου 2000 από τον Πάπα Ιωάννη Παύλο Β΄, το οποίο είναι το προτελευταίο βήμα στο δρόμο για την αγιοσύνη.
Η ημερομηνία που ορίστηκε για το λειτουργικό εορτασμό του «ευλογημένου» Ιωάννη ΚΓ΄ δεν είναι η 3η Ιουνίου, η επέτειος του θανάτου του, όπως θα ήταν αναμενόμενο, αλλά η 11η Οκτωβρίου, η επέτειος έναρξης των εργασιών της Β΄ Βατικάνειας Συνόδου. Τιμάται ακόμη από πολλές Προτεσταντικές εκκλησίες ως μεταρρυθμιστής του Χριστιανισμού, με Αγγλικανικές και Λουθηρανικές εκκλησίες να τιμούν τη μνήμη του ως «ανανεωτή της Εκκλησίας».
Από την πρώιμη νεότητά του διατηρούσε ημερολόγιο των πνευματικών του αναζητήσεων, το οποίο δημοσιεύθηκε αργότερα ως «Περιοδικό μιας ψυχής». Από το σύγγραμμα αυτό, το οποίο διαβάζεται ευρέως, διακρίνεται η μορφή ενός νέου ανθρώπου που προσπαθούσε να αυξηθεί σε αγιότητα και φτάνει ακόμη και μετά την εκλογή του ως Πάπα.
Στις 27 Απριλίου 2014 ανακηρύχθηκε σε Άγιο, μαζί με τον Ιωάννη Παύλο Β΄.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πάπες Κατηγορία:Ιταλοί Πάπες Ιωάννης ΚΓ΄ Κατηγορία:Πάπες 20ού αιώνα Κατηγορία:Πρόσωπο της Χρονιάς (περιοδικό Time)
Σερανίδες
Οι Σερανίδες ή Σερρανίδες (Seranides ή Serranidae) αποτελούν μεγάλη οικογένεια ψαριών που χαρακτηρίζονται και θαλασσινές πέρκες. Ζουν σε αβαθείς ακτές, συνηθέστερα θερμών θαλασσών καθώς και εύκρατων περιοχών. Αν και μοιάζουν πολύ με την πέρκα του γλυκού νερού εντούτοις αποτελούν ξεχωριστή οικογένεια που περιλαμβάνει περί τα 20 γένη με συνολικά περίπου 500 είδη.
Το σώμα των ψαριών αυτών είναι ατρακτοειδές καλυμμένο με πολλά κτενοειδή (δαντελωτά) λέπια που κάνουν το δέρμα τραχύ. Το στόμα τους είναι σχετικά μεγάλο με πολλά δόντια. Κάποια είδη αυτών έχουν μόνο ένα ραχιαίο πτερύγιο όπως ο σεράνος επινέφελος, ενώ άλλα έχουν δύο, όπως η μορώνη, το κοινώς λαβράκι. Το ραχιαίο πτερύγιο στα δεύτερα έχει ένα μέρος αγκαθωτό και ένα μέρος μαλακό. ¨Όλα σχεδόν τα γένη της οικογένειας αυτής είναι φαγώσιμα, ενώ το κρέας ορισμένων ειδών είναι εκλεκτό όπως, το γνωστό λαβράκι του γένους μορώνη, ή εκείνα του ίδιου γένους που ζουν ανοικτά των κινεζικών και ιαπωνικών ακτών.
Τα πιο πολλά απ΄ αυτά έχουν μήκος από 35 εκ. μέχρι το 1 μέτρο. Πρόκειται για ωραία ψάρια και λίγο τραχιά στην αφή. Όταν είναι μικρά κολυμπούν κοπαδιαστά, όταν όμως μεγαλώσουν κινούνται μεμονωμένα. Χαρακτηριστική είναι η αδηφαγία τους που τα αναγκάζει να κυνηγούν τη λεία τους σε μεγάλες εκτάσεις.
Άλλο χαρακτηριστικό γένος της οικογένειας αυτής είναι ο επινέφελος ο γίγας, ο κοινώς ροφός, ενώ επιμέρους είδος είναι ο επινέφελος ο χαλκούς, κοινώς σφυρίδα, καθώς και ο στερεολέπις ο γίγας που λέγεται και "σφυρίδα της Αμερικής", που πρόκειται για το μεγαλύτερο είδος της οικογένειας αφού φθάνει σε μήκος και τα 2 μέτρα. Επίσης ο κεντρόπωμος που είναι άφθονος στο κόλπο του Μεξικού. Πολλές φορές οι σερανίδες εισέρχονται και στα γλυκά νερά των ποταμών όπου και μπορούν να προσαρμοστούν σ΄ αυτούς, όπως είναι ο λάτης ο Νειλαίος, που λέγεται και "καπετάνιος του Νείλου". Γενικά οι σερανίδες είναι προσεκτικά ψάρια και κυνηγούν συνηθέστερα τη νύκτα.
Ταξινόμηση
Οι Σερανίδες ανήκουν στην υπόταξη των Περκοειδών.
Πηγές
Κατηγορία:Οικογένειες ψαριών
WWE 2K16
Το WWE 2K16 είναι βιντεοπαιχνίδι επαγγελματικής πάλης που αναπτύχθηκε από την Yuke's και την Visual Concepts, και δημοσιεύθηκε από την 2K Sports για τα PlayStation 3, PlayStation 4, Xbox 360, και Xbox One στις 27 Οκτωβρίου του 2015. Είναι το δέκατο έβδομο παιχνίδι στη σειρά παιχνιδιών WWE (το τρίτο που φέρει το λογότυπο "WWE 2K"), και αποτελεί συνέχεια του WWE 2K15.
Μάρκετιγνκ και προώθηση
Το παιχνίδι ανακοινώθηκε επίσημα στις 16 Ιουνίου 2015, με το WWE και την 2K να ανακοινώνουν τους πρώτους έξι Superstars και Divas, οι οποίοι θα συμπεριλαμβάνονταν στο roster του παιχνιδιού. Στις 6 Ιουλίου 2015, ο "Stone Cold" Steve Austin ανακοινώθηκε ως ο superstar που θα διακοσμήσει το εξώφυλλο του παιχνιδιού.
Στις 27 Ιουλίου 2015, η 2K ανακοίνωσε ότι ο T-800 Εξολοθρευτής του Άρνολντ Σβαρτσενέγκερ (οι εκδόσεις από τον Εξολοθρευτή και Εξολοθρευτής 2: Μέρα Κρίσης) θα είναι χαρακτήρας του παιχνιδιού διαθέσιμος αποκλειστικά μέσω προπαραγγελίας. Αργότερα εκείνη τη μέρα, η 2K κυκλοφόρησε την πρώτη επίσημη εικόνα του παιχνιδιού, το τραπέζι των σχολιαστών του Raw με το καπέλο του JBL τοποθετημένο πάνω του.
Στις 4 Αυγούστου 2015, το IGN κυκλοφόρησε τις πρώτες εικόνες, gameplay και εισόδους για το WWE 2K16 στο Gamescom. Έπειτα το IGN χειρίστηκε την έκδοση νεότερων εικόνων, animation, λειτουργιών, και artwork τα οποία θα αποτελούσαν μέρος του παιχνιδιού. Επίσης χειρίστηκε την εβδομαδιαία έκδοση superstar οι οποίοι θα συμπεριλαμβάνονταν στο παιχνίδι, ονομάζοντάς το "IGN's Roster 3:16". Μια μετάφραση στα Αραβικά ανακοινώθηκε για τις χώρες της Μέσης Ανατολής. Ένα demo του παιχνιδιού ήταν διαθέσιμο σε επίλεκτες τοποθεσίες Walmart ανά τις Ηνωμένες Πολιτείες ως μέρος της καμπάνιας "WWE 2K16 Early Access Tour".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2015 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια WWE Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation 3 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Xbox 360 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation 4 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Xbox One Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια των Windows Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια crossover Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ανεπτυγμένα στην Ιαπωνία Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ανεπτυγμένα στις Ηνωμένες Πολιτείες Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στο 2000 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στο 2014 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στο 2015 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Take Two Interactive Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια με Havok
Ιωάννης Λιμπιδάριος
Ο Ιωάννης ήταν υπάλληλος ή δούλος του άρχων της Αίμου Νικηφόρου Β΄ και αρχηγός του στόλου του . Όταν ο Νικηφόρος το 1355 στάλθηκε στην Θεσσαλία να αντιμετωπίσει τους Σέρβους μερίδα του λαού της πόλης εξεγέρθηκε και ο Λιβαδάριος τέθηκε επικεφαλής της εξέγερσης.
Ο Λιβαδάριος συνέλαβε τους αντιπάλους του, άλλους φυλάκισε, θανάτωσε ή εξόρισε και αυτοανακηρύχθηκε άρχων της πόλης. Η γυναίκα του Νικηφόρου Μαρία Καντακουζηνή και λίγοι υποστηρικτές του Νικηφόρου κλείστηκαν στην ακρόπολη του κάστρου όπου έπειτα από διαπραγματεύσεις ο Λιμπαδάριος τους άφησε να φύγουν με πλοίο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 14ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί άρχοντες Κατηγορία:Βυζαντινοί επαναστάτες
Οικολόγοι Ελλάδας
Οι Οικολόγοι Ελλάδας είναι ελληνικό οικολογικό πολιτικό κόμμα, που ιδρύθηκε από τον Κωνσταντίνο Παπανικόλα το 1988. Σημερινός επικεφαλής του κόμματος είναι ο Παναγιώτης Μαντζάνας.
Ιστορικό
Το κόμμα συμμετείχε για πρώτη φορά σε εκλογές το 1989, λαμβάνοντας μέρος στις βουλευτικές εκλογές του Νοέμβρη του ίδιου χρόνου όπου έλαβε το 0,42% των ψήφων. Έκτοτε, έλαβε μέρος αυτόνομα σε όλες τις εκλογικές αναμετρήσεις, από τις βουλευτικές εκλογές του 1990, έως τις βουλευτικές εκλογές του 1996. Στις βουλευτικές εκλογές του 2000 και του 2004 συνεργάστηκε με το Δημοκρατικό Κοινωνικό Κίνημα και το Αγροτικό Κόμμα, ενώ στις ευρωεκλογές του 2009 κατέβηκε αυτόνομα.
Στις 11 Σεπτεμβρίου 2009, ο πρόεδρος του ακροδεξιού εθνικιστικού κόμματος ΛΑ.Ο.Σ., Γιώργος Καρατζαφέρης ανακοίνωσε τη συμμετοχή του προέδρου των Οικολόγων Ελλάδας, Κωνσταντίνου Παπανικόλα στα ψηφοδέλτια του ΛΑΟΣ, για τις βουλευτικές εκλογές του 2009. Ωστόσο δεν κατάφερε να εκλεγεί.
Στις βουλευτικές εκλογές Μαΐου και Ιουνίου του 2012 και στις ευρωεκλογές του 2014, το κόμμα δεν συμμετείχε. Από το 2015, συμμετέχει στον συνασπισμό κομμάτων Κίνημα Ελληνικής Λαϊκής Δημοκρατικής Απελευθέρωσης (ΕΛ.ΛΑ.Δ.Α.), και μέσω αυτού συμμετείχε στις βουλευτικές εκλογές Ιανουαρίου και Σεπτεμβρίου του 2015. Στις εκλογές αυτές σχολιάστηκε ιδιαίτερα το ιδιόρρυθμο προεκλογικό σποτ του κόμματος του οποίου έγραψε τη μουσική και παρουσίαζε η δημοσιογράφος Τζέφη-Σοφία Ζαχαροπούλου. Κάποια ενημερωτικά μαζικά μέσα το χαρακτήρισαν ως «το καλύτερο» και άλλα ως «ξεκαρδιστικό».
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικά πολιτικά κόμματα
Θεώρηµα Μπολζάνο-Βάιερστρας
Το θεώρηµα Μπολζάνο-Βάιερστρας ονομάστηκε έτσι προς τιμήν των Μπέρναρντ Μπολζάνο και Καρλ Βάιερστρας.
Δηλώνει ότι σε κάθε φραγμένη ακολουθία πραγματικών αριθμών μπορούμε πάντα να εξαγάγουμε μία συγκλίνουσα υπακολουθία.
Το θεώρημα είναι αρκετά σημαντικό καθώς χρησιμοποιείται πλέον για να αποδειχτούν με ευκολία άλλα θεωρήματα, παίρνοντας κατά κάποιον τρόπο επάνω του την αρχική δυσκολία στην απόδειξη.