cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Καλλιρρόη Παρρέν
Βιογραφία
Επίσης, το πάθος της για την αναγέννηση και διατήρηση των ελληνικών εθίμων και παραδόσεων, την οδήγησε το 1911 να δημιουργήσει το Λύκειο των Ελληνίδων, το οποίο ξεκίνησε κατά την περίοδο των Βαλκανικών Πολέμων, την καταγραφή, διδασκαλία και παρουσίαση παραδοσιακών χορών, ενώ η δράση του είναι γνωστή μέχρι και σήμερα, αριθμώντας σε Ελλάδα και εξωτερικό πολλά μέλη. Κατά την Ιωάννα Παπαντωνίου, η Καλλιρρόη Παρρέν συγκαταλέγεται μαζί με τη Μ. Ζάχου, την Αγγελική Χατζημιχάλη και άλλες γυναικείες μορφές της εποχής της στις εμπνευσμένες Ελληνίδες που αγωνίστηκαν για τη διατήρηση της ελληνικής λαϊκής πολιτιστικής κληρονομιάς αλλά και για τη σύνδεση της αρχαίας Ελλάδας με τη νεότερη. μικρογραφία|Προτομή της Παρρέν στον τάφο της, στο [[Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών]] Μετά από δικά της διαβήματα, η κυβέρνηση Θεόδωρου Δηλιγιάννη επέτρεψε τη φοίτηση των γυναικών στο Πανεπιστήμιο και το Πολυτεχνείο, όταν πλέον αυτό είχε γενικευθεί στην Ευρώπη. Επίσης, η Παρρέν ήταν η πρώτη που κίνησε το θέμα της παραχώρησης δικαιώματος ψήφου στις γυναίκες, ήδη από τη δεκαετία του 1890, που όμως καμία κυβέρνηση δεν αποδέχτηκε, ούτε του Βενιζέλου, ούτε του Παπαναστασίου, μέχρι που κατέληξε να γίνει πραγματικότητα μετά από 70 χρόνια.
Άγιος Φιλήμων
Εορτασμός
Η Ορθόδοξη και η Καθολική Εκκλησία τον θεωρούν άγιο και τιμούν την μνήμη του στις 22 Νοεμβρίου εκάστου έτους.
Καλλιρρόη Παρρέν
Βιογραφία
Η Καλλιρρόη Παρρέν έγραψε επίσης πολλά άρθρα, δοκίμια, μυθιστορήματα και θεατρικά έργα με βασικό θέμα πάντα τη θέση της γυναίκας στα τότε κοινωνικά προβλήματα, όπως: "Ιστορία της γυναικός" (1889), "Η μάγισσα" (1901), "Το νέον συμβόλαιον" (1901), "Η νέα γυναίκα", "Η χειραφετημένη" (1915) και "Επιστολές Αθηναίας προς Παρισινή".
Άγιος Φιλήμων
Εορτασμός
Η Λουθερανική Εκκλησία τιμάει την μνήμη του 15 Φεβρουαρίου εκάστου έτους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εβδομήκοντα Απόστολοι Κατηγορία:Άγιοι από την Ρωμαϊκή Μικρά Ασία Κατηγορία:Χριστιανοί άγιοι από την Καινή Διαθήκη Κατηγορία:Πρόσωπα της Καινής Διαθήκης Κατηγορία:Χριστιανοί άγιοι του 1ου αιώνα
Καλλιρρόη Παρρέν
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνίδες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Έλληνες θεατρικοί συγγραφείς Κατηγορία:Ελληνίδες συγγραφείς Κατηγορία:Ελληνίδες φεμινίστριες Κατηγορία:Ενταφιασμοί στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών
Σταύρος Ηλιόπουλος
Ο Σταύρος Ηλιόπουλος του Ανδρέα (1904 - 24 Σεπτεμβρίου 1982) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός της Αριστεράς. Ήταν βουλευτής Β΄ Αθηνών έπειτα από τις βουλευτικές εκλογές των ετών 1958, του 1961, 1963 και του 1964.
Βιογραφία
Ανέπτυξε αντιστασιακή δράση εναντίον των Γερμανών, πολεμώντας με το ΕΑΜ. Υπήρξε μέλος του Σοσιαλιστικού Κόμματος της Ελλάδας και αργότερα ιδρυτικό μέλος της ΕΔΑ.
Εξελέγη βουλευτής με την ΕΔΑ για πρώτη φορά το 1958 και επανεξελέγη το 1961 με το ΠΑΜΕ και το 1963 και 1964 με την ΕΔΑ. Για τα πολιτικά του φρονήματα υπέστη διώξεις από τη χούντα και εκτοπίστηκε στη Γυάρο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι Κατηγορία:Μέλη του ΕΑΜ Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΔΑ Κατηγορία:Βουλευτές Β΄ Αθηνών
Γερμανικός εξπρεσιονισμός
Ο γερμανικός εξπρεσιονισμός είναι κίνημα τέχνης, το οποίο έκανε την εμφάνιση του στη Γερμανία μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο και μεσουράνησε τη δεκαετία του 1920. Ήταν μέρος του εξπρεσιονιστικού κινήματος που εκδηλώθηκε και σε άλλες χώρες της Ευρώπης όχι μόνο στον κινηματογράφο, αλλά και στην αρχιτεκτονική καθώς και τη ζωγραφική.
Δεκαετίες 1920 και 1930
Οι πρώτες εξπρεσιονιστικές ταινίες, Ο φοιτητής της Πράγας (1913), Το εργαστήριο του δόκτωρος Καλιγκάρι (1920), Γκόλεμ (1921) , Νοσφεράτου (1922) , Φάντομ (1922), Σάτεν (1923) και Το τελευταίο γέλιο (1924), έδιναν έμφαση στον συμβολισμό, το μακιγιάζ και τη σκηνογραφία.
Πολλά ευρωπαϊκά κινήματα της δεκαετίας του 1920 ήθελαν να πειραματιστούν και να δοκιμάσουν πρωτοποριακά για την εποχή πράγματα. Οι πρώτες εξπρεσιονιστικές ταινίες λόγω έλλειψης χρημάτων γυρίστηκαν σε μη-ρεαλιστικά γεωμετρικά παράλογα σκηνικά τα οποία ήταν ζωγραφισμένα με βάση τις αρχές του εξπρεσιονισμού στη ζωγραφική. Το σενάριο και η ιστορία των εξπρεσιονιστικών ταινιών συχνά διαπραγματευόταν θέματα όπως η τρέλα, η παράνοια, η προδοσία και άλλα τέτοια θέματα (εν αντιθέσει με τα συνηθισμένα ερωτικά έργα ή τις περιπέτειες). Άλλα έργα που εντάσσονται στον γερμανικό εξπρεσιονισμό είναι το "Metropolis" (1927) του Φριτς Λάνγκ όπως και το "Μ" (1931) του ίδιου σκηνοθέτη.
Σαν κίνημα ο γερμανικός εξπρεσιονισμός έζησε λίγα χρόνια. Τα θέματα όμως που διαπραγματεύτηκαν οι ταινίες του παρέμειναν επίκαιρα και στα τέλη της δεκαετίας του 1920 αλλά και τη δεκαετία του 1930. Αυξήθηκε σημαντικά η έμφαση στον φωτισμό και τη σκηνογραφία για τη δημιουργία ατμόσφαιρας στον κινηματογράφο. Αυτή η κινηματογραφική σχολή, που οδήγησε στη δημιουργία του φιλμ νουάρ, μετανάστευσε μαζικά στην Αμερική όταν οι ναζί κατέλαβαν την εξουσία. Οι Γερμανοί σκηνοθέτες ήταν πολύ ευπρόσδεκτοι στα αμερικανικά στούντιο και γύρισαν κάποιες ταινίες που άφησαν εποχή.
Δύο κινηματογραφικά είδη που έχουν επηρεαστεί ιδιαίτερα από το γερμανικό εξπρεσιονισμό είναι οι ταινίες τρόμου και το φιλμ νουάρ. Ο Καρλ Λάμλε και τα Universal Studios απέκτησαν μεγάλη φήμη την εποχή του βωβού με ταινίες όπως το "Φάντασμα της Όπερας". Επηρεασμένοι από το κίνημα είναι και σκηνοθέτες όπως ο Άλφρεντ Χίτσκοκ.
Ερμηνεία
Μελετητές όπως ο Ζίγκφριντ Κρακάουερ στο βιβλίο του From Caligari to Hitler: A Psychological History of the German Film, υποστήριξαν ότι ο γερμανικός εξπρεσιονισμός προβάλλει το αναπόφευκτο της ναζιστικής επικράτησης. Οι ταινίες του εξπρεσιονισμού είναι σαν να προετοιμάζουν το κοινό για την έλευση του ναζισμού που έπεται.
Σύγχρονη επιρροή
Σκηνοθέτες όπως ο Χίτσκοκ -κατά παραδοχή του ιδίου τουλάχιστον - επηρεάστηκαν έντονα από τον γερμανικό εξπρεσιονισμό και υιοθέτησαν κάποιες από τις βασικές αρχές του στο μετέπειτα έργο τους. Πολλές σύγχρονες ταινίες, όπως το Blade Runner (1982), το Batman Returns (1992), ο Ο Ψαλιδοχέρης (1990) και το Το Το Κοράκι (1994) θεωρείται ότι είναι επηρεασμένες από τον γερμανικό εξπρεσιονισμό είτε στη δημιουργία ατμόσφαιρας είτε στο αισθητικό κομμάτι.
Αναφορές
Κατηγορία:Εξπρεσιονισμός Κατηγορία:Ιστορία του κινηματογράφου
Κόντοβο (Σαράι)
Το Κόντοβο (Кондово, Kondovë) είναι ένα χωριό στον Δήμο Σαράι, στα Σκόπια, στη Βόρεια Μακεδονία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά Δήμου Σαράι Κατηγορία:Χωριά της Βόρειας Μακεδονίας
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Ισραήλ
Το Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Ισραήλ (εβραϊκά: ליגת העל‎, Σούπερ/Πρέμιερ Λίγκ), γνωστό ως Ligat Winner Sal για λόγους χορηγίας, είναι ισραηλινό επαγγελματικό πρωτάθλημα για ανδρικούς συλλόγους καλαθοσφαίρισης. Στο ισραηλινό σύστημα πρωταθλημάτων καλαθοσφαίρισης, είναι το πρωταρχικό πρωτάθλημα της χώρας. Το πρωτάθλημα αποτελείται από 12 ομάδες (2023–24) και λειτουργεί με το σύστημα προώθησης και υποβιβασμού με την Β΄ Κατηγορία.
Το πρωτάθλημα διοργανώθηκε για πρώτη φορά το 1954 από την Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης Ισραήλ. Το 2002 η νεοϊδρυθείσα Διεύθυνση Σούπερ Λιγκ Μπάσκετ Ισραήλ ανέλαβε την ευθύνη της διοργάνωσης όπου και ονομάστηκε σε Σούπερ Λίγκ Μπάσκετ. Οι αγωνιστικές περίοδοι διαρκούν από τον Οκτώβριο μέχρι τον Ιούνιο (κανονική περίοδος και πλέι-οφ) με τις ομάδες να παίζουν 33 αγώνες η κάθε μία (κανονική περίοδος), συνολικά 363 αγώνες τη σεζόν (χωρίς τα πλέι-οφ). Αυτή τη στιγμή χρηματοδοτείται από το λαχείο Toto Winner, και έτσι είναι επίσημα γνωστό ως Ligat Winner Sal.
Την περίοδο 2015−16, ο μέσος όρος προσέλευσης θεατών ανά αγώνα της Ligat Winner Sal είναι μέχρι στιγμής 2.417 και η πληρότητα των γηπέδων 56.4% της χωρητικότητας.
Από την έναρξη του Ισραηλινού Πρωταθλήματος το 1954, 7 ομάδες έχουν κερδίσει τον τίτλο με την καλύτερη από αυτές να είναι η Μακάμπι Τελ Αβίβ με 56 κατακτήσεις. Η τρέχουσα πρωταθλήτρια είναι η Μακάμπι Τελ Αβίβ, η οποία κέρδισε τον τίτλο την περίοδο 2022−23.
Διοργάνωση
Υπάρχουν δώδεκα ομάδες στη διοργάνωση που ανταγωνίζονται κάθε χρόνο σε δύο ξεχωριστές φάσεις. Κατά τη διάρκεια της περιόδου (από τον Οκτώβριο έως το Μάιο) κάθε ομάδα πρέπει να παίξει με όλες τις άλλες ομάδες στο πρωτάθλημα δύο φορές, μία φορά εντός έδρας και μία φορά εκτός έδρας. Στο τέλος αυτών των δύο γύρων, οι ομάδες χωρίζονται σε δύο ίσους ομίλους, τον κορυφαίο όμιλο (6 ομάδες) και τον κατώτερο όμιλο (6 ομάδες). Οι ομάδες σε κάθε όμιλο παίζουν εναντίον της άλλης μία φορά. Αυτό σημαίνει ότι η κανονική περίοδος του πρωταθλήματος της Ligat Winner Sal τελειώνει μετά από όλες τις ομάδες να παίζουν 33 παιχνίδια.
Στο τέλος του πρωταθλήματος, οι οκτώ καλύτερες ομάδες του βαθμολογικού πίνακα ξεκινάνε τα πλέι-οφ, η πρώτη ομάδα στη βαθμολογία αντιμετωπίζει την όγδοη ομάδα του βαθμολογικού πίνακα, και ούτω καθεξής στους προημιτελικούς για μία σειρά πέντε παιχνιδιών. Οι νικητές των προημιτελικών προκρίνονται σε μία σειρά πέντε παιχνιδιών στους ημιτελικούς. Οι δύο ομάδες των ημιτελικών προκρίνονται στον τελικό σε μία σειρά δύο παιχνιδιών και αναδεικνύεται ο πρωταθλητής της διοργάνωσης. Αυτό είναι παρόμοιο με τα περισσότερα πρωταθλήματα καλαθοσφαίρισης στην Ευρώπη.
Κάθε περίοδο, η τελευταία ομάδα της κανονικής περιόδου υποβιβάζεται στην Β΄ Κατηγορία (Liga Leumit) και αντικαθίστανται από την πρώτη προκριθείσα ομάδα του πρωταθλήματος.
Χορηγίες
Το Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης του Ισραήλ έχει μετονομαστεί με βάση τις εμπορικές συμφωνίες που καθορίζουν τον κύριο χορηγό, όπως και την επίσημη ονομασία του πρωταθλήματος. Από το 2006, κύριος χορηγός του πρωταθλήματος είναι η Toto Winner, με το πρωτάθλημα να ονομάζεται Ligat Winner Sal.
Το πρωτάθλημα έχει μια σειρά επίσημων συνεργατών και προμηθευτών. Ο επίσημος προμηθευτής αθλητικού εξοπλισμού είναι η Spalding.
Παίκτες
thumb|Ο Τζον Σέιερ με την Μακάμπι Τελ Αβίβ το 2011
Όριο μη Ισραηλινών παικτών
Το 2011, η διεύθυνση του πρωταθλήματος επέβαλε το όριο των τεσσάρων μη Ισραηλινών παικτών ανά ομάδα. Οι Εβραίοι είναι άμεσα επιλέξιμοι για ισραηλινή υπηκοότητα, βάσει του «Νόμου της Επιστροφής» του κράτους του Ισραήλ. Ως εκ τούτου, μη ισραηλινοί εβραίοι καλαθοσφαιριστές είναι σε θέση να ενταχθούν σε μια ομάδα στο πρωτάθλημα χωρίς να χρησιμοποιηθεί στο ρόστερ μία από τις τέσσερις θέσεις που είναι διαθέσιμες για μη ισραηλινούς παίκτες.
Παραδείγματα των εβραίων Αμερικανών που εντάχθηκαν σε ομάδες στο πρωτάθλημα περιλαμβάνουν τους Τζον Σέιερ, Τζόρνταν Φάρμαρ, Σίλβεν Λάντεσμπεργκ, Ντέιβιντ Μπλου και Νταν Γκράνφελντ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση στο Ισραήλ Κατηγορία:Εθνικά πρωταθλήματα καλαθοσφαίρισης
Μαλλιά Κουβάρια: Κι εμείς καλύτερα
Το Μαλλιά Κουβάρια: Κι εμείς καλύτερα (πρωτότυπος τίτλος:Tangled Ever After) είναι Αμερικανική ταινία μικρού μήκους κινουμένων σχεδίων παραγωγής 2012, την οποία σκηνοθέτησαν και έγραψαν οι Νέιθαν Γκρίνο και Μπάιρον Χάουαρντ. Αποτελεί τη συνέχεια της ταινίας των Walt Disney Animation Studios που κυκλοφόρησε το 2010, Μαλλιά Κουβάρια. Έκανε πρεμιέρα στις αίθουσες στις 13 Ιανουαρίου 2012, όπου προβλήθηκε πριν την επανακυκλοφορία σε 3D της ταινίας Η Πεντάμορφη και το Τέρας και στο Disney Channel πριν την πρεμιέρα της ταινίας Η Πριγκίπισσα και ο Βάτραχος στις 23 Μαρτίου 2012. Η ταινία μικρού μήκους συμπεριελήφθηκε αργότερα (2012) ως μπόνους στη Διαμαντένια Έκδοση της ταινίας Σταχτοπούτα και κυκλοφόρησε επίσης στη Blu-ray συλλογή Walt Disney Animation Studios Short Films Collection στις 18 Αυγούστου 2015. Η ταινία είναι επίσης διαθέσιμη στο iTunes.
Η ιστορία της ταινίας ξεκινάει σε απροσδιόριστο διάστημα μετά τα γεγονότα της ταινίας Μαλλιά Κουβάρια, ενώ τα ενδιάμεσα γεγονότα από την πρώτη ταινία μέχρι το Κι εμείς καλύτερα εξερευνούνται στην τηλεοπτική ταινία Μαλλιά Κουβάρια: Πριν το ζήσαν κι αυτοί καλά και στην τηλεοπτική σειρά Μαλλιά Κουβάρια: Η Σειρά. Το Βασίλειο βρίσκεται σε γιορτινή διάθεση καθώς προετοιμάζονται για τον βασιλικό γάμο της Ραπουνζέλ με τον Φλιν Ράιντερ. Ωστόσο, ο Πασκάλ και ο Μάξιμος χάνουν τις βέρες, οδηγώντας σε μια ξέφρενη έρευνα για να τις ξαναβρούν.
Οι Γκρίνο και Χάουαρντ ξεκίνησαν την ταινία έπειτα από λαϊκή απαίτηση. Ανάμεσα στους ηθοποιούς που χάρισαν τη φωνή τους στους χαρακτήρες είναι οι Μάντυ Μουρ και Ζακάρι Λεβί, οι οποίοι χάρισαν τις φωνές τους στους πρωταγωνιστές και στην πρώτη ταινία.
Πλοκή
Η μία βέρα προσγειώνεται σε μια κατσαρόλα με σούπα και ο Πασκάλ βουτάει μέσα για να την πάρει. Όταν βγαίνει, ο μάγειρας τον βλέπει και τον κυνηγάει, προκαλώντας χάος στα τραπέζια και τελικά καταφέρνει να πάρει τη βέρα, αλλά η γλώσσα του κολλάει στο γλυπτό από πάγο. Ο Πασκάλ καταφέρνει να ξεκολλήσει τη γλώσσα του αλλά ο ίδιος προσγειώνεται στο πόδι ενός σερβιτόρου, οδηγώντας τον να ρίξει τα πράγματα που κουβαλούσε πάνω στον πάγο εκσφενονίζοντάς τον στον αέρα. Στο μεταξύ, ο Μάξιμος τρέχει πίσω από την άλλη βέρα και όταν καταφέρνει να την πάρει, το γλυπτό από πάγο προσγειώνεται στον καταπέλτη στον οποίο καθόταν, με αποτέλεσμα ο Μάξιμος να εκσφενδονιστεί μαζί με τη βέρα και να προσγειωθεί σε ένα κάρο. Η βέρα του ξαναφεύγει και τρέχει από πίσω της με το κάρο.
Στο μεταξύ, ο Πασκάλ εξακολουθεί να κυνηγάει τη δική του βέρα, η οποία κρεμιέται πάνω στο φανάρι ενός κοριτσιού, το οποίο αφήνει στο προκαθορισμένο μέρος για την τελετή. Ο Πασκάλ την ακολουθεί και σοκάρεται όταν βλέπει πως υπάρχουν εκατοντάδες φανάρια, έτοιμα να αφεθούν ελεύθερα όταν ολοκληρωθεί ο γάμος. Ο Μάξιμος καταφέρνει να πάρει τη βέρα, αλλά καθώς τρέχει με το κάρο κτυπάει το κεφάλι του σε τηγάνια και ζαλίζεται. Τα κτυπήματα αυτά οδηγούν τους κατοίκους να πιστέψουν πως είναι το σήμα από το γκονγκ που περίμεναν και ελευθερώνουν τα περιστέρια και τα φανάρια. Ο Πασκάλ, ο οποίος βρίσκεται ανάμεσα στα φανάρια, βρίσκει τη βέρα αλλά τότε συνειδητοποιεί πως βρίσκεται πολύ ψηλά στον ουρανό. Το κάρο που μεταφέρει τον Μάξιμο σταματάει απότομα εκσφενδονίζοντάς τον στον αέρα. Προσγειώνεται πάνω σε μια διακόσμηση, ενώ ένα σμήνος από περιστέρια περνάνε δίπλα από τον Πασκάλ, κάνοντάς τον να χάσει και πάλι τη βέρα, η οποία καταλήγει στο πόδι ενός περιστεριού.
Ο Μάξιμος είναι στο έδαφος αλλά η βέρα του Πασκάλ, πριν καταλήξει στο περιστέρι, είχε κτυπήσει έναν γάντζο αφαιρώντας τον από τη θέση του και προκαλώντας την απελευθέρωση βαρελιών που περιέχουν χυμό. Ο χυμός χύνεται στον δρόμο κυνηγώντας τον Πασκάλ και τον Μάξιμο, οι οποίοι όταν φτάνουν σε αδιέξοδο, ο Μάξιμος χρησιμοποιεί μια από τις διακοσμήσεις ως σφεντόνα και οι δυο τους εκσφενδονίζονται στον αέρα, όπου ο Πασκάλ καταφέρνει να αρπάξει τη βέρα από το περιστέρι με τη γλώσσα του. Έχοντας και τις δύο βέρες στην κατοχή τους, προσγειώνονται σε ένα εργοστάσιο πίσσας.
Μόλις ο Επίσκοπος τελειώνει, ζητάει τις βέρες και όλοι γυρνάνε προς τον Πασκάλ και τον Μάξιμο, οι οποίοι έχουν προλάβει να επιστρέψουν αλλά είναι καλυμμένοι με πίσσα. Παραδίδουν τις βέρες και ο Επίσκοπος δηλώνει τη Ραπουνζέλ και τον Γιουτζίν ανδρόγυνο και οι δυο τους φιλιούνται. Ενώ όλοι ζητωκραυγάζουν, ο Μάξιμος σπρώχνει καταλάθος το τρόλεϊ με την τούρτα, το οποίο κυλάει έξω από το κάστρο. Καθώς η τούρτα απομακρύνεται, κάποιος ρωτάει «Ποιος θα ήθελε λίγη τούρτα;», προκαλώντας νέο πανικό στον Μάξιμο.
Home media
Το Μαλλιά Κουβάρια: Κι εμείς καλύτερα κυκλοφόρησε πρώτα ως μπόνους στη Διαμαντένια Έκδοση της ταινίας Σταχτοπούτα στις 2 Οκτωβρίου 2012. Στις 18 Αυγούστου 2015, κυκλοφόρησε επίσης στη συλλογή Blu-ray Walt Disney Animation Studios Short Films Collection, ενώ είναι διαθέσιμη και σε iTunes.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2012 Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές αισθηματικές ταινίες φαντασίας Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων μικρού μήκους Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων του 2012
Πυροβολαρχία
Η Πυροβολαρχία είναι η θεμελιώδης κατώτερη διοικητική μονάδα του Πυροβολικού.
Η Πυροβολαρχία έχει διοικητική αυτοτέλεια και αποτελεί τη "Μονάδα βολής" του Πυροβολικού. Στον ελληνικό στρατό μέχρι το 1877 ονομαζόταν λόχος πυροβολικού. Με το νέο τότε οργανισμό του 1878 έλαβε την ονομασία πυροβολαρχία. Στην εποχή των βραδυβόλων πυροβόλων, προκειμένου οι βολές να μη παρουσιάζουν βραδύτητα η κάθε πυροβολαρχία διέθετε 6 πυροβόλα, σε άλλους στρατούς π.χ. στο ρωσικό και αυστριακό (μέχρι τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο) 8 πυροβόλα.
Κατηγορία:Πυροβολικό
Κάτω Τιθορέα
Η Κάτω Τιθορέα (γνωστή κατά το παρελθόν ως Καλύβια Βελίτσης και Κηφισοχώρι ) είναι κωμόπολη του Νομού Φθιώτιδας και πρωτεύουσα του διευρυμένου Δήμου Αμφίκλειας - Ελάτειας, ο οποίος βρίσκεται στην πεδιάδα του βοιωτικού Κηφισού, ανάμεσα στον ανατολικό Παρνασσό και το όρος Καλλίδρομο. Ο πληθυσμός της, κατά την Απογραφή του 2011, ανερχόταν σε 1.841 κατοίκους. Ως πρωτεύουσα του δήμου, αποτελεί διοικητικό και εμπορικό κέντρο της ευρύτερης περιοχής.
Πολιτισμός
Ο Σύλλογος Γυναικών ιδρύθηκε το 1984 κι έχει μια επιτυχημένη πορεία στα πολιτιστικά και κοινωνικά δρώμενα του τόπου. Διοργανώνει κάθε χρόνο εορτές στο κύκλο του χρόνου όπως την Αποκριά, τη γιορτή της μητέρας  και άλλες. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στις εξαήμερες πολιτιστικές εκδηλώσεις τον Αύγουστο με μουσικές και θεατρικές παραστάσεις, εκθέσεις ζωγραφικής, χειροτεχνημάτων και βιβλίων, βραδιές ελληνικών παραδοσιακών χορών, λαογραφικές εκθέσεις και αθλητικού περιεχομένου δραστηριότητες.
Οδικές μεταφορές
Η Εθνικής Οδός 3 διέρχεται πλησίον της κωμόπολης ενώνοντάς τη με την Αθήνα, τη Λιβαδειά, τη Λαμία.
Σιδηροδρομικές μεταφορές
Οι σιδηροδρομικές γραμμές Αθήνας - Καλαμπάκας και Αθήνας - Λειανοκλαδίου εξυπηρετούν την κωμόπολη με τον ομώνυμο σιδηροδρομικό σταθμό, ο οποίος βρίσκεται εντός του οικισμού. Επίσης, από αυτό το σταθμό, θα ξεκινάει το νέο τμήμα της νέας γραμμής Αθηνών - Θεσσαλονίκης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κωμοπόλεις του νομού Φθιώτιδας Κατω Τιθορεα
Ζαν Μπατίστ Μπεσσιέρ
Ο Ζαν Μπατίστ Μπεσσιέρ (Jean Baptiste Bessières), δούκας της Ίστριας (6 Αυγούστου 1768 – 1 Μαΐου 1813), ήταν στρατάρχης της Γαλλίας, και υπηρέτησε κατά τους Ναπολεόντειους Πολέμους και τους Πολέμους της Γαλλικής Επανάστασης.
Εγκατέλειψε τις ιατρικές του σπουδές για να καταταγεί στον στρατό το 1792, τη στιγμή που η Γαλλία απειλείτο από παντού. Μαζί με την ομάδα των Λάν, Ντεσσαί και Νταβού, στήριξαν τον Ναπολέοντα Α΄ σε όλες τις εκστρατείες του. Ανδραγάθησε στην Αίγυπτο, αλλά και στις μετέπειτα περιπέτειες στην Συρία, όπου κατέφυγαν τα υπολείμματα του γαλλικού στρατού μετά την φυγή του Ναπολέοντα.
Στην μάχη του Βάγκραμ μία βολίδα τον έριξε στο έδαφος και οι άνδρες του θεωρώντας τον νεκρό, άρχισαν να τον θρηνούν. Όταν συνήλθε, ο Ναπολέων εξέφρασε την συγκίνησή του για εκείνο το περιστατικό που έκανε τους πάντες να κατανοήσουν πόσο απαραίτητος ήταν αυτός ο άνθρωπος και πόσο θα κόστιζε η απώλειά του στο στράτευμα. Μαζί με τον Μυρά θεωρείτο ένας από τους καλύτερους διοικητές ιππικού της γαλλικής στρατιάς. Τελικά η μοιραία βολή ήλθε την 1 Μαΐου του 1813, στη μάχη του Λύτσεν, όταν μία οβίδα τον κτύπησε κατάστηθα. Εκείνη τη φορά ο Ναπολέων τον θρήνησε πραγματικά, μαζί με ολόκληρη την Ανακτορική Φρουρά. Η σορός του βρίσκεται στο Γαλλικό Πάνθεον.
Τιμητικές διακρίσεις
Το όνομά του είναι χαραγμένο στην Αψίδα του Θριάμβου στο Παρίσι (Ανατολικό πυλώνα, Στήλη 13).
Πηγές
Μπεσσιέρ Κατηγορία:Ονόματα χαραγμένα στην Αψίδα του Θριάμβου Κατηγορία:Στρατάρχες της Πρώτης Γαλλικής Αυτοκρατορίας
Socket S1
Χαρακτηριστικά
Περιλαμβάνει την υποστήριξη μνήμης δύο καναλιών DDR2 SDRAM, επεξεργαστές με διπλό πυρήνα για λάπτοπ, και την τεχνολογία εικονικοποίησης (αγγλ. virtualization), για να ανταγωνιστεί την σειρά επεξεργαστών Intel Core 2 της Intel.
Ιστορία
Η εφαρμογή του ξεκίνησε με τον επεξεργαστή Turion 64 X2 το 2006.
Η υποδοχή Socket S1 που έχει 638 βελόνες, αντικαθιστά την υποδοχή Socket 754 σε κινητούς προσωπικούς υπολογιστές λάπτοπ. Ίσως κυκλοφορήσουν μητρικές κάρτες ακόμα και για σταθερούς υπολογιστές γραφείου με την υποδοχή αυτή.
Αποτελεί μέλος της νέας γενεάς σύγχρονων υποδοχών για επεξεργαστές από την AMD, μαζί με την υποδοχή Socket F (για κεντρικούς υπολογιστές) και την υποδοχή Socket AM2 (για σταθερούς υπολογιστές γραφείου).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Υποδοχές CPU
Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1981-82
Η Γ΄ κατηγορία Κύπρου 1981-82 αποτέλεσε το 11ο πρωτάθλημα στη Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κατέκτησε ο Διγενής Ακρίτας Ύψωνα για 1η φορά στην ιστορία του.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο πρωτάθλημα της Γ΄ κατηγορία την περίοδο 1981-82 συμμετείχαν 14 ομάδες. Οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Η πρωταθλήτρια ομάδα και η ομάδα που τερμάτισε στη δεύτερη θέση προβιβάστηκαν στην Β΄ κατηγορία 1982-83. Οι δύο τελευταίες ομάδες υποβιβάστηκαν στα αγροτικά πρωταθλήματα.
Σύστημα βαθμολόγησης
Η νίκη βαθμολογείτο με 2 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό.
Αλλαγές σε σχέση με την περίοδο 1980-81
Ομάδες που προήχθησαν στη Β΄ κατηγορία 1981-82
Ομάδες που διαβαθμίστηκαν στα αγροτικά πρωταθλήματα:
Ομάδες που διαβαθμίστηκαν από τη Β΄ κατηγορία 1980-81
Ομάδες που προήχθησαν από τα αγροτικά πρωταθλήματα μέσω του Πρωταθλήματος πρωταθλητριών ΣΤΟΚ:
Βαθμολογία
Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν:
Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Διαφορά τερμάτων (τέρματα υπέρ-τέρματα κατά), 3ος Καλύτερη επίθεση
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1981-1982 Κατηγορία:Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου
Ιωάννης Γιαννάκης
Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη στις 26 Ιουλίου 1957. Αθλητικός παράγοντας στο επαγγελματικό μπάσκετ και ο πρώτος που δημιούργησε στην ελληνική Καλαθοσφαίριση την επαγγελματική θέση του Gen. Manager το 1986 στον ΑΡΗ Θεσσαλονίκης την εποχή του Νίκου Γκάλη και του Παναγιώτη Γιαννάκη.
Μιλάει 5 γλώσσες εκτός της Ελληνικής, αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά. ιταλικά, τουρκικά.
Τον Μάιος του 1991 ακολουθεί τον Γιάννη Ιωαννίδη στον ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ Πειραιώς τον οποίο και αναλαμβάνει οικονομικά ο επιχειρηματίας Σωκράτης Κόκκαλης και τον οργανώνει σε μορφή ΤΑΚ (Τμήμα Αμοιβομένων Καλαθοσφαιριστών). Ανασυγκροτεί σε οργάνωση και δομές τη θρυλική ομάδα μπάσκετ του Πειραιά παραμένοντας στη θέση του General Manager για μια πενταετία 1991-1996. Στο διάστημα αυτό ο ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ κατακτά υπό την καθοδήγηση του Γιάννη Ιωαννίδη 4 Πρωταθλήματα Ελλάδος, 2 Κύπελλα Ελλάδος και συμμετέχει σε δυό τελικούς ευρωπαικού πρωταθλήματος το 1994 στο Φάιναλ Φόρ του ΤΕΛ ΑΒΙΒ στο Ισραήλ και το 1995 στη Σαραγόσα της Ισπανίας.
Τον Μάιο του 1996 αποδέχεται πρόταση της Γιάννας Αγγελοπούλου- Δασκαλάκη Προέδρου της Επιτροπής Διεκδίκησης των Ολυμπιακών Αγώνων ΑΘΗΝΑ 2004 και αναλαμβάνει τη γενική Διεύθυνση του εγχειρήματος ανάληψης των Ολυμπιακών Αγώνων. Συντονίζει την όλη προσπάθεια η οποία στέφεται με μοναδική επιτυχία την 5η Σεπτεμβρίου 1997 στη Λωζάννη της Ελβετίας και η Αθήνα ανακηρύσσεται η πόλη που θα φιλοξενήσει τους Ολυμπιακούς Αγώνες το 2004. Το 1998 ιδρύει εταιρεία αθλητικού Μάρκετινγκ στην Αθήνα μέρος της οποίας πουλάει στη διεθνούς φήμης αμερικάνικη εταιρεία Octagon και αναλαμβάνει την υλοποίηση των ολυμπιακών χορηγικών προγραμμάτων των Ολυμπιακών Χορηγών.
Από το 2005 επιδίδεται σε δικαστικούς αγώνες εναντίον συκοφαντικών δημοσιευμάτων της ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΣ και του Φίλιππα Συρίγου και δικαιώνεται σε όλες τις δικαστικές αποφάσεις.
Επανήλθε στο Μπάσκετ τον Φεβρουάριο του 2018 αναλαμβάνοντας την εξαγορά του ΦΑΡΟΥ Κερατσινίου για λογαριασμό του Παντελή Μπούμπουρα. Εξασφάλισε τη μεταβίβαση του 90% των μετοχών, τη διάσωση της ομάδας στην Α1 κατηγορία και τη μεταφορά αυτής στη Λήμνο γενέτειρα του αγοραστή.
Τον Μάιο 2018 με το τέλος του Πρωταθλήματος απομακρύνθηκε από την ομάδα του ΦΑΡΟΥ μετά από έντονες πιέσεις του Γ. Βασιλακόπουλου στον ιδιοκτήτη της ομάδας.
Λέσεκ της Μαζοβίας
Ο Λέσεκ, πολων. Leszek (π. 1162 - 1186) από τον Οίκο των Πιαστ ήταν δούκας της Μαζοβίας (1173-86).
Βιογραφία
Ήταν ο μόνος (επιζήσας) γιος τού Μπολέσλαφ Δ΄ τού Σγουρού, δούκα της Μαζοβίας & υψηλού δούκα της Πολωνίας (της Κρακοβίας) και της συζύγου του Βιατσεσλάβας των Ρουρικιδών, κόρης τού αγίου Βσέβολοντ πρίγκιπα τού Πσκοβ.
Το 1173 που απεβίωσε ο πατέρας του, ο Λέσεκ ήταν 11 ετών και στην αρχή κυβέρνησε το δουκάτο της Μαζοβίας υπό την κηδεμονία τού θείου του Καζιμίρ Β΄ τού δΔικαίου δούκα της Μικρής Πολωνίας. Είχε ασθενή υγεία. Για ένα σύντομο διάστημα υποστήριξε τον άλλο θείο του Μιέσκο Γ΄ τον Γηραιό, αλλά αργότερα αποφάσισε να συμφιλιωθεί με τον Καζιμίρ Β΄, ο οποίος και κληρονόμησε το δουκάτο, όταν απεβίωσε ο Λέσεκ σε ηλικία 24 ετών.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ
Άαρον Σάρτζεντ
Ο Άαρον Σάρτζεντ (Αγγλικά: Aaron Sargent, 28 Σεπτεμβρίου 1827 - 14 Αυγούστου 1887) ήταν Αμερικανός δημοσιογράφος, δικηγόρος και Ρεπουμπλικάνος πολιτικός που διετέλεσε μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων καθώς και γερουσιαστής της Καλιφόρνια στη Αμερικανική Γερουσία.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Μασαχουσέτη και εργάστηκε ως τυπογράφος στην Φιλαδέλφεια. Το 1849 μετακινήθηκε στην Καλιφόρνια και το 1850 εγκαταστάθηκε στην πόλη της Νεβάδα. Εργάστηκε αρχικά στην καθημερινή εφημερίδα της Νεβάδα (Nevada Daily Journal) και εν συνεχεία ανέλαβε την ιδιοκτησία της. Το 1854 έγινε δεκτός στον τοπικό δικηγορικό σύλλογο και τον επόμενο χρόνο εξελέγη εισαγγελικός κατήγορος της επαρχείας της Νεβάδα, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1856.
Μετά την αποχώρησή του από την πολιτική, το 1879, ιδιώτευσε ως δικηγόρος στο Σαν Φρανσίσκο ενώ το 1882 διορίστηκε πρέσβης των ΗΠΑ στη Γερμανία, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1884, οπότε και παραιτήθηκε.
Απεβίωσε στις 14 Αυγούστου 1887 στο Σαν Φρανσίσκο και αρχικά ενταφιάστηκε εκεί. Στις 4 Ιουλίου 1949 ο τάφος μεταφέρθηκε στο νεκροταφείο Πιονέρων στην πόλη της Νεβάδα. Υποστηρίζεται, όμως, ότι ο Σάρτζεντ ειχε αποτεφρωθεί και ότι η τάφρος του είχε διασκορπιστεί στα ορυχεία που κατείχε στην περιοχή της Νεβάδα Σίτυ. Ήταν παντρεμένος με την Έλεν Κλαρκ Σάρτζεντ, γνωστή ακτιβίστρια για τα δικαιώματα υπερ των γυναικών, και είχαν αποκτήσει τρία παιδιά.
Πολιτική σταδιοδρομία
Το 1856 εξελέγη μέλος της γερουσίας της Καλιφόρνια ενώ κατά τις περιόδους 1861 - 1863 και 1869 - 1873 διετέλεσε μέλος του Βουλής των Αντιπροσώπων. Στις 4 Μαρτίου 1873 εξελέγη, με το Ρεμπουμπλικάνικο Κόμμα, γερουσιαστής της Καλιφόρνια, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1879.
Υπήρξε ο αρχικός εμπνευστής της 19ης συνταγματικής τροπολογίας, με την οποία αναγνωριζόταν δικαίωμα ψήφου στις γυναίκες, και την οποία εισήγαγε στην γερουσία το 1879. Ωστόσο η πρότασή του δεν τέθηκε σε ψήφιση την ίδια εποχή αλλά μόλις το 1887, οπότε και απορρίφθηκε. Τελικώς το 1920 το κογκρέσο υιοθέτησε την 19η τροπολογία χρησιμοποιώντας τις ίδιες λέξεις - 29 στον αριθμό- που είχε χρησιμοποιήσει ο Σαρτζεντ στην πρόταση που είχε καταθέσει το 1879.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερουσιαστές των ΗΠΑ Κατηγορία:Πολιτικοί του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος (ΗΠΑ)
Κοπάνιτσα (Σαράι)
Το Κοπάνιτσα (Копаница, Kopanicë) είναι ένα χωριό στον Δήμο Σαράι, στα Σκόπια, στη Βόρεια Μακεδονία.
Δημογραφία
Σύμφωνα με την απογραφή του 2002, το χωριό είχε πληθυσμό 1714 κατοίκους.
Οι εθνοτικές ομάδες του χωριού περιλαμβάνουν:
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά Δήμου Σαράι Κατηγορία:Χωριά της Βόρειας Μακεδονίας
Χρήστος Βυζάντιος
Ο Χρήστος Βυζάντιος ήταν Έλληνας στρατιωτικός του 19ου αιώνα.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1805. Κατατάχτηκε στρατιώτης στην Αθήνα το 1825 και υπηρέτησε στον τακτικό στρατό του Φαβιέρου. Συμμετείχε σε όλες τις μάχες αυτού του στρατού. Το 1838 τέθηκε σε αργία λόγω κάποιας δημοσιογραφικής του δράσης, στην οποία υπερασπίζονταν τον τότε παραγκωνισμένο στρατό. Από τότε επιδόθηκε σε φιλολογικές εργασίες και δημοσίευσε την ιστορία του τακτικού στρατού της Ελλάδας, τον κανονισμό της εσωτερικής υπηρεσίας του στρατού, μεταφράσεις των κανονισμών άλλων στρατών, την ιστορία του Ναπολέοντα Α΄ και άλλα. Επανήλθε στην υπηρεσία το 1843 και προβιβάστηκε σταδιακά μέχρι το βαθμό του συνταγματάρχη. Το 1866 διοργάνωσε δικό του σώμα και πήρε μέρος στην Κρητική Επανάσταση.
Αυτοκράτορας Τζίμου
Σύμφωνα με τον ιδρυτικό μύθο των Ιαπώνων, ο Αυτοκράτορας Τζίμου (ιαπωνικά: 神武天皇) ήταν ο πρώτος Αυτοκράτορας της Ιαπωνίας. Η ενθρόνισή του χρονολογείται παραδοσιακά στο 660 π.Χ. Η ιαπωνική μυθολογία τον θέλει απόγονο της θεάς του ήλιου Αματεράσου, καθώς και απόγονο του θεού της καταιγίδας Σουσάνου. Από την Χιούγκα ξεκίνησε μια στρατιωτική εκστρατεία, καταλαμβάνοντας το Γιαμάτο, που το κατέστησε κέντρο της εξουσίας του. Στη σύγχρονη Ιαπωνία, η μυθική ενθρόνιση του Τζίμου εορτάζεται ως Ημέρα της Ίδρυσης του Έθνους στις 11 Φεβρουαρίου. Ωστόσο, οι περισσότεροι μελετητές συμφωνούν ότι ο Αυτοκράτορας Κινμέι (509 – 571) είναι ο πρώτος καταγεγραμμένος Ιάπωνας αυτοκράτορας.
Όνομα και τίτλος
Ο Τζίμου καταγράφεται ως ο πρώτος ηγεμόνας της Ιαπωνίας σε δύο πρώιμα χρονικά, το Νίχον Σόκι (721) και το Κοτζίκι (712). Το Νίχον Σόκι αναφέρει ότι το διάστημα 660-585 π.Χ. ήταν η περίοδος της βασιλείας του. Κατά την ηγεμονία του Αυτοκράτορα Κάνμου (737–806), ο συγγραφέας Όμι νο Μιφούνε αναφέρει μια σειρά από ηγεμόνες πριν από τον Ότζιν ως «τένο» (天皇, "ουράνιο ηγεμόνα"), κατ΄ αντιγραφή του κινεζικού αυτοκρατορικού τίτλου «τιαν-ντι» (天帝). Ο ίδιος συγγραφέας ονόμασε μια σειρά από αυτοκράτορες, συμπεριλαμβανομένου του Τζίμου. Πριν από εκείνη την εποχή, οι ηγεμόνες ήταν γνωστοί ως «Σουμέρα ντο μικότο/Όκιμι». Η πρακτική ονομασίας τους ως «τένο» ξεκίνησε από την Αυτοκράτειρα Σούικο και οριστικοποιήθηκε με τις Μεταρρυθμίσεις της Τάικα (645).
Σύμφωνα με την εξιστόρηση στο Κοτζίκι, ο Αυτοκράτορας Τζίμου γεννήθηκε στις 13 Φεβρουαρίου 711 π.Χ. (την πρωτοχρονιά του κινεζικού ημερολογίου) και πέθανε, και πάλι σύμφωνα με το μύθο, στις 9 Απριλίου 585 π.Χ. (την ενδέκατη μέρα του τρίτου μήνα του κινεζικού ημερολογίου).
Η Αυτοκρατορική Δυναστεία της Ιαπωνίας παραδοσιακά ισχυρίζεται την καταγωγή της από τη θεά του ήλιου Αματεράσου, μέσω του προπάππου του Τζίμου, του Νινίγκι.
Παραπομπές
Τζιμου
Ζήτα Ηνιόχου
Ο ζήτα (ζ) Ηνιόχου (Zeta Aurigae, ζ Aur) είναι ένας διπλός αστέρας στον βόρειο αστερισμό Ηνίοχο. Είναι γνωστός και με τα ιδιαίτερα ονόματα Πρώτη έριφος και Σαντατόνι. Με βάση μετρήσεις παραλλάξεώς από τη διαστημική αποστολή Hipparcos το σύστημα του ζ Ηνιόχου απέχει περί τα 790 έτη φωτός από το Ηλιακό Σύστημα. Το συνολικό φως που φθάνει στη Γη από το σύστημα αντιστοιχεί σε φαινόμενο μέγεθος 3,75 και επομένως διακρίνεται με γυμνό μάτι στον ουρανό, όχι όμως εύκολα από αστικές περιοχές ή όπου αλλού υπάρχει φωτορύπανση.
Ονομασίες και ιστορία
Ο ζ Ηνιόχου έχει τα παραδοσιακά ιδιαίτερα ονόματα `Εριφος, Πρώτη έριφος (στα λατινικά Haedus ή Hoedus), με τα οποία καταγράφεται από τον `Ιππαρχο και τον Πτολεμαίο. Επίσης, φέρει το όνομα Σαντατόνι (Sadatoni) από την αρχική έκδοση των Αλφόνσειων Πινάκων ή, σπάνια, Σακλατέρι (Saclateri), από τη λατινική έκδοση της Αλμαγέστης του 1515. Είναι ένα, το δυτικότερο, από τα δύο ερίφια-παιδιά της Αίγας (το άλλο είναι ο ήτα Ηνιόχου). Ετυμολογικά, το όνομα Σαντατόνι προέρχεται από την αραβική φράση الساعد الثاني (as-sāid al-θānī), που σημαίνει «ο δεύτερος βραχίονας» (ενν. του ηνιόχου), μάλλον από σύγχυση με τον βήτα Ηνιόχου που κατέχει αυτή τη θέση στον αστερισμό. Το σπάνιο όνομα Αζαλέχ (Azaleh) είναι κοινό (στη μορφή Hassaleh) με τον ιώτα Ηνιόχου.
Στην κινεζική αστρονομία το ιδεόγραμμα 柱 (Τσου), που εδώ σημαίνει «πυλώνες», αναφέρεται σε μία ομάδα άστρων που αποτελείται από τους ζ, ε, η, υ, ν, τ, χ και 26 Ηνιόχου. Ο ίδιος ο ζ Ηνιόχου είναι συναφώς γνωστός ως 柱二 (Τσου-ερ), δηλαδή «ο εκ των πυλώνων δεύτερος».
Ονομασίες του ζ Ηνιόχου ως αστέρα διάφορων καταλόγων είναι: 8 Ηνιόχου (8 Aur) (αριθμός Φλάμστηντ), BD +40°1142, FK5 1137, HD 32068, HR 1612, SAO 39966.
Αστροφυσικά χαρακτηριστικά
Ο ζ Ηνιόχου είναι μεταβλητός δι' εκλείψεων με το τροχιακό επίπεδο να είναι προσανατολισμένο πολύ κοντα στην ευθεία που ενώνει τη Γη με το σύστημα: Η κλίση του εκτιμάται σε 87,0 μοίρες. Ως αποτέλεσμα, το ένα μέλος (αστέρας) του διπλού συστήματος υφίσταται έκλειψη από το άλλο σε κάθε περιφορά, οπότε το συνδυασμένο μέγεθος γίνεται +3,99. Η περίοδος περιφοράς είναι μία από τις μεγαλύτερες γνωστές για μεταβλητό δι εκλείψεων, 972,2 γήινες ημέρες (2,66 χρόνια), ενώ η εκκεντρότητα της τροχιάς είναι αρκετά μεγάλη, 0,40. Ο μεγάλος ημιάξονας της τροχιάς (μέση απόσταση μεταξύ των μελών του συστήματος) είναι περίπου 629 εκατομμύρια χιλιόμετρα. Ο κύριος αστέρας του συστήματος του ζ Ηνιόχου, ο ζ Aur Α, ταξινομείται ως πορτοκαλί (φασματικού τύπου K5) λαμπρός γίγαντας ή υπεργίγαντας με μάζα πενταπλάσια της ηλιακής και λαμπρότητα 3,25 φορές μεγαλύτερη από αυτή του Ηλίου. Η θερμοκρασία της επιφάνειάς του είναι 3920 K. Ο συνοδός του είναι γαλανόλευκος αστέρας (φασματικού τύπου B) της Κύριας Ακολουθίας, με μάζα 4,8 φορές μεγαλύτερη από αυτή του Ηλίου.
Ο ζ Ηνιόχου απομακρύνεται από το Ηλιακό Σύστημα με ταχύτητα 12,8 χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο (46.080 χιλιόμετρα την ώρα).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αντικείμενα Bayer Κατηγορία:Αστέρες κύριας ακολουθίας τύπου B Κατηγορία:Γίγαντες αστέρες τύπου K Κατηγορία:Μεταβλητοί δι' εκλείψεων αστέρες Κατηγορία:Ηνίοχος (αστερισμός) Κατηγορία:Μεταβλητοί αστέρες
Νικαράγουα
Η Νικαράγουα (ισπανικά: República de Nicaragua) είναι χώρα της Κεντρικής Αμερικής με έκταση 130.373 τ.χλμ. και πληθυσμό 6.733.763 κατοίκους, σύμφωνα με επίσημη εκτίμηση για το 2022. Έχει χαρακτηρισθεί ως «Χώρα των λιμνών και των ηφαιστείων».
Αποτελεί δημοφιλή τουριστικό προορισμό, κυρίως λόγω της βιοποικιλότητας, του ζεστού τροπικού κλίματος και των ενεργών ηφαιστείων.
Σύνορα
Η Νικαράγουα συνορεύει προς Β. με την Ονδούρα, Α. βρέχεται από την Καραϊβική Θάλασσα, Ν. με την Κόστα Ρίκα και δυτικά βρέχεται από τον Ειρηνικό ωκεανό. Το μήκος ακτών της στον Ατλαντικό φθάνουν τα 540 χλμ., ενώ στον Ειρηνικό τα 350 χλμ. Είναι η μεγαλύτερη χώρα, σε έκταση, της Κ. Αμερικής.
Κλίμα
Η ακτή της Καραϊβικής κατακλύζεται από φοινικόδεντρα. Εδώ βασιλεύει η υγρασία και οι καθημερινές απότομες και σύντομες βροχοπτώσεις (κλίμα τροπικό), σε αντίθεση με την άλλη χώρα, που το κλίμα της θεωρείται ξηρό και είναι περισσότερο πυκνοκατοικημένη.
Ιστορία
Το 1552 ο Ισπανός Χιλ Γκονσάλες Άβιλα ή Χιλ Γκονθάλεθ ντε Άβιλα είναι ο πρώτος που εξερευνά τις δυτικές ακτές αυτής της χώρας, αλλά εκδιώχθηκε. Ο Φρανσίσκο Ερνάντεθ ντε Κόρδοβα στάλθηκε από τον Πέδρο Άριας Ντάβιλα, κυβερνήτη του Παναμά, για να εξερευνήσει τη Νικαράγουα. Ο Φρανσίσκο ίδρυσε δύο πόλεις, τη Γρανάδα το 1523 και Λεόν το 1524. Η Γρανάδα θεωρείται η πρώτη πόλη που ιδρύθηκε στην αμερικανική ενδοχώρα. Ο Πέδρο Άριας Ντάβιλα σκότωσε στη συνέχεια τον Φρανσίσκο και έγινε ο Πρώτος Διοικητής της Χώρας. Σε όλη τη διάρκεια της ισπανικής κυριαρχίας, η Νικαράγουα αποτελεί τμήμα της γενικής διοίκησης της Γουατεμάλας, με πρωτεύουσα τη Λεόν. Το 1821 η Νικαράγουα μαζί με τη Γουατεμάλα το Ελ Σαλβαδόρ την Ονδούρα και την Κόστα Ρίκα ανακηρύσσουν την ανεξαρτησία τους από την Ισπανία. Οι συντηρητικοί όμως της Νικαράγουα αντιδρούν στην ομοσπονδία αυτή και τον Ιανουάριο του 1822 η χώρα απετέλεσε τμήμα της μεξικανικής αυτοκρατορίας του Αγουστίν Ιτουρμπίδε, γενόμενη έτσι μια από τις Ενωμένες Επαρχίες της Κεντρικής Αμερικής. Οι φιλελεύθεροι όμως των χωρών αυτών αντιδρούν και μια μεξικάνικη στρατιά υπό τον στρατηγό Βινθέντε Φιλισόλα φθάνει στη Γουατεμάλα. Το 1823 η πτώση του Ιτουρμπίδε στο Μεξικό θεωρείται νίκη των φιλελευθέρων.
Το 1838 η Εθνοσυνέλευση της χώρας ανακήρυξε τη Νικαράγουα ανεξάρτητη και κυρίαρχη χώρα. Εν τω μεταξύ άρχισαν οι πολιτικές διαμάχες μεταξύ των πόλεων Γρανάδας και Λεόν, που είχαν καταστεί κέντρα δύο ισχυρών αντιπάλων κομμάτων, των συντηρητικών και των φιλελευθέρων αντίστοιχα. Σε μια προσπάθεια οι φιλελεύθεροι να νικήσουν τους συντηρητικούς, ζητούν βοήθεια από τον Αμερικανό Γουίλιαμ Γουόκερ. Μετά από μια αιματηρή μάχη, ο Γουόκερ ανακηρύχθηκε το 1856 κυβερνήτης της Νικαράγουα και παρά τη θέληση του λαού του, πούλησε ή έδωσε σε αμερικανικές εταιρίες, έκανε τα αγγλικά επίσημη γλώσσα και νομιμοποίησε τη δουλεία. Προσπάθησε επίσης να προσαρτήσει τη Νικαράγουα στις ΗΠΑ. Τελικά εκδιώχθηκε από τη χώρα, μετά από ένα χρόνο στην εξουσία. Η πρωτεύουσα της χώρας μεταφέρθηκε επανειλημμένα από τη Λεόν στη Μανάγουα. Η γενική, όμως, διαφθορά των τότε κρατικών υπαλλήλων συνέτεινε στην επιδείνωση των σχέσεων ανάμεσα σε συντηρητικούς και φιλελεύθερους.
Το 1893 κηρύχθηκε η δικτατορία υπό του Χοσέ Σάντος Σελάγια που διάρκεσε 16 χρόνια. Επειδή, όμως, απειλούνταν οικονομική κατάρρευση, ζητήθηκε η βοήθεια των ΗΠΑ (με τη δικαιολογία αυτή οι ΗΠΑ το 1910 με αντικυβερνητική συνωμοσία κατάφεραν να τον απομακρύνουν). Ακολουθεί δικτατορία φιλοαμερικανών. Πράγματι, τότε καταρτίσθηκε και το λεγόμενο οικονομικό «Σχέδιο Ντόσον» προς οικονομική εξυγίανση. Επειδή, όμως, εξερράγη νέος εμφύλιος πόλεμος το 1912, οι ΗΠΑ έστειλαν ναυτικές δυνάμεις (που διατηρήθηκαν εκεί μέχρι το 1933).
Το 1925 τη δικτατορία του Τσαμόρρο ανέστειλε η Προεδρία του Σολορσάνι. Τότε ιδρύθηκε και το Μαρξιστικό Κόμμα Εργασίας. Το 1926 ένοπλο τμήμα με επικεφαλής τον Αουγούστο Σαντίνο ξεκινά αγώνα κατά των Αμερικανών και των συνεργατών τους. Υποστηριζόμενος και από ένοπλα τμήματα των χωρών της ευρύτερης περιοχής καταφέρνει ώστε το 1933 οι αμερικανικές δυνάμεις να αποσυρθούν.
Το 1934 ο Σαντίνο δολοφονείται κατόπιν εντολής του Διοικητή της Εθνοφρουράς στρατηγού Αναστάσιο Σομόσα ο οποίος και εγκαινιάζει (1937) νέα περίοδο δικτατορίας με την κατάσταση να βελτιώνεται. Το 1951 υπογράφτηκε συμφωνία μεταξύ Νικαράγουας, Γουατεμάλας, Ελ Σαλβαδόρ, Ονδούρα και Κόστα Ρίκα, συνιστώντας έτσι την αποκαλούμενη «Οργάνωση των Κρατών της Κεντρικής Αμερικής (O.O.C.) με κύριο σκοπό τη διατήρηση της μεταξύ τους ειρήνης. Το 1956 δολοφονείται ο Σομόσα και αναλαμβάνει ο γιος του. Οι αντιδράσεις αρχίζουν να κορυφώνονται.
Το 1961 ιδρύεται το «Μέτωπο Εθνικής Απελευθέρωσης» των Σαντινίστας, αριστερής ιδεολογίας, υπό τον Κάρλος Φονσέκα Αμαντόρ. Στόχο είχε την ανατροπή του δικτατορικού καθεστώτος Σομόσα. Τελικά, το 1979, μετά από πολυετή εμφύλιο που σχεδόν κατέστρεψε τη χώρα, οι Σαντινίστας κέρδισαν και, με επικεφαλής τον Ντανιέλ Ορτέγα, ανέλαβαν την εξουσία και προχώρησαν σε σοσιαλιστικές μεταρρυθμίσεις στην οικονομία. Λίγο αργότερα όμως δημιουργήθηκε η ανταρτική οργάνωση «Κόντρας» που ισχυριζόταν πως ο Ορτέγα κυβερνά δικτατορικά και παραβιάζει ανθρώπινα δικαιώματα προκειμένου να επιβάλει τον κομμουνισμό. Απ' την άλλη πλευρά, οι Σαντινίστας ισχυρίζονταν πως επρόκειτο για επέμβαση των ΗΠΑ προκειμένου να ανατρέψει τη σοσιαλιστική κυβέρνηση και να επιβάλει δικούς της ανθρώπους, έτσι σύντομα ξέσπασαν νέες συγκρούσεις στη χώρα.
Τελικά το 1990, και ενώ η χώρα απειλείται με λιμό, οι δύο πλευρές καταλήγουν σε ειρηνευτική συμφωνία και ορίζουν ελεύθερες εκλογές, υπό την επίβλεψη διεθνών παρατηρητών, την ίδια χρονιά. Τις εκλογές κέρδισε το κεντροδεξιό κόμμα της Βιολέτα Τσαμόρρο. Το 1998 ο τυφώνας Μιτς προκάλεσε στη χώρα καταστροφές αξίας 1 δις δολαρίων ΗΠΑ και χιλιάδες νεκρούς.
Πολιτιστική ζωή
Η Νικαράγουα είναι μια τυπική χώρα της Λατινικής Αμερικής, που στην καθημερινή ζωή, αλλά και στην πολιτιστική της ταυτότητα, ενσωματώνει δύο συνιστώσες: Την κληρονομιά των αυτοχθόνων Ινδιάνων και την ιδιοσυγκρασία των Ευρωπαίων (κυρίως των Ισπανών κατακτητών).
Δημογραφία
Στο δυτικό μισό της χώρας και βόρεια, οι κάτοικοι είναι μείγμα Ινδιάνων και Ισπανών, οι Ράμας, ενώ στο ανατολικό μισό και νότια είναι περισσότερο οι «Ίντιος Μπράβος» και οι «Μοσκίτος», Ινδιάνοι, Ζάμπιοι και άλλοι μαύροι από τη Τζαμάικα και άλλες νήσους της Καραϊβικής. Αυτό έχει ως συνέπεια να παρατηρείται διαφορετικός τρόπος ζωής στην ανατολική Νικαράγουα από τη δυτική, αλλά και το κλίμα διαφέρει. Το προσδόκιμο ζωής στο σύνολο του πληθυσμού, σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2019 του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας ήταν 75,0 χρόνια (72,1 χρόνια οι άνδρες και 77,9 οι γυναίκες).
Πόλεις
Το όνομα της πρωτεύουσας είναι Μανάγουα, που βρίσκεται στην ομώνυμη λίμνη και σε υψόμετρο 55 μέτρα. Άλλες σημαντικές πόλεις είναι η Λεόν (León), η Γρανάδα, η Μασάγια (Masaya), η Τσιναντέγα (Chinandega), η Χουιγάλπα (Juigalpa), η Κορίντο (Corinto), και η Χινοτέπε (Jinotepe).
Διακυβέρνηση
Το πολίτευμα είναι Προεδρική Δημοκρατία. Αρχηγός Κράτους είναι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας.
Εκλογές
Στη χώρα διεξάγονται εκλογές για Πρόεδρο, για Εθνοσυνέλευση και για τους αντιπροσώπους στο Κοινοβούλιο της Κεντρικής Αμερικής. Δικαίωμα ψήφου στις εκλογές έχουν όσες και όσοι είναι ηλικίας 16 ετών και άνω. Οι τελευταίες εκλογές διεξήχθησαν τον Νοέμβριο του 2016.
Εθνικός Ύμνος
Ο εθνικός ύμνος της χώρας ονομάζεται «Salve a ti, Nicaragua» και γράφτηκε το 1937 από τον Ιμπάρρα Μαγιόργα.
Διεθνείς σχέσεις
Η κυβέρνηση της χώρας αποφάσισε το 2008 να αναγνωρίσει τις μη αναγνωρισμένες διεθνώς δημοκρατίες της Νότιας Οσσετίας και της Αμπχαζίας. Ως αποτέλεσμα, η Τιφλίδα διέρρηξε τις διπλωματικές σχέσεις με τη Μανάγουα, στις 29 Νοεμβρίου του 2008.
Μεταφορές
Η οδήγηση γίνεται στα δεξιά.
Σεσουάρ για δολοφόνους
Το Σεσουάρ για δολοφόνους είναι θεατρικό έργο των Bruce Jordan & Marilyn Abrams. Έχει μεταφραστεί σε 11 γλώσσες, και έχει παιχτεί σε 37 πόλεις της Αμερικής και 36 πρωτεύουσες του υπόλοιπου κόσμου, ενώ την έχουν δει περισσότεροι από 8.200.000 θεατές σε όλο τον κόσμο. Έχει χαρακτηριστεί από το Βιβλίο Γκίνες ως «η μακροβιότερη παράσταση στην ιστορία του Αμερικανικού Θεάτρου». Στην Αμερική σημείωσε ιδιαίτερη επιτυχία αφού στη Βοστώνη παίζεται από το 1980 και στην Ουάσιγκτον από το 1987. Αυτή την εποχή, παίζεται στο Σικάγο, τη Βουδαπέστη, το Τελ Αβίβ, και τη Βαρσοβία.
Στην Ελλάδα ανέβηκε πρώτη φορά 1999 και για τελευταία το 2012, με διαφορετικούς θιάσους κάθε φορά, ενώ κατά καιρούς ανεβαίνει και με περιφεριακούς θιάσους. Την περίοδο 2007-2008 παιζόταν στην Αθήνα και ταυτόχρονα παιζόταν και από περιοδεύοντα θίασο στην επαρχία.
13ος χρόνος
Κατηγορία:Αμερικανικά θεατρικά έργα
Λουκίδιος Βιμαράνες
Ο Λουκίδιος Βιμαράνες (πορτογαλικά: Lucídio Vimaranes) ήταν ο δεύτερος Κόμης της Πορτογαλίας, μιας κομητείας εντός του Βασιλείου των Αστουρίων. Ήταν, επίσης, μέλος της βασιλικής αυλής των Αστουρίων.
Μολονότι οι γονείς του Λουκίδιου δεν επιβεβαιώνονται πλήρως ιστορικά, είναι κοινά αποδεκτό ότι ήταν ο γιος του Βίμαρα Πέρες και της συζύγου του Τριουδίλντης. Με το θάνατο του πατέρα του, ο Βασιλιάς Αλφόνσος Γ΄ των Αστουρίων τον διόρισε στη διοίκηση της κομητείας. Ωστόσο, τα βιογραφικά στοιχεία του είναι περιορισμένα, εξαιτίας της μη συμμετοχής του στην επανάκτηση της Ιβηρικής χερσονήσου από τους Μουσουλμάνους.
Θεωρείται ότι το 895, για άγνωστους λόγους, ο Λουκίδιος καθαιρέθηκε από τον Βασιλιά Αλφόνσο Γ΄ και η θέση του δόθηκε στον Ερμενεχίλντο Γκουτιέρρες. Τον 11ο αιώνα, ο δισέγγονός του Λουκίδιου, Κόμης Αλβίτο Νούνες, εγκαινίασε μια δεύτερη περίοδο κατά την οποία η οικογένειά του κυβερνούσε την Κομητεία της Πορτογαλίας.
Γάμος και απόγονοι
Ο Λουκίδιος παντρεύτηκε την Γκουδιλόνα Μέντες. Σύμφωνα με τον ιστορικό Φερνάντες Αλμέιδα, η Γκουδιλόνα ήταν κόρη του Ερμενεχίλντο Γκουτιέρρες. Το ζευγάρι φέρεται να απέκτησε τα εξής παιδιά:
Παραπομπές
Κατηγορία:Πορτογάλοι πολιτικοί Κατηγορία:Πορτογάλοι ευγενείς Κατηγορία:Βασιλείς
Σεντ Μίρεν ΦΚ
Η Σεντ Μίρεν είναι σκωτσέζικη επαγγελματική ποδοσφαιρική ομάδα, με έδρα το Πέισλι στο Ρένφριουσάιρ. Ιδρύθηκε το 1877 και έχει δύο παρατσούκλια, το "Buddiews" ("Φιλαράκια") και Saints (Άγιοι).
Έχει κερδίσει το Κύπελλο Σκωτίας 3 φορές (1926, 1959, 1987), το Λιγκ Καπ Σκωτίας το 2013 και το Κύπελλο του Ρένφριουσάιρ 54 φορές. Έχει συμμετάσχει 4 φορές σε ευρωπαϊκές διασυλλογικές διοργανώσεις: στο Κύπελλο Κυπελλούχων τη σεζόν 1987-88 και στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ τις σεζόν 1980-81, 1983-84, 1985-86.
Έδρα της ομάδας είναι το Σεντ Μίρεν Παρκ, το οποίο από το 2009 αναφέρεται στο 8.023 θέσεων στάδιο που βρίσκεται στο Γκρίνχιλ Ρόουντ, στο Πέισλι. Μεταξύ 1894-2009, το όνομα Σεντ Μίρεν Παρκ, ανταποκρινόταν στο πρώην γήπεδο της ομάδας που βρισκόταν στην τότε οδό Λαβ.
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Σκωτίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1877
Δημήτριος Βότσης
Με το όνομα Δημήτριος Βότσης μπορεί να αναφέρεται:
Ατομοκρατία
Η ατομοκρατία (ή ατομικισμός) είναι μια ηθική στάση, πολιτική φιλοσοφία, ιδεολογία ή κοινωνική ματιά που τονίζει την ηθική αξία του ατόμου. Οι ατομικιστές προωθούν την άσκηση των στόχων και επιθυμιών ενός ατόμου και επομένως δίνουν αξία στην ανεξαρτησία και την αυτάρκεια και υποστηρίζουν ότι το συμφέρον του ατόμου οφείλει να προηγείται του κράτους ή μιας κοινωνικής ομάδας, ενώ αντιτίθενται στην υπάρχουσα παρέμβαση στα συμφέροντά τους από την κοινωνία ή θεσμούς όπως το κράτος. Ο ατομικισμός συχνά αντιπαραβάλλεται με τον απολυταρχισμό και τον κολεκτιβισμό.
Ο ατομικισμός βάζει το άτομο στο επίκεντρο και επομένως ξεκινά «με τη θεμελιώδη αρχή ότι το ανθρώπινο ον είναι πρωταρχικής σημασίας στον αγώνα για την απελευθέρωση ». Ο φιλελευθερισμός, ο υπαρξισμός και ο αναρχισμός είναι παραδείγματα κινημάτων που τοποθετούν το ανθρώπινο άτομο ως κεντρική μονάδα ανάλυσης. Ο ατομικισμός επομένως περιλαμβάνει «το δικαίωμα του ατόμου στην ελευθερία και την αυτοπραγμάτωση ».
Ο όρος έχει επίσης χρησιμοποιηθεί για να δηλώσει «την ποιότητα του να είναι κανείς άτομο. Την ατομικότητα » που σχετίζεται με την κατοχή ενός «ατομικού χαρακτηριστικού. Μιας ιδιορρυθμίας ». Ο ατομικισμός επομένως είναι συνδεδεμένος τόσο με καλλιτεχνικά και μποέμ ενδιαφέροντα και τρόπους ζωής όπου διακρίνεται μια τάση προς την αυτό-δημιουργία και τον πειραματισμό σε αντίθεση με την παράδοση ή κυρίαρχες δημοφιλείς μαζικές απόψεις και συμπεριφορές, όσο επίσης και με ουμανιστικές φιλοσοφικές θέσεις και την ηθική.