cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1966
Δεκαοκτώ χώρες συμμετείχαν στο διαγωνισμό. Όλες οι χώρες που συμμετείχαν στην έκδοση του 1965, συμμετείχαν επίσης φέτος. Νικήτρια χώρα αναδείχθηκε η Αυστρία με το τραγούδι "Merci, Chérie" του Ούντο Γιούργκενς (σε στίχους δικούς του και του Τόμας Χέρμπιγκερ), το οποίο ήταν στα γερμανικά. Αυτή ήταν η πρώτη νίκη της Αυστρίας - και η τρίτη συνεχόμενη συμμετοχή του Ούντο Γιούργκενς - στο διαγωνισμό. Αυτό ήταν επίσης το πρώτο τραγούδι που κέρδισε στα Γερμανικά. Αυτός ο διαγωνισμός σημειώνεται επίσης για τα ιστορικά αποτελέσματα για πολλές χώρες. Η Αυστρία ήρθε πρώτη, η Σουηδία που ήρθε δεύτερη, η Νορβηγία που ήρθε τρίτη και το Βέλγιο που ήρθε τέταρτο, πέτυχαν τα καλύτερα αποτελέσματα μέχρι τότε, μερικά από τα οποία θα ισχύουν για αρκετές δεκαετίες. Αντίθετα, οι παραδοσιακές "υπερδυνάμεις" της Eurovision μέχρι εκείνη τη στιγμή, όπως η Γαλλία, το Ηνωμένο Βασίλειο και η Ιταλία, πέτυχαν μέχρι στιγμής το χειρότερο αποτέλεσμα τους, με το ευρύ κοινό στις προαναφερθείσες χώρες να ανταποκρίνεται σε αυτά τα αποτελέσματα με κάποια ανησυχία.
Ο κανονισμός για το τραγούδι να εκτελείται αποκλειστικά σε μία από τις εθνικές γλώσσες μιας χώρας θεσμοθετήθηκε σε αυτόν το διαγωνισμό, πιθανόν εξαιτίας της συμμετοχής του Βασιλείου της Σουηδίας στο διαγωνισμό του 1965 με αγγλόγλωσσο τραγούδι.
Τόπος
Ο διαγωνισμός του 1966 φιλοξενήθηκε στη Βίλα Λουβινί, που βρίσκεται στην Πόλη του Λουξεμβούργου. Στο εν λόγω κτήριο βρισκόταν η έδρα της Compagnie Luxembourgeoise de Télédiffusion, προδρόμου του καναλιού RTL Group. Η τοποθεσία του είναι στο Δημοτικό Πάρκο στη Βιλ Οτ στο κέντρο της πρωτεύουσας.
Διαδικασία και μέθοδος ψηφοφορίας
Κάθε χώρα είχε 10 μέλη κριτικής επιτροπής, τα οποία έδωσαν τρεις ψήφους ανάμεσα σε ένα, δύο ή τρία αγαπημένα τραγούδια. Οι βαθμοί αθροίστηκαν και τα τραγούδια που κατατάχθηκαν στην πρώτη, δεύτερη και την τρίτη θέση έλαβαν 5, 3 και 1 ψήφους στη σειρά. Αν μόνο ένα τραγούδι συγκέντρωνε κάθε βαθμό από την κριτική επιτροπή, ελάμβανε και τους 9 πόντους. Αν επιλέγονταν μόνο δύο τραγούδια, τα άσματα θα έπαιρναν 6 και 3 βαθμούς στη σειρά.
Στη διάρκεια της διαδικασίας ψηφοφορίας, η παρουσιάστρια Ζοσιάν Σεν χαιρέτισε κατά λάθος το Ηνωμένο Βασίλειο λέγοντας "Good night, London" ("Καληνύχτα, Λονδίνο"). Στη συνέχεια όμως συνειδητοποίησε το λάθος της και είπε "Good evening, London" μετά τη φράση του εκπροσώπου βαθμολογίας Μάικλ Άσπελ, ο οποίος απάντησε λέγοντας "Good morning, Luxembourg".
Διευθυντές ορχηστρών
Παρακάτω αναφέρονται οι μαέστροι που ήταν αρμόδιοι για τη διεύθυνση της ορχήστρας ανά συμμετοχή.
Καλλιτέχνες που επέστρεψαν
Για 3η φορά σημειώθηκε επιστροφή 2 καλλιτεχνών στον διαγωνισμό. Ήταν ο Ούντο Γιούργκενς για την Αυστρία, ο οποίος έλαβε μέρος και το 1964 και 1965, και ο Ντομένικο Μοντούνιο για την Ιταλία, ο οποίος ήταν συμμετέχων και στους διαγωνισμούς των ετών 1958 και 1959.
5 βαθμοί
Ακολουθεί μια περίληψη όλων των 5 πόντων στον τελικό:
Διεθνείς μεταδόσεις και ψηφοφορία
Ο παρακάτω πίνακας δείχνει τη σειρά με την οποία δόθηκαν οι βαθμολογίες στη διάρκεια του διαγωνισμού του 1965, όπως και το πρόσωπο που εκφωνούσε τις ψήφους ανά χώρα. Επίσης, ο κάθε εθνικός ραδιοτηλεοπτικός φορέας έστειλε επίσης έναν παρουσιαστή για τον διαγωνισμό, ώστε να καλύψει τον διαγωνισμό στη δική του γλώσσα.
Μάρκο Βενιέρ, Άρχοντας των Κυθήρων
Ο Μάρκο Βενιέρ, Άρχοντας των Κυθήρων (πέθανε το 1311), Κύριος των Κυθήρων ήταν γιος του Βαρθολομαίου Βενιέρ και της κόρης του Έλληνα άρχοντα των Κυθήρων Νικόλαου Ευδαιμογιάννη. Ο από πατέρα παππούς του ήταν ο Μάρκο Βενιέρ, Μαρκήσιος των Κυθήρων Βενετός ευγενής από την Οικογένεια Βενιέρ συμμετείχε στην Δ΄ Σταυροφορία και μετά την δημιουργία της Λατινικής Αυτοκρατορίας πήρε δώρο τα Κύθηρα (1307). Η Βυζαντινή Αυτοκρατορία θα κατακτήσει το νησί (1269) αλλά οι Βενετοί και η Οικογένεια Βενιέρ θα τα ανακτήσουν ξανά (1310) με την βοήθεια της ισχυρής τοπικής Οικογένειας Ευδαιμογιάννη που είχε αποκτήσει συγγένεια με την Οικογένεια Βενιέρ.
Οικογένεια
Ο γιος του ήταν ο Πέτρος Βενιέρ που παντρεύτηκε την Μποναφεμίνα Κουερίνι και απέκτησε τον Μάρκο Βενιέρ, ο Μάρκο παντρεύτηκε την Αικατερίνη και απέκτησε τον Πιέτρο Βενιέρ, Άρχοντα των Κυθήρων.
Τάκης Δόξας
Ο Τάκης Δόξας (1913 - 1976) ήταν Έλληνας ποιητής, πεζογράφος, και θεατρικός συγγραφέας. Το πραγματικό όνομα του ήταν Παναγιώτης Λαμπρινόπουλος.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Τάκης Δόξας γεννήθηκε στον Πύργο και σπούδασε στη Σχολή Συνεταιριστών στην Αθήνα. Υπηρέτησε στο πρωτοδικείο του Πύργου ενώ το 1954 διορίστηκε διευθυντής της δημόσιας βιβλιοθήκης της ίδιας πόλης, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι τον θάνατό του. Το 1957 τιμήθηκε με το πρώτο βραβείο Πελοποννησιακής Πεζογραφίας από την Ακαδημία Αθηνών. Με την διαθήκη του κληροδότησε 6.466 τόμους βιβλίων στη δημόσια βιβλιοθήκη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες
1529
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Λαϊκοί
Στις χριστιανικές εκκλησίες λαϊκοί ονομάζονται τα μέλη τους που δεν έχουν χειροτονηθεί, που δεν είναι κληρικοί. Οι λαϊκοί συμμετέχουν στη λατρευτική ζωή και, σε κάποιες εκκλησίες, στη διοίκηση των εκκλησιών.
Στην Καθολική Εκκλησία η διάκριση κληρικών και λαϊκών ήταν έντονη έως και τη Β΄ Σύνοδο του Βατικανού, ενώ π.χ. για τους Κουακέρους δεν υπάρχει καμία διάκριση μεταξύ κληρικών και λαϊκών. Στην Εκκλησία της Αγγλίας αποτελούν μία από τις τρεις κατηγορίες μελών της Γενικής Συνόδου που διοικεί τα εκκλησιαστικά πράγματα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Θρησκευτικοί τίτλοι και βαθμοί Κατηγορία:Χριστιανική ορολογία Κατηγορία:Γνώση
Τέξας χόλντεμ
Το Τέξας χόλντεμ (αγγλικά: Texas hold 'em ή holdem) είναι το πλέον δημοφιλές τεχνικό παιχνίδι πόκερ, σε όλη τη Βόρειο Αμερική και Ευρώπη σήμερα. Το «Χόλντεμ» είναι ένα παιχνίδι με κοινές κάρτες τράπουλας 52 φύλλων, όπου ο κάθε παίκτης μπορεί να χρησιμοποιήσει οποιονδήποτε συνδυασμό των πέντε κοινών καρτών μαζί με τις δύο δικές του για να συνθέσει τη χαρτωσιά του, σε αντίθεση με άλλες εκδοχές του πόκερ, όπως το stud ή το draw, όπου ο κάθε παίκτης κρατά τη δική του πλήρη χαρτωσιά. Το Χόλντεμ κέρδισε αργά αλλά σταθερά σε δημοτικότητα, χάρη στα χαρακτηριστικά στρατηγικής και τεχνικής του αλλά και στην προώθηση που είχε από την τηλεόραση, το Διαδίκτυο και τη λογοτεχνία, για να φτάσει με την αλλαγή του αιώνα να εκθρονίσει εντελώς το stud, που άλλοτε ήταν το δημοφιλέστερο παιχνίδι στην Αμερική.
Καθώς ο κάθε παίκτης ξεκινά μόνο με δύο κάρτες ενώ οι υπόλοιπες είναι κοινές για όλους, το παιχνίδι προσφέρεται για στρατηγική ανάλυση καθώς και μαθηματική ανάλυση. Η απλότητα και η δημοτικότητα του Χόλντεμ έχουν εμπνεύσει μια μεγάλη ποικιλία βιβλίων στρατηγικής, που προσφέρουν συστάσεις για καλύτερα αποτελέσματα στο παιχνίδι. Τα περισσότερα από αυτά τα βιβλία προτείνουν μια στρατηγική που περιλαμβάνει σχετικά λίγες παρτίδες, στις οποίες όμως ο παίκτης πρέπει να ποντάρει και να «ανεβάζει» συχνά.
Σκοπός
Στο Τέξας Χόλντεμ, όπως σε όλες τις παραλλαγές πόκερ, οι παίκτες ανταγωνίζονται για ένα έπαθλο στο οποίο συνεισέφεραν οι ίδιοι, το οποίο λέγεται «ποτ». Καθώς οι κάρτες μοιράζονται τυχαία και εκτός του ελέγχου των παικτών, ο κάθε παίκτης προσπαθεί να ελέγξει το χρηματικό ύψος του ποτ, ανάλογα με την αξία των καρτών που κρατά. Το παιχνίδι μοιράζεται σε μια σειρά από παρτίδες. Με την ολοκλήρωση της κάθε παρτίδας το ποτ απονέμεται σε έναν ή περισσότερους παίκτες. Κάθε παρτίδα τελειώνει είτε με «σόου ντάουν» (showdown=άνοιγμα των καρτών) όπου οι εναπομείναντες παίκτες συγκρίνουν τις κάρτες τους, είτε όταν αποσυρθούν (fold) όλοι εκτός από έναν παίκτη, εγκαταλείποντας την παρτίδα. Το ποτ δίδεται τότε στον παίκτη που δεν εγκατέλειψε ή που κρατά το καλύτερο χαρτί. Συνήθως υπάρχει ένας νικητής, αλλά μπορούν να είναι και περισσότεροι σε περίπτωση ισοπαλίας.
Σκοπός των παικτών δεν είναι να κερδίσουν την κάθε παρτίδα, αλλά μάλλον να κάνουν τις μαθηματικά ορθότερες επιλογές. Με αυτές, οι παίκτες αυξάνουν μακροπρόθεσμα τα κέρδη τους, εξασφαλίζοντας το μέγιστο δυνατό κέρδος ή την ελάχιστη δυνατή απώλεια, κατά το ποντάρισμα σε κάθε ξεχωριστή παρτίδα.
Κανόνες
Οι κανόνες στο συγκεκριμένο παιχνίδι είναι σχετικά απλοί. Ο καλύτερος συνδυασμός πέντε φύλλων κερδίζει.
Σε κάθε παίκτη μοιράζονται δύο κλειστά φύλλα και ο πρώτος γύρος πονταρίσματος ξεκινάει, με τους δύο πρώτους παίκτες στα αριστερά του Ντήλερ να κάνουν δύο μικρά υποχρεωτικά και προκαθορισμένα πονταρίσματα. Οι υπόλοιποι παίκτες έχουν την επιλογή να κάνουν 'Call' (να ποντάρουν ποσό ίσο με το δεύτερο υποχρεωτικό ποντάρισμα), να κάνουν 'Fold' και να βγουν από το παιχνίδι, ή να κάνουν Raise (να αυξήσουν το ποντάρισμα).
Διάδοση
Πολλά καζίνο δεν έχουν αίθουσες πόκερ αφενός γιατί η ιδιοσυγκρασία των παικτών του καζίνο είναι πολύ διαφορετική από εκείνη των παικτών του Πόκερ, και αφετέρου γιατί τα καζίνο βγάζουν πολύ λιγότερα χρήματα σε πολύ περισσότερο χρόνο από το πόκερ, καθώς οι παίκτες παίζουν μεταξύ τους και μόνο ένα μικρό ποσοστό πάει στο House.
Αυτός είναι και ο βασικός λόγος που το πόκερ έχει αναπτυχθεί τόσο πολύ στο Διαδίκτυο. Αυτή τη στιγμή υπάρχουν εκατοντάδες δωμάτια πόκερ διαθέσιμα στο Διαδίκτυο, όπου παίκτες από όλο τον κόσμο παίζουν μεταξύ τους, είτε σε μονά τραπέζια των 5/10 ατόμων, είτε σε τουρνουά που περιλαμβάνουν χιλιάδες παίκτες και υψηλά χρηματικά έπαθλα.
Παραλλαγές
Οι τέσσερις πιο γνωστές παραλλαγές του Texas Hold'em διαχωρίζονται από τα όρια πονταρίσματος:
Ιεραρχία φύλλων
thumb|right | 200px|Κατάταξη φύλλων (αγγλικά)
Η κατάταξη των φύλλων έχει ως εξής (σε παρένθεση οι γαλλικοί όροι που είναι συνηθέστεροι στην Ελλάδα):
thumb | right | 200px | "Full Houses" στο Πόκερ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόκερ
Λαμπτήρας αίγλης
Οι λαμπτήρες αίγλης μοιάζουν σε μορφή με τους κοινούς λαμπτήρες πυράκτωσης. Ονομάζονται και ενδεικτικές λυχνίες επειδή συνήθως χρησιμοποιούνται ακριβώς ως ενδεικτικές λειτουργίας συσκευών ή σε πίνακες διανομής ηλεκτρικού ρεύματος. Πρόκειται για λαμπτήρες των οποίων τα ηλεκτρόδια έχουν σχήμα σταυρού ή άλλα σχήματα. Οι λαμπτήρες αυτοί περιέχουν μίγματα ευγενών αερίων σε χαμηλή πίεση και δύο ηλεκτρόδια σε μικρή απόσταση μεταξύ τους. Το αέριο που βρίσκεται μεταξύ των ηλεκτροδίων ιονίζεται από το ηλεκτρικό πεδίο που αναπτύσσεται και επιτρέπει έτσι τη διέλευση μέσω αυτού του ηλεκτρικού ρεύματος, ενώ στη συνέχεια διατηρεί τον ιονισμό σε χαμηλότερη τάση. Όταν όμως ξεκινά η εκκένωση αυτή, η αντίσταση του αερίου μεταξύ των ηλεκτροδίων είναι πολύ μικρή. Έτσι, απαιτείται μια ωμική αντίσταση, η οποία να περιορίζει την ένταση του ρεύματος. Η αντίσταση αυτή βρίσκεται συνήθως μέσα στη φύσιγγα του λαμπτήρα. Η ισχύς των λαμπτήρων αυτών είναι μικρή, περιοριζόμενη στο 1 Watt περίπου.
Κατηγορία:Φωτεινές πηγές
Μαρσέλ Ντεγλίν Σάμσον
Ο Μαρσέλ Ντεγλίν Σάμσον (Marcel Deglín Samson) είναι μοντέρνος Χιλιανός αρχιτέκτονας. Γεννήθηκε στο Σαντιάγο της Χιλής στις 9 Οκτωβρίου του 1908 και πέθανε στις 24 Ιουνίου του 1993. Η οικογένεια του, γαλλικής καταγωγής, εγκαταστάθηκε στην Χιλή στις αρχές του 20ου αιώνα, και δραστηριοποιήθηκε στη βιομηχανία χυτοσιδήρου. Ο ίδιος αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο της Χιλής (uchile) το 1930. Εργάστηκε στο Υπουργείο Δημοσίων Έργων της Χιλής και ως ακαδημαϊκός από το 1945 έως το 1960 στον τομέα κατασκευών του τμήματος αρχιτεκτονικής. Το 1961 διετέλεσε διευθυντικό στέλεχος στη Τεχνική Υπηρεσία στο ίδιο τμήμα του Πανεπιστημίου της Χιλής. Παντρεύτηκε την Luz Morandé και μαζί απέκτησαν ένα γιο και μια κόρη.
Επιρροές
Η Χιλή αποτέλεσε μια από τις πρώτες χώρες της Λατινικής Αμερικής που υιοθέτησε το Μοντέρνο Κίνημα, τις ιδέες του οποίου εισήγαγε στη χώρα μια ομάδα νέων αρχιτεκτόνων που είχαν σπουδάσει σε σχολές τόσο στη Χιλή όσο και σε Ευρωπαϊκές χώρες, κυρίως στη Γαλλία, σε μια εποχή που ο Νεοκλασικισμός και ο ιστορικός εκλεκτικισμός μεσουρανούσε. Στο τέλος της δεκαετίας του 20, την εποχή δηλαδή που ο Marcel σπουδάζει αρχιτεκτονική, κάνουν την εμφάνιση τους τα πρώτα δείγματα μοντέρνας αρχιτεκτονικής τα οποία πολλαπλασιάζονται τη δεκαετία του 30, με τον ίδιο να δραστηριοποιείται ήδη επαγγελματικά.
Άλλα σημαντικά ονόματα στην Χιλιανή αρχιτεκτονική την ίδια εποχή είναι οι Sergio Larraín García-Moreno, Alfredo Johnson, Roberto Dávila και Juan Martínez.
Από το 1940 και μετά, η δημόσια διοίκηση ενστερνίζεται το μοντέρνο. Ξεκινώντας από το Σαντιάγο, το Μοντέρνο κίνημα στην αρχιτεκτονική εξαπλώνεται και σε άλλες πόλεις στη χώρα. Ειδικότερα στις πόλεις Αντοφαγάστα, Τάλκα και Βίνια ντελ Μαρ, η μοντέρνα αρχιτεκτονική γίνεται μέρος του επίσημου Κυβερνητικού σχεδιασμού.
Κτήριο ταχυδρομείου, Βαλπαραΐσο
thumb|Κτήριο ταχυδρομείου, [[Βαλπαραΐσο]] Πρόκειται για ένα κτήριο ορόσημο της Χιλιανής αρχιτεκτονικής, επιφάνειας 5.000τμ, σχεδιασμένο για να στεγάσει τις υπηρεσίες του κεντρικού ταχυδρομείου της πόλης Βαλπαραΐσο. Από το 2005 μέχρι σήμερα φιλοξενεί το Εθνικό Συμβούλιο για τον Πολιτισμό και τις Τέχνες. Για την νέα εγκατάσταση το κτίσμα ανασκευάστηκε εσωτερικά. Βρίσκεται στη νοτιοανατολικά γωνία της Plaza Sotomayor, μεταξύ κτισμάτων ως επί το πλείστον εκλεκτικιστικού στυλ. Η κατασκευή του κτηρίου του ταχυδρομείου ξεκίνησε το 1936 και ολοκληρώθηκε τέσσερα χρόνο μετά. Πρόκειται για μια Avant-garde για την εποχή έκφραση, ένα κτήριο σε στυλ Bauhaus. Εντυπωσιακή είναι η επι-πεδομετρική διαχείριση της όψης σε συνδυασμό με τις στενόμακρες ζώνες υαλοστασίων σε καμπυλωμένη γωνία απ’ όπου απουσιάζει το υποστύλωμα (ελεύθερη όψη) και το χαρακτηριστικό κανάβωμα των κουφωμάτων. Οι γραμμές του κτηρίου είναι απλές, και στοιχειοθετούν φανερά τη στιβαρή σκουρόχρωμη βάση, το κύριο μέρος και τη στέψη με την υποχώρηση μεγάλου μέρους του κτηρίου. Αποτελείται από επτά ορόφους και ένα υπόγειο. η εισροή του φωτός γίνεται ανεμπόδιστα τόσο από τα μακρόστενα υαλοστάσια στην όψη, όσο και από τα αντίστοιχα στο εσωτερικό αίθριο του κτηρίου γύρω από το οποίο αναπτύσσονται οι διάφοροι χώροι. Χαρακτηριστική επίσης είναι η προβολή του κλιμακοστασίου στην όψη. Τα υαλοπετάσματα εκεί προεξέχουν από το επίπεδο της μέσα σε λεπτό πλαίσιο. Ακόμα διαθέτει ανελκυστήρες με θέα στη πόλη. Εντυπωσιακή επίσης είναι η πολεοδομική του ένταξη στο τρόπο που διαχειρίζεται τη γωνία. Πλέον λειτουργεί ως τοπόσημο για το Βαλπαραΐσο. Το 2012 σε διαγωνισμό που οργάνωσε το περιοδικό MásDeco, το κτήριο του κεντρικού ταχυδρομείου συγκαταλέχτηκε στα 9 εθνικά και διεθνή κτήρια που έχουν γράψει ιστορία, μαζί με τη Casa Curutchet του Le Corbusier, καθώς και με το κτήριο της ασφαλιστικής εταιρίας LLOYD’S, στο Λονδίνο του Richard Rogers.
Μαυσωλείο της οικογένειας Ντεγλίν Σαμσόν
Πρόκειται για τον οικογενειακό τάφο της οικογένειας, που βρίσκεται στο Γενικό Νεκροταφείο του Σαντιάγο. Πρόκειται για μικρό κτίσμα που η κύρια όψη του αποτελείται από ένα αρκετά φαρδύ και προεξέχων πλαίσιο από οπλισμένο σκυρόδεμα. Η υπόλοιπη όψη, που βρίσκεται στην εσοχή του πλαισίου, είναι επίπεδη και λιτή, επενδεδυμένη με μάρμαρο. Απουσιάζει κάθε είδους διάκοσμος, ενώ το σύμβολο του σταυρού, παράγεται σε όλη την επιφάνεια της όψη μόνο με τη διαφοροποίηση της όψης του υλικού της επένδυσης.
Για φωτογραφία του Μαυσωλείου μεταβείτε στη σελίδα http://rochade.cl/deglin/100-anos-del-apellido-deglin-en-chile/el-pequeno-mausoleo-deglin-samson/
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χιλιανοί αρχιτέκτονες
Manilla Road
Οι Manilla Road είναι αμερικανικό heavy metal συγκρότημα, το οποίο σχηματίστηκε το 1977 στην Ουιτσίτα του Κάνσας, από τον κιθαρίστα και τραγουδιστή Μαρκ Σέλτον.
1977 - 1990
Ο Σέλτον δημιούργησε τους Manilla Road μαζί με τον μπασίστα Σκοτ Παρκ, τον κιθαρίστα Ρόμπερτ Παρκ και το ντράμερ Μπεν Μάνκιρς. Ο τελευταίος αντικαταστάθηκε το 1979, αρχικά από τον Μάιλς Σάιπ και στην συνέχεια από τον Ρικ Φίσερ.
Πρώτη ηχογράφηση του συγκροτήματος, με τον Σάιπ στα τύμπανα, ήταν μία ντέμο-κασέτα, το 1979, η οποία στάλθηκε σε διάφορους ραδιοφωνικούς σταθμούς στην ευρύτερη περιοχή της Ουιτσίτα. Λίγο αργότερα, αποχώρησε ο Ρόμπερτ Παρκ αφήνοντας το συγκρότημα ως τρίο.
Η νέα σύνθεση κυκλοφόρησε τον πρώτο δίσκο του συγκροτήματος με τίτλο Invasion, στις 20 Μαρτίου 1980, μέσω της δικής τους δισκογραφικής εταιρείας "Roadster Records". Οι ρίζες του συγκροτήματος βρίσκονταν στο progressive rock της δεκαετίας του '70, με αιχμή του δόρατος τα ρινικά φωνητικά του Σέλτον και τις ανορθόδοξες και πολύπλοκες συνθέσεις τους. Με το πέρασμα των χρόνων, ο ήχος των Manilla Road βάρυνε.
Το άλμπουμ Metal ακολούθησε το 1982, αν και την προηγούμενη χρονιά, το συγκρότημα είχε γράψει υλικό για έναν ολόκληρο δίσκο με τίτλο The Dreams Of Eschaton, το οποίο τελικά κυκλοφόρησε το 2002 ως Mark of the Beast. Στο Metal, συμπεριλήφθηκε το κομμάτι Queen Of The Black Coast, βασισμένο στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Ρόμπερτ Χάουαρντ (1934).
Οι δύο πρώτοι δίσκοι του συγκροτήματος είχαν περιορισμένη προώθηση, αλλά όταν το κομμάτι Flaming Metal System συμπεριλήφθηκε στην συλλογή της Shrapnel Records με τίτλο US Metal 3, έλαβαν θετικές κριτικές και η δημοτικότητα τους ανέβηκε. Ο Μάικ Μετζ έπαιξε πλήκτρα στο Crystal Logic του 1983, το οποίο κυκλοφόρησε στην Ευρώπη μέσω της γαλλικής Black Dragon Records. Ο δίσκος παρουσίασε doom metal στοιχεία, τα οποία οι Manilla Road συνδύασαν με την επική τους θεματολογία.
Ο ντράμερ Ράντι Φοξ αντικατέστησε τον Ρικ Φίσερ, πριν την ηχογράφηση του άλμπουμ Open the Gates, το οποίο ήταν επηρεασμένο από διάφορα μυθιστορήματα όπως το Poeticon Astronomicon του Μάρκου Μανίλιου, τα Ειδύλλια των Βασιλέων του Άλφρεντ Τέννυσον, η σκανδιναβική μυθολογία, η Η Λευκή Θεά του Ρόμπερτ Γκρέιβς, το ουαλικό Mabinogion, το Hanes Taliesin και η Ποιητική Έντα. Οι πωλήσεις του άλμπουμ ανέβηκαν λόγω του ιδιαίτερα προσεγμένου εξωφύλλου του, το οποίο σχεδίασε ο Έρικ Λαρνόι.
Την ίδια χρονιά, ένα ακόμη στούντιο άλμπουμ έκανε την εμφάνιση του, με το Out of the Abyss να παρουσιάζει μεγαλύτερες ταχύτητες σε σχέση με το παρελθόν, με πολλές speed metal επιρροές. Τα κομμάτια Return of the Old Ones και Black Cauldron είναι επηρεασμένα από την μυθολογία του Χ. Φ. Λάβκραφτ, το Midnight Meat Train από τα διηγήματα του Κλάιβ Μπάρκερ, το Whitechapel από τις δολοφονίες του Τζακ του Αντεροβγάλτη, και άλλα.
Το The Courts of Chaos του 1990 κυκλοφόρησε σε δύο μορφές, μία ως άλμπουμ των Manilla Road και μία ως προσωπική δουλειά του Μαρκ Σέλτον, αποκλειστικά σε κασέτα. Στον δίσκο συμπεριλήφθηκε η διασκευή στο D.O.A. των Bloodrock.
Το συγκρότημα διαλύθηκε μετά από αυτή την κυκλοφορία και ο Σέλτον ηχογράφησε τον δίσκο "The Circus Maximus" με τον μπασίστα Άντριου Κος και το ντράμερ Άαρον Μπράουν, με σκοπό την κυκλοφορία του ως σόλο άλμπουμ του κιθαρίστα, αλλά η "Black Dragon Records" τον κυκλοφόρησε υπό την επωνυμία των Manilla Road, το 1992.
2001 - σήμερα
Κατά την περίοδο της διάλυσης του συγκροτήματος, κυκλοφόρησε η συλλογή Live by the Sword: The Very Best of Manilla Road από την Black Dragon σε συνεργασία με το ελληνικό Metal Hammer, στις 22 Ιουλίου 1998.
Το συγκρότημα επέστρεψε το 2001 με την σύνθεση του να αποτελείται από τον Σέλτον, τον τραγουδιστή Μπράιαν Πάτρικ, τον μπασίστα Μαρκ Άντερσον και το ντράμερ Σκοτ Πίτερς, ηχογραφώντας το άλμπουμ Atlantis Rising μέσω της γερμανικής Iron Glory. Το συγκρότημα είχε εμφανιστεί ζωντανά στο φεστιβάλ Bang Your Head μερικούς μήνες νωρίτερα.
Το ανανεωμένο ενδιαφέρον για τους Manilla Road οδήγησε στην κυκλοφορία του The Dreams of Eschaton ως Mark of the Beast, τον Δεκέμβριο του 2002. Έναν μήνα νωρίτερα, η Iron Glory Records κυκλοφόρησε ένα άλμπουμ με νέο υλικό με αρχικό τίτλο Seven Trumpets, το οποίο στην τελική του κυκλοφορία ονομάστηκε Spiral Castle.
Το 2003, ο Χάρβεϊ Πάτρικ αντικατέστησε τον Μαρκ Άντερσον και το συγκρότημα περιόδευσε στην Ιταλία και την Ελλάδα και εμφανίστηκε στο φεστιβάλ "Keep It True" στις 10 Απριλίου 2004. Τα τύμπανα ανέλαβε ο 19χρονος Κόρι Κράιστνερ, με τους Manilla Road να κυκλοφορούν το Gates of Fire τον Ιούλιο του 2005.
Η σύνθεση των Σέλτον, Πάτρικ και Κράιστνερ ηχογράφησε τον δίσκο Voyager, που κυκλοφόρησε το 2008, με τον Βινς Γκόλμαν να αναλαμβάνει το μπάσο για την περιοδεία του άλμπουμ. Το 2010, νέος μπασίστας του συγκροτήματος ήταν ο Τζος Καστίγιο και την επόμενη χρονιά εντάχθηκε στο σχήμα ο ντράμερ Αντρέας Νόιντερθ.
Το συγκρότημα ηχογράφησε το άλμπουμ Playground of the Damned το οποίο κυκλοφόρησε στις 15 Ιουλίου 2011, ακολουθούμενο από το Mysterium του 2013. Οι Manilla Road εμφανίστηκαν στο Hellfest τον Ιούνιο του 2013 και περιόδευσαν στις Ηνωμένες Πολιτείες το Νοέμβριο.
Στις αρχές του 2015, ανακοινώθηκε η κυκλοφορία του διπλού άλμπουμ The Blessed Curse μέσω της ZYX. Για την προώθηση του εμφανίστηκαν σαν πρώτο όνομα στο Up The Hammers Festival X στην Αθήνα, στις 7 Μαρτίου του 2015.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικά heavy metal συγκροτήματα Κατηγορία:Αμερικανικά power metal συγκροτήματα
Πιέτρο Βενιέρ, Άρχοντας των Κυθήρων
Ο Πιέτρο Βενιέρ, Άρχοντας των Κυθήρων (πέθανε στις 8 Μαΐου 1372) ήταν γιος του Μάρκο Βενιέρ και της Αικατερίνης, εγγονός του Πιέτρο Βενιέρ και της Μπονεφεμίνας Κουερίνι και δισέγγονος του Μάρκο Βενιέρ, Άρχοντα των Κυθήρων. Ο γιος του ήταν ο Φραγκίσκος Βενιέρ (πέθανε το 1424) που παντρεύτηκε την ξαδέλφη του Φαντίνα Βενιέρ, κόρη του Πέτρου Βενιέρ, γιος τους ήταν ο Μπιάτζιο Βενιέρ, εγγονός τους ο Μοϊζέ Βενιέρ (1412-1476) και δισέγγονος τους ο Τζουάν Φραντσέσκο Βενιέρ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικογένεια Βενιέρ Κατηγορία:Κύθηρα
Βουλευτικές εκλογές του Καμερούν (2020)
Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στο Καμερούν στις 9 Φεβρουαρίου 2020, μαζί με τις δημοτικές εκλογές. Το Δημοκρατικό Κίνημα του Λαού του Καμερούν διατήρησε την πλειοψηφία του στο κοινοβούλιο, κερδίζοντας τις 139 από τις συνολικά 167 έδρες που αποφασίστηκαν την ημέρα των εκλογών.
Εκλογικό σύστημα
Τα 180 μέλη της Εθνοσυνέλευσης εκλέγονται σε 58 μονοεδρικές και πολυεδρικές εκλογικές περιφέρειες μα βάση τα διαμερίσματα. Στις μονοεδρικές περιφέρειες χρησιμοποιείται το πλειοψηφικό σύστημα. Στις πολυεδρικές περιφέρειες γίνεται χρήση ενός συστήματος με αναλογική αντιπροσώπευση με κλειστές λίστες, με βάση το οποίο ένα κόμμα που συγκεντρώνει άνω του 50% των ψήφων σε μία εκλογική περιφέρεια κερδίζει όλες τις έδρες, όμως αν ένα κόμμα δεν συγκεντρώσει περισσότερο από το 50% των ψήφων, το κόμμα με τις περισσότερες ψήφους κερδίζει δώρο τις μισές έδρες και οποιοδήποτε άλλο κόμμα που λαμβένει άνω του 5% των ψήφων συγκεντρώνει αναλογικό μερίδιο του υπόλοιπου μισού των εδρών, σύμφωνα με τη μέθοδο των μεγαλύτερων υπολοίπων και την ποσόστωση Χέαρ.
Πλαίσιο
Η αρχική ημερομηνία για τη διενέργεια των εκλογών ήταν το 2018. Όμως, τον Ιούνιο του 2018 ο πρόεδρος Πολ Μπιγιά με επιστολή του προς τον πρόεδρο της Γερουσίας ζήτησε να καθυστερήσει η διεξαγωγή των εκλογών ως τον Οκτώβριο του 2019. Στις 2 Ιουλίου 2019 το κοινοβούλιο ψήφισε υπέρ της παράτασης της θητείας του για 12 μήνες. Ενόψει της ημερομηνίας εκείνης τον επόμενο Ιούνιο, διέρρευσαν έγγραφα στα κοινωνικά δίκτυα που φέρονταν να δείχνουν τον πρόεδρο Μπιγιά να διαπραγματεύεται με τους αρχηγούς των κομμάτων της βουλής την περαιτέρω αναβολή των βουλευτικών εκλογών προκειμένου να συμπέσουν με τη διενέργεια των δημοτικών εκλογών, τον Φεβρουάριο του 2020. Η κρίση στην Αγγλόφωνη περιοχή της χώρας μονοπώλησε τη διαδικασία, με τους υποστηρικτές της Αμπαζονίας να ζητούν την αποχή από τις εκλογές. Τα βίαια επεισόδια που ακολούθησαν είχαν ως αποτέλεσμα τη χαμηλή προσέλευση στην Βορειοδυτική Περιοχή και στην Νοτιοδυτική Περιοχή, με τους αυτονομιστές να ισχυρίζονται ότι το 98% των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων είχαν μποϊκοτάρει την ψηφοφορία.
Αποτελέσματα
Στις 22 Μαρτίου 2020 διεξήχθησαν εκλογές σε 11 εκλογικές περιφέρειες όπου δεν είχαν διενεργηθεί τον Φεβρουάριο. Το Δημοκρατικό Κίνημα του Λαού του Καμερούν κέρδισε και τις 13 έδρες.
Παραπομπές
2020 Καμερουν
Ίππος (Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης αρ. 23.69)
Ο ίππος που φιλοξενείται στη συλλογή του Μητροπολιτικού Μουσείου Τέχνης στην Νέα Υόρκη με αριθμό ευρετηρίου 23.69 λέγεται ότι βρέθηκε στην Αλ Μαντίγια και αγοράστηκε το 1923.
Περιγραφή
Το μπρούτζινο έργο τέχνης εικονίζει ένα άλογο που βηματίζει με το αριστερό μπροστινό πόδι λυγισμένο μπροστά. Λείπουν η ουρά και το δεξί πίσω πόδι λίγο μετά τη φτέρνα. Ίσως να είχε χαλινάρι στο στόμα και καβαλάρη στην πλάτη.
Ερμηνεία και ιστορική τοποθέτηση
Στην κλασική εποχή αγαλματίδια με αυτό το μέγεθος είχαν κυρίως θρησκευτικό χαρακτήρα. Μπρούτζινα άλογα και ιππείς γίνονταν συχνά ανάθημα που τοποθετούνταν στην κορυφή κιόνων για να ευχαριστήσουν τους θεούς για κάποια νίκη στους Ολυμπιακούς αγώνες, τα Παναθήναια, Ίσθμια, Νέμεα, ή στους αγώνες των Δελφών. Το έθιμο αυτό συνεχίστηκε μέχρι τους ελληνιστικούς χρόνους. Άλλες χρήσεις μπορεί να ήταν η διακόσμηση ιδιωτικών χώρων στο σπίτι Ελλήνων ή Ρωμαίων.
Πηγές
Κατηγορία:Έργα γλυπτικής Κατηγορία:Εκθέματα στο Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης
1530
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1530 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας
thumb|[[Φωτεινός σηματοδότης για την ρύθμιση της οδικής κυκλοφορίας.]] Ο Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας (συντ: ΚΟΚ) είναι το νομοθέτημα που ρυθμίζει τη δημόσια κυκλοφορία οχημάτων, πεζών και ζώων στο οδικό δίκτυο και σε ορισμένους άλλους χώρους. Θεσπίστηκε το 1962, με το ν.δ. (νομοθετικό διάταγμα) 4233/1962 - ΦΕΚ 110 Α και ίσχυε μέχρι τις 15 Ιανουαρίου 1977, όποτε καθιερώθηκε ένας νέος, που ίσχυε μέχρι το 1999. Ο αμέσως επόμενος Κ.Ο.Κ. τέθηκε σε ισχύ με τον νόμο 2696 στις 23 Μαΐου 1999 και έκτοτε έχει τροποποιηθεί κυρίως με τους νόμους 3542 το 2007 και 3710 το 2008.
Ο κάθε οδηγός υποχρεούται να τον τηρεί, καθώς σε περίπτωση παραβίασης, του επιφέρει πρόστιμα, ποινές στο Σύστημα Ελέγχου Συμπεριφοράς Οδηγών (ΣΕΣΟ), μέχρι και φυλάκιση
Ιστορικό
=== Προϊστορία === Το 1836, εκδόθηκε το πρώτο διάταγμα που όριζε την οδική συμπεριφορά, το Διάταγμα περί επιτηρήσεως των δημοσίων οδών. Σε αυτό ορίστηκε η λειτουργία της Τροχαίας. Στο άρθρο 5 του διατάγματος αυτού διευκρινιζόταν για πρώτη φορά ότι τα πεζοδρόμια είναι για τους πεζούς, η απαγόρευση στους πεζούς να περπατάνε στο οδόστρωμα, η απαγόρευση της πρόκλησης φθορών στα κάγκελα του δρόμου, της σημάνσεις και άλλα δημόσια μνημεία. Το πρόστιμο έφτανε κατά περίπτωση τις 20 ή 50 δραχμές. Επίσης, οι παραβάτες ήταν υποχρεωμένοι να διορθώσουν με προσωπική εργασία τη βλάβη που έκαναν ή να πληρώσουν αποζημίωση στο Δημόσιο. Είκοσι πέντε μέρες αργότερα εκδίδεται νέο Διάταγμα, που αφορά την τοποθέτηση πέτρινων σκαλιστών πινακίδων με τις αποστάσεις μεταξύ των πόλεων. Αυτές ήταν οι πρώτες πινακίδες οδικής σήμανσης της Ελλάδας.
Στις 24 Ιανουαρίου 1837 θεσπίστηκε το Διάταγμα περί των κατά τις οδούς συναντώμενων αμαξών και εφίππων, που οι ερευνητές θεωρούν τον πρώτο Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας στην Ελλάδα το Διάταγμα. Το διάταγμα αυτό καθόριζε τα "θέλοντας μ’ αυτόν τον τρόπο να αποφευχθούν οι συγκρούσεις". Στα επόμενα χρόνια, θεσπίστηκαν τα παρακάτω:
1962-1999 - Ο πρώτος Κ.Ο.Κ.
Ο πρώτος Κ.Ο.Κ. θεσπίστηκε το 1962, ενώ το 1974 εκπονήθηκαν οι πρώτες σοβαρές προδιαγραφές σήμανσης. Με το ΦΕΚ 676/74, καθιερώθηκαν οι σημερινές πινακίδες του ΚΟΚ και τον Ιανουάριο του 1977 θεσπίστηκε ο νέος ΚΟΚ, όπως τροποποιήθηκε, στο μεταξύ, με το ν. 894/1979, ν.1512/1985, ν. 1788/1988 και με το ν. 1903/1990, καθώς και το ν. 2094/1992 . Ένας νέος Κ.Ο.Κ. θεσπίστηκε το 1999, με τον ν. 2696/1999. Ακολουθεί ένας νέος το 2007, και μετά πάλι, το 2009. Ο ΚΟΚ θα αλλάξει άλλη μια φορά το 2012. Ο πιο πρόσφατος ΚΟΚ καθιερώθηκε το 2018.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας Κατηγορία:Ελληνικοί Νόμοι
Τσαρλς Χολ
Ο Τσαρλς Χωλ (Charles Hall, 1740 - 1825) ήταν Άγγλος ιατρός και κοινωνιολόγος.
Στο έργο του «Τα αποτελέσματα του πολιτισμού» («The Effects of Civilisation on the Masses in European States», 1805) εξηγεί τον ανταγωνισμό μεταξύ του κεφαλαίου και της εργασίας και τις συνέπειες από αυτή την αντιπαράθεση. Ως μέσον θεραπείας για την αντιπαράθεση αυτή προτείνει την εθνικοποίηση του εδάφους, την κατάργηση της πολιτείας και την επιστροφή στη χειρονακτική εργασία και χειροτεχνία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βρετανοί ιατροί Κατηγορία:Βρετανοί κοινωνιολόγοι Κατηγορία:Σοσιαλιστές
Ελληνο-Μαυροβουνιακές σχέσεις
Οι Ελληνο-Μαυροβουνιακές σχέσεις είναι οι διμερείς σχέσεις μεταξύ της Ελλάδας και του Μαυροβουνίου. Οι σχέσεις μεταξύ του Πριγκιπάτου του Μαυροβουνίου και του Βασιλείου της Ελλάδος ξεκίνησαν επίσημα το 1881. Η Ελλάδα αναγνώρισε το Μαυροβούνιο στις 13 Ιουνίου 2006. Και οι δύο χώρες συνήψαν διπλωματικές σχέσεις στις 18 Δεκεμβρίου του 2006. Το Μαυροβούνιο έχει πρεσβεία στην Αθήνα. Η Ελλάδα έχει πρεσβεία στην Ποντγκόριτσα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μαυροβουνιο Ελλαδα
Δακτύλιος G Κρόνου
260px|μικρογραφία|Τρεις φωτογραφίες σε διάστημα δέκα λεπτών της φωτεινής καμπύλης του δακτυλίου G του Κρόνου, με τον Αιγαίοντα να εμφανίζεται μέσα του. 300px|thumb|Ο δακτύλιος G. Ο δακτύλιος G του Κρόνου είναι ένας πολύ λεπτός και αμυδρός δακτύλιος, περίπου στα μισά μεταξύ του δακτυλίου F και την έναρξη του δακτυλίου Ε, με το εσωτερικό του άκρο περίπου 15.000 χιλιόμετρα μέσα από την τροχιά του Μίμα. Περιέχει ένα σαφώς πιο φωτεινό τόξο κοντά στο άκρο του εσωτερικού του (παρόμοιο με τα τόξα των δακτυλίων του Ποσειδώνα), που έχει έκταση όσο περίπου το ένα έκτο της περιφέρειάς του, με επίκεντρο το δορυφόρο Αιγαίων, με διάμετρο περίπου μισό χιλιόμετρο, ο οποίος έχει 7:6 τροχιακή απήχηση με τον Μίμα. Το τόξο πιστεύεται ότι αποτελείται από παγωμένα σωματίδια μέχρι μερικά μέτρα σε διάμετρο το καθένα, και τον υπόλοιπο δακτύλιο G να αποτελείται από σκόνη που απελευθερώνονται από το εσωτερικό του τόξου. Η ακτίνα πλάτους του τόξου είναι περίπου 250 χλμ., σε σύγκριση με την ακτίνα πλάτους που είναι 9.000 χιλιόμετρα όλου του δακτυλίου G συνολικά. Το τόξο είναι πιθανών να περιέχει υλικό που αντιστοιχεί σε ένα παγωμένο μικρό δορυφόρο που έχει περίπου εκατό μέτρα διάμετρο. Η σκόνη που απελευθερώνεται από τον Αιγαίων και από άλλες πηγές εντός του τόξου που δημιουργούνται από μικρομετεωροϊδικές επιπτώσεις παρασύρονται έξω από το τόξο, λόγω της αλληλεπίδρασης με την μαγνητόσφαιρα του Κρόνου (της οποίας το πλάσμα είναι συντροχιακό με το μαγνητικό πεδίο του Κρόνου, το οποίο περιστρέφεται πολύ πιο γρήγορα από την τροχιακή κίνηση του δακτυλίου G). Αυτά τα μικροσκοπικά σωματίδια διαβρώνονται σταθερά από περαιτέρω επιπτώσεις και τα διάσπαρτα εμπόδια του πλάσματος. Κατά τη διάρκεια χιλιάδων χρόνων ο δακτύλιος χάνει σταδιακά μάζα, η οποία τροφοδοτείται με περαιτέρω επιπτώσεις στον Αιγαίων.
Κατηγορία:Πλανητικοί δακτύλιοι
Avatar: The Way of Water
Το Avatar: The Way of Water είναι μια αμερικανική επική ταινία επιστημονικής φαντασίας του 2022 σε σκηνοθεσία Τζέιμς Κάμερον από σενάριο που έγραψε μαζί με τον Ρικ Τζάφα και την Αμάντα Σίλβερ, με μια ιστορία που έγραψε το τρίο με τους Τζος Φρίντμαν και Σέιν Σαλέρνο. Η παραγωγή έγινε από την Lightstorm Entertainment και την TGS Entertainment, και η διανομή έγινε από την 20th Century Studios. Είναι η συνέχεια του Avatar (2009) και η δεύτερη ταινία στο franchise Avatar. Τα μέλη του καστ Σαμ Γουόρθινγκτον, Ζόε Σαλντάνα, Στίβεν Λανγκ, Τζόελ Ντέιβιντ Μουρ, Σ.Σ.Χ. Πάουντερ, Τζιοβάνι Ριμπίζι, Ντίλιπ Ράο και Ματ Τζέραλντ επαναλαμβάνουν τους ρόλους τους από την αρχική ταινία, με τη Σιγκούρνι Γουίβερ να επιστρέφει σε διαφορετικό ρόλο. Τα νέα μέλη του καστ περιλαμβάνουν την Κέιτ Γουίνσλετ, τον Κλιφ Κέρτις, τον Έντι Φάλκο και την Τζεμέιν Κλέμεντ. Στην ταινία, ο Τζέικ Σάλι (Γουόρθινγκτον) και η οικογένειά του εξερευνούν τους ωκεανούς της Πανδώρας για να συναντήσουν τη φυλή Μετκαΐνα.
Μετά από επανειλημμένες καθυστερήσεις στο αναμενόμενο πρόγραμμα κυκλοφορίας, το Avatar: The Way of Water έκανε πρεμιέρα στο Λονδίνο στις 6 Δεκεμβρίου του 2022 και κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους στις Ηνωμένες Πολιτείες στις 16 Δεκεμβρίου 2022. Η ταινία έχει εισπράξει πάνω από 2,3 δισεκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως, γίνοντας η πιο κερδοφόρα ταινία του 2022 και η τρίτη πιο κερδοφόρα ταινία όλων των εποχών. Έλαβε θετικές κριτικές από τους κριτικούς, οι οποίοι επαίνεσαν τα οπτικά εφέ και το τεχνικό της επίτευγμα, αλλά επέκριναν τη λεπτή αφήγηση και τη μεγάλη διάρκεια της. Οργανισμοί όπως το Εθνικό Συμβούλιο Αναθεώρησης και το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου ανακήρυξαν το Avatar: The Way of Water ως μία από τις δέκα καλύτερες ταινίες του 2022. Η ταινία έλαβε επίσης πολλές άλλες διακρίσεις, συμπεριλαμβανομένων των υποψηφιοτήτων για την Καλύτερη Ταινία – Δράμα και την Καλύτερη Σκηνοθεσία στα 80α Βραβεία Χρυσής Σφαίρας καθώς και τέσσερις υποψηφιότητες για Όσκαρ, μεταξύ των οποίων και για Καλύτερη Ταινία, κερδίζοντας αυτό των Καλύτερων Οπτικών Εφέ.
Πλοκή
Ένα χρόνο αργότερα, ο Τζέικ ηγείται μιας αντάρτικης εκστρατείας κατά του RDA. Κατά τη διάρκεια μιας αποστολής κατά της εξέγερσης, ο Κουάριτς και οι υφιστάμενοι του αιχμαλωτίζουν τα παιδιά του Τζέικ. Ο Τζέικ και η Νεϊτίρι φτάνουν και τους ελευθερώνουν, αλλά ο Σπάιντερ παραμένει αιχμάλωτος από τον Κουάριτς, ο οποίος τον αναγνωρίζει ως γιο του. Αφού η RDA αποτυγχάνει να εξαναγκάσει τον Σπάιντερ να αποκαλύψει πληροφορίες μέσω βασανιστηρίων, ο Κουάριτς αποφασίζει να περάσει χρόνο μαζί του για να τραβήξει τον Σπάιντερ στο πλευρό του και με τη σειρά του, ο Σπάιντερ διδάσκει στον Κουάριτς για την κουλτούρα και τη γλώσσα των Ναβί. Έχοντας επίγνωση του κινδύνου που εγκυμονεί για την ασφάλειά τους η γνώση του Σπάιντερ για το πού βρίσκεται, ο Τζέικ και η οικογένειά του εξορίζονται από την Omaticaya και αποσύρονται στη φυλή των ανθρώπων των υφάλων Μετκαΐνα στην ανατολική ακτή της Πανδώρας. Αν και ο Τζέικ και η οικογένειά του έχουν καταφύγιο, ορισμένοι από τους άνδρες της φυλής τους αντιμετωπίζουν με αντιπάθεια λόγω της ανθρώπινης κληρονομιάς τους. Ωστόσο, η οικογένεια μαθαίνει τους τρόπους των ανθρώπων των υφάλων, η Κίρι αναπτύσσει έναν πνευματικό δεσμό με τη θάλασσα και τα πλάσματα της και ο Λόακ γίνεται φίλος της Τσιρέγια, κόρης του αρχηγού της φυλής Τονογουάρι και της συζύγου του Ρόναλ.
Ο Λόακ τσακώνεται με τον αδερφό της Τσιρέγια, Αονούνγκ. Όταν επιστρέφει για να ζητήσει συγγνώμη με την επιμονή του Τζέικ, ο Αονούνγκ και οι φίλοι του τον δελεάζουν σε ένα ταξίδι στην επικράτεια ενός επικίνδυνου θαλάσσιου αρπακτικού και τον αφήνουν αιχμάλωτο. Ο Λόακ σώζεται και γίνεται φίλος του Παγιακάν, ενός Τουλκούν - ένα έξυπνο και ειρηνικό είδος κητωδών που οι Μετκαΐνα θεωρούν την πνευματική τους οικογένεια. Μετά την επιστροφή του, ο Λόακ κερδίζει τη φιλία του Αονούνγκ παίρνοντας την ευθύνη για το ταξίδι, αλλά του λένε ότι ο Πακαγιάμ είναι ένας απόκληρος από το είδος του. Σε ένα ταξίδι στο Πνευματικό Δέντρο των Μετκαΐνα, το οποίο είναι υποβρύχιο, η Κίρι συνδέεται με αυτό και συναντά τη μητέρα της, της οποίας η συνείδηση ​​ζει μέσα στον πλανήτη λόγω του θανάτου της καθώς ήταν συνδεδεμένη. Ωστόσο, η συνάντησή τους διακόπτεται όταν η Κίρι παθαίνει κρίση και πέφτει αναίσθητη. Ο Τζέικ καλεί τους Νορμ Σπέλμαν και Μαξ Πατέλ για βοήθεια χρησιμοποιώντας τον σύγχρονο ιατρικό εξοπλισμό τους, οι οποίοι διαγιγνώσκουν την Κίρι με επιληψία και προειδοποιούν ότι δεν μπορεί να διακινδυνεύσει να συνδεθεί ξανά με το Δέντρο των Ψυχών. Αν και η Κίρι σώζεται με την παρέμβαση της Ρόναλ, ο Κουάριτς είναι σε θέση να παρακολουθεί το αεροσκάφος που χρησιμοποιούν οι Σπέλμαν και Πατέλ μέχρι το αρχιπέλαγος όπου ζουν οι άνθρωποι των υφάλων. Φέρνοντας τον Σπάιντερ μαζί του, κυβερνά ένα φαλαινοθηρικό σκάφος που κυνηγάει Τουλκούν για να συλλέξει τα ένζυμα του εγκεφάλου τους για αντιγηραντικές θεραπείες που ονομάζονται amrita. Ο Κουάριτς και οι υφιστάμενοι του ταξιδεύουν σε όλο το αρχιπέλαγος, ανακρίνοντας βάναυσα τις αυτόχθονες φυλές για την τοποθεσία του Τζέικ. όταν αυτό αποδεικνύεται άκαρπο, διατάζει το πλήρωμα των φαλαινοθηρικών να σκοτώσει τα Τουλκούν κοντά στα χωριά για να τραβήξει τον Τζέικ έξω, γνωρίζοντας ότι θα εξοργίσει τις φυλές. Ο Λόακ συνδέεται διανοητικά με τον Πακαγιάν και μαθαίνει ότι ο Τουλκούν εκδιώχθηκε επειδή πήγε ενάντια στους ειρηνιστικούς τρόπους του είδους του και επιτέθηκε στους φαλαινοθήρες που σκότωσαν τη μητέρα του, με αποτέλεσμα τον θάνατο πολλών Τουλκούν και Ναβί.
Όταν οι Μετκαΐνα μαθαίνουν για τις δολοφονίες του Τουλκούν, ο Λόακ απογειώνεται για να προειδοποιήσει τον Παγιακάν, ακολουθούμενος από τα αδέρφια του, Τσιγιέρα, Αονούνγκ και Ρότξο. Βρίσκουν τον Πακαγιάν να καταδιώκεται από τους φαλαινοθήρες και ο Λόακ, η Τσιγιέρα και η Τουκ αιχμαλωτίζονται από τον Κουάριτς. Με τα παιδιά τους σε κίνδυνο, ο Τζέικ, η Νεϊτίρι και οι Μετκαΐνα ξεκινούν να αντιμετωπίσουν τους ανθρώπους. Ο Κουάριτς αναγκάζει τον Τζέικ να παραδοθεί, αλλά όταν βλέπει τον Λόακ να κινδυνεύει, ο Πακαγιάν επιτίθεται στους φαλαινοθήρες, πυροδοτώντας μια μάχη που σκοτώνει το μεγαλύτερο μέρος του πληρώματος και ακρωτηριάζει το σκάφος. Ο Νετέγιαμ σώζει τους Λόακ, Τσιγιέρα και Σπάιντερ, αλλά πυροβολείται από τους άνδρες του Κουάριτς και υποκύπτει στα τραύματά του λίγο αργότερα. Ο Τζέικ αντιμετωπίζει τον Κουάριτς, ο οποίος χρησιμοποιεί την Κίρι ως όμηρο. Όταν η Νεϊτίρι κάνει το ίδιο με τον Σπάιντερ, ο Κουάριτς αρνείται στην αρχή τη σχέση του μαζί του, αλλά παραιτείται όταν η Νεϊτίρι κόβει τον Σπάιντερ στο στήθος πριν σηκώσει το μαχαίρι της για να τον σκοτώσει.
Παραγωγή
εναλλ.=James Cameron speaking in 2010|μικρογραφία|Ο σκηνοθέτης [[Τζέιμς Κάμερον το 2010]]
Ανάπτυξη
Το 2006, ο Τζέιμς Κάμερον δήλωσε ότι αν το Avatar (2009) είχε επιτυχία, θα σκεφτόταν να κάνει δύο συνέχειες. Το 2010, είπε ότι οι συνέχειες θα προχωρήσουν όπως είχε προγραμματιστεί ως αποτέλεσμα της ευρείας επιτυχίας της ταινίας. Οι συνέχειες ήταν αρχικά προγραμματισμένες να κυκλοφορήσουν τον Δεκέμβριο του 2014 και του 2015. Συμπεριέλαβε ορισμένες σκηνές στην πρώτη ταινία για τη μελλοντική συνέχεια της ιστορίας. Ο Κάμερον σχεδίαζε να γυρίσει τις συνέχειες ταυτόχρονα και να ξεκινήσει τη δουλειά «μόλις το μυθιστόρημα καταρρεύσει». Δήλωσε ότι οι συνέχειες θα διεύρυναν το σύμπαν ενώ θα εξερευνούσαν άλλα φεγγάρια του Πολύφημου. Η πρώτη συνέχεια θα επικεντρωνόταν στον ωκεανό της Πανδώρας και θα περιλάμβανε επίσης περισσότερο από το τροπικό δάσος. Σκόπευε να τραβήξει πλάνα για τη συνέχεια στο κάτω μέρος της Τάφρου των Μαριανών χρησιμοποιώντας ένα υποβρύχιο βαθέων υδάτων. Το 2011, ο Κάμερον δήλωσε ότι μόλις άρχιζε να σχεδιάζει το ωκεάνιο οικοσύστημα της Πανδώρας και τους άλλους κόσμους που θα συμπεριληφθούν στην ιστορία. Το σενάριο, αν και συνεχίζει το περιβαλλοντικό θέμα της πρώτης ταινίας, δεν θα ήταν «έντονο», αφού η ταινία θα επικεντρωνόταν στην ψυχαγωγία. Οι συνέχειες επιβεβαιώθηκαν ότι συνεχίζουν να ακολουθούν τους χαρακτήρες των Τζέικ και Νεϊτίρι τον Δεκέμβριο του 2009. Ο Κάμερον άφησε να εννοηθεί ότι οι άνθρωποι θα επέστρεφαν ως οι ανταγωνιστές της ιστορίας. Το 2011, ο Κάμερον δήλωσε την πρόθεσή του να κινηματογραφήσει τις συνέχειες με υψηλότερο ρυθμό καρέ από το πρότυπο της βιομηχανίας 24 καρέ ανά δευτερόλεπτο, προκειμένου να προσθέσει μια αυξημένη αίσθηση πραγματικότητας.
Ο Κάμερον ανέφερε μια πιθανή τρίτη συνέχεια για πρώτη φορά το 2012 και επιβεβαιώθηκε επίσημα την επόμενη χρονιά. Ο Κάμερον έψαχνε τότε να κυκλοφορήσει το Avatar 2 το 2015, αλλά αργότερα εκείνο το έτος, η παραγωγή επαναπρογραμματίστηκε για το 2014, με την ταινία να κυκλοφορεί τον Δεκέμβριο του 2016 και να ακολουθούν οι άλλες δύο συνέχειες το 2017 και το 2018. Μέχρι το 2015, οι προγραμματισμένες ημερομηνίες κυκλοφορίας για τις συνέχειες καθυστέρησαν κατά ένα χρόνο, με την πρώτη συνέχεια να αναμένεται να κυκλοφορήσει τον Δεκέμβριο του 2017. αυτό οφειλόταν στη διαδικασία της συγγραφής, την οποία ο Κάμερον αποκάλεσε «σύνθετη δουλειά». Τον επόμενο μήνα, η Fox ανακοίνωσε μια περαιτέρω καθυστέρηση κυκλοφορίας Τον Φεβρουάριο του 2016, η παραγωγή των συνεχειών είχε προγραμματιστεί να ξεκινήσει τον Απρίλιο του 2016 στη Νέα Ζηλανδία. Τον Απρίλιο του 2016, ο Κάμερον ανακοίνωσε στο CinemaCon ότι θα υπάρξουν τέσσερις συνέχειες του Avatar, οι οποίες θα γυρίζονταν όλες ταυτόχρονα. Οι τέσσερις συνέχειες του Avatar μοιράζονται προϋπολογισμό 1 δισεκατομμυρίου δολαρίων.
Τα νέα μέλη του συνεργείου περιλαμβάνουν τον κινηματογραφιστή Ράσελ Κάρπεντερ, ο οποίος συνεργάστηκε με τον Κάμερον στις ταινίες Αληθινά Ψέματα (1994) και Τιτανικός (1997), και η Ααρίτα Καμάθ, η οποία θα συμμετείχε ως καλλιτεχνικός διευθυντής και στις τέσσερις συνέχειες. Ο Κιρκ Κρακ, ιδρυτής της Performance Freediving International, εργάστηκε ως εκπαιδευτής ελεύθερης κατάδυσης για το καστ και το συνεργείο για τις υποβρύχιες σκηνές. Αρκετά πλάσματα που παρουσιάστηκαν για πρώτη φορά στο θεματικό πάρκο Walt Disney World, Avatar Flight of Passage, παρουσιάστηκαν στην ταινία.
Το 2019, αφού πολλά μέσα ενημέρωσης μοιράστηκαν φήμες για πιθανούς τίτλους για των συνεχειών του Avatar, συμπεριλαμβανομένου του ονόματος Avatar: The Way of Water, ο Κάμερον επιβεβαίωσε ότι οι τίτλοι που αναφέρονται ήταν "μεταξύ των τίτλων που εξετάζονται" αλλά δεν είχαν οριστικοποιηθεί εκείνη τη στιγμή.
Το 2022, ο Κάμερον είπε ότι περίπου δέκα λεπτά «δράσης με όπλα» κόπηκαν από την ταινία καθώς δεν είχε πλέον την τάση να «φετιχοποιεί το όπλο», αν και είναι γνωστός ως «σκηνοθέτης ταινιών δράσης».
Σενάριο
Το 2012, ο Κάμερον δήλωσε ότι οι συνέχειες γράφονταν ως «ξεχωριστές ιστορίες που έχουν ένα συνολικό τόξο που περιλαμβάνει την πρώτη ταινία», με τη δεύτερη να έχει ένα ξεκάθαρο συμπέρασμα αντί για ένα cliffhanger για την επόμενη ταινία. Ανακοινώθηκαν επίσης οι σεναριογράφοι: Τζος Φρίντμαν για το πρώτο, Ρικ Τζάφα και Αμάντα Σίλβερ για το δεύτερο και Σέιν Σαλέρνο για το τρίτο. Ωστόσο, ο Φρίντμαν διευκρίνισε αργότερα και δήλωσε ότι ο Τζάφα και η Σίλβερ έγραφαν το πρώτο από τα τέσσερα σίκουελ και ο ίδιος το δεύτερο. Τον Απρίλιο του 2014, ο Κάμερον περίμενε να ολοκληρώσει τα (τότε) τρία σενάρια μέσα σε έξι εβδομάδες, δηλώνοντας ότι και τα τρία σίκουελ θα ήταν στην παραγωγή ταυτόχρονα και ήταν ακόμη προγραμματισμένα για τις κυκλοφορίες από τον Δεκέμβριο του 2016 έως το 2018. Δήλωσε ότι παρόλο που ο Φρίντμαν, ο Τζάφα και η Σίλβερ και ο Σολέρνο συνυπογράφουν μία συνέχεια μαζί του, στην αρχή δούλεψαν μαζί και στα τρία σενάρια: "Δεν ανέθεσα σε κάθε συγγραφέα ποια ταινία θα δούλευαν μέχρι την τελευταία μέρα. Ήξερα ότι αν τους ανέθετα τα σενάρια τους νωρίτερα, θα συντονίζονταν κάθε φορά που μιλούσαμε για την άλλη ταινία." Ο Κάμερον πρόσθεσε ότι "είχαν επεξεργαστεί κάθε ρυθμό της ιστορίας και στις τρεις ταινίες, έτσι όλα συνδέονται ως ένα, κάπως, έπος τριών ταινιών", μια δημιουργική διαδικασία που εμπνεύστηκε από τις εμπειρίες του στην αίθουσα γραφής της τηλεοπτικής του σειράς Dark Angel. Η συγγραφή διήρκεσε περισσότερο από το αναμενόμενο, αναγκάζοντας τον Κάμερον να καθυστερήσει περαιτέρω την κυκλοφορία των ταινιών το 2015.
Πέρασε ένα χρόνο γράφοντας και ολοκληρώνοντας ένα πλήρες σενάριο για την πρώτη συνέχεια με τίτλο Avatar: The High Ground με 130 σελίδες και στη συνέχεια το πέταξε έξω και ξεκίνησε από την αρχή επειδή "δεν πήγε αρκετά στο απροσδόκητο", που είναι ένα από τα κρίσιμα στοιχεία για τις συνέχειες, σύμφωνα με τον Κάμερον. Κάποια στιγμή απείλησε να απολύσει τους συγγραφείς του επειδή θα εστιάζονταν μόνο στις νέες ιστορίες αντί να καταλάβουν πρώτα τι έκανε την αρχική ταινία επιτυχημένη. Τον Δεκέμβριο του 2015, ο Κάμερον δήλωσε σε συνέντευξή του στο Entertainment Weekly, λέγοντας "Είμαι στη διαδικασία να κάνω ένα άλλο πέρασμα και στα τρία σενάρια [. . . ] Απλώς διύλιση. Αυτό είναι παράλληλα με τη διαδικασία σχεδιασμού. Η διαδικασία σχεδιασμού είναι πολύ ώριμη σε αυτό το σημείο. Σχεδιάζουμε εδώ και ενάμιση χρόνο περίπου. Όλοι οι χαρακτήρες, οι ρυθμίσεις και τα πλάσματα είναι όλα λίγο πολύ [σετ]." Στις 11 Φεβρουαρίου 2017, ο Κάμερον ανακοίνωσε ότι η συγγραφή και των τεσσάρων συνεχειών ολοκληρώθηκε. Σε μια συνέντευξη στις 26 Νοεμβρίου την ίδια χρονιά, υπολόγισε ότι τα σενάρια χρειάστηκαν τέσσερα χρόνια για να γραφτούν συνολικά. Ένα στοιχείο στο The High Ground, που δείχνει μια διαστημική μάχη μεταξύ Ναβί, ανθρώπων και διαστημόπλοιων, κόπηκε. αυτό χρησιμοποιήθηκε αργότερα στο ομώνυμο μυθιστόρημα prequel. Ο Κάμερον ανέφερε την παράλειψη των βασικών πτυχών της συνέχειας, που ήταν ανεπαρκείς, ως λόγους για την αφαίρεση.
Συγκρίνοντας τα θέματα των συνεχειών με το πρωτότυπο, ο Κάμερον δήλωσε ότι Θα είναι μια φυσική επέκταση όλων των θεμάτων, των χαρακτήρων και των πνευματικών υπόγειων ρευμάτων. Βασικά, αν αγαπήσατε την πρώτη ταινία, θα λατρέψετε αυτές τις ταινίες, και αν τη μισήσατε, πιθανότατα θα τις μισήσετε. Αν την αγάπησες εκείνη την εποχή, και είπες αργότερα ότι το μισούσες, μάλλον θα σου αρέσουν αυτά". Αργότερα σύγκρινε τις συνέχειες με το franchise Ο Νονός (1972–1990), αποκαλώντας το "ένα οικογενειακό έπος γενεών [. . . ] Είναι η συνέχεια των ίδιων χαρακτήρων και για το τι συμβαίνει όταν πολεμιστές, πρόθυμοι να αυτοκτονήσουν και να πηδήξουν από γκρεμούς στις πλάτες μεγάλων πορτοκαλί Τορούκ, μεγαλώσουν και αποκτήσουν τα δικά τους παιδιά. Τώρα τα παιδιά είναι οι δημιουργοί της αλλαγής. Είναι ενδιαφέρον".
Συζητώντας την χαρακτήρα της Τουκ σε μια συνέντευξη τον Φεβρουάριο του 2019, η Κάμερον ανέφερε ότι ήταν οκτώ ετών και ότι η ταινία θα περιλάμβανε μια σκηνή μεταξύ του Τζέικ και της Νεϊτίρι που εκτυλίσσεται από την οπτική γωνία της Τουκ: "Υπάρχει μια σκηνή λογομαχίας τριών σελίδων μεταξύ του Τζέικ και της Νεϊτίρι, μια συζυγική διαμάχη, πολύ, πολύ κρίσιμη για την ιστορία. Τελείωσα γυρίζοντας τα όλα από την οπτική γωνία του 8χρονου παιδιού που κρυβόταν κάτω από τη δομή και κρυφοκοίταζε μέσα. Έχοντας περάσει από την εμπειρία με τον Σαμ Γουόρθινγκτον στο Avatar, ήξερα τώρα πώς να γράψω τον χαρακτήρα του Τζέικ συνεχίζοντας το συναισθηματικό ρόλερ κόστερ των επόμενων τεσσάρων ταινιών." Σε συνέντευξή του τον Δεκέμβριο του 2019, ο Λανγκ δήλωσε ότι ο χαρακτήρας του πάντα προοριζόταν να επιστρέψει στις συνέχειες, καθώς ο Κάμερον είχε μοιραστεί μαζί του "ότι ο Κουάριτς είχε μέλλον" ενώ γύριζε την αρχική ταινία.
Η Σιγκούρνι Γουίβερ έχει δηλώσει ότι "Η ιστορία είναι για την οικογένεια, για τις οικογένειές μας που προσπαθούν να μείνουν μαζί και τα μήκη στα οποία κάνουμε όλοι για να προστατεύσουμε ο ένας τον άλλον και να προστατεύσουμε το μέρος όπου ζούμε. Βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στην οικογένεια του Τζέιμς Κάμερον και στη χαρά του στην οικογένεια και επίσης, πόσο ευάλωτος είσαι όταν έχεις παιδιά" Ο Κάμερον έχει δηλώσει ότι η ταινία πραγματεύεται τις συνέπειες του να γίνουν γονείς ο Τζέικ και η Νεϊτίρι στο χρόνο που πέρασε από την πρώτη ταινία. Ο Κάμερον δήλωσε: