cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Manowar
Αλλαγές και ευρωπαϊκή επιτυχία
Στις 16 Ιουνίου 2012 κυκλοφόρησε το δωδέκατο στούντιο άλμπουμ της καριέρας τους με τίτλο "The Lord of Steel", αποκλειστικά μέσω ITunes και της ιστοσελίδας του συγκροτήματος. Ένα χρόνο αργότερα, ανακοινώθηκε ότι στα τέλη του 2013 θα κυκλοφορήσει μία επανέκδοση του "Kings of Metal" του 1988, με μία παγκόσμια περιοδεία να ακολουθεί στις αρχές του 2014. Την επόμενη χρονιά, ανακοίνωσαν ότι δουλεύουν πάνω στον επόμενο τους στούντιο δίσκο, όπως και μία περιοδεία στην κεντρική Ευρώπη στις αρχές του 2016.
Στούντιο ηχογραφήσεις
{|width="100%" align="center"|
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικά power metal συγκροτήματα Κατηγορία:Αμερικανικά symphonic metal συγκροτήματα Κατηγορία:Heavy metal συγκροτήματα από Νέα Υόρκη (πολιτεία) Κατηγορία:Μουσικά συγκροτήματα από Νέα Υόρκη
Αββάδες
Με τον όρο Αββάδες ή Αβάδες, που είναι ο πληθυντικός του αξιώματος αββάς (ηγούμενος μοναστηριού) αναφέρονται στην Ορθόδοξη Χριστιανική παράδοση δύο ή τρεις ομάδες ανώνυμων μοναχών (όχι μόνο ηγουμένων, αλλά κυρίως απλών μοναχών), τους οποίους έσφαξαν Άραβες ληστές και αναδείχθηκαν έτσι σε μάρτυρες, που τιμώνται ως άγιοι από την Ορθόδοξη Εκκλησία. Πιο συγκεκριμένα:
Οι «εν Σινά και Ραϊθώ» αναιρεθέντες Αββάδες/Πατέρες
Πρόκειται για μοναχούς στη Ραϊθώ, τη σημερινή παραθαλάσσια Τορ στο νότιο μέρος της Χερσονήσου του Σινά, ή επιπροσθέτως αλλού. Αν πρόκειται για δύο διαφορετικές, μη ταυτιζόμενες, περιπτώσεις σφαγής, όπως μάλλον υπονοεί ο σύνδεσμος «και», τότε η πρώτη έλαβε χώρα στη Ραϊθώ, ενώ η άλλη στην Ιερά Μονή Όρους Σινά στη Χερσόνησο του Σινά. Σε αμφότερες όμως η μνήμη των αγίων μαρτύρων τους εορτάζεται στις 14 Ιανουαρίου.
Η σφαγή της Ραϊθούς έγινε στις 22 Δεκεμβρίου άγνωστου έτους, αλλά τον 5ο αιώνα μ.Χ., όπως παραδίδει ο Όσιος Νείλος, και οι μοναχοί που θανατώθηκαν ήταν 33 τον αριθμό. Επιπλέον αναφέρεται ότι τον 4ο αιώνα, στην ερειπωμένη σήμερα Ιερά Μονή Λαύρα της Ραϊθούς σφαγιάστηκαν 40 μοναχοί από Άραβες («Οι εν Ραϊθώ αναιρεθέντες τεσσαράκοντα Άγιοι»).
Η άλλη σφαγή έλαβε χώρα είτε επί Αυτοκράτορα Θεοδοσίου Β´ (επίσης 5ος αιώνας), είτε επί Αυτοκράτορα Μαυρικίου, περί τα τέλη του 6ου αιώνα. Στην περίπτωση αυτή οι ληστές έσφαξαν 38 μοναχούς, και μεταξύ των θυμάτων συγκαταλέγονταν και δύο «επώνυμοι»: ο πρώην έπαρχος Κωνσταντινουπόλεως Νείλος (καμιά σχέση με τον προαναφερθέντα) και ο γιος του Θεόδουλος. Ωστόσο δύο μοναχοί, ο Ησαΐας και ο Σάββας, έμειναν ζωντανοί και έθαψαν τους υπόλοιπους.
Οι εν Αμινσώ Αββάδες της Μονής του Αγίου Σάββα
Είναι οι λεγόμενοι «Μαύροι» ή «Σαββαΐτες». Ο αριθμός τους είναι αβέβαιος, καθότι σύμφωνα με τους έντυπους συναξαριστές ήταν είκοσι, ενώ κατά τον Δοσίθεο Ιεροσολύμων ήταν 44. Μαρτύρησαν σε άγνωστη χρονολογία στη μονή τους του Αγίου Σάββα στα Ιεροσόλυμα και η μνήμη τους εορτάζεται στις 20 Μαρτίου.
Πηγές
Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας Κατηγορία:Χριστιανοί μοναχοί
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Σαουδικής Αραβίας
Το Σαουδικό Επαγγελματικό Πρωτάθλημα (αραβικά: دوري المحترفين السعودي) αποτελεί την κορυφαία κατηγορία στο σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Σαουδικής Αραβίας. Υπεύθυνη για τη διεξαγωγή του πρωταθλήματος είναι η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Σαουδικής Αραβίας.
Ιστορία
Η πρώτη αγωνιστική περίοδος του πρωταθλήματος ήταν το 1976–77.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σαουδικη Αραβια Πρωταθλημα Σαουδικη Αραβια
Κλωντ Περώ
Ο Κλωντ Περώ (γαλλικά: Claude Perrault) (1613 - 1688) ήταν Γάλλος γιατρός και αρχιτέκτονας. Είναι διάσημος ως αρχιτέκτονας της πρόσοψης της ανατολικής πτέρυγας του ανακτόρου του Λούβρου στο Παρίσι, που θεωρείται ένα από τα αριστουργήματα του γαλλικού κλασικισμού. Οι θεωρητικές του θέσεις στην αρχιτεκτονική τον έκαναν γνωστό σε όλη την Ευρώπη.
Είναι επίσης γνωστός και ως συγγραφέας πραγματειών σχετικών με την ανατομία, τη φυσική και τη φυσική ιστορία.
Ο Κλωντ Περώ ήταν αδελφός του Σαρλ Περώ, συγγραφέα της ιστορίας της Σταχτοπούτας και άλλων μύθων.
Βιογραφικά στοιχεία - Έργο
Ο Κλωντ Περώ γεννήθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου 1613 στο Παρίσι, γόνος ευκατάστατης αστικής οικογένειας. Σπούδασε μαθηματικά και ιατρική. Εκτός από την επιρροή του στην αρχιτεκτονική, έγινε γνωστός για τη μετάφραση στα γαλλικά των δέκα βιβλίων του Βιτρούβιου, μια σειρά σημαντικών έργων για τη θεωρία της κλασικής αρχιτεκτονικής που δημοσίευσε το 1673. Το 1683, ακολούθησε η πραγματεία του για τους πέντε κλασικούς κανόνες της αρχιτεκτονικής. Ως γιατρός και φυσικός φιλόσοφος με πτυχίο ιατρικής από το Πανεπιστήμιο του Παρισιού, ο Περώ έγινε ένα από τα πρώτα μέλη της Γαλλικής Ακαδημίας Επιστημών όταν ιδρύθηκε το 1666. μικρογραφία|270x270εσ|Η Κιονοστοιχία στην ανατολική πρόσοψη του Λούβρου|αριστερά Μετά από είκοσι χρόνια άσκησης της ιατρικής, περίπου το 1660, ο Κλωντ Περώ έστρεψε την προσοχή του στην αρχιτεκτονική. Με τη βοήθεια του αδελφού του Σαρλ που ήταν γραμματέας του Κολμπέρ και επιθεωρητής δημόσιων έργων, ο Κλωντ Περώ διορίσθηκε στην τριμελή επιτροπή για την ανοικοδόμηση του Λούβρου, που εκείνη την εποχή ήταν ακόμη βασιλική κατοικία. Μαζί με τον Λουί Λε Βω και τον Σαρλ Λε Μπρεν, κατασκεύασαν την ανατολική πρόσοψη του Λούβρου. Οι εργασίες ξεκίνησαν το 1667 και σχεδόν ολοκληρώθηκαν το 1674, εποχή που ο Λουδοβίκος ΙΔ΄ είχε εγκαταλείψει το Λούβρο και εστίασε την προσοχή του στο παλάτι των Βερσαλλιών. Αν και ο Περώ αναγνωρίστηκε από τους συγχρόνους ως σχεδιαστής της ανατολικής πτέρυγας, γνωστή ως Κιονοστοιχία, εξακολουθεί να υπάρχει διαμάχη ως προς το αν τα σχέδια ήταν του Περώ ή του Λε Βω. Παρ 'όλα αυτά, ο Περώ έδωσε λύσεις σε πολλά κατασκευαστικά προβλήματα που ενυπήρχαν στο έργο της Κιονοστοιχίας, καθώς η ικανότητά του στον τομέα της μηχανικής ήταν καθοριστική στην ανέγερση του έργου, μια επιβλητική σειρά 28 δίδυμων κιόνων που δεσπόζει στη μεγαλόπρεπη ανατολική πρόσοψη του Λούβρου, και καθιέρωσε τη φήμη του ως αρχιτέκτονα. αριστερά|μικρογραφία|Ανδριάντας του Κλωντ Περώ στο [[Μουσείο του Λούβρου|Λούβρο, ανάμεσα στους 86 Επιφανείς Άνδρες της Γαλλίας]] Άλλο σημαντικό του έργο είναι το Αστεροσκοπείο του Παρισιού. Από τα σχέδια αποδεικνύεται ότι ο Περώ είχε βαθειά γνώση της αστρονομικής επιστήμης της εποχής του. Εργάστηκε επίσης και στο ανάκτορο των Βερσαλλιών.
Επιπλέον, είχε πολύτιμη συμβολή στην ακουστική. Η πραγματεία του για τον ήχο ήταν μέρος του βιβλίου Oeuvres divers de Physique et de Mecanique (Διάφορα έργα περί Φυσικής και Μηχανικής). Στο έργο του αυτό, αντιμετωπίζει θέματα όπως ηχητικά μέσα, πηγές ήχου και δέκτες ήχου. Η μελέτη του De la Musique des Anciens (Περί της Μουσικής των Αρχαίων) αναφέρεται στην αρμονία που αποδίδουν οι συνδυασμοί στις μουσικές νότες.
Αν και σταμάτησε να ασκεί την ιατρική από το 1661, συνέχισε να φροντίζει ιατρικά την οικογένεια, τους φίλους και τους φτωχούς.
Ανάμεσα στα ενδιαφέροντά του ήταν και η κατασκευή μηχανικών συσκευών, όπως ένα ρολόι-εκκρεμές, ένα σύστημα τροχαλίας για να περιστρέφει τον καθρέφτη ενός ανακλώμενου τηλεσκοπίου κ.λπ. και μηχανές για να ξεπεράσουν τα προβλήματα της τριβής. Πολλές από τις επινοήσεις του χρησιμοποιήθηκαν στο Λούβρο και το 1691 στο μέγαρο των Απομάχων και σε άλλες κατασκευές.
Αβαθή ύδατα
thumb|Κοραλλιογενής ύφαλος κοντά στο μικρό νησί [[Νούσα Λεμπονγκάν της Ινδονησίας]] Με τον όρο αβαθή ύδατα ή αβαθή νερά ή απλώς αβαθή, χαρακτηρίζονται στην υδρογραφία και τη ναυτιλία οι περιοχές της θάλασσας όπου τα νερά έχουν μικρό βάθος, μικρότερο από το πλεύσιμο όριο μερικών τουλάχιστον πλεούμενων, εξαιτίας εξάρσεων (συνήθως βραχωδών) του πυθμένα. Οι ανωμαλίες αυτές του πυθμένα συναντώνται συνήθως στις παράκτιες ζώνες, αλλά και στο ανοικτό πέλαγος, και είναι επικίνδυνες για τη ναυσιπλοΐα. Για τον λόγο αυτόν σημειώνονται στους ναυτικούς χάρτες με ειδικά σύμβολα. Επιπροσθέτως, όσα αβαθή ύδατα βρίσκονται στις προσβάσεις λιμανιών ή πάνω σε θαλάσσιες οδούς επισημαίνονται με φάρους ή σημαντήρες (σημαδούρες).
Κλωντ Περώ
Βιογραφικά στοιχεία - Έργο
Ο Κλωντ Περώ πέθανε στις 9 Οκτωβρίου 1688 στο Παρίσι. Η επιστημονική του περιέργεια παρέμεινε συνεχώς αμείωτη. Ο θάνατός του αποδίδεται σε ασθένεια από την οποία προσβλήθηκε κατά την ανατομή πτώματος καμήλας, καθώς συνέχιζε τις επιστημονικές του έρευνες στον Βοτανικό κήπο του Παρισιού.
Αβαθή ύδατα
Τα αβαθή ύδατα διακρίνονται σε δύο βασικές κατηγορίες:
Κλωντ Περώ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι ιατροί Κατηγορία:Γάλλοι αρχιτέκτονες Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Επιστημών (Γαλλία)
Ντέσμοντ Τούτου
Ο Ντέσμοντ Τούτου (Desmond Mpilo Tutu) ήταν Νοτιοαφρικανός αγγλικανός κληρικός, φανατικός πολέμιος του απαρτχάιντ.
Βιογραφία
Ο Ντέσμοντ Τούτου γεννήθηκε στις 7 Οκτωβρίου 1931 στο Κλέρκσντορπ του Τρανσβάαλ της Νότιας Αφρικής, μια πόλη με χρυσωρυχεία δυτικά του Γιοχάνεσμπουργκ. Οι γονείς του ανήκαν στις φυλές Ξόσα και Τσουάνα. Σε ηλικία 12 ετών, η οικογένειά του μετακομίζει στο Γιοχάνεσμπουργκ. Λόγω οικονομικών στενοτήτων της οικογένειάς του, αναγκάζεται να εργάζεται και να πηγαίνει ταυτόχρονα σχολείο, στο Λύκειο Μπαντού του Γιοχάνεσμπουργκ. Αν και αρχικό του όνειρο ήταν η ιατρική, αποφασίζει να γίνει δάσκαλος, όπως και ο πατέρας του.
Αρχικά εκπαιδεύτηκε ως δάσκαλος στο Κολέγιο Μπαντού της Πραιτώρια και το 1954 αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο της Νότιας Αφρικής και άρχισε να διδάσκει. Τρία χρόνια αργότερα παραιτείται από τη θέση του εξαιτίας ενός καινούργιου νόμου που περιορίζει τους μαύρους σε μια δεύτερης κατηγορίας εκπαίδευση («εκπαίδευση Μπαντού») σε όλες τις εκπαιδευτικές βαθμίδες. Ξεκινά σπουδές θεολογίας και το 1961 χειροτονείται αγγλικανός ιερέας, έχοντας επηρεαστεί από πολλούς λευκούς κληρικούς στη χώρα, όπως τον επίσης πολέμιο του απαρτχάιντ Επίσκοπο Τρέβορ Χάντλστον. Στα τέλη της δεκαετίας του '60 εγκαθίσταται μαζί με τη σύζυγό του, Λία Νομαλίζο (είχαν παντρευτεί το 1955), και τα τέσσερα παιδιά τους (Τρέβορ Ταμσάνκα, Τερέζα Ταντέκα, Ναόμι Νοντόμπι, Μφο Αντρέα) στο Λονδίνο, όπου λαμβάνει το διδακτορικό του δίπλωμα από το King's College. Κατά τη δεκαετία του '70, χρηματίζει υποδιευθυντής του Παγκόσμιου Συμβουλίου Εκκλησιών και διορίζεται πρωθιερέας του Γιοχάνεσμπουργκ κατά την περίοδο 1975-1976. Είναι ο πρώτος μαύρος που καταλαμβάνει αυτή τη θέση.
Από το 1976 ως το 1978 διατελεί επίσκοπος του Λεσότο. Αμέσως μετά αποδέχεται τον διορισμό του στη θέση του γενικού γραμματέα του Νοτιοαφρικανικού Συμβουλίου Εκκλησιών και από αυτή τη θέση (μέχρι το 1985) διακρίνεται σε εμβληματική εθνική και παγκόσμια φιγούρα για τα δικαιώματα των Μαύρων της Νότιας Αφρικής. Αν και ήταν ήδη αναγνωρίσιμη και σεβαστή εκκλησιαστική φυσιογνωμία πριν την εξέγερση του 1976 στις επαρχίες των μαύρων, τους μήνες λίγο πριν την εξέγερση του Σοβέτο άρχισε να γίνεται γνωστός στους λευκούς Νοτιοαφρικανούς για τις μεταρρυθμιστικές του ιδέες. Ο Τούτου διακηρύσσει μια μάχιμη πολιτική μη βίας, οραματίζεται «μια δημοκρατική και δίκαιη κοινωνία χωρίς φυλετικές διαφορές», ενθαρρύνει την επιβολή οικονομικών κυρώσεων στην κυβέρνηση της Πραιτώρια από τις χώρες που διατηρούν εμπορικές σχέσεις μαζί της, ενώ στα κηρύγματά του τονίζει ορισμένα κύρια σημεία:
Η νοτιοαφρικανική κυβέρνηση για αρκετά χρόνια αρνείται να του χορηγήσει διαβατήριο, παρεμποδίζοντας την επικοινωνία του με τη διεθνή κοινότητα. Το 1984, ο Ντέσμοντ Τούτου βραβεύεται με το Νόμπελ Ειρήνης, "για τη συνεισφορά του στην αντιμετώπιση του απαρτχάιντ". Έπειτα από μια βραχύχρονη θητεία ως Επίσκοπος του Γιοχάνεσμπουργκ, το 1986 εκλέγεται αρχιεπίσκοπος του Κέιπ Τάουν, αξίωμα που διατήρησε μέχρι το 1996.
Τα τελευταία χρόνια προσβλήθηκε από καρκίνο του προστάτη και έχει αποσυρθεί από την ενεργό δράση. Έχει γράψει διάφορα βιβλία, το τελευταίο από τα οποία με τίτλο "Ο Θεός έχει ένα Όνειρο" (God Has a Dream). Διατηρεί ένα ιδιωτικό γραφείο κοντά στην κατοικία του στο Μίλνερτον του Κέιπ Τάουν.
Πολιτική - Ακτιβισμός
thumb|left|200px|Ο Ντέσμοντ Τούτου μαζί με το [[Δαλάι Λάμα]] Αναπόφευκτα, οι εκκλήσεις του Τούτου για δικαιοσύνη και συμφιλίωση στη Νότια Αφρική τον έθεσαν εντός της πολιτικής σκηνής, αλλά πάντοτε υποστήριζε ότι τα κίνητρα του ήταν θρησκευτικά και όχι πολιτικά. Αν και πολλοί από όσους ασκούσαν κριτική στον Τούτου προέβλεπαν ότι θα λάμβανε μέρος στην πολιτική σκηνή, όντας μέλος της κυβέρνησης, κάτι τέτοιο δεν έγινε. Αντιθέτως, αποτέλεσε κυρίαρχο διαμεσολαβητή στη μετάβαση προς τη δημοκρατία. Το 1996, ο Νέλσον Μαντέλα τον κάλεσε να συμμετέχει στην Επιτροπή Αλήθειας και Συμφιλίωσης, ένα σώμα που ιδρύθηκε για να καταγράψει την καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και να διαλευκάνει τα εγκλήματα και τις πολιτικές που ακολουθήθηκαν είτε από την κυβέρνηση είτε από τα απελευθερωτικά κινήματα κατά τη διάρκεια του απαρτχάιντ.
Ο Τούτου δέχτηκε κριτική κατά την περίοδο που ήταν μέλος της Επιτροπής: παρόλο που έρευνα διεξήχθη και για τις δυο πλευρές και η αναφορά της έγινε αποδεκτή από την κυβέρνηση, ασκήθηκε κριτική από αυτούς που πίστευαν ότι δεν είχε επιτελέσει σωστά το σκοπό της και μεροληπτούσε σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως στην υπόθεση της Γουίνι Μαντέλα, για παράδειγμα, οπότε και ο Ντέσμοντ Τούτου κατηγορήθηκε ότι έδειξε ελαστικότητα ενώπιον κατηγοριών για σοβαρά εγκλήματα.
Ο πρόεδρος της Ζιμπάμπουε Ρόμπερτ Μουγκάμπε τον έχει χαρακτηρίσει "μοχθηρό", καθώς ο Τούτου έχει ασκήσει έντονη κριτική για την θητεία του και τον έχει καλέσει να παραιτηθεί ή να έρθει ενώπιον του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης, ωστόσο πρόκειται γενικά για μια προσωπικότητα που απολαμβάνει την αποδοχή και το σεβασμό σε όλο τον κόσμο. Συχνά καλείται λόγω της εμπειρίας του για την επίλυση μακροχρόνιων αντιπαραθέσεων ανά τον κόσμο.
Παραμένει ακτιβιστής για την ειρήνη και τα ανθρώπινα δικαιώματα, τον αγώνα κατά του AIDS, της φτώχειας και του ρατσισμού. Πιο συγκεκριμένα, έχει υπάρξει σύμβουλος για ΜΚΟ που επιθυμούν συμφιλίωση στη Βόρεια Ιρλανδία και προσκλήθηκε στα Νησιά Σολομώντα για να βοηθήσει στην ίδρυση τοπικής Επιτροπής Αλήθειας και Συμφιλίωσης. Αποτέλεσε τμήμα των διεθνών προσπαθειών για ειρήνευση της πολιτικής κρίσης στην Κένυα μετά τις εκλογές του 2006, ενώ τον Οκτώβριο του 2008, ταξίδεψε στην διαιρεμένη Κύπρο, όπου ενθάρρυνε και την ελληνοκυπριακή και την τουρκοκυπριακή πλευρά, Δημήτρη Χριστόφια και Μεχμέτ Αλί Ταλάτ, να στηρίξουν τις συνομιλίες διαπραγμάτευσης για την επανένωση του νησιού. Επιπρόσθετα, έχει κατηγορήσει το Ισραήλ ότι ασκεί πρακτικές απαρτχάιντ εναντίον των Παλαιστινίων στη Λωρίδα της Γάζας. Ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ Τζορτζ Μπους (νεότερος) και ο πρώην Βρετανός πρωθυπουργός Τόνι Μπλερ έχουν δεχτεί τα βέλη του Αρχιεπισκόπου Τούτου, ο οποίος τους ώθησε να παραδεχτούν ότι έσφαλαν, στηρίζοντας έναν "ανήθικο" πόλεμο στο Ιράκ, ενώ άσκησε κριτική και στην διπλωματική υποστήριξη που προσέφερε η κυβέρνηση της Νοτίου Αφρικής στη χούντα της Μιανμάρ.
Πέρα από το Νόμπελ Ειρήνης, έχει λάβει το βραβείο Άλμπερτ Σβάιτσερ για τον Ανθρωπισμό, το βραβείο Ειρήνης Γκάντι, το Βραβείο του Ιδρύματος Ωνάση το 1981 και είναι ο πρώτος επίτιμος ηγέτης του Ιδρύματος Ειρήνης Πυρηνικής Εποχής. Επίσης, είναι πρόεδρος της Νοτιοαφρικανικής Επιτροπής για την αλήθεια και τη συμφιλίωση, μέλος της επίτιμης επιτροπής της Διεθνούς συντονιστικής επιτροπής για την Δεκαετία για ένα πολιτισμό της Μη Βίας, Πρόεδρος των Πρεσβυτέρων και μέλος του συμβουλίου του Ιδρύματος Ειρήνης Πυρηνικής Εποχής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νοτιοαφρικανοί ακτιβιστές Κατηγορία:Νοτιοαφρικανοί νομπελίστες Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Ειρήνης Κατηγορία:Νοτιοαφρικανοί κληρικοί Κατηγορία:Νοτιοαφρικανοί συγγραφείς Κατηγορία:Απαρτχάιντ
Ντάβιντ Μόμπεργκ Κάρλσον
Ο Γενς Ντέιβιντ Τζοακίμ Μόμπεργκ Κάρσον ( στα σουηδικά: Jens David Joacim Moberg Karlsson}, γεννημένος στις 20 Μαρτίου 1994, είναι ένας Σουηδός ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως επιθετικός στον Άρη Θεσσαλονίκης, δανεικός από την Ουράβα Ρεντ Ντάιαμοντς. Με το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της χώρας του, έχει τρεις συμμετοχές κι έχει σκοράρει ένα τέρμα.
Ποδοσφαιρική καριέρα
Ο Κάρλσον ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο στις ακαδημίες της Björsäters IF, μιας ερασιτεχνικής ομάδας με έδρα το Δήμο του Μάριεσταντ. Το 2008, σε ηλικία δεκατεσσάρων ετων μεταπήδησε στην ΙΦΚ Μάριεσταντ, η οποία αγωνίζονταν στην 5η κατηγορία του Σουηδικού ποδοσφαίρου. Λόγω των εντυπωσιακών του εμφανίσεων με τις σουηδικές εθνικές ομάδες νέων έγινε περιζήτητος από αρκετούς συλλόγους των ανωτέρων κατηγοριών, αλλά αυτός επέλεξε να υπογράψει συμβόλαιο (2011) και να ενταχθεί στην ομάδα νέων της Γκέτεμποργκ, τον σύλλογο που υποστήριζε από μικρός.
Γκέτεμποργκ
Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στην Άλσβενσκαν με την ανδρική ομάδα της Γκέτεμποργκ στις 26 Σεπτεμβρίου 2011 στον εκτός έδρας νίκη της ομάδας του, με 1-2, επί της Τζουργκάρντεν. Η αγωνιστική πρόοδός του οδήγησε την Γκέτεμποργκ να τον προάγει στην ανδρική ομάδα και να υπογράψει μαζί του πενταετές συμβόλαιο, το Μάιο του 2012. .Στις 26 Μαΐου 2013, κατέκτησε το Κύπελλο Σουηδίας με την Γκέτεμποργκ νικώντας στα πέναλτι την Τζουργκάρντεν με 4-2.
Σάντερλαντ
Στις 19 Ιουνίου 2013, μεταπήδησε από την Γκέτεμποργκ στην αγγλική Σάντερλαντ, με την οποία υπέγραψε τετραετές συμβόλαιο συνολικής αξίας 1.900.000 €. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του -αλλά παράλληλα και τη μοναδική του εμφάνιση με τα χρώματα της Σάντερλαντ- στη νίκη με 4-2 επί της Μίλτον Κέινς Ντονς για το θεσμό του Λιγκ Καπ Αγγλίας.
Κιλμάρνοκ
Στις 31 Ιανουαρίου 2014, παραχωρήθηκε δανεικός στη σκωτσέζικη ομάδα Κιλμάρνοκ για το υπόλοιπο της σεζόν. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με τον σκωτσέζικο σύλλογο την 1η Μαρτίου 2014 εναντίον της Σενβτ Μίρεν, αντικαθιστώντας στο 73ο λεπτό τον Chris Johnston, σε ένα παιχνίδι που η Κιλμάρνοκ έχασε τελικά με 2–0.
Νόρντζελαντ
Στις 13 Αυγούστου 2014, ο Κάρλσον άφησε την Σάντερλαντ και υπέγραψε τετραετές συμβόλαιο με την δανέζικη Νόρντζελαντ
Νόρσεπινγκ
Στις 21 Ιουνίου 2016, ο Κάρλσον επέστρεψε στη χώρα του και εντάχθηκε στην Νόρσεπινγκ με συμβόλαιο διάρκειας 3 ½ ετών έναντι άγνωστης αμοιβής.
Σπάρτα Πράγας
Στις 10 Δεκεμβρίου 2018, ο Κάρλσον υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας διάρκειας 3 ½ ετών με την τσεχική Σπάρτα Πράγας. Κατά το πρώτο εξάμηνο της παρουσίας του στην Πράγα ήταν βασικός, με καλές εμφανίσεις, γκολ και ασιστ αλλά η αλλαγή προπονητή, το φθινόπωρο του 2019, τον οδήγησε σε αγωνιστικό παραγκωνισμό, και τελικά με απόφαση του Τόμας Ροσίτσκι, τεχνικού διευθυντή της ομάδας, στάλθηκε να αγωνίζεται με τη β΄ ομάδα, στην τρίτη εθνική κατηγορία. Την επόμενη χρονιά η κατάσταση, κι ο Κάρλσον βοήθησε την Σπάρτα στην κατάκτηση του κυπέλλου Τσεχίας, τον Ιούλιο του 2020 με νίκη 2-1 επί της Σλόβαν Λίμπερετς στον τελικό. Με τη φανέλα της Σπάρτα αγωνίστηκε συνολικά σε 96 ματς, πετυχαίνοντας 26 γκολ και δίνοντας 22 ασιστ.
Ουράβα Ρεντ Ντάιμοντς
Στις 30 Δεκεμβρίου 2021, ο Κάρλσον υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με την Ιαπωνική Ουράβα Ρεντ Ντάιαμοντς. Στη «χώρα του ανατέλλοντος ηλίου» ο Κάρλσον πανηγύρισε την κατάκτηση του Ασιατικού Τσαμπιονς Λιγκ (2021-22) και αγωνίστηκε 46 φορές (έχοντας 13 γκολ και 6 ασίστ) σε όλες τις διοργανώσεις.
Άρης Θεσσαλονίκης
Στις 19 Ιουλίου 2023, ο Άρης Θεσσαλονίκης ανακοίνωσε την απόκτηση του Κάρλσον με ετήσιο  δανεισμό. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με τους "κίτρινους" στις 27 Ιουλίου 2023, στον εκτός έδρας αγώνα της ομάδας του εναντίον της Αραράτ-Αρμενία (τελικό σκορ 1-1), για το θεσμό του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Κόνφερενς Λιγκ.
Διεθνής καριέρα
Έχοντας αντιπροσωπεύσει τη Σουηδία ως μέλος των ομάδων Κ-17, Κ19 και Κ-21 μεταξύ 2009 και 2017, ο Κάρλσον πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την Εθνική Σουηδίας στις 8 Ιανουαρίου 2017 στον φιλικό αγώνα εναντίον της Εθνική Ακτής Ελεφαντοστού, αντικαθιστώντας στο 62ο λεπτό τον Nicklas Bärkroth. Σκόραρε το πρώτο του τέρμα με τα χρώματα της Εθνικής Σουηδίας, στη φιλική νίκη με 6–0 επί της Εθνική Σλοβακίας, στις 12 Ιανουαρίου 2017. Η τελευταία του συμμετοχή ήταν τον Νοέμβριο του 2018 σε αγώνα με τη Εθνική Δανίας για τα Playoffs της προκριματικής φάσης του Παγκοσμίου Κυπέλλου.
Με συλλόγους
Γκέτεμποργκ
Σπάρτα Πράγας
Ουράβα Ρεντ Ντάιαμοντς
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σουηδοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σουηδίας Κ17 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σουηδίας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σουηδίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σουηδίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άλσβενσκαν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερσιπ Σκωτίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρωταθλήματος Τσεχίας (Πρώτη Κατηγορία) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΙΦΚ Γκέτεμποργκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΙΦΚ Νόρσεπιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σάντερλαντ ΑΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κιλμάρνοκ ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νόρντζελαντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σπάρτα Πράγας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Αγγλία Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Σκωτία Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Δανία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ουράβα Ρεντ Ντάιαμοντς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Μολυβδάνιο
Το μολυβδάνιο ή πλαμπάνιο (αγγλικά: plumbane), είναι ανόργανη χημική ένωση, που περιέχει μόλυβδο και υδρογόνο, με μοριακό τύπο PbH4. Το μολυβδάνιο είναι ένωση όχι καλά χαρακτηρισμένη, όχι καλά γνωστή, και είναι θερμοδυναμικά ασταθής, με τάση απώλειας (τουλάχιστον) ενός (1) ατόμου υδρογόνου. . Αποτελεί το μολυβδούχο ανάλογο του μεθάνιου, του σιλάνιου, του γερμανάνιου και του κασσιτεράνιου.
Οι όροι μολυβδάνιο και πλαμπάνιο επεκτείνονται και πέρα της «μητρικής» ένωσης, σε μια σειρά «θυγατρικές» ενώσεις, με γενικό τύπο PbR4, όπου τα όχι απαραίτητα ίδια R παριστάνουν υδρογόνα, αλογόνα ή μονοσθενείς ανόργανες ή οργανικές ρίζες. Ακόμη, δύο (2) ή τρία (3) R, μπορούν να αντικατασταθούν, επίσης, από δισθενείς ή τρισθενείς ρίζες, σχηματίζοντας έτσι και ετεροκυκλικά μολυβδάνια ή πλαμπάνια. Στα παράγωγα αυτά συμπεριλαμβάνονται αξιοσημείωτες ενώσεις όπως ο τετραφθορομόλυβδος (PbF4) και ο τετρααιθυλομόλυβδος (Et4Pb), το αντικροτικό της παλιάς super βενζίνης.
Ιστορία
Μέχρι πρόσφατα, ήταν αβέβαιο το αν πράγματι συνθέθηκε μολυβδάνιο, αν και οι πρώτες αναφορές σε αυτό χρονολογούνται από τη δεκαετία του '20. Το 1963, οι Ζάαλφελτ (Saalfeld) και Σβεκ (Svec) ανέφεραν την παρατήρηση ιόντος μολυβδωνίου (PbH4+), με φασματοσκοπία μάζας. Το μολυβδάνιο ήταν επανηλημμένα θέμα μελετών σχετιστικιστικών υπολογισμών, που ερευνούσαν τις σταθερότητες, τις γεωμετρίες και τις ενέργειες υδριδίων με γενικούς τύπους MH4 και MH2
Παραγωγή
Γενικά, τα υδρίδια μετάλλων σχηματίζονται όταν αέριο υδρογόνο αφήνεται να αντιδράσει με τα αντίστοιχα μέταλλα. Μπορούν να εξυπηρετήσουν ως χημικές αποθήκες υδρογόνου, εφόσον το ίδιο το αέριο είναι δύσκολο και επικίνδυνο στο χειρισμό του, εξαιτίας της υψηλής του ευφλεκτότητας.
Οι πρώιμες μελέτες πάνω στο μολυβδάνιο αποκάλυψαν ότι η ένωση αυτή είναι ασταθής, σε σύγκριση με τις ανάλογές του σιλάνιο, γερμανάνιο και κασσιτεράνιο. Δεν μπορεί να συνθεθεί με μεθόδους που χρησιμοποιήθηκαν για τη σύνθεση γερμανάνιου ή κασσιτεράνιου.
Πρόσφατα, όμως, συνθέθηκε μολυβδάνιο από δινιτρικό μόλυβδο [Pb(NO3)2] και νατριοβοριοϋδρίδιο (NaBH4). Επιπρόσθετα, αναπτύχθηκε ένας μηχανισμός σύνθεσης μολυβανίου.
Το 2003, οι Βανγκ (Wang) και Άντριους (Andrews) μελέτησαν προσεκτικά την παρασκευή μολυβδανίου με απόθεση λέιζερ και επιπρόσθετα ταυτοποίησαν την παραγώμενη ένωση με δέσμες υπερύθρου.
Ιδιότητες
Το μολυβδάνιο είναι ασταθές άχρωμο αέριο. Αποτελεί το βαρύτερο υδρίδιο στοιχείων της ομάδας του άνθρακα. Επιπλέον, το μόριο του μολυβδάνιο έχει τετραεδρική δομή (Td) με ισορροπία απόστασης μεταξύ των ατόμων μολύβδου και υδρογόνου στα 173 pm. Τα ποσοστά κατά μάζα συμμετοχής των δυο στοιχείων είναι 1,91% υδρογόνο και 98,09% μόλυβδος. Οι αριθμοί οξείδωσης των δυο στοιχείων σ' αυτήν την ένωση είναι -1 και +4, αντίστοιχα, γιατί η ηλεκτραρνητικότητα του υδρογόνου είναι υψηλότερη από αυτήν του μολύβδου. Η σταθερότητα των υδριδίων μετάλλων με γενικό τύπο MH4, όπου M στοιχείο της ομάδας του άνθρακα, ελαττώνεται με την αύξηση του ατομικού αριθμού του στοιχείου M.
Παρατηρήσεις και παραπομπές
Κατηγορία:Υδρίδια Κατηγορία:Ενώσεις μολύβδου Κατηγορία:Ασταθείς ενώσεις Κατηγορία:Μητρικές ενώσεις
Νικολάι Γκόγκολ
Ο Νικολάι Βασίλιεβιτς Γκόγκολ (ουκρανικά: Мико́ла Васи́льович Го́голь, ρωσικά: Николай Васильевич Гоголь, σύμφωνα με το ΔΦΑ προφέρεται [nʲɪkɐˈlaj vɐˈsʲilʲjɪvʲɪtɕ ˈgogəlʲ], 1 Απριλίου [ Π.Η. 20 Μαρτίου] 1809 – 4 Μαρτίου [Π.Η. 21 Φεβρουαρίου] 1852) ήταν Ρώσος θεατρικός συγγραφέας, μυθιστοριογράφος και διηγηματογράφος ουκρανικής καταγωγής. Έγραψε πολλά διηγήματα, ένα -το κορυφαίο του έργο - μυθιστόρημα, τις Νεκρές ψυχές, θεατρικά έργα - από τα καλύτερα του παγκόσμιου δραματολογίου, όπως Ο επιθεωρητής, καθώς και κάποια ποιήματα. Τα έργα του συγκαταλέγονται στα αριστουργήματα της ρεαλιστικής ρωσικής λογοτεχνίας του 19ου αιώνα και θεωρείται εφάμιλλος μεγάλων συγγραφέων όπως οι Λέων Τολστόι, Ιβάν Τουργκένιεφ, Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι κι ο ποιητής Αλεξάντρ Πούσκιν.
Βιογραφία
Ο Νικολάι Βασίλιεβιτς Γκόγκολ γεννήθηκε την 1η Απρίλη του 1809, στο κοζάκικο χωριό Σορότσινσκι της (τότε επαρχίας Πολτάβα) στην κεντρική Ουκρανία, (τότε Ρωσική Αυτοκρατορία) στο προγονικό υποστατικό της οικογένειας Γκόγκολ – Γιαννόφσκι. Ήταν ο μοναχογιός του Κοζάκου Βασίλι Αφανάσοβιτς Γκόγκολ- Γιαννόφσκι – γαιοκτήμονα και μέλους της τοπικής αριστοκρατίας – που ασχολούνταν με την ποίηση και την θεατρογραφία και ο οποίος πέθανε το 1824, όταν ο Γκόγκολ ήταν 15 χρονών. Ο πατέρας του ασχολούνταν με το θέατρο ερασιτεχνικά, γράφοντας διάφορα εργάκια που τα έπαιζαν στο αυτοσχέδιο θέατρο της οικογένειας. Σίγουρα, εδώ μπορούμε να βρούμε τις ρίζες της λογοτεχνικής ενασχόλησης του Γκόγκολ καθώς και την αγάπη του για το θέατρο. Από τη μητέρα του πάλι, τη Μαρία Ιβάνοβνα Κοσιαρόφσκαγια- επίσης κοζάκικης καταγωγής και μέλος οικογένειας τοπικών αξιωματούχων - βαθιά θρησκευόμενη, σχεδόν θρησκόληπτη, φαίνεται να κληρονόμησε τον θρησκευτικό μυστικισμό που τόσο τον ταλαιπώρησε τα τελευταία κυρίως χρόνια της ζωής του.
Μετά το πέρας της βασικής εκπαίδευσης, ο Γκόγκολ από τα 11 μέχρι και τα 19, (1820 – 1828) σπούδασε στο ανώτερο γυμνάσιο της πόλης Νιζίν της Ουκρανίας. Στο Γυμνάσιο είχε διακριθεί σαν ηθοποιός στις σχολικές παραστάσεις αλλά και ως μίμος αφού μπορούσε να υποδυθεί καταπληκτικά διάφορους χαρακτηριστικούς τύπους. Αυτή η ικανότητα όμως, δεν τον έκανε – όπως ίσως θα περίμενε κανείς – δημοφιλή. Αντίθετα, ήταν απομονωμένος, και οι φίλοι του ήταν ελάχιστοι.
Το 1828 αφού τέλειωσε το Γυμνάσιο, μετακόμισε στην Αγία Πετρούπολη και αναζήτησε δουλειά στο «Αυτοκρατορικό Θέατρο του Χραποβίτσκι». Έδωσε εξετάσεις μπροστά στον διευθυντή του θεάτρου της πόλης αλλά απορρίφθηκε. Μετά την απόρριψη του εγκατέλειψε αυτό το όνειρο, πικραμένος.
Ταυτόχρονα, ασχολούνταν με τη λογοτεχνία και δημοσίευσε ανώνυμα πρώτα ένα ποίημα με τον τίτλο «Ιταλία», που δεν το πρόσεξε κανείς και έπειτα, με το ψευδώνυμο Β. Αλώφ, ένα έμμετρο ειδύλλιο που είχε γράψει στα γυμνασιακά του χρόνια, το «Χανς Κιούχελγκάρντεν». Το ποίημα επικρίθηκε από μερικούς κριτικούς και ο Γκόγκολ μάζεψε όλα τα κυκλοφορούντα αντίτυπα και τα έκαψε. Ωστόσο δεν απογοητεύτηκε τόσο ώστε να σταματήσει κάθε ενασχόληση. Συνέχισε να δημοσιεύει, σποραδικά, κάποια διηγήματά του σε λογοτεχνικά περιοδικά ενώ παράλληλα βρήκε μια θέση γραμματέα στο Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας από την οποία κέρδιζε τα προς το ζην.
Το 1831 είναι η χρονιά που ο Γκόγκολ θα γνωρίσει την επιτυχία. Η δημοσίευση του πρώτου τόμου των διηγημάτων από την ουκρανική γη, με τίτλο «Βραδιές στο μετόχι κοντά στη Ντινάνκα» ή «Βραδινές συντροφιές στο χωριό» θα τον κάνει γνωστό και αποδεκτό στον πνευματικό κόσμο της χώρας. Θα προκαλέσει μέχρι και τα ευνοϊκότατα σχόλια του μεγάλου Πούσκιν αλλά και του κορυφαίου κριτικού του καιρού του, του Βισαριόν Μπελίνσκι. Στα 23 του χρόνια, ο Γκόγκολ ήταν πλέον μια προσωπικότητα των ρωσικών γραμμάτων.
Το 1832 έγραψε και το πρώτο του θεατρικό έργο «Το παράσημο του Βλαδίμηρου γ' τάξης», που δεν το ολοκλήρωσε όμως, φοβούμενος ότι η λογοκρισία δεν θα του επέτρεπε να το ανεβάσει. (Την εποχή του τσάρου Νικόλαου του Α΄, εποχή κατά την οποία έζησε ο Γκόγκολ αλλά και ο Πούσκιν, η Αυτοκρατορική Επιτροπή Λογοκρισίας ήταν παντοδύναμη, και έλεγχε όλη την πνευματική παραγωγή της χώρας.) Το 1833 αρχίζει να γράφει την κωμωδία του «Τα Παντρολογήματα», αλλά την αφήνει στη μέση, για να αφοσιωθεί στην επόμενη που σχεδίαζε, τον περίφημο «Επιθεωρητή».
Με τη βοήθεια των καινούριων φίλων του διορίζεται καθηγητής σε ένα παρθεναγωγείο, θέση που αφήνει το 1834 για να δουλέψει ως υφηγητής στο Κρατικό πανεπιστήμιο της Αγίας Πετρούπολης στο μάθημα της Μεσαιωνικής Ιστορίας. Όμως και αυτή η απασχόλησε δεν του ταίριαζε και παραιτήθηκε.
Το 1835 δημοσίευσε την επόμενη συλλογή διηγημάτων του, το «Μιργκορόντ» (Η πόλη της ειρήνης), με θέματα από την αγαπημένη του Ουκρανία από την οποία διάσημο θα γίνει το διήγημά του «Ταράς Μπούλμπα». Στη συλλογήΑραβουργήματα περιλαμβάνει άρθρα του για την παιδαγωγική, τη λογοτεχνία και την τέχνη καθώς και νουβέλες από την καθημερινή ζωή της Αγίας Πετρούπολης, μεταξύ των οποίων το επίσης διάσημο, «Ημερολόγιο ενός τρελού».
Λίγους μήνες μετά τη δημοσίευση του «Μιργκορόντ», τελείωσε τη συγγραφή του θεατρικού έργου Ο Επιθεωρητής, το οποίο πρωτοπαίχτηκε τον Απρίλιο του 1836. Το έργο τάραξε τα λιμνάζοντα νερά και της θεατρικής γραφής αλλά και της κοινωνίας. Διαφεύγοντας από την λογοκρισία, η οποία θεωρώντας το έργο μια εύθυμη κωμωδία δεν κατάλαβε την πραγματική σημασία, σατιρίζει αμείλικτα όλη τη γραφειοκρατική δομή της αυτοκρατορίας. Μια πολεμική ξεκίνησε εναντίον του από τους δημόσιους υπάλληλους, που τον αναγκάζει -πικραμένο- να φύγει από τη Ρωσία.
Πρώτος σταθμός η Ζυρίχη, μετά το Παρίσι. Εγκαθίσταται μόνιμα στη Ρώμη, και αρχίζει να γράφει τις «Νεκρές Ψυχές» ένα από τα σημαντικότερα μυθιστορήματα στην παγκόσμια λογοτεχνία. Το εξαιρετικό χιούμορ της ιστορίας προέρχεται από μοναδική και σαρδόνια σε σύλληψη ιδέα: Ένας φιλόδοξος, πονηρός κι αδίστακτος τυχοδιώκτης, πηγαίνει από μέρος σε μέρος, αγοράζοντας ή κλέβοντας από τους ιδιοκτήτες τους, τους τίτλους των... νεκρών δουλοπαροίκων. Με αυτήν την «ιδιοκτησία» ως ασφάλεια, προγραμματίζει να πάρει δάνεια με τα οποία θα αγοράσει ένα κτήμα με... ζωντανές ψυχές. Το βιβλίο αυτό είναι εμπνευσμένο από τη ζωή των δουλοπάροικων της εποχής του. Οι δουλοπάροικοι ήταν σκλάβοι που ανήκαν στη γη, που τους αγόραζαν και τους πουλούσαν μαζί με τα κτήματα. Το μυθιστόρημα αντανακλά τη σχέση μεταξύ κολίγων κι αφεντάδων και φυσικά την ιδέα που είχαν οι δεύτεροι για τους πρώτους, καθώς επίσης κι ένα μεγάλο αριθμό εξόχως απεικονισμένων ρωσικών επαρχιακών χαρακτήρων. Με το τελείωμα του πρώτου μέρους του βιβλίου, το 1841 ξαναγυρίζει στη Ρωσία. Ύστερα από 3 μήνες αγώνα με την επιτροπή λογοκρισίας, το μυθιστόρημα δημοσιεύεται τον Μάιο του 1842. Ο επόμενος σεισμός που επιφύλαξε ο Γκόγκολ στον πνευματικό κόσμο της χώρας είχε γίνει. Το έργο έκανε τεράστια εντύπωση, συγκλόνισε ολόκληρη τη Ρωσία και όχι μόνο τον πνευματικό κόσμο. Δίχασε ακόμα μια φορά, το κοινό (άλλοι το αγάπησαν, άλλοι το μίσησαν) ενώ ο Γκόγκολ, που ίσως περίμενε πανεθνική ομόφωνη αναγνώριση, θα εγκαταλείψει και πάλι τη Ρωσία.
Θα ξαναγυρίσει στην αγαπημένη του Ρώμη. Τον ίδιο χρόνο θα τελειώσει το θεατρικό του έργο «Τα Παντρολογήματα» και τα στέλνει να παρουσιαστούν στο θέατρο της Ρωσίας. Το έργο πρωτοπαίχτηκε τον Δεκέμβρη του 1842.
Τελειώνει επίσης και την άλλη κωμωδία του, τους «Παίκτες», που την είχε αρχίσει το 1836. Το έργο ανέβηκε τον Φεβρουάριο του 1843.
Την ίδια χρονιά θα δημοσιεύσει και το διήγημά του, το περίφημο «Παλτό», ένα έργο που θα κάνει τεράστια εντύπωση στους συγχρόνους του και θα επηρεάσει και τους μεταγενέστερους. Χαρακτηριστική της επίδρασης στην ρωσική πεζογραφία του διηγήματος αυτού είναι η φράση του Ντοστογιέφσκι: «Όλοι βγήκαμε από το Παλτό του Γκόγκολ».
Πιστεύει τότε οτι δεν τα καταφέρνει γιατί είναι αμαρτωλός. Δεν μπορεί να αποδώσει στο χαρτί αυτό που σκέφτεται και νιώθει γιατί τον τιμωρεί ο Θεός.
Ο Γκόγκολ δεν μπορεί να ξαναβρεί τον παλιό εαυτό του.
thumb|Νικολάι Γκόγκολ
Προμήκης μυελός
Ο προμήκης μυελός ή μυελεγκέφαλος (λατινικά: Medulla oblongata) είναι το πιο οπίσθιο μέρος του εγκεφάλου. Μαζί με τη γέφυρα σχηματίζει τον οπίσθιο ή ρομβοειδή εγκέφαλο και ανήκει στο στέλεχος του εγκεφάλου. Συνδέει τη γέφυρα με το νωτιαίο μυελό. Το σημείο που ο προμήκης γίνεται νωτιαίος μυελός είναι στο ύψος του ινιακού τρήματος, πάνω από το πρώτο αυχενικό νεύρο. Έχει κωνικό σχήμα, με την ευρεία βάση προς τα πάνω.
Ο προμήκης έχει παρόμοια εσωτερική δομή με το νωτιαίο μυελό, καθώς αποτελείται από λευκή και φαιά ουσία, οι οποίες όμως έχουν διαφορετική διάταξη από αυτές του νωτιαίου μυελού. Αυτή η αναδιάταξη είναι αποτέλεσμα την διεύρυνσης της τέταρτης κοιλίας. Σημαντικά χαρακτηριστικά του προμήκη είναι η πυραμίδα του προμήκους, όπου συμβαίνει ο χιασμός της πυραμιδικής ή φλοιονωτιαίας οδού, η ελαία του προμήκους, ο χιασμός των λημνίσκων και ο ισχνός και σφηνοειδής πυρήνας. Επίσης, από το επίπεδο του προμήκη μυελού ξεκινούν οι 9η, 10η, 11η και 12η εγκεφαλική συζυγία, το γλωσσοφαργγικό, το πνευμονογαστρικό, το παραπληρωματικό και το υπογλώσσιο νεύρο, αντίστοιχα. Από το προμήκη μυελό διέρχονται τόσο ανιούσες όσο και κατιούσες οδοί.
Περιγραφή
Στη πρόσθια επιφάνεια του προμήκη υπάρχει η πρόσθια μέση αύλακα, η οποία συνεχίζει στο νωτιαίο μυελό ως πρόσθια μέση σχισμή. Σε κάθε πλευρά της πρόσθια μέσης αύλακας υπάρχουν ένα εξόγκωμα με επίμηκες σχήμα, η πυραμίδα του προμήκη. Η πυραμίδα του προμήκη αποτελείται από ίνες των νευρώνων της πρόσθιας κεντρικής έλικας του φλοιού που σχηματίζουν τη κύρια κινητική οδό, τη φλοιονωτιαία οδό, γνωστή και ως πυραμιδική οδός. Οι ίνες συγκλίνουν προς τα κάτω και οι περισσότερες από αυτές χιάζονται κατά τη μέση οδό, περνώντας στο απέναντι ημιμόριο του προμήκη, και σχηματίζουν το λεγόμενο χιασμό των πυραμίδων. Οι χιασμένες ίνες συνεχίζουν προς τα κάτω ως πλάγιο φλοιονωτιαίο δεμάτιο και οι αχίαστες ως πρόσθιο φλοιονωτιάιο δεμάτιο. Οι πυραμίδες έχουν επίσης και φλοιοβολβικές (φλοιοπρομηκικές) οδούς, οι οποίες συνδέουν τον εγκεφαλικό φλοιό με τους κινητικούς νευρώνες των πυρήνων των εγκεφαλικών νεύρων που βρίσκονται στο προμήκη.
Πίσω και επί τα εκτός από κάθε πυραμίδα είναι η ελαία του προμήκους, η οποία σχηματίζεται από τους κάτω πυρήνες της ελαίας. Η ελαία χωρίζεται από τη πυραμίδα με τη πρόσθια πλάγια ή πρόσθια παρελαιική αύλακα. Από αυτή την αύλακα αναδύονται τα ριζίδια του υπογλωσσίου νεύρου. Η ελαία βρίσκεται κυρίως στο άνω ήμισυ του προμήκη, κάτω από το σημείο που ενώνεται με τη γέφυρα. Κάτω από την ελαία βρίσκεται το σύμπλεγμα των ελαιικών πυρήνων, εκ’ των οποίων μεγαλύτερος είναι ο κάτω πυρήνας της ελαίας. Οι άλλοι πυρήνες είναι μικρότεροι και είναι ο ραχιαίος και έσω επικουρικός ελαιικός πυρήνας. Η ελαία δέχεται ίνες από το φλοιό, το νωτιαίο μυελό και τη παρεγκεφαλίδα και στέλνει μέσω του κάτω παρεγκεφαλιδικού στελέχους ίνες στη παρεγκεφαλίδα. Σχετίζεται με τις εκούσιες κινήσεις. Το κάτω παρεγκεφαλιδικό στέλεχος βρίσκεται πίσω από τους πυρήνες της ελαίας και συνδέει το προμήκη με τη παρεγκεφαλίδα. Στην αύλακα ανάμεσα στο κάτω εγκεφαλικό στέλεχος και την ελαία, τη οπίσθια πλάγια ή οπίσθια παρελαιική αύλακα αναδύονται τα ριζίδια του γλωσσοφαρυγγικού, πνευμονογαστρικού και παραπληρωματικού νεύρου.
Πίσω από τους πυρήνες της ελαίας βρίσκονται οι αιθουσαίοι και κοχλιακοί πυρήνες, οι οποίοι είναι ακριβώς κάτω από το έδαφος της τέταρτης κοιλίας. Το σύμπλεγμα των αιθουσαίων πυρήνων αποτελείται από τέσσερις πυρήνες, τον άνω, κάτω, έσω και έξω αιθουσαίο πυρήνα. Οι κοχλιακοί πυρήνες από την άλλη είναι δύο, ο πρόσθιος και ο οπίσθιος κοχλιακός πυρήνας. Σε αυτό το επίπεδο, μέσα στο δικτυωτό σχηματισμό του προμήκη βρίσκεται ο μεικτός ή κοιλιακός πυρήνας, ο οποίος δίνει ίνες προς τα εγκεφαλικά νεύρα του προμήκη.
Το πίσω άνω ήμισυ του προμήκη μυελού σχηματίζει το έδαφος της τέταρτης κοιλίας. Το κάτω ήμισυ του προμήκη είναι η συνέχεια της οπίσθιας επιφάνειας του νωτιαίου μυελού και φέρει την οπίσθια μέση αύλακα. Εκατέρωθεν της μέσης οπίσθιας αύλακας βρίσκονται δύο επάρματα, το ισχνό και το σφηνοειδές φύμα, τα οποία σχηματίζονται αντίστοιχα από τους υποκείμενους ισχνό και σφηνοειδή πυρήνα. Οι πυρήνες εμφανίζονται ως προεκτάσεις προς τα πίσω της κεντρικής φαιής ουσίας. Από το ισχνό και το σφηνοειδή πυρήνα ξεκινούν οι έσω τοξοειδείς ίνες. Οι ίνες πορεύονται προς τα εμπρός και χιάζονται με τις αντίστοιχες του άλλου ημιμορίου στο χιασμό των λημνίσκων. Οι ίνες από το χιασμό των λημνίσκων συνεχίζουν προς το θάλαμο ως έσω λημνίσκος.
Οδοί
Το προμήκη διασχίζουν ένας αριθμός οδών, ανιουσών-αισθητικών και κατιουσών-κινητικών.
Κινητικές οδοί
Η κύρια κινητική οδός του προμήκη μυελού είναι η πυραμιδική ή φλοιονωτιαία οδός, η οποία χιάζεται στο χιασμό των πυραμίδων. Οι ίνες της προέρχονται από τον εγκεφαλικό φλοιό και καταλήγουν στους γραμμωτούς μύες. Σχετίζεται με εκούσιες κινήσεις. Από τον εγκεφαλικό φλοιό ξεκινούν και οι φλοιοβολβικές ίνες, οι οποίες όμως δε συνεχίζουν στο νωτιαίο μυελό, αφού στόχος τους είναι οι πυρήνες των εγκεφαλικών συζυγιών του προμήκη. Μαζί με τη φλοιονωτιαία οδό κατέρχονται και άλλες οδοί, όπως η ερυθρονωτιαία, που σχετίζεται με το συντονισμό των κινήσεων, και η τετραδυμονωτιαία οδός, που σχετίζεται με αντανακλαστικές κινήσεις στάσης. Αυτές οι δύο οδοί έχουν ήδη χιαστεί στο ύψος του προμήκη.
Τέλος, υπάρχουν οι κατιούσες ίνες του Αυτόνομου Νευρικού Συστήματος. Οι ίνες αυτές προέρχονται από τον εγκεφαλικό φλοιό, τον υποθάλαμο, το αμυγδαλοειδές σύμπλεγμα και ο δικτυωτός σχηματισμός.
Αισθητικές οδοί
Στο προμήκη λαμβάνει χώρα ο χιασμός των έσω λημνίσκων, ο μεγάλος χιασμός της αισθητικής οδού. Οι ίνες από το ισχνό και σφηνοειδές δεμάτιο, αφού περάσουν από τους αντίστοιχους πυρήνες, στρέφονται προς τα εμπρός και χιάζονται. Οι ίνες συνεχίζουν προς το θάλαμο. Το πλάγιο και πρόσθιο νωτιαιοθαλαμικό δεμάτιο και το νωτιαιοτετραδυμικό δεμάτιο πορεύονται επί τα εκτός των λημνίσκων και σχηματίζουν το νωτιαίο λημνίσκο. Τα νωτιοπαρεγκεφαλιδικά δεμάτια πορεύονται αρχικά στη προσθιοπλάγια μοίρα του προμήκη και στη συνέχεια το πρόσθιο βρίσκεται στην επιφάνεια πίσω από τους πυρήνες της ελαίας.
Εκτός των οδών που προέρχονται από το νωτιαίο μυελό, υπάρχουν και οδοί που ξεκινούν από τον ίδιο το προμήκη. Μια από αυτές είναι η έσω επιμήκης δεσμίδα που περιέχει τόσο ανοδικές όσο και καθοδικές ίνες. Επίσης, η νωτιαία δεσμίδα του τριδύμου νεύρου ξεκινά από το αντίστοιχο πυρήνα και είναι μέρος των αισθητικών ινών του τριδύμου νεύρου, το οποίο λαμβάνει την αισθητικότητα από μεγάλο μέρος του κεφαλιού.
Πηγές
Κατηγορία:Εγκέφαλος
Κρίση της ιταλικής κυβέρνησης (2022)
Στις 14 Ιουλίου, παρά το γεγονός ότι κέρδισε σε μεγάλο βαθμό την ψήφο εμπιστοσύνης, ο πρωθυπουργός Ντράγκι υπέβαλε την παραίτησή του, η οποία ωστόσο απορρίφθηκε από τον Πρόεδρο Σέρτζιο Ματαρέλα. Στις 21 Ιουλίου, ο Ντράγκι παραιτήθηκε ξανά μετά από μια νέα ψήφο εμπιστοσύνης στη Γερουσία που απέτυχε να περάσει με απόλυτη πλειοψηφία, μετά τις αποχωρήσεις του Κινήματος Πέντε Αστέρων, της Λέγκα του Βορρά και της Φόρτσα Ιτάλια. Ο Πρόεδρος Ματαρέλα τελικά αποδέχτηκε την παραίτηση του Ντράγκι και του ζήτησε να παραμείνει στη θέση του για να χειριστεί τις τρέχουσες υποθέσεις. Προκηρύχθηκαν πρόωρες εκλογές για τις 25 Σεπτεμβρίου 2022.
Ιστορικό
Οι γενικές εκλογές του 2018 δημιούργησαν ένα διχασμένο κοινοβούλιο. Από τον Ιούνιο του 2018 έως τον Ιανουάριο του 2021, ο τότε ανεξάρτητος πολιτικός Τζουζέπε Κόντε υπηρέτησε ως πρωθυπουργός σε δύο διαφορετικά υπουργικά συμβούλια, το ένα υποστηριζόταν από έναν δεξιό συνασπισμό (1η Κυβέρνηση Κόντε) και ένα άλλο υποστηριζόμενο από έναν κεντροαριστερό συνασπισμό (2η Κυβέρνηση Κόντε). Τον Ιανουάριο του 2021, ο Ματέο Ρέντσι, ηγέτης της Ιτάλια Βίβα, απέσυρε την υποστήριξη στο υπουργικό συμβούλιο του Κόντε, προκαλώντας την πτώση της κυβέρνησης. Μετά από διαβουλεύσεις, ο Πρόεδρος Σέρτζιο Ματαρέλα διόρισε τον Μάριο Ντράγκι, τραπεζίτη και πρώην πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, να ηγηθεί μιας κυβέρνησης εθνικής ενότητας που αποτελείται από το Κίνημα Πέντε Αστέρων, τη Λέγκα του Βορρά, το Δημοκρατικό Κόμμα, την Φόρτσα Ιτάλια και το Άρθρο 1.
Κατά τη διάρκεια του 2022, προέκυψαν φήμες για πιθανή απόσυρση της υποστήριξης του Κινήματος των Πέντε Αστέρων στην κυβέρνηση εθνικής ενότητας, συμπεριλαμβανομένων των ισχυρισμών ότι ο Ντράγκι επέκρινε ιδιωτικά τον Κόντε και ζήτησε από τον ιδρυτή του κόμματος, Μπέπε Γκρίλο, να τον αντικαταστήσει. Ο Κόντε επέκρινε συχνά τις οικονομικές πολιτικές της κυβέρνησης, ιδίως όσον αφορά το εισόδημα των πολιτών, ένα εγγυημένο ελάχιστο εισόδημα για τους Ιταλούς πολίτες που ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας, καθώς και το καθεστώς των μπόνους 110%, πίστωση φόρου κτιρίων έως και 110%, τα οποία εισήχθησαν και τα δύο από τις κυβερνήσεις του Κόντε. Επιπλέον, οι εντάσεις σχετικά με τη στρατιωτική βοήθεια στην Ουκρανία μετά τη ρωσική εισβολή το 2022, προκάλεσαν επίσης διάσπαση στο M5S, με τον υπουργό Εξωτερικών Λουίτζι ντι Μάιο, ο οποίος εγκατέλειψε το κίνημα τον Ιούνιο του 2022, ιδρύοντας το δικό του πολιτικό κόμμα, Μαζί για το Μέλλον σε αντίθεση με την κριτική του Κόντε για την παράδοση όπλων στην Ουκρανία. Στις 12 Ιουλίου, ο Ντράγκι δήλωσε ότι θα παραιτηθεί εάν το M5S αποσύρει την υποστήριξή του στην κυβέρνηση.
Πολιτική κρίση
δεξιά|μικρογραφία|320x320εσ|Ο Πρωθυπουργός [[Μάριο Ντράγκι φθάνει στο Παλάτσο ντελ Κουιρινάλε για να παραιτηθεί]] Κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου στις 13 Ιουλίου 2022, ο Κόντε ανακοίνωσε ότι το M5S θα απείχε κατά την ψηφοφορία εμπιστοσύνης για το decreto aiuti, ένα κυβερνητικό νομοσχέδιο που εισήγαγε ένα κίνητρο 23 δισεκατομμυρίων ευρώ για να αντιπαραβάλει την οικονομική και ενεργειακή κρίση που προκλήθηκε από την πανδημία COVID-19 και τον συνεχιζόμενο ρωσο-ουκρανικό πόλεμο. Ο Κόντε δήλωσε ότι θεωρεί το πακέτο οικονομικής βοήθειας για οικογένειες και μικρές επιχειρήσεις που προτείνει η κυβέρνηση δεν αρκεί για την αντιμετώπιση της κρίσης του κόστους ζωής. Το νομοσχέδιο περιελάμβανε επίσης ένα έργο για την κατασκευή μιας μονάδας παραγωγής ενέργειας από απόβλητα στη Ρώμη, η οποία επικρίθηκε από τον Κόντε και το M5S, που το έκριναν επικίνδυνο για το περιβάλλον.
Στις 14 Ιουλίου, το νομοσχέδιο εγκρίθηκε από τη Γερουσία της Δημοκρατίας με 172 ψήφους υπέρ, πολύ πάνω από το όριο πλειοψηφίας, με το M5S να αποχώρει από το βήμα της Γερουσίας κατά τη διαδικασία της ψηφοφορίας. Παρά το γεγονός ότι δεν απέσυρε επίσημα την υποστήριξη προς την κυβέρνηση, αυτή η κίνηση θεωρήθηκε ευρέως ως ξεκάθαρη αντίθεση στις πολιτικές της κυβέρνησης και ντε φάκτο άνοιξε μια πολιτική κρίση στο υπουργικό συμβούλιο του Ντράγκι.
Μετά την αποχή του M5S, ο Ντράγκι διαβουλεύτηκε με τον Πρόεδρο Ματαρέλα για την κρίση. Μετά από λίγες ώρες, ο Ντράγκι παραιτήθηκε από την πρωθυπουργία, ωστόσο η παραίτηση του απορρίφθηκε αμέσως από τον Ματαρέλα. Σε επίσημη δήλωση που ανακοινώθηκε από το προεδρικό γραφείο, ο Ματαρέλα κάλεσε τον πρωθυπουργό να μιλήσει στο ιταλικό κοινοβούλιο για να εξηγήσει την πολιτική κατάσταση που εκτυλίχθηκε μετά την ψηφοφορία στη Γερουσία. Στις 14 Ιουλίου, η Λέγκα εξέφρασε επίσης την επιθυμία της για πρόωρες εκλογές, ενώ το Δημοκρατικό Κόμμα δεσμεύτηκε να αποτρέψει την κατάρρευση της κυβέρνησης. Στις 16 Ιουλίου, 11 δήμαρχοι έστειλαν επιστολή στον Ντράγκι ζητώντας του να ανακαλέσει την παραίτησή του και να παραμείνει πρωθυπουργός και στις 19 Ιουλίου, ο αριθμός αυξήθηκε σε σχεδόν δύο χιλιάδες.
Ψήφος εμπιστοσύνης για την κυβέρνηση Ντράγκι
δεξιά|μικρογραφία|320x320εσ|Ο Ντράγκι ανακοινώνει την παραίτησή του στον Πρόεδρο Ματαρέλα Στις 20 Ιουλίου, ο Ντράγκι μίλησε στη Γερουσία, επαναλαμβάνοντας την υποστήριξή του στην Ευρωπαϊκή Ένωση, το ΝΑΤΟ και την Ουκρανία, και λέγοντας ότι ήταν απολύτως απαραίτητο να ολοκληρωθούν οι οικονομικές και δικαστικές μεταρρυθμίσεις που ξεκίνησε η κυβέρνησή του. Δήλωσε επίσης ότι έχει δεσμευτεί πλήρως να επενδύσει περισσότερες σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και φιλικά προς το περιβάλλον έργα, και ότι σκοπεύει να διατηρήσει το εισόδημα των πολιτών, αν και με ορισμένες τροποποιήσεις. Ζήτησε από τους γερουσιαστές να παραμερίσουν τις διαφορές τους και να εξασφαλίσουν την κυβερνητική υποστήριξη και σταθερότητα. Μετά από συζήτηση στη Γερουσία, η κυβέρνηση ζήτησε ψήφο εμπιστοσύνης. Η Λέγκα και η Φόρτσα Ιτάλια ανακοίνωσαν ότι θα ψήφιζαν μαζί με τις FdI και M5S κατά της κυβέρνησης, λέγοντας ότι μετά την άρνηση του M5S να συμμετάσχει στην ψηφοφορία εμπιστοσύνης την προηγούμενη Πέμπτη, η πλειοψηφία ήταν πολύ διχασμένη ώστε το υπουργικό συμβούλιο να είναι αποτελεσματικό στο μέλλον. Λόγω του κεντροδεξιού συνασπισμού και της αποχής του M5S, η κυβέρνηση κέρδισε την ψήφο εμπιστοσύνης με μόνο 95 υπέρ και 38 αρνητικά, αποτυγχάνοντας να συγκεντρώσει την απόλυτη πλειοψηφία. Μετά την ψηφοφορία, η υπουργός Περιφερειακών Υποθέσεων Mariastella Gelmini αποχώρησε από το FI. την επόμενη ημέρα, ο Ρενάτο Μπρουνέτα, ιστορικό μέλος της Φόρτσα Ιτάλια και υπουργός Δημόσιας Διοίκησης, αποχώρησε επίσης από το κόμμα.
Ο Ντράγκι παραιτήθηκε ξανά την επόμενη μέρα. Ο Πρόεδρος Ματαρέλα αποδέχτηκε την παραίτησή του και του ζήτησε να παραμείνει σε θέση να χειρίζεται τις τρέχουσες υποθέσεις. Στις 21 Ιουλίου, ο Ματαρέλα διέλυσε επίσημα το Κοινοβούλιο και προκηρύχθηκαν πρόωρες εκλογές για τις 25 Σεπτεμβρίου 2022.
Κιουτάχεια
Η Κιουτάχεια (τούρκικα: Kütahya) είναι πόλη της βορειοδυτικής ασιατικής Τουρκίας, η κατά την αρχαιότητα ελληνική πόλη Κοτύαιον, ή Κοτυάειον, πατρίδα του Αισώπου, και επί ρωμαϊκών χρόνων το Κοτύαιουμ (Cotyaeum).
Θέση και ιστορία
Βρίσκεται περίπου τα 65 χλμ. και νοτιοδυτικά και του Εσκή Σεχίρ, και 300 χλμ. από τη Άγκυρα, στις παρυφές του όρους Πουρσούκ Νταγ και σε υψόμετρο περίπου τα 950 μ. όπου και αποτελεί πρωτεύουσα του ομώνυμου νομού.
Το Κοτύαιον περιβαλλόταν από διπλό παλαιό τείχος με πύργους, κοντά δε αυτού υπήρχε βυζαντινό φρούριο που δέσποζε της πεδιάδας και σώζεται και σήμερα. Λόγω της θέσης της στη διασταύρωση πολλών αρχαίων σημαντικών οδών, η Κιουτάχεια έπαιξε σημαντικό ιστορικό ρόλο από την αρχαιότητα. Μέχρι και το 1922 υπήρχε στην πόλη και κοινότητα Ελλήνων, με μερικές χιλιάδες μέλη.
Κατά τη Μικρασιατική Εκστρατεία, κοντά στην πόλη αυτή έλαβε χώρα στις 3 Ιουλίου του 1921 μεταξύ ελληνικών και τουρκικών δυνάμεων η μάχη της Κιουτάχειας η οποία και κατέληξε στην κατάκτηση της πόλης από την ελληνική Στρατιά. Λίγες ημέρες μετά, στις 15 Ιουλίου συνήλθε εδώ πολεμικό συμβούλιο (Σύσκεψη της Κιουτάχειας) με συμμετοχή της ελληνικής στρατιωτικής και πολιτικής ηγεσίας, το οποίο και αποφάσισε την καταδρομική προέλαση των ελληνικών δυνάμεων προς την Άγκυρα με σκοπό την καταστροφή των εκεί εχθρικών αποθεμάτων.
Πληθυσμός
Προ του 1922 αριθμούσε περισσότερους από 32.000 κατοίκους, στους οποίους συγκαταλέγονταν 5.000 περίπου Έλληνες, που μετά την Μικρασιατική εκστρατεία κατέφυγαν στη συνέχεια στην Ελλάδα, καθώς και 3.000 Αρμένιοι που άλλοι κατάφεραν να διαφύγουν ενώ άλλοι εξοντώθηκαν. Το 1950 αριθμούσε περίπου τους 20.000 κατοίκους, ενώ αντίθετα σήμερα έχει υπερβεί (κατ΄ εκτίμηση) τους 200.000 κατοίκους.
Προϊόντα
Κύρια προϊόντα της Κιουτάχειας είναι γεωργικά όπως σιτηρά, δημητριακά, φρούτα και ιδίως ζαχαρότευτλα. Περίφημα όμως είναι τα βιοτεχνικά προϊόντα αγγειοπλαστικής και κεραμικής τέχνης που είχαν ξεκινήσει εκεί οι εγκατεστημένοι Έλληνες και την οποία τέχνη μετέφεραν στη συνέχεια στην Ελλάδα. Από εκείνα τα πολύχρωμα κεραμικά στολίζονταν τα τζαμιά και τα ανάκτορα της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Επίσης κοντά στη πόλη υφίστανται και ορυχεία εξόρυξης λιγνίτη.