cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ιεσσαί του Καχέτι (γιος του Λέβαν)
Σταδιοδρομία στην υπηρεσία των Σαφαβιδών
Το 1576, ο Ισά Χαν ενεπλάκη σε έναν αγώνα εξουσίας μετά το τέλος τού σαχ Ταχμάσπ. Ήταν μέλος της γεωργιανής φατρίας με έδρα το Καζβίν, συμπεριλαμβανομένης της Γεωργιανής χήρας τού Ταχμάσπ, Ζαχρά Μπατζί, μίας πριγκίπισσας Σαλικασβίλι, η οποία προσπάθησε να εξασφαλίσει τη διαδοχή του νεότερου γιου τού Ταχμάσπ, Χαϊντάρ. Αλλά μία αντίπαλη φατρία, στην οποία κυριαρχούσαν οι Σουνίτες ευγενείς, δολοφόνησε τον Χαϊντάρ στο Καζβίν και έβαλε τον Ισμαήλ Β΄ στο θρόνο. Σύμφωνα με τον ιστορικό του 17ου αι. Iσκαντάρ μπεν Μουνσί, «Ο Iσά Χαν φυλακίστηκε μαζί με έναν άλλο Γεωργιανό, τον Σίμωνα Α΄ τού Κάρτλι, στο Aλαμούτ και απελευθερώθηκε μαζί του από τον σάχη Ισμαήλ. Ο Mουνσί μπορεί να τον συγχέει με τον Aρτσίλ, γιο τού Bαγράτ, πρίγκιπα τού Mουχράνι. Με την άνοδο τού σάχη Μοχάμεντ Χονταμπάντα το 1578, ο Ισά Χαν ήταν και πάλι υπέρ. Μαζί με τον Σίμωνα και έναν ακόμη Γεωργιανό, τον σάχη Ρουστάμ τον Λουρ, ήταν παρών στη στέψη τού Χονταμπάντα και οι τρεις έλαβαν την τιμή να φιλήσουν τα πόδια τού σάχη. «Η πίστη τού Ισά Χαν στους Σαφαβίδες εδραιώθηκε το 1578, με τον γάμο του με την κόρη τού Αμπούλ Νασίρ Σαμ Μίρζα, ετεροθαλούς αδελφού τού Σάχη Ταχμάσπ Α΄ και γιου τού Ισμαήλ Α΄, από τη σύζυγό του, κόρη του Χουσεΐν Χαν-ε Σαμλού. Την ίδια χρονιά, ο Ισά Χαν έπρεπε να διαφύγει από τον οθωμανικό στρατό τού Λάλα Καρά Μουσταφά Πασά, που προήλαυνε. Στη συνέχεια επέστρεψε στον Χριστιανισμό και κατέφυγε στην πατρίδα του, όπου απεβίωσε λίγο αργότερα, το 1580.
Υδροπλάνο (σκάφος)
Κατηγορία:Οχήματα
Ιεσσαί του Καχέτι (γιος του Λέβαν)
Οικογένεια
Ο Ιεσσαί απέκτησε τους πρίγκιπες:
Πηγές
Κατηγορία:Δυναστεία των Μπαγκρατιόνι
Ντομένικο Γκριμάνι
Ο Ντομένικο Γκριμάνι (Domenico Grimani, 19 Φεβρουαρίου 1461 – 27 Αυγούστου 1523) ήταν Βενετός ευγενής, θεολόγος και Καρδινάλιος της Βενετίας (1493 - 1523). Ο Ντομένικο όπως πολλοί κληρικοί της εποχής του κατείχε πολλά αξιώματα, θέσεις και πόστα, ο Έρασμος του αφιέρωσε τα «Μουσικά».
Πρώτα χρόνια
Γεννημένος στην Βενετία ήταν ο μεγαλύτερος από τους πέντε γιους του Αντωνίου Γκριμάνι και της συζύγου του Αικατερίνης Λορεντάν. Ο πατέρας του ήταν ο γηραιότερος εκλεγμένος Δόγης της Βενετίας με την βοήθεια των γιων του ιδιαίτερα του Ντομένικο (1521) που ήταν πολλά χρόνια Καρδινάλιος. Στην νεότητα του έδειξε έντονο ενδιαφέρον για τον Αναγεννησιακό ουμανισμό με την βοήθεια επιφανών δασκάλων στην γενέτειρα του Βενετία, στην συνέχεια σπούδασε στην Φλωρεντία στον κύκλο του Λαυρέντιου του Μεγαλοπρεπούς με τον Τζοβάννι Πίκο ντελλά Μιράντολα και τον Πολιζιάνο. Πήρε Διδακτορικό στο Κανονικό Δίκαιο στο Πανεπιστήμιο της Πάδοβας (23 Οκτωβρίου 1487), εξελέγη την ίδια χρονιά Γερουσιαστής της Βενετίας.
Θρύλοι
Ο Ντομένικο Γκριμάνι ήταν μεγάλος συλλέκτης έργων τέχνης από διάσημους καλλιτέχνες όπως οι : Λεονάρντο ντα Βίντσι, Τζορτζόνε, Τιτσιάνο, Χανς Μέμλινγκ, Ιερώνυμος Μπος και Ραφαήλ. Οι περισσότερες συλλογές του βρίσκονται στο Μουσείο Αρχαιοτήτων του ανακτόρου των δόγηδων στην Βενετία, οι υπόλοιπες βρίσκονται στην συλλογή του αρχιεπισκόπου στο Ούντινε. Η "Σύνοψη του Γκριμάνι" στην Μαρκιανή Βιβλιοθήκη θεωρείται μείζον έργο για την ύστερη ιστορία των μεσαιωνικών Φλαμανδικών εικονογραφημένων χειρογράφων. Δημιουργήθηκε στην Γάνδη και την Μπρυζ την περίοδο 1515 - 1520 και ανήκε στον Καρδινάλιο Ντομένικο Γκριμάνι. Πολλοί διάσημοι καλλιτέχνες όπως οι Σάϊμον Μπένινγκ και Τζέραρντ Ντέηβιντ συνεισέφεραν μερικά από τα καλύτερα έργα τους στην Μαρκιανή Βιβλιοθήκη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί κληρικοί Κατηγορία:Βενετία Κατηγορία:Ιταλοί καρδινάλιοι Ντομενικο Κατηγορία:Επίσκοποι του 16ου αιώνα Κατηγορία:Ιταλοί Επίσκοποι
Γιαβόζνο
Το Γιαβόζνο είναι μια πόλη στη νότια Πολωνία, κοντά στο Κατοβίτσε. Βρίσκεται στα υψίπεδα της Σιλεσίας, στον ποταμό Πρζέμζα (παραπόταμος του Βιστούλα).
Το Γιαβόζνο ανήκει στην ιστορική επαρχία της Μικράς Πολωνίας. Η πόλη βρίσκεται στο βοεβοδάτο της Σιλεσίας από την ίδρυσή της το 1999, ενώ στο παρελθόν (1975–1999) ανήκε στο βοεβοδάτο του Κατοβίτσε.
Είναι μία από τις πόλεις της αστικής περιοχής του Κατοβίτσε με πληθυσμό 2,7 εκατομμυρίων και σε μια ευρύτερη μητροπολιτική περιοχή της Σιλεσίας που κατοικείται από περίπου 5.294.000 κατοίκους. Ο πληθυσμός της πόλης είναι 89.350 κάτοικοι (2021).
Ονομασία
Η ονομασία της πόλης προέρχεται από τις συκομουριές (jawor στα πολωνικά), που στο παρελθόν ήταν άφθονες στην περιοχή.
Τοποθεσία
Ο δήμος βρίσκεται σε μικρή απόσταση βορειοανατολικά της Διασταύρωσης 41 στον αυτοκινητόδρομο Α4. Βρίσκεται στα υψίπεδα της Σιλεσίας, στην ιστορική περιοχή της Μικράς Πολωνίας, και από την ίδρυσή της έως το 1975, ήταν διοικητικά συνδεδεμένη με την πρωτεύουσα της Μικράς Πολωνίας, την Κρακοβία. Μέχρι το 1795, ανήκε στο Βοεβοδάτο της Κρακοβίας. Στη συνέχεια, μαζί με την Κρακοβία, καταλήφθηκαν από την Αυτοκρατορία των Αψβούργων στον Διαμελισμό της Πολωνίας. Το 1815-1846 ανήκε στην Ελεύθερη Πόλη της Κρακοβίας, η οποία προσαρτήθηκε από την Αυστρία και συγχωνεύθηκε με το Βασίλειο της Γαλικίας και τη Λοδομερία. Το 1918, το Γιαβόζνο επέστρεψε στην Πολωνία.
Διοικητική θέση
Το Γιαβόζνο εντάχθηκε στο Βοεβοδάτο της Σιλεσίας (επαρχία) με ισχύ την 1η Ιανουαρίου 1999 βάσει του νόμου για την αναδιοργάνωση της τοπικής αυτοδιοίκησης. Προηγουμένως, ήταν προσαρτημένο στο Βοεβοδάτο του Κατοβίτσε (1975–1998) και πριν από αυτό στο Βοεβοδάτο της Κρακοβίας. Το Γιαβόζνο βρίσκεται στα ανατολικά της μεγαλύτερης μητρόπολης της Πολωνίας και μιας από τις μεγαλύτερες στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αριθμώντας περίπου 3,5 εκατομμύρια. Αυτή η αστική επέκταση άνθισε τον 19ο αιώνα χάρη στην ταχεία ανάπτυξη των μεταλλευτικών και μεταλλουργικών βιομηχανιών. Το 2006 το Γιαβόζνο και 14 γειτονικές πόλεις σχημάτισαν μια πολυδημοτική δομή, την Μητροπολιτική Ένωση Άνω Σιλεσίας. Ο πληθυσμός του είναι 2 εκατομμύρια και η έκτασή του είναι 1.304 τετραγωνικά χιλιόμετρα. δεξιά|μικρογραφία|240x240εσ| Μητροπολιτική Ένωση Άνω Σιλεσίας
Μεταφορές
Το Γιαβόζνο βρίσκεται στη διασταύρωση ορισμένων οδικών διαδρομών, όπως ο αυτοκινητόδρομος Α4 (μέρος της Ευρωπαϊκής Οδού E40), ο αυτοκινητόδρομος ταχείας κυκλοφορίας S1 που συνδέεται με τον αυτοκινητόδρομο Α1 (αμφότεροι αποτελούν μέρος της ευρωπαϊκής Οδού E75 ), την εθνική οδό 79 (Βαρσοβία-Μπίτομ) και την Οδό του Βοεβοδάτου 903.
Η δημόσια συγκοινωνία παρέχεται από την PKM Jaworzno, που δεν ανήκει στην KZK GOP. Η PKM Jaworzno ήταν μια από τις πρώτες εταιρείες δημόσιων μεταφορών στην Πολωνία, που εισήγαγε τη μαγνητική κάρτα που ονομάζεται Αστική Κάρτα Γιαβόζνο αντί για χάρτινα εισιτήρια. Επί του παρόντος, η PKM Jaworzno είναι μια από τις πιο σύγχρονες εταιρείες δημόσιων μεταφορών στην Πολωνία. Ο στόλος της PKM Jaworzno βασίζεται κατά 40% σε ηλεκτρικά οχήματα. μικρογραφία|240x240εσ| Περιοχές του Γιαβόζνο
Ιστορία
Κατά τον Μεσαίωνα, στο λόφο Γκρότζισκο ιδρύθηκε φρούριο, ίχνη του οποίου μπορούν να βρεθούν ακόμη. Η πρώτη γνωστή αναφορά του Γιαβόζνο προέρχεται από το έτος 1229 και το 1335 υπήρχε μια ενοριακή εκκλησία του Αγίου Βόιτσιτς. Το Γιαβόζνο παρέμεινε ένα μικρό χωριό στη δυτική Μικρά Πολωνία, κοντά στην πολύ μεγαλύτερη και πιο σημαντική πόλη Χσάνουφ. Από το 1179, ο κοντινός ποταμός Πρζέμζα σηματοδότησε τα σύνορα μεταξύ της Μικράς Πολωνίας και της Σιλεσίας. Έγινε επίσης κρατικό σύνορο της Πολωνίας μέχρι το 1922. Η περιοχή του Γιαβόζνο ήταν αρχικά υπό την κυριαρχία των επισκόπων της Κρακοβίας. Αφού η Αυστρία κατέλαβε τη Σιλεσία στα τέλη του 17ου αιώνα, αναπτύχθηκαν πολλά ανθρακωρυχεία κοντά στο Γιαβόζνο. Τον 18ο αιώνα βρέθηκαν εδώ κοιτάσματα αργύρου, μολύβδου, σιδήρου και ψευδαργύρου. Το 1767, το πρώτο ανθρακωρυχείο στην Πολωνο-Λιθουανική Κοινοπολιτεία άνοιξε στη Σάκοβα. αριστερά|μικρογραφία| Άποψη του σιδηροδρομικού σταθμού από τις αρχές του 20ού αιώνα Μετά τους διαμελισμούς της Πολωνίας, το Γιαβόζνο ανήκε στην Αυτοκρατορία των Αψβούργων. Το 1809 – 1815 ήταν τμήμα του Δουκάτου της Βαρσοβίας και το 1815–1846 ανήκε στην Ελεύθερη Πόλη της Κρακοβίας, η οποία το 1846 προσαρτήθηκε από την Αυστριακή Αυτοκρατορία. Το Γιαβόζνο παρέμεινε στην αυστριακή Γαλικία μέχρι τον Νοέμβριο του 1918. Τον 19ο αιώνα, το χωριό έγινε διάσημο για τη λεγόμενη Γωνιά των Τριών Αυτοκρατόρων, όπου συναντήθηκαν τα σύνορα τριών δυνάμεων (Γερμανική Αυτοκρατορία, Ρωσική Αυτοκρατορία και Αυστροουγγαρία). Το 1847, μια νέα σιδηροδρομική γραμμή συνδέει την περιοχή Σάκοβα του Γιαβόζνο με την Κρακοβία και την Πρωσική Άνω Σιλεσία. Το χωριό έγινε κέντρο εκβιομηχάνισης. Ένα εργοστάσιο παραγωγής ενέργειας άνοιξε το 1898 και τα ανθρακωρυχεία του Γιαβόζνο εξόρυσσαν το 84% του άνθρακα της Γαλικίας. Πολλά νέα εργοστάσια ιδρύθηκαν εδώ στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ού αιώνα. Ως αποτέλεσμα, στις 21 Σεπτεμβρίου 1901, ο αυτοκράτορας Φραγκίσκος Ιωσήφ Α' της Αυστρίας χορήγησε καταστατικό πόλης στο Γιαβόζνο.
Μετά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, το 1918, η Πολωνία ανέκτησε την ανεξαρτησία και τον έλεγχο της πόλης. Στη Δεύτερη Πολωνική Δημοκρατία, το Γιαβόζνο ανήκε στο Βοεβοδάτο της Κρακοβίας, στο οποίο παρέμεινε και μετά τον πόλεμο, μέχρι το 1975.
Μετά την κοινή γερμανοσοβιετική εισβολή στην Πολωνία, η οποία ξεκίνησε τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο τον Σεπτέμβριο του 1939, η πόλη καταλήφθηκε από τη Γερμανία. Οι Γερμανοί λειτούργησαν πολλά στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας στην πόλη, συμπεριλαμβανομένης μιας ναζιστικής φυλακής/στρατοπέδου καταναγκαστικής εργασίας, ενός υποστρατοπέδου του στρατοπέδου συγκέντρωσης του Άουσβιτς και του υποστρατοπέδου E596 του στρατοπέδου αιχμαλώτων πολέμου Στάλαγκ Η'-B/344 για Αιχμαλώτους Δυτικών Συμμάχων στο ανθρακωρυχείο Γιαν Κάντι (υπό κατοχή με το όνομα Νταχσγκρούμπε), και τα υποστρατόπεδα E561, E563 και E732 του Στάλαγκ Η'-B/344, που βρίσκονται σε μια τοπική σιδηροδρομική αποθήκη, στο ανθρακωρυχείο Σομπιέσκι (τότε μετονομάστηκε σε Ρομπερτσγκρούμπε) και στη σημερινή συνοικία Σάκοβα, αντίστοιχα.
Μετά τον πόλεμο, η πόλη επανήλθε στην Πολωνία, αν και με κομμουνιστικό καθεστώς που είχε εγκατασταθεί από τη Σοβιετική Ένωση, το οποίο παρέμεινε στην εξουσία μέχρι την πτώση του κομμουνισμού τη δεκαετία του '80. Οι κομμουνιστές μετέτρεψαν το πρώην ναζιστικό γερμανικό υποστρατόπεδο του Άουσβιτς στο Κεντρικό Στρατόπεδο Εργασίας Γιαβόζνο.
Στη Λαϊκή Δημοκρατία της Πολωνίας το Γιαβόζνο αναπτύχθηκε ως σημαντικό βιομηχανικό κέντρο. Ο πληθυσμός αυξήθηκε γρήγορα, όταν χιλιάδες μετανάστες ήρθαν εδώ για να αναζητήσουν δουλειά σε ανθρακωρυχεία, εργοστάσια ηλεκτροπαραγωγής και άλλα εργοστάσια. Επιπλέον, αρκετά χωριά ενσωματώθηκαν στο Γιαβόζνο. Ως αποτέλεσμα, η περιοχή του Γιαβόζνο φτάνει τα 152 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Το 1975, η πόλη έγινε μέρος του βοεβοδάτου του Κατοβίτσε. Παρά το γεγονός ότι οι περισσότερες πόλεις της κομητείας Χσάνουφ πριν από το 1975 επέστρεψαν στη Μικρά Πολωνία, το Γιαβόζνο προσαρτήθηκε στο Σιλεσιανό βοεβοδάτο το 1999.
Περιβάλλον
μικρογραφία|240x240εσ| Τεχνητή λίμνη Σοσίνα Το πράσινο, τα δάση και η υπανάπτυκτη γη αποτελούν το 60% της έκτασης της πόλης. Το Γιαβόζνο έχει περιβαλλοντικά πολύτιμες περιοχές, που ως ομάδα παρουσιάζουν ποικιλία τοπίων και βλάστησης καθώς και πλούτο χλωρίδας και πανίδας. Αυτά περιλαμβάνουν το φυσικό καταφύγιο Ντόλινα Ζάμπνικα, την περιοχή προστατευόμενου τοπίου Ντόμπρα Γουιλκόσιν, το μνημείο φυσικής επιφάνειας Σασάνκα, τον λόφο Γκρότσισκο και τη λίμνη Σοσίνα. Εντός των ορίων του Γιαβόζνο υπάρχουν 41 είδη φυτών υπό αυστηρή προστασία και 11 υπό μερική προστασία. μικρογραφία|240x240εσ| Εκκλησία της Αγίας Ελισάβετ της Ουγγαρίας στο Γιαβόζνο
Αθλητισμός και πολιτισμός
μικρογραφία|240x240εσ| Αθλητικές εγκαταστάσεις Η πόλη του Γιαβόζνο διαθέτει πολλές αθλητικές εγκαταστάσεις σε ευρωπαϊκό επίπεδο και προσφέρει μια πλούσια ποικιλία εκπαιδευτικών και πολιτιστικών δραστηριοτήτων. Η μεγάλη αρένα της πόλης, το Hala Widowiskowo-Sportowa, μπορεί να φιλοξενήσει 2.500 θεατές. Το κέντρο θαλάσσιων σπορ Sosina είναι ο χώρος διεξαγωγής του ετήσιου πολωνικού πρωταθλήματος θαλάσσιου σκι.
Αδελφοποιημένες πόλεις
Το Γιαβόζνο είναι αδελφοποιημένο με:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βοεβοδάτο Κρακοβίας (1919-1939) Κατηγορία:Βασίλειο της Γαλικίας και Λοδομερίας Κατηγορία:Βοεβοδάτο Κρακοβίας (14ος αιώνας-1795) Κατηγορία:Πόλεις του Βοεβοδάτου Σιλεσίας Κατηγορία:Πόλεις πόβιατ της Πολωνίας
Οι Αναλώσιμοι 2
Οι Αναλώσιμοι 2 (αγγλικά: The Expendables 2) είναι αμερικανική κινηματογραφική ταινία δράσης η οποία κυκλοφόρησε στις 17 Αυγούστου του 2012, και στην Ελλάδα η πρώτη της προβολή έγινε στα τέλη του ίδιου μήνα. Σκηνοθετήθηκε από τον Σάιμον Γουέστ, με σενάριο του Κεν Κάουφμαν και με πρωταγωνιστές τους Σιλβέστερ Σταλόνε, Τζέισον Στέιθαμ, Ράντι Κουτούρ, Ντολφ Λούντγκρεν, Τζετ Λι, Άρνολντ Σβαρτσενέγκερ,Μπρους Γουίλις και Τσακ Νόρις.
Οι Αναλώσιμοι 2 αποτελεί συνέχεια της προηγούμενης ταινίας που κυκλοφόρησε και άνοιξε τη σειρά, το καλοκαίρι του 2010. Η ταινία διαδραματίζεται σε διάφορες περιοχές, συμπεριλαμβανομένων και της Βουλγαρίας, του Χονγκ Κονγκ και της Νέας Ορλεάνης.
Πλοκή
Στο κατεδαφισμένο αεροπλάνο, υπάρχει ένα "θησαυροφυλάκιο" όπου μέσα υπάρχουν σχέδια που αναφέρουν μεγάλα κοιτάσματα πλουτωνίου, που είχαν σχεδιαστεί από Ρώσους κατά την περίοδο του Ψυχρού Πολέμου. Στην Αλβανία, κυριαρχούν στα ορεινά χωριά, οι Σανγκ μια συμμορία που παίρνει κατοίκους του χωριού και τους κρατά ως σκλάβους και τους χρησιμοποιεί για να βρουν τα συγκεκριμένα κοιτάσματα πλουτωνίου. Επικεφαλής είναι ο Βίλειν (Ζαν Κλοντ Βαν Νταμ) και το "δεξί του χέρι", ο Έκτορ (Σκoτ Άτκινς).
Οι Αναλώσιμοι καταφέρνουν να βρουν το κατεδαφισμένο αεροπλάνο και με τη βοήθεια της Μάγκι, κατάφεραν να πάρουν τα σχέδια. Εν τω μεταξύ, ο Ρός έστειλε τον Μπίλι να πάει από την άλλη πλευρά για να φυλάει "τσίλιες", όμως γίνεται κάτι που δεν το περίμεναν. Να τους βρουν οι Σάνγκ. Ο Βίλειν συναντά για πρώτη φορά την ομάδα, και τους προειδοποιεί πως αν δώσουν τα σχέδια θα αφήσουν τον Μπίλι ελεύθερο. Αυτό συμβαίνει, αλλά ύστερα ο Βιλέιν μαχαίρωσε κυριολεκτικά τον νεαρό Μπίλι και πέθανε ακαριαία.
Το μόνο που έμεινε είναι η εκδίκηση, για τον Μπίλι. Αποστολή τους είναι να πάρουν πίσω τα σχέδια πριν είναι αργά. Η Μάγκι αποκαλύπτει πως το πλουτώνιο είναι στη Βουλγαρία, και η ομάδα ταξιδεύει εκεί. Θα καταφέρει η ομάδα των Αναλώσιμων να τα βγάλει πέρα ή ο Βίλειν πραγματικά θα τους βασανίσει μέχρι το τέλος;
Κυκλοφορία
Η πρεμιέρα της ταινίας των Αναλώσιμων, έγινε στις 8 Αυγούστου, στην πόλη της Μαδρίτης στην Ισπανία, ενώ ακολούθησαν πρεμιέρες και στο Παρίσι την επόμενη μέρα (9 Αυγούστου) και στο Χόλυγουντ στις 15 του ίδιου μήνα. Η επίσημη κυκλοφορία της ταινίας έγινε στις 16 Αυγούστου του 2012.
Γεγονότα
Πολλά γεγονότα συνέβησαν κατά τη διάρκεια οργάνωσης της ταινίας, τα οποία δεν είχαν καλό αποτέλεσμα. Πιο αναλυτικά, η παραγωγή που ανέλαβε την ταινία, σκόπευε να κάνουν γυρίσματα στο Σπήλαιο Ντεβετάσκα, στη Βουλγαρία και αυτό είχε κάποιες συνέπειες. Όλοι οι σχετικοί ήρθαν σε επαφή με το Περιβαλλοντικό Πρακτορείο της χώρας, και πλήρωσαν πρόστιμο 3.440 δολαρίων για τις ζημιές που προκάλεσαν στην είσοδο του σπηλαίου.
Επίσης, περιβαλλοντολόγοι ανέφεραν πως κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων, θα προκαλέσουν πολλές περιβαλλοντικές καταστροφές, καθώς εκεί αποτελεί σπίτι 40 ειδών των ζωντανών που βρίσκονται υπό εξαφάνιση. Μάλιστα, εκεί αποτελεί και σπίτι των νυχτερίδων και ο πληθυσμός τους μειώθηκε κατά 75%, με στατιστικά που φέρνουν αρνητικές απόψεις (το 2010 υπήρχαν 30,000 νυχτερίδες και το 2011, 8.000 νυχτερίδες). Επομένως, η παραγωγή δέχτηκε και συμφώνησε πως για περιβαλλοντικούς λόγους δεν θα προκληθούν εκρήξεις και κυνηγητά αυτοκινήτων κοντά στη σπηλιά.
Τέλος, τον Ιούλιο του 2012, η οικογένεια του κασκαντέρ Κουν Λίου θρήνησε το μέλος της, που σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2012 Κατηγορία:Αμερικανικές θρίλερ ταινίες δράσης Κατηγορία:Ταινίες σίκουελ Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Lions Gate Entertainment Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Βουλγαρία Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Νέα Ορλεάνη
Λουξεμβούργο (αποσαφήνιση)
Λουξεμβούργο είναι η ονομασία που έχουν:
Χίντεκι Γιουκάβα
Ο Χίντεκι Γιουκάβα (湯川 秀樹, 23 Ιανουαρίου 1907 – 8 Σεπτεμβρίου 1981) ήταν Ιάπωνας φυσικός. Είναι κυρίως γνωστός για τη θεωρητική πρόβλεψη της ύπαρξης του μεσονίου και για το δυναμικό Γιουκάβα (Yukawa potential), που περιγράφει την ισχυρή εξάρτηση της ισχυρής πυρηνικής δύναμης από την ακτίνα δράσης της. Για τη συνεισφορά του αυτή στη θεωρητική φυσική έγινε ο πρώτος Ιάπωνας που τιμήθηκε με το βραβείο Νόμπελ το 1949.
Ο Γιουκάβα γεννήθηκε στο Τόκυο το 1907 και αποφοίτησε από το Αυτοκρατορικό Πανεπιστήμιο του Κιότο το 1929 όπου και εργάστηκε ως λέκτορας για τέσσερα χρόνια. Έδειξε ενδιαφέρον στη θεωρητική φυσική και κυρίως στη φυσική στοιχειωδών σωματιδίων. Το 1933 έγινε βοηθός καθηγητή στο Πανεπιστήμιο της Οσάκα, σε ηλικία 26 ετών.
Το 1935 πρότεινε την ύπαρξη ενός σωματιδίου που ονόμασε "μεσοτρόνιο", το οποίο θα έπαιζε το ρόλο του φορέα της πυρηνικής δύναμης. Ο Βέρνερ Χάιζενμπεργκ του οποίου ο πατέρας ήταν καθηγητής της ελληνικής γλώσσας, του ανέφερε πως δεν υπάρχει "τρ" στη λέξη "μέσος", οπότε και η ονομασία που χρησιμοποιήθηκε για το υποθετικό σωματίδιο έγινε "μεσόνιο". Από την υπόθεση ότι το σωματίδιο αυτό κινείται με ταχύτητα περίπου ίση με την ταχύτητα του φωτός από νουκλεόνιο σε νουκλεόνιο, ο Γιουκάβα υπολόγισε ότι η μάζα του μεσονίου θα πρέπει να είναι 250 φορές μεγαλύτερη από τη μάζα του ηλεκτρονίου.
Το 1936 οι Καρλ Άντερσον και Σεθ Νέντερμαγιερ ανακάλυψαν τα σωματίδια που ονομάζονται σήμερα μιόνια. Αυτά έχουν μάζα περίπου 200 φορές τη μάζα του ηλεκτρονίου και υπήρχε η υποψία ότι ήταν τα σωματίδια των οποίων την ύπαρξη είχε προβλέψει ο Γιουκάβα. Αργότερα όμως ανακαλύφθηκε ότι αντιδρούν ασθενικά με τους πυρήνες, πράγμα που σήμαινε ότι η υποψία δεν ανταποκρινόταν στην πραγματικότητα.
Ήταν ένας από τους έντεκα επιστήμονες που υπέγραψαν το Μανιφέστο Ράσελ - Αϊνστάιν που υπογράμμιζε τους κινδύνους που εγείρονται από τη χρήση πυρηνικών όπλων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιάπωνες φυσικοί Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Φυσικής Κατηγορία:Φυσικοί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Ιάπωνες νομπελίστες
Αλέξανδρος Μερκάτης
thumb|right|350px|Ο Αλέξανδρος Μερκάτης (δεύτερος από αριστερά) σε φωτογραφία της διοργανωτικής επιτροπής των [[Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 1906|Ολυμπιακών αγώνων του 1906: Μιλτιάδης Νεγρεπόντης, Αλέξανδρος Μερκάτης, Σπυρίδων Στάης, Σπυρίδων Λάμπρος, Γεώργιος Στρέιτ, Γεώργιος, Πέτρος Καλλιγάς, Παύλος Σκουζές, Μ. Στελλάκης, Νικόλαος Θων, Κωνσταντίνος Μηλιώτης Κομνηνός.]]Ο Αλέξανδρος Μερκάτης (1874 - 1947) ήταν Έλληνας αυλικός και αθλητής.
Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν γιος του Λεονάρδου Μερκάτη και της Αικατερίνης Μπενιζέλου. Από την πλευρά του πατέρα του καταγόταν από παλιά οικογένεια της Ζακύνθου ιταλικής καταγωγής ενώ από την πλευρά της μητέρας του από τις οικογένειας Σκουζέ και Μπενιζέλου. Παππούς του ήταν ο ακαδημαΐκός Αλέξανδρος Μπενιζέλος. Ήταν διδάκτωρ της Νομικής και έφερε τον τίτλο του Κόμητος. Την περίοδο 1896 - 1897 χρημάτισε γραμματέας της αυτοκράτειρας της Αυστρίας Ελισάβετ. Υπήρξε Αυλάρχης των βασιλιάδων Κωνσταντίνου και του Αλεξάνδρου και Μέγας Αυλάρχης και Μέγας Τελετάρχης του Γεωργίου Β΄, θέση από την οποία παραιτήθηκε το 1946. Είχε αποκτήσει τεράστια ακίνητη περιουσία στην περιοχή των Αθηνών μεταξύ των οποίων και το κτήμα Αλεξάνδρου στο Αιγάλεω. Ήταν παιδικός φίλος του Βασιλιά Κωνσταντίνου Α΄.
Ήταν παντρεμένος με την Χάριετ Wright και είχε αποκτήσει έναν γιο, τον Λεονάρδο, και δύο κόρες, την Αταλάντα, σύζυγο του γνωστού συγγραφέα Michael Arlen, και την Ντάρια.
Αθλητική δραστηριότητα
Υπήρξε στενός συνεργάτης του Ντε Κουμπερντέν και συνέβαλε σημαντικά στην διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων του 1896. Διετέλεσε μέλος της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής (1899 - 1925), μέλος της Επιτροπής Ολυμπιακών Αγώνων, μέλος της διοργανωτικής επιτροπής των Ολυμπιακών Αγώνων του 1896 και 1906, αλυτάρχης στους αθλητικούς αγώνες του 1907 προς τιμήν του βασιλιά της Ιταλίας, ιδρυτικό μέλος και πρόεδρος (1901 - 1909) του Ομίλου Αντισφαίρισης Αθηνών καθώς και μέλος της ελλανοδίκου επιτροπής των Πανελλήνιων πρωταθλημάτων στίβου ανδρών του 1905 και του 1907. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Παρισιού (1900) αν και ήταν ο αρχηγός της ελληνικής αποστολής, στο αγώνισμα του γκολφ συμμετείχε με τα γαλλικά χρώματα λαμβάνοντας την ενδέκατη θέση. Η πράξη του αυτή προκάλεσε μεγάλες αντιδράσεις στην Ελλάδα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μέλη Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής Κατηγορία:Γάλλοι αθλητές του γκολφ Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του γκολφ Α Κατηγορία:Πρόεδροι Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής Κατηγορία:Αθλητές του γκολφ στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1900
Into the Wild
Into the Wild είναι ο τίτλος του 23ου στούντιο δίσκου του βρετανικού χαρντ ροκ συγκροτήματος Uriah Heep, ο οποίος κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 2011 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Frontiers Records". Η ιαπωνική έκδοση του δίσκου, η οποία περιείχε το μπόνους κομμάτι "Hard Way to Learn", εκδόθηκε στις 12 Απριλίου, ενώ η ευρωπαϊκή έκδοση κυκλοφόρησε τρεις ημέρες αργότερα και η αμερικανική, στις 3 Μαΐου 2011.
Ο δίσκος έλαβε θετικές κριτικές, ανεβαίνοντας στα περισσότερα ευρωπαϊκά τσαρτ, φθάνοντας στο # 32 στη Γερμανία, την υψηλότερη θέση στην οποία έφθασε δίσκος του συγκροτήματος, από το "Fallen Angel" του 1978.
Τραγούδια
1. Nail on the Head (Box, Lanzon) - 4:15
2. I Can See You (Box, Lanzon) - 4:13
4. Money Talk (Lanzon) - 4:44
5. I'm Ready (Box, Lanzon) - 4:14
6. Trail of Diamonds (Box, Lanzon) - 6:28
Αμαρτία
Στο πλαίσιο της θρησκείας, η αμαρτία είναι η παράβαση του θείου νόμου. Η αμαρτία μπορεί επίσης να ειδωθεί ως κάθε σκέψη ή πράξη η οποία θέτει σε κίνδυνο την ιδανική σχέση μεταξύ ενός ατόμου και του Θεού, ή ως κάθε απόκλιση από την αντιλαμβανόμενη ιδανική τάξη της ζωής του ανθρώπου.
Into the Wild
Τραγούδια
7. Southern Star (Lanzon) - 4:26
Αμαρτία
Βουδισμός
Ο Βουδισμός πιστεύει στην αρχή του κάρμα, όπου το να υποφέρει κανείς είναι η αναπόφευκτη συνέπεια της απληστίας, του θυμού και της πλάνης (γνωστά ως τα τρία δηλητήρια). Αν και δεν υπάρχει καθαρή αντιστοίχηση της Αβρααμικής έννοιας της αμαρτίας στον βουδισμό, το να κάνει κάποιος κακές πράξεις αναγνωρίζεται στον βουδισμό. Η βουδιστική ηθικολογία είναι στην φύση της συνεπειοκρατική και δεν βασίζεται σε καθήκον απέναντι σε οποιαδήποτε θεότητα.
Into the Wild
Τραγούδια
8. Believe (Box, Lanzon) - 5:09
9. Lost (Bolder) - 4:51
Αμαρτία
Βουδισμός
Το κάρμα σημαίνει δράση, και στο Βουδιστικό πλαίσιο αναφοράς, το κίνητρο είναι η πιο σημαντική πλευρά της δράσης. Αν το κάρμα που γίνεται με το μυαλό, σώμα και / ή λόγο μπορεί να χαρακτηριστεί καλό ή καλό, εξαρτάται από αν θα επιφέρει ευχάριστα ή δυσάρεστα αποτελέσματα στο άτομο που κάνει την πράξη. Πρέπει κάποιος να εξαγνίσει το αρνητικό κάρμα για να απελευθερωθεί από τα εμπόδια για την απελευθέρωση από το φαύλο κύκλο της αναγέννησης. Ο εξαγνισμός μειώνει αυτό που υποφέρει κανείς και στο τέλος φτάνει στη νιρβάνα, την ανώτερη κατάσταση εξαγνισμού.
Ινδουισμός
Στον Ινδουισμό, ο όρος αμαρτία (pāpa στα σανσκριτικά) χρησιμοποιείται συχνά για πράξεις που δημιουργούν αρνητικό κάρμα, παραβαίνοντας ηθικούς κανόνες, κάτι το οποίο επιφέρει αυτόματα αρνητικές συνέπειες. Αυτό είναι κατά κάποιο τρόπο παρόμοιο με την Αβρααμική έννοια της αμαρτίας, με την έννοια ότι η pāpa θεωρείται έγκλημα κατά των νόμων του Θεού, που είναι γνωστοί ως Ντάρμα, ή ηθική τάξη, και εναντίον του ίδιου του εαυτού. Για βαρύτερα παραπτώματα χρησιμοποιείται ο όρος aparadha. Με την κυριολεκτική έννοια της λέξης, ο όρος papa δεν ισοδυναμεί με το αμαρτία. Αυτό συμβαίνει γιατί στον Ινδουισμό δεν υπάρχει ομοφωνία για την φύση της τελικής πραγματικότητας του Θεού.
Into the Wild
Τραγούδια
10. T-Bird Angel (Box, Lanzon) - 4:01
11. Kiss of Freedom (Lanzon) - 6:13
Αμαρτία
Ιουδαϊσμός
Το κύριο ρεύμα του Ιουδαϊσμού θεωρεί την παράβαση οποιασδήποτε από τις 613 εντολές του Μωσαϊκού νόμου για τους Εβραίους, ή των Επτά νόμων του Νώε για τους Εθνικούς ως αμαρτία Judaism teaches that all humans are inclined to sin from birth. . Η αμαρτία έχει πολλές κατηγοριοποιήσεις και βαθμούς. Κάποιες αμαρτίες τιμωρούνται με θάνατο από δικαστήριο, άλλες με θάνατο από τα ουράνια, άλλες με μαστίγωμα, και άλλες χωρίς τέτοιες ποινές, αλλά καμία αμαρτία η οποία γίνεται από πρόθεση δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς συνέπειες. Μη ηθελημένες παραβιάσεις των 613 εντολών δεν λογίζονται ως αμαρτίες. Οι "κατά λάθος αμαρτίες" θεωρούνται λιγότερο σοβαρές αμαρτίες. Όταν ακόμα υπήρχε ο Ναός της Ιερουσαλήμ, οι άνθρωποι προσφέρανε θυσίες για τα παραπτώματά τους. Η άφεση μέσω της θυσίας περιγράφεται πολύ συγκεκριμένα. Κατά κύριο λόγο, η θυσία παρέχει άφεση μόνο για τις "κατά λάθος αμαρτίες", δηλαδή αμαρτίες οι διαπράχθηκαν επειδή το άτομο ξέχασε ή δεν γνώριζε ότι συγκεκριμένη πράξη είναι αμαρτία. Σε κάποιες περιστάσεις όμως, η έλλειψη γνώσης θεωρείται κοντά στην ηθελημένη πρόθεση. Δεν απαιτείται εξιλέωση για παραβιάσεις που έγιναν υπό απειλή, και κατά κύριο λόγο, η θυσία δεν μπορεί να εξιλεώσει ηθελημένη αμαρτία. Παραπέρα, η θυσία δεν έχει κανένα αποτέλεσμα άφεσης αν το άτομο που κάνει την προσφορά δεν μετανοήσει ειλικρινώς για τις πράξεις του πριν κάνει την προσφορά, και αποκαταστήσει τη βλάβη σε όποιο πρόσωπο πιθανόν υπέστη βλάβη από αυτές τις πράξεις.
Ο Ιουδαϊσμός διδάσκει ότι κάθε ηθελημένη αμαρτία έχει συνέπειες. Οι εντελώς δίκαιοι υποφέρουν για τις αμαρτίες του (εξαθλίωση, φτώχια, και δεινά που στέλνει σε αυτούς ο Θεός) σε αυτόν τον κόσμο και λαμβάνουν την ανταμοιβή τους στον άλλο κόσμο. Αυτοί σε ενδιάμεση κατάσταση (όχι εντελώς δίκαιοι αλλά και όχι εντελώς κακοί), υποφέρουν και μετανοούν για τις αμαρτίες τους μετά θάνατον και τότε μόνο ενώνονται με τους δίκαιους. Οι εντελώς κακοί δεν μετανοούν ούτε στις πύλες της κολάσεως. Τέτοιοι άνθρωποι ευημερούν σε αυτόν τον κόσμο και λαμβάνουν την ανταμοιβή τους για κάθε καλή πράξη, αλλά δεν μπορούν να εξαγνιστούν και έτσι δεν μπορούν να αποφύγουν την Γέεννα, γιατί δεν μετανοούν ή δεν μπορούν να μετανοήσουν. Αυτός ο κόσμος συνεπώς μπορεί να φαίνεται άδικος, όπου οι δίκαιοι υποφέρουν και η κακοί ευημερούν.
Into the Wild
Θέσεις τσαρτ
Into the Wild (άλμπουμ)
Αμαρτία
Ισλάμ
Στην Ισλαμική ηθικολογία, οι Μουσουλμάνοι βλέπουν ως αμαρτία καθετί εναντιώνεται στις εντολές του Αλλάχ, παραβίαση των νόμων και κανονισμών που έχουν τεθεί από τη θρησκεία}} . Οι ισλαμικοί όροι για την αμαρτία περιλαμβάνουν τα dhanb και khaṭīʾa, οι οποίοι είναι συνώνυμοι και αναφέρονται στις εκούσιες αμαρτίες. Ο όροςkhiṭʾ, που απλά σημαίνει αμαρτία, και ithm, που αναφέρεται σε βαρύτερες αμαρτίες. Υπάρχει διάκριση μεταξύ «θανάσιμων» αμαρτιών, και μικρότερων, με τις πρώτες να οδηγούν στην αιώνια καταδίκη και την Κόλαση, και τις δεύτερες σε συγχώρεση μετά από μεταμέλεια και επιστροφή στον δρόμο του Αλλάχ, ειδικά αν έγινε απερίσκεπτα.
Into the Wild
Θέσεις τσαρτ
Επίσημη κυκλοφορία: 12 Απριλίου 2011
Αμαρτία
Μπαχάι
Στην Μπαχάι Πίστη, οι άνθρωποι θεωρούνται καλή (τέλειοι) από τη δύση τους, κατά βάση πνευματικά όντα. Οι άνθρωποι δημιουργήθηκαν εξαιτίας της αμέτρητης αγάπης του Θεού. Όμως, η διδασκαλίες της Πίστης Μπαχάι συγκρίνουν την ανθρώπινη καρδιά με καθρέπτη, ο οποίος αν στραφεί μακριά από το φως του ήλιου (δηλαδή του Θεού), δεν είναι ικανή να δεχτεί την αγάπη του Θεού.
Into the Wild
Μέλη των Uriah Heep
Το "Into the Wild" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Αμαρτία
Μπαχάι
Η έννοια του Θεού σύμφωνα με την Μπαχάι Πίστη είναι αυτή του δίκαιου και του ελεήμονα. Ο Θεός θεωρείται ότι είναι "Αυτός που συγχωρεί ακόμα και τις πιο βαριές αμαρτίες." . Η πιστοί της Μπαχάι πρέπει να μην επικεντρώνονται στις αμαρτίες των άλλων. Επίσης, δεν επιτρέπεται να εξομολογούνται τις αμαρτίες τους σε άλλους με σκοπό τη συγχώρεση τους. Η άφεση είναι μεταξύ του ατόμου και του Θεού μόνο, και έτσι είναι ένα πολύ προσωπικό ζήτημα.
Into the Wild
Μέλη των Uriah Heep
Μπέρνι Σο - φωνητικά
Αμαρτία
Σιντοϊσμός
Η κακές πράξεις στον Σιντοϊσμό κατηγοριοποιούνται σε δύο κατηγορίες, amatsu tsumi, "τα πιο ολέθρια εγκλήματα από όλα", και and kunitsu tsumi, "κοινώς αποκαλούμενα παραπτώμα".
Into the Wild
Μέλη των Uriah Heep
Μικ Μποξ - κιθάρα
Αμαρτία
Τζαϊνισμός
Στον Τζαϊνισμό, η λέξη για την αμαρτία είναι η σανσκριτική पाप (paap), η οποία είναι το αντίθετο της पुण्य (punya) που σημαίνει καλό. Ένα ον αποκτάει αμαρτία με βάση το κάρμα του, αν βλάψει κάποιον, γίνει η αιτία να βλαπτεί κάποιος, ή επιδοκιμάζει με σκέψη, λόγο ή πράξη το να βλαπτεί κάποιος.
Into the Wild
Μέλη των Uriah Heep
Φιλ Λανζόν - πλήκτρα
Αμαρτία
Τζαϊνισμός
Αν ένα ον δεν εγκαταλείψει την αμαρτία, το κάρμα του θα συνεχίζει να συσσωρεύεται και καμία αμαρτία δεν μπορεί να συγχωρεθεί χωρίς να δεχτεί κάποιος τις συνέπειές της και να μετανοήσει. Έτσι, ένα τέτοιο ον είναι δεσμευμένο να παραμείνει στο επίγειο κόσμο της μετενσάρκωσης.
Into the Wild
Μέλη των Uriah Heep
Τρέβορ Μπόλντερ - μπάσο
Αμαρτία
Τζαϊνισμός
Για την απόλυτη απελευθέρωση, είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι η Τζαϊνιστές πιστεύουν ότι δεν πρέπει να αποδιωχτεί μόνο το "αμαρτωλό κάρμα αλλά ακόμα και το "αξιέπαινο κάρμα". Αυτό σημαίνει ότι ένα ον μπορεί να επιτύχει πραγματικά το moksha (πλήρη απελευθέρωση της ψυχής από τον επίγειο κόσμο), μόνο αν η ψυχή είναι εντελώς και απολύτως αγνή και άδεια από κάθε είδους συσσώρευση κάρμα.
Into the Wild
Μέλη των Uriah Heep
Ράσελ Γκίλμπρουκ - τύμπανα
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Uriah Heep Κατηγορία:Άλμπουμ του 2011
Αμαρτία
Χριστιανισμός
Στην Παλαιά Διαθήκη, κάποιες αμαρτίες τιμωρούνταν με θάνατο, ενώ οι περισσότερες συγχωρούνταν με προσφορά θυσίας.
Στην Καινή Διαθήκη, η συγχώρεση των αμαρτιών γίνεται μέσω της πίστης και της μετάνοιας. Η αμαρτία συγχωρείται όταν ο αμαρτωλός αναγνωρίζει, εξομολογείται, και μετανοεί για τις αμαρτίες του ως μέρος της πίστης του στον Χριστό. Ο αμαρτωλός πρέπει να εξομολογηθεί τις αμαρτίες του στον Θεό στα πλαίσια μιας διαρκούς σχέσης μαζί του, το οποίο επίσης περιλαμβάνει και την ευχαριστία προς τον Θεό. Το αμαρτωλό άτομο δεν είχε ποτέ ευάρεστη σχέση με τον Θεό. Όταν, ως μέρος της πορείας προς τη σωτηρία, ένα άτομο συγχωρείται, έρχεται σε σχέση με τον Χριστό η οποία διαρκεί για πάντα. Στην Προς Ρωμαίους Επιστολή αναφέρεται ότι αν κάποιος μετανοήσει για τις αμαρτίες του, θα κληρονομήσει τη σωτηρία
Σύμφωνα με την έννοια του Προπατορικού αμαρτήματος, η αμαρτία μπήκε στον κόσμο με την αμαρτία του Αδάμ και της Εύας στον Κήπο της Εδέμ και ότι από τότε οι άνθρωποι ζουν με τις συνέπειες εκείνης της πρώτης αμαρτίας. Στον Καθολικό Χριστιανισμό οι αμαρτίες ταξινομούνται σε σοβαρές αμαρτίες που ονομάζονται θανάσιμες αμαρτίες, και λιγότερο σοβαρές αμαρτίες που ονομάζονται συγχωρητέες αμαρτίες. Οι πρώτες έχουν σαν αποτέλεσμα να χαθεί η σωτηρία, εκτός αν ο αμαρτωλός μετανοήσει, και οι δεύτερες χρειάζονται κάποιου είδους πράξη ποινής (κανόνας) στη Γη ή στο Καθαρτήριο.
Σύμφωνα με τον Χριστιανισμό, ο Ιησούς εξαγόρασε με τη θυσία του τις αμαρτίες του κόσμου. Επίσης, είναι ο Αμνός του Θεού, ο μόνος αναμάρτητος.
Στέλλα (ταινία)
Η Στέλλα είναι ελληνική αισθηματική-δραματική ταινία του 1955, σε σκηνοθεσία και σενάριο Μιχάλη Κακογιάννη. Βασίζεται στο θεατρικό έργο του Ιάκωβου Καμπανέλλη «Η Στέλλα με τα κόκκινα γάντια», ενώ είναι εμπνευσμένη δραματουργικά από τον μύθο της Κάρμεν. Η παραγωγή ανήκει στη Μήλλας Φιλμ και πρωταγωνιστούν οι Μελίνα Μερκούρη και Γιώργος Φούντας.
Πλοκή
Η Στέλλα είναι τραγουδίστρια στο κέντρο Παράδεισος, που διευθύνει η Μαρία. Στο ίδιο κέντρο τραγουδά και μια άλλη τραγουδίστρια, η Αννέτα, που ζηλεύει τη Στέλλα. Το αγόρι της Στέλλας είναι ο Αλέκος, γόνος πλούσιας οικογένειας, που αντιδρά έντονα σε αυτή τη σχέση. Η Στέλλα όμως αποφασίζει να θέσει τέρμα στη σχέση τους, πριν έρθει η φθορά αλλά και επειδή έχει ήδη εμφανιστεί ο Μίλτος, ποδοσφαιριστής του Ολυμπιακού, που κέντρισε το ενδιαφέρον της.
Η Στέλλα αρχικά αποδεύγει τη στενή πολιορκία του Μίλτου, αργότερα όμως υποκύπτει στο πάθος και τη γοητεία του. Τον αγαπά· αγαπά όμως και την ελευθερία της. Θα χρειαστεί λοιπόν να κάνει μια σημαντική επιλογή, όταν εκείνος της κάνει πρόταση γάμου. Δέχεται μεν την πρόταση, αλλά με μισή καρδιά, αφού μια τέτοια απόφαση δεν είναι ταιριαστή με την ιδιοσυγκρασία της. Λίγο πριν από τον γάμο, την επισκέπτεται στο σπίτι της όπου βρίσκεται με την Αννέτα η μάνα του Μίλτου. Η γερόντισσα δίνει την ευχή της στη Στέλλα, η οποία, μόλις φεύγει η μέλλουσα πεθερά της, σηκώνεται και φεύγει και αυτή αφήνοντας την Αννέτα πίσω της να φωνάζει. Περνά την υπόλοιπη μέρα αλλά και τη νύχτα της με τον νεαρό θαυμαστή της Αντώνη, μια τυχαία γνωριμία. Τα χαράματα, επιστρέφοντας στο σπίτι της, την περιμένει ο Μίλτος, ο οποίος τη μαχαιρώνει στη μέση του δρόμου και, αμέσως μετά, την αγκαλιάζει φιλώντας την. Μαζεύεται κόσμος, ανάμεσά τους και η Αννέτα, η οποία φωνάζει στον Μίλτο να φύγει για να μη συλληφθεί, ενώ εκείνος συνεχίζει να αγκαλιάζει τη νεκρή Στέλλα, μοιάζοντας να μην ακούει τίποτα.
Παραγωγή
Τη μουσική έγραψε ο Μάνος Χατζιδάκις, ενώ κλασική είναι η ερμηνεία της Μελίνας Μερκούρη στο τραγούδι "Αγάπη που 'γινες δίκοπο μαχαίρι". Στην ταινία ακούστηκαν για πρώτη φορά τα τραγούδια «Εφτά τραγούδια θα σου πω» και «Το φεγγάρι είναι κόκκινο». Ηχολήπτης της ταινίας ήταν ο Τάκης Κόντος. Τη σκηνογραφία επιμελήθηκε ο Γιάννης Τσαρούχης.
Μια από τις ατάκες που έμειναν γνωστές από την ταινία ακόμα και σήμερα είναι το ‘’Στέλλα, κρατάω μαχαίρι’’, που ξεστομίζει ο Μίλτος λίγο πριν μαχαιρώσει την αγαπημένη του.
Τα γυρίσματα του κέντρου Παράδεισος όπου τραγουδούσει η Στέλλα ήταν, όπως θυμάται ο Αλέκος Αλεξανδράκης, η Ταβέρνα του Κουλού στην οδό Καλλιδρομίου, στα Εξάρχεια.
Η ταινία κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στις κινηματοραφικές αίθουσες στις 21 Νοεμβρίου 1955. Υπήρξε η τελευταία ταινία της Μήλλας Φιλμ, σημειώνοντας αξιοσημείωτη καλλιτεχνική και εμπορική επιτυχία (134.142 εισιτήρια). Σε αυτήν πραγματοποίησαν την πρώτη κινηματογραφική εμφάνισή τους η Μελίνα Μερκούρη και ο Κώστας Κακκαβάς. Κυκλοφόρησε και με τη μορφή ντιβιντί στις 11 Νοεμβρίου 2007.
Κριτικές
Διχασμένοι οι κριτικοί της εποχής, αντιμετώπισαν την ταινία είτε με ευμενή σχόλια, είτε με εξαιρετικά αρνητική κριτική (ειδικά από τον δεξιό Τύπο της εποχής). Στο μόνο που όλοι συμφωνούσαν ήταν η ερμηνεία της Μελίνας Μερκούρη, η οποία επαινέθηκε. Οι περισσότεροι κριτικοί περιέγραψαν την ταινία ως ένα ηχηρό κατηγορητήριο σε βάρος της πατριαρχίας, με την πρωταγωνίστρια να εκπροσωπεί ένα γυναικείο πρότυπο που ήταν αναμφίβολα ξένο προς την ελληνική κοινωνία της εποχής, αλλά και μια διαχρονική ηρωίδα τραγωδίας. Κατά τον ιστορικό Γιάννη Σολδάτο, η Στέλλα εξέφραζε τις επιθυμίες πολλών γυναικών, λίγες από τις οποίες ωστόσο τολμούσαν να ακολουθήσουν το παράδειγμά της. Ειδικότερα, προσωποποιεί τη σύγκρουση των παραδοσιακών αξιών, του ηθικού κώδικα και της τιμής με το ερωτικό πάθος που τελικά δε διασώζεται σε αυτά τα πλαίσια.
Γράφει η εφημερίδα Τα Νέα στις 21 Νοεμβρίου 1955:"«Η ηρωίδα, μια τραγουδίστρια της νυχτερινής ζωής, δίνει την προσωπική της μάχη ανάμεσα σε δύο ερωτικές συμπληγάδες – έναν νέο του λεγόμενου καλού κόσμου (σ.σ. Αλέκος Αλεξανδράκης), που συντρίβεται στο πέρασμα της Στέλλας, και έναν παράφορο ποδοσφαιριστή (σ.σ. Γιώργος Φούντας) – για να καταλήξη στο μοιραίο τέλος»."Η ηρωίδα, που διαλέγει το δικό της δρόμο αντιμετώπισης των αντιλήψεών της ενόχλησε τα αριστερά έντυπα Αυγή και Επιθεώρηση Τέχνης, με αποτέλεσμα να επιτεθούν σκληρά κατά της ταινίας. Ο Κώστας Σταματίου γράφει στην Αυγή:"«Αυτό που βλέπουμε είναι ένα ξεδιάντροπο μελόδραμα, που προβάλλει ό,τι χαμηλότερο, ό,τι πιο “λούμπεν”, ό,τι πιο χυδαίο και καθυστερημένο στοιχείο υπάρχει στη σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα. Είναι ένα καλομελετημένο συνοθύλευμα χυδαίου νατουραλισμού, μοιρολατρίας γαλλικής σχολής (της προπολεμικής εποχής), ψευτοελληνικού λαογραφικού στοιχείου (σερβίρει στους ξένους για Ελλάδα τα τουρκοανατολίτικα μπουζούκια -που κι εδώ πέρασε η μόδα τους-, το νταηλίκι, την σεξουαλική ασυδοσία, το σουγιάδιασμα, την αλητεία κλπ.) ψεύτικης τολμηρότητας(…)»."Τα σχόλια του ξένου Τύπου στις Κάννες ήταν ιδιαίτερα ευνοϊκά για την ηρωίδα-πρότυπο της γυναικείας απελευθέρωσης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1955 Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές αισθηματικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Μιχάλη Κακογιάννη Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Μιχάλη Κακογιάννη Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε θεατρικά έργα Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Μάνου Χατζιδάκι Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Μήλλας Φιλμ Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Γρηγόριος Ταρωνίτης
O Γρηγόριος Ταρωνίτης ήταν Αρμένιος πρίγκιπας από το Ταρών, που παραχώρησε το Ταρών στη Ρωμανία και εισήλθε στη Ρωμαϊκή υπηρεσία, κατέχοντας υψηλές διοικητικές και πολιτικές θέσεις υπό τον Βασίλειο Β΄ Μακεδόνων τον Βουλγαροκτόνο. Ήταν δούκας της Θεσσαλονίκης, όταν οι Βούλγαροι επιτέθηκαν περίπου το 991 στην πόλη και σκοτώθηκε σε σύγκρουση μαζί τους.
Βιογραφία
Ήταν γιος του Ασώτ Γ΄ πρίγκιπα του Ταρόν στη νότιο Αρμενία. Το 967/8 ο πατέρας του απεβίωσε και ο Γρηγόριος με τον αδελφό του Βαγκράτ (Παγκράτιος) παραχώρησαν το Ταρών στη Ρωμαϊκή επικράτεια με αντάλλαγμα εκτεταμένες γαίες στη Ρωμανία και τον τίτλο του πατρικίου.
Οι δύο αδελφοί ενεπλάκησαν στον εμφύλιο μεταξύ του Βασιλείου Β΄ (β. 976-1025) και την κραταιά στρατιωτική αριστοκρατία της Μικράς Ασίας, που οδηγούσε ο Βάρδας Φωκάς ο νεότερος και ο Βάρδας Σκληρός. Όταν δηλ. εξεγέρθηκε ο Σκληρός το 976, αρχικά τον υποστήριξαν, αλλά σύντομα άλλαξαν στη μεριά του Αυτοκράτορα. Το 988/9 κατά τη διάρκεια της εξέγερσης του Φωκά, σύμφωνα με τον ιστορικό Γιαχία Αντιόχειας, ο Γρηγόριος -που είχε γίνει τώρα μάγιστρος- εστάλη στην Τραπεζούντα για στρατολόγηση και αφού συγκέντρωσε στρατό, τον οδηγούσε εναντίον του Φωκά. Καθ' οδόν του επιτέθηκε ο γιος του Φωκά Νικηφόρος ο βαρυτράχηλος με τους συμμάχους του Ίβηρες υπό τον Δαβίδ Γ΄ του Τάο και τον νίκησε.
Ο Βασίλειος Β΄ τον θέτει δούκα Θεσσαλονίκης
Έπειτα από την καταστολή των στάσεων την μεγιστάνων, ο Βασίλειος Β΄ έστρεψε την προσοχή του στα Βαλκάνια, όπου ο Σαμουήλ της Βουλγαρίας απειλούσε τα Ρωμαϊκά εδάφη. Το 991 εκστράτευσε στη Μακεδονία, κατέλαβε το φρούριο της Βέρροιας και επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη. Πιο πριν ο Αυτοκράτορας άφησε τον Γρηγόριο υπεύθυνο του Βαλκανικού στρατού και του ανέθεσε να σταματήσει τις εισβολές του Σαμουήλ. Τον ονόμασε δούκα και έκανε τη Θεσσαλονίκη έδρα του. Πρωτύτερα τη διοίκηση του θέματος της Μακεδονίας την κατείχε ένας στρατηγός. Δεν γνωρίζουμε αν το δούκας σήμαινε τη διοίκηση των στρατευμάτων, που του εμπιστεύτηκε ο Αυτοκράτορας ή περιελάμβανε και τη διοίκηση του θέματος της Μακεδονίας.
Οι Βούλγαροι τον τραυματίζουν μοιραία
Ύστερα από τον διορισμό του ο Γρηγόριος σκοτώθηκε σε μία επίθεση των Βουλγάρων, κοντά στη Θεσσαλονίκη. Αυτό έγινε ως εξής: μία ομάδα επιδρομέων πλησίασε την πόλη και ο Γρηγόριος έστειλε τον γιο του Ασώτιο με την εμπροσθοφυλακή να έλθει σε επαφή μαζί τους και να κάνει αναγνώριση. Ο ένθερμος Ασώτιος συγκρούστηκε με τους Βουλγάρους και τους απώθησε, αλλά σύρθηκε σε προετοιμασμένη ενέδρα· περιστοιχίστηκε από τους άνδρες του. Ο πατέρας του που ακολουθούσε με τον κύριο Ρωμαϊκό στρατό, έσπευσε να τον σώσει, αλλά σκοτώθηκε. Η ακριβής ημερομηνία του συμβάντος δεν είναι γνωστή: ο Ιωάννης Σκυλίτζης το τοποθετεί το 996, ενώ οι Αρμενικές πηγές το 991. Νεότερες έρευνες το προσδιορίζουν το αργότερο ως τα μέσα του 995, διότι πιο μετά το ίδιο έτος αναφέρεται ο Ιωάννης Χάλδος ως δούκας της Θεσσαλονίκης.
Οικογένεια
Ο Γρηγόριος και ο αδελφός του είναι οι ιδρυτές του ευγενούς Οίκου των Ταρωνιτών, που παρέμειναν εξέχοντες ως το τέλος του 12ου αι.. Ο γιος του:
Cântico da Liberdade
Cântico da Liberdade (Τραγούδι της Ελευθερίας) είναι ο τίτλος που έχει ο εθνικός ύμνος του Πρασίνου Ακρωτηρίου. Έγινε επίσημος το 1996. Πριν από αυτήν την περίοδο, εθνικός ύμνος της χώρας ήταν το Esta é a Nossa Pátria Bem Amada, που είναι ο ύμνος της Γουινέας-Μπισσάου. Συνθέτης του ύμνου είναι ο Ανταλμπέρτο Σίλβα (dalberto Higino Tavares Silva) και στιχουεγός ο Αμίλκαρ Σπένσερ Λόπες (Amílcar Spencer Lopes).
Στίχοι στα πορτογαλικά
Canta, irmão
canta meu irmão
que a Liberdade é hino
Com dignidade, enterra a semente
no pó da ilha nua
No despenhadeiro da vida a esperança é
do tamanho do mar
que nos abraça
Sentinela de mares e ventos
entre estrelas
e o Atlântico
entoa o cântico da Liberdade
e o Homem a certeza.
Ελληνική μετάφραση
Τραγούδα, αδερφέ
Τραγούδα, αδερφέ μου
Γιατί η Ελευθερία είναι ύμνος
και ο Άνθρωπος βεβαιότητα.
Με αξιοπρέπεια, θάψε το σπόρο
Στη σκόνη του γυμνού νησιού
Στο βάραθρο της ζωής
Η ελπίδα είναι μεγάλη όπως η θάλασσα
Που μας αγκαλιάζει
Ακλόνητος φρουρός των θαλασσών και των ανέμων
Ανάμεσα στα αστέρια και στον Ατλαντικό
Τραγούδα τον Ψαλμό της Ελευθερίας
Οργανισμός Σιδηροδρόμων Ελλάδας
thumb|right|270px|Το δίκτυο του Ο.Σ.Ε. (2020) Ο Οργανισμός Σιδηροδρόμων Ελλάδος (Ο.Σ.Ε.) είναι όμιλος εταιρειών παροχής υπηρεσιών, διαχείρισης και εκμετάλλευσης της ελληνικής σιδηροδρομικής υποδομής, και εκτέλεσης των αναπτυξιακών έργων υποδομής.
Ιστορία
Το 2008, ο Ο.Σ.Ε. εισήλθε σε μία διαδικασία ανασυγκρότησης, εξαιτίας οικονομικών προβλημάτων. Η ΤΡΑΙΝΟΣΕ ανεξαρτητοποιήθηκε από τον Όμιλο Ο.Σ.Ε. και οι μετοχές του μεταβιβάστηκαν στο Ελληνικό Δημόσιο, ενώ ο Ε.ΔΙ.Σ.Υ. απορροφήθηκε από τον Ο.Σ.Ε. Το σχέδιο ανασυγκρότησης προέβλεπε και τη συγχώνευση της ΓΑΙΑΟΣΕ στην ΕΡΓΟΣΕ, η οποία, ωστόσο, δεν πραγματοποιήθηκε. Το 2013 οι μετοχές της ΓΑΙΑΟΣΕ μεταβιβάστηκαν στο Ελληνικό Δημόσιο, παύοντας να αποτελεί μέρος του Ομίλου Ο.Σ.Ε.
Cântico da Liberdade
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα του Πράσινου Ακρωτηρίου Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι
Οργανισμός Σιδηροδρόμων Ελλάδας
Εν λειτουργία
Το δίκτυο του Ο.Σ.Ε. αποτελείται από δύο κύριους σιδηροδρομικούς άξονες, οι οποίοι συνδέουν την Αθήνα με τη Θεσσαλονίκη και την Πάτρα, τις διακλαδώσεις αυτών, καθώς και περιφερειακές γραμμές, που συνδέουν τη Θεσσαλονίκη με τις πόλεις της βόρειας Ελλάδας. Πρόκειται για γραμμές κανονικού εύρους. Συνοπτικά, είναι οι εξής:
Σε χρήση για τουριστικούς λόγους βρίσκεται το Τρενάκι Πηλίου, ο Οδοντωτός σιδηρόδρομος και η γραμμή Κατάκολου - Ολυμπίας.
Σε αναστολή λειτουργίας
Το σιδηροδρομικό δίκτυο του Ο.Σ.Ε. στην Πελοπόννησο βρίσκεται σε αναστολή λειτουργίας. Πρόκειται για γραμμές μετρικού εύρους, οι οποίες τέθηκαν εκτός λειτουργίας εξαιτίας οικονομικών προβλημάτων. Συνοπτικά, είναι οι εξής:
Τιταρήσιος
Ο Τιταρήσιος (Ξεριάς) είναι ένας από τους πιο σημαντικούς παραποτάμους του Πηνειού ποταμού στην κύρια ροή του ή πεδινό του τμήμα. Ο ποταμός Τιταρήσιος ως προαναφέρθηκε, πηγάζει από τις δυτικές κλιτύες του Ολύμπου και κατευθυνόμενου δυτικά, νοτιοδυτικά συμβάλλει με τον Πηνειό ποταμό. Βρίσκεται δε 70 μέτρα άνω της επιφάνειας της θάλασσας. Το συνολικό μήκος του ποταμού είναι 70 χιλιόμετρα και στο μεγαλύτερο μήκος του είναι μόνιμα κατακλυσμένος, θεωρούμενος ως συνεχούς ροής.
Οι κύριες φυσιογνωμικές μονάδες βλάστησης που συναντώνται είναι οι κοινωνίες καλαμώνων με κυρίαρχο είδος το αγριοκάλαμο (Phragmitis australis) και η παρυδάτια δενδρώδης βλάστηση με κυρίαρχα φυτικά είδη τον πλάτανο, τις ιτιές και τις λεύκες. Σύμφωνα με το σύστημα ταξινόμησης τύπων υγροτόπων της Συνθήκης Ραμσάρ που εγκρίθηκε στην 4η Συνάντηση των Συμβαλλόμενων Μελών στο Μοντρέ το 1999, ο Τιταρήσιος ποταμός υπάγεται στην κατηγορία των εσωτερικών υγροτόπων και χαρακτηρίζεται ως ποταμός συνεχούς ροής, παρά το γεγονός ότι συχνά, μετά την έξοδό του από τη λεκάνη απορροής, δεν εμφανίζει διαρκή ροή. Οι σπουδαιότερες σημερινές αξίες του ποταμού είναι η αρδευτική του σημασία η οποία είναι μεγάλη, με πτωτική όμως αποτελεσματικότητα λόγω της μεγάλης πτώσης των υδάτινων αποθεμάτων του τα τελευταία χρόνια και η αναψυχή, η οποία είναι όμως μέσης αξίας. Στον υγρότοπο έχουν επέλθει δραστικές αλλοιώσεις όσον αφορά τα γνωρίσματά του (αβιοτικά και βιοτικά) με κύρια αίτια την κατασκευή έργων διευθέτησης της ροής των υδάτων καθώς και οι υπεραντλήσεις τόσο του ποταμού όσο και του υπόγειου υδροφόρου ορίζοντα, ο οποίος εμπλουτίζεται σχεδόν αποκλειστικά από τα ύδατα του ποταμού.
Ο υγρότοπος του Τιταρήσιου ποταμού υφίσταται μέση επιβάρυνση από τη ρίψη υγρών και στερεών αποβλήτων των παρόχθειων οικισμών. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η ύπαρξη ανεξέλεγκτων χώρων ρίψης στερεών αποβλήτων των δημοτικών διαμερισμάτων Ροδιάς, Βρυοτόπου, Δελερίων καθώς και μπάζων εντός της κοίτης του ποταμού μέχρι πρόσφατα. Χαμηλή επιβάρυνση δέχεται επίσης από τα υγρά απόβλητα βιοτεχνιών - μεταποιητικών επιχειρήσεων με κύριο παράδειγμα τη μονάδα παραγωγής ντοματοπολτού ακριβώς στην περιοχή του οικισμού της Ροδιάς. Επίσης, 3 χλμ. έξω από το Αργυροπούλι βρίσκεται η λίμνη Μάτι Τυρνάβου, η οποία μαζί με τον Πηνειό αποτελούν τους μοναδικούς υδροβιότοπους του νομού. Το Μάτι αποτελεί σήμερα τη μοναδική φυσική λίμνη της Θεσσαλίας και παρά την μικρή της έκταση (250 στρ.) αποτελεί τον πυρήνα ενός οικοσυστήματος με πλούσια χλωρίδα και πανίδα.
Η ζωοκοινότητα των άγριων θηλαστικών είναι πολύ φτωχή σε είδη αφού οι εχθροί της είναι πολλοί και οι βιότοποι συνεχώς κατακερματίζονται από δρόμους και μειώνονται από την επέκταση του αστικού χώρου. Εποχιακά έχουμε αύξηση κάποιων ειδών ή εξαφάνιση άλλων, γεγονότα που διαταράσσουν την τροφική αλυσίδα. Η πτηνοπανίδα και ιχθυοπανίδα είναι και αυτή σε κατάσταση ασταθή και με πορεία μάλλον αρνητική, αφού έχει τα ίδια προβλήματα με την ζωοκοινότητα. Η περιοχή μελέτης είναι φτωχή από σημαντικά ή σπάνια στοιχεία της φύσης, γι' αυτό και δεν υπάρχει καμία προστατευόμενη θέση ή στοιχείο.
Χλωρίδα
Στην ευρύτερη περιοχή μελέτης η χλωρίδα που αναπτύσσεται στην παρόχθια περιοχή του Τιταρήσιου ποταμού, παράλληλα με το κράσπεδο του βραδέως ρέοντος ποταμού, μορφοποιείται στις εξής διαφορετικές φυσιογνωμικές μονάδες βλάστησης:
Σε τμήματα της περιμετρικής ζώνης του υγροτόπου υπάρχουν δενδρώδεις καλλιέργειες αμυγδαλιών, ενώ μια σημαντική έκταση της περιοχής καλύπτεται από βιομηχανικές καλλιέργειες ντομάτας, ζαχαρότευτλων (Beta vulgaris var. altissima), σιτηρών, καρπουζιών (Citrulus lanatus), σπαραγγιών (Asparagus officinalis), καθώς επίσης και από βοσκότοπους, χορτολιβαδικές εκτάσεις, κλπ.
Ιχθύες
Ιδιαίτερες μελέτες για την ιχθυοπανίδα του Τιταρήσιου ποταμού δεν έχουν γίνει. Παρ' όλα αυτά από δημοσιεύσεις στο ΕΚΒΥ και αναφορές ψαράδων της περιοχής, συμπεραίνεται ότι: Στα γλυκά νερά του Τιταρήσιου έχει διαπιστωθεί ότι υπάρχουν 37 είδη ψαριών, ενώ πιθανολογείται η παρουσία άλλων 11 ειδών. Ο Τιταρήσιος, με τις αποθέσεις του και την ιλύ που μεταφέρει μαζί με τον Πηνειό ποταμό στη θάλασσα, δημιουργεί ένα πολύ πλούσιο διατροφικό σύστημα το οποίο συντηρεί πολλά είδη ψαριών. Έτσι, εκτός από τα ποτάμια ψάρια, στη μεγάλη ιχθυοσυλλογή γλυκών νερών της περιοχής αυτής εμφανίστηκαν το αναδρομικό είδος Acipenser sturio (μουρούνα-οξύρυγχος) το οποίο ωοτοκεί και αναπτύσσεται στα ποτάμια για να κατέβει αργότερα στις παράκτιες περιοχές της θάλασσας όπου και διαβιεί, και το πελαγικό, μεταναστευτικό είδος Alosa fallax nilotica (σαρδελομάνα) που ανήκει επίσης στην κατηγορία των αναδρομικών, ποταμοτόκων ιχθύων. Έχουν παρατηρηθεί επίσης τα είδη Nemacheilus barbatulus (λαδούσα) και Sabanejewia aurata balcanica (χρυσοβελονίτσα) που χαρακτηρίζεται ως απειλούμενο είδος.
Κατηγορία:Ποταμοί της Θεσσαλίας