cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μωάμεθ Β΄ ο Πορθητής
Kατάκτηση της Αλβανίας (1466–1478)
Ο Σκεντέρμπεης, μέλος της αλβανικής αριστοκρατίας και πρώην μέλος της οθωμανικής άρχουσας ελίτ, ηγήθηκε της εξέγερσης που φέρει το όνομά του ενάντια στην επέκταση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στην Ευρώπη. Ο Σκεντέρμπεης, γιος του Γκιόν Καστριώτη (που είχε συμμετάσχει στην αποτυχημένη Αλβανική εξέγερση του 1432–1436), ένωσε τα αλβανικά πριγκιπάτα σε μια στρατιωτική και διπλωματική συμμαχία, το Σύνδεσμο της Λέζας, το 1444. Ο Μωάμεθ Β' δεν πέτυχε ποτέ στις προσπάθειές του να υποτάξει την Αλβανία ενώσο ζούσε ο Σκεντέρμπεης, παρόλο που δύο φορές (1466 και 1467) οδήγησε ο ίδιος οθωμανικό στρατό εναντίον της Κρούγιας.
Την άνοιξη του 1466 ο σουλτάνος Μωάμεθ βάδισε με μεγάλο στρατό εναντίον του Σκεντέρμπεη και των Αλβανών. Ο Σκεντέρμπεης είχε επανειλημμένα ζητήσει βοήθεια από την Ιταλία και πίστευε ότι ο συνεχιζόμενος Βενετοτουρκικός Πόλεμος (1463–1479) πρόσφερε μια χρυσή ευκαιρία για να επαναβεβαιωθεί η αλβανική ανεξαρτησία. Για τους Βενετούς οι Αλβανοί παρείχαν χρήσιμη κάλυψη στις ενετικές παράκτιες κτήσεις του Δυρραχίου (ιταλικά: Durazzo) και της Σκόδρας (ιταλικά: Scutari). Το κυριότερο αποτέλεσμα αυτής της εκστρατείας ήταν η κατασκευή του φρουρίου του Ελμπασάν, κατά τα φαινόμενα μέσα σε μόλις 25 ημέρες. Αυτό το στρατηγικά τοποθετημένο φρούριο, στα πεδινά κοντά στο τέλος της αρχαίας Εγνατίας Οδού, έκοψε ουσιαστικά την Αλβανία στη μέση, απομονώνοντας τη βάση του Σκεντέρμπεη στα βόρεια υψίπεδα από τις ενετικές κτήσεις στο νότο. Ωστόσο μετά την αποχώρηση του Σουλτάνου ο ίδιος ο Σκεντέρμπεης πέρασε το χειμώνα στην Ιταλία, αναζητώντας βοήθεια. Κατά την επιστροφή του στις αρχές του 1467 οι δυνάμεις του εξόρμησαν από τα υψίπεδα, νίκησαν τον Μπαλαμπάν Πασά και ήραν την πολιορκία του φρουρίου της Κρούγιας. Επιτέθηκαν επίσης στο Ελμπασάν αλλά δεν κατάφεραν να το καταλάβουν. [71] Ο Μωάμεθ Β' απάντησε βαδίζοντας ξανά κατά της Αλβανίας. Επιτέθηκε με σφοδρότητα κατά των αλβανικών οχυρών, ενώ έστειλε αποσπάσματα να κάνουν επιδρομές στις βενετικές κτήσεις για να τις κρατήσουν απομονωμένες. Οι Οθωμανοί πάλι δεν κατάφεραν να καταλάβουν την Κρούγια ούτε να υποτάξουν τη χώρα. Ωστόσο ο χειμώνας έφερε μια επιδημία πανώλης, που θα επαναλαμβανόταν κάθε χρόνο και θα υπονόμευε τη δύναμη της τοπικής αντίστασης. Ο ίδιος ο Σκεντέρμπεης πέθανε από ελονοσία στο ενετικό προπύργιο της Λέζας, τερματίζοντας την ικανότητα της Βενετίας να χρησιμοποιεί τους Αλβανούς άρχοντες για δικό της όφελος. Οι Αλβανοί αφέθηκαν στην τύχη τους και υποτάχθηκαν σταδιακά την επόμενη δεκαετία.
Μετά το θάνατο του Σκεντέρμπεη ο Μωάμεθ Β' ηγήθηκε προσωπικά της πολιορκίας της Σκόδρας το 1478–79, για την οποία ο πρώιμος Οθωμανός χρονικογράφος Ασικπασαζαντέ (1400–81) έγραψε: «Όλες οι κατακτήσεις του σουλτάνου Μωάμεθ εκπληρώθηκαν με την κατάληψη της Σκόδρας». Οι Βενετοί και οι κάτοικοι της Σκόδρας αντιστάθηκαν στις επιθέσεις και συνέχισαν να κρατούν το φρούριο ως ότου η Βενετία παραχώρησε τη Σκόδρα στην Οθωμανική Αυτοκρατορία με τη Συνθήκη της Κωνσταντινούπολης ως προϋπόθεση για τον τερματισμό του πολέμου.
Εκστρατεία στην Ιταλία (1480)
Οθωμανικός στρατός υπό τον Γκεντίκ Αχμέτ Πασά εισέβαλε στην Ιταλία το 1480, καταλαμβάνοντας το Οτράντο. Λόγω έλλειψης τροφής, ο Γκεντίκ Αχμέντ Πασάς επέστρεψε με τα περισσότερα στρατεύματά του στην Αλβανία, αφήνοντας πίσω του μια φρουρά 800 πεζών και 500 ιππέων για να υπερασπιστεί το Οτράντο στην Ιταλία σκοπεύοντας να επιστρέψει μετά το χειμώνα. Δεδομένου ότι ήταν μόλις 28 χρόνια μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης, υπήρχε κάποιος φόβος ότι η Ρώμη θα είχε την ίδια μοίρα. Έγιναν σχέδια για τον Πάπα και τους πολίτες της Ρώμης να την εκκενώσουν. Ο Πάπας Σίξτος Δ΄ επανέλαβε την έκκλησή του το 1481 για σταυροφορία. Αρκετές ιταλικές πόλεις-κράτη, η Ουγγαρία και η Γαλλία ανταποκρίθηκαν θετικά στην έκκλησή του. Η Δημοκρατία της Βενετίας δεν το έκανε, ωστόσο, καθώς είχε υπογράψει μια επώδυνη συνθήκη ειρήνης με τους Οθωμανούς το 1479.
Το 1481 ο βασιλιάς Φερδινάνδος Α' της Νάπολης συγκέντρωσε στρατό με επικεφαλής το γιο του Αλφόνσο Β'. Ενα εκστρατευτικό σώμα πρόσφερε ο βασιλιάς της Ουγγαρίας Ματθίας Κορβίνος. Η πόλη πολιορκήθηκε από την 1η Μαΐου 1481. Μετά το θάνατο του Μωάμεθ στις 3 Μαΐου οι διαμάχες που ακολούθησαν για τη διαδοχή του πιθανώς εμπόδισαν τους Οθωμανούς να στείλουν ενισχύσεις στο Οτράντο. Έτσι η τουρκική κατοχή του Οτράντο έληξε με διαπραγματεύσεις με τις χριστιανικές δυνάμεις, επιτρέποντας στους Τούρκους να αποσυρθούν στην Αλβανία και το Οτράντο ανακαταλήφθηκε από τις Παπικές δυνάμεις το 1481.
Επιστροφή στην Κωνσταντινούπολη (1453–1478)
Μετά την κατάκτηση της Κωνσταντινούπολης, όταν ο Μωάμεθ Β' εισήλθε τελικά στην πόλη μέσω της γνωστής πλέον Πύλης του Τοπ Καπί, πήγε αμέσως με το άλογό του στην Αγία Σοφία, όπου διέταξε να προστατευθεί το κτίριο. Διέταξε να τον συναντήσει εκεί ένας ιμάμης για να ψάλλει το Μουσουλμανικό Σύμβολο της Πίστεως: "Μαρτυρώ ότι δεν υπάρχει θεός άλλος εκτός από τον Αλλάχκαι ότι ο Μωάμεθ είναι ο απεσταλμένος του Αλλάχ." Ο ορθόδοξος καθεδρικός ναός μετατράπηκε σε μουσουλμανικό τζαμί μέσω ενός βακουφίου, εδραιώνοντας την ισλαμική κυριαρχία στην Κωνσταντινούπολη.
Το κύριο μέλημα του Μωάμεθ για την Κωνσταντινούπολη ήταν η ανοικοδόμηση της άμυνας της πόλης και ο επανακατοίκησή της. Τα οικοδομικά έργα ξεκίνησαν αμέσως μετά την κατάκτηση και περιλάμβαναν την επισκευή των τειχών, την κατασκευή της ακρόπολης, ένα σημαντικό νοσοκομείο με φοιτητές και ιατρικό προσωπικό, ένα μεγάλο πολιτιστικό συγκρότημα, δύο ομάδες στρατώνων για τους γενίτσαρους, ένα χυτήριο όπλων στο Τοπ Χανέ έξω από τον Γαλατά και την ανέγερση νέου παλατιού. [78] Για να ενθαρρύνει την επιστροφή των Ελλήνων και των Γενοβέζων που είχαν φύγει από το Γαλατά, την εμπορική συνοικία της πόλης, τους επέστρεψε τα σπίτια τους και τους παρείχε εγγυήσεις ασφάλειας. Ο Μωάμεθ εξέδωσε διαταγές σε όλη την αυτοκρατορία του ότι Μουσουλμάνοι, Χριστιανοί και Εβραίοι έπρεπε να εγκατασταθούν στην Πόλη απαιτώντας πέντε χιλιάδες νοικοκυριά να μεταφερθούν στην Κωνσταντινούπολη μέχρι το Σεπτέμβριο. Από όλη την Ισλαμική αυτοκρατορία αιχμάλωτοι πολέμου και εκτοπισμένοι στάλθηκαν στην πόλη. Αυτοί οι άνθρωποι ονομάζονταν «Sürgün» στα τουρκικά (ελληνικά: σουργούνιδες δηλ. «μετανάστες»).
Ο Μωάμεθ αποκατέστησε το Οικουμενικό Ορθόδοξο Πατριαρχείο (6 Ιανουαρίου 1454), διορίζοντας το μοναχό Γεννάδιο ως τον πρώτος Ορθόδοξος Πατριάρχης και εγκατέστησε ένα Εβραίο Μεγάλο Ραββίνο (Χαχάμ Μπασί) και το περίβλεπτο Αρμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως στην πρωτεύουσα, ως μέρος του συστήματος των μιλλέτ. Επιπλέον ίδρυσε και ενθάρρυνε τους βεζίρηδες του να ιδρύσουν αρκετά μουσουλμανικά ιδρύματα και εμπορικές εγκαταστάσεις στις κύριες συνοικίες της Κωνσταντινούπολης, όπως το Τζαμί του Ρουμ Μεχμέτ Πασά που χτίστηκε από τον ομώνυμο Μεγάλο Βεζίρη. Από αυτούς τους πυρήνες αναπτύχθηκε ραγδαία η μητρόπολη. Σύμφωνα με έρευνα που έγινε το 1478, υπήρχαν τότε στην Κωνσταντινούπολη και στο γειτονικό Γαλατά 16.324 νοικοκυριά, 3.927 καταστήματα και εκτιμώμενος πληθυσμός 80.000. Ο πληθυσμός ήταν περίπου 60% μουσουλμάνοι, 20% χριστιανοί και 10% Εβραίοι.
Μέχρι το τέλος της βασιλείας του το φιλόδοξο πρόγραμμα ανοικοδόμησης του Μωάμεθ είχε μετατρέψει την πόλη σε μια ακμάζουσα αυτοκρατορική πρωτεύουσα. Σύμφωνα με τον Οθωμανό ιστορικό της εποχής Νεσρί, «ο Σουλτάνος Μωάμεθ​​Μεχμέτ δημιούργησε όλη την Κωνσταντινούπολη». Πενήντα χρόνια αργότερα η Κωνσταντινούπολη είχε γίνει πάλι η μεγαλύτερη πόλη της Ευρώπης.
Γιάουαρ Ουάκακ
Ο Γιάουαρ Ουάκακ (Κέτσουα: Yawar Waqaq Inka ισπ. Yáhuar Huácac, ο "Ίνκα που έκλαψε με αίμα") ήταν ο έβδομος αυτοκράτορας των Ίνκας. Ήταν γιος του Ίνκα Ρόκα και της Μάμα Μίκαι (ισπ. Mama Mícay). Ήταν ο δεύτερος βασιλέας της δυναστεία Ουανάν, που ίδρυσε ο πατέρας του. Βασίλεψε περίπου το 1380. Το κανονικό του όνομα ήταν Τίτο Κύσι Ουάλπα (Κέτσουα: Tito Cusi Hualpa) και η γυναίκα του ονομαζόταν Μάμα Τσίκγια ή Μάμα Τσίκ-για (ισπ. Mama Chicya ή Mama Chic-ya).
Μωάμεθ Β΄ ο Πορθητής
Επιστροφή στην Κωνσταντινούπολη (1453–1478)
Δύο αιώνες αργότερα ο γνωστός Οθωμανός περιηγητής Εβλιγιά Τσελεμπή έδωσε μια λίστα με ομάδες που εισήχθησαν στην πόλη με τις αντίστοιχες προελεύσεις τους. Ακόμη και σήμερα πολλές συνοικίες της Κωνσταντινούπολης, όπως το Ακσαράι και το Καρσαμπά, φέρουν τα ονόματα των τόπων καταγωγής των κατοίκων τους. Ωστόσο πολλοί άνθρωποι έφυγαν ξανά από την πόλη και υπήρξαν αρκετές επιδημίες πανώλης, έτσι ώστε το 1459 ο Μωάμεθ επέτρεψε στους εκτοπισμένους Έλληνες να επιστρέψουν. Το μέτρο αυτό προφανώς δεν είχε μεγάλη επιτυχία, αφού ο Γάλλος ταξιδιώτης Πέτρος Γύλλιος γράφει στα μέσα του 16ου αιώνα ότι ο ελληνικός πληθυσμός της Κωνσταντινούπολης δεν ήταν σε θέση να ονομάσει καμία από τις αρχαίες βυζαντινές εκκλησίες που είχαν μετατραπεί σε τζαμιά ή εγκαταλειφθεί. Αυτό δείχνει ότι η υποκατάσταση του πληθυσμού ήταν ολική.
Διοίκηση και πολιτισμός
Ο Μωάμεθ Β' εισήγαγε τη λέξη Πολιτική στα αραβικά "Siyasah" από ένα βιβλίο που εξέδωσε και ισχυρίστηκε ότι ήταν η συλλογή των Πολιτικών δογμάτων των Βυζαντινών Καίσαρων πριν από αυτόν. Συγκέντρωσε Ιταλούς καλλιτέχνες, ανθρωπιστές και Έλληνες λόγιους στην αυλή του, επέτρεψε στη Βυζαντινή Εκκλησία να συνεχίσει να λειτουργεί, διέταξε τον πατριάρχη Γεννάδιο να μεταφράσει το χριστιανικό δόγμα στα τουρκικά και κάλεσε τον Τζεντίλε Μπελλίνι από τη Βενετία να ζωγραφίσει το πορτρέτο του καθώς και βενετσιάνικες τοιχογραφίες, εξαφανισμένες σήμερα. . Δημιούργησε στο παλάτι του μια βιβλιοθήκη που περιλάμβανε έργα στα ελληνικά, περσικά και λατινικά. Ο Μωάμεθ κάλεσε μουσουλμάνους επιστήμονες και αστρονόμους όπως ο Αλί Κουσί και καλλιτέχνες στην αυλή του στην Κωνσταντινούπολη, ίδρυσε ένα πανεπιστήμιο, κατασκεύασε τζαμιά (για παράδειγμα, το Τζαμί Φατίχ), διώρυγες και το Ανάκτορο Τοπ Καπί στην Κωνσταντινούπολη και το Τσινιλί Κιοσκ. Γύρω από το μεγάλο τζαμί που κατασκεύασε, ​​έχτισε οκτώ μεντρεσέδες, που για σχεδόν έναν αιώνα διατήρησαν τη θέση τους ως τα ανώτατα ιδρύματα διδασκαλίας των ισλαμικών επιστημών στην αυτοκρατορία.
Ο Μωάμεθ Β' επέτρεπε στους υπηκόους του ένα σημαντικό βαθμό θρησκευτικής ελευθερίας, υπό την προϋπόθεση ότι ήταν υπάκουοι στην εξουσία του. Μετά την κατάκτηση της Βοσνίας το 1463 εξέδωσε τον Αχτναμέ του Μιλοντράζ για τους Βόσνιους Φραγκισκανούς, παρέχοντάς τους ελευθερία να κυκλοφορούν ελεύθερα εντός της Αυτοκρατορίας, να ασκούν τη λατρεία τους στις εκκλησίες και τα μοναστήρια τους και τη θρησκεία τους χωρίς επίσημες και ανεπίσημες διώξεις, προσβολές ή ενοχλήσεις. Ωστόσο ο μόνιμος στρατός του στρατολογείτο από το παιδομάζωμα, δηλαδή την παραλαβή χριστιανών υπηκόων σε νεαρή ηλικία (8–20 ετών), που εξισλαμίζονταν και στη συνέχεια εκπαιδεύονταν για τη διοίκηση ή το στρατιωτικό σώμα των Γενίτσαρων. Αυτή ήταν μια αξιοκρατική διαδικασία που «παρήγαγε από τους αποφοίτους τους τέσσερις στους πέντε Μεγάλους Βεζίρηδες από την εποχή αυτή και μετά».
Γιάουαρ Ουάκακ
Όταν ήταν μικρός τον είχαν απαγάγει οι πολεμιστές της φυλής Ουαϊγιάκα και τον παρέδωσαν στον ηγεμόνα της φυλής των Αγιαρμάκας για να τους συγχωρήσει για την ατίμωση που είχανε διαπράξει. Ο ηγεμόνας, της πρώτης φυλής, δεν παρέδωσε την κόρη του, ως νύφη, στον ηγεμόνα της φυλής Αγιαρμάκα, όπως είχε υποσχεθεί, αλλά στον πατέρα του Τίτο Κύσι Ουάλπα. Έτσι ο τελευταίος κατέληξε όμηρος στην αυλή του ηγεμόνα των Αγιαρμάκας. Όσο ήταν αιχμάλωτος αναγκάστηκε να υπακούει τους ευγενείς της φυλής που τον αιχμαλώτισαν. Ένας από αυτούς θυμωμένος από μια πράξη του νεαρού Τίτο διέταξε να τον αποκεφαλίσουν. Ο νεαρός τότε δάκρυσε και άρχισε να κλαίει αίμα από τα μάτια του, πιθανόν είχε μολυνθεί από επιπεφυκίτιδα. Λαμβάνοντας αυτό ως θείο σημάδι ο ευγενής απλά τον τιμώρησε αναγκάζοντας τον να προσέχει τα Λάμα αλπακά του χωριού. Ύστερα από αυτό το συμβάν πήρε την ονομασία "ο Ίνκα που έκλαψε με αίμα", δηλαδή Γιάουαρ Ουάκακ.
Μωάμεθ Β΄ ο Πορθητής
Διοίκηση και πολιτισμός
Εντός της Κωνσταντινούπολης ο Μωάμεθ ίδρυσε ένα μιλλέτ (ή αυτόνομη θρησκευτική κοινότητα) και διόρισε τον πρώην Πατριάρχη Γεννάδιο Σχολάριο θρησκευτικό ηγέτη των Ορθοδόξων Χριστιανών της πόλης. Η εξουσία του επεκτεινόταν σε όλους τους Οθωμανούς Ορθόδοξους Χριστιανούς και αυτό απέκλειε τους Γενοβέικουςκαι τους Βενετσιάνικους οικισμούς στα προάστια και απέκλειε εξ ολοκλήρου τους Μουσουλμάνους και τους Εβραίους εποίκους. Αυτή η μέθοδος επέτρεψε την έμμεση διακυβέρνηση των χριστιανών Βυζαντινών και επέτρεψε στους κατοίκους να αισθάνονται σχετικά αυτόνομοι ακόμη και όταν ο Μωάμεθ Β' άρχισε την τουρκική αναδιαμόρφωση της πόλης, μετατρέποντάς την σε τουρκική πρωτεύουσα, όπως παρέμεινε μέχρι τη δεκαετία του 1920.
Συγκεντρωτισμός της κυβέρνησης
Ο Μωάμεθ ο Πορθητής εδραίωσε την εξουσία του δημιουργώντας την αυτοκρατορική του αυλή, το διβάνι, με αξιωματούχους που θα ήταν αποκλειστικά πιστοί σε αυτόν και θα του επέτρεπαν μεγαλύτερη αυτονομία και εξουσία. Επί προηγούμενων σουλτάνων το διβάνι είχε γεμίσει με μέλη αριστοκρατικών οικογενειών που μερικές φορές είχαν ενδιαφέρον ή νομιμοφροσύνη για το σουλτάνο. Ο Μωάμεθ ο Πορθητής απομάκρυνε την αυτοκρατορία μακριά από τη νοοτροπία των Γαζήδων που έδινε έμφαση στις αρχαίες παραδόσεις και τελετές στη διακυβέρνηση[90] και την οδήγησε προς μια κεντρική γραφειοκρατία που αποτελείτο κυρίως από αξιωματούχους με προέλευση το παιδομάζωμα. Επιπλέον ο Μωάμεθ ο Πορθητής έκανε το βήμα να μετατρέψει τους θρησκευτικούς λογίους που ανήκαν στους οθωμανικούς μεντρεσέδες σε μισθωτούς υπαλλήλους της οθωμανικής γραφειοκρατίας που του ήταν πιστοί. Αυτός ο συγκεντρωτισμός ήταν δυνατός και επισημοποιήθηκε με ένα kanunname, που εκδόθηκε κατά την περίοδο 1477-1481 και για πρώτη φορά απαριθμούσε τους επικεφαλής αξιωματούχους της οθωμανικής κυβέρνησης, τους ρόλους και τις ευθύνες τους, τους μισθούς, το πρωτόκολλο και τις τιμωρίες τους, καθώς και τις σχέσεις μεταξύ τους και με το σουλτάνο.
Από τη στιγμή που ο Μωάμεθ δημιούργησε μια οθωμανική γραφειοκρατία και μετέτρεψε την αυτοκρατορία από μια κοινωνία των συνόρων σε μια κεντρική κυβέρνηση, φρόντισε να διορίσει αξιωματούχους που θα τον βοηθούσαν να εφαρμόσει το πρόγραμμά του. Πρώτος του μεγάλος βεζίρης ήταν ο Ζαγκανός Πασάς, που προερχόταν από το παιδομάζωμα και όχι την αριστοκρατία, και διάδοχος του ο Μαχμούτ Πασάς Αντζέλοβιτς, επίσης από το παιδομάζωμα. Ο Μωάμεθ ήταν ο πρώτος σουλτάνος ​​που μπόρεσε να κωδικοποιήσει και να εφαρμόσει τα kanunname αποκλειστικά με βάση τη δική του ανεξάρτητη εξουσία. Επιπλέον μπόρεσε αργότερα να εφαρμόσει kanunname που έρχονταν σε αντίθεση με την παράδοση ή το προηγούμενο.[90] Αυτό ήταν μνημειώδες σε μια αυτοκρατορία που ήταν τόσο βουτηγμένη στην παράδοση και αργούσε να αλλάξει ή να προσαρμοστεί. Η ύπαρξη βεζίρηδων και άλλων αξιωματούχων που ήταν πιστοί στον Μωάμεθ ήταν ένα ουσιαστικό μέρος αυτής της κυβέρνησης, επειδή μεταβίβασε περισσότερη εξουσία στους βεζίρηδες από ό,τι έκαναν οι προηγούμενοι σουλτάνοι. Ανέθεσε σημαντικές εξουσίες και κυβερνητικές λειτουργίες στους βεζίρηδές του ως μέρος της νέας πολιτικής του της αυτοκρατορικής αποκλειστικότητας. Ένας τοίχος χτίστηκε γύρω από το παλάτι ως στοιχείο της πιο κλειστής εποχής και, σε αντίθεση με τους προηγούμενους σουλτάνους, ο Μωάμεθ δεν ήταν πλέον προσβάσιμος στο κοινό ή ακόμη και στους κατώτερους αξιωματούχους. Οι βεζίρηδές του διηύθυναν το στρατό και συναντούσαν τους ξένους πρεσβευτές, δύο βασικά μέρη της διακυβέρνησης, ιδίως με τις πολλές του εκστρατείες. Ένας τέτοιος σημαντικός πρεσβευτής ήταν ο Καραμπετσού Κουζέν Kuzen Πασάς, που καταγόταν από μια οικογένεια με ρίζες κατασκόπων, γεγονός που του επέτρεψε να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην εκστρατεία του Μωάμεθ για την κατάκτηση της Κωνσταντινούπολης.
Γιάουαρ Ουάκακ
Ο Γιάουαρ Ουάκακ είχε έξι γιους. Τον πρωτότοκο Πάουκαρ Άιγιου (Κέτσουα: Paucar Ayllu), τον δευτερότοκο Πάουακ Ουάλπα Μάιτα (Κέτσουα: Pahuac Hualpa Mayta) και τον τριτότοκο Βιρακότσα Ίνκα (Κέτσουα: Viracocha Inca) από την Μάμα Τσίκ-για. Από άλλες γυναίκες είχε τους Βίτσου Τόπα (Κέτσουα: Vicchu Topa), τον Μαρκαγιούτο (Κέτσουα: Marcayuto) και τον Ίνκα Ρόκα Ίνκα (Κέτσουα: Inca Roca Inca).
Μωάμεθ Β΄ ο Πορθητής
Υποστήριξη των καλλιτεχνών της Αναγέννησης
Εκτός από τις προσπάθειές του να επεκτείνει την οθωμανική κυριαρχία σε όλη την Ανατολική Μεσόγειο ο Μωάμεθ Β' καλλιέργησε επίσης μια μεγάλη συλλογή δυτικής τέχνης και λογοτεχνίας, μεγάλο μέρος της οποίας ήταν έργα καλλιτεχνών της Αναγέννησης. Από νεαρή ηλικία ο Μωάμεθ είχε δείξει ενδιαφέρον για την αναγεννησιακή τέχνη και την κλασική λογοτεχνία και τις ιστορίες, με τα σχολικά του βιβλία να έχουν σχηματικές εικονογραφήσεις αρχαίων νομισμάτων και προσωπογραφίες σκιαγραφημένες με ευδιάκριτα ευρωπαϊκά στυλ. Επιπλέον φέρεται να είχε δύο δάσκαλους, έναν εκπαιδευμένο στα ελληνικά και έναν άλλο στα λατινικά, που του διάβαζαν κλασικές ιστορίες, όπως εκείνες του Λαέρτιου, του Λίβιου και του Ηρόδοτου, τις μέρες που προηγήθηκαν της πτώσης της Κωνσταντινούπολης.
Γιάουαρ Ουάκακ
Ο Γιάουαρ Ουάκακ επέλεξε για διάδοχο του, τον δευτερότοκο Πάουακ Ουάλπα Μάιτα. Οι ευγενείς της φυλής Ουαϊγιάκα (ισπ. Huayllaca) υποστήριζαν τον Μαρκαγιούτο και έτσι με τη βοήθεια του δολοφόνησαν τον διάδοχο του Γιάουαρ Ουάκακ. Ο βασιλέας των Ίνκας έστειλε τον γιο του Βιρακότσα να τιμωρήσει τη συγκεκριμένη φυλή για την προδοσία της και αυτός έφερε σε πέρας την αποστολή του. Εν τω μεταξύ στο Κούσκο, οι Ίνκας ευγενείς δολοφόνησαν τον πρωτότοκο Πάουκαρ Άιγιου και τον Γιαουάρ Ουάκακ ενώ οι γεροντότεροι της φυλής έχρισαν νέο ηγεμόνα τον Βιρακότσα Ίνκα.
Πηγές
Γ
Μωάμεθ Β΄ ο Πορθητής
Υποστήριξη των καλλιτεχνών της Αναγέννησης
Από την αρχή της βασιλείας του ο Μωάμεθ επένδυσε στην προστασία Ιταλών καλλιτεχνών της Αναγέννησης. Η πρώτη του τεκμηριωμένη ενέργεια το 1461 ήταν μια παραγγελία στον καλλιτέχνη Ματέο Ντε Πάστι, που διέμενε στην αυλή του άρχοντα του Ρίμινι Σιγισμόνδου Μαλατέστα. Ωστόσο αυτή η πρώτη απόπειρα ήταν ανεπιτυχής, καθώς ο Πάστι συνελήφθη στην Κρήτη από τις βενετικές αρχές που τον κατηγόρησαν ότι ήταν κατάσκοπος των Οθωμανών. Οι μεταγενέστερες προσπάθειες θα αποδειχθούν πιο καρποφόρες, με μερικούς αξιόλογους καλλιτέχνες όπως οι Κοστάντσο ντα Φεράρα και Τζεντίλε Μπελλίνι, που προσκλήθηκαν και οι δύο στην οθωμανική αυλή.
Εκτός από την προστασία των καλλιτεχνών της Αναγέννησης ο Μωάμεθ ήταν επίσης άπληστος μελετητής της σύγχρονης και της κλασικής λογοτεχνίας και ιστορίας. Αυτό το ενδιαφέρον κορυφώθηκε με το έργο του για την οικοδόμηση μιας τεράστιας πολύγλωσσης βιβλιοθήκης που περιείχε πάνω από 8000 χειρόγραφα στα περσικά, οθωμανικά τουρκικά, αραβικά, λατινικά και ελληνικά, μεταξύ άλλων γλωσσών.[98] Αξιοσημείωτο σε αυτή τη μεγάλη συλλογή ήταν το ελληνικό του scriptorium, που περιλάμβανε αντίγραφα της Αλεξάνδρου Ανάβασης του Αρριανού και της Ιλιάδας του Ομήρου. Το ενδιαφέρον του για τα κλασικά έργα επεκτάθηκε σε πολλές κατευθύνσεις, συμπεριλαμβανομένης της υποστήριξης του Έλληνα συγγραφέα Κριτόβουλου του Ιμβριώτη, που έγραψε στα ελληνικά το χειρόγραφο Ιστορία του Μωάμεθ του Πορθητή, παράλληλα με τις προσπάθειές του να διασώσει και να επανεκδώσει ελληνικά χειρόγραφα που απέκτησε μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης.
Οι ιστορικοί πιστεύουν ότι τα εκτεταμένα πολιτιστικά και καλλιτεχνικά ενδιαφεροντα του Μωάμεθ Β, ειδικά εκείνα που στόχευαν στη Δύση, εξυπηρετούσαν διάφορες σημαντικές διπλωματικές και διοικητικές λειτουργίες. Η υποστήριξή του των καλλιτεχνών της Αναγέννησης έχει ερμηνευτεί ως μέθοδος διπλωματίας με άλλα κράτη με επιρροή στη Μεσόγειο, ιδιαίτερα πολλά ιταλικά κράτη, όπως το Βασίλειο της Νάπολης και η Δημοκρατία της Φλωρεντίας. Επιπλέον οι ιστορικοί εικάζουν ότι το ελληνικό του scriptorium χρησιμοποιήθηκε για την εκπαίδευση των Ελλήνων αξιωματούχων της αυλής σε μια προσπάθεια επανένταξης των πρώην βυζαντινών διπλωματικών καναλιών με πολλά ιταλικά κράτη που διεξήγαγαν την αλληλογραφία τους στα ελληνικά. Είναι σημαντικό ότι οι ιστορικοί ισχυρίζονται επίσης ότι η τεράστια συλλογή τέχνης και λογοτεχνίας του Μωάμεθ υπηρέτησε την προώθηση της αυτοκρατορικής εξουσίας και της νομιμοποίησής του, ειδικά στα πρόσφατα κατακτημένα εδάφη του. Αυτό επιτεύχθηκε με διάφορα μέσα, συμπεριλαμβανομένης της επίκλησης της εικόνας του Μωάμεθ ως ανατολίζουσας νεοαλεξανδρινής μορφής, που φαίνεται από την κοινή διακόσμησης κράνους σε απεικονίσεις του Μωάμεθ και του Αλέξανδρου σε μετάλλια που παρήχθησαν επί της βασιλείας του Μωάμεθ, καθώς και ως επαναλαμβανόμενο θέμα στον Κριτόβουλο. Επιπλέον οι παραγγελίες του για αναγεννησιακά έργα τέχνης ήταν από μόνη της πιθανώς μια προσπάθεια να διαρρήξει τη δυτική-ανατολική πολιτισμική διάσταση προκειμένου ο ίδιος να παρουσιαστεί ως δυτικοκεντρικός ηγέτης, ανάμεσα στις τάξεις των σύγχρονων Ευρωπαίων χριστιανών μοναρχών.
Προσωπική ζωή
Πρώτη σύζυγος του Μωάμεθ ήταν η Γκιουλμπαχάρ Χατούν. Ήταν αδερφή του Μουσταφά Πασά. Παντρεύτηκαν το 1446 και απέκτησαν ένα γιο, το Βαγιαζήτ Β΄ και μια κόρη, τη Γκεβχερχάν Χατούν. Με τη δεύτερη σύζυγό του, τη Γκιουλσάχ Χατούν, ο Μωάμεθ Β΄ είχε ένα γιο που ονομαζόταν Μουσταφά, γεννημένος το 1449. Η τρίτη σύζυγός του ήταν η Σιτισάχ Χατούν, κόρη του ηγεμόνα του Ντουλκαντίρ Σουλεϊμάν Μπέη, που την παντρεύτηκε το 1449. Η τέταρτη σύζυγός του ήταν η Χατιτζέ Χατούν, κόρη του Ζαγκάν Πασά, που την παντρεύτηκε το 1451 και χώρισαν το 1453. Η πέμπτη σύζυγός του ήταν η Τσιτσέκ Χατούν,αδερφή του Αλή Μπέη και μητέρα του μικρότερου γιου του Τζεμ.
Ορισμένες πηγές αναφέρουν ότι ο Μωάμεθ είχε πάθος για τον όμηρο και ευνοούμενό του Ράντου τον Ωραίο. Οι νεαροί άνδρες που καταδικάζονταν σε θάνατο γλίτωναν και προστίθεντο στο σαράι του Μωάμεθ, αν τους έβρισκε ελκυστικούς, και η Πύλη έκανε κάθε δυνατή προσπάθεια για να του προμηθεύει νέους ευγενείς.
Ο Μωάμεθ είχε έντονο ενδιαφέρον για τον αρχαίο ελληνικό και το μεσαιωνικό βυζαντινό πολιτισμό. Ηρωές του ήταν ο Αχιλλέας και ο Μέγας Αλέξανδρος και μπορούσε να συζητήσει τη χριστιανική θρησκεία με κάποια αυθεντία. Λέγεται ότι μιλούσε άπταιστα πολλές γλώσσες, όπως τουρκικά, σερβικά, αραβικά, περσικά, ελληνικά και λατινικά. [108] sitesi, milliyet.com.tr Türkiye'nin lider haber. "Fatih, Hakan ve Roma Kayzeri | İlber Ortaylı | Milliyet.com.tr". Milliyet Haber – Türkiye'nin Haber Sitesi. Archived from the original on 23 April 2019. Retrieved 9 April 2017
Κατά καιρούς συγκαλούσε τους Ουλεμάδες, μαθητευόμενους μουσουλμάνους δασκάλους, και τους ζητούσε να συζητήσουν θεολογικά προβλήματα παρουσία του. Επί της βασιλείας του τα μαθηματικά, η αστρονομία και η θεολογία έφτασαν στο υψηλότερο επίπεδο μεταξύ των Οθωμανών. Ο κοινωνικός του κύκλος περιλάμβανε αριθμό ανθρωπιστών και σοφών όπως ο Κυριάκος Πιτσικόλι από την Ανκόνα, ο Μπενεντέτο Ντέι από τη Φλωρεντία και ο Μιχαήλ Κριτόβουλος από την Ίμβρο, που αναφέρει τον Ίμβρο ως φιλέλληνα χάρη στο ενδιαφέρον του για τις ελληνικές αρχαιότητες και κειμήλια. Με εντολή του ο Παρθενώνας και άλλα αθηναϊκά μνημεία γλίτωσαν από την καταστροφή. Άλλωστε ο ίδιος ο Μωάμεθ Β' ήταν ποιητής που έγραφε με το όνομα «Αβνί» (ο βοηθός, ο βοηθητικός) και άφησε μια κλασική ποιητική συλλογή.
Θάνατος και κληρονομιά
Το 1481 ο Μωάμεθ εκστράτευσε με τον Οθωμανικό στρατό, αλλά όταν έφτασε στο Μάλτεπε, στην ασιατική πλευρά της Κωνσταντινούπολης, αρρώστησε. Μόλις άρχιζε νέες εκστρατείες για να καταλάβει τη Ρόδο και τη Νότια Ιταλία, ωστόσο, σύμφωνα με ορισμένους ιστορικούς, η επόμενη εκστρατεία του σχεδιάστηκε για να ανατρέψει το Σουλτανάτο των Μαμελούκων της Αιγύπτου, να καταλάβει την Αίγυπτο και να διεκδικήσει το χαλιφάτο. Αλλά μετά από μερικές μέρες πέθανε, στις 3 Μαΐου 1481, σε ηλικία σαράντα εννέα ετών και θάφτηκε στον τουρμπέ του κοντά στο συγκρότημα του Τζαμιού Φατίχ. Εικάζεται ότι πέθανε από δηλητηρίαση, χωρίς να είναι βέβαιο ποιος ήταν υπεύθυνος για το θάνατό του. Ο γιατρός του Μωάμεθ Β΄, Γιακούμπ Πασάς, ένας εβραίος που ασπάστηκε το Ισλάμ, ήταν ο βασικός ύποπτος για την χορήγηση δηλητηρίου στον Μωάμεθ για εκτεταμένο χρονικό διάστημα. Ο Γιακούμπ Πασάς σκοτώθηκε λίγο αργότερα, κατά τη διάρκεια της εξέγερσης των γενίτσαρων. Μια άλλη πηγή αναφέρει ότι πιθανότατα ο Μωάμεθ Β' δηλητηριάστηκε από τον Πέρση γιατρό του. Σύμφωνα με τον ιστορικό Κόλιν Χέιγουντ, «υπάρχουν ουσιαστικές λεπτομερείς ενδείξεις ότι ο Μωάμεθ δηλητηριάστηκε, πιθανώς κατόπιν εντολής του μεγαλύτερου γιου και διαδόχου του Βαγιαζήτ Β΄».
Η είδηση ​​του θανάτου του προκάλεσε μεγάλη χαρά στην Ευρώπη, όπου ακολούθησαν κωδωνοκρουσίες και εορτασμοί. Η είδηση ​​ανακοινώθηκε στη Βενετία ως εξής: "La Grande Aquila è morta!" ('Ο Μεγάλος Αετός είναι νεκρός!')
Ο Μωάμεθ Β' αναγνωρίζεται ως ο πρώτος σουλτάνος ​​που κωδικοποίησε το ποινικό και συνταγματικό δίκαιο, πολύ πριν από το Σουλεϊμάν το Μεγαλοπρεπή. Καθιέρωσε έτσι την κλασική εικόνα του αυταρχικού Οθωμανού σουλτάνου. Η τριανταενιάχρονη διακυβέρνηση και οι πολυάριθμοι πόλεμοι του Μωάμεθ επέκτειναν την Οθωμανική Αυτοκρατορία για να συμπεριλάβει την Κωνσταντινούπολη, τα τουρκικά βασίλεια και εδάφη της Μικράς Ασίας, τη Βοσνία, τη Σερβία και την Αλβανία. Ο Μωάμεθ άφησε πίσω του μια επιβλητική φήμη τόσο στον ισλαμικό όσο και στο χριστιανικό κόσμο. Σύμφωνα με τον ιστορικό Φραντς Μπάμπινγκερ θεωρείτο αιμοδιψής τύραννος από το χριστιανικό κόσμο και από ένα μέρος των υπηκόων του. Η γέφυρα Φατίχ Σουλτάν Μεχμέτ της Κωνσταντινούπολης (ολοκληρώθηκε το 1988), που διασχίζει τα στενά του Βοσπόρου, πήρε το όνομά του και το όνομά του και η μορφή του εμφανίζονταν στο χαρτονόμισμα των 1000 λιρών από το 1986 ως το 1992.
Η στάση του έναντι των Χριστιανών
thumb|right|200px|Ο Μεχμέτ Β' Ο Μωάμεθ Β΄ μετά την κατάληψη της Κωνσταντινούπολης (1453) παραχώρησε σημαντικά προνόμια στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, σε μια προσπάθεια να ελέγξει τον χριστιανικό πληθυσμό της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Οθωμανοί Σουλτάνοι Κατηγορία:Άλωση της Κωνσταντινούπολης
367 π.Χ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έτη
Μυρτιά Ηλείας
Το χωριό Μυρτιά, επίσημα Μυρτέα, ανήκει στον Δήμο Πύργου.
Τοποθεσία
Βρίσκεται 11 χιλιόμετρα βόρεια της πόλης του Πύργου και 13 χλμ. νοτιοδυτικά της Αμαλιάδας. Απέχει 90 χλμ. από την Πάτρα, 34 χλμ. από την Αρχαία Ολυμπία, 12 χλμ. από το Κατάκωλο και 95 χλμ. από την Κυπαρισσία.
Πληθυσμός και απασχόληση
Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 έχει 788 κατοίκους. Οι κάτοικοί της ασχολούνται περισσότερο με την γεωργία και σε περιορισμένη έκταση με την κτηνοτροφία. Κύριο παραγόμενο προϊόν είναι η ελιά και το ελαιόλαδο.
Ιστορία
μικρογραφία|Εκκλησία Αγίου Αθανασίου, 1968. Το χωριό Μυρτιά προϋπήρχε της επανάστασης του 1821 ως χριστανικός οικισμός από κατοίκους αρκετών οικογενειών, που έφταναν τους 185. Κατά τον σχηματισμό των δήμων το 1834, το χωριό κατατάχθηκε αρχικά στον δήμο Μυρτιάς και με τον μετασχηματισμό των δήμων δημογραφήθηκε στον δήμο Λετριναίων και ακολούθησε την πολιτικοκοινωνική πορεία της πόλης του Πύργου.
Αθλητισμός
Ο «Αθλητικός Όμιλος Ολυμπιακός Μυρτιάς» εκπροσωπεί το χωριό στα τοπικά ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Ηλείας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηλείας
366 π.Χ.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
365 π.Χ.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
365 да н. э.
ΙΦ Φουγκλάφιορντουρ
Η ΙΦ Φουγκλαφιόρντουρ είναι ποδοσφαιρική ομάδα με βάση το Φουγκλαφιόρντουρ των Νησιών Φερόε. Ιδρύθηκε στις 25 Μαρτίου 1946. Συμμετέχει στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Φερόε. Έδρα της ομάδας είναι το Fuglafjørður Stadium, χωρητικότητας 3000 θεατών. Στα Νησιά Φερόε, η ομάδα αποκαλείται απλά ΙΦ. Έχει κατακτήσει 1 Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Φερόε το 1979.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:ΙΦ Φουγκλάφιορντουρ Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1946
Αντρέα Κονταρίνι
Ο Αντρέα Κονταρίνι (1300 - 5 Ιουνίου 1382) διετέλεσε Δόγης της Βενετίας (1367 - 1382) την περίοδο του Πολέμου της Κιότζα στον οποίο η Δημοκρατία της Βενετίας συγκρούστηκε με την Δημοκρατία της Γένοβας. Ο Αντρέα Κονταρίνι έμεινε γνωστός για το μεγάλο θάρρος του στην μάχη και τις προσωπικές του προσπάθειες που έσωσαν την πόλη. Σε ηλικία άνω των 70 είχε ο ίδιος την διοίκηση του Βενετσιάνικου στόλου, τον οδήγησε επιτυχώς μαζί με τον Βέττορ Πιζάνι στην μάχη της Κιότζα.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Δόγηδες της Βενετίας Κατηγορία:Οικογένεια Κονταρίνι
1520 Ίματρα
Ο Ίματρα (Imatra) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,319. Ανακαλύφθηκε το 1938 από τον Φινλανδό αστρονόμο Ούργιο Βάισαλα, που παρατηρούσε από το Τούρκου της Φινλανδίας, και πήρε το όνομά του από την ομώνυμη φινλανδική πόλη.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Ίματρα εκτιμάται σε 53,61 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι C (ανθρακούχος), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,0615. Ο Ίματρα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 18 ώρες και 38 λεπτά, μία μάλλον αργή περιστροφή για αστεροειδή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ιματρα
Ντεβλέτ Μπαχτσελί
Ο Ντεβλέτ Μπαχτσελί (Devlet Bahçeli) (γεννηθείς την 1η Ιανουαρίου 1948) είναι Τούρκος οικονομολόγος, πολιτικός, και πρόεδρος του κόμματος Εθνικιστικής Δράσης.
Ο Μπαχτσελί θεωρείται ο ηγέτης της διαβόητης υπερεθνικιστικής οργάνωσης των Γκρίζων Λύκων, και το κόμμα του, ο πολιτικός βραχίονας της οργάνωσης.
Συνοπτική παρουσίαση
Το 1987, ο Ντεβλέτ Μπαχτσελί έγινε μέλος του εθνικιστικής παράταξης της Τουρκίας, η οποία τον Ιανουάριο του 1993 ίδρυσε τον πολιτικό φορέα της ιδεολογίας της, το MHP. Μετά το θάνατο του ηγέτη της παράταξης Αλπαρσλάν Τουρκές, τον Ιούλιο του 1997, ανέλαβε την ηγεσία του κόμματος.
Το 2017 υποστήριξε τις θέσεις του Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν σε σχέση με τις συνταγματικές αλλαγές, που κατοχυρώθηκαν με το δημοψήφισμα του ίδιου έτους. Έκτοτε, η συνεργασία των δυο κομμάτων είναι στενή, μέσω του κοινού εκλογικού συνασπισμού της «Λαϊκής Συμμαχίας», και ο Μπαχτσελί έχει στηρίξει δημόσια πολλές από τις πολιτικές του σημερινού Προέδρου.
Αμφιλεγόμενες απόψεις
Το 2015 όταν ένα εστιατόριο Ουιγούρων δέχτηκε επίθεση από Τούρκους εθνικιστές (οι οποίοι μεταξύ άλλων επιτέθηκαν σε αρκετούς τουρίστες από τη Νότια Κορέα, θεωρώντας τους Κινέζους   ο Μπαχτσελί δικαιολόγησε τις πράξεις, αναρωτούμενος  «Ποια είναι η διαφορά μεταξύ ενός Κορεάτη και ενός Κινέζου ούτως ή άλλως; Και οι δύο έχουν σχιστά μάτια, κάνει κάποια διαφορά;»
Έχει επικριθεί για τους δεσμούς που διατηρεί με τον Alaattin Çakıcı, αρχηγό εγκληματικής οργάνωσης, από τα κύρια μέλη της τουρκικής Μαφίας. Ο Μπαχτσελί, δεν δίστασε να υπερασπιστεί τον Çakıcı, ως ένθερμο Τούρκο πατριώτη, που έχει προσφέρει πολλές υπηρεσίες στο έθνος.
Έχει υποστηρίξει επανειλημμένως το ορθό της βίαιης εκδίωξης των Αρμενίων από τις ιδιαίτερες πατρίδες τους το 1915 και 1916, ως μέτρο επιβεβλημμένο, δεδομένων των συνθηκών, για την προστασία του κράτους. Έχει αρνηθεί εκτός από τη γενοκτονία των Αρμενίων, και όλες τις άλλες εκτοπίσεις ή σφαγές χριστιανικών πληθυσμών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τούρκοι βουλευτές Κατηγορία:Αρνητές της γενοκτονίας των Αρμενίων
Γιάννης Καλομοίρης
Ο Γιάννης Καλομοίρης υπήρξε συνδικαλιστής στη διάρκεια του μεσοπολέμου, κατατασσόμενος μεταξύ των λεγόμενων «ρεφορμιστών» (συντηρητικών).
Η διοίκηση της Γ.Σ.Ε.Ε. υπό τον Καλομοίρη, μετά την κατάληψη της Ελλάδας από τις δυνάμεις του Άξονα (Απρίλιος 1941), απέστειλε ευχαριστήριο τηλεγράφημα στον Χίτλερ, ύψωσε τη γερμανική σημαία στο κτίριο της Γ.Σ.Ε.Ε. και έστειλε τα συγχαρητήριά της στην κυβέρνηση Τσολάκογλου.
Ο Καλομοίρης συνέπραξε ως εκπρόσωπος των ρεφορμιστών στη σύμπηξη του Εργατικού Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου και συμμετείχε στη δράση του κατά τη διάρκεια της Κατοχής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες συνδικαλιστές Κατηγορία:Μέλη του ΕΑΜ
364 π.Χ.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Πιλότος
μικρογραφία|382x382εσ|Πιλότοι της Ρωσικής αεροπορίας περπατούν μποστά σε αεροσκάφος Su-30M2. Πιλότος ονομάζεται ο χειριστής ενός αεροσκάφους.
Ιστορικά στοιχεία
Οι πρώτοι πιλότοι που εφηύραν και πέταξαν αεροπλάνο ήταν οι αδερφοί Ράιτ, το 1903.
Άδειες πιλότων
Υπάρχουν δύο κατηγορίες πιλότων, ο ερασιτέχνης πιλότος και ο επαγγελματίας πιλότος.
Επαγγελματική άδεια
Ο ενδιαφερόμενος για την απόκτηση επαγγελματικής άδειας πιλότου πρέπει να είναι τουλάχιστον 18 ετών, να έχει καλή κατάσταση υγείας και καλή γνώση Αγγλικών. Για να ξεκινήσει το εκπαιδευτικό πρόγραμμα ο ενδιαφερόμενος πρέπει να υποστεί μία αρχική αξιολόγηση ικανότητας που περιλαμβάνει:
Στη συνέχεια θα πρέπει να επιλέξει Ολοκληρωμένο Πρόγραμμα Εκπαίδευσης ή Απόκτηση Επαγγελματικής Άδειας Πιλότου με Ενότητες.
1521 Σέιναγιοκι
Ο Σέιναγιοκι (Seinäjoki) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,016. Ανακαλύφθηκε το 1938 από τον Φινλανδό αστρονόμο Ούργιο Βάισαλα, που παρατηρούσε από το Τούρκου της Φινλανδίας, και πήρε το όνομά του από την ομώνυμη φινλανδική πόλη.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Σέιναγιοκι είναι άγνωστα. Ο Σέιναγιοκι περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 4 ώρες και 19 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σειναγιοκι
Κυβέλη
Με το όνομα Κυβέλη φέρονται οι:
Združenje 1. SNL
Η '''Združenje 1. SNL''' είναι οργανισμός που ιδρύθηκε από τους συλλόγους του πρωταθλήματος της ανώτατης κατηγορίας της Σλοβενίας, και αποτελούσε το διοικητικό όργανο του πρωταθλήματος 1. ΣΝΛ (1. SNL), μεταξύ του 1996 και του 2012. Τα μέλη του είναι οι επαγγελματικοί ποδοσφαιρικοί σύλλογοι που συμμετέχουν στην πρώτη κατηγορία της Σλοβενίας και κάθε ομάδα έχει έναν εκπρόσωπο.
Η ιστορία της σλοβενικής πρώτης κατηγορίας, 1. SNL, που ξεκίνησε το 1991, μετά την ανεξαρτησία της Σλοβενίας, όταν οι καλύτεροι σε επιδόσεις σύλλογοι της Σλοβενίας δημιούργησαν ένα πρωτάθλημα, τότε αυτό διεξαγόταν από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία της Σλοβενίας (NZS) η οποία είχε την ευθύνη της διοργάνωσης μέχρι Ιανουάριο 2001 όταν ανέλαβε η Združenje 1. SNL. Η αλλαγή έγινε σύμφωνα με τους κανόνες της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας της Σλοβενίας, της UEFA και της FIFA.
Από τις αρχές του 2012 το πρωτάθλημα και πάλι διοργανώνεται από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία της Σλοβενίας. Η Združenje 1. SNL η οποία ιδρύθηκε το 1993, παραμένει ως οργάνωση που προασπίζει τα συμφέροντα όλων των συλλόγων που συμμετέχουν στην πρώτη κατηγορία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στη Σλοβενία
Γεώργιος Οικονομόπουλος
Ο '''Γεώργιος Ι. Οικονομόπουλος''' (1903 - 22 Φεβρουαρίου 1981) ήταν Έλληνας νομικός, νομομαθής και πολιτικός από την Αχαΐα.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Πάτρα και ήταν γιος του Ιωάννη Οικονομόπουλου και της Χαρίκλειας Μαξίμου, αδελφής του πρωθυπουργού Δημητρίου Μαξίμου. Από την πλευρά της μητέρας του καταγόταν από την παλιά οικογένεια Λόντου και ήταν δισέγγονος του Ανδρέα Λόντου, δημάρχου Πατρέων και προέδρου της Βουλής καθώς και ανιψιός των Δημητρίου Λόντου, πολιτικού, και Γεωργίου Στρέιτ, νομικού και πολιτικού. Σπούδασε νομικά στην Αθήνα και στο Παρίσι και ιδιώτευσε ως δικηγόρος παρ' Αρείω Πάγω. Υπηρέτησε ως υπουργός Δικαιοσύνης στις κυβερνήσεις Κανελλόπουλου το 1945) και Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας το 1974 και ως υπουργός γενικός διοικητής Ηπείρου στην κυβέρνηση Βούλγαρη το 1945. Υπήρξε στενός φίλος του Κωνσταντίνου Καραμανλή και πρόεδρος του Δ. Σ. της ΕΡΤ.
Η μπαγιαντέρα
Η Μπαγιαντέρα (Γαλλικά: La Bayadère) είναι έργο μπαλέτου σε τέσσερες πράξεις και επτά σκηνές του Γάλλου χορογράφου Μαριούς Πετιπά, σε μουσική του Λούντβιχ Μίνκους. Πρωτοπαρουσιάστηκε στις 4 Φεβρουαρίου 1877 από το Αυτοκρατορικό Θέατρο Μπολσόι Καμένι στην Αγία Πετρούπολη.
Γεώργιος Οικονομόπουλος
Βιογραφικά στοιχεία
Πέθανε από εμβολή της καρδιάς στις 22 Φεβρουαρίου 1981 και κηδεύτηκε την επομένη στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών.
Η μπαγιαντέρα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μπαλέτο
Γεώργιος Οικονομόπουλος
Αναφορές
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Δικαιοσύνης Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Γενικοί Διοικητές Ηπείρου Κατηγορία:Διοικητές του ΙΚΑ
FC Επισκοπής
Η FC Επισκοπής ήταν κυπριακή ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα την κοινότητα Επισκοπή της επαρχίας Λεμεσού. Η ομάδα είχε μία συμμετοχή στη Γ΄ κατηγορία και δύο συμμετοχές στη Δ΄ κατηγορία.
Ιστορία
Η FC Επισκοπής ιδρύθηκε το 2003 από την ενοποίηση δύο σωματείων, του Κουρίου Επισκοπής και του Απόλλωνα Επισκοπής. Αρχικά εντάχθηκε στις διοργανώσεις της Επαρχιακής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Λεμεσού (ΕΠΟΛ). Το 2005 κατέκτησε το πρωτάθλημα ένταξης και εντάχθηκε στην Δ΄ κατηγορία και στις τάξεις της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ). Την επόμενη περίοδο τερμάτισε στην τρίτη θέση του πρωταθλήματος και προβιβάστηκε στη Γ΄ κατηγορία. Ωστόσο, την περίοδο 2006-07 υποβιβάστηκε στη Δ΄ κατηγορία. Κατά τη διάρκεια της περιόδου 2007-08 αποχώρησε από το πρωτάθλημα στη μέση της διαδρομής λόγω οικονομικών προβλημάτων. Συνέχισε μέχρι το 2011 στις διοργανώσεις της ΠΑΑΟΚ, οπόταν και ανέστειλε τη λειτουργία της.
1Η FC Επισκοπής κέρδισε 9 βαθμούς αλλά τιμωρήθηκε με αφαίρεση 6 βαθμών και έτσι στην τελική βαθμολογία αναγράφονται 3 βαθμοί. 2Η FC Επισκοπής αγωνίστηκε μόνο τις πρώτες 13 αγωνιστικές. Στη συνέχεια αποσύρθηκε και οι εναπομείναντες αγώνες κατακυρώθηκαν με σκορ 2-0 υπέρ των αντιπάλων της.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Επαρχίας Λεμεσού Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 2003 Κατηγορία:Ανενεργές ποδοσφαιρικές ομάδες Κύπρου (ανδρών) Κατηγορία:Επισκοπή Λεμεσού (κοινότητα)
1522 Κόκκολα
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Κόκκολα είναι άγνωστα. Ο Κόκκολα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 5 ώρες και 50 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κοκκολα
Ιερά Μονή Κηπίνας
Η Ιερά Μονή Κηπίνας είναι παλαιό μοναστήρι -μοναδικής αρχιτεκτονικής κατασκευής- που βρίσκεται στα βόρεια Τζουμέρκα, και είναι δομημένο εξ’ ολοκλήρου μέσα σε απόκρημνο, κατακόρυφο βράχο, κοντά στο χωριό Καλαρρύτες του νομού Ιωαννίνων. Είναι ανδρική μονή που είναι αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου.
Σε παλαιά γραπτά κείμενα υπάρχει αναφορά ότι ιδρύθηκε το 1212 από τον Αρχιεπίσκοπο Γρηγόριο, αν και υπάρχει η άλλη άποψη ότι ιδρύθηκε τον 13ο αιώνα από μοναχούς της Μονής Βύλιζας. Κατά τον 18ο αιώνα η μονή γνώρισε ιδιαίτερη άνθηση ενώ τον 19ο αιώνα εγκαταλείφθηκε και το 1931 έγινε μετόχι της μονής Τσούκας.
Φέρει μια μικρών διαστάσεων μονόκλιτη βασιλική με νάρθηκα και στο εσωτερικό της έχει διακόσμηση με τοιχογραφίες από τον 17ο αιώνα. Το τέμπλο είναι ξυλόγλυπτο και φέρει επιχρυσωμένη ένθεση. Το καθολικό έχει ως στέγη τον φυσικό βράχο, ο οποίος έχει λαξευτεί με τέτοιο τρόπο ώστε να σχηματίζει ένα κανονικό ομοιόμορφο θόλο.
Σήμερα τα κελιά της μονής είναι ανακαινισμένα και συντηρημένα, διαμορφωμένα με ξύλινα στοιχεία που συνθέτουν ένα αρχιτεκτονικό συγκρότημα σε δύο επίπεδα, που είναι εναρμονισμένο με τα βράχια και τα εν γένει φυσικά στοιχεία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μονές του νομού Ιωαννίνων
Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (1951)
Το 1951, η FIA διοργάνωσε το 2ο παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1. Ξεκίνησε στις 27 Μαΐου με το Ελβετικό Γκραν Πρι και ολοκληρώθηκε στις 28 Οκτωβρίου με αυτό της Ισπανίας. Νικητής αναδείχτηκε ο Χουάν Μανουέλ Φάντζιο.
Σύνοψη
Αν και οι οδηγοί της Alfa Romeo κατέκτησαν 4 από τους 8 αγώνες και ο Φάνζτιο τον τίτλο του πρωταθλητή, η Φερράρι με τους καινούριους κινητήρες 4,5 λίτρων με υπερτροφοδότηση κατάφερε να απειλήσει την κυριαρχία της πρώτης, προειδοποιώντας για αυτά που θα ακολουθούσαν την επόμενη χρονιά. Η Φερράρι κατάφερε να κερδίσει 3 αγώνες.
Αγώνες
Σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά, δεν υπήρχε ο αγώνας του Μονακό, αλλά υπήρχαν αυτοί της Γερμανίας και της Ισπανίας. Άλλα 14 ανεπίσημα γκραν πρι διεξήχθησαν στην Ιταλία, Αγγλία, Γαλλία και στην Ολλανδία. Στο Indianapolis 500 πήραν μέρος μόνο Αμερικάνοι οδηγοί.
Οι επίσημοι αγώνες και οι νικητές σε κάθε έναν από αυτούς:
Βαθμολογία
Οι κανόνες ήταν οι ίδιοι με την πρώτη χρονιά. Οι 5 πρώτες θέσεις βαθμολογούνταν με 8, 6, 4, 3 και 2. 1 επιπλέον βαθμό κέρδιζε ο οδηγός με τον ταχύτερο γύρο. Μόνο οι καλύτερες 4 βαθμολογίες κάθε οδηγού μετρούσαν για το πρωτάθλημα. Σε περίπτωση που ένας οδηγός αντικαθιστούσε κάποιον άλλον στην διάρκεια του αγώνα, και τελικά βρισκόταν μέσα στις 5 βαθμολογούμενες θέσεις, και οι δύο οδηγοί μοιράζονταν τους βαθμούς. 83 οδηγοί έλαβαν μέρος στο πρωτάθλημα. Από αυτούς οι 42 κατάφεραν να τερματίσουν σε κάποιο από αυτούς. Οι οδηγοί που κατάφεραν να πάρουν κάποιο βαθμό είναι φαίνονται στον παρακάτω πίνακα.
1951 Κατηγορία:Μηχανοκίνητος αθλητισμός το 1951
Επιχείρηση Καταιγίδα-333
Η Επιχείρηση Καταιγίδα-333 (Шторм-333, Στορμ-333) ήταν στρατιωτική επιχείρηση που έλαβε χώρα στις 27 Δεκεμβρίου 1979, κατά την οποία οι σοβιετικές δυνάμεις κατέστρεψαν το παλάτι Τατζμπέγκ στο Αφγανιστάν και δολοφόνησαν τον πρόεδρο του Αφγανιστάν Χαφιζουλάχ Αμίν. Άγνωστος αριθμός φρουρών του αφγανικού παλατιού σκοτώθηκε ενώ 150 αιχμαλωτίστηκαν. Ο 11χρονος γιος του Αμίν σκοτώθηκε από πυρά οβίδας. Οι Σοβιετικοί όρισαν τον Μπαμπράκ Καρμάλ ως διάδοχο του Αμίν.
Κατά τη διάρκεια της επιχείρησης καταλήφθηκαν και άλλα κυβερνητικά κτίρια, όπως το κτίριο του Υπουργείου Εσωτερικών, το κτίριο της Υπηρεσίας Εσωτερικής Ασφάλειας και το κτίριο του Γενικού Επιτελείου (Παλάτι Νταρούλ Αμάν). Οι βετεράνοι της ομάδας Άλφα αποκαλούν αυτή την επιχείρηση μία από τις πιο επιτυχημένες στην ιστορία της ομάδας τους. Δημοσιευμένα ρωσικά έγγραφα αναφέρουν ότι η σοβιετική ηγεσία πίστευε ότι ο Αμίν είχε μυστικές επαφές με την αμερικανική πρεσβεία και ήταν πιθανώς πράκτορας των ΗΠΑ. Ωστόσο, αυτή η υπόθεση ήταν ψευδής.
Ιστορικό
Η Λαϊκή Δημοκρατία του Αφγανιστάν ηγούνταν αρχικά από τον Νουρ Μουχαμάντ Ταρακί, ο οποίος ήταν φιλοσοβιετικός, και έτσι οι αφγανοσοβιετικές σχέσεις ήταν καλές. Τον Σεπτέμβριο του 1979, ο Ταρακί απομακρύνθηκε από το αξίωμα από τον Χαφιζουλάχ Αμίν, λόγω ενδοκομματικών διαφορών. Μετά από αυτό το γεγονός και τον ύποπτο θάνατο του Ταρακί (προφανή δολοφονία από οπαδούς του Αμίν), οι αφγανοσοβιετικές σχέσεις άρχισαν να χειροτερεύουν. Μέχρι τον Δεκέμβριο η σοβιετική ηγεσία είχε συμμαχήσει με τον Μπαμπράκ Καρμάλ. Η Σοβιετική Ένωση δήλωσε την πρόθεσή της να παρέμβει στο Αφγανιστάν στις 12 Δεκεμβρίου 1979 και η σοβιετική ηγεσία ξεκίνησε την επιχείρηση Καταιγίδα-333 (την πρώτη φάση της παρέμβασης) στις 27 Δεκεμβρίου 1979.
Σοβιετικές δυνάμεις
Οι συμμετέχοντες στην επιχείρηση ήταν 24 άνδρες από τη μονάδα Гром (Γκρομ – «Βροντή»), της Ομάδας Άλφα, και 30 χειριστές από την ειδική ομάδα της KGB Зенит (Ζενίτ – «Ζενίθ»). Υπήρχαν επίσης 87 στρατιώτες του 345ου αερομεταφερόμενου λόχου φρουρών, και 520 άνδρες από το 154ο Διακριτό Απόσπασμα Σπετσνάζ του Υπουργείου Άμυνας της ΕΣΣΔ, γνωστό και ως «Μουσουλμανικό Τάγμα» επειδή αποτελούνταν αποκλειστικά από στρατιώτες από τις νότιες δημοκρατίες της ΕΣΣΔ. Αυτό το μηχανοκινούμενο τάγμα τυφεκιοφόρων είχε σχηματιστεί στην ΕΣΣΔ νωρίτερα το 1979, κατόπιν ειδικού αιτήματος του Προέδρου του Αφγανιστάν για τη διαφύλαξη της οικίας του μιας και δεν μπορούσε να βασιστεί στα αφγανικά στρατεύματα. Αυτά τα υποστηρικτικά στρατεύματα δε διέθεταν πανοπλίες ή κράνη, αλλά ένας στρατιώτης από αυτούς ανέφερε ότι χρησιμοποίησε περιοδικό κρυμμένο στα ρούχα για να τον προστατεύει από μια σφαίρα SMG.
Η επίθεση στο παλάτι και ο θάνατος του Αμίν
αριστερά|μικρογραφία|200x200εσ|Φωτογραφία του ανακτόρου Τατζμπέγκ μετά την επιχείρηση, η οποία λήφθηκε από σοβιετικό αξιωματούχο Η επίθεση στο ανάκτορο Τατζμπέγκ, όπου διέμενε ο Πρόεδρος Αμίν με την οικογένειά του, κατόπιν πρότασης των συμβούλων ασφαλείας της KGB, έλαβε χώρα στις 27 Δεκεμβρίου 1979.
Κατά τη διάρκεια της επίθεσης, ο Αμίν συνέχισε να πιστεύει ότι η Σοβιετική Ένωση βρισκόταν στο πλευρό του και είπε στον σύμβουλό του, «Οι Σοβιετικοί θα μας βοηθήσουν». Ο σύμβουλος απάντησε ότι ήταν οι Σοβιετικοί που πραγματοποίησαν την επίθεση. Ο Αμίν απάντησε αρχικά ότι αυτό ήταν ψευδές. Μόνο αφού προσπάθησε, αλλά απέτυχε να έρθει σε επαφή με τον αρχηγό του Γενικού Επιτελείου, μουρμούρισε, «το υπέθεσα, είναι αλήθεια». Συνελήφθη ζωντανός από στρατιώτες της ομάδας Γκρομ, αλλά ημιαναίσθητος, νιώθοντας σπασμούς οι οποίοι προκλήθηκαν λόγω διακοπής της ιατρικής θεραπείας της δηλητηρίασης που είχε υποστεί. Οι ακριβείς λεπτομέρειες του θανάτου του που ακολούθησε δεν επιβεβαιώθηκαν ποτέ από κανέναν μάρτυρα. Η επίσημη ανακοίνωση του θανάτου του στο Ράδιο Καμπούλ, όπως ανέφεραν οι New York Times στις 27 Δεκεμβρίου 1979, ήταν ότι «ο Αμίν είχε καταδικαστεί σε θάνατο από επαναστατικό δικαστήριο για εγκλήματα κατά του κράτους και η ποινή αυτή εκτελέστηκε». Σύμφωνα με όσα λέγονταν εκείνη την εποχή, ο Αμίν δολοφονήθηκε από τον Σαγιέντ Μοχαμάντ Γκουλαμπζόι, πρώην υπουργό Επικοινωνίας ο οποίος απομακρύνθηκε από το αξίωμά του από τον Αμίν, ο οποίος βρισκόταν στον χώρο μαζί με δύο άλλους πρώην υπουργούς ώστε να φαφνεί ότι η επιχείρηση ήταν καθοδηγούμενη από το Αφγανιστάν. Ο Γκουλαμπζόι και ο Βαταντζάρ, πρώην Υπουργός Άμυνας, επιβεβαίωσαν αργότερα τον θάνατό του. Η εκδοχή αυτή του θανάτου υποστηρίζεται από τους υποστηρικτές του Αμίν που συνελήφθησαν και καταδικάστηκαν σε θάνατο από μια «επαναστατική τρόικα». Οι υποστηρικτές του εκτελέστηκαν επιτόπου με μια σφαίρα στο πίσω μέρος του λαιμού. Ο γιος του Αμίν τραυματίστηκε θανάσιμα και πέθανε λίγο αργότερα. Μια από τις κόρες του τραυματίστηκε, αλλά επέζησε. Περίπου 100 ακόμη Αφγανοί, συμπεριλαμβανομένων των περισσότερων προσωπικών φρουρών του Αμίν και 40 φρουρών του ανακτόρου, πέθαναν επίσης στις μάχες και μέρος του παλατιού τυλίχθηκε στις φλόγες. Περίπου 150 από τους 180 φύλακες του ανακτόρου, οι οποίοι ήταν τακτικοί στρατιώτες, παραδόθηκαν όταν συνειδητοποίησαν ότι τα στρατεύματα που πραγματοποίησαν την επίθεση ήταν από την ΕΣΣΔ, και όχι από αφγανική μονάδα.
Σοβιετικές απώλειες
Κατά τη διάρκεια της επίθεσης εναντίον των Τατζμπέγκ, 5 αξιωματικοί των ειδικών δυνάμεων της KGB, 6 στρατιώτες από το «Μουσουλμανικό Τάγμα» και 9 αλεξιπτωτιστές σκοτώθηκαν. Ο διοικητής του αποσπάσματος της KGB, συνταγματάρχης Μπογιαρίνοφ, σκοτώθηκε. Σχεδόν όλοι οι συμμετέχοντες στρατιώτες της KGB στην επιχείρηση τραυματίστηκαν. Επίσης, ο Σοβιετικός στρατιωτικός ιατρός, συνταγματάρχης Β. Π. Κουζνετσένκοφ, ο οποίος περιποιούνταν τον Πρόεδρο Αμίν, σκοτώθηκε από φίλια πυρά στο παλάτι και του απονεμήθηκε μεταθανάτια το μετάλλιο του Τάγματος του Κόκκινου Λαβάρου.
Απομνημονεύματα των συμμετεχόντων
Σύμφωνα με τον Όλεγκ Μπαλάσοφ, ο οποίος ήταν δεύτερος στη διοίκηση της ομάδας επίθεσης, η ομάδα καθοδηγούνταν από δύο επίλεκτες μονάδες των Άλφα και Βίμπελ (15–20 στρατιώτες η κάθε μία). Η ομάδα Άλφα είχε στόχο τον Αμίν και η ομάδα Βίμπελ είχε ως καθήκον τη συγκέντρωση στοιχείων που αποδείκνυαν ότι ο Αμίν συνεργαζόταν με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Και οι δύο ομάδες μεταφέρθηκαν στο Αφγανιστάν κρυφά και αναμείχθηκαν με τα Μουσουλμανικά Τάγματα για να δώσουν την εντύπωση ότι η επιχείρηση πραγματοποιήθηκε από τοπικές μονάδες, ενώ στην πραγματικότητα σχεδόν ολόκληρη η επιχείρηση έγινε από τις Άλφα και Βίμπελ.
Πριν από την επιχείρηση, ο Μπαλάσοφ διερεύνησε την περιοχή προσποιούμενος σωματοφύλακα ενός Σοβιετικού διπλωμάτη. Η μονάδα του γνώριζε ότι πήγαιναν σε μια επικίνδυνη ζώνη και τα μέλη της αισθανόταν άβολα γι' αυτό – περίπου το 80% αυτών τραυματίστηκαν σε σύντομο διάστημα από τη στιγμή που βγήκαν από τα οχήματα τους, αλλά συνέχισαν την επίθεση. Όπως ανέμενε ο Μπαλάσοφ, τα στρατεύματα του Αμίν στόχευσαν το πρώτο και τελευταίο όχημα της συνοδείας των έξι. Τοποθέτησε την ομάδα των πέντε ανδρών κατά μέτωπο. Όταν η μονάδα ακινητοποιήθηκε από τα πυρά των φρουρών του Αμίν διατάχθηκε η αποχώρηση τους από το παλάτι. Και οι πέντε τραυματίστηκαν σε σύντομο διάστημα από τα πυρά των φρουρών, αλλά σώθηκαν από αλεξίσφαιρα γιλέκα και κράνη που έφεραν.