cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Εκστρατεία του Κέστιου Γάλλου
Η εφιαλτική υποχώρηση
Αφού διανυκτέρευσε στο στρατόπεδο του στον Σκοπό άρχισε να υποχωρεί προς τα βόρεια δεχόμενος συνεχείς επιθέσεις από τους επαναστάτες και μέχρι να φτάσει στην Γαβαών είχε πολλές απώλειες  σε αξιωματικούς και στρατιώτες (σκοτώθηκε ο Πρίσκος, στρατοπεδάρχης και διοικητής της VΙης(6ης) Σιδηράς λεγεώνας (Legio VI Ferrara), ο αρχηγός του ιππικού του Αιμίλιος Ιούκουνδος, ένας χιλίαρχος ο Λογγίνος και αρκετοί άλλοι) ενώ έχασε τις αποσκευές του.
Ύστερα από λίγες ημέρες ξεκίνησε για την Βεθώρα. Η πορεία ήταν εφιαλτική επειδή οι δυνάμεις του Κέστιου έπεσαν πάνω σε μια καλοστημένη ενέδρα περίπου 2.500 Ζηλωτών που είχαν αρχηγό τον Ελεάζαρο γιο του Σίμωνα. Τελικά όταν άρχισε να νυχτώνει κατάφερε να συνεχίσει και να φτάσει στην πόλη. Από εκεί και αφού εγκατέλειψε τα περισσότερα μεταφορικά ζώα ξεκίνησε για την Αντιπατρίδα. Ακολούθησε νέα  εφιαλτική καταδίωξη. Ο Κέστιος εγκατάλειψε στον δρόμο όλες τις πολεμικές του μηχανές ενώ χάθηκε και ο αετός της λεγεώνας.Τελικά κατάφερε να φτάσει στην  πόλη  με  βαριές  απώλειες  (5.300  πεζούς και 480 ιππείς). Είχε διασωθεί καθώς το πολεμικό μένος των επαναστατών είχε εξασθενήσει ύστερα από μια καταδίωξη 60 χλμ.(Νοέμβριος του 66).
Πηγές
Κατηγορία:Ρωμαϊκοί πόλεμοι Κατηγορία:Ιστορία της Παλαιστίνης
Σάαν
Το Σάαν (γερμανικά Schaan) με περίπου 5.800 κατοίκους, είναι ο πιο πυκνοκατοικημένος δήμος στο Πριγκιπάτο του Λίχτενσταϊν. Αποτελεί το βιομηχανικό κέντρο της χώρας καθώς επίσης και σημαντικό κόμβο μεταφορών.
Γεωγραφία
Η πόλη του Σάαν συνορεύει στα νότια με τον δήμο του Βαντούζ, στα ανατολικά με το δήμο του Τρίζενμπεργκ και στα βόρεια με τους δήμους του Έσσεν και Γκάμπριν. Στη δυτική πλευρά ο ποταμός Ρήνος είναι το φυσικό σύνορο που διαχωρίζει το Λίχτενσταϊν από την Ελβετία και ανατολικά της περιοχής υπάρχει η οροσειρά «Drei Schwestern» (τρεις αδελφές).
Ιστορία
Αρχαιολογικά ευρήματα έχουν αποδείξει πως το Σάαν κατοικήθηκε 6000 χρόνια πριν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις του Λίχτενσταϊν
Γκοντενάν-λε-Μουλέν
Το Γκοντενάν-λε-Μουλέν (γαλλικά: Gondenans-les-Moulins) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Εξαναγκασμένη ταλάντωση
Εξαναγκασμένη ταλάντωση ονομάζεται η ταλάντωση που προκαλείται σε ένα σύστημα από μια περιοδική εξωτερική δύναμη. Η περιοδική αυτή δύναμη ονομάζεται διεγείρουσα, ενώ ο μηχανισμός που ασκεί αυτές τις δυνάμεις και προσφέρει ενέργεια στο σύστημα ονομάζεται διεγέρτης.
Βλαδίμηρος Παύλοβιτς του Πάλεϋ
Ο Βλαδίμηρος Παύλοβιτς (ρωσ.: Владимир Павлович, 28 Δεκεμβρίου 1896 - 18 Ιουλίου 1918) από τον Οίκο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ ήταν πρίγκιπας του Πάλεϋ.
Εξαναγκασμένη ταλάντωση
Το πλάτος της ταλάντωσης εξαρτάται κυρίως από τη συχνότητα του διεγέρτη, αλλά και από τη μέγιστη τιμή της δύναμής του. Όσο η συχνότητα του διεγέρτη προσεγγίζει την ιδιοσυχνότητα του ταλαντωτή (τη συχνότητα που εκτελεί αυτός ελεύθερη ταλάντωση), τόσο μεγαλύτερο είναι το πλάτος. Ο λόγος αυτής της συμπεριφοράς είναι ότι η ιδιοσυχνότητα του ταλαντωτή εκφράζει τη συχνότητα με την οποία λαμβάνει (ή όχι) ενέργεια από το διεγέρτη. Όταν τα δύο μεγέθη ταυτίζονται, τότε ο ταλαντωτής λαμβάνει όλη την ενέργεια του διεγέρτη και έχουμε συντονισμό. Δηλαδή κατά τον συντονισμό ο ταλαντωτής αποκτά μέγιστο πλάτος ταλάντωσης. Θεωρητικά, για μηδενικές απώλειες του ταλαντωτή, το πλάτος γίνεται άπειρο.
Η περίοδος Τ (και η συχνότητα f) της εξαναγκασμένης ταλάντωσης είναι ίδια με αυτή του διεγέρτη. Αυτό το φαινόμενο εξηγεί σημαντικό μέρος του κύματος, όπου το κάθε στοιχειώδες σωματίδιο του μέσου εξαναγκάζει σε ταλάντωση τα γειτονικά του.
Βλαδίμηρος Παύλοβιτς του Πάλεϋ
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Παύλου Αλεξάνδροβιτς, μεγάλου δούκα της Ρωσίας, και της Όλγας, κόρης του Βαλέριαν Κάρνοβιτς. Ήταν ο δεύτερος, μοργανατικός γάμος του πατέρα του. Ο εξάδελφος του Βλαδίμηρου, αυτοκράτορας της Ρωσίας Νικόλαος Β΄, απένειμε στην Όλγα και στους απογόνους της τον τίτλο των πριγκήπων του Πάλεϋ.
Εξαναγκασμένη ταλάντωση
Σύστημα με απόσβεση και αρμονική διέγερση
Γενικά σε κάποιο σύστημα ενεργούν δυνάμεις απόσβεσης. Αυτές έχουν την μορφή F = -bv και τείνουν να μειώσουν το πλάτος της ταλάντωσης. Η σταθερά b ονομάζεται σταθερά απόσβεσης. Αν στον ταλαντωτή δεν ενεργεί κάποια δύναμη διέγερσης τότε θα έχουμε φθίνουσα ταλάντωση, αλλιώς θα έχουμε μια εξαναγκασμένη ταλάντωση, τα χαρακτηριστικά της οποίας θα εξαρτώνται και από τη σταθερά απόσβεσης. Χαρακτηριστικά όταν η σταθερά απόσβεσης έχει πολύ μεγάλη τιμή, δεν παρατηρείται έντονα το φαινόμενο του συντονισμού.
Μελέτη συστήματος με απόσβεση
Μια δύναμη τριβής σε ταλαντούμενο σύστημα μπορεί να έχει την γενική μορφή:. Σε συστήματα που έχουμε την γνωστή μας τριβή, κυριαρχεί ο μηδενικός όρος. Σε συστήματα παράλληλης κίνησης σώματος μέσα σε ρευστό με ιξώδες κυριαρχεί ο πρωτοτάξιος όρος. Για συστήματα κίνησης σε ιξωδικό ρευστό με υψηλές ταχύτητες κυριαρχεί ο δευτεροτάξιος όρος.
Βλαδίμηρος Παύλοβιτς του Πάλεϋ
Βιογραφία
Ο πατέρας του φυλακίστηκε και εκτελέστηκε το 1919 από τους Μπολσεβίκους. Ο Βλαδίμηρος ήταν ποιητής. Εξορίστηκε το 1918 στο Αλαπάγεφσκ, στα Ουράλια. Εκτελέστηκε βάναυσα σε ένα ορυχείο εκεί μαζί με τα αδέλφια Ιβάν, Κωνσταντίνο και Ιγκόρ, οι οποίοι ήταν δεύτερα εξαδέλφια του.
Εξαναγκασμένη ταλάντωση
Μελέτη συστήματος με απόσβεση
Μπορούμε να δούμε πως όλες αυτές οι ταλαντώσεις είναι περιοδικές κινήσεις με το πλάτος ταλάντωσης να μειώνεται συνεχώς, όμως δεν είναι όλες αρμονικές κινήσεις. Για να είναι μια ταλάντωση αρμονική κίνηση θα πρέπει να εκτελείται με σταθερή κυκλική συχνότητα \omega σε όλη την διάρκεια μιας περιόδου, και την ιδιότητα αυτή την έχουν ταλαντώσεις που εκτελούνται με δύναμη τριβής της μορφής F(v) = - bv.
Βλαδίμηρος Παύλοβιτς του Πάλεϋ
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ
Εξαναγκασμένη ταλάντωση
Μελέτη συστήματος με απόσβεση
Για μια τέτοια κίνηση, ο Νόμος του Νιούτον γράφεται:
όπου, αν απουσίαζε ο μεσαίος όρος της δύναμης τριβής, θα είχαμε γραμμική αρμονική ταλάντωση.
Για εξισώσεις τέτοιας μορφής αναζητάμε την λύση στη μορφή:. Παραγωγίζοντας και αντικαθιστώντας στην παραπάνω έχουμε:
Μπορούμε τώρα ν' απλοποιήσουμε την εξίσωση επιλέγοντας το r να είναι τέτοιο ώστε ο συντελεστής της 1ης παραγώγου να γίνει μηδέν:
Για αυτή την τιμή του r γίνεται:
που είναι η γνωστή μας εξίσωση με τις τριγωνομετρικές λύσεις. Ορίζοντας, η παραπάνω εξίσωση γράφεται:
με γενική λύση:
όπου. Η γωνία φάσης \phi καθορίζεται από τις αρχικές συνθήκες.
Αυτό το αποτέλεσμα μας δείχνει πως η τριβή μειώνει την συχνότητα ταλάντωσης και, αν είναι, η κίνηση γίνεται μη περιοδική. Δεν χρειάζεται να λύσουμε ξανά την διαφορική εξίσωση υπό διαφορετικές συνθήκες απόσβεσης αφού μπορούμε να περάσουμε σε υπερβολική γεωμετρία μέσω της:, όπου i^2=-1.
Εναλλακτικά, οι εκθετικές λύσεις προκύπτουν μηδενίζοντας τον συντελεστή στην διαφορική εξίσωση της κίνησης, ο οποίος έχει αρνητικές πραγματικές ρίζες για το r για b^2 \ge 4mk.
Μελέτη συστήματος με απόσβεση και αρμονική διέγερση
Για ένα σύστημα μάζας m και ελατηρίου σταθεράς k, στο οποίο ασκείται μια δύναμη απόσβεσης ανάλογη της ταχύτητας -bv, ασκούμε εξωτερική αρμονική διέγερση:. Ο Νόμος του Νιούτον σε αυτή την περίπτωση γράφεται ως:
όπου r=-b/2m ο συντελεστής του εκθετικού απόσβεσης,    η κυκλική ιδιοσυχνότητα του συστήματος, αν σε αυτό δεν υπήρχε απόσβεση, και f_0=F_0/m το πλάτος της διέγερσης.
Δοκιμάζοντας μια τριγωνομετρική λύση με κυκλική συχνότητα ίση με την κυκλική συχνότητα του διεγέρτη:
παίρνουμε το αλγεβρικό σύστημα:
και
με λύση:
Μετασχηματίζοντας αυτό το αποτέλεσμα στην γραφή με μία τριγωνομετρική συνάρτηση και γωνία φάσης, όπου είναι   και   έχουμε:
, και     για την λύση της μορφής:
Από τα παραπάνω βλέπουμε πως, όταν δεν υπάρχει απόσβεση (r=0), τόσο η ταχύτητα όσο και η απομάκρυνση του σώματος από τη θέση ισορροπίας παίρνουν τη μέγιστη τιμή τους (άπειρη) για, και το σύστημα βρίσκεται σε φάση (\phi=0) με τον διεγέρτη, για κάθε τιμή της κυκλικής συχνότητας. Συχνά μπερδευόμαστε όταν λέμε "καθώς αυξάνει η συχνότητα", έχοντας υπόψη μας μια μεταβατική κατάσταση. Οι παραπάνω λύσεις αναφέρονται σε ποικίλες καταστάσεις σταθερής κυκλικής συχνότητας.
Βλέπουμε τώρα πως, στην εξαναγκασμένη ταλάντωση, η ενέργεια του ταλαντούμενου συστήματος δεν μπορεί να παραμένει σταθερή κατά την διάρκεια μιας περιόδου επειδή ο διεγέρτης σε μερικές περιοχές της περιόδου προσφέρει ενέργεια και σε κάποιες άλλες αφαιρεί, προκειμένου να επιβάλλει την δική του συχνότητα ταλάντωσης:
Δηλαδή, όταν και μόνο όταν διεγέρτης και ταλαντωτής βρίσκονται σε κατάσταση συντονισμού τότε κινούνται σε φάση και η ενέργεια της ταλάντωσης είναι σταθερή, και αυτό ισχύει υπό την προϋπόθεση πως δεν υπάρχει απόσβεση.
Όταν υπάρχει απόσβεση, διεγέρτης και ταλαντωτής ταλαντώνονται με διαφορά φάσης \phi, η οποία γίνεται \pi/2 στην κατάσταση συντονισμού. Η ανταλλαγή ισχύος μεταξύ διεγέρτη και ταλαντωτή είναι:
η οποία δεν είναι θετικά ορισμένη. Έτσι, σε κάποιες περιοχές της περιόδου είναι θετική και σε κάποιες αρνητική. Για την περίπτωση του συντονισμού είναι \phi=\pi/2, οπότε η ισχύς γίνεται θετικά ορισμένη:
συνθήκη που δηλώνει πως σ' αυτή την κατάσταση, ο ταλαντωτής παίρνει από τον διεγέρτη την μέγιστη δυνατή ισχύ.
Ένα άλλο σημαντικό στοιχείο που εισάγει η απόσβεση είναι πως η μέγιστη τιμή για την απομάκρυνση δεν εμφανίζεται στην συχνότητα συντονισμού   αλλά σε μικρότερη. Η συνθήκη ακρότατου μας δίνει:
ενώ η μέγιστη τιμή για το πλάτος ταχύτητας εμφανίζεται για, ανεξάρτητα απόσβεσης. Η συνθήκη αυτή μας δείχνει πως για το πλάτος της ταλάντωσης αποτελεί γνησίως φθίνουσα συνάρτηση χωρίς να παρουσιάζει τοπικό μέγιστο.
Πηγές
Κατηγορία:Δυναμική
Ζερβός Τσουτσουνάτος
Ο Ζερβός Τσουτσουνάτος ήταν Έλληνας βουλευτής της Κέρκυρας που έμεινε στην ιστορία κυρίως εκ του επωνύμου του.
Βιογραφία
Ο Ζερβός Τσουτσουνάτος γεννήθηκε στη Κέρκυρα και μετά την ενσωμάτωση των Ιονίων Νήσων με την Ελλάδα αναδείχθηκε βουλευτής της περιφέρειας Μέσης Κέρκυρας προσκείμενος πιθανώς στη παράταξη του Χαρίλαου Τρικούπη, το λεγόμενο τότε Πέμπτο Κόμμα. Ο Τσουτσουνάτος ήταν ο κατ΄ εξοχήν σατιριζόμενος βουλευτής του ελληνικού κοινοβουλίου, από δημοσιογράφους, γελοιογράφους και σατιρικούς ποιητές, τόσο για τη γραφική εμφάνιση, με βράκα και ψάθινο καπέλο και την επτανησιακή προφορά, όσο και κυρίως για το «περίεργο» του ονόματος και του επωνύμου του.
Ο Ζερβός Τσουτσουνάτος δεν φέρεται να είχε αναλάβει κάποιο δημόσιο αξίωμα εκτός του βουλευτή. Οι δε λόγοι του στη Βουλή δεν ήταν ιδιαίτερα σημαντικοί.
Λογοτεχνικές αναφορές
Εντός σχετικού ποιήματος του Γεωργίου Σουρή, χρονολογούμενο στο 1888, το οποίο και κάνει σατιρική μνεία προς το πρόσωπό του, αναφέρεται ως «αείμνηστος»:
Κι΄ εβγήκε ο Χαρίλαος από τη φυλακή
κι' εφύτρωσε πρωθυπουργός με κόκκινο βρακί
και ήλθαν τότε βουλευτές διάσημοι στο κράτος,
εν οις και ο αείμνηστος της Μέσης Τσουτσουνάτος
που τόνομά του έκαμε μεγάλαις ιστορίαις
κι΄ ωμίλησαν περί αυτού προ πάντων οι κυρίαις.
Σημειώσεις
<references group="lower-greek"/>
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές Κέρκυρας
Βουλγαρικές βουλευτικές εκλογές Σεπτεμβρίου 1911
Οι βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στη Βουλγαρία στις 4 Σεπτεμβρίου 1911. Το αποτέλεσμα ήταν νίκη για τη συμμαχία Λαϊκό κόμμα - Προοδευτικό Φιλελεύθερο κόμμα η οποία κέρδισε 190 από τις 213 έδρες. Η προσέλευση των ψηφοφόρων ήταν 47,2%.
Σημειώσεις
¹ Από τις 190 έδρες το λαϊκό κόμμα κέρδισε 99 και το Προοδευτικό Φιλελεύθερο Κόμμα 91.
² Ο συνασπισμός Φιλελεύθερων ήταν μια ποικιλία από τοπικές συμμαχίες μεταξύ του Φιλελεύθερου κόμματος, το Λαϊκό Φιλελεύθερο κόμμα και το Νέο Φιλελεύθερο κόμμα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλγαρικές βουλευτικές εκλογές
Άνω Κάμπος Πυλλήνης Αιτωλοακαρνανίας
Για άλλους οικισμούς με το ίδιο όνομα Άνω Κάμπος στην Αιτωλοακαρνανία, δείτε: Άνω Κάμπος Αιτωλοακαρνανίας. Για άλλους οικισμούς με το όνομα Κάμπος στην Αιτωλοακαρνανία, δείτε Κάμπος Αιτωλοακαρνανίας. Για άλλους οικισμούς με το όνομα Κάμπος στην Ελλάδα, δείτε τη σελίδα αποσαφήνισης Κάμπος.
Ο Άνω Κάμπος είναι ημιορεινός οικισμός που βρίσκεται στην Ναυπακτία του νομού Αιτωλοακαρνανίας σε υψόμετρο 180 μέτρα.
Ανδρέας Κεφαλληνός
Ο Ανδρέας Κεφαλληνός (1856–1943) ήταν Έλληνας πολιτικός και συγγραφέας.
Άνω Κάμπος Πυλλήνης Αιτωλοακαρνανίας
Γεωγραφία - Ιστορία
Ο Άνω Κάμπος βρίσκεται στα βόρεια της Ναυπάκτου, από την οποία απέχει 34 χλμ. , δίπλα στον ποταμό Εύηνο. Παλιότερα λόγω της έλλειψης οδικού δικτύου αποτελούσε το "πέρασμα" των χωριών της γύρω περιοχής με το Θέρμο και προς αυτό ήταν προσανατολισμένο παρά προς τη Ναύπακτο. Κοντά στο χωριό υπήρχε σχοινογέφυρα, η οποία μεταπολεμικά αντικαταστάθηκε με το “Καρέλι”, ένα ξύλινο κουτί που στηρίζεται με 4 καρούλια σε 2 χοντρά σύρματα, στερεωμένα στα μεγάλα πλατάνια των οχθών του ποταμού ενώ από το 1965 υπάρχει πλέον συρματογέφυρα. Βορειότερα του Άνω Κάμπου, στο σημείο που ο Εύηνος ενώνεται με τον χείμαρρο Κότσαλο υπάρχει μια ακόμα συρματογέφυρα.
Ανδρέας Κεφαλληνός
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Ανδρέας Κεφαλληνός γεννήθηκε το 1856 στην Κέρκυρα. Εκεί παρακολούθησε και ολοκλήρωσε τη βασική του μόρφωση στο γυμνάσιο της πόλης. Έπειτα μετέβη στο Μόναχο και στη Φλωρεντία όπου πραγματοποίησε σπουδές ινδικής φιλολογίας και αναδείχθηκε διδάκτωρ φιλοσοφίας. Το 1886, με την επιστροφή του στην Ελλάδα, διορίστηκε στο Πρακτικό Λύκειο που είχε ιδρύσει ο Χαρίλαος Τρικούπης ενώ το 1889 διορίστηκε στο γυμνάσιο της πατρίδας του. Επίσης, διετέλεσε επιθεωρητής των δημοτικών σχολείων της Αρκαδίας (1898) αλλά και γυμνασιάρχης στην Κέρκυρα και τα Καλάβρυτα (1910).
Άνω Κάμπος Πυλλήνης Αιτωλοακαρνανίας
Γεωγραφία - Ιστορία
Το χωριό αναγνωρίστηκε ως οικισμός το 1961 και προσαρτήθηκε στην τότε κοινότητα Στρανώματος. Σύμφωνα με το σχέδιο “Καποδίστριας”, μέχρι το 2010, ανήκε στο Τοπικό Διαμέρισμα Στρανώμης, του πρώην Δήμου Πυλλήνης του Νομού Αιτωλίας και Ακαρνανίας. Έχει πληθυσμό 34 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011 και μαζί με τον Κάτω Κάμπο, τα Λουτρά Στάχτης και τη Στράνωμα συναποτελούν την Τοπική Κοινότητα Στρανώμης που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Πυλλήνης του Δήμου Ναυπακτίας.
Ρέγγα
Η ρέγγα είναι ένα λιπαρό ψάρι του γένους Clupea το οποίο βρίσκεται στα ρηχά και ζεστά νερά του βόρειου Ειρηνικού και του βόρειου Ατλαντικού ωκεανού και της Βαλτικής. Δύο είδη Clupea αναγνωρίζονται, η ρέγγα του Ατλαντικού (Clupea harengus) και η ρέγγα του Ειρηνικού (Clupea pallasii) και καθεμία χωρίζεται σε υποείδη. Οι ρέγγες είναι κυνηγόψαρα, κινούνται σε μεγάλα κοπάδια, και πλησιάζουν την άνοιξη στις ακτές της Ευρώπης και της Αμερικής, όπου αλιεύονται και συντηρούνται συνήθως παστά ή καπνιστά. Φτάνει σε ηλικία 20 με 25 ετών.
Άνω Κάμπος Πυλλήνης Αιτωλοακαρνανίας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Ναυπακτίας
Ανδρέας Κεφαλληνός
Εργογραφία
Ο Ανδρέας Κεφαλληνός, πέρα από την εκπαιδευτική και πολιτική σταδιοδρομία του, ασχολήθηκε και με τη λογοτεχνία. Μετέφρασε στη δημοτική τα Ειδύλλια του Γκέσλερ και τα επεισόδια Οϊναμόρουλ και Οϊθόνα του Οσιάν. Μετέφρασε επίσης κεφάλαια από το ινδικό έπος Ραμαγιάνα. Μία από τις σημαντικότερες διατριβές του είχε τίτλο Αι Ελληνίδες εταίραι εν τω ινδικώ δράματι, όπου αναφερόταν στην επίδραση του ελληνικού πολιτισμού στην Ινδία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Κέρκυρας Κατηγορία:Έλληνες εκπαιδευτικοί Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς
Ρέγγα
Μορφολογία
Τα δύο είδη Clupea ανήκουν στην μεγαλύτερη οικογένεια Clupeidae (herrings, shads, σαρδέλες, menhadens), η οποία περιλαμβάνει περί τα 200 είδη με κοινά χαρακτηριστικά. Είναι ασημένια με ένα ραχιαίο πτερύγιο, το οποίο είναι μαλακό, χωρίς στηρικτικό ιστό. Δεν έχουν πλευρική γραμμή και η κάτω γνάθος τους προεξέχει. Το μέγεθός τους ποικίλει ανάλογα με το υποείδος: Η ρέγγα της Βαλτικής (Clupea harengus membras) είναι μικρή, 14 με 18 εκατοστά, η κοινή ρέγγα του Ατλαντικού (C. h. harengus) μπορεί να φτάσει τα 46 εκατοστά (18 ίντσες) και τα 700 γραμμάρια βάρος, και η ρέγγα του Ειρηνικού φτάνει περί τα 38 εκατοστά. Έχει πρασινωπά λέπια, γαλάζια πλάτη και ασημόχρωμη κοιλιά.
Τόπος Διαβίωσης
Η ρέγγα ζει κοπαδιαστά σε ψυχρά νερά με μέτριο βαθμό αλμυρότητας και πλησιάζει τις ακτές μεταξύ Απριλίου-Ιουνίου. Ζει, κυρίως, στις θάλασσες που περιβάλλουν την Ασία και την Βόρεια Ευρώπη, αλλά και κατά το μήκος των ακτών της Νότιας και της Βόρειας Αμερικής. Σπάνια απαντιέται στην Μεσόγειο θάλασσα, στην περιοχή του Γιβραλτάρ.
Διατροφή
Οι νεαρές ρέγγες τρέφονται με φυτοπλαγκτόν και καθώς μεγαλώνουν αρχίζουν να τρέφονται με μεγαλύτερους οργανισμούς. Οι ενήλικες ρέγγες τρέφονται με ζωοπλαγκτόν, μικρά ζώα που βρίσκονται στην επιφάνεια των ωκεανών, μικρά ψάρια και προνύμφες ψαριών. Κωπήποδα και άλλα μικρά καρκινοειδή αποτελούν την κύρια μορφή ζωοπλαγκτού με την οποία τρέφεται η ρέγγα. Η ρέγγα τρέφεται κυρίως το βράδυ κολυμπώντας με το στόμα ανοικτό και φιλτράροντας το πλαγκτόν από το νερό.
Οικονομία
Οι ενήλικες ρέγγες αλιεύονται για το κρέας τους και τα αυγά τους τα οποία χρησιμοποιούνται συχνά για δολώματα. Η εμπορία ρέγγας αποτελεί σημαντικό τμήμα πολλών εθνικών οικονομιών. Στην Ευρώπη η ρέγγα συχνά αποκαλείται το ασήμι της θάλασσας και η εμπορία της θεωρείται η εμπορικά πιο σημαντική στην ιστορία της αλιείας.
Κουζίνα
Η ρέγγα αποτελεί βασική πηγή τροφής τουλάχιστον από το 3000 π.Χ. Υπάρχουν πολλοί τρόποι σερβιρίσματος και πολλές τοπικές συνταγές: ωμή, μετά απο ζύμωση, τουρσί, ή παλαιωμένη με διάφορους τρόπους.
Διατροφική αξία
Οι ρέγγες έχουν μεγάλη περιεκτικότητα Ω-3 λιπαρών. Είναι επίσης πηγές βιταμίνης D.
Οι ρέγγες φέρουν επίσης διοξίνες, όμως πηγές θεωρούν ότι τα πλεονεκτήματα από τα Ω-3 είναι στατιστικά ισχυρότερα από τους ενδεχόμενους κινδύνους λόγων διοξινών. Το επίπεδο διοξινών εξαρτάται από την ηλικία και το μέγεθος του ψαριού. Ρέγγες μικρότερες από 17 εκατοστά μπορούν να τρώγονται ελεύθερα ενώ μεγαλύτερες μπορούν να τρώγονται ανα δεκαπενθήμερο, και η ρέγγα με την έντονη ιδιαίτερη γεύση της συγκαταλέγεται μεταξύ των πιο δημοφιλών βρώσιμων ψαριών, ενώ από διατροφικής άποψης συνιστά εξαιρετική πηγή φωσφόρου και σεληνίου. Η υψηλή περιεκτικότητά της σε Ωμέγα 3 λιπαρά οξέα συμβάλλει στην αύξηση της «καλής χοληστερόλης» ενισχύοντας την άμυνα του οργανισμού απέναντι σε καρδιαγγειακά νοσήματα. Καπνιστή η ρέγγα αποτελεί έναν από τους πιο εκλεκτούς μεζέδες για ούζο, τσίπουρο και όσπρια.
References
Κατηγορία:Κλυπεόμορφα Κατηγορία:Αλιεύματα
Συμμετρία ομάδας
thumb|right|300px|Ένα [[τετράεδρο μπορςί να τοποθετηθεί σε 12 διακριτές θἐσεις με την περιστροφή του μόνο. Αυτές απεικονίζονται στην παραπάνω μορφή κυκλικού γραφήματος, μαζί με την περιστροφή των 180° (άκρο, μπλε βέλη) και αυτό των 120° (κορυφή, κόκκινα βέλη) που μετατίθεται το τετράεδρο διαμέσου των διακριτών θέσεων. Οι 12 περιστροφές σχηματίζουν τη «συμμετρία ομάδας περιστροφής» που εικονίζεται.]]
Η ομάδα συμμετρίας ενός αντικειμένου (εικόνας, σήματος, κ.τ.λ.), στην αφηρημένη άλγεβρα, είναι η ομάδα των μετασχηματισμός για τους οποίους το αντικείμενο είναι αμετάβλητο με πράξη τη σύνθεση. Είναι μια υποομάδα της ομάδας ισομετρίας του χώρου αναφοράς. Όπως διατυπώθηκε ως τώρα, η αναφερόμενη έννοια αφορά στην Ευκλείδεια γεωμετρία, αλλά στην πραγματικότητα η έννοια μπορεί επίσης να μελετηθεί σε ευρύτερα πλαίσια.
Προλεγόμενα
Τα «αντικεἰμενα» μπορεί να είναι γεωμετρικά σχήματα, εικόνες και μοτίβα, όπως τα μοτίβα σε ταπετσαρίες. Ο ορισμός μπορεί να γίνει περισσότερο πρακτικός αν εξειδικεύσουμε τι ακριβώς εννοούμε με τους όρους «εικόνα» ή «μοτίβο», λόγου χάρη. Είναι μια συνάρτηση με σύνολο ορισμού θέσεις και πεδίο τιμών ένα σύνολο από χρώματα. Για τη συμμετρία των φυσικών αντικειμένων, μπορεί να χρειάζεται να ληφθεί υπόψη και η φυσική σύνθεση του αντικειμένου στους υπολογισμούς. Η ομάδα ισομμετρίας του χώρου επάγει μια ομάδα δράσεων σε αντικείμενα μέσα στο χώρο αυτό.
Κατηγορία:Γεωμετρία Κατηγορία:Συμμετρία Κατηγορία:Θεωρία ομάδων
Συμβουλευτική επιτροπή νομοθετικής εργασίας
Η Συμβουλευτική Επιτροπή Νομοθετικής Εργασίας ή όπως σπανίως αναφέρεται Συμβουλευτική Επιτροπή Καταρτίσεως Νομοθετικών Διαταγμάτων  ήταν ένα νομοθετικό όργανο που συγκροτήθηκε στην Ελλάδα το 1970 κι έως το 1973 από την Χούντα των Συνταγματαρχών, στα πλαίσια διαφόρων μέτρων φιλελευθεροποίησης που αναγκάστηκε να πάρει η Χούντα μετά από διεθνείς πιέσεις. Η Συμβουλευτική επιτροπή θα είχε τον ρόλο Βουλής με αρμοδιότητα την επεξεργασία νομοθετημάτων και συμβουλευτικού χαρακτήρα στην διακυβέρνηση. Στην πραγματικότητα ήταν όργανο της χούντας και τα μέλη εκλέχτηκαν όχι από την πλειοψηφία του λαού αλλά από εργατικές κι άλλες οργανώσεις που ελέγχονταν από τους συνταγματάρχες, στην ουσία διορίστηκαν.
Στις 10 Απριλίου του 1970 ο Παπαδόπουλος ανακοίνωσε τον σχηματισμό της Συμβουλευτικής Επιτροπής. Αποτελείτο από 2 σώματα, το "Κεντρικό Γνωμοδοτικό Συμβούλιο" και το "Επαρχιακό Γνωμοδοτικό Συμβούλιο". Το Κεντρικό Συμβούλιο συνήλθε στην Αθήνα, στο κτίριο του Κοινοβουλίου. Στις 17 Νοεμβρίου 1970 ανακοινώθηκαν οι 526 υποψήφιοι και στις 29 Νοεμβρίου διεξάγονται οι εκλογές όπου εκλέγονται οι 92 από τους οποίους ο Γεώργιος Παπαδόπουλος επιλέγει τους 46 και ορίζει ακόμα 10 της επιλογής του, όχι αποκλειστικά από τους εκλεγμένους. Στην ψηφοφορία ψήφισαν τα ελεγχόμενα από την χούντα διοικητικά συμβούλια της ΠΑΣΕΓΕΣ (αγροτών), ΓΣΣΕ (εργατών), ΑΣΒΕ (Βιοτεχνών), ΤΕΕ (τεχνικών), ΣΕΕΣ (εμπόρων), ΣΕΔΣ (δικηγόρων), ΠΝΟ (ναυτικών), ΠΙΣ (ιατρών), ΣΕΒ (βιομηχάνων), τα Συνδικάτα, όλα τα δημοτικά συμβούλια, και μερικοί ακόμα εκλέκτορες. Συνολικά οι εκλέκτορες ήταν 1.240. Στις 12 Δεκεμβρίου 1971, διεξήχθηκαν οι δεύτερες εκλογές για νέα Συμβουλευτική Επιτροπή με περισσότερα μέλη, και με περισσότερες αρμοδιότητες. Εκλέκτορες στις δεύτερες εκλογές ήταν 10.666.
Κάποια από τα μέλη της επιτροπής ήταν οι :
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτειακοί Θεσμοί της Ελλάδας Κατηγορία:Χούντα των Συνταγματαρχών
Γκοντενάν-Μονμπί
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Παύλος Ντμιτρίγιεβιτς του Ιλυίνσκυ
Ο Παύλος Ντμιτρίγιεβιτς, ρωσικά Павел Дмитриевич (27 Ιανουαρίου 1928 - 10 Φεβρουαρίου 2004) από τον Οίκο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ ήταν πρίγκιπας του Ιλυίνσκυ.
Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος του Δημητρίου Παύλοβιτς μεγάλου δούκα της Ρωσίας και της Ώντρεϋ Έμερυ. Ο γάμος ήταν μοργανατικός.
Το 1918 με την Επανάσταση στη Ρωσία εκτελέστηκε ο εξάδελφος τού πατέρα του Νικόλαος Β΄. Τον διαδέχθηκε ο Κύριλλος ως διεκδικητής Αυτοκράτορας της Ρωσίας, επίσης εξάδελφος του Δημητρίου. Ο Παύλος γεννήθηκε στην πρεσβεία των ΗΠΑ στο Λονδίνο. Επειδή ο γάμος του πατέρα του ήταν μοργανατικός, ο Κύριλλος απένειμε στον Παύλο και στους απογόνους του τον τίτλο του πρίγκιπα του Ιλυίνσκυ. Εξελέγη δήμαρχος του Παλμ Μπητς, στη Φλόριντα των ΗΠΑ. Απεβίωσε το 2004 στο Παλμ Μπητς σε ηλικία 76 ετών.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα τη Μαίρη-Έβελυν Πρινς και μετά την Ανγκέλικα-Φιλίππα Κάουφφμαν. Είχε τέκνα:
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ
Sikorsky H-19
Το Sikorsky H-19 (επίσης γνωστό ως S-55) ήταν ελικόπτερο πολλαπλών ρόλων του Αμερικανικού Στρατού. Κατασκευάστηκε επίσης κατόπιν αδείας από την Westland Aircraft ως Westland Whirlwind στο Ηνωμένο Βασίλειο. Οι εκδόσεις του Αμερικανικού Ναυτικού και της Αμερικανικής Ακτοφυλακής αναφέρονταν ως HO4S, ενώ οι αντίστοιχες του Σώματος των Αμερικανών Πεζοναυτών ως HRS.
Σχεδίαση και εξέλιξη
Το H-19 πέταξε πρώτη φορά στις 10 Νοεμβρίου 1949 και εισήλθε σε υπηρεσία το 1950. Κατασκευάστηκαν περισσότερα από 1.000 ελικόπτερα από την Sikorsky για τις Αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις. Επιπλέον 550 ελικόπτερα κατασκευάστηκαν κατόπιν αδείας από τη Βρετανική Westland Aircraft, τη Sud-Est στη Γαλλία και την Mitsubishi στην Ιαπωνία.
Το ελικόπτερο γνώρισε μεγάλη εξαγωγική επιτυχία και χρησιμοποιήθηκε από αρκετά κράτη, συμπεριλαμβανομένων της Ελλάδας, του Ισραήλ, της Χιλής, της Νότιας Αφρικής, της Δανίας και της Τουρκίας.
Επιχειρησιακή ιστορία
Το H-19 δοκιμάστηκε επιχειρησιακά στη διάρκεια του πολέμου της Κορέας, που άρχισε το 1951, ως μη οπλισμένο μεταφορικό ελικόπτερο. Δοκιμάστηκε σε ρόλους αεροδιακομιδής τραυματιών, τακτικού ελέγχου και μεταφοράς φορτίου και υποστήριξης της πρώτης γραμμής, ρόλους στους οποίους ξεπέρασε σε δυνατότητες το H-5 Dragonfly, το οποίο χρησιμοποιήθηκε καθ’ όλη τη διάρκεια του πολέμου από τον Αμερικανικό Στρατό.
Το 1956 η Γαλλική Πολεμική Αεροπορία πειραματίστηκε τοποθετώντας οπλισμό σε ένα H-19 Chickasaw (Sikorsky S-55), το οποίο αντικαθίσταντο σε υπηρεσία από τα Piasecki H-21 και Sikorsky H-34. Το H-19 αρχικά έφερε ένα πυροβόλο των 20 χιλιοστών και δύο κάλαθους ρουκετών, συν ένα πυροβόλο των 20 χιλιοστών, δύο πολυβόλα των 12,7 χιλ. και ένα ελαφρύ πολυβόλο των 7,5 χιλ. τοποθετημένα στα παράθυρα της καμπίνας, όμως ο οπλισμός αυτός αποδείχθηκε υπερβολικά βαρύς, ενώ και ελαφρύτερα οπλισμένες εκδόσεις του H-19, με τοποθετημένα μόνο πολυβόλα για αυτοάμυνα αποδείχθηκαν ότι δεν διέθεταν ικανοποιητικές επιδόσεις.
Το H-19 χρησιμοποιήθηκε επίσης στα στάδια του πολέμου του Βιετνάμ, πριν αντικατασταθεί από το Sikorsky H-34 Choctaw, το οποίο βασιζόταν στο H-19.
Το H-19 σε Ελληνική υπηρεσία
Η Ελληνική Βασιλική Αεροπορία παρέλαβε τα πρώτα UH-19B/D Chickasaw την άνοιξη του 1958, ενώ πραγματοποιήθηκαν συμπληρωματικές παραλαβές το 1967. Υπήρξε το πρώτο ελικόπτερο που εισήλθε σε υπηρεσία με την Πολεμική Αεροπορία αλλά και το πρώτο ελικόπτερο εξοπλισμένο για αποστολές έρευνας και διάσωσης σε Ελληνική υπηρεσία. Παράλληλα χρησιμοποιήθηκε σε ρόλους μεταφοράς φορτίων, μεταφοράς υψηλών προσώπων (VIP), εφοδιασμού σταθμών ραντάρ και αεροδιακομιδής ασθενών.
Aυτο που ειναι στο ΜΟΥΣΕΙΟ ειναι =
Χρήστες
https://www.redstar.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=1135&catid=209&Itemid=492&lang=el
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αεροσκάφη Sikorsky H H H H H
Συμμετοχή της Αυστρίας στη Eurovision
Η Αυστρία έχει συμμετάσχει στο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 55 φορές από το ντεμπούτο της το. Η χώρα έχει κερδίσει δύο φορές, το και το, καθώς κατέχει και το ρεκόρ για το μεγαλύτερο χάσμα μεταξύ των νικών της, με 48 χρόνια. Ο διαγωνισμός μεταδίδεται στην Αυστρία από το ORF. Η Βιέννη ήταν η διοργανώτρια πόλη και στις δύο περιπτώσεις που ο διαγωνισμός διεξήχθη στην Αυστρία, το και το.
Έχοντας τερματίσει έκτος στο και τέταρτος το, ο Ούντο Γιούργκενς κέρδισε στην τρίτη του προσπάθεια το  με το τραγούδι "Merci, Chérie". Αυτό ήταν το μοναδικό αποτέλεσμα στην πρώτη τριάδα για την Αυστρία στον 20ο αιώνα. Η Αυστρία κέρδισε ξανά το, με την Κοντσίτα Βουρστ και το "Rise Like a Phoenix". Η Αυστρία τερμάτισε τελευταία στον τελικό του διαγωνισμού επτά φορές (1957, 1961, 1962, 1979, 1984, 1988 και 1991) και τερμάτισε τελευταία στον ημιτελικό το 2012. Ο Ζεζάρ Σάμπσον πέτυχε το όγδοο αποτέλεσμα της Αυστρίας στην πρώτη πεντάδα και το δεύτερο καλύτερο του 21ου αιώνα στο, τερματίζοντας τρίτος με το τραγούδι "Nobody but You".
Ιστορία
Η Αυστρία τερμάτισε τελευταία στην πρώτη συμμετοχή της στο διαγωνισμό το 1957. Η Λιάνε Αουγκουστίν τερμάτισε το 1958 στην πέμπτη θέση, δίνοντας στη χώρα το πρώτο αποτέλεσμα μέσα στην πρώτη πεντάδα. Αφού τερμάτισε έκτη το 1964 και τέταρτη το 1965, ο Udo Jürgens κέρδισε το διαγωνισμό στην τρίτη προσπάθειά του το 1966. Αυτό ήταν το μοναδικό αποτέλεσμα στην πρώτη τριάδα για την Αυστρία στον 20ο αιώνα. Το καλύτερο αποτέλεσμα της χώρας τα επόμενα 46 χρόνια (1967–2013) θα ήταν η πέμπτη θέση, την οποία πέτυχε με τους Milestones το, τους Waterloo & Robinson το και τον Τόμας Φόρστνερ το. Η Αυστρία έχει τερματίσει τελευταία στον τελικό συνολικά επτά φορές, το 1957, το 1961, το 1962, το 1979, το 1984, το 1988 και το 1991. Η χώρα τερμάτισε επίσης τελευταία στον ημιτελικό το 2012. Το καλύτερο αποτέλεσμα της Αυστρίας τη δεκαετία του 1990 ήταν τέσσερις δέκατες θέσεις, τις χρονιές, , και. Το καλύτερο αποτέλεσμα της Αυστρίας τη δεκαετία του 2000 ήταν η έκτη θέση του Αλφ Πόιερ το, η οποία ήταν η καλύτερη θέση της Αυστρίας από το 1989.
Μετά από τρία χρόνια απουσίας, το ORF ανακοίνωσε στις 28 Ιουλίου του 2010, ότι η Αυστρία θα επέστρεφε στο. Εκεί, η χώρα έφτασε στον τελικό για πρώτη φορά από το 2004, τερματίζοντας 18η.
Η Αυστρία πέτυχε τη δεύτερη νίκη της στο διαγωνισμό στο διαγωνισμό του, με την Κοντσίτα Βουρστ να κερδίζει με 290 βαθμούς. Σε μια πλήρη ανατροπή το 2015, μετά από κανόνα σπασίματος ισοπαλίας, η Αυστρία κατετάγη 26η και σημείωσε μηδέν βαθμούς μαζί με τη (27η), όπου έγιναν οι πρώτες χώρες μετά το  το 2003 που σημείωσαν μηδέν βαθμούς στον τελικό. Εξαιτίας αυτού, η Αυστρία έγινε η πρώτη διοργανώτρια χώρα που έλαβε μηδέν βαθμούς. Η Αυστρία προκρίθηκε στον τελικό για τα επόμενα τρία χρόνια, τερματίζοντας 13η το 2016, 16η το 2017 και το 2018, όταν το "Nobody but You" του Ζεζάρ Σάμπσον τερμάτισε τρίτο. Οι τύχες της χώρας αντιστράφηκαν για άλλη μια φορά στη συνέχεια, με τους Paenda (2019), Βίνσεντ Μπουένο (2021) και Lumix feat. Πία Μαρία (2022) να αποτυγχάνουν να προκριθούν στον τελικό. Οι Τέγια & Σαλένα επέστρεψαν την Αυστρία στον τελικό το 2023, τερματίζοντας στη 15η θέση.
Απουσίες
Η Αυστρία απείχε από το διαγωνισμό διάφορες χρονιές. Η πρώτη από αυτές ήταν το 1969, όπου ο διαγωνισμός γινόταν στη Μαδρίτη. Τότε η Ισπανία διοικείτο από τον Φρανθίσκο Φράνκο και η Αυστρία επέλεξε να μποϋκοτάρει το Διαγωνισμό. Ο ιστορικός του διαγωνισμού Τζον Κένεντι Ο'Κόνορ επισημαίνει, ωστόσο, ότι η Αυστρία είχε δώσει την Ισπανία δύο βαθμούς στον προηγούμενο διαγωνισμό και δεδομένου ότι η Ισπανία κέρδισε μόνο με ένα βαθμό διαφορά, η πολιτική διαμαρτυρία ήταν ίσως ανειλικρινής.
Το επόμενο έτος, η Αυστρία ήταν και πάλι απούσα. Αυτό ήταν λόγω του πρωτοφανούς αποτελέσματος το 1969, όπου τέσσερα τραγούδια μοιράστηκαν την πρώτη θέση, με αποτέλεσμα το οποίο ώθησε αρκετές άλλες χώρες για να επιλέξουν την αποχώρηση.
Η χώρα δε μπορούσε να συμμετέχει το 1998 και το 2001, δεδομένου ότι δεν είχαν επιτευχθεί επαρκώς υψηλά πλασαρίσματα στα πέντε προηγούμενα έτη.
Πριν από το διαγωνισμό του 2006, η Αυστρία ανακοίνωσε ότι δεν θα συμμετέχει σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τα άσχημα αποτελέσματα τους κατά τα προηγούμενα έτη, με το επιχείρημα ότι το μουσικό ταλέντο των ερμηνευτών δεν ήταν ο καθοριστικός παράγοντας για την επιτυχία του Διαγωνισμού. Επέστρεψαν για το διαγωνισμό του 2007 στο Ελσίνκι, αλλά ήρθε δεύτερη από το τέλος στο ημιτελικό. Ο εθνικός ραδιοτηλεοπτικός φορέας ORF ανέφερε το αποτέλεσμα του 2007, καθώς και μείωση του ενδιαφέροντος για το διαγωνισμό μεταξύ των αυστριακών τηλεθεατών, ως λόγο η Αυστρία δεν θα επιστρέψει στο διαγωνισμό το 2008. Ο διευθυντής προγράμματος της ORF, Wolfgang Lorenz, υπαινίχθηκε επίσης ότι η Αυστρία μπορεί να αποχωρήσει από το διαγωνισμό επ 'αόριστον, δηλώνοντας ότι "η ORF δεν έχει καμία επιθυμία να στείλει περισσότερα ταλέντα από την Αυστρία σε ένα διαγωνισμό όπου δεν έχουν πιθανότητες ... σε περίπτωση που υπάρξει αλλαγή της κατάστασης, θα είμαστε στην ευχάριστη θέση να λάβουμε μέρος ξανά". Παρά την απόσυρση, ο τελικός του διαγωνισμού του 2008 προβλήθηκε στο ORF.
Το 2008, η EBU εισήγαγε δύο ημιτελικούς στον διαγωνισμό, ελπίζοντας ότι η κατανομή χωρών με τυχαία κλήρωση θα αποτρέψει το είδος της ψηφοφορίας στο μπλοκ που είχε απωθήσει την Αυστρία. Επιπλέον, εισήγαγαν εκ νέου κριτική επιτροπή για να καθορίσουν το 50% του αποτελέσματος κάθε χώρας το 2009 (αν και όχι στους ημιτελικούς, στους οποίους όλοι οι φιναλίστ εκτός από έναν κρίθηκαν εξ ολοκλήρου με τηλεψηφοφορία). Ωστόσο, ο Edgar Böhm, διευθυντής της ψυχαγωγίας για την ORF, δήλωσε ότι η ημιτελική μορφή "εξακολουθεί να ενσωματώνει ένα μίγμα των χωρών που θα ευνοηθούν πολιτικά στη διαδικασία ψηφοφορίας" και "ότι, εκτός και αν μια σαφή κατευθυντήρια γραμμή για το πώς είναι οργανωμένοι οι ημιτελικοί γίνεται από την EBU, η Αυστρία δεν θα λάβει μέρος στη Μόσχα το 2009". Η ORF αποφάσισε να μην συμμετάσχει στο διαγωνισμό του 2009, αλλά μετέδωσε στον τελικό όπως το 2008. Η EBU ανακοίνωσε ότι θα εργαστούμε σκληρότερα για να επιστρέψει η Αυστρία πίσω στο διαγωνισμό το 2010, μαζί με το Μονακό και την Ιταλία, πρώην συμμετέχοντες. Ωστόσο, επιβεβαιώθηκε ότι η Αυστρία δεν θα συμμετάσχει στο διαγωνισμό του 2010 στο Όσλο. Τον Ιούλιο του 2010, ο πρόεδρος της ORF, Alexander Wrabetz, δήλωσε ότι η Αυστρία θα επιστρέψει στο διαγωνισμό του 2011, λόγω του ότι θα διεξαχθεί στη γείτονα χώρα, τη Γερμανία. Το 2011, η Αυστρία έφτασε στον τελικό για πρώτη φορά από το 2004.
Ιστορικό βαθμολογίας
Ως το 2022, το ιστορικό ψηφοφορίας της Αυστρίας έχει ως εξής:
Οι μεγάλες βαθμολογίες που έδωσε η Αυστρία
Στους τελικούς:
Κ.Ε. → Κριτική Επιτροπή T. → Τηλεψηφοφορία
Στους ημιτελικούς:
Εθνική Ανατολικής Γερμανίας (ποδόσφαιρο ανδρών)
Μετά την επανένωση της Γερμανίας το 1990, η Γερμανική Ποδοσφαιρική Ένωση (DFV) και μαζί με αυτή η εθνική Ανατολικής Γερμανίας, προσχώρησε στην Γερμανική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (DFB) και την εθνική Δυτικής Γερμανίας, που μόλις είχε κερδίσει το Παγκόσμιο Κύπελλο.
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα
thumb|200px|Στάδιο Κονστάντ Βάντεν Στοκ, Άντερλεχτ, 1990: αποχαιρετούν το πλήθος μετά τον τελευταίο αγώνα
Εκλογικός νόμος 93/1864
Ο νόμος αυτός συντάχτηκε και ψηφίστηκε κατά την διάρκεια της Β΄ Εθνοσυνέλευση της Αθήνας, που συγκλήθηκε αμέσως μετά την έξωση του βασιλιά Όθωνα, με πρωταρχικό σκοπό την αλλαγή του πολιτεύματος, μέσω της ψήφισης νέου Συντάγματος. Ο νόμος δημοσιεύτηκε και τέθηκε σε ισχύ, στις 21 Νοεμβρίου 1864.
Από τα σημαντικότερα σημεία του νόμου αυτού - που αποτελείται από 10 κεφάλαια και 73 άρθρα - είναι η καθιέρωση της μυστικής ψηφοφορίας ,με την χρησιμοποίηση σφαιριδίων, καινοτομίας που εισήγαγαν στην ελληνική πολιτική ζωή, οι  βουλευτές της Επτανήσου. Συγκεκριμένα, το Ηνωμένο Κράτος των Ιονίων νήσων, ήδη από το 1849, είχε καθιερώσει την ψηφοφορία με σφαιρίδια που ρίχνονταν στην κατάλληλη υποδοχή, προκειμένου να μειώσουν τις παρεμβάσεις των Άγγλων στις εκλογές τους. Όταν η Επτάνησος ενώθηκε με την Ελλάδα, και οι βουλευτές της, έγιναν μέλη του Ελληνικού κοινοβουλίου, πέτυχαν την τροποποίηση του Σύνταγματος, και την ''καθολική, μυστική (δια σφαιριδίων) ψηφοφορία".
Οι σημαντικότερες διατάξεις
Εξαιρούνται οι λεγόμενοι «ηρωικαί νήσοι», που έχουν το προνόμιο να εκλέγουν η μεν Ύδρα 3 βουλευτές, οι δε Σπέτσες καθώς και ο συνοικισμός των Ψαριανών, Νέα Ψαρά, από 2.
Εκλογές
Με τον νόμο αυτό διεξήχθησαν οι παρακάτω βουλευτικές εκλογές :
Παραπομπές
Ε Ε 1
Βλήχων
Ο βλήχων ή το φλησκούνι (Mentha pulegium) είναι είδος μέντας συγγενές του δυόσμου και μπορεί να χρησιμοποιηθεί αντί γι’ αυτά.
Βρίσκεται αυτοφυές σε ολόκληρη την Ελλάδα, συνήθως κοντά σε νερά και σε παραθαλάσσιες περιοχές, αλλά μπορεί και να καλλιεργηθεί.
Τα μέρη του που μπορούν αν χρησιμοποιηθούν είναι τα φύλλα και τα άνθη, που συλλέγονται από τον Ιούνιο έως τον Οκτώβριο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βότανα Κατηγορία:Αρωματικά φυτά Κατηγορία:Μίνθη
Κωνσταντίνος Βλαστός
Ο Κωνσταντίνος Βλαστός (1883-1967) ήταν Έλληνας της διασποράς, γόνος μεγάλης οικογένειας τραπεζιτών, χιώτικης καταγωγής.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στο Παρίσι τις 17 Οκτωβρίου 1883. Το πλήρες όνομά του ήταν Κωνσταντίνος Γεώργιος Αντώνιος Δημήτριος Βλαστός και ήταν γνωστός ως Κώστια Βλαστός.
Ο πατέρας του, Αντώνιος Βλαστός, γεννημένος στις 18 Οκτωβρίου 1858 στο Γαλάτσι της Ρουμανίας, δραστηριοποιήθηκε στον τραπεζικό τομέα και υπήρξε πρόεδρος της Τράπεζας Κωνσταντινουπόλεως (Banque de Constantinople) των Ανδρέα Συγγρού, Γεωργίου Κορωνιού και Στέφανου Σκουλούδη. Μετακινήθηκε αργότερα στο Παρίσι, όπου τον βρίσκουμε να διευθύνει τον γαλλικό χρηματιστηριακό οίκο Comptoir d’ Escompte. Ο Αντώνιος Βλαστός υπήρξε από τα ιδρυτικά μέλη του Ελληνικού Φιλολογικού Συλλόγου Κωνσταντινουπόλεως, το 1861, και μέγας δωρητής του. Η μητέρα του, Ταρσή Βλαστού (1860-1919), το γένος Ζαρίφη, ήταν κόρη του μεγάλου τραπεζίτη της Κωνσταντινούπολης Γεωργίου Ζαρίφη, κοντά στον οποίο εθήτευσε και ο Αντώνιος Βλαστός.
Ο Κωνσταντίνος Βλαστός κατείχε πτυχίο χειριστή αερόστατου από την Αερολέσχη της Γαλλίας (AéroClub de France). Μόλις κηρύχθηκε ο Ελληνοτουρκικός πόλεμος του 1912-13, ο 29χρονος Κωνσταντίνος Βλαστός ήλθε στην Ελλάδα και κατατάχθηκε εθελοντικά στον Ελληνικό Στρατό για να παράσχει τις υπηρεσίες του στην πατρίδα των προγόνων του. Πήρε το βαθμό του δεκανέα και εν συνεχεία του λοχία και εντάχθηκε στη δύναμη των αυτοκινητιστών, προφανώς λόγω της ικανότητάς του να οδηγεί αυτοκίνητο. Στη διάρκεια της υπηρεσίας του συνοδευόταν από τον αδελφό του Στέφανο Α. Βλαστό (1885-1960), ο οποίος αρθρογραφούσε στη γαλλική εφημερίδα Le Temps με το ψευδώνυμο Etienne Labranche και φωτογράφιζε στα μέτωπα του πολέμου. Στη διάρκεια της παραμονής του στην Ήπειρο τον Μάρτιο του 1913 συναντήθηκε με τους Ζαν Λεν (Jean Leune) και τη σύζυγό του Ελέν, Γάλλους ανταποκριτές του περιοδικού Λ' Ιλλουστρασιόν.
Ο Κώστια Βλαστός παντρεύτηκε την αρκετά νεότερή του Ludmila de Nittey, που γεννήθηκε στη Βαλτική Ρωσία το 1899 περίπου και πέθανε την 9.10.1989. Από τα αρχεία του Έλλις Άιλαντ (Ellis island) της Νέας Υόρκης προκύπτει ότι το ζευγάρι ταξίδεψε τρεις φορές στην Αμερική τη δεκαετία του 1930 και μεταξύ των προορισμών τους ήταν και η Χονολουλού της Χαβάης, το 1932. Ο Γάλλος καρικατουρίστας Georges Goursat (1863-1934), που συχνά υπέγραφε ως SEM, σχεδίασε τον Κώστια Βλαστό με την λεζάντα «As tu bien déjeuné koko…stia?» (Ήταν καλό το πρωινό σου Κοκώ…στια;), όπως φαίνεται στην εικόνα του άρθρου.
Πέθανε στις 28.10.1967 και ετάφη στο ρωσικό ορθόδοξο κοιμητήριο Sainte-Genevieve-des-Bois έξω από το Παρίσι. Στον ίδιο τάφο είναι θαμμένη και η γυναίκα του, Λουντμίλα Βλαστού.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Γάλλοι ελληνικής καταγωγής Κατηγορία:Πολεμικοί ανταποκριτές Κατηγορία:Πολεμικοί ανταποκριτές Βαλκανικών πολέμων
Φέμπρουους
Στην ετρουσκική μυθολογία, ο Φέμπρουους ήταν θεότητα των νεκρών και του εξαγνισμού, ενώ αργότερα η λατρεία του υιοθετήθηκε και από τους Ρωμαίους. Ο μήνας Φεβρουάριος έχει πάρει την ονομασία του από αυτή τη θεότητα, από την οποία πιθανότατα προέρχεται και η ρωμαϊκή θεότητα Φέμπρις, που σημαίνει "πυρετός" και συνδέεται με την ασθένεια της ελονοσίας.
Ο Φέμπρουους θεωρούνταν επίσης παγανιστικός θεός, ιδιαίτερα κατά τη χρονική περίοδο που οι Ρωμαίοι λάτρευαν την αιγυπτιακή θεότητα Ίσιδα.
Κατηγορία:Ετρουσκική μυθολογία Κατηγορία:Θεότητες της ρωμαϊκής μυθολογίας Κατηγορία:Θεότητες του θανάτου
Αουρόρα
Ο Ουίλιαμ Σαίξπηρ αναφέρει την Αουρόρα στο γνωστό θεατρικό του έργο Ρωμαίος και Ιουλιέτα.
Κατηγορία:Θεότητες της ρωμαϊκής μυθολογίας
Άνθης
Ο Άνθης ήταν βυζαντινός αξιωματούχος του 8ου αιώνα επί βασιλείας του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Ε΄.
Είναι γνωστός από τρία μολυβδόβουλλα, που ταυτίζονται στο πρόσωπο του, και αναφέρεται με τα αξιώματα του Πατρίκιου, κόμη του Οψικίου, διοικητής της Κυζίκου  και του εκ προσώπου του αυτοκράτορα σημαντικά αξιώματα της εποχής του. Ο εκ προσώπου εκείνη την εποχή εκπροσωπούσε τον αυτοκράτορα, ο οποίος δεν εμφανιζόταν, στις τελετές για αγόρευση των αξιωματούχων. Στον βίο Στεφάνου τού νέου μνημονεύεται ένας Άνθης, ίσως ο ίδιος, ότι κρατούσε την πόλη (Κωνσταντινούπολη) στην θέση του Κωνσταντίνου Ε΄, εκπρόσωπος του αυτοκράτορα κατά την απουσία του.
Πιθανολογείται ότι ήταν εκ προσώπου το 759-760 που ο αυτοκράτορας έλειπε σε εκστρατεία κατά τον Βούλγαρων και κόμης του Οψικίου αντικατέστησε πιθανότατα τον Δαυίδ τον σπαθάριο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 8ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί Πατρίκιοι Κατηγορία:Κόμητες του βασιλικού Οψικίου Κατηγορία:Κυβερνήτες του Θέματος Οψικίου
Ηλεκτροαπιονισμός
thumb|right|250px|Γενική παράσταση απιονιστικής συσκευής Ο ηλεκτροαπιονισμός (electrodeionization) είναι μια ηλεκτροχημική διεργασία απομάκρυνσης ιόντων ή ιοντογενών ουσιών από το νερό ή άλλα υγρά που χρησιμοποιεί ηλεκτρικά ενεργά μέσα (ιοντοανταλλακτικές μεμβράνες και ρητίνες) και ένα ηλεκτρικό δυναμικό για να προκαλέσει μεταφορά ιόντων. Σ’ αντίθεση με τον χωρητικό απιονισμό (capacitive deionization) ο ηλεκτροαπιονισμός είναι μια συνεχής διεργασία που δεν απαιτεί εναλλασσόμενα στάδια φόρτισης – εκφόρτισης – έκπλυσης  των ηλεκτροδίων. Η τεχνολογία συνδυάζει συγχρόνως δύο βασικές διεργασίες: την ηλεκτροδιαπίδυση ή ηλεκτροδιάλυση (electrodialysis) και την ιοντοανταλλαγή αποφεύγοντας το βασικό μειονέκτημα της ηλεκτροδιαπίδυσης λόγω του φαινομένου της πόλωσης συγκέντρωσης (concentration polarization) και εκμεταλλευόμενη το πλεονέκτημα της ιοντοανταλλαγής. Για το λόγο αυτό ορισμένες φορές αναφέρεται και ως ηλεκτροδιαπίδυση πληρωμένης κυψέλης (filled cell electrodialysis).
Αρχή λειτουργίας
thumb|right|200px|Διάταξη κυψέλης ηλεκτροαπιονισμού Η συσκευή ηλεκτροαπιονισμού είναι μια διάταξη ηλεκτρόλυσης αποτελούμενη από εναλλασσόμενα διαμερίσματα συγκέντρωσης και αραίωσης ιόντων τα οποία διαχωρίζονται μεταξύ τους με εναλλασσόμενες ανιοντοδιαπερατές (Α) και κατιοντοδιαπερατές (Κ) μεμβράνες. Στα διαμερίσματα αραίωσης τοποθετούνται οι ιοντοανταλλακτικές ρητίνες μικτής ή διαχωρισμένης κλίνης. Το προς καθαρισμό νερό διοχετεύεται κάθετα προς το εφαρμοζόμενο ηλεκτρικό πεδίο, όπου λόγω ιοντοανταλλαγής με τις ρητίνες συγκρατούνται όλα τα ιόντα. Το εξερχόμενο απιονισμένο νερό παρουσιάζει ηλεκτρική αγωγιμότητα < 10-6 S/m.
Εξ’ αιτίας του ηλεκτρικού πεδίου τα αρχικά συγκρατούμενα από τις ρητίνες κατιόντα και ανιόντα κινούνται προς τα ηλεκτρόδια της καθόδου και της ανόδου αντίστοιχα. Έτσι, διαπερνούν τις μεμβράνες αντιθέτου φορτίου δηλ. τις κατιοντοδιαπερατές και τις ανιοντοπερατές, αλλά όχι τις μεμβράνες ομοίου φορτίου δηλ. τις ανιοντοδιαπερατές και κατιοντοδιαπερατές αντίστοιχα. Με τον τρόπο αυτό επιτυγχάνεται αύξηση της συγκέντρωσης και εγκλωβισμός των ιόντων στα διαμερίσματα συγκέντρωσης. Επιπρόσθετα, με την επίδραση του ηλεκτρικού πεδίου λαμβάνει χώρα και διάσταση των μορίων του νερού στα ιόντα του Η+ και ΟΗ- τα οποία εκτοπίζουν τα άλλα κατιόντα και ανιόντα από τις ρητίνες αντίστοιχα. Κατά συνέπεια, δημιουργείται μια συνεχούς λειτουργίας αυτοαναγέννηση των ιοντοανταλλακτικών ρητινών χωρίς χρήση χημικών.
Πηγές και άλλες σημειώσεις
Κατηγορία:Ηλεκτροχημεία
Γερολιμένας Λακωνίας
Ο Γερολιμένας είναι παραθαλάσσιος οικισμός του δήμου Ανατολικής Μάνης του νομού Λακωνίας. Σύμφωνα με τα στοιχεία της απογραφής του 2011 ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 43 μόνιμους κατοίκους. μικρογραφία|Άποψη της παραλίας του οικισμού μικρογραφία|Άποψη του λιμανιού
Ονομασία
Η ονομασία του οικισμού πιθανότατα οφείλεται στην θεώρησή του ως ιερού λιμανιού. Αναφέρεται ως επίνειο των αρχαίων λακωνικών πόλεων Μέσσα και Ιππόλα που βρίσκονταν στα ΒΔ του σημερινού οικισμού. Κατά το παρελθόν αναφερόταν στην τοπική διάλεκτο της Μάνης ως Λιμένας.
Γενικά στοιχεία
Ο Γερολιμένας είναι κτισμένος σε υψόμετρο 8 μέτρων, στο νότιο άκρο της Μάνης στο μυχό ενός ομώνυμου όρμου, του τρίτου επιμέρους βορειοδυτικά του ακρωτηρίου του Ταινάρου. Κοντά στον Γερολιμένα καταλήγει το υψίπεδο Εμπρός το οποίο εκτείνεται μέχρι τον Μέζαπο. Απέχει 49 χλμ από το Γύθειο και 95 χλμ από την, πρωτεύουσα του νομού Λακωνίας, Σπάρτη. Εκκλησιαστικά υπάγεται στη μητρόπολη Μάνης ενώ ο κεντρικός ναός του χωριού είναι αφιερωμένος στον Άγιο Νικόλαο. Η οικονομία του Γερολιμένα βασίζεται κυρίως στον τουρισμό.
Ιστορικά στοιχεία
Επί τουρκοκρατίας ο Γερολιμένας ήταν ένα από τα ορμητήρια των Μανιατών πειρατών. Κατά την ύστερη τουρκοκρατία η οικογένεια των Μαντούβαλων επιχείρησε να τον αξιοποιήσει ανεπιτυχώς ως τοπικό εμπορικό κέντρο. Πέραν των Μαντούβαλων, στον Γερολιμένα έδρευαν ακόμη οι οικογένειες Νταϊφά και Περιμένη, ενώ και οι τρεις οικογένειες διέθεταν δικούς τους πύργους.
Μετά την απελευθέρωση και τη δημιουργία του σύγχρονου ελληνικού κράτους, ο Γερολιμένας ήταν ακατοίκητος μέχρι τη δεκαετία του 1870, όταν ο Μιχάλης Κατσιμαντής, ένας έμπορος από το Κατωπάγκι, έφτιαξε στην περιοχή ένα μώλο, μαζί με ένα πύργο με διαβατικό ενωμένο με μακρόστενο διώροφο κτίριο. Στον όρμο στη συνέχεια ήρθαν και κατοίκησαν και άλλοι προερχόμενοι από το Νικλιάνικο, το Κατωπάγκι και τα Μέσα Χωριά, κτίζοντας κατοικίες, αποθήκες, καταστήματα και πανδοχείο. Ακολούθησε η εμπορική αξιοποίηση του οικισμού Δείγματα αυτής της ανάπτυξης του Γερολιμένα είναι η ύπαρξη νεοκλασικών κτιρίων που χρονολογούνται εκείνη την περίοδο, ενώ σώζονται και δύο μικροί πολεμικοί πύργοι. Το 1928 ο Γερολιμένας είχε 218 κατοίκους.
Παράλληλα ο Γερολιμένας αποτελούσε σημαντικό αλιευτικό καταφύγιο με πολλές εγκαταστάσεις διάθεσης πάγου, καταστήματα διακίνησης αλιευμάτων καθώς και λιμάνι προσέγγισης σπογγαλιευτικών σκαφών. Ήταν ένα από τα τελευταία λιμάνια προσέγγισης των ελληνικών αλιευτικών που κατευθύνονταν προς τις ακτές της Αφρικής (προς "Μπαρμπαριά και Τούνεσι") και λιμένας επιλογής κατά την επιστροφή τους. Μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1970 στον όρμο του Γερολιμένα προσέγγιζε το πλοίο της άγονης τότε ακτοπλοϊκής γραμμής Πειραιώς - Νότιας Πελοποννήσου-Κυθήρων.
Διοικητικά ο Γερολιμένας υπαγόταν μέχρι το 1997 στην επαρχία Οιτύλου ως έδρα της κοινότητας, ενώ στη συνέχεια υπήχθη στον καποδιστριακό δήμο Οιτύλου. Από το 2011 ανήκει στον καλλικρατικό δήμο Ανατολικής Μάνης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λακωνίας Κατηγορία:Μάνη Κατηγορία:Δήμος Ανατολικής Μάνης
Κοινότητα Εμπάρου
Η Κοινότητα Εμπάρου είναι κοινότητα του Δήμου Βιάννου στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1925 με ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 με έδρα τον οικισμό Έμπαρον. Εκτός από την έδρα της περιλαμβάνει και τον οικισμό Θωμαδιανό. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:
εναλλ.=|δεξιά|418x418px|Η κοινότητα σε σχέση με τον δήμο