cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Άρνη Άνδρου
Διοικητική ιστορία
Με τη διοικητική διαίρεση του 1833 η Άρνη αποτέλεσε έδρα του διευρυμένου δήμου Άρνης που συστάθηκε τότε. Ο δήμος προσωρινά συγχωνεύτηκε με τον δήμο Γαύριου αλλά επανασυστάθηκε και διατηρήθηκε μέχρι το 1912. Με την κατάργηση του η Άρνη έγινε κοινότητα. Το 1997 με την εφαρμογή του σχεδίου Καποδίστριας, η κοινότητα Άρνης καταργήθηκε και ενσωματώθηκε στο δήμο Υδρούσας.
Μορφολογία
Το χωριό είναι χτισμένο σε μία ομαλή πλαγιά σε υψόμετρο 500 μέτρων. Η περιοχή είναι μία από τις πιο δασωμένες του νησιού. Στην περιοχή της Άρνης βρίσκεται το πάρκο Κανάβας, περιοχή φυσικής ομορφιάς του νησιού, με πλούσια βλάστηση και τρεχούμενα νερά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αρνη
Αλέξανδρος Παπαδόγγονας
Ο Αλέξανδρος Παπαδόγγονας του Διονυσίου (12 Ιουλίου 1931) είναι αντιναύαρχος εν αποστρατεία του Πολεμικού Ναυτικού και πολιτικός που διατέλεσε βουλευτής Α΄ Αθηνών της Νέας Δημοκρατίας και υπουργός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Τρίπολη, γιος του υποστράτηγου Διονυσίου Παπαδόγγονα, αρχηγού των Ταγμάτων Ασφαλείας Πελοποννήσου. Σπούδασε στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων, στη Ναυτική Σχολή Πολέμου και στη Σχολή Άμυνας του ΝΑΤΟ. Μετεκπαιδεύτηκε στις Σχολές Υποβρυχίων τόσο της Ελλάδος όσο και των ΗΠΑ καθώς επίσης στη Σχολή Ναρκοπολέμου και Σχολή Οικονομικών Ναυτικού. Υπηρέτησε σε πολλά πολεμικά πλοία και υποβρύχια καθώς και σε επιτελικές θέσεις του Πολεμικού Ναυτικού. Έλαβε ενεργό μέρος στο αντιδικτατορικό κίνημα του Ναυτικού το 1973 όπου για τη δραστηριότητά του εκείνη συνελήφθη και φυλακίστηκε στο ΕΑΤ-ΕΣΑ.
Μετά τη Μεταπολίτευση το 1974 επανήλθε στο Πολεμικό Ναυτικό ως μηδέποτε διωχθείς απ' όπου και αποχώρησε το ίδιο έτος προκειμένου ν' ασχοληθεί με τη πολιτική και να λάβει μέρος στις εκλογές. Εκλέχθηκε βουλευτής Α΄ Αθηνών με τη παράταξη της Νέας Δημοκρατίας και ανέλαβε το Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας (1974-77). Επανεκλέχθηκε βουλευτής το 1977 και ορίστηκε υπουργός Συγκοινωνιών (1977-80). Στην κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, τοποθετήθηκε αρχικά αναπληρωτής υπουργός Εθνικής Άμυνας, από τον Απρίλιο του 1990 έως τον Αύγουστο του 1991, και στη συνέχεια (για δεύτερη φορά στην καριέρα του) υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας, από τον Δεκέμβριο του 1992 έως τις εκλογές του Οκτωβρίου του 1993 με τις οποίες το ΠΑΣΟΚ επανήλθε στην κυβέρνηση.
Στη δεύτερη θητεία του ως υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας, ήρθε σε έντονη αντιπαράθεση με τον εφοπλιστή Γεράσιμο Αγούδημο, ο οποίος τότε κυριαρχούσε στα δρομολόγια της «άγονης γραμμής», ενώ ως αναπληρωτής υπουργός Εθνικής Άμυνας συγκρούστηκε με τον προϊστάμενό του υπουργό Ιωάννη Βαρβιτσιώτη, κυρίως για θέματα αμυντικής πολιτικής. Μετά την ήττα της ΝΔ το 1993, ο Παπαδόγγονας υποστήριξε ένθερμα το «Δόγμα Ενιαίου Αμυντικού Χώρου» (ΔΕΑΧ) Ελλάδας-Κύπρου το οποίο εφάρμοσαν οι Ανδρέας Παπανδρέου και Γλαύκος Κληρίδης, σε αντίθεση με τον Βαρβιτσιώτη.
Ο Αλέξανδρος Παπαδόγγονας έχει τιμηθεί από τον Βασιλέα Κωνσταντίνο με τον Ταξιάρχη του Φοίνικος, τον Χρυσό Σταυρό του Γεωργίου, καθώς επίσης και με το Μετάλλιο Στρατιωτικής Αξίας. Επίσης έχει τιμηθεί με τον Ταξιάρχη του Τάγματος Αξίας (Γαλλίας) και τον Ταξιάρχη του Τάγματος Βλαδιμηρέσκου (Ρουμανίας). Ως Πρόεδρος του Ναυτικού Ομίλου Ελλάδος τιμήθηκε και από τον Πρίγκιπα Αλβέρτο του Μονακό.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Συγκοινωνιών Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εμπορικής Ναυτιλίας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Βουλευτές Α΄ Αθηνών Κατηγορία:Μετάλλιο Στρατιωτικής Αξίας Κατηγορία:Ταξιάρχης του Τάγματος του Φοίνικα Κατηγορία:Χρυσός Σταυρός του Τάγματος του Γεωργίου Α΄
Υπερασπιστές του συντάγματος
Οι Υπερασπιστές του συντάγματος (σερβικά: Уставобранитељи) ήταν μία ομάδα πολιτικών, υπουργών, του Πριγκιπάτου της Σερβίας κατά τον 19ο αιώνα που ήταν κατά του δεσποτισμού της οικογένειας Ομπρένοβιτς που κυβερνούσαν τη Σερβία τότε. Ο προσδιορισμός "υπερασπιστές του συντάγματος" είχε δοθεί από τους ίδιους τους πολιτικούς.
Οι υπερασπιστές αντιπολιτεύονταν την οικογένεια Ομπρένοβιτς, ζητούσαν θέσπιση συντάγματος και νόμους που να περιορίζουν τις εξουσίες του εκάστοτε πρίγκιπα της Σερβίας. Ζητούσαν μεταρρυθμίσεις στην εκπαίδευση και στη δημόσια διοίκηση, τάξη στα υπουργεία, επίσης ζητούσαν την έγκριση του συντάγματος του 1838. Η ομάδα των υπερασπιστών ήταν οι εξής: Τομά Βούσιτς Πέρισιτς, Αβραάμ Πετρόνιεβιτς, Στόγιαν Σίμιτς και Αλέξα Σίμιτς, Μιλούτιν Γκαρασάνιν και Ίλιγια Γκαρασάνιν.
Αναφορές
Κατηγορία:Πριγκιπάτο της Σερβίας Κατηγορία:Πολιτική της Σερβίας
Μουσείο Άννας Φρανκ
Το Μουσείο της Άννας Φρανκ βρίσκεται στο υδάτινο κανάλι "Πρίνσενχραχτ" ("Prinsengracht") του Άμστερνταμ. Αποτελεί ένα βιογραφικό μουσείο, πάνω στη ζωή της Άννας Φρανκ, ενός μικρού κοριτσιού εβραϊκής καταγωγής, που έμεινε γνωστή μετά τον θάνατό της από το ημερολόγιό της, που διασώθηκε με τον τίτλο "Το ημερολόγιο της Άννας Φρανκ". Η ίδια, την περίοδο της γερμανικής κατοχής και των ναζιστικών διώξεων των Εβραίων κατοίκων της Ολλανδίας, κρυβόταν μαζί με την οικογένειά της και άλλους Εβραίους κατοίκους σε κρυμμένο χώρο της οικίας της, για περίπου δύο χρόνια και ένα μήνα, μέχρι την ανακάλυψη των καταφευγόντων και την αποστολή τους στα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης.
Το μουσείο ιδρύθηκε το 1960 μετά την αποδέσμευση μιας κρατικής χρηματοδότησης και τρία χρόνια μετά την δημιουργία επιτροπής κατοίκων ενάντια στα σχέδια καταστροφής του κτιρίου από μια κατασκευαστική εταιρία, που σκόπευε να χτίσει στο οικοδομικό τετράγωνο. Στους χώρους του μουσείου, εκτός της βιογραφικής έκθεσης με την ζωή της οικογένειας της Άννας Φρανκ και της εμπόλεμης περιόδου που έζησε, λειτουργεί εκθεσιακός χώρος όπου επισημαίνονται οι μορφές διώξεων και διακρίσεων που συναντώνται στην κοινωνία. Κάθε χρόνο, το μουσείο δέχεται πάνω από ένα εκατομμύριο επισκέπτες. Στην επέτειο των 50 χρόνων από την πρώτη λειτουργία του μουσείου, εκτέθηκαν πρωτότυπες σελίδες του ημερολογίου της και δόθηκε η δυνατότητα εικονικής περιήγησης στην ιστοσελίδα του μουσείου.
Το κτίριο
thumb|Το οικόπεδο αποτελείται από δύο κτίρια. Στο ένα κτίριο, όπου υπήρχε η εισόδος του συγκροτήματος στην οδό "Πρίσενγκρατς", υπήρχε ο χώρος της βιοτεχνίας, ενώ στο δεύτερο που έβλεπε στο κανάλι, οι παλιοί βιοτεχνικοί χώροι στους ορόφους είχαν διαμορφωθεί αργότερα σε καταφύγιο. Στην εικόνα, βρίσκεται η πρόσοψη του συγκροτήματος στην πλευρά του καναλιού. Στους ορόφους του κτιρίου στα αριστερά, βρίσκονταν το καταφύγιο, ενώ το κτίριο στα δεξιά, ενσωματώθηκε αργότερα για την επέκταση του μουσειακού χώρου. Το κτίριο ανήκει σε συγκρότημα δύο οικοδομών, που όπως και το διπλανό κτίριο, οικοδομήθηκαν το 1635 από τον Ντιρκ βαν Ντελφτ (Dirk van Delft). Η πρόσοψη του πίσω κτιρίου που έβλεπε στο κανάλι, ανακαινίστηκε το 1740, όταν το πίσω μέρος του παραρτήματος κατεδαφίστηκε. Είχε χρησιμοποιηθεί ως κατοικία και από άλλους επιφανείς πολίτες του Άμστερνταμ. Μεταξύ 1928 και 1939, στέγαζε βιομηχανία κατασκευής πιανολών. Από το 1940 κατοικήθηκε από τον Όττο Φράνκ και την οικογένειά του. Η ιστορία της κόρης του Άννας και του ημερολογίου της είναι το κυρίαρχο στοιχείο της συγκεκριμένης οικίας. Την είσοδο του καταφυγίου (Achterhuis), όπου κρυβόταν η ίδια συγγραφέας του ημερολογίου, η οικογένειά της και τα τέσσερα φιλικά πρόσωπα, βρίσκονταν στο πίσω μέρος του σπιτιού, πίσω από μια περιστρεφόμενη βιβλιοθήκη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Φρανκ Φρανκ Φρανκ Κατηγορία:Άμστερνταμ
Χαρίκλεια Φωτίου
Η Χαρίκλεια Χατζησάββα Φωτίου (1918-Ιούνιος 1984) ήταν Ελληνίδα εκπαιδευτικός και καλλιτέχνις.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Θράκη, στο Ορτάκιοϊ της Αδριανούπολης (σήμερα στη Βουλγαρία). Ήταν η μικρότερη κόρη του Χατζή-Σάββα Ποιμενίδη, ο οποίος ήταν αναμεμειγμένος στον Μακεδονικό Αγώνα. Η οικογένειά της στα χρόνια των πολέμων (Βαλκανικοί Πόλεμοι, Μικρασιατική Καταστροφή) διώκεται και καταφεύγει και τις δύο φορές στην Έδεσσα, ως πρόσφυγες, όπου η μικρή Χαρίκλεια πολιτογραφείται ως Χατζησάββα.
Αποφοιτεί και επιτυγχάνει με διαγωνισμό του Υπουργείου Παιδείας το διορισμό της ως καθηγήτρια τεχνικών μαθημάτων στο Γυμνάσιο Σουφλίου. Από τότε και μέχρι την εθελούσια παραίτησή της από τον εκπαιδευτικό κλάδο με το βαθμό του Βοηθού Γυμνασιάρχη στο 1960, μετατίθεται σε Ξάνθη, Αλεξανδρούπολη, Δράμα, Αθήνα και Κύπρο, όπου διδάσκει σε γυμνάσια αρρένων αγγειοπλαστική, τυπογραφία, βιβλιοδεσία, γυψοτεχνία, πυρογραφία και διάφορα άλλα βιοποριστικά καλλιτεχνικά επαγγέλματα. Η μετάθεσή της στη Δράμα υπήρξε καθοριστική στη μετέπειτα καλλιτεχνική πορεία της. Εκεί, της ανατέθηκε η διοργάνωση των Πανθρακικών Εορτών για τον ανδριάντα του Μακεδονομάχου, τον Ιούλιο του 1940. Διεκπεραίωσε με απόλυτη επιτυχία την παρουσίασή τους, με ελάχιστα έξοδα. Ήταν η ίδια σεναριογράφος των ιστορικών δρώμενων, σκηνοθέτης, σκηνογράφος, ενδυματολόγος και μακιγιέζ των ηθοποιών μαθητών της. Ως αμοιβή της δόθηκε “Εύφημος Ευαρέσκεια” από το Υπουργείο, με πρακτικό αποτέλεσμα τη μετάθεσή της σε γυμνάσιο των Αθηνών το Σεπτέμβρη του 1940, με σκοπό να φοιτήσει στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών του Ε.Μ.Π.
Το 1941 παντρεύτηκε το συνάδελφό της, φυσικομαθηματικό Βασίλη Φωτίου, με τον οποίο ζει μέχρι το τέλος της ζωής της. Μεσολαβεί ο πόλεμος.
Το 1942 εισάγεται κατόπιν εξετάσεων στην ΑΣΚΤ και αρχίζει να σπουδάζει ζωγραφική και χαρακτική, με καθηγητές τους Κωνσταντίνο Παρθένη και Γιάννη Κεφαλληνό. Αποφοιτεί και παίρνει το πτυχίο το 1947 με Έπαινο Συνθέσεως στη ζωγραφική και Γυμνού Νυκτός στη χαρακτική. Ταυτόχρονα παίρνει και το πτυχίο “Θεωρητικών και Ιστορικών Σπουδών” της ιδίας σχολής.
Θέλοντας να συμμετέχει αρτιότερα στις σπουδές της, παρακολούθησε παράλληλα μαθήματα ανατομίας στην Ιατρική Σχολή Πανεπιστημίου Αθηνών. Ίσως γι’ αυτό, ενώ ασχολήθηκε πολύ με το “γυμνό”, δεν χρησιμοποίησε ποτέ μοντέλο.
Το 1953 της ανατέθηκε από το Υπουργείο Παιδείας η εικονογράφηση του αναγνωστικού βιβλίου για τη μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης, όπως και του Ελληνικού για την επικράτεια. Από το 1953 ως το 1957, η εκπαιδευτική της δράση ανταμείφθηκε με τιμητική μετάταξη να διδάξει σε γυμνάσια της Κύπρου (Λεμεσός, Πάφος, Κερύνεια).
Παράλληλα όλα τα χρόνια δεν παραλείπει να λαμβάνει μέρος σε ομαδικές εκθέσεις ζωγραφικής και χαρακτικής, όπου διακρινόταν, και να διακοσμεί φιλολογικά περιοδικά και λογοτεχνικά κείμενα κυρίως με χαρακτικά έργα.
Το 1958 της δόθηκε κρατική υποτροφία 2 ετών από το ΙΚΥ για μεταπτυχιακές σπουδές στο Παρίσι. Εκεί παρακολούθησε ταυτόχρονα στο Δημόσιο Τεχνικό Κολέγιο “Estienne” έγχρωμη χαρακτική και μεταξοτυπία με καθηγητές τους Cottet και Prost, και στην Ακαδημία “Grande Chaummier” ζωγραφική, με καθηγητές τους McAvoy, Aujaime, Brayer και Goetz. Το 1960 παραιτήθηκε από τον διδακτικό κλάδο με μειωμένη σύνταξη και ελεύθερη πλέον επέστρεψε στο Παρίσι για να συνεχίσει τις σπουδές της: χαρακτική μέχρι το 1970, ζωγραφική στις ακαδημίες Grande Chaummier, (1962), Andre Lhote (1963), Notre Dame des Champs (1964-1969), βιτρό στα εργαστήρια του Michel Duran. Απέκτησε τους αντίστοιχους τίτλους σπουδών ή βεβαιώσεις τους.
Από το 1958 έως και το θάνατό της το 1984, ζούσε ανάμεσα σε Παρίσι και Αθήνα. To 1961, ίδρυσε το Σωματείο Καλλιτεχνικών Ανταλλαγών Ελλάδος, με σκοπό την προβολή Ελλήνων ζωγράφων στο εξωτερικό. Υπήρξε πρόεδρος μέχρι το θάνατό της. Επίσης, ήταν εντεταλμένη εκπρόσωπος στην Ελλάδα της Γαλλικής Ακαδημαϊκής Εταιρείας Arts-Sciences-Lettres, που βράβευε ανθρώπους του πνεύματος, των τεχνών και των γραμμάτων.
Ποτέ, όμως δεν ξέχασε την ιδιαίτερη πατρίδα της, την Αλεξανδρούπολη. Στη διαθήκη της, δώρησε έργα της στο Δήμο της πόλης με σκοπό τη δημιουργία Πινακοθήκης. Επίσης κληροδότησε 2 διαμερίσματα στην Αθήνα ως οικονομική βοήθεια σε φοιτητή της Θράκης. Κηδεύτηκε στις 23 Ιουνίου 1984.
Το έργο της
Στη διάρκεια της καλλιτεχνικής της πορείας, παρουσίασε τους πίνακές της σε 9 ατομικές εκθέσεις σε Αθήνα, Λεμεσό, Παρίσι, Μόναχο, Φρανκφούρτη, Νέα Υόρκη και συμμετείχε σε 4 πανελλήνιες ομαδικές εκθέσεις στο Ζάππειο Μέγαρο Αθηνών. Επίσης συνέκθετε με το Σωματείο Καλλιτεχνικών Ανταλλαγών σε πολλές πόλεις της Ελλάδας. Τέλος, έλαβε μέρος σε 116 εκθέσεις-σαλόνια σε Ευρώπη, Αμερική και Ιαπωνία ως προσκεκλημένη (Διεθνές Ελεύθερης Τέχνης, Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, Διεθνές Καλών Τεχνών, Συγκρίσεων, Ανεξάρτητων Ζωγράφων, Γυναικών Ζωγράφων, Γάλλων Καλλιτεχνών, Λατίνων Ζωγράφων, Ανοίξεως, Μαΐου, Φθινοπώρου, Βερσαλλιών, Montrouge, Juvicy κ.α.)
Βραβεία και μετάλλια σε διεθνείς διαγωνισμούς
Τα έργα της αξιολογήθηκαν από τους εγκυρότερους Έλληνες και ξένους Κριτικούς Τέχνης με τα πλέον επαινετικά σχόλια. Χαρακτηρίστηκαν ως εκθαμβωτικά ποιήματα και η ίδια τιμήθηκε ως grand colorist.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι Κατηγορία:Έλληνες χαράκτες Κατηγορία:Ελληνίδες ζωγράφοι
Σύνδρομο Κλέιφστρα
Το σύνδρομο Kleefstra (Kleefstra) είναι μια σπάνια γενετική κατάσταση που χαρακτηρίζεται από νοητική υστέρηση, υποτονία στην παιδική ηλικία, σοβαρή καθυστέρηση λόγου και χαρακτηριστικό προσωπείο με ένα φάσμα πρόσθετων κλινικών χαρακτηριστικών. Tο σύνδρομο προκαλείται από έλλειψη ή μετάλλαξη ενός τμήματος σε ένα από τα 46 χρωμοσώματα του σώματος. Το κομμάτι που λείπει βρίσκεται κοντά στο τέλος του χρωμοσώματος 9 και περιλαμβάνει ένα γονίδιο που ονομάζεται EHMT1. Η απουσία του συγκεκριμένου γονιδίου προκαλεί τα κύρια συμπτώματα του συνδρόμου. Η διαγραφή ή η έλλειψη του γονιδίου ΕΗΜΤ1 είναι σχεδόν πάντα “de novo”, δηλαδή δεν την είχαν και οι γονείς και τη μετέδωσαν στα παιδιά (ωστόσο αυτό είναι πιθανό σε μερικές περιπτώσεις). Το σύνδρομο αναγνωρίστηκε επίσημα ως σύνδρομο Κλέιφστρα τον Απρίλιο του 2010, αλλά μπορεί να το δείτε να εμφανίζεται και με τις ακόλουθες ονομασίες:
Αυτή ήταν η πιο κοινή ονομασία, πριν ονοματιστεί το σύνδρομο ως Σύνδρομο Κλέιφστρα.
Ακρωνύμιο του 9q Subtelomere Deletion Syndrome (Σύνδρομο διαγραφής τελομερούς 9q). Η ονομασία είχε προταθεί από ένα ειδικό στον τομέα. Ωστόσο σε κάποιους γονείς δεν άρεσε, λόγω των άλλων σημασιών του όρου STD.
Ακρωνύμιο του Craniofacial characteristics, Hypotonia, Obesity, Microcephaly, Speech problems (Κρανιοπροσωπικά χαρακτηριστικά, Υποτονία, Παχυσαρκία, Μικροκεφαλία, Προβλήματα στην ομιλία). Η ονομασία είχε προταθεί από έναν ειδικό που ερευνούσε την κατάσταση.
Η συγκεκριμένη γενετική κατάσταση πρόσφατα αναγνωρίστηκε και άρχισε να ερευνάται. Δεν υπάρχει μια περιγραφή που να ταιριάζει σε όλες τις περιπτώσεις, τόσο λόγω του μεγάλου εύρους των συμπτωμάτων όσο και λόγω ενός ακόμα μεγαλύτερου εύρους της σοβαρότητας των συμπτωμάτων αυτών. Η διακύμανση αυτή μπορεί να οφείλεται εν μέρει στον αριθμό των γονιδίων που έχουν υποστεί καταστροφή ή έχουν διαγραφεί στην περιοχή 9q34.3, όμως άτομα με περίπου ίδιο μέγεθος διαγραφής μπορούν να έχουν αρκετά διαφορετικά συμπτώματα. Πολύ απλά δε γνωρίζουμε ακόμα τι κάνει αυτό το σύμπλεγμα γονιδίων κατά τη διάρκεια της εμβρυικής ανάπτυξης (και πιθανότατα και της εφηβείας).
Το κύριο γονίδιο που εμπλέκεται σε αυτή τη διαταραχή είναι το ΕΗΜΤ1, το οποίο βρίσκεται σε μια περιοχή του χρωμοσώματος 9, στην οποία βρίσκονται και άλλα γονίδια, μερικά από τα οποία παραμένουν άγνωστα ως προς τη λειτουργία τους. Το γονίδιο ΕΗΜΤ1(Euchromatic Histone Methyltransferase 1) κωδικοποιεί μια πρωτεΐνη, η οποία με τη σειρά της συνδέεται με πολλά μέρη τουDNA.Το ΕΗΜΤ1 είναι ένα απαραίτητο γονίδιο για την ανθρώπινη ανάπτυξη και λειτουργία. Η πρωτεΐνη που παράγεται από το γονίδιο είναι μέρος του «επιγενετικού μηχανισμού» και πιστεύεται ότι εμπλέκεται με τη διαδικασία της απενεργοποίησης άλλων γονιδίων. Ως εκ τούτου, η ανεπάρκεια οδηγεί σε μια σειρά από σοβαρά ιατρικά προβλήματα που αναλύονται στη συνέχεια.Η ανάπτυξη του εμβρύου είναι μια εξαιρετικά εκλεπτυσμένη,ευπαθής και ελεγχόμενη διαδικασία.
Κάποια άτομα φέρουν και επιπλέον διαγνώσεις. Το σύνδρομο μπορεί να οφείλεται και σε άλλες γενετικές ανωμαλίες ή μπορεί να είναι κάτι πολύ απλό. Πολλά από τα γνωρίσματα που αποδίδονται σε αυτή τη διαταραχή είναι κοινά και σε άλλες χρωμοσωμικές ανωμαλίες.
Χαρακτηριστικά
Το σύνδρομο Κλέιφστρα χαρακτηρίζεται από διανοητική καθυστέρηση και ποικίλες άλλες νευρολογικές και σωματικές ανωμαλίες. Αναφορικά με τη διανοητική καθυστέρηση, πιστεύεται ότι η πλειονότητα των ατόμων με σύνδρομο Κλέιφστρα βρίσκεται σε μέτριο έως σοβαρό φάσμα με δείκτη νοημοσύνης μικρότερο του 70, σε πολλές περιπτώσεις. Οι περισσότεροι ασθενείς έχουν σοβαρή καθυστέρηση στην ομιλία με μικρή ανάπτυξη του λόγου, ωστόσο είναι πιθανή η μη λεκτική επικοινωνία. Οι ασθενείς μπορεί να έχουν υποτονία κατά την παιδική τους ηλικία (χαμηλό μυικό τόνο που συχνά σχετίζεται με μειωμένη μυική δύναμη και κατά συνέπεια μειωμένες βασικές κινητικές δεξιότητες όπως το περπάτημα), ιδιαίτερα χαρακτηριστικά προσώπου (που περιλαμβάνουν υποπλασία στο μεσαίο τμήμα του προσώπου, κοντή μύτη, λεπτό άνω χείλος και ανοιχτό στόμα στα βρέφη με προεξέχουσα γλώσσα), ποικιλία από αναπτυξιολογικές καθυστερήσεις και άλλες σωματικές ανωμαλίες.
Οι σωματικές ανωμαλίες περιλαμβάνουν καρδιακές ανωμαλίες, νεφρικές/ουρολογικές ανωμαλίες, γενετικές ανωμαλίες στα αγόρια, σοβαρές αναπνευστικές λοιμώξεις και επιληπτικές/εμπύρετες κρίσεις.
Οι ανωμαλίες στη συμπεριφορά μπορεί να περιλαμβάνουν ακραία απάθεια ή χαρακτηριστικά που μοιάζουν με αυτιστική συμπεριφορά κατά την παιδική ηλικία και κατατονία κατά την εφηβεία (συχνά άτομα με σύνδρομο Κλέιφστρα διαγιγνώσκονται και με αυτισμό). Σε συγκεκριμένες πιο σοβαρές περιπτώσεις, οι ανωμαλίες και οι επιπλοκές που προκαλούνται από το σύνδρομο έχουν οδηγήσει στο θάνατο.Στη συνέχεια υπάρχει μια περιεκτική λίστα με γνωστά χαρακτηριστικά των ατόμων με σύνδρομο Κλέιφστρα. Ωστόσο πρέπει να αναφερθεί ότι ο αριθμός των ατόμων αυτών παραμένει, για την ώρα, μικρός και τα χαρακτηριστικά μπορεί να ποικίλουν από άτομο σε άτομο.
Διάγνωση
Η διάγνωση καθορίζεται από την παρουσία των κλινικών χαρακτηριστικών και από τις μοριακές γενετικές εξετάσεις. Οι μικροσυστοιχίες ανιχνεύουν τυχόν διπλασιασμούς/ελλείμματα. Η διαφορική διάγνωση περιλαμβάνει τα σύνδρομα Ντάουν, Πιτ-Χόπκινς, Σμιθ-Μαγκένις, Ρετ και το σύνδρομο μικροελλείματος 2q23.1.
Τα πρώτα σημάδια μπορεί να είναι πολύ διαφορετικά. Από μια ομάδα 14 μωρών τα 5 έδειχναν φυσιολογικά κατά τη γέννηση και η ανησυχία για την ανάπτυξή τους αυξήθηκε αργότερα: δεν κατάφερναν να παρακολουθήσουν τα οπτικά ερεθίσματα, να κοιτάνε τη μητέρα τους καθώς τα τάιζε ή ο ρυθμός ανάπτυξής τους ήταν αργός. Ένα μωρό έδειχνε να αναπτύσσεται φυσιολογικά, μέχρι να ξεκινήσει ένα είδος επιληπτικών σπασμών στην ηλικία των 3 μηνών. Ένα άλλο αποτύγχανε επανειλημμένα στα τεστ ακοής.
Σε 9 μωρά υπήρχαν συμπτώματα αμέσως μετά τη γέννηση ότι κάτι δεν πήγαινε καλά, που κυμαίνονται από αδύναμο κλάμα, δυσκολίες στο φαγητό και ασυνήθιστα χαρακτηριστικά προσώπου (σε 2 περιπτώσεις παρέπεμπαν στο σύνδρομο Ντάουν) έως μικρό κεφάλι, κήλες στη βουβωνική χώρα και στον ομφαλό, χαλαρό λάρυγγα, καρδιακά προβλήματα, καταρράκτηςκαι επιληπτικές κρίσεις.
Συχνότητα εμφάνισης του συνδρόμου
Ερευνητές και επιστήμονες, που ασχολούνται με το σύνδρομο Κλέιφστρα, έχουν εκτιμήσει ότι έχουν καταγραφεί μόνο 300 περιστατικά ασθενών με το συγκεκριμένο σύνδρομο. Ωστόσο, επειδή το σύνδρομο Kleefstra είναι μια σχετικά καινούργια γενετική κατάσταση, πιστεύεται, από κάποιους γενετιστές της επιστημονικής κοινότητας, ότι αυτή η εκτίμηση μπορεί να είναι δραματικά υψηλότερη. Μη δημοσιευμένα στοιχεία υποδεικνύουν ότι η ενημέρωση για το συγκεκριμένο σύνδρομο είναι γενικά χαμηλή, ακόμα και σε μέλη της ιατρικής κοινότητας συμπεριλαμβανομένων και γενετιστών και παιδιάτρων. Επομένως υπάρχει περιορισμένος διαγνωστικός έλεγχος για το συγκεκριμένο σύνδρομο.
Διαγνωστικοί/απεικονιστικοί έλεγχοι δε γίνονται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης (σε αντίθεση με άλλα σύνδρομο όπως είναι το σύνδρομο Down). Επιπρόσθετα, τα διαγνωστικά τεστ που γίνονται για να ταυτοποιηθεί το σύνδρομο απαιτούν μια ιατρική παραπομπή, η οποία μπορεί να μην παρέχεται από τον γιατρό, καθώς το σύνδρομο μπορεί να είναι άγνωστο σε αυτόν. Συχνά, οι ασθενείς λαμβάνουν άλλες λανθασμένες ιατρικές εξηγήσεις ή μια λιγότερο συγκεκριμένη και ευρύτερη διάγνωση. Κατά συνέπεια, η συχνότητα εμφάνισης του συνδρόμου Kleefstra είναι πιθανόν να είναι πολύ μεγαλύτερη από αυτή που εκτιμάται σήμερα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χρωμοσωμικές ανωμαλίες Κατηγορία:Σύνδρομα με διανοητική υστέρηση
3336 Γκρυγκάρ
Ο Γκρυγκάρ (Grygar) είναι μικρός αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 14,4. Ανακαλύφθηκε το 1971 από τον Τσέχο αστρονόμο Λούμπος Κόχουτεκ, που παρατηρούσε από το Μπέργκεντορφ του Αμβούργου, και πήρε το όνομά του προς τιμή του συμπατριώτη του αστρονόμου και εκλαϊκευτή της αστρονομίας Γίρι Γκρυγκάρ.
Αξιοσημείωτη είναι η μικρή κλίση της τροχιάς του Γκρυγκάρ ως προς την εκλειπτική, μόλις 51΄29΄΄, κάτι που θα καθιστούσε ευκολότερη μία πιθανή αποστολή διαστημοπλοίου από τη Γη προς αυτόν.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Γκρυγκάρ εκτιμάται σε μόλις 3,5 έως 3,6 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,25 ± 0,04. Δεν είναι γνωστό αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται ο Γκρυγκάρ γύρω από τον εαυτό του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι - πηγές
Γκρυγκαρ
73 Κλυτία
Η Κλυτία (αγγλικά:Klytia) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,0. Ανακαλύφθηκε το 1862 από τον Αμερικανό αστρονόμο Χόρας Παρνέλ Τατλ και πήρε το όνομα της Ωκεανίδας Νύμφης Κλυτίας, η οποία κατά την ελληνική μυθολογία αγάπησε τον θεό Απόλλωνα. Υπήρξε ο δεύτερος και τελευταίος αστεροειδής που ανακαλύφθηκε από τον Τατλ.
Κλυτια
Γεράσα
Η Γεράσα μπορεί να αναφέρονται:
Λουτζ Λονγκ
Ο Καρλ Λούντβιχ Λονγκ (Carl Ludwig Long, 27 Απριλίου 1913 - 14 Ιουλίου 1943), γνωστός ως Λουτζ Λονγκ, ήταν Γερμανός αθλητής του άλματος εις μήκος και του τριπλούν. Γεννήθηκε το 1913 στη Λειψία και σκοτώθηκε το 1943 στην Ιταλία κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Έγινε ευρέως γνωστός για το γεγονός πως κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του 1936 στο Βερολίνο βοήθησε με τις συμβουλές του τον Αφροαμερικανό αθλητή και ανταγωνιστή του Τζέσε Όουενς να κερδίσει το χρυσό μετάλλιο στο αγώνισμα του μήκους.
Βιογραφία
Ο Λονγκ γεννήθηκε στις 27 Απριλίου του 1913 στη Λειψία της Γερμανίας. Σπούδασε νομικά στο πανεπιστήμιο της γενέτειρας και παράλληλα ασχολείτο με τον αθλητισμό, τον οποίο συνέχισε και μετά την αποφοίτησή του, συνδυάζοντάς τον με το επάγγελμα του δικηγόρου. Έχοντας καταξιωθεί από νωρίς στην πατρίδα του, το 1934 συμμετείχε στους Πανευρωπαϊκούς Αγώνες Στίβου του Τορίνο όπου κατετάγη τρίτος στο μήκος με επίδοση 7,25 μ., πίσω από τον συμπατριώτη του, Wilhelm Leichum που κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο και τον Νορβηγό, Όττο Μπεργκ.
Κατά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1936 που έλαβαν χώρα στη ναζιστική Γερμανία, συμμετείχε στα αγωνίσματα τόσο του μήκους όσο και του τριπλούν. Στον τελικό του τριπλούν κατέλαβε την δέκατη θέση με άλμα στα 14,62 μέτρα. Αντιθέτως, στο αγώνισμα του μήκους, που διεξήχθη λίγες ημέρες νωρίτερα, θεωρείτο μαζί με τον Αμερικανό Τζέσε Όουενς ως ένα από τα φαβορί για το χρυσό μετάλλιο. Κατά τη διάρκεια των προκριματικών, ενθάρρυνε και συμβούλευσε τον βασικό του ανταγωνιστή Όουενς, που είχε ήδη δύο άκυρα άλματα, με αποτέλεσμα εκείνος να καταφέρει να προκριθεί στον τελικό του αγωνίσματος όπου με επίδοση 8,06 μ. κατέκτησε την πρώτη θέση. Από την πλευρά του ο Λονγκ, με επίδοση στα 7,87 μέτρα κατέλαβε το ασημένιο μετάλλιο. Μάλιστα, παρά την ήττα του ήταν ο πρώτος που έσπευσε να συγχαρεί τον Όουενς για το θρίαμβό του.
Το 1938, ο Λονγκ συμμετείχε στους Πανευρωπαϊκούς Αγώνες Στίβου του Παρισίου όπου κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο με καλύτερο άλμα στα 7,56 μέτρα.
Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ο Λονγκ υπηρέτησε στη Βέρμαχτ ως υπαξιωματικός. Σκοτώθηκε στις 14 Ιουλίου του 1943 κατά την συμμαχική απόβαση στη Σικελία.
Μετά ζωή τιμές
Το 1964, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή απένειμε μετά θάνατον στον Λουτζ το, νεοσύστατο τότε, μετάλλιο Πιερ ντε Κουμπερτέν για το ήθος και το αθλητικό πνεύμα που επέδειξε κατά τη διάρκεια των αγώνων του Βερολίνου. Παράλληλα, το όνομά του έχει δοθεί σε δρόμους τόσο στη γενέτειρά του Λειψία όσο και στο Μόναχο.
Κονσταντίν Φέρενμπαχ
Ο Κονσταντίν Φέρενμπαχ (γερμ. Constantin Fehrenbach, μερικές φορές Konstantin Fehrenbach) ήταν Γερμανός Καθολικός πολιτικός, ένας από τους μεγάλους ηγέτες του Κεντρώου Κόμματος ή Zentrum. Υπηρέτησε ως Πρόεδρος του Ράιχσταγκ το 1918, και στη συνέχεια ως Πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης της Βαϊμάρης από το 1919 ως το 1920. Τον Ιούνιο του 1920, ο Φέρενμπαχ έγινε καγκελάριος του Γερμανικού Ράιχ. Παραιτήθηκε τον Μάιο του 1921 για το θέμα των πληρωμών πολεμικών αποζημιώσεων προς τους Συμμάχους. Ο Φέρενμπαχ ήταν επικεφαλής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Κεντρώου Κόμματος στο Ράιχσταγκ από το 1923 μέχρι το θάνατό του το 1926.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις 11 Ιανουαρίου του 1852 στην Wellendingen κοντά στο Bonndorf, στο τότε Μεγάλο Δουκάτο του Μπάντεν ως γιος του δασκάλου Johann Georg Fehrenbach (1826-1895), και της συζύγου του Rosina (1832-1900), το γένος Gensecke.
Από το 1871 έως το 1878, ο Φέρενμπαχ σπούδασε θεολογία και μετά νομική στο Φράιμπουρκ. Το 1882 ξεκίνησε να ασκεί εκεί την δικηγορία και σύντομα έγινε επιτυχημένος ποινικολόγος. Το 1879 παντρεύτηκε την Μαρία (1855-1921), το γένος Hossner στο Φράιμπουρκ. Είχαν μια κόρη.
Αυτοκρατορία
Το 1884 ξεκίνησε την πολιτική του καριέρα ως δημοτικός σύμβουλος του Φράιμπουρκ. Το επόμενο έτος, ο Φέρενμπαχ έγινε μέλος του τοπικού κοινοβουλίου του ομόσπονδου κρατιδίου του Μπάντεν ως μέλος του Καθολικού Κεντρώου Κόμματος (Zentrum). Ωστόσο, το 1887 παραιτήθηκε από τη θέση του μετά από διαφωνίες με τον ηγέτη του κόμματος στο κρατίδιο της Βάδης, Theodor Wacker. Το 1895 έγινε μέλος της δημαρχίας του Φράιμπουρκ (μέλος της κυβέρνησης της πόλης) και το 1896 αντιπρόσωπος περιοχής. Το 1901 επανεξελέγη στη Βουλή του ομόσπονδου κρατιδίου και παρέμεινε μέλος μέχρι το 1913 (το 1907-1909 ως πρόεδρος). Το 1903 έγινε επίσης μέλος του Ράιχσταγκ, όπου η ρητορική του ικανότητα αναγνωρίστηκε ευρέως. Ιδιαίτερα η ομιλία του σχετικά με τη Saverne Affair το 1913 τον έκανε διάσημο σε εθνικό επίπεδο για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων του λαού της Αλσατίας και όλων των πολιτών του γερμανικού Ράιχ ενάντια στις στρατιωτικές δυνάμεις. Το 1917, ο Φέρενμπαχ έγινε πρόεδρος της της επιτροπής Hauptausschuss του Ράιχσταγκ και υποστήριξε το «ψήφισμα ειρήνης» υπέρ της διαπραγμάτευσης μιας συνθήκης ειρήνης. Τον Ιούλιο του 1918, ο Φέρενμπαχ έγινε ο τελευταίος πρόεδρος του Αυτοκρατορικού Ράιχσταγκ.
Δημοκρατία της Βαϊμάρης
Μετά τη Γερμανική Επανάσταση του 1918-1919, ο Φέρενμπαχ έγινε και πάλι πρόεδρος της Βουλής, της Εθνοσυνέλευσης της Βαϊμάρης, τον Φεβρουάριο του 1919. Στην εν λόγω θέση πέτυχε λόγω του ταλέντου του για την επίτευξη συμβιβασμών και του ήσυχου και αυτο-ελεγχόμενου χαρακτήρα του. Ήταν μέλος της δεξιάς πτέρυγας του κόμματός του.
Τον Ιούνιο του 1920, ο Φέρενμπαχ σχημάτισε την πρώτη Κυβέρνηση της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης, χωρίς τη συμμετοχή του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος της Γερμανίας (SPD). Το SPD παρέμεινε το μεγαλύτερο κόμμα στο πρόσφατα εκλεγμένο Ράιχσταγκ, το οποίο διαδέχθηκε την Εθνοσυνέλευση. Ως καγκελάριος, ο Φέρενμπαχ εκπροσώπησε τη Γερμανία στη Διάσκεψη του Σπα (1920) και τη Διάσκεψη του Λονδίνου (1921). Προσπάθησε, χωρίς επιτυχία, να ενεργήσει η κυβέρνηση των ΗΠΑ ως μεσολαβητής. Στον τομέα της κοινωνικής πολιτικής, τα επιδόματα ανεργίας βελτιώθηκαν κατά τη διάρκεια της θητείας του, με το μέγιστο όφελος για τους ανύπανδρους άνδρες άνω των 21 ετών, τα οποία αυξήθηκαν τον Νοέμβριο του 1920 από τα 7 στα 10 μάρκα.
Παραιτήθηκε τον Μάιο του 1921, καθώς το DVP είχε αποσύρει την υποστήριξή του λόγω της εξωτερικής πολιτικής της κυβέρνησης που προσπαθούσε να συνεργαστεί με τους Συμμάχους για το ζήτημα των αποζημιώσεων. Ειδικότερα, ο Φέρενμπαχ απέτυχε να λάβει την έγκριση του Ράιχσταγκ για μια πληρωμή αποζημιώσεων ύψους 132 δισεκατομμυρίων χρυσών μάρκων. Παρά το γεγονός ότι παραιτήθηκε επισήμως στις 4 Μαΐου, παρέμεινε επικεφαλής της υπηρεσιακής κυβέρνησης μέχρι την αντικατάστασή του από τον Γιόζεφ Βιρτ στις 10 Μαΐου .
Το 1922, ο Φέρενμπαχ έγινε δικαστής του Staatsgerichtshof, το νομικού θεματοφύλακα του Συντάγματος της Βαϊμάρης. Στα τέλη του 1923 εξελέγη επικεφαλής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του κόμματος Zentrum στο Ράιχσταγκ. Παρέμεινε στη θέση αυτή μέχρι το θάνατό του το 1926. Επίσης, έγινε αντιπρόεδρος της Verein zur Abwehr des Antisemitismus, μια οργάνωση που μαχόταν τον αντισημιτισμό.
Θάνατος
Ο Φέρενμπαχ πέθανε στις 26 Μαρτίου 1926 στο Φράιμπουρκ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καγκελάριοι της Γερμανίας Κατηγορία:Πολιτικοί της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης
GN
Η συντομογραφία λατινικών χαρακτήρων GN ή Gn ή gn, μπορεί να αναφέρεται:
Πρωτάθλημα Ένταξης ΣΤΟΚ 2019
Το Πρωτάθλημα Ένταξης ΣΤΟΚ 2019 ήταν η 34η έκδοση του Πρωταθλήματος Ένταξης ΣΤΟΚ. Νικήτρια ήταν η Ομόνοια 1948.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο Πρωτάθλημα Ένταξης ΣΤΟΚ 2019 συμμετείχαν 29 ομάδες από τα πρωταθλήματα των αγροτικών ομοσπονδιών μελών της ΣΤΟΚ.
Διεξήχθη σε 5 γύρους. Σε όλους τους γύρους έγιναν μονοί αγώνες σε ουδέτερη έδρα. Σε περίπτωση που ένας αγώνας έληγε ισόπαλος, ακολουθούσε ημίωρη παράταση. Αν και μετά τη λήξη της παράτασης το αποτέλεσμα εξακολουθούσε να ήταν ισόπαλο, τότε εκτελούνταν πέναλτι. Εκτός από τον τελικό για την ανάδειξη της πρωταθλήτριας ομάδας, πραγματοποιήθηκε αγώνας κατάταξης μεταξύ των δύο ηττημένων των ημιτελικών αγώνων για την ανάδειξη της 3ης και 4ης θέσης, καθώς και αγώνες κατάταξης για τις θέσεις 5-8.
Οι ομάδες που προκρίθηκαν στην ημιτελική φάση προβιβάστηκαν στην Επίλεκτη κατηγορία ΣΤΟΚ 2019-20.
Συμμετέχουσες ομάδες
Από κάθε αγροτική ομοσπονδία συμμετείχε διαφορετικός αριθμός ομάδων, ανάλογα με το μέγεθος της ομοσπονδίας. Οι ομάδες που συμμετείχαν στον πρωτάθλημα ένταξης από κάθε ομοσπονδία ήταν η πρώτη ή οι πρώτες ομάδες του πρωταθλήματος κάθε ομοσπονδίας. Η συμμετοχή των ομάδων ήταν προαιρετική. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τις συμμετέχουσες ομάδες και την ομοσπονδία από την οποία προέρχονταν. (πρ.) : Πρωταθλήτρια ομάδα ομοσπονδίας
B΄ γύρος
Στον Β΄ γύρο συμμετείχαν οι ομάδες που προκρίθηκαν από τον Α΄ γύρο και οι 3 ομάδες που είχαν εξαιρεθεί από τον Α΄ γύρο. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων.
Προημιτελικά
Στα προημιτελικά συμμετείχαν οι ομάδες που προκρίθηκαν από τον Β΄ γύρο. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων.
Ημιτελικά
Στα ημιτελικά συμμετείχαν οι ομάδες που προκρίθηκαν από τα προημιτελικά. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων.
Τελικός
Στον τελικό προκρίθηκαν η Ομόνοια 1948 και η Γεροσκήπου FC. Ο τελικός διεξήχθη στις 2 Ιουνίου 2019 στο Κοινοτικό Στάδιο Παρεκκλησιάς στην Παρεκκλησιά. Νικήτρια ήταν η Ομόνοια 1948 με σκορ 1-0.
Θέσεις 3-4
Για την κατάκτηση της 3η θέσης αναμετρήθηκαν οι ομάδες που αποκλείστηκαν στην ημιτελική φάση, Κόρνος FC 2013 και ΑΕΠ Πολεμιδιών. Ο Κόρνος FC 2013 κέρδισε με 5-1 και κατέκτησε την 3η θέση ενώ η ΑΕΠ Πολεμιδιών κατέκτησε την 4η θέση.
Θέσεις 5-6
Η ΣΤΟΚ πραγματοποίησε αγώνες κατάταξης και για τις ομάδες που αποκλείστηκαν από την προημιτελική φάση, ώστε, σε περίπτωση που κάποια ομάδα από τις 4 που προκρίθηκαν στην Επίλεκτη κατηγορία ΣΤΟΚ αποφασίσει να μην συμμετάσχει, να υπάρχουν επιλογές για αντικατάσταση της. Ακολούθως, οι ομάδες Ανόρθωσις Μουτταγιάκας και Σπάρτακος Κιτίου αναμετρήθηκαν σε μονό αγώνα. Η Ανόρθωση κέρδισε με σκορ 2-1 και κατέκτησε την 5η θέση ενώ ο Σπάρτακος κατετάγη 6ος.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Πρωτάθλημα Ένταξης ΣΤΟΚ Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2019
Σημαία της Γκάνας
thumb|200px|[[Αρχείο:FIAV 111011.svg|23px Αναλογίες: 2:3]] thumb|Η σημαία της Γκάνας την περίοδο 1964-66. Η σημαία της Γκάνας σχεδιάστηκε από την Theodosia Okoh και αποτελείται από τρεις οριζόντιες λωρίδες με τα παναφρικανικά χρώματα της Αιθιοπίας, δηλ. το κόκκινο (για το αίμα που έχυσε ο λαός για την ανεξαρτησία), το χρυσό (συμβολίζει τον ορυκτό πλούτο της χώρας) και το πράσινο (για τα δάση και το φυσικό πλούτο). Στο κέντρο της χρυσής λωρίδας είναι ένα μαύρο πεντάκτινο αστέρι, σύμβολο της αφρικανικής ελευθερίας. Υιοθετήθηκε ξανά στις 28 Φεβρουαρίου 1966 (προηγούμενη χρήση το 1957-64). Η χώρα έχει Σύνταγμα από τις 28 Απριλίου 1992.
Πηγές
Γκανα Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Γκάνας
Αστρονομικές εφημερίδες
Με την ονομασία Αστρονομικές εφημερίδες χαρακτηρίζονται από τους Έλληνες ναυτικούς ειδικά ναυτικά βιβλία που εκδίδονται κατ΄ έτος σε τόμους και σε μορφή ημερολογίου, από διάφορα αστεροσκοπεία, ή ναυτικά επί τούτου γραφεία που περιλαμβάνουν προβλέψεις αστρονομικών φαινομένων, θέσεις ουρανίων σωμάτων, κατά ημερομηνία και χρόνο 24ώρου, καθώς και άλλες πληροφορίες αστρονομικών παρατηρήσεων. Στον διεθνή ναυτιλιακό χώρο φέρονται και με την ονομασία Ναυτικά Αλμανάκ.
Σημαντικότερες εκδόσεις τέτοιων αστρονομικών εφημερίδων (Αλμανάκ) είναι οι εκδόσεις του Ναυτικού Γραφείου Αλμανάκ της Αυτής Μεγαλειότητος του Βρετανικού Βασιλικού Ναυαρχείου, καθώς και του Γραφείου Αλμανάκ του Ναυτικού Αστεροσκοπείου των ΗΠΑ.
Αυτές οι ετήσιες εκδόσεις αποτελούν και «ναυτιλιακά βοηθήματα» στον καθορισμό του γεωγραφικού στίγματος του πλοίου όταν διενεργείται αστρονομική ναυτιλία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αστρονομική Ναυτιλία Κατηγορία:Ναυτιλιακά βοηθήματα Κατηγορία:Αλμανάκ
Αθανάσιος Σίσυφος
Ο Αθανάσιος Σίσυφος (Πλάκα 1824 - Μάιος 1891) υπήρξε ένας από τους πρώτους επαγγελματίες ηθοποιούς του νεοελληνικού θεάτρου.
Βιογραφία
Το 1852 δημιούργησε μαζί με τον άλλο φημισμένο ηθοποιό της εποχής, τον Παντελή Σούτσα τον δικό τους θίασο, και άρχισαν να δίνουν παραστάσεις την πρώτη θεατρική περίοδο στο θέατρο Μπούκουρα, τη δεύτερη θεατρική περίοδο στη Κωνσταντινούπολη, μαζί με τον Δημοσθένη Αλεξιάδη, και την Πιπίνα Βονασέρα.
Το 1857 όταν δημιουργήθηκε ο πρώτος συστηματικός επαγγελματικός θίασος με πρωτοβουλία του Γρηγόριου Καμπούρογλου, ο Σίσυφος έλαβε μέρος σε αυτόν. Η πρώτη παράσταση του θιάσου δόθηκε στις 27 /09/ 1857, στο Θέατρο Μπούκουρα, με το έργο «Λουίζα Μίλλερ» του Σίλλερ. Το εγχείρημα σταμάτησε ύστερα από μερικούς μήνες, ελλείψει θεατών.
Προς το τέλος
Τα επόμενα χρόνια θα συνεχίσει να παίζει, συνεργαζόμενος με όλους τους ηθοποιούς της εποχής του, σε διάφορα - βραχύβια, συνήθως- σχήματα, περιοδεύοντας στην Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό, όπου υπήρχε ελληνική παροικία. Το 1872 αποσύρθηκε από το θέατρο, σχεδόν τυφλός από καταρράκτη.
Ωστόσο το βράδυ της 11ης Αυγούστου 1877, θα επιστρέψει για μία και μόνη παράσταση, στο θερινό θέατρο Απόλλων στην Αθήνα, όπου έπαιξε τον τυφλό ραψωδό στο έργο Μαρία Δοξαπατρή του Δημήτριου Βερναρδάκη. Όλη η Αθήνα είχε μαζευτεί στην παράσταση για να τον τιμήσει.
Πηγές
Εφημερίδα "Το Ελληνικόν Θέατρο", φύλλο της 1ης Γενάρη 1926
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Εξαφθορολευκοχρυσιούχο ξένο
μικρογραφία|Εξαφθορολευκοχρυσιούχο ξένο Το εξαφθορολευκοχρυσιούχο ξένο είναι το προϊόν της αντίδρασης του εξαφθοριούχου λευκόχρυσου και του ξένου, σε ένα πείραμα που απέδειξε τη δραστικότητα των ευγενών αερίων. Έχει χημικό τύπο Xe[PtF6]. Το πείραμα αυτό έγινε από το Νέιλ Μπάρτλεττ στο Πανεπιστήμιο British Columbia, ο οποίος διατύπωσε πως το προϊόν Xe[PtF6] ήταν πιθανώς μίγμα και δεν ήταν το συγκεκριμένο άλας. Το εξαφθορολευκοχρυσικό ξένο είναι κόκκινο στερεό.
Παρασκευή
Το Εξαφθορολευκοχρυσιούχο ξένο παρασκευάζεται από ξένο και Εξαφθοριούχο λευκόχρυσο (PtF6). Τα συνδυάζουν σε θερμοκρασία 77K (-196°C) και το θερμαίνουν σιγα σιγά μέχρι να δημιουργηθεί η αντίδραση.
Πενταφθοροξενιούχο τετραμεθυλαμμώνιο
Το Πενταφθοροξενιούχο τετραμεθυλαμμώνιο είναι η χημική ένωση με τον τύπο N(CH3)4XeF5. Είναι εύκολα διαλυτό σε οργανικούς διαλύτες. right|thumb|200px
Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις φθορίου Κατηγορία:Ενώσεις ξένου Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις με άζωτο
Διεθνής τραπεζικός λογαριασμός
Ο Διεθνής Τραπεζικός Λογαριασμός (ΔΤΛ), ή Διεθνής Αριθμός Τραπεζικού Λογαριασμού, ακριβέστερα, (International Bank Account Number) - IBAN, (προφέρεται Άι-μπαν), είναι ένας λογαριασμός που έχει προσδιοριστεί η δόμησή του σύμφωνα με τις προδιαγραφές που έχει δώσει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή Τραπεζικών Προτύπων. Σε τέτοιο τραπεζικό λογαριασμό μπορεί να μετατραπεί οποιοσδήποτε τραπεζικός λογαριασμός φυσικού ή νομικού προσώπου που τηρείται σε μια Χώρα. Πρόκειται δηλαδή για αναγωγή βασικού αριθμού λογαριασμού σε διεθνή τραπεζικό αριθμό βάσει προτύπου.
Υιοθετήθηκε αρχικά από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή Τραπεζικών Προτύπων, και αργότερα ως ISO 13616:1997.
Ο IBAN αναπτύχθηκε για να βοηθήσει στη βελτίωση του συστήματος πληρωμών εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πελάτες, κυρίως ιδιώτες και μικρομεσαίες επιχειρήσεις, μπερδεύονται συχνά από τα διαφορετικά εθνικά πρότυπα για τους αριθμούς τραπεζικού λογαριασμού. Σκοπός του ΙΒΑΝ είναι να διευκολύνει την αυτόματη επεξεργασία των διασυνοριακών μεταφορών κεφαλαίων. Με τη χρήση του ΙΒΑΝ διασφαλίζεται η σωστή μετάδοση του Αριθμού Λογαριασμού και περιορίζεται η χειρογραφική επέμβαση κατά την πίστωσή του.
Ενώ το σύστημα είναι δυνατό να χρησιμοποιηθεί για λόγους δρομολόγησης, δεν μπορεί αυτή τη στιγμή να χρησιμοποιηθεί πλήρως, δεδομένου ότι το IBAN δεν έχει υιοθετηθεί ευρέως έξω από την Ευρώπη, ενώ η Ευρωπαϊκή Επιτροπή Τραπεζικών Προτύπων αναμένει ότι η διαδικασία της υιοθέτησης μπορεί να πάρει πέντε έως δέκα έτη. Μέχρι τότε, είναι απαραίτητο να συνεχιστει να χρησιμοποιείται το τρέχον σύστημα BIC (Bank Identifier Code) ή αλλιώς SWIFT (Society for Worldwide Interbank Financial Telecommunication) του ISO 9362 ή από κοινού με το IBAN προκειμένου να εξασφαλιστεί κατάλληλη δρομολόγηση.
Σκοπός
Η δημιουργία αυτού του λογαριασμού στοχεύει αφενός στην ταχύτερη (αυτόματη) επεξεργασία των διασυνοριακών μεταφερομένων κεφαλαίων και αφετέρου τη διασφάλιση της σωστής μετάδοσης του αριθμού του λογαριασμού περιορίζοντας τη γραφειοκρατική χειρόγραφη επέμβαση σε περιπτώσεις πίστωσης. Συνέπεια αυτών είναι η ταχύτερη εξυπηρέτηση των συναλλασσομένων.
Στην περίπτωση που σταλθούν χρήματα από ένα λογαριασμό σε κάποιο λογαριασμό στην ίδια τράπεζα, τότε αρκεί ο Βασικός Αριθμός Λογαριασμού (Basic Bank Account Number ή BBAN). Αντιθέτως, στην περίπτωση που σταλεί ένα έμβασμα, χρειάζεται ο ΙΒΑΝ. Ο αριθμός του λογαριασμού στην απλή του μορφή έχει να κάνει με τον τρόπο που η κάθε τράπεζα ονοματίζει τους τραπεζικούς λογαριασμού της. Το πρόβλημα με αυτήν την ονοματολογία είναι ότι δεν είναι ενιαία. Για το λόγο αυτό, μπήκε στην εικόνα ο αριθμός ΙΒΑΝ σύμφωνα με τον οποίο, κάθε λογαριασμός, ανεξαρτήτου τράπεζας στην οποία αυτός ανήκει, έχει μια και μοναδική απεικόνιση αναγνωρίσιμη και αποδεχτή από όλες τις τράπεζες.
Δόμηση του ΔΤΛ
Ο ΔΤΛ είναι δομικά ένας αλφαριθμητικός αριθμός με μέγιστο πλήθος 34 χαρακτήρων. Ιδιαίτερα για την Ελλάδα ο αριθμός αυτός συγκροτείται από 27 τέτοιους χαρακτήρες.
Οι δύο πρώτοι γενικά καθορίζουν τη Χώρα στης οποίας Τράπεζα τηρείται ο λογαριασμός και αποτελούνται από λατινογράμματα π.χ. GR για Ελλάδα. Στη συνέχεια ακολουθούν ψηφία ελέγχου που επικυρώνουν ολόκληρο τον ΔΤΛ. Αυτών ακολουθεί το τελευταίο τμήμα που είναι και ο βασικός αριθμός (ΒBAΝ) (Basic Bank Account Number) του ΔΤΛ ο οποίος στις περισσότερες των περιπτώσεων περιέχει κωδικό αριθμό της τράπεζας, του τραπεζικού καταστήματος και τον αριθμό του λογαριασμού του Δικαιούχου. Σημειώνεται ότι αν ο αριθμός του Δικαιούχου (πελάτη της Τράπεζας) είναι μικρότερος των 16 στοιχείων τότε η ίδια η Τράπεζα που τηρεί τον λογαριασμό φροντίζει για την συμπλήρωσή του, τοποθετώντας μηδενικά στην αρχή του.
Μετατροπή του βασικού σε ΔΤΛ
Για να μετατραπεί ένας ΒΑ τραπεζικού λογαριασμού σε ΔΤΛ αρκεί να προστεθούν στην αρχή ο κωδικός της Χώρας και ο κωδικός ελέγχου. Το παραπάνω παράδειγμα βασικού αριθμού θα πάρει την ακόλουθη μορφή: GR-16-01101250000000012300675
Αναγραφή ΔΤΛ
Ο ΔΤΛ χρησιμοποιείται σε ηλεκτρονική καθώς και σε έντυπη μορφή. Και οι δύο μορφές είναι όμοιες με τη διαφορά ότι ο έντυπος ΔΤΛ αναγράφεται σε ομάδες τεσσάρων χαρακτήρων που διαχωρίζονται με κενό.
Έλεγχος ορθότητας αριθμού τραπεζικού λογαριασμού μορφής IBAN.
1. Μετακινούμε τους τέσσερις πρώτους χαρακτήρες “GR16” στο τέλος του αριθμού και προκύπτει ο λογαριασμός 01101250000000012300695GR16.
3. Διαιρούμε τον αριθμό 01101250000000012300695162716 με 97.
4. Εάν το υπόλοιπο της διαίρεσης είναι 1, ο ΙΒΑΝ είναι σωστός. Διαφορετικά, είναι λάθος.
ΠΡΟΣΟΧΗ ! Ο λογαριασμός ΙΒΑΝ μετά τις μετατροπές γίνεται ένας 29-ψήφιος αριθμός. Πρέπει η διαίρεση του βήματος 3 να γίνει με όλο τον αριθμό αυτό, διαφορετικά ο έλεγχος ορθότητας δεν είναι σωστός.
Ελληνικού ΔΤΛ
'''
Γαλλικού ΔΤΛ
Ο ΙΒΑΝ έχει σταθερό πλήθος χαρακτήρων για κάθε χώρα με μέγιστο μήκος 34 αλφαριθμητικούς χαρακτήρες από τους οποίους:
Στην Ελλάδα έχει σταθερό μήκος 27 αλφαριθμητικών χαρακτήρων.
Κωδικός Αναγνώρισης Τράπεζας (BIC)
Για την πραγματοποίηση πληρωμών, τόσο εντός Ελλάδας όσο και προς την υπόλοιπη Ευρώπη, είναι απαραίτητος, μέχρι το τέλος Ιανουαρίου του 2016, ένας ακόμη κωδικός: ο BIC (Business Identifier Code). Πρόκειται για ένα διεθνή τυποποιημένο κωδικό, ο οποίος προσδιορίζει μοναδικά μια τράπεζα, οπουδήποτε στον κόσμο. Μια διαφορετική ονομασία για τον BIC είναι ο SWIFT-Code. Στην Ελλάδα, όπως και παγκοσμίως, ο BIC αποτελείται από 8 ή 11 χαρακτήρες
Ο Κωδικός Αναγνώρισης Τράπεζας BIC  μαζί με τον ΙΒΑΝ  είναι οι μόνοι κωδικοί αναγνώρισης λογαριασμού και τράπεζας για συναλλαγές στο πλαίσιο του SEPA. Ενώ μέχρι σήμερα χρησιμοποιούνται μόνο για διασυνοριακές πληρωμές στις περισσότερες χώρες, στον SEPA αυτό ισχύει και για εγχώριες πληρωμές. Έτσι, ο πληρωτής (εντολέας) πρέπει να παρέχει στην τράπεζά του τον IBAN του δικαιούχου που επιθυμεί να πιστωθεί και τον BIC της τράπεζας του δικαιούχου.
Πηγές
Κατηγορία:Τραπεζική Κατηγορία:Ευρωπαϊκή Ένωση Κατηγορία:Αλγόριθμοι ελέγχου αθροίσματος
Μαρία Λουίζα Θηρεσία της Σαβοΐας
Η Πριγκίπισσα Μαρία Θηρεσία Λουΐζα της Σαβοΐας (Γαλλικά: Princess Marie Thérèse Louise of Savoy) (8 Σεπτεμβρίου 1749 - 3 Σεπτεμβρίου 1792) ήταν μέλος του Οίκου της Σαβοΐας. Παντρεύτηκε σε ηλικία 17 ετών με τον Λουδοβίκο Αλέξανδρο, πρίγκιπας του Λαμπάλ, τον κληρονόμο της μεγαλύτερης περιουσίας στη Γαλλία. Μετά το γάμο της, που διήρκεσε μόλις ένα χρόνο, πήγε στο παλάτι και έγινε έμπιστη της βασίλισσας Μαρίας Αντουανέτας. Δολοφονήθηκε στις σφαγές του Σεπτεμβρίου του 1792 κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης, χωρίς να αφήσει απογόνους.
Πρώτα χρόνια και οικογένεια
Η Μαρία Θηρεσία γεννήθηκε στο Τορίνο. Ο πατέρας της ήταν ο Λουδοβίκος Βίκτωρ, πρίγκιπας του Καρινιάνο, ο εγγονός του Βίκτορος Αμεδαίου Β΄ της Σαρδηνίας και της ερωμένη του, Ζαν Μπατίστ ντ'Αλμπέρ ντε Λυύν.
Η μητέρα της, ήταν η Χριστίνα της Έσσης-Ρότενμπουργκ, η οποία ήταν κόρη του Ερνέστου Λεοπόλδου της Έσσης-Ρότενμπουργκ και της πριγκίπισσας Ελεονώρας του Λέβενσταϊν-Βέρτχαϊμ (1686–1753). Είχε θεία, την Πολυξένη της Έσσης-Ρότενμπουργκ, τη σύζυγο του Καρόλου Εμμανουήλ Γ΄ της Σαρδηνίας, και την Καρολίνα της Έσσης-Ρότενμπουργκ , σύζυγο του Λουδοβίκου Ερρίκου Α΄ του Κοντέ. Ο Λουδοβίκος Ιωσήφ του Κοντέ και ο Βίκτωρ Αμεδαίος Γ΄ της Σαρδηνίας ήταν πρώτοι ξάδελφοι της. Παρόλα αυτά, δεν είναι γνωστά πολλά για την παιδική της ηλικία.
Γάμος
Στις 31 Ιανουαρίου 1767, η Μαρία Θηρεσία παντρεύτηκε (δια αντιπροσώπου) τον Λουδοβίκο Αλέξανδρο, πρίγκιπα του Λαμπάλ. Ο γάμος διοργανώθηκε αφού είχε προταθεί από τον Λουδοβίκο ΙΕ’ ως κατάλληλο ταίριασμα, εφόσον τόσο η νύφη όσο και ο γαμπρός ήταν μέλη βασιλικής γραμμής. Φυσικά αυτό έγινε δεκτό και από την οικογένεια της, επειδή ο πατέρας της επιθυμούσε από καιρό μια συμμαχία μεταξύ του Οίκου της Σαβοΐας και του Βασιλικού Οίκου της Γαλλίας. Μάλιστα, στα χρόνια που ακολούθησαν, έγιναν περαιτέρω συμμαχίες γάμου μεταξύ Γαλλίας και Σαβοΐας.
Μετά τον γάμο, ακολούθησε το Τελετουργικό κρεβάτι, καθώς και ένα συμπόσιο, που πραγματοποιήθηκε στη βασιλική αυλή του Σαβογιάρντ στο Τορίνο, το οποίο παρακολούθησε ο Βασιλιάς της Σαρδηνίας και η αυλή του. Στις 24 Ιανουαρίου, η νύφη διέσχισε τη γέφυρα του Μποεβουεζάν, μεταξύ της Σαβοΐας και της Γαλλίας, όπου άφησε τον ιταλικό της περίγυρο και καλωσορίστηκε από τη νέα της γαλλική ακολουθία, η οποία τη συνόδευσε μέχρι να συναντήσει τον σύζυγο και τον πεθερό της στο Κάστρο της Νανζίς. Το Φεβρουάριο, η Μαρία Φορτουνάτα των Έστε, παρουσίασε την Μαρία Θηρεσία στη γαλλική βασιλική αυλή, στο παλάτι των Βερσαλλιών και η πρώτη εντύπωση που σχημάτισαν για εκείνη ήταν εξαιρετική. Ο γάμος αναφέρθηκε αρχικά ως πολύ χαρούμενος, καθώς και τα δύο μέρη προσελκύονταν από την ομορφιά του άλλου. Μετά όμως από λίγους μόνο μήνες, ο Λουδοβίκος Αλέξανδρος ήταν άπιστος και απατούσε την γυναίκα του με μια χορεύτρια της Όπερας και μια ηθοποιό, κάτι που πίκρανε πολύ την Μαρία Θηρεσία. Εκείνη αναζήτησε στήριξη και παρηγοριά στον πεθερό της, με τον οποίο απέκτησε πολύ καλές σχέσεις.
Το 1768, σε ηλικία 19 ετών, και μόλις ένα χρόνο μετά τον γάμο της, η Μαρία Θηρεσία έμεινε χήρα. Ο σύζυγος της πέθανε από αφροδίσιο νόσημα στο Κάστρο του Λουβεσιέν, έχοντας την φροντίδα της γυναίκας του και της αδελφή του. Παρόλο όμως, που η πριγκίπισσα Μαρία Θηρεσία Λουΐζα, έγινε η κληρονόμος της μεγάλης περιουσία του συζύγου της, στην πορεία είχε την επιθυμία να κλειστεί σε μοναστήρι. Ωστόσο, ο πεθερός της την έπεισε να εγκαταλείψει την ιδέα του να γίνει μοναχή, και να μείνει μαζί του ως κόρη του. Τον παρηγορούσε στη θλίψη του και τον συνόδευσε στα εκτεταμένα φιλανθρωπικά του έργα στο Ραμπουγιέ, μια δραστηριότητα που του έδωσε το όνομα "Ο Βασιλιάς των Φτωχών" και σε εκείνη το ψευδώνυμό "Ο Άγγελος του Παντιέβρ".
Επιπλέον, το κόμμα των Σουαζέλ αντιτάχθηκε στο να ξαναπαντρευτεί ο Βασιλιάς. Μάλιστα, πάνω σε αυτό το ζήτημα, ο Αυστριακός πρέσβης Φλοριμόν ντε Μερσί-Αρζαντώ, σχολίασε τα εξής:
«Κάποια άτομα που έχουν εξουσία, φαντάζονται ότι μια βασίλισσα, συνετή και φιλική, θα καταφέρει να αποκτήσει τη στοργή του συζύγου της, και να του ανοίξει τα μάτια για να δει τις παρατυπίες και τις τεράστιες καταχρήσεις που υπάρχουν σε όλα τα τμήματα του παλατιού. Από την άλλη πλευρά, κάποιοι άλλοι πιστεύουν ότι τους επιτρέπετε να απομακρύνουν από το μυαλό του Βασιλιά την ιδέα του γάμου, και έχω πολύ ισχυρές αποδείξεις ότι η Μαντάμ ντε Γκραμόν, που ενδιαφέρεται περισσότερο από οποιαδήποτε να διατηρήσει τις ισχυρές της επιρροές μέσα στο βασίλειο, ότι κατάφερε να πείσει τον αδελφό της, τον Κόμη ντε Σουαζέλ, να την στηρίξει και να παραιτηθεί από τις δικές του απόψεις για αυτήν την υπόθεση.»