cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Στρατηγίς Ζούμε
Η Άννα Κομνηνή την αναφέρει στην Αλεξιάδα σαν Θέμα και μία από τις περιοχές που δόθηκαν στον Βαλδουίνο της Βουλώνης με την Συνθήκη της Δεαβόλεως. Περιελάμβανε, σύμφωνα με την Αλεξιάδα, την οχυρωμένη πόλη του Ζούμε, την σημερινή Αλ Τζούμα (Al Juma) της Συρίας, 75 χλμ βόρεια του Χαλεπίου , τα γύρω κάστρα, αρκετά χωριά και εκτάσεις.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινά θέματα Κατηγορία:Βυζαντινή Συρία
Νικόλαος Κώττας
Ο Νικόλαος Κώττας του Γεωργίου (1885 - 8 Μαρτίου 1981) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Ραβνά (Πετροκέρασα) Θεσσαλονίκης. Κατά τον Μακεδονικό Αγώνα υπηρέτησε ως δάσκαλος. Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών. Εργάστηκε ως δικηγόρος από το 1917 ως το 1956 στη Θεσσαλονίκη. Υπήρξε διευθυντής και αρθρογράφος στην βορειοελλαδίτικη εφημερίδα "Πάλη". Την περίοδο 1922-24 ήταν δημοτικός σύμβουλος Θεσσαλονίκης και αργότερα ιδρυτικό μέλος της ΧΑΝΘ.
Στις εκλογές του 1932 εξελέγη βουλευτής Θεσσαλονίκης με το Λαϊκό Κόμμα και επανεξελέγη το 1935, το 1936 και το 1946.
Ανέλαβε υπουργός Γενικός Διοικητής Βορείου Ελλάδος από τις 25 Απριλίου 1946 ως την παραίτησή του, στις 4 Νοεμβρίου 1946.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Λαϊκό Κόμμα Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Γενικοί Διοικητές Βορείου Ελλάδος Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι Κατηγορία:Μακεδονομάχοι
Ιθάκη Συρίας
Η Ιθάκη ήταν αρχαία πόλη στη σημερινή Συρία η ύπαρξη της οποίας αμφισβητείται, αφού αναφέρεται μόνο από τον Στέφανο Βυζάντιο και κανέναν αρχαίο συγγραφέα.
Ο Στέφανος ο Βυζάντιος στο λήμμα του για την Ιθάκη, προσθέτει: "έστι και Συρίας παρά τον Ευφράτην. Το εθνικόν Ιθακήσιος και Ιθακησία". Αυτή είναι και η μοναδική πληροφορία για την πόλη αυτή που άλλοι συγγραφείς δεν την αναφέρουν καν. Πιθανώς να ιδρύθηκε από Ιθακήσιους αποίκους κατά την ελληνιστική περίοδο. Εξ' άλλου στα χρόνια των Σελευκιδών (εάν αναλογιστεί η ύπαρξη δύο πόλεων με το όνομα Λευκάς -μια στην νότια και άλλη στην βόρεια Συρία) Επτανήσιοι άποικοι έλαβαν μέρος στον εποικισμό της ανατολής. Και ίσως στην περίπτωση της Ιθάκης να μην ξέφυγαν από αυτόν τον κανόνα.
Η θέση της σημερινής πόλεως αγνοείται, αλλά πολύ πιθανόν να βρισκόταν στην σημερινή Συρία.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Συρίας
Χουλιαράδες Ιωαννίνων
μικρογραφία|[[google:χουλιαραδες&client=ms-android-xiaomi-rev2&prmd=imvn&source=lnms&tbm=isch&sa=X&ved=2ahUKEwjW6L2dkJTkAhXTwsQBHXYoCggQ_AUoAXoECA4QAQ&biw=360&bih=592#imgrc=2lw2F6AUwAiNVM&imgdii=fX97pXwYldPuEM|Τοπίο των Χουλιαράδων.|εναλλ.=]]
Οι Χουλιαράδες είναι ορεινό χωριό του νομού Ιωαννίνων και πλέον ανήκει στο δήμο Βορείων Τζουμέρκων. Είναι χτισμένοι σε υψόμετρο 1.050 μέτρων στις πλαγιές των Τζουμέρκων. Διοικητικά το χωριό ανήκει στον Δήμο Βορείων Τζουμέρκων ενώ αποτέλεσε έδρα του πρώην Δήμου Τζουμέρκων. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ο πληθυσμός τους είναι 140 μόνιμοι κάτοικοι και εγγεγραμμένοι στους εκλογικούς καταλόγους είναι 600. Πολλοί ζουν στα Γιάννενα αλλά και σε Άρτα, Πρέβεζα, Αθήνα, Καβάλα. Απέχουν 32 χιλιόμετρα από τα Ιωάννινα. Οι μόνιμοι κάτοικοι ασχολούνται με την κτηνοτροφία και την μικρής κλίμακας γεωργία.
Γεωγραφία
Ορίζεται γεωγραφικά ως η περιοχή που περικλείεται ανάμεσα στον ποταμό Άραχθο και την χαράδρα αυτού από τη μια πλευρά, τον Δούβιακα ή Καλαρρύτικο παραπόταμο του Αράχθου και την κορυφή Λάπατα του ομώνυμου βουνού. Τα Χουλιαροχώρια περιλαμβάνουν όλα τα χωριά του συγκεκριμένου βουνού.
Όνομα χωριού, παλαιότερη αναφορά & επαγγελματική απασχόληση κατοίκων στο πέρασμα του χρόνου
Οι Χουλιαράδες πήρανε το όνομα τους από το κοχλιάριον, το γνωστό μας σήμερα κουτάλι, καθώς οι κάτοικοι ασχολούνταν για χρόνια, παλαιότερα, με την κατασκευή ξύλινων οικιακών σκευών και χουλιαριών.
Επαγγελματική απασχόληση κατοίκων.
Με το πέρασμα των χρόνων οι κάτοικοι του χωριού ασχολήθηκαν έντονα με το μαστόρεμα με πέτρα, υλικό σε αφθονία στην περιοχή της Ηπείρου, και έγινε το χωριό γνωστό μαστοροχώρι. Ως πετράδες οι Χουλιαράδες κατασκεύασαν διαφόρων τύπων έργα, εκκλησίες, γεφύρια, καμπαναριά, σχολεία, δημόσια κτήρια, κατοικίες, νερόμυλους, τοίχους υποστήριξης οδοποιίας και άλλα. Ιδιαιτερότητα των σπιτιών του χωριού και της περιοχής των Χουλιαροχωρίων αποτελεί το κτίσιμο των κατοικιών με άσπρη πέτρα, σε αντίθεση με τα περισσότερα ηπειρώτικα σπίτια που είναι χτισμένα με μαύρη πέτρα. Αυτό οφείλεται στην αφθονία αποθεμάτων άσπρης πέτρας στην περιοχή έναντι της μαύρης.
Αναγνωρισμένο μαστοροχώρι πλέον οι Χουλιαράδες θα ζήσουν ακόμη μια μερική μετάβαση στον επαγγελματικό προσανατολισμό αρκετών χωριανών. Στρέφονται αρκετοί στα γράμματα και συγκεκριμένα γίνονται δάσκαλοι: είναι χαρακτηριστικό ότι κατά τις δεκαετίες 40-50 γύρω στους 65-70 χωριανούς ασκούν αυτό το επάγγελμα. Πολλοί από αυτούς διδάσκουν στην γειτονική περιοχή των Κατσανοχωρίων, στα Τζουμέρκα αλλά και τα Ιωάννινα καθώς και ανά την Ελλάδα, όπου υπήρχαν απαιτήσεις. Παράλληλα δεν είναι λίγοι αυτοί που απασχολούνται επιτυχημένα ως ιατροί.
Ο Χρίστος Σούλης (ή Βασιλείου), Γυμνασιάρχης της Ζωσιμαίας Σχολής το 1932, γεννήθηκε στους Χουλιαράδες το 1892. Θα βρείτε το βιογραφικό του στην ιστοσελίδα της Ζωσιμαίας Βιβλιοθήκης: Χρίστος Σούλης, Γυμνασιάρχης Ζωσιμαίας Σχολής Ιωαννίνων
Το μαστοροχώρι πέτρας περνά σε σύγχρονη μαστορομάνα, οι πετράδες εξελίσονται σε εξειδικευμένους επαγγελματίες των σύγχρονων κατασκεύων συνεχίζοντας, θα έλεγε κανείς, μια από τις παραδόσεις του χωριού. Πλήθος χωριανών ασκεί επάγγελμα σχετικό με τον κατασκευαστικό τομέα.
Αξίζει να αναφερθεί ότι και οι Χουλιαράδες, όπως σε όλη την Ελλάδα, αποχωρίστηκαν χωριανούς που αναζήτησαν την τύχη τους σε χώρες του εξωτερικού. Παράλληλα με το κύριο επάγγελμα τους, ασχολούνταν με την κτηνοτροφία και την μικρής κλίμακας γεωργία όσο επέτρεπε η φυσική τοποθεσία με τους λίγους καλλιεργήσιμους χώρους.
Οικισμοί Χουλιαράδων
Ο κύριος οικισμός του χωριού παραμένει ο ίδιος τουλάχιστον από το 1400. Παράλληλα όμως αναπτύχθηκαν στις πλαγιές του βουνού και στα φυσικά περάσματα πέριξ οικισμοί με μόνιμο και περιστασιακό χαρακτήρα.
Ο μεγαλύτερος από αυτούς τους οικισμούς ήταν το σημερινό χωριό-κοινότητα Βαπτιστής με την παλιά ονομασία 'Γκούρα'. Ο Βαπτιστής αποτελούσε οικισμό Χουλιαράδων μέχρι το 1946 από όταν και αποτελεί αυτοτελή κοινότητα. Οι σχέσεις μεταξύ των δύο κοινοτήτων είναι στενές ακόμη και σήμερα. Ο Βαπτιστής βρίσκεται σε απόσταση 5 οδικών χλμ από τους Χουλιαράδες στην πλαγιά που κατεβαίνει στον Καλαρρύτικο μετά τον Κάμπο Χουλιαράδων.
Στην πλαγιά που εκτείνεται Νότιο Ανατολικά του χωριού κατά μήκος του ποταμού Αράχθου υπάρχουν σπίτια παλαιότερων οικισμών οι οποίοι χρησιμοποιήθηκαν παράλληλα με τον κύριο οικισμό κυρίως κατά τον χειμώνα λόγω του ηπιότερου κλίματος που έχει η πλαγιά παρά τον ποταμό. Παράλληλα στην όχθη του ποταμού κάτω από τον οικισμό υπήρχαν χωράφια τα οποία οι κάτοικοι σπέρνανε και άρδευαν με το νερό του ποταμού μέσα από αρδευτικό αύλακα που δημιουργήσανε ενώ παράλληλα με το ίδιο νερό από το ίδιο αυλάκι λειτουργούσαν και νερόμυλο. Σήμερα σώζονται τα μικρά σπίτια των οικισμών, όλα κατασκευές ξερολιθιάς.
Συνολικά υπάρχουν τρεις οικισμοί στην πλαγιά με τον έναν από τους τρεις να είναι εντός σπηλαίων της πλαγιάς. Τα σπίτια που σώζονται ανήκουν στον παραδοσιακό τύπο του αποκαλούμενου 'Χαμόσπιτο' και είναι ενιαίου χώρου με μικρό εμβαδό, χωρίς παράθυρα, τα οποία στην επίσης πλακοστρωμένη στέγη τους είχαν φεγγίτη για τον φωτισμό του εσωτερικού. Διαφέρουν λοιπόν σημαντικά αρχιτεκτονικά με τα κατά πάσα πιθανότητα νεώτερα σπίτια του κυρίως οικισμού τα οποία είναι μεγαλύτερα, με παράθυρα και αρμολογημένα.
Κρεμαστή γέφυρα Λυσιάς ή Κοροβέσιος
Στην Νότιο Ανατολική πλαγιά των Χουλιαράδων, εντός της χαράδρας του Αράχθου βρίσκεται η κρεμαστή γέφυρα Λυσιά ή Κοροβέσιος.
Η γέφυρα αναπτύσσεται πάνω από τον Άραχθο για σε μήκος 70 μέτρων περίπου. Στην μια όχθη πατάει στην περιοχή των Χουλιαράδων και των Χουλιαροχωρίων και στην άλλη όχθη πατάει στην περιοχή του χωριού Ελληνικό και των Κατσανοχωρίων. Ενώνει τις δυο περιοχές και τα αντίστοιχα μονοπάτια που οδηγούν στα χωριά. Βρίσκεται σε υψόμετρο 317 μέτρων περίπου. μικρογραφία|Η κρεμαστή γέφυρα Λυσιάς ή Κοροβέσιος όπως φαίνεται από την όχθη των Χουλιαράδων. Αυτό το γεφύρωμα φαίνεται να είναι παμπάλαιο. Στην σημερινή της μορφή η γέφυρα κρέμεται από τα σταθερά σημεία στις δύο όχθες, στην πλευρά των Χουλιαράδων από πέτρινο πύργο με ενσωματωμένη σκάλα και στην όχθη του Ελληνικού απευθείας στον βράχο της πλαγιάς. Πέντε συρματόσχοινα με την βοήθεια μεταλλικών συνδέσμων δημιουργούν την μορφή της γέφυρας και με συρματόπλεγμα δημιουργείται κατάστρωμα πάνω στο οποίο πατάει ο διαβάτης. Η διάβαση απαιτεί προσοχή, αργή κίνηση και αποφυγή έντονης ταλάντωσης.
Ενέδρα στην γέφυρα κατά την Κατοχή και διπλό κάψιμο των Χουλιαράδων.
Χωριανοί από τους Χουλιαράδες είχαν στήσει ενέδρα στην γέφυρα. Στην δεκάλεπτη μάχη που ακολούθησε το Γερμανικό απόσπασμα αναγκάστηκε σε υποχώρηση προς τα Κατσανοχώρια με έναν τραυματία.
Την επομένη ημέρα, συνέπεια της ενέδρας, ενισχυμένο στρατιωτικό απόσπασμα θα κινηθεί μέσω του περάσματος του Τσιμόβου και θα φτάσει στους Χουλιαράδες όπου θα κάψει τα σπίτια του χωριού. Οι κάτοικοι προφανώς ενήμεροι για την κίνηση του ενισχυμένου αποσπάσματος θα έχουν φύγει από το χωριό κατά την άφιξη του αποσπάσματος και κατά συνέπεια δεν θα υπάρξουν θύματα. Οι κατακτητές θα επανέλθουν στους Χουλιαράδες σε μεταγενέστερο χρόνο και θα κάψουν το χωριό για δεύτερη φορά. Οι κάτοικοι είχαν πάλι πληροφορηθεί έγκαιρα την προσέγγιση τους και θα εγκαταλείψουν προσωρινά τον οικισμό. μικρογραφία|Η γέφυρα από την όχθη του Ελληνικού.
Θρησκεία
Αξιόλογος είναι ο ιερός Ναός της Αγίας Παρασκευής, που χτίστηκε το 1745 από Γκουριώτες μάστορες δίπλα στην κεντρική πλατεία του χωριού. Το καθολικό της μονής είναι τρίκλιτη βασιλική με δύο εσωτερικούς τρούλους. Ο κυρίως ναός ιστορήθηκε σύμφωνα με επιγραφή που υπάρχει στο υπέρθυρο το 1804.
Στα τέλη του 19ου αιώνα και τις αρχές του 20ου, ιερείς του ναού υπήρξαν ο παπά-Θανάσης Παπαθανασίου και ο γιος του παπά-Γιωργάκης, οι οποίοι ιερουργούσαν εκ περιτροπής και στον Ιερό Ναό Αγίας Παρασκευής Βαλτσιόρας-Πηγαδίων Ιωαννίνων, καθώς και σε άλλα γειτονικά χωριά που δεν είχαν μόνιμο ιερέα.
Στις δεκαετίες 1950-1970 περίπου, στο ναό ιερουργούσε ο παπά-Θανάσης Μαντζίλας. Υπάρχει και το εκκλησάκι του Αγίου Δημήτριου που βρίσκεται στην άκρη της πλατείας του χωριού.
Γιορτές - Μουσική, Τραγούδι & Χορός
Το καλοκαίρι έχει πολλές κοινωνικές εκδηλώσεις με πιο σημαντικές το γλέντι την Κυριακή του Πάσχα με παραδοσιακή ορχήστρα στο κοινοτικό καφενείο του Γιώργου Κίτσιου, το ημερήσιο πανηγύρι στο εκκλησάκι του προφήτη Ηλία και το τριήμερο πανηγύρι στις 7-8-9 Σεπτεμβρίου προς τιμήν της Παναγίας. Την τρίτη μέρα τελούνται οι καθιερωμένες Κύκλες ή Καγκελάρι ή Καγκέλι στο μεσοχώρι, είναι χορός ιδιαίτερος με τους άντρες του χωριού να οδηγούν και τις γυναίκες να ακολουθούν όλοι πιασμένοι σε μια και μόνο σειρά. Εκτελείτε χωρίς μουσική με συγκεκριμένα τραγούδια τα λόγια των οποίων τραγουδούν διαδοχικά οι άντρες και οι γυναίκες.
Σύλλογοι Χουλιαράδων
Στο χωριό δραστηριοποιούνται οι σύλλογοι:
Φιλοπρόοδος Αδελφότητα Χουλιαράδων "Η Αγία Παρασκευή"
Η Φιλοπρόοδη Αδελφότητα Χουλιαράδων "Η Αγία Παρασκευή" ιδρύεται στις 24 Απριλίου, Μεγάλη Πέμπτη, του 1908 στους Χουλιαράδες. Ψυχή και εμπνευστής της ιδέας συστάσεως της ήτανε ο Δημήτρης Ι. Κωνσταντής, εμποροράφτης στο επάγγελμα που διατηρούσε για πολλά χρόνια ραφείο στην Αθήνα. Συνεπικουρούμενος και από πατριώτες δάσκαλους της εποχής Ι. Σούλη, Δ. Παπαντωνίου, Α. Μαστοράκη και προκρίτους του χωριού Δ. Μαντζίλα, Ν. & Κ. Μαλάμο, Κ. Δημουλίκα, Χ. Ντέμο πρόεδρο τότε του χωριού και άλλα αξιόλογα πρόσωπα Γκούρας & Χουλιαράδων αποτέλεσαν τα ιδρυτικά μέλη του συλλόγου με την επωνυμία "Φιλεκπαιδευτική Αδελφότητα Χουλιαράδων Η Αγία Παρασκευή".
Τα έσοδα του σωματείου στην αρχή διατέθηκαν για εθνικούς σκοπούς, τα σύνορα Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και νέο Ελληνικού Κράτους οριζότανε στον παραπόταμο του Αράχθου Δούβιακα ή Καλαρρυτινό που ρέει στις παρυφές των Χουλιαράδων. Παράλληλα με τα έσοδα της συντηρούσε το σχολαρχείο και ίδρυσε το πρώτο παρθεναγωγείο, το 1909, μοναδικό στην περιοχή των Χουλιαροχωρίων την εποχή εκείνη το οποίο στεγάστηκε στο αρχαίο σχολείο του 1700. Πρωτοστάτησε σε φιλανθρωπικά έργα, ενίσχυσε φτωχά και ορφανά, χορήγησε εφάπαξ προίκα σε άπορα κορίτσια.
Για να επικοινωνήσετε με την Αδελφότητα Χουλιαράδων ή να μάθετε τα νέα τους επισκεφθείτε την ιστοσελίδα τους: www.chouliarades.gr και την σελίδα στο Facebook: https://www.facebook.com/chouliarades.gr/
Χορευτικός Όμιλος Χουλιαράδων
Ο Χορευτικός Όμιλος Χουλιαράδων αναβιώνει από το 1993 την τοπική αλλά και την ευρύτερη μουσικοχορευτική παράδοση με τη διοργάνωση και τη συμμετοχή του σε εκδηλώσεις τόσο στη Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό και συμβάλλει με προτάσεις και δράσεις στον πολιτισμό. Για να έρθετε σε επαφή με τον ΧΟΧ επισκεφθείτε την σελίδα τους στο Facebook: https://www.facebook.com/xoreftikos.omilos.xouliaradon/. Τέλος, μπορείτε να δείτε διάφορα μουσικά και χορευτικά βίντεο στο κανάλι του Ομίλου στο YouTube: https://www.youtube.com/user/XoreftikoXouliaradon
Αθλητική Ένωση Χουλιαράδων
Η Αθλητική Ένωση Χουλιαράδων ιδρύθηκε το 1982. Αποτελείται από την ερασιτεχνική ομάδα ποδοσφαίρου που αγωνίζεται στην Α' ΕΠΣΗΠ καθώς και Ακαδημία ποδοσφαίρου. Αγωνίζεται στο γήπεδο «Στάθης Τσανακτσής».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων Κατηγορία:Δήμος Βορείων Τζουμέρκων
Αφυγραντήρας
μικρογραφία|Ηλεκτρικός αφυγραντήρας αέρα Ο αφυγραντήρας είναι η συσκευή που χρησιμοποιείται για την αφαίρεση της υγρασίας σε έναν χώρο. Η χρήση του απαιτείται σε χώρους με αυξημένη σχετική υγρασία, προκειμένου αυτή να ρυθμιστεί στο κατάλληλο επίπεδο (45%-55%), έτσι ώστε να επικρατήσουν άνετες συνθήκες στο χώρο μας και να μην επιβαρύνεται η αναπνευστική μας λειτουργία.
Η χρήση του αφυγραντήρα κατά την χειμερινή περίοδο χρησιμεύει στην εξοικονόμηση ενέργειας και κόστους καθώς απαιτείται μικρότερο χρονικό διάστημα για να ζεσταθεί ένα περιβάλλον λόγω των μικρών ποσοστών υγρασίας. Ο αφυγραντήρας μπορεί να είναι λύση επίσης στο στέγνωμα των ρούχων που τοποθετούνται μέσα στο σπίτι τις βροχερές μέρες έτσι ώστε να υπάρχουν καθαρά ρούχα γρήγορα.
Είδη αφυγραντήρων
Οι αφυγραντήρες κατηγοριοποιούνται (α) σε  αφυγραντήρες desiccant (με αποξηραντικό υλικό, κυρίως ζεόλιθο) και με συμπιεστή (β) ανάλογα με την χρήση τους, σε οικιακούς ή επαγγελματικούς, (γ) ανάλογα με τις λειτουργικές επιλογές τους π.χ αν διαθέτουν ιονιστή,  και (δ) ανάλογα με τα τετραγωνικά μέτρα που μπορούν να καλύψουν και την ενεργειακή κατανάλωση που απαιτείται για την κάλυψη αυτή.
Οι αφυγραντήρες Desiccant λειτουργούν χωρίς συμπιεστή. Το κύριο εξάρτημα των αφυγραντήρων χωρίς συμπιεστή (desiccant) με ζεόλιθο είναι ο δίσκος ζεολίθου ο οποίος περιστρέφεται με χαμηλή ταχύτητα. Ο υγρός αέρας του χώρου περνάει μέσα από το δίσκο και το αφυγραντικό υλικό συγκρατεί την υγρασία. Για να απομακρυνθεί η υγρασία από το δίσκο ένα μέρος του αέρα περνάει μέσα από μία ειδική διάταξη και αφού θερμανθεί μέσω αντίστασης, περνάει από το δίσκο και παρασέρνει την υγρασία που έχει συγκεντρωθεί σε αυτόν. Τέλος ο αέρας αυτός καταλήγει σε έναν εναλλάκτη στον όποιο η υγρασία, που έχει παρασύρει συμπυκνώνεται και καταλήγει στο δοχείο νερού, της συσκευής. Το αφυγραντικό υλικό (ζεόλιθος) στο εσωτερικό του αφυγραντήρα desiccant διαρκεί για πολλά χρόνια χωρίς την ανάγκη αντικατάστασης.
Οι αφυγραντήρες desiccant έχουν μια σταθερή απόδοση ανεξάρτητα από τη θερμοκρασία του χώρου και είναι η κατάλληλη επιλογή για χώρους που η εσωτερική θερμοκρασία μπορεί να πέσει κάτω από τους 15 °C και για χώρους με ανεπαρκή θέρμανση. Οι αφυγραντήρες με συμπιεστή δεν λειτουργούν αποδοτικά σε χώρους που δε θερμαίνονται επαρκώς. Ο λόγος είναι ότι το εσωτερικό ενός αφυγραντήρα με συμπιεστή πρέπει να είναι πάντοτε ψυχρότερο από τον αέρα μέσα στο δωμάτιο. Έτσι όσο πιο κρύος είναι ο χώρος, τόσο περισσότερο θα πρέπει να δουλέψει ένας αφυγραντήρας με συμπιεστή προκειμένου να δημιουργήσει την κρύα επιφάνεια στο εσωτερικό του.
Οι αφυγραντήρες desiccant είναι ελαφρότεροι, έχουν χαμηλή στάθμη θορύβου (ακούγεται μόνο ο θόρυβος του ανεμιστήρα) και έχουν χαμηλή κατανάλωση.
Χώροι χρήσης
Οι χώροι στους οποίους μπορούν να χρησιμοποιηθούν οι αφυγραντήρες είναι σε οικίες, σε δωμάτια με προβλήματα υγρασίας και πιο ειδικά σε ντουλάπες, σε εξοχικά για την συντήρηση των επίπλων και των μεταλλικών υλικών, σε υπόγεια - αποθήκες για την συντήρηση εμπορευμάτων και αντικειμένων, σε ιστιοπλοϊκά - σκάφη, σε δωμάτια με ξύλινα πατώματα αλλά επίσης σε κτίρια που έχουν υποστεί διαρροές. Οι ενδείξεις που καταδεικνύουν τη χρήση του αφυγραντήρα είναι 1) Σταγόνες στο εσωτερικό των τζαμιών, όταν πάνω στα τζάμια και στα πατζούρια συγκεντρώνονται υδρατμοί σε μορφή σταγόνων 2) Σημάδια μούχλας στην οροφή ή στις γωνίες των τοίχων του μπάνιου όπου λόγω των υδρατμών πολύ συχνά εμφανίζεται μούχλα στην οροφή και στις γωνίες των τοίχων 3) ύπαρξη άσχημων μυρωδιών και οσμών, η ανίχνευση μιας ιδιαίτερα χαρακτηριστικής μυρωδιάς σε χώρους όπως το γκαράζ και τα υπόγεια σηματοδοτεί την ύπαρξη μούχλας και την παρουσία υγρασίας.
Υγεία και υγρασία
Όταν το ποσοστό υγρασίας μέσα σε ένα χώρο είναι πάνω από 60%, δημιουργούνται οι συνθήκες ανάπτυξης μυκήτων που προκαλούν αλλεργίες και δυσκολία στην αναπνοή. Ποσοστά υγρασίας πάνω από 70% ευνοούν την ανάπτυξη μούχλας, που επηρεάζει την αναπνοή, και προκαλούν δυσκολίες σε άτομα που πάσχουν από αρθριτικά και ρευματισμούς. Έρευνες έχουν αποδείξει την σύνδεση μεταξύ ύπαρξης μούχλας και εμφάνιση άσθματος όπως επίσης και το ότι η εμφάνιση υγρασίας σε συνδυασμό με την μούχλα αναπτύσσουν τον κίνδυνο ανάπτυξης αλλεργιών. Τα επιβλαβή για την υγεία συμπτώματα εμφανίζονται ειδικότερα στα παιδιά που είναι σαφώς πιο ευαίσθητα στην εμφάνιση αναπνευστικών προβλημάτων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οικιακές συσκευές Κατηγορία:Τεχνολογία ψύξης
Μεγάλη Πρέσπα
Η Μεγάλη Πρέσπα (αρχαία ονομασία: Μεγάλη Βρυγηίς) είναι η τρίτη μεγαλύτερη λίμνη της Βαλκανικής χερσονήσου, μετά τη λίμνη Σκόδρα και την Οχρίδα. Βρίσκεται στο νοτιοδυτικό τμήμα της χερσονήσου, μεταξύ των κρατών Ελλάδας, Βόρειας Μακεδονίας και Αλβανίας. Η συνολική έκταση της λίμνης είναι 273 τ.χλμ.. Περίπου το 60% της λίμνης, ανήκει στη Βόρεια Μακεδονία, ενώ στην Ελλάδα ανήκουν 39,4 τ.χλμ. (22%) και στην Αλβανία, το 18%. Η λίμνη βρίσκεται σε υψόμετρο 850 μέτρων. Συνδέεται στα νότια με την γειτονική της Μικρή Πρέσπα, από την οποία απέχει περίπου 300 μέτρα. Με την Οχρίδα, χωρίζεται από το όρος Ξεροβούνι (Σούβα Γκόρα), υπάρχουν όμως πολλά υπόγεια ρήγματα, και επειδή η λίμνη της Οχρίδας είναι αρκετά χαμηλότερη σε υψόμετρο, νερά της Μεγάλης Πρέσπας, κατευθύνονται προς τα εκεί. Η Μεγάλη Πρέσπα είναι 10 μ. χαμηλότερα από τη Μικρή Πρέσπα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λίμνες του νομού Φλώρινας Κατηγορία:Λίμνες της Βόρειας Μακεδονίας Κατηγορία:Λίμνες της Αλβανίας
Πολυμήστορας
Ο Πολυμήστορας (Πολυμήστορ) ήταν ο 20ος μυθικός βασιλιάς της Αρκαδίας.
Ήταν γιος και διάδοχος του Αιγινήτη. Κατά τη διάρκεια της βασιλεία του, ο βασιλιάς της Σπάρτης Χάριλλος εισέβαλε στην Αρκαδία ακολουθώντας χρησμό του Μαντείου των Δελφών, που έλεγε ότι αν εισέβαλλαν στην Τεγέα θα μετρούσαν τη γη με σχοινιά. Ο Χάριλλος ερμήνευσε τον χρησμό ότι θα νικήσει και θα μοιράσει τη γη με σχοινιά, όπως συνηθιζόταν τότε. Έγινε μάχη η οποία ήταν όμως αμφίρροπη. Τότε οι γυναίκες της Τεγέας επιτέθηκαν στους Σπαρτιάτες ενισχύοντας τους άντρες τους, με αποτέλεσμα να νικήσουν. Ο ίδιος ο Χάριλλος συνελήφθη από τη Μάρπησσα, ενώ οι αιχμάλωτοι Σπαρτιάτες έζησαν την υπόλοιπη ζωή τους δεμένοι με σχοινιά οργώνοντας και και καλλιεργώντας τα χωράφια των Τεγεατών. Έτσι ο χρησμός επαληθεύθηκε. Διάδοχος του Πολυμήστορα ήταν ο γιος του Αίχμις.
Χαμπανέρα
thumb|right|250px|μια χαμπανιέρα Η χαμπανιέρα (χαβανέζα) είναι μουσικό είδος και χωρός αφροκουβανικής προέλευσης. Παίζεται σε ρυθμό δύο τετάρτων, ενώ τονίζεται το πρώτο όγδωο. Είναι αργός ρυθμός, σχεδόν σαν ταγκό και ήκμασε στην πρωτεύουσα της Κούβας, Χαβάνα, από όπου πήρε και το όνομα.
Κατηγορία:Χορευτικά είδη Κατηγορία:Μουσικά είδη Κατηγορία:Μουσική στην Κούβα Κατηγορία:Πολιτισμός της Λατινικής Αμερικής
Λαοδίκη (κόρη Αντίοχου Α΄)
Η Λαοδίκη ήταν μία πριγκίπισσα της ελληνιστικής περιόδου, μέλος της Δυναστείας των Σελευκιδών. Πατέρας της ήταν ο Αντίοχος Α', ο επονομαζόμενος «ο Σωτήρας», βασιλιάς κατά την περίοδο (281 – 261 π.Χ.), και μητέρα της η Στρατονίκη, κόρη του Μακεδόνα βασιλιά, Δημητρίου του Πολιορκητή.
Δείτε Επίσης
Κατηγορία:Δυναστεία των Σελευκιδών Κατηγορία:Βασίλισσες και Πριγκίπισσες της Συρίας με ελληνική καταγωγή Κατηγορία:Ελληνίδες Βασίλισσες και Πριγκίπισσες Ελληνιστικής περιόδου
Τιμόχαρις ο Αλεξανδρεύς
Ο Τιμόχαρις ο Αλεξανδρεύς ή Τιμοχάρης (320 - 260 π.Χ.) ήταν διακεκριμένος Έλληνας αστρονόμος και φιλόσοφος ο οποίος εργάστηκε στην Αλεξάνδρεια.
Βιογραφικό
Τα λίγα στοιχεία σχετικά με τη ζωή του είναι γνωστά μέσω αναφορών στο έργο Αλμαγέστη του Κλαύδιου Πτολεμαίου (2ος αιώνας μ.Χ.), όπου καταγράφεται πως ο Τιμόχαρις εργάστηκε στην Αλεξάνδρεια κατά τις δεκαετίες του 290 και 280 π.Χ.. Οι παρατηρήσεις του Τιμόχαρη είναι ανάμεσα στις παλαιότερες αστρονομικές παρατηρήσεις από Έλληνες αστρονόμους οι οποίες είναι δυνατό να χρονολογηθούν, με την εξαίρεση των μετρήσεων του θερινού ηλιοστασίου το 432 π.Χ. από τον Ευκτήμωνα και τον Μέτωνα. Ο Τιμόχαρις συνεργάστηκε με τον Αριστύλλο στο αστρονομικό παρατηρητήριο το οποίο πιθανώς αποτελούσε μέρος της βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας, με τον εξοπλισμό της εποχής να αποτελείται από όργανα μέτρησης όπως γνώμονες, ηλιακά ωρολόγια και αστρολάβους. Έζησαν την ίδια εποχή με τον Αρίσταρχο τον Σάμιο, ωστόσο δεν υπάρχει κάποια καταγεγραμμένη αναφορά συνεργασίας τους η οποία διασώζεται.
Αστρονομικές παρατηρήσεις
Ο Πτολεμαίος αναφέρει τις αποκλίσεις 18 αστέρων οι οποίες ανακαλύφθηκαν από τον Τιμόχαρι ή τον Αρίστυλλο το 290 π.Χ.
Επίσης, μεταξύ του 295 και 272 π.Χ., ο Τιμόχαρις κατέγραψε 4 σεληνιακές επιπροσθήσεις -είδος έκλειψης- καθώς και την διασταύρωση της πορείας του πλανήτη Αφροδίτη μπροστά από ένα άστρο. Οι μετρήσεις αυτές έγιναν βάσει του Αιγυπτιακού και του Αθηναϊκού ημερολογίου. Η παρατήρηση σχετικά με την Αφροδίτη είναι πιθανό πως έγινε στις 12 Οκτωβρίου του 272 π.Χ. όταν η τροχιά του πλανήτη ήταν σε συζυγία με το άστρο.
Σε άλλες αστρονομικές παρατηρήσεις του ο Τιμόχαρις κατέγραψε πως ο αστέρας Στάχυς βρισκόταν σε τοποθεσία 8 μοιρών δυτικά της φθινοπωρινής ισημερίας. Αρκετό καιρό αργότερα, ο Ίππαρχος (2ος αιώνας π.Χ.) υπολόγισε την απόσταση στις 6° δυτικά, και εξήγησε την απόκλιση της τιμής με αυτή που παρατήρησε ο Τιμόχαρις ως αποτέλεσμα της διαφοράς στο γεωγραφικό μήκος όπου γινόταν η μέτρηση των αστέρων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες αστρονόμοι
Εθνική Τσεχίας (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Τσεχίας ποδοσφαίρου ανδρών δημιουργήθηκε μετά τη διάλυση της Τσεχοσλοβακίας και εκπροσωπεί την Τσεχική Δημοκρατία στις διεθνείς ποδοσφαιρικές διοργανώσεις. Τελεί υπό τον έλεγχο της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας της Τσεχικής Δημοκρατίας.
Δεκαετία του 1990
Η εθνική Τσεχίας εμφανίστηκε μετά την πτώση της Τσεχοσλοβακίας και συμμετείχε για πρώτη σε διοργάνωση το 1996 - συμμετείχε στο Euro. Οι Τσέχοι έφθασαν στον τελικό και αντιμετώπισαν την εθνική Γερμανίας. Αν και πέτυχαν πρώτοι γκολ, τελικά ηττήθηκαν με σκορ 2:1. Στο Mundial 1998 δε συμμετείχε καθώς δεν κατάφερε να περάσει τα προκριματικά, αλλά στα προκριματικά για το Euro 2000 κατέλαβε την πρώτη θέση. Ωστόσο, δεν είχε μεγάλη επιτυχία στην τελική διοργάνωση και έλαβε την τρίτη θέση στον όμιλο της.
Τέλη της δεκαετίας του 2000
Μετά το Mundial 2006, πολλοί διάσημοι παίκτες της εθνικής Τσεχίας έφυγαν. Παρολ´ αυτά, η εθνική Τσεχίας κατέλαβε την πρώτη θέση στα προκριματικά. Στον Όμιλο Α της τελικής διοργάνωσης, οι Τσέχοι νίκησαν τους Ελβετούς με σκορ 1:0, ηττήθηκαν όμως από τους Πορτογάλους και τους Τούρκους με σκορ 1:3 και 2:3 αντίστοιχα. Στα προκριματικά για το Mundial 2010, οι Τσέχοι δεν κατάφεραν να πάρουν το εισιτήριο για την τελική διοργάνωση αφού δεν είχαν επιτυχία απέναντι στους Σλοβάκους και τους Βορειοϊρλανδούς.
Δεκαετία του 2010
Η εθνική Τσεχίας κατέλαβε την δεύτερη θέση στα προκριματικά του Euro 2012 και νίκησε τους αγώνες μπαράζ την εθνική Μαυροβουνίου με σκορ 0:1 και 2:0. Στην τελική διοργάνωση, στον Όμιλο Α, θα αντιμετωπίσει τις εθνικές Ρωσίας, Ελλάδος και Πολωνίας.
Παγκόσμιο Κύπελλο 2014
Η κλήρωση για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2014 στη Βραζιλία έφερε την Τσεχία στον Β' όμιλο απέναντι σε Ιταλία, Δανία, Βουλγαρία, Αρμενία και Μάλτα. Θα τερματίσει στη 3η θέση με 15 βαθμούς, κάτω από Ιταλία και Δανία, μένοντας εκτός της τελικής διοργάνωσης.
EURO 2016
Τα προκριματικά του EURO 2016 της Γαλλίας θα στείλει την Εθνική Τσεχίας στο πρώτο γκρουπ με Ολλανδία, Τουρκία, Ισλανδία, Λετονία, Καζακστάν. Θα προκριθεί ως πρώτη στον όμιλο με 22 βαθμούς (7 νίκες, 1 ισοπαλία, 2 ήττες) όπου θα επιστρέψει στην τελική φάση του EURO για 9η φορά (6η συνεχόμενη). Η κλήρωση για τα τελικά της διοργάνωσης θα τους φέρει σε έναν δύσκολο όμιλο απέναντι στην Ισπανία, Κροατία και την αντίπαλο της στα προκριματικά, Τουρκία. Θα συγκεντρώσει μόλις 1 βαθμό τη δεύτερη αγωνιστική απέναντι στην Κροατία και θα αποχαιρετήσει το τουρνουά.
Τρέχουσα ομάδα
''Προπονητής της ομάδας είναι ο Μίχαλ Μπίλακ
Διάσημοι παίκτες
* Συνεχίζουν να παίζουν για την εθνική Τσεχίας.
Εύανδρος
Ο Εύανδρος στην Ελληνική μυθολογία ήταν ένας θρυλικός ήρωας από την Αρκαδία, που έφερε στην Ιταλία το Ελληνικό δωδεκάθεο, τους νόμους και το αλφάβητο. Ίδρυσε την πόλη Παλλάντιον και είναι ο οικιστής του Παλατίνου λόφου στη Αρχαία Ρώμη εξήντα χρόνια πριν ξεκινήσει ο Τρωικός Πόλεμος. Το όνομα του ετυμολογείται στην Ελληνική γλώσσα ως "ισχυρός άνδρας" ή "καλός άνδρας". Οι αρχαίοι Ρωμαίοι πίστευαν ότι ήταν αυτός που μετέφερε την Ελληνική λατρεία των θεών στην Ιταλία (π.χ. λατρεία του Πάνα, Λουπερκάλια) και αυτός που επινόησε το Λατινικό αλφάβητο. Ο Εύανδρος λατρεύτηκε σαν θεότητα μετά τον θάνατό του με έναν βωμό, που οικοδομήθηκε προς τιμή του στον Αβεντίνο λόφο. Ο Στράβων γράφει ότι σύμφωνα με παλαιούς θρύλους η Ρώμη είναι Αρκαδική αποικία με οικιστή τον Εύανδρο.
Ιστορικές αναφορές
Ο Διονύσιος ο Αλικαρνασσεύς γράφει ότι ο Εύανδρος ήταν γιος του Ερμή και της νύμφης Θέμιδας, κόρης του ποτάμιου Θεού της Αρκαδίας Λάδωνα και ζούσε στην πόλη Αρχαίο Παλλάντιο στην περιοχή της σημερινής Τρίπολης. Κατά την Ρωμαϊκή μυθολογία μητέρα του ήταν η νύμφη Καρμέντα και πατέρας του ο Μercurius, στην Ελληνική μυθολογία είναι ο Ερμής, και η Θέτις. Σύμφωνα με άλλη εκδοχή ήταν γιος του Ερμή και της νύμφης Τελφούσας ή Νικοστράτης, η οποία είχε προφητικές ικανότητες. Ο Στράβων γράφει ότι οι Ρωμαίοι τιμούσαν τη μητέρα του Εύανδρου ως μία από τις Νύμφες και άλλαξαν το όνομα της σε Καρμέντα. Η σοφία του Εύανδρου ξεπέρασε όλους τους Αρκάδες· ο γιος του Πάλλαντας πέθανε άτεκνος, αλλά η Φαβία γενιά ισχυρίζεται την καταγωγή της από τον Εύανδρο. Σύμφωνα με τον Διονύσιο πολλοί συγγραφείς, όπως ο Πολύβιος από την Μεγαλόπολη, γράφουν ότι κόρη του Εύανδρου ήταν η Λαβινία, που απέκτησε με τον ήρωα Ηρακλή τον Πάλλαντα.
Στην Αινειάδα
Οι παλαιότερες παραδόσεις τονίζουν ότι ο Εύανδρος ανήγειρε τον Μεγάλο Βωμό του Ηρακλή στο Φόρουμ Μποάριουμ ανάμεσα στον Παλατίνο και τον Αβεντίνο λόφο. Στο Βιβλίο 8 της Αινειάδας ο Αινείας και τα πληρώματά του, όταν επισκέφτηκαν τον Εύανδρο, τίμησαν τον Ηρακλή με μεγάλο σεβασμό, επειδή σκότωσε τον επικίνδυνο γίγαντα Κάκο. Οι αναγνώστες του Βιργίλιου συσχετίζουν τον βωμό που είχε ιδρύσει ο Εύανδρος με τον Μεγάλο Βωμό του Ηρακλή στους αυτοκρατορικούς χρόνους· ο Βιργίλιος ήθελε να συσχετίσει την μυθική Ρώμη με την εποχή που κυβέρνησε ο Οκταβιανός Αύγουστος. Ο Βιργίλιος γράφει ότι ο Ηρακλής επισκέφτηκε τον Εύανδρο μετά την επιστροφή του από το Κάδικα, όταν ολοκλήρωσε τον άθλο του με τα πρόβατα τού Γηρυόνη· ο Εύανδρος ήταν ο πρώτος, που τίμησε τον μεγάλο Έλληνα ήρωα. Ο πανάρχαιος βωμός του Ηρακλή καταστράφηκε τελικά στην Μεγάλη πυρκαγιά της Ρώμης (το έτος 64). Οι παραδοσιακοί οικογενειακοί δεσμοί οδήγησαν τον Εύανδρο να προσφέρει την βοήθειά του στον Αινεία, στην μάχη που έδινε απέναντι στον Τούρνο και τους Ρούτουλους. Ο πατέρας του Αινεία Αγχίσης είχε συναντηθεί με τον Εύανδρο και ανακάλυψαν μαζί ότι είχαν κοινή καταγωγή από τον Άτλαντα. Σύμφωνα με τον Παυσανία, ο Εύανδρος έφτασε στο Λάτιο εξήντα χρόνια πριν από τον Τρωικό Πόλεμο και όταν ο Αινείας έφτασε στην αυλή του για να ζητήσει βοήθεια, ο Εύανδρος ήταν σε βαθύ γήρας. Υποδέχθηκε ωστόσο τον Αινεία και τού προσέφερε στρατό με αρχηγό τον γιο του Πάλλαντα, ο οποίος σύντομα έχασε τη ζωή του. Εκτός από τον Πάλλαντα, ο Εύανδρος είχε και δύο κόρες, τη Ρώμη και τη Δύνη.
Τιμητικές τελετές
Οι Ρωμαίοι αναγνώριζαν το Αρκαδικό Παλλάντιο ως μητρόπολη της Ρώμης και τιμούσαν τον Εύανδρο ως ιδρυτή της. Μάλιστα μετά από πολλά χρόνια, ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Αντωνίνος ο Ευσεβής αναγνωρίζοντας την συμβολή των Αρκάδων στην ίδρυση της Ρώμης, επισκέφτηκε το Παλλάντιο της Αρκαδίας, το οποίο την εποχή εκείνη ήταν σχεδόν εγκαταλελειμμένο και για να το τιμήσει το εποίκισε και το ξαναέκτισε. Στους πρόποδες του Αβεντίνου λόφου, κοντά στην "Πόρτα Τριγκεμίνα", υπήρχε βωμός προς τιμήν τον Ευάνδρου, όπου του προσφέροντο θυσίες. Βωμός προς τιμήν της μητέρας του, που οι Λατίνοι την ονόμαζαν "Καρμέντα", βρισκόταν στους πρόποδες του Καπιτωλίνου λόφου, κοντά στην πύλη που ονομάστηκε από αυτήν "Πόρτα Καρμέεντάλις".
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Αρκάδες Κατηγορία:Θεότητες της ρωμαϊκής μυθολογίας Κατηγορία:Παιδιά του Ερμή Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Τρίκαλα Σικελίας
Η αρχαία ελληνική πόλη των Τρικάλων στη Σικελία μας είναι γνωστή από τον Στέφανο τον Βυζάντιο σε μια παραπομπή του για τον Φίλιστο: "Τρίκαλον, και Τρίκαλα ουδετέρως, πόλις Σικελίας. Φίλιστος. Το εθνικόν Τρικαλίνος και Τρικαλίνη θηλυκώς." Βρισκόταν στη νότια γωνιά του νησιού και κοντά στον Ακράγαντα. Στη χριστιανική περίοδο και ήδη από τον 3ο αιώνα μ.Χ. απαντά η επισκοπή της πόλεως. Την ύπαρξη της πόλεως πιστοποιεί και ο αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης Ευστάθιος (12ος αι.), στο έργο του: Σχόλια στην Ιλιάδα του Ομήρου, παράγραφος 729: ''Τρίκκη δε πόλις Θεσσαλίας, από Τρίκκης μεν θυγατρός Πηνειού ποταμού, γυναικός δε Υψέως. Ταύτην Τρίκκαλά τινές φασι άρτι καλείσθαι,οι δε παλαιοί Τρίκαλα δί'ενός και πόλιν Σικελίας ιστορούσιν''. Πρόκειται για τη σημερινή Caltabellotta, κτίσμα του πελασγικού λαού των Σικανών.
Αναφορές
Κατηγορία:Αρχαίες ελληνικές αποικίες
Αφροκουβανοί
thumb|right|300px|Partido Independiente de Color Οι Αφροκουβανοί είναι τα τμήματα του κουβανικού πληθυσμού με προέλευση από την Αφρική. Οι Αφροκουβανοί αποτελούν τουλάχιστον 10% του πληθυσμού, ενώ μαζί με τους μιγάδες είναι πάνω από το ένα τρίτο, σύμφωνα με την επίσημη απογραφή. Αυτός ο αριθμός βασίζεται σε αυτοαναφερόμενες πληροφορίες. Σύμφωνα με ορισμένες εκτιμήσεις, έως και 60-70% των Κουβανών έχουν αφρικανική καταγωγή. Ο αφροκουβανικός πολιτισμός είναι σημαντικό μέρος του κουβανικού πολιτισμού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κουβανοί Κουβανοι
Μάρθα του Αρμανιάκ
Η Μάρθα του Αρμανιάκ (μετά τις 18 Φεβρουαρίου 1347 - 23 Οκτωβρίου 1378) ήταν το μικρότερο από τα τρία παιδιά του Ιωάννη Α΄ του Αρμανιάκ και της δεύτερης συζύγου του Βεατρίκης του Κλερμόντ. Η Μάρθα ήταν η πρώτη σύζυγος του Ιωάννη Α΄ της Αραγωνίας αλλά δεν έγινε ποτέ βασίλισσα επειδή ο πεθερός της Πέτρος Δ΄ της Αραγωνίας πέθανε μετά από αυτήν. Ο μεγαλύτερος αδελφός της Ιωάννης Β΄ του Αρμανιάκ διαδέχθηκε τον πατέρα του, η αδελφή της Ιωάννα του Αρμανιάκ παντρεύτηκε τον Ιωάννη του Μπερί, ένα από τα παιδιά τους ήταν η Μαρία του Μπερί. Οι παππούδες της από μητέρα ήταν ο Ιωάννης του Σαρολαί και η Ιωάννα, κόρη του Ρενώ Β΄ του Νταρζί & Κατέ, οι γονείς του Ιωάννη του Σαρολαί ήταν ο Ροβέρτος του Κλερμόν και η Βεατρίκη της Βουργουνδίας, κυρία του Μπουρμπόν. Ο Ροβέρτος του Κλερμόν ήταν γιος του βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκου του Αγίου και της Μαργαρίτας της Προβηγκίας. Οι παππούδες από πατέρα της Μάρθας ήταν ο Βερνάρδος ΣΤ΄ του Αρμανιάκ και η Σεσίλη του Ροντέζ. Η Μάρθα δεν καταγράφεται σε έναν κατάλογο της οικογένειας της στις 18 Φεβρουαρίου 1347 κάτι που δείχνει ότι γεννήθηκε μετά από την ημερομηνία αυτή.
Γάμος
Η Μάρθα προτάθηκε ως σύζυγος στον Πέτρο Β΄ του Αλανσόν (1370), ο ίδιος ωστόσο προτίμησε να παντρευτεί τη Μαρία υποκόμισσα του Μπόμοντ-ο-Μαίν. Την ίδια εποχή ο Πέτρος Δ΄ της Αραγωνίας αναζητούσε συμμαχία με τον Φίλιππο ΣΤ΄ της Γαλλίας με στόχο να αποτρέψει τον πόλεμο με το Στέμμα της Καστίλης. Η συμφωνία είχε προβλέψει να παντρευτεί ο γιος και διάδοχος του Πέτρου Δ΄ Ιωάννης Α΄ της Αραγωνίας με τη μικρότερη κόρη του Φιλίππου ΣΤ΄ Ιωάννα (1370), δεν έγινε τελικά επειδή η Ιωάννα πέθανε στο ταξίδι της στη Βαρκελώνη (1371). Ο Ερρίκος Β΄ της Καστίλης έγινε χρήσιμος σύμμαχος στον βασιλιά της Γαλλίας Κάρολο Ε΄ που τον είχε βοηθήσει να ανέβει στον θρόνο της Καστίλης όπως αποδεικνύεται τον Ιούνιο του 1372 με τον θρίαμβο απέναντι στους Άγγλους στη "μάχη του Λα Ροσέλ". Ο πατέρας της Μαρίας Ιωάννης που ήταν Οξιτανός φεουδαρχικός κυρίαρχος και υποτελής του βασιλιά της Γαλλίας αναγνώρισε ότι θα μπορούσε να τον προστατέψει από την απειλή της Καστίλης.
Ο κόμης του Αρμανιάκ βρήκε την ευκαιρία να βελτιώσει τη θέση του στη Γαλλία σε βάρος των αντιπάλων του κομήτων του Φουά. Οι διαπραγματεύσεις για τον γάμο της κόρης του Μάρθας με τον γιο και διάδοχο του Πέτρου Δ΄ Ιωάννη με την υπογραφή της γαμήλιας συμφωνίας (27 Μαρτίου 1373). Η προίκα της Μάρθας έφτασε στο αστρονομικό ποσό των 150.000 λιρών, έγινε δεκτή στα σύνορα με ενθουσιασμό όπως περιγράφει ο μικρότερος αδελφός του συζύγου της Μαρτίνος της Αραγωνίας. Ο γάμος έγινε στη Βαρκελώνη (24 Ιουνίου 1373), αμέσως μετά η Μάρθα έγινε δούκισσα της Τζιρόνα και κόμισσα της Σερβέρα. Η Μάρθα είχε ήρεμο και συμβιβαστικό χαρακτήρα σε αντίθεση με τον σύζυγο της ταίριαζε περισσότερο στον πεθερό της. Η πεθερά της Ελεονώρα της Σικελίας συμπεριφερόταν στη Μάρθα σαν να ήταν κόρη της αλλά όταν πέθανε ο Πέτρος Δ΄ παντρεύτηκε σε τέταρτο γάμο τη Σίβυλλα της Φορτιά, ο γάμος αυτός προκάλεσε μεγάλο σκάνδαλο στη βασιλική αυλή. Ο σύζυγος της είχε άσχημες σχέσεις με τη θετή του μητέρα σε αντίθεση με τη Μάρθα που είχε καλές σχέσεις μαζί της, μαζί της απέκτησε :
Η Μάρθα πέθανε στη Σαραγόσα (13 Ιουλίου 1378), ο θάνατος της ίσως να σχετίζεται με τη γέννηση του τελευταίου της παιδιού που πέθανε λίγο αργότερα. Ο Ιωάννης Α΄ και η Μάρθα έμειναν παντρεμένοι πέντε χρόνο, έκαναν ένα παιδί κάθε χρόνο αλλά μόνο το ένα η Ιωάννα έφτασε στην ενηλικίωση. Τάφηκε στη μονή του Αγίου Φραγκίσκου, ο σύζυγος της Ιωάννης πέθανε 9 χρόνια αργότερα. Ο Ιωάννης Α΄ παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο τη Γιολάντα του Μπαρ, έκανε επίσης πολλά παιδιά αλλά μόνο ένα έφτασε στην ενηλικίωση η Γιολάντα της Αραγωνίας, βασίλισσα της Νάπολης. Η Ιωάννα, το μοναδικό παιδί της Μάρθας που επέζησε θα προσπαθήσει να διεκδικήσει τον θρόνο της Αραγωνίας.
Πηγές
Κατηγορία:Γάλλοι ευγενείς του Μεσαίωνα
Ανρί Ντιντόν
Ο Ανρί Ντιντόν ήταν Γάλλος ιερέας και ο ευρέτης του συνθήματος των σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων "Citius, Altius, Fortius" (Πιο γρήγορα, πιο ψηλά, πιο δυνατά".
Ως μαθητής, ο Ανρί Ντιντόν είχε λάβει μέρος σε τοπικούς Ολυμπιακούς Αγώνες, οι οποίοι διοργανώνονταν από ένα σχολείο της γαλλικής πόλεως Ροντώ από το 1832. Στα πλαίσια αυτής της διοργανώσεως (η οποία φυσικά δεν είχε καμία σχέση με τους σύγχρονους διεθνείς Ολυμπιακούς Αγώνες) ο Ντιντόν αναδείχθηκε Πολυολυμπιονίκης.
Στους πρώτους σύγχρονους διεθνείς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1896, στην Αθήνα, ο Ντιντόν παραβρέθηκε ως θεατής, αλλά και ως ομιλητής. Στις κερκίδες του Παναθηναϊκού Σταδίου η θέση του ήταν μεταξύ των επισήμων και δίπλα στους εκπροσώπους της Ιεράς Συνόδου και στους εκπροσώπους του ξένου κλήρου. Στα πλαίσια των παραλλήλων πολιτιστικών εκδηλώσεων, ο Ντιντόν μίλησε για τον αθλητισμό και τους Ολυμπιακούς Αγώνες (αρχαίους και σύγχρονους). Την ομιλία του παρακολούθησε μεταξύ άλλων ο πρωθυπουργός Θ. Δηλιγιάννης.
Παραπομπές
Κατηγορία: Ολυμπιακοί Αγώνες
Τμήμα Ανατολικών Σποράδων
Το Τμήμα Ανατολικών Σποράδων ή Τμήμα Ανατολικών Νήσων (1828-1830) ονομαζόταν ένα από τα δεκατρία τμήματα (διοικητικές περιφέρειες) που δημιουργήθηκαν με τη διοικητική διαίρεση του 1828 της νεοσύστατης Ελληνικής Πολιτείας από την Κυβέρνηση Καποδίστρια με το Ι' ψήφισμα της 13ης Απριλίου 1828 και το οποίο καταργήθηκε δυο χρόνια αργότερα, τον Ιούνιο του 1830, όταν η ελληνική κυβέρνηση αναγκάστηκε να αποχωρήσει, δεδομένου ότι η Σάμος και τα υπόλοιπα νησιά της περιοχής, επέστρεψαν στην κυριαρχία της Υψηλής Πύλης, γιατί δεν είχαν περιληφθεί στο Πρωτόκολλο του Λονδίνου του 1830 στο οποίο περιγραφόταν τα εδάφη που έμεναν ανεξάρτητα εκτός της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Στο τμήμα αυτό περιλαμβάνονταν τα νησιά Κάλυμνος, Λέρος, Πάτμος, Ικαρία και η Σάμος στην οποία είχε την έδρα του ο έκτακτος επίτροπος. Έκτακτος επίτροπος Ανατολικών Σποράδων ορίστηκε ο Ιωάννης Κωλέττης ο οποίος πήγε στη Σάμο τον Ιούλιο του 1828. Μετά την αναχώρηση των Ελληνικών αρχών από τη Σάμο τον Ιούνιο του 1830 έφυγε και ο Ιωάννης Κωλέττης. Τότε γύρισε στη Σάμο ο Λυκούργος Λογοθέτης και σχηματίστηκε η Σαμιακή Πολιτεία, μέχρι το 1834.
Αναφορές
Κατηγορία:Διοικητική διαίρεση της Ελλάδας 1828
Τσαλατενάνγκο
Η Τσαλατενάνγκο (ισπανικά: Chalatenango) είναι η δωδέκατη μεγαλύτερη πόλη του Ελ Σαλβαδόρ. Είναι η πρωτεύουσα του διαμερίσματος Τσαλατενάνγκο. Έχει πληθυσμό 29.271 κατοίκων (2007).
Γεωγραφία
Η Τσαλατενάνγκο βρίσκεται βορειοδυτικά του Ελ Σαλβαδόρ και νοτιοανατολικά του Τσαλατενάνγκο. Βρίσκεται βορειοανατολικά της Κασερίο Λας Μεσίτας και βορειοδυτικά της Ελ Γκραμάλ.
Δημογραφία
Η Τσαλατενάνγκο είχε, σύμφωνα με την απογραφή του 2006, 29.271 κατοίκους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Ελ Σαλβαδόρ Κατηγορία:Δήμοι του Ελ Σαλβαδόρ
Νικόλαος Γ. Θεοφανόπουλος
Ο '''Νικόλαος Γ. Θεοφανόπουλος''' (19??-1966) ήταν Έλληνας δημοσιολόγος και πολιτικός. Καταγόταν από την Πελοπόννησο. Διετέλεσε Νομάρχης Σερρών από τις 10 Ιανουαρίου 1946 ως τις 18 Απριλίου της ίδιας χρονιάς.
Απεβίωσε και κηδεύτηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 1966 από τον ιερό ναό του Πρώτου Νεκροταφείου Αθηνών. Κατέλιπε αδέρφια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νομάρχες Σερρών
Τραβιάτα
Η Τραβιάτα (Ιταλικά: La traviata, δηλαδή «η παραστρατημένη») είναι μία από τις πλέον περίφημες ιταλικές όπερες (μελόδραμα). Είναι όπερα σε τρεις πράξεις με κείμενο του Πιάβε και μουσική του Τζουζέπε Βέρντι. Πρωτοπαίχτηκε στη Βενετία το 1853. Το έργο μεταφράσθηκε και στη Γαλλική και ανεβάστηκε στο «Λυρικό Θέατρο» στις 27 Οκτωβρίου του 1864 με εξαιρετική επιτυχία και υπό τον τίτλο Βιολέττα. Σε αργότερη παρουσίαση του έργου στο Θέατρο «Όπερα Κομίκ» αποδόθηκε με τον ιταλικό του τίτλο Λα Τραβιάτα.
Η υπόθεση του έργου δεν είναι άλλη από μια παράφραση, με αρκετές όμως περικοπές, του κλασικού παγκοσμίου φήμης δράματος του Αλέξανδρου Δουμά Η Κυρία με τας καμελίας. Το έργο διηγείται την τραγική κατάληξη ενός μεγάλου έρωτα, ματαιωμένου από τις κοινωνικές συμβάσεις.
Ιστορικά στοιχεία
Το έργο η Κυρία με τις καμέλιες, πάνω στο οποίο ο Βέρντι βάσισε την Τραβιάτα, είχε γραφτεί το 1848 από τον Αλέξανδρο Δουμά υιό, ένα χρόνο μετά τον θάνατο της 23χρονης Μαρί Ντι Πλεσσί, διάσημης εταίρας της εποχής εκείνης στο Παρίσι. Ο ίδιος μάλιστα ο συγγραφέας είχε σχέσεις μαζί της και από αυτήν εμπνεύστηκε το μυθιστόρημά του. Η παγκόσμια πρεμιέρα της όπερας έγινε στη σκηνή του θεάτρου «Λα Φενίτσε» της Βενετίας και δεν γνώρισε επιτυχία. Στη συνέχεια ο Βέρντι επεξεργάστηκε αρκετά κομμάτια, επιφέροντας σημαντικές αλλαγές (κυρίως στο σημείο συνάντησης του Τζιόρτζιο Ζερμόν με τη Βιολέτα) και το έργο ανέβηκε πάλι στη Βενετία το 1854 στο θέατρο «Σαν Μπενεντέτο», με μαέστρο τον ίδιο τον συνθέτη, και γνώρισε μεγάλη επιτυχία. Η αρχική αποτυχία, που ίσως να οφειλόταν και σε κακούς ερμηνευτές, δείχνει και την αμηχανία του κοινού απέναντι σε ένα μάλλον τολμηρό θέμα, όπως ήταν για την εποχή εκείνη, ο έρωτας ανάμεσα σε έναν νεαρό και μια εταίρα. Το έργο ανέβηκε τα επόμενα χρόνια σε διάφορες σκηνές της Ιταλίας όπως στην Πάρμα, τη Ρώμη και τη Νάπολη, σε λογοκριμένη μορφή, ακριβώς λόγω της σκαμπρόζικης υπόθεσής του. Στη συνέχεια τα ανεβάσματα της Τραβιάτας βασίστηκαν και πάλι στην αυθεντική μορφή και κατέληξε να είναι η όπερα με τις περισσότερες παραστάσεις παγκοσμίως (στο τέλος του 2016 ο αριθμός τους έφτανε τις 4.190 ). Όμως, κατά πάσαν πιθανότητα, από σεμνοτυφία ο τίτλος του έργου έμεινε αμετάφραστος σε πολλές παραστάσεις εκτός Ιταλίας και έτσι πια έχει καθιερωθεί.
Στην Ελλάδα η πρώτη παράσταση της Τραβιάτας δόθηκε στην Κέρκυρα στις 29 Οκτωβρίου 1855, πριν την ένωση των Ιονίων νήσων με την Ελλάδα. Στην Αθήνα η πρώτη παράσταση δόθηκε το 1857. Η Εθνική Λυρική Σκηνή ανέβασε το έργο για πρώτη φορά στις 30 Ιουλίου 1942 στο θερινό θέατρο της Πλατείας Κλαυθμώνος.
Α' Πράξη
Μετά το μουσικό πρελούδιο, η όπερα αρχίζει με μια δεξίωση στο Παρίσι, όπου η εταίρα Βιολέτα, που πάσχει από φυματίωση, καλωσορίζει στο σπίτι της τους επισκέπτες της και συναντά για πρώτη φορά τον Αλφρέντο. Ο Αλφρέντο, ύστερα από απαίτηση της οικοδέσποινας, κάνει μια πρόποση με τη συνοδεία και των άλλων καλεσμένων, πρόποση που είναι ένας ύμνος στο κρασί και στον έρωτα. Σε μια κατ' ιδίαν συνομιλία του Αλφρέντο και της Βιολέτας, αυτός της εξομολογείται τον έρωτά του. Αυτή δεν τον παίρνει στην αρχή στα σοβαρά, συνηθισμένη όπως είναι στις επιφανειακές σχέσεις και στους εφήμερους εραστές. Του προτείνει να γίνουν απλοί φίλοι αλλά του δίνει ένα λουλούδι λέγοντάς του να της το επιστρέψει την επόμενη μέρα. Ο Αλφρέντο αποχωρεί και η Βιολέτα έκπληκτη ανακαλύπτει ότι τα λόγια του την συγκίνησαν αλλά αποφασίζει να μην αλλάξει τη ζωή της ακόμη κι αν αυτό σημαίνει ότι δεν θα γνωρίσει ποτέ της τον αληθινό έρωτα.
Β' Πράξη
Μετά 3 μήνες η Βιολέτα και ο Αλφρέντο έχουν αποσυρθεί και ζουν σε μια εξοχική βίλα έξω από το Παρίσι. Ο Αλφρέντο ζει την απόλυτη ευτυχία στην αγκαλιά της πολυαγαπημένης του Βιολέτας αλλά προσγειώνεται στην πραγματικότητα όταν μαθαίνει από την Αννίνα, την καμαριέρα, ότι για να συντηρηθούν, η Βιολέτα αναγκάστηκε να πουλήσει τα κοσμήματά της. Τη Βιολέτα επισκέπτεται ο Πατέρας του Αλφρέντο, ο Τζιόρτζιο Ζερμόν, ο οποίος την παρακαλεί να χωρίσει με το γιο του, όχι μόνο για το καλό του αλλά και γιατί κινδυνεύει να διαλυθεί ο αρραβώνας της αδελφής του Αλφρέντο, εξαιτίας της κακής φήμης της Βιολέτας. Τα λόγια του την συγκινούν και αποφασίζει να θυσιαστεί και του το υπόσχεται. Στέλνει ένα αποχαιρετιστήριο γράμμα στον Αλφρέντο, χωρίς να του εξηγεί τον αληθινό λόγο του χωρισμού και φεύγει από τη βίλα. Ο Αλφρέντο συγκλονισμένος διαβάζει το γράμμα της ενώ ο πατέρας του μάταια προσπαθεί να τον παρηγορήσει.
Σημαντικότερα μέρη της όπερας
Αν και η ενορχήστρωση γενικά φαίνεται να παραμελείται κάπως σε διάφορα σημεία, το μουσικό αυτό έργο του Βέρντι θεωρείται μεγάλης και πλούσιας έμπνευσης για την οποία και κατατάσσεται μεταξύ των καλύτερων του. Αξιοπρόσεκτα θεωρούνται τα ακόλουθα σημεία:
Πράξη Α΄ Πράξη Β΄ Πράξη Γ΄
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Όπερες του Τζουζέπε Βέρντι Κατηγορία:Όπερες στην ιταλική γλώσσα
Μάξιμος Α΄ ο Κυνικός
Ο Μάξιμος Α΄ ο λεγόμενος Κυνικός διετέλεσε για βραχύ διάστημα αντικανονικός Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως, το έτος 380, επί Πατριαρχίας Γρηγορίου του Θεολόγου.
Την εποχή εκείνη, η κατάσταση στην Εκκλησία δεν ήταν ομαλή, καθώς αρκετές φορές γίνονταν αντικανονικές χειροτονίες επισκόπων από άλλους επισκόπους, καθώς υπήρχαν ομαδοποιήσεις και αιρετικοί φατριασμοί, όπως συνέβαινε με τους Αρειανιστές. Δέκα χρόνια πριν, ο Ευάγριος είχε χειροτονηθεί από τον Πατριάρχη Αντιοχείας Ευστάθιο. Το 380 λοιπόν, και ενώ είχε εκλεγεί Πατριάρχης ο Γρηγόριος ο Ναζιανζηνός, ο Πέτρος ή ο Τιμόθεος Αλεξανδρείας χειροτόνησε Πατριάρχη τον συμπατριώτη του Μάξιμο.
Ο Μάξιμος ήταν Αιγύπτιος και αποκαλούνταν Κυνικός, καθώς ήταν κυνικός φιλόσοφος. Είχε κατηχηθεί στο Χριστιανισμό και είχε βαπτιστεί από τον Γρηγόριο το Ναζιανζηνό, ο οποίος τον αγαπούσε και τον είχε επαινέσει και δημοσίως. Όμως ο Μάξιμος επέδειξε ύπουλο χαρακτήρα και έπεισε τον Πατριάρχη Αλεξανδρείας Πέτρο ή τον Τιμόθεο να στείλει ανθρώπους του, για να τον χειροτονήσουν. Όταν αυτοί έφτασαν στην Πόλη, πήγαν μαζί με το Μάξιμο κρυφά στην εκκλησία, για να τον χειροτονήσουν, όμως κλήρος και λαός τους πέταξε έξω. Ο Μάξιμος πήγε στη Θεσσαλονίκη, για να ζητήσει τη στήριξη του Θεοδοσίου του Μεγάλου, ο οποίος όμως του την αρνήθηκε.
Παρά ταύτα ο Μάξιμος προχώρησε σε αντικανονικές ιερές πράξεις και χειροτονίες, οι οποίες ακυρώθηκαν από την Β΄ Οικουμενική Σύνοδο. Η ίδια Σύνοδος καθαίρεσε τον Μάξιμο, τον αποκήρυξε ως αιρετικό, δέχτηκε την παραίτηση του Γρηγορίου του Ναζιανζηνού και χειροτόνησε τον Νεκτάριο.
Πηγές
Κατηγορία:Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Βυζαντινοί του 4ου αιώνα Κατηγορία:Επίσκοποι του 4ου αιώνα
Μαρία Παναγιωτοπούλου-Κασσιώτου
Η Μαρία Παναγιωτοπούλου-Κασσιώτου είναι Ελληνίδα φιλόλογος, πολιτικός και πρώην ευρωβουλευτής της Νέας Δημοκρατίας (ΕΛΚ).
Βιογραφικά Στοιχεία
Η Μαρία Παναγιωτοπούλου-Κασσιώτου γεννήθηκε το 1952 στην πόλη της Χίου, όπου και μεγάλωσε.
Σπούδασε στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών από όπου έλαβε δύο πτυχιακούς τίτλους, αυτόν της Αγγλικής και Γαλλικής Φιλολογίας και αυτόν των Βυζαντινών και Νεοελληνικών Σπουδών. Ακολούθως, απέκτησε Δίπλωμα DEA αλλά και διδακτορικό τίτλο πάνω στην Ιστορία με βαθμό "Άριστα" από το ιστορικό Πανεπιστήμιο της Σορβόννης.
Εργάστηκε ως καθηγήτρια σε σχολεία δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης (Γυμνάσια και Λύκεια) τόσο στην Ελλάδα όσο και στη Γερμανία. Μάλιστα για το έργο της τιμήθηκε από τον πρόεδρο της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας Ρόμαν Χέρτσογκ με το "Παράσημο του Σταυρού του Τάγματος της Τιμής". Ακόμα, έχει εργαστεί ως ερευνήτρια και επιστημονική συνεργάτιδα του Πανεπιστημίου της Βόννης. Επιπλέον, ήταν μία από τους συντάκτες του Λεξικού Μεσαιωνικής-Βυζαντινής Ελληνικής γλώσσας το οποίο εκδίδει η Ακαδημία των Επιστημών της Αυστρίας.
Έχει συνγράψει σειρά επιστημονικών και ενημερωτικών βιβλίων, ενώ άρθρα της έχουν δημοσιευθεί στον ενχώριο αλλά και τον διεθνή τύπο. Η Μαρία Κασσιώτου έχει δραστηριοποιηθεί έντονα γύρω από τα ζητήματα της Πολιτικής για την Οικογένεια αλλά και για τα θέματα εκπαίδευσης - παιδεία των Απόδημων Ελλήνων.
Στις Ευρωεκλογές του 2004 τοποθετήθηκε στην 8η θέση του Ψηφοδελτίου της ΝΔ, με την οποία στις εκλογές αυτές εξελέγη ευρωβουλευτής του ΕΛΚ. Καθ' όλη τη διάρκεια της θητείας της, χρημάτισε πρόεδρος της Διακομματικής Ομάδας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την Οικογένεια και την Προστασία του Παιδιού. Το 2008, τιμήθηκε με το Βραβείο "Ευρωβουλευτής της Χρονιάς 2007-2008" στον τομέα της Απασχόλησης και των Κοινωνικών Υποθέσεων. Στην αξιολόγιση του έργου των ευρωβουλευτών, μετά τη λήξη της θητείας της, κατετάγη 1η μεταξύ των 920 συναδέλφων της, της περιόδου 2004 - 2009.
Στις Εθνικές Εκλογές του 2009, ήταν υποψήφια βουλευτής Νομού Χίου με τη Νέα Δημοκρατία, χωρίς ωστόσο να καταφέρει να εκλεγεί αντιπρόσωπος του χιακού λαού στο Ελληνικό Κοινοβούλιο.
Είναι παντρεμένη με το Διδάκτορα Φιλολογίας της Σορβόννης Γιώργο Παναγιωτόπουλο και έχουν πέντε κορίτσια και τέσσερα αγόρια.