cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τζον Χιούστον
Στο τιμόνι της σκηνοθεσίας
Το 1960 γύρισε τις ταινίες: Οι ασυγχώρητοι (The Unforgiven) με τους Όντρεϊ Χέπμπορν και Μπαρτ Λάνκαστερ και Οι αταίριαστοι (The Misfits) με τη Μέριλιν Μονρόε, τον Κλαρκ Γκέιμπλ και το Μοντγκόμερι Κλιφτ. Παρά την επιτυχία της, η ταινία αυτή θεωρείται μια από τις καταραμένες του Χόλιγουντ, καθώς αποτέλεσε την τελευταία ταινία του Κλαρκ Γκέιμπλ και της Μέριλιν Μονρόε. Ο πρώτος απεβίωσε πριν ολοκληρωθούν τα γυρίσματα, ενώ η Μονρόε πέθανε ένα χρόνο αργότερα. Ο Μοντγκόμερι Κλιφτ που δε βρισκόταν στην καλύτερη φάση της καριέρας του επρόκειτο να αποβιώσει το 1966. Ο Χιούστον συνεργάστηκε άλλη μια φορά με τον Κλιφτ το 1962 για την ταινία Φρόιντ, απόκρυφα πάθη (Freud). Το 1966 ανέλαβε τη σκηνοθεσία της επικής ταινίας θρησκευτικού περιεχομένου Η Βίβλος (The Bible), βασισμένη στη Γένεση. Ο προϋπολογισμός ήταν τεράστιος κι οι εισπράξεις ήταν χαμηλές με αποτέλεσμα η ταινία να θεωρηθεί αποτυχημένη. Ο ίδιος ο Χιούστον είχε αναλάβει το ρόλο του Νώε, τον οποίον είχε αρχικά προτείνει στους Τσάρλι Τσάπλιν και Άλεκ Γκίνες. Ακολούθησε μια σειρά ταινιών γυρισμένες στην Ευρώπη κι ο σκηνοθέτης επέστρεψε στο Χόλιγουντ το 1972 για να δημιουργήσει την ταινία Βρόμικη πόλη (Fat City) με τους Στέισι Κιτς και Τζεφ Μπρίτζες. Ιδιαίτερα επιτυχημένη θεωρήθηκε η κινηματογραφική μεταφορά του μυθιστορήματος του Ράντγιαρντ Κίπλινγκ Ο άνθρωπος που θα γινόταν βασιλιάς (The Man Who Would Be King, 1975) που γύρισε με πρωταγωνιστές τους Σον Κόνερι και Μάικλ Κέιν, μετά την ολοκλήρωση της οποίας αποσύρθηκε για τέσσερα χρόνια λόγω προβλημάτων υγείας.
Κατά τη δεκαετία του '80 γύρισε τις ταινίες Η μεγάλη απόδραση των 11 (Escape to Victory), Κάτω απ' το ηφαίστειο (Under the Volcano, 1982) και Η τιμή των Πρίτσι (Prizzi's Honor, 1985) που χάρισε την τελευταία υποψηφιότητα για Όσκαρ Σκηνοθεσίας σε εκείνον και το Όσκαρ Β' Γυναικείου Ρόλου στην κόρη του Αντζέλικα Χιούστον. Τελευταία του ταινία ήταν Οι Δουβλινέζοι (The Dead).
Καριέρα ως Ηθοποιός
Κατά το τέλος της καριέρας του άρχισε να αναλαμβάνει και κινηματογραφικούς ρόλους σε ταινίες άλλων σκηνοθετών ξεκινώντας το 1963 με την ταινία του Ότο Πρέμινγκερ Ο καρδινάλιος (The Cardinal), όπου υποδύθηκε το ρόλο ενός καρδινάλιου, σε μια ερμηνεία που σύμφωνα με τον Πρέμινγκερ έκλεψε την παράσταση και του χάρισε μια υποψηφιότητα για Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου. Άλλος αξιομνημόνευτος ρόλος του ήταν εκείνος του επιχειρηματία Νόα Κρος στο φιλμ νουάρ του Ρόμαν Πολάνσκι Τσάιναταουν (Chinatown, 1974). Ο Χιούστον δήλωνε ότι του άρεσε η υποκριτική αλλά δήλωνε επίσης ότι δεν την έπαιρνε στα σοβαρά. Ήταν περήφανος για τις ερμηνείες του στις ταινίες: Μάχη στον πλανήτη των πιθήκων (Battle for the Planet of the Apes, 1973), Τσάιναταουν και Δυναστεία δολοφόνων (Winter Kills, 1979).
Θάνατος
Ο Χιούστον ήταν φανατικός καπνιστής και το 1978 του διέγνωσαν εμφύσημα, αλλά τον τελευταίο χρόνο της ζωής του δεν ήταν σε θέση να αναπνεύσει για περισσότερο από 20 λεπτά χωρίς τη βοήθεια οξυγόνου. Απεβίωσε στις 28 Αυγούστου του 1987 στη Μίντλταουν του Ρόουντ Άιλαντ από πνευμονία που αποτέλεσε επιπλοκή της πνευμονοπάθειάς του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες Κατηγορία:Αμερικανοί σεναριογράφοι Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Καλύτερης Σκηνοθεσίας Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Σκηνοθεσίας Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Β΄ Ανδρικού Ρόλου
Σερβικός Στρατός Ξηράς
Ο Σερβικός Στρατός Ξηράς αποτελεί τις δυνάμεις πεζικού των Σερβικών Ενόπλων Δυνάμεων, που είναι υπεύθυνες για την άμυνα και εδαφική ακεραιότητα της Σερβίας. Ταυτόχρονα λαμβάνει μέρος σε πολυεθνικές ειρηνευτικές αποστολές και παρέχει ανθρωπιστική βοήθεια σε περιπτώσεις φυσικών καταστροφών ή άλλων περιπτώσεων.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Σερβικός στρατός
Αρχείο δεδομένων
Στην επιστήμη υπολογιστών, αρχείο καλείται σύνολο ψηφιακών δεδομένων που αποθηκεύεται σε κάποιο αποθηκευτικό μέσο (οπτικό όπως ψηφιακοί δίσκοι CD/DVD κα / μαγνητικό όπως σκληρός δίσκος, δισκέτα, ταινία / μνήμες flash, ssd). Η γενικότερη έννοια του αρχείου δεδομένων παραπέμπει σε μη εκτελέσιμο αρχείο που γενικά περιέχει πληροφορίες τις οποίες μπορεί να διαχειριστεί κάποιο πρόγραμμα ανεξάρτητα αν εκτελείται στον ίδιο υπολογιστή ή όχι. Έτσι μορφές αρχείων δεδομένων είναι οι ιστοσελίδες που εμφανίζονται στον φυλλομετρητή, τα αρχεία βάσεων δεδομένων που αποτελούν "αποθήκες" για τους εξυπηρετητές δεδομένων, τα λογιστικά φύλλα / αρχεία κειμένου / παρουσιάσεις που παράγονται από προγράμματα αυτοματοποίησης γραφείου, αρχεία μουσικής / εικόνας / ταινίες και ότι άλλο.
Κατηγορία:Αρχεία υπολογιστή Κατηγορία:Τύποι δεδομένων
Ποταμάκι Δράμας
Το Ποταμάκι (γνωστό μέχρι το 1927 ως Ντάλια ή Δάλια ) είναι ακατοίκητο χωριό του δήμου Παρανεστίου της περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης.
Μερικά χρόνια την ενσωμάτωση της περιοχής της Δράμας στο ελληνικό κράτος, υπήχθη διοικητικά το 1920 στην κοινότητα Διποτάμων. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το Ποταμάκι και άλλα χωριά της περιοχής βορειοανατολικά του Νέστου, καταστράφηκαν από τις βουλγαρικές δυνάμεις Κατοχής ως αντίποινα για τις απώλειες που εκείνες υπέστησαν λίγες μέρες νωρίτερα στη μάχη της γέφυρας Παπάδων. Μεταπολεμικά το χωριό εγκαταλείφθηκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Δράμας Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένα χωριά του Νομού Δράμας Κατηγορία:Δήμος Παρανεστίου
Χερσόνησος Μπουρίκα
right|250px |right|250px
Η Χερσόνησος Μπουρίκα (ισπανικά: Península de Burica) είναι μια χερσόνησος της Κόστα Ρίκα και του Παναμά. Ανήκει στην Επαρχία Πουνταρένας της Κόστα Ρίκα και στην Επαρχία Τσιρικί. Βρίσκεται σε συντεταγμένες 8°1′49.82″Β 82°52′29.93″Δ.
Γεωγραφία
Η Χερσόνησος Μπουρίκα βρίσκεται νοτιοδυτικά της Κόστα Ρίκα και βορειοδυτικά του Παναμά, σε συντεταγμένες 8°1′49.82″Β 82°52′29.93″Δ. Το δυτικό μέρος της ανήκει στην Επαρχία Πουνταρένας της Κόστα Ρίκα και το ανατολικό στην επαρχία Τσιρικί του Παναμά. Στα δυτικά, στα νότια και στα ανατολικά βρέχεται από τον Ειρηνικό Ωκεανό.
Πόλεις που βρίσκονται στη Χερσόνησο
Η μεγαλύτερη πόλη είναι το Πουέρτο Αρμουέγιες του Παναμά.
Παναμάς
μ μ Κατηγορία:Επαρχία Τσιρικί Κατηγορία:Επαρχία Πουνταρένας
Βαθύρρευμα Δράμας
Το Βαθύρρευμα, που μέχρι το 1927 ονομαζόταν Δερέκιοϊ, είναι ένα ακατοίκητο χωριό του νομού Δράμας στο δήμο Δράμας στην περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Δράμας Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένα χωριά του Νομού Δράμας Κατηγορία:Δήμος Δράμας
Παλαιοχώρι Καβάλας
Το Παλαιοχώρι Καβάλας βρίσκεται στις πλαγιές του όρους Παγγαίου στον νομό Καβάλας. Είχε 1604 κατοίκους στην απογραφή του 2001. Απέχει 27 χιλιόμετρα από την πόλη της Καβάλας και 10 χιλιόμετρα από την Ελευθερούπολη. Διοικητικά ανήκει στον Δήμο Παγγαίου.
Ιστορικό
Στο χωριό υπήρχε ένα αρχαίο Μακεδονικό κάστρο που για αιώνες είναι γνωστό ως το Κάστρο του Αλέξανδρου. Το Κάστρο χτίστηκε από τους Μακεδόνες για να προστατεύονται τα μεταλλεία χρυσού της περιοχής, τα οποία συνέδραμαν στην υλοποίηση της εκστρατείας του Μεγάλου Αλεξάνδρου στην ανατολή. Κάποια στιγμή τα κοιτάσματα εξαντλήθηκαν και το Κάστρο εγκαταλείπεται. Το Κάστρο του Αλέξανδρου στις αρχές του 18ου αιώνα δίνει και το όνομά του στο Παλαιοχώρι, το οποίο αναφέρεται ως το χωριό του Αλέξανδρου.
Το 1185 ο Βυζαντινός Στρατηγός Αλέξιος Βρανάς ανακατασκευάζει το κάστρο, και το επανδρώνει, με σκοπό τον έλεγχο της διόδου μεταξύ του ορεινού όγκου του Παγγαίου και της Πρασιάδας λίμνης, που καλύπτει την σημερινή πεδιάδα των Φιλίππων. Τότε μετονομάστηκε σε Βρανόκαστρο, λόγω του δεύτερου κτήτορά του. Το Κάστρο για δύο αιώνες κατόρθωσε να αποκρούει τους εισβολείς, μέχρι το 1383 που το κατέλαβαν οι Οθωμανοί. (Πηγή: Αριστείδη Χρ. Μεντίζη, "Το Κάστρο του Παλαιοχωρίου. Προμαχώνας Ιστορίας", Έκδοση Περιφέρειας ΑΜ-Θ, 2006).
Μετά την Μικρασιατική καταστροφή στους ντόπιους πληθυσμούς του Παλαιοχωρίου, προστέθηκαν μικρασιάτες πρόσφυγες από διάφορες περιοχές, πολλοί από αυτούς προέρχονταν από το Ελληνικό χωριό Γιαλί Τσιφλίκ, της περιοχής Προύσας-Τρίγλιας.
Κατηγορία:Χωριά του νομού Καβάλας Κατηγορία:Δήμος Παγγαίου
Νήσοι Ανταμάν και Νικομπάρ
Οι Νήσοι Ανταμάν και Νικομπάρ είναι νησιωτικό αρχιπέλαγος και ομοσπονδιακό έδαφος της Ινδίας. Αποτελείται από 572 νησιά, εκ των οποίων κατοικούνται τα 37. Είναι μια ομάδα νησιών η οποία βρίσκεται στο σημείο που διασταυρώνεται ο Κόλπος της Βεγγάλης και η Θάλασσα Ανταμάν.
Το αρχιπέλαγος απέχει 150 χιλιόμετρα από το Ατσέχ της Ινδονησίας, ενώ η Θάλασσα Ανταμάν το χωρίζει από τη Ταϊλάνδη και τη Μιανμάρ. Το αρχιπέλαγος αποτελείται από δύο συστάδες νησιών, τα Νησιά Ανταμάν (εν μέρει) και τα Νησιά Νικομπάρ, τα οποία χωρίζονται μεταξύ τους από το κανάλι των Δέκα Μοιρών (ονομάστηκε έτσι από την θέση του ακριβώς στον 10ο βόρειο παράλληλο). Τα Ανταμάν βρίσκονται βόρεια του προαναφερόμενου γεωγραφικού πλάτους, ενώ τα Νικομπάρ βρίσκονται νότια από αυτό το γεωγραφικό πλάτος. Η απόσταση που χωρίζει τις δύο συστάδες νησιών είναι 179 χιλιόμετρα. Η θάλασσα Ανταμάν βρίσκεται στα ανατολικά του αρχιπελάγους, ενώ ο κόλπος της Βεγγάλης στα δυτικά του αρχιπελάγους.
Η πρωτεύουσα της ενωσιακής επικράτειας είναι το Πορτ Μπλαιρ. Η συνολική έκταση του αρχιπελάγους είναι περίπου 8.249 τ.χλμ. Η επικράτεια χωρίζεται σε τρεις επαρχίες: την επαρχία Νικομπάρ με πρωτεύουσα το Καρ Νικομπάρ, την επαρχία Νοτίου Ανταμάν με πρωτεύουσα το Πορτ Μπλαιρ, καθώς και την επαρχία Βορείου και Μέσου Ανταμάν με πρωτεύουσα το Μαγιαμπαντάρ.
Στα νησιά εδρεύει η Εντολή Ανταμάν και Νικομπάρ, η οποία είναι υπό την δικαιοδοσία των Ινδικών Ενόπλων Δυνάμεων.
Το 2012 η ενωσιακή επικράτεια είχε 380.520 κατοίκους. Η πιο ομιλούμενη μητρική γλώσσα είναι τα βεγγαλικά, ακολουθούμενη από τα χίντι και τα ταμίλ. Στα νησιά Ανταμάν ζουν περίπου 400 με 450 αυτόχθονες Ανταμανέζοι. Στα νησιά Νικομπάρ ζουν λίγες χιλιάδες ιθαγενών Νικομπαρέζων. Το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού του αρχιπελάγους κατάγεται από εσωτερική μετανάστευση.
Γλυπτική
μικρογραφία|Γλυπτική
Νήσοι Ανταμάν και Νικομπάρ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ομόσπονδες Πολιτείες Ινδίας
Γλυπτική
Γλυπτική ονομάζεται η τέχνη της καλλιτεχνικής δημιουργίας - έκφρασης, που εκτελείται μέσω της δημιουργίας τρισδιάστατων μορφών σε οποιοδήποτε μέσο. Τα υλικά που χρησιμοποιούνται είναι διάφορα: σκληρά, όπως η πέτρα, το μάρμαρο, τα μέταλλα ή το ξύλο, ή και πιο μαλακά, όπως ο πηλός ή διάφορα πλαστικά (στη σύγχρονη γλυπτική). Είναι δυνατός ακόμη ο συνδυασμός διαφορετικών υλικών. Το πρώτο στάδιο είναι η εύρεση των αντικειμένων που θα παρουσιαστούν από τους γλύπτες. Έπειτα, τα επιλεγμένα υλικά υφίστανται επεξεργασία με διάφορες τεχνικές, αφαιρετικές όπως το σκάλισμα, ή προσθετικές όπως η συγκόλληση. Υπάρχουν ακόμη τεχνικές που τροποποιούν τη σκληρότητα των χρησιμοποιούμενων υλικών. Όταν τελειώσει το γλυπτό ή το ανάγλυφο, η επιφάνειά του μπορεί να διακοσμηθεί επιπλέον με χρήση ζωγραφικής. Τέλος, μια συλλογή γλυπτών, τοποθετείται μερικές φορές σε «κήπους γλυπτών».
Η γλυπτική σε πέτρα διατηρείται επί πολύ περισσότερο χρόνο από ό,τι τα έργα τέχνης από άλλα υλικά, και συχνά αντιπροσωπεύει την πλειονότητα των σωζώμενων έργων (πλην των κεραμικών) από αρχαίους πολιτισμούς. Ωστόσο, τα περισσότερα αρχαία γλυπτά ήταν χρωματισμένα με έντονα χρώματα, τα οποία έχουν χαθεί.
Ιωάννης ντε Λα Ρος
Ο Ιωάννης ντε Λα Ρος (γαλλικά : Jean de La Roche, πέθανε το 1280) ήταν Δούκας των Αθηνών, Βαρώνος του ημίσεος της Θήβας και Αφέντης του Άργους και της Ναυπλίας (1263 - 1280). Ο Ιωάννης ντε Λα Ρος ήταν μεγαλύτερος γιος και κληρονόμος του Γκυ Α΄ ντε λα Ρος και της Αγνής, μεγαλύτερος αδελφός του Γουλιέλμου ντε Λα Ρος και της Ισαβέλλας ντε Λα Ρος.
Συμμαχία με τους Θεσσαλούς
Ο Βυζαντινός αυτοκράτορας Μιχαήλ Η´ Παλαιολόγος επιτέθηκε στη Θεσσαλία και πολιόρκησε το κάστρο των Νέων Πατρών (σημ. Υπάτη) που κυβερνούσε ο Ιωάννης Α΄ Δούκας την εποχή που βρισκόταν σε σύγκρουση με τη Δυναστεία των Παλαιολόγων (1273). Ο Ιωάννης Α΄ αντιστάθηκε επιτυχώς αλλά ο τεράστιος στρατός των αντιπάλων του και η έλλειψη τροφίμων για τους υπερασπιστές του τον ανάγκασαν να δραπετεύσει στον ομώνυμό του Δούκα των Αθηνών Ιωάννη που είχε έδρα τη Θήβα για να ζητήσει τη βοήθεια του. Ο Ιωάννης Α΄ Δούκας πρότεινε τον γάμο του ίδιου του Ιωάννη ντε λα Ρος με την πανέμορφη κόρη του Ελένη Αγγελίνα Κομνηνή και συμμαχία για να αντιμετωπίσουν τον Βυζαντινό αυτοκράτορα. Ο Ιωάννης ντε Λα Ρος αρνήθηκε τη σύζυγο για τον εαυτό του λόγω της άσχημης υγείας του και την πρότεινε στον μικρότερο αδελφό του Γουλιέλμο, συμφώνησε να βοηθήσει τον Θεσσαλό ηγεμόνα με ανταλλάγματα.
Εκστρατεία στην Υπάτη
Ο Δούκας των Αθηνών συνόδευσε τον Θεσσαλό ηγεμόνα με 300 - 500 ιππείς στα υψώματα των Νέων Πατρών, εκεί αντίκρυσε τον αυτοκρατορικό στρατό που απαριθμούσε 30.000 ιππείς με αρχηγό τον Σεβαστοκράτορα Ιωάννη Παλαιολόγο αδελφό του Βυζαντινού αυτοκράτορα (1275). Η τεράστια αριθμητική διαφορά δεν τρόμαξε τον δούκα των Αθηνών, έδωσε αντίθετα θάρρος στους Έλληνες χρησιμοποιώντας την αρχαία φράση του Ηροδότου "Πολύς λαός, ολίγοι άνθρωποι". Ο Ιωάννης ντε Λα Ρος μίλησε στη συνέχεια στους Έλληνες στρατιώτες και τους είπε ότι αν φοβούνται την αριθμητική υπεροχή του αντιπάλου ήταν ελεύθεροι να φύγουν αλλά μονάχα δυο το έκαναν.
Συντριβή των Βυζαντινών
Ο συμπαγής σκληραγωγημένος στρατός των Φράγκων αιφνιδίασε τον πολυάριθμο αλλά ετερογενή Βυζαντινό στρατό με Κουμανούς και Τούρκους μισθοφόρους που διαλύθηκαν και τράπηκαν σε φυγή. Ο Ιωάννης Α΄ Δούκας μπήκε θριαμβευτής στην Υπάτη, τα υπολείμματα του στρατού του Ιωάννη Παλαιολόγου τράπηκαν σε φυγή, κατά την υποχώρησή τους όμως βοήθησαν στη νίκη των Βυζαντινών κατά των ενωμένων Λατινικών στόλων στη Ναυμαχία της Δημητριάδος που ήταν σε εξέλιξη στην περιοχή του σημερινού Βόλου. Την ίδια εποχή κυκλοφόρησαν φήμες ότι η ήττα των Βυζαντινών ήταν θεία τιμωρία επειδή οι Κουμάνοι μισθοφόροι λεηλάτησαν εκκλησίες στη Θεσσαλία και κακομεταχειρίστηκαν τις ιερές εικόνες Ο Ιωάννης Α΄ Δούκας κράτησε τις υποσχέσεις του, έδωσε την κόρη του Ελένη σύζυγο στον μικρότερο αδελφό και διάδοχο του δούκα Γουλιέλμο με προίκα τη Λαμία, το Γαρδίκι Ομιλαίων, τη Γραβιά Φωκίδος και το Σιδηρόκαστρο. Τα σύνορα του Δουκάτου των Αθηνών έφτασαν ύστερα από αυτή τη μεγάλη νίκη μέχρι τη Θεσσαλία.
Τελευταία χρόνια
Ο Βυζαντινός αυτοκράτορας Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγος επιτέθηκε την επόμενη χρονιά στην Εύβοια και τη Θεσσαλία (1276). Ο Λικάριος πολιορκούσε τη Χαλκίδα για λογαριασμό του Μιχαήλ και ο Γιλβέρτος της Βερόνας μαζί με τον Ιωάννη ντε Λα Ρος έκαναν εκστρατεία για να την υπερασπιστούν. Ακολούθησε η μάχη της Βατώνα περίπου έξι μίλια βόρεια της Χαλκίδας, ο Ιωάννης ντε Λα Ρος σύμφωνα με την παράδοση έπεσε από το άλογο του, τραυματίστηκε και στη συνέχεια πιάστηκε αιχμάλωτος. Πέθανε το 1280 και αφού είχε απελευθερωθεί. Έπασχε για πολλά χρόνια από ανίατη ασθένεια σύμφωνα με τις περισσότερες πηγές από αρθρίτιδα, τον διαδέχθηκε ο μικρότερος αδελφός του Γουλιέλμος ντε Λα Ρος.
Πηγές
Κατηγορία:Δούκες των Αθηνών Κατηγορία:Αυθέντες Άργους και Ναυπλίας Κατηγορία:Βαρώνοι του Δουκάτου των Αθηνών Κατηγορία:Οικογένεια ντε Λα Ρος
Παλαιοχώρι
Το Παλαιοχώρι ή Παλαιοχώριο είναι συνηθισμένο ελληνικό τοπωνύμιο.
Παρακάτω ακολουθεί κατάλογος με τους οικισμούς που φέρουν αυτό το όνομα ανά γεωγραφικά διαμερίσματα:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Ροβέρτος Β΄ της Νορμανδίας
Ο Ροβέρτος Β΄ της Νορμανδίας (Robert III of Normandy, 1051 – 3 Φεβρουαρίου 1134) δούκας της Νορμανδίας (1087 - 1106) και διεκδικητής του θρόνου της Αγγλίας ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Γουλιέλμου του Κατακτητή και της Ματθίλδης της Φλάνδρας. Αποκαλείτο Curthose, δηλ. με τις κοντές περισκελίδες, για να ξεχωρίζει από τον πάππο του Ροβέρτο Α΄ τον Μεγαλοπρεπή. Η βασιλεία του συνοδεύτηκε από έντονη εμφύλια σύγκρουση με τα μικρότερα αδέλφια του Γουλιέλμο Β΄ και Ερρίκο Α΄. Ο Ροβέρτος υποθήκευσε το δουκάτο της Νορμανδίας στον αδελφό του Γουλιέλμο για να χρηματοδοτήσει την Α΄ Σταυροφορία, στην οποία ήταν εξέχων στρατιωτικός αρχηγός. Η έντονη σύγκρουση με τον μικρότερο αδελφό του Ερρίκο τον οδήγησε στην απώλεια του δουκάτου της Νορμανδίας, το οποίο ενσωματώθηκε στο Αγγλικό στέμμα (1106), ενώ ο ίδιος φυλακίστηκε για το υπόλοιπο της ζωής του.
Σύγκρουση με τον πατέρα του
Η ημερομηνία γέννησης του Ροβέρτου Γ΄ τοποθετείται την περίοδο 1051 - 1053. Όταν ήταν παιδί αρραβωνιάστηκε με τη Μαργαρίτα διάδοχο του Μαιν, αλλά η νύφη πέθανε πριν πραγματοποιηθεί ο γάμος και ο Ροβέρτος δεν ξαναπαντρεύτηκε μέχρι τα 40 του χρόνια. Στη νεότητά του ήταν γνωστός για τη γενναιότητα και την επιδεξιότητά του, αλλά ήταν επιπλέον τεμπέλης και αδύναμος χαρακτήρας. Δυσαρεστημένοι ευγενείς τον έφεραν σε σύγκρουση με τον πατέρα του σχετικά με το μερίδιο της πατρικής κληρονομιάς. Ο Ροβέρτος ήταν πάντοτε ανικανοποίητος με το μερίδιο της εξουσίας που κληρονόμησε, γι' αυτό βρισκόταν πάντοτε σε σφοδρή σύγκρουση με τα αδέλφια του και με τον πατέρα του. Ο Γουλιέλμος ο Κατακτητής τον έκανε κόμη του Μαιν, με την προοπτική να τον αρραβωνιάσει με τη διάδοχο Μαργαρίτα και να γίνει ανεξάρτητος βασιλιάς στο Μαιν. Η κομητεία παρέμεινε υπό Νορμανδική εξουσία μέχρι το 1069 που εξεγέρθηκε, ανέτρεψε τους Νορμανδούς και τοποθέτησε νέο κόμη τον Ούγο Ε΄ του Μαν.
Το 1077 ο Ροβέρτος είχε την πρώτη σκληρή φιλονικία με τον πατέρα του, όταν οι δυο μικρότεροι αδελφοί του Γουλιέλμος και Ερρίκος τον έλουσαν με ένα ποτήρι νερό στο κεφάλι. Ο Ροβέρτος ταπεινωμένος και εξοργισμένος επιτέθηκε να τους χτυπήσει, αλλά τα αδέλφια του σώθηκαν με τη μεσολάβηση του πατέρα τους. Ο Ροβέρτος εξοργίστηκε με τον πατέρα του, επειδή δεν του επέτρεψε να εκδικηθεί και κίνησε εξέγερση εναντίον του. Την επόμενη μέρα ο Ροβέρτος και οι οπαδοί του πολιόρκησαν το κάστρο στη Ρουέν. Η πολιορκία απέτυχε, ο Γουλιέλμος ζήτησε τη σύλληψή τους και ο Ροβέρτος μαζί με τους οπαδούς του κατέφυγαν στον Ούγο του Σατεονέφ-αν-Θιμεραί. Αναγκάστηκαν να δραπετεύσουν ξανά, όταν ο βασιλιάς Γουλιέλμος επιτέθηκε στη βάση τους στο Ρεμαλάρ.
Ο Ροβέρτος δραπέτευσε στη Φλάνδρα στην αυλή του θείου του Ροβέρτου Α΄ της Φλάνδρας πριν κυριεύσει το Βεξίν. Η κακομεταχείριση που προκάλεσε στους κατοίκους ήταν τόσο μεγάλη, ώστε ο Γουλιέλμος αναγκάστηκε να συμμαχήσει με τον Φίλιππο Α΄ της Γαλλίας για να αντιμετωπίσει τον γιο του. Ο Γουλιέλμος ενοχλήθηκε έντονα από τη σύζυγό του Ματθίλδη, όταν έμαθε ότι έστελνε κρυφά χρήματα στον Ροβέρτο. Σε εμφύλια μάχη τον Ιανουάριο του 1079 ο Ροβέρτος έριξε τον πατέρα του από το άλογο, τον τραυμάτισε και παρά λίγο να τον σκότωνε, αν δεν τον αναγνώριζε την τελευταία στιγμή από τη φωνή του. Ο Γουλιέλμος ο Κατακτητής έντονα ταπεινωμένος καταράστηκε τον γιο του, στη συνέχεια έλυσε την πολιορκία και επέστρεψε στη Ρουέν.
Κληρονόμος στη Νορμανδία
200px|thumb|right|Ο Ροβέρτος της Νορμανδίας κατά την πολιορκία της Αντιόχειας (1097-1098) Το Πάσχα του 1080 πατέρας και γιος συμφιλιώθηκαν ύστερα από τις επίμονες προσπάθειες της βασίλισσας Ματθίλδης. Ο Ροβέρτος διατήρησε τις καλές σχέσεις με τον πατέρα του μέχρι τον θάνατο της μητέρας του (1083). Αμέσως μετά εγκατέλειψε τη βασιλική αυλή για τη Γαλλία, τη Γερμανία και τη Φλάνδρα. Μετέβη στην Ιταλία, αποπειράθηκε να παντρευτεί την αυτοκράτειρα Ματθίλδη της Κανόσα, αλλά η προσπάθεια του ήταν ανεπιτυχής. Την περίοδο της απουσίας του ο Ροβέρτος έκανε μια σειρά από νόθα τέκνα ανάμεσα στα οποία ο Ριχάρδος, ο οποίος έζησε στην αυλή του θείου του Γουλιέλμου Ρούφου. Ο Ριχάρδος σκοτώθηκε σε ένα κυνηγητικό ατύχημα στο νέο δάσος (1099), με τον ίδιο τρόπο πέθανε και ο θείος του Γουλιέλμος Ρούφος έναν χρόνο αργότερα. Μια νόθη κόρη του Ροβέρτου παντρεύτηκε αργότερα τον Ηλία του Σαιν-Σανς.
Ο πατέρας του πέθανε (1087) και όρισε τον Ροβέρτο διάδοχό του στη Νορμανδία. Ο αδελφός του Γουλιέλμος έγινε βασιλιάς στην Αγγλία και ο μικρότερος Ερρίκος πήρε για αποζημίωση μεγάλη χρηματική περιουσία. Αν και ικανός στις πολεμικές δραστηριότητες και γενναίος, ήταν ευμετάβολος και ασταθής χαρακτήρας, γι' αυτό οι ευγενείς τον προτιμούσαν για βασιλιά σε σχέση με τον αδελφό του. Ήρθε σε συμφωνία με τον αδελφό του Γουλιέλμο, ώστε αν κάποιος από τους δυο πέθαινε χωρίς απογόνους, να οριζόταν διάδοχος ο άλλος. Οι ευγενείς δεν έμειναν ικανοποιημένοι και το 1088 προετοίμασαν επανάσταση στο όνομα του Ροβέρτου αλλά χωρίς επιτυχία, επειδή ο ίδιος δεν ενδιαφέρθηκε πραγματικά να τους υποστηρίξει.
Συμμετοχή στην Α΄ Σταυροφορία
Ο Ροβέρτος πήρε σαν στενό του σύμβουλο τον Ρανούλφ Φλαμπάρντ ο οποίος ήταν επίσης στενός σύμβουλος του πατέρα του, ενώ αργότερα έγινε οικονομικός σύμβουλος του Ροβέρτου Ρούφου μέχρι τον θάνατό του (1100).
Το 1096 ο Ροβέρτος δημιούργησε έναν στρατό για να αναχωρήσει στους Άγιους Τόπους για τη συμμετοχή του στην Α΄ Σταυροφορία. Την εποχή εκείνη ήταν τόσο φτωχός που αναγκαζόταν να μένει στο κρεβάτι του χωρίς ρούχα. Για να συγκεντρώσει τα απαιτούμενα χρήματα για την Σταυροφορία υποθήκευσε το δουκάτο της Νορμανδίας στον αδελφό του Γουλιέλμο με το ποσό των 10.000 μάρκων.
Όταν ο αδελφός του Γουλιέλμος Β΄ πέθανε στις 2 Αυγούστου 1100, ο Ροβέρτος βρισκόταν στο ταξίδι της επιστροφής του από τη Σταυροφορία. Ο σκοπός του ήταν να παντρευτεί μια πλούσια νύφη, ώστε να μπορέσει να συγκεντρώσει τα απαραίτητα χρήματα για να πάρει πίσω το δουκάτο του. Ο αδελφός του Ερρίκος εκμεταλλεύτηκε την ευκαιρία για να πάρει το Αγγλικό στέμμα. Ο Ροβέρτος απαίτησε το Αγγλικό στέμμα βάσει της συμφωνίας που είχε κάνει με τον Γουλιέλμο το 1087. Το 1101 ξεκίνησε την εκστρατεία εναντίον του Ερρίκου, στρατοπέδευσε στο Πόρτσμουθ αλλά έχασε την υποστήριξη των Άγγλων επισκόπων όπως του Ανσέλμου αρχιεπισκόπου του Καντέρμπερι. Η λανθασμένη τακτική του Ροβέρτου επιπλέον επέτρεψε στον Ερρίκο να αντισταθεί εύκολα. Ο Ροβέρτος αναγκάστηκε να αποκηρύξει το Αγγλικό στέμμα.
Αναφέρεται ότι στην Α΄ Σταυροφορία ήταν λαμπρός στρατηγός και πολεμιστής.
Ήττα και ισόβια αιχμαλωσία από τον αδελφό του Ερρίκο
220px|thumb|right|Μνημείο του Ροβέρτου Γ΄ της Νορμανδίας στον Καθεδρικό ναό του Γκλόστερ To 1105 ο Ροβέρτος ξεκίνησε ξανά την εμφύλια διαμάχη στην Αγγλία, ενώ η κατάσταση στη Νορμανδία ήταν έκρυθμη. Ο Ερρίκος εκμεταλλεύτηκε την ευκαιρία να επιτεθεί στη Νορμανδία. Ο Όρντερικ αναφέρει ένα περιστατικό σύμφωνα με το οποίο ο Ροβέρτος είχε στόχο να ακούσει την ομιλία του σεβάσμιου ιερέα Σέρλο, επισκόπου του Σι. Ο Ροβέρτος μέθυσε βαριά την προηγούμενη νύχτα και όταν έπεσε να κοιμηθεί του έκλεψαν τα ρούχα του. Όταν ξύπνησε είδε ότι ήταν γυμνός και με αυτόν τον τρόπο δεν μπόρεσε να παρακολουθήσει την ομιλία του επισκόπου Σέρλο που τόσο επιθυμούσε. Ο Ερρίκος νίκησε οριστικά τον Ροβέρτο στη μάχη του Τινσεμπραί (1106) και ενσωμάτωσε τη Νορμανδία στο Αγγλικό στέμμα, στο οποίο παρέμεινε για τουλάχιστον έναν αιώνα. Ο Ροβέρτος συνελήφθη και φυλακίστηκε στο κάστρο του Ντεβίζ για 20 χρόνια, κατόπιν μετακινήθηκε στο κάστρο του Κάρντιφ, στο οποίο έμεινε μέχρι το τέλος της ζωής του.
Κληρονόμοι
Ο Ροβέρτος παντρεύτηκε τη Σιβύλλη του Κονβερσάνο (την κόρη του Γοδεφρείδου κόμητος του Κονβερσάνο στον δρόμο για την επιστροφή του από τη Σταυροφορία) με την οποία απέκτησε ένα παιδί, τον Γουλιέλμο Κλίτο.
Ο Γουλιέλμος Κλίτο γεννήθηκε στις 25 Οκτωβρίου 1102. Έγινε υποψήφιος διάδοχος στο δουκάτο της Νορμανδίας, αλλά στάθηκε άτυχος σε όλη τη διάρκεια της ζωής του. Δύο φορές επιχείρησε να καταλάβει τη Νορμανδία (1119 και 1125), αλλά απέτυχε και τις δύο. Παντρεύτηκε τη Σιβύλλα του Ανζού, αλλά ο γάμος ακυρώθηκε από τον θείο του Ερρίκο Α΄. Μια νέα προσπάθειά του στη συνέχεια να γίνει διάδοχος στην κομητεία της Φλάνδρας απέτυχε επίσης. Ο Γουλιέλμος Κλίτο πέθανε το 1128 χωρίς να αφήσει απογόνους αφήνοντας τη Νορμανδική δυναστεία μονάχα στον θείο του Ερρίκο Α΄ και στους πιθανούς απογόνους του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δούκες της Νορμανδίας Κατηγορία:Άγγλοι Σταυροφόροι Κατηγορία:Οίκος της Νορμανδίας
Αίρντρι (Αλμπέρτα)
Το Αίρντρι (αγγλικά: Airdrie) είναι πόλη στην Αλμπέρτα του Καναδά στην Περιοχή Κάλγκαρι. Βρίσκεται βόρεια του Κάλγκαρι εντός της Λωρίδας Κάλγκαρι-Έντμοντον στη διασταύρωση του Αυτοκινητοδρόμου Βασιλίσσης Ελισάβετ Β΄ (Queen Elizabeth II Highway) και του Αυτοκινητοδρόμου 567.
Η πόλη του Αίρντρι είναι μέρος της μητροπολιτικής περιοχής απογραφής του Κάλγκαρι και μετέχων δήμος του συμβουλίου μητροπολιτικής περιοχής του Κάλγκαρι (CMRB). Η πόλη περιβάλλεται από την Κομητεία Ρόκι Βιου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Αλμπέρτας
Κορυφούλα Πρέβεζας
Η Κορυφούλα είναι χωριό του Νομού Πρέβεζας και υπάγεται διοικητικά στο δήμο Πάργας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είχε πληθυσμό 59 μόνιμων κατοίκων. Εως το 1927 το χωριό ονομάζονταν Νιαγκάτες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Πρέβεζας
Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου
Η Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου είναι μια εορτή που γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 2 Απριλίου. Καθιερώθηκε από την Ι.Β.Β.Υ., τη Διεθνή Οργάνωση Βιβλίων για τη Νεότητα, το 1966, ημέρα των γενεθλίων του γνωστού Δανού παραμυθά Χανς Κρίστιαν Άντερσεν (2 Απριλίου 1805) και σκοπός της είναι να εμπνεύσει στα παιδιά την αγάπη για το διάβασμα και να κατευθύνει την προσοχή των μεγαλυτέρων στο παιδικό βιβλίο. Ο ετήσιος αυτός εορτασμός βοηθάει στην καλλιέργεια της φιλαναγνωσίας και κεντρίζει το ενδιαφέρον των παιδιών και των νέων για τα βιβλία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Παγκόσμιες ημέρες
Αβελλίνο
Το Αβελλίνο (ιταλικά: Avellino, λατινικά: Abellinum) είναι πόλη και δήμος της Ιταλίας, στην περιφέρεια της Καμπανίας, πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας. Είναι κτισμένη σε οροπέδιο, 42 χμ. βορειοανατολικά της Νάπολης, στο δρόμο που ενώνει το Σαλέρνο και το Μπενεβέντο.
Στις 23 Νοεμβρίου 1980 την περιοχή συγκλόνισε ένας φοβερός σεισμός μεγέθους 6,8 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ που προκάλεσε 2.914 νεκρούς και πάνω από 10.000 τραυματίες.
Μνημεία και αξιοθέατα
Σημαντικά μνημεία της πόλης είναι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Καμπανίας
Πρασινάδα Δράμας
Η Πρασινάδα, έως το 1927 γνωστή ως Τζούρα, είναι χωριό του νομού Δράμας στο δήμο Παρανεστίου στην περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Δράμας Κατηγορία:Δήμος Παρανεστίου
Χερσόνησος Όσα
Η Χερσόνησος Όσα (ισπανικά: Península de Osa) είναι η δεύτερη μεγαλύτερη χερσόνησος της Κόστα Ρίκα μετά τη Χερσόνησο Νικόγια. Ανήκει στην στην Επαρχία Πουνταρένας. Πήρε το όνομά της από το καντόνι Όσα. Βρίσκεται σε συντεταγμένες 8.55°N, -83.5°W.
Γεωγραφία
Η Χερσόνησος Όσα βρίσκεται κεντρικά της Κόστα Ρίκα, σε συντεταγμένες 8.55°N, -83.5°W. Στα δυτικά, στα νότια και στα ανατολικά βρέχεται από τον Ειρηνικό Ωκεανό.
Πόλεις που βρίσκονται στη Χερσόνησο
ο Κατηγορία:Επαρχία Πουνταρένας
Ιάκωβος Μιλεντίγιεβιτς - Αλιφιέρης
Ο Ιάκωβος Μιλεντίγιεβιτς - Αλιφιέρης είναι διεθνής εν ενεργεία καλαθοσφαιριστής που αγωνίζεται την περίοδο 2016-17 με τα χρώματα του Α.Σ.Ε. Δούκα στο πρωτάθλημα της Α2 κατηγορίας Ανδρών. Είναι Πρωταθλητής Ευρώπης (κατηγορία Εφήβων) καθώς διετέλεσε βασικό στέλεχος της ελληνικής ομάδας που κατέκτησε τον οικείο τίτλου του 2015, επικρατώντας στον μεγάλο τελικό της Τουρκίας (64-61).
Δήμος Μπραέσσας
Ο Δήμος Μπραέσσας ή Μπραέσας (Αιτωλικό 1880 - Αθήνα 1964) ήταν Έλληνας ιμπρεσιονιστής ζωγράφος.
Βιογραφία & έργο
Γεννήθηκε το 1880 στο Αιτωλικό και σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας από το 1903 έως το 1909. Παρόλο που εκείνη την περίοδο κυριαρχούσε ακόμη η ακαδημαϊκή αντίληψη που προερχόταν από τους εκπροσώπους της σχολής του Μονάχου, ο Μπραέσσας στράφηκε από νωρίς προς άλλες καλλιτεχνικές κατευθύνσεις επηρεασμένος από τον γαλλικό ιμπρεσιονισμό. Σημαντική επιρροή στο έργο του είχε η συναναστροφή του με καλλιτέχνες όπως ο Περικλής Βυζάντιος, ο Στέλιος Μηλιάδης και ο Γεώργιος Κοσμαδόπουλος αλλά και το έργο του Νικόλαου Λύτρα. Στο έργο του Μπραέσσα κυριαρχεί η υπαιθριστική ζωγραφική σε πλούσια χρώματα και φωτεινούς τόνους υπό την επιρροή του γαλλικού ιμπρεσιονισμού. Τα έργα του περιλαμβάνουν τοπιογραφίες, ηθογραφίες και νεκρή φύση.
Ο Μπραέσσας ήταν ενεργό στέλεχος του συνδικαλιστικού τομέα των καλλιτεχνών: συμμετείχε το 1910 στην ίδρυση του Συνδέσμου Ελλήνων Καλλιτεχνών, μεταπολεμικά υπήρξε ενεργό μέλος του Καλλιτεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος ενώ το 1953 συμμετείχε στη Φιλική Ομάδα, μια ολιγομελή και βραχύβια καλλιτεχνική προσπάθεια εκπροσώπων του γαλλικού ιμπρεσιονισμού. Πέθανε το 1964 στην Αθήνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι
Ιππόλυτος (τραγωδία)
μικρογραφία|383x383εσ Ο Ιππόλυτος στεφανίας ή στεφανηφόρος είναι αρχαία τραγωδία που έγραψε ο Ευριπίδης και διδάχτηκε (παίχτηκε) το 428 π.Χ.. Το έργο αποτελείται από 1.466 στίχους. Η τετραλογία που τον περιελάμβανε ήταν μια από τις 5 τετραλογίες με τις οποίες ο Ευριπίδης κέρδισε τα πρωτεία, δηλαδή νίκη στους δραματικούς αγώνες. Δεύτερος κατετάχθη ο Ιόφων, γιος του Σοφοκλή, ενώ τρίτος βγήκε ο Ίων ο Χίος.
Η υπόθεση
Κατόπιν αυτού η Φαίδρα αισχυνόμενη απαγχονίζεται αφού προηγουμένως με σημείωμα διαβάλει τον νέο στον πατέρα του Θησέα ο οποίος στη συνέχεια με σκληρή κατάρα προκαλεί τον κύριο όλεθρο του ήρωα.
Με βάση αυτή την τραγωδία ο Ρωμαίος Σενέκας αλλά και ο Γάλλος Ρακίνας δημιούργησαν αντίστοιχα έργα με το όνομα Φαίδρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγωδίες του Ευριπίδη
Ζώνη της Ιππολύτης
thumb|right|299x299px|Ο Ηρακλής πολεμά τις αμαζόνες, αττική υδρία, 5ος αιώνας π.Χ.
Η κλοπή της ζώνης της Ιππολύτης αποτέλεσε, κατά την ελληνική μυθολογία, τον ένατο άθλο του Ηρακλή.
Η ζώνη
Η Ιππολύτη, ή βάσει άλλης εκδοχής Μελανίππη, ήταν βασίλισσα των Αμαζόνων. Η ζώνη τής είχε δοθεί ως δώρο από τον Άρη, τον θεό του Πολέμου, και αποτελούσε για τις Αμαζόνες έμβλημα εξουσίας. Η Αδμήτη, κόρη του Ευρυσθέα, επιθυμούσε να αποκτήσει τη ζώνη αυτή, γι' αυτό και ο Ευρυσθέας ανέθεσε στον Ηρακλή να του τη φέρει.
Το ταξίδι
Ο Ηρακλής συνοδεύτηκε στην αποστολή του αυτή από αρκετούς συντρόφους του, όπως τον Θησέα, τον Πηλέα, τον Τελαμώνα, τους γιους του Τρικκαίου Διημάχου (Δηιλέων, Αυτόλυκος και Φλόγιος). Στο ταξίδι τους έως τον Εύξεινο Πόντο αντιμετώπισαν, όπως ήταν αναμενόμενο, κάποιες περιπέτειες. Στην Πάρο οι άγριες διαθέσεις των κατοίκων του νησιού τους εξώθησαν να σκοτώσουν δύο συντρόφους του Ηρακλή. Ο ήρωας τότε εξοργισμένος σκότωσε τα τέσσερα παιδιά του Μίνωα που κατοικούσαν στο νησί και πολιόρκησε τους κατοίκους του νησιού μέσα στα τείχη της πόλης. Εκείνοι, μη αντέχοντας την πολιορκία, αναγκάστηκαν να συνθηκολογήσουν με τον Ηρακλή και να αντικαταστήσουν τους δύο νεκρούς συντρόφους του με τον Σθένελο και τον Αλκαίο, εγγονούς του Μίνωα.
Στη Μυσία, ο βασιλιάς της Λύκος βρισκόταν σε πόλεμο με μια γειτονική φυλή. Ο Ηρακλής τον βοήθησε να νικήσει τους εχθρούς του και εκείνος για να τον τιμήσει ονόμασε τη χώρα που κατέκτησε Ηράκλεια.
Στη χώρα των Αμαζόνων
Μετά από αυτές τις περιπέτειες οι ήρωες αποβιβάστηκαν στη Θεμίσκυρα, πρωτεύουσα της χώρας των Αμαζόνων. Κατά το μύθο ο Ηρακλής σκότωσε την Ιππολυτη για να κλέψει την Ζώνη της. Για κάποιους άλλους σύμφωνα με μία άλλη παραλλαγή του μύθου η Ιππολύτη φαινόταν καταρχήν πρόθυμη να τους παραχωρήσει τη ζώνη. Ωστόσο η Ήρα, θέλοντας να δυσκολέψει το έργο του Ηρακλή, μεταμορφώθηκε σε Αμαζόνα και ξεσήκωσε τις υπόλοιπες εναντίον του. Αυτό το κατόρθωσε διαδίδοντας τη φήμη ότι ο Ηρακλής και οι σύντροφοι του είχαν σκοπό να απαγάγουν τη βασίλισσά τους. Αποτέλεσμα της δολοπλοκίας ήταν οι Αμαζόνες να οπλιστούν ακαριαία και να ορμήσουν στο μέρος όπου βρισκόταν το πλοίο του Ηρακλή. Ακολούθησε αιματηρή μάχη η οποία οδήγησε στον θάνατο πολλές από τις Αμαζόνες.
Ο Απολλόδωρος ο Αθηναίος υποστήριζε ότι μεταξύ των Αμαζόνων που θανατώθηκαν βρισκόταν και η Ιππολύτη, από το νεκρό σώμα της οποίας ο Ηρακλής πήρε τελικά τη ζώνη. Ο Διόδωρος ο Σικελιώτης από την άλλη αναφέρει ότι η Ιππολύτη απλά αιχμαλωτίστηκε και παρέδωσε τη ζώνη ως αντάλλαγμα για την ελευθερία της. Ό Απολλώνιος ο Ρόδιος πάντως αναφέρει πως ο Ηρακλής έπιασε με ενέδρα την κόρη του Άρη, την Μελανίππη, εκεί που προχωρούσε, και η Ιππολύτη του έδωσε τη στολισμένη ζώνη της λύτρα για την αδελφή της, και ο Ηρακλής την έστειλε πίσω απείραχτη.
Ο Ηρακλής στην Τροία
Στα πλαίσια του μύθου αυτού εντάσσεται και το πέρασμα του Ηρακλή από την Τροία. Κατά τον Απολλόδωρο τον Αθηναίο, ο Ηρακλής πριν επιστρέψει στις Μυκήνες για να παραδώσει τη ζώνη στον Ευρυσθέα βρέθηκε στην Τροία. Εκεί βρήκε την Ησιόνη, κόρη του βασιλιά Λαομέδοντα, δεμένη σε ένα βράχο και προορισμένη να κατασπαραχθεί από ένα τέρας.
Ο λόγος που η πριγκίπισσα βρισκόταν δεμένη είχε τις ρίζες του σε παλαιότερα περιστατικά. Ο Απόλλωνας και ο Ποσειδώνας, τιμωρημένοι από τον Δία, αναγκάστηκαν να βοηθήσουν τον Λαομέδοντα στο χτίσιμο των τειχών της πόλης του έναντι αμοιβής. Ο Λαομέδοντας, όμως, αρνήθηκε να δώσει αυτά που υποσχέθηκε και έτσι εκείνοι έριξαν την οργή τους στην Τροία. Ο Απόλλωνας έστειλε επιδημία πανώλης στην πόλη και ο Ποσειδώνας ένα θαλάσσιο τέρας, το οποίο καταβρόχθιζε ανυποψίαστους περαστικούς. Οι Τρώες τότε στράφηκαν σε ένα μαντείο, το οποίο τους έδωσε σαν μοναδική λύση τη θυσία της Ησιόνης. Η πριγκίπισσα θα δινόταν βορά στο τέρας και το κακό θα περνούσε.
Ο Ηρακλής υποσχέθηκε στον Λαομέδοντα να ελευθερώσει την κόρη του με αντάλλαγμα τα άλογα, τα οποία του είχε δωρίσει ο Δίας για να τον παρηγορήσει για την αρπαγή του Γανυμήδη. Ο Ηρακλής σκότωσε το τέρας και απελευθέρωσε την Ησιόνη όμως ο Λαομέδοντας για μία ακόμη φορά αθέτησε την υπόσχεση του. Ο Ηρακλής τον απείλησε και αποχώρησε. Σε λίγο καιρό επέστρεψε και ξεκίνησε πολιορκία της πόλης, η οποία στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία. Η εκστρατεία του Ηρακλή εναντίον της Τροίας μνημονεύεται και στην Ιλιάδα.
Καλλιτεχνικές παραστάσεις
Οι καλλιτεχνικές παραστάσεις του ένατου άθλου του Ηρακλή απεικονίζουν κυρίως γενικότερες μάχες μεταξύ των συντρόφων του και των Αμαζόνων. Σε αυτές εμφανίζεται και ο Ηρακλής να τραβάει την Ιππολύτη από την περικεφαλαία, την ασπίδα, το χέρι, τον ώμο ή και τα μαλλιά.
Δείτε επίσης
Ζώνη Ιππολύτης
New Super Mario Bros.
Το New Super Mario Bros. (Χέπμπορν: Nyū Sūpā Mario Burazāzu) είναι βιντεοπαιχνίδι πλατφόρμας που αναπτύχθηκε και διανεμήθηκε από την Nintendo για το Nintendo DS. Το παιχνίδι κυκλοφόρησε αρχικά στη Βόρεια Αμερική και την Ιαπωνία τον Μάιο του 2006 και έπειτα στην Αυστραλία και την Ευρώπη τον Ιούνιο του ίδιου χρόνου. Είναι το πρώτο side-scrolling παιχνίδι με τον Mario μετά το Super Mario Land 2: 6 Golden Coins του 1992, και το πρώτο παιχνίδι της σειράς Super Mario μετά το Super Mario Sunshine του 2002. Είναι το παιχνίδι με τις περισσότερες πωλήσεις για τη φορητή κονσόλα Nintendo DS.
Τρόπος παιχνιδιού
Η πλοκή του παιχνιδιού είναι παρόμοια με τα άλλα παιχνίδια της σειράς. Ο Mario πρέπει να σώσει την Peach και να νικήσει τον Bowser. Το παιχνίδι έχει συνολικά 80 επίπεδα. Ο Mario συλλέγει power-ups, συνολικά επτά, τα Blue Shell, Fire Flower, Mega Mushroom, Mini Mushroom, Super Mushroom και Starman. Τα αφεντικά του παιχνιδιού είναι εννέα, οι Bowser Jr. (σε όλα τα Worlds, μόνο στους πύργους και το κάστρο του Bowser), Mummipokey (World 2), Cheepskipper (World 3), Mega Goomba (World 4), Petey Piranha (World 5), Monty Tank (World 6), Lakithunder (World 7), Dry Bowser (World 8), και τέλος ο Bowser (World 1-World 8).
Υποδοχή
Το παιχνίδι απέσπασε διθυραμβικές κριτικές.
Παραπομπές
Κατηγορία:Mario Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2006 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια πλατφόρμας Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια side-scrolling Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Nintendo DS
Μπλε πολυκατοικία
Η Μπλε πολυκατοικία είναι μια από τις παλαιότερες πολυκατοικίες της Αθήνας και αποτελεί σταθμό στην ιστορία της ελληνικής αρχιτεκτονικής.
Κατασκευάστηκε την περίοδο 1932-1933 για λογαριασμό της οικογένειας Αντωνόπουλου από τον αρχιτέκτονα Κυριάκο Παναγιωτάκο (1902 - 1982) και βρίσκεται στην διασταύρωση των οδών Αραχώβης και Θεμιστοκλέους στην περιοχή των Εξαρχείων, δεσπόζοντας πάνω από το βόρειο τμήμα της πλατείας. Βρίσκεται στους πρόποδες του λόφου Στρέφη ενώ έχει θέα και προς τον Λυκαβηττό. Το όνομά της οφείλεται στο αρχικό της μπλε χρώμα που επιμελήθηκε ο γνωστός ζωγράφος Σπύρος Παπαλουκάς. Πρόκειται ουσιαστικά για δύο κτήρια, με διαφορετικές εισόδους, που ενώνονται μεταξύ τους μέσω του δώματος και του φωταγωγού. Στο δώμα παλιότερα υπήρχε εντευκτήριο, το οποίο όμως διαλύθηκε για να φτιαχτούν επτά νέα διαμερίσματα αυξάνοντας έτσι τον αριθμό στα 39. Στα αρχικά σχέδια του Παναγιωτάκου προβλεπόταν και πισίνα, η οποία τελικώς δεν κατασκευάστηκε. Το έργο αυτό για την εποχή του ήταν πρωτοποριακό και αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα του μοντερνισμού της δεκαετίας του '30. Ο γνωστός αρχιτέκτονας και διακοσμητής Λε Κορμπυζιέ δήλωσε για τη μπλε πολυκατοικία ότι "είναι πολύ όμορφη".
Το κτήριο αυτό κατά την περίοδο της δικτατορίας Μεταξά και του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου στέγασε την αντικατασκοπική οργάνωση "Μίδας" καθώς και το επιτελείο του αξιωματικού Γιάννη Τσιγάντε. Την εποχή των Δεκεμβριανών οι μαχητές του ΕΛΑΣ τρεις φορές είχαν αποπειραθεί να ανατινάξουν το κτίριο. Κατά καιρούς στο κτήριο διέμειναν σημαντικές προσωπικότητες, όπως οι Ρένος Αποστολίδης,Λεωνίδας Κύρκος, Σοφία Βέμπο, Γεώργιος Ρωμανός, πολιτικός, Λιλή Ζωγράφου, απόγονος του Διονυσίου Σολωμού, Δημήτρης Χορν, Αλέξης Μινωτής, Κατίνα Παξινού, Κωστής Αντωνόπουλος, επιχειρηματίας και ιδιοκτήτης της πολυκατοικίας, Φρέντυ Γερμανός, Δημήτρης Μυράτ, Βαγγέλης Μεϊμαράκης, υπουργός, η κόρη του Ιωάννη Μεταξά κ.ά.
Το αρχικό χρώμα της πολυκατοικίας ξεθώριασε, και τη δεκαετία του 2000 βαμμένη με λευκό χρώμα. Για την ιστορία της μπλε πολυκατοικίας έχει κυκλοφορήσει το ομώνυμο βιβλίο από την ανηψιά του Παναγιωτάκου, Μάρω Καρδαμίτση-Αδάμη.
Στη συγκεκριμένη πολυκατοικία έχουν πραγματοποιηθεί τα εσωτερικά γυρίσματα της ταινίας  "Ο ζηλιαρογατος"(1957) με πρωταγωνιστή τον Βασίλη Λογοθετίδη και της σειράς Λόγω Τιμής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διατηρητέα κτίρια στην Αθήνα Κατηγορία:Πολυκατοικία
Πατροκλής ο Μακεδόνας
Από του έτους 285 μέχρι το 282 π.Χ. ο Πατροκλής επεχείρησε μεγάλες εξερευνήσεις στη Κασπία θάλασσα και στην Υρκανία. Αποτέλεσμα εκείνων των εξερευνήσεων ήταν η διάλυση της μέχρι τότε επικρατούσας πλάνης δια της οποίας και ταυτίζονταν η Κασπία θάλασσα με τη Μαιώτιδα λίμνη.
Τον Πατροκλή αναφέρουν ο Βιτρούβιος, ο Διόδωρος ο Σικελιώτης, ο Στράβων, ο Πλίνιος και ο Ερατοσθένης.
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνιστική περίοδος Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ναύαρχοι Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες στρατηγοί Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες γεωγράφοι
Τα Καλύτερά μας Χρόνια
Τα Καλύτερά μας Χρόνια είναι τηλεοπτική σειρά μυθοπλασίας, παραγωγής 2020-2023, που προβλήθηκε από τον τηλεοπτικό σταθμό ΕΡΤ1 από τις 15 Οκτωβρίου 2020 έως τις 20 Ιουνίου 2023.
Σενάριο
Το σενάριο της σειράς γράφτηκε από τον Νίκο Απειρανθίτη, την Κατερίνα Μπέη και την Δώρα Μασκλαβάνου, ενώ η σκηνοθεσία έγινε από την Όλγα Μαλέα και τον Νίκο Κρητικό στον πρώτο κύκλο. Στον δεύτερο κύκλο σκηνοθέτης ήταν ο Νίκος Κρητικός. Παραγωγοί είναι οι Διονύσης Σαμιώτης και Ναταλύ Δούκα, ενώ την εκτέλεση παραγωγής είχε αναλάβει η εταιρεία Tanweer Productions.
Ο πρώτος κύκλος της σειράς εξιστορεί την καθημερινότητα μιας ελληνικής οικογένειας που ζει στην Αθήνα και συγκεκριμένα στη γειτονιά του Γκύζη, ξεκινώντας από το 1969 και συνεχίζοντας στις αρχές της δεκαετίας του 1970, κατά τη διάρκεια της δικτατορίας, φτάνοντας μέχρι το 1973. Στον δεύτερο κύκλο, η σειρά περνάει στην περίοδο της Μεταπολίτευσης από το 1974 έως το 1975 και στη συνέχεια από το 1977 έως το 1979, ενώ στον τρίτο κύκλο απεικονίζει τα τέλη της δεκαετίας του 1970 και τη δεκαετία του 1980, φτάνοντας στο 1983 έως και το προτελευταίο επεισόδιο, ενώ στο τελευταίο επεισόδιο κάνει ένα άλμα στο 1987 και στην κατάκτηση του Ευρωμπάσκετ 1987 από την Εθνική Ελλάδας.
Ηθοποιοί
Στη σειρά πρωταγωνιστούν oι: Κατερίνα Παπουτσάκη, Μελέτης Ηλίας, Μανώλης Γκίνης, Δημήτρης Καπουράνης, Εριφύλη Κιτζόγλου, Υβόννη Μαλτέζου, Τζένη Θεωνά, Ρένος Χαραλαμπίδης, Νατάσα Ασίκη, Μελίνα Βάμπουλα, Γιάννης Δρακόπουλος, Ερρίκος Λίτσης, Γεωργία Κουβαράκη, Έκτορας Φέρτης, Αμέρικο Μέλης. Στο ρόλο του αφηγητή ο Βασίλης Χαραλαμπόπουλος.Δημήτρης Σέρφας, Βαγγέλης Δαούσης, Κωνσταντίνα Μεσσήνη, Τίτος Πινακάς.
Γυρίσματα
Τα εξωτερικά γυρίσματα της σειράς πραγματοποιήθηκαν εξ ολοκλήρου σε ένα εγκαταλειμμένο σχολικό κτιριακό συγκρότημα στην Αγία Παρασκευή Αττικής, ενώ αυτά του διαμερίσματος της οικογένειας Αντωνοπούλου σε ένα σπίτι στου Παπάγου, κατασκευής του 1963, το οποίο ανακαινίστηκε, με την εσωτερική του όμως διαρρύθμιση να παραμένει αναλλοίωτη. Γυρίσματα έγιναν και στο ποδοσφαιρικό γήπεδο του Παπάγου, επί της οδού Κύπρου, καθώς και στο 3ο Δημοτικό Σχολείο Αγίας Παρασκευής.
Επισκόπηση επεισοδίων
<references group="Σημ"/>
Προβολή
Η πρώτη προβολή της σειράς πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη 15 Οκτωβρίου 2020 από την ΕΡΤ1. Έκτοτε προβαλλόταν την πρώτη σεζόν κάθε Πέμπτη και Παρασκευή στις 22:00 με καινούρια επεισόδια, και την Κυριακή από τις 16:00 έως τις 18:00 προβάλλονται σε επανάληψη τα επεισόδια της τρέχουσας εβδομάδας. Από τις 11 Φεβρουαρίου 2021 ξεκίνησε η προβολή της και μέσω του δορυφορικού προγράμματος ERT World για τους Έλληνες του εξωτερικού. Την ίδια περίοδο η ΕΡΤ ήρθε σε συμφωνία με το ΡΙΚ για την παραχώρηση δικαιωμάτων μετάδοσης της σειράς στην Κύπρο και την διάθεση της μέσω των ΡΙΚ1, ΡΙΚ HD και της ιστοσελίδας του ιδρύματος. Η πρεμιέρα της σειράς στην Κύπρο έγινε στις 2 Οκτωβρίου 2021.
Από τις 28 Σεπτεμβρίου 2021 ξεκίνησε η προβολή του δεύτερου κύκλου της σειράς, η οποία προβλήθηκε κάθε Τρίτη και Πέμπτη στις 23:00.
Ο δεύτερος κύκλος συνέχισε της προβολή του από την Τρίτη 20 Σεπτεμβρίου 2022 με διπλά επεισόδια κάθε Τρίτη στις 22:00. Το ίδιο πρόγραμμα προβολής ακολούθησε και ο τρίτος κύκλος, που ξεκίνησε στις 17 Ιανουαρίου 2023 και ολοκληρώθηκε στις 20 Ιουνίου 2023.
Κριτικές
Σύμφωνα με τη Γεωργία Τσατσάνη, η σειρά αποτελεί την επιτομή της αστικοποίησης της Αθήνας τις δεκαετίες του 1960 και του 1970.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές της δεκαετίας του 2020 Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές ΕΡΤ Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές τηλεοπτικές σειρές
Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Πειραιώς 1962-63
Α΄ Κατηγορία
Το πρωτάθλημα ολοκληρώθηκε στις 31 Μαρτίου με αγώνες κατάταξης μεταξύ ισοβαθμούντων ομάδων για τη 2η αλλά και την τελευταία θέση.
Β΄ Κατηγορία
Η Β΄ Κατηγορία διεξήχθη μέσα στο 1963 και η προκριματική φάση ολοκληρώθηκε το Μάιο.Στην τελική φάση προκρίθηκαν 4 σύλλογοι: ΑΕΚ Φαλήρου, ΑΕ Δ΄ Καραβά , Πανασπροπυργιακός και ΑΟ Ποντίων Νίκαιας.
Η κατάταξη στην τελική φάση που διήρκεσε από 19 Μαΐου ως 9 Ιουνίου είχε ως εξής:
Οι 14 συνολικά ομάδες που συμμετείχαν χωρισμένες σε δυο ομίλους:
Πηγές
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Πειραιώς Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1962-1963
Επιστημονικό Κέντρο της Πέτνιτσα
Ιστορία
Το Επιστημονικό Κέντρο της Πέτνιτσα ιδρύθηκε το 1982 ως ένα Γιουγκοσλαβικό επιστημονικό κέντρο για φιλόδοξους μαθητές δημοτικού και γυμνασίου, για εξωσχολικές δραστηριότητες, που επιβλέπεται από καθηγητές πανεπιστημίου, ερευνητές από διάφορα Γιουγκοσλαβικά και (κυρίως) Σερβικά Ιδρύματα, και επιστημονικούς συνεργάτες και προπτυχιακούς και μεταπτυχιακούς φοιτητές. Όπως αναφέρεται στην επίσημη ιστοσελίδα του Κέντρου, πρόκειται για «το μεγαλύτερο και, ίσως, το παλαιότερο (τέτοιο κέντρο) στη Νοτιοανατολική Ευρώπη».
Αγία Θέκλη Ζακύνθου
Η Αγία Θέκλη είναι οικισμός της Ζακύνθου. Διοικητικά υπάγεται στην τοπική κοινότητα  Άνω Βολιμών, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Ελατίων, του δήμου Ζακύνθου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ζακύνθου, στην περιφέρεια Ιονίων Νήσων, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πρίν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στην επαρχία και νομό Ζακύνθου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Επτανήσων.
Επιστημονικό Κέντρο της Πέτνιτσα
Ιστορία
Το 2010 άρχισαν εργασίες ανακαίνισης των εγκαταστάσεων στην Πέτνιτσα. Συγκεκριμένα:
Αγία Θέκλη Ζακύνθου
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1961 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Άνω Βολιμών της Ζακύνθου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Άνω Βολιμών και προσαρτήθηκε στον δήμο Ελατίων. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Ελατίων και προσαρτήθηκε στον δήμο Ζακύνθου.
Επιστημονικό Κέντρο της Πέτνιτσα
Σκοπός
σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Question_to_understand.jpg|μικρογραφία|361x361εσ|Η ρήση «Ρώτα για να μάθεις» στο Ερευνητικό Κέντρο της Πέτνιτσα. Τα περισσότερα από τα προγράμματα του Επιστημονικού Κέντρου της Πέτνιτσα προορίζονται για τους μαθητές της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, αλλά υπάρχουν και πολλά προγράμματα για μαθητές του δημοτικού. Επίσης, υπάρχουν ειδικά σεμινάρια και δραστηριότητες για φοιτητές και καθηγητές φυσικών επιστημών.
Αγία Θέκλη Ζακύνθου
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά της Ζακύνθου Κατηγορία:Δήμος Ζακύνθου
Επιστημονικό Κέντρο της Πέτνιτσα
Σκοπός
Το Επιστημονικό Κέντρο της Πέτνιτσα τρέφει διεθνή χαρακτήρα, και οι προσερχόμενοι στα τακτικά προγράμματά τους προέρχονται κυρίως από όλες τις χώρες της πρώην Γιουγκοσλαβίας, αλλά και από άλλες (κυρίως Βαλκανικές και Ευρωπαϊκές) χώρες. Τα περισσότερα μαθήματα διδάσκονται στην σερβική γλώσσα, με την οποία είναι εξοικειωμένοι οι πρώην Γιουγκοσλάβοι. Οι Διεθνείς διοργανώσεις, οι κατασκηνώσεις και τα συνέδρια, διεξάγονται κύρια στην αγγλική γλώσσα και, λιγότερο, στη ρωσική.
Διεθνής Πέτνιτσα
σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Petnica_Science_Center_Yard.jpg|αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Η Αυλή του Επιστημονικού Κέντρου της Πέτνιτσα. Στο παρασκήνιο φαίνεται το κωδωνοστάσιο της εκκλησίας τους. Διεθνής Πέτνιτσα είναι το όνομα ενός από τα προγράμματα που διεξάγονται στα αγγλικά. Διοργανώνεται μια φορά το χρόνο, για τους διεθνείς συμμετέχοντες. Οι μαθητές 17- 21 ετών καλούνται να σχεδιάσουν και να τεκμηριώσουν πραγματικές επιστημονικές εργασίες σε 15 τομείς (Μαθηματικά, Φυσική, Αστρονομία, Ηλεκτρονική, Πληροφορική και Ρομποτική, Βιολογία, Μοριακή Βιοϊατρική, Χημεία, Γεωλογία, Γεωγραφία, Αρχαιολογία, Ιστορία, Γλωσσολογία, Κοινωνιολογία και Ψυχολογία). Διεξάγεται ετήσια τους μήνες Ιούλιο- Αύγουστο και διαρκεί 15 ημέρες.
Ο καθηγητής Ίβαν Άνιτσιν από τη Σχολή Φυσικής του Πανεπιστημίου του Βελιγραδίου και το Ινστιτούτο Φυσικής του Βελιγραδίου είναι Πρόεδρος της Επιστημονικής Επιτροπής της Διεθνούς Επιστημονικής Διάσκεψης Νεολαίας, με θέμα «Ένα Βήμα προς την Επιστήμη», και σημαντικός χορηγός του Επιστημονικού Κέντρου της Πέτνιτσα.
Το Επιστημονικό Κέντρο βρίσκεται στο χωριό Πέτνιτσα, κοντά στο Βάλιεβο (Δυτική Σερβία). Διαθέτει πλήρως εξοπλισμένες εγκαταστάσεις διαμονής σε κοιτώνες 100 καταλυμάτων, και ένα εστιατόριο, και διαθέτει πολυάριθμα εργαστήρια, αίθουσες διδασκαλίας και μία μεγάλη και πολυ-λειτουργική βιβλιοθήκη με ένα προσεκτικά σχεδιασμένο Διδακτικό Κέντρο.
Οι μαθητές και οι εκπαιδευτικοί, συμμετέχοντας στα προγράμματα του Επιστημονικού Κέντρου, έχουν πρόσβαση στην πλούσια βιβλιοθήκη με τα πάνω από 40.000 βιβλία και περιοδικά, βάση δεδομένων με χιλιάδες ηλεκτρονικά περιοδικά και βιβλία, και Διδακτικό Κέντρο.