cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Προεδρικές εκλογές στην Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας (2009)
Παραπομπές
2009
Κυριάκος Παπαδημητρίου (Κύπριος βουλευτής)
Ο Κυριάκος Παπαδημητρίου ήταν Ελληνοκύπριος πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής εκλεγμένος στην Εκλογική Περιφέρεια Πάφου με την Προοδευτική Παράταξη και το ΔΗΚΟ.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Κυριάκος Παπαδημητρίου γεννήθηκε στην Πέγεια το 1922. Ομιλούσε, πέρα από την ελληνική, την αγγλική γλώσσα. Απέκτησε πτυχίο οδοντιατρικής. Εργάστηκε ως μετεωρολόγος και ως οδοντίατρος.
Απεβίωσε στις 7 Μαρτίου 2012.
Πολιτική διαδρομή
Εξελέγη βουλευτής στις Βουλευτικές εκλογές 1970 στην Εκλογική Περιφέρεια Πάφου με την Προοδευτική Παράταξη για την Β΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Επανεξελέγη στις Βουλευτικές εκλογές 1976 με τη Δημοκρατική Παράταξη (μετέπειτα ΔΗΚΟ) στην ίδια περιφέρεια για την Γ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Επανεξελέγη στις Βουλευτικές εκλογές 1981 για την Δ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.
Τιεντσίν
Το Τιεντσίν (κινεζικά: 天津,, ταχυδρομική ορθογραφία: Tientsin) είναι πόλη στην βόρεια Κίνα και μία από τις πέντε "εθνικές κεντρικές πόλεις" της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας ανεξάρτητες από επαρχίες, υπό τη διαχείριση της κεντρικής κυβέρνησης. Είναι η έκτη μεγαλύτερη πόλη της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, και ένα σημαντικό βιομηχανικό κέντρο και λιμάνι που εξυπηρετεί τη βορειανατολική Κίνα.
Ιστορία
Το άνοιγμα του Μεγάλου Καναλιού της Κίνας κατά τη διάρκεια της δυναστείας Σούι, ώθησε την ανάπτυξη της Τιεντζίν σε εμπορικό κέντρο. Μέχρι το 1404, η Τιεντζίν ονομαζόταν "Τσιγκού".
Στις 12 Αυγούστου 2015, δύο τεράστιες εκρήξεις σε χημικό εργοστάσιο συντάραξαν την πόλη προκαλώντας σεισμό 2,3 Ρίχτερ και αφήνοντας πίσω 173 νεκρούς και εκτεταμένες καταστροφές. Η έκρηξη ήταν τόσο σφοδρή ώστε έγινε ορατή από το διάστημα.
Δείτε επίσης
Βιβλιοθήκη του Τιεντσίν Πινχάι
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Κίνας Κατηγορία:Αποικίες της Γερμανίας
Χαμπής Κυριάκου
Ο Χαμπής Κυριάκου είναι Ελληνοκύπριος ιατρός και πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής εκλεγμένος στην Εκλογική Περιφέρεια Λάρνακας με το ΔΗΚΟ.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Χαμπής Κυριάκου γεννήθηκε στο Γεράνι Αμμοχώστου το 1945. Ομιλεί, πέρα από την ελληνική, την αγγλική γλώσσα. Απέκτησε πτυχίο ιατρικής με ειδικότητα στην παθολογία. Εργάζεται ως παθολόγος.
Πολιτική διαδρομή
Διεκδίκησε εκλογή στις Βουλευτικές εκλογές 1981 στην Εκλογική Περιφέρεια Λάρνακας με το ΔΗΚΟ αλλά δεν εξελέγη αρχικά. Μετά από απόφαση του εκλογοδικείου ανακηρύχθηκε βουλευτής για την Δ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο στις 18 Φεβρουαρίου 1982.
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Δημοκρατικό Κόμμα Κατηγορία:Βουλευτές Λάρνακας Κατηγορία:Κύπριοι παθολόγοι Κατηγορία:Βουλευτές Δ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Βουλευτικές εκλογές στην πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας (2016)
Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στην Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας στις 11 Δεκεμβρίου 2016 με έναν επαναληπτικό γύρο στις 25 Δεκεμβρίου στο Γκόστιβαρ και στο Τέαρτσε. Παρότι συγκέντρωσε ποσοστό 39%, το εθνικιστικό VMRO-DPMNE του Νίκολα Γκρούεφσκι υπέστη απώλειες στα ποσοστά του και στην κοινοβουλευτική του εκπροσώπηση.
Πλαίσιο
Η απερχόμενη κυβέρνηση ανέλαβε το 2014 και κατηγορήθηκε για αυταρχικότητα και διαφθορά, με χαρακτηριστικά παραδείγματα το σκάνδαλο των τηλεφωνικών υποκλοπών, το οποίο αποκαλύφθηκε κατά την ίδια περίοδο, και την αποχή της αντιπολίτευσης από το κοινοβούλιο.
Η πρώτη συμφωνία για τη διεξαγωγή πρόωρων εκλογών τον Ιούλιο του 2015 έγινε ανάμεσα στα τέσσερα μεγαλύτερα κόμματα της ΠΓΔΜ και ορίστηκε η ημερομηνία της 24ης Απριλίου και αργότερα η ημερομηνία μεταφέρθηκε στην 5η Ιουνίου 2016.
Έπειτα από τη μεσολάβηση των ΗΠΑ και της ΕΕ, τον Ιούλιο του 2016 τα 4 μεγαλύτερα πολιτικά κόμματα πέτυχαν μια νέα συμφωνία για να διεξαχθούν πρόωρες εκλογές.
Οι εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι στους εκλογικούς καταλόγους της χώρας ήταν γύρω στο 1,5 εκατομμύριο, ενώ έλαβαν μέρος συνολικά 11 κόμματα και συνασπισμοί κομμάτων.
Εκλογικό σύστημα
Από τις συνολικά 123 έδρες στη Συνέλευση της Δημοκρατίας, οι 120 εκλέγονται σε 6 περιφέρειες (που αριθμούν 20 έδρες η καθεμιά) με τη χρήση του συστήματος της κλειστής λίστας με αναλογική εκπροσώπηση, χωρίς εκλογικό όριο, με την κατανομή των εδρών να γίνεται με τη μέθοδο Ντ' Οντ. Οι υπόλοιπες 3 έδρες είναι μονοεδρικές περιφέρειες που εκλέγονται με το πλειοψηφικό σύστημα και εκπροσωπούν τους απόδημους κατοίκους της ΠΓΔΜ (που ζουν στο εξωτερικό), με μία έδρα για την Ευρώπη και την Αφρική, μία για την Αμερική και μία με την Ασία και την Αυστραλία. Ωστόσο, οι έδρες των αποδήμων θα ήταν έγκυρες μόνο αν η συμμετοχή των ψηφοφόρων ήταν επαρκής. Καθώς δεν επιτεύχθηκε αυτό, οι έδρες δεν κερδήθηκαν.
Συμμετοχές: Συμμαχίες – Κόμματα
Στις εκλογές συμμετείχαν 1092 υποψήφιοι πολιτικοί, από τους οποίους το 41% ήταν γυναίκες. Αναμετρήθηκαν 5 πολιτικές συμμαχίες και 6 πολιτικά κόμματα, συνολικά 53 κόμματα. Οι εκλογείς της χώρας κλήθηκαν να διαλέξουν από 58 διαφορετικές λίστες, ενώ για τους Βορειομακεδόνες του εξωτερικού υπήρχαν 12 υποψήφιοι και 4 λίστες.
Αποτελέσματα
Σύμφωνα με την Εθνική Εκλογική Επιτροπή, το κόμμα του Γκρούεφσκι κέρδισε τις 51 από τις συνολικά 120 έδρες στη Συνέλευση της Δημοκρατίας έναντι 49 για την Σοσιαλδημοκρατική Ένωση, η οποία σημείωσε άνοδο 15 εδρών σε σχέση με τις προηγούμενες εκλογές.
Επακόλουθα
Μετά τις εκλογές, ο Γκρούεφσκι έλαβε εκ νέου εντολή για σχηματισμό κυβέρνησης, τον Ιανουάριο του 2017. Ο συνασπισμός VMRO-DPMNE του εντολοδόχου πρωθυπουργού Γκρούεφσκι δεν πέτυχε να καταλήξει σε συμφωνία για τον σχηματισμό κυβέρνησης συνεργασίας με το αλβανικό κόμμα (DUI) του Αλί Αχμέτι, πρώην κυβερνητικό εταίρο. Η άρνηση του προέδρου Γκιόργκι Ιβάνοφ να δώσει την εντολή για σχηματισμό κυβέρνησης στον αρχηγό της αντιπολίτευσης Ζόραν Ζάεφ (στην οποία κατά δήλωσή του θα ελάμβανε μέρος το κόμμα του Αχμέτι) οδήγησε σε ένταση και την κορύφωση του πολιτικού αδιεξόδου. Στις 27 Μαρτίου 2017 συνεδρίασε η Βουλή υπό τη νέα της σύνθεση, προκειμένου να εκλέξει τον πρόεδρό της, όμως ο απερχόμενος πρωθυπουργός Γκρούεφσκι δεν παρευρέθηκε στη συνεδρίαση, εμποδίζοντας τη διαδικασία.
H πόλωση και το πολιτικό αδιέξοδο συνεχίστηκαν τις επόμενες εβδομάδες, με τον συνασπισμό του Γκρούεφσκι να κατηγορεί το σοσιαλδημοκρατικό SDSM ότι τα έχει συμφωνήσει με τους Αλβανούς να "καταλύσει" την "μακεδονική" ταυτότητα της ΠΓΔΜ, μετατρέποντάς την σε αλβανοσλαβική.
Παραπομπές
2016
Γκαρτσία των Μεδίκων
O Γκαρτσία, ιταλ. Garzia (5 Ιουλίου 1547-6 Δεκεμβρίου 1562) από τον Οίκο των Μεδίκων ήταν το θέμα ενός πίνακα του Μπροντσίνο. Καθώς ταξίδευε με τη μητέρα του και τον αδελφό του Τζοβάνι προς την Πίζα προσβλήθηκε από ελονοσία και απεβίωσε λίγες ημέρες μετά από αυτόν.
Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος τού Κόζιμο Α΄ μεγάλου δούκα της Τοσκάνης και της Ελεονώρας δε Τολέδο, κόρης τού Πέδρο Άλβαρεθ μαρκησίου της Βιγιαφράνκα. Γεννήθηκε στη Φλωρεντία.
Οι γονείς του τον προόριζαν για στρατιωτική σταδιοδρομία και ήδη στα 13 έτη του ονομάστηκε Τιμητικός Διοικητής και Ανώτερος Διοικητής των Τοσκανικών γαλερών. Το 1562 συνόδευσε τους γονείς του και τους αδελφούς του Τζοβάνι και Φερδινάνδο στην ακτή της Τοσκάνης για να ταξιδέψουν στην Ισπανία, όπου ζούσε ο άλλος αδελφός του Φραγκίσκος. Όμως η Ελεονώρα και τα παιδιά ασθένησαν από ελονοσία και σε λίγες εβδομάδες απεβίωσαν, εκτός τού Φερδινάνδου.
Αιώνες μετά δημιουργήθηκε ο μύθος ότι ο Γκαρτσία, σε διαφωνία που είχε με τον Τζοβάνι, τον σκότωσε. Ο πατέρας του θυμωμένος, με τη σειρά του σκότωσε τον Γκαρτσία με το ξίφος του. Στην εποχή μας έγιναν εκταφές των σορών τους, που δεν έδειξαν σημάδια βίας στο σώμα, αλλά ότι απεβίωσαν από ελονοσία.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Μεδίκων
No More Heroes
Το No More Heroes (ιαπωνικά: ノーモア★ヒーローズ, Χέπμπορν: Nō Moa Hīrōzu) είναι hack and slash σειρά βιντεοπαιχνιδιών δράσης περιπέτειας που αναπτύχθηκε από την Grasshopper Manufacture και δημιουργήθηκε από τον Γκοΐτσι Σούντα, γνωστό ως Suda51. Ο τίτλος της σειράς προέρχεται από το άλμπουμ No More Heroes της βρετανικής πανκ μπάντας The Stranglers. Το παιχνίδι ακολουθεί τον Travis Touchdown, ένα φαν των βιντεοπαιχνιδιών και των anime που κερδίζει ένα beam katana σε μια δημοπρασία. Με αυτό εμπλέκεται, χωρίς να το θέλει, με το United Assassins Association και αναγκάζεται να σκοτώνει δολοφόνους με υψηλότερο βαθμό, ώστε να αποτρέψει άλλους δολοφόνους από το να τον στοχεύσουν. Έχουν κυκλοφορήσει τέσσερα παιχνίδια στη σειρά: τρία στη βασική σειρά και ένα spin-off, ενώ ένας ακόμη τίτλος θα κυκλοφορήσει το 2020.
No More Heroes (2007)
Το No More Heroes κυκλοφόρησε το 2007 για το Wii. Η ιστορία ακολουθεί τον Travis Touchdown, έναν στερεοτυπικό οτάκου, που ζει στα όρια της φτώχειας στο μοτέλ No More Heroes της φανταστικής πόλης Santa Destroy της Καλιφόρνια. Αφού κερδίζει ένα beam katana σε μια διαδικτυακή δημοπρασία τελειώνουν τα χρήματά του και έτσι δεν μπορεί να αγοράζει πλέον βιντεοπαιχνίδια και βίντεο πάλης. Μετά από μία συνάντηση με την Sylvia Christel, δέχεται να σκοτώσει τον Helter Skelter, γνωστό και ως "the Drifter", πράξη με την οποία κερδίσει τον βαθμό 11 στο United Assassins Association, ένα κυρίαρχο σώμα δολοφόνων. Συνειδητοποιεί ότι έχει την ευκαιρία να φτάσει στην κορυφή της UAA και να είναι ασφαλής από όλους τους υπόλοιπους δολοφόνους.
No More Heroes 2: Desperate Struggle (2010)
Το No More Heroes 2: Desperate Struggle κυκλοφόρησε το 2010 για το Wii. Τοποθετείται τρία χρόνια μετά την άνοδο του Travis Touchdown στην πρώτη θέση της United Assassins Association (UAA) και μετά την αποχώρησή του. Επιστρέφει στη γενέτειρά του, Santa Destroy, και πολεμά τον Skelter Helter, που θέλει να τον εκδικηθεί επειδή σκότωσε στο προηγούμενο παιχνίδι τον μεγαλύτερο αδελφό του, Helter Skelter. Αφού ο Travis νικά στη μάχη, συναντά την Sylvia Christel, η οποία τον ενημερώνει ότι είναι στη θέση 51 των καλύτερων δολοφόνων. Τους διακόπτει ο μισοεθαμένος Skelter Helter και προειδοποιεί τον Travis ότι ο ίδιος και οι σύμαχοί τους θα πάρουν την εκδίκησή τους.
No More Heroes III (2020)
Το No More Heroes III τοποθετείται 10 χρόνια μετά το πρώτο παιχνίδι. Ο Travis επιστρέφει στην πόλη του, Santa Destroy. Εκεί βλέπει μια τεράστια τεχνητή μητρόπολη που αιωρείται πάνω από τη θάλασσα, και ένα μυστήριο αντικείμενο να δεσπόζει πάνω από την πόλη. Το παιχνίδι θα κυκλοφορήσει για το Nintendo Switch το 2010.
No More Heroes: World Ranker (2012)
Το No More Heroes: World Ranker κυκλοφόρησε το 2012 για τα Android και iOS. Ο παίκτης μπορεί να δημιουργήσει τον δικό του δολοφόνο και να ολοκληρώσει αποστολές, σκοτώνοντας άλλους δολοφόνους για να ανεβάσει το βαθμό του. Διαθέτει έλεγχο μέσω της οθόνης αφής και στοιχεία πολλαπλών παικτών και κοινωνικής δικτύωσης. Το παιχνίδι έχει αφαιρεθεί από τους servers.
Travis Strikes Again: No More Heroes (2019)
Το Travis Strikes Again: No More Heroes κυκλοφόρησε το 2019 για το Nintendo Switch. Ελίσσεται σε top-down οπτική γωνία, σε αντίθεση με το τρίτο πρόσωπο στη βασικής σειράς. Ο Travis Touchdown πολεμά τον Badman, πατέρα της δολοφόνου Bad Girl, την οποία είχε σκοτώσει προηγουμένως ο πρώτος. Οι δυο τους οδηγούνται σε μια δαιμονισμένη κονσόλα βιντεοπαιχνιδιών, και πρέπει να πολεμήσουν στα διάφορα παιχνίδια της.
Είναι ο πρώτος τίτλος που σκηνοθέτησε ο Γκοΐτσι Σούντα μετά από το πρώτο παιχνίδι της σειράς. Συνεργάστηκε με αρκετούς ανεξάρτητους προγραμματιστές, για να συμπεριλάβει στοιχεία των παιχνιδιών τους στο Travis Strikes Again.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Grasshopper Manufacture Κατηγορία:Σειρές βιντεοπαιχνιδιών
Διοίκηση Ιταλίας Αννοναρίας
μικρογραφία|Χάρτης της Ιταλίας το 400 Η Διοίκηση της Ιταλίας Αννοναρίας ήταν διοικητική διαίρεση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας όπου συνέχισε να υπάρχει και στην πρώιμη Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Αρχικά, δημιουργήθηκε από τον αυτοκράτορα Διοκλητιανό (284-305), με πρωτεύουσα το Μεδιολάνο και διοικούνταν από έναν βικάριο.
Περιγραφή
Η διοίκση φαίνεται να έχει διατηρηθεί και μετά την πτώση της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, επειδή ο βικάριος Ιταλίας εξακολουθεί να υφίσταται στις σύγχρονες πηγές όχι στο Μιλάνο αλλά στη Γένοβα κατά το τέλος του έκτου αιώνα. Προφανώς ο βικάριος Ιταλίας Αννοναρίας, αρχικά ζούσε στο Μιλάνο αλλά μετά τις κατακτήσεις των Λομβαρδών (569) κατέφυγε στη Γένοβα. Πιθανώς ο βικάριος Ιταλίας εξαφανίστηκε με την κατάκτηση από τους Λομβαρδούς της Λιγουρίας το 643 ή λίγο πριν.
Η μέγιστη πολιτική αρχή ήταν ο βικάριος Ιταλίας, γνωστές είναι οι εξής διαιρέσεις :
Πηγές
Κατηγορία:Διοικήσεις της Βυζαντινής αυτοκρατορίας Κατηγορία:Διοικήσεις της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας Κατηγορία:Βυζαντινή Ιταλία Κατηγορία:Μεσαιωνική Κροατία Κατηγορία:Μεσαιωνική Βοσνία και Ερζεγοβίνη Κατηγορία:Μεσαιωνική Σερβία Κατηγορία:Μεσαιωνική Ουγγαρία Κατηγορία:Βυζαντινή Σερβία
Λαντάχ
Το Λαντάχ είναι περιοχή στην ινδική πολιτεία Τζαμού και Κασμίρ η οποία υπάγεται διοικητικά στην Ινδία ως ομοσπονδιακό έδαφος Εκτείνεται από τον παγετώνα Σιατσέν στην οροσειρά Καρακορούμ μέχρι τα μεγάλα Ιμαλάια στο νότο. Η περιοχή κατοικείται από άτομα ινδοάριας και θιβετιανής καταγωγής. Είναι μια από τις πιο αραιοκατοικημένες περιοχές στην Ινδία, ενώ ο πολιτισμός και η ιστορία του είναι στενά συνδεδεμένη με αυτή του Θιβέτ. Το Λαντάχ είναι γνωστό για την ομορφιά και τον πολιτισμό του.
Ιστορικά, η περιοχή του Λαντάχ περιλάμβανε τις κοιλάδες του Μπαλιστάν (Μπαλτιγιούλ), οι οποίες ανήκουν τώρα στο μεγαλύτερο μέρος τους στο Πακιστάν, ολόκληρη την κοιλάδα του Ινδού, το απομονωμένο Ζανσκάρ και Λαχαούλ και Σπίτι στα νότια, μεγάλο μέρος του Νγκάρι, την περιοχή Ρουντόκ και το Γκούγκε στα ανατολικά, το Ακσάι Τσιν, και τη κοιλάδα Νούμπρα. Το σύγχρονο Λαντάχ συνορεύει με το Θιβέτ στα ανατολικά, τις περιοχές Λαχαούλ και Σπίτι στα νότια, τις περιοχές Κασμίρ, Τζαμού και Μπαλτιγιούλ στα δυτικά, ενώ διατηρεί και ένα μικρό σύνορο με την επαρχία Σιντσιάνγκ της Κίνας στα βόρεια.
Το Ακσάι Τσιν είναι αμφισβητούμενη περιοχή στα σύνορα Ινδίας-Κίνας. Η περιοχή διοικείται από την Κίνα ως μέρος της κομητείας Χοτάν αλλά διεκδικείται από την Ινδία ως μέρος της περιοχής Λαντάχ του Τζαμού και Κασμίρ. Το 1962, η Κίνα και η Ινδία ενεπλάκησαν σε πόλεμο για το Ακσάι Τσιν και το Αρουνάτσαλ Πραντές. Ωστόσο το 1993 και το 1996 οι δύο χώρες υπέγραψαν συμφωνίες για τον σεβασμό της ζώνης του πραγματικού ελέγχου.
Στο παρελθόν, το Λαντάχ είχε στρατηγική σημασία ως εμπορικός κόμβος, αλλά αφού οι κινεζικές αρχές έκλεισαν τα σύνορα με το Θιβέτ και την Κεντρική Ασία στην δεκαετία του 1960, το διεθνές εμπόριο έχει παρακμάσει εκτός από τον τουρισμό. Από το 1974, η κυβέρνηση της Ινδίας ενθαρρύνει επιτυχώς τον τουρισμό στον Λαντάχ. Αφού το Λαντάχ είναι μέρος του στρατηγικά σημαντικού Τζαμού και Κασμίρ, η περιοχή παραμένει έντονα στρατιωτικοποιημένη.
Η μεγαλύτερη πόλη στο Λαντάχ είναι το Λεχ και δεύτερη μεγαλύτερη πόλη είναι το Καργκίλ. Η κυβέρνηση του Τζαμού και Κασμίρ έχει δημιουργήσει μια ξεχωριστή διοικητική διαίρεση για το Λαντάχ, με δύο πρωτεύουσες: το Καργκίλ είναι πρωτεύουσα το καλοκαίρι και το Λεχ είναι πρωτεύουσα τον χειμώνα. Οι Θιβετιανοί Βουδιστές (39.7%) και Ινδουιστές (12.1%) αποτελούν την πλειονότητα του πληθυσμού, ενώ η πλειονότητα των Λαντάχι (46.4%) είναι Μουσουλμάνοι (κυρίως Σιίτες). Στην περιοχή ζουν επίσης Σιχιστές και πιστοί άλλων θρησκειών. Μερικοί ακτιβιστές από το Λεχ έχουν ζητήσει την αναβάθμιση του Λαντάχ σε ενωσιακή επικράτεια, λόγω άδικης αντιμετώπισης από το Κασμίρ, καθώς και λόγω των πολιτιστικών διαφορών του Λαντάχ με το μουσουλμανικό Κασμίρ. Επίσης, οι κάτοικοι του Καργκίλ είναι αντίθετοι στο καθεστώς ενωσιακής επικράτειας για το Λαντάχ.
Τον Αύγουστο του 2019, ο άνω θάλαμος του Ινδικού Κοινοβουλίου, Ράτζια Σάμπα, πέρασε νόμο για την επανίδρυση του Λαντάχ ως ενωσιακή επικράτεια, χωρίζοντάς το από την πολιτεία Τζαμού και Κασμίρ.
Νίκανδρος (αποσαφήνιση)
Με το όνομα Νίκανδρος είναι γνωστά τα κάτωθι ιστορικά πρόσωπα:
Βλέπε επίσης:
Dynatron (μουσικός παραγωγός)
Ο Jeppe Hasseriis, γεννημένος στις 26 Δεκεμβρίου 1980, γνωστός με το ψευδώνυμο Dynatron, είναι Δανός παραγωγός ηλεκτρονικής και synthwave μουσικής. Ξεκίνησε το 2012, και εμπνεύστηκε από ταινίες όπως το Άλιεν και το Blade Runner, τον Ζαν Μισέλ Ζαρ, την μουσική του '80 και την επιστημονική φαντασία.
Ιστορία
To φθινόπωρο του 2012 κυκλοφόρησε τα πρώτα του κομμάτια στο Soundcloud. Το πρώτο EP που κυκλοφόρησε ήταν στις 8 Σεπτεμβρίου με τίτλο Fireburner. Αργότερα στις 22 Νοεμβρίου, κυκλοφόρησε και το πρώτο του άλμπουμ με τίτλο Escape Velocity με την δισκογραφική εταιρεία Aphasia Records. Τον Μάιο του 2013 κυκλοφόρησε το δεύτερο EP του με τίτλο Flashbacks. To 2014 στο σάουντρακ της ταινίας Cold in July χρησιμοποιήθηκε το κομμάτι "Cosmo Black" από το πρώτο EP. Στις 25 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους κυκλοφόρησε το Throttle Up με την δισκογραφική εταιρεία Rad Rush Records.
Στις 4 Σεπτεμβρίου του 2015 κυκλοφόρησε το δεύτερο άλμπουμ του με τίτλο Aeternus με την Aphasia Records. To άλμπουμ έλαβε καλές κριτικές από του κριτικούς και τους φαν. Το YouTube και η δισκογραφική εταιρεία NewRetroWave, της οποίας σκοπός είναι η ανάδειξη και η προώθηση των καλύτερων καλλιτεχνών της synthwave, το σχολίασαν ως "τελειομανές", "αριστούργημα" και "κινηματογραφικό".
Το 2016, υπέγραψε συμβόλαιο με την φινλανδική δισκογραφική εταιρεία Blood Music, η οποία κυκλοφορεί και έργα γνωστών δημιουργών του είδους όπως ο Perturbator, ο Dan Terminus και ο GosT. Το ίδιο έτος, έκανε και τις πρώτες του ζωντανές εμφανίσεις στη Γαλλία, τη Φινλανδία και την Ουγγαρία. Στις 4 Νοεμβρίου κυκλοφόρησε και το τέταρτο EP του με τίτλο The Rigel Axiom από την Blood Music. Στις 20 Δεκεμβρίου κυκλοφόρησε και δύο συλλογές με τίτλο The Legacy Collection, Vol. I και The Legacy Collection, Vol. II από την Blood Music. Από τότε, ο Dynatron εργάζεται στο τρίτο του άλμπουμ ενώ κάνει και ζωντανές εμφανίσεις μαζί με καλλιτέχνες όπως ο College, η Christine και ο Daniel Deluxe
Παραπομπές
Κατηγορία:Μουσικοί παραγωγοί
Έρλανγκεν
Το Έρλανγκεν (γερμ. Erlangen) είναι πόλη στην Φραγκονία που βρίσκεται στο βόρειο άκρο της Βαυαρίας, στη Γερμανία. Η τοπική διάλεκτος είναι η φραγκονική. Η πόλη με πληθυσμό 100.000 κατοίκους βρίσκεται στη μητροπολιτική περιοχή της Νυρεμβέργης. Στην πόλη βρίκεται το πανεπιστήμιο Φρειδερίκου Αλεξάνδρου (Friedrich-Alexander-Universität Erlangen-Nürnberg) και μεγάλες εγκαταστάσεις της Siemens.
Από το 2015 το Έρλανγκεν κυριαρχείται από το Πανεπιστήμιο Έρλανγκεν-Νυρεμβέργης και τα πολυάριθμα υποκαταστήματα της Siemens, καθώς και από ένα μεγάλο ερευνητικό ίδρυμα της εταιρείας Φραουνχόφερ και το Ινστιτούτο Μαξ Πλανκ για την Επιστήμη του Φωτός. Ένα γεγονός που άφησε το σημάδι του στην πόλη ήταν ο οικισμός των Ουγενότων μετά την ανάκληση του διατάγματος της Νάντης το 1685.
Το πρόγραμμα Έρλανγκεν του Φέλιξ Κλάιν του 1872, λαμβάνοντας υπόψη το μέλλον της έρευνας στα μαθηματικά, αποκαλείται έτσι επειδή ο Κλάιν στη συνέχεια δίδαξε στο Πανεπιστήμιο του Έρλανγκεν-Νυρεμβέργη.
Ιστορία
Το Έρλανγκεν αναφέρθηκε για πρώτη φορά σε επίσημα αρχεία το 1002 με την ονομασία Villa Erlangon. Το 1361, το χωριό πωλήθηκε στον αυτοκράτορα / βασιλιά Κάρολο Δ'. Έγινε μέρος του Βασιλείου της Τσεχίας. Τρία χρόνια αργότερα, χτίστηκε μια πόλη κοντά στο χωριό, το οποίο το 1374 έδωσε δική του νομισματοκοπείο. Το 1398, τα δημοτικά δικαιώματα επιβεβαιώθηκαν από τον βασιλιά Βενσεσλάο Β' της Βοημίας. Το 1402 η πόλη ανήκε στην κατοχή του οίκου Χοεντσόλερν ως μέρος του Πριγκηπάτου του Βρανδεμβούργου-Κούλμπαχ (από το 1603 στο Βρανδεμβούργο-Μπαϊρόιτ), που παρέμεινε υπό τη διακυβέρνησή του μέχρι το 1806. Κατά τη διάρκεια της τετραετούς ναπολεωτικής κατοχής, το Έρλανγκεν ήταν η πρωτεύουσα της λεγόμενης "Κάτω Κομητείας" του πριγκηπάτου, που περιλάμβανε την περιοχή μέχρι το Νόιστατ αν ντερ Άις και χωρίστηκε από την "Άνω Γη" (Oberland) από χερσαίο διάδρομο. Το 1810 έγινε μέρος του Βασιλείου της Βαυαρίας, μαζί με το υπόλοιπο πρώην Βρανδεμβούργο-Μπαϊρόιτ.
Ενώ ήταν ακόμα μέρος του Βραδεμβούργου-Μπαϊρόιτ, οι πρώτοι Γάλλοι Ουγενότοι πρόσφυγες έφτασαν στο Έρλανγκεν το 1686. Ο μαργράβος Κρίστιαν Ερνστ του Βρανδεμβούργου-Μπαϊρόιτ, έχτισε για αυτούς μια "νέα πόλη" (Neustadt). Το 1706, η παλιά πόλη (ακριβώς κάτω από την τοποθεσία του ετήσιου Μπεργκκιρχβάιχ, γερμ. Bergkirchweih) καταστράφηκε σχεδόν εντελώς από μια φωτιά, αλλά σύντομα ανοικοδομήθηκε. Το 1812, οι παλιές και οι νέες πόλεις συγχωνεύθηκαν σε μία.
Το 1742, ο Φρειδερίκος, ο Μαργράβος του Βρανδεμβούργου-Μπαϊρόιτ, ίδρυσε πανεπιστήμιο για τη βασιλική έδρα του Μπαϊρόιτ, αλλά λόγω της επαναστάτης των τοπικών φοιτητών, το πανεπιστήμιο μεταφέρθηκε στο Έρλανγκεν. Μόνο αργότερα αποκτήθηκε το όνομα του "Πανεπιστήμιο Φρειδερίκου-Αλεξάνδρου" και έγινε ένα πανεπιστήμιο της πρωσικής επαρχίας. Διάσημοι φοιτητές αυτών των χρόνων ήταν οι Γιόχαν Λούντβιχ Τικ, Βίλχελμ Χάινριχ Βακενρόντερ και Έμι Νέτερ.
Ήδη κατά τη διάρκεια της βαυαρικής δημοτικής μεταρρύθμισης του 1818, η πόλη ήταν προικισμένη με τη δική της διοίκηση. Το 1862 ιδρύθηκε η διοικητική υπηρεσία του καντονιού του Έρλανγκεν, από την οποία αργότερα δημιουργήθηκε η διοικητική περιφέρεια Έρλανγκεν. Το 1972, η περιοχή αυτή συγχωνεύθηκε με τη διοικητική περιφέρεια του Χέχστατ. Το Έρλανγκεν έγινε η πρωτεύουσα αυτής της νεοσυσταθείσας περιοχής Έρλανγκεν-Χέχστατ. Κατά τη διάρκεια αυτής της δημοτικής μεταρρύθμισης, το Έρλανγκεν διευρύνθηκε σημαντικά, οπότε το 1974 είχε περισσότερους από 100.000 κατοίκους.
Μπεργκκιρχβάιχ
Το Μπεργκκιρχβάιχ (Bergkirchweih) είναι ένα ετήσιο φεστιβάλ μπύρας, παρόμοιο με το Oktoberfest στο Μόναχο, αλλά μικρότερο σε κλίμακα. Παρέχεται κατά τη διάρκεια των δώδεκα ημερών πριν και μετά την Πεντηκοστή (δηλαδή 49 ημέρες μετά το Πάσχα). αυτή η περίοδος ονομάζεται "πέμπτη εποχή" από τους ντόπιους. Η μπύρα σερβίρεται σε ξύλινα τραπέζια σε κανάτες από κεραμίδια ενός λίτρου κάτω από τα δέντρα του "Μπεργκ", ένα μικρό, σκαρφαλωμένο και δασωμένο λόφο με παλιές σπηλιές (κάβες μπίρας) που ανήκουν σε τοπικά ζυθοποιεία. Τα κελάρια εκτείνονται για 21 χιλιόμετρα (14 μίλια) σε όλο το λόφο (το "Μπεργκ") και διατηρούν μια σταθερή δροσερή υπόγεια θερμοκρασία. Μέχρι που ο Καρλ φον Λίντε εφύηρε το ηλεκτρικό ψυγείο το 1871, αυτό θεωρήθηκε ως το μεγαλύτερο ψυγείο στη νότια Γερμανία.
Το φεστιβάλ μπύρας προσελκύει περισσότερους από ένα εκατομμύριο επισκέπτες ετησίως. Διαθέτει καρναβαλικές βόλτες υψηλής ποιότητας τεχνολογίας, σκεύη τροφίμων από τα περισσότερα φαγητά της Φραγκονίας, όπως μπράτβουρστ, χοίρο που θηλάζει, φρυγμένα αμύγδαλα και γιγαντιαίες κουλούρες.
Αυτό είναι ένα υπαίθριο γεγονός που συχνάζουν και απολαμβάνουν οι Φραγκονιανοί. Παρά τον σχετικά υψηλό αριθμό επισκεπτών, δεν είναι ευρέως γνωστός από τους τουρίστες ή από τους ανθρώπους που ζουν εκτός της Βαυαρίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Βαυαρίας
Δομή Λαυρίου
Η Δομή Λαυρίου στη θέση «Παιδικές Κατασκηνώσεις» είναι προσφυγικός οικισμός στο Δήμο Λαυρεωτικής, στην Αττική.
Στη Δομή Λαυρίου φιλοξενούνται οι αλλοδαποί που ζητούν άσυλο. Διαμένουν σε κοντέινερ και τους παρέχεται σίτιση και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.
Ιστορία
Τον Οκτώβριο του 2013 το Κέντρο Προσφύγων Λαυρίου, το οποίο ιδρύθηκε το 1949 και βρισκόταν υπό τη διαχείριση του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού, ήταν υπό κατάρρευση. Οι εργαζόμενοι ήταν απλήρωτοι για μήνες και οι προμηθευτές τροφίμων είχαν διακόψει τη συνεργασία τους με το Κέντρο. Τότε στο Κέντρο διέμεναν 15 βρέφη, 65 παιδιά και 220 ενήλικες που ζητούσαν άσυλο. Στις αρχές του 2014 η σύμβαση του Υπουργείου Εργασίας με τον ΕΕΣ έληξε, οι εργαζόμενοι έμεναν απλήρωτοι και οι φιλοξενούμενοι υποσιτίζονταν. Τον Μάρτιο του 2015 τα κτίρια του ασύλου βρίσκονταν σε άθλια κατάσταση.
Από τον Μάρτιο του 2016 οι πρόσφυγες του Λαυρίου άρχισαν να μεταφέρονται στις εγκαταστάσεις των κατασκηνώσεων του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης στο Σούνιο. Το Δίκτυο Υποστήριξης Προσφύγων Λαυρεωτικής και ο Δήμος Λαυρεωτικής υποστήριξαν του πρόσφυγες που φιλοξενούνταν στην περιοχή συγκεντρώνοντας τρόφιμα, φάρμακα και είδη πρώτης ανάγκης. Στις 18 Μαρτίου 2016 στο Λαύριο φιλοξενούνταν 740 πρόσφυγες, κυρίως Σύριοι, Αφγανοί και Κούρδοι Συριακής καταγωγής. Οι φιλοξενούμενοι διέμεναν σε κοντέινερ και στο χώρο λειτουργούσε σχολείο. Τον Αύγουστο του 2017 ακούστηκαν φήμες ότι το Υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής θα κλείσει το κέντρο Λαυρίου. Τον Οκτώβριο του 2017 οι Κούρδοι που διέμεναν στο κέντρο Λαυρίου πραγματοποίησαν συγκέντρωση διαμαρτυρίας στο Σύνταγμα και πορεία προς το Υπουργείο Μεταναστευτικής με αίτημα να μην κλείσει η δομή. Ο υφυπουργός Μεταναστευτικής Γιάννης Μπαλάφας απάντησε ότι «Ναι, μπορεί να συνεχίσει να υπάρχει η δομή αυτή [...] αλλά υπό την ευθύνη άλλου φορέα», Η Αλληλεγγύη για Όλους συστηματικά στήριξε τους πρόσφυγες του Λαυρίου, όπως και η Αυτοοργανωμένη Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης του Πεδίου του Άρεως. Τον Μάρτιο του 2018 οι Κούρδοι της δομής Λαυρίου διαδήλωσαν στην Αθήνα ενάντια στον ρατσισμό, μαζί με την Κίνηση Απελάστε τον Ρατσισμό.
Τον Ιούνιο του 2018 στη δομή Λαυρίου διέμεναν 500 κούρδοι από την Τουρκία και τη Συρία. Τον Νοέμβριο του 2018 κατασβέστηκε η φωτιά που ξέσπασε σε ένα δωμάτιο της δομής. Τον Φεβρουάριο του 2019 οι Κούρδοι του Λαυρίου οργάνωσαν πορεία για να καταγγείλουν τη διεθνή συνωμοσία που έγινε κατά του Κούρδου ηγέτη Αμπντουλάχ Οτσαλάν. Τον Ιούλιο του 2019 κατασβέστηκε η φωτιά που εκδηλώθηκε σε δύο οικήματα της δομής. Σύντομα ακούστηκαν φήμες ότι η δομή είναι στόχος εμπρηστικών επιθέσεων αυτών που δεν θέλουν τους πρόσφυγες. Στις 30 Ιανουαρίου 2020 ένας Κούρδος που διέμενε στη δομή δολοφόνησε τη γυναίκα του. Τον Μάρτιο του 2020 η Δομή Λαυρίου ήταν επίσημα μία από τις 28 δομές που συστάθηκαν στην Ελλάδα για την προσωρινή υποδοχή των αλλοδαπών που ζητούν άσυλο. Τον Απρίλιο του 2021 οι Κούρδοι της δομής Λαυρίου έκαναν πολυήμερη απεργία πείνας για τα δικαιώματα των φυλακισμένων και την απελευθέρωση του Οτσαλάν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Προσφυγικοί οικισμοί και καταυλισμοί στην Ελλάδα
Γκοϊντβάλ
Ο Γκουρού Αμάρ Ντας (ο τρίτος Σιχ-Γκουρού) έζησε στην Γκοϊντβάλ για 33 χρόνια όπου εγκαθίδρυσε ένα νέο κέντρο για να μπορεί να κηρύσσει για τον Σιχισμό. Εκεί κατασκευάστηκε κι ένα μπαόλι με 84 σκαλοπάτια. Μερικοί Ινδουιστές πιστεύουν πως απαγγέλοντας την προσευχή Τζαπτζί Σαχίμπ, ο θεϊκός Λόγος αποκαλύφθηκε στον Γκουρού Νάνακ σε κάθε ένα από τα 84 σκαλοπάτια και πως μετά το μπάνιο στο μπαόλι παρέχεται Μόκσα, απελευθέρωση από τους 84,00,000 κύκλους της ζωής αυτού του κόσμου και ένωση με τον Θεό (μούχτι). Αυτό δεν είναι κάτι που γίνεται αποδεκτό από τους Σιχ, οι οποίοι αντιμετωπίζουν το μπαόλι απλά ως μια πηγή νερού. Η Γκοϊντβάλ είναι επίσης το μέρος όπου ο Γκουρού Αμάρ Ντας συνάντησε τον Γκουρού Ραμ Ντας, τον διάδοχό του κι επόμενο Σιχ-Γκουρού, καθώς και η πόλη όπου γεννήθηκε στις 15 Απριλίου 1563 ο Γκουρού Αρντζάν. Η πόλη αποκαλείται άξονας του Σιχισμού, καθώς απετέλεσε το πρώτο κέντρο του Σιχισμού.
Σήμερα, ο Γκουντβάρα και το Μπαόλι της πόλης αποτελούν κύριο τουριστικό προορισμό και η τεράστια λάνγκαρ της κοινότητας παρέχει καθημερινά φαγητό σε έναν μεγάλο αριθμό επισκεπτών.
Προέλευση του ονόματος Γκοϊντβάλ
Στη σημερινή τοποθεσία της πόλης, αρχικά υπήρχε ένας εθνικός δρόμος ο οποίος διέσχιζε τον ποταμό Ύφαση ενώνοντας το Δελχί με τη Λαχόρη, και ο οποίος ήταν επίσης ένα σημαντικό πέρασμα για τα πλοία του ποταμού. Με την ανακαίνιση του δρόμου από τον Σερ Σαχ Σουρί, τον Αφγανό ηγέτη της βόρειας Ινδίας (1540–1545), η συγκεκριμένη τοποθεσία μετατράπησε σε ένα σημαντικό σημείο διέλευσης.
Αυτό οδήγησε τον Γκοϊντά ή Γκόντα, έναν Μαρβάχα Χάτρι έμπορο, να αρχίσει να σχεδιάζει την ίδρυση μιας οικιστικής περιοχής στη δυτική μεριά του περάσματος. Ωστόσο, φυσικές καταστροφές εκμηδένιζαν τις όποιες προσπάθειές του, κάτι το οποίο ο Γκοϊντά απέδιδε στα κακά πνεύματα, τα οποία δεν άφηναν κανέναν να εγκατασταθεί εκεί. Έτσι, ο Γκοϊντά πήγε στη Χαντούρ αποζητώντας την ευλογία του Γκουρού Ανγκάντ, ζητώντας μάλιστα αν γινόταν κάποιος από τους γιους του να εγκατασταθεί στο σημείο, έτσι ώστε οι προκαταλήψεις του κόσμου σχετικά με τα κακά πνεύματα να εξαφανιστούν και σιγά σιγά το χωριό να κατοικηθεί.
Ο Γκουρού Ανγκάντ συμφώνησε να βοηθήσει τον Γκοϊντά, αλλά κανείς από τους γιους του δε συμφώνησε με την πρόταση να εγκατασταθούν στο χωριό. Έτσι, ο Γκουρού ζήτησε από τον πιστό του ακόλουθο Αμάρ Ντας να βοηθήσει εκείνος τον Γκοϊντά. Ο Μπάι Αμάρ Ντας, ο οποίος γνώριζε πολύ καλά την περιοχή καθώς κουβαλούσε καθημερινά νερό από το ποτάμι στην Χαντούρ για το μπάνιο του δασκάλου του, έθεσε τον θεμέλιο λίθο για το χωριό, το οποίο στη συνέχεια ονομάστηκε Γκοϊντβάλ, από το όνομα του εμπόρου Γκοϊντά. Ο έμπορος, για να ευχαριστήσει τον Γκουρού Ανγκάντ για τη βοήθειά του, έχτισε ένα ειδικό μνημείο στο χωριό προς τιμήν του.
Η καθημερινή αφοσίωση του Μπάι Αμάρ Ντας στον Γκουρού Ανγκάντ
Ο Γκουρού Ανγκάντ παρακάλεσε τον Μπάι Αμάρ Ντας να κάνει την Γκοϊντβάλ σπίτι του. Έτσι, κατά τη διάρκεια της νύχτας ο Μπάι Αμάρ Ντας κοιμόταν στην Γκοϊντβάλ, ενώ κατά τη διάρκεια της μέρας αναλάμβανε τα καθήκοντα που είχε ως προς τον Γκουρού, και κουβαλούσε νερό από το ποτάμι στη Χαντούρ για το πρωινό μπάνιο του Γκουρού. Ενώ περπατούσε καθημερινά την ίδια διαδρομή, ο Μπάι Αμάρ Ντας απάγγελλε την πρωινή προσευχή των Σιχ, «Τζαπτζί Σαχίμπ». Ο Γκουντβάρα Νταμντάμα Σαχίμπ χτίστηκε στο σημείο όπου ο Γκουρού Αμάρ Ντας σταμάτησε για να ξεκουραστεί, κάτω από ένα δέντρο, περίπου 2.5 χιλιόμετρα από την Γκοϊντβάλ. Το ιστορικό αυτό δέντρο διατηρείται μέχρι και σήμερα. Ο Γκουρού Αμάρ Ντας παρέμενε στην Χαντούρ για να ακούσει τον ύμνο Άσα ντι Βαρ, μία σύνθεση του Γκουρού Ανγκάντ, διανθισμένη με ύμνους του Γκουρού Νάνακ. Έπειτα, επέστρεφε στην Γκοϊντβάλ για να φέρει περισσότερο νερό για την κοινοτική κουζίνα της Χαντούρ.
Η ανάπτυξη των Σιχ στην Γκοϊντβάλ
Ο Γκουρού Ανγκάντ ζήτησε από τον πιστό του ακόλουθο, Μπάι Αμάρ Ντας, να επιβλέπει τη διαδικασία χτισίματος της Γκοϊντβάλ. Του έδωσε και μία ράβδο, με τις οδηγίες πως θα έπρεπε να χρησιμοποιηθεί για την απομάκρυνση τυχόν εμποδίων. Ο Γκουρού Ανγκάντ είχε ξεχωρίσει τον Μπάι Αμάρ Ντας ως τον πιο πιστό από όλους τους Σιχ και τον διόρισε διάδοχό του. Όταν το 1552 ο Αμάρ Ντας πήρε το χρίσμα κι έγινε ο νέος Σιχ-Γκουρού στην ηλικία των 73 ετών, μετακόμισε μαζί με την οικογένεια και ακολούθους του από την Χαντούρ στην Γκοϊντβάλ. Την ίδια χρονιά, ο Γκουρού Αμάρ Ντας ξεκίνησε σκάψιμο με σκοπό τη δημιουργία ενός μπαόλι στην Γκοϊντβάλ, ενός πηγαδιού με σκαλοπάτια που σε οδηγούν στο νερό. Όταν το μπαόλι ολοκληρώθηκε, προσέλκυσε προσκυνητές τόσο από κοντινά, όσο και από μακρινά μέρη.
Κατά την περίοδο ηγεσίας του Γκουρού Αμάρ Ντας, η Γκοϊντβάλ έγινε επίσης το κέντρο ενός ετήσιου πανηγυριού το οποίο ξεκίνησε ο Γκουρού στην πόλη και το οποίο γινόταν με την ευκαιρία του φεστιβάλ Βαϊσάχι. Ο Γκουρού καθιέρωσε επίσης τη λάνγκαρ ως αναπόσπαστο κομμάτι της Σιχ κοινότητας και επέμενε πως όλοι όσοι ήθελαν να τον συναντήσουν, θα έπρεπε πρώτα να συμμετάσχουν στην λάνγκαρ μαζί με τους υπόλοιπους, δημιουργώντας την παροιμία: «Pehlay Pangat tay picchhay Sangat» («Πρώτα καθίστε στην 'Κοινότητα των Ποδιών' και στη συνέχεια να συμμετάσχετε στην 'Παρέα των Τραγουδιστών'»). Ο Γκουρού Αμάρ Ντας ανέπτυξε επίσης ένα νέο σύστημα με σκοπό να διαδοθεί ο Σιχισμός σε μακρινά μέρη, το σύστημα μάντζι, σταμάτησε την πρακτική του σάτι (Ινδουιστικό έθιμο όπου η χήρα γυναίκα θυσιάζεται κατά τη διάρκεια της κηδείας του συζύγου της, με το να κάθεται στην κορυφή της πυράς που έκαιγε το σώμα του νεκρού) και έγραψε το Ανάντ Σαχίμπ ενώ βρισκόταν στην Γκοϊντβάλ.
Επίσης, ο Μπάι Γκούρντας, ένας διακεκριμένος Σιχ ποιητής, γεννήθηκε στην Γκοϊντβάλ το 1551, ενώ ο Γκουρού Αρντζάν έφτασε στην πόλη για να πάρει τους τέσσερις πρώτους ύμνους του Γκουρού από τον Μπάμπα Μοχάν, για να τους συμπεριλάβει στο Αντί Γκραντ.
Ο Γκουρού Αμάρ Ντας εγκαταλείπει την Γκοϊντβάλ
Όταν ο Γκουρού Αμάρ Ντας έγινε Σιχ-Γκουρού, πλήθος κόσμου τον επισκεπτόταν απλά για να πάρει την ευλογία του, κάτι το οποίο εκνεύρισε τον ζηλιάρη Ντάττου, τον μικρότερο γιο του Γκουρού Ανγκάντ. Έτσι, ο Ντάττου πήγε στην Γκοϊντβάλ και βρήκε τον Γκουρού περιτριγυρισμένο από μαθητές. Κυριευμένος από θυμό, κλώτσησε τον Γκουρού αλλά ο Γκουρού, μη θέλοντας να τον εκθέσει, ισχυρίστηκε πως ο πόνος που ένιωθε πιθανόν να προερχόταν από τα πονεμένα του κόκαλα λόγω ηλικίας. Αυτό το περιστατικό και η γενική δυσφορία που ένιωθε ο Ντάττου προς το πρόσωπο του Γκουρού, οδήγησαν τον Γκουρού Αμάρ Ντας στην απόφαση να εγκαταλείψει για κάποιο χρονικό διάστημα την πόλη. Μετακόμισε πίσω στο χωριό του, Μπασάρκι, και κλείστηκε σε ένα απομονωμένο μέρος γράφοντας στην πόρτα πως όποιος την άνοιγε τότε δε θα ήταν Σιχ του κι εκείνος δε θα ήταν ο Γκουρού του. Ωστόσο, όταν οι πιστοί ακόλουθοί του άρχισαν να γίνονται ανυπόμονοι αποζητώντας την ευλογία του, ο Μπάμπα Μπούντχα, αντί να ανοίξει την πόρτα, γκρέμισε τον πίσω τοίχο δίνοντας στους πιστούς πρόσβαση στον Γκουρού. Καθοδηγούμενοι από τον Μπάμπα Μπούντχα, οι πιστοί ακόλουθοι παρακάλεσαν τον Γκουρού να επιστρέψει στην Γκοϊντβάλ και έτσι, τον πήραν μαζί τους κατά την επιστροφή.
Η επίσκεψη του Αυτοκράτορα Ακμπάρ
Σύμφωνα με τους ιστορικούς, ο Αυτοκράτορας Ακμπάρ επισκέφτηκε μια φορά τον Γκουρού Αμάρ Ντας στην Γκοϊντβάλ, καθώς περνούσε από την πόλη πηγαίνοντας από το Δελχί στη Λαχόρη, και σταμάτησε εκεί έχοντας ένα γεύμα στη λανγκάρ. Ο Ακμπάρ ενθουσιάστηκε τόσο πολύ από την παράδοση της λανγκάρ, ώστε παραχώρησε γη στο όνομα της Μπίμπι Μπάνι, κόρης του Γκουρού. Έπειτα από αυτό, ο Γκουρού έστειλε τον γαμπρό του, Γκουρού Ραμ Ντας, στο μέρος όπου τους παραχωρήθηκε η γη, για να ιδρύσει την πόλη Αμριτσάρ.
Επίσκεψη των Γκουρού Χάργκομπιντ και Γκουρού Τεγκ Μπαχαντούρ
Ο Γκουρού Χάργκομπιντ ταξίδεψε μαζί με την οικογένειά του από την Τζαμπάλ στην Γκοϊντβάλ. Με το που έφτασαν στην πόλη, εκείνος, η οικογένειά του και οι Σιχ που τον ακολουθούσαν έκαναν ιεροτελεστικές πλύσεις στο Γκοϊντβάλ Μπαόλι, το οποίο είχε χτίσει ο Γκουρού Αμάρ Ντας. Ανάμεσά τους και ο Τεγκ Μπαχαντούρ, ο οποίος δεν ήταν ούτε δύο χρονών τότε, έκανε μπάνιο στο ιερό νερό. Οι πλύσεις επαναλήφθηκαν και το επόμενο πρωί, πριν ο Γκουρού Χάργκομπιντ αναχωρήσει για την Καρταρπούρ. Έπειτα από πιέσεις του Μπάμπα Σαντάρ, του δισέγγονου του Γκουρού Αμάρ Ντας, η οικογένεια του Γκουρού Χάργκομπιντ παρέμεινε στην Γκοϊντβάλ. Όταν ο Γκουρού επέστρεψε στην Αμριτσάρ κάλεσε την οικογένειά του να επιστρέψει κι εκείνη από την Γκοϊντβάλ.
Ο Γκουρού Τεγκ Μπαχαντούρ επισκέφτηκε ξανά την Γκοϊντβάλ το 1664 κατά το ταξίδι του προς την Αμριτσάρ. Άλλες στάσεις του ταξιδιού περιελάμβαναν τις πόλεις Ταρν Ταράν και Χαντούρ Σαχίμπ.
Επίσκεψη του Γκουρού Χαρ Ράι
Όταν ο μεγαλύτερος γιος του Μουγκάλ Αυτοκράτορα Σαχ Τζαχάν, Ντάρα Σουκόχ, αρρώστησε βαριά, ο Γκουρού Χαρ Ράι απέστειλε ένα φυτικό φάρμακο, το οποίο τον θεράπευσε. Ως εκ τούτου, οι σχέσεις μεταξύ Σιχ και Μουγκάλ παρέμειναν καλές για κάποιο χρονικό διάστημα. Τελικά επήλθε αστάθεια στη βασιλική αυλή στο Δελχί, όταν ο Σαχ Τζαχάν αρρώστησε και ο δεύτερος γιος του, ο Αοραντζέμπ, συμμάχησε μαζί με τον μικρότερο αδελφό του, τον Μουράντ, εναντίον του μεγαλύτερου Ντάρα Σουκόχ, τον νόμιμο διάδοχο του Σαχ Τζαχάν. Ο Αοραντζέμπ φυλάκισε τον πατέρα του και τους στρατιώτες του στην Άγκρα, όπως και αυτούς του Μουράντ, αναγκάζοντας τον Ντάρα Σουκόχ να καταφύγει στο Παντζάμπ. Τον Ιούνιο του 1558, ο Γκουρού Χαρ Ράι επισκεπτόταν την Γκοϊντβάλ μαζί με 2200 ιππείς, όπου και συνάντησε τον Ντάρα Σουκόχ, ο οποίος είχε έρθει για να πάρει την ευλογία του καθώς θυμόταν πως ο Γκουρού του είχε σώσει τη ζωή όταν ήταν άρρωστος. Ο Ντάρα Σουκόχ ήταν διανοούμενος και γενναιόδωρα ανεκτικός προς τις άλλες θρησκείες. Ήταν ένας μεγάλος θαυμαστής του Μουσουλμάνου Σούφι Αγίου Μιάν Μιρ, ο οποίος με τη σειρά του ήταν μεγάλος θαυμαστής των Γκουρού. Ο Γκουρού έδωσε στον πρίγκιπα την ευκαιρία να του μιλήσει και τον δέχτηκε με τη δέουσα ευγένεια. Τελικά, έπειτα από κάποιο διάστημα, ο Ντάρα Σουκόχ συνελήφθη από τους άντρες του Αοραντζέμπ και εκτελέστηκε. Έπειτα, ο Αοραντζέμπ σκότωσε και τον μικρότερο αδελφό του, τον Μουράντ, και διόρισε τον εαυτό του ως τον νέο αυτοκράτορα.
Αρχιτεκτονική
Η είσοδος της Γκοϊντβάλ είναι διακοσμημένη με τοιχογραφίες οι οποίες περιγράφουν σημαντικές στιγμές της Σιχ ιστορίας. Ο κύριος γκουντβάρα της πόλης βρίσκεται δίπλα στο Μπαόλι και είναι ολόλευκος, ερχόμενος σε αντίθεση με το σαν σκακιέρα πλακόστρωτο της αυλής. Ο Γκουντβάρα είναι ένα παράδειγμα της τυπικής Σιχ αρχιτεκτονικής, με έναν μεγάλο επίχρυσο τρούλο, περιτριγυρισμένο από τέσσερις μικρότερους θόλους οι οποίοι αντανακλούν το σχήμα του κυρίως τρούλου και την πανταχού παρούσα πρόσοψη των πυργίσκων, των ελλειπτικών κορνιζών και των προβαλλόμενων παραθύρων.
Το Γκοϊντβάλ Μπαόλι κατασκευάστηκε στην πόλη Γκοϊντβάλ από τον Γκουρού Αμάρ Ντας. Το πηγάδι με τα 84 σκαλοπάτια έχει έκταση περίπου 8 μέτρων και περιέχει σημεία ξεκούρασης, προσφέροντας στους Σιχ μέρος για να αναπαυθούν κατά την κάθοδο/άνοδό τους στο μπαόλι, να συγκεντρώνονται όλοι μαζί και να κάνουν πνευματικές συζητήσεις. Μια αψιδωτή πρόσβαση στο μπαόλι ανοίγει σε μια θολωτή είσοδο, η οποία είναι διακοσμημένη με τοιχογραφίες που απεικονίζουν τη ζωή του Γκουρού Αμάρ Ντας. Μία διαχωρισμένη υπόγεια σκάλα με 84 επικαλυμμένα σκαλοπάτια κατέρχεται κάτω από τη γη, προς τα ιερά νερά της Γκοϊντβάλ. Η πρόσβαση στο Μπαόλι γίνεται μέσω μιας μεγάλης, μυτερής καμάρας και η όλη δομή επικαλύπτεται από έναν μεγάλο κυλινδρικό τρούλο. Υπάρχουν προβαλλόμενες μαρκίζες σε όλες τις πλευρές, ενώ η πρόσοψη διαθέτει μια σειρά από μικρούς πυργίσκους. Η κορνίζα κάτω από τον τρούλο είναι ζωγραφισμένη με πολύχρωμα φλοράλ σχέδια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Ινδίας Κατηγορία:Σιχ τοποθεσίες
Σαντιό Μανέ
Ο Σαντιό Μανέ (Sadio Mané, γεννήθηκε 10 Απριλίου 1992) είναι Σενεγαλέζος διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως αριστερός πλάγιος μέσος για την Αλ Νασρ Ριάντ και της Εθνική Σενεγάλης. Το 2019 ψηφίστηκε καλύτερος Αφρικανός ποδοσφαιριστής της χρονιάς.
Σε συλλόγους
Ξεκίνησε να αγωνίζεται επαγγελματικά το 2011 στη Μετς και την επόμενη σεζόν υπέγραψε στη Σάλτσμπουργκ. Με τη Σάλτσμπουργκ κατέκτησε ένα πρωτάθλημα και ένα Κύπελλο Αυστρίας. Το 2014 πήρε μεταγραφή για τη Σαουθάμπτον. Από το 2016 έως το 2022 ήταν παίκτης της Λίβερπουλ, με την οποία κατέκτησε ένα πρωτάθλημα Αγγλίας και ένα Τσάμπιονς Λιγκ τη σεζόν 2018-19 ενώ έφτασε σε άλλους δύο τελικούς, τη σεζόν 2017-2018 και τη σεζόν 2021-22.
Αναδείχθηκε στην καλύτερη ομάδα της Πρέμιερ Λιγκ και καλύτερος παίκτης της Λίβερπουλ για τη σεζόν 2016-2017. Επιπλέον, επελέγη ως ο καλύτερος παίκτης της Πρέμιερ Λιγκ για τον Αύγουστο του 2017. Επίσης, η Αφρικανική Συνομοσπονδία Ποδοσφαίρου τον επέλεξε στην καλύτερη ομάδα του 2015 και του 2016. Το 2018-19 ήταν πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος Αγγλίας με 22 γκολ.
Στις 22 Ιουλίου του 2022 υπέγραψε τριετές συμβόλαιο συνεργασίας στην Μπάγερν Μονάχου, αποχωρώντας από την αγγλική Πρέμιερ Λιγκ μετά από οχτώ χρόνια.
Στην εθνική ομάδα
Στην Εθνική Σενεγάλης παίζει από το 2012. Συμμετείχε με την ομάδα στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2012 και στα Κύπελλα Εθνών Αφρικής του 2015 και του 2017. Κλήθηκε στο ρόστερ της ομάδας στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2018. Στη διοργάνωση του Κυπέλλου Εθνών Αφρικής του 2019,  βοήθησε τη Σενεγάλη να τερματίσει στη δεύτερη θέση και ένα χρόνο αργότερα, αναδείχθηκε ο Αφρικανός ποδοσφαιριστής της χρονιάς. Στον τελικό της διοργάνωσης του 2021 με αντίπαλο την Αίγυπτο (6 Φεβρουαρίου 2022, αποτέλεσμα αγώνα και παράτασης 0-0), ο Μανέ σκόραρε το νικητήριο λάκτισμα στη διαδικασία των πέναλτι για να δώσει στη Σενεγάλη τον πρώτο της τίτλο στο Κύπελλο Εθνών Αφρικής και αναδείχθηκε επίσης ως ο κορυφαίος παίκτης του τουρνουά.
Τίτλοι και διακρίσεις
Ρεντ Μπουλ Σάλτσμπουργκ Λίβερπουλ Σενεγάλη Ατομικές διακρίσεις
Παραπομπές
Κατηγορία:Σενεγαλέζοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σενεγάλης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λίβερπουλ Φ.Κ. Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σαουθάμπτον ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ρεντ Μπουλ Σάλτσμπουργκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 2 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Μετς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σαμπιονά Νασιονάλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Μουσουλμάνοι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018 Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2017 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2019 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2021 Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Αυστρία Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Αγγλία Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γαλλία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012
Βιλνέβ-συρ-Λοτ
Η Βιλνέβ-συρ-Λοτ (Γαλλικά: Villeneuve-sur-Lot, οξιτανικά: Vilanuèva d'Òlt) είναι κοινότητα της νοτιοδυτικής Γαλλίας, υπονομαρχία του νομού Λοτ-ε-Γκαρόν, στην περιοχή Νέα Ακουιτανία.
Κατά το παλαιό καθεστώς και μέχρι το 1875, η πόλη ονομαζόταν Βιλνέβ-ντ'Αζέν. Ο πληθυσμός ανέρχεται σε 22.064 κατοίκους (2017) και είναι το κέντρο της ευρύτερης περιοχής που συγκεντρώνει 56.343 κατοίκους (2009).
Οι κάτοικοι ονομάζονται Βιλνεβουά (ζ).
Γεωγραφικά στοιχεία
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Η Παλιά γέφυρα Η Βιλνέβ-συρ-Λοτ, υπονομαρχία του νομού Λοτ-ε-Γκαρόν, βρίσκεται σε μια εύφορη πεδιάδα που περιβάλλεται από λόφους καλυμμένους με οπωρώνες, στην περιοχή Αζαναί, κοντά στις περιοχές Περιγκόρ και Κερσί, σε ίση περίπου απόσταση, 143 χιλιόμετρα, από το Μπορντώ και 145 χιλιόμετρα από την Τουλούζη. Η απόσταση από το Αζέν, την πρωτεύουσα του νομού, είναι 30 χιλιόμετρα.
Η πόλη είναι χτισμένη στις όχθες του ποταμού Λοτ που τη διασχίζει από ανατολικά προς δυτικά και τη χωρίζει σε δύο τμήματα. Ο ποταμός Λεντ την διασχίζει προς τα βόρεια.
Η Βιλνέβ-συρ-Λοτ είναι σημαντικό γεωργικό κέντρο με μεγάλο εμπόριο δαμάσκηνων. Η επεξεργασία δαμάσκηνων και η κονσερβοποίηση μπιζελιών και φασολιών είναι σημαντικές βιομηχανίες.
Η έκταση της κοινότητας είναι 81,72 τετραγωνικά χιλιόμετρα.
Το κλίμα είναι ωκεάνιο χαρακτηριστικό της Ακουιτανίας: ήπιο και υγρό με μεσογειακή τάση το καλοκαίρι.
Ιστορία
μικρογραφία|Ο ρωμαϊκός πύργος στο Έξιτουμ μικρογραφία|250x250εσ|Πορτ ντε Πυζόλ Η Βιλνέβ-συρ-Λοτ, ανάμεσα στους καταπράσινους και δασώδεις λόφους που κυριαρχούν στην κάτω κοιλάδα του ποταμού Λοτ, έχει μακρά ιστορία, η οποία ανάγεται στη ρωμαϊκή εποχή και στην τοποθεσία του αρχαίου Έξιτουμ. Εκεί, ένα χιλιόμετρο από το σημερινό κέντρο της πόλης, πάνω στη διασταύρωση μεγάλων οδών επικοινωνίας, δημιουργήθηκε ένας πρώτος αστικός πυρήνας που περιλάμβανε ρωμαϊκά στρατόπεδα λεγεωνάριων, περιοχές βιοτεχνίας, φόρουμ, ναούς, ερείπια των οποίων παραμένουν και σήμερα. Το 2005, οι ανασκαφές που έγιναν στον χώρο του Ρεσιγκέ έφεραν στο φως υπόγειες κατασκευές του 2ου αιώνα π.Χ. και σε άλλη περιοχή από τα τέλη του 1ου αιώνα μ.Χ.
Στις αρχές του 11ου αιώνα, ένα αβαείο Βενεδικτίνων  εγκαταστάθηκε στην περιοχή και σταδιακά αναπτύχθηκε ένα μικρό χωριό αγγειοπλαστών και αγροτών γύρω από την ενοριακή εκκλησία του Αγίου Σερνέν.
Το 1254, ένα οχυρωμένο χωριό ιδρύθηκε εκεί από τον Αλφόνσο του Πουατιέ, αδελφό του Λουδοβίκου Θ', στην τοποθεσία της πόλης Γκαζάκ, η οποία εγκαταλείφθηκε μετά την καταστροφή της κατά τη διάρκεια της Σταυροφορία εναντίον των Αλβιγηνών. Ήταν ένα από τα μεγαλύτερα και ισχυρότερα οχυρά στα νοτιοδυτικά της Γαλλίας. Η κατασκευή του ακολούθησε ένα σαφώς καθορισμένο σχέδιο που υιοθετήθηκε από όλα τα οχυρωμένα χωριά που κατασκευάσθηκαν τον Μεσαίωνα στη νοτιοδυτική Γαλλία: σε ορθογώνια διάταξη που οργανώνονταν γύρω από μια κεντρική πλατεία.
Κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης του 1789 δεν προκλήθηκαν σημαντικά επεισόδια και η πόλη παρέμεινε «σοφά επαναστατική».
Αξιοθέατα
εναλλ.=|μικρογραφία|250x250εσ|Το νοσοκομείο Σαιν-Συρ Το κύριο τμήμα της πόλης βρίσκεται στη δεξιά όχθη του ποταμού Λοτ και συνδέεται με τις συνοικίες στην αριστερή όχθη με μια γέφυρα του 13ου αιώνα, που κατασκευάστηκε κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Λουδοβίκου ΙΓ' στη θέση παλαιότερης γέφυρας με δύο καμάρες. Η γέφυρα έχει έκταση 36 μέτρα και ύψος 18 μέτρα. Στην αριστερή όχθη, παραμένουν τμήματα των τειχών του 13ου αιώνα και δύο ψηλοί τετράγωνοι πύργοι υψώνονται πάνω από τις πύλες προς βορειοανατολικά και νοτιοδυτικά, γνωστοί αντίστοιχα ως Πορτ ντε Παρί και Πορτ ντε Πυζόλ.
Το νοσοκομείο Σαιν-Συρ, κτήριο του 1840 με όμορφους κήπους.
Η νεώτερη γέφυρα Πον ντε λα Λιμπερασιόν, που εκτείνεται στον ποταμό Λοτ, έχει μια καμάρα 96,2 μέτρων και κατασκευάστηκε μεταξύ του 1910 και του 1919. Όταν ολοκληρώθηκε ήταν η μεγαλύτερη αψίδα από μπετόν στον κόσμο. Σχεδιάστηκε από τον Εζέν Φρεσινέ, έναν από τους πρωτοπόρους στη χρήση οπλισμένου σκυροδέματος.
Ο οχυρωμένος μύλος Γκαζάκ στεγάζει το δημοτικό μουσείο και εκθέτει συλλογές από την προϊστορία της περιοχής, αιγυπτιακές και γαλατορωμαϊκές αρχαιότητες, έργα θρησκευτικής τέχνης, σύγχρονα σχέδια και γλυπτά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Ακουιτανίας Κατηγορία:Πόλεις της Γαλλίας
Αγία Ελισάβετ
Βιβλική αφήγηση
Σύμφωνα με το Ευαγγέλιο του Λουκά, η Ελισάβετ ήταν από «τις κόρες του Ααρών» (ἐκ τῶν θυγατέρων Ἀαρών). Εκείνη και ο σύζυγός της Ζαχαρίας ήταν «δίκαιοι ενώπιον του Θεού, ακολουθούσαν όλες τις εντολές και τις διαταγές του Κυρίου χωρίς δισταγμό», αλλά δεν είχαν παιδιά. Ενώ βρισκόταν στο ναό του Κυρίου, ο Αρχάγγελος Γαβριήλ επισκέφθηκε τον Ζαχαρία:"Είπε δε προς αυτόν ο άγγελος: “μη φοβήσαι, Ζαχαρία· διότι η δέησίς σου έγινε ακουστή από τον Θεόν και η γυναίκα σου Ελισάβετ θα σου γεννήση παιδί και θα καλέσης το όνομά του Ιωάννην. Και θα είναι αυτό το γεγονός χαρά και αγαλλίασις δια σε, και πολλοί, όταν αργότερα ακούσουν το κήρυγμα του, θα χαρούν δια την γέννησίν του. Διότι αυτός θα αναδειχθή μέγας ενώπιον του Κυρίου και δεν θα πιή ποτέ οίνον η άλλο οινοπνευματώδες ποτόν. Και από τον καιρόν ακόμη, που θα ευρίσκεται εις την κοιλίαν της μητρός του, θα λάβη πλούσια τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος.' — Κατά Λουκάν 1:13-15" Ο Ζαχαρίας αμφέβαλλε για αυτό καθώς και αυτός και η σύζυγός του ήταν μεγάλοι. Ο άγγελος συστήθηκε ως Γαβριήλ και είπε στον Ζαχαρία πως "θα είσαι βωβός και δεν θα ημπορής να ομιλήσης μέχρι την ημέραν, που θα πραγματοποιηθούν αυτά, διότι δεν επίστευσες στους λόγους μου.". Όταν οι ημέρες της διακονίας του ήταν πλήρεις, επέστρεψε στο σπίτι του. Μετά από αυτό, η σύζυγός του Ελισάβετ έμεινε έγκυος και για πέντε μήνες παρέμεινε σε απομόνωση. «Ο Κύριος το έκανε αυτό για μένα», είπε. «Σε αυτές τις μέρες έχει δείξει την εύνοιά του και αφαίρεσε την ντροπή μου ανάμεσα στους ανθρώπους».