cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ιντερπόλ
Ιστορία
Μετά το Anschluss το 1938, η οργάνωση υπέπεσε κάτω από τον έλεγχο της ναζιστικής Γερμανίας και το 1942, τα κεντρικά γραφεία της Επιτροπής, τελικά μετακόμισαν στο Βερολίνο. Από το 1938 έως το 1945, στους προέδρους της Ιντερπόλ περιλαμβάνονται οι Otto Steinhäusl, Reinhard Heydrich, Arthur Nebe, και ο Ernst Kaltenbrunner. Όλοι τους στρατηγοί στα SS και ο Kaltenbrunner ήταν ο υψηλότερος σε κατάταξη αξιωματικός των SS, που εκτελέστηκε μετά τη Δίκη της Νυρεμβέργης.
Μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου το 1945, η οργάνωση αναβίωσε ως Διεθνής Οργάνωση Εγκληματολογικής Αστυνομίας με υπαλλήλους από το Βέλγιο, τη Γαλλία, τη Σκανδιναβία και το Ηνωμένο Βασίλειο. Νέα έδρα της ήταν εγκατεστημένη σε Saint-Cloud, ένα προάστιο του Παρισιού. Παρέμειναν εκεί μέχρι το 1989, οπότε και μεταφέρθηκαν στην παρούσα τοποθεσία τους στη Λυών.
Μέχρι τη δεκαετία του 1980, η Ιντερπόλ δεν παρενέβει στη δίωξη των Ναζί εγκληματιών πολέμου, σύμφωνα με το άρθρο 3 του Καταστατικού της Χάρτη, ο οποίος απαγόρευε την παρέμβαση σε "πολιτικά" ζητήματα.
Τον Ιούλιο του 2010, ο πρώην πρόεδρος της Ιντερπόλ Jackie Selebi, κρίθηκε ένοχος για διαφθορά από το Νοτιοαφρικανικό Ανώτατο Δικαστήριο στο Γιοχάνεσμπουργκ, για την αποδοχή δωροδοκιών αξίας € 156.000 από έμπορο ναρκωτικών. Αφότου κατηγορήθηκε τον Ιανουάριο του 2008, ο Selebi παραιτήθηκε από πρόεδρος της Ιντερπόλ και τέθηκε σε παρατεταμένη άδεια ως Εθνικός Αστυνομικός Επίτροπος της Νότιας Αφρικής. Αντικαταστάθηκε προσωρινά από τον Arturo Herrera Verdugo, Εθνικό Επίτροπο Αστυνομικών Ερευνών της Χιλής και πρώην αντιπρόεδρο της Αμερικανικής Ζώνης, ο οποίος παρέμεινε αναπληρωτής πρόεδρος μέχρι τον Οκτώβριο του 2008 και τον διορισμό του Khoo Boon Hui.
Στις 8 Νοεμβρίου 2012, η 81η Γενική Συνέλευση ολοκληρώθηκε με την εκλογή της Αναπληρωτού Διευθύντριας της Κεντρικής Διεύθυνσης της Γαλλικής Δικαστικής Αστυνομίας Mireille Ballestrazzi ως νέου Προέδρου της οργάνωσης. Έτσι, έγινε η πρώτη γυναίκα πρόεδρος της Ιντερπόλ.
Σύνταγμα
Ο ρόλος της Ιντερπόλ ορίζεται από τις γενικές διατάξεις του καταστατικού της.
Το άρθρο 2 ορίζει ότι ο ρόλος της είναι: "# Για να εξασφαλιστεί και να προωθηθεί η ευρύτερη δυνατή αμοιβαία συνδρομή μεταξύ όλων των εγκληματολογικών αστυνομικών αρχών, εντός των ορίων των νόμων που ισχύουν στις διάφορες χώρες και στο πνεύμα της Οικουμενικής Διακήρυξης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.
Μεθοδολογία
Η Ιντερπόλ δεν είναι ένας υπερεθνικός οργανισμός επιβολής του νόμου και δεν έχει παράγοντες που να είναι σε θέση να κάνουν συλλήψεις. Αντιθέτως, είναι ένας διεθνής οργανισμός που λειτουργεί ως δίκτυο των ποινικών υπηρεσιών επιβολής του νόμου από διαφορετικές χώρες. Η οργάνωση λειτουργεί έτσι ως διοικητικός συνεργάτης μεταξύ των υπηρεσιών επιβολής του νόμου των χωρών μελών, παρέχοντας βοήθεια επικοινωνιακή και βάσης δεδομένων, βοήθεια μέσω των κεντρικών της γραφείων στη Λυών της Γαλλίας.
Η συνεργατική μορφή της συνεργασίας της Ιντερπόλ, είναι χρήσιμη στην καταπολέμηση της διεθνούς εγκληματικότητας διότι η γλώσσα, οι πολιτιστικές και γραφειοκρατικές διαφορές μπορεί να είναι δύσκολο για τους αξιωματούχους της αστυνομίας από διαφορετικά έθνη να συνεργαστούν. Για παράδειγμα, εάν η Υπηρεσία Μετανάστευσης και Τελωνειακής Επιβολής των ΗΠΑ (U.S. Immigration and Customs Enforcement (ICE)) και των ειδικών πρακτόρων του FBI παρακολουθούν έναν τρομοκράτη στην Ιταλία, μπορεί να μην γνωρίζουν σε ποιόν να αποτανθούν στην Polizia di Stato, εάν οι Καραμπινιέροι (Carabinieri) έχουν δικαιοδοσία για κάποια πτυχή της υπόθεσης, ή σε ποιόν στην Ιταλική Κυβέρνηση, θα πρέπει να κοινοποιηθεί η εμπλοκή των ICE και FBI. Οι ICE και FBI μπορούν να επικοινωνήσουν με το Εθνικό Κεντρικό Γραφείο της Ιντερπόλ στην Ιταλία, το οποίο θα ενεργεί ως ο σύνδεσμος μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και των Ιταλικών υπηρεσιών επιβολής του νόμου.
Οι βάσεις δεδομένων της Ιντερπόλ στην έδρα της στη Λυών μπορούν να βοηθήσουν την επιβολή του νόμου στην καταπολέμηση της διεθνούς εγκληματικότητας. Ενώ οι εθνικοί οργανισμοί έχουν τη δική τους εκτεταμένη βάση δεδομένων της εγκληματικότητας, οι πληροφορίες σπάνια επεκτείνονται πέρα από τα σύνορα ενός έθνους. Οι βάσεις δεδομένων της Ιντερπόλ μπορούν να παρακολουθούν εγκληματίες και τις τάσεις της εγκληματικότητας σε όλο τον κόσμο, ειδικά μέσω των συλλογών των δακτυλικών αποτυπωμάτων και φωτογραφιών προσώπου, τους καταλόγους των καταζητούμενων προσώπων, δείγματα από το DNA και ταξιδιωτικά έγγραφα. Η βάση δεδομένων της Ιντερπόλ, για τα απολεσθέντα και κλαπέντα ταξιδιωτικά έγγραφα, μόνη της περιέχει πάνω από 12 εκατομμύρια μητρώα. Επίσης, οι υπάλληλοι στα κεντρικά γραφεία, αναλύουν αυτά τα στοιχεία και δημοσιεύουν στις χώρες μέλη, πληροφορίες σχετικά με τις τάσεις του εγκλήματος.
Η Ιντερπόλ το 2013, εξέδωσε 13.637 ανακοινώσεις, εκ των οποίων οι 8.857 ήσαν Κόκκινες ανακοινώσεις (αναζήτησης, εντοπισμού και σύλληψης ενός προσώπου που καταζητείται από τη δικαστική δικαιοδοσία ή ενός διεθνούς δικαστηρίου με σκοπό την έκδοσή του/της), σε σύγκριση με 4.596 το 2008 και 2.037 το 2003. Όσο για το 2013, αυτή τη στιγμή υπάρχουν 52.880 έγκυρες ανακοινώσεις σε κυκλοφορία.
Στην περίπτωση μιας διεθνούς καταστροφής, τρομοκρατικής επίθεσης ή δολοφονίας, η Ιντερπόλ δύναται να στείλει μια Ομάδα Αντιμετώπισης Περιστατικού (Incident Response Team (IRT)). Οι IRT, μπορούν να προσφέρουν ένα φάσμα τεχνογνωσίας και πρόσβασης σε βάσεις δεδομένων, για να βοηθήσει με την αναγνώριση του θύματος, την αναγνώριση του υπόπτου και τη διάδοση των πληροφοριών σε υπηρεσίες επιβολής του νόμου άλλων εθνών. Επιπλέον, κατόπιν αιτήματος των τοπικών αρχών, μπορούν να λειτουργήσουν ως κεντρική διοίκηση και υλικοτεχνική υποστήριξη για τον συντονισμό των άλλων υπηρεσιών επιβολής του νόμου που συμμετέχουν σε μια υπόθεση. Τέτοιες ομάδες συγκροτήθηκαν 8 φορές κατά το 2013. Το 2009, η Ιντερπόλ άρχισε να εκδίδει τα δικά της ταξιδιωτικά έγγραφα, με την ελπίδα ότι τα έθνη θα άρουν την υποχρέωση θεώρησης αδείας εισόδου-παραμονής (βίζας), προς τα άτομα που ταξιδεύουν για υποθέσεις της Ιντερπόλ, βελτιώνοντας έτσι τους χρόνους απόκρισης.
Σε κάθε μία από τις 190 χώρες μέλη, λειτουργεί Κεντρικό Εθνικό Γραφείο (National Central Bureau (NCB)) το οποίο διασφαλίζει την επικοινωνία και την ανταλλαγή πληροφοριών και το οποίο λειτουργεί επί 24ώρου βάσεως. Στην Ελλάδα το εν λόγω Γραφείο αποτελεί το 4ο Τμήμα της Διεύθυνσης Διεθνούς Αστυνομικής Συνεργασίας του Αρχηγείου Ελληνικής Αστυνομίας.
Οικονομικά
Το 2013, τα λειτουργικά έσοδα της Ιντερπόλ ήταν € 78.000.000, εκ των οποίων το 68% το είχαν εισφέρει οι χώρες μέλη, κυρίως με τη μορφή των υποχρεωτικών εισφορών κοινωνικής ασφάλισης (67%) και το 26% προήλθε από έργα που χρηματοδοτήθηκαν από εξωτερικά, ιδιωτικά ιδρύματα και εμπορικές επιχειρήσεις. Τα χρηματοοικονομικά έσοδα και οι επιστροφές έκαναν το άλλο 6% του συνόλου. Από το 2004 έως το 2010, οι εξωτερικοί ελεγκτές της Ιντερπόλ, ήταν το Γαλλικό Ελεγκτικό Συνέδριο. Τον Νοέμβριο του 2010 το Ελεγκτικό Συνέδριο αντικαταστάθηκε από το Γραφείο του ο Γενικού Ελεγκτή της Νορβηγίας, για τριετή θητεία και με δυνατότητα παράτασης για άλλα τρία χρόνια.
Διαμάχη
Παρά την πολιτική ουδέτερη στάση της, μερικοί έχουν επικρίνει τον οργανισμό για το ρόλο του σε συλλήψεις που οι επικριτές ισχυρίζονται ήταν πολιτικά κίνητρα.
Το 2013, η Ιντερπόλ επικρίθηκε για τις πολλών εκατομμυρίων δολαρίων συμφωνίες της, με φορείς του ιδιωτικού τομέα, όπως τη FIFA, τη Philip Morris και τη φαρμακευτική βιομηχανία. Η κριτική αυτή ήταν κυρίως λόγω έλλειψης διαφάνειας και την πιθανή σύγκρουση συμφερόντων.
Ρωσική επέμβαση στην Ουκρανία του 2014
Στις 25 Ιουλίου του 2014, ο εθνικιστής ηγέτης της Ουκρανίας Ντμίτρο Γιαρός τοποθετήθηκε κατόπιν αιτήματος των Ρωσικών αρχών, στη διεθνή κατάσταση των καταζητούμενων της Ιντερπόλ, η οποία τον έκανε ως το μοναδικό διεθνώς καταζητούμενο πρόσωπο, μετά την έναρξη της σύγκρουσης μεταξύ της Ουκρανίας και της Ρωσίας το 2014. Για μεγάλο χρονικό διάστημα, η Ιντερπόλ αρνήθηκε να συμπεριλάβει στην κατάσταση της των Καταζητούμενων τον πρώην Πρόεδρο της Ουκρανίας Βίκτορ Γιανουκόβιτς (Viktor Yanukovych), που ήταν ύποπτος στις μαζικές δολοφονίες των διαδηλωτών κατά τη διάρκεια του Euromaidan (Πλατεία Ευρώπης). Τελικά στις 12 Ιανουαρίου 2015, τον συμπεριέλαβε στην κατάσταση των Καταζητούμενων. Τον Δεκέμβριο του 2014, η Υπηρεσία Ασφαλείας της Ουκρανίας (Security Service of Ukraine (SBU)) ξεκαθάρισε ένα σαμποτάζ και την ομάδα αναγνώρισης που ηγείτο από έναν πρώην πράκτορα του Ουκρανικού Γραφείου της Ιντερπόλ και που είχε επίσης, οικογενειακές σχέσεις με τις Ουκρανικές Υπηρεσίες αντικατασκοπείας.
Μέλη και αποστολές
Οι αποστολές (sub-bureaus) παρουσιάζονται με πλάγια γράμματα.
Χώρες που δεν εκπροσωπούνται
• 3
Γραφεία
Εκτός από την έδρα της Γενικής Γραμματείας στη Λυών, η Ιντερπόλ διατηρεί επτά περιφερειακά γραφεία: • 2 Η Διοίκηση και τα συντονιστικά κέντρα της Ιντερπόλ, προσφέρουν ένα σημείο επαφής για τις εθνικές αστυνομικές δυνάμεις που αναζητούν επειγόντως πληροφορίες ή αντιμετωπίζουν μια κρίση 24/7. Το πρωτότυπο βρίσκεται στη Λυών, με ένα δεύτερο στο Μπουένος Άιρες που προστέθηκε το Σεπτέμβριο του 2011. Ένα τρίτο προγραμματίζεται να ανοίξει στη Σιγκαπούρη το Σεπτέμβριο του 2014.
Η Ιντερπόλ άνοιξε ένα Γραφείο Ειδικού Αντιπροσώπου στα Ηνωμένα Έθνη στη Νέα Υόρκη το 2004 καθώς και στην Ευρωπαϊκή Ένωση, στις Βρυξέλλες το 2009.
2487 Γιούχανι
Ο Γιούχανι (Juhani) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,943. Ανακαλύφθηκε το 1940 από τον Φινλανδό αστρονόμο Χέικι Αλικόσκι, που παρατηρούσε από το Τούρκου της Φινλανδίας και του έδωσε το όνομα του γιου του.
Ιντερπόλ
Γραφεία
Ο Οργανισμός αυτή τη στιγμή κατασκευάζει στη Σιγκαπούρη, το Παγκόσμιο Συγκρότημα της Ιντερπόλ για την Καινοτομία (Interpol Global Complex for Innovation (ICGI)), για να ενεργεί ως μονάδα έρευνας και ανάπτυξης. Πρόκειται να τεθεί σε λειτουργία το Σεπτέμβριο του 2014
2487 Γιούχανι
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Γιούχανι είναι άγνωστα.
Ιντερπόλ
Γενικοί γραμματείς και Πρόεδροι
thumb|upright|Ο Ρόναλντ Νόουμπλ στο 6ο Παγκόσμιο Συνέδριο για την καταπολέμηση της [[πειρατείας και της πλαστογραφίας.]] Η μόνιμη διοικητική έδρα της Ιντερπόλ είναι στη Λυών της Γαλλίας. Τη διοίκησή της, ασκεί η Γενική Συνέλευση του Οργανισμού που συνεδριάζει σε ετήσια βάση και η οποία εκλέγει την εκτελεστική επιτροπή την οποία αποτελούν ο Πρόεδρος, 3 αντιπρόεδροι και 9 μέλη αντιπρόσωποι διαφορετικών εθνικοτήτων.
2487 Γιούχανι
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γιουχανι
Ιντερπόλ
Γενικοί γραμματείς και Πρόεδροι
Γενικοί γραμματείς από την έναρξη του Οργανισμού το 1923:
Πρόεδροι από την έναρξη του Οργανισμού το 1923:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διεθνείς οργανισμοί
Αβέρωφ
Με το επώνυμο Αβέρωφ είναι γνωστοί οι παρακάτω:
Επίσης
Φακοειδές σύννεφο
thumb|right|300px|Φακοειδές σύννεφο στο Νέο Χάμσαϊρ. Το φακοειδές σύννεφο είναι ένα στατικό με σχήμα φακού νέφος που σχηματίζεται συνήθως σε μεγάλο ύψος, συνήθως ευθυγραμμισμένο κάθετα στην κατεύθυνση του ανέμου. Χωρίζεται σε κατηγορίες ανάλογα με το ύψος σε φακοειδείς στάσιμους υψισωρείτες (ACSL), φακοειδείς στάσιμους στρωματοσωρείτες (SCSL) και φακοειδείς στάσιμους θύσανους (CCSL).
Δημιουργία
Όταν σταθερός υγρός αέρας περνάει πάνω από ένα βουνό ή οροσειρά, μια σειρά από στάσιμα κύματα μπορεί να δημιουργηθούν στη μεριά του κατωφερή αέρα. Εάν η θερμοκρασία στην κορυφή των κυμάτων πέσει κοντά ή κάτω από την θερμοκρασία δρόσου, η υγρασία του αέρα συμπυκνώνεται και δημιουργούνται φακοειδή σύννεφα. Καθώς ο αέρας κινείται ξανά μέσα στο κύμα, το σύννεφο εξατμίζεται. Κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες μια μακριά σειρά μπορεί να σχηματιστεί στις κορυφές συνεχομένων κυμάτων δημιουργώντας ένα σχηματισμό γνωστό ως σύννεφο-κύμα (wave cloud). Αυτό τo σύστημα δημιουργεί έντονη κάθετη κίνηση αέρα και έτσι αρκετό νερό μπορεί να συμπυκνωθεί και να σχηματιστεί υετός. Κάποιες φορές παρατηρείται ιριδισμός στις άκρες του σύννεφου.
thumb|right|300px|Οι φακοειδείς υψισωρείτες συνήθως σχηματίζονται στις υπήνεμες περιοχές των βουνών.
Πτήση
Οι πιλότοι μηχανοκίνητων αεροσκαφών τείνουν να αποφεύγουν αυτά τα σύννεφα, εξαιτίας των αναταράξεων που τα συνοδεύουν. Όμως οι πιλότοι ανεμόπτερων τα ψάχνουν ενεργά, διότι είναι εύκολο να εντοπιστεί η μάζα του θερμού αέρα από τον προσανατολισμό του σύννεφου. Αυτό το είδος "βοήθειας" είναι συνήθως ομαλό και δυνατό, και αυτό βοηθά τα ανεμόπτερα να φτάνουν σε αξιοσημείωτα ύψη και αποστάσεις. Το σημερινό ρεκόρ για απόσταση (πάνω από 3.000 χλμ.) και υψόμετρο (15.460 μ.) πραγματοποιήθηκε με αυτό το τρόπο.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νέφη
Μπαρμπαρά Πραβί
Η Μπαρμπαρά Πιέβιτς (Barbara Piévic), γνωστή και με το καλλιτεχνικό της όνομα ως Barbara Pravi (Μπαρμπαρά Πραβί) είναι Γαλλίδα τραγουδίστρια, συνθέτης-τραγουδοποιός και ηθοποιός. Έχοντας υπογράψει με την Capitol Music France το 2015, η Πραβί έχει κυκλοφορήσει τους δίσκους Barbara Pravi (2018) και Reviens pour l'hiver (2020). Ως συνθέτης, η Πραβί έχει γράψει τραγούδια σε έναν εκτεταμένο αριθμό καλλιτεχνών συμπεριλαμβανομένων των Γιανίκ Νοά, Julie Zenatti, Chimène Badi και Jaden Smith.
Πρώτα χρόνια
Η Μπαρμπαρά Πραβί γεννήθηκε στο Παρίσι στις 10 Απριλίου 1993. Η οικογένειά της αποτελείται επίσης κυρίως από καλλιτέχνες και μουσικούς. Ο παππούς της από την πλευρά του πατέρα της είναι Σερβικής καταγωγής ενώ η μητέρα της είναι Ιρανή. Το πραγματικό όνομα της Πραβί είναι Μπαρμπαρά Πιέβιτς (σερβικά: Barbara Pjević, κυριλλικό αλφάβητο: Барбара Пјевић) και, υιοθέτησε το καλλιτεχνικό της όνομα Μπαρμπαρά Πραβί (Barbara Pravi) από τη σερβική λέξη prava ως φόρο τιμής στον παππού της.
Στον τελικό της Eurovision του 2021 ήρθε 2η με 499 βαθμούς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γαλλίδες τραγουδίστριες Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2021 Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με τη Γαλλία
Σταθμός Νομισματοκοπείο (Μετρό Αθήνας)
Ο Σταθμός Νομισματοκοπείο είναι σταθμός της Γραμμής 3 του Μετρό της Αθήνας. Βρίσκεται στο Χαλάνδρι, κάτω από τη Λεωφόρο Μεσογείων και πήρε το όνομά του από το Νομισματοκοπείο, με το οποίο γειτνιάζει. Εγκαινιάστηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 2009. Είναι υπόγειος και διαθέτει δύο πλευρικές αποβάθρες, υπόγειο χώρο στάθμευσης χωρητικότητας 604 θέσεων και σταθμό ανταπόκρισης με αστικά λεωφορεία.
Υπόγειος χώρος στάθμευσης
Ο σταθμός διαθέτει ελεγχόμενο υπόγειο χώρο στάθμευσης, συνολικής χωρητικότητας 604 θέσεων και 24ωρης λειτουργίας. Εκτείνεται σε τρία υπόγεια επίπεδα και συνδέεται απευθείας με τον χώρο επικυρώσεως εισιτηρίων μέσω υπόγειας διόδου. Παρέχει επίσης τη δυνατότητα ηλεκτρονικής πληροφόρησης για τις ελεύθερες θέσεις.
Σταθμός ανταπόκρισης με αστικά λεωφορεία
Πάνω από τον σταθμό του μετρό βρίσκεται ο σταθμός ανταπόκρισης με αστικά λεωφορεία ΟΑΣΑ, ο οποίος λειτουργεί από τον Ιούλιο του 2010. Στον σταθμό έχουν αφετηρία / τέρμα 6 λεωφορειακές γραμμές (304, 305, 308, 316, 406, 407) και διέρχονται άλλες 3 (A5, B5, Χ95). Ο σταθμός ανταπόκρισης διαθέτει ράμπες, κυλιόμενες σκάλες, ανελκυστήρες, καθώς και απευθείας υπόγεια σύνδεση με τον Σταθμό του Μετρό.
Παραπομπές
Νομισματοκοπειο Νομισματοκοπειο
Ερρίκος Κάρολος ντε Λα Τρεμουάλ
Βιογραφία
Το 1628, ο πατέρας τού Λα Τρεμουάλ, Ερρίκος Γ΄ ντε Λα Τρεμουάλ, μεταστράφηκε -αυτός και τα παιδιά του- στον καθολικισμό, αλλά η μητέρα τού Λα Τρεμουάλ τον έπεισε να επιστρέψει στον προτεσταντισμό, όταν έφτασε στην ηλικία της ενηλικίωσης. Το 1638 εντάχθηκε στον στρατό τού θείου του, Φρειδερίκου-Ερρίκου πρίγκιπα της Οράγγης. Το 1648 νυμφεύτηκε την Καλβινίστρια Αιμιλία της Έσσης-Κάσσελ, κόρη του Γουλιέλμου Ε΄ λαντγκράβου της Έσσης-Κάσσελ. Είχαν πέντε παιδιά, συμπεριλαμβανομένου τού Καρόλου-Βελγικού, του κληρονόμου του, και της Καρλόττας-Αμαλίας.
Τον Οκτώβριο του 1651, κατά τη διάρκεια της εξέγερσης της Σφενδόνης, βγήκε ενάντια στον καρδινάλιο Mαζαρέν και υποστήριξε ανοιχτά τον Λουδοβίκο Β΄ τού Κοντέ. Ως αποτέλεσμα, το 1656 φυλακίστηκε στην Αμιένη. Η μητέρα τού Λα Τρεμουάλ τον απελευθέρωσε μετά από αρκετούς μήνες φυλάκισης. Στη συνέχεια υποβιβάστηκε τοποθετούμενος στο Πουατού και στη συνέχεια μετατέθηκε να υπηρετήσει στην Ολλανδία. Το 1668 επέστρεψε από την Ολλανδία για να διαχειριστεί τις υποθέσεις τού δουκάτου τού Τουάρ (Thouars), με τον πατέρα του να αποδυναμώνεται από την ποδάγρα (ουρική αρθρίτιδα), και μεταστράφηκε ξανά στον καθολικισμό, αποσπώντας τα παιδιά από τη γυναίκα του, που κατέφυγε στις Κάτω Χώρες. Απεβίωσε δύο χρόνια πριν από τον πατέρα του το 1672. Ήταν επομένως ο μεγαλύτερος γιος του, ο Σαρλ-Μπελζίκ-Ολάντ, που τον διαδέχθηκε ως ο 4ος δούκας τού Τουάρ.
Οικογένεια
Το 1648 νυμφεύτηκε την Καλβινίστρια Αιμιλία της Έσσης-Κάσσελ, κόρη του Γουλιέλμου Ε΄ λαντγκράβου της Έσσης-Κάσσελ. Είχαν πέντε παιδιά, συμπεριλαμβανομένου των:
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι του 17ου αιώνα Κατηγορία:Γάλλοι Ρωμαιοκαθολικοί Κατηγορία:Οίκος ντε Λα Τρεμουάλ
Γιοχάνες Όκεγχεμ
Ο Γιοχάνες Όκεγχεμ (φλ. Johannes Ockeghem, περ. 1410 – 6 Φεβρουαρίου 1497) ήταν Φλαμανδός συνθέτης της Αναγέννησης. Μαζί με τον Γκυγιώμ Ντυφαί και τον Ζοσκέν ντε Πρε θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους συνθέτες της λεγόμενης Γαλλο-Φλαμανδικής Σχολής. Το μεγαλύτερο μέρος του έργου απαρτίζεται από λειτουργίες, μοτέτα και σανσόν, με ξεχωριστή θέση ανάμεσά τους ένα ρέκβιεμ και το αντίφωνο Intemerata Dei Mater, ενώ ο ίδιος υπήρξε και σπουδαίος τραγουδιστής, χοράρχης και μουσικοδιδάσκαλος.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Όκεγχεμ γεννήθηκε κατά πάσα πιθανότητα στην πόλη Σαιν-Γκισλαίν, στο σημερινό Βέλγιο, με την ημερομηνία γέννησής του να τοποθετείται μεταξύ των ετών 1410 και 1430, χωρίς ωστόσο καμία σιγουριά για την ακριβή χρονολογία. Πιθανόν στα νιάτα του να γνώρισε τον συνθέτη Ζιλ Μπενσουά στην περιοχή του Αινώ, κάτι που προκύπτει από την αναφορά στο όνομά του, σε έναν επικήδειο που έγραψε ο Όκεγχεμ το 1460. Στο έργο αυτό είναι προφανής όχι μόνο η αναφορά στο στυλ του Βουργουνδού συνθέτη, αλλά και κάποιες πληροφορίες βιογραφικού χαρακτήρα.
Για τα πρώτα του χρόνια ελάχιστα στοιχεία είναι γνωστά. Όπως και οι περισσότεροι μουσικοί της εποχής καταγράφεται ως παιδί της χορωδίας στην πόλη Μονς και αργότερα στον Καθεδρικό της Αμβέρσας. Προφανώς, σ' αυτό το πλαίσιο έμαθε να τραγουδά και να γράφει μουσική, έχοντας ως πρότυπα την αγγλική φωνητική μουσική της περιόδου, αλλά και την αντίστοιχη μουσική της Γαλλίας.
Στα 1446 - 1448 εμφανίζεται στην υπηρεσία του Καρόλου Α΄, Δούκα των Βουρβώνων, στην πόλη Μουλέν της κεντρικής Γαλλίας. Λίγα χρόνια αργότερα, το 1452, βρίσκεται στο Παρίσι, όπου και αναλαμβάνει διευθυντής χορωδίας της Γαλλικής Αυλής· επιπλέον, εργάστηκε και στη Νοτρ Νταμ, ενώ διετέλεσε ταμείας του Αββαείου του Αγ. Μαρτίνου της Τουρ. Μέρος των μη-μουσικών του δραστηριοτήτων ήταν και ένα ταξίδι στην Ισπανία, ως μέλος διπλωματικής αποστολής, που στόχο είχε την αποτροπή της συμμαχίας των Ισπανών με τους Άγγλους ενάντια στη Γαλλία, αλλά και τη μεσιτεία των γάμων της Ισαβέλλας Α΄ της Καστίλλης και του Καρόλου, Δούκα του Γκυέν (αδελφού του Λουδοβίκου ΙΑ΄).
Μετά τον θάνατο του Λουδοβίκου ο Όκεγχεμ είναι εν πολλοίς άγνωστη η δράση του, ωστόσο μάς είναι γνωστό ότι βρέθηκε στην πόλη Μπρυζ, καθώς και στην Τουρ, όπου και πέθανε. Δείκτης της δημοτικότητάς του αποτελούν οι πάμπολλοι επικήδειοι θρήνοι που γράφτηκαν, με πιο ξεχωριστό ίσως αυτόν του Ζοσκέν ντε Πρε, με τίτλο Nymphes des bois (Νύμφες του δάσους).
Μουσικολογικά στοιχεία
μικρογραφία|380px|Σελίδες από τον Κώδικα Chigi, στον οποίο περιλαμβάνεται το Κύριε από τη Λειτουργία Missa Ecce ancilla Domini του Όκεγχεμ. Δεδομένου του χρόνου ζωής του και της έκτασης της φήμης του, ο Όκεγκεμ εντούτοις δεν θεωρείται ιδιαίτερα παραγωγικός ως συνθέτης. Κάποια από τα έργα του χάθηκαν ενώ άλλα τού είχαν αποδοθεί λανθασμένα και έχουν πλέον αποκατασταθεί. Εν γένει παρατηρείται μια σμίκρυνση στο πραγματικό του έργο, κάτι βεβαίως που άπτεται και άλλων συνθετών της γενιάς του, όπως τον Ζοσκέν. Από αυτά που έχουν διασωθεί και είναι διαπιστευμένα από την πένα του περιλαμβάνονται γύρω στις 14 λειτουργίες (μεταξύ αυτών και το ρέκβιεμ), πέντε μοτέτα, 21 σανσόν, καθώς και άλλα αποσπασματικά έργα· τα περισσότερα απ' αυτά αποτελούν μέρος ευρύτερων συλλογών μουσικών έργων, όπως τον φλαμανδικό Κώδικα Chigi του 1500, και την ανθολογία με τίτλο Harmonice Musices Odhecaton (1501) του Ιταλού τυπογράφου Οτταβιάνο Πετρούτσι.
Στις μισές περίπου από τις λειτουργίες του, ο Όκεγχεμ ενσωματώνει προϋπάρχουσες μελωδίες της εποχής από ύμνους, ψαλμούς και λαϊκούς σκοπούς, το λεγόμενο cantus firmus. Η τεχνική αυτή ήταν αρκετά δημοφιλής ανάμεσα στους συνθέτες της εποχής, προαναγγέλοντας τις μετέπειτα μιμητικού ύφους τεχνοτροπίες που βρίσκουμε στη λειτουργία-παρωδία και στη λειτουργία-παράφραση· και οι τρεις τύποι βασίζουν τη δομή τους στη μίμηση μιας συγκεκριμένης μελωδίας ή αποσπάσματος από άλλο έργο, παραφράζοντας σε μικρό ή μεγαλύτερο βαθμό το αρχικό υλικό (Σ.Σ. ουδεμία σχέση με την σύγχρονη έννοια της παρωδίας).
Με την αντιστικτική τους υφή, και επηρρεασμένος από τον Ζοσκέν και τη φλαμανδική αισθητική, ο Όκεγχεμ έγινε γνωστός σε ολόκληρη τη δυτική Ευρώπη, τόσο για το εκφραστικό όσο και για το άρτιο τεχνικά ύφος του. Οι τεχνικές του δυνατότητες μάλιστα βρήκαν την απόλυτή τους έκφανση στην περίφημη Missa prolationum, η οποία αποτελείται εξ' ολοκλήρου από μετρικούς κανόνες (αντιστικτική δομή κατά την οποία οι μιμήσεις τελούνται σε διαφορετικές ταχύτητες κατ' αναλογία της αρχικής), αλλά και στην Missa cuiusvis toni, η οποία σχεδιάστηκε έτσι ώστε να εκτελείται σε καθέναν από τους οκτώ μουσικούς τρόπους. Καθώς ο ίδιος υπήρξε περίφημος βαθύφωνος είναι αναμενόμενος στα έργα του ο ιδιαίτερος χειρισμός των χαμηλών φωνών, όπου παρατηρείται ευρεία τονική έκταση, αλλά και ασυνήθιστα έντονο ρυθμικό στοιχείο, χαρακτηριστικά που τον ξεχωρίζουν από τους υπόλοιπους συνθέτες της Γαλλο-Φλαμανδικής Σχολής.
Ο Όκεγχεμ πεθαίνει στην πόλη Τουρ της Γαλλίας. Προς τιμήν του, ο Ζοσκέν γράφει το μοτέτο La déploration de la mort de Johannes Ockeghem (θρήνος για τον θάνατο του Γιοχάνες Όκεγχεμ), μελωποιώντας το ποίημα Nymphes des bois του Ζαν Μολινέ. Αρκετοί επικήδειοι ακόμη γράφτηκαν για να τιμήσουν τον μεγάλο συνθέτη, μεταξύ αυτών και ένα ποίημα του Ολλανδού ουμανιστή Εράσμους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συνθέτες της Αναγέννησης Κατηγορία:Γαλλο-Φλαμανδοί συνθέτες
Ζυζόλς
Το Ζυζόλς (γαλλικά: Jujols, καταλανικά: Jújols) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ανατολικών Πυρηναίων, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ζυζολιέν (γαλλικά: Jujoliens).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες των Ανατολικών Πυρηναίων
Ομάρ Ελ Καντουρί
Ο Ομάρ Ελ Καντουρί (Omar El Kaddouri, عمر القدوري, γεννημένος στις 21 Αυγούστου 1990) είναι Μαροκινός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός μέσος για τον ΠΑΟΚ.
Πρώιμη σταδιοδρομία
Γεννημένος στο Βέλγιο από Μαροκινούς γονείς, ξεκίνησε την καριέρα του στη Ντίγκεμ Σπορτ. Στη συνέχεια μετακόμισε στην Άντερλεχτ, αφού παρακολουθήθηκε από το τμήμα ανίχνευσης ταλέντων της. Κατά τη διάρκεια του τουρνουά του Βιαρέτζο, το 2007, τον παρακολούθησε η ιταλική Μπρέσια, η οποία τον υπέγραψε το 2008.
Έπαιξε δύο σεζόν με την ομάδα νέων της Μπρέσια, καταφέρνοντας να έχει μία συμμετοχή στην πρώτη ομάδα, όταν μπήκε ως αλλαγή σε έναν αγώνα εναντίον της Λιβόρνο στις 30 Μαρτίου 2009, σε ηλικία μόλις 18 ετών. Λόγω της έλλειψης αγωνιστικών ευκαιριών στην πρώτη ομάδα, στάλθηκε ως δανεικός στη Ζουντ-τίρολ της Γ' Κατηγορίας, όπου είχε 32 συμμετοχές, σκοράροντας 2 γκολ και δίνοντας 10 ασίστ.
Μπρέσια
Τη σεζόν 2011–12 επέστρεψε στη Μπρέσια, η οποία αποφάσισε να τον μονιμοποιήσει στη μεσαία γραμμή. Στις 3 Οκτωβρίου 2011 σημείωσε το δεύτερο γκολ σε μια ήττα εναντίον της Τσιταντέλα. Στις 5 Μαρτίου 2012 σημείωσε το πέμπτο του γκολ της σεζόν εναντίον της Γκούμπιο, ύστερα από ασίστ του Jonathas. Ολοκλήρωσε τη σεζόν με 38 συμμετοχές και 7 γκολ.
Νάπολι
Στις 24 Αυγούστου 2012 υπόγραψε επισήμως με τη Νάπολι, με σύμφωνο συνιδιοκτησίας για 2 εκατομμύρια ευρώ.
Στις 20 Σεπτεμβρίου έκανε το επίσημο ντεμπούτο του με τους Ναπολιτάνους, ξεκινώντας στο βασικό σχήμα σε ένα αγώνα του Γιουρόπα Λιγκ 2012–13 εναντίον της σουηδικής ΑΪΚ Στοκχόλμης. Στις 2 Δεκεμβρίου έκανε το ντεμπούτο του στη Σέριε Α, σε έναν εντός έδρας αγώνα με την Πεσκάρα. Είχε 7 συμμετοχές στη Σέριε Α και συνολικά 14 σε όλες τις διοργανώσεις.
Στις 20 Ιουνίου 2013 η Νάπολι απέκτησε το υπόλοιπο 50% των δικαιωμάτων του από την Μπρέσια.
Τορίνο
δεξιά|μικρογραφία|217x217εσ| Ο Ελ Καντουρί με την [[Τορίνο ΦΚ|Τορίνο. ]] Στις 11 Ιουλίου 2013 πήγε ως δανεικός στην Τορίνο, η οποία έχει το δικαίωμα της εξαγοράς του 50% των δικαιωμάτων του με σύμφωνο συνιδιοκτησίας. Έκανε το ντεμπούτο του στις 17 Αυγούστου στον τρίτο γύρο του Κυπέλλου Ιταλίας, στην ήττα με 1–2 από την Πεσκάρα, αντικαθιστώντας τον Αλεξάντερ Φάρνερουντ στο ημίχρονο. Στις 24 Νοεμβρίου σημείωσε τα δύο πρώτα του γκολ για την Τορίνο σε μία νίκη με 4–1 επί της Κατάνια. Στις 17 Φεβρουαρίου 2014 σημείωσε το τελευταίο γκολ στη νίκη με 3–1 επί της Βερόνα, αφού είχε δώσει τις ασίστ στα 2 πρώτα γκολ.
Στο Πρωτάθλημα είχε 29 συμμετοχές και 5 γκολ. Στο τέλος της σεζόν η Τορίνο επέλεξε να αποκτήσει το 50% του συμβολαίου του, ωστόσο η Νάπολι άσκησε το δικαίωμά της να εξαγοράσει το συμβόλαιό του στο ακέραιο. Την 1η Ιουλίου 2014 επαναδανείστηκε στην Τορίνο, με ρήτρα αγοράς. Στις 7 Φεβρουαρίου 2015 σημείωσε το πρώτο του γκολ για τη σεζόν 2014–15, στην εκτός έδρας νίκη με 3–1 επί της Βερόνα.
Επιστροφή στη Νάπολη
Στις 25 Ιουνίου 2015 το συμβόλαιό του δεν εξαγοράστηκε από την Τορίνο και επέστρεψε στη Νάπολι.
Έμπολι
Στις 31 Ιανουαρίου 2017, κατά τη διάρκεια της χειμερινής μεταγραφικής περιόδου, υπέγραψε συμβόλαιο 3,5 ετών με την Έμπολι, μέχρι τις 30 Ιουνίου 2021.
ΠΑΟΚ
Στις 24 Αυγούστου 2017 ο ΠΑΟΚ ανακοίνωσε την υπογραφή του Μαροκινού μέσου, ο οποίος υπέγραψε τετραετές συμβόλαιο με την ομάδα. Στις 14 Απριλίου 2018 σημείωσε το πρώτο του γκολ στη Σούπερλιγκ, στην εντός έδρας νίκη με 3–1 επί του Πανιωνίου. Την πρώτη του χρονιά στην ομάδα της Θεσσαλονίκης έφτασε στην κατάκτηση του Κυπέλλου Ελλάδος. Ο τελικός μεταξύ ΠΑΟΚ και Α.Ε.Κ. διεξήχθη στο γήπεδο ΟΑΚΑ, με τον "Δικέφαλο του Βορρά" να επικρατεί με σκορ 2–0. Ο ίδιος δεν αγωνίστηκε. Την επόμενη σεζόν είχε σαφώς πιο ενεργό ρόλο στην ομάδα και πήρε πολλές ευκαιρίες από τον Ραζβάν Λουτσέσκου, τον προπονητή του ΠΑΟΚ. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια της χειμερινής μεταγραφικής περιόδου, υπήρχαν έντονες φήμες για πιθανή μεταγραφή του στην ιταλική Πάρμα, ύστερα όμως από εισήγηση του Λουτσέσκου και του Ιβάν Σαββίδη έμεινε τελικά στον σύλλογο, και στο φινάλε της σεζόν πανηγύρισε το νταμπλ, αφού η ομάδα του ΠΑΟΚ, πέρα από το πρωτάθλημα, κατέκτησε και το κύπελλο.
Την σεζόν 2019-2020, ήτανε από τις βασικές επιλογές για την αρχική ενδεκάδα, ενώ το 2020-2021, ήταν η πιο παραγωγική του χρονιά με την ομάδα της Θεσσαλονίκης, συμμετέχοντας σε 39 αγώνες και προσφέροντας 3 γκολ και 6 ασίστ. Στο φινάλε πανηγύρισε την κατάκτηση του κυπέλλου Ελλάδας με τον ΠΑΟΚ. Ο Δικέφαλος του Βορρά στον τελικό επικράτησε με σκορ 2-1 επί του ΟΣΦΠ. Αυτός ήταν ο τέταρτος συνολικά τίτλος του Ελ Καντουρί με την ομάδα του ΠΑΟΚ. Στον τελικό δεν αγωνίστηκε.
Στις 16 Ιουνίου 2021 ο ΠΑΟΚ και ο Ελ Καντουρί συμφώνησαν σε επέκταση συμβολαίου για δύο ακόμα χρόνια, με προοπτική επέκτασης για έναν ακόμη χρόνο, όπου, σύμφωνα με πληροφορίες, θα ενεργοποιηθεί αυτόματα εάν φτάσει το όριο συμμετοχών του 50% του συνόλου των αγώνων που θα δώσει ο ΠΑΟΚ στη σεζόν 2022–23.
Στις 28 Ιουνίου 2021 ανακοινώθηκε από τον ΠΑΟΚ η ανανέωση του συμβολαίου του για 2+1 χρόνια, σύμφωνα με τους όρους της προφορικής συμφωνίας.
Διεθνής σταδιοδρομία
Ήταν μέλος της Εθνικής Ελπίδων Βελγίου, με την οποία σκόραρε το πρώτο του γκολ στις 14 Νοεμβρίου 2011 σε έναν αγώνα για τα προκριματικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Κ-21 του 2013, εναντίον της Αγγλίας. Τον Ιούλιο του 2012 συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες στο Λονδίνο, με την ολυμπιακή ομάδα του Μαρόκου, έχοντας 2 συμμετοχές.
Στη συνέχεια αγωνίστηκε για την Εθνική Μαρόκου, κάνοντας το ντεμπούτο του στις 14 Αυγούστου 2013 σε φιλικό αγώνα εναντίον της Μπουρκίνα Φάσο. Σημείωσε το πρώτο του γκολ στις 23 Μαΐου 2014, στη φιλική νίκη με 4–0 επί της Μοζαμβίκης.
Τίτλοι
ΠΑΟΚ
Ομαδικά
Μέχρι τις 15 Ιουλίου 2021.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μαροκινοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Βέλγοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βελγίου Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Μαρόκου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Β Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Έμπολι ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τορίνο ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΣΚ Νάπολι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπρέσια Κάλτσιο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΡΣΚ Άντερλεχτ Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2017 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Μαρόκου Κατηγορία:Μαροκινοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Απελευθερωτική Γερμανικής Κατοχής Οργάνωση Νέων
Η Απελευθερωτική Γερμανικής Κατοχής Οργάνωση Νέων ( Α.Γ.Κ.Ο.Ν.  ή Α.Γ.Κ.Ω.Ν.) ήταν αντιστασιακή οργάνωση νέων που ιδρύθηκε στην Αθήνα τον Ιούλιο 1941 κατά τη διάρκεια της Γερμανικής Κατοχής. Αρχηγός και εμπνευστής της οργάνωσης υπήρξε ο 28άχρονος δικηγόρος Σπυρίδων Γραμμένος.
Τον σκληρό πυρήνα της οργάνωσης απετέλεσαν οι βετεράνοι του πόλεμου 1940 τέσσερις Κερκυραίοι αδελφοί : Σπυρίδωνας, Γεώργιος, Νικόλαος και Διονύσιος Γραμμένος, καθώς και οι : Κώστας Μπούρας, Σωτήρης Κουβάς, Αποστόλης Λέτσος και Θανάσης Καραϊνδρος. Τα πρώτα μέλη στρατολογήθηκαν ανάμεσα σε φοιτητές, πρώην συμπολεμιστές και νεαρούς στρατιωτικούς και αστυνομικούς. Έδρα στρατολόγησης υπήρξε το κατάστημα του Διονυσίου Γραμμένου στην συμβολή των οδών Ψαρών και Δεληγιάννη. Αργότερα οι αδελφοί Γραμμένου μεταπήδησαν στην πολυπληθέστερη και καλύτερα στελεχωμένη Οργάνωση Ε.Δ.Ε.Σ. του Ναπολέοντα Ζέρβα και τελικά ενσωματώθηκαν σ' αυτήν μαζί με άλλα μέλη που απάρτιζαν την Οργάνωση, όπως ο εικοσιενάχρονος τότε, Κερκυραίος αστυνομικός Σωτήρης Κουβάς (κατοπινός Υπαρχηγός Α.Π.), αφού πρώτα συνεργάσθηκαν με άλλες νεώτερες οργανώσεις, όπως η «ΜΙΔΑΣ 614» του Στρατηγού Γιάννη Τσιγάντε που αποτελείτο από πατριώτες που είχαν εκπαιδευτεί στη Μέση Ανατολή, αστυνομικούς, στρατιωτικούς και το δικηγόρο, πρώην αστυνομικό και μάλλον συμφοιτητή του Σπύρου Γραμμένου στη νομική σχολή Κώστα Μπούρα, ο οποίος προδομένος (όπως αργότερα τον Αύγουστο 1944 και ο Σπύρος Γραμμένος) από το Βασάτη παραδόθηκε στους Γερμανούς και αφού βασανίσθηκε, εκτελέσθηκε στις 19.6.1943 στο σκοπευτήριο της Καισαριανής.
Μετά τον πόλεμο ο Βασάτης καταδικάσθηκε σε «ισόβια». Στη Ζάκυνθο για τη δολοφονία του Σπύρου Γραμμένου και άλλες δολοφονίες πατριωτών, δικάσθηκαν από παρόμοια δικαστήρια οι: Ι. Κούτσης, Π. Μποζίνης, Α. Κωστής, Δ. Κάπαρης, Ε. Βλασσόπουλος, Α. Μποζίνης, Β. Παπαδάτος, Ε. Μπελογιάννης και Α. Γιατράς, όπου άλλοι καταδικάσθηκαν σε θάνατο και άλλοι φυλακίσθηκαν.
Ιστορική μαρτυρία
Από εξιστόρηση του Διονυσίου Γραμμένου στον γιο του Άγγελο Γραμμένο σχετικά με την Οργάνωση ΑΓΚΟΝ :
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνικές αντιστασιακές οργανώσεις Κατηγορία:Οργανώσεις νέων στην Ελλάδα
Μπίμα
Η Μπίμα (ινδονησιακά: Kota Bima) είναι πόλη στην ανατολική ακτή του νησιού Σουμπάουα στην επαρχία της κεντρικής Ινδονησίας Δυτική Νούσα Τενγκάρα. Είναι η μεγαλύτερη πόλη στο νησί Σουμπάουα, με πληθυσμό 142.443 κατοίκων στην απογραφή του 2010, αλλά η τελευταία επίσημη εκτίμηση (τον Ιανουάριο του 2014) είναι 148.984 κάτοικοι. Είναι χωριστή, αλλά περιβάλλεται από την παρακείμενη Περιφέρεια της Μπίμα, η οποία είχε πληθυσμό 407.636 κατοίκων στην απογραφή του 2010.
Οι κάτοικοι της Μπίμα και ολόκληρης της ανατολικής πλευράς του Σουμπάουα μιλούν τη γλώσσα μπίμα (ινδονησιακά: Bahasa Bima, μπίμα: Nggahi Mbojo). Από το 1620 έως το 1958 ήταν η πρωτεύουσα του Σουλτανάτου Μπίμα.
Στη σύγχρονη εποχή, η Μπίμα είναι ο μεγαλύτερος περιφερειακός και οικονομικός κόμβος του Ανατολικού Σουμπάουα με μετανάστες από άλλα μέρη της Ινδονησίας, ιδίως την Ιάβα, το Μπάλι και το Λομπόκ. Έχει μια κεντρική εμπορική ζώνη στο κέντρο της πόλης.
Στην πόλη βρίσκεται το τέμενος Σουλτάν Σαλαχουντίν και το μουσείο Σουλτάν Σαλαχουντίν. Συνδέεται με επαρχιακό δρόμο προς Ντόμπου και Σάπε.
Κλίμα
Η Μπίμα έχει ένα κλίμα τροπικής σαβάνας (Aw) με μέτριες έως μικρές βροχοπτώσεις από Απρίλιο έως Νοέμβριο και ισχυρές βροχοπτώσεις από Δεκέμβριο έως Μάρτιο.
Δημογραφικά στοιχεία
Η πλειοψηφία του πληθυσμού στην Μπίμα είναι Μουσουλμάνοι, οι οποίοι αποτελούν περίπου το 97,38%, και οι υπόλοιποι είναι Προτεστάντες 0,89%, Καθολικοί Χριστιανοί 0,62%, και Ινδουιστές και Βουδιστές περίπου 1,11%.
Ιστορία
Η Μπίμα ήταν κάποτε ένα από τα τέσσερα σουλτανάτα στο νησί Σουμπάουα. Από τον 17ο έως τον 20ο αιώνα, ήταν η πρωτεύουσα του Σουλτανάτου Μπίμα και φιλοξενεί ένα παλιό ανάκτορο των ηγεμόνων της πόλης.
Τουρισμός
δεξιά|μικρογραφία| Ο χορός ως αξιοθέατο στο Παλάτι του Σουλτάνου Η Μπίμα έχει πολλούς γνωστούς τουριστικούς προορισμούς, όπως το όρος Ταμπόρα, τη λίμνη Άνα Φάρι (Λίμνη των Αγγέλων) και το νησί Σατόντα. Υπάρχουν πολλές λευκές αμμουδιές τόσο στο βόρειο όσο και στο νότιο τμήμα της Μπίμα.
Η πόλη διαθέτει μέτρια τουριστικά καταλύματα, όπως ξενοδοχεία ενός αστέρα και μερικά εστιατόρια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Ινδονησίας
Επιτόκιο
Το Επιτόκιο είναι το κόστος του χρήματος, δηλαδή η τιμή για τη χρήση συγκεκριμένου χρηματικού κεφαλαίου για συγκεκριμένη χρονική περίοδο. Υπάρχουν πολλά είδη επιτοκίων μέσα σε μια καπιταλιστική οικονομία. Επιτόκιο δανεισμού, καταθέσεως, πιστωτικών καρτών, διατραπεζικό, διακρατικό και πολλά άλλα. Συνήθως όταν αναφερόμαστε στο επιτόκιο ως τιμή εννοούμε μια συνισταμένη που αντιπροσωπεύει όλα τα είδη των επιτοκίων. Όλα τα είδη των επιτοκίων έχουν την ίδια κατεύθυνση. Δηλαδή είτε όλα αυξάνονται, είτε όλα μειώνονται. Λέγοντας πως το επιτόκιο π.χ δανεισμού είναι 4 % εννοούμε πως αν κάποιος θέλει να αγοράσει σήμερα κάποιες χρηματικές μονάδες (να δανειστεί χρήμα) θα πρέπει στο τέλος της περιόδου αναφοράς να πληρώσει μαζί με το κεφάλαιο που αγόρασε και 4 % παραπάνω. Σύμφωνα με την καθημερινή πρακτική το σύνηθες χρονικό διάστημα κατά το οποίο υπολογίζεται το επιτόκιο είναι το ένα έτος 360 ημέρες (όχι 365) χωρίς όμως να αποκλείονται και άλλα χρονικά διαστήματα. Θα πρέπει παρ' όλα αυτά να σημειωθεί ότι η ελληνική δικαιοσύνη έχει απορρίψει σε πολλές περιπτώσεις Διαταγές Πληρωμής τραπεζών έναντι οφειλετών, με τις οποίες επιτάσσουν τους οφειλέτες να πληρώσουν συγκεκριμένο ποσό βασισμένο σε υπολογισμό επιτοκίου 360 ημερών. Με άλλα λόγια, έχει κριθεί ότι η ως άνω πρακτική υπολογισμού των επιτοκίων είναι παράνομη. Επίσης το επιτόκιο αποτελεί τον τόκο κεφαλαίου για 100 χρηματικές μονάδες γι’ αυτό συνήθως εκφράζεται ως ποσοστό επί τοις εκατό.
Το επιτόκιο υπόκειται σε αλλαγές που αντανακλούν τις συνθήκες της αγοράς. Ωστόσο η ρύθμιση των επιτοκίων δεν γίνεται αυτόματα, αλλά με αποφάσεις των κεντρικών τραπεζών. Τα κριτήρια με βάση τα οποία λαμβάνονται οι αποφάσεις μπορεί να είναι αρκετά σύνθετα, αφορούν στο σχεδιασμό της νομισματικής πολιτικής μιας οικονομίας, και είναι από τα κεντρικά θέματα που εξετάζει η μακροοικονομία.
Επιτόκιο υπερημερίας
Επιτόκιο υπερημερίας είναι το επιτόκιο που εφαρμόζεται σε μια δανειστική σύμβαση στην περίπτωση που ο δανειολήπτης καθυστερήσει την πληρωμή μιας ή περισσοτέρων δόσεων ή αποφύγει συνολικά την αποπληρωμή του δανείου στον δανειοδότη. Συνήθως ορίζεται με Νόμο αλλά μπορεί να αποτελέσει και αντικείμενο συμφωνίας των μερών, παίρνει δε τη μορφή προσαύξησης του ονομαστικού επιτοκίου (π.χ. επί ονομαστικού επιτοκίου 7%, το επιτόκιο υπερημερίας μπορεί να είναι 2,5% επιπλέον, δηλαδή 9,5%).
Ονομαστικό Επιτόκιο
Μέτρηση του επιτοκίου που λαμβάνει υπόψη τον πληθωρισμό.
Κλιμακούμενο Επιτόκιο
Το επιτόκιο διαφοροποιείται ανάλογα με το ύψος της κατάθεσης και εφαρμόζεται σε ολόκληρο το ποσό αυτής.
Σχέση πραγματικού και ονομαστικού επιτοκίου
Έστω : το πραγματικό επιτόκιο, o_\epsilon: το ονομαστικό επιτόκιο και \pi: ο πληθωρισμός, τότε ισχύει:
Όταν ο ρυθμός πληθωρισμού είναι κοντά στο μηδέν,, ισχύει:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χρηματοοικονομικά Κατηγορία:Μακροοικονομική Κατηγορία:Τραπεζική Κατηγορία:Νομισματική πολιτική
Βριόκαστρο (ακρωτήριο)
Το ακρωτήριο Βριόκαστρο είναι ακρωτήριο της Βορειοανατολικής ακτής της νήσου Θάσου που φέρεται στους αγγλικούς ναυτικούς χάρτες με το όνομα Welling’s point. Η ονομασία αυτή προέρχεται από ένα παλαιό κάστρο που υπάρχει εκεί που το καθιστά γραφικό η από τους αρμούς των τειχών του φυόμενη πλούσια βλάστηση. Το ακρωτήριο αυτό αποτελεί το ανατολικό κέρας του όρμου Παναγιά. Οι ψαράδες της περιοχής το αποκαλούν επίσης και Οβριόκαστρο.
Κατηγορία:Θάσος Κατηγορία:Ακρωτήρια της Ελλάδας Κατηγορία:Ακρωτήρια του Αιγαίου
TNA Final Resolution
Ιστορία
Το σόου διοργανώθηκε για πρώτη φορά στις 16 Ιανουαρίου 2005 και μέχρι το 2007 γινόταν μόνο τον Ιανουάριο. Το 2008 το σόου διοργανώθηκε σε δύο περιπτώσεις. Το 2009 μετακινήθηκε μόνιμα στο Δεκέμβριο, δικαιώνοντας το όνομα του (Final Resolution=Τελική Αναμέτρηση) και έτσι παραμένει μέχρι τώρα.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επαγγελματική Πάλη
Νέος γενικός αστρονομικός κατάλογος
thumb|right|300px|Ο σπειροειδής γαλαξίας [[NGC 3982, που βρίσκεται σε απόσταση 60 εκατομμυρίων ετών φωτός, στον αστερισμό της Μεγάλης Άρκτου.]] Ο Νέος Γενικός Κατάλογος (New General Catalogue, γνωστός απλά και ως NGC) είναι ο πιο γνωστός αστρονομικός κατάλογος αντικειμένων βαθέος ουρανού (δηλαδή γαλαξιών και αστρικών σμηνών) στην αστρονομία. Ο NGC είναι ένας από τους μεγαλύτερους καταλόγους, καθώς περιλαμβάνει όλα τα είδη αντικειμένων βαθέος ουρανού και όχι μόνο γαλαξίες. Τα αντικείμενα που περιλαμβάνονται, γνωστά και ως αντικείμενα NGC, είναι γύρω στα 8.000.
Ιστορία
Ο κατάλογος συντάχθηκε στη δεκαετία του 1880 από τον Γιόχαν Ντράιερ (J. L. E. Dreyer) που χρησιμοποίησε παρατηρήσεις κυρίως του Ουίλιαμ Χέρσελ, και κατόπιν επεκτάθηκε με δυο παραρτήματα, τα Index Catalogue I και II, με περίπου 5.000 επιπλέον αντικείμενα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αστρονομικοί κατάλογοι *
2488 Μπράιαν
Ο Μπράιαν (Bryan) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,9. Ανακαλύφθηκε το 1952 από το προσωπικό του Πανεπιστημίου της Ιντιάνα (Αστεροσκοπείο "Goethe Link" στο Μπρούκλυν της Ιντιάνα), και πήρε το όνομά του προς τιμή του Γουίλιαμ Λ. Μπράιαν (William Lowe Bryan, 1860-1955), προέδρου του Πανεπιστημίου από το 1902 ως το 1937.
Εξαιτίας και της σημαντικής εκκεντρότητας της τροχιάς του, ο Μπράιαν στο περιήλιο φθάνει στα εσώτατα όρια (δηλαδή τα προς την πλευρά του Ηλίου) της Κύριας Ζώνης.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Μπράιαν είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Μπραιαν
Γκιούλα Αντράσι
Ο Γκιούλα Αντράσσυ, ή Ιούλιος Αντράσσυ (ουγγρ. Gyula Andrássy, 8 Μαρτίου 1823 - 18 Φεβρουαρίου 1890) ήταν Ούγγρος πολιτικός, που διετέλεσε πρωθυπουργός της Ουγγαρίας (1867-1871) και υπουργός Εξωτερικών της Αυστροουγγαρίας (1867-1879). Το πλήρες όνομά του ήταν Γκιούλα, Κόμης του Αντράσσυ Τσικσεντκιράλυ και Κρασναχόρκα (Gyula Graf Andrássy von Csíkszentkirály und Krasznahorka).
Βιογραφικά στοιχεία
Δευτερότοκος γιος του κόμη Κάρολυ Αντράσσυ και της Ετέλκα Σαπάρυ, γεννήθηκε στις 8 Μαρτίου του 1823 στο Ζεμλίνο στην Ουγγαρία. Μετά την αποπεράτωση των πανεπιστημιακών σπουδών του, από νεαρή ηλικία ασχολήθηκε με τα κοινά και αναδείχθηκε στην πολιτική ως μέλος του ουγγρικού μεταρρυθμιστικού κόμματος του Λάιος Κόσουτ. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής το 1847 εκπροσωπώντας την Σέιμα Πρεσβούργου. Κατά τη επανάσταση που σημειώθηκε το 1848 κατά της Αυστρίας ήταν διοικητής τάγματος της ουγγρικής εφεδρείας. Με τη συνθηκολόγηση που ακολούθησε διέφυγε στο εξωτερικό (Παρίσι) όταν και καταδικάστηκε ερήμην σε θάνατο όπου και εκτελέστηκε εικονικά με απαγχονισμό ενός ομοιώματός του. Το 1857 μετά από αμνηστία που του δόθηκε από τον Αυτοκράτορα επέστρεψε στην πατρίδα του. Ακολούθως υπήρξε βασικός υποστηρικτής του Φέρεντς Ντέακ στις διαπραγματεύσεις του λεγόμενου "συμβιβασμού" στη δημιουργία του διττού Βασιλείου το 1867. Στις 17 Φεβρουαρίου του 1867 διορίστηκε πρωθυπουργός και υπουργός Άμυνας της Ουγγαρίας, όπου και συνέβαλε στη σύσταση της Δυαδικής μοναρχίας του Αυτοκράτορα Φραγκίσκου Ιωσήφ Α΄, κατόπιν της παραχώρησης συντάγματος.
Στη διορατικότητα αυτού οφείλεται η ουδετερότητα της Αυστροουγγαρίας σε πολλά ευρωπαϊκά ζητήματα της εποχής του. Τον Οκτώβριο του 1864 συνόδευσε τον Φραγκίσκο Ιωσήφ στην Παγκόσμια Έκθεση των Παρισίων και το 1869 τον συνόδευσε στην Αίγυπτο στα εγκαίνια της διώρυγας του Σουέζ. Όταν ο Φραγκίσκος Ιωσήφ εγκατέλειψε την ιδέα του ρεβανσισμού με την Πρωσία, μετά την παραίτηση του κόμη Μπόιστ, στις 14 Νοεμβρίου του 1871 διόρισε υπουργό των εξωτερικών της Αυστροουγγαρίας και υπουργό της Βασιλικής Αυλής τον Αντράσσυ. Από τη θέση αυτή που διατήρησε μέχρι τις 8 Οκτωβρίου του 1879, η διεθνής θέση της Αυστροουγγαρίας ενισχύθηκε ιδιαίτερα ως μίας των Μεγάλων Δυνάμεων.
Από της αρχής του Γαλλοπρωσικού πολέμου η Αυστροουγγαρία παρέμεινε ουδέτερη. Τον Σεπτέμβριο του 1872 παρευρέθη μαζί με τον Μπίσμαρκ και τον Γκορτσάκοφ στο Βερολίνο στη συνάντηση των τριών Αυτοκρατόρων. Το 1874 συνόδευσε τον Αυτοκράτορα Φραγκίσκο Ιωσήφ στην Αγία Πετρούπολη και το επόμενο έτος στη Βενετία στη συνάντηση που είχε ο Αυτοκράτορας με τον Βίκτωρα Εμμανουήλ Β΄ της Ιταλίας.
Στο Συνέδριο του Βερολίνου που παρέστη, έχοντας προηγουμένως μυστικές διαβουλεύσεις με τον πρωθυπουργό του Ηνωμένου Βασιλείου Μπέντζαμιν Ντισραέλι, τελικά συγκατατέθηκε στην κατοχή της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης από την Αυστροουγγαρία προ του κινδύνου εξάπλωσης του πανσλαβισμού εκ μέρους της Ρωσίας και στη βαλκανική κρίση που είχε ξεσπάσει από το 1875, παρότι η απόφαση αυτή είχε προκαλέσει δυσμενείς αντιδράσεις, συνέπεια των οποίων ήταν τελικά να παραιτηθεί. Μία ημέρα όμως πριν στις 7 Οκτωβρίου του 1879 υπέγραψε τη "μοιραία" Γερμανο-Αυστριακή συμμαχία που αποτέλεσε τον ακρογωνιαίο λίθο της Αυστροουγγρικής εξωτερικής πολιτικής μέχρι και το 1918 με τις συνέπειες του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Από της παραίτησής του συνέχισε να μετέχει ως μέλος της Βουλής στον δημόσιο βίο μέχρι τον θάνατό του.
Ο Κόμης Γκιούλα Αντράσσυ είχε νυμφευθεί την μαρκησία Κατίνκα Κεντέφφυ στο Παρίσι το 1856, με την οποία απέκτησε τρία παιδιά, τον Τιβάνταρ, την Ιλόνα και τον Γκιούλα τον Νεότερο, όπου και οι δύο του γιοι αναδείχθηκαν στην πολιτική.
Σύμφωνα με μια αρκετά διαδεδομένη φήμη, είχε πολυετή ερωτικό δεσμό με την Αυτοκράτειρα Ελισάβετ της Αυστρίας και ήταν ο βιολογικός πατέρας του τέταρτου παιδιού της, Αρχιδούκισσας Μαρίας Βαλερίας. Δεν υπάρχουν στοιχεία που καθιστούν την φήμη αυτή ευσταθή και πιθανότατα βασίζονται στην κοινή αγάπη των δύο για την Ουγγαρία, τον πολιτισμό και τα έθιμά της, αλλά και τις προσπάθειές τους για τη βελτίωση της θέσης της Ουγγαρίας στην Αυστριακή Αυτοκρατορία. Άλλωστε, η ομοιότητα της Μαρίας Βαλερίας με τον Φραγκίσκο Ιωσήφ ήταν εμφανής με το πέρασμα του χρόνου.
Υπήρξε μέλος της Ακαδημίας των Επιστημών της Ουγγαρίας και είχε τιμηθεί ιππότης του Τάγματος της Υπεραγίας Θεοτόκου και με τον μεγαλόσταυρο του Τάγματος του Αγίου Στεφάνου της Ουγγαρίας. Ο Γκιούλα Αντράσσυ πέθανε στις 18 Φεβρουαρίου του 1890 στο Βόλοσκο της Ιστρίας (τότε στην Αυστροουγγαρία) σε ηλικία 66 ετών. Η Ουγγρική Βουλή ανήγειρε προς τιμή του με δημόσια δαπάνη μεγαλοπρεπή ανδριάντα. Το όνομά του "τιμής ένεκεν" φέρουν σήμερα μεγάλη λεωφόρος στη Βουδαπέστη καθώς και διάφορα σχολεία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αντρασι Κατηγορία:Αυστριακοί πολιτικοί Κατηγορία:Αυστροουγγαρία
Βεατρίκη της Σικελίας, εκλέκτορας του Παλατινάτου
Βιογραφία
Ήταν η τρίτη κόρη του Πέτρου Β΄ της Σικελίας και της Ελισάβετ των Γκορίτσια, κόρης τού Όθωνα Γ΄ της Καρινθίας.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1345 τον Ρούπερτ Β΄ των Βίττελσμπαχ εκλέκτορα του Παλατινάτου και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Βαρκελώνης
Φλόκας Ηλείας
Γεωγραφία - Ιστορία
Ο Φλόκας βρίσκεται δυτικά και δίπλα της Αρχαίας Ολυμπίας, σε απόσταση 12 χλμ. Α.-ΝΑ. από τον Πύργο. Δυτικά και νότια του χωριού περνάει ο Αλφειός ενώ σε απόσταση περίπου 3 χλμ. ΝΔ. υπάρχει το ομώνυμο φράγμα. Στην ίδια κατεύθυνση, στην τοποθεσία "Πανούκλα" έχουν βρεθεί κεραμοσκεπείς τάφοι, ταφικοί πίθοι πολυάριθμα όστρακα (τέλους 4ου - αρχών 3ου π.Χ. αιω.) αργυρά δραχμή Χαλκίδος (369 - 313 π.Χ.) και έχουν εντοπιστεί βλαχοσπηλιές όπου υπάρχει λατρευτικό άντρο. "Για αποτελεσματικότερη προστασία των αρχαιοτήτων της περιοχής" μέρος της ευρύτερης περιοχής έχει κηρυχθεί αρχαιολογικός χώρος. Τα γύρω υψώματα συμπεριλαμβάνονται στην ευρύτερη περιοχή της Αρχαίας Ολυμπίας η οποία έχει ανακηρυχθεί Τοπίο Ιδιαίτερου Φυσικού Κάλους. Στη δυτική πλευρά του υπάρχει το ανοικτό θέατρο "Ολυμπία" 3.500 θέσεων, όπου κάθε χρόνο γίνονται παραστάσεις του Διεθνούς Φεστιβάλ Τεχνών Αρχαίας Ολυμπίας.
Διοικητικά
Ως οικισμός αναφέρεται μετά την απελευθέρωση το 1835, γραμμένος Φλώκας, να προσαρτάται στον τότε δήμο Κυθηρίας. Το 1912 με το ΦΕΚ 256Α - 28/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας και το 1940 το όνομά του διορθώθηκε σε Φλόκας. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Φλόκα που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Λασιώνος του Δήμου Αρχαίας Ολυμπίας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 406 κατοίκους.
Πρόεδροι Κοινότητας Φλόκα
...
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηλείας Κατηγορία:Δήμος Αρχαίας Ολυμπίας
Αλεξάντερ Βέντσελ
Ο Αλεξάντερ Βέντσελ είναι πρώην Σλοβάκος ποδοσφαιριστής, γεννημένος στις 2 Μαρτίου 1967 στην Μπρατισλάβα. Έχει ύψος 1,89 μέτρα και βάρος 80 κιλά, ενώ αγωνιζόταν στην θέση του τερματοφύλακα.
Βιογραφία
Αγωνίστηκε 19 φορές με την Εθνική Σλοβακίας και 2 με την Εθνική Τσεχοσλοβακίας. Ανακηρύχτηκε ως καλύτερος τερματοφύλακας του γαλλικού πρωταθλήματος, την ίδια χρονιά που ο Φαμπιάν Μπαρτέζ, επίσης αγωνιζόμενος ως τερματοφύλακας στη Γαλλία, ανακηρύχτηκε καλύτερος τερματοφύλακας στο κόσμο.
Μετά την απόσυρσή του από την ενεργό δράση, εργάστηκε ως προπονητής τερματοφυλάκων στα τμήματα υποδομής της ΧΑΚ. Στη συνέχεια ανέλαβε προπονητής τερματοφυλάκων στην πρώτη ομάδα της Ρασίνγκι Κλαπμ ντε Στρασμπούρ.
Με το πέρας της σεζόν 2009-2010, θεωρούμενος ως ένας εκ των υπευθύνων για τον υποβιβασμό της ομάδας στην Νασιονάλ, παραιτήθηκε από την θέση του καθώς ήρθε σε ρήξη με τους νέους ιδιοκτήτες του συλλόγου.
Σαρλ Μπελζίκ Ολάντ ντε Λα Τρεμουάλ
Ο Σαρλ-Μπελζίκ-Ολάντ ντε Λα Τρεμουάλ (Μάιος 1655 – 1 Ιουνίου 1709), 4ος δούκας του Τουάρ, ήταν Γάλλος ευγενής.
Βιογραφία
Ήταν το δεύτερο παιδί και ο μεγαλύτερος γιος τού Ερρίκου-Καρόλου (γιου και κληρονόμου τού Ερρίκου ντε Λα Τρεμουάλ, 3ου δούκα τού Τουάρ και της συζύγου του, Mαρίας ντε Λα Τουρ ντ'Ωβέρν) και της συζύγου του, πριγκίπισσας Αιμιλίας της Έσσης-Κάσσελ (κόρης τού Γουλιέλμου Ε΄ λαντγκράβου της Έσσης-Κάσσελ και της συζύγου του κόμισσας Αμαλίας-Ελισάβετ τού Χάναου-Μύντσενμπεργκ).
Μεγάλωσε ως Καλβινιστής. Το 1668 ο πατέρας του μεταστράφηκε στον Καθολικισμό και στη συνέχεια μετάστρεψε με τη βία και τα παιδιά του. Η μητέρα του και η μεγαλύτερη αδελφή του κατέφυγαν στις Κάτω Χώρες.