cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μπάλντουιν Σπένσερ
Ο Μπάλντουιν Σπένσερ (Winston Baldwin Spencer, 8 Οκτωβρίου 1948) είναι πολιτικός από την Αντίγκουα και Μπαρμπούντα και πρωθυπουργός της νησιωτικής χώρας από το 2004 ως το 2014. Ανήκει στο Ενωμένο Προοδευτικό Κόμμα (UPP). Από το 2005 είναι και Υπουργός Εξωτερικών. Είναι παντρεμένος και πατέρας δύο παιδιών, ενώ θρησκευτικά ανήκει στους Αντβεντιστές της Έβδομης Ημέρας. Επανεξελέγη στις εκλογές του 2009.
Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
Γεννήθηκε το 1948 στην κοινότητα Γκρέις-Γκριν. Αποφοίτησε από το Δημοτικό Σχολείο του Γκρίνμπεϊ και έπειτα από το σχολείο δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης της Πριγκίπισσας Μαργαρίτας. Ακολούθησε ανώτερες σπουδές στο Ηνωμένο Βασίλειο, στη Νορβηγία και στον Καναδά. Απέκτησε δίπλωμα στην Κοινωνική Διοίκηση από το Διεθνές Ινστιτούτο Κόουντι του Καναδά και μετά διπλώματα στις Εργασιακές και Οικονομικές Σπουδές από το κολέγιο Ράσκιν και στις Εργασιακές και Βιομηχανικές Σχέσεις από το πανεπιστήμιο του Όσλο.
Πολιτική καριέρα
Από πολύ νέος εντάχθηκε στο Εργατικό Κόμμα. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής το 1989 στην εκλογική περιφέρεια St. John's Rural West.
Το 1992 ο Σπένσερ διαδραμάτισε σημαίνοντα ρόλο για την ίδρυση του Ενωμένου Προοδευτικού Κόμματος. Νωρίτερα ήταν ηγέτης του Ενωμένου Εθνικού Δημοκρατικού Κόμματος και σύντομα έγινε αρχηγός του νεοσυσταθέντος UPP.
Ως αρχηγός της Αντιπολίτευσης, οργάνωσε διαδηλώσεις και έκανε ο ίδιος απεργία πείνας για να υποστηρίξει την ανάγκη να γίνουν αλλαγές στο εκλογικό σύστημα, έπειτα από τη διεξαγωγή των αμφιλεγόμενων εκλογών του 1999. Οι αγώνες του συνετέλεσαν στην ίδρυση μιας ανεξάρτητης εκλογικής επιτροπής με σκοπό την επίβλεψη των εκλογών. Αγωνίστηκε επίσης με σκοπό να εξασφαλίσει πρόσβαση στα ΜΜΕ για την Αντιπολίτευση και για το σκοπό αυτό προσέφυγε στα δικαστήρια εναντίον της κυβέρνησης του Λέστερ Μπερντ.
Πρωθυπουργός
Έγινε πρωθυπουργός της χώρας στις 24 Μαρτίου 2004, μετά τη νίκη του κόμματός του, του Ενωμένου Προοδευτικού Κόμματος, στις εκλογές της 23ης Μαρτίου 2004. Το Ηνωμένο Προοδευτικό Κόμμα (UPP) κέρδισε μεγάλη νίκη με 55,3%, καταλαμβάνοντας 12 από τις συνολικά 17 έδρες στη Βουλή, έναντι 41,8% και 4 έδρες για το (επί 28 χρόνια) κυβερνών Εργατικό Κόμμα ALP του Λέστερ Μπερντ. Έγινε και Υπουργός Εξωτερικών στις 6 Ιανουαρίου 2005. Ως πρωθυπουργός μερίμνησε για κυβερνητικές μεταρρυθμίσεις, την εισαγωγή ενός προγράμματος για γεύματα στα σχολεία όλης της χώρας και την αύξηση του κατώτατου μισθού για όλους τους δημοσίους υπαλλήλους. Η χώρα του ανέλαβε την προεδρία του G-77 το 2008 και ο ίδιος αναγνωρίστηκε από τα Ηνωμένα Έθνη λαμβάνοντας το βραβείο της χιλιετίας για την ανάπτυξη.
Οικονομικά σκάνδαλα
Λίγο πριν τη διεξαγωγή των εκλογών του 2009 η κυβέρνησή του ήρθε αντιμέτωπη με το σκάνδαλο του Ρόμπερτ Άλεν Στάνφορντ, του οποίου οι δύο τράπεζες τέθηκαν υπό τον έλεγχο της χώρας μετά τις καταγγελίες για ξέπλυμα βρόμικου χρήματος , και υποσχέθηκε συνεργασία με τις ΗΠΑ για το θέμα αυτό. Τον Μάρτιο του 2009 η κυβέρνηση της Αντίγκουας ξεκίνησε έρευνα για να διαπιστωθεί η τέλεση αξιόποινων πράξεων αναφορικά με τις πληρωμές μεγάλων ποσών που ανακαλύφθηκαν σε τραπεζικούς λογαριασμούς στη Νήσο του Μαν που ήταν υπό τον έλεγχο Αντιγκουανών πολιτικών. Στο σκάνδαλο φερόταν εμπλεκόμενος και ο πρώην πρωθυπουργός Λέστερ Μπερντ, καθώς η τράπεζα HSBC στη Νήσο του Μαν δέχτηκε το ποσό των 2,3 εκατομμυρίων λιρών εκ μέρους του Ασότ Μάικλ, αρχηγού του στρατού επί κυβερνήσεως Λέστερ Μπερντ.
Εκλογές 2009
Στις 17 Φεβρουαρίου του 2009 ο πρωθυπουργός Σπένσερ διέλυσε το κοινοβούλιο και ανακοίνωσε τη διεξαγωγή εκλογών. . Οι επόμενες εκλογές διεξήχθησαν στις 12 Μαρτίου του 2009 σε 151 εκλογικά τμήματα συνολικά 48 εκλογικών περιφερειών και χαρακτηρίστηκαν από προβλήματα και καθυστερήσεις. Για πρώτη φορά τις εκλογές στη χώρα επέβλεψαν παρατηρητές από τον Οργανισμό Αμερικανικών Κρατών. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, που δημοσιοποιήθηκαν στις 13 Μαρτίου, το κυβερνών Ενωμένο Προοδευτικό Κόμμα κέρδισε 9 επί συνόλου 17 εδρών στο κοινοβούλιο, με τις 7 έδρες να πηγαίνουν στο Εργατικό Κόμμα της Αντιπολίτευσης, ALP. Μάλιστα ο Σπένσερ κέρδισε ξανά την έδρα του με οριακή πλειοψηφία.
Εκλογές 2014 και 2018
Έπειτα από η διεξαγωγή των εκλογών του 2014, το κόμμα του Σπένσερ απώλεσε την εξουσία, με αποτέλεσμα να παραιτηθεί ο ίδιος από την πρωθυπουργία. Στις πρόωρες εκλογές του 2018 το κόμμα του Μπάλντουιν Σπένσερ κέρδισε μόλις μία έδρα και ο ίδιος δεν εξελέγη ούτε βουλευτής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί των Αντίγκουα και Μπαρμπούντα
648
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 648 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Λευκοχώρι Φθιώτιδας
''Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Λευκοχώρι
Το Λευκοχώρι είναι μικρό πεδινό χωριό του Δήμου Αμφίκλειας-Ελάτειας, στην Στερεά Ελλάδα. Σύμφωνα με την Απογραφή του 2011, έχει 123 μόνιμους κατοίκους. Το χωριό βρίσκεται στον κάμπο της Ελάτειας και οι κάτοικοί του ασχολούνται με τη γεωργία. Ο Ι.Ν. Αγίου Γεωργίου είχε μετατραπεί σε οχυρό κατά τον απελευθερωτικό αγώνα των Ελλήνων (τότε υπήρχαν δυο οικισμοί το Αλισαχω ή Αλισακι και ο κυρίως οικισμός Μάνεσι, κοντά στο σημερινό νεκροταφείο). Τις 28 Ιουλίου του 1821 έλαβε χώρα μάχη στην οποία έχασαν οι Έλληνες από τους Τούρκους ενώ λίγο αργότερα οι τελευταίοι ηττήθηκαν στην Λιβαδειά. Το χωριό απέχει από την Ελάτεια 2,5χλμ., αποτελεί δε τον τελευταίο οικισμό της Περιφερειακής Ενότητας (πρώην νομού) Φθιώτιδας στα σύνορά της με την Βοιωτία. Η παλαιά ονομασία του ως το 1968 ήταν Μάνεσι.
κατηγορία:Χωριά του νομού Φθιώτιδας
646
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 646 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Άντυλλος
Ο Άντυλλος ήταν Έλληνας γιατρός, ο οποίος έζησε το 2ο αιώνα μ.Χ. Επινοώντας δική του μέθοδο πέτυχε να θεραπεύσει το ανεύρυσμα. Εκτός από τις έρευνές του, ασχολήθηκε και με τη χειρουργική. Έγραψε έργα όπως «Περί βοηθημάτων» και «Τα χειρουργούμενα». Ελάχιστα έργα του έχουν σωθεί και αυτά εκδόθηκαν σε έναν τόμο, από τον Κουρτς Σπρένγκελ, το 1779. Οι έρευνες του Άντυλλου αφορούσαν τη θεραπευτική, τη διαιτητική και τη χειρουργική.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ιατροί
Πλανήτης νάνος
right|thumb|Η Έρις είναι ο μεγαλύτερος πλανήτης νάνος. right|thumb|Ο Πλούτωνας και οι δορυφόροι του. thumb|right|Η Χαουμέια και οι δορυφόροι της. Πλανήτης νάνος ή νάνος πλανήτης (dwarf planet), όπως έχει οριστεί από τη Διεθνή Αστρονομική Ένωση (ΔΑΕ), είναι το ουράνιο σώμα το οποίο περιφέρεται γύρω από τον Ήλιο, διαθέτει αρκετή μάζα και βαρύτητα ώστε να έχει σφαιρικό σχήμα, η ζώνη τροχιάς που διανύει δεν είναι «καθαρή» από άλλα σώματα και δεν είναι δορυφόρος άλλου πλανήτη.
Αυτός ο όρος προέκυψε το 2006 ως τρόπος κατηγοριοποίησης των σωμάτων του ηλιακού συστήματος, έπειτα από την ανακάλυψη όλο και μεγαλύτερων μεταποσειδώνιων αντικειμένων, με αποκορύφωμα την ανακάλυψη της Έριδας το 2005. Τα σώματα που έχουν «καθαρίσει» την τροχιά τους λέγονται πλανήτες, ενώ αυτά που δεν έχουν αρκετή μάζα για να έχουν σφαιρικό σχήμα αποτελούν τα μικρά σώματα του ηλιακού συστήματος. Οι νάνοι πλανήτες είναι ανάμεσα σε αυτές τις δύο κατηγορίες.
Η ΔΑΕ αναγνωρίζει πέντε πλανήτες νάνους, τη Δήμητρα, τον Πλούτωνα, την Έριδα, το Μακεμάκε και τη Χαουμέια, όμως μόνο η Δήμητρα και ο Πλούτωνας έχουν παρατηρηθεί αρκετά ώστε να γνωρίζουμε ότι ανήκουν στην κατηγορία αυτή. Η Έρις έγινε δεκτή επειδή έχει μεγαλύτερη μάζα από τον Πλούτωνα. Επιπλέον, η ΔΑΕ αποφάσισε ότι όλα τα σώματα με όνομα και απόλυτο μέγεθος μικρότερο από +1 είναι νάνοι πλανήτες, όπως ο Μακεμάκε και η Χαουμέια. Προς το παρόν υπάρχουν περίπου 40 υποψήφιοι πλανήτες νάνοι.
Τροχιακή κυριαρχία
right|thumb|200px|Ο Μακεμάκε right|thumb|200px|Η Δήμητρα
Ο Άλαν Στερν και ο Χάρολντ Φ. Λέβισον εισήγαγαν μία παράμετρο Λ, που εκφράζει την πιθανότητα μίας προσέγγισης με αποτέλεσμα μία αλλαγή στην τροχιά. Η τιμή της παραμέτρου στο μοντέλο του Στερν είναι ανάλογη με το τετράγωνο της μάζας και αντιστρόφως ανάλογο με την περίοδο. Σύμφωνα με τους συγγραφείς, αυτή η τιμή μπορεί να βοηθήσει στην εκτίμηση της ικανότητας ενός αντικειμένου να καθαρίσει την τροχιά του. Ένα κενό πέντε μονάδων της λαμπρότητας στο Λ βρέθηκε ανάμεσα στον μικρότερο βραχώδη πλανήτη και τους μεγαλύτερους αστεροειδής και μεταποσειδώνια αντικείμενα.
Χρησιμοποιώντας αυτή την παράμετρο, ο Στίβεν Σότερ και άλλοι αστρονόμοι επιχειρηματολόγησαν για τον διαχωρισμό μεταξύ των πλανητών νάνων και τους άλλους οκτώ πλανήτες που βασίζεται στην ανικανότητά τους να «καθαρίσουν τη γειτονιά γύρω από τις τροχιές τους»: οι πλανήτες μπορούν να απομακρύνουν μικρότερα αντικείμενα κοντά στην τροχιά τους με σύγκρουση, σύλληψη ή βαρυτική διαταραχή, ενώ οι πλανήτες νάνοι δεν έχουν αρκετή μάζα για να το πετύχουν. Με άλλα λόγια, ο Σότερ πρότεινε μία παράμετρο που αυτός ονόμασε planetary discriminant, που προσδιορίζεται με το σύμβολο μ, που αναπαριστά μία πειραματική μέτρηση του βαθμού καθαρότητας της τροχιακής ζώνης (όπου το μ υπολογίζεται διαιρώντας τη μάζα του υποψήφιου σώματος με τη συνολική μάζα των υπόλοιπων σωμάτων με τα οποία μοιράζεται την τροχιακή ζώνη του). Υπάρχουν πολλές άλλες μέθοδοι που προσπαθούν να διαφοροποιήσουν τους πλανήτες από τους πλανήτες νάνους, αλλά αυτή η μέθοδος χρησιμοποιείται από τη ΔΑΕ για τον διαχωρισμό του 2006.
Μέγεθος και μάζα
Όταν ένα αντικείμενο πετυχαίνει υδροστατική ισορροπία δεν υπάρχουν βαρυτικές ανισορροπίες στην επιφάνειά του. Αν ένα παγκόσμιο στρώμα υγρού τοποθετούνταν στην επιφάνειά του (υποθέτοντας ότι θα έμενε υγρό), θα σχημάτιζε μία υγρή επιφάνεια με το ίδιο σχήμα με το σώμα, με την εξαίρεση μικρής κλίμακας χαρακτηριστικά όπως κρατήρες. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι το σώμα αυτό είναι σφαίρα: όσο πιο γρήγορα ένα σώμα περιστρέφεται τόσο πιο πεπλατυσμένο ή ακόμη και επίμηκες γίνεται, αλλά τέτοιες δυνάμεις επηρεάζουν και την υγρή επιφάνεια επίσης. Ένα ακραίο παράδειγμα ενός μη σφαιρικού σώματος με υδροστατική ισορροπία είναι η Χαουμέια, που είναι δύο φορές πιο μακριά στον μέγιστο άξονα από ότι είναι στους πόλους της.
thumb|left|Οι σχετικές μάζες των 5 γνωστών πλανητών νάνων, μαζί με το Χάροντα. Η μάζα του Μακεμάκε είναι κατά προσέγγιση. thumb|left|Οι ίδιες 6 μάζες σχετικά με αυτήν της Σελήνης. Το ανώτερο και το κατώτερο όριο μεγέθους και μάζας για τους πλανήτες νάνους δεν έχει καθοριστεί από τη ΔΑΕ. Δεν έχει καθοριστεί ανώτερο όριο, και έτσι ένα σώμα μεγαλύτερο ή με περισσότερη μάζα από τον Ερμή που δεν έχει «καθαρίσει τη γειτονιά γύρω από την τροχιά του» μπορεί να ταξινομηθεί ως πλανήτης νάνος. Στην πραγματικότητα ο Μάικλ Μπράουν ψάχνει ένα τέτοιο αντικείμενο. Το κατώτερο όριο καθορίζεται από τις απαιτήσεις για να καταλήξει σε σχήμα υδροστατικής ισορροπίας, ωστόσο το μέγεθος ή η μάζα στην οποία το αντικείμενο παίρνει αυτό το σχήμα εξαρτάται από τη σύνθεσή του και τη θερμική ιστορία του. Το πρωτότυπο πόρισμα της απόφασης της ΔΑΕ το 2006 ανακαθόρισε ότι το σχήμα σώματος σε υδροστατική ισορροπία υφίσταται «μόνο σε σώματα με μάζα πάνω από 5x1020 κιλά και διάμετρο μεγαλύτερη από 800 χιλιόμετρα»,, αλλά αυτό δεν έχει συμπεριληφθεί στο τελικό πόρισμα.
Εμπειρικές παρατηρήσεις δείχνουν ότι το κατώτερο όριο μπορεί να διαφέρει ανάλογα με τη σύσταση του αντικειμένου. Για παράδειγμα, στη ζώνη των αστεροειδών, η Δήμητρα, με διάμετρο 950 χιλιόμετρα, είναι το μόνο σώμα γνωστό προς το παρόν, που έχει σφαιρικό σχήμα λόγω της βαρύτητάς της (αν και η Εστία μπορεί κάποτε να ήταν και αυτή). Για αυτό, έχει προταθεί ότι το όριο στο οποίο άλλα σώματα που αποτελούνται από βράχο και πάγο όπως η Δήμητρα που παίρνουν σφαιρικό σχήμα είναι τα 900 χιλιόμετρα. Άλλα σώματα με περισσότερο πάγο όπως τα μεταποσειδώνια αντικείμενα έχουν λιγότερο στιβαρά εσωτερικά μεγέθη και έτσι μπορούν πιο εύκολα να αποκτήσουν σφαιρικό σχήμα χάρις στη βαρύτητά τους. Το μικρότερο παγωμένο σώμα που έχει καταφέρει υδροστατική ισορροπία είναι ο Μίμας, ενώ το μεγαλύτερο ακανόνιστο είναι ο Πρωτέας: και τα δύο σώματα έχουν διάμετρο λίγο πάνω από 400 χιλιόμετρα (250 μίλια). Ο Μάικλ Μπράουν (ένας από τους κορυφαίους επιστήμονες στο πεδίο που ανακάλυψε την Έριδα και άλλα σώματα) προτείνει ότι το κατώτερο όριο για ένα παγωμένο πλανήτη νάνο είναι κοντά στα 400 χιλιόμετρα.
Δεν είναι γνωστό σε ποιον βαθμό οι αποκλίσεις από την τέλεια ισορροπία είναι αποδεκτές ή το να έχουν πετύχει ισορροπία ή όχι, είναι αρκετό για να θεωρούνται πλανήτες νάνοι. Όλα τα στερεά σώματα του ηλιακού συστήματος, όπως ο Ιαπετός με την ισημερινή οροσειρά και ο Άρης με τα ηφαίστεια, αποκλίνουν σε κάποιον βαθμό. Αυτό μπορεί να είναι σημαντικό όσον αφορά την ταξινόμησης του αστεροειδή 4 Εστία, που αποκλίνει από την ισορροπία εξαιτίας μίας τεράστιας σύγκρουσης που έχει απομακρύνει μέρος του ενός ημισφαιρίου, ως πλανήτη νάνο.
Πλανήτες νάνοι
Μέχρι τώρα διαστημοσυσκευές έχουν επισκεφθεί δύο από τους πλανήτες νάνους. Το Dawn και οι Νέοι Ορίζοντες έφτασαν στη Δήμητρα και τον Πλούτωνα, αντίστοιχα, το 2015. Το Dawn επίσης επισκέφθηκε και τον πιθανό πλανήτη νάνο 4 Εστία το 2011.
Ο Κλέφτης Κι Ο Τσαγκάρης (ταινία, 1993)
Ο Κλέφτης Κι Ο Τσαγκάρης (πρωτότυπος τίτλος : The Thief And The Cobbler) είναι μια μη-ολοκληρωμένη βρετανική κωμική περιπέτεια φαντασίας, σεναρίου και παραγωγής του Richard Williams. Η δημιουργία της ξεκίνησε τη δεκαετία του 1960, με τη παραγωγή να διακόπτεται συνεχώς, επί 30 χρόνια, λόγω ανεξάρτητης χρηματοδότησης και ακριβού κινουμένου σχεδίου. Η παραγωγή βρήκε, επιτέλους, τον δρόμο της σε πλήρη ρυθμούς όταν η Warner Bros. συμφώνησε να χρηματοδοτήσει και να αναλάβει τη διανομή της ταινίας.
Όταν ο προυπολογισμός της παραγωγής ξέφυγε, αλλά, έληξε και η προθεσμία, τα περισσότερα κομμάτια της ταινίας αφαιρέθηκαν και με την επεξεργασία του παραγωγού Fred Calvert, μετατράπηκε σε ένα παιδικό μουσικό φιλμ, χωρίς τη συγκατάθεση του Williams. Σχεδόν αμέσως μετά, το 1993, κυκλοφόρησε από την Allied Filmmakers ως Η Πριγκίπισσα Κι Ο Τσαγκάρης (πρωτότυπος τίτλος : The Princess And The Cobbler). Δύο χρόνια αργότερα, η Miramax Films, θυγατρική εταιρεία της Disney εκείνη την εποχή, κυκλοφόρησε μία ακόμα διαφορετική εκδοχή της ταινίας με τον τίτλο 1000 + 1 Αραβικές Νύχτες (Πρωτότυπος Τίτλος : Arabian Knight). Η απόκλιση, αυτών των δύο εκδοχών ,από το αρχικό όραμα του Richard Williams, ήταν όσο τεράστια ήταν και η αποτυχία τους εμπορικά αλλά και στα μάτια των κριτικών ταινιών που την αντιμετώπισαν ως μετριότητα.
Στην Ελλάδα, η έκδοση της Miramax, έκανε μια πολύ σύντομη εμφάνιση στην Ελληνική Τηλεόραση, περίπου το 2002, μεταγλωττισμένο στο MEGA, ως 1000 + 1 Αραβικές Νύχτες, και επέστρεψε το 2023, από μια ομάδα Ελλήνων φοιτητών, με μια νέα έκδοση υπό το όνομα Tsasakos Cut, η οποία έδωσε στον κόσμο την πρώτη, ουσιαστικά, ολοκληρωμένη εκδοχή της ταινίας, όσο πιο πιστά γινόταν με το υπάρχον ως εκείνη την εποχή υλικό.
Ο Κλέφτης Κι Ο Τσαγκάρης ανήκει στις ταινίες με τους μεγαλύτερους χρόνους παραγωγής. Επιπρόσθετα, αποτελεί τη τελευταία ταινία, στην οποία συμμετείχαν αρκετοί μεγάλοι καλλιτέχνες, όπως ο Vincent Price, o Ken Harris κι ο Error Le Cain.
Έγινε ένα φαινόμενο cult ταινίας από την ημέρα που κυκλοφόρησε.
Ελληνική Μεταγλώττιση 2002
Νέστωρ Κοψιδάς ως Τακ
Γιάννης Στεφόπουλος ως Κλέφτης και Βασιλιάς Μονόφθαλμος
Μανώλης Γιούργος ως Βασιλιάς Νod
Κώστας Δαρλάσης ως Zigzag
Σταύρος Μαυρίδης ως Φάιντο
Ζωή Ρηγοπούλου ως Καλή Μάγισσα και Νταντά
Πέτρος Δαμουλής ως Ρούφλες
Ενώ συμμετείχε και ο Ηλίας Ζερβός.
Ελληνική Μεταγλώττιση 2023 (Ερασιτεχνική, Tsasakos Cut)
Εύη Βρανά ως Πριγκίπισσα Yum-Yum
Άγγελος Παπαλός ως Ρούφλες και Φάιντο
Νώντας Τσιρέπας ως Βασιλιάς Μονόφθαλμος
Βασίλης Κουτζανίδης ως Βασιλιάς Nod
Στάθης Τσασάκος ως Zigzag
Εμμανουέλα Μαρκάκη ως Καλή Μάγισσα
Ειρήνη Καμά ως Νταντά
Ενώ συμμετείχε και ο Κωνσταντίνος Κατσαρός
Ελληνική Ανεπίσημη Απόπειρα Αποκατάστασης και Ολοκλήρωσης
Το 2022, ο νεαρός δημιουργός Στάθης Τσασάκος, ο οποίος ως τότε ήταν γνωστός για το βραβευμένο έργο του στον χώρο του Game Development, σε μικρότερο κοινό στην Ελλάδα, ανακάλυψε για πρώτη φορά το έργο του Richard Williams, και την ταλαιπωρημένη ιστορία του. Ο ίδιος, ήρθε σε επαφή με τη Miramax, τη Paramount αλλά και τον συλλέκτη υλικού Josh Elliott και τον άνθρωπο πίσω από την ιταλική μεταγλώττιση του Recobbled Cut, Enry Gamba, ώστε να ενημερωθεί για τα Πνευματικά Δικαιώματα του υλικού, καθώς είχε κατά νου την ιδέα μιας προσπάθειας ολοκλήρωσης του έργου όσο πιο πιστά γίνεται στο αρχικό όραμα του Williams, με το υπάρχον υλικό.
Συγκέντρωσε δύο ομάδες νεαρών καλλιτεχνών, η μία, εκ των οποίων, θα αναλάμβανε την ολοκλήρωση τουλάχιστον 12 νέων λήψεων, που στο παρελθόν δεν είχε αποπειραθεί κανείς να ολοκληρώσει, και η άλλη που θα αποτελούταν από συμφοιτητές του, οι οποίοι απέδωσαν με επιτυχία τους ρόλους τους. Κατά τη διάρκεια αυτής της παραγωγής, οι φοιτητές χρησιμοποίησαν τις γνώσεις τους, και έχτισαν έναν υπολογιστή με τον οποίο κατάφεραν να αποκαταστήσουν, σχεδόν ακριβώς, τα χρώματα της ταινίας τα οποία είχαν αλλοιωθεί από ζημιά που υπέστη το φιλμ στο πέρασμα του χρόνου.
Στις 22 Ιουνίου 2023, η ταινία έκανε τη πρεμιέρα της ως «Ο Κλέφτης Κι Ο Τσαγκάρης» (The Thief And The Cobbler : Tsasakos Cut) στο Καρλόβασι της Σάμου, και συνέχισε τη πορεία της στην Ελλάδα, με τη στήριξη του Πανεπιστημίου Αιγαίου και αρκετών συντελεστών – καλλιτεχνικών διευθυντών και κριτικών – ως ένα φοιτητικό έργο αποκατάστασης, δίνοντας στον κόσμο τη πρώτη καθαρή εικόνα για το πως μπορεί να ήταν το τελικό cut, αν το ολοκλήρωνε ο ίδιος ο Williams.
Τρίγωνο (αποσαφήνιση)
Με την ονομασία τρίγωνο μπορεί να αναφέρονται:
Αντικείμενα
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Υπερίων
Με το όνομα Υπερίων φέρονται:
Κίλερ Κοβάλσκι
Ο Βλάντεκ (αργότερα Βάλτερ) Κοβάλσκι (13 Οκτωβρίου 1926 – 30 Αυγούστου 2008), γεννημένος ως Έντουαρντ Βλαντίσλαβ Σπούλνικ, ήταν ένας Καναδός επαγγελματίας παλαιστής και αργότερα εκπαιδευτής παλαιστών.
Διακρίσεις
Στην καριέρα του, κατέκτησε πάρα πολλούς τίτλους, μέσα σε αυτούς και το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα ομάδων με τον Μπιγκ Τζον Σταντ και μάνατζέρ τους τον Λου Άλμπανο. Συνολικά κατέκτησε 43 πρωταθλήματα, ομαδικά και ατομικά.
Μετά την πάλη
Το 1977, ο Κοβάλσκι αποσύρθηκε από τα ρινγκ και ξεκίνησε να διδάσκει τα μυστικά της επαγγελματικής πάλης στην Μασαχουσέτη. Εκπαίδευσε πάρα πολλούς παλαιστές, ανάμεσά τους και οι Τριπλ Έιτς, Κόφι Κίνγκστον, Τσάινα, Ρομπ Βαν Νταμ και Έντι Έντουαρτς.
Πηγές
Κατηγορία:Επαγγελματίες Παλαιστές
ΦΚ Μυλούζ
Η Φουτμπόλ Κλαμπ ντε Μυλούζ, πιο γνωστή ως ΦΚΜ ή απλά Μυλούζ είναι μια γαλλική ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα το Μυλούζ. Η ομάδα ιδρύθηκε το 1893 και αυτό τον καιρό αγωνίζεται στο Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα Γαλλίας, το τέταρτο επίπεδο του γαλλικού ποδοσφαίρου. Η Μυλούζ παίζει τα εντός έδρας παιχνίδια της στο Σταντ ντε λ'Ίλλ που βρίσκεται εντός της πόλης. Προπονητής της ομάδας είναι ο πρώην ποδοσφαιριστής Λοράν Κροκί και αρχηγός της ο αμυντικός Κριστόφ Μεϊρσμάν.
Η Μυλούζ ιδρύθηκε υπό το όνομα Fussball Club Mülhausen σε αυτό που ήταν τότε το Mülhausen, η Αλσατία και η Λωρραίνη, δηλαδή μέρος της Γερμανικής Αυτοκρατορίας. Η τοποθεσία της ομάδας υπήρξε ανεξάρτητη από την κατοχή της περιοχής της Αλσατίας ανάμεσα σε Γαλλία και Γερμανία. Η Μυλούζ παίζει στο γαλλικό ποδόσφαιρο μετά την ανακατάληψη της περιοχής μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και αποτελεί τη δεύτερη παλαιότερη ομάδα στη Γαλλία μετά την ΑΚ Χάβρη. Η ομάδα έχει ελάχιστες επιτυχίες στο ενεργητικό της στη διάρκεια της ιστορίας της έχοντας περάσει το μεγαλύτερο μέρος της ύπαρξής της αγωνιζόμενη στις ερασιτεχνικές κατηγορίες της Γαλλίας. Πάντως, η Μυλούζ έχει περάσει πέντε σεζόν στη Λιγκ 1 και 27 σεζόν στη Λιγκ 2. Η μεγαλύτερη επιτυχία της ομάδας στη Γαλλία ήταν η κατάκτηση της Division d'Honneur το 1928. Τοπικά, η Μυλούζ έχει κατακτήσει την Division d'Honneur της Αλσατίας επτά φορές. Στη διάρκεια της παρουσίας της ομάδας στη Γερμανία, κατέκτησε τρεις φορές την Gauliga Elsaß.
Η Μυλούζ έχει χρησιμεύσει ως τροφοδότης για αρκετούς παίκτες και προπονητές, με πιο γνωστούς τους Αρσέν Βενγκέρ και Ραϊμόν Ντομενέκ. Ο Βενγκέρ ξεκίνησε την καριέρα του ως παίκτης στην ομάδα πριν ξεκινήσει την ενασχόληση με την προπονητική. Είναι γνωστός για τον σημερινό του ρόλο ως προπονητής στην Άρσεναλ, αλλά πριν από αυτό, είχε επιτυχημένα περάσματα από τη Νανσύ, τη Μονακό, και τη Ναγκόια Γκράμπους. Ο Ντομενέκ επίσης αγωνίστηκε για τη Μυλούζ και η ομάδα χρησίμευσε ως πρώτη εργασία του ως προπονητής. Αργότερα αποτέλεσε προπονητή της Εθνικής Ομάδας της Γαλλίας την περίοδο 2004–2010.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1893 Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1893
Δρομεύς ο Στυμφήλιος
Ο Δρομεύς ο Στυμφήλιος (6ος/5ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης με καταγωγή από τη Στύμφηλο της Αρκαδίας, ο οποίος στέφθηκε 2 φορές νικητής στο αγώνισμα του δόλιχου κατά τους 74ους (484 π.Χ.) και 75ους (480 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας, ενώ αναφέρεται ως περιοδονίκης και νικητής σε πολλές διοργανώσεις των Νέμεων, Ίσθμιων, και Πύθιων αγώνων. Είχε επίσης επινοήσει συγκεκριμένο διαιτολόγιο για αθλητές με βάση την κατανάλωση κρέατος, όπως και ο προγενέστερος Ευρυμένης ο Σάμιος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Ισθμιονίκες Κατηγορία:Πυθιονίκες Κατηγορία:Νεμεονίκες Κατηγορία:Περιοδονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Αρκάδες ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του δόλιχου Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (5ος αιώνας π.Χ.)
Στάνισλος Α. Τζέιμς
Ο Σερ Στάνισλος Τζέιμς (Sir Stanislaus James, GCSL, GCMG OBE 13 Νοεμβρίου 1919 – 26 Μαΐου 2011) ήταν παιδαγωγός από την Αγία Λουκία, που υπηρέτησε ως Γενικός Κυβερνήτης από το 1988 ως το 1996.
Βιογραφία
Ο Στάνισλος Άντονι Τζέιμς (Stanislaus Anthony James) γεννήθηκε στο Σουφριέρ της Αγίας Λουκίας και μορφώθηκε στο Κολέγιο Σεντ Μέρις του νησιού. Το 1941 απέκτησε προσόντα δασκάλου στο Κολέγιο Τρίνινταντ (Trinidad Training College for Teachers) και δίδαξε επί μακρόν στην Αγία Λουκία. Αργότερα έγινε διοικητικό στέλεχος της κυβέρνησης και απέκτησε δίπλωμα στην Κοινωνική Διοίκηση από το Πανεπιστήμιο του Σουάνσι στην Ουαλία το 1960 και δίπλωμα στη Δημόσια Διοίκηση από το Πανεπιστήμιο Κάρλτον στην Οτάβα το 1968. Ήταν διοικητής σε ποικίλα υπουργεία και τμήματα της κυβέρνησης. Υπηρέτησε ως Γενικός Κυβερνήτης από τις 10 Οκτωβρίου 1988 ως την 1η Ιουνίου 1996.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γενικοί Κυβερνήτες της Αγίας Λουκίας
Αλειφατική ένωση
right|thumb|[[Χημική δομή του μεθανίου, που είναι η απλούστερη αλειφατική ένωση.]] Στη Χημεία και ειδικότερα στη Βιοχημεία με το όνομα αλειφατική ένωση ή άκυκλη ένωση, ή ακόμα και "λιπαρά ένωση", χαρακτηρίζεται όποιαδήποτε οργανική ένωση, τα άτομα της οποίας συνδέονται μεταξύ τους έτσι ώστε να σχηματίζουν ανοιχτή αλυσίδα και όχι κλειστό δακτύλιο, (εξ ου και άκυκλη), σε αντίθεση με την αλεικυκλική ένωση.
Οι αλειφατικές ενώσεις αποτελούν μία από τις μεγαλύτερες ομάδες των οργανικών ενώσεων στην οποία και περιλαμβάνονται τα αλκάνια, τα αλκένια, τα αλκίνια, καθώς και τα παράγωγά τους, όπου παρατηρείται αντικατάσταση ενός ή περισσοτέρων ατόμων υδρογόνου με άτομα άλλων χημικών στοιχείων.
Δείτε επίσης
*
649
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 649 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Μυθοπλασίες
Η συλλογή διηγημάτων με τίτλο Μυθοπλασίες (ισπανικά: Ficciones) είναι το πλέον δημοφιλές βιβλίο του Αργεντίνου συγγραφέα Χόρχε Λουίς Μπόρχες. Το ίδιο περιεχόμενο σε πολύ μεγάλο βαθμό υπάρχει και στην ξεχωριστή συλλογή Λαβύρινθοι η οποία ήταν η πρώτη μετάφραση των διηγημάτων του Μπόρχες στην αγγλική γλώσσα ως Labyrinths το 1962 -και μετέπειτα στην ελληνική γλώσσα ως Λαβύρινθοι το 1974-, ενώ το ίδιο έτος κυκλοφόρησε και η αγγλική μετάφραση του ίδιου του Ficciones.
Περιγραφή
Η συλλογή εκδόθηκε το 1944 και αποτελείται από την συνένωση παλαιότερων συλλογών διηγημάτων του Μπόρχες, την Ο κήπος των διχαλωτών μονοπατιών (El jardín de senderos que se bifurcan) του 1941 με οκτώ ιστορίες, και το Τεχνάσματα (Artificios) του 1944. Στην επανέκδοση του 1956 προστέθηκαν τρία νέα διηγήματα στο τμήμα των Τεχνασμάτων, Το Τέλος, Η αίρεση του Φοίνικα, και Ο Νότος.
Τα διηγήματα της συλλογής εμπεριέχουν όλα τo φανταστικό στοιχείο, και συχνά γίνεται αναφορά σε λαβυρίνθους ως μεταφορά για την ιδιαίτερα περίπλοκη φύση των κόσμων, συστημάτων, του χρόνου, καθώς και των ανθρωπίνων ενασχολήσεων και ιδιοτήτων. Στα διηγήματα αυτά οι αφηγητές της ιστορίας έχουν συνήθως την ονομασία Μπόρχες από τον ίδιο τον συγγραφέα.
Η συλλογή κατατάχτηκε ανάμεσα στα 100 βιβλία του αιώνα από την γαλλική εφημερίδα Le Monde.
Διαφορές με το Λαβύρινθοι
μικρογραφία|Λαβύρινθοι, η πρώτη έκδοση διηγημάτων του [[Χόρχε Λουίς Μπόρχες στην ελληνική γλώσσα, η οποία εκδόθηκε ως αντιστοιχία του Ficciones, 1974.]] Στην συλλογή των Λαβυρίνθων περιέχονται σχεδόν όλα τα διηγήματα από το Μυθοπλασίες, με εξαίρεση τα Η πορεία προς το Αλ-Μουτασίμ, Μια ματιά στο έργο του Χέρμπερτ Κουέιν, Το Τέλος, και Ο Νότος, ωστόσο υπάρχουν και περιπτώσεις όπου τα περιεχόμενα του Μυθοπλασίες έχουν κυκλοφορήσει υπό τον τίτλο Λαβύρινθοι. Οι Λαβύρινθοι περιλαμβάνουν επιπλέον τα παρακάτω διηγήματα εκ των οποίων τα περισσότερα προέρχονται από την συλλογή Το Άλεφ:
Παραπομπές
Κατηγορία:Διηγήματα του Χόρχε Λουίς Μπόρχες
Άλφα Λύκου
thumb|right|250px Ο άλφα (α) Λύκου (Alpha Lupi, α Lup) είναι ο φωτεινότερος αστέρας του νότιου αστερισμού Λύκου. Στον κατάλογο της «Μαθηματικής Συντάξεως» (Αλμαγέστης) του Πτολεμαίου ο αστέρας προσδιορίζεται με τη φράση: «ο επ΄ άκρου του οπισθίου ποδός αστήρ» (του Θηρίου ή Λύκου). Στην κινεζική αστρονομία ο α Λύκου ήταν ένας από την ομάδα 騎官 (Qí Guān = «οι Αυτοκρατορικοί Φρουροί»), μαζί με τους αστέρες β, γ, δ, ε, λ Λύκου, μ Λύκου, ο Λύκου, π Λύκου, καθώς και κ Κενταύρου. Ο ίδιος ο α Lupi προσδιοριζόταν ειδικότερα ως 騎官十 (Qí Guān shí = ο δέκατος αστέρας των Αυτοκρατορικών Φρουρών).
Χαρακτηριστικά
Ο α Λύκου είναι αστέρας δεύτερου μεγέθους (2,30), μία φωτεινότητα που τον καθιστά άμεσα ορατό με γυμνό μάτι. Από την Ελλάδα όμως είναι ορατός πολύ χαμηλά, προς τον νότιο ορίζοντα. Με βάση παραλλακτικές μετρήσεις της διαστημικής αποστολής Hipparcos, ο αστέρας βρίσκεται σε απόσταση περίπου 460 ετών φωτός από τη Γη, ενώ ένας αμυδρός αστέρας που διακρίνεται κοντά του στο τηλεσκόπιο βρίσκεται πιθανότατα σε τελείως διαφορετική απόσταση.
Ο α Λύκου είναι γίγαντας αστέρας με φασματικό τύπο B1.5 III. Η μάζα του είναι περίπου δεκαπλάσια της ηλιακής, αλλά η λαμπρότητά του 25 χιλιάδες φορές μεγαλύτερη από αυτή του Ήλιου. Η ατμόσφαιρά του έχει θερμοκρασία 21.820 K, πράγμα που του προσδίδει γαλανόλευκη απόχρωση. Το 1956 ανακαλύφθηκε ότι είναι περιοδικός μεταβλητός αστέρας του τύπου β Κηφέως (βλ. παλλόμενοι μεταβλητοί αστέρες), με περίοδο 7 ώρες και 6 λεπτά (0,29585 της γήινης ημέρας). Το μέγεθός του μεταβάλλεται κατά περίπου 0,03, ή περίπου κατά 3%.
Η ιδία κίνηση του α Λύκου τον προσδιορίζει ως μέλος της υπο-ομάδας `Ανω Κενταύρου-Λύκου της ομάδας OB Σκορπιού-Κενταύρου, την κοντινότερη τέτοια ομάδα στη Γη. Η ηλικία της ομάδας εκτιμάται σε 16 ως 20 εκατομμύρια έτη.
Ορμόνη
Η ορμόνη είναι χημική ουσία που παράγεται στον οργανισμό, κυκλοφορεί στο αίμα και έχει ειδική ρυθμιστική δράση στη δραστηριότητα συγκεκριμένων κυττάρων ή οργάνων του σώματος.
Οι δράσεις της ορμόνης και τα μέρη του σώματος που αφορά διαφέρουν ανάλογα με τον τύπο της ορμόνης. Οι περισσότερες ορμόνες παράγονται από ειδικούς αδένες οι οποίοι ονομάζονται ενδοκρινείς αδένες. Όσο υψηλότερες είναι οι ποσότητες μιας ορμόνης στο αίμα τόσο περισσότερο δραστήριες γίνονται οι λειτουργίες που ελέγχει η ορμόνη αυτή.
Οι ορμόνες συμμετέχουν στη διαδικασία μεταβίβασης σήματος από το ένα κύτταρο στο άλλο. Αλληλεπιδρούν με τα κύτταρα - στόχους τους μέσω ειδικών αλληλεπιδράσεων υποδοχέων - ορμονών. Ο υποδοχέας μπορεί να βρίσκεται στη μεμβράνη του πλάσματος ή μέσα στο κύτταρο (κυτταροπλασματικό ή πυρηνικό). Η αλληλεπίδραση ορμόνης - υποδοχέα μπορεί να δημιουργεί δεύτερους αγγελιαφόρους ή να ρυθμίζει τη γονιδιακή έκφραση. Η επίδραση της ορμόνης στο κύτταρο μπορεί να είναι το αποτέλεσμα τροποποιημένων μεταβολικών οδών (δηλαδή μεταβολές σχετικές με τη δραστηριότητα ή τις συγκεντρώσεις ενζύμων) ή μεταβολών στην κυτταρική δομή και ανάπτυξη.
Οι ορμόνες μαζί με το νευρικό σύστημα ρυθμίζουν τη λειτουργία του ανθρώπινου οργανισμού. Η παρουσία ή η απουσία τους επηρεάζει το μεταβολισμό, την εμφάνιση του ανθρώπου και τη συμπεριφορά. Το νευρικό σύστημα είναι υπεύθυνο για τη γρήγορη ρύθμιση, ενώ οι ενδοκρινείς αδένες για τη ρύθμιση αλλαγών που απαιτούν περισσότερο χρόνο.
Η ορμονική έκκριση ρυθμίζεται τόσο από αρνητικούς, όσο και από θετικούς μηχανισμούς ανατροφοδότησης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φαρμακευτική *
Αλειφατικός υδρογονάνθρακας
Όπως οι αλειφατικές ενώσεις, ομοίως και οι αλειφατικοί υδρογονάνθρακες ονομάζονται "άκυκλοι" ή "λιπαροί υδρογονάνθρακες", αν και πολλοί επιστήμονες θεωρούν τους άκυκλους ως υποδιαίρεση των αλειφατικών, παράλληλα με τους αλεικυκλικούς υδρογονάνθρακες που παρουσιάζουν πολλές ομοιότητες ιδιοτήτων.
Οι αλειφατικοί υδρογονάνθρακες διακρίνονται σε:
*
Καπιτώλιο των Ηνωμένων Πολιτειών
Το Αμερικανικό Καπιτώλιο είναι το μέρος στο οποίο συνέρχεται το Κογκρέσο των Ηνωμένων Πολιτειών, το νομοθετικό σώμα της ομοσπονδιακής κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών. Βρίσκεται στην Ουάσινγκτον, στην κορυφή του λόφου του Καπιτωλίου. Αν και δεν βρίσκεται στο γεωγραφικό κέντρο της πόλης, το Καπιτώλιο ορίζει τα τεταρτημόρια στα οποία χωρίζεται η Ουάσινγκτον.
Το κτήριο σχεδιάστηκε από τον Γουίλιαμ Θόρτον το 1793 και ήταν εμπνευσμένο από τη δυτική πρόσοψη του Λούβρου και το Πάνθεον του Παρισιού. Το Καπιτώλιο κατασκευαζόταν από το 1793 μέχρι το 1811, αν και η πρώτη σύγκληση του Κογκρέσου έγινε το 1800, μέσα στο ημιτελές κτίριο. Εξαιτίας του αυξανόμενου αριθμού αντιπροσώπων από τις νέες πολιτείες, το κτήριο επεκτάθηκε το 1850 και διπλασιάστηκε σε μήκος, ενώ ο παλιός θόλος, ο οποίος αποδείχθηκε μικρός μετά την επέκταση του κτηρίου, αντικαταστάθηκε από έναν νέο, τρεις φορές ψηλότερο. Το ύψος του Καπιτωλίου φτάνει τα 88 μέτρα.
Εισβολή διαδηλωτών στις 6 Ιανουαρίου 2021
Στις 6 Ιανουαρίου 2021, λίγο καιρό μετά την εκλογή του νέου Προέδρου των ΗΠΑ, Τζο Μπάιντεν, ξέσπασαν αναταραχές στο Καπιτώλιο, καθώς διαδηλωτές (που ήταν και υποστηρικτές του Ντόναλντ Τραμπ, του απερχόμενου προέδρου των ΗΠΑ) εισέβαλαν μέσα στις εγκαταστάσεις του Καπιτωλίου. Αυτό έγινε, διότι μετά τις επαναληπτικές εκλογές στην πολιτεία της Τζόρτζια, όπου επιβεβαιώθηκε η νίκη των Δημοκρατικών, υπήρχαν κάποιοι που αμφισβητούσαν το αποτέλεσμα και αυτό πυροδότησε εντάσεις. Η διαδήλωση αυτή ήταν τόσο βίαιη που διήρκησε 4 ολόκληρες ώρες. Δυνάμεις του FBI έσπευσαν στο σημείο προκειμένου να απομακρύνουν τους διαδηλωτές. Σημειώθηκαν 5 νεκροί μετά από αυτό το γεγονός.
Η κατάσταση αυτήν τη μέρα "εκτροχιάστηκε" όπου η Γερουσία, που κυρίως αποτελείται από τους Δημοκρατικούς, ξεκίνησε συνεδρίαση που λαμβάνουν μέρος όλοι οι υπουργοί των ΗΠΑ, όπου, κατά την 25η τροπολογία του Αμερικανικού Συντάγματος, υπάρχει η πιθανότητα να αποφασιστεί να απομακρυνθεί ο πρόεδρος Τραμπ και να αναλάβει κάποιος άλλος την εξουσία μέχρι την 20η Ιανουαρίου 2021 όπου θα γίνει η ορκωμοσία του νέου Προέδρου Τζο Μπάιντεν.
Προκειμένου να "ησυχάσει τα πνεύματα", ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλτ Τράμπ δημοσίευε Tweet στο Twitter, λέγοντας στους διαδηλωτές, οι οποίοι βρίσκονται στο Καπιτώλιο να μην χρησιμοποιούν τη βία και να πάνε στα σπίτια τους.
Πιο συγκεκριμένα ανέφερε τα εξής:
"Παρακαλώ τον κάθε έναν που βρίσκεται στο Καπιτώλιο των ΗΠΑ να μείνει ειρηνικός. Όχι βία! Και θυμηθείτε, ΕΜΕΙΣ είμαστε το κόμμα του νόμου και της τάξης - σεβαστείτε τον Νόμο και τους μεγάλους άντρες και γυναίκες μας στα μπλε. Ευχαριστώ!".
Λόγω των γεγονότων και των δημοσιεύσεων του Προέδρου στο Twitter και στο Facebook, οι εταιρείες του απαγόρευσαν την δημοσίευση νέων post και την πρόσβασή του στους παραπάνω λογαριασμούς.
Πηγές
https://www.news247.gr/kosmos/ipa-ypoyrgoi-syzitoyn-tin-espeysmeni-apomakrynsi-toy-tramp-apo-tin-exoysia.9103003.html
https://www.youtube.com/watch?v=Jzxkd5gA3vo
https://www.youtube.com/watch?v=qnBLbgT6ISI
https://www.youtube.com/watch?v=NX-zHxDmBWA
https://www.iefimerida.gr/kosmos/ipa-pemptos-nekros-apo-ta-epeisodia-sto-kapitolio
https://www.youtube.com/watch?v=WkEiPZ8ZYLw
https://www.youtube.com/watch?v=EU6Za097M3E
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στις Ηνωμένες Πολιτείες Κατηγορία:Ουάσινγκτον (Περιφέρεια της Κολούμπια) Κατηγορία:Ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών
652
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 652 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Αλγόριθμος FCFS
Ο αλγόριθμος FCFS είναι ένας αλγόριθμος χρονοπρογραμματισμού ο οποίος έχει ως καθήκον να επιλέγει με ποια σειρά θα εξυπηρετηθούν οι αιτήσεις προς ένα σκληρό δίσκο που αφορούν εγγραφή και ανάγνωση σε αυτόν.
Περιγραφή
Ο αλγόριθμος FCFS είναι η απλούστερη μορφή χρονοπρογραμματισμού δίσκου. Το όνομά του προέρχεται από τα αρχικά των λέξεων First Come First Served και ουσιαστικά αυτό που κάνει είναι να εξυπηρετεί τις αιτήσεις του δίσκου με την σειρά που αυτές καταφθάνουν σε αυτόν.
Ο αλγόριθμος αυτός είναι ο πιο δίκαιος αλγόριθμος αλλά γενικά δεν είναι και ο γρηγορότερος καθώς η κεφαλή του δίσκου μπορεί να κινηθεί από την μια του άκρη στην άλλη για να εξυπηρετήσει μια αίτηση αγνοώντας αιτήσεις κοντινότερες προς αυτή.
Παράδειγμα
Έστω σκληρός δίσκος με 200 ίχνη ο οποίος έχει μια δεδομένη στιγμή τις παρακάτω αιτήσεις: ίχνος 11, ίχνος 5, ίχνος 53, ίχνος 88, ίχνος 76, ίχνος 2.
Έστω ότι η κεφαλή την δεδομένη στιγμή είναι στο ίχνος 30.
FCFS
30 --> 11 --> 5 --> 53 --> 88 --> 76 --> 2
Πηγές
FCFS
Νισίντα Κιτάρο
Ο Νισίντα Κιτάρο (西田 幾多郎, Nishida Kitarō, ημερομηνία γέννησης:17-05-1870, ημερομηνία θανάτου: 7-06-1945) ήταν διαπρεπής Ιάπωνας φιλόσοφος, ο οποίος ίδρυσε τη φιλοσοφική σχολή του Κιότο, από την οποία προέκυψαν εξαιρετικοί φιλόσοφοι, όπως ο Τανάμπε Χατζίμε και ο Νισιτάνι Κεϊτζί. Ο Νισίντα Κιτάρο, όπως και ο στενός του φίλος Νταϊσέτζ Τεϊτάρο Σουζούκι, ανέπτυξε μία φιλοσοφική σκέψη συνδυάζοντας τη Δυτική φιλοσοφία με την ανατολική σκέψη και ιδιαίτερα το Ζεν βουδισμό. Έζησε σε μία εποχή, όπου ο παραδοσιακός Ιαπωνικός πολιτισμός βρισκόταν σε αντιπαράθεση με την εισαγωγή του δυτικού τρόπου ζωής στην Ιαπωνία με την εκβιομηχάνιση, τον καταναλωτισμό και τον εκμοντερνισμό της κοινωνίας. Η φιλοσοφική σκέψη του Νισίντα Κιτάρο επηρέασε πολλούς διανοούμενους στη σύγχρονη εποχή σε όλο τον κόσμο.
Η ζωή του
μικρογραφία|Ο τάφος του Νισίντα Κιτάρο στη Καμακούρα Ο Νισίντα Κιτάρο γεννήθηκε στο παράκτιο χωριό Ουνόκε, που βρίσκεται κοντά στην πόλη Καναζάουα, την πρωτεύουσα του νομού Ισικάουα. Προερχόταν από πλούσια αγροτική οικογένεια και ήταν το τρίτο από τα πέντε παιδιά της οικογένειας. Ο πατέρας του Νισίντα Γιασουνόρι δημιούργησε ένα δημοτικό σχολείο σε έναν ναό το 1875 και έγινε δάσκαλος. Ο πατέρας του τον έγραψε σ' αυτό το σχολείο. Ο Νισίντα Κιτάρο μετά την αποφοίτησή του από το δημοτικό σχολείο το 1883 πήγε στο κανονικό σχολείο στην Καναζάουα. Εν τω μεταξύ ο πατέρας του,που ήταν σε διάσταση με τη μητέρα του, χρεοκόπησε εκείνη την περίοδο. Ο Νισίντα Κιτάρο αρρώστησε από τύφο και αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το σχολείο. Το 1886 πήγε στο γυμνάσιο. Το 1889 πήγε στο λύκειο, όπου μελέτησε τον κομφουκιανισμό, έμαθε να διαβάζει Αγγλικά και Γερμανικά, και διακρίθηκε στα μαθηματικά με δάσκαλο τον Χότζιο Τοκιγιόσι. Σ' αυτό το σχολείο γνώρισε τον φίλο του Νταϊσέτζ Τεϊτάρο Σουζούκι. Ο Τοκιγιόσι προσπαθούσε να τον πείσει να γίνει μαθηματικός, αλλά ο Νισίντα Κιτάρο ενδιαφερόταν για τον Ζεν βουδισμό και ήθελε να ασχοληθεί με τη φιλοσοφία. Εγκατέλειψε το λύκειο πριν την αποφοίτησή του το 1890. Μέχρι το 1893 σπούδαζε στο Αυτοκρατορικό πανεπιστήμιο στο Τόκιο φιλοσοφία ως ειδικός σπουδαστής. Μετά την αποφοίτησή του από το πανεπιστήμιο το 1894, παντρεύτηκε και δίδασκε σε διάφορα επαρχιακά σχολεία και πανεπιστήμια. Την επόμενη δεκαετία δημοσίευσε μερικές φιλοσοφικές μελέτες και ασχολήθηκε με το Ζεν βουδισμό. Το 1909 εργάστηκε ως καθηγητής Γερμανικών για ένα χρόνο στο πανεπιστήμιο Γκακουσουίν στο Τόκιο. Μετά έγινε επίκουρος καθηγητής ηθικής στο Αυτοκρατορικό πανεπιστήμιο του Κιότο. Το 1913 έγινε καθηγητής της φιλοσοφίας της θρησκείας και το 1914 καθηγητής της φιλοσοφίας στο Αυτοκρατορικό πανεπιστήμιο στο Κιότο. Η μητέρα του πέθανε το 1918 και το 1920 πέθανε ο μεγαλύτερος γιός του Κεν από περιτονίτιδα σε ηλικία 22 ετών. Το 1925 πέθανε η γυναίκα του Κοτόμι σε ηλικία 50 ετών μετά από μακρά περίοδο νοσηλείας. Μέχρι τη συνταξιοδότησή του το 1928 διατήρησε τη θέση του ως καθηγητή της φιλοσοφίας σ' αυτό το πανεπιστήμιο. Ο Νισίντα Κιτάρο παντρεύτηκε τη δεύτερη σύζυγό του, την Κότο το 1931. Ολοκλήρωσε την τελευταία του μελέτη «Η λογική του τόπου και η θρησκευτική κοσμοθεωρία» (The Logic of Place and the Religious Worldview) μόλις δύο μήνες πριν πεθάνει. Ο Νισίντα Κιτάρο πέθανε το 1945 σε ηλικία 75 ετών από νεφρική λοίμωξη. Η τέφρα του διαιρέθηκε σε τρία τμήματα και θάφτηκαν σε τρία διαφορετικά σημεία. Το ένα τμήμα θάφτηκε στον οικογενειακό τάφο στο χωριό Ουνόκε του νομού Ισικάουα. Το δεύτερο τμήμα βρίσκεται στο ναό Τόουκεϊ-τζι (Tōkei-ji) στην Καμακούρα και το τρίτο τμήμα σε έναν τάφο στο Ρεϊουνίν (Reiunin), έναν βουδιστικό ναό στο συγκρότημα κτηρίων Μιόουσιν-τζι (Myōshin-ji) στο Κιότο. Οι Ιαπωνικές αρχές εξέδωσαν το 1995 αναμνηστικό γραμματόσημο με την προσωπογραφία του Νισίντα Κιτάρο με την συμπλήρωση πενήντα ετών από τον θάνατό του.
Οι αντιλήψεις του
Ο Νισίντα Κιτάρο προσπάθησε να συνδυάσει τη δυτική φιλοσοφία με τον Ζεν βουδισμό. Η φήμη του άρχισε να μεγαλώνει τη δεκαετία του 1920. Ασχολήθηκε με ένα μεγάλο εύρος θεμάτων, όπως η τέχνη και η ηθική. Ανέπτυξε τη θεωρία του για τον «τόπο του μηδενός» (mu no basho), την οποία εξέλιξε μέχρι το τέλος της ζωής του. Υιοθέτησε την έννοια του τόπου από τον Τίμαιο του Πλάτωνα και με βάση τον «τόπο του μηδενός» ερμήνευσε τον «ιστορικό κόσμο». Η φιλοσοφική σκέψη του Νισίντα Κιτάρο θα μπορούσε να οριστεί ως «η φιλοσοφία του τόπου του μηδενός». Στις αρχές της δεκαετίας του 1930 ασχολήθηκε με τη φύση των ανθρώπινων πράξεων και αλληλεπιδράσεων στον ιστορικό και κοινωνικό χώρο και για τη σημασία του πολιτισμού και της εθνικής ανεξαρτησίας. Οι κυβερνητικές αρχές του ζήτησαν να υπερασπιστεί τον Ιαπωνικό εθνικισμό, γιατί είχε αποκτήσει μεγάλη φήμη ως φιλόσοφος. Ο Νισίντα Κιτάρο υπερασπίστηκε την επεκτατική και εθνικιστική πολιτική της Ιαπωνίας. Γι ' αυτό κατηγορήθηκε για την υπερβολική υποστήριξη της κυβέρνησης. Οι εθνικιστές κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου τον κατηγορούσαν ότι υιοθετούσε στοιχεία από φιλοσόφους της Δύσης. Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο κατηγορήθηκε από τους αριστερούς για έντονο εθνικισμό. Ο Νισίντα Κιτάρο ήταν αρκετές φορές επικριτικός σε προσπάθειες αύξησης του εθνικισμού και μείωσης των ατομικών ελευθεριών. Έτσι, ήταν σκεπτικός στην εκπαιδευτική μεταρρύθμιση του 1918 με την οποία επηρεαζόταν η ζωή των φοιτητών και των καθηγητών. Σε μια ομιλία του το 1937 αναφερόταν στην ανάγκη για ακαδημαϊκή ελευθερία ενάντια στον αυξανόμενο Ιαπωνικό υπερεθνικισμό και φανατισμό. Πίστευε ότι το καθήκον της Ιαπωνίας ήταν να δημιουργήσει έναν νέο παγκόσμιο πολιτισμό βασισμένο στην ανατολική κληρονομιά. Επεδίωκε το πάντρεμα της Δυτικής γνώσης με την Ιαπωνική ακαδημαϊκή πειθαρχία.
Το 1911 δημοσίευσε το βιβλίο «Μελέτη περί του Αγαθού» (An Inquiry Into the Good), στο οποίο φαίνεται η επιρροή του φιλοσόφου Γουίλιαμ Τζέιμς (William James) και του Γάλλου φιλοσόφου Ανρί Μπερξόν (Henri Bergson). Σ' αυτό το βιβλίο αναφέρεται στην έννοια «καθαρή εμπειρία», η οποία είναι συνώνυμη της άμεσης εμπειρίας. Η κρίση σχηματίζεται από την ανάλυση του ενορατικού όλου. Η αλήθεια μιας κρίσης στηρίζεται στην αλήθεια του πρωταρχικού ενορατικού όλου. Στο βιβλίο του «Διαίσθηση και στοχασμός στην αυτοσυνειδησία» (Intuition and Reflection in Self-Consciousness) υπό την επίδραση του Ανρί Μπερξόν (Henri Bergson) και νεοκαντιανών φιλοσόφων προσέγγισε την ιδέα της «καθαρής εμπειρίας» με μυστικιστικό τρόπο. Η πιο βασική μορφή της συνείδησης εγγενώς αντανακλά ή καθρεφτίζει τον εαυτό της μέσα στον εαυτό της, έτσι ώστε δεν υπάρχει διαφορά ανάμεσα στο τι αντανακλά και τι αντανακλάται. Σ' αυτόν τον αυτοστοχασμό γνωστό ως αυτοσυνείδηση ή αυτεπίγνωση  (jikaku) η άμεση εμπειρία και στοχασμός ενοποιούνται. Αυτή η ενότητα λειτουργεί ως πρότυπο για όλη τη γνώση. Ο Νισίντα Κιτάρο θεώρησε την «απόλυτη θέληση» σαν σημαντική μορφή της αυτεπίγνωσης. Πίστευε ότι η πιο βασική μορφή αυτεπίγνωσης δεν είναι ένα είδος γνώσης, αλλά η «απόλυτη ελεύθερη βούληση», που είναι εμφανής στην αξιολόγηση και στην δημιουργία. Ανέπτυξε αυτές τις απόψεις στα βιβλία του «Προβλήματα της Συνείδησης» (Problems of Consciousness) (1920) και «Τέχνη και Ηθική» (Art and Morality) (1923). Στο βιβλίο του «Από το ἐνεργεῖν στο ὁρῶν Εγώ» διατυπώνει την ιδέα του «Μη-Εγώ» ή του «Μηδενός». Το «Μη-Εγώ» ή «Μηδέν» είναι η έσχατη πραγματικότητα, που υπερβαίνει κάθε διαίρεση ανάμεσα στο υποκείμενο και το αντικείμενο. Το «Μηδέν» δεν είναι δυαλιστικό, γιατί προηγείται πριν από κάθε δυϊσμό ανάμεσα στο ον και το μη ον. Περιλαμβάνει και τα δύο, γιατί από το «Μηδέν» μπορούν να προκύψουν τόσο το ον όσο και η άρνησή του.
Ο Νισίντα Κιτάρο ανέπτυξε τις απόψεις του για την αισθητική στο βιβλίο «Τέχνη και Ηθική» (Art and Morality). Ξεκινώντας από την ιδέα του Καντ περί του ωραίου ως ένα είδος ανιδιοτελούς ηδονής προχώρησε στο συνδυασμό της έννοιας του ωραίου με την έννοια του μη εαυτού ή μη-εγώ. Το ανιδιοτελές αίσθημα του ωραίου κατανοήθηκε ως μία καθαρή εμπειρία άνευ εαυτού. Το αίσθημα του ωραίου είναι το αίσθημα του μη εαυτού. Κατά τον Νισίντα Κιτάρο το ωραίο ταυτίζεται μόνο με την ενορατική αλήθεια και όχι με τη διανοητική αλήθεια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιάπωνες φιλόσοφοι Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 20ού αιώνα
Τριαμσινολόνη
Η τριαμκινολόνη ή τριαμσινολόνη είναι γλυκοκορτικοειδές που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία ορισμένων δερματικών παθήσεων, αλλεργιών και ρευματικών διαταραχών μεταξύ άλλων. Χρησιμοποιείται επίσης για την αποφυγή επιδείνωσης του άσθματος και της ΧΑΠ. Μπορεί να ληφθεί με διάφορους τρόπους, όπως με το στόμα, ένεση σε μυ και εισπνοή. Tο ακετονίδιο τριαμσινολόνης αποτελεί ένα πιο δραστικό παράγωγο. Υπάρχει σκεύασμα κρέμας όπου η τριαμσινόλης συνδυάζεται με νεομυκίνη και νυστατίνη.
Συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες με μακροχρόνια χρήση περιλαμβάνουν οστεοπόρωση, καταρράκτη, στοματική μυκητίαση και μυϊκή αδυναμία. Οι σοβαρές παρενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν ψύχωση, αυξημένο κίνδυνο λοιμώξεων, καταστολή των επινεφριδίων και βρογχόσπασμο. Η χρήση κατά την εγκυμοσύνη είναι γενικά ασφαλής. Λειτουργεί μειώνοντας τη φλεγμονή και τη δραστηριότητα του ανοσοποιητικού συστήματος.
Η τριαμκινολόνη κατοχυρώθηκε με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας το 1956 και τέθηκε σε ιατρική χρήση το 1958. Διατίθεται ως γενόσημο φάρμακο. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, το χονδρικό κόστος είναι περίπου 0,06 $ ανά γραμμάριο για την κρέμα. Το 2017, ήταν το 103ο πιο συχνά συνταγογραφούμενο φάρμακο στις Ηνωμένες Πολιτείες, με περισσότερες από επτά εκατομμύρια συνταγές.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κορτικοστεροειδή Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις φθορίου Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Γερμανικά (de) Κατηγορία:Άρθρα με αλλαγμένο αναγνωριστικό EBI
Κλίμακα Μποφόρ
thumb|right|335px|Πλεύση με άνεμο 12 Μποφόρ, τον μέγιστο βαθμό της κλίμακας. Ύψος κυμάτων 14μ+. Καταστροφές σε μεγάλη έκταση στη στεριά. Προκαλούνται σοβαρές υλικές ζημιές.
Η κλίμακα Μποφόρ είναι ένας εμπειρικός τρόπος μέτρησης της έντασης των ανέμων, που βασίζεται στην παρατήρηση των αποτελεσμάτων του ανέμου στη στεριά ή τη θάλασσα. Το πλήρες επίσημο όνομά της είναι Beaufort Wind Force Scale = Κλίμακα (Έντασης Ανέμου) Μποφόρ.
Ιστορικό
Η κλίμακα επινοήθηκε το 1806 από τον Ιρλανδό Ναύαρχο και υδρογράφο Φράνσις Μποφόρ (Francis Beaufort), προκειμένου να τυποποιηθεί η περιγραφή των καιρικών συνθηκών και να διευκολυνθεί η συνεννόηση των ναυτιλλομένων. Ο Μποφόρ ήταν επικεφαλής της υδρογραφικής υπηρεσίας του αγγλικού ναυτικού και επινόησε μια απλή κλίμακα δεκατριών βαθμών (0-12) για την εμπειρική μέτρηση των ανέμων, βασισμένη αρχικά στα αποτελέσματα που είχε ο άνεμος στα πανιά ενός αγγλικού πολεμικού πλοίου: από τον άνεμο που μόλις αρκούσε για την ώθησή του, έως «αυτόν που κανένα πανί δεν μπορεί να αντέξει». Η χρήση της κλίμακας είχε καθιερωθεί στα ημερολόγια των πλοίων κατά το 1830, ενώ υιοθετήθηκε ως έγκυρη το 1835 από το πρώτο Διεθνές Μετεωρολογικό Συνέδριο των Βρυξελλών. Το 1838 υιοθετήθηκε από το Βρετανικό Ναυαρχείο και το 1874 η Διεθνής Μετεωρολογική Επιτροπή αποφάσισε τη διεθνή χρήση της.
Το 1906, με την έλευση της ατμοκίνησης, τροποποιήθηκε έτσι ώστε να περιγράφει τα αποτελέσματα του ανέμου στην επιφάνεια της θάλασσας και όχι στα πανιά. Το 1923, ο Τζορτζ Σίμπσον, τότε διευθυντής της Βρετανικής Μετεωρολογικής Υπηρεσίας, πρόσθεσε στην κλίμακα την περιγραφή των αποτελεσμάτων του ανέμου στην ξηρά και συσχέτισε τους βαθμούς της κλίμακας με την ταχύτητα του ανέμου (δείτε παρακάτω).
Επίσης, το όριο έναρξης του επιπέδου των 12 Μποφόρ (η αρχή της ταχύτητας του τυφώνα) ισούται ακριβώς με το κατώτερο όριο του επιπέδου F1 στην Κλίμακα Φουτζίτα και το κατώτερο όριο του επιπέδου Τ2 στην Κλίμακα TORRO. Οι δύο αυτές κλίμακες, ωστόσο, είναι ανεξάρτητες και χρησιμοποιούνται για την εκτίμηση της έντασης ανέμου και την ταξινόμηση των καταστροφών που προκαλούν οι σίφωνες.
Φωτογραφίες κατάστασης θάλασσας
thumb|230px|right|0 Μποφόρ ([[άπνοια).]]
Στη διπλανή φωτογραφία, φαίνεται η κατάσταση της θάλασσας που ονομάζεται επισήμως «γαλήνια», δηλαδή με επίπεδη, κατοπτρική επιφάνεια (κοινώς «θάλασσα λάδι»). Προϋπόθεση της γαλήνης της θάλασσας είναι η άπνοια στον αέρα, η οποία επισήμως αναφέρεται ως 0 Μποφόρ. Αυτό όμως δεν ισχύει και αντίστροφα, καθώς συχνά συμβαίνει ακόμα και με άπνοια να υφίσταται κυματισμός, όπως αν επικρατεί αποθαλασσία, που είναι αποτέλεσμα «απακμάζοντος ανέμου», στην ίδια ή σε παρακείμενη περιοχή.