cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ραβέλλο
Ιστορία
Τον 9ο αιώνα το Ραβέλλο ήταν μια σημαντική πόλη της θαλάσσιας Δημοκρατίας του Αμάλφι. Ήταν παραγωγός μαλλιού από τη γύρω περιοχή το οποίο βαφόταν στην πόλη και κατείχε σημαντική εμπορική δύναμη στη Μεσόγειο μεταξύ 839 και περίπου 1200.
μικρογραφία|αριστερά|[[Γοτθική αρχιτεκτονική|Γοτθικό περιστύλιο στη Βίλα Ρούφολο]] Το 1086, κατόπιν αιτήματος του Ιταλο-Νορμανδού κόμη Ρογήρου Μπόρσα, ο οποίος ήθελε να δημιουργήσει ένα αντίβαρο στο ισχυρό Δουκάτο του Αμάλφι, ο Πάπας Βίκτωρ Γ' έκανε το Ραβέλλο έδρα επισκοπής άμεσα υπαγόμενη στην Αγία Έδρα, με επικράτεια διαφορετική από αυτή της αρχιεπισκοπής του Αμάλφι. Αρχικά, οι επίσκοποι του Ραβέλλο προέρχονταν όλοι από οικογένειες πατρικίων της πόλης, δείχνοντας τον δημοτικό χαρακτήρα της εκκλησίας. Λόγω της ανταρσίας αυτής, έγινε γνωστό ως Ρεμπέλλουμ.
Τον 12ο αιώνα, το Ραβέλλο είχε περίπου 25.000 κατοίκους και διασώζονται από τότε αριθμός από παλάτσι της εμπορικής αριστοκρατίας, τους Ρούφολο, ντ'Αφλίτο, Κονφαλόνε και Ντέλλα Μάρρα. Στον κολοφώνα της ισχύος του, στον 13ο αιώνα, είχε 36.000 κατοίκους.
Το 1137, μετά από μια πρώτη αποτυχημένη επίθεση δύο χρόνια πριν, το Δουκάτο καταστράφηκε από τη Δημοκρατία της Πίζας. Μετά από αυτό, άρχισε δημογραφική και οικονομική παρακμή και μεγάλο μέρος του πληθυσμού της μετακόμισε στη Νάπολη και στα περίχωρά της στο Βασίλειο της Νάπολης.
Το 1944 κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ο βασιλιάς της Ιταλίας έζησε στο Ραβέλλο - στο «Παλάτσο Πρισκόπιο»- περιμένοντας να επιστρέψει στη Ρώμη.
Κυριότερα αξιοθέατα
μικρογραφία|Άποψη της ακτής του Αμάλφι από τη Βίλα Ρούφολο, στο Ραβέλλο
Πολιτισμός
Η πόλη έχει λειτουργήσει ιστορικά ως προορισμός για καλλιτέχνες, μουσικούς και συγγραφείς, συμπεριλαμβανομένων των Βοκάκιο, Ρίχαρντ Βάγκνερ, Έντβαρντ Γκριγκ, Μ.Κ. Έσερ, Βιρτζίνια Γουλφ, Γκρέτα Γκάρμπο, Γκορ Βιντάλ, Αντρέ Ζιντ, Ζουάν Μιρό, Τρούμαν Καπότε, Τενεσί Ουίλιαμς, Γκράχαμ Γκρην, Τζάκι Κέννεντι, Λέοναρντ Μπερνστάιν και Σάρα Τίσντεϊλ (η οποία το ανέφερε στην προκαταρκτική αφιέρωσή της στο Love Songs).
Κάθε χρόνο τους καλοκαιρινούς μήνες πραγματοποιείται το «Φεστιβάλ Ραβέλλο». Ξεκίνησε το 1953 προς τιμήν του Ρίχαρντ Βάγκνερ.
Η ταινία του 1953 Πιο δυνατός απ' τον Διάβολο, σε σκηνοθεσία Τζον Χιούστον και με πρωταγωνιστές τους Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ, Τζένιφερ Τζόουνς και Τζίνα Λολομπρίτζιτα στο αγγλόγλωσσο ντεμπούτο της, γυρίστηκε στο Ραβέλλο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καθολικές τιμητικές επισκοπές της Ευρώπης Κατηγορία:Πόλεις της Καμπανίας
Μάχη του Αλκοράθ
Η Μάχη του Αλκοράθ (Batalla de Alcoraz) πραγματοποιήθηκε το 1096 έξω την πόλη Ουέσκα (Προ-Ρωμαϊκή ονομασία: Βολσκάν, λατινική:  'Οσκα, αραβικά: Βάσκαχ), όπου παρατάχθηκαν οι πολιορκητικές δυνάμεις του Πέτρου Α´ της Αραγωνίας και της Παμπλόνα ενάντια στις προς ενίσχυση στην πόλη δυνάμεις του Αλ-Μουσταΐν Β´ της Σαραγόσας. Η πολιορκία είχε ξεκίνησε δύο χρόνια νωρίτερα (το 1094) από τον πατέρα του Πέτρου, Σάντσο Ραμίρεθ, που είχε στρατοπεδεύσει στο Κάστρο του Μοντεαραγόν. Κατά την επιθεώρηση των πολιορκητικών προσπαθειών γύρω από τα τείχη, Σάντσο σκοτώθηκε από ένα βέλος. Ο διάδοχός του συνέχισε την πολιορκία, ο οποίος στο κοντινό Αλκοράθ νίκησε τα στρατεύματα του Αλ-Μουσταΐν που είχαν έρθει από τη Σαραγόσα.
Στόλος (αποσαφήνιση)
Ο όρος στόλος μπορεί να αναφέρεται:
Μάχη του Αλκοράθ
Μεταγενέστεροι θρύλοι αναφέρουν πως κατά τη διάρκεια της μάχης ο Άγιος Γεώργιος εμφανίστηκε πάνω από το στέμμα της Αραγωνίας, προς υποστήριξη της προσπάθειας της Reconquista. Αυτό παραλληλίζεται με παρόμοια οράματα εμφάνισης του Σαντιάγο Matamoros (Αγίου Ιακώβου) προς υποστήριξη των Χριστιανικών δυνάμεων των Αστουριών στη Μάχη του Clavijo πάνω από διακόσια χρόνια νωρίτερα.
Αναφορές
Κατηγορία:Ιστορία της Αραγωνίας Κατηγορία:Στρατιωτική ιστορία της Αλ-Άνταλους Κατηγορία:Ταϊφά
Αράτα Ισοζάκι
δεξιά|μικρογραφία|Ο Πύργος Τέχνης στο Μίτο, στο Ιμπαράκι (1990) δεξιά|μικρογραφία|Μουσείο Manggha Museum Ιαπωνικής Τέχνης και Τεχνολογίας στην [[Κρακοβία, Πολωνία, Arata Isozaki και Krzysztof Ingarden (1994)]] Ο Αράτα Ισοζάκι (磯崎 新, Arata Isozaki, 23 Ιουλίου 1931 -28 Δεκεμβρίου 2022) ήταν Ιάπωνας αρχιτέκτονας από την Όιτα. Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Τόκιο το 1954.
Ο Ισοζάκι σχεδίασε κτίρια εντός και εκτός Ιαπωνίας. Θεωρείται ένας από τους πιο επιφανείς αρχιτέκτονες στον κόσμο, έχοντας κερδίσει πολλά διεθνή βραβεία.
Το κτήριο Μ2 του Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης είναι σχεδιασμένο από τον ίδιο και αποτελεί δείγμα του μοντέρνου αρχιτεκτονικού ρεύματος.
Θάνατος
Απεβίωσε στις 28 Δεκεμβρίου 2022 σε ηλικία 91 ετών.
Εξωτερικές συνδέσεις
Κατηγορία:Ιάπωνες αρχιτέκτονες Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου του Τόκιο
Γιούνις Μαχμούντ
Ο Γιούνις Μαχμούντ Καλάφ (αραβικά: يونس محمود خلف, γεννήθηκε 3 Φεβρουαρίου 1983) είναι Ιράκ διεθνής πρώην ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως κεντρικός επιθετικός. Εμβληματική μορφή του ποδοσφαίρου της χώρας, ήταν αρχηγός της Εθνικής Ιράκ για δέκα χρόνια και θεωρείται από ορισμένους ότι είναι ένας από τους καλύτερους Ασιάτες ποδοσφαιριστές όλων των εποχών. Είναι αντιπρόεδρος της Ιρακινής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας.
Βιογραφία
Ο Μαχμούντ στην εφηβική του ηλικία είχε ταλέντο τόσο στο ποδόσφαιρο όσο και στην καλαθοσφαίριση λόγω και του ύψους του και η τελική επιλογή του στο δημοφιλέστερο των αθλημάτων χάρισε στο Ιράκ ένα από τους σημαντικότερους παίκτες της ιστορίας του. Ξεκίνησε την καριέρα στην Ελέκτρικ της Κάραμπα στην τρίτη κατηγορία και στον πρώτο του χρόνο σημείωσε 29 γκολ σε 34 αγώνες πρωταθλήματος. Στη συνέχεια μετακόμισε στη δεύτερης κατηγορίας Κιρκούτ ΦΚ το 1999. Εκεί σημείωσε 19 γκολ στην πρώτη του σεζόν βοηθώντας ουσιαστικά στην άνοδο του συλλόγου στην πρώτη κατηγορία του ιρακινού πρωταθλήματος. Το 2001 μετακόμισε στον παραδοσιακό σωματείο της Βαγδάτης Αλ Τάλαμπα αγωνιζόμενος με επιτυχία κατακτώντας το νταμπλ της σεζόν 2001–02. Ο πρώτος μάλιστα αγώνας του Μαχμούντ με το νέα του ομάδα ήταν ο εναρκτήριος του 2001–02 εναντίον της πρώην ομάδας του, Κιρκούκ, που έληξε με 8–0 και ο Μαχμούντ σημείωσε χατ τρικ μέσα σε διάστημα 10 λεπτών.
Μετά την έναρξη του πολέμου στο Ιράκ το 2003, το ποδόσφαιρο τέθηκε σε αναστολή και ο Μαχμούντ μετακόμισε στο σύλλογο Αλ Ουάχντα του Άμπου Ντάμπι τον Οκτώβριο. Εντάχθηκε στην ομάδα Αλ Κορ του Κατάρ το 2004 και τη σεζόν 2004–05, η ομάδα τερμάτισε στην τρίτη θέση και ο Μαχμούντ σημείωσε 19 γκολ, τρίτος σκόρερ στο πρωτάθλημα. Κατέρριψε τρία ρεκόρ σε ένα παιχνίδι, στη νίκη 8–0 επί της Αλ-Σαμάλ. Έχοντας σκοράρει έξι γκολ στον αγώνα, έγινε ο μοναδικός παίκτης που σημείωσε διπλό χατ τρικ σε έναν αγώνα πρωταθλήματος. Σκόραρε επίσης το πιο γρήγορο γκολ σε αγώνα πρωταθλήματος, αφού πέτυχε γκολ 30 δευτερόλεπτα μετά την έναρξη του παιχνιδιού. Επιπλέον, ήταν ο μόνος παίκτης εκείνη τη σεζόν που σκόραρε τρία γκολ σε κάθε ημίχρονο απέναντι σε δύο διαφορετικούς τερματοφύλακες. Το καλοκαίρι του 2006, υπέγραψε διετές συμβόλαιο με την Αλ Γκαράφα. Το ποσό της μεταγραφής δεν ανακοινώθηκε, αλλά ο Μαχμούντ είναι επίσημα ο πιο ακριβός παίκτης από τον αραβικό κόσμο στο πρωτάθλημα του Κατάρ. Τη σεζόν 2006–07 ήταν ο πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος του Κατάρ με 19 γκολ σε 26 αγώνες. Ο πρώτος τίτλος πρωταθλήματος ήρθε την επόμενη σεζόν 2007–08. Ο Μαχμούντ κέρδισε τον τίτλο του πρωταθλήματος για τρίτη συνεχόμενη φορά με την Αλ-Γκαράφα το 2008–09 και σκόραρε 21 γκολ που του χάρισαν και πάλι τον τίτλο του πρώτου σκόρερ. Το 2010–11 ήταν για τρίτη φορά πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος με 15 γκολ. Στις 8 Φεβρουαρίου 2013, ο Μαχμούντ υπέγραψε στην Αλ Σαντ κατακτώντας ένα ακόμα τίτλο πρωταθλήματος, αυτόν της σεζόν 2012–13. Τον Φεβρουάριο του 2015, ο Μαχμούντ επέστρεψε στο Ιράκ για να αγωνιστεί στην Ερμπίλ για έξι μήνες και έκλεισε την καριέρα του στην Αλ Τάλαμπα το 2016 σε ηλικία 33 ετών.
Στην εθνική ομάδα του Ιράκ, ο Μαχμούντ αγωνίστηκε 148 φορές (για πρώτη φορά στις 19 Ιουλίου 2002) και σημείωσε 57 γκολ. Έκανε το διεθνές ντεμπούτο του σε φιλικό αγώνα με αντίπαλο τη Συρία στη Βαγδάτη στις 19 Ιουλίου 2002. Το πρώτο του γκολ ήρθε στον τελικό του Πρωταθλήματος Δυτικής Ασίας του 2002 στο 89ο λεπτό που έστειλε το παιχνίδι στην παράταση, όπου το Ιράκ κέρδισε τελικά. Ήταν μέλος της ομάδας του Ιράκ στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004, όπου σκόραρε το τρίτο γκολ στη νίκη-έκπληξη επί της Πορτογαλίας (τελικό σκορ 4–2). Το 2006 το Ιράκ συμμετείχε στους Ασιατικούς Αγώνες και έφτασε στον τελικό αλλά έχασε από το Κατάρ. Ο Μαχμούντ σημείωσε τρία γκολ στη διοργάνωση.
Στον τελικό των Ασιατικού Πρωταθλήματος του 2007, αυτός και η ομάδα του κέρδισαν την πρωταθλήτρια Ασίας Σαουδική Αραβία με 1–0 στην Τζακάρτα. Πέτυχε το νικητήριο γκολ με κεφαλιά στο 73ο λεπτό, δίνοντας τον τίτλο στη χώρα του για πρώτη φορά στην ιστορία της. Επίσης ήταν πρώτος σκόρερ και ψηφίστηκε καλύτερος παίκτης της διοργάνωσης. Είναι ο μόνος παίκτης στην ιστορία που σκόραρε σε τέσσερις συνεχόμενες διοργανώσεις του Κυπέλλου Εθνών Ασίας (ένα γκολ το 2004, τέσσερα γκολ το 2007, ένα το 2011 και δύο το 2015. Στους  Ασιατικούς Αγώνες του 2014, το Ιράκ κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο και ο Μαχμούντ σημείωσε τρία γκολ. Στις 28 Μαρτίου 2015 σε αγώνα με αντίπαλο τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό (πρώην Ζαΐρ), κατέρριψε το ρεκόρ διεθνών συμμετοχών για το Ιράκ ξεπερνώντας το Χουσεΐν Σαΐντ.
Τίτλοι και διακρίσεις
Κιρκούκ
Αλ Τάλαμπα Αλ Κορ Αλ Γκαράφα Αλ Αραμπί Αλ Γουακρά Αλ-Σαντ Ιράκ
Ατομικές διακρίσεις
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιρακινοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιράκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αλ Ουάχντα ΣΚΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αλ Γκαράφα ΣΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αλ Αραμπί ΣΚ (Κατάρ) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αλ Γουακρά ΣΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αλ Σαντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αλ Αχλί Σαουντί ΦΚ Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στο Κατάρ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ασιατικού Κυπέλλου Εθνών 2007 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ασιατικού Κυπέλλου Εθνών 2015 Κατηγορία:Παίκτες νικητές Ασιατικού Κυπέλλου Εθνών Ποδοσφαίρου Κατηγορία:Αθλητές στους Ασιατικούς Αγώνες 2006 Κατηγορία:Αθλητές στους Ασιατικούς Αγώνες 2014 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004 Κατηγορία:FIFA Century Club Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Τάλλαμορ
Το Τάλλαμορ (Tullamore, ιρλανδικά: Tulach Mhór, μετάφραση: μεγάλο ανάχωμα) είναι πόλη στην Κομητεία Όφαλι, στην ενδοχώρα της Δημοκρατίας της Ιρλανδίας. Είναι η πρωτεύουσα της κομητείας και βρίσκεται στο κέντρο της.
Το Τάλλαμορ είχε οριστεί ως πόλη «πύλη», μαζί με το Μόλινγκαρ και το Άθλοουν, στα τέλη του 2003 από την Ιρλανδική Κυβέρνηση, και έτσι στην πόλη πραγματοποιήθηκαν πολλές δομικές επενδύσεις. Η πόλη κατέκτησε το Χρυσό Μετάλλιο στα Εθνικά Βραβεία Καθαρής Πόλης το 2015, ενώ το 2005 φιλοξένησε τη διοργάνωση "World Sheep Dog Trials". Το σόου του Τάλλαμορ διεξάγεται κοντά στην πόλη κάθε χρόνο.
Το πιο γνωστό εξαγόμενο προϊόν της πόλης είναι το Tullamore Dew – ιρλανδικό ουίσκι που αποστάζεται από το Αποστακτήριο του Τάλλαμορ (Tullamore Distillery) – το οποίο χρονλογείται από το 1829. Το αρχικό αποστακτήριο έκλεισε το 1954, με το προϊόν στη συνέχεια να επανακάμπτει και να παράγεται από τα Αποστακτήρια Μίντλετον, στο Κορκ. Ωστόσο, οι νέοι ιδιοκτήτες της επωνυμίας, William Grant & Sons, επένδυσαν στην κατασκευή ενός νέου αποστακτηρίου κοντά στο Τάλλαμορ, φέρνοντας και πάλι την παραγωγή ουίσκι στην πόλη το 2014.
Ιστορία
Στην αρχαία Γαελική Ιρλανδία, το Τάλλαμορ βρισκόταν στη τοποθεσία που τότε ήταν γνωστή ως παραμελημένος χώρος του Φερσιάλ που ελεγχόταν από την οικογένεια Ο'Μολλόυ. Το Φερσιάλ ήταν τότε μέρος του αρχαίου βασιλείου του Μιθ. Μετά τον εποικισμό του Όφαλι τον 16ο και τον 17ο αιώνα, το Φερσιάλ χωρίστηκε στις βαρωνίες του Μπαλυκόουαν, του Μπαλλυμπόι και του Έγκλις, με το Τάλλαμορ να συγκαταλέγεται σε αυτή του Μπαλυκόουαν.
Στις 10 Μαΐου 1785, η πόλη καταστράφηκε σε μεγάλο βαθμό όταν η πτώση ενός αερόστατου θερμού αέρα προκάλεσε πυρκαγιά η οποία κατέκαψε 130 οικίες. Έτσι η πόλη έγινε ο τόπος της πρώτης αεροπορικής τραγωδίας στον κόσμο. Μέχρι σήμερα, ο θυρεός της πόλης αναπαριστά έναν φοίνικα που αναγεννάται από τις στάχτες. Το γεγονός μνημονεύεται κάθε χρόνο από το φεστιβάλ του Φοίνικα που εορτάζει την αναγέννηση του Τάλλαμορ από τις στάχτες μετά το ατύχημα.
Η Μεγάλη Διώρυγα συνέδεσε το Τάλλαμορ με το Δουβλίνο το 1798. Κατά την διάρκεια των Ναπολεόντειων Πολέμων, η σύγκρουση των στρατευμάτων της Γερμανικής Λεγεώνας του Βασιλιά και ενός συντάγματος Βρετανικού Ελαφρού Ιππικού που βρισκόταν στην πόλη, έγινε γνωστή ως μάχη του Τάλλαμορ. Το Τάλλαμορ έγινε πρωτεύουσα της Κομητείας Όφαλι το 1835, στη θέση του Ντάντζεν.
Το Τάλλαμορ έχει μακρά ιστορία στην απόσταξη ουίσκι, με δύο αποστακτήρια να λειτουργούν στην πόλη την δεκαετία του 1780, αν και μερικά χρόνια αργότερα έπαυσαν να λειτουργούν. Στη συνέχεια, ο Μάικλ Μολλόυ ίδρυσε νέο αποστακτήριο, στην θέση ενός παλαιότερου το 1829. Όταν ο Μολλόυ απεβίωσε, το αποστακτήριο πέρασε στον αδελφό του Άντονυ, προτού περάσει στα χέρια του ανιψιού του, Μπέρναρντ Ντέιλι. Όταν ο Ντέιλι απεβίωσε, ο γιος του, Καπετάνιος Μπέρναρντ Ντέιλι ανέλαβε την επιχείρηση. Κατέχοντας κτήμα στο Τέρενουρ, ο Καπετάνιος Ντέιλι άφησε την καθημερινή ενασχόληση με την επιχείρηση στον Ντάνιελ Ε. Ουίλλιαμς, τον γενικό διευθυντή του αποστακτηρίου, με την επίβλεψη του οποίου το αποστακτήριο αναπτύχθηκε και άκμασε, αρχίζοντας την παραγωγή του Tullamore Dew, το οποίο φέρει τα αρχικά του. Ο Ουίλλιαμς έφερε τον ηλεκτρισμό στο Τάλλαμορ το 1893. Το αποστακτήριο εγκατέστησε τα πρώτα τηλέφωνα και εισήγαγε τις μηχανοκίνητες μεταφορές. Ο Ουίλλιαμς ήταν υπεύθυνος διάφορων εμπορικών επιχειρήσεων στην Ιρλανδική ενδοχώρα – ποτοποιίες, εισαγωγή τσαγιού, εμπόριο σπόρων και σιτηρών, καθώς και δίκτυο 26 καταστημάτων γενικού εμπορίου.
Μετά την περίοδο αυτή, την Απαγόρευση του Αλκοόλ στις Ηνωμένες Πολιτείες, τον οικονομικό πόλεμο με τη Βρετανία την δεκαετία του 1930, και τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η βιομηχανία του ουίσκι επλήγη. Το Τάλλαμορ ήταν ένα από τα πολλά Ιρλανδικά αποστακτήρια που επηρεάστηκαν από τη γενική μείωση στις πωλήσεις ουίσκι παγκοσμίως. Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Ντέσμοντ Ουίλλιαμς, εγγονός του Ντάνιελ Ε. Ουίλλιαμ, χρησιμοποίησε σύγχρονες επιχειρηματικές τεχνικές για την επανακαθίδρυση του Ιρλανδικού ουίσκι στις διεθνείς αγορές. Το 1947, ο Ντέσμοντ Ουίλλιαμς ανέπτυξε επίσης το Irish Mist, Ιρλανδικό λικέρ που παραγόταν από μείγμα ουίσκι, βοτάνων και μελιού, χρησιμοποιώντας συνταγή που λέγεται πως εξαφανίστηκε στα τέλη του 17ου αιώνα και βρέθηκε ξανά σε χειρόγραφο 250 χρόνια αργότερα. Ο Ουίλλιαμς επίσης κεφαλαιοποίησε την ιδέα του Ιρλανδικού καφέ, και προώθησε τα ουίσκι με μείγμα.
Πολιτισμός
thumbnail|Patrick Street, Τάλλαμορ Το Φεστιβάλ Φοίνικα του Τάλλαμορ (Tullamore Phoenix Festival) είναι ετήσια εορτή τέχνης, πολιτισμού και κληρονομιάς που άρχισε να πραγματοποιείται τον Αύγουστο του 2000. Στο φεστιβάλ λαμβάνουν χώρα αρκετές εκδηλώσεις – αερόστατα θερμού αέρα, ελεύθερες πτώσεις με αλεξίπτωτο, ζωντανές μουσικές συναυλίες, εκδηλώσεις στους δρόμους, παρέλαση, πυροτεχνήματα και πολλά ακόμη.
Το Φεστιβάλ Βασίλισσας της Γης (Queen of the Land Festival) λαμβάνει χώρα στο Τάλλαμορ κάθε χρόνο τη τρίτη εβδομάδα του Νοεμβρίου. Πρόκειται για διαγωνισμό προσωπικότητας στον οποίο αναζητούνται οι καλύτερες σύγχρονες Ιρλανδές. Οργανώνεται από το Offaly Macra Na Feirme. Κάθε χρόνο περίπου 25 κοπέλες ηλικίας 17 έως 35 ετών συμμετέχουν ώστε να στεφθούν Βασίλισσες της Γης. Στο πλαίσιο του φεστιβάλ λαμβάνουν χώρα και άλλες εκδηλώσεις κατά την διάρκεια του σαββατοκύριακου, κυρίως τη νύχτα.
Το ετήσιο Σόου του Τάλλαμορ (Tullamore Show) διεξάγεται κάθε Αύγουστο. Έχει επεκταθεί αρκετά τα τελευταία χρόνια και πλέον είναι το μεγαλύτερο μονοήμερο φεστιβάλ της χώρας.
Η παμπ Hugh Lynch's στο Kilbride Street λειτουργεί ως πανδοχείο από τις αρχές του 19ου αιώνα. Στις αρχές του 20ού αιώνα αγοράστηκε από τον Όμιλο Ουίλλιαμς, που κατείχε το Αποστακτήριο D.E. Williams, και λειτούργησε ως μπαρ και οπωροπωλείο, μαζί με άλλα καταστήματα στην Ιρλανδική ενδοχώρα, μέσω των οποίων διακινούνταν το ουίσκι "Tullamore Dew". Ανήκει στην οικογένεια Λυντς από το 1971 και προσελκύει πληθώρα πελατών. Ένα από τα χαρακτηριστικά του είναι το ετήσιο φεστιβάλ στο οποίο μια οροφή τοποθετείται στον δρόμο και πραγματοποιούνται δωρεάν συναυλίες για τρεις ημέρες.
Το εθνικό φεστιβάλ μουσικής Fleadh Ceoil διεξήχθη για πρώτη φορά στο Τάλλαμορ τον Αύγουστο του 2007. Η ίδια περιοχή επελέγη και τις δύο επόμενες χρονιές.
Αξιοθέατα
thumb|left|[[Κάστρο Τσάρλβιλ]] thumb|[[Tullamore Dew]]
Το Κέντρο Επισκεπτών του Tullamore Dew στις όχθες της Μεγάλης Διώρυγας εστιάζει στην απόσταξη, την διώρυγα και την αστική ιστορία της πόλης. Διατίθενται οπτικές ξεναγήσεις σε καθημερινή βάση.
Το Κτήμα Τσάρλβιλ βρίσκεται στην άκρη της πόλης. Το Κάστρο Τσάρλβιλ, ως ένα από τα πιο έξοχα Γοτθικά κτίρια της Ιρλανδίας, βρίσκεται σε αυτό το πάρκο στο οποίο υπάρχει το King Oak, μια από τις μεγαλύτερες και παλαιότερες βελανιδιές στην χώρα. Το κάστρο λέγεται πως είναι στοιχειωμένο και σε αυτό γυρίστηκε επεισόδιο της σειράς Most Haunted. Το δάσος βελανιδιών είναι βοτανολογικά ένα σημαντικό κομμάτι αρχέγονης κληρονομιάς. Στο πάρκο γινόταν η ετήσια Αγροτική Έκθεση του Τάλλαμορ. Ωστόσο μετά την ακύρωση της έκθεσης για δύο συνεχόμενα χρόνια λόγω ισχυρής βροχόπτωσης η εκδήλωση μεταφέρθηκε σε νέα τοποθεσία, νότια της πόλης.
Λίγο νότια από το Τάλλαμορ βρίσκεται το πάρκο "Lough Boora". Οι βάλτοι αποτελούν τοπίο με μεγάλη ποικιλία χλωρίδας και πανίδας. Στον χώρο υπάρχει πληθώρα περιβαλλοντικών γλυπτών, από γλύπτες που έχουν εμπνευστεί από το περιβάλλον της περιοχής.
10 χιλιόμετρα δυτικά από το Τάλλαμορ βρίσκεται ο οικισμός Ραχάν. Στον οικισμό υπάρχουν ερείπια ενός μεγάλου μοναστηριού που κατασκευάστηκε τον 6ο αιώνα στην περιοχή.
Πολύ κοντά στο Τάλλαμορ βρίσκεται επίσης ο Κελτικός σταυρός του Ντάρροου. Στα μέσα του 6ου αιώνα ιδρύθηκε στην περιοχή μοναστήρι από τον Άγιο Κολούμπα. Το μοναστήρι είναι γνωστό για ένα φωτεινό χειρόγραφο, που γράφηκε στη μονή τον 7ο αιώνα, γνωστό ως Βιβλίο του Ντάρροου.
Υπάρχουν τέσσερα μεταλλικά γλυπτά που βρίσκονται επί της παράκαμψης N52 του Τάλλαμορ μιας και το 1% του προϋπολογισμού κατανέμεται στην δημόσια τέχνη. Ο γλύπτης Μωρίς Χάρρον δημιούργησε μορφές που κρατούν σύμβολα της μάθησης και της ιερότητας. Από βορρά η πρώτη μορφή κρατά ένα δισκοπότηρο, η δεύτερη ένα βιβλίο, η τρίτη μια ράβδο και η τέταρτη ελευθερώνει πουλιά που αναπαριστούν ψυχές.
Οικονομία
Το Τάλλαμορ ήταν παραδοσιακά σημαντικό κέντρο βιομηχανιών, εμπορίου και υπηρεσιών για την Κομητεία Όφαλι. Όταν άνοιξε η Μεγάλη Διώρυγα στα τέλη του 18ου αιώνα, προσέφερε αυξημένες δυνατότητες διασύνδεσης με την πόλη και προσέφερε πληθώρα αγορών για τα αγαθά που παράγονταν στην περιοχή. Το Tullamore Dew, είναι είδος Ιρλανδικού ουίσκι που αποστάχθηκε για πρώτη φορά στην πόλη το 1829. Το Τάλλαμορ συνδέθηκε με το εθνικό σιδηροδρομικό δίκτυο το 1854 από την εταιρεία Μεγάλων Νότιων και Δυτικών Σιδηροδρόμων, πλέον Iarnród Éireann. Η γεωργία είναι επίσης σημαντική για την τοπική οικονομία.
Τα τελευταία χρόνια, η υψηλού επιπέδου απασχόληση έφερε την δημιουργία βιομηχανικών επιχειρήσεων στην πόλη όπως το Srah Industrial Estate.
Εμπόριο
Το Εμπορικό Κέντρο Bridge, είναι η κύρια εμπορική περιοχή της πόλης με πληθώρα καταστημάτων. Στο εμπορικό κέντρο Tullamore στην οδό Portarlington υπάρχουν επίσης αρκετά καταστήματα.
Μέσα ενημέρωσης
Από το 1975 έως τις 24 Μαρτίου 2008 στο Τάλλαμορ βρισκόταν ο κύριος πομπός μεσαίων του RTÉ Radio 1. Πριν από το Τάλλαμορ, ο κύριος πομπός βρισκόταν κοντά στο Αθλόουν. Στο Τάλλαμορ έχει την έδρα του επίσης ο ραδιοφωνικός σταθμός Midlands 103. Στις τοπικές εφημερίδες συγκαταλέγονται οι The Tullamore Tribune και The Offaly Topic.
Στο Τάλλαμορ διαδραματίζονται πολλές από τις ιστορίες των βιβλίων του συγγραφέα Λυν Άντριους.
Δημογραφικά στοιχεία
Ο πληθυσμός του Τάλλαμορ (και των προαστίων του) αυξήθηκε κατά 28,8% από το 1996 έως το 2006 από 10.029 σε 12.927 κατοίκους. Ο πληθυσμός σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι 14.361 κάτοικοι.
Μεταφορές και πρόσβαση
Σε συνεργασία με τα αστικά κέντρα Άθλοουν και Μάλινγκαρ της Κομητείας Γουεστμίθ, το Τάλλαμορ σχηματίζει την επονομαζόμενη Πύλη των Μίντλαντς.
Το Τάλλαμορ βρίσκεται επί της δευτερεύουσας εθνικής οδού N52. Αυτή συνδέει το Μπιρ στα νοτιοδυτικά της κομητείας και συνεχίζει προς το Μάλινγκαρ που βρίσκεται βορειοανατολικά. Στο Κίλμπεγκαν (περίπου 12 χλμ βόρεια του Τάλλαμορ) η N52 σχηματίζει κόμβο με τον αυτοκινητόδρομο M6 που συνδέει το Δουβλίνο με το Γκόλγουεϊ. Η δευτερεύουσα εθνική οδός N80 συνδέει το Τάλλαμορ με το Κίλεϊ, το Μαουντμέλικ και το Πορτλίς, προς το νότο. Αρκετές επαρχιακές οδοί διαπερνούν την πόλη όπως η R420 που συνδέει το Τάλλαμορ με το Μοάτ, το Κλάρα και το Πορτάρλινγκτον, και την R421 που το συνδέει με το Κίνιττυ.
Αθλητισμός
Τα γαελικά αθλήματα εκπροσωπούνται από τις Tullamore GAA, Ballinamere Gaa και Durrow Gaa. Η Tullamore είχε επιτυχίες κερδίζοντας τρία πρωταθλήματα ποδοσφαίρου και ένα πρωτάθλημα χέρλινγκ. Μεταξύ των πρωταθλημάτων ποδοσφαίρου και χέρλινγκ, ο πιο επιτυχημένος σύλλογος στο Τάλλαμορ είναι ο Offaly GAA. Το O'Connor Park είναι η έδρα της Offaly GAA τόσο για αγώνες γαελικού ποδοσφαίρου όσο και για αγώνες χέρλιγνκ. Η χωρητικότητα του σταδίου είναι 20.000 θεατές μετά από μαζική ανακαίνιση το 2006. Η εγκατάσταση έχει καλυμμένες κερκίδες στη μία πλευρά και αναβαθμίδες στις άλλες τρεις.
Το ποδόσφαιρο είναι το πιο δημοφιλές άθλημα στην πόλη, και αντιπροσωπεύεται από την Tullamore Town F.C.. Ιδρύθηκε το 1941 και αγωνίζεται στα πρωταθλήματα Leinster Senior League, Combined Counties League και Midland Schoolboys League.
Η Tullamore Harriers ασχολείται με τον στίβο στην πόλη, και ιδρύθηκε το 1953.
Το Κέντρο Άθλησης Aura του Τάλλαμορ βρίσκεται στο Hophill Road, και διαθέτει πλήρες γυμναστήριο και πισίνα 25 μέτρων.
Ο Σύλλογος Γκολφ του Τάλλαμορ (Tullamore Golf Club) βρίσκεται στο Μπρούκφιλντ, νότια της πόλης του Τάλλαμορ, από το 1926. Μέλη και επισκέπτες επισκέπτονται το 18 πιστών γήπεδο γκολφ. Είναι ανάμεσα στα 25 καλύτερα γήπεδα γκολφ της Ιρλανδίας σύμφωνα με τις αξιολογήσεις Backspin του 2014.
Άνθρωποι
Στους σημαντικούς κατοίκους της πόλης περιλαμβάνονται:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Ιρλανδίας
Ζβέζνταν Μίτροβιτς
Ο Ζβέζνταν Μίτροβιτς ( Звездан Митровић, Τίτογκραντ, 19 Φεβρουαρίου 1970) είναι Μαυροβούνιος επαγγελματίας προπονητής καλαθοσφαίρισης στην ομάδα της Γαλατασαράι.
Ουκρανικό πρωτάθλημα (2002–2014)
Κατά τη διάρκεια δώδεκα ετών στον Ουκρανικό Πρωτάθλημα, ο Μίτροβιτς προπονούσε την Χίμικ, Κριβμπασμπάσκετ, Μπούντιβελνικ Κάιιβ και Αζοβμάς Μαριούπολ.
Μονακό (2015–2018)
Ως νέος προπονητής, ο Μίτροβιτς εντάχθηκε στην ΑΣ Μονακό τον Μάρτιο του 2015. Κέρδισε το πρωτάθλημα της 2ης Κατηγορίας Γαλλίας league ( LNB Pro B ) της περιόδου 2014–15. Η ΑΣ Μονακό προβιβάστηκε στην 1η Κατηγορία (LNB Pro A) για τη χρονιά 2015–16. Στο τέλος της περιόδου, τερμάτισε 2ος στην ψηφοφορία για τον καλύτερο προπονητή της χρονιάς.
Την περίοδο 2015–16, η ομάδα του τερμάτισε στην πρώτη θέση στην κανονική περίοδο και έχασε από την ΑΣΒΕΛ Βιλερμπάν στους ημιτελικούς των πλέι οφ του πρωταθλήματος. Ο Μίτροβιτς επιλέχθηκε ως επικεφαλής προπονητής της Διεθνούς Ομάδας του Γαλλικού All-Star Game 2016. Τη χρονιά 2017–18, ο Μίτροβιτς οδήγησε το Μονακό στον αγώνα πρωταθλήματος του Basketball Champions League, όπου ο σύλλογος έχασε από την ΑΕΚ. Στις 16 Μαΐου 2018, αναδείχθηκε ο καλύτερος προπονητής του Γαλλικού Πρωταθλήματος, για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά.
ΑΣΒΕΛ Βιλερμπάν (2018–2020)
Στις 26 Ιουνίου 2018, ο Μίτροβιτς υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με την ΑΣΒΕΛ Μπασκέτ. Την περίοδο 2018-19, οδήγησε την ομάδα στον τίτλο του εθνικού πρωταθλήματος Γαλλίας και στην κατάκτηση του Κυπέλλου Γαλλίας. Απολύθηκε από την ΑΣΒΕΛ τον Μάιο του 2020 και αμφισβήτησε την απόφαση του συλλόγου.
Μονακό (2020–2021)
Στις 2 Ιουλίου 2020 επέστρεψε στην ΑΣ Μονακό. Στις 13 Δεκεμβρίου 2021, αποτέλεσε παρελθόν από την Μονακό, λόγω άσχημων αποτελεσμάτων.
Γαλατασαράι (2023-σήμερα)
Στις 11 Μαΐου 2023, επέστρεψε στους πάγκους, αναλαμβάνοντας την Γαλατασαράι τόσο στο υπόλοιπο της σεζόν 2022-23, όσο και την αγωνιστική περίοδο του 2023-24.
Σταδιοδρομία προπονητικής εθνικής ομάδας
Ο Μίτροβιτς ήταν βοηθός προπονητή για την εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης του Μαυροβουνίου στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης του 2013, υπό τον προπονητή Λούκα Παβίτσεβιτς.
Στις 6 Οκτωβρίου 2017, ο Μίτροβιτς διορίστηκε επικεφαλής προπονητής της εθνικής ομάδας ανδρών του Μαυροβουνίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Μάικλ Κράιτον
. O Τζον Μάικλ Κράιτον (αγγλικά:John Michael Crichton ), (23 Οκτωβρίου 1942 - 4 Νοεμβρίου 2008) ήταν Αμερικανός συγγραφέας, σεναριογράφος, σκηνοθέτης και παραγωγός. Τα βιβλία του έχουν πουλήσει πάνω από 200 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως, και πάνω από δώδεκα έχουν προσαρμοστεί σε ταινίες. Τα λογοτεχνικά του έργα εμπίπτουν συνήθως στα επιστημονικά είδη, τα τεχνολογικά θρίλερ, τα είδη ιατρικής φαντασίας, καθώς και στην τεχνολογία με έντονα χαρακτηριστικά. Τα μυθιστορήματά του διερευνούν συχνά την τεχνολογία και τις αποτυχίες της ανθρώπινης αλληλεπίδρασης με αυτήν, με αποτέλεσμα την καταστροφή με τη βιοτεχνολογία. Πολλά από τα μυθιστορήματά του έχουν ιατρικό ή επιστημονικό υπόβαθρο, που αντικατοπτρίζουν την ιατρική του κατάρτιση και το επιστημονικό υπόβαθρο του ιδίου.
Ο Μάικλ Κράιτον έλαβε Διδακτορικό δίπλωμα από το Harvard Medical School το 1969, αλλά ποτέ δεν άσκησε την ιατρική, επιλέγοντας αντί αυτού να επικεντρωθεί στη συγγραφή δικών του βιβλίων. Αρχικά γράφοντας με ψευδώνυμο, έγραψε τελικά 26 μυθιστορήματα, συμπεριλαμβανομένων των The Andromeda Strain (1969), The Terminal Man (1972), The Great Train Robbery (1975), Congo (1980), Sphere (1987), Jurassic Park (1990), Rising Sun (1992), Disclosure (1994), The Lost World (1995), Airframe (1996), Timeline (1999), Prey (2002), State of Fear (2004) και Next (2006). Αρκετά μυθιστορήματα, σε διάφορες φάσεις ολοκλήρωσης, δημοσιεύθηκαν μετά το θάνατό του το 2008.
Ο Κράιτον ασχολήθηκε επίσης με τη κινηματογραφική βιομηχανία και την τηλεόραση. Το 1973, έγραψε και σκηνοθέτησε το Westworld, την πρώτη ταινία που χρησιμοποίησε 2D εικόνες που δημιουργούνται από υπολογιστή. Σκηνοθέτησε επίσης τις ταινίες Coma (1978), The First Great Train Robbery (1979), Looker (1981) και Runaway (1984). Ήταν ο δημιουργός της τηλεοπτικής σειράς Στην Εντατική (1994–2009) και πολλά από τα μυθιστορήματά του προσαρμόστηκαν σε ταινίες, με κυριότερο το franchise Jurassic Park.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί παραγωγοί ταινιών Κατηγορία:Αμερικανοί τηλεοπτικοί παραγωγοί Κατηγορία:Αμερικανοί μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Αμερικανοί συγγραφείς επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Αμερικανοί σεναριογράφοι
Στόλος
thumb|right|300px|Ο πολυεθνικός στόλος πέντε κρατών στη θάλασσα του [[Ομάν, στη διάρκεια των επιχειρήσεων στο Ιράκ]]
Ως στόλος ή πολεμικός στόλος ορίζεται ένας μεγάλος σχηματισμός πολεμικών πλοίων και αποτελεί το μεγαλύτερο σχηματισμό στα πλαίσια ενός πολεμικού ναυτικού. Η αντιστοιχία ενός στόλου στη θάλασσα είναι ανάλογη ενός στρατού στην ξηρά.
Οι στόλοι είναι συνήθως, αλλά όχι απαραίτητα, μόνιμοι σχηματισμοί και εντάσσονται σε κάποιο συγκεκριμένο ωκεανό ή θάλασσα. Οι περισσότεροι στόλοι ονομάζονται από τον ωκεανό ή τη θάλασσα όπου είναι εντεταγμένοι, με εξαίρεση το Αμερικανικό Πολεμικό Ναυτικό όπου χρησιμοποιούνται αριθμοί.
Διοίκηση
Ο στόλος διοικείται συνήθως από Ναύαρχο, ο οποίος είναι συνήθως και ο επικεφαλής διοικητής όλης της ναυτικής δύναμης, όμως πολλοί στόλοι διοικήθηκαν ή διοικούνται από Αντιναυάρχους ή Υποναυάρχους. Οι περισσότεροι στόλοι χωρίζονται σε πολεμικές μοίρες, η κάθε μία διοικούμενη από ανώτατο αξιωματικό. Οι μοίρες αυτές με τη σειρά τους διαιρούνται σε υπομοίρες. Την εποχή του πανιού οι στόλοι διαιρούνταν σε μοίρες εμπροσθοφυλακής, μεσαίες και οπισθοφυλακής, ανάλογα με τη θέση της κάθε μοίρας στην γραμμή μάχης. Στη σύγχρονη εποχή οι μοίρες συνήθως αποτελούνται από ομοιογενείς ομάδες πολεμικών πλοίων ή πλοίων της ίδιας κλάσης, όπως Θωρηκτά, ή καταδρομικά. Παράλληλα οι στόλοι σήμερα συνδυάζουν πλοία επιφανείας, υποβρύχια, πλοία υποστήριξης και μέσα ναυτικής αεροπορίας για τη διεξαγωγή αεροναυτικών επιχειρήσεων.
Ιστορία
Η ύπαρξη πολυεθνικών στόλων δεν είναι κάτι το ασυνήθιστο στη διάρκεια της ναυτικής ιστορίας. Για παράδειγμα ο στόλος της Ιεράς Συμμαχίας στη διάρκεια της ναυμαχίας της Ναυπάκτου το 1571 σχηματίστηκε από ναυτικές δυνάμεις διαφορετικών κρατών. Στη σύγχρονη εποχή το ΝΑΤΟ έχει δημιουργήσει μεικτούς στόλους και ναυτικές επιχειρήσεις με τη συμμετοχή διαφορετικών κρατών, όπως η Επιχείρηση Ενεργή Προσπάθεια (Operation Active Endeavour).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολεμικά πλοία Κατηγορία:Πολεμικό ναυτικό
Μπάλσα Β΄
Ο Μπάλσα Β΄, Балша Балшић / Balša ΙΙ Balšić (Balsha II) απεβίωσε στις 18 Σεπτεμβρίου 1385), ήταν κύριος της Κάτω Ζέτας από το 1378 έως το 1385. Κατάφερε να επεκτείνει τα σύνορά του προς τον νότο, νικώντας τον Αλβανό δούκα Kαρλ Τόπια. Ήταν μέλος τού ευγενικού Οίκου των Μπάλσιτς, ο οποίος κυβέρνησε τη Ζέτα (με το Σκουτάρι) από περίπου το 1362 έως 1421.
Πρώιμη ζωή
Ο Μπάλσα Β΄ ήταν ο νεότερος από τους τρεις γιους του Μπάλσα. Σύμφωνα με τον Mαύρο Ορμπίνι, ο Balša Ι, ο γενάρχης της οικογένειας Μπάλσιτς, ήταν ένας μικροευγενής, που κατείχε μόνο ένα χωριό στην περιοχή της λίμνης Σκάνταρ κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης τού Στέφαν-Ούρου Δ΄ Ντουσάν αυτοκράτορα της Σερβίας (βασ. 1331 έως 1355). Μόνο μετά το τέλος τού αυτοκράτορα, κατά τη διάρκεια της επακόλουθης αδύναμης διακυβέρνησης του αυτοκράτορα Στέφαν-Ούρου Ε΄, ο Μπάσα Α΄ μαζί με τους φίλους του και τους τρεις γιους του (Στρατσίμιρ, Ντζούρατζ και Μπάλσα Β΄) κέρδισαν την εξουσία στην Κάτω Ζέτα, που ήταν προηγουμένως τα εδάφη τού κυρίου (gospodin) Ζάρκo (άκμασε 1336 -1360). Στη συνέχεια, οι άνθρωποι του Μπάλσα Α΄ στράφηκαν προς την Άνω Ζέτα, την οποία κατείχαν ο Τζούρας Ιλιγίιτς και οι συγγενείς του. Οι αδελφοί Μπάλσιτς δολοφόνησαν τον Τζούρατς και έβαλαν μερικούς συγγενείς του στη φυλακή. Ο Μπάλσα Α΄ απεβίωσε την ίδια χρονιά. Ο Oρμπίνι περιέγραψε περαιτέρω τις προσωπικότητες των αδελφών, ισχυριζόμενος ότι ο Μπάλσα Β΄ ήταν "καλόψυχος και καταξιωμένος ιππέας, αλλά όχι με μεγάλο μυαλό". Οι Μπάλσιτς κατάφεραν να ανυψωθούν από μικροευγενείς σε επαρχιακούς άρχοντες, έγιναν ισχυροί μετά το 1362, και φαίνεται ότι είχαν ενεργό μέρος στη σύγκρουση μεταξύ του αυτοκράτορα Στέφαν-Ούρος Ε΄ και του θείου του Συμεών-Ούρος στο Σκάνταρ, βοηθώντας τον Στέφαν-Ούρος Ε΄. μικρογραφία| Σφραγίδα των αδελφών Μπάλσιτς, 17 Ιανουαρίου 1368. Τον Ιανουάριο του 1368 ένα έγγραφο της Ραγκούσας ανέφερε, ότι οι τρεις αδελφοί Μπάλσιτς: Στρατσίμιρ, Τζούρατζ και Μπάλσα Β΄, ετοιμάζοντο για μία εκστρατεία εναντίον του Kαρλο Τόπια. Είχαν στρατοπεδεύσει στον ποταμό Μάτι, από τον οποίο τα εδάφη του Κάρλο βρίσκονταν νότια. Οι μάχες ήταν προφανώς μικρής κλίμακας, καθώς δύο μήνες αργότερα, ο Κάρλο δεν είχε καμία δυσκολία να καταλάβει το Δυράχιον από τους Καπετίδες-Ανζού. Το 1372 ο Μπάλσα Β΄ νυμφεύτηκε την Κομνίνα, κόρη του Αλεξάνδρου των Στρασίμιρ, δεσπότη του Βερατίου και της Βαλόνα. Ως προίκα, ο Μπάλσα Β΄ απέκτησε τις πόλεις Βαλόνα, Bεράτιο και Κανίνα (στη σημερινή νότια Αλβανία), που βρίσκονται στην επαρχία τού Αλεξάνδρου.
Συνέπειες
Η χήρα του Μπάλσα, Κομνίνα, και η κόρη τους Ρουτζίνα, πήραν αργότερα τον έλεγχο τού εδάφους τού Μπάλσα στη νότια Αλβανία, για να το προστατεύσουν από τους Οθωμανούς εισβολείς. Η Κομνίνα φαινόταν ότι ήταν ο κύριος ηγεμόνας τού δουκάτου της Βαλόνα, μέχρι το τέλος της το 1396. Στο μεταξύ, η οικογένεια Μουζάκα είχε αποκτήσει τον έλεγχο του Μπεράτ. Το 1391, ωστόσο η Ρουντίνα παντρεύτηκε τον Mρκσα Ζαρκόβιτς. Ο Ζαρκόβιτς διαδέχθηκε στο δουκάτο, αποκαλώντας τον εαυτό του κύριο της Βαλόνα. Βασίλευσε στην πόλη μέχρι το τέλος του το 1414. Η Ρουντίνα ανέλαβε τη θέση τού αείμνηστου συζύγου της και κυβέρνησε τη Βαλόνα μέχρι το 1417, όταν αυτή, καθώς και η ακρόπολη της στην Κάνινα, καταλήφθηκαν από τους Οθωμανούς. Η Ρουντίνα έφυγε από την Αλβανία και ζήτησε άσυλο στη Ζέτα. Ο ανιψιός της, Μπάσα Γ΄, τότε ηγεμόνας της Zέτα, της χορήγησε άσυλο και της εμπιστεύτηκε τη διακυβέρνηση της παραλιακής πόλης Μπούντβα.
Τίτλοι
Ο τίτλος του ήταν gospodin (κύριος, άρχοντας), ενώ αφού ανέλαβε το Δυρράχιo είχε το δικαίωμα να προσθέσει τον τίτλο του δούκα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόσωπα της Σερβικής Αυτοκρατορίας
Πρωτόλαος ο Μαντίνειος
Ο Πρωτόλαος ο Μαντίνειος (γιος του Διάλκη, 5ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης με καταγωγή από τη Μαντίνεια Αρκαδίας, ο οποίος στέφθηκε νικητής στο αγώνισμα της πυγμαχίας παίδων κατά τους 79ους ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας (464 π.Χ.). Ο ανδριάντας του στην Ολυμπία ήταν έργο του γλύπτη Πυθαγόρα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Αρκάδες ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες της πυγμαχίας παίδων‎ Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (5ος αιώνας π.Χ.)
Κυνίσκος ο Μαντίνειος
Ο Κυνίσκος ο Μαντίνειος (γιος του Κυνίσκου, 5ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης με καταγωγή από τη Μαντίνεια Αρκαδίας, ο οποίος στέφθηκε νικητής στο αγώνισμα της πυγμαχίας παίδων κατά τους 80ους (460 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Ο ανδριάντας του στην Ολυμπία ήταν έργο του γλύπτη Πολύκλειτου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Αρκάδες ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες της πυγμαχίας παίδων‎ Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (5ος αιώνας π.Χ.)
Μάγδα Γκουσμάν
Η Μάγδα Γκουσμάν (Magda Guzmán, γεννημένη ως Μαρία Μαγδαλένα Γκουσμάν ΓΚάρσα María Magdalena Guzmán Garza, 16 Μαΐου 1931 - 12 Μαρτίου 2015) ήταν Μεξικανή ηθοποιός.
Φιλμογραφία
Ταινίες
Τηλεόραση
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί θεάτρου
Νίκος Ρούσος
Ο Νίκος Ρούσος ήταν Ελληνοκύπριος πολιτικός μηχανικός και πολιτικός. Διετέλεσε Υπουργός Συγκοινωνιών και Έργων της Κύπρου.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Νίκος Ρούσος γεννήθηκε στη Λάνια στις 21 Ιουνίου 1906. Απέκτησε πτυχίο πολιτικού μηχανικού από το Μετσόβειο Πολυτεχνείο. Την περίοδο 1929-1933 εργάστηκε στην Ελλάδα. Το 1933 επέστρεψε στην Κύπρο και εγκαταστάθηκε στη Λεμεσό. Την περίοδο 1933-1947 εργοδοτήθηκε ως μηχανικός του Δήμου Λεμεσού.
Στη Λεμεσό ίδρυσε τεχνικό γραφείο. Επιπλέον, ίδρυσε τον Σύνδεσμο Πολιτικών Μηχανικών και Αρχιτεκτόνων Κύπρου, του οποίου διετέλεσε πρώτος πρόεδρος. Ακόμη, διετέλεσε αντιπρόεδρος και πρόεδρος της Αρχής Τηλεπικοινωνιών Κύπρου.
Πολιτική διαδρομή
Την 1 Ιουλίου 1970 διορίστηκε Υπουργός Συγκοινωνιών και Έργων στην Κυβέρνηση Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ 1968, θέση στην οποία παρέμεινε έως τις 15 Ιουνίου 1972.
Μαξίμ Κόντσεβιτς
Ο Μαξίμ Λβόβιτς Κόντσεβιτς (ρωσικά: Макси́м Льво́вич Конце́вич, γεννήθηκε στις 25 Αυγούστου 1964) είναι Ρώσος και Γάλλος μαθηματικός και μαθηματικός φυσικός. Είναι καθηγητής στο Ινστιτούτο Ανώτατων Επιστημονικών Σπουδών (Institut des Hautes Études Scientifiques) και διακεκριμένος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Μαϊάμι. Τιμήθηκε με το Βραβείο Πουανκαρέ το 1997 και ακολούθησαν το Μετάλλιο Φιλντς το 1998, το Βραβείο Κράφοορντ το 2008, το Βραβείο Σω και το Βραβείο Θεμελιώδους Φυσικής το 2012 και το Βραβείο Μαθηματικών Breakthrough το 2014.
Καριέρα και έρευνα
Γεννήθηκε στην οικογένεια του Λεβ Κόντσεβιτς, σοβιετικού οριενταλιστή και συγγραφέα του συστήματος Κόντσεβιτς. Αφού πήρε τη δεύτερη θέση στις μαθηματικές ολυμπιάδες της Ένωσης, φοίτησε στο Κρατικό Πανεπιστήμιο της Μόσχας, αλλά αποχώρησε χωρίς πτυχίο το 1985 για να γίνει ερευνητής στο Ινστιτούτο για τα προβλήματα μετάδοσης πληροφοριών στη Μόσχα Ενώ εργαζόταν στο Ινστιτούτο δημοσίευσε εργασίες που κέντρισαν το ενδιαφέρον του Ινστιτούτου Μαξ Πλανκ στη Βόννη και προσκλήθηκε για τρεις μήνες. Λίγο πριν το τέλος της παραμονής του εκεί, συμμετείχε σε μια πενθήμερη διεθνή συνάντηση, την Arbeitstagung, όπου σχεδίασε μια απόδειξη της εικασίας Witten προς έκπληξη του Μάικλ Ατίγια και άλλων μαθηματικών και η πρόσκλησή του στο ινστιτούτο παρατάθηκε για άλλα σε τρία χρόνια.
Το επόμενο έτος ολοκλήρωσε την απόδειξη της εικασίας Βίτεν και εργάστηκε πάνω σε διάφορα θέματα μαθηματικής φυσικής και το 1992 πήρε το διδακτορικό του στο Πανεπιστήμιο της Βόννης υπό την καθοδήγηση του Ντον Μπέρναρντ Ζαγκίερ. Η διατριβή του περιγράφει την απόδειξη μιας εικασίας του Έντουαρντ Βίτεν ότι δύο κβαντικά μοντέλα βαρύτητας είναι ισοδύναμα. Το 1992, ο Κόντσεβιτς διορίστηκε τακτικός καθηγητής μαθηματικών στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Μπέρκλεϊ, πριν μετακομίσει το 1995 στη Γαλλία, όπου εντάχθηκε ως μόνιμο μέλος στο Ινστιτούτο Ανώτατων Επιστημονικών Σπουδών στο Μπυρ-συρ-Ιβέτ.
Το επιστημονικό του έργο επικεντρώνεται στις γεωμετρικές πτυχές της μαθηματικής φυσικής, κυρίως στη θεωρία των κόμβων, την κβαντική και την κατοπτρική συμμετρία. Ένα από τα αποτελέσματά του είναι μια τυπική κβαντική παραμόρφωσης που ισχύει για κάθε πολλαπλότητα Poisson. Εισήγαγε επίσης το ολοκλήρωμα Κόντσεβιτς, ένα τοπολογικό αναλλοίωτο των κόμβων (και των συνδέσμων) που ορίζεται από πολύπλοκα ολοκληρώματα ανάλογα με τα ολοκληρώματα Φάινμαν και γενικεύει τον κλασικό αριθμό συνδέσμων Γκάους. Στην τοπολογική θεωρία πεδίου, εισήγαγε τον χώρο moduli των σταθερών χαρτών, ο οποίος μπορεί να θεωρηθεί μια μαθηματικά αυστηρή διατύπωση του ολοκληρώματος Φάινμαν για την τοπολογική θεωρία χορδών. Απέδειξε επίσης ότι η εικασία Ντίξμιερ είναι ισοδύναμη με την εικασία του Ιακωβιανού.
Βραβεία
Το 1998, έλαβε το μετάλλιο Φιλντς "για τις συνεισφορές του στην αλγεβρική γεωμετρία, την τοπολογία και τη μαθηματική φυσική, συμπεριλαμβανομένης της απόδειξης της εικασίας του Witten για τους αριθμούς τομής στους χώρους moduli των σταθερών καμπυλών, της κατασκευής της καθολικής αναλλοίωτης Βασίλιεφ των κόμβων και της τυπικής κβάντισης των πολλαπλοτήτων Poisson . Τον Ιούλιο του 2012, ήταν ένας από τους πρώτους αποδέκτες του Βραβείου Θεμελιώδους Φυσικής, δημιούργημα του φυσικού και επιχειρηματία του διαδικτύου, Γιούρι Μίλνερ. Επίσης, το 2012, του απονεμήθηκε το Βραβείο Shaw. Το 2014, έλαβε το Μαθηματικό Βραβείο Breakthrough.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μαθηματικοί αναλυτές Κατηγορία:Σοβιετικοί μαθηματικοί Κατηγορία:Ρώσοι μαθηματικοί Κατηγορία:Μαθηματικοί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Μαθηματικοί του 21ου αιώνα Κατηγορία:Βραβευμένοι με Μετάλλιο Φιλντς
Β΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1965-66
Το πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής 1965-66 διεξήχθη σε τρεις ομίλους των 16 ομάδων, δηλαδή μετείχαν συνολικά 48 ομάδες. Οι νικητές των ομίλων προκρίθηκαν στην τελική φάση, από την οποία οι δύο ανέβηκαν στην Α΄ εθνική κατηγορία.
Διοργάνωση
Το 1965-66 έγινε μια προσπάθεια εξορθολογισμού του πρωταθλήματος Β΄ εθνικής, με τη δημιουργία τριών ομίλων των 16 ομάδων, από τις οποίες θα υποβιβάζονταν οι 15 (5Χ3) στη Γ΄ Εθνική. Όμως, η προσπάθεια έμεινε ημιτελής. Διότι, τελικά δεν υποβιβάστηκε καμιά ομάδα και αποφασίστηκε την επόμενη σεζόν οι ομάδες να γίνουν 18 σε κάθε όμιλο. Κατά τα άλλα, όπως και τις προηγούμενες σεζόν, οι νικητές των ομίλων (τρεις αυτή τη φορά) πέρασαν στην τελική φάση, όπου διεκδίκησαν την άνοδο στην Α΄ εθνική κατηγορία. Ανέβηκαν οι δύο πρώτοι του τελικού ομίλου.
Πρώτοι σκόρερ
Οι πρώτοι σκόρερ κάθε ομίλου ήταν:
Βαθμολογίες
{|
Γ΄ όμιλος
* Οι Α.Ο. Ιωαννίνων και Αβέρωφ Ιωαννίνων συγχωνεύτηκαν, προκύπτοντας οι Π.Α.Σ. Γιάννινα (μετονομασία ΑΟΙ) και Α.Ο. Μπιζάνι (μετονομασία Αβέρωφ). ** Από μετονομασία της Ατλαντίδας Χανίων. *** Από συγχώνευση Αιολικού, Α.Ε. Μυτιλήνης και Α.Ο. Λέσβου. **** Ο Α.Ο. Καβάλα, επισήμως μετείχε στο πρωτάθλημα με την επωνυμία «Φίλιπποι».
Πηγές
Κατηγορία:Β΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου αντρών Ελλάδας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1965-1966
Σάφι Γκολντβάσσερ
Η Σάφριρα Γκολντβάσσερ ( αγγλικά: Shafrira Goldwasser) ( שפרירה גולדווסר  ;)  γεννήθηκε το 1959 και είναι μία Ισραηλινό-Αμερικάνα μηχανικός ηλεκτρονικών υπολογιστών και νικητής του βραβείου Turing το 2012. Είναι η RSA Καθηγήτρια Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Επιστήμης Υπολογιστών στο MIT, καθηγήτρια μαθηματικών επιστημών στο Weizmann Ινστιτούτο Επιστημών του Ισραήλ, συνιδρυτής και επικεφαλής επιστήμονας της Duality Technologies και διευθυντής του Ινστιτούτου Simons για τη θεωρία της πληροφορικής στο Μπέρκλεϋ, Καλιφόρνια. Ήταν στην κριτική επιτροπή των Μαθηματικών Επιστημών για το Βραβείο Infosys το 2020.
Εκπαίδευση και πρώτα χρόνια
Γεννημένη στη Νέα Υόρκη, η Goldwasser απέκτησε το πτυχίο Bachelor το 1979 στα μαθηματικά και τις θετικές επιστήμες από το Πανεπιστήμιο Κάρνεγκι Μέλον. Για τη μεταπτυχιακή της μελέτη, έκανε το μεταπτυχιακό της το 1981 και μετά απόκτησε διδακτορικό (1984) στην επιστήμη των υπολογιστών από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Μπέρκλεϋ, υπό την εποπτεία του Manuel Blum.
Καριέρα και έρευνα
Η Goldwasser έγινε μέλος του MIT το 1983 και το 1997 έγινε ο πρώτος κάτοχος του RSA Professorship. Έγινε καθηγήτρια στο Ινστιτούτο Επιστημών Weizmann, ταυτόχρονα όντας ήδη καθηγήτρια στο MIT, το 1993. Είναι μέλος της θεωρίας υπολογισμού ομάδας στο MIT Computer Science and Artificial Intelligence Laboratory. Η Goldwasser ήταν συν-παραλήπτης του βραβείου Turing 2012. Στις 1η Ιανουαρίου 2018, η Goldwasser έγινε διευθυντής του Simons Institute for the Theory of Computing στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Μπέρκλεϋ.
Από τον Νοέμβριο του 2016, η Goldwasser είναι επικεφαλής επιστήμονας και συνιδρυτής της Duality Technologies, μιας νεοσύστατης εταιρείας που εδρεύει στις ΗΠΑ και προσφέρει ασφαλή ανάλυση δεδομένων χρησιμοποιώντας προηγμένες κρυπτογραφικές τεχνικές. Είναι επίσης επιστημονική σύμβουλος για αρκετές νεοσύστατες τεχνολογίες στον τομέα της ασφάλειας, συμπεριλαμβανομένου του QED-it, που ειδικεύεται στο Zero Knowledge Blockchain και το Algorand, ένα καθαρό blockchain απόδειξης συμμετοχής.
Οι ερευνητικοί τομείς της Goldwasser περιλαμβάνουν τη θεωρία υπολογιστικής πολυπλοκότητας, την κρυπτογραφία και τη θεωρία υπολογισιμότητας. Είναι η συν-εφευρέτης της πιθανότητας κρυπτογράφησης, που δημιούργησε και πέτυχε τον χρυσό κανόνα ασφάλειας για την κρυπτογράφηση δεδομένων. Είναι η συν-εφευρέτης του πρωτοκόλλου μηδενικής γνώσης, το οποίο αποδεικνύει πιθανώς και αλληλεπιδραστικά την εγκυρότητα ενός ισχυρισμού χωρίς να μεταφέρει επιπλέον γνώσεις και αποτελεί βασικό εργαλείο στο σχεδιασμό κρυπτογραφικών πρωτοκόλλων. Η δουλειά της στη θεωρία πολυπλοκότητας περιλαμβάνει την ταξινόμηση των προβλημάτων προσέγγισης, δείχνοντας ότι ορισμένα προβλήματα στο NP παραμένουν δύσκολα ακόμα και όταν απαιτείται μόνο μια λύση κατά προσέγγιση, και πρωτοποριακές μέθοδοι για την εκχώρηση υπολογισμών σε μη αξιόπιστους διακομιστές. Η δουλειά της στη θεωρία αριθμών περιλαμβάνει την εφεύρεση με τον Joe Kilian της απόδειξης των πρώτων αριθμών χρησιμοποιώντας ελλειπτικές καμπύλες.
Βραβεία και τιμές
Η Goldwasser απονεμήθηκε το βραβείο Turing 2012 μαζί με τον Silvio Micali για την εργασία τους στον τομέα της κρυπτογραφίας. Η Goldwasser έχει κερδίσει δύο φορές το βραβείο Gödel στη θεωρητική επιστήμη των υπολογιστών : πρώτη το 1993 (για το "Η πολυπλοκότητα της γνώσης των διαδραστικών συστημάτων απόδειξης" ), και ξανά το 2001 (για διαδραστικές αποδείξεις και τη σκληρότητα των προσεγγίσεων Cliques ). Άλλα βραβεία περιλαμβάνουν το ACM Grace Murray Hopper Award (1996) για εξαιρετικούς νέους επαγγελματίες υπολογιστών της χρονιάς και το RSA Award for Excellence in Mathematics (1998) για εξαιρετικές μαθηματικές συνεισφορές στην κρυπτογραφία. Το 2001 εξελέγη στην Αμερικανική Ακαδημία Τεχνών και Επιστημών και το 2002 έδωσε διάλεξη ολομέλειας στο Διεθνές Συνέδριο Μαθηματικών στο Πεκίνο. Το 2004 εξελέγη στην Εθνική Ακαδημία Επιστημών και το 2005 στην Εθνική Ακαδημία Μηχανικών. Επιλέχθηκε ως μέλος της IACR το 2007. Η Goldwasser έλαβε το βραβείο Λέκτορας Αθηνά 2008-2009 της Επιτροπής Γυναικών στην Πληροφορική του Συλλόγου Μηχανικών Υπολογιστών. Είναι η αποδέκτης του Μετάλλου Benjamin Franklin του Ινστιτούτου Franklin 2010 στην επιστήμη υπολογιστών και γνωστική επιστήμη. Έλαβε το βραβείο IEEE Emanuel R. Piore το 2011. Έλαβε το βραβείο Frontier of Knowledge 2018 μαζί με τους Micali, Rivest και Shamir. Εκλέχτηκε ως μέλος της ACM το 2017. Τον Ιούλιο του 2017, ήταν ομιλητής στο Μαθηματικό Συνέδριο της Αμερικής. Το 2018, απονεμήθηκε επίτιμο πτυχίο από το πανεπιστήμιο το οποίο αποφοίτησε, το Πανεπιστήμιο Κάρνεγκι Μέλον. Στις 26 Ιουνίου 2019 η Goldwasser απονεμήθηκε επίτιμο διδακτορικό της επιστήμης από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης.
Το Goldwasser εμφανίζεται στις αξιοσημείωτες γυναίκες στις Computing cards. Κέρδισε το βραβείο Suffrage Science το 2016.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μαθηματικοί του 21ου αιώνα Κατηγορία:Αμερικανοεβραίοι επιστήμονες Κατηγορία:Ισραηλινοί Εβραίοι Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας στο Μπέρκλεϋ Κατηγορία:Παραλήπτες βραβείου Τούρινγκ Κατηγορία:Παραλήπτες βραβείου Γκρέις Μάρεϊ Χόπερ Κατηγορία:Αμερικανοί επιστήμονες υπολογιστών Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα εβραϊκά
Λικ-Αντόλφ Τιαό
Ο Λικ Αντόλφ Τιαό (Luc-Adolphe Tiao, 4 Ιουνίου 1954-) είναι πολιτικός και διπλωμάτης από την Μπουρκίνα Φάσο. Υπηρέτησε ως πρωθυπουργός από τις 18 Απριλίου 2011 ως τις 30 Οκτωβρίου 2014.
Ο Τιαό διορίστηκε στην πρωθυπουργία του κράτους στις 18 Απριλίου 2011 από τον πρόεδρο Μπλεζ Κομπαορέ και διαδέχθηκε στο αξίωμα τον Τέρτιους Ζονγκό. Διετέλεσε πρεσβευτής της χώρας του στη Γαλλία. Διορίστηκε πρωθυπουργός έπειτα από διαδηλώσεις που πραγματοποίησαν φοιτητές, στρατιωτικοί και αστυνομικοί.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Μπουρκίνα Φάσο
Σκάλα Συκαμιάς Λέσβου
Η Σκάλα Συκαμιάς, Συκαμινέας ή Σκαμιάς είναι παραθαλάσσιος οικισμός στη Λέσβο. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καποδίστριας ανήκε στον Δήμο Μηθύμνας, με το πρόγραμμα Καλλικράτης στον Δήμο Λέσβου, ενώ σήμερα σύμφωνα με το πρόγραμμα Κλεισθένης ανήκει στο Δήμο Δυτικής Λέσβου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 140 κατοίκους. Είναι κτισμένη σε υψόμετρο 5 μέτρα.
Γεωγραφικά και ιστορικά στοιχεία
Η Σκάλα είναι επίνειο της Συκαμιάς και βρίσκεται στις βόρειες όχθες του νησιού. Είναι ο βορειότερος οικισμός του νησιού. Η Σκάλα απέχει περίπου 2,5 χιλιόμετρα από την Συκαμιά και 51 από την Μυτιλήνη. Μέχρι τις αρχές του 20ού αιώνα στην Σκάλα κατοικούσαν ψαράδες και μερικοί μουσουλμάνοι. Μετά την ανταλλαγή πληθυσμών το 1923 κοντά στη Σκάλα εγκαταστάθηκαν πρόσφυγες, δημιουργώντας τον Συνοικισμό.
Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:
Σημεία ενδιαφέροντος
thumb|Η Παναγία Γοργόνα Το κύριο χαρακτηριστικό του οικισμού είναι ο ναός της Παναγίας Γοργόνας, ένα μικρό εξωκκλήσι κτισμένο πάνω σε ένα βράχο στο λιμάνι της Σκάλας. Το όνομα οφείλεται στην λαϊκή τοιχογραφία που απεικόνιζε την Παναγία με ουρά γοργόνας, η οποία όμως πλέον δεν σώζεται. Ο βράχος πάνω στον οποίο είναι κτισμένη η εκκλησία είναι γνωστή ως ράχτα. Μέσα στον οικισμό βρίσκεται η πλατεία, η οποία περιβάλλεται από καταστήματα εστίασης. Σε αυτήν βρίσκεται μια μουριά μεγάλης ηλικίας η οποία είναι γνωστή ως η μουριά του Μυριβήλη, επειδή εκεί καθόταν ο Στράτης Μυριβήλης. Στην πλατεία βρισκόταν και ένας μεγάλος πλάτανος στις ρίζες του οποίου ανέβλυζε νερό. Ο πλάτανος αυτός έγινε γνωστός το 2015-16, εν μέσω της μεταναστευτικής κρίσης, καθώς κάτω από αυτόν οργανώθηκε η ομάδα αλληλεγγυών «platanos refugee solidarity». Ο κορμός του πλατάνου έσπασε από τον αέρα τον Ιούλιο του 2019. Μπροστά από τον πλάτανο βρίσκεται παραλία, γνωστή ως Πλάτανος. Στην άλλη πλευρά του οικισμού βρίσκεται η παραλία Καγιά με άμμο και μικρά βοτσαλάκια.