cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Χάμφρεϋ Β΄ του Τορόν
Βιογραφία
Ήταν γιος του Χάμφρεϋ Α΄ κυρίου του Τορόν (Τεμπνίν). Το όνομα της μητέρας του δεν μας είναι γνωστό. Έγινε κύριος τού Τορόν το 1140, όταν νυμφεύτηκε την κόρη τού Ρενιέ Μπρυς κυρίου τού Μπανιάς (η αρχαία Καισάρεια Φιλίππεια). Με τον γάμο του πρόσθεσε το Μπανιάς στο Τορόν. Όταν η Χεβρών έγινε κτήση τού βασιλείου της Ιερουσαλήμ το 1149, έγινε καστελάνος της Χεβρώνας. Το 1153 έγινε κοντόσταυλος της Ιερουσαλήμ. Το 1153 ο Βαλδουίνος Γ΄ των Ανζού, έπειτα από ανταγωνισμό με τη μητέρα του Μελισσάνθη της Ιερουσαλήμ, έγινε μόνος βασιλιάς της Ιερουσαλήμ και έκανε τον Χάμφρεϋ Β΄ κοντόσταυλο της Ιερουσαλήμ. Το έτος αυτό ο Χάμφρεϋ Β΄ ήταν μαζί με τον βασιλιά στην πολιορκία της Ασκαλώνος.
Ο Χάμφρεϋ Β΄ ηττήθηκε από τον Νουρ αντ-Ντίν Ζανγκί στο Μπανιάς το 1157 και επολιορκείτο στο κάστρο του, ώσπου ο Βαλδουίνος Γ΄ έφθασε για να ανακουφίσει την πολιορκία. Το έτος αυτό ο Χάμφρεϋ Β΄ πώλησε την Μπανιάς και το Καστέλ Νεφ (νυν Μαργκάτ) στους Ιωαννίτες ιππότες· το 1167 ο Νουρ αντ-Ντιν κατέλαβε το Καστέλ Νεφ. Το 1157 ο Χάμφρεϋ Β΄ μεσολάβησε στις διαπραγματεύσεις τού γάμου τού Βαλδουίνου Γ΄ με τη Θεοδώρα Κομνηνή, ανιψιά τού Μανουήλ Α΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων. Ο Χάμφρεϋ Β΄ αργότερα νυμφεύτηκε τη Φιλίππα των Πουατιέ, αδελφή τού Βοημούνδου Γ΄ πρίγκιπα της Αντιόχειας, η οποία είχε πιο πριν σχέση με τον Ανδρόνικο Α΄ Κομνηνό Αυτοκράτορα των Ρωμαίων (εξάδελφο τού Μανουήλ Α΄). Ο δεύτερος αυτός γάμος δεν απέφερε απογόνους.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1140 την κόρη του Ρενιέ Μπρυς, κυρίου του Μπανιάς (Καισάρεια Φιλίππεια) και πρόσθεσε το Μπανιάς στις κτήσεις του. Είχε τέκνο:
Μετά το 1167 έκανε δεύτερο γάμο με τη Φιλίππα των Πουατιέ, κόρη του Ραϋμόνδου και της Κωνσταντίας των Ωτβίλ πριγκίπισσας της Αντιόχειας. Δεν απέκτησε απογόνους.
Αναφορές σε πηγές
Κατηγορία:Άρχοντες του Τορόν
Στέλιος Μανδριώτης
Ο Στέλιος Μανδριώτης ήταν Ελληνοκύπριος πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λεμεσού εκλεγμένος με το ΑΚΕΛ.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Στέλιος Μανδριώτης γεννήθηκε στο Κοιλάνι το 1922. Ομιλούσε, πέρα από την ελληνική, την αγγλική γλώσσα. Εργαζόταν στην Παγκύπρια Εργατική Ομοσπονδία (ΠΕΟ). Από το 1955 έως το 1991 ήταν γραμματέα της ΠΕΟ Λεμεσού.
Πολιτική διαδρομή
Εκλέχτηκε βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 1985 στην Εκλογική Περιφέρεια Λεμεσού με το ΑΚΕΛ για την Ε΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΑΚΕΛ Κατηγορία:Βουλευτές Λεμεσού Κατηγορία:Κύπριοι συνδικαλιστές Κατηγορία:Βουλευτές Ε΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Θάνος Δημάδης
Ο Θάνος Δημάδης (1983-) είναι Έλληνας δημοσιογράφος που ζει στις ΗΠΑ. Κάλυψε από Ουάσιγκτον και τις Βρυξέλλες ως ανταποκριτής ελληνικών μέσων ενημέρωσης τη κρίση χρέους. Είναι πρόεδρος και εκτελεστικός διευθυντής της Ένωσης των ξένων ανταποκριτών Τύπου στις ΗΠΑ (Association of Foreign Press Correspondents in the United States AFC-USA).
Τον Σεπτέμβριο του 2016 μαζί με τον δημοσιογράφο Δημήτρη Σουλτογιάννη εντοπίστηκαν να παρακολουθούν μεταμφιεσμένοι με περούκες τον τότε υπουργό Επικρατείας Νίκο Παππά. Τα κανάλια Alpha και Star απέλυσαν τους δύο δημοσιογράφους για τη συμπεριφορά αυτή. Μερικούς μήνες μετά ο Δημάδης έκανε μήνυση εναντίον του Νίκου Παππά καθώς είχε αναφερθεί μέσω του Αθηναϊκού Πρακτορείου Ειδήσεων, ότι είχε συλληφθεί από τους αστυνομικούς της Νέας Υόρκης. Τον Μάιο του 2019 ο εισαγγελέας άσκησε ποινική δίωξη για το αδίκημα της πλαστογραφίας μετά χρήσεως από κοινού, σε βαθμό πλημμελήματος, στους δύο δημοσιογράφους με την κατηγορία ότι πλαστογράφησαν την υπογραφή συμβούλου του Νίκου Παππά. Τελικά το δικαστήριο τους αθώωσε ενώ έκρινε τη ποινική δίωξη απαράδεκτη. Στις 31-7-2020 δικαστήριο επιδίκασε στον Δημάδη αποζημίωση συνολικού ύψους 160.000, καταδικάζοντας τα πρόσωπα και τα ΜΜΕ εναντίον των οποίων είχε προσφύγει.
Ως εκτελεστικός διευθυντής της Ένωσης των ξένων ανταποκριτών Τύπου στις ΗΠΑ (Association of Foreign Press Correspondents in the United States AFC-USA) παρευρέθηκε σε βράβευση της εταιρείας Bayer προς δημοσιογράφους. Τον Νοέμβριο του 2019 δημοσίευμα στην εφημερίδα The Guardian ανέφερε ότι ο Δημάδης είχε εμπλακεί σε συζητήσεις με την βιομηχανία Bayer για να αυξήσει την επιρροή της ζητώντας ξεχωριστή αμοιβή.
Ο Δημάδης είναι συγγραφέας του βιβλίου Στον δαίδαλο των μνημονίων.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι
Αλμπερτίνα Φρειδερίκη του Μπάντεν-Ντούρλαχ
Η Αλμπερτίνα-Φρειδερίκη, γερμ. Albertina-Friederike (3 Ιουλίου 1682 - 22 Δεκεμβρίου 1755) από τον Οίκο του Τσέρινγκεν ήταν κόρη του μαργράβου του Μπάντεν-Ντούρλαχ και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα του Οϊτίν.
Βιογραφία
Ήταν η τρίτη κόρη του Φρειδερίκου Ζ΄ μαργράβου του Μπάντεν-Ντούρλαχ και της Αυγούστας-Μαρίας, κόρης του Φρειδερίκου Γ΄ δούκα του Χόλσταϊν-Γκόττορπ.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1704 τον Χριστιανό-Αύγουστο των Σ.Χ.Γκόττορπ πρίγκιπα του Οϊτίν και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Τσέρινγκεν
Ο ύπνος της λογικής γεννάει τέρατα
Αποτελείται από ένα σκίτσο που αναπαριστά τον ίδιο τον καλλιτέχνη, να ακουμπάει το κεφάλι του σε ένα τραπέζι, καθώς κουκουβάγιες και νυχτερίδες τον περικυκλώνουν ενώ καλύπτει το κεφάλι με τα χέρια του. Οι κουκουβάγιες (που συμβολίζουν την ανοησία) και οι νυχτερίδες (που συμβολίζουν την αμάθεια) είναι έτοιμες να του επιτεθούν.
Αυτή η εικόνα μπορεί να θεωρηθεί ως μία απεικόνιση των επιπτώσεων της καταπίεσης της λογικής και, επομένως, σαν υιοθέτηση από τον καλλιτέχνη διαφωτιστικών ιδεών. Ωστόσο, μπορεί επίσης να ερμηνευθεί ως συνεισφορά του Γκόγια στη δημιουργική διαδικασία και το Ρομαντικό πνεύμα-την απελευθέρωση της φαντασίας, των συναισθημάτων ακόμα και των εφιαλτών. Αναμφισβήτητα το πιο διάσημο έργο της σειράς, που έχει γίνει είδωλο, και ο τίτλος του συχνά αναφέρεται ως γνωμικό του Γκόγια.
Δέσποινα Παπαμιχαήλ
Η Δέσποινα Παπαμιχαήλ (Πρέβεζα, 9 Φεβρουαρίου 1993), κόρη του Κωνσταντίνου και της Ελένης Παπαμιχαήλ, είναι Ελληνίδα επαγγελματίας παίκτρια της αντισφαίρισης.
Η Παπαμιχαήλ έχει κερδίσει 11 τίτλους ITF μονών και 29 τίτλους ITF διπλών. Η υψηλότερη κατάταξη της (στα μονά) ήταν η 258η στις 14 Οκτωβρίου 2019. Στο διπλό, η υψηλότερη κατάταξη της ήταν η 162η θέση στις 14 Σεπτεμβρίου 2015.
Αγωνιζόμενη για την εθνική Ελλάδας Φεντ Καπ, η Παπαμιχαήλ έχει 16 νίκες και 18 ήττες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της αντισφαίρισης
Κροατικό Κοινωνικό Φιλελεύθερο Κόμμα
Το Κροατικό Κοινωνικό Φιλελεύθερο Κόμμα ( Hrvatska socijalno-liberalna stranka, σύντμηση: HSLS / ΚΚΦΚ) είναι ένα συντηρητικό φιλελεύθερο πολιτικό κόμμα στην Κροατία. Ιδρύθηκε το 1989 με την αποκατάσταση του πολυκομματικού συστήματος.
Το ΚΚΦΚ είναι μέλος της Φιλελεύθερης Διεθνούς από το 1992, και της Συμμαχίας Φιλελευθέρων και Δημοκρατών για την Ευρώπη από το 1993. Πρόεδρος του κόμματος είναι ο Ντάρινκο Κόσορ, από τον Νοέμβριο του 2009.
Ιστορία
Το ΚΚΦΚ ιδρύθηκε στις 20 Μαΐου 1989 με την επωνυμία «Κροατική Κοινωνική Φιλελεύθερη Ένωση» ( Hrvatski socijalno liberalni savez). Ιδρυτής του κόμματος ήταν ο Σλάβκο Γκόλντστειν, ο οποίος έγινε και ο πρώτος αρχηγός του κόμματος. Στις αρχές του 1990, ο Ντράζεν Μπούντισα εξελέγη 2ος Πρόεδρος του κόμματος. Στις εκλογές του 1990 το ΚΚΦΚ συμμετείχε με τη «Συμμαχία της Λαϊκής Συμφωνίας» και κέρδισε 3 έδρες. Στις εκλογές του 1992, το ΚΚΦΚ ήρθε δεύτερο, συγκέντρωσε το 17,71% των ψήφων, κέρδισε τις 14 από τις 138 έδρες του 2ου Σάμπορ, και έγινε το κύριο κόμμα της αντιπολίτευσης.
Στις εκλογές του 1995, το ΚΚΦΚ ήρθε τρίτο, συγκέντρωσε το 11,55% των ψήφων και κέρδισε τις 12 από τις 127 έδρες του 3ου Σάμπορ. Τον Φεβρουάριο του 1996, στο 6ο συνέδριο του κόμματος, ο Βλάντο Γκότοβατς εξελέγη 3ος Πρόεδρος του ΚΚΦΚ. Τότε, δήλωσε: «Μη φοβάστε Κροάτες, αυτή είναι η χώρα μας και έχουμε το δικαίωμα να την κυβερνήσουμε όπως θέλουμε!». Τον Νοέμβριο του 1997 ο Μπούντισα επανεξελέγη Πρόεδρος του κόμματος.Τότε, ο Γκότοβατς και η παράταξή του διασπάστηκαν από το ΚΚΦΚ και ίδρυσαν το Φιλελεύθερο Κόμμα.
Στις εκλογές του 2000, το ΚΚΦΚ συμμετείχε με τη συμμαχία του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος, που κέρδισε τις 71 από τις 151 έδρες του 4ου Σάμπορ και έγινε κυβέρνηση. Το ΚΚΦΚ κέρδισε 25 έδρες και ανέλαβε 4 Υπουργεία στην 1η κυβέρνηση του Πρωθυπουργού Ίβιτσα Ράτσαν. Τον Ιούλιο του 2001, ο Μπούντισα παραιτήθηκε από την ηγεσία του κόμματος λόγω ενδοκομματικών διαφωνιών. Ο Γιόζο Ράντος, ο τότε Υπουργός Άμυνας, εξελέγη 4ος Πρόεδρος του κόμματος. Τον Φεβρουάριο του 2002, ο Μπούντισα ανέλαβε και πάλι την ηγεσία του κόμματος. Η 1η κυβέρνηση του Ράτσαν διαλύθηκε όταν το ΚΚΦΚ εγκατέλειψε την κυβερνώσα συμμαχία. Τον Ιούλιο του 2002, ο Γιόζο Ράντος και ο Γκόραν Γκράνιτς, ηγήθηκαν σε μία ομάδα πολιτικών που διασπάστηκε από το ΚΚΦΚ και ίδρυσαν το «Λίμπρα – Κόμμα των Φιλελεύθερων Δημοκρατών».
Η Άντλεσιτς διατήρησε τη θέση της και στην κυβέρνηση της Γιαντράνκα Κόσορ. Τον Νοέμβριο του 2009 ο Νταρίνκο Κόσορ, ένας ξάδελφος της Γιαντράνκα, έγινε ο νέος Πρόεδρος του ΚΚΦΚ. Στις 10 Ιουλίου 2010, το κόμμα ανακοίνωσε την απόφασή του να εγκαταλείψει την κυβερνώσα συμμαχία. Ως αποτέλεσμα, η Άντλεσιτς έχασε τη θέση της στην κυβέρνηση, και οι δύο κοινοβουλευτικοί εκπρόσωποι, οι Ίβαν Τσέχοκ και Αντούν Κόρουσετς, εγκατέλειψαν το κόμμα. Στις 14 Ιουλίου 2010 το ΚΚΦΚ δεν είχε καμία εκπροσώπηση στο κοινοβούλιο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Κροατικά (hr)
Κάτω από τις στέγες του Παρισιού (ταινία, 1930)
Κάτω από τις στέγες του Παρισιού (Γαλλικά: Sous les toits de Paris) είναι γαλλική ταινία του 1930 σε σενάριο και σκηνοθεσία Ρενέ Κλαιρ.
Η ταινία θεωρείται ως η πρώτη μουσική δραματική κωμωδία του γαλλικού κινηματογράφου. Ήταν η πρώτη γαλλική παραγωγή του ηχητικού κινηματογράφου που σημείωσε μεγάλη διεθνή επιτυχία.
Υπόθεση
Σε μια εργατική συνοικία του Παρισιού, ο Αλμπέρ, ένας πλανόδιος τραγουδιστής, ζει σε μια σοφίτα. Γνωρίζει ένα όμορφο κορίτσι από τη Ρουμανία, την Πόλα, και την ερωτεύεται. Αλλά δεν είναι ο μόνος, αφού ο καλύτερος φίλος του Λουί αλλά και ο κακοποιός Φρεντ είναι επίσης ερωτευμένοι μαζί της. Ένα βράδυ ο Αλμπέρ συναντά τον Πόλα, η οποία μόλις διαπίστωσε ότι ο Φρεντ είχε κλέψει το κλειδί της και δεν τολμά να επιστρέψει στο σπίτι επειδή δεν αισθάνεται ασφαλής. Ο Αλμπέρ τη φιλοξενεί στο δωμάτιό του και περνούν τη νύχτα μαζί, με τον Αλμπέρ να κοιμάται στο πάτωμα και τον Πόλα στο κρεβάτι του. Σύντομα αποφασίζουν να παντρευτούν, αλλά η μοίρα τους αποτρέπει όταν ο Εμίλ, ένας πορτοφολάς, φέρνει μια τσάντα με κλοπιμαία και ζητά από τον Αλμπέρ να την φυλάξει στη σοφίτα του.
Όταν η αστυνομία κάνει έρευνα στο δωμάτιο του Αλμπέρ και ανακαλύπτει την τσάντα με τα κλοπιμαία, τον συλλαμβάνει και τον φυλακίζει. Εν τω μεταξύ, ο Φρεντ ταξιδεύει ενώ η Πόλα συνδέεται με τον Λουί και μένουν μαζί. Όταν ο Εμίλ συλλαμβάνεται από την αστυνομία, ομολογεί ότι ο Αλμπέρ είναι αθώος, απελευθερώνεται και αναζητά τον Πόλα. Ο Φρεντ επιστρέφει στο Παρίσι και βρίσκει πάλι την Πόλα.
Εξαγριωμένος με την επιστροφή του Αλμπέρ και θυμωμένος με τον Λουί, ο Φρεντ, επιτίθεται στον Αλμπέρ με ένα μαχαίρι. Ο Λουί σπεύδει να σώσει τον φίλο του, οι δύο σύντροφοι επανασυνδέονται, αλλά η φιλία τους σκιάζεται από τη συνειδητοποίηση ότι και οι δύο είναι ερωτευμένοι με την Πόλα. Τελικά ο Αλμπέρ υποχωρεί και η Πόλα φεύγει με τον Λουί.
Ιστορικό
μικρογραφία|300x300εσ|Σκηνή από την ταινία Η άφιξη συγχρονισμένου ήχου στον κινηματογράφο στα τέλη της δεκαετίας του 1920 προκάλεσε ανάμεικτες αντιδράσεις μεταξύ των Γάλλων δημιουργών ταινιών και ορισμένοι από τους σκηνοθέτες του βωβού κινηματογράφου ήταν απαισιόδοξοι για τις εξελίξεις. Το 1927 ο Ρενέ Κλαιρ έγραψε: «Μαθαίνουμε ανατριχιάζοντας ότι ορισμένοι Αμερικανοί παραγωγοί βλέπουν στον ομιλούντα κινηματογράφο την ψυχαγωγία του μέλλοντος και ότι ήδη εργάζονται για να φέρουν σε πέρας αυτή την τρομερή προφητεία». Αλλού περιέγραψε τον ομιλούντα κινηματογράφο ως «ένα αμφίβολο τέρας, μια αφύσικη δημιουργία, χάρη στην οποία η οθόνη θα γινόταν φτωχό θέατρο, το θέατρο των φτωχών». Παρόλα αυτά, ο Κλαιρ σκηνοθέτησε την πρώτη μεγάλη διεθνή επιτυχία του γαλλικού κινηματογράφου, το Κάτω από τις στέγες του Παρισιού.
Ο Ρενέ Κλαιρ δέχτηκε το αναπόφευκτο του ομιλούντος κινηματογράφου, αλλά αρχικά διατήρησε πολύ συγκεκριμένες απόψεις σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο ο ήχος πρέπει να ενσωματωθεί στην ταινία. Ήταν απρόθυμος να χρησιμοποιήσει φυσιολογικά τον διάλογο ή τα ηχητικά εφέ και υποστήριξε ότι η διαδοχική χρήση της εικόνας και του ήχου που παράγεται από αυτό - όχι η ταυτόχρονη χρήση τους - θα δημιουργούσε καλύτερο αποτέλεσμα.
Το 1929, η γερμανική κινηματογραφική εταιρεία Tobis Klangfilm ίδρυσε ένα στούντιο εξοπλισμένο για παραγωγή ήχου στο Επιναί κοντά στο Παρίσι. Αυτό το στούντιο εγκαινίασε μια πολιτική παραγωγής γαλλόφωνων ταινιών στη Γαλλία αντί να εισάγει Γάλλους ερμηνευτές για τη δημιουργία γαλλικών εκδόσεων ταινιών στη Γερμανία. Μία από τις πρώτες ταινίες που γυρίστηκαν εκεί ήταν και το Κάτω από τις στέγες του Παρισιού. Άλλες γαλλικές ηχητικές ταινίες της περιόδου ήταν οι Prix de beauté (Μις Ευρώπη) και Χρυσή Εποχή, και οι δύο το 1930.
Αποδοχή
Η ταινία παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στον κινηματογράφο Μουλέν Ρουζ στο Παρίσι από τις 2 Μαΐου 1930 και διαφημίστηκε ως «100% με ομιλία και τραγούδια στα γαλλικά», αλλά αρχικά είχε μέτρια επιτυχία. Στην πραγματικότητα, μόνο το ένα τέταρτο της ταινίας θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως «ομιλούσα» και αυτό προκάλεσε την απογοήτευση του κοινού στο Παρίσι, που επιθυμούσε να απολαύσει το νέο μέσο. Μεταξύ της κριτικής που δέχθηκε από Γάλλους κριτικούς ήταν η βραδύτητα της αφήγησης, η συμβατικότητα των χαρακτήρων και η έμφαση στο Παρίσι του υποκόσμου.
Αντίθετα, σε άλλες χώρες είχε μεγάλη επιτυχία, ιδίως στη Γερμανία (όπου μια δημοσκόπηση την κατέταξε ως «την πιο ωραία ταινία στον κόσμο για το έτος 1931» και στην Ιαπωνία.
Μουσική
Το τραγούδι Sous les toits de Paris, σε στίχους των Ρενέ Ναζέλ και Ρενέ Κλαιρ, μουσική του Ραούλ Μορετί και ερμηνεία του Αλμπέρ Πρεζάν, επαναλαμβάνεται ως λαϊτμοτίβ στην ταινία και στην εποχή του είχε μεγάλη επιτυχία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ταινίες του 1930 Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες Κατηγορία:Γαλλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Γαλλικές ασπρόμαυρες ταινίες
Βούλα Δαμιανάκου
Η Βούλα Δαμιανάκου (1922 - 19 Σεπτεμβρίου 2016) ήταν Ελληνίδα συγγραφέας, ποιήτρια, μεταφράστρια.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Πάνιτσα Λακωνίας, νυν Μυρσίνη Γυθείου Λακωνίας. Υπήρξε μέλος της Εθνικής Αντίστασης. Συνεργάστηκε με τον Βασίλη Ρώτα, σύντροφός του από το 1950 έως τον θάνατό του το 1977. Συνέδεσε το όνομά της με την υπόθεση του Αμπντουλάχ Οτσαλάν, τον οποίο φιλοξένησε διωκόμενο στο πέρασμά του από την Αθήνα.
Υπήρξε συνεργάτης του περιοδικού του Β. Ρώτα Λαϊκός Λόγος (1966-1967), στο οποίο έγραφε με τα ψευδώνυμα Αλκυόνα, Αλκυών, Ειρήνη Πεζοπόρου. Το μεταφραστικό της έργο σχετίστηκε με τον Ουίλιαμ Σαίξπηρ (μαζί με τον Βασίλη Ρώτα) και τον Φιόντορ Ντοστογιέφσκι.
Πέθανε στην Αθήνα το 2016.
Εργογραφία
Τίτλοι στη βάση Βιβλιονέτ :
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες ποιητές Κατηγορία:Έλληνες μεταφραστές
Μαρία Αμαλία της Κουρλάνδης
Η Μαρία Αμαλία (γερμ. Maria Amalia, 12 Ιουνίου 1653 - 16 Ιουνίου 1711) από τον Οίκο των Κέττλερ, ήταν κόρη του Δούκα του Κέττλερ και με τον γάμο της έγινε μαργραβίνα της Έσσης-Κάσσελ.
Βιογραφία
Η Μαρία Άννα Αμαλία ήταν η τρίτη κόρη του Ιακώβου, Δούκα του Κέττλερ, και της Λουίζας Καρλόττας των Χοεντσόλλερν, κόρης του Γεωργίου Γουλιέλμου του Βρανδεμβούργου.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1673 τον Κάρολο της Έσσης-Κάσσελ και είχε τέκνα:
Μπάθα
Η Μπάθα (στα ισπανικά: Baza) είναι ένας δήμος που βρίσκεται στην επαρχία της Γρανάδας στην Ανδαλουσία. Το 2014 είχε 20.644 κατοίκους. Ως πόλη ανάγεται στη ρωμαϊκή Basti, που ως τοπωνύμιο μάλλον προέρχεται από το όνομα των Bastetani, μιας ιβηρικής φυλής που κατοικούσε στην περιοχή. Συνέχισε να υφίσταται στην βησιγοτθική περίοδο, όντας επισκοπική έδρα, ενώ από τους μουσουλμάνους αραβικό έλεγχο ονομάστηκε Batza. left|thumb|Η Κυρία της Μπάθα, δείγμα ύστερης ιβηρικής τέχνης. Η οικονομία της πόλης βασίζεται στην καλλιέργεια του αμύγδαλου και του κριθαριού και τις υπηρεσίες. Τρία χιλιόμετρα έξω από τον πυρήνα της εντοπίζονται τα απομεινάρια της ιβηρικής και ρωμαϊκής Basti.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της επαρχίας της Γρανάδας
Πολυόφθαλμο Ο
thumb Το πολυόφθαλμο Ο (ꙮ) είναι μια σπάνια γλυφική παραλλαγή του κυριλλικού γράμματος O. Αυτή η γλυφική παραλλαγή μπορεί να βρεθεί σε ορισμένα χειρόγραφα στην παλαιά εκκλησιαστική σλαβονική φράση «серафими многоꙮчитїи» (σεραφίμι μνογκοότσιτιι, «πολυόφθαλμα σεραφείμ»). Τεκμηριώθηκε από τον Γιέφιμ Κάρσκι από ένα αντίγραφο των Ψαλμών του 1429 περίπου, που πλέον βρίσκεται στη συλλογή της Τριάδας Λαύρας του Αγίου Σεργίου. Προτάθηκε για ενσωμάτωση σε Unicode το 2007 και ενσωματώθηκε ως χαρακτήρας U+A66E στην έκδοση 5.1 Unicode (2008).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κυριλλικό αλφάβητο
Ουλρίκα Ελεονόρα της Δανίας
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 1656 στη Κοπεγχάγη και ήταν το έκτο παιδί και η τέταρτη κόρη του Φρειδερίκου Γ΄ της Δανίας και της Σοφίας Αμαλίας των Γουέλφων-Αννοβέρου, κόρης του Γεωργίου του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ.
Καθεδρικός Ναός του Γαζαντσετσότς
Ο Καθεδρικός Ναός του Αγίου Σωτήρος (Սուրբ Ամենափրկիչ մայր տաճար, Surb Amenap′rkich mayr tachar), που συνήθως αναφέρεται ως Γαζαντσετσότς (Ghazanchetsots) (Ղազանչեցոց), είναι  αρμενικός αποστολικός καθεδρικός ναός στη Σουσά (επίσης γνωστός ως Σουσί) στο Αζερμπαϊτζάν, στην αμφισβητούμενη περιοχή του Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Είναι ο καθεδρικός ναός της Επισκοπής Αρτσάχ της Αρμενικής Αποστολικής Εκκλησίας. Το Γαζαντσετσότς είναι μια από τις μεγαλύτερες αρμενικές εκκλησίες στον κόσμο. Έχει 35 μέτρα ύψος. Ένα ορόσημο της Σουσά και της περιοχής του Καραμπάχ, και της αρμενικής πολιτιστικής και θρησκευτικής ταυτότητας, έχει καταχωρηθεί ως πολιτιστικό και ιστορικό μνημείο της αποσχισθείσας Δημοκρατίας του Αρτσάχ.
Χτισμένος μεταξύ 1868 και 1887, ο καθεδρικός ναός καθαγιάστηκε το 1888. Υπέστη ζημιές κατά τη σφαγή των Αρμενίων της πόλης τον Μάρτιο του 1920 —και την καταστροφή της μισής πόλης τους— από τους Αζερμπαϊτζάνους και γνώρισε μια παρακμή για δεκαετίες στη Σοβιετική περίοδο. Κατά τον πρώτο πόλεμο του Ναγκόρνο-Καραμπάχ το Αζερμπαϊτζάν χρησιμοποίησε τον καθεδρικό ναό ως οπλοστάσιο, για να αποθηκεύσει εκατοντάδες πυραύλους. Ο καθεδρικός ναός αναστηλώθηκε εκτενώς μετά τον πρώτο πόλεμο και επανακαθαγιάστηκε το 1998. Κατά τη διάρκεια του πολέμου του 2020, υπέστη ζημιές από επιθέσεις του Αζερμπαϊτζάν, πράγμα που θεωρείται «πιθανό έγκλημα πολέμου» από το Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (Human Rights Watch).
Ουλρίκα Ελεονόρα της Δανίας
Βιογραφία
Της δόθηκε αυστηρή ανατροφή υπό την επίβλεψη της μητέρας της. Έχει διδαχτεί διάφορες διαφορετικές γλώσσες και σύμφωνα με πληροφορίες ήταν καλή μαθήτρια στο σχέδιο και τη ζωγραφική.
Καθεδρικός Ναός του Γαζαντσετσότς
Στο Αζερμπαϊτζάν, ο καθεδρικός ναός ονομάζεται Γκαζαντσί (Qazançı). Το κράτος αρνείται την αρμενική αποστολική κληρονομιά του, αντ' αυτού αναφέρεται αόριστα ως «χριστιανική». Η ανακοίνωση του Αζερμπαϊτζάν για την «ανακαίνιση» της εκκλησίας, αφού τέθηκε υπό τον έλεγχο του Αζερμπαϊτζάν το 2020, αντιμετωπίστηκε με κριτική και ανησυχία από την Επιτροπή των Ηνωμένων Πολιτειών για τη Διεθνή Θρησκευτική Ελευθερία και από διάφορες αρμενικές ομάδες.
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία|180x180εσ| Μια γενική άποψη της Σουσά και του καθεδρικού ναού, αρχές 20ου αιώνα.
Ουλρίκα Ελεονόρα της Δανίας
Βιογραφία
Στις 13 Ιουλίου 1675 η Ουλρίκα Ελεωνόρα αρραβωνιάστηκε επισήμως τον Κάρολο ΙΒ΄ της Σουηδίας και πέντε χρόνια αργότερα στις 6 Μαΐου 1680 παντρεύτηκε τον Βασιλιά στην Έπαυλη Σκότορπ.
Παναγία Πολυνερίου Τρικάλων
Η Παναγία Πολυνερίου ή Πυνδαίων είναι οικισμός του Δήμου Πύλης στη Θεσσαλία και την Περιφερειακή Ενότητα Τρικάλων ο οποίος βρίσκεται προς τα όρια με την Περιφέρεια Ηπείρου και βόρεια του Αχελώου ποταμού σε υψόμετρο 793 μέτρα. Απέχει περίπου 75 χλμ. ΝΔ. από τα Τρίκαλα και 55 χλμ. Δ.-ΝΔ. από την Πύλη (έδρα του δήμου). Αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά το 2001 να απογράφεται στο τότε Τοπικό Διαμέρισμα Στουρναραιίκων του δήμου Πυνδαίων. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με το Πολυνέρι αποτελούν την ομώνυμη κοινότητα που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Πινδέων του Δήμου Πύλης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 41 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2001 ήταν 106.
Καθεδρικός Ναός του Γαζαντσετσότς
Ίδρυση
Σύμφωνα με ιστορικά αρχεία, μια μικρή εκκλησία βασιλικής βρισκόταν στη σημερινή περιοχή ήδη από το 1722. Τον 19ο αιώνα, μετά την κατάκτηση του Καυκάσου από τη Ρωσική Αυτοκρατορία, η Σουσά ήταν μια από τις μεγαλύτερες πόλεις της περιοχής. Ο Τόμας ντε Βάαλ σημειώνει ότι ήταν μεγαλύτερη και πιο ευημερούσα και από το Μπακού και από το Ερεβάν, τις σημερινές πρωτεύουσες του Αζερμπαϊτζάν και της Αρμενίας, αντίστοιχα. Δίπλα στην Τιφλίδα, η πόλη ήταν σημαντικό κέντρο για την πολιτιστική δραστηριότητα των Αρμενίων στην περιοχή. Σύμφωνα με ρωσικές αυτοκρατορικές πηγές, το 1886 η πόλη είχε μικτό πληθυσμό Αρμενίων (57%) και Αζέρων (43%) σχεδόν 27.000 κατοίκων. Το παλαιότερο τμήμα του σημερινού καθεδρικού ναού, το καμπαναριό, χτίστηκε το 1858 και χρηματοδοτήθηκε από την οικογένεια Χανταμιριάντς. μικρογραφία| Η επιγραφή θεμελίωσης. Η ανέγερση του ναού ξεκίνησε το 1868 και ολοκληρώθηκε το 1887. Το όνομά του προέρχεται από το Γαζαντσί (σημερινό Qazançı), ένα χωριό στο Ναχιτσεβάν, όπου κατάγεται η οικογένεια Χανταμιριάντς. Επιπλέον, η συνοικία όπου βρίσκεται η εκκλησία ήταν επίσης γνωστή με αυτό το όνομα (Ղազանչեցոց թաղ, Ghazanchetsots t′agh) καθώς κατοικούνταν από απογόνους μεταναστών από το Γαζαντσί. Η εκκλησία σχεδιάστηκε από τον Σιμόν Τερ-Χακομπιάν(τς). Ο ναός καθαγιάστηκε στις 20 Σεπτεμβρίου 1888  σύμφωνα με μια επιγραφή στο πάνω μέρος της νότιας πύλης. Η επιγραφή λέει:
«Με την ευλογία και τη χάρη του παντοδύναμου Θεού, αυτός ο θαυματουργός ιερός καθεδρικός ναός χτίστηκε με δαπάνες και με τις δωρεές της ενορίας της εκκλησίας Αμεναπρκίτς Γαζαντσετσότς της πόλης Σουσί, η κατασκευή [ξεκίνησε] το 1868 επί βασιλείας του πανίσχυρου αυτοκράτορα όλης της Ρωσίας Αλεξάνδρου Β' και επί πατριαρχείας του Γκεβόργκ Δ' και ολοκληρώθηκε το 1887 κατά τη στέψη του γιου του Αυτού Μεγαλειότητας του αξιομακάριστου αυτοκράτορα Αλέξανδρου Γ' και του Καθολικού Μάρκαρ Α', στις 20 Σεπτεμβρίου 1888.» μικρογραφία| Ερείπια του Σουσί και του κατεστραμμένου καθεδρικού ναού (στο βάθος, στο κέντρο) στον απόηχο της σφαγής του 1920.
Παναγία Πολυνερίου Τρικάλων
Σημείωση
Στην ίδια Περιφερειακή Ενότητα αλλά στην Δημοτική Ενότητα Πύλης υπάρχει ο συνώνυμος οικισμός Παναγία Ροποτού.
Ουλρίκα Ελεονόρα της Δανίας
Βιογραφία
Το 1690 η Ουλρίκα Ελεωνόρα επηρεάστηκε από μια μη-διαγνωσμένη ασθένεια, η οποία θεωρήθηκε θεραπεύσιμη και συχνά την περιόριζε για εβδομάδες στο κρεβάτι. Οι γιατροί της συνέστησαν να ταξιδέψει στα ζεστά λουτρά της Γερμανίας. Χορηγήθηκαν κονδύλια για το σκοπό αυτό, αλλά δήλωσε ότι ήταν τόσο στο χέρι του Θεού στη Σουηδία όσο και στη Γερμανία και χρησιμοποίησε τα χρήματα για φιλανθρωπίες.
Παναγία Πολυνερίου Τρικάλων
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Τρικάλων Κατηγορία:Δήμος Πύλης
Καθεδρικός Ναός του Γαζαντσετσότς
Παρακμή
Η πλειοψηφία του αρμενικού πληθυσμού της Σουσά σφαγιάστηκε ή εκδιώχθηκε τον Μάρτιο του 1920. Ο καθεδρικός ναός υπέστη ζημιές και σταδιακά παρήκμασε. Αφού η περιοχή τέθηκε υπό σοβιετικό έλεγχο, λόγω των κρατικών αθεϊστικών πολιτικών, τελικά έκλεισε το 1930  και μετατράπηκε σε σιταποθήκη τη δεκαετία του 1940. Ο τρούλος του και μέρος των τοίχων, που το περιέβαλαν καταστράφηκαν τη δεκαετία του 1950. Στη συνέχεια λεηλατήθηκε και οι πέτρες του χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή πολλών πολυτελών σπιτιών στο αζέρικο τμήμα της πόλης. Μέχρι τη δεκαετία του 1970 ο καθεδρικός ναός «έμοιαζε σαν να [είχε] επιζήσει από σφοδρό βομβαρδισμό». Μετά από δημόσια πίεση, οι αρχές της Σοβιετικής Ένωσης και του Αζερμπαϊτζάν έδωσαν άδεια για την έναρξη ενός έργου αποκατάστασης του καθεδρικού ναού τη δεκαετία του 1980. Η αποκατάσταση ξεκίνησε το 1981 και συνεχίστηκε μέχρι το 1988 και επιβλέπονταν από τον Βολόντια Μπαμπαγιάν. Μέχρι το 1987 μόνο δύο από τα τέσσερα πέτρινα αγάλματα αγγέλων στο καμπαναριό είχαν σωθεί. μικρογραφία| Φωτογραφία του καθεδρικού ναού με ένα αρμενικό τεθωρακισμένο όχημα μεταφοράς προσωπικού σε πρώτο πλάνο, Μάιος 1992.
Ουλρίκα Ελεονόρα της Δανίας
Βιογραφία
Απεβίωσε στις 26 Ιουλίου 1693 στο Παλάτι Κάρλμπεργκ στη Σόλνα σε ηλικία 36 ετών. Λίγο πριν πεθάνει, ζήτησε από τα παιδιά της να μην είναι υπερήφανα, αλλά να θεωρούν την υψηλή θέση τους ως τρόπο να βοηθήσουν τους άλλους· να αποφεύγουν την κολακεία και την υπερηφάνεια· να μην ακούσουν ποτέ κουτσομπολιά και, αν ακούσουν, να καλέσουν την συκοφαντημένη πλευρά, να ακούσουν την εξήγησή τους και να το θεωρήσουν ως την αλήθεια.
Καθεδρικός Ναός του Γαζαντσετσότς
Πρώτος πόλεμος του Ναγκόρνο-Καραμπάχ
Η αρμενική μειονότητα της Σουσά εκδιώχθηκε από την πόλη, όταν ξεκίνησε η σύγκρουση του Ναγκόρνο-Καραμπάχ τον Φεβρουάριο του 1988. Ο καθεδρικός ναός μετατράπηκε σε οπλοστάσιο από το Αζερμπαϊτζάν. Σύμφωνα με τον Αρμένιο πολιτικό αναλυτή Λεβόν Μελίκ-Σαχναζαριάν, ο καθεδρικός ναός πυρπολήθηκε τρεις φορές μεταξύ 1988 και 1991 χρησιμοποιώντας λάστιχα αυτοκινήτων. Οι Αζέροι ξήλωσαν τα πέτρινα αγάλματα των αγγέλων στο καμπαναριό το 1989. Σύμφωνα με πληροφορίες πούλησαν τη χάλκινη καμπάνα του, η οποία βρέθηκε αργότερα σε μια αγορά στο Ντονέτσκ της Ουκρανίας και αγοράστηκε από έναν Αρμένιο αξιωματικό για τρία εκατομμύρια ρούβλια και επέστρεψε στην Αρμενία. Πριν από την πτώση του Σούσι από τους Αρμένιους, οι δυνάμεις του Αζερμπαϊτζάν αποθήκευσαν εκατοντάδες κιβώτια πυραύλων BM-21 Grad καθώς ο καθεδρικός ναός ήταν ασφαλής από πιθανούς αρμενικούς βομβαρδισμούς. Η Σουσά χρησιμοποιήθηκε ως βάση για τον βομβαρδισμό του Στεπανακέρτ, της μεγαλύτερης πόλης του Καραμπάχ, με εκτοξευτές Grad για αρκετούς μήνες. Αρμένιοι εθελοντές, συμπεριλαμβανομένου του διακεκριμένου ακτιβιστή Ιγκόρ Μουραντιάν, μετέφεραν τα ξύλινα κιβώτια του πυροβολικού και τις οβίδες ρουκετών έξω από την εκκλησία αμέσως μετά την κατάληψη της πόλης. Η σημαία της Αρμενίας υψώθηκε στην κορυφή του κατεστραμμένου τρούλου από τα αρμενικά στρατεύματα. Ο Μελίκ-Σαχναζαριάν έγραψε ότι μέχρι τη στιγμή της σύλληψής του "πρακτικά, μόνο ένας πέτρινος σκελετός είχε απομείνει από την υπέροχη κατασκευή." Ένας ξένος επισκέπτης σημείωσε ότι «έλειπαν τα παράθυρά του, αλλά το εσωτερικό ήταν σε ικανοποιητική κατάσταση».
Ουλρίκα Ελεονόρα της Δανίας
Οικογένεια
Το 1680 η Ουλρίκα Ελεωνόρα παντρεύτηκε τον Κάρολο ΙΑ΄ της Σουηδίας και μαζί απέκτησαν τέκνα:
Καθεδρικός Ναός του Γαζαντσετσότς
Πρώτος πόλεμος του Ναγκόρνο-Καραμπάχ
Στις 23 Αυγούστου 1992, βομβαρδιστικά του Αζερμπαϊτζάν εξαπέλυσαν επιθέσεις κατά της εκκλησίας. Ωστόσο, δεν αναφέρθηκαν σοβαρά θύματα. Ο Φέλιξ Κόρλεϋ πρότεινε ότι η απόπειρα δεν είχε καμία στρατιωτική σημασία και «φαινόταν να είναι μια σκόπιμη απόπειρα επίθεσης στην αρμενική κληρονομιά στο Καραμπάχ». μικρογραφία| Ο καθεδρικός ναός όπως ήταν το 2007 πριν τον καθαρισμό της γύρω περιοχής. μικρογραφία| Μια άποψη από το Κανάτς Ζαμ, 2018.
Αποκατάσταση και αναβίωση
Η αποκατάσταση του καθεδρικού ναού ξεκίνησε αμέσως μετά την κατάληψή του από τις αρμενικές δυνάμεις. Από το 1997 ήταν το μοναδικό κτήριο, που αναστηλώθηκε στο Σούσι. Οι εργασίες αποκατάστασης πραγματοποιήθηκαν από τον Βολόντια Μπαμπαγιάν και χρηματοδοτήθηκαν κυρίως από τον Αντρέας Ρουμπιάν, έναν Αρμένιο ευαγγελικό ευεργέτη από το Νιου Τζέρσεϊ, ο οποίος παρείχε 110.000 δολάρια. Δεκάδες χιλιάδες δολάρια προέρχονταν από διάφορες κοινότητες της Αρμενικής διασποράς και από πλούσιους ιδιώτες. Ο καθαρισμός και η επίπλωση ολοκληρώθηκαν τον Μάιο του 1998. Ο καθεδρικός ναός καθαγιάστηκε ξανά στις 18 Ιουνίου 1998 στην εορτή της Μεταμόρφωσης από τον Αρχιεπίσκοπο Πάργκεφ Μαρτιροσιάν, τον Προκαθήμενο της Επισκοπής του Αρτσάχ. Η πρώτη Θεία Λειτουργία στον ανακαινισμένο καθεδρικό ναό πραγματοποιήθηκε στις 19 Ιουλίου με την παρουσία του Προέδρου του Ναγκόρνο-Καραμπάχ Αρκαντί Γκουκασιάν και αξιωματούχων από την Αρμενία. Ο Αρχιεπίσκοπος Σεμπούχ Τσουλτζιάν διάβασε μια επιστολή του Καθολικού Καρεκίν Α ' ο οποίος δεν παρευρέθηκε λόγω προβλημάτων υγείας.
Ουλρίκα Ελεονόρα της Δανίας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος του Όλντενμπουργκ Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ Κατηγορία:Βασίλισσες της Σουηδίας Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Δανίας Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Νορβηγίας Κατηγορία:Γερμανίδες δούκισσες
Καθεδρικός Ναός του Γαζαντσετσότς
Αποκατάσταση και αναβίωση
Η Γιούλια Αντονιάν πρότεινε ότι η ανοικοδόμησή του «εκλαμβανόταν περισσότερο ως μια πολιτιστική διαδικασία με στόχο την αποκατάσταση της αρμενικής πολιτιστικής κληρονομιάς, μια πνευματική και φυσική «αναγέννηση» του αρμενικού έθνους» και κατέληξε να συμβολίζει την αναγέννηση του Σουσί. Τώρα η εκκλησία "υψώνεται, άψογη για άλλη μια φορά, πάνω από την ερειπωμένη πόλη", έγραψε ο ντε Βάαλ στο βιβλίο του Μαύρος Κήπος το 2003. Ο Ντάνιελ Μπάρντσλεϊ έγραψε το 2009 ότι ο καθεδρικός ναός είναι πλέον «ένα από τα λίγα κτήρια της πόλης με άψογη εμφάνιση».
Βομβαρδισμός 2020
μικρογραφία| Ο καθεδρικός ναός βομβαρδίστηκε δύο φορές στις 8 Οκτωβρίου 2020 από τις ένοπλες δυνάμεις του Αζερμπαϊτζάν κατά τη διάρκεια [[Σύγκρουση στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ (2020)|της σύγκρουσης του Ναγκόρνο-Καραμπάχ.]] Στις 8 Οκτωβρίου 2020, ο καθεδρικός ναός χτυπήθηκε δύο φορές από το Αζερμπαϊτζάν,  που είχε ως αποτέλεσμα την κατάρρευση μέρους της στέγης. Ένας Ρώσος δημοσιογράφος, ο Γιούρι Κοτενόκ τραυματίστηκε σοβαρά από το δεύτερο χτύπημα. Άλλοι δύο τραυματίστηκαν επίσης. Το Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (HRW) σημείωσε ότι οι δύο επιθέσεις «υποδηλώνουν ότι η εκκλησία, ένα πολιτικό αντικείμενο με πολιτιστική σημασία, ήταν σκόπιμος στόχος παρά την απουσία αποδείξεων ότι χρησιμοποιήθηκε για στρατιωτικούς σκοπούς». Το HRW συνέλεξε υπολείμματα των όπλων, που χρησιμοποιήθηκαν κατά της εκκλησίας, τα οποία «επιβεβαιώνουν τη χρήση κατευθυνόμενων πυρομαχικών». Μια έρευνα από το Hetq κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η εκκλησία χτυπήθηκε με ρουκέτες των 300 mm, πιθανώς με εκτοξευτές πολλαπλών ρουκετών TRG-300 Tiger.
Το Υπουργείο Εξωτερικών της Αρμενίας εξέδωσε επίσημη δήλωση χαρακτηρίζοντάς το ως «ένα ακόμη έγκλημα της στρατιωτικοπολιτικής ηγεσίας του Αζερμπαϊτζάν... αυτή η ενέργεια εντάσσεται πλήρως στην πολιτική της για την αρμενοφοβία, που αναπτύσσεται εδώ και δεκαετίες. Το Αζερμπαϊτζάν, το οποίο έχει εκμηδενίσει πλήρως την αρμενική πολιτιστική κληρονομιά στο Ναχιτσεβάν και σε άλλα μέρη της ιστορικής πατρίδας του αρμενικού λαού, τώρα καθ' όλη τη διάρκεια της συνεχιζόμενης στρατιωτικής επίθεσης εναντίον του Αρτσάχ προσπαθεί να στερήσει από τους Αρμένιους την πατρίδα και την ιστορική τους μνήμη»
Η Αρμενική Αποστολική Εκκλησία καταδίκασε την επίθεση και την περιέγραψε ως «συνέπεια ακραίας θρησκευτικής μισαλλοδοξίας».
Το υπουργείο Άμυνας του Αζερμπαϊτζάν αρνήθηκε επίσημα ότι ήταν πίσω από την επίθεση, ενώ το κρατικό πρακτορείο ειδήσεων του Αζερμπαϊτζάν ισχυρίστηκε ότι οι πύραυλοι προέρχονταν από την αρμενική πλευρά. Ο πρόεδρος του Αζερμπαϊτζάν Ιλχάμ Αλίγιεφ δήλωσε αργότερα: «Πρέπει να διερευνήσουμε αυτό το θέμα. . . Έχουμε αμφιβολίες ότι αυτό θα μπορούσαν να το είχαν κάνει οι Αρμένιοι, για να μας κατηγορήσουν. Αν έγινε από στρατιωτικές μονάδες του Αζερμπαϊτζάν, αυτό ήταν λάθος και δεν έχουμε ιστορικούς ή θρησκευτικούς στόχους. . ." Σε συνέντευξή του στο BBC, ο Αλίγιεφ δήλωσε: «Οι εικόνες αυτής της εκκλησίας που είδα, δείχνουν ότι πρόκειται για μια πολύ μικρή ζημιά. Και αυτή η ζημιά μπορεί να αποκατασταθεί μέσα σε δύο εβδομάδες το πολύ."
Η αμερικανική Επιτροπή για τη Διεθνή Θρησκευτική Ελευθερία (USCIRF) δήλωσε ότι «εξοργίστηκε όταν έμαθε ότι ο καθεδρικός ναός Γαζαντσετσότς υπέστη σοβαρές ζημιές από τις μάχες στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ» και ζήτησε την προστασία των χώρων λατρείας και των θρησκευτικών χώρων, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια της βίαιης σύγκρουσης. Ο Γενικός Πρέσβης των ΗΠΑ για τη Διεθνή Θρησκευτική Ελευθερία Σαμ Μπράουνμπακ δήλωσε στο Twitter: «Είμαι βαθιά θλιμμένος από τις εικόνες ζημιάς στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Σωτήρα (Γαζαντσετσότς). Σημαντικοί θρησκευτικοί και πολιτιστικοί χώροι πρέπει να προστατεύονται»
Η επίθεση καταδικάστηκε από τον εκπρόσωπο των ΗΠΑ Φρανκ Παλόνε και τον Γερμανό βουλευτή Άλμπερτ Βάιλερ, μεταξύ άλλων.
Μια δήλωση που κυκλοφόρησε από τη Διεθνή Ένωση Μελετητών Γενοκτονίας (IAGS), υπογεγραμμένη από τους Ίσραελ Τσάρνυ, Γιαίρ Άουρον, Ματίας Μπιέρνλουντ, Τέσσα Χόφμαν και άλλους, υποστήριξε ότι τα χτυπήματα στην εκκλησία είναι «μέρος της πολιτικής της πολιτιστικής γενοκτονίας, που η κυβέρνηση του Αζερμπαϊτζάν εφαρμόζει τα τελευταία 30 χρόνια καταστρέφοντας συστηματικά την αρμενική ιστορική κληρονομιά».
Τον Δεκέμβριο του 2020, ο διευθυντής Ευρώπης και Κεντρικής Ασίας του Παρατηρητηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (Human Rights Watch), Χιου Γουίλιαμσον, κάλεσε το Αζερμπαϊτζάν να διερευνήσει τις επιθέσεις. Είπε ότι «έχει περάσει πάνω από ένας μήνας από τότε που το Αζερμπαϊτζάν έχει ανακτήσει τον έλεγχο του Σουσί και η κυβέρνηση δεν χρειάζεται να χάσει χρόνο, για να ερευνήσει τις επιθέσεις και να κάνει τους υπεύθυνους να λογοδοτήσουν. Επιθέσεις όπως αυτές δεν εξυπηρετούν στρατιωτικό σκοπό και όλα τα μέρη θα πρέπει να διασφαλίσουν ότι αυτού του είδους οι επιθέσεις τιμωρούνται και προλαμβάνονται διαφορετικά».
Ανακαίνιση υπό τον έλεγχο του Αζερμπαϊτζάν
Η πόλη Σουσά καταλήφθηκε από τις δυνάμεις του Αζερμπαϊτζάν έως τις 10 Νοεμβρίου 2020, όταν επετεύχθη τριμερής συμφωνία ανακωχής μεταξύ της Αρμενίας, του Αζερμπαϊτζάν και της Ρωσίας. Στις 14 Νοεμβρίου μια φωτογραφία εμφανίστηκε στο διαδίκτυο, που δείχνει γκράφιτι στον τοίχο του καθεδρικού ναού. Το Υπουργείο Πολιτισμού της Αρμενίας εξέδωσε μια δήλωση υποστηρίζοντας ότι υπάρχουν ήδη στοιχεία βανδαλισμού εναντίον του καθεδρικού ναού. Η Αρμενική Εκκλησία χαρακτήρισε τον υποτιθέμενο βανδαλισμό ως βεβήλωση και τον καταδίκασε έντονα ως «έκφραση προφανούς βανδαλισμού και μισαλλοδοξίας».
Το έργο ανακαίνισης προσέλκυσε μεγάλη προσοχή και κριτική, με πολλούς Αρμένιους να ισχυρίζονται ότι το Αζερμπαϊτζάν επιδίωκε να εξαλείψει την αρμενική ταυτότητα της εκκλησίας αλλάζοντας ή κρύβοντας τα βασικά χαρακτηριστικά και τα σχεδιαστικά της στοιχεία. Τον Μάιο του 2021, πλάνα, που κυκλοφόρησε το CivilNet έδειχνε ότι ο κωνικός τρούλος της εκκλησίας είχε αφαιρεθεί και η ίδια η εκκλησία περιβάλλεται από δήθεν ικριώματα. Μια αναφορά του Caucasian Knot ανέφερε αρκετούς κρατικούς αξιωματούχους του Αζερμπαϊτζάν, που υποστήριξαν ότι το έργο ανακαίνισης είχε στόχο να αποκαταστήσει την «αρχική» εμφάνιση της εκκλησίας, η οποία, σύμφωνα με αυτούς, δεν είχε τον κωνικό τρούλο έως ότου προστέθηκε από τους Αρμένιους μετά την κατάληψη του Σουσί το 1992. Ωστόσο, ο κωνικός τρούλος της εκκλησίας φαίνεται σε φωτογραφίες πριν από έναν αιώνα.
Αξιοσημείωτα γεγονότα
Στις 16 Οκτωβρίου 2008, ένας μαζικός γάμος, με χορηγό τον Λεβόν Χαϊραπετιάν, έναν Ρώσο επιχειρηματία από το Καραμπάχ, έλαβε χώρα στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Περίπου 700 ζευγάρια παντρεύτηκαν εκείνη την ημέρα, 500 από τα οποία παντρεύτηκαν στο Γαζαντσετσότς και 200 στο μοναστήρι Γκαντζασάρ. μικρογραφία|243x243εσ| Το καμπαναριό. Στις 14 Απριλίου 2016, ο Καθολικός των Αρμενίων Καρεκίν Β' και ο Καθολικός της Αγίας Έδρας της Κιλικίας Αράμ Α' προσευχήθηκαν για την ειρήνη και για την ασφάλεια του Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Ήρθε λίγες μέρες μετά τις συγκρούσεις μεταξύ των δυνάμεων της Αρμενίας και του Αζερμπαϊτζάν, οι οποίες ήταν οι πιο θανατηφόρες από την κατάπαυση του πυρός του 1994,  μέχρι τη σύγκρουση του Ναγκόρνο-Καραμπάχ το 2020.
Στις 6 Απριλίου 2017, ο Σερτζ Τανκιάν, ο τραγουδιστής του ροκ συγκροτήματος System of a Down τέλεσε τη χριστιανική λειτουργική προσευχή " Κύριε, ελέησον " (Տէր, ողորմեա, Ter voghormia), στα αρμενικά, στον καθεδρικό ναό.
Τέσσερις μέρες μετά τις διπλές απεργίες, στις 12 Οκτωβρίου 2020, ο Βελγο-αρμένιος τσελίστας Σεβάκ Αβανεσιάν έπαιξε τον Krunk (Կռունկ, Ο Γερανός) του Κομιτάς μέσα στην μερικώς ερειπωμένη εκκλησία.
Αρχιτεκτονική
Τόσο η εκκλησία όσο και το καμπαναριό είναι χτισμένα από λευκό ασβεστόλιθο. Το ανεξάρτητο καμπαναριό έχει τρεις ορόφους (επίπεδα) και περιέχει δύο καμπάνες, η μεγαλύτερη από τις οποίες χυτεύτηκε στην Τούλα της Ρωσίας το 1857. Τέσσερα γλυπτά αγγέλων, που φυσούν σάλπιγγες στέκονται στην κορυφή του πρώτου ορόφου του.
Σημασία
Στον καθεδρικό ναό φυλάσσονταν πολυάριθμα χειρόγραφα, το παλαιότερο χρονολογείται το έτος 1612. Στον καθεδρικό ναό φυλάσσονταν επίσης ο δεξιός βραχίονας του Γρηγόρη, εγγονού του Γρηγορίου Α' του Φωτιστή.
Ανακήρυξη ως μνημείο πολιτιστικής κληρονομιάς
Ο καθεδρικός ναός περιλαμβάνεται στον κατάλογο των πολιτιστικών και ιστορικών μνημείων της αυτοαποκαλούμενης Δημοκρατίας του Αρτσάχ και στον κατάλογο των πολιτιστικών και ιστορικών μνημείων της Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν. Το 2001, το κρατικό ιστορικό και αρχιτεκτονικό καταφύγιο Σουσά, το οποίο περιλαμβάνει τον καθεδρικό ναό Γαζαντσετσότς, προστέθηκε στον προσωρινό κατάλογο των μνημείων παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO από το Αζερμπαϊτζάν.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αρμενικά Αποστολικά μοναστήρια στο Αζερμπαϊτζάν Κατηγορία:Αρμενικά Αποστολικά μοναστήρια Κατηγορία:Αρμενικές Αποστολικές εκκλησίες Κατηγορία:Αρμενική Αποστολική Εκκλησία Κατηγορία:Αρμενική αρχιτεκτονική Κατηγορία:Πολιτισμός της Αρμενίας Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Κανάτς Ζαμ
Η Εκκλησία του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή (Սուրբ հովհաննես Մկրտիչ Եկեղեցի), κοινώς γνωστή ως Κανάτς Ζαμ (Kanach Zham) (Կանաչ Ժամ) είναι αρμενική αποστολική εκκλησία στη Σουσά (γνωστή στους Αρμένιους ως Σουσί) στο Αζερμπαϊτζάν, στην αμφισβητούμενη περιοχή του Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Βρίσκεται ακριβώς ανηφορικά από τον Καθεδρικό Ναό Γκαζαντσέτσοτς. Κανάτς Ζαμ σημαίνει "Πράσινο Παρεκκλήσι" στα Αρμενικά. Το όνομα αυτό αναφέρεται στους πρώην πράσινους τρούλους της εκκλησίας. Η εκκλησία μερικές φορές ονομάζεται επίσης Καραμπαχτσότς (Gharabakhtsots), το όνομα της παλιάς ξύλινης εκκλησίας, που βρισκόταν προηγουμένως στην ίδια θέση με το Κανάτς Ζαμ, και η οποία ονομάστηκε έτσι προς τιμή των αγροτών του Ναγκόρνο-Καραμπάχ, που την έχτισαν.
Έχουν αναφερθεί αναφορές για καταστροφή ή κατεδάφισή του μετά τον πόλεμο του Ναγκόρνο-Καραμπάχ του 2020, με βάση δορυφορικές εικόνες, αν και η κυβέρνηση του Αζερμπαϊτζάν και η Επαρχία του Μπακού της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας υποστηρίζουν ότι η εκκλησία, η οποία υπέστη ζημιές κατά τη διάρκεια του πολέμου, στέκεται ακόμη και υφίσταται «ανακαίνιση».
Ιστορία
Η εκκλησία χτίστηκε το 1818 στην ίδια θέση με την πρώην ξύλινη εκκλησία Καραμπαχτσότς. Ο ναός είναι χτισμένος σύμφωνα με ένα μοναδικό σταυροειδές σχήμα, με την ανατολική πρόσοψη του ναού να γειτνιάζει με το δυτικό τμήμα του παρεκκλησίου και ο ψηλός τρούλος του ναού και το παρεκκλήσι του φαίνονται καθαρά από απόσταση σε όλη την πόλη. Το εσωτερικό της εκκλησίας έχει επίσης μερικά μοναδικά αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά. Πάνω από την είσοδο της εκκλησίας, υπάρχει μια επιγραφή του 1847 που λέει «Μπαμπαγιάν Στεπάνος Χοβχάνες. Στη μνήμη του αποθανόντος αδελφού του Μκρτιτς.»
Υλικές ζημιές
Γύρω στο Νοέμβριο του 2020, αρμενικές και ξένες πηγές ανέφεραν ότι οι πύργοι της εκκλησίας είχαν καταστραφεί από το Αζερμπαϊτζάν μετά την κατάληψη της πόλης στον πόλεμο του Ναγκόρνο-Καραμπάχ του 2020, αναφερόμενοι σε φωτογραφίες και βίντεο, που κυκλοφορούσαν στο διαδίκτυο της μερικώς κατεστραμμένης εκκλησίας. Η Μητέρα Έδρα του Ιερού Ετσμιατζίν της Αρμενικής Αποστολικής Εκκλησίας καταδίκασε τη ζημιά σε ανακοίνωσή της τον Νοέμβριο.
Δορυφορικές εικόνες που τραβήχτηκαν στις 15 Φεβρουαρίου 2021 έδειξαν ότι η εκκλησία είχε υποστεί σημαντικές ζημιές από τότε, που τέθηκε υπό την κυριαρχία του Αζερμπαϊτζάν. Αυτό έλαβε κάλυψη σε αρμενικά και διεθνή μέσα Τύπου, συμπεριλαμβανομένου του Le Monde. Η καταστροφή της εκκλησίας φαίνεται στους Χάρτες Google τον Απρίλιο του 2021. Ένα πρακτορείο ειδήσεων του Αζερμπαϊτζάν αρνήθηκε την καταστροφή του Κανάτς Ζαμ, ενώ αρνήθηκε επίσης την αρμενική κληρονομιά της εκκλησίας (Αζερμπαϊτζανικές πηγές αποδίδουν ρωσική προέλευση στην εκκλησία, υποστηρίζοντας ότι τροποποιήθηκε σύμφωνα με ένα "αρμενοποιημένο" στυλ τη δεκαετία του 1840. ). Ανέφερε ότι η εκκλησία, η οποία είχε υποστεί σοβαρές ζημιές κατά τη διάρκεια του πολέμου, ανακαινιζόταν και ο τρούλος της ξαναχτιζόταν. Η Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία του Μπακού ισχυρίζεται επίσης ότι η εκκλησία πρόκειται να ανακαινιστεί. Βίντεο από έναν Ρώσο ρεπόρτερ του BBC που επισκέφτηκε τη Σουσά τον Σεπτέμβριο του 2021 έδειξαν ότι η εκκλησία υφίστατο φαινομενική ανακαίνιση.
Το Παρατηρητήριο Κληρονομιάς του Καυκάσου (Caucasus Heritage Watch), μια ομάδα παρακολούθησης, που αποτελείται από ερευνητές από το Πανεπιστήμιο Περντιού και το Κορνέλ, αναφέρει επί του παρόντος την κατάσταση του Κανάτς Ζαμ ως "κατεστραμμένη" στον ιστότοπό του, που τεκμηριώνει την τύχη των αρχιτεκτονικών μνημείων στην περιοχή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατεστραμμένες εκκλησίες Κατηγορία:Αρμενικά Αποστολικά μοναστήρια στο Αζερμπαϊτζάν Κατηγορία:Αρμενικά Αποστολικά μοναστήρια Κατηγορία:Αρμενικές Αποστολικές εκκλησίες Κατηγορία:Αρμενική Αποστολική Εκκλησία Κατηγορία:Αρμενική αρχιτεκτονική Κατηγορία:Πολιτισμός της Αρμενίας
Μύλος Αττικής
Ο Μύλος είναι ένας οικισμός της Δημοτικής Ενότητας Κερατέας και Δημοτικής Κοινότητας Κερατέας και ανήκει στον δήμο Λαυρεωτικής της Περιφερειακής Ενότητας Ανατολικής Αττικής, που βρίσκεται στην Περιφέρεια Αττικής, σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας όπως διαμορφώθηκε με το πρόγραμμα “Καλλικράτης”.
Πληροφορίες
Η επίσημη ονομασία είναι “ο Μύλος”. Κατά τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας με το σχέδιο “Καποδίστριας”, μέχρι το 2010, ο Μύλος ανήκε στο Τοπικό Διαμέρισμα Κερατέας, του πρώην Δήμου Κερατέας, του Νομού Αττικής. Ο Μύλος έχει υψόμετρο 190 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας Ο Μύλος βρίσκεται βορειοδυτικά του Δασκαλειού σε πολύ μικρή απόσταση από αυτό. Είναι μικρός νεόδμητος οικισμός με πληθυσμό 109 κατοίκων σύμφωνα με την απογραφή του 2001.
Γκουαδίξ
Το Γκουαδίξ (στα ισπανικά: Guadix) είναι ένας δήμος που βρίσκεται στην επαρχία της Γρανάδας στην Ανδαλουσία. Είναι μία από τις παλαιότερες πόλεις της Ιβηρικής καθώς ανάγεται στη ρωμαϊκή Iulia Gemella Acci, που ιδρύθηκε από τον Οκταβιανό Αύγουστο. Η σημερινή μορφή του ονόματός της ανάγεται στην αραβική περίοδο όταν ονομαζόταν από τους ντόπιους wad ish, δηλαδή «ποταμός Ις».
Πλατανόβρυση Δράμας
Η Πλατανόβρυση είναι ένα ημιορεινό χωριό της Ανατολικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Δράμας.
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Πλατανόβρυση βρίσκεται στους δυτικούς πρόποδες των Ορέων Λεκάνης σε υψόμετρο 330 μέτρα. Απέχει 19 χλμ. ΝΔ. από το Παρανέστι (έδρα του δήμου) και 23 χλμ. Α. από τη Δράμα. Βόρεια και δυτικά του χωριού περνάει η ΕΟ Δράμας - Ξάνθης και βόρεια η σιδηροδρομική γραμμή Θεσσαλονίκης - Αλεξανδρούπολης. Η παλιά ονομασία, από την περίοδο της τουρκοκρατίας, είναι Όλα ή Ολά και οι μουσουλμάνοι κάτοικοί του με την ανταλλαγή πληθυσμών μετακινήθηκαν στην Τουρκία ενώ στο χωριό ήρθαν και εγκαταστάθηκαν 41 οικογένειες προσφύγων (165 άτομα).
Μετά την απελευθέρωση αναφέρεται επίσημα το 1919 με την ονομασία Ολά στο ΦΕΚ 251Α - 20/11/1919 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Κουζλού Κιόϊ (σημερινή Πλατανιά). Το 1924 με το ΦΕΚ 294Α - 24/11/1924 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης κοινότητας και το 1927 με το ΦΕΚ 76Α - 02/05/1927 μετονομάστηκε σε Πλατανόβρυση. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με τα Παλιάμπελα, την Τερψιθέα, τον Δρυμότοπο και τα Χαμοκέρασα αποτελούν την τοπική κοινότητα Πλατανόβρυσης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Νικηφόρου του Δήμου Παρανεστίου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 211 κατοίκους ενώ ως οικισμός 58.
Σημείωση
Στον Δήμο Παρανεστίου και στον ποταμό Νέστο, αρκετά μακρύτερα από τον οικισμό - περίπου 31 χλμ. (οδηγικά) Β.-ΒΑ., υπάρχει το συνώνυμο φράγμα Πλατανόβρυσης, που είναι από σκυροδέμα και άρχισε να λειτουργεί το 1999 (βλ. θέση φράγματος: 41.33566°N, 24.46192°W).
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Δράμας Κατηγορία:Δήμος Παρανεστίου
Η πριγκίπισσα Μαλέν
Η πριγκίπισσα Μαλέν (γαλλικός τίτλος: La Princesse Maleine) είναι θεατρικό έργο σε πέντε πράξεις του Βέλγου συγγραφέα Μωρίς Μαίτερλινκ που εκδόθηκε το 1889. Το κείμενο βασίζεται σε στοιχεία του παραμυθιού των αδελφών Γκριμ Η νεαρή Μαλέν.
Είναι το πρώτο θεατρικό έργο του συγγραφέα και η επιτυχία του τον καθιέρωσε στον χώρο του γαλλόφωνου θεάτρου στα τέλη του 19ου αιώνα, ο Οκτάβ Μιρμπώ σε άρθρο του στη Φιγκαρό το χαρακτήρισε «ανώτερο σε ομορφιά από τα καλύτερα του Σαίξπηρ». Το έργο κατατάσσεται στη νέα θεατρική φόρμα του συμβολισμού, όπως και τα υπόλοιπα επτά θεατρικά έργα του μέχρι το 1894.
Υπόθεση
Η υπόθεση διαδραματίζεται σε ένα απροσδιόριστο χρόνο στο παρελθόν, μεταδίδοντας στο έργο μια ατμόσφαιρα παραμυθιού αλλά και μια διάθεση μοιρολατρίας και απελπιστικής μελαγχολίας.
Το κάστρο του βασιλιά Μάρκελου στο Χάρλινγκεν της Φλάνδρας γιορτάζει: η πριγκίπισσα Μαλέν, κόρη του βασιλιά, αρραβωνιάζεται τον πρίγκιπα Γιαλμάρ, γιο του βασιλιά της Ολλανδίας. Ωστόσο, η καταιγίδα μαίνεται έξω και τρομεροί οιωνοί συσσωρεύονται.
Οι δύο βασιλιάδες, για κάποιο λόγο που δεν αναφέρεται, έχουν μια παρεξήγηση, ο βασιλιάς της Ολλανδίας θυμώνει και φεύγει κηρύσσοντας πόλεμο. Ο Μάρκελος καλεί την κόρη του, της ανακοινώνει τη διάλυση του αρραβώνα της και την προτρέπει να ξεχάσει τον πρίγκιπα Γιαλμάρ. Αλλά καθώς εκείνη αρνείται, ο πατέρας της αποφασίζει να την κλείσει σε έναν πύργο με την γκουβερνάντα της. Στον πόλεμο που ξεσπά, ολόκληρη η οικογένεια της Μαλέν σκοτώνεται.
Εν τω μεταξύ, η Μαλέν δραπετεύει με την γκουβερνάντα της και καταφεύγει, μετά από περιπλάνηση στο σκοτεινό δάσος, στο παλάτι του βασιλιά της Ολλανδίας. Μαθαίνει ότι ο πρίγκιπας είναι πλέον αρραβωνιασμένος με την Ιγκλιάν, της οποίας μητέρα είναι η μυστηριώδης βασίλισσα Άννα που έχει πλανέψει τον γέρο βασιλιά. Κρύβοντας την ταυτότητά της, η Μαλέν γίνεται υπηρέτρια και κερδίζει ξανά την καρδιά του πρίγκιπα. Η βασίλισσα Άννα, όταν ανακαλύπτει την ταυτότητα της Μαλέν, παρακινεί τον ηλικιωμένο βασιλιά να τη βοηθήσει και στραγγαλίζει την πριγκίπισσα. Όταν ο γέρος βασιλιάς, τρελός πλέον, καταγγέλλει το έγκλημα, ο γιος του μαχαιρώνει την Άννα και αυτοκτονεί.
Το έργο
μικρογραφία|Εικονογραφήσεις του 1903 Η πριγκίπισσα Μαλέν διαδραματίζεται σε κλίμα αγωνίας και ανησυχίας. Αυτή η εντύπωση ανησυχίας τονίζεται από ημιτελείς, ασταθείς και λακωνικούς διαλόγους, πάντα πολύ σύντομους, διαλόγους που διακόπτονται από διαστήματα σιωπής και υποδηλώνουν τη σύγχυση των χαρακτήρων - η χρήση της σιωπής είναι από τις θεμελιώδεις αρχές της δραματουργίας του Μαίτερλινκ.