cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μπρίτσισλαβ του Πολότσκ
Βιογραφία
Διαδέχθηκε τον πατέρα του το 1001 (ή τον αδελφό του Βσεσλάβ το 1003, που απεβίωσε μικρός), ενώ ήταν ακόμη ανήλικος. Όπως και ο πατέρας του, προσπάθησε να ανεξαρτητοποιηθεί από το Κίεβο. Αυτό έγινε αναπόφευκτο: σύμφωνα με το βαθμιδωτό σύστημα διαδοχής, πρίγκιπας του Κιέβου γινόταν ο επόμενος αδελφός (και όχι ο μεγαλύτερος γιος), με τον όρο ότι ο πατέρας του είχε γίνει ηγεμόνας του Κιέβου. Αλλά ο πατέρας του είχε αποβιώσει 23 ετών και δεν είχε προλάβει να γίνει πρίγκιπας του Κιέβου, έτσι οι απόγονοί του εθεωρούντο izgoi (εξαιρετέοι της διαδοχής).
Το 1015 κληρονόμησε από τον πάππο του Βλαδίμηρο Α΄ την πόλη Λουτσκ.
Το 1020 λεηλάτησε το Νόβγκοροντ, όμως στην επιστροφή αντιμετώπισε ένα στρατό του θείου του Γιαροσλάβ Α΄ πρίγκιπα του Κιέβου. Στη μάχη του ποταμού Σούντομα ηττήθηκε και διέφυγε, αφήνοντας πίσω του τους αιχμαλώτους από το Νόβγκοροντ και τη λεία του. Ο Γιαροσλάβ Α΄ τον κυνήγησε και τον ανάγκασε να υπογράψει συμφωνία ειρήνης το 1021, ενώ του απέδωσε μόνο τις πόλεις Ουσβιάτ και Βιτέμπσκ. Παρά τη συμφωνία, οι εχθρότητες μεταξύ των δύο συνεχίστηκαν για έτη. Τελικά ο Μπρίτσισλαβ επέκτεινε την επικράτειά του και ίδρυσε την πόλη Μπράσλαβ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε μία αγνώστου ονόματος γυναίκα και είχε τέκνο:
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρουρικίδες
Ηθολογία
Η ηθολογία είναι ο κλάδος της ζωολογίας που μελετά τη συμπεριφορά των ζώων. Εμφανίστηκε τη δεκαετία του 1930 με τις εργασίες των ζωολόγων Κόνραντ Λόρεντς, Καρλ φον Φρις και Nikolaas Tinbergen, οι οποίοι το 1973 βραβεύθηκαν με το βραβείο Νόμπελ στη Φυσιολογία ή την Ιατρική (σουηδικά: Nobelpriset i fysiologi eller medicin) "για τις ανακαλύψεις τους σχετικά με την οργάνωση και την πρόκληση ατομικών και κοινωνικών προτύπων συμπεριφοράς". Ο ορισμός της λέξης είναι ελληνογενής και προέρχεται από τις ελληνικές λέξεις "έθος" (= η συνήθεια) + "λογία" (= διήγηση, έρευνα, ερμηνεία). Τον όρο καθιέρωσε για πρώτη φορά το 1902 ο Αμερικανός μυρμηγκολόγος Γουίλιαμ Μόρτον Γουίλερ, ορίζοντας ως "ethology" την επιστήμη που ασχολείται με τη συμπεριφορά (τις συνήθειες) των ζώων. Σήμερα στην ελληνική έχει επικρατήσει ο όρος ηθολογία ("ήθος" + "λογία"), αντί του ετυμολογικά ορθότερου "εθολογία", ως άμεση απόδοση του ακούσματος του ορισμού από την αγγλική γλώσσα.
Αντικείμενο έρευνας της ηθολογίας είναι η εξήγηση της συμπεριφοράς των ζώων, κυρίως στο φυσικό τους περιβάλλον, και η μελέτη του τρόπου με τον οποίο η συμπεριφορά τους συμβάλλει στην επιβίωση τους. Η ηθολογία μελέτα επομένως τα ερεθίσματα των ζώων, με τα οποία αυτά αντιδρούν στις διάφορες αλλαγές στο περιβάλλον, τις συνήθειες που κληρονομούνται και που αποκτώνται με την πάροδο του χρόνου και τη συσσώρευση των εμπειριών. Επιχειρεί επίσης να ερμηνεύσει το σύστημα επικοινωνίας που χρησιμοποιούν τα ζώα, ακόμα και το βαθμό κατανόησης που διαθέτουν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κλάδοι της ζωολογίας
Κωνσταντίνος Ι. Σημαντήρας
Ο Κωνσταντίνος Σημαντήρας (1913) είναι Έλληνας νομικός.
Έχει πλούσιο συγγραφικό έργο νομικού περιεχομένου.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Καθηγητές Νομικής Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Καθηγητές νομικής Αθηνών
Αχτόπολ
Η Αγαθούπολη (βουλγαρικά: Ахтопол - Αχτόπολ) είναι πόλη και παραθαλάσσιο θέρετρο στη νότια Βουλγαρική Ακτή της Μαύρης Θάλασσας. Βρίσκεται σε ένα ακρωτήριο, στο νοτιότερο τμήμα της Επαρχίας του Μπουργκάς. Είναι η νοτιότερη πόλη των Βουλγαρικών ακτών και απέχει μόλις 12 χιλιόμετρα από την Ευρωπαϊκή Τουρκία. Πληθυσμός το έτος 2005 είναι περίπου 1.318 κάτοικοι. Βρίσκεται μέσα στο Φυσικό Πάρκο Στράντζα.
Ιστορία
thumb|left|250px|Πιστοποιητικό βάπτισης, 1907 Η πόλη βρίσκεται στη θέση αρχαίου Θρακικού οικισμού, με τα πρώτα ίχνη ανθρώπινης εγκατάστασης να χρονολογούνται από τη Νεολιθική περίοδο. Πιθανότατα αποικίστηκε από τους Αρχαίους Έλληνες γύρω στο 430 π.Χ. Οι Ρωμαίοι την ονόμασαν Peronticus, ενώ ο Βυζαντινός ηγέτης Αγάθων ανακατασκεύασε την πόλη μετά από βαρβαρικές επιδρομές και, ενδεχομένως, της έδωσε το όνομά του, Αγαθόπολις. Σύμφωνα με άλλες πηγές ονομάστηκε έτσι ήδη από το 323 π.Χ. Κατά το Μεσαίωνα η πόλη άλλαζε συχνά χέρια μεταξύ της Βυζαντινής και της Βουλγαρικής Αυτοκρατορίας. Μεσαιωνική πηγές αναφέρουν την Αγαθούπολη ως ζωντανό εμπορικό λιμάνι, όπου έφταναν πολλά Βυζαντινά, Ιταλικά και άλλα πλοία. Με την εισβολή των Οθωμανικών στρατευμάτων στα τέλη του 14ου αιώνα η πόλη ονομάστηκε Αχτένμπολου και πέρασε τελικά στην Οθωμανική κυριαρχία το 1453. Ενα Οθωμανικό φορολογικό μητρώο του 1498 καταγράφει 158 χριστιανικές οικογένειες στην Αγαθούπολη, οι περισσότερες με Ελληνικά ονόματα, αλλά άλλες με προφανώς Σλαβικά (Βουλγαρικά). Το 1898 η Αγαθούπολη ήταν μια πόλη με 410 οικογένειες από τις οποίες 300 ήταν Ελληνικές (περίπου 1800 Έλληνες ασχολούμενοι κυρίως με την αλιεία), και 110 Βουλγαρικές. Κατά τον 19ο αιώνα ήταν ακόμα ακμάζον κέντρο αλιείας και εξωτερικού εμπορίου, με πολλούς ντόπιους να κατέχουν τα δικά τους πλοία και να πωλούν αγαθά σε όλη τη Μαύρη Θάλασσα και τη Μεσόγειο. Η αμπελουργία ήταν επίσης αρκετά ανεπτυγμένη.
Η Αγαθούπολη έχει καεί και καταστραφεί πολλές φορές από πειρατές (συχνά Λαζούς του Καυκάσου), με πιο πρόσφατη πυρκαγιά εκείνη του 1918, όταν η πόλη είχε σχεδόν καταστραφεί. Τα μόνα ίχνη που έχουν απομείνει από τα αρχαία χρόνια είναι υπολείμματα του φρουρίου της πόλης (που φθάνουν μέχρι 8 μέτρα ύψος και 3,5 m πλάτος), η μονή του 12ου αιώνα του Αγίου Ιωάννη και μια κρήνη με γλυπτό ιππέα. Ένα άλλο αξιοθέατο είναι η Εκκλησία της Ανάληψης του 1796. Η Αγαθούπολη ήταν κέντρο καζά στο σαντζάκι του Κιρκλαρελί του Βιλαετίου της Αδριανούπολης μεταξύ 1878-1912 ως «Αχτάμπολου». Από εδώ πέρασε επίσης ο Εβλιγιά Τσελεμπή το 1663 και την αναφέρει ως «Αχτάμπολου» στον 6ο τόμο του Σεϊχατναμέ (ταξιδιωτικές περιγραφές) του.
Κλίμα
Η Αγαθούπολη έχει υγρό υποτροπικό κλίμα, που μοιάζει με μεσογειακό με περιορισμένη ηπειρωτική επίδραση.
Κατηγορία:Χωριά της Επαρχίας Μπουργκάς
Τετραγωνικό κύμα
200px|thumb|Το τετραγωνικό κύμα Το τετραγωνικό κύμα είναι περιοδική μη ημιτονική κυματομορφή η οποία έχει τη μορφή διαδοχικών παλμών σταθερού πλάτους και διάρκειας. Το πλάτος ενός ιδανικού τετραγωνικού κύματος εναλλάσσεται συνεχώς μεταξύ δύο συγκεκριμένων τιμών σε τακτά χρονικά διαστήματα.
Το τετραγωνικό κύμα μπορεί να προκύψει ως άθροισμα ημιτονικών κυμάτων των οποίων οι συχνότητες είναι ακέραια πολλαπλάσια της δικής του συχνότητας. Οι συχνότητες αυτές ονομάζονται αρμονικές, οπότε το τετραγωνικό κύμα μπορεί να αναλυθεί σε ένα άθροισμα απείρων όρων, οπού οι όροι είναι οι αρμονικές. Πρακτικά το κύμα αυτό μπορεί να προκύψει από μία διάταξη που περιλαμβάνει έναν διακόπτη που ανοιγοκλείνει συνεχώς σε τακτά χρονικά διαστήματα.
Τετραγωνικ Τετραγωνικο κυμα
Μικόουαϊ Σενπ Σαζίνσκι
δεξιά|μικρογραφία|283x283εσ| Εξώφυλλο του Rytmy abo wiersze polskie (Ρυθμοί) από το 1601. Ο Μικόουαϊ Σενπ Σαζίνσκι (πολωνικά: Mikołaj Sęp Szarzyński) (περ. 1550 - περ. 1581) ήταν επιδραστικός Πολωνός ποιητής της ύστερης Αναγέννησης, ο οποίος έγραψε τόσο στα πολωνικά όσο και στα λατινικά. Ήταν πρωτοπόρος του μπαρόκ και ο μεγαλύτερος εκπρόσωπος του μεταφυσικού κινήματος της εποχής στην Πολωνία. Τα ποιήματα έρωτα του συχνά ταξινομούνται ως μανιεριστικά. Ο Γιαν Μπουόνσκι έχει αποκαλέσει τον Σαζίνσκι «μυστικιστή ποιητή γεμάτο αφαίρεση» και ο Βίκτορ Βάιντραουπ τον έχει αποκαλέσει «τον πιο εξαιρετικό ποιητή της εποχής του Γιαν Κοχανόφσκι». Η θέση του ποιητή στην ιστορία της πολωνικής λογοτεχνίας είναι αμφιλεγόμενη.
Ζωή
Λίγα είναι γνωστά για την προσωπική ζωή του Σαζίνσκι. Γεννήθηκε στη Ζίμνα Βόντα κοντά στο Λβουφ και ήταν ο μεγαλύτερος από τους τρεις γιους Σπούδασε στα πανεπιστήμια της Βιτεμβέργης και της Λειψίας. Η παραμονή του στη Γερμανία τον έφερε κοντά στον Προτεσταντισμό, αλλά αργότερα έγινε ένθερμος Καθολικός και η θρησκευτική του αφοσίωση αντικατοπτρίζεται στα ποιήματά του. Πιθανότατα πέθανε στη Βολίτσα το 1581 σε ηλικία 31 ετών. Συγκέντρωσε όλα τα γραπτά του σε χειρόγραφα. Μετά το θάνατό του, η ποίηση του Σαζίνσκι συλλέχθηκε από τον αδελφό του, Γιάκουμπ και δημοσιεύτηκε με τον τίτλο Rytmy abo wiersze polskie (Ρυθμοί ή πολωνικά ποιήματα) το 1601.
Έργα
Το έργο του Σαζίνσκι ονομάζεται συχνά «ηλιοβασίλεμα της Πολωνικής Αναγέννησης». Τα ποιήματά του εισήγαγαν το μπαρόκ στην πολωνική λογοτεχνία. Τα πιο σημαντικά ποιήματα του Σαζίνσκι είναι πιθανώς τα σονέτα του. Είναι γραμμένα σύμφωνα με το γαλλικό μοντέλο του ύφους. Το πιο σημαντικό είναι ίσως το σονέτο O wojnie, którą walczymy z szatanem, światem i ciałem. Ο Σαζίνσκι έκανε επίσης παραφράσεις και για κάποιους ψαλμούς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνοί ποιητές Κατηγορία:Πολωνοί συγγραφείς
Διατροφογενομική
Εισαγωγή
Ξεκινώντας από το 2001, όπου ολοκληρώθηκε η πλήρης αποκρυπτογράφηση του ανθρώπινου γονιδιώματος, πληθώρα νέων πληροφοριών και δεδομένων καταστάθηκαν διαθέσιμα στην επιστημονική κοινότητα και στις ερευνητικές ομάδες όλων των ειδικοτήτων. Ο τομέας της διατροφής και της τεχνολογίας τροφίμων δεν θα μπορούσε να αποτελέσει εξαίρεση και να μην αναμιχθεί ενεργά στη νέα τούτη τροχιά πραγμάτων, όπου η γενετική και γονιδιακή πληροφορία διαδραματίζει σημαντικό ρόλο τόσο στη διατήρηση της υγείας και ομεόστασης των οργανισμών, όσο και στη πρόληψη και θεραπεία ασθενειών.
Διατροφογενομική και Διατροφογενετική
Ο νέος ερευνητικός χώρος της Διατροφογενομικής (Nutrigenomics) δημιουργήθηκε προκειμένου να ενσωματώσει τη βιολογία συστημάτων (systems biology) και τις εφαρμογές της στη διατροφική έρευνα. Σήμερα είναι πλέον δυνατή η χρήση εργαλείων και μεθόδων μοριακής βιολογίας και βιοπληροφορικής (microarrays,qRT-PCR, data-mining κτλ) σε κλινικές μελέτες, έρευνες για το μεταβολισμό κ.τ.λ.σκοπεύοντας στην εξατομικευμένη διατροφή ανάλογα με το γενετικό υπόβαθρο του καθενός, στην πρόληψη ασθενειών και στη διατήρηση της υγείας. Σε αυτό το σημείο θα πρέπει να τονιστεί η βασική διαφορά της διατροφογενομικής (nutrigenomics) από τη διατροφογενετική (nutrigenetics).
Συνεπώς, η διατροφογενετική συγκεντρώνεται στο ιδιαίτερο γενετικό προφίλ του καθενός, προκειμένου να εξάγει συμπεράσματα για την ευεργετική ή όχι δράση συγκεκριμένων διατροφικών συνηθειών, ενώ η διατροφογενομική επικεντρώνεται στη γονιδιακή έκφραση (gene expression) εξετάζοντας («σκανάροντας») ολόκληρο το ανθρώπινο γονιδίωμα, ανακαλύπτοντας τις πολλαπλές, μικρές και συνεργιστικές αλλαγές, που συμβαίνουν σε γονιδιακό επίπεδο. Στη διατροφογενομική δεν απαιτείται η εκ των προτέρων (a priori) γνώση συγκεκριμένων μοριακών μηχανισμών ή φυσιολογικών διαδικασιών με τους οποίους δρουν τα διάφορα συστατικά αλλά στοχεύεται μια ολιστική «χαρτογράφηση» των περίπλοκων διαδικασιών, σε μοριακό επίπεδο, που λαμβάνουν μέρος στις πιο σύνηθεις ασθένειες του Δυτικού κόσμου (π.χ. καρδιοαγγειακές παθήσεις, διαβήτης, παχυσαρκία, καρκίνος κτλ).
Μεσογειακή Διατροφή και Διατροφογενομική έρευνα
Μεταξύ των παραγόντων κινδύνου αυτών των ασθενειών, πρωτεύον ρόλο διαδραματίζει η διατροφή, ως περιβαλλοντολογικός παράγοντας. Τις τελευταίες δεκαετίες, η επιστημονική κοινότητα έχει αναγνωρίσει, μέσα από σημαντικές κλινικές και επιδημιολογικές μελέτες, το σημαντικό ρόλο της Μεσογειακής Διατροφής, τόσο στην πρόληψη όσο και στην έκβαση των παραπάνω πολύπλοκων ασθενειών. Η Μεσογειακή Διατροφή, με την πληθώρα θρεπτικών συστατικών, τη σωστή αναλογία γευμάτων και το άφθονο παρθένο ελαιόλαδο με τα αντιοξειδωτικά του, αποτελεί σημαντική πηγή για την έναρξη διατροφογενομικών ερευνών , ώστε να μπορέσουμε να κατανοήσουμε εις βάθος τον τρόπο, με τον οποίο οι μεσογειακοί λαοί είναι περισσότερο προστατευμένοι απέναντι στις προαναφερθείσες χρόνιες ασθένειες και στους παράγοντες κινδύνου, που τις επηρεάζουν.
Σύμφωνα με τη διατροφογενομική έρευνα, τα θρεπτικά συστατικά δρουν ως διαιτητικά «σήματα», τα οποία ανιχνεύονται από τους κυτταρικούς υποδοχείς επηρεάζοντας τη γονιδιακή και πρωτεϊνική έκφραση και συνεπώς την παραγωγή των αντίστοιχων μεταβολιτών. Η μοριακή δομή του κάθε θρεπτικού συστατικού καθορίζει και το συγκεκριμένο μονοπάτι, που θα επηρεαστεί και θα δεχτεί το αντίστοιχο «σήμα». Οι παράγοντες μεταγραφής (transcription factors) είναι κατά κύριο λόγο οι βασικοί πράκτορες μέσω των οποίων επηρεάζεται η γονιδιακή έκφραση από τα θρεπτικά συστατικά της διατροφής μας. Η διατροφογενομική αναλύει την πολυπλοκότητα και μεταβλητότητα της διατροφής στο σύνολό της, και κατά επέκταση τα παρατηρούμενα αποτελέσματα θα ήταν σφάλμα να συγκριθούν με τα αντίστοιχα φαρμακογενωμικών ερευνών. Αυτό συμβαίνει διότι, σε αντίθεση με τις φαρμακευτικές ουσίες, η διατροφή συνδυάζει την ταυτόχρονη χορήγηση πολλαπλών συστατικών, σε ποσότητες, που μπορούν να κυμαίνονται από μΜ έως mM χωρίς να διατρέχουν φόβο τοξικότητας.
Οργανισμοί
Από τον Ιανουάριο του 2004 λειτουργεί ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διατροφογενoμικής (NuGO, www.nugo.org ) υπό την αιγίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο οργανισμός αποτελείται από 23 ερευνητικά ινστιτούτα, πανεπιστήμια, μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις από 10 Ευρωπαϊκές χώρες. Στόχοι του οργανισμού αυτού είναι α) η εκπαίδευση των επιστημόνων στις νέες μοριακές τεχνολογίες, που μπορούν να εφαρμοστούν στη διατροφική έρευνα, β) η γρήγορη εξέλιξη και ενσωμάτωση της νέας τεχνογνωσίας στην ευρωπαϊκή δατροφική έρευνα, γ) η διευκόλυνση εφαρμογών της νέας αυτής τεχνογνωσίας σε παγκόσμια κλίμακα και δ) η δημιουργία πρωτοπόρου κέντρου παγκόσμιας αριστείας στο χώρο της διατροφογενωμικής.
Στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, αντίστοιχα, δραστηριοποιείται το τμήμα Εξατομικευμένης Διατροφής και Ιατρικής(http://www.fda.gov/AboutFDA/CentersOffices/NCTR/WhatWeDo/ResearchDivisions/ucm079056.htm) υπό την αιγίδα του Αμερικανικού Οργανισμού Τροφίμων και Φαρμάκων FDA (www.fda.gov) παρέχοντας ανάλογες υπηρεσίες και βοήθεια στο χώρο της διατροφογενομικής. Παράλληλα, ενδιαφέρον συγκεντρώνεται ολοένα περισσότερο, και στα ηθικά ζητήματα που ανακύπτουν από την εφαρμογή διατροφογενομικών ερευνών στον άνθρωπο. Οδηγίες θεσπίζονται και ανανεώνονται τακτικά, και από τους δύο προαναφερόμενους οργανισμούς, προκειμένου τα εμπλεκόμενα σε πληθυσμιακές-γονιδιακές μελέτες ηθικά ζητήματα να καλύπτονται απόλυτα και πάντα με σεβασμό προς τον άνθρωπο.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Γενετική Κατηγορία:Διατροφολογία Κατηγορία:Επιστήμες Υγείας Κατηγορία:Επιστήμη τροφίμων
Live at Montreux 2011
Live at Montreux 2011 είναι ο τίτλος του ζωντανά ηχογραφημένου, διπλού CD και DVD του χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple, το οποίο κυκλοφόρησε στις 7 Νοεμβρίου του 2011, από την εταιρεία "Eagle Rock Entertainment". Η ηχογράφηση του δίσκου έγινε στο Μοντρέ της Ελβετίας, στις 16 Ιουλίου του ίδιου έτους και εμφανίζονται σε αυτήν, οι Deep Purple και η φιλαρμονική ορχήστρα της Φρανκφούρτης με διευθυντή τον Στήβεν Μπέντλεϊ-Κλάιν.
Η ηχογράφηση έγινε από την όγδοη σειρά μελών του συγκροτήματος και είναι το τέταρτο ζωντανό άλμπουμ του συγκροτήματος το οποίο έχει ηχογραφηθεί στην περιοχή του Μοντρέ, μετά το "Live in Montreux 69", το "Live at Montreux 1996" και το "Live at Montreux 2006".
Έκδοση CD
CD 1
1. Intro
2. Highway Star
3. Hard Lovin' Man
4. Maybe I’m A Leo
5. Strange Kind of Woman
6. Rapture of the Deep
7. Woman from Tokyo
8. Contact Lost
9. When a Blind Man Cries
10. The Well Dressed Guitar
11. Knockin' at your Back Door
12. Lazy
13. No One Came
14. Don Airey keyboard solo
15. Perfect Strangers
16. Space Truckin'
17. Smoke on the Water
18. Hush
19. Black Night
Έκδοση DVD
1. Intro/Highway Star
3. Maybe I’m A Leo
5. Rapture of the Deep
6. Woman from Tokyo
7. Contact Lost
9. The Well Dressed Guitar
10. Knockin' at your Back Door
11. Lazy
12. No One Came
14. Perfect Strangers
15. Space Truckin'
16. Smoke on the Water
17. Hush
18. Black Night
Έξτρα
Θέσεις τσαρτ
Live at Montreux 2011 (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 7 Νοεμβρίου 2011
Τα μέλη του συγκροτήματος
Το Live in Montreux 2011 ηχογραφήθηκε από τη όγδοη σειρά μελών του συγκροτήματος, σε συνεργασία με τη Φιλαρμονική Ορχήστρα της Φρανκφούρτης. Οι μουσικοί του συγκροτήματος ήταν οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Deep Purple Κατηγορία:Άλμπουμ του 2011
Φακούντο Μπερτόλιο
Ο Φακούντο Ντάνιελ Μπερτόλιο (ισπανικά: Facundo Daniel Bertoglio, γενν. στις 30 Ιουνίου 1990) είναι Αργεντινός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως πλάγιος μέσος και μεσοεπιθετικός για τον Αστέρα Τρίπολης
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Ο Μπερτόλιο έκανε το επαγγελματικό του ντεμπούτο για την Κολόν ντε Σάντα Φε στις 2 Μαΐου 2009, στην ήττα με 2-0 εναντίον της Αρχεντίνος Τζούνιορς. Σημείωσε το πρώτο του γκολ για τον σύλλογο στις 8 Οκτωβρίου 2009, αφού μπήκε ως αλλαγή στο 2ο ημίχρονο, στη νίκη με 4-1 εναντίον της Αρσενάλ ντε Σαραντί.
Ο Μπερτόλιο είχε έναν εξαιρετικό αγώνα εναντίον της Μπόκα Τζούνιος στο Κλαουσούρα 2010, σημειώνοντας δύο γκολ. Στις 19 Μαΐου 2010, ο 19χρονος, τότε, Μπερτόλιο υπέγραψε πενταετές συμβόλαιο με τη Ντιναμό Κιέβου, με την Κολόν ντε Σάντα Φε να κερδίζει τέσσερα εκατομμύρια ευρώ. Αυτό ήταν το υψηλότερο ποσό που είχε λάβει η Κολόν για μεταγραφή.
Στις 15 Φεβρουαρίου 2012, ο Μπερτόλιο εντάχθηκε με δανεισμό στη Γκρέμιο με μονοετή δανεισμό, με τον βραζιλιάνικο σύλλογο να έχει επιλογή αγοράς σε σταθερό ποσό. Ο Μπερτόλιο αναμενόταν να πάρει τη θέση του μεσοεπιθετικού Ντόουγκλας ντος Σάντος, ο οποίος μετακινήθηκε στην Κορίνθιανς. Τον Ιούλιο του 2013, υπέγραψε μονοετή δανεισμό με τη γαλλική Εβιάν.
Στις 21 Ιουλίου 2015, υπέγραψε μονοετές συμβόλαιο δανεισμού με τον Αστέρα Τρίπολης. Στις 22 Αυγούστου 2015, έκανε το ντεμπούτο του με τον σύλλογο σε έναν αγώνα της Σούπερ Λιγκ εναντίον του Πανθρακικού, σημειώνοντας το δεύτερο γκολ στην εκτός έδρας νίκη με 3-0.
Στις 28 Φεβρουαρίου 2018, η Ορνταμπασί του πρωταθλήματος Καζακστάν ανακοίνωσε την υπογραφή του Μπερτόλιο.
Στις 17 Ιουλίου 2018, η Λαμία ανακοίνωσε επίσημα την απόκτηση του Μπερτόλιο με ελεύθερη μεταγραφή από την Ορνταμπασί. Στις 27 Οκτωβρίου 2018, σημείωσε το πρώτο του γκολ σε μια δραματική εντός έδρας νίκη με 3-2 εναντίον του Λεβαδειακού. Στις 21 Ιανουαρίου 2019, ο σκόραρε με ένα εκπληκτικό βολέ, μετά από ασίστ του Τζερόνιμο Μπαράλες, για να δώσει στην ομάδα του μια σημαντική νίκη εντός έδρας νίκη με 1-0 εναντίον του Παναθηναϊκού. Στις 18 Φεβρουαρίου 2019, σφράγισε τη νίκη με 3-1 εναντίον του ΟΦΗ, στη μάχη για την αποφυγή του υποβιβασμού. Έξι ημέρες αργότερα, ολοκλήρωσε την ανατρποπή εναντίον της ΑΕ Λάρισας, σφραγίζοντας την εντός έδρας νίκη με 2-1. Στις 4 Μαΐου 2019, ο Μπερτόλιο ολοκλήρωσε μια εξαιρετική σεζόν, σκοράροντας στη νίκη με 3-0 εναντίον του Απόλλωνα Σμύρνης.
Στις 25 Ιουλίου 2019, υπέγραψε συμβόλαιο με την Αλντοσίβι.
Στις 1 Ιουλίου 2022, ο Αστέρας Τρίπολης ανακοίνωσε την απόκτηση του Μπερτόλιο, με τριετές συμβόλαιο.
Εθνική Αργεντινής
Ο Μπερτόλιο κλήθηκε στην Εθνική Αργεντινής να παίξει στον φιλικό αγώνα εναντίον της Αϊτής στις 5 Μαΐου 2010 και σημείωσε δύο γκολ στο διεθνές του ντεμπούτο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αργεντινοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αργεντινής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κλουμπ Ατλέτικο Κολόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Αργεντινής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ντιναμό Κιέβου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Ουκρανίας Κατηγορία:Αργεντινοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γκρέμιο Φουτεμπόλ Πόρτο Αλεγκρένσε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Καμπεονάτο Μπραζιλέιρο Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εβιάν-Τονόν-Γκαγιάρ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γαλλία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κλουμπ Ατλέτικο Τίγρε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αστέρα Τρίπολης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΠΟΕΛ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Κύπρο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ορνταμπασί Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Καζακστάν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΣ Λαμίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αλντοσίβι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ουκρανία
Η Κόλαση του Γκάμπριελ
Η Κόλαση του Γκάμπριελ (Αγγλικά: Gabriel's Inferno) είναι ένα ερωτικό ρομαντικό μυθιστόρημα του ανώνυμου Καναδού συγγραφέα υπό το ψευδώνυμο Συλβέν Ρεϊνάρ. Η ιστορία δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά σε νέα μορφή το 2011 από την Omnific Publishing, με περαιτέρω δικαιώματα δημοσίευσης στη σειρά που αγοράστηκε από την Berkley Books. Το έργο πρωτοεκδόθηκε στις 4 Σεπτεμβρίου του 2012, μαζί με το δεύτερο βιβλίο της σειράς Το Πάθος του Γκάμπριελ.
Πλοκή
Η Τζούλια Μίτσελ είναι μια συμπονετική, ευγενική νεαρή γυναίκα που ακόμη παλεύει να ξεπεράσει την παραμέληση και την κακοποίηση της παιδικής της ηλικίας. Όταν εγγράφεται στο Πανεπιστήμιο του Τορόντο, ξέρει ότι θα δει κάποιον από το παρελθόν - έναν άντρα που έχει γνώρισε μια φορά και που ποτέ δεν μπόρεσε να ξεχάσει. Ο Γκάμπριελ δεν μπορεί να ανακλήσει τη μνήμη του για το τι η Τζούλια ξέρει: μοιράζονται ένα ιστορικό ριζωμένο σε μια σημαντική στιγμή της ζωής τους.
Η ιστορία ξεδιπλώνεται γύρω από την διεγερτική σύνδεση μεταξύ του Γκάμπριελ, της Τζούλια και της όλο και πιο παθιασμένης σχέσης τους. Ο Γκάμπριελ θεωρεί την άνευ όρων αγάπη του ως την πορεία του προς τη σωτηρία, παρόλο που αναγνωρίζει τον εγωισμό του. Η Τζούλια αγωνίζεται με την ίδια την αξία της καθώς αρχίζει να εμπιστεύεται τα αισθήματα του Γκάμπριελ για εκείνην. Αποφασισμένοι να συλλάβουν την ευτυχία που τους διέφυγε όταν χωρίστηκαν πριν από χρόνια, πρέπει να αψηφήσουν το δικό τους οδυνηρό παρελθόν, καθώς και τα εμπόδια που τώρα συνωμοτούν για να τους κρατήσουν χωριστά.
Ανάπτυξη
Όταν αρχικά έγραφε το μυθιστόρημα, ο Ρεϊνάρ προσπάθησε να "εξερευνήσει τα θέματα λύτρωσης και αγάπης όσον αφορά δύο ανθρώπους με ελαττώματα". Ο συγγραφέας επίσης επέλεξε να μην εστιάσει στις "μηχανικές του σεξ", θεωρώντας ότι ενδεχομένως να αποσπούν από τις "μυστηριώδεις και μερικές φορές υπερβατικές διαστάσεις του". Ο Ρεϊνάρ άντλησε έμπνευση για το μυθιστόρημα από τη σχέση ανάμεσα στο Δάντη και τη Βεατρίκη Πορτινάρι.
Ο Ρεϊνάρ έχει αναφέρει ότι η σειρά αυτή γράφτηκε ως fanfiction για να έχει την ευκαιρία να δοκιμάσει τη γραφή του στη φανταστική γραφή.
Υποδοχή
Η αντίδραση των θαυμαστών της σειράς ήταν θετικές, με μερικούς αναγνώστες να διοργανώνουν εκδρομές εμπνευσμένες από την Κόλαση στο Τορόντο. Όταν ο Ρεϊνάρ επέλεξε να κυκλοφορήσει τη σειρά για έκδοση, ορισμένοι αναγνώστες εξέφρασαν την αποδοκιμασία τους για το γεγονός ότι δημοσιεύτηκε για να αποφέρει κέρδος, παρόμοια αντίδραση όπως με τη σειρά Πενήντα Αποχρώσεις του Γκρι. Από τον Οκτώβριο του 2012, το βιβλίο και το σίκουέλ του ήταν τα νούμερα 12 και 17 πιο ευπώλητα στο New York Times.
Περαιτέρω βιβλία
Το δεύτερο βιβλίο της σειράς, Το Πάθος του Γκάμπριελ, κυκλοφόρησε μαζί με την Κόλαση του Γκάμπριελ στις 4 Σεπτεμβρίου του 2012. Το τρίτος μέρος της σειράς, Η Λύτρωση του Γκάμπριελ κυκλοφόρησε στις 3 Δεκεμβρίου του 2013. Επίσης οδηγεί σε ένα μεταφυσικό παρακλάδι της σειράς, με κεντρικό χαρακτήρα έναν στη Λύτρωση του Γκάμπριελ, που μετέπειτα αποκαλύπτεται ως βρυκόλακας, γνωστός ως The Prince, και με ερωμένη του, τη Ρέιβεν Γουντ, ξεκινώντας με το μυθιστόρημα The Raven. Ο συγγραφέας αποκάλυψε στη σελίδα του στο facebook το Νοέμβριο του 2017 ότι προς το παρόν έγραφε το τέταρτο μέρος της σειράς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καναδικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Ρομαντικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Ερωτικά μυθιστορήματα
ΦΚ Νόρντιλαντ
Η ΦΚ Νόρντιλαντ ήταν μια επαγγελματική ομάδα από τη Δανία. Ιδρύθηκε το 2001. Την περίοδο 2003-04 κέρδισε το πρωτάθλημα τρίτης κατηγορίας (Danish 2nd Division) και τον προβιβασμό στη Danish 1st Division αλλά διαλύθηκε στο τέλος της περιόδου όταν ο κύριος χορηγός της απόσυρε την οικονομική υποστήριξη του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 2001 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Δανίας
Μαύρος ρινόκερος
Ο Μαύρος Ρινόκερος (Diceros bicornis - Δίκερως ο δίκερως) είναι θηλαστικό της τάξης Περισσοδάκτυλα. Είναι ένα από τα πέντε είδη ρινόκερου και ζει στις ανατολικές και κεντρικές περιοχές της Αφρικής, και συγκεκριμένα στην Κένυα, την Τανζανία, το Καμερούν, τη Νότια Αφρική, τη Ναμίμπια και τη Ζιμπάμπουε. Αν και το όνομά του είναι μαύρος, στην πραγματικότητα το χρώμα του είναι γκρι/καστανό/άσπρο.
Το όνομα του είδους επιλέχθηκε για να ξεχωρίζει από τον Λευκό ρινόκερο (Ceratotherium simum - Κερατοθήριο το σιμό), παρόλο που και τα δύο είδη έχουν παρόμοιο χρώμα. Η λέξη white (λευκός) που χρησιμοποιείται στο όνομα προέρχεται από την Αφρικάανς λέξη για το "φαρδύς" και όχι από το χρώμα άσπρο.
Η Παγκόσμια Ένωση Προστασίας της Φύσης (IUCN) ανακοίνωσε στις 7 Ιουλίου 2006 πως ένα από τα τέσσερα υποείδη του, ο Δυτικοαφρικανικός Μαύρος Ρινόκερος (Diceros bicornis longipes - Δίκερως ο δίκερως ο μακρόπους) έχει εξαφανιστεί.
Σήμερα, στον κόσμο ζουν περίπου 3.600 Μαύροι Ρινόκεροι.
Περιγραφή
Ένας ενήλικος Μαύρος Ρινόκερος έχει ύψος 140-170 εκ., και μήκος 3,3-3,6 μέτρα. Το βάρος του κυμαίνεται από 800 μέχρι 1.300 κιλά αλλά μερικές φορές μπορεί να φτάσει μέχρι και τα 1.800 κιλά. Τα θηλυκά είναι μικρότερα από τα αρσενικά. Τα κέρατα του κρανίου αποτελούνται από κερατίνη με το μεγαλύτερο συνήθως 50 εκ. thumb|left|240px|Μαύρος Ρινόκερος στην Τανζανία. Το μεγαλύτερο κέρατο που έχει παρατηρηθεί έφτανε σε μήκος τα 1,5 μέτρα. Μερικές φορές, μπορεί να αναπτυχθεί και ένα τρίτο, μικρότερο. Τα κέρατα χρησιμοποιούνται κυρίως για άμυνα, εκφοβισμό, το σκάψιμο ριζών και το σπάσιμο κλαδιών. Το χρώμα του δέρματος εξαρτάται από το είδος του χώματος στην περιοχή που ζει ο ρινόκερος. Ο Μαύρος Ρινόκερος είναι μικρότερος από τον Λευκό Ρινόκερο και έχει ένα μακρύ και προεξέχον άνω χείλος που το χρησιμοποιεί για να αρπάζει φύλλα και κλαδιά για τη διατροφή του. Ο Λευκός Ρινόκερος έχει τετραγωνισμένα χείλη τα οποία χρησιμοποιεί για να τρώει χορτάρι. Άλλη χαρακτηριστική διαφορά ανάμεσα στα δύο είδη είναι το μικρότερο κρανίο του Λευκού Ρινόκερου και τα αυτιά του. Ο Λευκός Ρινόκερος επίσης, έχει μία χαρακτηριστική καμπούρα, την οποία δεν έχει ο Μαύρος Ρινόκερος.
Το παχύ δέρμα του, τον προστατεύει από τα αγκαθώδη και αιχμηρά χόρτα. Το δέρμα επίσης παρέχει καταφύγιο για πολλά παράσιτα τα οποία ζουν μαζί του. Η όρασή του είναι φτωχή, έτσι βασίζεται περισσότερο στην ακοή και την όσφρηση. Έχει μεγάλα αυτιά τα οποία μπορεί να περιστρέφει ώστε να διακρίνει κάθε ήχο και μεγάλη μύτη με ανεπτυγμένη την αίσθηση της όσφρησης ώστς να εντοπίζει τους εχθρούς του.
Διασπορά
thumb|right|Μαύρος ρινόκερος σε ζωολογικό κήπο του Σίδνευ. Για το μεγαλύτερο διάστημα του 20ου αιώνα ο Μαύρος ρινόκερος ήταν το πιο πολυάριθμο είδος ρινόκερου. Γύρω στο 1900 πιθανότατα πολλές εκατοντάδες χιλιάδες ζούσαν στην Αφρική. Κατά το δεύτερο μισό του 20ου αιώνα όμως, ο αριθμός τους μειώθηκε δραματικά και από περίπου 70.000 στο τέλος της δεκαετίας του 1960, το 1981 απέμειναν 10.000 με 15.000. Την αρχή της δεκαετίας του 1990 ο αριθμός τους έπεσε κάτω από τις 2.500, και το 2004 αναφέρθηκε ότι απομένουν μόνο 2.410 Μαύροι ρινόκεροι. Σύμφωνα με το Διεθνές Ίδρυμα Ρινόκερων, ο συνολικός πληθυσμός έχει από τότε σημειώσει μικρή άνοδο και το 2003 έφτασε τα 3.610 ζώα. Σύμφωνα με μία αναφορά της Παγκόσμιας Ένωσης Προστασίας της Φύσης τον Ιούλιο του 2006 ο πληθυσμός του Δυτικοαφρικανού Μαύρου Ρινόκερου που κάποτε ζούσε στις σαβάνες της δυτικής Αφρικής είχε φτάσει τα 10 μόλις ζώα και το είδος ήταν υπό εξαφάνιση. Η μείωση του πληθυσμού του Μαύρου ρινόκερου οφείλεται στο λαθροθηρία και την καταστροφή της περιοχής κατοικίας του. Το κέρατό του χρησιμοποιείται στην παραδοσιακή κινέζικη ιατρική μεταξύ άλλων για την ανάνηψη ασθενών που βρίσκονται σε κώμα καθώς και την πτώση του πυρετού, παρόλο που η ιατρική επιστήμη δεν έχει επιβεβαιώσει ποτέ τις ιδιότητες αυτές. Στη Μέση Ανατολή χρησιμοποιείται για την κατασκευή λαβών τελετουργικών στιλέτων που ονομάζονται jambiya. Η ζήτησή τους εκτινάχθηκε τη δεκαετία του 1970 και συνοδεύτηκε με πτώση του πληθυσμού του Μαύρου ρινόκερου κατά 96%.
Συμπεριφορά
Οι Μαύροι ρινόκεροι είναι κυρίως μοναχικά ζώα με εξαίρεση την περίοδο αναπαραγωγής. Οι μητέρες με τα μικρά συγκεντρώνονται επίσης σε ομάδες για μικρές περιόδους. Τα αρσενικά δεν είναι όσο κοινωνικά είναι τα θηλυκά αν και μερικές φορές επιτρέπουν κοντά τους την παρουσία άλλων ρινόκερων. Οι Μαύροι ρινόκεροι δεν είναι πολύ προστατευτικοί ως προς την περιοχή κατοικίας τους και συχνά οι περιοχές τους διασταυρώνονται. Το εύρος της περιοχής αλλάζει ανάλογα με την εποχή και τη διαθεσιμότητα φαγητού και νερού. Γενικά, στις περιοχές που υπάρχει άφθονη τροφή η ακτίνα της κατοικίας είναι μικρότερη και η πυκνότητα του πληθυσμού μεγαλύτερη. Το αντίθετο συμβαίνει σε περιοχές με φτωχά αποθέματα. Στο εθνικό πάρκο του Σερενγκέτι στην Τανζανία το εύρος της περιοχής κατοικίας είναι 43 με 133 τ.χλμ. ενώ στον εθνικό δρυμό της ίδιας χώρας 2,6 με 44 τ.χλμ. Έχει επίσης παρατηρηθεί ότι οι Μαύροι ρινόκεροι τείνουν να επισκέπτονται συχνότερα περιοχές σε μεγαλύτερο υψόμετρο που καλούνται «σπίτια».
Ο Μαύρος ρινόκερος έχει τη φήμη πως είναι ιδιαίτερα επιθετικός. Οι επιθέσεις τους οφείλονται σε φόβο, σε σύγχυση και σε πανικό. Εξαιτίας της φτωχής τους όρασης επιτίθενται αν αισθανθούν απειλή. Έχουν παρατηρηθεί να επιτίθενται ακόμα και σε κορμούς δέντρων και σε σωρούς τερμιτών, όχι όμως και σε άλλους ρινόκερους. Ιδιαίτερα τα θηλυκά δεν παρουσιάζουν καμία επιθετικότητα μεταξύ τους. Οι ενήλικοι Μαύροι ρινόκεροι δεν έχουν φυσικούς εχθρούς.
Οι Μαύροι ρινόκεροι ακολουθούν τα ίδια μονοπάτια με τους ελέφαντες για να μετακινούνται από τα βοσκοτόπια εκεί όπου υπάρχουν αποθέματα νερού. Χρησιμοποιούν επίσης μικρότερα μονοπάτια μέσα στα βοσκοτόπια. Είναι αρκετά γρήγοροι και τρέχοντας, αναπτύσσουν ταχύτητες έως 56 χλμ/ώρα.
Διατροφή
Οι Μαύροι ρινόκεροι είναι χορτοφάγοι και τρώνε φύλλα, κλαδιά και βλαστάρια φυτών, ακανθώδεις θάμνους και φρούτα. Είναι γνωστό ότι καταναλώνουν 220 διαφορετικά είδη φυτών. Σε περιόδους ξηρασίας μπορούν να ζήσουν μέχρι και 5 ημέρες χωρίς νερό.
Αναζητούν την τροφή τους νωρίς το πρωί και το απόγευμα. Τις πιο θερμές ώρες της ημέρας ξεκουράζονται, κοιμούνται ή κυλιούνται στη λάσπη. Η λάσπη τους βοηθάει να διατηρούν χαμηλή τη θερμοκρασία του σώματος και τους προστατεύει από τα παράσιτα. Νερό πίνουν αργά το απόγευμα.
Επικοινωνία
thumb|200px|Μαύρος ρινόκερος σε ζωολογικό κήπο της Ζυρίχης. Οι Μαύροι ρινόκεροι χρησιμοποιούν πολλά είδη επικοινωνίας. Εξαιτίας της φτωχής τους όρασης και της μοναχικής τους φύσης, συχνά χρησιμοποιούν την όσφρηση για να εντοπίσουν άλλους ρινόκερους. Μέσω της οσμής των ούρων και των κοπράνων μπορούν να καταλάβουν ποιος ρινόκερος βρίσκεται σε μία περιοχή. Ρινόκεροι έχουν επίσης παρατηρηθεί να αφήνουν σημάδι με το κέρατο ή το κεφάλι τους σε κορμούς δέντρων που ανήκουν στην περιοχή τους.
Οι Μαύροι ρινόκεροι παράγουν μία ποικιλία ήχων σε διαφορετικές περιπτώσεις. Οι ήχοι αυτοί μπορούν να δηλώνουν θυμό, προειδοποίηση κινδύνου, "καλωσόρισμα" σε έναν άγνωστο ρινόκερο, φόβο ή ακόμα και πανικό. Ένα ξεφύσιμα είναι ο συνηθισμένος τρόπος με τον οποίο τα αρσενικά και τα θηλυκά χαιρετιούνται όταν συναντιούνται.
Η γλώσσα του σώματος είναι λιγότερο σημαντική στην επικοινωνία. Όταν ένας αρσενικός ρινόκερος είναι θυμωμένος εκδηλώνει νευρική συμπεριφορά. Η υψωμένη ουρά μπορεί να δηλώνει περιέργεια, ταραχή, ή ερωτική ένταση. Τα ανασηκωμένα αυτιά δηλώνουν περιέργεια, ενώ τα επίπεδα, θυμό.
Αναπαραγωγή
thumb|left|180px|Μαύροι ρινόκεροι σε ζωολογικό κήπο της Τσεχίας. Οι ενήλικοι ρινόκεροι είναι κυρίως μοναχικοί με εξαίρεση την περίοδο αναπαραγωγής. Οι γεννήσεις τείνουν να συμβαίνουν προς το τέλος της εποχής των βροχών, όταν το περιβάλλον είναι πιο ξηρό.
Όταν ένας αρσενικός ανακαλύψει τα ίχνη ενός θηλυκού, τα σκεπάζει με κοπριά ώστε να μην μπορεί να τα εντοπίσει άλλος αρσενικός ρινόκερος. Οι ρινόκεροι μένουν μαζί από 2-3 ημέρες μέχρι και εβδομάδες και ζευγαρώνουν πολλές φορές κάθε μέρα.
Η περίοδος κύησης διαρκεί 15 με 16 μήνες. Τα μικρά ζυγίζουν 35-50 κιλά κατά τη γέννα και μετά από τρεις ημέρες μπορούν να ακολουθούν τη μητέρα τους. Ο απογαλακτισμός συμβαίνει σε ηλικία περίπου 2 ετών. Τα μικρά μένουν με τη μητέρα τους 2-3 χρόνια μέχρι να γεννηθούν οι επόμενοι απόγονοι, ενώ κινδυνεύουν από τις ύαινες και τα λιοντάρια. Τα θηλυκά είναι σεξουαλικά ώριμα σε ηλικία 5-7 ετών και τα αρσενικά σε ηλικία 7-8 ετών. Το προσδόκιμο διαβίωσης για έναν Μαύρο ρινόκερο που ζει κάτω από φυσιολογικές συνθήκες είναι 35-50 έτη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρινοκερωτίδες Κατηγορία:Θηλαστικά της Αφρικής
Ευγένιος Σπαθάρης
Ο Ευγένιος Σπαθάρης (Κηφισιά Αττικής, 2 Ιανουαρίου 1924 - Αθήνα, 9 Μαΐου 2009) ήταν Έλληνας καλλιτέχνης του ελληνικού θεάτρου σκιών, ένας από τους πιο σημαντικούς καραγκιοζοπαίχτες και ζωγράφος.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Κηφισιά στις 2 Ιανουαρίου 1924.
Ήταν γιός και συνεχιστής του Σωτήρη Σπαθάρη όπου ξεκίνησε στις αρχές του '40 να κάνει παραστάσεις και αναδείχτηκε ως ο πιο σημαντικός Έλληνας καραγκιοζοπαίχτης.
Από τότε, έδωσε πληθώρα παραστάσεων, τόσο στην Ελλάδα όσο και σε χώρες του εξωτερικού, συμμετέχοντας σε διεθνή φεστιβάλ και συνέδρια ειδικά για το θέατρο σκιών. Παρουσίασε πολλά έργα με ήρωα τον Καραγκιόζη, τόσο ως άψυχο υλικό (φιγούρες ηρώων), όσο και σε έμψυχη (ζωντανή) παράσταση με ηθοποιούς, στο Κρατικό Θέατρο Β. Ελλάδος, στο «Ελληνικό Χορόδραμα», στο Θέατρο Χατζώκου (Θεσσαλονίκη), στο Θέατρο Συντεχνίας κ.α. με τις παραστάσεις «Το ταξίδι», «Το καταραμένο φίδι», «Ο δικτάτορας», «Ο Αλέκος με τα κυδώνια» κ.ά.
Το 1970 κυκλοφόρησε 13 εικονογραφημένα τεύχη (των 2 δρχ. έκαστο) με μαυρόασπρες φιγούρες και έγχρωμο εξώφυλλο. Ενώ το 1979 παρουσιάστηκε από τις εκδόσεις Νεφέλη το επιτυχημένο βιβλίο του «Ο Καραγκιόζης των Σπαθάρηδων» με εφτά έργα και εφτά περιλήψεις (τα τέσσερα δικά του και τα τρία του πατέρα του Σωτήρη). Από το 1962 κυκλοφόρησαν 10 έργα του σε δίσκους 45 στροφών από την His Master's Voice, ενώ ακολούθησαν άλλοι 2 δίσκοι 33 στροφών από τη Μinos-EMI αρχές της δεκαετίας του '80, και άλλες έξι παραστάσεις σε 6 αντίστοιχα CD από τη Legend το 2002.
Το 1950 ο Ευγένιος πραγματοποιεί την πρώτη του συμμετοχή σε κινηματογραφική ταινία, στο Πικρό Ψωμί του Γρηγόρη Γρηγορίου. Έπαιξε έργα του στην κρατική τηλεόραση από το 1966 μέχρι το 1992. Κάποια από τα έργα του αυτά κυκλοφορούσαν μέχρι και τα μέσα της δεκαετίας του '90 σε βιντεοκασέτες, ενώ τις ημέρες του θανάτου του ξεκίνησε συμπτωματικά η κυκλοφορία τους σε DVD.
Το 1952 παντρεύτηκε τη Φανή. Κουμπάρος τους ήταν ο γνωστός ζωγράφος Γιάννης Τσαρούχης.
Ζωγραφική
Από το 1949 επιδίδεται και στη ζωγραφική, παρουσιάζοντας το έργο του σε 35 εκθέσεις - ομαδικές και ατομικές - με ευδιάκριτα τα υφολογικά στοιχεία της σχέσης τού λαϊκού δημιουργού τού θεάτρου σκιών με τον "ναΐφ" ζωγράφο. Προλογίζοντας ατομική έκθεσή του στην Αθήνα το 1983 ο ποιητής και αισθητικός της τέχνης Ευάγγελος Ανδρέου, σημείωσε: ''Με χέρι ανάλαφρο, με εύφορη φαντασία και με γνήσια λαϊκή επιτηδειότητα, πετυχαίνει να προσδώσει στο έργο του, την αίσθηση του «παραμυθιού». Πρόκειται για ένα «παραμύθι» που γονιμοποιεί τη σχέση μας με τις ρίζες, που αναβιώνει με τρόπο χαρμόσυνο, νεανικό, φρέσκο, σχεδόν παιδικό, ιστορικούς θρύλους, που, με μια κουβέντα, μας καθοδηγεί στον πατροπαράδοτο, γενναίο και συχνά λυρικό «εθνικό βίο».''
Διακρίσεις
Τιμήθηκε με το Βραβείο Ρώμης (1962), με το Α' Μετάλλιο του Πρίγκιπα του Μοντ, το Α' Βραβείο Πολωνίας (1978), το Α' Μετάλλιο Τοσκανίνι (Ιταλία) το 1978 κ.α. Τέλος, το 2007 τιμήθηκε ιδιαίτερα από το ελληνικό υπουργείο Πολιτισμού για τη μεγάλη του προσφορά στο καλλιτεχνικό αυτό είδος, για το οποίο του αναγνωρίστηκε ο τίτλος του μεγάλου δασκάλου.
Το 1991 ιδρύθηκε το Σπαθάρειο Μουσείο Θεάτρου Σκιών Δήμου Αμαρουσίου, το οποίο λειτουργεί συστηματικά από το 1996, με στόχο την προβολή του θεάτρου σκιών και του καραγκιόζη. Διευθύντρια του είναι η κόρη του Μένια.
Θάνατος
Στις 6 Μαΐου του 2009 και ενώ βρισκόταν στο Ινστιτούτο Γκαίτε Αθηνών για να παραστεί σε εκδήλωση προς τιμήν του, έχασε την ισορροπία του και έπεσε από σκάλες, με αποτέλεσμα να υποστεί πολλά κατάγματα και να δημιουργηθεί σοβαρό αιμάτωμα στον εγκέφαλο, με την κατάστασή του να χαρακτηριστεί ως κρίσιμη. Τελικά, στις 9 Μαΐου, ύστερα από τρεις ημέρες νοσηλείας απεβίωσε, σε ηλικία 85 ετών. Η σορός του εξετέθη σε λαϊκό προσκύνημα στο Σπαθάρειο Μουσείο Θεάτρου Σκιών και η κηδεία έγινε στις 13 Μαΐου του 2009, στο Μαρούσι,με δημόσια δαπάνη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες καλλιτέχνες Κατηγορία:Καραγκιοζοπαίκτες
Ύλη Βοιωτίας
Η Ύλη (Ὕλην) αναφέρεται ότι ήταν αρχαία Βοιωτική πόλη, χτισμένη στα ανατολικά της λίμνης Υλίκης κοντά στην πόλη Πετεών. Αναφέρεται από τον Όμηρο ως μία από τις Βοιωτικές πόλεις που συμμετείχαν στην Τρωική εκστρατεία. Δεν διασώζονται σήμερα κανένα απο τα ερείπια της πόλης. Η πόλη ανήκε στην επικράτεια της Θήβας.
Παραπομπές
Κατηγορία:πόλεις της αρχαίας Βοιωτίας
31η Μεραρχία Γρεναδιέρων Εθελοντών SS
Η 31η Μεραρχία Γρεναδιέρων Εθελοντών SS ήταν μία μεραρχία των Waffen-SS που δημιουργήθηκε και έδρασε στα τελευταία στάδια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου.
Δημιουργία, δράση
Η 31η Μεραρχία Γρεναδιέρων Εθελοντών SS δημιουργήθηκε το Σεπτέμβριο του 1944 από Γερμανούς, Ούγγρους και Volksdeutsche (Γερμανούς ομογενείς), κυρίως από την περιοχή της Μπάτσκα (Bačka) και τη μαριονέτα των ναζί "Προτεκτοράτο Βοημίας-Μοραβίας" (σημερινή Τσεχία). Το βασικό προσωπικό της μεραρχίας προερχόταν από τη 23η Ένοπλη Ορεινή Μεραρχία των SS Kama, η οποία είχε διαλυθεί κατ' εντολή του Εθνικού Ηγέτη (Reichsführer) των SS Χάινριχ Χίμλερ περί τον Οκτώβριο του 1944.
Λόγω της απελπιστικής κατάστασης που είχε διαμορφωθεί για τους Γερμανούς στο Ανατολικό μέτωπο, η μεραρχία μεταφέρθηκε στο μέτωπο της Ουγγαρίας, την οποία οι Σοβιετικοί απειλούσαν άμεσα, το Νοέμβριο του 1944. Εκεί, στρατιώτες της μεραρχίας πιθανώς να αναμίχθηκαν σε εκτελέσεις Εβραίων που δούλευαν ως είλωτες σε ορυχεία.
Πηγές
Κατηγορία:Μεραρχίες των Waffen-SS
Φωτιά (άλμπουμ)
Φωτιά είναι ο τίτλος του 11ου άλμπουμ της Άννας Βίσση. Ο δίσκος κυκλοφόρησε σε Ελλάδα και Κύπρο στις 12 Δεκεμβρίου 1989 από την CBS και έγινε πλατινένιος.
Πληροφορίες
Το κλιπ του τραγουδιού "Μπαλωματάκι" γυρίστηκε στο Μαρόκο, ενώ τα γυρίσματα του κλιπ για το "Ουαί Κι Αλίμονο" πραγματοποιήθηκαν στη Μύκονο.
Στίχοι & Μουσική
Ο δίσκος περιλαμβάνει δέκα τραγούδια σε μουσική και στίχους του Νίκου Καρβέλα.
Βίντεο κλιπ
Οπτικοποιήθηκαν τα τραγούδια Φωτιά, Ψεύτικα, Ουαί Κι Αλίμονο, Μπαλωματάκι και Καπνίζω.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δισκογραφία της Άννας Βίσση Κατηγορία:Άλμπουμ του 1989
Χερφέλγιε Μπόλντκλουμπ
Η Χερφέλγιε Μπόλντκλουμπ ήταν μια ποδοσφαιρική ομάδα από το προάστιο Χερφέλγιε της δανικής πόλης Κέγιε. Ιδρύθηκε το 1921. Έδρα της ομάδας ήταν το Herfølge Stadion. Έχει κατακτήσει ένα Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Δανίας (1999-00). Το 2009 ενοποιήθηκε με την Κέγιε ΜΚ δημιουργώντας την ΧΜ Κέγιε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1921 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Δανίας
Αγία Μαρίνα Σίφνου
Η Αγία Μαρίνα είναι οικισμός της Σίφνου. Διοικητικά υπάγεται στην τοπική κοινότητα Αρτεμώνα, του δήμου Σίφνου, της περιφερειακής ενότητας Μήλου, στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Μήλου του νομού Κυκλάδων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νήσων Αιγαίου Πελάγους.
Γεωγραφία
Η Αγία Μαρίνα είναι παραθαλάσσιος οικισμός στη Δ.ΒΔ. Σίφνο. Βρίσκεται στο βόρειο τμήμα του όρμου των Καμαρών, απλωμένη από το επίπεδο της θάλασσας μέχρι ψηλότερα προς τα ανατολικά, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 20. Απέχει περίπου 6 χλμ. ΒΔ. της Απολλωνίας.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1928 και, με τις ονομασίες Καμαρών και Καμάρες, πέρασε διαδοχικά από τους νομούς Κυκλάδων, Χανίων, Αττικοβοιωτίας και πάλι Κυκλάδων. Το 1964 πήρε την σημερινή του ονομασία, Αγία Μαρίνα. Με το ΦΕΚ 156Α 30/07/1997, αποσπάστηκε από την κοινότητα Αρτεμώνα και προσαρτήθηκε στον δήμο Σίφνου.
Γενικά στοιχεία
Η Αγία Μαρίνα αποτελεί την φυσική συνέχεια του λιμανιού των Καμαρών, αν και έχει το δικό της «χρώμα», ιδιαίτερα το ανατολικό της τμήμα, προς το βουνό. Οι ντόπιοι την αναφέρουν και ως «Πέρα Πάντα» και στην περιοχή του οικισμού βρίσκονται τα περίφημα εργαστήρια αγγειοπλαστικής της Σίφνου. Παλαιότερα, τα καμίνια που χρησιμοποιούνταν για το ψήσιμο των κεραμικών ήσαν πάρα πολλά και, σήμερα, είναι ακόμη εμφανή τα ίχνη τους.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά της Σίφνου
Μπαρίς Νουμέροφ
Ο Μπαρίς Βασίλιεβιτς Νουμέροφ (ρωσ. Борис Васильевич Нумеров, 29 Ιανουαρίου 1891 – 13 Σεπτεμβρίου 1941;) ήταν Ρώσος αστρονόμος, τοπογράφος και γεωφυσικός. Γεννήθηκε στο Λυουμπάν κοντά στο Νόβγκοροντ. Δημιούργησε μόνος του διάφορα αστρονομικά όργανα και ορυκτολογικά εργαλεία, καθώς και αλγορίθμους και μεθόδους που φέρουν το όνομά του. Υπήρξε μέλος της Σοβιετικής Ακαδημίας Επιστημών, παρατηρητής στο Αστεροσκοπείο του Πούλκοβο από το 1913 ως το 1915, αστρονόμος στο αστεροσκοπείο του πανεπιστημίου του Λένινγκραντ από το 1915 ως το 1925, διευθυντής του Κεντρικού Παρατηρητηρίου Γεωφυσικής το 1926 και το 1927, και Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Λένινγκραντ από το 1924 ως το 1937).
Το 1936 ο Νουμέροφ επισκέφθηκε το εργαστήριο του Γουάλας Έκερτ στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια με σκοπό να εφαρμόσει την τεχνολογία των διάτρητων καρτελών στην «αστρική έρευνα» στο δικό του εργαστήριο στο Πανεπιστήμιο του Λένινγκραντ.
Τον Οκτώβριο 1936 ο Νουμέροφ συνελήφθη και καταδικάσθηκε σε 10 χρόνια σκληρών καταναγκαστικών έργων (αυτό εντάσσεται στους λεγόμενους «διωγμούς του Πούλκοβο», στους οποίους πολλοί αστρονόμοι υπέφεραν διώξεις). Είχε κατηγορηθεί για κατασκοπεία για λογαριασμό της Γερμανίας. Η βάση της κατηγορίας αυτής ήταν το γεγονός ότι Γερμανοί αστρονόμοι είχαν ονομάσει έναν αστεροειδή προς τιμή του (βλ. παρακάτω). Πιστεύεται ότι εκτελέσθηκε μαζί με άλλους πολιτικούς κρατούμενους τον Σεπτέμβριο 1941 στη φυλακή του Αριόλ της Ρωσίας πριν την κατάληψη της πόλεως από τους Γερμανούς. Το 1957 η μνήμη του αποκαταστάθηκε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρώσοι Κατηγορία:Ρώσοι αστρονόμοι Κατηγορία:Σοβιετικοί αστρονόμοι Κατηγορία:Ρώσοι εφευρέτες Κατηγορία:Τοπογράφοι
Νίνο Ρότα
Ο Νίνο Ρότα (Giovanni "Nino" Rota Rinaldi, 3 Δεκεμβρίου 1912 - 10 Απριλίου 1979) ήταν Ιταλός συνθέτης. Έχει γίνει γνωστός για την μουσική που έγραψε για την ταινία Ο Νονός, αλλά και για την μακροχρόνια συνεργασία του με τον Φεντερίκο Φελίνι.
Γεννημένος στο Μιλάνο από γονείς μουσικούς, άρχισε από μικρή ηλικία τις σπουδές του στο ωδείο της πόλης. Μετά από λίγα χρόνια ο δάσκαλος του τον έπεισε να πάει για σπουδές στην Φιλαδέλφεια των Ηνωμένων Πολιτειών, κάτι που ο ίδιος έπραξε. Εκεί έμεινε για τρία χρόνια όπότε επέστρεψε στην Ιταλία.
Την πρώτη μουσική για ταινία έγραψε το 1933 για το Treno Popolare του Ραφαέλο Ματεράτσο. Μετά από περίπου 20 χρόνια γνώρισε τον Φεντερίκο Φελίνι και από εκεί ξεκινάει μια συνεργασία που κράτησε για περίπου 30 χρόνια. Έγραψε μουσική για ταινίες όπως το "Λα Στράντα", το Γλυκιά ζωή", το "8 1/2", το "Βατερλώ" , το "Ρωμαίος και Ιουλιέτα" και για τον "Νονό".
Τιμήθηκε με Όσκαρ για τη μουσική του στον Νονό ΙΙ το 1975.
Έχει γράψει μουσική για πάνω από εκατό ταινίες αλλά και για δέκα όπερες, πέντε μπαλέτα και αρκετές συμφωνικές συνθέσεις.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Καλύτερης Πρωτότυπης Μουσικής Κατηγορία:Ιταλοί συνθέτες μουσικής ταινιών
MW
Η συντομογραφία λατινικών χαρακτήρων MW ή mW (στην αγγλική γλώσσα προφέρεται εμ-ντάμπλγιου) ή μW μπορεί να αναφέρεται :
Μίδεια (μυθολογία)
Η Μίδεια σύμφωνα με την μυθολογία ήταν νύμφη της Βοιωτίας. Δεν πρέπει να συγχέεται με την Μήδεια. Απέκτησε με τον Ποσειδώνα έναν γιο, τον Ασπληδόνα, οικιστή της ομώνυμης πόλης των Μινύων, βόρεια του Ορχομενού. Η βοιωτική πόλη Λεβάδεια, που βρισκόταν στην θέση της σημερινής Λιβαδειάς έφερε στο παρελθόν το όνομα της νύμφης. Μετονομάστηκε σε Λεβάδεια με την άφιξη και την εγκατάσταση νέων κατοίκων στην πόλη με αρχηγό τον Λέβαδο
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Βοιωτοί Κατηγορία:Αρχαία Βοιωτία Κατηγορία:Ελληνική μυθολογία Κατηγορία:Λιβαδειά Κατηγορία:Νύμφες της ελληνικής μυθολογίας
Γενικό Κυβερνείο της Βαρσοβίας
Το Γενικό Κυβερνείο της Βαρσοβίας (γερμανικά: Generalgouvernement Warschau) ήταν διοικητική αστική περιφέρεια που δημιουργήθηκε από τη Γερμανική Αυτοκρατορία στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Περιλάμβανε το βορειοδυτικό μισό της πρώην υπό ρωσικής κυριαρχίας Πολωνίας του Συνεδρίου.
Παρόλο που το έδαφος αρχικά αποτελούσε τμήμα της στρατιωτικής διοίκησης Ober Ost υπό την εξουσία του Στρατηγού Έριχ Λούντεντορφ, μετά τις στρατιωτικές προόδους των Κεντρικών Δυνάμεων στην φθινοπωρινή επίθεση του 1915 το έδαφος περιήλθε σε ξεχωριστή διοίκηση τον Οκτώβριο. Συνέχισε να υπάρχει ακόμη και μετά τη μετέπειτα δημιουργία ενός μικρού Βασιλείου της Πολωνίας, ένα κράτος-μαριονέτα των Κεντρικών Δυνάμεων. Ο γενικός κυβερνήτης της, Χανς Χάρτβιχ φον Μπέζελερ, κατείχε το αξίωμά καθ΄ όλη τη διάρκεια της ύπαρξης της περιφέρειας. Η έδρα του Γενικού Κυβερνείου λειτουργούσε στο Βασιλικό Κάστρο της Βαρσοβίας, ενώ η έδρα του γενικού κυβερνήτη ήταν στο Παλάτι Μπελβέντερ στη Βαρσοβία.
Στα νότια του Γενικού Κυβερνείου βρισκόταν μια αντίστοιχη περιφέρεια υπό τον αυστροουγγρικό έλεγχο, το Στρατιωτικό Κυβερνείο του Λούμπλιν.
Στις 18 Οκτωβρίου 1916 εισήχθη κοινή διοίκηση για τις δύο περιφέρειες της πρώην Πολωνίας του Συνεδρίου, με έναν Γερμανό δημόσιο υπάλληλο, τον Βόλφγκανγκ φον Κρις, που διορίστηκε ως ο πρώτος αρχηγός της προτεινόμενης διοίκησης. Στις 9 Δεκεμβρίου, ο Κρις ίδρυσε μια πολωνική κεντρική τράπεζα, η οποία εξέδωσε ένα νέο νόμισμα, το πολωνικό μάρκο (Marka polska).
Κατά τη διάρκεια της κατοχής, οι γερμανικές αρχές στρατολόγησαν τους Πολωνούς σε καταναγκαστική εργασία για να αντικαταστήσουν τους Γερμανούς εργάτες που είχαν στρατευτεί.
Γενικοί Κυβερνήτες
Αρχηγοί της Κοινής Διοίκησης:
δεξιά|μικρογραφία| 10 [[Πολωνικό μάρκο|πολωνικά μάρκα, 1917]]
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία της Πολωνίας κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Ιστορία της Γερμανικής Αυτοκρατορίας κατά την διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Πολιτική του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Στρατιωτικές κατοχές στην Πολωνία Κατηγορία:Πρώην κράτη της Ευρώπης