cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Απελευθέρωση των Πατρών
Απελευθέρωση
Προς το τέλος της Ελληνικής Επανάστασης η Ρωσία βρέθηκε σε πόλεμο με την Οθωμανική Αυτοκρατορία και ως επακόλουθο οι Γάλλοι πραγματοποίησαν την Εκστρατεία του Μοριά υπό τον στρατάρχη Μαζών. Αφότου στην Διάσκεψη του Λονδίνου το καλοκαίρι του 1828, έγινε η πρόταση αποστολής συμμαχικού στρατού και συνεργασίας τους με τις ελληνικές δυνάμεις για την εκδίωξη των Τούρκων και με τον κυβερνήτη της Ελλάδος Ιωάννη Καποδίστρια με υπόμνημα του να την αποδέχεται και τελικά να επικυρώνεται, στις 30 Αυγούστου του 1828 ο Μαζών αποβιβάστηκε στην Πελοπόννησο και συγκεκριμένα στο Πεταλίδι Μεσσηνίας ξεκινώντας την Εκστρατεία με στρατιωτική δύναμη 13-15.000 άνδρες. thumb|right|230px|Άποψης του κάστρου της Πάτρας (1829) Στις 3 Οκτωβρίου (ή στις 4 Οκτωβρίου) η 3η Γαλλική Μεραρχία με επικεφαλής τον Γάλλο Στρατηγό Σνάιντερ αποβιβάστηκε στην περιοχή του Αγίου Ανδρέα στην Πάτρα.
Την επόμενη μέρα στην Άνθεια, κοντά στην παλιά Πάτρα, όπου στρατοπέδευσε ο Σνάιντερ, τον επισκέφτηκε μια αντιπροσωπεία από τον Τούρκο Φρούραρχο της Πάτρας, Χατζή Αβδούλ Αγά. Στην συνάντηση αυτή ζητήθηκε η παράδοση του κάστρου και οι Τούρκοι έλαβαν χρόνο ώστε να διαβιβάσουν το αίτημα. Πέρασαν δύο μέρες με τους Τούρκος να φαίνεται να μην σκοπεύουν να το παραδώσουν το κάστρο στους Γάλλους και αυτό είχε ως αποτέλεσμα την 7η Οκτώβρη την προώθηση στρατιωτικών δυνάμεων ενδότερα στην πόλη ώστε να πολιορκηθεί. Δόθηκε εικοσιτετράωρη προθεσμία τους Τούρκους ώστε να συνθηκολογήσουν και προς το βράδυ γαλλικές δυνάμεις αναπτύχθηκαν στις παρυφές του κάστρου με σκοπό να κάνουν έφοδο. Μετά από λίγη ώρα τελικά οι Τούρκοι άνοιξαν τις πύλες του κάστρου και παραδόθηκαν.
Έτσι αναγκάστηκαν οι οικογένειες των Τούρκων και των Αιγυπτίων να φύγουν.
Στην συνθήκη της παράδοσης, αναφερόταν και η παράδοση του κάστρου του Ρίου, ωστόσο 800 περίπου Τούρκοι που δεν δέχτηκαν τη συνθηκολόγηση μετέβησαν εκεί και οχυρώθηκαν. Ξαφνικά, στις 22 του Οκτώβρη, ξεχώρισαν καινούρια καράβια που έρχονταν προς την Πάτρα. Τα καράβια ήταν γαλλικά από το Ναβαρίνο και μετέφεραν 1.500 άντρες με σκοπό να πολιορκήσουν το κάστρο. Έπειτα από στενή πολιορκία, το κάστρο τελικά παραδόθηκε.
Η ελεύθερη Πάτρα
Αμέσως μετά την απελευθέρωση, η πόλη ήταν ερειπωμένη. Κτίρια κατεστραμμένα, ερείπια παντού και εκτάσεις ακαλλιέργητες, τίποτα δεν θύμιζε το παρελθόν της. Η καταστροφή που είχε γνωρίσει τα χρόνια της Επανάστασης ήταν τεράστια. Σιγά, σιγά άρχισαν να κατεβαίνουν ομαδικά από τα γύρω βουνά Μωραΐτες, αλλά και Ζακυνθινοί, Κερκυραίοι, Λευκαδίτες, Κεφαλλονίτες, Ιθακιώτες καθώς επίσης Ηπειρώτες και Μεσολογγίτες. Ξεκίνησαν να φτιάχνουν την ερειπωμένη πόλη και όλο και περισσότεροι άνθρωποι σταδιακά εγκαταστάθηκαν σ’ αυτήν. Αυτό ήταν το ξεκίνημα της σύγχρονης Πάτρας.
Το 1829 ο τότε κυβερνήτης της Ελλάδας, Ιωάννης Καποδίστριας υιοθέτησε ένα πολύ φιλόδοξο πολεοδομικό σχέδιο το οποίο συνέταξε ο πολεοδόμος Σταμάτης Βούλγαρης. Το σχέδιο δεν υλοποιήθηκε μέχρι τα μέσα του 19ου αιώνα και τότε μόνο ύστερα από μεγάλες προσαρμογές ώστε να ανταποκρίνεται στα συμφέροντα των ισχυρών κτηματιών. Η Πάτρα αναπτύχθηκε ως το δεύτερο μεγαλύτερο αστικό κέντρο της χώρας μετά την Αθήνα στα τέλη του 19ου αιώνα και αποτέλεσε το κύριο εξαγωγικό λιμάνι για την αγροτική παραγωγή της Πελοποννήσου.
Η 4η Οκτωβρίου συμπίπτει με την απελευθέρωση της Πάτρας και από τις δυνάμεις κατοχής το 1944 και αποτελεί κοινή ημερομηνία μνήμης για την πόλη και την τοπική κοινωνία.
Παραπομπές
<References/>
Διαβάστε επίσης
Απελευθερωση
Θεέ μου, βοήθησε με να επιζήσω από αυτόν τον θανάσιμο έρωτα
Η απεικόνιση με την ονομασία Θεέ μου, βοήθησε με να επιζήσω από αυτόν τον θανάσιμο έρωτα (ρωσικά: Господи! Помоги мне выжить среди этой смертной любви, γερμανικά: Mein Gott, hilf mir, diese tödliche Liebe zu überleben), μερικές φορές επίσης γνωστό στα γερμανικά ως το αδελφικό φιλί (Bruderkuss), είναι ένα από τα διασημότερα γκράφιτι στο τείχος του Βερολίνου, γνωστό για την οξεία, σατιρική απεικόνιση του. Δημιουργήθηκε το 1990, και απεικονίζει τους Λεονίντ Μπρέζνιεφ (γενικό γραμματέα της ΕΣΣΔ) και τον Έριχ Χόνεκερ (αρχιγραμματέα της Ανατολικής Γερμανίας) να ανταλλάσουν θερμό φιλί.
Η απεικόνιση βασίζεται σε πραγματικό περιστατικό κατά την επίσκεψη του Μπρέζνιεφ στις 7 Οκτωβρίου το 1979 στο ανατολικό Βερολίνο και την συνάντηση του με τον Χόνεκερ για τον εορτασμό της επετείου της εγκαθίδρυσης του κομμουνισμού στην Ανατολική Γερμανία, και την υπογραφή εμπορικών συμφωνιών, όπου κατά τον τυπικό σοσιαλιστικό συντροφικό ασπασμό μεταξύ τους οι 2 τους έμοιαζαν σαν να φιλιούνται παθιασμένα στο στιγμιότυπο που φωτογραφήθηκαν.
Μια παρόμοια απεικόνιση ακολουθώντας το ίδιο πρότυπο, δημιουργήθηκε το 2016 στο Μπρίστολ του Ηνωμένου Βασιλείου όπου στην εκδοχή αυτή φιλιούνται ο Βλαντιμίρ Πούτιν (πρόεδρος της Ρωσίας) και ο Ντόναλντ Τραμπ (πρόεδρος των ΗΠΑ).
Παραπομπές
Κατηγορία:Γκράφιτι Κατηγορία:Βερολίνο
Αντιόχεια (η προς Πύραμο)
Το 256 π.χ. πολιορκήθηκε από τον Σαπώρ Α΄ και ίσως την κατέλαβε. Εκείνη την περίοδο ο Σαπώρ προσπαθούσε να αποσπάσει εδάφη από την ρωμαϊκή αυτοκρατορία.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1910
Το Θ΄ Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών, με διοργανωτή τον ΣΕΓΑΣ, διεξήχθη στο Παναθηναϊκό Στάδιο από τις 22 ως τις 24 Απριλίου 1910. Στις 25 Απριλίου έγιναν οι απονομές και κάποια αναβληθέντα αγωνίσματα. Ο πολυνίκης Πανελλήνιος Γ.Σ. κατέκτησε το επαμειβόμενο τρόπαιο της Νίκης του Παιωνίου, διότι υπολογίστηκαν και οι αγώνες της ελληνορωμαϊκής πάλης. Αργότερα αναθεωρήθηκε η άποψη αυτή, γι'αυτό ως πρωταθλητής Ελλάδος στίβου 1910 καταγράφεται ο Εθνικός Γ.Σ. ως πολυνίκης στα καθαρά στιβικά αγωνίσματα. Δόθηκαν βραβεία στους τρεις πρώτους κάθε αγωνίσματος: μετάλλιο, δίπλωμα και κλαδί δάφνης. Ταυτόχρονα έγινε το Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών, στο οποίο νικητής αναδείχθηκε ο Εθνικός Γ.Σ. και κατέκτησε το επαμειβόμενο κύπελλο του βασιλιά της Ιταλίας Βίκτωρος Εμμανουήλ.
Χρονικό των αγώνων
Λίγες εβδομάδες ενωρίτερα, στις 5-7 Μαρτίου είχαν διεξαχθεί στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου οι Πανελλήνιοι - Παναιγύπτιοι Αγώνες, με διοργανωτή τον ΣΕΓΑΣ και τον Όμιλο Φιλάθλων Αλεξανδρείας, οι οποίοι είχαν χαρακτήρα πανελλήνιου πρωταθλήματος, διότι μετείχαν 30 ελληνικά σωματεία με 230 αθλητές περίπου από την Ελλάδα, την Αίγυπτο και υπόλοιπους τους Έλληνες της διασποράς: Μικρασία, Κωνσταντινούπολη, Κύπρος.
Επεισοδιακή απονομή
Στα αγώνισματα συμπεριλήφθηκε η ελληνορωμαϊκή αλλά δεν διεξήχθη η άρση βαρών και η αναρρίχηση. Η μάχη για την κατάκτηση της πρώτης θέσης ανάμεσα στον Πανελλήνιο και τον Εθνικό Γ.Σ. υπήρξε συναρπαστική και κάποιες φορές επεισοδιακή. Ως την τελευταία ημέρα προηγείτο ο Εθνικός με 9 νίκες και μετά τα αποτελέσματα της πάλης οι δύο σύλλογοι ήταν ισόπαλοι. Απέμενε η ολοκλήρωση του αθλητικού πεντάθλου που διεξήχθη το πρωί της 25ης Απριλίου, στο οποίο ο Τσικλητήρας του Πανελληνίου υπερτέρησε του Δώριζα του Εθνικού με έναν μόλις πόντο διαφορά και ταυτόχρονα έδωσε τον τίτλο του πολυνίκη στο σύλλογο της Κυψέλης για 7η συνεχόμενη φορά:
Η απονομή των βραβείων ήταν επεισοδιακή. Με την έναρξη της τελετής απονομής, οι αθλητές του Εθνικού Γ.Σ. αποχώρησαν επιδεικτικά και δεν προσήλθαν να παραλάβουν τα βραβεία τους. Κατά την αποχώρησή τους ορισμένοι εκδήλωσαν προκλητική συμπεριφορά προς τους αθλητές του Πανελληνίου που ανάγκασαν το φρούραρχο του Σταδίου Φραγκούδη να στείλει τη φρουρά για να μην υπάρξει συνέχεια. Μετά την απονομή της Νίκης του Παιωνίου στον πολυνίκη Πανελλήνιο ακολούθησε ο καθιερωμένος πανηγυρισμός στους αθηναϊκούς δρόμους και γιορτή στο γυμναστήριο του συλλόγου.
Μεταγενέστερα αναθεωρήθηκε η απόφαση αυτή. Από τον υπολογισμό των πρώτων νικών αφαιρέθηκε η πάλη και πρωταθλητής στίβου 1910 θεωρείται ο Εθνικός Γ.Σ. με 9 νίκες στα καθαρά στιβικά αγωνίσματα.
Ποδοσφαιρικός αγώνας
Την Κυριακή 24 Απριλίου, στο Ποδηλατοδρόμιο Πειραιά (σημερινό Στάδιο Καραϊσκάκη), στις 8.30 το πρωί ο Ποδοσφαιρικός Όμιλος Αθηνών (ο μετέπειτα Παναθηναϊκός) διοργάνωσε "ανεπίσημον αγώνα ποδοσφαιρίσεως προς τιμήν των εκ Σμύρνης ελθόντων αθλητών χάριν των Πανελληνίων αγώνων" με ελεύθερη είσοδο. Στον αγώνα αυτό αντιμετώπισε ομάδα του Πανιωνίου, την οποία ενίκησε με 4-1. Μετά τον αγώνα ο πρόεδρος του Ποδοσφαιρικού Ομίλου Μαρινάκης παρέθεσε γεύμα στους αθλητές του Πανιωνίου στο "Ακταίον".
Οι νικητές
* Aθλητικό Πένταθλο: σύνθετο αγώνισμα, αναβίωση του αρχαίου πεντάθλου. Διεξήχθη για πρώτη φορά στους μεσοολυμπιακούς αγώνες του 1906 και από το 1907 εντάχθηκε στο πρόγραμμα των πανελληνίων αγώνων. Από το 1908 άρχισε να διεξάγεται σε δύο ημέρες. Το 1910 διεξήχθη σε δυο ημέρες με τα εξής αγωνίσματα κατά σειρά:
Κατάταξη
* Λείπουν τα αποτελέσματα της ελληνορωμαϊκής πάλης, ενώ για ορισμένους αθλητές δεν αναφέρεται ο σύλλογος που ανήκαν. Πολυνίκης αναδείχθηκε ο Πανελλήνιος και του απονεμήθηκε η Νίκη του Παιωνίου, διότι συνυπολογίστηκαν και οι νίκες στην πάλη, όπου ο Πανελλήνιος υπερτερούσε. Σε μεταγενέστερες λίστες πρωταθλητών στίβου ως πρωταθλητής Ελλάδος στίβου του 1910 σημειώνεται ο Εθνικός Γ.Σ. με 9 νίκες, διότι υπολογίστηκαν μόνο τα αγωνίσματα του στίβου και όχι της πάλης.
Πηγές
Ανδρων Κατηγορία:Στίβος το 1910 Κατηγορία:Διοργανώσεις στίβου στην Αθήνα
Κοινότητα Αγίου Αντωνίου Λασιθίου
μικρογραφία|424x424εσ|Η κοινότητα σε σχέση με τον δήμο. Η Κοινότητα Αγίου Αντωνίου είναι κοινότητα του Δήμου Αγίου Νικολάου στην Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1927 με το ΦΕΚ 25Α - 15/02/1927 με την απόσπαση του οικισμού Άγιος Αντώνιος από την κοινότητα Λατσίδας και τον ορισμό του ως έδρα. Εκτός από την έδρα της περιλαμβάνει και τους οικισμούς Αμυγδαλόλακκος, Ανώγεια, Κουνάλι, Τσαμπί και Φραθιάς. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:
Συνολικά η κοινότητα έχει 45 κατοίκους και εκπροσωπείται από τον πρόεδρο κ. Στέφανο Ταμπακάκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροί της:
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Αγίου Νικολάου
Μπανγκαλόρ
Η Μπανγκαλόρ (αγγλικά: Bangalore,, Bengaluru, ) είναι η πρωτεύουσα της ινδικής ομόσπονδης πολιτείας Καρνάτακα. Η πόλη έχει κτιστεί στο οροπέδιο Ντεκάν, το κεντρικό τμήμα της νότιας Ινδίας. Η Μπανγκαλόρ η τρίτη πιο πολυπληθής πόλη της Ινδίας, με 8.425.970 κατοίκους το 2011, και πέμπτη μεγαλύτερη όσον αφορά τη μητροπολιτική περιοχή. Η πόλη αναπτύσσεται στα πρότυπα των μεγάλων πόλεων της Αμερικής, με πολλούς ουρανοξύστες να δεσπόζουν στη πόλη. Είναι η δεύτερη ταχύτερα αναπτυσσόμενη πόλη της Ινδίας.
Η Μπανγκαλόρ θεωρείται η κοιτίδα της υψηλής τεχνολογίας της Ινδίας, καθώς επιστήμονες από όλη τη χώρα έρχονται στη πόλη για να εργαστούν σε αυτό το τομέα. Η πόλη φιλοξενεί πολλές επιχειρήσεις που όχι μόνο έχουν τεχνογνωσία στο τομέα της πληροφορικής και του λογισμικού, αλλά την εξάγουν στο εξωτερικό. Στη πόλη υπάρχουν επίσης και βαριές βιομηχανίες, βιομηχανίες τηλεπικοινωνιών, αεροναυπηγικής και βιομηχανίες όπλων. Στη πόλη βρίσκονται πολλά πανεπιστήμια και κέντρα έρευνας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Ινδίας
Μαμούθ Comix
Η Μαμούθ Comix (διατυπώνεται ως ΜΑΜΟΥΘ COMIX) είναι ελληνική εκδοτική εταιρεία κόμικς, που ιδρύθηκε το 1980 από τον Πάνο Κουτρουλάρη και τον Γιώργο Τσίτσοβιτς, και στεγάζεται στην Αθήνα.
Είναι από τις παλιότερες εταιρείες του χώρου στην Ελλάδα και έχει εκδώσει ένα τεράστιο πλήθος από κόμικς διαφόρων "σχολών", με μεγαλύτερη έμφαση όμως στα ευρωπαϊκά. Αποτελεί τον βασικό εκδότη στα ελληνικά της Dargaud και άλλων μεγάλων εκδοτικών οίκων και κυκλοφορεί τις ιστορίες πολλών δημοφιλών χαρακτήρων, όπως ο Αστερίξ, ο Λούκυ Λουκ, ο Λεονάρντο, ο Ιζνογκούντ, ο Κόρτο Μαλτέζε, ο Τεν Τεν, ο Θόργκαλ κ.ά.
Στα τέλη της δεκαετίας του '80 η Μαμούθ ασχολήθηκε αρκετά και με το χώρο την αμερικάνικων κόμικς, εκδίδοντας πλήθος τίτλων της Marvel Comics όπως οι X-Men, οι Fantastic Four, ο Thor, ο Spider-Man και άλλοι. Από αυτούς τους τίτλους ο μακροβιότερος και πιο επιτυχημένος ήταν το X-Men, που δημοσίευσε ολόκληρη σχεδόν την περίοδο από το #94 έως το #181 του αμερικάνικου περιοδικού.
Η Μαμούθ έχει τέλος κυκλοφορήσει και κάποια άλμπουμς από Έλληνες δημιουργούς, όπως ο Φανούρης Άπλας, το Cafe Bar και το 12 Μήνες Θητεία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές εταιρείες κόμικς
Γκέοργκ Κάρο
Ο Γκέοργκ Κάρο (γερμ. Georg Karo, 1872 - 1963) ήταν Γερμανός κλασικός αρχαιολόγος.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 11 Ιανουαρίου 1872 στη Βενετία. Αν και εβραϊκής καταγωγής, βαφτίστικε χριστιανός. Αφού τελείωσε το γυμνάσιο στο Φράιμπουρκ γράφτηκε στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου σπουδάζοντας κλασική φιλολογία και αρχαιολογία. Αποφοίτησε το 1892 με διδακτορικό. Ακολούθως ταξίδεψε ανα τη Μεσόγειο και έκανε μεταδιδακτορική εργασία το 1902 στη Βόνη. Εργάστηκε στο Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο Αθηνών, αρχικά ως αναπληρωτής Διευθυντής («Γραμματέας»), και διετέλεσε διευθυντής από το 1910 ως το 1919. Το 1920 ανέλαβε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Χάλε, και επέστρεψε δέκα χρόνια αργότερα, το 1930 ως διευθυντής στο Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο στην Αθήνα. Κυνηγήθηκε το 1936 λόγω της εβραϊκής του καταγωγής και κατέφυγε στις ΗΠΑ, όπου δίδαξε ως καθηγητής. Επέστρεψε στη Γερμανία το 1953 και εγκαταστάθηκε στο Φράιμπουρκ, διδάσκοντας στο Πανεπιστήμιο.
Ενδεικτική εργογραφία
Ο Κάρο μελέτησε την επιρροή των ανατολικών πολιτισμών στην ελληνική και ετρουσκική τέχνη. Μελέτησε επίσης τον μινωικό και μυκηναϊκό πολιτισμό. Διηύθηνε ανασκαφές της Γερμανικής Σχολής στην Τίρυνθα και αξιολόγησε κτερίσματα από τις ανασκαφές του Σλήμαν στις Μυκήνες.
Πηγές
Κατηγορία:Γερμανοί αρχαιολόγοι Κατηγορία:Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο Αθηνών
Χριστόδουλος Κλονάρης
Ο Χριστόδουλος Κλονάρης ή Κλωνάρης (1788 - 1849) ήταν Έλληνας νομικός και πολιτικός από το Λιασκόβετσι της Ηπείρου, τη σημερινή Λεπτοκαρυά Ζαγορίου , πληρεξούσιος, μέλος του Πανελληνίου, επίτροπος της Επικράτειας στο Ανώτατο Δικαστήριο, γερουσιαστής, υπουργός επί της Δικαιοσύνης, πρώτος πρόεδρος του Αρείου Πάγου και επίτιμος καθηγητής στη νομική σχολή Αθηνών.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1788 και σπούδασε νομική. Αρχικά δίδαξε τα ελληνικά γράμματα στο Βουκουρέστι. Στη συνέχεια μετέβη για εκπαίδευση στο Παρίσι όπου βρισκόταν κατά την έναρξη της ελληνικής επανάστασης και έγραψε πολλές φορές υπέρ της επανάστασης στη «Συνταγματική» της οποίας ήταν συνεργάτης. Δημοσίευσε πολλές διατριβές και στη νομική εφημερίδα/περιοδικό «Θέμιδα», ιδιαίτερα για το οθωμανικό δίκαιο.
Γύρισε στην Ελλάδα το 1825 και έλαβε μέρος σε πολλούς φορείς του νεοσύστατου ελληνικού κράτους. Ήταν τρεις φορές πληρεξούσιος των Ηπειρωτών σε εθνοσυνελεύσεις, μέλος του Πανελληνίου επίτροπος της Επικράτειας στο Ανώτατο Δικαστήριο, Πρόεδρος του Αρείου Πάγου, γερουσιαστής και Υπουργός της Δικαιοσύνης το 1832.
Κατά την περίοδο της επανάστασης ζούσε στην Αίγινα. Ιδιώτευσε ως δικηγόρος στο Ναύπλιο και διορίστηκε υπουργός δικαιοσύνης στην κυβέρνηση Καποδίστρια, αλλά και το 1832-1833 στην κυβέρνηση του 1832 και στην Κυβέρνηση Σπυρίδωνα Τρικούπη στους πρώτους μήνες του 1833. Στην δίκη των Δημητρίου Πλαπούτα και Θεόδωρου Κολοκοτρώνη ήταν δικηγόρος του πρώτου. Διορίστηκε πρώτος πρόεδρος του Αρείου Πάγου το 1835, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1847. Τον επόμενο χρόνο επανήλθε στη θέση του προέδρου με την βοήθεια του φίλου του και προσωρινού υπουργού δικαιοσύνης, Λυκούργου Κρεστενίτη. Παρέμεινε πρόεδρος μέχρι τον θάνατό του, το 1849 (ή το 1848).
Το 1837 αναγορεύθηκε επίτιμος καθηγητής στη νομική σχολή Αθηνών.
Έλαβε ενεργό ρόλο στην Επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου του 1843 στην οποία ζητήθηκε να συγκληθεί εθνική συνέλευση για να ψηφιστεί Σύνταγμα, το οποίο και τελικά παραχώρησε ο Όθωνας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόεδροι του Αρείου Πάγου Κατηγορία:Έλληνες νομικοί Κατηγορία:Καθηγητές νομικής Αθηνών Κ Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι
Α.Ε. Καλαμπακίου
Η Αθλητική Ένωση Καλαμπακίου είναι αθλητικό σωματείο στo Καλαμπάκι του νομού Δράμας. Χρώματα του συλλόγου είναι το κίτρινο και το μαυρο. Δραστηριοποιείται στο άθλημα του ποδοσφαίρου. Τα εντός έδρας παιχνίδια της ομάδας διεξάγονται στο Δημοτικό Στάδιο Καλαμπακίου.
Αποτελεί μία από τις ιστορικότερες ομάδες στο νομό καθώς μετρά μέχρι σήμερα περίπου 60 χρόνια από τη δημιουργία της. Με αξιοζήλευτη πορεία τόσο στις ερασιτεχνικές όσο και στις επαγγελματικές κατηγορίες, η ΑΕ Καλαμπακιου είναι το καμάρι των οπαδών της, που δεν είναι άλλοι από τους κατοίκους του χωριού.
Ιστορία
Σημαντικη διακριση της ομαδας μας στις 5 Ιουνίου του1993 συμμετείχε ως φιναλιστ στο Κύπελλο Ελλάδας ερασιτεχνών ποδοσφαίρου Γήπεδο Χαριλάου: Κοζάνη - Καλαμπάκι Δράμας 0–0, Πέναλτι 7-6
'''Φ.Σ. Κοζάνη''' (Θεόδωρος Αμαραντίδης): Παρασκευάς, Καρατσούλας, Δίντσικος, Παπανικολάου, Τάσος Παντελίδης (c), Λουμπουτσκός, Καζαντζίδης (100’ Καραθανάσης Γεωργ.), Μαυρουδής, Τσικόπουλος, Καπιδάνος, Μπαγτζής.
'''Α.Ε. Καλαμπακίου''': Λαυρεντιάδης, Σταυρακάκης, Χριστοδούλου, Δημητρίου, Ελευθεριάδης, Κελετζής, Λαζαρίδης, Γουδάκης (91’ Παπαδημητρίου), Φερσίδης (91’ Στρατηγέλης), Ραφαηλίδης, Παπαδόπουλος.
Τρέχουσα σύνθεση
Αρχηγός και πρώτος σκόρερ της ομάδας είναι ο Ελευθέριος Τζιβανάκης, μία προσωπικότητα που όλα τα παιδιά θαυμάζουν και όλοι οι μεγάλοι σέβονται. Στην ΑΕΚ αγωνίζονται επίσης και πολλοί νέοι παίκτες από το χωριό οι οποίοι δοκιμάζουν τις ικανότητες τους πρωτού φύγουν για κάποια αλλη ομάδα σε μεγαλύτερη κατηγορία.
Δομή συλλόγου
Η διοίκηση της ομάδας βρισκέται σε Καλαμπακιώτες, ικανούς ανθρώπους που την αγαπάνε και φροντίζουν να πρωταγωνιστεί κάθε χρόνο στην κατηγορία φέρνοντας παίκτες από όλη την περιοχή της Δράμας, έτοιμοι να παλέψουν όσο μπορούν γι' αυτήν
Τεχνικο τιμ 2021-2022
<references group="Προπονητης : Λαζαρος Μουρατιδης" />Προπονητης ομαδας : Λαζαρος Μουρατιδης
Η Αθλητική Ένωση Καλαμπακίου ανακοινώνει την πρόσληψη του Λαζάρου Μουρατίδη στη θέση του προπονητή. Θα θέλαμε να τον καλωσορίσουμε στην οικογένειά μας και να του ευχηθούμε καλή επιτυχία».
Βοηθος προπονητη : Χρηστος Στρατηγελης Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Δράμας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1947 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1947
Πόρτο Κατσίκι
Το Πόρτο Κατσίκι είναι μια από τις πιο διάσημες παραλίες της Ελλάδος που βρίσκεται στη νήσο Λευκάδα.
Ελληνικαί Αεροπορικαί Συγκοινωνίαι
Ιστορικό
Στη μεταπολεμική περίοδο, το Ελληνικό Κοινοβούλιο έδωσε δικαιώματα πτήσης σε τέσσερις εταιρείες, ώστε να ενισχύσει την ανταγωνιστικότητα; οι Τεχνικές Αεροπορικές Εκμεταλλεύσεις ή Τ.Α.Ε. ήταν μια ιδιωτική αεροπορική εταιρεία η οποία είχε παύσει να λειτουργεί πριν τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και επαναλειτούργησε μετά από αυτόν. Οι Ελληνικαί Αεροπορικαί Συγκοινωνίαι ιδρύθηκαν το 1947, μαζί με την εταιρεία Αεροπορικαί Μεταφοραί Ελλαδος και την εταιρεία Δαίδαλος.
Πόρτο Κατσίκι
Τοποθεσία
thumb|500px|right|Η παραλία Πόρτο Κατσίκι. Η παραλία βρίσκεται στη νοτιοδυτική πλευρά του νησιού, κοντά στο ακρωτήριο Λευκάτας. Το κοντινότερο χωριό είναι το χωριό Αθάνι.
Ελληνικαί Αεροπορικαί Συγκοινωνίαι
Ιστορικό
Η εταιρεία πραγματοποιούσε δισ-εβδομαδιαία δρομολόγια από τη Γλασκώβη/Πρέστγουικ στην Αθήνα μέσω Λονδίνου, Παρισιού και Ρώμης χρησιμοποιώντας τα αεροσκάφη τύπου B-24 Liberator, τα οποία χρησιμοποιούνταν επίσης προς Αλεξάνδρεια και Κάιρο, και για λίγο καιρό για Τελ Αβίβ. Αεροσκάφη τύπου Dakota DC-3 εξυπηρετούσαν τα εγχώρια δρομολόγια και το δρομολόγιο προς Λευκωσία, ξεκινώντας από τον Μάρτιο του 1948.
Πόρτο Κατσίκι
Περιγραφή
Η παραλία είναι πετρωδης, τα νερά είναι βαθιά, φτάνοντας πολλά μέτρα βάθος μέσα στον όρμο, ενώ έξω από τα ακρωτήρια φτάνουνε τα 350 μ. βάθος. Η παραλία έγινε γνωστή στα μέσα της δεκαετίας του 1990, ύστερα από τη δημιουργία σύγχρονου οδικού δικτύου. Τον Νοέμβριο του 2015, έπειτα από ισχυρές σεισμικες δονήσεις, η παραλία υπέστη μερικώς ζημιές. Έχει καταταχτεί στις έξι κορυφαίες παραλίες της Μεσογείου.
Ελληνικαί Αεροπορικαί Συγκοινωνίαι
Ιστορικό
Η ελληνική αεροπορική αγορά στις δεκαετίες 1940 και 1950 δεν ήταν εύρωστη και ο Ελληνικός Εμφύλιος συνέχιζε να διαταράσσει τις μεταφορές και οι τέσσερις εταιρείες είχαν οικονομικές δυσκολίες. Το 1950 η εταιρεία Δαίδαλος χρεοκόπησε. Εξαιτίας των οικονομικών προβλημάτων και των υπόλοιπων τριών εταιρειών, και για τη διασφάλιση του εθνικού αερομεταφορέα, το 1951 η Ελληνική Κυβέρνηση επέβαλε τη συγχώνευση και των τριών εταιρειών σε μία, την Τεχνικές Αεροπορικές Εκμεταλλεύσεις – Εθνικές Αεροπορικές Γραμμές.
Προορισμοί
Η ΕΛΛ.Α.Σ. πετούσε από τη Σκωτία για την Ελλάδα και από εκεί για την Αίγυπτο, την Κύπρο και το Ισραήλ.
Πόρτο Κατσίκι
Αναφορές
Κατηγορία:Νομός Λευκάδας Κατηγορία:Παραλίες της Λευκάδας
Ελληνικαί Αεροπορικαί Συγκοινωνίαι
Στόλος
Ο στόλος αποτελούνταν από πρώην αεροσκάφη τύπου B-24 Liberator που είχαν μετατραπεί και χρησιμοποιούνταν στα διεθνή δρομολόγια Λονδίνο - Αθήνα και μετά Αίγυπτος, και έξι Douglas DC-3s που χρησιμοποιούνταν στα εσωτερικά δρομολόγια, καθώς και σε Κύπρο και Τελ Αβίβ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρώην αεροπορικές εταιρείες της Ελλάδας Κατηγορία:Ολυμπιακές Αερογραμμές
Κλάρα Πέιτερς
Η Κλάρα Πέιτερς (φλαμανδικά: Clara Peeters, γενν. Αμβέρσα, 15 Μαΐου 1594 (βάπτιση) - 1657;) ήταν Φλαμανδή ζωγράφος νεκρών φύσεων, η οποία εκπαιδεύτηκε με την παράδοση του φλαμανδικού μπαρόκ, αλλά πιθανότατα πέρασε μεγάλο μέρος της σταδιοδρομίας της στην νεοϊδρυθείσα τότε Ολλανδική Δημοκρατία, συμμετέχοντας στην χρυσή εποχή της ολλανδικής ζωγραφικής. Πολλές πλευρές του βίου και του έργου της, παραμένουν ολοσχερώς ασαφείς, ειδικά σε ό,τι αφορά τις περιόδους εκτός του χρονικού διαστήματος 1607 - 1621, περιόδου κατά την οποία είναι γνωστά και χρονολογημένα έργα της. Όπως το θέτει ο ιστορικός τέχνης Σέιμουρ Σλάιβ "δεν υπάρχει ούτε ένα αδιαμφισβήτητο τεκμήριο σχετικά με τη ζωή της αλλά υπάρχουν ενδείξεις ότι είχε δραστηριοποιηθεί τόσο στη Φλάνδρα όσο και στην Ολλανδία".
Ήταν ασυνήθιστο για την εποχή να υπάρχει γυναίκα ζωγράφος και είναι η πρώτη σημαντική ζωγράφος θηλυκού γένους στην περίοδο της "Χρυσής ολλανδικής εποχής". Αν θεωρηθεί Φλαμανδή, ήταν η πλέον διάσημη Φλαμανδή του 17ου αιώνα. Οι περισσότερες γυναίκες ζωγράφους στην Ολλανδία ειδικεύονταν επίσης στις νεκρές φύσεις, καθώς δεν χρειάζονταν γνώσεις ανατομίας, εκτός από άλλα πλεονεκτήματα που προσέφερε η θεματολογία στις γυναίκες. Αντίθετα από τις Μαρία φαν Οοστερβάικ (Maria van Oosterwyck) και Ράχελ Ρόις (Rachel Ruysch), οι οποίες ειδικεύονταν στη ζωγραφική ανθέων, η Πίετερς ζωγράφιζε θέματα στα οποία υπήρχαν τρόφιμα και ήταν εξέχουσα ανάμεσα στους καλλιτέχνες που ζωγράφιζαν "αντικείμενα πρωινού" με φαγητά και απλά σκεύη ή "αντικείμενα συμποσίων" με ακριβά φλιτζάνια και σκεύη από πολύτιμα μέταλλα. Περισσότερο από κάθε άλλου καλλιτέχνη, στα έργα της συχνά απεικονίζονται προσεκτικές αναπαραστάσεις διαφορετικών ειδών τυριών, το οποίο είναι τρόφιμο που εκτιμάται πολύ ακόμη και σήμερα στην Ολλανδία.
Βιογραφία
Λίγα είναι γνωστά για τη ζωή της Κλάρα. Παραδοσιακά, οι ιστορικοί τέχνης συμφωνούν ότι το έργο της φαίνεται να καταδεικνύει ότι προερχόταν από την επαρχία της Αμβέρσας. Στα αρχεία της Αμβέρσας υπάρχει καταγραφή κάποιας Κλάρα Πέιτερς, θυγατέρας του Ζαν (Γιαν) Πέιτερς που βαπτίστηκε στις 15 Μαΐου 1594 στην εκκλησία της Αγίας Βαλπουργίας (Sint-Walburgiskerk).. Δεύτερο έγγραφο καταδεικνύει τον γάμο μιας Κλάρα Πέιτερς με τον Χενρίκους Γιόοσεν στις 31 Μαΐου 1639 στην ίδια εκκλησία. Εν τούτοις, τόσο το "Κλάρα" όσο και το "Πέιτερς" ήταν κοινά ονόματα στην Αμβέρσα. Αν η βάπτισή της έγινε το 1594, τότε πρέπει να έφτιαξε τους χρονολογημένους της πίνακες του 1607 σε ηλικία 12 ή 13 ετών και οι ιστορικοί τέχνης έχουν ισχυρές αμφιβολίες σχετικά με το αν παρόμοια έργα μπορούσαν να φιλοτεχνηθούν σε τόσο νεαρή ηλικία, καταλήγοντας ότι η γέννησή της πρέπει να τοποθετηθεί στη δεκαετία του 1580.
Η Κλάρα εγκαταστάθηκε στο Άμστερνταμ γύρω στο 1611 και καταγράφεται στη Χάγη το 1617. Ορισμένοι προτείνουν ότι, υπό το πρίσμα ότι κανένα της έργο δεν εμφανίζεται καταγεγραμμένο μετά το 1621, σταμάτησε να ζωγραφίζει όταν παντρεύτηκε, όπως έκανε και η Γιούντιτ Λέιστερ. Λόγω του αριθμού των εμφανών αντιγράφων των πινάκων της από διάφορους καλλιτέχνες, ορισμένοι εικάζουν ότι πιθανόν να είχε μια μικρή σχολή καλλιτεχνών. Δύο πίνακες της δεκαετίας του 1630, σχεδόν με τις ίδιες νεκρές φύσεις, στο ύφος της και με υπογραφή CP σήμερα θεωρούνται ανώνυμοι και όχι φτιαγμένοι από αυτήν. Φέρεται καταγεγραμμένος πίνακας φιλοτεχνημένος από την Κλάρα και με χρονολογία 1657, αλλά αναφέρεται ως απωλεσθείς, αλλά είναι πολύ μεταγενέστερος των χρονολογιών των έργων της που έχουν διασωθεί. Δεν υπάρχει τεκμηρίωση ως προς την ημερομηνία θανάτου της, αλλά οι ιστορικοί τέχνης εικάζουν ποικίλες χρονολογίες: Κατά ή μετά το 1621, μετά το 1657, 1659 ή 1676.
Εκπαίδευση
Ο πρώτος γνωστός πίνακας της Πέιτερς χρονολογείται, με υπογραφή της, το 1607. Η τεχνική στίλβωση και η πολυπλοκότητα της σύνθεσης αυτού του πίνακα, όπως και άλλων πρώιμων έργων της, δείχνουν τη δεξιοτεχνία ενός καλά εκπαιδευμένου καλλιτέχνη. Το έργο της υποδεικνύει εκπαίδευση στην Αμβέρσα, πόλη της οποίας οι καλλιτέχνες επεδείκνυαν μεγάλη σημασία στη λεπτομέρεια και στο προσεκτικό φινίρισμα των έργων τους.
Δεν υπάρχει κανένα τεκμήριο ως προς το σε ποιον καλλιτέχνη μαθήτευσε. Οι περισσότεροι μαθητές καταγράφονταν στα αρχεία της Συντεχνίας, αλλά το όνομά της δεν υπάρχει σε αρχείο καμιάς Συντεχνίας ζωγράφων ούτε στην Αμβέρσα, ούτε στο Άμστερνταμ, το Χάαρλεμ, στο Ντελφτ, στη Χάγη ή στο Μίντελμπουρχ. Οι ιστορικοί τέχνης εικάζουν ότι ότι πιθανόν ήταν θυγατέρα κάποιου ζωγράφου, οπότε δεν θα χρειαζόταν να καταγραφεί ως εκπαιδευόμενη. Ίσως η απάντηση στο ερώτημα να βρίσκεται στο ότι τα αρχεία της Συντεχνίας του Αγίου Λουκά της Αμβέρσας, κατά την περίοδο 1607 - 1628 έχουν χαθεί και ορισμένα ονόματα που υπήρχαν σε αυτά διασώζονται μόνον μέσω άλλων τεκμηρίων.
Πολλοί ιστορικοί τέχνης πιστεύουν ότι το έργο της μοιάζει πολύ με αυτό του Οσίας Μπέερτ και υποθέτουν ότι με κάποιον τρόπο οι δύο καλλιτέχνες σχετίζονται - κάποιοι μάλιστα ισχυρίζονται ότι ήταν μαθήτριά του. Ο Μπέερτ ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του ως ζωγράφος νεκρών φύσεων και έγινε μέλος στη Συντεχνία της Αμβέρσας το 1602. Ώστόσο, κανένα από τα έργα του δεν είναι χρονολογημένο, αν και ορισμένες από τις πλάκες χαλκού πάνω στις οποίες ζωγράφιζε φέρουν χρονολογική σφραγίδα από το 1606 ως το 1609 από τον προμηθευτή. Η σχέση τους παραμένει στο επίπεδο εικασιών. Σχετιζόταν επίσης στενά με τους καλλιτέχνες από την Αμβέρσα Χανς φαν Έσσεν και Γιαν φαν ντερ Μπέικ. Έχει επίσης προταθεί ως Δάσκαλός της ο Γιαν Μπρίγκελ ο πρεσβύτερος.
Αν και δεν βρισκόταν καταγεγραμμένη στους καταλόγους της, τουλάχιστον ένας πίνακάς της φέρει τη σφραγίδα της Συντεχνίας της Αμβέρσας στο πίσω του μέρος, δείχνοντας ότι ήταν όντως μέλος της ή τουλάχιστον ότι εργαζόταν σε πάνελς που είχαν κατασκευαστεί από μέλη της Συντεχνίας.
Έργο
Σχετικά με τα έργα της υπάρχουν πολύ περισσότερες πληροφορίες απ' ό,τι για τη ζωή της. Η Πέιτερς έχει με σαφήνεια υπογράψει τριάντα ένα έργα της ως "CLARA PEETERS" or "CLARA P." και χρονολόγησε πολλά από αυτά, αφήνοντας ισχυρή καταγραφή των έργων που φιλοτέχνησε κατά την περίοδο 1607 - 1621. Δεκαοκτώ από αυτούς ολοκληρώθηκαν όταν είχε φθάσει σε ηλικία 18 ετών. Επιπλέον εβδομήντα έξι πίνακες εικάζεται ότι περιλαμβάνονται στο σύνολο του έργου της, αν και ελλείπει η τεκμηρίωση για τη βέβαιη απόδοσή τους σε αυτήν. Μερικοί από τους πίνακές της φέρουν "υπογραφή" ως εγχάρακτη επιγραφή στη λαβή του μαχαιριού που απεικονίζεται. Το μαχαίρι αυτό φέρει δύο γυμνές γυναικείες μορφές, χωρίς αμφιβολία αλληγορικές, στην κύρια όψη της λαβής που είναι ορατή, και είναι τυπικό bruidmessen (=μαχαίρι της νύφης) που έφτιαχναν οι αργυροχόοι της Αμβέρσας περί τα 1590-100. Μπορεί να είναι μαχαίρι που όντως κατείχε η Πέιτερς ή απλά ένα φανταστικό μαχαίρι.
Η Πέιτερς ανήκε στην ομάδα των πρώιμων δημιουργών νεκρών φύσεων και ανθέων και ενώ αυτό το είδος ζωγραφικής ήταν ακόμη νέο. Λιγότεροι από δέκα πίνακες με άνθη και λιγότεροι από πέντε με τρόφιμα είχαν φιλοτεχνηθεί στις Κάτω Χώρες πριν το 1608, όταν ζωγράφισε το πρώτο της τεκμηριωμένο έργο. Ζωγράφισε μια ομάδα από τέσσερις, μεγαλύτερους από το "κανονικό" (όλοι διαστάσεων 50-51 x 71-73 εκ.) πίνακες με νεκρές φύσεις, που βρίσκονταν στην ισπανική βασιλική συλλογή και σήμερα εκτίθενται στο Μουσείο Πράδο στη Μαδρίτη. Στην ομάδα περιλαμβάνεται μια από τις πρώτες νεκρές φύσεις με πτερωτά θηράματα, αν εξαιρεθεί η Νεκρή φύση με πέρδικα και γάντια πανοπλίας' του Τζάκοπο ντε' Μπάρμπαρι (1504, σήμερα στο Μόναχο), που προέρχεται από μια ολοσχερώς διαφορετική καλλιτεχνική παράδοση. Η ομάδα του Πράδο είχε διαμοιραστεί ανάμεσα σε ισπανικά ανάκτορα κατά τον 18ο αιώνα, με την παλαιότερη απογραφή να τα αναφέρει το 1734, όταν ένας από αυτούς διασώθηκε από την πυρκαγιά που κατέστρεψε το Ανάκτορο Αλκαζάρ στη Μαδρίτη. Οι πίνακές της με τα ψάρια και τα αγρίμια του 1611 είναι κατά δέκα ως είκοσι χρόνια παλαιότεροι πριν εμφανιστούν τα ίδια θέματα από άλλους καλλιτέχνες. Η επιρροή της σε άλλους Φλαμανδούς και Ολλανδούς καλλιτέχνες μαρτυρείται όχι μόνον από τη θεματολογία της, αλλά με την προοδευτική χρήση προς μονοχρωματική παλέτα, χαμηλή γωνία θέασης, περισσότερο συμπαγή μορφή και τον μειούμενο αριθμό των απεικονιζομένων αντικειμένων.
Ήδη από το 1607 στο έργο της εγκαταλείπει την υπερυψωμένη γωνία θέασης, τυπική του Μπέερτ, προς χαμηλότερες γωνίες και θα παραμείνει χαμηλή στα επόμενα έργα της και θα βρει μιμητές στα έργα σχεδόν όλων των επερχόμενων καλλιτεχνών. Στο έργο αυτό η πρόσοψη του τραπεζιού βρίσκεται σχεδόν στο κάτω μέρος της σύνθεσης, επίσης τυπική θέση στα έργα του Μπέερτ. Στα κατοπινά της έργα υπάρχει ευρύτερο περιθώριο στο κάτω μέρος του πίνακα και η κατώτερη άκρη του τραπεζιού κατεβαίνει χαμηλότερα σε σχέση με τον χώρο του πίνακα, παρά το ότι το σκούρο περιθώριο παραμένει ουδέτερο.
Στα έργα της πριν το 1620, η Πέιτερς δείχνει ιδιαίτερα γοητευμένη με την πρόσπτωση του φωτός σε μεταλλικά αντικείμενα: νομίσματα, κύπελλα, πιατέλες από κασσίτερο κτλ, και τις ανακλάσεις τους. Με τον τρόπο που ο Γιαν βαν Άικ περιέλαβε το πορτρέτο του στην ανάκλαση του καθρέφτη στο πορτρέτο του Ο Γάμος των Αρνολφίνι του 1434, η Πέιτερς συχνά περιλάμβανε μικροσκοπικά της πορτρέτα στις ανακλάσεις που απεικόνιζε. Ζωγράφισε τον εαυτό της σε ανακλάσεις κυπέλλων και επίχρυσων σκευών και πιθανόν να είναι η καλλιτέχνις που κατέστησε την τεχνική αυτή δημοφιλή. Ήταν, επίσης, πολύ επιδέξια στις διακρίσεις των υφών. Στη Νεκρή φύση με Γάτα και Ψάρια μοιάζει σαν κάποιος να μπορεί να αγγίξει τη γούνα της γάτας και οι ανακλάσεις δημιουργούν την ψευδαίσθηση του βάθους. Ορισμένοι έχουν την αντίληψη ότι επικρατούσε στους πίνακές της ο θρησκευτικός συμβολισμός: τα ψάρια είναι σύμβολο του Χριστού και τοποθετούνται σε σταυρόσχημη θέση. Η Πέιτερς άλλαξε το ύφος της μετά το 1620, υιοθετώντας μονοχρωματικό χρωματικό σχήμα με ταπεινότερο θέμα την απεικόνιση τυριών και ψωμιού και απλούστερα σκεύη.
Αν και η ιδιαίτερα εξειδικευμένη μορφή νεκρών φύσεων που βοήθησε να αναπτυχθεί τελικά βγήκε εκτός μόδας στη Φλάνδρα, η συμβολή της στη διαμόρφωση των σκηνών συμποσίων και πρωινού στην Αμβέρσα στις αρχές του 17ου αιώνα, έχει εδώ και καιρό αναγνωριστεί.
Πάτρονες
Αν και δεν καταγράφεται κανείς ως πάτρονάς της, η Πέιτερς ήταν επιτυχημένη καλλιτέχνις. Από πολλές απόψεις τα έργα της δίνουν την εντύπωση ότι εργαζόταν για πλούσιους συλλέκτες: τα έργα της είναι μεγαλύτερα σε μέγεθος από το κανονικό, τυπικά απεικονίζουν ακριβά αντικείμενα, νομίσματα και κοσμήματα, ενώ πολλά έργα της έχουν βρεθεί σε συλλογές οικονομικά εύρωστων ιδιωτών. Τέσσερα έργα της, όπως προαναφέρθηκε, βρίσκονται στο Πράδο προερχόμενα από την ισπανική βασιλική συλλογή, ένα βρίσκεται καταγεγραμμένο σε ιδιωτική συλλογή το 1627 και άλλο ένα καταγράφεται σε έγγραφο συμβολαιογράφου το 1628.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι Κατηγορία:Φλαμανδές ζωγράφοι Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι της Χρυσής Εποχής
Ούλριχ Κέλλερ
Ο Ούλριχ Κέλλερ (γερμ. Ulrich Leopold Köhler, 1838 - 1903) ήταν Γερμανός κλασικός ιστορικός και επιγραφολόγος.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 6 Νοεμβρίου 1838 στο Κλάινενχάουζεν. Εγγράφτηκε στο πανεπιστήμιο της Γιέννα το 1857, συνέχισε όμως στο Γκέτιγκεν, απ'όπου και αποφοίτησε το 1860 με διδακτορικό (Qua ratione T. Livii annalibus usi sint Historici Latini atque Graeci). Ακολούθως εργάστηκε ως ιδιωτικός διδάσκαλος στην Πίζα και προσλήφθηκε το 1862 στο Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο στη Ρώμη. Απεστάλη το 1865 στην Αθήνα για να γνωμοδοτήσει τις αττικές επιγραφές που πρόκειτο να εκδοθούν στην επανέκδοση του καταλόγου Corpus Inscriptionum Graecarum. Ο κατάλογος εκδόθηκε από το 1877 ως το 1895 ως τόμος Β΄ (Inscriptiones Atticae aetatis quae est inter Euclidis annum et Augusti tempora) του Inscriptiones Graecae. Το 1872 διορίστηκε καθηγητής στο νεοιδρυθέν πανεπιστήμιο του Στρασβούργου, επέστρεψε όμως το 1875 στην Αθήνα και ανέλαβε διευθυντής του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου. Από το 1886 και μετά ήταν καθηγητής της αρχαίας ιστορίας στο πανεπιστήμιο του Βερολίνου.
Απεβίωσε στις 21 Οκτωβρίου 1903 στο Βερολίνο.
Πηγές
Κατηγορία:Γερμανοί αρχαιολόγοι Κατηγορία:Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο Αθηνών
Ανταλλαγή συντρόφων
Η ανταλλαγή συντρόφων ( «ανταλλαγή γυναικών» ή «ανταλλαγή ανδρών»), γνωστή διεθνώς ως Swinging, είναι μια μη μονογαμική συμπεριφορά, κατά την οποία τα μέλη που απαρτίζουν ένα ζευγάρι ασχολούνται σεξουαλικά με άλλους για λόγους αναψυχής ή για κοινωνικούς λόγους.
Η εμφάνιση του φαινομένου
Το φαινόμενο του swinging είναι μία σχετικά νέα συνήθεια στη σεξουαλική ζωή των ζευγαριών. Ενώ ως τρόπος ερωτικής ζωής είναι πανάρχαιος και πολύ συνηθισμένος σε πολλές περιοχές του κόσμου, οι μονοθεϊστικές θρησκείες (Χριστιανισμός, Ιουδαϊσμός, Ισλάμ) έθεσαν αυστηρούς περιορισμούς στην ερωτική ζωή των ανθρώπων γενικότερα και ιδίως στην διαφοροποίηση από την αυστηρά μονογαμική οικογενειακή ερωτική ζωή (αν και οι μωαμεθανοί δικαιούνται να παντρεύονται 4 γυναίκες).
Η διάδοση του φαινομένου θεωρείται ότι προέκυψε μετά από τις πιο ελεύθερες νοοτροπίες σχετικά με την σεξουαλική δραστηριότητα, μετά την σεξουαλική επανάσταση του 1960, την δημιουργία του χαπιού αντισύλληψης και την ικανότητα της ιατρικής να θεραπεύει πλέον σεξουαλικά μεταδιδόμενα νοσήματα. Η υιοθέτηση του «ασφαλούς σεξ» έγινε πιο συχνή μετά την δεκαετία του 1980.
Αρχικά το παιχνίδι ονομάστηκε Wife swapping (δηλαδή ανταλλαγή συζύγων) και αργότερα swinging από την έννοια της κούνιας (swing) και της κίνησης που κάνει από το ένα άκρο ως το άλλο και την παρομοίωση της κίνησης του / της συντρόφου, από τη μία αγκαλιά στην άλλη. Αυτό επεκτάθηκε και στη συμμετοχή περισσότερων ζευγαριών, ή και μεμονομένων ατόμων (συνήθως γυναικών), όπου η ανάμειξη ερωτικών συντρόφων σε διάφορα συμπλέγματα γίνεται με τυχαίο τρόπο και κατά τις επιθυμίες των συμμετεχόντων. Η σκηνή αυτή είναι γνωστή από τους αρχαίους χρόνους ως «όργιο» και ο όρος χρησιμοποιείται και σήμερα.
Στις ΗΠΑ ιδρύθηκαν λέσχες (Swingers' clubs) οι οποίες είχαν αποκλειστικό σκοπό την οργάνωση οργίων, που βρήκαν σοβαρή ανταπόκριση μεταξύ των φανατικών του είδους. Η πρώτη τέτοιου είδους λέσχη υπήρξε η Plato's Retreat στη Νέα Υόρκη. Εκεί τα ενδιαφερόμενα ζευγάρια ή μεμονωμένα άτομα, είχαν την ευκαιρία να επιδιώξουν ερωτικές σχέσεις με άλλα άτομα με τις ίδες επιθυμίες. Οι μόνοι άνδρες ήταν λιγότερο αποδεκτοί σε τέτοιες συγκεντρώσεις (καθώς ήταν πάρα πολλοί οι ενδιαφερόμενοι) ενώ, αντίθετα, ενθαρρύνονταν να συμμετέχουν μόνες γυναίκες, συχνά χωρίς οικονομική υποχρέωση. Τις ΗΠΑ ακολούθησε η Ευρώπη, με πολλές τέτοιες λέσχες σε χώρες όπως η Γαλλία, η Ελβετία, η Ολλανδία, η Γερμανία, κ.α.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σεξουαλικότητα Κατηγορία:Ομαδική συνουσία Κατηγορία:Περιστασιακή συνουσία
Σύνδρομο Τέρνερ
Το σύνδρομο Τέρνερ (επίσης γνωστό ως «Γενετική δυσγένεση») καλύπτει διάφορους όρους, των οποίων η μονοσωμία Χ (διαγραφή ολόκληρου χρωμοσώματος Χ) είναι η πιο κοινή. Είναι μια χρωμοσωμική διαταραχή στις γυναίκες, στην οποία το σύνολο ή μέρος ενός από τα χρωμοσώματα φύλου λείπει. (οι άνθρωποι κανονικά έχουν 46 χρωμοσώματα, εκ των οποίων τα δυο είναι τα φυλετικά χρωμοσώματα).
Εμφανίζεται μια φορά σε κάθε 2500 γεννήσεις και το σύνδρομο εκδηλώνεται με διάφορους τρόπους. Υπάρχουν χαρακτηριστικές φυσικές ανωμαλίες, όπως το χαμηλό ανάστημα, η διόγκωση, ο ευρύς θώρακας, η χαμηλή γραμμή τριχοφυΐας, τα χαμηλά αυτιά. . Τα κορίτσια με το σύνδρομο Τέρνερ έχουν κάποια χαρακτηριστική γεννητική δυσλειτουργία (μη ώριμες ωοθήκες), η οποία οδηγεί στην αμηνόρροια (απουσία εμμηνορροϊκού κύκλου) και σε στειρότητα.
Το σύνδρομο πήρε το όνομά του από τον Χένρυ Τέρνερ. , έναν ενδοκρινολόγο της Οκλαχόμα, ο οποίος το περιέγραψε το 1938. Στην Ευρώπη, καλείται συχνά το σύνδρομο Ούλριχ-Τέρνερ ή ακόμα και σύνδρομο Μπονβί-Ούλριχ-Τέρνερ για να ξεχωρίζει τις προηγούμενες περιπτώσεις που επίσης είχαν περιγραφεί από Ευρωπαίους γιατρούς.
Τα συνυπάρχοντα προβλήματα υγείας είναι επίσης συχνά, συμπεριλαμβανομένων των συγγενών καρδιακών παθήσεων, υποθυρεοειδισμός (μειωμένη έκκριση ορμονών από το θυρεοειδή), διαβήτης, των προβλημάτων όρασης, ακοής, και πολλών άλλων αυτοάνοσων ασθενειών. Μερικές φορές υπάρχουν επίσης και μικρές διανοητικές δυσχέρειες.
Συμπτώματα
200px|right thumb|200px|Νεαρή κοπέλα με σύνδρομο Τέρνερ πριν και μετά την πλαστική επέμβαση για την διαμόρφωση του διογκωμένου λαιμού της. Τα κοινά συμπτώματα του συνδρόμου Τέρνερ περιλαμβάνουν:
Άλλα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν μικρογναθία, το valgus cubitus, τα μαλακά νύχια, τα χαμηλά βλέφαρα. Λιγότερο κοινά είναι οι επιχρωματισμένες ελιές και η απώλεια ακοής. Το σύνδρομο Τέρνερ εκδηλώνεται διαφορετικά και κανένα άτομο δεν εμφανίζει ακριβώς τα ίδια συμπτώματα με τα άλλα.
Παράγοντες
Οι παράγοντες που συνεισφέρουν στο σύνδρομο Τέρνερ δεν είναι καλά γνωστοί. Η προχωρημένη μητρική ηλικία, όπως και στο σύνδρομο Ντάουν, ίσως να έχει κάποια επίδραση, αλλά δεν είναι σαφής. Είναι επίσης άγνωστο εάν υπάρχει μία γενετική προδιάθεση που προκαλεί την ανωμαλία, αν και οι περισσότεροι ερευνητές και γιατροί που θεραπεύουν τις γυναίκες με Τέρνερ συμφωνούν ότι αυτό είναι ιδιαίτερα απίθανο. Δεν υπάρχει καμία γνωστή αιτία για το σύνδρομο Τέρνερ. Το μόνο γεγονός που είναι γνωστό σήμερα, είναι ότι κατά τη διάρκεια της γονιμοποίησης, μέρος ή ολόκληρο το χρωμόσωμα Χ δεν μεταφέρεται στο έμβρυο.
Συχνότητα
Περίπου 98% όλων των εμβρύων που εμφανίζουν σύνδρομο Τέρνερ καταλήγουν σε αποβολή. Το σύνδρομο Τέρνερ αποτελεί περίπου 10% του συνολικού αριθμού αυτόματων αποβολών στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Πρόγνωση
Ενώ τα περισσότερα από τα φυσικά χαρακτηριστικά στο σύνδρομο Τέρνερ είναι αβλαβή, μπορούν να υπάρξουν ιατρικά προβλήματα που συνδέονται με το σύνδρομο.
Θεραπεία
Σαν χρωμοσωματική πάθηση, δεν υπάρχει καμία θεραπεία για το σύνδρομο Τέρνερ. Εντούτοις, πολλά μπορούν να γίνουν για να ελαχιστοποιηθούν τα συμπτώματα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χρωμοσωμικές ανωμαλίες Τερνερ Τερνερ Τερνερ
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Σκοποβολής 10 μέτρων 1980
Το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Σκοποβολής 10 μέτρων 1980 (αγγλικά: 1980 10m European Shooting Championships) ήταν η 10η διοργάνωση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Σκοποβολής 10 μέτρων, που διοργανώθηκε από την Ευρωπαϊκή Συνομοσπονδία Σκοποβολής. Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στο Όσλο, στη Νορβηγία. Στο πρωτάθλημα διεξήχθησαν 10 αγωνίσματα, 3 ανδρών, 2 γυναικών, 3 εφήβων και 2 νεανίδων. Πρωταθλήτρια χώρα αναδείχθηκε η Σοβιετική Ένωση κατακτώντας 3 χρυσά, 3 ασημένια και 1 χάλκινο μετάλλιο. Τη δεύτερη θέση κατέλαβε η Μεγάλη Βρετανία με 1 χρυσό και 1 ασημένιο και την τρίτη η Φινλανδία με 1 χρυσό μετάλλιο.
Ανδρών
1978 | 1979 | 1980 | 1981 | 1982
Γυναικών
1978 | 1979 | 1980 | 1981 | 1982
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Σκοποβολής 10 μέτρων Κατηγορία:Σκοποβολή το 1980 Κατηγορία:Όσλο
Πετρό Ποροσένκο
Ο Πέτρο Ολεξίιοβιτς Ποροσένκο (ουκρ. Петро́ Олексі́йович Пороше́нко, γενν. 26 Σεπτεμβρίου 1965) υπήρξε ο πέμπτος πρόεδρος της Ουκρανίας. Υπηρέτησε ως υπουργός Εξωτερικών από το 2009 ως το 2010, και ως υπουργός Εμπορίου και Οικονομικής Ανάπτυξης το 2012. Από το 2007 έως το 2012, ηγούταν του Συμβουλίου της Ουκρανικής Εθνικής Τράπεζας.
Πέρα από την πολιτική, ο Ποροσένκο είναι επιτυχημένος επιχειρηματίας. Στην περιουσία του περιλαμβάνεται ο όμιλος «Ρόσεν», η μεγαλύτερη βιομηχανία σοκολάτας στην ανατολική Ευρώπη, που του έχει δώσει το προσωνύμιο «ο βασιλιάς της σοκολάτας». Ελέγχει επίσης τον όμιλο αυτοκινητοβιομηχανιών Μπόγκνταν, το ναυπηγείο Λένινσκα Κούζνια, τον τηλεοπτικό σταθμό 5 канал (μετάφραση: Κανάλι 5) καθώς και άλλες επιχειρήσεις.
Στις 25 Μαΐου 2014 εκλέχθηκε Πρόεδρος της Ουκρανίας με ποσοστό περίπου 55%, κερδίζοντας από τον πρώτο γύρο τις προεδρικές εκλογές. Στις εκλογές της 21ης Απριλίου 2019 ο Ποροσένκο υπέστη συντριπτική ήττα με ποσοστό 73,22% από τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι (που μέχρι τότε ήταν γνωστός ως κωμικός, σεναριογράφος, ηθοποιός και διευθυντής της εταιρείας παραγωγών Κβαρτάλ 95).
Πολιτική καριέρα
Ο Ποροσένκο εξελέγη στη Βερχόβνα Ράντα, το ουκρανικό κοινοβούλιο, για πρώτη φορά το 1998. Αρχικά ήταν μέλος του Ενωμένου Σοσιαλιστικού Δημοκρατικού Κόμματος της Ουκρανίας (ΣΔΚΟ), όταν ήταν ηγέτης του ο τότε πρόεδρος της χώρας Λεονίντ Κούτσμα. Το 2008 ο Ποροσένκο έφυγε από το ΣΔΚΟ και ίδρυσε το κεντροαριστερό κόμμα Αλληλεγγύη ''. ''Ένα χρόνο μετά είχε σημαντική συμβολή στον σχηματισμό του Κόμματος των Περιφερειών αλλά η Αλληλεγγύη δεν έγινε μέλος του.
Γραμματέας του Εθνικού Συμβουλίου Ασφάλειας και Άμυνας
Τον Δεκέμβριο του 2001 ο Ποροσένκο αποστασιοποιήθηκε από τον Κούτσμα και ανέλαβε την προεκλογική καμπάνια του αντιπολιτευόμενου κόμματιος Η δική μας Ουκρανία του Βίκτορ Γιουστσένκο. Ύστερα από τις βουλευτικές εκλογές του 2002 το κόμμα ήρθε πρώτο σε ψήφους και ο Ποροσένκο εξελέγη μαζί του στο κοινοβούλιο. Θεωρείται πως ήταν στενός συνεργάτης του Γιουστσένκο, ο οποίος έχει βαφτίσει και τις κόρες του Ποροσένκο. Αναφέρθηκε επίσης συχνά ως ένας από τους κύριους χρηματοδότες της Πορτοκαλί Επανάστασης. Όταν ο Γιουστσένκο κέρδισε τις προεδρικές εκλογές του 2004 διόρισε τον Ποροσένκο Γραμματέα του Εθνικού Συμβουλίου Ασφάλειας και Άμυνας.
Στις εκλογές του 2006 ο Ποροσένκο επανεξελέγη βουλευτής με το Η δική μας Ουκρανία αλλά το κόμμα του δεν συμμετείχε στον κυβερνητικό σχηματισμό. Στις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2007 δεν ήταν καν υποψήφιος.
Υπουργός Εσωτερικών και Υπουργός Εμπορίου
μικρογραφία|300x300εσ|Ο Ποροσένκο (δεξιά) με τον [[Γιώργος Α. Παπανδρέου|Γιώργο Παπανδρέου το 2009 στην Ελλάδα]] Τον Οκτώβριο του 2009 ο Ποροσένκο ορίστηκε Υπουργός Εξωτερικών ύστερα από πρόταση του Γιουστσένκο, ο οποίος τον επανατοποθέτησε και στο Εθνικό Συμβούλιο Ασφάλειας και Αμυνας. Ο Ποροσένκο ήταν υπέρ της συμμετοχής της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ αν και είχε δηλώσει πως η συμμετοχή δεν πρέπει να είναι αυτοσκοπός. Τον Μάρτιο του 2011 ο νέος πρόεδρος Βίκτορ Γιανούκοβιτς τον απάλλαξε από τα υπουργικά του καθήκοντα.
Επανήλθε στην κυβέρνηση ως Υπουργός Εμπορίου και Οικονομικής Ανάπτυξης τον Μάρτιο του 2012 διορισμένος από τον Γιανούκοβιτς.
Επιστροφή στο κοινοβούλιο
Ο Ποροσένκο επέστρεψε στη Βερχόβνα Ράντα όταν εξελέγη ως ανεξάρτητος υποψήφιος σε μια μονοεδρική περιφέρεια τις εκλογές του 2012. Δε συμμετείχε σε κάποιο πολιτικό συνασπισμό.
Ουκρανικη εξέγερση του 2014
Ο Ποροσένκο στήριξε ενεργά τις διαδηλώσεις στην πλατεία Ευρωμαϊντάν από το Νοέμβριο του 2013 έως το Φεβρουάριο του 2014, τόσο πολιτικά όσο και υλικά, γεγονός που ενίσχυσε τη δημοτικότητα του. Το 5 канал, ο τηλεοπτικός του σταθμός φαίνεται επίσης να στήριξε την αντιπολίτευση.
Προεδρική εκστρατεία
Ύστερα από την έξωση του Γιανούκοβιτς από την προεδρία, προκηρύχθηκαν προεδρικές εκλογές για τις 25 Μαΐου του 2014. Στις 29 Μαρτίου του 2014 ο Ποροσένκο ανακοίνωσε πως θα είναι υποψήφιος για την προεδρία της χώρας, εκμεταλλευόμενος τα υψηλά ποσοστά δημοτικότητας του.
Κατά τη διάρκεια της εκστρατείας ο Ποροσένκο δεσμεύθηκε πως θα πουλούσε τον όμιλο Ρόσεν αλλά όχι το 5 канал. Δήλωσε πως η είσοδος στο ΝΑΤΟ δεν τύγχανε αρκετής στήριξης από το εκλογικό σώμα για να είναι μέρος της πολιτικής ατζέντας.
Στις 29 Μαΐου του 2014 η Κεντρική Εκλογική Επιτροπή ανακοίνωσε πως ο Ποροσένκο είχε κερδίσει τις εκλογές με 54.7% της ψήφου
Προεδρία
Ύστερα από την εκλογή του ο Ποροσένκο δήλωσε πως η πρώτη του επίσκεψη ως πρόεδρος θα ήταν στο Ντoνμπάς, όπου ένοπλοι ρωσσόφονοι αντάρτες είχαν ανακηρύξει τη Λαϊκή Δημοκρατία του Ντονέτσκ και Λαϊκή Δημοκρατία του Λουγκάνσκ και ήλεγχαν σημαντικό μέρος της περιοχής. Ο Ποροσένκο παρομοίασε τους αυτονομιστές με Σομαλούς πειρατές και δεσμεύτηκε να συνεχίσει τις στρατιωτικές επιχειρήσεις για τον τερματισμό της εξέγερσης. Κάλεσε τη Ρωσία για διαπραγματεύσεις με την παρουσία διεθνών μεσολαβητών, την ανάγκη των οποίων απέρριψε η Ρωσία. Υποσχέθηκε επίσης να επιστρέψει την Κριμαία στην Ουκρανία, η οποία είχε ενταχθεί πρόσφατα στη Ρωσία με δημοψήφισμα. Επίσης δεσμεύθηκε να προκηρύξει νέες κοινοβουλευτικές εκλογές εντός του 2014.
Η ορκωμοσία του έγινε στις 7 Ιουνίου του 2014 με παρουσία εκπροσώπων από περίπου 50 χώρες.
Ειρηνευτικό σχέδιο για την ανατολική Ουκρανία
Κατά την περίοδο της εκλογής του ένοπλοι ρωσόφωνοι αντάρτες ανακήρυξαν τη Λαϊκή Δημοκρατία του Ντονέτσκ και Λαϊκή Δημοκρατία του Λουγκάνσκ και έλεγξαν σημαντικό τμήμα της περιοχής. Ο Ποροσένκο ύστερα από την εκλογή του παρουσίασε ένα ειρηνευτικό σχέδιο, τα σημαντικότερα σημεία του οποίου ήταν η αναγνώριση των ουκρανικών προεδρικών εκλογών από τη Ρωσία, η κατάπαυση των εχθροπραξιών και η δημιουργία ενός ανθρωπιστικού διαδρόμου για τους αμάχους, ενώ προειδοποίησε πως έχει και εναλλακτικό σχέδιο σε περίπτωση που η ειρηνευτική του πρόταση δεν γίνει αποδεκτή από τους αυτονομιστές, τους οποίους αποκάλεσε τρομοκράτες.
Εξωτερική πολιτική
Στις 27 Ιουνίου του 2014 υπέγραψε Συμφωνία Σύνδεσης με την Ευρωπαϊκή Ένωση, την οποία χαρακτήρισε ως την πιο σημαντική μέρα στην ιστορία της Ουκρανίας μετά την ανεξαρτησία του 1991.
Επικρίσεις
Το 2006 ο Τζον Χερμπστ, πρέσβης των ΗΠΑ στην Ουκρανία, σε εσωτερικές επικοινωνίες χαρακτήρισε τον Ποροσένκο ως έναν ατιμασμένο ολιγάρχη. Αργότερα την ίδια χρονιά η Σίλα Γκουόλτνι, στέλεχος της αμερικανικής πρεσβείας στο Κίεβο, είχε πει γι'αυτόν πως "βαρύνεται από βάσιμες κατηγορίες διαφθοράς". . Σύμφωνα με το BBC News ο Σεργκέι Γλάζιεφ, σύμβουλος του Βλάντιμιρ Πούτιν, δήλωσε ότι ο Πετρό Ποροσένκο είναι "Ναζί" και ότι η υποστήριξη της συμφωνίας με την Ευρωπαϊκή Ένωση είναι "παράνομη", άποψη από την οποία ρητά και επίσημα αποστασιοποιήθηκε το Κρεμλίνο.
Σύμφωνα με άρθρο του Βίκτορ Σάπινοφ, πολιτικού αντιπάλου του, ενώ ο Πετρό Ποροσένκο προσπαθεί εμφανώς να είναι μετριοπαθής, τελεί σε καθεστώς ομηρίας από οργανωμένη μειονότητα εξτρεμιστών. Θεωρεί, επίσης, ότι η διοίκηση του Ποροσένκο δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς τους φασίστες, προς τους οποίους διατηρεί σχέσης αλληλεξάρτησης, αναφέροντας τις διαφορές τους λίγο-πολύ τυπικές