cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ρωσο-Ουκρανικός πόλεμος
Προσάρτηση της Κριμαίας
Τον Δεκέμβριο του 2014, η Ουκρανική Συνοριακή Φρουρά ανακοίνωσε ότι τα ρωσικά στρατεύματα είχαν αρχίσει να αποχωρούν από το έδαφος της Περιφέρειας Χερσώνα. Τα ρωσικά στρατεύματα κατέλαβαν τμήματα του Αραμπάτ Σπιτ και τα νησιά που περιβάλλουν το Σίβας, τα οποία είναι γεωγραφικά τμήματα της Κριμαίας αλλά διοικητικά αποτελούν τμήμα της περιφέρειας Χερσώνα. Το χωριό Στρίλκοβ καταλήφθηκε από ρωσικά στρατεύματα το οποίο στέγαζε σημαντικό κέντρο διανομής φυσικού αερίου. Οι ρωσικές δυνάμεις δήλωσαν ότι κατέλαβαν το κέντρο διανομής φυσικού αερίου για να αποτρέψουν τρομοκρατικές επιθέσεις. Αργότερα, οι ρωσικές δυνάμεις αποχώρησαν από το νότιο Χερσώνα, αλλά συνέχισαν να καταλαμβάνουν το κέντρο διανομής φυσικού αερίου έξω από το Στρίλκοβ. Η αποχώρηση από τη Χερσώνα τερμάτισε σχεδόν 10 μήνες ρωσικής κατοχής της περιοχής. Οι συνοριοφύλακες της Ουκρανίας δήλωσαν ότι οι περιοχές που βρίσκονται υπό ρωσική κατοχή θα πρέπει να ελεγχθούν για νάρκες προτού μπορέσουν να επιστρέψουν στις θέσεις τους.
Ο Αντρέι Ιλαριόνοφ, πρώην οικονομικός σύμβουλος του Βλαντίμιρ Πούτιν, ανέφερε σε μια ομιλία του στο ΝΑΤΟ στις 31 Μαΐου 2014, ότι ορισμένες τεχνολογίες που χρησιμοποιήθηκαν κατά τον Ρωσογεωργιανό πόλεμο είχαν αναβαθμιστεί και χρησιμοποιούνταν ξανά στην Ουκρανία. Σύμφωνα με τον Ιλαριόνοφ, από τότε που ξεκίνησε η ρωσική στρατιωτική επιχείρηση στην Κριμαία στις 20 Φεβρουαρίου 2014, η ρωσική προπαγάνδα δεν μπορούσε να υποστηρίξει ότι η ρωσική επίθεση ήταν το αποτέλεσμα των διαδηλώσεων του Κινήματος της Ευρωπλατείας. Ο Ιλαριόνοφ είπε ότι ο πόλεμος στην Ουκρανία δεν έγινε «εντελώς ξαφνικά», αλλά ήταν προσχεδιασμένος και ότι οι προετοιμασίες ξεκίνησαν ήδη από το 2003. Αργότερα δήλωσε ότι ένα από τα ρωσικά σχέδια προέβλεπε πόλεμο με την Ουκρανία το 2015 μετά από τις προεδρικές εκλογές, αλλά οι διαδηλώσεις του Κινήματος της Ευρωπλατείας επιτάχυναν την αντιπαράθεση.
Η Ρωσία χρησιμοποίησε αυτόν τον ισχυρισμό για να συμμετάσχει σε μια ταχεία συσσώρευση στρατευμάτων στην Κριμαία, που ακολουθήθηκε από ασκήσεις και στρατιωτικές κινήσεις κοντά στα ουκρανικά σύνορα. Ο Ουκρανός πρόεδρος Πέτρο Ποροσένκο προειδοποίησε την δύση ότι η Ρωσία προετοιμαζόταν για μια πλήρους κλίμακας εισβολή στην Ουκρανία.
Περιστατικό στο στενό του Κερτς
340px|thumb|Συμβάν στο στενό του Κερτς πάνω από το πέρασμα μεταξύ Μαύρης και Αζοφικής Θάλασσας. Το στενό του Κερτς προσφέρει μια κρίσιμη σύνδεση για τα ανατολικά λιμάνια της Ουκρανίας στην Αζοφική Θάλασσα με τη Μαύρη Θάλασσα, την οποία η Ρωσία απέκτησε de facto τον έλεγχο μετά το 2014. Το 2017, η Ουκρανία προσέφυγε στο διαιτητικό δικαστήριο για τη χρήση του στενού. Ωστόσο, μέχρι το 2018 η Ρωσία ολοκλήρωσε την κατασκευή μιας γέφυρας πάνω της, περιορίζοντας το μέγεθος των πλοίων που μπορούν να διέλθουν από το στενό, επέβαλε νέους κανονισμούς και στη συνέχεια κράτησε ουκρανικά πλοία σε αρκετές περιπτώσεις. Οι εντάσεις για το θέμα έχουν αυξηθεί εδώ και μήνες. Στις 25 Νοεμβρίου 2018, τρία ουκρανικά σκάφη που ταξίδευαν από την Οδησσό προς τη Μαριούπολη προσπάθησαν να διασχίσουν το στενό του Κερτς, προκαλώντας ένα επεισόδιο, στο οποίο ρωσικά πολεμικά πλοία έριξαν προειδοποιητικά πυρά και κατέλαβαν τα ουκρανικά σκάφη, συλλαμβάνοντας 24 Ουκρανούς ναύτες. Μια μέρα αργότερα, στις 26 Νοεμβρίου 2018, οι βουλευτές στο ουκρανικό κοινοβούλιο υποστήριξαν με συντριπτική πλειοψηφία την επιβολή στρατιωτικού νόμου κατά μήκος των παράκτιων περιοχών της Ουκρανίας και εκείνων, που συνορεύουν με τη Ρωσία ως απάντηση στα πυρά και την κατάληψη πλοίων του ουκρανικού ναυτικού από τη Ρωσία κοντά στην χερσόνησο της Κριμαίας μια μέρα νωρίτερα. Συνολικά 276 βουλευτές στο Κίεβο ενέκριναν το μέτρο, για να τεθεί σε ισχύ στις 28 Νοεμβρίου 2018 και έληξε αυτόματα μετά από 30 ημέρες.
Πόλεμος στο Ντονμπάς
Οι αρχικές διαδηλώσεις στη νότια και ανατολική Ουκρανία ήταν σε μεγάλο βαθμό εγγενείς εκφράσεις δυσαρέσκειας προς τη νέα ουκρανική κυβέρνηση. Η ρωσική ανάμειξη σε αυτό το στάδιο περιορίστηκε στην έκφραση της υποστήριξής της για τις διαδηλώσεις και η εμφάνιση των αυτονομιστών στο Ντόνετσκ και το Λουγκάνσκ ξεκίνησε ως μια μικρή περιθωριακή ομάδα των διαδηλωτών, ανεξάρτητη από τον ρωσικό έλεγχο. Ωστόσο η Ρωσία θα επωφεληθεί από αυτό, για να ξεκινήσει μια συντονισμένη πολιτική και στρατιωτική εκστρατεία κατά της Ουκρανίας, ως μέρος του ευρύτερου Ρωσο-Ουκρανικού Πολέμου.
Ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν παρείχε νομιμοποίηση στο εκκολαπτόμενο αυτονομιστικό κίνημα όταν περιέγραψε το Ντονμπάς ως μέρος της ιστορικής περιοχής της «Νέας Ρωσίας» (Νοβοροσίγια) και εξέδωσε μια συγκεχυμένη δήλωση σχετικά με το πώς η περιοχή είχε γίνει μέρος της Ουκρανίας το 1922 με την ίδρυση της Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Ουκρανίας. Όταν οι ουκρανικές αρχές κατέστειλαν τις φιλορωσικές διαδηλώσεις και συνέλαβαν τοπικούς αυτονομιστές ηγέτες στις αρχές Μαρτίου, αυτοί αντικαταστάθηκαν από άτομα που είχαν δεσμούς με τις ρωσικές υπηρεσίες ασφαλείας και συμφέροντα σε ρωσικές επιχειρήσεις, πιθανώς κατόπιν εντολής των ρωσικών μυστικών πληροφοριών. Μέχρι τον Απρίλιο του 2014, αρκετοί Ρώσοι πολίτες είχαν αναλάβει τον έλεγχο του αυτονομιστικού κινήματος και υποστηρίχθηκαν από εθελοντές και υλικό από τη Ρωσία, συμπεριλαμβανομένων Τσετσένων και Κοζάκων ανταρτών. Σύμφωνα με τον διοικητή των ανταρτών της Λαϊκής Δημοκρατίας του Ντόνενσκ, Ιγκόρ Γκίρκιν, χωρίς αυτήν την υποστήριξη τον Απρίλιο, το κίνημα θα είχε εξαφανιστεί, όπως συνέβη στο Χάρκοβο και την Οδησσό. Το αμφισβητούμενο δημοψήφισμα για το καθεστώς της Περιφέρειας του Ντόνετσκ διεξήχθη στις 11 Μαΐου.
thumb|Τα δημοψηφίσματα για το καθεστώς του Ντονμπάς τον Μάιο του 2014 δεν αναγνωρίστηκαν επίσημα από την ουκρανική κυβέρνηση ή κανένα κράτος μέλος του ΟΗΕ.. Αυτές οι διαδηλώσεις, που ακολούθησαν την προσάρτηση της Κριμαίας από τη Ρωσική Ομοσπονδία, και οι οποίες αποτελούσαν μέρος μιας ευρύτερης ομάδας παράλληλων φιλορωσικών διαδηλώσεων στη νότια και ανατολική Ουκρανία, κλιμακώθηκαν σε μια ένοπλη σύγκρουση μεταξύ των αυτονομιστικών δυνάμεων που υποστηρίζονται από τη Ρωσία και την ουκρανική κυβέρνηση. Ο πρωθυπουργός της Λαϊκής Δημοκρατίας του Ντόνετσκ από τον Μάιο έως τον Αύγουστο του 2014 ήταν ο Ρώσος πολίτης Αλεξάντρ Μποροντάι. Από τον Αύγουστο του 2014 όλες οι κορυφαίες θέσεις στο Ντόνετσκ και το Λουγκάνσκ κατέχονταν από Ουκρανούς πολίτες. Οι Ρώσοι εθελοντές αναφέρεται ότι αποτελούν από 15% έως 80% των ανταρτών,   με πολλούς να ισχυρίζονται ότι ήταν πρώην στρατιωτικοί. Η στρατολόγηση για τους αντάρτες του Ντονμπάς διεξήχθη ανοιχτά σε ρωσικές πόλεις, όπως επιβεβαιώθηκε από πλήθος ρωσικών ΜΜΕ. Οι οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες στο Ντονμπάς δεν είχαν δημιουργήσει ούτε τις απαραίτητες ούτε τις επαρκείς συνθήκες για μια ένοπλη σύγκρουση, ούτε ήταν εσωτερικά καθοδηγούμενη. Ο ρόλος της στρατιωτικής επέμβασης του Κρεμλίνου ήταν πρωταρχικός για την έναρξη των εχθροπραξιών.
Μάρτιος – Ιούλιος 2014
thumb|Συγκέντρωση ρωσικών στρατευμάτων στα σύνορα από τον Φεβρουάριο 2014. Στα τέλη Μαρτίου του 2014, η Ρωσία συνέχισε τη συγκέντρωση στρατιωτικών δυνάμεων κοντά στα ανατολικά σύνορα της Ουκρανίας, φτάνοντας τους 30–40.000 στρατιώτες μέχρι τον Απρίλιο. Η ανάπτυξη πιθανότατα χρησιμοποιήθηκε για να αυξήσει την κλιμάκωση και να εμποδίσει την απάντηση της Ουκρανίας στα εξελισσόμενα γεγονότα. Εκφράστηκαν ανησυχίες ότι η Ρωσία μπορεί και πάλι να ετοιμάζει εισβολή στην Ουκρανία μετά την προσάρτηση της Κριμαίας. Τον Απρίλιο, ξεκίνησαν ένοπλες συγκρούσεις στην ανατολική Ουκρανία μεταξύ των αυτονομιστικών δυνάμεων που υποστηρίζονται από τη Ρωσία και της ουκρανικής κυβέρνησης. Οι αυτονομιστές ανακήρυξαν τις Λαϊκή Δημοκρατία του Ντόνετσκ και του Λουχάνσκ. Από τις 6 Απριλίου, οι αυτονομιστές κατέλαβαν κυβερνητικά κτίρια σε πολλές πόλεις, καθώς επίσης απέκτησαν τον έλεγχο των συνοριακών διελεύσεων προς τη Ρωσία, των κόμβων μεταφορών και άλλων στρατηγικών υποδομών. Αντιμέτωπη με τη συνεχιζόμενη επέκταση του αυτονομιστικού ελέγχου, στις 15 Απριλίου η προσωρινή κυβέρνηση της Ουκρανίας ξεκίνησε μια «Αντιτρομοκρατική Επιχείρηση», ωστόσο, ο ουκρανικός στρατός και οι υπηρεσίες ασφαλείας ήταν κακώς προετοιμασμένες και σε κακή θέση και η επιχείρηση σταμάτησε γρήγορα.
Μέχρι τα τέλη Απριλίου, η ουκρανική κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι δεν είχε τον πλήρη έλεγχο των επαρχιών του Ντόνετσκ και του Λουχάνσκ, καθώς βρισκόταν σε «πλήρη πολεμική επιφυλακή» έναντι πιθανής ρωσικής εισβολής και επαναφοράς της στράτευσης στις ένοπλες δυνάμεις. Μέχρι τον Μάιο, η ουκρανική εκστρατεία επικεντρώθηκε στον περιορισμό των αυτονομιστών εξασφαλίζοντας θέσεις-κλειδιά γύρω από τη ζώνη σύγκρουσης και την τοποθέτηση στρατιωτικών δυνάμεων για μια αποφασιστική επίθεση εναντίον του θύλακα των ανταρτών μόλις ολοκληρωθεί η εθνική επιστράτευση της Ουκρανίας. Καθώς η σύγκρουση μεταξύ των αυτονομιστών και της ουκρανικής κυβέρνησης κλιμακώθηκε τον Μάιο, η Ρωσία άρχισε να εφαρμόζει μια «υβριδική προσέγγιση», αναπτύσσοντας έναν συνδυασμό τακτικών παραπληροφόρησης, τακτικών ρωσικών στρατευμάτων και συμβατικής στρατιωτικής υποστήριξης για να υποστηρίξει τους αυτονομιστές και να αποσταθεροποιήσει την περιοχή του Ντονμπάς. Η πρώτη μάχη του αεροδρομίου του Ντόνετσκ που ακολούθησε τις προεδρικές εκλογές της Ουκρανίας σηματοδότησε ένα σημείο καμπής στη σύγκρουση και ήταν η πρώτη μάχη μεταξύ των αυτονομιστών και της ουκρανικής κυβέρνησης στην οποία συμμετείχαν μεγάλος αριθμός Ρώσων εθελοντών. Σύμφωνα με την ουκρανική κυβέρνηση, στο αποκορύφωμα της σύγκρουσης το καλοκαίρι του 2014, αναφέρθηκε ότι οι Ρώσοι παραστρατιωτικοί αποτελούσαν το 15% έως το 80% των ανταρτών. Από τον Ιούνιο η Ρωσία έδωσε όπλα και πυρομαχικά στις αυτονομιστικές δυνάμεις.
Ο Ντέιβιντ Πατρικαράκος, ανταποκριτής του New Statesman ανέφερε πως: "Ενώ στις άλλες διαδηλώσεις/καταλήψεις υπήρχαν ένοπλοι και πολλοί απλοί άνθρωποι, εδώ σχεδόν καθολικά υπάρχουν μασκοφόροι άνδρες με πλήρη στρατιωτική ενδυμασία. Τα αυτόματα όπλα είναι παντού. Σαφώς ένας επαγγελματίας στρατιωτικός είναι εδώ. Δεν υπάρχει αμφιβολία για αυτό." Ο Ζμπίγκνιεφ Μπζεζίνσκι, πρώην Αμερικανός Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας, ανέφερε ότι τα γεγονότα στο Ντονμπάς ήταν παρόμοια με τα γεγονότα στην Κριμαία, που οδήγησαν στην προσάρτησή της από τη Ρωσία και σημείωσε ότι η Ρωσία ενήργησε επίσης παρόμοια. Τον Απρίλιο του 2014, η εκπρόσωπος του Υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ, Τζεν Ψάκι, δήλωσε: "Υπήρξε ευρεία αποδοχή στη διεθνή κοινότητα σχετικά με την σχέση μεταξύ της Ρωσίας και ορισμένων από τους ένοπλους αντάρτες στην ανατολική Ουκρανία". Η ουκρανική κυβέρνηση δημοσίευσε φωτογραφίες στρατιωτών στην ανατολική Ουκρανία, οι οποίες σύμφωνα με το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ έδειξαν ότι ορισμένοι από τους αντάρτες ήταν ρωσικές ειδικές δυνάμεις. Ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Τζον Κέρι είπε ότι οι αντάρτες "ήταν εξοπλισμένοι με εξειδικευμένα ρωσικά όπλα και είχαν τις ίδιες στολές με αυτές που φορούσαν οι ρωσικές δυνάμεις που εισέβαλαν στην Κριμαία".
Στρατιωτική εισβολή Αυγούστου 2014
Το πρώτο σημάδι αυτής της εισβολής ήταν η σύλληψη μιας ομάδας Ρώσων αλεξιπτωτιστών στο ουκρανικό έδαφος από την ουκρανική υπηρεσία ασφαλείας (SBU) στις 25 Αυγούστου 2014, η οποία δημοσίευσε τις φωτογραφίες τους και τα ονόματά τους. Την επόμενη μέρα, το ρωσικό υπουργείο Άμυνας ανέφερε ότι αυτοί οι στρατιώτες είχαν περάσει τα σύνορα «κατά λάθος». Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του Νικολάι Μιτρότσιν, μέχρι τα μέσα Αυγούστου 2014 κατά τη διάρκεια της μάχης του Ιλοβάισκ, υπήρχαν μεταξύ 20.000 και 25.000 στρατιώτες που πολεμούσαν στο Ντονμπάς από την πλευρά των αυτονομιστών, και μόνο μεταξύ 40% και 45% ήταν ντόπιοι.
Στις 13 Αυγούστου, μέλη της Ρωσικής Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων δήλωσαν ότι πάνω από 100 Ρώσοι στρατιώτες σκοτώθηκαν στις μάχες στην Ουκρανία και ρώτησαν γιατί βρίσκονταν εκεί. Μια πομπή στρατιωτικών οχημάτων, συμπεριλαμβανομένων τεθωρακισμένων οχημάτων μεταφοράς προσωπικού, με επίσημες ρωσικές στρατιωτικές πινακίδες πέρασε στην Ουκρανία κοντά στο ελεγχόμενο από τους αντάρτες συνοριακό πέρασμα Ιζβάριαν στις 14 Αυγούστου. Η ουκρανική κυβέρνηση ανακοίνωσε αργότερα ότι είχε καταστρέψει το μεγαλύτερο μέρος της πομπής. Ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ Άντερς Φογκ Ράσμουσεν ανέφερε ότι αυτό το περιστατικό ήταν μια «καθαρή απόδειξη της συνεχιζόμενης ρωσικής εμπλοκής στην αποσταθεροποίηση της ανατολικής Ουκρανίας». Την ίδια μέρα, ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν, μιλώντας σε Ρώσους υπουργούς και βουλευτές της Κριμαίας κατά την επίσκεψη του στην Κριμαία, ανέφερε ότι η Ρωσία έπρεπε να οικοδομηθεί ήρεμα και με αξιοπρέπεια, όχι με αντιπαράθεση και πόλεμο που την απομόνωσαν από τον υπόλοιπο κόσμο. Τα σχόλια έγιναν καθώς οι διεθνείς κυρώσεις κατά της Ρωσίας εντείνονταν.
Στις 22 Αυγούστου 2014, σύμφωνα με αξιωματούχους του ΝΑΤΟ, η Ρωσία μετέφερε αυτοκινούμενο πυροβολικό στο έδαφος της Ουκρανίας. Στις 24 Αυγούστου 2014, ο Πρόεδρος της Ουκρανίας Πέτρο Ποροσένκο αναφέρθηκε στην αντιτρομοκρατική επιχείρηση ως «Πατριωτικός Πόλεμος του 2014» της Ουκρανίας και πόλεμος κατά της «εξωτερικής επιθετικότητας». Το Υπουργείο Εξωτερικών της Ουκρανίας χαρακτήρισε τη σύγκρουση με τους αντάρτες εισβολή της Ρωσίας στις 27 Αυγούστου 2014. Στις 28 Αυγούστου, τα μέλη της επιτροπής χαρακτήρισαν την παρουσία των ρωσικών στρατευμάτων στο ουκρανικό έδαφος «μια ξεκάθαρη εισβολή». Την ίδια μέρα, η Ουκρανία διέταξε την εθνική υποχρεωτική στράτευση.
Στα τέλη Αυγούστου, το ΝΑΤΟ δημοσίευσε δορυφορικές φωτογραφίες τις οποίες θεωρούσε απόδειξη των ρωσικών επιχειρήσεων εντός της Ουκρανίας με εξελιγμένα όπλα, και μετά τις αποτυχίες των ουκρανικών δυνάμεων στις αρχές Σεπτεμβρίου, ήταν προφανές ότι η Ρωσία είχε στείλει στρατιώτες και τεθωρακισμένα στα σύνορα και οι ντόπιοι αναγνώρισαν τον ρόλο του Πούτιν και των Ρώσων στρατιωτών.
Στις 5 Σεπτεμβρίου 2014, η συμφωνία κατάπαυσης του πυρός που ονομάζεται Πρωτόκολλο του Μινσκ, χάραξε μια γραμμή οριοθέτησης μεταξύ της Ουκρανίας και των ελεγχόμενων από τους αυτονομιστές τμημάτων των Περιφερειών Ντόνετσκ και Λουγκάνσκ στα νοτιοανατολικά της χώρας.
Περιφέρεια Λουγκάνσκ
thumb|Η επίσημη απάντηση της Γενικής Στρατιωτικής Εισαγγελίας της Ρωσίας, η οποία επιβεβαίωσε τον θάνατο των αλεξιπτωτιστών του Πσκλοβ. Οι συνθήκες του θανάτου χαρακτηρίζονται ως «κρατικό μυστικό».
Η 76η Μεραρχία Αεροπορικής Επίθεσης Φρουρών που εδρεύει στο Πσκλοβ φέρεται να εισήλθε στο ουκρανικό έδαφος τον Αύγουστο και συμμετείχε σε μια συμπλοκή κοντά στο Λουγκάνσκ, με 80 νεκρούς. Το ουκρανικό υπουργείο Άμυνας ανέφερε ότι κατέσχεσαν δύο από τα τεθωρακισμένα οχήματα της μονάδας κοντά στην πόλη Λουγκάνσκ και άλλα τρία τανκς και δύο τεθωρακισμένα οχήματα φιλορωσικών δυνάμεων που καταστράφηκαν σε άλλες περιοχές. Η ρωσική κυβέρνηση αρνήθηκε ότι έλαβε χώρα αυτό το γεγονός.
Γύρω στις 29–30 Αυγούστου, τα ρωσικά τανκς κατέστρεψαν «σχεδόν κάθε σπίτι» στη Νοβοσβιτλίνκα, ένα προάστιο χωριό του Λουγκάνσκ, σύμφωνα με τον εκπρόσωπο του ουκρανικού στρατού Αντρέι Λυσένκο.
Οι δημοσιογράφοι ταξίδεψαν στο Πσκλοβ, την αναφερόμενη τοποθεσία ταφής των στρατιωτών, για να διερευνήσουν. Πολλοί δημοσιογράφοι είπαν ότι δέχθηκαν επίθεση ή απειλές εκεί και ότι οι δράστες διέγραψαν αρκετές κάρτες μνήμης της κάμερας. Η Πσκοβσκάγια Γκουμπερνίγια αποκάλυψε υποκλοπές τηλεφωνικών συνομιλιών μεταξύ Ρώσων στρατιωτών που νοσηλεύονταν σε νοσοκομείο του Πσκλοβ. Οι στρατιώτες αποκαλύπτουν ότι στάλθηκαν στον πόλεμο, αλλά οι αξιωματικοί τους είπαν ότι πήγαιναν σε «άσκηση».
Ένας συνεργάτης του ιστότοπου Bellingcat δημοσίευσε μια σειρά ερευνών που αποκαλύπτουν την εμπλοκή των μονάδων παράκτιων στρατευμάτων του βόρειου στόλου της Ρωσίας, της 200ης Ταξιαρχίας Μηχανοκίνητων Τυφεκίων και της 61ης Ναυτικής Ταξιαρχίας Πεζικού, που είχαν συμμετάσχει σε μάχες στην περιοχή του Λουγκάνσκ και επίσης στρατεύματα της 200ης Ταξιαρχίας Μηχανοκίνητων Τυφεκίων σε μάχη του αεροδρομίου Λουγκάνσκ,
Περιφέρεια Ντονέτσκ
Στις 24 Αυγούστου 2014, η Αμβροσίβκα καταλήφθηκε από Ρώσους αλεξιπτωτιστές, με υποστήριξη 250 τεθωρακισμένων οχημάτων και πυροβολικού. Δέκα Ρώσοι αλεξιπτωτιστές του 331ου Αερομεταφερόμενου Συντάγματος Φρουρών, συνελήφθησαν στο Ντζερκάνε εκείνη την ημέρα, ένα χωριό κοντά στην Αμβροσίβκα, 20 χιλιόμετρα από τα σύνορα, καθώς χτυπήθηκαν τα τεθωρακισμένα τους οχήματα από το ουκρανικό πυροβολικό. Στις 25 Αυγούστου, η Υπηρεσία Ασφαλείας της Ουκρανίας ανέφερε για τους αιχμαλώτους αλεξιπτωτιστές, υποστηρίζοντας ότι διέσχισαν τα ουκρανικά σύνορα τη νύχτα της 23ης Αυγούστου. Οι αρχές δημοσίευσαν επίσης τις φωτογραφίες και τα ονόματά τους.. Την επόμενη μέρα, το ρωσικό Υπουργείο Άμυνας είπε ότι πέρασαν τα σύνορα «κατά λάθος». Στις 31 Αυγούστου, τα ρωσικά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν ότι δέκα Ρώσοι αλεξιπτωτιστές που είχαν συλληφθεί μέσα στην Ουκρανία επέστρεψαν στην πατρίδα τους μετά από ανταλλαγή στρατιωτών.
Οι 64 ουκρανοί στρατιώτες που παραδόθηκαν ως αντάλλαγμα συνελήφθησαν καθώς εισήλθαν στη Ρωσία για να γλιτώσουν από την κλιμάκωση των μαχών. Η Ρωσία ισχυρίστηκε ότι τα ρωσικά στρατεύματα διέσχισαν κατά λάθος μια ασήμαντη περιοχή των συνόρων ενώ έκαναν περιπολία. Η Ουκρανία δημοσίευσε βίντεο με αιχμαλωτισμένους Ρώσους στρατιώτες που αμφισβήτησαν τον ισχυρισμό της Ρωσίας ότι δεν είχε καμία σχέση με τη σύγκρουση.
Σύμφωνα με το Bellingcat, ρωσικά στρατιωτικά οχήματα που διασχίζουν τα σύνορα της Ουκρανίας και θέσεις πυροβολικού κοντά στα ουκρανικά σύνορα είναι καθαρά ορατά σε δορυφορικές φωτογραφίες από τις 23 Αυγούστου 2014.
Εισβολή στη Μαριούπολη
Στις 25 Αυγούστου, μια φάλαγγα από ρωσικά άρματα μάχης και στρατιωτικά οχήματα αναφέρθηκε ότι πέρασε στην Ουκρανία στα νοτιοανατολικά, κοντά στην πόλη Νοβοαζόβσκ που βρίσκεται στην ακτή της Αζοφικής θάλασσας και κατευθύνθηκε προς τη Μαριούπολη που ελέγχεται από την Ουκρανία,  σε μια περιοχή που δεν υπήρχε φιλορωσική παρουσία για εβδομάδες. Η έρευνα του Bellingcat αποκαλύπτει ορισμένες λεπτομέρειες αυτής της επιχείρησης. Οι ρωσικές δυνάμεις κατέλαβαν την πόλη Νοβοαζόβσκ και Ρώσοι στρατιώτες άρχισαν να συλλαμβάνουν και να απελαύνουν σε άγνωστες τοποθεσίες όλους τους Ουκρανούς που δεν είχαν στοιχεία που να πιστοποιούσαν ότι ήταν κάτοικοι της πόλης. Φιλοουκρανικές αντιπολεμικές διαδηλώσεις πραγματοποιήθηκαν στη Μαριούπολη που απειλήθηκε από τα ρωσικά στρατεύματα. Το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ συγκάλεσε έκτακτη συνεδρίαση για να συζητήσει την κατάσταση.
Στις 3 Σεπτεμβρίου, μια δημοσιογραφική ομάδα του Sky News κινηματογράφησε στρατιωτικούς σχηματισμούς κοντά στο Νοβοαζόβσκ που είχαν σύγχρονο εξοπλισμό μάχης τυπικό για ρωσικές μονάδες και ταξιδεύαν με νέα στρατιωτικά οχήματα χωρίς πινακίδες και άλλα διακριτικά. Οι ειδικοί με τους οποίους συμβουλεύτηκαν οι δημοσιογράφοι εντόπισαν τμήματα του εξοπλισμού (στολή, τυφέκια) ότι χρησιμοποιούνται επί του παρόντος από ρωσικές χερσαίες δυνάμεις και αλεξιπτωτιστές.
300px|thumb|Χάρτης της γραμμής ελέγχου και της νεκρής ζώνης που καθορίστηκε από το Πρωτόκολλο του Μινσκ στις 5 Σεπτεμβρίου 2014
Κλιμάκωση Νοεμβρίου 2014
Στις 7 Νοεμβρίου, αξιωματούχοι του ΝΑΤΟ επιβεβαίωσαν τη συνεχιζόμενη εισβολή στην Ουκρανία, με 32 ρωσικά άρματα μάχης, 16 οχήματα με οβιδοβόλα και 30 φορτηγά μεταφοράς προσωπικού να εισέρχονται στη χώρα. Ο αμερικανός στρατηγός Φίλιπ Μπρίντλοβ δήλωσε ότι εθεάθησαν ρωσικά τανκς, πυροβολικό, συστήματα αεράμυνας και πεζοπόρα στρατεύματα». Η Λιθουανική αποστολή στα Ηνωμένα Έθνη κατήγγειλε τον «ακήρυχτο πόλεμο» της Ρωσίας στην Ουκρανία.
Οι παρατηρητές του ΟΑΣΕ παρατήρησαν και άλλα οχήματα που προφανώς χρησιμοποιήθηκαν για τη μεταφορά σωρών στρατιωτών που διέσχιζαν τα ρωσο-ουκρανικά σύνορα – σε μια περίπτωση ένα όχημα μετέφερε στρατιώτες που σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια της μάχης πέρασε από τη Ρωσία στην Ουκρανία στις 11 Νοεμβρίου 2014 και αργότερα επέστρεψε. Στις 23 Ιανουαρίου 2015 η Επιτροπή Μητέρων Στρατιωτών προειδοποίησε για αποστολή στρατεύσιμων στην ανατολική Ουκρανία. Το ΝΑΤΟ ανέφερε ότι είχε δει αύξηση σε ρωσικά τανκς, πυροβολικό και άλλο βαρύ στρατιωτικό εξοπλισμό στην ανατολική Ουκρανία και επανέλαβε την έκκλησή του προς τη Μόσχα να αποσύρει τις δυνάμεις της.
Κατάπαυση του πυρός (2015)
300px|thumb|Φιλορώσοι αντάρτες στο Ντονέτσκ τον Μάιο του 2015. Η Ουκρανία κήρυξε τρομοκρατικές οργανώσεις τις υποστηριζόμενες από τη Ρωσία αυτονομιστικές δημοκρατίες από την ανατολική Ουκρανία. Τον Ιανουάριο, το Ντονέτσκ, το Λουγκάνσκ και η Μαριούπολη ήταν οι τρεις πόλεις που αντιπροσώπευαν τα τρία μέτωπα στα οποία η Ουκρανία πιέζοταν από δυνάμεις που ήταν οπλισμένες, εκπαιδευμένες και υποστηριζόμενες από τη Ρωσία. Ο Ουκρανός Πρόεδρος Πέτρο Ποροσένκο έκανε λόγο για επικίνδυνη κλιμάκωση στις 21 Ιανουαρίου εν μέσω αναφορών για περισσότερα από 2.000 επιπλέον ρωσικά στρατεύματα που διέσχισαν τα σύνορα, μαζί με 200 τανκς και οχήματα μεταφοράς προσωπικού. Συντόμευσε την επίσκεψή του στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ στο Νταβός λόγω των ανησυχιών του για την επιδείνωση της κατάστασης. Στις 29 Ιανουαρίου, ο αρχηγός του Γενικού Στρατιωτικού Επιτελείου της Ουκρανίας Βίκτορ Μουζένκο ανέφερε ότι «ο ουκρανικός στρατός δεν συμμετέχει σε πολεμικές επιχειρήσεις εναντίον ρωσικών τακτικών μονάδων», αλλά ότι είχε πληροφορίες για Ρώσους πολίτες και στρατιωτικούς που πολεμούσαν δίπλα σε «παράνομες ένοπλες ομάδες» σε πολεμικές ενέργειες».
Αναφέροντας από περιοχές που ελέγχονται από τις αυτονομιστικές δυνάμεις του Ντονέντσκ στις 28 Ιανουαρίου, ο ΟΑΣΕ παρατήρησε στα περίχωρα του Καρτσούζκ, ανατολικά του Ντονέσκ, μια φάλαγγα από πέντε άρματα μάχης T-72 στραμμένα προς τα ανατολικά και αμέσως μετά, μια άλλη φάλαγγα από τέσσερα άρματα μάχης T-72 που κινούνταν ανατολικά στον ίδιο δρόμο τον οποίο συνόδευαν τέσσερα στρατιωτικά φορτηγά χωρίς διακριτικά τύπου URAL. Μετά τον βομβαρδισμό κατοικημένων περιοχών στη Μαριούπολη, ο Γενς Στόλτενμπεργκ του ΝΑΤΟ δήλωσε: "Τα ρωσικά στρατεύματα στην ανατολική Ουκρανία υποστηρίζουν αυτές τις επιθετικές επιχειρήσεις με συστήματα διοίκησης και ελέγχου, συστήματα αεράμυνας με προηγμένους πυραύλους εδάφους-αέρος, μη επανδρωμένα εναέρια συστήματα, προηγμένα συστήματα πολλαπλών εκτοξευτών πυραύλων και συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου."
Στις 15 Φεβρουαρίου 2015 συμφωνήθηκε ένα νέο πακέτο μέτρων για τον τερματισμό της σύγκρουσης, γνωστό ως Δεύτερη Συμφωνία του Μινσκ.
Ρωσική εισβολή (2022)
Στις 5 Δεκεμβρίου, οι Ρώσοι πραγματοποίησαν άλλη μια επίθεση στην ενεργειακή υποδομή της Ουκρανίας - χτυπήθηκαν αντικείμενα στις περιφέρειες του Κιέβου, της Οδησσού και της Βίνιτσα. Η ουκρανική διοίκηση είπε ότι από τους περισσότερους από 70 πυραύλους διαφόρων τύπων που χρησιμοποιήθηκαν στην επίθεση, περισσότεροι από 60 καταρρίφθηκαν.
Εξωτερικοί σύνδεμοι
Κατηγορία:Στρατιωτική ιστορία της Ρωσίας Κατηγορία:Στρατιωτική ιστορία της Ουκρανίας Κατηγορία:Πόλεμοι της Ουκρανίας Κατηγορία:Πόλεμοι της Ρωσίας Κατηγορία:Ρωσικός αλυτρωτισμός Κατηγορία:Πολεμικές συγκρούσεις Κατηγορία:Βλαντίμιρ Πούτιν Κατηγορία:Βολοντίμιρ Ζελένσκι
Θάνατοι τον Απρίλιο του 1976
Παραπομπές
Κατηγορία:Θάνατοι το 1976
Κώστας Κορδαλής
Ο Κώστα Κορδάλης (πλήρες όνομα: Κωνσταντίνος Κορδαλής, Ελάτεια 1 Μαΐου 1944 - Μαγιόρκα 2 Ιουλίου 2019) ήταν Έλληνας τραγουδιστής που σταδιοδρόμησε στη Γερμανία.
Βιογραφικά στοιχεία
Ξεκίνησε να παίζει την κιθάρα σε ηλικία 7 ετών. Σε ηλικία 16 ετών εγκαταστάθηκε στη Φρανκφούρτη και διδάχθηκε γερμανικά στο Ινστιτούτο Γκαίτε. Μετά το λύκειο, ξεκίνησε τις σπουδές του στη φιλοσοφία και στη γερμανική φιλολογία, χωρίς να αποφοιτήσει.
Το 1965 ηχογράφησε την πρώτη του επιτυχία στη γερμανική γλώσσα, που είχε τίτλο "You with tears in your eyes" και αποτέλεσε τη διασκευή του τραγουδιού του Έλβις Πρίσλεϊ "Crying in the chapel". Απέκτησε φήμη το 1971 όταν έγραψε τους στίχους και ερμήνευσε τα τραγούδια And the sun is hot, Carolina, Come and climb into the boat tonight και Anna Lena. Το 1976-1977 γνώρισε τη μεγαλύτερη επιτυχία με το τραγούδι Annita, το οποίο παρέμεινε για τρεις μήνες στο top 10 των γερμανικών charts.
Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Χιονοδρομίας Αντοχής του 1985 ο Κορδάλης διαγωνίστηκε για τη γενέτειρά του Ελλάδα. Σε αυτό το άθλημα αναδείχθηκε δυο φορές πρωταθλητής Ελλάδας. Επιθυμούσε να εκπροσωπήσει την Ελλάδα στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1984 στο Σαράγεβο, όμως δεν επιλέχθηκε από την ελληνική ολυμπιακή επιτροπή.
Την άνοιξη του 2004 εμφανίστηκε στο σόου του RTL I'm a Star - Get Me Out of Here! και αναδείχθηκε ως ο "βασιλιάς της ζούγκλας". Δώρισε το ποσό των 28.000 ευρώ που κέρδισε, στη θεραπεία του παιδικού καρκίνου. Με αφορμή αυτό το σόου, κυκλοφόρησε το τραγούδι Jungle Beat. Συμμετείχε αρκετές φορές στον Γύρο της Γερμανίας για την Ελπίδα. Εκεί διένυσε αρκετά χιλιόμετρα με το ποδήλατο και έγραψε το τραγούδι Das Feuer Geld για τα παιδιά με καρκίνο.
Ο Κορδάλης ήταν παντρεμένος με την Ίνγκριντ και έχει αποκτήσει τρία παιδιά, τον Λουκά, την Αγγελική και την Κική. Ο Λουκάς και η Αγγελική είναι και αυτοί καλλιτέχνες. Τα τελευταία χρόνια ζούσε στη Μαγιόρκα, στην παραλιακή πόλη Σάντα Πόνσα. Τον Μάρτιο του 2019 υπέστη λιποθυμικό επεισόδιο και αναγκάστηκε να νοσηλευτεί στο νοσοκομείο. Πέθανε στις 2 Ιουλίου 2019 σε ηλικία 75 ετών, σε στενό οικογενειακό κύκλο στο σπίτι του στη Σάντα Πόνσα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες τραγουδιστές
Καπνόανθος Ξάνθης
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ξάνθης Κατηγορία:Δήμος Μύκης Κατηγορία:Πομακοχώρια
Ο Πύργος
Ο Πύργος (γερμανικά: Das Schloss ή επίσης Das Schloß) είναι μυθιστόρημα του 1926 από τον Φραντς Κάφκα. Σε αυτό ο πρωταγωνιστής γνωστός μόνο ως Κ. φτάνει σε ένα χωριό και προσπαθεί να αποκτήσει πρόσβαση στις μυστηριώδεις αρχές οι οποίες κυβερνούν από έναν πύργο. Ο Κάφκα πέθανε πρωτού ολοκληρώσει το έργο, αλλά φαίνεται ότι θα έληγε με τον Κ να πεθαίνει στο χωριό και ο Πύργος να τον ειδοποιεί στο νεκροκρέβατό του ότι «η νόμιμη αίτηση να μείνει στο χωριό δεν ήταν έγκυρη, όμως, λαμβάνοντας υπόψιν συγκεκριμένες συνθήκες, μπορούσε να μείνει και να δουλέψει στο χωριό». Σκοτεινό και κατά τόπους σουρεαλιστικό, ο Πύργος πιο συχνά γίνεται κατανοητός ως ένα έργο σχετικά με την αποξένωση, την ατελείωτη γραφειοκρατία, την απόγνωση που σχετίζεται με την διεξαγωγή δουλειάς σε αδιαφανή περιβάλλοντα και την μάταιη επιδίωξη ενός ανεπίτευκτου σκοπού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Μυθιστορήματα επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Δυστοπικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Φιλοσοφικά μυθιστορήματα
Τέιλορ Ρέιν
Η Τέιλορ Ρέιν (Taylor Rain, 16 Αυγούστου 1981) είναι Αμερικανίδα πρώην πορνογραφική ηθοποιός.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες πορνογραφικών ταινιών Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί πορνογραφικών ταινιών
Λαμπαδηδρομία
thumb|250px|Λαμπαδηδρομία σε αττική [[οινοχόη με ερυθρόμορφες αναπαραστάσεις του Fat Boy Group, 4ος αιώνας π.Χ., Μουσείο του Λούβρου.]]
Οι λαμπαδηδρομίες ή λαμπαδηφορίες ήσαν δρομικοί αγώνες με λαμπάδες, οι οποίοι αποτελούσαν μέρος του προγράμματος ορισμένων εορτών της Αρχαίας Ελλάδας. Φαίνεται πως ο θεσμός των λαμπαδηδρομιών είναι αρχαίος και πως αρχικώς ελάμβαναν χώρα κατά την διάρκεια εορτών προς τιμήν θεοτήτων σχετιζόμενων με την λατρεία του πυρός. Στην Αθήνα υφίσταντο, συνεπώς, αρχικά τρεις, μία κατά τα Προμήθεια (εορτή προς τιμήν του Προμηθέα), μία κατά τα Ηφαίστεια (προς τιμήν του Ηφαίστου) και μία τελευταία κατά τα Παναθήναια (προς τιμήν της Αθηνάς).
Ο αγώνας
Αρκετά γνωστός είναι ο τρόπος διεξαγωγής του συγκεκριμένου αγωνίσματος κατά την διάρκεια της κλασικής περιόδου στην Αθήνα. Επρόκειτο για αγώνα συναγωνισμού μεταξύ των προερχόμενων από την μεταρρύθμιση του Κλεισθένη φυλών. Οι συμμετέχουσες φυλές, πιθανώς πέντε στον αριθμό σε κάθε αγώνα, επέλεγαν έναν γυμνασιάρχη (που αποκαλείται λαμπαδάρχης στις υπόλοιπες πόλεις της Ελλάδας ). Ο τελευταίος, ήταν υπεύθυνος για την κατάταξη, με προσωπικά του έξοδα, των δρομέων μεταξύ των εφήβων και των νεαρών ανδρών της φυλής του. Ο αγώνας ελάμβανε χώρα στην διαδρομή μεταξύ της Ακαδημίας, η οποία ευρισκόταν στα βορειοανατολικά της Αθήνας, και της Δίπυλης Πύλης, με την μεταξύ τους απόσταση να είναι της τάξεως των, περίπου, έξι σταδίων. Η κάθε φυλή διέθετε σαράντα δρομείς, ενώ ο καθένας εξ' αυτών διένυε απόσταση της τάξεως των 25 μ. περίπου, πριν παραδώσει την λαμπάδα, η οποία θα έπρεπε να παραμείνει αναμμένη, στον αμέσως επόμενο δρομέα. Η νίκη ήταν ομαδική.
Η ακριβής έννοια των λαμπαδηδρομιών είναι αδιευκρίνιστη, καθώς παραμένει άγνωστο εάν επρόκειτο για φόρο τιμής προς την δωρεά της φωτιάς στους ανθρώπους και τα ευεργετήματά της, ή, μάλλον, για τελετουργικό εξαγνισμό δια του πυρός.
Οι λαμπαδηδρομίες, χαίροντας ιδιαίτερης εκτίμησης, σταδιακά και με το πέρασμα του χρόνου εξελίχθηκαν. Από τον 5ο αιώνα π.Χ. άρχισε να παρατηρείται πολλαπλασιασμός των αγώνων. Έπειτα από τη νίκη στο Μαραθώνα, οι Αθηναίοι προσέθεσαν μία τέταρτη προς τιμήν του θεού Πάνα. Οι συγκεκριμένοι αγώνες ελάμβαναν χώρα κατά την διάρκεια των εορτών προς τιμήν του Θησέα, τα Έρμαια, τα Βενδίδεια, καθώς και, κατά την διάρκεια της αυτοκρατορικής περιόδου, προς τιμήν Ρωμαίων στρατιωτικών ηγετών. Οι κανονισμοί τροποποιήθηκαν και οι αγώνες κατέστησαν, σε ορισμένες περιπτώσεις, ατομικοί και όχι πλέον ομαδικοί. Λαμπαδηδρομίες με έφιππους ή παιδιά έκαναν την εμφάνισή τους.
Οι λαμπαδηδρομίες ελάμβαναν χώρα σε όλες τις περιοχές της Ελλάδας και της Μεγάλης Ελλάδας, τουλάχιστον έως την ρωμαϊκή περίοδο. Παρέμειναν, ωστόσο, ένας καθαρά ελληνικός πολιτιστικός θεσμός, καθώς οι Ρωμαίοι δεν ενδιαφέρονταν γι'αυτόν.
Θεωρητικές προσεγγίσεις
Σύμφωνα με τον Borgeaud, η λαμπαδηδρομία στην οποία αναφέρεται ο Ηρόδοτος (6.105), που αποτελούσε μέρος της επίσημης λατρείας του Πάνα μετά την μάχη Μαραθώνα, κατά πάσα πιθανότητα διεξαγόταν από εφήβους, που ξεκινούσαν από τον βωμό του Προμηθέα και του Ηφαίστου στο γυμνάσιο της Ακαδημίας και τελείωναν στο σπήλαιο του Πανός στην βάση της Ακρόπολης, είχαν ως στόχο να εξασφαλίσουν την ευτυχία σε όσους θα παντρεύονταν εκείνο το έτος. Η τέλεση ενός νυκτερινού δρόμου, που διεξαγόταν από την Ακαδημία στην βάση της Ακρόπολης, ουσιαστικά ο τελετουργικός εορτασμός του Πάνα, αντανακλούσε ουσιαστικά τον νυκτερινό δρόμο που διεξαγόταν στο πλαίσιο των Παναθηναίων. Η λαμπαδηφορία ακολουθούσε την ίδια διαδρομή, εκτός από το γεγονός ότι ο παναθηναϊκός αγώνας τελείωνε στην κορυφή της Ακρόπολης.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίες ελληνικές εορτές
Εθνικό Πάρκο Πουρνουλούλου
Το Εθνικό Πάρκο Πουρνουλούλου είναι ένα μνημείο Παγκόσμιας πολιτιστικής Κληρονομιάς στο Ανατολικό Κίμπερλι της Δυτικής Αυστραλίας. Το 239.723 εκταρίων εθνικό πάρκο βρίσκεται 300 χμ. νότια του Κουνουνούρρα, με το Χολς Κρικ στα νότια. Ανακηρύχθηκε μνημείο Παγκόσμιας πολιτιστικής Κληρονομιάς το 2003, και περιγράφεται ως εξής: μικρογραφία|Εναέρια άποψη της οροσειράς Μπάνγκλ Μπάνγκλ το Μάιο 2016
Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς
Το εθνικό πάρκο Πουρνουλούλου από το 2003 είναι Μνημειό Παγκόσμιας Κληρονομιάς του ΟΥΝΕΣΚΟ. Έκτοτε, η Κυβέρνηση της Δυτικής Αυστραλίας έχει δεσμεύσει παραπλήσιες περιοχές όπως το Προστατευόμενο Πάρκο Πουρνουλούλου και περιοχές του Ποταμού Όρντ.
Ετυμολογία
Η ονομασία Πουρνουλούλου προέρχεται από λανθασμένη προφορά μίας λέξης των ιθαγενών που αναφέρονται στα λιβάδια γύρω από την Οροσειρά Μπανγκλ Μπαγνκλ ως Μπουλμανλούλου. Η σωστή ονομασία για το Μπανγκλ Μπανγκλ σύμφωνα με τους Καρχαγκανουτζαρου είναι Μπιλινγκχάλ που σημαίνει 'άμμος που πέφτει μακριά".
Χαρακτηριστικά
Η Οροσειρά Μπανγκλ Μπανγκλ, που βρίσκεται εξολοκλήρου μέσα στο πάρκο, έχει υψόμετρο 578 μ. πάνω από το επίπεδο της θάλασσας. Είναι πασίγνωστη για τους λοφοειδείς ψαμμίτες, ασυνήθιστους και οπτικά εντυπωσιακούς με τις διαγραμμίσεις σε εναλλασσόμενες πορτοκαλί και γκρίζες ζώνες. Οι λωρίδες των λόφων οφείλονται σε διαφορές στην περιεκτικότητα σε άργιλο και στο πορώδες των στρωμάτων ψαμμίτη: οι πορτοκαλί ζώνες σχηματίστηκαν από ενώσεις οξειδωμένου σίδηρου σε στρώματα που ξηράθηκαν πολύ γρήγορα, προτού προλάβουν να πολλαπλασιαστούν τα κυανοβακτήρια. Οι γκρίζες ζώνες σχηματιστηκαν από κυανοβακτήρια που αναπτύχθηκαν στην επιφάνεια των στρωμάτων ψαμμίτη όπου συσσωρεύεται η υγρασία.
Γεωλογία
Η Οροσειρά Μπανγκλ Μπανγκλ είναι μία από τις πιο εκτεταμένες και εντυπωσιακές περιοχές με πύργους (ή κώνους) από ψαμμίτη σε καρστικό έδαφος στον κόσμο. Τα Μπανγκλ Μπανγκλς ήταν ένα οροπέδιο από Δεβόνιο ψαμμίτη, χαραγμένο σε μία μάζα από κυψελοειδείς πύρους με εναλλασσόμενες σκούρες γκρίζες ζώνες από κυανοβακτηριακό φλοιό (μονοκύτταροι φωτοσυνθετικοί οργανισμοί). Το οροπέδιο τέμνεται από χαράδρα με λεία τοιχώματα βάθους 100-200 μέτρων και σχισμοειδή φαράγγια. Οι κωνικοί πύργοι έχουν απότομη κλίση στη βάση και θολοειδείς κορυφές. Οι μηχανισμοί που τους διαμόρφωσαν δεν είναι ακόμα πλήρως κατανοητοί. Η επιφάνειά τους είναι εύθραυστη, και σταθεροποιείται από φλοιό οξείδιο του σιδήρου και βακτηρίων. Αποτελούν ένα εξαιρετικό παράδειγμα γης που σχηματίστηκε από διαλυτική διάβρωση του ψαμμίτη, από την επίδραση του αέρα της βροχής και ροής νερού στις πλαγιές.
Πρόσβαση
Η πρόσβαση στο πάρκο γίνεται μέσω αυτοκινητόδρομου. Υπάρχει δυνατότητα εναέριας πρόσβασης από τον Αεροδιάδρομο Μπελμπερν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Αυστραλία
Ορτάνς Αλάρ
Η Ορτάνς Αλάρ ντε Μεριτάν (γαλλ. Hortense Allart de Méritens, 7 Σεπτεμβρίου 1801 – 28 Φεβρουαρίου 1879), γνωστή και με το λογοτεχνικό ψευδώνυμο Πρυντάνς ντε Σαμάν Λεσμπάτ (Prudence de Saman L'Esbatx) ήταν Γαλλίδα συγγραφέας με φεμινιστικές απόψεις, που γεννήθηκε στην Ιταλία. Τα βιβλία της, κυρίως μυθιστορήματα που βασίζονται στις περιπέτειες της ζωής της, δεν σημείωσαν ιδιαίτερη επιτυχία, με εξαίρεση το Les enchantements de Prudence, Avec George Sand (= «Οι χαρές της σωφροσύνης», 1873).
Οικογένεια και σπουδές
Η Ορτάνς Αλάρ γεννήθηκε στο Μιλάνο από Γάλλους γονείς. Πατέρας της ήταν ο Νικολά-Ζαν-Γκαμπριέλ Αλάρ και μητέρα της ήταν η ελάχιστα γνωστή σήμερα συγγραφέας και μεταφράστρια Μαρί-Φρανζουάζ Γκαι-Αλάρ (Marie-Françoise Gay), που είχε μεταφράσει τα έργα της Αγγλίδας Ανν Ράντκλιφ. Επιπλέον, θεία της Ορτάνς ήταν η Σοφί Γκαι και εξαδέλφη της η Ντελφέν ντε Ζιραρντέν, αμφότερες διακεκριμένες συγγραφείς. Ο πατέρας της Ορτάνς πέθανε όταν εκείνη ήταν 16 ετών, ωστόσο εκείνη απέκτησε μια παιδεία που θεωρείτο καλή για γυναίκα της εποχής της.
Η Ορτάνς ήταν ενθουσιώδης υποστηρίκτρια του νικημένου πια Μέγα Ναπολέοντα και το 1819 έγραψε μια επιστολή στον Στρατηγό Ανρί Γκατιέν Μπερτράν, στην οποία προσφερόταν να ταξιδέψει εθελοντικά στη Νήσο Αγίας Ελένης για να περιθάλψει τον πρώην αυτοκράτορα, που ασθενούσε. Ο Ναπολέων πέθανε το ίδιο έτος με τη μητέρα της, το 1821, οπότε η Ορτάνς έμεινε πεντάρφανη σε ηλικία 20 ετών.
Βίος, έργο και ιδέες
Για περίπου δύο χρόνια η Ορτάνς Αλάρ εργάσθηκε ως γκουβερνάντα στο σπίτι του Στρατηγού Μπερτράν, όπου γνώρισε τον Κόμη ντε Σαμπάγιου, έναν Πορτογάλο αριστοκράτη. Η Αλάρ έγινε ερωμένη του και το 1826 γέννησε από εκείνον έναν γιο, τον Μάρκο. Ο ντε Σαμπάγιου πρόλαβε και την εγκατέλειψε προτού γεννήσει.
Το πρώτο έργο της Αλάρ, Η συνωμοσία της Αμπουάζ (La Conjuration d'Amboise), εκδόθηκε το 1821. Τότε ακόμη εκείνη ζούσε με την Κόμισσα Ρενώ ντε Σαιν-Ζαν ντ' Ανζελύ, στενή φίλη της που, θέλοντας να την αποκαταστήσει, τη συνέστησε σε δύο υποψήφιους μνηστήρες: τον οικονομολόγο Ιπολύτ Πασύ και τον ποιητή Πιερ-Ζαν ντε Μπερανζέ. Παρά το ότι δεν συνήψαν ερωτική σχέση μαζί της, αμφότεροι θα παρέμεναν ισόβιοι φίλοι της. Μετά η Αλάρ ταξίδεψε στη Φλωρεντία, όπου γνώρισε τον πολιτικό και ιστορικό Τζίνο Καππόνι, ο οποίος την προέτρεψε να ασχοληθεί με τη μελέτη της ιστορίας. Από τα πρώτα έργα της ήταν ένα βιβλίο με «Επιστολές προς τη Γεωργία Σάνδη», της οποίας ασπαζόταν τις ηθικές και θρησκευτικές αρχές. Το 1829 η Αλάρ επισκέφθηκε την αδελφή της στη Ρώμη, όπου γνώρισε τον Φρανσουά-Ρενέ ντε Σατωμπριάν, με τον οποίο έγιναν εραστές και μετά από λίγες εβδομάδες έφυγαν για το Παρίσι, όπου ενοικίασαν ένα διαμέρισμα, στη Rue d’Enfer. Η Αλάρ ταξίδεψε και στην Αγγλία, όπου λέγεται ότι συνήψε ερωτική σχέση με τον Χένρυ Μπάλγουερ Λύτον, τον μετέπειτα Λόρδο Ντάλινγκ (Henry Bulwer Lytton, Lord Dalling). Τελικώς το 1843 παντρεύτηκε τον Γάλλο αριστοκράτη Ναπολεόν Λουί Φρεντερίκ Κορνέιγ ντε Μεριτάν ντε Μαλβεζί, αλλά τον εγκατέλειψε ένα έτος αργότερα.
Η Αλάρ κατέστη αξιοσημείωτη στους συγγραφικούς κύκλους του Παρισιού, ζώντας σε μακρινό τότε προάστιό του με τα βιβλία της, τα οποία αποκαλούσε «τους πραγματικούς εραστές της». Δεν συνιστούσε στις γυναίκες να παρατάνε τους άνδρες τους, και στο μυθιστόρημά της Settimia η ηρωίδα απολαμβάνει τον έρωτα, αλλά δεν καθορίζεται από τους εραστές της, παρά μάλλον από την έλλειψη αλληλοεξαρτήσεως, τη διανοητική της ωριμότητα και τα τέκνα της. Αυτή ήταν η ζωή της Αλάρ: να επιβιώνει χωρίς να χρειάζεται να εξαρτάται από μια υποστηρικτική οικογένεια. Υπεστήριξε ότι οι γυναίκες χρειάζονταν πολιτική μεταρρύθμιση ως προς τη μοίρα τους και ότι αν αυτό σήμαινε ότι οι γυναίκες έπρεπε να εγκαταλείψουν την οικογένεια των δύο γονέων τους, τότε αυτό ήταν αποδεκτό. Η Αλάρ προείδε έναν κόσμο όπου η κοινωνία δεν θα ήταν δημοκρατικώς οργανωμένη από τους άνδρες, αλλά αξιοκρατικώς διοικούμενη από γυναίκες και άνδρες υψηλότερων ικανοτήτων από τις ικανότητες του γενικού πληθυσμού. Παραλλήλως, είχε ένα είδος θρησκευτικότητας, αν και νεφελώδες. Η Αλάρ ήταν πιστή, γενναιόδωρη και αληθινή με τους εραστές της, που συνήθως ήταν και πραγματικοί φίλοι μαζί της. Ως ανύπαντρη μητέρα δύο γιων, η Αλάρ έγραψε ότι οι γιοι της δεν ήταν «ατυχήματα» και ότι αυτή ήταν η ζωή που είχε επιλέξει.
Η Αλάρ κατέγραψε τις δικές της περιπέτειες μέσα στα βιβλία της, με ελαφρό μόνο τον πέπλο της μυθοπλασίας. Π.χ. το μυθιστόρημά της Jerome (1829) είναι μία μόλις συγκεκαλυμμένη αφήγηση της εμπειρίας της με τον Κόμη ντε Σαμπάγιου. Τα βιβλία της δεν σημείωσαν ιδιαίτερη επιτυχία, με εξαίρεση το Les enchantements de Prudence, Avec George Sand (1873), για την ακρίβεια μια τριλογία (Οι χαρές της σωφροσύνης, Οι καινούργιες χαρές και Οι τελευταίες χαρές), που εκδόθηκε λίγα μόλις χρόνια πριν από τον θάνατό της.
Πηγές
Κατηγορία:Γάλλοι συγγραφείς του 19ου αιώνα Κατηγορία:Γυναίκες συγγραφείς
Μίλιτσα Κούμπουρα
Η Μίλιτσα Κούμπουρα (20 Μαρτίου 1995, Βελιγράδι) είναι Σέρβα διεθνής αθλήτρια πετοσφαίρισης, η οποία την περίοδο 2022-23 αγωνίζεται με τη φανέλα του Ολυμπιακού Πειραιώς στο Πρωτάθλημα Ελλάδας ως διαγώνια.
Καριέρα
Η Μίλιτσα Κούμπουρα ξεκίνησε την καριέρα της στο βόλεϊ, παροτρυνόμενη από τη μεγαλύτερη αδελφή της, στον Ερυθρό Αστέρα Βελιγραδίου, με τον οποίο αναδείχθηκε δύο φορές πρωταθλήτρια και Κυπελλούχος Σερβίας (2011-13). Το 2014 μετέβη στις Ηνωμένες Πολιτείες για να σπουδάσει, και εκεί αγωνίστηκε με την ομάδα του Πανεπιστημίου της πολιτείας της Φλόριδας από το 2014 έως το 2018. Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών της στις ΗΠΑ το 2018, επέστρεψε στη Σερβία, για λογαριασμό της Παρτιζάν Βελιγραδίου. Την περίοδο 2019-20, η Κούμπουρα μετακόμισε στη Γερμανία, έπαιξε στην Σ.Κ. Δρέσδης και κατέκτησε το Κύπελλο Γερμανίας. Το Καλοκαίρι του 2021 επρόκειτο αρχικά να υπογράψει στην ΒολΑλτο της Καζέρτας, αλλά ο ιταλικός σύλλογος δεν πήρε έγκριση για να αγωνιστεί στην Α΄1, οπότε η Μίλιτσα Κούμπουρα ήρθε στην Ελλάδα και αγωνίστηκε με τον Π.Α.Ο.Κ. Θεσσαλονίκης, κατακτώντας το Κύπελλο Ελλάδας. Την επόμενη περίοδο παρέμεινε εκτός αγωνιστικών υποχρεώσεων, καθώς παντρεύτηκε με Έλληνα, έγινε μητέρα και είναι πλέον κάτοικος Αθηνών. Τον Ιούλιο του 2022 υπέγραψε στον Ολυμπιακό Πειραιώς για να καλύψει το κενό στη θέση της διαγώνιας που άφησε με την αποχώρηση της η Σάσκια Χίπε.
Διεθνής Καριέρα
Η Μίλιτσα Κούμπουρα φόρεσε το 2010 για πρώτη φορά τη φανέλα της Εθνικής Σερβίας Κ-18, με την οποία κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα Κ-18 το 2011, ενώ ένα χρόνο αργότερα, κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα Κ-20. Το 2019, συμμετείχε με την Εθνική Γυναικών της Σερβίας στη νέα διοργάνωση Νέισονς Λίγκ.
Διεθνείς τίτλοι - Διακρίσεις
Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα Κ-20
Παγκόσμιο πρωτάθλημα Κ-19
Εθνικά Πρωταθλήματα
'''Πρωτάθλημα Ελλάδας
Εθνικά Κύπελλα
2 Κύπελλα Σερβίας
1 Κύπελλο Γερμανίας
1 Κύπελλο Ελλάδας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι - Πηγές
Κατηγορία:Σέρβοι πετοσφαιριστές Κατηγορία:Πετοσφαιρίστριες ΟΣΦΠ
Μοναστήρι του Γκελάτι
Το Μοναστήρι Γκελάτι (გელათის მონასტერი) είναι μεσαιωνικό συγκρότημα μοναστηριών κοντά στο Κουτάισι, στην περιοχή Ιμερέτι της δυτικής Γεωργίας. Πρόκειται για αριστούργημα της Γεωργιανής Χρυσής Εποχής, κατασκευάστηκε το 1106 από τον Βασιλιά Δαβίδ Δ΄ της Γεωργίας και είναι αναγνωρισμένο από την UNESCO ως μνημείο Παγκόσμιας πολιτιστικής Κληρονομιάς.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Τόποι ταφής ευρωπαϊκών βασιλικών οικογενειών Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς σε κίνδυνο Κατηγορία:Πολιτισμός της Γεωργίας Κατηγορία:Μοναστήρια
Αντρόβιτσι
Το Αντρόβιτσι (σερβικά κυριλλικά: Андровићи) είναι χωριό της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ευρίσκεται εντός του Δήμου του Ζβόρνικ, ο οποίος ευρίσκεται εντός της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της βοσνιακής απογραφής του 2013, αριθμούσε 315 κατοίκους.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικισμοί του Ζβόρνικ
WannaCry
εναλλ.=|μικρογραφία|444x444εσ|Χώρες που δέχτηκαν επίθεση από το σκουλήκι αυτό. Το σκουλήκι υπολογιστών (worm) WannaCry, γνωστό και ως WannaCry Cryptoworm, ήταν μια κυβερνοεπίθεση λυτρισμικού (ransomware) σε υπολογιστές σε όλο τον κόσμο που τρέχουν το λειτουργικό σύστημα Windows, με την οποία κρυπτογραφούνταν αρχεία και ζητούνταν λύτρα 300-600 δολαρίων μέσω Bitcoin για να αποκτήσει ο χρήστης και πάλι πρόσβαση στα αρχεία του. Η επίθεση κράτησε τρεις μέρες, από τις 12 Μαΐου μέχρι τις 15 Μαΐου 2017.
Το WannaCry είναι βασισμένο στο EternalBlue της NSA, ένα exploit του πρωτοκόλλου SMB των Windows. Διέρρευσε από τους Shadow Brokers στις 9 Απριλίου, ένα μήνα πριν την επίθεση. Η Microsoft, στις 14 Μαρτίου, έβγαλε μια ενημέρωση που προστατεύει τα λειτουργικά της συστήματα απ' αυτό το exploit. Η ενημέρωση αυτή είναι γνωστή και ως MS17-010.
Επιθέσεις και αντίμετρα
Κάποιες από τις πρώτες επιθέσεις, στις 12 Μαΐου, συνέβησαν στο Εθνικό Σύστημα Υγείας στο Ηνωμένο Βασίλειο, σε υπηρεσία κινητής τηλεφωνίας στην Ισπανία, στην εταιρεία μεταφορών FedEx και σε εταιρία τρένων. Μια μέρα μετά την εκκίνηση της επίθεσης, γνωστοποιήθηκε πως το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης είναι ανάμεσα στους παγκόσμιους οργανισμούς που χτυπήθηκαν από τον ιό.
Ο Μάρκους Χάτσινς, ένας 22χρονος προγραμματιστής από το Βόρειο Ντέβον της Βρετανίας, βρήκε ένα αποτελεσματικό kill-switch (δηλαδή έναν τρόπο να απενεργοποιεί το WannaCry) γράφοντας το όνομα domain που βρήκε στον κώδικα του λυτρισμικού με την οποία επιβράδυνε την διάδοση του ιού, όμως αμέσως μετά, κυκλοφόρησε μια καινούργια έκδοση, δίχως την δυνατότητα να απενεργοποιηθεί μέσω kill-switch.
Μέτρα της Microsoft κατά της επίθεσης
Αν και τα προγενέστερα, και εκτός υποστήριξης από την Microsoft λειτουργικά συστήματα, Windows XP, Windows Server 2003 και Windows Vista, συνέχιζαν να χρησιμοποιούνται σε μεγάλο βαθμό σ' όλο τον κόσμο, ήταν και τα πιο ευάλωτα «θύματα». Και για τον λόγο αυτό, η Microsoft έβγαλε επείγουσες ενημερώσεις για τα λειτουργικά αυτά. Σχεδόν όλα τα θύματα της επίθεσης αυτής έτρεχαν Windows 7.
Σχετικά με την κυβερνοεπίθεση
Το WannaCry ξεκίνησε να διαδίδεται πολύ γρήγορα σε υπολογιστές απ' όλο τον κόσμο περίπου από τις 7:44 π.μ. (UTC). Πρώτα ο ιός ελέγχει αν υπάρχει το kill-switch domain και, εάν δεν βρεθεί, αρχίζει και κρυπτογραφεί αρχεία σε υπολογιστές θυμάτων (αυτό ίσχυε πριν από την ολική αφαίρεση του kill-switch). Στη συνέχεια προσπαθεί να σπάσει το SMB κάθε υπολογιστή για να διαδώσει τον ιό σε τυχαίους υπολογιστές, αλλά και σε όλο το δίκτυο του θύματος. Όπως όλα τα ransomware εμφανίζει ένα μήνυμα το οποίο έχει διάφορες πληροφορίες, όπως πληροφορίες πληρωμής, με το ποσό να ξεκινά από τα 300 δολάρια. Μετά από τρεις ημέρες, το ποσό αυξάνεται κατά 300 δολάρια. Επτά μέρες μετά την επίθεση του θύματος, ο ιός διαγράφει τα αρχεία που βρίσκονται στον υπολογιστή. Ο τρόπος πληρωμής γίνεται μέσω Bitcoin. Ως τις 14 Ιουνίου είχαν γίνει πάνω από 300 πληρωμές με ποσό που έφτασε συνολικά τα 130.000 δολάρια.
Αυτουργοί
Κάποιοι οργανισμοί συνέκριναν τον κώδικα του ιού με προηγούμενες κυβερνοεπιθέσεις από τους Lazarus Group (Βορειοκορεατική ομάδα κυβερνοεπιθέσεων που είχε εμπλακεί σε κυβερνοεπιθέσεις τραπεζών αλλά και σε παραγωγές ταινιών στο παρελθόν), και πράγματι είχαν πολλές ομοιότητες. Η Βόρεια Κορέα, ωστόσο, αρνήθηκε οποιαδήποτε εμπλοκή με το WannaCry, καθώς και την ύπαρξη της κυβερνοεπιθετικής ομάδας.
Το 2018, το Υπουργείο Δικαιοσύνης (DoJ) των Ηνωμένων Πολιτειών, εξέδωσε ένταλμα σύλληψης κατά του Παρκ Τζιν Χιοκ (μέλος του Lazarus Group) και θεωρείται από τους πιο καταζητούμενους δράστες, σύμφωνα με το FBI.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κυβερνοεπιθέσεις
Γιώργος Σαραντόπουλος
Ο Γιώργος Σαραντόπουλος (1945, Πάτρα - 25 Νοεμβρίου 2016, Πάτρα) ήταν Έλληνας αθλητής και ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως τερματοφύλακας.
Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε το 1945 στην Πάτρα. Μικρός υπήρξε μπασκετμπολίστας και πολίστας και ήταν μέλος της Ολυμπιάδος Πατρών και του ΝΟΠ αντίστοιχα, όπου είχε πολύ καλή παρουσία. Μάλιστα με την ομάδα του ΝΟΠ υπήρξε πρωταθλητής εφήβων Ελλάδας στο πόλο.
Ποδοσφαιρική πορεία
Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο το 1962 από την ομάδα νέων της Παναχαϊκής και εντάχθηκε στην πρώτη ομάδα την περίοδο 1965-66.
Αγωνίστηκε επί πέντε συναπτά έτη με την φανέλα των κοκκινόμαυρων. Την περίοδο 1968-69 κατέφερε να κερδίσει με την ομάδα της Παναχαϊκής την μεγάλη άνοδο στην πρώτη κατηγορία (Α' Εθνική).
Την περίοδο 1970-71 ο Σαραντόπουλος αγωνίστηκε στον Παναιγιάλειο.
Μετά το ποδόσφαιρο & προσωπική ζωή
Ο Σαραντόπουλος κατοικούσε και εργαζόταν στην Πάτρα. Τον Νοέμβριο του 2003 αποτέλεσε για μικρό διάστημα πρόεδρο της Ερασιτεχνικής Παναχαϊκής.
Ήταν παντρεμένος με τη Βιβή Σωτηροπούλου με την οποία απέκτησαν τρία αγόρια, τον Τάκη, τον Χρήστο και τον Κωνσταντίνο.
Απεβίωσε στις 25 Νοεμβρίου του 2016 σε ηλικία 71 ετών. Η κηδεία του πραγματοποιήθηκε στον Ιερό Ναό Αγίου Ανδρέου Πατρών και η ταφή έγινε στο Κοιμητήριο Παναγίας Αλεξιώτισσας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναιγιάλειου
Πίππα Μίντλετον
Η Φιλίππα Σάρλοτ Μάθιους (το γένος Μίντλετον) (αγγλικά: Philippa Charlotte Middleton, 6 Σεπτεμβρίου 1983) είναι Βρετανή, μέλος της υψηλής κοινωνίας, συγγραφέας και αρθρογράφος σε εφημερίδα. Είναι η μικρότερη αδερφή της Δούκισσας του Κέιμπριτζ και έλαβε την προσοχή των μέσων ενημέρωσης όταν εμφανίστηκε ως παράνυφος στον γάμο της αδερφής της με τον Πρίγκιπα Ουίλιαμ.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο νοσοκομείο Royal Berkshire του Μπέρκσαϊρ της Αγγλίας. Είναι το δεύτερο από τα τρία παιδιά του Μάικλ Μίντλετον (γενν. 1949), πρώην πιλότου της British Airways, και της Καρόλ Μίντλετον (γενν. 1955), πρώην αεροσυνοδού. Βαφτίστηκε χριστιανή στην εκκλησία St Andrew's Bradfield στο Μπέρκσαιρ.