cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ASCII
Ασυμβατότητα και διασυμβατότητα
Από την αρχή της ανάπτυξης του ASCII, υπήρχε η πρόθεση να είναι απλώς μία από αρκετές εθνικές παραλλαγές ενός διεθνούς προτύπου κωδικοποίησης χαρακτήρων, που τελικώς δημοσιεύτηκε ως ISO/IEC 646 (1972), το οποίο θα είχε κοινούς τους περισσότερους χαρακτήρες αλλά διαφορετικούς χρήσιμους τοπικά χαρακτήρες σε δεσμευμένες για εθνική χρήση θέσεις. Ωστόσο στα τέσσερα χρόνια που πέρασαν από την δημοσίευση του ASCII-1963 και την πρώτη αποδοχή του ISO ως διεθνή πρόταση το 1967 ήταν η αιτία η επιλογές του ASCII για την εθνική χρήση χαρακτήρων να μοιάζουν με ντε φάκτο πρότυπο για τον κόσμο, προκαλώντας σύγχυση και ασυμβατότητα όταν οι άλλες χώρες ξεκίνησαν να θέτουν δικούς τους χαρακτήρες σε αυτά τα σημεία.
Ο ISO/IEC 646 όπως και ο ASCII είναι σύνολο χαρακτήρων 7-bit. Δεν διέθετε έτσι επιπλέον θέσεις, έτσι στις ίδιες θέσεις κωδικοποιήθηκαν διαφορετικοί χαρακτήρες σε διαφορετικές χώρες. Ορίστηκαν κωδικοί διαφυγής για να υποδεικνύουν ποια εθνική παραλλαγή εφαρμόστηκε σε ένα κομμάτι κειμένου, αλλά χρησιμοποιούνταν σπάνια, έτσι ήταν συχνά αδύνατο να γνωρίζει κανείς σε ποια παραλλαγή έπρεπε να δουλέψει και συνεπώς ποιους χαρακτήρες αναπαριστούσε ένας κωδικός, ενώ τα συστήματα επεξεργασίας κειμένου δεν μπορούσαν εν γένει να εργαστούν με πάνω από μία παραλλαγή.
Επειδή οι χαρακτήρες για τις αγκύλες στον ASCII είχαν τοποθετηθεί στις θέσεις εθνικής χρήσης, που χρησιμοποιούνταν για γράμματα με διακριτικά στις εθνικές παραλλαγές του ISO/IEC 646, ένας Γερμανός, Γάλλος ή Σουηδός κτλ., προγραμματιστής χρησιμοποιώντας την εθνική παραλλαγή του ISO/IEC 646 αντί του ASCII έπρεπε να γράφει και συνεπώς να διαβάζει κάτι σαν:
αντί για: Έτσι δημιουργήθηκαν τριγράμματοι κωδικοί για την C ώστε να λυθεί αυτό το πρόβλημα για την ANSI C, αν και η καθυστερημένη εισαγωγή τους και η ασυνεπής εφαρμογή τους στους μεταγλωττιστές περιόρισαν την χρήση τους.
Για παράδειγμα, η IBM ανέπτυξε κωδικοσελίδες 8-bit, όπως η κωδικοσελίδα 437, στις οποίες αντικατέστησε τους χαρακτήρες ελέγχου με γραφικά σύμβολα, όπως οι φατσούλες, και προσέθεσε επιπλέον χαρακτήρες στις τελευταίες 128 θέσεις. Λειτουργικά συστήματα όπως το DOS υποστήριζαν αυτές τις κωδικοσελίδες, και οι κατασκευαστές των IBM PC τους υποστήριζαν στο υλικό. Η Digital Equipment Corporation ανέπτυξε το Multinational Character Set (DEC-MCS) για χρήση στο δημοφιλές τερματικός της VT220.
Πρότυπα οκτώ bit όπως το ISO/IEC 8859 (προέκυψε από το DEC-MCS) και το Mac OS Roman αναπτύχθηκαν ως πραγματικές επεκτάσεις του ASCII, αφήνοντας την αρχική διάταξη χαρακτήρων ανέπαφη, προσθέτοντας όμως επιπλέον ορισμούς χαρακτήρων μετά τους πρώτους 128. Αυτό επέτρεψε την αναπαράσταση χαρακτήρων που χρησιμοποιούνταν από μεγαλύτερο φάσμα γλωσσών. Επειδή υπήρξαν πολλά ανταγωνιστικά πρότυπα 8-bit, εξακολούθησαν να υπάρχουν ασυμβατότητες και περιορισμοί. Σήμερα ακόμα, η ISO-8859-1 (Latin 1), η παραλλαγή του, Windows-1252 (που συχνά χαρακτηρίζεται εσφαλμένα ως ISO-8859-1), και η πρωτότυπη 7-bit ASCII παραμένουν οι πιο κοινές κωδικοποιήσεις.
Unicode
Το Unicode και το ISO/IEC 10646 Universal Character Set (UCS) έχουν πολύ ευρύτερο μητρώο χαρακτήρων, και οι διάφορες μορφές κωδικοποίησής τους άρχισαν να εκτοπίζουν το ISO/IEC 8859 και το ASCII ταχύτατα σε πολλά περιβάλλοντα. Ενώ ο ASCII περιορίζεται σε 128 χαρακτήρες, το Unicode και το UCS υποστηρίζουν πολύ περισσότερους διαχωρίζοντας τις έννοιες της μοναδικής ταυτοποίησης (χρησιμοποιώντας φυσικούς αριθμούς που αποκαλούνται κωδικά σημεία, code points) και της κωδικοποίησης (σε δυαδικές μορφές 8, 16 ή 32 bit, που ονομάζονται UTF-8, UTF-16 και UTF-32).
Για να είναι δυνατή η προς τα πίσω συμβατότητα, οι 128 χαρακτήρες του ASCII και οι 256 του ISO-8859-1 (Latin 1) έχουν τοποθετηθεί στα ίδια κωδικά σημεία της κωδικοποίησης Unicode/UCS. συνεπώς ο ASCII μπορεί να θεωρηθεί διάταξη 7-bit για ένα πολύ μικρό υποσύνολο της Unicode/UCS και αντίστοιχα οι μορφές κωδικοποίησης UTF- είναι δυαδικά συμβατές με τον ASCII για κωδικά σημεία κάτω από το 128, που σημαίνει ότι όλος ο ASCII είναι έγκυρος εντός του UTF-8. Οι άλλες μορφές κωδικοποίησης αναπαριστούν τον ASCII με τον τρόπο που αναπαριστούν τους πρώτους 128 χαρακτήρες του Unicode, αλλά χρησιμοποιούν 16 ή 32 bit ανά χαρακτήρα και έτσι απαιτούν μετατροπή για να είναι συμβατές.
Ευρωπαϊκή Ενιαία Αγορά
Ορισμένες υποψήφιες για ένταξη στην ΕΕ χωρες έχουν Συμφωνίες Σταθεροποίησης και Σύνδεσης με την ΕΕ, οι οποίες επιτρέπουν περιορισμένη συμμετοχή σε επιλεγμένους τομείς της Ενιαίας Αγοράς, όπως η Αλβανία, η Βοσνία και Ερζεγοβίνη, το Κόσοβο, το Μαυροβούνιο, η Βόρεια Μακεδονία και η Σερβία. Επιπλέον, μέσω τριών μεμονωμένων συμφωνιών για μια Βαθιά και Συνολική Ζώνη Ελεύθερου Εμπορίου (DCFTA) με την ΕΕ, οι μετασοβιετικές χώρες της Γεωργίας, της Μολδαβίας και της Ουκρανίας έχουν επίσης λάβει περιορισμένη πρόσβαση στην ενιαία αγορά σε επιλεγμένους τομείς. Η Τουρκία έχει πρόσβαση στην ελεύθερη κυκλοφορία ορισμένων εμπορευμάτων μέσω της ένταξής της στην Τελωνειακή Ένωση Ευρωπαϊκής Ένωσης-Τουρκίας. Το Ηνωμένο Βασίλειο αποχώρησε από την Ευρωπαϊκή Ενιαία Αγορά στις 31 Δεκεμβρίου 2020. Επετεύχθη συμφωνία μεταξύ της Κυβέρνησης του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την ευθυγράμμιση της Βόρειας Ιρλανδίας με τους κανόνες που διέπουν τη μετακίνηση αγαθών στην Ευρωπαϊκή Ενιαία Αγορά, για τη διατήρηση ανοιχτών συνόρων σε ολόκληρο το νησί της Ιρλανδίας.
ASCII
Ταξινόμηση
Η ταξινόμηση σύμφωνα με την σειρά τον χαρακτήρων όπως αυτοί βρίσκονται στον ASCII ονομάζεται στα αγγλικά ASCIIbetical order. Η ταξινόμηση δεδομένων γίνεται συχνά με αυτό τον τρόπο αντί για την τυπική αλφαβητική σειρά. Οι κύριες αποκλίσεις από την σειρά στο ASCII είναι: Ένα ενδιάμεσο σύστημα ταξινόμησης που μπορεί εύκολα να προγραμματιστεί σε υπολογιστή είναι η μετατροπή όλων των κεφαλαίων σε μικρά πριν την σύγκριση των αξιών κατά ASCII.
Ευρωπαϊκή Ενιαία Αγορά
Η αγορά έχει ως στόχο να αυξήσει τον ανταγωνισμό, την εξειδίκευση της εργασίας και τις οικονομίες κλίμακας, επιτρέποντας στα αγαθά και τους συντελεστές παραγωγής να μετακινούνται στην περιοχή όπου εκτιμώνται περισσότερο, βελτιώνοντας έτσι την αποτελεσματικότητα της κατανομής των πόρων. Έχει επίσης σκοπό να προωθήσει την οικονομική ολοκλήρωση με την οποία οι κάποτε χωριστές οικονομίες των κρατών μελών ενσωματώνονται σε μια ενιαία οικονομία σε όλη την ΕΕ. Η δημιουργία της εσωτερικής αγοράς ως απρόσκοπτης, ενιαίας αγοράς είναι μια συνεχής διαδικασία, με την ολοκλήρωση του κλάδου των υπηρεσιών να εξακολουθεί να περιέχει κενά. Σύμφωνα με μια εκτίμηση του 2019, λόγω της ενιαίας αγοράς το ΑΕΠ των χωρών μελών είναι κατά μέσο όρο 9 τοις εκατό υψηλότερο από ό,τι θα ήταν αν υπήρχαν δασμολογικοί και μη δασμολογικοί περιορισμοί.
ASCII
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κωδικοποίηση χαρακτήρων
Ευρωπαϊκή Ενιαία Αγορά
Ιστορία
Ένας από τους βασικούς στόχους της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας (ΕΟΚ) κατά την ίδρυσή της το 1957 ήταν η ανάπτυξη μιας κοινής αγοράς που να προσφέρει ελεύθερη κυκλοφορία αγαθών, υπηρεσιών, ανθρώπων και κεφαλαίων. Η ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων καθιερώθηκε καταρχήν μέσω της τελωνειακής ένωσης μεταξύ των έξι τότε ιδρυτικών κρατών μελών της.
Ωστόσο, η Κοινότητα δυσκολεύτηκε να επιβάλει μια ενιαία αγορά λόγω της απουσίας ισχυρών δομών λήψης αποφάσεων. Λόγω των στάσεων προστατευτισμού, ήταν δύσκολο να αντικατασταθούν τα άυλα εμπόδια με αμοιβαία αναγνωρισμένα πρότυπα και κοινούς κανονισμούς.
Στη δεκαετία του 1980, όταν η οικονομία της ΕΟΚ άρχισε να υστερεί σε σχέση με τον υπόλοιπο ανεπτυγμένο κόσμο, η Βρετανή Πρωθυπουργός Μάργκαρετ Θάτσερ έστειλε τον Άρθουρ Κόκφιλντ, βαρόνο Κόκφιλντ, στην τότε Ευρωπαϊκή Επιτροπή υπό τον Ζακ Ντελόρ για να αναλάβει την πρωτοβουλία να προσπαθήσει να επανεκκινήσει την κοινή αγορά. Ο Cockfield έγραψε και δημοσίευσε μια Λευκή Βίβλο το 1985, στην οποία προσδιορίζονται 300 μέτρα που πρέπει να αντιμετωπιστούν προκειμένου να ολοκληρωθεί μια ενιαία αγορά. Η Λευκή Βίβλος έτυχε θετικής υποδοχής και οδήγησε στην έγκριση της Ενιαίας Ευρωπαϊκής Πράξης, μιας συνθήκης που αναμόρφωσε τους μηχανισμούς λήψης αποφάσεων της ΕΟΚ και όρισε προθεσμία στις 31 Δεκεμβρίου 1992 για την ολοκλήρωση της ενιαίας αγοράς. Τελικά, η ενιαία αγορά έγινε πραγματικότητα την 1η Ιανουαρίου 1993.
Η νέα προσέγγιση, που πρωτοστάτησε στην Επιτροπή Ντελόρ, συνδύαζε θετική και αρνητική ολοκλήρωση, βασιζόμενη στην ελάχιστη και όχι στην εξαντλητική εναρμόνιση. Η αρνητική ολοκλήρωση συνίσταται σε απαγορεύσεις που επιβάλλονται στα κράτη μέλη που απαγορεύουν τη μεροληπτική συμπεριφορά και άλλες περιοριστικές πρακτικές. Η θετική ολοκλήρωση συνίσταται σε προσέγγιση νόμων και προτύπων. Ιδιαίτερα σημαντική (και αμφιλεγόμενη) από αυτή την άποψη είναι η θέσπιση νομοθεσίας εναρμόνισης βάσει του άρθρου 114 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ ή Συνθήκη της Λισαβόνας).
Η Επιτροπή επικαλείται επίσης τη νομολογία της υπόθεσης Cassis de Dijon του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σύμφωνα με την οποία τα κράτη μέλη όφειλαν να αναγνωρίσουν τα εμπορεύματα τα οποία είχαν παραχθεί νόμιμα σε άλλο κράτος μέλος, εκτός εάν το κράτος μέλος θα μπορούσε να δικαιολογήσει τον περιορισμό σε επικαλούμενο υποχρεωτική απαίτηση. Η εναρμόνιση θα χρησιμοποιούταν μόνο για να ξεπεραστούν τα εμπόδια που δημιουργούνται από εμπορικούς περιορισμούς που επιβίωσαν της δοκιμής υποχρεωτικών απαιτήσεων Cassis και για να διασφαλιστούν βασικά πρότυπα όπου υπήρχε κίνδυνος κούρσας προς τα κάτω. Έτσι, η εναρμόνιση χρησιμοποιήθηκε σε μεγάλο βαθμό για να διασφαλιστεί ότι τηρήθηκαν τα βασικά πρότυπα υγείας και ασφάλειας.
Μέχρι το 1992 περίπου το 90% των ζητημάτων είχαν επιλυθεί και την ίδια χρονιά η Συνθήκη του Μάαστριχτ έμελλε να δημιουργήσει μια Οικονομική και Νομισματική Ένωση ως το επόμενο στάδιο ολοκλήρωσης. Οι εργασίες για την ελευθερία παροχής υπηρεσιών διήρκεσαν περισσότερο και ήταν η τελευταία ελευθερία που εφαρμόστηκε, κυρίως μέσω της Οδηγίας για την Απόσπαση Εργαζομένων (που εγκρίθηκε το 1996) και της Οδηγίας για τις Υπηρεσίες στην Εσωτερική Αγορά (που εγκρίθηκε το 2006).
Το 1997 η Συνθήκη του Άμστερνταμ κατάργησε τα φυσικά εμπόδια στην εσωτερική αγορά ενσωματώνοντας τον χώρο Σένγκεν στις αρμοδιότητες της ΕΕ. Η Συμφωνία Σένγκεν εφαρμόζει την κατάργηση των συνοριακών ελέγχων μεταξύ των περισσότερων κρατών μελών, τους κοινούς κανόνες για τις θεωρήσεις και την αστυνομική και δικαστική συνεργασία.
Ωστόσο, ακόμη και όταν η Συνθήκη της Λισαβόνας τέθηκε σε ισχύ το 2009, ορισμένοι τομείς που αφορούν τμήματα των τεσσάρων ελευθεριών (ιδίως στον τομέα των υπηρεσιών) δεν είχαν ακόμη ανοίξει πλήρως. Αυτά, μαζί με περαιτέρω εργασίες για την οικονομική και νομισματική ένωση, θα δουν την ΕΕ να προχωρήσει περαιτέρω σε μια Ευρωπαϊκή Εγχώρια Αγορά (European Home Market).
«Τέσσερις ελευθερίες»
Οι «τέσσερις ελευθερίες» της ενιαίας αγοράς είναι:
Εμπορεύματα
Το φάσμα των «αγαθών» (ή «προϊόντων») που καλύπτεται από τον όρο «ελεύθερη κυκλοφορία εμπορευμάτων» «είναι τόσο ευρύ όσο το φάσμα των υπαρχόντων αγαθών». Τα αγαθά καλύπτονται μόνο εάν έχουν οικονομική αξία, δηλαδή μπορούν να αποτιμηθούν σε χρήμα και είναι ικανά να αποτελέσουν αντικείμενο εμπορικών συναλλαγών. Ως παραδείγματα «αγαθών» σημειώνονται έργα τέχνης, νομίσματα που δεν κυκλοφορούν πλέον και το νερό. Τα ψάρια είναι αγαθά, αλλά μια απόφαση του Δικαστηρίου της ΕΕ το 1999 δήλωσε ότι τα αλιευτικά δικαιώματα δεν είναι αγαθά.
Δασμοί και φορολογία
Η Τελωνειακή Ένωση της Ευρωπαϊκής Ένωσης καταργεί τους τελωνειακούς φραγμούς μεταξύ των κρατών μελών και εφαρμόζει κοινή τελωνειακή πολιτική έναντι των εξωτερικών χωρών, με στόχο «να διασφαλίσει κανονικές συνθήκες ανταγωνισμού και να αρθούν όλοι οι περιορισμοί φορολογικής φύσης που είναι ικανοί να εμποδίσουν την ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων εντός της Κοινής Αγοράς».
Οι πτυχές του τελωνειακού χώρου της ΕΕ εκτείνονται σε ορισμένα κράτη που δεν είναι μέλη της ΕΕ, όπως η Ανδόρα, το Μονακό, ο Άγιος Μαρίνος και η Τουρκία, στο πλαίσιο ξεχωριστών συμφωνιών με την κάθε χώρα. Το Ηνωμένο Βασίλειο συμφώνησε μια εμπορική συμφωνία με την Ευρωπαϊκή Ένωση στις 24 Δεκεμβρίου 2020, η οποία υπεγράφη από τονπρωθυπουργό Μπόρις Τζόνσον στις 30 Δεκεμβρίου 2020.
Τελωνειακοί δασμοί
Το άρθρο 30 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ) απαγορεύει τις συνοριακές εισφορές μεταξύ κρατών μελών τόσο για τα προϊόντα της τελωνειακής ένωσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσο και για τα προϊόντα εκτός EUCU (τρίτης χώρας). Σύμφωνα με το άρθρο 29 της ΣΛΕΕ, οι δασμοί που ισχύουν για τα προϊόντα τρίτων χωρών επιβάλλονται στο σημείο εισόδου της Ευρωπαϊκής Τελωνειακής Ένωσης και, εφόσον βρίσκονται εντός των συνόρων της ΕΕ, τα εμπορεύματα μπορούν να κυκλοφορούν ελεύθερα μεταξύ των κρατών μελών.
Με την εφαρμογή της Ενιαίας Ευρωπαϊκής Πράξης, οι τελωνειακοί έλεγχοι στα σύνορα μεταξύ των κρατών μελών έχουν σε μεγάλο βαθμό εγκαταλειφθεί. Οι φυσικές επιθεωρήσεις στις εισαγωγές και τις εξαγωγές έχουν αντικατασταθεί κυρίως από ελέγχους οικονομικής διαφθοράς και ανάλυσης κινδύνου.
Επιβαρύνσεις ισοδυνάμου αποτελέσματος με δασμούς
Το άρθρο 30 της ΣΛΕΕ απαγορεύει όχι μόνο τους τελωνειακούς δασμούς αλλά και τις επιβαρύνσεις ισοδυνάμου αποτελέσματος. Το Δικαστήριο της ΕΕ όρισε την «επιβάρυνση ισοδύναμου αποτελέσματος» στην υπόθεση Επιτροπή κατά Ιταλίας.
Η επιβάρυνση θεωρείται δασμός εάν είναι ανάλογη με την αξία των εμπορευμάτων. Εάν είναι ανάλογη της ποσότητας, πρόκειται για επιβάρυνση ισοδυνάμου αποτελέσματος με δασμό.
Υπάρχουν τρεις εξαιρέσεις από την απαγόρευση που απαριθμούνται στην υπόθεση 18/87 Επιτροπή κατά Γερμανίας. Η επιβάρυνση δεν είναι τελωνειακός δασμός ή επιβάρυνση ισοδυνάμου αποτελέσματος εάν:
Φορολογία
Το άρθρο 110 της ΣΛΕΕ ορίζει:
Στην υπόθεση φορολογίας του ρουμιού, το ΔΕΕ δήλωσε ότι:
Ποσοτικοί και ισοδύναμοι περιορισμοί
Η ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης επιτυγχάνεται με την Τελωνειακή Ένωση και την αρχή της μη διάκρισης. Η ΕΕ διαχειρίζεται τις εισαγωγές από τρίτα κράτη, οι δασμοί μεταξύ των κρατών μελών απαγορεύονται και οι εισαγωγές κυκλοφορούν ελεύθερα. Επιπλέον, σύμφωνα με το άρθρο 34 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, «Οι ποσοτικοί περιορισμοί στις εισαγωγές και όλα τα μέτρα ισοδυνάμου αποτελέσματος απαγορεύονται μεταξύ των κρατών μελών». Στην υπόθεση Procureur du Roi κατά Dassonville το Δικαστήριο έκρινε ότι αυτός ο κανόνας σήμαινε ότι όλοι οι «εμπορικοί κανόνες» που «θέσπίζονται από τα κράτη μέλη» που θα μπορούσαν να εμποδίσουν το εμπόριο «άμεσα ή έμμεσα, πραγματικά ή δυνητικά» θα εμπίπτουν στο άρθρο 34. Αυτό σήμαινε ότι ένας βελγικός νόμος που απαιτεί από τις εισαγωγές σκοτσέζικο ουίσκι να διαθέτουν πιστοποιητικό προέλευσης ήταν μη πίθανο να είναι νόμιμος. Έφερε διακρίσεις σε βάρος των παράλληλων εισαγωγέων όπως ο κ. Dassonville, ο οποίος δεν μπορούσε να λάβουν πιστοποιητικό από τις αρχές στη Γαλλία, όπου αγόρασαν το σκοτσέζικο ουίσκι.
Αυτή η "ευρεία δοκιμή", για να προσδιοριστεί ποιος θα μπορούσε να είναι ένας δυνητικά παράνομος περιορισμός στο εμπόριο, ισχύει εξίσου για ενέργειες οιονεί κυβερνητικών φορέων, όπως η πρώην εταιρεία "Buy Irish" που είχε κυβερνητικές συνδέσεις. Σημαίνει επίσης ότι τα κράτη μπορούν να είναι υπεύθυνα για ιδιωτικούς φορείς. Για παράδειγμα, στην υπόθεση Επιτροπή κατά Γαλλίας, Γάλλοι αγρότες διαρκώς σαμποτάραν αποστολές ισπανικών φραουλών, ακόμη και βελγικές εισαγωγές τομάτας. Η Γαλλία ήταν υπεύθυνη για αυτά τα εμπόδια στο εμπόριο επειδή οι αρχές «απείχαν φανερά και επίμονα» να αποτρέψουν τη δολιοφθορά. Σε γενικές γραμμές, εάν ένα κράτος μέλος έχει νόμους ή πρακτικές που εισάγουν άμεσα διακρίσεις κατά των εισαγωγών (ή των εξαγωγών σύμφωνα με το άρθρο 35 της ΣΛΕΕ), τότε πρέπει να αιτιολογείται βάσει του άρθρου 36, το οποίο περιγράφει όλες τις δικαιολογημένες περιπτώσεις. Οι δικαιολογίες περιλαμβάνουν δημόσια ηθική, πολιτική ή ασφάλεια, προστασία της υγείας και της ζωής ανθρώπων, ζώων ή φυτών, εθνικούς θησαυρούς καλλιτεχνικής, ιστορικής ή αρχαιολογικής αξίας και βιομηχανική και εμπορική ιδιοκτησία. Επιπλέον, αν και δεν αναφέρεται σαφώς, η προστασία του περιβάλλοντος μπορεί να δικαιολογήσει τους περιορισμούς στο εμπόριο ως επιτακτική απαίτηση που απορρέει από το άρθρο 11 της ΣΛΕΕ Η υπόθεση Eyssen κατά Κάτω Χωρών από το 1981 σκιαγράφησε μια διαφωνία μεταξύ της επιστημονικής κοινότητας και της ολλανδικής κυβέρνησης κατά πόσον η νιασίνη στο τυρί αποτελούσε δημόσιο κίνδυνο. Δεδομένου ότι ο δημόσιος κίνδυνος εμπίπτει στο άρθρο 36, πράγμα που σημαίνει ότι μπορεί να επιβληθεί ποσοτικός περιορισμός, δικαιολογούσε τον περιορισμό των εισαγωγών κατά της εταιρείας τυριών Eyssen από την ολλανδική κυβέρνηση.
Σε αντίθεση με τις απαιτήσεις προϊόντων ή άλλους νόμους που εμποδίζουν την πρόσβαση στην αγορά, το Δικαστήριο ανέπτυξε ένα τεκμήριο ότι οι «ρυθμίσεις πώλησης» θα θεωρούνταν ότι δεν εμπίπτουν στο άρθρο 34 της ΣΛΕΕ, εάν ίσχυαν εξίσου για όλους τους πωλητές και τους επηρεάζονταν στο ίδιο τρόπο μάλιστα. Στην υπόθεση Keck and Mithouard δύο εισαγωγείς ισχυρίστηκαν ότι η δίωξή τους βάσει του γαλλικού νόμου περί ανταγωνισμού, που τους εμπόδιζε να πωλούν την μπύρα Picon σε τιμή χονδρικής, ήταν παράνομη. Ο στόχος του νόμου ήταν να αποτραπεί ο έντονος ανταγωνισμός και όχι να παρεμποδιστεί το εμπόριο. Το Δικαστήριο έκρινε ότι, "όπως στο νόμο έτσι και στην πραγματικότητα" ήταν ένας εξίσου εφαρμόσιμος "διακανονισμός πώλησης" (όχι κάτι που μεταβάλλει το περιεχόμενο ενός προϊόντος ) ήταν εκτός του πεδίου εφαρμογής του άρθρου 34, και επομένως δεν χρειαζόταν να δικαιολογηθεί. Οι συμφωνίες πώλησης μπορεί να θεωρηθεί ότι έχουν άνισο αποτέλεσμα «στην πραγματικότητα», ιδίως όταν έμποροι από άλλο κράτος μέλος επιδιώκουν να εισέλθουν στην αγορά, αλλά υπάρχουν περιορισμοί στη διαφήμιση και το μάρκετινγκ. Στην υπόθεση Konsumentombudsmannen κατά De Agostini το Δικαστήριο εξέτασε τις σουηδικές απαγορεύσεις διαφήμισης σε παιδιά κάτω των 12 ετών και τις παραπλανητικές διαφημίσεις για προϊόντα περιποίησης δέρματος. Ενώ οι απαγορεύσεις παρέμειναν (δικαιολογημένες βάσει του άρθρου 36 ή ως υποχρεωτική απαίτηση), το Δικαστήριο τόνισε ότι οι πλήρεις απαγορεύσεις μάρκετινγκ θα μπορούσαν να είναι δυσανάλογες εάν η διαφήμιση ήταν «η μόνη αποτελεσματική μορφή προώθησης που θα επέτρεπε [σε έναν έμπορο] να διεισδύσει» στην αγορά. Στην υπόθεση Konsumentombudsmannen κατά Gourmet AB το Δικαστήριο πρότεινε ότι η πλήρης απαγόρευση της διαφήμισης αλκοόλ στο ραδιόφωνο, την τηλεόραση και τα περιοδικά θα μπορούσε να εμπίπτει στο άρθρο 34, όπου η διαφήμιση ήταν ο μόνος τρόπος για τους πωλητές να ξεπεράσουν τις «παραδοσιακές κοινωνικές πρακτικές των καταναλωτών και τις τοπικές συνήθειες και έθιμα» να αγοράζουν τα προϊόντα τους, αλλά και πάλι τα εθνικά δικαστήρια θα αποφάσιζαν εάν δικαιολογείται βάσει του άρθρου 36 η προστασία της δημόσιας υγείας. Σύμφωνα με την Οδηγία για τις Αθέμιτες Εμπορικές Πρακτικές, η ΕΕ εναρμόνισε τους περιορισμούς στους περιορισμούς στο μάρκετινγκ και τη διαφήμιση, για να απαγορεύσει τη συμπεριφορά που στρεβλώνει τη συμπεριφορά του μέσου καταναλωτή, είναι παραπλανητική ή επιθετική, και παραθέτει μια λίστα παραδειγμάτων που θεωρούνται άδικα. Όλο και περισσότερο, τα κράτη πρέπει να αναγνωρίζουν αμοιβαία τα κανονιστικά πρότυπα του άλλου, ενώ η ΕΕ έχει προσπαθήσει να εναρμονίσει τα ελάχιστα ιδανικά της βέλτιστης πρακτικής. Η προσπάθεια να βελτιωθούν τα πρότυπα ελπίζεται ότι θα αποφύγει μια ρυθμιστική κούρσα προς τα κάτω, επιτρέποντας παράλληλα στους καταναλωτές πρόσβαση σε αγαθά από όλη την ήπειρο.
Κεφάλαιο
Στο πλαίσιο του Επενδυτικού Σχεδίου για την Ευρώπη, για μια στενότερη ολοκλήρωση των κεφαλαιαγορών, το 2015, η Επιτροπή ενέκρινε το σχέδιο δράσης για την οικοδόμηση μιας Ενωσης Κεφαλαιαγορών (CMU) που καθορίζει έναν κατάλογο βασικών μέτρων για την επίτευξη μιας πραγματικής ενιαίας αγοράς για τα κεφάλαια στην Ευρώπη, η οποία εμβαθύνει την υπάρχουσα Τραπεζική Ένωση, επειδή περιστρέφεται γύρω από μη διαμεσολαβημένες, βασισμένες στην αγορά μορφές χρηματοδότησης, οι οποίες θα πρέπει να αντιπροσωπεύουν μια εναλλακτική λύση στο παραδοσιακά κυρίαρχο (στην Ευρώπη) κανάλι χρηματοδότησης που βασίζεται στις τράπεζες. Το πολιτικό και οικονομικό πλαίσιο της ΕΕ απαιτεί ισχυρές και ανταγωνιστικές κεφαλαιαγορές για τη χρηματοδότηση της οικονομίας της ΕΕ. Το έργο CMU είναι ένα πολιτικό μήνυμα για την ενίσχυση της Ενιαίας Αγοράς ως έργο και των τότε 28 κρατών μελών, αντί μόνο των χωρών της Ευρωζώνης, και έστειλε ένα ισχυρό μήνυμα στο Ηνωμένο Βασίλειο να παραμείνει ενεργό μέρος της ΕΕ, πριν από το Brexit.
Υπηρεσίες
Εκτός από τη δημιουργία δικαιωμάτων για τους «εργαζομένους» που γενικά στερούνται διαπραγματευτικής ισχύος στην αγορά, η Συνθήκη της Λισαβόνας προστατεύει επίσης την «ελευθερία εγκατάστασης» στο άρθρο 49 και την «ελευθερία παροχής υπηρεσιών» στο άρθρο 56.
Τύποι υπηρεσιών
Η "ελευθερία παροχής υπηρεσιών" σύμφωνα με το άρθρο 56 της ΣΛΕΕ ισχύει για άτομα που παρέχουν υπηρεσίες "με αμοιβή", ιδίως εμπορική ή επαγγελματική δραστηριότητα. Για παράδειγμα, στην υπόθεση Van Binsbergen κατά Bestuur van de Bedrijfvereniging voor de Metaalnijverheid, ένας Ολλανδός δικηγόρος μετακόμισε στο Βέλγιο ενώ συμβούλευε έναν πελάτη σε μια υπόθεση κοινωνικής ασφάλισης και του είπαν ότι δεν μπορούσε να συνεχίσει επειδή η ολλανδική νομοθεσία έλεγε ότι μόνο άτομα εγκατεστημένα στην Ολλανδία μπορούσαν να δώσουν νομικά συμβουλή. Το Δικαστήριο έκρινε ότι η ελευθερία παροχής υπηρεσιών εφαρμοζόταν, ήταν άμεσα αποτελεσματική και ο κανόνας ήταν μάλλον αδικαιολόγητος: η ύπαρξη διεύθυνσης στο κράτος μέλος θα αρκούσε για την επιδίωξη του θεμιτού στόχου της χρηστής απονομής δικαιοσύνης.
Η νομολογία αναφέρει ότι οι διατάξεις της Συνθήκης σχετικά με την ελεύθερη παροχή υπηρεσιών δεν εφαρμόζονται σε περιπτώσεις όπου η υπηρεσία, ο πάροχος υπηρεσιών και άλλα σχετικά γεγονότα περιορίζονται σε ένα μόνο κράτος μέλος. Μια πρώιμη οδηγία του Συμβουλίου της 26ης Ιουλίου 1971 περιλάμβανε συμβάσεις έργων στο πεδίο εφαρμογής των υπηρεσιών και προέβλεπε την κατάργηση των περιορισμών στην ελεύθερη παροχή υπηρεσιών όσον αφορά τις συμβάσεις δημοσίων έργων.
Το Δικαστήριο της ΕΕ έκρινε ότι η δευτεροβάθμια εκπαίδευση δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 56, επειδή συνήθως τη χρηματοδοτεί το κράτος, αν και την τριτοβάθμια εκπαίδευση δεν την χρηματοδοτεί. Η υγειονομική περίθαλψη γενικά μετράει ως υπηρεσία. Στην υπόθεση Geraets-Smits κατά Stichting Ziekenfonds, η κ. Geraets-Smits ισχυρίστηκε ότι θα έπρεπε να της επιστραφεί ποσό από την ολλανδική κοινωνική ασφάλιση για τα έξοδα θεραπείας στη Γερμανία. Οι ολλανδικές υγειονομικές αρχές θεώρησαν τη θεραπεία ως περιττή, επομένως η ενάγουσα υποστήριξε ότι αυτό περιόριζε την ελευθερία (της γερμανικής κλινικής υγείας) να παρέχει υπηρεσίες. Πολλές κυβερνήσεις υποστήριξαν ότι οι νοσοκομειακές υπηρεσίες δεν πρέπει να θεωρούνται οικονομικές και δεν πρέπει να εμπίπτουν στο άρθρο 56. Αλλά το Δικαστήριο έκρινε ότι η υγειονομική περίθαλψη ήταν μια «υπηρεσία» παρόλο που η κυβέρνηση (και όχι ο αποδέκτης της υπηρεσίας) πλήρωνε για την υπηρεσία. Οι εθνικές αρχές θα μπορούσαν να δικαιολογηθούν να αρνηθούν να αποζημιώσουν τους ασθενείς για ιατρικές υπηρεσίες στο εξωτερικό, εάν η υγειονομική περίθαλψη που έλαβαν στο σπίτι ήταν χωρίς αδικαιολόγητη καθυστέρηση, και ακολουθούσε τη «διεθνή ιατρική επιστήμη» στην οποία οι θεραπείες θεωρούνταν κανονικές και απαραίτητες. Το Δικαστήριο απαιτεί οι ατομικές περιστάσεις ενός ασθενούς να δικαιολογούν τις λίστες αναμονής, και αυτό ισχύει επίσης στο πλαίσιο της Εθνικής Υπηρεσίας Υγείας του ΗΒ. Εκτός από τις δημόσιες υπηρεσίες, ένας άλλος ευαίσθητος τομέας υπηρεσιών είναι αυτές που χαρακτηρίζονται ως παράνομες. Στην υπόθεση Josemans κατά Burgemeester van Maastricht κρίθηκε ότι ο κανονισμός της Ολλανδίας για την κατανάλωση κάνναβης, συμπεριλαμβανομένων των απαγορεύσεων από ορισμένους δήμους να πωλούν σε τουρίστες (αλλά όχι σε μόνιμους κατοίκους της Ολλανδίας) σε coffee shops, ήταν εντελώς εκτός του άρθρου 56. Το Δικαστήριο υποστήριξε ότι τα ναρκωτικά ελέγχονταν σε όλα τα κράτη μέλη και έτσι αυτό διέφερε από άλλες περιπτώσεις όπου η πορνεία ή άλλη οιονεί νόμιμη δραστηριότητα υπόκειτο σε περιορισμό.
Εάν μια δραστηριότητα εμπίπτει πράγματι στο άρθρο 56, ένας περιορισμός μπορεί να δικαιολογηθεί βάσει του άρθρου 52 ή των επιτακτικών απαιτήσεων που έχει θεσπίσει το Δικαστήριο. Στην υπόθεση Alpine Investments BV κατά Υπουργού van Financiën μια επιχείρηση που πουλούσε συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης εμπορευμάτων (με τη Merrill Lynch και μια άλλη τραπεζική εταιρεία) προσπάθησε να αμφισβητήσει έναν ολλανδικό νόμο που απαγόρευε τους πελάτες ψυχρής κλήσης. Το Δικαστήριο έκρινε ότι η ολλανδική απαγόρευση επιδίωκε θεμιτό στόχο να αποτρέψει «ανεπιθύμητες εξελίξεις στις συναλλαγές τίτλων», συμπεριλαμβανομένης της προστασίας του καταναλωτή από επιθετικές τακτικές πωλήσεων, διατηρώντας έτσι την εμπιστοσύνη στις ολλανδικές αγορές. Στην Omega Spielhallen GmbH κατά Βόννης μια επιχείρηση «laserdrome» απαγορεύτηκε από το συμβούλιο της Βόννης. Αγόρασε υπηρεσίες πλαστών όπλων λέιζερ από μια βρετανική εταιρεία που ονομαζόταν Pulsar Ltd, αλλά οι κάτοικοι είχαν διαμαρτυρηθεί για την ψυχαγωγία «που έπαίζε με τον κίνθυνο του θανάτου». Το Δικαστήριο έκρινε ότι η γερμανική συνταγματική αξία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, στην οποία στηρίχτηκε η απαγόρευση, μετρούσε ως δικαιολογημένο περιορισμό της ελευθερίας παροχής υπηρεσιών. Στην υπόθεση Liga Portuguesa de Futebol κατά Santa Casa da Misericórdia de Lisboa, το Δικαστήριο έκρινε επίσης ότι το κρατικό μονοπώλιο στα τυχερά παιχνίδια και μια ποινή για μια εταιρεία του Γιβραλτάρ που είχε πουλήσει υπηρεσίες τυχερών παιχνιδιών στο διαδίκτυο δικαιολογούνταν για την πρόληψη της απάτης και του τζόγου όπου οι απόψεις των ανθρώπων ήταν εξαιρετικά αποκλίνουσες. Η απαγόρευση ήταν ανάλογη καθώς αυτός ήταν ένας κατάλληλος και απαραίτητος τρόπος για την αντιμετώπιση των σοβαρών προβλημάτων απάτης που προκύπτουν μέσω του διαδικτύου. Στην Οδηγία για τις Υπηρεσίες κωδικοποιήθηκε μια ομάδα αιτιολογήσεων στο άρθρο 16 που έχει αναπτύξει η νομολογία.
Ψηφιακή Ενιαία Αγορά
μικρογραφία| Διάγραμμα της ενιαίας ψηφιακής αγοράς της ΕΕ και της διευκόλυνσης των δημόσιων υπηρεσιών διασυνοριακά Τον Μάιο του 2015, η Επιτροπή Γιούνκερ ανακοίνωσε ένα σχέδιο για την αντιστροφή του κατακερματισμού των διαδικτυακών αγορών και άλλων διαδικτυακών υπηρεσιών με τη δημιουργία μιας Ενιαίας Ψηφιακής Αγοράς που θα καλύπτει ψηφιακές υπηρεσίες και αγαθά από το ηλεκτρονικό εμπόριο έως τις τιμές παράδοσης δεμάτων, ενιαίους κανόνες τηλεπικοινωνιών και πνευματικών δικαιωμάτων.
Ανθρωποι
Η ελεύθερη κυκλοφορία των ανθρώπων σημαίνει ότι οι πολίτες της ΕΕ μπορούν να μετακινούνται ελεύθερα μεταξύ των κρατών μελών για οποιονδήποτε λόγο (ή χωρίς κανένα λόγο) και μπορούν να διαμένουν σε οποιοδήποτε κράτος μέλος επιλέξουν εάν δεν επιβαρύνουν αδικαιολόγητα το σύστημα κοινωνικής πρόνοιας ή τη δημόσια ασφάλεια στην επιλογή τους κράτος μέλος. Η ελεύθερη μετακίνηση αφορά στην ελευθερία εγκατάστασης και κυκλοφορίας σε μια χώρα για έναν άνθρωπο με την ιδιότητα του Ευρωπαϊου πολίτη. Πολλές φορές συγχέεται λανθασμένα με την ελεύθερη διέλευση μεταξύ χωρών που παρέχει ο Χώρος Σένγκεν.
Η ελευθερία κυκλοφορίας απαιτούσε μείωση των διοικητικών διατυπώσεων και μεγαλύτερη αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων άλλων κρατώ. Η προώθηση της ελεύθερης κυκλοφορίας των ανθρώπων αποτελεί μείζονα στόχο της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης από τη δεκαετία του 1950.
Σε γενικές γραμμές, αυτή η ελευθερία επιτρέπει στους πολίτες Ευρωπαίους πολίτες και να μην υφίστανται διακρίσεις.
Η κύρια διάταξη της ελεύθερης κυκλοφορίας των προσώπων είναι το άρθρο 45 της ΣΛΕΕ, το οποίο απαγορεύει τους περιορισμούς βάσει ιθαγένειας.
Ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων
Για τους εργαζόμενους που δεν είναι πολίτες της Ένωσης αλλά απασχολούνται σε ένα κράτος μέλος με άδεια εργασίας, δεν υπάρχει η ίδια ελευθερία κινήσεων εντός της Ένωσης. Πρέπει να υποβάλουν αίτηση για νέα άδεια εργασίας εάν θέλουν να εργαστούν σε διαφορετικό κράτος μέλος. Ένας μηχανισμός διευκόλυνσης αυτής της διαδικασίας είναι η βίζα Van Der Elst, η οποία παρέχει ευκολότερους κανόνες σε περίπτωση που ένας εργαζόμενος μη πολίτης της ΕΕ που βρίσκεται ήδη σε ένα κράτος της ΕΕ πρέπει να σταλεί σε άλλο, για τον ίδιο εργοδότη, λόγω σύμβασης παροχής υπηρεσιών που ο εργοδότης έκανε με πελάτη σε αυτή την άλλη κατάσταση.
Χώρος Σένγκεν
Εντός του Χώρου Σένγκεν, 23 από τα 27 κράτη μέλη της ΕΕ (εξαιρουμένης της Βουλγαρίας, της Κύπρου, της Ιρλανδίας και της Ρουμανίας) και τα 4 μέλη της Ευρωπαϊκής Ζώνης Ελευθέρων Συναλλαγών (Ισλανδία, Λιχτενστάιν, Νορβηγία και Ελβετία) έχουν καταργήσει τα φυσικά εμπόδια στην ενιαία αγορά, καταργώντας τους συνοριακούς ελέγχους. Το 2015, περιορισμένοι έλεγχοι επιβλήθηκαν εκ νέου προσωρινά σε ορισμένα εσωτερικά σύνορα ως απάντηση στη μεταναστευτική κρίση. Τον Νοέμβριο του 2017, το γερμανικό Υπουργείο Εσωτερικών αποφάσισε να υποβάλει τις πτήσεις από την Ελλάδα σε προχωρημένους ελέγχους, αποσυρόμενη προσωρινά από την κοινή επεξεργασία δεδομένων του χώρου Σένγκεν επικαλούμενο το άρθρο 25 της Συμφωνίας Σένγκεν.
Προμήθειες αγαθών και υπηρεσιών του δημόσιου τομέα
Η νομοθεσία για τις δημόσιες συμβάσεις και οι οδηγίες που βασίζονται σε «ένα σύνολο βασικών προτύπων για την ανάθεση δημοσίων συμβάσεων που απορρέουν άμεσα από τους κανόνες και τις αρχές της Συνθήκης ΕΚ», σχετικά με τις τέσσερις ελευθερίες, απαιτούν ίση μεταχείριση, Η μη διάκριση, η αμοιβαία αναγνώριση, η αναλογικότητα και η διαφάνεια πρέπει να διατηρηθούν κατά την αγορά αγαθών και υπηρεσιών για φορείς του δημόσιου τομέα της ΕΕ.
Ένταξη χωρών εκτός ΕΕ
μικρογραφία Μόνο τα 27 κράτη μέλη της ΕΕ αποτελούν πλήρη μέλη της ευρωπαϊκής ενιαίας αγοράς, ενώ σε πολλές άλλες χώρες και εδάφη έχουν χορηγηθεί διάφοροι βαθμοί συμμετοχής. Η ενιαία αγορά συμπεριλαμβάνει, με κάποιες εξαιρέσεις, την Ισλανδία, το Λιχτενστάιν και τη Νορβηγία μέσω της συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο (ΕΟΧ). Μέλος με εξαιρέσεις είναι και η Ελβετία μέσω διμερών συμφωνιών με την ΕΕ και όχι μέσω του ΕΟΧ. Οι εξαιρέσεις, όπου αυτά τα κράτη της ΕΖΕΣ δεν δεσμεύονται από το δίκαιο της ΕΕ, είναι:
Ελβετία
Η Ελβετία, μέλος της ΕΖΕΣ αλλά όχι του ΕΟΧ, συμμετέχει στην Ενιαία Αγορά με ορισμένες εξαιρέσεις, όπως ορίζονται από τις σχέσεις Ελβετίας-Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Δυτικά Βαλκάνια
Τα 5 από τα 6 κράτη των Δυτικών Βαλκανίων (Αλβανία, Βόρεια Μακεδονία, Βοσνία και Ερζεγοβίνη, Μαυροβούνιο, Σερβία) είναι επίσημα υποψήφια για ένταξη στην ΕΕ (το Κόσοβο είναι εν δυνάμει υποψήφιο). Και οι 6 χώρες έχουν συνάψει η καθεμιά ξεχωριστά Σύμφωνα Σταθερότητας και Σύνδεσης με την ΕΕ. Μέσω των Συμφώνων διαθέτουν «ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο για να έρθουν πιο κοντά στην ΕΕ και να προετοιμαστούν για τη μελλοντική συμμετοχή (τους) στην ενιαία αγορά».
Τουρκία
Η Τουρκία συμμετέχει στην Τελωνειακή Ένωση Ευρωπαϊκής Ένωσης-Τουρκίας από το 1995, γεγονός που της επιτρέπει να συμμετέχει μερικώς στην ελεύθερη κυκλοφορία αγαθών (εκτός του γεωργικού τομέα ή των υπηρεσιών, ούτε των ανθρώπων) με την ΕΕ.
Γεωργία, Μολδαβία και Ουκρανία
Μέσω της συμφωνίας για τη Βαθειά και Συνολική Ζώνη Ελεύθερων Συναλλαγών (DCFTA), δόθηκε πρόσβαση σε τρεις μετασοβιετικές χώρες, τη Γεωργία, τη Μολδαβία και την Ουκρανία στις «τέσσερις ελευθερίες» της ενιαίας αγοράς της ΕΕ: ελεύθερη κυκλοφορία αγαθών, υπηρεσιών, κεφαλαίων, και ανθρώπους. Ωστόσο, η μετακίνηση των ατόμων γίνεται με τη μορφή καθεστώτος χωρίς βίζα για ταξίδια σύντομης διαμονής, ενώ η μετακίνηση εργαζομένων παραμένει στην αρμοδιότητα των κρατών μελών της ΕΕ. Η DCFTA είναι ένα «παράδειγμα ένταξης ενός μη μέλους του ΕΟΧ στην ενιαία αγορά της ΕΕ». . Από το 2022, Ουκρανία και Μολδαβία είναι επίσημες υποψήφιες χώρες προς ένταξη στην ΕΕ, ενώ η Γεωργία εν δυνάμει υποψήφια.
Βόρεια Ιρλανδία
μικρογραφία| Γκράφιτι στο [[Μπέλφαστ που αντιτίθεται στο Πρωτόκολλο της Βόρειας Ιρλανδίας (Φεβρουάριος 2021)]] Το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας αποχώρησε από την Ευρωπαϊκή Ένωση στα τέλη Ιανουαρίου 2020 και αποχώρησε από την ενιαία αγορά τον Δεκέμβριο του 2020. Σύμφωνα με τους όρους της συμφωνίας αποχώρησης του Brexit, η Βόρεια Ιρλανδία παραμένει ευθυγραμμισμένη με την Ευρωπαϊκή Ενιαία Αγορά με περιορισμένο τρόπο για να διατηρήσει ανοιχτά σύνορα στο νησί της Ιρλανδίας, όπως διέπεται από το πρωτόκολλο Ιρλανδίας/Βόρειας Ιρλανδίας. Αυτό περιλαμβάνει νομοθεσία για υγειονομικά και φυτοϋγειονομικά πρότυπα για κτηνιατρικούς ελέγχους, κανόνες για τη γεωργική παραγωγή/εμπορία, τον ΦΠΑ και τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης για τα αγαθά και τους κανόνες για τις κρατικές ενισχύσεις. Εισάγει επίσης ορισμένους ελέγχους στη ροή εμπορευμάτων προς τη Βόρεια Ιρλανδία από το νησί της Μεγάλης Βρετανίας
Περαιτέρω εξελίξεις
Από το 2015, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στοχεύει στη δημιουργία μιας ενιαίας αγοράς ενέργειας και για μια κοινή αγορά την αμυντική βιομηχανία.
Στις 2 Μαΐου 2017, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ανακοίνωσε μια δέσμη μέτρων που αποσκοπούν στη βελτίωση της λειτουργίας της ενιαίας αγοράς εντός της ΕΕ:
Νέα Χανσεατική Ένωση
Η Νέα Χανσεατική Ένωση είναι ένας πολιτικός όμιλος οικονομικώς ομοϊδεατών κρατών της Βόρειας Ευρώπης, που ιδρύθηκε τον Φεβρουάριο του 2018, που πιέζει για μια πιο ανεπτυγμένη ευρωπαϊκή ενιαία αγορά, ιδιαίτερα στον τομέα των υπηρεσιών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Δυναστεία των Αριοβαρζανιδών
Η δυναστεία των Αριοβαρζανιδών περιλαμβάνει βασιλείς της Καππαδοκίας, που εξουσίασαν το διάστημα 93-36 π.Χ. Περιλαμβάνει τέσσερις ηγεμόνες, με πρώτο τον Αριοβαρζάνη Α΄ τον Φιλορωμαίο, γενάρχη τού Οίκου. Προηγούμενη ήταν η Δυναστεία των Αριαραθιδών και τους Αριοβαρζανίδες ακολούθησε η Δυναστεία του Αρχέλαου. Την περίοδο της ηγεμονίας τους, η Καππαδοκία ήταν υποτελής της Ρώμης, την οποία τελικά προσάρτησε το 14 μ.Χ. ο Νέρωνας. Αν και Περσικής καταγωγής, είχαν εξελληνιστεί.
Ιστορία
Τον τελευταίο βασιλιά των Αριαραθιδών, τον Αριαράθη Η΄, σκότωσε ο Μιθριδάτης ΣΤ΄ του Πόντου, σε μία προσπάθεια να υποτάξει την Καππαδοκία. Τότε έθεσε εκεί ως βασιλιά τον δικό του γιο Αριαράθη Θ΄.
Τον διαδέχθηκε ο γιος του Αριοβαρζάνης Β΄ Φιλοπάτωρ, που ευεργέτησε την Αθήνα οικοδομώντας το κατεστραμμένο από τον Σύλλα Ωδείον της. Έπεσε θύμα συνωμοσίας και τον διαδέχθηκαν οι γιοί του Αριοβαρζάνης Γ΄ Ευσεβής Φιλορωμαίος και Αριαράθης Ι΄ Ευσεβείς Φιλάδελφος.
Ο πρώτος έμεινε στην εξουσία με την υποστήριξη των Ρωμαίων, όπως ο Μ. Τ. Κικέρων ανθύπατος της Κιλικίας. Υποστήριξε τον Γ. Ιούλιο Καίσαρα, που τον αντάμειψε με την παραχώρηση της Μικράς Αρμενίας. Όταν ο Ι. Καίσαρας φονεύθηκε, ο Γ. Κάσσιος Λογγίνος τον κατηγόρησε για συνωμοσία και έτσι ο Αριοβαρζάνης Γ΄ εκτελέστηκε. Τον διαδέχθηκε ο αδελφός του, εκτοπίστηκε όμως από τον Μάρκο Αντώνιο, που παραχώρησε την Καππαδοκία στον σύμμαχό του Αρχέλαο, γιο τού ιερέα-βασιλιά της πόλης Κόμανα στην Καππαδοκία.
Πηγές
Αριοβαρζανιδες
Θίσβη (μυθολογία)
thumb|right|«Θίσβη», έργο του Τζον Γουίλιαμ Γουότερχαουζ (1909). Στην ελληνική μυθολογία η Θίσβη ήταν θυγατέρα του ποτάμιου θεού Ασωπού και έδωσε το όνομά της στη βοιωτική πόλη Θίσβη, γνωστή ως πατρίδα του Ησιόδου. Η Θίσβη καταδιώχθηκε από τον Πύραμο, που την είχε ερωτευθεί. Οι θεοί τη μεταμόρφωσαν τότε σε πηγή, όπως και τον Πύραμο. Σύμφωνα όμως με άλλη εκδοχή του μύθου για τον ίδιο έρωτα, όταν η Θίσβη κατάλαβε ότι είχε μείνει έγκυος αυτοκτόνησε. Τότε ο Πύραμος αυτοκτόνησε και αυτός. Στη συνέχεια οι θεοί έκαναν τον Πύραμο ποταμό και τη Θίσβη πηγή. Ο Πύραμος διέρρεε τη χώρα των Κιλίκων, ενώ το νερό της Θίσβης γινόταν ρυάκι και συναντούσε τον ποταμό αυτό, όπου και χυνόταν.
Οι Ρωμαίοι παράλλαξαν αυτό τον μύθο, ο οποίος καταγράφηκε από τον Υγίνο (περιληπτικά) και τον Οβίδιο (αναλυτικότερα, στις «Μεταμορφώσεις» του, βιβλίο 4, στ.55-166) ως εξής:
Οι Θίσβη και Πύραμος ζούσαν σε γειτονικά σπίτια (μεσοτοιχία) στη Βαβυλώνα επί βασιλείας Σεμιράμιδος και, καθώς οι γονείς τους τους είχαν απαγορεύσει να παντρευτούν, επικοινωνούσαν ηχητικά από μία ρωγμή στον κοινό τοίχο. Τελικώς συμφώνησαν πως μια νύχτα θα συναντιόνταν κρυφά στον «Τάφο του Νίνου», ύψωμα έξω από την πόλη, όπου υπήρχε πηγή. Η Θίσβη έφθασε πρώτη εκεί, αλλά κρύφτηκε επειδή είδε μια λέαινα που πήγε να ξεδιψάσει στην πηγή αφού είχε φάει. Το πέπλο όμως της Θίσβης είχε πέσει κάτω και η λέαινα το έπαιξε και το λέρωσε με το ματωμένο στόμα της. Στο μεταξύ ήρθε ο Πύραμος, είδε τις πατημασιές της λέαινας και το ματωμένο πέπλο, και νόμισε ότι η Θίσβη είχε φαγωθεί από το λιοντάρι. Γεμάτος απόγνωση και ενοχή επειδή είχε συμφωνήσει να συναντηθούν σε επικίνδυνο μέρος, αυτοκτόνησε με το σπαθί του. Η Θίσβη, όταν βγήκε από την κρυψώνα της και είδε τον Πύραμο νεκρό, αυτοκτόνησε με το ίδιο σπαθί.
Πηγές
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Ρωμαϊκή μυθολογία Κατηγορία:Μύθοι της ελληνικής μυθολογίας
Νεφέλωμα του Καρκίνου
Το Νεφέλωμα του Καρκίνου (M1, NGC 1952), ή αλλιώς Νεφέλωμα Καρκίνος, είναι νεφέλωμα του Γαλαξία μας, που ανακαλύφθηκε το 1731 από τον Άγγλο γιατρό και αστρονόμο Τζον Μπέβις (John Bevis). Αποτελεί υπόλειμμα υπερκαινοφανούς αστέρα: ένα διαστελλόμενο νεφέλωμα αερίων, τα οποία τα είχε αποβάλει η έκρηξη υπερκαινοφανούς αστέρα που συνέβη στις 4 Ιουλίου 1054, κοντά στο άστρο ζ Ταύρου, και η οποία καταγράφηκε από τους Κινέζους αστρονόμους της εποχής στα Χρονικά της Σινίκης. Παίρνει το όνομά του από το σχήμα του, που θυμίζει καβούρι (καρκίνος) όταν παρατηρείται με τηλεσκόπιο.
Χαρακτηριστικά
Το νεφέλωμα έχει σήμερα μήκος παραπάνω από έξι έτη φωτός, καθώς διαστέλλεται με ταχύτητα 1.000 km/sec και έχει εκτιμώμενη μάζα περίπου 1 ως 5 ηλιακές μάζες. Ο υπερκαινοφανής που δημιούργησε το Μ1 ήταν τόσο φωτεινός, ώστε ήταν ορατός με γυμνό μάτι ακόμη και την ημέρα επί 23 ημέρες, ενώ ήταν ορατός τη νύχτα για περίπου δυο χρόνια, ξεπερνώντας την Αφροδίτη σε λαμπρότητα, μέχρι που χάθηκε από τον νυχτερινό ουρανό την άνοιξη του 1056. Οι Κινέζοι αστρονόμοι, στα χρονικά των οποίων καταγράφηκε εκτεταμένα το κοσμικό αυτό γεγονός, αποκάλεσαν τον αστέρα αυτόν επισκέπτη αστέρα.
Το Νεφέλωμα του Καρκίνου εντοπίζεται στον αστερισμό Ταύρο και είναι το πρώτο αντικείμενο του καταλόγου του Σαρλ Μεσιέ. Απέχει από τη Γη περίπου 6.500 έτη φωτός. Για το λόγο αυτό, το κοσμικό γεγονός που το δημιούργησε συνέβη στην πραγματικότητα 6.500 χρόνια πριν γίνει ορατό, δηλαδή περίπου το 5.400 π.Χ. Στο κέντρο του νεφελώματος βρίσκεται ο πάλσαρ του Καρκίνου (γνωστός και ως PSR B0531+21), ένας αστέρας νετρονίων με διάμετρο 20 περίπου χιλιoμέτρων που ανακαλύφθηκε το 1968: ήταν η πρώτη παρατήρηση πάλσαρ σε υπόλειμμα υπερκαινοφανούς, μια θεμελιώδης ανακάλυψη για την εξήγηση του φαινομένου των πάλσαρ ως αστέρων νετρονίων. Ο πάλσαρ του Καρκίνου έχει περίοδο περιστροφής 33 χιλιοστά του δευτερολέπτου, δηλαδή περιστρέφεται 30 φορές το δευτερόλεπτο, και οι δέσμες ακτινοβολίας που εκπέμπονται αλληλεπιδρούν με τα αέρια του νεφελώματος προκαλώντας περίπλοκες μορφές ακτινοβολίας συγχρότρον και φθορισμού. Το πιο δυναμικό τμήμα του εσωτερικού του νεφελώματος είναι το σημείο όπου ένας από τους πολικούς πίδακες του πάλσαρ συναντά το περιβάλλον υλικό, σχηματίζοντας ένα κρουστικό κύμα. Το σχήμα και η θέση αυτού του κρουστικού κύματος αλλάζουν γρήγορα, με τον ισημερινό άνεμο να εμφανίζεται σαν μια σειρά θυσάνων που φωτίζονται και εξαφανίζονται ενώ μετακινούνται απομακρυνόμενοι από τον πάλσαρ, για να διαλυθούν στο κύριο τμήμα του νεφελώματος. Ο πάλσαρ του Καρκίνου είναι μια από τις γνωστότερες ουράνιες πηγές αυτής της κατηγορίας, και η εκπομπή του αποκαλύπτεται σε σχεδόν ολόκληρο το ηλεκτρομαγνητικό φάσμα, από την περιοχή των ραδιοκυμάτων έως τις ακτίνες γ υψηλών ενεργειών.
Το Νεφέλωμα Καρκίνος χρησιμοποιείται συχνά ως μονάδα μέτρησης στην αστρονομία ακτίνων Χ: είναι πολύ φωτεινό σε αυτή την περιοχή του φάσματος, και η ροή του είναι σταθερή (εξαίρεση αποτελεί ο ίδιος ο πάλσαρ). Ο πάλσαρ στέλνει ισχυρό περιοδικό σήμα, που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τον έλεγχο του χρονισμού των ανιχνευτών ακτίνων Χ.
Στην αστρονομία των ακτίνων X, οι όροι Crab (αγγλική λέξη που σημαίνει «καβούρι») και milliCrab χρησιμοποιούνται μερικές φορές ως μονάδες ροής. Πολύ λίγες πηγές ακτίνων Χ έχουν φωτεινότητα μεγαλύτερη του 1 Crab.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Καρκινου 001 1952 Νεφελωμα Καρκινου Καρκινο
Μπονιφάτσιο
Το Μπονιφάτσιο είναι γαλλική κοινότητα στην νότια Κορσική, στο νομό Νότιας Κορσικής.
Το Μπονιφάτσιο βρίσκεται στη Μεσόγειο Θάλασσα. Βρίσκεται στο μοναδικό λιμάνι της νότιας ακτής και είναι επίσης μια κοινότητα που καλύπτει μια μεγαλύτερη περιοχή, συμπεριλαμβανομένων των νησιών Lavezzi, δίνοντάς της τη διάκριση ως η νοτιότερη κοινότητα στη Μητροπολιτική Γαλλία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Νότιας Κορσικής
Αναστάσιος
Το όνομα Αναστάσιος μπορεί να αναφέρεται:
Κάντσι (κέρατο)
μικρογραφία|Δύο κάντσι Ένα Κάντσι (ყანწი) είναι ένα παραδοσιακό γεωργιανό   κέρατο ποτού στο πολιτισμό ποτού, συνήθως κατασκευασμένα από ραμ ή κέρατα κατσίκας. Μερικές φορές μπορεί να κατασκευαστεί επίσης από κέρατα ταύρου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωργιανή κουζίνα Κατηγορία:Πολιτισμός της Γεωργίας Κατηγορία:Πολιτισμός ποτού
Μάνι (θεός)
Στην Σκανδιναβική μυθολογία ο Μάνι (Mani) ήταν ο θεός του φεγγαριού και γιος του Θωρ και της Γκλαούρ. Ο Μάνι τραβούσε το φεγγάρι γύρω από τον ουρανό κάθε νύχτα κυνηγημένος από το λύκο Χάτι. Οι σεληνιακές εκλείψεις προκαλούνταν από την προσέγγιση του Χάτι στον Μάνι. Τα παιδιά χτυπούσαν μεταλλικά δοχεία και έκαναν μεγάλο θόρυβο με την ελπίδα να τρομάξουν τον Χάτι. Μια μέρα ο λύκος του χύμηξε και τον έφαγε.
Κατηγορία:Σκανδιναβική μυθολογία
Σολ (σκανδιναβική θεότητα)
Στην Σκανδιναβική μυθολογία η Σολ (Sol) ήταν η θεά του ήλιου, κόρη του Μουντιλφάρι και της Γκλαούρ και σύζυγος του Γκλεν.
Καθημερινά ίππευε το άρμα της στον ουρανό, το οποίο έσερναν δύο άλογα με τα ονόματα Άλσβιντ και Άρβακ. Κατά τη διάρκεια της ημέρας, την κατεδίωκε ο Σκολλ, ένας λύκος που ήθελε να την καταβροχθίσει. Οι ηλιακές εκλείψεις σήμαιναν οτι ο Σκολλ την είχε σχεδόν φτάσει. Σύμφωνα με τη μοίρα, ο Σκολλ θα πιάσει μια μέρα την Σολ κα θα την φάει, ωστόσο θα αντικατασταθεί από την κόρη της.
Η γη προστατευόταν από την υπερβολική ζέστη από το Σβάλιν που στεκόταν ανάμεσα στη γη και τη Σολ. Σύμφωνα με τις Σκανδιναβικές αντιλήψεις, ο ήλιος δεν προσέφερε φως, το οποίο προκαλείτο από τις χαίτες των φοράδων Άλσβιντ και Άρβακ.
Η Σολ ονομαζόταν επίσης Sunna και Sunne, καθώς και Frau Sunne, από όπου προέρχονται οι αγγλικές λέξεις sun (ήλιος) και Sunday (Κυριακή).
Κατηγορία:Σκανδιναβική μυθολογία
1253
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1253 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Ο πουπουλένιος
The Pillowman είναι ο πρωτότυπος τίτλος μαύρης κωμωδίας του Ιρλανδού θεατρικού συγγραφέα Μάρτιν Μακ Ντόνα (Martin McDonagh) 2003). Το έργο πραγματεύεται τη διαδικασία της αφήγησης παράλληλα με την προβληματική της παιδικής κακοποίησης αλλά και της πολιτικής βίας. Έχει μεταφραστεί και παρουσιαστεί στην Ελλάδα για πρώτη φορά με τον τίτλο "Ο πουπουλένιος" και αργότερα σε προσαρμογή ως "Μια Αγκαλιά για να Πεθάνεις".
Ο ίδιος ο Μακ Ντόνα έχει δηλώσει ότι πρόκειται για το τελευταίο θεατρικό έργο που συγγράφει καθώς σκοπεύει πλέον να σχοληθεί με την πρώτη του αγάπη, τον κινηματογράφο.
Πλοκή
Σε ένα δικτατορικό κράτος κάπου στην Ανατολική Ευρώπη ο Κατούριαν, ένας συγγραφέας σύντομων ιστοριών και ο νοητικά στερημένος μικρότερος αδερφός του, Μίσαλ, συλλαμβάνονται και ανακρίνονται από δύο αστυνομικούς γιατί τα διηγήματα του πρώτου παρουσιάζουν ομοιότητες με μία σειρά δολοφονιών μικρών παιδιών που συμβαίνουν στην πόλη.
Παράσταση στην Αγγλία
Το έργο ανέβηκε στο Royal National Theatre από τις 13 Νοεμβρίου 2003
Παραστάσεις στην Ελλάδα
Κατάλογος βασικών πληροφοριών ελληνικών θεατρικών αναπαραστάσεων του έργου "Ο πουπουλένιος" ή "Ο μαξιλαρένιος"
Παράσταση στο Broadway
Το έργο ανέβηκε στο Broadway από τις 10 Απριλίου 2005 έως τις 18 Σεπτεμβρίου 2005 στο "Booth Theatre". Η παραγωγή κέρδισε συνολικά 6 βραβεία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βρετανικά θεατρικά έργα
Μάγκνι
Στη Σκανδιναβική μυθολογία ο Μάγκνι (Magni) ήταν γιος του Θωρ και της Γιάρνσαξα. Ήταν ο θεός της δύναμης και το μοναδικό υπαρκτό ον που ήταν πιο δυνατό από τον Θωρ. Ο Μάγκνι ήταν ο μόνος που μπορούσε να σηκώσει το Μγιόλνιρ ( Σφυρί του Θωρ ) πέρα από τον πατέρα του. Συχνά απεικονίζεται να φέρει το Μγιόλνιρ.
Κατηγορία:Σκανδιναβική μυθολογία
Κατάλογος ενεργειών της αναρχικής ομάδας Ρουβίκωνας
Αυτή η σελίδα παρουσιάζει τις ενέργειες της αναρχικής ομάδας Ρουβίκωνας από το 2015 μέχρι το 2018.
2015
Η πρώτη ενέργεια του Ρουβίκωνα που έλαβε ευρεία προβολή ήταν η κατάληψη των κεντρικών γραφείων του ΣΥΡΙΖΑ στην πλατεία Κουμουνδούρου από 40 μέλη στις 8 Μαρτίου. Τα μέλη της ομάδας ανήρτησαν πανό στην είσοδο του κτιρίου και πέταξαν φέιγ βολάν σχετικά με την κατάργηση των φυλακών τύπου Γ΄. Στις 20 Μαρτίου, μέλη της ομάδας Ρουβίκωνας φώναξαν συνθήματα έξω από το σπίτι του Αλέξη Τσίπρα στην Άνω Κυψέλη. Στις 3 Απριλίου, μέλη της ομάδας συγκεντρώθηκαν στο περιστύλιο της Βουλής ως ένδειξη αλληλεγγύης σε αναρχικούς απεργούς πείνας. Σε κείμενο που αναρτήθηκε διαδικτυακά, υποστήριξαν ότι αν ήθελαν θα έμπαιναν στη Βουλή. Στις 11 Μαΐου, μέλη της ομάδας συμμετείχαν σε ειρηνική κατάληψη των κεντρικών γραφείων της Siemens στο Μαρούσι, η οποία διήρκησε δύο ώρες. Τοποθέτησαν πανό στο εξωτερικό του κτιρίου το οποίο έγραφε «Καμία διαπραγμάτευση με το ντόπιο και διεθνές κεφάλαιο» και κάλεσαν σε συμμετοχή σε πορεία από την Ομόνοια προς τη γερμανική πρεσβεία το μεσημέρι του Σαββάτου 23/5. Λίγο αργότερα έλαβε χώρα κατάληψη των γραφείων της ΕΛΛΑΚΤΩΡ. Τα μέλη της ομάδας Ρουβίκωνας επίσης συγκεντρώθηκαν έξω από τα σπίτια του Χαραλάμπου Αθανασίου, του Γεωργίου Παπακωνσταντίνου και ενός εφοπλιστή στα βόρεια προάστια. Στις 20 Μαΐου, πραγματοποίησε συγκέντρωση στα γραφεία της Ένωσης Ελληνικών Τραπεζών. Την ίδια μέρα προχώρησαν σε συμβολική κατάληψη των κεντρικών γραφείων της Allianz, όπου ανάρτησαν πανό και πέταξαν φέιγ βολάν τα όποια έγραφαν «Σύγκρουση με την πολιτική της Ε.Ε. και τους ντόπιους λακέδες της».
Φθινόπωρο 2015
Στις 8:10 το πρωί της 14ης Σεπτεμβρίου, 13 μέλη της ομάδας Ρουβίκωνας εισέβαλαν στα γραφεία του ΤΑΙΠΕΔ και προκάλεσαν καταστροφές σε μηχανήματα, έγγραφα και έπιπλα. Ο Ρουβίκωνας ανέλαβε την ευθύνη με προκήρυξη που αναρτήθηκε στο διαδίκτυο, τακτική που γενικά ακολουθεί και σε άλλες ενέργειες για τις οποίες αναρτά και σύντομα βίντεο. Για τους βανδαλισμούς συνελήφθησαν και κατηγορήθηκαν τέσσερα άτομα, τα οποία αργότερα αθωώθηκαν λόγω έλλειψης στοιχείων. Στις 25 Νοεμβρίου, ο Ρουβίκωνας επίσης εισέβαλε στο προαύλιο της πρώην κατοικίας του Γερμανού πρέσβη στο Χαλάνδρι, πέταξε φέιγ-βολάν με συνθήματα για τους πρόσφυγες και ανάρτησε πανό το οποίο έγραφε «Αλληλεγγύη στους πρόσφυγες - Ανοίξτε τα σύνορα». Η αστυνομία προχώρησε σε προσαγωγή 7 ατόμων. Στις 30 Νοεμβρίου, κατέλαβε το ιταλικό προξενείο στο Κολωνάκι, αντιδρώντας στην έκδοση 5 Ελλήνων φοιτητών στην Ιταλία για συμμετοχή στα επεισόδια της 1ης Μαΐου στο Μιλάνο. Η κατάληψη διήρκεσε 1,5 ώρα και η αστυνομία προσήγαγε 20 άτομα.