cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ισαβέλλα της Γαλλίας (αποσαφήνιση)
Η Ισαβέλλα της Γαλλίας μπορεί επίσης να αναφέρεται σε:
Ρόμπερτ Πάτινσον
Ο Ρόμπερτ Ντάγκλας Τόμας Πάτινσον (Robert Douglas Thomas Pattinson, 13 Μαΐου 1986) είναι ένας Άγγλος ηθοποιός, μουσικός και παραγωγός ενώ έχει εργαστεί και ως μοντέλο. Ο Ρόμπερτ ξεκίνησε την καριέρα του παίζοντας τον ρόλο του Cedric Diggory στην τέταρτη ταινία Χάρι Πότερ. Αργότερα, κέρδισε τον ρόλο του Edward Cullen στις ταινίες του Λυκόφωτος, οι οποίες είναι βασισμένες στην ομώνυμη σειρά βιβλίων της Stephenie Meyer, αποκτώντας τεράστια φήμη. Ο ίδιος κατατάσσεται ως ένας από τους πιο καλοπληρωμένους ηθοποιούς στο Χόλιγουντ, σύμφωνα με τα κέρδη του το 2009. Το 2010, ο Ρόμπερτ αναγνωρίστηκε ως μία από τις πιο ισχυρές προσωπικότητες του κόσμου.
Νεότερη ζωή
Ο Ρόμπερτ γεννήθηκε στο Λονδίνο στις 13 Μαΐου 1986. Η μητέρα του, Clare, εργάζεται σε πρακτορείο μοντέλων, και ο πατέρας του, Ρίτσαρντ, εισάγει αυτοκίνητα-αντίκες από τις ΗΠΑ. Ο Ρόμπερτ έχει δύο μεγαλύτερες αδερφές, την Lizzy Pattinson, που είναι τραγουδίστρια, και την Victoria Pattinson. Μεγαλώνοντας στο Barnes (προάστιο του Λονδίνου), πήγε στο Tower House School έως ότου ήταν 12, και στη συνέχεια στη σχολή Harrodian. Αναμίχθηκε σε ερασιτεχνικό θέατρο στο Barnes Theatre Company. Αφού πέρασε απο οντισιόν, πήρε ένα μικρό ρόλο στο θεατρικό έργο Guys and Dolls. Στην επόμενη οντισιόν για το θεατρικό έργο Thornton Wilder's Our Town πήρε τον ρόλο του George Gibbs. Έπαιξε επίσης στα θεατρικά έργα Anything Goes και Macbeth. Αργότερα, ο Ρόμπερτ Πάτινσον τράβηξε την προσοχή ενός παραγωγού που έψαχνε για επαγγελματικούς ρόλους και έτσι μπήκε στην οντισιόν για τα γυρίσματα της ταινίας του Χάρι Πότερ και του Κυπέλου της Φωτιάς που ήταν και η πρώτη του μεγάλη κινηματογραφική επιτυχία.
Υποκριτική
Ο Ρόμπερτ συμμετείχε στην τηλεοπτική ταινία Ring of the Nibelungs το 2004 και στο Vanity Fair σκηνοθεσίας Mira Nair. Αν και η συμμετοχή του κόπηκε στο μοντάζ, περιλαμβάνεται μόνο στην έδοση του DVD. Αργότερα, την ίδια χρονιά έπαιξε τον Σέντρικ Ντίγκορυ στη ταινία Ο Χάρι Πότερ και το Κύπελλο της Φωτιάς.
Αργότερα, έπαιξε τον Edward Cullen στην ταινία Twilight, βασισμένη στο ομότιτλο μυθιστόρημα της Στέφανι Μέγιερ, η οποία κυκλοφόρησε στις 21 Νοεμβρίου 2008 στη Βόρεια Αμερική. Επανέλαβε τον ρόλο του Edward Cullen και στις υπόλοιπες συνέχειες της ταινίας Λυκόφως, στο Twilight Saga:New Moon (Νοέμβριος 2009), στο Twilight Saga: Eclipse (Ιούλιος 2010), στο Twilight Saga: Breaking Dawn - Part 1 (Νοέμβριος 2011) και στο Twilight Saga: Breaking Dawn - Part 2 (Ιούλιος 2012).
Το 2009, παρουσιάστηκε στην 81η απονομή των βραβείων Όσκαρ, και στις 10 Νοεμβρίου κυκλοφόρησε απο την Entertainment σε DVD το ντοκιμαντέρ Robsessed, ένα ντοκιμαντέρ με λεπτομέρειες για την ζωή και την δημοτικότητα του Ρόμπερτ.
Το 2010,ο Ρόμπερτ ήταν εκτελεστικός παράγωγος και πρωταγωνιστής στην ταινία Remember Me, η οποία κυκλοφόρησε στις 12 Μαρτίου 2010. Τον Απρίλιο του 2011 πρωταγωνίστησε στη ταινία Water for Elephants, η οποία είναι μια προσαρμογή του ομώνυμου μυθιστορήματος της Sara Gruen, με συμπρωταγωνιστές τον Κρίστοφ Βαλτς και την Ρις Γουίδερσπουν.
Το 2020, έπαιξε στην κατασκοπευτική ταινία του Κρίστοφερ Νόλαν Tenet, κάτι που σήμανε την επιστροφή του στο να συμμετέχει ο ίδιος σε ταινίες μεγάλης παραγωγής.
Μόντελινγκ
Ο Ρόμπερτ ξεκίνησε το μόντελινγκ στην ηλικία των 12 ετών αλλά μετά από 4 χρόνια τα πράγματα δεν πήγαιναν τόσο καλά. Ο ίδιος είπε ότι η εμφάνιση του όταν άρχισε το μόντελινγκ ήταν κάπως κοριτσίστικη. Ήταν πολύ ψηλός και έπαιρνε πολλές δουλειές αλλά αυτό ήταν μάλλον επειδή είχε μια ανδρόγυνη εμφάνιση. Μετά όμως από τα 12 χρόνια άρχισε να φαίνεται περισσότερο σαν αγόρι και τότε δεν του προσφέρονταν και τόσες ευκαιρίες. Παρόλα αυτά ο Ρόμπερτ εμφανίστηκε στη διαφημιστική καμπάνια για τη συλλογή του Hackett το Φθινόπωρο του 2007 .Επίσης διαφήμισε ένα άρωμα Dior τον Αύγουστο του 2013.
Μουσική
Ο Ρόμπερτ παίζει κιθάρα και πιάνο και συνθέτει την δική του μουσική. Επίσης συμμετείχε στο σάουντρακ του Twilight με δύο τραγούδια του, το "Never Think" το οποίο έγραψε με τον Sam Bradley και το "Let me Sign" το οποίο γράφτηκε από τον Marcus Foster και Bobby Long. Επίσης η ηχητική επένδυση της ταινίας How to Βe με πρωταγωνιστή τον ίδιο περιέχει τρία τραγούδια τα οποία είναι εκτελεσμένα από αυτόν και είναι σε σύνθεση του Joe Hastings. Ο Ρόμπερτ θεωρεί ότι η μουσική είναι το "back-up" το σχέδιό του, σε περίπτωση που αποτύχει με την ηθοποιία. Το 2010, του απονεμήθηκε το βραβείο « μεγαλύτερη επιρροή από απροσδόκητο μουσικό του Hollywood ».
Δημόσια εικόνα
Ο Pattinson ονομάστηκε ως ένας από τους "Πιο Σέξι Άντρες" το 2008 και το 2009 από το περιοδικό People. Το 2009, ονομάστηκε επίσης ως "Πιο Σέξι Άντρας" από το Glamour. Το Ask Men ονόμασε τον Pattinson ως ένα από τους 49 πιο σημαντικούς άντρες του 2009. Το 2009, το Vanity Fair ονόμασε τον Pattinson ως τον "πιο όμορφο άντρα στον κόσμο" μαζί με την Angelina Jolie ως την πιο όμορφη γυναίκα στον κόσμο. Ονομάστηκε, επίσης, από το περιοδικό Vanity Fair ως "Ο Πιο Μεγάλος Εισοδηματίας του Hollywood για το 2009" με εκτιμώμενα κέρδη 18 εκατομμυρία δολαρία για το 2009.
Τον Δεκέμβριο του 2009, ο Pattinson υπέγραψε μια κιθάρα που δημοπρατήθηκε για φιλανθρωπικούς σκοπούς. Επίσης, έγινε εθελοντής για το Hope for Haiti Now: A Global Benefit for Earthquake Relief, τον Ιανουάριο του 2010.
Το GQ και το Glamour τον ονόμασαν ως "Τον Καλοντυμένο Άντρα" το 2010, με το GQ να δηλώνει, "Εξαιρετικά κομψός και γεμάτος έμπνευση, η αληθινή ουσία του σύγχρονου ανθρώπου". Το 2010, το People έβαλε τον Pattinson στο άρθρο "Πιο Όμορφοι στον Κόσμο". Το 2010, στη Βρετανική εφημερίδα The Sunday Times "Rich List" τον έβαλαν στη "λίστα των νέων εκατομμυριούχων" στο Ηνωμένο Βασίλειο, με 13 εκατομμύρια λίρες. Το περιοδικό Time τον ονόμασε ως έναν από τους 100 Πιο Σημαντικούς Ανθρώπους στον Κόσμο του 2010. Τον Ιούνιο του 2010, ο Pattinson ονομάστηκε από το περιοδικό Forbes το Νο.50 των πιο ισχυρών διασημοτήτων στον κόσμο με κέρδη 17 εκατομμυρία δολάρια. Λόγω της αυξημένης φήμης του Pattinson, ένα κέρινο άγαλμα προστέθηκε στο μουσείο της Madame Tussauds στη συλλογή του Λονδίνου και της Νέας Υόρκης. Στις 14 Νοεμβρίου 2010, ο Pattinson έλαβε δύο BBC Radio και 1 Teen βραβεία ως Καλοντυμένος και ως Καλύτερος Ηθοποιός αντίστοιχα.
Το 2011, ο Pattinson ήταν στο Νο. 15 του Vanity Fair "40 Καλύτεροι του Hollywood" με κέρδη 27.5 εκατομμύρια δολάρια για το 2010.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Οπίτης
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Οπίτης είναι γνωστός ένας από τους Αχαιούς πολεμιστές που έλαβαν μέρος στον Τρωικό Πόλεμο. Δεν είναι γνωστοί οι γονείς του. Ο Οπίτης σκοτώθηκε στον πόλεμο αυτό μαζί με άλλους οκτώ συμπολεμιστές του από τον Έκτορα. Ο Οπίτης αναφέρεται στην Ιλιάδα του Ομήρου (ραψωδία Λ, στίχος 301), μόνο στη σκηνή του θανάτου του.
Πηγές
Οπιτης
Γαλάτα
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Λευκωσίας
Εκλογές στο Κουβέιτ
Στο Κουβέιτ διεξάγονται εκλογές από το 1961.
Δικαίωμα ψήφου έχουν όσοι και όσες είναι 21 ετών και άνω. Δεν επιτρέπεται να ψηφίζουν τα μέλη του στρατού και της αστυνομίας. Οι γυναίκες απέκτησαν δικαίωμα να ψηφίζουν από τις 16 Μαΐου του 2005. Όλοι οι ψηφοφόροι πρέπει να είναι πολιτογραφημένοι για 20 χρόνια. Οι πρώτες βουλευτικές εκλογές στην ιστορία του Κουβέιτ διεξήχθησαν στις 30 Δεκεμβρίου 1961 και εξελέγησαν 20 βουλευτές. Εκλογές έγιναν και τα έτη 1963, 1967, 1971, 1975, 1981, 1985, 1992, 1996, 1999, 2003, 2006 και 2008. Οι βουλευτικές εκλογές του 2009 διεξήχθησαν πρόωρα στις 16 Μαΐου του 2009 με σκοπό την αποφυγή της διεξαγωγής τριών συζητήσεων μομφής εναντίον του πρωθυπουργού. Στις εκλογές έλαβαν μέρος συνολικά 210 υποψήφιοι μεταξύ των οποίων 16 γυναίκες. Τα πρώτα αποτελέσματα έδειξαν ότι για πρώτη φορά εξελέγησαν στο κοινοβούλιο και 4 γυναίκες. Ειδικότερα, επί συνόλου 50 εδρών, οι 4 καταλαμβάνονται από γυναίκες μετά τις εκλογές του 2009. . Το Κουβέιτ δεν έχει πολιτικά κόμματα. Πρόωρες εκλογές διεξήχθησαν και στις 2 Φεβρουαρίου 2012 και την 1η Δεκεμβρίου 2012.
2013
Μετά τη διάλυση του Κοινοβουλίου με απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου και την ακύρωση των αποτελεσμάτων από τις προηγούμενες εκλογές που είχαν διεξαχθεί τον Δεκέμβριο του 2012, διενεργήθηκαν νέες βουλευτικές εκλογές στις 27 Ιουλίου 2013. Οι υποψήφιοι από τις περιθωριοποιημένες φυλές διατήρησαν τις 24 έδρες τους στην Εθνοσυνέλευση (πλειοψηφία), ενώ οι Φιλελεύθεροι πήραν 3 έδρες μετά τη μη συμμετοχή τους στις προηγούμενες εκλογές του 2012, οι σουνίτες υποψήφιοι κέρδισαν 7 έδρες (2 παραπάνω από τις προηγούμενες εκλογές) και οι Σιίτες ηττήθηκαν, καθώς η δύναμή τους μειώθηκε στις 8 έδρες έναντι 17 που είχαν στις προηγούμενες εκλογές του Δεκεμβρίου του 2012.
Μαλλιαρός λεμούριος
Οι Μαλλιαροί λεμούριοι ή Μαλλιαρές Ιντριίδες είναι λεμούριοι που ανήκουν στο γένος Avahi. Υπάρχουν 9 είδη Μαλλιαρών Λεμούριων.
Περιγραφή
Έχουν μήκος 30 με 50 εκατοστόμετρα χωρίς την ουρά και βάρος 600 με 1200 γραμμάρια. Η γούνα τους είναι κοντή και απαλή. Το σώμα τους έχει γκρι-καφέ ή κοκκινωπό χρώμα με άσπρο το πίσω μέρος των μηρών και μια μακριά πορτοκαλί ουρά. Το κεφάλι τους είναι στρογγυλό με κοντό ρύγχος και τα αυτιά τους είναι καλυμμένα με τρίχωμα.
Συμπεριφορά
Οι Μαλλιαροί λεμούριοι μπορούν να βρεθούν και σε υγρά και σε ξηρά δάση. Περνούν τον περισσότερο από τον χρόνο τους στην κομοστέγη του δάσους. Μιας και είναι κυρίως φυλλοφάγοι χρειάζονται πολλές ώρες ύπνου για να χωνέψουν την κυτταρίνη. Ζουν σε ομάδες 2-5 ατόμων οι οποίες συχνά αποτελούνται από δύο γονείς και μικρά διαφόρων γενεών. Τρέφονται με φύλλα και πιο σπάνια με μπουμπούκια και λουλούδια.
Αναπαραγωγή και ζωή
Ζουν σε μονογαμικά ζευγάρια και η περίοδος αναπαραγωγής διαρκεί από τον Μάιο ως τον Ιούνιο. Η περίοδος κύησης διαρκεί 4-5 μήνες, και λήγει με τη γέννηση ενός μικρού τον Σεπτέμβριο. Τα μικρά τους πρώτους μήνες μετά τη γέννησή του καβαλούν την πλάτη της μητέρας τους και ανεξαρτητοποιούνται πλήρως στα δύο χρόνια.Το προσδόκιμο ζωής των Μαλλιαρών λεμούριων δεν είναι γνωστό.
Πηγές
https://en.wikipedia.org/wiki/Woolly_lemur
Βέστρα Φρέλουντα ΙΦ
Η Βέστρα Φρέλουντα ΙΦ είναι μια σουηδική ποδοσφαιρική ομάδα από το Γκέτεμποργκ. Η ομάδα έχει συμμετάσχει 10 φορές στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Σουηδίας. Συμμετέχει στην Division 3 Nordvästra Götaland. Έδρα της ομάδας είναι το Ruddalens IP, χωρητικότητας 3700 θεατών. Ιδρύθηκε το 1930.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Σουηδίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1930
Νάβις
Ο Νάβις ήταν ο τελευταίος Βασιλιάς της Αρχαίας Σπάρτης (207 π.Χ. - 192 π.Χ.) με καταγωγή από τους Ηρακλείδες. Καταγόταν από την βασιλική οικογένεια των Ευρυποντιδών και ήταν γιος του Δημάρατου. Σύζυγός του ήταν η Αγαπήνα (ή Απήγα ή Απία), ανιψιά του παλαιού τυράννου του Άργους Αριστομάχου, συμμάχου και φίλου του Κλεομένη Γ΄ και υιός του ο Αρμένας, ο οποίος αιχμαλωτίστηκε από τον Ρωμαίο Τίτο Φλαμινίνο και πέθανε ως αιχμάλωτος. Την εποχή της βασιλείας του ξέσπασαν ο Πρώτος Μακεδονικός Πόλεμος, ο Δεύτερος Μακεδονικός Πόλεμος και ο εναντίον του Πόλεμος κατά Νάβις, όταν πήρε τον θρόνο και εκτέλεσε τους άλλους δύο διεκδικητές και έβαλε στόχο να ιδρύσει ξανά την Σπαρτιάτικη ηγεμονία. Όταν ξέσπασε ο Β΄ Μακεδονικός Πόλεμος ο Νάβις συμμάχησε με τους Μακεδόνες και ο Φίλιππος Ε΄ της Μακεδονίας του έδωσε δώρο το Άργος. Ο Νάβις παίρνοντας το Άργος επέβαλε και εκεί τα ίδια μέτρα, διώχνοντας τους ολιγαρχικούς και μοιράζοντας την περιουσία τους. Όταν ηττήθηκε ο Φίλιππος οι Ρωμαίοι με παρακίνηση από την Αχαϊκή Συμπολιτεία επιτέθηκαν και νίκησαν τον Νάβις Κατόπιν συμμάχησε με την Αιτωλική Συμπολιτεία (192 π.Χ.) αλλά τον πρόδωσε και τον δολοφόνησε. Ο Νάβις θεωρείται ο τελευταίος μεγάλος μεταρρυθμιστής στην Αρχαία Σπάρτη.
Τελευταίος βασιλιάς της Σπάρτης
Στα χρόνια που ακολούθησαν όταν ηττήθηκε ο Κλεομένης Γ΄ της Σπάρτης στην Μάχη της Σελλασίας (222 π.Χ.) η Σπάρτη βρέθηκε σε μεγάλο κενό εξουσίας. Ο Νάβις αρχικά ήταν επίτροπος του ανήλικου Πέλοπα, γιου του Λυκούργου. Διαδέχθηκε στη θέση αυτή τον επίτροπο Μαχανίδα, που είχε σκοτωθεί σε μάχη από τον Φιλοποίμενα στη Μαντίνεια. Το 206 π.Χ. ο Νάβις παραγκώνισε τον Πέλοπα και κατέλαβε την εξουσία, ανακηρύσσοντας τον εαυτό του βασιλιά, με τη βοήθεια μισθοφορικών στρατευμάτων και αφού πρώτα είχε αντιμετωπιστεί η επίθεση του Φιλοποίμενα. Ο ισχυρισμός του ήταν ότι ήταν απόγονος του μεγάλου βασιλιά των Ευρυποντιδών της Σπάρτης Δημάρατου. Στα νομίσματα του είχε τον τίτλο Βασιλεύς αλλά ο Τίτος Λίβιος και ο Πολύβιος τον καταγράφουν ως Τύραννος. Ο Νάβις ακολούθησε πιστά τις μεταρρυθμίσεις του Κλεομένη Γ΄, έστειλε τους πλούσιους στην εξορία και μοίρασε την περιουσία τους;. Απελευθέρωσε τους δούλους και τους έκανε πολίτες, διατήρησε ωστόσο τον τίτλο του είλωτα ισχυριζόμενος ότι θέλει να αναβιώσει την νομοθεσία του Λυκούργου. Ο μεγάλος αριθμός των πολιτών του παρείχε πολλούς μισθοφόρους για τον στρατό του. Ο Πολύβιος χρησιμοποιούσε βαριές εκφράσεις στο έργο του για τους οπαδούς του, τους χαρακτήριζε "ανδροφόνους", "λωποδύται" και "τοιχωρύχοι". Ο Νάβις σύμφωνα με τις αρχαίες πηγές εκτέλεσε όλους τους διεκδικητές του θρόνου από τις δύο βασιλικές δυναστείες, ο Πολύβιος και ο Τίτος Λίβιος τον περιγράφουν σαν αιμοσταγή και βίαιο. Ο Πολύβιος αναφέρει ότι έστελνε εξορία τους επιφανείς πολίτες των πόλεων που κατακτούσε και έδινε τις γυναίκες τους συζύγους σε δούλους. Σε κάποιο άλλο σημείο ο Πολύβιος γράφει ότι ζητούσε από τους πλούσιους γαιοκτήμονες τεράστια ποσά, αν το αρνούνται χρησιμοποιούσε απέναντι τους μια μηχανή βασανιστηρίων γνωστή σαν Απήγα του Νάβις που πήρε το όνομα από την σύζυγο του Απήγα.
Εξωτερική πολιτική
Στην εξωτερική του πολιτική ο Νάβις ακολούθησε τους προκατόχους του, έκανε συγκρούσεις με την Αχαϊκή Συμπολιτεία και την Μακεδονία, μαζί του συμμάχησαν η Αιτωλική Συμπολιτεία, οι Ηλείοι και η Αρχαία Μεσσήνη. Όταν ξέσπασε ο Πρώτος Μακεδονικός Πόλεμος συμμάχησε με την Ρώμη, ακολούθησε η Συνθήκη της Φοινίκης (205 π.Χ.). Τα επόμενα χρόνια ο Νάβις επέκτεινε την εξουσία της Σπάρτης ανακτώντας όλες τις χαμένες περιοχές της Λακωνίας και της Μεσσηνίας, την περίοδο (204 π.Χ. - 202 π.Χ.) έκανε πολλές επιδρομές στην Μεγαλόπολη. Δημιούργησε για πρώτη φορά στόλο με την βοήθεια Κρητών ναυτικών που ήταν γνωστοί σαν "πειρατές", φύλαγαν τις Λακωνικές ακτές, οικοδόμησε για πρώτη φορά στην Σπάρτη τείχη, μέχρι τότε την υπερασπίζονταν μόνο οι Οπλίτες. Ο Νάβις εισέβαλε στην Μεσσήνη που ήταν τις προηγούμενες δεκαετίες σύμμαχος της Σπάρτης (201 π.Χ.), ήθελε να αποκαταστήσει την εξουσία που είχε στην περιοχή η Σπάρτη στα τέλη του 4ου αιώνα π.Χ. Η Μεσσήνη έπεσε αλλά ο Νάβις οπισθοχώρησε όταν τον νίκησε ο Φιλοποίμην ο Μεγαλοπολίτης στην Τεγέα. Οι μεγάλες φιλοδοξίες του Νάβις τον οδήγησαν σε σύγκρουση με τους Αχαιούς που κατείχαν το βόρειο τμήμα της Πελοποννήσου. Αν και ηττήθηκε πολλές φορές από τον Φιλοποίμην, οι Αχαιοί ανησυχούσαν ότι με άλλους στρατηγούς δεν θα είχαν την ίδια τύχη. Οι Αχαιοί ζήτησαν την βοήθεια του βασιλιά της Μακεδονίας Φιλίππου Ε΄. Ο Νάβις εκμεταλλεύτηκε τους πολέμους του Φιλίππου με την Ρωμαϊκή Δημοκρατία για να κατακτήσει το Άργος. Το κράτησε χάρη στην φιλία του με την Ρώμη.
Πτώση από Ρωμαίους και Αχαιούς
thumb|400px|right|Ο Νάβις σε νόμισμα της Σπάρτης. Ο Ρωμαίος Ύπατος Τίτος Κουίνκτιος Φλαμινίνος πείστηκε από την προπαγάνδα των Αχαιών ότι ο Νάβις είναι επικίνδυνος (195 π.Χ.) και του ζήτησε να του παραδώσει το Άργος. Ο Νάβις το αρνήθηκε και ο Φλαμινίνος επιτέθηκε στην Λακωνία, ανάγκασε τον Νάβις να του παραδώσει το Άργος και το Γύθειο όπου είχε τον στόλο του. Τα όρια του κράτους του περιορίστηκαν σε ένα μικρό κομμάτι γύρω από την πόλη, αφού αποσπάστηκαν 24 παραλιακές πόλεις, συγκροτώντας το Κοινό των Ελευθερολακώνων. Σύντομα ο Νάβις διεκδίκησε να πάρει ξανά τις περιοχές που είχε παλιότερα γι΄ αυτό συμμάχησε με τους εχθρούς της Ρώμης, τον βασιλιά της Συρίας Αντίοχο τον Μέγα και την Αιτωλική Συμπολιτεία. Οι προσπάθειες του Νάβις απέδωσαν στην αρχή, ανακατέλαβε το Γύθειο ύστερα από μια μικρή ναυμαχία με τους Αχαιούς. Αμέσως κινήθηκε εναντίον του ο πανίσχυρος Φιλοποίμην που τον είχε νικήσει άλλες δυο φορές σε μάχη: το 201 π.Χ. στη Μεσσηνία και το 200 π.Χ. στην Αρκαδία. . Σε αποφασιστική μάχη που έγινε στη δύσβατη περιοχή ανατολικά της οδού Τεγέας-Σπάρτης (ο Ρωμαίος ιστορικός Λίβιος μνημονεύει το όρος Βαρβοσθένη) ο Νάβις συνετρίβη. Ο ίδιος, με τα υπολείμματα του Σπαρτιατικού στρατού, κατέφυγε στη Σπάρτη, την οποία είχε φροντίσει να τειχίσει, ενώ ο στρατός της Αχαϊκής Συμπολιτείας λεηλατούσε ανενόχλητος επί ένα μήνα τα περίχωρα της πόλης.
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της αρχαίας Σπάρτης
Ορέσβιος
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Ορέσβιος (που σημαίνει «ορεσίβιος») είναι γνωστός ένας από τους Βοιωτούς που έλαβαν μέρος στον Τρωικό Πόλεμο. Ο Ορέσβιος σκοτώθηκε στον πόλεμο αυτό μαζί με άλλους έξι συμπολεμιστές του από τον `Εκτορα. Ο Ορέσβιος αναφέρεται στην Ιλιάδα (ραψωδία Ε, στίχος 707 κ.ε.), μόνο στη σκηνή του θανάτου του, όπου μαθαίνουμε ότι κατοικούσε στην πόλη Ύλη, που ήταν κτισμένη στις όχθες της λίμνης Υλίκης, και ότι ήταν πλούσιος («λαμπρόζωνος», «εφρόντιζε πολλά να θησαυρίζει», στη μετάφραση του Ι. Πολυλά) εξαιτίας της εύφορης βοιωτικής γης.
Πηγές
Ορεσβιος Ορεσβιος
Κοτζάελισπορ (ποδοσφαιρικός σύλλογος)
Η Κοτζάελισπορ (τουρκικά: Kocaelispor) είναι ποδοσφαιρική ομάδα από το Ιζμίτ της Τουρκίας. Ιδρύθηκε το 1966 και αγωνιζόταν στην Σούπερ Λιγκ Τουρκίας το διάστημα μεταξύ 1980–1988 και 1992–2003. Καλύτερη επίδοσή της ήταν η κατάληψη της 4ης θέσης την σεζόν 1992–93. Έχει κατακτήσει δύο φορές το Κύπελλο Τουρκίας (ποδόσφαιρο ανδρών) και πιο συγκεκριμένα το 1997 και το 2002.
Ίδρυση
Προ της ιδρύσεως της Κοτσαελίσπορ, εκπρόσωποι της Εκτελεστικής Επιτροπής της Μπατσσπόρ, μιας τοπικής ποδοσφαιρικής ομάδας, είχαν ζητήσει την παραχώρηση μιας νέας έκτασης από τον Δήμο του Ιζμίτ ώστε να εξασφαλιστεί ένας χώρος προπόνησης για τους αθλητές του συλλόγου το 1957. Ο Οσμάν Γκενκάλ, ο τότε δήμαρχος της πόλης, είχε δείξει ενδιαφέρον για την εύρεση έκτασης για την προπόνηση των παικτών, κυρίως λόγω της προέλευσής του, καθώς επρόκειτο για πρώην αθλητή και μέλος της Μπατσσπόρ. Στην πορεία, η δημοτική αρχή της πόλης παραχώρησε στην Μπατσσπόρ έκταση της τάξεως των 110.000 m2, συναλλαγή της οποίας το ύψος ανήλθε στο συμβολικό ποσό της 1 Λίρας.
Αργότερα, η Μπατσσπόρ παραχώρησε την συγκεκριμένη έκταση έναντι του ποσού των 283.000 Λιρών και βρήκε νέα έκταση στην συνοικία Μπατς του Ιζμίτ, ξεκινώντας, εκεί, νέα κατασκευαστικά έργα. Το 1964, η διοίκηση της Μπατσσπόρ αποφάιασε την ίδρυση νέας ομάδας η οποία θα αγωνιζόταν υπό επαγγελματικό καταστατικό στην Β΄ Κατηγορία. Ωστόσο, οι κανονισμοί της Ομοσπονδίας που ίσχυαν εκείνη την περίοδο ανέφεραν ρητώς ότι η ομάδα αυτή θα έπρεπε να αποτελείται από τουλάχιστον τρεις προϋπάρχουσες, αλλά και να διαθέτει τις κατάλληλες εγκαταστάσεις. Τότε, το 1966, τρεις ομάδες οι οποίες ήταν η Μπατσσπόρ, η Ιζμίτ Γεντσλίκ και η Ντογανσπόρ έφτασαν σε μεταξύ τους συμφωνία, συγχωνευόμενες και ιδρύοντας την Κοτσαελίσπορ. Οι διοικήσεις των τριών αυτών συλλόγων έφτασαν σε μεταξύ τους συμφωνία αναφορικά με τα όλα τα ζητήματα που τέθηκαν στη μεταξύ τους διάσκεψη, διαλέγοντας ως χρώματα της νεοϊδρυθείσας ομάδας το πράσινο και το μαύρο. Στη συνέχεια, συγκλήθηκε από κοινού διοικητικό συμβούλιο του συλλόγου για την ανάδειξη της νέας διοικούσας επιτροπής του. Η Κοτσαελίσπορ ξόδευσε ένα συνολικό ποσό κοντά στις 175.000 Λίρες για να πετύχει την συμμετοχή της ομάδας της στην Β΄ Κατηγορία το 1966.
Η Κοτσαελίσπορ προβιβάστηκε στην Α΄ Κατηγορία για πρώτη φορά το 1980. Αγωνίστηκε εκεί επί 8 συνεχόμενες σεζόν έως τον υποβιβασμό της το 1988. Ωστόσο, στη διάρκεια της περιόδου αυτής, ο σύλλογος είχε ήδη υποβιβαστεί μία φορά την σεζόν 1986–87, όμως τελικά παρέμεινε στην κατηγορία έπειτα από σχετική απόφαση του Τουρκικού Συμβουλίου της Επικρατείας.
Σεζόν 1992–93: η καλύτερη πορεία
Μετά τον υποβιβασμό της το 1988, γλίτωσε τον υποβιβασμό στην Γ΄ Κατηγορία το 1990, με την Μπαρτινσπόρ να υποβιβάζεται στη θέση της. Επανήλθε δριμύτερη στην κορυφαία τη τάξει κατηγορία του τουρκικού ποδοσφαίρου το 1992. Μετά την επιστροφή της αυτή, η Κοτσαελίσπορ πέτυχε την κατάληψη της καλύτερης θέσης στην ιστορία της στο πρωτάθλημα. Η ομάδα πραγματοποίησε εξαιρετικό ξεκίνημα στην σεζόν. Επικρατώντας της Καϊσερίσπορ με τελικό σκορ 7–2 για την πρώτη αγωνιστική, έχοντας μαζέψει συνολικά 31 βαθμούς στις πρώτες 10 αγωνιστικές, η Κοτσαελίσπορ ολοκλήρωσε το πρώτο μισό ως η πρωτοπόρος ομάδα στον βαθμολογικό πίνακα. Ωστόσο, η ομάδα γνώρισε στη συνέχεια απανωτές ήττες οι οποίες την οδήγησαν στο να τερματίσει, τελικά, στην 4η θέση του πρωταθλήματος εκείνης της σεζόν 1992–93. Ο σύλλογος, ως αποτέλεσμα της πορείας του αυτής, εκπροσώπησε την Τουρκία στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ της επόμενης σεζόν.
Προπονητής της ομάδας εκείνης ήταν ο Γκιουβέντς Κουρτάρ και το ρόστερ της αποτελείτο από σημαντικούς ποδοσφαιριστές. Ο Φαχρουντίν Ομέροβιτς ήταν αναπληρωματικός τερματοφύλακας της Εθνικής Γιουγκοσλαβίας. Ο Στέβιτσα Κουζμανόφσκι και ο Μίρκο Μίρκοβιτς (ο οποίος αργότερα έλαβε την τουρκική υπηκοότητα λαμβάνοντας την ονομασία Μερτ Μερίτς) ήταν, άλλοι, επίσης Γιουγκοσλάβοι ποδοσφαιριστές που αγωνίζονταν στην αμυντική γραμμή του συλλόγου. Ο Μπουλέντ Ουϊγκούν αγωνιζόταν στην επιθετική γραμμή της ομάδας, μαζί με τον παίκτη της Εθνικής Τουρκίας, Σαφέτ Σαντσακλί. Και οι δύο αυτοί παίκτες στη συνέχεια μεταγράφηκαν σε συλλόγους της Ιστανμπούλ. Ο Ουϊγκούν αναδείχτηκε κορυφαίος σκόρερ του πρωταθλήματος ενώσο αγωνιζόταν με την Φενερμπαχτσέ, ενώ ο Σαντσακλί αρχικώς μετγράφηκε στην Γαλατασαράι, προτού επιστρέψει στην ομάδα το 1995, απ'όπου και με το πέρας της σεζόν πήρε μεταγραφή για την Φενερμπαχτσέ. Οι Μπουλέντ Μπατουρμάν, Χαλίλ Ιμπραχίμ Καράμ, Μελίχ Ερντέμ και Εργκούν Κούλα ήταν μερικοί άλλοι σηαμντικοί ποδοσφαιριστές εκείνης της ομάδας.
Νεότερη ιστορία
Η Κοτσαελίσπορ κατέκτησε δύο φορές το Κύπελλο Τουρκίας (ποδόσφαιρο ανδρών), το 1997 και το 2002 απέναντι στις Τραμπζονσπόρ και Μπεσίκτας, αντιστοίχως. Την αμέσως επόμενη σεζόν της 2002–03, η ομάδα υποβιβάστηκε εκ νέου τερματίζοντας στην τελευταία θέση του πρωταθλήματος. Έπειτα από παραμονή διάρκειας 5 σεζόν στην Β΄ Κατηγορία Τουρκίας, η Κοτσαελίσπορ κατέκτησε το πρωτάθλημα την σεζόν 2007–08 και επέστρεψε στην Σούπερ Λιγκ. Ωστόσο, η επιστροφή αυτή κράτησε μονάχα μία σεζόν, καθώς οι οικονομικές δυσκολίες του συλλόγου τον οδήγησαν στον εκ νέου υποβιβασμό στην Β΄ Κατηγορία, έπειτα από την εντός έδρας ήττα του με σκορ 3–1 απέναντι στην Τραμπζονσπόρ στις 9 Μαΐου 2009, στα πλαίσια της 31ης αγωνιστικής του πρωταθλήματος, τερματίζοντας, τελικά, στην 17η θέση. Η Κοτσαελίσπορ υποβιβάστηκε στην Γ΄ Κατηγορία Τουρκίας μετά την εκτός έδρας ήττα της με σκορ 2–1 απέναντι στην Καρταλσπόρ στις 4 Απριλίου 2010.
Η Κοτσαελίσπορ γνώρισε τρεις διαφορετικούς προπονητές στην τεχνική της ηγεσία στη διάρκεια της σεζόν 2007–2008: τους Φουάτ Γιαμάν (από την 1η ως την 10η αγωνιστική), Καϊχάν Τσουμπουκλού (11η-31η) και Ενγκίν Ιπέκογλου (32η-34η). Επέστρεψε στην Σούπερ Λιγκ Τουρκίας ως κάτοχος του τίτλου της Β΄ Κατηγορίας Τουρκίας της προηγούμενης σεζόν. Ωστόσο, την άνοδο αυτή ακολούθησαν δύο διαδοχικοί υποβιβασμοί, με αποτέλεσμα η ομάδα να φτάσει να αγωνίζεται στην Γ΄ Κατηγορία Τουρκίας για την σεζόν 2010–11.
Οπαδοί
Η Κοτσαελίσπορ διαθέτει μεγάλη βάση οπαδών ανά την Τουρκία, με τον μεγαλύτερο αριθμό αυτών να είναι συγκεντρωμένος στην περιοχή του Μαρμαρά και της Μαύρης Θάλασσας. Ο κύριος φορέας οργανωμένων οπαδών του συλλόγου είναι γνωστός υπό την ονομασία Hodri Meydan.
Παλαιότερα σήματα
μικρογραφία|120px|κέντρο|Παλαιότερο σήμα της Κοτσαελίσπορ
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Τουρκίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1966
Ασκάς
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Λευκωσίας
Άδουλις
Η Άδουλις (λατινικά Aduliton) ήταν αρχαία πόλη της Αιθιοπίας κατά μήκος της Ερυθράς Θάλασσας στον Κόλπο της Ζούλα, περίπου 40 χιλιόμετρα νότια της Μασάουα. Σήμερα, τα ερείπια της βρίσκονται στην πόλη Ζούλα που ανήκει στην Ερυθραία. Υπήρξε σπουδαίο εμπορικό λιμάνι κατά την ελληνιστική και ρωμαϊκή εποχή, σημαντικό διαμετακομιστικό κέντρο των βασιλείων Ντάματ και Αξούμ που διατηρούσαν εμπορικούς δεσμούς με την Ελλάδα και τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Πιθανότατα, συμπεριλαμβανόταν στις σημαντικές πόλεις μιας μεγάλης επικράτειας που οι αρχαίοι Αιγύπτιοι κατονόμαζαν ως Χώρα των Θεών, όπως καταγράφεται στη γεωγραφική λίστα της 18ης Δυναστείας.
Ιστορία
Η Άδουλις κτίστηκε σε προνομιακή θέση, στον μυχό κόλπου που την προστάτευε από την κακοκαιρία και τους επιδρομείς. Ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος είναι ο πρώτος Ευρωπαίος συγγραφέας που αναφέρει την Άδουλι. Ωστόσο, παρερμήνευσε την ονομασία του τόπου, θεωρώντας πως σήμαινε ότι είχε ιδρυθεί από δραπέτες Αιγύπτιους σκλάβους, δηλαδή «μη δούλους». Ανέφερε περαιτέρω ότι η πόλη ήταν η «σημαντικότερη αγορά για τους Τρωγλοδύτες και τους λαούς της αρχαίας Αιθιοπίας». . Περιγράφεται ως διαμετακομιστικό κέντρο για ελεφαντόδοντο, δέρματα ιπποποτάμων και λεοπαρδάλεων, πιθήκους και άλλα εξαγώγιμα προϊόντα των ηπειρωτικών περιοχών, ακόμη και σκλάβους. Μπορεί να ταυτίζεται με την παλαιότερη Βερενίκη Πάγχρυσο των Πτολεμαίων. Πάντως στα χρόνια του Πτολεμαίου Β’, το εμπόριο του ελέφαντα για πολεμικούς σκοπούς, δίνει στην Άδουλι μια από τις πρώτες θέσεις στην προχριστιανική αγορά. Μετέπειτα, οι ρωμαϊκές τριήρεις εκτελούσαν μακρινά ταξίδια που έφταναν μέχρι την Ινδία. Μεταφέρουν πιπέρι, ρύζι, βαμβάκι, μετάξι, πολύτιμους λίθους και υφάσματα από τον Περσικό Κόλπο. Μεταξύ των σημαντικών λιμανιών που βρίσκονταν στο δρόμο τους ήταν και η Άδουλις.
Ένα έργο του 4ου αιώνα μ.Χ. που, παραδοσιακά -αλλά πιθανώς λανθασμένα- αποδίδεται στον Παλλάδιο της Γαλατίας, σχετίζεται με το ταξίδι ενός ανώνυμου Αιγύπτιου λογίου (scholasticus) στην Ινδία προκειμένου να ερευνήσει την φιλοσοφία της κάστας των Βραχμάνων. Τον συνόδευε μέχρι κάποιο σημείο του οδοιπορικού του κάποιος Μωϋσής, επίσκοπος της πόλης.
Την εποχή του Αξουμικού Βασιλείου, η Άδουλις έφτασε στο απόγειό της. Οι εμπορικές συναλλαγές αντί να ακολουθούν την θαλάσσια οδό Περσικός Κόλπος-Ερυθρά Θάλασσα-Μεσόγειος Θάλασσα, ακολουθούν την εσωτερική αρτηρία Άδουλις-Κοιλάδα Νείλου-Δέλτα Νείλου (Μεσόγειος). Αυτή, ακριβώς, η εμπορική και στρατιωτική σημασία της περιοχής εκείνης τράβηξε την προσοχή των Βυζαντινών. Στην εποχή του Ιουστινιανού η Άδουλις ήταν ο μεγαλύτερος προμηθευτής της Κωνσταντινούπολης σε αμέθυστο, ελεφαντόδοντο και χρυσάφι.
Ο Αλεξανδρινός Κοσμάς ο Ινδικοπλεύστης, ο οποίος την περιηγήθηκε κατά τα πρώτα έτη της βασιλείας του Ιουστίνου (Topogr. Christ. I, 140 εν Migne, Patrologia graeca LXXXVIII) αναφέρει δύο επιγραφές που βρήκε εδώ τον 6ο μ.Χ. αιώνα: στην πρώτη αναγράφεται με ποιο τρόπο ο Πτολεμαίος Ευεργέτης χρησιμοποίησε πολεμικούς ελέφαντες που αιχμαλωτίστηκαν στην περιοχή για να καταγάγει νίκες στους πολέμους του στο εξωτερικό.
Η δεύτερη, ήταν χαραγμένη σε, μη υπάρχοντα πλέον, θρόνο γνωστό ως Monumentum Adulitanum, του οποίου υπάρχει αναπαράσταση (D. Krencker εν Deutshe Aksum Exp. II 66). Στην επιγραφή αναγράφονται τα κατορθώματα ενός βασιλιά του Αξούμ, πιθανόν του Σεμπρούθιδος, ο οποίος καυχιόταν για τις νίκες του στην Αραβία και τη Β. Αιθιοπία. Ωστόσο, ο Κοσμάς δεν ανέφερε ότι πρόκειται για δυό κομμάτια διαφορετικής προέλευσης, με αποτέλεσμα αυτά να θεωρηθούν ως τμήματα μίας (1) επιγραφής και να γίνει προβληματική η ερμηνεία τους, εφόσον υπήρχαν δύο πρόσωπα από διαφορετικές εποχές και διαφορετικές εθνότητες. Το πρόβλημα λύθηκε όταν ανευρέθη και τρίτη επιγραφή, παρόμοια με τη δεύτερη, όποτε οι μελέτες κατέδειξαν ότι πρόκειται για δύο διαφορετικές επιγραφές.
Ο έλεγχος της Αδούλιδος επέτρεψε στο Αξούμ να είναι η κύρια δύναμη στην Ερυθρά Θάλασσα. Το λιμάνι της, επίνειο της πρωτεύουσας σε απόσταση 8 ημερών, έπαιξε μεγάλο ρόλο κατά την εισβολή του Κάλεμπ στο βασίλειο των Χιμυαριτών του Dhu Nuwas, γύρω στο 520 μ.Χ.. Παρόλο που ο μελετητής Yuri Kobishchanov περιέγραψε μια σειρά από επιδρομές Αξουμιτών που έγιναν στην αραβική ακτή (η τελευταία ήταν το 702, όταν καταλήφθηκε το λιμάνι της Τζέντα), και υποστήριξε ότι η Άδουλις κατελήφθη αργότερα από τους Μουσουλμάνους, γεγονός που έθεσε τέλος στη ναυτική κυριαρχία του Αξούμ και συνέβαλε στην απομόνωσή του από τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία και άλλους παραδοσιακούς συμμάχους, τα τελευταία χρόνια της πόλης παραμένουν ένα μυστήριο. Μουσουλμάνοι συγγραφείς αναφέρουν περιστασιακά τόσο την Άδουλι όσο και το κοντινό Αρχιπέλαγος Ντάλακ ως τόπους εξορίας. Τα στοιχεία υποδηλώνουν ότι το Αξούμ διατήρησε την πρόσβαση του στην Ερυθρά Θάλασσα, ωστόσο γνώρισε σαφή οικονομική παρακμή από τον 7ο αιώνα και μετά. Σε κάθε περίπτωση, η θαλάσσια δύναμη του Αξούμ και της πόλης εξασθένησαν και ο έλεγχος για την Ερυθρά Θάλασσα έπεσε σε άλλα χέρια.
Ανασκαφές
thumb|250px|right|Βυζαντινή βασιλική του 5ου αιώνα ανασκαφείσα το 1914 από τον Ιταλό αρχαιολόγο Ρομπέρτο Παριμπένι. Η Άδουλις ήταν από τους πρώτους χώρους του Αξούμ όπου διενεργήθησαν ανασκαφές, όταν μια γαλλική αποστολή στην Ερυθραία υπό τους Vignaud και Petit πραγματοποίησε μια πρώτη έρευνα το 1840 και ετοίμασε ένα χάρτη με τη θέση τριών δομών που θεωρήθηκε ότι ήταν ναοί. Το 1868, εργάτες που συμμετείχαν στην εκστρατεία του Ρόμπερτ Νάπιερ εναντίον του Αιθίοπα Βασιλιά Tewodros II επισκέφτηκαν την Άδουλι και έφεραν στην επιφάνεια πολλά κτήρια, συμπεριλαμβανομένων των θεμελίων μιας βυζαντινής εκκλησίας. Ωστόσο, οι πρώτες επιστημονικές ανασκαφές στην Άδουλι πραγματοποιήθηκαν από γερμανική αποστολή, το 1906, υπό την επίβλεψη του R. Sundström. Ο Sundström εργάστηκε στον βόρειο τομέα του χώρου, εκθέτοντας μια μεγάλη δομή, την οποία ονόμασε παλάτι της Αδούλιδος, καθώς και πολλά νομίσματα των Αξουμιτών κομμένα με ελληνικούς χαρακτήρες. Τα αποτελέσματα της αποστολής δημοσιεύθηκαν σε τέσσερις τόμους το 1913.
Ο Ιταλός Παριμπένι (Roberto Paribeni) έκανε ανασκαφές στην πόλη το επόμενο έτος, ανακαλύπτοντας πολλές δομές παρόμοιες με αυτές που είχε βρει ο Sundström νωρίτερα, καθώς και σειρά απλών κατοικιών. Βρήκε πολλά αγγεία, μεταξύ των οποίων και αμφορείς κρασιού εισηγμένων από την περιοχή της -σύγχρονης- Άκαμπα. Πέρασαν πάνω από 50 χρόνια μέχρι την επόμενη ανασκαφή, όταν το 1961 και το 1962 το Αιθιοπικό Ινστιτούτο Αρχαιολογίας χρηματοδότησε μια αποστολή με επικεφαλής τον Francis Anfray. Αυτή η ανασκαφή όχι μόνο έφερε στο φως υλικά που έδειχναν ισχυρές συγγένειες με το ύστερο βασίλειο του Αξούμ, αλλά και ένα στρώμα καταστροφής. Αυτό, με τη σειρά του, ώθησε τον Kobishchanov να υποστηρίξει αργότερα ότι η Άδουλις είχε καταστραφεί από αραβική επιδρομή στα μέσα του 7ου αιώνα, μια άποψη που, έκτοτε, απορρίφθηκε εν μέρει. Πάντως, η σχέση των Αράβων προς την πόλη περιγράφεται με έναν χαρακτηριστικό στίχο κάποιου Άραβα ποιητή του 6ου αιώνα μ.Χ., της αυλής του βασιλιά της Βαβυλωνίας περί των «πλοίων της Αδούλιδος».
Θραύσματα γυάλινων αγγείων βρέθηκαν στα χαμηλότερα στρώματα της πόλης, παρόμοια με δείγματα της αιγυπτιακής 18ης Δυναστείας. Ένα πολύ εξειδικευμένο εύρημα που ανακαλύφθηκε στην περιοχή ήταν ένα αγγείο (φιάλη) από την Αμπού Μένα. Πάνω του υπήρχε χαραγμένο σχέδιο που έδειχνε τον Άγιο Μηνά ανάμεσα σε δύο γονατισμένες καμήλες. Τέτοια αγγεία υποτίθεται ότι διατηρούσαν νερό από μια πηγή κοντά στον τάφο του Αγίου στην Αίγυπτο. Το συγκεκριμένο μπορεί να το έφερε στην Άδουλι κάποιος προσκυνητής.
Μετά την ανεξαρτησία της Ερυθραίας, το Εθνικό Μουσείο της χώρας ζήτησε από την κυβέρνηση της Αιθιοπίας να επιστρέψει τα τεχνουργήματα αυτών των ανασκαφών. Μέχρι σήμερα, όμως, τα αιτήματα έχουν απορριφθεί.
Οι προηγούμενες αποικιοκρατικές έρευνες στηρίζονταν σε παλαιές αιθιοπικές προφορικές παραδόσεις. Τα περισσότερα από αυτά τα χρονικά τοποθετούν την Άδουλι στην καρδιά του βασιλείου Αξούμ, θεωρώντας την ως αναπόσπαστο μέρος αυτού του βασιλείου. Ως αποτέλεσμα, η πόλη έχει μελετηθεί μέσα στο πλαίσιο αυτό από τους περισσότερους, αν όχι όλους, τους μελετητές της περιοχής. Ωστόσο, πρόσφατες ιστορικές/αρχαιολογικές πηγές αμφισβητούν το συγκεκριμένο πρότυπο, υπό την έννοια ότι, η Άδουλις υπήρξε το κέντρο ενός βασιλείου που δεν αποτελούσε κομμάτι του Αξούμ, αλλά προϋπήρχε αυτού.
Σημειώσεις
ii.  «''oppidum Aduliton. Aegyptiorum hoc servi profugi a dominis condidere. Maximum hic emporium Troglodytarum, etiam Aethiopum...deferunt plurinum ebur, rhinocerotum cornua, hippopotamiorum coria, celtium testudinum, sphingia, mancipia''»
iii.  Ο Περίπλους της Ερυθράς Θάλασσας αναφέρει: «Μετά δε την Πτολεμαΐδα την των θηρών...εμπόριον εστιν νόμιμον η Αδουλεί, κείμενον εν κόλπω βαθεί...αφ’ης εις μεν Κολόην μεσόγειον πόλιν, και πρώτον εμπόριον του ελέφαντος, οδός έστιν ημερών τριών, από δε ταύτης, εις αυτήν την μητρόπολιν τον Αξωμίτην λεγόμενον, άλλων ημερών πέντε»
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Ερυθραία Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Ερυθραία Κατηγορία:Μασάουα Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Αφρικής Κατηγορία:Πόλεις της Ερυθραίας Κατηγορία:Πόλεις της Αιθιοπίας
Αλέκος Ράντος
Ο Αλέξανδρος (Αλέκος) Ράντος (Κατερίνη, 29 Οκτωβρίου 1966) είναι Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν στη θέση του τερματοφύλακα, κυρίως γνωστός από τη θητεία του στον Ολυμπιακό την περίοδο των λεγόμενων «πέτρινων χρόνων» της ομάδας. Συγκαταλεγόταν στους ποιοτικότερους τερματοφύλακες της γενιάς του, με σήμα κατατεθέν τις εντυπωσιακές εκτινάξεις, αλλά ήταν από τους πιο άτυχους παίκτες την ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου, με την καριέρα του να σημαδεύεται από δεκάδες σοβαρούς τραυματισμούς και χειρουργεία. Παρ' όλα αυτά, στο τέλος της διαδρομής του με την ομάδα του Πειραιά ευτύχησε να κατακτήσει δύο πρωταθλήματα (1997 και 1998, τα πρώτα της εποχής Κόκκαλη) αν και είχε πλέον χάσει τη θέση του βασικού. Σήμερα είναι προπονητής τερματοφυλάκων του Ολυμπιακού, θέση που κατέχει από το 2005, με εξαίρεση ένα μικρό διάλειμμα τριών μηνών το 2012.
Καριέρα
Ο Αλέκος Ράντος ξεκίνησε από τις ακαδημίες του Πιερικού Κατερίνης, ομάδα της γενέτειράς του, στην οποία υπέγραψε και το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο. Στον Πιερικό παρέμεινε για αρκετά χρόνια πραγματοποιώντας εξαιρετικές εμφανίσεις, οι οποίες κίνησαν το ενδιαφέρον των μεγάλων συλλόγων της Ελλάδας. Τελικά, το καλοκαίρι του 1988 μεταγράφηκε στον Ολυμπιακό, στον οποίο και παρέμεινε για μια δεκαετία, μέχρι το καλοκαίρι του 1998. Στα δέκα χρόνια που πέρασε στην ομάδα του Πειραιά, είχε να παλέψει με αξιόλογους τερματοφύλακες για τη θέση του βασικού, όπως ο Ηλίας Ταληκριάδης, ο Φότο Στρακόσια και, αργότερα, ο νεαρός Δημήτρης Ελευθερόπουλος.
Κύριο χαρακτηριστικό του Ράντου ως τερματοφύλακα ήταν οι θεαματικές εκτινάξεις. Επίσης, είχε καλές τοποθετήσεις κάτω από τα δοκάρια και άγνοια κινδύνου, καθώς δεν δίσταζε να βουτήξει ανάμεσα σε πόδια αμυνόμενων και επιτιθέμενων προκειμένου να αποκρούσει τη μπάλα. Ωστόσο, οι δεκάδες τραυματισμοί που είχε δεν του επέτρεψαν ποτέ να φτάσει στο επίπεδο που μπορούσε. Συνήθως ξεκινούσε τη σεζόν ως βασικός, αλλά κάποιος τραυματισμός τον έβγαζε εκτός μάχης.
Συγκεκριμένα, με τον Ολυμπιακό ο Ράντος πραγματοποίησε 71 εμφανίσεις στο πρωτάθλημα, 19 στο κύπελλο Ελλάδας καθώς και 6 εμφανίσεις σε παιχνίδια Ευρωπαϊκών διοργανώσεων. Επίσης, με την ομάδα του Πειραιά κατάφερε και κέρδισε δύο φορές το πρωτάθλημα Ελλάδας, το 1997 και το 1998. καθώς επίσης και δύο κύπελλα Ελλάδας (1990, 1992).
Μετά τη θητεία του στον Ολυμπιακό, ο Αλέκος Ράντος αγωνίστηκε για ένα χρόνο στον Πανελευσινιακό, ​ και στη συνέχεια στον ΠΑΣ Γιάννινα αλλά και τον Απόλλωνα Καλαμαριάς, με αξιόλογη παρουσία.
Μετά το τέλος της καριέρας του ως ποδοσφαιριστής, ο Ράντος συνέχισε την ενασχόλησή του με το άθλημα από το πόστο του προπονητή τερματοφυλάκων. Αρχικά, εργάστηκε σε αυτή τη θέση στον Απόλλωνα Καλαμαριάς, ενώ από το 2005 μέχρι σήμερα είναι ο προπονητής τερματοφυλάκων του Ολυμπιακού, με εξαίρεση μία σύντομη τρίμηνη απομάκρυνσή του από την ομάδα κατά τη διάρκεια του 2012.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πιερικού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Α.Σ. Γιάννινα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Απόλλων Καλαμαριάς Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ολυμπιακού Πειραιώς Ρ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Ορθαίος
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Ορθαίος είναι γνωστός ένας πολεμιστής από τη Φρυγία που έλαβε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο ως σύμμαχος των Τρώων. Δεν είναι γνωστοί οι γονείς του, ούτε αν σκοτώθηκε στον πόλεμο. Ο Ορθαίος, που καταγόταν από την περιοχή ή πόλη Ασκανία της Φρυγίας, αναφέρεται στην Ιλιάδα του Ομήρου (ραψωδία Ν, στίχος 791).
Πηγή
Ορθαιος Ορθαιος
Μολυβδαίνιο
Το χημικό στοιχείο Μολυβδαίνιο με χημικό σύμβολο Mo, είναι μέταλλο με ατομικό αριθμό 42 και ατομικό βάρος 95,94. Έχει θερμοκρασία τήξης 2617 °C και θερμοκρασία βρασμού 4612 °C. Ανήκει στην ομάδα της 2ης κύριας σειράς των στοιχείων μετάπτωσης.
Προέλευση
Το μολυβδαίνιο δεν υπάρχει ελεύθερο στη Φύση. Κυριότερο ορυκτό του είναι ο μολυβδαινίτης (MoS2), από τον οποίο και παρασκευάζεται.
Το όνομά του το έλαβε επειδή ο μολυβδαινίτης συχνά συγχεόταν με ορυκτά του μολύβδου (κυρίως γαληνίτη. Πρώτος ο Σέελε (Carl Wilhelm Scheele ), το 1778, αναγνώρισε τον μολυβδαινίτη ως διαφορετικό ορυκτό και, το 1782, ο Χελμ (Peter Jacob Hjelm) παρασκεύασε το μέταλλο σε μη καθαρή μορφή.
Παρασκευές
Δεν απαιτείται εργαστηριακή παρασκευή του, καθώς ανευρίσκεται σε πολύ καθαρή μορφή στο εμπόριο. Βιομηχανικά παρασκευάζεται από μολυβδαινίτη (και ως παραπροϊόν της βιομηχανικής παρασκευής χαλκού από τις θειούχες ενώσεις του): Ο μολυβδαινίτης υφίσταται φρύξη μετατρεπόμενος σε οξείδιο:
Το παραγόμενο οξείδιο χρησιμοποιείται, πολλές φορές, αυτούσιο στην βιομηχανία. Στην περίπτωση που απαιτείται παρασκευή καθαρού μετάλλου, το οξείδιο υφίσταται κατεργασία με πυκνό διάλυμα αμμωνίας, οπότε παράγεται μολυβδαινικό αμμώνιο ((NH4)2[MO4]). Αυτό, στην συνέχεια, υφίσταται αναγωγή με υδρογόνο, παρέχοντας το καθαρό μέταλλο.
Φυσικές ιδιότητες
Είναι αργυρόλευκο μέταλλο σχετικά υψηλής σκληρότητας (5,5 στην κλίμακα Mohs) και από τα πλέον δύστηκτα (τρίτο μετά το βολφράμιο και το ταντάλιο). Είναι περισσότερο όλκιμο και ελαστικό από το βολφράμιο, το οποίο υποκαθιστά σε ορισμένες περιπτώσεις, στην κατασκευή λαμπτήρων πυράκτωσης.
Χημικές ιδιότητες
Σχετικά δραστικό μέταλλο. Αντιδρά άμεσα με αλογόνα προς αντίστοιχα άλατα (τις περισσότερες καταστάσεις οξείδωσής του παρέχει με το χλώριο, δίνοντας MoCl2, MoCl3, MoCl4, MoCl5 και MoCl6). Αντιδρά, επίσης, με οξυγόνο, δίνοντας τα οξείδια MoO (μονοξείδιο), MoO2 (διοξείδιο) και MoO3 (τριοξείδιο), καθώς και με το θείο προς τα αντίστοιχα σουλφίδια MoS2 και Mo2S3. Σχηματίζει, επίσης, ενώσεις με σελήνιο, τελλούριο και άζωτο παρέχοντας το αντίστοιχο νιτρίλιο MoN.
Χρήσεις
Χρησιμοποιείται, επίσης, ως καταλύτης στη βιομηχανία διύλισης του πετρελαίου, στα ηλεκτρόδια ηλεκτρικών κλιβάνων και, ως στοιχείο κυκλωμάτων, στην ηλεκτρονική.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μολυβδαίνιο Κατηγορία:Στοιχεία μετάπτωσης
Red Sea
Το Red Sea είναι ο δεύτερος και τελευταίος δίσκος του βρετανικού ροκ συγκροτήματος Warhorse, ο οποίος κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 1972 από την εταιρεία "Vertigo Records". Επανεκδόθηκε σε μορφή CD από την "Angel Air Records" στις 11 Ιανουαρίου 2000 με έξι επιπλέον κομμάτια.
Το "Red Sea" ακολούθησε το μουσικό ύφος του πρώτου δίσκου του συγκροτήματος, με κάποιες πιο εμπορικές, ηχητικά, εκλάμψεις όπως το "Confident But Wrong" και η διασκευή στο "I (Who Have Nothing)" του Ben E. King.
Η επανέκδοση περιελάμβανε έξι ακυκλοφόρητα κομμάτια, τα πέντε εκ των οποίων είναι ντέμο από συνθέσεις του Νικ Σίμπερ.
Αρχική έκδοση
1. Red Sea (Holt, Peck, Poole, Simper, Wilson) - 4:20
2. Back in Time (Holt, Peck, Poole, Simper, Wilson) - 7:49
3. Confident But Wrong (Holt, Peck, Poole, Simper, Wilson) - 4:46
4. Feeling Better (Vanda, Young) - 5:33
5. Sybilla (Holt, Peck, Poole, Simper, Wilson) - 5:33
6. Mouthpiece (Holt, Peck, Poole, Simper, Wilson) - 8:43
7. I (Who Have Nothing) (Donida, Leiber, Stoller) - 5:16
Επανέκδοση του 2000
8. Ritual (Live) (Holt, Peck, Poole, Simper, Wilson) - 4:19
9. Bad Time (Demo) (Simper) - 4:40
10. She Was My Friend (Demo) (Simper) - 4:55
11. Gypsy Dancer (Demo) (Simper) - 4:08
12. House of Dolls (Demo) (Simper) - 4:19
13. Standing Right Behind You (Demo) (Simper) - 4:35
Τα μέλη των Warhorse
Το Red Sea ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Άσλϊ Χολτ - φωνητικά
Τζεντ Πεκ - κιθάρα
Πιτ Παρκς - κιθάρα
Μακ Πουλ - τύμπανα
Νικ Σίμπερ - μπάσο
Φρανκ Ουίλσον - πλήκτρα
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Warhorse Κατηγορία:Άλμπουμ του 1972
IrAero
Η IrAero είναι αεροπορική εταιρία που εδρεύει στο Ιρκούτσκ της Ρωσίας από το 1999. Λειτουργεί εγχώριες και διεθνείς προγραμματισμένες πτήσεις, πτήσεις τσάρτερ και πτήσεις μεταφοράς φορτίων (cargo). Η κύρια βάση της είναι στο αεροδρόμιο Ιρκούτσκ.
Στόλος
μικρογραφία| CRJ-200 VQ-BIY της IrAero (cn 7546) Ο στόλος της IrAero περιλαμβάνει τα ακόλουθα αεροσκάφη (από τον Αύγουστο του 2017):
Αναφορές
Κατηγορία:Ρωσικές αεροπορικές εταιρίες
Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 1955
Η Ελλάδα μετείχε με 36 άνδρες και πέντε γυναίκες. Τερμάτισε στην τρίτη θέση στους άνδρες, χάνοντας από την Τουρκία, λόγω κάποιων ελλείψεων, αφού δεν μετείχαν ο εμποδιστής Μαρσέλλος λόγω τραυματισμού και ο σπρίντερ Τσολάκης, ο οποίος έπρεπε να εργαστεί στο οικογενειακό κατάστημα, μιας και ο πατέρας του απουσίασε εκτάκτως. Με την τουρκική ομάδα μετείχαν και ομογενείς Έλληνες της Πόλης: οι Σιδηρόπουλος, Μπαλτζής στη σφύρα και ο Ιορδανίδης στα 400μ.
Βαθμολογίες
* Βαθμολογήθηκαν με 6-5-4-3-2-1 β. οι έξι πρώτοι. ** Δεν υπήρξε βαθμολογία γυναικών.
Εργάτες Λευκωσίας
Οι Εργάτες είναι κοινότητα της επαρχίας Λευκωσίας στην Κύπρο.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Λευκωσίας
ΜΥΠΑ Μιλικόσκι
Η Μιλικόσκεν Πάλο −47 (φινλανδικά: Myllykosken Pallo −47, συντετμημένα MYPA, ως το 2009 MyPa) πιο γνωστή ως Μιλικόσκι ή απλά ΜΥΠΑ, είναι μια φινλανδική ποδοσφαιρική ομάδα. Ιδρύθηκε το 1947. Έδρα της ομάδας είναι το Κυμελάακσον Σάχκε Στάντιον στο Κόουβολα, χωρητικότητας 4.167 θεατών. Συμμετέχει στην πρώτη κατηγορία της Φινλανδίας από το 1992-93 έως το 2015 που έκλεισε προσωρινά λόγω χρεών. Το 2017 επαναδημιουργήθηκε και συμμετείχε στην τέταρτη κατηγορία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Φινλανδίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1947
Όρθη
Με το όνομα Όρθη είναι γνωστή μία αρχαία πόλη της Θεσσαλίας, στην Περραιβία, που απέστειλε στρατό στον Τρωικό Πόλεμο και για τον λόγο αυτό αναφέρεται στη ραψωδία Β της Ιλιάδας, στον λεγόμενο «Νεών κατάλογο» (Β 739). Οι στρατιώτες της Όρθης, μαζί με τους στρατιώτες 4 άλλων θεσσαλικών πόλεων είχαν κοινό αρχηγό στον Τρωικό Πόλεμο, τον Πολυποίτη. Σύμφωνα όμως με τον γεωγράφο Στράβωνα (9, 5, 19) και μερικούς άλλους συγγραφείς, η Όρθη ήταν απλώς η ακρόπολη της Φάλαννας.
Ευκλείδης
Ο Ευκλείδης από την Αλεξάνδρεια (περ. 350 π.Χ. - 270 π.Χ.) ήταν Έλληνας μαθηματικός, που δίδαξε και πέθανε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, περίπου κατά την διάρκεια της περιόδου βασιλείας του Πτολεμαίου Α΄ (323 π.Χ. - 283 π.Χ.). Ο Ευκλείδης κατέχει μια διακεκριμένη θέση στην ιστορία των Μαθηματικών και της Λογικής, καθώς είναι ο πρώτος που στο περίφημο έργο του Στοιχεία θεμελιώνει ένα αυστηρά δομημένο και συνεκτικό σύστημα προτάσεων (θεωρημάτων και πορισμάτων) με βάση ένα σύνολο ορισμών, κοινών εννοιών και 5 μόνο αρχικών αναπόδεικτων προτάσεων (αιτήματα).
Λόγω της τεράστιας συνεισφοράς του στη μαθηματική επιστήμη είναι γνωστός ως ο «πατέρας» της Γεωμετρίας. Ο Ευκλείδης πέραν των Στοιχείων συνέγραψε τα έργα Οπτικά, Κατοπτρικά, Φαινόμενα, Δεδομένα, Κατατομή κανόνος και Εισαγωγή αρμονικής, τα οποία σώθηκαν.
Επίσης συνέγραψε τα έργα: Τόποι προς επιφάνεια, Κωνικές τομές, Πορίσματα», Περί διαιρέσεων, Ψευδάρια και Μηχανικά, τα οποία χάθηκαν και γνωρίζουμε την ύπαρξή τους από αναφορές άλλων αρχαίων συγγραφέων.
Ο βίος του
Σχεδόν τίποτα δεν είναι γνωστό σχετικά με την ζωή του Ευκλείδη εκτός από αυτά που αναφέρονται στα βιβλία του και σε ελάχιστες βιογραφικές πληροφορίες που προέρχονται από αναφορές τρίτων. Ήταν ενεργό μέλος της βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας και πιθανόν να είχε σπουδάσει στην Ακαδημία του Πλάτωνα στην Αθήνα. Έγινε γνωστός στην πόλη της Αθήνας για τις μαθηματικές του εργασίες και γι' αυτό προσκλήθηκε από τον Πτολεμαίο Α΄ στην Αλεξάνδρεια. Η διάρκεια της ζωής του, όπως και ο τόπος γέννησής του μας παραμένουν άγνωστα.
Κατά τον Μεσαίωνα, πολλοί δυτικοί συγγραφείς τον ταύτισαν λανθασμένα με έναν κατά ένα αιώνα προγενέστερο Σωκρατικό φιλόσοφο, αποκαλώντας τον Ευκλείδη από τα Μέγαρα. Οι λίγες ιστορικές αναφορές στον Ευκλείδη γράφτηκαν αιώνες αργότερα από τον φιλόσοφο Πρόκλο. Μία λεπτομερής βιογραφία για τον Ευκλείδη γράφτηκε από Άραβες συγγραφείς όπου αναφέρεται ως γενέτειρα του η Τύρος. Όμως, αυτή η βιογραφία ευρέως θεωρείται πλασματική.
Λόγω της έλλειψης βιογραφικών πληροφοριών, κάποιοι ερευνητές θεώρησαν ότι ο Ευκλείδης δεν ήταν ιστορική φυσιογνωμία και ότι τα έργα του γράφτηκαν από μία ομάδα μαθηματικών η οποία πήρε το όνομα Ευκλείδης από την ιστορική φυσιογνωμία του Ευκλείδη του Μεγαρέως. Ωστόσο, αυτή η υπόθεση δεν είναι αποδεκτή από τους μελετητές, καθώς υπάρχουν πολύ λίγα αποδεικτικά στοιχεία υπέρ της. μικρογραφία|198x198εσ|Η κατασκευή του Ευκλείδη ενός τακτικού δωδεκαετούς.
Αναφορές στον Ευκλείδη
Ο Πρόκλος αναφέρει το εξής περιστατικό για τον Ευκλείδη. Όταν ο Πτολεμαίος Α΄ του ζήτησε έναν πιο εύκολο τρόπο από τα Στοιχεία του για να μάθει Γεωμετρία η απάντηση του μεγάλου μαθηματικού ήταν: «Μη είναι βασιλικήν ατραπόν επί Γεωμετρίαν» (Δεν υπάρχει βασιλική οδός για τη Γεωμετρία).
Αναφορά, επίσης, στον Ευκλείδη γίνεται και στο Ανθολόγιο του Στοβαίου όπου γράφονται τα ακόλουθα: «Παρ' Εὐκλείδη τις ἀρξάμενος γεωμετρεῖν, ὡς τὸ πρῶτον θεώρημα ἔμαθεν, ἤρετο τὸν Εὐκλείδη: «Τί δέ μοι πλέον ἔσται ταῦτα μαθόντι;» καὶ ὁ Εὐκλείδης τὸν παῖδα καλέσας «Δός», ἔφη, «αὐτῷ τριώβολον, ἐπειδὴ δεῖ αὐτῷ ἐξ ὧν μανθάνει κερδαίνειν». Σε ελεύθερη απόδοση: «Κάποιος που είχε αρχίσει να διδάσκεται γεωμετρία δίπλα στον Ευκλείδη, μόλις έμαθε το πρώτο θεώρημα τον ρώτησε: «Τί περισσότερο θα κερδίσω αν τα μάθω όλα αυτά;» Τότε ο Ευκλείδης φώναξε το δούλο του και του είπε: «Δώσε σε αυτόν τρεις οβολούς, διότι έχει ανάγκη να κερδίζει κάτι από ό,τι μαθαίνει».
Τα Στοιχεία
350px|thumb|Ένα κομμάτι παπύρου των Στοιχείων του Ευκλείδη που χρονολογείται περίπου από το 75–125 μ.Χ. Το διασημότερο έργο του Ευκλείδη είναι τα Στοιχεία που γράφηκε γύρω στο 300 π.Χ. Αποτελείται από 13 βιβλία και αναφέρεται σε γεωμετρικά θέματα και στη θεωρία των φυσικών αριθμών. Το έργο αποτελείται από 121 ορισμούς, 5 αξιώματα, 9 κοινές έννοιες και 465 προτάσεις. Οι προτάσεις αποδεικνύονται από ένα σύνολο αξιωμάτων με τη βοήθεια της μαθηματικής λογικής. Στο έργο του περιέλαβε και προτάσεις παλαιότερων σημαντικών μαθηματικών, όπως ο Θαλής, ο Πυθαγόρας, ο Θεαίτητος, ο Λεωδάμαντας και ο Εύδοξος.