cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ζακί Χαν Ζαντ
Τρεις μήνες εξουσίας
Ο Ζακί Χαν ήταν σημαντικός συμμετέχων στους αγώνες για την πολιτική εξουσία, που ακολούθησαν το τέλος τού Καρίμ Χαν στις 2 Μαρτίου 1779. Ο Kαρίμ Χαν απεβίωσε φυσικά μετά από μία μακρά ασθένεια, έτσι ο Zακί Χαν, όπως και πολλοί άλλοι, δεν ξαφνιάστηκαν. Είχε καταφέρει τα προηγούμενα χρόνια να παντρέψει την κόρη του με τον Μοχάμαντ Αλί Χαν, τον δεύτερο γιο του Kαρίμ Χαν, ο οποίος ήταν ακόμη παιδί. Μέχρι τη στιγμή τού τέλους τού Καρίμ Χαν, ήταν λογικά επικεφαλής της φατρίας, που πίεζε να ανακηρυχθεί ο Μοχάμαντ Αλί ονομαστικός ηγεμόνας. Ο μεγαλύτερος γιος, ο Aμπόλ Φαθ Χαν, μόλις 13 ετών, είχε επίσης υποστηρικτές μεταξύ των βασικών μελών της βασιλικής οικογένειας. Ωστόσο, μόλις ο Kαρίμ Χαν απεβίωσε, ο Zακί Χαν σκότωσε τους περισσότερους και φυλάκισε τον Aμπόλ Φαθ. Μεταξύ των υποστηρικτών τού Αμπόλ Φαθ, μόνο ο θείος του Σαντέκ Χαν Ζαντ κατάφερε να δραπετεύσει από την πρωτεύουσα Σιράζ. Ο Μοχάμαντ Αλί ανακηρύχθηκε ονομαστικός ηγεμόνας και ο Ζακί Χαν αντιβασιλιάς με πλήρη εξουσία επάνω στην αυτοκρατορία. Αλλά η μητέρα των παιδιών παρενέβη υπέρ τού Aμπόλ Φαθ, και ο Zακί Χαν -για να κερδίσει την υποστήριξή της- έπρεπε να δεχθεί ότι και οι δύο γιοι τού Καρίμ Χαν θα περιβληθούν με την υπέρτατη τιμή.
Η κυριαρχία τού Ζαντίκ Χαν αμφισβητήθηκε από την αρχή. Πρώτον, ο πρίγκιπας Κατζάρ Αγκά Μοχάμαντ Χαν, τον οποίο ο Kαρίμ Χαν είχε κρατήσει ως όμηρο στο Σιράζ για να αποτρέψει περαιτέρω εξεγέρσεις από την ισχυρή φυλή του στα βόρεια, δραπέτευσε και κατευθύνθηκε προς το προπύργιό του. Για να τον πιάσει, ο Zακί Χαν έστειλε τον ανιψιό του, Aλί Μοράντ Χαν. Ωστόσο μόλις έφτασε στο Ισπαχάν, ο Αλί Μουράντ Χαν εξεγέρθηκε κατά τού θείου του και έδωσε πίστη στον Αμπόλ Φαθ. Ο Σαντέκ Χαν συγκέντρωνε στρατό στα νοτιοανατολικά με παρόμοιο σκοπό. Ο Ζακί Χαν αποφάσισε να αντιμετωπίσει πρώτα τον Αλί Μοράντ Χαν και οδήγησε έναν στρατό προς το Ισπαχάν.
Στίγματα (Χριστιανισμός)
Επιστημονική έρευνα
Υπάρχει μια σχέση μεταξύ της διατροφικής συστολής από την ηθελημένη πείνα, τις αποσυνδετικές ψυχικές καταστάσεις και τον αυτο-βασανισμό, στο πλαίσιο μιας θρησκευτικής πεποίθησης. Τα περιστατικά νευρικής ανορεξίας εμφανίζουν συχνά αυτοβασανισμό παρόμοιο με τα στίγματα ως μέρος μιας τελετουργικής, ιδεοψυχαναγκαστικής διαταραχής. Μια σχέση μεταξύ λιμοκτονίας και αυτο-τραυματισμού έχει αναφερθεί μεταξύ αιχμαλώτων πολέμου και κατά τη διάρκεια λιμών.
Ζακί Χαν Ζαντ
Το τέλος και κληρονομιά
Ο μικρότερος γιος του Aκμπάρ Χαν Ζαντ, που είχε αφήσει επικεφαλής τού Σιράζ, προσπάθησε να ακολουθήσει τη σταδιοδρομία και τις φιλοδοξίες τού πατέρα του μετά το τέλος εκείνου, αλλά τυφλώθηκε και σκοτώθηκε το 1782 από τον 2ο εξάδελφό του, τον μελλοντικό σάχη Τζαφάρ Χαν, γιο τού Σαντέκ Χαν.
Στίγματα (Χριστιανισμός)
Επιστημονική έρευνα
<sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" data-ve-ignore="true" style="white-space:nowrap;">[  <span title="This claim needs references to reliable sources. (June 2016)">απαιτείται παραπομπή  ]
Ζακί Χαν Ζαντ
Πηγές
Κατηγορία:Δυναστεία των Ζαντ
Στίγματα (Χριστιανισμός)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χριστιανική μυθολογία Κατηγορία:Καθολική πνευματικότητα Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Φίλιππος Νάκας
Ο Φίλιππος Νάκας (Βουρλά Μικράς Ασίας 28 Μαρτίου 1913 – Άνδρος 12 Αυγούστου 1988) ήταν Έλληνας  μουσικός και επιχειρηματίας ο οποίος ίδρυσε και διεύθυνε τον ομώνυμο Μουσικό Οίκο.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στα Βουρλά της Μικράς Ασίας, όπου ήταν εγκατεστημένος από χρόνια ο πατέρας του ο οποίος καταγόταν από το Ματσούκι Ηπείρου. Στην Μικρασιατική καταστροφή ο πατέρας του αιχμαλωτίστηκε και αυτός κατέφυγε με τη μητέρα και τα αδέλφια του στη Σάμο. Εκεί έμειναν για 14 μήνες και έπειτα εγκαταστάθηκαν στην Αθήνα.
Πέθανε στην Άνδρο τον Αύγουστο του 1988 σε ηλικία 75 ετών και κηδεύτηκε στις 13 Αυγούστου από το Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών. Μετά τον θάνατό του, τη διεύθυνση του Μουσικού Οίκου ανέλαβαν οι δυο γιοι του, Κωνσταντίνος Νάκας (πτυχιούχος του Τμήματος Οικονομικών και Πολιτικών Επιστημών της Νομικής) και Γεώργιος Νάκας (πτυχιούχος της Ανωτάτης Βιομηχανικής Σχολής).
Στις 4 Σεπτεμβρίου του έτους 1989 ιδρύθηκε το Ωδείο Φίλιππος Νάκας στην Αθήνα στο οποίο διδάσκονται όλων των ειδών τα μουσικά όργανα το οποίο σήμερα έχει εννέα παραρτήματα σε όλη την Ελλάδα. Την ίδια χρονιά, προς τιμή του Φίλιππου Νάκα καθιερώθηκαν ετήσιες υποτροφίες με το όνομα «Φίλιππος Νάκας», καθώς επίσης και η σειρά συναυλιών «Οι Νέοι για τους Νέους», όπου πλέον αποτελεί βήμα έκφρασης και σημαντικό θεσμό ανάδειξης των επίλεκτων νέων ερμηνευτών κλασικής μουσικής.
1988 Ντελόρες
Η Ντελόρες (Delores) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,6. Ανακαλύφθηκε το 1952 από το προσωπικό του Πανεπιστημίου της Ιντιάνα (Αστεροσκοπείο "Goethe Link" στο Μπρούκλυν της Ιντιάνα), και πήρε το όνομά της προς τιμή της Ντελόρες `Οουινγκς (Delores J. Owings), βοηθού αστρονόμου στο αστεροσκοπείο.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Ντελόρες είναι άγνωστα.
Ηχοβολιστική συσκευή
Η Ηχοβολιστική συσκευή (αγγλικά: echo sounder), γνωστή και ως βυθόμετρο, είναι το ηλεκτρονικό ναυτικό όργανο μέσω του οποίου ο ναυτικός ενημερώνεται για το βάθος της θάλασσας κάτω από την τρόπιδα του πλοίου. Η λειτουργία της συσκευής βασίζεται στην εκπομπή ηχητικών κυμάτων κάτω από την τρόπιδα, κατακόρυφα προς το βυθό. Τα εκπεμπόμενα ηχητικά κύματα ταξιδεύουν προς τον πυθμένα, προσπίπτουν σε αυτόν και ακολούθως είτε απορροφώνται, είτε διαχέονται, είτε ανακλώνται προς διάφορες κατευθύνσεις. Αρκετή από την ανακλώμενη ηχητική ενέργεια θα επιστρέψει με τη μορφή ηχούς προς την πηγή από όπου εκπέμφθηκε. Με κατάλληλα προγραμματισμένο κύκλο λειτουργίας η ηχοβολιστική συσκευή εναλλάσσει τη λειτουργία της από πομπό ηχητικών κυμάτων σε δέκτη. Η συσκευή, μετρώντας με ακρίβεια το μεσολαβήσαντα χρόνο από την έναρξη εκπομπής του ηχητικού κύματος μέχρι τη λήψη της ανακλάσεώς του, βρίσκει, μέσω του υπολογισμού της σχέσης ταχύτητας-διαστήματος-χρόνου, το βάθος της θάλασσας.
1988 Ντελόρες
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ντελορες
Ηχοβολιστική συσκευή
Οι περισσότερες ηχοβολιστικές συσκευές εντάσσονται στην κατηγορία της μίας ηχητικής δέσμης. Ωστόσο, υπάρχουν και άλλες κατηγορίες ηχοβολιστικών συσκευών και συστημάτων, οι οποίες χρησιμοποιούνται σε άλλες πλην της ναυσιπλοΐας εξειδικευμένες εφαρμογές, όπως οι ηχοβολιστικές συσκευές διπλής ηχητικής δέσμης, πλάγιας ηχητικής δέσμης και πολλαπλής ηχητικής δέσμης.
Τα κύρια μέρη της συσκευής είναι ο πομπός, ο μεταγωγικός διακόπτης εκπομπής-λήψεως, ο μορφοτροπέας, ο δέκτης και ο καταγραφέας. Στις παλαιότερες ηχοβολιστικές συσκευές, το ηχόγραμμα με την απεικόνιση της μορφολογίας του βυθού, αλλά και των ηχητικών ανακλάσεων σε ψάρια, πλαγκτόν κλπ, απεικονιζόταν σε θερμικό καταγραφικό χαρτί. Ωστόσο, στις σύγχρονες συσκευές δεν χρησιμοποιείται πλέον το καταγραφικό χαρτί, καθώς το ηχόγραμμα απεικονίζεται σε μονόχρωμη ή έγχρωμη ψηφιακή οθόνη.
Τα μετρούμενα με τις ηχοβολιστικές συσκευές βάθη περιέχουν αρκετά σφάλματα, για τα οποία πρέπει να γίνονται κατάλληλες διορθώσεις. Τα κυριότερα από αυτά τα σφάλματα είναι τα εξής:
Παραπομπές
Κατηγορία:Τοπογραφία
Λαμπέρ Λομπάρ
Ο Λαμπέρ Λομπάρ (γαλλικά: Lambert Lombard, 1505 ή 1506 - Αύγουστος 1566) ήταν γαλλόφωνος Φλαμανδός ζωγράφος, αρχιτέκτονας, νομισματολόγος και ανθρωπιστής της εποχής της Αναγέννησης. Ανήκε στην ομάδα εκείνη των καλλιτεχνών που επιζητούσαν να αναβιώσουν τη φλαμανδική ζωγραφική στρεφόμενοι από την παλαιότερη τέχνη στις καινοτομίες της ιταλικής Αναγέννησης. Εν τούτοις, λόγω της εκπαίδευσής του στη φλαμανδική σχολή, αφοιμοίωσε με δυσκολία τα πρότυπά του και παρήγαγε μια "διστακτική" μορφή τέχνης, η οποία ήταν περισσότερο ακαδημαϊκού ύφους και ψυχρότητας.
Έργο
Δεν διασώζονται πολλοί πίνακές του, αντίθετα διασώθηκαν αρκετά από τα σχέδιά του. Το θεωρούμενο ως καλύτερο έργο του είναι το ρετάμπλ για τον ιερό ναό του Σαιν-Ντενί, το οποίο δημιούργησε γύρω στο 1533. Το τρίπτυχο αυτό είναι σήμερα διαχωρισμένο, το ένα τμήμα εξακολουθεί να βρίσκεται στον ναό του Σαιν-Ντενί, το δεύτερο βρίσκεται στο Μουσείο Τέχνης της Βαλλωνίας στη Λιέγη και το τρίτο στα Βασιλικά Μουσεία Καλών Τεχνών του Βελγίου στις Βρυξέλλες. Παρά το γεγονός της "ακαδημαϊκότητας" που εμφανίζουν τα έργα του, εισήγαγε σημαντικές καινοτομίες στις Κάτω Χώρες μέσω των αναζητήσεών του στις φόρμες και στις συνθέσεις της κλασικής τέχνης. Ήταν, επίσης, ιδρυτής της πρώτης Ακαδημίας τέχνης στις Κάτω Χώρες και άσκησε σημαντικές επιδράσεις μέσω του κυριαρχικού ρόλου που προσέδωσε στην ευρυμάθεια κατά την εκπαίδευση ενός καλλιτέχνη. Άσκησε μεγάλη επιρροή στην εξέλιξη της τέχνης στη Λιέγη τον 16ο αιώνα με τον αντι-πρώιμο κλασικισμό, ο οποίος δημιούργησε παράδοση που διατηρήθηκε στη Λιέγη κατά τη διάρκεια και του επόμενου αιώνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι
Τζόρτζε Παύλοβιτς
Ο Τζόρτζε Παύλοβιτς (σερβικά : Ђорђе М. Павловић'') (Σμεντέρεβο 1838 - Βελιγράδι 28 Οκτωβρίου 1921), ήταν Σέρβος νομικός και πολιτικός του Βασιλείου της Σερβίας.
Σπούδασε νομικά στο Παρίσι και έπειτα έγινε καθηγητής αστικού δικαίου. Το 1871 ήταν ιδρυτικό μέλος και πρώτος διευθυντής της Πιστωτικής τράπεζας το Σμεντέρεβο.
Χρημάτισε υπουργός εξωτερικών από τις 26 Σεπτεμβρίου 1875 έως τις 24 του Απριλίου 1876, υπουργός εθνικής οικονομίας από 7 Φεβρουαρίου έως 9 Δεκεμβρίου 1884. Ήταν επίσης υπουργός δικαιοσύνης από τις 2 Μαΐου 1885 έως τις 23 Μαρτίου 1886 και τέλος πρόεδρος του Αρείου πάγου την περίοδο 1903 - 1908.
Πηγές
Κατηγορία:Σέρβοι νομικοί Κατηγορία:Υπουργοί εξωτερικών της Σερβίας Κατηγορία:Υπουργοί εθνικής οικονομίας της Σερβίας Κατηγορία:Υπουργοί δικαιοσύνης της Σερβίας
Βικιθήκη
right|thumb|155px|Το λογότυπο της Βικιθήκης Η Βικιθήκη (Wikisource) είναι ένα πρόγραμμα του Wikimedia για τη δημιουργία μιας αυξανόμενης ελεύθερου περιεχομένου βιβλιοθήκης με την συλλογή πρωτογενών κειμένων, και μεταφράσεων πρωτογενών πηγών σε οποιαδήποτε γλώσσα. Τα περισσότερα κείμενα της Βικιθήκης είναι ελεύθερα δικαιωμάτων και δεν προστατεύονται από οποιοδήποτε πνευματικά δικαιώματα ή άδεια χρήσης. Όμως, ορισμένα κείμενα έχουν πνευματικά δικαιώματα και είναι διαθέσιμα με την Άδεια Ελεύθερης Τεκμηρίωσης GNU. Η Βικιθήκη είναι αδελφικός δικτυακός τόπος της Βικιπαίδειας, της ελεύθερης εγκυκλοπαίδειας. Βρίσκεται στην διεύθυνση www.wikisource.org. Το ελληνικό εγχείρημα βρίσκεται στη διεύθυνση http://el.wikisource.org/.
Ιστορία
Η Βικιθήκη ονομαζόταν αρχικά "Project Sourceberg" στις φάσεις σχεδιασμού της (ένα παιχνίδι με τις λέξεις "Project Gutenberg)."
Το εγχείρημα ξεκίνησε τη δραστηριοποίησή του όταν άρχισαν να δημοσιεύονται πρωτογενείς πηγές στο ps.wikipedia.org. Το "PS" σήμαινε "πρωτογενείς πηγές" ή "Project Sourceberg" από όσους συνεισέφεραν, οι οποίοι εκλάμβαναν ως Βικιθήκη τον υποτομέα της γλώσσας Πάστο στην Βικιπαίδεια.
Μια νέα ψηφοφορία που έκλεισε στις 12 Μαΐου 2005 υποστήριξε τη δημιουργία διακριτών υποτομέα στην Βικιθήκη για ξεχωριστές γλώσσες -από όπου προέκυψε ουσιαστικά και η ελληνική εκδοχή (Βικιθήκη). Στις 18 Μαΐου, λίγο μετά το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας, η Βικιθήκη έφθασε τα 20.000 άρθρα.
Διονύσιος Καλλιάρχης
Ο Διονύσιος Καλλιάρχης (... - 10 Απριλίου 1821), ήταν Έλληνας επίσκοπος, μητροπολίτης Λαρίσης, στη συνέχεια μητροπολίτης Εφέσου, φιλικός και εθνομάρτυρας του 1821.
Βικιθήκη
Ιστορία
Δείτε επίσης:
Διονύσιος Καλλιάρχης
Επέδειξε σημαντική δράση για την ανέγερση ναών και για την ελληνική παιδεία με δημιουργία και στήριξη σχολείων όπως η Πατριαρχική Σχολή Ξηροκρήνης και το Φιλολογικό Γυμνάσιο Σμύρνης.
Βικιθήκη
Τι περιλαμβάνει;
Ορισμένες από τις ενότητες που περιλαμβάνονται είναι:
Διονύσιος Καλλιάρχης
Είναι άγιος της Ορθόδοξης Εκκλησίας και τιμάται στις 10 Απριλίου, ημέρα του μαρτυρίου του.
Βικιθήκη
Τι περιλαμβάνει;
Οι συνεισφορές βέβαια δεν περιορίζονται στον παραπάνω κατάλογο.
Διονύσιος Καλλιάρχης
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη και η οικογένειά του είχε καταγωγή από τη Χίο. Από μικρή ηλικία ακολούθησε την ιεροσύνη. Ήταν ανηψιός του Πατριάρχη Νεοφύτου Ζ΄, επί Πατριαρχίας του οποίου, τον Ιούλιο του 1792, εξελέγη μητροπολίτης Λαρίσης. Την περίοδο αυτή η μητρόπολη Λαρίσης είχε υπό τη δικαιοδοσία της όλη τη Θεσσαλία και τις επισκοπές Γαρδικίου, Τρίκκης, Σταγών, Λιδωρικίου, Λιτζάς, Αγράφων, Ραδοβεστίων, Ζητουνίου, Θαυμακού, Σκιάθου και Σκοπέλου. Ο Διονύσιος πέτυχε την έκδοση φιρμανιού με το οποίο μετριαζόταν ο γενιτσαρικός φόρος για τους υπόδουλους. Επίσης επιτάχυνε τις διαδικασίες ανέγερσης ναού του Αγίου Αχιλλείου που είχε καταστραφεί από το 1770. Το 1794 ανήγειρε και το παλιό ελληνικό σχολείο της πόλης της Λάρισας. Ενίσχυσε τη σχολή του Τυρνάβου και ίδρυσε και πολλά άλλα σχολεία στην εκκλησιαστική του περιφέρεια.
Βικιθήκη
Τι αποκλείεται;
Ορισμένα βασικά κριτήρια σύμφωνα με τα οποία αποκλείονται κείμενα από τη Βικιθήκη είναι:
Διονύσιος Καλλιάρχης
Βιογραφία
Στην Κωνσταντινούπολη, ο Διονύσιος, με την ιδιότητά του ως μέλους της Ιεράς Συνόδου, αναμείχθηκε ενεργά στις τρέχουσες εκκλησιαστικές υποθέσεις. Εκτός των άλλων, ήταν ένας από τους συνοδικούς που ανέδειξαν στον πατριαρχικό θρόνο το Γρηγόριο Ε΄, το 1797. Επιπλέον, τον Ιανουάριο του 1800, μετά τη συνέλευση αρχόντων και κληρικών υπό την προεδρία του Πατριάρχη, αποφασίστηκε η μεταφορά της Μεγάλης του Γένους Σχολής στην Ξηροκρήνη της Κωνσταντινούπολης (Κουρουτσεσμέ). Για τον λόγο αυτό, την 1η Φεβρουαρίου 1804, ο Διονύσιος υπέγραψε έγγραφο στο οποίο αναφερόταν ότι αγοράστηκε οίκημα στην Ξηροκρήνη για να στεγαστεί η Πατριαρχική Σχολή Ξηροκρήνης.
Βικιθήκη
Τι αποκλείεται;
Αυτά είναι τα βασικότερα, φανερά κριτήρια αποκλεισμού από την Βικιθήκη. Πιθανώς υπάρχει και άλλο υλικό που αποκλείεται κατά συνθήκην ή από την πολιτική της Βικιθήκης.
Διονύσιος Καλλιάρχης
Βιογραφία
Το 1803 εξελέγη μητροπολίτης Εφέσου, όπου συνέχισε τη δράση του για την ελληνική παιδεία και έκτισε εκκλησίες σε όλη τη μητροπολιτική περιφέρεια. Παγίωσε το σχολείο της Μαγνησίας, της Περγάμου, των Βρυούλων και της Εφέσου και παρέσχε στήριξη στο Φιλολογικό Γυμνάσιο Σμύρνης και την Ακαδημία Κυδωνιών.
Βικιθήκη
Βικιθήκη ή Βικιβιβλία;
Υπάρχει σαφής διάκριση μεταξύ των δύο έργων:
Διονύσιος Καλλιάρχης
Βιογραφία
Κατά τον Φιλήμονα ο Διονύσιος Καλλιάρχης ως επίσκοπος Εφέσου, έγινε μέλος της Φιλικής Εταιρείας. Όταν εκδηλώθηκε η Ελληνική Επανάσταση του 1821 διατελούσε συνοδικός επίσκοπος στην Κωνσταντινούπολη. Κατηγορήθηκε από τους Οθωμανούς ως υποκινητής της Επανάστασης των Ελλήνων όταν αρνήθηκε μεταξύ άλλων μητροπολιτών να επικυρώσει την εγκύκλιο με τον αφορισμό της Επανάστασης από το Πατριαρχείο, αρνούμενος ακόμα και τη δημόσια ανάγνωσή της. Οι τουρκικές αρχές τότε τον συνέλαβαν και τον φυλάκισαν στην Κωνσταντινούπολη στις φυλακές του Μποσταντζή και μαζί του συνέλαβαν και φυλάκισαν επίσης τους Μητροπολίτες Δέρκων Γρηγόριο, Αγχιάλου Ευγένιο, Νικομηδείας Αθανάσιο, Αδριανουπόλεως Δωρόθεο, Θεσσαλονίκης Ιωσήφ και Τυρνόβου Ιωαννίκιο.
Βικιθήκη
Βικιθήκη ή Βικιπαίδεια;
Ενώ η Βικιπαίδεια αποτελεί μια ανοιχτή εγκυκλοπαίδεια, η Βικιθήκη είναι μια βιβλιοθήκη. Η Βικιπαίδεια περιέχει λήμματα με πληροφορίες γύρω από βιβλία ενώ η Βικιθήκη περιέχει τα ίδια τα βιβλία. Σε ένα βαθμό, τόσο η Βικιπαίδεια όσο και η Βικιθήκη, μπορούν να περιέχουν και βιογραφικό υλικό γύρω από τους συγγραφείς.
Διονύσιος Καλλιάρχης
Βιογραφία
Την ημέρα του Πάσχα, 10 Απριλίου 1821, μετά τον απαγχονισμό του Γρηγορίου Ε΄ στην κεντρική πύλη του Οικουμενικού Πατριαρχείου, οι Τούρκοι, στο πλαίσιο των σουλτανικών αντιποίνων, μετέφεραν τον Διονύσιο και τους μητροπολίτες Αγχιάλου Ευγένιο και Νικομήδειας Αθανάσιο, σε διάφορα σημεία της πόλης όπου και τους απαγχόνισαν. Στο δε στήθος και των τριών μητροπολιτών έφεραν υβριστική επιγραφή ως προδότες και αποστάτες. Τα σώματά τους παρέμειναν κρεμασμένα επί τριήμερο, μετά δε την αποκαθήλωσή τους, αφού σύρθηκαν και διαπομπεύθηκαν ατιμωτικά στους δρόμους της πόλης από τουρκικό όχλο αλλά και Εβραίους, στη συνέχεια ρίχτηκαν στη θάλασσα. Λίγες ημέρες μετά ανασύρθηκαν από κάποιους ευσεβείς Χριστιανούς όπου και τάφηκαν κάποια στο Επταπύργιο και άλλα σε κοντινό νησί απροσδιόριστου σημείου. Ακολούθησαν, στις 3 Ιουνίου 1821, οι απαγχονισμοί των υπόλοιπων φυλακισμένων μητροπολιτών σε διαφορετικό σημεία της Κωνσταντινούπολης: του μητροπολίτη Τυρνόβου Ιωαννικίου στο Αρναούτκιοϊ, του μητροπολίτη Αδριανουπόλεως Δωροθέου στο Μέγα Ρεύμα, του μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Ιωσήφ στο Νεοχώρι και τέλος του μητροπολίτη Δέρκων Γρηγορίου στα Θεραπειά.
Βικιθήκη
Πηγές
Κατηγορία:Έργα του Wikimedia
Διονύσιος Καλλιάρχης
Έργο
Ο Διονύσιος Καλλιάρχης διακρινόταν για την αγάπη του στη παιδεία αλλά και τη μουσική του καλλιέργεια. Ίδρυσε σχολεία στη Λάρισα, την Έφεσο καθώς και μουσική σχολή στην Κωνσταντινούπολη. Στο δε ενεργητικό του εντάσσεται και η μεγάλη υποστήριξη που παρέσχε στους Κωνσταντίνο του εξ Οικονόμων και Βενιαμίν τον Λέσβιο καθώς και οι ιδιαίτερες προσπάθειες που κατέβαλε για την εισαγωγή νέας μουσικής μεθόδου στην εκκλησιαστική μουσική. Ο Διονύσιος μάλιστα υπερασπίστηκε τον Βενιαμίν τον Λέσβιο που κατηγορούνταν για τις προοδευτικές του ιδέες από συντηρητικούς εκπαιδευτικούς κύκλους.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες μέλη της Φιλικής Εταιρείας Κατηγορία:Έλληνες εθνομάρτυρες Διονυσιος Διονυσιος
Melissa (άλμπουμ)
Melissa είναι ο τίτλος του πρώτου άλμπουμ του δανέζικου heavy metal συγκροτήματος Mercyful Fate, το οποίο κυκλοφόρησε στις 30 Οκτωβρίου του 1983 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας Music for Nations στην Μεγάλη Βρετανία και της Roadrunner στην υπόλοιπη Ευρώπη, όπως και μέσω της Megaforce στην Βόρεια Αμερική.
Ηχογράφηση
Οι ηχογραφήσεις του δίσκου ξεκίνησαν στις 18 Ιουλίου 1983 στα Easy Sounds Studios της Κοπενχάγης με παραγωγό τον Χένρικ Λουντ, ιδιοκτήτη του στούντιο. Το συγκρότημα είχε προβάρει εκτενώς τα κομμάτια με σκοπό να εξοικονομήσει χρόνο στο στούντιο, λόγω οικονομικής στενότητας. Παράλληλα, η δισκογραφική τους εταιρεία τους ζήτησε να ηχογραφήσουν μία διασκευή και οι Mercyful Fate επέλεξαν το "Immigrant Song" των Led Zeppelin, χωρίς όμως να το συμπεριλάβουν στην τελική κοπή του άλμπουμ θεωρώντας ότι δεν ταίριαζε ηχητικά και στιχουργικά με τα υπόλοιπα τραγούδια τους.
Προώθηση
Η πρώτη εμφάνιση του συγκροτήματος μετά την κυκλοφορία του δίσκου ήταν προγραμματισμένη για τις 3 Δεκεμβρίου του 1983, όπου θα άνοιγαν την εμφάνιση του Ozzy Osbourne στην Κοπενχάγη, συναυλία η οποία αναβλήθηκε λόγω αρρώστιας του Osbourne.
Η ευρωπαϊκή περιοδεία τους ξεκίνησε στις 19 Ιανουαρίου 1984, όπου έπαιξαν στο κλαμπ "The Dynamo" του Αϊντχόβεν. Την επόμενη ημέρα εμφανίστηκαν στο Χίλφερσουμ, σε μία συναυλία που μεταδόθηκε μέσω του ολλανδικού ραδιοφωνικού δικτύου. Ακολούθησε μία συναυλία στο "The Paradiso Theatre" του Άμστερνταμ και μία ακόμη στο Λούτενμπεργκ, για να συνεχίσουν στα μέσα Φεβρουαρίου με έξι εμφανίσεις επί ιταλικού εδάφους.
Στις αρχές Μαρτίου είχαν προγραμματίσει μία βρετανική περιοδεία με τους Manowar, αλλά έπαιξαν μόνο την πρώτη ημέρα στο St. Albans City Hall του Χερτφορτσάιρ. Οι Mercyful Fate αποχώρησαν από την περιοδεία λόγω του γεγονότος ότι οι συνοδοί των Manowar δεν τους άφησαν χρόνο για sound check και να στήσουν κατάλληλα τον εξοπλισμό τους, ενώ ο τεχνικός ήχου των αμερικανών επηρέασε την εμφάνιση του σχήματος και η διάρκεια της συναυλίας τους περιορίστηκε στα 25 λεπτά, αντί για 45 που αρχικά ήταν προγραμματισμένο. Λόγω της άρνησης των Manowar να απολογηθούν και να εγγυηθούν καλύτερη μελλοντική συμπεριφορά, οι Mercyful Fate δεν συμμετείχαν στο υπόλοιπο της περιοδείας, με αποτέλεσμα να έχουν μεγάλες οικονομικές απώλειες.
Με σκοπό να βελτιώσει την εικόνα των ζωντανών τους εμφανίσεων, το συγκρότημα επένδυσε μεγάλο μέρος των εσόδων του για να προσθέσει στην σκηνή ένα παρεκκλήσι, το οποίο εμφανίστηκε για πρώτη φορά στην sold-out συναυλία τους στο "Saltlageret" της Κοπενχάγης στις 5 Απριλίου. Στα τέλη του ίδιου μήνα, το συγκρότημα ξεκίνησε τις ηχογραφήσεις του επόμενου του άλμπουμ. Παράλληλα, στις 10 Ιουνίου 1984 συμμετείχαν στο Heavy Sounds Festival του Βελγίου, μαζί με ονόματα όπως οι Motörhead, Twisted Sister, Metallica, Lita Ford, κ.α..
PMRC
Το 1985, η αμερικάνικη επιτροπή λογοκρισίας στην μουσική με την ονομασία PMRC, συμπεριέλαβε στην λίστα της με τίτλο "The Filthy Fifteen", μία λίστα η οποία περιελάμβανε δεκαπέντε τραγούδια με απαράδεκτο και δυσάρεστο στιχουργικό περιεχόμενο, το κομμάτι "Into the Coven" των Mercyful Fate, ως αποκρυφιστικό. Στην λίστα συμπεριλαμβάνονταν τραγούδια καλλιτεχνών όπως ο Prince, οι Judas Priest, οι Motley Crue, οι AC/DC, οι Twisted Sister, η Μαντόνα, οι W.A.S.P., οι Black Sabbath, οι Def Leppard, οι Venom, κ.α..
Κριτικές και κατατάξεις
Το "Melissa" έλαβε ιδιαίτερα θετικές κριτικές, με το "AllMusic" να το βαθμολογεί με τέσσερα αστέρια με άριστα τα πέντε, το "Metal Crypt" με 4,6 / 5, το "Ultimate Guitar" με 9,1 / 10, και το "Digital Dream Door" το τοποθέτησε 50ο στην λίστα με τα εκατό καλύτερα άλμπουμ του heavy metal, ενώ το "Metal Descent" το κατέταξε 15ο καλύτερο άλμπουμ του παραδοσιακού heavy metal. Το "OC Weekly" συμπεριέλαβε το άλμπουμ στην λίστα με τους δέκα δίσκους που πρέπει να ακούσει κάποιος πριν πεθάνει, ενώ ο Μάρτιν Ποπόφ το κατέταξε στην 69η θέση της λίστας με τους 500 καλύτερους δίσκους του είδους.
Μέλη των Mercyful Fate
Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά την ηχογράφηση του "Melissa" είχε την εξής μορφή:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Mercyful Fate Κατηγορία:Άλμπουμ του 1983
Κορυφή Ηλείας
Η Κορυφή είναι ημιορεινό χωριό της Ηλείας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας, η οποία βρίσκεται 12 χλμ. βόρεια της πόλης του Πύργου σε υψόμετρο 297 μέτρων. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης ανήκει στην Δημοτική Ενότητα Ιαρδάνου του Δήμου Πύργου και έχει 246 μόνιμους κατοίκους συμπεριλαμβανομένης και της Μονής Φραγκοπηδήματος, σύμφωνα με την απογραφή του 2011.
Γενικά στοιχεία
Η ιστορία του χωριού χάνεται στο βάθος των χρόνων, το 1860 ονομαζόταν Μαγουλιανίτες καθώς κατοικούσαν βοσκοί που τους χειμερινούς μήνες κατέβαζαν τα ζώα τους από τα Μαγούλιανα ορεινής Γορτυνίας. Η επόμενη ονομασία του χωριού είναι Κουκουβίτσα. Η ονομασία έχει σλάβικη ρίζα και στα ελληνικά σημαίνει καλή σκοπιά. Η πιθανότερη εκδοχή είναι ότι το όνομα αυτό δόθηκε καθώς από τη θέση σκυλόβραχος και κάστρο μπορείς να εποπτεύσεις ολόκληρο των Ήλειο κάμπο. Την τελική του ονομασία, θα την λάβει το 1955 όπου θα μετονομαστεί σε Κορυφή. Αρχικά διοικητικά ανήκε στην Αμαλιάδα, αργότερα όμως μεταφέρθηκε στον Πύργο λόγο καλύτερης πρόσβασης.
Στην Κοινότητα ανήκει χωροταξικά και η Μονή Φραγκοπηδήματος η οποία υπάγεται στην Ιερά Μητρόπολη Ηλείας και Ωλένης.
Αξιοθέατα
Το κάστρο της Κορυφής ανακαλύφθηκε το 1909 από τον αρχαιολόγο Α.Σκιά και η ανασκαφή του ξεκίνησε το 2001. Το αρχαιότερο φρούριο έγινε γνωστό ως "Κάστρο της Κουκουβίτσας", είναι χτισμένο στην κορυφή δύο συνεχόμενων λοφίσκων και κατέχει στρατηγική θέση, αφού βρίσκεται σε ίση σχεδόν απόσταση από τις δύο μεγάλες πόλεις του νομού τον Πύργο και την Αμαλιάδα και έχει την εποπτεία του μεγαλύτερου μέρους που εκτεινόταν η αρχαία Ήλιδα. Το οχυρωματικό τείχος θα πρέπει να χτίστηκε στα μέσα του 4ου αιώνα π.Χ, μετά την ήττα των Ήλειων από τους Σπαρτιάτες. Το τείχος χτισμένο από μεγάλους ορθογώνιους πυρόλιθους έχει αποκαλυφθεί σε μήκος 86 μέτρων περίπου, ενώ το μέγιστο ύψος του φτάνει τα 3 μέτρα. Η είσοδος βρίσκεται στην ανατολική πλευρά όπου υπάρχει και το πρόπυλο μεταξύ δύο πύργων, ενώ τρίτος πύργος αποκαλύφθηκε νοτιοδυτικά του τείχους. Το κάστρο φαίνεται να αλώθηκε και καταστράφηκε από τους Ήλείους το 363 π.Χ.
Δημογραφικά στοιχεία
Η εξέλιξη αντίστοιχα του μόνιμου πληθυσμού της έδρας της Τοπικής Κοινότητας και της Μονής τον 21ο αιώνα είναι η εξής:
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηλείας Κατηγορία:Δήμος Ιαρδάνου Κατηγορία:Δήμος Πύργου
Αθανάσιος Τραχίλης
Ο Αθανάσιος Τραχίλης (1875 - 12 Φεβρουαρίου 1961) ήταν Έλληνας γιατρός και πολιτικός.
Βιογραφία
Εξελέγη βουλευτής Ιωαννίνων το 1923 και από το 1929 ως το 1935 υπηρέτησε ως εκλεγμένος γερουσιαστής Ιωαννίνων.
Πέθανε το 1961.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Έλληνες Γερουσιαστές Κατηγορία:Βουλευτές Ιωαννίνων
Κόιντος Καικίλιος Μέτελλος Βαλεαρικός
Ο Κόιντος Καικίλιος Μέτελλος Βαλεαρικός, λατιν.: Quintus Caecilius Metellus Balearicus, (γενν. π. 170 π.Χ.) ήταν Ρωμαίος πολιτικός και στρατηγός, που εξελέγη ύπατος για το έτος 123 π.Χ.
Σταδιοδρομία
Ήταν ο μεγαλύτερος γιος τού Κόιντου Καικίλιου Μέτελλου Μακεδονικού υπάτου το 143 π.Χ., και μέλους του πληβείου γένους των Καικιλίων. Πισττεύεται ότι υπηρέτησε υπό τον πατέρα του στην Εντεύθεν Ιβηρία (Hispania Citerior) κατά το 143-142 π.Χ. Μέχρι το 126 π.Χ. είχε εκλεγεί στο αξίωμα τού πραίτορα. Στη συνέχεια εξελέγη στην υπατεία το 123 π.Χ., υπηρετώντας δίπλα στον Τίτο Κουίνκτιο Φλαμινίνο. Κατά τη διάρκεια της υπατείας του, τού απονεμήθηκε η διοίκηση της εκστρατείας κατά των πειρατών των Βαλεαρίδων Νήσων. Η εκστρατεία του συνεχίστηκε το 122 π.Χ. και όταν τελείωσε η υπατεία του, τού ανατέθηκε η υπατική διοίκηση.
Μέχρι το 121 π.Χ. είχε νικήσει τους πειρατές, και είχε κατακτήσει τη Μαγιόρκα και τη Μενόρκα, τις Βαλεαρίδες νήσους, από τις οποίες κέρδισε το παρωνύμιο τού Βαλεαρικού και τις τιμές ενός θριάμβου. Στον απόηχο της νίκης, ίδρυσε στην Πάλμα και την Πολεντία δύο αποικίες από 3.000 Ρωμαίους από την Ιβηρική. Το 120 π.Χ. διορίστηκε τιμητής, κατά τη διάρκεια της οποίας ο ίδιος και ο τιμητής συνάδελφός του πιθανότατα διόρισαν ξανά τον Πόπλιο Κορνήλιο Λέντουλο ως πρώτο της Συγκλήτου (princeps senatus).
Οικογένεια
Ήταν ο πατέρας των:
Πηγές
Κατηγορία:Ιστορία των Βαλεαρίδων Νήσων
Ξυπόλητο Κολέγιο
Το Κέντρο Κοινωνικής Εργασίας και Έρευνας ("SWRC"), γνωστό ευρύτερα ως Ξυπόλητο Κολέγιο είναι εθελοντικός εκπαιδευτικός οργανισμός που λειτουργεί σε διαφόρους τομείς εκπαίδευσης, ανάπτυξης δεξιοτήτων, υγείας, ηλεκτροδότησης μέσω ηλιακής ενέργειας τοπικών κοινοτήτων και ενίσχυσης των γυναικών. Ιδρύθηκε από τον Μπάνκερ Ρόι το 1972. Έχει καταχωριστεί ως Friends of Tilonia Inc.
Το "Ξυπόλητο Κολέγιο" στο χωριό Τιλόνια παραδίδει μαθήματα ανάγνωσης, γραφής και λογιστικής σε ενήλικες και παιδιά. Τα κορίτσια υπερτερούν αριθμητικά των αγοριών στα νυκτερινά σχολεία. Το 2008 υπήρχαν περίπου 3.000 παιδιά σε 150 νυκτερινά σχολεία.
Ο ιδρυτής αυτού του οργανισμού Μπάνκερ Ρόι συμπεριελήφθηκε στο Time στους 100 ανθρώπους με τη μεγαλύτερη επίδραση στο κοινωνικό σύνολο για το έργο του στο "Ξυπόλητο Κολέγιο". Ο Γκρεκ Μόρτενσον έγραψε ότι το κοινωνικό εθελοντικό σχολείο του εκπαίδευσε περισσότερα από 3 εκατομμύρια ανθρώπους σε επαγγέλματα του σύγχρονου κόσμου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εκπαιδευτικά ιδρύματα στην Ινδία
Ελληνικό Εθνικό Σοσιαλιστικό Κόμμα
Το Ελληνικό Εθνικό Σοσιαλιστικό Κόμμα ήταν ελληνικό φασιστικό κόμμα, ενεργό την περίοδο του Μεσοπολέμου και της Κατοχής
Την περίοδο του Μεσοπολέμου
Αν και είχε προαναγγελθεί η δημιουργία του μήνες νωρίτερα, ιδρύθηκε στις 7 Απριλίου 1933 από τον Γεώργιο Μερκούρη και αναγνωρίστηκε ως πολιτικό κόμμα από το πρωτοδικείο Αθηνών στις 2 Αυγούστου του ίδιου έτους. Παρά την ονομασία του, ήταν πιο κοντά ιδεολογικά στον ιταλικό φασισμό, παρότι στο γερμανικό εθνικοσοσιαλισμό· ο Μερκούρης ήταν οπαδός του Μουσολίνι και προσπαθούσε να εισάγει χαρακτηριστικά του τότε ιταλικού κράτους στην Ελλάδα.
Διαλύθηκε, όπως και όλα τα κόμματα, από τη δικτατορία του Μεταξά.
Την περίοδο της κατοχής
Το κόμμα δεν μπόρεσε να μεγαλώσει την περίοδο της κατοχής, αντιμετωπίζοντας τον ανταγωνισμό από την Εθνική Σοσιαλιστική Πατριωτική Οργάνωση.
Κουπερτίνο
Το Κουπερτίνο είναι μια μικρή πόλη στη Σίλικον Βάλεϊ στην πολιτεία της Καλιφόρνια των ΗΠΑ. Σύμφωνα με την απογραφή του 2020, το Κουπερτίνο έχει πληθυσμό 60.381 κατοίκους. Τα κεντρικά γραφεία της Apple Inc. βρίσκονται στο Κουπερτίνο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Apple
Ελαιοχώρι Αχαΐας
Το Ελαιοχώρι είναι χωριό του Δήμου Δυτικής Αχαΐας. Ο πληθυσμός του, σύμφωνα με την ελληνική απογραφή του 2011, είναι 238 κάτοικοι.
Βρίσκεται περίπου 8 χλμ. από την Κάτω Αχαΐα και 25 χλμ. νοτιοδυτικά της Πάτρας, στις χαμηλές βόρειες πλαγιές της Μόβρης. Τα πιο κοντινά χωριά με το Ελαιοχώρι είναι το Πετροχώρι, 4 χλμ. δυτικά, η Φώσταινα, 2 χλμ. ανατολικά, και η Άνω Αχαΐα, 3,5 χλμ. βόρεια.
Το χωριό παλιότερα λεγόταν Αλουσούμπασι ή Αλησούμπαση, ονομασία που είχε ήδη από την περίοδο της Τουρκοκρατίας έως και την 16/11/1926, όταν μετονομάστηκε με το ΦΕΚ 88Β.
Δημογραφικά στοιχεία
Η πρόσφατη δημογραφική εξέλιξη του οικισμού, βάσει των εθνικών απογραφών, είναι η εξής:
Λοιπά στοιχεία
Το Ελαιοχώρι είναι η γενέτειρα του Έλληνα αξιωματικού και δικτάτορα Γεωργίου Παπαδόπουλου, ο οποίος κυβέρνησε την Ελλάδα από το 1967 έως το 1973 πραξικοπηματικά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Δύμης Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Αχαΐας
Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης στην καλαθοσφαίριση 1985-86
Το Κύπελλο Πρωταθλητριών ομάδων Ευρώπης καλαθοσφαίρισης ανδρών (σήμερα Ευρωλίγκα ανδρών), της περιόδου 1985-86 διεξήχθη με τρεις προκριματικούς γύρους (διπλών αναμετρήσεων), την ημιτελική φάση της εξάδας (10 αγωνιστικές) και τον Τελικό που ορίστηκε στη Βουδαπέστη μεταξύ των δυο πρώτων της κατάταξης του ημιτελικού ομίλου. Στον τελικό προκρίθηκαν η (τότε) γιουγκοσλαβική Τσιμπόνα του Ζάγκρεμπ της σημερινής Κροατίας και η (τότε) σοβιετική Ζάλγκιρις του Κάουνας της σημερινής Λιθουανίας.
Πηγή
1985-88 Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση το 1985 Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση το 1986 Ευρωλιγκα ανδρων
DreamWorks Pictures
Ιστορία
Ιδρυμένη το 1994, με $33 εκατομμύρια από κάθε ιδρυτή και $500 εκατομμύρια από τη Microsoft, η DreamWorks S.K.G. (τα αρχικά S.K.G. προκύπτουν από τα αρχικά των επιθέτων των ιδρυτών Spielberg, Katzenberg και Geffen) κυκλοφόρησε την πρώτη της ταινία με τον τίτλο "Ο Ειρηνοποιός" το 1997. Το 1999 και το 2000, δύο παραγωγές της DreamWorks κέρδισαν συνεχόμενα Όσκαρ καλύτερης ταινίας. Πρόκειται για τις ταινίες American Beauty και Μονομάχος Η εταιρεία DreamWorks Records δεν απέφερε το αναμενόμενο κέρδος και πολύ γρήγορα πουλήθηκε, ενώ λίγο αργότερα έκλεισε όταν ο σημαντικότερος καλλιτέχνης της, Τόμπι Κιθ, αποφάσισε να αποχωρήσει ιδρύοντας δική του εταιρεία. Οι ταινίες της DreamWorks ωστόσο έχουν αποδειχθεί εξαιρετικές εισπρακτικές επιτυχίες, ιδιαίτερα αυτές των κινουμένων σχεδίων.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:DreamWorks Κατηγορία:Κινηματογραφικές εταιρίες παραγωγής Κατηγορία:Εταιρείες διανομής ταινιών των Ηνωμένων Πολιτειών Κατηγορία:Εταιρείες ιδρυθείσες το 1994
Αλεξάνταρ Βουλίν
Ο Αλεξάνταρ Βουλίν (σερβικά: Александар Вулинd) γεννημένος στις 2 Οκτωβρίου 1972 στο Νόβι Σαντ της τότε Γιουγκοσλαβίας, είναι Σέρβος νομικός και πολιτικός.
Ο Βουλίν κατάγεται από τη Βοσνία και Ερζεγοβίνη, τελείωσε το δημοτικό σχολείο στο Νόβισαντ και το γυμνάσιο στο Κάρλοβιτς. Αποφοίτησε από τη νομική σχολή στο Νόβι Σαντ.
Είναι ιδρυτής του κόμματος Σοσιαλιστικό κίνημα το 2008 και σημερινός του πρόεδρος. Έχει χρηματίσει υπουργός εργασίας, απασχόλησης, υπεύθυνος για τους βετεράνους και τα κοινωνικά ζητήματα και υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου υπεύθυνος για το Κόσοβο και τα μετόχια.
Εντουάρντο Μπρίτο
Ο Λουίζ Εντουάρντο Σαντάνα Μπρίτο (γεννημένος 21 Σεπτεμβρίου 1982), είναι Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής, που αγωνίζεται ως μέσος στον Απόλλωνα Καλαμαριάς.
Βραζιλία
Ξεκίνησε την καριέρα του στην βραζιλιάνικη Τσακαρέι. Εκεί έπαιξε ως τα 20 του χρόνια, όταν και ήρθε στην Ελλάδα.
Απόλλων Καλαμαριάς
Το 2004 ήρθε στην Ελλάδα για λογαριασμό της ομάδας του Απόλλωνα Καλαμαριάς. Αγωνίστηκε εκεί την σεζόν 2004-2005 και την σεζόν, 2007-2008, όταν και εντυπωσίασε με τις ικανότητές του. Ενδιάμεσα, δόθηκε δανεικός δύο χρονιές.
Νίκη Βόλου
Την σεζόν 2005-2006, την πέρασε δανεικός στην ομάδα του Βόλου την Νίκη. Εκεί χαρακτηρίστηκε ως ένας από τους καλύτερους μεσοεπιθετικούς έχουν περάσει από τον σύλλογο.
Διαγόρας Ρόδου
Η επόμενη σεζόν 2006-2007, τον βρήκε δανεικός στον Διαγόρα Ρόδου, με τον οποίο πραγματοποίησε εξαιρετικές εμφανίσεις και ψηφίστηκε ως ο καλύτερος ξένος της Β' εθνικής κατηγορίας.
Ατρόμητος
Τα εξαιρετικά χαρακτηριστικά του και η φήμη που τον συνόδευε, έκανε τον Ατρόμητο Αθηνών να τον αγοράσει την σεζόν 2008-2009. Με την ομάδα του Περιστερίου, έφτασε σε δύο τελικούς Κυπέλλου Ελλάδος, το 2011 και το 2012, ενώ είναι το μεγαλύτερο κεφάλαιο της έως τότε καριέρας του.
Πηγές
Κατηγορία:Βραζιλιάνοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατρόμητου Αθηνών Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Απόλλων Καλαμαριάς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νίκης Βόλου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Διαγόρα Ρόδου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ 2 Ελλάδας
Φρανκ Λάμπαρντ
Ο Φρανκ Λάμπαρντ, ΑΒΑ (Frank James Lampard, 20 Ιουνίου 1978) είναι Άγγλος πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής. Ως παίκτης, θεωρούνταν ένας από τους καλύτερους μέσους της εποχής του. Η τελευταία ομάδα που προπόνησε ήταν η Έβερτον.
Γουέστ Χαμ
Ο Φρανκ Λάμπαρντ γεννήθηκε στις 20 Ιουνίου του 1978 στην πόλη Σάλισμπουρι στην Αγγλία. Εντάχθηκε στη Γουέστ Χαμ Γιουνάιτεντ το 1994, ομάδα στην οποία ο πατέρας του ήταν βοηθός προπονητή. Ένα χρόνο μετά υπέγραψε επαγγελματικό συμβόλαιο και πήγε δανεικός στη Σουόνσι Σίτι τον Οκτώβριο του 1995, όπου έκανε 9 εμφανίσεις και πέτυχε ένα γκολ. Τον Ιανουάριο του 1996 επέστρεψε στη Γουέστ Χαμ ώσπου στο τέλος του μήνα έκανε και την πρώτη του εμφάνιση στην Πρέμιερ Λιγκ. Την επόμενη σεζόν μετά από 13 εμφανίσεις σπάει το πόδι του σε ένα παιχνίδι με την Άστον Βίλα και μένει εκτός για το υπόλοιπο της σεζόν. Γίνεται βασικό στέλεχος της ομάδας την σεζόν 1998-99 και βοηθάει την ομάδα του να τερματίσει στην 5η θέση της βαθμολογίας και να κερδίσει την έξοδο στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Η συνεχής του αγωνιστική άνοδος συνεχίζεται την επόμενη σεζόν, όταν ο Λάμπαρντ πετυχαίνει 13 γκολ και το πρώτο του γκολ σε ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Στο τέλος της επόμενης σεζόν 2000-01, μετά την πώληση του στενού του φίλου στην ομάδα Ρίο Φέρντιναντ στην Λιντς Γιουνάιτεντ, αλλά και την αποχώρηση από τον πάγκο της ομάδας του Ρέντναπ και του πατέρα του, επέλεξε να φύγει από την ομάδα και να μεταγραφεί στην Τσέλσι ΦΚ έναντι 11 εκατομμυρίων λιρών.
Τσέλσι
Ο Λάμπαρντ κερδίζει αμέσως θέση βασικού στην Τσέλσι, οπότε την πρώτη χρονιά έχει 53 εμφανίσεις και 7 γκολ σε όλες τις διοργανώσεις. Αλλά η πραγματική απογείωση για τον Λάμπαρντ και την ομάδα του έρχεται 3 χρόνια μετά, όταν στην Τσέλσι έρχεται ως προπονητής ο Ζοζέ Μουρίνιο. Τη σεζόν 2004-05 η Τσέλσι κατακτά την Πρέμιερ Λιγκ και το Λιγκ Καπ Αγγλίας με τον Λάμπαρντ πρωταγωνιστή και υποψήφιο για τη Χρυσή Μπάλα, ενώ την επόμενη χρονιά (2005-06) ξανακερδίζει την Πρέμιερ Λιγκ. Την περίοδο 2006-07 κατακτά εκ νέου το Λιγκ καπ και το ιστορικό Κύπελλο Αγγλίας κερδίζοντας στην παράταση την πρωταθλήτρια Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ με 1-0. Τη σεζόν 2007-08 ο Λάμπαρντ τραυματίζεται και παίζει λίγότερα παιχνίδια απ' ό,τι συνήθως. Στις 16 Φεβρουαρίου 2008 πετυχαίνει το 100ό γκολ του με την Τσέλσι και γίνεται ο όγδοος παίκτης στην ιστορία της ομάδας που το καταφέρνει. Εκείνη τη σεζόν η Τσέλσι φτάνει στο τελικό του Τσαμπιονς Λιγκ, αλλά χάνει στα πέναλτι με 6-5 απο την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, σε ένα παιχνίδι που ο Λάμπαρντ είχε ισοφαρίσει στην κανονική διάρκεια του αγώνα. Την επόμενη σεζόν (2008-09) η Τσέλσι κερδίζει το Κύπελλο Αγγλίας χάρη σε ένα μακρινό σουτ του Λάμπαρντ. Το 2010 βοηθά την Τσέλσι να πάρει το νταμπλ (πρωτάθλημα και κύπελλο Αγγλίας) σκοράροντας και πάλι περισσότερα από 20 γκολ για 5η συνεχόμενη ποδοσφαιρική χρονιά. Ακόμη, τη σεζόν 2011-12 ο Φρανκ Λάμπαρντ αναδεικνύεται πρώτος σκόρερ του συλλόγου (16 γκολ και 10 ασίστ) και πρωταγωνίστησε τόσο στο κύπελλο Αγγλίας και την Πρέμιερ Λιγκ, όσο και στο Τσάμπιονς Λιγκ, που κατέκτησε με τους συμπαίκτες του για πρώτη φορά. Την χρονιά 2012-13 γίνεται πρώτος σκόρερ της Τσέλσι όπου συγκατοικεί στην κορυφή μαζί με τον παλαιό Θρύλο της ομάδας τον Μπόμπι Τάμπλινγκ και βοηθάει την Τσέλσι στο έπακρο για να βγει στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ της επόμενης σεζόν.
Παραπομπές
Λάμπαρντ Φρανκ Λάμπαρντ Φρανκ Λάμπαρντ Φρανκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γουέστ Χαμ Γιουνάιτεντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σουόνσι Σίτι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2006 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2004 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014 Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Τσέλσι ΦΚ Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ Κατηγορία:Άγγλοι αυτοβιογράφοι Κατηγορία:Άγγλοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής Κατηγορία:FIFA Century Club Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ Κατηγορία:Αξιωματικοί του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας
3ο Σώμα Στρατού (Ηνωμένο Βασίλειο)
Το 3ο Σώμα Στρατού (αγγλικά: III Corps) αποτελούσε σχηματισμό του Βρετανικού Στρατού. Το 1876, δώθηκε στη δημοσιότητα σχέδιο κινητοποίησης οκτώ σωμάτων στρατού, με το 3ο Σώμα Στρατού να εδρεύει στο Κρόιντον του νότιου Λονδίνου. Το 1881, με βάση τη διάταξη μάχης, οι δυνάμεις του 3ου Σώματος Στρατού μειώθηκαν. Στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο βρέθηκε στο δυτικό μέτωπο. Κατά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, το 3ο Σώμα Στρατού υπάγονταν στη Δυτική Διοίκηση.
Διοικητές
Ακολουθούν ορισμένοι εκ των διοικητών του 3ου Σώματος Στρατού:
Σημειώσεις
<references group="σημ."/>
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Βρετανικές ένοπλες δυνάμεις
1989 Τάτρα
Ο Τάτρα (Tatry) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,1. Ανακαλύφθηκε το 1955 από τους Σλοβάκους αστρονόμους Α. Πάρουμπεκ και Ρ. Ποντστάνικα, που παρατηρούσαν από το Αστεροσκοπείο του Σκαλνάτε Πλέζο στα όρη Υψηλά Τάτρα, και πήρε το όνομά του από τα βουνά αυτά (σλοβ.: Vysoké Tatry). Ο αστεροειδής αυτός υπήρξε ο μοναδικός που ανεκάλυψαν οι συγκεκριμένοι αστρονόμοι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τατρα
Πολ Φορ
Ο Πολ Φορ (Paul Faure) ήταν Γάλλος αρχαιολόγος (Παρίσι 1916 - 2007).
Βιογραφία
Σπούδασε στην Ecole Normale, έγινε διδάκτορας και υφηγητής και από το 1967 καθηγητής του ελληνικού πολιτισμού και της ελληνικής γλώσσας στο Universite II του Κλερμόν-Φεράν. Είναι ειδικός στον τομέα της προϊστορικής αρχαιολογίας της Κρήτης και της Εγγύς Ανατολής. Βιβλία του όπως Η καθημερινή ζωή στη Μυκηναϊκή εποχή, Η καθημερινή ζωή στην Κρήτη τη Μινωική εποχή, Η καθημερινή ζωή στην Ελλάδα την εποχή του Τρωικού πολέμου, Η καθημερινή ζωή στην εποχή του Ομήρου και Η καθημερινή ζωή στις στρατιές του Αλεξάνδρου έχουν μεταφραστεί και στα ελληνικά.
Υποσημειώσεις
Κατηγορία:Γάλλοι αρχαιολόγοι
Ντέντερ Έεντραχτ Χέκελγκεμ
Η Ντέντερ Έεντραχτ Χέκελγκεμ είναι μια βελγική ποδοσφαιρική ομάδα. Ιδρύθηκε το 1935. Συμμετέχει στη Belgian Third Division B. Έδρα της ομάδας είναι το Florent Beeckmanstadion, χωρητικότητας 8157 θεατών. Η καλύτερη θέση στην οποία έχει τερματίσει ποτέ ήταν η 15η στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Βελγίου τις περιόδους 2007-08 και 2008-09. Έχει κερδίσει 1 πρωτάθλημα δεύτερης κατηγορίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Βελγίου  Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1935
Μάρκος Αντωνιάδης
Ο '''Μάρκος Γ. Αντωνιάδης''' (1932 - 3 Απριλίου 2013) ήταν Έλληνας γιατρός και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής Καβάλας με τη Νέα Δημοκρατία από το 1974 ως το 1981.
Σταδιοδρομία
Εξελέγη βουλευτής Καβάλας με τη ΝΔ συγκεντρώνοντας 10.802 σταυρούς στις εκλογές του 1974. Επανεξελέγη βουλευτής στις εκλογές του 1977 με 8.624 σταυρούς προτίμησης.
Απεβίωσε το 2013. Η κηδεία του έγινε από το ναό των Αγίων Θεοδώρων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Βουλευτές Καβάλας
Ευρωμπάσκετ 1989
Η διοργάνωση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Καλαθοσφαίρισης του 1989 (γνωστό και ως Ευρωμπάσκετ 1989) ήταν η 26η, η οποία οργανώθηκε από τη FIBA Europe. Συμμετείχαν μόλις οκτώ εθνικές ομάδες. Το τουρνουά διοργάνωσε η Γιουγκοσλαβία και έλαβε χώρα στο Ζάγκρεμπ.
Το Ευρωμπάσκετ αυτό έχει ιδιαίτερο ιστορικό ενδιαφέρον γιατί ήταν το τελευταίο στο οποίο έλαβε μέρος η Σοβιετική Ένωση και έμεινε αλησμόνητο γιατί το κατέκτησε η Γιουγκοσλαβία, που ήταν ίσως η πιο πλήρης και η καλύτερη εθνική ομάδα όλων των εποχών στην Ευρώπη. Επίσης, για τελευταία φορά συναντήθηκαν σε Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα τέσσερις από τους κορυφαίους ευρωπαίους καλαθοσφαιριστές όλων των εποχών, δηλαδή ο Ντράζεν Πέτροβιτς, δεύτερος σκόρερ με 170 πόντους με 30 π. μ.ο. που ήταν ο πολυτιμότερος παίκτης (MVP) και δεύτερος σκόρερ της διοργάνωσης με την καλύτερη εμφάνιση 44 πόντους κόντρα στην Ιταλία, ο Νίκος Γκάλης, πρώτος σκόρερ με 175 πόντους με 35,6 πόντους μ.ο., ο Άρβιντας Σαμπόνις, στο κύκνειο άσμα του στη Σοβ. Ένωση, και ο παίκτης-ορχήστρα Τόνι Κούκοτς.
Προκριματικός Γύρος
Στον προκριματικό γύρο, οι ομάδες χωρίστηκαν σε 2 ομίλους των τεσσάρων ομάδων. Οι δύο πρώτες ομάδες συνέχισαν στον ημιτελικό γύρο, ενώ οι δύο τελευταίες οδηγήθηκαν στους αγώνες κατάταξης για τις θέσεις 5 ως 8.
Βραβεία
thumb|250px|Η νικήτρια ομάδα της Γιουγκοσλαβίας
thumb |Ο Νίκος Γκάλης ήταν για τρίτη φορά πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
1989 Ευρωπαικο Πρωταθλημα Καλαθοσφαιρισης Ανδρων 1989 Ευρωπαικο Πρωταθλημα Καλαθοσφαιρισης Ανδρων 1989 Ευρωπαικο Πρωταθλημα Καλαθοσφαιρισης Ανδρων 1989
Ντιγκόνγκ
Το ντιγκόνγκ ή ντουγκόνγκ (επιστημονική ονομασία Dugong dugon, παλαιότερη ονομασία αλικόρη) είναι θαλασσινό μεγαλόσωμο θηλαστικό ζώο, που ανήκει στην τάξη των σειρήνων, ή σειρηνοειδών, ως μόνος αντιπρόσωπος της οικογένειας των ντιγκονγκιδών (ή αλικοριδών). Το ντιγκόνγκ είναι το μικρότερο της τάξης των σειρήνων, στην οποία ανήκουν και οι τριχεχίδες με τον μανάτο. Τα δύο αυτά ζώα αποκαλούνται συχνά "θαλάσσιες αγελάδες". Το όνομα ντιγκόνγκ προέρχεται από τη λέξη duyung, που σε διάλεκτο της Μαλαισίας σημαίνει "κυρά της θάλασσας" ή "γοργόνα".
Παρουσιαστικό
thumb|left|Θηλυκό ντιγκόνγκ μαζί με το μικρό της, στο [[Ανατολικό Τιμόρ.]]
Το ντιγκόνγκ έχει σώμα κυλινδρικό, που στο πίσω μέρος καταλήγει σε διχαλωτή και οριζοντίως πεπλατυσμένη ουρά. Το δέρμα του είναι παχύ, με διάσπαρτες τρίχες. Τα ενήλικα έχουν μήκος από 2,5 έως 4 μέτρα, και ζυγίζουν 200-300 κιλά. Τα θηλυκά είναι λίγο μεγαλύτερα από τα αρσενικά (φυλετικός διμορφισμός). Συνήθως έχει γκριζοκάστανο χρώμα στο πάνω μέρος του σώματος, και λίγο πιο ανοιχτόχρωμο στο κάτω. Έχει μόνο δυο μπροστινά άκρα, που έχουν διαφοροποιηθεί σε πτερύγια 35-45 εκατοστών. Το κάτω χείλος του ντιγκόγκ προεξέχει, πράγμα που το βοηθά να πιάνει τα φυτά που θέλει να φάει. Δεν έχει κυνόδοντες. Το αρσενικό διαθέτει δυο χαυλιόδοντες μήκους 20 εκατοστών, τους οποίους χρησιμοποιεί κατά την περίοδο ζευγαρώματος στις διαμάχες με τα άλλα αρσενικά, και γενικότερα ως αμυντικό όπλο. Τα ρουθούνια του ντιγκόνγκ ανοιγοκλείνουν κατά βούληση, τα πολύ μικρά μάτια του προστατεύονται από ένα τρίτο βλέφαρο που κινείται από δεξιά προς τ' αριστερά και αντίστροφα, και τα μικρά αυτιά του δεν έχουν πτερύγια.
Γεωγραφική εξάπλωση
Το ντιγκόνγκ απαντάται σε ρηχά νερά στον Ινδικό και Ειρηνικό ωκεανό, στην Ερυθρά Θάλασσα, κατά μήκος των ακτών της νοτιανατολικής Αφρικής, της Νότιας Ασίας, της Μαδαγασκάρης και της Αυστραλίας, εκτός από τις νότιες ακτές της. Παλαιότερα ζούσε και στη Μεσόγειο θάλασσα. Το τελευταίο επιβεβαιωμένο στα κινεζικά ύδατα τεκμηριώθηκε το 2008. Τον Αύγουστο του 2022 ένα άρθρο που δημοσιεύτηκε στο Royal Society Open Science κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα ντιγκόνγκ έχουν εκλείψει από την Κίνα σύμφωνα με έρευνα σε 4 θαλάσσιες επαρχίες το καλοκαίρι του 2019.
Τρόπος ζωής
Τα ντιγκόνγκ ζουν ανά δύο ή σε ομάδες των έξι ατόμων. Όταν φοβηθούν, βγάζουν ήχο σαν σφύριγμα. Την ημέρα ξεκουράζονται σε βαθιά νερά και τη νύχτα κολυμπούν προς τα ρηχά για να τραφούν. Αναπαράγονται όλο το χρόνο, η περίοδος κύησης διαρκεί 1 περίπου έτος, και όταν το μικρό γεννηθεί κολυμπά στην επιφάνεια για ν' αναπνεύσει αέρα. Μερικά ντιγκόνγκ συμπεριφέρονται ως αποδημητικά, καθώς μετακινούνται σε πιο ζεστά νερά το χειμώνα.
Διατροφή
Το ντιγκόνγκ τρέφεται με θαλάσσια φυτά, κυρίως αγγειόσπερμα που φυτρώνουν σε μικρό βάθος. Περιστασιακά τρώει φύκια και καβούρια.
Εχθροί και κίνδυνοι
Αυτοί οι παράγοντες σε συνδυασμό με το ότι τα ντιγκόνγκ ζουν πολλά χρόνια και αναπαράγονται με αργό ρυθμό, τα κάνουν να κινδυνεύουν από εξαφάνιση. Οι πληθυσμοί ντιγκόνγκ που ζούσαν πριν το 1970 στη Μοζαμβίκη και τις ακτές της Κένυας, αλλά και σε άλλα μέρη, έχουν μειωθεί σημαντικά. Επίσης τα ντιγκόνγκ που ζουν στον Περσικό Κόλπο έχουν ζημιωθεί από τις πολεμικές συρράξεις μεταξύ Ιράκ και ΗΠΑ, κατά τις οποίες ο Περσικός ρυπάνθηκε από πετρελαιοκηλίδες. Πάντως ο πληθυσμός και η κατάσταση των ντιγκόνγκ στον Περσικό δεν μας είναι πολύ γνωστά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ντιγκονγκίδες Κατηγορία:Πανίδα της Μαδαγασκάρης Κατηγορία:Φυτοφάγα Κατηγορία:Υδρόβια Κατηγορία:Θηλαστικά της Αφρικής
Τσαρικλί Νίγδης
Το Τσαρικλί (τουρκικά: Çarıklı) είναι ορεινός οικισμός στην επαρχία Νίγδης της κεντρικής Τουρκίας στην περιοχή της Καππαδοκίας. Σύμφωνα με υπολογισμό του 2021, ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 658 κατοίκους.
Γενικά και ιστορικά στοιχεία
Ο οικισμός είναι κτισμένος στους πρόποδες λόφου, περίπου 75 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Καισάρειας και 35 χλμ βορειοανατολικά της Νίγδης , στο ανατολικό τμήμα της περιοχής του Μπουτάκ Οβά. Σύμφωνα με τις τοπικές παραδόσεις και τους υπολογισμούς του λόγιου Αναστασίου Λεβίδη το σύγχρονο χωριό δημιουργήθηκε γύρω στο 1840, πάνω στα ερείπια παλιότερης εγκατάστασης.
Οι πρώτοι οικιστές του Τσαρικλί ήταν Έλληνες από το γειτονικό Μιστί και ανέρχονταν σε 27 οικογένειες. Αρχικά η εγκατάστασή τους αντιμετώπισε προβλήματα λόγω των αντίξοων συνθηκών και της εχθρότητας των γειτονικών τουρκικών χωριών, ωστόσο με το πέρασμα των χρόνων κατάφεραν να εδραιώσουν την παρουσία τους στην περιοχή. Παράλληλα, ο πληθυσμός του Τσαρικλί γνώρισε αλματώδη άνοδο φτάνοντας (σύμφωνα με τον Λεβίδη) τις 90 οικογένειες κατά τα τελευταία χρόνια του 19ου αιώνα.
Στις αρχές του 20ού αιώνα επρόκειτο για ένα αμιγώς ελληνορθόδοξο χωριό και το 1916, με βάση τους υπολογισμούς των ελληνικών διπλωματικών αρχών της Κωνσταντινούπολης, ζούσαν σε αυτό περίπου 120 ελληνικές οικογένειες, οι οποίες ασχολούνταν κυρίως με τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Ακόμη ορισμένοι άνδρες ήταν παράλληλα πλανόδιοι τεχνίτες (π.χ. παπλωματοποιοί). Χωροταξικά, μέχρι τις αρχές του 20ού αιώνα, το Τσαρικλί ήταν χωρισμένο σε δύο γειτονιές (Γαάμπαση και Γαραλού ντου μαχαλά). Οικονομικά, το χωριό είχε επαφές με ελληνικούς αλλά και τουρκικούς οικισμούς της ευρύτερης περιοχής. Γλωσσικά, οι κάτοικοι του Τσαρικλί ήταν ελληνόγλωσσοι, μιλώντας συγκεκριμένα το ιδίωμα του Μιστίου. Στο χωριό λειτουργούσε ανά περιόδους υποτυπώδες ελληνικό σχολείο.
Τον Ιούλιο του 1924, ως συνέπεια της Μικρασιατικής Καταστροφής και της ανταλλαγής πληθυσμών που συμφωνήθηκε μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, αποχώρησαν από τον οικισμό περίπου 150 οικογένειες προσφύγων (678 άτομα), οι οποίες εγκαταστάθηκαν κυρίως στον νομό Μαγνησίας. Στη θέση τους ήρθαν Τούρκοι πρόσφυγες από την περιοχή της Κοζάνης και στην πρώτη απογραφή μετά την ανταλλαγή, στο Τσαρικλί ζούσαν 318 κάτοικοι (137 άνδρες και 181 γυναίκες). Το 1985, ο πληθυσμός του Τσαρικλί ανερχόταν στους 1185 κατοίκους, ενώ με βάση εκτίμηση του 2021 πλέον ζουν σε αυτό 658 άτομα. Αξιοθέατα του Τσαρικλί είναι η παλιά υπόγεια εκκλησία του Αγίου Βλασίου και το Μερκέζ Τζαμί, το οποίο είναι κτίσμα των αρχών του 20ού αιώνα και λειτουργούσε μέχρι το 1924 ως χριστιανικός ναός αφιερωμένος στον Άγιο Γεώργιο.
Παναγιώτης Λαπατσάνης
Ο '''Παναγιώτης Π. Λαπατσάνης''' (1893 - 27 Μαΐου 1964) ήταν Έλληνας γιατρός (ακτινολόγος) και βουλευτής, ιδρυτικό μέλος της Ελληνικής Γαστρεντερολογικής Εταιρείας.