cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Φυσικοπαθητική
Η ιδεολογία και οι μέθοδοι της φυσικοπαθητικής βασίζονται στο βιταλισμό και την αυτοθεραπεία και όχι στη βασισμένη στην τεκμηρίωση ιατρική. Η φυσικοπαθητική εκπαίδευση περιλαμβάνει μικρό μέρος από την καθιερωμένη κλινική εκπαίδευση και το εκπαιδευτικό πρόγραμμα που ολοκληρώνουν οι γιατροί που παρέχουν πρωτοβάθμια περίθαλψη, καθώς οι φυσικοπαθητικοί μελετούν κυρίως ανεπιστημονικές έννοιες και διδάσκονται αναπόδεικτες διαγνώσεις και θεραπείες. Οι φυσικοπαθητικοί γενικά παρέχουν συμβουλές εναντίον της σύγχρονης ιατρικής, συμπεριλαμβανομένων των χειρουργικών επεμβάσεων, των φαρμάκων και των εμβολιασμών, και υπέρ μεθόδων που θεωρούνται ολιστικές και μη-επεμβατικές. Οι φυσικοπαθητικοί συνήθως αντιτίθενται στα εμβόλια και διδάσκουν στους μαθητές τους αντι-εμβολιακές και εναλλακτικές των εμβολίων πρακτικές που έχουν ως αποτέλεσμα τη μείωση των ποσοστών εμβολιασμού. Σύμφωνα με την Αμερικανική Καρκινική Εταιρεία, "επιστημονικά στοιχεία δεν υποστηρίζουν τους ισχυρισμούς ότι η φυσικοπαθητική ιατρική μπορεί να θεραπεύσει τον καρκίνο ή οποιαδήποτε άλλη ασθένεια".
Παραπομπές
Κατηγορία:Εναλλακτική ιατρική
Τιμπουκτού
right|250px Το Τιμπουκτού (ή Τομπουκτού) είναι μία από τις μεγαλύτερες και πιο ιστορικές πόλεις του Μάλι. Είναι γνωστό καθώς είναι μεγάλος εμπορικός σταθμός, καθώς και πνευματικό ισλαμικό κέντρο. Επίσης, στο Τιμπουκτού εδρεύει ένα από τα αρχαιότερα πανεπιστήμια στον κόσμο, το οποίο διαθέτει και πολλά κείμενα στα Αρχαία Ελληνικά.
Αδερφές πόλεις
Κατηγορία:Πόλεις του Μάλι Κατηγορία:Περιφέρεια Τομπουκτού Κατηγορία:Πρώην γαλλικές αποικίες Κατηγορία:Ιστορία του Ισλάμ Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς σε κίνδυνο Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στο Μάλι
Θερμική διάσπαση οξειδίου
Τα περισσότερα από τα κανονικά οξείδια των χημικών στοιχείων είναι σταθερά στη θέρμανση. Ορισμένα απ' αυτά που περιέχουν το στοιχείο με ανώτερο αριθμό οξείδωσης, έχουν την τάση να μετατραπούν σε οξείδια με κατώτερο αριθμό οξείδωσης.
Στις αντιδράσεις θερμικής διάσπασης των οξειδίων, προκύπτει στα προϊόντα οξυγόνο, οπότε αυτές ανήκουν στις οξειδοαναγωγικές αντιδράσεις αφού το οξυγόνο στο οξείδιο θα έχει αριθμό οξείδωσης -2 (συνήθως) ενώ ελεύθερο στα προϊόντα έχει 0. Οι θερμικές διασπάσεις των οξειδίων μπορούν να χωριστούν σε δύο κατηγορίες :
Διασπάσεις οξειδίων των μετάλλων
Τα κανονικά οξείδια των μετάλλων είναι γενικά σταθερά στη θέρμανση.
Εξαίρεση αποτελούν ορισμένα οξείδια αδρανών μετάλλων όπως το HgO και το Ag2Ο που διασπώνται στους 400°C και 300°C αντίστοιχα, αλλά και το CuO που διασπάται θερμικά σε θερμοκρασία > 1000°C. Επίσης, με πύρωση διασπάται το MnO2 (στους 535°C), το PbO2 (στους 300°C) και το Pb3O4 (πάνω από τους 500°C). Το υπεροξείδιο του βαρίου (BaO2) διασπάται στους 750°C :
Διασπάσεις οξειδίων των αμετάλλων
Τα κανονικά οξείδια των αμετάλλων είναι γενικά σταθερά στη θέρμανση ή πύρωση.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσίαζουν οι θερμικές διασπάσεις των διαφόρων οξειδίων του αζώτου : Το τριοξείδιο του θείου διασπάται σε θερμοκρασία πάνω από 900°C : Το εξοξείδιο του χλωρίου (Cl2O6) σε ψηλή θερμοκρασία διασπάται στα συστατικά του. Το επτοξείδιο του χλωρίου αλλά και το πεντοξείδιο, διασπώνται επίσης με θέρμανση : Άλλα οξείδια του χλωρίου όπως το Cl2Ο και το ClO2 είναι εκρηκτικά και διασπώνται με έκρηξη όταν θερμαίνονται. Το υπεροξείδιο του υδρογόνου (Η2Ο2) αλλά και το υπεροξείδιο του φθορίου (Ο2F2) διασπώνται με θέρμανση :
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Χημικές αντιδράσεις
NGC 20
Ο NGC 20, αποτελεί διπλή εγγραφή στον κατάλογο του NGC 6. Πρόκειται για ένα φακοειδή γαλαξία στον αστερισμό Ανδρομέδα. Ανακαλύφθηκε στις 18 Σεπτεμβρίου 1857 από τον Αγγλοϊρλανδό αστρονόμο και κατασκευαστή τηλεσκοπίων Γουίλιαμ Πάρσονς (Λόρδο Ρος).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
NGC 20 0020 Κατηγορία:Ανδρομέδα (αστερισμός) 00679 00084
Mercedes-Benz R172
Το Mercedes-Benz R172, γνωστό και ως Mercedes-Benz SLK-Class R172, ήταν ένα κάμπριο αυτοκίνητο με μεταλλική αναδιπλούμενη οροφή, που κατασκευαζόταν από τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία Mercedes-Benz από τον Μάρτιο του 2011, όταν και παρουσιάστηκε στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης. Αντικατέστησε το Mercedes-Benz R171 και μάλιστα μπήκε στη μαζική παραγωγή τον ίδιο μήνα που έληξε η παραγωγή του προκατόχου του. Τα πρώτα αντίτυπα της SLK τρίτης γενιάς έφτασαν στις αντιπροσωπείες της Δυτικής Ευρώπης στις 26 Μαρτίου 2011, ενώ ειδικότερα στην Ελλάδα έφτασε τον Απρίλιο και μέσα στους επόμενους λίγους μήνες ακολούθησαν και όλες οι άλλες αγορές διεθνώς. Τελικώς, αποσύρθηκε από την παραγωγή τον Ιούνιο του 2020, χωρίς διάδοχο.
Ανανέωση του 2016
Τον Δεκέμβριο του 2015, το μοντέλο υπέστη μια ανανέωση, η οποία παρουσιάστηκε τον ίδιο μήνα στον Τύπο αυτοκινήτου, και τότε μετονομάστηκε σε Mercedes-Benz SLC-Class. Παράλληλα η εταιρεία ανακοίνωσε τότε ότι η νέα εκδοχή με την νέα ονομασία θα έφτανε στην αγορά τον Μάρτιο του 2016, προκειμένου να συμπέσει με τον εορτασμό των 20 ετών από την αρχική παρουσίαση της SLK-Class πρώτης γενιάς, όπως και έγινε.
Τον Φεβρουάριο του 2019, η Mercedes-Benz δήλωσε ότι η παραγωγή του R172 θα λήξει τον Μάρτιο ή τον Απρίλιο του 2020 χωρίς διάδοχο και ταυτόχρονα ανακοίνωσε μια σχετική τελική επετειακή έκδοση «Final Edition» («Τελική Έκδοση»). Η οριστική λήξη της παραγωγής του R172 τελικώς έλαβε χώρα τον Ιούνιο του 2020, με μια σχετική καθυστέρηση λόγω της πανδημίας του κορονοϊού COVID-19.
Βασικά στοιχεία
Ο συνολικός όγκος του χώρου αποσκευών όλων των R172 είναι 335 λίτρα με ανοιχτή την οροφή και 225 λίτρα με κλειστή την οροφή (που κλέβει μόλις 110 λίτρα), η οποία αποθηκεύεται σε μόλις 20 δευτερόλεπτα. Επίσης, ο αεροδυναμικός συντελεστής Cd κυμαίνεται από 0,30 έως 0,33 αναλόγως με τον κυβισμό και την έκδοση. Η αναλογία βάρους εμπρός / πίσω είναι στο σχεδόν ιδανικό νούμερο 50,4 / 49,6.
Το ντεπόζιτο καυσίμων έχει στάνταρ χωρητικότητα 60 λίτρα, αλλά το μοντέλο μπορούσε να παραγγελθεί, προαιρετικά, με μια λίγο μεγαλύτερη δεξαμενή καυσίμων με συνολικό όγκο στα 70 λίτρα, προσφέροντας έτσι ακόμα μεγαλύτερη αυτονομία.
Εθνική Υπερδνειστερίας (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η Εθνική Υπερδνειστερίας είναι η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Υπερδνειστερίας, ενός de facto αναγνωρισμένου κράτους στην Ανατολική Ευρώπη. Δεν συνδέεται με τη FIFA ή με την UEFA και έτσι δεν μπορεί να συμμετάσχει στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου ή στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου. Ωστόσο, είναι μέλος της ConIFA, μιας ομοσπονδίας για ομάδες που δεν συνδέονται με τη ΦΙΦΑ..
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ευρωπαϊκές εθνικές και επίσημες ομάδες μη συνδεδεμένες με τη FIFA Κατηγορία:Υπερδνειστερία Κατηγορία:Εθνική Μολδαβίας (ποδόσφαιρο)
Soko G-4 Super Galeb
Το Soko G-4 Super Galeb είναι μονοκινητήριο αεριωθούμενο αεροσκάφος προκεχωρημένης εκπαίδευσης, το οποίο είναι δυνατόν να χρησιμοποιηθεί δευτερευόντως και σαν ελαφρύ αεροσκάφος εγγύς υποστήριξης ή σαν μαχητικό (με δύο πυραύλους αέρος-αέρος R 60 AAM). Η σχεδίαση του έγινε στην Γιουγκοσλαβία στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο Αεροναυτικής και η παραγωγή του από την SOKO.
Σχεδιασμός και ανάπτυξη
Το G-4 αναπτύχθηκε για να αντικαταστήσει το G-2 Galeb, που ήταν το βασικό αεροσκάφος της κλάσης του στις τάξεις της Γιουγκοσλάβικης Πολεμικής Αεροπορίας μέχρι και το 1985. Τα πρώτα δύο πρωτότυπα του G-4 ήταν έτοιμα στις αρχές του 1978 και μετά την ολοκλήρωση της αρχικής φάσης δοκιμών, πραγματοποιήθηκε η παρθενική πτήση του τύπου στις 17 Ιουλίου 1978. Το πρώτο από έξι συνολικά αεροσκάφη προπαραγωγής ολοκληρώθηκε στις 17 Δεκεμβρίου. Το πρωτότυπο και τα αεροσκάφη προπαραγωγής ονομάστηκαν G-4 PPP. Τα αεροσκάφη παραγωγής καθώς και το δεύτερο πρωτότυπο ονομάστηκαν G-4 και είχαν διαφορές στην διάταξή τους σε σχέση με τα G-4PPP. Το πρώτο G-4 βρέθηκε στον αέρα το 1983, ενώ η Αεροπορία έθεσε παραγγελίες για μεγάλο αριθμό αεροσκαφών.
Βιβλιογραφία
G-4 Κατηγορία:Εκπαιδευτικά αεροσκάφη Κατηγορία:Αεροσκάφη εγγύς υποστήριξης Κατηγορία:Αεριωθούμενα στρατιωτικά αεροσκάφη
Ρομπέρτο Φιρμίνο
Ξεκίνησε την καριέρα του στη Φιγκεϊρένσε το 2009, αγωνίστηκε για 5έτη στη Χόφενχαϊμ 1899. Τα 16 τέρματα του σε 33 αγώνες της Bundesliga για τη χρονιά 2013-14 τον ανέδειξαν ως ένα από τους πιο σημαντικούς παίκτες της διοργάνωσης. Τον Ιούλιο του 2015, υπέγραψε με τη Λίβερπουλ ΦΚ. Το 2019 κατέκτησε το Τσάμπιονς Λιγκ.και αξιζε την χρυση μπαλα
Ο Φιρμίνο έκανε το ντεμπούτο του για την εθνική Βραζιλίας τον Νοέμβριο του 2014 και εκπροσώπησε τη χώρα στο Κόπα Αμέρικα 2015.
Αρχή
Γεννημένος στο Μασεϊό της Αλαγκόας, ο Φιρμίνο εντάχθηκε στο δυναμικό της Φιγκεϊρένσε το 2008 σε ηλικία 17 ετών, αφού αγωνιζόταν στην Κλούμπε ντε Ρεγκάτας Μπραζίλ. Τον ανακάλυψε ένας οδοντίατρος, ο Μαρκέλλους Πορτέγια. Με τον τελευταίο ως προπονητή, ο Φιρμίνο αγωνιζόταν ως αμυντικός μέσος.
Ο Φιρμίνο έκανε το επαγγελματικό ντεμπούτο του στις 24 Οκτωβρίου 2009, ως αλλαγή για την Τορίνο στον αγώνα με την Πόντε Πρέτα που έληξε με σκορ 1-2 υπέρ της τελευταίας στα πλαίσια της δεύτερης κατηγορίας του πρωταθλήματος Βραζιλίας. Τον Ιανουάριο του 2010 προωθήθηκε στην πρώτη ομάδα.
Ο Φιρμίνο πέτυχε το πρώτο του τέρμα στην επαγγελματική του καριέρα στις 8 Μαΐου 2010, πετυχαίνοντας το νικητήριο τέρμα στον αγώνα με την Σάο Καπετάνο. Πέτυχε οκτώ τέρματα σε 36 αγώνες στα πλαίσια της χρονιάς και βοήθησε την ομάδα του να επιστρέψει στην πρώτη κατηγορία του πρωταθλήματος Βραζιλίας μετά από διετή αποχή.
Χόφενχαϊμ
Ο Φιρμίνο υπέγραψε συμβόλαιο με τη Χόφενχαϊμ 1899 τον Δεκέμβριο του 2010, με το συμβόλαιο να ισχύει μέχρι τον Ιούνιο του 2015. Έφθασε επισήμως στο Χόφενχαϊμ την 1η Ιανουαρίου 2011. Τότε, ο προπονητής της ομάδας, Ερνστ Τάννερ δήλωσε πως «είναι ικανοποιημένος με την υπογραφή του ταλαντούχου Βραζιλιάνου». Έκανε το ντεμπούτο του ένα μήνα αργότερα στον αγώνα με την Μάιντς 05, όπου μπήκε ως αλλαγή στο 75ο λεπτό στη θέση του Σεμπάστιαν Ρούντι. Πέτυχε το πρώτο του τέρμα για την ομάδα στις 16 Απριλίου, στον αγώνα με την Άιντραχτ Φρανκφούρτης (1-0).
Απομακρύνθηκε από την πρώτη ομάδα μαζί με τον Τσινέντου Ομπάσι στα τέλη Νοεμβρίου 2011, καθώς άργησε στην προπόνηση και έχασε έτσι τον αγώνα με τη Μπάγερ Λεβερκούζεν. Εκείνη τη χρονιά πέτυχε ακόμα δύο τέρματα, κατά της Βόλφσμπουργκ και της Μπορούσια Μενχενγκλάντμπαχ, ενώ τη χρονιά 2012-13, συμμετείχε σε 36 αγώνες και πέτυχε 7 τέρματα.
Ο αρχηγός της ομάδας, Άντρεας Μπεκ χαρακτήρισε «εξαιρετική» την ανάπτυξη του Φιρμίνο. Στις 27 Μαρτίου 2014, ο Φιρμίνο ανανέωσε το συμβόλαιο με τον σύλλογο για ακόμα 3 έτη. Ολοκλήρωσε τη χρονιά 2013-14 με 16 τέρματα (4ος σκόρερ) και ανακηρύχθηκε Ανακάλυψη της Χρονιάς στη Bundesliga.
Λίβερπουλ
Στις 23 Ιουνίου 2015, ενώ αγωνιζόταν για την εθνική Βραζιλίας για το Κόπα Αμέρικα 2015, η Χόφενχαϊμ και ο Φιρμίνο συμφώνησαν τη μεταγραφή του ποδοσφαιριστή στη Λίβερπουλ ΦΚ για 29 εκατομμύρια λίρες. Η Λίβερπουλ ανακοίνωσε τη μεταγραφή του ποδοσφαιριστή την επόμενη μέρα. Η μεταγραφή ολοκληρώθηκε στις 4 Ιουλίου.
Ο Φιρμίνο έκανε το ντεμπούτο του για τη Λίβερπουλ σε φιλικό αγώνα με τη Σουίντον Τάουν στις 2 Αυγούστου, και έκανε το ντεμπούτο του στο πρωτάθλημα μια εβδομάδα αργότερα, όταν αντικατάστησε τον Τζόρντον Ίμπε για τα τελευταία 12 λεπτά στον αγώνα με την Στόουκ Σίτι που έληξε με σκορ 1-0 υπέρ της Λίβερπουλ. Στις 22 Νοεμβρίου, ο Φιρμίνο πέτυχε το πρώτο του τέρμα για τη Λίβερπουλ στον αγώνα με τη Μάντσεστερ Σίτι που έληξε με σκορ 4-1 υπέρ της Λίβερπουλ. Τον Ιανουάριο του 2016, ο Φιρμίνο (σύμφωνα με τον αναλυτή Πάουλ Λιτλ της Irish Examiner) είχε προόδο κατά τη διάρκεια της πρώτης χρονιάς του στην Αγγλία, αν και δεν μπορούσε να αγωνιστεί σε ζευγάρι με τον Κριστιάν Μπεντεκέ.
Ωστόσο, το 2016, η απόδοση του Φιρμίνο αυξήθηκε χάρη στην άφιξη του Γιούργκεν Κλοπ και ανέλαβε τον ρόλο του False 9. Πέτυχε τέρματα κατά της Άρσεναλ και της Νόριτς Σίτι - ο αγώνας με την τελευταία έληξε με σκορ 5-4 και συγκρίθηκε με τον Ραχίμ Στέρλινγκ.
Την σεζον 2017-18 σκοραρε 10γκολ στο Τσαμπιονς Λιγκ και εφτασε μεχρι τον τελικο με την Λιβερπουλ,οπου ηττηθηκε απο την Ρεαλ Μαδριτης.Την επομενη χρονια η ομαδα του ξαναεφτασε στον τελικο και κατεκτησε το τροπαιο,το πρωτο τροπαιο της ποδοσφαιρικης του καριερας.Την σεζον 2019-20 κατεκτησε 3 ακομα τροπαια,μεταξυ των οποιων το Παγκοσμιο Κυπελλο Συλλωγων .Ο Φιρμινο σκοραρε 2γκολ στην διοργανωση,1στις καθυστερησεις του ημιτελικου αλλα και στην παραταση του τελικου,δινοντας το τροπαιο στην ομαδα του.Στο τελος της χρονιας αναδειχθηκε Πρωταθλητης Αγγλιας,αφου η Λιβερπουλ κατεκτησε την Πρεμιερ Λιγκ.
Διεθνής καριέρα
Ο Φιρμίνο δήλωσε πως ήταν όνειρο του να αγωνιστεί για την εθνική Βραζιλίας παρά το γεγονός ότι δεν είχε επαφή με τον προπονητή Ντούνγκα. Στις 23 Οκτωβρίου 2014, ο Φιρμίνο έλαβε την πρώτη του κλήση για την εθνική Βραζιλίας στα πλαίσια των φιλικών αγώνων με την εθνική Τουρκίας και την εθνική Αυστρίας - ο παίκτης δήλωσε πως ήταν πολύ χαρούμενος για την κλήση και ευχαρίστησε τους συμπαίκτες του. Έκανε το ντεμπούτο του στις 12 Νοεμβρίου, στον αγώνα με την εθνική Τουρκίας που έληξε με σκορ 4-0 υπέρ της Βραζιλίας - ο Φιρμίνο μπήκε ως αλλαγή στα τελευταία 17 λεπτά, στη θέση του Λουίζ Αντριάνο. Έξι μέρες αργότερα, ο Φιρμίνο πέτυχε το πρώτο του τέρμα στον αγώνα με την εθνική Αυστρίας που έληξε με σκορ 2-1 υπέρ της Βραζιλίας.
Τον Μάιο του 2015, συμπεριλήφθη στην 23μελη σύνθεση για το Κόπα Αμέρικα 2015 στη Χιλή. Στις 21 Ιουνίου, πέτυχε τέρμα στον αγώνα με την εθνική Βενεζουέλας, ο οποίος έληξε με σκορ 2-1 υπέρ της Βραζιλίας και έδωσε το εισιτήριο στη Βραζιλία για τα play-off.
Ο Φιρμινο πηρε μερος στο Μουντιαλ του 2018,οπου η Βραζιλια εφτασε μεχρι τα ημιτελικα και το 2019 κατεκτησε το Κοπα Αμερικα,μαζι με τον συμπαικτη του στην Λιβερπουλ Αλισσον.
Αγωνιστικά χαρακτηριστικά
Ο Φιρμίνο αγωνίζεται κυρίως επιθετικός μέσος, αλλά επίσης μπορεί να αγωνιστεί ως ακραίος επιθετικός, ως επιθετικός ή ως κεντρικός μέσος, χάρη στην ταχύτητα και στον κλειστό έλεγχο της μπάλας.
Ο Ράιαν Μπάμπελ, συμπαίκτης του Φιρμίνο στην Χόφενχαϊμ, τον περιέγραψε ως «πονηρό παίκτη», ο οποίος μπορεί να προσπεράσει ποδοσφαιριστές, να σουτάρει και να δίνει πολλές ασίστ. Επίσης, ο Μπάμπελ δήλωσε πως ο Φιρμίνο μπορεί να παίξει και με το κεφάλι, ενώ δήλωσε πως έχει δυνατό χαρακτήρα και δεν έχει πρόβλημα με την προσαρμογή.
Σύλλογοι
.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βραζιλιάνοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βραζιλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φιγκεϊρένσε Φουτεμπόλ Κλούμπε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χόφενχαϊμ 1899 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λίβερπουλ Φ.Κ. Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2019 Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γερμανία Κατηγορία:Παίκτες νικητές Κόπα Αμέρικα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2021
Στέφαν Μομίροφ
Ο Στέφαν Μομίροφ (γεννήθηκε στις 18 Δεκεμβρίου 1999) είναι Σέρβος επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής του Κολοσσού Ρόδου της Ελληνικής Α1 Κατηγορίας.
Πρώιμη σταδιοδρομία
Ο Μομίροφ άρχισε να παίζει μπάσκετ για το σύστημα νέων του Ερυθρού Αστέρα. Έπαιξε στο Τουρνουά της Ευρωλίγκας Νέων για τον Ερυθρό Αστέρα κάτω των 18 (2015–2017).
Επαγγελματική πορεία
Πριν από την περίοδο 2017-18, δόθηκε δανεικός στην ΦΜΠ από το Βελιγράδι. Εμφανίστηκε σε δύο αγώνες 1ης Κατηγορίας Αδριατικής Λίγκας με την ΦΜΠ. Τον Δεκέμβριο του 2017, ο Μομίροφ υπέγραψε πολυετές συμβόλαιο με την ΦΜΠ και δόθηκε δανεικός στην ομάδα με έδρα τη γενέτειρά του Βρσατς για το υπόλοιπο της περιόδου 2017–18 Τον Μάρτιο του 2020, χώρισε τους δρόμους του με την ΦΜΠ. Τον Μάιο του 2020, μετά την απαγόρευση της πανδημίας COVID-19, εντάχθηκε στο στάδιο προετοιμασίας της Παρτιζάν.
Στις 28 Αυγούστου 2020, ο Μομίροφ υπέγραψε διετές συμβόλαιο με τη Μέγκα Μπέμαξ. Τον Ιούλιο του 2021 υπέγραψε με τον Κολοσσό Ρόδου.
Σταδιοδρομία στην Εθνική ομάδα
Ο Μομίροφ ήταν μέλος της εθνικής ομάδας μπάσκετ της Σερβίας κάτω των 18 που κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα κάτω των 18 ετών του 2017 της FIBA. Σε επτά παιχνίδια της διοργάνωσης, είχε μέσο όρο 7,1 πόντους, 3,1 ριμπάουντ και 2,6 ασίστ ανά παιχνίδι. Συμμετείχε επίσης στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα κάτω των 18 του 2016 της FIBA. Ο Μομίροφ ήταν μέλος της σερβικής ομάδας κάτω των 20 ετών που τερμάτισε 15η στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα κάτω των 20 του 2019 της FIBA στο Τελ Αβίβ του Ισραήλ. Σε επτά παιχνίδια της διοργάνωσης, είχε μέσο όρο 8,4 πόντους, 7,9 ριμπάουντ και 3,6 ασίστ ανά αγώνα.
Προσωπική ζωή
Ο Μομίροφ είναι γιος των καλαθοσφαιριστών Σνέζανα Πάβλοβιτς και Γιόβαν Μομίροφ. Η μητέρα του είναι πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιρίστρια που έπαιξε για τους Ράντνιτσκι Κραγκούεβατς, Χέμοφαρμ Βρσατς, Μίζο-Πέτσι ΒΣΚ και εκπροσώπησε την εθνική ομάδα της Ο.Δ. Γιουγκοσλαβίας διεθνώς. Ήταν στην εθνική ομάδα στο Ευρωμπάσκετ Γυναικών του 1995. Ο πατέρας του έπαιξε στους Βρσατς και Προφικολόρ κατά τη διάρκεια της πορείας του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σέρβοι καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μέγκα Βιζούρα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Αδριατικής Λίγκας
Τσαλδάρης
Τσαλδάρης είναι το επώνυμο των:
Κίνα (αποσαφήνιση)
Η λέξη Κίνα μπορεί να αναφέρεται :
Αναστενάρηδες
Αναστενάρηδες είναι οι Έλληνες πιστοί ενός λατρευτικού εθίμου πυροβασίας που λέγεται Αναστενάρια που προέρχεται από την Ανατολική Θράκη.
Οι αναστενάρηδες είναι άτομα μυημένα στην τελετουργία του εθίμου αυτού. Η μύηση διαρκεί πολλά χρόνια και ο αρχιαναστενάρης είναι αυτός που κρίνει πότε ο μυούμενος είναι έτοιμος για πυροβασία, αλλά και, κάθε φορά, ποιοι από τους αναστενάρηδες θα πατήσουν στα κάρβουνα. Δεν είναι γνωστό γιατί η κοινωνία των αναστενάρηδων είναι κλειστή, είναι βέβαιο όμως ότι διακατέχονται από βαθιά πίστη στο θρύλο και στον προστάτη-άγιο και ότι τη στιγμή της πυροβασίας φαίνεται να βρίσκονται σε έκσταση. Σημαντικό ρόλο φαίνεται να παίζει και ο βασικός εμψυχωτής της ομάδας, ο αρχιαναστενάρης. Σ' αυτόν οφείλεται και η στενή σχέση που έχουν μεταξύ τους, όπως και η αφοσίωσή τους στο έθιμο.
Ένας αναστενάρης μπορεί να είναι πυροβάτης, μπορεί και όχι. Από αυτούς που είναι πυροβάτες, δεν πατούν όλοι σε κάθε τελετή. Τούτο εξαρτάται από την ψυχική τους κατάσταση και κρίνεται στη διάρκεια της εισόδου σε έκσταση από τον αρχιαναστενάρη. Ο αρχιαναστενάρης των τελευταίων χρόνων (από τα μέσα της δεκαετίας του '90) δεν είναι πυροβάτης. Η επιλογή του αρχιαναστενάρη γίνεται σε ειδική τελετή με κριτήριο τη βαθιά γνώση των μυστικών και πολύ σπάνια έχουν παρατηρηθεί διαφωνίες στο θέμα αυτό μεταξύ των αναστενάρηδων.
Ιεραρχία
Ανάμεσα στους αναστενάρηδες υπάρχει ιεραρχία. Έτσι κάποιοι εκλεκτοί θα διατηρήσουν στα σπίτια τους τις εικόνες, τα τάματα, τα μαντήλια και τα σημάδια (ιερά κειμήλια, στοιχεία της τελετουργίας), τα οποία στην επόμενη τελετή θα συγκεντρωθούν στο κονάκι, το ιερό άντρο των αναστενάρηδων, όπου γίνεται η διαδικασία της έκστασης και ο χορός που κορυφώνεται με την πυροβασία. Η όλη διαδικασία γίνεται με μουσική κάλυψη από έντονο ρυθμικό νταούλι και μονότονο ήχο θρακιώτικης λύρας. Ο σκοπός αυτός περνά από οργανοπαίχτη σε οργανοπαίχτη σε οικογενειακή, συχνά, βάση και κρατά πολλά χρόνια, όπως και η μύηση των αναστενάρηδων. Αναστενάρηδες είναι όλοι οι συμμετέχοντες στις τελετές με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, κι όχι μόνο οι πυροβάτες.
Δείτε ακόμα
Κατηγορία:Θρησκευτικά έθιμα
Anastenaria
Ουίλλιαμ ΜακΚίνλεϊ
Ο Ουίλλιαμ ΜακΚίνλεϊ (αγγλικά: William McKinley, Jr., 29 Ιανουαρίου 1843 - 14 Σεπτεμβρίου 1901) ήταν ο 25ος πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, από τις 4 Μαρτίου 1887 έως τη δολοφονία του, τον Σεπτέμβριο 1901, κατά τη διάρκεια των 6 μηνών της δευτεροετής θητείας του. Ο ΜακΚίνλεϊ οδήγησε το έθνος σε νίκη του Ισπανοαμερικανικού πολέμου, ανύψωσε τους φορολογικούς δασμούς ώστε να προωθήσει την Αμερικανική Βιομηχανία και διατήρησε τον πληθωρικό ισολογισμό στα ταμεία του έθνους. Καταγόταν από το Οχάιο και σπούδασε στο Albany Law School της πολιτείας της Νέας Υόρκης ενώ το 1860, στην αρχή του αμερικανικού εμφυλίου πολέμου, κατατάχθηκε στο στρατό των Βορείων και ήταν ο τελευταίος πρόεδρος που υπηρέτησε ως απλώς στρατιώτης και απολύθηκε με τιμητικό βαθμό.
Το 1876, εκλέχθηκε στο Κογκρέσο, όπου ήταν υπεύθυνος, ως Ρεπουμπλικάνος, για τη τροπολογία των φόρων με την οποία υποσχόταν ευημερία. Η άποψη του για τους φόρους ("McKinley Tariff", 1890), ήταν αρκετά αμφιλεγόμενη το οποίο σε συνδυασμό με τη νοθεία των εκλογών από τους Δημοκρατικούς, για αλλαγή περιφερειών, ώστε να τον απομακρύνουν, οδήγησε στην ήττα του στη Δημοκρατική περιφέρεια το 1890. Το 1891 και το 1893, εκλέχθηκε ως κυβερνήτης του Οχάιο, όπου σχεδίαζε και συντόνιζε τόσο τα ενδιαφέροντα της πόλης όσο και της υπαίθρου. Με τη βοήθεια του προσωπικού συμβούλου του, Μαρκ Χάννα, κατάφερε να εξασφαλίσει την υποψηφιότητά του για πρόεδρος, το 1896, εν μέσω μιας βαθιάς οικονομικής δυσκολίας. Κατάφερε να νικήσει, τελικώς, τον Δημοκρατικό Αντίπαλό του, Ουίλιαμ Τζένινγκς Μπράιαν, έπειτα από μια "από πόρτα σε πόρτα" καμπάνια στην οποία διαλαλούσε τη φράση "ασφαλή λεφτά" ("sound money", την παγκόσμια συμφωνία τιμών χρυσού) και υποσχόμενος ότι οι υψηλοί φόροι θα επαναφέρουν την ευημερία.
Πολιτική Καριέρα
Εκλέχθηκε το 1877 ως γερουσιαστής του Οχάιο με το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα ενώ το 1891 έγινε κυβερνήτης της ίδιας Πολιτείας. Τέλος το 1896 εξελέγη Πρόεδρος της χώρας και ανανεώθηκε η θητεία του το 1900.
Θάνατος
Ο ΜακΚίνλεϊ δολοφονήθηκε στη Νέα Υόρκη, την άνοιξη του 1901, κατά τη διάρκεια παναμερικανικής έκθεσης από έναν αναρχικό ρωσικής καταγωγής, τον Λ. Ζολκόζ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόεδροι των ΗΠΑ Κατηγορία:Δολοφονημένοι Πρόεδροι των ΗΠΑ
Φερνάντο Φιγκερόα (ποδοσφαιριστής)
Ο Φερνάντο Φιγκερόα (Fernando Antonio Figueroa Rodríguez, 2 Ιουλίου 1925 - 22 Φεβρουαρίου 2011) ήταν Μεξικανός ποδοσφαιριστής. Συμμετείχε στο τουρνουά ανδρών στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1948.
Παραπομπές
Fernando Figueroa at Olympedia
https://web.archive.org/web/20200418063124/https://www.sports-reference.com/olympics/athletes/fi/fernando-figueroa-1.html
Fernando Figueroa at Olympics.com
https://www.worldfootball.net/player_summary/antonio-figueroa/ Κατηγορία:Μεξικανοί ποδοσφαιριστές
Welcome to the Jungle
To Welcome to the Jungle είναι ένα τραγούδι του αμερικανικού Hard Rock συγκροτήματος Guns N' Roses, το οποίο συμπεριλήφθηκε στον ντεμπούτο δίσκο τους Appetite for Destruction, το 1987. Ωστόσο, κυκλοφόρησε και ως single και ήταν το δεύτερο του δίσκου. Κατόπιν (το 1988) επανακυκλοφόρησε και κατάφερε να φτάσει στο νούμερο 7 των αμερικανικών Billboard Hot 100 και στο νούμερο 24 στα βρετανικά chart. Για την προώθηση του τραγουδιού κυκλοφόρησε και video clip, το οποίο αρχικά το MTV δεν το ήθελε, όμως στη συνέχεια παιζόταν συνεχώς.
Η μουσική χρεώνεται και στα πέντε μέλη του συγκροτήματος, ενώ οι στίχοι γράφτηκαν από τον Axl Rose. Ο στιχουργός, μόλις είχε έρθει στην Λος Άντζελες από την Ιντιάνα και, ουσιαστικά, περιγράφει το πώς του φαίνεται η μεγάλη πόλη: ζούγκλα. Προς το τέλος του τραγουδιού ακούγεται η εξής φράση: "You know where you are? You're in the jungle baby, you're gonna die", η οποία φημολογείται ότι ο τότε νεαρός Axl την είχε ακούσει από έναν άστεγο, όταν έφτασε στο Λος Άντζελες.
Αυτό το κομμάτι θεωρείται ένα από τα δημοφιλέστερα του σχήματος με πολλές διακρίσεις από διάφορα μέσα. Συγκεκριμένα ο τηλεοπτικός σταθμός VH1, το συμπεριέλαβε στη λίστα του με τα Σπουδαιότερα Hard Rock Τραγούδια, κατατάσσοντας το πρώτο. Το περιοδικό Rolling Stone, στη λίστα του με τα 500 Σπουδαιότερα Τραγούδια όλων των εποχών, το κατέταξε 467ο. Η ελληνική έκδοση του Metal Hammer, σε μία ψηφοφορία, για τα 200 Σπουδαιότερα Τραγούδια όλων των εποχών, το κατέταξε 51ο. Ενώ ο Μάρτιν Ποπόφ, στο βιβλίο του The Top 500 Heavy Metal Songs of All Time, το κατέταξε 19ο.
Κομμάτια του single
12":
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια του 1987 Κατηγορία:Τραγούδια των Guns N' Roses Κατηγορία:Singles του 1987 Κατηγορία:Singles της Geffen Records Κατηγορία:Τραγούδια με θέμα το Λος Άντζελες
Νεο-Οθωμανισμός
Ο Νεοοθωμανισμός (τουρκικά: Yeni Osmanlıcılık) χαρακτηρίζεται από μια πολιτική ιδεολογία που επικρατεί σε πολιτικούς κύκλους της Τουρκίας, με σκοπό την προώθηση στενότερων σχέσεων με περιοχές της πρώην Οθωμανικής Αυτοκρατορίας ή την δορυφοροποίηση κάποιων από αυτές. Ο αγγλικός όρος Neo-ottomanism χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά το 1985 από τον Ντέιβιντ Μπάρτσαρντ, αρθρογράφο των Financial Times. Στα ελληνικά χρησιμοποιήθηκε αρχικά μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974. Κατά άλλη πηγή, χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τον Τούρκο συγγραφέα Τσενγκίζ Τσαντάρ. Σήμερα (αρχές 21ου αι.) χρησιμοποιείται για να περιγράψει την τουρκική εξωτερική πολιτική υπό το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης που ανέλαβε την εξουσία το 2002 με πρωθυπουργό τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Ο Νεο-Οθωμανισμός συνιστά μια δραματική μετατόπιση από την παραδοσιακή τουρκική εξωτερική πολιτική του κεμαλισμού. Η πρώτη σχετική μετακίνηση της τουρκικής πολιτικής μπορεί να εντοπισθεί στην κυβέρνηση Τουργκούτ Οζάλ στις αρχές της δεκαετίας του '90.
Η κεμαλική εξωτερική πολιτική συνήθως έκλινε προς τη Δύση με τέτοια αποφασιστικότητα που κατέληξε να αποξενώσει την Τουρκία από τους γείτονές της. Το Ισραήλ ήταν η μόνη εξαίρεση, και η φιλία του με την Τουρκία υπογράμμιζε τις δυσκολίες της Τουρκίας στην περιοχή. Αντίθετα, ο νεο-οθωμανισμός επιδιώκει να συνδέσει την Τουρκία σταθερά με τους γείτονές της, χωρίς να χάσει την κύρια κατεύθυνση της πολιτικής της.
Η Οθωμανική Αυτοκρατορία, ήταν μια μεγάλη δύναμη η οποία, στο αποκορύφωμά της, ήλεγχε τα Βαλκάνια, το μεγαλύτερο μέρος από τη σημερινή Μέση Ανατολή, μεγάλο μέρος  από τη Βόρεια Αφρική και τον  Καύκασο. Η νεο-οθωμανική εξωτερική πολιτική ενθαρρύνει την αυξημένη εμπλοκή και επιρροή της Τουρκίας σ' αυτές τις περιοχές.
Η Τουρκία χρησιμοποιεί ήπιες πολιτικές για να επιτύχει αυτούς τους στόχους. Αυτή η εξωτερική πολιτική συνέβαλε στη βελτίωση των σχέσεων της Τουρκίας με τους γείτονές της, ιδίως με το Ιράκ, το Ιράν και τη Συρία πριν από την έναρξη της αντικαθεστωτικής εξέγερσης. Ωστόσο, οι σχέσεις της Τουρκίας με το Ισραήλ, παραδοσιακό σύμμαχο της, επιδεινώθηκαν, ειδικά μετά τον πόλεμο στη Γάζα την περίοδο 2008-09. και την επιδρομή του Ισραήλ στην αποστολή "Πλοίο για τη Γάζα".
Ο Αχμέτ Νταβούτογλου, Υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας από το 2009 και "αρχιτέκτονας" της νέας εξωτερικής πολιτικής, απέρριψε τον όρο «νεο-οθωμανισμός» για να περιγράψει τη πολιτική της χώρας του. «Η Τουρκική Δημοκρατία», είπε, «''είναι ένα σύγχρονο έθνος-κράτος και είναι ισότιμη με τις χώρες της περιοχής. Μπορούμε να οικοδομήσουμε τις διπλωματικές μας σχέσεις στη βάση της ισότητας με κάθε μεγάλη ή μικρή χώρα που  στο παρελθόν ήταν στην οθωμανική επικράτεια. Αυτό επιβάλλει η σύγχρονη διπλωματία.''"  Ο Νταβούτογλου, με άλλα λόγια προσπάθησε  να τονίσει ότι η Τουρκία δεν έχει καμία πρόθεση να κυριαρχήσει στους γείτονές της, και ότι οι σχέσεις που επιδιώκει είναι σχέσεις μεταξύ ισότιμων εταίρων. Αλλά παραμένει το γεγονός ότι η εξωτερική πολιτική της Τουρκίας υπό τον Νταβούτογλου επικεντρώνεται στους γείτονές της, και να είναι πιο δυναμική και γεμάτη αυτοπεποίθηση. Η έντονη αντίδραση του Ερντογάν στο Νταβός μετά από μια διαφωνία τον ισραηλινό πρόεδρο Σιμόν Πέρες είναι ένα σύμβολο της τουρκικής  αυτοπεποίθησης.
Η νέα εξωτερική πολιτική της Τουρκίας ξεκίνησε μια αντιπαράθεση, κυρίως στα δυτικά μέσα ενημέρωσης, ως προς το κατά πόσον η Τουρκία διανύει μια "μετατόπιση του άξονα". Με άλλα λόγια αν παρασύρεται μακριά από τη «Δύση» και κατευθύνεται προς τη Μέση Ανατολή και την Ασία. Τέτοιοι φόβοι εμφανίζονται συχνότερα σε δυτικά μέσα ενημέρωσης, όταν αυξάνονται οι τουρκικές εντάσεις με το  Ισραήλ. Ο πρόεδρος Αμπντουλάχ Γκιουλ επίσης απέρριψε τους ισχυρισμούς ότι η πολιτική της χώρας του έχει αλλάξει άξονα.
Τα "μηδενικά προβλήματα" με τους γείτονες και η "ήρεμη δύναμη" είναι όροι που συχνά χρησιμοποιεί η Τουρκία για να χαρακτηρίσει την εξωτερική πολιτική της. Αντίθετα, σύμφωνα με Έλληνες συγγραφείς, η Τουρκία προωθεί τον νεο- οθωμανισμό με ένα συνδυασμό οικονομικής, στρατιωτικής και γεωπολιτικής ισχύος, χρησιμοποιώντας το Ισλάμ και τη στρατηγική συμμαχία με τη Δύση, ως τους δύο πυλώνες της. Σύμφωνα με αυτή την άποψη, η Δύση χρησιμοποιεί την Τουρκία για να αντιμετωπίσει την επανεμφανιζόμενη Ρωσία. Ειδικότερα για τις σχέσεις με την Ελλάδα, χρησιμοποιούνται ως μοχλός πίεσης και οι μειονότητες.
Σε ό,τι αφορά την Ευρωπαϊκή Ένωση, ο Νταβούτογλου επανέλαβε ότι η πλήρης ένταξη εξακολουθεί να είναι στρατηγικός στόχος της Τουρκίας. Αυτό φαίνεται όμως όλο και πιο απίθανο, δεδομένης της αντίθεσης από έναν αριθμό κρατών μελών της ΕΕ. Όπως ήταν αναμενόμενο, η Τουρκία τόνισε τους νέους δεσμούς της με τον αραβικό κόσμο, το Ιράν και άλλες γειτονικές χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Ρωσίας, και πρόβαλε την ικανότητά της να καταστεί περιφερειακή δύναμη από μόνη της. Στα Βαλκάνια, η Τουρκία επιθυμεί να έχει μια σταθεροποιητική επιρροή, προστατεύοντας ιδιαίτερα τους μουσουλμανικούς πληθυσμούς της Αλβανίας και Βοσνίας. . Ως παράγοντες άλλων πολιτισμικής διείσδυσης έχουν αναφερθεί η ίδρυση τουρκικών πανεπιστημίων εκτός των συνόρων της χώρας, καθώς και η πώληση τουρκικών σήριαλ για τηλεοπτική εκπομπή τα οποία έχουν χαμηλό κόστος   αλλά δεν δίνονται δωρεάν όπως λανθασμένα αναπαράγεται.
Ο Νεο-Οθωμανισμός στην κυβέρνηση Ερντογάν
Στην ιδεολογία του "Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης" (ΑΚΡ) έχει σημαντική επίδραση ο Οθωμανικός πολιτισμός, γεγονός που έχει δημιουργήσει κάποια προβλήματα στην κοσμική και ρεπουμπλικανική όψη της σύγχρονης Τουρκίας. Το ΑΚΡ έχει χρησιμοποιήσει συνθήματα όπως Osmanlı torunu (απόγονοι των Οθωμανών) που αναφέρονται στους υποστηρικτές και στον αρχηγό του κόμματος Ερντογάν, στη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας του 2014. Μεταξύ άλλων, αυτή η ιδεολογία χρησιμεύει ως βάση στην προσπάθεια του Ερντογάν να μεταμορφώσει το υπάρχον κοινοβουλευτικό σύστημα σε ένα προεδρικό σύστημα με ισχυρές εξουσίες συγκεντρωμένες σε ένα πρόσωπο, παρόμοιο με το σύστημα της Οθωμανικής περιόδου. Για το λόγο αυτό, συχνά ο Ερντογάν κατακρίνεται ότι ενεργεί ως "σουλτάνος". Ως μέσο της νεο-οθωμανικής πολιτικής χρησιμοποιούνται και χονδροειδείς και ανακριβείς χάρτες που επεκτείνουν τα σύνορα της Τουρκίας εις βάρος γειτονικών κρατών.
Κριτική από Έλληνες συγγραφείς
Κατά ορισμένους Έλληνες συγγραφείς, ο νεο-οθωμανισμός αποτελεί ολοκλήρωση και επέκταση του ισλαμο-κεμαλισμού, στο πεδίο των εξωτερικών σχέσεων. Προωθείται από αγγλοαμερικανικά συμφέροντα με σκοπό η Τουρκία να αποτελέσει αντίβαρο της ανερχόμενης Ρωσίας. Στη στρατηγική της περιλαμβάνεται η κονιορτοποίηση των βαλκανικών, ειδικά των ορθόδοξων πληθυσμών, και η «ενοποίησή» τους κάτω από μια νεο-οθωμανική Τουρκία, υπό την υψηλή εποπτεία των Η.Π.Α. Κατά τους ίδιους, ο νεο-οθωμανισμός συνιστά μια εσωτερική παράμετρο της πολιτικής και κοινωνικής ζωής της Ελλάδας, καθώς έχουν δημιουργηθεί ομάδες συμφερόντων που τον προωθούν. Αυτές οι ομάδες συμφερόντων θεωρείται ότι έχουν ως πυρήνα τους την διεθνοποιημένη και παρασιτική αστική τάξη της Ελλάδας, αλλά επεκτείνονται και σε πολλούς άλλους κύκλους, ιδιαίτερα τους διανοουμένους, τους πολιτικούς, την εκπαίδευση και τα ΜΜΕ. Ο νεο-οθωμανισμός του Ερντογάν πιστεύεται ότι έχει δύο κίνητρα: Την αποδόμηση και απαξίωση του κεμαλισμού και τους κινδύνους που έχει η πιθανή αλλαγή των συνόρων στη Μέση Ανατολή. Εκτιμάται ότι το όραμα του Ερντογάν για τη δημιουργία μιας "μεταμοντέρνας Οθωμανίας" με σουνιτικές αδελφότητες επικεφαλής των γειτονικών κρατών, φέρνει στο εσωτερικό της Τουρκίας τη βία της Μέσης Ανατολής.
Προτείνονται οι πηγές
Κατηγορία:Πολιτικές θεωρίες Κατηγορία:Διεθνείς σχέσεις της Τουρκίας Κατηγορία:Πολιτικά κινήματα στην Τουρκία Κατηγορία:Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν
UTC+05:00
μικρογραφία|300x300εσ|UTC+05 2010: Μπλε (Δεκέμβριος), Πορτοκαλί (Ιούνιος), το Κίτρινο (όλο το χρόνο), ανοικτό Μπλε - Θαλάσσιες περιοχές
Το UTC+05:00 είναι το αναγνωριστικό για την ζώνη ώρας UTC+05:00. Αυτή η ζώνη ώρας χρησιμοποιείται σε:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μετατοπίσεις UTC
Διπύθμενα
Διπύθμενα (double bottoms) χαρακτηρίζονται τα στεγανά διαμερίσματα στα οποία έχει κατανεμηθεί ο μεταξύ του εξωτερικού και εσωτερικού πυθμένα χώρος του πλοίου. Η δημιουργία των διπυθμένων επιτυγχάνεται με την διαίρεση του χώρου αυτών δια της κεντρικής και των πλευρικών «σταθμίδων» κατά τον διαμήκη άξονα του σκάφους και των υδατοστεγών εδρών των νομέων κατά τον εγκάρσιο άξονα. Η επιθεώρηση της συντήρησης τους, ο σφυροκοπανισμός για τυχόν οξειδώσεις καθώς και ο χρωματισμός τους με μίνιο γίνεται από άνδρες που εισέρχονται έρποντας, στους χαμηλούς και ασφυκτικούς αυτούς χώρους, μέσω των ανθρωποθυρίδων οι οποίες και θα πρέπει μετά από τις σχετικές εργασίες να κλείνονται με αυστηρή επιμέλεια για τη διατήρηση απόλυτης στεγανότητας. Αυτό θα πρέπει να επαναλαμβάνεται έστω και αν διακοπεί η όποια εργασία στο χώρο αυτό, ιδιαίτερα όταν το πλοίο βρίσκεται στη θάλασσα και όχι σε δεξαμενή. Δυστυχώς πολλά ναυάγια έχουν σημειωθεί από ολιγωρία λήψης αυτών των στοιχειωδών μέτρων ασφαλείας.
Στα μεγάλα πολεμικά πλοία τα διπύθμενα εκτείνονται και πλευρικά, κατ΄ αμφότερες τις πλευρές του σκάφους που μπορεί να φθάνουν μέχρι του θωρηκτού καταστρώματος, αντίθετα στα εμπορικά πλοία τα διπύθμενα περιορίζονται μόνο στο κατώτερο πυθμένα του σκάφους ενώ σε μικρότερα σκάφη ακόμη και στα παλιά αντιτορπιλικά και σε μικρά περιπολικά σκάφη εκλείπουν τελείως. Εξαίρεση αποτέλεσε το παλιό Υπερωκεάνειο RMS Queen Mary που όλες οι δεξαμενές του (καυσίμων, νερού, λιπαντικών κ.λπ.) ήταν πλευρικές, υπό μορφή διπυθμένων, δίνοντας έτσι την ναυπηγική εντύπωση δύο πλοίων το ένα μέσα στο άλλο.
Κατηγορία:Πλοίο
Χάριτες
Στην ελληνική μυθολογία, οι Χάριτες ήταν οι θεές της γοητείας, της ομορφιάς, της φύσης, της ανθρώπινης δημιουργικότητας και της γονιμότητας. Ως Χάριτες αναφέρονται η Αγλαΐα η νεότερη, η Ευφροσύνη και η Θάλεια, αλλά ορισμένες φορές αναφέρονται και άλλες, όπως οι Αυξώ, η Χάρις, η Ηγεμόνη, η Φαένα και η Πασιθέα.
Ήταν οι κόρες του Δία και της Ευρυνόμης, συνήθως, αν και κατ' άλλους ήταν κόρες του Διονύσου και της Αφροδίτης ή του Ήλιου και της Ναϊάδας Αίγλης. Ο Όμηρος ισχυρίζεται πως ήταν μέρος της ακολουθίας της Αφροδίτης. Το αντίστοιχό τους στη ρωμαϊκή μυθολογία ήταν οι Gratiae.
Αγαπούσαν πολύ την ομορφιά και έδωσαν στους ανθρώπους τα ταλέντα για τέχνη, στενά συνδεδεμένες με τις Μούσες. Οι Χάριτες συνδέονταν και με τον κάτω κόσμο και τα Ελευσίνια Μυστήρια. Ο ποταμός Κηφισός κοντά στους Δελφούς ήταν ιερός γι αυτές.
Διαφορές ανά περιοχή
Ο Παυσανίας διακόπτει την Περιγραφή του της Ελλάδας ( βιβλίο9.xxxv.1-7 ) για να επεκταθεί στις διάφορες θεωρήσεις των Χαρίτων που έλαβαν σε διάφορα μέρη στην ηπειρωτική Ελλάδα και την Ιωνία:
Οι Χάριτες στην τέχνη
Για την απεικόνιση των Χαρίτων, ο Παυσανίας έγραψε:
Οι Χάριτες απεικονίζονται στους μεταγενέστερους χρόνους από διάσημους ζωγράφους, όπως οι Λούκας Κράναχ, Ρούμπενς, Enrico Tarenghi και γλύπτες, όπως ο Αντόνιο Κανόβα και o Bertel Thorvaldsen.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Θεότητες της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Παιδιά του Δία
Καρλόττα των Βουρβόνων
Η Καρλόττα, γαλλ. Charlotte de Bourbon (1546/47 - 5 Μαΐου 1582) ήταν η τέταρτη κόρη του Λουδοβίκου του Μοντπεσιέ και της Ζακλίν του Λονουί. Με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα της Οράγγης.
Βιογραφία
Η μητέρα της, Ζακλίν, ήταν πιστή στον Καλβινισμό τον οποίο και δίδασκε κρυφά στα παιδιά της. Ο πατέρας της έστειλε τις κόρες του σε μοναστήρια για να τις αποκόψει από την επιρροή της μητέρας τους. Η δεκατριάχρονη Καρλόττα ικέτεψε να μείνει με τη μητέρα της, που πέθανε τον καιρό που βρισκόταν στο μοναστήρι. Ο πατέρας της την πρόοριζε για μοναστική ζωή. Όταν επισημοποιήθηκε ως μοναχή στην ηλικία των δεκατριών, έφτιαξε επίσημη γραπτή διαμαρτυρία.
Άλλες πηγές λένε ότι σκοπός του Λουδοβίκου ήταν να αποφύγει τις προίκες. Το σχέδιο ήταν η Καρλόττα να διαδεχθεί τη θεία της ως ηγουμένη μετά τον θάνατό της, κάτι που πραγματοποιήθηκε ενάντια στη θέλησή της. Ως ηγουμένη, κατηχήθηκε κρυφά στον Καλβινισμό από έναν ιερέα Η νεαρή Καρλόττα συγκλόνισε την οικογένειά της και το βασίλειο εγκαταλείποντας το μοναστήρι το 1572, επισημοποιώντας τον προσηλυτισμό της στον Καλβινισμό, ενώ, με συμβουλή της Ιωάννας της Ναβάρρας, δραπέτευσε στο Παλατινάτο.
Γάμος
Στις 24 Ιουνίου του 1574 η Καρλόττα παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Α΄ των Νάσσαου πρίγκιπα της Οράγγης και είχε τέκνα:
Ο γάμος τους ήταν πολύ ευτυχισμένος, καθώς λέγεται ότι ήταν ο μόνος γάμος του Γουλιέλμου από έρωτα, και μάλιστα αύξησε τη δημοτικότητά του στο βασίλειο.
Η Καρλόττα πέθανε το 1582 από υπερκόπωση, ενώ περιέθαλψε τον Γουλιέλμο, που είχε επιβιώσει από απόπειρα δολοφονίας. Αν και ο Γουλιέλμος θεωρούταν στωικός, υπήρχε ο φόβος ότι θα πέθαινε αν μάθαινε για τον θάνατό της. Μετά τον θάνατό της, παντρεύτηκε τη Λουίζ ντε Κολινί, με την οποία απέκτησε έναν γιο.
Ο αδερφός του Γουλιέλμου Ιωάννης ΣΤ΄ του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ, που αρχικά είχε εναντιωθεί στον γάμο της Καρλόττας με τον Γουλιέλμο, τίμησε τη μνήμη της Καρλόττας ως "γνωστή για την αρετή της, την πίστη της, την μεγάλη ευφυία της, όσο υπέροχη όσο ο Γουλιέλμος επιθυμούσε.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Οράγγης
Πρώτοι αριθμοί (αποσαφήνιση)
Οι πρώτοι αριθμοί αναφέρονται:
Εξαποστειλάριο
Με το όνομα εξαποστειλάριο, εκ του ρήματος εξαποστέλλω, χαρακτηρίζεται ειδικό τροπάριο της Χριστιανικής υμνολογίας που αναφέρεται στο διασκορπισμό των Αποστόλων, προκειμένου να μεταφέρουν το Ευαγγελικό μήνυμα και να γνωστοποιήσουν τη διδασκαλία του Ιησού Χριστού στον κόσμο.
Τα εξαποστειλάρια είναι ένδεκα τον αριθμό, όσοι και οι Απόστολοι που είδαν τον Ιησού Χριστό μετά την Ανάσταση. Στον Όρθρο, μετά τον Κανόνα (την θ΄ ωδή του) και την Θ΄ Καταβασία, ψάλλονται τα εξαποστειλάρια και έπονται οι Αίνοι με την στιχολογία τους και τα στιχηρά. Τα εξαποστειλάρια αποτελούν κατά κάποιο τρόπο το προοίμιο των στιχηρών που θα ακολουθήσουν. Δημιουργός και των ένδεκα αυτών τροπαρίων φέρεται ο Ρωμαίος Αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Ζ΄ ο Πορφυρογέννητος.
Τα εωθινά δοξαστικά (των Κυριακών) που έπονται τού εωθινού Ευαγγελίου τού Όρθρου είναι έργα τού πατέρα του Λέοντος ΣΤ΄ τού Σοφού.
Τα εξαποστειλάρια ακολουθούν τη ρυθμοτονική στιχουργία και έχουν συντεθεί σε τονικούς 15σύλλαβους στίχους. Κατατάσσονται σε τρεις ομάδες:
Τα Εξαποστειλάρια ψέλνονται στην Εκκλησία κάθε μέρα και εντάσσονται στην ακολουθία του Όρθρου! Κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, συναντούμε σε αυτά την λέξη "φως" και γιαυτό ονομάστηκαν «Φωταγωγικά». Υπάρχει ένα για κάθε Ήχο, π.χ. αυτό τού Γ΄ Ήχου αρχίζει με τη φράση "Εξαπόστειλον το φως σου...".
Κατηγορία:Εκκλησιαστική υμνολογία Κατηγορία:Λειτουργική
Ιωάννης Β΄ Κομνηνός
Ο Ιωάννης Β΄ Κομνηνός ή Ιωάννης ο Καλός ή Καλοϊωάννης (13 Σεπτεμβρίου 1087 - 8 Απριλίου 1143) ήταν Αυτοκράτορας του Βυζαντίου (1118 - 1143) από τη Δυναστεία των Κομνηνών. Ήταν το τρίτο παιδί και ο πρώτος γιος (και διάδοχος) του Αλέξιου Α΄ Κομνηνού και της συζύγου του Ειρήνης Δούκαινας. Ήταν ο δεύτερος και κορυφαίος Αυτοκράτορας από τη Δυναστεία των Κομνηνών. Στάθηκε αρκετά ευσεβής και αφοσιωμένος Αυτοκράτορας· ο βασικός του στόχος ήταν να αποκαταστήσει τη ζημιά, που είχε προκαλέσει πριν από μισό αιώνα στην Αυτοκρατορία η ήττα στη Μάχη του Μαντζικέρτ. Τα 25 χρόνια που κυβέρνησε έκανε συμμαχίες με τη Γερμανία για να ασφαλίσει τα δυτικά σύνορα, ενώ στα Βαλκάνια ηττήθηκαν οι Πετσενέγοι, οι Ούγγροι και οι Σέρβοι. Ο ίδιος ηγήθηκε σε πολλές εκστρατείες εναντίον των Σελτζούκων στη Μικρά Ασία.
Με τις εκστρατείες του αποκατέστησε σε μεγάλο βαθμό την εξουσία των Βυζαντινών στην Ανατολή: στα νοτιοανατολικά είχε επεκταθεί από τη Μαγνησία του Μαιάνδρου μέχρι την Κιλικία και την Ταρσό. Στις προσπάθειες του να αποκαταστήσει την αυτοκρατορική εξουσία έκανε εκστρατείες σαν αρχηγός στις ενωμένες δυνάμεις των Βυζαντινών και των Σταυροφόρων· απέτυχε ωστόσο, επειδή οι υπόλοιποι Σταυροφόροι ήταν απρόθυμοι να πολεμήσουν. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του η Αυτοκρατορία ανέκαμψε δημογραφικά με πληθυσμό 10 εκατομμύρια ανθρώπους.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο Λατίνος ιστορικός Γουλιέλμος της Τύρου περιγράφει τον Ιωάννη Β΄ αρκετά κοντό και άσχημο, με μαλλιά και επιδερμίδα σκούρα σε τέτοιο βαθμό, που ονομάστηκε "Μελανός". Πήρε το προσωνύμιο "Ιωάννης ο Καλός" ή "Καλογιάννης", σύμφωνα με τις μαρτυρίες των ιστορικών, χάρη στον χαρακτήρα του. . Ο ιστορικός Μπίρκενμαγιερ τον αποκαλεί "ο κορυφαίος Κομνηνός". Αντιμετώπισε με επιείκεια την αδελφή του και τη μητέρα του, που εξακολουθούσαν να συνωμοτούν εναντίον του και μετά την ανάρρησή του στον θρόνο· αυτές προτιμούσαν τον σύζυγο της αδελφής του, καίσαρα Νικηφόρο Βρυέννιο. Οι γονείς του ήταν αρκετά ευσεβείς, αλλά ο ίδιος τους ξεπέρασε. Το φαγητό του ήταν αρκετά λιτό και δίδασκε στους αυλικούς του να αποφεύγουν τις πολυτέλειες. Είχε ωστόσο μία υψηλή ιδέα σχετικά με τον ρόλο του σαν Αυτοκράτορα, κάτι που φάνηκε από τις μεγαλοπρεπείς τελετές. Ο Ιωάννης Β΄ έμεινε γνωστός, εκτός από την ευσέβεια, και για τη δικαιοσύνη του. Την περίοδο της βασιλείας του δεν καταδικάστηκε κανένας σε θάνατο, ούτε ακρωτηριάστηκε.
Ακολουθώντας την παράδοση της οικογένειάς του, η οποία προερχόταν από τους κόλπους της στρατιωτικής αριστοκρατίας, ο Ιωάννης Β΄ ήταν πάνω απ' όλα στρατηγός. Ο μεγάλος θείος του Ισαάκιος Α΄ Κομνηνός, ο πατέρας του Αλέξιος Α΄ και αργότερα ο γιος του Μανουήλ Α΄, αποδείχθηκαν ικανότατοι στρατιωτικοί. Η βασιλεία τού πατέρα του συνέπεσε με μία φάση, που η Αυτοκρατορία βρισκόταν σε φάση αναστροφής από την παρακμή και άμυνας, ενώ κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Ιωάννη Β΄ η Αυτοκρατορία ακολουθεί επιθετική πολιτική. Το όραμά του ήταν να απελευθερώσει όλα τα εδάφη που ανήκαν στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και τώρα ευρίσκοντο στα χέρια των μουσουλμάνων ή των Φράγκων Σταυροφόρων, αναστηλώνοντας το γόητρο της Ρωμανίας. Για τους συγχρόνους του η ζωή του ήταν μια αδιάκοπη εκστρατεία: τον περισσότερο χρόνο τον πέρασε, όπως ο ίδιος ομολογεί, στα στρατόπεδα. Δεν δίσταζε να παίρνει μαζί του και τους γιους του, αφού είχαν πλέον ενηλικιωθεί. Γενικά ήταν το πρότυπο του αυτοκράτορα-στρατιωτικού, καθώς ήταν τολμηρός, γενναίος και ριψοκίνδυνος. Εθεωρείτο από τους υπηκόους του ως η "κορωνίς του γένους των Κομνηνών" και ως άλλος Μάρκος Αυρήλιος στην Κωνσταντινούπολη. Ωστόσο οι πηγές που αναφέρουν αυτά τα χαρίσματα, όπως ο Ιωάννης Κίνναμος, ο Νικήτας Χωνιάτης και ο ποιητής της Αυλής των Κομνηνών Θεόδωρος Πρόδρομος, στερούνται αντικειμενικότητας σε πολλά σημεία, γι' αυτό και κρίνονται με επιφύλαξη από τους νεώτερους ιστορικούς.
Παρέμεινε δημοφιλής μεταξύ των υπηκόων του, όχι μόνο διότι μοίραζε δώρα στον λαό, αλλά και για την ειλικρινή αφοσίωσή του στις αρχές και την πίστη της Ορθοδοξίας. Παρέμεινε πιστός και αφοσιωμένος σύζυγος, παρόλο που η Ουγγαρέζα σύζυγός του Ειρήνη της Ουγγαρίας ασκούσε μικρή επιρροή επάνω του. Ήταν δίκαιος και ελεήμων, σπάνια προσόντα για έναν άνθρωπο που ασκεί απόλυτη εξουσία· διήγαγε λιτό και αυστηρό βίο, ενώ αναδείχθηκε σε ικανότατο και αποτελεσματικό κυβερνήτη.
Το ζήτημα της διαδοχής
250x417px|right|ο Ιωάννης Β΄ με τον συναυτοκράτορα γιο του Αλέξιο.
Ο Ιωάννης Β΄ διαδέχθηκε τον πατέρα του (1118), αλλά ήδη είχε οριστεί από τον Αλέξιο Α΄ συναυτοκράτορας. Ο νεαρός Ιωάννης απολάμβανε την απεριόριστη αγάπη του πατέρα του, αλλά η μητέρα του Ειρήνη Δούκαινα και η αδελφή του Άννα Κομνηνή τον περιφρονούσαν και τον κακολογούσαν, ελπίζοντας να τον δουν να απομακρύνεται από τη διαδοχή, για χάρη του συζύγου της Άννας, του καίσαρα Νικηφόρου Βρυέννιου. Ωστόσο ο Ιωάννης απολάμβανε της εμπιστοσύνης του πατέρα του· στέφθηκε συναυτοκράτορας (1 Σεπτεμβρίου 1092) και τίποτε δεν αποδεικνύει, ότι αυτή η επιλογή αμφισβητήθηκε ποτέ από τον Αλέξιο Α΄. Είναι απίθανο ότι θα προωθούσε στο θρόνο τον Νικηφόρο, του οποίου τον πατέρα (ή παππού) είχε συλλάβει και τυφλώσει, όταν στασίασε σε βάρος της δικής του δυναστείας· αντιθέτως το 1111 ο Αλέξιος Α΄ ζήτησε από τον πατριάρχη Νικόλαο τον Γραμματικό να ευλογήσει τον Ιωάννη.
Η έχθρα της Άννας Κομνηνής για τον αδελφό της Ιωάννη Β΄ κρατούσε από παλιά. Εξηγείται από το γεγονός, ότι αυτή στην ηλικία των πέντε ετών αρραβωνιάστηκε με τον Κωνσταντίνο Δούκα, γιο του Μιχαήλ Ζ΄, γεγονός το οποίο θεωρητικά της εξασφάλιζε την άνοδο στον θρόνο ως αυτοκράτειρας. Ο Αλέξιος Α΄, προσπαθώντας να συνδεθεί με τις μεγάλες αριστοκρατικές οικογένειες με κοινά συμφέροντα, μνήστευσε την κόρη του με τον Κωνσταντίνο Δούκα, δίνοντάς του το σημαντικότατο αξίωμα του Καίσαρα και κάνοντάς τον κοινωνό κατά κάποιον τρόπο της αυτοκρατορικής εξουσίας (συναυτοκράτορα), όσο δεν είχε ακόμη γιο. Ωστόσο ο Κωνσταντίνος απεβίωσε νέος και εκείνη στη συνέχεια παντρεύτηκε με τον Νικηφόρο Βρυέννιο, γιο (ή εγγονό) του Νικηφόρου Βρυέννιου. Ο τελευταίος είχε επαναστατήσει μεταξύ των ετών 1077-1079 προσπαθώντας να ανέβει στο θρόνο, αλλά νικήθηκε από τον τότε στρατηγό Αλέξιο (Α΄) Κομνηνό και τυφλώθηκε κατά διαταγή του Αυτοκράτορα Νικηφόρου Γ΄ Βοτανειάτη.
Σύμφωνα με τη λεπτομερή περιγραφή του Νικήτα Χωνιάτη, κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού του 1118, ο Αλέξιος Α΄ ένιωσε το τέλος του να είναι πλέον κοντά. Ήταν ασθενής από πολλά χρόνια, καθώς υπέφερε από ποδάγρα και πιθανώς από μία καρδιακή προσβολή, που είχε υποστεί το 1112. Ο ρόλος της Ειρήνης Δούκαινας, της μητέρας του Ιωάννη και της Άννας, είχε αυξηθεί, όπως και αυτός του Νικηφόρου Βρυέννιου. Κατά τη διάρκεια της εκστρατείας του Αλέξιου Α΄ εναντίον των Τούρκων το 1115-1116 ο Νικηφόρος είχε λειτουργήσει ως αντικαταστάτης του Αυτοκράτορα στην Κωνσταντινούπολη. Δυο αντίπαλες φατρίες ξεκίνησαν τις δολοπλοκίες γύρω από τη διαδοχή. Ο Ιωάννης Β΄ είχε την υποστήριξη του αδελφού του Ισαάκιου, ο οποίος εναντιωνόταν στη φατρία των γυναικών μέσα στην αυτοκρατορική οικογένεια, της οποίας φατρίας ηγείτο η Ειρήνη και η Άννα.
Στέψη
thumb|right|250px|Ο Ιωάννης Β΄ Κομνηνός με την επίσημη αυτοκρατορική ενδυμασία σε μαρμάρινο γλυπτό, αρχές 12ου αιώνα.
Κατά τη διάρκεια της ασθένειας του Αλέξιου Α΄, επειδή ο Αυτοκράτορας υπέφερε από στηθάγχη, η Ειρήνη και η Άννα τον μετάφεραν στα Μάγγανα και περιφρουρώντας τον στενά, προσπαθούσαν να τον πείσουν να αποκληρώσει από τη διαδοχή τον Ιωάννη. Αλλά ο Αλέξιος Α΄ επιθυμούσε να τον διαδεχθεί ο Ιωάννης και απάντησε, σύμφωνα με τη μαρτυρία του Νικήτα Χωνιάτη, ότι κανένας Αυτοκράτορας, ο οποίος είχε ικανό γιο να τον διαδεχθεί, δεν θα τον αποκλήρωνε για χάρη του γαμπρού του. Ο Αλέξιος Α΄ βρισκόταν ετοιμοθάνατος στη "μονή των Μαγγάνων" (15 Αυγούστου 1118), όταν ο Ιωάννης και ο μικρότερος αδελφός του σεβαστοκράτωρ Ισαάκιος Κομνηνός μπήκαν στο μοναστήρι και πήραν το αυτοκρατορικό δαχτυλίδι, τον "σφραγιστήρα δακτύλιον" από τα χέρια του πατέρα τους.