cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πιερ Λαβάλ
Πολιτική σταδιοδρομία
Το 1935 συνεργάζεται με τον τότε Βρετανό Υπουργό Εξωτερικών Σερ Σάμιουελ Χόαρ (Samuel Hoare) για την επίλυση του θέματος που είχε ανακύψει από την εισβολή της Ιταλίας του Μουσολίνι στην Αιθιοπία. Το θέμα διευθετείται εις βάρος της Αιθιοπίας και το μυστικό Σύμφωνο που είχαν συνυπογράψει Λαβάλ και Χόαρ με τους Ιταλούς δημοσιεύεται στον Τύπο τον Δεκέμβριο του 1935. Οι Χόαρ και Λαβάλ εξαναγκάζονται σε παραίτηση.
Ο Λαβάλ επιστρέφει στις επαγγελματικές του ενασχολήσεις, δημιουργώντας μεγάλες επιχειρήσεις: Εκδίδει σημαντικές εφημερίδες, διαθέτει ραδιοφωνικούς σταθμούς και ασχολείται με εκδόσεις. Οι επιχειρήσεις αυτές θα του φανούν πολύ χρήσιμες στο εγγύς μέλλον:
Κυβέρνηση του Βισύ
Μετά τη Γερμανική εισβολή και κατάληψη της Γαλλίας, όλα τα έντυπα του Λαβάλ υποστηρίζουν παντοιοτρόπως την Κυβέρνηση του Βισύ και τον ηγέτη της Στρατάρχη Φιλίπ Πεταίν (Philippe Pétain). Χρησιμοποιεί, επίσης, την επιρροή του στο Γαλλικό Κοινοβούλιο για να δοθούν στον Πεταίν σχεδόν δικτατορικές αρμοδιότητες. Στις 12 Ιουλίου 1940 ο Λαβάλ αναλαμβάνει επίσημα πρωθυπουργικά καθήκοντα και θεωρείται ο διάδοχος του γηραιού Πεταίν (ο Στρατάρχης ήταν, τότε, περίπου 80 ετών). Κατά τη διάρκεια εκτέλεσης των καθηκόντων του, ο Λαβάλ γνωρίζει τον Όττο Άμπετζ (Otto Abetz), ένα Γερμανό, ο οποίος έχει ανεπίσημα αποσταλεί για τη σύσφιξη των γαλλογερμανικών σχέσεων, επειδή έχει Γαλλίδα σύζυγο. Ο ένας εντυπωσιάζει τον άλλο, ο Άμπετζ αναχωρεί για το Βερολίνο, όπου, χρησιμοποιώντας το όνομα και το κύρος του Λαβάλ, καταφέρνει να του δοθεί ο τίτλος του Γερμανού Πρέσβη στη Γαλλία. Με τη μεσολάβησή του ο Λαβάλ συναντά, στις 22 Οκτωβρίου 1940, τον Χίτλερ και δηλώνει ότι «έμεινε καταγοητευμένος». Μεσολαβεί ώστε ο Χίτλερ να συναντήσει τον Πεταίν και όταν, στα τέλη Οκτωβρίου, ο Λαβάλ συναντά τον Χέρμαν Γκέρινγκ, του προτείνει στρατιωτική συμμαχία Γαλλίας - Γερμανίας εναντίον των Βρετανών. Πετυχαίνει, επίσης, να εκδιώξει από την Κυβέρνηση μέλη, για τα οποία έχει ισχυρές αμφιβολίες ως προς την αφοσίωσή τους προς τους Ναζί, όπως ο Μαξίμ Βεϋγκάν (Maxim Weygand), ο οποίος του λέγει: «κ. Λαβάλ, έχετε εναντίον σας το 95% των Γάλλων». Ο Λαβάλ απαντά «πείτε καλύτερα το 98%! Παρά τη θέλησή τους, όμως, θα δημιουργήσω την ευτυχία τους».
Πιστεύοντας ότι η Γκεστάπο, παρά το ότι ο Λαβάλ έχει επιτρέψει τη δράση της σε ολόκληρη τη Γαλλία, είναι αναποτελεσματική ως προς την εύρεση και συντριβή των Μακί (Maquis), τον Ιανουάριο ιδρύει την "Milice", μετεξέλιξη της "Service d' Ordre Legionnaire", παραστρατιωτικής οργάνωσης που είχε ιδρύσει το 1941 ο ακροδεξιός Ζοζέφ Νταρνάν (Joseph Darnand). Με την υποστήριξή του Λαβάλ, η Milice φθάνει να έχει στις τάξεις της 35.000 άτομα και δράση ανάλογη με αυτήν της Γκεστάπο.
Άδοξο τέλος
Στις 6 Ιουνίου 1944 πραγματοποιείται η απόβαση των Συμμάχων στη Νορμανδία. Η Κυβέρνηση του Βισύ καταφεύγει αρχικά στο Μπελφόρ (Belfort) και από εκεί, τον Αύγουστο, στο Ζίνγκμαρίνγκεν (Singmaringen). Με την κατάρρευση της Γερμανίας, ο Λαβάλ κατορθώνει να φθάσει στην Ισπανία, όπου, όμως, το καθεστώς Φράνκο τον συλλαμβάνει και τον εκδίδει στη Γαλλία του Στρατηγού Ντε Γκωλ (Charles De Gaulle) στις 30 Ιουλίου του 1945. Εκεί δικάζεται με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας. Το δικαστήριο τον κρίνει ένοχο και τον καταδικάζει σε θάνατο (9 Οκτωβρίου 1945), παρά τη σθεναρή υπεράσπιση που ο ίδιος παρέσχε στον εαυτό του. Ο Λαβάλ αποπειράται, όπως η ηγεσία που επί σειρά ετών υποστήριζε, να αυτοκτονήσει με μια κάψουλα υδροκυανίου. Δυστυχώς γι' αυτόν, το υδροκυάνιο έχει χάσει, από την πολυκαιρία, την ισχύ του κι έτσι παθαίνει μόνο σοβαρή - αλλά όχι θανατηφόρο - δηλητηρίαση. Η κατάστασή του δεν τον διασώζει: Η ποινή εκτελείται, με τον Λαβάλ ημιαναίσθητο και εμέσσοντα, με τυφεκισμό από απόσπασμα στο προαύλιο των φυλακών Φρεν (Fresnes) στις 15 Οκτωβρίου 1945.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι επιχειρηματίες Κατηγορία:Γάλλοι του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Δήμαρχοι γαλλικών πόλεων Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Γαλλίας
Συμβουλευτική Ποιμαντική
κέντρο|μικρογραφία|718x718εσ Η Συμβουλευτική Ποιμαντική είναι κλάδος της Ποιμαντικής Θεολογίας, η οποία έχει ως αντικείμενο την πνευματική και συμβουλευτική καθοδήγηση του ανθρώπου που ανήκει στην Εκκλησία, τα προσόντα του συμβούλου, τις προϋποθέσεις και τις αρχές πάνω στις οποίες δομείται η σχέση ανάμεσα στον σύμβουλο και τον συμβουλόμενο, μέσα από ένα Χριστοκεντρικό πρίσμα με εσχατολογική διάσταση, δηλαδή την σωτηρία του ανθρώπου. Κεντρικό χαρακτηριστικό που την διαφοροποιεί από τους υπόλοιπους κλάδους της Συμβουλευτικής σε διεθνές επίπεδο, είναι ότι εφαρμόζεται κυρίως από τον κλήρο σε ενορίες ή σε μέρη - χώρους που σχετίζονται με την εκκλησία.
Η κυκλοφορία βιβλίων Συμβουλευτικής και Συμβουλευτικής Ψυχολογίας δεν είναι άγνωστη και απρόσιτη στο κοινό. Αρκετοί κλάδοι όπως η Αναπτυξιακή, η Παιδαγωγική Ψυχολογία, αφενός είναι χρήσιμοι για τους θεολόγους, αφετέρου παρουσιάζουν δυσκολίες στην επαφή τους με σπουδές θεολογικής κατεύθυνσης. Η Συμβουλευτική Ψυχολογία, ως εφαρμοσμένος κλάδος της Ψυχολογίας, έχει σχέση με την κατάρτιση και εκπαίδευση ατόμων, οι οποίοι θα είναι σε θέση να υποστηρίξουν ψυχολογικά, άτομα που έρχονται αντιμέτωπα με προβληματικές καταστάσεις «μή κλινικής μορφής και έντασης».
Τομείς Πρακτικής Εφαρμογής
Δύο από τους κυριότερους τομείς στους οποίους, έχει εφαρμοστεί η Συμβουλευτική Ποιμαντική, είναι ο τομέας των κατηχητικών συναντήσεων και κατά την τέλεση του ιερού μυστήριου της εξομολογήσεως, ανοίγοντας με αυτό τον τρόπο το ηλικιακό εύρος των ατόμων στους οποίους απευθύνονται. Επίσης, μέσα από τις φοιτητικές συνάξεις και τις ομάδες ενηλίκων, μπορεί να βοηθηθούν αρκετά άτομα και να λάβουν την απαραίτητη υποστήριξη σε θέματα και προβλήματα που τους απασχολούν. Αυτές οι ομάδες αποτελούν μία καλή ευκαιρία για ανάπτυξη διαλόγου και εποικοδομητικής συζήτησης με τους νέους και την αντιμετώπιση κοινωνικών φαινομένων που αφορούν τις σχέσεις των ενηλίκων, των γονέων, των συζύγων, της οικογένειας και του κόσμου με την εκκλησία.
Συμβουλευτική Ψυχολογία και Άνθρωπος
μικρογραφία|341x341px|Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος Είναι γεγονός, ότι μπορεί να αντιμετωπιστούν αποτελεσματικά προβληματικές ψυχικές καταστάσεις, χωρίς όμως την συνδρομή κάποιας ειδικής ψυχιατρικής υπηρεσίας, όπως για παράδειγμα αγχώδεις ή συναισθηματικού τύπου διαταραχές και μάλιστα εφόσον αυτές προβλεφθούν σε αρχικό στάδιο, φροντιστούν και θεραπευτούν κατάλληλα. Πολύ κοντά σε αυτό είναι προβληματικές οι οποίες δεν αποτελούν στοιχεία προειδοποίησης που αφορά στην διάγνωση μίας διαταραχής της ψυχής. Δηλαδή, συμπεριφορές και καταστάσεις αντίδρασης, όταν ένα άτομο έρχεται αντιμέτωπο, λόγου χάρη με μία απώλεια ή μία απαξίωση. Αυτές είναι δυνατό να αντιμετωπιστούν αποτελεσματικά χωρίς ιατρική παρέμβαση. Κύριο υποστηρικτικό ρόλο λαμβάνουν, άνθρωποι ή ομάδες ανθρώπων οι οποίοι έχουν θεωρητικό και πρακτικό υπόβαθρο αφενός και αφετέρου έχουν αναπτύξει στρατηγικές και δεξιότητες την αντιμετώπιση αυτών των δυσκολιών και την ενίσχυση της ψυχικής ανθεκτικότητας των ατόμων στους οποίους απευθύνονται.
Όταν γίνεται αναφορά για διαταραχή της ψυχικής υγείας ενός ατόμου, αυτό ταυτόχρονα δεν μεταφράζεται ως προσβολή του ιδίου από κάποια συγκεκριμένη ψυχική ασθένεια. Σύμφωνα με τον άγιο Ιωάννη Χρυσόστομο, οι θλίψεις που έρχονται στην ζωή δεν είναι σε θέση να οδηγήσουν τον άνθρωπο σε μη αναστρέψιμες καταστάσεις, εφόσον αυτός μπορεί και είναι σε θέση να τις διαχειριστεί με ορθόδοξο τρόπο. Αυτός που πάσχει και υποφέρει ψυχικά, ακόμη και εάν βρίσκεται σε πλήρη αδυναμία να επανέλθει, ή εάν βρίσκεται στην τραγικότερη «μορφή ψυχικής ασθένειας» , συνεχώς επιζητεί να υπερβεί τον ίδιο του τον εαυτό και να λυτρωθεί από την αρνητική κατάσταση του. Αυτό συμβαίνει διότι ο άνθρωπος είναι αδύνατον να βρίσκεται για πάντα σε κατάσταση θλίψης.
Αρετές του Σύμβουλου - Ποιμένα
Η Συμβουλευτική Ψυχολογία, αποτελώντας εφαρμοσμένο κλάδο της Ψυχολογίας, εκπαιδεύει άτομα, ούτως ώστε αυτά να είναι ικανά και σε θέση να βοηθήσουν άλλους ανθρώπους είτε ατομικά είτε ομαδικά, το οποία βρίσκονται αντιμέτωπα με προβληματικές καταστάσεις είτε στο επαγγελματικό, οικογενειακό, κοινωνικό περιβάλλον είτε σε προσωπικό επίπεδο, οι οποίες δεν χρήζουν κλινικής θεραπείας. Στην προσέγγιση ενός ατόμου, ο ψυχολόγος που ασκεί την συμβουλευτική, στηρίζεται στις έρευνες, έχοντας ως στόχο, την όσο το δυνατόν πιο ολοκληρωμένη κατανόηση του εκάστοτε προβλήματος που αντιμετωπίζει ο άνθρωπος που ζητάει την βοήθεια της Συμβουλευτικής αφενός και αφετέρου την αυτο-βοήθεια ώστε να είναι σε θέση να προβάλει τους πιο κατάλληλους τρόπους επίλυσης του ζητήματος, ώστε το ίδιο το άτομο να βελτιώσει την ποιότητα της ζωής του και να ενισχύσει την αυτοεκτίμηση του. μικρογραφία|221x221εσ|Κάλλιστος Γουέαρ Η συμβουλευτική γενικότερα μπορεί να ασκηθεί από άτομα τα οποία, έπειτα από την κατάλληλη εκπαίδευση τους σε δεξιότητες συμβουλευτικής μπορούν να προσφέρουν βοήθεια σε ανθρώπους, σκοπεύοντας στην διευκόλυνση επίλυσης προβληματικών καταστάσεων. Η άσκηση του ουσιαστικού έργου της Συμβουλευτικής στην Ποιμαντική, πραγματοποιείται από τους εξομολόγους, τους γέροντες, τους πνευματικούς πατέρες και οδηγούς. Έχοντας ως πηγές την πατερική και την βιβλική θεολογία, από τα πρώτα χρόνια της ίδρυσής της, η Εκκλησία συνέδεσε την έννοια που αποδίδεται στον πνευματικό, με το Άγιο Πνεύμα. Με άλλα λόγια ο πνευματικός διδάσκεται από το τρίτο πρόσωπο της Αγίας Τριάδας, και αυτό διότι το ίδιο το Άγιο Πνεύμα, όπως αναφέρει ο Κάλλιστος Γουεαρ είναι «ο μόνος αληθής πνευματικός οδηγός».
Ο άνθρωπος ο οποίος είναι φορέας του Αγίου Πνεύματος, έχει αναγεννηθεί σε έναν καινούργιο άνθρωπο, σε έναν Χριστοειδή άνθρωπο. Αυτός ο καινούργιος άνθρωπος, από την ορθόδοξη οπτική είναι Πνευματοφόρος, και η διαφοροποίηση του από τον μη ορθόδοξο ή αυτόν που δεν είναι χριστιανός, δεν κρίνεται από κάποια ηθικότητα, καθόσον υπάρχουν σοφοί και γενικά θρησκευτικώς ενάρετοι άνθρωποι, αλλά από την ταύτιση του με τον Χριστό. Με μία άλλη διατύπωση, και σύμφωνα με την Παύλεια Πνευματικότητα, είναι η μετοχή του ανθρώπου στις άκτιστες ενέργειες του Αγίου Πνεύματος, πεμπόμενες από τον Υιό του Θεού.
Ο πνευματικός οδηγός ή ο πατέρας κατά τα πρότυπα της Αγίας Γραφής και της πατερικής διδασκαλίας, είναι ένα πρόσωπο το οποίο κοσμείται από χαρίσματα και αρετές. Για την άσκηση της πνευματικής καθοδήγησης και της συμβουλευτικής, ο οδηγός και σύμβουλος προϋποθέτει να κατέχει ορισμένα προσόντα. Σύμφωνα με την διδασκαλία της Εκκλησίας κέντρο και άξονας της ζωής του πνευματικού ανθρώπου είναι η ταπείνωση και αυτό γιατί, όπως αναφέρεται από τον άγιο Συμεών τον Νέο Θεολόγο, είναι μία αρετή περιεκτική, δηλαδή «περιέχει δυνάμει τις άλλες αρετές». Αποτελεί εκ θεμελίου, το στήριγμα πάνω στο οποίο στηρίζεται το οικοδόμημα των αρετών, ενώ με την απουσία της «η οικοδομή των αρετών καταπεσούσα απόλλυται»   καθώς, «ο Θεός υπεριφάνοις αντιττάσεται, ταπεινοίς δε δίδωσι χάριν» Πολύ κοντά στην ταπεινοφροσύνη βρίσκεται η μετριοφροσύνη. Ο μετριόφρων άνθρωπος, είναι επιεικής με τα άτομα που βρίσκονται σε πτώση και απευθύνεται προς τα πρόσωπα τους όχι με τρόπο που φανερώνει μία άσκηση κριτικής το οποίο δημιουργεί ένα βαρύ αίσθημα και κλίμα, αλλά το ακριβώς αντίθετο. Για αυτό το λόγο η συμπεριφορά του, εκφράζεται με ευγένεια και καλοσύνη. Αυτό βοηθάει πολύ στην απόκτηση οικειότητας το οποίο είναι το κλειδί της επικοινωνίας μεταξύ των συνομιλητών.
H απόκτηση της οικειότητας, είναι το αποτέλεσμα μίας εργασίας που χρειάζεται υπομονή. Αποτελεί, λοιπόν ακόμη μία αρετή (Εν τη υπομονή υμών κτήσασθε τας ψυχάς υμών) διαβάζουμε στο κατά Λουκάν ευαγγέλιο(21,19), που όπως στο κατά Ματθαίον ευαγγέλιο (24,13) «ο δε υπομείνας εις τέλος, ούτος σωθήσεται.», είναι απαραίτητη για αυτόν ο οποίος διέρχεται την στενή οδό της σωτηρίας. Μέσω της υπομονής ο σύμβουλος κατά την άσκηση της ποιμαντικής του διακονίας, φέρει εις πέρας το έργο του με ασφάλεια. Με άλλα λόγια το τέλος, η ολοκλήρωση της διαδρομής του, είναι η επίτευξη του ζητούμενου, η οποία κατορθώνεται με την υπομονή.
Προσόντα του Σύμβουλου - Ποιμένα
μικρογραφία|193x193εσ|Άγιος Νεκτάριος Τα προσόντα τα οποία κοσμούν τον πνευματικό ποιμένα και σύμβουλο είναι καταγεγραμμένα, στην Α προς Τιμόθεον επιστολή, έτσι όπως ορίζονται από τον απόστολο των εθνών Παύλο. Αυτό αφορά όλους όσοι είναι στο επισκοπικό αξίωμα, αλλά και κατ επέκταση όσοι επιθυμούν να ασχοληθούν, με την διοίκηση αφενός, και αφετέρου με την διαποίμανση της Εκκλησίας. Αυτά ονομάζονται κοινά, βασικά προσόντα και αφορούν κυρίως στον έντιμο και ήρεμο βίο, στην σωστή διαπαιδαγώγηση των τέκνων τους, στην παραδειγματική εν Χριστώ οικογένεια και στην ορθή διακυβέρνηση του οίκου τους ως αφετηρία για την ορθή διακυβέρνηση του λαού του Θεού.
Τα κοινά αυτά προσόντα που αναφέρει ο απόστολος Παύλος, πλαισιώνουν, τα θρησκευτικά, ως απαραίτητες προϋποθέσεις για την άσκηση της ποιμαντικής διακονίας και κατ επέκταση της συμβουλευτικής ποιμαντικής. Κύρια θρησκευτική προϋπόθεση είναι η αγάπη προς τον Ιησού Χριστό. Ο ίδιος μάλιστα, έτσι όπως καταγράφεται στο κατά Ιωάννην ευαγγέλιο, ρώτησε τρεις φορές τον μαθητή του Πέτρο και μετέπειτα πρωτοκορυφαίο απόστολο εάν τον αγαπά. Συνεπώς η αγάπη προς το πρόσωπο του Υιού και Λόγου του Θεού είναι γνώρισμα των αποστόλων, γνώρισμα του ποιμένα και κατ’ επέκταση οποιουδήποτε ασκεί την ποιμαντική με συμβουλευτικό έργο.
Από την αγάπη προς τον Ιησού Χριστό, πηγάζει ο Θείος ζήλος. Αυτός ο οποίος εργάζεται με Θείο ζήλο, το πράττει με βαθύ πόθο για την δόξα του Κυρίου, έχοντας ως στόχο την διάδοση του ευαγγελικού μηνύματος και της διδασκαλίας του Θεού και το ωφέλιμο κέρδος του πλησίον, ο οποίος φυσικά αποτελεί εικόνα του ίδιου του Θεού. Σύμφωνα με τον άγιο Νεκτάριο επίσκοπο Πενταπόλεως, ο ζήλος αυτός είναι Θείος κατ΄ επίγνωση, διότι το πνεύμα του ανθρώπου δέχεται τον φωτισμό και πληροφορείται από το Θείο λόγο. Από αυτό συνεπάγεται η αγάπη προς τον πλησίον και η πραγματοποίηση του Θείου θελήματος. Ως εκ τούτου όλα τα μέλη της στρατευόμενης Εκκλησίας οφείλουν να «εμφορούνται» από αυτόν τον ζήλο,  ο οποίος γεννά στους ανθρώπους τον φόβο Θεού.
Τα θρησκευτικά αυτά προσόντα πλαισιώνονται από διανοητικά όπως η παιδεία. Ο σύμβουλος και κατ επέκταση ο πνευματικός οδηγός οφείλει να είναι θεολογικά εκπαιδευμένος, με την έννοια της επιστημονικής θεολογικής εκπαίδευσης και όχι με την απλή κατάκτηση  συγκεχυμένων πληροφοριών που οδηγούν σε αδιέξοδα. Μέσω της θεολογικής παιδείας ο ποιμένας ή ο γέροντας ακόμη και ο ίδιος ο γονέας και εκπαιδευτικός που ασκεί την συμβουλευτική, μπορεί να λογοδοτήσει για την ορθή πίστη και να αναζωπυρώσει την ελπίδα σε αυτόν που θα του ζητήσει την λύση των αποριών του. Βέβαια δεν πρέπει να αποκλείεται η εγκυκλοπαιδική μόρφωση, η οποία είναι σημαντική για το συμβουλευτικό έργο ώστε να επιτευχθεί ο έλεγχος ετεροδοξιών, και η θωράκιση των δογμάτων της Εκκλησίας, όπως συναντούμε στους «πατέρες και διδασκάλους».
Δυσκολίες Εφαρμογής
Η Συμβουλευτική Ποιμαντική στην εφαρμογή της, αντιμετωπίζει ορισμένες δυσκολίες, κυρίως λόγω της απόστασης που ενδεχομένως να υπάρχει ανάμεσα στην Εκκλησία και στις κοσμικές ανθρωπογνωσίες. Η προκατάληψη που επικρατεί αφορά κυρίως στον τρόπο και την ικανότητα των κληρικών να αντιμετωπίσουν προβληματικές καταστάσεις. Αυτό οφείλεται κυρίως στην ποιμαντική ανεπάρκεια ορισμένων κληρικών με χαμηλό μορφωτικό επίπεδο, στερεοτυπικές αντιλήψεις και ανικανότητα να προσεγγίσουν τις αγωνίες και αναζητήσεις του σύγχρονου ανθρώπου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Θεολογία
Προσνήωση
thumb|285px|right|Προσνήωση αεροσκάφους [[F-14 Tomcat του Αμερικανικού ναυτικού στο κατάστρωμα του αεροπλανοφόρου USS «Nimitz» (CVN-68)]] thumb|285px|right|Προσνήωση ελικοπτέρου [[AB-212 του Ελληνικού πολεμικού ναυτικού σε ελικοδρόμιο πολεμικού πλοίου]] Με τον όρο προσνήωση χαρακτηρίζεται η κάθοδος αεροπλάνου ή ελικοπτέρου, σε κατάστρωμα πλοίου. Ο όρος προέρχεται από τις λέξεις προς + ναυς και είναι η αντίστοιχη της προσγείωσης (προς + γη) αυτών στη ξηρά. Αντίθετος όρος είναι η απονήωση, αντίστοιχη της απογείωσης, στη ξηρά.
Συνήθως προσνηώσεις - απονηώσεις πραγματοποιούνται στα αεροπλανοφόρα, ελικοπτεροφόρα, αλλά και στα σύγχρονα μεγάλα πλοία κυρίως σε έκτακτες ανάγκες, όπως σε δεξαμενόπλοια, κρουαζιερόπλοια, ακόμα και σε μεγάλα θαλαμηγά κ.ά., τα οποία και διαθέτουν ειδικό ελικοδρόμιο. Τέτοιο ελικοδρόμιο διαθέτουν και όλες οι πλωτές εξέδρες άντλησης πετρελαίου. Επίσης προσνηώσεις ελικοπτέρων γίνονται σε μεγάλα συνήθως δεξαμενόπλοια για την μεταφορά πλοηγών, εφοδίων, πληρώματος ή επιθεωρητών σε περιπτώσεις όπου η προσέγγιση του πλοίου στο λιμένα δεν είναι εφικτή για διάφορους λόγους όπως το μέγεθος και το βύθισμα του πλοίου σε σχέση με το βάθος του λιμένα, οι καιρικές συνθήκες, το σημείο όπου βρίσκεται το αγκυροβόλιο, όπως για παράδειγμα το «πλωτό αγκυροβόλιο» δεξαμενοπλοίων LOOP (Louisiana Offshore Oil Port) στη Νέα Ορλεάνη της Λουιζιάνα, που βρίσκεται αρκετά μακριά από τις ακτές, όπου η από αέρος πρόσβαση με ελικόπτερο είναι πλέον εύκολη, γρήγορη και συμφέρουσα από εκείνη με σκάφος.
Ειδικότερα τα σύγχρονα αεροπλανοφόρα διαθέτουν δύο και τρεις διαδρόμους απονήωσης στο κύριο «κατάστρωμα πτήσεων» όπως λέγεται. Παλαιότερα για την απονήωση των αεροσκαφών έπρεπε το αεροπλανοφόρο να κινείται αντίθετα προς τον άνεμο (κοινώς κόντρα) και με ταχύτητα «πάση δυνάμει» προκειμένου έτσι φαινομενικά να μεγαλώνει το μήκος του υπάρχοντος διαδρόμου, ως προς το κινούμενο αεροσκάφος, και να διευκολύνεται η γρήγορη ανύψωση αυτού.
Κατά την προσέγγιση των αεροσκαφών σε αεροπλανοφόρα χρησιμοποιείται ένας διάδρομος προσνηώσεως. Πλησιάζοντας το αεροσκάφος χαμηλώνει και προσεγγίζει τη πρύμνη του πλοίου και στο ύψος αυτής. Κατά τη προσνήωση ο χειριστής καταβιβάζει ειδικό άγκιστρο (γάντζο) που φέρεται στο κάτω μέρος της ουράς του αεροσκάφους λεγόμενο deck arrester hook (DAH) το οποίο και εμπλέκεται σε σειρά ανθεκτικών εμποδίων (συρματόσχοινα με ελατήρια) που συντελούν στη μείωση μέχρι παύση της ταχύτητας του προσνηώμενου αεροσκάφους. Ειδικά για τα αεριωθούμενα αεροσκάφη παλαιότερα χρησιμοποιούνταν επιπρόσθετα και ειδικά δίκτυα (φράγμα) από ανθεκτικές λωρίδες που συλλάμβαναν τα αεροσκάφη όταν αυτά δεν είχαν επιτυχώς συγκρατηθεί απ΄ τα εμπόδια.
Η εισαγωγή αφενός των λοξών διαδρόμων απο-προσνήωσης καθώς και η υπερυψωμένη πλώρη καταστρώματος πτήσεων (canted deck) σε συνδυασμό με τα σύγχρονα αεροσκάφη ναυτικής συνεργασίας καθέτου απο-προσνήωσης έχουν συμβάλει τα μέγιστα στην εξέλιξη των επιχειρησιακών δυνατοτήτων των αεροπλανοφόρων. Καταφανές είναι ότι για τα ελικόπτερα δεν απαιτούνται τέτοια εξελικτικά μέσα για την απο-προσνήωσή τους.
Βερνίκι νυχιών
μικρογραφία|Κόκκινο βερνίκι νυχιών Το βερνίκι νυχιών, γνωστό ως όζα στην βόρεια Ελλάδα και ως μανό στην νότια Ελλάδα, είναι το βερνίκι που μπορεί να εφαρμοστεί στα νύχια του ανθρώπου για να τα διακοσμήσει και να προστατεύσει τις πλάκες των νυχιών. Το σκεύασμα έχει αναθεωρηθεί επανειλημμένα για να ενισχύσει τα διακοσμητικά αποτελέσματά του και για την καταστολή της πυρόλυσης ή της απολέπισης. Οι άνθρωποι χρησιμοποιούν αυτό το υγρό για να δημιουργήσουν απλά και περίπλοκα σχέδια με φωτεινά χρώματα.
Ιστορία
Το βερνίκι προέρχεται από την Κίνα και χρονολογείται από το 3000 π.Χ. Γύρω στο 600 π.Χ., κατά τη διάρκεια της δυναστείας Zhou, το βασιλικό παλάτι προτιμούσε τα χρώματα χρυσού και αργύρου. Ωστόσο, το κόκκινο και το μαύρο τελικά αντικατέστησαν αυτά τα χρώματα ως βασιλικά αγαπημένα. Κατά τη διάρκεια της δυναστείας του Μινγκ, τα βερνίκια νυχιών παραγόταν από ένα μείγμα που περιελάμβανε μελισσοκέρι, ασπράδια αυγών, ζελατίνη, φυτικές βαφές και αραβικό κόμμι.
Στην Αίγυπτο, οι κατώτερες τάξεις προτιμούσαν ανοιχτά χρώματα. Οι μουμιοποιημένοι Φαραώ είχαν επίσης τα νύχια τους ζωγραφισμένα με χέννα.
Το χρωματισμένο βερνίκι νυχιών δεν εμφανίστηκε μέχρι τη δεκαετία του 1920. Οι πρώιμες φόρμουλες δημιουργίας βερνικιών νυχιών δημιουργήθηκαν χρησιμοποιώντας βασικά συστατικά όπως λάδι λεβάντας, καρμίνη, οξειδίου του κασσίτερου και περγαμόντο.
Κατηγορία:Κοσμητική
Καμπεονάτο Μινέιρο
Το Καμπεονάτο Μινέιρο είναι το πολιτειακό πρωτάθλημα ποδοσφαίρο της πολιτείας Μίνας Ζεράις και διοργανώνεται από την τοπική ποδοσφαιρική ομοσπονδία FMF (Federação Mineira de Futebol).
Η ιστορία του Καμπεονάτο Μινέιρο μπορεί να διαιρεθεί σε δυο τμήματα. Το ένα είναι η περίοδος πριν την κατασκευή του γηπέδου Μινειράο το 1966, ενώ η δεύτερη, η περίοδος έπειτα από την ανέγερση του γηπέδου. Κατά την πρώτη περίοδο, οι δυο ομάδες που μονομαχούσαν για τον τίτλο ήταν η Αμέρικα και η Ατλέτικο. Κατά την δεύτερη περίοδο, μια άλλη ομάδα άρχισε να κυριαρχεί και αυτή ήταν η Κρουζέιρο. Η ομάδα με τις περισσότερες κατακτήσεις είναι η Ατλέτικο με 47 τίτλους ενώ η Κρουζέιρο είναι η ομάδα με τις περισσότερες κατακτήσεις από το 1966 και μετά, έχοντας 26 τίτλους.
Ρεκόρ συνεχόμενων πρωταθλημάτων
Δέκα
Πέντε
Τέσσερα
Δυο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις Βραζιλίας __ΜΕΠΠ__
Έρις
Η Έριδα (αρχ. Ἔρις ) ήταν θεότητα της αρχαιότητας. Ήταν κόρη της Νυκτός και θεά της ζήλιας, της διχόνοιας, του τσακωμού και του καυγά. Κατά άλλους ήταν αδελφή τού Άρη. Παριστάνεται συνήθως να κουτσαίνει ή να καμπουριάζει, εκτός όταν σπέρνει τα ζιζάνια, οπότε ομορφαίνει και παίρνει καλό παρουσιαστικό, όπως μας λέει ο Όμηρος στην Ιλιάδα.
Επόμενο/Προηγούμενο
Η Έριδα των Ρωμαίων
Οι Ρωμαίοι είχαν μία ανάλογη θεά, που την ονόμαζαν Ντισκόρντια (λατ. Discordia) που σημαίνει διχόνοια.
Απόγονοι της Έριδος
Ως παιδιά της Έριδος θεωρούνται
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Θεότητες της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Θεότητες του πολέμου Κατηγορία:Θεότητες της απάτης και της πονηριάς
Η σημασία του να είναι κανείς σοβαρός
Η σημασία του να είναι κανείς σοβαρός (αγγλικός τίτλος: The importance of being Earnest) είναι θεατρική κωμωδία του Ιρλανδού συγγραφέα Όσκαρ Ουάιλντ που έκανε πρεμιέρα στις 14 Φεβρουαρίου 1895 στο θέατρο Σαιν Τζέημς του Λονδίνου.
Το έργο σατιρίζει με ανατρεπτικό χιούμορ τον καθωσπρεπισμό της Βικτωριανής Αγγλίας, τις βικτωριανές παραδόσεις και τα κοινωνικά έθιμα, τον γάμο και την αναζήτηση του έρωτα. Ο τίτλος του έργου βασίζεται σε ένα λογοπαίγνιο: το μικρό όνομα του κύριου χαρακτήρα είναι Έρνεστ (σοβαρός, ειλικρινής στα αγγλικά), όνομα που παραπέμπει αυτόματα σε άτομο αξιοσέβαστο και με άμεμπτο ήθος.
Το έργο έχει διασκευασθεί για τον κινηματογράφο, το ραδιόφωνο, την όπερα και την τηλεόραση.
Ιστορικό
μικρογραφία|Ο Όσκαρ Ουάιλντ και ο λόρδος Άλφρεντ Ντάγκλας το 1893 Η επιτυχημένη βραδιά της πρεμιέρας σηματοδότησε την κορύφωση της καριέρας του Όσκαρ Ουάιλντ αλλά προανήγγειλε και την πτώση του. Ο μαρκήσιος του Κουίνσμπερι, του οποίου ο γιος λόρδος Άλφρεντ Ντάγκλας ήταν ο εραστής του Ουάιλντ, είχε σχεδιάσει να διακόψει το έργο πετώντας ένα μπουκέτο σάπια λαχανικά στον θεατρικό συγγραφέα και να διακόψει την παράσταση για να τον δυσφημίσει. Ο Ουάιλντ το πληροφορήθηκε και κανόνισε να εμποδισθεί η είσοδος του Κουίνσμπερι.
Υπόθεση
Πρώτη πράξη: Το έργο ξεκινά με τον Άλτζερνον Μόνκριφ, έναν γοητευτικό δανδή νεαρό αριστοκράτη, που δέχεται τον καλύτερο φίλο του, Έρνεστ Γουόρθινγκ. Ο Έρνεστ έχει έρθει στο Λονδίνο για να κάνει πρόταση γάμου στην ξαδέρφη του Άλτζι, τη Γκουέντολεν Φέρφαξ. Ο Άλτζι αρνείται να τον βοηθήσει αν δεν λάβει μια εξήγηση γιατί η ταμπακιέρα του Έρνεστ έχει την αφιέρωση «Από τη μικρή Σέσιλι, με αγάπη στον αγαπημένο της θείο Τζακ». Ο Έρνεστ αναγκάζεται να παραδεχτεί ότι ζει διπλή ζωή και το πραγματικό του όνομα είναι Τζακ: Στο Χέρτφορντσάιρ, ο Τζακ έχει ευθύνες: είναι άρχοντας γαιοκτήμονας και ειρηνοδίκης, με ενοικιαστές, αγρότες και αρκετούς υπηρέτες και άλλους υπαλλήλους που εξαρτώνται από αυτόν, ακόμη και μια νεαρή προστατευόμενη, τη Σέσιλι Κάρντιου, εγγονή του θετού πατέρα του, έτσι υιοθετεί μια σοβαρή στάση. Συγχρόνως, έχει επινοήσει έναν παραστρατημένο μικρότερο αδερφό που ονομάζεται Έρνεστ στο Λονδίνο, όπου έρχεται συχνά και ζει πιο ελεύθερα παρουσιαζόμενος ο ίδιος ως Έρνεστ. Ο Άλτζι ομολογεί ένα παρόμοιο κόλπο: κι αυτός προσποιείται ότι έχει στην εξοχή έναν ανάπηρο φίλο που ονομάζεται Μπάνμπερι, τον οποίο «επισκέπτεται» όποτε θέλει να αποφύγει ανεπιθύμητες κοινωνικές υποχρεώσεις. Ο Τζακ αρνείται να πει στον Άλτζερνον πού βρίσκεται το εξοχικό του σπίτι. μικρογραφία|253x253εσ|Εξώφυλλο της πρώτης έκδοσης, 1899. Το όνομα του Όσκαρ Ουάιλντ παραλείπεται και αναφέρεται ως έργο του συγγραφέα της [[Η βεντάλια της λαίδης Γουίντερμιρ|Βεντάλιας της λαίδης Γουίντερμιρ]] Η Γκουέντολεν και η τρομερή μητέρα της λαίδη Μπράκνελ καταφθάνουν και ο Άλτζι αποσπά την προσοχή της θείας του σε ένα άλλο δωμάτιο, ενώ ο Τζακ κάνει πρόταση γάμου στην κοπέλα. Εκείνη δέχεται, αλλά δείχνει να τον αγαπά σε μεγάλο βαθμό λόγω του ονόματός του, Έρνεστ. Ο Τζακ λοιπόν αποφασίζει να βαφτιστεί εκ νέου «Έρνεστ». Η λαίδη Μπράκνελ τους πιάνει και απαιτεί από τον Τζακ, ως υποψήφιο μνηστήρα, κάποιες διευκρινήσεις για τον εαυτό του. Τρομοκρατείται όταν ακούει ότι τον υιοθέτησε ο κύριος που τον βρήκε μωρό σε μια τσάντα στον σταθμό Βικτόρια, αντιτάσσεται σθεναρά στην ένωσή τους και απαγορεύει στην κόρη της να τον ξαναδεί. Η Γκουέντολεν καταφέρνει να του υποσχεθεί κρυφά ότι θα τον αγαπά για πάντα. Σχεδιάζοντας να συναντηθούν κρυφά, ο Τζακ της δίνει τη διεύθυνση της εξοχικής κατοικίας του. Ο Άλτζι τη σημειώνει κρυφά στη μανσέτα του: η αποκάλυψη του Τζακ για την όμορφη και πλούσια νεαρή προστατευόμενη έχει κινήσει το ενδιαφέρον του.
Δεύτερη πράξη: Η νεαρή Σέσιλι μελετά με την γκουβερνάντα της μις Πρισμ στον κήπο. Ο Άλτζι καταφθάνει, προσποιούμενος ότι είναι ο Έρνεστ Γουόρθινγκ, και σύντομα σαγηνεύει τη Σέσιλι. Γοητευμένη από καιρό από το μέχρι τότε απόν μαύρο πρόβατο της οικογένειας, τον αδερφό του θείου Τζακ, έχει προδιάθεση να ερωτευτεί τον Άλτζι στον ρόλο του Έρνεστ (ένα όνομα που φαίνεται να της αρέσει ιδιαίτερα). Έτσι, και ο Άλτζι σχεδιάζει με τον αιδεσιμότατο Τσάσιμπλ να ξαναβαφτιστεί ως «Έρνεστ». Αποφασισμένος να εγκαταλείψει τη διπλή του ζωή, ο Τζακ φθάνει με πένθιμα ρούχα και ανακοινώνει τον θάνατο του αδελφού του στο Παρίσι, η ιστορία του όμως καταρρίπτεται από την παρουσία του Άλτζι ως Έρνεστ. Ξαφνικά εμφανίζεται η Γκουέντολεν, έχοντας φύγει από το σπίτι της. Καθώς οι δύο άνδρες λείπουν προσωρινά, συναντά τη Σέσιλι και βρίσκονται αντίζηλες, η κάθε κοπέλα δηλώνει αγανακτισμένη ότι είναι εκείνη που αρραβωνιάστηκε με τον «Έρνεστ». Όταν ο Τζακ και ο Άλτζι επανεμφανίζονται, οι απάτες τους αποκαλύπτονται.
Τρίτη πράξη: Κυνηγώντας την κόρη της, καταφθάνει η λαίδη Μπράκνελ και εκπλήσσεται όταν της λένε ότι ο Άλτζι και η Σέσιλι αρραβωνιάστηκαν. Η αποκάλυψη του πλούτου της Σέσιλι σύντομα διαλύει τις αρχικές αμφιβολίες της για την καταλληλότητα της νεαρής κυρίας. Ωστόσο, ο Τζακ αρνείται να δώσει τη συγκατάθεσή του στην προστατευόμενή του: θα συναινέσει μόνο εάν η λαίδη Μπράκνελ συμφωνήσει στη δική του ένωση με τη Γκουέντολεν – κάτι που η λαίδη αρνείται.
Το αδιέξοδο σπάει με την επιστροφή της μις Πρισμ, την οποία η λαίδη αναγνωρίζει ως τη γκουβερνάντα που 28 χρόνια πριν είχε πάρει το μωρό της αδερφής της βόλτα αλλά δεν επέστρεψε ποτέ. Η μις Πρισμ αναγκάζεται να ομολογήσει ότι ξέχασε κατά λάθος το μωρό σε μια ταξιδιωτική τσάντα στο σταθμό Βικτόρια, έχοντας μπερδευτεί με το χειρόγραφο του μυθιστορήματος που έγραφε. Παρουσιάζοντας την εν λόγω τσάντα, ο Τζακ αποδεικνύει ότι είναι όντως το χαμένο μωρό, γιος της αδερφής της λαίδης Μπράκνελ και επομένως μεγαλύτερος αδελφός του Άλτζι. Έχοντας αποκτήσει τόσο αξιοσέβαστη καταγωγή, γίνεται τελικά αποδεκτός ως μνηστήρας της Γκουέντολεν.
Η λαίδη Μπράκνελ ενημερώνει τον Τζακ ότι ως πρωτότοκος, είχε το ίδιο όνομα με τον πατέρα του, Έρνεστ, προς μεγάλη χαρά της Γκουέντολεν. Καθώς τα ευτυχισμένα ζευγάρια αγκαλιάζονται – ο Τζακ και η Γκουέντολεν, ο Άλτζι και η Σέσιλι, ακόμη και ο αιδεσιμότατος Τσάσιμπλ και η μις Πρισμ – η λαίδη Μπράκνελ επιπλήττει τον Τζακ: «Ανιψιέ μου, φαίνεται να δείχνεις σημάδια επιπολαιότητας». «Αντίθετα, θεία», της απαντά, «τώρα, για πρώτη φορά στη ζωή μου, συνειδητοποίησα τη σημασία του να είσαι σοβαρός».
Παραπομπές
Κατηγορία:Όσκαρ Ουάιλντ
Βασίλης Σίμτσακ
Ο Βασίλης Σίμτσακ (Αθήνα, 3 Μαρτίου 1981), είναι Έλληνας πρώην καλαθοσφαιριστής και νυν προπονητής καλαθοσφαίρισης. Έχει ύψος 2,07 μέτρα και αγωνιζόταν στη θέση σέντερ / πάουερ φόργουορντ, έχοντας μακροχρόνια καριέρα στο Πρωτάθλημα Ελλάδας. Σήμερα αποτελεί βοηθό προπονητή στον Παναθηναϊκό.
Ως αθλητής
Ο Βασίλης Σίμτσακ ξεκίνησε το μπάσκετ στον ΑΣΕ Δούκα και συνέχισε στον Α.Ο. Σπόρτιγκ, με τις οποίες αγωνίστηκε από το 2003 ως το 2007 στο πρωτάθλημα Α2 Εθνικής. Το 2007 αναδείχθηκε πρωταθλητής Α2. Ακολούθως μεταπήδησε στην Α1 Εθνική, σε ομάδες της οποίας αγωνίστηκε, κατά σειρά: ΑΕΚ, ΠΑΟΚ, Τρίκαλα, Καβάλα, Ίκαρος Καλλιθέας και Πανιώνιος.
Το 2014 υπέγραψε συμβόλαιο στον Άρη Θεσσαλονίκης. Τη σεζόν 2015-2016 ο Σίμτσακ πραγματοποίησε 2 από τις πιο κορυφαίες εμφανίσεις της καριέρας του, με 18 πόντους εναντίον της Άλμπα Βερολίνου και 22 πόντους, 10 ριμπάουντ εναντίον της ΑΕΚ. Τη σεζόν 2017-18, έπαιξε στην ομάδα του Περιστερίου στην ελληνική Α2, βοηθώντας την ομάδα να ανέβει την πρώτη εθνική κατηγορία, Α1.
Ως προπονητής
Στις 27 Ιουλίου 2018, ανακοινώθηκε η προσθήκη του στο τεχνικό τιμ της Ούνικς Καζάν, του προπονητή Δημήτρη Πρίφτη.
Τον Ιούνιο του 2022, ακολούθησε ξανά ως βοηθός τον Δημήτρη Πρίφτη, στην Τουρκία για λογαριασμό της Τόφας ΣΚ.
Στις 21 Φεβρουαρίου 2023, επέστρεψε στο τεχνικό επιτελείο του Παναθηναϊκού, αυτή τη φορά υπό τον Χρήστο Σερέλη.
Φερτζάνι Σάσσι
Ο Φερτζάνι Σάσσι (γεννήθηκε στις 18 Μαρτίου 1992) είναι Τυνήσιος ποδοσφαιριστής που παίζει αυτήν την περίοδο για την Αλ Νασρ και την εθνική ομάδα Τυνησίας ως αμυντικός μέσος.
Βασίλης Σίμτσακ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Σέντερ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εκπαιδευτηρίων Δούκα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πανιωνίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σπόρτιγκ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Τρικάλων 2000 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ε.Κ. Καβάλας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ικάρου Καλλιθέας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Περιστερίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α2 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Έλληνες προπονητές καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Έλληνες πολωνικής καταγωγής
Φερτζάνι Σάσσι
Διεθνής καριέρα
Ο Σάσσι έπαιξε το πρώτο του διεθνές παιχνίδι με την ανώτερη εθνική ομάδα στις 8 Ιουνίου 2013 εναντίον της Σιέρα Λεόνε (2-2), όπου ήταν μέρος της αρχικής ομάδας και έπαιξε σε όλο το ματς.
Ήταν στην ομάδα της Τυνησίας για το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2018 στη Ρωσία σκοράροντας πέναλτι για τη Τυνησία στον εναρκτήριο αγώνα της ομάδας του εναντίον της Αγγλίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αλ Νασρ Ριάντ Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εσπεράνς Σπορτίβ ντε Τυνίς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Μετς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σαουδαραβικού Επαγγελματικού Πρωταθλήματος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Τυνησίας Κατηγορία:Τυνήσιοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Τυνησίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022
1530 Ράντασεππα
Ο Ράντασεππα (Rantaseppä) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,196. Ανακαλύφθηκε στις 16 Σεπτεμβρίου 1938 από τον Φινλανδό αστρονόμο Ούργιο Βάισαλα, που παρατηρούσε από το Τούρκου της Φινλανδίας, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Φινλανδού αστρονόμου Χίκκα Ράντασεππα.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Ράντασεππα είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ραντασεππα
Λίπος (χημεία)
Στην Οργανική Χημεία, Βιοχημεία και Χημεία τροφίμων το λίπος (γεν. λίπους) και στον πληθυντικό τα λίπη ονομάζονται οι οργανικές ενώσεις (εστέρες) μιας τρισθενούς αλκοόλης, της γλυκερίνης, με οργανικά οξέα (κυρίως μονοκαρβονικά κορεσμένα ή ακόρεστα). Ανάλογα με την κατάσταση που βρίσκονται υπό κανονικές συνθήκες (συνθήκες δωματίου), όταν είναι υγρά ονομάζονται έλαια, ενώ όταν είναι στερεά ονομάζονται στέατα ή απλώς λίπη. Τα λίπη συναντούνται συχνά στο ζωικό βασίλειο ως τριγλυκερίδια ή άλλα λιπαρά οξέα.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Οργανική χημεία Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις Κατηγορία:Βιοχημεία Κατηγορία:Λιπίδια Κατηγορία:Τεχνολογία τροφίμων
Οικογένεια Λόντου (Πάτρα)
Η οικογένεια Λόντου της Πάτρας ήταν μεγάλη οικογένεια, κυρίως διακρινόμενη στην πολιτική ζωή του τόπου.
Οι Λόντοι των Πατρών αποτελούσαν κλάδο της οικογένειας Λόντου. Ο αδελφός του Γκολφίνου Ανδρ. Λόντου εγκαταστάθηκε στην Πάτρα δημιουργώντας τον Πατρινό κλάδο, ο οποίος σύντομα πρωταγωνίστησε στην πολιτική ζωή της Πάτρας και της Ελλάδας. Τα μέλη της οικογένειας προ-επαναστατικώς διετέλεσαν πρόκριτοι της περιοχής, ενώ μυήθηκαν και στην Φιλική Εταιρεία. Κατά την Απελευθέρωση και την ίδρυση του ανεξάρτητου του Ελληνικού κράτους ανέλαβαν σημαντικές δημόσιες θέσεις, αρχικά στην Πάτρα και στη συνέχεια στην Αθήνα. Το ταφικό μνημείο της οικογένειας βρίσκεται στο Α΄ Νεκροταφείο Πατρών, δίπλα σε αυτό της οικογένειας Χαραλάμπη.
Τα μέλη αυτής συνδέθηκαν με συγγενικούς δεσμούς με τις οικογένειες: Χαραλάμπη, Στρέιτ, Μαξίμου, Γερουλάνου, Καλλιγά, κ.α.
Μολύβι χειλιών
μικρογραφία|Μολύβι χειλιών Το μολύβι χειλιών είναι καλλυντικό προϊόν. Προορίζεται να γεμίσει ανομοιόμορφες περιοχές στα εξωτερικά άκρα των χειλιών πριν από την εφαρμογή κραγιόν για να δώσει ομαλότερη μορφή. Χρησιμοποιείται επίσης για να οριοθετήσει τα χείλη, κρατώντας το κραγιόν μέσα στην περιοχή των χειλιών και εμποδίζοντας το να βγει, δημιουργώντας μια μεγαλύτερη αντίθεση και κάνοντας τα χείλη να ξεχωρίζουν περισσότερο. Εναλλακτικά, το μολύβι χρησιμοποιείται για τα χείλη για να γεμίσει ολόκληρο το χείλος πριν την εφαρμογή του κραγιόν και σε μερικές περιπτώσεις φοριέται ως κραγιόν από μόνο του. Σπανιότερα, χρησιμοποιείται στα θέατρα ή σε παραστάσεις για τη δημιουργία μουστακίων στους άνδρες.
Κατηγορία:Κοσμητική
21 Απριλίου
20 Απριλίου | 21 Απριλίου | 22 Απριλίου
Η 21η Απριλίου είναι η 111η μέρα του έτους (112 σε δίσεκτα έτη) κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο. Υπολείπονται 254 μέρες.
Αργίες και εορτές
Κατηγορία:Ημέρες του έτους
Τζαμαλάρια
Τα Τζαμαλάρια είναι ένα παραδοσιακό έθιμο που αναβιώνει στο χωριό Άρνισσα Πέλλας την ημέρα των Φώτων.
Ένα αγόρι ηλικίας περίπου 16-35 ντύνεται νύφη με παραδοσιακή τοπική φορεσιά, άλλα δυο της ίδιας ηλικίας ντύνονται τα αδέρφια της νύφης που την κρατάνε και άλλο ένα ντύνεται μπουμπάρι και με συνοδεία παραδοσιακής ορχήστρας γυρίζουνε όλο το χωριό. Σε συγκεκριμένες πλατείες του χωριού αναπαριστάται το εξής δρώμενο: το μπουμπάρι ορμάει για να αρπάξει την νύφη, αλλά τα αδέρφια τον ρίχνουν στο έδαφος σκοτωμένο και μοιράζουν τα μέρη του σώματος του. Μετά το μπουμπάρι σηκώνεται πάνω και λένε ένα σύνθημα που λέει: "μαύρη προβατίνα, άσπρο γάλα μπρους μπρους" και έτσι συνεχίζουν.
Σημασία
Η Νύφη συμβολίζει το νέο χρόνο, τα αδέρφια συμβολίζουν τους αγγέλους, ενώ το μπουμπάρι το Κακό.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Θρησκευτικά έθιμα
Λουτρά Γιάλτρων Εύβοιας
Τα Λουτρά Γιάλτρων ή Μπάνια Γιάλτρων είναι παραθαλάσσιος παραθεριστικός οικισμός στη βόρεια Εύβοια και την Περιφερειακή Ενότητα Εύβοιας ο οποίος βρίσκεται στα παράλια του Βόρειου Ευβοϊκού με υψόμετρο 15 μέτρα. Απέχει περίπου 17 χλμ. ΝΔ. από την Αιδηψό, 33 χλμ. ΝΔ. από την Ιστιαία (έδρα δήμου) και 125 χλμ. ΒΔ. από την Χαλκίδα. Θεωρείται το επίνειο και καλοκαιρινό θέρετρο των Γιάλτρων με αρκετά κέντρα εστίασης, ξενοδοχεία και ενοικιαζόμενα δωμάτια ενώ υπάρχουν ιαματικά λουτρά. Η παραλία τους είναι μικρή αλλά ρηχή με ήρεμα νερά.
Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται για πρώτη φορά το 1961 να απογράφεται στο τότε δήμο Λουτρών Αιδηψού. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τα Γιάλτρα, τον Άγιο Γεώργιο Γιάλτρων και τη Ροδοδάφνη αποτελούν την τοπική κοινότητα Γιάλτρων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αιδηψού του Δήμου Ιστιαίας-Αιδηψού και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 38 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Ιστιαίας - Αιδηψού Κατηγορία:Χωριά του νομού Εύβοιας
Αδρενοκορτικοτρόπος ορμόνη
Η Αδρενοκορτικοτρόπος ορμόνη (ACTH), γνωστή και ως φλοιοεπινεφριδιοτρόπος ή κορτικοτροπίνη, κυκλοφορεί συστημικά και διεγείρει τη σύνθεση γλυκοκορτικοειδών και την έκκρισή τους από την στηλιδωτή ζώνη (zona fasciculata) του επινεφριδιακού φλοιού. Τα γλυκοκορτικοειδή φαίνεται πως αναδρούν απευθείας στον εγκέφαλο (π.χ. PVN) για να αναστείλουν την οξεία αύξηση στην ACTH και την έκκριση γλυκοκορτικοειδών, μετά από μεμονωμένη έκθεση σε στρες. Ωστόσο, όταν είναι χρονίως υψηλά, προδρούν (θετική ανάδραση) για να επάγουν την ενεργοποίηση του YYE άξονα. Η έκκριση της ACTH ακολουθεί τις ημερήσιες διακυμάνσεις της έκκρισης Kορτικοεκλυτίνης (CRH) από τον υποθάλαμο. Η μέγιστη συγκέντρωση (ζενίθ) παρατηρείται τις πρώτες πρωινές ώρες, ενώ η ελάχιστη συγκέντρωση (ναδίρ) παρατηρείται στο μέσο περίπου της νύκτας. Η έκκριση ACTH αυξάνει, ως απάντηση στην υποθαλαμική CRH, σαν απάντηση σε ένα στρεσογόνο ερέθισμα. Παραδείγματα αποτελούν η ασθένεια, η μυϊκή εξάντληση, ο πυρετός, ο πόνος, η χειρουργική επέμβαση και η υπογλυκαιμία. Στις καταστάσεις αυτές, η παραγόμενη κορτιζόλη κινητοποιεί τον μεταβολισμό του οργανισμού προς την κατεύθυνση της προσαρμογής προς το στρεσογόνο παράγοντα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πεπτιδικές ορμόνες
Κοινότητα Βρυσών Κυδωνίας
Η Κοινότητα Βρυσών Κυδωνίας είναι κοινότητα του Δήμου Πλατανιά στην Περιφερειακή Ενότητα Χανίων της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 με έδρα τον οικισμό Βρύσες Κυδωνίας. Εκτός από την έδρα της, περιλαμβάνει και τον οικισμό Πατελλάρι. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:
Συνολικά η κοινότητα έχει 373 κατοίκους και εκπροσωπείται από πενταμελές συμβούλιο με επικεφαλής τον πρόεδρο κ. Εμμανουήλ Φραγκεδάκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροί της:
Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 1957
Η 30η Απονομή των Βραβείων της Ακαδημίας Κινηματογράφου, που τίμησε τις καλύτερες επιδόσεις στο χώρο του κινηματογράφου για το έτος 1957, έλαβε χώρα στις 26 Μαρτίου 1958.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τελετές απονομής βραβείων Όσκαρ Κατηγορία:Κινηματογραφικά γεγονότα του 1957
Άγιος Άρχιππος
Ο Άρχιππος, ήταν Χριστιανός του 1ου αιώνα μ.Χ. και διδάσκαλος της εκκλησίας που βρισκόταν στις Κολοσσές. Όπως φανερώνει το όνομά του θα πρέπει να ήταν ελληνικής καταγωγής. Ο απόστολος Παύλος, τον είχε αποκαλέσει συστρατιώτη του, και τον προέτρεπε να εκπληρώσει πλήρως τη διακονία του. Συνδεόταν φιλικά ή συγγενικά με το Φιλήμονα.
Υποσημειώσεις
Αρχιππος Αρχιππος Αρχιππος Αρχιππος Αρχιππος Αρχιππος
1341 Εντμέ
Η Εντμέ (Edmée) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,403. Ανακαλύφθηκε το 1935 από τον Βέλγο αστρονόμο Εζέν Ντελπόρτ, που παρατηρούσε από την Υκλ του Βελγίου, και ονομάσθηκε προς τιμή της Γαλλίδας αστρονόμου Εντμέ Σαντόν (Edmée Chandon).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Εντμέ εκτιμάται σε 27,48 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι XB (κατά Tholen), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,1371. Η Εντμέ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 12 ή 24 περίπου ώρες.
Λαμπρίδιος
Ο Άκκιος Λαμπρίδιος ή Αίλιος Λαμπρίδιος ήταν ένας εκ των έξι φανταστικών συγγραφέων της συλλογής βιογραφιών γνωστής υπό τον τίτλο Historia Augusta. Φέρεται να είναι ο συγγραφέας των βιογραφιών του Κόμμοδου, του Διαδουμενιανού, γιου του Μακρίνου, του Ηλιογάβαλου και του Αλέξανδρου Σεβήρου.
Είναι επιβεβαιωμένο, κατόπιν των ερευνών του Χέρμαν Ντεσσάου, τα αποτελέσματα των οποίων δημοσιεύτηκαν το 1889, πως ουδέποτε υπήρξε ο συγκεκριμένος συγγραφέας, καθώς και οι πέντε υπόλοιποι scriptores της Historia Augusta. Τα ονόματα αυτά δεν αποτελούν παρά τα ψευδώνυμα του πραγματικού συγγραφέα της συλλογής αυτής βιογραφιών του οποίου η ακριβής ταυτότητα παραμένει άγνωστη, ενώ πιστεύεται, αναμφίβολα, πως έζησε μεταξύ των τελών του 4ου αιώνα μ.Χ. και των αρχών του 5ου αιώνα μ.Χ. Μετά τις έρευνες του Χέρμαν Ντεσσάου, η συλλογή της Histoiria Augusta σειρά επιστημονικών ερευνών έλαβαν χώρα, μεταξύ των οποίων στη Γαλλία εκείνες του Αντρέ Σαστανιόλ, ο οποίος, το 1994, εξέδωσε μια πλουσίως σχολιασμένη μετάφραση του έργου αυτού.
Σχετικά Λήμματα
Οι πέντε υπόλοιποι φανταστικοί συγγραφείς της Historia Augusta:
Παραπομπές
Κατηγορία:Βιογράφοι της Αρχαιότητας Κατηγορία:Ρωμαίοι συγγραφείς Κατηγορία:Ρωμαίοι ιστορικοί
Άγιο Όρος
Η Αυτόνομη Μοναστική Πολιτεία του Αγίου Όρους (συντ.: Άγιον Όρος) αποτελεί αυτοδιοίκητο τμήμα του Ελληνικού Κράτους, που βρίσκεται στη χερσόνησο του Άθω της Χαλκιδικής, στη Μακεδονία. Περιλαμβάνει 20 Ιερές Μονές, τα εξαρτήματά τους και διάφορα καταστήματα και υπηρεσίες. Το καθεστώς και ο τρόπος λειτουργίας του καθορίζονται με λεπτομερή τρόπο, παράλληλα προς το Σύνταγμα της Ελλάδας, με τον Καταστατικό Χάρτη του Αγίου Όρους (Κ.Χ.Α.Ο.) της 10ης Μαΐου 1924.
Από το 1988 συγκαταλέγεται στον κατάλογο των Μνημείων Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς.
Γεωγραφία
Η χερσόνησος του Άθω είναι η ανατολικότερη και τραχύτερη των τριών επιμέρους παράλληλων χερσονήσων (Κασσάνδρας ή Παλλήνης, Λόγκου ή Σιθωνίας - κεντρική, και Άθω ή Αγίου Όρους) που απαρτίζουν την χερσόνησο της Χαλκιδικής. Η χερσόνησος αυτή καλύπτεται από το όρος Άθω, ύψους 2033μ., εξ ου και το όνομά της, καταλήγει δε στο ακρωτήριο Νυμφαίο ή Ακρόθωον. Στερείται ποταμών και λιμνών. Συνδέεται με τη Χαλκιδική με τον στενό ισθμό του Ξέρξη, χαμηλή λωρίδα γης, μήκους 2 χλμ., ιστορικό από τους Περσικούς πολέμους το 480 π.Χ.. Μεταξύ της χερσονήσου του Άθω και της Σιθωνίας ή Λόγκου σχηματίζεται ο Σιγγιτικός ή κόλπος Αγίου Όρους, ενώ βοριοανατολικά ο κόλπος της Ιερισσού.
Λίγα μίλια νοτιοανατολικά του Άθω βρίσκεται το μεγαλύτερο βάραθρο του Αιγαίου που από τα 80μ βάθος, απότομα φθάνει τα 1070μ.
Καθιέρωση ονόματος
thumb|left|Το όρος Άθως
Την πρώτη ονομασία και μετονομασία τη συναντούμε στον Βίο των μαρτύρων της Τιβεριούπολις του Θεοφύλακτου Αχρίδος, όπου διαβάζουμε: «τὸ πάλαι μὲν ἱερόν, νῦν δὲ ἃγιον ὃρος λεγόμενον καταλαμβάνει». Κατά το θεωρούμενο πρώτο Τυπικό που επικύρωσε ο Αυτοκράτορας Ιωάννης Τσιμισκής, ο Άθως καλείται απλώς «Όρος». Ίσως αυτή να ήταν η συνήθης τότε ονομασία του χώρου.
Η επικράτηση όμως του ονόματος «Άγιον Όρος» φαίνεται να έγινε κατά το πρώτο μισό του 12ου αιώνα, συγκεκριμένα σε χρυσόβουλο έγγραφο του Αυτοκράτορα Αλέξιου Α' Κομνηνού προς την Ιερά Μονή Μεγίστης Λαύρας το 1144, η οποία αναγνωρίζεται οριστικά και επίσημα και επιβάλλεται το νέο όνομα όπως αναγράφεται σε αυτό: «Εφεξής το όνομα του Άθω καλείσθαι Άγιον Όρος παρά πάντων». Σε μεταγενέστερα αυτοκρατορικά και άλλα έγγραφα αναφέρεται ως «Το Αγιώνυμον Όρος του Άθω».
Μύθοι και αρχαϊκή περίοδος
Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, το όρος Άθως συνδέεται με τη γιγαντομαχία μεταξύ των Γιγάντων και των ολύμπιων θεών, ηγέτης των πρώτων ήταν ο Άθως. Ο Άθως πέταξε από τη Θράκη έναν τεράστιο βράχο εναντίον του Ποσειδώνα, αλλά αστόχησε και ο βράχος έπεσε στη θάλασσα, δημιουργώντας το όρος, στο οποίο δόθηκε το όνομά του.
Σύμφωνα με άλλο μύθο, ο θεός Απόλλωνας ερωτεύτηκε τη Δάφνη, κόρη του βασιλιά της Αρκαδίας. Η Δάφνη, προκειμένου να κρατηθεί αγνή, βρήκε καταφύγιο στον κύριο λιμένα του Άθωνα, δίνοντας έτσι το όνομά της σε αυτόν. Από αυτόν το μύθο φαίνεται ότι από τους αρχαίους χρόνους η περιοχή συνδέθηκε με τον αγώνα κατά της σάρκας.
Οι αρχαίοι γεωγράφοι αναφέρουν δέκα πόλεις στη χερσόνησο: Δίον, Θύσσος, Κλεωναί, Ακρόθωοι, Χαράδρια, Παλαιώριον, Σάνη, Ολόφυξος, Απολλωνία, Ουρανούπολις. Κατά τον 5ο π.Χ. αι. υπήρχαν διάφορα προελληνικά φύλα στην περιοχή. Σημαντικά ιστορικά γεγονότα συνδέονται με την περιοχή: Κατά τη διάρκεια των ιστορικών χρόνων ο Άθως αναφέρεται για πρώτη φορά σχετικά με την περσική εκστρατεία εναντίον της Ελλάδας υπό την ηγεσία του Μαρδόνιου το 493 π.Χ.. Πλέοντας γύρω από τη χερσόνησο, ο περσικός στόλος συνάντησε κακοκαιρία και υπέστη φοβερή καταστροφή. Κατ´αυτό τον τρόπο η αποπειραθείσα εισβολή ματαιώθηκε.
Υπαγωγή στο Βασίλειο των Μακεδόνων
Το 368 π.Χ. η χερσόνησος και οι πόλεις της έγιναν μέρος του κράτους του Φιλίππου Β΄. Μερικά έτη αργότερα ο γιος του Αλέξανδρος ο Μέγας έγινε βασιλιάς της Μακεδονίας. Λέγεται ότι εκείνη την περίοδο ένας αρχιτέκτονας, ο Δεινοκράτης, πρότεινε στον Αλέξανδρο να μετασχηματίσει το βουνό και όλη τη χερσόνησο σε τεράστιο άγαλμα, που θα απεικόνιζε τον Αλέξανδρο να κρατά μια πυκνοκατοικημένη πόλη στο χέρι του. Ο Αλέξανδρος απάντησε ότι ήταν αρκετή για το Όρος η ανάμνηση της αλαζονείας του Πέρση βασιλιά.
Πρώτα σημάδια μοναστικού βίου
Το πότε ακριβώς διαδόθηκε ο Χριστιανισμός στον Άθω δεν είναι γνωστό. Κατά μία ρωσική παράδοση φέρεται η ίδια η Θεοτόκος να εμφανίζεται στην περιοχή και οι κάτοικοι να ασπάζονται τον Χριστιανισμό. Συγκεκριμένα η Θεοτόκος μαζί με τον Ευαγγελιστή Ιωάννη παραπλέοντας τον Άθω, πηγαίνοντας στην Κύπρο για να επισκεφθούν τον Λάζαρο, λόγω φοβερής θαλασσοταραχής αποβιβάστηκαν στην ακτή όπου βρίσκεται σήμερα η Ιερά Μονή των Ιβήρων. Εκεί η Θεοτόκος θαυμάζοντας το χώρο ακούσθηκε φωνή εξ ουρανού που έλεγε: "Έστω ο τόπος ούτος κλήρος σός και περιβόλαιον σόν καί παράδεισος, έτι δε και λιμήν σωτήριος των θελόντων σωθήναι".
Έτσι το Άγιο Όρος καθιερώθηκε να λέγεται ως "κλήρος και περιβόλι της Παναγιάς".
Επίσης παραδίδεται ότι ο Μέγας Κωνσταντίνος έκτισε στον Άθω πλείστους ναούς. Από την έρευνα όμως ουδέν θετικό επ΄ αυτής μαρτυρείται. Βέβαιο όμως είναι από κείμενα ότι κατά τον Δ' αιώνα υπήρχαν χριστιανοί, τα ίχνη και η τύχη των οποίων όμως παραμένουν άγνωστα. Είναι πιθανό ότι μεμονωμένοι ερημίτες ασκήτεψαν στον Άθωνα κατά τη διάρκεια του τέταρτου και πέμπτου αιώνα εφόσον ευσταθεί ότι οι μονές χτίστηκαν από τον πρώτο αυτοκράτορα, ενώ ήταν πολυάριθμοι κατά τον ένατο αιώνα, όταν έγιναν οι πρώτες προσπάθειες για οργάνωση σε μοναστηριακές κοινότητες.
Κάποιοι ιστορικοί υποστηρίζουν ότι μοναχοί από τον Άθωνα παρευρέθηκαν στη Σύνοδο που οργανώθηκε στην Κωνσταντινούπολη για την αποκατάσταση των εικόνων το 843. Επίσης κατά το 2ο ήμισυ του Θ' αιώνα ο Ιωάννης Κολοβός έκτισε, στο βόρειο τμήμα, τη λεγόμενη Μεγάλη Βίγλα, το πρώτο Μοναστήρι. Τότε και ορίσθηκαν τα σύνορα του Άθω και απαγορεύτηκε η είσοδος σε αυτόν των λαϊκών, μη εξαιρουμένων και των ποιμένων. Έτσι ο Άθως άρχισε να αποτελεί αποκλειστικό τόπο ασκητών και «οικητήριο βίου Αγίου».
Ανεξάρτητα όμως των παραπάνω, από ιστορικής άποψης, τρεις υπήρξαν οι κύριοι λόγοι της ανάπτυξης του μοναχισμού του Αγίου Όρους. Με δεδομένα αυτά συμπεραίνεται πλέον ασφαλώς ότι ο μοναχισμός του Αγίου Όρους άρχισε περί τον 8ο αιώνα, ενώ από τον επόμενο αιώνα το Άγιο Όρος αποτελεί πλέον και ιστορικά το σημαντικότερο μοναστικό κέντρο της εποχής και όλων των μετέπειτα εποχών.