cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Επαρχία Σάλτα
Γεωγραφία
αριστερά|μικρογραφία|Κοιλάδα Λα Καλδέρα, Σάλτα. Η συνολική έκταση της επαρχίας είναι 155.488 τετραγωνικά χιλιόμετρα, γεγονός που την καθιστά την έκτη μεγαλύτερη σε έκταση επαρχία της Αργεντινής. Οι κύριοι ποταμοί της επαρχίας είναι ο Πιλκομάγιο, ο Μπερμέχο και ο Χουραμέντο, ο οποίος αργότερα μετατρέπεται στον ποταμό Σαλάδο. Η επαρχία Σάλτα βρίσκεται σε μια γεωλογικά ενεργή περιοχή και πλήττεται περιστασιακά από σεισμούς.
Κλίμα
Παρόλο που η επαρχία Σάλτα βρίσκεται κοντά στον Τροπικό του Αιγόκερω, διαθέτει μεγάλο εύρος κλιμάτων λόγω της διακύμανσης του υψομέτρου και της επίδρασης της ορογραφίας. Ο προσανατολισμός των Άνδεων επηρεάζει την κατανομή των βροχοπτώσεων εντός της επαρχίας.
Τα ανατολικότερα τμήματα της επαρχίας έχουν θερμό ημίξηρο κλίμα (Κέππεν BSh) με περίοδο βροχοπτώσεων το καλοκαίρι. Η μέση ετήσια θερμοκρασία και βροχόπτωση είναι 20 °C και 500 χιλιοστά. Οι θερμοκρασίες μπορεί να φτάσουν έως και 47 °C κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, ενώ μπορεί να πέσουν έως και -5 °C κατά τη διάρκεια του χειμώνα.
Οι πρώτες πλαγιές των Άνδεων αναγκάζουν τους υγρούς, ανατολικούς ανέμους να ανυψώνονται, προκαλώντας πολύ υψηλή συμπύκνωση που οδηγεί στο σχηματισμό σύννεφων που δημιουργούν άφθονες ποσότητες βροχής. Οι ανατολικές πλαγιές των βουνών δέχονται από 1.000 έως 1.500 mm βροχόπτωσης ετησίως, αν και ορισμένα μέρη δέχονται έως και 2.500 mm βροχόπτωσης ετησίως λόγω της ορογραφικής κατακρήμνισης. Οι περισσότερες βροχοπτώσεις συγκεντρώνονται το καλοκαίρι, ενώ οι χειμώνες είναι ξηροί. Οι υψηλές βροχοπτώσεις σε αυτές τις πρώτες πλαγιές δημιουργούν μια πυκνή ζούγκλα που εκτείνεται σε μια στενή λωρίδα κατά μήκος αυτών των οροσειρών, δημιουργώντας μια περιοχή με μεγάλη ποικιλομορφία ειδών. Στα μεγαλύτερα υψόμετρα αυτών των πλαγιών, το κλίμα είναι ψυχρότερο και πιο υγρό, με τη βλάστηση να αποτελείται από φυλλοβόλα και πεύκα.
Μεταξύ των υψηλών υψομέτρων στα δυτικά και των χαμηλών πεδιάδων στα ανατολικά βρίσκονται οι κοιλάδες. Το κλίμα αυτών των κοιλάδων είναι είτε υγρό υποτροπικό με ξηρούς χειμώνες (Κέππεν Cwa) είτε υποτροπικό ορεινό (Cwb), ευνοώντας την ανθρώπινη εγκατάσταση και τις γεωργικές δραστηριότητες. Η μέση ετήσια βροχόπτωση είναι περίπου 1.000 χιλιοστά, το μεγαλύτερο μέρος της κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού. Οι μέσες θερμοκρασίες ξεπερνούν τους 20 °C κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, ενώ κατά τη διάρκεια του χειμώνα είναι κάτω από 14 °C.
ΤΣτα μεγαλύτερα υψόμετρα που βρίσκονται στα δυτικά τμήματα της επαρχίας επικρατεί δροσερό ξηρό κλίμα (Κέππεν BWk), με μεγάλες ημερήσιες διακυμάνσεις (εύρος θερμοκρασιών μεταξύ ημέρας και νύχτας).
Οικονομία
Η μεταποίηση παίζει σημαντικό ρόλο στη Σάλτα, προσφέροντας 20% στην οικονομία. Το φυσικό αέριο και το πετρέλαιο από τα κέντρα Ταρταγάλ, Άγουας Μπλάνκας, Μαντρεχόνες και Κάμπο Ντουράν μεταφέρονται στο Μπουένος Άιρες και το Ροσάριο με αγωγούς. Υπάρχει επίσης διυλιστήριο πετρελαίου στο Κάμπο Ντουράν. Οι εξορύξεις περιλαμβάνουν ουράνιο στα Ιρούγια, Λα Πόμα και Σαν Κάρλος.
Η γεωργία και οι παράγωγες βιομηχανίες της εξακολουθούν να αποτελούν σημαντική δραστηριότητα στην επαρχία, συνεισφέροντας πάνω από 10% στην παραγωγή. Τα καπνά, το ζαχαροκάλαμο και η αμπελουργία είναι τα σημαντικότερα και αποτελούν το μεγαλύτερο μέρος των εξαγωγών της περιοχής. Άλλες καλλιέργειες κυρίως για τοπική κατανάλωση είναι ο αραβόσιτος, τα φασόλια, τα εσπεριδοειδή, οι μπανάνες και οι ντομάτες. Το ζαχαροκάλαμο μεταποιείται σε εργοστάσια στη Σάλτα πριν σταλεί στην υπόλοιπη Αργεντινή και σε άλλες χώρες. Το εργοστάσιο στο Σαν Μαρτίν ντε Ταμπακάλ είναι το σημαντικότερο από αυτά. Τα περίφημα κρασιά της περιοχής Βάγιες Καλτσάκιες κοντά στο Καφαγιάτε παράγονται σε πολυάριθμους αμπελώνες διαφόρων μεγεθών. Οι αμερικανικές φυλές βοοειδών εκτρέφονται μόνο στην υγρή υποτροπική ανατολή, μαζί με μερικά αιγοπρόβατα.
Πολιτική διαίρεση
μικρογραφία|[[Βάγιες Καλτσάκιες κοντά στο Καφαγιάτε.]] μικρογραφία|Άποψη της κοιλάδας Λέρμα και της πόλης Σάλτα. Η επαρχία χωρίζεται σε 23 νομούς (departamentos), που περιλαμβάνουν 59 δήμους (municipios). Πρωτεύουσα της επαρχίας είναι η πόλη Σάλτα, όπου βρίσκεται η έδρα της επαρχιακής κυβέρνησης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επαρχίες της Αργεντινής
Σίλβια Τόρες-Πέιμπερτ
Η Σίλβια Λίντα Τόρες-Πέιμπερτ (Silvia Torres-Peimbert, γεννήθηκε το 1940) είναι Μεξικανή αστρονόμος.
Ζωή και έργο
Η Σίλβια Τόρες γεννήθηκε στην Πόλη του Μεξικού και σπούδασε φυσική στο Εθνικό Αυτόνομο Πανεπιστήμιο του Μεξικού (UNAM), για προπτυχιακά, και στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Μπέρκλεϋ (διδακτορικό). Επέστρεψε στο Μεξικό για να διεξαγάγει μεταδιδακτορική έρευνα στο UNAM. Μελέτησε τη δημιουργία αστέρων και τη μάζα που εκρέει από μεσαίους αστέρες, ενώ μεταγενέστερα έχει ερευνήσει την κατανομή του ηλίου που δημιουργήθηκε κατά τη Μεγάλη Αρχική Έκρηξη. Το 1973 έγινε καθηγήτρια στο UNAM και από το 1998 έως το 2002 διετέλεσε διευθύντρια εκεί. Εκείνη την περίοδο συνεργάσθηκε με τον Μανουέλ Πέιμπερτ. Η Σίλβια Τόρες-Πέιμπερτ υπήρξε φοιτήτρια του Γκιγιέρμο Άρο.
Η Τόρες-Πέιμπερτ διετέλεσε αρχισυντάκτρια του ερευνητικού περιοδικού Journal of Astronomy and Astrophysics.
Τιμητικές διακρίσεις
Η Σίλβια Τόρες-Πέιμπερτ τιμήθηκε με το Βραβείο «Χανς Μπέτε» της Αμερικανικής Φυσικής Εταιρείας το 2012 για τον προσδιορισμό των ποσοτήτων του ηλίου και άλλων χημικών στοιχείων στο αρχέγονο Σύμπαν. Το προηγούμενο έτος είχε βραβευθεί με το Βραβείο L'Oréal-UNESCO για τις Γυναίκες στην Επιστήμη ως εκπρόσωπος της Λατινικής Αμερικής για τις έρευνές της στη «χημική σύσταση των νεφελωμάτων» ως ουσιώδεις για την κατανόηση των απαρχών του Σύμπαντος.
Η Τόρες-Πέιμπερτ εκλέχθηκε επίσης Πρόεδρος της Διεθνούς Αστρονομικής Ενώσεως για την τριετία 2015-2018 (η δεύτερη γυναίκα πρόεδρος της Ενώσεως στην ιστορία). Είναι εξάλλου μέλος της Αμερικανικής Αστρονομικής Εταιρείας και της Ακαδημίας Επιστημών του αναπτυσσόμενου κόσμου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μεξικανοί αστρονόμοι Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας στο Μπέρκλεϋ Κατηγορία:Αστρονόμοι του 20ού αιώνα Κατηγορία:Αστρονόμοι του 21ου αιώνα
Γεωγραφία της Ελλάδας
Η Ελλάδα είναι χώρα στη Νότια Ευρώπη, που βρίσκεται στο σταυροδρόμι της Ευρώπης, της Ασίας και της Αφρικής. Η ηπειρωτική χώρα βρίσκεται στο νοτιότερο άκρο της Βαλκανικής Χερσονήσου και περιβάλλεται στα βόρεια από την Αλβανία, τη Βόρεια Μακεδονία και τη Βουλγαρία· στα ανατολικά από το Αιγαίο και την Τουρκία, στα νότια από τη Μεσόγειο και δυτικά από το Ιόνιο και την Ιταλία.
Η χώρα αποτελείται από μια μεγάλη ενδοχώρα και δύο επιπλέον μικρότερες χερσονήσους που προεξέχουν από αυτήν· τη Χαλκιδική και την Πελοπόννησο, η οποία διαχωρίζεται από την ενδοχώρα από τον Ισθμό της Κορίνθου. Η Ελλάδα επίσης διαθέτει μεγάλο αριθμό νησιών, διαφόρων μεγεθών, μεγάλα όπως η Κρήτη, η Εύβοια, η Λέσβος, η Ρόδος και η Κέρκυρα, καθώς και ομάδες μικρότερων, όπως τα Δωδεκάνησα και οι Κυκλάδες. Η Ελλάδα έχει ακτογραμμή 13.676 χιλιομέτρων, τη μεγαλύτερη στη λεκάνη της Μεσογείου.
Η Ελλάδα είναι σε μεγάλο βαθμό ορεινή, με γεωγραφικό πλάτος που κυμαίνεται από 35°00′Β έως 42°00′Β και σε γεωγραφικό μήκος από 19°00′Α έως 28°30′Α. Ως αποτέλεσμα, η χώρα έχει σημαντική κλιματική διακύμανση. Μεγαλύτερη πεδιάδα είναι αυτή της Κεντρικής Μακεδονίας (2.250 τ.χ.) και ακολουθούν η πεδιάδα της Θεσσαλίας (1.850 τ.χ.), η πεδιάδα Χρυσούπολης - Ξάνθης - Κομοτηνής (1.300 τ.χ.), η πεδιάδα Δράμας - Σερρών (1.200 τ.χ.) και η πεδιάδα του Έβρου (1.100 τ.χ.).
Ο μεγαλύτερος ποταμός της Ελλάδας είναι ο Αλιάκμονας ο οποίος διασχίζει 297 χιλιόμετρα μέχρι τις εκβολές του. Η λίμνη Τριχωνίδα, με έκταση 98.6 τ.χλμ., είναι η μεγαλύτερη λίμνη της ελληνικής επικράτειας.
Επισκόπηση
Η Ελλάδα βρίσκεται στη Νότια Ευρώπη. Βρέχεται από το Ιόνιο πέλαγος και τη Μεσόγειο Θάλασσα, και βρίσκεται μεταξύ Αλβανίας και Τουρκίας. Η Ελλάδα βρίσκεται πάνω σε μια χερσόνησο, με ένα αρχιπέλαγος περίπου 3.000 νησιών.
Η Ελλάδα έχει συνολική έκταση 131.957 τ.χλμ. . Η χερσαία έκταση της Ελλάδας είναι 130.647 τ.χλμ., ενώ τα υπόλοιπα 1.310 τ.χλμ. είναι ποταμοί, λίμνες και άλλες υδάτινες επιφάνειες εντός της ξηράς της Ελλάδας. Η Ελλάδα μοιράζεται 212 χιλιόμετρα χερσαίων συνόρων με την Αλβανία, 234 χιλιόμετρα χερσαίων συνόρων με τη Βόρεια Μακεδονία, 472 χιλιόμετρα χερσαίων συνόρων με τη Βουλγαρία και 192 χιλιόμετρα χερσαίων συνόρων με την Τουρκία. Συνολικά τα χερσαία σύνορα της Ελλάδας με άλλες χώρες φτάνουν τα 1.110 χιλιόμετρα. Το 83.33% της επικράτειας της Ελλάδας, ή εναλλακτικά, 110.496 τ.χλμ., αποτελείται από το ηπειρωτικό κομμάτι της χώρας. Το 16.67% της χώρας (ή σε αριθμούς 21.461 τ.χλμ.) αποτελείται από τη νησιωτική Ελλάδα. Έχει αποκλειστική οικονομική ζώνη που φτάνει σε έκταση τα 505.572 τ.χλμ., δηλαδή μια έκταση 3.5 φορές μεγαλύτερη από τη χερσαία έκταση της Ελλάδας.
Η ακτογραμμή της Ελλάδας φτάνει σε μήκος τα 13.676 τ.χλμ. και είναι μια από τις μεγαλύτερες στο κόσμο.
Το 80% της Ελλάδας είναι ορεινό έδαφος. Η οροσειρά της Πίνδου απλώνεται στο κέντρο της χώρας και διανύει μια κατεύθυνση από τα βορειοδυτικά προς το νοτιοανατολικά, ενώ η υψηλότερη κορυφή της Πίνδου φτάνει τα 2.637 μέτρα. Η Πίνδος συνεχίζει και νοτιότερα στην Πελοπόννησο και υποθαλάσσια σε όλο το Αιγαίο. Η Πίνδος είναι υπεύθυνη για τον σχηματισμό της γεωλογίας πολλών νησιών του Αιγαίου, συμπεριλαμβανομένης της Κρήτης. Η Πίνδος ενώνεται με τα βουνά του Ταύρου της νότιας Τουρκίας. Η κεντρική και δυτική Ελλάδα χαρακτηρίζονται από πολλές και ανώμαλες κορυφές, οι οποίες κοσμούνται με φαράγγια και άλλα καρστικά τοπία. Σημαντικά φαράγγια στην Ελλάδα είναι αυτό των Μετέωρων και αυτό του Βίκου. Το τελευταίο είναι το βαθύτερο φαράγγι του κόσμου σε αναλογία με το πλάτος του και το τρίτο βαθύτερο μετά το Φαράγγι του Χαλκού στο Μεξικό και το Γκραν Κάνιον στις Ηνωμένες Πολιτείες, αφού το μέγιστο βάθος του Βίκου ξεπερνά τα 1.100 μέτρα.
Ο Όλυμπος είναι το υψηλότερο σημείο στην Ελλάδα και το 7ο υψηλότερο βουνό και το 9ο βουνό με το μεγαλύτερο τοπογραφικό έξαρμα (prominence) στην ηπειρωτική Ευρώπη (μαζί με το Γκερλαχόφσκι στιτ και συμπεριλαμβανομένου του Γκροσγκλόκνερ ως ξεχωριστό βουνό), ευρισκόμενο σε υψόμετρο 2.917 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Τα όρη της Ροδόπης διαμορφώνουν τα σύνορα μεταξύ Ελλάδας και Βουλγαρίας. Η περιοχή αυτή καλύπτεται από απέραντα και πυκνά δάση.
Το χαμηλότερο σημείο της Ελλάδας είναι η στάθμη της θάλασσας σε όλες τις παραλιακές περιοχές της Ελλάδας.
Πεδινά τοπία υπάρχουν κυρίως στη Θεσσαλία (θεσσαλικός κάμπος) στην κεντρική Μακεδονία και στη Θράκη.
Ακραία σημεία της Ελλάδας
Τα ακραία σημεία της Ελλάδας είναι τα παρακάτω:
μικρογραφία|480x480εσ|Πόλεις της Ελλάδας, με τις κύριες πόλεις, ποτάμια, νησιά και επιλεγμένους αρχαιολογικούς χώρους.
Ηπειρωτική χώρα
Η ηπειρωτική Ελλάδα καλύπτει περίπου το 80% της επικράτειας της χώρας και είναι σε μεγάλο βαθμό ορεινή. Η μεγαλύτερη οροσειρά της Ελλάδας είναι η οροσειρά της Πίνδου, η οποία με τη σειρά της είναι η νότια προέκταση των Διναρικών Άλπεων. Οι Δειναρικές άλπεις σχηματίζουν τη ραχοκοκαλιά της ηπειρωτικής Ελλάδας, χωρίζοντας την Ήπειρο από τη Θεσσαλία και τη Μακεδονία, επηρεάζοντας έτσι και το κλίμα των τριών διαμερισμάτων. Το ψηλότερο βουνό της χώρας είναι ο Όλυμπος, ο οποίος αποτελεί το φυσικό σύνορο Θεσσαλίας-Μακεδονίας. Η υψηλότερη κορυφή του υψώνεται στα 2.918 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, καθιστώντας την τη δεύτερη ψηλότερη κορυφή της Βαλκανικής χερσονήσου μετά τη Μουσαλά στο όρος Ρίλα.
Υπάρχει διαφωνία για τον αριθμό των νησιών στην Ελλάδα, και διάφορες πηγές αναφέρουν από 1.200 έως 6.000 νησιά στη χώρα. Ο αριθμός των 1.425 νησιών αναφέρεται συχνά σε ταξιδιωτικούς οδηγούς. Από αυτά τα νησιά, σύμφωνα με τα στοιχεία των παραπάνω οδηγών, τα 166 κατοικούνται. Ο Ελληνικός Οργανισμός Τουρισμού αναφέρει ότι υπάρχουν 6.000 νησιά σε όλη την Ελλάδα, εκ των οποίων κατοικούνται τα 227. Το γαλλικό περιοδικό Paris Match, αναφέρει την ύπαρξη 9.841 νησιών, εκ των οποίων μόνο τα 169 έχουν καταγεγραμμένη συνεχή ανθρώπινη παρουσία.
Τα ελληνικά νησιά αντιπροσωπεύουν περίπου το 20% της συνολικής επικράτειας της χώρας. Τα νησιά της Ελλάδας χαρακτηρίζονται από μεγάλες διαφορές στην έκταση και το κλίμα. Το μεγαλύτερο νησί της χώρας είναι η Κρήτη και ακολουθεί η Εύβοια. Άλλα μεγάλα νησιά της Ελλάδας είναι η Λέσβος και η Ρόδος στο Αιγαίο Πέλαγος, η Κέρκυρα και η Κεφαλονιά στο Ιόνιο Πέλαγος. Πολλά από τα μικρότερα ελληνικά νησιά σχηματίζουν ομάδες ή αλυσίδες, τα λεγόμενα αρχιπελάγη. Γνωστά αρχιπελάγη της Ελλάδας είναι αυτό στις Κυκλάδες και στις Σποράδες, στο νότιο και κεντρικό Αιγαίο Πέλαγος αντίστοιχα.
Αιγαίο
Τα νησιά του Αιγαίου Πελάγους βρίσκονται μεταξύ της ηπειρωτικής Ελλάδας στα δυτικά και βόρεια, της Μικράς Ασίας στα ανατολικά και του νησιού της Κρήτης στα νότια. Παραδοσιακά, τα νησιά ταξινομούνται σε επτά ομάδες - δίνονται σε κατεύθυνση από βορρά προς νότο:
Ιόνια Νησιά
Τα Επτάνησα, όπως λέει και το όνομά τους, αποτελούνται από επτά νησιά. Τα έξι βόρεια νησιά βρίσκονται στα ανοιχτά της δυτικής ακτής της Ελλάδας και περιβάλλονται σε όλες τις πλευρές από το Ιόνιο Πέλαγος. Το έβδομο νησί, τα Κύθηρα, βρίσκεται στο νότιο άκρο της Πελοποννήσου. Τα Κύθηρα αποτελούν μέρος της περιφέρειας Αττικής και όχι της περιφέρειας Ιονίων Νήσων. Τα Επτάνησα αποτελούν διαφορετικό πράγμα από την ιστορική και γεωγραφική περιοχή της Ιωνίας, η οποία σήμερα αποτελεί τμήμα της δυτικής Τουρκίας.
Κρήτη
μικρογραφία|Δορυφορική φωτογραφία της Κρήτης από τη [[NASA|ΝΑΣΑ]] Η Κρήτη είναι το μεγαλύτερο νησί της Ελλάδας και το δεύτερο μεγαλύτερο στην Ανατολική Μεσόγειο, μετά την Κύπρο. Η Κρήτη έχει μήκος 260 χιλιομέτρων από τα δυτικά προς τα ανατολικά και πλάτος 60 χιλιομέτρων από τα νότια προς τα βόρεια στο πλατύτερο μέρος της Κρήτης. Το νησί στενεύει στην περιοχή κοντά στην Ιεράπετρα. Εκεί το πλάτος της περιοχής αυτής περιορίζεται στα 12 χιλιόμετρα. Η Κρήτη καλύπτει έκταση 8.336 τ.χλμ. και έχει ακτογραμμή μεγέθους 1.046 χιλιομέτρων. Η Κρήτη βρέχεται στα βόρεια από το Κρητικό Πέλαγος, στα νότια από το Λιβυκό Πέλαγος, στα δυτικά από το Μυρτώο Πέλαγος, και στα ανατολικά από το Καρπάθιο πέλαγος. Βρίσκεται περίπου 160 χιλιόμετρα νότια της ηπειρωτικής Ελλάδας.
Η Κρήτη χαρακτηρίζεται από μια οροσειρά που κινείται από τα δυτικά προς τα ανατολικά, σχηματίζοντας τρεις διαφορετικές υποπεριοχές:
Ιωάννα του Χάναου-Μύντσενμπεργκ
H Ιωάννα, γερμ. Johanna von Hanau-Münzenberg (1610 - 13 Σεπτεμβρίου 1673) από τον Οίκο του Χάναου ήταν κόρη του κόμη του Χάναου-Μύντσενμπεργκ και με τους γάμους της έγινε πρώτα Βιλντ- και Ρίνεγκραβίνα του Ζαλμ και μετά πριγκίπισσα της Πορτογαλίας.
Γεωγραφία της Ελλάδας
Κρήτη
Η Κρήτη περιλαμβάνει εύφορα οροπέδια, όπως για παράδειγμα το Λασίθι, τον Ομαλό και τη Νίδα. Η Κρήτη έχει επίσης σπήλαια γύρω από τη Δίκτη και το Ψηλορείτη. Το φαράγγι της Σαμαριάς είναι το γνωστότερο φαράγγι της Κρήτης. Στη προστατευόμενη περιοχή του φαραγγιού της Σαμαριάς βρίσκεται η πατρίδα του κρητικού προβάτου, γνωστού και ως κρι-κρι. Ο υπό εξαφάνιση γυπαετός ζει στα κρητικά βουνά και τα φαράγγια.
Ιωάννα του Χάναου-Μύντσενμπεργκ
Βιογραφία
Ήταν η δεύτερη κόρη του Αλβέρτου κόμη του Χάναου-Μύντσενμπεργκ-Σβάρτσενφελς και της Έρενγκερτ του Ίζενμπουργκ.
Γεωγραφία της Ελλάδας
Κρήτη
Τα ποτάμια της Κρήτης περιλαμβάνουν τον ποταμό Ιεεροπόταμο στο νότιο τμήμα του νησιού.
Περιβάλλον
δεξιά|μικρογραφία|Χάρτης των καταγεγραμμένων σεισμών στην Ελλάδα και τις γύρω χώρες για την περίοδο 1900-2017 Η Ελλάδα είναι μια κυρίως ορεινή χώρα με πολύ μεγάλο μέγεθος ακτογραμμής, γεμάτη χερσονήσους και νησιά.
Ιωάννα του Χάναου-Μύντσενμπεργκ
Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα το 1637 τον Βιλντ- και Ρινεγκραβο Βόλφγκανγκ-Φρειδερίκο του Σαλμ (1589-1638). Δεν απέκτησαν απογόνους.
Γεωγραφία της Ελλάδας
Περιβάλλον
Οι φυσικοί κίνδυνοι που απειλούν την επικράτεια της Ελλάδας περιλαμβάνουν τους σεισμούς, τις πλημμύρες, τις ξηρασίες και τις πυρκαγιές. Τρέχοντα περιβαλλοντικά ζητήματα στην Ελλάδα είναι ατμοσφαιρική ρύπανση και η ρύπανση των υδάτων.
Ιωάννα του Χάναου-Μύντσενμπεργκ
Οικογένεια
Το 1646 εκανε δεύτερο γάμο με τον Εμμανουήλ-Αντώνιο των Αβίς πρίγκιπα της Πορτογαλίας και είχε τέκνα:
Πρόβος
Βιογραφικό
Ο Πρόβος γεννήθηκε το 232 στο Σίρμιο της Παννονίας (σημερινή Σρέμσκα Μιτρόβιτσα, Σερβία) και εισήλθε στον στρατό με την ενηλικίωσή του το 250. Ορίστηκε στρατιωτικός ακόλουθος από τον Βαλεριανό και αργότερα διακρίθηκε υπό την ηγεσία των αυτοκρατόρων Αυρηλιανού και Τάκιτου. Διορίστηκε κυβερνήτης της Ανατολής από τον Τάκιτο και όταν ο τελευταίος πέθανε, οι στρατιώτες ανακήρυξαν τον Πρόβο διάδοχό του. Ο θετός αδερφός του Τάκιτου, Φλωριανός, έγινε επίσης συναυτοκράτορας, αλλά σύντομα σκοτώθηκε σε μάχη. Ο Πρόβος ταξίδεψε δυτικά και νίκησε τους Γότθους επί του Δούναβη το 277, αποκτώντας έτσι τον τίτλο «Γοτθικός». Η θέση του επισφραγίστηκε άμεσα και από τη Ρωμαϊκή Σύγκλητο. Το 278 εξεστράτευσε επιτυχώς στη Γαλατία έναντι των Αλαμανών και των Λούγων που είχαν διασχίσει την κοιλάδα του Νέκαρ πέρα από τον Ρήνο, εντός της Ρωμαϊκής επικράτειας. Στο μεταξύ, οι στρατηγοί του Πρόβου νίκησαν τους Φράγκους σε μια προσπάθεια να εξαφανίσουν οριστικά το γερμανικό στοιχείο από τη Γαλατία. Οι επιτυχίες αυτές επέτρεψαν στον Πρόβο να αποκτήσει τα προσωνύμια «Μέγας Γοτθικός» (Gothicus Maximus) και «Μέγας Γερμανικός» (Germanicus Maximus). Βασική αρχή του Πρόβου ήταν να μην αφήνει ποτέ τους στρατιώτες του άπρακτους. Σε καιρό ειρήνης τους χρησιμοποιούσε σε επωφελή έργα όπως η φύτευση αμπέλων στη Γαλατία, την Παννονία και αλλού, ώστε γρήγορα να επανεκκινήσει την οικονομία σε κατεστραμμένες ρωμαϊκές επαρχίες. Ακόμα πιο σημαντική στο χρόνο υπήρξε η τακτική του να μεταφέρει εποίκους σε περιοχές που είχαν λεηλατήσει οι Γερμανοί. Κατά το Ζώσιμο, μεταξύ 279-280 ο Πρόβος πολέμησε τους Βανδάλους στη Ραιτία, την Ιλλυρία και τη Λυκία. Τη ίδια χρονιά οι στρατηγοί του κατατρόπωσαν τους Βλέμμυες στην Αίγυπτο. Ο Πρόβος διέταξε την ανακατασκευή των γεφυρών και καναλιών του Νείλου, καθώς η περιοχή ήταν κεντρικής σημασίας για την τροφοδοσία της Ρώμης με σιτηρά. Τα έτη 280-281 ο Πρόβος υπέταξε επίσης τρεις σφετεριστές, τον Ιούλιο Σατουρνίνο, τον Πρόκουλο και τον Βόνοσο. Η έκταση των ανταρσιών αυτών δεν μας είναι ξεκάθαρη αλλά υπάρχουν ενδείξεις ότι ήταν παραπάνω από τοπικές διαμάχες. Ο Πρόβος πανηγύρισε τις επιτυχίες του αυτές με την επιστροφή του στη Ρώμη το 281. Ο αυτοκράτορας ανυπομονούσε να αρχίσει τις εκστρατείες του στην Ανατολή, οι οποίες είχαν καθυστερήσει από τα γεγονότα της Δύσης. Άφησε τη Ρώμη το 282 ταξιδεύοντας μέσω της γεννέτηράς του όταν ξαφνικά πληροφορήθηκε πως, στην απουσία του, η Πραιτωριανή Φρουρά είχε ανακηρύξει αυτοκράτορα τον Μάρκο Αυρήλιο Κάρο. Ο Πρόβος έστειλε στρατό κατά του σφετεριστή αλλά όταν αυτός άλλαξε στρατόπεδο και συντάχθηκε με τον Κάρο, οι εναπομείναντες στρατιώτες του τον δολοφόνησαν στο Σίρμιο (Σεπτέμβριος/Οκτώβριος 282).
Δευτερογενείς
Κατηγορία:Ρωμαίοι Αυτοκράτορες
Αλεξάνδρα Χίρσι
Η Αλεξάνδρα Μαίρη "Άλεξ" Χίρσι (Alexandra Mary Hirschi, το γένος Darvall, γεννημένη στις 21 Σεπτεμβρίου 1985), γνωστή στο διαδίκτυο ως Supercar Blondie, είναι Αυστραλή διασημότητα των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, παρουσιάστρια και vlogger με έδρα το Ντουμπάι, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Είναι περισσότερο γνωστή για τα βίντεό της σχετικά με αυτοκίνητα, τα οποία δημοσιεύει σε τακτική βάση στο Facebook, το Instagram και το YouTube. Η σελίδα της στο Facebook έχει φτάσει τους 50 εκατομμύρια ακόλουθους, στο Instagram πάνω από 11.5 εκατομμύρια ακόλουθους, και έχει πάνω από 10 εκατομμύρια συνδρομητές στο YouTube. Σύμφωνα με το Socialbakers, η σελίδα της στο Facebook ήταν παγκοσμίως η ταχύτερα αναπτυσσόμενη σελίδα αυτοκινήτου το 2018.
Προσωπική ζωή
Γεννημένη στο Μπρίσμπεϊν της Αυστραλίας, η Χίρσι είχε πάθος με τα αυτοκίνητα από νεαρή ηλικία. Το πρώτο αυτοκίνητο που είχε στην κατοχή της ήταν ένα Mitsubishi Lancer. Η Χίρσι σπούδασε "Δημοσιογραφία και Επιχειρήσεις" στο Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο του Κουίνσλαντ πριν μετακομίσει στο Ντουμπάι το 2008. Για 9 χρόνια, ήταν αναγνώστρια ειδήσεων και παρουσιάστρια σε μια εκπομπή ραδιοφώνου στον σταθμό Dubai Eye 103.8, όπου πήρε συνεντεύξεις από πολλές διασημότητες, όπως ο Τζον Τραβόλτα, ο Τζέικ Τζιλενχαλ και ο Λίαμ Νίσον. Το 2018, άφησε τη ραδιοφωνική εκπομπή και έγινε πλήρους απασχόλησης δημιουργός βίντεο στα social media.
Η Αλεξάνδρα είναι παντρεμένη με τον Nik Hirschi, πρώην τραπεζικό υπάλληλο.
Καριέρα
Η παρουσία της Χίρσι στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, επιτρέπει σε μάρκες αυτοκινήτων όπως η Bugatti και η Ferrari να διαφημίζουν τα προϊόντα τους μέσω αυτής. Αντί να είναι δημοσιογράφος αυτοκινήτων, δηλώνει ότι παρέχει «γενική εικόνα για την κουλτούρα των υπεραυτοκινήτων και το πώς είναι να οδηγείς αυτά τα απίστευτα αυτοκίνητα, με έναν ανάλαφρο και διασκεδαστικό τρόπο». Όντας μία από τις λίγες γυναίκες στην χώρο των υπερυατοκινήτων, ανοίγει επίσης τα δημογραφικά στοιχεία για αυτά τα οχήματα.
Τον Μάρτιο του 2018, η Arabian Business την κατέταξε ως μία από τις 50 γυναίκες με τη μεγαλύτερη επιρροή στον αραβικό κόσμο και την όρισε το 2019 ως μία από τις 30 γυναίκες με τη μεγαλύτερη επιρροή στον αραβικό κόσμο. Επίσης τον Μάρτιο του 2018, το περιοδικό Esquire Middle East την ανακήρυξε Influencer της Χρονιάς.
Εμφανίστηκε στο δωρεάν τηλεοπτικό RTL II της Γερμανίας στην εκπομπή αυτοκινήτου GRIP Das Automagazin στις 10 Ιουνίου 2018, παρουσιάζοντας τη μοναδική Bugatti L'Or Blanc και τη La Ferrari Aperta.
Τον Ιανουάριο του 2019, η Broadcasting &amp; Cable ανακοίνωσε ότι η Χίρσι θα φιλοξενήσει τη νέα τους τηλεοπτική εκπομπή αυτοκινήτου Car Crews. Η εκπομπή κυκλοφορεί στο Insight TV και εστιάζει στην αποκάλυψη διαφορετικών ειδών αυτοκινήτων στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Οδήγησε το επίσημο Batmobile από την ταινία Batman (1989).
Το 2020 ο Χίρσι κέρδισε ένα βραβείο Shorty που απευθύνεται στους Breakout YouTubers.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βλόγκερ
Μαυρικία Ελεονώρα της Πορτογαλίας
Η Μαυρικία Ελεονώρα της Πορτογαλίας ή Μαυρικία Ελεονώρα της Πορτογαλίας (Πορτογαλική γλώσσα : Mauritia-Eleonora de Aviz, 10 Μαΐου 1609 - 25 Ιουνίου 1674) από τον Οίκο των Αβίς ήταν κόρη του πρίγκιπα διαδόχου της Πορτογαλίας. Ήταν η πέμπτη κόρη του Εμμανουήλ διαδόχου πρίγκιπα της Πορτογαλίας και της Αιμιλίας των Νάσσαου, κόρης του Γουλιέλμου Α΄ πρίγκιπα της Οράγγης & κυβερνήτη της Ολλανδίας, Ζηλανδίας, Ουτρέχτης, Φρήσλαντ. Από την εποχή που η μεγαλύτερη αδελφή της Μαυρικίας-Ελεονώρας είχε δραπετεύσει στον βωμό οι πιθανότητες της ίδιας και των υπόλοιπων αδελφών της να παντρευτούν ήταν πολύ μικρές.
Όταν πέθανε η μητέρα της που ζούσε στην Ελβετία (1629) δραπέτευσε στον θείο της Φρειδερίκο Ερρίκο της Οράγγης που ήταν οικονόμος στην Ολλανδική Δημοκρατία και την σύζυγο του Αμαλία του Σολμ, έμεινε στο ίδιο δωμάτιο με την μικρότερη αδελφή της Αμαλίας. Η θεία της Αμαλία ήθελε να παντρέψει την κόρη της Λουίζα Ερριέττα του Νάσσαου με τον Κάρολο Β΄ της Αγγλίας αλλά εκείνος αρνήθηκε να πλησιάσει, όταν η υπόθεση έγινε γνωστή έδειξε ενδιαφέρον ο Φρειδερίκος Γουλιέλμος του Βρανδεμβούργου. Η Μαυρικία Ελεονώρα και η θεία της Αμαλία προσπάθησαν να πείσουν με κάθε τρόπο την Λουίζα να παντρευτεί τον Φρειδερίκο Γουλιέλμο, τελικά το κατόρθωσαν και έγινε ο γάμος τον Δεκέμβριο του 1646. Η Μαυρικία Ελεονώρα παντρεύτηκε τον Γεώργιο-Φρειδερίκο πρίγκιπα του Νάσσαου-Ζήγκεν (1647), δεν απέκτησαν απογόνους.
Κάτω Κάμπος Παρακαμπυλίων Αιτωλοακαρνανίας
Για οικισμό στην Ελλάδα με το ίδιο όνομα δείτε: Κάτω Κάμπος Πυλλήνης
Ο Κάτω Κάμπος Παρακαμπυλίων είναι ακατοίκητος ημιορεινός οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Αιτωλοακαρνανίας σε υψόμετρο 410 μέτρα. Βρίσκεται προς τα ανατολικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Ευρυτανίας, ανάμεσα στις τεχνητές λίμνες Κρεμαστών (ΝΔ.) και Καστρακίου (ΒΑ.). Απέχει 36 χλμ. Β.-ΒΑ. από το Αγρίνιο και ανατολικά του χωριού περνάει η ΕΟ Καρπενησίου - Αγρινίου. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται στις ελληνικές απογραφές από το 1971 ως μέρος της τότε κοινότητας Αγίου Βλασίου. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης ανήκει στην τοπική κοινότητα Αγίου Βλασίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Παρακαμπυλίων του δήμου Αγρινίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 δεν κατοικείται.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Αγρινίου
Χοντρομπίγουλη
Η χοντρομπίγουλη ή μπίγουλη ή χοντρομενούδελο είναι σούπα ντομάτας με χοντρό φιδέ, η οποία συνηθίζεται στην Αχαΐα.
Η καταγωγή του πιάτου είναι από τα Επτάνησα. Η ονομασία «μπίγουλι» μάλλον προέρχεται από ένα ιταλικό ζυμαρικό που ονομάζεται μπίγκολι (Bigoli).
Το Κοινωνικό Συμβόλαιο
Το Κοινωνικό Συμβόλαιο, αρχικά δημοσιεύεται με τον τίτλο Περί του Κοινωνικού Συμβολαίου, ή, Αρχές του Πολιτικού Δικαίου (Du contrat social; ou Principes du droit politique) από τον Jean-Jacques Rousseau, το1762. Σε αυτό το έργο ο Rousseau αναπτύσσει τη θεωρία του σχετικά με τον βέλτιστο τρόπο ίδρυσης μιας πολιτικής κοινότητας ενόψει των προβλημάτων της εμπορικής κοινωνίας, τα οποία είχε ήδη εντοπίσει στη Πραγματεία περί της Καταγωγής και των Θεμελίων της Ανισότητας Ανάμεσα στους Ανθρώπους (1755).
Το Κοινωνικό Συμβόλαιο ενέπνευσε πολιτικές μεταρρυθμίσεις και επαναστάσεις στην Ευρώπη, ειδικά στη Γαλλία, αμφισβητώντας φιλοσοφικά την ιδέα ότι οι μονάρχες διέθεταν θεϊκή εξουσία στο να νομοθετούν και να άρχουν. Ο Rousseau ισχυρίζεται ότι μόνο οι άνθρωποι, με την έννοια των πολιτών, οι οποίοι είναι κυρίαρχοι, έχουν αυτό το πανίσχυρο δικαίωμα, ωστόσο όχι χάρη σε κάποια θεϊκή καταγώγή αυτού του δικαιώματος. μικρογραφία| Σελίδα τίτλου μιας πειρατικής έκδοσης του Κοινωνικού Συμβολαίου, πιθανότατα τυπωμένο στη Γερμανία. Το επίγραμμα του έργου είναι αναφορά στον Βιργίλιο και διαβάζει "foederis aequalis / Dicamus leges" ("Ας θέσουμε όρους ισότητας για την εκεχειρία") ( Virgil, Aeneid XI.321-22). Ο κύριος στόχος του Κοινωνικού Συμβολαίου είναι να προσδιορίσει εάν μπορεί να υπάρξει μια νόμιμη πολιτική εξουσία, καθώς οι αλληλεπιδράσεις των ανθρώπων της εποχής του φαινόταν να θέτουν τους ίδιους σε μια κατάσταση πολύ χειρότερη από εκείνη την καλή κατάσταση στην οποία βρίσκονταν προηγουμένως (πριν την πολιτική κοινωνία), στην φυσική κατάσταση, παρά την απομόνωση που διαθέτει αυτή εξ ορισμού.
Το τρίτο κεφάλαιο του πρώτου βιβλίου κλείνει με την παράγραφο:
" Ας συμφωνήσουμε, λοιπόν, ότι η ισχύς δεν δημιουργεί δίκαιο, και ότι δεν οφείλουμε υπακοή παρά μόνο στις έννομες δυνάμεις ."
το οποίο σημαίνει πως η ικανότητα εξαναγκασμού δεν είναι μια νόμιμη δύναμη, και εδώ δεν υπάρχει κανένα νόμιμο καθήκον για υποταγή και υπακοή. Ένα κράτος δεν έχει δικαίωμα να υποδουλώσει έναν κατακτημένο λαό.
Με την εφαρμογή του κοινωνικού συμβολαίου, όλοι θα είναι ελεύθεροι γιατί όλοι χάνουν τον ίδιο αριθμό δικαιωμάτων ενώ ταυτόχρονα θα επιβάλλουν τα ίδια καθήκοντα σε όλους. Ο Rousseau υποστηρίζει ότι είναι παράλογο να παραδώσει κανείς την ελευθερία του, για να την ανταλλάξει με τηδουλεία. Έτσι, οι συμβαλόμενοι πρέπει να έχουν το δικαίωμα να επιλέγουν τους νόμους βάσει των οποίων ζουν. Παρόλο που η σύμβαση επιβάλλει νέους νόμους, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που προστατεύουν και ρυθμίζουν την ιδιοκτησία, υπάρχουν περιορισμοί στο πώς μπορεί να αξιωθεί νόμιμα αυτή η ιδιοκτησία. Το παράδειγμά του με τη γη περιλαμβάνει τρεις προϋποθέσεις:
Ο Rousseau υποστηρίζει ότι οι πολιτικές πτυχές μιας κοινωνίας πρέπει να χωριστούν σε δύο μέρη. Πρώτον, πρέπει να υπάρχει ένας κυρίαρχος που αποτελείται από ολόκληρο τον πληθυσμό, ο οποίος περιελάμβανε τις γυναίκες (με τρόπο που ως εκείνη την ιστορική στιγμή δεν υιοθετούνταν από όλες τις χώρες και τα κράτη, καθιστώντας αυτή τη θέση του Rousseau αρκετά επαναστατική), που αντιπροσωπεύει τη γενική βούληση και είναι η νομοθετική εξουσία στο κράτος. Η δεύτερη διαίρεση είναι αυτή της κυβέρνησης, που διακρίνεται από τον κυρίαρχο. Αυτή η διαίρεση είναι απαραίτητη, διότι ο κυρίαρχος δεν μπορεί να ασχοληθεί με συγκεκριμένα θέματα όπως οι εφαρμογές του νόμου. Κάτι τέτοιο θα υπονόμευε τη γενικότητά του και συνεπώς θα έβλαπτε τη νομιμότητά του. Έτσι, η κυβέρνηση πρέπει να παραμείνει ξεχωριστός θεσμός από το κυρίαρχο όργανο. Όταν η κυβέρνηση ξεπεράσει τα όρια που θέτει ο λαός, είναι η αποστολή του λαού να καταργήσει μια τέτοια κυβέρνηση και να ξεκινήσει εκ νέου.
Ο Rousseau ισχυρίζεται ότι το μέγεθος της επικράτειας που μέλλεται να κυβερνηθεί συχνά καθορίζει την ίδια τη φύση της κυβέρνησης. Δεδομένου ότι μια κυβέρνηση είναι τόσο ισχυρή όσο ο λαός, και αυτή η δύναμη είναι απόλυτη, όσο μεγαλύτερη είναι η περιοχή, τόσο μεγαλύτερη δύναμη πρέπει να μπορεί να ασκήσει η κυβέρνηση πάνω στον πληθυσμό της. Κατά την άποψή του, μια μοναρχική κυβέρνηση είναι σε θέση να ασκήσει τη μεγαλύτερη εξουσία έναντι του λαού, δεδομένου ότι πρέπει να αφιερώσει λιγότερη εξουσία στον εαυτό της, ενώ η δημοκρατία το λιγότερο. Σε γενικές γραμμές, όσο μεγαλύτερη είναι η γραφειοκρατία, τόσο περισσότερη δύναμη απαιτείται για την κυβερνητική πειθαρχία. Κανονικά, αυτή η σχέση απαιτεί το κράτος να είναι αριστοκρατία ή μοναρχία. Όταν ο Rousseau χρησιμοποιεί τη λέξη δημοκρατία, αναφέρεται σε μια άμεση δημοκρατία και όχι σε μια αντιπροσωπευτική δημοκρατία. Υπό το πρίσμα της σχέσης μεταξύ του μεγέθους του πληθυσμού και της κυβερνητικής δομής, ο Rousseau υποστηρίζει ότι όπως και η γενέτειρά του στη Γενεύη, οι μικρές πόλεις-κράτη είναι η μορφή του έθνους στο οποίο η ελευθερία μπορεί να ανθίσει καλύτερα. Για τα κράτη αυτού του μεγέθους, προτιμάται μια εκλεγμένη αριστοκρατία, και σε πολύ μεγάλες πολιτείες ένας καλοκάγαθος μονάρχης. αλλά ακόμη και ο μοναρχικός κανόνας, για να είναι νόμιμος, πρέπει να εξαρτάται από το κυρίαρχο κράτος δικαίου.
"Rousseau develops his theory in an almost mathematical manner, deriving statements from the initial thesis that man must keep close to nature. The ‘natural’ state, with its original liberty and equality, is hindered by man’s ‘unnatural’ involvement in collective activities resulting in inequality which, in turn, infringes on liberty. The purpose of this social contract, which is a kind of tacit agreement, is simply to guarantee equality and, consequently, liberty as the superior social values...
A number of political statements, particularly about the organization of powers, are derived from the ‘axioms’ of equality among citizens and their subordination to the general will."
- Andranik Tangian (2014) Mathematical Theory of Democracy
Το έργο έλαβε μια διαφωνία με την ονομασία The Confusion of the Social Contract του Jean-Jacques Rousseau από τον Ιησουίτη Alfonso Muzzarelli στην Ιταλία το 1794.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έργα του Ζαν-Ζακ Ρουσσώ Κατηγορία:Βιβλία φιλοσοφίας
Κατάλογος συγχωνεύσεων ποδοσφαιρικών ομάδων
Αυτή είναι μια λίστα των ποδοσφαιρικών συλλόγων που δημιουργήθηκαν έπειτα από τη συγχώνευση δύο ή περισσότερων ομάδων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία του ποδοσφαίρου
Τρουπακέικα Μεσσηνίας
Τα Τρουπακέικα είναι μικρός οικισμός κοντά στο Κοπανάκι και υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Τριφυλίας, του Νομού Μεσσηνίας.
Ιστορικό οικισμού
Ο οικισμός Τρουπακέικα, ο οποίος ανήκει στη δημοτική ενότητα Αετού, είναι νεοσύστατος, καθώς αναγνωρίστηκε μόλις το 2011,  όταν και προσαρτήθηκε στον νέο Δήμο Τριφυλίας, στον οποίο έχει ενταχθεί και η τοπική κοινότητα Κοπανακίου, στην οποία υπάγεται. Ο δήμος αυτός, συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης με την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Αετού, Αυλώνος, Γαργαλιάνων, Κυπαρισσίας, Φιλιατρών και την κοινότητα Τριπύλας.
Κάτοικοι
Ο οικισμός, με βάση την απογραφή του 2011, έχει 15 μόνιμους κατοίκους, οι οποίοι απασχολούνται κυρίως σε διάφορες αγροτικές εργασίες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Δήμος Τριφυλίας
Καταστροφή της Νάουσας
Η καταστροφή της Νάουσας (ή Ολοκαύτωμα της Νάουσας) ήταν το αιματηρό αποτέλεσμα της επανάστασης της πόλης, το οποίο έλαβε χώρα τον Απρίλιο του 1822. Προηγήθηκαν σκληρές μάχες γύρω από την πόλη καθώς και η πολιορκία της Νάουσας 15 (περίπου) ημερών από τον Τούρκο βαλή της Θεσσαλονίκης Μεχμέτ Αμπντούλ Εμπού Λουμπούτ. Ακολούθησε η εισβολή του τουρκικού στρατού στην πόλη, που προκάλεσε την ολοκληρωτική καταστροφή του οικισμού, καθώς και τη σφαγή και αιχμαλωσία του συνολικού πληθυσμού.
Ιστορικό υπόβαθρο
Καθώς όμως στην περιοχή του Ολύμπου και του Βερμίου η επανάσταση προετοιμαζόταν, από το τέλος του έτους 1821 οι Τούρκοι αποφάσισαν να πάρουν αυστηρά προληπτικά μέτρα για να την αποτρέψουν. Τον Ιανουάριο του 1822, ο βαλής της Θεσσαλονίκης Εμπού Λουμπούτ φυλάκισε ως ομήρους μέλη από τις σημαντικότερες οικογένειες των πόλεων της Δυτικής Μακεδονίας. Άλλοι όμως, ανάμεσά τους οι οπλαρχηγοί Αναστάσιος Καρατάσος και Αγγελής Γάτσος καθώς και ο ισχυρότατος πρόκριτος της Νάουσας Ζαφειράκης Θεοδοσίου Λογοθέτης αρνήθηκαν, προβάλλοντας διάφορες προφάσεις, να προσέλθουν.
Έχοντας εκτεθεί με αυτή τους την πράξη, αποφάσισαν να κηρύξουν την επανάσταση, μετά από συσκέψεις στη Μονή Παναγίας Δοβρά. Για την ακριβή ημερομηνία κήρυξης της επανάστασης στη Νάουσα υπάρχουν διάφορες απόψεις. Κατά τον Κολτσίδα, ο οποίος ακολουθεί τον Στουγιαννάκη και τον Χιονίδη, ξεκίνησε στις 19 Φεβρουαρίου (ιουλιανό ημερολόγιο), σύμφωνα όμως με τον Νικόλαο Φιλιππίδη, η κήρυξη της επανάστασης έλαβε χώρα την 22η Φεβρουαρίου 1822, Κυριακή της Ορθοδοξίας. Κατά τον δάσκαλο του Γένους, Γρηγόριο Κωνσταντά, η επανάσταση ξέσπασε περί το τέλη Απριλίου. Κατά νεότερη άποψη, η οποία βασίζεται στα Ενθυμήματα του Κασομούλη, η κήρυξη της επανάστασης στη Νάουσα πρέπει να έγινε περί τα μέσα Μαρτίου 1822.
Παρόλες τις διαφορετικές αυτές απόψεις σχετικά με την ημέρα της επανάστασης, όλοι συμφωνούν ότι η κήρυξη έγινε στον μητροπολιτικό ναό του Αγίου Δημητρίου όπου συγκεντρώθηκε μεγάλο πλήθος οπλισμένων και άοπλων Ελλήνων και τελέστηκε πανηγυρική δοξολογία και ορκωμοσία των αγωνιστών.
Το τρίτο δεκαήμερο του Φεβρουαρίου 1.800 επαναστάτες προχώρησαν σε επίθεση εναντίον της Βέροιας, ωστόσο οι Τούρκοι καταφέρνουν να τους αποκρούσουν. Στη συνέχεια οι επαναστάτες υπό τον Α. Καρατάσο οχυρώνονται γύρω στη μονή Δοβρά. Εκεί σημείωσαν μία πρόσκαιρη επιτυχία, στις 12 Μαρτίου, οπότε 200 Έλληνες απέκρουσαν 4.000 Τούρκους του Μεχμέτ Αγά, με τη βοήθεια και των ανδρών του Γάτσου και του Ζαφειράκη που έσπευσαν σε βοήθεια, σκοτώνοντας τουλάχιστον 300 από αυτούς. Στη συνέχεια, οι Τούρκοι κατέλαβαν το μοναστήρι, ενώ οι Έλληνες αποτραβήχτηκαν στη Νάουσα.
Η πολιορκία της Νάουσας, η εισβολή των Τούρκων και η καταστροφή της πόλης
Εν τω μεταξύ η πόλη είχε μεταβληθεί σε κόλαση από τις σφαγές. Δεκατρείς, κατά την παράδοση, νέες γυναίκες έπεσαν με τα παιδιά τους στον καταρράκτη της Αράπιτσας, στη θέση Στουμπάνοι, για να μην ατιμαστούν από τους Τούρκους, γεγονός που αναφέρεται για πρώτη φορά ήδη από τον Κουτσονίκα αλλά και στο σχεδίασμα για την επανάσταση της Νάουσας του Δημήτριου Πλαταρίδη , οι οποίοι και οι δυο βασίστηκαν σε προφορικές πηγές επιζώντων Ναουσαίων. Στο σημείο αυτό σήμερα έχει αναγερθεί το χάλκινο άγαλμα μιας Ναουσαίας με τα παιδιά της.
Η τιμωρία των επαναστατών από τον Εμπού Λουμπούτ
αριστερά|μικρογραφία|Όψη του Πάρκου της Νάουσας (Κιόσκι) στην ευρύτερη περιοχή του οποίου εκτελέστηκαν οι Ναουσαίοι άρρενες αιχμάλωτοι το 1822. Στο βάθος «Μνημείο Θυσίας» του Αντώνη Μυρωδιά, γλυπτική σύνθεση από λευκό μάρμαρο εις μνήμην των θυμάτων, ανδρών και γυναικών. Εικονίζονται το ημίτομο νεαρού ανδρός που κλίνει το κεφάλι του πριν την καρατόμησή του και το ημίτομο γυμνής νεαρής γυναίκας με τα χέρια σταυρωμένα στην κοιλιά. Μετά το πέρας των εχθροπραξιών και την πλήρη επικράτηση των Τούρκων όσοι αιχμαλωτίστηκαν συγκεντρώθηκαν στο Κιόσκι. Έπειτα ο Εμπού Λουμπούτ, σε εφαρμογή του Ιερού Φετβά διέταξε να ξεκινήσουν οι αποκεφαλισμοί των συλληφθέντων. Οι σφαγές δεν σταμάτησαν παρά μόνο όταν κατά τη παράδοση το αποκεφαλισμένο σώμα του Νικόλαου Κοκοβίτη περπάτησε ορισμένα μέτρα. Στις εκτελέσεις έλαβαν ενεργό μέρος και 600 Εβραίοι της Θεσσαλονίκης που ακολουθούσαν τους Οθωμανούς. Οι νεκροί και οι αιχμάλωτοι, κατά τον ιστορικό Σπυρίδωνα Τρικούπη, έφτασαν τις 5.000 ενώ, κατά τον ίδιο ιστορικό, σημειώθηκαν βαρβαρότητες σε βάρος των αιχμαλώτων και των γυναικοπαίδων. Ο Στουγιαννάκης υπολογίζει τους εκτελεσμένους στο Κιόσκι Ναουσαίους στους 1.241, αντίθετα ο Βασίλης Νικολαΐδης αναφέρει πως ο αριθμός των αποκεφαλισμένων άγγιξε τους 1.500. Τη μανία των Τούρκων εναντίον των κατοίκων της Νάουσας πιστοποιεί και έγγραφο του ίδιου του Εμπού Λουμπούτ το οποίο αναφέρει: “πάνω από 2.000 Ναουσαίοι σφαγιάστηκαν ή απαγχονίστηκαν, τα παιδιά και οι σύζυγοί τους εξανδραποδίσθηκαν, οι περιουσίες τους δημεύθηκαν ενώ οι οικίες τους παραδόθηκαν στις φλόγες…".
Στις 7 Μαΐου 1822 ο Εμπού Λουμπούτ επέστρεψε στη Θεσσαλονίκη με 400 Ναουσαίους αιχμαλώτους, κυρίως γυναίκες και παιδιά. 60 απ’ αυτούς κρεμάστηκαν στις πύλες της Θεσσαλονίκης για εκφοβισμό. Οι περισσότερες από τις γυναίκες πωλήθηκαν και οδηγήθηκαν στα χαρέμια πλούσιων Οθωμανών, ενώ άλλες θανατώθηκαν με φρικτά μαρτύρια. Αυτή τη μοίρα ειδικότερα επεφύλαξαν για τις γυναίκες των αρχηγών της επανάστασης στη Νάουσα, τη Ζαφειράκαινα και τη Μαρία Καρατάσαινα. Σύμφωνα με την πιο διαδεδομένη εκδοχή, η πρώτη χτίστηκε ζωντανή στην Αγιά Σοφία της Θεσσαλονίκης, η δεύτερη θανατώθηκε μέσα σε ένα σακί από φίδια.
Μαρτυρίες σωτηρίας
μικρογραφία|Ο ιερός Ναός Τιμίου Προδρόμου Νάουσας είναι ο μόνος που διασώθηκε από την καταστροφή της πόλης ενώ αποτελεί ταυτόχρονα και έναν ιστορικό ναόthumb|Γυναίκες της Νάουσας ρίχνονται στην ΑράπιτσαΠαρά τις μεγάλες απώλειες του άμαχου πληθυσμού αλλά και των ενόπλων, είναι γνωστές περιπτώσεις αντρών, γυναικών αλλά και παιδιών που κατάφεραν να επιζήσουν, εξιστορώντας την περιπέτειά τους στους μεταγενέστερους. Τέτοια είναι περίπτωση της Μαρούσιας Ιωάννου, η οποία, για να μην παντρευτεί τον γιο του Μπέη του Μοναστηριού στον οποίο είχε πωληθεί, προσποιήθηκε ότι ήταν παράλυτη για αρκετό καιρό. Παρόλα τα μαρτύρια που υπέστη για να ελεγχθεί η παράλυσή της, αυτή υπέμεινε και τελικά μετά από καιρό απελευθερώθηκε κι επέστρεψε στη Νάουσα. Ένας άλλος Ναουσαίος, ο Αναστάσιος Χρυσάφης, αναφέρει σε αίτησή του προς την Επιτροπή Αγώνος της Ελληνικής Κυβέρνησης το 1865 ότι, αφού έλαβε τα όπλα στην επανάσταση της Νάουσας και συμμετείχε σε πολλές μάχες, πιάστηκε αιχμάλωτος κατά την πτώση και καταστροφή της πόλης. Παρέμεινε αιχμάλωτος των Τούρκων για τρία χρόνια και τελικά απελευθερώθηκε, αφότου οι συγγενείς του κατέθεσαν λύτρα. Επίσης, ο κοτζαμπάσης Νικόλαος Γιαμαλής, μετά την καταστροφή της Νάουσας, φυγαδεύτηκε στην Έδεσσα με τη βοήθεια ενός Τούρκου βαθμοφόρου, ο οποίος του χρωστούσε χάρη. Επιπλέον φυγάδευσε και τις κόρες του, Γλυκερία και Αναστασία, στη Σερβία. Ύστερα από την αμνηστία που δόθηκε από τον Σουλτάνο και οι τρεις τους επέστρεψαν στη Νάουσα. Τέλος, μετά την καταστροφή της πόλης, ο Γιάννης Τσακμάκης φυλακίστηκε με τον εικοσάχρονο γιο του Χρήστο, ο οποίος απέδρασε πριν εκτελεστεί και διέφυγε στον κάμπο. Κατέφυγε σε κοντινό μοναστήρι, όπου μορφώθηκε με τη βοήθεια των μοναχών. Ύστερα από το διάταγμα της σουλτανικής αμνηστίας, επέστρεψε αρχικά στη Νάουσα και έπειτα άσκησε το επάγγελμα του διδασκάλου στα Γιαννιτσά και στο Ματσιούκοβο (σημερινή περιοχή: Εύζωνοι, Κιλκίς), όπου έμεινε γνωστός ως Χρήστος Διδασκάλου λόγω του επαγγέλματός του.
Πρόσληψη και Αποτίμηση
αριστερά|μικρογραφία|Το άγαλμα αυτό κατασκευάστηκε προς τιμή των Ναουσαίων γυναικών που έπεσαν μαζί με τα παιδιά τους για να μην πέσουν θύματα των Τούρκων. Έργο της Κατερίνα Χαλεπά Κατσάτου.|320x320εσ μικρογραφία|283x283εσ|Σελίδα από το πρόγραμμα της παράστασης "Το Κοντσέρτο της Νάουσας" με αναλυτική περιγραφή του Β' μέρους, αφιερωμένο στην επανάσταση της Νάουσας Το τραγικό γεγονός της καταστροφής της Νάουσας, προκάλεσε μεγάλη εντύπωση τόσο στους σύγχρονους όσο και στους μεταγενέστερους. Ήδη από τον 19ο αιώνα είναι γνωστά δημοτικά τραγούδια με αυτό το θέμα. Σαφώς το πιο δημοφιλές είναι η «Μακρυνίτσα» που ξεκινά με τον στίχο «Τρία πουλάκια κάθονταν στης Νάουσας το κάστρο» και έχει καταγραφεί σε αρκετές διαφορετικές παραλλαγές. Την καταστροφή της Νάουσας θρηνούν επίσης τα εξής τραγούδια: 1.«Ανάθεμα στους Αίτιους», 2.«Της Κρινιώς» , και 3. «Το κρίμα να 'χει η Ρούμελη». Επιπλέον αρκετά λογοτεχνικά έργα γράφτηκαν για το χαλασμό της Νάουσας, όπως τα μυθιστορήματα «... και Αλέκτωρ δεν ελάλησε» της Θάλειας Χ. Σαμαρά (Αθήνα 1971) και «Ένας γέρων αγωνιστής Νιαουστεύς θυμάται...» του Κων. Κούλη (εκδόσεις αντίδοτο, Αθήνα 2007), καθώς και το επικό ποίημα «Νιάουστα» του Νικολάου Κων. Ταούλα (Θεσσαλονίκη 2008, University Studio Press). Από το τραγικό ιστορικό γεγονός του Ολοκαυτώματος της Νάουσας και της ηρωϊκής θυσίας των Ναουσαίων, το 2009 ο ποιητής Δημήτρης Ι. Μπρούχος εμπνεύστηκε και έγραψε το έργο του με τίτλο: «Ο Χαλασμός της Νάουσας - 1822 μ.Χ. - Ελληνική ραψωδία»,το οποίο μελοποίησε ο συνθέτης Δημήτρης Παπαδημητρίου. Το έργο παρουσιάστηκε σε παγκόσμια πρώτη το 2010, ανήμερα της 188ης Επετείου, στο Δημοτικό Θέατρο της Νάουσα. Γύρω από το ίδιο θέμα κινείται η υπόθεση του θεατρικού έργου του Χρήστου Μπατατζή «Εκείνος ο σκληρός Απρίλης» που ανέβηκε για πρώτη φορά το 1971 και έκτοτε έχει παρουσιαστεί σε επετειακές εκδηλώσεις για το Ολοκαύτωμα, καθώς και το έργο θεάτρου σκιών του Γιάννη Χατζή, «Ο χαλασμός της Νάουσας».
Επιπλέον το συγκεκριμένο αυτό γεγονός έδωσε την αφορμή για τη δημιουργία γλυπτικών έργων. Ένα από αυτά το οποίο δημιουργήθηκε ως σύμβολο τιμής και μνήμης των γυναικών της Νάουσας είναι το μνημείο της Ναουσαίας με τα παιδιά της που στήθηκε στην τοποθεσία Στουμπάνοι το 1973. Κατασκευάστηκε από την Κατερίνα Χαλεπά-Κατσάτου από μπρούντζο. To άγαλμα απεικονίζει μια νεαρή Ναουσαία μάνα με τα δύο παιδιά της, εκ των οποίων η κόρη της βρίσκεται στην ποδιά της και ακολουθεί τη μαμά της προς την Αράπιτσα, ενώ το μωρό κοιμάται στο στήθος της μητέρας του. Επίσης την επανάσταση και καταστροφή της Νάουσας απαθανατίζει το μαρμάρινο Μνημείο των Ηρώων του οποίου η κατασκευή ξεκίνησε τον Αύγουστο του 2010 από τον γλύπτη Αντώνη Μυρωδιά ενώ τα αποκαλυπτήρια έγιναν την Κυριακή 1η Μαΐου του 2011 στο πλακόστρωτο του Δημοτικού Πάρκου της πόλης.
Για τη συνεισφορά της στον Αγώνα για την απελευθέρωση από τους Τούρκους, και μετά από ενέργειες του τότε βουλευτή Κωνσταντίνου Χατζηγρηγοριάδη, η Νάουσα ανακηρύχθηκε «Ηρωική Πόλη» με Βασιλικό Διάταγμα του 1955. Μάλιστα, είναι η μόνη πόλη που φέρει τον συγκεκριμένο τίτλο. Κάθε χρόνο η επέτειος του Ολοκαυτώματος της πόλης τιμάται με εκδηλώσεις μνήμης, παρελάσεις και δοξολογίες, την Κυριακή του Θωμά.
Ακόμη προς τιμήν των 200 χρόνων από την Επανάσταση και το Ολοκαύτωμα της Νάουσας, την 30η Απριλίου του 2022 παρουσιάστηκε σε παγκόσμια πρεμιέρα το έργο «Το Κοντσέρτο της Νάουσας», για κιθάρα και Συμφωνική Ορχήστρα του συνθέτη Sergio Assad με την επιμέλεια του Θάνου Μήτσαλα που ερμήνευσε και η Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης στο Δημοτικό Θέατρο της πόλης, υπό την αιγίδα της Α.Ε Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας, Κατερίνα Σακελλαροπούλου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μάχες της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 Κατηγορία:Μάχες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Ιστορία της Ημαθίας Κατηγορία:Νάουσα Κατηγορία:Θηριωδίες στην Ελλάδα Κατηγορία:Βέρμιο Κατηγορία:Ημαθία
Οικονομία του Καζακστάν
Η διάλυση της ΕΣΣΔ και η κατάρρευση της ζήτησης των καζακικών προϊόντων της βαριάς βιομηχανίας οδήγησαν σε ύφεση της οικονομίας από το 1991, με την υψηλότερη πτώση του ΑΕΠ να σημειώνεται το 1994. Το 1995-97 ο ρυθμός του κυβερνητικού προγράμματος οικονομικής μεταρρύθμισης και ιδιωτικοποίησης επιταχύνθηκε, με αποτέλεσμα μια ουσιαστική μετατόπιση των περιουσιακών στοιχείων στον ιδιωτικό τομέα. Το Καζακστάν έλαβε καθεστώς "χώρας με οικονομία της αγοράς" από την ΕΕ και τις ΗΠΑ, το 2000 και το 2002 αντίστοιχα.
Τον Δεκέμβριο του 1996 η υπογραφή της Κοινοπραξίας του Κασπιακού Αγωγού για την ίδρυση ενός νέου αγωγού από το πεδίο Τενγκίζ του Καζακστάν που θα μεταφέρει υδρογονάνθρακες στα λιμάνια της Μαύρης Θάλασσας αυξάνει τις προοπτικές για σημαντικά μεγαλύτερες εξαγωγές πετρελαίου τα επόμενα χρόνια. Το Καζακστάν κατέγραψε ύφεση του ΑΕΠ κατά 2.5% το 1998 λόγω της πτώσης των τιμών του πετρελαίου και της οικονομικής κρίσης στη Ρωσία. Ένα φωτεινό σημείο το 1999, ήταν η ανάκαμψη των διεθνών πετρελαϊκών τιμών, η οποία, σε συνδυασμό με μια σωστή υποτίμηση του τένγκε και την καλή σοδειά των σιτηρών, πράγματα που οδήγησαν σε νέα περίοδο ανάπτυξης την οικονομία.
Το ΑΕΠ της χώρας μειώθηκε κατά 26% τη δεκαετία του 1990. Στη δεκαετία του 2000, η οικονομία του Καζακστάν κατέγραψε μεγάλη ανάπτυξη, βοηθούμενη από τις υψηλές τιμές του πετρελαίου, των σιτηρών και των μετάλλων, βασικά προϊόντα της χώρας. Το ΑΕΠ αυξήθηκε κατά 9.6% το 2000 από 1.7% το 1999. Το 2006, η εξαιρετικά υψηλή αύξηση του ΑΕΠ είχε διατηρηθεί και κατέγραψε άνοδο κατά 10.6% εκείνο το έτος. Η οικονομία βοηθήθηκε από την οικονομική άνθηση της Ρωσίας και των μελών της Κοινοπολιτείας Ανεξάρτητων Κρατών (τα οποία, όπως και το Καζακστάν, συνέρχονταν από μια περίοδο ύφεσης λόγω της κατάρρευσης της Σοβιετικής Ένωσης) και της Κίνας. Η αύξηση της οικονομικής μεγέθυνσης και οδήγησε σε μια στροφή στον δημοσιονομικό τομέα. Ο προϋπολογισμός είχε ταμειακό έλλειμμα 3.7% του ΑΕΠ το 1999 αλλά το 2000 είχε ένα μικρό πλεόνασμα ύψους 0.1%. Η χώρα γνώρισε μια επιβράδυνση της οικονομικής ανάπτυξης από το 2014, η οποία προκλήθηκε από την πτώση των τιμών του πετρελαίου και τις επιπτώσεις της ουκρανικής κρίσης, η οποία επηρέασε τις μετασοβιετικές χώρες. Το νόμισμα της χώρας υποτιμήθηκε κατά 19% το 2014 και κατά 22% το 2015.
Αικατερίνη της Ναβάρρας
Η Αικατερίνη της Ναβάρρας (Katalina, 1468 - 12 Φεβρουαρίου 1517) από τον Οίκο του Γκραγύ ήταν βασίλισσα της Ναβάρρας (1483 - 1517), δούκισσα της Γανδίας, του Μονμπλάν, του Πεναφιέ, κόμισσα της Φουά, του Μπινγκόρ & της Ριβαγόρθα και υποκόμισσα του Μπηρν. Ήταν νεότερη κόρη του Γκαστόν πρίγκιπα της Βιάνας και της Μαγδαληνής των Βαλουά, αδελφής τού Λουδοβίκου ΙΑ΄ της Γαλλίας. Γεννήθηκε και μεγάλωσε κατά την διάρκεια της βασιλείας του προπάππου της Ιωάννη Β΄ της Αραγωνίας, τον οποίο διαδέχθηκε η γιαγιά της Ελεονώρα της Ναβάρρας (1479). Ο πατέρας της είχε αποβιώσει πρόωρα από το 1470· τη γιαγιά της, η οποία απεβίωσε αμέσως μετά τον προπάππου της, διαδέχθηκε ο ανήλικος αδελφός της Φραγκίσκος-Φοίβος.
Οικονομία του Καζακστάν
Ο Αντιπρόεδρος της Παγκόσμιας Τράπεζας για την Ευρώπη και την Κεντρική Ασία, Σάιριλ Μούλερ, επισκέφθηκε την Αστάνα (τώρα γνωστή ως Νουρσουλτάν) τον Ιανουάριο του 2017, όπου εξήρε την πρόοδο της χώρας η οποία κατεγράφη κατά τα 25 τελευταία χρόνια συνεργασίας με την Παγκόσμια Τράπεζα. Επίσης ο Μούλερ μίλησε για τη βελτιούμενη κατάταξη του Καζακστάν στον Δείκτη Ευκολίας του Επιχειρείν 2017, όπου το Καζακστάν ήταν 35ο σε 190 χώρες. Μετά το 2000, η κυβέρνηση διεξήγαγε αρκετές μεταρρυθμίσεις στον δημόσιο τομέα και ενέκρινε το σύστημα της Νέας Δημόσιας Διοίκησης, με στόχο τη μείωση του κόστους και την αύξηση της αποδοτικότητας των δημόσιων υπηρεσιών.