cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αμεδαίος Α΄ της Σαβοΐας
Βιογραφία
Τον αναφέρει ένα έγγραφο του 1022 όπου αυτός και ο αδελφός του Μπουσάρ ήταν μάρτυρες, όταν ο Λάμπερτ επίσκοπος του Λάνγκρες έκανε μια δωρεά στον πατέρα τους. Σε ένα αλλο έγγραφο, του 1022-30 ο πατέρας του, ο ίδιος ο Αμεδαίος και τα αδέλφια του Μπουσάρ και Όθων ήταν μάρτυρες όταν ο Αίμων του Πιερεφόρτ έκανε μια δωρεά στο αββαείο του Κλουνύ. Οι ίδιοι έκαναν μια δωρεά στο αββαείο του Κλουνύ και στο ναό του Αγ. Μαυρικίου στο Ματασίνε. Επίσης ο Αμεδαίος και ο πατέρας του. Η πρώτη αναφορά του ως κόμης της Σαβοΐας είναι σε έγγραφο του 1080, όπου στη Γκρενόμπλ ο ίδιος και η σύζυγός του Αδελαΐς παραχωρούν το ναό του Ματασίνε στο Κλουνύ. Το 1040 ανανεώνει ένα δίπλωμα του Ουμβέρτου προς την επισκοπή της Αόστης, και αναφέρεται ως κόμης και μεγαλύτερος υιός του Ουμβέρτου. Το 1042 ανανεώνει ένα δίπλωμα, επίσης του πατέρα του, μαζί με τους υιούς του Όθονα και Αίμονα για το ναό του Σαιν-Καφρ. Το ίδιο έτος, οι ίδιοι δωρίζουν το ναό του Εκέλες στον Σαιν-Λωρένς της Γκρενόμπλ. Το 1046 επισκέπτεται στη Βερόνα τον Ερρίκο Γ' Σαλίων βασιλιά της Γερμανίας, αλλά αρνήθηκε να εισέλθει στο δωμάτιο που ήταν ο Ερρίκος Γ' χωρίς την μακρά του ακολουθία από ιππότες, την ουρά του, γι' αυτό τον αποκαλούν Αμεδαίος Α' ο Ένουρος. Το τελευταίο έγγραφο, είναι του 1051 και τον αναφέρει ως κόμη του Μπελεϋ.
Απεβίωσε λίγο αργότερα και ετάφη στο Σαιν-Ζαν-ντε-Μωριέν. Το διαδέχθηκε ο αδελφός του Όθων.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Αδελαΐδα και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Σαβοΐας
Mazda RX-8
Το Mazda RX-8 ήταν ένα σπορ αυτοκίνητο που παρήχθη από την ιαπωνική αυτοκινητοβιομηχανία Mazda, από τον Φεβρουάριο του 2003 έως τον Ιούνιο του 2012, σε 192.094 αντίτυπα. Διατέθηκε ως 4-πορτο και αυστηρά 4-θέσιο κουπέ, αν και με επαρκείς χώρους για ενήλικες ακόμα και στα πίσω καθίσματα, με αποτέλεσμα να θεωρείται επίσημα ως 4-θέσιο, αντί για 2+2.
Κινητήρας
Το μοντέλο έφερε έναν δι-ρότορο περιστροφικό κινητήρα Βάνκελ, τον RENESIS, κυβισμού 1.308 κυβικών εκατοστών. Ο συμπαγής και ελαφρύς Wankel περιστροφικός κινητήρας βρίσκεται λίγο πίσω από τον μπροστινό άξονα και προσφερόταν σε εκδοχές ισχύος από 189 hp έως 232 hp (horse power, ιπποδύναμη).
Τελική διακοπή
Αν και η παραγωγή του μοντέλου έληξε οριστικά στις 22 Ιουνίου 2012, ειδικότερα η εξαγωγή του στην Ευρώπη είχε διακοπεί ήδη από τις 31 Δεκεμβρίου 2010, διότι ο κινητήρας του δεν πληρούσε τις νέες προδιαγραφές καυσαερίων Euro 5 που τέθηκαν υποχρεωτικά σε εφαρμογή από τις 1 Ιανουαρίου 2011. Λόγω της τεράστιας πτώσης της ζήτησης, δεν έχει υπάρξει έως τώρα διάδοχος. Ενδεικτικώς, στη Γερμανία όπου κυκλοφόρησε για πρώτη φορά μέσα στο 2003 και διατέθηκε έως το 2010, συνολικά πωλήθηκαν 9.462 αντίτυπα σειράς Mazda RX-8, πλην όμως τα 4.146 από αυτά πωλήθηκαν το 2004, το πρώτο πλήρες έτος που διατέθηκε, και στη συνέχεια οι πωλήσεις κατέρρευσαν σε σχεδόν αμελητέα επίπεδα.
Ο λόγος της οριστικής διακοπής του και διεθνώς, ήταν ότι η Mazda θεώρησε τότε ότι χωρίς τις εξαγωγές στην Ευρώπη και σε συνδυασμό με την άνοδο της ισοτιμίας του γιέν, δεν ήταν πλέον συμφέρουσες οικονομικά οι πωλήσεις του RX-8 στις άλλες αγορές. Μέχρι σήμερα, δεν έχει υπάρξει διάδοχος του RX-8 ή γενικώς κάποιο άλλο μοντέλο με περιστροφικό κινητήρα Βάνκελ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μοντέλα Mazda Κατηγορία:Σπορ αυτοκίνητα Κατηγορία:Αυτοκίνητα με κινητήρα Βάνκελ
Κατάλογος τρεχόντων Κυβερνητών των Ηνωμένων Πολιτειών
μικρογραφία|369x369εσ|Ο χάρτης με τους τρέχοντες Κυβερνήτες ανά κόμμα:  {{legend|#3333FF|[[Δημοκρατικό Κόμμα (ΗΠΑ)|Δημοκρατικό}} {{legend|#FF3333|Ρεπουμπλικανικό}} {{legend|#161687|Νέο Προοδευτικό/Δημοκρατικό*}}]] Στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο Κυβερνήτης (Governor), κατέχει διττό ρόλο, δηλαδή είναι αρχηγός της πολιτείας (ή εδάφους) και αρχηγός/ανώτατος αξιωματούχος της πολιτειακής (ή εδαφικής) εκτελεστικής αρχής (τοπικής κυβέρνησης). Υπάρχουν 50 Κυβερνήτες Πολιτειών (όσες και οι Πολιτείες των ΗΠΑ) και 5 Κυβερνήτες των Εδαφών των ΗΠΑ.
Από τον Ιανουάριο του 2023, υπάρχουν 26 Ρεπουμπλικανοί και 24 Δημοκρατικοί Κυβερνήτες πολιτειών. Όσον αφορά τα Εδάφη, υπάρχουν 4 Δημοκρατικοί και 1 Ρεπουμπλικανός Κυβερνήτης.
Επιπλέον στον κατάλογο, περιλαμβάνεται και η Δημοκρατική Δήμαρχος της Ομοσπονδιακής Περιφέρειας της Κολούμπια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αξιωματούχοι Κατηγορία:Πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών __ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Μαρί Σουσινί
Η Μαρί Σουσινί (18 Ιανουαρίου 1916, Ρένο Κορσικής - 22 Αυγούστου 1993, Ορμπετέλλο Ιταλίας) ήταν Γαλλίδα συγγραφέας.
Βιογραφία
Γεννημένη στο Ρένο της Κορσικής, μεγάλωσε σε καθολικό σχολείο στο Βίκο, ενώ έζησε στη Μασσαλία και στη συνέχεια στο Παρίσι.
Έχοντας κάνει σπουδές φιλοσοφίας - στα πλαίσια αυτών και μία εργασία πάνω στον Ανρί Μπεργκσόν - και γλώσσας, παρακολούθησε στη διάρκεια της παραμονής της στο Παρίσι, μεταξύ άλλων, μαθήματα στην École du Louvre και το Collège de France.
Το συγγραφικό της έργο αναλώνεται κυρίως στην κορσικανική θεματογραφία, τον συντηρητισμό και την απομόνωση του νησιού και την δύναμη των συναισθημάτων των κατοίκων της τα οποία συγκρούονται εσωτερικά, χωρίς, ωστόσο, να μπορέσουν να εκφραστούν.
Μεταξύ των βιβλίων της, το μυθιστόρημα C'était cela notre amour είναι ένα από τα πλέον γνωστά. Το θεατρικό της έργο με τίτλο Corvara οφείλει την συγγραφή του, εν μέρει, σε σχετική παραίνεση του Αλμπέρ Καμύ προς την συγγραφέα.
Η Μαρί Σουσινί ήταν σύντροφος του Ζαν Ντανιέλ, Γάλλου συγγραφέα και δημοσιογράφου, καθώς και ιδρυτής του εβδομαδιαίου περιοδικού Le Nouvel Observateur.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Κορσικανοί συγγραφείς Κατηγορία:Γάλλοι συγγραφείς Κατηγορία:Μαθητές της École du Louvre Κατηγορία:Θάνατοι στην επαρχία του Γκροσέτο
Πανεπιστήμιο Μύκολας Ρόμερις
Το Πανεπιστήμιο Μύκολας Ρόμερις (ΠΜΡ, στα λιθουανικά : Mykolas Romerio universitetas) είναι ένα από τα μεγαλύτερα πανεπιστήμια της Λιθουανίας. Φέρει το όνομα του Λιθουανού νομικού, δικαστή και πατέρα του Συνταγματικού Δικαίου της Λιθουανίας Μύκολας Ρέμερις. Το πανεπιστήμιο ιδρύθηκε το 1990 μετά την αποκατάσταση της ανεξαρτησίας της Λιθουανικής Δημοκρατίας (η οποία αναγνωρίστηκε από την Σοβιετική Ένωση στις 6 Σεπτεμβρίου 1991 μαζί με την ανεξαρτησία Εσθονίας και Λετονίας) και έγινε ένα κρατικό πανεπιστήμιο.
Αυτή τη στιγμή το πανεπιστήμιο έχει περίπου 6.500 φοιτητές από 58 χώρες. Οι δύο πανεπιστημιουπόλεις του πανεπιστημίου βρίσκονται στο Βίλνιους και το Κάουνας. Για τους ξένους φοιτητές των τμημάτων Κοινωνικών Επιστημών, το Πανεπιστήμιο προσφέρει αγγλόφωνα τμήματα μπάτσελορ, μάστερ και διδακτορικού.
Το Πανεπιστήμιο συμμετέχει σε διάφορες παγκόσμιες ενώσεις πανεπιστημίων, συμπεριλαμβανομένου του Συνδέσμου Ευρωπαϊκών Πανεπιστημίων (ΣΕΠ) και του Διεθνούς Συνδέσμου Πανεπιστημίων (ΔΣΠ). Το πανεπιστήμιο έχει συνάψει διεθνείς συμφωνίες με πάνω από 300 πανεπιστήμια στο εξωτερικό, τόσο με δημόσια όσο και με ιδιωτικά ιδρύματα. Το ασιατικό κέντρο του ΠΜΡ, το Κέντρο Γαλλόφωνων Σπουδών και το ίδρυμα του Βασιλιά Σεγιόνγκ είναι γνωστά για την συνεργασία τους, τις εκδηλώσεις τους, τα συνέδρια και τις πολυάριθμες διαλέξεις που διοργανώνουν. Οι διεθνείς σχέσεις του πανεπιστημίου βελτιώνονται περαιτέρω μέσω των επισκέψεων και διαλέξεων που πραγματοποιούνται από ερευνητές, υπαλλήλους πρεσβειών και γνωστούς αντιπροσώπους των πανεπιστημιακών οργανισμών.
Το Πανεπιστήμιο Μύκολας Ρόμερις εκτελεί αποτελεσματικά μία από τις πιο σημαντικές αποστολές του – να υποστηρίξει την διαμόρφωση ενός πολιτισμού έρευνας και καινοτομίας. Το 2015 οι φοιτητές του πανεπιστημίου δημοσίευσαν σχεδόν 900 έρευνες και διοργάνωσαν πάνω από 50 ακαδημαϊκές εκδηλώσεις. Το πανεπιστήμιο προσφέρει 6 διδακτορικά προγράμματα σπουδών. Τα αποτελέσματα των ερευνών του πανεπιστημίου είναι διαθέσιμα για όλο το κόσμο.
Το 2015 το Εργαστηριακό Κέντρο Κοινωνικών Καινοτομιών - Εργαστήριο του ΠΜΡ, η νέα συνδεδεμένη δομή του ΠΜΡ, εγκαινίασε 19 εργαστήρια στην πανεπιστημιούπολη. Τα Εργαστήρια επιδιώκουν να συμβάλλουν στην γενική εφαρμογή των τελευταίων ερευνητικών αποτελεσμάτων προς όφελος της κοινωνίας.
Δομή
Τα σώματα που ασκούν τη διεύθυνση του πανεπιστημίου είναι το Συμβούλιο, η Σύγκλητος και ο Πρύτανης.
Ινστιτούτα
Ινστιτούτο Ψυχολογίας
Διοικητικές μονάδες
μικρογραφία|Χειμώνας στο MRU
·
Το Ασιατικό Κέντρο του Πανεπιστημίου Μύκολας Ρόμερις καθιερώθηκε τον Απρίλιο του 2013 και επικεντρώνεται στη συνεργασία με την Ιαπωνία, τη Νότια Κορέα, την Κίνα και την Ινδία. Επίσης, προσφέρει δωρεάν μαθήματα στα κορεάτικα, κινέζικα και ιαπωνικά.
Το Ινστιτούτο του Βασιλιά Σεγιόνγκ στο Βίλνιους και συγκεκριμένα στο Πανεπιστημίο Μύκολας Ρόμερις προωθεί την κατανόησης κουλτούρας μεταξύ της Λιθουανίας και της Ν. Κορέας μέσω μαθημάτων της κορεάτικης γλώσσας, κουλτούρας, οικονομικών και πολιτικών. Το Ινστιτούτο του Βασιλιά Σεγιόνγκ διδάσκει την κορεάτικη γλώσσα και κουλτούρα στους ξένους που θέλουν να μάθουν κορεάτικα σαν δεύτερη ή σαν ξένη γλώσσα.
Σπουδές
μικρογραφία|Τελετή αποφοίτησης στο MRU.
μικρογραφία|Εκδήλωση υποδοχής διεθνών φοιτητών στο MRU Για τους διεθνείς φοιτητές, το Πανεπιστήμιο Μύκολας Ρόμερις προσφέρει 9 μπάτσελορ, 18 μάστερ και 6 διδακτορικά προγράμματα στα αγγλικά.
Πτυχιακά προγράμματα
Μάστερ στη Διοίκηση των Επιχειρήσεων   Χρηματοοικονομικές Αγορές
Διεθνοποίηση
Η διεθνής συνεργασία στο Πανεπιστήμιο Μύκολας Ρόμερις είναι προσανατολισμένη έτσι ώστε να ενισχύσει τη διεθνοποίηση των σπουδών και της έρευνας. Σε συνεργασία με άλλα ιδρύματα δημιουργούνται από κοινού προγράμματα σπουδών. Οι φοιτητές, οι διδάσκοντες και το διοικητικό προσωπικό λαμβάνουν μέρος σε προγράμματα ανταλλαγής, διεθνή συνέδρια και άλλες εκδηλώσεις. Οι διεθνείς σύνδεσμοι του Πανεπιστημίου καλύπτουν όλες τις περιοχές του κόσμου. Έχει δεσμούς  με πάνω από 400 ξένα ακαδημαϊκά και κρατικά ιδρύματα. Από το 2006, το Πανεπιστήμιο προσφέρει συνδυαστικά προγράμματα σπουδών για μάστερ και ενθαρρύνει τους φοιτητές του να αποκτήσουν διπλά ή και τριπλά πτυχία. Ένας από τους στόχους της διεθνοποίησης του Πανεπιστημίου είναι η διαφοροποίηση του φοιτητή, έτσι ο αριθμός των διεθνών φοιτητών αυξάνεται συνεχώς. Αυτό δίνει τη δυνατότητα τόσο στους Λιθουανούς φοιτητές όσο και στους διεθνείς να μοιράζονται εμπειρίες και ιδέες, καθώς επίσης και να δουλεύουν μαζί σε διεθνή πρότζεκτ επεκτείνοντας τις απόψεις τους για τον κόσμο και την πολιτισμική τους συνείδηση.
Αυτή τη στιγμή το Πανεπιστήμιο Μύκολας Ρόμερις έχει πάνω από 500 διεθνείς φοιτητές με την πλειοψηφία τους να έρχονται από την Ουκρανία, Τουρκία, Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Ισπανία. Κάθε εξάμηνο ο αριθμός των φοιτητών που αναζητούν διεθνή πτυχία και των φοιτητών που ανήκουν σε προγράμματα ανταλλαγής ( Εράσμους+ και άλλες διμερείς συμφωνίες) αυξάνεται.
Πανεπιστημιούπολη
Το Πανεπιστήμιο φημίζεται για τις μοντέρνες-και κάποιες από τις καλύτερες- υποδομές που έχει στη χώρα. Η κεντρική πανεπιστημιούπολη του Πανεπιστημίου Μύκολας Ρόμερις βρίσκεται στο βόρειο κομμάτι του Βίλνιους, περιβαλλόμενο από το δάσος.
Αθλήματα
μικρογραφία|Η Εθνική ομάδα μπάσκετ της Ισπανίας στο γήπεδο μπάσκετ του MRU Το Πανεπιστήμιο Μύκολας Ρόμερις είναι το τέλειο μέρος για προπόνηση ή εκγύμναση. Οι φοιτητές ενθαρρύνονται μέσω οργανωμένων δραστηριοτήτων και προώθησης της ατομικής υγείας στο να έχουν έναν ενεργό τρόπο ζωής στην πανεπιστημιούπολη. Έχουν συσταθεί νέες αθλητικές αίθουσες για γυμναστική, αγωνίσματα και επιτραπέζια αντισφαίριση.
δεξιά|μικρογραφία| Η ολυμπιονίκης Laura Asadauskaitė είναι απόφοιτος του MRU.
Σεντρίκ Φωρέ
Ο Σεντρίκ Φωρέ (γεννημένος στις 14 Φεβρουαρίου 1979 στην Τουλούζ) είναι Γάλλος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται στην θέση του επιθετικού για λογαριασμό της ομάδας της γαλλικής Λιγκ 2, Αν Αβάν ντε Γκανγκάμπ.
Καριέρα
Μεγαλωμένος στο χωριό Μιρμόν της Ωτ-Γκαρόν, ο Φωρέ αγωνιζόταν ως ερασιτέχνης ποδοσφαιριστής, ενώ ταυτόχρονα εργαζόταν για μία εταιρεία ηλεκτρονικών ειδών, προτού πραγματοποιήσει το επαγγελματικό του ντεμπούτο με την Τουλούζ το 2002. Στην πρώτη του σεζόν με την ομάδα, πέτυχε 20 τέρματα (κάνοντάς τον τον κορυφαίο σκόρερ της Λιγκ 2 εκείνης της σεζόν), βοηθώντας έτσι την ομάδα να κατακτήσει το πρωτάθλημα και μαζί την άνοδο για την Λιγκ 1. Την επόμενη σεζόν, αν και αγωνιζόταν ελάχιστα, κατάφερε να πετύχει συνολικά 10 τέρματα.
Στην συνέχεια μεταγράφηκε στην Γκανγκάμπ, όπου ήλπιζε να πάρει περισσότερα λεπτά συμμετοχής. Παρά μια καλή σεζόν (13 γκολ σε 32 αγώνες πρωταθλήματος), αποχώρησε για την ΦΚ Ιστρ και, έξι μήνες αργότερα, δόθηκε δανεικός στην Λε Μαν, όπου ήταν αλλαγή του Βραζιλιάνου επιθετικού Γκραφίτε.
Στη συνέχεια αποκτήθηκε από την Ρενς το καλοκαίρι του 2006. Σε σύντομο χρονικό διάστημα προσαρμόστηκε και τα πολλά του γκολ τον έκαναν ιδιαίτερα αγαπητό στις τάξεις των οπαδών της ομάδας. Παρόλα αυτά, ο ομάδα απέτυχε να πάρει την άνοδο για την Λιγκ 1. Τον Απρίλιο του 2008, ανακοίνωσε πως αποχωρούσε με προορισμό την Χάβρη, η οποία είχε μόλις προβιβαστεί στην Λιγκ 1. Στις 19 Δεκεμβρίου 2008, η Χάβρη ανακοίνωσε πως ο Φωρέ θα επέστρεφε στην Ρενς για διάρκεια 3,5 ετών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τουλούζ ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λε Αβρ ΑΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ιστρ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λε Μαν ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σταντ ντε Ρενς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αν Αβάν ντε Γκανγκάμπ
Βοεβοδάτο Σερβίας
thumb|right|250px|Χάρτης της περιοχής Το Βοεβοδάτο Σερβίας ή και Σερβική Βοϊβοντίνα (σερβικά: Српска Војводина) ήταν μια βραχύβια αυτοανακηρυχθείσα Σερβική αυτόνομη επαρχία εντός της Αυστριακής Αυτοκρατορίας κατά τις Επαναστάσεις του 1848, που επέζησε έτσι μέχρι το 1849, οπότε μετατράπηκε στη νέα (επίσημη) Αυστριακή επαρχία με την ονομασία : Βοεβοδάτο Σερβίας και Βανάτο Τέμεσβαρ.
Ιστορία
Κατά την Επανάσταση του 1848 οι Ούγγροι απαίτησαν την ανεξαρτησία τους από την Αυστριακή Αυτοκρατορία. Ωστόσο δεν αναγνώρισαν τα εθνικά δικαιώματα των άλλων εθνοτήτων που ζούσαν στα εδάφη του Βασιλείου της Ουγγαρίας, έτσι και οι Σέρβοι της Βοϊβοντίνα ξεσηκώθηκαν για να αποσχιστούν από το Βασίλειο της Ουγγαρίας (που εκείνη την περίοδο ανήκε στην Αυστρία των Αψβούργων.
Επιθυμώντας να εκφράσουν την εθνική τους ταυτότητα και να αντιμετωπίσουν τις νέες ουγγρικές αρχές, οι Σέρβοι διακήρυξαν το Σύνταγμα της Σερβικής Βοϊβοδίνας (Σερβικό Δουκάτο) στη Συνέλευση του Μαΐου στο Σρέμσκι Καρλόβτσι (13-15 Μαΐου 1848). Η Σερβική Βοϊβοντίνα αποτελείτο από τις περιοχές Σρεμ (Σύρμια), Μπάτσκα, Βανάτο και Μπαράνια (Μπρανάου).
Οι Σέρβοι σχημάτισαν επίσης μια πολιτική συμμαχία με το Βασίλειο της Κροατίας "βασισμένη στην ελευθερία και την πλήρηισότητα". Αναγνώρισαν επίσης τη Ρουμανική εθνότητα. Ο Μητροπολίτης του Σρέμσκι Καρλόβτσι, Ιωσήφ Ράγιατσιτς, εξελέγη πατριάρχης, ενώ ο Στέβαν Σούπλικατς πρώτος δούκας (βοεβόδας). Δημιουργήθηκε μια Εθνική επιτροπή ως νέα κυβέρνηση της Σερβικής Βοϊβοντίνας. Σε αντικατάσταση του παλιού φεουδαρχικού καθεστώτος ιδρύθηκε μια νέα ηγεμονία με βάση τις εθνικές επιτροπές με την προεδρία της Επικεφαλής Σερβικής Εθνικής Επιτροπής.
Με στοιχεία του 1840 οι Σέρβοι αποτελούσαν σχετική πλειοψηφία με 49,1% στη Βοϊβοντίνα (έναντι απόλυτης πλειοψηφίας 51,1% το 1828). Εκτός από τους Σέρβους στις περιοχές αυτές κατοικούνταν και άλλες εθνοτικές ομάδες όπως οι Ούγγροι, οι Γερμανοί, οι Ρουμάνοι και οι Κροάτες. Η νέα ουγγρική κυβέρνηση απάντησε στις πολιτικές ενέργειες των Σέρβων με τη χρήση βίας: Στις 12 Ιουνίου 1848 ξεκίνησε πόλεμος μεταξύ Σέρβων και Ούγγρων. Η Αυστρία τάχθηκε στο πλευρό του το Βασίλειου της Ουγγαρίας, ενώ τους Σέρβους βοήθησαν εθελοντές από την Ηγεμονία της Σερβίας. Συνέπεια αυτού του πολέμου ήταν η επικράτηση των συντηρητικών παρατάξεων.
Στις αρχές του 1849, όταν ο αυστριακός στρατός ηττήθηκε από τους Ούγγρους ουσάρους, οι ευγενείς και ο κλήρος της Βοϊβοντίνα σχημάτισε συμμαχία με την Αυστρία. Σερβικά στρατεύματα από τη Βοϊβοντίνα εντάχθηκαν στη συνέχεια στο στρατό των Αψβούργων και βοήθησαν στην καταστολή της επανάστασης στην Ουγγαρία. Με τη βοήθεια της Αυτοκρατορικής Ρωσίας οι αντιδραστικές κατέπνιξαν την επανάσταση το καλοκαίρι του 1849, νικώντας το Ουγγρικό εθνικό κίνημα της μοναρχίας των Αψβούργων.
Μετά την ήττα της Ουγγρικής επανάστασης, με απόφαση του Αυστριακού αυτοκράτορα, το Νοέμβριο του 1849 ιδρύθηκε μια χώρα του Αυστριακού στέμματος, γνωστή ως Βοεβοδάτο Σερβίας και Βανάτο Τέμεσβαρ, ως διάδοχο της Σερβικής Βοϊβοντίνα. Ωστόσο οι Σέρβοι δεν ήταν πλήρως ικανοποιημένοι με το νέο βοεβοδάτο, που ήταν εθνοτικά πιο ανομοιογενές και περιλάμβανε εθνοτικά Ρουμανικές ανατολικές περιοχές του Βανάτου, αλλά απέκλεισε ορισμένες περιοχές με Σερβική πλειοψηφία.
Πηγές
Κατηγορία:Συστατικά μέλη της Αυστριακής αυτοκρατορίας Κατηγορία:Ιστορία της Σερβίας υπό την Αυστροουγγαρία Κατηγορία:Ιστορία της Βοϊβοντίνα
Καλόβατος Άρτας
Ο Καλόβατος είναι ένα χωριό του Δήμου Αρταίων με 584 μόνιμους κατοίκους (απογραφή 2011), στον κάμπο της Άρτας και απέχει από την πόλη περίπου 7 χιλιόμετρα.
Σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστρια, ο Καλόβατος υπήρξε μέχρι το τέλος του 2010, δημοτικό διαμέρισμα του νεοσύστατου Δήμου Φιλοθέης με έδρα τις Χαλκιάδες. Με βάση τη νέα διοικητική διαίρεση που προβλέπει το Σχέδιο Καλλικράτης, ο Καλόβατος εντάχθηκε στο Δήμο Αρταίων. Ο Καλόβατος μαζί με τον οικισμό Κακόβατος αποτελούν την τοπική κοινότητα Καλοβάτου με συνολικό πληθυσμό 642 κατοίκους.
19ος αιώνας
Η παλαιότερη ονομασία του Καλοβάτου ήταν Πλήσκα ή Μπλήσκα. Η πρώτη πηγή που μας γνωστοποιεί την ύπαρξη του χωριού είναι τα αρχεία της Βενετίας, στα οποία μας γίνεται γνωστό ότι το έτος 1697, ο Καλόβατος μαζί με πολλά άλλα χωριά της Άρτας, κατέβαλε φόρο στην Βενετική διοίκηση με αντάλλαγμα την προστασία από τις επιδρομές των πειρατών. Με βάση την εργασία του Κων. Διαμαντή με τίτλο «Η Άρτα και τα περίχωρα αυτής κατά τους χρόνους της επανάστασης», ο Καλόβατος ήταν ένας οικισμός με 35 οικογένειες την περίοδο που ξέσπασε η Ελληνική Επανάσταση του 1821. thumb|left|290px|Επιγραφή του 1855 με την παλαιά ονομασία του χωριού Μπλήσκα.
Στο «Δοκίμιον Ιστορικόν περί Άρτης & Πρεβέζης» (εκδ.1884) του Σεραφείμ Ξενόπουλου, μητροπολίτη Άρτας, γίνεται αναφορά στον Καλόβατο και ο ίδιος τοποθετεί την ίδρυση του χωριού περίπου το 1840 με 1844. Σύμφωνα με αυτή την πηγή, την εποχή της επίσκεψης του Μητροπολίτη Άρτας, στο χωριό διέμεναν περίπου 25 οικογένειες και εκκλησιάζονταν στο ναό της Αγίας Παρασκευής, στον οποίο ιερουργούσαν 2 ιερείς. Ο Μητροπολίτης Άρτας αναφέρει επίσης ότι στο χωριό υπήρχε σχολείο όπου δίδασκε ένας δάσκαλος και φοιτούσαν 20 μαθητές, οι οποίοι μελετούσαν γεωγραφία, ιστορία, αριθμητική και θρησκευτικά. Ο Σεραφείμ Ξενόπουλος μας πληροφορεί επίσης ότι οι κάτοικοι του χωριού καλλιεργούσαν τις αγροτικές εκτάσεις που βρισκόταν κοντά στον Κακόβατο. Εξίσου σημαντική πηγή, είναι η Οθωμανική απογραφή του 1895 (Σαλναμές Ιωαννίνων για το οικονομικό έτος 1311[1895], έκδοση έβδομη). Σύμφωνα με το σχετικό οθωμανικό νόμο, που ίσχυε από το 1864, η πρωτογενής διαίρεση της αυτοκρατορίας ήταν το βιλαέτι («νομαρχία» ή «γενική διοίκηση»). Κάθε βιλαέτι χωριζόταν σε σαντζάκια και αυτά σε καζάδες. Σύμφωνα με αυτή την απογραφή, το χωριό ανήκε στον Καζά Λούρου, ο οποίος βρισκόταν στο σαντζάκι Πρεβέζης, το οποίο με τη σειρά του, ανήκε στο βιλαέτι Ιωαννίνων. Με βάση λοιπόν αυτή την απογραφή, στον Καλόβατο κατοικούσαν 22 οικογένειες (χανέδες) με συνολικό πληθυσμό 103 άτομα (52 άνδρες, 51 γυναίκες). Το 1910, η Μητρόπολη Νικοπόλεως και Πρεβέζης δημοσιοποιεί τα στοιχεία της απογραφής που πραγματοποίησε το ίδιο έτος σε όλη την εκκλησιαστική περιφέρεια και μας πληροφορεί ότι ο Καλόβατος υπαγόταν στο τμήμα Λούρου και στο χωριό κατοικούσαν 164 άτομα.
Κατά τη διάρκεια του ατυχή Ελληνοτουρκικού πολέμου του 1897, το χωριό απελευθερώθηκε προσωρινά. Όπως αναφέρεται στην «Ιστορία του Ελληνικού Έθνους», ο Ελληνικός στρατός μέχρι το βράδυ της 23ης Απριλίου 1897 είχε ελευθερώσει τα χωριά Μύτικα, Γαβριά, Ψαθοτόπι, Κεραμάτες, Ανέζα, Καλογερικό, Βίγλα, Ράχη, Καλόβατος, Πλησιοί, Κιρκιζάτες, Στρογγυλή, Ζαβάκα, Καλομόδια, Αγία Παρασκευή, Κωστακιοί, Ακροποταμιά, Νεοχώρι, Ανθότοπος, Χαλκιάδες, Ρόκκα, Άγιος Σπυρίδωνας, Ελευθεροχώρι, Καμπή και την πόλη της Φιλιππιάδας. . Τελικά με την μεσολάβηση των ευρωπαϊκών δυνάμεων και της Ρωσίας, στις 20 Σεπτεμβρίου οι εχθροπραξίες σταμάτησαν και υπογράφηκε ειρήνη.
Β΄Παγκόσμιος πόλεμος
Κατά τη διάρκεια του Β΄Παγκοσμίου πολέμου, χιλιάδες Έλληνες στρατιώτες έχασαν την ζωή τους. Ανάμεσα σε αυτούς υπήρξαν και δύο κάτοικοι του Καλοβάτου. Ο Κίτσος Χρήστος του Δημητρίου, ο οποίος γεννήθηκε το 1914, υπήρξε στρατιώτης του 40ου Συν.Ευζώνων και σκοτώθηκε στο ύψωμα Κτισμάτων Πωγωνίου, στις 21 Νοεμβρίου 1940 και ο Ρίζος Αλέξανδρος του Χρήστου, ο οποίος γεννήθηκε το 1919, υπήρξε στρατιώτης στο 3ο Συν.Ιππικού και σκοτώθηκε στο Μάζι Κόνιτσας, στις 18 Νοεμβρίου 1940.
Διοικητικές μεταβολές
Το 1927 με το ΦΕΚ 206Α-28/9/1927 η κοινότητα Μπλίσκας μετονομάστηκε σε κοινότητα Καλοβάτου. Την 16η Μαίου 1928 η κοινότητα μεταφέρθηκε διοικητικά από το τμήμα υποδιοικήσεως Φιλιππιάδος στην Επαρχία Άρτης και Τζουμέρκων του νομού Άρτας. Το 1961 λαμβάνει χώρα η αναγνώριση του οικισμού Κακόβατος Άρτας και η προσάρτηση του στην κοινότητα Καλοβάτου. Το 1997 με το ΦΕΚ 244Α-4/12/1997 η κοινότητα καταργείται και ενώνεται με τον Δήμο Φιλοθέης. Η νέα διοικητική διαίρεση που προβλέπει το Σχέδιο Καλλικράτης, το οποίο δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ 87/τ.Α'/2010, είχε ως αποτέλεσμα ο Καλόβατος να ενταχθεί στο Δήμο Αρταίων.
Παραγωγή και Απασχόληση
Οι κάτοικοι έχουν ως κύρια ασχολία την κτηνοτροφία και τη γεωργία με κύριες καλλιέργειες: πορτοκάλι, μανταρίνι, ακτινίδιο, καλαμπόκι, τριφύλλι.
Τοποθεσία και Πρόσβαση
Ο Καλόβατος γειτνιάζει με άλλα χωριά όπως η Ράχη, οι Κιρκιζάτες, οι Πλησιοί, οι Κωστακιοί, η Γαβριά και απέχει ελάχιστα χιλιόμετρα από τις εγκαταστάσεις των σχολών τεχνολογίας-γεωπονίας του ΤΕΙ Ηπείρου. Συνδέεται οδικώς με την Άρτα μέσω της Επαρχιακής οδού Άρτας–Κορωνησίας. Το χωριό εξυπηρετεί η γραμμή Άρτα-Βίγλα, του Αστικού ΚΤΕΛ Άρτας.
Κοινοτικές δομές, εκπαίδευση και πολιτισμός
thumb|940px|Πανοραμική εικόνα του Ιερού Ναού της Αγίας Παρασκευής. Το χωριό διαθέτει νηπιαγωγείο και δημοτικό σχολείο τα οποία βρίσκονται κοντά στην κεντρική πλατεία και στον Ιερό Ναό της Αγίας Παρασκευής. Ο ενοριακός ναός του Καλοβάτου, βρίσκεται κοντά στην είσοδο του χωριού και πρόκειται για μεγάλων διαστάσεων, μονόχωρο, δρομικό ναό με νεωτερικό χαγιάτι στα νότια και εμφανίζει περιμετρικό μανδρότοιχο. Ο ναός κατασκευάστηκε το 1864 και ακολούθησαν επισκευές το 1888 ενώ το κωδωνοστάσιο χρονολογείται στα τέλη του 19ου ή στις αρχές του 20ού αιώνα. Το 1997 με υπουργική απόφαση ο ναός, το κωδωνοστάσιο και ο μανδρότοιχος χαρακτηρίστηκαν ως μνημεία τα οποία χρήζουν ειδικής κρατικής προστασίας. Η εκκλησία είναι αφιερωμένη στην Αγία Παρασκευή και εορτάζει στις 26 Ιουλίου. Πίσω από τον Ιερό ναό βρίσκεται το κοιμητήριο του χωριού. Ο Καλόβατος υπάγεται στην Ιερά Μητρόπολη Νικοπόλεως και Πρεβέζης.
Αθλητισμός
Η ποδοσφαιρική ομάδα του χωριού είναι ο Ολυμπιακός Καλοβάτου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Καλοβατος Αρτας Κατηγορία:Δήμος Αρταίων
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ταϊλάνδης
Το Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ταϊλάνδης (αγγλικά: Thai League 1, ταϊλανδικά: ไทยลีก 1), γνωστό και ως Πρώτη Κατηγορία ποδοσφαίρου Ταΐλάνδης ή Thai League, είναι η κορυφαία κατηγορία του συστήματος πρωταθλημάτων ποδοσφαίρου της Ταΐλάνδης. Αποτελείται από 16 συλλόγους και έχει σύστημα προβιβσμού και υποβιβασμού με την Δεύτερη Κατηγορία Ταϊλάνδης. Οι σεζόν διαρκούν από τον Φεβρουάριο έως τον Οκτώβριο, με κάθε ομάδα να παίζει 30 αγώνες (παίζοντας εντός και εκτός έδρας και με τις 15 άλλες ομάδες). Χορηγός της διοργάνωσης είναι η Toyota και ως εκ τούτου είναι επίσημα γνωστό ως Toyota Thai League. Στο πρωτάθλημα, οι περισσότεροι αγώνες διεξάγονται τα Σάββατα και τις Κυριακές, ενώ μερικοί αγώνες διεξάγονται τις Τετάρτες και Παρασκευές.
Ξεκίνημα
Η Ταϊλάνδη είχε διοργάνωση πρωταθλήματος ποδοσφαίρου από το 1916. Πριν από την έναρξη της Thai League, το υψηλότερο επίπεδο συλλογικού ποδοσφαίρου ήταν η ημιεπαγγελματική διοργάνωση Κύπελλο Κορ Ρόιαλ (ταϊλανδικά: ถ้วย ก.) που είχε τη μορφή τουρνουά από το 1916 έως το 1995.
Ίδρυση
Η Thai League εισήχθη το 1996 από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Ταϊλάνδης (ΠΟΤ) με την ονομασία Thailand Soccer League. Δεκαοκτώ σύλλογοι που προηγουμένως συμμετείχαν στο Κύπελλο Κορ Ρόιαλ εγγράφηκαν για να παίξουν στην πρώτη έκδοση ενός συστήματος πρωταθλήματος με δύο γύρους αγώνων. Η Τάι Φάρμερς Μπανκ Φ.Κ. στέφθηκε ως η πρώτη πρωταθλήτρια της σεζόν 1996-97.
Η Thai League είχε αρχικά 10 έως 12 ομάδες κάθε σεζόν μέχρι το 2007, όταν επεκτάθηκε σε 16 ομάδες. Στο τέλος κάθε σεζόν, οι τρεις ομάδες που βρίσκονται στις τελευταίες θέσεις της βαθμολογίας, υποβιβάζονταν στη Δεύτερη Κατηγορία.
Ενοποίηση πρωταθλημάτων (2007)
Οι περισσότερες από τις ομάδες της Thai League εκείνη την εποχή ήταν ομάδες των κυβερνητικών αρχών με έδρα στην Ευρύτερη και Μητροπολιτική Περιοχή της Μπανγκόκ. Εν τω μεταξύ, οι άλλες τοπικές ομάδες συμμετείχαν στο ημιεπαγγελματικό Περιφερειακό Πρωτάθλημα. Η Thai Premier League αντιμετώπισε το ζήτημα της χαμηλής συμμετοχής και της έλλειψης ντόπιων αφοσιωμένων οπαδών ενώ το Περιφερειακό Πρωτάθλημα είχε οικονομικά ζητήματα. Το 2007, η Thai League ενοποιήθηκε πλήρως με το Περιφερειακό Πρωτάθλημα. Η Χονμπουρί Φ.Κ. από το Περιφερειακό Πρωτάθλημα ήταν η πρώτη πρωταθλήτρια της νέας Thai Premier League το 2007.
Σύγχρονη εποχή (2009)
Στη σεζόν 2009, υπήρξαν σημαντικές αλλαγές προς τα εμπρός για τη νέα εποχή της Thai Premier League. Η Ασιατική Συνομοσπονδία Ποδοσφαίρου ανακοίνωσε τους κανονισμούς προς τις ομοσπονδίες που έχουν την πρόθεση να στείλουν τους συλλόγους τους να αγωνιστούν στο ΑΦΚ Τσάμπιοςν Λιγκ από το 2011. Η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Ταϊλάνδης έπρεπε να ιδρύσει την Thai Premier League co.ltd και ανάγκασε τους συλλόγους της πρώτης κατηγορίας να ολοκληρώσουν τα Κριτήρια Άδειας Συλλόγου της ΑΦΚ, διαφορετικά οι ταϊλανδικοί σύλλογοι δεν θα δικαιούνται να παίξουν στο ΑΦΚ Τσάμπιονς Λιγκ. Οι σύλλογοι αναγκάστηκαν να διαχωριστούν από τους μητρικούς οργανισμούς και εγγράφηκαν ως ανεξάρτητες ποδοσφαιρικές αρχές.
Οι τεράστιες αλλαγές έγιναν εκείνη την εποχή. Η Ταϊλάνδική Premier League μετονομάστηκε σε Thai Premier League. Η δις πρωταθλήτρια Κρουνγκ Τάι Μπανκ Φ.Κ. απέτυχε να ανταπεξέλθει στους νέους κανονισμούς και ο οργανισμός αποφάσισε να πουλήσει την ομάδα. Η ομάδα εξαγοράστηκε από την Boon Rawd και μετονομάστηκε σε Μπανγκόκ Γκλας. Το Πανεπιστήμιο της Μπανγκόκ είχε σταματήσει το τμήμα του ποδοσφαιρικού συλλόγου. Η ομάδα επαναπροσδιορίστηκε από τότε ως Μπανγκόκ Γιουνάιτεντ Φ.Κ.. Οι ομάδες που βασίζονταν σε οργανισμούς έπρεπε να μετεγκατασταθούν για να βρουν τους ντόπιους υποστηρικτές για να υποστηρίζουν τις ομάδες. Η Οσοτσπά άλλαξε έδρα και πήγε στην Επαρχία Σαραμπουρί, η ΤΟΤ Σ.Κ. μετακόμισε στην Επαρχία Καντσαναμπουρί, η Ρόιαλ Νέιβι μετακόμισε στην Επαρχία Ραγιόνγκ, ενώ η ΤΤΜ Φ.Κ. μετακόμισε στην Επαρχία Σαμούτ Σαχόν και μετονομάστηκε σε TTM Σαμούτ Σαχόν.
Η Μουανγκτόνγκ Γιουνάιτεντ Φ.Κ. είχε προβιβαστεί από τη δεύτερη κατηγορία εκείνη τη σεζόν και κατέκτησε την Thai Premier League στην πρώτη χρονιά της στην κορυφαία κατηγορία.
Βραβεία
μικρογραφία|202x202εσ| Το τρόπαιο της Thai League από το 2011 έως το 2016. μικρογραφία| Το τρόπαιο της Thai League από το 2017 έως σήμερα.
Διοργάνωση
Υπάρχουν 18 ομάδες στην Thai League. Κατά τη διάρκεια μιας σεζόν, η οποία διαρκεί από τον Φεβρουάριο έως τον Οκτώβριο, κάθε ομάδα παίζει με τις άλλες από δύο φορές, μία φορά εντός έδρας και μία φορά στο γήπεδο των αντιπάλων τους, σε συνολικά 34 αγώνες. Οι ομάδες λαμβάνουν τρεις πόντους για νίκη και έναν βαθμό για ισοπαλία. Δεν απονέμονται πόντοι στην ήττα. Οι ομάδες κατατάσσονται με βάση τους συνολικούς πόντους, στη συνέχεια με τους μεταξύ τους αγώνες, μετά τη διαφορά γκολ και, στη συνέχεια, τα γκολ που σημειώθηκαν. Στο τέλος κάθε σεζόν, ο σύλλογος με τους περισσότερους πόντους στέφεται πρωταθλητής. Εάν οι πόντοι είναι ίδιοι, οι μεταξύ τους αγώνες, η διαφορά γκολ και, στη συνέχεια, τα γκολ που σημειώθηκαν καθορίζουν τον νικητή. Εάν εξακολουθούν να είναι ίσες, οι ομάδες θεωρείται ότι κατέχουν την ίδια θέση. Εάν υπάρχει ισοπαλία για τον πρωταθλητή, για υποβιβασμό ή για πρόκριση σε άλλη διοργάνωση, ένας αγώνας πλέι οφ σε ουδέτερο έδρα αποφασίζει την κατάταξη. Οι τρεις ομάδες με τη χαμηλότερη θέση υποβιβάζονται στην Thai League 2 και οι τρεις πρώτες ομάδες από την Thai League 2 προβιβάζονται στη θέση τους.
Προκριματικά για ασιατικές διοργανώσεις
Στο παρελθόν, οι πρωταθλητές έπαιζαν στα πλέι οφ του ΑΦΚ Τσάμπιοςν Λιγκ και οι νικητές του Κυπέλλου Ταϊλάνδης στο ΑΦΚ Καπ. Λόγω των μεταρρυθμίσεων από την ΑΦΚ για το ΑΦΚ Τσάμπιονς Λιγκ και το ΑΦΚ Καπ, δεν υπάρχει πλέον άμεση θέση για το ΑΦΚ Τσάμπιονς Λιγκ για τον πρωταθλητή της Ταϊλάνδης, προς το παρόν. Από το 2012, οι ταϊλανδέζικοι σύλλογοι μία 1 αυτόματη θέση στη φάση ομίλων και 1 θέση πλέι οφ για τους νικητές του Κυπέλλου Ταϊλάνδης και 1 θέση πλέι οφ για τον δευτεραθλητή του πρωταθλήματος.
Μπάλες αγώνων
Τις σεζόν 2016-2020 χρησιμοποιήθηκε μπάλα της Grand Sport.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κατηγορία:Ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα στην Ταϊλάνδη Ταιλανδη Ταιλανδη Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στην Ταϊλάνδη
Νεοχώρι Αγίου Κωνσταντίνου Φθιώτιδας
Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Νεοχώρι (αποσαφήνιση)
Για συνώνυμους οικισμούς στη Φθιώτιδα δείτε: Νεοχώρι Φθιώτιδας
To Νεοχώρι είναι παράλιο χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας σε υψόμετρο 30 μέτρα.
Γεωγραφία - Ιστορία
Το Νεοχώρι βρίσκεται στα παράλια του Βόρειου Ευβοϊκού, δίπλα στο Ασπρονέρι και κοντά στο ακρωτήριο Κνημίδα. Απέχει 9 χλμ. Α. από τα Καμένα Βούρλα και 4 χλμ. ΒΔ. από τον Άγιο Κωνσταντίνο. Αναφέρεται από την εποχή της Τουρκοκρατίας ως ένας από τους οικισμούς που άρχισαν να δημιουργούνται γύρω από τα ερείπια της αρχαίας πόλης Δαφνούντα. Επίσημα αναφέρεται για πρώτη φορά, μετά την απελευθέρωση, το 1835 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Δαφνουσίων και το 1879 να καταργείται με το ΦΕΚ 50Α - 25/07/1879. Αναφέρεται ξανά το 1971 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Αγίου Κωνσταντίνου Λοκρίδος. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης μαζί με τον Άγιο Κωνσταντίνο, την Ακτή, τον Λογγό και το Ασπρονέρι αποτελούν τη δημοτική κοινότητα Αγίου Κωνσταντίνου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αγίου Κωνσταντίνου του Δήμου Καμένων Βούρλων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 55 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Φθιώτιδας Κατηγορία:Δήμος Μώλου - Αγίου Κωνσταντίνου
Φαράγγι του Ολντουβάι
Το φαράγγι του Ολντουβάι βρίσκεται στη βόρεια Τανζανία. Στη γλώσσα των Μασσάι, ονομάζεται Ολντουπάι, από το φυτό «ολ τουπάι» (Sansevieria ehrenbergii) που φυτρώνει εκεί. Θεωρείται - μαζί με το τρίγωνο του Αφάρ στην Αιθιοπία και τοποθεσίες στην επαρχία Gauteng της Νότιας Αφρικής - ως «λίκνο της ανθρωπότητας». Το φαράγγι έγινε διεθνώς γνωστό μέσω της ανακάλυψης πολλών απολιθωμάτων Πλειστόκαινου από πρώιμους συγγενείς ανατομικά σύγχρονων ανθρώπων. Το φαράγγι έδωσε επίσης το όνομά του στον πολιτισμό Όρντοβαν, από τον οποίο προέρχονται τα παλαιότερα γνωστά εργαλεία της εποχής του λίθου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Περιφέρεια Αρούσα Κατηγορία:Γεωγραφία της Τανζανίας Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
We Sold Our Soul for Rock 'n' Roll
We Sold Our Soul for Rock 'n' Roll είναι ο τίτλος της συλλογής τραγουδιών του βρετανικού χέβι μέταλ συγκροτήματος Black Sabbath. Ο δίσκος κυκλοφόρησε στις 1 Δεκεμβρίου του 1975 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Warner Bros." σε μορφή διπλού δίσκου βινυλίου και περιέχει τραγούδια από τους δίσκους των Black Sabbath οι οποίοι κυκλοφόρησαν από το 1970 μέχρι και το 1975.
Τραγούδια
LP 1
1. Black Sabbath (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 6:19
2. The Wizard (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 4:24
3. Warning (Dunbar/Dmochowski/Hickling/Moorshead) - 10:28
4. Paranoid (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 2:53
5. War Pigs (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 7:55
6. Iron Man (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 5:58
7. Wicked World (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 4:47
LP 2
8. Tomorrow's Dream (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 3:11
9. Fairies Wear Boots (Osbourne, Butler) - 6:13
11. Sweet Leaf (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 5:05
12. Children of the Grave (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 5:18
13. Sabbath Bloody Sabbath (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 5:45
15. Laguna Sunrise (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 2:55
16. Snowblind (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 5:33
17. N.I.B. (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 6:08
Θέσεις τσαρτ
We Sold Our Soul for Rock 'n' Roll (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 1 Δεκεμβρίου 1975
Τα μέλη του συγκροτήματος
Τα τραγούδια τα οποία περιλαμβάνονται στο We Sold Our Soul for Rock 'n' Roll ηχογραφήθηκαν από τους εξής μουσικούς:
Πηγές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 1975 Κατηγορία:Compilation άλμπουμ των Black Sabbath
Στίπε Μέσιτς
Ο Στιέπαν Μέσιτς (Stjepan Mesić, γενν. 24 Δεκεμβρίου 1934) είναι Κροάτης πολιτικός, ο οποίος χρημάτισε ως δεύτερος Πρόεδρος της Κροατίας από το 2000 ως το 2010. Ήταν επίσης πρωθυπουργός και ο τελευταίος πρόεδρος του συλλογικού προεδρίου της Σοσιαλιστικής Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας. Είναι παντρεμένος με την Μίλκα Μέσιτς (Milka Mesić). Το όνομά του το έχει συντομεύσει σε Στίπε, με το οποίο είναι γνωστότερος.
Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
Γεννήθηκε στην Οραχόβιτσα, Γιουγκοσλαβία, στις 24 Δεκεμβρίου του 1934 και στη δεκαετία του 1960 έγινε βουλευτής. Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο του Ζάγκρεμπ και απεφοίτησε το 1961. Στη δεκαετία του 1970 φυλακίστηκε επειδή υποστήριξε την «εθνικιστική άνοιξη» (εθνικιστικό κίνημα).
Πολιτική σταδιοδρομία
Μετά την απουσία του από τα πολιτικά, έγινε μέλος της Κροατικής Δημοκρατικής Ένωσης το 1990 και στη συνέχεια πρωθυπουργός. Έγινε πρώτος αντιπρόεδρος της Ομοσπονδίας της Γιουγκοσλαβίας και το 1991 τελευταίος Πρόεδρός της. Όταν η Κροατία έγινε ανεξάρτητη παραιτήθηκε από πρόεδρος και το 1992 έγινε πρόεδρος της Βουλής. Το 1994 έφυγε από το κόμμα του (το HDZ) και ίδρυσε νέο κόμμα, που αργότερα συγχωνεύτηκε στο Κόμμα του Λαού της Κροατίας (HNS).
Ο Μέσιτς εξελέγη για πρώτη φορά πρόεδρος στις 7 Φεβρουαρίου 2000 ως κοινός υποψήφιος των κομμάτων HNS, HSS, LS και IDS, νικώντας στο β΄ γύρο των προεδρικών εκλογών τον Ντράζεν Μπούτισα του HSLS. Ο Μέσιτς έλαβε 56,2% έναντι 43,8% για τον Ντράζεν Μπούτισα. Ορκίστηκε Πρόεδρος στις 18 Δεκεμβρίου του 2000.
Ο κεντρώος Μέσιτς επανεξελέγη στις 16 Ιανουαρίου 2005 για δεύτερη θητεία, με 66% των ψήφων κατά το δεύτερο γύρο, ενώ η συντηρητική Γιαντράνκα Κόσορ, υποψήφια της κυβερνώσας Κροατικής Δημοκρατικής Κοινότητας (HDZ), έλαβε το 34% των ψήφων. Το εθνικιστικό κόμμα (Κροατική Δημοκρατική Ένωση) HDZ κέρδισε τις βουλευτικές εκλογές του 2003, με 66 από τις 152 έδρες στο Κοινοβούλιο. Το κυβερνών σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα κέρδισε 34 έδρες και 10 κέρδισε το Κόμμα του Λαού της Κροατίας. Το 2010 τον Μέσιτς διαδέχθηκε στο ύπατο αξίωμα ο Ίβο Γιοσίποβιτς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόεδροι της Γιουγκοσλαβίας Κατηγορία:Πρόεδροι της Κροατίας Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Κροατίας Κατηγορία:Πρόεδροι του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ Κατηγορία:Αντιπρόεδροι της Γιουγκοσλαβίας
Πανεπιστήμιο της Βασιλείας
Το Πανεπιστήμιο της Βασιλείας (λατινικά Universitas Basiliensis, γερμαν. Universität Basel) είναι πανεπιστήμιο στην πόλη Βασιλεία της Ελβετίας. Ιδρύθηκε το 1460, γεγονός που το καθιστά το παλαιότερο πανεπιστήμιο της Ελβετίας και ένα από τα παλαιότερα πανεπιστήμια του κόσμου που λειτουργούν συνεχώς από την ίδρυσή τους μέχρι σήμερα. Συγκαταλέγεται παραδοσιακά ανάμεσα στα κορυφαία ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα της χώρας.
Η βιβλιοθήκη του είναι η μεγαλύτερη και μία από τις σημαντικότερες βιβλιοθήκες όλης της Ελβετίας, με περισσότερα από τρία εκατομμύρια βιβλία και χειρόγραφα. Εκτός από τις συνηθισμένες σχολές, το ίδρυμα διδάσκει αρκετά διεπιστημονικά θέματα και έχει αντίστοιχα ινστιτούτα, από τα οποία ξεχωρίζει το «Biozentrum» για τις βιοϊατρικές έρευνες και το Ινστιτούτο Ευρωπαϊκών Παγκόσμιων Μελετών. Το 2020 το Πανεπιστήμιο είχε 13.139 φοιτητές και φοιτήτριες, και 378 καθηγητές και καθηγήτριες α΄ βαθμίδας. Το ποσοστό του φοιτητικού σώματος που ήταν υπήκοοι άλλων κρατών αντιστοιχούσε στο 27% του συνόλου.
Στην άνω των 5 αιώνων ιστορία του, το Πανεπιστήμιο έχει φιλοξενήσει σημαδιακές προσωπικότητες του ευρωπαϊκού πολιτισμού, όπως o Έρασμος, ο Παράκελσος, ο Ντάνιελ Μπερνούλι, ο Λέοναρντ Όιλερ, ο Γιάκομπ Μπούρκχαρτ, ο Φρίντριχ Νίτσε, ο Ταντέους Ράιχσταϊν, ο Καρλ Γιάσπερς, ο Καρλ Γιουνγκ και ο Καρλ Μπαρτ. Δέκα βραβευθέντες με το Βραβείο Νόμπελ σπούδασαν ή δίδαξαν στο ίδρυμα, όπως και δύο Πρόεδροι της Ελβετικής Συνομοσπονδίας.
Ιστορία
thumb|left|Η τελετή των εγκαινίων του Πανεπιστημίου της Βασιλείας το 1460 thumb|Το παλαιό κεντρικό κτήριο του Πανεπιστημίου της Βασιλείας, στην όχθη του [[Ρήνος|Ρήνου]] Το Πανεπιστήμιο της Βασιλείας ιδρύθηκε σε σύνδεση με την εκκλησιαστική Σύνοδο της Βασιλείας-Φλωρεντίας. Τα χρόνια που ο συμμετέχων σε αυτή ρωμαιοκαθολικός κλήρος διέμενε στη Βασιλεία, ιδρύθηκε ένα προσωρινό πανεπιστήμιο, που λειτούργησε από το 1432 μέχρι το 1448. Μετά την αναχώρηση των συμμετασχόντων στη Σύνοδο, όσοι είχαν διδάξει στο προσωρινό αυτό ίδρυμα, έκαναν έκκληση για την ίδρυση ενός μόνιμου πανεπιστημίου στην πόλη. Η ιδρυτική πράξη αυτού υπογράφηκε με τη μορφή μιας παπικής βούλας από τον Πάπα Πίο Β΄ στις 12 Νοεμβρίου 1459 στη Μάντοβα και η επίσημη τελετή των εγκαινίων του νέου Πανεπιστημίου έλαβε χώρα στις 4 Απριλίου 1460, ημέρα εορτασμού του Αγίου Αμβροσίου, στον τότε Καθεδρικό Ναό της Βασιλείας. Αρχικώς το πανεπιστήμιο ιδρύθηκε με τις 4 παραδοσιακές Σχολές: φιλοσοφική, ιατρική, θεολογική και νομική. Καθώς πολλοί λόγιοι επισκέπτονταν και κάποιοι παρέμεναν στην πόλη, η Βασιλεία έγινε κέντρο της πρώιμης τυπογραφίας και του κινήματος του ουμανισμού.
Τον 18ο αιώνα ωστόσο, καθώς το εμπόριο άρχισε να ευδοκιμεί στην πόλη, το Πανεπιστήμιο της Βασιλείας, που είχε υπάρξει ένα από τα κέντρα μαθήσεως στην Ευρώπη της Αναγεννήσεως, απώλεσε τη σημασία του. Ο αριθμός των φοιτητών, που ήταν πάνω από 1.000 περί το έτος 1600, έπεσε σε μόλις 60 το 1785, ενώ οι καθηγητές ήταν μόλις 18.
Το 1833 το Καντόνι της Βασιλείας χωρίσθηκε στα δύο και η Ομοσπονδιακή Βουλή απαίτησε η περιουσία του, ακόμα και τα βιβλία στη βιβλιοθήκη του πανεπιστημίου, να μοιρασθούν και τα δύο τρίτα να παραχωρηθούν στο νέο «ημι-καντόνιο» Basel-Landschaft. Η πόλη αναγκάσθηκε να πληρώσει για να ανακτήσει το μερίδιο αυτό, οπότε το Πανεπιστήμιο έγινε πλέον τόσο φτωχό, ώστε μείωσε ακόμα περισσότερο τα προσφερόμενα μαθήματα. Οι φοιτητές αναμενόταν να συνεχίσουν τις σπουδές τους μετά από δυο-τρία χρόνια σε κάποιο γερμανικό πανεπιστήμιο.
Ο αριθμός των φοιτητών ανήλθε και πάλι απότομα μετά την κατάργηση του μεσαιωνικού προγράμματος από το Πανεπιστήμιο (και της λατινικής ως της επίσημης γλώσσας το 1822) και την προσθήκη και άλλων σχολών, ιδίως στις ανθρωπιστικές και τις φυσικές επιστήμες. Το Πανεπιστήμιο ίδρυσε επισήμως τη Σχολή Φυσικών Επιστημών μόλις το 1937, τη Σχολή Οικονομικών και Επιχειρήσεων το 1996 και τη Σχολή Ψυχολογίας το 2003. Κατά τη διάρκεια του 20ού αιώνα ο αριθμός των φοιτούντων αυξήθηκε από περίπου χίλιους το 1918 σε 8.000 το 1994. Η πρώτη γυναίκα που έγινε δεκτή για φοίτηση στο Πανεπιστήμιο της Βασιλείας, η Emilie Frey, άρχισε τις σπουδές της στην ιατρική το 1890.
Την 1η Ιανουαρίου 1996 το Πανεπιστήμιο της Βασιλείας έγινε ανεξάρτητο από την κυβέρνηση του Καντονίου, καθιστάμενο αυτοδιοίκητο.
Διοίκηση και λειτουργία
Από την ημέρα που έγινε αυτοδιοίκητο το 1996 με βάση τον νόμο περί πανεπιστημίων του 1995 «το Πανεπιστήμιο της Βασιλείας είναι ίδρυμα ΝΠΔΔ με δική του νομική προσωπικότητα και το δικαίωμα στην αυτοδιοίκηση». Το Πανεπιστήμιο διοικείται με εξουσιοδότηση Leistungsauftrag εκ μέρους των δύο καντονίων από το «Πανεπιστημιακό Συμβούλιο» (Universitätsrat), ως το ανώτατο σώμα λήψεως αποφάσεων του ιδρύματος. Το Συμβούλιο αποτελείται από 11 μέλη με δικαίωμα ψήφου και τρία χωρίς δικαίωμα ψήφου. Κάτω από το Πανεπιστημιακό Συμβούλιο βρίσκονται η Σύγκλητος (Regenz) και η Προεδρική Επιτροπή. Η Σύγκλητος αποτελείται από 80 μέλη, που περιλαμβάνουν τα παλαιότερα μέλη της Προεδρικής Επιτροπής, τους κοσμήτορες των Σχολών, καθηγητές, λέκτορες, ερευνητές, εκπρόσωποι του φοιτητικού σώματος, διοικητικοί και τεχνικοί υπάλληλοι. Το Γραφείο του/της Προέδρου είναι επιφορτισμένο με το «μάνατζμεντ» του Πανεπιστημίου και περιλαμβάνει τη Γενική Γραμματεία, ένα «διοικητικό διευθυντήριο», το Γραφείο Επικοινωνίας και Μάρκετινγκ, καθώς και δύο αντιπροέδρους, έναν για την έρευνα και έναν για την εκπαίδευση.
Σχολές και τμήματα
Το Πανεπιστήμιο της Βασιλείας έχει σήμερα επτά σχολές, τις εξής (με τα αντίστοιχα τμήματά τους) :
Αξιοσημείωτα πρόσωπα
Παρατίθενται μερικοί αξιοσημείωτοι πρώην φοιτητές και καθηγητές του Πανενεπιστημίου της Βασιλείας, με ελληνική αλφαβητική σειρά. Αρκετοί προήλθαν από άλλες χώρες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βασιλειας
Υδραγωγείο Θησέως
Το υδραγωγείο του Θησέα ήταν το δεύτερο αρχαιότερο υδραγωγείο στο λεκανοπέδιο της Αττικής.
Ιστορική αναδρομή
Ήταν ή επέκταση του αρχαιότερου Πελασγικού υδραγωγείου ή διόρθωσή του. Το έτος κατασκευής του δεν έχει εξακριβωθεί. Το υδραγωγείο του Θησέα μνημονεύει ανώνυμος Έλληνας περιηγητής, ο οποίος αναφέρει ότι τον 15ο αιώνα η Αθήνα υδροδοτείτο από δύο υδραγωγεία, το Αδιάνειο και του Θησέα, ενώ ο Δημήτριος Καμπούρογλου αναφέρει τον Γ. Κωνσταντινίδη, ο οποίος επιβεβαιώνει την ίδια πληροφορία μέχρι και στις ημέρες του.
Περιγραφή
Ο Κορδέλλας περιγράφει το υδραγωγείο με τα ίδια του τα μάτια. Η πηγή του νερού ήταν στην βόρεια Αθήνα στη θέση «Ποδαράδες». Το υδραγωγείο ήταν από ασβεστόλιθο και προεκτείνονταν προς την οδό Πατησίων.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαία αθηναϊκή αρχιτεκτονική Κατηγορία:Υδραγωγεία στην Ελλάδα
Επαρχία Κόρδοβα (Αργεντινή)
thumb|right|Διοικητική διαίρεση της επαρχίας Η επαρχία Κόρδοβα (ισπ. Córdoba) - είναι μια επαρχία στην κεντρική Αργεντινή. Βρίσκεται στην Πάμπα και την διασχίζουν τρία ποτάμια: Ρίο Ντούλσε, Ρίο Κουάρτο και Ρίο Κίντο. Το υψηλότερο σημείο της επαρχίας είναι το βουνό Τσαμπάκι το οποίο έχει ύψος 2790 μ. Η πρωτεύουσα της επαρχίας είναι η Κόρδοβα. Συνορεύει με τις επαρχίες Καταμάρκα, Σαντιάγο δελ Εστέρο, Σάντα Φε, Μπουένος Άιρες, Λα Πάμπα, Σαν Λουίς και Λα Ριόχα.
Διοικητική διαίρεση
Κατηγορία:Επαρχίες της Αργεντινής
Socket 7
Η υποδοχή Socket 7 είναι μια μια προδιαγραφή που συμπεριλαμβάνει τις μηχανικές και ηλεκτρικές ιδιότητες της υποδοχής που χρησιμοποιείται για τους μικροεπεξεργαστές τύπου x86 στους προσωπικούς υπολογιστές. Ακολούθησε του μοντέλου Socket 5 και είναι προσαρμοσμένη ειδικά στις ανάγκες των επεξεργαστών τύπου Pentium της κατασκευαστικής εταιρείας Intel, καθώς επίσης και τα συμβατικά συστήματα άλλων κατασκευαστικών εταιρειών, όπως Cyrix, ΙΒΜ, AMD, IDT και άλλων.
Η υποδοχή Socket 7 γνώρισε ευρεία χρήση αφού χρησιμοποιήθηκε για ένα μεγάλο φάσμα μικροεπεξεργαστών και με διάφορες ταχύτητες από πολλούς διαφορετικούς κατασκευαστές.
Οι διαφορές μεταξύ της υποδοχής Socket 5 και της υποδοχής Socket 7 είναι ότι η τελευταία αφενός έχει μια πρόσθετη ακίδα, αφετέρου μπορεί να παρέχει διπλή τάση τροφοδοσίας, ενώ η υποδοχή Socket 5 είναι σχεδιασμένη για απλή τάση τροφοδοσίας μόνο.
Η Socket 7 είναι μια υποδοχή τύπου SPGA. Έχει 296 εισόδους που είναι διατεταγμένες σε σχέδιο πλέγματος 37x37, ή πιο συχνά έχει 321 εισόδους διατεταγμένες σε πλέγμα 19x19. Μια εκδοχή της, η υποδοχή Super Socket 7, επιτρέπει την λειτουργία των επεξεργαστών AMD K6-2 και AMD K6-III σε ένα υψηλότερες ταχύτητες χρησιμοποιώντας το δίαυλο AGP.
Συμβατοί επεξεργαστές
Οι εξής επεξεργαστές ταιριάζουν στην υποδοχή Socket 7:
Έρωχος
Ο Έρωχος ήταν αρχαία Φωκική πόλη, χτισμένη στις όχθες του Κηφισού, κοντά στο σημερινό χωρίο Πολύδροσος. Ο Έρωχος ήταν μία από τις Φωκικές πόλεις που κατέστρεψε ο στρατός του Ξέρξη κατεβαίνοντας προς την Αττική. Η πόλη φαίνεται να εγκαταλείφθηκε τελείως μετά τον Γ' ιερό πόλεμο το 346 π.Χ., οπότε και καταστράφηκε από τον Φίλιππο Β΄ της Μακεδονίας.
Παραπομπές
Ε
Τιθρώνιο
Το Τιθρώνιο ή Τεθρώνιο ήταν αρχαία Φωκική πόλη, χτισμένη στην κοιλάδα του Κηφισού, στη βόρεια όχθη του. Ο Παυσανίας αναφέρει πως απείχε 15 στάδια από την Αμφίκλεια και είκοσι από τη Δρυμαία. Σε μικρή απόσταση από το Τιθρώνιο υπήρχε βωμός του Τιθρωνίου Απόλλωνα, αλλά και το μοναδικό στην Ελλάδα Μαντείο του Διόνυσου. Το Τιθρώνιο ήταν μία από τις Φωκικές πόλεις που κατέστρεψε ο στρατός του Ξέρξη κατεβαίνοντας προς την Αττική. Καταστράφηκε για δεύτερη φορά το 335 π. Χ. από το Φίλιππο Β΄ της Μακεδονίας κατά τον 2ο Φωκικό πόλεμο. Διατηρήθηκε ως μικρός οικισμός μέχρι τα μέσα της Τουρκοκρατίας, όταν οι λιγοστοί κάτοικοι του μετοίκησαν στην Αμφίκλεια και στο Βέρτζανο. Στο κάστρο οχυρώθηκε στα 1821 ο Οδυσσέας Ανδρούτσος μετά τη μάχη στο χάνι της Γραβιάς, αλλά ουσιαστική μάχη δεν έγινε εκεί.
Σημερινός οικισμός
μικρογραφία|274x274εσ|Τιθρώνιο Λοκρίδας Το όνομα Τιθρώνιo φέρει σήμερα ο οικισμός στη νότια πλαγιά του όρους Καλλίδρομο, με πληθυσμό 101 κατοίκους κατά την απογραφή του 2011. Ο οικισμός υπάγεται, από την 1η Ιανουαρίου 2011, στον διευρυμένο Δήμο Αμφίκλειας - Ελάτειας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Φθιώτιδας Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Φωκίδας Τιθρωνιο
Captain Phillips
Captain Phillips είναι αμερικανικό βιογραφικό, περιπετειώδες θρίλερ παραγωγής 2013. Την ταινία σκηνοθέτησε ο Πολ Γκρίνγκρας και το σενάριο έγραψε ο Μπίλι Ρέι, το οποίο είναι βασισμένο στην βιογραφία του Καπετάνιου Ρίτσαρντ Φίλιπς A Captain's Duty: Somali Pirates, Navy SEALs, and Dangerous Days at Sea. Η ταινία αφηγείται την αληθινή ιστορία του καπετάνιου Φίλιπς, ο οποίος πιάστηκε όμηρος από Σομαλούς πειρατές στον Ινδικό Ωκεανό κατά τη διάρκεια της θαλασσοπειρατείας του εμπορικού πλοίου Maersk Alabama το 2009. Πρωταγωνιστεί ο Τομ Χανκς.