cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ωχρό σωμάτιο
Ανάπτυξη και δομή
Τα κύτταρά του αναπτύσσονται από τα ωοθυλακικά κύτταρα που περιβάλλουν το ωοθυλάκιο της ωοθήκης. Τα θυλακιώδη κύτταρα της θήκης ωχρινοειδοποιούνται σε μικρά ωχρινικά κύτταρα και τα θυλακιώδη κοκκιώδη κύτταρα σε μεγάλα ωχρινικά κύτταρα σχηματίζοντας το ωχρό σωμάτιο. Η προγεστερόνη συντίθεται από τη χοληστερόλη τόσο από τα μεγάλα όσο και από τα μικρά ωχρινικά κύτταρα κατά την ωχρινική ωρίμανση. Τα σύμπλοκα χοληστερόλης- LDL συνδέονται με υποδοχείς στην πλασματική μεμβράνη των ωχρινικών κυττάρων και μεταφέροντάς τα στο εσωτερικό του κυττάρου. Η χοληστερόλη απελευθερώνεται και αποθηκεύεται μέσα στο κύτταρο ως εστέρας χοληστερόλης. Η LDL ανακυκλώνεται για περαιτέρω μεταφορά χοληστερόλης. Τα μεγάλα ωχρινικά κύτταρα παράγουν περισσότερη προγεστερόνη λόγω των μη ανασταλμένων/βασικών επιπέδων δραστηριότητας της πρωτεϊνικής κινάσης Α (PKA) εντός του κυττάρου. Τα μικρά ωχρινικά κύτταρα έχουν υποδοχείς LH που ρυθμίζουν τη δραστηριότητα PKA εντός του κυττάρου. Η PKA φωσφορυλιώνει ενεργά τη στεροειδογόνο οξεία ρυθμιστική πρωτεΐνη (StAR) και την πρωτεΐνη μετατοπιστή για τη μεταφορά της χοληστερόλης από την εξωτερική μιτοχονδριακή μεμβράνη στην εσωτερική μιτοχονδριακή μεμβράνη.
Η ανάπτυξη του ωχρού σωματίου συνοδεύεται από αύξηση του επιπέδου του στεροειδογόνου ενζύμου P450scc που μετατρέπει τη χοληστερόλη σε πρεγνενολόνη στα μιτοχόνδρια. Η πρεγνενολόνη στη συνέχεια μετατρέπεται σε προγεστερόνη που εκκρίνεται από το κύτταρο και στην κυκλοφορία του αίματος. Κατά τη διάρκεια του οιστρικού κύκλου των βοοειδών, τα επίπεδα της προγεστερόνης στο πλάσμα αυξάνονται παράλληλα με τα επίπεδα του P450scc και της αδρενοδοξίνης του δότη ηλεκτρονίων, υποδεικνύοντας ότι η έκκριση προγεστερόνης είναι αποτέλεσμα ενισχυμένης έκφρασης του P450scc στο ωχρό σωμάτιο.
Η αλυσίδα μεταφοράς ηλεκτρονίων του μιτοχονδριακού συστήματος P450, συμπεριλαμβανομένης της αναγωγάσης της αδρενοδοξίνης και της αδρενοδοξίνης, έχει αποδειχθεί ότι διαρρέει ηλεκτρόνια που οδηγούν στο σχηματισμό ρίζας υπεροξειδίου. Προφανώς για να αντιμετωπιστούν οι ελεύθερες ρίζες που παράγονται από αυτό το σύστημα και από τον ενισχυμένο μιτοχονδριακό μεταβολισμό, τα επίπεδα των αντιοξειδωτικών ενζύμων καταλάση και υπεροξειδικής δισμουτάσης αυξάνονται επίσης παράλληλα με την ενισχυμένη στεροειδογένεση στο ωχρό σωμάτιο. Όπως και τα προηγούμενα κύτταρα θήκης, τα ωχρινικά κύτταρα θήκης δεν διαθέτουν το ένζυμο αρωματάση που είναι απαραίτητο για την παραγωγή οιστρογόνων, επομένως μπορούν να κάνουν στεροειδογένεση μόνο μέχρι το σχηματισμό ανδρογόνων. Τα κοκκιώδη ωχρινικά κύτταρα έχουν όντως αρωματάση και τη χρησιμοποιούν για να παράγουν οιστρογόνα, χρησιμοποιώντας τα ανδρογόνα που είχαν συντεθεί προηγουμένως από τα ωχρινικά κοκκιώδη κύτταρα, καθώς τα κοκκιώδη ωχρινικά κύτταρα από μόνα τους δεν έχουν την 17α-υδροξυλάση ή την 17,20 λυάση για να παράγουν ανδρογόνα. Μόλις το ωχρό σωμάτιο υποστραφεί, το υπόλειμμα είναι γνωστό ως λευκό σωμάτιο.
Λειτουργία
Το ωχρό σωμάτιο είναι απαραίτητο για τη δημιουργία και τη διατήρηση της εγκυμοσύνης στις γυναίκες. Το ωχρό σωμάτιο εκκρίνει προγεστερόνη, η οποία είναι μια στεροειδής ορμόνη υπεύθυνη για την ανάπτυξη του ενδομητρίου και τη συντήρησή του, αντίστοιχα. Παράγει επίσης ρελαξίνη, μια ορμόνη που είναι υπεύθυνη για το μαλάκωμα της ηβικής σύμφυσης που βοηθά στον τοκετό.
Ανεπιτυχής γονιμοποίηση
Εάν το ωάριο δεν γονιμοποιηθεί, το ωχρό σωμάτιο σταματά να εκκρίνει προγεστερόνη και υποστρέφεται (μετά από περίπου 10 ημέρες στον άνθρωπο). Στη συνέχεια εκφυλίζεται σε λευκό σωμάτιο, το οποίο είναι μια μάζα ινώδους ουλώδους ιστού.
Η εσωτερική επένδυση της μήτρας (ενδομήτριο) αποβάλλεται μέσω του κόλπου (σε θηλαστικά που περνούν από έναν εμμηνορροϊκό κύκλο ). Σε έναν οιστρικό κύκλο, το ενδομήτριο εκφυλίζεται ξανά στο κανονικό μέγεθος.
Επιτυχής γονιμοποίηση
μικρογραφία|170x170εσ| Κολπικό υπερηχογράφημα που δείχνει ένα ωχρό σωμάτιο σε έγκυο γυναίκα, με μια κοιλότητα γεμάτη υγρό στο κέντρο του. Εάν το ωάριο γονιμοποιηθεί και συμβεί εμφύτευση, τα κύτταρα συγκυτιοτροφοβλάστης (που προέρχονται από την τροφοβλάστη) της βλαστοκύστης εκκρίνουν την ορμόνη ανθρώπινη χοριακή γοναδοτροπίνη (hCG, ή παρόμοια ορμόνη σε άλλα είδη) την 9η ημέρα μετά τη γονιμοποίηση.
Η ανθρώπινη χοριακή γοναδοτροπίνη σηματοδοτεί το ωχρό σωμάτιο να συνεχίσει την έκκριση προγεστερόνης, διατηρώντας έτσι την παχιά επένδυση (ενδομήτριο) της μήτρας και παρέχοντας μια περιοχή πλούσια σε αιμοφόρα αγγεία στην οποία μπορεί να αναπτυχθεί ο ζυγώτης.
Η εισαγωγή προσταγλανδινών σε αυτό το σημείο προκαλεί εκφύλιση του ωχρού σωματίου και αποβολή του εμβρύου. Ωστόσο, σε ζώα με πλακούντα όπως ο άνθρωπος, ο πλακούντας τελικά αναλαμβάνει την παραγωγή προγεστερόνης και το κίτρινο σώμα αποικοδομείται σε λευκό σωμάτιο χωρίς απώλεια εμβρύου/εμβρύου.
Περιεκτικότητα σε καροτενοειδή
Το κίτρινο χρώμα και το όνομα του ωχρού σωματίου, όπως αυτό της ωχράς κηλίδας του αμφιβληστροειδούς, οφείλεται στη συγκέντρωσή του σε ορισμένα καροτενοειδή, ιδιαίτερα στη λουτεΐνη. Το 1968, μια έκθεση έδειξε ότι η β-καροτίνη συντέθηκε σε εργαστηριακές συνθήκες σε φέτες ωχρού σωματίου από αγελάδες. Ωστόσο, έχουν γίνει προσπάθειες να επαναληφθούν αυτά τα ευρήματα, αλλά δεν έχουν πετύχει. Η ιδέα δεν είναι προς το παρόν αποδεκτή από την επιστημονική κοινότητα. Μάλλον, το ωχρό σωμάτιο συγκεντρώνει καροτενοειδή από τη διατροφή του θηλαστικού.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Λεκάνη (ανατομία) Κατηγορία:Ιστολογία Κατηγορία:Αναπαραγωγικό σύστημα
Bench (βρετανική μάρκα ρούχων)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιχειρήσεις του Ηνωμένου Βασιλείου
Μεντεζάνο
Το Μεντεζάνο (ιταλικά: Medesano) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Πάρμας, στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Πάρμας
Επισκοπή Ρέοντος - Πραστού
Η Επισκοπή Ρέοντος & Πραστού, ήταν επισκοπή η οποία ιδρύθηκε κατά τη Φραγκοκρατία και εκκλησιαστικά υπαγόταν στη Μητρόπολη Μονεμβασίας. Έδρα της ήταν ο Πραστός Κυνουρίας και καταλάμβανε το μεγαλύτερο μέρος της Κυνουρίας, την Τσακωνιά, καθώς και μέρος της Λακωνίας.
Ίδρυση
Το έτος ίδρυσης της Επισκοπής Ρέοντος & Πραστού είναι άγνωστο, αλλά πιθανόν ιδρύθηκε λίγο πριν τη Φραγκική κατάκτηση, περί το 1200, όπως και άλλες Επισκοπές της Πελοποννήσου. Το αρχικό της όνομα, ήταν Επισκοπή Ρέοντος και πήρε το όνομά της από τη μεσαιωνική πόλη του Οριόντα ή Ρέοντα, που ήταν η αρχική έδρα της Επισκοπής. Ο Οριόντας (Orjondas), άκμασε κατά τη Βυζαντινή περίοδο μέχρι και τον 14ο αιώνα, οπότε και εγκαταλείφθηκε, με αποτέλεσμα να ακμάσει ο Πραστός. Η Επισκοπή, αναφέρεται για πρώτη φορά σε Χρυσόβουλλο του αυτοκράτορα Ανδρόνικου Β΄ Παλαιολόγου το 1293 ή 1314, σύμφωνα με το οποίο προστίθεται με άλλες 4 επισκοπές ως υποκείμενη στη Μητρόπολη Μονεμβασίας στην οποία απονέμοντα ειδικά προνόμια.
Όρια της Επισκοπής
Σύμφωνα με το Χρυσόβουλλο του 1293, τα όρια της επισκοπής ήταν τα εξής: «...εἶτα ναός τοῦ Ἀγίου Λεωνίδου, μετά δέ τό τοῦ ἀγίου θείον τέμενος, τό καλούμενον Ἂστρος· ἐπαναβάντι δέ κώμη ἡ καλουμένη Κωνστάντζα· μετά δέ τούτην ἀπέρχεται εἰς ἐτέραν κώμην λεγόμενη Ζήτζινα· εἶτα εἰς ναόν τῷν Ἀγίων Ἀναργύρων...». Σύμφωνα με αυτά, τα σύνορα της Επισκοπής ξεκινούσαν από τον ναό του Αγίου Λεωνίδα (στην παραλία του Λεωνιδίου) και κατέληγαν στο Άστρος, ύστερα προς τα δυτικά περιλάμβανε την Κωνστάντζα (Καστάνιτσα Κυνουρίας) και έφτανε στο χωριό Τσίντζινα (Πολύδροσο Λακωνίας) και στη μονή των Αγίων Αναργύρων. Έτσι, η Επισκοπή καταλάμβανε μέρος της Βόρειας Κυνουρίας, την Τσακωνιά, τη Νότια Κυνουρία και μέρος της Λακωνίας.
Επί Μητροπολίτου Διονυσίου Παρδάλη, η επισκοπή είχε βόρειο όριο το έλος του Μουστού και το ποτάμι του Αγίου Ανδρέα (Βρασιάτης). Περιλάμβανε δε τους εξής οικισμούς: τον Πραστό, το Λεωνίδιο, τον Τυρό, τα Μέλανα (Πραγματευτή και Πέρα Μέλανα σήμερα) και τον Άγιο Ανδρέα, το Κορακοβούνι και τα καλύβια του, την Καστάνιτσα και τη Σίταινα, τα Τσίντζινα, τα Ολυμποχώρια (Αγ. Βασίλη, Πλατανάκι και Παλιοχώρι), τον Κοσμά, το ερειπωμένο σήμερα χωριό Άγ. Γεώργιος (κοντά στον Κοσμά),τα Κουνουποχώρια (Κουνουπιά, Μαρί, Γκιότσαλη, Πελετά, Πούλιθρα κλπ), την Κρεμαστή με τα "εξαρτήματά" της (στη Λακωνία σήμερα), και κατέληγε πάλι στη θάλασσα αφού περιελάμβανε και το χωριό Χάρακας μαζί με το Μονύδριο των Αγ. Θεοδώρων [βλ. έγγραφο του Μητρ. Διονυσίου προς την Ι. Σύνοδο (ΓΑΚ/Φ.Μοναστηριακών)].
Έδρες της Επισκοπής
Αρχική έδρα της επισκοπής ήταν ο Οριόντας (προφ. Ορjόντας). Ο Οριόντας, αναφέρεται το 1293 και το 1431. Μετά την εγκατάλειψη της πόλης, ο Πραστός έγινε έδρα της Επισκοπής. Δεν είναι γνωστό πότε έγινε η μεταφορά, σίγουρα όμως πριν το 1431, οπότε και αναφέρεται για πρώτη φορά ως Επισκοπή Ρέοντος και Πραστού. Στον Πραστό, υπήρχε Επισκοπείο, μαζί με ναό της Αγίας Κυριακής [?]. Ερείπια του σώζονται μέχρι σήμερα, ανατολικά του ναού του Αγίου Δημητρίου, καθώς και τάφοι αρχιερέων. Χειμερινή έδρα της Επισκοπής υπήρξε το Λεωνίδι. Σύμφωνα με έγγραφο του 1634, υπήρχε τοπωνύμιο "Στην Επισκοπή", στο Λεωνίδι, άσχετο όμως με το Επισκοπείο του Λεωνιδίου το οποίο σώζεται μέχρι σήμερα (και διαμένει σ' αυτό ο Μητροπολίτης Μαντινείας και Κυνουρίας όταν επισκέπτεται το Λεωνίδι).
Μοναστήρια της Επισκοπής
Σύμφωνα με έγγραφα του 1628 & 1792, υπήρξαν τα εξής σταυροπηγιακά μοναστήρια: της Έλωνας, της Αρτοκωστάς, της Σίντζας, της Καρυάς, του Ρεοντινού, της Κοντολινάς και της Εδύσσενας, υπαγόμενα απ' ευθείας στο Οικ. Πατριαρχείο. Σύμφωνα με τη διαθήκη του Επισκόπου Ιακώβου του Χλωμού το 1812, και άλλες "πηγές" στην περιοχή της Επισκοπής υπήρχαν τα εξής μοναστήρια :
Από τα παραπάνω Μοναστήρια σήμερα είναι "εν ενεργεία" τα υπ' αριθ. 1,2,3 και 7. και το υπ. αριθ. 9 τελεί υπό αναστήλωση. Τα υπόλοιπα ή είναι τελείως ερειπωμένα, η απομένει μόνο το "καθολικό" τους σαν εξωκκλήσι, στον δε περίβολο του Χάρακα βρίσκεται το κοιμητήριο του χωριού.
Επίσκοποι Ρέοντος - Πραστού
Οι γνωστοί Επίσκοποι Ρέοντος και Πραστού είναι οι εξής : Σε γενικές γραμμές βλέπουμε ότι οι περισσότεροι αρχιερείς παραιτούνταν μετά από μικρό χρονικό διάστημα. Αιτία ήταν το μικρό "μέγεθος" της επαρχίας, ο ελάχιστος πληθυσμός (μόλις 5-6.000 άτομα) και "το άγονον αυτής", καθώς και η ύπαρξη αρκετών Πατριαρχικών και Σταυροπηγιακών Μοναστηριών στην περιοχή της, κατάσταση που περιόριζε τα εισοδήματα των επισκόπων. Γιαυτό, όσοι δεν ήταν πελοποννήσιοι γρήγορα υπέβαλαν παραίτηση, αφού αδυνατούσαν να ανταποκριθούν στις οικονομικές τους υποχρεώσεις προς το Πατριαρχείο Κων/πόλεως. Κατά τη σύγχρονη εποχή, ο τίτλος του Μητροπολίτη Ρέοντος δόθηκε στον πρώην Θεσσαλονίκης Λεωνίδα Παρασκευόπουλο (1974-84).
Τελευταία χρόνια
Μετά την απελευθέρωση μέχρι το 1833, ο Μητροπολίτης Ρέοντος & Πραστού διατηρούσε τον τίτλο και τη δικαιοδοσία του. Το 1833, με τις αλλαγές που επέφεραν τα μέτρα της βαυαρικής αντιβασιλείας (Μάουρερ) με τα οποία διεφώνησε ο Μητροπ. Διονύσιος, η Επισκοπή καταργήθηκε και ιδρύθηκε η Επισκοπή Κυνουρίας, με περιορισμένα όρια. Το 1835 - 1836 πήρε την ονομασία Επισκοπή Πρασιών και από το 1836 - 1852, έλαβε και πάλι το όνομα Κυνουρίας. Η επισκοπή αυτή, είχε έδρα το Λεωνίδιο και περιλάμβανε την Επαρχία Κυνουρίας όπως την γνωρίσαμε ως τις μέρες μας. Καταργήθηκε το 1852, όταν (μετά το θάνατο του Μητροπ. Διονυσίου) συγχωνεύτηκε στην Μητρόπολη Μαντινείας και Κυνουρίας, με έδρα την Τρίπολη Αρκαδίας.
Παραπομπές
<references group="αλλά τα άρθρα τους έχουν ξεπεραστεί από νεώτερες έρευνες." />
Κατηγορία:Εκκλησία της Ελλάδος Κατηγορία:Νομός Αρκαδίας
1114 Λωρραίνη
Η Λωρραίνη (Lorraine) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,735. Ανακαλύφθηκε το 1928 από τον Γάλλο αστρονόμο Αλεξάντρ Σωμάς, που παρατηρούσε από τη Νίκαια της Γαλλίας, και πήρε το όνομα της από την ομώνυμη περιοχή της Γαλλίας. Η 1114 Λωρραίνη ήταν ο δεύτερος και τελευταίος αστεροειδής που ανακαλύφθηκε από τον συγκεκριμένο αστρονόμο. Ωστόσο, η Λωρραίνη ανακαλύφθηκε ανεξάρτητα μία ημέρα αργότερα και από τον Ιταλό αστρονόμο Λ. Βόλτα.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Λωρραίνης εκτιμάται σε 62,20 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι Xc, ενώ το άλβεδό της είναι 0,0501. Η Λωρραίνη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της πιθανώς μία φορά κάθε 33 ώρες, μία πολύ αργή περιστροφή για αστεροειδή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Λωρραινη
Βλαντιμίρ Κους
Βιογραφία
Ο Κους γεννήθηκε το 1965 στη Μόσχα της Ρωσίας. Σπούδασε στο Ινστιτούτο Τεχνών της Μόσχας Σούρικοφ Αφού συμπλήρωσε τις σπουδές του στην Ακαδημία της Πετρούπολης, εγκαταστάθηκε οριστικά στη Μόσχα (1977). Ήταν μέλος της ομάδας των «Πλανόδιων» και θεωρείται ένας από τους κυριότερους εκπροσώπους της. Καταπιάστηκε με τη ζωγραφική παίρνοντας τα θέματά του από την ιστορία της Ρωσίας και επιδόθηκε στις προσωπογραφίες ή τα τοπία. Μεγάλη επιτυχία σημείωσε ο πίνακας του Εκτέλεση, που συνεχίστηκε με τους πίνακες του Η κατάκτηση της Σιβηρίας (1985), Η βογιαρίνα Μορόζοβα (1987), Το πέρασμα του Σουβόροφ στις Άλπεις, Χειμώνας στη Μόσχα, κ.ά., τα περισσότερα αξιόλογα έργα του βρίσκονται στην Πινακοθήκη Τρετιακόφ της Μόσχας ( αρχοντικό των Στρογκανόφ που μετετράπη σε μουσείο), και ένα χρόνο αργότερα προσελήφθη στο Σοβιετικό Στρατό για δύο χρόνια, όπου του ανατέθηκε να ζωγραφίζει τοιχογραφίες. Το 1987, άρχισε να εκθέτει έργα του με την Ένωση Καλλιτεχνών της ΕΣΣΔ, αλλά για να ζήσει, ζωγράφιζε πορτραίτα στους δρόμους της Μόσχας και καρικατούρες για μια εφημερίδα. Το 1990, μετά την πρώτη του ξένη έκθεση στη Γερμανία με άλλους δύο Ρώσους καλλιτέχνες, μετανάστευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες, ζώντας αρχικά στο Λος Άντζελες, πριν μετακομίσει στη Χαβάη, όπου και εργάστηκε ως ζωγράφος για το Μουσείο Village του Whaler στο Maui. Ενώ είχε έδρα τη Χαβάη, τα έργα του παρουσιάστηκαν σε πολλές εκθέσεις στις γκαλερί του Χονγκ Κονγκ. Οι εκθέσεις των γκαλερί ακολούθησαν στο Σιάτλ, στο Πίτσμπουργκ και σε άλλες αμερικανικές πόλεις και τελικά άνοιξε τη δική του γκαλερί Kush Fine Art στη Lahaina της Χαβάης. Αργότερα άνοιξε τις γκαλερί Kush Fine Art στο Λας Βέγκας και την Laguna Beach, Καλιφόρνια. Πολλές από τις πρωτότυπες ελαιογραφίες του πωλούνται επίσης ως εκτυπώσεις giclée που αρχικά συνέβαλαν στη δημοτικότητά του. Το 2007, η Kush μήνυσε την ποπ τραγουδίστρια Pink και την δισκογραφική της εταιρεία για παραβίαση πνευματικών δικαιωμάτων όταν χρησιμοποιήθηκε η απεικόνιση από τη ζωγραφική της (και αργότερα εκτύπωση giclee), Contes Erotiques, χωρίς την εξουσιοδότηση για το video U + Ur Hand 2006 της. Η υπόθεση διευθετήθηκε το επόμενο έτος, όταν ο τραγουδιστής συμφώνησε να του καταβάλει άγνωστες αποζημιώσεις. Οι εκτυπώσεις και μια πρωτότυπη εικονογράφηση του Kush πραγματοποιούνται στη συλλογή της γκαλερί NaPua στο Grand Wailea Resort στο Maui, εκτός από έργα που διεξάγονται σε ιδιωτικές συλλογές. Τον Ιούλιο του 2011 τα έργα του παρουσιάστηκαν στη διεθνή έκθεση Artistes du Monde στις Κάννες, όπου κέρδισε το Αμερικανικό Πρώτο Βραβείο Ζωγραφικής. Έχει επίσης μια έδρα στο Λας Βέγκας, Νεβάδα στο παλάτι του Καίσαρα
Στυλ και έργα
Ο Κους εργάζεται κυρίως στο κέντρο του καμβά, κυρίως ελαιογραφία, με πολλά από τα αρχικά έργα ζωγραφικής να πωλούνται επίσης ως εκτυπώσεις περιορισμένης έκδοσης. Τα χάλκινα γλυπτά του είναι μικρής κλίμακας και συνήθως βασίζονται σε εικόνες από τους πίνακές του. Αν και το στυλ του περιγράφεται συχνά ως υπερρεαλιστικό, ο ίδιος ο Κους το χαρακτηρίζει ως «μεταφορικό ρεαλισμό» και αναφέρει την άμεση επιρροή του από το στυλ του σουρεαλιστικού έργου του Σαλβαδόρ Νταλί καθώς και στο τοπίο του γερμανικού ρομαντικού ζωγράφου Caspar David Friedrich [12] Μια άλλη επιρροή στο έργο του ήταν ο Ολλανδός ζωγράφος του 16ου αιώνα Ιερώνυμος Μπος, γνωστός για τη φανταστική του απεικόνιση, και μερικές φορές χαρακτηριζόταν ως "ο σουρεαλιστής προ σουρεαλισμού" .Τα φτερά, τα πλοία και οι γεμάτες με χρώμα θαλασσογραφίες είναι συνηθισμένα θέματα στους πίνακές του.
Κατάλογος πινάκων ζωγραφικής
Παρακάτω παρατίθενται μερικά αντιπροσωπευτικά έργα του :
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρώσοι ζωγράφοι Κατηγορία:Ρώσοι γλύπτες
Μόνκιο ντελλε Κόρτι
Το Μόνκιο ντελλε Κόρτι (ιταλικά: Monchio delle Corti) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Πάρμας, στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Πάρμας
Ευθύδημος (αποσαφήνιση)
Με το όνομα Ευθύδημος αναφερόμαστε στους:
Μιστερμπιάνκο
Το Μιστερμπιάνκο (Σιτσιλιάνικα : Mustarjancu που μεταφράζεται ως "λευκός ναός") είναι πόλη στην Μητροπολιτική Πόλη της Κατάνιας στην Ιταλική Περιφέρεια Σικελία στην βόρεια Ιταλία. Η έκταση της πόλης είναι 37.68 τετραγωνικά χιλιόμετρα, ο πληθυσμός 49.992 κάτοικοι και η πυκνότητα του πληθυσμού 1.300 κάτοικοι ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο (Απογραφή 01-01-2018). Βρίσκεται περίπου 160 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά από το Παλέρμο και περίπου 6 χιλιόμετρα δυτικά από την Κατάνια. Το όνομα του οικισμού προέρχεται από ένα παλιότερο τοπικό μοναστήρι που ανήκε στο Τάγμα των Δομινικανών, οι μοναχοί φορούσαν λευκά ενδύματα.
Το μοναστήρι και ο οικισμός ισοπεδώθηκαν από μια καταστροφική έκρηξη του γειτονικού Ηφαιστείου Αίτνα (1669), ένας νέος οικισμός οικοδομήθηκε στο πρώην προάστιο της Μιλίκιας. Το Μιστερμπιάνκο ήταν ένας μικρός οικισμός μέχρι τα μέσα του 19ου αιώνα, αυξήθηκε ταχύτατα λόγω της εγκατάστασης στην περιοχή μίας βιομηχανικής μονάδας, ο πληθυσμός αυξήθηκε από 18.836 (1971) σε 40.785 κατοίκους (1991). Ο πληθυσμός συνέχισε να αυξάνεται καθώς έφτασαν νέοι κάτοικοι από τα ακριβά προάστια της Κατάνιας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Σικελίας Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής πόλης της Κατάνιας
1115 Σαμπάουντα
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Σαμπάουντα εκτιμάται σε 68,82 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,0711. Η Σαμπάουντα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 6 ώρες και 45 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σαμπαουντα
Μοντεκιαρούγκολο
Το Μοντεκιαρούγκολο (ιταλικά: Montechiarugolo) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Πάρμας, στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Πάρμας
Ευθύδημος
Με το όνομα Ευθύδημος αναφέρονται δύο χαρακτήρες σε σωκρατικά έργα. Στο Βιβλίο Α' των Απομνημονευμάτων του Ξενοφώντα, το πάθος του Κριτία για τον νεαρό Ευθύδημο προκαλεί τον χλευασμό από την πλευρά του Σωκράτη. Ο Σωκράτης διαφωνεί με την αγάπη του Κριτία δηλώνοντας πως ένας ελεύθερος και ένας άρρωστος άνδρας δεν μπορούν να αποτελέσουν μια ομορφιά στο σώμα και στο μυαλό. Ο Κριτίας, όντας Αθηναίος σοφιστής και πολιτικός, ήταν ηγέτης των Τριάκοντα Τυράννων που ηγήθηκαν της πόλης μετά την ήττα στον Πελοποννησιακό Πόλεμο το 404 π.Χ.
Ο δεύτερος Ευθύδημος είναι χαρακτήρας του ομώνυμου έργου του Πλάτωνα. Ο Ευθύδημος και ο αδερφός του, Διονυσόδωρος, είναι σοφιστές που ερωτούνται από τον Σωκράτη, σε μια αντιπαράθεση των ερωτοαποκρίσεων του Ευθύδημου και του ελέγχου του Σωκράτη.
Παραπομπές
κατηγορία:Αρχαίοι Αθηναίοι
Νεβιάνο ντελι Αρντουίνι
Το Νεβιάνο ντελι Αρντουίνι (ιταλικά: Neviano degli Arduini) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Πάρμας, στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Πάρμας
Ινδικός γύπας
Ο Ινδικός γύπας είναι ένας εξαιρετικά απειλούμενος γύπας και στενός συγγενής του όρνιου. Ζει στους λοφώδεις βράχους της κεντρικής και ανατολικής χερσονήσου της Ινδίας. Τα πουλιά στο βόρειο τμήμα της εξάπλωσής του, που κάποτε θεωρούνταν ένα υποείδος, αντιμετωπίζονται πλέον σαν ξεχωριστό είδος, που έχει το όνομα Λεπτόραμφος γύπας (Gyps tenuirostris).
Ισικλί Αϊδινίου
Το Ισικλί (Işıklı) είναι χωριό στην περιοχή του Αϊδινίου, στην Επαρχία του Αϊδινίου, στην Τουρκία. Το 2010 είχε πληθυσμό 1785 κατοίκων.
Ινδικός γύπας
Μορφολογία
αριστερά|μικρογραφία|Εν πτήσει Ο ινδικός γύπας είναι μικρότερος από το όρνιο. Έχει μήκος 80-103 εκ., βάρος 5,5-6,3 κιλά και άνοιγμα φτερών 1,96-2,38 εκ. Το φτέρωμά του είναι ανοιχτό μπεζ καστανό, ενώ τα ερετικά του σκούρα γκριζοκάστανα. Το κεφάλι επίσης γκριζοκάστανο με λίγο χνούδι στον σβέρκο του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αετίδες Κατηγορία:Πτωματοφάγα ζώα Κατηγορία:Πτηνά της Ασίας
Ισικλί Αϊδινίου
References
Κατηγορία:Χωριά της Τουρκίας
Τσανακτσί (Σουλεϊμανπασά)
Το Τσανακτσί (τουρκικά: Çanakçı) είναι χωριό στην περιοχή Ηράκλειας (τουρκ. Süleymanpaşa) της επαρχίας Ραιδεστού στην Τουρκία. Το χωριό απέχει 20 χλμ από τη Ραιδεστό.
Ιστορία
Ο πληθυσμός του χωριού μέχρι το 1922 ήταν αμιγώς ελληνικός, οι περισσότεροι κάτοικοι του μεταφέρθηκαν με την Ανταλλαγή πληθυσμών στο χωριό Ανάληψη Θεσσαλονίκης.
Πηγές
Κατηγορία:Ανατολική Θράκη
Ζαρές Μινασιάν
Ο Ζαρέ(ς) Μινασιάν (λατινική γραφή "Zareh Minasyan", αρμενικά "Զարեհ Մինասյան") ήταν Αρμένιος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως επιθετικός με την ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης, κατακτώντας το πρώτο πανελλήνιο πρωτάθλημα του 1928, ενώ για μία σεζόν (1926-27) αγωνίστηκε με τα χρώματα του Παναθηναϊκού Αθλητικού Ομίλου.
Καριέρα
Ο αρμενικής καταγωγής Μινασιάν έπαιξε στην ομάδα του Άρη τη σεζόν 1925-26, καθώς και την περίοδο 1927-28. Στο ενδιάμεσο, δηλαδή τη σεζόν 1926-27, αγωνίστηκε με τη φανέλα του Παναθηναϊκού.
Την πρώτη του χρονιά με την φανέλα των "κίτρινων" κατέκτησε τον τίτλο του πρωταθλητή Θεσσαλονίκης, σκοράροντας πέντε τέρματα κατά την διάρκεια της σεζόν. Αρχικά είχε κατακριθεί από τους δημοσιογράφους της πόλης για το ότι δεν χρησιμοποιούσε το αριστερό του πόδι, ώσπου έδωσε την απάντησή του με τα δύο γκολ που πέτυχε με το αριστερό του στον φιλικό αγώνα με την αυστριακή Κάπφενμπεργκερ (Kapfenberger Sportclub) στις 8 Μαΐου 1926, όταν οι "κίτρινοι" κέρδισαν με 5-2.
Τον Νοέμβριο του 1926 μετεγγράφηκε από τον Άρη στον Παναθηναϊκό. Η μετακίνησή του στην Αθήνα ενδέχεται να έγινε για επαγγελματικούς λόγους, καθώς συναντάμε το όνομά του στα πρωταθλήματα Τραπεζών (όπου συμμετείχαν υπάλληλοι και στελέχη των αθηναϊκών παραρτημάτων τραπεζών), στη σύνθεση της ομάδας της Τράπεζας Ελληνικής Εμπορικής Πίστεως. Επίσης, από τον Τύπο της εποχής πληροφορούμαστε ότι εργαζόταν ως «μεταφραστής της ελληνικής αλληλογραφίας εις την αρμενική».
Συμμετείχε στα παιχνίδια του πρωταθλήματος Αθηνών 1926-27 και σκόραρε στο 2-2 επί της Α.Ε.Κ. στις 21 Ιανουαρίου 1927 και στο 3-3 επί του Απόλλωνα στις 30 Ιανουαρίου 1927. Συμμετείχε επίσης σε ορισμένα από τα πρώτα διεθνή φιλικά ματς του Παναθηναϊκού, σκοράροντας σε δύο από αυτά: στην ήττα 2-1 από την Γκρατζάνσκι στις 12 Μαρτίου 1927 και στη νίκη επί της Λέφσκι Σόφιας με 1-0 τον Απρίλιο του 1927.
Ακολούθησε η τελική φάση του πρώτου πανελλήνιου πρωταθλήματος 1927-28, όπου ο Μινασιάν συμμετείχε στους τρεις από τους τέσσερις αγώνες που έδωσε η ομάδα του, κατακτώντας τον τίτλο του πρωταθλητή. Ο επιθετικός σκόραρε δύο φορές στον πρώτο αγώνα του Άρη εναντίον του Ατρομήτου όπου οι "κίτρινοι" κέρδισαν με 1-3 στην Αθήνα, στις 24 Μαΐου 1928.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρμένιοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες αρμενικής καταγωγής
Πρωτάθλημα χειροσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας γυναικών 1996-1997
Το πρωτάθλημα Α1΄ Εθνικής κατηγορίας χάντμπολ γυναικών της περιόδου 1996–97 ήταν το 4ο από την καθιέρωση της Α1 και συνολικά το 16ο πρωτάθλημα Ελλάδος στην ιστορία του γυναικείου χάντμπολ. Διεξήχθη με τη συμμετοχή δεκαέξι ομάδων, χωρισμένες αρχικά σε δύο ομίλους. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε για τρίτη συνεχόμενη χρονιά η Αναγέννηση Άρτας με κυριότερο αντίπαλο τον Αθηναϊκό, ο οποίος πήρε το Κύπελλο.
Πηγές
1996 1997 Κατηγορία:Χειροσφαίριση το 1996 Κατηγορία:Χειροσφαίριση το 1997
Άγαλμα της Ίσιδας αρ. 29 στην Γλυπτοθήκη του Μονάχου
Το άγαλμα από μαύρο βασάλτη απεικονίζει όρθια γυναικεία μορφή που φορεί μακρύ διαφανές ιμάτιο με τον κόμβο της θεάς Ίσιδος στο στήθος. Η μορφή προβάλλει το αριστερό πόδι, ενώ το δεξί πόδι είναι στάσιμο. Κρατεί τους βραχίονες και τα χέρια κάθετα, προσκολλημένα στο σώμα. Στο αριστερό χέρι κρατάει μια λεκάνη, στο δεξί μια ημισέληνο. Το κεφάλι δεν συνανήκει. Είναι κατασκευασμένο από διαφορετικό βασάλτη και φέρει λεπτομέρειες οι οποίες διακόπτονται στην ένωση με το σώμα. Επισκευές στη μύτη, στο κάτω τμήμα των μηρών και στα άκρα πόδια.
Ο κορμός του αγάλματος απεικονίζει τη θεά Ίσιδα και χρονολογείται στην ελληνιστική περίοδο. Το ανδρικό κεφάλι είναι σαϊτικής εποχής.
Νοτσέτο
Το Νοτσέτο (ιταλικά: Noceto) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Πάρμας, στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Πάρμας
Παλαντσάνο
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Πάρμας
Pokémon 4Ever
Το Pokémon 4Ever – Celebi: Voice of the Forest είναι ιαπωνική ταινία anime του 2001 και η τέταρτη στην σειρά ταινία της σειράς Pokémon. Τα γεγονότα της εκτυλίσσονται κατά τη διάρκεια της 4ης σεζόν της σειράς. Στην Ελληνική γλώσσα ο τίτλος της αποδόθηκε ως Pokémon για Πάντα και μεταγλωττίστηκε το έτος 2008.
Πλοκή
Σαράντα χρόνια πριν από το ξεκίνημα της ταινίας, ένα μυθικό Pokémon ονόματι Celebi δέχτηκε επίθεση και τραυματίστηκε από έναν κυνηγό Pokémon. Ένα νεαρό αγόρι, ο Sammy, το φυγαδεύει. Χρησιμοποιώντας τη δύναμή του ταξιδιού στο χρόνο, το Celebi μετέφερε τον εαυτό του και τον Sammy σαράντα χρόνια στο μέλλον. Εκεί, οι χαρακτήρες Ash, Pikachu, Misty και Brock οδηγούν τους Sammy και Celebi σε ένα δάσος, σε μια λίμνη με θεραπευτικές ιδιότητες, ώστε να μπορέσουν να θεραπεύσουν το τραυματισμένο Celebi. Ένα μέλος της ομάδας Πύραυλος, ο Viscious, προσπαθεί να αιχμαλωτίσει τον Celebi. Καθώς ο Ash, ο Pikachu και η υπόλοιπη παρέα φίλων προσπαθούν να ξεφύγουν από τον Viscious, συναντούν επίσης την Jessie, τον James και τον Meowth, οι οποίοι θέλουν επίσης να απαγάγουν τον Celebi. Σύντομα γίνεται αγώνας ενάντια στον χρόνο για να επιστραφεί το Celebi και ο Sammy πίσω στο δάσος, πριν το Celebi χρησιμοποιηθεί για να το καταστρέψει.
Παραγωγή
Το Celebi κάνει το ντεμπούτο του στην ταινία, η οποία είναι η δεύτερη ταινία όπου κάνει την εμφάνιση του ένα από τα θρυλικά Pokémon της περιοχής Johto. Το πρώτο ήταν το Mew. Στην ελληνική μεταγλώττιση συμμετέχει για πρώτη φορά η Στέλλα Μπονάτσου η οποία αργότερα συμμετείχε στις επόμενες σεζόν της σειράς. Είναι η πρώτη ταινία στην οποία έχει αναλάβει τη σκηνοθετική επιμέλεια ο Αργύρης Παυλίδης.
Διανομή
Αγγλική μεταγλώττιση
Οι ηθοποιοί φωνής που μεταγλώττισαν την ταινία από τα ιαπωνικά στα αγγλικά ήταν οι εξής: Ελληνική μεταγλώττιση
Οι ηθοποιοί φωνής που μεταγλώττισαν την ταινία στα ελληνικά ήταν οι εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Pokémon Κατηγορία:Anime και manga φαντασίας Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Miramax Films Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Toho Κατηγορία:Ταινίες με ταξίδι στον χρόνο Κατηγορία:Ταινίες με θέμα το περιβάλλον Κατηγορία:Ταινίες του 2001 Κατηγορία:Ταινίες anime Κατηγορία:Ιαπωνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων του 2001
Πελλεγκρίνο Παρμένσε
Το Πελλεγκρίνο Παρμένσε (ιταλικά: Pellegrino Parmense) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Πάρμας, στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Πάρμας
Matrix mixer
δεξιά|μικρογραφία|300x300εσ|Ένα rack 19 ιντσών που διαθέτει πολλές συσκευές επαγγελματικού ήχου, συμπεριλαμβανομένων των 8×8 matrix mixer στο κάτω μέρος, κατασκευασμένο από τη  Midas. Το matrix mixer έχει 8 κάθετα ποτενσιόμετρα για τον έλεγχο στάθμης εξόδου, 8 ανοικτό γκρι [[Ποτενσιόμετρο|ποτενσιόμετρα (περιστρεφόμενα) για το επίπεδο ελέγχου της εισόδου , και 64 σκούρο γκρι ποτενσιόμετρα (περιστρεφόμενα) για το matrix μίξης. Υπάρχουν, επίσης, 64 on/off κουμπιά, ένα για κάθε είσοδο/έξοδο.]] Ένα matrix mixer είναι μια ακουστική ηλεκτρονική συσκευή που δρομολογεί πολλά απλά σήματα ήχου σε πολλαπλές εξόδους. Συνήθως χρησιμοποιεί για τον έλεγχο στάθμης ποτενσιόμετρα για να καθορίσει πόσο σήμα από κάθε είσοδο θα δρομολογηθεί σε κάθε έξοδο, με ενσωματωμένα on/off κουμπιά αποστολής /ανάθεσης (assignment). Ο αριθμός των μεμονωμένων ελεγκτών  είναι τουλάχιστον ο αριθμός των εισόδων, πολλαπλασιαζόμενος με τον αριθμό των εξόδων.
Ένα matrix μίξερ μπορεί να συνεργαστεί με μεγαλύτερες κονσόλες μίξης, ή μπορεί να λειτουργεί και αυτόνομα. Έχουν πάντα δρομολόγηση (routing) και έλεγχο στάθμης (level control). Μπορεί επίσης να περιλαμβάνουν και επιπλέον χαρακτηριστικά. Matrix μίκτες χρησιμοποιούνται συχνά  για να σταλούν σήματα ήχου σε διαφορετικά μεγάφωνα και ζώνες. Μπορεί να χρησιμοποιηθούν για να παρέχουν στον παραγωγό ή το διευθυντή  για τη μίξη ενός έργου (μουσικού ή μη)  για την τηλεόραση, γιά ταινίες ή στούντιο ηχογράφησης.
Βασικά
Στον επαγγελματικό ήχο, ένα matrix mixer χρησιμοποιείται για τη δρομολόγηση σημάτων ήχου από πολλαπλές πηγές σε διαφορετικούς προορισμούς. μπορεί να είναι μια αυτόνομη συσκευή ή ενσωματωμένες σε ένα άλλο, μεγαλύτερο προϊόν, όπως μια κονσόλα μίξης, digital audio workstation ή ψηφιακό επεξεργαστή σήματος.
Ένα  αναλογικό matrix mixer περιέχει μια σειρά από  ηλεκτρονικά κυκλώματα μίξης, η ποσότητα είναι ο αριθμός των εισόδων πολλαπλασιαζόμενος με τον αριθμό των εξόδων. Κάθε ηλεκτρονικός μίκτης ελέγχει το επίπεδο κέρδους (gain) από μία είσοδο σε μία έξοδο. Ο τρόπος ελέγχου είναι συνήθως ένα περιστρεφόμενο ποτενσιόμετρο. Κάθε σειρά από τα ηλεκτρονικά κυκλώματα μικτών, ένα από κάθε είσοδο , τροφοδοτεί έναν αθροιστικό ενισχυτή ή το συνδυασμό πολλαπλών ενισχυτών στην έξοδο. Ένα fader (ένα γραμμικό ποτενσιόμετρο) μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να ελέγξει το επίπεδο του κάθε σήματος εξόδου. Άλλοι ελεγκτές μπορεί να περιλαμβάνει ένα κουμπί σίγασης (mute button )για κάθε είσοδο/έξοδο, ένα κουμπί mute για κάθε είσοδο, ένα κουμπί mute για κάθε έξοδο, και τα κουμπιά που αναστρέφουν τη πολικότητα του σήματος εισόδου (phase reverse). Τα σήματα εξόδου του matrix mixer μπορεί να είναι ψηφιακά, ή αναλογικά.Μπορούν να είναι balanced ή unbalanced. Είναι πιθανό το matrix mixer να συνδυάσει μια πλήρως αναλογική διαδρομή σήματος με ψηφιακό έλεγχο της σταθμης
Οποιαδήποτε κονσόλα ήχου η οποία δεν έχει matrix τμήμα μπορεί να συνδεθεί με ένα εξωτερικό matrix mixer. Πολλοί  κατασκευαστές ήχητικου εξοπλισμού έχουν παράγει  matrix mixers  που εχουν ενσωματωμένη ψηφιακή επεξεργασία σήματος (DSP), το οποίο προσφέρει πρόσθετα εργαλεία, όπως η συμπίεση, ισοστάθμιση, ducking, gating, και  σύστημα διαχείρισης μεγαφώνων. Ένα DSP- matrix σύστημα μπορεί να βελτιστοποιηθεί από ειδικούς μηχανικούς ήχου και στη συνέχεια να γίνει απρόσιτο για τους άπειρους ηχολήπτες-χειριστές κονσολών ήχου.
Ζωντανός ήχος
Σε ζωντανή μίξη ήχου στη F.O.H κονσόλα μίξης συχνά συμπεριλαμβάνεται ένα matrix mixer για τη βελτιστοποίηση  ήχου  σε διάφορες θέσεις στο χώρο της παράστασης. Υποομάδες, βοηθητικές μίξεις, submixes ή ακόμη και τα κύρια αποτελέσματα δρομολογούνται μέσω του matrix mixer σε διαφορετικές μεγάφωνκές ζώνες, καθιστώντας το matrix ουσιαστικά μία "ανάμιξη μίξεων ". Ένα front-of-house matrix μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε μια συναυλία για εναλλαγή μεταξύ των headliner και της opening act  κονσόλας μίξης. Ένα matrix mixer χαρακτηριστικό μπορεί να περιλαμβάνονται στις αναλογικές ή ψηφιακές κονσόλες. Για παράδειγμα, οι Κονσόλες Midas XL4  διαθέτει ένα ενσωματωμένο σε 8×8 matrix αθροίζοντας 8 υποομάδες σε 8 matrix.Το ίδιο βασικό module  είναι διαθέσιμο ξεχωριστά, όπως η Midas XL88 (βλ. φωτογραφία). Η ψηφιακή Yamaha M7CL είναι ένα άλλο τέτοιο προϊόν, με το 19×8 matrix ,αθροίζοντας 16 μίξεις, καθώς και τα κύρια left/right/mono out (δείτε το screenshot). Στο κλασικό αναλογικό monitor mixer χωρίς faders, η κονσόλα έχει ρυθμιστεί ως ένα μεγάλο matrix mixer, με την προσθήκη ισοσταθμιστικών φίλτρων και άλλα χειριστήρια για κάθε είσοδο. δεξιά|μικρογραφία|Yamaha M7CL 19×8 matrix ενότητα, που δείχνει τις 16 mix buses συν το main L/R/Mono mix buses που δρομολογούν 8 matrix εξόδους. Το ατομικό επίπεδο στάθμης εμφανίζεται ως οριζόντια γραμμή σε σκούρο πορτοκαλί. Οι 8 matrix έξοδοι ελέγχονται από 8 λευκό fader στο κάτω μέρος. Το matrix mixer είναι χρήσιμο για την απόδοση χώρους με πολλαπλές μεγαφωνικές ζώνες όπως η κύρια αριστερή και το δεξιά συστοιχία ηχείων, ένα κεντρικό μεγαφωνικό σύμπλεγμα (cluster) ή συστοιχία, under-balcony, ηχεία για τα μπροστινά καθίσματα, το φουαγιέ και μετάδοση ή live streaming σε απομακρυσμένα ακροατήρια. Αν δεν υπάρχει ξεχωριστό monitor mixer με τη δικό του χειριστή, το matrix mixer θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για να στείλετε ένα διαφορετικό μείγμα σε stage monitors ή sidefill μεγάφωνα. Ωστόσο, η χρήση του matrix περιορίζεται  από την πιθανότητα ότι οι μουσικοί στη σκηνή, θα  διαταραχθούν από οποιεσδήποτε αλλαγές που γίνονται στις σταθμες  από τον ηχολήπτη. Είναι συνήθως καλύτερο να παρέχει ήχο σε stage monitors με σήμα που λαμβάνεται από προ-fader auxiliary sends. Επίσης, το matrix μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να στείλετε μία διαφορετική μίξη σε οποιεσδήποτε συσκευές εγγραφής,  Το matrix mixer μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να συνδυάσει το main-mix, με τα μικρόφωνα "χώρου" για να αποκτήσετε μια πιο "ζωντανή"μίξη
Ηχογραφημένος ήχος
Στην διαδικασία της μίξης για την ταινία ή την τηλεόραση, ένα matrix mixer μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να δώσει ο σκηνοθέτης, ή παραγωγός μία λειτουργική μίξη του project ( raf mix), ενόσω ο ηχολήπτης επεξεργάζεται περεταίρω τα σήματα. Στο στούντιο ηχογράφησης, η ίδια μέθοδος μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να δώσει ο παραγωγός μια διαφορετική αίσθηση κατά τη διάρκεια της μίξης. Επίσης, το matrix mixer μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη δρομολόγηση διαφόρων ήχων των καναλιών εισόδου σε συγκεκριμένα κανάλια εγγραφής.
Ποτουλίτσε
Το Ποτουλίτσε (πολωνικά: Potulice, Potulitz) είναι χωριό του Πόβιατ Νάκουο, στο Βοεβοδάτο Κουγιαβίας-Πομερανίας της βορειοκεντρικής Πολωνίας. Απέχει περίπου 7 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του Νάκουο ναντ Νοτέτσια και 22 χιλιόμετρα δυτικά του Μπίντγκοστς. Είναι περισσότερο γνωστό ως ο χώρος του ναζιστικού στρατοπέδου συγκέντρωσης Ποτουλίτσε του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, γνωστό και ως Lebrechtsdorf.
Matrix mixer
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τεχνολογία παραγωγής ήχου
Ποτουλίτσε
Το χωριό έχει πληθυσμό 2.100 κατοίκους.
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία| Νεκροταφείο των θυμάτων της ναζιστικής Γερμανίας Ήταν μέρος του Βασιλείου της Πολωνίας έως ότου προσαρτήθηκε από το Βασίλειο της Πρωσίας στο δεύτερο διαμείσμό της Πολωνίας το 1793. Το 1807 ανακτήθηκε από Πολωνούς και συμπεριλήφθηκε στο βραχύβιο πολωνικό Δουκάτο της Βαρσοβίας και μετά τη διάλυσή του το 1815, προσαρτήθηκε εκ νέου από την Πρωσία. Από το 1871 αποτελούσε επίσης μέρος της Γερμανίας, έως ότου επανενσωματώθηκε στην Πολωνία, αφού ανέκτησε την ανεξαρτησία της μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο το 1918.
Μετά την κοινή γερμανοσοβιετική εισβολή στην Πολωνία, η οποία πυροδότησε το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο το Σεπτέμβριο του 1939, το χωριό δέχθηκε εισβολή και στη συνέχεια καταλήφθηκε από τη Γερμανία. Η Γερμανία δημιούργησε και λειτούργησε ένα στρατόπεδο διέλευσης για τους Πολωνούς που εκδιώχθηκαν από την περιοχή, το οποίο σύντομα μετατράπηκε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Ποτουλίτσε. Το 1945, το χωριό απελευθερώθηκε και αποκαταστάθηκε στην Πολωνία, αν και με ένα σοβιετικό κομμουνιστικό καθεστώς, το οποίο στη συνέχεια παρέμεινε στην εξουσία μέχρι την πτώση του κομμουνισμού στη δεκαετία του 1980. Οι κομμουνιστές λειτουργούσαν το Κεντρικό Στρατόπεδο Εργασίας του Ποτουλίτσε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Πολωνίας
Βίκτωρ Νέτας
Ο Βίκτωρ Νέτας (1938-2017) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος και συγγραφέας.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε τον Ιούνιο του 1938 στη Νεάπολη Βοϊου Κοζάνης. Σπούδασε πολιτικές και οικονομικές επιστήμες στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ). Κατά τη διάρκεια των σπουδών του είχε έντονη πολιτική και συνδικαλιστική δράση και εκλέχθηκε αντιπρόεδρος της Φοιτητικής Ένωσης του ΑΠΘ (1959-60).
Εργάστηκε ως δημοσιογράφος και πολιτικός συντάκτης αρχικά σε εφημερίδες της Θεσσαλονίκης (Ελληνικό Βορρά) και έπειτα σε αθηναϊκές εφημερίδες πανελλαδικής κυκλοφορίας (Τα Νέα, Το Βήμα, Ελευθεροτυπία Εφημερίδα των Συντακτών κτλ). Κατά τη διάρκεια της χουντικής επταετίας εκτοπίστηκε για τρία χρόνια (1968-70) ως «επικίνδυνος διά την δημοσίαν τάξιν και την εθνικήν ασφάλειαν».
Στην τρίτη και τελευταία κυβέρνηση του Γεωργίου Παπανδρέου, από το Φεβρουάριο του 1964 ως τον Ιούλιο του 1965, υπήρξε ειδικός συνεργάτης του υπουργείου Προεδρίας της Κυβερνήσεως, ενώ στις δύο πρώτες κυβερνήσεις του Ανδρέα Παπανδρέου, από τον Οκτώβριο του 1981 ως τον Ιούλιο του 1989, διετέλεσε προϊστάμενος του Τμήματος Ενημερωτικών Εκπομπών της ΕΡΤ.
Την περίοδο 1981-89, ο Βίκτωρ Νέτας ήταν υπεύθυνος για την ανάδειξη ενός εντυπωσιακά μεγάλου αριθμού δημοσιογράφων μέσω της ΕΡΤ, πολλοί από τους οποίους πρωταγωνίστησαν στη δημόσια ζωή της Ελλάδας, όπως η Έλλη Στάη, ο Γιώργος Λιάνης, ο Κώστας Χαρδαβέλλας, ο Γιώργος Παπαδάκης, η Σεμίνα Διγενή, ο Νάσος Αθανασίου, ο Γιάννης Δημαράς, η Μαρία Χούκλη, ο Σπύρος Χατζάρας κ.α.
Και ο ίδιος ο Νέτας παρουσίαζε πολιτικές και ενημερωτικές εκπομπές στην ΕΡΤ, με πιο γνωστή την εκπομπή «Μ' ανοιχτά χαρτιά» (1982-89).
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι
Προολυμπιακό τουρνουά καλαθοσφαίρισης
Το Παγκόσμιο Ολυμπιακό Προκριματικό Τουρνουά ΦΙΜΠΑ (αγγλικά: FIBA World Olympic Qualifying Tournament), γνωστό με την παλαιότερη ονομασία του ως προολυμπιακό τουρνουά καλαθοσφαίρισης (Pre-Olympic Basketball Tournament), είναι το τελευταίο προκριματικό τουρνουά για το Ολυμπιακό Τουρνουά Kαλαθοσφαίρισης. Οι ομάδες από κάθε ηπειρωτική ζώνη της Διεθνούς Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης (FIBA) οι οποίες δεν έχουν καταφέρει να προκριθούν απευθείας στους Ολυμπιακούς Αγώνες, αγωνίζονται για τις τελευταίες εναπομείνασες θέσεις που οδηγούν στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διοργανώσεις καλαθοσφαίρισης εθνικών ομάδων
Καλτατζιρόνε
Το Καλτατζιρόνε (σιτσιλιάνικα: Caltaggiruni) είναι μία ηπειρωτική πόλη στη Μητροπολιτική Πόλη της Κατάνιας στην Ιταλική Περιφέρεια της Σικελίας στη νότια Ιταλία, περίπου 70 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά από την πρωτεύουσα Κατάνια. Η έκταση της πόλης είναι 383.38 τετραγωνικά χιλιόμετρα και ο πληθυσμός 38.295 κάτοικοι, η πυκνότητα του πληθυσμού είναι 100 κάτοικοι ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο.
Το Καλτατζιρόνε είναι η πέμπτη σε πληθυσμό κοινότητα της Μητροπολιτικής Πόλης μετά την Κατάνια, την Ατσιρεάλε, τη Μιστερμπιάνκο και την Πατερνό. Είναι η μόνη κοινότητα της Μητροπολιτικής πόλης εκτός από την Κατάνια που εδρεύει δικαστήριο και η δεύτερη πιο πυκνοκατοικημένη πόλη στην κεντρική Σικελία μετά την Καλτανισσέττα, απέκτησε τον τίτλο της Πόλης (1987). Το Καλτατζιρόνε έχει σημαντική παραγωγή κεραμικών, άλλες σημαντικές οικονομικές δραστηριότητες του νησιού είναι οι ελαιώνες, οι αμπελώνες, η παραγωγή ροδάκινων και ο τουρισμός.
Ιστορία
Το όνομα της πόλης προέρχεται από το Αραβικό "Καλτ-ατ-ζιρόνε" που σημαίνει "Κάστρο των αγγείων", η αγγειοπλαστική ήταν εξαιρετικά αναπτυγμένη στο Καλτατζιρόνε από την αρχαιότητα. Υπάρχουν αμέτρητα αρχαιολογικά ευρήματα από τους προϊστορικούς χρόνους και μια Νεκρόπολη που χρονολογείται την 2η χιλιετία π.Χ., πριν την υποταγή της στη Ρωμαϊκή Δημοκρατία κατοικήθηκε από τους Σικελούς. Οι Άραβες έκτισαν ένα κάστρο (1030), δέχτηκαν στη συνέχεια επίθεση Λιγυρίων υπό τον Βυζαντινό στρατηγό Γεώργιο Μανιάκη, η επίθεση αυτή άφησε πολλά ίχνη της Λιγυρικής γλώσσας στην τοπική διάλεκτο. Οι Νορμανδοί και ο Οίκος των Χοενστάουφεν μετέτρεψαν την Καλτατζιρόνε σε μεγάλο κέντρο κεραμικής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Σικελίας Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής πόλης της Κατάνιας
Φιλ Χιλ
Ο Φίλιπ Τολ Χιλ Jr (20 Απριλίου 1927 - 28 Αυγούστου 2008) ήταν ένας Αμερικανός οδηγός αγώνων και ο μόνος αμερικανός οδηγός που κέρδισε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Οδηγών της Φόρμουλα 1 (ο Μάριο Αντρέτι, ένας Ιταλός Αμερικανός οδηγός, κέρδισε το πρωτάθλημα το 1978, αλλά δεν γεννήθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες). Σημείωσε επίσης τρεις νίκες στις 24 ώρες του Λε Μαν και στις 12 ώρες του Σέμπρινγκ.
Ο Χιλ περιεγράφηκε ως "στοχαστικός, ευγενικός άνθρωπος" και κάποτε είπε, "Είμαι σε λάθος δουλειά. Δεν θέλω να νικήσω κανέναν, δεν θέλω να είμαι ο μεγάλος ήρωας."
Καριέρα
Γεννημένος στις 20 Απριλίου 1927, στο Μαϊάμι της Φλόριντα, ο Χιλ μεγάλωσε στη Σάντα Μόνικα της Καλιφόρνια, όπου έζησε μέχρι το θάνατό του. Σπούδασε διοίκηση επιχειρήσεων στο Πανεπιστήμιο της Νότιας Καλιφόρνιας από το 1945 έως το 1947, όπου ήταν μέλος της αδελφότητας Kappa Sigma. Ο Χιλ έφυγε νωρίς για να ακολουθήσει τους αγώνες, εργαζόμενος ως μηχανικός σε άλλα αυτοκίνητα οδηγών. Ο Χιλ άρχισε να αγωνίζεται αυτοκίνητα σε μικρή ηλικία, πήγε στην Αγγλία ως ασκούμενος της Jaguar το 1949 και υπέγραψε με την ομάδα του Έντσο Φερράρι το 1956. Έκανε το ντεμπούτο του στο Γαλλικό Γκραν Πρι στο Ρεμς της Γαλλίας το 1958 οδηγώντας μια Maserati. Την ίδια χρονιά, σε συνδυασμό με τον Βέλγο συμπαίκτη του Olivier Gendebien, ο Χιλ έγινε ο πρώτος αμερικανός γεννημένος νικητής των 24 ωρών του Λε Μαν με τον Χιλ να οδηγεί το μεγαλύτερο μέρος της νύχτας σε τρομερές βροχερές συνθήκες. Αυτός και ο Gendebien θα συνεχίσουν να κερδίζουν ξανά τον περίφημο αγώνα αντοχής το 1961 και το 1962.
Ο Χιλ άρχισε να οδηγεί πλήρους για την ομάδα της Ferrari το 1959, τερματίζοντας τρεις φορές στο βάθρο και παίρνοντας την τέταρτη θέση στο Πρωτάθλημα. Το 1960 κέρδισε το Ιταλικό Γκραν Πρι στην Μόντσα, την πρώτη νίκη για Αμερικανό οδηγό σε σχεδόν σαράντα χρόνια (εκτός από το Ιντιανάπολις 500, που κάποτε ήταν μέρος του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος), από τότε που ο Jimmy Murphy κέρδισε το Γαλλικό Grand Prix το 1921. Αυτό αποδείχθηκε επίσης η τελευταία του νίκη σε ένα εμπρόσθιο αυτοκίνητο. Την επόμενη σεζόν, ο Χιλ κέρδισε το Βελγικό Γκραν Πρι και με δύο αγώνες να απομένουν να ακολουθεί μόνο τον συμπαίκτη του στη Ferrari Βόλφγκανγκ Βον Τρίπς στην κατάταξη της σεζόν. Μια συντριβή κατά τη διάρκεια του Γκραν Πρι σκότωσε Βον Τρίπς και δεκατέσσερις θεατές. Ο Χιλ κέρδισε τον αγώνα και το πρωτάθλημα, αλλά ο θρίαμβος ήταν γλυκόπικρος. Η απόφαση του Ferrari να μην ταξιδέψει στην Αμερική για τον τελικό γύρο της σεζόν στέρησε από τον Χιλ την ευκαιρία να συμμετάσχει στον αγώνα στη πατρίδα του στο Watkins Glen ως ο νέος πρωταθλητής. Όταν επέστρεψε για την επόμενη σεζόν, την τελευταία του με τη Ferrari, ο είπε, "Δεν χρειάζεται πλέον να αγωνίζομαι, για να κερδίσω. Δεν έχω πια πείνα. Δεν είμαι πλέον πρόθυμος να διακινδυνεύσω την ζωή μου. "
Αφού έφυγε από τη Ferrari στα τέλη του 1962, ο ίδιος και ο συνάδελφός του Giancarlo Baghetti ξεκίνησαν για τη νέα ομάδα ATS που δημιουργήθηκε από πρώην μηχανικούς της Ferrari. Το 1964 ο Χιλ συνέχισε στη Φόρμουλα 1, οδηγώντας για την ομάδα της Cooper πριν αποσυρθεί από τους μονοθέσια στο τέλος της σεζόν και περιορίζοντας τη μελλοντική του οδήγηση σε αγωνιστικά αυτοκίνητα με τη Ford Motor Company και τα Chaparral Cars του Jim Hall. Κατά τη διάρκεια της σεζόν του 1966, ο Χιλ συμμετείχε συχνά σε αγώνες πίσω από το τιμόνι ενός πρωτότυπου Ford GT40, συνοδευόμενο από μια κάμερα Panasonic για την παραγωγή εικόνων για την ταινία Grand Prix. Την ίδια σεζόν, μπήκε στον τελευταίο του αγώνα στη Φόρμουλα 1, το Ιταλικό Γκραν Πρι στη Μοντσά, αγωνίζοντας για τους All American Racers του Dan Gurney, αλλά δεν κατάφερε να προκριθεί. Ο Χιλ αποσύρθηκε από τους αγώνες ολικά το 1967.
Θάνατος
Αφού ταξίδεψε στους ιστορικούς αγώνες αυτοκινήτων Monterey τον Αύγουστο του 2008, ο Χιλ μεταφέρθηκε στο κοινοτικό νοσοκομείο της χερσονήσου του Monterey, όπου πέθανε μετά από μια σύντομη ασθένεια από επιπλοκές της νόσου του Parkinson στο Monterey της Καλιφόρνια, στις 28 Αυγούστου. Το Inside Track, ένα σετ τριών τόμων κυκλοφόρησε στο τέλος του 2017 που καλύπτει τη ζωή και την καριέρα του. Είναι ένα έργο που είχε αρχίσει πριν από το θάνατό του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Παγκόσμιοι Πρωταθλητές Φόρμουλα 1 Κατηγορία:Αμερικανοί οδηγοί Φόρμουλα 1
Φοίνικας Ικαρίας
Ο Φοίνικας είναι πολύ μικρός οικισμός στην Ικαρία και την Περιφερειακή Ενότητα Ικαρίας ο οποίος βρίσκεται προς το κεντρικό με βόρειο τμήμα του νησιού, στις βόρειες απολήξεις του όρους Αθέρας σε υψόμετρο 318 μέτρα. Απέχει περίπου 6 χλμ. ΝΑ. από τον Εύδηλο και 33 χλμ. Δ. από τον Άγιο Κήρυκο. Ως οικισμός αναφέρεται για πρώτη φορά το 2001 να απογράφεται στο τότε Τοπικό Διαμέρισμα Αρεθούσης του τότε δήμου Ευδήλου. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης», μαζί με την Αρεθούσα, το Κυπαρίσσι Αρεθούσης και την Πέρα Αρεθούσα αποτελούν την κοινότητα Αρεθούσης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ευδήλου του Δήμου Ικαρίας ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφησαν 8 κάτοικοι και το 2001 ήταν 11.
Γιαννούζι Αιτωλοακαρνανίας
Το Γιαννούζι είναι οικισμός της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Αιτωλοακαρνανίας.
Γενικά στοιχεία
Το Γιαννούζι βρίσκεται σε απόσταση περίπου 3 χλμ. νότια από το κέντρο του Αγρινίου, σε υψόμετρο 70 μέτρα και αποτελεί προάστιό του. Χαρακτηριστικό του είναι η μεγάλη συγκέντρωση εστιατορίων και κοσμικών κέντρων. Στα νότια και προς τα Στρογγυλαίικα (ΝΑ.) είναι το Γενικό Νοσοκομείο Αγρινίου. Στα Ν.-ΝΔ. του χωριού και προς τη λίμνη Λυσιμαχία είναι η βυζαντινή εκκλησία της Αγίας Τριάδος του Μαύρικα που χρονολογείται γύρω στον 9ο αιώνα και έχει χαρακτηριστεί από το 1969 ως αρχαίο μνημείο.
Αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά ως οικισμός το 1961 να απογράφεται στο δήμο Αγρινίου. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης ανήκει στη δημοτική κοινότητα Αγρινίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αγρινίου του Δήμου Αγρινίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 447 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Αγρινίου
Διαδρομή Αγίου Ιακώβου της Κομποστέλα
thumb|right|300px|Σήμανση στην πόλη [[Σαρτρ (πόλη)|Σαρτρ (Chartres) της Γαλλίας για τη διαδρομή των προσκυνητών στον Άγιο Ιάκωβο της Κομποστέλα (Santiago de Compostella).]] Η Διαδρομή του Αγίου Ιακώβου της Κομποστέλα (ισπανικά: El Camino de Santiago, γαλλικά: Chemin de St–Jacques, αγγλικά: Way of St. James) είναι η διαδρομή, δια μέσου πολλών πόλεων της Ευρώπης, του προσκυνήματος στον Καθεδρικό Ναό του Σαντιάγο δε Κομποστέλα στη Γαλικία της βορειοδυτικής Ισπανίας, όπου βρίσκονται θαμμένα τα ιερά λείψανα του Αποστόλου Ιακώβου.
Η ανακάλυψη του λειψάνου του αγίου στην περιοχή αυτή της χριστιανικής Ισπανίας έκανε την πόλη τόπο προσκυνήματος. Ο σεβασμός προς τον άγιο ξεκίνησε την εποχή των Φράγκων, οπότε ο Άγιος Ιάκωβος (Σαντιάγο στα ισπανικά) έγινε προστάτης άγιος της Ιβηρικής Χερσονήσου. Πάνω στον τάφο του ανεγέρθηκε αρχικά πλίνθινη και κατόπιν λιθόκτιστη εκκλησία και η πόλη Σαντιάγο δε Κομποστέλα έγινε κατά τους μεσαιωνικούς χρόνους ο σημαντικότερος τόπος προσκυνήματος, μετά την Ιερουσαλήμ και τη Ρώμη. Η πόλη καταστράφηκε ολοκληρωτικά το 997 από τους Μαυριτανούς, εκτός από τον τάφο του Αγίου Ιακώβου. Το 1078 ανεγέρθηκε ο σημερινός καθεδρικός ναός του Σαντιάγο δε Κομποστέλα, όπου σε μια κρύπτη πίσω από την Αγία Τράπεζα υπάρχει το μνήμα του Αγίου Ιακώβου.
Κινηματοθέατρα Λάμπρος Κωνσταντάρας - Ρένα Βλαχοπούλου
Τα Κινηματοθέατρα Λάμπρος Κωνσταντάρας – Ρένα Βλαχοπούλου είναι συγκρότημα δύο ξεχωριστών αιθουσών, που στεγάζονται στη συμβολή των οδών Κουντουρώτου 40 & Μυριοφύτου 55, στο Αιγάλεω Αττικής. Το κτίριο κατασκευάστηκε το 1965 και αρχικά λειτούργησε ως Κινηματογράφος. Το 2004 η μία του αίθουσα (151 θέσεων) ανακαινίστηκε και, κατόπιν πρωτοβουλίας του ηθοποιού Χάρη Ρώμα μετονομάστηκε σε Κινηματοθέατρο Ρένας Βλαχοπούλου, σε μνήμη της σπουδαίας καλλιτέχνιδος. Το Δεκέμβριο του 2008 ακολούθησε η ονοματοδοσία και της δεύτερης αίθουσας (406 θέσεων) σε Λάμπρος Κωνσταντάρας. Τα πρώτα χρόνια οι δύο αίθουσες λειτουργούσαν σας θεατρικές σκηνές, ενώ από το 2015 σε αυτές προβάλλονται και κινηματογραφικές ταινίες.
Διαδρομή Αγίου Ιακώβου της Κομποστέλα
Κατά τη διάρκεια του 11ου αιώνα, η προσέλευση των προσκυνητών στο Σαντιάγο δε Κομποστέλα ήταν τόσο μεγάλη, ώστε ο ναός θεωρήθηκε ο πιο δημοφιλής από όλους τους προορισμούς χριστιανικού προσκυνήματος. Οι πιστοί συνέρρεαν από ολόκληρη την Ευρώπη για να προσκυνήσουν τον τάφο του Αγίου Ιακώβου. Ήταν έθιμο να στερεώνουν στα καπέλα τους όστρακα αχιβάδων, τις «αχιβάδες των προσκυνητών», για να υποδηλώσουν ότι είναι προσκυνητές που κατευθύνονταν προς το Σαντιάγο δε Κομποστέλα. Οι προσκυνητές σφράγιζαν το τέλος του προσκυνήματός τους, αγγίζοντας με τα χέρια τους κάποιον από τους στύλους του ναού.