cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Trapeze
Βιογραφία
Το "You Are the Music...We're Just the Band", το οποίο κυκλοφόρησε το 1972, ήταν το τρίτο άλμπουμ του συγκροτήματος γνωρίζοντας πολύ μικρή επιτυχία στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το καλοκαίρι του 1973, ο Γκλεν Χιούζ αποχώρησε για να ενταχθεί στους Deep Purple και ο Μελ Γκάλεϊ ανέλαβε τα βασικά φωνητικά του συγκροτήματος, ενώ τη θέση του μπασίστα πήρε ο Πητ Ράιτ και του δεύτερου κιθαρίστα ο Ρομπ Κέντρικ.
Η φυγή του Χιούζ στους Deep Purple ανέβασε τη δημοτικότητα των Trapeze και η "Threshold" προσπαθώντας να εκμεταλλευτεί το γεγονός αυτό, κυκλοφόρησε τη συλλογή "The Final Swing", η οποία περιέχει τραγούδια των τριών πρώτων άλμπουμ του συγκροτήματος. Το πρώτο άλμπουμ με τους Κέντρικ και Ράιτ, κυκλοφόρησε αργότερα μέσα στο 1974, με τίτλο "Hot Wire", φθάνοντας στο # 146 των αμερικανικών τσαρτ. Το 1976, κυκλοφόρησε το άλμπουμ "Trapeze", δεύτερο ομώνυμο άλμπουμ του συγκροτήματος, με τον Γκλεν Χιούζ να τραγουδάει στα κομμάτια "Chances" και "Nothin' For Nothing", ενώ λίγο πριν είχε ηχογραφηθεί στο Νότιγχαμ, το "Live at the Boat Club", το οποίο κυκλοφόρησε ως αρχειακή έκδοση, στις 5 Αυγούστου του 2003, από την εταιρεία "Major League".
Το 1978, κυκλοφόρησαν το δίσκο "Hold On", με τον Πητ Γκόλμπι να αναλαμβάνει τα φωνητικά του συγκροτήματος, ενώ λίγο αργότερα ο Ντέιβ Χόλαντ αποχώρησε για να συνεχίσει με τους Judas Priest και αντικαταστάθηκε από τον Στηβ Μπρέι, με τον οποίο κυκλοφόρησαν το "Live in Texas: Dead Armadillos", το Ιούλιο του 1981. Ο Πιτ Γκόλμπι εντάχθηκε στους Uriah Heep και τα υπόλοιπα μέλη των Trapeze αποφάσισαν να διαλύσουν το συγκρότημα.
Το 1991, οι Χιούζ, Γκάλεϊ και Χόλαντ επανενώθηκαν για μια μικρή περιοδεία με τον Τζεφ Ντάουνς στα πλήκτρα, ηχογραφώντας ζωντανά το δίσκο "Welcome to the Real World", ενώ τον Φεβρουάριο του 1994, επανενώθηκαν για δεύτερη φορά, με τον μπλουζ κιθαρίστα Γκρεγκ Έρικσον στη σύνθεση τους, για να παίξουν ζωντανά εις μνήμην του τραγουδιστή Ρέι Γκίλεν, γνωστού για τη συνεργασία του με τους Black Sabbath. Τον επόμενο μήνα έπαιξαν σε διάφορες πόλεις της Μεγάλης Βρετανίας και τον Απρίλιο συνέχισαν στις Ηνωμένες Πολιτείες, πριν διαλυθούν οριστικά.
Στις 1 Ιουλίου 2008 απεβίωσε ο Μελ Γκάλεϊ από καρκίνο του οισοφάγου.
Πηγές
Κατηγορία:Αγγλικά rock συγκροτήματα Κατηγορία:Αγγλικά hard rock συγκροτήματα Κατηγορία:Μουσικά τρίο
Γλώσσα Σαν
Η γλώσσα Σαν (γράφεται: လိၵ်ႈတႆး, προφέρεται [lik táj], προφορική μορφή: ၵႂၢမ်းတႆး, προφέρεται [kwáːm táj] (ακούστε)), ή ၽႃႇသႃႇတႆး, προφέρεται [pʰàːsʰàː táj], Βιρμανικά: ရှမ်းဘာသာ, προφέρεται [ʃáɴ bàðà]; ταϊλανδικά: ภาษาไทใหญ่, προφέρεται [pʰāː.sǎː.tʰāj.jàj]) είναι η μητρική γλώσσα των Σαν και ομιλείται κυρίως στην πολιτεία Σαν στη Μιανμάρ. Ομιλείται από μικρές κοινότητες και στην πολιτεία Κατσίν, μεγάλες κοινότητες στη βόρεια Ταϊλάνδη και όλο και λιγότερο στο Ασσάμ. Είναι μέλος της γλωσσικής οικογένειας Τάι–Καντάι, και σχετίζεται με τα ταϊλανδέζικα. Έχει πέντε τόνους και έναν έκτο για έμφαση.
Ο αριθμός των ομιλητών δεν είναι γνωστός, επειδή ο πληθυσμός των Σαν είναι άγνωστος. Οι εκτιμήσεις κυμαίνονται από 4 έως 30 εκατομμύρια, αν και ο πραγματικός αριθμός είναι κάπου στα περίπου 6 εκατομμύρια όπου οι μισοί μιλάνε τα Σαν. Το 2001 ο Πάτρικ Τζονστόουν και ο Τζέισον Μάντρικ εκτίμησαν τους ομιλητές σε 3.2 εκατομμύρια. Το Ινστιτούτο Γλώσσας και Πολιτισμού του Πανεπιστημίου Μαχιντόλ ανέφερε 95.000 ομιλητές στη Ταϊλάνδη το 2006. Πολλοί ομιλούν τις τοπικές διαλέκτους και τη γλώσσα των εμπορικών εταίρων τους. Λόγω του εμφυλίου πολέμου στη Μιανμάρ, λίγοι Σαν μπορούν να γράφουν στο αλφάβητο Σαν, το οποίο προέρχεται από το βιρμανικό.
Ονόματα
Η γλώσσα έχει διάφορα ονόματα σε άλλες γλώσσες Τάι και τα βιρμανικά.
Διάλεκτοι
Οι διάλεκτοι Σαν που ομιλούνται στην πολιτεία Σαν μπορούν να χωριστούν σε τρεις ομάδες, περίπου συμπίπτει με το γεωγραφικό και σύγχρονα διοικητικά όρια, δηλαδή τις βόρειες, νότιες και ανατολικές διαλέκτους. Οι διάλεκτοι διαφέρουν σε ορισμένο βαθμό στο λεξιλόγιο και την προφορά, αλλά γενικά είναι αμοιβαία κατανοητές. Ενώ η νότια διάλεκτος έχει δανειστεί περισσότερες βιρμανικές λέξεις, η ανατολική διάλεκτος συγγενεύει περισσότερο με τις γλώσσες Τάι και τα λαοτιανά στο λεξιλόγιο και την προφορά. Τα βόρεια λεγόμενα "Κινέζικα Σαν" επηρεάζεται από την κινεζική διάλεκτο του Γιουνάν. Μια σειρά από λέξεις που διαφέρουν στα αρχικά σύμφωνα. Στο βορρά, τα αρχικά και  προφέρονται  αν συνδυαστούν με ορισμένα φωνήεντα (κι),  (χι) και  (μι). Στα κινεζικά Σαν το αρχικό γίνεται. Στις νοτιοδυτικές περιοχές το μετατρέπεται συχνά σε. Το αρχικό εμφανίζεται μόνο στα ανατολικά, ενώ στις άλλες δύο διαλέκτους συγχωνεύεται με το.
Υπάρχουν διάλεκτοι που ομιλούνται από τις κοινότητες στο Χάμτι και την πολιτεία Κατσίν.
Ο Τζ. Μάρβιν Μπράουν (1965) διαιρεί τις τρεις διαλέκτους των Σαν ως εξής:
Αλφάβητο
Το αλφάβητο Σαν χαρακτηρίζεται από τα κυκλικά γράμματα, τα οποία είναι πολύ παρόμοια με εκείνα του αλφαβήτου Σαν. Το παλιό αλφάβητο Σαν, το οποίο χρησιμοποιήθηκε μέχρι τη δεκαετία του 1960, δεν διαφοροποιούσε όλα τα φωνήεντα και διφθόγγους και είχε μόνο ένα δείκτη τόνων, και μια ενιαία μορφή που θα μπορούσε να αντιπροσωπεύσει έως και 15 ήχους. Μόνο οι καλά εκπαιδευμένοι ήταν σε θέση να διαβάσουν τα Σαν. Αυτό έχει διορθωθεί, καθώς σήμερα το αλφάβητο Σαν είναι εύκολο στην ανάγνωση και οι τόνοι αναφέρονται με σαφήνεια. Το αλφάβητο Σαν είναι αμπουγκίντα, όπου όλα τα γράμματα έχουν έμφυτο ένα φωνήεν. Τα φωνήεντα εκπροσωπούνται με τη μορφή διακριτικών γύρω από τα σύμφωνα. αριστερά|μικρογραφία|200x200εσ|Πινακίδα γραμμένη στα Σαν, μαζί με άλλες γλώσσες, στο Τσιάνγκ Μάι της Ταϊλάνδης. Το αλφάβητο Σαν είναι πολύ λιγότερο πολύπλοκο από το ταϊλανδέζικο αλφάβητο και στερείται τα γράμματα υψηλής, μεσαίας και χαμηλής τάξης και γι'αυτό έχει 44 σύμφωνα. Τα Σαν έχουν 19 σύμφωνα και όλοι οι ήχοι έχουν σαφείς τονικούς δείκτες στο τέλος της συλλαβής (η απουσία δείκτη δίνει ως προεπιλογή τον αυξανόμενο τόνο). αριστερά|μικρογραφία|200x200εσ|Πινακίδα γραμμένη στα Σαν, στο Τσιάνγκ Μάι της Ταϊλάνδης Ο αριθμός των συμφώνων σε ένα εγχειρίδιο μπορεί να διαφέρουν: υπάρχουν 19 καθολικά αποδεκτά σύμφωνα στα Σαν ( ၵ ၶ င ၸ သ ၺ တ ထ ၼ ပ ၽ ၾ မ ယ ရ လ ဝ ႁ ဢ), και άλλα πέντε που αντιπροσωπεύουν ήχους που δεν βρίσκονται στα Σαν. Τα γράμματα αυτά αντιπροσωπεύουν τους ήχους γ, ζ, β, δ και θ. Αυτά τα πέντε ( ၷ ၹ ၿ ၻ ႀ) είναι αρκετά σπάνια. Επιπλέον, οι περισσότεροι συντάκτες περιλαμβάνουν ένα πλαστό σύμφωνο που χρησιμοποιείται για την υποστήριξη των αρχικών φωηνέντων. Ένα βιβλίο μπορεί επομένως να παρουσιάζει 18 με 24 σύμφωνα.
Η αναπαράσταση των φωνηέντων εξαρτάται εν μέρει από το αν η συλλαβή έχει τελικό σύμφωνο. Το αλφάβητο έχει διευθετηθεί με τρόπο που θα δείχνει τις λογικές σχέσεις μεταξύ των μέσων και των τελικών μορφών και μεταξύ των μεμονωμένων φωνηέντων και των συμπλεγμάτων φωνηέντων που τα βοηθούν να σχηματιστούν. Οι τόνοι υποδεικνύονται με δείκτες τόνου στο τέλος της συλλαβής (που παριστάνεται με μια παύλα στον ακόλουθο πίνακα), δηλαδή: Ενώ το μεταρρυθμισμένο αλφάβητο χρησιμοποίησε αρχικά μόνο τέσσερις δείκτες τόνων, που ισοδυναμούν με τους πέντε τόνους που βρίσκονται στη νότια διάλεκτο, η Ένωση Λογοτεχνίας και Πολιτισμού Σαν με έδρα το Λάσιο προωθεί, για μερικές λέξεις, την χρήση του γιακ χούεν για να υποδηλώνει τον έκτο τόνο όπως προφέρεται στο βορρά.
Δύο άλλα αλφάβητα εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται σε κάποιο βαθμό. Το λεγόμενο Λικ Το Γιάιο («μακρά γράμματα»), το οποίο προέρχεται από το Λικ Τάι Μάο ή Λικ Χτο Νγκουκ, το παλιό σενάριο Μάο που μπορεί να χρησιμοποιείται σε ένα βαθμό από τους Κινέζους Σαν στο βορρά. Σε αυτά τα συστήματα, τα φωνήεντα γράφονται πίσω από τα σύμφωνα.
Πόροι
Με δεδομένη την παρούσα αστάθεια στη Μιανμάρ, μια επιλογή για τους μελετητές είναι να μελετήσουν τους Σαν και τη γλώσσα τους στην Ταϊλάνδη, όπου οι εκτιμήσεις για τον αριθμό προσφύγων Σαν φτάνουν τα δύο εκατομμύρια εκατομμύρια. Η επαρχία Με Χονγκ Σον κατοικείται κυρίως από Σαν. Η κύρια πηγή για πληροφορίες για τα Σαν στα αγγλικά είναι το Shan for English Speakers (Σαν για αγγλόφωνους) της Dunwoody Press. Επίσης, δημοσιεύει ένα λεξικό Αγγλικών-Σαν. Πέρα από αυτό, η γλώσσα είναι σχεδόν εντελώς απερίγραπτη στα αγγλικά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τονικές γλώσσες Κατηγορία:Γλώσσες της Ταϊλάνδης Κατηγορία:Γλώσσες της Μιανμάρ
Τεροντέλ
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Τεροντελιέν (γαλλικά: Thérondéliens).
Α-Αμανιτίνη
μικρογραφία|350x350εσ|Η χημική δομή της α-αμανιτίνης. Η α-Αμανιτίνη (αγγλ. Alpha-amanitin, α-Amanitin) είναι τοξίνη, εξαιρετικά επικίνδυνη για τον άνθρωπο, η οποία χημικώς είναι ένα κυκλικό οκταπεπτίδιο που περιέχει πολλά τροποποιημένα αμινοξέα.
Θανατηφόρος τοξίνη
Σε αντίθεση με τα περισσότερα κυκλικά πεπτίδια, οι αματοξίνες -όπως και οι φαλοτοξίνες- συντίθενται σε ριβοσώματα. Τα γονίδια που κωδικοποιούν την προπρωτεΐνη για την α-αμανιτίνη ανήκουν στην ίδια οικογένεια με εκείνα που κωδικοποιούν τη φαλλακιδίνη, μια φαλλοτοξίνη.
Κάθε χρόνο προκαλούνται περισσότεροι από 100 θάνατοι παγκοσμίως από τη λανθασμένη κατανάλωση των ανωτέρω μη εδώδιμων ειδών μανιταριών.
Συμπτώματα δηλητηρίασης
Η α-αμανιτίνη έχει ασυνήθιστα ισχυρή έλξη στο ένζυμο RNA πολυμεράση II. Κατά την κατάποση και πρόσληψη από τα ηπατικά κύτταρα, συνδέεται με το ένζυμο RNA πολυμεράσης II, προκαλώντας κυτταρόλυση στα ηπατικά κύτταρα. Ελάχιστα αποτελέσματα αναφέρθηκαν εντός των 10 ωρών.
Δεν είναι ασυνήθιστα τα δυσάρεστα συμπτώματα ακόμη και 24 ώρες μετά την κατάποση. Με αυτήν την καθυστέρηση στα συμπτώματα καθίσταται ακόμη πιο δύσκολη η διάγνωση και ακόμη πιο επικίνδυνη. Μέχρι τότε, έχει περάσει πολύ ο χρόνος κατά τον οποίο η ολική πλύση στομάχου θα είχε ένα ικανοποιητικό αποτέλεσμα.
Συμπτώματα όπως διάρροια και κράμπες είναι τα πρώτα συμπτώματα, αλλά αυτά αμβλύνονται, δίνοντας έτσι ψευδή σημάδια ύφεσης. Συνήθως, την 4η έως την 5η ημέρα, η τοξίνη (α-αμανιτίνη) αρχίζει να έχει σοβαρές επιπτώσεις στο ήπαρ και στα νεφρά, οδηγώντας σε ολική ζημία του συστήματος και στα δύο. Ο θάνατος συνήθως συμβαίνει περίπου μια εβδομάδα από την κατάποση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αναστολείς ενζύμων Κατηγορία:Ηπατοτοξίνες Κατηγορία:Πεπτίδια
Ελένη Παλαιολογίνα Μπράνκοβιτς
Βιογραφία
Ήταν κόρη του Θωμά Παλαιολόγου και της Αικατερίνης Ζαχαρία, πριγκίπισσας της Αχαΐας. Ο πατέρας της ήταν υιός του Αυτοκράτορα Μανουήλ B΄ και της Ελένης Δραγάτση, ενώ η μητέρα της ήταν κόρη του Κεντυρίωνος Β΄ Ζαχαρία, πρίγκιπα της Αχαΐας. Αδελφός της ήταν ο Ανδρέας Παλαιολόγος τιτουλάριος Αυτοκράτορας των Ρωμαίων και αδελφή της η Ζωή (Σοφία).
Πέθανε ως μοναχή με το όνομα «Υπομονή» στις 7 Νοεμβρίου του 1473.
Οικογένεια
Στις 18 Δεκεμβρίου του 1446 παντρεύτηκε τον Λάζαρ Μπράνκοβιτς, διάδοχο του σερβικού θρόνου. Με τον Λάζαρ είχε τρεις κόρες:
Πηγές
Ελενη Ελενη Κατηγορία:Δεσποτάτο του Μορέως Κατηγορία:Δεσπότισσες της Σερβίας Ελενη Κατηγορία:Βυζαντινοί του 15ου αιώνα
Τουλονζάκ
Το Τουλονζάκ (γαλλικά: Toulonjac, οξιτανικά: Tolonjac) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Αβερόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Τουλονζακουά (γαλλικά: Toulonjacois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Αβερόν
Ροξιθρομυκίνη
Η ροξιθρομυκίνη είναι ημισυνθετικό αντιβιοτικό μακρολίδιο. Χρησιμοποιείται για τη θεραπεία λοιμώξεων του αναπνευστικού συστήματος, των ουροφόρων και μαλακών μορίων. Η ροξιθρομυκίνη προέρχεται από την ερυθρομυκίνη, που περιέχει τον ίδιο 14-μελή δακτύλιο λακτόνης. Ωστόσο, μια πλευρική αλυσίδα Ν-οξίμης συνδέεται στον δακτύλιο λακτόνης. Υποβάλενται επίσης σε κλινικές δοκιμές για τη θεραπεία της τριχόπτωσης ανδρικού τύπου.
Το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας το 1980 και εγκρίθηκε για ιατρική χρήση το 1987. Η ροξιθρομυκίνη διατίθεται με πολλές επωνυμίες. Η ροξιθρομυκίνη δεν είναι διαθέσιμη στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η ροξιθρομυκίνη διατίθεται σε Αυστραλία, Γαλλία, Γερμανία, Ελλάδα, Ισραήλ και Νέα Ζηλανδία. Η ροξιθρομυκίνη έχει επίσης ελεγχθεί ότι έχει ανθελονοσιακή δράση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αντιβιοτικά Κατηγορία:Λακτόνες Κατηγορία:Μακρολίδια
Αργκχαντάμπ (ποταμός)
Ο ποταμός Αργκχαντάμπ έχει συνολικό μήκος περίπου τα 400 χλμ. Πηγάζει από τους ορεινούς όγκους το Κεντρικού Αφγανιστάν (καλούμενο και Χαζαρατζάτ), ΒΔ. της περιοχής Γκαζνί και διαρρέοντας την ομώνυμη επαρχία Αργκχαντάμπ, του νομού Κανταχάρ χύνεται στον ποταμό Χέλμαντ. Γενικά θεωρείται ποταμός με υφάλμυρο νερό πλην όμως χρησινμοποιείται εκτεταμένα για άρδρευση της ομώνυμης κοιλάδας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποταμοί του Αφγανιστάν
Τσιουάουα (σκύλος)
Τα Τσιουάουα είναι φυλή μικρόσωμου σκύλου με κοντό τρίχωμα. Έχει προέλευση από το Μεξικό και είναι το μικρότερο ανάμεσα σε όλα τα είδη σκύλων. Υπάρχουν πολλά ειδή Τσιουάουα, καθώς δεν έχουν κάποιο συγκεκριμένο χρώμα και μπορεί να βρεθούν σε πολλές ποικιλίες, μονόχρωμα, δίχρωμα, ακόμα και τρίχρωμα.
Λόγω του ότι είναι μικρόσωμα, αισθάνονται διαρκώς μεγάλη ανασφάλεια και για αυτό, ανεξαρτήτως του ύψους τους, γαβγίζουν πάρα πολύ. Γενικώς είναι εξαιρετικά δραστήρια, σε βαθμό που να δίνουν την εντύπωση ότι είναι άγρια, ενώ στην πραγματικότητα δεν είναι επικίνδυνα. Επιτρέπεται να μένουν μόνα τους στο σπίτι, αλλά για μικρό χρονικό διάστημα. Μάλιστα επηρεάζονται πολύ από την ψυχολογία του ιδιοκτήτη τους. Δηλαδή αν ο ιδιοκτήτης είναι νευρικός, το σκυλί μπορεί να επηρεαστεί και να γίνει νευρικό. Αυτά τα σκυλιά δεν χρειάζονται μια συγκεκριμένη εκπαίδευση. Είναι μια πολύ έξυπνη ράτσα και καταλαβαίνουν τα πάντα.
Έχουν μια ευαισθησία στον λαιμό τους, ο οποίος στεγνώνει πολύ εύκολα και για αυτό χρειάζεται συνεχώς νερό. Τα Τσιουάουα, λόγω της ευαισθησίας τους, πρέπει να τρώνε μόνο ξηρή τροφή και συγκεκριμένα τροφή για μικρόσωμους σκύλους. Δεν καταναλώνουν πολλή τροφή, αλλά πρέπει να διατηρούν ένα συγκεκριμένο βάρος για το σώμα τους, γιατί αν είναι πιο βαρύ από το κανονικό, μπορεί να προκαλέσει πρόβλημα στα πόδια, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να περπατήσουν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φυλές σκύλων
Γέφυρα του Μπρούκλιν
Η Γέφυρα του Μπρούκλιν είναι μια από τις παλαιότερες κρεμαστές γέφυρες στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ολοκληρώθηκε το 1883 και συνδέει τους δήμους της Νέας Υόρκης Μανχάταν και Μπρούκλιν περνώντας πάνω από τον ποταμό Ηστ Ρίβερ. Με κύριο άνοιγμα 486,3 μέτρων ήταν η μεγαλύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο, από την ολοκλήρωσή της μέχρι το 1903, και η πρώτη κρεμαστή γέφυρα με χαλύβδινα σύρματα.
Αρχικά αναφερόταν ως γέφυρα της Νέας Υόρκης και του Μπρούκλιν και ως γέφυρα Ιστ Ρίβερ αλλά ονομάστηκε Γέφυρα του Μπρούκλιν, ένα όνομα από μια επιστολή πριν από την 25η Ιανουαρίου 1867 προς τον εκδότη της εφημερίδας Brooklyn Daily Eagle, και επίσημα ονομάστηκε έτσι από την κυβέρνηση της πόλης το 1915. Από τα εγκαίνια της, έχει αναδειχθεί σε σύμβολο της Νέας Υόρκης, και ορίστηκε ένα Εθνικό Ιστορικό Ορόσημο το 1964 και Εθνικό Ιστορικό Ορόσημο Πολιτικής Μηχανικής το 1972.
Κατασκευή
Η γέφυρα του Μπρούκλιν είχε αρχικά σχεδιαστεί από το Γερμανό μετανάστη Τζον Ογκάστας Ρομπλίνγκ (John Augustus Roebling), ο οποίος είχε προηγουμένως σχεδιάσει και κατασκευάσει μικρότερες κρεμαστές γέφυρες, όπως το υδραγωγείο του Ντέλαγουερ του Ρομπλίνγκ στο Lackawaxen, Πενσυλβάνια, τη κρεμαστή γέφυρα Γουάκο στο Γουάκο, Τέξας, και τη κρεμαστή γέφυρα Τζον Ο. Ρομπλίνγκ στο Σινσινάτι, Οχάιο.
Κατά τη διεξαγωγή ερευνών για τη γέφυρα, ο Ρομπλίνγκ υπέστη σοβαρό τραυματισμό στο πόδι του, όταν ένα πλοίο το συνέτριψε στο πυλώνα. Μετά τον ακρωτηριασμό των δακτύλων του, μολύνθηκε από τετάνο και τον άφησε ανίκανο και σύντομα τον οδήγησε στο θάνατο του, όχι πολύ καιρό αφότου είχε τοποθετηθεί ο τριανταδιάχρονος γιος του Ουάσιγκτον επικεφαλής του έργου.
Όταν ανιχνευτές από σίδηρο κάτω από το κώδωνα βρήκαν ότι το βραχώδες υπόστρωμα είναι ακόμα βαθύτερα από ό, τι αναμενόταν, ο Ρομπλίνγκ σταμάτησε τη κατασκευή της γέφυρας, λόγω αυξημένου κινδύνου ασθένειας από την αποσυμπίεση. Αργότερα έκρινε ότι το υπέδαφος που βρίσκεται 9 μέτρα πάνω από το βραχώδες υπόστρωμα ήταν αρκετά σκληρό ώστε να στηρίζει τη βάση του πύργου και η κατασκευή συνέχισε. Ο πλοηγός λιμένα Ιωσήφ Χέντερσον εκλήθη ως ναυτικός εμπειρογνώμονας για να καθορίσει το κεντρικό άνοιγμα της γέφυρας.
Η Γέφυρα του Μπρούκλιν ολοκληρώθηκε δεκατρία χρόνια μετά, και άνοιξε για χρήση στις 24 Μαΐου 1883. Στην τελετή των εγκαινίων παραβρέθηκαν αρκετές χιλιάδες άνθρωποι και πολλά πλοία ήταν παρόντα στον ανατολικό κόλπο για την περίσταση. Ο πρόεδρος Τσέστερ Α. Άρθουρ και ο δήμαρχος της Νέας Υόρκης Φράνκλιν Έντσον διέσχισαν τη γέφυρα και έγιναν δεκτοί από το δήμαρχο του Μπρούκλιν Σεθ Λόου όταν έφτασαν στο πύργο στη πλευρά του Μπρούκλιν. Ο Άρθουρ αντάλλαξε χειραψίες με τον Ουάσιγκτον Ρόμπλιν στο σπίτι του τελευταίου, μετά την τελετή. Ο Ρόμπλιν δεν μπόρεσε να παραστεί στην τελετή (και στην πραγματικότητα σπάνια ξαναεπισκεφθόταν την περιοχή), αλλά πραγματοποιήθηκε ένα εορταστικό δείπνο στο σπίτι του την ημέρα των εγκαινίων της γέφυρας. Το υπόλοιπο πρόγραμμα της εκδήλωσης περιλάμβανε μουσική από μια μπάντα, πυροβολισμούς από τα πλοία και μια επίδειξη πυροτεχνημάτων.
Την πρώτη ημέρα, τη γέφυρα διέσχισαν συνολικά 1.800 οχήματα και 150.300 άτομα καθώς ήταν τότε το μοναδικό χερσαίο πέρασμα μεταξύ Μανχάταν και Μπρούκλιν. Η Έμιλι Γουάρεν Ρόμπλιν ήταν το πρώτο άτομο που δίεσχισε τη γέφυρα. Το κύριο άνοιγμα της γέφυρας πάνω από τον ποταμό Ιστ είναι 486,3 μέτρα. Η γέφυρα κόστισε περίπου 15,5 εκατομμύρια δολάρια για να κατασκευαστεί και περίπου 27 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους κατά τη διάρκεια της κατασκευής της.
Μία εβδομάδα μετά το άνοιγμα, στις 30 Μαΐου 1883, μια φήμη ότι η γέφυρα θα καταρρεύσει προκάλεσε πανικό, που οδήγησε στο θάνατο τουλάχιστον δώδεκα άτομα. Στις 17 Μαΐου 1884, ο PT Barnum βοήθησε να διαλυθούν οι αμφιβολίες για τη σταθερότητα, όταν οδήγησε μια παρέλαση από 21 ελέφαντες πάνω από τη γέφυρα του Μπρούκλιν.
Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 1906
Οι Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες του 1906, γνωστοί ως Μεσοολυμπιακοί Αγώνες του 1906 ή Μεσολυμπιάδα του 1906, ήταν μία διεθνής αθλητική διοργάνωση, η οποία διεξήχθη από τις 22 Απριλίου έως τις 2 Μαΐου του 1906 στην Αθήνα. Οι αγώνες αυτοί δεν έχουν το τίτλο της Ολυμπιάδας, αφού το 1906 δεν ήταν επίσημη Ολυμπιακή χρονιά, παρά το γεγονός ότι στα περισσότερα έντυπα της εποχής αναφέρονταν ως Ολυμπιακοί Αγώνες. Στους νικητές δόθηκαν μετάλλια, που όμως δεν καταμετρώνται επίσημα από τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή.
Γέφυρα του Μπρούκλιν
Κατασκευή
Από τη στιγμή που άνοιξε, και για αρκετά χρόνια, ήταν η μεγαλύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο - 50% μεγαλύτερη από οποιαδήποτε άλλη είχε προηγουμένως κατασκευαστεί - και έχει γίνει ένα πολύτιμο ορόσημο. Από το 1980, είναι φωταγωγημένη τη νύχτα για να υπογραμμιστούν τα αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά της. Οι πύργοι είναι κτισμένοι από ασβεστόλιθο, γρανίτη και τσιμέντο Ροσεντέιλ. Η νεογοτθική αρχιτεκτονική της, με τα χαρακτηριστικά οξυκόρυφα τόξα πάνω από τα περάσματα των πέτρινων πύργων.
Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 1906
Σε αντίθεση με τους αγώνες του 1900, 1904 και 1908, οι Μεσοολυμπιακοί αγώνες, στέφθηκαν με μεγάλη επιτυχία, γεγονός που αποδίδεται τόσο στη μικρή χρονική τους διάρκεια, όσο και στο ότι δεν οργανώθηκαν παράλληλα με κάποια από τις Παγκόσμιες Εκθέσεις.
Γέφυρα του Μπρούκλιν
Κατασκευή
Την εποχή που η γέφυρα χτίστηκε, δεν είχαν εκπονηθεί μελέτες για την αεροδυναμική της γέφυρας. Οι γέφυρες δεν δοκιμάστηκαν σε αεροδυναμικές σήραγγες πριν το 1950 - και μετά την κατάρρευση της αρχικής γέφυρα των στενών Τακόμα το 1940. Επομένως, είναι ευτυχές το γεγονός ότιοι αντιρήδες στήριξης της γέφυρας είναι από τη φύση της λιγότερο εκτεθειμένη σε προβλήματα αεροδυναμικής. Ο Ρόμπλιν σχεδίασε ένα σύστημα γέφυρας και αντηρίδων, που ήταν έξι φορές πιο ισχυρό από αυτό που σκέφτηκε ότι έπρεπε να είναι. Εξαιτίας αυτού, η Γέφυρα του Μπρούκλιν στέκεται ακόμα όταν πολλές γέφυρες που κατασκευάστηκαν την ίδια περίοδο έχουν εξαφανιστεί από την ιστορία και έχουν αντικατασταθεί, ακόμη και αν τα κάλωδια από τον προμηθευτή J. Lloyd Χέι αντικατάσθηκαν με χειρότερη ποιότητας. Τη στιγμή που αυτό ανακαλύφθηκε ήταν πολύ αργά για να αντικαταστήσουν τα καλώδια που είχαν ήδη κατασκευαστεί. Ο Ρόμπλιν υπολόγισε ότι το κακής ποιότητας σύρμα θα άφηνε τη γέφυρα τέσσερις έως έξι φορές ισχυρότερη από ότι ήταν απαραίτητο, ώστε να μπορεί να σταθεί με τη προσθήκη 250 καλωδίων. Τα διαγώνια καλώδια που εγκαταστάθηκαν από τους πύργους στο κατάστρωμα, προορίζονται για να κάνουν τη γέφυρα πιο άκαμπτη. Αποδείκτηκε ότι ήταν περιττά, αλλά κρατήθηκαν για τη ξεχωριστή ομορφιά.
Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 1906
Προέλευση
Επρόκειτο για ένα βραχύβιο θεσμό που προέκυψε μετά από αίτημα της Ελλάδας να διοργανώνονται μόνιμα αγώνες στην Αθήνα, στο μεσοδιάστημα δύο διαδοχικών Ολυμπιακών διοργανώσεων. Το αίτημα ακολούθησε την αρνητική κατάληξη της προσπάθειας για μόνιμη τέλεση των Μεσολυμπιακών Αγώνων στην Ελλάδα. Οι πρώτοι Μεσολυμπιακοί Αγώνες είχαν προγραμματιστεί το 1901 από τη ΔΟΕ με σκοπό να διεξάγονται ανάμεσα στις Ολυμπιάδες. Αυτός ήταν ένας συμβιβασμός της ΔΟΕ μετά τη μεγάλη επιτυχία των πρώτων Ολυμπιακών Αγώνων. Ο Πιερ ντε Κουμπερτέν όμως, ήταν αντίθετος με τη μόνιμη τέλεσή τους.
Με το τέλος όμως των Αγώνων του Παρισίου που επισκιάστηκαν από την ταυτόχρονη Παγκόσμια Έκθεση του Παρισιού, η ΔΟΕ υποστήριξε αυτή την ιδέα των Μεσολυμπιάδων. Οι Αγώνες θα ονομάζονταν Διεθνείς Ολυμπιακοί Αγώνες και η διαφορά του με τις επίσημες Ολυμπιάδες θα ήταν η χώρα τέλεσης. Οι πρώτοι πάντα στην Ελλάδα, οι δεύτεροι κάθε τέσσερα χρόνια σε διαφορετικές πόλεις σύμφωνα με την ιδέα του Κουμπερτέν. Το 1902 όμως ήταν πολύ κοντά και οι δυσκολίες που προέκυψαν, οδήγησαν τους διοργανωτές και τη ΔΟΕ να τους μεταφέρουν για το 1906.
Γέφυρα του Μπρούκλιν
Παραπομπές
Κατηγορία:Γέφυρες στις Ηνωμένες Πολιτείες Μπρούκλιν Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Νέα Υόρκη Κατηγορία:Μεταφορές στη Νέα Υόρκη Κατηγορία:Σύμβολα της Νέας Υόρκης
Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 1906
Πρώτοι Μεσοολυμπιακοί Αγώνες
thumb|right|330px|Η διοργανωτική επιτροπή: [[Μιλτιάδης Νεγρεπόντης, Αλέξανδρος Μερκάτης, Σπυρίδων Στάης, Σπυρίδων Λάμπρος, Γεώργιος Στρέιτ, Διάδοχος Κωνσταντίνος, Πέτρος Καλλιγάς, Παύλος Σκουζές, Μ. Στελλάκης, Νικόλαος Θων, Κωνσταντίνος Μηλιώτης Κομνηνός.]]
Σιαμών
Ο Σιαμών, αρχ. αιγυπτ. Siamun ήταν ο 6ος φαραώ της 21ης δυναστείας της Αιγύπτου. Με την ενθρόνιση έλαβε το πριν-το-όνομα επίθετο Νετ(ζ)ερκεπερρέ-Σετεπεναμούν. Έκτισε εκτεταμένα, για έναν βασιλιά της 3ης Μεταβατικής Περιόδου, στην Κάτω Αίγυπτο και θεωρείται ως ένας από τους πιο ισχυρούς ηγεμόνες -έπειτα από τον Ψουσέννη Α΄- της 21ης δυναστείας. Το επίθετό του Νετ(ζ)ερκεπερρέ-Σετεπαναμούν σημαίνει θεϊκός στις εκδηλώσεις τού Ρα, επιλεγμένος από τον Αμούν, ενώ το όνομά του Σιαμούν σημαίνει γιος του Αμούν.
Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 1906
Πρώτοι Μεσοολυμπιακοί Αγώνες
Η Μεσολυμπιάδα του 1906 διήρκησε 11 μέρες με τη συμμετοχή 884 αθλητών από 20 χώρες. Για πρώτη φορά οι αθλητές που έπαιρναν μέρος ήταν εγγεγραμμένοι μέσω των εθνικών ολυμπιακών επιτροπών. Στην τελετή έναρξης, η είσοδος των αθλητών έγινε υπό τη σημαία κάθε χώρας ενώ στην τελετή λήξης έγινε για πρώτη φορά έπαρση της σημαίας για τους νικητές. Οι αθλητές διέμεναν στο Ζάππειο, που αποτέλεσε τον πρόγονο του Ολυμπιακού Χωριού.
Σιαμών
Ο Μανέθων
Ο Σιαμούν ταυτίζεται με τον τελευταίο βασιλιά της 21ης δυναστείας στα "Αιγυπτιακά" τού Μανέθωνος, τον Ψινάκη. Στον βασιλιά αυτόν αποδίδει βασιλεία 9 ετών, που -με βάση μία επιγραφή από τον Κατάλογο Ιερέων τού Καρνάκ που αναφέρει ένα 17ο έτος της βασιλείας τού Σιαμούν- θα πρέπει να τροποποιηθεί σε 19 έτη. Πρόσφατα, έχει προταθεί ότι ο "Ψινάκης" τού Μανέθωνος πρέπει να είναι μία αναφορά στον Τουτκεπερρέ Σοσένκ, άμεσο διάδοχο τού Οσορκόν τού Πρεσβύτερου.
Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 1906
Αθλήματα
right|300 px|thumb|Η αθλητική αποστολή του [[Πανελλήνιος Γ.Σ.|Πανελλήνιου Γ.Σ. που πήρε μέρος στη Μεσοολυμπιάδα.]] thumb|right|340px|Το φίνις του Μαραθωνίου με νικητή τον [[Γουίλιαμ Σέρινγκ.]] right|thumb|100px|Ο Γουίλιαμ Σέρινγκ με τον Σπύρο Λούη μετά τη νίκη του στο μαραθώνιο. right|250px|thumb|Ο [[Δημήτριος Τόφαλος ήταν πρωταγωνιστής στην άρση βαρών της διοργάνωσης.]]
Σιαμών
Πηγές
Κατηγορία:Φαραώ της 21ης Αιγυπτιακής Δυναστείας
Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 1906
Αθλήματα
Τα αθλήματα των Μεσοολυμπιακών Αγώνων ήταν τα εξής:
Πίνακας μεταλλίων
Το μετάλλιο της Μεικτής Ομάδας είναι Ελλήνων/Βέλγων στο αγώνισμα 1 μίλι της κωπηλασίας. Αργυρό μετάλλιο κέρδισε η ομάδα της Σμύρνης (καταχωρείται στην Οθωμανική Αυτοκρατορία) και χάλκινο ο Όμιλος Φιλόμουσων Θεσσαλονίκης (προκάτοχος του Ηρακλή Θεσσαλονίκης) (καταχωρείται στην Ελλάδα). Σε ορισμένες λίστες και τα δύο μετάλλια αποδίδονται στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, καθώς οι δύο πόλεις βρίσκονταν υπό Οθωμανική κατοχή το 1906.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
1906 * Κατηγορία:Πολυαθλητικές διοργανώσεις το 1906 Κατηγορία:Πολυαθλητικές διοργανώσεις στην Αθήνα
Φινοκαλιά Λασιθίου
Η Φινοκαλιά είναι πολύ μικρός οικισμός του Δήμου Αγίου Νικολάου στην Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου σε υψόμετρο 240 μέτρα. Ανήκε στην επαρχία Μεραμβέλλου. Απέχει από τη Νεάπολη 32 χιλιόμετρα. Το όνομα του οικισμού προέρχεται από την λέξη «φινοκάλα», όπως αποκαλείται στην ανατολική Κρήτη η σκούπα. Ρίζα της είναι η βυζαντινή λέξη «το φινοκάλιν» και «φινοκαλώ» που σημαίνει σαρώνω, σκουπίζω. Αναφέρεται επίσημα το ο 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Νεάπολης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφησαν 7 κάτοικοι.
Ροξωλανοί
300px|μικρογραφία|Η [[Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία υπό τον Αδριανό (117μΧ–138μΧ), που δείχνει την τοποθεσία των Ροξολανών στην πεδιάδα της Βλαχίας (σημ.Ρουμανία)]] Οι Ροξωλανοί ήταν ένας Σαρματικός λαός στην Αζοφική Θάλασσα και αργότερα κοντά στα σύνορα της Ρωμαϊκής Δακίας και της Μοισίας. Πιστεύεται ότι είναι φύλο των Αλανών.
Η πρώτη καταγεγραμμένη πατρίδα τους βρισκόταν ανάμεσα στους ποταμούς Βόλγα, Δον και Δνείπερο. Μετανάστευσαν τον 1ο αιώνα μ.Χ. προς τον Δούναβη, στις σημερινές στέπες Μπαραγκάν στη Ρουμανία.Όπως και άλλοι Σαρματικοί λαοί, οι Ροξωλανοί κατακτήθηκαν από τους Ούννους στα μέσα του 4ου αιώνα.
Πηγές
Κατηγορία:Νομαδικές ομάδες στην Ευρασία
Σημαία του Γκέρνζι
thumb|250px|[[Αρχείο:FIAV_110000.svg|23px Λόγος σημαίας: 2:3 -- Σημαία του Γκέρνζι]] thumb|250px|[[Αρχείο:FIAV_000100.svg|23px Λόγος: 1:2 -- Σημαία¨πολιτών του Γκέρνζι]] thumb|right|250px|[[Αρχείο:FIAV_historical.svg|23px Η σημαία της περιόδου 1936–1985 ]] Η σημερινή σημαία του Γκέρνζι καθιερώθηκε το 1985 και αποτελείται από τον κόκκινο σταυρό του Αγίου Γεωργίου με έναν επιπρόσθετο χρυσό σταυρό μέσα στον ερυθρό. Η αλλαγή υπαγορεύτηκε εξαιτίας σύγχυσης σε διεθνείς αθλητικές διοργανώσεις αναφορικά με τους διαγωνιζομένους από το Γκέρνζι και την Αγγλία, επειδή είχαν ίδια σημαία. Ο χρυσός σταυρός αντιπροσωπεύει το Δούκα Γουλιέλμο της Νορμανδίας, ο οποίος, κατά την παράδοση είχε τέτοιο σταυρό στη Μάχη του Άστινγκς. Ο Πάπας Αλέξανδρος Β΄ του είχε χαρίσει τον εν λόγω σταυρό. . Μια κόκκινη σημαία με το σταυρό στο μέρος που κυματίζει χρησιμοποιείται ως σημαία των πολιτών.
Η προηγούμενη σημαία του Γκέρνζι ήταν ο σταυρός του Αγίου Γεωργίου. υπάρχουν μαρτυρίες για ύπαρξη προηγούμενης σημαίας στην κτήση, σε χρήση στα μέσα του 19ου αιώνα. Αυτή η σημαία ήταν ο σταυρός του Αγίου Γεωργίου σε φόντο αποτελούμενο από κυανόλευκα τετράγωνα, με τη σημαία του Ηνωμένου Βασιλείου στο μεγάλο τετράγωνο πλαίσιο. Ωστόσο για τη χρήση και για το αν ήταν επίσημη σημαία υπάρχουν μόνο πρόχειρες υποθέσεις.
Παραπομπές
Γκερνζι Κατηγορία:Γκέρνζι
Τουρνεμίρ (Αβερόν)
Το Τουρνεμίρ (γαλλικά: Tournemire, οξιτανικά: Tornamira) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Αβερόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Τουρνεμιρουά (γαλλικά: Tournemirois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Αβερόν
Δήμος Τανάγρας (πρόγραμμα Καποδίστριας)
Ο Δήμος Τανάγρας του προγράμματος Καποδίστριας ήταν δήμος που λειτούργησε την περίοδο 1999-2010. Συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση των παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Το 2010 καταργήθηκε και εντάχθηκε στον νέο διευρυμένο δήμο Τανάγρας. Ο δήμος Τανάγρας είχε (πραγματικό) πληθυσμό 4.134 κατοίκους. Περιλάμβανε 4 δημοτικά διαμερίσματα και η έκτασή του ήταν 122,5 τ.χλμ. Ο δήμος συνόρευε με τους δήμους Θηβαίων, Δερβενοχωρίων, Οινοφύτων, Σχηματαρίου και με το δήμο Αυλίδας του νομού Ευβοίας. Έδρα του ήταν η Τανάγρα.
Διαίρεση
Στον δήμο περιλαμβάνονταν τα εξής δημοτικά διαμερίσματα και οικισμοί (σε παρένθεση ο πληθυσμός σύμφωνα με την απογραφή του 2001):
Κατηγορία:Δήμος Τανάγρας
Πρατίνας
Ο Πρατίνας υπήρξε από τους πρώτους ποιητές της αρχαίας Ελλάδας. Έδρασε την εποχή γύρω στην 70ή Ολυμπιάδα και θεωρείται ο εισηγητής του σατυρικού δράματος.
Βιογραφία
Λίγα είναι γνωστά για την ζωή και το έργο του. Γεννήθηκε στους Φλειούς στην βορειοδυτική Αργολίδα. Ήταν σύγχρονος του Χοιρίλου και του Αισχύλου όταν ο Αισχύλος ξεκινούσε την καριέρα του. Είναι αμφίβολο αν ο Πρατίνας ήταν τραγικός ποιητής. Ίσως να ήταν κωμικός, αλλά σίγουρα ήταν ο πρώτος που δημιούργησε έργα που χαρακτηρίζονται ως σατυρικό δράμα με χοντρά αστεία και εξωτικούς χορούς των σατύρων. Σύμφωνα με την μαρτυρία δύο επιγραμμάτων περί του Σοφοκλή γνωρίζουμε ότι ο Πρατίνας εκτιμούσε τον σατυρικό χορό. Φέρεται να έγραψε 18 τραγωδίες και 32 σατυρικά δράματα, αλλά τα έργα του έχουν χαθεί σχεδόν όλα. Εκτός των έργων του έγραψε και διθύραμβους και ωδές, τα λεγόμενα υπορχήματα. Ένα σημαντικό απόσπασμα διασώθηκε από τον Αθήναιο.
Γιος του Πρατίνα ήταν ο Αριστέας, προς τιμή του οποίου οι κάτοικοι των Φλοιών του είχαν στήσει ανδριάντα, επειδή πατέρας και γιος θεωρούνταν ως οι μεγαλύτεροι ποιητές μετά τον Αισχύλο.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες τραγικοί ποιητές Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες διθυραμβικοί ποιητές Κατηγορία:Αρχαίο δράμα
Αραγωνίτης
Χαρακτηριστική είναι η διδυμία του αραγωνίτη, η οποία σχηματίζει πρισματικούς κρυστάλλους ψευδοεξαγωνικής συμμετρίας (που πρωτοπαρατηρήθηκαν στην Αραγωνία δίνοντας το όνομά της στο ορυκτό). Ακόμη ομορφότεροι ψευδοεξαγωνικοί δίδυμοι ανευρίσκονται, σήμερα, στο Μαρόκο. Χαρακτηριστική, επίσης, είναι η υφή φλος φερρί (flos - ferri, άνθη σιδήρου), κατά την οποία οι κρύσταλλοι αραγωνίτη σχηματίζουν δενδροειδείς, σκωληκοειδείς ή κοραλλιόμορφες μορφές.
Ο αραγωνίτης σχηματίζεται σε αποθέσεις θερμών πηγών και γκέιζερ, σε σταλακτίτες και ωολίθους στους θαλάσσιους πυθμένες, μετατρεπόμενος, με τον χρόνο, σε ασβεστίτη. Είναι, συχνά, ορυκτό που απαντά σε ποικίλα πετρώματα προερχόμενο από την επίδραση χαμηλής θερμοκρασίας και πίεσης υδατικών διαλυμάτων και, επίσης συχνά, το ορυκτό των σταλακτιτών, αντικαθιστώντας τον ασβεστίτη. Απαντά, επίσης, σε εξαλλοιωμένους περιδοτίτες, δουνίτες και σερπεντινίτες, καθώς και, υπό μορφή αμυγδαλοειδών κρυστάλλων, σε βασάλτες και ανδεσίτες.
Πολλά μαλάκια σχηματίζουν το κέλυφός τους από αραγωνίτη, γι' αυτό και το εσωτερικό του εμφανίζει μαργαριτώδη λάμψη και ιριδισμούς, οφειλόμενους στον αραγωνίτη. Φθορίζει έντονα κάτω από υπεριώδη ακτινοβολία, ενώ εμφανίζει και το φαινόμενο του θερμοφωσφορισμού.
Είναι ορυκτό ευρέως διαδεδομένο σε όλες τις περιοχές της Γης. Χαρακτηριστικά του δείγματα ανευρίσκονται στην Ισπανία το Μαρόκο, την Αυστρία, τη Σλοβακία, τη Ναμίμπια και αρκετές πολιτείες των ΗΠΑ. Στην Ελλάδα όμορφα δείγματα εμφανίζονται στη νήσο Σέριφο. Παραλλαγή του είναι το ορυκτό αναβραστίτης.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ορυκτά του ασβεστίου
Κατάλογος Ελληνικών ταινιών δεκαετίας 2020
Ο παρακάτω πίνακας περιλαμβάνει ταινίες του Ελληνικού κινηματογράφου που θα κυκλοφορήσουν τη δεκαετία του 2020.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες ανά δεκαετία
Ακτινοδιαγνωστική
Ακτινοδιαγνωστική είναι μια σχετικά πρόσφατη ιατρική ειδικότητα που προέκυψε από το χωρισμό της παλιότερης ειδικότητας της ακτινολογίας. Οι σύγχρονοι ακτινοδιαγνώστες ασχολούνται με τη μελέτη διαγνωστικών εικόνων που παράγουν με διάφορες μεθόδους και την εξαγωγή διαγνωστικών συμπερασμάτων.
Το πρώτο συνθετικό του ονόματος έρχεται από τις ακτίνες Χ, που ήταν το πρώτο και μοναδικό στην αρχή απεικονιστικό μέσο. Σήμερα υπάρχουν κι άλλα μέσα απεικόνισης, όπως οι υπέρηχοι, ο πυρηνικός μαγνητικός συντονισμός, που λειτουργούν χωρίς την χρήση ακτινοβολίας Χ. Ακόμη, σήμερα χρησιμοποιείται και το πιο πρόσφατο PET-scan, το οποίο είναι ένα σπινθηρογράφημα που χρησιμοποιεί πρωτονιακή ακτινοβολία για την παραγωγή εικόνων μερών του σώματος.
Η ακτινοβολία Χ χρησιμοποιείται και στην ηλεκτρονική υπολογιστική τομογραφία (ευρύτερα γνωστή ως αξονική τομογραφία), μια σχετικώς πιο σύγχρονη μέθοδο απεικονίσεων που χρησιμοποιείται από τη σύγχρονη ακτινοδιαγνωστική.
Στην ακτινοδιαγνωστική εκτός από τους γιατρούς ακτινοδιαγνώστες εμπλέκονται και οι τεχνολόγοι ακτινολόγοι (απόφοιτοι τριτοβάθμιας εκπαίδευσης), πρόσφατος όρος που αντικατέστησε τον «χειριστές εμφανιστές», ο οποίος πλέον χρησιμοποιείται μόνο για απόφοιτους δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Δουλειά αυτών δεν είναι η διάγνωση αλλά η δημιουργία των εικόνων τις οποίες μελετά ο ακτινοδιαγνώστης γιατρός.
Η αλματώδης εξέλιξη της τεχνολογίας έδωσε στην ακτινοδιαγνωστική πανίσχυρα όπλα, ανεβάζοντας και το κόστος της. Έτσι ένα σύγχρονο ακτινοδιαγνωστικό εργαστήριο αποτελεί σημαντικότατη επένδυση, είτε ιδιωτικό είναι, είτε κρατικό. Ένας λόγος που τα κρατικά νοσοκομεία δεν μπορούν να διαθέτουν όλα τα σύγχρονα μηχανήματα, αφού οι δαπάνες για την υγεία είναι περιορισμένες. Ο ίδιος λόγος, βέβαια, είναι που ανεβάζει στα ύψη το κόστος των μοντέρνων ακτινολογικών εξετάσεων, επιβάλλοντας την όσο γίνεται ορθολογικότερη χρήση της ακτινοδιαγνωστικής σε όλα τα επίπεδα.
Δεν πρέπει να ξεχνιέται επίσης το γεγονός, πως η χρήση της ακτινοβολίας μπορεί να έχει και βιολογικό κόστος, ελάχιστο μεν, αλλά υπολογίσιμο. Συνεπώς η χρήση της ακτινοβολίας για ιατρικούς σκοπούς θα πρέπει να γίνεται μόνο μετά από υπολογισμό του κάθε φορά κέρδους για τον ασθενή από το ιατρικό προσωπικό, και επιτρέπεται να γίνεται μόνο από εκπαιδευμένο για την χρήση της προσωπικό (ιατρούς ακτινολόγους και τεχνολόγους ακτινολόγους).
Τέλος, οι πρόσφατες διεθνείς οδηγίες μιλούν για αντικατάσταση των τεχνικών που χρησιμοποιούν ακτινοβολία Χ, εφόσον μπορούν να αποκτηθούν οι ίδιες πληροφορίες, με άλλες τεχνικές, που δεν χρησιμοποιούν ακτινοβολία Χ, π.χ. υπέρηχοι, μαγνητικός συντονισμός κλπ. Βέβαια, το ποια τεχνική θα δώσει το καλύτερο για τον ασθενή αποτέλεσμα, θα πρέπει να είναι αποτέλεσμα ιατρικής απόφασης, αλλά και του κάθε φορά διαθέσιμου εξοπλισμού.
Κατηγορία:Ακτινολογία Κατηγορία:Πυρηνική ιατρική Κατηγορία:Ιατρική φυσική
Τρεμούιγ (Αβερόν)
Το Τρεμούιγ (γαλλικά: Trémouilles, οξιτανικά: Tremolhas) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Αβερόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Τρεμουγιαί (γαλλικά: Trémouillais).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες του Αβερόν
Σίρλεϊ Μπάσι
Η Σίρλεϊ Μπάσι (Shirley Veronica Bassey, γενν. 8 Ιανουαρίου 1937, Κάρντιφ) είναι Ουαλή τραγουδίστρια. Έγινε γνωστή για την ερμηνεία αγαπημένων τραγουδιών και σάουντρακ του Τζέιμς Μποντ (η πρώτη καλλιτέχνης στα χρονικά που τραγούδησε για τόσες ταινίες της συγκεκριμένης σειράς), στα έργα «Goldfinger», «Diamonds are for ever» και «Moonraker».
Από πατέρα Νιγηριανό και μητέρα Αγγλίδα, η Σίρλεϊ αναγκάσθηκε να εργασθεί από πολύ μικρή (14 ετών) σε ένα εργοστάσιο που παρήγαγε λουκάνικα. Το 1951 πρώτο-παρουσιάσθηκε στη μουσική σκηνή και πέντε χρόνια αργότερα (1956) δημιούργησε το πρώτο της σινγκλ, με τίτλο «Burn my candle». Οι πωλήσεις των 40 τουλάχιστον άλμπουμ της, άγγιξαν τον αστρονομικό αριθμό των 135.000.000 αντιτύπων παγκοσμίως.
Προσωπική ζωή
Η Μπάσι παντρεύτηκε δυο φορές, με τον Κένεθ Χιουμ (από το 1961 έως το 1965) και τον Σέρτζιο Νόβακ (από το 1968 έως το 1977), ενώ θρυλείται πως είχε μια σφοδρή ερωτική σχέση με τον ηθοποιό Πίτερ Φιντς, χωρίς κανείς από τους δυο να την επιβεβαιώσει ποτέ. Απέκτησε δυο κόρες, "αγνώστου πατρός", την Σάρον (που γεννήθηκε στα 1954) και τη Σαμάνθα (1963-1985, επίσημη εκδοχή η αυτοκτονία), τις οποίες αμφότερες υιοθέτησε ο Νόβακ. Στα 1971 η Μπάσι υιοθέτησε το γιο μιας ανιψιάς της, ονόματι Μαρκ. Ο τελευταίος εξέδωσε αργότερα ένα βιβλίο σχετικά με την ερωτική της ζωή, το οποίο αποτέλεσε αφορμή ώστε οι σχέσεις τους να κλονισθούν σημαντικά. Η Μπάσι έχει αποκτήσει και 5 εγγόνια. Τα τελευταία χρόνια ζει στο Μόντε Κάρλο.
Δισκογραφία
{|class="toptextcells" cellspacing="20"
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ουαλοί τραγουδιστές
Ομήρειο Παρθεναγωγείο Σμύρνης
thumb|right|250px|Οι τελειόφοιτες μαθήτριες με τη διευθύντρια Ελένη Λουίζου και τους καθηγητές του Ομηρείου το 1920. thumb|right|200px|Τα εγκαίνια του σχολικού συγκροτήματος "Νικομηδείας" το 1971. thumb|right|200px|Σχολική εκδήλωση στο Ομήρειο Γυμνάσιο. thumb|right|200px|Οι μαθήτριες του Ομηρείου στην παρέλαση της 25ης Μαρτίου. thumb|right|200px|Το έμβλημα του Ομηρείου Γυμνασίου.
Το Ομήρειο Παρθεναγωγείο της Σμύρνης υπήρξε ένα ιστορικό ελληνικό σχολείο, στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ού αιώνα, εποχή που στη Σμύρνη κυριαρχούσε το ελληνικό στοιχείο. Έλαβε την επωνυμία «Ομήρειον» προς τιμήν του Ομήρου, του οποίου η πατρίδα ήταν η αρχαία Σμύρνη.
Το παρελθόν
Ομήρειον Παρθεναγωγείον Σμύρνης (1881-1922)
Το «Ομήρειον Παρθεναγωγείον» ιδρύθηκε το 1881, ως ανώτατο παρθεναγωγείο με διδασκαλείο, από τη «Φιλεκπαιδευτική Εταιρεία Σμύρνης», με πρωτοβουλία του Παύλου Αθηνογένη και του Διονυσίου Μαρκοπούλου. Αρχικά ονομαζόταν «Ελληνικόν Παρθεναγωγείον Σμύρνης». Το 1886 απέκτησε την επωνυμία «Ομήρειον» προς τιμήν του Ομήρου, του οποίου μία από τις πιθανές πατρίδες ήταν η αρχαία Σμύρνη.
Ήταν πλήρες 11τάξιο με δυο τάξεις νηπιαγωγείου, πέντε ελληνικού σχολείου και τέσσερις γυμνασίου. Θεωρείτο ισότιμο με το Αρσάκειο και ήταν αριστοκρατικό σχολείο. Σε αυτό φοιτούσαν 300 περίπου μαθήτριες, οι αποκαλούμενες "Ομηρειάδες". Οι απόφοιτες έπαιρναν πτυχίο δασκάλας και γίνονταν δεκτές στο Πανεπιστήμιο Αθηνών χωρίς εξετάσεις.
Στο «Ομήρειον» διδάσκονταν έξι γλώσσες (ελληνικά, γαλλικά, αγγλικά, γερμανικά, ιταλικά και αρμένικα), θρησκευτικά, φιλοσοφικά, γραμματολογία (αρχαία και νέα), μαθηματικά, ιστορία, γεωγραφία, φυσική, χημεία, φυσική ιστορία, κοσμογραφία, μουσική, φωνητική, χορός, ιχνογραφία, εργόχειρα και γυμναστική.
Στεγαζόταν σε ένα καλλιμάρμαρο νεοκλασικό κτίριο, το οποίο χτίστηκε το 1886 σε σχέδια του Ξενοφώντος Λάτρη. Είχε μεγάλες ηλιόλουστες αίθουσες, βιβλιοθήκη με 10.000 τόμους, γυμναστήριο, σχολικό κήπο και μεγάλη αίθουσα τελετών με μαρμάρινες προτομές του Ομήρου, του Σωκράτη, του Πλάτωνα και του Ρήγα και προσωπογραφίες επιφανών ανδρών. Το 1922 το κτίριο κάηκε κατά τη Μικρασιατική Καταστροφή.
Μοναδική διευθύντριά του ως το 1922 υπήρξε η Ελένη Λουίζου.
Η συνέχεια
Ομήρειο Γυμνάσιο Νέας Σμύρνης (1971 ως σήμερα)
Την ιστορική συνέχεια του "Ομηρείου Παρθεναγωγείου Σμύρνης" αποτελεί το "2ο Γυμνάσιο Νέας Σμύρνης", το οποίο φέρει την επωνυμία "Ομήρειο". Μετά την καταστροφή του 1922 οι πρόσφυγες από τη Σμύρνη εγκαταστάθηκαν στη Νέα Σμύρνη. Αμέσως φρόντισαν για την εκπαίδευση. Σε ανάμνηση των σπουδαίων εκπαιδευτηρίων της Σμύρνης ονόμασαν "Ευαγγελική" το Γυμνάσιο Αρρένων της πόλης και "Ομήρειο" το Γυμνάσιο Θηλέων. Το χρονικό της επανίδρυσης και της επαναφοράς της επωνυμίας έχει ως εξής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σχολεία στη Σμύρνη Κατηγορία:Εκπαιδευτήρια στη Νέα Σμύρνη Κατηγορία:Σχολεία πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στην Αθήνα Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός
Μάριος Γιαννάκου
O Mάριος Γιαννάκου (γεν. 28 Μαρτίου 1992) είναι αθλητής υπεραποστάσεων και εξερευνητής. Έχει ανέβει στην ψηλότερη κορυφή του κόσμου, το Έβερεστ, έχει διακριθεί σε αγώνες υπεραποστάσεων στον κόσμο ανάμεσά τους στον αγώνα 150 χιλιομέτρων στην Αρκτική και του μεγαλύτερου υπερμαραθωνίου ερήμου στον κόσμο μήκους 270 χιλιομέτρων στην έρημο Αλ Μαρμούμ. Είναι ομιλητής παρακίνησης ,παρακινώντας τους ανθρώπους να αλλάξουν συνήθειες και τρόπους ζωής. Έχει μιλήσει στο δημοφιλές συνέδριο ομιλητών της TEDx, στο Παγκόσμιο Συνέδριο Antibullying και σε πλήθος άλλων ομιλιών.
Είναι ένα από τα 14 άτομα στον κόσμο που τερμάτισαν τον Φεβρουάριο του 2018 τον αγώνα 150 χιλιομέτρων στην Αρκτική και ένας από τους 18 αθλητές που τερμάτισαν τον αγώνα 270 χιλιομέτρων στην έρημο. Είναι κάτοχος ηλικιακού ρεκόρ στον μεγαλύτερο υπερμαραθώνιο ερήμου στον κόσμο τον Δεκέμβριο του 2018 ενώ τον Φεβρουάριο του 2020 ολοκλήρωσε τον αγώνα 250 χιλιομέτρων στην ζούγκλα της Κεντρικής Αμερικής. Επιπλέον είναι κάτοχος του ηλικιακού ρεκόρ στον ιστορικότερο αγώνα 100 μιλίων στην Ελλάδα και στον δέυτερο παλαιότερο στην Ευρώπη του αγώνα ROUT CLASSIC 100 MILES. Τον Μαρτιο του 2022 συμμετείχε στον αγώνα 500 χιλιομέτρων στην Αρκτική Lapland Arctic Ultra τον οποίο και ολοκλήρωσε μετά από 8 ημέρες συνεχόμενης προσπάθειας μαζί με τον αμερικάνο αθλητή Russ Reinbolt.
Τον Οκτώβριο του 2020 ανέβασε στην κορυφή του Ολύμπου την Ελευθερία Τόσιου, το πρώτο άτομο με παραπληγία που κατακτά την υψηλότερη κορυφή των Βαλκανίων, γεγονός που καλύφθηκε από τα διεθνή μέσα.
Ασχολείται επιπλέον με τη ζωγραφική, την ποίηση και τη συγγραφή, ενώ είναι αρθρογράφος στην ιστοσελίδα Εναλλακτική Δράση και στο περιοδικό iRun.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές υπεραποστάσεων
Πόλεμος της Ιβηρικής Χερσονήσου
Ο Πόλεμος της Ιβηρικής Χερσονήσου ήταν η στρατιωτική σύγκρουση μεταξύ της Α΄ Γαλλικής Αυτοκρατορίας και των συμμαχικών δυνάμεων της Ισπανικής Αυτοκρατορίας, του Βρετανικής Αυτοκρατορίας, και του Βασιλείου της Πορτογαλίας, για τον έλεγχο της Ιβηρικής Χερσονήσου κατά τη διάρκεια των Ναπολεόντειων Πολέμων. Ο πόλεμος ξέσπασε μόλις η Γαλλία και η Ισπανία κατέλαβαν την Πορτογαλία το 1807, και κλιμακώθηκε το 1808 όταν η Γαλλία στράφηκε ενάντια στην πρώην σύμμαχό της, Ισπανία. Η πολεμική αυτή σύρραξη διήρκεσε έως την ήττα του Ναπολέοντα το 1814 στον Πόλεμο του Έκτου Συνασπισμού, και θεωρείται ως ένας από τους πρώτους πολέμους εθνικής ανεξαρτησίας, σημαντικός για τη μελλοντική ανάδυση μακροχρόνιων ανταρτικών κινημάτων, το στρατηγικό σχεδιασμό και την τακτική διεξαγωγή αυτών.
Η κατάσταση με την Πορτογαλία
Οι Συνθήκες του Τιλσίτ (ορθή προφορά Τίλσιτ), που συμφωνήθηκαν στις διαπραγματεύσεις μεταξύ του τσάρου Αλεξάνδρου Α΄ της Ρωσίας και του αυτοκράτορα της Γαλλίας, Ναπολέοντα Α΄, ολοκλήρωσαν τον Πόλεμο του Τέταρτου Συνασπισμού. Με την Πρωσία διαλυμένη, και τη Ρωσία σύμμαχο πλέον της Γαλλίας, ο Ναπολέων εξέφρασε την ενόχλησή του για το γεγονός ότι το Βασίλειο της Πορτογαλίας είχε τις πύλες του ανοιχτές στο εμπόριο με τη Μεγάλη Βρετανία. Τα προσχήματα ήταν πολλά: Η Πορτογαλία ήταν η παλαιότερη σύμμαχος της Βρετανίας στην Ευρώπη, νέες προοπτικές και ευκαιρίες ανοίγονταν στο μεταξύ τους εμπόριο λόγω της Βραζιλίας, αποικίας των Πορτογάλων, το Βασιλικό Ναυτικό της Βρετανίας χρησιμοποιούσε το λιμάνι της Λισσαβώνας στις επιχειρήσεις του κατά της Γαλλίας, ενώ επίσης ο Ναπολέων επιθυμούσε να μην επιτρέψει τη χρησιμοποίηση του πορτογαλικού πολεμικού στόλου από τη Βρετανία. Επιπλέον, ο Πρίγκηπας Ιωάννης της Μπραγκάνσα, αντιβασιλέας της Πορτογαλίας, ασκών την εξουσία στη θέση της φρενοβλαβούς μητέρας του, βασίλισσας Μαρίας Α΄, είχε αρνηθεί να συνδράμει τον Ναπολέοντα κατά την εφαρμογή του συστήματος του Ηπειρωτικού Αποκλεισμού που στρεφόταν κατά του βρετανικού εμπορίου.
Τα γεγονότα εξελίχθηκαν ραγδαίως. Ο Γάλλος αυτοκράτορας απέστειλε διαταγή στις 19 Ιουλίου 1807 στον υπουργό του των Εξωτερικών, Ταλλεϋράνδο, να κηρύξει τον πόλεμο στη Μεγάλη Βρετανία, να κλείσει τα λιμάνια στα βρετανικά πλοία, να περιορίσει τους Βρετανούς πολίτες που βρίσκονταν σε έδαφος που ήλεγχαν οι Γάλλοι, και να κατάσχει τα αγαθά τους. Μετά δε από μερικές ημέρες, μια μεγάλη στρατιωτική δύναμη άρχισε να συγκεντρώνεται στην πόλη Μπαγιόν στη νοτιοδυτική Γαλλία. Στο μεταξύ, η πορτογαλική κυβέρνηση υιοθετούσε όλο και πιο άκαμπτη στάση, ενημερώνοντας λίγο αργότερα τον Ναπολέοντα ότι η Πορτογαλία δεν θα προχωρούσε πέρα από τις αρχικές της συμφωνίες του παρελθόντος, δίδοντας έτσι στον Γάλλο αυτοκράτορα το τελικό πρόσχημα που επιζητούσε. Την ίδια στιγμή, το γαλλικό 1ο Σώμα Στρατού Επιτήρησης της Γιρόνδης, υπό τον στρατηγό Ζαν-Αντός Ζυνό, ετοιμαζόταν να βαδίσει κατά της πρωτεύουσας της Πορτογαλίας, Λισσαβώνας. Μετά την απάντηση των Πορτογάλων, ο Ναπολέων διέταξε το στρατιωτικό σώμα του Ζυνό να διαβεί τα γαλλοϊσπανικά σύνορα, καθ΄ οδόν για την Πορτογαλία. 200px|left|thumb|Ο [[Μανουέλ ντε Γοδόι, πρωθυπουργός του Βασιλείου της Ισπανίας τις περιόδους 1792-1797 και 1801-1808]] 180px|right|thumb|Ο Γάλλος στρατηγός Ζαν-Αντός Ζυνό σε νεαρή ηλικία Ενώ συνέβαιναν όλα αυτά, μόλις είχε υπογραφεί η μυστική Συνθήκη του Φονταινεμπλώ μεταξύ Γαλλίας και Ισπανίας. Το κείμενο της συνθήκης είχε συνταχθεί από τον αυλικό στρατάρχη του Ναπολέοντα, Ζερώ Ντυρόκ, και τον Εουχένιο Ιθκιέρδο, αντιπρόσωπο του Μανουέλ ντε Γοδόι, πρωθυπουργού της Ισπανίας. Η συνθήκη αυτή προέβλεπε τον τεμαχισμό της Πορτογαλίας σε τρεις πολιτικές οντότητες. Το βόρειο τμήμα της με την πόλη Οπόρτο ως κέντρο θα αποτελούσε το Βασίλειο της Βόρειας Λυσιτανίας, υπό τον Κάρολο Λουδοβίκο της Ετρουρίας. Το νότιο τμήμα, ως Πριγκιπάτο του Αλγκάρβε, θα ήταν υπό τη διοίκηση του Μανουέλ ντε Γοδόι. Το κέντρο της χώρας, με κέντρο τη Λισσαβώνα, θα διοικείτο από τους Γάλλους. Σύμφωνα με τη Συνθήκη του Φονταινεμπλώ, η δύναμη εισβολής του στρατηγού Ζυνό θα υποστηριζόταν και από ισπανικές δυνάμεις, συνολικής δύναμης 25.000 αντρών, διαιρεμένων σε τρεις φάλαγγες. Ειδικότερα ως προς τις ισπανικές δυνάμεις, στο βορρά ο στρατηγός Ταράνκο με 6.500 άνδρες διατάχθηκε να προελάσει από την ισπανική πόλη Βίγο στο Οπόρτο και να το καταλάβει. Ο στρατηγός Σολάνο διατάχθηκε με τη σειρά του να βαδίσει με 9.500 άνδρες από τη συνοριακή ισπανική πόλη Μπαδαχόθ και να καταλάβει τη συνοριακή πορτογαλική πόλη Έλβας με το εκεί ευρισκόμενο οχυρό, ενώ ο στρατηγός Καράφφα διατάχθηκε να συγκεντρώσει τις 9.500 άνδρες του στη Σαλαμάνκα και τη δυτικότερα αυτής ευρισκόμενη μικρή πόλη Θιουδάδ Ροδρίγο, προκειμένου να συνεργαστεί με την κύρια γαλλική δύναμη του στρατηγού Ζυνό.
Στις 12 Οκτωβρίου 1805, το σώμα του Ζυνό άρχισε να διασχίζει τον ποταμό Μπιντασόα στο ύψος της πόλης Ιρούν στο βασκικό βορρά, εισερχόμενο από τη Γαλλία στη σύμμαχη Ισπανία. Ο στρατηγός Ζυνό επιλέχθηκε από τον Ναπολέοντα διότι είχε υπηρετήσει ως πρέσβης της Γαλλίας στην Πορτογαλία το 1805 και ήξερε πρόσωπα και καταστάσεις. Επίσης, ήταν γνωστός ως ικανός μαχητής και δραστήριος αξιωματικός, παρόλο που δεν είχε ποτέ έως τότε ασκήσει καθήκοντα ανεξάρτητης διοίκησης.
Η κατάσταση στην Ισπανία
thumb|right|Ο [[Ιωσήφ Βοναπάρτης, βασιλιάς της Ισπανίας μετά την εισβολή των Γάλλων στη χώρα]] Στα 1800 το Βασίλειο της Ισπανίας βρισκόταν σε κατάσταση κοινωνικής αναταραχής. Υπήρχαν πάμπολλα οικονομικά προβλήματα και μεγάλες κοινωνικές ανισότητες. Ως πρώτο σημαντικό δείγμα έκφρασης της λαϊκής δυσαρέσκειας, οι κάτοικοι των πόλεων καθώς και οι χωρικοί σε ολόκληρη τη χώρα, που είχαν αναγκαστεί από την κεντρική διοίκηση να επανενταφιάσουν αποθανόντα μέλη των οικογενειών τους σε νέα δημοτικά κοιμητήρια, πήραν πίσω τα λείψανα των νεκρών τη νύχτα και προσπάθησαν να τα ενταφιάσουν στα αρχικά σημεία ταφής τους. Στην πρωτεύουσα Μαδρίτη, η αυξανόμενη γαλλοφιλία της βασιλικής αυλής είχε προκαλέσει την αντίδραση των μάχος, που τους αποτελούσαν άτομα των κατώτερων τάξεων της ισπανικής κοινωνίας, κυρίως καταστηματάρχες, τεχνίτες, ξενοδόχοι, ταβερνιάρηδες και εργάτες, ντυμένοι σε παραδοσιακό στυλ, που αντλούσαν ευχαρίστηση από τους καυγάδες με δανδήδες.