cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Θεανώ η Θουρία
Ο θάνατός της και η κληρονομιά της
Η Θεανώ πέθανε κάποια στιγμή τον 5ο αιώνα π.Χ. και λέγεται ότι θάφτηκε κοντά στην Πυθαγόρεια Σχολή. Αν και οι μελετητές παραδοσιακά έχουν παραβλέψει και υποτιμήσει τη συνεισφορά των γυναικών στην ιστορία και την επιστήμη, το έργο της Θεανώς ήταν γνωστό στους σύγχρονούς της και αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για πολλούς άντρες και γυναίκες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες αστρονόμοι Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες μαθηματικοί Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι Κατηγορία:Πυθαγόρειοι φιλόσοφοι Κατηγορία:Φιλόσοφοι (γυναίκες) Κατηγορία:Φιλόσοφοι (γυναίκες) στην Ελλάδα Κατηγορία:Μαθηματικοί (γυναίκες) Κατηγορία:Μαθηματικοί (γυναίκες) στην Ελλάδα Κατηγορία:Αρχαίες Ελληνίδες Κατηγορία:Γυναίκες στην αρχαία Ελλάδα Κατηγορία:Γυναίκες επιστήμονες Κατηγορία:Επιστήμονες (γυναίκες) της Ελλάδας
Αργελούσσα Αρκών
Η Αργελούσσα ή Αγρελούσσα ή Γρυλλούσα είναι νησίδα των Δωδεκανήσων και ανήκει στο σύμπλεγμα των Αρκών.  Είναι το δεύτερο μεγαλύτερο νησί του συμπλέγματος μετά το ομώνυμο νησί και η έκτασή της νησίδας είναι 1,328 τ.χλμ.. Βρίσκεται δυτικά των Αρκών και στα ανατολικά της έχει τις νησίδες Στρογγυλό και Μαράθος. Αναφέρεται επίσημα πρώτη φορά να απογράφεται το 2001 και διοικητικά ανήκει στο Δήμο Πάτμου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βραχονησίδες της Πάτμου Κατηγορία:Σύμπλεγμα Αρκών
Σι Λινγκ-τσι
Η Σι Λινγκ-τσι (κινέζικα: 西陵氏), γνωστή και ως Λέι-Ζου (κινέζικα: 嫘祖), είναι μυθική Κινέζα πριγκίπισσα και σύντροφος του θρυλικού Κίτρινου αυτοκράτορα. Σύμφωνα με την κινεζική λαογραφία, ανακάλυψε το μετάξι και τη σηροτροφία, ενώ εφηύρε τον αργαλειό μεταξιού κατά τον 27ο αιώνα π.Χ..
Μυθολογία
Έπεισε τον σύζυγό της να της παραχωρήσει ένα άλσος από μουριές, όπου θα μπορούσε να εξημερώσει τις κάμπιες που έκαναν αυτά τα κουκούλια. Της αποδίδεται η επινόηση του κυλίνδρου μεταξιού που ισχυροποιεί την υφαντική ίνα και του πρώτου αργαλειού μεταξιού. Δεν είναι γνωστό εάν η ιστορία είναι αληθινή, αλλά οι ιστορικοί γνωρίζουν ότι η Κίνα υπήρξε ο πρώτος πολιτισμός που χρησιμοποίησε το μετάξι. Η Σι Λινγκ-Σι μοιράστηκε τις ανακαλύψεις της και με αυτό τον τρόπο διαδόθηκε η σηροτροφία και η επεξεργασία μεταξιού στην Κίνα.
Στη σύγχρονη Κίνα, η λαογραφική παράδοση της αναφέρει ως την Μητέρα του μεταξιού. Η Σι Λινγκ-τσι είχε αποκτήσει με τον αυτοκράτορα έναν υιό, τον Τσανγιί, ο οποίος ήταν ο πατέρας του μυθικού αυτοκράτορα Τσανχού. Ο τελευταίος μπόρεσε να αναρριχηθεί στον θρόνο και παρέμμεινε αυτοκράτορας έως τον θάνατό του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σύζυγοι Κινέζων αυτοκρατόρων Κατηγορία:Λαογραφία στην Κίνα Κατηγορία:Μετάξι
Σμολένσκ
Το Σμολένσκ (ρωσικά: Смоленск, προφ.: Σμαλιένσκ) είναι πόλη στη Ρωσία και πρωτεύουσα της περιφέρειας Σμολένσκ. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, το Σμολένσκ έχει 326.861 κατοίκους. Η πόλη είναι κτισμένη στις όχθες του ποταμού Δνείπερου, 360 χιλιόμετρα δυτικά-νοτιοδυτικά της Μόσχας.
Είναι μια από τις παλαιότερες πόλεις της Ρωσίας, με την πρώτη καταγραφή της να γίνεται το 863 μ.Χ. Η πόλη βρισκόταν στην εμπορική οδό Βαράγγων - Ελλήνων. Ο βυζαντινός αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Ζ΄ (ηγ. 913–959) κατέγραψε το όνομα της πόλης ως Μιλινίσκα. Λόγω της κεντρικής θέσης του, το Σμολένσκ αναπτύχθηκε γρήγορα και ήταν έδρα του πριγκιπάτου του Σμολένσκ. Κατά τη διάρκεια του 12ου αιώνα στην πόλη κατασκευάστηκαν αρκετές εκκλησίες. Στη συνέχεια, το Σμολένσκ έχασε την ισχύ του και τελικά έγινε μέρος του μεγάλου δουκάτου της Λιθουανίας το 1404 και μετά της Πολωνο-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας. Το 1667 έγινε μέρος της Ρωσίας και το 1708 έδρα του κυβερνείου του Σμολένσκ. Το 1812 κοντά στη πόλη δόθηκε η πρώτη σημαντική μάχη της γαλλικής εισβολής στη Ρωσία από τον Ναπολέοντα. Η δημιουργία της ΣΣΔ της Λευκορωσίας έγινε το 1919 στο Σμολένσκ. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου η πόλη κατακτήθηκε, ύστερα από μάχη, από τους Γερμανούς στις 16 Ιουλίου 1941. Κατά τη μάχη το μεγαλύτερο τμήμα της πόλης καταστράφηκε. Οι Σοβιετικοί την απελευθέρωσαν στις 25 Σεπτεμβρίου 1943.
Η πόλη σήμερα έχει μεγάλο αριθμό εργοστασίων, όπως ηλεκτρονικών ειδών, μεταποίησης τροφίμων, υφαντουργίες και αδαμαντοκοπεία. Σήμερα σώζεται μέρος του κρεμλίνου του Σμολένσκ, το οποίο κατασκευάστηκε την περίοδο 1595-1602. Άλλο αξιοθέατο της πόλης είναι ο καθεδρικός ναός της Κοίμησης της Θεοτόκου, στον οποίο βρίσκεται η εικόνα της Παναγίας του Σμολένσκ, η οποία λέγεται ότι είχε φιλοτεχνηθεί από τον ευαγγελιστή Λουκά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ευρωπαϊκές πόλεις της Ρωσίας
Εθνική Κούβας Κ-20 (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η Εθνική Κούβας Κ-20 (ποδόσφαιρο ανδρών) είναι η εθνική ποδοσφαιρική ομάδα της Κούβας κάτω των 20 ετών. Συμμετείχε για πρώτη φορά σε τελική φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου ποδοσφαίρου κάτω των 20 ετών στο τουρνουά της Τουρκίας το 2013.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εθνική Κούβας (ποδόσφαιρο ανδρών) Κατηγορία:Εθνικές ομάδες ποδοσφαίρου Κ-20 Βόρειας Αμερικής
Φλαμανδική Περιοχή
Η Φλαμανδική περιοχή (ολλανδικά: Vlaams Gewest) ή Περιφέρεια Φλάνδρας είναι μία από τις τρεις επίσημες περιοχές του Βασιλείου του Βελγίου (μαζί με τη Βαλλωνική Περιοχή και την Περιοχή των Βρυξελλών). Έχει έκταση 13.522 τ.χλμ. και πληθυσμό 6.546.785 κατοίκους (εκτίμηση 2018).
Αμέσως μετά την εγκαθίδρυσή της, οι Φλαμανδοί μετέφεραν όλες τις συνταγματικές της αρμοδιότητες στην Φλαμανδική Κοινότητα. Οι σημερινές Φλαμανδικές αρχές (Φλαμανδικό Κοινοβούλιο, Φλαμανδική κυβέρνηση, κ.α.) επομένως εκπροσωπούν όλους τους Φλαμανδούς, συμπεριλαμβανομένων και όσων ζουν στην Περιοχή της Πρωτεύουσας Βρυξελλών. Έτσι, η Φλαμανδική περιοχή δεν διαθέτει κυβέρνηση από μόνη της, ούτε κοινοβούλιο, ούτε κανέναν άλλο θεσμό.
Η Φλαμανδική περιοχή χωρίζεται σε 5 επαρχίες που σχηματίζουν τη Φλαμανδική περιοχή:
Πρόβος της Φόρμιας
Ο Άγιος Πρόβος της Φόρμιας (Probo di Formia), ήταν χριστιανός επίσκοπος του 4ου αιώνα και ο δεύτερος επίσκοπος Φόρμιας. Μάρτυρας της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, η μνήμη του τιμάτε στις 6 Οκτωβρίου.
Ο Πρόβος έγινε επίσκοπος Φόρμιας το 303 αντικαθιστώντας τον Έρασμο. Ήταν αυτός που έθαψε το σκήνωμα του Έρασμου στη νεκρόπολη της Φόρμιας στο μέρος που έπειτα χτίστηκε η εκκλησία του Αγίου Εράσμου Το σκήνωμα του φυλάσσεται σήμερα στον καθεδρικό ναό της Γκαέτα αφιερωμένος στον Άγιο Έρασμο και τον Άγιο Μαρκιανό, προστάτες της πόλης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επίσκοποι Φόρμιας Κατηγορία:Άγιοι της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας Κατηγορία:Επίσκοποι του 4ου αιώνα
Καστέλ Τζιόβο
Το Καστέλ Τζιόβο (ιταλικά: Castel Giovo, γερμανικά: Jaufenburg) είναι κάστρο της βόρειο-ανατολικής Ιταλίας. Βρίσκεται στις Άλπεις στην κωμόπολη Σαν Λεονάρντο ιν Πασσίρια στην περιφέρεια Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε.
Στον λόφο, όπου βρίσκεται το κάστρο έχουν βρεθεί ίχνη προϊστορικού οικισμού μέσω του οποίου κατά το Μεσαίωνα περνούσε ο δρόμος προς το Τιρόλο. Την ίδια εποχή η περιοχή ανήκε στους "κόμητες του Τιρόλο" που ήταν κύριοι όλης της κοιλάδας Πασιρία, έτσι το 1200 έχτισαν το κάστρο όπου αναφέρεται και στα χρονικά της εποχής σαν "όμορφα ζωγραφισμένο" για τις ωραίες τοιχογραφίες που είχε. Το 1383 λόγω γάμου πέρασε στην ιδιοκτησία της οικογένειας "Fuchs von Fuchsberg" έως το 1738 που η οικογένεια είχε χάσει τη δύναμη της και το κάστρο καταστράφηκε. Η περίοδος αυτή χαρακτηρίστηκε ως η χρυσή εποχή του κάστρου. Το 1828 ένας αγρότης της περιοχής αγόρασε την έκταση όπου βρίσκονταν ποια μόνο τα ερείπια του κάστρου και το ενέταξε στο αγρόκτημα του. Σήμερα έχει ανακατασκευαστεί ο πύργος του κάστρου και έχουν ανακτηθεί πολλές τοιχογραφίες της εποχής της αναγέννησης. Εκεί στεγάζεται το μουσείο της περιοχής, Μουσείο Πασιρίας, που φιλοξενεί εκθέματα από την ζωή στο κάστρο αλλά και των κατόχων του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
ΤζιοβοΚαστελ Κατηγορία:Μουσεία στην Ιταλία
Πίνακας μεταλλίων Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων 2018
[[Αρχείο:2018 Winter Olympics medal map.svg|thumb|400px|Χάρτης με τις χώρες που κατέκτησαν μετάλλιο κατά τη διάρκεια των Αγώνων.
Υπόμνημα:
Χώρες που κέρδισαν τουλάχιστον ένα χρυσό μετάλλιο.
Χώρες που κέρδισαν τουλάχιστον ένα αργυρό μετάλλιο.
Χώρες που κέρδισαν τουλάχιστον ένα χάλκινο μετάλλιο.
Χώρες που δεν κέρδισαν κανένα μετάλλιο.
Χώρες που δεν έλαβαν μέρος στους Αγώνες.]] thumb|320px|Τα μετάλλια των Αγώνων. Ο πίνακας μεταλλίων των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 2018 είναι μία λίστα της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής, η οποία κατατάσσει τις χώρες με βάση τον αριθμό των μεταλλίων που κατέκτησαν στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2018.
Συνολικά, 2.922 αθλητές από 92 χώρες έλαβαν μέρος σε 102 αγωνίσματα των 7 αθλημάτων που πραγματοποιήθηκαν στη Πιόνγκτσανγκ της Νότιας Κορέας, το διάστημα 9-25 Φεβρουαρίου 2018. Από τις 92 συμμετέχουσες χώρες, οι 30 κέρδισαν μετάλλιο στους Αγώνες, ενώ 22 από αυτές πανηγύρισαν την κατάκτηση έστω ενός χρυσού, αριθμοί ρεκόρ στην ιστορία των Χειμερινών Ολυμπιάδων έως τότε.
Νορβηγία και Γερμανία ισοφάρισαν το ρεκόρ του Καναδά από το 2010 με 14 χρυσά μετάλλια και κατέλαβαν τις πρώτες θέσεις στον πίνακα μεταλλίων. Η Νορβηγία, όμως, έσπασε το ρεκόρ για τα περισσότερα μετάλλια στο σύνολο (39) που κρατούσαν οι Ηνωμένες Πολιτείες από το 2010 (είχαν 37). Ο Καναδάς τερμάτισε στην τρίτη θέση της κατάταξης, ενώ η Ουγγαρία πανηγύρισε το πρώτο της χρυσό μετάλλιο σε Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χειμερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2018 2018
Ισμαέλ Καλσακάου
O Ισμαέλ Καλσακάου (Alatoi Ismael Kalsakau) είναι πολιτικός από τη Βανουάτου που υπηρετεί ως πρωθυπουργός της Δημοκρατίας του Βανουάτου από τις 4 Νοεμβρίου 2022. Είναι επικεφαλής της Ένωσης Μετριοπαθών Κομμάτων στο Βανουάτου.
Καριέρα
Το 2005 ο Καλσακάου διορίστηκε νομικός σύμβουλος του MCA Vanuatu, του τμήματος Βανουάτου της Millennium Challenge Corporation.
Ο Καλσακάου ήταν Γενικός Εισαγγελέας του Βανουάτου, αλλά παραιτήθηκε από τη θέση για να διεκδικήσει μια έδρα στις βουλευτικές εκλογές. Αφού έχασε, επέστρεψε στη θέση του Γενικού Εισαγγελέα, προκαλώντας ανησυχίες από τη Διεθνή Διαφάνεια. Μετά τις γενικές εκλογές του 2012 ο Καλσάκαου ισχυρίστηκε ότι τρεις υπουργοί, συμπεριλαμβανομένου του Μοάνα Καρκάσις Καλόζιλ, συμμετείχαν στην εξαγορά ψήφων για να εξασφαλίσουν αρκετές έδρες στην Πορτ Βίλα.
Το 2014 ο Καλσακάου διορίστηκε εκ νέου Γενικός Εισαγγελέας της κυβέρνησης του Βανουάτου.
Επιβεβαιώθηκε ως ηγέτης της αντιπολίτευσης τον Φεβρουάριο του 2016.
Πολιτικές θέσεις
Ο Καλσακάου επέκρινε μια κυβερνητική πρόταση για εισαγωγή φόρου εισοδήματος στο Βανουάτου, με αποτέλεσμα ένας κυβερνητικός εκπρόσωπος να τον καλέσει να παραιτηθεί για «παραπλανητικές δηλώσεις».
Οικογένεια
Δύο από τα αδέρφια του Καλσακάου — ο Εφρέμ και ο Τζόσουα — εξελέγησαν επίσης βουλευτές το 2016. Ο πατέρας του ήταν ο πρώτος επικεφαλής υπουργός George Kalsakau, ο οποίος συμμετείχε στις διαπραγματεύσεις για την ανεξαρτησία του Βανουάτου από τη Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο.
Παραπομπές
Καλσακαου Ισμα Καλσακαου|Ισμα
Στρογγυλή Μεγίστης
Για νησιά με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα Στρογγυλή (αποσαφήνιση)
Η Στρογγυλή Μεγίστης ή Στρογγύλη ή Υψηλή είναι νησίδα των Δωδεκανήσων κοντά στη Μεγίστη (Καστελλόριζο) και είναι το ανατολικότερο τμήμα της Ελληνικής γης. Το έδαφος της είναι βραχώδες, χωρίς δενδρώδη βλάστηση και σκεπάζεται από θάμνους και φρύγανα. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 στο νησί δεν υπάρχουν μόνιμοι κάτοικοι παρά μόνο μικρό απόσπασμα του Ελληνικού Στρατού.
Το νησί, σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, ανήκει διοικητικά στον δήμο Μεγίστης και γεωγραφικά στο σύμπλεγμα της Μεγίστης, η οποία απαρτίζεται από 14 νησίδες εκ των οποίων οι τρεις μεγαλύτερες, Μεγίστη (Καστελλόριζο), Ρω και Στρογγυλή κατοικούνται. Οι εν λόγω τρεις νησίδες δύνανται να συντηρήσουν από μόνες τους ανθρώπινη διαβίωση και αναπτύσσουν οικονομική δραστηριότητα. Στη νότια πλευρά της Στρογγυλής υπάρχει φάρος για τους ναυτιλλομένους, καθώς και ο ναός του Αγίου Νικολάου που κτίσθηκε το 2014, έπειτα από πρωτοβουλία του Μητροπολίτη Μεσογαίας και Λαυρεωτικής κ. Νικολάου. Ο φάρος λειτούργησε για πρώτη φορά το 1910, την περίοδο της ιταλοκρατίας, έχει εστιακό ύψος 85 μέτρα και ύψος 6,6 μέτρα. Την ανατολική πλευρά της Στρογγυλής (λιμενίσκος) μέχρι τον φάρο, συνδέει εμπορικό τελεφερίκ που κατασκευάστηκε το 2015 και χρησιμοποιείται προς το παρόν από τον Στρατό. Όλα τα νησιά που απαρτίζουν το σύμπλεγμα των «Νότιων Σποράδων», όπως είναι γνωστά στους ναυτικούς, είναι: Άγιος Γεώργιος, Αγριέλαια, Βουτσάκια (2 βράχοι), Μεγάλο Μαύρο Ποϊνί και Μικρό Μαύρο Ποϊνί (βραχονησίδες), Μεγίστη (Καστελλόριζο), Πολύφαδος ένα και Πολυφάδος δύο (βραχονησίδες), Ρω (ή Ροπή), Τραγόνερα, Ψωμί και Ψωραδιά.
Η Στρογγυλή Μεγίστης είναι πιο κοντά από όλα τα νησιά της Ελλάδας στην Κύπρο καθώς απέχει από αυτήν μόλις 141 ναυτικά μίλια. Το νησί αποτελούσε μάλιστα το ανατολικότερο όριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μέχρι την είσοδο της Κύπρου σε αυτή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σύμπλεγμα Καστελλόριζου Κατηγορία:Βραχονησίδες του Καστελλόριζου Κατηγορία:Ακραία σημεία της Ελλάδας
Αμβέρσα (επαρχία)
Έχει έκταση 2.867 χλμ² που χωρίζεται σε τρία διοικητικά διαμερίσματα (Ολλανδικά: arrondissementen) τα οποία περιλαμβάνουν 70 δήμους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επαρχίες του Βελγίου Κατηγορία:Φλάνδρα
Αδελφοί Αλοννήσου
Οι Αδελφοί είναι μία συστάδα δύο νησίδων που βρίσκονται νότια της Αλοννήσου. Οι νησίδες είναι ακατοίκητες ενώ η έκτασή τους υπερβαίνει τα 1000 στρέμματα. Ανήκουν και αυτά στο θαλάσσιο πάρκο Αλοννήσου. Διοικητικά ανήκουν στον δήμο Αλοννήσου. Στην απογραφή του 2001 είχαν 11 κατοίκους, αλλά στην απογραφή του 2011 εμφανίζονται ακατοίκητες.
Η ψηλότερη κορυφή είναι στα 178 μέτρα στο Μεγάλο Αδελφό και στο Μικρό στα 154 μέτρα, στις ακτές τους ζει και η φώκια Μονάχους μονάχους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
κατηγορία:Νησιά των Σποράδων Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες
Η Έντιμος Κυρία και ο Χαρτοπαίκτης
Η Έντιμος Κυρία και ο Χαρτοπαίκτης (Πρωτότυπος Τίτλος McCabe & Mrs. Miller) είναι ταινία γουέστερν παραγωγής 1971 σε σκηνοθεσία Ρόμπερτ Όλτμαν και με πρωταγωνιστές τους Γουόρεν Μπίτι και Τζούλι Κρίστι. Ο Όλτμαν αποκάλεσε την ταινία του άντι-γουέστερν, καθώς ξεφεύγει από όλα τα στερεότυπα που χαρακτηρίζουν το είδος.
Υπόθεση
Στις αρχές του 1900, ένας χαρτοπαίκτης ο Τζον Μακ Κέιμπ (Γουόρεν Μπίτι) καταφθάνει σε μια μικρή κοινότητα, στην πολιτεία της Ουάσινγκτον, με σκοπό να στήσει πορνείο. Η νεοσύστατη αυτή κοινότητα αποτελείται ως επί το πλείστον από εργάτες που είτε δουλεύουν σε ορυχεία ή ασχολούνται με το χτίσιμο της πρώτης εκκλησίας της πόλης. Ο Μακ Κέιμπ έχει μαζί του τρεις πόρνες και γρήγορα αποκτά εξέχουσα θέση ανάμεσα στους κατοίκους της μικρής αυτής κοινότητας. Η φήμη του ενδυναμώνεται αφότου ο ιδιοκτήτης του σαλούν της πόλης, Πάντι Σιρχάν (Ρενέ Αμπερζονουά), διαδίδει ότι ο Μακ Κέιμπ είναι πιστολέρο κι ότι έχει σκοτώσει έναν άνθρωπο πάνω σ'ένα παιχνίδι πόκερ. Οι "επιχειρήσεις" του Μακ Κέιμπ απογειώνονται, όταν μετά από λίγο καιρό φτάνει στην πόλη μια όμορφη γυναίκα, η Κόνστανς Μίλερ και πείθει τον Μακ Κέιμπ να συνεργαστούν. Η αξιότιμος κυρία Μίλερ, μια πρώην πόρνη και χρήστρια οπίου, αναλαμβάνει τη διεύθυνση του μπορντέλου και το αναβαθμίζει σε επίπεδο συμπεριφοράς των κοριτσιών, καθαριότητας, ασφάλειας, αλλά και οικονομικών. Οι δύο συνεργάτες γίνονται εραστές, ενώ προβλήματα εμφανίζονται στον ορίζοντα όταν οι αντιπρόσωποι μιας εταιρίας καταφθάνουν στην πόλη προσφέροντας χρήματα στο Μακ Κέιμπ για να τους πουλήσει την περιουσία του.
Πληροφορίες Παραγωγής
Το κινηματογραφικό αυτό έργο βασίζεται στο μυθιστόρημα McCabe του Έντμουντ Νότον κι αρχικά ήταν να ονομαστεί The Presbyterian Church Wager. Ο συγκεκριμένος τίτλος όμως συνάντησε διαμαρτυρίες προερχόμενες από μια ομάδα κληρικών που υποστήριζαν ότι η αναφορά της λέξης εκκλησία στον τίτλο μιας ταινίας που έχει ως θέμα τα μπουρδέλα και τη χαρτοπαιξία, είναι σκανδαλώδης. Η αντιδράσεις οδήγησαν στην αλλαγή του τίτλου σε John McCabe, που ακολουθήθηκε από περαιτέρω αλλαγή σε McCabe and Mrs. Miller.
Ο Όλτμαν πληροφορήθηκε για την ύπαρξη του μυθιστορήματος από τον παραγωγό Ντέιβιντ Φόστερ, ο οποίος ήταν φίλος με τη χήρα του συγγραφέα Ρίτσαρντ Ράιτ, που ζούσε εκείνη την εποχή στο Παρίσι δουλεύοντας για την International Herald Tribune και αντιπροσωπεύοντας τον συγγραφέα Έντμοντ Νότον.
Ο Όλτμαν εκείνη την περίοδο ολοκλήρωνε την παραγωγή της ταινίας M*A*S*H κι έπεισε τον Φόστερ να δει την ταινία σε ιδιωτική προβολή. Ο Φόστερ ενθουσιάστηκε με το M*A*S*Η και αποφάσισε να αναθέσει τη σκηνοθεσία του Η Έντιμος Κυρία και ο Χαρτοπαίκτης στον Όλτμαν. Ο Φόστερ τηλεφώνησε επίσης στο Γουόρεν Μπίτι για να του αναθέσει τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Ο Μπίτι συμφώνησε να αναλάβει το ρόλο αφότου είδε το M*A*S*Η και εκτίμησε την σκηνοθετική ιδιοφυΐα του άσημου, ακόμη, Όλτμαν. Ο ρόλος της Κόνστανς Μίλερ ανατέθηκε στη βραβευμένη με όσκαρ για την ταινία του 1965 Ντάρλινγκ (Darling), Τζούλι Κρίστι, που είχε σχέση με τον Γουόρεν Μπίτι, από το 1967.
Μουσική Επένδυση
Για τη μουσική επένδυση της ταινίας ο Όλτμαν χρησιμοποίησε για την ταινία ως επί το πλείστον τραγούδια από το ντεμπούτο του Λέοναρντ Κοέν The songs of Leonard Cohen του 1968. Η ταινία ανοίγει με το "Stranger song" και τα χιονισμένα τοπία του Βανκούβερ, όπου γυρίστηκε η ταινία, εμφανίζονται κάνοντας το θεατή να αφεθεί στο μελαγχολικό και γλυκόπικρο ύφος της ταινίας. Τα υπόλοιπα δύο κομμάτια που ακούγονται στην ταινία είναι τα: Sister Of Mercy και Winter Lady.
Υποδοχή και Βραβεία
Η ταινία έλαβε θερμή υποδοχή από τους κριτικούς και έκανε εισπράξεις της τάξεως των 8.2 εκατομμυρίων δολαρίων στο Box-Office. Η Τζούλι Κρίστι έλαβε τη δεύτερη υποψηφιότητά της για Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου, το οποίο έχασε από την Τζέιν Φόντα που κρίθηκε νικήτρια για την ταινία του Άλαν Τζέι Πακούλα Η Εξαφάνιση (Klute, 1971).
Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου (Όσκαρ) Υποψηφιότητα:
Διαχρονικότητα
Η ταινία που αφηγείται τη ζωή ενός αντι-ήρωα, ενός χαρτοπαίκτη που ενώ παρουσιάζεται ως ήρωας από τους συμπολίτες του δεν ασχολείται με τίποτα το ηρωικό καθόλη τη διάρκεια της ταινίας, αποτελεί μια από τις ποιητικότερες παραγωγές του Χόλιγουντ. Το 2008 το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου την κατέταξε στην 8η θέση της λίστας με τα 10 καλύτερα γουέστερν όλων των εποχών. Το 2010 η ταινία επελέγη από τη Βιβλιοθήκη του Αμερικάνικου Κογκρέσου ως τμήμα του Εθνικού Μητρώου Κινηματογράφου.
Δήμος Καβάλας
Ο Δήμος Καβάλας είναι δήμος της Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Ο δήμος συστάθηκε αρχικά την 3η Δεκεμβρίου 1918 ενώ ο παρών δήμος προέκυψε από το Πρόγραμμα «Καλλικράτης». Κατά την εφαρμογή του συνενώθηκαν οι προϋπάρχοντες δήμοι Καβάλας και Φιλίππων. Η έκταση του δήμου είναι 350.61 τ.χλμ. και ο μόνιμος πληθυσμός του είναι 66.376 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2021 από την ΕΛ.ΣΤΑΤ.. Η έδρα του δήμου είναι η Καβάλα και στεγάζεται στο Μέγαρο Έρτζοχ. Δήμαρχος από τον Σεπτέμβριο του 2019 είναι ο Θεόδωρος Μουριάδης που εξελέγη στον Β΄ Γύρο των αυτοδιοικητικών εκλογών.
1918 - 1997
Ο Δήμος συστήνεται στις 3 Δεκεμβρίου 1918 ως Δήμος του Νομού Δράμας. Με το ΦΕΚ 193Α - 14/08/1924, ο δήμος αποσπάται από τον νομό Δράμας και υπάγεται στον νομό Καβάλας. Στις 16 Μαΐου 1928, οι οικισμοί Καρά Ορμάν (σημερινό Περιγιάλι), Καλαμίτσα και Βασιλάκι Τσιφλίκ, αναγνωρίζονται ως ανεξάρτητοι, μέχρι τις 16 Οκτωβρίου 1940 που καταργούνται και το όνομα της πόλεως διορθώνεται από Καβάλλα, σε Καβάλα. Το ΦΕΚ 77Α - 27/03/1933 αποσπά τον οικισμό Παληός και τον προσαρτά στον Δήμο. Στις 19 Μαρτίου 1961, οι οικισμοί Σανατώριον και προσάρτησή του στο δήμο Καβάλας, Άγιος Σύλλας και Άσπρη Άμμος αναγνωρίζονται και προσαρτώνται στον Δήμο. Στις 14 Μαρτίου 1971 ακολουθεί η αναγνώριση του οικισμού Τόσκα και η προσάρτισή του στον Δήμο. Με το ΦΕΚ 16Α - 30/01/1979, το Παλαιό Τσιφλίκι αποσπάται από τον Δήμο και αναγνωρίζεται σε Κοινότητα. Στις 5 Απριλίου ο οικισμός Τόσκα καταργείται και η έκτασή του περνά στην Κοινότητα του Παλιού ο οποίος στις 31 Δεκεμβρίου 1981 θα καταργηθεί και θα προσαρτηθεί στον Δήμο Καβάλας.
Καποδίστριας
Με το Σχέδιο «Καποδίστριας» το 1997, οι οικισμοί των Κοινοτήτων της Νέας Καρβάλης (Νέα Καρβάλη, Άνω Λεύκη, Λεύκη και η Κοινότητα Χαλκερού, προσρτώνται στον Δήμο Καβάλας.
Καλλικράτης
Με το Πρόγραμμα Καλλικράτης, οι οικισμοί του Δήμου Φιλίππων (Πολύνερο, Αμυγδαλεώνας, Φίλιπποι, Κρηνίδες, Βουνοχώρι, Δάτο, Πολύστυλο, Ζυγός, Κρυονέρι, Λυδία, Λιμνιά, Μικροχώρι Λυκόστομο, Κορυφές, Κρανοχώρι, Παλαιά Καβάλα και Νέος Ζυγός.) προσαρτήθηκαν στον Δήμο Καβάλας.
Δημοτική ενότητα Καβάλας
thumb|Χάρτης της δημοτικής ενότητας (πρώην δήμου) Καβάλας Καταλαμβάνει έκταση 108 τ.χλμ. και έχει συνολικό πραγματικό πληθυσμό 58.790 κατοίκους, κατά την Απογραφή του 2011. Έδρα της είναι η Καβάλα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμος Καβάλας
Νόμος του Μουρ
Ως «Νόμος του Μουρ» ονομάζεται η θεώρηση πως ο αριθμός των τρανζίστορ ενός πυκνού ολοκληρωμένου κυκλώματος διπλασιάζεται κάθε δύο χρόνια, και διατυπώθηκε στις 19-04-1965.
Ο «Νόμος» πήρε το όνομά του από τον συνιδρυτή της εταιρείας κατασκευής μικροεπεξεργαστών Intel, Γκόρντον Μουρ (Gordon Moore), ο οποίος περιέγραψε το 1965 τους λόγους για τους οποίους ο αριθμός των τρανζίστορ σε ένα πυκνό ολοκληρωμένο κύκλωμα θα διπλασιάζεται κάθε χρόνο για τουλάχιστον μία δεκαετία από τότε. Το 1975, κοιτάζοντας ξανά τα δεδομένα για την επόμενη δεκαετία , αναθεώρησε την «πρόβλεψή» του θέτοντας το διάστημα που απαιτείται για τον διπλασιασμό των τρανζίστορ ενός πυκνού ολοκληρωμένου κυκλώματος στα δύο έτη.
Συχνά, ως χρόνος για την επιβεβαίωση του «Νόμου του Μουρ» θεωρούνται οι 18 μήνες, καθώς ο τεχνικός της Intel Ντέιβιντ Χάουζ παρατήρησε πως η απόδοση των μικροεπεξεργαστών θα διπλασιάζεται μετά το πέρας αυτού του διαστήματος, ως συνδυασμός της αύξησης του αριθμού των τρανζίστορ των μικροεπεξεργαστών και της αύξησης της ταχύτητάς τους.
Η επιβεβαίωση του «Νόμου του Μουρ» τις επόμενες δεκαετίες οφείλεται στο γεγονός πως «ο διπλασιασμός των τρανζίστορ ενός πυκνού ολοκληρωμένου κυκλώματος σε διάστημα 2 ετών» έγινε μια πρακτική των εταιρειών κατασκευής μικροεπεξεργαστών, καθώς αποτελεί βάση της μακροπρόθεσμης πολιτικής τους και κύριο στόχο των τεχνικών των τμημάτων έρευνας και ανάπτυξης.
Το 2015 η Intel επιβεβαίωσε τις προβλέψεις που ήθελαν τον ρυθμό επιβεβαίωσης του «Νόμου του Μουρ» να επιβραδύνεται. Οι δυσκολίες πάνω στην κατασκευή ημιαγωγών κατάλληλου μεγέθους, ώστε να εκπληρώνουν τον «Νόμο του Μουρ» ξεκίνησαν το 2012 με την εμφάνιση των ημιαγωγών των 22 νανομέτρων και συνεχίστηκαν το 2014 με την εμφάνιση των ημιαγωγών των 14 νανομέτρων. Σύμφωνα με τον «Νόμο του Μουρ», το 2016 θα έπρεπε να εισαχθούν οι νέοι ημιαγωγοί των 10 νανομέτρων. Ωστόσο, η Intel ανακοίνωσε πως λόγω δυσκολιών στην κατασκευή τους η μετάβαση στην τεχνολογία των ημιαγωγών 10 νανομέτρων θα πραγματοποιηθεί το 2017, αυξάνοντας το χρονικό διάστημα που απαιτείται για τον διπλασιασμό του αριθμού των τρανζίστορ στα δυόμισι έτη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ηλεκτρονική μηχανική Κατηγορία:Μελλοντολογία Κατηγορία:Αναδυόμενες τεχνολογίες
Κατάλογος αθλητικών ομάδων Κύπρου
Ο κατάλογος που ακολουθεί περιλαμβάνει τις αθλητικές ομάδες της Κύπρου στα κυριότερα ομαδικά αθλήματα που καλλιεργούνται στη χώρα (ποδόσφαιρο, καλαθόσφαιρα, πετοσφαίριση, χειροσφαίριση, ποδόσφαιρο σάλας).
Καλαθόσφαιρα
Ο κατάλογος που ακολουθεί περιλαμβάνει τις καλαθοσφαιρικές ομάδες της Κύπρου που αγωνίζονται στα πρωταθλήματα της Κυπριακής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης.
Πετόσφαιρα
Ο κατάλογος που ακολουθεί περιλαμβάνει τις πετοσφαιρικές ομάδες της Κύπρου που αγωνίζονται στα πρωταθλήματα της Κυπριακής Ομοσπονδίας Πετοσφαίρισης.
Ομάδες ανδρών
Λόγω της τούρκικης εισβολής στην Κύπρο το 1974 και της παράνομης κατοχής, ορισμένες ομάδες δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν τις πραγματικές τους έδρες και συνεχίζουν την πορεία του στις ελεύθερες περιοχές της Κύπρου. Με πράσινο χρώμα οι προσφυγικές ομάδες.
Ως έτος ίδρυσης αναφέρεται το έτος δημιουργίας του συλλόγου και όχι η ημερομηνία δημιουργίας της ποδοσφαιρική ομάδας ή η ένταξη στην Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου, που σε πολλές περιπτώσεις δεν ταυτίζεται.
Μεγαλόκαμπος Δράμας
right|200px|thumb|Μεγαλόκαμπος, υδατοφράκτης στον ποταμό Αγγίτη Ο Μεγαλόκαμπος είναι χωριό του Νομού Δράμας που υπάγεται στο Δήμο Προσοτσάνης. Κατά την απογραφή του 2001, διέθετε 427 κατοίκους πραγματικό πληθυσμό. Βρίσκεται 13 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Δράμας, 2 χιλιόμετρα βόρεια της Εθνικής οδού Δράμας - Σερρών.
Κοντά στο χωριό έχουν ανακαλυφθεί τα ερείπια προϊστορικού οικισμού, απόδειξη της μακράς ιστορίας της περιοχής. Η παλαιότερη ονομασία του χωριού ήταν Σιβιντρίκ. Οι κάτοικοι του προέρχονται από τις περιοχές του Πόντου: Κερασούντα, Πισίρ, Αγουλού, Μοντολάς, Γουζούλ (περιοχή Νικόπολης). Οι κάτοικοι του χωριού συμμετείχαν ενεργά στην αντίσταση κατά των Βουλγάρων το 1941, γεγονός που μνημονεύεται από το μνημείο των Πεσόντων στην πλατεία του χωριού.
Έντονο υπήρξε το μεταναστευτικό ρεύμα των κατοίκων του, ιδιαίτερα τη δεκαετία του '60, τόσο προς το εξωτερικό (Γερμανία, ΗΠΑ), όσο και προς τα αστικά κέντρα του εσωτερικού (Θεσσαλονίκη, Αθήνα). Κύρια ασχολία των κατοίκων σήμερα είναι η γεωργία. Η αρχιτεκτονική των κατοικιών είναι τυπικό δείγμα των προσφυγικών χωριών τις δεκαετίας του 1920. Η εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στους Άγιους Κωνσταντίνο και Ελένη και χτίστηκε κατά το Μεσοπόλεμο, με απλό και λιτό εσωτερικό διάκοσμο.
Το χωρίο είναι κτισμένο στην δεξιά όχθη του ποταμού Αγγίτη, παραπόταμου του Στρυμόνα. Η παραποτάμια περιοχή, που έχει περιοριστεί σημαντικά από την παρέμβαση του ανθρώπου, είναι πλούσια σε πανίδα και χλωρίδα, όπως αιωνόβιες καρυδιές, λεύκες, ιτιές, κουνάβια, αλεπούδες, νυφίτσες, είδη κουκουβάγιας, πελαργοί κτλ.
Στην τοποθεσία Καρυδιές δίπλα στο ποτάμι, 300 περίπου μέτρα νοτιοδυτικά του χωριού, διοργανώνονται κάθε χρόνο, το τελευταίο Σάββατο του Ιουλίου, εορταστικές εκδηλώσεις με έντονο ποντιακό χρώμα. Επίσης στις 21 Μαΐου που εορτάζει ο ναός του χωριού, διεξάγεται ποντιακή πανήγυρη στην κεντρική πλατεία.
Η ποδοσφαιρική ομάδα του χωριού είναι οι Μαυραετοί Μεγαλοκάμπου.
Βασίλης Πατσατζόγλου
Ο Βασίλης Πατσατζόγλου (γεν. Ξάνθη, 10 Απριλίου 1994) είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται σαν αμυντικός.
Επίσης ποδοσφαιριστής είναι ο θείος του, Χρήστος Πατσατζόγλου, με τον οποίο υπήρξαν συμπαίκτες για ενάμιση χρόνο, στον Ηρακλή Ψαχνών.
Καριέρα
Την σταδιοδρομία του ξεκίνησε από τις ακαδημίες της Skoda Ξάνθης. Το καλοκαίρι του 2013 αποκτήθηκε από τη Νίκη Βόλου, ενώ στη συνέχεια αποκτήθηκε από τον Ηρακλή Ψαχνών τον Ιανουάριο του 2014, με τη φανέλα του οποίου αγωνίστηκε για ενάμιση χρόνο. Το 2015 έκανε το μεγάλο βήμα στην καριέρα του παίρνοντας μεταγραφή στον Πανιώνιο, με τη φανέλα του οποίου αγωνίστηκε 2 χρονιές και έκανε ντεμπούτο στο πρωτάθλημα της Α΄ Εθνικής, σημειώνοντας συνολικά 10 συμμετοχές. Τον Σεπτέμβριο του 2017 πήρε μεταγραφή στον Ιωνικό Νίκαιας και τον Ιανουάριο του 2018 αποκτήθηκε από τον Α.Ο. Αιγάλεω. Τον Ιούλιο του 2018 αποκτήθηκε από τον Α.Ο. Τρικάλων, όμως έπειτα από 3 μήνες έμεινε ελεύθερος από την ομάδα των Τρικάλων. Τον Σεπτέμβριο του 2018 επέστρεψε στον Ιωνικό Νίκαιας, με τη φανέλα του οποίου επικράτησε στα μπαράζ ανόδου της Γ΄ Εθνικής και κέρδισε την άνοδο.
Τον Οκτώβριο του 2019 έλυσε το συμβόλαιό του με την ομάδα της Νίκαιας και πήρε μεταγραφή στον Φωστήρα. Ακολούθως αγωνίστηκε στην Ένωση Πανασπροπυργιακού-Δόξας Ασπροπύργου και το καλοκαίρι του 2021 μεταγράφηκε στην Προοδευτική.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Ξάνθη Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νίκης Βόλου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ηρακλή Ψαχνών Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ιωνικού Νίκαιας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αιγάλεω Α.Ο. Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φωστήρα] Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Προοδευτικής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ΄ Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Αλέξανδρος Α΄ της Σκωτίας
thumb|right|250px|Η πίσω όψη της σφραγίδας του Αλεξάνδρου Α΄ της Σκωτίας Ο Αλέξανδρος Α΄ της Σκωτίας (Alexander I of Scotland, 1078 – 23 Απριλίου 1124) βασιλιάς της Σκωτίας (1107 – 1124) ήταν τέταρτος γιος του Μάλκολμ Γ΄ της Σκωτίας και της Μαργαρίτας του Ουέσσεξ. Ο Αλέξανδρος Α΄ πήρε το όνομα του από τον πάπα Αλέξανδρο Β΄ και ήταν μικρανεψιός του Εδουάρδου του Ομολογητή. Διαδέχθηκε τον μεγαλύτερο αδελφό του Έντγκαρ της Σκωτίας που ήταν ανύπαντρος και ήταν διάδοχος του από το 1104, παραβρέθηκε στη εξέταση των λειψάνων του Αγίου Κάθμπερτ και στην αναταφή τους.
Σχέσεις με τον αδελφό του Δαυίδ
Ο Αλέξανδρος διατηρούσε εδάφη στην Σκωτία βόρεια του Φορθ και στην Λόθιαν. Διαδέχθηκε τον Έντγκαρ στον θρόνο αλλά σύμφωνα με την διαθήκη του ο μικρότερος αδελφός τους Δαυίδ Α΄ της Σκωτίας κληρονόμησε τα νότια εδάφη δηλαδή το Στράθκλιντ και την Κάμπρια ύστερα από συμφωνία που είχαν κάνει ο Έντγκαρ, ο Αλέξανδρος, ο Δαυίδ και ο γαμπρός τους Ερρίκος Α΄ της Αγγλίας. Με την επέμβαση του Ερρίκου και των Άγγλο - Νορμανδών συμμάχων του ο Δαυίδ δέχτηκε πρόσθετα εδάφη στην Λόθιαν και τον τίτλο του πρίγκιπα της Κάμπριας υπό την υψηλή κυριαρχία του Αλεξάνδρου.
Οι διαφωνίες ανάμεσα στον Αλέξανδρο και τον Δαυίδ δεν άφησαν καθόλου καλές εντυπώσεις στους Σκωτσέζους εκείνη την εποχή ειδικά για τον Δαυίδ, ένα Κέλτικο ποίημα γράφει :
"Ήταν πολύ κακό αυτό που έκανε ο γιος του Μάλκολμ να διαιρεθεί από τον Αλέξανδρο δεν το έκανε ποτέ γιος βασιλιά να λεηλατήσει την σταθερότητα της Αλβιόνας".
Γάμος με την Σιβύλλα της Νορμανδίας
Η διαφωνία για τις ανατολικές ακτές δεν επηρέασε σημαντικά τις σχέσεις του με τον Ερρίκο της Αγγλίας, ενώθηκε μαζί του σε εκστρατεία στην Ουαλία εναντίον του Γκράφαντ απ Σίναν της Γκουινέντ (1114). Ο γάμος του Αλεξάνδρου Γ΄ με την νόθη κόρη του Ερρίκου Σιβύλλα της Νορμανδίας έγινε την περίοδο 1107 - 1114. Ο Γουλιέλμος του Μαλμέσμπουρι γράφει ότι ο Αλέξανδρος ήταν επιθετικός στην Σιβύλλα αλλά σύμφωνα με τις πηγές της εποχής ήταν αγαπημένο ζευγάρι και η Σιβύλλα ήταν πολύ ευσεβής. Η Σιβύλλα πέθανε τον Ιούλιο του 1122 και τάφηκε στο αβαείο του Ντανφέρμλιν, ο Αλέξανδρος δεν ξαναπαντρεύτηκε και όπως αναφέρει ο ιστορικός Ουόλτερ Μπάουερ (1385 - 1449) σχεδίασε μια Αυγουστινιανή μονή για να τιμήσει την μνήμη της και έκανε βήματα για την αγιοποίηση της. Ο Αλέξανδρος Γ΄ είχε τουλάχιστον ένα παιδί τον Μάλκολμ του Αλεξάνδρου που αργότερα επαναστάτησε εναντίον του θείου του Δαυίδ Α΄, φυλακίστηκε πολλά χρόνια στο Ρόξμουργκ μέχρι τον θάνατο του μετά το 1157.
Θρησκευτική πολιτική
Ο Αλέξανδρος Γ΄ όπως και οι αδελφοί του Έντγκαρ και Δαυίδ ήταν εξαιρετικά ευσεβείς βασιλείς, ίδρυσε πολλά μοναστήρια στο Σκον και στο Ίνχολμ. Ο ιστοριογράφος της μητέρας του Θαργκότ έγινε επίσκοπος του Αγίου Ανδρέα υπό τις εντολές του Αλεξάνδρου. Η περίπτωση του διαδόχου του Θαργκότ Ίντμιρ δείχνει ότι η γνώμη του Αλέξανδρου δεν γινόταν πάντα δεκτή από την θρησκευτική κοινότητα, ο Ίντμιρ είχε την υποστήριξη του αρχιεπισκόπου του Καντέρμπερι Ραλφ ντ'Εσκυρες. Ο Αλέξανδρος ήταν προστάτης της επισκοπής του Αγίου Ανδρέα στην οποία έκανε μεγάλες δωρεές όπως μια μονή Αυγουστινιανών για να τιμήσει την μνήμη της συζύγου του. Ο Αλέξανδρος ήταν έντονα θρησκευόμενος αλλά δεν έμεινε γνωστός σαν άνθρωπος της ειρήνης, ο Ιωάννης του Φορντάν γράφει :
Ο βασιλιάς ήταν πολύ ευγενής και υπέροχος, αγαπητός και ανθρώπινος στους κληρικούς και στο περιβάλλον του αλλά τρομερός με τους υπόλοιπους υπηκόους του, ένας άνθρωπος με μεγάλη καρδιά που πάντα προσπαθούσε να ξεπεράσει τις δυνάμεις του.
Καταστολή εξέγερσης
thumb|right|250px|Ο Αλέξανδρος Α΄ της Σκωτίας σε έργο του Σκωτσέζου ζωγράφου Τζέικομπ ντε Γουέτ (1673) Έδειξε την σκληρότητα του χαρακτήρα του στην καταστολή της εξέγερσης του μορμάρδου του Μόρεϊ. Ο Άντριου Ουίντουν στο έργο του "Οριτζινάλε Κρονυκίλ" γράφει ότι ο Αλέξανδρος ενώ βρισκόταν στην αυλή του δέχτηκε επίθεση από τους άντρες των νησιών. Ο Ουόλτερ Μπάουερ (1385 - 1449) αναφέρει ότι οι εισβολείς προέρχονταν από το Μόρεϊ και το Μερνς, ο Αλέξανδρος τους πίεσε προς τα βόρεια στην Ρος και τους νίκησε, η νίκη αυτή σύμφωνα με τον Ουίντουν του έδωσε το προσωνύμιο ο Ισχυρός. Η ημερομηνία είναι αβέβαιη όπως και η ταυτότητα των εχθρών, τα Χρονικά του Ούλστερ (1116) σημειώνουν : "Ο Λάντμαν γιος του Ντόμναλλ, εγγονός του βασιλιά της Σκωτίας σκοτώθηκε από τους άντρες του Μόρεϊ". Ο βασιλιάς ήταν ο πατέρας του Αλεξάνδρου Α΄ Μάλκολμ Γ΄ και ο Ντόμναλλ ο ετεροθαλής αδελφός του Αλεξάνδρου. Η μονμαρδία του Μόρεϊ κυβερνήθηκε από την οικογένεια του Μάκβεθ της Σκωτίας και του Λούλαχ της Σκωτίας η οποία βασίλευσε στην Σκωτία για χρονικό διάστημα λίγο μεγαλύτερο από μια γενιά. Είναι άγνωστο ποιος ήταν βασιλιάς ή μονμάρδος του Μόρεϊ εκείνη την περίοδο, πιθανότατα ήταν ο Άνγκους του Μόρεϊ ή ο πατέρας του που δεν είναι γνωστό το όνομα του, ο μόνος γνωστός μονμάρδος των Μερνς ήταν ο Πίτερ Μέιλ που σκότωσε τον ετεροθαλή αδελφό του Αλεξάνδρου Α΄ Ντάνκαν Β΄ της Σκωτίας (1094).
Μυθιστορήματα
Ο Αλέξανδρος Α΄ της Σκωτίας εμφανίζεται στο εξής φανταστικό μυθιστόρημα :
"Η Αποτελεσματική φρουρά" από το βιβλίο των Σόϊερ Σεντ Άντριους και Τζον Φ. Μπρότρικ. Στο έργο παρουσιάζεται με έντονες ανησυχίες επειδή δεν μπορούσε να αποκτήσει τον διάδοχο ενώ ο Ερρίκος Α΄ της Αγγλίας τους πίεζε έντονα επειδή ήθελε να αποκτήσει έναν εγγονό.
Σχίνοι Ηλείας
Οι Σχίνοι είναι ημιορεινός οικισμός της Ηλείας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας σε υψόμετρο 150 μέτρα.
Γεωγραφία - Ιστορία
Οι Σχίνοι βρίσκονται σε απόσταση 3,5 χλμ. ανατολικά από τη Ζαχάρω και χωρίζονται με τον Ζαχαραίικο χείμαρρο. Η παλιά του ονομασία, από την εποχή της τουρκοκρατίας, είναι Μπισχίνι Παλιότερα ήταν από τα μεγαλύτερα χωριά της περιοχής αλλά εξ' αιτίας του σεισμού του 1965 πολλοί κάτοικοί του μετακινήθηκαν σε άλλα μέρη. Η κεντρική εκκλησία του χωριού του Αγίου Ιωάννη είναι αξιόλογο δείγμα ναοδομίας του τέλους του ΙΘ΄αιώνα, με ενδιαφέροντα αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά και έχει χαρακτηριστεί μνημείο που χρήζει ειδικής προστασίας. "Πρόκειται για μονόχωρη ξυλόστεγη βασιλική που ανατολικά απολήγει σε τρεις τρίπλευρες αψίδες. Πάνω από τη δυτική είσοδο υψώνεται κωδωνοστάσιο, ενώ εσωτερικά στη δυτική πλευρά διαμορφώνεται γυναικωνίτης".
Μετά την απελευθέρωση, το χωριό αναφέρεται επίσημα ως Μπεσχίνι το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Μακίστου. Το 1912 με το ΦΕΚ 262Α - 31/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Το 1927 με το ΦΕΚ 306Α - 22/12/1927 μετονομάστηκε σε Σχίνοι. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης μαζί με το Πανόραμα αποτελούν την τοπική κοινότητα Σχίνων υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ζαχάρως του Δήμου Ζαχάρως και σύμφωνα με την απογραφή 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 364 κατοίκους, ενώ ως οικισμός 250.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηλείας Κατηγορία:Δήμος Ζαχάρως
Λιέγη (επαρχία)
Η Λιέγη (Γαλλικά: Liège, Ολλανδικά: Luik) είναι η ανατολικότερη επαρχία της Βαλλωνίας και του Βελγίου. Είναι κατά κύριο λόγο Γαλλόφωνη, με μια Γερμανόφωνη μειονότητα που ζει κατά μήκος των ανατολικών συνόρων με τη Γερμανία. Συνορεύει με την Ολλανδία, τη Γερμανία, το Λουξεμβούργο και τις Βελγικές επαρχίες Λουξεμβούργο, Ναμύρ, Βαλλωνική Μπραμπάντ, Φλαμανδική Μπραμπάντ και Λιμβουργία. Πρωτεύουσά της είναι η Λιέγη. Έχει έκταση 3.844 χλμ² που χωρίζεται σε τέσσερις διοικητικές περιφέρειες (arrondissements στα Γαλλικά) που περιέχουν 84 δήμους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επαρχίες του Βελγίου Κατηγορία:Βαλλωνία
Βαρυόνιο
Τα πιο συνηθισμένα βαρυόνια είναι τα γνωστά πρωτόνια και νετρόνια, τα οποία αποτελούν τους δομικούς λίθους του ατομικού πυρήνα. Άλλα σωματίδια που ανήκουν στην οικογένεια των βαρυονίων είναι τα σωμάτια Δ, Σ, Λ, Ξ και Ω.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σωματιδιακή φυσική Κατηγορία:Βαρυόνια
Κροατικό Λαϊκό Κόμμα – Φιλελεύθεροι Δημοκράτες
Το Κροατικό Λαϊκό Κόμμα – Φιλελεύθεροι Δημοκράτες (Κροατικά: Hrvatska narodna stranka – Liberalni demokrati) είναι ένα πολιτικό κόμμα στην Κροατία. Ιδρύθηκε στις 13 Οκτωβρίου 1990. Σε Ευρωπαϊκό επίπεδο έχει προσχωρήσει στη Συμμαχία Φιλελευθέρων και Δημοκρατών από το 2001.
Λαϊκό Κόμμα: 1841-1918
Ο Κροατικός εθνικισμός γεννήθηκε στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα, με κύριους εκπρόσωπους τον Κροάτη ποιητή, γλωσσολόγο και πολιτικό Ιβάν Μάτζουρανιτς, και τον Κροάτη πολιτικό και επίσκοπο της Ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας Γιόσιπ Γιούραϊ Στροσμάγιερ. Κατά τον 19ο αιώνα, το Λαϊκό Κόμμα ήταν το πρώτο στην Κροατία που υποστήριξε φιλελεύθερες - δημοκρατικές και πολιτικές αξίες και θεσμούς.Υποστήριξε την αντίσταση στις προσπάθειες εκγερμανισμού και εξουγγρισμού, με οικοδόμηση μίας ισχυρής εθνικής ταυτότητας, με γνώση της ιστορίας του έθνους, λογοτεχνία, καλλιέργεια της γλώσσας στην εκπαίδευση και στη δημόσια ζωή. Οι ιδρυτές του Λαϊκού Κόμματος πίστευαν ότι η Κροατική εθνική ταυτότητα δεν θα έπρεπε να είναι υποτελής ή λιγότερο πολύτιμη, αλλά με αυτοπεποίθηση και πνεύμα ισοτιμίας να είναι ανοιχτή σε επικοινωνία με όλες τις άλλες Ευρωπαϊκές εθνικές ταυτότητες.
Κροατικό Λαϊκό Κόμμα
Το σύγχρονο Κροατικό Λαϊκό Κόμμα ιδρύθηκε στις 13 Οκτωβρίου 1990. Στην ηγεσία του κόμματος συμμετείχαν πολλοί πρώην αρχηγοί της Λίγκας Κομμουνιστών της Κροατίας που συμμετείχαν στην Κροατική Άνοιξη του 1971: η Σάβκα Ντάμπτσεβιτς-Κούτσαρ, που έγινε η πρώτη πρόεδρος του κόμματος, οι Μίκο Τρίπαλο, Ντράγκουτιν Χάραμιγια, Σρέτσκο Μπίγελιτς, Κρέσιμιρ Τζέμπα, Ίβιτσα Βρκιτς, Σλάβκο Μέστροβιτς και Ράντιμιρ Τσάτσιτς. Όλοι τους συνδέονταν από το ίδιο όραμα για την Κροατία: μία σύγχρονη πολιτεία με ισότιμους και ικανοποιημένους πολίτες.
Το 1990, στις πρώτες πολυκομματικές βουλευτικές εκλογές στην Κροατία, το Κροατικό Λαϊκό Κόμμα συμμετείχε ως μέρος της «Συμμαχίας της Λαϊκής Συμφωνίας». Ήταν ένα μικρό κόμμα της αντιπολίτευσης, που το 1992 κέρδισε τις 6 από τις 138 έδρες της βουλής. Στις εκλογές του 1995, με αρχηγό τον Ράντιμιρ Τσάτσιτς και ως μέρος της συμμαχίας του ΚΑΚ, κέρδισε 2 έδρες. Μετά τις εκλογές του 2000, το ΚΛΚ συμμετείχε στην κυβέρνηση συνεργασίας του Ίβιτσα Ράτσαν. Ο Ράντιμιρ Τσάτσιτς έγινε Υπουργός Δημοσίων Έργων και Κατασκευών, και στο τέλος της τετραετούς θητείας του άφησε στην Κροατία πάνω από 300 χλμ. δρόμων και χιλιάδες διαμερίσματα από το επιδοτούμενο πρόγραμμα στέγασης. Στις προεδρικές εκλογές του 2000 κέρδισε ο υποψήφιος του ΚΛΚ, ο Στίπε Μέσιτς, ο οποίος έγινε ο 2ος Πρόεδρος της Κροατίας.
Το 2005 το Κροατικό Λαϊκό Κόμμα συγχωνεύτηκε με το Κόμμα Φιλελεύθερων Δημοκρατών, το οποίο προέκυψε με διάσπαση από το Κροατικό Κοινωνικό Φιλελεύθερο Κόμμα, και από τότε προστέθηκε ο όρος «Φιλελεύθεροι Δημοκράτες» στην επωνυμία του.
Τον Ιούνιο του 2017 ο Πρωθυπουργός Πλένκοβιτς συμφώνησε για κυβέρνηση συνεργασίας με το κεντρώο ΚΛΚ-ΦΔ. Από τους 9 βουλευτές του κόμματος, οι 5 υποστήριξαν την κυβερνώσα συμμαχία, ενώ οι 4 διασπάστηκαν και σχημάτισαν την Φιλελεύθερη Συμμαχία Πολιτών. Ο Πρέντραγκ Στρόμαρ έγινε Υπουργός Κατασκευών και Χωροταξικού σχεδιασμού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κροατικά πολιτικά κόμματα
Σαμ Μπράουν
Ο στρατηγός Σάμιουελ Τζέιμς Μπράουν (αγγλικά: Samuel James Browne, 3 Οκτωβρίου 1824 – 14 Μαρτίου 1901) ήταν ένας αξιωματικός ιππικού του Βρετανικού Ινδικού Στρατού Ξηράς στην Ινδία και το Αφγανιστάν, γνωστός για την ονοματοδοσία της ζώνης Σαμ Μπράουν. Για τις υπηρεσίες που παρείχε στη Βρετανική Αυτοκρατορία έλαβε, μεταξύ άλλων παρασήμων, τον Σταυρό Βικτώριας, το πιο σημαντικό βραβείο ανδρείας σε μάχη που μπορεί να απονεμηθεί σε βρετανικές και κοινοπολιτειακές δυνάμεις.
Βιογραφία
Ο Σαμ Μπράουν γεννήθηκε στο Μπάρακπορ της Βρετανικής Ινδίας στις 3 Οκτωβρίου του 1824. Ήταν γιος του χειρουργού Τζον Μπράουν και της Σάρλοτ Σουίντον. Ο Μπράουν κατετάγη στο 46ο σύνταγμα του Ιθαγενούς Πεζικού της Βεγγάλης ως υπαξιωματικός, συμμετέχοντας ενεργά στις μάχες του Ραμναγκάρ, του Σαντουλαπόρ, της Χιλιανβάλα και του Γκουχράτ. Το 1849 έφθασε στο βαθμό του υπολοχαγού και ανέλαβε τη διοίκηση μιας μονάδας ιππικού, του 2ου Σώματος Ατάκτων του Παντζάμπ, του οποίου ήταν επικεφαλής για τα επόμενα πέντε χρόνια. Μετά το θάνατό του, η μονάδα αυτή θα μετονομαστεί σε 22η Ίλη Σαμ Μπράουλ προς τιμήν του.
Ο Μπράουν διοίκησε το 2ο Σώμα Ατάκτων του Παντζάμπ σε αρκετές επιχειρήσεις και παρασημοφορήθηκε για τη δράση του κατά τη διάρκεια της Αποστολής του Μποζντάρ του 1857, φθάνοντας στο βαθμό του λοχαγού.
Ο Μπράουν τιμήθηκε με τον Σταυρό της Βικτώριας για τη δράση που επέδειξε στις 31 Αυγούστου 1858 στο Σιρποράχ του ινδικού Ροχιλχάντ. Η αναφορά της βράβευσής του αναφέρει τα εξής:
Στο Σιρποράχ, σε μια συμπλοκή με τις Επαναστατικές Δυνάμεις, στις 31 Αυγούστου 1858, προωθήθηκε στη θέση του εχθρού... επιτέθηκε στους οπλοφόρους, εμποδίζοντάς τους να αναγομώσουν τα όπλα τους και να πυροβολήσουν το πεζικό... Με αυτόν τον τρόπο, ακολούθησε μια προσωπική σύγκρουση, στην οποία ο Λοχαγός, σήμερα Αντισυνταγματάρχης, Σάμιουελ Τζέιμς Μπράουν, Διοικητής του 2ου Σώματος Ιππικού του Παντζάμπ, υπέστη μια σοβαρή πληγή από σπαθί στο αριστερό του γόνατο και λίγο αργότερα άλλο ένα τραύμα με σπαθί, που έκοψε το αριστερό του χέρι από τον ώμο, ενώ ο Αντισυνταγματάρχης Μπράουν κατάφερε να εξουδετερώσει έναν από τους επιτιθέμενους. Το όπλο εμποδίστηκε από το να αναγομωθεί και τελικά λήφθηκε από το πεζικό και ο πυροβολητής σκοτώθηκε.
Ο Σταυρός της Βικτώριας, που του απονεμήθηκε, εκτίθεται σήμερα στο Εθνικό Μουσείο Στρατού Ξηράς του Λονδίνου.
Ο Μπράουν συνταξιοδοτήθηκε από το στρατό το 1898 και μετεγκαταστάθηκε στο Ράιντ της Νήσου Γουάιτ της Αγγλίας. Απεβίωσε εκεί στις 14 Μαρτίου 1901 σε ηλικία 76 ετών. Τα λείψανά του αποτεφρώθηκαν και τοποθετήθηκαν στο δημοτικό κοιμητήριο του Ράιντ, ενώ προς τιμήν του αναγέρθηκαν αναμνηστικές πλάκες στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Παύλου στο Λονδίνο και στον Καθεδρικό Ναό της Λαχόρης στο Πακιστάν.
Ζώνη Σαμ Μπράουν
Κάποια στιγμή μετά από τον τραυματισμό του, στον οποίο έχασε το χέρι του, άρχισε να φοράει μια ειδική εξάρτηση που σήμερα φέρει το όνομά του και του επέτρεπε να τοποθετεί πάνω της το ξίφος του. Μια ζώνη Σαμ Μπράουν είναι μια φαρδιά ζώνη, συνήθως δερμάτινη, που υποστηρίζεται από ένα στενότερο λουρί που περνά διαγώνια πάνω από το δεξί ώμο. Ο διαγώνιος ιμάντας σταθεροποιεί τη θήκη του σπαθιού αν αυτό φέρεται επί της ζώνης. Η αυθεντική ζώνη του Σαμ Μπράουν εκτίθεται επί του παρόντος στο Εθνικό Μουσείο Στρατού Ξηράς του Λονδίνου.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα πυγμαχίας ανδρών 1999
Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα πυγμαχίας ανδρών για το έτος 1999 διεξήχθη στο κλειστό γυμναστήριο Γεώργιος Μόσχος στη Νέα Φιλαδέλφεια, στις 6/8 Μαΐου 1999.
Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η ομάδα της ΑΕΚ.
Πηγές
1999 Κατηγορία:Αθλητικά γεγονότα του 1999 Κατηγορία:Δήμος Φιλαδελφείας-Χαλκηδόνος
Σάο Νικολάου (νησί)
Το Νησί Σάο Νικολάου (πορτογαλικά: São Nicolau) είναι ένα νησί του Πράσινου Ακρωτηρίου. Βρίσκεται βόρεια-κεντρικά του Πράσινου Ακρωτηρίου και νότια-κεντρικά των νησιών Μπαρλαβέντο. Έχει σχήμα περίπου σαν την Ισπανιόλα.
Γεωγραφία
Το Νησί Σάο Νικολάου έχει έκταση 338 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Έχει μήκος 45 χιλιόμετρα και πλάτος 20. Το μεγαλύτερο υψόμετρο είναι 1.340 μέτρα και ψηλότερο σημείο το Όρος Γκόρντο. Άλλα μεγάλα βουνά είναι το Μπισσάου, 616 μέτρα και το Πίκο ντο Αλμπέρτο, 598 μέτρα.
thumb|250px|right|Χάρτης του Σάο Νικολάου
Διοικητική διαίρεση
Το Νησί Σάο Νικολάου αποτελείται από δύο δήμους: τον Ριμπέιρα Μπράβα στα δυτικά και τον Ταρραφάλ ντε Σάο Νικολάου.
Ενορίες
Το Νησί Σάο Νικολάου συμπεριλαμβάνει τις τρεις από τις 32 ενορίες του Πράσινου Ακρωτηρίου:
Ο Δήμος Ριμπέιρα Μπράβα συμπεριλαμβάνει δύο ενορίες:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
σ
Πληρότητα Τούρινγκ
Στη θεωρία υπολογισιμότητας, ένα σύστημα κανόνων διαχείρισης δεδομένων (όπως οι ομάδες εντολών του υπολογιστή, ή η γλώσσα προγραμματισμού ή ένα κυψελοειδές αυτόματο), λέγεται ότι είναι "Τούρινγκ {Turing} πλήρες" ή "υπολογιστικά καθολικό" αν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να προσομοιώσει οποιαδήποτε μηχανή Τούρινγκ. Αυτό σημαίνει, ότι αυτό το σύστημα είναι σε θέση να αναγνωρίσει ή να αποφασίσει άλλα σύνολα κανόνων χειρισμού δεδομένων. Αυτή η "πληρότητα Turing", χρησιμοποιείται ως ένας τρόπος έκφρασης της ισχύος ενός τέτοιου κανόνα διαχείρισης δεδομένων. Η δύναμη έκφρασης αυτών των "γραμματικών", καταγράφεται στην "Ιεραρχία Chomsky". Πρακτικά, σχεδόν όλες οι γλώσσες προγραμματισμού, είναι σήμερα "Τούρινγκ πλήρεις". Η ονομασία της έννοιας αυτής είναι φόρος τιμής στον Άγγλο μαθηματικό και επιστήμονα πληροφορικής, Άλαν Τούρινγκ.
Μια σχετική ιδέα είναι αυτή της ισοδυναμίας Τούρινγκ, ότι δηλαδή, δύο υπολογιστές Α και Β ονομάζονται "ισοδύναμοι", αν o Α μπορεί να προσομοιώσει τον Β και ο Β μπορεί να προσομοιώσει τον Α. Η Θεωρία Church-Τούρινγκ", λέει ότι οποιαδήποτε συνάρτηση, της οποίας οι τιμές μπορούν να υπολογιστούν από έναν αλγόριθμο, μπορούν να υπολογιστούν και από μια μηχανή Τούρινγκ και επομένως ότι αν οποιοσδήποτε πραγματικός υπολογιστής μπορεί να προσομοιώσει μια μηχανή Turing, είναι "Τούρινγκ ισοδύναμος" με μια μηχανή Τούρινγκ. Μια καθολική μηχανή Τούρινγκ, μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την προσομοίωση οποιασδήποτε άλλης μηχανής Turing και κατ' επέκταση των υπολογιστικών πτυχών οποιουδήποτε πιθανού υπολογιστή στον πραγματικό κόσμο.
Για να δείξουμε ότι κάτι είναι "Τούρινγκ πλήρες", αρκεί μόνο να δείξουμε ότι μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να προσομοιώσει ένα "Τούρινγκ πλήρες" σύστημα. Για παράδειγμα, μια προστακτική γλώσσα είναι "Τούρινγκ πλήρης" εάν έχει τις λεγόμενες "υπό συνθήκη διακλαδώσεις", (π.χ., "if" και "goto" δηλώσεις, ή μια εντολή "branch if zero") και την ικανότητα να αλλάξει ένα αυθαίρετο ποσό μνήμης (π.χ., η ικανότητα διατήρησης ενός αυθαίρετου αριθμού στοιχείων δεδομένων). Φυσικά, κανένα φυσικό σύστημα δεν μπορεί να έχει άπειρη μνήμη, αλλά αν αγνοηθεί ο περιορισμός της πεπερασμένης μνήμης, οι περισσότερες γλώσσες προγραμματισμού είναι "Τούρινγκ πλήρεις".
Μη μαθηματική χρήση
Στην καθημερινή μας γλώσσα, οι έννοιες "Τούρινγκ πλήρης" ή "Τούρινγκ ισοδύναμο", χρησιμοποιούνται για να δηλώσουν ότι οποιοσδήποτε πραγματικός υπολογιστής γενικής χρήσης, ή γλώσσα υπολογιστή, μπορεί να προσομοιώσει, περίπου, τις υπολογιστικές πτυχές οποιουδήποτε άλλου υπολογιστή γενικής χρήσης, ή γλώσσας υπολογιστή, του πραγματικού κόσμου.
Οι πραγματικοί υπολογιστές που έχουν κατασκευαστεί μέχρι τώρα, μπορούν να αναλυθούν λειτουργικά όπως μια μηχανή Τούρινγκ μιας ταινίας (η "ταινία" που αντιστοιχεί στη μνήμη τους), έτσι τα σχετικά μαθηματικά μπορούν να εφαρμοστούν, αν η λειτουργία τους γίνει αρκετά αφαιρετική. Ωστόσο, οι πραγματικοί υπολογιστές έχουν περιορισμένους φυσικούς πόρους, επομένως είναι πλήρεις μόνον όσον αφορά το γραμμικά οριοθετημένο αυτόματο. Αντίθετα, ένας καθολικός υπολογιστής ορίζεται ως συσκευή με πλήρες σύνολο οδηγιών Τούρινγκ, άπειρη μνήμη και άπειρο διαθέσιμο χρόνο.
Επίσημοι ορισμοί
Στη θεωρία υπολογισιμότητας, χρησιμοποιούνται αρκετοί σχετικοί όροι για την περιγραφή της υπολογιστικής ισχύος ενός υπολογιστικού συστήματος (όπως μια αφηρημένη μηχανή ή μια γλώσσα προγραμματισμού):