cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τίρυνθα
Θρύλος
Η παράδοση συνδέει επίσης τα τείχη με τον Προίτο, αδελφό του Ακρίσιου, βασιλιά του Άργους. Σύμφωνα με τον μύθο ο Προίτος, καταδιωκόμενος από τον αδελφό του, κατέφυγε στη Λυκία. Με τη βοήθεια των Λυκίων κατάφερε να επιστρέψει στην Αργολίδα. Εκεί ο Προίτος κατέλαβε την Τίρυνθα και την οχύρωσε με τη βοήθεια των Κυκλώπων. Έτσι, ο ελληνικός μύθος συνδέει τα τρία Αργολικά κέντρα με τρεις μυθικούς ήρωες: τον Ακρίσιο, ιδρυτή της δωρικής αποικίας του Άργους, τον αδελφό του Προίτο, ιδρυτή της Τίρυνθας, και τον εγγονό του Περσέα, ιδρυτή των Μυκηνών. Όμως, αυτή η παράδοση γεννήθηκε στις αρχές της ιστορικής περιόδου, όταν το Άργος πάλευε να γίνει ηγεμονική δύναμη στην περιοχή και χρειαζόταν ένα ένδοξο παρελθόν για να ανταγωνιστεί τις άλλες δύο πόλεις.
Νεολιθική εποχή
Η περιοχή κατοικείται από τα προϊστορικά χρόνια. Ένας μικρός νεολιθικός οικισμός άκμασε.
Πρωτοελλαδική περίοδος
Στα μέσα της 3ης χιλιετίας π.Χ. ήταν ένας ακμάζων πρώιμος προελληνικός οικισμός, που βρισκόταν περίπου 15 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά των Μυκηνών, σε λόφο μήκους 300 μέτρα, πλάτους 45-100 μέτρα και ύψους όχι περισσότερο από 18 μέτρα. Από αυτή την περίοδο σώζεται κάτω από την αυλή ενός μυκηναϊκού ανακτόρου, μια επιβλητική κυκλική κατασκευή 28 μέτρα σε διάμετρο, που φαίνεται να ήταν οχυρό καταφύγιο για τους κατοίκους της πόλης σε καιρό πολέμου ή/και κατοικία ενός βασιλιά. Η βάση του ήταν ισχυρή και ήταν κατασκευασμένη από δύο ομόκεντρους πέτρινους τοίχους, μεταξύ των οποίων υπήρχαν και άλλοι εγκάρσιοι, έτσι ώστε το πάχος να έφτανε τα 45 μέτρα. Η ανωδομή ήταν πήλινη και η στέγη από κεραμίδια ψημένα στη φωτιά.
Μεσοελλαδική περίοδος
Οι πρώτοι Έλληνες κάτοικοι (οι δημιουργοί του μεσοελλαδικού πολιτισμού και του μυκηναϊκού πολιτισμού μετά) εγκαταστάθηκαν στην Τίρυνθα, στις αρχές της Μεσοελλαδικής περιόδου (2000–1600 π.Χ.).
Υστεροελλαδική περίοδος
Στην υστεροελλαδική περίοδο, η πόλη γνώρισε τη μεγαλύτερη ανάπτυξή της, γνωστή και ως μυκηναϊκή περίοδος. Η Ακρόπολη κατασκευάστηκε σε τρεις φάσεις, η πρώτη στο τέλος της Υστεροελλαδικής ΙΙ περιόδου (1500–1400 π.Χ.), η δεύτερη στην Υστεροελλαδική ΙΙΙ (1400–1300 π.Χ.) και η τρίτη στο τέλος της Υστεροελλαδικής ΙΙΙ Β (1300–1200 π.Χ.). Τα σωζόμενα ερείπια της μυκηναϊκής ακρόπολης χρονολογούνται στο τέλος της τρίτης περιόδου. Η πόλη περιέβαλλε την ακρόπολη στον κάμπο από κάτω.
Στις αρχές της κλασικής περιόδου, η Τίρυνθα, όπως και οι Μυκήνες, έγινε μια σχετικά ασήμαντη πόλη. Όταν ο Κλεομένης Α΄ της Σπάρτης νίκησε τους Αργείους, οι σκλάβοι τους κατέλαβαν την Τίρυνθα για πολλά χρόνια, σύμφωνα με τον Ηρόδοτο. Ο Ηρόδοτος αναφέρει επίσης ότι η Τίρυνθα πήρε μέρος στη Μάχη των Πλαταιών το 480 π.Χ. με 400 οπλίτες. Ακόμη και σε παρακμή, οι Μυκήνες και η Τίρυνθα ενοχλούσαν τους Αργείους, οι οποίοι με την πολιτική τους προπαγάνδα ήθελαν να μονοπωλήσουν τη δόξα των θρυλικών (και μυθικών) προγόνων. Το 468 π.Χ. το Άργος κατέστρεψε ολοσχερώς τόσο τις Μυκήνες, όσο και την Τίρυνθα και, σύμφωνα με τον Παυσανία, μετέφερε τους κατοίκους στο Άργος, για να αυξήσει τον πληθυσμό της πόλης. Ωστόσο, ο Στράβων λέει ότι πολλοί Τίρυνθιοι μετακόμισαν για να ιδρύσουν την πόλη Χαλιέις, το σύγχρονο Πόρτο Χέλι.
Παρά τη σημασία της, ελάχιστη αξία δόθηκε στην Τίρυνθα και στους μυθικούς ηγεμόνες και παραδόσεις της από τα έπη και το δράμα. Ο Παυσανίας αφιέρωσε ένα σύντομο κομμάτι (2.25.8) στην Τίρυνθα και οι νεότεροι περιηγητές, που ταξίδευαν στην Ελλάδα αναζητώντας μέρη όπου ζούσαν οι ήρωες των αρχαίων κειμένων, δεν κατάλαβαν τη σημασία της πόλης.
Ανασκαφές
Η Ακρόπολη ανασκάφηκε για πρώτη φορά από τον Α.Ρ. Ραγκαβέ (A.R. Rangabe) και τον Γερμανό μελετητή Ειρηναίο Θείρσιο το 1831. Μετά από δοκιμαστικές ανασκαφές τον Αύγουστο του 1876, ο Ερρίκος Σλήμαν θεώρησε το παλάτι της Τίρυνθας μεσαιωνικό, έτσι έφτασε πολύ κοντά στην καταστροφή των ερειπίων για να ανασκάψει βαθύτερα για τους μυκηναϊκούς θησαυρούς. Επέστρεψε το 1884 με περισσότερη αρχαιολογική εμπειρία και εργάστηκε εκεί για 5 μήνες. Ωστόσο, η επόμενη περίοδος ανασκαφών ήταν υπό τον Βίλελμ Ντέρπφελντ, διευθυντή του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου. Αυτήν τη φορά, τα ερείπια εκτιμήθηκαν σωστά.
Οι ανασκαφές επαναλήφθηκαν αργότερα από τον Ντέρπφελντ με τη συνεργασία άλλων Γερμανών αρχαιολόγων, οι οποίοι συνέχισαν το έργο του μέχρι το 1938. Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο (1939-1945), το έργο συνεχίστηκε από το Ινστιτούτο και την Ελληνική Αρχαιολογική Υπηρεσία. Συγκεκριμένα, έγιναν ανασκαφές το 1977, το 1978/1979 και ξανά το 1982/83.
Αρχαιολογικός χώρος
Τα τείχη εκτείνονται σ' όλη την περιοχή της κορυφής του λόφου. Οι βάσεις τους επιβιώνουν σε όλο τους το μήκος και το ύψος τους σε ορισμένα σημεία φτάνει τα 7 μέτρα, λίγο πιο κάτω από το αρχικό ύψος, που υπολογίζεται στα 9-10 μέτρα. Τα τείχη είναι αρκετά παχιά, συνήθως 6 μέτρα, και μέχρι 17 μέτρα στα σημεία που περνούν οι σήραγγες. Ένα ισχυρό εγκάρσιο τείχος χωρίζει την ακρόπολη σε δύο τμήματα, το νότιο περιλαμβάνει τα ανακτορικά κτίρια, ενώ το βόρειο προστατεύει μόνο την κορυφή του λόφου. Σε αυτό το δεύτερο τμήμα, που χρονολογείται στο τέλος της μυκηναϊκής εποχής, ανοίγονται κατά καιρούς μικρές πύλες και πολλές σήραγγες, καλυμμένες με τριγωνική στέγη, που χρησίμευε ως καταφύγιο για τους κατοίκους της κάτω πόλης σε περιόδους κινδύνου.
Η είσοδος της ακρόπολης ήταν πάντα στην ανατολική πλευρά, αλλά είχε διαφορετική θέση και μορφή σε καθεμία από τις τρεις οικοδομικές φάσεις. Στη δεύτερη φάση, η πύλη είχε τη μορφή της Πύλης των Λεόντων των Μυκηνών. Αριστερά υπήρχε ένας πύργος και δεξιά ο βραχίονας του τείχους, οπότε η πύλη ήταν καλά προστατευμένη, αφού οι επιτιθέμενοι αναγκάζονταν να διασχίσουν έναν πολύ στενό διάδρομο, ενώ η άμυνα μπορούσε να τους χτυπήσει από ψηλά και από τις δύο πλευρές. Στην τρίτη φάση η πύλη μεταφέρθηκε πιο έξω. Το ανάκτορο του βασιλιά, μέσα στην ακρόπολη, παρόμοιο μ' αυτό των Μυκηνών (διαστάσεις 11,8 × 9,8 μ.) αποτελείται από τρεις χώρους: την εξωτερική στοά (με τους δύο κίονες), τον πρόδομο (προθάλαμο) και τον δόμο (κύριο δωμάτιο) με το κυκλικό τζάκι, που περιβαλλόταν από τέσσερις ξύλινες κολώνες. Τα πλευρικά διαμερίσματα του ανακτόρου φαίνεται να έχουν δεύτερο όροφο.
Πλούσια ήταν η διακόσμηση των τοίχων της εξωτερικής στοάς. Είχαν μία ζώνη στο κάτω μέρος από πλάκες από αλάβαστρο με ανάγλυφες ρόδακες και λουλούδια. Το υπόλοιπο ήταν διακοσμημένο με τοιχογραφίες. Τρεις πόρτες οδηγούν στον πρόδομο και μετά μία άλλη στον δόμο. Στο μέσο του ανατολικού τοίχου φαίνεται στο δάπεδο η θέση, που αντιστοιχούσε στον βασιλικό θρόνο. Το δάπεδο ήταν πλούσια διακοσμημένο με διαφορετικά θέματα στον χώρο, γύρω από τους τοίχους και τον χώρο ανάμεσα στις κολώνες του τζακιού. Φυσικά, εκεί οι τοίχοι ήταν διακοσμημένοι με πίνακες ζωγραφικής.
Στα ερείπια του αρχοντικού, που κάηκε τον 8ο αιώνα π.Χ., χτίστηκε δωρικός ναός κατά τη γεωμετρική εποχή. Ήταν μικρότερο από το αρχοντικό και αποτελούνταν από δύο μέρη, τον πρόδομο και το σηκό. Το πλάτος του ναού ήταν λίγο μεγαλύτερο από το μισό του αρχοντικού, ενώ ο πίσω τοίχος του ναού έφτανε στο ύψος των πίσω κιόνων του τζακιού. Τρεις πηγές τροφοδοτούσαν το συγκρότημα, μία στη δυτική πλευρά της μεγάλης αυλής, στην οποία ήταν προσβάσιμη από μία μυστική είσοδο, και δύο στο άκρο της βόρειας πλευράς του τείχους, προσβάσιμες μέσω δυο σηράγγων στον τοίχο. Αυτές και παρόμοιες κατασκευές που βρέθηκαν σε άλλα καταφύγια μαρτυρούν τη μέριμνα που δόθηκε εδώ, όπως και σε άλλες μυκηναϊκές ακροπόλεις, στο βασικό πρόβλημα της πρόσβασης στο νερό σε περίοδο πολιορκίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Ελλάδα Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Αργολίδα Κατηγορία:Αρχαίοι ελληνικοί αρχαιολογικοί τόποι στην Ελλάδα Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Αργολίδας
Ρομπέρτο Σολδάδο
Ο Ρομπέρτο Σολδάδο Ρίγιο (ισπανικά: Roberto Soldado Rillo, ), γεννημένος στις 27 Μαΐου 1985 στη Βαλένθια της Ισπανίας, είναι ένας διεθνής Ισπανός ποδοσφαιριστής. Αγωνίζεται στην θέση του επιθετικού.
Βιογραφία
Προερχόμενος από τις ακαδημίες της Ρεάλ Μαδρίτης, πραγματοποιεί τα πρώτα του βήματα με την πρώτη ομάδα της Ρεάλ στη διάρκεια της σεζόν 2005-2006. Στη διάρκεια της περιόδου μετεγγραφών του καλοκαιριού του 2006, πηγαίνει ως δανεικός στην Οσασούνα.
Στο τέλος της σεζόν, πιο συγκεκριμένα το καλοκαίρι του 2007, ο παίκτης επιστρέφει στην Ρεάλ Μαδρίτης. Φοράει την φανέλα με τον αριθμό 9 στην ομάδα της Μαδρίτης στη διάρκεια της σεζόν 2007-2008.
Τον Ιούλιο του 2008, ο Σολδάδο υπογράφει πενταετές συμβόλαιο με την Χετάφε. Αυτή η μεταγγραφή αποφέρει στη Ρεάλ το ποσό των 5 εκατομμυρίων ευρώ.
Μετά από εξαιρετικές εμφανίσεις στη διάρκεια των σεζόν που πέρασε στην Χετάφε, υπογράφει στην Βαλένθια ΚΦ για τις επόμενες τέσσερεις σεζόν με αντίτιμο κοντά στα δύο εκατομμύρια ευρώ. Στην ομάδα Ché, καλείται να διαδεχτεί τον γκολτζή Νταβίδ Βίγια.
Βαλένθια
Έχοντας παρουσιαστεί ως ο επόμενος μεγάλος σκόρερ της ομάδας, ο Ρομπέρτο Σολδάδο διαδέχεται τον πρώην αστέρα της Βαλένθια ΚΦ, Νταβίντ Βίγια. Αλλά σύντομα, γίνεται ένα από τα βασικά γρανάζια της ομάδας του Ουνάι Έμερι και ονομάζεται δεύτερος αρχηγός πίσω από τον Νταβίντ Αλμπέλντα μετά από μια πρώτη σεζόν με πολλές υποσχέσεις (24 γκολ σε 42 αγώνες). Την επιβεβαιώνει άμεσα από τις αρχές της σεζόν 2011-2012 και βοηθά την ομάδα Ché να ανταγωνιστεί λίγο παραπάνω με τις δύο μεγάλες ισπανικές ομάδες, την Μπαρτσελόνα και την Ρεάλ Μαδρίτης. Η συνεργασία του στην επίθεση με τους Τζόρντι Άλμπα και Έβερ Μπανέγκα, καλύπτει σύντομα το κενό που άφησαν πίσω τους οι πρωταθλητές κόσμου του 2010 Χουάν Μάτα, Νταβίδ Σίλβα, Νταβίδ Βίγια και Ραούλ Αλμπιόλ που ειδικά ο τελευταίος αντικαταστάθηκε επιτυχημένα από τον Αντίλ Ραμί στο κέντρο της άμυνας Murciélagos. Πολύ συχνά ξεχασμένος από τον προπονητή της Εθνικής Ισπανίας Βιθέντε Ντελ Μπόσκε, ο Ρομπέρτο Σολδάδο ανακοινώνει επισήμως την επιθυμία του να αγωνιστεί με την Roja. Μετά τον σοβαρό τραυματισμό του Βίγια, που θα είναι σίγουρα απών από το Euro 2012, και το ντεφορμάρισμα του Φερνάντο Τόρρες, ο Ισπανός διεθνής (2 συμμετοχές), προκαλεί το ενδιαφέρον του ομοσπονδιακού προπονητή μετά τις πολύ καλές του εμφανίσεις με την Βαλένθια. Προκαλεί με αυτόν τον τρόπο το ενδιαφέρον πολλών ομάδων, κυρίως της Παρί Σεν Ζερμέν, αλλά δηλώνει πως επιθυμεί να μείνει στην ομάδα και να κερδίσει έναν τίτλο μαζί της.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ισπανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βαλένθια ΚΦ Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χετάφε ΚΦ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΑ Οσασούνα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ15 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ17 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ18 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2013 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης Καστίγια Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τότεναμ Χότσπερ
Love Etc.
"Love etc." είναι ένα τραγούδι από τους Pet Shop Boys από το άλμπουμ Yes (2009). Είχε κυκλοφορήσει στις 16 Μαρτίου 2009 ως single του άλμπουμ.Το single έγινε επίσης διαθέσιμο στις ΗΠΑ και τον Καναδά στα iTunes στις 24 Μαρτίου 2009, καθιστώντας το δίδυμο είναι το πρώτο single που κυκλοφόρυσε στις ΗΠΑ, έστω και ως digital download, μετά από το «Break 4 Love" το 2001.
Το τραγούδι ομο-γράφτηκε από τους Pet Shop Boys με επιτυχία την παραγωγή της ομάδας Xenomania, ο οποίος παρήγαγε επίσης το κομμάτι. Οι Pet Shop Boys περιγράφουν το «Love etc." ως "μετα-lifestyle ύμνο που ακούγεται όταν έχει κάνει στο παρελθόν." To single έγινε ένατη υπ 'αριθμόν ένα δίδυμο χτύπημα σε Hot Dance Club Songs chart Το ζευγάρι ξεπέρασε τους Depeche Mode για να σπάσει το ρεκόρ για τα περισσότερα chart-toppers στα Billboard dance chart.
Τραγούδια
Κατηγορία:Τραγούδια των Pet Shop Boys Κατηγορία:Τραγούδια του 2008 Κατηγορία:Singles του 2009 Κατηγορία:Singles της Parlophone
Νίκος Πέττας
Ο Νίκος Πέττας (Αθήνα, 28 Φεβρουαρίου 1981), είναι Έλληνας καλαθοσφαιριστής. Διαθέτει ύψος 1,95 εκατοστά και αγωνίζεται στις θέσεις πόιντ γκαρντ και σούτινγκ γκαρντ.
Σταδιοδομία
Ο Νίκος Πέττας βρέθηκε από πολύ μικρή ηλικία στις ακαδημίες του Ολυμπιακού Πειραιώς. Το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο το υπέγραψε με τους «ερυθρόλευκους» το 1997, σε ηλικία μόλις 16 ετών.
Στην ανδρική ομάδα του Ολυμπιακού αγωνίστηκε τρία χρόνια και συγκεκριμένα τις περιόδους 1997–98, 1999–00 και 2000–01 υπό την καθοδήγηση των προπονητών Ντούσαν Ίβκοβιτς, Γιάννη Ιωαννίδη και Ηλία Ζούρου αντίστοιχα. Με την ομάδα του Πειραιά δεν κατάφερε να κατακτήσει κάποιο τίτλο, ωστόσο κατά δήλωσή του ήταν μία εποχή οπότε και έζησε «απίστευτες και μοναδικές εμπειρίες». Τις περιόδους αυτές δηλώθηκε και στην Euroleague, χωρίς ωστόσο να λάβει χρόνο συμμετοχής.
Τη διετία 2001-03 αγωνιζόταν με τη φανέλα του Απόλλωνα Πατρών.
Την αγωνιστική περίοδο 2003-04 ο Πέττας μετέφερε την έδρα του στην Κρήτη, προκειμένου να φορέσει τα χρώματα του Ηρακλείου με μονοετές συμβόλαιο. Το τέλος της χρονιάς βρήκε την ομάδα στην προτελευταία 13η θέση του τελικού βαθμολογικού πίνακα της Α1 Εθνικής, με αποτέλεσμα να υποβιβαστεί μετά από επτά συνεχόμενες παρουσίες στη μεγάλη κατηγορία.
Το καλοκαίρι του 2004 υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με τον Απόλλωνα Πάτρας, εγκαινιάζοντας μια νέα δεύτερη διετία στο σύλλογο. Στο αγωνιστικό κομμάτι, οι Πατρινοί τερμάτισαν στην 9η και 10η θέση του τελικού βαθμολογικού πίνακα της Α1 Εθνικής τις περιόδους 2004-05 και 2005-06 αντίστοιχα.
Το φθινόπωρο του 2006 ο Πέττας αναμενόταν να συνεχίσει την καριέρα του στον Απόλλωνα, ωστόσο αρνήθηκε τελικά να υπογράψει συμβόλαιο ανανέωσης της συνεργασίας του με την ομάδα, επικαλούμενος ως αιτία τη μη καταβολή δεδουλευμένων προς το πρόσωπό του από την Κ.Α.Ε. Εν τέλει, ο Πέττας βρήκε τη θέση του στο Αιγάλεω, όπου και αγωνίστηκε την περίοδο 2006-07. Τη χρονιά αυτή, η ομάδα των Δυτικών Προαστείων της Αθήνας, τερμάτισε στη 12η θέση του βαθμολογικού πίνακα της Α1 Εθνικής.
Το καλοκαίρι του 2007 υπήρξε η προσδοκία παραμονής του αθλητή στο Αιγάλεω, ωστόσο τον Αύγουστο ήρθε σε συμφωνία με την Ολυμπιάδα Πατρών,   αγωνιζόμενος ξανά στην Α1 Εθνική την περίοδο 2007-08. Την ίδια χρονιά η ομάδα συμμετείχε στο EuroCup, διοργάνωση στην οποία ο αθλητής διαγωνίστηκε σε 3 αγώνες για 24,7 λεπτά πετυχαίνοντας 7 πόντους και 3 ριμπάουντ κατά μ.ό.
Την τριετία 2007-2010, ο Νίκος Πέττας αγωνίστηκε στην Ολυμπιάδα Πατρών, με μοναδική εξαίρεση τη σεζόν 2008-09 κατά τη διάρκεια της οποίας αγωνίστηκε στα Τρίκαλα.
Το Νοέμβριο της χρονιάς 2008-09 ο αθλητής υπέγραψε συμβόλαιο με τον Α.Σ. Τρίκαλα 2000 προκείμενου να τον ενισχύσει στην προσπάθειά του κατά την πρώτη του περίοδο στην Α1 Εθνική. Η κατάληψη της 12ης θέσης - ισοβάθμησε με το 13ο Αιγάλεω - επέτρεψε στο σύλλογο να παραμείνει στην κατηγορία, αν και ο παίκτης δε συνέχισε την πορεία του σε αυτόν.
Το 2010 υπέγραψε μονοετές συμβόλαιο συνεργασίας με τον Κόροιβο Αμαλιάδας. Την περίοδο 2010-11 η ομάδα της Ηλείας αγωνίστηκε για πρώτη φορά στην Α2 Εθνική, γνωρίζοντας τον υποβιβασμό μετά το τέλος των αγωνιστικών της υποχρεώσεων. Επιλέγοντας να συνεχίσει την καριέρα του στην ίδια κατηγορία, την αγωνιστική περίοδο 2011-12 ο αθλητής έλαβε μεταγραφή στην Δόξα Λευκάδας. Η χρονιά ήταν μέτρια με την ομάδα να καταλαμβάνει την 9η θέση της τελικής βαθμολογίας. Ο Πέττας δεν ανανέωσε τη συνεργασία του με το σύλλογο για οικονομικούς λόγους που είχαν να κάνουν με την πρόθεση της ομάδας να μειώσει τον προϋπολογισμό της.
Τη σεζόν 2019-20, αγωνίστηκε στον Εθνικό, στη Β Εθνική. Ήταν ο πρώτος σκόρερ της κατηγορίας, έχοντας 23,6 πόντους και 35 εύστοχα τρίποντα σε 20 αγώνες.
Το καλοκαίρι του 2020, συμφώνησε με τον Μίλωνα.
Εθνική Ελλάδος
Ο Πέττας φόρεσε για πρώτη φορά το εθνόσημο το Μάρτιο του 1996 σε φιλικό αγώνα της Εθνικής Παίδων. Τη διετία 1996-1997 συμμετείχε σε 51 αγώνες σημειώνοντας 862 πόντους, 16,90 κατά μ.ό. Παράλληλα συμμετείχε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Παίδων του 1997 στο Βέλγιο, όπου η Ελλάδα κατέλαβε την 5η θέση. Ο Νίκος Πέττας κατέχει το ρεκόρ συμμετοχών στην Εθνική Παίδων (51 σε αριθμό) και του πρώτου σκόρερ όλων των εποχών με 862 πόντους.
Στην Εθνική Εφήβων αγωνίστηκε για πρώτη φορά τον Απρίλιο του 1997, συγκεντρώνοντας 598 πόντους σε 53 αγώνες, 11,28 κατά μ.ό. Επίσης έλαβε μέρος στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Εφήβων το 1998 στη Βουλγαρία και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Εφήβων το 1999 στην Πορτογαλία, όπου η Ελλάδα κατέλαβε την 3η και 7η θέση αντίστοιχα.
Στην Εθνική Νέων Ανδρών αγωνίστηκε για πρώτη φορά τον Αύγουστο του 1999, συγκεντρώνοντας 191 πόντους σε 21 αγώνες, 9,10 κατά μ.ό. Ως μέλος της ομάδας έλαβε μέρος στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Νέων Ανδρών το 2000 στη Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας, όπου η Ελλάδα κατέλαβε την 7η θέση.
Ατομικοί
Πρωτος σκόρερ Γ Εθνικής 2018
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ17 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ16 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Αιγάλεω Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Απόλλωνα Πατρών Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Δόξας Λευκάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ηρακλείου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Κόροιβου Αμαλιάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ολυμπιάδας Πατρών Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Προμηθέα Πατρών Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Τρικάλων 2000 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α.Ε. Ψυχικού Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικού Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α2 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Β΄ Εθνικής Ελλάδας
Αββαείο του Ζάρακα
Το Αββαείο του Ζάρακα είναι πρώην αββαείο των Κιστερκιανών το οποίο ευρισκόταν στην Ελλάδα, στον Δήμο Στυμφαλίας. Ιδρύθηκε στις αρχές του 13ου αιώνα από μοναχούς προερχόμενους από το Αββαείο του Ωτκόμπ και εγκαταλείφθηκε έπειτα από διάστημα περίπου είκοσι ετών, κυρίως λόγω της πολιτικής κατάστασης της εποχής εκείνης.
Ίδρυση
Το Αββαείο του Ζάρακα ιδρύθηκε από μοναχούς προερχόμενους από το Αββαείο του Ωτκόμπ  , ή πιθανώς από το Μοριμόν , μεταξύ του 1210 και του 1225.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κιστερκιανά αββαεία στην Ελλάδα Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Ελλάδα
Ρας Αλχάγκ
Ρας Αλχάγκ είναι το ιδιαίτερο όνομα του φωτεινότερου αστέρα στον αστερισμό Οφιούχο, τoυ α Οφιούχου (alpha Ophiuchi, α Oph). Βρίσκεται στο βόρειο μέρος του αστερισμού, κοντά στο σύνορο με τον Ηρακλή. Φέρει επίσης το όνομα 55 Οφιούχου (ονοματολογία κατά Τζον Φλάμστηντ).
Ονομασίες και Ιστορία
Το όνομα Ras Alhague ή Rasalague προέρχεται από την αραβική φράση Ras al Hawwa, που σημαίνει «το Κεφάλι του Γητευτή των Φιδιών», του El Hauwe των Μαυριτανών. Το Ras Alhague είναι η μοναδική ονομασία που παραθέτει ο Bayer για τον αστέρα αυτό. Οι Αλφόνσειοι Πίνακες του 1521 τον αποκαλούν Rasalauge, ενώ κατά καιρούς σημειώθηκαν οι παραφθορές Ras Alhagas, Ras Alhagus, Rasalange, Ras al Hangue, Rasalangue, Ras Alaghue, Rasalhagh, Alhague, Ras al Hayro και Alangue. Το Azalange έχει αποδοθεί στο τουρκικό όνομα του αστερισμού, αλλά είναι πιθανότερο ότι οι Τούρκοι υιοθέτησαν περισσότερο παρεφθαρμένο το αραβικό πρωτότυπο.
Ο Kazwini παραθέτει το Al Rai = ο Βοσκός, από τους αρχαίους Άραβες. Αυτό, παρότι σήμερα προσδιορίζει κυρίως τον γ Κηφέως, ίσως ήρθε από τη γειτονική Raudah (= Βοσκή) καθώς ο γειτονικός αστέρας α Ηρακλέους ήταν ο Kalb al Rai, δηλαδή ο Σκύλος του Βοσκού, το τσοπανόσκυλο.
Στην Κίνα ο Ρας Αλχάγκ ήταν ο «Χόου», ο Δούκας.
Αστρονομικά και αστροφυσικά δεδομένα
Η επιφανειακή θερμοκρασία του Ρας Αλχάγκ είναι 8.500 K, ενω η μάζα του εκτιμάται ότι είναι διπλάσια ως τετραπλάσια της μάζας του Ήλιου και η διάμετρός του 2,5 φορές μεγαλύτερη της ηλιακής, επομένως ο όγκος του είναι 15 ως 16 φορές μεγαλύτερος από τον όγκο του Ήλιου. Το μέσο απόλυτο μέγεθος είναι +1,30, που αντιστοιχεί σε πραγματική λαμπρότητα 29,2 φορές μεγαλύτερη από εκείνη του Ήλιου.
Ο Ρας Αλχάγκ, ως κοντινός αστέρας, εμφανίζει σημαντική ιδία κίνηση, η οποία μετρήθηκε σε 0,248 arcsec/έτος, και απομακρύνεται από εμάς με ταχύτητα 12,6 χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο (45.400 χιλιόμετρα την ώρα).
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αστέρες κύριας ακολουθίας τύπου K Κατηγορία:Αντικείμενα Bayer Κατηγορία:Γίγαντες αστέρες τύπου A Κατηγορία:Διπλοί αστέρες Κατηγορία:Οφιούχος (αστερισμός)
Κουπί του Ντούβενζεε
Στο Αρχαιολογικό Μουσείο του Αμβούργου εκτίθεται τμήμα ενός ξύλινου κουπιού που βρέθηκε στη διάρκεια ανασκαφών το 1926, κοντά στο Ντούβενζεε (Duvensee), στο κρατίδιο Σλέσβιχ-Χόλσταϊν, στη Βόρεια Γερμανία. Πρόκειται για το δεύτερο παλαιότερο κουπί (μετά το κουπί που βρέθηκε στο Star Carr στην Αγγλία) και θεωρείται απόδειξη της χρήσης θαλάσσιων μέσων μεταφοράς κατά τη Μεσολιθική περίοδο. Είναι γνωστό ως το Κουπί του Ντούβενζεε.
Δυτικά του χωριού Ντούβενζεε υπήρχε αρχικά μια ρηχή λίμνη που σταδιακά μετατράπηκε σε βάλτο. Στα τέλη του 18ου αιώνα ο βάλτος αποξηράνθηκε προκειμένου να δημιουργηθούν καλλιεργήσιμα εδάφη. Το 1923 ο γεωλόγος Καρλ Γκριπ (Karl Gripp), που χαρτογραφούσε την περιοχή, ανακάλυψε ένα μεσολιθικό οικισμό. Τα επόμενα χρόνια πραγματοποιήθηκαν στην περιοχή ανασκαφές από τους αρχαιολόγους Gustav Schwantes, Hermann Schwabedissen και Klaus Bokelmann κατά τη διάρκεια των οποίων ανακαλύφθηκαν το Κουπί του Ντούβενζεε και πολλά λίθινα αντικείμενα.
Το Κουπί του Ντούβενζεε έχει μήκος 52 εκ. και πλάτος, στο κάτω και πιο φαρδύ μέρος του 10 εκ., και στην λαβή, τμήμα της οποίας λείπει, 3,5 εκ. Ζυγίζει 331 γρ. και είναι κατασκευασμένο από ξύλο πεύκου. Αν και βρέθηκε σπασμένο σε περισσότερα κομμάτια ήταν διατηρημένο γενικά σε πολύ καλή κατάσταση. Αυτό οφείλονταν στο ότι τα ιζήματα από τα οποία ήταν καλυμμένο περιείχαν πολύ μικρές ποσότητες οξυγόνου και έτσι δεν ευνοήθηκε η ανάπτυξη μικροοργανισμών (μυκήτων, βακτηρίων και εντόμων) που θα κατέστρεφαν το ξύλο. Παλυνολογικές μελέτες, καθώς και βαθμονομημένες μετρήσεις ραδιενεργού άνθρακα έδωσαν ημερομηνίες από 6527 ± 49 έτη ΠΚΕ και 6311 ± 38 έτη Π.Κ.Ε.
Λεύκιος Κορνήλιος Σκιπίων (ύπατος το 259 π.Χ.)
Ο Λεύκιος Κορνήλιος Σκιπίων, λατιν.: Lucius Cornelius Scipio, (γεννημένος περί το 300 π.Χ.), ύπατος το 259 π.Χ. κατά τον Α΄ Καρχηδονιακό Πόλεμο, ήταν ύπατος και τιμητής της αρχαίας Ρώμης.
Βιογραφία
Ήταν γιος τού Λεύκιου Κορνήλιου Σκιπίωνα Βαρβάτου, ο ίδιος ύπατος και τιμητής, και αδελφός τού Γναίου Κορνήλιου Σκιπίωνα Βαρβάτου, ο ίδιος δύο φορές ύπατος. Δύο από τους γιους του (Publius Cornelius Scipio και Γναίος Κορνήλιος Σκιπίων Κάλβος) και τρεις από τους εγγονούς του (Σκιπίων Αφρικανός, Σκιπίων Ασιατικός και Σκιπίων Νασίκα) έγιναν επίσης ύπατοι και ήταν όλοι διάσημοι στρατηγοί. Μεταξύ αυτών των πέντε ανδρών, ο πιο διάσημος ήταν ο Σκιπίωνας ο Αφρικανός.
Ως ύπατος το 259 π.Χ. ηγήθηκε του ρωμαϊκού στόλου στην κατάληψη της Αλερίας και στη συνέχεια της Κορσικής, αλλά απέτυχε εναντίον της Ολβίας στη Σαρδηνία. Το Εορτές Θριαμβικές (Fasti Triumphales) καταγράφει, ότι τού απονεμήθηκε ένας θρίαμβος, αλλά δύο άλλες επιγραφές στην σταδιοδρομία του δεν το αναφέρουν. Την επόμενη χρονιά εξελέγη λτιμητής με τον Γάιο Ντουίλιο. Τον διαδέχθηκε ως δεύτερος ύπατος ο Γάιος Σουλπίκιος Πατέρκουλος.
Αργότερα αφιέρωσε ένα ναό στις Εποχές (Tempestates), τοποθετώντας τον κοντά στην Πόρτα Καπένα.
Επιτάφια επιγράμματα
μικρογραφία|300x300εσ| Τρίψιμο του επιταφίου. Θραύσματα της σαρκοφάγου του ανακαλύφθηκαν στον τάφο των Σκιπιώνων και βρίσκονται τώρα στα Μουσεία του Βατικανού. Διατηρούν το επιτάφιο επίγραμμά του, γραμμένο στα παλαιά λατινικά:
το οποίο έχει μεταγραφεί και αποκατασταθεί σε σύγχρονη γραφή ως:
Μία μετάφραση είναι:
Αυτή η επιγραφή είναι το νούμερο δύο του elogia Scipionum, των πολλών επιταφίων επιγραμμάτων, που σώζονται από τον τάφο.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Πάτρικ Τζόζεφ Κέννεντυ
Ο Πάτρικ Τζόζεφ Κέννεντυ (Patrick Joseph Kennedy, 14 Ιανουαρίου 1858 - 18 Μαΐου 1929) ήταν Αμερικανός πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Βοστώνη και ήταν γιος Ιρλανδών μεταναστών, του Πάτρικ Κέννεντυ και της Μπρίτζετ Μέρφι. Στα δεκατέσσερα του παράτησε το σχολείο για να βοηθήσει την οικογένειά του. Με τα χρήματα που είχε συγκεντρώσει στα 1880 αγόρασε ένα σαλούν και στη συνέχεια προχώρησε και στην αγορά άλλων. Σταδιακά έγινε ένας από τους σημαντικότερους οικονομικούς παράγοντες της Βοστώνης.
Το 1884 εξελέγη μέλος της βουλής των αντιπροσώπων της Μασαχουσέτης και το 1889 έγινε μέλος της τοπικής γερουσίας, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1895.
Ήταν παντρεμένος με την Μαίρη Αουγκούστα Χίκεϊ. Γιος του ήταν ο Τζόζεφ Πάτρικ Κέννεντυ, και εγγονοί του ήταν ο Τζον Φιτζέραλντ Κέννεντυ και ο Ρόμπερτ Κέννεντυ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτικοί των ΗΠΑ Πατρικ Κεννεντυ Κατηγορία:Μασαχουσέτη Κατηγορία:Ιρλανδομερικανοί
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Μεσσηνίας 2015–16
Για την περίοδο 2015–16, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Μεσσηνίας είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Μεσσηνίας.
Η πρωταθλήτρια της Α΄ κατηγορίας της ΕΠΣ Μεσσηνίας λαμβάνει μέρος στο Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών ΕΠΣ, το οποίο διοργανώνεται από την Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (ΕΠΟ), με στόχο την άνοδο στη Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία.
Ο θεσμός του κυπέλλου, αποτελεί ταυτόχρονα την πρώτη φάση του Κυπέλλου Ερασιτεχνών της ΕΠΟ. Η ομάδα που ανακηρύσσεται κυπελλούχος ΕΠΣ Μεσσηνίας, αποκτά το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ερασιτεχνών.
Πρωτάθλημα
Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Μεσσηνίας είναι η εξής:
Α΄ Κατηγορία
Στην Α΄ Κατηγορία συμμετέχουν 16 σύλλογοι. Πρωταθλητής ΕΠΣ Μεσσηνίας για το 2015-16 είναι ο Τσικλητήρας Πύλου ο οποίος κέρδισε και την άνοδο στη Γ΄ Εθνική μέσω του Πρωταθλήματος Πρωταθλητριών ΕΠΣ. Καθώς η Καλαμάτα υποβιβάστηκε και θα αγωνίζεται στη Α΄ ΕΠΣΜ το 2016-17, οι τρεις τελευταίες ομάδες υποβιβάζονται στην Α1 ΕΠΣΜ.
Α1 Κατηγορία
14 σύλλογοι συμμετείχαν στην Α1 ΕΠΣΜ 2015-16. Οι τρεις πρώτες της τελικής κατάταξης κέρδισαν την άνοδο στην κορυφαία κατηγορία και οι δυο τελευταίες υποβιβάζονται στη Β΄ ΕΠΣΜ. Πηγή: ΕΠΣ Μεσσηνίας
Β΄ Κατηγορία
Με 2 ομίλους των 12 συλλόγων διεξήχθη η Β΄ Κατηγορία. Οι πρωταθλητές των ομίλων τους «Αστέρας Μικρομάνης» και «Ολυμπιακός Ανάληψης» κέρδισαν την άνοδο στην Α1. Οι τελευταίες των δυο ομίλων υποβιβάστηκαν.
1ος Όμιλος
Πηγή: ΕΠΣ Μεσσηνίας
2ος Όμιλος
Πηγή: ΕΠΣ Μεσσηνίας
Γ΄ Κατηγορία
Οι 16 σύλλογοι που δήλωσαν συμμετοχή στη Γ΄ Κατηγορία χωρίστηκαν σε 2 ομίλους. Σύμφωνα με την προκήρυξη (άρθρο 22 ) οι δυο πρώτοι κάθε ομίλου ανεβαίνουν κατηγορία.
Κύπελλο
Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Μεσσηνίας. Κυπελλούχος για την περίοδο 2015–16 αναδείχθηκε ο Τσικλητήρας Πύλου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Μεσσηνίας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2015–2016 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2015-2016
Θυέστης
Ο Θυέστης ήταν γιος του Πέλοπα και της Ιπποδάμειας. Είχε δυο παιδιά, τον Αίγισθο και την Πελοπία.
Ο μύθος
Ο Θυέστης και ο δίδυμος αδερφός του, Ατρέας, δολοφόνησαν τον Χρύσιππο, βασιλιά της Ολυμπίας, επειδή επιβουλευόταν τον θρόνο. Ο Πέλοπας τους εξόρισε και κατέφυγαν στις Μυκήνες, όπου συμφώνησαν να βασιλεύουν εναλλάξ. Ωστόσο αρχικά επικράτησε ο Ατρέας, επειδή βρήκε ένα χρυσόμαλλο αρνί στο κοπάδι του, σταλμένο από τον Ερμή, και θεωρήθηκε σύμβολο εξουσίας. Η Αερόπη, όμως, γυναίκα του Ατρέα, και ο Θυέστης ήταν εραστές κι έτσι κλέψανε την προβιά του αρνιού κι ο Θυέστης έγινε βασιλιάς, υποσχόμενος ότι θα του δώσει ξανά τον θρόνο αν ποτέ ο ήλιος ανέτελλε από τη δύση και έδυε στην ανατολή. Ο Δίας άλλαξε τη φορά του ήλιου κι ο Ατρέας πήρε ξανά το θρόνο.
Ο Ατρέας σχεδίασε την εκδίκησή του για την απιστία της γυναίκας του και του αδερφού του. Σκότωσε τους γιους του Θυέστη και τον προσκάλεσε σε γεύμα, όπου του προσέφερε για φαγητό τις ψημένες σάρκες των γιων του.
Αίμος (μυθολογία)
Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, ο Αίμος ήταν βασιλιάς της Θράκης, γιος του Βορέα και της νύμφης Ωρείθυιας.
Ο μύθος
Γυναίκα του ήταν η αδελφή του Ροδόπη. Το ζευγάρι είχε την αλαζονεία να συγκρίνει τους εαυτούς τους με τον Δία και την Ήρα. Έτσι, οι θεοί τους τιμώρησαν μεταμορφώνοντάς τους σε βουνά τα οποία φέρουν τα ονόματά τους. Στα ελληνικά, η χερσόνησος των Βαλκανίων είναι γνωστή και ως Χερσόνησος του Αίμου.
Κατά τον Ηρόδοτο, στην οροσειρά του Αίμου υπήρχε βωμός του Διονύσου. Αναφορές στον Αίμο υπάρχουν ακόμα σε λογοτεχνικά έργα των Τζον Μίλτον και Αλεξάντερ Πόουπ.
Άλλες χρήσεις
Με το όνομα Οροσειρά του Αίμου είναι επίσης γνωστό ένα ύψωμα στην Ιώ, δορυφόρο του Δία με ύψος 10.000 μ.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Θράκης
Φίλιππος του Έχμοντ
Ο Φίλιππος, ολλανδ.: Filips graaf van Egmont (1558 - Ιβρύ 14 Mαρτίου 1590) από τον Οίκο του Έχμοντ ήταν 5ος κόμης του Έχμοντ, πρίγκιπας του Γκάβερε και 12ος και τελευταίος κύριος των Πούρμερεντ, Πούρμερλαντ και Ίλπενταμ.
Βιογραφία
Ήταν ο μεγαλύτερος γιος και διάδοχος τού Λάμοραλ κόμη του Έχμοντ, που αποκεφαλίστηκε από τους Ισπανούς το 1568 στις Βρυξέλλες. Η μητέρα του Σαβίνα των Βίττελσμπαχ ήταν κόρη του Ιωάννη Β΄ κόμη του Παλατινάτου-Ζίμμερν.
Ο Γουλιέλμος Α΄ πρίγκιπας της Οράγγης ήταν ο προστάτης του, και στα πρώτα χρόνια της στρατιωτικής του σταδιοδρομίας ο Φίλιππος πολέμησε στο στρατό των Ολλανδών επαναστατών. Ήταν παρών στη μάχη του Γκέμπλουξ το 1578, που οι Ολλανδοί ηττήθηκαν.
Γι' αυτό έγινε ιππότης στο Τάγμα του Χρυσόμαλλου Δέρατος.
Σκοτώθηκε το 1590 στη Μάχη του Iβρύ εναντίον του νέου βασιλιά Ερρίκου Δ΄ της Γαλλίας.
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Ιππότες του Τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος
Εκπαίδευση στην Ελλάδα
Η Εκπαίδευση στην Ελλάδα χωρίζεται κυρίως σε τρία επίπεδα, ονομασμένα πρωτοβάθμια, δευτεροβάθμια και τριτοβάθμια εκπαίδευση, με ένα επιπρόσθετο μεταδευτεροβάθμιο επίπεδο στο οποίο παρέχεται επαγγελματική εκπαίδευση. Η παιδεία στην Ελλάδα είναι δωρεάν ωσαύτως και τα σχολικά εγχειρίδια της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Είναι υποχρεωτική από την ηλικία των τεσσάρων μέχρι δεκαπέντε ετών. Το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων είναι ο καθ' ύλην αρμόδιος φορέας για την άσκηση ελέγχου σε όλες τις εκπαιδευτικές μονάδες όλων των βαθμίδων της επικράτειας, ενώ υπάρχουν οι κατά τόπους Διευθύνσεις Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής αποτελεί επιτελικό φορέα συμβουλευτικό φορέα του Υπουργείου. Ο Κρατικός προϋπολογισμούς προβλέπει τη δαπάνη 4.895.100.000 ευρώ για το 2021.
Επανάσταση (1821-1830)
Με απόφαση της Πελοποννησιακής Γερουσίας, στις 16 Μαρτίου 1822, ιδρύεται στην Τριπολιτσά σε τέμενος που μετετράπη σε σχολείο, το πρώτο Δημοτικό σχολείο επί ελληνικού εδάφους με δάσκαλο έναν μοναχό ονόματι Νικήτα Νικητόπουλο. Το 1829, με πρωτοβουλία του Ιωάννη Καποδίστρια ιδρύεται το Ορφανοτροφείο της Αίγινας, αλληλοδιδακτικό σχολείο στο οποίο μαθητές των μεγαλύτερων τάξεων, δίδασκαν τους μικρότερους, το Κεντρικό σχολείο που προετοίμαζε τους μαθητές για ανώτερες σπουδές, το Πολεμικό Σχολείο Ναυπλίου, η Εκκλησιαστική Σχολή Πόρου, η Εμπορική Σχολή Σύρου και η Αγροτική Σχολή Τίρυνθας. Επιπλέον, σχολεία λειτουργούσαν σε Αθήνα, Ύδρα, Σύρο και Ναύπλιο.
Περίοδος Όθωνα (1832-1862)
Η αντιβασιλεία αποφάσισε την οργάνωση του εκπαιδευτικού συστήματος στη βάση του Βαυαρικού. Ιδρύθηκαν επτατάξια Δημοτικά σχολεία σε όλους τους δήμους, οι οποίοι κάλυπταν τις δαπάνες τους, και υποχρεωτική φοίτηση σε αυτά από όλους άνω των έξι ετών. Στην πρωτεύουσα κάθε νομαρχίας ιδρύθηκαν τετρατάξια Γυμνάσια και τριτάξια Ελληνικά σχολεία στα οποία οι μαθητές έδιναν εξετάσεις για να εισαχθούν στη Δ Δημοτικού. Στους κύκλους σπουδών κυριαρχούσε ο κλασσικισμός και η αρχαιολατρία. Το 1837 ιδρύεται το Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Το 1852, βάσει νόμου, απαγορεύεται η συνεκπαίδευση αγοριών και κοριτσιών.
Εκπαιδευτική μεταρρύθμιση Βενιζέλου και μεσοπόλεμος
Με τον νόμο 2905 της 27ης Ιουλίου 1922 θεσπίστηκαν πρώτη φορά εισαγωγικές εξετάσεις, που εφαρμόστηκαν δύο χρόνια αργότερα στη Φυσικομαθηματική Σχολή και το 1926 στις υπόλοιπες σχολές του ΕΚΠΑ. Με τον νόμο 4373\1929 καταργείται το Τετρατάξιο Δημοτικό, Ελληνικό και Τετρατάξιο Γυμνάσιο και αντικαθίστανται από το εξατάξιο Δημοτικό και Εξατάξιο Γυμνάσιο ενώ ιδρύεται το Πρακτικό Λύκειο, οι Σχολές Μέσης Εκπαίδευσης, τα Ανώτερα Παρθεναγωγεία  και τα Τριτάξια Αστικά Σχολεία Θηλέων, τα Ημιγυμνάσια Κατώτερα Επαγγελματικά Σχολεία (γεωργικά, εμπορικά, βιομηχανικά, οικοκυρικά) ενώ ο νόμος προβλέπει τη δημιουργία σχολικών κήπων, βιβλιοθηκών και εργαστηρίων. Τρία χρόνια αργότερα, με το νόμο 5874\1933 θεσπίζονται τα Τριτάξια Αστικά Σχολεία, μεικτοφυλικά, αντικαθιστώντας τα Ημιγυμνάσια και Ανώτερα Παρθεναγωγεία. Ο νόμος 770\1937 προβλέπει την κατάργηση όλων των προγηγουμένων και την ίδρυση τα Οκτατάξιων και Πεντατάξιων Γυμνασίων, Πρακτικών Λυκείων και Πεντατάξιων Αστικών Σχολείων. Στην Ά τάξη, η εγγραφή γινόταν κατόπιν εξετάσεων και επίδειξης ενδεικτικού Δ' Τάξης δημοτικού. Με το νόμο 1800\1937 ιδρύονται τα 3τάξια Αστικά Σχολεία, ενώ με τον νόμο 952\1937 ιδρύεται ο ΟΕΣΒ και το Τετρατάξιο Δημοτικό. Δύο χρόνια αργότερα, με τον νόμο 1849\1939 δημιουργήθηκαν τα Εξατάξια Γυμνάσια και τα Διτάξια Λύκεια.
Μεταπολεμική περίοδος
Βάσει του 1468\1944 καταργούνται τα Διτάξια Λύκεια και προστίθενται στο Οκτατάξιο, πλέον, Λύκειο. Το 1951, με τον νόμο 1823 προβλέπεται ο διαχωρισμός της μέσης εκπαίδευσης σε τριετές Γυμνάσιο και Τριετές Λύκειο, το οποίο θα διαχωριζόταν σε φιλολογοϊστορικο Λύκειο και φυσικομαθηματικό Λύκειο, κάτι το οποίο δεν εφαρμόστηκε ποτέ. Μία από τις μεγαλύτερες μεταπολεμικές εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις ήταν αυτή του 1959, η οποία με τα διατάγματα 3971, 3973, 3970, 3974, 3972, 3998, 3997 εισήχθη ο θεσμός του Πειραματικού Γυμνασίου, ιδρύεται η Σχολή Προπαρασκευής Εκπαιδευτικών Λειτουργών Επαγγελματικής και Τεχνικής Εκπαίδευσης, ενώ το πρόγραμμα του Γυμνασίου γίνεται πιο γενικό και τα γυμνάσια γίνονται από οκτατάξια, εξατάξια. Το 1964, η Ένωσις Κέντρου θεσπίζει το εννιάωρο σχολείο, εισάγει τη διδασκαλία της Δημοτικής, ιδρύει το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, θεσπίζει τον θεσμό των Εισιτηρίων εξετάσεων, πρόγονος των Πανελληνίων, καθιστώντας την τριτοβάθμια εκπαίδευση δωρεάν. Την περίοδο της δικτατορίας, δίδεται έμφαση στην ειδική αγωγή.
Μεταπολίτευση
Το 1978 εγκαταλείπεται η καθαρεύουσα, το εξατάξιο Γυμνάσιο καταργείται και τη θέση του παίρνει το τριτάξιο Γυμνάσιο και τριτάξιο Γενικό Λύκειο ή Τεχνικό Επαγγελματικό Λύκειο. Το 1980 καθιερώνεται η πενθήμερη εκπαίδευση και οι πανελλήνιες εξετάσεις στη Β και Γ Λυκείου. Το 1982 εγκαταλείπεται το πολυτονικό και καταργείται η σχολική ενδυμασία. Το 1983 εισάγεται το σύστημα των Δεσμών που ίσχυε μέχρι το 1999. Το 1998 απαγορεύεται με νόμο η άσκηση σωματικής βίας, το «ξύλο» στο σχολείο. Το 1999 απ' τον Γεράσιμο Αρσένη επανέρχονται οι Πανελλαδικές εξετάσεις (προαγωγικές και απολυτήριες) στη Β και Γ Λυκείου με τον Ν. 2525/1997 (ΦΕΚ 188 Α) και οι δέσμες αντικαθίστανται απ' τις κατευθύνσεις (Θεωρητική, Θετική και Τεχνολογική), με τη διαφορά ότι την περίοδο 1999-2001 τα εξεταζόμενα μαθήματα ήταν 14 και με τον Ν. 2909/2001 (ΦΕΚ 90 Α ́) μειώθηκαν σε 9. Το 2006 επί Υπουργίας Γιαννάκου καταργούνται οι πανελλήνιες στη Β και τα μαθήματα μειώνονται σε 6 ενώ εισάγεται η βάση των 10.000 μορίων για την εισαγωγή σε ΑΕΙ και ΤΕΙ κάτι το οποίο καταργείται το 2010 απ' την Υπουργό Άννα Διαμαντοπούλου. Το 2012, με τον νόμο 3966/2011 καταργείται ο ΟΕΔΒ και αντικαθίσταται απ' το ΙΤΥΕ «Διόφαντος». Την ίδια χρονιά, με τον Φ.908/18254/Η (ΦΕΚ 372Β΄/20-02-2012), ιδρύεται το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής, στη θέση του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου. Το Σύστημα "Νέο Λύκειο" (Ν. 4186/2013) κατήργησε τις κατευθύνσεις και τις αντικατέστησε με τις υπάρχουσες ομάδες προσανατολισμού. Μαθήματα επιλογής στην Ά Λυκείου ήταν (εώς το 2019-2020): Εφαρμογές Πληροφορικής, Γεωλογία και Διαχείριση Φυσικών πόρων Καλλιτεχνική Παιδεία (Εικαστικά, η Μουσική, ή Στοιχεία Θεατρολογίας), Ελληνικός και Ευρωπαϊκός Πολιτισμός και Στοιχεία Αστρονομίας και Διαστημικής.
Επί θητείας Νίκου Φίλη και οι έξι τάξεις του Δημοτικού παρακολουθούν τριάντα διδακτικές ώρες εβδομαδιαίως (έξι εξάωρα, από πέντε πεντάωρα στην Ά και Β’ Δημοτικού και δύο επτάωρα στην Έ και ΣΤ). Στο Γυμνάσιο οι 35 διδακτικές ώρες την εβδομάδα έγιναν 32, ορίστηκε η γραπτή εξέταση των μαθητών του γυμνασίου σε πέντε μαθήματα (Νεοελληνική Γλώσσα και Γραμματεία, Νεοελληνική Λογοτεχνία, Μαθηματικά, Ιστορία, Φυσική) εν αντί με το παρελθόν όπου οι μαθητές εξετάζονταν στο τέλος της χρονιάς σε δεκατρία μαθήματα (συμπεριλαμβανομένου των Γαλλικών και των Γερμανικών), μειώθηκαν οι ώρες διδασκαλίας των Αρχαίων Ελληνικών στο Γυμνάσιο από 3 εβδομαδιαίως σε 2, επιμηκύνθηκε το διδακτικό έτος έως τις 31 Μαΐου και σε ό,τι αφορά τα γυμνάσια χωρίστηκε σε 2 τετράμηνα αντί για 3 τρίμηνα, ενώ αναδιαρθρώθηκε το πρόγραμμα σπουδών στα Θρησκευτικά σε όλες τις τάξεις (έκδοση νέων εγχειριδίων προς αντικατάσταση των προηγουμένων). Επιπλέον, καταργήθηκε ο θεσμός της ανακοίνωσης των ποινών κατά μαθητών κατά την πρωινή σύνταξη μετά την πρωινή προσευχή ενώ όλες οι απουσίες χαρακτηρίζονται πλέον ως αδικαιολόγητες, εν συνόλω εκατόν δεκατέσσερεις από πενήντα αδικαιολόγητες και εξήντα τέσσερεις δικαιολογημένες άνευ κριτηρίων (σε περίπτωση που ο μαθητής είχε από εκατόν δεκατέσσερεις μέχρι διακόσιες δεκατέσσερεις απουσίες για να κριθεί η φοίτησή του επαρκής έπρεπε να είχε ΓΜΟ 15 και διαγωγή κοσμιοτάτη), καταργείται η αναγραφή της διαγωγής των μαθητών ενώ οι αποβολές περιορίζονται πλέον στις τρεις ημέρες, από πέντε που ίσχυε, με την υποχρέωση του μαθητή να βρίσκεται στον χώρο του σχολείου. Επιπλέον, εισήχθη ο θεσμός της Θεματικής Εβδομάδας.
Το Νέο Σύστημα 2016 με τον Ν. 4327/2015 καθόρισε τρεις Ομάδες Προσανατολισμού με πέντε επιστημονικά πεδία (1o Επιστημονικό Πεδίο: Ανθρωπιστικές, Νομικές και Κοινωνικές Επιστήμες, 2o Επιστημονικό Πεδίο: Θετικές και Τεχνολογικές Επιστήμες, 3o Επιστημονικό Πεδίο: Επιστήμες Υγείας και Ζωής, 4o Επιστημονικό Πεδίο: Επιστήμες της Εκπαίδευσης, 5o Επιστημονικό Πεδίο: Επιστήμες Οικονομίας και Πληροφορική) και τη δυνατότητα εξέτασης σε αντίστοιχο μάθημα Γενικής Παιδείας ετέρου πεδίου, έχει τη δυνατότητα ανοίγματος σχολών από το πεδίο εκείνο, με μειωμένα μόρια. Το 2018, το σύστημα λαμβάνει τη μορφή που είχε, τα επιστημονικά πεδία μειώθηκαν σε τέσσερα (καταργήθηκε το 4ο) έως το 2020 με τη διαφορά ότι το 2019 τα Λατινικά αντικαταστάθηκαν από την Κοινωνιολογία η οποία εξετάστηκε τελευταία φορά το 2021. Από τις Πανελλαδικές Εξετάσεις του 2021 εισήχθη ο θεσμός της ΕΒΕ και ο συντελεστής βαρύτητας καθορίζεται από την εκάστοτε σχολή ή τμήμα. Από το ακαδημαϊκό έτος 2021-2022 ισχύει ο θεσμός της Τράπεζας Θεμάτων.
Πρωτοβάθμια εκπαίδευση
Η πρωτοβάθμια εκπαίδευση στην Ελλάδα αποτελείται από το Νηπιαγωγείο, το οποίο διαρκεί δύο χρόνια, και το Δημοτικό σχολείο, το οποίο εκτείνεται σε έξι τάξεις: Α', Β', Γ', Δ', Ε', ΣΤ' (ηλικίες 6 ως 12 ετών). Η φοίτηση στο Νηπιαγωγείο είναι πλέον υποχρεωτική. Στα πρώτα δύο χρόνια του Δημοτικού τα παιδιά δεν βαθμολογούνται επισήμως. Κυριαρχεί η περιγραφική αξιολόγηση των μαθητών από τον εκπαιδευτικό. Οι γονείς πληροφορούνται για την επίδοση των παιδιών τους μέσω προφορικής επικοινωνίας με τους δασκάλους. Ανώτατος αριθμός μαθητών ανά τμήμα είναι 25, 27 στη δευτεροβάθμια, και κατώτατος 15. μικρογραφία|Μαθήτρια με σχολική ποδιά σε ξύλινο θρανίο του 1950 (Από το 9ο Δημοτικό Σχολείο Πατρών) Η βαθμολογία ξεκινάει από την Γ' τάξη. Στις Γ΄ και Δ΄ τάξεις του Δημοτικού Σχολείου προβλέπεται περιγραφική αξιολόγηση, σε συνδυασμό με κλίμακα βαθμολογίας. Στις Ε' και ΣΤ' τάξεις προβλέπεται περιγραφική αξιολόγηση σε συνδυασμό με κλίμακα βαθμολογίας, η οποία είναι λεκτική και αριθμητική. Η προαγωγή στην επόμενη τάξη πραγματοποιείται κατά την κρίση του εκπαιδευτικού σε συνεννόηση με τους νόμιμους κηδεμόνες του μαθητή. Στους μαθητές με μαθησιακές δυσκολίες παρέχεται ενισχυτική διδασκαλία.
Δευτεροβάθμια εκπαίδευση
200px|μικρογραφία|δεξιά|Λεπτομέρεια από λευκοπίνακα σε ελληνικό λύκειο. Κάθε ελληνική σχολική αίθουσα έχει εικόνα του Ιησού Χριστού. Η δευτεροβάθμια εκπαίδευση αποτελείται από δύο βαθμίδες. Πρώτα είναι το Γυμνάσιο, ένα υποχρεωτικό σχολείο διάρκειας τριών ετών, μετά από το οποίο οι μαθητές μπορούν να παρακολουθήσουν είτε το Λύκειο είτε επαγγελματική εκπαίδευση. Το Λύκειο δεν ανήκει στην υποχρεωτική εκπαίδευση. Λειτουργούν:
μικρογραφία|[[Ζωσιμαία Σχολή|1ο Γυμνάσιο Ιωαννίνων]]Γυμνάσιο
Επισκόπηση
Η μετάβαση από το Δημοτικό στο Γυμνάσιο γίνεται κατόπιν εγγραφής. Επίσης, η επιλογή γυμνασίου από το σχολείο γίνεται με βάση την ταχυδρομική διεύθυνση των μαθητών, και αυτό γίνεται μερικούς μήνες πριν το τέλος της σχολικής χρονιάς. Η προαγωγή στην επόμενη τάξη επιτυγχάνεται με Γενικό Μέσο Όρο υψηλότερο του 10 και λιγότερων των 114 απουσιών και με τις ενδοσχολικές εξετάσεις στο τέλος του σχολικού έτους σε συνδυασμό με τον μέσο όρο της προφορικής βαθμολόγησης και των ωριαίων γραπτών δοκιμασιών (διαγωνισμάτων τετραμήνου).
Ο Σύλλογος Διδασκόντων, παρουσία τριμελούς επιτροπής του δεκαπενταμελούς συμβουλίου, φέρει την παιδαγωγική ευθύνη των μαθητών και σε περίπτωση παρέκκλιση συμπεριφοράς των, λαμβάνει μέτρα όπως προφορική παρατήρηση, επίπληξη αποβολή 1 έως 3 ημερών (μέχρι το 2018 υπήρχε η δυνατότητα πενθήμερης αποβολής, παράλληλα με την υποβάθμιση του χαρακτηρισμού της διαγωγής του μαθητή) και αλλαγή σχολικού περιβάλλοντος σε συνεννόηση με τους γονείς του μαθητή, εφόσον είναι ανήλικος, και το τοπικό ΚΕΔΑΣΥ (πρώην ΚΕΔΔΥ). Ο καθηγητής δύναται να απομακρύνει τον μαθητή κατά τη διάρκεια του μαθήματος κατά βούλησιν, εφόσον κρίνει ότι παρακωλύει την εύρυθμη διεξαγωγή του μαθήματος. Ωσαύτως, ανήμερα της γιορτής της σημαίας (27 Οκτωβρίου), απονέμεται από τον Σύλλογο Διδασκόντων αριστείο προόδου στους μαθητές που σημείωσαν Γενικό Μέσο Όρο με τον χαρακτηρισμό "Άριστα" (18,6/14 και άνω στο Γυμνάσιο και 18/10 και άνω στο Λύκειο), απονέμεται Αριστείο Προόδου, Βραβείο Προόδου στους μαθητές με την υψηλότερη βαθμολογία στο τμήμα όπως και έπαινοι για τη συμμετοχή των μαθητών σε διάφορες δραστηριότητες, οι οποίοι φέρουν την υπογραφή του εκάστοτε υπουργού παιδείας.
Σύμφωνα με το άρθρο 1 της 13324/Γ2/7-2-2006/ΥΠΕΠΘ-ΦΕΚ 206 Β΄οι μαθητές δικαιούνται πέντε σχολικούς περιπάτους κατά το σχολικό έτος οι οποίοι πραγματοποιούνται πλησίον της σχολικής μονάδος και δεν υπερβαίνουν τον έναν τον μήνα. Διδακτικές Επισκέψεις βάσει του Φ.12/752/Γ1/866/19-8-98 Κ.Υ.Α. – ΦΕΚ 954 Β΄ λογίζονται οι επισκέψεις σε χώρους ιστορικής, θρησκευτικής, πολιτιστικής κλπ σημασίας οι οποίοι διαρκούν άνω της μίας διδακτικής ώρας η οποία δύναται να παραιτηθεί πέραν του σχολικού ωραρίου. Η συμμετοχή είναι υποχρεωτική και η απουσία από αυτήν καταγράφεται. Δεν υπερβαίνουν τις εννέα κατά το σχολικό έτος. Οι μαθητές δικαιούνται επίσης μία ημερήσια εκδρομή και μία πολυήμερη η οποία δεν υπερβαίνει τις πέντε ημέρες, στην τελευταία δεν αποτελεί υποχρεωτική η συμμετρία των μαθητών. Μετακινήσεις μπορούν να πραγματοποιηθούν στο πλαίσιο προγραμμάτων, όπως περιβαλλοντολογικού ενδιαφέροντος, Erasmus ή οποιασδήποτε ανταλλαγής μαθητών κλπ. Η διάρκεια πραγματοποίησης του προγράμματος δεν υπερβαίνει τις πέντε εργάσιμες. Για την έγκριση των μετακινήσεων αποφασίζει ο Σύλλογος Διδασκόντων ενώ μέχρι πρότινος αποφάσιζε η Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης.
Βάσει Υπουργικής Απόφασης 23.613/6/Γ2/4094/86 συγκρούονται μαθητικές κοινότητες, πενταμελής για κάθε τμήμα και δεκαπενταμελής για τη σχολική μονάδα. Αμφότερες συνεδριάζουν εκτός διδακτικών ωρών. Η Γενική Συνέλευση κάθε τμήματος πραγματοποιείται μία φορά τον μήνα την τελευταία διδακτική ώρα και της σχολικής μονάδος τις τρεις τελευταίες, τρεις φορές το σχολικό έτος. Εκλογές πραγματοποιούνται μία φορά τον χρόνο, εκτός απροόπτου, με άμεση καθολική ψηφοφορία για την ανάδειξη των μελών.
Η Α' τάξη, τόσο του Γενικού όσο και του Επαγγελματικού Λυκείου, θεωρείται τάξη αποκλειστικά Γενικής Παιδείας. Στη Β' Τάξη Γενικού Λυκείου οι μαθητές καλούνται να επιλέξουν μία από τις δύο Ομάδες Μαθημάτων Προσανατολισμού: Ανθρωπιστικών (Αρχαία και Λατινικά) και Θετικών Σπουδών (Μαθηματικά και Φυσική). Στη Γ' τάξη Γενικού Λυκείου οι μαθητές καλούνται να επιλέξουν μία από τις Ομάδες Μαθημάτων Προσανατολισμού: Ανθρωπιστικών (Λατινικά, Ιστορία, Αρχαία), Θετικών (Φυσική, Μαθηματικά, Χημεία), Επιστημών Υγείας (Μαθηματικά, Χημεία, Βιολογία) και Σπουδών Οικονομίας και Πληροφορικής (ΑΕΠΠ, ΑΟΘ και Μαθηματικά). Στη Γ Λυκείου εισήχθη το μάθημα-κόντρα για τις ενδοσχολικές εξετάσεις, η ιστορία για τα πεδία πλην των ανθρωπιστικών και τα μαθηματικά για το πεδίο ανθρωπιστικών σπουδών. Η εισαγωγή στην Τριτοβάθμια εκπαίδευση γίνεται με την επιτυχία των μαθητών στις πανελλήνιες εξετάσεις που διεξάγονται στο τέλος της σχολικής χρονιάς.
Ενδοσχολικές εξετάσεις
Την τελευταία εβδομάδα του Μαΐου μέχρι και το πρώτο δεκαήμερο του Ιουνίου πραγματοποιούνται οι ενδοσχολικές εξετάσεις στα 3/4 της διδαχθείσας ύλης των παρακάτω μαθημάτων ολόκληρης της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Ο βαθμός τους υπολογίζεται στον μέσο όρο του μαθήματος. Στην Ά και Β’ Γενικού και Επαγγελματικού Λυκείου εφαρμόζεται ο θεσμός της Τράπεζα Θεμάτων η οποία κληρώνει αυτόματα δύο από τα τέσσερα θέματα. Επιπλέον, από το σχολικό έτος 2021-2022 εφαρμόζονται εξετάσεις πανελλαδικού τύπου στην ΣΤ Δημοτικού και Γυμνασίου.
Πανελλήνιες εξετάσεις
Ως Πανελλήνιες εξετάσεις αναφέρεται ο θεσμός του ελληνικού κράτους για την εισαγωγή των μαθητών του Λυκείου στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Λαμβάνουν χώρα κατά το τέλος εκάστου εκπαιδευτικού έτους, συνήθως το δεύτερο δεκαήμερο του Ιουνίου. Τα θέματα είναι κοινά. Το σύστημα στηρίζεται σε υπολογισμό βαθμού πρόσβασης με βάση τις πανελλαδικές εξετάσεις και ανάλογα με την ομάδα προσανατολισμού που επιλέγει ο κάθε μαθητής. Ειδικότερα στην Β' Λυκείου οι μαθητές επιλέγουν μια από τις δυο ομάδες προσανατολισμού (Ανθρωπιστικές ή Θετικές Επιστήμες) και στην Γ' Λυκείου με την έναρξη του σχολικού έτους επιλέγουν υποχρεωτικά μια ομάδα μαθημάτων προσανατολισμού από τις τέσσερεις προσφερόμενες (ανθρωπιστικών σπουδών, θετικών, υγείας και οικονομίας & πληροφορικής). Ο υποψήφιος εισάγεται στην πρώτη σχολή επιλογής που έχει δηλώσει στο μηχανογραφικό δελτίο, ανάλογα με τα μόρια που έχει συγκεντρώσει.
Τριτοβάθμια εκπαίδευση
thumb|Αμφιθέατρο στην φιλοσοφική σχολή Αθηνών. Η τριτοβάθμια ανώτατη εκπαίδευση παρέχεται από τα Πανεπιστήμια και Πολυτεχνεία (ΑΕΙ Πανεπιστημιακού Τομέα) και τις Ακαδημίες, οι οποίες κυρίως καλύπτουν τον στρατό και τον κλήρο. Τα προπτυχιακά προγράμματα σπουδών τυπικά κρατούν για τέσσερα χρόνια (πέντε στα πολυτεχνεία και σε κάποιες τεχνικές ή καλλιτεχνικές σχολές, έξι στις ιατρικές σχολές), ενώ τα μεταπτυχιακά διαρκούν από ένα ως δύο χρόνια, και τα διδακτορικά από τρία ως έξι χρόνια. Μέχρι το 2019 υπήρχαν και τα ΤΕΙ. Κάθε ΑΕΙ αποτελείται από σχολές. Η σχολή καλύπτει μια ενότητα συγγενών επιστημονικών κλάδων και εξασφαλίζει τη διεπιστημονική προσέγγιση, τη μεταξύ τους επικοινωνία και τον αναγκαίο, για τη διδασκαλία και την έρευνα, συντονισμό τους. Η σχολή εποπτεύει και συντονίζει τη λειτουργία των τμημάτων, σύμφωνα με τον κανονισμό σπουδών τους.