cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πολυμεθακρυλικό μεθύλιο
Ιστορία
Το πρώτο ακρυλικό οξύ δημιουργήθηκε το 1843. Το μεθακρυλικό οξύ, που προέρχεται από το ακρυλικό οξύ, παρασκευάστηκε το 1865. Η αντίδραση μεταξύ μεθακρυλικού οξέος και μεθανόλης έχει ως αποτέλεσμα τον μεθακρυλικό εστέρα. Ο μεθακρυλικός πολυμεθυλεστέρας ανακαλύφθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1930 από τους Βρετανούς χημικούς Ρόουλαντ Χιλ και Τζον Κρόφορντ στην Imperial Chemical Industries (ICI) στο Ηνωμένο Βασίλειο. Η ICI κατοχύρωσε το προϊόν με το εμπορικό σήμα Perspex. Περίπου την ίδια εποχή, ο χημικός και βιομήχανος Όττο Ραιμ των Röhm και Haas AG στη Γερμανία προσπάθησε να παράγει γυαλί ασφαλείας πολυμερίζοντας μεθακρυλικό μεθυλεστέρα μεταξύ δύο στρωμάτων γυαλιού. Το πολυμερές διαχωρίστηκε από το γυαλί ως ένα διαφανές πλαστικό φύλλο, στο οποίο ο Röhm έδωσε το εμπορικό σήμα Plexiglas το 1933. Τόσο το Perspex όσο και το Plexiglas κυκλοφόρησαν στο εμπόριο στα τέλη της δεκαετίας του 1930. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, η E.I. du Pont de Nemours & Company (τώρα DuPont Company) παρουσίασε στη συνέχεια το δικό της προϊόν με το εμπορικό σήμα Lucite. Το 1936 η ICI Acrylics (τώρα Lucite International) ξεκίνησε την πρώτη εμπορικά βιώσιμη παραγωγή ακρυλικού γυαλιού ασφαλείας. Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, τόσο οι δυνάμεις των Συμμάχων όσο και του Άξονα χρησιμοποίησαν ακρυλικό γυαλί για υποβρύχια περισκόπια και παρμπρίζ αεροσκαφών, στέγαστρα και πυργίσκους όπλων. Οι πιλότοι αεροπλάνων των οποίων τα μάτια υπέστησαν ζημιά από ιπτάμενα θραύσματα PMMA τα πήγαν πολύ καλύτερα από εκείνους που τραυματίστηκαν από τυπικό γυαλί, επιδεικνύοντας καλύτερη συμβατότητα μεταξύ του ανθρώπινου ιστού και του PMMA από το γυαλί. Ακολούθησαν πολιτικές εφαρμογές πολιτών μετά τον πόλεμο.
Σύνθεση
Το PMMA παράγεται συνήθως με πολυμερισμό γαλακτώματος, πολυμερισμό διαλύματος και πολυμερισμό χύδην. Γενικά, χρησιμοποιείται ριζική εκκίνηση (συμπεριλαμβανομένων των μεθόδων ζωντανού πολυμερισμού), αλλά μπορεί επίσης να πραγματοποιηθεί ανιονικός πολυμερισμός του PMMA. Για την παραγωγή ενός κιλού PMMA, χρειάζονται περίπου 2 κιλά πετρέλαιο. Το PMMA που παράγεται με ριζικό πολυμερισμό (όλα τα εμπορικά PMMA) είναι ατακτικό και εντελώς άμορφο.
Επεξεργασία
Η θερμοκρασία μετάπτωσης υάλου (Τg) του ατακτικού PMMA είναι 105 C. Οι τιμές Τg των εμπορικών ποιοτήτων PMMA κυμαίνονται από 85 to 165 C: το εύρος είναι τόσο μεγάλο λόγω του τεράστιου αριθμού εμπορικών συνθέσεων που είναι συμπολυμερή με συν-μονομερή άλλα από τον μεθακρυλικό μεθυλεστέρα. Το PMMA είναι επομένως ένα οργανικό γυαλί σε θερμοκρασία δωματίου, δηλαδή, είναι κάτω από τη Tg του. Η θερμοκρασία σχηματισμού ξεκινά από τη θερμοκρασία μετάπτωσης υάλου και ανεβαίνει από εκεί. Μπορούν να χρησιμοποιηθούν όλες οι κοινές διαδικασίες χύτευσης, συμπεριλαμβανομένης της χύτευσης με έγχυση, της χύτευσης με συμπίεση και της εξώθησης. Τα υψηλότερης ποιότητας φύλλα PMMA παράγονται με χύτευση κυψελών, αλλά σε αυτή την περίπτωση, τα βήματα πολυμερισμού και χύτευσης συμβαίνουν ταυτόχρονα. Η αντοχή του υλικού είναι υψηλότερη από τους βαθμούς χύτευσης λόγω της εξαιρετικά υψηλής μοριακής του μάζας. Η σκλήρυνση με καουτσούκ έχει χρησιμοποιηθεί για την αύξηση της σκληρότητας του PMMA για να ξεπεραστεί η ευθραυστότητά του ως απόκριση στην εφαρμογή φορτίου.
Το PMMA μπορεί να ενωθεί χρησιμοποιώντας κυανοακρυλικό τσιμέντο (κοινώς γνωστό ως υπερκόλλα), με θερμότητα (συγκόλληση) ή με χρήση χλωριωμένων διαλυτών όπως διχλωρομεθάνιο ή τριχλωρομεθάνιο (χλωροφόρμιο) για τη διάλυση του πλαστικού στην ένωση, το οποίο στη συνέχεια συντήκεται και πήζει. σχηματίζοντας μια σχεδόν αόρατη συγκόλληση. Οι γρατσουνιές μπορούν εύκολα να αφαιρεθούν με γυάλισμα ή με θέρμανση της επιφάνειας του υλικού.
Η κοπή με λέιζερ μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη διαμόρφωση περίπλοκων σχεδίων από φύλλα PMMA. Το PMMA εξατμίζεται σε αέριες ενώσεις (συμπεριλαμβανομένων των μονομερών του) κατά την κοπή με λέιζερ, έτσι γίνεται μια πολύ καθαρή κοπή και η κοπή εκτελείται πολύ εύκολα. Ωστόσο, η παλμική κοπή με λέιζερ εισάγει υψηλές εσωτερικές τάσεις κατά μήκος της κομμένης ακμής, οι οποίες με την έκθεση σε διαλύτες προκαλούν ανεπιθύμητη καταπόνηση στην κομμένη άκρη και σε βάθος πολλών χιλιοστών.
Ιδιότητες
μικρογραφία| Κομμάτια από πλεξιγκλάς(R), το παρμπρίζ ενός γερμανικού αεροπλάνου που καταρρίφθηκε κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο Το PMMA είναι ένα ισχυρό, σκληρό και ελαφρύ υλικό. Έχει πυκνότητα 1,17–1,20 g/cm3, που είναι λιγότερο από το μισό της πυκνότητας του γυαλιού. Έχει επίσης καλή αντοχή στην κρούση, υψηλότερη από το γυαλί και το πολυστυρένιο. Ωστόσο, η αντοχή σε κρούση του PMMA εξακολουθεί να είναι σημαντικά χαμηλότερη από το πολυανθρακικό και ορισμένα κατασκευασμένα πολυμερή. Το PMMA αναφλέγεται στους 460 C και καίγεται, σχηματίζοντας διοξείδιο του άνθρακα, νερό, μονοξείδιο του άνθρακα και ενώσεις χαμηλού μοριακού βάρους, συμπεριλαμβανομένης της φορμαλδεΰδης.
Το PMMA διαπερνάται από έως και το 92% του ορατού φωτός (3 mm πάχος) και αντανακλά περίπου 4% από κάθε επιφάνειά του λόγω του δείκτη διάθλασής του (1,4905 στα 589,3 nm). Φιλτράρει το υπεριώδες φως (UV) σε μήκη κύματος κάτω από περίπου 300 nm (παρόμοιο με το συνηθισμένο γυαλί παραθύρων). Μερικοί κατασκευαστές προσθέτουν επικαλύψεις ή πρόσθετα στο PMMA για να βελτιώσουν την απορρόφηση στα 300-400 εύρος nm. Το υπέρυθρο φως διαπερνά το ΡΜΜΑ έως και 2.800 nm και μπλοκάρει το υπέρυθρο με μεγαλύτερα μήκη κύματος έως 25.000 nm. Οι έγχρωμες ποικιλίες PMMA επιτρέπουν σε συγκεκριμένα μήκη κύματος υπερύθρων να περνούν ενώ εμποδίζουν το ορατό φως (όπως για παράδειγμα σε τηλεχειριστήρια ή αισθητήρες θερμότητα).
Το PMMA διογκώνεται και διαλύεται σε πολλούς οργανικούς διαλύτες. Έχει επίσης χαμηλή αντοχή σε πολλές άλλες χημικές ουσίες λόγω των εύκολα υδρολυόμενων εστερικών ομάδων του. Ωστόσο, η περιβαλλοντική του σταθερότητα είναι ανώτερη από τα περισσότερα άλλα πλαστικά, όπως το πολυστυρένιο και το πολυαιθυλένιο, και επομένως είναι συχνά το υλικό επιλογής για εφαρμογές σε εξωτερικούς χώρους.
Το PMMA έχει μέγιστη αναλογία απορρόφησης νερού 0,3–0,4% κατά βάρος. Η αντοχή σε εφελκυσμό μειώνεται με την αυξημένη απορρόφηση νερού. Ο συντελεστής θερμικής διαστολής του είναι σχετικά υψηλός (5–10)×10-5 °C−1.
Χρήσεις
Όντας διαφανές και ανθεκτικό, το PMMA είναι ένα ευέλικτο υλικό και έχει χρησιμοποιηθεί σε ευρύ φάσμα πεδίων και εφαρμογών, όπως πίσω φώτα και ταμπλό οργάνων για οχήματα, συσκευές και φακούς για γυαλιά. Το PMMA με τη μορφή φύλλων μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε ανθεκτικά πάνελ για παράθυρα κτιρίων, φεγγίτες, αλεξίσφαιρα φράγματα ασφαλείας, πινακίδες και οθόνες, είδη υγιεινής (μπανιέρα), οθόνες LCD, έπιπλα και πολλές άλλες εφαρμογές. Χρησιμοποιείται επίσης για την επίστρωση πολυμερών με βάση το MMA παρέχει εξαιρετική σταθερότητα έναντι των περιβαλλοντικών συνθηκών με μειωμένη εκπομπή VOC. Τα μεθακρυλικά πολυμερή χρησιμοποιούνται εκτενώς σε ιατρικές και οδοντιατρικές εφαρμογές όπου η καθαρότητα και η σταθερότητα είναι κρίσιμες για την απόδοση.
Διαφανές υποκατάστατο γυαλιού
δεξιά|μικρογραφία|Η δεξαμενή του [[Ενυδρείο Monterey Bay|Ενυδρείου Monterey βάθους 10 μέτρων έχει ακρυλικά παράθυρα πάχους έως και 33 εκατοστά για να αντέχουν την πίεση του νερού]]
Καλλιτεχνικές και αισθητικές χρήσεις
μικρογραφία| Γλυπτό αυτοκινήτου [[Lexus LFA|Lexus από Perspex]]
Παραπομπές
Κατηγορία:Πλαστικά Κατηγορία:Οπτικά υλικά Κατηγορία:Διηλεκτρικά Κατηγορία:Βιοϋλικά Κατηγορία:Άμορφα στερεά
Καζαλματζόρε
Το Καζαλματζόρε (ιταλικά: Casalmaggiore) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Κρεμόνας, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Κρεμόνας
Σύνταγμα της Ινδίας
δεξιά|μικρογραφία|236x236εσ| Σύνταγμα της Ινδίας το 1957 ([[Χίντι) ]] Το Σύνταγμα της Ινδίας (IAST: Bhāratīya Saṃvidhāna) είναι ο υπέρτατος νόμος της Ινδίας. Το έγγραφο ορίζει το πλαίσιο για την οριοθέτηση του θεμελιώδη πολιτικού κώδικα, τη δομή, τις διαδικασίες, τις εξουσίες και τα καθήκοντα των κυβερνητικών θεσμών και ορίζει τα θεμελιώδη δικαιώματα, τις κατευθυντήριες αρχές και τα καθήκοντα των πολιτών. Είναι το μεγαλύτερο σε μέγεθος γραπτό σύνταγμα οποιασδήποτε χώρας του πλανήτη. Ο Μ. Ρ. Αμπεντκάρ, πρόεδρος της επιτροπής κατάρτισης του συντάγματος, θεωρείται γενικά ως ο βασικός του αρχιτέκτονας.
Περιβάλλεται από συνταγματική υπεροχή (όχι κοινοβουλευτική υπεροχή, δεδομένου ότι δημιουργήθηκε από συντακτική εθνοσυνέλευση και όχι από το Κοινοβούλιο) και υιοθετήθηκε από τους λαούς μέσω διακήρυξης στο προοίμιό του. Το Κοινοβούλιο δεν μπορεί να υπερισχύσει του συντάγματος. μικρογραφία| Ο [[Μ. Ρ. Αμπεντκάρ και το Σύνταγμα της Ινδίας σε γραμματόσημο του 2015 ]] Εγκρίθηκε από τη Συντακτική Εθνοσυνέλευση της Ινδίας στις 26 Νοεμβρίου 1949 και τέθηκε σε ισχύ στις 26 Ιανουαρίου 1950. Το σύνταγμα αντικατέστησε τον Νόμο της κυβέρνησης της Ινδίας του 1935 ως το θεμελιώδες κυβερνητικό έγγραφο της χώρας και η Ηγεμονία της Ινδίας έγινε Δημοκρατία της Ινδίας. Για να εξασφαλίσει τη συνταγματική αυτοχθονία, οι δημιουργοί του απέρριψαν τις προηγούμενες πράξεις του Βρετανικού κοινοβουλίου στο άρθρο 395. Η Ινδία γιορτάζει το Σύνταγμά της στις 26 Ιανουαρίου ως Ημέρα της Δημοκρατίας.
Το Σύνταγμα ανακηρύσσει την Ινδία ως κυρίαρχη, σοσιαλιστική, κοσμική, δημοκρατική πολιτεία, εξασφαλίζοντας στους πολίτες της δικαιοσύνη, ισότητα και ελευθερία, προωθώντας παράλληλα την αδελφοσύνη. Το αρχικό Σύνταγμα του 1950 διατηρείται σε θήκη με ήλιο, στο Κοινοβούλιο του Νέου Δελχί. Οι λέξεις "κοσμικό" και "σοσιαλιστικό" προστέθηκαν στο προοίμιο το 1976 κατά τη διάρκεια της Κατάστασης Εκτάκτου Ανάγκης.
Ιστορικό
εναλλ.=A smiling Babasaheb Ambedkar and Rajendra Prasad|μικρογραφία|left|Ο [[Μ. Ρ. Αμπεντκάρ|Μπαμπασαχέμπ Αμπεντκάρ, πρόεδρος της επιτροπής σύνταξης του συντάγματος, παρουσιάζοντας το τελικό σχέδιο του ινδικού συντάγματος στον πρόεδρο της Συντακτικής Εθνοσυνέλευσης Ρατζέντα Πρασάντ στις 25 Νοεμβρίου 1949 ]] Το μεγαλύτερο μέρος της ινδικής υποηπείρου τελούσε υπό βρετανική κυριαρχία από το 1857 έως το 1947. Από το 1947 έως το 1950, η ίδια νομοθεσία εξακολούθησε να εφαρμόζεται καθώς η Ινδία ήταν βρετανικό ντομίνιον (ηγεμονία) για τα τρία αυτά χρόνια, καθώς κάθε πριγκιπάτο πείστηκε από τον Σαρντάρ Πατέλ και τον Β. Π. Μενόν να υπογράψει τα άρθρα της ένωσης με την Ινδία και η βρετανική κυβέρνηση συνέχισε να είναι υπεύθυνη για την εξωτερική ασφάλεια της χώρας. Έτσι, το Σύνταγμα της Ινδίας κατάργησε τον Ινδικό Νόμο περί Ανεξαρτησίας του 1947 και τον Νόμο της Κυβέρνησης της Ινδίας του 1935, όταν τέθηκε σε ισχύ στις 26 Ιανουαρίου 1950. Η Ινδία έπαψε να αποτελεί ηγεμονία του Βρετανικού Στέμματος και έγινε δημοκρατική πολιτεία με το σύνταγμα. Τα άρθρα 5, 6, 7, 8, 9, 60, 324, 366, 367, 379, 380, 388, 391, 392, 393 και 394 του Συντάγματος τέθηκαν σε ισχύ στις 26 Νοεμβρίου 1949 και τα υπόλοιπα άρθρα τέθηκαν σε ισχύ στις 26 Ιανουαρίου 1950.
Παραπομπές
Ινδια Κατηγορία:Πολιτική της Ινδίας
Τζαμάλ Χασόγκτζι
Ο Τζαμάλ Αχμάντ Χασόγκτζι (جمال خاشقجي· 13 Οκτωβρίου 1958, Μεδίνα — 2 Οκτωβρίου 2018, Κωνσταντινούπολη) ήταν Σαουδάραβας δημοσιογράφος, συγγραφέας και πρώην γενικός διευθυντής και αρχισυντάκτης του Al-Arab News Channel. Είχε, επίσης, εργαστεί ως συντάκτης για τη σαουδική εφημερίδα Al Watan, μετατρέποντάς την σε πλατφόρμα για Σαουδάραβες προοδευτικούς.
Το Σεπτέμβριο του 2017 ο Χασόγκτζι έφυγε από τη Σαουδική Αραβία και εγκαταστάθηκε στις Η.Π.Α., ξεκινώντας να αρθρογραφεί στην εφημερίδα The Washington Post, όπου στα άρθρα του ασκούσε έντονη κριτική στον πρίγκιπα της Σαουδικής Αραβίας Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν και στον βασιλιά Σαλμάν της Σαουδικής Αραβίας. Επίσης, ήταν κατά της επέμβασης του συνασπισμού με επικεφαλής τη Σαουδική Αραβία στην Υεμένη.
Στις 2 Οκτωβρίου 2018 ο Χασόγκτζι εθεάθη για τελευταία φορά ζωντανός όταν μπήκε από την κύρια είσοδο στο προξενείο της Σαουδικής Αραβίας, στην Κωνσταντινούπολη. Ανώνυμες πηγές της τουρκικής αστυνομίας ισχυρίζονται ότι δολοφονήθηκε μέσα στο προξενείο. Η κυβέρνηση της Σαουδικής Αραβίας ισχυρίζεται ότι ο Χασόγκτζι έφυγε από το προξενείο ζωντανός, από την πίσω είσοδο, αλλά η Τουρκία υποστηρίζει ότι κανένα κύκλωμα κλειστής τηλεόρασης δεν τον κατέγραψε να φεύγει.
Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
Γεννήθηκε στην Μεδίνα στις 13 Οκτωβρίου του 1958. Ο παππούς του, ο Μουχαμάντ Χασόγκτζι, ήταν τουρκικής καταγωγής, αλλά παντρεύτηκε μια Σαουδαράβισσα γυναίκα και υπηρέτησε ως προσωπικός γιατρός του βασιλιά και ιδρυτή του βασιλείου της Σαουδικής Αραβίας,Αμπντουλαζίζ Αλ-Σαούντ. Ο Τζαμάλ Χασόγκτζι ήταν ανιψιός του Σαουδάραβα εμπόρου όπλων Αντνάν Χασόγκτζι, ο οποίος είχε περιουσία 4 δισεκατομμυρίων δολαρίων στη δεκαετία του 1980. Ο ξάδερφος του, Ντόντι Φαγιέντ, είχε σχέση με την πριγκίπισσα Νταϊάνα της Μεγάλης Βρετανίας όταν σκοτώθηκαν σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα στο Παρίσι.
Καριέρα
Ο Χασόγκτζι ξεκίνησε την καριέρα του ως περιφερειακός διευθυντής για την Tihama Bookstores από το 1983 έως το 1984. Αργότερα εργάστηκε ως ανταποκριτής για την Saudi Gazette και βοηθός διευθυντής για την Okaz από το 1985 έως το 1987. Συνέχισε τη καριέρα του ως ανταποκριτής για διάφορες καθημερινές και εβδομαδιαίες αραβικές εφημερίδες από το 1987 έως το 1990, όπως οι Al Sharq Al Awsat, Al Majalla και Al Muslimoon. Έγινε συντάκτης και προσωρινός αρχισυντάκτης της Al Madina το 1991 και η θητεία του διήρκεσε μέχρι το 1999.
Εξαφάνιση
Στις 2 Οκτωβρίου 2018 ο Χασόγκτζι πήγε στο προξενείο της Σαουδικής Αραβίας στην Κωνσταντινούπολη προκειμένου να λάβει ένα πιστοποιητικό ότι είχε χωρίσει και να μπορέσει έτσι να παντρευτεί την Τουρκάλα αρραβωνιαστικιά του, Χατιτζέ Τζενγκίζ. Ενώ ο Χασόγκτζι μπήκε στο προξενείο, στη 13:14 το μεσημέρι, η Τζενγκίζ τον περίμενε από έξω. Καθώς περνούσαν οι ώρες και ο Χασόγκτζι δεν έβγαινε από το κτίριο του προξενείου, αν και η εξυπηρέτηση του κοινού τελείωνε στις τρεισήμισι, η Τζενγκίζ δήλωσε την εξαφάνισή του.
Σύμφωνα με τη σαουδαραβική κυβέρνηση ο Χασόγκτζι είχε φύγει από το προξενείο από την πίσω πόρτα. Σύμφωνα με την τουρκική αστυνομία ο Χασόγκτζι δεν βγήκε ποτέ από το προξενείο, ούτε από την πίσω πόρτα καθώς δεν προκύπτει κάτι τέτοιο από τις κάμερες ενός νηπιαγωγείου που βρίσκεται απέναντι από την πίσω πόρτα του προξενείου. Επιπλέον, σύμφωνα με τις τουρκικές αρχές, πλάνα από τις κάμερες ασφαλείας του προξενείου εκείνης της ημέρας έχουν αφαιρεθεί ενώ την ημέρα εκείνη οι Τούρκοι υπήκοοι που ανήκουν στο προσωπικό του προξενείου είχαν πάρει αιφνιδίως άδεια
Σύμφωνα με την εφημερίδα του Μπαχρέιν Al-Waqt, ο Διάδοχος του θρόνου της Σαουδικής Αραβίας, Μοχάμεντ Μπιν Σαλμάν, ανέθεσε στον αναπληρωτή προϊστάμενο της υπηρεσίας πληροφοριών της Σαουδικής Αραβίας και πρώην εκπρόσωπο του συνασπισμού με επικεφαλής τη Σαουδική Αραβία, στην Υεμένη, Αχμάντ Ασίρι, να εκτελέσει το Χασόγκτζι εντός του προξενείου της Σαουδικής Αραβίας, στην Κωνσταντινούπολη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σαουδάραβες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Δολοφονημένοι δημοσιογράφοι
Η Συνομιλία
Η Συνομιλία (The Conversation) είναι αμερικανική ταινία θρίλερ μυστηρίου του 1974 σε σενάριο, παραγωγή και σκηνοθεσία του Φράνσις Φορντ Κόπολα και με πρωταγωνιστές τους Τζιν Χάκμαν, Τζον Καζάλε, Άλεν Γκάρφιλντ, Σίντι Γουίλιαμς, Φρέντερικ Φόρεστ, Χάρισον Φορντ, Τέρι Γκαρ και Ρόμπερτ Ντιβάλ. Η ταινία περιστρέφεται γύρω από έναν ειδικό παρακολούθησης και το ηθικό δίλημμα που αντιμετωπίζει όταν οι ηχογραφήσεις του αποκαλύπτουν έναν πιθανό φόνο. Ο Κόπολα ανέφερε το θρίλερ του Μικελάντζελο Αντονιόνι Blowup (1966) ως βασική επιρροή. Ωστόσο, από τη στιγμή που η ταινία κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους λίγους μήνες πριν παραιτηθεί ο Ρίτσαρντ Νίξον από την προεδρία, ένιωσε ότι το κοινό ερμήνευσε την ταινία ως αντίδραση στο σκάνδαλο Γουότεργκεϊτ.
Η ταινία έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ των Καννών το 1974, όπου κέρδισε τον Χρυσό Φοίνικα, το υψηλότερο βραβείο του φεστιβάλ, και κυκλοφόρησε στις κινηματογραφικές αίθουσες στις 7 Απριλίου 1974 από την Paramount με αποδοχή από τους κριτικούς αλλά απογοήτευση στο box office, εισπράττοντας 4,2 εκατομμύρια δολάρια με 1,6 δολάρια προϋπολογισμού εκατομμυρίων. Η ταινία έλαβε τρεις υποψηφιότητες στα 47α Όσκαρ. Καλύτερη Ταινία, Καλύτερο Πρωτότυπο Σενάριο και Καλύτερο Ήχο.
Το 1995, επιλέχθηκε για διατήρηση στο Εθνικό Μητρώο Κινηματογράφου των Ηνωμένων Πολιτειών από τη Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου ως «πολιτιστικά, ιστορικά ή αισθητικά σημαντική».
Πλοκή
Ο εμπειρογνώμονας παρακολούθησης Χάρι Κολ, ο οποίος έχει τη δική του εταιρεία στο Σαν Φρανσίσκο, έχει εμμονή με τη δική του ιδιωτική ζωή. Το διαμέρισμά του είναι σχεδόν άδειο πίσω από την τριπλή κλειδωμένη πόρτα και τον συναγερμό για διαρρήξεις, χρησιμοποιεί τηλέφωνα για να πραγματοποιεί κλήσεις, ισχυρίζεται ότι δεν έχει τηλέφωνο στο σπίτι και το γραφείο του είναι κλεισμένο σε ένα κλουβί με αλυσίδα σε μια γωνία μιας πολύ μεγαλύτερης αποθήκης. Δεν έχει φίλους, η κοπέλα του η Έιμι γνωρίζει ελάχιστα γι' αυτόν και το μοναδικό του χόμπι είναι να παίζει δίσκους τζαζ με ένα σαξόφωνο μόνος στο διαμέρισμά του.
Ο Κολ επιμένει ότι δεν είναι υπεύθυνος για το πραγματικό περιεχόμενο των συνομιλιών που καταγράφει ή για τη χρήση στην οποία οι πελάτες του χρησιμοποιούν τις δραστηριότητες παρακολούθησης. Ωστόσο, τον κυριεύει η ενοχή για μια προηγούμενη εργασία υποκλοπής μετά την οποία δολοφονήθηκαν τρία άτομα. Αυτή η αίσθηση της ενοχής ενισχύεται από τον ευσεβή καθολικισμό του.
Ο Κολ, ο συνάδελφός του Σταν και μερικοί ανεξάρτητοι συνεργάτες έχουν επιφορτιστεί με την παρατήρηση της συζήτησης ενός ζευγαριού καθώς περπατούν μέσα από την πολυσύχναστη Union Square στο Σαν Φρανσίσκο, περιτριγυρισμένοι από θορύβους. Μέσα στη κουβέντα, το ζευγάρι συζητά για φόβους ότι τους παρακολουθούν και αναφέρει μια διακριτική συνάντηση σε δωμάτιο ξενοδοχείου σε λίγες μέρες. Το δύσκολο έργο της καταγραφής αυτής της συνομιλίας ολοκληρώνεται από έναν αριθμό χειριστών παρακολούθησης που βρίσκονται σε διαφορετικές θέσεις γύρω από την πλατεία. Αφού ο Κολ συγχωνεύσει και φιλτράρει τις διάφορες κασέτες, το τελικό αποτέλεσμα είναι μια ηχογράφηση στην οποία οι ίδιες οι λέξεις είναι σαφείς, αλλά το νόημα είναι διφορούμενο.
Όταν ο πελάτης δεν είναι στο γραφείο του, ο Κολ αρνείται να αφήσει την κασέτα με τον βοηθό του πελάτη του, Μάρτιν Στέτ. Ο βοηθός τον προειδοποιεί να μην εμπλακεί, λέγοντάς του ότι οι κασέτες είναι «επικίνδυνες». Νιώθοντας όλο και πιο ανήσυχος για το τι μπορεί να συμβεί στο ζευγάρι μόλις ο πελάτης ακούσει την κασέτα, ο Κολ παίζει επανειλημμένα την κασέτα, βελτιώνοντας σταδιακά την ηχογράφηση. Χρησιμοποιώντας ένα φίλτρο, αποκαλύπτει μια φράση-κλειδί που κρύβεται κάτω από τον ήχο ενός μουσικού του δρόμου: «Θα μας σκότωνε αν είχε την ευκαιρία».
Ο Κολ αποφεύγει να παραδώσει την κασέτα στον βοηθό του άνδρα που ανέθεσε την παρακολούθηση. Στη συνέχεια, πιέζεται όλο και περισσότερο από τον βοηθό του πελάτη και τον παρακολουθούν, τον εξαπατούν και τον κοροϊδεύουν. Η κασέτα της συνομιλίας του κλέβεται τελικά ενώ η φρουρά του είναι κάτω. Πηγαίνει στον πελάτη για να βρει ότι έχει λάβει τις κασέτες, και μαθαίνει ότι η γυναίκα στην ηχογράφηση είναι η σύζυγος του πελάτη, προφανώς έχει σχέση με τον άλλο άντρα στις κασέτες.
Ο Κολ κάνει κράτηση για ένα δωμάτιο ξενοδοχείου δίπλα σε αυτό που αναφέρεται στην ηχογράφηση της συνομιλίας. Χρησιμοποιεί εξοπλισμό για να κρυφακούσει τον πελάτη σε μια έντονη διαμάχη με τη γυναίκα του. Όταν πηγαίνει στο μπαλκόνι για να παρακολουθήσει με περιέργεια τα γεγονότα από τα παράθυρα, βλέπει αυτό που πιστεύει ότι είναι η σύζυγος που δολοφονείται, και υποχωρεί σοκαρισμένος. Αργότερα εισβάλλει στο δωμάτιο του ξενοδοχείου για να βρει κάποιο σημάδι σκηνής φόνου, εκτός από την τουαλέτα που ξεχειλίζει από ματωμένο χαρτί υγείας.
Ο Κολ επιχειρεί αργότερα να αντιμετωπίσει τον πελάτη στο γραφείο του στο Embarcadero Center, αλλά ο πελάτης απουσιάζει. Κατά την αναχώρηση, ο Κολ παρατηρεί τη σύζυγο, ζωντανή και αβλαβή, σε μια λιμουζίνα. Μαθαίνει ότι ο πελάτης του σκοτώθηκε σε «ατύχημα» και ανακαλύπτει την αλήθεια. Το ζευγάρι που άκουσε στην Union Square μιλούσε για τη δολοφονία του συζύγου της γυναίκας και η δολοφονία που είδε ο Κολ ήταν στην πραγματικότητα αυτή του πελάτη του και όχι της συζύγου. Ο άνδρας στην ηχογράφηση είπε στην πραγματικότητα: «Θα μας σκότωνε αν του δινόταν η ευκαιρία».
Ο Κολ λαμβάνει ένα τηλεφώνημα από τον Στετ, ο οποίος παίζει μια ηχογράφηση του σαξόφωνου του Κολ που παίζει λίγα δευτερόλεπτα νωρίτερα και του λέει να μην ψάξει άλλο για το θέμα, προσθέτοντας, "Θα σε ακούσουμε". Ο Κολ ψάχνει μανιωδώς για μια συσκευή ακρόασης, κάνοντας άνω κάτω το διαμέρισμά του, χωρίς αποτέλεσμα. Κάθεται ανάμεσα στα συντρίμμια και παίζει το σαξόφωνό του, το μόνο πράγμα στο διαμέρισμά του που έμεινε ανέπαφο.
Παραγωγή
Ο Κόπολα ανέφερε το Blowup (1966) του Μικελάντζελο Αντονιόνι ως βασική επιρροή στην εννοιολόγηση των θεμάτων της ταινίας, όπως η επιτήρηση έναντι της συμμετοχής και η αντίληψη έναντι της πραγματικότητας. «Ο Φράνσις το είχε δει ένα ή δύο χρόνια πριν και είχε την ιδέα να συνδυάσει την ιδέα του Blowup με τον κόσμο της ηχητικής επιτήρησης».
Στο σχόλιο του DVD, ο Κόπολα λέει ότι σοκαρίστηκε όταν έμαθε ότι η ταινία χρησιμοποιούσε τον ίδιο εξοπλισμό παρακολούθησης και υποκλοπής που χρησιμοποιούσαν τα μέλη της κυβέρνησης Νίξον για να κατασκοπεύσουν πολιτικούς αντιπάλους πριν από το σκάνδαλο Γουότεργκεϊτ. Ο Κόπολα είπε ότι αυτός είναι ο λόγος που η ταινία κέρδισε μέρος της αναγνώρισης που έλαβε, αλλά ότι αυτό είναι εντελώς τυχαίο. Όχι μόνο ολοκληρώθηκε το σενάριο για την ταινία στα μέσα της δεκαετίας του 1960 (πριν ανέλθει στην εξουσία η διοίκηση Νίξον), αλλά και ο κατασκοπευτικός εξοπλισμός που χρησιμοποιήθηκε στην ταινία ανακαλύφθηκε επίσης μέσω έρευνας και χρήσης τεχνικών συμβούλων, και όχι, όπως πολλοί πίστευαν, από αποκαλυπτικές ιστορίες εφημερίδων για την διάρρηξη του Γουότεργκεϊτ. Ο Κόπολα σημείωσε επίσης ότι τα γυρίσματα του The Conversation είχαν ολοκληρωθεί αρκετούς μήνες πριν οι πιο αποκαλυπτικές ιστορίες του Watergate βγουν στον Τύπο. Δεδομένου ότι η ταινία κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους μόλις λίγους μήνες πριν παραιτηθεί ο Ρίτσαρντ Νίξον από την προεδρία, ο Κόπολα θεώρησε ότι το κοινό ερμήνευσε την ταινία ως αντίδραση τόσο στο σκάνδαλο Γουότεργκεϊτ όσο και στην κατάρρευσή του.
Ο αρχικός διευθυντής φωτογραφίας του The Conversation ήταν ο Χάσκελ Γουέξλερ. Σοβαρές δημιουργικές και προσωπικές διαφορές με τον Κόπολα οδήγησαν στην απόλυση του Γουέξλερ λίγο μετά την έναρξη της παραγωγής και ο Κόπολα τον αντικατέστησε με τον Μπιλ Μπάτλερ. Τα πλάνα του Γουέξλερ στο The Conversation επαναλήφθηκαν πλήρως, εκτός από την τεχνικά πολύπλοκη σκηνή παρακολούθησης στην Union Square. Αυτή ήταν η πρώτη από τις δύο υποψήφιες για Όσκαρ ταινίες όπου ο Γουέξλερ θα απολυόταν και θα αντικατασταθεί από τον Μπάτλερ, η δεύτερη ήταν το Στη Φωλιά του Κούκου (1975), όπου ο Γουέξλερ είχε παρόμοια προβλήματα με τον Μίλος Φόρμαν.
Ο Γουόλτερ Μαρτς υπηρέτησε μοντέρ και σχεδιαστής ήχου. Ο Μαρτς είχε λίγο πολύ ελεύθερο έλεγχο κατά τη διαδικασία του μοντάζ, αφού ο Κοπολα δούλευε ήδη στο Νονό II εκείνη την εποχή. Ο Κόπολα σημείωσε στο σχολιασμό του DVD ότι ο Χάκμαν δυσκολεύτηκε πολύ να προσαρμοστεί στον χαρακτήρα του Χάρι Κολ επειδή δεν έμοιαζε πολύ με τον εαυτό του. Ο Κόπολα ανέφερε ότι ο Χάκμαν ήταν εκείνη την εποχή ένα εξωστρεφές και προσιτό άτομο που προτιμούσε casual ρούχα, ενώ ο Κολ προοριζόταν να είναι ένας κοινωνικά δύστροπος μοναχικός που φορούσε ένα αδιάβροχο παλτό και γυαλιά εκτός στυλ. Ο Κόπολα είπε ότι οι προσπάθειες του Χάκμαν να αξιοποιήσει τον χαρακτήρα έκαναν τον ηθοποιό κυκλοθυμικό και οξύθυμο στα γυρισμάτα, αλλά κατά τα άλλα ο Κόπολα τα πήγαινε καλά με τον ηγετικό του άνδρα. Ο Κόπολα σημειώνει επίσης στο σχόλιο ότι ο Χάκμαν θεωρεί αυτή μια από τις αγαπημένες του παραστάσεις.
Η ταινία περιλαμβάνει μια παρτιτούρα πιάνου που συνέθεσε και ερμήνευσε ο Ντειβιντ Σάιρ. Η παρτιτούρα δημιουργήθηκε πριν από τα γυρίσματα της ταινίας. Σε ορισμένες ενδείξεις, ο Σάιρ χρησιμοποίησε συγκεκριμένες τεχνικές musique, παίρνοντας τους μαγνητοφωνημένους ήχους του πιάνου και παραμορφώνοντάς τους με διαφορετικούς τρόπους για να δημιουργήσει εναλλακτικούς τόνους για να ολοκληρώσει τη παρτιτούρα. Η παρτιτούρα κυκλοφόρησε σε CD από την Intrada Records το 2001.
Εμπνευση
Ο χαρακτήρας του Χάρι Κολ εμπνεύστηκε από τον ειδικό της τεχνολογίας επιτήρησης Μάρτιν Κάιζερ, ο οποίος υπηρέτησε και ως τεχνικός σύμβουλος στην ταινία. Σύμφωνα με τον Κάιζερ, η τελευταία σκηνή της ταινίας -στην οποία ο Κολ είναι πεπεισμένος ότι κρυφακούεται στο διαμέρισμά του, δεν μπορεί να βρει τη συσκευή ακρόασης και παρηγορείται παίζοντας το σαξόφωνό του- ήταν εμπνευσμένη από τις συσκευές παθητικής κρυφής ακρόασης που δημιούργησε ο Léon Theremin, όπως το σφάλμα Μεγάλης Φώκιας. «Δεν μπορούσε να βρει πού ήταν [το ζωύφιο] επειδή ήταν το ίδιο το όργανο».
Ο Κόπολα βασίστηκε επίσης στον Κολ στον πρωταγωνιστή του μυθιστορήματος του Έρμαν Έσσε του 1927, Ο λύκος της στέπας, Χάρι Χάλερ, έναν «ειδικό κρυπτογράφησης» που ζει μόνος του σε μια πανσιόν. Ο Κόπολα έκανε επίσης τον Κολ θρησκευτικό, σκοπεύοντας αρχικά ο χαρακτήρας να έχει μια σκηνή εξομολόγησης. Ο Κόπολα έχει πει ότι η πρακτική της εξομολόγησης είναι «μία από τις πρώτες μορφές παραβίασης της ιδιωτικής ζωής - οι πρώτες μορφές παρακολούθησης».
Box office
Η ταινία είχε προϋπολογισμό 1.600.000 $ και είχε εισπράξεις 4.420.000 $ στο εσωτερικό.
Κριτικές
Σύμφωνα με τον ιστότοπο συγκέντρωσης κριτικών Rotten Tomatoes, το 96% των κριτικών έχει δώσει στην ταινία θετική κριτική βασισμένη σε 57 κριτικές, με μέση βαθμολογία 8,7/10. Η συναίνεση του ιστότοπου αναφέρει: "Αυτό το τεταμένο, παρανοϊκό θρίλερ παρουσιάζει τον Φράνσις Φορντ Κόπολα στα καλύτερά του - και προβάλλει μερικά αξιοσημείωτα προχωρημένα επιχειρήματα σχετικά με τον ρόλο της τεχνολογίας στην κοινωνία που αντηχούν ακόμη σήμερα". Στο Metacritic, η ταινία έχει σταθμισμένο μέσο όρο βαθμολογίας 85 στα 100 με βάση 15 κριτικούς, υποδηλώνοντας «καθολική αναγνώριση».
Η σύγχρονη κριτική του Ρότζερ Ίμπερτ έδωσε στο The Conversation τέσσερα στα τέσσερα αστέρια και περιέγραψε την απεικόνιση του Κολ από τον Χάκμαν ως "έναν από τους πιο συγκινητικούς και τραγικούς χαρακτήρες στις ταινίες". Το 2001, ο Ίμπερτ πρόσθεσε το The Conversation στη λίστα του "Great Movies", περιγράφοντας την ερμηνεία του Hackman ως "αιχμή καριέρας" και γράφοντας ότι η ταινία "προέρχεται από άλλη εποχή και τόπο από τα σημερινά θρίλερ, τα οποία είναι τόσο συχνά απλοϊκά".
Το 1995, η ταινία επιλέχθηκε για διατήρηση στο Εθνικό Μητρώο Κινηματογράφου των Ηνωμένων Πολιτειών από τη Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου ως «πολιτιστικά, ιστορικά ή αισθητικά σημαντικό». Ο Τζιν Χάκμαν έχει χαρακτηρίσει την ταινία την αγαπημένη του από όλες αυτές που έχει κάνει. Η ερμηνεία του στον πρωταγωνιστικό ρόλο καταγράφηκε ως η 37η καλύτερη στην ιστορία από το περιοδικό Premiere το 2006. Το 2012, το Motion Picture Editors Guild κατέταξε την ταινία ως την 11η καλύτερη επεξεργασμένη ταινία όλων των εποχών με βάση μια έρευνα των μελών της.
Βραβεία & Υποψηφιότητες
Η Συνομιλία κέρδισε το Grand Prix du Festival International du Film, την υψηλότερη διάκριση στο Φεστιβάλ των Καννών το 1974. Η ταινία ήταν επίσης υποψήφια για τρία Βραβεία Όσκαρ για το 1974, αλλά η Ακαδημία προτίμησε τον Νονό Μέρος II του Κόπολα, σε αντίθεση με τους κριτικούς στο Εθνικό Συμβούλιο Επιθεώρησης και την Εθνική Εταιρεία Κριτικών Κινηματογράφου.
Επιρροή και κληρονομιά
Σύμφωνα με τον κριτικό κινηματογράφου Κιμ Νιούμαν, η ταινία του 1998 Enemy of the State, στην οποία πρωταγωνιστεί και ο Τζιν Χάκμαν ως συμπρωταγωνιστής, θα μπορούσε να ερμηνευθεί ως "συνέχεια του The Conversation ". Η φωτογραφία του Lyle στο αρχείο του NSA είναι στην πραγματικότητα μια φωτογραφία του Κολ. Επίσης, ο χαρακτήρας του Χάκμαν στο Enemy of the State μοιάζει πολύ με τον Κολ: φοράει το ίδιο ημιδιαφανές αδιάβροχο και το εργαστήριό του είναι σχεδόν πανομοιότυπο με του Κολ. Το Enemy of the State περιλαμβάνει επίσης μια σκηνή που μοιάζει πολύ με την εναρκτήρια σκηνή παρακολούθησης του The Conversation στην Union Square του Σαν Φρανσίσκο.
Η ταινία κατέλαβε την 33η θέση στη λίστα του BBC για το 2015 με τις «100 καλύτερες αμερικανικές ταινίες», που ψηφίστηκε από κριτικούς κινηματογράφου από όλο τον κόσμο. Το 2016, το The Hollywood Reporter κατέταξε την ταινία στην 8η θέση μεταξύ των 69 καταμετρημένων νικητών του Χρυσού Φοίνικα μέχρι σήμερα, καταλήγοντας: «Φτιαγμένο αστραπιαία μεταξύ των δύο πρώτων ταινιών Νονός, το υπαρξιακό κατασκοπευτικό θρίλερ του Κόπολα έχει γίνει από τότε η κορυφή του είδους».
Ένας τηλεοπτικός πιλότος με πρωταγωνιστή τον Κάιλ ΜακΛάχλαν ως Χάρι Κολ παρήχθη για το NBC. Παόολα αυτά δεν έγινε μια πλήρη σειρά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες Εθνικού Μητρώου Κινηματογράφου Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Φράνσις Φορντ Κόπολα Κατηγορία:Νικητές Χρυσού Φοίνικα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Σαν Φρανσίσκο Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο Σαν Φρανσίσκο Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Φράνσις Φορντ Κόπολα Κατηγορία:Αμερικανικές θρίλερ ταινίες μυστηρίου Κατηγορία:Ταινίες του 1974 Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Paramount Pictures
Καζαλμοράνο
Το Καζαλμοράνο (ιταλικά: Casalmorano) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Κρεμόνας, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Κρεμόνας
Χαμζά μπιν Λάντεν
Ο Χαμζά μπιν Λάντεν (αραβικά: حمزة بن أسامة بن محمد بن عوض بن لادن‎, γεννήθηκε το 1989 και πέθανε μεταξύ 2017 και 2019) ήταν γιος του Οσάμα μπιν Λάντεν. Ο πατέρας του, όπως και ο αδερφός του Καλίντ, σκοτώθηκαν κατά την επιχείρηση 2011 Navy SEAL.
Βιογραφία
Τον Μάρτιο 2003, υπήρχαν ισχυρισμοί ότι ο Χαμζά και ο αδερφός του Σαάντ μπιν Λάντεν είχαν τραυματιστεί και αιχμαλωτιστεί στο Ριμπάτ του Αφγανιστάν. Ο ισχυρισμός τελικά αποδείχθηκε λανθασμένος.
Ο Χαμζά παντρεύτηκε σε ηλικία 17 ετών την κόρη του Αμντουλάχ Αχμέτ Αμντουλάχ.
Τον Αύγουστο του 2018, η εφημερίδα The Guardian πρόβαλε τους ισχυρισμούς των θείων του Χαμζά ότι είχε παντρευτεί την κόρη του αεροπειρατή της 11ης Σεπτεμβρίου Μοχάμεντ Άτα. Ωστόσο, ο αδερφός του Ομάρ μπιν Λάντεν διέψευσε το δημοσίευμα. Η τελευταία του δημόσια δήλωση έγινε το 2018. Σύμφωνα με αναφορές ήταν ήδη νεκρός όταν τον Φεβρουάριο του 2019 επικηρύχθηκε από το αμερικανικό υπουργείο Εξωτερικών.
Στις 31 Ιουλίου 2019 ανακοινώθηκε ότι σκοτώθηκε (πιθανόν το 2017 ή το 2018) στη διάρκεια αμερικανικής αεροπορικής επίθεσης.
Πανάρης
Ο Πανάρης ήταν στρατηγός της αρχαίας πόλης της Κυδωνίας στην διάρκεια της περιόδου κατά την οποία οι Ρωμαίοι επιτέθηκαν στην πόλη το 69 π.Χ. Εκείνη την περίοδο, η Κυδωνία είχε ταχθεί με το μέρος πειρατών, προκαλώντας την οργή της Ρωμαϊκής Συγκλήτου. Όταν οι Ρωμαίοι νίκησαν την Κυδωνία, ο Πανάρης παρέδωσε την πόλη, ενώ ο συστράτηγός του, Λασθένης, διέφυγε στην Κνωσσό.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Κρήτες στρατηγοί Κατηγορία:Ρωμαϊκή Κρήτη Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες πειρατές Κατηγορία:Αρχαίοι Κυδωνείς
Στρατιωτική Ιστορία της Ευρώπης
Η στρατιωτική ιστορία της Ευρώπης αναφέρεται στο ιστορικό των πολεμικών επιχειρήσεων στην Ευρωπαϊκή ήπειρο. Από την αρχή της σύγχρονης εποχής έως το δεύτερο μισό του 20ού αιώνα οι Ευρωπαϊκοί στρατοί κατείχαν ένα σημαντικό τεχνολογικό πλεονέκτημα, το οποίο επέτρεπε στα κράτη να ακολουθούν πολιτικές επεκτατισμού και αποικισμού έως την περίοδο του Ψυχρού Πολέμου. Οι Ευρωπαϊκοί στρατοί από το 15ο αιώνα μέχρι τη σύγχρονη εποχή είχαν τη δυνατότητα να νικούν και να υποτάσσουν σχεδόν κάθε άλλο έθνος στον κόσμο. Από τη λήξη του Ψυχρού Πολέμου, όμως, το Ευρωπαϊκό περιβάλλον ασφαλείας χαρακτηρίζεται από τη δομική κυριαρχία των Ηνωμένων Πολιτειών, μέσω των υποχρεώσεων τους από το ΝΑΤΟ για την υπεράσπιση της Ευρώπης, καθώς τα Ευρωπαϊκά κράτη έχουν επιδιώξει να δρέψουν το "μέρισμα της ειρήνης" που προξενήθηκε από τη λήξη του Ψυχρού Πολέμου και να μειώσουν τις δαπάνες άμυνας. Τα Ευρωπαϊκά στρατεύματα αναλαμβάνουν πια κυρίως αποστολές επίδειξης ισχύος έξω από την Ευρωπαϊκή ήπειρο. Πρόσφατες στρατιωτικές συγκρούσεις όπου ενεπλάκησαν Ευρωπαϊκά κράτη περιλαμβάνουν τον Πόλεμο του 2001 στο Αφγανιστάν, τον Πόλεμο του 2003 στο Ιράκ, την εκστρατεία του ΝΑΤΟ στη Λιβύη το 2011 και ποικίλες άλλες συμπλοκές στα Βαλκάνια και την Αφρική.
Αρχαιότητα
Την εποχή αυτή την κυριαρχία κατείχαν τα Μεσογειακά έθνη, κυρίως η Αρχαία Ελλάδα και Ρώμη. Η Αρχαία Ελλάδα ενεπλάκη σε συγκρούσεις με την ανταγωνιστική της Περσική Αυτοκρατορία, η οποία ήταν τότε ο μεγαλύτερος κίνδυνος για την Ευρώπη, στους Ελληνοπερσικούς πολέμους. Τη διαμάχη εναντίον της Περσίας συνέχισε η Αρχαία Ρώμη, στους Ρωμαιοπερσικούς Πολέμους. Η βορρειοαφρικανική πόλη της Καρχηδόνας πολέμησε τρεις φορές εναντίον της Ρώμης και ηττήθηκε, επιτρέποντας στη Ρώμη να μετατραπεί τελικά σε κυρίαρχο της Μεσογείου. Ο Ιούλιος Καίσαρ πραγματοποίησε τις πρώτες Ρωμαϊκές επιδρομές στη Βρετανία. Πολυάριθμοι εμφύλιοι πόλεμοι έπληξαν την Αρχαία Ρώμη για πολλούς αιώνες, όμως το κύριο αίτιο παρακμής της ήταν η τελευταία Βαρβαρική εισβολή από την Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη. Μαζικές μεταναστεύσεις από την Ασία οδήγησαν ανατολικοευρωπαίους στο να μεταναστεύσουν δυτικά λόγω των βαρβάρων, γνωστότεροι από τους οποίους είναι οι Ούννοι. Η Δυτική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία έπεσε στα χέρια των βαρβάρων αυτών, οι οποίοι επωφελήθηκαν από τον οικονομικό πληθωρισμό και τις εσωτερικές της συγκρούσεις. Η Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, από την άλλη, παρέμεινε άθικτη έως το Μεσαίωνα.
Μεσαίωνας
Τα πρώτα χρόνια της μεσαιωνικής περιόδου η Ευρώπη γνώρισε τις πρώτες συγκρούσεις της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, η οποία εξακολούθησε να μάχεται εναντίον των Περσών, στους Ρωμαιοπερσικούς Πολέμους και εναντίον των μουσουλμανικών κατακτήσεων. Κατά τη μεσαιωνική εποχή η φεουδαρχία δημιούργησε ισχυρές ρίζες στις Ευρωπαϊκές κοινωνίες και υπήρχαν πολλοί γεωκτήμονες με αρματωμένα ιππικά, που υπερίσχυαν στα πεδία της μάχης. Οι γεωκτήμονες συχνά κατείχαν φρούρια για να προστατεύουν τις επικράτειές τους. Η Οθωμανική αυτοκρατορία διαμορφώθηκε με σημαντικές προεκτάσεις στα Βαλκάνια, μετά την τελική νίκη της εναντίον της Ανατολικής Ρωμαϊκής πρωτεύουσας, της Κωνσταντινούπολης. Η Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία συγκροτήθηκε από τον Καρλομάγνο και εξεστράτευσε εναντίον της Δανιμαρκίας και των μωαμεθανών στην Ισπανία. Οι Σταυροφορίες έπειτα ήταν μία σειρά στρατιωτικών εκστρατειών, που διεξήχθησαν στο όνομα του Χριστιανισμού, με κύριο στόχο την ανάκτηση της Ιερουσαλήμ και των Αγίων Τόπων από τους μουσουλμάνους. Σε αυτές περιλαμβάνονται και οι Σταυροφορίες στη Βόρρειας Ευρώπης και εναντίον της Ρωσσίας. Η Μογγολική Αυτοκρατορία επεκτάθηκε στην Ανατολική Ευρώπη, με πολλούς ανατολικοευρωπαϊκούς στρατούς να εμπίπτουν στην ορδή. Η περιοχή της Ρωσσίας που είναι γνωστή ως "Κράτος των Ρως" κυριεύθηκε από τους Μογγόλους μετά από πολέμους αιώνων. Η στρατιωτική δραστηριότητα κόπασε κατά το πρώτο μισό του 14ου αιώνα, μιας και ο Μαύρος Θάνατος προκαλούσε τον όλεθρο σε ένα μεγάλο κομμάτι της Ευρώπης. Η μεσαιωνική εποχή έληξε με το δυτικοευρωπαϊκό Εκατονταετή Πόλεμο (1337-1453), στον οποίο κύριοι αντίπαλοι ήταν η Αγγλία και η Γαλλία και ο οποίος τελείωσε με τη νίκη της Γαλλίας.
Αναγέννηση
Τα πυροβόλα όπλα μικρού βραχίονα έδωσαν τέλος στην υπεροχή του ιππικού. Οι Ιταλικοί Πόλεμοι σημαδεύουν την αρχή αυτής της περιόδου. Αρχικά ξεκίνησαν ως μία διαμάχη μεταξύ δυναστών, αλλά τελικά ενεπλάκησαν σε αυτούς όλες οι Ευρωπαϊκές δυνάμεις, αγωνιζόμενες για ισχύ και επικράτεια. Ο Τριακονταετής Πόλεμος (1618-1648) κυρίευσε την Κεντρική Ευρώπη, με τη συμμετοχή όλων των μειζόνων Ευρωπαϊκών δυνάμεων, με αποτέλεσμα την οικονομική αποσύνθεση των Γερμανικών περιοχών.
Εποχή του μπαρουτιού
Ο Μεγάλος Βόρειος Πόλεμος (1700-1721) πραγματοποιήθηκε με αντιπάλους την παράταξη της Ρωσσίας, της ένωσης Δανίας-Νορβηγίας και της Σαξωνίας και την παράταξη της Σουηδίας και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Κατέληξε σε νίκη της Ρωσσίας, συνοδευόμενη από το τέλος της Σουηδικής Αυτοκρατορίας. Ο Επταετής πόλεμος (1754 και 1756-1763) που έπληξε τόσο τις Ευρωπαϊκές όσο και τις αποικιακές περιοχές, ενέπλεξε όλες τις μείζονες Ευρωπαϊκές δυνάμεις. Η Γαλλία βρισκόταν στο επίκεντρο της προσοχής, λόγω των Ναπολεοντείων πολέμων, που ακολούθησαν τη Γαλλική Επανάσταση και των οποίων οι συγκρούσεις διήρκεσαν από το 1792 έως το 1815, όταν ηττήθηκε ο Ναπολέων. Τα Γερμανικά κράτη, με επικεφαλής την Πρωσσία, ύστερα από έναν αιώνα ανάκτησης δυνάμεων από τις καταστροφές του Τριακονταετούς Πολέμου, άρχισαν μία σειρά νικηφόρων πολέμων, ξεκινώντας από το Δανοπρωσσικό Πόλεμο (1864), τον Αυστροπρωσσικό Πόλεμο (1866) και τελειώνοντας με το Γαλλοπρωσσικό Πόλεμο (1871-71), που κατέληξε στην επανασυγκρότηση της Γερμανίας και το σχηματισμό της Γερμανικής Αυτοκρατορίας.
Α' Παγκόσμιος Πόλεμος
Ο Α' Παγκόσμιος Πόλεμος ήταν οικουμενικός πόλεμος, με επίκεντρο την Ευρώπη, που κράτησε από το 1914 έως το 1918.
Εποχή του Μεσοπολέμου
Μετά το πέρας του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, η Ευρώπη διήγαγε δύο δεκαετίες σχετικής ειρήνης. Ο Ρωσσικός εμφύλιος διήρκεσε από το 1917 έως το 1922 και σε αυτόν παρενέβησαν πολλές  Ευρωπαϊκές δυνάμεις. Έληξε με τη νίκη των Μπολσεβίκων και τη συγκρότηση της ΕΣΣΔ. Παράλληλα, η αναδυόμενη Σοβιετική κυβέρνηση διεξήγαγε τον Πολωνοσοβιετικό Πόλεμο, ο οποίος κράτησε από το 1919 έως το 1921 και μία σύγκρουση με τη Φινλανδία. Ο Ιρλανδικός Πόλεμος της Ανεξαρτησίας πραγματοποιήθηκε την περίοδο 1919-1921 και ήταν ένας ανταρτοπόλεμος εναντίον του Ηνωμένου Βασιλείου. Ακολούθησε ο Ιρλανδικός Εμφύλιος, ο οποίος ξέσπασε με αφορμή μια διαφωνία μεταξύ εθνικιστικών παρατάξεων σχετικά με την Αγγλοϊρλανδική Συνθήκη, αναγνωρίζοντας την Ιρλανδία ως επικράτεια της Βρετανικής Αυτοκρατορίας. Η μεσοπολεμική εποχή χαρακτηρίστηκε από συνεχείς αφοπλισμούς και διεθνιστικά κινήματα. Και οι δύο πλευρές του επικείμενου Β' Παγκοσμίου Πολέμου ενίσχυσαν τις πολεμικές τους δυνάμεις κατά τη δεκαετία του 1930, αλλά περιορίζονταν από τη Ναυτική Συνθήκη της Ουάσιγκτον. Παρά τους τιμωρητικούς περιορισμούς στις χερσαίες δυνάμεις τους οποίους ονομαστικά επέβαλλε η Συνθήκη των Βερσαλλιών, η Ναζιστική Γερμανία συμμορφώθηκε ειδικά με τους ναυτικούς περιορισμούς. Αυτό οδήγησε σε κρίσιμους περιορισμούς στο Γερμανικό Πολεμικό Ναυτικό, έναντι του Βασιλικού Ναυτικού. Η μεσοπολεμική εποχή στην Ευρώπη έλαβε τέλος με τον Ισπανικό Εμφύλιο Πόλεμο (1936-1939). Ο πόλεμος αυτός ήταν το προανάκρουσμα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, όσον αφορά τις νέες τεχνολογίες που χρησιμοποιήθηκαν (στρατηγικός και τακτικός εναέριος βομβαρδισμός, μηχανοποιημένος πόλεμος, απευθείας επιθέσεις σε άμαχο πληθυσμό, ανταρτοπολεμικές επιχειρήσεις), αλλά και όσον αφορά τα εμπόλεμα κράτη (Φασιστική Ιταλία και Ναζιστική Γερμανία στην Εθνικιστική πλευρά, Κομμουνιστική Ρωσσία και πολλές Ευρωπαϊκές αριστερόφρονες ομάδες στη Νομιμόφρονα πλευρά).
Β' Παγκόσμιος Πόλεμος
Ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος ήταν οικουμενική ένοπλη σύρραξη, στην οποία ενεπλάκη η πλειοψηφία των εθνών του πλανήτη, συμπεριλαμβανομένων όλων των μεγάλων δυνάμεων, οργανωμένων σε δύο αντίπαλους στρατιωτικούς συνασπισμούς: τις Συμμαχικές Δυνάμεις και τις Δυνάμεις του Άξονα. Το στρατιωτικό προσωπικό που κινητοποιήθηκε κατά τον πόλεμο ξεπερνούσε τα 100 εκατομμύρια, κάνοντάς τον τον εκτενέστερο πόλεμο στην ιστορία. Βρισκόμενα σε μία κατάσταση "ολικού πολέμου", τα κράτη που συμμετείχαν διέθεσαν τις συνολικές τους οικονομικές, βιομηχανικές και επιστημονικές δυνάμεις στην υπηρεσία των πολεμικών αναγκών, καταργώντας κάθε διάκριση μεταξύ αμάχων και στρατιωτικών πόρων. Περισσότεροι από 70 εκατομμύρια άνθρωποι, η πλειοψηφία των οποίων ήταν άμαχοι, σκοτώθηκαν, κάνοντας το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο την πιο θανατηφόρο σύρραξη στην ανθρώπινη ιστορία.
Ψυχρός Πόλεμος
Ο Ψυχρός Πόλεμος ήταν η κατάσταση των διαμαχών, της έντασης και του ανταγωνισμού που υπήρχε μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Σοβιετικής Ένωσης, καθώς και των αντίστοιχων συμμάχων τους, από τα μέσα της δεκαετίας του '40 έως τις αρχές της δεκαετίας του '90. Καθ' όλη τη διάρκεια αυτής της περιόδου ο ανταγωνισμός μεταξύ των δύο υπερδυνάμεων εκφράστηκε μέσα από στρατιωτικές συμμαχίες, προπαγάνδα, κατασκοπείες, ανάπτυξη όπλων, βιομηχανικές εξελίξεις και ανταγωνιστική τεχνολογική ανάπτυξη, η οποία συμπεριελάμβανε τον "διαστημικό αγώνα". Αμφότερες οι υπερδυνάμεις προέβησαν σε σημαντικές δαπάνες άμυνας και σε έναν αγώνα υπεροπλίας, τόσο στα συμβατικά όσο και στα πυρηνικά όπλα. Επίσης, οι δύο χώρες υποκίνησαν πολυάριθμες συμπλοκές, στις οποίες, ωστόσο, οι ίδιες δεν συμμετείχαν.
Παρόν
Μετά τη λήξη του Ψυχρού Πολέμου, πόλεμοι στην Ευρωπαϊκή ήπειρο έχουν λάβει χώρα μόνο κατά τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας. Το 1992, τις ακολούθησε η Βοσνία-Ερζεγοβίνη. Το 2006, το Μαυροβούνιο και η Σερβία διασπάστηκαν, με αποτέλεσμα τη διάλυση της Ένωσης Κρατών Σερβίας και Μαυροβουνίου (πρώην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας). Η τρέχουσα διαμάχη λαμβάνει χώρα στην περιοχή της βορείου Μακεδονίας και της σερβικής επαρχίας του Κοσσυφοπεδίου, όπου Αλβανικές παραστρατιωτικές δυνάμεις ξεκίνησαν ανταρτοπόλεμο εναντίον των κυβερνητικών δυνάμεων. Οι Αλβανοί του Κοσσυφοπεδίου επιθυμούν πλήρη ανεξαρτησία από τη Σερβία. Η Σερβία προσφέρει μόνο την αυτονομία της επικράτειας της.
Σε σύγκριση με τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, η διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης και η δημιουργία της Κοινοπολιτείας των Ανεξάρτητων Κρατών ήταν ειρηνική.
Οι Ευρωπαϊκοί στρατοί ακόμη συμμετέχουν σε πολέμους εκτός Ευρώπης, συμπεριλαμβανομένων συρράξεων όπου συμμετέχουν μέλη του ΝΑΤΟ. Ευρωπαίοι στρατιώτες έχουν σήμερα βάσεις στην Αφρική, την Αμερική (Αϊτή) και την Ασία (Αφγανιστάν, Ιράκ, Λίβανος).
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Στρατιωτική ιστορία της Ευρώπης
Death Magic
Το "Death Magic" είναι το τρίτο στούντιο άλμπουμ των HEALTH. Κυκλοφόρησε στις 7 Αυγούστου του 2015 από την Loma Vista. Είναι το πρώτο άλμπουμ των HEALTH μέσα σε 6 χρόνια. Παραγωγός είναι ο The Haxan Cloak, ο οποίος έχει συνεργαστεί με καλλιτέχνες όπως είναι η Bjork.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2015
Πατριωτικό Τραγούδι
Το Πατριωτικό Τραγούδι, ή Το Πατριωτικό Τραγούδι του Γκλίνκα (Патриотическая Песнь Глинки, Patrioticheskaya Pesn' Glinki) επίσης μεταφράζεται ως "Πατριωτικό Τραγούδι") ήταν ο κρατικός και εθνικός ύμνος της Ρωσικής ΣΟΣΔ και της Ρωσικής Ομοσπονδίας από το 1990 έως το 2000. Αρχικά ήταν ο ύμνος της Ρωσικής ΣΟΣΔ από το 1990 έως το 1991, ενώ επισημοποιήθηκε από την Ρωσική Ομοσπονδία το 1991.
Ιστορία
Αρχικά, ο ύμνος δεν ήταν ένα τραγούδι, αλλά μια σύνθεση για πιάνο χωρίς στίχους, που γράφτηκε από τον Μιχαήλ Γκλίνκα (1804–1857), ενώ ο γαλλικός τίτλος ήταν ο Motif de chant national. Το τραγούδι έχει μπερδευτεί το κλείσιμο της χορωδίας Μια Ζωή για τον Τσάρο του Γκλίνκα, μάλλον επειδή και τα δύο αρχίζουν με την ίδια λέξη ("Σλάβ'σγια"), αλλά οι δύο συνθέσεις είναι άσχετες μεταξύ τους (αν και η μουσική της όπερας έχει επίσης προταθεί ως υποψήφια για τον Ρωσικό εθνικό ύμνο).
Η μελωδία του "Πατριωτικού τραγουδιού" μοιάζει με την μελωδία του ύμνου Christe, qui lux es et dies, από τον πολωνό συνθέτη Βεντσεσλάους Σαμοτουλίνους (1526-1560). Αυτό δεν αποτελεί έκπληξη, καθώς η οικογένεια του Γκλίνκα έχει Πολωνικές ρίζες.
Το 1990, ο Μπόρις Γιέλτσιν επέλεξε τη μελωδία ως το νέο ρωσικό εθνικό ύμνο και εγκρίθηκε επίσημα στις 23 Νοεμβρίου του 1990 από το Ανώτατο Σοβιέτ της Ρωσίας, και αυτό επιβεβαιώθηκε το 1993 όταν ψηφίστηκε το Σύνταγμα της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Το 1999 ο Βίκτωρ Ραντούγκιν κέρδισε ένα διαγωνισμό για την προσθήκη κατάλληλων λέξεων για τον ύμνο, με το ποίημα Славься, Россия! ("Σλάβ'σγια, Ροσσίγια!" - "Είσαι ένδοξη, Ρωσία!"). Ωστόσο, οι στίχοι του ποιήματος δεν προστέθηκαν ποτέ ως εθνικός ύμνος.
Επίσης, έχει αποδειχθεί ότι αυτός ο ύμνος δεν ήταν δημοφιλής σε πολλούς πολιτικούς, δημόσια πρόσωπα και το ρωσικό κοινό, λόγω της μελωδίας και της έλλειψης στίχων, που κατά συνέπεια, ο ύμνος αδυναμούσε να εμπνεύσει τους Ρώσους αθλητές κατά την διάρκεια διεθνών διαγωνισμών.
Ο ύμνος του Γκλίνκα αντικαταστήθηκε από τον διάδοχο του Γέλτσιν ως Πρόεδρο της Ρωσικής Ομοσπονδίας, τον Βλαντιμίρ Πούτιν όταν ανέλαβε καθήκοντα στις 7 Μαΐου 2000. Το ομοσπονδιακό νομοθετικό σώμα ενέκρινε την μουσική του Εθνικού Ύμνου της Σοβιετικής Ένωσης, με νέους στίχους, τον Δεκέμβριο του 2000. Ο Γιέλτσιν επέκρινε τον Πούτιν για την υποστήριξη της επαναφοράς του Σοβιετικού εθνικού ύμνου, αν και οι δημοσκοπήσεις έδειξαν ότι πολλοί Ρώσοι ευνοούνταν από αυτή την απόφαση.
Πάνω από την Πατρίδα Μεγαλοπρεπώς
Το Πάνω από την Πατρίδα Μεγαλοπρεπώς (Nad Otchiznoy Velichavo) του Βλαντιμίρ Καλίνκιν, ήταν μια άλλη προτεινόμενη σειρά των στίχων. Γράφτηκε το 1998, ενώ ο ύμνος εκτελούνταν από τον τιμημένο ρώσο καλλιτέχνη Βλαντιμίρ Ντετάγιοφ. Η Δούμα είχε ενημερωθεί για την ύπαρξη του κομματιού τον Απρίλιο του 1999. Με πρωτοβουλία του Υπουργείου Εθνικής Πολιτικής της Ρωσίας, αυτό το κομμάτι παρουσιάστηκε δημόσια για πρώτη φορά στο Πρώτο Συνέδριο της Συνέλευσης των Λαών της Ρωσίας. Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού του ίδιου έτους, ο ύμνος εκτελέστηκε στον ραδιοφωνικό σταθμό "Ράδιο της Ρωσίας" και στο τηλεοπτικό κανάλι "Moskoviya", αφιερωμένο να γράφει το κείμενο του ύμνου της χώρας.
Τον Ιανουάριο του 2000, σε μία ορχηστική διασκευή και ηχογράφηση που εκτελέστηκε από την Εθνική Ακαδημαϊκή Ορχήστρα παραδοσιακών Οργάνων Ρωσίας, εκτελέστηκε ο ύμνος Σλάβ'σγια Ροσίγια. Αν και έλαβε πολύ θετικές κριτικές, το τραγούδι δεν έλαβε ποτέ επίσημη θέση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Ρωσίας Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι σε Λα ύφεση μείζονα
Σύστημα καστών της Ινδίας
μικρογραφία| [[Μαχάτμα Γκάντι|Ο Γκάντι επισκέπτεται τη Μαντράς (πλέον Τσενάι) το 1933 σε μια περιοδεία σε όλη την Ινδία για τα δικαιώματα των Νταλίτ ("Ανέγγιχτοι" - ο Γκάντι χρησιμοποιούσε τον όρο Χαριτζάν). Οι ομιλίες του κατά τη διάρκεια αυτών των περιοδειών και τα συγγράμματά του έθιγαν το ζήτημα των διακρίσεων εις βάρος των κατώτερων καστών της Ινδίας. ]] Το σύστημα καστών στην Ινδία αποτελεί την κατ' εξοχήν περίπτωση καστών. Έχει τις ρίζες του στην αρχαία Ινδία και υποβλήθηκε σε διαδοχικές μεταβολές από διάφορες κυρίαρχες ελίτ στη μεσαιωνική, πρώιμη νεωτερική και σύγχρονη Ινδία, ειδικά στη Μογγολική αυτοκρατορία της Ινδίας και στις Βρετανικές Ινδίες. Είναι σήμερα η βάση του συστήματος εκπαιδευτικών και επαγγελματικών θέσεων στην Ινδία. Το σύστημα καστών αποτελείται από δύο διαφορετικές έννοιες, το βάρνα και το τζάτι, οι οποίες μπορούν να εκληφθούν ως διαφορετικά επίπεδα ανάλυσης αυτού του συστήματος.
Το σύστημα καστών, όπως υπάρχει σήμερα, θεωρείται ότι είναι αποτέλεσμα των εξελίξεων κατά την κατάρρευση της εποχής του Μογγόλων και την άνοδο του βρετανικού αποικιακού καθεστώτος στην Ινδία. Η κατάρρευση της εποχής των Μογγόλων συνέπεσε με την άνοδο στην εξουσία ισχυρών ανδρών οι οποίοι συσχέτιζαν τους εαυτούς τους με βασιλιάδες, ιερείς και ασκητές, εγκρίνοντας έτσι τη βασιλική και πολεμική μορφή του ιδανικού της κάστας, αναδιαμορφώνοντας παράλληλα πολλές φαινομενικά εκτός κάστας κοινωνικές ομάδες σε διαφοροποιημένες κοινότητες καστών. Η βρετανική αποικιοκρατία ανέπτυξε περαιτέρω αυτήν τη διαδικασία, αναδεικνύοντας την άκαμπτη οργάνωση των καστών σε κεντρικό μηχανισμό της διοίκησης. Μεταξύ του 1860 και του 1920, οι Βρετανοί διαχώριζαν τους Ινδούς με κριτήριο την κάστα τους, χορηγώντας διοικητικές θέσεις και ανώτερα αξιώματα μόνο σε χριστιανούς και άτομα που ανήκαν σε συγκεκριμένες κάστες. Οι κοινωνικές αναταραχές κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1920 οδήγησαν σε αλλαγή αυτής της πολιτικής. Από τότε, η αποικιοκρατική κυβέρνηση άρχισε μια πολιτική διαχωρισμού συνδυασμένου με "θετικές δράσεις" (affirmative action), προορίζοντας ένα ορισμένο ποσοστό κυβερνητικών θέσεων εργασίας για τις κατώτερες κάστες. Το 1948, η αρνητική διάκριση βάσει της κάστας απαγορεύτηκε δια νόμου και κατοχυρώθηκε περαιτέρω στο Ινδικό Σύνταγμα, ωστόσο το σύστημα συνεχίζεται να εφαρμόζεται στην Ινδία με καταστροφικές συνέπειες για την κοινωνία.