cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γεώργιος Σκουζές (αντισφαίριση)
Στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα αντισφαίρισης ανδρών και γυναικών ήταν δεύτερος στο διπλό αντρών το 1906 με συμπαίκτη τον Ιωάννη Κετσέα.
Ο Σκουζές είχε συμμετάσχει Ολυμπιακούς αγώνες του 1906 εκπροσωπώντας την Ελλάδα. Είχε συμμετάσχει μόνο στο διπλό αντρών με συμπαίκτη τον Ιωάννη Κετσέα όπου πέρασαν τον πρώτο γύρο χωρίς αγώνα και στον δεύτερο αποκλείστηκαν από το ζευγάρι Σημηριώτη - Ν. Ζαρίφη με 9-7 6-1.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της αντισφαίρισης
Ραζιγκέρ
Το Ραζιγκέρ (γαλλικά: Rasiguères, καταλανικά: Rasigueres, οξιτανική γλώσσα|οξιτανικά]]: Rasiguèras) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ανατολικών Πυρηναίων, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ραζιγκεράν (γαλλικά: Rasiguérans).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες των Ανατολικών Πυρηναίων
Κατάλογος νησιών της Αντίγκουα και Μπαρμπούντα
Αυτός είναι ένας κατάλογος νησιών της Αντίγκουα και Μπαρμπούντα:
Δείτε επίσης
Αντιγκουα και Μπαρμπουντα Νησια
Μακρινίτσα
Με το όνομα Μακρινίτσα συναντώνται δύο οικισμοί της Ελλάδας:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Παναγιώτα Βλαντή
Η Παναγιώτα Βλαντή (Αθήνα, 28 Μαρτίου 1969) είναι Ελληνίδα ηθοποιός.
Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Σε ηλικία 16 ετών έλαβε μέρος στις κινηματογραφικές ταινίες "Κορίτσια για...τσίμπημα" και "Ράδιο-Αρβύλα" κάτι που την οδήγησε στο να αποφασίσει να σπουδάσει υποκριτική. Εξαιτίας της άρνησης των γονιών της για αυτή της την απόφαση ξεκίνησε να εργάζεται ως babysitter ενώ έλαβε μέρος και στα Καλλιστεία το 1988 με σκοπό την κατάκτηση της πρώτης θέσης και του χρηματικού επάθλου που συνόδευε τον τίτλο.
Βιογραφικό
Ολοκληρώνοντας τις σπουδές της στην υποκριτική και τη Δραματική Σχολή Θεοδοσιάδη το 1993, έκανε το τηλεοπτικό της ντεμπούτο 1 χρόνο μετά, σε κάποια επεισόδια των σειρών "Οι Αγνοημένοι" και "Έρωτας και Πάθος", έχοντας μικρούς ρόλους. Τη σεζόν 1994-1995 έγινε ευρύτερα γνωστή μέσω της συμμετοχής της στη σειρά "Η Λυγερή" στην ΕΤ1. Επόμενες μεγάλες τηλεοπτικές επιτυχίες ήταν οι σειρές "Βίος Ανθόσπαρτος", "Ερόικα" και "Αέρινες Σιωπές", ενώ τις σεζόν 2000-2002 έλαβε μέρος σε διάφορα επεισόδια της σειράς Κόκκινος Κύκλος. Το 2007 κέρδισε το βραβείο Shooting Stars στο φεστιβάλ του Βερολίνου, που απονέμεται σε νέους ηθοποιούς. Τη σεζόν 2007-2009 υποδύθηκε τη Σιλβί στη μαύρη κωμωδία του Πάνου Κοκκινόπουλου, Μαύρα Μεσάνυχτα, κάνοντας το χαρακτήρα της στη σειρά να ξεχωρίσει. Τη σεζόν 2009-2010 πρωταγωνίστησε στην κωμωδία του Mega M+M και έκανε guest εμφανίσεις στη σειρά 4 του Χριστόφορου Παπακαλιάτη. Έπειτα έκανε αποχή από την τηλεόραση και το 2012 πρωταγωνίστησε στην κυπριακή σειρά "Επτά ουρανοί και σύννεφα αλήτες" και μετά κράτησε έναν μικρό ρόλο στην κυπριακή σειρά "Καταιγίδα". Έπειτα αφιερώθηκε στο θέατρο ενώ έκανε μικρά περάσματα από σειρές στην τηλεόραση και το 2016 επέστρεψε με πρωταγωνιστικό ρόλο στην ελληνική σειρά του Alpha "Αστέρας Ραχούλας". Έκτοτε ασχολείται με το θέατρο και δεν έχει εμφανιστεί με πρωταγωνιστικό ρόλο στην τηλεόραση Τη σεζόν 2021 - 2022 θα πρωταγωνιστήσει στη νέα κωμική σειρά του Alpha TV «Άσε μας ρε μαμά»..
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Επαρχία Αϊτέκε Μπι
Η επαρχία Αϊτέκε Μπι (Әйтеке би ауданы) είναι επαρχία στην περιφέρεια Ακτόμπε του Καζακστάν. Το διοικητικό κέντρο της είναι το Κομσομόλ. Πληθυσμός: 25,716 (εκτίμηση 2013) 25,723 (απογραφή 2009) 34,628 (απογραφή 1999).
Felix (γατοτροφή)
Η Felix (προφέρεται: Φέλιξ) είναι ευρωπαϊκό εμπορικό σήμα γατοτροφής που ανήκει επί του παρόντος στη Nestlé Purina PetCare. Παράγει υγρή τροφή τόσο σε φακελάκια και κονσέρβες όσο και ξηρά μπισκότα και λιχουδιές για γάτες. Η μασκότ της μάρκας, από το 1989, είναι μια ασπρόμαυρη γάτα που ονομάζεται «Felix».
Ιστορία
Η Felix Catfood Ltd ξεκίνησε ως κατασκευαστής ξηρών μπισκότων γάτας, η οποία ξεκίνησε τη λειτουργία της πριν από το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Είχε ένα μόνο εργοστάσιο στην αγγλική πόλη Μπίγκλσγουεϊντ του Μπέντφορντσιρ. Η Quaker Oats Company εξαγόρασε την εταιρεία το 1970 ως μέρος της επέκτασής της στην αγορά τροφών για κατοικίδια στο Ηνωμένο Βασίλειο. Η παραγωγή μεταφέρθηκε στη συνέχεια στο εργοστάσιο της Quaker στο Σάουθολ στο δυτικό Λονδίνο, και εισήχθη μια νέα σειρά προϊόντων (συμπεριλαμβανομένης της κονσερβοποιημένης υγρής τροφής).
Κατά τη δεκαετία του 1980, η μάρκα Felix αντιμετώπιζε πιθανή διαγραφή από μεγάλους λιανοπωλητές λόγω των κακών πωλήσεων και του ανταγωνισμού με τις τροφές για γάτες δικής τους ετικέτας. Η Felix κατείχε μόνο μερίδιο 6 τοις εκατό της αγοράς τροφών για γάτες στο Ηνωμένο Βασίλειο, ενώ ο ηγέτης της μάρκας, Whiskas, είχε πάνω από 50 τοις εκατό. Για να καταπολεμηθεί αυτό, η μάρκα κυκλοφόρησε ξανά το 1989 με μια νέα γκάμα προϊόντων και την εμβληματική ασπρόμαυρη μασκότ «Felix». Μια μεγάλη διαφημιστική εκστρατεία σε εφημερίδα, και αργότερα στην τηλεόραση αύξησε δραματικά το μερίδιο αγοράς της στο Ηνωμένο Βασίλειο και στην Ευρώπη. Μέχρι το 1996, η Felix είχε ξεπεράσει τη Whiskas ως ηγέτης της μάρκας στο Ηνωμένο Βασίλειο, μειώνοντας το μερίδιο αγοράς της τελευταίας στο 24 τοις εκατό, αν και η Whiskas στη συνέχεια ανέκτησε τον προηγούμενο τίτλο της.
Διανομή
Η μάρκα ανήκει στην Purina και πωλείται στην Αυστραλία, στη Ρωσία, στο Ηνωμένο Βασίλειο, στο Βέλγιο, στη Σλοβενία, στη Δημοκρατία της Ιρλανδίας, στην Ολλανδία, στη Γερμανία, στην Αυστρία, στο Λιχτενστάιν, στην Ελβετία και στη Χιλή, καθώς και στη Γαλλία, στην Ιταλία, στην Ελλάδα, στη Σουηδία και στη Δανία (και στις δύο με το όνομα Pussi) και στη Φινλανδία (με το όνομα Latz). Η μάρκα πουλάει επίσης γάλα.
Από το 2018, η Felix παράγει μόνο την υγρή τροφή της, για την αγορά του Ηνωμένου Βασιλείου, σε πλαστικά φακελάκια λόγω της μείωσης της ζήτησης για κονσέρβες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εμπορικά σήματα της Nestlé Κατηγορία:Μάρκες γατοτροφής
Ρεάλ (Ανατολικά Πυρηναία)
Το Ρεάλ (γαλλικά: Réal, καταλανικά: Real) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ανατολικών Πυρηναίων, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ρεαλαί (γαλλικά: Réalais).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες των Ανατολικών Πυρηναίων
Ασσάρακος
Πηγές
Ασσαρακος Κατηγορία:Θνητοί της ελληνικής μυθολογίας
Κρήνη Αιγιαλείας
Η Κρήνη είναι χωριό της πρώην Επαρχίας Αιγιαλείας του Νομού Αχαΐας και σήμερα δημοτικό διαμέρισμα του πρώην Δήμου Συμπολιτείας με 293 κατοίκους. Απέχει 25 χιλιόμετρα περίπου από το Αίγιο.
Komiinteravia
Η JSC Komiinteravia (ОАО "Комиинтеравиа") μια αεροπορική εταιρεία που έδρευε στο Σικτιβκάρ στη Δημοκρατία των Κόμι της Ρωσίας. Λειτουργεί προγραμματισμένες υπηρεσίες μεταφοράς επιβατών εσωτερικού, καθώς και επιβατικές και ναυλωμένες πτήσεις φορτίων προς εγχώριους και διεθνείς προορισμούς. Η κύρια βάση είναι το αεροδρόμιο Σικτιβκάρ.
Κρήνη Αιγιαλείας
Ιστορία
Η Κρήνη άγνωστο πότε οικίστηκε. Αναφέρεται πρώτη φορά σε ενετικές απογραφές του 1692 και του 1700 με το παλιό της όνομα Αράχωβα. Το όνομα Αράχωβα είναι σλαβικής προέλευσης και σημαίνει καρυδότοπος. Σε Γαλλική απογραφή του Μαιζών το 1830 αναφέρεται με 50 οικογένειες. Σε απογραφή του 1879 είχε 143 κατοίκους, 796 το 1899 και 793 το 1940.
Ωρικός κύκλος
Ωρικός κύκλος ή ωριαίος κύκλος ή ουράνιος μεσημβρινός ονομάζεται κάθε μέγιστος κύκλος της ουράνιας σφαίρας που έχει ως διάμετρο τον άξονα του κόσμου και που προσδιορίζεται για κάθε τόπο από το μεσημβρινό επίπεδο του συγκεκριμένου τόπου.
Κρήνη Αιγιαλείας
Ιστορία
Την δεκαετία του 40 στην περιοχή που είναι κτισμένο το χωριό έγινε κατολίσθηση με αποτέλεσμα πολλοί κάτοικοι να μετεγκατασταθούν στην Άβυθο. Τον Ιούλιο του 1943 ο Ιταλικός στρατός κατοχής λεηλάτησε την Αράχωβα και έκαψαν τα γειτονικά χωριά. Το 1956 άλλαξε όνομα από Αράχωβα σε Κρήνη.
Komiinteravia
Η μητρική εταιρεία UTair Aviation αναδιοργάνωσε την Komiinteravia σε μια νέα αεροπορική εταιρεία, την UTair Express, η οποία έλαβε πιστοποιητικό για εμπορικές αερομεταφορές σε αεροσκάφη Antonov An-24 τον Δεκέμβριο του 2006.
Ωρικός κύκλος
Αν ένα τυχαίο σημείο Σ στην ουράνια σφαίρα δηλώνει το ίχνος (θέση) ενός αστέρα τότε το ημικύκλιο (ορατό) του ωρικού κύκλου που περιέχει το σημείο Σ (τον αστέρα) και έναν από τους ουρανιους πόλους (βόρειο ή νότιο, ανάλογα από το σημείο παρατήρησης) ονομάζεται ωρικός ή ωριαίος του αστέρα ή ωριαίο σημείο του αστέρα. Και αυτός προσδιορίζεται με την διόπτρα.
Komiinteravia
Ιστορία
Η αεροπορική εταιρεία ιδρύθηκε τον Μάρτιο του 1996 και ξεκίνησε πτητικές δραστηριότητες τον Ιούλιο του 1997. Το 2004 η UTair απέκτησε πάνω από το 70% της Komiinteravia. Μετέφερε 200.000 επιβάτες το 2003.
Κρήνη Αιγιαλείας
Διοικητική εξέλιξη
Το 1981 στην κοινότητα αναγνωρίστηκε και προσαρτήθηκε και ο οικισμός Μικρόνι. Τελευταίοι πρόεδροι της κοινότητας ήταν οι Γεώργιος Κουνινιώτης (1978-1982), ο Θεόδωρος Χριστόπουλος (1982-1986), ο Νικόλαος Κουνάβης (1986-1990), ο Θεόδωρος Κουνινιώτης (1990-1994) και ο Κωνσταντίνος Δροσόπουλος (1994-1998).
Komiinteravia
Ιστορία
Η UTair σχεδιάζει να δημιουργήσει μια νέα περιφερειακή διαίρεση με τη θυγατρική Komiinteravia που θα λειτουργήσει ως UTair Express χρησιμοποιώντας αεροσκάφφη Antonov An-24 και ATR 42-300. Σχεδιάζει να αντικαταστήσει τον στόλο Antonov An-24 της εταιρείας με επιπλέον ATR 42-300 τα επόμενα χρόνια.
Ωρικός κύκλος
Ο Ωρικός κύκλος ονομάζεται επίσης και κύκλος απόκλισης ή αποκλιτικός, από το γεγονός ότι επ΄ αυτού μετράται η απόκλιση ενός αστέρα, δια του τόξου αυτού που περιλαμβάνεται από τη θέση του αστέρα μέχρι τον ισημερινό.
Komiinteravia
Ιστορία
Ο κωδικός IATA της εταιρείας έχει υιοθετηθεί από την Jet4You.
Προορισμούς
Η Komiinteravia λειτουργούσε προς τις ακόλουθες υπηρεσίες (από τον Ιανουάριο του 2005):
Στόλος
Τον Μάρτιο του 2007, ο στόλος της Komiinteravia περιλάμβανε:
Προηγούμενος στόλος
Τον Ιανουάριο του 2005, η αεροπορική εταιρεία λειτουργούσε με τα παρακάτω αεροσκάφη:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κατηργημένες ρωσικές αεροπορικές εταιρείες
Ωρικός κύκλος
Σημειώνεται επίσης ότι στα περισσότερα ισημερινά τηλεσκόπια ο κύκλος αυτός αντί αποκλίσεων παρέχει πολικές αποστάσεις προς αποφυγή σύγχυσης κατά τις σκοπεύσεις μεταξύ θετικών και αρνητικών αποκλίσεων.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Κοσμογραφία Κατηγορία:Ουράνιο σύστημα συντεταγμένων
Κρήνη Αιγιαλείας
Ο οικισμός Μικρόνι
Το Μικρόνι είναι μικρός ορεινός οικισμός που αναγνωρίστηκε το 1981 και ανήκει διοικητικά στην Κρήνη. Είναι ο ορεινότερος οικισμός, στα 1.301 μ., του Δήμου Συμπολιτείας στους πρόποδες του Παναχαϊκού. Ο οικισμός αναφέρεται και το 1943 όταν στις 13 Ιουλίου το έκαψε ο Ιταλικός στρατός.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Συμπολιτείας Κατηγορία:Δήμος Αιγιαλείας
Εκλογές στην Ολλανδία
Το Ολλανδικό Κοινοβούλιο αποτελείται από 2 σώματα. Το πρώτο σώμα, που ονομάζεται γερουσία, αποτελείται από 75 αντιπροσώπους όλων των κοινοβουλίων των επαρχιών, οι οποίοι εκλέγονται επίσης κάθε 4 χρόνια. Η δουλειά του πρώτου σώματος είναι να παρακολουθεί και να αξιολογεί τους νόμους τους οποίους έχει επεξεργαστεί το δεύτερο σώμα. Η εκλογή των 150 μελών του δεύτερου σώματος γίνεται κάθε 4 χρόνια. Αυτό το σώμα είναι ουσιαστικά το Κοινοβούλιο, η εκπροσώπηση του λαού στην κυβέρνηση. Εκλογές για το δεύτερο σώμα (Tweedekamer) έγιναν πρόωρα το 2012 και στις 9 Ιουνίου 2010. Δικαίωμα ψήφου στην Ολλανδία έχουν οι πολίτες που είναι ηλικίας 18 ετών και άνω.
2012
Στις εκλογές για την ανάδειξη των μελών του Κοινοβουλίου στις 12 Σεπτεμβρίου 2012, αναδείχθηκαν νικητές τα φιλοευρωπαϊκά κόμματα, με το VVD του Μαρκ Ρούτε να καταλαμβάνει 41 έδρες στο ολλανδικό Κοινοβούλιο και το PvdA του Ντίτερικ Σάμσομ να παίρνει 39 έδρες στη Βουλή επί συνόλου 150 εδρών.
2015
Οι πιο πρόσφατες εκλογές για Γερουσία διενεργήθηκαν στις 26 Μαΐου 2015.
2011
Εκλογές για την Γερουσία διεξήχθησαν στις 23 Μαΐου 2011, έπειτα από τις επαρχιακές εκλογές στις 2 Μαρτίου 2011. Οι 566 εκλέκτορες των 12 τοπικών επαρχιών εξέλεξαν τα 75 μέλη της Γερουσίας τον Μάιο. Η νέα Γερουσία ανέλαβε καθήκοντα στις 7 Ιουνίου. thumb|280px|Αποτελέσματα των ολλανδικών εκλογών για Γερουσία το 2011
Τα κόμματα συνασπισμού VVD και CDA και το υποστηριζόμενο από αυτά κόμμα, PVV, κέρδισαν 37 έδρες σε αυτές τις εκλογές, χωρίς να καταφέρουν την απόλυτη πλειοψηφία για μία μόνο έδρα. Ωστόσο το SGP κέρδισε την τελευταία έδρα που χρειαζόταν και είναι φίλα προσκείμενο προς τον συνασπισμό, τον οποίο αναμενόταν να στηρίξει στις περισσότερες αποφάσεις.
2016
Η συμμετοχή στο δημοψήφισμα ήταν 32,28%, που σημαίνει ότι πληρούσε το όριο για να είναι έγκυρο το δημοψήφισμα. Με ποσοστό 61% καταψηφίστηκε η συνθήκη από το εκλογικό σώμα.
Πολωνέζες, Op. 26 (Σοπέν)
Οι Πολωνέζες, Op. 26 είναι δύο πολωνέζες του Φρεντερίκ Σοπέν, που γράφτηκαν το 1836. Και δύο είναι αφιερωμένες στον Αυστριακό συνθέτη Γιόζεφ Ντεσάουερ. Η πρώτη πολωνέζα είναι γραμμένη σε Ντο δίεση ελάσσονα, με τέμπο Allegro appassionato, 3/4. Η δεύτερη πολωνέζα είναι γραμμένη σε Μι ύφεση ελάσσονα με τέμπο maestoso, 3/4. Συνολικά, μία τυπική εκτέλεση του έργου διαρκεί περίπου 18 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνέζες του Φρεντερίκ Σοπέν Κατηγορία:Συνθέσεις σε Ντο δίεση ελάσσονα Κατηγορία:Συνθέσεις σε Μι ύφεση ελάσσονα Κατηγορία:Μουσική με αφιέρωση
Αστύαλος
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Αστύαλος (από τις ομηρικές λέξεις άστυ = πόλη και αλς = αλάτι, θάλασσα) είναι γνωστός ένας Τρωαδίτης πολεμιστής. Ο Αστύαλος έλαβε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο, στον οποίο και σκοτώθηκε από τον Πολυποίτη, τον Θεσσαλό γιο του Πειρίθου και της Ιπποδαμείας. Ο Αστύαλος αναφέρεται στην Ιλιάδα (ραψωδία Ζ, στίχος 29).
Ρεϊνές
Το Ρεϊνές (γαλλικά: Reynès, καταλανικά: Reiners) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ανατολικών Πυρηναίων, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ρεϊνεζιέν (γαλλικά: Reynésiens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ανατολικών Πυρηναίων
Α.Σ. Νέστος Χρυσούπολης
Ο '''Α.Σ. Νέστος Χρυσούπολης''' είναι αθλητικό σωματείο στη Χρυσούπολη του νομού Καβάλας. Ιδρύθηκε το 1930. Δραστηριοποιείται στο άθλημα του ποδοσφαίρου, ενώ στο παρελθόν διέθετε και σκακιστικό τμήμα.
Η ποδοσφαιρική ομάδα του Νέστου έφτασε στο απόγειο των διακρίσεων της κατά τη δεκαετία του '70, όταν έλαβε μέρος στο πρωτάθλημα της Β΄ Εθνικής κατηγορίας.
Ιστορία
Ο Αθλητικός Σύλλογος «Νέστος» Χρυσούπολης ιδρύθηκε το 1930. Tο 1973 ο Νέστος αναδείχθηκε πρωταθλητής Καβάλας και εν συνεχεία κέρδισε την άνοδο μέσω του ειδικού πρωταθλήματος της ΕΠΟ. Έτσι, έπαιξε δυο συνεχόμενες χρονιές (και μοναδικές στην ιστορία του) στη Β΄ Εθνική. Την περίοδο 1973–74 κατετάγη 11ος στον τότε Γ΄ όμιλο της κατηγορίας και το 1974–75 ήρθε 14ος και υποβιβάσθηκε στο τοπικό πρωτάθλημα.
Την επόμενη δεκαετία συμμετείχε στη Γ΄ Εθνική, ενώ έχει πολλές παρουσίες και στη Δ΄ Εθνική. Αναλυτικά, το 1986 αναδείχθηκε πρωταθλητής σε όμιλο του Εθνικού Ερασιτεχνικού Πρωταθλήματος και ανέβηκε στη Γ΄ Εθνική. Ήταν 14ος το 1986–87 και 18ος (τελευταίος) στον όμιλο του Βορρά, οπότε και υποβιβάσθηκε. Επέστρεψε, χωρίς τύχη, για τελευταία φορά σε αυτή την κατηγορία, το 1993–94 (18ος).
Την αγωνιστική περίοδο 2012–13 έλαβε μέρος στην τοπική διοργάνωση Α΄ κατηγορίας (League, 10 ομάδων). Την περίοδο 2013–14 μετείχε στο πρωτάθλημα της Γ΄ Εθνικής ερασιτεχνικής κατηγορίας, υποβιβάστηκε όμως και πάλι στις τοπικές κατηγορίες. Η ομάδα αναδείχθηκε πρωταθλήτρια ΕΠΣ Καβάλας την περίοδο 2014–15 και μετείχε στο Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών ΕΠΣ κατακτώντας την 1η θέση του 1ου ομίλου και την άνοδο στη Γ΄ Εθνική.
Σκακιστικό τμήμα
Στο παρελθόν ο σύλλογος δραστηριοποιούνταν και στο σκάκι, όμως πλέον το τμήμα είναι ανενεργό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
https://fc-nestos.blogspot.com/
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Καβάλας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1930 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1930
Περικλής Χριστοφορίδης
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Τραπεζούντα. Το 1922 μετοίκησε στην Ελλάδα. Η θητεία του στις σκοτεινές αίθουσες υπήρξε από τις μακροβιότερες, από το 1929 μέχρι και το 1979, συμμετέχοντας σε ταινίες όπως Η μπόρα του Δημήτρη Γαζιάδη (με συμπρωταγωνίστρια την Αλίκη Ιερωνύμου ) σε σενάριο του Παύλου Νιρβάνα (η οποία ήταν και η τελευταία βουβή ελληνική ταινία ) και το Ταξίδι του μέλιτος του Γιώργου Πανουσόπουλου.
Ο παππούς και ο πατέρας του υπήρξαν επίσης ηθοποιοί, όπως και η αδερφή του Στέλλα, η οποία ήταν από τις πρώτες που έκανε κινηματογράφο με την ταινία Οι απάχηδες των Αθηνών (1950). Ο Περικλής Χριστοφορίδης έπαιξε σε αρκετές ταινίες μαζί με τον, επίσης ηθοποιό, ξάδελφό του Τάκη Χριστοφορίδη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί βωβών ταινιών
Α.Ο. Καβάλα 86
Ο Αθλητικός Ομιλος Καβάλα 86 είναι γυναικείος ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα την Καβάλα. Ιδρύθηκε το 1986 και διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες στο Δημοτικό Στάδιο Ανθή Καραγιάννη.
Ιστορία
Το γυναικείο ποδόσφαιρο άρχισε να οργανώνεται στην περιοχή το 1984, με την ίδρυση του αθλητικού σωματείου «Αλκυονίδες Καβάλας». Ο Α.Ο. Καβάλα 86 ιδρύθηκε το 1986. Κύρια χρώματα της ομάδας αποτελούν το άσπρο και το μπλε, ενώ σε πιο σπάνιες περιπτώσεις χρησιμοποιεί και το κόκκινο.
Η ομάδα έχει κατακτήσει δύο Πρωταθλήματα Ελλάδος το 1993 και το 2001, όπως και ένα Κύπελλο Ελλάδος το 2001, χρονιά κατά την οποία πραγματοποίησε το λεγόμενο "νταμπλ". Επίσης, έχει κερδίσει τρία Περιφερειακά Πρωταθλήματα το 1997, το 1998 και το 2011.
Την περίοδο 2001–02 αγωνίστηκε στο νεοϊδρυθέν τότε Τσάμπιονς Λιγκ Γυναικών, μετέχοντας σε προκριματικό όμιλο που φιλοξενήθηκε στο Άμστερνταμ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Καβάλας Κατηγορία:Γυναικείες ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1986
Αστεροπαίος
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Αστεροπαίος (από την ομηρική λέξη αστεροπή = αστραπή, κεραυνός) είναι γνωστός ένας πολεμιστής που έλαβε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο ως ηγεμόνας των Παιόνων και σύμμαχος των Τρώων. Ο Αστεροπαίος, που ήταν γιος του Πηλεγόνα και εγγονός του ποτάμιου θεού Αξιού, σκοτώθηκε στον πόλεμο αυτό από τον Αχιλλέα. Ο Αστεροπαίος αναφέρεται στην Ιλιάδα (Μ 102, Φ 137 κ.ε.).
Δείτε επίσης
Το όνομα Αστεροπαίος αναφέρεται από τον Όμηρο στην Ιλιάδα. Στον Όμηρο απαντά και η λέξη αστεροπή η οποία σημαίνει αστραπή λάμψη. Η λέξη αστεροπή απαντά και στον Ησίοδο.(Θεογονία) Ο Θεός Δίας αποκαλείται «στερεοπηγερέτας» κατά το «νεφεληγερέτα Ζεύς» και αστεροπητής που σημαίνει αστραπηβόλος.
Ο Δίας αποκαλείται αστεροπητής και στον Ησίοδο (Θεογονία) Στον Τρωικό πόλεμο, οι Παίονες, πρωτεύουσα των οποίων ήταν η Αμυδώνα, χτισμένη στις όχθες του Αξιού, το σημερινό Αξιοχώρι, Κιλκίς συμμετείχαν ως σύμμαχοι των Τρώων με αρχηγό τους τον Πυραίχμη. Μαζί του πολεμούσε ακόμη ο Αστεροπαίος, ο γιος του Πηλεγόνα, ο οποίος ήταν παιδί του ποτάμιου Θεού Αξιού και της Νύμφης Περίβοιας. Κι οι δυο, ωστόσο, σκοτώθηκαν ο Πυραίχμης από τον Πάτροκλο και ο Αστεροπαίος από τον Αχιλλέα.
Γνωρίζουμε από τον Όμηρο ότι ο Αξιός ήταν πλατύς, ότι είχε «ωραιότατο νερό» (Β 848-850) και ότι έκανε «βαθιά στροβιλίσματα» (Φ 143), ότι από «τη μακρινή Αμυδώνα, από τα μέρη του Αξιού» προέρχονταν οι Παίονες «με τα αγκυλωτά τόξα» (Β 848-850) «που φορούσαν περικεφαλαίες με αλογοουρά» (Π 287-288) και ότι τους συνόδευε ο Πυραίχμης, τον οποίο χτύπησε με δόρυ ο Πάτροκλος. Εκτός από τον Πυραίχμη αναφέρεται και ο Αστεροπαίος, γιος του Πηλεγόνη που κι αυτός με τη σειρά του ήταν γιος του Αξιού. Στους μύθους δηλαδή που παραδίδει ο Όμηρος περιλαμβάνεται και ο έρωτας του ποταμού με τη μεγαλύτερη κόρη του Ακεσσαμενού, βασιλιά της γειτονικής στον Αξιό Πιερίας, την Περίβοια (Φ 143). Ο ίδιος ο Αστεροπαίος δηλώνει στον Αχιλλέα: ''Η γενιά μου κατάγεται από τον πλατύροο Αξιό, εκείνον τον Αξιό που το ωραιότατο νερό του τρέχει πάνω στη γη. Αυτός γέννησε τον Πηλεγόνη, ικανό στο δόρυ. Κι αυτός λένε ότι γέννησε εμένα.'' Ιλ. Φ 154-160).
Πηγή
Αστεροπαιος
Σκορβούτο
Το σκορβούτο είναι ασθένεια που προκαλείται από έλλειψη στον οργανισμό της βιταμίνης C.
Εκδηλώνεται με αιμορραγίες από το δέρμα και τους βλεννογόνους, ιδιαίτερα τα ούλα και αδυναμία επούλωσης τραυματιών, τα εσωτερικά όργανα, τα κόκκαλα, τις αρθρώσεις. Συνοδεύεται και από γενικά συμπτώματα, όπως κακουχία, δεκατική πυρετική κίνηση, ανορεξία και αναιμία. Ήταν τα παλιότερα χρόνια συχνή πάθηση των ναυτικών, των εξερευνητών και των στρατιωτικών, που ήταν αναγκασμένοι να τρέφονται με συντηρημένα τρόφιμα, φτωχά σε βιταμίνη C (κονσερβοποιημένη ή ξηρά τροφή).
Για τη θεραπεία του σκορβούτου χρησιμοποιείται τροφή πλούσια σε βιταμίνη C (νωπά φρούτα, λαχανικά, γάλα νωπό) και βιταμίνη C από το στόμα ή σε ενέσεις.
Κατηγορία:Διατροφικές παθήσεις
Μακρινίτσα Μαγνησίας
Τοπογραφία
μικρογραφία|Θέα του Πηλίου, του Βόλου και του Παγασητικού κόλπου από τη Μακρινίτσα Χτισμένη στις δυτικές πλαγιές του Πηλίου βόρεια του Βόλου, είναι από τα τουριστικότερα ορεινά χωριά της Ελλάδας και φημίζεται για το παραδοσιακό της χρώμα, την ιδιαίτερη πηλιορείτικη αρχιτεκτονική της και για την εξαιρετική θέα που διαθέτει προς τον Βόλο και τον Παγασητικό κόλπο. Για τον λόγο αυτό χαρακτηρίζεται "μπαλκόνι του Πηλίου".
Ιστορία
μικρογραφία|Η Πλατεία της Μακρινίτσας Λίγο μετά την πρώτη άλωση της Πόλης στο διάστημα μεταξύ των ετών 1204 και 1215, ο τοπάρχης και πλούσιος γαιοκτήμονας Κωνσταντίνος Μαλιασηνός ίδρυσε στο Πήλιο τη μονή της Θεοτόκου Οξείας Επισκέψεως ή Μακρινιτίσσης. Γύρω από αυτήν οργανώθηκε παράλληλα ένας μικρός αρχικά οικισμός ο οποίος από την γειτονική μονή πήρε το όνομα Μακρινίτσα.
Η μονή που ίδρυσε ο Μαλιασηνός περιέπεσε στην αφάνεια το 17ο αιώνα και τελικά κατέρρευσε. Πάντως, το οικοδομικό υλικό αλλά και γλυπτά του εν λόγω κτιρίου επαναχρησιμοποιήθηκαν στην οικοδόμηση της εκκλησίας της Παναγίας (1767), που είναι αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου. Ο οικισμός αναπτύχθηκε ραγδιαία κατά τον 18ο αιώνα χάρη στο εμπόριο και στην βυρσοδεψία και στις αρχές του 19ου αιώνα είχε γίνει η ισχυρότερη και πολυπληθέστερη κωμόπολη της περιοχής. Μάλιστα, όπως και οι υπόλοιποι οικισμοί του Πηλίου είχε λάβει ιδιαίτερα προνόμια από τους Οθωμανούς. Αδιάψευστοι μάρτυρες της άνθησης της Μακρινίτσας αποτελούν μεταξύ άλλων τα υπέροχα αρχοντικά της, που οικοδομήθηκαν ως επί το πλείστον μεταξύ των ετών 1750 και 1830.
Η Μακρινίτσα ήταν από τα χωριά που ξεσηκώθηκαν κατά την επανάσταση του 1821. Με την κήρυξη της επανάστασης στο Πήλιο από τον Άνθιμο Γαζή, οι Πηλιορείτες πολιόρκησαν το Βελεστίνο και τον Βόλο. Με επέμβαση όμως του Δράμαλη η πολιορκία απέτυχε. Οι Οθωμανοί στην συνέχεια πολιόρκησαν την Μακρινίτσα που τελικά μετά από ισχυρή αντίσταση έπεσε και η επανάσταση στη περιοχή καταπνίγηκε.
Αξιοθέατα
Στην κεντρική πλατεία της Μακρινίτσας στεγάζεται το Βυζαντινό Μουσείο Μακρινίτσας "Οξεία Επίσκεψις" το οποίο φιλοξενεί κειμήλια από τον 13ο εώς και τον 20ο αιώνα. Είναι μοναδικό του είδους του για την ευρύτερη περιοχή, ενώ φιλοξενεί και εκπαιδευτικά προγράμματα σχολείων κι εκπαιδευτικών ιδρυμάτων.
Στην πανέμορφη πλατεία της Μακρινίτσας υπάρχει το Καφενείο Θεόφιλος που είναι γνωστό σε όλη την Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό για μια ζωγραφιά του φημισμένου λαϊκού ζωγράφου Θεόφιλου Χατζημιχαήλ. Σήμερα το κτήριο έχει χαρακτηριστεί "ιστορικό διατηρητέο μνημείο" και είναι ιδιοκτησία της Κοινότητας Μακρινίτσας. Η σύνθεση της τοιχογραφίας περιγράφει ένα γλέντι στο στρατόπεδο του Κατσαντώνη μέσα σε ένα φυσικό περιβάλλον, με ένα ποταμάκι στο κάτω τμήμα της. Κυρίαρχη φιγούρα, ο Κατσαντώνης ξεχωρίζει από τους συντρόφους του, λόγω του μεγαλύτερου μεγέθους του, ενώ έχει στα πόδια του το όπλο και παίζει ταμπουρά. Οι υπόλοιποι αγωνιστές σουβλίζουν αρνιά, παίζουν μουσική, γλεντούν και χορεύουν. Ο μεγάλος αρχιτέκτονας Λε Κορμπυζιέ (Le Corbuisier) γράφει για το Θεόφιλο σε ένα άρθρο του μεταξύ άλλων : "...Είναι ζωγράφος γεννημένος από το ελληνικό τοπίο. Μέσω του Θεόφιλου, ιδού το τοπίο και οι άνθρωποι της Ελλάδας: κοκκινόχωμα, πευκότοπος και ελαιώνας, θάλασσα και βουνά των θεών, άνθρωποι που λούονται σε μια τολμηρά επικίνδυνη ηρεμία...". μικρογραφία|241x241εσ|Ναός Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου (1806) Στην κεντρική πλατεία βρίσκεται επίσης ο Ναός του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου που κατασκευάστηκε, σύμφωνα με επιγραφή το 1806. Ο ναός παρουσιάζει πλούσιο λιθανάγλυφο διάκοσμο, έργο του λιθοξόου Θεοδοσίου από τη Βράχα Αγράφων.
Αρχιτεκτονική
μικρογραφία|Παραδοσιακό σπίτι στην Μακρινίτσα Τα κτίσματα της Μακρινίτσας είναι δομημένα σύμφωνα με την παράδοση της πηλιορείτικης αρχιτεκτονικής. Οι κατοικίες είναι διώροφες ή τριώροφες με χοντρούς πέτρινους τοίχους, ενώ κύρια χαρακτηριστικά είναι οι πέτρινες στέγες και η πλούσια ζωγραφική και ξυλογλυπτική διακόσμηση στον πάνω όροφο των κτιρίων. Ο κάτω όροφος έχει λίγα ανοίγματα ενώ ο πάνω έχει πολλά παράθυρα και συχνά προεξέχει λίγο σε σχέση με τον κάτω όροφο, χαρακτηριστικό δείγμα αρχιτεκτονικής Οθωμανικής περιόδου. Τα σπίτια χαρακτηρίζονται επίσης από τις διακοσμημένες οροφές και τις ξυλόγλυπτες πόρτες και παραθυρόφυλλα.
Σημαντικό αρχοντικό της Μακρινίτσας είναι το αρχοντικό Τοπάλη που χτίστηκε το 1844 και χρησιμοποιείται σήμερα ως λαογραφικό μουσείο. Το κτίριο είναι τριώροφη οχυρωμένη κατοικία, με πολεμότρυπες και αμυντικό πυργίσκο στην στέγη του. Το αρχοντικό αυτό δόθηκε στην κοινότητα της Μακρινίτσας, από την οικογένεια Τοπάλη το 1932 για να στεγάσει το λαογραφικό μουσείο, το οποίο σήμερα έχει περισσότερα από 1500 εκθεματα
Αθλητισμός
Στην Μακρινίτσα εδρεύει ο Αθλητικός Σύλλογος Μακρινίτσας ο οποίος ιδρύθηκε το 1994. Αγωνίζεται στο Δημοτικό Γήπεδο Πορταριάς, χωρητικότητας 150 θέσεων. Ανήκει στην δύναμη της Ε.Π.Σ. Θεσσαλίας.
Άλλες πληροφορίες
Στη Μακρινίτσα γυρίστηκε η δραματική πολεμική ταινία της Φίνος Φιλμ Η δασκάλα με τα ξανθά μαλλιά (1968 - 1969) με την Αλίκη Βουγιουκλάκη και τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμος Βόλου Κατηγορία:Χωριά του νομού Μαγνησίας
Αφοί Κυριακόπουλοι
Οι Αφοί Κυριακόπουλοι ήταν ελληνική εταιρεία κινηματογραφικών παραγωγών που ιδρύθηκε στην Αθήνα το 1959. Η εταιρεία παρήγαγε συνολικά 27 ταινίες μέχρι το 1982 όποτε και σταμάτησε την παραγωγή ταινιών, εκ των οποίων 25 ταινίες σκηνοθέτησε ο Χρήστος Κυριακόπουλος και τις άλλες δύο ο Ερρίκος Θαλασσινός. Η εταιρεία κα' όλη την περίοδο της κινηματογραφικής της παραγωγής συνεργάστηκε με πολύ δημοφιλείς ηθοποιούς της εποχής εκείνης όπως ήταν οι Γιάννης Γκιωνάκης, Νίκος Σταυρίδης, Αλέκος Τζανετάκος, Γεωργία Βασιλειάδου, Φραγκίσκος Μανέλλης, Κώστας Βουτσάς, Γιώργος Φούντας, Μάνος Κατράκης, Κώστας Χατζηχρήστος, Βασίλης Αυλωνίτης, Κώστας Καρράς και ο Λάμπρος Κωνσταντάρας.
Η ταινία «Η λεωφόρος της προδοσίας» (1969) χαρακτηρίζεται ως η πιο εμπορική επιτυχία της εταιρείας η οποία έκοψε συνολικά 194.861 εισιτήρια, ενώ η ταινία «Πονεμένη μητέρα» (1962) θεωρείται η μεγαλύτερη εμπορική αποτυχία της καθώς έκοψε μόνο 9.854 εισιτήρια κατά την διάρκεια της κυκλοφορίας της.
Παραγωγή
Στον παράκατω πίνακα αναφέρονται το έτος κυκλοφορίας, ο τίτλος της ταινίας, ο σκηνοθέτης, η θέση στο box office και τέλος ο αριθμός εισιτηρίων που έκοψε η κάθε ταινία κατά την διάρκεια της κυκλοφορίας της στις κινηματογραφικές αίθουσες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κινηματογραφικές εταιρίες παραγωγής Κατηγορία:Κινηματογράφος στην Ελλάδα Κατηγορία:Ελληνικές εταιρίες παραγωγής ταινιών Κατηγορία:Ελληνικά εμπορικά σήματα Κατηγορία:Πρώην επιχειρήσεις της Ελλάδας
Α.Σ. Ηρακλής Αμπελοκήπων
Ο Αθλητικός Σύλλογος Αμπελοκήπων «ο Ηρακλής» είναι ελληνικός αθλητικός σύλλογος με έδρα τους Αμπελόκηπους του Δήμου Αμπελοκήπων - Μενεμένης στη Μητροπολιτική Ενότητα Θεσσαλονίκης και η έδρα του είναι το Δημοτικό Στάδιο Αμπελοκήπων «Κωνσταντίνος Καραμανλής». Ιδρύθηκε το 1980 υπό την επωνυμία «Ραμαντανιακός Αμπελοκήπων», και το 1986 μετονομάστηκε σε «Α.Σ. Ηρακλής Αμπελοκήπων». Tα χρώματά του είναι το μπλε και το λευκό και διατηρεί τμήμα ποδοσφαίρου.
Τη σεζόν 2011-2012 κέρδισε το πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Μακεδονίας καθώς και την πρώτη θέση στο ειδικό πρωτάθλημα ανόδου ανεβαίνοντας για πρώτη φορά στη Δ΄ Εθνική Κατηγορία. Τη σεζόν 2012-2013 κατέκτησε το πρωτάθλημα στον 2ο όμιλο της Δ΄ Εθνικής και τη δεύτερη συνεχόμενη άνοδο στη Γ΄ Εθνική Κατηγορία όπου αγωνίστηκε έως και τη σεζόν 2015-2016. Την αγωνιστική περίοδο 2019-2020, η ομάδα του Ηρακλή Αμπελοκήπων τερματίζει στη 2η Θέση και ανεβαίνει στη Γ΄ Εθνική μετά από 4 χρόνια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1980 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1980
Υπερχλωρικό αμμώνιο
200px|μικρογραφία|Η χημική δομή του υπερχλωρικού αμμωνίου. Το υπερχλωρικό αμμώνιο (αναγραφόμενο στο εξής ως «ΑΡ») είναι ανόργανη ένωση με τύπο ΝΗ4 ClO4. Είναι λευκωπό στερεό άλας, εύκολα διαλυτό στο νερό και την αιθανόλη, ενώ αποτελεί ένα ισχυρό οξειδωτικό μέσο. Σε συνδυασμό με άλλα καύσιμα, μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως προωθητικό πυραύλων. Η χημική αστάθειά του έχει υπάρξει η αιτία για πολλά ατυχήματα, όπως λ.χ. η καταστροφή στις εγκαταστάσεις της PEPCON (Pacific Engineering and Production Company of Nevada) το 1988.
Παρασκευή
Το AP κρυσταλλώνεται σε άχρωμα ρομβόεδρα.
Αποσύνθεση
Η ανάφλεξη του ΑΡ είναι αρκετά πολύπλοκη και μελετάται ευρέως. Οι κρύσταλλοι ΑΡ αποσυντίθενται πριν από την τήξη, παρόλο που ένα λεπτό στρώμα υγρού έχει παρατηρηθεί στις επιφάνειες των κρυστάλλων κατά τη διάρκεια διαδικασιών καύσης υπό υψηλή πίεση. Η ισχυρή θέρμανση μπορεί να οδηγήσει σε εκρήξεις. Οι πλήρεις αντιδράσεις δεν αφήνουν υπολείμματα. Οι καθαροί κρύσταλλοι δεν μπορούν να διατηρήσουν φλόγα κάτω από την πίεση των 2 MPa.
Το AP είναι οξειδωτικό κατηγορίας 4 (μπορεί να υποστεί εκρηκτική αντίδραση) όταν βρίσκεται σε μεγέθη σωματιδίων άνω των 15 μικρομέτρων και ταξινομείται ως εκρηκτικό για μεγέθη σωματιδίων μικρότερα από 15 μικρόμετρα.
Εφαρμογές
Η κύρια χρήση του υπερχλωρικού αμμωνίου είναι στην κατασκευή προωθητικών στερεών καυσίμων. Όταν το AP αναμειγνύεται με καύσιμο, όπως κονιοποιημένο αλουμίνιο και/ή με ελαστομερές συνδετικό, μπορεί να προκαλέσει αυτο-διατηρούμενη καύση σε πιέσεις πολύ κάτω από την ατμοσφαιρική πίεση. Είναι σημαντικός οξειδωτικός παράγοντας με μακρόχρονη ιστορία χρήσης σε συμπαγή πυραυλικά προωθητικά — εκτόξευσης στο διάστημα (συμπεριλαμβανομένου του Space Shuttle Solid Rocket Booster), στρατιωτικούς, αλλά και ερασιτεχνικούς πυραύλους υψηλής ισχύος, καθώς και σε ορισμένα πυροτεχνήματα.
Τοξικότητα
Το υπερχλωρικό αμμώνιο είναι χαμηλής έντονης τοξικότητας. Για παράδειγμα, υπερχλωρικό νάτριο έχει LD50 2-4 g/kg και αποβάλλεται ταχέως μετά την κατάποση. Ωστόσο, η χρόνια έκθεση σε υπερχλωρικά, ακόμη και σε χαμηλές συγκεντρώσεις, έχει αποδειχθεί ότι προκαλεί διάφορα προβλήματα του θυρεοειδούς, καθώς προσλαμβάνεται στη θέση του ιωδίου.
Βιβλιογραφικές αναφορές
https://www.europapress.es/economia/noticia-comunicado-perclorato-amonio-web-ammoniumperchlorateorg-20200304141258.html
Παραπομπές
Κατηγορία:Οξειδωτικά μέσα Κατηγορία:Ενώσεις αμμωνίου
Αραράτ
thumb|right|250px|Η κορυφή του όρους Αραράτ
Το Αραράτ (αρμενικά: Արարատ ή Մասիս) είναι χιονοσκεπής ηφαιστειακός κώνος στο ανατολικό άκρο της Τουρκίας. Έχει δύο κορυφές: το  Μεγάλο Αραράτ (η υψηλότερη κορυφή της Τουρκίας και όλου του Αρμενικού οροπεδίου με υψόμετρο 5.137 μέτρα) και το Μικρό Αραράτ (με υψόμετρο 3.896 μέτρα).
Το Όρος Αραράτ στην Ιουδαϊκή-Χριστιανική παράδοση συνδέεται με τα «όρη του Αραράτ», όπου, σύμφωνα με το βιβλίο της Γένεσης προσάραξε η Κιβωτός του Νώε.
Παίζει επίσης σημαντικό ρόλο στην κουλτούρα και την εθνική ταυτότητα της Αρμενίας. Το βουνό φαίνεται στο Εθνόσημο της Αρμενίας.
Γεωγραφία
Το Όρος Αραράτ βρίσκεται στην Αρμενία στην πολη Γιερεβάν, κοντά στα σύνορα με το Ιράν, την Τουρκία και τον θύλακα του Ναχιτσεβάν του Αζερμπαϊτζάν, μεταξύ των ποταμών Αράς και Μουράτ. Η κορυφή του βρίσκεται περίπου 16 χιλιόμετρα των Τουρκοϊρανικών συνόρων και 32 χιλιόμετρα νότια των Τουρκοαρμενικών. Η πεδιάδα του Αραράτ απλώνεται στη βορειοδυτική και δυτική πλευρά του.
Γεωλογία
Το Αραράτ είναι ένα στρωματοηφαίστειο, σχηματισμένο από ροές λάβας και πυροκλαστικά υλικά, χωρίς ηφαιστειακό κρατήρα. Πάνω από το ύψος των 4.100 μέτρων το βουνό συνίσταται κυρίως από εκρηξιγενές πέτρωμα, που καλύπτεται από κάλυμμα πάγου. Ενας μικρότερος κώνος 3.896 μέτρων, το Μικρό Αραράτ, υψώνεται από την ίδια βάση, νοτιοανατολικά της κύριας κορυφής. Το οροπέδιο λάβας απλώνεται ανάμεσα στις δύο πυραμίδες. Οι βάσεις αυτών των δύο βουνών είναι περίπου 1.000 τ.χ. Είναι δύσκολο να εξηγηθεί γεωλογικά ο σχηματισμός του Αραράτ, αλλά το είδος της ηφαιστειακής δραστηριότητας και η θέση του ηφαιστείου μας οδηγούν στη σκέψη ότι καταβύθιση που σχετίζεται με ηφαιστειακή δραστηριότητα συνέβη όταν ο Ωκεανός της Τηθύος έκλεισε κατά τη Νεογενή.
Υψόμετρο
Από μερικές αρχές δίνεται ακόμη υψόμετρο 5.165 μέτρα για το Όρος Αραράτ. Εντούτοις πολλές άλλες πηγές, όπως δημόσιες υπηρεσίες και επαληθεύσιμα δεδομένα από ραντάρ και μια μέτρηση GPS του 2007 δείχνουν ότι ο εναλλακτικά διαδεδομένος αριθμός των 5.137 μέτρων είναι μάλλον ακριβέστερος και το αληθινό υψόμετρο μπορεί να είναι ακόμη χαμηλότερο, λόγω του παχέος στρώματος χιονοσκεπούς καλύμματος πάγου, που παραμένει μόνιμα στην κορυφή του βουνού. Το 5.137 υποστηρίζεται επίσης από πολλούς τοπογραφικούς χάρτες.
Δραστηριότητα
Είναι άγνωστο πότε συνέβη η τελευταία έκρηξη του Αραράτ. Δεν υπάρχουν καταγεγραμμένες ιστορικές ή πρόσφατες παρατηρήσεις δραστηριότητες μεγάλης κλίμακας. Φαίνεται ότι το Αραράτ ήταν ενεργό την 3η χιλιετία π.Χ., καθώς κάτω από τις πυροκλαστικές ροές έχουν βρεθεί ευρήματα από την πρώιμη Εποχή του χαλκού και λείψανα ανθρώπινων σωμάτων.
Πρώτη καταγεγραμμένη ανάβαση τη σύγχρονη εποχή
Ο Δρ. Φρίντριχ Πάροτ, με τη βοήθεια του Καχατούρ Αμποβιάν, ήταν ο πρώτος εξερευνητής τη σύγχρονη εποχή, που έφτασε στην κορυφή του Αραράτ, μετά την έναρξη της Ρωσικής κυριαρχίας το 1829. Ο Αμποβιάν και ο Πάροτ διέσχισαν τον Ποταμό Αράξη και κατευθύνθηκαν στο Αρμενικό χωριό Αγκορί, που βρίσκεται στη βόρεια πλευρά του Αραράτ, 1200 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Ακολουθώντας τη συμβουλή του Χαρουτιούν Αλαμνταριάν από την Τυφλίδα, έστησαν μια βάση κατασκήνωσης στη Μονή του Αγίου Ιακώβ, 700 μέτρα ψηλότερα σε υψόμετρο 1900 μέτρων. Ο Αμποβιάν ήταν ένας από τους τελευταίους ταξιδιώτες που επισκέφτηκαν το χωριό Αγκορί και το μοναστήρι, πριν ένας καταστροφικός σεισμός θάψει τελείως και τα δύο τον Μάιο του 1840. Η πρώτη προσπάθεια αναρρίχησης στο βουνό από τη βορειοανατολική πλαγιά απέτυχε λόγω έλλειψης ζεστού ρουχισμού.
Έξι μέρες αργότερα, με τη συμβουλή του Στέφαν Κογιάντς, επικεφαλής του χωριού Αγκορί, η ανάβαση επιχειρήθηκε από τη βορειοδυτική πλευρά. Αφού έφτασαν σε υψόμετρο 4.885 μέτρων γύρισαν πίσω, γιατί δεν έφτασαν στην κορυφή πριν τη δύση του ήλιου. Έφτασαν στην κορυφή με την τρίτη προσπάθειά τους στις 3.15 μ.μ., στις 9 Οκτωβρίου 1829. Ο Αμποβιάν έσκαψε μια τρύπα στον πάγο και ύψωσε ένα ξύλινο σταυρό, κοιτάζοντας τον βοριά. Ο Αμποβιάν μάζεψε επίσης ένα κομμάτι πάγου από την κορυφή και το μετέφερε μαζί του σε ένα μπουκάλι, θεωρώντας το νερό αγιασμένο. Στις 8 Νοεμβρίου ο Πάροτ και ο Αμποβιάν αναρριχήθηκαν στο Μικρό Αραράτ. Εντυπωσιασμένος από τη δίψα για γνώση του Αμποβιάν, ο Πάροτ εξασφάλισε για τον αμποβιάν υποτροφία του Ρωσικού κράτους για να σπουδάσει στο Πανεπιστήμιο του Ντορπάτ το 1830. Το 1845 ο Γερμανός ορυκτολόγος Ότο Βίλχελμ Χέρμαν φον Αμπιχ ανέβηκε στο Αραράτ με τον Αμποβιάν. Η τρίτη και τελευταία ανάβαση του Αμποβιάν στο Αραράτ ήταν με τον Άγγλο Χένρι Ντάνμπι Σέιμουρ το 1846.
Αναρριχητικές διαδρομές, άδειες και οδηγοί
Το μήκος της αναρρίχησης είναι μεγάλο, αλλά υπάρχει μια αρκετά εύκολη διαδρομή από τα νότια στο τέλος του καλοκαιριού για ορειβάτες εξοικειωμένους με τη χρήση πιολέ και κραμπόν. Τα τελευταία 400 μέτρα καλύπτονται όλο τον χρόνο από χιόνι. Υπάρχουν δύο θέσεις για κατασκήνωση στο βουνό και ο παγετώνας αρχίζει γύρω στα 4.800 μέτρα. Η Τουρκική κυβέρνηση απαιτεί μια άδεια αναρρίχησης και τη χρήση πιστοποιημένου Τούρκου οδηγού. Οι διαδικασίες μπορεί να χρειαστούν δυο μήνες για να ολοκληρωθούν.
Σχέση με τον Νώε
Το όνομα «Αραράτ» για την κορυφή προέρχεται από την παράδοση που τη συνδέει με τα Βιβλικά Όρη του Αραράτ, όπου επικάθησε η Κιβωτός του Νώε μετά τον Κατακλυσμό (Γένεσις 8:4). Η ταυτοποίηση του Όρους Αραράτ με αυτά τα Βιβλικά βουνά είναι αρχαία, εισαχθείσα στη Δυτική Χριστιανοσύνη τον τέταρτο αιώνα, με την ανάγνωση του Ιώσηπος από τον Ιερώνυμο. Η Βουλγάτα αποδίδει το Εβραϊκό «χαρέι Αραράτ» ως «montes Armeniae».
Στην ανατολική παράδοση (Συριακή και του Κορανίου) τα Βιβλικά βουνά συνδέονται με το Όρος Γιουντί στο σημερινό βορειοδυτικό Ιράν. Αλλά από τη μεσαιωνική περίοδο η δυτική παράδοση φαίνεται να έχει επισκιάσει την αρχαιότερη σύνδεση με το Όρος Γιουντί ακόμη και στην Ανατολική Χριστιανοσύνη και η παράδοση του Όρους Γιουντί περιορίζεται σήμερα στην Ισλαμική άποψη περί Νώε.
Πολιτικά Σύνορα
Το Όρος Αραράτ σχηματίζει ένα σχεδόν τετραεθνές μεταξύ Τουρκίας, Αρμενίας, Αζερμπαϊτζάν και Ιράν. Η κορυφή του βρίσκεται περίπου 16 χλμ. δυτικά, τόσο της Ιρανικής μεθορίου, όσο και της μεθορίου του θύλακα Ναχιτσεβάν του Αζερμπαϊτζάν, και 32 χλμ. νότια της Αρμενικής μεθορίου.
Τα τριεθνή Τουρκίας-Αρμενίας-Αζερμπαϊτζάν και Τουρκίας-Ιράν-Αζερμπαϊτζάν απέχουν κάπου 8 χλμ., διαχωριζόμενα από μια στενή λωρίδα Τουρκικού εδάφους, που περιέχει την οδό Ε99, που εισέρχεται στο Ναχιτσεβάν στο 39.6553°N 44.8034°E.
Από το 1923 έως το 1991 τα σύνορα μεταξύ Αρμενίας και Αζερμπαϊτζάν ήταν εσωτερικά σύνορα της Σοβιετικής Ενωσης μεταξύ της ΣΣΔ Αρμενίας και της Αυτόνομης ΣΣΔ Ναχιτσεβάν και το τριεθνές μεταξύ Τουρκίας, Ιράν και Σοβιετικής Ενωσης αντιστοιχούσε στο σημερινό Τουρκίας-Ιράν-Αζερμπαϊτζάν. Πριν τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο η περιοχή ήταν διαιρεμένη μεταξύ Ρωσικής, Οθωμανικής και Περσικής Αυτοκρατορίας. Το Αραράτ (Αγκρί Νταγκί) άνοιξε επίσημα για τον τουρισμό μόνο το 1998, όταν η Τουρκική Ορειβατική Ομοσπονδία εξέδωσε άδεια για αναρρίχηση στην κορυφή. Από το 2004 το Αραράτ αποτελεί τμήμα προστατευόμενου βιότοπου.
Σημασία στον Αρμένικο εθνικισμό
Στην Αρμένικη μυθολογία το Όρος Αραράτ είναι η κατοικία των Θεών, όπως και ο Όλυμπος στην Ελληνική μυθολογία, και στη σύγχρονη εποχή το Αραράτ χαίρει σεβασμού από τους Αρμένιους ως σύμβολο της εθνικής τους ταυτότητας. Το Αραράτ δεσπόζει στον ορίζοντα της πρωτεύουσας της Αρμενίας Γερεβάν. Το Αραράτ είναι το εθνικό σύμβολο της Δημοκρατίας της Αρμενίας και απεικονίζεται στον θυρεό της. Ο θυρεός αυτός προέρχεται από εκείνον της ΣΣΔ Αρμενίας, που απεικόνιζε το Όρος Αραράτ μαζί με το Σοβιετικό σφυροδρέπανο και το κόκκινο αστέρι πίσω του. Μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ενωσης υιοθετήθηκε μια ελαφρώς τροποποιημένη εκδοχή του θυρεού της Δημοκρατίας της Αρμενίας (1918-1920) και παραμένει από τότε σε ισχύ. Η ταινία του 2002 Αραράτ του Αρμένιου-Καναδού κινηματογραφιστή Ατόμ Εγκογιάν τονίζει ιδιαίτερα τον συμβολισμό του Αραράτ.
Το Όρος Αραράτ απεικονίσθηκε σε διάφορα Αρμενικά χαρτονομίσματα που εκδόθηκαν μεταξύ 1993 και 2001 και στην πίσω όψη του χαρτονομίσματος των 100 Τουρκικών λιρών του 1972-1986.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωγραφία της Βίβλου Κατηγορία:Αρμενικά υψίπεδα Κατηγορία:Βουνά της Τουρκίας Κατηγορία:Ηφαίστεια της Τουρκίας Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Αρμενίας Κατηγορία:Ιερά βουνά
Το δόλωμα
Το δόλωμα είναι τίτλος ελληνικής ταινίας παραγωγής Φίνος Φιλμ του 1964 σε σκηνοθεσία Αλέκου Σακελλάριου, με πρωταγωνιστές τους Αλίκη Βουγιουκλάκη, Αλέκο Αλεξανδράκη, Ντίνο Ηλιόπουλο και Βαγγέλη Βουλγαρίδη.
Πλοκή
Ο Μπάμπης Βαλέρης (Αλέκος Αλεξανδράκης) και ο συνεργάτης του Μάνθος (Ντίνος Ηλιόπουλος) ηγούνται μιας σπείρας απατεώνων, οι οποίοι ειδικεύονται σε χαρτοπαικτικές απάτες. Χρειάζονται στις δραστηριότητές τους μία ωραία γυναίκα ως δόλωμα, έτσι ώστε να προσελκύουν ευκολότερα τα πλούσια θύματά τους. Γι' αυτό ο Μπάμπης επισκέπτεται ένα καμπαρέ της Τρούμπας, στο οποίο ξεχωρίζει την Καίτη (Αλίκη Βουγιουκλάκη) και της προτείνει να συνεργαστούν. Εκείνη δέχεται και έτσι ακολουθεί μια περίοδος εκπαίδευσης, ώστε να αποκτήσει τρόπους και συμπεριφορά αριστοκράτισσας.
Μετά από μερικές επιτυχημένες εξορμήσεις σε διάφορα μέρη, η σπείρα βρίσκεται στη Ρόδο. Εκεί, η Καίτη γνωρίζει τον Μίλτο (Βαγγέλης Βουλγαρίδης), ο οποίος εκδηλώνει ερωτικό ενδιαφέρον γι' αυτήν. Όμως στο μεταξύ η αστυνομία φτάνει στα ίχνη του Μπάμπη, με τη συμβολή του Γιώργου (Ανδρέας Μπάρκουλης), φίλου του Μίλτου, που αναγνώρισε την Καίτη από το διάστημα που εργαζόταν στο καμπαρέ. Τελικά η σπείρα εξαρθρώνεται, αλλά η Καίτη αφήνεται ελεύθερη και μπορεί να χαρεί τον έρωτά της με τον Μίλτο.
Άλλες πληροφορίες
Η ταινία έκοψε 557.302 εισιτήρια κατά την πρώτη της προβολή στους κινηματογράφους της Αθήνας και του Πειραιά, κατατασσόμενη στην 2η θέση ανάμεσα στις 93 ελληνικές ταινίες που προβλήθηκαν την κινηματογραφική περίοδο 1964–65. Στο εξωτερικό η ταινία κυκλοφόρησε με τους αγγλικούς τίτλους The bait και Ace of spades.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1964 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Φίνος Φιλμ Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Αλέκου Σακελλάριου Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Αλέκου Σακελλάριου Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Κώστα Καπνίση Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Βόρις Α΄ της Βουλγαρίας
Ο Βόρις Α΄, επίσης γνωστός ως Βόρις-Μιχαήλ και Βόγορης (βουλγαρικά: Борис I/Борис-Михаил, ... - 2 Μαΐου 907), ήταν ο ηγεμόνας της Πρώτης Βουλγαρικής Αυτοκρατορίας το 852-889. Την εποχή του βαπτίσματος του το 864, ο Μπόρις ονομάστηκε Μιχαήλ από τον νονό του, τον αυτοκράτορα Μιχαήλ Γ΄. Ο ιστορικός Στήβεν Ράνσιμαν τον χαρακτήρισε ως ένα από τα μεγαλύτερα πρόσωπα στην ιστορία.
Παρά τις πολλές στρατιωτικές οπισθοδρομήσεις, η βασιλεία του Μπόρις Α΄ επισημάνεται με σημαντικά γεγονότα που διαμόρφωσαν τη βουλγαρική και την ευρωπαϊκή ιστορία. Με τον εκχριστιανισμό της Βουλγαρίας καταργήθηκε η παραδοσιακή κρατική θρησκεία. Ένας ικανός διπλωμάτης, ο Μπόρις Α΄, εκμεταλλεύτηκε με επιτυχία τη σύγκρουση μεταξύ του Πατριαρχείου της Κωνσταντινουπόλεως και του Πάπα για να εξασφαλίσει μια αυτοκέφαλη βουλγαρική εκκλησία, ασχολούμενος έτσι με τις ανησυχίες της ευγενείας για τη βυζαντινή παρέμβαση στις εσωτερικές υποθέσεις της Βουλγαρίας.
Όταν το 885 οι μαθητές των Αγίων Κυρίλλου και Μεθόδιου εκδιώχθηκαν από τη Μεγάλη Μοραβία, και ο Μπόρις Α΄ τους έδωσε καταφύγιο και τους πάρασχε βοήθεια για την ανάπτυξη του βουλγαρικού αλφαβήτου και της λογοτεχνίας. Αφού παραιτήθηκε το 889, ο μεγαλύτερος γιος του και ο διάδοχός του προσπάθησαν να αποκαταστήσουν την παλιά παγανιστική θρησκεία, αλλά νικήθηκαν από τον Βόρη. Κατά τη διάρκεια του Συμβουλίου του Πρέσλαβ που ακολούθησε το γεγονός, ο βυζαντινός κλήρος αντικαταστάθηκε από Βούλγαρους και η ελληνική γλώσσα αντικαταστάθηκε με αυτό που είναι τώρα γνωστό ως παλαιά εκκλησιαστική σλαβονική, η οποία στη Βουλγαρία καλείται και είναι γνωστή ως παλαιά βουλγαρική γλώσσα, ως επίσημη γλώσσα της Εκκλησίας και του κράτους.
Θεωρείται ως άγιος στην Ορθόδοξη Εκκλησία, ως Πρίγκιπας και Βαπτιστής της Βουλγαρίας, και ως Ίσος προς Αποστόλους, με την ημέρα του εορτασμού του να γίνεται στις 2 Μαΐου.
Ονόματα και τίτλοι
Μετά την επίσημη πράξη μετατροπής του στον Χριστιανισμό, ο Βόρις υιοθέτησε το χριστιανικό όνομα Μιχαήλ. Ονομάζεται μερικές φορές ως Βόρις-Μιχαήλ στην ιστορική έρευνα..
Η μόνη άμεση απόδειξη του τίτλου του Βόρις είναι οι θυρεοί του και η επιγραφή που βρέθηκε κοντά στην πόλη Μπαλς, στη σύγχρονη Αλβανία, και στη Βάρνα. Εκεί ονομάζεται με τον βυζαντινό τίτλο «Άρχοντας της Βουλγαρίας», ο οποίος συνήθως μεταφράζεται ως «ηγεμόνας» και τον 10-11ο αιώνα και ως «Κνιάζ» (βουλγαρικά: Кнѧзъ). Στις Βουλγαρικές πηγές από εκείνη την εποχή ο Βόρις Α΄ ονομάζεται "Κνιάζ" ή "Τσάρος" (βουλγαρικά: Царъ), και κατά τη διάρκεια της Δεύτερης Βουλγαρικής Αυτοκρατορίας, ως "Τσάρος".
Στη σύγχρονη ιστοριογραφία ο Βόρις ονομάζεται από διαφορετικούς τίτλους. Οι περισσότεροι ιστορικοί δέχονται ότι άλλαξε τον τίτλο του μετά τη μετατροπή του στον Χριστιανισμό. Σύμφωνα με αυτούς, πριν από το βάπτισμα είχε τον τίτλο του Χάνου ή του Κανασουμπίγκι, και μετά από το βάπτισμα ως Κνιάζ. Σύμφωνα με μια άλλη θεωρία, ο τίτλος του Κνιάζ χρησιμοποιήθηκε από Βούλγαρους άρχοντες από τη βασιλεία του Ασπαρούχ.
Κατάσταση στην Κεντρική Ευρώπη στα μέσα του 9ου αιώνα
Οι αρχές του 9ου αιώνα σηματοδότησαν την έναρξη μιας έντονης αντιπαλότητας μεταξύ της Ελληνικής Ανατολής και της Λατινικής Δύσης, η οποία τελικά θα οδηγούσε στο σχίσμα μεταξύ της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας στην Κωνσταντινούπολη και της Καθολικής Εκκλησίας στη Ρώμη.
Ήδη από το 781, η αυτοκράτειρα Ειρήνη άρχισε να αναζητά στενότερες σχέσεις με τη δυναστεία των Καρολίνων και τον παπισμό. Διαπραγματεύτηκε ένα γάμο μεταξύ του γιου της, του Κωνσταντίνου και της Ροτρούδης, κόρης του Καρλομάγνου από την τρίτη σύζυγό του Χίλντεγκαρντ. Η Ειρήνη πήγε τόσο μακριά όσο να στείλει έναν υπάλληλο για να διδάξει τα ελληνικά στην φράγκικη πριγκίπισσα. Ωστόσο, η ίδια η Ειρήνη έσπασε τη δέσμευση το 787, ενάντια στις επιθυμίες του γιου της. Όταν το Δεύτερο Συμβούλιο της Νίκαιας του 787 επανέφερε το σεβασμό των εικόνων υπό την αυτοκράτειρα Ειρήνη, το αποτέλεσμα δεν αναγνωρίστηκε από τον Καρλομάγνο, αφού δεν είχαν προσκληθεί φράγκοι απεσταλμένοι, παρόλο που ο Καρλομάγνος τότε κυβερνούσε περισσότερες από τρεις επαρχίες της παλιάς ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Ενώ αυτό βελτίωσε τις σχέσεις με τον παπισμό, δεν απέτρεψε την εκδήλωση ενός πολέμου με τους Φράγκους, οι οποίοι κατέλαβαν την Ίστρια και το Μπενεβέντο το 788.
Όταν ο Καρλομάγνος ανακηρύχθηκε αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας από τον Λέοντα Γ΄, ο Πάπας αφαίρεσε αποτελεσματικά τη νομιμότητα της Ειρήνης. Σίγουρα επιθυμούσε να αυξήσει την επιρροή του παπισμού και να τιμήσει τον προστάτη του Καρλομάγνο. Η Ειρήνη, όπως και πολλοί από τους προκατόχους της από τον Ιουστινιανό Α΄, ήταν πολύ αδύναμος να προστατεύσει τη Ρώμη και τον κατά πολύ μειωμένο πληθυσμό της και καθώς την πόλη δεν κυβερνούσε κανένας αυτοκράτορας. Έτσι, η υπόθεση του Καρλομάγνου για τον αυτοκρατορικό τίτλο δεν θεωρήθηκε ως σφετερισμός στα μάτια των Φράγκων ή των Ιταλών. Εντούτοις, θεωρήθηκε ως τέτοια στο Βυζάντιο, αλλά οι διαμαρτυρίες της Ειρήνης και του διαδόχου Νικηφόρου Α΄ δεν είχαν μεγάλη επίδραση.
Ο Μοϊμίρ Α΄ κατάφερε να ενώσει μερικούς Σλάβους πρίγκιπες και ίδρυσε τη Μεγάλη Μοραβία το 833. Ο διάδοχός του Ραστισλάβος πολέμησε επίσης εναντίον των Γερμανών. Και τα δύο κράτη προσπάθησαν να διατηρήσουν καλές σχέσεις με τη Βουλγαρία λόγω της σημαντικής στρατιωτικής εξουσίας της.