cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μαρία Πία της Σαβοΐας (1934)
Οικογένεια
Το 1955 η Μαρία Πία παντρεύτηκε τον πρίγκιπα Αλέξανδρο της Γιουγκοσλαβίας στο Κασκαί της Πορτογαλίας. Το ζευγάρι μαζί απέκτησε 4 παιδιά:
1723
Η παρούσα σελίδα αφορά το έτος 1723 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Ύμνος της Γαλλικής Λεγεώνας των Ξένων
Λα Μπουνταίν μεταφορικά είναι η αιματοβαμένη κουβέρτα του στρατιώτη, που την κουβαλάει τυλιγμένη στο σακίδιό του. Η μελωδία γράφτηκε πριν από την αναχώρηση της Λεγεώνας για το Μεξικό στη δεκαετία του 1860, και οι στίχοι προστέθηκαν προοδευτικά στη διάρκεια των γαλλο-πρωσικών πολέμων. Το τραγούδι εξυμνεί τα κατορθώματα των όπλων της Λεγεώνας σε διάφορους πολέμους. Υπό τους ήχους της μουσικής επιβάλεται στάση προσοχής, ενώ ο στρατός παρελαύνει σε βηματισμό 88 βημάτων ανά λεπτό.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Γαλλική μουσική Κατηγορία:Εμβατήρια Κατηγορία:Στρατός της Γαλλίας
Εκατερίνα Ζελένκο
Η Εκατερίνα Ιβάνοβνα Ζελένκο (ρώσικα: Екатери́на Ива́новна Зеле́нко, 14 Σεπτεμβρίου 1916 - 12 Σεπτεμβρίου 1941) ήταν Σοβιετική (εθνικά Ουκρανή) πολεμική αεροπόρος. Είναι η μόνη γυναίκα που είναι γνωστό να έχει πραγματοποιήσει εναέριο εμβολισμό.
Η Ζελένκο παρακολούθησε σχολείο στο Κουρσκ. Με την μετακόμιση της μητέρας της στο Βορόνεζ, η Εκατερίνα εισήχθη στο Δευτεροβάθμιο Αεροπορικό Σχολείο Βορόνεζ. Τοn Οκτώβριο 1933 πέρασε από την Αεροπορική Λέσχη Βορόνεζ και στάλθηκε στην 3η Στρατιωτική Αεροπορική Ακαδημία Αρινμπούρκ. Αργότερα βρέθηκε στο Χάρκοβο, τοποθετημένη στην 19η Μεραρχία Ελαφρών Βομβαρδιστικών. Κατά τον Ρωσοφινλανδικό πόλεμο του 1939 ήταν η μόνη γυναίκα πιλότος.
Κατά τη Γερμανική εισβολή στην Σοβιετική Ένωση η Ζελένκο έπαιρνε μέρος στην επανεκπαίδευση του βασικού προσωπικού επτά αεροπορικών συνταγμάτων στη χρήση του Sukhoi Su-2. Μετά την Γερμανική εισβολή, η Ζελένκο πραγματοποίησε σαράντα πτήσεις (και τη νύχτα) και συμμετείχε σε δώδεκα αερομαχίες με εχθρικά μαχητικά. Στις 12 Σεπτεμβρίου 1941, το Su-2 της Ζελένκο δέχθηκε την επίθεση από επτά Bf 109. Αφού η Ζελένκο έμεινε από πυρομαχικά, εκτέλεσε ένα εναέριο εμβολισμό που διαίρεσε στα δύο ένα Bf-109 καθώς η προπέλα χτύπησε την ουρά του Γερμανικού μαχητικού. Ωστόσο το Su-2 της εκράγηκε, και η Ζελένκο πετάχτηκε από το κόκπιτ. Την αερομαχία παρατήρησαν ντόπιοι κάτοικοι που αναγνώρισαν το πτώμα της. Στις 5 Μαΐου 1990 στη Ζελένκο απονεμήθηκε μεταθανάτιο ο τίτλος της Ηρωίδας της Σοβιετικής Ένωσης. Ένας μικρός πλανήτης, ο 1900 Κατιούσα είχε ονομαστεί προς τιμή της. Ο σύζυγος της Ζελένκο, Πάβελ Ιγνατένσκο, επίσης σκοτώθηκε σε αερομαχία το 1943.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ήρωες της Σοβιετικής Ένωσης
Άντι Γουόρχολ
Ο Άντι Γουόρχολ (αγγλικά: Andy Warhol [Andrew Warhola], ορθότερα βάσει προφοράς Άντι Ουόρχολ, 6 Αυγούστου 1928 — 22 Φεβρουαρίου 1987) ήταν Αμερικανός πολυσχιδής καλλιτέχνης, ζωγράφος, γλύπτης, κινηματογραφιστής, συγγραφέας και συλλέκτης, πρωτοπόρος του κινήματος της ποπ αρτ.
Βιογραφία
Απόγονος ρουθήνων μεταναστών από την Αυστρουγγαρία που εγκαταστάθηκαν στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, γεννήθηκε στο Πίτσμπουργκ της Πενσυλβάνια. Την περίοδο 1945-9 σπούδασε στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας του Κάρνεγκι και κατόπιν εγκαταστάθηκε στη Νέα Υόρκη, όπου εργάστηκε αρχικά σαν σχεδιαστής παπουτσιών όπου και τον πρόσεξε ο πασίγνωστος τότε γκαλλερίστας Αλέξανδρος Ιόλας και τον προώθησε στο περιοδικό Glamour σαν εικονογράφο. Η ενασχόλησή του με τη ζωγραφική ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του 1960 και αρχικά ήταν επηρεασμένη από θέματα διαφημίσεων, καθημερινά αντικείμενα και την εικονογραφία των κόμικς, δίνοντας τα πρώτα δείγματα γραφής της Ποπ Αρτ. Με πίνακες που απεικόνιζαν κουτιά σούπας της εταιρείας Κάμπελ ή μπουκάλια Κόκα Κόλα, απέκτησε μεγαλύτερη φήμη και μέχρι το 1963 παρήγαγε μαζικά τέτοιου τύπου επιτηδευμένα κοινότοπες αναπαραστάσεις καταναλωτικών προϊόντων, καθώς και προσωπογραφίες διασημοτήτων - μεταξύ αυτών και αρκετά πρόσωπα που αποτελούσαν σύμβολα της αμερικανικής ποπ κουλτούρας - σε φανταχτερά χρώματα και συχνά ως μεταξοτυπίες. αριστερά|thumb|200px|Άντι Γουόρχολ, Ιούνιος 1977
Από τα μέσα της δεκαετίας του 1960, ο Γουόρχολ αφοσιώθηκε στον κινηματογράφο, σκηνοθετώντας ταινίες που χαρακτηρίζονταν από τη διάθεση πειραματισμού και πρόκλησης, το ερωτικό στοιχείο και ενίοτε την ασυνήθιστη διάρκειά τους. Στα πιο γνωστά έργα του ανήκουν τα The Chelsea Girls (1966), Eat (1963), My Hustler (1965) και Blue Movie (1969). Στην ταινία Empire (1964), διάρκειας οκτώ ωρών με πλάνα αποκλειστικά του Empire State Building σε πραγματικό χρόνο, ο Γουόρχολ παρουσίασε στην πιο ακραία μορφή της, τη δική του αισθητική τού βαρετού. Από το 1962 μέχρι το 1968, εργαστήριο του αποτέλεσε ένας χώρος που στο παρελθόν στέγαζε εργοστάσιο, και για αυτό ονομάστηκε Factory. Σύντομα εξελίχθηκε σε τόπο συγκέντρωσης διασημοτήτων, καλλιτεχνών, μελών της αβάν γκαρντ και αντεργκράουντ κουλτούρας, τοξικομανών, ομοφυλόφιλων, μουσικών και φιλότεχνων. Μετά από απόπειρα δολοφονίας του στο Factory από τη Βαλερί Σολάνας, στις 3 Ιουνίου του 1968, ο Γουόρχολ κράτησε αποστάσεις από τον αντισυμβατικό περίγυρό του, συναναστρεφόμενος περισσότερο με πλούσια μέλη της υψηλής κοινωνίας. Από το έργο του στη διάρκεια της δεκαετίας του 1970, ξεχωρίζουν οι κατά παραγγελία προσωπογραφίες που τύπωνε ως μεγεθύνσεις φωτογραφιών Polaroid, πολλές από τις οποίες αφορούσαν πολιτικές φυσιογνωμίες και διασημότητες του Χόλυγουντ. Στη δεκαετία του 1980, συνεργάστηκε με τον Φραντσέσκο Κλεμέντε και τον νεοεξπρεσιονιστή ζωγράφο Ζαν Μισέλ Μπασκιά. Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε εκ νέου με τη ζωγραφική, δίνοντας μια σειρά πινάκων βασισμένων σε θρησκευτικά θέματα της αναγέννησης, όπως ο Μυστικός Δείπνος (1986). Πέθανε το Φεβρουάριου του 1987, στην πόλη της Νέα Υόρκης, μετά από επιπλοκές κατά τη διάρκεια επέμβασης αφαίρεσης της χολής του. Ο Γουόρχολ υπήρξε συστηματικός συλλέκτης έργων, κυρίως κοσμημάτων, διακοσμητικής και λαϊκής τέχνης, τα οποία δημοπρατήθηκαν μετά το θάνατό του. Το Μουσείο Άντι Γουόρχολ, με πλούσια συλλογή έργων του, εγκαινιάστηκε το 1994 στο Πίτσμπουργκ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί κινηματογραφιστές Κατηγορία:Αμερικανοί παραγωγοί ταινιών Κατηγορία:Αμερικανοί ζωγράφοι Κατηγορία:Ποπ Αρτ Κατηγορία:Αντικουλτούρα δεκαετίας 1960 Κατηγορία:ΛΟΑΤ Χριστιανοί
Γρηγόριος Πακουριανός
Ο Γρηγόριος Πακουριανός (λατινικά: Gregorius Pacurianus, γεωργιανά: გრიგოლ ბაკურიანის-ძე, αρμενικά: Գրիգոր Բակուրյան, βουλγαρικά: Григорий Бакуриани) ήταν ένας από τους πιο επιτυχημένους στρατιωτικούς του Βυζαντίου κατά τον 11ο αιώνα. Ήταν γιος του Γεωργιανού Δούκα Πακουριανού (Bakurian) της περιοχής της Ταόχης (γεωργιανά: Τάο) (σήμερα στην Ανατολική Τουρκία κοντά στα σύνορα με Γεωργία και Αρμενία), η οποία το 1001 προσαρτήθηκε από το Βυζάντιο. Έμεινε ορφανός σε μικρή ηλικία και επειδή η οικογενειακή περιουσία μοιράστηκε στις πολλές αδελφές του αναγκάστηκε, μαζί με τον αδελφό του Απάσιο, να εγκαταλείψει την πατρίδα του, σε αναζήτηση καλύτερης τύχης. Τέθηκε λοιπόν στην υπηρεσία των Βυζαντινών και διακρίθηκε ως διοικητής στρατευμάτων για τις πολεμικές του αρετές. Έτσι ανέλαβε κατά καιρούς το αξίωμα του δούκα στην Τραπεζούντα, στην Θεοδοσιούπολη, στο Κάρς, στα Σμολενά και τέλος, το 1081, έγινε Μέγας Δομέστικος της Δύσης. Κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του αμείφθηκε για τις υπηρεσίες του με πολλά κτήματα, κυρίως στη Θράκη και στη Μακεδονία, επίσης απέκτησε σημαντική περιουσία όταν κληρονόμησε τον αδελφό του Απάσιο, που είχε γίνει μάγιστρος και διετέλεσε διοικητής Αντιοχείας. Επίσης συνδέθηκε φιλικά με τον Αλέξιο Α΄ Κομνηνό, ώστε μετά την ανάρρησή του τελευταίου στον αυτοκρατορικό θρόνο (στην οποία είχε συνεργήσει και ο ίδιος ως στρατιωτικός διοικητής) έλαβε νέους τίτλους και αξιώματα. Αγωνίστηκε μαζί με τον Αλέξιο για την αντιμετώπιση των επιδρομών των Νορμανδών, των Κομάνων και των Πετσενέγκων. Σκοτώθηκε σε αρκετά μεγάλη ηλικία, το 1086, πολεμώντας κατά των Πετσενέγκων υπέρ της ακεραιότητας της Βυζαντινής αυτοκρατορίας, που την είχε υπηρετήσει σε όλη του τη ζωή. Το 1081 σε έκταση που του είχε παραχωρηθεί από τον αυτοκράτορα κοντά στη σημερινή Στενήμαχο ίδρυσε Μοναστήρι τιμώμενο στην Κοίμηση της Θεοτόκου (Μπάτσκοβο), το οποίο προίκισε με σημαντική περιουσία και για την καλύτερη λειτουργία του συνέταξε τυπικό (το οποίο έχει εκδοθεί στον 42ο τόμο του Revue des Etudes Byzantines, το 1984). Το μοναστήρι αυτό λειτουργεί ακόμη.
Βιβλιογραφία
Ιωάννης Κονιδάρης,  Το τυπικόν του Πακουριανού και η «ιερατική σχολή» της μονής Πετριτζού, «Αντίδωρον Πνευματικόν. Τιμητικός Τόμος Γεράσιμου Ιω. Κονιδάρη», Αθήναι 1981, σσ. 156-169
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί Κατηγορία:Κατεπάνω Κατηγορία:Βυζαντινοί δούκες Κατηγορία:Βυζαντινοί του 12ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί νεκροί σε μάχη
2-μεθυλοβουτανονιτρίλιο
Το 2-μεθυλοβουτανονιτρίλιο ή δευτεροταγές βουτυλοκυανίδιο ή 2-κυανοβουτάνιο ή 1-αζα-3-μεθυλοπεντίνιο-1, σε δύο οπτικά ισομερή που συμβολίζονται R- και S-, αντίστοιχα, είναι ένα νιτρίλιο, με σύντομο συντακτικό τύπο CH3CH2CH(CH3)CN. Με βάση τον χημικό τύπο, C5H9N, έχει τα ακόλουθα 285 ισομερές θέσης (όχι όλα σταθερά):
Με κυάνωση βουτυλαλογονιδίου-2
Με επίδραση κυανιούχου καλίου σε βουταλογονίδιο-2 (CH3CH2CHXCH3), παράγεται 2-μεθυλοβουτανονιτρίλιο :
Με αφυδάτωση 2-μεθυλοβουταναμιδίου
Με επίδραση αφυδατικών μέσων, όπως πεντοξείδιο του φωσφόρου (P2O5) ή πενταχλωριούχο φωσφόρο (PCl5) ή θειονυλοχλωρίδιο (SOCl2), σε 2-μεθυλοβουταναμίδιο παράγεται 2-μεθυλοβουτανονιτρίλιο :
Με αφυδάτωση πεντανυδροξυλιμίνης-2
Με επίδραση αφυδατικών μέσων, όπως πεντοξείδιο του φωσφόρου (P2O5) ή αιθανικού ανυδρίτη [(CH3CO)2O] σε πεντανυδροξυλιμίνη-2 (CH3CH2CH2CH=NOH), παράγεται 2-μεθυλοβουτανονιτρίλιο :
Με επίδραση βουτυλομαγνησιαλογονιδίου-2 σε χλωροκυάνιο
Με επίδραση βουτυλομαγνησιαλογονίδιου-2 σε χλωροκυάνιο (ClCN) παράγεται 2-μεθυλοβουτανονιτρίλιο :
Αμινοξείδωση πεντανόλης-2
Με αμινοξείδωση πεντανόλης-2 παράγεται 2-μεθυλοβουτανονιτρίλιο:
Υδροκυάνωση βουτενίου-1
Με προσθήκη υδροκυανίου (HCN, υδροκυάνωση) σε βουτένιο-1 παράγεται 2-μεθυλοβουτανονιτρίλιο:
Υδρόλυση
1. Με μερική υδρόλυση 2-μεθυλοβουτνονιτριλίου, παράγεται 2-μεθυλοβουταναμίδιο :
2. Με πλήρη υδρόλυση 2-μεθυλοβουτανονιτριλίου, παράγεται 2-μεθυλοβουτανικό οξύ:
Υδροχλωρίωση
Με επίδραση υδροχλωρίου (HCl) παράγεται χλωριούχο 2-μεθυλο-1-χλωροβουτανιμμώνιο-1 :
Αμμωνίωση
Με επίδραση αμμωνίας παράγεται 1-ιμινο-2-μεθυλοβουταναμίνη-1:
Παραγωγή δευτεροταγούς βουτυλοκετόνης
Με επίδραση οργανομαγνησιακής ένωσης (RMgX) και έπειτα υδρόλυση, παράγεται δευτεροταγής βουτυλοκετόνη
Υδρογόνωση
1. Με καταλυτική υδρογόνωση παράγεται 2-μεθυλοβουταναμίνη-1:
2. Με επίδραση λιθιοαργιλιοϋδρίδιου παράγεται 2-μεθυλοβουταναμίνη-1:
Παραγωγή ενώσεων συναρμογής
Παράγει εύκολα διάφορες ενώσεις συναρμογής. Π.χ. με επίδραση χλωριούχου παλλάδιου παράγεται δι(δευτεροταγές βουτυλοκυανο)διχλωροπαλλάδιο:
Πηγές
Κατηγορία:Νιτρίλια
Κέλυφος Χαλκιδικής
Η Κέλυφος είναι νησίδα του Αιγαίου πελάγους και πιο συγκεκριμένα του Τορωναίου κόλπου. Η νησίδα έχει έκταση 1,5 τ.χλμ. και στην απογραφή του 2011 ήταν ακατοίκητη. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Σιθωνίας. Επίσης ανοίκει στο δημοτικό διαμέρισμα του Νέου Μαρμαρά.
Ιστορία
Έχει χρησιμοποιηθεί σαν κρυψώνα στην αρχαία Ελλάδα, αλλά και στον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο. Επιπλέον έχουν βρεθεί ερείπια ρωμαϊκού οικισμού. μικρογραφία|αριστερά|Κέλυφος
Χλωρίδα και πανίδα
Το νησί έχει ονομαστεί Κέλυφος διότι το σχήμα του εύκολα παρομοιάζεται με κέλυφος χελώνας. Μοναδικοί κάτοικοι του νησιού είναι τα αγριοκάτσικα και οι γλάροι. Υπάρχουν διάφορα ψάρια, μεγάλη ποικιλία κοραλλιών, ανεμώνες και αστερίες με αποτέλεσμα πολλά καταδυτικά κέντρα οργανώνουν εκεί τα μαθήματά τους ενώ ολόκληρο το νησάκι προσφέρεται για καταδύσεις, σε περισσότερα από 10 σημεία, φτάνοντας μάλιστα τα 45 μέτρα σε βάθος. Έχει ποικιλία χλωρίδας με πολλά πεύκα και αγριελιές. Τέλος, υπάρχουν και πολλές σπηλιές που έχουν δημιουργηθεί από απόκρημνους βράχους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νησίδες του Αιγαίου
Kentsfield (μικροεπεξεργαστής)
Η ονομασία Kentsfield αποτελεί τη κωδική ονομασία των πρώτων επεξεργαστών με 4 πυρήνες επεξεργασίας που κυκλοφόρησε η Intel στις 2 Νοεμβρίου 2006. Οι επεξεργαστές που προσέφεραν κορυφαίες επιδόσεις διατέθηκαν με την εμπορική ονομασία Core 2 Extreme (σειρά QX6xx0) ενώ οι υπόλοιποι, με την ονομασία Core 2 Quad (σειρά Q6xx0) και απευθύνονταν στο ευρύ κοινό. Κυκλοφόρησαν επίσης και εκδόσεις για χαμηλού βεληνεκούς εξυπηρετητές και σταθμούς εργασίας, με την εμπορική ονομασία Intel Xeon. Όλοι τους διέθεταν 4ΜΒ κρυφής μνήμης 2ου επιπέδου (L2 cache). Ο πρώτος 4πύρηνος επεξεργαστής που κυκλοφόρησε στην αγορά ήταν ο Core 2 Quad Q6600 (χρονισμένος στα 2.4 GHz) στις 8 Ιανουαρίου 2007.
Kentsfield
Οι επεξεργαστές Kentsfield περιλαμβάνουν δυο ανεξάρτητα τσιπ πυριτίου ενωμένα στην ίδια μονάδα, όπως ακριβώς συνέβη με τους Pentium D. Αυτή η κατασκευαστική διάταξη παρόλο που κρατούσε το κόστος σε χαμηλά επίπεδα, περιόριζε το εύρος ζώνης κατά την επικοινωνία με το northbridge. Επίσης ως συνέπεια της διάταξης των διπλών τσιπ, η συνολική κατανάλωση ρεύματος του επεξεργαστή ήταν η διπλάσια σε σχέση με την αντίστοιχα χρονισμένη διπύρηνη έκδοση.
Οι πολλαπλοί πυρήνες των Kentsfield επωφελούσαν περισσότερο εφαρμογές που μπορούσαν να διαχωριστούν σε πολλαπλά νήματα επεξεργασίας (όπως η κωδικοποίηση εικόνας και ήχου, η επεξεργασία βίντεο και γραφικών 3D και η συμπίεση δεδομένων). Για παράδειγμα, τα πολυνηματικά παιχνίδια Crysis και Gears of War επωφελούνταν από τους πολλαπλούς πυρήνες επεξεργασίας σημειώνοντας σημαντική αύξηση στις επιδόσεις. Σε τέτοιες περιπτώσεις, η επεξεργαστική απόδοση αυξάνεται σχεδόν τόσες φορές όσες και οι επεξεργαστικοί πυρήνες, σε σχέση με έναν επεξεργαστή απλού πυρήνα. Ωστόσο αυτό θεωρείται ως ανώτατο όριο καθώς προϋποθέτει το σωστό διαχωρισμό της εκάστοτε εφαρμογής σε πολλαπλά νήματα κατά το σχεδιασμό της. Επιστρέφοντας στο παραπάνω παράδειγμα, το παιχνίδι Crysis δεν μπορεί να εκμεταλλευθεί παραπάνω από δυο πυρήνες επεξεργασίας. Σε αυτή τη γενιά επεξεργαστών κάθε πυρήνας αποτελούσε ταυτόχρονα και ένα νήμα επεξεργασίας. Επίσης υπάρχει η πιθανότητα συμφόρησης λόγω του διαμοιρασμού της μνήμης και του εύρους ζώνης ανάμεσα στους επεξεργαστές.
Kentsfield XE
Στις 2 Νοεμβρίου του 2006 κυκλοφόρησε ο επεξεργαστής με την εμπορική ονομασία Core 2 Extreme QX6700 (κωδικός προϊόντος 80562) χρονισμένος στα 2.67 GHz. Η παραγωγή του σταμάτησε στις 4 Ιανουαρίου 2008. Περιελάμβανε τον πυρήνα Kentsfield XE, ο οποίος αντικατέστησε τον Conroe XE (Core 2 Extreme X6800). Όπως και οι διπύρηνοι της κατηγορίας Extreme, οι επεξεργαστές Kentsfield XE διέθεταν ξεκλείδωτο πολλαπλασιαστή.
Στις 8 Απριλίου 2007 κυκλοφόρησε ο Core 2 Extreme QX6800, χρονισμένος στα 2.93 GHz. Η κατανάλωσή του έφθανε τα 130W και προοριζόταν για τα υψηλή κατηγορία επιδόσεων της αγοράς και μόνο για συστήματα OEM.
Στις 22 Ιουλίου κυκλοφόρησε ο Core 2 Extreme QX6850, χρονισμένος στα 3 GHz. Ο δίαυλος FSB λειτουργούσε σε υψηλότερη συχνότητα σε σχέση με τους προηγούμενους, στα 1333ΜΗz (ή ΜΤ/s).
Σχετικοί επεξεργαστές
Η διπύρηνη έκδοση του Kentsfield για σταθερούς υπολογιστές ονομάστηκε Conroe, η διπύρηνη έκδοση για τους εξυπηρετητές (servers) ονομάστηκε Clovertown (σειρά Xeon 53xx) ενώ η τετραπύρηνη Tigerton (σειρά Xeon 73xx).
Πηγές
Κατηγορία:Μικροεπεξεργαστές Intel
1724
Η παρούσα σελίδα αφορά το έτος 1724 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Κλάες Όλντενμπουργκ
Ο Κλάες Όλντενμπουργκ (Claes Oldenburg, 28 Ιανουαρίου 1929 – 18 Ιουλίου 2022) ήταν Αμερικανός καλλιτέχνης. Υπήρξε ένας από τους πρωταγωνιστές της αμερικανικής ποπ αρτ στη δεκαετία του 1960. Γεννήθηκε στη Στοκχόλμη της Σουηδίας το 1929, αλλά μεγάλωσε και έζησε στις ΗΠΑ, όπου ήταν διορισμένος ο πατέρας του ως διπλωμάτης. Στα πρώτα του έργα υιοθέτησε τις αρχές του αφηρημένου εξπρεσιονισμού, ενώ αργότερα στράφηκε προς τα «ολικά περιβάλλοντα», «χάπενινγκς» και «δράσεις». Χαρακτηριστικά είναι τα έργα του με τα «μαλακά γλυπτά», δηλαδή τεράστιων διαστάσεων αντικείμενα της καθημερινής ζωής όπως χάμπουργκερς, παγωτά κ.ά., με υλικά όπως ο μουσαμάς, το καπόκ και το βινύλιο.
Ο Όλντενμπουργκ πέθανε σε ηλικία 93 ετών στο Μανχάταν της Νέας Υόρκης, όπου έζησε και δημιούργησε. Ο καλλιτέχνης ήταν έγγαμος από το 1977 με την Ολλανδοαμερικανή γλύπτρια, ιστορικό και κριτικό της τέχνης Κούσιε φαν Μπρύγεν, με την οποία συνεργάσθηκε σε πολλά έργα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί καλλιτέχνες Κατηγορία:Αμερικανοί γλύπτες Κατηγορία:Ποπ Αρτ
Βουπροπιόνη
Η βουπροπιόνη είναι φάρμακο που χρησιμοποιείται πρωτίστως ως άτυπο αντικαταθλιπτικό και ως βοήθημα διακοπής του καπνίσματος. Είναι γνωστή με τις εμπορικές ονομασίες Wellbutrin και Zyban και σε χαμηλές δοσολογίες χρησιμοποιείται ευρέως για την ελάττωση της επιθυμίας για νικοτίνη σε ανθρώπους που προσπαθούν να κόψουν το κάπνισμα.
Η βουπροπιόνη είναι ένα μη-τρικυκλικό αντικαταθλιπτικό και διαφέρει από τα αντικαταθλιπτικά που συνταγογραφούνται ευρέως, όπως είναι οι εκλεκτικοί αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης (SSRIs). Είναι από μόνο του ένα αποτελεσματικό αντικαταθλιπτικό φάρμακο, αλλά επιπλέον χρησιμοποιείται ευρέως ως πρόσθετη φαρμακοθεραπεία σε περίπτωση αποτυχίας της αρχικής θεραπείας με SSRIs. Σε αντίθεση με άλλα αντικαταθλιπτικά, δεν προκαλεί αύξηση βάρους ή σεξουαλική δυσλειτουργία. Η πιο σημαντική ανεπιθύμητη ενέργεια είναι η αύξηση της πιθανότητας για πρόκληση επιληπτικών κρίσεων, πράγμα που οδήγησε στην απόσυρση του φαρμάκου για λίγο καιρό και στη συνέχεια την ελάττωση της προτεινόμενης θεραπευτικής δόσης.
Η βουπροπιόνη επηρεάζει διάφορα συστήματα νευροδιαβίβασης και ο μηχανισμός δράσης της είναι μόνο μερικώς γνωστός. Η κύρια φαρμακολογική δράση του φαρμάκου είναι μία μέση αναστολή επαναπρόσληψης της ντοπαμίνης και μία ασθενέστερη αναστολή επαναπρόσληψης της νορεπινεφρίνης. Λειτουργεί, επίσης, ως ανταγωνιστής των νικοτινικών υποδοχέων της ακετυλοχολίνης. Χημικά η βουπροπιόνη ανήκει στην τάξη των αμινοκετονών.
Κατάθλιψη
Η βουπροπιόνη είναι ένα από τα πιο συχνά συνταγογραφούμενα αντικαταθλιπτικά και τα διαθέσιμα τεκμήρια αποδεικνύουν ότι είναι αποτελεσματική στην κλινική κατάθλιψη - όσο αποτελεσματικά είναι και άλλα συχνά συνταγογραφούμενα αντικαταθλιπτικά, όπως η φλουοξετίνη και η παροξετίνη. Έχει παρατηρηθεί ότι η εσκιταλοπράμη, η σερτραλίνη και η βενλαφαξίνη είναι αποτελεσματικότερα της βουπροπιόνης. Επίσης, η μιρταζαπίνη είναι σημαντικά αποτελεσματικότερη από τη βουπροπιόνη. Αρκετά χαρακτηριστικά της τη διακρίνουν από τα άλλα αντικαταθλιπτικά: για παράδειγμα, σε αντίθεση με την πλειοψηφία των αντικαταθλιπτικών, η βουπροπιόνη δεν προκαλεί σεξουαλική δυσλειτουργία και επιπλέον δε σχετίζεται με υπνηλία ή αύξηση βάρους, τα οποία προκαλούν άλλα αντικαταθλιπτικά.
Η βουπροπιόνη βρέθηκε ότι είναι περισσότερο ωφέλιμη σε σχέση με τους SSRIs σε ότι αφορά την υπνηλία και την κόπωση που νιώθουν κάποιοι ασθενείς με κατάθλιψη. Σε ασθενείς με αγχώδη κατάθλιψη οι SSRIs εμφανίζονται να έχουν μέτριο πλεονέκτημα έναντι της βουπροπιόνης.
Διακοπή του καπνίσματος
Η δεύτερη πιο συχνή χρήση της βουπροπιόνης είναι ως παράγοντα διακοπής του καπνίσματος, που κατασκευάστηκε από την GlaxoSmithKline με την εμπορική ονομασία Zyban, αλλά και από άλλες φαρμακευτικές ως γενόσημο. Αρκετές μελέτες απέδειξαν ότι η βουπροπιόνη μειώνει την επιθυμία για νικοτίνη και τα συμπτώματα από τη διακοπή της.
Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής/Υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ)
Υπήρξαν πολλές αναφορές με θετικά αποτελέσματα για τη χρήση της βουπροπιόνης στη ΔΕΠΥ σε παιδιά και ενήλικες. Ωστόσο η βουπροπιόνη είναι κατώτερη συγκρινόμενη με τα ήδη εγκεκριμένα φάρμακα για την αντιμετώπιση της ΔΕΠΥ.
Σεξουαλική δυσλειτουργία
Η βουπροπιόνη είναι ένα από τα λίγα αντικαταθλιπτικά που δεν προκαλούν σεξουαλική δυσλειτουργία και, επιπλέον, βοηθά στην ανακούφιση της σεξουαλικής δυσλειτουργίας.
Άλλες χρήσεις
Υπάρχει μια διαμάχη σχετικά με το αν η βουπροπιόνη θα έπρεπε να χορηγείται ως συμπληρωματική θεραπεία μαζί με έναν σταθεροποιητή διάθεσης σε ασθενείς με διπολική κατάθλιψη, ωστόσο πρόσφατες έρευνες κατέληξαν ότι η βουπροπιόνη σε τέτοιες περιπτώσεις όχι μόνο δεν προκαλεί ανεπιθύμητα αποτελέσματα, αλλά μπορεί να αποβεί εξαιρετικά χρήσιμη.
Η βουπροπιόνη δεν έδειξε κάποια αποτελεσματικότητα στην αντιμετώπιση της εξάρτησης από κοκαΐνη, ωστόσο υπάρχουν κάποιες αποδείξεις ότι μπορεί να αποβεί χρήσιμη στην εξάρτηση από τις μεθαμφεταμίνες.
Ανεπιθύμητες ενέργειες
Συμβάντα ανεπιθύμητων ενεργειών
Πολύ συχνές (>10%) ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν
Συχνές (1-10%) ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν Όχι συχνές (0,1-1%) ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν Σπάνιες (0,01-0,1%) ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν Οι επιληπτικές κρίσεις είναι οι πιο σημαντικές ανεπιθύμητες ενέργειες της βουπροπιόνης. Οι επιληπτικές κρίσεις ήταν ο λόγος που η βουπροπιόνη αποσύρθηκε από την αγορά φαρμάκων από το 1986 έως το 1989. Ο κίνδυνος των κρίσεων είναι δοσο-εξαρτώμενος. Η πιθανότητα πρόκλησης κρίσεων στο γενικό πληθυσμό είναι 0,07-0,09%, ενώ ο αντίστοιχος κίνδυνος σχετιζόμενος με τη χορήγηση άλλων αντικαταθλιπτικών στη συνιστώμενη θεραπευτική δόση είναι 0-0,6%. Δεδομένου ότι το γεγονός της κλινικής κατάθλιψης βρέθηκε ότι αυξάνει την πιθανότητα για πρόκληση επιληπτικών κρίσεων, διαπιστώθηκε ότι η χορήγηση αντικαταθλιπτικών σε χαμηλές με μεσαίες δόσεις μπορεί να μην αυξάνει καθόλου τον κίνδυνο εμφάνισης επιληπτικής κρίσης. Ωστόσο, από την ίδια έρευνα βρέθηκε ότι η βουπροπιόνη και η κλομιπραμίνη ήταν τα μοναδικά αντικαταθλιπτικά που σχετίσθηκαν με αύξηση των περιστατικών των επιληπτικών κρίσεων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρωματικές κετόνες Κατηγορία:Αρωματικές αμίνες Κατηγορία:Χλωροαρένια Κατηγορία:Αντικαταθλιπτικά Κατηγορία:Διεγερτικά
Έμβλημα της Θουριγγίας
thumb|Το έμβλημα της Θουριγγίας.
Το έμβλημα της Θουριγγίας καθιερώθηκε με νόμο που υπερψήφισε το τοπικό Κοινοβούλιο στις 10 Ιανουαρίου του 1991. Το κύριο στοιχείο του είναι ένα λιοντάρι που φορά στέμμα στο κεφάλι του. Τα σύμβολα του εμβλήματος σχετίζονται με την ιστορία του κρατιδίου. Το λιοντάρι ανάγεται στην εποχή των Κομήτων της Θουριγγίας. Το έμβλημα μοιάζει αρκετά με το έμβλημα της Έσσης και αποτελεί στοιχείο της κρατικής σημαίας της Θουριγγίας.
Περιγραφή
Ο θυρεός είναι μπλε και καταλαμβάνεται σχεδόν στο σύνολό του από ένα λιοντάρι, στο κεφάλι του οποίου υπάρχει χρυσή κορόνα, ίδια στο χρώμα με τα νύχια του. Το ζώο κοιτά προς τα αριστερά και η γλώσσα του είναι βγαλμένη προς τα έξω. Γύρω του υπάρχουν οκτώ λευκά εξάκτινα αστέρια. Το λιοντάρι διαιρείται σε οκτώ οριζόντιες λωρίδες, κόκκινες και λευκές εναλλάξ.
Ιστορικά στοιχεία
Το λιοντάρι στο έμβλημα μοιάζει με το έμβλημα της Έσσης, ωστόσο είναι παλαιότερο και διαφέρει στο ότι στο έμβλημα της Θουριγγίας τα χρώματα στο λιοντάρι είναι κόκκινο-λευκό, ενώ στην Έσση το λιοντάρι είναι λευκό-κόκκινο. Ο πρώτος Κόμης της Έσσης, Ερρίκος Α΄, πήρε το λιοντάρι από το έμβλημα της Θουριγγίας και το ενσωμάτωσε στο έμβλημα της Έσσης, με τη διαφορά που προειπώθηκε.
Στο έμβλημα του 1921-1933 τα αστέρια ήταν επτά και σε αυτό του 1933-1945 δεν υπήρχαν καθόλου αστέρια. Όπως και σήμερα, οκτώ αστέρια υπήρχαν στο έμβλημα της περίοδου 1945-1952, που συμβολίζουν τα εξής εδάφη: Σαξονία-Βαϊμάρη-Άιζεναχ, Σαξονία-Μάινινγκεν, Σαξονία-Άλτενμπουργκ, Σαξονία-Γκόθα, Σβάρτσμπουργκ-Ρούντολστατ, Σβάρτσμπουργκ-Ζοντερσχάουζεν, Ρόις και τα πρώην εδάφη της Πρωσσίας (Regierungsbezirk Erfurt και μέρη της Regierungsbezirk Merseburg στην επαρχία της Σαξονίας και το Kreis Schmalkaden στην Έση-Νασσάου).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Εμβλήματα Θουρι
Ασιδαίοι
Οι Ασιδαίοι ή Χασιδαίοι ή Χασσιντίμ (δηλαδή «ευσεβείς» )  αποτέλεσαν ένα ιουδαϊκό κίνημα   που εμφανίστηκε με την επιβολή της κυριαρχίας των Σελευκιδών στην Ιουδαία  στα τέλη του 3ου π. Χ. αιώνα.
Χαρακτηριστικά του κινήματος
Οι Ασιδαίοι αποτελούσαν ένα «ευσεβές εκκλησίασμα». Μελετούσαν ασταμάτητα τον Νόμο, χωρίς φανατικούς δογματισμούς. Απέβλεπαν στην διατήρηση των ηθικών αξιών και στην καλυτέρευση της παρούσας ζωής των ομοεθνών τους.
Μέσα στο κίνημα των Ασιδαίων υπήρξαν φωνές που διατύπωσαν την άποψη ότι «ο θεός του Ισραήλ θα έστελνε στον κόσμο, έναν πολιτικό και θρησκευτικό ηγέτη, που θα απελευθέρωνε τον λαό των Ιουδαίων, θα έδιωχνε τους ξένους ειδωλολάτρες από την χώρα και θα αποκαθιστούσε την βασιλεία του Δαυίδ» δηλαδή  διατύπωσαν την βασική αρχή της  μεσσιανικής -αποκαλυπτικής αντίληψης, στην πρόωρη μορφή της. Ωστόσο με κανένα τρόπο δεν μπορούμε να ισχυριστούμε ότι η αντίληψη αυτή προήλθε αποκλειστικά και μόνο μέσα από το κίνημα των Ασιδαιών.
Στην Ιουδαία της εποχής εκείνης υπήρχαν αρκετοί ακόμη προφήτες (και ψευδοπροφήτες) που διατύπωναν παρόμοιες απόψεις, παρά το γεγονός ότι το προφητικό κίνημα εκείνης της εποχής βρίσκονταν σε σχεδόν λανθάνουσα κατάσταση σε σχέση με τους περασμένους αιώνες. Υπήρχαν επίσης και άλλες λαϊκές, εθνικιστικές και φιλοπόλεμες ομάδες, μεταξύ των οποίων και εκείνη των Μακκαβαίων, που διακρίνονταν για το μαχητικό τους πνεύμα, οι οποίοι διακατέχονταν από παρόμοιες αντιλήψεις. .
Παρακμή και αφανισμός
Η πίστη στις παραδοσιακές αξίες είναι ίσως και η αιτία της παρακμής και του αφανισμού του κινήματος των Ασιδαίων, μετά τα μέσα του 2ου π.Χ. αιώνα, μια και οι  Ασμοναίοι απομακρύνθηκαν από αυτές. Κατά την  διάρκεια της  ζωής  του  κινήματος των Ασιδαίων έλαβαν την τελική τους μορφή ή δημιουργήθηκαν τα κινήματα των  Φαρισαίων των Σαδδουκαίων και των Εσσαίων.
Πηγές
Κατηγορία:Ιουδαϊκά κινήματα
Impact Is Imminent
Το Impact Is Imminent είναι το τέταρτο άλμπουμ του αμερικάνικου thrash metal συγκροτήματος Exodus, το οποίο κυκλοφόρησε μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Capitol Records" τον Ιούνιο του 1990. Επανεκδόθηκε στις 11 Μαρτίου 2008 από την "Caroline Records" και ένα χρόνο αργότερα από την "Southworld" με δύο επιπλέον κομμάτια.
Αυτό ήταν το πρώτο από τα δύο τους άλμπουμ με τον Τζον Τεμπέστα στα τύμπανα, ο οποίος αντικατέστησε τον Τομ Χάντινγκ λίγο πριν τις ηχογραφήσεις, ενώ είναι το τελευταίο στούντιο άλμπουμ τους με τον Ρομπ ΜακΚίλοπ στο μπάσο.
Οι ηχογραφήσεις πραγματοποιήθηκαν στα "Music Grinder" και τα "Two Mendocino Studios" το 1989 και στις αρχές του 1990 και ο δίσκος απέσπασε μεικτές κριτικές, με το "Allmusic" να του δίνει μόλις 1,5 αστέρι, αλλά το "Metal Archives" 81% και το "Ultimate Guitar" με 8,7 / 10.
Το άλμπουμ ανέβηκε στο # 137 του Billboard, χωρίς να καταφέρει να μπει στους καταλόγους κάποιας ευρωπαϊκής χώρας. Για την προώθηση του, γυρίστηκε βίντεο κλιπ για το κομμάτι "Objection Overruled".
Τραγούδια
1. Impact Is Imminent (Holt, Souza, Hunolt, McKillop, Tempesta) - 4:20
2. A.W.O.L. (Holt, Souza, Hunolt, McKillop, Tempesta) - 5:44
3. The Lunatic Parade (Holt, Souza, Hunolt, McKillop, Tempesta) - 4:14
4. Within the Walls of Chaos (Holt, Souza, Hunolt, McKillop, Tempesta) - 7:45
6. Only Death Decides (Holt, Souza, Hunolt, McKillop, Tempesta) - 6:07
7. Heads They Win (Tails You Lose) (Holt, Souza, Hunolt, McKillop, Tempesta) - 7:43
8. Changing of the Guard (Holt, Souza, Hunolt, McKillop, Tempesta) - 6:49
9. Thrash Under Pressure (Holt, Souza, Hunolt, McKillop, Tempesta) - 2:38
Θέσεις τσαρτ
Impact Is Imminent (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 21 Ιουνίου 1990
Τα μέλη του συγκροτήματος
Το "Impact Is Imminent" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Exodus Κατηγορία:Άλμπουμ του 1990
Τσαμαρέλλα
thumb|Τυποποιημένη τσαμαρέλλα που διατίθεται στο εμπόριο. Η τσαμαρέλλα είναι παραδοσιακό κυπριακό προϊόν και ένα από τα πιο αντιπροσωπευτικά είδη αλλαντικών της χώρας.
Παρασκευή
Για την παρασκευή της τσαμαρέλλας χρησιμοποιείται κρέας ώριμης κατσίκας ή τράγου (ολόκληρο το ζώο χωρίς τα κόκαλα σε αντίθεση με την παρασκευή του αποχτιού όπου τα κόκαλα διατηρούνται). Αποτελείται από μεγάλα κομμάτια αλατισμένου κρέατος, το οποίο ωριμάζει στον ήλιο για μερικές μέρες αναλόγως με τις καιρικές συνθήκες. Ακολούθως τοποθετείται σε ζεστό νερό, το καρυκεύουν με ξερή ρίγανη και έπειτα εκτίθεται στον ήλιο για ακόμη μία μέρα. Είναι σχετικά μαλακή και έχει έντονη αλμυρή γεύση. Συνηθίζεται να αποτελεί συνοδευτικό για τη ζιβανία και για άλλα ποτά.
Ιστορικά στοιχεία
Η τσαμαρέλλα, όπως και σχεδόν όλα τα κυπριακά αλλαντικά, παρασκευάζονταν κατά τα παλιότερα χρόνια στα χωριά της Μαραθάσας, της Πιτσιλιάς και της Πάφου. Επιπλέον ήταν η μέθοδος διατήρησης του κρέατος μέχρι την εισαγωγή των ψυγείων. Συγκεκριμένα έβαζαν την τσαμαρέλλα στις λεγόμενες αρμαρόλες, δηλαδή σε ξύλινα ντουλάπια με δικτυωτό σύρμα ώστε τα τρόφιμα από τη μια να αερίζονται και από την άλλη να προστατεύονται από τα διάφορα έντομα. Σήμερα κατέχει τον τίτλο «Presidium» στον οργανισμό Slow Food.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αλλαντικά Κατηγορία:Κυπριακή κουζίνα Κατηγορία:Αποξηραμένα τρόφιμα
Σημαία της Θουριγγίας
thumb|Αστική σημαία της Θουριγγίας.
Η σημαία της Θουριγγίας  είναι ερυθρόλευκη και καθιερώθηκε με νόμο που υπερψήφισε το τοπικό Κοινοβούλιο το 1991. Οι αναλογίες της είναι 1:2, ωστόσο χρησιμοποιείται πιο πολύ η σημαία με λόγο 3:5.
Περιγραφή
Η αστική σημαία (Landesflagge) είναι δίχρωμη. Αποτελείται από δύο ισοπαχείς οριζόντιες λωρίδες, εκ των οποίων η επάνω είναι λευκή και η κάτω κόκκινη.
Η κρατική σημαία (Landesdienstflagge) είναι πανομοιότυπη με την αστική, έχει όμως επιπρόσθετα το έμβλημα του κρατιδίου στο κέντρο της. Στο έμβλημα το κύριο στοιχείο είναι ένα λιοντάρι με χρυσό στέμμα σε φόντο μπλε, το οποίο είναι ελεύθερο και περιβάλλεται από οκτώ αστέρια.
Ιστορικά στοιχεία
Η ερυθρόλευκη σημαία ήδη χρησιμοποιούνταν μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Καθιερώθηκε αρχικά το 1921, καταργήθηκε το 1935, επανακαθιερώθηκε το 1946, καταργήθηκε ξανά το 1952 και τελικά καθιερώθηκε στις 11 Απριλίου του 1991. Τα χρώματα της σημαίας εγκρίθηκαν τον Ιανουάριο του 1991.
Η κρατική σημαία με το έμβλημα επισημοποιήθηκε έπειτα από τον κανονισμό 44. Επίσημα έγινε σημαία των κυβερνητικών αρχών τον Απρίλιο του 1991. Εκτός από την οριζόντια, υπάρχει και κάθετη έκδοση της σημαίας αυτής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Θουριγγία Θουριγγι
Αντίπαπας Κωνσταντίνος Β΄
Ο αντίπαπας Κωνσταντίνος Β΄ (πεθ. 6 Αυγούστου 768) ήταν αντίπαπας το 767 και το 768. Κατά τις τελευταίες μέρες του πάπα Παύλου Α΄ τον Ιούνιο, ο αδελφός του Τότο του Νέπι και ένα σώμα Τοσκανών τον τοποθέτησαν στην Έδρα του Αγίου Πέτρου ενώ ήταν λαϊκός. Την άνοιξη του 768 εκθρονίσθηκε και σκοτώθηκε από τους Λομβαρδούς, όταν ήταν φυλακισμένος στο μοναστήρι του Σαν Σάμπα.
Σημειώσεις
Κατηγορία:Αντίπαπες Κατηγορία:Επίσκοποι του 8ου αιώνα
Κόμμα Καταέμπ
Το Kόμμα των Φαλαγγιτών (αραβικά: حزب الكتائب اللبنانية) είναι χριστιανικό πολιτικό κόμμα στο Λίβανο. Αν και είναι επίσημα κοσμικής ιδεολογίας, υποστηρίζεται κυρίως από χριστιανούς Χριστιανούς Μαρωνίτες. Το κόμμα έπαιξε σημαντικό ρόλο στον εμφύλιο πόλεμο του Λιβάνου (1975–1990). Ενώ βρισκόταν σε πτώση στα τέλη της δεκαετίας του 1980 και του 1990, το κόμμα επανεμφανίστηκε στις αρχές της δεκαετίας του 2000. Είναι πλέον μέρος της Συμμαχίας της 14ης Μαρτίου.
Ονομασίες
Το κόμμα της Φάλαγγας είναι επίσης γνωστό ως Φαλάνζ (Les Phalanges) στα γαλλικά και ως Καταέμπ (الكتائب) ή Kόμμα των Φαλαγγιτών (حزب الكتائب اللبنانية) στα αραβικά. Καταέμπ είναι ο πληθυντικός του Κατίμπα, το οποία αποτελεί μετάφραση στα αραβικά της ελληνικής λέξης φάλαγγα, από την οποία επίσης προήλθε ο ισπανικός όρος Φαλάνχε (Falange).
Ιστορία
Το κόμμα Καταέμπ ιδρύθηκε το 1936 ως μαρωνιτική παραστρατιωτική οργάνωση νεολαίας του Πιερ Τζεμαγιέλ, ο οποίος διαμόρφωσε το κόμμα στα πρότυπα της ισπανικής Φάλαγγας και των ιταλικών φασιστικών κομμάτων, τα οποία είχε παρατηρήσει ως αθλητής κατά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1936 που πραγματοποιήθηκαν στο Βερολίνο της Ναζιστικής Γερμανίας. Οι στολές του κινήματος αρχικά περιελάμβαναν καφέ πουκάμισα και τα μέλη χρησιμοποιούσαν το ναζιστικό χαιρετισμό.
Ο Πιερ Τζεμαγιέλ ίδρυσε το κόμμα μαζί με άλλους τέσσερεις νεαρούς Λιβανέζους: τον Σαρλ Ελού (που έγινε αργότερα Πρόεδρος του Λιβάνου), τον Σαφίκ Νασσίφ, τον Εμίλ Γιάρεντ και τον Zωρζ Νακκάς. Ο Πιερ επιλέχθηκε ως ηγέτης του κόμματος, λόγω του ότι δεν ήταν ακόμη κάποιο πολιτικό πρόσωπο εκείνη την περίοδο.
Τα πρώτα χρόνια του κόμματος, το Καταέμπ αντιτίθετο σφοδρά στην ξένη κυριαρχία επί του Λιβάνου. Αντιτασσόταν στους παναραβιστές που προσπαθούσαν να ελέγξουν το Λίβανο. Ο Πιερ Τζεμαγιέλ και το Καταέμπ απέβλεπαν σε έναν ανεξάρτητο και κυρίαρχο Λίβανο, ελεύθερο από ξένες εξαρτήσεις και επιρροές. Το σύνθημα του κόμματος ήταν: Θεός, Έθνος και Οικογένεια.
Η επιρροή των Φαλαγγιτών ήταν πολύ περιορισμένη τα πρώτα χρόνια της ανεξαρτησίας του Λιβάνου, αλλά γρήγορα αναδείχθηκαν σε ισχυρό σύμμαχο της κυβέρνησης κατά την κρίση του 1958. Μετά το πέρας της κρίσης, ο Πιερ Τζεμαγιέλ έγινε υπουργός, και δύο χρόνια αργότερα, εκλέχθηκε μέλος της Εθνικής Συνέλευσης (Βουλή του Λιβάνου).
Έως τη δεκαετία του ΄70, το κόμμα είχε γίνει ένας πολιτικός γίγαντας στην πολιτική σκηνή της χώρας, με 60.000-70.000 μέλη. Η μεγάλη πλειοψηφία (85%) των μελών του ήταν Μαρωνίτες, αλλά υπήρχαν και μέλη με προέλευση από έτερες, μειονοτικές χριστιανικές κοινότητες καθώς και κοινότητες Σιιτών, Δρούζων και Εβραίων του Λιβάνου.
Ρυθμιστικές Δυνάμεις Φαλαγγιτών
Η πολιτοφυλακή των Φαλαγγιτών δεν ήταν μόνο η μεγαλύτερη και η καλύτερα οργανωμένη παραστρατιωτική δύναμη στο Λίβανο, αλλά και η παλαιότερη. Ιδρύθηκε το 1937 με την ονομασία Οργάνωση Μαχητών από τον πρόεδρο του κόμματος Πιερ Τζεμαγιέλ και τον Ουίλλιαμ Χάουι, έναν Αμερικανολιβανέζο βιομήχανο υαλικών, και πολέμησε στην εμφύλια κρίση του 1958. Αγωνιζόμενοι στο πλευρό των φιλοκυβερνητικών δυνάμεων, οι Φαλαγγίτες υπερασπίστηκαν την περιοχή Μετν.
Τον Ιανουάριο 1961 διαλύθηκαν κατόπιν σχετικής διαταγής του Πολιτικού Γραφείου του Κόμματος Καταέμπ, και ο Χάουι δημιούργησε στη θέση τους τις Ρυθμιστικές Δυνάμεις Καταέμπ (Ρυθμιστικές Δυνάμεις Φαλαγγιτών). Για το συντονισμό των δραστηριοτήτων όλων των παραστρατιωτικών οργανώσεων των Φαλαγγιτών, το Πολιτικό Γραφείο του κόμματος σύστησε το Πολεμικό Συμβούλιο των Φαλαγγιτών (προφορά στ΄ αραβικά: Ματζλίς αλ-Χάρμπι) το 1970, με τον Ουίλλιαμ Χάουι στην κεφαλή του. Η έδρα του συμβουλίου βρισκόταν στο αρχηγείο του κόμματος στην καρδιά της συνοικίας Ασραφίγιε στη Δυτική Βηρυττό, ενώ ακολούθησε μια "αθόρυβη" επέκτασή τους, ταυτόχρονα με την ανάπτυξη της υποδομής εκπαίδευσής τους.
Το 1963 δημιουργήθηκαν δύο, επιπέδου λόχου, μονάδες ειδικών δυνάμεων, η 1η Κομάντο και η 2η Κομάντο, ενώ σύντομα ακολούθησε η ομάδα Πιερ Τζεμαγιέλ (αργότερα εξελίχθηκε σε λόχο) και μια ομάδα προστασίας VIP. Σε αυτές προστέθηκε το 1973 μια διμοιρία κομάντο και ένα Σχολείο Μάχης άνοιξε μυστικά στην Ταμπρίε,στην Περιφέρεια Κεσερουάν. Μια ακόμη μονάδα ειδικών δυνάμεων, η Ταξιαρχία Μπασίρ Τζεμαγιέλ (πήρε το όνομά της από το μικρότερο γιο του Πιερ Τζεμαγιέλ, Μπασίρ) σχηματίστηκε την επόμενη χρονιά, απορροφώντας στην πορεία στις τάξεις της την παλαιά ομάδα και νυν δύναμη επιπέδου λόχου Πιερ Τζεμαγιέλ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κ Κατηγορία:Παραστρατιωτικές οργανώσεις Κατηγορία:Αντικομμουνιστικά κόμματα
Αδελφοί Λε Ναιν
μικρογραφία|320x320εσ|Η Ευτυχισμένη οικογένεια, Λουί Λε Ναιν, 1642 Οι τρεις αδελφοί Λε Ναιν (γαλλικά: Le Nain) ήταν Γάλλοι ζωγράφοι του μπαρόκ κατά τον 17ο αιώνα: ο Αντουάν Λε Ναιν (περ. 1600-1648), ο Λουί Λε Ναιν (περ. 1603-1648) και ο Ματιέ Λε Ναιν (1607-1677). Δημιούργησαν ρωπογραφίες με θέματα της καθημερινής ζωής, σκηνές από τη ζωή των χωρικών, πορτρέτα και μικρογραφίες πορτρέτων, έργα που χαρακτηρίζονται από ρεαλισμό μοναδικό για τη γαλλική τέχνη του 17ου αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
μικρογραφία|250x250εσ|Οι παίκτες τρικ-τρακ, [[Μουσείο του Λούβρου|Λούβρο]] μικρογραφία|250x250εσ|Το Προσκύνημα των βοσκών μικρογραφία|250x250εσ|Οικογένεια χωρικών, [[Μουσείο του Λούβρου|Λούβρο]] Τα αδέλφια γεννήθηκαν στη Λαν στη βόρεια Γαλλία. Θεωρείται ότι ο Αντουάν γεννήθηκε περίπου το 1588, ο Λουί το 1593 και ο Ματιέ το 1607. Από το 1630, και οι τρεις εγκαταστάθηκαν στο Παρίσι, όπου μοιράζονταν το εργαστήριο που ίδρυσε ο Αντουάν, ο οποίος εισήχθη στη συντεχνία των ζωγράφων του Παρισιού, επιτρέποντας στα δύο αδέλφια του να εκπαιδευτούν σ' αυτόν χωρίς να πληρώνουν τέλη. Μέσα σε λίγα χρόνια έλαβαν σημαντικές παραγγελίες, το 1632 ο Αντουάν ζωγράφισε ένα ομαδικό πορτρέτο αξιωματούχων του δήμου του Παρισιού.
Οι πρώτοι πίνακες των Λε Ναιν ήταν θρησκευτικοί και διέφεραν σε στυλ καθώς τα αδέλφια κατά τη δεκαετία του 1630 πέρασαν σύντομες περιόδους στις οποίες επηρεάστηκαν από Γάλλους σύγχρονους όπως ο Φιλίπ ντε Σαμπέν, ο Λωράν ντε Λα Ιρ, ο Ζακ Μπλανσάρ και ο Ιταλός καλλιτέχνης Οράτσιο Τζεντιλέσκι, ο οποίος είχε εργαστεί στο Παρίσι κατά τη δεκαετία του 1620.
Το ενδιαφέρον τους για θέματα της καθημερινής ζωής και σκηνές από τη ζωή των χωρικών άρχισε γύρω στο 1640. Το 1648, τα τρία αδέλφια έγιναν δεκτοί στην Ακαδημία ζωγραφικής και γλυπτικής το έτος ίδρυσής της.
Οι πίνακες με χωρικούς και ζητιάνους είναι τα σημαντικότερα έργα τους και χαρακτηρίζονται από ρεαλισμό μοναδικό για τη γαλλική τέχνη του 17ου αιώνα. Η επιλογή του θέματος ήταν ασυνήθιστη για την εποχή: οι καλλιτέχνες του Παρισιού ήταν απασχολημένοι με μυθολογικές αλληγορίες και τις «ηρωικές πράξεις» του βασιλιά, ενώ οι τρεις Λε Ναιν αφοσιώθηκαν κυρίως σε αυτά τα θέματα ταπεινής ζωής όπως το Γεύμα των Αγροτών, τα Παιδιά παίζοντας χαρτιά, Ο Σιδηρουργός στο καμίνι του, και οι τρεις πίνακες βρίσκονται τώρα στο Λούβρο. Το Προσκύνημα των βοσκών, βρίσκεται στην Εθνική Πινακοθήκη του Λονδίνου, αποτελεί εξαίρεση και πολλά άλλα πορτρέτα πολιτικών και θρησκευτικά έργα θεωρείται ότι έχουν χαθεί στη Γαλλική Επανάσταση. Επίσης εξαίρεση φαίνεται να αποτελεί και η Αριάδνη στη Νάξο, καθώς απεικονίζει θέμα από την ελληνική μυθολογία.
Οι τρεις ζωγράφοι συνεργάστηκαν στα έργα τους, ωστόσο συνήθως αποδίδονται στον Λουί οι πιο γνωστοί πίνακες ζωγραφικής με σκηνές που απεικονίζουν την αγροτική ζωή. Πιθανόν να επισκέφτηκε την Ιταλία και να επηρεάστηκε από τον Ολλανδό ζωγράφο Πίτερ φαν Λερ, ο οποίος έμενε στη Ρώμη αλλά επίσης πέρασε από τη Γαλλία στα μέσα της δεκαετίας του 1620. Οι αδελφοί φιλοτέχνησαν επίσης μικρογραφίες, που αποδίδονται κυρίως στον Αντουάν, και πορτρέτα που αποδίδονται στον Ματιέ.
Ο Αντουάν και ο Λουί πέθαναν το 1648. Ο Ματιέ έζησε μέχρι το 1677 και φαίνεται να ζωγράφιζε μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1650, αν και κανένα έργο δεν υπογράφεται μετά το 1648. Το 1633, έγινε ο επίσημος ζωγράφος του Παρισιού και το 1662 έλαβε την ασυνήθιστη τιμή για ζωγράφο να χρισθεί Ιππότης του Τάγματος του Αγίου Μιχαήλ.
Θεωρείται ότι το έργο τους ανέρχεται σε περισσότερους από 2.000 πίνακες, εκ των οποίων οι 200 ​​βρίσκονταν ακόμη στην απογραφή του εργαστηρίου του Ματιέ κατά το θάνατό του το 1677. Σήμερα τα αναγνωρισμένα έργα τους είναι 75.
Οι πίνακες των Λε Ναιν αναβίωσαν τη δεκαετία του 1840 και εμφανίστηκαν στους τοίχους του Λούβρου το 1848. Οι οικιακές σκηνές από τη ζωή των αγροτών θαυμάστηκαν και άσκησαν επιρροή σε πολλούς καλλιτέχνες του 19ου αιώνα, παραμένοντας δημοφιλείς μέχρι σήμερα.
Το πρόβλημα Λε Ναιν
Ο καθορισμός και η διάκριση των έργων των τριών αδελφών Λε Ναιν είναι θέμα περίπλοκο γιατί οι πίνακες φέρουν μόνο το επώνυμό τους Λε Ναιν χωρίς τα αρχικά του μικρού ονόματος. Λόγω της ομοιότητας της τεχνοτροπίας τους και της δυσκολίας διάκρισης έργων από κάθε αδελφό, καθώς και επειδή σε πολλούς πίνακες θεωρείται ότι συνεργάστηκαν, συνήθως αναφέρονται ως ένας καλλιτέχνης.
== Επιλογή έργων ==
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι ζωγράφοι
Αντίπαπας Πασχάλης Γ΄
Ο Αντίπαπας Πασχάλης Γ΄ ή Πασχάλης Γ΄ (Antipapa Pasquale III, 1110 - 20 Σεπτεμβρίου 1168) ήταν αντίπαπας από το 1164 έως τις 20 Σεπτεμβρίου 1168.
Το αληθινό του όνομα ήταν Γκουίντο της Κρέμα. Ο Πασχάλης Γ΄ ήταν ο δεύτερος από τους αντίπαπες που αμφισβήτησε την βασιλεία του Πάπα Αλέξανδρου Γ΄. Το 1164, ένας μικρός αριθμός καρδιναλίων οι οποίοι είχαν εκλέξει τον Βίκτωρα Δ΄ συναντήθηκαν πάλι για να ψηφίσουν τον Πασχάλη Γ΄ ως διάδοχο του. Εγκαταστάθηκε στο Βιτέρμπο και εμπόδισε τον νόμιμο ποντίφηκα να φθάσει στη Ρώμη.
Για να κερδίσει περισσότερη υποστήριξη από τον Αυτοκράτορα Φρειδερίκο, ο Πασχάλης αγιοποίησε τον Καρλομάγνο το 1165. Η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία δεν αναγνώρισε ποτέ αυτήν την αγιοποίηση. Το 1179, η Τρίτη Σύνοδος του Λατερανού ακύρωσε όλες τις πράξεις του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αντίπαπες Κατηγορία:Επίσκοποι του 12ου αιώνα
Οι παλαιστές (γλυπτό)
thumb|300x300px|Το γλυπτό των παλαιστών Με την ονομασία Οι Παλαιστές είναι γνωστό το ρωμαϊκό γλυπτό στη συλλογή Ουφίτσι στη Φλωρεντία το οποίο αποτελεί αντίγραφο παλαιότερου ελληνικού του 3ου αιώνα π.Χ., και το οποίο είναι επίσης γνωστό ως Οι Δύο Παλαιστές, Οι Παλαιστές του Ουφίτσι, ή Οι Παγκρατιστές.
Περιγραφή
Η αναπαράσταση των 2 αθλητών τους δείχνει να αγωνίζονται στο παγκράτιο, ένα μείγμα πάλης και πυγμαχίας παρόμοιο με το σύγχρονο αγώνισμα των μεικτών πολεμικών τεχνών. Τα σώματα τους είναι διασταυρωμένα σε στάση συμπλοκής, με τον πάνω αθλητή να στηρίζει το σώμα του πάνω στον αντίπαλο του ο οποίος βρίσκεται στην κάτω θέση, και ενώ έχει εφαρμόσει λαβή στο δεξί χέρι του κάτω αθλητή ακινητοποιώντας τον.
Ο μυϊκός τόνος των αθλητών αποδίδεται με λεπτομέρεια και τα σώματα τους βρίσκονται σε εγρήγορση καθώς ανταγωνίζονται, ενώ οι κεφαλές τους τοποθετήθηκαν στη θέση τους αφότου ανακαλύφθηκε το γλυπτό.
Θεωρείται πιθανό πως το αρχικό έργο στο οποίο στηρίχτηκε το εν λόγω γλυπτό, ήταν ένα από τα ορειχάλκινα γλυπτά της τεχνοτροπίας του Λύσιππου, εξαιρετικής τεχνικής και καλλιτεχνίας. Ως προς τον δημιουργό του αρχικού αγάλματος, έχουν γίνει κατά καιρούς εκτιμήσεις πως πρόκειται για τον Μύρωνα, Κηφισόδοτο τον Νεότερο, ή τον Ηλιόδωρο. Ο Κηφισόδοτος και ο Ηλιόδωρος αναφέρονται από τον Πλίνιο τον Πρεσβύτερο ως δημιουργοί της γλυπτικής αναπαράστασης με τον χαρακτηρισμό συμπλέγματα, στην οποία αναπαριστώνται σώματα τα οποία βρίσκονται σε στενή επαφή το ένα με το άλλο, αθλητική ή ερωτική.
Ανακάλυψη
Η ανακάλυψη του γλυπτού μαρτυρείται πως συνέβη την άνοιξη του 1583, όταν ανακαλύφθηκε στην περιοχή Porta San Giovanni της Ρώμης, μαζί με μια άλλη ομάδα γλυπτών γνωστών με τη συλλογική ονομασία Νιοβίδες. Οι περιστάσεις της ανακάλυψης μαζί με το γεγονός ότι έλλειπαν οι κεφαλές των παλαιστών, έκανε τους αρχαιογνώστες της εποχής να συσχετίσουν το γλυπτό των παλαιστών με τις Νιοβίδες.
Σε σύντομο χρονικό διάστημα μετά την ανακάλυψη του, το γλυπτό μαζί με τις Νιοβίδες αγοράστηκε από την οικογένεια των Μεδίκων και τοποθετήθηκε στη Βίλα Μέντιτσι, και κατόπιν φιλοτεχνήθηκε και ένα χαρακτικό με την απεικόνιση του γλυπτού το 1594. Κατόπιν τοποθετήθηκε στη συλλογή των Μεδίκων στο Ουφίτσι όπου και αποτελούσε το κύριο έκθεμα της αίθουσας Τριμπούνα του μουσείου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αγάλματα
Δέσμευση (πολιτικός συνασπισμός)
Ο Δέσμευση (καταλανικά: Compromís [kom.pro.'mis]) είναι πολιτικός συνασπισμός στην Βαλενθιανική Χώρα της Ισπανίας. Αποτελείται από το Βαλενθιανικό Εθνικιστικό Μπλοκ, την Πρωτοβουλία του Βαλενθιανικού Λαού και τoυς Πράσινους-Equo. Ιδρύθηκε το 2010 και έκτοτε έχει συμμετάσχει σε όλες τις εκλογικές διαδικασίες σε τοπικό, περιφερειακό, εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο. Εκπρόσωποι τύπου του συνασπισμού είναι η Μόνικα Όλτρα (Πρωτοβουλία) και ο Ενρίκ Μορέρα (Μπλοκ).
Πολιτικά ταυτίζεται με τις ιδέες του προοδευτισμού, του βαλενθιανικού εθνικισμού και της οικολογίας, υποστηρίζοντας ιδιαίτερα τα ιδιαίτερα στοιχεία ταυτότητας της Βαλενθιανικής Χώρας όπως την καταλανική γλώσσα.
Από τη στιγμή εμφάνισής του στο πολιτικό σκηνικό αποτέλεσε μια ισχυρή εναλλακτική στην παραδοσιακή παντοδυναμία του Λαϊκού Κόμματος στην περιφέρεια. Στις περιφερειακές και δημοτικές εκλογές του 2015 υποστήριξε την προεδρία του σοσιαλιστή Τσίμο Πουτς ενώ ο υποψήφιός του, Ζοάν Ριβό, εξελέγη δήμαρχος της Βαλένθια, με την υποστήριξη των Σοσιαλιστών και του Μπορούμε. Η ίδια πολιτική φόρμουλα επαναλήφθηκε και μετά τις περιφερειακές εκλογές του 2019 οπότε και ο Πουτς επανεκλέχθηκε πρόεδρος της περιφέρειας. Με τις εθνικές εκλογές του 2019 κατέχει από ένα έδρανο στο Κοινοβούλιο της Ισπανίας και τη Γερουσία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ισπανικά πολιτικά κόμματα Κατηγορία:Κοινότητα της Βαλένθια Κατηγορία:Αριστερά (πολιτική)
Νότιες ασβεστολιθικές Άλπεις
Ως νότιες ασβεστολιθικές Άλπεις ονομάζονται οι οροσειρές των Ανατολικών Άλπεων, νότια των Κεντρικών Ανατολικών Άλπεων. Τοποθετούνται κυρίως στη βόρεια Ιταλία και τα γειτονικά εδάφη της Αυστρίας και της Σλοβενίας. Η διάκρισή τους από τις Κεντρικές Άλπεις, όπου βρίσκονται οι υψηλότερες κορυφές, βασίζεται σε διαφορές στη γεωλογική σύνθεση. Οι νότιες ασβεστολιθικές Άλπεις εκτείνονται από την περιοχή Σομπρέτα-Γκάβια της Λομβαρδίας στα δυτικά μέχρι το Πόχοργιε της Σλοβενίας στα ανατολικά.
Ταξινόμηση Αλπικής Λέσχης
Οι οροσειρές των νότιων ασβεστολιθικών Άλπεων, σύμφωνα με την ταξινόμηση των Ανατολικών Άλπεων από την Αλπική Λέσχη (από ανατολικά προς δυτικά):
Φυσιογραφία
Οι Νότιες Άλπεις αποτελούν ένα ξεχωριστό φυσιογραφικό τμήμα του μεγαλύτερου ευρύτερου τμήματος των Άλπεων, όπου ανήκουν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οροσειρές των Άλπεων Κατηγορία:Οροσειρές της Αυστρίας Κατηγορία:Οροσειρές της Ιταλίας
Α΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου σάλας ανδρών Ελλάδας 2012-2013
Το πρωτάθλημα ποδοσφαίρου σάλας για την αγωνιστική περίοδο 2012–13 ήταν το 16ο στην ιστορία του θεσμού. Στο πρωτάθλημα μετείχαν ένδεκα ομάδες, καθώς το σηματείο Γ.Σ. Ηλιούπολης, που κατέλαβε την πέμπτη θέση την προηγούμενη περίοδο, δεν δήλωσε συμμετοχή. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε για ενδέκατη συνεχόμενη διοργάνωση η Αθήνα '90, ενώ στη Β' Εθνική υποβιβάσθηκε μόνο μία ομάδα, το Ρέθυμνο.
Play off
Στα Play off όλες οι σειρές κρίθηκαν στις 2 νίκες, εκτός από τον τελικό, ο οποίος κρίθηκε στις τρεις νίκες. Οι αγώνες ξεκίνησαν στις 15 Απριλίου και ολοκληρώθηκαν στις 23 Μαΐου 2013. Η Αθήνα '90 αναδείχθηκε πρωταθλήτρια. Μάλιστα η ήττα που υπέστη στον δεύτερο τελικό ήταν η πρώτη από τους τελικούς της περιόδου 2008-09 για την φάση των πλέι οφ. Έως τότε είχε ένα αήττητο σερί 24 αγώνων (23 νίκες και 1 ισοπαλία).
Μικρός Τελικός
Η τρίτη θέση κρίθηκε σε έναν αγώνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Α' Εθνική 2013 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2012-2013 Κατηγορία:Α' Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου σάλας ανδρών Ελλάδας