cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σέργιος του Μανσούρ
Φαίνεται λοιπόν ότι ο Σέργιος παρέμεινε υπεύθυνος για τη δημοσιονομική διοίκηση της Συρίας υπό πέντε διαφορετικούς χαλίφιδεςς και για μια περίοδο σχεδόν μισού αιώνα : Η θητεία του μπορεί να έχει ξεκινήσει ήδη από το 650/51, και φαίνεται να έληξε όταν ο Αμπντ Μαλίκ αποφάσισε να αραβικοποιήσει τη γραφειοκρατία το 700, διορίζοντας τον Σουλεϊμάν μπιν Σαντ αλ Κουσάνι ως αντικαταστάτη του.
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 7ου αιώνα Κατηγορία:Άραβες Χριστιανοί Κατηγορία:Χαλιφάτο των Ομεϋαδών Κατηγορία:Σύροι
Ξιφιανή Πέλλας
Η Ξιφιανή είναι πεδινό χωριό της Κεντρικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Πέλλας (πρώην νομό) σε υψόμετρο 133 μέτρα. Βρίσκεται 20 χλμ. βορειοανατολικά της Έδεσσας και 5 χλμ. πριν την Αριδαία, στην πρώην επαρχία Αλμωπίας. Υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Αλμωπίας. Μέχρι το 1922 ονομαζόταν Κωστούργιαννη, ενώ από το 1922 έως το 1953 Ξυφόνεια. Είναι ενωμένη οικιστικά ανατολικά με την Άλωρο από την οποία χωρίζεται με την επαρχιακή οδό Έδεσσας - Αριδαίας.
Στον λόφο του χωριού είναι χτισμένη, το 1857, η παλια εκκλησία του Άγιου Δημητρίου. Ο κεντρικός ναός της Ξιφιανής είναι τρίκογχος τρουλαίος και χτίστηκε από τον Άγιο Καλλίνικο μητροπολίτη Εδέσσης, Πέλλης και Αλμωπίας και είναι αφιερωμένος στον Άγιο Πολύκαρπο επίσκοπο Σμύρνης.
Πολλοί υποστηρίζουν πως το χωριό κατοικείται από τα βυζαντινά χρόνια. Το όνομα του χωριού προέρχεται από τον Βυζαντινό Στρατηγό Νικηφόρο Ξιφία.
Από την Ξίφιανη κατάγεται η ηθοποιός Θέμις Μπαζάκα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Πέλλας Κατηγορία:Δήμος Αλμωπίας
Νικόπολη (αποσαφήνιση)
Το όνομα Νικόπολη (ή Νικόπολις) μπορεί να αναφέρεται σε κάποια από τις ακόλουθες πόλεις ή περιοχές:
Νικοπολη
Φιλοσοφία των Νεότερων Χρόνων
Η Φιλοσοφία των Νεότερων Χρόνων (17ος και 18ος αιώνας) είναι τμήμα της φιλοσοφικής ιστορίας, το οποίο αφενός επηρεάζεται από τη νέα φυσική κοσμοθεωρία (Κοπέρνικος, Γαλιλαίος) και τις νέες μαθηματικές μεθόδους (αναλυτική γεωμετρία) αφετέρου δε ώθησε τις πολιτικές ανατροπές, με αποκορύφωμα την Γαλλική Επανάσταση.
Ορθολογισμός
Ο απώτερος στόχος του ορθολογισμού, ή ρασιοναλισμού ήταν αντίθετος με αυτόν του εμπειρισμού. Αυτή η διαφορά μπορεί να διατυπωθεί ως εξής: ένας ρασιοναλιστής φιλόσοφος θέτει ως βάση για την φιλοσοφική του κοσμοθεωρία κυρίως το λογικό συμπέρασμα, ενώ ένας εμπειριστής λαμβάνει υπόψη του στην προσπάθεια του για κατανόηση του κόσμου μόνο υποθέσεις, οι οποίες ανάγονται αποκλειστικά και μόνο στην αισθητή αντίληψη. Μολαταύτα, σε πολλά κείμενα ρασιοναλιστών φιλόσοφων συνυπάρχουν επίσης και εμπειρικά στοιχεία, και αντιθέτως.
Ως ιδρυτής του ρασιοναλισμού ισχύει ο Ρενέ Ντεκάρτ. Άλλοι σκεπτικιστές, όπως για παράδειγμα ο Ολλανδός Μπαρούχ Σπινόζα και ο Γερμανός Homo Universalis Γκότφριντ Βίλχελμ Λάιμπνιτς ακολούθησαν τον καρτεσιανό ρασιοναλισμό και τον μετεξέλιξαν.
Ρενέ Ντεκάρτ
right|thumb|200px|Ο Ρενέ Ντεκάρτ σε πορτραίτο του Φρανς Χαλς, [[1648]]
Ο Καρτέσιος (Ρενέ Ντεκάρτ, 1596-1650) ήταν μαθηματικός, φιλόσοφος και επιστήμονας των φυσικών επιστημών. Συχνά του αποδίδεται ο τίτλος "Πατέρας της νεότερης φιλοσοφίας", μιας και ίδρυσε τον σύγχρονο ρασιοναλισμό. Η κατεύθυνση της σκέψης, την οποία ο Καρτέσιος επηρέασε, ονομάζεται καρτεσιανισμός.
Για πρώτη φορά ο Καρτέσιος ανέπτυξε την μέθοδο της φιλοσοφικής σκέψης στο έργο του Λόγος περί της Μεθόδου, στο οποίο παρατάσσει με τη σειρά κανόνες, τους οποίους πρέπει κανείς να ακολουθήσει έτσι ώστε να καταλήξει στην πραγματική γνώση.
Κατηγορία:Φιλοσοφία ανά θέμα
Βουλή των Αντιπροσώπων (Κάτω Χώρες)
Η Βουλή των Αντιπροσώπων (ολλανδικά: Tweede Kamer der Staten-Generaal) είναι το κάτω μέρος του διμερούς κοινοβουλίου των Κάτω Χωρών (το άλλο είναι η Γερουσία). Έχει 150 έδρες, οι οποίες καλύπτονται μέσω εκλογών με την αναλογική εκπροσώπηση των κομματικών λιστών. Εδρεύει στο Μπίνενχοφ στη Χάγη, ωστόσο, έχει μεταφερθεί προσωρινά στο πρώην κτίριο του Υπουργείου Εξωτερικών διότι το Μπίνενχοφ βρίσκεται υπό ανακαίνιση.
κάτω χώρες
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτικοί θεσμοί της Ολλανδίας
Replicar Hellas
Η Replicar Hellas (RCH) ιδρύθηκε το 2007 στην Κατερίνη από τον Ηλία Γαγανέλη, ξεκινώντας από φανοποιός στη Γερμανία, δημιούργησε τη δική του κατασκευαστική εταιρία. Η εταιρία κατασκευάζει με τον παραδοσιακό χειροποίητο τρόπο καινούρια αυτοκίνητα με vintage σχεδιαστικά χαρακτηριστικά προϊόντα της. Τα προϊόντα της έλαβαν έγκριση τύπου για την ελληνική αγορά μόλις το 2011 λόγω έλλειψης νομοθετικού πλαισίου, ενώ μέχρι τότε λάμβαναν έγκριση τύπου σε χώρες όπως η Γερμανία και η Αυστρία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές αυτοκινητοβιομηχανίες
Κίελο
Το Κίελο (γερμανικά Kiel) είναι η πρωτεύουσα του κρατιδίου του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν της Γερμανίας. Ο πληθυσμός του ανέρχεται σε 233.244 κατοίκους.
Ιστορία
Το Κίελο ιδρύθηκε το 1233 ως Holstenstadt tom Kyle από τον Άντολφ Δ' του Χόλσταϊν και του χορηγήθηκαν τα προνόμια της πόλης του Λίμπεκ το 1242, από το γιο του Άντολφ, το Γιόχαν Α' του Σάουενμπουργκ.
Το Κίελο, η πρωτεύουσα του Χόλσταϊν, ήταν μέλος της χανσεατικής ένωσης από το 1284 έως ότου εκδιώχθηκε το 1518 για υπόθαλψη πειρατών. Το 1431 διοργανώθηκε το Kieler Umschlag (εμπορική έκθεση) που εξελίχθηκε στην κεντρική αγορά αγαθών και χρήματος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν μέχρι που άρχισε να χάνει τη σημασία της από το 1850 και μετά. Το πανεπιστήμιο του Κιέλου, το Christian-Albrechts-Universität, ιδρύθηκε το 1665 από το δούκα Christian Albrecht Holstein-Gottorp. Εκεί σπούδασαν και δίδαξαν ο Τέοντορ Μόμσεν και ο Μαξ Πλανκ. Η Συνθήκη του Κιέλου ήταν ένας διακανονισμός μεταξύ της Σουηδίας και της Δανίας-Νορβηγίας στις 14 Ιανουαρίου 1814.
Από το 1773 έως το 1864 η πόλη κυβερνήθηκε από τον βασιλιά της Δανίας ως φέουδο της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας ενώ τυπικά ανήκε στη Γερμανία. Αν και η Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία καταργήθηκε το 1806, ο Δανός βασιλιάς συνέχισε να κυβερνά το Κίελο πλέον μόνο μέσω της θέσης του ως δούκα του Χόλσταϊν. Όταν το Σλέσβιχ και το Χόλσταϊν επαναστάτησαν ενάντια στη Δανία το 1848, το Κίελο έγινε η πρωτεύουσα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν μέχρι τη δανέζικη νίκη το 1850.
Κατά τη διάρκεια του δεύτερου πολέμου του Σλέσβιχ το 1864 το Κίελο και το υπόλοιπο Σλέσβιχ καθώς και το Χόλσταϊν κατακτήθηκαν από μια συμμαχία της αυστριακής αυτοκρατορίας και το βασίλειο της Πρωσίας. Ο Πρώσος βασιλιάς Γουλιέλμος I εγκατέστησε το στόλο της θάλασσας της Βαλτικής της Πρωσίας στο Κίελο αντί στο Ντάντσιχ (σήμερα γνωστό ως Γκντανσκ, Πολωνία). Όταν ο βασιλιάς Γουλιέλμος I της Πρωσίας έγινε αυτοκράτορας της Γερμανίας το 1871 υπέδειξε το Κίελο και το Βιλχελμσχάφεν ως Reichskrieghafen ή «αυτοκρατορικά πολεμικά λιμάνια».
Λόγω του νέου της ρόλου ως κύρια ναυτική βάση της Γερμανία, ο πληθυσμός της πόλης αυξήθηκε γρήγορα στα επόμενα έτη: Από 18.770 το 1864 σε περίπου 200.000 το 1910. Ένα μεγάλο μέρος του παλαιού κέντρου της πόλης και άλλα περίχωρα ισοπεδώθηκαν και επαναξιοποιήθηκαν για την νέα πόλη.
Οικονομία
Το Κίελο είναι η έδρα της HDW Howaldtswerke Deutsche Werft GmbH, ναυπηγείου από το 1838 που φημίζεται για την κατασκευή υποβρυχίων. Η HDW κατασκεύασε το πρώτο γερμανικό υποβρύχιο Brandtaucher το 1850. Σήμερα είναι θυγατρική της ThyssenKrupp Marine Systems, και είναι το μεγαλύτερο γερμανικό ναυπηγείο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν Κατηγορία:Μέλη της Χανσεατικής Ένωσης
Συγκρότημα εκτοξεύσεων 46
Το συγκρότημα εκτοξεύσεων πυραύλων με τον αριθμό LC-46 στο ακρωτήριο Κανάβεραλ ήταν βάση εκτόξευσης πυραύλων του Αμερικάνικου Πολεμικού Ναυτικού στην περιοχή του νησιού Merritt στην Φλόριντα. Ήταν σε λειτουργία από τα μέσα της δεκαετίας 1980 για τις δοκιμαστικές εκτοξεύσεις του διηπειρωτικού πυραύλου Trident. Αργότερα ανακαινίσθηκε και από το 1990 χρησιμοποιήθηκε για την εκτόξευση πυραύλων τύπου Athena.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συγκροτήματα εκτόξευσης πυραύλων Κέιπ Κανάβεραλ
Αντρέι Βοζνεσένσκι
Ο Αντρέι Βοζνεσένσκι (12 Μαΐου 1933, Μόσχα – 1 Ιουνίου 2010, Μόσχα) ήταν Ρώσος μυθιστοριογράφος, ζωγράφος, αρχιτέκτονας και ένας από τους πιο διάσημους ποιητές της δεκαετίας του εξήντα.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 12 Μαΐου 1933 στη Μόσχα. Ο πατέρας του ήταν ο Αντρέι Βοζνεσένσκι (1903-1974), υδραυλικός μηχανικός, δόκτωρ τεχνικών επιστημών, καθηγητής, διευθυντής του Hydroproject, του «Ινστιτούτου για τα Προβλήματα του νερού», της Ακαδημίας Επιστημών της ΕΣΣΔ, μέλος της ομάδας κατασκευής των υδροηλεκτρικών σταθμών του Μπρατσκ και του Ινγκούρσκ. Μητέρα του η Αντωνίνα Σεργκέγιεβνα (1905-1983), το γένος Παστουσίχινα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρώσοι ποιητές Κατηγορία:Ρώσοι ζωγράφοι Κατηγορία:Ρώσοι αρχιτέκτονες
Πανελλήνιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου γυναικών 2021
Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου γυναικών 2021 ήταν η 35η διοργάνωση του Πανελληνίου πρωταθλήματος κλειστού στίβου γυναικών, που διεξήχθη υπό την εποπτεία του ΣΕΓΑΣ. Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας μεταξύ 12 και 13 Φεβρουαρίου του 2021.
Αποτελέσματα
2019 | 2020 | 2021 | 2022 | 2023
Παραπομπές
Κλειστου στιβου γυναικων Κατηγορία:Στίβος το 2021 Κατηγορία:Διοργανώσεις στίβου στον Πειραιά
Τελικός Κόπα Αμέρικα Σεντενάριο
Ο Τελικός Κόπα Αμέρικα Σεντενάριο ήταν ένα παιχνίδι ποδοσφαίρου που διεξήχθη στις 26 Ιουνίου του 2016 στο MetLife Stadium του Ιστ Ράδερφορντ, στο Νιου Τζέρσεϊ των Ηνωμένων Πολιτειών, με σκοπό τον καθορισμό της νικήτριας ομάδας του Κόπα Αμέρικα Σεντενάριο.
Στον αγώνα μετείχαν η Αργεντινή με τη Χιλή, ως επανάληψη του τελικού του 2015, στον οποίο η Χιλή επικράτησε στα πέναλτι.
Υπόβαθρο
Για πρώτη φορά η διοργάνωση έλαβε χώρα στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η Αργεντινή για πέμπτη φορά κατάφερε να φτάσει στον τελικό, ενώ άλλες 23 φορές έφτασε στις δύο πρώτες θέσεις της διοργάνωσης. Τελευταία φορά που κατέκτησε το τρόπαιο ήταν το 1993. Εν τω μεταξύ, η Χιλή έφτασε για τέταρτη φορά στον τελικό, ενώ άλλες 2 φορές έφτασε στις δύο πρώτες θέσεις της διοργάνωσης. Μετείχε επίσης στη διοργάνωση ως κάτοχος του τίτλου, κερδίζοντας τον πρώτο της τίτλο στη διοργάνωση του περασμένου έτους ως διοργανώτρια χώρα. Τότε είχε επικρατήσει της Αργεντινής με 4-1 στα πέλατι, έπειτα από το 0-0 στην παράταση.
Αγώνας
Στο πλαίσιο της έγκρισης των αλλαγών των κανόνων με βάση τους νέους κανονισμούς της IFAB και της FIFA, υπήρχε η δυνατότητα πλέον και τέταρτης αλλαγής ποδοσφαιριστή στην παράταση. Ωστόσο, καμία ομάδα δεν πραγματοποίησε τέταρτη αλλαγή όταν το παιχνίδι πήγε στην παράταση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κόπα Αμέρικα Σεντενάριο
Κατάλογος παιδιών του Τσουλαλονγκκόρν
Παραπομπές
Κατηγορία:Ταϊλανδική μοναρχία
Βένκεσλας Κομπέργκερ
Ο Βένκεσλας Κόμπεργκερ (φλαμανδικά: Wenceslas Cobergher, Αμβέρσα, 1560 - Βρυξέλλες, 23 Νοεμβρίου 1634), μερικές φορές αναφερόμενος και ως Βένζελ Κουμπέργκερ (Wenzel Coebergher) αλλά και Vincenzo Coebberger, ήταν φλαμανδός αναγεννησιακός αρχιτέκτονας, μηχανικός, ζωγράφος, χαράκτης, νομισματολόγος, παθιασμένος αρχαιοδίφης, κατασκευαστής ποτάσσας για εργαστήρια σαπώνων και οικονομολόγος. Σήμερα η ιδιότητα του ζωγράφου έχει κάπως περιπέσει σε λήθη, αλλά είναι κυρίως γνωστός ως ο άνθρωπος που ήταν υπεύθυνος για την αποστράγγιση της βαλτώδους περιοχής Les Moëres στα σύνορα Γαλλίας - Βελγίου. Θεωρείται, επίσης, ως ένας από τους πατέρες του φλαμανδικού μπαρόκ αρχιτεκτονικού στυλ στη Νότια Ολλανδία.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αμβέρσα, πιθανότατα το 1560 (1557, σύμφωνα άλλη πηγή), ήταν φυσικό αλλά νόθο τέκνο του Wenceslas Coeberger και της Catharina Raems, όπως αναγράφεται σε διάταγμα του Μαΐου 1579. Το όνομά του γράφεται επίσης ως Wenceslaus, Wensel ή Wenzel. το επώνυμό του μερικές φορές καταγράφεται ως Coberger, Cobergher, Coebergher, και Koeberger.
Πριν γίνει ευρέως γνωστός ως μηχανικός, ο Κομπέργκερ ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του ως ζωγράφος και αρχιτέκτονας. Το 1573 ξεκίνησε τη μαθητεία του με Δάσκαλο τον ζωγράφο Μέρτεν ντε Φος. Ακολουθώντας το παράδειγμα του Δασκάλο του, ο Κουμπέργκερ ταξίδεψε στην Ιταλία το 1579, θέλοντας να εκπληρώσει το όνειρο κάθε ζωγράφου της πατρίδας του, να μελετήσει τον ιταλικό πολιτισμό και την ιταλική ζωγραφική. Κατά το ταξίδι του προς Ιταλία, διέμεινε για μικρό χρονικό διάστημα στο Παρίσι, όπου έμαθε, διαβάζοντας τη διαθήκη της εκλειπούσης πλέον μητέρας του, ότι ήταν νόθος γιος της. Ως συνέπεια αυτής της εξέλιξης, επέστρεψε άμεσα στην Αμβέρσα, προκειμένου να διευθετήσει ορισμένα νομικά θέματα που προέκυψαν με βάση αυτό το δεδομένο. Το ίδιο έτος αναχώρησε εκ νέου για την Ιταλία και, το 1580, εγκαταστάθηκε στη Νάπολη, όπως εμφαίνεται από ένα συμβόλαιο, και παρέμεινε εκεί ως το 1597. Κατά πολλούς έφυγε από τη Φλάνδρα προκειμένου να αποφύγει τις θρησκευτικές διαμάχες της εποχής, ενώ κατ' άλλους προκειμένου να γλιτώσει από τη βάσανο του ανεκπλήρωτου έρωτά του με τη θυγατέρα του Δασκάλου του.
Στη Νάπολη σύναψε συμβόλαιο με αμοιβή οκτώ δουκάτα, σε συνεργασία με τον Φλαμανδό ζωγράφο και έμπορο έργων τέχνης Κορνέλις ντε Σμετ. Το 1583 επέστρεψε για σύντομο χρονικό διάστημα στην Αμβέρσα, αγοράζοντας αγαθά με δανεικά χρήματα, προκειμένου να επιστρέψει στην Ιταλία. Αναφέρεται εκ νέου στη Νάπολη το 1588. Το 1591 συνεργάζεται με τον συμπατριώτη του ζωγράφο Γιάκομπ Φράνκερτ τον Πρεσβύτερο.
Το 1597 μετοίκησε στη Ρώμη, όπως καταδεικνύει επιστολή προς τον Πέτερ Πάουλ Ρούμπενς). Κατά το χρονικό αυτό διάστημα προετοίμασε ένα βιβλίο νομισματολογίας σύμφωνα με το παραδοσιακό στυλ του Χέντρικ Χόλτσιους. θα πρέπει, επίσης, να είχε αποκτήσει σημαντική φήμη ως γνώστης της Τέχνης, καθώς το 1598 του ζητήθηκε να πραγματοποιήσει μιαν απογραφή και να εκτιμήσει την αξία των πινάκων της συλλογής του αποβιώσαντος Καρδιναλίου Μπονέλλι.
Μετά τον θάνατο της πρώτης του συζύγου, Μιχαέλα Κερφ (Michaela Cerf) στις 7 Ιουλίου 1599, νυμφεύτηκε εκ νέου τέσσερεις μήνες αργότερα, σε ηλικία σαράντα ετών. Δεύτερη σύζυγός του ήταν η Σουζάννα Φράνκερτ, η δεκαπεντάχρονη θυγατέρα του Γιάκομπ Φράνκερτ του νεότερου, ο οποίος είχε επίσης δραστηριοποιηθεί στη Ρώμη. Με τη δεύτερη συζυγό του απέκτησαν εννέα παιδιά, ενώ από τον πρώτο του γάμο δεν είχε αποκτήσει κανένα.
Κατά την παραμονή του στη Ρώμη ο Κομπέργκερ άρχισε να ενδιαφέρεται ιδιαότερα για τη μελέτη των ρωμαϊκών αρχαιοτήτων, την αρχαία αρχιτεκτονική και γλυπτική. Ενδιαφέρθηκ, επίσης, ιδιαίτερα για τον τρόπο με τον οποίον οι Ρωμαίοι απεικόνιζαν τους θεούς τους σε πίνακες, σε μπρούτζινα και μαρμάρινα αγάλματα, τα ανάγλυφα αλά και στα νομίσματά τους. Απέκτησε σημαντική συλλογή νομισμάτων και μεταλλίων Ρωμαίων αυτοκρατόρων. Τα σχέδια και οι περιγραφές του συμπιλήθηκαν σε ομάδες χειρογράφων, δύο από τις οποίες διασώζονται στη Νασικλική Βιβλιοθήκη του Βελγίου στις Βρυξέλλες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι
Υδραυλικός τηλέγραφος
μικρογραφία|Ανακατασκευή υδραυλικού τηλέγραφου, [[Τεχνολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης]]
Ο υδραυλικός τηλέγραφος είναι ένα σύστημα επικοινωνίας σε μεγάλες αποστάσεις που εφευρέθηκε τον 4ο αιώνα π.Χ. από τον Αρκάδα στρατηγό Αινεία τον Τακτικό. Σύμφωνα μ' αυτόν, όσοι επιθυμούσαν να μεταδώσουν κάποια μηνύματα πήγαιναν σε έναν λόφο και εκεί γέμιζαν ένα κάδο με νερό. Στον απέναντι λόφο υπήρχε ένας ακριβώς ίδιος κάδος με την ίδια βρύση στη βάση του κάδου. Οι δύο κάδοι είχαν μια κατακόρυφη ράβδο η οποία επέπλεε σε πλωτήρα μέσα στο νερό και είχε χαραγμένα πάνω της διάφορα μηνύματα. Κάθε φορά που ήθελαν να στείλουν ένα σήμα, ανύψωναν έναν πυρσό και οι δύο σταθμοί (πομπός και δέκτης) άνοιγαν τις βρύσες τους την ίδια στιγμή. Το νερό έβγαινε με τον ίδιο ρυθμό και όταν η επιφάνειά του νερού στον σταθμό του πομπού έφθανε στο μήνυμα που ήθελαν να στείλουν, κατέβαζαν τον πυρσό και έκλειναν τη βρύση. Τότε μπορούσε ο δέκτης να διαβάσει το μήνυμα πάνω στη ράβδο. Αυτός μετά μετέδιδε το μήνυμα στον επόμενο στη σειρά σταθμό και από εκεί σε άλλους.
Ο υδραυλικός τηλέγραφος απαιτούσε πολύ καλό συγχρονισμό των δύο σταθμών για να μπορέσει να δουλέψει σωστά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία των τηλεπικοινωνιών Κατηγορία:Αρχαία τεχνολογία
Ενέργεια μηδενικού σημείου
Η ενέργεια του κενού ή ενέργεια του μηδενικού σημείου (Zero-Point Energy) είναι η ελάχιστη ενέργεια την οποία είναι δυνατό να κατέχει ένα σύστημα σε κβαντικό επίπεδο, και συμβαίνει στο απόλυτο μηδέν. Στην κοσμολογία, η ενέργεια του κενού θεωρείται ότι είναι η πηγή της κοσμολογικής σταθεράς.
Πειραματική απόδειξη της ύπαρξης της ενέργειας του κενού, αποτελεί το περίφημο φαινόμενο Casimir.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ενέργεια Κατηγορία:Επιστήμη υλικών Κατηγορία:Θεμελιώδεις έννοιες της φυσικής Κατηγορία:Θερμοδυναμική Κατηγορία:Κβαντική μηχανική
Γενική απεργία
Η γενική απεργία είναι μια απεργιακή κινητοποίηση από σύσσωμη την εργατική δύναμη μιας πόλης, περιοχής ή χώρας. Στα τέλη του 19ου αιώνα, τα αυξανόμενα διεθνή εργατικά κινήματα συνηγόρησαν υπέρ γενικών απεργιών με βιομηχανικούς ή πολιτικούς στόχους.
Οι γενικές απεργίες ήταν συχνές στην Ισπανία στις αρχές του εικοστού αιώνα, όπου ήταν πολύ δημοφιλής ο Αναρχοσυνδικαλισμός. Η μεγαλύτερη γενική απεργία στην πρόσφατη Ευρωπαϊκή ιστορία έγινε κατά τον Μαη του 1968 στη Γαλλία.
Πολλά αριστερά και σοσιαλιστικά κινήματα έχουν ελπίσει να εξαπολύσουν μια «ειρηνική επανάσταση» σε μια χώρα οργανώνοντας αρκετές απεργίες για να παραλύσουν ολοκληρωτικά τη χώρα. Έτσι με τον κρατικό και εταιρικό μηχανισμό ανάπηρο, οι εργάτες θα μπορούσαν να αναδιοργανώσουν την κοινωνία σε ριζικά διαφορετικές γραμμές. Η φιλοσοφία αυτή υποστηρίχτηκε από την αναρχοσυνδικαλιστική εργατική οργάνωση Βιομηχανικοί Εργάτες του Κόσμου, ιδιαίτερα στις αρχές του εικοστού αιώνα, όταν πολλά μέλη έλπιζαν να οργανώσουν «Μια Μεγάλη Ένωση» όλων των εργατών που θα εξαπέλυαν την γενική απεργία που θα τερμάτιζε για πάντα τον καπιταλισμό.
Ο όρος "γενική απεργία" μερικές φορές εφαρμόζεται σε μεγάλης κλίμακας απεργίες όλων των εργατών μια συγκεκριμένης βιομηχανίας, όπως η απεργία των εργατών Υφασμάτων (1934). Αυτές οι «γενικές» απεργίες, όσο μεγάλες κι αν είναι, εμπεριέχουν μόνο εργάτες που επιδιώκουν τα δικά τους άμεσα οικονομικά αιτήματα. Αντιθέτως, η κλασική γενική απεργία εμπεριέχει επίσης εργάτες που δεν έχουν κάποιο άμεσο οικονομικό όφελος από το αποτέλεσμα της απεργίας. Για παράδειγμα, στη Γενική Απεργία του Σαν Φρανσίσκο του 1934, και οι οργανωμένοι και οι εκτός συνδικάτων εργάτες απήργησαν για τέσσερεις μέρες ως διαμαρτυρία για τις τακτικές της αστυνομίας και των εργοδοτών που είχαν σκοτώσει δύο διαδηλωτές και σε υποστήριξη των αιτημάτων των λιμενικών φορτοεκφορτωτών και των ναυτικών.
Η διάκριση δεν είναι πάντα τόσο ξεκάθαρη. Στην απεργία των οδηγών φορτηγών του Μινεάπολις το 1934, για παράδειγμα, πολλά κατασκευαστικά εργατικά σωματεία και οργανώσεις ανέργων εργατών απέργησαν σε συμπαράσταση με τους απεργούς οδηγούς φορτηγών και σε διαμαρτυρία εναντίον της αστυνομικής βίας εναντίον των διαδηλωτών. Χιλιάδες άλλοι συμμετείχαν στις διαδηλώσεις υποστήριξης των απεργών. Ωστόσο, αυτές οι απεργίες συμπαράστασης, αν και ευμεγέθεις, δεν απέκτησαν ποτέ τη διάρκεια ή την εμβέλεια που χρειάζεται για να ανέλθουν σε μια «γενική απεργία», και η οργανωτές της απεργίας των Οδηγών Φορτηγών δεν την περιέγραψαν ως τέτοια.
Τα πρώτα εργατικά κινήματα στον ελλαδικό χώρο δημιουργήθηκαν ταυτόχρονα με την ανάπτυξη της καπνοκαλλιέργειας τον 19ο αιώνα. Η πρώτη απεργία στον τότε υπό οθωμανική διοίκηση ελλαδικό χώρο, έλαβε χώρα τον Μάιο του 1888 στην πόλη της Δράμας, από τους καπνεργάτες με κύριο αίτημα τις δέκα ώρες εργασίας, καθώς εκείνη την εποχή οι εργάτες εργάζονταν από δώδεκα έως και δεκατρείς ώρες ημερησίως.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εργασία Κατηγορία:Απεργίες
Ραϋμόν Αρόν
Ο Ραϋμόν Αρόν (Raymond Aron, 14 Μαρτίου 1905 - 17 Οκτωβρίου 1983) ήταν Γάλλος φιλόσοφος, κοινωνιολόγος και δημοσιολόγος που στις μεταπολεμικές κοινωνιολογικές του μελέτες ασχολήθηκε κυρίως με την ανάλυση της σύγχρονης τεχνοκρατικής κοινωνίας και άσκησε έντονη κριτική στον Μαρξισμό: «Το όπιο των διανοουμένων» (L' Opium des intellectuels), 1955.
Βιογραφικές αναφορές
Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής εργάστηκε (1940-45) στο Λονδίνο ως αρχισυντάκτης του αντιστασιακού περιοδικού «La France Libre» και στη συνέχεια συνεργάστηκε με τον Ζαν Πωλ Σαρτρ στην έκδοση του περιοδικού «Les Temps Modernes», αλλά σύντομα διαφώνησε μαζί του και αποχώρησε,καθώς σε αντίθεση με τον Σαρτρ,υπήρξε υπέρμαχος των δεξιών αντιλήψεων, παρόλο που ο ίδιος δε θεώρησε ποτέ ότι ανήκει στη Δεξιά πτέρυγα. Κατά τη διάρκεια του ψυχρού πολέμου στάθηκε στο πλευρό της Αμερικής και εναντιώθηκε στη Σοβιετική Ένωση. Με τον Σαρτρ διαφωνούσαν σε πολλά θέματα, όπως ο Κομμουνισμός, ο Μαοϊσμός, ο Μάης του '68 και άλλα. Ο Αρόν υπήρξε και αρθρογράφος της εφημερίδας «Le Figaro» από το 1947 διετέλεσε επίσης καθηγητής της κοινωνιολογίας στη Σορβόνη (1955-1968) και στο κολέγιο της Γαλλίας από το 1970.
Εργογραφία
Ως κοινωνιολόγος μελέτησε τη νεότερη γερμανική γερμανική κοινωνιολογική σκέψη στο έργο του: «Η σύγχρονη γερμανική κοινωνιολογία», 1935. Ως φιλόσοφος της ιστορίας αντιμετώπισε κριτικά τις μονιστικές αντιλήψεις, τόσο τις ιδεαλιστικές όσο και τις υλιστικές, στα βιβλία του «Εισαγωγή στη φιλοσοφία της ιστορίας» (Introduction à la philosophie de l'histoire), «Η κριτική φιλοσοφία της ιστορίας και «Διαστάσεις της ιστορικής συνείδησης»»
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Γάλλοι κοινωνιολόγοι Κατηγορία:Γάλλοι φιλόσοφοι Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 20ού αιώνα Κατηγορία:Πολιτικοί επιστήμονες Κατηγορία:Εβραίοι κοινωνιολόγοι Κατηγορία:Εβραίοι φιλόσοφοι Κατηγορία:Παραλήπτες του βραβείου Erasmus
Συγκρότημα εκτοξεύσεων 43
Το συγκρότημα εκτοξεύσεων πυραύλων με τον αριθμό LC-43 στο ακρωτήριο Κανάβεραλ είναι βάση εκτόξευσης πυραύλων της Πολεμικής Αεροπορίας στην περιοχή του νησιού Merritt στην Φλόριντα.
Χρησιμοποιήθηκε από τις αρχές τις δεκαετίας του 1960 ως τα μέσα της δεκαετίας του 1980 για την εκτόξευση πυραύλων sounding rocket. Συνολικά έχουν διεξαχθεί 2038 εκτοξεύσεις. Το 1984 οι εκτοξεύσεις των πυραύλων αυτών μετακόμισαν στο LC-47, και το and LC-43 αποσυναρμολογήθηκε για να χρησιμοποιηθεί ο χώρος για το LC-46.
Κεμίν
Το Κεμίν ιδρύθηκε το 1912 με το όνομα Kyshtak, το 1954, έλαβε το καθεστώς οικισμού αστικού τύπου και το 2012 και απέκτησε το καθεστώς πόλης.
Παραπομπές
Κατηγορία: Πόλεις της Κιργιζίας Κατηγορία: Περιφέρεια Τσούι
Γκομέζ
Γκομέζ ή Γκομέθ και Γκομές είναι όνομα πολλών επιφανών Ισπανών καλλιτεχνών σημαντικότεροι εκ των οποίων ήταν:
Κατηγορία:Επώνυμα
Keraboss
Ο Παύλος Κεραμπός, ιδρυτής της Keraboss Design, δραστηριοποιείται στο χώρο της βελτίωσης, τροποποίησης και κατασκευής αυτοκινήτων από το 1975, ενώ από το 2004 επεκτάθηκε και σε μηχανικές βελτιώσεις/tuning. Ανάμεσα στα προϊόντα του περιλαμβάνονται εκδόσεις cabrio/hard-top μοντέλων των Fiat, Skoda, Seat και Mazda, ενώ το 1978 παρήγαγε κάτω από άδεια το ιταλικό τζιπάκι Safari.
Βιβλιογραφία
L.S. Skartsis, "Greek Vehicle & Machine Manufacturers 1800 to present: A Pictorial History", Bookstars, Athens (2013) ISBN 978-960-571-009-5
Πραιτώριο της Κωνσταντινούπολης
Ιστορική αναδρομή
Από δύο επιγράμματα που σώζονται μαθαίνουμε ότι επί Ιουστινιανού του Θρακός επισκευάστηκε και διακοσμήθηκε το Πραιτώριο. Επί Ιουστινιανού και στην Στάση του Νίκα πυρπολήθηκε από τον λαό. Μαθαίνουμε επίσης από πολλούς βυζαντινούς συγγραφείς ότι έγινε δεσμωτήριο. Στις φυλακές αυτές κρατήθηκε το 644 ο Πάπας Μαρτίνος Α΄ που έγινε αργότερα Άγιοςμαζί με άλλους ομοφρόνους του. Όταν στα τέλη του έβδομου αιώνα ο Ιουστινιανός Β' διώχτηκε από τον θρόνο, διέταξε τον Πατρίκιο Λεόντιο να αναλάβει την στρατηγεία της Ελλάδος. Αυτός προσποιήθηκε ότι εγκαταλείπει την πόλη, επέστρεψε όμως τη νύχτα και μπήκε στο Πραιτώριο αποφυλακίζοντας και οπλίζοντας τους εκεί δέσμιους στρατιώτες. Το 764 περίπου, επί αυτοκράτορα Λέοντα του Πορφυρογέννητου, φυλακίστηκαν εδώ ορισμένοι Πατρίκιοι που κατηγορήθηκαν ότι προσκυνούσαν τις εικόνες, ενώ το 765 φυλακίστηκαν εδώ η γυναίκα και τα παιδιά του Ελπίδιου, επειδή αυτός κατηγορήθηκε για ανταρσία.
Πηγές
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Κωνσταντινούπολη Κατηγορία:Βυζαντινή Κωνσταντινούπολη
Αμπχά
Η Αμπχά (αραβικά: أَبْهَا) είναι η πρωτεύουσα της Επαρχίας Ασίρ στη Σαουδική Αραβία, με πληθυσμό 1.093.705 κατοίκους από το 2021. Βρίσκεται 2.270 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας στα εύφορα Όρη Ασίρ της νοτιοδυτικής Σαουδικής Αραβίας, κοντά στον Εθνικό Δρυμό του Ασίρ. Το ήπιο κλίμα της Αμπχά την καθιστά δημοφιλή τουριστικό προορισμό για τους Σαουδάραβες.
BBC Prime
Το BBC Prime ήταν ψυχαγωγικό τηλεοπτικό κανάλι του BBC, το οποίο εξέπεμπε στην Ευρώπη και στη Μέση Ανατολή από τις 30 Ιανουαρίου του 1995 μέχρι τις 11 Νοεμβρίου του 2009, όταν το κανάλι αντικαταστάθηκε από το BBC Entertainment.
Αμπχά
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Σαουδικής Αραβίας
BBC Prime
Πρεμιέρα
Το κανάλι ξεκίνησε να εκπέμπει στις 19:00 GMT την Πέμπτη, 26 Ιανουαρίου 1995, όταν η πρώην υπηρεσία BBC World Service Television έβγαλε δύο νέα τηλεοπτικά κανάλια:
Περιοχή Εκπομπής
Το κανάλι είχε υπότιτλους για τα προγράμματά του, στα Σουηδικά, στα Δανικά, στα Νορβηγικά, στα Τσέχικα, στα Πολωνικά, στα Ρουμανικά, στα Ουγγρικά, στα Ιταλικά, στα Εβραϊκά, στα Σερβικά, στα Κινεζικά, στα Ταϊλανδέζικα και στα Κορεατικά. Ωστόσο, ένα παρόμοιο κανάλι ξεκίνησε να εκπέμπει στην Ιαπωνία, την 1η Δεκεμβρίου 2004, με το όνομα BBC Japan, αλλά έκλεισε στις 30 Απριλίου του 2006, λόγω διάφορων προβλημάτων.
Αντικατάσταση από το BBC Entertainment
Τον Σεπτέμβριο του 2006 είχε ανακοινωθεί ότι το BBC Prime θα άλλαζε σε BBC Entertainment. Η αρχή έγινε στην Ασία, στις 6 Οκτωβρίου 2006. Ακολούθησε η Νότιος Αφρική στις 1 Σεπτεμβρίου 2008. Το BBC Prime είχε αντικατασταθεί πλήρως από το BBC Entertainment στις 11 Νοεμβρίου του 2009.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βρετανικοί Τηλεοπτικοί σταθμοί Κατηγορία:British Broadcasting Corporation
Μάρκους Έρικσον (καλαθοσφαιριστής)
Ο Μάρκους Περ Έρικσον (γεννήθηκε στις 5 Δεκεμβρίου 1993) είναι Σουηδός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής για την Άλμπα Βερολίνου της 1ης Κατηγορίας της Γερμανίας.
Πρώιμη σταδιοδρομία
Με καταγωγή από την Ουψάλα της Σουηδίας, ο Έρικσον έφυγε από τη χώρα του το 2010, για να συνεχίσει την σταδιοδρομία του στην Μπάσκετ Μανρέσα, στην Ισπανία. Ως μέλος της ομάδας νέων της Μανρέσα, έγινε ο Πολυτιμότερος Παίχτης (MVP) του τουρνουά παίδων της Λ' Οσπιταλέτ το 2010, σε ηλικία 16 ετών.
Ευρώπη
Ο Έρικσον έχασε τη χρονιά 2014–15, λόγω σχισμένου προσθίου χιαστού συνδέσμου και σχισμένου μηνίσκου.
Ντραφτ του ΝΒΑ
Στις 25 Ιουνίου 2015 ο Έρικσον επιλέχθηκε με την 50ή επιλογή του ντραφτ του ΝΒΑ του 2015, από τους Ατλάντα Χοκς.
Εθνική ομάδα
Ο Έρικσον ασχολήθηκε με τις εθνικές ομάδες της Σουηδίας για αρκετά χρόνια. Με τις μικρές εθνικές ομάδες της Σουηδίας, έπαιξε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα κάτω των 16 ετών του 2009 (2η Κατηγορία), στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα κάτω των 18 ετών του 2010, στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα κάτω των 20 ετών του 2012 και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα κάτω των 20 ετών της FIBA του 2013. Το 2012, είχε την πρώτη του επίσημη εμφάνιση με την ανδρική ομάδα της Σουηδίας.
Σωτήρα Άνω Δερόπολης
Το χωριό Σωτήρα είναι το τελευταίο χωριό της Κοινότητας Άνω Δερόπολης Αλβανίας Βορείου Ηπείρου και υπάγεται στον νομό Αργυροκάστρου. Απέχει 11 χλμ. από τη συνοριακή διάβαση Κακαβιάς. Βρίσκεται σε υψόμετρο 514 μέτρων.Το όνομα του προέρχεται από ένα μοναστήρι που υπήρχε στο χωριό το 715 με το όνομα "Μεταμόρφωση του Σωτήρος". Το χωριό είναι περιτριγυρισμένο από καταπράσινα βουνά, Νότια το βουνό Μουργάνα που από εκεί πηγάζει ο Ξεριάς (παραπόταμος του Δρίνου) και Δυτικά το βουνό Στουγάρα.
Στο κέντρο του χωριού υπάρχει η εκκλησία "Μεταμόρφωση του Σωτήρος" και των Ταξιαρχών. Στο χωριό υπάρχουν και άλλα δύο μικρότερα εκκλησάκια, του προφήτη Ηλία και του αγίου Αθανασίου, καθώς και πολλά εικονίσματα όπως του αγίου Γεωργίου, του αγίου Δημητρίου, του αγίου Σπυρίδωνα κ.ά.
Η Σωτήρα συνορεύει με το χωριό Κοσσοβίτσα με το χωριό Λόγγος με το χωριό Κρυονέρι και το χωριό Τσαμαντάς.
Δημογραφία
Το 1927 το χωριό είχε 946 μόνιμους κατοίκους, οι οποίοι είναι εθνοπολιτισμικά Έλληνες , στο θρήσκευμα χριστιανοί ορθόδοξοι και η μητρική τους γλώσσα είναι η Ελληνική. Το 1995 ο πληθυσμός του χωριού φέρεται ότι ανερχόταν στα 338 άτομα. Μετά τη μεταπολίτευση, μεγάλο μέρος των κατοίκων του χωριού έφυγαν προς αναζήτηση εργασίας και καλύτερες συνθήκες διαβίωσης, κυρίως στον ελλαδικό χώρο. Παρ’όλα αυτά επιστρέφουν συχνά στα σπίτια τους και οι περισσότεροι εξ’αυτών είτε έχουν κάνει ανακαινίσεις στα σπίτια τους είτε έφτιαξαν καινούρια. Σήμερα ο αριθμός των μόνιμων κατοίκων του χωριού έχει μειωθεί συντριπτικά.
Πολιτισμός
Η λαϊκή παράδοση, τα ηπειρώτικα πολυφωνικά τραγούδια και η εντυπωσιακή παραδοσιακή γυναικεία στολή είναι τα κύρια αναγνωριστικά χαρακτηριστικά του πολιτισμού του χωριού και γενικά όλης της Δρόπολης. Πριν την παραχώρηση της Βόρειας ηπείρου στην Αλβανία, η Δρόπολη ήταν γνωστή για τους πολλούς δασκάλους και για την καθαρότητα της ελληνικής γλώσσας. Παρότι εμφανίζεται σε γεωγραφικό άκρο του Ελληνισμού και σχεδόν ποτέ στην ελληνική επικράτεια η δροπολίτικη διάλεκτος θεωρήθηκε από τις πλέον απαλλαγμένες από τοπικούς ιδιωματισμούς κυρίως γραπτή. Η προφορική διάλεκτος περιέχει παχιά σύμφωνα και είναι λίγο τραγουδιστή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βόρεια Ήπειρος Κατηγορία:Χωριά της Αλβανίας
Νταινέρυς Ταργκάρυεν
Η Νταινέρυς Ταργκάρυεν (Daenerys Targaryen), επίσης γνωστή και με τον τιμητικό τίτλο Καλήσι, είναι φανταστικός χαρακτήρας στη σειρά μυθιστορημάτων Το Τραγούδι της Φωτιάς και του Πάγου του Τζωρτζ Ρ. Ρ. Μάρτιν. Στην τηλεοπτική προσαρμογή των βιβλίων, Game of Thrones, τον χαρακτήρα υποδύεται η Εμίλια Κλαρκ. Η Νταινέρυς είναι ένας από τους πιο δημοφιλείς χαρακτήρες της σειράς, αν όχι ο πιο δημοφιλής. Στην ιστορία, είναι η υποτιθέμενη τελευταία απόγονος της δυναστείας Ταργκάρυεν, η οποία διοικούσε για αιώνες την ήπειρο του Γουέστερος, έως ότου εκθρονίστηκε κατά τη διάρκεια μιας εξέγερσης. Η Νταινέρυς, η οποία δραπέτευσε σε νεαρή ηλικία στην ήπειρο του Έσος για να αποφύγει την επανάσταση, επιδιώκει πλέον να επιστρέψει στο Γουέστερος και να κατακτήσει την δικαιωματική θέση της ως Βασίλισσα. Είναι επίσης γνωστή ως Η Μητέρα των Δράκων, καθώς καταφέρνει να εκκολάψει τρία αυγά δράκων, οι οποίοι δράκοι έπειτα την θεωρούν μητέρα τους. Αυτό είναι σημαντικό καθώς οι δράκοι θεωρούνταν εξαφανισμένο είδος για πάνω από έναν αιώνα, και ήταν επίσης το σήμα κατατεθέν του Οίκου Ταργκάρυεν.
Χαρακτήρας
H Νταινέρυς είναι η κόρη του βασιλεία Αίρυς ΙΙ, ο οποίος είναι γνωστός ως ο Τρελός Βασιλιάς. Ο Τρελός Βασιλιάς ήταν ο τελευταίος βασιλιάς της δυναστείας Ταργκάρυεν, οι οποίοι για χρόνια κυρίευσαν το Γουέστερος χάρη στο γεγονός ότι παλιότερα κατείχαν δράκους. Χρόνια πριν τα γεγονότα της σειράς, ορισμένοι άρχοντες του Γουέστερος επαναστάτησαν ενάντια στον Αίρυς ΙΙ, ένας πόλεμος ο οποίος έπειτα έγινε γνωστός ως «Η Επανάσταση του Ρόμπερτ». Ο Τρελός Βασιλιάς, καθώς και ο μεγαλύτερός του αδελφός, Ραίγκαρ, πέθαναν πριν γεννηθεί η Νταινέρυς. Η Νταινέρυς γεννήθηκε στο νησί Ντράγκονστοουν, οπού η μητέρα της (η οποία πέθανε στην γέννα) και ο αδελφός της είχαν δραπετεύσει. Όταν η Νταινέρυς γεννήθηκε, μαινόταν μία έντονη καταιγίδα, εξ'ου και η ίδια έγινε γνωστή και ως Νταινέρυς η Θυελλογέννητη. Αν και ο νέος βασιλιάς, Ρόμπερτ Μπαράθιον, σχεδίαζε να σκοτώσει την νεογέννητη Νταινέρυς και τον αδελφό της με σκοπό να τερματίσει τη γραμμή αίματος των Ταργκάρυεν, ένας πιστός ιππότης μετέφερε τα παιδιά στην γειτονική ήπειρο του Έσος. Στην αρχή της σειράς, η Νταινέρυς είναι μία νεαρή κοπέλα, η οποία, γνωρίζοντας όλη της τη ζωή μόνο την εξορία, εξακολουθεί να εξαρτάται από τον καταχρηστικό μεγαλύτερο αδελφό της, τον Βισέρυς.
Το άτολμο και πράο κορίτσι βρίσκεται υποχρεωμένο να αρραβωνιαστεί τον αρχηγό των πολεμικής φυλής καβαλάρηδων Ντοθράκι, Καλ Ντρόγκο, με αντάλλαγμα να εξασφαλίσει ο Βισέρυς στρατό για την επιστροφή του στο Γουέστερος και την ανάκτηση του Σιδερένιου Θρόνου. Ωστόσο, ο Βισέρυς χάνει την ικανότητά του να ελέγχει τη Νταινέρυς, η οποία τελικά προσαρμόζεται στη ζωή με τον «Kαλ» (τιμητικός τίτλος για τον αρχηγό των Ντοθράκι και άνδρα της) και γίνεται μια ισχυρή και θαρραλέα γυναίκα, με ιδιαίτερη αυτοπεποίθηση, και η οποία αποκαλείται με το ηγετικό όνομα «Καλήσι» (Khaleesi - το θηλυκό του «καλ», «βασίλισσα των Ντοθράκι» ή «σύζυγος του αλογοαφέντη»). Η Νταινέρυς γνωρίζει επίσης τον Σερ Τζόρα Μόρμοντ, έναν εξόριστο ιππότη από το Γουέστερος, ο οποίος γίνεται ο πιο πιστός της ακόλουθος. H Νταινέρυς, μετά τον θάνατο του Βισέρυς, γίνεται η διάδοχος του οίκου Ταργκάρυεν και σχεδιάζει να διεκδικήσει τον Σιδερένιο Θρόνο, θεωρώντας ότι είναι αναφαίρετο δικαίωμα της. Όταν μένει έγκυος, χάνει τον άντρα της και το παιδί της, αλλά σύντομα βοηθά στην εκκόλαψη τριών δράκων από τα αυγά τους, οι οποίοι τη θεωρούν μητέρα τους. Οι δράκοι της παρέχουν ένα τακτικό πλεονέκτημα και σημαντικό κύρος. H εκκόλαψη των αυγών των δράκων γίνεται μέσα σε μια φωτιά από την οποία η Νταινέρυς αναδύεται αλώβητη, κερδίζοντας τον τίτλο «Νταινέρυς η Άκαυτη».
Με την πάροδο του χρόνου, αγωνίζεται να διατηρήσει τον έλεγχο των δράκων που μεγαλώνουν επικίνδυνα. Επίσης, αποκτά έναν στρατό με τον οποίο κατακτά τις πόλεις Γιουνκάι, Ασταπόρ και Μιρήν, αποφασισμένη να σταματήσει την σκλαβιά και την αδικία, κερδίζοντας τον τίτλο «Θραύστης Αλυσίδων». Παρά την ισχυρή της ηθική, αντιμετωπίζει ανελέητα τους εχθρούς της, ιδιαίτερα τους κατόχους των σκλάβων. Αφού καθιέρωσε τον εαυτό της ως μια ισχυρή και ανελέητη ηγεμόνισσα, σαλπάρει για την πατρίδα της το Γουέστερος, αποφασισμένη να διεκδικήσει τα Επτά Βασίλεια.
Στην τηλεοπτική σειρά, καταφέρνει να φτάσει στο Γουέστερος οπού ερωτεύεται τον Βασιλιά του Βορρά, Τζον Σνοου, ο οποίος όπως αποκαλύπτεται στη συνέχεια, είναι ο κρυφός γιος του Ραίγκαρ, του μεγαλύτερου αδελφού της (κι οπότε ο αληθινός δικαιωματικά διάδοχος του Θρόνου), αλλά δεν το γνωρίζει κανείς από τους δύο. Αν και η Νταινέρυς είναι επιτυχής στα πρώτα βήματά της προς την κατάκτηση του Θρόνου, ο Σνοόυ την πείθει να εγκαταλείψει προσωρινά την κατάκτηση αυτή και να τον βοηθήσει να πολεμήσει τον Στρατό των Νεκρών στον Βορρά - πρόκειται για έναν στρατό ζωντανών νεκρών οι οποίοι ελέγχονται από τα μυστήρια θρυλικά πλάσματα, γνωστά ως Λευκοί Περιπατητές. Aν και η μάχη αυτή φέρει σημαντικές απώλειες στις δυνάμεις τους, οι ζωντανοί κερδίζουν την μάχη και η Νταινέρυς είναι πλέον έτοιμη να κατακτήσει τον Σιδηρούν Θρόνο από τη βασίλισσα Σέρσει Λάννιστερ. Όμως, όταν χάνει τους πιο πιστούς της συντρόφους, δύο από τους δράκους της και μαθαίνει πως ο Τζον Σνόου είναι ο δικαιωματικός βασιλιάς και όχι αυτή, η Νταινέρυς οδηγείται στην παράνοια και καίει ολόκληρη πόλη του Κινγκς Λάντινγκ, η οποία είναι γεμάτη αθώους απλούς πολίτες. Εξαιτίας αυτού, αν και καταφέρνει να κατακτήσει τον Σιδηρούν Θρόνο, ο αγαπημένος της Τζον την σκοτώνει. Ο μοναδικός επιζώντας δράκος της καίει τον Θρόνο και παίρνει το πτώμα της μαζί του, πετώντας μακριά.
Εμφανίσεις
Η Νταινέρυς έκανε την πρώτη της εμφάνιση το 1996, στο βιβλίο Παιχνίδι του Στέμματος, όπου μαζί με τον μεγαλύτερο αδελφό της, τον Βισέρυς, είναι τα τελευταία μέλη του Οίκου Ταργκάρυεν. Ο Οίκος Ταργκάρυεν, δεκαπέντε χρόνια πριν από τα γεγονότα του πρώτου βιβλίου, διοικούσε τον Σιδερένιο Θρόνο για τριακόσια σχεδόν χρόνια. Στη συνέχεια, εμφανίστηκε στα βιβλία του Μάρτιν Σύγκρουση Βασιλέων (1998) και Θύελλα από ατσάλι (2000). Η Νταινέρυς ήταν μία από τους λίγους σημαντικούς χαρακτήρες που δεν συμπεριλήφθηκαν στο έργο του 2005 Βορά Ορνίων, αλλά επέστρεψε στο επόμενο μυθιστόρημα, Ο Χορός των Δράκων (2011).
Εξωτερική εμφάνιση
Η Νταινέρυς περιγράφεται στα βιβλία ως μια κοπέλα στην πρώιμη εφηβεία της, έχοντας τα κλασσικά Βαλυριανά χαρακτηριστικά. Έχει βιολετί μάτια (μπλε στη τηλεοπτική σειρά), χλωμό δέρμα και μακριά, χλωμά ασημόξανθα μαλλιά. Η Νταινέρυς έχει λεπτό σώμα με μικρό στήθος και πολλοί την έχουν περιγράψει ως ωραία και όμορφη. Η ομορφιά της είναι ξακουστή και πολλοί άρχοντες της Μιρήν είχαν ζητήσει το χέρι της σε γάμο.
Προσωπικότητα
Η Νταινέρυς μεγάλωσε τρομοκρατημένη και κακομεταχειρισμένη από τον αδελφό της, τον Βισέρυς. Παρ'όλα αυτά, αποκτά μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση κατά την διάρκεια των βιβλίων και οι οπαδοί τής συμπεριφέρονται με μεγαλύτερο σεβασμό και αγάπη. Ο Τζόρα Μόρμοντ και ο Μπάρισταν Σέλμυ την έχουν συγκρίνει με τον νεκρό αδελφό της, τον Ρέιγκαρ, ο οποίος ήταν γενναίος, έντιμος και ευγενικός. Η Νταινέρυς αγαπάει την θάλασσα, γιατί την κάνει να νιώθει ελεύθερη, όπως επίσης τους ναύτες και τις ιστορίες τους. Αγαπάει να διαβάζει παιδικές ιστορίες και τραγούδια από τα Επτά Βασίλεια που αφορούν όμορφους ήρωες. Απολαμβάνει την ζέστη και προτιμάει το νερό του μπάνιου της να είναι καυτό.
Υποδοχή
Μαζί με τους Τζον Σνόου και Τύριον Λάννιστερ, η Νταινέρυς είναι από τους πιο δημοφιλείς χαρακτήρες της σειράς - αν όχι ο πιο δημοφιλής. Οι New York Times την αποκάλεσαν μια από τις καλύτερες δημιουργίες του Μάρτιν, ενώ το περιοδικό Rolling Stone την ονόμασε τον καλύτερο χαρακτήρα του Game of Thrones.
Έχοντας πολύ καλή υποδοχή από τους κριτικούς και το κοινό, η Κλαρκ έλαβε υποψηφιότητα για βραβείο Έμμυ για την ερμηνεία της ως Νταινέρυς στη σειρά της HBO, στην κατηγορία του Β' Γυναικείου Ρόλου σε Δραματική Σειρά τις χρονιές 2013, 2015 και 2016. Για την ερμηνεία της αυτή, έχει επίσης κερδίσει πολλές άλλες υποψηφιότητες και βραβεία.
Αναφορές
Κατηγορία:Χαρακτήρες του Game of Thrones
Άρνολντ Ρόθσταϊν
Ο Άρνολντ Ρόθσταϊν (1882-1929) ήταν Αμερικανός επιχειρηματίας, τζογαδόρος, πολιτικός, γκάνγκστερ και ταραχοποιός στην Νέα Υόρκη κατά την διάρκεια της εποχής της ποτοαπαγόρευσης.Αν και ο ίδιος ήταν περισσότερο ένας διεφθαρμένος επιχειρηματίας παρά ένας γκάνγκστερ, ο Ρόθσταϊν υπήρξε μέντορας πολλών γνωστών μαφιόζων, όπως των Λάκι Λουτσιάνο, Μέγερ Λάνσκι και Φρανκ Κοστέλο, αλλά και ένας επιφανής  λαθρέμπορος αλκοόλ (ίσως ο ισχυρότερος τα πρώτα χρόνια της ποτοαπαγόρευσης). Ήταν επίσης ένας επιτυχημένος τζογαδόρος, που συχνά αναφέρεται σε λίστες με τους πιο επιτυχημένους του 20ου αιώνα.
Επίσης θεωρείται υπεύθυνος για το σκάνδαλο Μπλακ Σοξ το "στήσιμο" δηλαδή της Παγκόσμιας Σειράς του μπέιζμπολ το 1919.
Δολοφονία
Στις 4 Νοεμβρίου 1928, ο Ρόθσταϊν πυροβολήθηκε και τραυματίστηκε θανάσιμα κατά τη διάρκεια μιας επαγγελματικής συνάντησης με μέλη της Αμερικανικής Μαφίας και τζογαδόρους. Πέθανε δύο ημέρες αργότερα σε πολυκλινική στο Μανχάταν.
Σύμφωνα με πληροφορίες, η δολοφονία συνδέονταν με χρέη από ένα τριήμερο παιχνίδι πόκερ τον Οκτώβριο, για το οποίο ο Ρόθσταϊν όφειλε 320.000 δολλάρια. Ένας από τους παίκτες συνελήφθη αργότερα για ανθρωποκτονία, αλλά αφέθηκε ελεύθερος, λόγω έλλειψης στοιχείων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί επιχειρηματίες Κατηγορία:Τυχερά παιχνίδια Κατηγορία:Αμερικανοί πολιτικοί Κατηγορία:Πολιτικοί των ΗΠΑ Κατηγορία:Αμερικανοί Γκάνγκστερ Κατηγορία:Μαφία Κατηγορία:Λαθρέμποροι αλκοόλ Κατηγορία:Αμερικάνοι μαφιόζοι εβραϊκής καταγωγής Κατηγορία:Μέλη της πολιτικής οργάνωσης Τάμανι Χολ
Γλώσσα Τίουα
Η Τίουα ή Λαλούνγκ είναι Θιβετοβιρμανική ή Σινοθιβετική γλώσσα του Άσαμ στη Βορειοανατολική Ινδία. μικρογραφία|Τίουα Μορ (Κοινοτικό Αλφάβητο της Τίουα)
Γεωγραφική κατανομή
Όπως και οι περισσότερες γλώσσες ορεινών φυλών στα βορειοανατολικά, τα ορεινά Τίουα δεν έχουν δικό τους αλφάβητο και γράφονται στο Λατινικό αλφάβητο ή περιστασιακά στο Ασσαμικό αλφάβητο. Η Τίουα ομιλείται στις παρακάτω επαρχίες (Εθνολόγος).
Παραπομπές
Κατηγορία:Γλώσσες της Ινδίας
Απεργία
thumb|300px|Απεργοί οδηγοί φορτηγών αμύνονται σε ένοπλους αστυνομικούς στους δρόμους της Μινεάπολης, 1934.
Η απεργία αποτελεί μέσο έκφρασης του δικαιώματος της συνδικαλιστικής ελευθερίας και μέσο άσκησης πίεσης εργαζομένων σε σχέση εξηρτημένης εργασίας κατά των εργοδοτών τους και κατά του κράτους όταν το τελευταίο λειτουργεί ως εργοδότης. Πρόκειται για τη μαζική άρνηση εργατικών ομάδων να εκτελέσουν εργασία. Οι απεργίες έγιναν αρχικά σημαντικές κατά τη διάρκεια της βιομηχανικής επανάστασης, όταν η μαζική εργασία έγινε σημαντική στα εργοστάσια και τα ορυχεία. Στις περισσότερες χώρες ετέθησαν γρήγορα εκτός νόμου, καθώς οι εργοστασιάρχες είχαν κατά πολύ μεγαλύτερη πολιτική εξουσία απ’ ό,τι οι εργάτες. Οι περισσότερες δυτικές χώρες νομιμοποίησαν εν μέρει την απεργία στα τέλη του δεκάτου ενάτου αιώνα ή στις αρχές του εικοστού.
Η απεργία ως μέσο πολιτικής πίεσης
Οι απεργίες έχουν επίσης χρησιμοποιηθεί για να αναγκάσουν τις κυβερνήσεις να αλλάξουν πολιτικές ή ακόμα για να ρίξουν μια κυβέρνηση. Ένα αξιοσημείωτο παράδειγμα είναι αυτό της απεργίας των ναυπηγείων του Γκντανσκ που καθοδηγήθηκε από τον Λεχ Βαλέσα. Η απεργία αυτή ήταν μια σημαντική απεργία στην πάλη για δημοκρατική ελευθερία στην Πολωνία, και επίσης ένα σημαντικό ορόσημο στο δρόμο για την πτώση του κομμουνιστικού κόμματος στην Ανατολική Ευρώπη.
Η πρώτη απεργία
Η τακτική της απεργίας έχει πολύ μεγάλη ιστορία. Περίπου στο τέλος της 20ης δυναστείας, υπό την εξουσία του Φαραώ Ραμσή Γ’ στην Αίγυπτο, δηλαδή περίπου 3500 χρόνια πριν, οι εργάτες της βασιλικής νεκρόπολης οργάνωσαν την πρώτη γνωστή απεργία ή εργατική εξέγερση στην ιστορία. Το γεγονός καταγράφηκε με λεπτομέρειες σε έναν πάπυρο της εποχής, που διατηρήθηκε, και βρίσκεται σήμερα στο Τορίνο.
Τα πρώτα εργατικά κινήματα στον ελλαδικό χώρο δημιουργήθηκαν ταυτόχρονα με την ανάπτυξη της καπνοκαλλιέργειας τον 19ο αιώνα. Η πρώτη απεργία στον τότε υπό οθωμανική διοίκηση ελλαδικό χώρο, έλαβε χώρα τον Μάιο του 1888 στην πόλη της Δράμας, από τους καπνεργάτες με κύριο αίτημα τις δέκα ώρες εργασίας, καθώς εκείνη την εποχή οι εργάτες εργάζονταν από δώδεκα έως και δεκατρείς ώρες ημερησίως.
Η ιστορική απεργία του 1936 (Θεσσαλονίκη)
220px|thumb|9 Μαΐου 1936: Η μητέρα του Τάσου Τούση θρηνεί τον γιο της, τον πρώτο νεκρό της αιματηρής καταστολής της διαδήλωσης των καπνεργατών της [[Θεσσαλονίκης.]] Το 1936 κορυφώνονται οι διαδηλώσεις από τους καπνεργάτες της Θεσσαλονίκης. Τα γεγονότα ξεκίνησαν γύρω στον Φεβρουάριο, με κατάληψη ενός εργοστασίου ύστερα από την απόρριψη των αιτημάτων των εργατών και συνεχίστηκε με συμπαράσταση καπνεργατών από άλλα εργοστάσια. Εναντίον τους χρησιμοποιήθηκε τόσο η αστυνομία όσο και ο στρατός. Δεν υπήρχε κεντρική συγκέντρωση, αλλά μικρές συγκεντρώσεις με ομιλητές σε διάφορα μέρη της πόλης. Οι εργατικές κινητοποιήσεις κορυφώθηκαν στην πόλη τον Μάιο του 1936, με τη μεγάλη απεργία και διαδήλωση των καπνεργατών, που πνίγηκε στο αίμα από την δικτατορική κυβέρνηση Μεταξά, με συνολικά δώδεκα νεκρούς ανάμεσα στους οποίους και ο 25χρονος αυτοκινητιστής Τάσος Τούσης, στη διασταύρωση Εγνατία και Βενιζέλου. Η φωτογραφία που απαθανάτισε την μητέρα του να τον θρηνεί μόνη στο μέσον του δρόμου, στη διασταύρωση των οδών Βενιζέλου και Εγνατία, δημοσιεύθηκε στον Τύπο και αποτέλεσε την έμπνευση του Γιάννη Ρίτσου για την συγγραφή της συλλογής του Ο Επιτάφιος.
Όγμα
Κατηγορία:Κελτική μυθολογία Κατηγορία:Θεότητες της γνώσης
BASF
thumb|Η BASF στο Λούντβιχσχαφεν το 1881 Η BASF (Badische Anilin und Soda Fabrik) ειναι χημική βιομηχανία. Η έδρα της βρίσκεται στο Λούντβιχσχαφεν αμ Ράιν (Ρηνανία-Παλατινάτο στη Γερμανία). Στο πεδίο δράσης της συμπεριλαμβάνονται προϊόντα χημικά, πλαστικά, γεωργικά, χημικά κατασκευών, καθώς και αργό πετρέλαιο και φυσικό αέριο.
Ιδρύθηκε στις 6 Απριλίου 1865 στο Μανχάιμ, στο κρατίδιο της Βάδης-Βυρτεμβέργης στη Γερμανία, από τον Φρίντριχ Ένγκελχορν (Friedrich Engelhorn). Από το 1925 μέχρι τη λήξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου αποτελούσε μέλος της Κοινοπραξίας της IG Farben.
Στο τέλος του 2019, η εταιρεία απασχολούσε 117.628 άτομα, με πάνω από 54.000 να είναι στη Γερμανία. Το 2019, η BASF δημοσίευσε πωλήσεις 59,3 δισεκατομμυρίων ευρώ και έσοδα από δραστηριότητες περίπου 4,5 δισεκατομμυρίων ευρώ. Αυτή τη στιγμή η εταιρεία επεκτείνει τις διεθνείς της δραστηριότητες με ιδιαίτερη έμφαση στην Ασία. Μεταξύ 1990 και 2005, η εταιρεία επένδυσε 5,6 δισεκατομμύρια ευρώ στην Ασία, για παράδειγμα σε τοποθεσίες κοντά στο Ναντζίνγκ και τη Σαγκάη, της Κίνας και το Μπανγκαλόρ της Ινδίας.
Η BASF είναι εισηγμένη στο Χρηματιστήριο της Φρανκφούρτης, στο Χρηματιστήριο του Λονδίνου και στο Χρηματιστήριο της Ζυρίχης. Η εταιρεία διέγραψε το ADR της από το Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης τον Σεπτέμβριο του 2007. Η εταιρεία αποτελεί στοιχείο του χρηματιστηριακού δείκτη Euro Stoxx 50.
Ιστορία
Το BASF είναι ακρωνύμιο του Badische Anilin- und SodaFabrik. Ιδρύθηκε από τον Friedrich Engelhorn στις 6 Απριλίου του 1865 στο Mannheim, στη γερμανόφωνη πολιτεία του Baden. Ο Ένγκελχορν ήταν υπεύθυνος για τη δημιουργία εργοστασίων αερίου και φωτισμού δρόμου για το δημοτικό συμβούλιο το 1861. Τα αεριοποιεία παρήγαγαν πίσσα ως υποπροϊόν και ο Ένγκελχορν το χρησιμοποίησε για την παραγωγή χρωστικών ουσιών. Η BASF ιδρύθηκε το 1865 για να παράγει άλλες χημικές ουσίες απαραίτητες για την παραγωγή χρωστικών, κυρίως σόδα και οξέα. Το εργοστάσιο, ωστόσο, ανεγέρθηκε στην άλλη πλευρά του ποταμού Ρήνου στο Ludwigshafen επειδή το δημοτικό συμβούλιο του Mannheim φοβόταν ότι η ατμοσφαιρική ρύπανση από το χημικό εργοστάσιο θα μπορούσε να ενοχλήσει τους κατοίκους της πόλης. Το 1866, οι διαδικασίες παραγωγής χρωστικών μεταφέρθηκαν επίσης στο οικόπεδο της BASF.
Χρωστικά
Η ανακάλυψη το 1857 από τον William Henry Perkin ότι η ανιλίνη θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την παραγωγή έντονων χρωστικών είχε ως αποτέλεσμα την εμπορική παραγωγή συνθετικών χρωστικών στην Αγγλία από ανιλίνη που εξήχθη από πίσσα άνθρακα. Η BASF στρατολόγησε τον Χάινριχ Κάρο, έναν Γερμανό χημικό με εμπειρία στη βιομηχανία χρωστικών στην Αγγλία, για να είναι ο πρώτος επικεφαλής της έρευνας. Ο Caro ανέπτυξε μια σύνθεση για την αλιζαρίνη (μια φυσική χρωστική ουσία) και υπέβαλε αίτηση για βρετανικό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας στις 25 Ιουνίου το 1869. Κατά σύμπτωση, ο Perkin υπέβαλε αίτηση για σχεδόν πανομοιότυπο δίπλωμα ευρεσιτεχνίας στις 26 Ιουνίου 1869 και οι δύο εταιρείες κατέληξαν σε αμοιβαία εμπορική συμφωνία για τη διαδικασία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χημική βιομηχανία Κατηγορία:Επιχειρήσεις της Γερμανίας Κατηγορία:Ρηνανία-Παλατινάτο Κατηγορία:Γερμανικά εμπορικά σήματα
Κυκλώνας Κλεοπάτρα
Ο κυκλώνας Κλεοπάτρα (cyclone Cleopatra) ήταν ένας καταστρεπτικός εξωτροπικός μεσογειακός τυφώνας που έπληξε τη Μεσόγειο τον Νοέμβριο του 2013. Επίσης, ήταν και ένας από τους ισχυρότερους κυκλώνες που έχουν παρατηρηθεί στη Μεσόγειο. Υπολογίζεται ότι περισσότερα από 18 άτομα πέθαναν εξαιτίας του κυκλώνα και των επακόλουθων πλημμυρών, ενώ το συνολικό κόστος των καταστροφών έφτασε το 1 δισεκατομμύριο ευρώ.
Επιπτώσεις
Ο κυκλώνας ήταν ένας ασθενής εξωτροπικός κυκλώνας που σχηματίστηκε έξω από την Ιβηρική χερσόνησο στις 17 Νοεμβρίου 2013 και στις 19 Νοεμβρίου διέσχισε τη Σαρδηνία ως τυφώνας Κατηγορίας 1 στην Κλίμακα Σαφίρ-Σίμπσον. Ωστόσο, εκεί προκλήθηκε η μεγαλύτερη καταστροφή, ιδίως στα νότια, το 80% της οποίας πλημμύρισε όταν το σύστημα αναχωμάτων που προστάτευε την πόλη καταστράφηκε, σε κάποια σημεία αρκετές ώρες μετά την αποχώρηση του τυφώνα.
Στη συνέχεια, πέρασε πάνω από την επαρχία της Καλαβρίας και γενικά το νότιο άκρο της Ιταλίας. Στις 20 Νοεμβρίου, διέσχισε την Αδριατική Θάλασσα και έφτασε στη Δυτική Ελλάδα, έχοντας πλέον εξασθενήσει στο επίπεδο της «σφοδρής θύελλας», δηλαδή στα 11 Μποφόρ, αν και προκάλεσε ισχυρές καταιγίδες. Στις 22 Νοεμβρίου, διέσχισε την Αττική και μεγάλο μέρος του Νοτίου Αιγαίου, όπου μάλιστα εξασθένησε περισσότερο. Τότε όμως, ξαναδυνάμωσε και κατευθύνθηκε προς τη Ρόδο, όπου προκάλεσε και άλλες νεροποντές και πλημμύρες. Σύντομα, ωστόσο, ο κυκλώνας διαλύθηκε εντελώς, αφήνοντας ένα μονοπάτι καταστροφής και πλημμυρών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:2013 Κλεοπατρα Κατηγορία:Ιστορία της Σαρδηνίας