cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αμερικανικοί βομβαρδισμοί στη Λιβύη (1986)
Μετέπειτα τρομοκρατικές ενέργειες συνδεδεμένες με τη Λιβύη
Στη Βηρυτό του Λιβάνου, δύο Βρετανοί όμηροι που κρατούνταν από την υποστηριζόμενη από τη Λιβύη Οργάνωση Αμπού Νιντάλ, ο Λι Ντάγκλας και ο Φίλιπ Πάντφιλντ, μαζί με έναν Αμερικανό ονόματι Πήτερ Κίλμπουρν, πυροβολήθηκαν για εκδίκηση. Επιπλέον, ο δημοσιογράφος Τζον Μακάρθι απήχθη και ο τουρίστας Paul Appleby δολοφονήθηκε στην Ιερουσαλήμ. Ένας άλλος Βρετανός όμηρος με το όνομα Αλεκ Κόλετ σκοτώθηκε επίσης ως αντίποινα για τον βομβαρδισμό της Λιβύης. Ο Κόλετ εμφανίστηκε απαγχονισμένος σε μια βιντεοκασέτα. Το σώμα του βρέθηκε τον Νοέμβριο του 2009.
Στις 21 Δεκεμβρίου 1988 η Λιβύη τοποθέτησε βόμβα στην πτήση Pan Am 103, η οποία εξερράγη στον αέρα και συνετρίβη στην πόλη Λόκερμπι στη Σκωτία μετά από την έκρηξη, σκοτώνοντας και τους 259 επιβαίνοντες και 11 άτομα στο Λόκερμπι. Το Ιράν θεωρήθηκε αρχικά ότι ήταν υπεύθυνο για την βομβιστική επίθεση ως εκδίκηση για την κατάρριψη της πτήσης 655 της Iran Air από το αμερικανικό καταδρομικό USS Vincennes πάνω από τον Περσικό Κόλπο, αλλά το 1991 δύο Λίβυοι κατηγορήθηκαν, ένας από τους οποίους καταδικάστηκε για το έγκλημα σε μια αμφιλεγόμενη απόφαση στις 31 Ιανουαρίου 2001. Η κυβέρνηση της Λιβύης ανέλαβε την ευθύνη για την βομβιστική επίθεση της πτήσης 103 της Pan Am στις 29 Μαΐου 2002 και πρόσφερε 2,7 δισεκατομμύρια δολάρια για να αποζημιώσει τις οικογένειες των 270 θυμάτων. Ο καταδικασμένος Λίβυος, Αμπντελμπασέτ αλ-Μεγκράγκι, ο οποίος έπασχε από καρκίνο του προστάτη σε τελικό στάδιο, αφέθηκε ελεύθερος τον Αύγουστο του 2009 από την κυβέρνηση της Σκωτίας για λόγους υγείας και απεβίωσε το 2012. Τον Μάιο του 2014 μια ομάδα συγγενών των θυμάτων του Λόκερμπι συνέχισε την εκστρατεία για την εκκαθάριση του ονόματος του αλ-Μεγκράγκι ανοίγοντας εκ νέου την υπόθεση.
Άμεση
Η επίθεση καταδικάστηκε από πολλές χώρες. Με ψήφους 79 υπέρ, 28 κατά και 33 αποχές, η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών ενέκρινε το ψήφισμα 41/38, το οποίο καταδίκαζε τη στρατιωτική επίθεση που διαπράχθηκε κατά του Σοσιαλιστικού Λαού της Λιβυκής Αραβικής Τζαμαχίρια στις 15 Απριλίου 1986, η οποία συνιστά παραβίαση των Χάρτης των Ηνωμένων Εθνών και του διεθνούς δικαίου.
Σε μια συνεδρίαση του Κινήματος των Αδεσμεύτων αναφέρθηκε πως καταδίκασε την «απαίσια, κραυγαλέα και απρόκλητη πράξη επιθετικότητας». Ο Σύνδεσμος των Αραβικών Κρατών εξέφρασε ότι ήταν εξοργισμένος με την επιθετικότητα των Ηνωμένων Πολιτειών και ότι ενίσχυσε ένα στοιχείο αναρχίας στις διεθνείς σχέσεις. Η Συνέλευση των Αρχηγών Κρατών της Αφρικανικής Ένωσης δήλωσε ότι η σκόπιμη απόπειρα δολοφονίας Λιβύων παραβιάζει τις αρχές του διεθνούς δικαίου. Η κυβέρνηση του Ιράν υποστήριξε ότι η επίθεση αποτελούσε πολιτική επιθετικότητας, διπλωματίας κανονιοφόρων, πράξη πολέμου και κάλεσε για εκτεταμένο πολιτικό και οικονομικό μποϊκοτάζ των Ηνωμένων Πολιτειών. Άλλοι είδαν το κίνητρο των Ηνωμένων Πολιτειών ως μια προσπάθεια εξάλειψης της επανάστασης της Λιβύης. Η Κίνα δήλωσε ότι η επίθεση των ΗΠΑ παραβίασε τους κανόνες των διεθνών σχέσεων και είχε επιδεινώσει την ένταση στην περιοχή. Η Σοβιετική Ένωση δήλωσε ότι υπήρχε σαφής σύνδεση μεταξύ της επίθεσης και της πολιτικής των ΗΠΑ με στόχο την ανάδευση των υφιστάμενων εστιών έντασης και τη δημιουργία νέων, και την αποσταθεροποίηση της διεθνούς κατάστασης. Η Δυτική Γερμανία δήλωσε ότι οι διεθνείς διαφορές απαιτούν διπλωματικές και όχι στρατιωτικές λύσεις και η Γαλλία επέκρινε επίσης τον βομβαρδισμό.
Ορισμένοι παρατηρητές υποστήριξαν ότι το άρθρο 51 του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών θέτει περιορισμούς στη χρήση βίας κατά την άσκηση του νόμιμου δικαιώματος αυτοάμυνας, απουσία επιθετικής πράξης και επιβεβαίωσε ότι δεν υπήρχε τέτοια πράξη από τη Λιβύη. Κατηγορήθηκαν οι Ηνωμένες Πολιτείες ότι δεν εξάντλησαν τις διατάξεις του Χάρτη για την επίλυση διαφορών βάσει του άρθρου 33. Η Wall Street Journal διαμαρτυρήθηκε ότι εάν άλλα έθνη εφάρμοσαν το άρθρο 51 τόσο καμαρωτά όσο οι Ηνωμένες Πολιτείες, τότε η κυβέρνηση της Νικαράγουας, πολύ εύλογα προβλέποντας ότι οι ΗΠΑ σχεδιάζουν επίθεση στο έδαφός τους, έχει το δικαίωμα να βομβαρδίσει την Ουάσιγκτον. Ο Βρετανός σκιώδης υπουργός Εξωτερικών Ντένις Χίλι δήλωσε στο ABC News ότι με την ίδια λογική άμυνας έναντι μελλοντικών επιθέσεων, η Βρετανία θα μπορούσε να βομβαρδίσει πολυκατοικίες στη Νέα Υόρκη και το Σικάγο με το σκεπτικό ότι περιείχαν ανθρώπους που έστελναν χρήματα και στρατιωτικές προμήθειες στον Ιρλανδικό Ρεπουμπλικανικό Στρατό. Αλλοι ισχυρίστηκαν ότι η Λιβύη ήταν αθώα για την βομβιστική επίθεση της ντισκοτέκ του Δυτικού Βερολίνου.
Οι ΗΠΑ έλαβαν υποστήριξη από το Ηνωμένο Βασίλειο, τον Καναδά, την Αυστραλία, το Ισραήλ και 25 άλλες χώρες. Το δόγμα της κήρυξης πολέμου σε αυτό που αποκαλούσε «τρομοκρατικά καταφύγια» δεν επαναλήφθηκε παρά το 1998, όταν ο πρόεδρος Μπιλ Κλίντον διέταξε χτυπήματα σε έξι τρομοκρατικά στρατόπεδα στο Αφγανιστάν. Η έγκριση της Μάργκαρετ Θάτσερ για τη χρήση των βάσεων της Βασιλικής Πολεμικής Αεροπορίας οδήγησε σε ουσιαστική δημόσια κριτική, συμπεριλαμβανομένης μιας άνευ προηγουμένου ιστορίας στους The Sunday Times που υποδηλώνει ότι η βασίλισσα ήταν αναστατωμένη από μία «αδιάφορη» Πρωθυπουργό. Ωστόσο, οι Αμερικανοί υποστήριξαν σθεναρά τη Θάτσερ και η μακροχρόνια Ειδική Σχέση μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Βρετανίας ενισχύθηκε.
Αν και η Σοβιετική Ένωση ήταν φαινομενικά φιλική με τη Λιβύη, είχε κάνει εμφανή στις δημόσιες επικοινωνίες την αυξανόμενη αμφιθυμία της προς τη Λιβύη μέχρι τον βομβαρδισμό της Λιβύης. Ο Καντάφι είχε ιστορικό λεκτικών επιθέσεων στις πολιτικές ατζέντες και την ιδεολογία της Σοβιετικής Ένωσης και συχνά συμμετείχε σε διάφορες διεθνείς παρεμβάσεις που έρχονταν σε σύγκρουση με τους Σοβιετικούς στόχους σε διάφορους τομείς. Κατά τη διάρκεια μιας περιόδου όπου η Σοβιετική Ένωση προσπαθούσε προφανώς να ηγηθεί μιας λεπτής διπλωματικής προσπάθειας που θα μπορούσε να επηρεάσει την παγκόσμια κατάστασή της, η στενή σύνδεση με τις ιδιοτροπίες του Καντάφι έγινε υποχρέωση.
Σε όλη την κρίση, η Σοβιετική Ένωση ανακοίνωσε ρητά ότι δεν θα παράσχει πρόσθετη βοήθεια στη Λιβύη πέρα από τον ανεφοδιασμό βασικού οπλισμού και πυρομαχικών. Δεν έκανε καμία προσπάθεια να εκφοβίσει στρατιωτικά τις Ηνωμένες Πολιτείες, παρά τις συνεχιζόμενες αμερικανικές επιχειρήσεις στον Κόλπο της Σύρτης και την προηγούμενη γνώση ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσαν να εξαπολύσουν επίθεση. Η Σοβιετική Ένωση δεν αγνόησε εντελώς το γεγονός, καταγγέλλοντας αυτή την «άγρια» και «βάρβαρη» πράξη των Ηνωμένων Πολιτειών.
Ο πρώην Γενικός Εισαγγελέας των ΗΠΑ Ράμσεϊ Κλαρκ, ενεργώντας για τους Λίβυους πολίτες που είχαν σκοτωθεί ή τραυματιστεί στη βομβαρδιστική επιδρομή των ΗΠΑ χρησιμοποιώντας βρετανικές αεροπορικές βάσεις, άσκησε μήνυση σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο κατά των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ηνωμένου Βασιλείου στο ομοσπονδιακό δικαστήριο των ΗΠΑ. Η αγωγή απορρίφθηκε ως επιπόλαιη. Μια μεταγενέστερη έφεση απορρίφθηκε και επιβλήθηκαν χρηματικές κυρώσεις κατά του Κλαρκ.
Απάντηση του ΟΗΕ
Κάθε χρόνο, τουλάχιστον μεταξύ 1994 και 2006, η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών προγραμμάτιζε μια δήλωση από τον Οργανισμό Αφρικανικής Ενότητας σχετικά με το περιστατικό, αλλά ανέβαλε συστηματικά τη συζήτηση χρόνο με το χρόνο μέχρι να την βάλει επίσημα στην άκρη (μαζί με πολλά άλλα ζητήματα που είχε αναπρογραμματιστεί ομοίως για χρόνια) το 2005.
Πρώτη επέτειος
Την πρώτη επέτειο του βομβαρδισμού, τον Απρίλιο του 1987, Ευρωπαίοι και Βορειοαμερικανοί αριστεροί ακτιβιστές συγκεντρώθηκαν για να τιμήσουν την επέτειο. Μετά από μια μέρα κοινωνικής και πολιτιστικής δικτύωσης με ντόπιους Λίβυους, συμπεριλαμβανομένης μιας περιήγησης στο βομβαρδισμένο σπίτι του Καντάφι, η ομάδα συγκεντρώθηκε με άλλους Λίβυους για μια εκδήλωση μνήμης.
Δήλωση Καντάφι 2009
Τον Ιούνιο του 2009, κατά τη διάρκεια μιας επίσκεψης στην Ιταλία, ο συνταγματάρχης Καντάφι επέκρινε την αμερικανική εξωτερική πολιτική και, ερωτηθείς για τη διαφορά μεταξύ των επιθέσεων της Αλ Κάιντα και του βομβαρδισμού της Τρίπολης από τις ΗΠΑ το 1986, σχολίασε: Εάν ο ηγέτης της Αλ Κάιντα Οσάμα μπιν Λάντεν δεν έχει κράτος και είναι παράνομος, η Αμερική είναι ένα κράτος με διεθνείς κανόνες.
Διακανονισμός απαιτήσεων
Στις 28 Μαΐου 2008, οι Ηνωμένες Πολιτείες ξεκίνησαν διαπραγματεύσεις με τη Λιβύη για μια συνολική συμφωνία διευθέτησης αξιώσεων για την επίλυση των εκκρεμών αξιώσεων Αμερικανών και Λιβύων υπηκόων κατά κάθε χώρας στα αντίστοιχα δικαστήρια. Ο γιος του Καντάφι, Σάιφ αλ-Ισλάμ, ανακοίνωσε δημόσια ότι βρισκόταν σε διαπραγμάτευση συμφωνίας τον Ιούλιο του ίδιου έτους. Στις 14 Αυγούστου 2008, η προκύπτουσα Συνολική Συμφωνία Διακανονισμού Απαιτήσεων ΗΠΑ-Λιβύης υπεγράφη στην Τρίπολη από τον Βοηθό Υπουργό Εξωτερικών για Υποθέσεις Εγγύς Ανατολής Ντέιβιντ Γουέλτς και από τον Λιβύο Υπουργό Αμερικανικών Υποθέσεων Αχμάντ Φιτούρι.
Τον Οκτώβριο του 2008, η Λιβύη κατέβαλε 1,5 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ (σε τρεις δόσεις των 300 εκατομμυρίων δολαρίων στις 9 Οκτωβρίου 2008, 600 εκατομμυρίων δολαρίων στις 30 Οκτωβρίου 2008 και 600 εκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ στις 31 Οκτωβρίου 2008) σε ένα ταμείο που χρησιμοποιείται για την αποζημίωση των ακόλουθων θυμάτων και των συγγενών τους:
Για να πληρώσει τη διευθέτηση, η Λιβύη ζήτησε 1,5 δισεκατομμύρια δολάρια από παγκόσμιες εταιρείες πετρελαίου που δραστηριοποιούνται στα κοιτάσματα πετρελαίου της Λιβύης, υπό την απειλή «σοβαρών συνεπειών» στις μισθώσεις τους. Η διευθέτηση της Λιβύης χρηματοδοτήθηκε τουλάχιστον εν μέρει από πολλές εταιρείες, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων με έδρα τις ΗΠΑ, που επέλεξαν να συνεργαστούν με το αίτημα της Λιβύης.
Στις 4 Αυγούστου 2008, ο Πρόεδρος Τζορτζ Μπους υπέγραψε τον Νόμο Επίλυσης Απαιτήσεων της Λιβύης, που είχε περάσει ομόφωνα από το Κογκρέσο στις 31 Ιουλίου. Ο νόμος προέβλεπε την αποκατάσταση της κυρίαρχης, διπλωματικής και επίσημης ασυλίας της Λιβύης ενώπιον των δικαστηρίων των ΗΠΑ, εάν ο Υπουργός Εξωτερικών πιστοποιούσε ότι η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών έχει λάβει επαρκή κεφάλαια για την επίλυση εκκρεμών αξιώσεων θανάτων και σωματικών τραυματισμών που σχετίζονται με την τρομοκρατία κατά της Λιβύης.
Στις 14 Αυγούστου 2008, οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Λιβύη υπέγραψαν μια συνολική συμφωνία διευθέτησης απαιτήσεων. Οι πλήρεις διπλωματικές σχέσεις αποκαταστάθηκαν μεταξύ των δύο εθνών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στρατιωτική ιστορία της Λιβύης Κατηγορία:Μάχες των Ηνωμένων Πολιτειών
Γεώργιος Βαρδινογιάννης
Ο Γιώργος Βαρδινογιάννης (1936), γνωστός ως «Καπετάνιος» και «Ρίνγκο», είναι Έλληνας επιχειρηματίας και εφοπλιστής, μέλος της γνωστής επιχειρηματικής οικογένειας Βαρδινογιάννη.
Η ζωή του
Ο Γιώργος Βαρδινογιάννης γεννήθηκε το 1936 στην Επισκοπή Ρεθύμνου, και είναι ένα από τα δέκα παιδιά του Γιάννη Βαρδινογιάννη, που είχε απώτερη καταγωγή από τον Άγιο Ιωάννη Σφακίων, και της Χρυσής Θεοδωρουλάκη από το Γεράνι Ρεθύμνου. Ο πρωτότοκος γιος της οικογένειας, Παύλος Βαρδινογιάννης, ασχολήθηκε με την πολιτική και διατέλεσε βουλευτής Ρεθύμνου και υπουργός του Γεωργίου Παπανδρέου. Από τα υπόλοιπα αδέλφια του, οι Νίκος και Βαρδής έγιναν αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού και αργότερα επιχειρηματίες και επικεφαλής του Ομίλου Βαρδινογιάννη, ο Θεόδωρος και ο Σήφης έγιναν εφοπλιστές (ο Θεόδωρος υπήρξε και μεγαλομέτοχος της ΠΑΕ ΟΦΗ) και η Ελένη παντρεύτηκε τον βουλευτή και υπουργό Γιάννη Κεφαλογιάννη.
Προεδρος Παναθηναϊκού
Στις 17 Ιουλίου 1979 η οικογένεια Βαρδινογιάννη αγόρασε το πλειοψηφικό πακέτο της ΠΑΕ Παναθηναϊκός και ο Γιώργος Βαρδινογιάννης τοποθετήθηκε πρόεδρος. Για τον σύλλογο ενδιαφέρον απόκτησης είχε επιδείξει και ο Παύλος Γιαννακόπουλος, ο οποίος είχε συμφωνήσει με τον τότε πρόεδρο του συλλόγου, Απόστολο Νικολαΐδη. Τελευταία στιγμή εμφανίστηκε ο Γιώργος Βαρδινογιάννης, ο οποίος έπεισε τον Νικολαΐδη να του πουλήσει τον Παναθηναϊκό και πρόλαβε να καταθέσει την εγγυητική επιστολή πριν τον Γιαννακόπουλο.
Υπήρξε πρόεδρος της ΠΑΕ Παναθηναϊκός για σχεδόν 21 χρόνια, από τον Ιούλιο του 1979 μέχρι τον Μάιο του 2000. Σ' αυτό το διάστημα, η ομάδα κατέκτησε 6 Πρωταθλήματα, 9 Κύπελλα και 3 Σούπερ Καπ, ενώ δύο φορές έφτασε πολύ κοντά στον τελικό της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης, του Κυπέλλου Πρωταθλητριών - Τσάμπιονς Λιγκ: τη σεζόν 1984 - 1985 (αποκλείστηκε στα ημιτελικά από τη Λίβερπουλ), και τη σεζόν 1995 - 1996 (αποκλείστηκε στα ημιτελικά από τον Άγιαξ). Παράλληλα έφερε στον Παναθηναϊκό μερικούς από τους πιο αγαπητούς παίκτες και προπονητές στην ιστορία του (Δημήτρης Σαραβάκος, Χουάν Ραμόν Ρότσα, Βέλιμιρ Ζάετς, Στράτος Αποστολάκης, Γιάτσεκ Γκμοχ, Ίβιτσα Όσιμ, Χουάν Χοσέ Μπορέλι, Κριστόφ Βαζέχα κτλ). Η σχέση του με τους οπαδούς του Παναθηναϊκού πέρασε από διάφορες φάσεις, από τη λατρεία και την αποθέωση μέχρι την έντονη κριτική. Οι οπαδοί του Ολυμπιακού του χρέωναν έλεγχο του παρασκηνίου και προκλητικές σχέσεις με την πολιτική εξουσία, που έφταναν στο σημείο ο Βαρδινογιάννης να υπαγορεύει στους αρμοδίους τι θα νομοθετήσουν, κυρίως τη δεκαετία του 1980 όταν στη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού έκανε κουμάντο ο Κίμων Κουλούρης και στην ΕΠΟ ο πρώην αξιωματικός της Αεροπορίας Νίκος Ζουμπογιώργος, στενοί φίλοι του Βαρδινογιάννη και γνωστοί για τις «πράσινες» οπαδικές τους προτιμήσεις. Λόγω της συνήθειάς του να οπλοφορεί σε αγώνες του Παναθηναϊκού, ο κόσμος του προσέδωσε το προσωνύμιο Ρίνγκο.
Σύμφωνα με τον δημοσιογράφο Κώστα Καίσαρη:
Μετά το 1996, άρχισε να επικρατεί ποδοσφαιρικά και παραγοντικά ο Ολυμπιακός του Σωκράτη Κόκκαλη, φέρνοντας σε δύσκολη θέση τον Γιώργο Βαρδινογιάννη, ο οποίος τελικά αποχώρησε με αιχμές κατά της Πολιτείας από τη διοίκηση του Παναθηναϊκού το 2000, με τον ανιψιό του Γιάννη («Τζίγγερ») να αναλαμβάνει την ομάδα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες επιχειρηματίες Κατηγορία:Έλληνες εφοπλιστές Κατηγορία:Πρόεδροι ΠΑΕ Παναθηναϊκός Κατηγορία:Παναθηναϊκός Α.Ο. Κατηγορία:Παναθηναϊκός (ποδόσφαιρο) Κατηγορία:Οικογένεια Βαρδινογιάννη
Capitularia missorum specialia
Το Capitulare missorum generale ("Γενικό κεφάλαιο σχετικά με τους νομικούς") και Capitularia missorum specialia ("Ειδικά κεφάλαια σχετικά με τους νομικούς"), που εκδόθηκαν το 802, ήταν νόμοι του Καρλομάγνου όπου οριζόταν ο ρόλος και λειτουργίες των missi dominici ("βασιλικοί νομικοί") και τοποθετούνταν σε μόνιμη βάση, καθώς και συγκεκριμένες οδηγίες που στέλνονταν στις διάφορες missatica (τα εδάφη των μίσσι).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καρολίγγεια Αυτοκρατορία Κατηγορία:Καρλομάγνος
Ατένας
Η πόλη βρίσκεται σε υψόμετρο 698 μέτρων πάνω από το επίπεδο της θάλασσας στο δυτικό άκρο της Κεντρικής Κοιλάδας (Valle Central). Απέχει 20 χιλιόμετρα από το Διεθνές Αεροδρόμιο Χουάν Σάντα Μαρία, και 35 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα Σαν Χοσέ.
Η πόλη περιβάλλεται από βουνά και φυτείες καφέ. Βρίσκεται σε μια γόνιμη γεωργική περιοχή που φιλοξενεί κάθε εβδομάδα λαϊκή αγορά. Στο κέντρο της πόλης βρίσκεται μια λευκή εκκλησία που περιβάλλεται από πάρκο με φοίνικες. Διαθέτει κέντρο υγείας, φαρμακεία, γιατρούς, οδοντιάτρους, γήπεδο τένις, γυμναστήριο, πισίνες, πάρκα, τράπεζες, καταστήματα και πολλά εστιατόρια.
Θρύλοι
Ένας τοπικός θρύλος λέει ότι η οργάνωση National Geographic αναγνώρισε το κλίμα της πόλης ως "το καλύτερο κλίμα στον κόσμο". Σύμφωνα με αξιωματούχους του National Geographic η οργάνωση ποτέ δεν κάνει τέτοιες κρίσεις που σχετίζονται με το «καλύτερο» ή «χειρότερο» σε κάθε κατηγορία. Μια έρευνα αρχείων του National Geographic αποκάλυψε ότι δεν έγινε ποτέ τέτοια αναφορά για το κλίμα της πόλης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Κόστα Ρίκα
Βουλή των Αντιπροσώπων (Ιταλία)
Η Βουλή των Αντιπροσώπων (ιταλικά: Camera dei Deputati) είναι η κάτω βουλή του Κοινοβουλίου της Ιταλίας (το άλλο είναι η Γερουσία της Δημοκρατίας). Τα δύο σώματα από κοινού δημιουργούν ένα τέλειο διθάλαμο σύστημα, που σημαίνει ότι διαθέτουν παρόμοιες εξουσίες, αλλά διακριτά. Σύμφωνα με το Άρθρο 56 του Ιταλικού Συντάγματος, η Βουλή των Αντιπροσώπων έχει 630 έδρες, από τις οποίες 618 εκλέγονται από Ιταλικές εκλογικές περιφέρειες, και 12 από τους Ιταλούς πολίτες που ζουν στο εξωτερικό Οι βουλευτές συνεδριάζουν στο Παλάτσο Μοντετσιτόριο, και τα μέλη της Βουλής έχουν την προσφώνηση onorevole (αξιότιμος). Ο τωρινός της πρόεδρος είναι ο Λορέντσο Φοντάνα από τη Λέγκα.
Κανονική Λειτουργία της Συνέλευσης
Η Βουλή αποτελείται από όλα τα μέλη που συνέρχονται σε συνεδρίαση στο Montecitorio. Η συνέλευση έχει επίσης το δικαίωμα να προσέρχονται σε συναντήσεις της Κυβέρνησης και των υπουργών της. Αν απαιτηθεί, η Κυβέρνηση υποχρεούται να προσέλθει στη συνεδρίαση. Αντιστρόφως, η Κυβέρνηση έχει το δικαίωμα να ακούγεται κάθε φορά που το απαιτεί. Η διάρκεια θητείας του αξιώματος (όπως και στη Γερουσία) είναι πέντε έτη.
Ισχύον Σύστημα
Η εκλογή των μελών της Βουλής των Αντιπροσώπων γίνεται με εθελοντική, καθολική και άμεση ψηφοφορία από όλους τους πολίτες σε ηλικία την ημέρα της εκλογής. Οι θητείες διαρκούν συνολικά πέντε έτη, εκτός αν η πρόωρη διάλυση της Βουλής κηρυχθεί από τον Πρόεδρο της Ιταλίας ως αποτέλεσμα κοινοβουλευτικού αδιεξόδου, σε σημείο στο οποίο διεξάγονται πρόωρες εκλογές. Αντίθετα με τη Γερουσία, η οποία απαιτεί τα μέλη να είναι 40 ετών, τα μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων μπορούν να εκλεγούν στα 25.
Υπό τον ισχύοντα νόμο, τα μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων εκλέγονται μέσω ενός συστήματος με κομματική λίστα με αναλογική. Είναι εκλέξιμοι για την κατανομή των εδρών με βάση τρία κριτήρια: πρώτον, είναι εκλέξιμοι για έδρες αν ο συνασπισμός στον οποίο το κόμμα τους ανήκει φθάσει τουλάχιστον το 10% των συνολικών έγκυρων ψήφων. Μέσα στον συνασπισμό, το κόμμα πρέπει να έχει τουλάχιστον το 2% των συνολικών, έγκυρων ψήφων για να συγκεντρώσει έδρες. Μαζί με αυτά τα δύο κριτήρια, είναι επίσης δυνατό να συμμετέχει στην κατανομή των εδρών ένα κόμμα που δεν ανήκει σε συνασπισμό αλλά λαμβάνει 4% των συνολικών, έγκυρων ψήφων.
Το Άρθρο 61 του Σύνταγμα της Ιταλίας αναφέρει ότι οι εκλογές για την Βουλή των Αντιπροσώπων πρέπει να λάβει χώρα μέσα σε 70 ημέρες από την διάλυση της βουλής, και ότι οι αντιπρόσωποι πρέπει να συνέλθουν 20 ημέρες μετά την εκλογή.
Αξίωμα της Προεδρίας
Πρόεδροι της Βουλής διετέλεσαν οι εξής:
Η Έδρα
Η έδρα της Βουλής των Αντιπροσώπων είναι το Παλάτσο Μοντετσιτόριο, όπου συνέρχεται από το 1871, λίγο μετά την μεταφορά της πρωτεύουσας του Βασιλείου της Ιταλίας μεταφέρθηκε στη Ρώμη.
Η προηγούμενη έδρα της Βουλής των Αντιπροσώπων του Βασιλείου της Ιταλίας ήταν το Παλάτσο Καρινιάνο στο Τορίνο (1861-1865) και το Παλάτσο Βέκιο στην Φλωρεντία (1865-1871). Κατά την διάρκεια του φασιστικού καθεστώτος, από το 1939 μέχρι το 1943, η Βουλή των Αντιπροσώπων καταργήθηκε και αντικαταστάθηκε από την Chamber of Fasci and Corporations.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ιταλια Ιταλια
Γκιγιέρμο Στάμπιλε
Ο Γκιγιέρμο Στάμπιλε (ισπανικά: Guillermo Stábile, 17 Ιανουαρίου 1905 – 26 Δεκεμβρίου 1966) ήταν Αργεντινός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως επιθετικός και προπονητής ποδοσφαίρου. Σε επίπεδο συλλόγων, κέρδισε δύο εθνικά πρωταθλήματα με την Κλουμπ Ατλέτικο Ουρακάν και έπαιξε επίσης σε συλλόγους στην Ιταλία και στη Γαλλία. Ήταν ο πρώτος σκόρερ του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1930, της πρώτης έκδοσης της διοργάνωσης. Ως προπονητής, οδήγησε την Αργεντινή στη κατάκτηση έξι Κόπα Αμέρικα και τη Ράσινγκ Κλουμπ σε τρία πρωταθλήματα.
Πρώιμη καριέρα
Ο Στάμπιλε γεννήθηκε στο Πάρκε Πατρίσιος του Μπουένος Άιρες. Ξεκίνησε την καριέρα του με τον τοπικό σύλλογο Σπορτίβο Μετάν και από το 1920, έπαιζε για την Ουρακάν. Το 1924, προωθήθηκε στην πρώτη ομάδα που έπαιζε στο κορυφαίο πρωτάθλημα της Αργεντινής, το οποίο τότε είχε ακόμα ερασιτεχνικό καθεστώς. Ξεκίνησε ως δεξιός πλάγιος μέσος, αλλά σύντομα εξελίχθηκε σε κεντρικό επιθετικό, χάρη στην ικανότητα του στην επίτευξη τερμάτων. Στη δεύτερη χρονιά του ήταν πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος με 17 γκολ σε 22 αγώνες. Ο Στάμπιλε κέρδισε πολλές διοργανώσεις με την Ουρακάν, με πιο αξιοσημείωτα τα πρωταθλήματα του 1925 και 1928 και το περιφερειακό τρόπαιο Copa Dr. Carlos Ibarguren το 1925.
Ευρωπαϊκή καριέρα
Αφού τράβηξε την προσοχή του κόσμου με τα εντυπωσιακά κατορθώματά του στο πρώτο Παγκόσμιο Κύπελλο, υπέγραψε με την Τζένοα. Έγινε αμέσως ο αγαπημένος των οπαδών, σημειώνοντας χατ τρικ στο ντεμπούτο του εναντίον της Μπολόνια. Έμεινε στον σύλλογο της Γένοβας για πέντε χρόνια, παίζοντας 41 παιχνίδια και σημειώνοντας 16 γκολ.
Κατά τη διάρκεια της σεζόν 1935–36, μετακόμισε στη Νάπολι με τον Αντόνιο Βόγιακ να μετακινείται αντίστροφα στη Τζένοα. Ο σύλλογος τερμάτισε όγδοος στο πρωτάθλημα, με τον Στάμπιλε να πετυχαίνει 3 γκολ σε 20 αγώνες.
Η τελευταία ομάδα της καριέρας του ως παίκτης ήταν η Ρεντ Σταρ του Παρισιού, τον σύλλογο που ίδρυσε ο Ζυλ Ριμέ, ο οποίος διοργάνωσε στο πρώτο Παγκόσμιο Κύπελλο το 1930. Έμεινε στον σύλλογο μέχρι το 1939, όπου το τελευταίο κατόρθωμα της καριέρας του ήταν να βοηθήσει τον σύλλογο να φτάσει στην άνοδο, από 2η Κατηγορία πίσω στην 1η Κατηγορία. Ενώ βρισκόταν στο γαλλικό σύλλογο, έπρεπε να εγκαταλείψει το ποδόσφαιρο αφού υπέστη κατάγματα, τόσο στην κνήμη όσο και στην περόνη στο αριστερό του πόδι. Διετέλεσε επίσης παίκτης-προπονητής του συλλόγου.
Εθνική ομάδα
δεξιά|μικρογραφία|250x250εσ| Ο Στάμπιλε πανηγυρίζει το δεύτερο γκολ της Αργεντινής εναντίον της Ουρουγουάης στον τελικό του [[Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 1930|1930]] Έκανε το ντεμπούτο του για την Εθνική Αργεντινής σε ηλικία 25 ετών, στον δεύτερο αγώνα της ομάδας του στο πρώτο Παγκόσμιο Κύπελλο που πραγματοποιήθηκε το 1930 στην Ουρουγουάη. Δεν έπαιξε στον πρώτο αγώνα της Αργεντινής στη διοργάνωση εναντίον της Γαλλίας.
Το ντεμπούτο του έγινε στο επόμενο παιχνίδι με το Μεξικό, επειδή ο βασικός επιθετικός, Ρομπέρτο ​​Τσέρο, δεν μπορούσε να παίξει λόγω κρίσης άγχους. Το παιχνίδι έληξε με 6–3 υπέρ της Αργεντινής, με τον Στάμπιλε να πετυχαίνει χατ τρικ στο ντεμπούτο του. Από καιρό πιστευόταν ότι αυτό ήταν το πρώτο χατ τρικ του Παγκοσμίου Κυπέλλου, μέχρι που 76 χρόνια αργότερα, στις 10 Νοεμβρίου 2006, το κυβερνών σώμα της FIFA δήλωσε ότι ο Μπερτ Πάτενουντ είχε σημειώσει το πρώτο χατ τρικ δύο ημέρες πριν από τον Στάμπιλε.
Ο τελευταίος αγώνας των ομίλων είδε την Αργεντινή να αντιμετωπίζει τη Χιλή. Κέρδισαν τον αγώνα με 3–1 με τον Στάμπιλε να σκοράρει δύο φορές, που σημαίνει ότι η Αργεντινή είχε προκριθεί στα ημιτελικά, εναντίον των Ηνωμένων Πολιτειών, όπου οι Νοτιοαμερικανοί προκρίθηκαν στον τελικό με νίκη με 6–1. Ο Στάμπιλε πρόσθεσε άλλα δύο γκολ στον λογαριασμό του και εξασφάλισε την Αργεντινή μια θέση στον τελικό. Στις 30 Ιουλίου 1930, πραγματοποιήθηκε ο πρώτος τελικός του Παγκοσμίου Κυπέλλου, μεταξύ Αργεντινής και Ουρουγουάης. Στο ημίχρονο η Αργεντινή προηγήθηκε με 2–1, με τον Στάμπιλε να σημειώνει το δεύτερο γκολ στο 37ο λεπτό. Ωστόσο, έχασαν με 4–2.
Παρά την ήττα στον τελικό, ο Στάμπιλε έγραψε ιστορία, καθώς έγινε ο πρώτος σκόρερ στο πρώτο Παγκόσμιο Κύπελλο, με τον απολογισμό του στα 8 γκολ σε 4 αγώνες. Δεν θα έπαιζε ποτέ ξανά για την Αργεντινή και έτσι σκόραρε σε κάθε παιχνίδι που έπαιξε για τη χώρα του, με μέσο όρο δύο γκολ ανά αγώνα.
Σταδιοδρομία ως προπονητής
Ο Στάμπιλε είχε πάρει την πρώτη του γεύση ως προπονητής πολύ πίσω στη σεζόν 1931–32 στη Τζένοα, πολύ πριν αποσυρθεί από τα παιχνίδια. Εκεί πέρασε την προαναφερθείσα σεζόν ως συν-προπονητής, στο πλευρό του Λουίτζι Μπουρλάντο. Μετά από ένα χρόνο στον Ρεντ Σταρ, έγινε παίκτης-προπονητής για τον σύλλογο. Αυτό περιελάμβανε τη σεζόν κατά την οποία προβιβάστηκαν από τη Λιγκ 2. Άφησε το γαλλικό σύλλογο για να προπονήσει την Εθνική Αργεντινής ξεκινώντας τη θητεία του το 1939.
Ο Στάμπιλε ήταν ο προπονητής της Αργεντινής στην κατάκτηση 6 τροπαίων Κόπα Αμέρικα: το 1941, το 1945, το 1946, το 1947, το 1955 και το 1957. Μετά τον αποκλεισμό από τον πρώτο γύρο στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1958, όπου η Αργεντινή έχασε τον τελευταίο από τους τρεις αγώνες της με 1–6 από την Τσεχοσλοβακία, η θητεία του στην εθνική ομάδα σταμάτησε. Κλήθηκε ξανά στο τιμόνι της Αργεντινής το 1960 και οδήγησε την Αργεντινή στην τρίτη και τελευταία διοργάνωση του Παναμερικανικού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου, που έλαβε χώρα στην Κόστα Ρίκα. Με την Εθνική Αργεντινής, ως προπονητής (όπως και ως παίκτης) ο Στάμπιλε έκανε ρεκόρ. Ήταν προπονητής της εθνικής ομάδας σε 127 επίσημους αγώνες έχοντας 85 νίκες, και από 21 ισοπαλίες και ήττες.
μικρογραφία|240x240εσ| Ο Στάμπιλε (δεξιά) ως προπονητής της Εθνικής Αργεντινής με τον παίκτη Χοσέ Σαλομόν το 1946 Ενώ ήταν προπονητής στην εθνική ομάδα, είχε επίσης περιόδους ως προπονητής σε τρεις άλλους συλλόγους, πρώτα στον σύλλογο όπου ξεκίνησε την καριέρα του, την Ουρακάν και στη συνέχεια στις Φέρρο Καρρίλ Οέστε και Ράσινγκ Κλουμπ. Οδήγησε τη Ράσινγκ σε τρία συνεχόμενα πρωταθλήματα μεταξύ 1949 και 1951.
Ο Στάμπιλε αποσύρθηκε από την προπονητική το 1960 για να αναλάβει το ρόλο του διευθυντή της εθνικής σχολής διοίκησης ποδοσφαίρου της Αργεντινής, μια θέση που κατείχε μέχρι το θάνατό του το 1966.
Ως παίκτης
Ουρακάν
Ατομικές
Ως προπονητής
Ράσινγκ Κλουμπ
Αργεντινή
Ατομικές
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αργεντινοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αργεντινοί ιταλικής καταγωγής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αργεντινής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1930 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κλουμπ Ατλέτικο Ουρακάν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Αργεντινής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τζένοα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ιταλία Κατηγορία:Αργεντινοί προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΣΚ Νάπολι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεντ Σταρ ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 2 Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γαλλία Κατηγορία:Αργεντινοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Τζένοα ΚΦΚ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Σέριε Α Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ρεντ Σταρ ΦΚ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Σαν Λορένσο Αλμάγρο Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Αργεντινής Κατηγορία:Προπονητές Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 1958 Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εστουδιάντες Λα Πλάτα Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Κλουμπ Ατλέτικο Ουρακάν Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ράσινγκ Κλουμπ
Λεωνίδας Γεράνιος
Ο Λεωνίδας Γεράνιος, είναι πρώην διεθνής αθλητής της καλαθοσφαίρισης και σήμερα διοικητικός παράγοντας. Έχει διατελέσει πρόεδρος της Ε.Α. Πατρών για 15 έτη και πολλά ακόμα σαν μέλος του διοικητικού της συμβουλίου, επίσης πρόεδρος του συνδέσμου διαιτητών μπάσκετ Αχαΐας, μέλος της πενταμελούς επιτροπής της ΕΟΚ. Μέλος του διοικητικού συμβουλίου της ΕΟΚ και μέλος της Ελληνικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας.
Ξεκίνησε την καλαθοσφαίριση από το Α' Γυμνάσιο Πατρών και στην σχολική του ομάδα όπου κατέκτησε μαζί της τέσσερα (4) σχολικά πρωταθλήματα Πατρών το 1951, 1952, 1953, 1954, την εποχή εκείνη στις σχολικές ομάδες των Πατρών όλοι οι παίκτες έπαιζαν σε συλλόγους του πρωταθλήματος.
Σε σύλλογο πήγε στην Ε.Α. Πατρών το 1951 ως το 1961 που πήρε μετεγγραφή στον Τρίτωνα Αθηνών στην Α' εθνική, το 1962 επέστρεψε στην Ε.Α. Πατρών μέχρι το 1965. Στην Ε.Α. Πατρών κατέκτησε οκτώ (8) τοπικά πρωταθλήματα Πατρών και έπαιξε μαζί της στο πανελλήνιο πρωτάθλημα του 1953-54.
Το 1959 καλέστηκε στην εθνική νέων ενώ έχει συμμετοχές και στην εθνική ενόπλων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές της εθνικής Ελλάδος ενόπλων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ε.Α. Πατρών Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Τρίτωνα Αθηνών
Molka
Στη Νότια Κορέα με τον όρο molka (κορεατικά: 몰카, αρκτικόλεξο του 몰래 카메라, moɭɭɛ kʰameɾa) περιγράφονται μικροσκοπικές κάμερες, οι οποίες κρυφά και παράνομα τοποθετούνται σε κάποιο σημείο ώστε να βιντεοσκοπήσουν ή τραβήξουν ηδονοβλεπτικές εικόνες και βίντεο. Παρόλα αυτά, το εν λόγω σεξουαλικό έγκλημα περιγράφει αυτήν την πρακτική μέσω οποιονδήποτε τρόπων καταγραφής και, φυσικά, τα έξυπνα τηλέφωνα. Αυτό το ηδονοβλεπτικό υλικό καταλήγει, τελικά, να πουλιέται στο διαδίκτυο σε πολλές και διάφορες πλατφόρμες μέχρι και τα δημοφιλή κοινωνικά μέσα δικτύωσης Twitter και Tumblr, χωρίς, φυσικά, τη συγκατάθεση ή γνώση των πρωταγωνιστών των υλικών αυτών. Με τον ίδιο όρο (molka) αποκαλούνται τόσο τα εργαλεία της επίτευξης αλλά και το δημοσιευμένο υλικό. Σε γενικές γραμμές η Νότια Κορέα είναι μία άκρως ψηφιοποιημένη χώρα και είναι δύσκολο όταν ένα υλικό κυκλοφορήσει διαδικτυακά να εντοπιστεί και να διαγραφεί.
Οι συλλήψεις για όσους ασκούν αυτήν την πρακτική έχουν αρχίσει να ανεβαίνουν ειδικότερα από το 2011. Το molka είναι ένα από τα συνηθίστερα σεξουαλικά εγκλήματα στη Νότια Κορέα, καθώς κι ένας από τους πιο καθιερωμένους λόγους φεμινιστικών διαδηλώσεων και του κινήματος Me Too. Η διαδικασία έχει επεκταθεί φυσικά και πέρα από τις μικροσκοπικές κάμερες, όπου άνδρες βιντεοσκοπούν ή τραβούν φωτογραφίες γυναίκες στον δρόμο, σε σκάλες, στο μετρό και άλλου, και για αυτό νοτιοκορεατικές εταιρείες κινητής τηλεφωνίας έχουν ήχους στο κινητό κατά τη φωτογράφιση. Όλη αυτή η πρακτική δεν ξεκίνησε τώρα με τη ραγδαία εξέλιξη της τεχνολογίας, ήδη από το 1997, παρατηρούνται τέτοια περιστατικά, όπου άνδρες τοποθετούσαν κρυφά κάμερες σε γυναικείες τουαλέτες.
Φυσικά, με την εξέλιξη της τεχνολογίας, το φαινόμενο έχει αυξηθεί δραματικά και πλέον κάμερες τοποθετούνται κρυφά σε τουαλέτες, αποδυτήρια, γραφεία ακόμα και σε σχολεία. Το molka έχει χαρακτηριστεί ως προϊον της ευκολίας του διαδικτύου καθώς και μισογυνιστική πρακτική και, τέλος, «ψηφιακή ανδρική σεξουαλική παρενόχληση». Στις αρχές του 2010, η αστυνομία είχε καταγράψει περίπου 1.100 με 1.400 τέτοιες περιπτώσεις, ενώ το 2018, ο αριθμός έφτανε τις 6.800 υποθέσεις. Το 2018, η αστυνομία δήλωσε ότι το 90% των περιπτώσεων έγινε με τη χρήση έξυπνων τηλεφώνων. Ένα άλλο άκρως διαδεδομένο σεξουαλικό έγκλημα της Νότιας Κορέας είναι και η εκδικητική πορνογραφία, όπου υλικό ενός πρώην συντρόφου κυκλοφορεί στο διαδίκτυο, προφανώς χωρίς συγκατάθεση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έγκλημα στη Νότια Κορέα Κατηγορία:Ιδιωτικότητα
Έρικα ντε λα Ρόσα
Η Έρικα ντε λα Ρόσα (Erika de la Rosa Castro, 26 Σεπτεμβρίου 1982 -) είναι Μεξικανή ηθοποιός και μοντέλο.
Το 2003 έκανε το ντεμπούτο της στην τηλενουβέλα La hija del jardinero. Έγινε ευρέως γνωστή από την συμμετοχή της στην τηλενουβέλα La Patrona.
Υπήρξε παντρεμένη με τον Ομάρ Άλβαρες και μαζί έχουν μια κόρη την Άνα Σοφία.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Μεξικανοί μοντέλα
Κλουμπ Ντεπορτίβο Καστεγιόν
Η Κλουμπ Ντεπορτίβο Καστεγιόν (ισπανικά: Club Deportivo Castellón) είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος στην Ισπανία.
Ιδρύθηκε στις 22 Ιουλίου 1922. Έδρα της είναι το Νου Καστάλια, χωρητικότητας 18.000 θεατών, στην πόλη Καστεγιόν στην επαρχία της Βαλένθια.
Ρεϋμόν Πουανκαρέ
Ο Ρεϋμόν Πουανκαρέ (Raymond Poincaré, 20 Αυγούστου 1860 - 15 Οκτωβρίου 1934) ήταν Γάλλος πολιτικός, που διετέλεσε τρεις φορές πρωθυπουργός και μία φορά πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας (1913-1920).
Κλουμπ Ντεπορτίβο Καστεγιόν
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ισπανίας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1922 Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1922
Ρεϋμόν Πουανκαρέ
Είσοδος στην πολιτική
Το 1882 εισήλθε στο δικηγορικό σώμα και σε ηλικία μόλις 27 ετών εξελέγη βουλευτής. Το 1893 ανέλαβε υπουργός, ο νεότερος της εποχής του, στο Υπουργείο Παιδείας. Το 1894 ανέλαβε Υπουργός Οικονομικών και το επόμενο έτος επανήλθε στο προηγούμενο υπουργείο. Στην υπόθεση Ντρέιφους που συντάραξε τη Γαλλία είχε υποστηρίξει ως αναγκαία την αναθεώρηση της δίκης.
Το 1902 μαζί με άλλους συντηρητικούς δημιουργεί τη "Ρεπουμπλικανική Συμμαχία". Το 1903 εγκατέλειψε τη Βουλή, μέχρι το 1912, προκειμένου να συμμετέχει στις εργασίες της Γερουσίας, αν και το Μάρτιο του 1906 ανέλαβε ξανά Υπουργός Οικονομικών. Τον Ιανουάριο 1912 μέχρι τον Ιανουάριο του 1913 ανέλαβε (1η φορά) Πρωθυπουργός και Υπουργός Εξωτερικών. Την εποχή εκείνη από τις διάφορες διπλωματικές του ενέργειες χαρακτηρίστηκε ρεβιζιονιστής και πολεμοκάπηλος.
Πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας
Στις 17 Ιανουαρίου του 1913 εξελέγη Πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας.
Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου αγωνίστηκε να διαφυλάξει με οποιοδήποτε τρόπο την εθνική ενότητα, κάνοντας ακόμα και πρωθυπουργό τον αιώνιο αντίπαλό του Ζωρζ Κλεμανσώ. Το 1920 που έληξε η προεδρική του θητεία επέστρεψε στη Γερουσία και ανέλαβε πρόεδρος της Επιτροπής Επανορθώσεων. Τον Ιανουάριο του 1922 και μέχρι το 1924 ανέλαβε (2η φορά) Πρωθυπουργός και Υπουργός Εξωτερικών, κάνοντας μεταστροφή της γαλλικής εξωτερικής πολιτικής προς την Ελλάδα, τασσόμενος υπέρ των συμφερόντων της Τουρκίας. Το 1923 στις 11 Ιανουαρίου έδωσε διαταγή στα γαλλικά στρατεύματα και εισέβαλαν στην περιοχή του Ρουρ προκειμένου να πιέσει τη Γερμανία προς εκπλήρωση των υποχρεώσεών της. Το 1926 αναλαμβάνει (3η φορά) Πρωθυπουργός, μέχρι το 1929 όταν και τελικά παραιτήθηκε για λόγους υγείας.
Ο Ρεϋμόν Πουανκαρέ πέθανε στο Παρίσι στις 15 Οκτωβρίου του 1934. Στα τελευταία χρόνια της ζωής του συνέγραψε τα απομνημονεύματά του, ένα δεκάτομο έργο με τον τίτλο "Στην υπηρεσία της Γαλλίας" ("Au service de la France").
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι πολιτικοί Κατηγορία:Πρόεδροι της Γαλλικής Δημοκρατίας
Καρολίγγειος σταυρός
μικρογραφία|Καρολίγγειος σταυρός. μικρογραφία|Ελλιπής Καρολίγγειος σταυρός. μικρογραφία|Σταυρός αποτελείται από τέσσερα αλληλοσυνδεόμενες τρικέτρα. Ο Καρολίγγειος σταυρός, ή Σταυρός των τρικέτρα, είναι Χριστιανικό σταυρικό σύμβολο. Σχηματίζεται από τρικέτρα, οι οποίες συνδέονται με τον Αυτοκράτορα Καρλομάγνο της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Καρλομάγνος Κατηγορία:Χριστιανισμός-επέκταση Κατηγορία:Χριστιανικά σύμβολα
Μονή Προφήτη Ηλία Θήρας
Η Ιερά Μονή του προφήτη Ηλία βρίσκεται σε υψόμετρο 567 μέτρων και άρχιζε να χτίζεται το 1711 από τους ιερομόναχους αδελφούς Γαβριήλ και Ιωακείμ Μπελώνια. Στη μονή βρίσκεται η μίτρα του Πατριάρχη Γρηγορίου του Ε΄.
Προφητη Ηλία Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Θήρα Κατηγορία:Δήμος Θήρας
Σχηματισμός Ντομπροτίβα
Ο Σχηματισμός Ντομπροτίβα είναι απολιθωματικός σχηματισμός που βρίσκεται στα βορειοδυτικά της Τσεχίας, στην περιφέρεια Ούστι ναντ Λαμπέμ. Η πόλη του Οσέκ είναι χτισμένη πάνω του. Ο σχηματισμός Ντομπροτίβα περιέχει πολλούς πολύτιμους τριλοβίτες.
Κύπελλο Ελλάδος ποδοσφαίρου ανδρών 1973-74
Η διοργάνωση
Στην 32η διοργάνωση του κυπέλλου Ελλάδας 1973-74 μετείχαν συνολικά 79 ομάδες (18 Α' εθνικής και 61 Β' εθνικής κατηγορίας). Διεξήχθη σε 6 γύρους, συμπεριλαμβανομένου του τελικού. Υπήρξε κι ένας αρχικός προκριματικός γύρος με 15 ζευγάρια ομάδων Β' εθνικής, ώστε ο πρώτος γύρος να ξεκινούσε με 64 ομάδες.
Στους 2 πρώτους γύρους (όπως και στον προκριματικό) η κλήρωση έγινε σε 2 ομίλους, χωρισμένους με γεωγραφικά κριτήρια. Έτσι αγωνίστηκαν μεταξύ τους ομάδες από τη Νότια Ελλάδα στον πρώτο όμιλο και ομάδες από την Κεντρική και Βόρεια Ελλάδα στον δεύτερο όμιλο. Η κλήρωση έγινε πλέον ελεύθερη από τον Γ' γύρο. Είναι χαρακτηριστική η δύναμη που έπαιξαν οι έδρες, ειδικά στους 2 πρώτους γύρους, όπου συνολικά από τους 48 αγώνες μόνο 5 φιλοξενούμενες ομάδες κατάφεραν να φτάσουν στην πρόκριση.
Από τα ενδιαφέροντα της διοργάνωσης υπήρξε η περίπτωση του αγώνα Δόξας Δράμας - Α.Ο. Αιγάλεω, ο οποίος μετά από ισόπαλο 1-1 αγώνα και παράταση οδηγήθηκε στη διαδικασία των πέναλτι κι εκεί η γηπεδούχος ομάδα επικράτησε 7-6. Η ομάδα του Αιγάλεω έκανε ένσταση για κακή εφαρμογή της διαδικασίας, η ΕΠΟ την έκανε δεκτή και όρισε επανάληψη όχι του αγώνα, αλλά μόνο των εκτελέσεων πέναλτι. Αυτό δεν έγινε δεκτό από την ομάδα της Δράμας κι έτσι η φιλοξενούμενη ομάδα κέρδισε τελικά την πρόκριση.
Στον Γ' γύρο υπήρξαν 3 πολύ ενδιαφέροντα ζευγάρια με τους "τρεις" της Αττικής να αντιμετωπίζουν τους "τρεις" της Θεσσαλονίκης και την πρόκριση να παίρνουν οι Ολυμπιακός, Παναθηναϊκός και ΠΑΟΚ σε βάρος των Ηρακλή, Άρη και ΑΕΚ αντίστοιχα. Οι "ερυθρόλευκοι" στη συνέχεια απέκλεισαν τον Πανιώνιο στον προημιτελικό και τον Παναθηναϊκό στον ημιτελικό μ' ένα γκολ στο τελευταίο λεπτό του αγώνα για να συναντήσουν στον τελικό τον ΠΑΟΚ για τρίτη φορά τα 4 τελευταία χρόνια, ενώ για τον "Δικέφαλο" ήταν η πέμπτη συνεχόμενη παρουσία του στον τελικό.
Τη φορά αυτή ο αγώνας έγινε στο γήπεδο της Νέας Φιλαδέλφειας και υπήρξε συναρπαστικός ως το τέλος του. Ήταν μάλιστα η πρώτη φορά στην ιστορία του Κυπέλλου Ελλάδας που ένας τελικός έφτανε στη διαδικασία των πέναλτι (συνολικά μέχρι την περίοδο 2008-09 7 τελικοί έφτασαν ως τη διαδικασία αυτή). Τελικά ο ΠΑΟΚ έφτασε στη νίκη και την κατάκτηση του δεύτερου κυπέλλου της ιστορίας του, στερώντας παράλληλα το νταμπλ από τον αντίπαλό του. Πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης αναδείχθηκε ο Υβ Τριαντάφυλλος που πέτυχε 7 γκολ.
Οι αγώνες
1 Ο αγώνας Νέστου Χρυσούπολης - Πανδραμαϊκού έληξε 4-2, όμως κατοχυρώθηκε με σκορ 0-2 υπέρ του Πανδραμαϊκού.
2 Ο αγώνας Δόξας Δράμας - Αιγάλεω έληξε 1-1 (7-6 πέναλτι), όμως κατοχυρώθηκε με σκορ 0-2 υπέρ του Αιγάλεω.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κύπελλο Ελλάδας (ποδόσφαιρο ανδρών) Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 1973-1974
Χρονολόγιο Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων 2008
Παρατίθενται οι σημαντικότερες στιγμές, με έμφαση στα νέα ρεκόρ και στα χρυσά μετάλλια σε όλα τα αγωνίσματα, που αφορούν τους 29ους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008, που διεξήχθησαν στο Πεκίνο. Για τον πλήρη πίνακα των μεταλλίων, δες Πίνακας μεταλλίων Ολυμπιακών Αγώνων 2008
Παραπομπές
Κατηγορία:Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2008 2008
Κύπελλο Σλοβενίας (ποδόσφαιρο ανδρών)
Το Κύπελλο Σλοβενίας  (σλοβενικά: Pokal Hervis) διοργανώνεται από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία της χώρας. Ξεκίνησε τη σεζόν 1991-92 και αποτελεί την κορυφαία ποδοσφαιρική διοργάνωση κυπέλλου στη Σλοβενία. Ως το 1991 οι ομάδες της χώρας μετείχαν στο Κύπελλο ποδοσφαίρου Γιουγκοσλαβίας, χωρίς ιδιαίτερες διακρίσεις. Μόνο μία φορά, το 1970, η κορυφαία ομάδα της χώρας, η ΝΚ Ολίμπια, έφτασε ως τον τελικό.
Τίτλοι ανά σύλλογο
Σ Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις Σλοβενίας
NGC 790
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φακοειδείς γαλαξίες Κατηγορία:Κήτος (αστερισμός) 0790 07677
Διοικητική διαίρεση Περιφερειακής Ενότητας Βόρειου Τομέα Αθηνών
Στον παρακάτω κατάλογο αναφέρονται οι δήμοι, οι δημοτικές ενότητες, οι τοπικές κοινότητες και οι οικισμοί της Περιφερειακής Ενότητας Βορείου Τομέα Αθηνών.
Η Περιφερειακή Ενότητα Βόρειου Τομέα Αθηνών έχει πληθυσμό 591680 κατοίκους.
Δήμος Αγίας Παρασκευής
Έδρα του Δήμου είναι η Αγία Παρασκευή. Ο Δήμος Αγίας Παρασκευής έχει μόνιμο πληθυσμό 59704 κατοίκους. Στο δήμο περιλαμβάνονται:
Δήμος Αμαρουσίου
Έδρα του Δήμου είναι το Αμαρούσιον. Ο Δήμος Αμαρουσίου έχει μόνιμο πληθυσμό 72333 κατοίκους. Στο δήμο περιλαμβάνονται:
Δήμος Βριλησσίων
Έδρα του Δήμου είναι τα Βριλήσσια. Ο Δήμος Βριλησσίων έχει μόνιμο πληθυσμό 30741 κατοίκους. Στο δήμο περιλαμβάνονται:
Δήμος Ηρακλείου Αττικής
Έδρα του Δήμου είναι το Ηράκλειο. Ο Δήμος Ηρακλείου έχει μόνιμο πληθυσμό 49642 κατοίκους. Στο δήμο περιλαμβάνονται:
Δήμος Κηφισιάς
Έδρα του Δήμου είναι η Κηφισιά. Ο Δήμος Κηφισιάς έχει μόνιμο πληθυσμό 70600 κατοίκους. Στο δήμο περιλαμβάνονται:
Δήμος Λυκόβρυσης-Πεύκης
Έδρα του Δήμου είναι η Πεύκη. Ο Δήμος Λυκόβρυσης - Πεύκης έχει μόνιμο πληθυσμό 31002 κατοίκους. Στο δήμο περιλαμβάνονται:
Δήμος Μεταμορφώσεως
Έδρα του Δήμου είναι η Μεταμόρφωση. Ο Δήμος Μεταμορφώσεως έχει μόνιμο πληθυσμό 29891 κατοίκους. Στο δήμο περιλαμβάνονται:
Δήμος Νέας Ιωνίας
Έδρα του Δήμου είναι η Νέα Ιωνία. Ο Δήμος Νέας Ιωνίας έχει μόνιμο πληθυσμό 67134 κατοίκους. Στο δήμο περιλαμβάνονται:
Δήμος Παπάγου - Χολαργού
Έδρα του Δήμου είναι ο Χολαργός. Ο Δήμος Παπάγου - Χολαργού έχει μόνιμο πληθυσμό 44539 κατοίκους. Στο δήμο περιλαμβάνονται:
Δήμος Πεντέλης
Έδρα του Δήμου είναι τα Μελίσσια. Ο Δήμος Πεντέλης έχει μόνιμο πληθυσμό 34934 κατοίκους. Στο δήμο περιλαμβάνονται:
Δήμος Φιλοθέης-Ψυχικού
Έδρα του Δήμου είναι το Ψυχικό. Ο Δήμος Φιλοθέης - Ψυχικού έχει μόνιμο πληθυσμό 26968 κατοίκους. Στο δήμο περιλαμβάνονται:
Δήμος Χαλανδρίου
Έδρα του Δήμου είναι το Χαλάνδρι. Ο Δήμος Χαλανδρίου έχει μόνιμο πληθυσμό 74192 κατοίκους. Στο δήμο περιλαμβάνονται:
Δείτε επίσης
Βορειου Τομεα Αθηνων
Διαχειριστής Ελληνικού Δικτύου Διανομής Ηλεκτρικής Ενέργειας
250px|μικρογραφία|Το λογότυπο του ΔΕΔΔΗΕ (2011 - 2021) Ο Διαχειριστής Ελληνικού Δικτύου Διανομής Ηλεκτρικής Ενέργειας (ΔΕΔΔΗΕ) είναι ανώνυμη εταιρεία με σκοπό τη διαχείριση του δικτύου διανομής του ηλεκτρισμού. Προέκυψε από τον διαχωρισμό του Τμήματος Διανομής της ΔΕΗ στην Ελλάδα, προκειμένου να συμμορφωθεί με την 2009/72 / ΕΚ Οδηγία της ΕΕ σε σχέση με την αγορά ηλεκτρικής ενέργειας.
Δομή - Έργο
Ως στόχοι της επιχείρησης ορίζονται η ποιότητα εξυπηρέτησης, η ποιότητα της ενέργειας, η μείωση του λειτουργικού κόστους και η προσαρμογή στις απαιτήσεις του νέου περιβάλλοντος.
Βασικό έργο της εταιρείας είναι η λειτουργία, η συντήρηση και η ανάπτυξη του δικτύου διανομής ηλεκτρικής ενέργειας στην Ελλάδα, καθώς και η διασφάλιση της διαφανούς και αμερόληπτης πρόσβασης των χρηστών στο δίκτυο.
Το δίκτυο διανομής
Το δίκτυο διανομής ηλεκτρικής ενέργειας στην Ελλάδα με βάση τα στοιχεία του 2018 αποτελείται από:
Προσωπικό και Οργάνωση του δικτύου Διανομής:
Ιδιωτικοποίηση
Τον Σεπτέμβριο του 2021 το 49% πουλήθηκε στην αυστραλιανή εταιρεία Macquarie Group Limited έναντι 2.116 δις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές επιχειρήσεις ηλεκτρικής ενέργειας
Άριαν Κόμαζετς
Ο Άριαν Κόμαζετς (Arijan Komazec, 23 Ιανουαρίου 1970) είναι Κροάτης καλαθοσφαιριστής, που πλέον έχει αποσυρθεί από την ενεργό δράση. Έχει γεννηθεί στις 23 Ιανουαρίου 1970 στην πόλη Ζαντάρ της σημερινής Κροατίας.
Όταν ξεκίνησε να αγωνίζεται όλοι πίστευαν ότι θα είναι ο διάδοχος του Ντράζεν Πέτροβιτς, καθώς ήταν άριστος σουτέρ, πολύ καλος χειριστής της μπάλας και άψογος στις διεισδήσεις.
Αφού πέρασε από την Ιταλία με την Βίρτους Μπολόνια και τη Παλακανέστρο Βαρέζε, ξαναεπέστρεψε στην Ελλάδα για τον Ολυμπιακό αλλά ένας τραυματισμός σταμάτησε την καλή του πορεία.
Στη ΚΚ Ζάνταρ ξαναβρήκε τον καλό εαυτό του και έκανε το άλμα για το ΝΒΑ και τους Βανκούβερ Γκρίζλις.
Είναι ο μόνος ξένος μπασκετμπολίστας που έχει αγωνιστεί και στις τρεις μεγάλες ομάδες της Αθήνας, αφού συνέχισε την καριέρα του στην ΑΕΚ. Η φθορά όμως από τους τραυματισμούς ήταν αισθητή και το τέλος της καριέρας του ήρθε λίγα χρόνια αργότερα στην Φελίσε Αβελίνο.
Τίτλοι
Τίτλοι σε συλλογικό επίπεδο:
Εθνική Ομάδα
Αρκετές ήταν επιτυχίες του σε εθνικό επίπεδο με τις εθνικές ομάδες της Γιουγκοσλαβίας και της Κροατίας
20px Εθνική Γιουγκοσλαβίας:
20px Εθνική Κροατίας:
Φλωρέντιος της Αχαΐας
Ο Φλωρέντιος του Αινώ (Florent de Hainaut, 1255 - 23 Ιανουαρίου 1297) από τον Οίκο του Αβέν ήταν πρίγκιπας της Αχαΐας από το 1289 έως το θάνατό του, κυβερνώντας επ' ονόματι της συζύγου του Ισαβέλλας Βιλλεαρδουίνου.
Βιογραφία
Ήταν ο τελευταίος γιος του κόμη Ιωάννη Α΄ κόμη του Αινώ και της Αδελαΐδας της Ολλανδίας, κόρης του Φλόρις Δ΄ κόμη της Ολλανδίας.
Από τον πατέρα του κληρονόμησε το αξίωμα του κυβερνήτη (stadholder) της Ζηλανδίας (Zeeland). Στη συνέχεια πήγε στην αυλή του Καρόλου Β΄ του Χωλού βασιλιά της Νάπολης και μπήκε στην υπηρεσία του. Ο Κάρολος τον διόρισε κοντόσταυλο του βασιλείου. Στις 16 Σεπτεμβρίου 1289 ο Φλωρέντιος νυμφεύτηκε την Ισαβέλλα Βιλλεαρδουίνου με την οποία απέκτησε μια θυγατέρα, την Ματθίλδη, διάδοχο των γονέων της στο πριγκιπάτο της Αχαΐας. Ο Φλωρέντιος εγκαταστάθηκε με τη σύζυγό του στην Πελοπόννησο. Διαπραγματεύτηκε τη Συνθήκη της Γλαρέντζας (1290) με τον Ανδρόνικο Β΄ Παλαιολόγο Αυτοκράτορα των Ρωμαίων. Την εποχή εκείνη όμως η κατάσταση των Φραγκικών ηγεμονιών στην Ελλάδα ήταν πλέον απελπιστική. Οι επικυρίαρχοι και προστάτες τους, οι Ανδεγαβοί βασιλιάδες της Νάπολης, είχαν εμπλακεί στον μακροχρόνιο και καταστροφικό γι' αυτούς πόλεμο του Σικελικού Εσπερινού. Η απώλεια της Σικελίας εμπόδιζε τους Ανδεγαβούς από το να στρέψουν το ενδιαφέρον τους στις περιοχές της Ελλάδας και αδυνατούσαν να στείλουν στρατεύματα για την υπεράσπιση του Μορέα. Έτσι ο Φλωρέντιος αναγκάστηκε να κλείσει ειρήνη, την οποία διατήρησε έως το 1293, όταν οι Βυζαντινοί κατέλαβαν την Καλαμάτα. Ο Φλωρέντιος δεν επιθυμούσε να ξεκινήσει πόλεμο και απέστειλε πρεσβεία στον Μιχαήλ Θ΄ Παλαιολόγο για να διαμαρτυρηθεί. Οι Βυζαντινοί επέστρεψαν την Καλαμάτα, αλλά το 1296 κατέλαβαν το κάστρο του Αγίου Γεωργίου στην Αρκαδία. Ο Φλωρέντιος ξεκίνησε να το πολιορκεί, όμως απεβίωσε στη διάρκεια της προσπάθειας ανακατάληψης.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1289 την Ισαβέλλα Α΄ Βιλλεαρδουίνου πριγκίπισσα της Αχαΐας, κόρη του Γουλιέλμου Β΄ πρίγκιπα της Αχαΐας και είχε τέκνο:
Πηγές
Κατηγορία:Πρίγκιπες της Αχαΐας Κατηγορία:Οίκος του Αβέν Κατηγορία:Ιταλοί ευγενείς
CSI: Μαϊάμι
Το CSI: Μαϊάμι είναι μια αστυνομική σειρά αμερικάνικης παραγωγής που έκανε πρεμιέρα στις 23 Σεπτεμβρίου 2002. Είναι το πρώτο spin-off του CSI: Λας Βέγκας που προβάλλεται από το αμερικάνικο κανάλι CBS. Στην Ελλάδα η σειρά προβλήθηκε από το ΣΚΑΪ και το Alpha TV. Την περίοδο 2020-2021 προβάλλονταν κάθε βράδυ μετά τα μεσάνυχτα από το Mega. Προβάλλεται και από το συνδρομητικό κανάλι Novacinema.