cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Χους (πόλη)
Ιστορία
Σήμερα, παρόλο που ο αγροτικός τομέας αποτελεί σημαντικό κομμάτι της οικονομίας του, το Χους είναι κυρίως πόλη παροχής υπηρεσιών, η τρίτη σε σπουδαιότητα στην επαρχία, μετά το Μίντελμπουρχ και το Τερνόουζεν. Υπάρχει πρόγνωση για αύξηση του πληθυσμού κατά 15% μέχρι το 2040.
Εραλδική
Ο θυρεός του Χους, εκτός των άλλων, έχει στο κάτω μέρος του ζωγραφισμένη μία άσπρη χήνα, που σχετίζεται με ολόκληρη τη Νότιο Μπέβελαντ. Για την προέλευσή της υπάρχουν διάφορες θεωρίες, η επικρατέστερη των οποίων (σύμφωνα με τον Διαδικτυακό ιστότοπο της πόλης) είναι η παρουσία του συγκεκριμένου πτηνού στην περιοχή, όπου και ξεχειμωνιάζει. Η παρουσία της χήνας (Χανς στα ολλανδικά) στο θυρεό, έδωσε παλαιότερα την εσφαλμένη εντύπωση ότι η πόλη ανήκε στη Χανσεατική Ένωση, όμως το Χους δεν υπήρξε ποτέ μέλος της.
Αξιοθέατα
thumb|350px|left|Το Παλαιό Λιμάνι του Χους
Πόλη Ποδηλάτων
Όπως σε όλη την Ολλανδία, το ποδήλατο κυριαρχεί στο Χους. Όμως, ξεχωρίζει για την μεγάλη αναλογία ποδηλάτων σε σχέση με τα αυτοκίνητα. Το 2008 κατόπιν στατιστικών μελετών, αναλογούσαν περισσότεροι από το 50% χώροι στάθμευσης για τα ποδήλατα στους συνολικούς της πόλης. Γι’ αυτό, την ίδια χρονιά ανακηρύχθηκε ως η Πόλη Ποδηλάτων (de fietsstad) της Ολλανδίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Ολλανδίας Κατηγορία:Ζηλανδία (επαρχία)
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Κορινθίας 2015–16
Για την περίοδο 2015–16, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Κορινθίας είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Κορινθίας.
Η πρωταθλήτρια ομάδα της ΕΠΣ Κορινθίας λαμβάνει μέρος στο Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών ΕΠΣ, το οποίο διοργανώνεται από την Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (ΕΠΟ), με στόχο την άνοδο στη Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία.
Ο θεσμός του κυπέλλου, αποτελεί ταυτόχρονα την πρώτη φάση του Κυπέλλου Ερασιτεχνών της ΕΠΟ. Η ομάδα που ανακηρύσεται κυπελλούχος ΕΠΣ Κορινθίας, αποκτά το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ερασιτεχνών.
Πρωτάθλημα
Για την περίοδο 2015–16, δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Κορινθίας είναι η εξής:
Α΄ Κατηγορία
Η Α΄ κατηγορία διεξάγεται με τη συμμετοχή 16 συλλόγων και με τη κλασική μορφή πρωταθλήματος. Οι δυο τελευταίες ομάδες υποβιβάζονται στη Β΄ κατηγορία. Το πρωτάθλημα κατέκτησε η ομάδα του Α.Ο. Ζευγολατιού.
Η τελική βαθμολογία: Πηγή: ΕΠΣ Κορινθίας
Κύπελλο
Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Κορινθίας. Το κύπελλο της περιόδου 2015–16 κατέκτησε η ομάδα του Α.Ο. Ζευγολατιού
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Κορινθίας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2015–2016 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2015-2016
Τζεναρό Μπρασιλιανό
Ο Τζενάρο Μπρασιγκλιάνο, γεννημένος στις 1 Μαρτίου 1980 στο Φορμπάχ, είναι Γάλλος ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται στην θέση του τερματοφύλακα για λογαριασμό της ινδικής Νορθ Ιστ Γιουνάιτεντ.
Είναι ανιψιός του παλιού ποδοσφαιριστή Βενσάν Μπρασιγκλιανό.
Βιογραφία
Την σεζόν 2006-2007, δεν αγωνίστηκε παρά σε δέκα αναμετρήσεις λόγω συνεχόμενων τραυματισμών.
Κατά την διάρκεια της σεζόν 2010-2011, δεν αγωνίστηκε παρά σε επτά αναμετρήσεις με την ομάδα της Λωρραίνης, καθώς υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση στο δεξί του πόδι στα μέσα της σεζόν.
Αφού έλυσε την συνεργασία του με την ΑΣ Νανσί-Λωρραίνη, υπέγραψε συμβόλαιο τριετούς διάρκειας για λογαριασμό της Ολιμπίκ Μαρσέιγ στις 5 Ιουλίου 2011, όπου έγινε ρεζέρβα του Στεβ Μανταντά.
Στις 13 Μαρτίου 2012, συμμετείχε στον πρώτο του αγώνα για το Τσάμπιονς Λιγκ παίρνοντας την θέση του Στεβ Μανταντά, ο οποίος είχε αποβληθεί στις καθυστερήσεις, στη διάρκεια του επαναληπτικού αγώνα για την φάση των 16 της διοργάνωσης απέναντι στην Ίντερ. Παρά τη ήττα της OM (2-1) η οποία προήλθε από το πέναλτι το οποίο δεν κατάφερε να αποκρούσει ο Μπρασιγκλιάνο κατά την είσοδό του στον αγωνιστικό χώρο, ο ομάδα της Μασσαλίας πήρε την πρόκριση για τα προημιτελικά χάρη στη νίκη της κατά τον πρώτο αγώνα μεταξύ των δύο ομάδων (1-0).
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΣ Νανσί-Λωρραίνη Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λουάν-Κουιζώ ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ανζέ ΣΚΟ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολιμπίκ Μαρσέιγ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τσεναϊγίν ΦΚ Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ινδίας
Αβοκάντο
Το αβοκάντο είναι αειθαλές, ιθαγενές του κεντρικού - νοτίου Μεξικού δέντρο γνωστό και με την ονομασία βουτυρόδεντρο. Ανήκει στο γένος Περσέα οικογένεια Δαφνοειδή και ανακαλύφτηκε στις τροπικές περιοχές του Μεξικού και της Κεντρικής Αμερικής, όπου από τα αρχαία χρόνια το καλλιεργούσαν οι ιθαγενείς αφού ο καρπός του ήταν συστατικό της διατροφής τους.
Στη συνέχεια διαδόθηκε και σε άλλες περιοχές, στις Η.Π.Α., Βενεζουέλα, Κολομβία, Χιλή, Κούβα και έφτασε στο Ισραήλ και την Αυστραλία. Στην Ευρώπη έφθασε μετά τον Β’ παγκόσμιο πόλεμο όταν άρχισε η καλλιέργεια του στην Ισπανία και Πορτογαλία ενώ στην Ελλάδα έφθασε στη δεκαετία του 1960.
Χαρακτηριστικά
Το ύψος του δέντρου συνήθως είναι 5 με 15 μέτρα, αλλά με κατάλληλες συνθήκες μπορεί να φτάσει τα 20 μέτρα. Τα φύλλα του είναι ελλειπτικά ως ωοειδή, χρώματος κόκκινου όταν είναι αναπτυσσόμενα και μικρά και πράσινου στην πάνω επιφάνεια, θαμπού πράσινου στην κάτω, όταν μεγαλώσουν. Είναι δέντρο επιπολαιόριζο (δηλαδή έχει μικρές ρίζες συγκριτικά με το μέγεθός του) αλλά έχει αρκετά ελαστικό κορμό, πράγμα που το βοηθά να μην ξεριζώνεται εύκολα στους δυνατούς ανέμους.
Τα άνθη του είναι λευκά ή κιτρινωπά μαζεμένα στις κορυφές των βλαστών. Σε κάθε βλαστό σχηματίζονται πάνω από 1000 άνθη και τελικά εμφανίζονται 1 έως 2 καρποί.
thumb|left|200px|Αβοκάντο thumb|left|200px|φρούτα Ο καρπός του δέντρου έχει γεύση βουτυρώδη και δεν τρώγεται αμέσως μετά την συγκομιδή, αλλά αφού πρώτα ωριμάσει μετά από μία βδομάδα σε θερμοκρασία περιβάλλοντος ( 15°C - 25°C) ή 2 - 8 βδομάδες στο ψυγείο (θερμοκρασία 4,4°C - 13°C και σχετική υγρασία 85 - 90%). Το σχήμα του είναι ωοειδές με μακρύ κωνικό λαιμό και ο φλοιός του χρώματος πράσινου. Η σάρκα του είναι παχιά, ελαφρώς κίτρινη ως κιτρινοπράσινη. Χρησιμοποιείται σε σαλάτες και τρώγεται και ως ορεκτικό με λεμόνι και αλάτι.
Ευδοκιμεί, εκτός από τις τροπικές περιοχές και σε αυτές που ευδοκιμούν και τα εσπεριδοειδή και κυρίως οι λεμονιές. Προτιμά τα γόνιμα και βαθιά εδάφη με καλή στράγγιση γιατί δεν αντέχει την υγρασία.
Πολλαπλασιάζεται με σπόρο και εμβολιασμό.
Η παραγωγική ζωή των δέντρων είναι από το 5ο έτος έως περίπου το 30ο.
Διατροφή
Ο καρπός περιέχει περίπου 70% νερό, 25% έλαια 2,5% πρωτεΐνες και 2,5% ζάχαρα. Οι λιπαρές ουσίες του βοηθούν στη μείωση της χοληστερόλης. Περιέχει λιποδιαλυτές βιταμίνες που δύσκολα και σε μικρές ποσότητες συναντώνται σε άλλα φρούτα, αλλά υστερεί σε βιταμίνη C.
Επειδή περιέχει μεγάλο ποσοστό πρωτεϊνών και λιπαρών με λίγα σάκχαρα θεωρείται πολύ καλή τροφή για διαβητικούς.
Εξάπλωση
Στην Κεντρική Αμερική καλλιεργείται από τα αρχαία χρόνια. Οι Ισπανοί το είδαν για πρώτη φορά τον 16ο αιώνα. Στην Ισπανία ήλθε το 1601. Στις ΗΠΑ μεταφέρθηκε μετά το 1800, αλλά η εκμετάλλευσή του για εμπορικό σκοπό ξεκίνησε γύρω στο 1900. Στο Ισραήλ έφτασε το 1930, αλλά η καλλιέργειά του αναπτύχθηκε τα τελευταία χρόνια. Γενικότερα στις μεσογειακές χώρες η συστηματική καλλιέργειά του ξεκίνησε μετά το 1950.
Στην Ελλάδα
Στην Ελλάδα οι πρώτοι σπόροι ήλθαν από τις ΗΠΑ το 1910. Προσπάθειες συστηματικής καλλιέργειας ξεκίνησαν από την Κρήτη με εγκατάσταση πειραματικού οπωρώνα 14 στρεμμάτων το 1966. Τα τελευταία χρόνια μετά από την αυξημένη ζήτησή του από τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η καλλιέργειά του αναπτύχθηκε πολύ. Καλλιεργείται δε σε περιοχές της Κρήτης όπου καταλαμβάνει οπωρώνες με πάνω από 50,000 δέντρα που καλύπτουν έκταση 2,500 στρεμμάτων. Η μέση ετήσια παραγωγή είναι περίπου 1 τόνος ανά στρέμμα. Η καλλιέργειά του αποδίδει αρκετό κέρδος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δέντρα Κατηγορία:Τροπικά φρούτα Κατηγορία:Δαφνοειδή Κατηγορία:Χλωρίδα της Βόρειας Αμερικής Κατηγορία:Χαβανέζικη κουζίνα Κατηγορία:Δρύπες Κατηγορία:Οπωροφόρα δέντρα
Α΄ κατηγορία πετοσφαίρισης ανδρών Κύπρου 1978
Η Α΄ κατηγορία πετοσφαίρισης ανδρών Κύπρου 1978 ήταν η 1η έκδοση της Α΄ κατηγορίας πετοσφαίρισης της Κύπρου υπό την αιγίδα της Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης, η οποία είχε ιδρυθεί τη χρονιά αυτή. Το πρωτάθλημα κέρδισε η Ανόρθωση για 1η φορά στην ιστορία της.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας 1978 συμμετείχαν 10 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχθηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς.
Οι τελευταίες δύο ομάδες υποβιβάστηκαν στη Β΄ κατηγορία.
Σύστημα βαθμολόγησης
Κάθε νίκης βαθμολογείτο με 3 βαθμούς και κάθε ήττα με 1 βαθμό.
Κριτήρια κατάταξης Α΄ φάσης
Οι ομάδες κατατάσσονταν με βάση τον συνολικό αριθμό βαθμών που κέρδισαν. Σε περίπτωση ισοβαθμίας στον συνολικό αριθμό βαθμών που κέρδισαν δύο ή περισσότερες ομάδες πιο ψηλά κατατασσόταν η ομάδα με τη μεγαλύτερη διαφορά μεταξύ των νικηφόρων και των απολεσθέντων σετ.
Συμμετέχουσες ομάδες
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα.
Βαθμολογία
Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν:
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Α΄ κατηγορία πετοσφαίρισης ανδρών Κύπρου Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 1978
NGC 3227
Τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Ουίλιαμ Χέρσελ (Frederick William Herschel) στις 15 Φεβρουαρίου 1784, ο οποίος μάλιστα τον περιέγραψε ως "διπλό νεφέλωμα". Μαζί με τον συνοδό γαλαξία νάνο καταγράφτηκαν ως Holm 187 και Arp 94.
Πυρήνας
Ο γαλαξίας ήταν αντικείμενο μελέτης του προγράμματος MAGNUM (Multicolor Active Galactic Nuclei Monitoring).
Βιβλιογραφία
3227 30445 05620 Κατηγορία:Λέων (αστερισμός) Κατηγορία:Σπειροειδείς γαλαξίες Κατηγορία:Γαλαξίες Arp Κατηγορία:Γαλαξίες Σίφερτ Κατηγορία:Ιδιόμορφοι γαλαξίες
Ποντέκκιο Πολέζινε
Το Ποντέκκιο Πολέζινε (ιταλικά: Pontecchio Polesine) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Ροβίγκο, στην περιφέρεια του Βένετου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Ροβίγκο
Κώρυκος (βουνό στην Κιλικία)
Ο Κώρυκος ήταν βουνό της Μ. Ασίας στην Κιλικία για το οποίο υπάρχει αναφορά από επιγραφική μαρτυρία ερειπίων ναού πάνω από σπήλαιο όπου λατρευόταν ο Ζεύς Κώρυκος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κιλικία Κατηγορία:Βουνά της Τουρκίας
Σάλλυ Καρρ
Η Σάλλυ Καρρ είναι τραγουδίστρια από την Σκωτία με το συγκρότημα Middle of the Road. Γεννήθηκε το 1945 από πατέρα ανθρακωρύχο. Παντρεύτηκε το 1978 και απέκτησε ένα γιο. Με το συγκρότημα της γνώρισε μεγάλη επιτυχία, ενώ ανέβηκε στα τσαρτ με τα τραγούδια Soley, Soley, Chirpy Chirpy Cheep Cheep, Where's your Mama gone? και Woke up this morning and my Mama was gone.
Κατηγορία:Σκωτσέζοι τραγουδιστές
Λαγός (αποσαφήνιση)
Με τις ονομασίες λαγός και λάγος ή λάγκος και λαγκός μπορεί να αναφερόμαστε:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων Κατηγορία:Ελληνικά επώνυμα
Υπολειπόμμενα νευρωνικά δίκτυα
Ένα υπολειπόμενο νευρωνικό δίκτυο είναι ένα τεχνητό νευρωνικό δίκτυο που χτίζονται βάσει κατασκευών αγνώστων από τα πυραμιδικά κύτταρα στον εγκεφαλικό φλοιό. Τα υπολειπόμενα νευρωνικά δίκτυα το κάνουν αυτό χρησιμοποιώντας υπερπηδούσες συνδέσεις ή συντομεύσεις γα να πηδούν κάποια στρώματα. Το πρωταρχικό μοντέλο αναφέρεται σε απλά μοντέλα υπολειπόμενου νευρωνικού δικτύου όπου η σύνδεση υπερπηδά μόνο ένα στρώμα.
Κατηγορία:Κυτταρολογία
Βοστόκ Νήσος
Η Νήσος Βοστόκ (Αγγλικά: Vostok Island) επίσης γνωστή και ως Στέηβερ Νήσος, είναι ένα ακατοίκητο κοραλλιογενές νησί στον κεντρικό Ειρηνικό Ωκεανό, τμήμα των Νήσων Γραμμής Ισημερινού και ανήκει στο Κιριμπάτι. Βρίσκεται 1.120 χμ νότια του Ισημερινού, 158 χμ βορειοδυτικά από την Νήσο Φλιντ, 230 χμ δυτικά από τη Νήσο Καρολίνας, 709 χμ νοτιοανατολικά από τη Νήσο Μάλντεν και 602 χμ ανατολικά – βορειοανατολικά από την Τονγκαρέβα (Νήσος Πένρυν ) και 1490 χμ ανατολικά από την Νήσο Ραροτόνγκα των Νήσων Κουκ. Άλλα ονόματα του νησιού υπήρξαν τα: Νήσος Άννη (Anne), Μποστόκ Νήσος (Bostock), Λέβιτς Νήσος (Leavitts), Ρήπερ Νήσος (Reaper), Στέηβερ Νήσος (Staver) και ως Βοστόκ στα αγγλικά γραφόταν με 3 διαφορετικούς τρόπους πέραν της σημερινής ορθογραφίας (Vostock, Wostock, Wostok).
Έχει μήκος μόλις 1,26 χμ, έκταση 0,24 χμ2 και σχεδόν τριγωνικό σχήμα, υψώνεται στα περίπου 5 μέτρα πάνω από το επίπεδο της θάλασσας, και έχει πυκνούς θύλακες με δέντρα Πιζόνιας που καλύπτουν το κεντρικό τμήμα του νησιού και υψώνονται έως τα 24 μέτρα. Η κάλυψη είναι τόσο πυκνή που κανένα άλλο φυτό δεν μεγαλώνει κάτω από τις πιζόνιες.
Ανάμεσα στα δέντρα και την ακτή υπάρχει μια παραλία με χαλίκια, με το εσωτερικό της τμήμα, διάσπαρτο με αντράκλες. Το μικρό αμμώδες, κοραλλιογενές νησί περιβάλλεται από υφάλους αλλά δεν διαθέτει λιμνοθάλασσα. Γύρω από την ακτή είναι μια πλατφόρμα ύφαλου, πλάτους μερικές εκατοντάδες ή και περισσότερα μέτρα, που εμφανίζεται στην άμπωτη της παλίρροιας. Στις τρεις γωνίες ο ύφαλος φτάνει σε σημεία, πέρα από τα οποία οι βυθισμένοι ύφαλοι εκτείνονται 350 με 450 μέτρα από την ακτή. Στην προσήνεμη πλευρά του τα κύματα σπάνε στην ακτή με δύναμη. Δεν υπάρχει καλό αγκυροβόλιο και η αποβίβαση είναι δύσκολη. Ένα στενό άνοιγμα στον ύφαλο, βόρεια της νοτιοδυτικής γωνίας, επιτρέπει σε μικρά σκάφη να φτάσουν στην ακτή όταν η θάλασσα δεν είναι τρικυμιώδης. Γοργά ρεύματα προσπερνούν το νησί με κατεύθυνση προς τα δυτικά, με μια μικρή δίνη στην απάνεμη πλευρά του. Δεν υπάρχουν πηγές φρέσκου νερού.
Το εσωτερικό τμήμα του νησιού καλύπτεται με τύρφη πάνω από το ένα μέτρο υψόμετρο, που βρίσκεται πάνω από το στερεό υπέδαφος. Η τύρφη είναι διατηρείται χλωρή μέχρι το βάθος των 30 εκατοστών. Στο νότιο και δυτικό τμήμα του νησιού, η παραλία έχει πλάτος περίπου 50 μέτρα. Λόγω της παρουσίας της τύρφης, σε περιόδους ξηρασίας, υπάρχει κίνδυνος πυρκαγιάς. Θαλασσοπούλια φωλιάζουν στις πιζόνιες και γύρω από το εσωτερικό τμήμα της παραλίας όπου υπάρχει αμμοχάλικο. Υπάρχουν καβούρια ερημίτες, σαύρες και κάποια έντομα. Τα ψάρια είναι άφθονα κοντά στον ύφαλο.
Η Νήσος Βοστόκ διεκδικήθηκε υπό την Πράξη για τα Νησιά Γκουανό του 1856, αλλά ποτέ δεν εξορύχτηκε για φωσφάτα.
Το πρωτοείδε στις 3 Αυγούστου 1820 ο Ρώσος εξερευνητής Φαμπιάν Γκότλιμπ φον Μπελλινγκχάουσεν, που ονόμασε το νησί από το όνομα του πλοίου του Βοστόκ, που σημαίνει "ανατολή" στα ρωσικά. Δεν κατέβηκε στο νησί, ούτε το περιέγραψε επαρκώς. Το 1821 το νησί το είδε ο Καπετάνιος Στέηβερς με το πλοίο Τωσκάνη, και ο Καπετάνιος Θόρντον με το πλοίο Σαπλάι. Ο καπετάνιος Τζόσουα Κόφφιν από το φαλαινοθηρικό πλοίο Γάγγης, το ονόμασε Νήσο Ρήπερ το 1828, ενώ ονομάστηκε και Νήσος Λέβιτς από το πλοίο Περούβιαν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοραλλιογενή νησιά Κατηγορία:Νησιά Γραμμής Ισημερινού Κατηγορία:Ακατοίκητα νησιά του Κιριμπάτι
Ρεΐζ Εφέντης
Ο ρεΐζ εφέντης ή ρεΐζ εφέντη αποτελούσε ανώτερο πολιτικό τίτλο στην Οθωμανική Αυτοκρατορία.
Ο τίτλος αυτός πρωτοεμφανίσθηκε περί τον 16ο αιώνα όπου και άρχισε ν΄ αναφέρεται με αρμοδιότητες που άλλαζαν κατά καιρούς π.χ. άλλοτε προσωπικού πρέσβη του Σουλτάνου, άλλοτε του μεγάλου βεζίρη κ.λπ. Κατά τον 19ο αιώνα ο Ρεΐζ Εφέντης ήταν ο υπεύθυνος όλων των εξωτερικών υποθέσεων της Αυτοκρατορίας.
Κατηγορία:Κυβέρνηση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Οθωμανικοί τίτλοι
Κέφαλος (μυθολογία)
Ο μύθος
Οι Αθηναίοι με τη σειρά τους οικειοποιήθηκαν τον μύθο του Κέφαλου δηλώνοντας ότι νυμφεύθηκε μια από τις κόρες του ιδρυτή της πόλης τους Ερεχθέα. Η θεά της αυγής Ηώς έπεσε σε έρωτα με τον Κέφαλο και τον απήγαγε ενώ κυνηγούσε στο δάσος. Ο Κέφαλος αντιστάθηκε στην αρχή αλλά αργότερα έγιναν ερωμένοι, από την ένωση τους γεννήθηκε ο Φαέθων που δεν πρέπει να συγχέεται με τον γιο του Ήλιου. Σε άλλες πηγές καταγράφονται σαν παιδιά του Κέφαλου και της Ηώς ο Τιθωνός και ο Έσπερος. Ο Κέφαλος αναζητούσε συνεχώς την Πρόκριδα, η Ηώς αναγκάστηκε να τον επιστρέψει σε αυτήν αφού πρώτα την κατηγόρησε ψευδώς για την απιστία της. Η Ηώς δωροδόκησε την Πρόκριδα με ένα χρυσό στέμμα και δέχτηκε στο προσκέφαλο της τον Πτελέον, όταν το αποκάλυψε ο Κέφαλος δραπέτευσε στον Μίνωα.
Η Πρόκρις επέστρεψε αργότερα στην Αθήνα, συνάντησε τον σύζυγο της και συμφιλιώθηκε ύστερα από οκτώ χρόνια. Ο Κέφαλος αργότερα ήθελε να ελέγξει την πίστη της συζύγου του και πήγε μεταμφιεσμένος να την αποπλανήσει, η ίδια έπεσε στην παγίδα, από την ντροπή της δραπέτευσε στο δάσος για κυνήγι μαζί με την Άρτεμις. Σε λίγο συμφιλιώθηκαν ξανά αφού η Πρόκρις του έφερε δύο δώρα, ένα Ακόντιο που δεν αστοχεί ποτέ και ένα τρομερό κυνηγόσκυλο τη Λαίλαπα που βρίσκει πάντα τη λεία της. Η Λαίλαπα κυνήγησε σκληρά την Τευμησσία αλεπού, δεν μπόρεσε να την πιάσει μέχρι τη στιγμή που μεταμορφώθηκαν και οι δύο σε πέτρα, το ακόντιο παρέμεινε ωστόσο στον Κέφαλο και το χρησιμοποιούσε πάντοτε με επιτυχία. Η Πρόκρις ξεκίνησε αυτή τη φορά να δυσπιστεί η ίδια για τον σύζυγο της, την άφηνε μόνη στο δωμάτιο και ο ίδιος τραγουδούσε στα βουνά ύμνους στη Νεφέλη, τη θεά των νεφών. Αποφάσισε να πάει στο δάσος να τον κατασκοπεύσει, κρύφτηκε πίσω από έναν θάμνο αλλά ο Κέφαλος την πέρασε για θηρίο την σημάδευσε και την σκότωσε. Την ώρα που ξεψυχούσε στα χέρια του Κέφαλου η Πρόκρις του είπε τη φράση «σε παρακαλώ πολύ μην παντρευτείς ποτέ την Ηώ». Ο Κέφαλος στενοχωρήθηκε διπλά τόσο για τον θάνατο της συζύγου του όσο και επειδή η πράξη έγινε από τα δικά του χέρια, αποσύρθηκε στη Θήβα. Την πρωταρχική πηγή για τον μύθο έγραψε ο ποιητής Φερεκύδης ο Αθηναίος σε ένα θραύσμα με τον τίτλο «Ομηρική μυθογραφία».
Η εκστρατεία στην Κεφαλονιά
Σε μια άλλη περιγραφή συνδέεται το όνομα της Κεφαλλονιάς με την Αρχαία Αθήνα. Ο Κέφαλος βοήθησε τον βασιλιά Αμφιτρύωνα στον πόλεμο εναντίον των Ταφίων που ζούσαν σε νησάκια απέναντι από τη Λευκάδα, σαν ανταμοιβή πήρε το νησί της Σάμου που μετονομάστηκε προς τιμή του σε Κεφαλονιά. Ο Κέφαλος παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο την Κλυμένη κόρη του Μινύα, σύμφωνα με μερικές πηγές απέκτησε με εκείνη τον παππού του Οδυσσέα Αρκείσιο. Σε άλλη έκδοση απέκτησε τέσσερεις γιους από τους οποίους προήλθαν τα τέσσερα ονόματα των επαρχιών της Κεφαλλονιάς Σάμη, Κράνη, Πάλη (αρχαία πόλη), και Πρόκνη που έγιναν αργότερα οι πόλεις-κράτη του νησιού. Ο Κέφαλος δεν μπόρεσε ωστόσο να συγχωρέσει ποτέ στον εαυτό του τον θάνατο της συζύγου του από τα χέρια του και αυτοκτόνησε πέφτοντας στη θάλασσα από το Ακρωτήρι Λευκάς.
Σύμφωνα με το κυκλικό έπος Επίγονοι, ύστερα από τον φόνο της γυναίκας του ο Κέφαλος εξαγνίσθηκε από τους Θηβαίους. Μετά την κάθαρσή του, για να τους ευχαριστήσει, τους παραχώρησε τον σκύλο του για να καταδιώξει την αλεπού του Τευμησσού που κατέστρεφε τη χώρα τους.
Κατά μία εκδοχή, ο Κέφαλος δικάσθηκε από τον Άρειο Πάγο και καταδικάσθηκε σε εξορία από την Αττική. Τότε ακολούθησε τον Αμφιτρύωνα. Αφού επεκράτησε στην Κεφαλληνία, ο Κέφαλος ρώτησε το Μαντείο των Δελφών πώς θα αποκτούσε γιους. Η απάντηση του μαντείου ήταν ότι θα έπρεπε να ενωθεί με το πρώτο θηλυκό πλάσμα που θα συναντούσε στον δρόμο του. Ο Κέφαλος συνάντησε μια θηλυκή αρκούδα και, αφού ενώθηκε μαζί της, το θηρίο μεταμορφώθηκε σε όμορφη γυναίκα, τη Λυσίππη, και ο Κέφαλος μπόρεσε να την νυμφευθεί. Από τον γάμο τους γεννήθηκε ο Αρκείσιος, πατέρας του Λαέρτη και παππούς του Οδυσσέα.
Κωνσταντίνος Γκολογκίνας
Ο Κωνσταντίνος Γκολογκίνας ήταν Μακεδονομάχος οπλαρχηγός από την Καστοριά.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Κωνσταντίνος Γκολογκίνας γεννήθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα στην Καστοριά. Συγκρότησε ένοπλη ομάδα προκειμένου να αντιμετωπίσει τη δράση των Βουλγάρων κομιτατζήδων στην περιοχή Καστοριάς. Έδρασε με το σώμα του στην Καστοριά και τα Κορέστια, προσπαθώντας να απωθήσει τα Βουλγαρικά σώματα, συνεργαζόμενος με άλλους Έλληνες οπλαρχηγούς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μακεδονομάχοι Κατηγορία:Ιστορία της Καστοριάς
Helios E-voting (σύστημα ηλεκτρονικής ψηφοφορίας)
To Helios είναι ένα δωρεάν σύστημα ηλεκτρονικής ψηφοφορίας που αναπτύχθηκε από έναν μη κερδοσκοπικό οργανισμό. Τα άτομα που έγραψαν τον κώδικα είναι οι : Ben Adida, Olivier de Marneffe, Olivier Pereira
Έχει χρησιμοποιηθεί από αρκετούς οργανισμούς όπως τις προεδρικές εκλογές του ULC university το 2009, στο Princenton university το 2009 καθώς και στο International Association of Cryptographic Research (IACR) το 2010.
Διαδικασία ηλεκτρονικής ψηφοφορίας
Μια τυπική ψηφοφορία με το Helios απαιτεί αρχικά την συμπλήρωση του ψηφοδελτίου και μετά με κάποια ενέργεια του χρήστη κάνει την κρυπτογράφηση για να κρύψει το περιεχόμενο του. Τότε αποστέλλονται στους ψηφοφόρους αριθμοί που μπορούν να παρακολουθήσουν τις ψήφους τους. Τέλος υποβάλλουν τις ψήφους τους επαληθεύοντας τις ταυτότητες τους. Στις περισσότερες περιπτώσεις αυτό γίνετε με το να συνδέονται στην εξωτερική πλατφόρμα που απαιτείται. Για παράδειγμα εάν πρέπει να εκλεχτεί ένας πρόεδρος για μια συγκεκριμένη ομάδα στο Facebook τότε μπορεί να χρειαστεί σύνδεση στο facebook (Facebook login).
Τεχνολογίες
Βασίζετε στο πρωτόκολλο Benaloh’s Simple Verifiable Voting Protocol τρέχει σε web -browser και βασίζετε σε HTML και Javascript.
Αξιολόγηση
Το Helios είναι από τα πιο πολυχρησιμοποιημένα συστήματα και τώρα βρίσκεται στην έκδοση 3.0. Έχουν γίνει διάφορες επιθέσεις στο παρελθόν που εκμεταλλεύονταν τις αδυναμίες του και γι' αυτό και λόγους χρηστικότητας έγιναν οι αναβαθμίσεις του. Από διάφορες μελέτες που έχουν γίνει, αρνητικά του συστήματος είναι ότι οι χρήστες που χρειάζονται βοήθεια με κάτι μπορούν να επικοινωνήσουν μόνο με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο  (μη πρακτικό) και ότι η διαδικασία επαλήθευσης της ψήφου από τον χρήστη είναι αρκετά περίπλοκη.
Σχετική Βιβλιογραφία
http://heliosvoting.org/
Κατηγορία:Εφαρμογές διαδικτύου
Ατλέτικο Σπορτ Αβιασάο
Η Ατλέτικο Σπορτ Αβιασάο είναι ποδοσφαιρική ομάδα από τη Λουάντα, Ανγκόλα, η οποία ιδρύθηκε το 1953. Συμμετέχει στην Girabola, την ανώτατη κατηγορία της χώρας. Έχει κερδίσει 3 πρωταθλήματα (2002, 2003, 2004), 3 κύπελλα (1995, 2005, 2010) και 6 Super Cup (1996, 2003, 2004, 2005, 2006, 2011). Έχει 4 συμμετοχές στο Κύπελλο Πρωταθλητριών Ποδοσφαίρου Αφρικής (2003 ομίλοι, 2004 β΄ γύρος, 2005 β΄ γύρος, 2006 προκριματικός γύρος). Αγωνίζεται στο Estádio da Cidadela, χωρητικότητας 35000 θεατών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1953 Κατηγορία:Ατλέτικο Σπορτ Αβιασάο Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ανγκόλας
Πόρτο Τόλλε
Το Πόρτο Τόλλε (ιταλικά: Porto Tolle) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Ροβίγκο, στην περιφέρεια του Βένετου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Ροβίγκο
Σελιμιγιέ
Με την ονομασία Σελιμιγιέ είναι γνωστά:
Σελιμιγιέ (ΤΔΒΚ)
Το Σελιμιγιέ είναι συνοικία της Βόρειας Λευκωσίας στην Τουρκική Δημοκρατία Βορείου Κύπρου. Το έδαφος της συνοικίας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, σύμφωνα με την οποία η συνοικία ονομάζεται Αγία Σοφία. Ωστόσο, μετά την τουρκική εισβολή του 1974, η συνοικία δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία και εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Κατηγορία:Οικισμοί στην Επαρχία Λεφκόσα
Γιάννης Μαλούχος
Ο Γιάννης Μαλούχος (Δημητσάνα 1932 - ) είναι Έλληνας ηθοποιός.
Βιογραφία
Σπούδασε στη Σχολή Κ. Μιχαηλίδη. Ήταν ηθοποιός της θεατρικής σκηνής και της οθόνης. Συνεργάστηκε επί χρόνια με το Κ.Θ.Β.Ε. Είναι αδελφός του επίσης ηθοποιού Βασίλη Μαλούχου.
Το 1979 είχε ένα πολύ σοβαρό τροχαίο ατύχημα που λίγο έλειψε να του στοιχίσει τη ζωή. Για αρκετά χρόνια παρουσίαζε την εκπομπή Εκ βαθέων στο TV 100.
Τα τελευταία χρόνια ζει στη Θεσσαλονίκη.
Θεατρικές παραστάσεις
Κατάλογος βασικών πληροφοριών θεατρικών παραστάσεων, στις οποίες συμμετείχε ο Γ. Μαλούχος ως ηθοποιός.
Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή από σχετικά δελτία τύπου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες κωμικοί Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
S/2003 (208996) 1
S/2003 (208996) 1 είναι η προσωρινή ονομασία του μοναδικού γνωστού φυσικού δορυόρου του 2003 AZ84. Η εναλλακτή ονομασία του είναι 2003 AZ84 Ι ή S/2003 AZ84 1. Ο δορυφόρος έχει διάμετρο 68 ± 20 χιλιόμετρα, περιφέρεται σε απόσταση περίπου 7.200 χλμ. και διαφορά λαμπρότητάς του από το 2003 AZ84 είναι 5 ± 0,3. Η ανακάλυψή του έγινε από την ομάδα με επκεφαλής το Μάικ Μπράουν, με τη βοήθεια του ΔΤΧ και ανακοινώθηκε στις 22 Φεβρουαρίου 2007.
Ο δορυφόρος έχει χαθεί και όλες οι προσπάθειες επανεντοπισμού του που έγιναν έως το 2012 δεν έιχαν αποτέλεσμα. 270px|χωρίς-πλαίσιο|δεξιά
Πόρτο Βίρο
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Ροβίγκο
Ματνακάς
Το Ματνακάς (αρμενικά: մատնաքաշ) είναι παραδοσιακό αρμένικο ψωμί, παρόμοιο με το νάαν. Η λέξη ματνακάς κυριολεκτικά σημαίνει "τράβηγμα δάκτυλου" ή "τράβηγμα", αναφερόμενος στον τρόπο που το ψωμί παρασκευάζεται. Αποτελείται από αλεύρι σίτου, με μαγιά ή προζύμι. Το χαρακτηριστικό χρυσό ή χρυσό-καφέ χρώμα του φλοιού του επιτυγχάνεται με την επικάλυψη της επιφάνειας των καρβελιών με ζαχαρούχο τσάι πριν το ψήσιμο.
Το Ματνακάς, μαζί με το Λαβάς, ένα λεπτό άζυμο αρμενικό τύπο επίπεδου ψωμιού, μπορούν να αγοραστούν από πολλά αρτοποιεία στην Αρμενία, καθώς και σε μέρη με μεγάλους αρμενικούς πληθυσμούς, ως αποτέλεσμα της αρμενικής διασποράς.
Ιστορία
Το Ματνακάς τιμήθηκε πολύ κατά την σοβιετική εποχή. Στη δεκαετία του 1930, οι ειδικοί τροφίμων στη Σοβιετική Αρμενία ήθελαν να σηματοδοτήσουν την νέα κομμουνιστική χώρα με ένα ψωμί που έμοιαζε πιο μοντέρνο. Το ματνακάς έγινε ένα μαζικά παραγωγούμενο αστικό ψωμί. Ακόμη και τα σχέδια των αρτοποιών για το ψωμί επανασχεδιάστηκαν για να ταιριάζουν με τη Σοβιετική ημερήσια διάταξη. Έμοιαζε με ένα οργωμένο χωράφι με γραμμές και αυλάκια. Το χείλος του ψωμιού ερμηνεύτηκε ως γεωργικό χωράφι και οι αποτυπωμένες γραμμές του ως σειρές οργώματος.
Αναφορές
Κατηγορία:Αρμενική κουζίνα Κατηγορία:Ψωμιά
Γεώργιος Κούρτογλου
Ο Γεώργιος Κούρτογλου (Yorgaki Kurtoğlu Efendi επίσης γνωστός ως Γιοργκάκι Εφέντη, γεννήθηκε το 1856 στη Νίγδη), ήταν έλληνας πολιτικός, νομικός και κοινωνικός ακτιβιστής και ο κυβερνήτης στα τέλη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Εξελέγη στο νέο Οθωμανικό κοινοβούλιο το 1908 μετά την επανάσταση των Νεότουρκων. Εξελέγη βουλευτής της Νίγδης στο Βιλαέτι του Ικονίου.
Βιογραφία
Ο Γεώργιος Κούρτογλου γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1856 σε Καππαδοκική ελληνική οικογένεια. Κατά τη διάρκεια της ζωής του κατείχε υψηλή κατάταξη στα γραφεία διοίκησης στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, συμπεριλαμβανομένης της έδρας βουλευτή για τη Νίγδη στην Καππαδοκία, μια θέση την οποία κατείχε από το 1908 μέχρι το 1912.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί
Ναυκλαστροφόρο
Τα λεγόμενα ναυκλαστροφόρα ήταν οι πρόδρομοι των σημερινών ναρκοθέτιδων κα των τορπιλοβόλων, την εποχή που οι επιθετικές νάρκες και οι αυτοκινούμενες τορπίλες ονομάζονταν από κοινού ναύκλαστρα.
Τα ναυκλαστροφόρα ήταν πολεμικά πλοία ελαφρά, ταχύπλοα και ευέλικτα που προορίζονταν ειδικά για προσβολές εχθρικών στόχων δια των επιθετικών ναυκλάστρων που μετέφεραν, τα οποία άλλοτε εξακόντιζαν και άλλοτε καταβίβαζαν στη θάλασσα μέσω του "σωλήνος - σκελεστού", όπως λεγόταν τότε ο τορπιλοσωλήνας. Το ναυκλαστροφόρο διακρίνονταν ανάλογα σε ναυκλαστροθέτις και ναυκλαστροβόλο.
Πρότυπα ναυκλαστροφόρων πολεμικών πλοίων αγγλικής και γαλλικής κατασκευής φιλοξενεί σήμερα το Ναυτικό Μουσείο Ελλάδος στη Φρεαττύδα στον Πειραιά.
Κατηγορία:Πολεμικά πλοία Κατηγορία:Ναυτική ιστορία
Κοινοτικό Στάδιο Κυπερούντας
To Κοινοτικό Στάδιο Κυπερούντας είναι ένα γήπεδο ποδοσφαίρου στην Κυπερούντα της επαρχίας Λεμεσού. Αυτή τη στιγμή χρησιμοποιείται κυρίως για αγώνες ποδοσφαίρου και είναι η έδρα της ΑΠΕΠ Πιτσιλιάς της ομάδας του χώριού η οποία παίζει στην Γ΄Κατηγορία. Το στάδιο έχει χωρητικότητα 6.000 θεατών
Κατηγορία:ΑΠΕΠ Πιτσιλιάς Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στην Κύπρο
Σαΐφ αλ Ισλάμ Καντάφι
Ο Σαΐφ αλ Ισλάμ Καντάφι (αραβικά: سيف الإسلام معمر القذافي, γεννημένος στις 25 Ιουνίου 1972) είναι Λίβυος πολιτικός, ένας από τους γιους του Μουαμάρ Καντάφι. Από τον Μάιο του 2016 συμμετέχει στον Δεύτερο Λιβυκό Εμφύλιο Πόλεμο. Στις 2 Μαρτίου 2017 αυτοανακηρύχθηκε Πρόεδρος της Λιβύης. Είναι παντρεμένος και έχει μία κόρη.
Ο Καντάφι υπηρέτησε στον στρατό υπό τον πατέρα του και πήρε μέρος στον Πρώτο Λιβυκό Εμφύλιο Πόλεμο, όπου και συνελήφθη στην πόλη Ζιντάν, μένοντας για ώρες στην έρημο. Το 2016 ελευθερώθηκε από υποστηρικτές του πατέρα του και ανακοίνωσε την υποψηφιότητα του για τις επόμενες εκλογές της χώρας.
Ο Καντάφι είναι ο ηγέτης της de facto κυβέρνησης του Τομπρούκ που είναι η κυρίαρχη στη Λιβύη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λίβυοι Κατηγορία:Λίβυοι πολιτικοί
Ατμόπλοιο
thumb|right|300px|Το τροχήλατο «Κλερμόντ» του Ρόμπερτ Φούλτον, το πρώτο ατμόπλοιο του κόσμουΑτμόπλοιο Α/Π (Steam ship S/S ή Steamer) ονομάζεται το πλοίο που χρησιμοποιεί, για τη πρόωσή του, ατμομηχανή. Τα ατμόπλοια αντικατέστησαν τα σκάφη που κινούνταν με ιστία, τα ιστιοφόρα. Το πρώτο πλοίο που κατασκευάστηκε να κινείται με ατμομηχανή ήταν το τροχήλατο πλοίο «Κλερμόντ» το 1807, κατασκευαστής του οποίου ήταν ο Ροβέρτος Φούλτον. Το 1820 η χρήση του ατμού στα πλοία άρχισε να γενικεύεται. Από δε το 1850 που άρχισε η ευρύτερη εφαρμογή (εγκατάσταση) του διαμήκη ελικοφόρου άξονα, αντί του εγκάρσιου των τροχήλατων, ο εκτοπισμός των ιστιοφόρων αφενός αλλά και αυτών των ατμοκίνητων τροχήλατων αφετέρου διαγράφονταν πλέον ως δεδομένος. Οι πρώτες ατμοτουρμπίνες (ατμοστρόβιλοι) που τοποθετήθηκαν σε πλοίο ήταν το 1907, στο αγγλικό υπερωκεάνειο «Μαυριτάνια».
Από ναυπηγικής πλευράς η εμφάνιση των ατμόπλοιων οδήγησε στο διαχωρισμό ναυπήγησης φορτηγών πλοίων και επιβατηγών πλοίων που αποτέλεσαν έκτοτε τους δύο βασικούς κλάδους στη ναυτιλία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τύποι πλοίων Κατηγορία:Ατμοκίνητα πλοία
244 Σίτα
Η Σίτα (Sita) είναι αστεροειδής στο εσώτατο όριο της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,2. Ανακαλύφθηκε το 1884 από τον Αυστριακό αστρονόμο Γιόχαν Παλίζα, που παρατηρούσε από τη Βιέννη. Η Σίτα ανήκει στην Οικογένεια αστεροειδών της Χλωρίδος.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Σίτας εκτιμάται σε 11 χλμ. Ο φασματικός της τύπος είναι S (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,194. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Σίτα γύρω από τον εαυτό της. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της είναι περίπου 89 βαθμοί Κελσίου κάτω από το μηδέν, αλλά στο περιήλιο, υποθέτοντας μία σχετικώς γρήγορη περιστροφή, μπορεί να φθάσει και τους +6 βαθμούς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σιτα
Αγαποβότανο
Το αγαποβότανο (κοινή ονομασία του φυτού Τeucrium polium, Τεύκριο το πόλιο) είναι φυτό γνωστό και με τις ονομασίες αγαπόχορτο, αμάραντος και χορτάρι της Παναγιάς.
Είναι αυτοφυές, βρίσκεται σε βραχώδεις και ξηρές περιοχές της Μεσογείου. Το ύψος του δεν ξεπερνάει τα 40 εκατοστά και ανθίζει από το μήνα Μάιο έως τον Αύγουστο. Τα άνθη του είναι μικρά λευκά και άοσμα.
Σύμφωνα με την Ελληνική λαϊκή παράδοση, εάν βράσει γίνεται ένα ισχυρό βότανο που μπορεί να προκαλέσει τον έρωτα ενώ το χρησιμοποιούσαν οι Αρχαίοι Έλληνες ως φάρμακο σε παθήσεις του στομάχου και κατά του πυρετού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λαμιοειδή Κατηγορία:Βότανα Κατηγορία:Μεσογειακή χλωρίδα
Φλιντ Νήσος
Η Νήσος Φλιντ (Flint Island) είναι ακατοίκητη κοραλλιογεννής ατόλλη στον κεντρικό Ειρηνικό Ωκεανό, είναι τμήμα των νότιων Νήσων Γραμμής Ισημαερινού και ανήκει στο Κιριμπάτι.
Γεωγραφία
Η Νήσος Φλιντ βρίσκεται περίπου 740 χλμ. βορειοδυτικά της Ταϊτής, 190 χλμ. νότια – νοτιοανατολικά της Νήσου Βοστόκ, και 220 χλμ. νοτιοδυτικά της Νήσου Καρολίνας. Το νησί έχει μήκος περίπου 4 χλμ. και πλάτος 0,8 χλμ. στο πλατύτερο σημείο του. Έχει έκταση 3 χλμ² και υψώνεται στα 8 μ πάνω από το επίπεδο θαλάσσης. Το νησί περιβάλλεται από έναν στενό ύφαλο και χωρίς ασφαλές αγκυροβόλιο η προσεδάφιση είναι δύσκολη.
Σύμφωνα με την Αμερικανική Εξερευνητική Αποστολή στις 5 Φεβρουαρίου 1841, το νησί είχε πυκνό δάσος, όμως τώρα καλύπτεται κυρίως με φυτεμένους κοκοφοίνικες.
Ιστορία
Το νησί το πρωτοείδαν το 1801, το όνομα αυτού που το ανακάλυψε είναι άγνωστο. Μια αναφορά στην «Υδρογραφία του μεγάλου Ωκεανού» του Κρούσενστερν που δημοσιεύτηκε το 1819 κάνει σαφές, ότι το όνομα «Φλιντ» δεν προέρχεται από τον Καπετάνιο Κην, που πιθανότατα βρήκε τον όρο σε ήδη υπάρχοντα χάρτη ναυσιπλοΐας. Η Νήσος Φλιντ διεκδικήθηκε υπό την Αμερικανική Πράξη Νήσων με Γκουανό του 1856 αλλά προφανώς δεν καταλήφθηκε ποτέ. Εκμισθώθηκε από τους Βρετανούς στην εταιρεία Αδερφοί Χόουλντερ και Σία, του Λονδίνου που έκανε εκσκαφές για γκουανό στο κεντρικό τμήμα του νησιού από το 1875 έως το 1880 υπό τον εργολάβο Τζων Αρουντέλ. Οι σκαμμένες περιοχές έκτοτε γέμισαν με γλυφό νερό, σχηματίζοντας 2 ή 3 μικρές λιμνοθάλασσες. Κοκοφοίνικες φυτεύτηκαν στο νησί από τον Αρουντέλ το 1881 και παρήγαγε κόπρα μέχρι το 1891. Το νησί εκμισθώθηκε το 1911 στην εταιρεία S.R. Μάξγουελ και Σία που με 30 εργάτες και έναν εργοδηγό έκανε συλλογή κόπρας από τους σχεδόν 30.000 κοκοφοίνικες.
Στις 3 Ιανουαρίου 1908 μια ολική έκλειψη ηλίου παρατηρήθηκε στο νησί από μία αποστολή του Παρατηρητηρίου Λικ της Καλιφόρνιας.
Κατηγορία:Νησιά Γραμμής Ισημερινού Κατηγορία:Ακατοίκητα νησιά του Κιριμπάτι Φλιντ
1950
Η παρούσα σελίδα αφορά το έτος 1950 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Μέλλιος Γιαννούσης
Ο Μέλλιος Γιαννούσης ήταν Μακεδονομάχος οπλαρχηγός από τα Γκάλλιστα (σημερινή Ομορφοκκλησιά) της Καστοριάς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μακεδονομάχοι Κατηγορία:Ιστορία της Καστοριάς
Δήμος Καλλιθέας Ρόδου
Ο Δήμος Καλλιθέας ήταν ένας από τους δέκα δήμους στους οποίους διαιρούνταν διοικητικά η Ρόδος, την περίοδο που ίσχυσε το πρόγραμμα Καποδίστριας. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Ρόδου. Βρισκόταν στο βορειοανατολικό τμήμα του νησιού της Ρόδου. Η περιοχή αυτή κατά την αρχαιότητα αποτελούσε έκταση της πόλης κράτους Ιαλυσού. Καταλάμβανε έκταση 109.750 στρεμμάτων και είχε (πραγματικό) πληθυσμό 10.251 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν το Φαληράκι.
Διαίρεση
Στο δήμο περιλαμβάνονταν τα εξής 3 δημοτικά διαμερίσματα:
Δήμαρχος
Ο Ιωάννης Ιατρίδης διατέλεσε δήμαρχος από το 1999 ως το 2010, έχοντας εκλεγεί για πρώτη φορά το 1998 με ποσοστό 55%. Επανεξελέγη το 2002 με ποσοστό 60% και το 2006 με ποσοστό 54%.
Παραπομπές
Καλλιθεα
Νομός Αχαΐας
Πρωτεύουσα του νομού είναι η Πάτρα, η τρίτη μεγαλύτερη πόλη της Ελλάδας, η οποία χαρακτηρίζεται και ως η κύρια ακτοπλοϊκή πύλη της χώρας προς την Ιταλία και κατ' επέκταση σε όλη τη δυτική Ευρώπη.
Γεωγραφία
Η Αχαΐα συνορεύει στα ανατολικά με το νομό Κορινθίας, στα νότια με το νομό Αρκαδίας και στα νοτιοδυτικά με το νομό Ηλείας, ενώ στα βόρεια βρέχεται από τον Πατραϊκό κόλπο και τον Κορινθιακό κόλπο και στα δυτικά από το Ιόνιο Πέλαγος. Από το 2004 συνδέεται μέσω της Γέφυρας Ρίου-Αντιρρίου με την Στερεά Ελλάδα.
Το έδαφος του νομού είναι κατά 60% ορεινό, 24% πεδινό και 16% ημιορεινό. Οι σπουδαιότεροι ορεινοί όγκοι του, είναι ο Χελμός (2.355 μ.), ο Ερύμανθος (2.224 μ.) και το Παναχαϊκό όρος (1.928 μ.). Στο δυτικό τμήμα του νομού υπάρχει μια σημαντική λοφώδης περιοχή με χαμηλά βουνά, που γίνεται εξολοκλήρου πεδινή στην άκρη της και φτάνει μέχρι την παράκτια ζώνη.
Οι κυριότεροι ποταμοί του νομού, είναι ο Σελινούντας, ο Πείρος, ο Βουραϊκός, ο Γλαύκος ο και ο Κράθης, ενώ στην Αχαΐα πηγάζουν και ρέουν αρχικά οι ποταμοί Ερύμανθος και Λάδωνας που εκβάλουν στον Αλφειό, τον μεγαλύτερο ποταμό της Πελοποννήσου.
Στο βορειοδυτικό άκρο της Αχαΐας, κοντά στο ακρωτήριο του Αράξου και τα Μαύρα Βουνά (249 μ.), σχηματίζεται ένα δίκτυο λιμνοθαλασσών, με την λιμνοθάλασσα Πάπα, περισσότερο γνωστή και ως λιμνοθάλασσα του Αράξου, την λιμνοθάλασσα του Προκόπου, γνωστότερη ως λιμνοθάλασσα της Καλογριάς και την λιμνοθάλασσα Κοτυχίου, αλλά και την λίμνη Λάμια. Στο ορεινό ανατολικό τμήμα του νομού, και συγκεκριμένα στον Δήμο Αιγιαλείας, υπάρχει η λίμνη Τσιβλού, η οποία βρίσκεται σε υψόμετρο περίπου 710 μέτρων και δημιουργήθηκε στις 24 Μαρτίου του 1913 έπειτα από μια μεγάλη κατολίσθηση που έφραξε την κοίτη του ποταμού Κράθη στην περιοχή.
Πέρα από το ακρωτήριο στον Άραξο, άλλα ακρωτήρια του Νομού είναι η Βάρδια (δίπλα σε αυτό του Αράξου), η Μαύρη Μύτη στη Λακκόπετρα, ο Μύτικας στα Ροΐτικα, η Αγυιά στην Πάτρα, το Ρίο, ο Μύτικας στον Άγιο Βασίλειο, το Δρέπανο, ο Σαλμενίκος στη Μπούκα Λαμπιρίου, η Γύφτισσα στην Αλυκή Αιγίου, τα Τρυπιά κοντά στον Ελαιώνα, η Πούντα και η Ακράτα.
Διοικητική διαίρεση
Ο Νομός Αχαΐας, από το 2011, με την εφαρμογή του Προγράμματος «Καλλικράτης», αποτελεί επίσημα την Περιφερειακή Ενότητα Αχαΐας (με πρωτεύουσα την Πάτρα) της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας. Με την συνένωση και συγχώνευση των Δήμων από 21 σε 5, όπως προέβλεπε το Πρόγραμμα, οι νέοι δήμοι που προέκυψαν είναι οι: Οι δήμοι οι οποίοι προέκυψαν με το πρόγραμμα Καλλικράτη :
2. Δήμος Ερυμάνθου με έδρα τη Χαλανδρίτσα αποτελούμενος από τους δήμους α. Τριταίας β. Φαρρών και τις κοινότητες α. Καλεντζίου β. Λεόντιου, οι οποίοι καταργούνται.
3. Δήμος Δυτικής Αχαΐας με έδρα την Κάτω Αχαΐα αποτελούμενος από τους δήμους α. Ωλενίας β. Μόβρης γ. Δύμης και δ. Λαρισσού, οι οποίοι καταργούνται.
4. Δήμος Καλαβρύτων με έδρα τα Καλάβρυτα αποτελούμενος από τους δήμους α. Καλαβρύτων β. Αροανίας γ. Παϊων και δ.Λευκασίου, οι οποίοι καταργούνται.
5. Δήμος Αιγιαλείας με έδρα το Αίγιο αποτελούμενος από τους δήμους α. Αιγίου β. Συμπολιτείας γ. Ερινεού δ. Διακόπτου ε. Ακράτας και στ. Αιγείρας, οι οποίοι καταργούνται.
Κλίμα
Το κλίμα της Αχαΐας χαρακτηρίζεται κυρίως ως εύκρατο μεσογειακό αλλά ποικίλει και διαφέρει ανάλογα με το υψόμετρο, την απόσταση από την θάλασσα και διάφορα τοπικά χαρακτηριστικά κάθε περιοχής.
Στις παράκτιες περιοχές το κλίμα είναι τυπικό μεσογειακό με ήπιους χειμώνες, πιο υγρούς στα δυτικά και λιγότερο στα ανατολικά και θερμά, ξηρά καλοκαίρια, με κάποιες βροχοπτώσεις στα δυτικά και ελάχιστες στα ανατολικά. Η μέση θερμοκρασία του έτους γι΄ αυτές τις περιοχές είναι περίπου 17°-18°C. Στα ενδότερα του νομού και όσο ανεβαίνει το υψόμετρο το κλίμα είναι περισσότερο ψυχρό με δριμύτερους χειμώνες και πιο δροσερά καλοκαίρια με περισσότερες βροχοπτώσεις κυρίως στα ορεινά, με εξαίρεση τα χαμηλά πεδινά της ενδοχώρας που έχουν πιο θερμά καλοκαίρια από ότι οι παράκτιες περιοχές.
Αρχαία περίοδος
Η ιστορία της Αχαΐας ξεκινάει από τους αρχαίους χρόνους, ενώ πολιτισμός στην περιοχή εμφανίστηκε από το τέλος της νεολιθικής εποχής, όπως μαρτυρούν τα ευρήματα. Πρώτοι κάτοικοι υπήρξαν οι Πελασγοί, οι οποίοι είχαν ιδρύσει πολλούς οικισμούς στην περιοχή η οποία τότε ονομαζόταν Αιγιάλεια, όπως αναφέρει και ο Παυσανίας. Αργότερα ήρθαν στην περιοχή τα ελληνικά φύλα, κατ' αρχήν οι Ίωνες από την Αττική γύρω στο 1406 π.Χ., οι οποίοι επιβλήθηκαν διαιρώντας την σε δώδεκα πόλεις με πρωτεύουσα την Ελίκη, μετονομάζοντας ταυτόχρονα την μέχρι τότε Αιγιάλεια σε Ιωνία. Η περιοχή ήταν άμεσα συνδεδεμένη με τα σημαντικότερα κέντρα του μεγάλου Μυκηναϊκού πολιτισμού, ενώ μετά τον Τρωικό πόλεμο, στον οποίο έλαβαν μέρος και αρκετές πόλεις της, οι Δωριείς την χρησιμοποίησαν ως πέρασμα από την κεντρική Ελλάδα (1100 π.Χ.), ώστε να εξαπλωθούν στην Πελοπόννησο. Οι Δωριείς επικράτησαν σε ολόκληρη την Πελοπόννησο εκτός από την λεγόμενη τότε Ιωνία, αναγκάζοντας τους Αχαιούς της ευρύτερης περιοχής της Σπάρτης και του Άργους να ζητήσουν άσυλο στην χώρα των Ιώνων. Οι Αχαιοί κατέλαβαν τελικά την περιοχή το 1088 π.Χ. και της έδωσαν το όνομά τους που διατηρείται μέχρι σήμερα, δηλαδή Αχαΐα. Οι Αχαιοί μετασχημάτισαν τους οικισμούς σε πόλεις, κάθε μία από τις οποίες αποτελείτο από επτά ή οχτώ δήμους, τις οποίες θωράκισαν. Ίδρυσαν επίσης την Πάτρα και το Λεόντιο. Η ίδρυση της Πάτρας πιθανολογείται στο 1082 ή 1041 π.Χ. με την συνένωση των οικισμών Αρόη, Άνθεια και Μεσσάτιδα, με προτροπή του Πρευγένη και του γιου του, Πατρέα. Παρόλα αυτά, οι Αχαιοί διατήρησαν δύο θεσμούς των Ιώνων, τον διοικητικό, δηλαδή την ένωση των δώδεκα πόλεων με πρωτεύουσα την Ελίκη, και τον θρησκευτικό που ήταν ο λεγόμενος αμφικτιονικός θεσμός, ο οποίος συσπείρωνε όλους τους κατοίκους της χώρας στην Ελίκη για κοινή θυσία στο ιερό του Ελικώνιου Ποσειδώνα.
Γύρω στο 800 π.Χ. ανατράπηκε από την εξουσία ο οίκος των Ατρειδών και εγκαθιδρύθηκε η "Δημοκρατία των Γαιοκτημόνων", που λεγόταν και Αριστοκρατία. Τότε ιδρύθηκε από τους Αχαιούς η πρώτη ομοσπονδιακή οργάνωση της ανθρωπότητας, το "Κοινό των Αχαιών"΄, η λεγόμενη "Α' Αχαϊκή Συμπολιτεία", της οποίας η έδρα ήταν η πρωτεύουσα Ελίκη. Αργότερα η έδρα μεταφέρθηκε στο Αίγιο. Εκεί συγκεντρώνονταν οι αντιπρόσωποι των δώδεκα πόλεων και συσκέπτονταν ώστε να ρυθμίζουν τα κοινά τους συμφέροντα. Ο θεσμός του "Κοινού των Αχαιών" αποτελούσε υπόδειγμα δημοκρατικής ομοσπονδίας των πόλεων τόσο για τους Έλληνες όσο και για τους ξένους, αφού ακόμα και οι Ρωμαίοι ενδιαφέρθηκαν ώστε η Ρωμαϊκή Σύγκλητος τον 5ο αιώνα π.Χ. έστειλε πρέσβεις στο "Κοινό" για να παρακολουθήσουν τις διαδικασίες.
Από τον 7ο μέχρι τον 5ο αιώνα π.Χ. παρατηρείται παρακμή και απομόνωση στην χώρα των Αχαιών, αφού είναι χαρακτηριστικό ότι δεν έλαβαν μέρος στους Περσικούς πολέμους, οι οποίοι είχαν τεράστια σημασία τόσο για τον ελληνισμό όσο και για την υπόλοιπη Ευρώπη. Σε αντίθεση όμως με τις Αχαϊκές πόλεις, οι τότε αρκαδικές, δηλαδή η Κυναίθη (σημερινά Καλάβρυτα), οι Λουσοί, ο Κλείτορας, η Πάος, η Νώνακρις και η Ψωφίδα (Τριπόταμα), που σήμερα ανήκουν στο Νομό Αχαΐας, μετείχαν σε όλες τις δραστηριότητες των υπόλοιπων Ελλήνων. Ο αξιοπερίεργος απομονωτισμός που τους διέκρινε την περίοδο εκείνη, φαίνεται και από το γεγονός ότι μετά τους Περσικούς πολέμους, όταν άρχισε η διαμόρφωση των δύο πολιτικό-στρατιωτικών κέντρων στην Ελλάδα, της Αθηναϊκής Ηγεμονίας και της Πελοποννησιακής Συμμαχίας, οι Αχαιοί και πάλι απουσίαζαν, ασχολούμενοι κυρίως με την οργάνωση των οικονομικών της χώρας τους, η οποία είχε ήδη φανεί από το 480 π.Χ. όταν κυκλοφόρησαν τα πρώτα ασημένια νομίσματά τους, τα οποία έκοψε η πόλη Αιγές, ενώ αργότερα ακολούθησαν η Δύμη, η Πελλήνη, η Αιγείρα και η Ελίκη καθώς και άλλες πόλεις τις σημερινής Αχαΐας, οι οποίες τότε ήταν αρκαδικές όπως ο Κλείτορας και η Ψωφίδα. Εκείνη την περίοδο η Αχαΐα παρουσιάζει αξιόλογη ακμή στην γλυπτική, την αρχιτεκτονική και σε άλλες μορφές τέχνης.
Αργότερα οι Αχαιοί είχαν αρχίσει να βγαίνουν από τον απομονωτισμό και να συμμετέχουν στα ελληνικά πράγματα συμμετέχοντας στον Κορινθιακό (395-387 π.Χ.), τον Θηβαϊκό (371-362 π.Χ.) και τον Ιερό πόλεμο (355-345 π.Χ.). Η κατάκτηση της Αχαΐας από τους Μακεδόνες, είχε σαν αποτέλεσμα να τοποθετηθούν φρουρές στις αχαϊκές πόλεις οι οποίες είχαν διχαστεί, ενώ διαλύθηκε το πανάρχαιο "Κοινό των Αχαιών". Επίσης άλλαξε το δημοκρατικό πολίτευμα, εξορίστηκαν πολίτες και παρατηρήθηκε αποσάθρωση στις παραγωγικές διαδικασίες με αποτέλεσμα την οικονομική αποδιοργάνωση. Ακολούθησαν οι καταστροφικές επιδρομές των Γαλατών, οι οποίες όμως εξάντλησαν και νίκησαν τον μακεδονικό στρατό το 281 π.Χ., κάτι το οποίο οι αχαϊκές πόλεις εκμεταλλεύτηκαν και επαναστάτησαν εναντίον της μακεδονικής εξουσίας. Τότε με πρωτοβουλία της Δύμης, ιδρύεται νέα ομοσπονδία των Αχαιών, η "Β' Αχαϊκή Συμπολιτεία", η οποία στόχευε στην ενοποίηση όλων των ελληνικών πόλεων. Σε αυτή προσχώρησαν μετά από προσπάθειες χρόνων 43 πόλεις και σχεδόν ολόκληρη η Πελοπόννησος εκτός από την Σπάρτη η οποία προσχώρησε αργότερα. Οχυρώθηκαν πολλές βασικές πόλεις της περιοχής, εκτός από την Πάτρα η οποία οχύρωσε μόνο την ακρόπολη της.
Όταν στην Σπάρτη επικράτησε ο μεταρρυθμιστής Κλεομένης, το μίσος των Λακεδαιμόνιων για τους Αχαιούς αναζωπυρώθηκε και εξαιτίας της εξάπλωσης της Συμπολιτείας τους, το οποίο ενθάρρυνε τους Αιτωλούς οι οποίοι ήρθαν σε ρήξη με τους Αχαιούς, ενώ ακολούθησε μια σειρά πολέμων οι οποίοι αποδυνάμωσαν τις ελληνικές πόλεις, με αποτέλεσμα οι Ρωμαίοι να εμπλακούν στα ελληνικά πράγματα και να προσπαθήσουν να μειώσουν την δύναμη της "Β' Αχαϊκής Συμπολιτείας", της οποίας τις στρατιωτικές δυνάμεις συνέτριψαν το 147 π.Χ. στη Σκάρφεια της Λοκρίδας. Τον επόμενο χρόνο ολόκληρη η Ελλάδα βρισκόταν υπό την εξουσία των Ρωμαίων, την οποία μάλιστα ονόμασαν Αχαΐα. Καταστράφηκαν πολλές αχαϊκές πόλεις όπως η Δύμη, αλλά κάποιες, ιδιαίτερα η Πάτρα, ωφελήθηκαν ιδιαίτερα.
Βυζαντινή και νεότερη περίοδος
Κατά την πρώιμη Βυζαντινή περίοδο η Αχαΐα γνώρισε οικονομική ανάπτυξη, η οποία ανακόπηκε πολλές φορές από τις επιδρομές των Γότθων, αλλά κυρίως των Σλάβων τον 8ο αιώνα μ.Χ. οι οποίοι εκμεταλλεύτηκαν την μείωση του εγχώριου πληθυσμού και κατέλαβαν πολλούς αχαϊκούς οικισμούς, από τους οποίους εκδιώχθηκαν και για τον λόγο αυτό επαναστάτησαν το 783 μ.Χ. Νέα εισβολή Σλάβων υπήρξε λίγο αργότερα, το 805 μ.Χ., η οποία τελικά αποκρούστηκε. Μετά την ήττα τους λίγοι από τους Σλάβους που παρέμειναν στην Αχαΐα, περιορίστηκαν στα ορεινά, στα λεγόμενα Νεζεροχώρια και θεωρούνται μάλλον οι πρώτοι οικιστές της περιοχής των σημερινών χωριών που υπάρχουν εκεί.
Στις αρχές του 13ου αιώνα η Αχαΐα ακολουθώντας την τύχη και πολλών άλλων ελληνικών περιοχών, καταλήφθηκε από τους Φράγκους. Τότε η Αχαΐα χωρίστηκε σε 48 φέουδα, εκ των οποίων τα 28 ανήκαν στη Βαρωνία των Πατρών, τα 12 στη Βαρωνία των Καλαβρύτων και τα υπόλοιπα 8 αποτέλεσαν τη Βαρωνία της Βοστίτσας (του Αιγίου). Από τους Φράγκους απελευθερώθηκε ολοκληρωτικά το 1430 όταν ο μετέπειτα αυτοκράτορας του Βυζαντίου Κωνσταντίνος ΙΑ΄ Παλαιολόγος κατέλαβε το Κάστρο της Πάτρας. Ακολούθησε όμως το 1460 η κατάκτησή της από τους Τούρκους, οι οποίοι έδωσαν προσωρινά τη θέση τους στους Ενετούς το 1687, για να πάρουν πάλι την εξουσία το 1715 μέχρι την απελευθέρωση της Ελλάδας το 1828. Σπουδαίο γεγονός της εποχής, εκτός από την Ελληνική Επανάσταση του 1821, υπήρξαν τα Ορλωφικά, αφού στις 29 Μαρτίου 1770, ο μητροπολίτης Πατρών Παρθένιος, συγκέντρωσε τους προκρίτους στο Αίγιο και κήρυξε την επανάσταση εναντίον του κατακτητή, η οποία είχε άδοξο τέλος και δυσμενείς επιπτώσεις για τον ελληνικό πληθυσμό. Όσον αφορά την ίδια την επανάσταση του 1821, λίγα χρόνια πριν την έναρξή της, εκπρόσωπος της Φιλικής Εταιρίας, ο Αντώνιος Πελοπίδας, έφτασε στην Πάτρα από την Κωνσταντινούπολη για να παρακινήσει επιφανείς Αχαιούς να γίνουν μέλη της οργάνωσης. Τελικά η επανάσταση ξεκίνησε με την απελευθέρωση των Καλαβρύτων στις 21 Μαρτίου 1821 αφού προηγούμενος ο Παλαιών Πατρών Γερμανός Γ΄ ύψωσε το λάβαρο του Αγώνα στην Αγία Λαύρα, ενώ στις 23 Μαρτίου άρχισε η πολιορκία του κάστρου της Πάτρας. Η Αχαΐα όμως γνώρισε την μανία των κατακτητών κατά τη διάρκεια της Γερμανικής κατοχής, αφού καταστράφηκαν τα Καλάβρυτα το 1943 ενώ είχε σφαγιαστεί ο άμαχος πληθυσμός της Πάτρας το 1940 από τους Ιταλούς.