cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αυτοκτονία της Χόλλυ Γκλιν
Περαιτέρω έρευνα
Από όλα τα στοιχεία που ανακαλύφθηκαν στη σκηνή του θανάτου, οι ερευνητές πίστευαν ότι η γυναίκα είχε σκαρφαλώσει πάνω από έναν φράκτη στην άκρη του γκρεμού από τον οποίο στην συνέχεια έριξε τον εαυτό της. Ως εκ τούτου, ο θάνατος της κρίθηκε ως αυτοκτονία. Ωστόσο, αρχικά παρέμειναν άλλες θεωρίες, συμπεριλαμβανομένης της πιθανότητας να είχε σπρωχτεί από κάποιον άλλο στον γκρεμό ή να είχε γλιστρήσει και να είχε πέσει κατά λάθος. Όπως και να είχε όμως, φαίνεται ότι αρχικά είχε επιζήσει από την πτώση της και είχε καταφέρει να μετακινηθεί αφήνοντας στην άμμο σημάδια παρόμοια με αυτά που κάνει κάποιος όταν ξαπλώνει και παίζει με το χιόνι ("άγγελος του χιονιού").
Η τσάντα που βρέθηκε πάνω από τον γκρεμό, είχε εσωτερικά χαραγμένο με ανάγλυφα γράμματα το γυναικείο όνομα: "Κάρολ Λ. Πίνκχαμ". Οι αρχές προχώρησαν στον εντοπισμό όλων των γυναικών που είχαν αυτό το όνομα. Εντούτοις όλες τους βρέθηκαν να είναι ακόμα στη ζωή. Μία από αυτές τις γυναίκες ενημέρωσε τους ανακριτές ότι της είχαν κλέψει μια τσάντα αυτής της περιγραφής το 1975, δηλαδή 12 χρόνια πριν από τον θάνατο της άγνωστης.
Ταυτοποίηση
Τον Μάιο του 2015, η Άγνωστη γυναίκα της Ντάνα Πόιντ αναγνωρίστηκε επίσημα ως Χόλλυ Τζο Γκλιν. Η ταυτοποίηση της έγινε εφικτή λόγο του ότι αρκετοί φίλοι της Χόλλυ από το λύκειο στο Γουίττιερ της Καλιφόρνια, την αναζητούσαν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για αρκετά χρόνια. Όταν είδαν σκίτσα της γυναίκας, υποψιάστηκαν ότι αυτή μπορεί στην πραγματικότητα η χαμένη τους φίλη. Οι προσπάθειες για να προσδιοριστεί εάν η Άγνωστη γυναίκα της Ντάνα Πόιντ είναι η Χόλλυ Τζο Γκλιν έγιναν για πρώτη φορά το 2011, αλλά χωρίς κανένα αποτέλεσμα.
Το 2014, οι φίλοι της επικοινώνησαν με τη σελίδα «Help ID Me» του Facebook, εκφράζοντας ξανά τις υποψίες τους. Αυτές οι υποψίες διαβιβάστηκαν στη συνέχεια στην αστυνομία στις αρχές του 2015.
Το αστυνομικό τμήμα της Κομητείας του Όραντζ επικοινώνησε στη συνέχεια με ζωντανούς συγγενείς της Χόλλυ και έλαβε δείγματα DNA για επίσημη σύγκριση με την γυναικά χωρίς όνομα. Τελικά η αναγνώριση ανακοινώθηκε επίσημα από την τηλεοπτική εκπομπή Unsolved Mysteries, η οποία είχε ασχοληθεί και στο παρελθόν με την υπόθεση της τότε άγνωστης γυναίκας.
Αποτέφρωση
Περισσότερα από 20 χρόνια πριν από την αναγνώριση της, τα λείψανα της Χόλλυ Τζο Γκλιν είχαν αποτεφρωθεί σε μια τελετή κόστους 425 δολαρίων, που πλήρωσε η κομητεία του Όραντζ, για λογαριασμό της. Στη συνέχεια, η στάχτη της ρίχτηκε στη θάλασσα.
Αναφορές
Κατηγορία:Articles with hCards Κατηγορία:Αυτόχειρες
Κοινότητα Αποστόλων Αμαρίου
Η Κοινότητα Αποστόλων είναι κοινότητα του Δήμου Αμαρίου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Συστάθηκε το 1927 με το ΦΕΚ 213Α - 06/10/1927 με την απόσπαση του οικισμού Απόστολοι από την κοινότητα Θρόνου και τον ορισμό του ως έδρα της κοινότητας. Εκτός από την έδρα της, η κοινότητα περιλαμβάνει και τους οικισμούς Αγία Φωτεινή και Γέννα. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:
Συνολικά η κοινότητα έχει 227 κατοίκους.
Η Κοινότητα εκπροσωπείται από τον Πρόεδρο κ. Χαρίτο Σηφακάκη.
Κοινοτάρχες
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Αποστόλων
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Αμαρίου
Λε Μενίλ-λε-Ρουά
Το Λε Μενίλ-λε-Ρουά (γαλλικά: Le Mesnil-le-Roi) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ιβλίν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μενιλουά (γαλλικά: Mesnilois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ιβλίν
Ρούντολφ Άισλερ
Γεννήθηκε στη Βιέννη και οι γονείς του ήταν πλούσιοι έμποροι εβραϊκής καταγωγής. Ο Ρούντολφ σπούδασε φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας, όπου είχε καθηγητή τον Βίλχελμ Βουντ, και πήρε διδακτορικό από το ίδιο πανεπιστήμιο. Το φιλοσοφικό του έργο επηρεάσθηκε εξ αρχής από τον Καντ και τον Βουντ, αλλά και από τους Χέρμαν Κόχεν και Έντμουντ Χούσερλ.
Επιστρέφοντας στη Βιέννη το 1901 έγγαμος και με παιδιά (δείτε παρακάτω), ο Ρούντολφ Άισλερ εγκαταστάθηκε στην εργατική συνοικία Matzos. Εξαιτίας της αθεΐας του, του αρνήθηκαν μια θέση διδασκαλίας στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης. Εργάσθηκε ως επιμελητής μιας σειράς φιλοσοφικών και κοινωνιολογικών βιβλίων του εκδότη Werner Klinkhardt. Το δικό του έργο Grundlagen der Philosophie des Geisteslebens (= «Θεμέλια της φιλοσοφίας της πνευματικής ζωής», 1908) ήταν μέρος αυτής της σειράς. Το 1907, μαζί με τον μαρξιστή Μαξ Άντλερ, ίδρυσε την «Κοινωνιολογική Εταιρεία της Βιέννης».
Ο ίδιος ο Άισλερ περιέγραψε τις φιλοσοφικές ιδέες του ως «αντικειμενικό φαινομεναλισμό», τον οποίο προσδιόρισε ως έναν συνδυασμό «εμπειρικού ρεαλισμού και υπερβατικού ιδεαλισμού». Οι αναζητήσεις του, βασισμένες σε μια στέρεα κατανόηση των έργων του Καντ, αφορούσαν γενικώς την προέλευση και την κατασκευή της πραγματικότητας και της αλήθειας. Μεταγενέστερα ανέπτυξε ένα ενδιαφέρον για τον συγκρητισμό και οι εργασίες του στράφηκαν σε προβλήματα της συνειδήσεως.
Οι απόψεις του επέδρασαν στη μόρφωση και στην πολιτική ταυτότητα των τέκνων και των εγγονών του. Ο Ρούντολφ Άισλερ πέθανε σε ηλικία 53 ετών στη Βιέννη και το σώμα του αποτεφρώθηκε στο Κρεματόριο του Ζίμερινχ (Feuerhalle Simmering), όπου είναι θαμμένη και η στάχτη του.
Πηγές
Κατηγορία:Αυστριακοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Αυστριακοί συγγραφείς Κατηγορία:Αυστριακοί εβραϊκής καταγωγής
Κωνστάντιος Γάλλος
Ο Φλάβιος Κλαύδιος Κωνστάντιος Γάλλος (Flavius Claudius Iulius Constantius Gallus, 325 - 354), κοινώς γνωστός ως Κωνστάντιος Γάλλος, ήταν μέλος της Δυναστείας του Κωνσταντίνου και Καίσαρας της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (351-354). Ήταν γιος του Ιούλιου Κωνστάντιου, αδελφού του Κωνσταντίνου Α΄ και της πρώτης συζύγου του Γάλλας, και αδελφός του αυτοκράτορα Ιουλιανού.
Παιδικά χρόνια
Ο Γάλλος γεννήθηκε στη Μάσα Μαριτίμα της Ιταλίας, αφού ο πατέρας του είχε ανακληθεί από την εξορία. Σύμφωνα με τον Αμμιανό Μαρκελίνο, είχε πολύ ωραία εξωτερική εμφάνιση, με μαλακά ξανθά μαλλιά. Ο πατέρας του και ο μεγαλύτερος αδελφός του ήταν μεταξύ εκείνων που σκοτώθηκαν κατά τις εκτελέσεις που έλαβαν χώρα στην αυτοκρατορική οικογένεια μετά το θάνατο του Κωνσταντίνου Α΄ το 337. Ο ίδιος ο Γάλλος ήταν ένας από τους μοναδικούς αυτοκρατορικούς άνδρες εκτός των τριών γιων του Κωνσταντίνου Α΄ και της Φαύστας, που δεν εκτελέστηκαν. Οι άλλοι δύο είναι ο νεότερος ετεροθαλής αδελφός του Γάλλου, ο Ιουλιανός, και ο ξάδελφός τους, ο Νεποττιανός, οι οποίοι ήταν πολύ νέοι εκείνη την εποχή.
Ο Γάλλος ως Καίσαρας
Μετά τη σύλληψη του Μόντιου Μάγνου, είχε γίνει μια συνωμοσία εναντίον του Γάλλου. Οι συνωμότες είχαν τη βοήθεια δύο αξιωματικών, που τους είχαν υποσχεθεί τα όπλα για την εξέγερση. Όσοι συμμετείχαν στη συνωμοσία καταδικάστηκαν σε θάνατο.
Πτώση και θάνατος
Στη συνέχεια ο Κωνστάντιος κάλεσε τον Γάλλο και την Κωνσταντίνα στο Μιλάνο. Η Κωνσταντίνα έφυγε πρώτη, προκειμένου να κερδίσει την εμπιστοσύνη του αδελφού της, αλλά πέθανε στη Βιθυνία. Ο Γάλλος, του οποίου οι δεσμοί με τον Κωνστάντιο είχαν εξασθενηθεί, παρέμεινε στην Αντιόχεια. Ο Κωνστάντιος προσπάθησε να δελεάσει τον Γάλλο, στέλνοντας ανθρώπους του για να πουν στον Γάλλο ότι ο Κωνστάντιος ήθελε να τον στέψει Αύγουστο. Ο Γάλλος, θέλοντας να λάβει τον βαθμό του Αύγουστου, πήγε στην Κωνσταντινούπολη για να τον συναντήσει. Όταν ο Γάλλος στέφθηκε νικητής στον ιππόδρομο ως Αύγουστος, εξόργισε τον Κωνστάντιο και ανακρίθηκε στην Κροατία. Ο Γάλλος προσπάθησε να βάλει την ευθύνη όλων των πράξεών του στην Κωνσταντίνα, αλλά ο Κωνστάντιος τον καταδίκασε σε θάνατο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωμαίοι Κατηγορία:Βυζαντινοί καίσαρες Κατηγορία:Βυζαντινοί του 4ου αιώνα Κατηγορία:Κόμητες των δομεστίκων
Λε Μενίλ-Σαιν-Ντενί
Το Λε Μενίλ-Σαιν-Ντενί (γαλλικά: Le Mesnil-Saint-Denis) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ιβλίν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μενιλουά (γαλλικά: Mesnilois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ιβλίν
Η Ελλάδα των τριών κόσμων (Φώτης Κόντογλου)
Η Ελλάδα των τριών κόσμων είναι πίνακας ζωγραφικής του Φώτη Κόντογλου που χρονολογείται το 1933. Πρόκειται για ελαιογραφία σε μουσαμά διαστάσεων 31,5 x 43 εκ. Εκτίθεται στο Παράρτημα Κέρκυρας της Εθνικής Πινακοθήκης και Μουσείου Αλεξάνδρου Σούτζου.
Ο πίνακας
Ο Φώτης Κόντογλου, συγγραφέας και αγιογράφος, πιστός χριστιανός και ένθερμος φυσιολάτρης, είδε μέσα από τα έργα του τη συνέχεια της ελληνικής ταυτότητας από την αρχαιότητα μέχρι τη σύγχρονη εποχή. Στο έργο του Η Ελλάδα των τριών κόσμων, συγκεντρώνει τη χρωματική κλίμακα της αρχαίας ελληνικής ζωγραφικής, την αυστηρή γεωμετρικότητα της βυζαντινής παράδοσης και την αμεσότητα της λαϊκής ζωγραφικής, για να προβάλει τη συνέχεια της ελληνικότητας μέσα στο χρόνο.
Στυλ και επιρροές
Ο Κόντογλου εισήλθε στην εικαστική ζωή της Ελλάδας μετά το 1920 επιχειρώντας να αντικαταστήσει τον δυτικότροπο προσανατολισμό της ελληνικής ζωγραφικής με την επιστροφή στη ζωγραφική παράδοση του τόπου. Έχοντας για πυξίδα των καλλιτεχνικών του αναζητήσεων τη βυζαντινή και τη λαϊκή ζωγραφική και μελετώντας δημιουργίες παλαιότερων περιόδων αναδείχτηκε με το έργο του σε κύριο εκπρόσωπο του αιτήματος για αυθεντικότητα της ελληνικής έκφρασης. Επίσης θεωρείται ως αναμορφωτής της νεότερης αγιογραφίας.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έργα ελληνικής ζωγραφικής Κατηγορία:Εθνική Πινακοθήκη-Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου
Ρωσικό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου
Πραγματοποιείται κάθε χρόνο, κατά τις χειμερινές περιόδους και αναδεικνύει τους πρωταθλητές Ρωσίας στα αγωνίσματα ανδρών και γυναικών. Το πρωτάθλημα χρησιμεύσει ως ένας τρόπος για την επιλογή των καλύτερων αθλητών στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου, στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου και σε άλλες διεθνείς διοργανώσεις.
Διεξήχθη για πρώτη φορά το 1992 μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης και αντικατέστησε το ομώνυμο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου που είχε διοργανωθεί για πρώτη φορά το 1964.
Στο πρωτάθλημα πραγματοποιούνται είκοσι έξι (2015) αγωνίσματα συνολικά, με τα σύνθετα αγωνίματα τις περισσότερες φορές να διεξάγονται σε άλλες ημερομηνίες και σε άλλες περιοχές πριν το κύριο μέρος του πρωταθλήματος. Η διοργάνωση μεταδίδεται διαδικτυακά από το AthleticsClubTV.
Ανδρών
thumb|Ο Σεργκέι Σουμπένκοφ που έσπασε το ρεκόρ Πρωταθήματος στα 60 μέτρα με εμπόδια το 2013. thumb|Ο Ιβάν Ούκοφ που ισοφάρισε το ρεκόρ Πρωταθήματος στο άλμα εις ύψος το 2014.
Γυναικών
thumb|Η Σβετλάνα Φεοφάνοβα που έσπασε το ρεκόρ Πρωταθήματος στο άλμα επί κοντώ το 2010.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωσικά Πρωταθλήματα Στίβου Κατηγορία:Στίβος στη Ρωσία
Κωνσταντίνος Φίλανδρος
Ο '''Κωνσταντίνος Ι. Φίλανδρος''' (1877-1940) ήταν Έλληνας εκπαιδευτικός και πολιτικός.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Καλλίπολη της Θράκης και σπούδασε στη Μεγάλη του Γένους Σχολή και έπειτα στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών. Πήρε μέρος στο κίνημα της Θεσσαλονίκης. Εξελέγη βουλευτής Καλλίπολης το 1920 και Θεσσαλονίκης το 1923. Στην κυβέρνηση του δικτάτορα Πάγκαλου ήταν υπουργός Υγιεινής, Προνοίας και Δημοσίας Αντιλήψεως από τις 17 Οκτωβρίου 1925 ως τις 12 Ιανουαρίου 1926. Στις δημοτικές εκλογές του 1934 εξελέγη Δήμαρχος Αγίου Γεωργίου Κερατσινίου. Με δική του πρωτοβουλία ο δήμος μετονομάστηκε σε Δήμο Αμφιάλης. Ο Φίλανδρος συνέγραψε σχολικά βιβλία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Υγιεινής, Προνοίας και Αντιλήψεως
Κοινότητα Ελενών
Η Κοινότητα Ελενών είναι κοινότητα του Δήμου Αμαρίου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Συστάθηκε το 1935 με το ΦΕΚ 353Α - 12/08/1935 με την απόσπαση του οικισμού Ελένες από την κοινότητα Γερακαρίου και τον ορισμό του ως έδρα της νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Εκτός από την έδρα της, η κοινότητα περιλαμβάνει τον οικισμό Μεσονήσια. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:
Κοινοτάρχες
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Ελενών
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Αμαρίου
Ελ Κλάσικο
Το Ελ Κλάσικο (ισπανικά: El Clásico, El Clàssic, δηλαδή "το κλασικό") είναι το όνομα που δίνεται για κάθε ποδοσφαιρικό αγώνα της Ρεάλ Μαδρίτης με την Μπαρτσελόνα. Αρχικά αναφερόταν μόνο στους αγώνες του ισπανικού πρωταθλήματος, αλλά σήμερα ο όρος έχει γενικοποιηθεί και τείνει να περιλαμβάνει κάθε αγώνα μεταξύ των δύο ομάδων: αυτούς στο ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ, Κόπα ντελ Ρέι κτλ. Θεωρείται ως μία από τις μεγαλύτερες ποδοσφαιρικές αναμετρήσεις εναντίον συλλόγων, όπως και ο τελικός του Τσάμπιονς Λιγκ. Το Ελ Κλάσικο παρακολουθείται από εκατομμύρια τηλεθεατές ανά τον κόσμο. Είναι γνωστό για την εντονότητα του και τους πανηγυρισμούς από τις δύο ομάδες.
Η αντιπαλότητα προέρχεται και από το γεγονός ότι η Μαδρίτη και η Μπαρτσελόνα είναι οι δύο μεγαλύτερες πόλεις της Ισπανίας, και μερικές φορές αναγνωρίζονται έχοντας αντίθετες ιδεολογικές θέσεις, με την Ρεάλ Μαδρίτης να "εκπροσωπεί" το κεντρικό κράτος και τη Μπαρτσελόνα την αυτόνομη περιφέρεια της Καταλωνίας. Ευρύτερα, για λόγους ιστορικούς, η Ρεάλ Μαδρίτης θεωρείται από πολλούς ως η ομάδα του "κατεστημένου" στην Ισπανία, ενώ η Μπαρτσελόνα της "αμφισβήτησης". Η αντιπαλότητα είναι μια από τις μεγαλύτερες στην ιστορία των αθλημάτων. Οι δύο σύλλογοι είναι μεταξύ των πιο επιτυχημένων και πλουσιότερων του κόσμου, ενώ το 2014 το Φορμπς ονόμασε την Μπαρτσελόνα και την Ρεάλ Μαδρίτης ως τις δύο ομάδες με τη μεγαλύτερη αξία. Οι δύο ομάδες έχουν παγκόσμια οπαδική βάση, και τον μεγαλύτερο αριθμό ακολούθων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Στους αγώνες πρωταθλήματος, η Ρεάλ Μαδρίτης έχει 76 νίκες και η Μπαρτσελόνα 73. Στο συνολικό αριθμό αγώνων (συμπεριλαμβανομένων και των φιλικών αναμετρήσεων), η Μπαρτσελόνα έχει 116 νίκες και η Ρεάλ 104. Στους 252 επίσημους αγώνες (εξαιρουμένων των φιλικών), η Ρεάλ έχει 101 νίκες με 52 αγώνες να λήγουν ισόπαλοι και 99 αγώνες υπέρ της Μπαρτσελόνα. Μαζί με την Αθλέτικ Μπιλμπάο, είναι οι τρεις ομάδες της Λα Λίγα που δεν έχουν υποβιβαστεί ποτέ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στην Ισπανία Κατηγορία:Ποδοσφαιρικά ντέρμπι
Βουνό Πενλάι
200px|μικρογραφία|δεξιά|Το Βουνό Πενλάι, έργο του Κινέζου Γουάν Γιάνγκ (1708), βρίσκεται στην [[Απαγορευμένη Πόλη.]]
Το Βουνό Πενλάι είναι μυθική γη στην κινέζικη μυθολογία. Στην ιαπωνική μυθολογία, η τοποθεσία είναι γνωστή ως Χοράι (αγγλικά: Hōrai).
Τοποθεσία
Σύμφωνα με το Βιβλίο Βουνών και Θαλασσών, το βουνό βρίσκεται σ' ένα νησί στα ανατολικά της Θάλασσας Μποχάι, μαζί με άλλα τέσσερα νησιά όπου κατοικούν οι αθάνατοι, το Φάνγκζανγκ (方丈), το Γινγκζού (瀛州), το Ντάιγου (岱輿) και το Γουανζιάο (員嬌). Αρκετές θεωρίες αναπτύχθηκαν ανά τα έτη για την τοποθεσία των νησιών, αναφέροντας πως βρίσκονται στην Ιαπωνία, στο Νησί Τζέτζου (νότια της Κορεατικής Χερσονήσου) και στην Ταϊβάν. Παράλληλα, υπάρχει και η τοποθεσία Πενλάι στο Σαντόνγκ, αν και θεωρείται ότι δεν συνδέεται με το μυθικό νησί.
Κινέζικη μυθολογία
Σύμφωνα με την κινέζικη μυθολογία, το βουνό αναφέρεται ως βάση των Οκτώ Αθανάτων (ή το μέρος όπου γιόρταζαν), καθώς και του μάγου Άνκι Σενγκ. Στο βουνό, όλα φαίνονταν άσπρα, τα παλάτια ήταν φτιαγμένα από χρυσό και λευκόχρυσο, ενώ στα δένδρα ανθίζουν άλλα πολύτιμα μέταλλα. Στο βουνό δεν υπάρχει πόνος και χειμώνας, τα πιάτα και τα ποτήρια είναι πάντα γεμάτα, ενώ υπάρχει η δυνατότητα της αιώνιας νεότητας και της ανάστασης νεκρών. Ιστορικά, ο Τσιν Σι Χουάνγκ, ψάχνοντας για το ελιξήριο της αθανασίας, προσπάθησε ανεπιτυχώς να βρει το βουνό. Ο Ξου Φου, ένας δούλος που στάληκε να βρει το νησί, έτυχε να βρει την Ιαπωνία και θεώρησε πως το Πενλάι είναι το Βουνό Φούτζι.
Ιαπωνική μυθολογία
Το βουνό αναφέρεται στο έργο Καϊντάν: Ιστορίες και Μελέτες Παράξενων Πραγμάτων του Λευκάδιου Χερν, ωστόσο, δεν υπάρχει η ειδυλλιακή εικόνα της κινέζικης μυθολογίας. Η τοποθεσία αναφέρεται ως Χοράι και αποτελεί κατοικία των ψυχών, όπου κάποιος μπορεί να αποκτήσει τη σοφία των προγόνων αν εισπνεύσει τη ψυχή τους. Σύμφωνα με τον Χερν, το μέρος αποκαλείται επίσης και ως Σινκίρο, το οποίο στα ιαπωνικά σημαίνει «ψευδαίσθηση». Ωστόσο, στην ιαπωνική λογοτεχνία της περιόδου Τοκουγκάβα (1615-1868) υπάρχουν και άλλες αναπαραστάσεις της περιοχής.
Τσάκοι
Οι Τσάκοι (μέχρι το 1926 Τσάκων Μαχαλά ) είναι χωριό της Ελλάδας στον δήμο Αλμωπίας, της περιφερειακής ενότητας (πρώην νομού) Πέλλας, στην περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, οι Τσάκοι έχουν 961 κατοίκους. Βρίσκονται σε υψόμετρο 150 μέτρων. Οι Τσάκοι επικοινωνούν οδικώς με το Πολυκάρπι και την Αριδαία, μέσω της Επαρχιακής Οδού 8.
Ιστορικό
Το χωριό είχε μουσουλμανικό πληθυσμό τουρκικής καταγωγής στις αρχές του 20ού αιώνα. Στην απαρίθμηση του 1913 είχε 682 κατοίκους και στην απογραφή του 1920 είχε 526 κατοίκους. Με την ανταλλαγή πληθυσμών το 1923, οι μουσουλμάνοι αναγκάστηκαν να μετοικήσουν στην Τουρκία και στο χωριό εγκαταστάθηκαν 42 προσφυγικές οικογένειες από τον Πόντο και ο οικισμός έγινε αμιγώς προσφυγικός. Στην απογραφή του 1928 είχε 337 κατοίκους. Στην απογραφή του 1940 ο πληθυσμός του είχε αυξηθεί σε 455 κατοίκους.
Οι Τσάκοι ορίστηκαν έδρα ομώνυμης κοινότητας στην οποία εντάσσονταν επίσης οι οικισμοί Χρύσα και Κάτω Ροδωνιά. Με το πρόγραμμα Καποδίστριας, ο οικισμός προσαρτήθηκε στον δήμο Αριδαίας το 1997. Οι οικισμοί Χρύσα και Κάτω Ροδωνιά καταργήθηκαν το 2001. Με το πρόγραμμα Καλλικράτης, προσαρτήθηκε στον δήμο Αλμωπίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Πέλλας Κατηγορία:Δήμος Αλμωπίας
Αεροδρόμιο Μελίγια
Αεροδρόμιο Μελίγια (ΙΑΤΑ: MLN, ICAO: GEML), (Ισπανικά: Aeropuerto de Melilla), είναι ένα αεροδρόμιο, 3 χλμ νοτιοδυτικά της ισπανικής πόλης Μελίγια που βρίσκεται στην ακτή του Μαρόκου. Το 2022, χειρίστηκε 447,450 μετακινήσεις επιβατών και 9,772.
Ιστορία
Το αεροδρόμιο εγκαινιάστηκε στις 31 Ιούλιος 1969 από τον Υπουργό Αεροπορίας, José Lacalle Larraga, για να αντικαταστήσει οριστικά το αεροδρόμιο Tauima.
Σήμερα πραγματοποιούνται τακτικές πτήσεις προς το αεροδρόμιο της Μελίγια από την Ισπανία.
Αναφορές
<αναφορές/>
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αεροδρόμια στην Ισπανία Κατηγορία:Μελίγια Κατηγορία:Κατασκευές στη Μελίγια
Η μικρή Σάντυμπελ
μικρογραφία|Ο τίτλος της σειράς στα Ιαπωνικά Hello Sandybell (ハ ロ ー！ サ ン デ ィ ベ ル ,Χέμπορν Haro! Sandiberu ), Η μικρή Σάντυμπελ (στην Ελλάδα), είναι μία anime κοινωνική - δραματικά σειρά 47 επεισοδίων παραγωγής  της Toei Animation του 1981. Η σειρά μεταδόθηκε στην Ιαπωνία από την TV Asahi. Στην Ελλάδα μεταγλωττίστηκε ολόκληρη στο Studio Cross  (Στούντιο Κρος), καθώς και στα Tone και Era Studio και κυκλοφόρησε στα βίντεο κλαμπ από την Video Elit σε 16 βιντεοκασέτες σε δύο μεταγλωττίσεις και συγκεκριμένα από τα επεισόδια 1 – 6 η μία ομάδα ηθοποιών και η δεύτερη στα υπόλοιπα επεισόδια 7 – 47 που απαρτιζόταν από τους ηθοποιούς που μεταγλώττισαν και την Κάντυ Κάντυ. Προβλήθηκε μόνο μία φορά από την ΕΤ2 και την ΕΤ-1 το καλοκαίρι και το φθινόπωρο του 1997.
Πηγές
Κατηγορία:Σειρές anime
Τζέιμς Κλέβερλι
Ο Τζέιμς Σπένσερ Κλέβερλι (αγγλικά: James Spencer Cleverly, 4 Σεπτεμβρίου 1969), είναι Βρετανός πολιτικός και στρατιωτικός, που υπηρετεί ως Υπουργός Εξωτερικών του Ηνωμένου Βασιλείου, από τον Σεπτέμβριο του 2022, θέση στην οποία υπηρέτησε υπό την Κυβέρνηση της Λιζ Τρας και σήμερα υπό την Κυβέρνηση του Ρίσι Σούνακ.
Είναι βουλευτής της Βουλής των Κοινοτήτων του Ηνωμένου Βασιλείου, με το Συντηρητικό Κόμμα, για την εκλογική περιφέρεια του Μπρέιντρι, από τον Μάιο του 2015.
Βιογραφία
Ο Τζέιμς Κλέβερλι, γεννήθηκε τον Σεπτέμβριο του 1969 στο Λονδίνο, όπου και μεγάλωσε. Ο πατέρας του είναι Άγγλος και η μητέρα του είναι από τη Σιέρα Λεόνε. Αφού αποφοίτησε από το Λύκειο του "Colfe's School" το 1988, σπούδασε Διαχείριση Ξενοδοχειακών Επιχειρήσεων στο Πανεπιστήμιο του Δυτικού Λονδίνου και έλαβε πτυχίο (BA) το 1994.
Πριν την ενασχόλησή του με την πολιτική, διαχειριζόταν ιστοσελίδες, για να βοηθήσει μικρές επιχειρήσεις να αναπτυχθούν. Έχει εργαστεί στο παρελθόν ως διευθυντής διεθνών πωλήσεων στην εκδοτική εταιρεία "Informa" και στην εκδοτική εταιρεία "Verenigde Nederlandse Uitgeverijen". Το 2008, συνίδρυσε την εκδοτική εταιρεία "Point and Fire".
Από το 1991 και έκτοτε, υπηρετεί στις Βρετανικές Ένοπλες Δυνάμεις. Σήμερα κατέχει τον βαθμό του Αντισυνταγματάρχη.
Προσωπική ζωή
Είναι παντρεμένος από το 2000, με τη Σούζαν Σπαρκς, με την οποία έχουν αποκτήσει μαζί δύο γιους. Διαμένει σε μια συνοικία του Νοτιοανατολικού Λονδίνου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Υπουργοί Εξωτερικών του Ηνωμένου Βασιλείου Κατηγορία:Μέλη της Βουλής των Κοινοτήτων (Ηνωμένο Βασίλειο) Κατηγορία:Πολιτικοί του Συντηρητικού Κόμματος (Ηνωμένο Βασίλειο) Κατηγορία:Βρετανοί διπλωμάτες Κατηγορία:Βρετανοί πολιτικοί
Λε Μενύλ
Το Λε Μενύλ (γαλλικά: Les Mesnuls) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ιβλίν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μενυλουά (γαλλικά: Mesnulois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ιβλίν
Μπόλκο Α΄ ο Αυστηρός
Ο Μπόλκο Α΄, πολων. (1252/56 - 9 Νοεμβρίου 1301) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας ήταν δούκας του Λβόβεκ/Λέβενμπεργκ (1278-81, με τον αδελφό του ως συγκυβερνήτη, μόνος του από το 1286), του Γιάβορ/Γιάουερ (από το 1278, με τον αδελφό του ως συγκυβερνήτη ως το 1281) και της Σβιντνίτσα-Ζιενμπίτσε (από το 1291).
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Μπολέσλαφ Β΄ δούκα του Βρότσλαφ και της Χέντβιχ των Ασκάνια, κόρης του Ερρίκου Α΄ κόμη του Άνχαλτ.
Έγινε ο ιδρυτής του κλάδου της Σβιντνίτσα-Ζιενμπίτσε.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1284 τη Βεατρίκη των Ασκάνια, κόρη του Όθωνα Ε΄ μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Ζάλτσβεντελ και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ-Σιλεσίας
Υπέρψυχρος νάνος
thumb|right|Σύγκριση μεγέθους του [[TRAPPIST-1 (ενός υπέρψυχρου νάνου) σε σχέση με τον Ήλιο.]]
Ο υπέρψυχρος νάνος είναι αστρικό ή υποαστρικό αντικείμενο φασματικού τύπου M ο οποίος έχει ενεργό θερμοκρασία κάτω από 2.700 K. O TRAPPIST-1 είναι ο πλέον γνωστός αστέρας αυτού του τύπου.
Η θεμελίωση
Η έννοια του υπέρψυχρου νάνου αστέρα διατυπώθηκε από τους J. Davy Kirkpatrick, Todd J. Henry και Michael J. Irwin το 1997. Σήμερα αυτή η κατηγορία περιλαμβάνει νάνους αστέρες τύπου M και φαιούς νάνους. Η παραπάνω συνθήκη δημιουργεί μια ετερογενή ομάδα αστέρων που περιλαμβάνει αστέρες με πολύ χαμηλή μάζα και καφέ νάνους. Αυτή η ομάδα αποτελεί το 15% των αστέρων που βρίσκονται σε κοντινή απόσταση από τον Ήλιο.
Οι πλανήτες τους
Λαμβάνοντας υπόψη το μοντέλο συσσώρευσης, τη μικρή μάζα τους, και το μικρό μέγεθος των πρωτο-πλανητικών δίσκων τους, οι αστέρες της ομάδας αυτής, θα μπορούσαν να φιλοξενήσουν έναν σχετικό άφθονο αριθμό πλανητών σαν τη Γη που κυμαίνονται σε μέγεθος από το μέγεθος του Ερμή μέχρι το μέγεθος της Γης. Η ανακάλυψη του πλανητικού συστήματος του TRAPPIST-1 και των επτά πλανητών του (με χαρακτηριστικά παρόμοια με αυτά της Γης) επιβεβαιώνει την υπόθεση αυτή.
Η ηλικία τους
Λόγω της αργής σύντηξης υδρογόνου που συμβαίνει στον πυρήνα τους, οι υπέρψυχροι αστέρες σε σύγκριση με άλλους αστέρες χαμηλής μάζας μπορούν να έχουν διάρκεια ζωής που προσεγγίζει τα 100 δισεκατομμύρια χρόνια. Ως εκ τούτου, με δεδομένη την ηλικία του Σύμπαντος που υπολογίζεται στα 13,8 δις χρόνια, η ηλικία τους είναι σχετικά μικρή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φαιοί νάνοι
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Φωκίδας 2017–18
Για την περίοδο 2017–18, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Φωκίδας είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Φωκίδας.
Η πρωταθλήτρια της ΕΠΣ Φωκίδας έχει τη δυνατότητα να κερδίσει την άνοδο στη Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία.
Ο θεσμός του κυπέλλου, αποτελεί ταυτόχρονα την πρώτη φάση του Κυπέλλου Ερασιτεχνών της ΕΠΟ. Η ομάδα που ανακηρύσσεται κυπελλούχος ΕΠΣ Φωκίδας, αποκτά το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ερασιτεχνών.
Α΄ Κατηγορία
Με τη συμμετοχή 12 συλλόγων διεξήχθη το πρωτάθλημα της Α΄ ΕΠΣ Φωκίδας. Δε δήλωσαν συμμετοχή η «Κρισσαίος Χρισσού» και ο «Ολυμπιακός Κίρρας» ,ενώ και ο «Δωρικός Μαλαμάτων» αποσύρθηκε στα μέσα της αγωνιστικής περιόδου. Πρωταθλήτρια ήταν η ομάδα του Φωκικού
Κύπελλο
Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Φωκίδας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Φωκίδας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2017–2018 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2017-2018
Συνθήκη της Κωνσταντινούπολης (1897)
Η Συνθήκη της Κωνσταντινούπολης ήταν μια συνθήκη μεταξύ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και του Βασιλείου της Ελλάδας, η οποία υπεγράφη στις 4 Δεκεμβρίου 1897 λήγοντας έτσι τον ελληνοτουρκικό πόλεμο εκείνου του έτους, αν και οι εχθροπραξίες είχαν λήξει.
Ιστορικό
Το νησί της Κρήτης ήταν μέρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, αλλά ο πληθυσμός του αποτελούνταν κατά κύριο λόγο από Έλληνες ορθόδοξους Χριστιανούς. Οι κάτοικοι του νησιού είχαν επιδιώξει κατ'επανάληψιν την ένωση του νησιού τους με την Ελλάδα. Κατά τη διάρκεια μιας τέτοιας εξέγερσης, στις 2 Φεβρουαρίου 1897 τα ελληνικά στρατεύματα αποβιβάστηκαν στην Κρήτη με στόχο να ολοκληρώσουν την ένωση του νησιού με την Ελλάδα. Αυτή η ελληνική απόβαση στη Κρήτη οδήγησε στο ξέσπασμα του λεγόμενου ατυχούς πολέμου (όπως αποκαλείται στην Ελλάδα) μεταξύ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και της Ελλάδας. Οι μάχες έλαβαν χώρα κυρίως στην Θεσσαλία και στην Ήπειρο. Στη Θεσσαλία, ο τεχνολογικά ανώτερος οθωμανικός στρατός με διοικητή τον Ετέμ Πασά νίκησε τους Έλληνες και κατέλαβε πολλά εδάφη. Η Ελλάδα ζήτησε ειρήνη και οι Μεγάλες Δυνάμεις της Ευρώπης επενέβησαν για να αναγκάσουν την οθωμανική κυβέρνηση να επιστρέψει στην Ελλάδα τον έλεγχο της πλειονότητας των εδαφών που κατέλαβαν τα οθωμανικά στρατεύματα κατά τη διάρκεια του πολέμου και να παραχωρήσουν αυτονομία στην Κρήτη.
Όροι της συνθήκης
Οι ειρηνευτικές συνομιλίες ξεκίνησαν στις 21 Οκτωβρίου 1897 και η συνθήκη υπεγράφη στις 4 Δεκεμβρίου 1897. Οι όροι της ήταν οι παρακάτω:
Συνέπειες της συνθήκης
Αν και ο Οθωμανικός στρατός πέτυχε μια στρατιωτική νίκη το 1897, σε πολιτικό επίπεδο η Οθωμανική Αυτοκρατορία δεν ωφελήθηκε από τη νίκη. Στη πορεία το νέο καθεστώς της Κρήτης αποδείχθηκε εντελώς αναποτελεσματικό και η Κρήτη κήρυξε μονομερώς ένωση με την Ελλάδα το 1908. Η διακήρυξη του 1908 επισημοποιήθηκε με τη νίκη της Ελλάδας στους Βαλκανικούς Πολέμους, με το νησί να ενώνεται με την Ελλάδα την 1η Δεκεμβρίου 1913. Στην ανταλλαγή πληθυσμών του 1923 μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, ο μουσουλμανικός πληθυσμός του νησιού μεταφέρθηκε στην Τουρκία και αρκετοί Έλληνες από τη Μικρά Ασία και την Ανατολική Θράκη μεταφέρθηκε σε οικισμούς του νησιού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνοτουρκικός πόλεμος (1897)
Κοινότητα Αμαρίου
Η Κοινότητα Αμαρίου είναι κοινότητα του Δήμου Αμαρίου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 με την ονομασία Νεύς Αμαρίου και έδρα τον οικισμό Νεύς Αμάρι. Το 1955 με το ΦΕΚ 56Α - 05/03/1955 το Νεύς Αμάρι μετονομάστηκε σε Αμάριον οπότε μετονομάστηκε και η κοινότητα, η οποία περιλαμβάνει και τον οικισμό Οψιγιά. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:
Συνολικά η κοινότητα έχει 142 κατοίκους.
Η Κοινότητα εκπροσωπείται από τον Πρόεδρο κ. Κωνσταντίνο Δρυγιαννάκη.
Κοινοτάρχες Αμαρίου
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Αμαρίου
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Αμαρίου
Ερρίκος Α΄ του Γιάβορ
Ο Ερρίκος Α΄, πολων. Henryk I, książę Jawor (π.1292/96 - 15 Μαΐου 1346) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας-Σβιντνίτσα ήταν δούκας του Γιάβορ-Λβόβεκ-Σβιντνίτσα-Ζιέμπιτσε (1301-12, με τους αδελφούς του ως συγκυβερνήτες), του Γιάβορ-Λβόβεκ (από το 1312) και δούκας του Γκλόγκουφ (από το 1337).
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1316 την Αγνή των Πρεμυσλιδών, κόρη του Βεγκεσλάου Β΄ της Βοημίας. Αυτή είχε μία αποβολή μετά από πτώση από άλογο και δεν έκανε απογόνους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ-Σιλεσίας
Σεξουαλικός εκφοβισμός
Ο σεξουαλικός εκφοβισμός είναι ένα είδος εκφοβισμού και παρενόχλησης, η οποία συμβαίνει σε σχέση με το φύλο, το σώμα, τον σεξουαλικό προσανατολισμό ή με τη σεξουαλική δραστηριότητα. Ο σεξουαλικός εκφοβισμός μπορεί να εκδηλώνεται σωματικά, λεκτικά, ή συναισθηματικά.
Ορισμός
Η NSPCC έχει ορίσει το σεξουαλικό εκφοβισμό ως «''οποιαδήποτε μορφή εκφοβισμού είτε σωματική ή μη, που βασίζεται στο σεξουαλικότητα ή το φύλο. Όταν η σεξουαλικότητα ή το φύλο χρησιμοποιείται ως όπλο από αγόρια ή κορίτσια προς άλλα αγόρια ή κορίτσια - αν και πιο συχνά απευθύνεται σε κορίτσια. Μπορεί να γίνεται κατά πρόσωπο, πίσω από την πλάτη του ατόμου ή μέσω της χρήσης της τεχνολογίας.''» Ο οργανισμός Beatbullying έχει έναν παρόμοιο ορισμό. Μπορεί με τη χρήση σεξουαλικών λέξεων να γίνεται προσπάθεια ταπείνωσης του ατόμου, όπως ο χαρακτηρισμός πόρνη ή γκέι ή η διάδοση φημών σχετικά με την υποτιθέμενη σεξουαλική ζωή του. Στον μέγιστο βαθμό της, μπορεί να αφορά απρεπές άγγιγμα, σεξουαλική επίθεση ή ακόμα και βιασμό. Αυτός ο ορισμός χρησιμοποιείται στο Ηνωμένο Βασίλειο και δε χρησιμοποιείται σε άλλες περιοχές. Ωστόσο, οι ορισμοί και οι περιγραφές για τον εκφοβισμό και τον σεξουαλικό εκφοβισμό, μπορεί να είναι προβληματικοί. Προσβλητικοί όροι μπορεί συχνά να χρησιμοποιηθούν σε φιλικό τόνο, οπότε η αναφορά τέτοιων διαλόγων είναι πολύ σημαντικοί καθώς οι ενήλικες πολλές φορές τους παρερμηνεύουν. Αντιστρόφως, ενώ ένα μέρος της σεξουαλικής παρενόχλησης είναι εμφανές, ένα μεγάλο μέρος της δεν είναι και παρουσιάζεται ως συνηθισμένος εκφοβισμός. Ένα παράδειγμα αυτού είναι το πείραγμα των σκληρών αγοριών σε παιδιά φυτά για τις επιδόσεις τους στο σχολείο. Αυτό που συμβαίνει στην πραγματικότητα είναι ότι το συγκεκριμένο αγόρι είναι αντικείμενο πειράγματος για την έλλειψη ανδρισμού ή την μη συμμετοχή του στα ετεροσεξιστικά πειράγματα με κορίτσια ή αγόρια. Επιφανειακά ο εκφοβισμός δεν έχει καθόλου σεξουαλικό περιεχόμενο, όμως υποστηρίζεται από την προσπάθεια επιβολής του θύτη σε αυτού του είδους τα αγόρια. (Δείτε Mac An Ghaill, 1994 και Duncan, 1999)
Μορφές αλληλεπίδρασης
Μια έρευνα που διεξήχθη από την Εθνική Ένωση Δασκάλων της Βρετανίας υπέδειξε πως ο σεξουαλικός εκφοβισμός γίνεται πιο συχνά από αγόρια σε κορίτσια, αν και υπάρχει αυξητική τάση στα περιστατικά όπου κορίτσια παρενοχλούν άλλα κορίτσια και αγόρια με σεξουαλικό τρόπο. Η έρευνα έδειξε πως ο σεξουαλικός εκφοβισμός αρχίζει στο δημοτικό σχολείο και συνήθως παίρνει τη μορφή λεκτικών προσβολών που απευθύνουν αγόρια σε κορίτσια και γυναίκες με υποτιμητική σεξουαλική υβριστική και επιθετική γλώσσα. Μια έρευνα του NUT έδειξε ότι αυτές οι λεκτικές προσβολές έχουν συνήθως ως επίκεντρο την σεξουαλική κατάσταση των κοριτσιών περιλαμβάνοντας βρισιές όπως σκύλα, πόρνη κ.ά. Άλλοι μελετητές παραθέτουν παρόμοιες αποδείξεις. Ωστόσο αυτά τα περιστατικά τυπικά παραβλέπονται ως παιχνιδιάρικη διάθεση ή δικαιολογούνται ως χιούμορ. Η έρευνα έδειξε ακόμα, ότι τα αγόρια επίσης υπόκεινται σε ευρέως φάσματος σεξουαλικό εκφοβισμό από άλλα αγόρια και κορίτσια αν και αναφέρεται πως είναι λιγότερο εμφανές ως περιστατικό. Το πιο διαδεδομένο πρόβλημα είναι η σεξουαλική λεκτική κακοποίηση και ο χαρακτηρισμός με άσεμνα ονόματα. Τα ονόματα που προκαλούν τα περισσότερα αδικήματα για τα αγόρια είναι ομοφοβικοί όροι και εκείνα που σχετίζονται με την «απουσία» υψηλής αρρενωπότητας. Η σεξουαλική παρενόχληση μπορεί να περιλαμβάνει τη διάδοση φημών σχετικά με τη σεξουαλικότητα και τη σεξουαλική ζωή κάποιου, ή επίδειξη ή ανάρτηση σεξουαλικών σχολίων, φωτογραφιών ή βίντεο, όπως το εκδικητικό πορνό.
Μερικοί άνθρωποι, μεταξύ των οποίων και η φιλανθρωπική οργάνωση Beatbullying του Ηνωμένου Βασιλείου, υποστήριξαν ότι τα παιδιά πέφτουν θύματα εκφοβισμού για παροχή «σεξουαλικών χαρών» σε αντάλλαγμα για προστασία, καθώς η κουλτούρα των συμμοριών εισχωρεί στο εσωτερικό των σχολείων της πόλης. Άλλες ομάδες κατά του εκφοβισμού και οργανώσεις εκπαιδευτικών, συμπεριλαμβανομένου της Εθνικής Ένωσης Δασκάλων, κάλεσε τη φιλανθρωπική οργάνωση να παρέχει αποδεικτικά στοιχεία περί αυτών των ισχυρισμών, δεδομένου ότι δεν είχε καμία απόδειξη ότι αυτό το είδος της συμπεριφοράς συμβαίνει στα σχολεία.
Δείτε ακόμα
• 2
Επιπλέον Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Εκφοβισμός Κατηγορία:Κακοποίηση Κατηγορία:Σεξουαλική κακοποίηση Κατηγορία:Διωγμός Κατηγορία:Ανάρμοστη σεξουαλική συμπεριφορά
Όλγα Τουρνάκη
Η Όλγα Τουρνάκη (1933, Αντίς Αμπέμπα - 15 Μαρτίου 2022, Αθήνα) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός της τηλεόρασης και του θεάτρου.
Βιογραφία
Η Όλγα Τουρνάκη γεννήθηκε στην Αντίς Αμπέμπα της Αιθιοπίας το 1933. Σπούδασε στη Γυμναστική Ακαδημία του Πανεπιστημίου Αθηνών και έπειτα ξεκίνησε σπουδές στην Ιατρική Σχολή του ίδιου πανεπιστημίου τις οποίες δεν ολοκλήρωσε, ενώ παράλληλα φοιτούσε στο Ωδείο Αθηνών με καθηγητή τον Μενέλαο Παλλάντιο. Ήταν απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου.
Μέχρι το 1958 συμμετείχε ως μέλος του Χορού σε παραστάσεις αρχαίου δράματος (Εκάβη, Κλυταιμνήστρα, Ιφιγένεια εν Αυλίδι, κ.ά.) και το 1959 προήχθη σε κορυφαία του Χορού (Ορέστεια, Βάτραχοι, κ.ά.). Από το 1968 άρχισε να ερμηνεύει ρόλους (Μήδεια, Ευριδίκη κ.ά.) και από το 1971 ερμήνευε πρωταγωνιστικούς ρόλους (Ηλέκτρα, Εκάβη, Ανδρομάχη κ.ά.)
Από το 1960 έως το 2001 έπαιξε σε έντεκα κινηματογραφικές ταινίες (Οι ξενιτεμένοι, Στο δρόμο του Θεού, Αθώος ή ένοχος, 1922 κ.ά.).
Από το 1971 έως το 2006 εμφανίστηκε σε δεκαέξι τηλεοπτικές σειρές (Αστροφεγγιά, Ετυμηγορία, Η κραυγή των λύκων, Η λάμψη, Καλημέρα ζωή, Οι μεν και οι δεν, Λίφτινγκ, Ο φόβος, Σαν όνειρο, Λούμπεν κ.ά.) Από το 1978 έως το 1995 συμμετείχε σε 22 τηλεοπτικές θεατρικές παραστάσεις, οι οποίες προβλήθηκαν στην ΥΕΝΕΔ, την ΕΡΤ και τον ΑΝΤ1 (Εκκλησιάζουσες, Καπνοτόπια, Ματωμένος Γάμος, Ο βασιλιάς Ριχάρδος Γ', Οιδίπους επί Κολωνώ, Το σπίτι της Μπερνάρντα Άλμπα, κ.ά.).
Συμμετείχε σε ηχογραφήσεις έργων Ελλήνων συνθετών για τις δισκογραφικές εκδόσεις των Ελληνικών Εβδομάδων Σύγχρονης Μουσικής. Με την Εθνική Λυρική Σκηνή συνεργάστηκε την καλλιτεχνική περίοδο 1977-1978, όταν εμφανίστηκε ως αφηγήτρια στο μπαλέτο Γένεση, το οποίο παρουσιάστηκε στο Ηρώδειο το 1978.
Η Όλγα Τουρνάκη πέθανε στις 15 Μαρτίου 2022, σε ηλικία 89 ετών.
Παραστασιογραφία
Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Απόφοιτοι του Ωδείου Αθηνών Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Καθηγητές της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Μπαριλότσε
Το Σαν Κάρλος δε Μπαριλότσε (San Carlos de Bariloche), γνωστό ως Μπαριλότσε (Bariloche), είναι πόλη στην επαρχία Ρίο Νέγκρο της Αργεντινής, στους πρόποδες των Άνδεων, στις νότιες όχθες της λίμνης Ναχουέλ Χουάπι. Βρίσκεται εντός του Εθνικού Πάρκου Ναχουέλ Χουάπι. Μετά την ανάπτυξη εκτεταμένων δημόσιων έργων και αρχιτεκτονικής με αλπικό ύφος, η πόλη αναδείχθηκε στις δεκαετίες του 1930 και 1940 σε σημαντικό τουριστικό κέντρο με εγκαταστάσεις για σκι, πεζοπορία και ορειβασία. Επιπλέον, διαθέτει πολυάριθμα εστιατόρια, καφετέριες και σοκολατοπωλεία. Η πόλη έχει μόνιμο πληθυσμό 108.205 κατοίκων σύμφωνα με την απογραφή του 2010. Σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα στατιστικά στοιχεία του 2015, ο πληθυσμός ανέρχεται σε περίπου 122.700, ενώ μια πρόβλεψη για το 2020 εκτιμά 135.704 κατοίκους.
Ιστορία
Το όνομα Bariloche προέρχεται από τη λέξη Vuriloche των Μαπουντουνγκούν που σημαίνει «άνθρωποι πίσω από το βουνό» (vuri = πίσω, che = άνθρωποι). Οι Πόγια χρησιμοποιούσαν το πέρασμα Vuriloche για να διασχίσουν τις Άνδεις, κρατώντας το μυστικό από τους Ισπανούς ιερείς για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Υπάρχουν ενδείξεις για την ύπαρξη οικισμών ιθαγενών στις όχθες της λίμνης Ναχουέλ Χουάπι, στην περιοχή που σήμερα καταλαμβάνει η πόλη Μπαριλότσε, πριν από την άφιξη των εκστρατευτικών αποστολών και των λευκών εποίκων. Κατά τη διάρκεια της Νεολιθικής εποχής, παρατηρείται η άφιξη ανθρώπων στην περιοχή της λίμνης Ναχουέλ Χουάπι. Τα αρχαιολογικά και ιστορικά αρχεία μιλούν για την παρουσία tehuelches και puelches στην περιοχή. Με τη διαδικασία του αραουκανισμού και κυρίως από τον 17ο αιώνα, ο πολιτισμός αυτών των ομάδων επηρεάζεται έντονα από τους Μαπούτσε, οι οποίοι ενίσχυσαν την παρουσία τους με την εγκατάσταση των Ισπανών στη Χιλή και τη συνεχή τους ώθηση προς τα ανατολικά.
Αργότερα ξεκίνησε νέο στάδιο στην ιστορία της περιοχής. Αν και ενσωματώθηκε στην εθνική επικράτεια, η περιοχή Ναχουέλ Χουάπι άρχισε να αναπτύσσεται ουσιαστικά συνδεδεμένη με τη Χιλή. Πριν από το τέλος του 19ου αιώνα, όταν τα σύνορα ήταν ακόμη υπό αμφισβήτηση, κάτοικοι από τα νότια της γειτονικής χώρας έφταναν σταδιακά για να εγκατασταθούν στα περίχωρα της λίμνης. Οι περισσότεροι μικροκαλλιεργητές προέρχονταν από το νησί Τσιλόε, αλλά κατέφθασαν και Γερμανοί μετανάστες που ζούσαν στη Χιλή.
Ισπανικές εξερευνήσεις και αποστολές
δεξιά|μικρογραφία|Μπαριλότσε, 1916 δεξιά|μικρογραφία|Το Δημοτικό Κέντρο άνοιξε το 1940 και ανακηρύχθηκε εθνικό μνημείο το 1987 δεξιά|μικρογραφία|Ο [[Νεογοτθική αρχιτεκτονική|νεογοτθικός καθεδρικός ναός του Σαν Κάρλος δε Μπαριλότσε ολοκληρώθηκε το 1947]] Η λίμνη Ναχουέλ Χουάπι ήταν γνωστή στους Ισπανούς από την εποχή της κατάκτησης της Χιλής. Ακολουθώντας τα ίχνη των Μαπούτσε στις Άνδεις, το καλοκαίρι του 1552-1553, ο ισπανός κυβερνήτης της καπετανίας της Χιλής Πέδρο ντε Βαλδίβια έστειλε τον Φρανσίσκο ντε Βιγιάγκρα να εξερευνήσει την περιοχή ανατολικά των Άνδεων στα γεωγραφικά πλάτη της πόλης Βαλδίβια. Ο Φρανσίσκο ντε Βιγιάγκρα διέσχισε τις Άνδεις μέσω του περάσματος Μαμουίλ Μαλάλ και κατευθύνθηκε νότια μέχρι να φθάσει στον ποταμό Λιμάι στην περιοχή της λίμνης Ναχουέλ Χουάπι.
Ένας ακόμη από τους πρώτους Ισπανούς που επισκέφθηκε τη ζώνη της λίμνης Ναχουέλ Χουάπι ήταν ο Ιησουίτης ιερέας Ντιέγκο ντε Ροζάλες. Είχε λάβει εντολή να μεταβεί στην περιοχή από τον κυβερνήτη της Χιλής Αντόνιο ντε Ακούνια Καμπρέρα, ο οποίος ανησυχούσε για την αναταραχή των ιθαγενών Πουέλτσε και Πόγια μετά τις αποστολές για το κυνήγι σκλάβων που πραγματοποίησε ο Λουίς Πόνσε ντε Λεόν το 1649, ο οποίος αιχμαλώτιζε Ινδιάνους και τους πουλούσε ως σκλάβους. Ο Ντιέγκο ντε Ροζάλες ξεκίνησε το ταξίδι του από τα ερείπια της Βιγιαρίκα στη Χιλή, διέσχισε τις Άνδεις μέσω του περάσματος Μαμουίλ Μαλάλ και ταξίδεψε νοτιότερα κατά μήκος των ανατολικών κοιλάδων των Άνδεων, φτάνοντας στη λίμνη Ναχουέλ Χουάπι το 1650.
Η ιεραποστολή καταστράφηκε το 1717 από τους Πόγια μετά από διαφωνία με τους ιεραποστόλους- ο επικεφαλής της ιεραποστολής είχε αρνηθεί να τους δώσει μια αγελάδα. Λίγο αργότερα οι αρχές έμαθαν ότι τέσσερις ή πέντε άνθρωποι που ταξίδευαν προς την Κονσεπσιόν είχαν σκοτωθεί από τους Πόγια. Οι άποικοι συγκρότησαν τιμωρητική εκστρατεία στο Καλμπούκο και το Τσιλόε. Αποτελούμενη τόσο από Ισπανούς όσο και από ινδιάνους reyunos, η αποστολή δεν βρήκε κανέναν Πόγια.
Το 1766 ο επικεφαλής της ιεραποστολής του Ραλούν προσπάθησε να επανιδρύσει την ιεραποστολή στο Ναχουέλ Χουάπι, αλλά το επόμενο έτος το Στέμμα κατήργησε την Κοινωνία του Ιησού, διατάσσοντάς την να φύγει από τις αποικίες της αμερικανικής ηπείρου.
19ος αιώνας έως το 1895
δεξιά|μικρογραφία|Άποψη της πόλης Η περιοχή είχε ισχυρότερους δεσμούς με τη Χιλή παρά με τη μακρινή πόλη του Μπουένος Άιρες κατά το μεγαλύτερο μέρος του 19ου αιώνα, αλλά οι εξερευνήσεις του Φρανσίσκο Μορένο και οι εκστρατείες της Αργεντινής για την Κατάκτηση της Ερήμου εδραίωσαν τη νομιμότητα της κυβέρνησης της Αργεντινής. Πίστευε ότι η περιοχή αποτελούσε φυσική επέκταση της αποικίας Βιέδμα και ότι οι Άνδεις ήταν το φυσικό σύνορο με τη Χιλή. Στη συνοριακή συνθήκη του 1881 μεταξύ Χιλής και Αργεντινής, η περιοχή του Ναχουέλ Χουάπι αναγνωρίστηκε ως τμήμα της Αργεντινής.
Γερμανοί έποικοι άρχισαν να φθάνουν στη γειτονική νότια Χιλή από τη δεκαετία του 1840. Ορισμένοι από αυτούς τους εποίκους και τους απογόνους τους άρχισαν μια επικερδή βιομηχανία δέρματος, που προμηθεύονταν δέρμα από τις κοινότητες των ιθαγενών στις Άνδεις. Στη δεκαετία του 1880 ο στρατός της Αργεντινής εκτόπισε τις κοινότητες των ιθαγενών, διακόπτοντας το εμπόριο αυτό και αναγκάζοντας τους εμπόρους δέρματος στη Χιλή να διασχίσουν οι ίδιοι τις Άνδεις για να προμηθευτούν προμήθειες. Με αυτόν τον τρόπο, πολυάριθμοι επιχειρηματίες από τη Χιλή, πολλοί με γερμανική καταγωγή, εγκατέστησαν επιχειρήσεις βοοειδών και εμπορίου στην περιοχή των λιμνών Ναχουέλ Χουάπι και Λακάρ.
Σύγχρονος οικισμός
Το καλοκαίρι του 1894-1895 ο Κάρλος Βίντερχολντ, ένας Γερμανο-Χιλιανός από το Οσόρνο, διέσχισε τα ελάχιστα γνωστά ορεινά περάσματα των Άνδεων από τη Χιλή προς τη λίμνη Ναχουάλ Χουάπι. Τον βοήθησε ο οδηγός Αντόνιο Μιγιάκεο και ο Ντανιέλ Μάρκες από το Τσιλόε τους βοήθησε στην πλοήγηση στη λίμνη. Επιστρέφοντας στη Χιλή ο Βίντερχολντ αγόρασε προμήθειες στο Πουέρτο Μονττ και τις μετέφερε μέσω των Άνδεων για να τις πουλήσει στην περιοχή Ναχουέλ Χουάπι. Ο Βίντερχολντ ίδρυσε τότε ένα μικρό κατάστημα με την ονομασία La Alemana (Ο Γερμανός) το 1895, και από αυτό το κατάστημα αναπτύχθηκε ο σύγχρονος οικισμός του Μπαριλότσε. Καθώς ο Βίντερχολντ ονομάστηκε πρόξενος της Γερμανικής Αυτοκρατορίας στη Χιλή, έφυγε από το Μπαριλότσε για το Πουέρτο Μονττ τη δεκαετία του 1900. Στο Πουέρτο Μοντ ο Βίντερχολντ συνέχισε να διευθύνει την επιχείρηση, ενώ στο Μπαριλότσε ο συνεργάτης του Βίντερχολντ, ο Φεντερίκο Χούμπε, επίσης Γερμανο-Χιλιανός από το Οσόρνο, έμεινε υπεύθυνος για τις τοπικές υποθέσεις. Μέχρι το 1900 οι Χιλιανοί έμποροι κυριαρχούσαν στο εμπόριο στην περιοχή της λίμνης Ναχουέλ Χουάπι χάρη στον έλεγχό τους στα κοντινά ορεινά περάσματα. Οι Χούμπε & Ατσέλις έλεγχαν το πέρασμα Πέρες Ροζάλες και οι Καμίνο και Λακόστ το πέρασμα Πουγιέχουε. Η πολεμική απειλή μεταξύ της Χιλής και της Αργεντινής στη δεκαετία του 1900 σήμαινε κάποιες δυσκολίες για αυτούς τους παλαιότερους επιχειρηματίες, οι οποίοι αργότερα επωφελήθηκαν από τη διαμεσολάβηση των συνόρων μεταξύ Χιλής και Αργεντινής το 1902, η οποία αύξησε την εμπιστοσύνη κατά μήκος των διεθνών συνόρων. Η εμπορική οδός που δημιούργησε ο Βίντερχολντ και συνέδεε το λιμάνι Πουέρτο Μονττ στον Ειρηνικό με τη λίμνη Ναχουέλ Χουάπι στην ενδοχώρα ήταν μέχρι και τη δεκαετία του 1910 μια από τις σημαντικότερες στη βόρεια Παταγονία.
Οι Χιλιανοί επιχειρηματίες επεκτάθηκαν πέρα από το εμπόριο και δημιούργησαν κτηνοτροφικές επιχειρήσεις γύρω από τη λίμνη Ναχουέλ Χουάπι. Οι επιχειρήσεις αυτές εξήγαγαν κρέας στην Κεντρική Χιλή και εισήγαγαν εργατικό δυναμικό από τη νότια Χιλή, κυρίως από το αρχιπέλαγος Τσιλόε, για τη λειτουργία της επιχείρησης. Οι αρχές της Αργεντινής ενθάρρυναν στην αρχή τη μετανάστευση των Χιλιανών προσφέροντας τους ιδιοκτησίες γης, εάν αποποιούνταν τη χιλιανή υπηκοότητα και γίνονταν Αργεντινοί. Οι χιλιανές αρχές απάντησαν προσφέροντας γη σε όσους επέστρεφαν από την Αργεντινή. Καθώς η αυθόρμητη μετανάστευση από το αρχιπέλαγος Τσιλόε άρχισε να αντικαθιστά εκείνους που έφερναν οι επιχειρήσεις, οι αρχές της Αργεντινής άρχισαν να μην εμπιστεύονται αυτούς τους μετανάστες. Πολλοί ανεξάρτητοι έποικοι από το αρχιπέλαγος Τσιλόε εγκαταστάθηκαν στη Βάγιε Μάνσο νότια του Μπαριλότσε. Σύμφωνα με τα λόγια του ιστορικού Χόρχε Μουνιόθ Σουγκαρέτ, οι αρχές της Αργεντινής θεωρούσαν αυτούς τους Χιλιανούς εποίκους ως «αναλφάβητους νομάδες, φαύλους και ατίθασους».
Τη δεκαετία του 1930 το κέντρο της πόλης ανασχεδιάστηκε ώστε να φαίνεται σαν μια παραδοσιακή ευρωπαϊκή πόλη των κεντρικών Άλπεων (ονομάστηκε «Μικρή Ελβετία»). Πολλά κτίρια κατασκευάστηκαν από ξύλο και πέτρα. Το 1909 υπήρχαν 1.250 κάτοικοι- ένας τηλέγραφος, ένα ταχυδρομείο και ένας δρόμος συνέδεαν την πόλη με το Νεουκέν. Το εμπόριο συνέχισε να εξαρτάται από τη Χιλή μέχρι την άφιξη του σιδηροδρόμου το 1934, ο οποίος συνέδεσε την πόλη με τις αγορές της Αργεντινής.
Αρχιτεκτονική ανάπτυξη και τουρισμός
Το Μπαριλότσε εξελίχθηκε από κέντρο εμπορίας βοοειδών που βασιζόταν στο εμπόριο με τη Χιλή, σε τουριστικό κέντρο για την ελίτ της Αργεντινής. Απέκτησε κοσμοπολίτικο αρχιτεκτονικό και πολεοδομικό προφίλ. Η ανάπτυξη του τουριστικού εμπορίου της πόλης ξεκίνησε τη δεκαετία του 1930, όταν η πληρότητα των τοπικών ξενοδοχείων αυξήθηκε από 1.550 τουρίστες το 1934 σε 4.000 το 1940. Το 1934 ο Εζεκιέλ Μπουστίγιο, τότε διευθυντής της Διεύθυνσης Εθνικών Πάρκων, ανέθεσε στον αδελφό του Αλεχάντρο Μπουστίγιο να χτίσει αρκετά κτίρια στο Εθνικό Πάρκο Ιγκουασού και Ναχουέλ Χουάπι (το Μπαριλότσε ήταν ο κύριος οικισμός εντός του πάρκου). Σε αντίθεση με το υποτροπικό Εθνικό Πάρκο Ιγκουασού, οι σχεδιαστές και οι κατασκευαστές πίστευαν ότι το Εθνικό Πάρκο Ναχουέλ Χουάπι, λόγω του εύκρατου κλίματος, θα μπορούσε να ανταγωνιστεί τον τουρισμό της Ευρώπης. Μαζί με το Μπαριλότσε, καθιερώθηκε για έργα προτεραιότητας από τους εθνικούς φορείς σχεδιασμού τουριστικής ανάπτυξης.
Ναζί στο Μπαριλότσε
Το 1995, το Μπαριλότσε έγινε πρωτοσέλιδο στον διεθνή Τύπο όταν έγινε γνωστό ως καταφύγιο για ναζιστές εγκληματίες πολέμου, όπως ο πρώην Hauptsturmführer των SS Έριχ Πρίμπκε και ο αξιωματικός των SS Ράινχαρντ Κοππς, γνωστός στην Αργεντινή ως Χουάν Μάλερ. Ο Πρίμπκε ήταν διευθυντής της Γερμανικής Σχολής του Μπαριλότσε για πολλά χρόνια.
Βερνάρδος της Σβιντνίτσα
Ο Βερνάρδος, πολων. (π.1291 - 6 Μαΐου 1326) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας-Σβιντνίτσα ήταν δούκας του Γιάβορ-Λβόβεκ-Σβιντνίτσα-Ζιενμπίτσε (1301-1312, με τους αδελφούς του ως συγκυβερνήτες), της Σβιντνίτσα-Ζιενμπίτσε (1312-22, με τους αδελφούς του ως συγκυβερνήτες) και της Σβιντνίτσα (από το 1322, μόνος του).
Μπαριλότσε
Ναζί στο Μπαριλότσε
Στο βιβλίο του Bariloche nazi-guía turística του 2004, ο Αργεντινός συγγραφέας Αμπέλ Μπάστι ισχυρίζεται ότι ο Αδόλφος Χίτλερ και η Εύα Μπράουν έζησαν στα περίχωρα του Μπαριλότσε για πολλά χρόνια μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο Μπάστι δήλωσε ότι οι Αργεντινοί ναζί επέλεξαν το κτήμα Ινάλκο ως καταφύγιο του Χίτλερ.
Το βιβλίο Grey Wolf: The Escape of Adolf Hitler (Γκρίζος Λύκος: Η απόδραση του Αδόλφου Χίτλερ) των Βρετανών συγγραφέων Σάιμον Ντάνσταν και Τζέραρντ Γουίλιαμς του 2011 υποστήριξε ότι ο Χίτλερ και η Εύα Μπράουν δραπέτευσαν από το Βερολίνο το 1945 και πέταξαν στη Δανία, στη συνέχεια στην Ισπανία και από εκεί στα Κανάρια Νησιά, όπου επιβιβάστηκαν σε ένα υποβρύχιο και διέσχισαν τον Ατλαντικό για την Αργεντινή, όπου χιλιάδες Ναζί βρήκαν καταφύγιο από τον πρόεδρο Χουάν Περόν, ο οποίος, μαζί με τη σύζυγό του Εβίτα, λάμβαναν χρήματα από τους Ναζί για κάποιο χρονικό διάστημα. Όπως ανέφεραν οι ισχυρισμοί που έλαβε το FBI, ο Χίτλερ φέρεται να έφτασε στην Αργεντινή, μένοντας αρχικά στην Χασιέντα Σαν Ραμόν, ένα αγροτικό κτήμα 10 χιλιόμετρα ανατολικά του Μπαριλότσε που ανήκε σε συγγενή του πρίγκιπα Βερνάρδου, και στη συνέχεια μετακόμισε σε ένα αρχοντικό βαυαρικού τύπου στο Ινάλκο, ένα απομακρυσμένο και δύσκολα προσβάσιμο σημείο στο βορειοδυτικό άκρο της λίμνης Ναχουέλ Χουάπι, κοντά στα σύνορα με τη Χιλή. Υποτίθεται ότι η Εύα Μπράουν εγκατέλειψε τον Χίτλερ γύρω στο 1954 και μετακόμισε στο Νεουκέν με την κόρη τους, Ούρσουλα («Ούσι»). Ο Αδόλφος Χίτλερ πέθανε τον Φεβρουάριο του 1962 σε ηλικία 73 ετών, ενώ η Εύα φέρεται να ήταν ακόμη ζωντανή τη δεκαετία του 2000.
Αυτές οι μαρτυρίες αμφισβητούνται από τους περισσότερους ιστορικούς, οι οποίοι γενικά πιστεύουν ότι ο Χίτλερ και ο Μπράουν αυτοκτόνησαν στο καταφύγιο Führerbunker κατά τις τελευταίες ημέρες του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Βερνάρδος της Σβιντνίτσα
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ-Σιλεσίας