cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ιβάν Τουργκένιεφ
Ο Ιβάν Σεργκέγεβιτς Τουργκένιεφ (ρωσ. Иван Сергеевич Тургенев, ΔΦΑ [ɪˈvan sʲɪrˈɡʲeɪvʲɪtɕ tʊrˈɡʲenʲɪf]), Ρώσος μυθιστοριογράφος, ποιητής και θεατρικός συγγραφέας, γεννήθηκε στις 9 Νοεμβρίου (νέο ημερολόγιο) του 1818 στο Αριόλ της Ρωσίας και πέθανε στις 3 Σεπτεμβρίου (νέο ημερολόγιο) του 1883 στο Μπουζιβάλ, κοντά στο Παρίσι. Ήταν γιος ενός αξιωματικού και μιας πλούσιας και δυναμικής γυναίκας, της οποίας η μορφή διαφαίνεται σε διάφορα έργα του. Μεγαλώνοντας ο ίδιος σε ένα περιβάλλον όπου κυριαρχούσαν οι ταξικές διακρίσεις και το χάσμα πλουσίων και φτωχών, φορτίστηκε με μεγάλη έμπνευση κατά της κοινωνικής αδικίας. Το 1833 άρχισε να σπουδάζει φιλολογία στο Πανεπιστήμιο της Μόσχας και το επόμενο έτος ήρθε σε επαφή με τον Ζουκόφσκι, τον Γκόγκολ και τον καθηγητή Πλέτνεφ, με τον τελευταίο να γίνεται οδηγός στα πρώτα λογοτεχνικά του βήματα. Το 1838 μετέβη στο Βερολίνο για να συνεχίσει τις σπουδές του, και εκεί ζυμώθηκε πολιτικά έχοντας στο πλευρό του σημαντικές φυσιογνωμίες σαν τον Μπακούνιν, τον Στανκίεβιτς και τον Ανένκοφ. Ως αποτέλεσμα, έκανε μέλημά του να προωθήσει τον εξευρωπαϊσμό της Ρωσίας και να υποστηρίξει τις ιδέες του με τη λογοτεχνία, χωρίς όμως να επιτρέπει στην κοινωνική κριτική να υποβαθμίζει την τέχνη της γραφής του. Μετά την επιστροφή του στη Ρωσία το 1841, εργάστηκε στο Υπουργείο Εσωτερικών αλλά σύντομα σταμάτησε, και έτσι αφιερώθηκε περισσότερο στην πεζογραφία αλλά επεκτάθηκε ταυτόχρονα και στη δραματουργία. Η λογοκρισία, όμως, δεν επέτρεψε να ανεβούν όλα τα θεατρικά του έργα επί σκηνής, μερικά από τα οποία σήμερα θεωρούνται ορόσημα στην ιστορία του ρωσικού θεάτρου. Η γνωριμία του με την τραγουδίστρια της όπερας Παυλίνα Βιαρντό, η οποία ήταν και ο μεγάλος αλλά ανεκπλήρωτος έρωτας της ζωής του, τον υποκίνησε να κάνει συχνά και μεγάλα ταξίδια στην Ευρώπη για να βρίσκεται κοντά της. Δεδομένου του γενικού αρνητικού κλίματος στη Ρωσία για τις πολιτικο-κοινωνικές ιδέες του, η αρνητική κριτική στο μυθιστόρημά του Πατέρες και γιοι (1863) στάθηκε αφορμή ο Τουργκένιεφ να φύγει οριστικά με πρώτο σταθμό του το Μπάντεν-Μπάντεν της Γερμανίας, ενώ σύντομα μετακόμισε στο Λονδίνο και, τελικά, το 1871 έγινε μόνιμος κάτοικος του Παρισιού λόγω του γαλλογερμανικού πολέμου. Εκεί είδε επιτέλους μεγάλη αναγνώριση, καθώς εξελέγη αντιπρόεδρος του Διεθνούς Λογοτεχνικού Συνεδρίου το 1878, ενώ το επόμενο έτος τού απονεμήθηκε τιμητικός τίτλος από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης. Εκείνα τα τελευταία του χρόνια ακόμη και η Ρωσία τού επεφύλασσε θερμές υποδοχές όποτε την επισκεπτόταν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρώσοι ποιητές Κατηγορία:Ρώσοι μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Ρώσοι θεατρικοί συγγραφείς Κατηγορία:Ρώσοι διηγηματογράφοι
Λαϊκό Συμβούλιο της Συρίας
Το Λαϊκό Συμβούλιο (αραβικά: مجلس الشعب) ή Κοινοβούλιο, αποτελεί τη νομοθετική εξουσία της Συρίας. Απαρτίζεται από 250 μέλη που εκλέγονται για τετραετή θητεία σε 15 πολυεδρικές εκλογικές περιφέρειες. Υπάρχουν δύο βασικά πολιτικά μέτωπα, το Εθνικό Προοδευτικό Μέτωπο και το Λαϊκό Μέτωπο για την Αλλαγή και την Απελευθέρωση. Οι εκλογές του 2012, που πραγματοποιήθηκαν στις 7 Μαΐου, οδήγησαν σε ένα νέο κοινοβούλιο, που για πρώτη φορά μέσα σε τέσσερις δεκαετίες βασίστηκε σε ένα πολυκομματικό σύστημα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Συρία Κατηγορία:Κυβέρνηση της Συρίας
Στέφανος Β΄ Αντιοχείας
Ο Στέφανος Β΄ (αποβιώσας το 479) ήταν Πατριάρχης Αντιοχείας από το 477 έως τον θάνατό του.
Βιογραφία
Η ακριβής ημερομηνία γέννησης του Στέφανου είναι άγνωστη. Κατέστη Πατριάρχης το 477, ενώ διαδέχτηκε τον Ιωάννη Β΄ Κωδωνάτο, ο οποίος κατείχε την πατριαρχική έδρα για διάστημα μόνον τριών μηνών, προτού εξοριστεί. Ο Στέφανος σκοτώθηκε το 479 ενώ τον διαδέχτηκε ο Καλανδίων.
Τιμάται ως άγιος μάρτυρας στις 25 Απριλίου.
Πηγές
Κατηγορία:Πατριάρχες Αντιοχείας Κατηγορία:Χριστιανοί μάρτυρες του 5ου αιώνα
Π.Α.Ο. Ατρόμητος Πειραιώς
Ο '''Π.Α.Ο. Ατρόμητος Πειραιώς''' είναι αθλητικός σύλλογος που ιδρύθηκε το 1926 με χρώματα το μπλε και άσπρο και εδρεύει στην περιοχή των Καμινίων στον Πειραιά.
Αποτελεί ένας από τους πιο ιστορικούς αθλητικούς συλλόγους του Πειραιά, με πιο διακεκριμένο τμήμα του, αυτό του ποδοσφαίρου. Από το 1985 διέθετε επίσης τμήματα μπάσκετ ανδρών και γυναικών, τα οποία από το 1990 δρουν ανεξάρτητα από τον σύλλογο, με την ονομασία Ε.Σ.Η. Ατρόμητος Πειραιά.
Τμήμα ποδοσφαίρου
Ο Ατρόμητος Πειραιώς μετέχει σε διοργανώσεις της Ένωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων (Ε.Π.Σ.) Πειραιά από την αγωνιστική περίοδο 1929-30, όταν εντάχθηκε στη Γ΄ τοπική κατηγορία. Έπειτα από τέσσερις συνεχόμενες χρονιές στη Γ΄ κατηγορία, την τελευταία 1933-34, κατέκτησε την πρώτη θέση και προβιβάστηκε απευθείας στην Β΄ κατηγορία. Την περίοδο της Κατοχής ή μετά την Απελευθέρωση, συγχωνεύτηκε με τον «Κεραμεικό Καμινίων», ο οποίος έλαβε μέρος στο πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας της ΕΠΣΠ 1940-41, το οποίο διακόπηκε εξαιτίας του ελληνοϊταλικού πολέμου.
Έλαβε μέρος στο δεύτερο κατά σειρά πρωτάθλημα της Α΄ Εθνικής κατηγορίας, για πρώτη και μοναδική φορά στην ιστορία του, την περίοδο 1960-61, οπού τερμάτισε τελευταίος και υποβιβάστηκε. Την ομάδα εκείνη αποτελούσαν οι: Νίκος Αλέφαντος, Γιάννης Αμπατζόγλου, Αναγνωστόπουλος, Παναγιώτης Ανασόπουλος, Χρήστος Αναστασιάδης, Θεόδωρος Αργουδέλης, Γιάννης Γαβαλάς, Ευγένιος Γεωργακόπουλος, Βαγγέλης Δημόπουλος, Χρήστος Ζουγανέλης, Μιχάλης Ιωνάς, Κόρμπος, Παναγιώτης Κοψαχείλης, Μάμαλης, Κώστας Μπελούκας, Νομικός (από τον Α.Ο. Ποντίων Νίκαιας), Δημήτρης Σκαραμαγκάς, Νίκος Στριμπέλης, Κώστας Τουλτσινάκης, Νίκος Τσαμάκος, Άριστείδης Τσατσαρίδης και ο Σταύρος Χόβρης.
Στη συνέχεια, είχε σταθερή παρουσία για 16 χρονιές στη Β΄ Εθνική, όποτε και την περίοδο 1977-78 υποβιβάστηκε στην αμέσως κατώτερη κατηγορία, Εθνική Ερασιτεχνική κατηγορία, την μετέπειτα Γ΄ Εθνική. Στην Εθνική Ερασιτεχνική αγωνίστηκε τρεις συνεχόμενες χρονιές και τη σεζόν 1980-81 κατέκτησε το πρωτάθλημα και επέστρεψε στην Β΄ Εθνική, στην οποία έδωσε την παρουσία του για τελευταία φορά έως σήμερα τις χρονιές 1981-82 και 1982-83, όταν την τελευταία υποβιβάστηκε εκ νέου, για να γνωρίσει νέο υποβιβασμό τη χρονιά 1983-84 από την Γ΄ Εθνική στο Εθνικό Ερασιτεχνικό πρωτάθλημα, τη μετέπειτα Δ΄ Εθνική.
Τα επόμενα χρόνια αγωνίστηκε μεταξύ τοπικού πρωταθλήματος και Δ΄ Εθνικής, για να επιστρέψει στην Γ΄ Εθνική το 2013 ύστερα από 29 χρόνια απουσίας. Στην Γ΄ Εθνική αγωνίστηκε από τη σεζόν 2013-14 έως και τη σεζόν 2015-16 που υποβιβάστηκε. Τη σεζόν 2017-18 κατέκτησε το πρωτάθλημα 1ου ομίλου της Α΄ ΕΠΣΠ και κέρδισε την επάνοδο στην Γ΄ Εθνική. Τη σεζόν 2018-19 αγωνίστηκε στην Γ΄ Εθνική, γνωρίζοντας ωστόσο τον υποβιβασμό. Μεταξύ 2019 και 2023 αγωνίστηκε στην Α' ΕΠΣΠ για να αναδειχθεί πρωταθλητής την περίοδο 2022-23 και να κερδίσει την άνοδο στην Γ' Εθνική στο ειδικό πρωτάθλημα.
Έδρα
Στο παρελθόν έδρα του Ατρομήτου Πειραιώς αποτέλεσαν επί χρόνια το Στάδιο «Γεώργιος Καραϊσκάκης» και το Γήπεδο Νίκαιας. Στα πιο σύγχρονα χρόνια του συλλόγου έδρα του, μέχρι και σήμερα, αποτέλεσαν το Δημοτικό Γήπεδο Καμινίων και το Δημοτικό Γήπεδο Ρέντη «Σταύρος Μελισσουργός».
Ποδοσφαιριστές
Από τον Ατρόμητο Πειραιώς ξεκίνησαν την καριέρα τους ο διεθνής στράικερ του Ολυμπιακού Γιώργος Σιδέρης το 1958 και ο επίσης διεθνής, μετέπειτα επιθετικός της ΑΕΚ, Ηλίας Παπαγεωργίου.
Από τον Ατρόμητο αναδείχθηκαν ακόμη αρκετοί καταξιωμένοι ποδοσφαιριστές. Τρεις από αυτούς, οι κυνηγοί Χρήστος Χατζησκουλίδης, Γιώργος Δουρδουνάς και ο αμυντικός Ιωάννης Κοντογιώργος, οι οποίοι έκαναν πολυετή καριέρα στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Ιδιαίτερα ταλαντούχος ήταν και ο επιθετικός Παναγιώτης Κατσαρός, σύγχρονος των Χατζησκουλίδη - Δουρδουνά, που όμως είχε πιο σύντομη καριέρα.
Τμήμα μπάσκετ
Το 1990 το τμήμα διαχωρίστηκε τυπικά από το σύλλογο, με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης του συλλόγου και μετονομάστηκε σε «Σύνδεσμος Φίλων Ατρόμητος Πειραιά», συντμημένα «Σ.Φ. Ατρόμητος Πειραιά», συνεχίζοντας έτσι αυτόνομα.
Πηγή
* Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Πειραιά Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1926 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1926
Ρεάλ Ανγκόλας
Το ρεάλ (real, πληθυντικός reis) ήταν το νόμισμα της Πορτογαλικής αποικίας της Ανγκόλας έως και το 1914 που αντικαταστάθηκε από το εσκούδο. Δεν υπήρχαν υποδιαιρέσεις του νομίσματος αυτού ωστόσο εκδόθηκαν κέρματα πολλαπλάσιας αξίας τα οποία έφεραν την ονομασία  μακούτα (macuta, πληθυντικός macutas). Έτσι 1 μακούτα ήταν ίσο με 100 ρεάλ. Η ισοτιμία του με το ρεάλ της Πορτογαλίας ήταν 1/1.
Kέρματα
thumb|250px|1 χάλκινο νόμισμα μακούτα, 1814. Στα μέσα του δέκατου όγδοου αιώνα, κόπηκαν χάλκινα νομίσματα με ονομαστικές αξίες των 10, 20 και 40 ρεάλ και ¼, ½ και 1 μακούτα. Την ίδια περίοδο κόπηκαν  και αργυρά κέρματα αξίας 2, 4, 6, 8, 10 και 12 μακούτα. Από το 1814 και μετά συνέχιτικε η κοπή μόνο χάλκινων κερμάτων αξίας ¼, ½, 1 και 2 μακούτα. Μετά το 1814, μερικά χάλκινα νομίσματα επιτυπώθηκαν με το εθνόσημο της Πορτογαλίας και διπλασιάσθηκε η ονομαστική τους αξία. Έτσι από τα κέρματα των 10, 20 και 40 ρεάλ και ¼, ½, 1 και 2 κέρματα μακούτα μετά τη επιτύπωση προέκυψαν κέρματα με ονομαστική αξία 20, 40 και 80 ρεάλ και ½, 1, 2 και 4 μακούτα. Τα τελευταία κέρματα του ρεάλ κόπηκαν το 1860.
Χαρτονομίσματα
Το 1861, η Junta da Fazenda Publica da Provincia d'Angola εισήγαγε χαρτονομίσματα με αξίες των 1000, 2000, 5000 και 20.000 ρεάλ. Το 1877 ακολούθησε η έκδοση χαρτονομισμάτων 10.000 ρεάλ, η οποία συνεχίσθηκε να επανεκδίδεται έως και το 1884.
Το 1865 Η Banco Nacional Ultramarino άρχισε να εκδίδει τις χαρτονομίσματα των 5000, 10.000 και 20.000 ρεάλ. Το 1876 εξέδωσε χαρτονομίσματα των 1000 και 2500 ρεάλ, και το 1877 των 2000 ρεάλ. Το 1892 η παρουσιάσθηκε έλλειψη μικρής αξίας νομισμάτων η οποία οδήγησε στη έκδοση χαρτονομισμάτων των100, 200 και 500 ρεάλ τα οποία παρέμειναν στην κυκλοφορία έως και το 1905. το 1909 τέθηκαν στην κυκλοφορία χαρτονομίσματα αξίας 50.000 ρεάλ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
1 μακούτα του 1814 Ανάκτηση 02 Οκτωβρίου 2012.
Κατηγορία:Ιστορικά νομίσματα Κατηγορία:Οικονομία της Ανγκόλας Κατηγορία:Ιστορία της Ανγκόλας
Ημέρα του Υπερασπιστών της Ουκρανίας
Η Ημέρα του Υπερασπιστών της Ουκρανίας (День захисників і захисниць України) είναι επίσημη αργία στην Ουκρανία και εορτάζεται κάθε χρόνο στις 1 Οκτωβρίου. Αρχής γενομένης από το 2015, η ημέρα αυτή θεωρείται αργία (συνεπώς είναι ρεπό στην Ουκρανία). Η πρώτη του γιορτή ήταν το 2015 (αλλά στη συνέχεια μέχρι το 2023 γιορταζόταν στις 14 Οκτωβρίου ).
Ιστορία
Στις 14 Οκτωβρίου 2014, ο Πρόεδρος της Ουκρανίας Πέτρο Ποροσένκο ανακοίνωσε τη νέα αργία με διάταγμα, λόγω της ρωσικής στρατιωτικής επέμβασης στην Ουκρανία (2014–σήμερα) και της αποκομμουνιστικοποίησης στην Ουκρανία. Αυτό το διάταγμα εγκρίθηκε από το Ουκρανικό Κοινοβούλιο στις 5 Μαρτίου 2015. Στις 24 Αυγούστου 2014 (Ημέρα της Ανεξαρτησίας της Ουκρανίας) ο Πρόεδρος Ποροσένκο δήλωσε ότι η Ουκρανία δεν πρέπει να γιορτάζει τις αργίες του "στρατιωτικού-ιστορικού ημερολογίου της Ρωσίας", αλλά "θα τιμήσουμε τους υπερασπιστές της πατρίδας μας, όχι κάποιου άλλου".
Η αργία αντικατέστησε την αργία της Ημέρας του Υπερασπιστή της Πατρίδας (εορταζόταν στις 23 Φεβρουαρίου) η οποία έχει την καταγωγή της από την Σοβιετική Ένωση. Ως Ουκρανική ΣΣΔ, η Ουκρανία ήταν μέρος της Σοβιετικής Ένωσης από το 1922 μέχρι την κήρυξη της ανεξαρτησίας της από τη Σοβιετική Ένωση στις 24 Αυγούστου 1991.
14 Οκτωβρίου στην ουκρανική ιστορία
Ο πρόεδρος του Ουκρανικού Ινστιτούτου Εθνικής Μνήμης Βολοντιμίρ Βιάτροβιτς ηγήθηκε της πρότασης για την καθιέρωση της 14ης Οκτωβρίου στην ουκρανική ιστορική παράδοση, τιμώντας τον ουκρανικό στρατό, την ημέρα της Μεσιτείας της Θεοτόκου. Αυτή η γιορτή γιορτάζεται από τους Ουκρανούς από το 12ο αιώνα. Οι αργία αυτή ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής μεταξύ των Ουκρανών Κοζάκων, ο οποία εορταζόταν τουλάχιστον από το 17ο αιώνα, καθώς πίστευαν ότι η Μητέρα του Θεού (επίσης γνωστή ως Θεοτόκος) είναι η προστάτιδα. Η 14η Οκτωβρίου είναι επίσης η Ημέρα των Ουκρανών Κοζάκων.
Σε μια προσπάθεια να υιοθετήσει μερικές από τις παραδόσεις των Κοζάκων, ο ουκρανικός επαναστατικός Στρατός επέλεξε την ημέρα της Μεσιτείας της Θεοτόκου να ως επίσημη μέρα της ίδρυσης τους.
Στις 12 Οκτωβρίου 2015, η Εθνική Τράπεζα της Ουκρανίας, έθεσε σε κυκλοφορία 50.000 κομμάτια κερμάτων 5 χρβίνια με την επιγραφή "Ημέρα του Υπερασπιστή της Ουκρανίας".
Παραπομπές
<references group="" responsive="0">
Κατηγορία:Κοινωνία της Ουκρανίας Κατηγορία:Πολιτισμός της Ουκρανίας
Λίμνη Αλακόλ
Γεωγραφία
Η λίμνη καταλαμβάνει τη βορειοδυτική προέκταση της περιοχής που είναι γνωστή ως Ντζουνγκαριανή Πύλη ή Διάβαση Αλατάου), μια κοιλάδα που συνδέει τις νότιες υψηλές περιοχές του Καζακστάν με την ξηρή βορειοδυτική Κίνα. Η διάβαση αυτή οριοθετείται από γεωλογικά ρήγματα και το υψόμετρο του πυθμένα της είναι μεταξύ 350 και 450 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, ενώ οι κορυφές της οροσειράς Ντζουνγκάρσκι Αλατάου φθάνουν τα 4.464 μέτρα. Δύο ευκρινώς καθορισμένες βεντάλιες εναποθέσεων ιζημάτων είναι ορατές εκεί όπου ορεινά ποτάμια διανοίγουν το ρηγματωμένο τοπίο στα νοτιοδυτικά της λίμνης.
Η έκταση της επιφάνειας της λίμνης Αλακόλ είναι 2.650 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Μια βαλτώδης επίπεδη περιοχή στα βόρεια της Αλακόλ συνδέει το βορειοδυτικό άκρο της με τις μικρότερες λίμνες Κοσαρκόλ και Σασυκόλ. Από το νότιο άκρο της Αλακόλ, μία στενή ελώδης κοιλάδα τη συνδέει με τη λίμνη γλυκού νερού Ζαλανασκόλ.
Η λίμνη Αλακόλ έχει λεκάνη απορροής εκτάσεως 65.200 τ.χλμ. (η μισή της εκτάσεως της Ελλάδας) και δέχεται νερά κατά διαστήματα από αρκετούς χειμάρρους που κατεβαίνουν από τα όρη Ταρμπαγκατάι. Ανάμεσά τους ξεχωρίζουν ο Ουρντζάρ στο βόρειο άκρο της λίμνης και ο Εμίλ ή Εμίν στη βορειοανατολική όχθη της. Κατά τη διάρκεια εποχικών πλημμυρών, πλεονάζοντα ύδατα από τη λίμνη Ζαλανασκόλ χύνονται στην Αλακόλ μέσα από μία ελώδη δίοδο μήκους 10 χιλιομέτρων που είναι γνωστή ως Ζαμάν-Οτκέλ (Жаман-Откель).
Το Κρατικό Καταφύγιο Αλακόλ συστάθηκε για να προστατεύσει την περιοχή της λίμνης ως σημαντικό πεδίο αναπαραγωγής και φωλιάσματος διάφορων πτηνών των υγρότοπων, με σημαντικότερο τον πολύ σπάνιο γλάρο της Κεντρικής Ασίας (Ichthyaetus relictus). Το νησί Πίσκι της λίμνης έχει σμήνη από φλαμίνγκο και άλλα 40 είδη πτηνών. Η UNESCO έχει εντάξει το «Καταφύγιο Βιόσφαιρας της Αλακόλ» στο Πρόγραμμα άνθρωπος και βιόσφαιρα το 2013.
Το μεγαλύτερο από τα νησιά της λίμνης Αλακόλ είναι το Ουλκούν-Αράλ-Τιουμπέ, στο κέντρο της.
Η γεωργική δραστηριότητα σε αυτή την ξηρή περιοχή περιορίζεται σε τοποθεσίες όπου υπάρχει υγρασία στο έδαφος, κυρίως κατά μήκος παροδικών κοιτών ποταμών και στις εκβολές των χειμάρρων ή στις βεντάλιες εναποθέσεων ιζημάτων.
Αρχαίοι πολιτισμοί
Ο πολιτισμός Αντρόνοβο της Εποχής του Ορείχαλκου, γνωστός και ως «Πολιτισμός Αλακούλ», αναπτύχθηκε στη γενικότερη περιοχή της λίμνης Αλακόλ. Στα μέσα του 1ου αιώνα π.Χ. η Λίμνη οριοθετούσε το ανατολικό σύνορο της χώρας του τουρκικού φύλου των Κανκαλήδων, χώρας η οποία σημειώνεται σε κινεζικούς χάρτες των δυτικών εδαφών.
Αγία Βαρβάρα Λασιθίου
Η Αγία Βαρβάρα είναι χωριό της κοινότητας και δημοτικής ενότητας Βραχασίου, του δήμου Αγίου Νικολάου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λασιθίου, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πρίν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στην επαρχία Μιραμπέλλου του νομού Λασιθίου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης.
Πυρήνας
Πυρήνας ονομάζεται γενικά το κεντρικό μέρος ενός αντικειμένου ή σώματος. Πιο συγκεκριμένα ο όρος πυρήνας μπορεί να αναφέρεται σε:
Αγία Βαρβάρα Λασιθίου
Γεωγραφία
Η Αγία Βαρβάρα είναι χωριό στο απώτατο βορειοδυτικό άκρο του νομού Λασιθίου. Βρίσκεται δίπλα στα όρια με τον νομό Ηρακλείου, σχεδόν πάνω στον δρόμο Αγίου Νικολάου-Ηρακλείου και πολύ κοντά στον Κόλπο των Μαλίων, σε περιοχή με ελαιώνες και αμπελώνες. Έχει μέσο σταθμικό υψόμετρο 20 και βρίσκεται ΒΔ. του Αγίου Νικολάου, από τον οποίο απέχει περίπου 27 χλμ.
Λίμνη Αλακόλ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αλακολ
Αγία Βαρβάρα Λασιθίου
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1961 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Βραχασίου του νομού Λασιθίου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Βραχασίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Νεάπολης. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010, αποσπάστηκε από τον δήμο Νεάπολης και προσαρτήθηκε στον δήμο Αγίου Νικολάου.
Πυρήνας
Χημεία
Κατηγορία:Αποσαφήνιση
Μακάμπι Πετάχ Τίκβα
Η Μακάμπι Πέταχ Τίκβα είναι ισραηλινή ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Πετάχ Τίκβα. Ιδρύθηκε το 1912. Έδρα της ομάδας είναι το HaMoshava Stadium, χωρητικότητας 11500 θεατών. Συμμετέχει στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ισραήλ.
Σθένελος του Άκτορος
Στην ελληνική μυθολογία ένας Σθένελος ήταν σύντροφος του Ηρακλή και γιος του Άκτορα (όχι εκ των γνωστότερων μυθολογικών προσώπων με το όνομα Άκτορας).
Αυτός ο Σθένελος ακολούθησε τον Ηρακλή στην εκστρατεία του ενάντια στις Αμαζόνες. Επιστρέφοντας από αυτή την εκστρατεία, πληγώθηκε θανάσιμα στην Παφλαγονία και ο Ηρακλής τον ενταφίασε εκεί. Αργότερα, όταν ο Ηρακλής ξαναπέρασε από την Παφλαγονία μετέχοντας στην Αργοναυτική εκστρατεία, η Περσεφόνη από τον Κάτω Κόσμο έδωσε την άδεια στον Σθένελο να βγει στο φως για να ξαναδεί τον σύντροφό του. Οι Αργοναύτες έκαναν θυσία προς τιμή του Σθενέλου και τον δόξασαν ως ήρωα.
Πηγές
Σθενελος Σθενελος
Ξηρή εποχή
Η ξηρή εποχή είναι ετήσια περίοδος χαμηλών βροχοπτώσεων, ιδιαίτερα στις τροπικές περιοχές. Ο καιρός σε τροπικές περιοχές κυριαρχείται από την τροπική ζώνη των βροχών, η οποία κινείται από τις βόρειες στις νότιες τοπικές περιοχές και αντίστροφα κατά τη διάρκεια του έτους. Η τροπική ζώνη βρίσκεται στο νότιο ημισφαίριο περίπου από τον Οκτώβριο έως τον Μάρτιο και εκείνη την περίοδο οι βόρειες τροπικές περιοχές έχουν ξηρή εποχή με αραιή βροχόπτωση, και οι μέρες είναι συνήθως με ηλιοφάνεια. Από τον Απρίλιο έως τον Σεπτέμβριο, η ζώνη των βροχών βρίσκεται στο βόρειο ημισφαίριο και οι νότιες τροπικές περιοχές έχουν την ξηρή περίοδο. Σύμφωνα με την κλιματική ταξινόμηση Κέππεν, για τροπικά κλίματα, ένας μήνας ξηρής εποχής, κατά μέσο όρο, πρέπει να λαμβάνει βροχόπτωση κάτω από 60 χιλιοστά.
Η ξηρή εποχή έχει χαμηλή υγρασία, και μερικά ποτίσματα ξεμένουν από νερό και τα ποτάμια ξεραίνονται. Αυτή η έλλειψη του νερού (και ως εκ τούτου τροφίμων) μπορεί να αναγκάσει πολλά ζώα που βόσκουν να μεταναστεύσουν σε πιο εύφορα μέρη. Παραδείγματα τέτοιων ζώων είναι οι ζέβρες, οι ελέφαντες, και τα γκνου. Λόγω της έλλειψης νερού στα φυτά, οι πυρκαγιές είναι συχνές.
Τα δεδομένα δείχνουν ότι στην Αφρική η έναρξη της ξηρής περιόδου συμπίπτει με μια αύξηση στα κρούσματα ιλαράς—την οποία οι ερευνητές πιστεύουν ότι μπορεί να αποδοθεί στην υψηλότερη συγκέντρωση των ανθρώπων στην εποχή της ξηρασίας, καθώς οι γεωργικές εργασίες είναι σχεδόν αδύνατες χωρίς άρδευση. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ορισμένοι αγρότες μεταναστεύουν σε πόλεις, δημιουργώντας κόμβους με υψηλότερη πυκνότητα πληθυσμού, επιτρέποντας στην ασθένεια να εξαπλωθεί πιο εύκολα.
Στα βόρεια, η ζώνη των βροχών φθάνει περίπου ως τον Τροπικό του Καρκίνου και στα νότια μέχρι τον Τροπικό του Αιγόκερω. Κοντά σε αυτά τα γεωγραφικά πλάτη, υπάρχει μία υγρή περίοδος και μια ξηρή περίοδος σε ετήσια βάση. Στον ισημερινό υπάρχουν δύο υγρές και δύο ξηρές εποχές, όταν η ζώνη των βροχών περνάει πάνω από αυτές τις περιοχές δύο φορές τον χρόνο, μία φορά κινούμενη προς τα βόρεια και μία προς τα νότια. Μεταξύ των τροπικών και τον ισημερινό, οι τοποθεσίες ενδέχεται να έχουν μια μικρή υγρή και μια μεγάλη υγρή εποχή και μια σύντομη ξηρή ή μια μεγάλη ξηρή εποχή. Ωστόσο, η τοπική γεωγραφία μπορεί ουσιαστικά να τροποποιήσει αυτά τα μοτίβα του κλίματος.
Νέα στοιχεία δείχνουν ότι στα εποχικά μέρη του δάσος του Αμαζονίου στη Νότια Αμερική, η ανάπτυξη των φυλλωμάτων και το ποσοστό κάλυψης ποικίλλει μεταξύ των εποχών της ξηρασίας και των βροχών—με περίπου 25% περισσότερα φύλλα και ταχύτερη ανάπτυξη στην εποχή της ξηρασίας. Οι ερευνητές πιστεύουν ότι ο ίδιος ο Αμαζόνιος έχει μια επίδραση στην επίτευξη της έναρξης της υγρής περιόδου: καλλιεργόντας περισσότερο φύλλωμα, εξατμίζει περισσότερο νερό. Ωστόσο, η αύξηση αυτή εμφανίζεται μόνο στα ανενόχλητα μέρη της λεκάνης του Αμαζονίου, όπου οι ερευνητές πιστεύουν ότι οι ρίζες τους μπορούν να φτάσουν σε βαθύτερα βάθη και να συγκεντρώσουν περισσότερο νερό της βροχής. Επίσης, έχει αποδειχθεί ότι τα επίπεδα όζοντος είναι πολύ υψηλότερα στην ξηρή εποχή από ό, τι στην υγρή εποχή στη λεκάνη του Αμαζονίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κλίμα Κατηγορία:Εποχές
Βραβεία American Comedy
Ιστορία
Το κανάλι ABC είχε μεταδώσει παρόμοια βραβεία για δύο χρόνια την δεκαετία του 1970. Ονομάζονταν "American Academy of Humor" και "ιδρύθυκαν" από τον Άλαν Κινγκ.
Η τελευταία τελετή των Βραβείων American Comedy πραγματοποιήθηκε το 2001 υπό την αιγίδα του καλωδιακού δικτύου Comedy Central. Το 2003 το Comedy Central τα αντικατέστησε με τα Βραβεία Commie, τα οποία όμως διεξήχθησαν μόνο για ένα έτος. Το 2011 το Comedy Central ξεκίνησε καινούρια ετήσια βραβεία, τα The Comedy Awards, τα οποία βγήκαν για πρώτη φορά στον αέρα στις 10 Απριλίου 2011.
Παραπομπές
American Comedy
ΦΚ Κοτάικ
Η ΦΚ Κοτάικ ήταν μια αρμενική ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Αμποβιάν. Ιδρύθηκε το 1955. Έδρα της ομάδας ήταν το Abovyan City Stadium, χωρητικότητας 4000 θεατών. Συμμετείχε στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Αρμενίας. Το 1996-97 συμμετείχε για πρώτη φορά στο Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης, όπου αποκλείστηκε από την ΑΕΚ Λάρνακας. Η ομάδα αναγκάστηκε να αποχωρήσει από το πρωτάθλημα το 2006 για οικονομικούς λόγους.
Μίτσελ Ουίγκινς
Τη σεζόν 1983-1984 αγωνίστηκε στους Σικάγο Μπουλς. Για τέσσερις χρονιές αγωνίστηκε με τους Χιούστον Ρόκετς (1984-1987 & 1989-1990) και άλλη μία για τους Φιλαδέλφεια 76ερς (1992-1993). Το 1986 με τους Χιούστον Ρόκετς αγωνίστηκε στους τελικούς του ΝΒΑ. Η καριέρα του στο ΝΒΑ επηρεάστηκε από την εμπλοκή του στα ναρκωτικά τα οποία του στέρησαν μια μεγαλύτερη καριέρα.
Στην Ελλάδα αγωνίστηκε στο Μίλωνα Νέας Σμύρνης και το Σπόρτιγκ. Τη σεζόν 1993-1994 αγωνιζόμενος στο Μίλωνα ήταν πρώτος σκόρερ της Α1 με 31,4 πόντους αλλά και πρώτος στα κλεψίματα με 2,1.
Με την ομάδα του Σπόρτιγκ τις σεζόν 1994-1995 και 1995-1996 έκανε εμφανίσεις ανάλογες του υψηλού επιπέδου του και βοήθησε την ομάδα να σημειώσει πολύ μεγάλες νίκες απέναντι σε ομάδες όπως ο ΠΑΟ, ΠΑΟΚ, Άρης, ΑΕΚ, Πανιώνιος και να έχει τα καλύτερα αποτελέσματα στη νεότερη ιστορία της. Τη σεζόν 1994-1995 ήταν πρώτος στην Α1 στα κλεψίματα με 2,9 και τη σεζόν 1994-1995 ήταν πρώτος σκόρερ της Α1 με 29,4 πόντους.
Τη σεζόν 1998-1999 αγωνίστηκε στη γαλλική Λιμόζ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές αμερικανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές του NBA Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 1982 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μίλωνα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σπόρτιγκ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πανιωνίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λιμόζ ΣΣΠ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σικάγο Μπουλς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Χιούστον Ρόκετς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Φιλαδέλφεια 76ers Κατηγορία:Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα
Αθανάσιος Νικομηδείας
Ο Αθανάσιος Νικομηδείας (1755 – 10 Απριλίου 1821), ή Αθανάσιος ο του Καρύδη, ήταν Κύπριος επίσκοπος αρχικά Λιβύης, αργότερα μητροπολίτης Νικομηδείας και εθνομάρτυρας του 1821.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Κύπρο το 1755 και από ενωρίς ακολούθησε την ιεροσύνη. Σπούδασε στη Βενετία απ΄ όπου επιστρέφοντας στην ελλαδική χώρα δίδαξε σε σχολή στην Αθήνα. Στη συνέχεια μετέβη στο Πατριαρχείο Αλεξανδρείας όπου και χειροτονήθηκε βοηθός επίσκοπος του Πατριάρχη, αναλαμβάνοντας αργότερα επίσκοπος Λιβύης. Περί το 1786 εξελέγη μητροπολίτης Νικομηδείας.
Όταν εκδηλώθηκε η Ελληνική Επανάσταση του 1821 ήταν ήδη μητροπολίτης Νικομηδείας και συνοδικός επίσκοπος στην Κωνσταντινούπολη. Κατηγορήθηκε από τους Οθωμανούς ως υποκινητής της επανάστασης των Ελλήνων όταν αρνήθηκε μεταξύ άλλων μητροπολιτών να επικυρώσει την εγκύκλιο με τον αφορισμό της Επανάστασης από το Πατριαρχείο. Οι τουρκικές αρχές τότε τον συνέλαβαν και τον φυλάκισαν στην Κωνσταντινούπολη στις φυλακές του Μποσταντζή μαζί με τους συλληφθέντες επίσης επισκόπους Αδριανουπόλεως Δωρόθεο, Θεσσαλονίκης Ιωσήφ, Δέρκων Γρηγόριο, Αγχιάλου Ευγένιο, Εφέσου Διονύσιο και Τυρνόβου Ιωαννίκιο.
Την ημέρα του Πάσχα, 10 Απριλίου 1821, μετά τον απαγχονισμό του Πατριάρχη Γρηγορίου του Ε΄ στην κεντρική πύλη του Οικουμενικού Πατριαρχείου, οι Τούρκοι, μέσα στο πλαίσιο των σουλτανικών αντιποίνων, μετέφεραν τον Αθανάσιο και τους μητροπολίτες Αγχιάλου Ευγένιο και Εφέσου Διονύσιο, σε διάφορα σημεία της πόλης όπου και τους απαγχόνισαν. Στο δε στήθος και των τριών μητροπολιτών φερόταν υβριστική επιγραφή χαρακτηρίζοντάς τους προδότες και αποστάτες.
Τα σώματά τους παρέμειναν κρεμασμένα επί τριήμερο, μετά δε την αποκαθήλωσή τους, αφού σύρθηκαν και διαπομπεύθηκαν ατιμωτικά στους δρόμους της πόλης από τουρκικό όχλο αλλά και Εβραίους, στη συνέχεια ρίχτηκαν στη θάλασσα. Λίγες ημέρες μετά ανασύρθηκαν από κάποιους ευσεβείς Χριστιανούς όπου και τάφηκαν κάποια στο Επταπύργιο και άλλα σε κοντινό νησί απροσδιόριστου σημείου. Ακολούθησαν, στις 3 Ιουνίου 1821, οι απαγχονισμοί των υπόλοιπων φυλακισμένων μητροπολιτών σε διαφορετικό σημεία της Κωνσταντινούπολης: του μητροπολίτη Τυρνόβου Ιωαννικίου στο Αρναούτκιοϊ, του μητροπολίτη Αδριανουπόλεως Δωροθέου στο Μέγα Ρεύμα, του μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Ιωσήφ στο Νεοχώρι και τέλος του μητροπολίτη Δέρκων Γρηγορίου στα Θεραπειά.
Λαΐας
Ο Λαΐας ήταν μυθικός βασιλιάς της Πίσας στην αρχαία Ηλεία.
Αθανάσιος Νικομηδείας
Αναφορά Οικονόμου
Ιδιαίτερη αξιόπιστη πηγή της περιγραφής του μαρτυρίου που υπέστη η παραπάνω τριάδα των εθνομαρτύρων μητροπολιτών μετά του Πατριάρχη Γρηγορίου του Ε΄ "υπέρ πίστεως και πατρίδος" αποτελεί ο επιμνημόσυνος λόγος του Κωνσταντίνου Οικονόμου του εξ Οικονόμων που εκφώνησε ένα χρόνο μετά, στις 10 Απριλίου του 1822, στην Οδησσό, στο εκεί ετήσιο μνημόσυνο του Πατριάρχη "και των συν αυτώ μαρτυρησάντων Μητροπολιτών", που έχει διασωθεί.
Λαΐας
Ήταν γιος του Όξυλου, τον οποίο και διαδέχτηκε, και της Πιερίας. Αδελφοί του ήταν οι Αιτωλός και Ανδραίμονας, εγγονός του Αίμονα και της Γόργης.
Αθανάσιος Νικομηδείας
Αναφορά Οικονόμου
Σύμφωνα με την περιγραφή αυτή μετά τη δύση του Ηλίου του Μεγάλου Σαββάτου του 1821 οι τρεις μητροπολίτες μεταφέρθηκαν σε ιδιαίτερο κελί των φυλακών όπου υπέστησαν φρικώδη μαρτύρια "...εφέρθησαν στρέβλαι, ητοιμάσθησαν μάστιγες, επυρώθησαν σίδηρα και εβιάζοντο οι ιεροί αθληταί να εξομόσωσι την πίστην την αμώμητον. Εστρέβλωνον, εξήρθρωναν, εμάστιζον, αφρίζοντες οι βασανισταί, αλλ΄ οι Ιεράρχαι καρτερούντες προσήύχοντο".
Λαΐας
Πηγές
Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Πίσας
Αθανάσιος Νικομηδείας
Αναφορά Οικονόμου
Συνεχίζοντας παρά κάτω την περιγραφή μετά τον απαγχονισμό του Πατριάρχη: "την πρωίαν της Κυριακής εξήγαγον συγχρόνως εκ του δεσμωτηρίου τους τρεις Ιεράρχας συνοδεύοντες αυτούς ως σαρκοφάγοι γύπες, άλλο πλήθος ασεβών, και πεζοί και ιππείς, και νέοι και άνδρες, όλοι ένοπλοι, όλοι άγριοι, όλοι φονικοί... Οι δε ιερομάρτυρες μέχρι μέν τινος ήγοντο συμπεριπατούντες, αλλ΄ έπειτ΄ απεχωρίζοντο, απαγόμενος άλλος αλλαχού".
Ειδικότερα για τον μητροπολίτη Αθανάσιο αναφέρεται: "Ο Αθανάσιος οδηγηθείς πέραν της λεγομένης Κιγκλιδωτής πύλης είπεν «ώ Θεέ μη με παραδώσης εις τα θηρία να με βασανίσουν μέχρι τελευταίας αναπνοής, αλλά παρέλαβε τώρα, παρακαλώ, την ψυχήν μου εις χείρας σου εν ειρήνη». Ταύτα ειπών πεσών κατά γης εξέπνευσεν. Οι τύραννοι όμως μη αρκεσθέντες εις τον φυσικόν τούτον θάνατον επιβιβάσαντες επί κτήνους το ιερόν εκείνο σώμα το ωδήγησαν εις τον προωρισμένον της εκτελέσεως τόπον και το εκρέμασαν νεκρόν!".
Πηγές
Κατηγορία:Κύπριοι μέλη της Φιλικής Εταιρείας Κατηγορία:Κύπριοι εθνομάρτυρες Κατηγορία:Μητροπολίτες Νικομηδείας Κατηγορία:Μητροπολίτες Λιβύης Κατηγορία:Κύπριοι ιεράρχες Κατηγορία:Κύπριοι αγωνιστές του 1821
Η νύχτα του Σαν Λορέντζο
Η νύχτα του Σαν Λορέντζο (πρωτότυπος τίτλος: La notte di San Lorenzo) είναι ιταλική ταινία του 1982 σε σκηνοθεσία των αδελφών Ταβιάνι.
Πλοκή
Η ταινία αναφέρεται σε διάφορους κατοίκους μιας ιταλικής πόλης κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου. Η ήττα είναι σίγουρη για τον γερμανικό στρατό και το μέτωπο επιστρέφει στη Γερμανία, αφήνοντας ένα δρόμο καταστροφής στο πέρασμά του. Οι Γερμανοί σκοπεύουν να ανατινάξουν πολλά κτίρια στην πόλη και έχουν πει σε όλους τους χωρικούς να συγκεντρωθούν στην εκκλησία της πόλης. Περίπου η μισή πόλη αποφασίζει να μείνει και να δείξει εμπιστοσύνη στην εκκλησία. Η υπόλοιπη πόλη ντύνεται στα μαύρα και βγαίνει να αναζητήσει τους Αμερικανούς, οι οποίοι φημολογείται ότι βρίσκονται κοντά, απελευθερώνοντας τις πόλεις, καθώς κατευθύνονται προς αυτούς.
Βραβεία/Διακρίσεις
Στο 35ο φεστιβάλ των Καννών κέρδισε το Μέγα Βραβείο. Επίσης, ήταν η πρόταση της Ιταλίας για την καλύτερη ξενόγλωσση ταινία στα 55α βραβεία Όσκαρ, ωστόσο δεν επελέγη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ιταλικές πολεμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες φαντασίας Κατηγορία:Ιταλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Πολεμικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στην Ιταλία Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία αδερφών Ταβιάνι Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Τονίνο Γκουέρα Κατηγορία:Ταινίες του 1982
Χαρτί υγείας
Η χρήση του χαρτιού για λόγους υγιεινής καταγράφηκε για πρώτη φορά στην Κίνα τον 6ο αιώνα μ.Χ., με ειδικό κατασκευασμένο χαρτί τουαλέτας. Η μαζική παραγωγή του είδους ξεκίνησε τον 14ο αιώνα και η παραγωγή του σύγχρονου χαρτιού υγείας ξεκίνησε τον 19ο αιώνα.
Υπάρχουν και άλλες χρήσεις για το χαρτί υγείας, καθώς είναι ένα άμεσα διαθέσιμο οικιακό προϊόν. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν χαρτομάντιλο προσώπου για το φύσημα της μύτης ή το σκούπισμα των ματιών. Ορισμένες γυναίκες χρησιμοποιούν επίσης το χαρτί για να απορροφήσουν την αιματηρή έκκριση που βγαίνει από τον κόλπο τους κατά τη διάρκεια της εμμήνου ρύσεως. Χρησιμοποιείται επίσης για το σκούπισμα του ιδρώτα, τον καθαρισμό του προσώπου ως μια λιγότερο λειαντική χαρτοπετσέτα, ενώ ως είδος φάρσας, το χαρτί τουαλέτας αποτελεί μια μορφή βανδαλισμού από εφήβους (κυρίως στις Η.Π.Α.) ενάντια στον εκάστοτε στόχο, ο οποίος αναγκάζεται να καθαρίσει μετέπειτα.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Κινεζικές εφευρέσεις Κατηγορία:Σκεύη Κατηγορία:Υγιεινή Κατηγορία:Χαρτί υγείας
Στυρένιο
Ιστορία, παρουσία και χρήση
Η ονομασία στυρένιο προήλθε από το «styrax» (που επίσης ονομάζεται «storax Levant»), το ρετσίνι από ένα τουρκικό δέντρο, το Μαστιχόδεντρο της Ανατολίας (Liquidambar orientalis), από το οποίο αρχικά απομονώθηκε και όχι από τα τροπικά δέντρα «styrax», από το ρετσίνι των οποίων παραγόταν το βενζοϊκό οξύ. Μικρά επίπεδα συγκέντρωσης στυρενίου βρίσκονται επίσης και σε πολλά άλλα είδη φυτών, αλλά και σε μια ποικιλία τροφών όπως φρούτα, λαχανικά, ξηροί καρποί, αναψυκτικά και κρέατα.
Η παραγωγή στυρενίου αυξήθηκε δραματικά κατά τη δεκαετία του 1940, όταν έγινε λαοφιλής πρώτη ύλη για το συνθετικό καουτσούκ.
Η παρουσία της βινυλικής ομάδας επιτρέπει στο στυρένιο να πολυμερίζεται. Σημαντικά εμπορικά προϊόντα περιλαμβάνουν πολυστυρόλια και διάφορα συμπολιμερή του στυρενίου με 1,3-βουταδιένιο, ισοπρένιο, αιθένιο, βουτένια, διβινυλοβενζόλια, προπενονιτρίλιο και διάφορους ακόρεστους καρβοξυλικούς εστέρες. Αυτά τα προϊόντα περιλαμβάνουν ελαστικά, πλαστικά και συνθετικές υφάνσιμες ύλες.
Παραγωγή
Καθαρό στυρένιο παρασκευάζεται με τις ακόλουθες μεθόδους:
Καταλυτική αφυδρογόνωση αιθυλοβενζολίου
Αυτή είναι η κύρια βιομηχανική εφαρμογή του αιθυλοβενζολίου, από την οποία παράγεται στυρένιο:
Μεθοδος Fittιng
Από φαινυλαλογονίδιο και βινυλαλογονίδιο - Μεθοδος Fittιng :
Μέθοδος Grignard
Από φαινυλαλογονίδιο και βινυλαλογονίδιο – Μέθοδος Grignard :
Μέθοδος Friedel-Crafts
Με βινυλίωση κατά Friedel-Crafts ::
Προσθήκη βενζολίου σε αιθίνιο
Με καταλυτική προσθήκη βενζολίου σε αιθίνιο:
Ιδιότητες
Είναι υγρό άχρωμο και ελαιώδες, με χαρακτηριστική γλυκιά οσμή. Ανήκει στην οικογένεια των αρωματικών υδρογονανθράκων και παρασκευάζεται βιομηχανικά από το πετρέλαιο, ενώ ανευρίσκεται σε πολύ μικρές ποσότητες σε ορισμένα φυτά, στον καφέ, τις φράουλες και την κανέλα. Έχει μικρή διαλυτότητα στο νερό ενώ όταν έρθει σε επαφή με τον αέρα, σχηματίζονται αλδεΰδες, οι οποίες αναδίνουν μία χαρακτηριστική οξεία και διαπεραστική οσμή. Αναμιγνύεται εύκολα με ένα μεγάλο αριθμό οργανικών ενώσεων.
Οι σημαντικότερες ιδιότητες του στυρενίου, οφείλονται στον βινυλικό διπλό δεσμό που διαθέτει. Έτσι σε αντίθεση με άλλες αρωματικές ενώσεις, όπως το βενζόλιο, το τολουόλιο, το ξυλόλια, το στυρένιο είναι ιδιαίτερα δραστικό και πολυμερίζεται σχετικά εύκολα. Μπορεί να πολυμεριστεί αργά ακόμα σε θερμοκρασία περιβάλλοντος ενώ σε υψηλότερες θερμοκρασίες πιο γρήγορα, ακολουθώντας την διαδικασία του θερμικού πολυμερισμού. Έτσι πολυμερές στυρενίου μπορεί να σχηματιστεί είτε λόγω υψηλών θερμοκρασιών είτε λόγω παρουσίας οξέων, υπεροξειδίων, οξειδωτικών ενώσεων ή άλλων καταλυτών και προσμείξεων. Για την αποφυγή σχηματισμού ανεπιθύμητου πολυμερούς, συνήθως προστίθεται κάποιος παρεμποδιστής ή αναστολέας (inhibitor), σε πολύ μικρές συγκεντρώσεις της τάξης των μερικών ppm.
Ενυδάτωση
1. Mr rπίδραση θειικού οξέος και στη συνέχεια νερού (ενυδάτωση) σε στυρένιο παράγεται 1-φαινυλαιθανόλη :
3. Με αντίδραση με οξικό υδράργυρο σε στυρένιο και έπειτα αναγωγή παράγεται 1-φαινυλαιθανόλη :
4. Υπάρχει ακόμη η δυνατότητα αλλυλικής υδροξυλίωσης κατά Prins με επίδραση αλδευδών ή κετονών σε στυρένιο απουσία νερού. Π.χ. με μεθανάλη προκύπτει 3-φαινυλο-1-προπεν-2-όλη:
Προσθήκη υποαλογονώδους οξέως
Με επίδραση (προσθήκη) υποαλογονώδους οξέος (HOX) σε σε στυρένιο παράγεται 2-αλο-1-φαινυλαιθανόλη :
Καταλυτική υδρογόνωση
Με μερική καταλυτική προσθήκη υδρογόνου στο βινύλιο σχηματίζεται αιθυλοβενζόλιο :
Αλογόνωση
Με προσθήκη αλογόνου (X2) (αλογόνωση) σε στυρόλιο έχουμε προσθήκη στο διπλό δεσμό. Παράγεται 1,2-διαλοφαινυλαιθάνιο. Π.χ. :
Προσθήκη υδραλογόνου
Με προσθήκη υδραλογόνου (ΗΧ) σχηματίζεται 1-φαινυλαιθυλαλογονίδιο :
Υδροκυάνωση
Με προσθήκη υδροκυανίου (HCN) (υδροκυάνωση) σε στυρένιο παράγεται 2-φαινυλοπροπανονιτρίλιο:
Καταλυτική αμμωνίωση
1. Με προσθήκη αμμωνίας (NH3) σε στυρένιο παράγεται 1-φαινυλαιθαναμίνη. Π.χ.:
2. Προσθήκη πρωτοταγούς αμίνης. Παράγεται δευτεροταγής 1-φαινυλαιθυλαμίνη. Π.χ. με μεθαναμίνη παράγεται N-μεθυλο-1-φαινυλαιθαναμίνη:
Καταλυτική φορμυλίωση
Με προσθήκη μεθανάλης (CO + H2) σε στυρένιο παράγεται 2-φαινυλοπροπανάλη ή 3-φαινυλοπροπανάλη. Π.χ.:
Διυδροξυλίωση
Η διυδροξυλίωση στυρενίου, αντιστοιχεί σε προσθήκη H2O2 :
1. Επίδραση αραιού διαλύματος υπερμαγγανικού καλίου. Παράγει φαινυλο-1,2-αιθανοδιόλη: 2. Επίδραση καρβονικού οξέος και υπεροξείδιου του υδρογόνου. Παράγει φαινυλο-1,2-αιθανοδιόλη: 3. Μέθοδος Sharpless. Παράγει φαινυλο-1,2-αιθανοδιόλη:  : 4. Μέθοδος Woodward. Παράγει φαινυλο-1,2-αιθανοδιόλη: : 5. Υπάρχει ακόμη δυνατότητα για 1,3-διυδροξυλίωση με επίδραση αλδευδών ή κετονών σε στυρένιο, παρουσία νερού. Αντίδραση Prins. Π.χ. με μεθανάλη παράγεται 1-φαινυλο-1,3-προπανοδιόλη:
Οζονόλυση
Με επίδραση όζοντος (οζονόλυση) σε προπένιο, παράγεται ασταθές οζονίδιο που τελικά διασπάται σε μεθανάλη και αιθανοδιάλη :
Επίδραση πυκνού υπερμαγγανικού καλίου
Με επίδραση πυκνού διαλύματος υπερμαγγανικού καλίου (KMnO4) παράγεται τελικά διοξείδιο του άνθρακα και βενζοϊκό οξύ :
Πολυμερισμός
Πολυμερίζεται παράγοντας πολυστυρένιο : Αρχείο:Polystyrene formation.PNG
Νίτρωση
Με νίτρωση δεν έχουμε προσθήκη στο βινύλιο, οπότε παίρνουμε ορθονιτροστυρένιο και παρανιτροστυρένιο :
Σουλφούρωση
1. Έχουμε πρώτα προσθήκη στο διπλό δεσμό του βινυλίου, οπότε παράγεται 1-φαινυλαιθανοσουλφονικό οξύ ::
2. Στο 1-φαινυλοαιθανοσουλφονικό οξύ ο βενζολικός δακτύλιος είναι ελσφρά απενεργοποιημένος σε σχέση με το βενζόλιο, οπότε οι αντιδράσεις αρωματικής ηλεκτρονιόφιλης υποκατάστασης γίνονται λίγο βραδύτερα απ' ό,τι στο βενζόλιο αλλά κυρίως σε μετα- θέσεις διπαραγώγων του βενζολίου. Παράγεται επομένως μετα(1΄-σουλφοξυαιθυλο)βενζοσουλφονικό οξύ:
Αλογόνωση
Οι συνθήκες που προβλέπονται για αλογόνωση αρωματική ηλεκτρονιόφιλη υποκατάσταση δεν ευνοούν προσθήκη στο διπλό δεσμό και επομένως παράγονται κυρίως ορθοαλοστυρένιο και παρααλοστυρένιο ::
Αλκυλίωση κατά Friedel-Crafts
2. Στο 1-αλο-1-φαινυλοαλκάνιο ο βενζολικός δακτύλιος είναι ελσφρά απενεργοποιημένος σε σχέση με το βενζόλιο, οπότε οι αντιδράσεις αρωματικής ηλεκτρονιόφιλης υποκατάστασης γίνονται λίγο βραδύτερα απ' ό,τι στο βενζόλιο κυρίως σε μετα- θέσεις διπαραγώγων του βενζολίου. Παράγεται επομένως μετααλκυλο(1'-αλοαλκυλο)βενζόλιο ::
Ακυλίωση κατά Friedel-Crafts
1. Έχουμε αρχικά προσθήκη του RCOX στο διπλό δεσμό του βινυλίου, οπότε παράγεται 2-φαινυλοαλκανοϋλαλογονίδιο:
2. Στο 2-φαινυλοαλκανοϋλαλογονίδιο βενζολικός δακτύλιος είναι απενεργοποιημένος σε σχέση με το βενζόλιο, οπότε οι αντιδράσεις αρωματικής ηλεκτρονιόφιλης υποκατάστασης γίνονται βραδύτερα απ' ό,τι στο βενζόλιο και κυρίως σε μετα- θέσεις διπαραγώγων του βενζολίου. Παράγεται επομένως 2-(μεταακυλοφαινυλο)αλκανοϋλαλογονίδιο ::
Υδροξυλίωση κατά Friedel-Crafts
1. Έχουμε αρχικά προσθήκη του HOX στο διπλό δεσμό του βινυλίου, οπότε παράγεται 2-αλο-1-φαινυλαιθανόλη:
Καρβοξυλίωση κατά Friedel-Crafts
2. Στο 3-αλο-3-φαινυλοπροπανικό οξύ ο βενζολικός δακτύλιος είναι απενεργοποιημένος σε σχέση με το βενζόλιο, οπότε οι αντιδράσεις αρωματικής ηλεκτρονιόφιλης υποκατάστασης γίνονται βραδύτερα απ' ό,τι στο βενζόλιο και κυρίως σε μετα- θέσεις διπαραγώγων του βενζολίου. Παράγεται επομένως 3-αλο-3-(μετακαρβοξυφαινυλο)προπανικό οξύ ::
Προσθήκη καρβενίων
Π.χ. :CH2 (προκύπτει από CH3Cl + KOH).
Χρήσεις
Η μεγαλύτερη και σημαντικότερη χρήση του στυρενίου είναι ως μονομερές σε αντιδράσεις πολυμερισμού με σκοπό την παραγωγή πλαστικών προϊόντων καθημερινής χρήσης και άλλων πολυμερών ή συμπολυμερών αυτού με άλλα μονομερή.
Το τεχνολογικό ενδιαφέρον για το στυρένιο χρονολογείται από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά στην παραγωγή του ελαστικού Buna S. Η παρασκευή αυτού του ελαστικού βασίστηκε στον συμπολυμερισμό στυρενίου και βουταδιενίου. Κατά τον πολυμερισμό αυτό, ο οποίος με μικρή τροποποίηση ισχύει και σήμερα στην παρασκευή του ελαστικού SBR, ένα μόριο στυρενίου συμπολυμερίζεται με έξι μόρια βουταδιενίου (αναλογία βάρους ~1:3). Το ελαστικό SBR υφίσταται βουλκανισμό με μεθόδους ανάλογες προς το συνηθισμένο ελαστικό και ακόμη και σήμερα είναι ένα από τα εμπορικότερα ελαστικά.
Το στυρένιο συμπολυμερίζεται επίσης με ακρυλονιτρίλιο και βουταδιένιο και σχηματίζει μια από τις εμπορικότερες ρητίνες γνωστή ως ABS-ρητίνη. Άλλα σημαντικά προϊόντα του στυρενίου είναι το ομοπολυμερές πολυστυρένιο, το οποίο συχνά το συναντάμε ως διογκωμένη πολυστερίνη και εξηλασμένη πολυστερίνη, μονωτικά υλικά ευρείας χρήσης, συμπολυμερή στυρενίου – ακρυλονιτριλίου. Τέλος, το στυρένιο χρησιμοποιείται ευρέως σε πολυμερισμούς γαλακτώματος, συνήθως μαζί με τον ακρυλικό βουτυλεστέρα σε διάφορες αναλογίες, για την παραγωγή πλαστικών χρωμάτων.
Κίνδυνοι για την υγεία
Η υπερβολική εισπνοή στυρενίου μπορεί να προκαλέσει ερεθισμό στον αναπνευστικό σωλήνα και στους βλεννογόνους άλλων οργάνων, ενώ η επαφή με το δέρμα μπορεί να προκαλέσει ερεθισμό και φουσκάλες.
Η επαναλαμβανόμενη ή παρατεταμένη έκθεση στην ένωση μπορεί να προκαλέσει ναυτία, εμετό, απώλεια της όρεξης και γενική αδυναμία ενώ μπορεί να επηρεάσει και το κεντρικό νευρικό σύστημα.
Το Εθνικό Τοξικολογικό Πρόγραμμα του Υπουργείου Υγείας των ΗΠΑ κατατάσσει το στυρένιο ως «ευλόγως εκτιμούμενο καρκινογόνο στους ανθρώπους» βασιζόμενο σε «περιορισμένα στοιχεία» σε ανθρώπους, «επαρκή στοιχεία» σε πειραματόζωα και άλλες γνώσεις πάνω στον μηχανισμό της καρκινογένεσης, που υποστηρίζουν αυτήν την εκτίμηση.
Πηγές
Κατηγορία:Αρένια Κατηγορία:C8
Κορκ Σίτι ΦΚ
Η Κορκ Σίτυ ΦΚ είναι μια Ιρλανδική ποδοσφαιρική ομάδα η οποία συμμετέχει στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ιρλανδίας. Χρώματα της ομάδας είναι το πράσινο και το άσπρο. Ιδρύθηκε το 1984. Έδρα της ομάδας είναι το Turners Cross, χωρητικότητας 7365 θεατών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1984 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ιρλανδίας
Μελάνωμα
Το μελάνωμα είναι κακοήθης όγκος του δέρματος και των σπλάγχνων (εξωδερματικό μελάνωμα). Πρόκειται για κακοήθεια των μελανοκυττάρων.
Επιδημιολογία
Το μελάνωμα ειναι ο όγκος που προκύπτει όταν εξαλλαχθουν μελανωκύτταρα. Τα περισσότερα εξ αυτών βρίσκονται στο δέρμα. Το μελάνωμα προσβάλλει κυρίως ανοικτόχρωμους ανθρώπους, ηλικίας 60 χρονών και άνω. Ωστόσο παρουσιάστηκε μια αύξηση των κρουσμάτων σε μικρότερες ηλικίες πρόσφατα, εξ αιτίας της αυξημένης έκθεσης στον ήλιο και το σολάριουμ.
Παράγοντες κινδύνου
Οι ισχυρότεροι παράγοντες κινδύνου ειναι το ατομικό ιστορικό και η παρουσία πολλαπλών σπίλων (ιδίως οταν είναι δυσπλαστικοί) Οι φακίδες, το ανοικτό χρώμα δερματος και η εκθεση στον ήλιο ή υπεριώδη ακτινοβολία, είναι επιπλέον παράγοντες κινδύνου. Το 20-40% των περιπτώσεων οφείλεται μεταλλάξεις το γονιδίου CDKN2A το οποίο ελέγχει εν μέρει τον κυτταρικό πολλαπλασιασμό, σε μεγά. Εχουν ενοχοποιηθεί μταλλάξεις και σε άλλα γονίδια (πχ CDK4, MITF).
Πρόληψη
Πρόληψη γίνεται με αποφυγη της ηλιακης ακτινοβολίας από τις 10 πμ εως τις 2 μμ, αντιηλιακες κρέμες με δεικτη προστασίας > 30 καθώς και με ενδυμασία. Για τους υπάρχοντες σπίλους, απαιτείται επιτήρηση απο δερματολόγο, ο οποίες ελέγχει τα χαρακτηριστικά των σπίλων καθως και την εξέλιξη τους με φωτογράφηση και δερμοσκοπηση.
Μεταστάσεις
Το μελάνωμα δίνει μεταστάσεις τόσο μέσω λεμφαδένων, όσο και μέσω του αίματος. Ανάλογα με την ύπαρξη απομακρυσμένων μεταστάσεων υπολογίζεται η πρόγνωση (υπολογισμός ποσοστού επιβίωσης) των ασθενών. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η πρόγνωση είναι καλή και ποσοστό άνω του 75% επιβιώνει με καλές συνθήκες για περισσότερα από 5-10 χρόνια.
«Αυτόματη υποστροφή»
Αποτελεί ένα πραγματικό γεγονός για τα μελανώματα, επαρκώς μελετημένο. Παρατηρείται μερική ή πλήρης εξαφάνιση της κακοήθους βλάβης χωρίς τη χορήγηση κανενός είδους θεραπείας. Αυτό ονομάζεται αυτόματη υποστροφή, διότι δε συνεπάγεται και ίαση. Το φαινόμενο έχει παρατηρηθεί στο 11% των περιπτώσεων μελανώματος, με μεγαλύτερη πιθανότητα να εμφανιστεί σε πρωτοπαθή εστία και όχι σε εστία μετάστασης. Παρ' ό,τι η βλάβη υποχωρεί σε μέγεθος, μέχρι και πλήρους εξαφάνισης, η παρουσία του φαινομένου της αυτόματης υποστροφής δεν κάνει την πρόγνωση καλύτερη.
Μέθοδοι Πρόληψης
Η δερματοσκόπηση αποτελεί μια χρήσιμη διαγνωστική μέθοδο, η οποία με τη χρήση κατάλληλου φακού, μεγενθύνει τις μικροσκοπικές λεπτομέρειες του δικτύου της μελαγχρωματικής βλάβης και επιτρέπει στον εξεταστή να διακρίνει απλά τις άτυπες από τις καλοήθεις μελανοκυτταρικές βλάβες. Η χαρτογράφηση των σπίλων αποτελεί εξεταστική μέθοδο κατά την οποία με τη βοήθεια φωτογραφικής μηχανής και ειδικού λογισμικού σε ηλεκτρονικό υπολογιστή  γίνεται καταγραφή όλων των σπίλων καθώς επίσης και λεπτομερής εξέταση των υπόπτων για κακοήθεια σπίλων. Συνιστάται ο ασθενής να αυτοεξετάζεται περίπου ανά δύο μήνες έπειτα από εκπαίδευση από δερματολόγο και να περιλαμβάνει ενδελεχή παρατήρηση του δέρματος από το κεφάλι έως τα πόδια.Η αυτοεξέταση συνιστάται να πραγματοποιείται σε καλά φωτισμένο δωμάτιο με τη βοήθεια καθρέφτη ενώ είναι πολύ σημαντικό να απομνημονεύεται η εικόνα των δερματικών βλαβών. Υπάρχει ένας πολύ απλός  μνημοτεχνικός κανόνας (μέθοδος ABCDEF) εξαιρετικά  χρήσιμος για την έγκαιρη διάγνωση κακοήθους βλάβης. Σύμφωνα με τη μέθοδο αυτή παρατηρούμε μήπως κάποιος μελαγχρωματικός σπίλος στο δέρμα μας εμφανίζει ασυμμετρία (asymmetry), ανώμαλα όρια (border), μεταβολές σε ότι αφορά στο χρώμα –χρωματική ανομοιογένεια (color), αύξηση της διαμέτρου του πάνω από 6-7 χιλιοστά(diameter), έγερση από το υπόλοιπο δέρμα (elevation), θετικό οικογενειακό ιστορικό για μελάνωμα (family).
Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Πατρών
Το Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Πατρών «Παναγία η Βοήθεια» (εν συντομία: Π.Γ.Ν.Π.) είναι ελληνικό πανεπιστημιακό γενικό δημόσιο νοσοκομείο στο Ρίο Αχαΐας.
Μελάνωμα
Θεραπεία
Για να αποφασιστεί το είδος της θεραπείας που θα ακολουθηθεί, πρέπει να γίνει σταδιοποίηση της βλάβης (δηλαδή να προσδιοριστούν παράγοντες όπως το βάθος της βλάβης, οι μεταστάσεις κ.ά.). Μερικές από τις θεραπευτικές τακτικές που ακολουθούνται, ανάλογα με το στάδιο της νόσου είναι: χειρουργική εκτομή, λεμφαδενικός καθαρισμός, χημειοθεραπεία, ανοσοθεραπεία, ακτινοθεραπεία και ορισμένες νεότερες τεχνικές, όπως η βραχυθεραπεία.
Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Πατρών
Βρίσκεται πλησίον της πανεπιστημιούπολης του Πανεπιστημίου Πατρών και απέχει οδικώς 9 χιλιόμετρα περίπου από το κέντρο της πόλης της Πάτρας. Το 1988, έτος περάτωσης της κατασκευής του, είχε χωρητικότητα 600 κλινών, εσωτερική επιφάνεια 63.000 m² και επιφάνεια εξωτερικών χώρων 95.000 m². Σήμερα το νοσοκομείο διαθέτει περίπου 800 κλίνες, καθιστώντας το μία από τις μεγαλύτερες νοσηλευτικές μονάδες σε ολόκληρη την χώρα. Διαθέτει επίσης μεγάλους χώρους στάθμευσης οχημάτων, περίπου 4 στρεμμάτων, ενώ έξω από την κεντρική πύλη του νοσοκομείου υπάρχει σταθμός και στάση του Αστικού ΚΤΕΛ Πατρών με συχνά δρομολόγια από και προς το κέντρο της Πάτρας.
Μελάνωμα
Παραπομπές και Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Καρκίνος Κατηγορία:Δερματικές ασθένειες
Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Πατρών
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νοσοκομεία στην Ελλάδα Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Πάτρα
Πεζούλισες
Οι Πεζούλισες είναι χαμηλό βουνό της Αχαΐας. Το υψηλότερο σημείο του βρίσκεται σε υψόμετρο 682 μέτρων.
Τοποθεσία
Πρόκειται για επίμηκες βουνό, με κατεύθυνση από βόρεια προς νότια, και εκτείνεται δυτικά-νοτιοδυτικά του Κομποβουνίου, στην ενδοχώρα της Αχαΐας, αποτελώντας παράλληλα το διοικητικό όριο στην περιοχή τόσο μεταξύ των νεοπαγών «καλλικρατικών» δήμων Δυτικής Αχαΐας και Ερυμάνθου όσο και των κατηργημένων πλέον «καποδιστριακών» δήμων και νυν δημοτικών ενοτήτων Ωλενίας και Τριταίας αντίστοιχα. Βόρειά του βρίσκεται η Βιομηχανική Περιοχή Πάτρας, στα δυτικά του βρίσκεται το όρος Σκόλλις, στα ανατολικά και νοτιοανατολικά του εκτείνεται τμήμα της περιοχής του κάμπου της Βουντούχλας ενώ από εκεί διέρχεται και η Εθνική Οδός Πατρών-Τριπόλεως, γνωστή και ως «111».
Στις βορειοδυτικές παρυφές του βρίσκεται το χωριό Φλόκας καθώς και ο Χ.Υ.Τ.Α. Δυτικής Αχαΐας, στις νοτιοανατολικές τα χωριά Γολέμι, Μάνεσι και Μαστραντώνη, ενώ στις νοτιοδυτικές η Ρουπακιά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουνά της Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Ερυμάνθου Κατηγορία:Δήμος Τριταίας Κατηγορία:Δήμος Ωλενίας
Ερτ Μάιτενς
Ο Ερτ Μάιτενς (φλαμανδικά: Aert Mijtens, Βρυξέλλες, 1541 - Ρώμη, 1602) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος της Αναγέννησης.
Πρώιμος βίος
Ο Μάιτενς γεννήθηκε στις Βρυξέλλες. Είναι το πρώτο γνωστό μέλος μιας οικογένειας καλλιτεχνών με το επώνυμο "Mijtens" ή "Mytens" (ελληνικά προφέρονται "Μάιτενς" και οι δύο γραφές). Ήταν θείος του Ίσαακ Μάιτενς (περ. 1602-1666), προσωπογράφου στη Χάγη και του Ντάνιελ Μάιτενς (1590 - 1647), ζωγράφου στην αγγλική Αυλή.
Σταδιοδρομία
Σύμφωνα με τον πρώιμο βιογράφο Κάρελ φαν Μάντερ ταξίδεψε στη Ρώμη, όπου τον αποκαλούσαν Ρινάλντο Φιαμμίνγκο (Rinaldo fiammingo, Ρινάλντο ο Φλαμανδός) και έγινε φίλος με τον ζωγράφο Χανς Σπέκερτ (Hans Speckaert). Ζωγράφιζε χρησιμοποιώντας το εργαστήριο ενός άλλου Φλαμανδού ζωγράφου, του Αντόνι Σάντφοορτ (Anthoni Santvoort), ο οποίος ζωγράφιζε αναπαραστάσεις της Παρθένου Μαρίας (Maria Magior) σε πλάκες χαλκού.