cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Δημοσθένης Κούρτοβικ
Μεταφράσεις έργων του
Στα δανέζικα:
Στα σουηδικά:
Στα ρουμανικά:
Στα σερβικά:
Στα τσεχικά:
Στα βουλγαρικά:
Στα εβραϊκά: Στα πολωνέζικα:
Μεταφράσεις από τον ίδιο
Εξήντα τρία βιβλία, λογοτεχνικά και πραγματολογικά, από οκτώ ξένες γλώσσες (αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά, ιταλικά, φινλανδικά, σουηδικά, δανικά και νορβηγικά), μεταξύ άλλων έργα των Ντάνιελ Ντεφόε, Λόρδου Βύρωνα, Έντγκαρ Άλλαν Πόε, Άλντζερνον Μπλέκβουντ, Daphne Du Maurier, Julian Barnes (από τα αγγλικά), Γιόχαν Βόλφγκανγκ Γκαίτε, E.T.W. Hoffmann, Μπέρτολτ Μπρεχτ, Κάρελ Τσάπεκ, Erich Fried, Βολφ Μπήρμαν (από τα γερμανικά), Ιούλιου Βερν (από τα γαλλικά), Τζάκομο Λεοπάρντι (από τα ιταλικά), Veijo Meri, Eeva Kilpi, Martti Joenpolvi (από τα φινλανδικά), Jens Bjørneboe (από τα νορβηγικά), Peter Høeg (από τα δανικά). ΄Εχει επίσης μεταφράσει και επιμεληθεί ανθολογίες γερμανικού διηγήματος, φινλανδικού διηγήματος, φινλανδικής ποίησης και έχει μεταφράσει ποιήματα των Inger Christensen, Henrik Nordbrandt, Desmond Egan και Doris Kareva. Από τα επιστημονικά, φιλοσοφικά, δοκιμιακά κ.λπ. βιβλία που έχει μεταφράσει ξεχωρίζουν έργα των Ιμπν Χαλντούν, Μαξ Βέμπερ, Walter Benjamin, Egon Friedell, Βέρνερ Χάιζενμπεργκ, John Maynard Smith, Siegfried Kracauer, Πάουλ Κλέε, Χέρμπερτ Μαρκούζε, G.S.Kirk/J.E.Raven/M.Schofield, Ernest Borneman, Hans-Georg Beck, E.J.Hobsbawm.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες δοκιμιογράφοι Κατηγορία:Έλληνες κριτικοί της λογοτεχνίας Κατηγορία:Έλληνες ανθρωπολόγοι Κατηγορία:Έλληνες μεταφραστές
Κουτσάι
Το Κουτσάι (σερβικά : Кучај), είναι βουνό στην ανατολική Σερβία, ανήκει στην ομάδα των οροσειρών των Καρπαθίων και του Αίμου. Έχει κατεύθυνση βορειοανατολικά προς νοτιοδυτικά με μήκος 40 χλμ.
Αποτελείται κυρίως από σχιστόλιθους και ασβεστολιθικά πετρώματα. Έχει μερικά από τα πιο διάσημα σπήλαια στη Σερβία (Bogovinska, Zlotska , Prekonoška και Ravanička ). Η υψηλότερη κορυφή του είναι η "Κουσάι Τρέστα" με 1.284 μέτρα ύψος.
Αναφορές
Κατηγορία:Βουνά της Σερβίας
Κάστρο των Αρμένων
Το Κάστρο των Αρμένων ή Λαρμένων ήταν μεσαιωνικό κάστρο το οποίο βρισκόταν επί βραχώδους κορυφής γνωστής ως Διακόφτι, η οποία επιβλέπει την πόλη των Στύρων, στα νότια της Εύβοιας, στην Ελλάδα.
Ονομασία
Οι Βυζαντινοί το ανέφεραν ως Άρμενα, οι Φράγκοι ως Λάρμενα, ενώ οι Αρχαίοι Έλληνες ως Ακόντιον. Μεταξύ του τοπικού πληθυσμού ήταν γνωστό ως Διακόφτι.
Ιστορία
Κατά το πρώτο μισό του 13ου αιώνα, οι Φράγκοι προχώρησαν στην ανέγερση κάστρου επί του λόφου, επί των θεμελίων αρχαίας οχύρωσης και πελασγικής ακροπόλεως.
Το 1276, κατελήφθη από τις δυνάμεις του ιππότη Λικάριου, Φράγκου καταγόμενου από την Κάρυστο, ο οποίος βρισκόταν στην υπηρεσία της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.
Κατά τις απαρχές του 14ου αιώνα, το κάστρο κατελήφθη από τον Καταλανό γενικό βικάριο του Δουκάτου των Αθηνών, Αλφόνσο Φαντρίκ, ωστόσο, το 1365, οι κληρονόμοι του το παραχώρησαν στους Βενετούς. Το 1470, το κάστρο κατελήφθη από τους Οθωμανούς, ενώ παρέμεινε σε χρήση για μερικούς ακόμη αιώνες. Το κάστρο εγκαταλείφθηκε πλήρως κατά τον 17ο αιώνα.
Πηγές
Κατηγορία:Κάστρα της Εύβοιας Κατηγορία:Φραγκοκρατία
Ομοσπονδιακή Συνταγματική Μοναρχία
Η Ομοσπονδιακή Συνταγματική Μοναρχία είναι πολιτειακό σύστημα που συνδυάζει την Συνταγματική Μοναρχία με τις αρχές της Ομοσπονδιακής δημοκρατίας. Αυτό σημαίνει ότι το κράτος αποτελείται από ομοσπονδιακά κρατίδια («πολιτείες», «επαρχίες», κ.λπ.) με δική τους κυβέρνηση και δικές τους εξουσίες, όπως π.χ. σε θέματα υγείας και παιδείας. Η κεντρική (ομοσπονδιακή) κυβέρνηση συνήθως διατηρεί τις κύριες εξουσίες της εξωτερικής πολιτικής και της άμυνας, καθώς και την διοίκηση της κεντρικής τράπεζας του κράτους. Κεφαλή της ομοσπονδίας, δηλ. ολοκλήρου του κράτους, είναι ο μονάρχης, οι εξουσίες του οποίου καθορίζονται από το σύνταγμα της χώρας — συνήθως πρόκειται για εξουσίες μάλλον διακοσμητικές.
Νορβηγο-Σουηδικές σχέσεις
Οι σχέσεις Νορβηγίας-Σουηδίας είναι οι διεθνείς σχέσεις ανάμεσα στη Νορβηγία και τη Σουηδία. Έχουν μεγάλη κοινή ιστορία. Ήταν μέλη της ένωσης του Κάλμαρ μεταξύ του 1397 και του 1523. Οι δύο χώρες εγκαθίδρυσαν διπλωματικές σχέσεις το 1905, μετά τη διάλυση της ένωσης των δύο χωρών την ίδια χρονιά.
Η Σουηδία έχει μια πρεσβεία στο Όσλο και 14 προξενεία, στο Ώλεσουντ, Άρενταλ, Μπέργκεν, Μπόντε, Χάμαρ, Χάμμερφεστ, Κίρκενες, Μάνταλ, Μος, Νάρβικ, Πόρσγκρουν, Στάβανγκερ, Τρόμσε και Τρόντχαϊμ. Η Νορβηγία διαθέτει μια πρεσβεία στη Στοκχόλμη και τρία προξενεία στο Γκέτεμποργκ, το Μάλμε και το Σούντσβαλ.
Και οι δύο χώρες είναι μέλος του Συμβουλίου της Ευρώπης και του συμβουλίου των Νορδικών χωρών. Υπάρχουν περίπου 44.773 Νορβηγοί που ζουν στη Σουηδία και περίπου 18.000 Σουηδοί που ζουν στη Νορβηγία.
Διεθνή σύνορα
Η διέλευση των συνόρων Σουηδίας-Νορβηγίας είναι απλή. Δεν χρειάζεται διαβατήριο χάρη στη Σκανδιναβική ένωση Διαβατηρίων και δεν υπάρχουν εμπόδια στα φυσικά σύνορα. Ωστόσο, καθώς η Νορβηγία δεν είναι μέλος στην Ευρωπαϊκή Ένωση, τελωνειακοί έλεγχοι μπορεί να γίνουν αν υπάρχει ταξίδι με αυτοκίνητο, στο πλαίσιο καταπολέμησης του λαθρεμπορίου. Οι ξένοι πολίτες που χρειάζονται βίζα σε άλλο κράτος, δεν μπορούν να μπουν στη χώρα χωρίς να ζητήσουν βίζα και πάλι. Δεν υπάρχουν περιορισμοί στα δικαιώματα μη-εγκληματιών Σουηδών και Νορβηγών να ζήσουν οι Σουηδοί στη Νορβηγία και οι Νορβηγοί το αντίστροφο.
Αναφορές
Κατηγορία:Διεθνείς σχέσεις
Κεντρικό Ινστιτούτο για τον ενιαίο κατάλογο των ιταλικών βιβλιοθηκών και για βιβλιογραφικές πληροφορίες
Το Κεντρικό Ινστιτούτο για τον Ενιαίο Κατάλογο Ιταλικών Βιβλιοθηκών και για Βιβλιογραφικές Πληροφορίες (Ιταλικά: Istituto centrale per il catalogo unico delle biblioteche italiane e per le informazioni bibliografiche) είναι υπηρεσία της κυβέρνησης της Ιταλίας η οποία υπάγεται στο υπουργείο Πολιτισμού και δημιουργήθηκε το 1975 με σκοπό τη δημιουργία ενός κοινού καταλόγου τεκμηρίων για όλες τις ιταλικές βιβλιοθήκες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιβλιοθηκονομία
Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1995-96
Η Γ΄ κατηγορία Κύπρου 1995-96 αποτέλεσε το 25ο πρωτάθλημα στη Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κατέκτησε ο Ερμής Αραδίππου για 2η φορά στην ιστορία του.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο πρωτάθλημα της Γ΄ κατηγορία την περίοδο 1995-96 συμμετείχαν 14 ομάδες. Οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Η πρωταθλήτρια ομάδα και οι ομάδες που τερμάτισαν στη δεύτερη και τρίτη θέση προβιβάστηκαν στην Β΄ κατηγορία 1996–97. Οι τρεις τελευταίες ομάδες υποβιβάστηκαν στην Δ΄ κατηγορία 1996–97.
Σύστημα βαθμολόγησης
Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό.
Αλλαγές σε σχέση με την περίοδο 1994-95
Ομάδες που προήχθησαν στη Β΄ κατηγορία 1995-96
Ομάδες που προήχθησαν από την Δ΄ κατηγορία 1994-95
Βαθμολογία
Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν:
Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Διαφορά τερμάτων (τέρματα υπέρ-τέρματα κατά), 3ος Καλύτερη επίθεση
Πακίτα Ζολίς Πουτζ
Η Πακίτα Ζολίς Πουτζ (καταλανικά: Paquita Jolis Puig, γεννημένη στις 16 Αυγούστου 1916, στο Αμέρ της Καταλωνίας, και αποβιώσασα στις 16 Αυγούστου 1982, στη Μασσαλία της Γαλλίας) ήταν Ισπανίδα αναρχική και φεμινίστρια.
Βιογραφία
Κατά τη διάρκεια της περιόδου της Δεύτερης Ισπανικής Δημοκρατίας, αγωνίστηκε ενεργά εντός του τοπικού παραρτήματος της Ιβηρικής Ομοσπονδίας Ελευθεριακής Νεολαίας, στην Πρεμιά ντε Νταλτ. Το 1936, προχώρησε στη δημιουργία, μαζί με την αδερφή της, Ασουμσιό, καθώς και ομάδα, περίπου, είκοσι ακόμη γυναικών, τοπικού παραρτήματος της Οργάνωσης «Ελεύθερες Γυναίκες» (ισπανικά: Mujeres Libres). Η συγκεκριμένη οργάνωση συνέβαλε, σε καθοριστικό βαθμό, στην ανάπτυξη του δήμου, καθώς και στην υποστήριξη της δημιουργίας ενός Μουσείου Φυσικής και Φυσικών Επιστημών.
Έπειτα από την επικράτηση του Φρανθίσκο Φράνκο κατά τη διάρκεια του Ισπανικού Εμφυλίου Πολέμου, η Πακίτα Ζολίς Πουτζ υποχρεώθηκε σε εξορία στη Γαλλία. Στη συνέχεια, δραστηριοποιήθηκε εντός της τοπικής αγωνιστικής ομοσπονδίας της Εθνικής Συνομοσπονδίας Εργασίας (CNT), στη Μασσαλία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ισπανοί φεμινιστές Κατηγορία:Ισπανοί αναρχικοί Κατηγορία:Μέλη των Ελεύθερων Γυναικών Κατηγορία:Εξόριστοι του Φρανκισμού στη Γαλλία Κατηγορία:Καταλανές
Μαλίκ Χέρστον
Ο Μάλικ Σάμορι Χέρστον (γεννήθηκε στις 23 Φεβρουαρίου 1987) είναι Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Είναι ένας σούτινγκ γκαρντ - σμολ φόργουορντ από τους Όρεγκον Ντακς του Πανεπιστημίου του Όρεγκον, επελέγη στο ντραφτ του ΝΒΑ το 2008 από τους Φοίνιξ Σανς, οι οποίοι στη συνέχεια τον αντάλλαξαν στους Σαν Αντόνιο Σπερς. Ο Χέρστον έχει παίξει επίσης με τους Σαν Αντόνιο Σπερς, τους Όστιν Τόρος (η θυγατρική των Σπερς στην D-League ), Μοντεπάσκι Σιένα και Ολίμπια Μιλάνο του Ιταλικού Πρωταθλήματος και Γαλατασαράι του Τουρκικού Πρωταθλήματος. Γεννήθηκε στο Ντιτρόιτ του Μίσιγκαν.
Σταδιοδρομία στο λύκειο
Πριν φτάσει στο Πανεπιστήμιο του Όρεγκον, ο Χέρστον φοίτησε στο Γυμνάσιο Αναγέννησης στο Ντιτρόιτ του Μίσιγκαν παίζοντας μαζί με τον All-American Τζο Κρόφορντ, τον πρώην πόιντ γκαρντ του Φόρνταμ Μάρκους Στάουτ και τον ξεχωριστό γκαρντ Άνταμ Σάμπρι. Ο πρώην συμπαίκτης του στο Όρεγκον, Τατζουάν Πόρτερ, παρακολούθησε επίσης το Αναγεννησιακό Λύκειο. Ο Χέρστον οδήγησε την ομάδα του γυμνασίου του με επίδοση 27–0, τον τίτλο της πολιτείας 2ης κατηγορίας και μία εθνική κατάταξη υπ' αριθμόν 3 από την USA Today. Ήταν ένας από τους δέκα κορυφαίους που βαθμολογήθηκαν σχεδόν από κάθε δημοσίευση και έπαιξε στο παιχνίδι McDonald's All-America το 2004.
Κολεγιακή πορεία
Ο Χέρστον ήταν ένα σημαντικό πλεονέκτημα για τους Ντακς από τη στιγμή που πάτησε στο παρκέ ως πρωτοετής. Ο Χέρστον και οι συμπαίκτες του Μάαρτι Λόινεν και Μπράις Τέιλορ έγιναν τρεις από τους έντεκα παίκτες στην ιστορία του Όρεγκον που κατέγραψαν 1.000 πόντους σταδιοδρομίας ως τριτοετείς. Οι τραυματισμοί επιβράδυναν την παραγωγή του το 2006-2007, αλλά ο Χέρστον έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην εμφάνιση των Ντακς στην τελευταία χρονιά και στην εμφάνιση στην οχτάδα στο τουρνουά 1ης Κατηγορίας του NCAA το 2007. Πέτυχε ένα υψηλό σταδιοδρομίας 29 πόντων στην νίκη με 97 - 88 επί του Ουέστερν Μίσιγκαν στις 12 Νοεμβρίου 2007 και ισοφάρισε αυτό το υψηλό σε μία νίκη με 84-74 επί των Αριζόνα Ουάιλντκατς χωρίς τον Τζέριντ Μπέιλες στις 5 Ιανουαρίου 2008. Κατά τη διάρκεια της πορείας του στο κολέγιο άρπαξε 12 ριμπάουντ σε δύο διαφορετικές περιπτώσεις, την πρώτη σε μία ήττα με 58–56 από το Στάνφορντ στις 26 Φεβρουαρίου 2005, και σε μία νίκη με 88–54 επί του Άινταχο Στέιτ στις 17 Δεκεμβρίου 2006. Έκλεισε την πορεία του με 22 πόντους και 7 ριμπάουντ σε μία ήττα με 76–69 των Ντακς από το Μισισίπι Στέιτ στον πρώτο γύρο του τουρνουά NCAA.
Σαν Αντόνιο Σπερς
Ο Χέρστον επιλέχτηκε με το 18ο ντραφτ στον δεύτερο γύρο (48ος συνολικά) του ντραφτ του 2008 του ΝΒΑ από τους Φοίνιξ Σανς (οι οποίοι απέκτησαν την επιλογή από τους Κλίβελαντ Καβαλίερς ως μέρος ενός εμπορίου για τον Μιλτ Παλάσιο ). Στη συνέχεια ανταλλάχθηκε στους Σαν Αντόνιο Σπερς με μετρητά για τον Γκόραν Ντράγκιτς. Ο Χέρστον δεν μπήκε στην σύνθεση στο τέλος του προπονητικού στρατοπέδου στις 26 Οκτωβρίου 2008, αλλά υπέγραψε εκ νέου από τους Σπερς στις 22 Δεκεμβρίου Στη δεύτερη χρονιά του με τους Σπερς, ο Χέρστον αφέθηκε ελεύθερος στα τέλη Ιουλίου 2010 μετά την υπογραφή του Γκάρι Νιλ και την επακόλουθο συσσώρευση παιχτών στη θέση του γκαρντ.
Μοντεπάσκι Σιένα
Στις 29 Ιουλίου 2010, ο Χέρστον υπέγραψε με την πρωταθλήτρια Ιταλίας, Μοντεπάσκι Σιένα. Λίγο μετά την πρώτη εμφάνισή του για την Μοντεπάσκι, θα έχανε τρεις εβδομάδες μετά την επέμβαση για κήλη. Παρά το γεγονός ότι περιορίστηκε σε μόλις 16 παιχνίδια στην πρώτη του χρονιά στο Ιταλικό Πρωτάθλημα, ένας υγιής Χέρστον θα έβρισκε καλή φόρμα για την Σιένα ακριβώς πριν από την έναρξη της Φάσης των 16 των πλέι οφ της Ευρωλίγκας. Αφού τερμάτισε δεύτερος στον γύρο των δεκαέξι, η Μοντεπάσκι θα προκριθεί για να παίξει με τον Ολυμπιακό σε μία σειρά πέντε αγώνων στους προημιτελικούς. Η Σιένα ηττήθηκε με μεγάλη διαφορά στο πρώτο παιχνίδι, αλλά επέστρεψε και κέρδισε το δεύτερο παιχνίδι με 82-65, με τον Χέρστον να πετυχαίνει 19 πόντους και να κάνει 11 τάπες, κερδίζοντας του το βραβείο Πολυτιμότερου Παίχτη (MVP) της Σπόρτινγκμπετ για τον δεύτερο αγώνα. Η Μοντεπάσκι κέρδισε τον τρίτο αγώνα. Θα ήταν και πάλι ο Χέρστον που θα πρωτοστατούσε στο πέμπτο παιχνίδι με 25 πόντους, 7 τάπες, 3 ασίστ και ένα κλέψιμο για να κερδίσει ξανά το βραβείο Πολυτιμότερου Παίχτη (MVP) της Σπόρτινγκμπετ και να γίνει ο πρώτος παίκτης που κέρδισε το βραβείο δύο φορές σε μια σειρά πλέι οφ. . Η Σιένα θα κέρδιζε τη σειρά και θα έφτανε στο Φάιναλ Φορ της διοργάνωσης, κάτι που δεν το είχαν καταφέρει εδώ και τέσσερα χρόνια. Στη συνέχεια κληρώθηκαν εκτός έδρας με τον Παναθηναϊκό, όπου οι μετέπειτα πρωταθλητές θα την κέρδιζαν με 77-69. Οι 12 πόντοι και τα 4 ριμπάουντ του Μαλίκ Χέρστον δεν ήταν αρκετοί για να την βοηθήσουν να φτάσει στον τελικό. Αλλά ως παρηγοριά, η Μοντεπάσκι Σιένα θα αγωνιζόταν στον αγώνα της τρίτης θέσης απέναντι στη Ρεάλ Μαδρίτης, την ομάδα που τερμάτισε πάνω από αυτούς στη φάση των δεκαέξι, και θα την κέρδιζε με 82-60. Μετά από μία επιτυχημένη πρώτη χρονιά στην Ιταλία και την Ευρωλίγκα, ο Μαλίκ Χέρστον θα άφηνε την ομάδα για να υπογράψει με την Αρμάνι Μιλάνο.
Ολίμπια Μιλάνο
Στις 25 Ιουλίου 2011, ο Χέρστον υπέγραψε επίσημα συμβόλαιο με την Αρμάνι Μιλάνο. Μετά από μέσο όρο 13,9 πόντους ανά παιχνίδι στην Ευρωλίγκα και 12,7 πόντους στη 1η Ιταλίας την πρώτη του χρονιά με την ομάδα, υπήρχαν φήμες ότι η ρωσική ΤΣΣΚΑ Μόσχας ενδιαφέρθηκε για αυτόν, αλλά τελικά υπέγραψε νέο διετές συμβόλαιο με την Ολίμπια Μιλάνο. Στον δεύτερο χρόνο του με την Ολίμπια, είχε κατά μέσο όρο 11,4 πόντους ανά αγώνα στην Ευρωλίγκα. Ωστόσο, τον Ιούλιο του 2013, ο πρόεδρος της ομάδας επιβεβαίωσε σε συνέντευξη Τύπου ότι ο Χέρστον ήταν ελεύθερος να φύγει από την ομάδα.
Γαλατασαράι
Τον Νοέμβριο του 2013, ο Χέρστον υπέγραψε με τη Γαλατασαράι μέχρι το τέλος της περιόδου.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου γυναικών 1978
Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου γυναικών 1978 διεξήχθη στις 19 Φεβρουαρίου στην Καλογρέζα, σε απόσταση 4.000μ. Πρωταθλητής στο ομαδικό αναδείχθηκε ο ΓΣ Κοροίβος Πάφου για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά. Στο ατομικό επικράτησε η Μαρίνα Δρακωτού του Πειραϊκού. Ταυτόχρονα έγιναν τα πρωταθλήματα νεανίδων και κορασίδων.
Μαλίκ Χέρστον
ΑΕΚ
Στις 15 Ιανουαρίου 2015, η Χέρστον υπέγραψε με την ΑΕΚ της Ελληνικής Α1 Κατηγορίας. Στις 10 Ιουλίου 2015 επέκτεινε το συμβόλαιό του με την ΑΕΚ για άλλα δύο χρόνια. Στις 31 Αυγούστου 2016, το συμβόλαιο του Χέρστον λύθηκε επίσημα από την ΑΕΚ, λόγω αποτυχίας να περάσει τις ιατρικές εξετάσεις πριν από την αγωνιστική περίοδο 2016–17.
Χάποελ Ιερουσαλήμ
Στις 2 Ιανουαρίου 2017, ο Χέρστον υπέγραψε με την ισραηλινή Χάποελ Ιερουσαλήμ για το υπόλοιπο της χρονιάς.
Φος Προβάνς Μπασκέτ
Αφού δεν έπαιξε για μία χρονιά λόγω τραυματισμού, στις 9 Αυγούστου 2018 ο Χέρστον υπέγραψε με τη γαλλική Φος Προβάνς Μπασκέτ.
Κανονική περίοδος
Σημείωση: Μόνο παιχνίδια στις κύριες εγχώριες διοργανώσεις περιλαμβάνονται. Συνεπώς, αγώνες στο κύπελλο ή στις Ευρωπαϊκές διοργανώσεις δεν συνυπολογίζονται.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σμολ φόργουορντ Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σαν Αντόνιο Σπερς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ολίμπια Μιλάνου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μενς Σάνα Μπάσκετ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Χάποελ Ιερουσαλήμ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Γαλατασαράι Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ώστιν Τόρος Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ
Γκιγκ ΣΤ΄ του Βιενουά
Ο Ανδρέας Γκιγκ ΣΤ΄, γαλλ. Guigues VI (1184 - 14 Μαρτίου 1237) από τον Οίκο των Καπετιδών-Βουργουνδίας ήταν κόμης τού Βιενουά, Αλμπόν, Μπιανσόν, Γκρενόμπλ και Ουαζάν (1228-1237).
Βιογραφία
Τον Γκιγκ Ε΄ διαδέχθηκε το 1162 η Βεατρίκη. Το 1228 τη διαδέχθηκε ο Ανδρέας, που έλαβε το όνομα Γκιγκ ΣΤ΄. Ο θυρεός της κομητείας ήταν ένα δελφίνι και τον κόμη της αποκαλούσαν και δελφίνο. Ήταν γενναιόδωρος προστάτης των μονών και επέκτεινε την περιοχή του με διπλωματία μάλλον παρά με πόλεμο. Ίδρυσε τον καθεδρικό ναό τού Αγ. Ανδρέα και τον Σύλλογο τού καθεδρικού, στη Γκρενόμπλ. Σήμερα ο ναός είναι το μόνο εναπομείναν οικοδόμημα των κομήτων τού Βιενουά και εκεί έχει ταφεί ο Γκιγκ ΣΤ΄ και μερικοί διάδοχοί του.
Εκλογική περιφέρεια Λέσβου
Η εκλογική περιφέρεια Λέσβου-Λήμνου περιλαμβάνει τους δήμους και τις κοινότητες που ανήκουν στο νομό Λέσβου, δηλαδή στα νησιά Λέσβος, Λήμνος και Άγιος Ευστράτιος. Η περιφέρεια ιδρύθηκε από τις πρώτες εκλογές που έγιναν μετά την ένταξη των νησιών στο ελληνικό κράτος το 1912 και συγκεκριμένα στις εκλογές του 1915. Στις εκλογές του 2009 από την περιφέρεια αυτή εκλέχτηκαν τρεις βουλευτές. Στο παρελθόν η περιφέρεια εξέλεγε μεγαλύτερο αριθμό βουλευτών με μέγιστο τους 15 το 1923.
Γκιγκ ΣΤ΄ του Βιενουά
Βιογραφία
Το 1228 ο Γκιγκ ΣΤ΄ υποστήριξε το Τουρίνο στις προσπάθειές του να εμπορεύεται, χωρίς να πληρώνει βαρείς δασμούς στον Θωμά Α΄ κόμη της Σαβοΐας. Η υποστήριξη έγινε παρά τη συνθήκη, που συμφωνήθηκε κατά τον γάμο της αδελφής του Μαργαρίτας με τον Αμεδαίο Δ΄, γιο τού Θωμά.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1202 τη Βεατρίκη κόμισσα τού Γκαπ & Εμμπρύν, κόρη τού Ραινόν Α΄ του Σαμπράν και είχε τέκνο:
Εκλογική περιφέρεια Λέσβου
Εκλογές για το Οθωμανικό Κοινοβούλιο
Η ιστορία της εκλογικής περιφέρειας Λέσβου-Λήμνου ξεκινά από τα τελευταία χρόνια της Οθωμανικής αυτοκρατορίας και συγκεκριμένα από το 1908 που έγιναν οι πρώτες εκλογές για το οθωμανικό κοινοβούλιο, στις οποίες το Κίνημα των Νεοτούρκων επέτρεψε να συμμετάσχουν και να εκλεγούν εκπρόσωποι των μειονοτήτων. Οι πολίτες εξέλεγαν εκλέκτορες, οι οποίοι με τη σειρά τους εξέλεγαν ως βουλευτές υποψηφίους που είχαν υποδειχτεί είτε από το νεοτουρκικό κομιτάτο είτε από το πατριαρχείο, συνήθως σε συνεννόηση μεταξύ τους. Ο αριθμός των ψηφοφόρων καθόριζε τον αριθμό των εκλεκτόρων και στη συνέχεια τον αριθμό των βουλευτών. Ανά 500 ψήφους εκλεγόταν ένας εκλέκτορας ενώ για να εκλεγεί κάποιος βουλευτής απαιτούνταν οι ψήφοι 6-7 εκλεκτόρων. Συνεπώς, η πληθυσμιακή σύνθεση των πειφερειών καθόριζε και τον αριθμό των βουλευτών.
Στις πρώτες εκλογές, που έγιναν το Σεπτέμβριο-Οκτώβριο 1908, τα νησιά της σημερινής εκλογικής περιφέρειας Λέσβου-Λήμνου, ανήκαν σε δυό ξεχωριστές περιφέρειες (σαντζάκια) και εξέλεξαν τρεις Έλληνες βουλευτές. Στις επόμενες εκλογές του Απριλίου 1912 έγιναν διοικητικές μεταβολές. Οι περιφέρειες με συμπαγείς μειονοτικούς πληθυσμούς συνενώθηκαν με άλλες στις οποίες υπήρχαν και τουρκικοί πληθυσμοί, με σκοπό την αποδυνάμωση της ψήφου των μειονοτήτων. Έτσι από την περιφέρεια Λήμνου αφαιρέθηκε η Σαμοθράκη και στη συνέχεια συγχωνεύτηκε με εκείνη της Λέσβου, από την οποία αφαιρέθηκαν τα Μοσχονήσια που είχαν 7.000 Έλληνες κατοίκους, με αποτέλεσμα να εκλεγεί μόνο ένας Έλληνας βουλευτής. Μια προσπάθεια που έγινε το Σεπτέμβριο του 1912, μετά τις εκλογές, από δημογέροντες της Λήμνου σε συνεννόηση με Ιμβρίους και Τενεδίους να προταθεί συμπληρωματικά ως κοινός υποψήφιος ο Χαρίλαος Χαραλαμπίδης που υπέδειξε το Πατριαρχείο δεν πρόλαβε να ολοκληρωθεί, αφού στις 5 Οκτωβρίου 1912 ξέσπασε ο Α΄ Βαλκανικός Πόλεμος.
Γκιγκ ΣΤ΄ του Βιενουά
Οικογένεια
Διαζεύχθηκε το 1215 και έκανε δεύτερο γάμο το 1219 με τη Βεατρίκη των Αλεράμιτσι, κόρη τού Γουλιέλμου ΣΤ΄ μαρκησίου τού Μομφερράτου. Ήταν η κυρία (domna) για τον τροβαδούρο Γκωζεράν του Σαιν-Λεντιέ. Ο Γκιγκ ΣΤ΄ είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Βουργουνδίας Κατηγορία:Κόμητες του Βιενουά
Εκλογική περιφέρεια Λέσβου
Εκλογές στο Ελληνικό κράτος
Με την απελευθέρωση τους το 1912 από τον Ελληνικό Στόλο τα νησιά του Βορείου Αιγαίου εντάχθηκαν σε νομούς του Ελληνικού Κράτους. Έτσι δημιουργήθηκε ο νομός Λέσβου, στον οποίο εντάχθηκαν τα νησιά: Λέσβος, Λήμνος, Άγιος Ευστράτιος, Ίμβρος, Τένεδος και Σαμοθράκη. Ο νομός αποτέλεσε ενιαία εκλογική περιφέρεια στις πρώτες εκλογές μετά τους βαλκανικούς πολέμους, που έγιναν στις 31 Μαΐου 1915. Στην πρώτη συμμετοχή τους στις ελληνικές εκλογές οι κάτοικοι των νησιών εξέλεξαν 11 βουλευτές.
Ο αριθμός των βουλευτικών εδρών παρέμεινε σταθερός και στις επόμενες εκλογές που έγιναν στις 6 Δεκεμβρίου 1915, ενώ στις εκλογές του 1920 αυξήθηκε σε 12, διότι συμμετείχαν και οι ψηφοφόροι της Ίμβρου και της Τενέδου, οι οποίοι δεν μπόρεσαν να λάβουν μέρος στις δυο εκλογές του 1915 διότι δεν είχαν προλάβει να συνταχθούν οι εκλογικοί κατάλογοι. Ήταν η πρώτη και τελευταία φορά που οι κάτοικοι των δύο νησιών έλαβαν μέρος σε ελληνικές εκλογές, αφού όταν διεξήχθησαν οι επόμενες, στις 16 Δεκεμβρίου 1923 είχαν ήδη επιστραφεί στην Τουρκία με βάση τη Συνθήκη της Λοζάνης. Επίσης, η Σαμοθράκη εντάχθηκε στο νομό Έβρου και η περιφέρεια πήρε τη γεωγραφική έκταση που έχει μέχρι σήμερα.
Με την κατάργηση της Γερουσίας οι έδρες αυξήθηκαν σε οκτώ (8), αριθμός που παρέμεινε στις δυο τελευταίες προπολεμικές εκλογικές αναμετρήσεις: 1935 και 1936. Μεταπολεμικά από το 1946 ως το 1964 ο αριθμός των εδρών κυμαινόταν μεταξύ έξι (6) και επτά (7). Μετά την πτώση της χούντας η εκλογική περιφέρεια Λέσβου-Λήμνου εξέλεγε αρχικά τέσσερις (4) βουλευτές και από τη δεκαετία του 1990 τρεις (3), ως αποτέλεσμα της πληθυσμιακής μείωσης.
1915 ως 1923
Σημειώσεις
1946 ως 1964
Σημείωση
1974 ως 1996
Σημειώσεις
Γερουσιαστές Λέσβου-Λήμνου
Στις μοναδικές εκλογές για το σώμα της Γερουσίας που θεσπίστηκε με το Σύνταγμα του 1927 και έγιναν στις 21 Απριλίου 1929 στην εκλογική περιφέρεια Λέσβου-Λήμνου δόθηκαν δύο έδρες.
Πηγές
Λεσβου
Δήμος Νέας Αρτάκης
Ο Δήμος Νέας Αρτάκης ήταν μέχρι το 2010 δήμος του νησιού της Εύβοιας. Βρίσκόταν λίγο βορειότερα από την Χαλκίδα. Συνόρευε με τους δήμους Χαλκιδέων και Μεσσαπίων. Αποτελείτο από ένα δημοτικό διαμέρισμα, καταλάμβανε έκταση 23 τ.χλμ. και είχε συνολικό πληθυσμό 8.646 κατοίκων. Ο δήμος πήρε το όνομά του από την πόλη της Νέας Αρτάκης.
Διοικητικές μεταβολές
Ο Δήμος συστάθηκε το 1989 και προήλθε από την αναγνώριση της κοινότητας Νέας Αρτάκης σε Δήμο. Η κοινότητα είχε συσταθεί το 1924 αρχικά με την ονομασία κοινότητα Βατώντας ενώ από το 1933 μετονομάστηκε σε κοινότητα Νέας Αρτάκης. Μέσα στα όρια της κοινότητας εντάχθηκαν εκτός από τη Νέα Αρτάκη και οι οικισμοί Καλύβια και Τριάδα οι οποίοι αργότερα καταργήθηκαν καθώς συνενώθηκαν με το πολεοδομικό συγκρότημα της Νέας Αρτάκης. Η κοινότητα αναγνωρίστηκε σε δήμο το 1989. Ο δήμος παρέμεινε αμετάβλητος με την εφαρμογή του προγράμματος Καποδίστριας και καταργήθηκε το με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης, την 1η Ιανουαρίου 2011, οπότε και εντάχθηκε στον νέο δήμο Χαλκιδέων.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Νεα Αρτακη
Παλαιά Σωτήρα Πέλλας
Η Παλαιά Σωτήρα είναι εγκαταλελειμμένος ορεινός οικισμός της Κεντρικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Πέλλας με υψόμετρο 480 μέτρα, σε απόσταση περίπου 8 χλμ. βόρεια της Έδεσσας και δίπλα στην επαρχιακή οδό που συνδέει την πόλη με την Αριδαία. Αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1961 όταν απογράφηκε στην τότε κοινότητα Σωτήρας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με τη Σωτήρα, τους Λύκους, τη Μαργαρίτα και το Σαμάρι αποτελούν την τοπική κοινότητα Σωτήρας που ανήκει στη δημοτική ενότητα Έδεσσας του Δήμου Έδεσσας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 δεν έχει μόνιμους κατοίκους.
Παράδοση και ιστορία
Σύμφωνα με την τοπική παράδοση το χωριό αρχικά βρισκόταν 800 μέτρα ανατολικότερα, στην τοποθεσία που ονομάζεται «Τοπόλιτε», την οποία όμως εγκατέλειψαν οι πρόγονοι των κατοίκων, γιατί σύμφωνα με αυτή στρατιές μυρμηγκιών κατέστρεφαν τις σοδειές τους. Μετακινήθηκαν έτσι και έκτισαν οικισμό στη περιοχή που σήμερα είναι οι κατασκηνώσεις Σωτήρας. Επειδή όμως, σύμφωνα πάντα με την παράδοση, κατά διαστήματα άκουγαν δυνατούς θορύβους προερχόμενους από την πηγή που και σήμερα υπάρχει και μάλιστα όποιος άκουγε πρώτος τους θορύβους αυτούς πέθαινε, γι’ αυτό εγκατέλειψαν και την εν λόγω περιοχή και εγκαταστάθηκαν πριν από 500 περίπου χρόνια στην θέση που είναι σήμερα το χωριό Σωτήρα, πάνω σε ερείπια παλαιότερου οικισμού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Πέλλας Κατηγορία:Δήμος Έδεσσας
Αλκαμένης
Ο Αλκαμένης ήταν αρχαίος Έλληνας γλύπτης από τη Λήμνο και την Αθήνα, που έζησε τον 5ο αιώνα π.Χ. Ήταν σύγχρονος του Φειδία αλλά νεότερος σε ηλικία και αναφέρεται για τη λεπτότητα και την τελειότητα των έργων του, από τα οποία ο Ήφαιστος και η Αφροδίτη των Κήπων θεωρούνται τα αριστουργήματά του.
Ο Παυσανίας (v 10. 8) γράφει πως ήταν ο σχεδιαστής ενός από τα αετώματα του ναού του Διός στην Ολυμπία, αλλά η άποψη αυτή μοιάζει αδύνατη χρονολογικά και υφολογικά. Πάλι ο Παυσανίας (I, 8, 4) σημειώνει πως ένα άγαλμα του Άρη, έργο του Αλκαμένη, υπήρχε στην Αρχαία Αγορά της Αθήνας, και ορισμένοι το συσχετίζουν με τον Άρη του Μποργκέζε. Όμως, ο ναός του Άρη στον οποίο αναφέρεται, μεταφέρθηκε από τις Αχαρνές και στήθηκε στην Αγορά στα χρόνια του Αυγούστου. Επίσης, τα αγάλματα του Αλκαμένη απεικονίζουν τον θεό Άρη με θώρακα στο στήθος, ο οποίος λείπει από τον Άρη του Μποργκέζε. Έτσι η σύνδεση των δύο μνημείων δεν είναι σίγουρη.
Στην Πέργαμο ανακαλύφθηκε το 1903 ένα ελληνιστικό αντίγραφο της κεφαλής του Ερμή Προπυλαίου του Αλκαμένη (Athenische Mittheilungen, 1904, p. 180). Όμως, καθώς η θεότητα αναπαρίσταται με νεοαττικό, αρχαιοπινές και συμβατικό στιλ, το συγκεκριμένο αντίγραφο δεν μπορεί να μας δώσει πολλές πληροφορίες για το σύνηθες στιλ του Αλκαμένη, ο οποίος ήταν σίγουρα ένας πρωτότυπος και αυθεντικός καλλιτέχνης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες γλύπτες Κατηγορία:Αρχαία Λήμνος
Νέα Αρτάκη
Διοικητικές μεταβολές
thumb|Ο Ιερός Ναός των Δώδεκα Αποστόλων. Ο οικισμός λίγο μετά την ίδρυσή του εντάχθηκε στη νεοσύστατη κοινότητα Βατώντας. Η κοινότητα μετονομάστηκε σε κοινότητα Αρτάκης το 1933 και αναγνωρίστηκε σε δήμο το 1989. Ο Δήμος Αρτάκης διατηρήθηκε αμετάβλητος μέχρι το 2010, οπότε καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και η Νέα Αρτάκη εντάχθηκε στο νέο διευρυμένο Δήμο Χαλκιδέων. Στον Καλλικρατικό πλέον δήμο το διάστημα από 2010 έως 2014 η δημοτική αρχή ήταν Γέφυρα Στο Μέλλον. Δήμαρχος του Δήμου Χαλκιδέων ήταν ο Αθανάσιος Ζεμπίλης και Αντιδήμαρχος Νέας Αρτάκης ο Χαράλαμπος Κώσταρος. Στο διάστημα 2014-2019 έχει αναλάβει ο συνδυασμός Γέφυρα Προόδου και Ελπίδας με Δήμαρχο το Χρήστο Παγώνη και Αντιδήμαρχο Νέας Αρτάκης το Νικόλαο Γεωργαλά. Για το διάστημα 2019-2023 ο συνδυασμός "Αλλάζουμε" με Δήμαρχο την Έλενα Βάκα, έχει ορίσει Αντιδήμαρχο της Νέας Αρτάκης τον Χαράλαμπο Κώσταρο.
Παναγία Φανερωμένη
Η εκκλησία της Παναγίας Φανερωμένης ιδρύθηκε με αφορμή την αναφορά ανήλικων κοριτσιών ότι εμφανίστηκε η Παρθένος Μαρία μπροστά τους στις 29 Απριλίου 1951 σε μια τοποθεσία πολύ κοντά στην ακτή στα βορειοδυτικά περίχωρα της πόλης. Μέσα σε λίγους μήνες ξεκίνησε η ανέγερση της εκκλησίας και κατασκευάστηκαν χώροι προσκυνήματος αφιερωμένοι στη ζωή του Ιησού και της Παρθένου Μαρίας.
μικρογραφία|Το λιμάνι της Νέας Αρτάκης.
Εκπαίδευση
Η πόλη της Νέας Αρτάκης έχει 1 Λύκειο, 1 Γυμνάσιο, 4 Δημοτικά Σχολεία, 4 Νηπιαγωγεία και έναν Δημοτικό Παιδικό Σταθμό.
Εκδηλώσεις
Κάθε καλοκαίρι οι κάτοικοι και οι τουρίστες μπορούν να συμμετάσχουν στα Κυζίκεια. Αποτελείται από μια σειρά πολιτιστικών εκδηλώσεων με θέμα τους παραδοσιακούς χορούς, πολεμικές τέχνες, μουσική, θεατρικές παραστάσεις και μπαλέτο. Η εκδήλωση αυτή γίνεται με σκοπό να αναβιώσουν παραδόσεις και έθιμα τους παρελθόντος αλλά και να δώσει την ευκαιρία στους κατοίκους της να αναδείξουν τον κόπο και τα ταλέντα τους. μικρογραφία|Μια από τις παραλίες της Νέας Αρτάκης
Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Νήσων Σολομώντα
Η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Νήσων Σολομώντα (αγγλικά: Solomon Islands Football Federation, SIFF) είναι το όργανο διοίκησης του ποδοσφαίρου στις Νήσους Σολομώντα. Εδρεύει στην Ονιάρα. Διοργανώνει εθνικά ερασιτεχνικά και επαγγελματικά πρωταθλήματα, ενώ είναι υπεύθυνη και για τη διεξαγωγή του κυπέλλου της χώρας. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των εθνικών ομάδων ανδρών, γυναικών και νέων των Νήσων Σολομώντα.
Ιστορία
Ο οργανισμός ιδρύθηκε το 1979. Εντάχθηκε στην Ποδοσφαιρική Συνομοσπονδία Ωκεανίας (OFC) και στην Παγκόσμια Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (FIFA) το 1988.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομοσπονδίες Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στα Νησιά Σολομώντα
Γενικές εκλογές στα Τερκς και Κέικος 2021
Στις 19 Φεβρουαρίου 2021 διεξήχθησαν γενικές εκλογές στα Τερκς και Κέικος, για να εκλεγούν τα 15 από τα 21 μέλη της Βουλής της Συνέλευσης.
Ιστορικό
Συνολικά 38 υποψήφιοι διεκδικούν μία έδρα στη Βουλή. Τα μεγαλύτερα κόμματα των εκλογών είναι το Λαϊκό Δημοκρατικό Κίνημα, το κυβερνών κόμμα, και το Προοδευτικό Εθνικό Κόμμα, τα οποία συμμετέχουν με 15 υποψήφιους έκαστο. Είκοσι υποψήφιοι διεκδικούν τις 10 μονοεδρικές περιφέρειες, δέκα από κάθε κόμμα. Δεκαοκτώ υποψήφιοι συμμετέχουν στο μεγάλο πλειοψηφικό, για όλην την επικράτεια, από τους οποίους οι 5 είναι του Λαϊκού Δημοκρατικού Κινήματος, οι 5 είναι του Προοδευτικού Εθνικού Κόμματος, οι 7 είναι ανεξάρτητοι και ο ένας είναι από την Προοδευτική Δημοκρατική Συμμαχία.
Εκλογικό σύστημα
Τα 4 μέλη διορίζονται από τον κυβερνήτη, ως εξής: 1 μέλος κατόπιν συμβουλής του Πρωθυπουργού, 1 μέλος κατόπιν συμβουλής του αρχηγού της αντιπολίτευσης και 2 μέλη κατόπιν συμβουλής της Κοινότητας Πολιτών των Τερκς και Κέικος. Επιπλέον, 1-2 μέλη της Βουλής είναι αυταπάγγελτα, όπως για παράδειγμα ο Πρόεδρος της Βουλής όταν δεν είναι εκλεγμένο μέλος της.
Τάκης Διαμαντόπουλος
Ο Τάκης Διαμαντόπουλος γεννήθηκε και ζει στην Αθήνα. Ασχολείται επαγγελματικά με τη φωτογραφία επί σαράντα πέντε χρόνια. Προέρχεται από οικογένεια φωτογράφων, καθώς τόσο ο παππούς του όσο και ο πατέρας του ασχολήθηκαν με τον συγκεκριμένο επαγγελματικό χώρο. Από τον τελευταίο άλλωστε πήρε και τα πρώτα του μαθήματα, καθώς υπήρξε βοηθός του για δέκα χρόνια μέχρι το 1975.
Το 1968 αρχίζει να ασχολείται με τη φωτογραφία μόδας. Από είκοσι χρονών αρχίζει να φωτογραφίζει τις παραστάσεις του Εθνικού Θεάτρου στην Επίδαυρο.
Το 1972, πραγματοποιεί την πρώτη του φωτογράφηση με το γαλλικό VOGUE. Από το 1975 μέχρι το 1980 διατηρεί studio με τον αδερφό του Ντίνο, επίσης φωτογράφο, ενώ για μία διετία από το 1979, εκδίδουν μαζί και το περιοδικό ‘COVER‘. Την περίοδο 1981-1983 ζει στο Παρίσι και στο Μιλάνο όπου συνεργάζεται με τον εκδοτικό οίκο Condé Nast.
Αρκετά ελληνικά και ξένα περιοδικά (Vogue, Stern, Marie Claire, Votre Beaute, Madame Figaro, Men, Klik, Status, Γυναίκα, Nitro, Diva, Πάνθεον, Cover, Cigar, Μονόπολη, Down Town, Βημαgazino, Πρόσωπα, Ταχυδρόμος) έχουν φιλοξενήσει τις φωτογραφίες του στα εξώφυλλα και στις σελίδες τους, που αφορούν κυρίως μόδα και πορτραίτα γυναικών προσωπικοτήτων της ελληνικής διανόησης, της τέχνης και του θεάματος, που με το έργο τους έχουν συμμετάσχει την πολιτιστική ζωή του τόπου μας.
Εξώφυλλα με φωτογραφίες του Δ.
Έχει πραγματοποιήσει σειρά ατομικών εκθέσεων, εκ των οποίων δύο στη Θεσσαλονίκη και τρεις στην Αθήνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες φωτογράφοι Κατηγορία:Φωτογράφοι μόδας
Θεόφιλος Χάνσεν
Ο Τέοφιλ Χάνσεν, γνωστός με το εξελληνισμένο όνομα Θεόφιλος Χάνσεν (γερμανικά: Theophil Edvard Freiherr von Hansen, δανικό όνομα: Theophilus Hansen), (13 Ιουλίου 1813 - 17 Φεβρουαρίου 1891) ήταν Δανός αρχιτέκτονας, εκπρόσωπος του νεοκλασικισμού και του ιστορικισμού.
Ο Τέοφιλ Έντβαρντ Χάνσεν γεννήθηκε στην Κοπεγχάγη. Μαθήτευσε κοντά στον Καρλ Φρήντριχ Σίνκελ και σπούδασε στη Βιέννη. Το 1837 μετακόμισε στην Αθήνα όπου σπούδασε αρχιτεκτονική και σχέδιο με ενδιαφέρον στη βυζαντινή αρχιτεκτονική. Έγινε ιδιαίτερα γνωστός για τις κατασκευές του στη Βιέννη, καθώς και για τα έργα του στην Αθήνα, μεταξύ των οποίων είναι η Σιναία Ακαδημία (Ακαδημία Αθηνών) και η Βαλλιάνειος Εθνική Βιβλιοθήκη, τα οποία, μαζί με το Πανεπιστήμιο Αθηνών, έργο τού αδελφού του, Χανς Κρίστιαν Χάνσεν, απαρτίζουν τη λεγόμενη «νεοκλασική τριλογία της Αθήνας». Συνεργάστηκε με γνωστούς αρχιτέκτονες της εποχής του όπως ο Όττο Βάγκνερ. Το 1884 ο Φραγκίσκος Ιωσήφ της Αυστρίας του απένειμε τον τίτλο του Βαρόνου (Freiherr).
Πέθανε στη Βιέννη σε ηλικία 77 ετών.
Έργα
Στην Ελλάδα:
Στο εξωτερικό:
Παραπομπές
Κατηγορία:Δανοί αρχιτέκτονες Κατηγορία:Νεοκλασικοί αρχιτέκτονες
Μπεχμετλί
Το Μπεχμετλί (γνωστό ως Βερχιγιάν μέχρι το 1992) είναι ένα χωριό και δήμος της επαρχίας Ζακατάλα του Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 4.273 κατοίκους. Ο δήμος αποτελείται από τα χωριά Μπεχμετλί και Κιουρντεμίρ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Ζακατάλα
Παλαί Μπουρμπόν
Το Παλαί Μπουρμπόν (γαλλικά: Palais Bourbon) βρίσκεται στο 7ο διαμέρισμα του Παρισιού, στην αριστερή όχθη του Σηκουάνα, απέναντι από την πλατεία Κονκόρντ. Είναι η έδρα της Γαλλικής Εθνοσυνέλευσης, της Κάτω βουλής του Κοινοβουλίου της Γαλλίας.
Γλώσσα Οροκάιβα
Η Οροκάιβα είναι γλώσσα Παπούα που ομιλείται στην "ουρά" της Παπούα Νέα Γουινέα. Έχει περίπου 47.000 ομιλητές και ομιλείται στην επαρχία Όρο.
Παλαί Μπουρμπόν
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Το πλήθος γιορτάζει τη διακήρυξη της [[Τρίτη Γαλλική Δημοκρατία|Γ' Δημοκρατίας έξω από το Παλαί Μπουρμπόν  (4 Σεπτεμβρίου 1870)]] Το παλάτι χτίστηκε το 1722 για τη Λουίζα Φραγκίσκη των Βουρβόνων, δούκισσα του Μπουρμπόν, νόθα κόρη του Λουδοβίκου ΙΔ' και της μαρκησίας του Μοντεσπάν σε σχέδια του Ιταλού αρχιτέκτονα Τζιαρντίνι. Το οικοδόμημα ολοκληρώθηκε το 1728 από τον αρχιτέκτονα Ζακ Γκαμπριέλ και περιβάλλονταν από κήπους που αρχικά έφθαναν στις όχθες του Σηκουάνα. Βρισκόταν σε μια τότε αγροτική συνοικία στην άκρη του Παρισιού, η οποία επρόκειτο να γίνει μια πολύ μοντέρνα οικιστική συνοικία, το φωμπούρ Σαιν-Ζερμαίν. Μέχρι εκείνη την εποχή, η περιοχή ήταν μια δασώδης έκταση, συνήθης τόπος μονομαχιών. Μετά το θάνατο του Λουδοβίκου ΙΔ' το 1715, η αριστοκρατία άρχισε να μετακινείται από τις Βερσαλλίες πίσω στο Παρίσι. Τα οικόπεδα ήταν σπάνια στην παραδοσιακή περιοχή της αριστοκρατίας, το πυκνοκατοικημένο Μαραί, έτσι η αριστοκρατία της εποχής έψαχνε γη με χώρο για κήπους στα άκρα της πόλης, είτε κοντά στα Ηλύσια Πεδία στα δεξιά της όχθης του Σηκουάνα ή στην αριστερή όχθη.
Γλώσσα Οροκάιβα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ο
Παλαί Μπουρμπόν
Ιστορία
Το 1765 το παλαί Μπουρμπόν διευρύνθηκε. Κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης, το παλάτι κατασχέθηκε και κηρύχθηκε εθνική ιδιοκτησία. Από το 1795, κατά τη διάρκεια του Διευθυντηρίου, έγινε τόπος συνάντησης του Συμβουλίου των Πεντακοσίων. Το 1809 ενσωμάτωσε το παρακείμενο μέγαρο Λασαί, που είναι η επίσημη κατοικία του προέδρου της Γαλλικής Εθνοσυνέλευσης. Το κτήριο ανασχεδιάστηκε και οι αίθουσες του μεταμορφώθηκαν. Η ημικυκλική αίθουσα (L'Hémicycle) κατασκευάστηκε για να φιλοξενεί τις κοινοβουλευτικές συνόδους.
Η πρόσοψη με την κιονοστοιχία με θέα στο Σηκουάνα
εναλλ.=|αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Η πρόσοψη του Παλαί Μπουρμπόν μικρογραφία|250x250εσ|Άγαλμα του [[Ζαν Μπατίστ Κολμπέρ]] μικρογραφία|250x250εσ|Άγαλμα του [[Μισέλ ντε Λ'Οπιτάλ ]] Το περιστύλιο της πρόσοψης με τους δώδεκα μεγαλοπρεπείς κίονες που βλέπει στον ποταμό Σηκουάνα είχε σαν πρότυπο τους αρχαίους ναούς. Προστέθηκε στο κτήριο από τον αρχιτέκτονα Μπερνάρ Πουαγιέ κατά τη διάρκεια της εποχής του Ναπολέοντα. Ολοκληρώθηκε το 1806 και βρίσκεται στον ίδιο άξονα με την κλασική στοά της εκκλησίας Μαντλέν που βρίσκεται στην άλλη πλευρά της πλατείας Κονκόρντ. Το κτήριο έχει 30 σκαλοπάτια.
Το αέτωμα της στοάς αποτελείται από γλυπτά του Ζαν-Πιέρ Κορτό και κατασκευάστηκε μεταξύ 1838 και 1841. Παρουσιάζει τη Γαλλική Δημοκρατία που στέκεται στη μέση και περιβάλλεται από τα σύμβολα της νομοθετικής διαδικασίας: τη Δύναμη και τη Δικαιοσύνη. Το 1810, στην πρόσοψη τοποθετήθηκαν τα αγάλματα διάσημων βασιλικών υπουργών:
Η κυρία είσοδος
εναλλ.=|μικρογραφία|250x250εσ|Η αυλή και η κυρία είσοδος Η κύρια είσοδος στο παλάτι βρίσκεται στην πλατεία Παλαί Μπουρμπόν μπροστά στο παλάτι. Η μεγαλοπρεπής πύλη πλαισιώνεται από κορινθιακούς κίονες και οδηγεί στην κεντρική αυλή.
Στο τέλος της αυλής είναι η είσοδος που είναι εμπνευσμένη από τους αρχαίους ναούς, έχει τέσσερις κίονες και πλαισιώνεται από δύο αγάλματα του Ρεμόν Γκεράρ: Γαλλία και Ελευθερία (1860).
Η Βουλή των Αντιπροσώπων
Το Παλαί Μπουρμπόν είναι η έδρα της Κάτω βουλής του Κοινοβουλίου της Γαλλίας από το 1830. Η αίθουσα της Βουλής των Αντιπροσώπων είναι μια ημικυκλική αίθουσα (L'hémicycle) όπου οι 577 βουλευτές συμμετέχουν στις συνεδριάσεις, σε έδρανα με κόκκινο βελούδο.
Η αίθουσα κυριαρχείται από το γραφείο του Προέδρου της Εθνοσυνέλευσης. Το 1832 δόθηκε στην αίθουσα των Αντιπροσώπων η εμφάνιση θεατρικής σκηνής με την προσθήκη μιας κιονοστοιχίας και θεωρείων για να σχηματιστεί ένα τόξο.
Το εσωτερικό του Παλαί Μπουρμπόν
Εκτός από την αίθουσα της Βουλής των Αντιπροσώπων, υπάρχουν πολλοί χώροι και αίθουσες μέσα στο Παλαί Μπουρμπόν. Οι περισσότεροι από αυτούς δημιουργήθηκαν κατά τη βασιλεία του Λουδοβίκου-Φιλίππου (1830-1848) και είναι διακοσμημένοι από διάσημους καλλιτέχνες όπως ο Ευγένιος Ντελακρουά.
Κτηριακό συγκρότημα
Το συγκρότημα του παλαί Μπουρμπόν έχει έκταση 124.000 τετραγωνικά μέτρα, με πάνω από 9.500 δωμάτια, στα οποία εργάζονται 3.000 άτομα. Το συγκρότημα περιλαμβάνει το μέγαρο Λεσαί στη δυτική πλευρά του παλατιού, το οποίο είναι η επίσημη κατοικία του προέδρου της Γαλλικής Εθνοσυνέλευσης καθώς και τρία κτίρια που προορίζονται για γραφεία των βουλευτών και των συνεργατών τους.
Επισκέψεις
Το Παλαί Μπουρμπόν είναι ανοιχτό στο κοινό κατόπιν κράτησης. Οι επισκέψεις διοργανώνονται για ομάδες έως 50 ατόμων. Είναι δωρεάν και διαρκούν περίπου μιάμιση ώρα. Η είσοδος του κοινού γίνεται από την είσοδο στην Και ντ'Ορσαί. Απαιτείται σωστή ενδυμασία.
Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Βοιωτίας
Η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Βοιωτίας (Ε.Π.Σ.Β.) είναι αρμόδια για το ποδόσφαιρο στο νομό Βοιωτίας. Εδρεύει στη Λειβαδιά, με γραφεία της στεγάζονται επί της οδού Καραγιαννοπούλου 57 και είναι μέλος της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (Ε.Π.Ο.). Είναι υπεύθυνη για τη διεξαγωγή του τοπικού πρωταθλήματος και του κυπέλλου, όπως και των πρωταθλημάτων εφήβων και παίδων. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των μικτών ομάδων νέων και παίδων, οι οποίες εκπροσωπούν το νομό σε εθνικό επίπεδο.
Ο πρωταθλητής Βοιωτίας λαμβάνει μέρος στο Ειδικό πρωτάθλημα της Ε.Π.Ο. για την άνοδο στη χαμηλότερη εθνικού επιπέδου κατηγορία. Σημερινός πρόεδρος της Ε.Π.Σ. Βοιωτίας είναι ο Κωνσταντίνος Νίκας.
Ιστορία
Ιδρύθηκε σαν ανεξάρτητη Ένωση το 1973, καθώς τα προηγούμενα χρόνια και συγκεκριμένα από το 1928 έως το 1973 οι ομάδες της περιφέρειας Βοιωτίας έπαιρναν μέρος στα πρωταθλήματα που διοργάνωνε η Ε.Π.Σ. Ευβοίας (σαν Ε.Π.Σ. Ευβοίας/Βοιωτίας).
Στη δικαιοδοσία της υπάγονται οι διοργανώσεις του τοπικού Κυπέλλου και των πρωταθλημάτων. Στην κατηγορία ανδρών, κατά την αγωνιστική περίοδο 2011-12 υφίστανται δυο κατηγορίες. Η Α΄ Κατηγορία, με τη συμμετοχή 16 συλλόγων και η Β΄ κατηγορία, με 2 ομίλους, έκαστος εκ των οποίων αριθμεί 11 συλλόγους.
Πρωτάθλημα
Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Βοιωτίας είναι η εξής:
Κύπελλο
Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Βοιωτίας.
Τελικοί Κυπέλλου
¹Νίκη Α.Ο. Μελισσοχωρίου άνευ αγώνος μέσω κλήρωσης λόγω Πανδημία του κορονοϊού στην Ελλάδα το 2020
Σημείωση: Η κυπελλούχος ομάδα της περιόδου 2004-05, Α.Ο. Διονύσου ανήκει πλέον στην Ε.Π.Σ. Αν.Αττικής
Χάισμπρεχτ Λέυτενς
Ο Χάισμπρεχτ Λέυτενς (φλαμανδικά: Gijsbrecht Leytens,, παλαιότερα γνωστός ως «Δάσκαλος των Χειμερινών Τοπίων» (Meester van de Winterlandschappen), 1586– μετά το 1643 αλλά πριν το 1656) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος, ο οποίος ειδικευόταν στην τοπιογραφία και ιδιαίτερα στα χειμερινά τοπία.
Βιογραφία
Ο Λέυτενς γεννήθηκε στην Αμβέρσα. Μαθήτευσε στον Γιάκομπ Φρολάικ το 1598 και έγινε «Δάσκαλος» στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά το 1611. Νυμφεύτηκε τη Μαρία φαν Όμελ. Μεταξύ 1617 και 1627 ανέλαβε μερικούς μαθητές.
Καθώς δεν υπάρχει καταγραφή ότι ζούσε το 1643 ενώ το 1657 καταγράφεται ως "εκλιπών", πρέπει να απεβίωσε στο ενδιάμεσο χρονικό διάστημα.
Έργο
Το έργο του Λέυτενς αρχικά είχε αποδοθεί σε ζωγράφο με το συμβατικό όνομα «Δάσκαλος των Χειμερινών Τοπίων» (Meester van de Winterlandschappen). Το 1942 ο F.J.J. Reelick μπόρεσε να ταυτοποιήσει τον Λέυτενς με τον ως τότε ανώνυμο ζωγράφο και η ταυτοποίηση αυτή επιβεβαιώθηκε το 1988 από την Ούρσουλα Χέρτουνγκ ([Ursula Härtung) με βάση ένα πλήρως υπογεγραμμένο έργο.
Ο Λέυτενς ζωγράφιζε κυρίως τοπία. Όλα του τα γνωστά τοπία είναι χειμερινά, εκτός από λίγα, όπως το Ορεινό τοπίο με ελάφι (σήμερα στο Μουσείο Χέρτσοχ Άντον Ούλριχ του Μπραουνβάιγκ) και ένα Δασωμένο ορεινό τοπίο με καταρράκτη και ταξιδιώτες (σήμερα στο Εθνικό Μουσείο Στοκχόλμης). Είναι επίσης γνωστό ότι ζωγράφισε έξι θαλασσογραφίες, οι οποίες σήμερα έχουν χαθεί.
Καλλιτέχνες όπως οι Πίτερ Μπρίγκελ ο πρεσβύτερος και Άμπελ Χρίμμερ, Ντένις φαν Άλσλοοτ και Ντάνιελ φαν Χέιλ είχαν μετατρέψει το χειμερινό τοπίο σε ένα από τα πλέον προτιμώμενα θέματα στη φλαμανδική ζωγραφική. Το θέμα το πήραν από Ολλανδούς ζωγράφους, όπως οι Χέντρικ Άφερκαμπ, Ερτ φαν ντερ Νίερ και Αντόνι Φερστρέλεν.
Το έργο του Λέυτενς είναι μοναδικό, καθώς αποστασιοποιείται από το αυστηρό, θλιβερό και άβολο τοπίο που βασίζεται στις ανθρώπινες μορφές για να ζωντανέψει. Ο Λέυτενς πέτυχε να αναπαραστήσει τον χειμώνα, αποφεύγοντας την απλή, ακαδημαϊκή αποτύπωση των ασήμαντων λεπτομερειών των ανθρώπινων δραστηριοτήτων. Τα χειμερινά του τοπία απαστράπτουν στο φως του ηλιόλουστου πρωινού. Ο Λέυτενς θεωρείται ως "ποιητής του παγετού", καθώς επιτυγχάνει να εκφράσει το ποιητικό κάλλος του χειμώνα με επινοήσεις όπως την απεικόνιση του ανέφελου ήλιου στην εξοχή, που ανακλάται στον πάγο. Ο ίδιος ξεχωρίζει με την φινέτσα της ανεπαίσθητες χρωματικές αρμονίας του.
Ο Λέυτενς επηρεάστηκε από τον Γιαν Μπρίγκελ τον πρεσβύτερο και τον Χίλλις φαν Κόνινξλοο. Όπως οι σύγχρονοί του στην Αμβέρσα Άμπραχαμ Χόβερτς και Αλεξάντερ Κέινρινξ, ο Λέυτενς ζωγράφισε και δασωμένα τοπία με μικρές ανθρώπινες μορφές, που περιβάλλονται από ισχυρό "ρεπουσσουάρ" δένδρων. Με τον όρο "ρεπουσσουάρ" (repoussoir) αναφέρεται αντικείμενο στο δεξιό ή αριστερό άκρο του προσκηνίου που έχει ως στόχο να στρέψει το μάτι του παρατηρητή περιβάλλοντας, εν είδει πλαισίου, το άκρο.
Όπως συνηθιζόταν στους καλλιτεχνικούς κύκλους της Αμβέρσας του 17ου αιώνα, ο Λέυτενς συνεργαζόταν συχνά με άλλους καλλιτέχνες, ειδικευμένους σε ορισμένο τύπο έργων. Οι απογραφές του 17ου αιώνα επιβεβαιώνουν το γεγονός των συνεργασιών του με τους Φρανς Φράνκεν τον νεότερο, Σεμπάστιαν Φρανξ και Βενσάν Μαλό, οι οποίοι ζωγράφιζαν τις μορφές, ενώ ο Λέυτενς τα τοπία.
Πηγές
Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι
Μονμάρτρη
thumb|240px|Ο λόφος της Μονμάρτρης (στο βάθος) όπως φαίνεται από την [[Παναγία των Παρισίων]] Η Μονμάρτρη (γαλλικά: Montmartre, προφέρεται Μονμάρτρ) είναι ένας από τους υψηλότερους λόφους και παλαιό προάστιο του Παρισιού, ύψους 130 μέτρων. Βρίσκεται στο βόρειο τμήμα της πόλης, ανήκει στο 18ο διαμέρισμά (18e Arrondissement) της και αποτελεί μία από τις πιο γνωστές περιοχές της. Τα νότια όριά της προσδιορίζονται από τη λεωφόρο Κλισί.
Ονομασία
Μεγάλη αμφισβήτηση υφίσταται όσον αφορά την προέλευση της ονομασίας Μονμάρτρη (Montmartre). Κατ' άλλους προήλθε από το "Mont de Mars, (= όρος του Άρη), σύμφωνα με αναφορά στην παρουσία ενός ναού αφιερωμένου στον Άρη κατά τη ρωμαϊκή περίοδο. Κατ' άλλους από το "Mont de Mercure" (όρος του Ερμή), ομοίως από αναφορά ύπαρξης ναού αφιερωμένου στο θεό Ερμή. Τέλος κατ' άλλους από το "Mont des martyrs" που σημαίνει πιθανόν Όρος των μαρτύρων, καθώς σύμφωνα με μία παράδοση, εκεί αποκεφαλίστηκαν οι Άγιοι Διονύσιος, επίσκοπος του Παρισιού, Ελευθέριος και Ρούστικος, περίπου το 252. Πάντως όπως και να έχει οι πρώτες μαρτυρίες αυτές αποδεικνύουν ότι η ύπαρξη της Μονμάρτρης ή Μονμάρτης ανάγεται στην απώτατη αρχαιότητα.
Κατά τη διάρκεια της Γαλλικής επανάστασης, μετονομάστηκε προσωρινά σε Montmarat (Μονμαρά) προς τιμήν του επαναστάτη Ζαν Μαρά (Jean Marat).
Ιστορία
Στους χρόνους του Μεσαίωνα η Μονμάρτρη αναφέρεται δύο φορές. Το 830, όταν ο Κόμης Εντ ανέβηκε στην κορυφή του λόφου προκειμένου από εκεί να εμψυχώσει το ηθικό των πολιορκημένων από τους Νορμανδούς Παριζιάνων και το 977, όταν ο Αυτοκράτορας Όθων στρατοπέδευσε στην κορυφή αυτού του λόφου. Τον 12ο αιώνα η Μονμάρτρη αποτέλεσε την έδρα ενός σημαντικού γυναικείου αβαείου Βενεδεκτίνων μοναχών. Αργότερα κατά την πολιορκία του Παρισιού, το 1590, ο βασιλιάς Ερρίκος Δ΄ διέμενε στο εν λόγω αβαείο. Το 1860 η περιοχή προσαρτήθηκε διοικητικά στο Παρίσι και κατά τη διάρκεια της επανάστασης της Παρισινής Κομμούνας, το 1871, η περιοχή αποτέλεσε το επίκεντρο πολλών δολοφονιών, μεταξύ των οποίων και των στρατηγών Λεκόντ και Κρεμάν-Τομάς (18 Μαρτίου).
Αργότερα, το 1798, στη δυτική πλαγιά του λόφου, δημιουργήθηκε το ομώνυμο κοιμητήριο ή λεγόμενο "βόρειο νεκροταφείο" του Παρισιού. Σ΄ αυτό βρίσκονται οι τάφοι του ποιητή Θεόφιλου Γκωτιέ, του ζωγράφου Οράς Βερνέ, των συνθετών Εκτόρ Μπερλιόζ και Ζακ Όφενμπαχ, του Γερμανού ποιητή Χ. Χάινε, του Ρώσου χορευτή Β. Νιζίνσκι, του Γάλλου σκηνοθέτη Φρανσουά Τρυφώ κ.ά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συνοικίες του Παρισιού Κατηγορία:Αξιοθέατα στο Παρίσι
Μπεγιαζατλί
Το Μπεγιαζατλί (επίσης, Μπαγιαζατλί) είναι χωριό της επαρχίας Αγκσταφά του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο βορειοδυτικό μέρος της χώρας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Αγσταφά
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου γυναικών 1979
Πηγές
Γυναικων Κατηγορία:Στίβος το 1979 Κατηγορία:Αθλητισμός στη Θήβα
Μπεγιμλί (Αγκσού)
Το Μπεγιμλί είναι χωριό και δήμος στο Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 331 κατοίκων και βρίσκεται στο νοτιοανατολικό μέρος της χώρας.
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Αγκσού Κατηγορία:Χωριά του Αζερμπαϊτζάν
Δήμος Ληλαντίων
μικρογραφία Ο δήμος Ληλαντίων ήταν δήμος του νομού Ευβοίας που υπήρχε μέχρι το 2010. Οφείλει το όνομά του στον ποταμό Λήλα. Το 2011 συγχωνεύτηκε στο πλαίσιο του σχεδίου Καλλικράτης στο νέο Δήμο Χαλκιδέων. Βρισκόταν στο κεντρικό τμήμα του νησιού, ανάμεσα στις δύο ιστορικές πόλεις της Εύβοιας, την Χαλκίδα και την Ερέτρια, καταλαμβάνοντας την περιοχή του Ληλάντιου πεδίου. Ο δήμος αποτελείτο από 6 δημοτικά διαμερίσματα, καταλάμβανε έκταση 58,6 τ.χλμ. και είχε συνολικό πληθυσμό 15.586 κατοίκους. Έδρα του ήταν το Βασιλικό.
Ο δήμος αποτελείτο από τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:
Τζάνετ Αμπού-Λούγκοντ
Η Τζάνετ Αμπού-Λούγκοντ (3 Αυγούστου του 1928-14 Δεκεμβρίου του 2013) ήταν κοινωνιολόγος με σημαντική συμβολή στη θεωρία των παγκόσμιων συστημάτων και στην αστική κοινωνιολογία, με καταγωγή από την Αμερική.
Οικογένεια
Ήταν παντρεμένη με τον σύζυγό της, Ibrahim Abu-Lughod από το 1951 έως και το 1991. Είχαν τέσσερα παιδιά την Lila, την Mariam, την Deena και τον Jawad.
Πρώτα χρόνια
Μεγάλωσε στο Νιούαρκ του Νιου Τζέρσεϋ και παρακολούθησε το Γυμνάσιο "Weequahic", όπου επηρεάστηκε από τα έργα του Lewis Mumford σχετικά με την αστικοποίηση.