cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Παναθηναϊκός Αθλητικός Όμιλος
Άλλοι Παναθηναϊκοί στην Ελλάδα και τον κόσμο
Παρότι ο Παναθηναϊκός είναι συνδεδεμένος (και ετυμολογικά) με την ευρύτερη πόλη των Αθηνών, φίλοι του συλλόγου έδωσαν το όνομα του Παναθηναϊκού σε τοπικά αθλητικά σωματεία στις περιοχές τους, στην Ελλάδα ή το εξωτερικό. Υπάρχουν ή υπήρξαν τα εξής:
Με την ίδια πηγή έμπνευσης, ιδρύθηκαν στα τέλη Σεπτεμβρίου 1979 οι σύλλογοι ΠΑΟ Πράσινα Πουλιά και Τριφυλλιακός που δεν υφίστανται πλέον.
Σημειώσεις
<references group="σ"/>
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Παναθηναϊκός Α.Ο. Παναθηναικος
Μεσογειακοί Αγώνες 1959
Οι III Μεσογειακοί Αγώνες διεξήχθησαν στη Βηρυτό του Λιβάνου από τις 11 ως τις 23 Οκτωβρίου 1959. Συμμετείχαν 792 αθλητές (μόνο άνδρες) από 11 χώρες της Μεσογείου σε 17 αθλήματα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
1959 Κατηγορία:Αθλητισμός στο Λίβανο Κατηγορία:Πολυαθλητικές διοργανώσεις το 1959
Ντέσι Μπουτέρσε
Πρώτα χρόνια και δικτατορία
Γεννήθηκε στο Παραμαρίμπο του Σουρινάμ στις 13 Οκτωβρίου του 1945. Μετά την ανεξαρτησία της χώρας του ενεπλάκη στον εμφύλιο πόλεμο που ακολούθησε. Στις 25 Φεβρουαρίου του 1980 εκδηλώθηκε στρατιωτικό πραξικόπημα και ο Μπουτέρσε έγινε αρχηγός του Εθνικού Στρατιωτικού Συμβουλίου. Στις 13 Αυγούστου του ιδίου έτους ονομάστηκε πρόεδρος για δύο ημέρες και τον διαδέχθηκε στις 15 Αυγούστου 1980 ο Χέντρικ Ρούντολφ Τσιν Α. Τσεν. Στις 4 Φεβρουαρίου του 1982 έγινε ξανά πρόεδρος για βραχύβια θητεία, ως τις 8 Φεβρουαρίου. Ενώ τον διαδέχθηκε ο Ράμντατ Μισιέρ, στην πραγματικότητα ήταν ο άνθρωπος που είχε την εξουσία και ήλεγχε το στρατό. Έπειτα από τις δύο τουλάχιστον απόπειρες πραξικοπήματος του 1982, επιβλήθηκαν περιοριστικά μέτρα, τα οποία ήρθησαν το 1983. To 1985 ψηφίστηκε νέο Σύνταγμα, που ενδυνάμωσε τις εξουσίες του Στρατού. Η διεθνής βοήθεια προς τη χώρα, που είχε διακοπεί μετά τις σφαγές του 1982, επανήλθε το 1987, όταν το καθεστώς επέτρεψε τη διεξαγωγή εκλογών. Την περίοδο του καθεστώτος Μπουτέρσε, συστάθηκε ο Εθνικός Οργανισμός Γυναικών και η Ένωση Νεολαίας του Σουρινάμ. Στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής, ο Μπουτέρσε σύναψε σχέσεις με κράτη όπως η Λιβύη (το 1985).
Ο Μπουτέρσε παραιτήθηκε από την ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων το 1990. . Την ίδια χρονιά ο στρατιωτικός ανέτρεψε τον πρόεδρο σε ένα ακόμα πραξικόπημα, με αποτέλεσμα η διεθνής βοήθεια να διακοπεί ξανά. Μάλιστα το πραξικόπημα του 1990 ήταν αναίμακτο και έγινε γνωστό ως "τηλεφωνικό πραξικόπημα". Το 1991 αποχώρησε από το στρατό και επέτρεψε τη διεξαγωγή εκλογών. Στη συνέχεια αφιερώθηκε στην οργάνωση του στρατοκρατικού κόμματός του. Το κόμμα του έλαβε μόλις 15 έδρες στη Βουλή στις εκλογές που διεξήχθησαν στις 23 Μαΐου του 1996. Ο πρόεδρος και στενός συνεργάτης του, Ζυλ Βάιντενμπος, τον όρισε σύμβουλό του, πράγμα που του έδωσε διπλωματική ασυλία. Έτσι, οι ολλανδικές αρχές δεν μπόρεσαν να τον συλλάβουν.
Καταγγελίες για σφαγές
Ο Μπουτέρσε κατηγορείται για τις διαβόητες δολοφονίες του Δεκεμβρίου, που έγιναν το 1982 και για τα γεγονότα στο χωριό Μπόσνεγκερ της Μοϊουάνα, το 1986. Έχει κατηγορηθεί επίσης για παράνομο εμπόριο ναρκωτικών και καταδικάστηκε σε 11ετή κάθειρξη στην Ολλανδία ερήμην τον Ιούλιο του 1999, για διακίνηση κοκαΐνης. Εναντίον του εκκρεμεί διεθνές ένταλμα σύλληψης από τις ολλανδικές αρχές, γεγονός που καθιστά σχεδόν αδύνατο να εγκαταλείψει τη χώρα του. Το Σουρινάμ αδυνατεί να τον εκδώσει επειδή είναι πρώην αρχηγός κράτους.
Ο ίδιος ο Μπουτέρσε έχει αρνηθεί οποιαδήποτε συμμετοχή στις δολοφονίες που έγιναν στις 8 Δεκεμβρίου του 1982 στο Φορτ Ζεελάντια, κατά τις οποίες 15 αντιφρονούντες σκοτώθηκαν με πυροβολισμούς. Ο άλλοτε δικτάτορας δήλωσε ότι δεν ήταν παρών και ότι την εντολή για τις εκτελέσεις είχε δώσει ο επικεφαλής, Πάουλ Μπαγκουάντας (Paul Bhagwandas), ο οποίος απεβίωσε το 1996. Ωστόσο, ο Μπουτέρσε ανέλαβε τις πολιτικές ευθύνες.
Πρόεδρος του Σουρινάμ
Το κοινοβούλιο συνήλθε στις 19 Ιουλίου 2010 και εξέλεξε πρόεδρο τον Μπουτέρσε με 36 ψήφους επί συνόλου 50. Η μοναδική του αντίπαλος, Τσαντρικαπερσάντ Σαντόκι, έλαβε 13 ψήφους. Ο Μπουτέρσε ορκίστηκε τον Αύγουστο του 2010. Στις 14 Ιουλίου 2015 το κοινοβούλιο τον εξέλεξε ξανά στο αξίωμα του προέδρου. . Η ορκωμοσία της νέας κυβέρνησης του Μπουτέρσε έγινε στις 12 Αυγούστου.
Στις 23 Ιουνίου 2020 ο Μπουτέρσε ανακοίνωσε ότι δεν θα καταλάμβανε την έδρα του στην Εθνοσυνέλευση παρότι είχε εκλεγεί βουλευτής στις γενικές εκλογές εκείνης της χρονιάς. Επίσης, δεν ήταν ξανά υποψήφιος για το αξίωμα του Προέδρου. Ο μοναδικός υποψήφιος, Τσεν Σαντόχι, εξελέγη πρόεδρος χωρίς αντίπαλο στις 13 Ιουλίου, και ο Μπουτέρσε αποσύρθηκε από την πολιτική ζωή στις 16 Ιουλίου.
Καταζητούμενος και αμνηστία
Ο πρώην δικτάτορας καταζητείται από την Ιντερπόλ και εκκρεμεί εναντίον του διεθνές ένταλμα σύλληψης. Ωστόσο, απαγορεύεται στο Σουρινάμ η έκδοση των πολιτών του. Για τις σφαγές του 1982 παραπέμφθηκε σε δίκη, όμως η Εθνοσυνέλευση παρέτεινε την αμνηστία σε εκείνον το 2012. Ο νόμος με τον οποίο χορηγήθηκε η αμνηστία (εγκρίθηκε δύο μήνες πριν την έκδοση της ετυμηγορίας στη δίκη), ο οποίος προκάλεσε εσωτερική και διεθνή κατακραυγή, άρθηκε με δικαστική απόφαση. Έπειτα από την αναγκαστική συνέχιση της δίκης του, ο Μπουτέρσε καταδικάστηκε σε φυλάκιση 20 ετών στις 29 Νοεμβρίου 2019. Επίσης, θεωρείται ύποπτος για τη σφαγή του 1986 στο χωριό Μοϊουάνα στη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου, με τη συμμετοχή ενός πρώην σωματοφύλακά του.
Παραπομπές
Μπαουτερσε Μπαουτερσε Μπαουτερσε
Γ΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1995-1996
Το πρωτάθλημα της Γ΄ Εθνικής ποδοσφαίρου ανδρών της περιόδου 1995-96 διεξήχθη σε δύο ομίλους με τη συμμετοχή 30 ομάδων. Με την ολοκλήρωση του πρωταθλήματος την άνοδο στην Β΄Εθνική εξασφάλισαν ο Παναιτωλικός, ο Α.Ο. Πύργου, η Νίκη Βόλου και ο Πανσερραϊκός. Στη Δ΄Εθνική υποβιβάστηκαν οι ομάδες: Απόλλων Κρύας Βρύσης, Πόντιοι Βέροιας, Κοζάνη, Εορδαϊκός, Α.Ο. Βελισσαρίου, Φωκικός, Α.Ο. Χαϊδαρίου, Φωστήρας, Πανναυπλιακός, Α.Ο. Χαλκίδα, Α.Ο. Χανιά και Χαραυγιακός.
Τα αποτελέσματα της τελευταίας αγωνιστικής του πρωταθλήματος περιλάμβαναν μεγάλες ανατροπές, οι οποίες κίνησαν τις υποψίες της ΕΠΟ, με αποτέλεσμα να ζητήσει από την ΕΠΑΕ να ξεκινήσει έρευνα για τους συγκεκριμένους αγώνες. Χαρακτηριστική ήταν η περίπτωση της αναμέτρησης Νιγρίτας – Αγροτικού Αστέρα. Ο Αγροτικός Αστέρας που χρειαζόταν έναν βαθμό για να παραμείνει στην κατηγορία, έχανε από τη Νιγρίτα με 3 - 0 ως το 86ο λεπτό, αλλά πέτυχε να ισοφαρίσει και να παραμείνει στην κατηγορία, σημειώνοντας τρία τέρματα στα τελευταία λεπτά του αγώνα.
Πηγές
Κατηγορία:Γ΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου αντρών Ελλάδας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1995-1996
Περαχώρα Κορινθίας
Η Περαχώρα είναι χωριό του νομού Κορινθίας που βρίσκεται σε απόσταση 9 χλμ βόρεια του Λουτρακίου. Είναι χτισμένη στη θέση της αρχαίας Περαίας, η οποία είχε κατοικηθεί ήδη από τους προϊστορικούς χρόνους, όπως μαρτυρούν τα μεσοελλαδικά και υστεροελλαδικά ευρήματα των ανασκαφών στην περιοχή. Η ακμή της περιοχής εντοπίζεται μεταξύ των ετών 750-725 π.Χ. όταν αυτή πέρασε από την κυριαρχία των Μεγαρέων στους Κορινθίους. Η σημαντικότερη εγκατάσταση σημειώθηκε βορειοδυτικά της Περαχώρας, στη λίμνη της Βουλιαγμένης που στην αρχαιότητα ονομαζόταν Εσχατιώτις. Η ανασκαφική έρευνα έφερε στο φως το περίφημο Ηραίον, με τον αρχαίο οικισμό του και τα δύο ιερά της Ήρας Ακραίας και της Ήρας Λιμενίας, που χρονολογούνται στον 9ο και 8ο αι. π.Χ. αντίστοιχα.
Στη νεότερη Ελληνική ιστορία, η περιοχή του σημερινού Δήμου Λουτρακίου – Περαχώρας, διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο, τόσο κατά την Επανάσταση του 1821, όσο και μετά τη σύσταση της Ελληνικής Πολιτείας.
Η Περαχώρα έχει υψόμετρο 284 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας, σε γεωγραφικό πλάτος 38,0290368213 και γεωγραφικό μήκος 22,9466399764.
Από την Περαχώρα καταγόταν ο ηθοποιός Παντελής Ζερβός.
472
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 472 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Τόκος
Τόκος είναι η αποζημίωση σε χρήματα που είναι υποχρεωμένος να δώσει ο οφειλέτης στο δανειστή για ορισμένη ποσότητα χρηματικού δανείου που πήρε για συγκεκριμένη χρονική περίοδο. Οι οικονομολόγοι συχνά αναφέρονται στον τόκο ως αμοιβή για τη χρησιμοποίηση χρηματικού κεφαλαίου, ή ως τιμή με την οποία χρεώνεται η χρήση κεφαλαίου. Ο λόγος του τόκου προς το κεφάλαιο λέγεται επιτόκιο.
Ιστορική αναδρομή
Οι πρώτες καταγραφές πιστώσεων χρονολογούνται πίσω στο 3.000 π.Χ. και στον πολιτισμό των Σουμέριων, ενώ και σε άλλους πολιτισμούς είναι φανερή η ύπαρξη δανείων πριν την δημιουργία νομίσματος (οι συναλλαγές γίνονταν με το ανταλλαγές αγαθών ή με πολύτιμα μέταλλα).
Ο τόκος κατά το Μεσαίωνα θεωρούνταν από την Χριστιανική Εκκλησία ως κάτι γενικά και συνολικά ανήθικο, ανεπίτρεπτο και αμαρτωλό. Ο Εβραϊκός νόμος επίσης απαγόρευε τη χορήγηση δανείων με τόκο, αλλά αυτό μπορούσε να ερμηνευτεί ως απαγόρευση τόκου σε δάνεια προς τους ομοεθνείς και δεν απαγόρευε τον τόκο σε δάνεια προς χριστιανούς. Ωστόσο με το πέρασμα του χρόνου οι πεποιθήσεις αυτές ατόνησαν και σήμερα αποτελεί συνήθη πρακτική σε πολιτισμούς με Χριστιανισμό ή Ιουδαϊσμό. Ωστόσο στα Ισλαμικά Κράτη ακόμα και σήμερα η τοκοφορία των κεφαλαίων αντίκειται στους Νόμους και τη Θρησκεία οδηγώντας σε ένα ειδικό καθεστώς λειτουργίας των τραπεζών
Με διάταξη του Βασιλείου Α' που περιλαμβάνεται στον "Πρόχειρο Νόμο" απαγορεύθηκε καθ' ολοκληρίαν η επιβάρυνση των οφειλών με τόκους. Κατά τη διάταξη αυτή, η είσπραξη τόκων θεωρείται "ἀναξία" της πολιτείας των χριστιανών και απαγορευομένη από τη θεϊκή νομοθεσία. Με την ίδια διάταξη ορίζεται ότι εάν εισπράξει κάποιος δανειστής τόκους από τον οφειλέτη, το ποσό αυτό αφαιρείται από το κεφάλαιο της οφειλής. Ο κανόνας απαγορεύσεως του τοκισμού είναι κλασσικό παράδειγμα θετού κανόνα που θεσπίζεται κατ' επίκληση των κανόνων της χριστιανικής θρησκείας. Στην Εξάβιβλο του Κωνσταντίνου Αρμενόπουλου, η παραπάνω διάταξη περί απαγορεύσεως του τοκισμού παρατίθεται ως "ΝΕΑΡΑ ΤΟΥ ΚΑΙΣΑΡΟΣ ΛΕΟΝΤΟΣ ΤΟΝ ΤΟΚΟΝ ΑΠΑΓΟΡΕΥΟΥΣΑ", αλλά η θεώρηση αυτή είναι εσφαλμένη.
Θεωρίες του τόκου
Υπάρχουν αρκετές θεωρίες που προσπαθούν να εξηγήσουν τη φύση και το ρόλο του τόκου. Οι θεωρίες που είχαν την μεγαλύτερη απήχηση στους οικονομολόγους του 19ου αιώνα ήταν:
Τοκογλυφία
Η Τοκογλυφία είναι έγκλημα που διαπράττει αυτός που λαμβάνει δυσανάλογα ωφελήματα για την παροχή που έκανε. Τιμωρείται από το νόμο με φυλάκιση και χρηματική ποινή. Τοκογλύφος είναι αυτός που ασκεί την τοκογλυφία.
Οι πρώτοι βλαστοί της ξεπρόβαλαν λίγο μετά την εμφάνιση του χρήματος. Τον 7ο π.Χ. αιώνα, στην Αθήνα, η νομοθέτηση της "σεισάχθειας" από τον Σόλωνα είχε στόχο την απαλλαγή των υπερχρεωμένων νοικοκυριών από τα τοκογλυφικά χρέη. Κάτι ανάλογο έκανε και ο Ιούλιος Καίσαρ στη Ρώμη τον 1ο π.Χ. αιώνα.
Υπολογιστικές σχέσεις
Ο τόκος υπολογίζεται ως εξής:
όπου,
Η πάνω σχέση αφορά λήψη δανείου Κ και αποπληρωμή του στο ολόκληρο συν τους τόκους (δηλ. Κ+Τ) μετά m μήνες. Αν γίνεται πληρωμή δόσης, για παράδειγμα κάθε μήνα, ο υπολογισμός φυσικά διαφέρει και αφορά το υπόλοιπο μετά κάθε πληρωμή. Σε αυτή την περίπτωση είναι:
Αναφορές
Κατηγορία:Χρηματοοικονομικά Κατηγορία:Τραπεζική
Πάπας Στέφανος Θ΄
Βιογραφικά στοιχεία
Βαπτίστηκε με το όνομα Φρειδερίκος της Λοραίνης (γαλλικά:Frédéric de Lorraine), και ήταν νεότερος αδελφός του Γοδεφρείδου Γ΄, Δούκας της Κάτω Λωρραίνης, ο οποίος, ως Μαργράβος της Τοσκάνης (μέσω του γάμου του με την Βεατρίκη του Μπαρ, χήρα του Βονιφάτιου Γ΄ της Τοσκάνης), έπαιξε σημαντικό ρολό στα πολιτικά εκείνης της περιόδου.
Ο Φρειδερίκος, ο οποίος είχε τεθεί στο αξίωμα του Καρδιναλίου από τον Πάπα Λέοντα Θ΄, για κάποιο χρονικό διάστημα έπαυσε τη λειτουργία του παπικού απεσταλμένου στην Κωνσταντινούπολη. Ήταν με τον Λέοντα Θ΄ στην εκστρατεία του εναντίον των Νορμανδών και κάποια στιγμή αναγκάστηκαν να βρουν καταφύγιο στο Μόντε Κασίνο από τον αυτοκράτορα Ερρίκο Β΄. Πέντε ημέρες μετά το θάνατο του Πάπα Βίκτωρα Β΄ (ο οποίος τον είχε κάνει καρδινάλιο-ηγούμενο του Αβαείου του Μόντε Κασίνο) επιλέχθηκε για να τον διαδεχθεί ως Πάπας Στέφανος Θ΄.
Επέβαλε τις πολιτικές της Γρηγοριανής μεταρρύθμισης ως προς την κληρική αγαμία και σχεδίαζε την εκδίωξη των Νορμανδών από την Ιταλία και την ανάδειξη του αδελφού του στον αυτοκρατορικό θρόνο, όταν κατελήφθη από μια σοβαρή ασθένεια, από την οποία συνήλθε μόνο εν μέρει και προσωρινά. Ο Στέφανος Θ΄ πέθανε στη Φλωρεντία στις 29 Μαρτίου 1058 και θεωρείται από την σημερινή Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία ότι τον διαδέχτηκε ο Πάπας Νικόλαος Β΄, αν και κάποια κείμενα υποστηρίζουν ότι διάδοχός του ήταν ο Πάπας Βενέδικτος Ι΄, ο οποίος θεωρείται επισήμως ως αντιπάπας.
Πηγές
Κατηγορία:Πάπες Κατηγορία:Οίκος του Αρντέν Κατηγορία:Πάπες 11ου αιώνα Κατηγορία:Γάλλοι Πάπες Κατηγορία:Γερμανοί Πάπες
Μανουήλ Β´ Παλαιολόγος
Ο Μανουήλ Β΄ Παλαιολόγος (27 Ιουνίου 1350 – 21 Ιουλίου 1425) ήταν Βυζαντινός αυτοκράτορας από το 1391 έως το 1425. Λίγο πριν το θάνατό του, έγινε μοναχός και έλαβε το όνομα Ματθαίος. Η σύζυγός του, Ελένη Δραγάση, είδε τους γιους τους, Ιωάννη Η΄ Παλαιολόγο και Κωνσταντίνο ΙΑ΄ Παλαιολόγο, να γίνονται αυτοκράτορες.
Με την πολυσχιδή δραστηριότητά του ως πολιτικός, στρατιωτικός, λόγιος και θεολόγος σφράγισε τις τελευταίες δραματικές δεκαετίες της φθίνουσας αυτοκρατορίας.
Βιογραφία
Μετά τον θάνατο του πατέρα του Ιωάννη Ε΄ Παλαιολόγου και δεδομένου του πραξικοπήματος του ανηψιού του, γιου του Ανδρονίκου Δ΄ (και νομίμου διαδόχου με βάση τη συμφωνία του 1379) Ιωάννου Ζ΄, ο Μανουήλ Β΄ ανέλαβε την εξουσία.
Στα πρώτα χρόνια της βασιλείας του, διατήρησε το καθεστώς της υποτέλειας που είχε εγκαινιάσει ο πατέρας του. Έτσι, κλήθηκε να υπηρετήσει στο πλευρό του Βαγιαζήτ Α΄ σε στρατιωτικές επιχειρήσεις των Τούρκων όπως στην άλωση της Φιλαδελφείας το 1390, τελευταίου βυζαντινού προπυργίου στη δυτική Μικρά Ασία. Αργότερα όμως, μετά από κάποιες εκρήξεις αστάθειας του Σουλτάνου, αποφάσισε να διακόψει κάθε υπηρεσία στους Τούρκους. Έξαλλος ο Βαγιαζήτ απάντησε με άμεση πολιορκία της Πόλεως το 1394, η οποία έμελλε να κρατήσει με κυμαινόμενη ένταση, για πολλά χρόνια.
Την ίδια περίπου εποχή, η Δύση κινητοποίησε στρατεύματα που έφταναν τις 100.000 κατά των Τούρκων. Η ήττα των νέων Σταυροφόρων στη Νικόπολη το 1396, σήμανε και το τέλος των ουσιωδών προσπαθειών της Δύσης. Ο Μανουήλ Β΄ πάντως, συνέχισε τις διπλωματικές του προσπάθειες, ερχόμενος σε επαφή με τον Κάρολο ΣΤ΄ της Γαλλίας, ο οποίος τον προσκάλεσε για επίσημη επίσκεψη. Γρήγορα φρόντισε να συμφιλιωθεί με τον παλαιό του αντίπαλο Ιωάννη Ζ΄, τον οποίο άφησε στη θέση του στη Βασιλεύουσα, και αφού μετέφερε την οικογένειά του στον ασφαλή περίγυρο του Μυστρά, ξεκίνησε για το Παρίσι το 1399.
Οι τελετές για την υποδοχή του Μανουήλ Β΄, ήταν σε πλήρη αντίθεση με τις αντίστοιχες που είχαν γίνει κατά την περιοδεία του πατέρα του το 1370. Ο Ιωάννης Ε΄ είχε πάει σαν ζητιάνος, ενώ ο Μανουήλ Β΄ ως περήφανος άρχοντας. Το πέρασμα του Μανουήλ Β΄ από τις διάφορες ευρωπαϊκές πόλεις, έχει καταγραφεί από τους Δυτικούς χρονογράφους της εποχής, τους οποίους εντυπωσίασε η ευγενής μορφή, η βαθιά λόγια μόρφωση και οι αυτοκρατορικοί τρόποι του Μανουήλ Β΄, ο οποίος «αλλάζοντας άλογα, δεν καταδεχόταν να πατήσει στο χώμα». Ήταν στα μάτια τους ο Αυτοκράτορας της Ανατολής, ο οποίος αγωνιζόταν «ως στρατιώτης του Χριστού στις επάλξεις των μαχών κατά των απίστων βαρβάρων» (Τζον Τζούλιους Νόργουιτς). Οι διπλωματικές προσπάθειες του Μανουήλ Β΄ βρήκαν ανταπόκριση σε λόγια και κάποιες οικονομικές ενισχύσεις, από τη Βενετία, Γαλλία, Αγγλία, Αραγονία και Πορτογαλία. Οι άρχοντες της Δύσης δεν κατόρθωσαν να συμφωνήσουν στην ανάληψη μεγάλης κλίμακας στρατιωτικής πρωτοβουλίας, ίσως και Σταυροφορίας, που ήταν ο μόνος τρόπος να διασωθεί το Βυζάντιο από τους Τούρκους. Η περιοδεία είχε ήδη συμπληρώσει δύο χρόνια, όταν έφτασαν τα νέα της καταστροφής του Βαγιαζήτ Α΄ από τον Ταμερλάνο στη μάχη της Άγκυρας και τον μαρτυρικό θάνατο του Σουλτάνου το 1401. Μετά από αυτό, ο Μανουήλ Β΄ επέστρεψε στη Βασιλεύουσα.
Αμέσως, άρχισαν οι έριδες διαδοχής μεταξύ των τεσσάρων γιων του Βαγιαζήτ Α΄, που επέτρεψαν στο Βυζάντιο να σταθεί κάπως στα πόδια του. Ο Μανουήλ Β΄ ακολούθησε στο σημείο αυτό ήπια πολιτική, παρακολουθώντας από μακριά τις εσωτερικές διαμάχες των Τούρκων, προκειμένου να ανασυνταχθεί, με μακροπρόθεσμο στόχο την οργάνωση μεγάλης ευρωπαϊκής εκστρατείας οριστικής εξάλειψης του Τουρκικού κινδύνου. Δεν ήταν δυνατόν όμως να μείνει εντελώς εκτός των εξελίξεων, και έτσι όταν δεν μπορούσε να κάνει αλλιώς, πρόσφερε υποστήριξη στον Μωάμεθ Α΄, ο οποίος ήταν ο πλέον συνεννοήσιμος από τους επίδοξους διαδόχους. Τα επόμενα χρόνια, ο Μανουήλ Β΄ εξεστράτευσε στην Ελληνική χερσόνησο για να ενισχύσει τις εκεί κτήσεις της Θεσσαλονίκης και του Δεσποτάτου του Μυστρά. Συναντήθηκε με τον Πλήθωνα Γεμιστό και ανακαίνισε το Εξαμίλιο τείχος που είχε κτισθεί από την εποχή του Ιουστινιανού Α΄. Δυστυχώς όμως, την ίδια περίοδο η Δύση βυθίστηκε στις δικές της διαμάχες, με βασικότερη αυτή του παπικού προβλήματος και των αντιπάλων παπών. Υπ' αυτές τις συνθήκες, δεν ήταν δυνατό να αναμένει κανείς οποιαδήποτε βοήθεια.
Ο γιος του Αυτοκράτορα Ιωάννης Η΄, συμμετείχε ενεργά και σε ολοένα μεγαλύτερο βαθμό στις υποθέσεις του κράτους, ιδιαίτερα προς το τέλος της ζωής του Μανουήλ Β΄, όταν η κατάσταση της υγείας του είχε επιδεινωθεί. Η γνώμη του Ιωάννη Η΄ ήταν να ακολουθηθεί πιο επιθετική πολιτική έναντι των Τούρκων. Δυστυχώς, η εσφαλμένη τακτική που εφάρμοσε στο θέμα των διαδόχων του Σουλτανάτου, παρά τις προειδοποιήσεις του πατέρα του, οδήγησε στη νέα πολιορκία της Πόλεως από τον Μουράτ Β΄, γιο του Μωάμεθ Α΄, το 1422. Ανυπόμονος καθώς ήταν, ο Μουράτ παραιτήθηκε γρήγορα από την προσπάθειά του, τόσο γιατί βρήκε τα τείχη της Πόλεως πολύ ισχυρά για τον στρατό του, όσο και γιατί επενέβη ο έμπειρος Μανουήλ Β΄ και η παραδοσιακή Βυζαντινή διπλωματία. Ένα εγκεφαλικό επεισόδιο το 1423 σήμανε το ουσιαστικό τέλος της ενεργού διακυβέρνησης από το Μανουήλ Β΄. Πέθανε το 1425, αφού πρώτα εκάρη μοναχός, κατά την υστεροβυζαντινή αυτοκρατορική παράδοση, με το όνομα Ματθαίος. Η μορφή του ξεχωρίζει στο στερέωμα των Βυζαντινών Αυτοκρατόρων τόσο για τις ικανότητές του, διπλωματικές, διοικητικές και στρατιωτικές, όσο και γι΄ αυτή καθεαυτή την προσωπικότητά του. Μπορούσε να ηγηθεί των στρατευμάτων του σε μάχη το ίδιο εύκολα, όσο μπορούσε να συζητήσει και να αναλύσει με τους εκλεκτότερους λόγιους της εποχής του τα λεπτότερα θεολογικά ζητήματα. Ο Μανουήλ Β΄ έδωσε ανάσα επιβίωσης και παράταση ζωής στο Βυζάντιο, χωρίς βέβαια να κατορθώσει να αναστρέψει το αναπόφευκτο της πτώσης, γεγονός που είναι βέβαιο ότι είχε από νωρίς συνειδητοποιήσει.
Οικογένεια
Ο Μανουήλ Β΄ νυμφεύτηκε την Ελένη Δραγάση, κόρη του Κωνσταντίνου Δραγάση ηγεμόνα της Ν.Α. Σερβίας. Ο Κωνσταντίνος ήταν εγγονός του Στέφανος-Ούρος Γ΄ των Νεμάνιτς βασιλιά των Σέρβων και της συζύγου του Μαρίας Παλαιολογίνας, η οποία ήταν δισέγγονη του Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγου. Παιδιά τους:
Νομίσματα
Ο Μανουήλ Β΄ έκοψε αργυρά ήμιση υπέρπυρου, ενός τετάρτου του υπέρπυρου, και ενός δεκάτου έκτου του υπέρπυρου. Επίσης χάλκινα τορνέζια, φόλλαρα, ασσάρια, σταυράτα. Το ότι δεν έκοψε χρυσά (ολόκληρα) υπέρπυρα φανερώνει τη δύσκολη οικονομική κατάσταση.
Τα νομισματοκοπεία ήταν στην Κωνσταντινούπολη και στη Θεσσαλονίκη.
Στο μισό υπέρπυρο εικονίζεται η προτομή του και γύρω οι επιγραφές ΜΑΝΟΥΗΛ ΔΕCΠΟΤΗC Ο ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟC / ΘΕΟΥ ΧΑΡΙΤΙ ΒΑCIΛΕΥC TΩΝ ΡΩΜΑΙΩΝ και στην άλλη όψη η προτομή του Χριστού.
Έργα
Ο Μανουήλ Β΄ Παλαιολόγος ήταν ο συγγραφέας πολλών έργων σε διάφορους τομείς, που περιλαμβάνουν γράμματα, ποιήματα, τη ζωή ενός Αγίου, θεολογικές πραγματείες (περιλαμβανομένης της «Προσευχής για την Κοίμηση της Θεοτόκου») και έργα ρητορικής, καθώς και έναν επιτάφιο λόγο για τον αδελφό του Θεόδωρο Α΄ δεσπότη του Μωρέως. Ιδιαίτερη θέση στην εργογραφία του κατέχει το κάτοπτρο ηγεμόνος Ὑποθῆκαι Βασιλικῆς Ἀγωγῆς, το οποίο συνέγραψε μεταξύ του Δεκεμβρίου1399 και του Ιουνίου 1403 με αποδέκτη τον υιό και διάδοχό του Ιωάννη Η΄ Παλαιολόγο. Έγραψε επίσης μια πραγματεία σε 157 κεφάλαια για τη Λιτανεία του Αγίου Πνεύματος, ένα από τα θεμελιώδη προβλήματα της θεολογίας της Ανατολής Ελλήνων. Το πιο σημαντικό έργο του είναι οι Διάλογοι με έναν Πέρση, του 1397, σε 26 διαλόγους. Οι διάλογοι αυτοί που διηγείται έγιναν το 1391 στην Άγκυρα, και το έργο είναι αφιερωμένο στον αδελφό του Θεόδωρο Α΄. Οι διάλογοι είναι μια προσπάθεια του Μανουήλ Β΄ να κατανοήσει το Ισλάμ, λόγω της αναμενόμενης κατάκτησης της Κωνσταντινούπολης από τους Οθωμανούς. Ήθελε να καταλάβει ποιός ήταν αυτός ο πολιτισμός που απειλούσε να καταλάβει τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Ευρισκόμενος στη Θεσσαλονίκη όταν αυτή πολιορκείτο από τους Τούρκους, περί το 1383-87, έγραψε ομιλία παραινετική προς τους Θεσσαλονικείς να αγωνιστούν μέχρι θανάτου για την υπεράσπιση της πόλης. Τους υπενθυμίζει μάλιστα ότι είναι διάδοχοι του Φιλίππου και του Αλεξάνδρου.
Άποψη περί Ισλάμ
thumb|right|230px|Η Βυζαντινή αυτοκρατορία το [[1403]] Τον Σεπτέμβριο του 2006, ο Πάπας Βενέδικτος ΙΣΤ΄ χρησιμοποίησε σε διάλεξη αυτούσιο τμήμα των «Διαλόγων με ένα Πέρση» του Μανουήλ Β΄ Παλαιολόγου, οι οποίοι έχουν θέμα τα πιστεύω του Ισλάμ και του Χριστιανισμού, και ανέφερε: «Δείξε μου τι νέο έφερε ο Μωάμεθ και εκεί θα βρεις μόνον πράγματα διαβολικά και απάνθρωπα, όπως η διαταγή του να διαδοθεί η πίστη που κήρυττε με το σπαθί». Η φράση αυτή προέρχεται από απόσπασμα που έχει ως εξής:
Η αναφορά της φράσης του Μανουήλ Β΄ Παλαιολόγου προκάλεσε μεγάλες αντιδράσεις στο μουσουλμανικό κόσμο. Διαδηλώσεις, βανδαλισμοί, αλλά και μια δολοφονία ιταλίδας καλόγριας στη Σομαλία φέρεται να αποτέλεσαν απάντηση στην «προσβολή».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δυναστεία των Παλαιολόγων Κατηγορία:Ορθόδοξοι λόγιοι Κατηγορία:Βυζαντινοί του 14ου αιώνα
Οπτικό νεύρο
260px|right|thumb|Οφθαλμικοί μύες και οπτικό νεύρο
Το οπτικό νεύρο είναι σημαντικό κρανιακό νεύρο. Η πορεία του είναι από τον οφθαλμικό βολβό προς τον εγκέφαλο. Αποτελείται από περίπου 1 εκατομμύριο ίνες και
Πηγές
Κατηγορία:Μάτι Κατηγορία:Νευρικό σύστημα
Μελίσα ΜακΚάρθι
Η Μελίσα Ανν ΜακΚάρθι (αγγλικά: Melissa Ann McCarthy, 26 Αυγούστου 1970) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός, κωμικός, σχεδιάστρια μόδας και παραγωγός. Ξεκίνησε να εμφανίζεται στην τηλεόραση στο τέλος της δεκαετίας του 1990, και απέκτησε παγκόσμια φήμη ως Sookie St. James, στην τηλεοπτική σειρά Gilmore Girls (2000-2007). Μεταξύ 2008 και 2009, συμμετείχε στη σειρά Samantha Who?. Από το 2010 έως το 2016, συμμετείχε στη σειρά Mike & Molly, μέσω της οποίας κέρδισε Primetime Emmy Award for Outstanding Lead Actress in a Comedy Series, ενώ έλαβε κι άλλες δύο υποψηφιότητες για αυτήν τη σειρά. Έχει υπάρξει υποψήφια και για Primetime Emmy Award for Outstanding Guest Actress in a Comedy Series, για τη τετράχρονη δουλειά της στο Saturday Night Live.
Στον κινηματογράφο η πρώτη της ευρέως γνωστή δουλειά έγινε στο Φιλενάδες (2011), μέσω του οποίου έλαβε υποψηφιότητα για Όσκαρ Β' Γυναικείου Ρόλου, καθώς επίσης, στην ίδια κατηγορία για BAFTA και Screen Actors Guild Award. Κατόπιν αυτής της επιτυχίας έχει συμμετάσχει σε διάφορες ακόμα ταινίες όπως το Identity Thief (2013) και The Heat (2013). To 2015, πρωταγωνίστησε στην ταινία Spy, από την οποία έλαβε μία υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί παραγωγοί ταινιών Κατηγορία:Αμερικανοί κωμικοί Κατηγορία:Αμερικανοί σεναριογράφοι Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Βραβεία Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης (νικητές-Α' Γυναικείος Ρόλος)
Περσοφιλία
Η Περσοφιλία αναφέρεται στην εκτίμηση και την αγάπη του πολιτισμού, των ανθρώπων ή της ιστορίας του Ιράν (Περσία).
Η πρώτη χρήση της λέξης μάλλον ήταν από τη Βασιλική Νομισματική Εταιρεία το 1838. Αναφερόταν σε έναν βασιλιά του Μάριου στη σύγχρονη Κύπρο.
Το αντίθετο είναι η περσοφοβία ή αντι-ιρανισμός.
Προέλευση
Οι χαλίφηδες των Αββασιδών Χαρούν αλ-Ρασίντ και Αλ-Μαμούν περιγράφονται ως περσόφιλοι από τον Άγγλο συγγραφέα Πέρσι Σάικς λόγω των φιλοπερσικών πολιτικών τους.
Ένας από τους πιο εξέχοντες σύγχρονους περσόφιλους ήταν ο Βρετανός λογοτεχνικός ιστορικός Έντουαρντ Γκράνβιλ Μπράουν, ο οποίος συμμετείχε στην Περσική Συνταγματική Επανάσταση του 1906.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Πολιτισμός του Ιράν
Σφαγή του Καρυοφύτου
Με την διατύπωση αυτή έχει γίνει γνωστή και έχει καταγραφεί η δολοφονία τουλάχιστον 38 αθώων και αόπλων κατοίκων του χωριού Άνω Καρυόφυτο Ξάνθης, από τις δυνάμεις των βουλγάρων κατακτητών, στις 9 Σεπτεμβρίου του 1944.
Στο χώρο της θυσίας πραγματοποιείται, κατά καιρούς, επετειακο μνημόσυνο.
Τι προηγήθηκε
Το πρωΐ της 9ης Σεπτεμβρίου του 1944 και έξω από το Καρυόφυτο, ομάδα Ελλήνων ανταρτών υπό τον Καπετάν-Μάρκο (Μερκούριος Γεκτίδης) προσέβαλλε μια εμπροσθοφυλακή βουλγαρικού τμήματος, σκοτώνοντας αρκετούς από τους άνδρες του. Σύντομα όμως ο εχθρός ανασυγκροτήθηκε με ενισχύσεις που κατέφθασαν από τις γύρω περιοχές (Σταυρούπολη, Νεοχώρι, Λεκάνη αλλά και Ξάνθη) με αποτέλεσμα την υποχώρηση των ελλήνων μαχητών.
Σαν αντίποινα για την επίθεση αυτή ισχυρές βουλγαρικές δυνάμεις κύκλωσαν το χωριό και στη συνέχεια επιδόθηκαν σε μια ανελέητη σφαγή όσων αμάχων δεν είχαν προλάβει ή θελήσει να καταφύγουν στα βουνά. Αφού συγκέντρωσαν τους κατοίκους σε ομάδες, αρχικά λεηλάτησαν και εν συνεχεία πυρπόλησαν όλα τα σπίτια. Κατόπιν οδήγησαν τους κρατούμενους (κυρίως άνδρες) πολίτες σε διάφορα σημεία του χωριού (στο σχολείο, στην εκκλησία, στο "καραγάτσι", στην "αχλαδιά του Κασαπάκη") όπου τους εκτέλεσαν ομαδικά. Παράλληλα νεαρές γυναίκες βιάσθηκαν και δολοφονήθηκαν άγρια ακόμη και βρέφη λίγων μηνών δεν γλύτωσαν. Αναφέρονται δε περιπτώσεις που κάποιους άνδρες τους έκαψαν ζωντανούς ενώ άλλους τους έσφαξαν. Επιπλέον οι επιδρομείς τουφέκισαν και τον διορισμένο (κατοχικό) πρόεδρο του χωριού Βασίλιε Καίσεφ, ο οποίος τους εκλιπαρούσε να μην πειράξουν τους αμάχους.
Ο απόηχος
Την επομένη ημέρα το χωριό παρουσίαζε την εικόνα ολοκληρωτικής καταστροφής. Συμπεριλαμβανομένης της εκκλησίας του Αγίου Δημητρίου, η πλειονότητα των κατοικιών και μαγαζιών του είχε μεταβληθεί σε ερείπια. Ο συνολικός απολογισμός της θηριωδίας των βουλγάρων στρατιωτών ήταν 38 δολοφονημένοι άνθρωποι, μεταξύ των οποίων αρκετά παιδιά και πολλοί γέροντες.
Πηγές
Καρυοφυτου Σφαγη του Καρυοφυτου
Κάτω Καμήλα Σερρών
Η Κάτω Καμήλα είναι χωριό της δημοτικής ενότητας Σκουτάρεως του δήμου Σερρών. Βρίσκεται 12 χλμ. νοτιοδυτικά από την έδρα του Δήμου, τις Σέρρες.
Σύμφωνα με την τελευταία απογραφή πληθυσμού-κατοικιών 2021, ο μόνιμος πληθυσμός του χωριού είναι 955 κάτοικοι.
Η κοινότητα έχει έκταση 13,015 τ.χλμ. και 10 μ. μέσο υψόμετρο.
Διοικητικές Μεταβολές
Η κοινότητα της Κάτω Καμήλας ακολούθησε τις παρακάτω διοικητικές μεταβολές :
Ακολούθησαν οι μετονομασίες κάποιων οικισμών. Το 1926, ο οικισμός Γκούντελη μετονομάστηκε Βαμβακούσσα και το 1927 ο οικισμός Τζαμί Μαχαλέ μετονομάστηκε Κουβούκλιον.
μικρογραφία
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Σερρών Κατηγορία:Δήμος Σερρών
Κριστίν Τσάμπακ
Η Κριστίν Τσάμπακ (Christine Chubbuck, 24 Αυγούστου 1944 - 15 Ιουλίου 1974) ήταν Αμερικανίδα δημοσιογράφος που αυτοκτόνησε κατά τη διάρκεια ζωντανής τηλεοπτικής μετάδοσης. Η Τσάμπακ είχε σχεδιάσει την αυτοκτονία της και μάλιστα είχε γράψει και την είδηση του τραυματισμού που διάβασαν αργότερα οι συνάδελφοί της. Σύμφωνα με μαρτυρίες παρουσίαζε συμπτώματα κατάθλιψης που μάλλον σχετιζόταν με τη μοναχική ζωή της.
Σπουδές και σταδιοδρομία στα μέσα ενημέρωσης
Γεννήθηκε στο Χάντσον του Οχάιο και παρακολούθησε το σχολείο θηλέων Laurel στο Σέικερ Χάιτς, προάστιο το Κλίβελαντ. Κατά τη φοίτησή της στο Laurel είχε ιδρύσει μικρή λέσχη με τον ειρωνικό τίτλο "Dateless Wonder Club" ("Λέσχη θαυμάτων για όσους δεν βγαίνουν ραντεβού"). Σπούδασε αργότερα, για ένα έτος, στο Πανεπιστήμιο Μαϊάμι στο Όξφορντ του Οχάιο με ειδίκευση στις θεατρικές τέχνες και, μετά, στο Κολέγιο Έντικοτ στο Μπέβερλι της Μασαχουσέτης πριν πάρει τελικά πτυχίο σε θέματα μέσων ενημέρωσης στο Πανεπιστήμιο της Βοστώνης το 1965.
Εργάστηκε για τον σταθμό WVIZ στο Κλίβελαντ για ένα χρόνο το 1966-1967 και παρακολούθησε θερινό εργαστήριο για το ραδιόφωνο και την τηλεόραση στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης το 1967. Την επόμενη χρονιά, το 1968, η Τσάμπακ εργάστηκε για μερικούς μήνες για δημόσιους τηλεοπτικούς σταθμούς στο Πίτσμπουργκ και το Κάντον του Οχάιο, πριν συνεχίσει εργαζόμενη για τέσσερα χρόνια σαν χειρίστρια ηλεκτρονικών υπολογιστών σε νοσοκομείο και άλλα δύο χρόνια σε εταιρεία καλωδιακής τηλεόρασης στη Σαρασότα της Φλόριντας. Αμέσως πριν ενταχεί στον WXLT-TV (που σήμερα ονομάζεται WWSB), εργάστηκε στο τμήμα ειδήσεων για την οδική κυκλοφορία του WTOG στο Σεν Πίτερσμπέργκ της Φλόριντας.
Αρκετά χρόνια πριν από το θάνατό της, η Τσάμπακ είχε μετακομίσει στο εξοχικό της οικογένειας στο Σιέστα Κι της Φλόριντας. Η Washington Post ανέφερε αργότερα ότι το ζωγραφισμένο δωμάτιό της και το κρεβάτι με ουρανό που είχε έμοιαζε με μιας νεαρής έφηβης. Μετά το διαζύγιο των γονιών της, η μητέρα της Πεγκ και ο νεότερος αδελφός Γκρεγκ ήρθαν να ζήσουν στο σπίτι της στη Φλόριντα και, όταν έφυγε ο Γκρεγκ, μετακόμισε σε αυτό ο μεγαλύτερος αδελφός της, Τίμοθι. Είχε στενή σχέση με την οικογένειά της, περιγράφοντας τη μητέρα της και τον Γκρεγκ σαν τους στενότερους φίλους της. Ακόμη, η Τσάμπακ έδινε εθελοντικά στο νοσοκομείο Sarasota Memorial παραστάσεις κουκλοθέατρου για παιδιά με νοητική υστέρηση ενώ περιστασιακά ενσωμάτωνε τις χειροποίητες κούκλες μέσα στην εκπομπή που είχε στον WXLT-TV.
Στον WXLT-TV
Ο ιδιοκτήτης του WXLT-TV, Μπομπ Νέλσον, είχε προσλάβει την Τσάμπακ σαν ρεπόρτερ, αλλά αργότερα της έδωσε εκπομπή για θέματα τοπικού ενδιαφέροντος, το Suncoast Digest, που παιζόταν στις 9 το πρωί. Μιλώντας σε τοπική εφημερίδα ο διευθυντής παραγωγής Γκόρντον Έικερ, έλεγε για την εκπομπή ότι θα αφορά ανθρώπους και γεγονότα της περιοχής. «Για παράδειγμα, θα εστιάσει σε οργανώσεις που ασχολούνται με αλκοολικούς, ναρκομανείς και άλλα 'χαμένα' τμήματα της κοινωνίας». Στην σελίδα 5 του άρθρου πόζαρε χαμογελαστή η Τσάμπακ δίπλα σε μια κάμερα ABC.
Η Τσάμπακ πήρε τη θέση στα σοβαρά, καλώντας τους τοπικούς αξιωματούχους, δηλαδή από την περιοχή Σαρασότα-Μπράντεντον, για να συζητήσουν θέματα που παρουσίαζαν ενδιαφέρον για την κοινότητα που αυξάνονταν σε πληθυσμό. Μετά το θάνατό της η εφημερίδα Sarasota Herald-Tribune ανέφερε ότι η δημοσιογράφος είχε προταθεί για ένα βραβείο σχετικό με τα δάση από το τοπικό παράρτημα της Διεύθυνσης Δασών της Φλόριντας. Θεωρούταν μάλιστα ισχυρός διεκδικητής από τον δασάρχη της περιοχής Μάικ Κιλ. Ο Κιλ είχε προγραμματιστεί να εμφανιστεί στην εκπομπή της Τσάμπακ το πρωί της αυτοκτονίας της, αλλά ακύρωσε την εμφάνιση λόγω της γέννησης του γιου του.
Η κατάθλιψη
Η Τσάμπακ μίλησε για την οικογένειά της για το αγώνα της με την κατάθλιψη και τάσεις αυτοκτονίας, αν και δεν τους ενημέρωσε εκ των προτέρων για την πρόθεσή της να βάλει τέλος στη ζωή της. Το 1970 είχε προσπαθήσει να αυτοκτονήσει με υπερβολική δόση φαρμάκων, περιστατικό στο οποίο αναφέρονταν συχνά. Ακόμη επισκεπτόταν ψυχίατρο μέχρι και αρκετές εβδομάδες πριν το θάνατό της, αλλά η μητέρα της επέλεξε να μην πει στη διεύθυνση του σταθμού για τις τάσεις αυτοκτονίας της Τσάμπακ, επειδή φοβόταν ότι θα την απολύσουν.
Το ότι η Τσάμπακ εστίαζε στην έλλειψη ερωτικών σχέσεων που είχε θεωρείται ότι ήταν η κινητήρια δύναμη για την κατάθλιψή της: η μητέρα της είπε αργότερα ότι αυτοκτόνησε γιατί η προσωπική ζωή της «δεν είναι αρκετή». Παραπονιόταν μάλιστα στους συναδέλφους ότι πλησιάζουν τα 30α της γενέθλια και ήταν ακόμη παρθένα και ότι δεν είχε βγει ποτέ περισσότερα από δύο ραντεβού με έναν άντρα. Ο αδελφός της Γκρεκ αργότερα έλεγε ότι η Τσάμπακ αρκετές φορές είχε βγει με άνδρα, πριν μετακομίσει στην Σαρασότα, αλλά συμφώνησε ότι είχε πρόβλημα κοινωνικής ενσωμάτωσης όσο ζούσε στη Φλόριντα. Πίστευε δε ότι η συνεχής αυτοϋποτίμηση της αδελφής του για το ότι δεν έβγαινε ραντεβού συνέβαλε στην κατάθλιψη.
Η Τσάμπακ ήταν ερωτευμένη με τον συνάδελφό της Τζορτζ Πίτερ Ράιαν χωρίς όμως ανταπόκριση από την πλευρά του. Του είχε φτιάξει μια τούρτα για τα γενέθλιά του και επιδίωκε την ερωτική προσοχή του, μόνο και μόνο για να μάθει ότι αυτός είχε ήδη σχέση με την δημοσιογράφο του αθλητικού Άντρεα Κίρμπι. Στην Κίρμπι, που ήταν από τους συναδέλφους της η πιο κοντινή στην Τσάμπακ, της προσφέρθηκε μια θέση εργασίας στη Βαλτιμόρη, κάτι που έφερε περισσότερη κατάθλιψη στην Τσάμπακ.
Η έλλειψη σχέσης θεωρήθηκε σχετική με την απελπισμένη ανάγκη της να έχει στενούς φίλους, αν και στους συναδέλφους τους που της έκαναν φιλικά ανοίγματα έτεινε να είναι απότομη και έπαιρνε αμυντική στάση. Υποτιμούσε συνεχώς τον εαυτό της και τον επέκρινε, απορρίπτοντας κάθε κομπλιμέντο.
Επιπλέον από την Τσάμπακ είχε αφαιρεθεί το περασμένο έτος η δεξιά ωοθήκη και οι γιατροί της είχαν πει ότι, αν δεν μείνει έγκυος μέσα σε δύο-τρία χρόνια, ήταν απίθανο να κατάφερνε ποτέ να συλλάβει.
Η αυτοκτονία
Τρεις εβδομάδες πριν από το θάνατό της η Τσάμπακ είχε ρωτήσει τον διευθυντή ειδήσεων του σταθμού αν θα μπορούσε να κάνει ένα κομμάτι στις ειδήσεις για τις αυτοκτονίες. Αφού εγκρίθηκε το θέμα, επισκέφτηκε τον τοπικό σερίφη για να συζητήσει με ένα αξιωματικό μεθόδους αυτοκτονίας. Στη συνέντευξη ένας αξιωματικός της είπε ένας από τους πιο αποτελεσματικούς τρόπους ήταν να χρησιμοποιήσει κανένας ένα 38άρι περίστροφο και να πυροβολήσει στο πίσω μέρος του κεφαλιού και όχι στον κρόταφο. Μια εβδομάδα πριν από την αυτοκτονία της είπε στον Ρομπ Σμιθ, αρχισυντάκτη του νυχτερινού δελτίου, ότι είχε αγοράσει ένα όπλο και αστειεύτηκε ότι θα αυτοκτονούσε στον αέρα. Ο Σμιθ είπε αργότερα στην Washington Post ότι την είχε επικρίνει για το σχόλιο.
Στις 12 Ιουλίου καβγάδισε με τον σκηνοθέτη των ειδήσεων Μάικ Σίμονς που έκοψε ένα από τα θέματά της για να καλύψει αντ'αυτού ένα περιστατικό με πυροβολισμούς. Ο Ρόμπερτ Νέλσον, ο ιδιοκτήτης του σταθμού, είχε προσπαθήσει να πείσει το προσωπικό να επικεντρωθεί στo «αίμα και τα έντερα» («blood and guts»).
Το πρωί της 15ης Ιουλίου 1974, η Τσάμπακ υποστήριξε ότι έπρεπε να ανοίξει το πρόγραμμα διαβάζοντας τις ειδήσεις, πράγμα που μπέρδεψε τους συναδέλφους της γιατί δεν το είχε κάνει πριν. Όσο ήταν στη θέση του εκφωνητή των ειδήσεων μέσα στο στούντιο περίμενε ο καλεσμένος της εκπομπής της. Στα πρώτο οκτώ λεπτά κάλυψε τρεις ειδήσεις εθνικού ενδιαφέροντος και στη συνέχεια ένα περιστατικό πυροβολισμών σε τοπικό εστιατόριο, το Beef and Bottle, που είχε συμβεί την προηγούμενη ημέρα.
Ωστόσο η ταινία με το ρεπορτάζ από το εστιατόριο μπλόκαρε και δεν μπορούσε να παίξει. Η Τσάμπακ προσπέρασε το πρόβλημα και είπε προς την κάμερα: «Σύμφωνα με την πολιτική του καναλιού 40 να σας φέρνει τα τελευταία, ζωντανά νέα από "αίμα και έντερα", θα δείτε άλλη μια πρωτιά--μια απόπειρα αυτοκτονίας». Τράβηξε το περίστροφο και αυτοπυροβολήθηκε πίσω από το δεξί αφτί. Έπεσε απότομα προς τα εμπρός ενώ ο τεχνικός διευθυντής αμέσως έριξε μαύρο στην οθόνη. Η οπερατέρ Τζιν Ριντ, η οποία ήταν παρούσα, θυμόταν αργότερα πως σκέφτηκε ότι όλο αυτό ήταν μια περίτεχνη φάρσα και δεν αντιλήφτηκε ότι η Τσάμπακ είχε πράγματι αυτοπυροβοληθεί μέχρι που είδε τις συσπάσεις του σώματός της.
Ο σταθμός μετέδωσε μετά μια κάρτα με ανακοίνωση και στη συνέχεια μια ταινία. Ορισμένοι τηλεθεατές κάλεσαν την αστυνομία και άλλοι τον σταθμό για να ρωτήσουν αν οι πυροβολισμοί ήταν στημένοι.
Μετά τους πυροβολισμούς ο διευθυντής ειδήσεων Μάικ Σίμονς βρήκε ότι τα χαρτιά από τα οποία η Τσάμπακ διάβαζε τις ειδήσεις περιείχαν ένα πλήρες σενάριο του προγράμματος της, συμπεριλαμβανομένων όχι μόνο των πυροβολισμών, αλλά και μια αναφορά για την ίδια (γραμμένη σε τρίτο πρόσωπο) για όποιον δημοσιογράφο αναλάμβανε μετά την ίδια. «Είχε γράψει κάτι σαν: "Η Κριστίν Τσάμπακ από τις ειδήσεις του TV 40 αυτοπυροβολήθηκε σε μια ζωντανή εκπομπή σήμερα το πρωί κατά τη διάρκεια του τοκ σόου του καναλιού. Μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο Sarasota Memorial όπου παραμένει σε κρίσιμη κατάσταση"».
Η Τσάμπακ όντως μεταφέρθηκε στο Sarasota Memorial σε κρίσιμη κατάσταση, όπως είχε προβλέψει, και πέθανε 14 ώρες αργότερα. Μόλις έγινε γνωστό, ένας δημοσιογράφος του WXLT μετέδωσε τις πληροφορίες σε άλλους σταθμούς, σύμφωνα με το σενάριο της Τσάμπακ.
Μετά την αυτοκτονία
Η σορός της Τσάμπακ αποτεφρώθηκε. Η νεκρώσιμη ακολουθία πραγματοποιήθηκε στην παραλία και η τέφρα της σκορπίστηκε στον Κόλπο του Μεξικού. Περίπου 120 άτομα παρακολούθησαν την τελετή, συμπεριλαμβανομένων των υπαλλήλων των τοπικών αρχών που είχαν εμφανιστεί στην εκπομπή της. Παίχτηκαν και τρία τραγούδια από τον αγαπημένη τραγουδίστρια της Τσάμπακ, την Ρομπέρτα Φλακ.
Η οικογένεια της Τσάμπακ κέρδισε ασφαλιστικά μέτρα κατά του WXLT για να αποτρέψει την δημοσίευση της ταινίας με την σκηνή της αυτοκτονίας. Το τοπικό τμήμα του σερίφη καταγράφει την ταινία στα αντικείμενα που κατασχέθηκαν ως αποδεικτικά στοιχεία και αργότερα παρέδωσε στην οικογένεια Christine μαζί με τα υπάρχοντά της.
Η αυτοκτονία έγινε πηγή έμπνευσης για τον Πάντι Τσαγέφσκι για την βραβευμένη ταινία για την τηλεοπτική βιομηχανία, το Δίκτυο (Network, 1976).
Ο αδελφός της Τσάμπακ, ο Γκρέγκ μίλησε για πρώτη φορά για την αυτοκτονία της Κριστίν μόλις το 2007 σε ντοκιμαντέρ του E ! Entertainment Television.
Το 2016 βγήκαν στις αίθουσες δυο ταινίες με θέμα τη ζωή της Τσάμπακ. Η πρώτη ταινία με τίτλο "Christine", πρωταγωνίστρια στον ομώνυμο ρόλο τη Ρεμπέκα Χολ και σκηνοθέτη τον Αντόνιο Κάμπος, και η δεύτερη το ντοκιμαντέρ "Kate Plays Christine", που παρουσιάζει την ηθοποιό Κέιτ Λιν Σέιλ να ταξιδεύει στη Σαρασότα για να διερευνήσει το μυστήριο πίσω από το τραγικό τέλος της δημοσιογράφου ώστε να την υποδυθεί.
Επιπλέον ανάγνωση
Κατηγορία:Αμερικανοί δημοσιογράφοι Κατηγορία:Αυτόχειρες Κατηγορία:Βιντεοσκοπημένες αυτοκτονίες
Ιάκωβος Ζαρκάδης
Ο Ιάκωβος Ζαρκάδης (1927 - 2007) ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής του Πανιωνίου, στον οποίο αγωνίστηκε ως βασικός τις δεκαετίες 1940 και 1950. Ήταν επίσης αθλητής της επιτραπέζιας αντισφαίρισης, της πετοσφαίρισης και σκακιστής.
Βιογραφικές πληροφορίες
Ο Ιάκωβος Ζαρκάδης γεννήθηκε το 1927 και πρωτοέπαιξε μπάλα στην ομάδα Πράσινη Θύελλα Κουκακίου στις αρχές της δεκαετίας του '40. Παράλληλα, ανήκε στην ομάδα στίβου του Πανιωνίου. Το αγώνισμά του ήταν το άλμα τριπλούν. Το 1942 εντάχτηκε στην ποδοσφαιρική ομάδα του Πανιώνιου, στην οποία δυο χρόνια νωρίτερα είχε πάει και ο αδερφός του Νίκος μαζί με τους περισσότερους ποδοσφαιριστές της Θύελλας, η οποία ήταν υπό διάλυση.
Ο Νίκος Ζαρκάδης αγωνιζόταν στη θέση του αριστερού μπακ με το νούμερο 3. Αγωνίστηκε στον Πανιώνιο ως το 1955, πάντα ως βασικός στην αμυντική γραμμή. Ήταν μέλος της ομάδας που έφτασε στον τελικό του κυπέλλου Ελλάδος το 1952 και κατέκτησε το πρωτάθλημα Αθηνών το ίδιο έτος.
Ήταν σε όλη του τη ζωή κοντά στον Πανιώνιο, μέλος του Συνδέσμου Παλαιμάχων. Πέθανε το 2007.
Τρία αδέρφια ποδοσφαιριστές
Η οικογένεια του Ιάκωβου Ζαρκάδη ανέδειξε δυο ακόμα επιφανείς ποδοσφαιριστές, τους δύο μεγαλύτερους αδερφούς του: το Βασίλη, που έπαιξε σε Αθηναϊκό και Ολυμπιακό και το Νίκο που αγωνίστηκε στον Πανιώνιο.
473
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 473 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Γεώργιος Εφραίμ
Ο Γεώργιος Εφραίμ (γενν. Λεμεσός, 5 Ιουλίου 1989) είναι Κύπριος ποδοσφαιριστής. Αγωνίζεται στη θέση του μέσου επιθετικού για τον ΑΠΟΕΛ και την Εθνική Κύπρου.
Άρσεναλ
Σε ηλικία 15 ετών, πήρε μετεγγραφή στην Άρσεναλ, μια από τις πιο ιστορικές ομάδες της Αγγλίας. Στην αγγλική ομάδα δεν πήρε ευκαιρίες αλλά πέρασε από όλες τις βαθμίδες της ομάδας έκτος από την πρώτη ομάδα. Ήταν βασικός για τους αγώνες που γίνονταν για τις ακαδημίες και για τις ρεζέρβες με τον ίδιο τον Αρσέν Βενγκέρ να λέει τα καλύτερα λόγια για το ταλέντο του.
Ρέιντζερς
Θέλοντας να αγωνιστεί σε πρωταγωνιστικό επίπεδο, αποφάσισε να αποχωρήσει από την Άρσεναλ και να πάει στη σκωτσέζικη Ρέιντζερς. Ούτε εκεί όμως κατάφερε να καθιερωθεί και έτσι το 2009 δόθηκε ως δανεικός στη Ντάντι με σκοπό να πάρει ευκαιρίες. Με τη Ντάντι αγωνίστηκε σε 8 παιχνίδια για την 1η κατηγορία Σκοτίας οπού σκόραρε και 2 τέρματα.
Ομόνοια
Με το τέλος του δανεισμού του, αποφάσισε να επιστρέψει στην Κύπρο, αφού πρώτα έφυγε με ελευθέρα από την Ρέιντζερς. Στις 15 Ιουλίου 2009, υπέγραψε με την Ομόνοια Λευκωσίας. Παρέμεινε στην ομάδα μέχρι το 2014.
ΑΠΟΕΛ
Στις 6 Ιουλίου 2014, υπέγραψε με τον ΑΠΟΕΛ. Μέχρι στιγμής κατάφερε να κατακτήσει το Ντάμπλ τη σεζόν 2014-2015 και να αγωνιστεί στους ομίλους του Champions League.
Προσωπική ζωή
Από το 2017 είναι παντρεμένος με την Κύπρια παρουσιάστρια Χριστιάνα Αριστοτέλους και έχουν αποκτήσει δύο παιδιά: τη Μελίνα (γενν. 7 Οκτωβρίου 2017) και τον Ανδρέα (γενν. 24 Απριλίου 2019).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κύπριοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κύπρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Απόλλων Λεμεσού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ομόνοιας Λευκωσίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρσεναλ Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νταντί ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΠΟΕΛ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρέιντζερς Γλασκώβης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κύπρου Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου Κατηγορία:Κύπριοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κύπρου Κ19
Φόρκυς (δορυφόρος)
Ο Φόρκυς (αγγλικά:Phorcys), ή όπως είναι το πλήρες όνομα του (65489) Κητώ I Φόρκυς ((65849) Ceto I Phorcys), είναι ένας φυσικός δορυφόρος του μεταποσειδώνιου αντικειμένου 65489 Κητώ. Η ανακάλυψη του έγινε στις 11 Απριλίου 2006 από τους αστρονόμους K. Noll, H. Levison, W. Grundy και D. Stephens χρησιμοποιώντας το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Χαμπλ. Έλαβε το προσωρινό όνομα S/2006 (65489) 1, ενώ στις 23 Νοεμβρίου 2006 ονομάστηκε Φόρκυς, από το όνομα του θαλάσσιου θεού των αρχαίων Ελλήνων, Φόρκυ.
Σωτήριος Τσιώνος
Ο Σωτήριος Τσιώνος (Κοκκινοπηλός Ελασσόνας 1945, Λευκωσία 29 Ιουλίου 1974 ) ήταν Έλληνας στρατιωτικός, λοχαγός πεζικού και ήρωας της αντίστασης που προέβαλλε η ΕΛ.ΔΥ.Κ. κατά τη διάρκεια της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο, τον Ιούλιο του 1974.
Ο Τσιώνος, εκτελώντας διατεταγμένη υπηρεσία, ηγούνταν του λόχου του στην περιοχή Κιόνελι, όταν μια ριπή πυροβόλου από τις αντίπαλες θέσεις τον τραυμάτισε σοβαρότατα στην κοιλιακή χώρα.
Μεταφέρθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας, όπου και απεβίωσε λίγα 24ωρα αργότερα, σε ηλικία 29 ετών.
Απόδοση τιμών
Πολύ μετά τον θάνατό του (μόλις στις 12 Δεκεμβρίου του 2008) η Ελληνική Πολιτεία τον προήγαγε στο βαθμό του αντιστρατήγου ως γενναίως αποβιώσαντα σε συνθήκες μάχιμης υπηρεσίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του πεζικού Κατηγορία:Τουρκική εισβολή στην Κύπρο
Poedit
Το Poedit (παλιότερα poEdit) είναι ελεύθερο λογισμικό και διαλειτουργικός επεξεργαστής καταλόγων αρχείων τύπου .po, που βοηθά στην διαδικασία της τοπικοποίησης εφαρμογών. Είναι διαθέσιμο για τα συστήματα GNU/Linux (μέσω της εργαλειοθήκη γραφικών GTK), Mac OS X, ή Windows (με την εργαλειοθήκη wxWidgets) και διανέμεται υπό τους όρους της άδειας MIT.
Χαρακτηριστικά
Ακολουθεί μια σύντομη λίστα των χαρακτηριστικών του εργαλείου:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελεύθερα προγραμματιστικά εργαλεία υπολογιστή Κατηγορία:Ελεύθερο λογισμικό προγραμματισμένο σε C++ Κατηγορία:Λογισμικό-Εργαλεία τοπικοποίησης Κατηγορία:Λογισμικό με τη χρήση άδειας MIT Κατηγορία:Λογισμικό που χρησιμοποιεί wxWidgets Κατηγορία:Λογισμικό ανοικτού κώδικα Κατηγορία:Λογισμικό που χρησιμοποιεί GTK+
Σιδηρόδρομος στον Καναδά
μικρογραφία|559x559εσ|Το καναδικό τρένο GO με τα διώροφα βαγόνια
μικρογραφία|300x300εσ| Επιβατικές γραμμές τρένων στη Βόρεια Αμερική (interactive map) Ο Καναδάς διαθέτει ένα μεγάλο και καλά ανεπτυγμένο σιδηροδρομικό σύστημα το οποίο σήμερα μεταφέρει κυρίως φορτία. Υπάρχουν δύο μεγάλα δημόσια διηπειρωτικά συστήματα εμπορευματικών σιδηροδρομικών μεταφορών, ο Εθνικός Καναδικός Σιδηρόδρομος και ο Καναδικός Ειρηνικός Σιδηρόδρομος. Οι επιβατικές υπηρεσίες σε εθνικό επίπεδο παρέχονται από την ομοσπονδιακή εταιρία Στέμματος Via Rail. Τρεις καναδικές πόλεις έχουν υπηρεσίες τρένων: στην περιοχή του Μόντρεαλ η Réseau de transport métropolitain, στην περιοχή του Τορόντο η GO Transit και στην περιοχή του Βανκούβερ η West Coast Express. Αυτές οι πόλεις και πολλές άλλες εξυπηρετούνται επίσης από ελαφρό σιδηρόδρομο ή από το μετρό. Μόνο το Τορόντο διαθέτει ένα εκτεταμένο σύστημα τραμ (Tram/streetcar). Οι μικρότεροι σιδηρόδρομοι, όπως το Οντάριο Northland Railway και ο κεντρικός σιδηρόδρομος Algoma, λειτουργούν επίσης επιβατικά τρένα σε απομακρυσμένες αγροτικές περιοχές. Η εταιρία Rocky Mountaineer και ο Royal Canadian Pacific προσφέρουν πολυτελείς σιδηροδρομικές εκδρομές για θέα στο τοπίο των Καναδικών Rockies καθώς και σε άλλες ορεινές περιοχές της Βρετανικής Κολομβίας και της Αλμπέρτα.
Ο Καναδάς έχει σχεδόν 50.000 χλμ σιδηροδρομικών γραμμών, εκ των οποίων μόνο τα 129 χλμ είναι ηλεκτροκινούμενα (σχεδόν αποκλειστικά μέρος των δικτύων αστικών σιδηροδρομικών μεταφορών). Χρησιμοποιεί τυποποιημένο εύρος 1,435 mm για το μεγαλύτερο μέρος του σιδηροδρομικού συστήματος. Οι εξαιρέσεις είναι μικρές γραμμές που απομονώνονται από το κύριο σιδηροδρομικό δίκτυο της Βόρειας Αμερικής που χρησιμοποιείται στις βιομηχανίες πόρων όπως η εξόρυξη ή η δασοκομία, μερικές από τις οποίες είναι στενές.
Ιστορία
εναλλ.=|αριστερά|μικρογραφία| Μια [[αμαξοστοιχία Καναδικού Ειρηνικού σιδηροδρόμου με φορτίο ανατολικά πέρα από τη γέφυρα του Stoney Creek στο Rogers Pass. ]] Ο πρώτος καναδικός σιδηρόδρομος, ο Champlain και ο σιδηρόδρομος Saint Lawrence, άνοιξε το 1836 έξω από το Μόντρεαλ. Η έντονη επέκταση του σιδηροδρομικού συστήματος δεν ξεκίνησε μέχρι τον νόμο περί εγγυήσεων του 1849 που εγγυάται την επιστροφή ομολόγων σε όλους τους σιδηροδρόμους πάνω από 121 χλμ. Αυτό οδήγησε σε ταχεία επέκταση των σιδηροδρόμων στον Καναδά, μερικές φορές με υπερβολική ανάπτυξη καθώς δημιουργήθηκαν μη οικονομικές γραμμές από τότε που τα κρατικά κέρδη ήταν εγγυημένα.
Αυτό όμως αποδείχτηκε καταστροφικό για τα δημόσια οικονομικά και οι καναδικοί όμιλοι ήταν εντελώς ανέτοιμοι από τις επιδοτήσεις. Το μεγαλύτερο σιδηροδρομικό έργο αυτής της περιόδου ήταν επίσης καταστροφή. Ο σιδηρόδρομος ευρύτερου κορμού συνδέει το Μόντρεαλ με τη Σάρνια ολοκληρώθηκε το 1860, αλλά ήταν υπερβολικά γεμάτος χρέη. Σε αντάλλαγμα για τη διάσωση της εταιρείας, η κυβέρνηση απέφυγε την εγγύησή της στα ομόλογα των σιδηροδρόμων.
Η καναδική συνομοσπονδία έγινε εν μέρει δυνατή από τους σιδηροδρόμους. Οι ξεχωριστές αποικιακές κυβερνήσεις είχαν όλοι αδειάσει τα δημόσια θησαυροφυλάκια τους και επέβαλαν μια νέα και πιο σταθερή μέθοδο χρηματοδότησης. Θεωρήθηκε επίσης ότι η ένωση θα επέτρεπε την απαραίτητη κατασκευή σιδηροδρομικών γραμμών που συνδέουν τη Βρετανική Βόρεια Αμερική. Οι Maritimes εντάχθηκαν μόνο λόγω υποσχέσεων για την κατασκευή του Διαποικιακού σιδηρόδρομου (Intercolonial Railway) και της Βρετανικής Κολομβίας μόνο λόγω μιας υπόσχεσης για την κατασκευή ενός διηπειρωτικού σιδηροδρόμου.
Η κυβέρνηση είχε μάθει το μάθημά της ότι οι σιδηρόδρομοι δεν χρηματοδοτούνται από εγγυήσεις. Αντίθετα, η κατασκευή του διαποικιακού ελέγχθηκε πλήρως από την κυβέρνηση υπό την εξειδικευμένη κατεύθυνση του Σέρ Σάντφορντ Φλέμινγκ (Sir Sanford Fleming).