cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μαρέν Μαραί
Ένα από τα γνωστότερά του κομμάτια είναι ο "Λαβύρινθος", για το οποίο ο Évrard Titon du Tillet σχολίασε:
Το κομμάτι από το τέταρτο βιβλίο του με τίτλο «Ο Λαβύρινθος», στο οποίο εναλλάσονται διάφορες τονικότητες και βρίθει διαφωνιών, αντανακλά την αγωνία κάποιου που έχει χαθεί σ' έναν λαβύρινθο· βγαίνοντας απ' αυτόν η αγωνία του τελειώνει και το κομμάτι κλείνει με μια γεμάτη χάρη και ευήκοη σακόν.
Όπως και στην περίπτωση του Ζαν ντε Σαιν-Κολόμπ, ελάχιστα είναι γνωστά για τη ζωή του Μαραί. Γνωρίζουμε ότι έκανε έναν γάμο με την Catherine d'Amicourt στις 21 Σεπτεμβρίου 1676, με την οποία απέκτησαν 19 παιδιά.
Ομοιότυπα (facsimile) και των πέντε βιβλίων του κυκλοφορούν από τις Εκδόσεις Fuzeau, ενώ μια νέα κριτική έκδοση όλων των οργανικών του έργων από τον John Hsu, εξεδόθη σε επτά τόμους από τους Broude Brothers. Ο Μαραί θεωρείται ένας από τους πρώτους συνθέτες προγραμματικής μουσικής, καθώς πολλά από τα έργα του συνοδεύονται από περιφράσεις· στο κομμάτι "Επέμβαση στη χοληδόχο κύστη" ο συνθέτης παραθέτει τη φράση "ο ασθενής είναι δεμένος με μεταξωτούς ιμάντες" και "[ο ασθενής] ουρλιάζει".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι συνθέτες Κατηγορία:Συνθέτες του Μπαρόκ
Κορίτιανη Ιωαννίνων
Η Κορίτιανη είναι ορεινό χωριό στο νομό Ιωαννίνων σε υψόμετρο 860 μέτρων  και ανήκει στα Κατσανοχώρια της Ηπείρου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων Κατηγορία:Δήμος Βορείων Τζουμέρκων
Γέζι Ζουράβλεφ
Ο Γέζι Ζουράβλεφ (πολωνικά: Jerzy Żurawlew) (25 Δεκεμβρίου 1886 – 3 Οκτωβρίου 1980) ήταν Πολωνός πιανίστας, διευθυντής ορχήστρας, δάσκαλος και ιδρυτής του Διεθνούς Διαγωνισμού Πιάνου «Φρεντερίκ Σοπέν».
Βιογραφία
Ο Ζουράβλεφ γεννήθηκε στο Ροστόφ επί του Ντον στη Ρωσία το 1886. Σπούδασε με τον Αλεξάντερ Μιχαουόφσκι στο Ωδείο της Βαρσοβίας μέχρι το 1913 και δίδαξε ο ίδιος εκεί από το 1923. Το 1916, ίδρυσε ένα μουσικό σχολείο στο Μινσκ (τώρα στη Λευκορωσία) και το 1920 ένα στο Μπιαουίστοκ.
Ήταν ο ιδρυτής του Διεθνούς Διαγωνισμού Πιάνου «Φρεντερίκ Σοπέν», στη Βαρσοβία το 1927. Ο δια βίου φίλος του, Χένρικ Ρεφκιέβιτς - επιχειρηματίας, λάτρης της μουσικής και μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Μουσικής Εταιρείας της Βαρσοβίας - πρόσφερε τις προσωπικές του οικονομικές εγγυήσεις για να βοηθήσει να ξεκινήσει ο Διαγωνισμός.
Ο Ζουράβλεφ πέθανε στη Βαρσοβία το 1980, σε ηλικία 93 ετών.
Πηγές
Κατηγορία:Πολωνοί κλασικοί πιανίστες Κατηγορία:Πολωνοί διευθυντές ορχήστρας Κατηγορία:Μουσικοί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Ενταφιασμοί στο Κοιμητήριο Ποβόνσκι
Κίτρινο Σπίτι
Το Κίτρινο Σπίτι (Het gele huis), που εναλλακτικά ονομάζεται Η Οδός (ολλανδικά: De straat), είναι μια ελαιογραφία του 1888 του μετα-ιμπρεσιονιστή Ολλανδού ζωγράφου του 19ου αιώνα Βίνσεντ βαν Γκογκ.
Αυτός ο τίτλος αναφέρεται στην δεξιά πτέρυγα του κτιρίου 2 στην πλατεία Λαμαρτέν της Αρλ στη Γαλλία, δηλαδή στο σπίτι όπου ο Βίνσεντ Βαν Γκογκ νοίκιασε τέσσερα δωμάτια την 1η Μαΐου του 1888, δύο μεγάλα στο ισόγειο που θα τον εξυπηρετούσαν σαν ατελιέ και κουζίνα και στον πρώτο όροφο δύο μικρότερα που είχαν θέα στην πλατεία Λαμαρτέν. Το παράθυρο του πρώτου ορόφου κοντά στη γωνία με τα δύο ανοιχτά παντζούρια ήταν του δωματίου του Βαν Γκογκ, όπου ο Πωλ Γκωγκέν έζησε για εννέα εβδομάδες από τα τέλη του Οκτωβρίου του 1888. Πίσω από το επόμενο παράθυρο, με το ένα παντζούρι κλειστό, ήταν το υπνοδωμάτιο του Βαν Γκογκ. Τα δύο μικρά δωμάτια στο πίσω μέρος είχαν ενοικιαστεί από τον Βαν Γκογκ σε μεταγενέστερο χρόνο.
Στη αριστερή πτέρυγα στεγαζόταν ένα παντοπωλείο (γαλλικά: Comestibles, χαραγμένο στην επιγραφή πάνω από την φίρμα).
Το κτίριο είχε υποστεί διάφορες εργασίες ανακατασκευής, πριν υποστεί σοβαρές ζημιές σε μια επιδρομή βομβαρδισμού από τους Συμμάχους στις 25 Ιουνίου 1944 και αργότερα κατεδαφίστηκε.
Ο Βαν Γκογκ ανέφερε ότι το εστιατόριο όπου συνήθιζε να τρώει, ήταν στο βαμμένο ροζ κτίριο κοντά στο αριστερό άκρο του πίνακα (28, πλατεία Λαμαρτέν). Το διεύθυνε η Χήρα Venissac, η οποία ήταν επίσης η σπιτονοικοκυρά του Βαν Γκογκ και στην ανήκαν αρκετά από τα άλλα κτίρια που απεικονίζονται.
Στη δεξιά πλευρά του Κίτρινου Σπιτιού, η λεωφόρος Montmajour επεκτεινόταν κατά μήκος των δύο σιδηροδρομικών γεφυρών. Η πρώτη γραμμή, με ένα τρένο μόλις να έχει περάσει, εξυπηρετούσε την τοπική σύνδεση με το Λούνελ, που βρίσκεται στην απέναντι (δηλαδή, στην δεξιά) όχθη του ποταμού Ροδανού. Η άλλη γραμμή ήταν ιδιοκτησία της P.-L.-M. Εταιρείας Σιδηροδρόμων (Παρίσι Λυών Μεσόγειος)
Σε πρώτο πλάνο προς τα αριστερά, υπάρχει μια ένδειξη της γωνίας του πεζόδρομο που περιέβαλλε έναν από τους δημόσιους κήπους της πλατείας Λαμαρτέν. Η τάφρος που υπήρχε από τα αριστερά προς τις γέφυρες, μέχρι τη λεωφόρο Montmajour, εξυπηρετούσε τον αγωγό του φυσικού αερίου, ο οποίος επέτρεπε λίγο αργότερα στον Βαν Γκογκ να έχει φως από φωταέριο εγκατεστημένο στο ατελιέ του.
Δημιουργία
Ο πίνακας ζωγραφίστηκε τον Σεπτέμβριο του 1888, την περίοδο κατά την οποία ο Βαν Γκογκ έστειλε ένα σκίτσο της σύνθεσης στον αδελφό του Τεό:
Αρχικά, ο Βαν Γκογκ ονόμασε το έργο Το σπίτι και ο περιβάλλων χώρος του (γαλλικά: La Maison et son entourage). Αργότερα επέλεξε έναν πιο ουσιαστικό τίτλο και το ονόμασε Η Οδός (γαλλικά: La Rue), σε φόρο τιμής μιας σειράς σκίτσων που αναπαριστούσαν δρόμους του Παρισιού, από τον Jean-François Raffaëlli και που είχαν πρόσφατα δημοσιευτεί στην εφημερίδα Le Figaro.
Άλλες απεικονίσεις του Κίτρινου Σπιτιού
Δεν υπάρχουν γνωστές προκαταρκτικές μελέτες για αυτήν τη σύνθεση, αλλά το κτίριο εμφανίζεται σε μερικές άλλες αναπαραστάσεις από τον Βαν Γκογκ. Η ακουαρέλα, σύμφωνα με τον Βαν Γκογκ, βασισμένη στον πίνακα.
Δεκαετίες αργότερα, ο Πωλ Σιγκνάκ, σύντροφος και υποστηρικτής του Βαν Γκογκ, έκανε τουλάχιστον δύο υδατογραφίες του μέρους.
Γενεαλογία
Αυτός ο πίνακας δεν έφυγε ποτέ από την ιδιοκτησία του καλλιτέχνη. Από το 1962, ανήκει στην ιδιοκτησία του Ιδρύματος Βαν Γκογκ, που ιδρύθηκε από τον ανιψιό του καλλιτέχνη, Βίνσεντ Ουίλεμ βαν Γκογκ και βρίσκεται σε καθεστώς μόνιμου δανεισμού στο Μουσείο Βαν Γκογκ στο Άμστερνταμ.
Τη δεκαετία του 1940
Το κίτρινο σπίτι δεν υφίσταται πλέον. Καταστράφηκε τη δεκαετία του 1940, κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Το μέρος ακόμα και με την απουσία του σπιτιού παραμένει πανομοιότυπο. Αν και το κτίριο του Βαν Γκογκ δεν υπάρχει, στο σημείο υπάρχει πλακέτα που μνημονεύει την πρότερη παρουσία του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έργα ζωγραφικής του Βίνσεντ βαν Γκογκ
Λίγο πολύ τρελούτσικος
Το Λίγο... πολύ... τρελούτσικος (πρωτότυπος τίτλος: High Anxiety) είναι αμερικανική σατιρική κωμωδία του 1977 σε παραγωγή και σκηνοθεσία του Μελ Μπρουκς, ο οποίος παίζει επίσης τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Αυτή είναι η πρώτη ταινία του Μπρουκς ως παραγωγός (ο πρώτος του πρωταγωνιστικός ρόλος ήταν στο Η τελευταία τρέλα του Μελ Μπρουκς). Παίζουν επίσης οι Χάρβεϊκ Κόρμαν, Κλόρις Λίτσμαν και Μάντλιν Καν. Πρόκειται για μια παρωδία των ταινιών του Άλφρεντ Χίτσκοκ.
Πλοκή
Φτάνοντας στο αεροδρόμιο του Λος Άντζελες, ο δρ Ρίτσαρντ Θόρνταϊκ έχει πολλές περίεργες συναντήσεις (όπως με έναν επιδειξία που υποδύεται τον αστυνομικό και ένα διερχόμενο λεωφορείο στο οποίο επιβαίνει μια ολόκληρη ορχήστρα παίζοντας μουσική). Μεταφέρεται από τον οδηγό του, Μπρόφι, στο Ψυχονευρωτικό Ινστιτούτο για τους Πολύ, μα Πάρα Πολύ Νευρικούς, όπου έχει προσληφθεί για να αντικαταστήσει τον δρα Άσλεϊ, ο οποίος πέθανε μυστηριωδώς (ο Μπρόφι υποπτεύεται ότι πρόκειται για δολοφονία). Κατά την άφιξή του, τον Θόρνταϊκ υποδέχεται το προσωπικό, ο δρ Φίλιπ Γουένγουορθ, ο δρ Τσαρλς Μόνταγκιου και η νοσοκόμα Σάρλοτ Ντίζελ. Ο Θόρνταϊκ ξαναβρίσκει και τον καθηγητή Βίκτορ Λίλολμαν, έναν πρώην μέντορα που τώρα απασχολείται στο ινστιτούτο.
Αργότερα, ο Θόρνταϊκ ακούει παράξενους θορύβους από το δωμάτιο της Ντίζελ και πηγαίνει με τον Μπρόφι να δει τι συμβαίνει. Η Ντίζελ ισχυρίζεται ότι ήταν η τηλεόραση, αλλά στην πραγματικότητα ήταν μια παθιασμένη συνεδρία BDSM με τον Μόνταγκιου. Το επόμενο πρωί, ο Θόρνταϊκ ειδοποιείται από ένα φως που λάμπει μέσα από το παράθυρό του, που προέρχεται από τον θάλαμο βίαιων περιστατικών. Ο Μόνταγκιου πηγαίνει τον Θόρνταϊκ στην πηγή του φωτός, το δωμάτιο του ασθενούς Άρθουρ Μπρίσμπεϊν, ο οποίος νομίζει ότι είναι κόκερ σπάνιελ.
Ο Γουένγουορθ θέλει να φύγει από το ινστιτούτο και τσακώνεται με την Ντίζελ. Όταν εκείνη τον αφήνει να φύγει, αυτός μπαίνει στο αυτοκίνητό του, αλλά το ραδιόφωνο παίζει εκκωφαντική ροκ μουσική. Παγιδεύεται στο αυτοκίνητό του, τα αυτιά του αιμορραγούν και πεθαίνει από εγκεφαλικό, που προκλήθηκε από τη δυνατή μουσική.
Ο Θόρνταϊκ και ο Μπρόφι πηγαίνουν στο Σαν Φρανσίσκο, όπου ο Θόρνταϊκ πρόκειται να μιλήσει σε ένα ψυχιατρικό συνέδριο. Επισκέπτεται το ξενοδοχείο Hyatt Regency, όπου, προς μεγάλη του απογοήτευση, μια και πάσχει από ακροφοβία, του δίνουν δωμάτιο στον τελευταίο όροφο, μετά από μυστηριώδη αλλαγή στην κράτησή του από τον "κύριο Μαγκάφιν". Ο Θόρνταϊκ ταλαιπωρεί τον γκρουμ με τα επανειλημμένα αιτήματα για μια εφημερίδα, θέλοντας να βρει στις νεκρολογίες πληροφορίες σχετικά με τον θάνατο του Γουένγουορθ. Στη συνέχεια, κάνει ένα ντους, κατά τη διάρκεια του οποίου μπαίνει ο γκρουμ και, σε μια κρίση φρενίτιδας, κάνει ότι μαχαιρώνει τον Θόρνταϊκ με την εφημερίδα ενώ ουρλιάζει: "Να η εφημερίδα σου! Χάρηκες τώρα; Χάρηκες;" Το μελάνι της εφημερίδας τρέχει προς στην αποχέτευση.
Μετά το ντους, η Βικτόρια, κόρη του Άρθουρ Μπρίσμπεϊν, εισβάλλει στο δωμάτιο ζητώντας βοήθεια για να απομακρύνει του πατέρα της από το ινστιτούτο. Ισχυρίζεται ότι οι Ντίζελ και Μόνταγκιου υπερβάλλουν για το πόσο σοβαρά ασθενούν οι πλούσιοι ασθενείς, ώστε να αποσπούν εκατομμύρια από τις πλούσιες οικογένειές τους. Ανακαλύπτοντας ότι ο ασθενής που συνάντησε δεν ήταν ο πραγματικός Άρθουρ Μπρίσμπεϊν, ο Θόρνταϊκ συνειδητοποιεί ότι ο δρ Άσλεϊ ανακάλυψε τι έκαναν η Ντίζελ και ο Μόνταγκιου και σκοτώθηκε πριν προλάβει να τους απολύσει. Συμφωνεί να βοηθήσει τη Βικτόρια.
Ενεργώντας για λογαριασμό του Θόρνταϊκ, η Βικτόρια επικοινωνεί με τον Μπρόφι για να του πει να μεγεθύνει τη φωτογραφία. Ο Θόρνταϊκ είναι πράγματι φαίνεται στη φωτογραφία, αλλά η Ντίζελ και ο Μόνταγκιου αιχμαλωτίζουν τον Μπρόφι και τον πηγαίνουν στη βόρεια πτέρυγα. Εντωμεταξύ, ο δολοφόνος βρίσκει τον Θόρνταϊκ σε έναν τηλεφωνικό θάλαμο να καλεί τη Βικτόρια και προσπαθεί να τον στραγγαλίσει. Ωστόσο, ο Θόρνταϊκ τον σκοτώνει με ένα κομμάτι γυαλί από το σπασμένο παράθυρο του θαλάμου. Ο Θόρνταϊκ και η Βικτόρια επιστρέφουν στο Λος Άντζελες, όπου σώζουν τον Μπρόφι και βλέπουν τον Μόνταγκιου και την Ντίζελ να πηγαίνουν τον πραγματικό Άρθουρ Μπρίσμπεϊν σε έναν πύργο για να τον σκοτώσουν.
Η ακροφοβία του Θόρνταϊκ τον εμποδίζει να ανέβει τις απότομες σκάλες του πύργου για να βοηθήσει τον Μπρίσμπεϊν, αλλά με τη βοήθεια του Λίλολμαν, ξεπερνά τη φοβία του. Ο Θόρνταϊκ χτυπά έναν νοσοκόμο, τον Νόρτον, ο οποίος πέφτει από το παράθυρο του πύργου, σώζοντας τον Μπρίσμπεϊν. Η Ντίζελ πετάγεται και επιτίθεται στον Θόρνταϊκ με μια σκούπα, αλλά πέφτει κι αυτή από το παράθυρο του πύργου, γελώντας υστερικά και πέφτοντας με τη σκούπα της στον γκρεμό. Ο Μόνταγκιου εμφανίζεται και παραδίνεται, αλλά χτυπάει κατά λάθος σε μια καταπακτή και πέφτει αναίσθητος. Η Βικτόρια ξαναβρίσκει τον πατέρα της, παντρεύεται τον Θόρνταϊκ και φεύγουν για τον μήνα του μέλιτος.
Παραγωγή
Η ταινία είναι μια παρωδία των ταινιών αγωνίας του Άλφρεντ Χίτσκοκ Νύχτα αγωνίας, Δεσμώτης του ιλίγγου, Ψυχώ και Τα πουλιά. Η ταινία αφιερώθηκε στον Χίτσκοκ, ο οποίος συμβούλεψε τον Μπρουκς για το σενάριο. Περιέχει επίσης παρωδίες του Blowup του Μικελάντζελο Αντονιόνι και του Πολίτη Κέιν του Όρσον Γουέλς στο στοιχείο της κάμερας που παρακολουθεί μέσα από τοίχους, ακόμα και των ταινιών Τζέιμς Μποντ με έναν δολοφόνο που μοιράζεται μοιάζει με τον κακοποιό Σαγόνια. μικρογραφία| Το λόμπι του ξενοδοχείου Hyatt Regency στο [[Σαν Φρανσίσκο έχει εξέχουσα θέση στην ταινία]] Το μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας διαδραματίζεται στο φανταστικό Ψυχονευρωτικό Ινστιτούτο για τους Πολύ, μα Πάρα Πολύ Νευρικούς, με εξωτερικά γυρίσματα στο Πανεπιστήμιο Mount St. Mary στο Λος Άντζελες. Το Διεθνές Αεροδρόμιο του Λος Άντζελες εμφανίζεται επίσης στην αρχή της ταινίας. Κοντά στο μέσον της ταινίας, η ιστορία μεταφέρεται στο Σαν Φρανσίσκο, αξιοποιώντας τις ρυθμίσεις που χρησιμοποιούνται στον Δεσμώτη του ιλίγγου του Χίτσκοκ, συμπεριλαμβανομένης και της γέφυρας Γκόλντεν Γκέιτ. Περιλαμβάνει επίσης το τότε νεόδμητο ξενοδοχείο Hyatt Regency με το αίθριο λόμπι.
Αφού είδε την ταινία, ο Χίτσκοκ έστειλε στον Μπρουκς μια θήκη που περιείχε έξι φιάλες κρασιού Château Haut-Brion του 1961 με ένα σημείωμα που έγραφε: «Ένα μικρό δείγμα της ευχαρίστησής μου, μην έχετε καμιά φοβία για αυτό».
Υποδοχή
Στον ιστότοπο Rotten Tomatoes η ταινία έχει βαθμολογία αποδοχής 73% με βάση 30 κριτικές. Στο Metacritic έχει βαθμολογία 55% με βάση πέντε κριτικές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Σαν Φρανσίσκο Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο Σαν Φρανσίσκο Κατηγορία:Ταινίες με θέμα την ψυχιατρική Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής 20th Century Fox Κατηγορία:Ταινίες του 1977
Θωμάς Μάγιστρος
Ο Θωμάς Μάγιστρος ή μοναχός Θεόδουλος, που άκμασε κατά τη βασιλεία του Ανδρονίκου Β΄ (1282-1328) ήταν Βυζαντινός λόγιος. Έγινε γραμματικός και έμπιστος σύμβουλος του Ανδρονίκου Β΄ Παλαιολόγου.
Βιογραφία
Το κύριο σύγγραμά του Εκλογή ονομάτων και ρημάτων αττικών είναι μία συλλογή επιλεγμένων Αττικών λέξεων και φράσεων ταξινομημένων αλφαβητικά. Συντάχθηκε ως βοήθημα για σύνθεση Ελληνικών κειμένων, από όμοια έργα των Φρυνίχου Αραβίου, Αμμωνίου Γραμματικού, Ηρωδιανού και Αιλίου Μοίρη.
Επίσης έγραψε Σχόλια στον Αισχύλο, Σοφοκλή, Ευριπίδη (με μία βιογραφία) και σε τρεις κωμωδίες του Αριστοφάνη. Τα Σχόλια στον Πίνδαρο που του αποδίδουν δύο χειρόγραφα, τώρα αποδίδονται στον Δημήτριο Τρικλίνιο. Οι λόγοι και οι επιστολές του αποτελούνται από δημηγορίες με συνήθη σοφιστικά πρότυπα και αναφέρονται σε ιστορικά συμβάντα: μία συζήτηση μεταξύ των πατέρων του Κυναίγειρου και του Καλλίμαχου, Αθηναίων που έπεσαν στον Μαραθώνα, ως προς το ποιος έπρεπε πρώτος να εκφωνήσει επικήδειο. Ο Θωμάς συνέγραψε επίσης ένα κάτοπτρο ηγεμόνος, το οποίο έχει ως αποδέκτη του τον Ανδρόνικο Β΄, μίας υπεράσπισης του Ρωμαίου στρατηγού Χανδρηνού προς τον Αυτοκράτορα, μίας επιστολής των ωμοτήτων των Καταλανών και των Τούρκων στη Θεσσαλία και τη Μακεδονία, μίας συγχαρητήριας επιστολής στον Θεόδωρο Μετοχίτη και ενός πανηγυρικού λόγου για τον βασιλιά της Κύπρου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 14ου αιώνα
Σερνόν (Ζυρά)
Το Σερνόν (γαλλικά: Cernon) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ζυρά, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ζυρά
Βαλεντίνος της Γένοβας
Βιογραφία
Ο Βαλεντίνος θεωρείται ο πρώτος επίσκοπος της αρχιεπισκοπής της Γένοβας, θέση που κατείχε από το 312 έως τον θάνατό του το 325. Εκτελούσε τον ποιμαντικό του ρόλο βοηθώντας χήρες και ορφανά.
Λατρεία
Η λατρεία του περιορίζεται στην πόλη και την αρχιεπισκοπή της Γένοβας, η οποία περιέλαβε στο λειτουργικό ημερολόγιο, τη μνήμη του επισκόπου του Αγίου Βαλεντίνου στις 6 Νοεμβρίου, μαζί με τους Αγίους Φίλιξ και Ρωμύλο, δεύτερο και τέταρτο επίσκοπο αντίστοιχα της πόλης.
Τα λείψανά του σώζονται τόσο στην εκκλησία του Αγίου Σίρο ντι Στρούπα όσο και στον καθεδρικό ναό του Αγίου Λαυρεντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επίσκοποι και Αρχιεπίσκοποι Γένοβας Κατηγορία:Επίσκοποι του 4ου αιώνα Κατηγορία:Άγιοι της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Επίθεση μη επανδρωμένου αεροσκάφους στο Κρεμλίνο
Στις 3 Μαΐου 2023, κυκλοφόρησαν στιγμιότυπα με δύο μη επανδρωμένα αεροσκάφη που φέρεται να στοχεύουν το Κρεμνλίνο και να καταρρίπτονται από την αεράμυνα. Ο Ρώσος πρόεδρος, Βλαντιμίρ Πούτιν δεν ήταν παρών στο κτίριο εκείνη τη στιγμή και κανείς δεν σκοτώθηκε ή τραυματίστηκε από το περιστατικό.
Το Κρεμλίνο κατηγόρησε την Ουκρανία και χαρακτήρισε το περιστατικό «τρομοκρατική πράξη» και «απόπειρα δολοφονίας του Προέδρου της Ρωσίας». Η Μόσχα υποσχέθηκε να αντεπιτεθεί όποτε και όπου κρίνει σκόπιμο.
Ο σύμβουλος του Προέδρου της Ουκρανίας Μιχάιλο Ποντολιάκ σχολίασε ότι το Κίεβο δεν είχε καμμία σχέση με την υποτιθέμενη επίθεση στο Κρεμλίνο. Ο Ποντολιάκ είπε ότι οι ισχυρισμοί ότι το Κίεβο βρισκόταν πίσω από το περιστατικό, και η σύλληψη από τη Ρωσία φερόμενων Ουκρανών σαμποτέρ στην Κριμαία, θα μπορούσαν να υποδηλώνουν ότι η Μόσχα προετοιμάζεται για μια μεγάλης κλίμακας «τρομοκρατική» επίθεση κατά της Ουκρανίας τις επόμενες ημέρες. Ο Πρόεδρος της Ουκρανίας, Βολοντιμίρ Ζελένσκι, κατά τη διάρκεια επίσκεψης στη Φινλανδία δήλωσε ότι, "Δεν επιτιθόμαστε στον Πούτιν ή στη Μόσχα. Πολεμούμε στο έδαφός μας. Υπερασπιζόμαστε τα χωριά και τις πόλεις μας".
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρωσική εισβολή στην Ουκρανία (2022)
Ιωάννης Κυπαρρισιώτης
Ο Ιωάννης Κυπαρισσιώτης ο σοφός (π. 1310 - 1378/9) ήταν Ρωμαίος θεολόγος και ηγέτης αντι-Παλαμικός συγγραφέας, κατά την περίοδο που ακολούθησε την αποβίωση του Νικηφόρου Γρηγορά (π. 1360) και του ίδιου του Παλαμά (1359). Από όλους τους αντιπάλους του Γρηγορίου Παλαμά του 14ου αι., ήταν ο πιο συστηματικός και μάλλον ο ικανότερος θεολόγος. Τα περισσότερα των έργων του παραμένουν στα πρωτότυπα χειρόγραφα, αμετάφραστα. Κανείς δεν εμφανίστηκε να τα μεταφράσει σε κάποια μοντέρνα γλώσσα. Μερικά από τα έργα του τυπώθηκαν στην Ελλάδα μετά το 1950 σε μικρές εκδόσεις, που είναι δύσκολο να φθάσουν στη Δύση, όσο και τα ίδια του τα χειρόγραφα.
Η ζωή του
Λίγα πράγματα είναι γνωστά. Το όνομα της οικογένειάς του εμφανίζεται στις Ρωμαϊκές πηγές περιστασιακά από τον 10 αι. και μετά και μάλλον δείχνει καταγωγή από την Κυπαρισσία, πόλη της ΝΔ Πελοποννήσου. Ίσως γεννήθηκε εκεί ή στην Κωνσταντινούπολη (ή αλλού). Η επιτήδευση των κειμένων του δείχνουν ότι μορφώθηκε στην Κωνσταντινούπολη. Το 1342 ήταν ο τελευταίος που πήρε το μέρος των αντιπάλων του Παλαμά στη θεολογική έριδα περί του Ησυχασμού, η οποία διαίρεση τη Ρωμαϊκή κοινωνία, επιδεινώνοντας τον δεύτερο εμφύλιο πόλεμο (1341-47). Ίσως ανήκε στον κύκλο των λογίων, που σύχναζαν στην οικία του Νικηφόρου Γρηγορά· μιλάει γι' αυτόν με μεγάλο σεβασμό και είναι η μόνη πηγή, που αναφέρει ότι μετά τον θάνατό του, οι Παλαμιστές έσυραν το πτώμα του στους δρόμους. Άλλες γνωριμίες περιλαμβάνουν τον Δημήτριο Κυδώνη πρώτο υπουργό του Ιωάννη ΣΤ΄ Καντακουζηνού και του Ιωάννη Ε΄ Παλαιολόγου και μεταφραστή του Ακινάτη.
Στην ανανέωση της δίωξης των Αντιπαλαμιτών, που ακολούθησε την καταδίκη του αδελφού του Δημητρίου, του μοναχού Προχόρου Κυδώνη το 1368, ο Κυπαρισσιώτης θεώρησε αναγκαίο να διαφύγει. Το 1371 ζούσε στην Κύπρο, όπως πιστοποιείται από μία επιστολή του Δημητρίου Κυδώνη. Από εκεί ταξίδευσε προς τα δυτικά· έχει καταγραφεί ότι συνόδευσε την Αυλή του πάπα Γρηγορίου ΙΑ΄, όταν ο ποντίφικας ταξίδευσε από την Αβινιόν στη Ρώμη (1376-77) και έλαβε μηνιαίο επίδομα από αυτόν. Πρέπει να είχε γίνει Καθολικός. Είναι δυνατό, αλλά όχι βέβαιο, ότι ο Κυπαρισσιώτης είναι ο καλός Ιωάννης, που ο Κυδώνης σε άλλο του γράμμα (επιστολή 130) αναφέρει, ότι επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη. Αν είναι έτσι, είναι η τελευταία πληροφορία που έχουμε γι' αυτόν.
Τα συγγράμματά του
Οι Δεκάδες, που ο πλήρης τίτλος τους είναι "Των θεολογικών ρήσεων στοιχειώδης έκθεσης" είναι ένα λιγότερο αφηρημένο, πολεμικό έργο αν και τελικά ασχολείται με την κατάργηση της Παλαμιτικής θεολογίας. Είναι οργανωμένο σε δέκα μέρη, από 10 βιβλία το καθένα, από όπου και ο τίτλος του. Ο Αλβέρτος Έρχαρτ χαρακτηρίζει την εργασία του ως η πρώτη προσπάθεια συστηματικής δογματικής με τον τρόπο του δυτικού Σχολαστικισμού: "Όπως αυτοί έτσι και ο Ιωάννης αρχίζει με αξιώματα, ορισμούς και ταξινομήσεις της θεολογίας. Τη διακρίνει σε μυστική και επιδεικτική. Η τελευταία διακρίνεται σε καταφατική και αποφατική· η καταφατική ασχολείται με τις εκροές και τα ονόματα, η αποφατική με το άπειρο του Θεού και τη θεϊκή απλότητα. Με υποδιαιρέσεις δημιουργεί δέκα δεκάδες βιβλίων. Η ομοιότητα με τον Σχολαστικισμό είναι μόνο στην εμφάνιση· το περιεχόμενο αυτής της Σύνοψης του Θεού της Κωνσταντινούπολης περιέχει αποσπάσματα των Πατέρων. Η κύρια αυθεντία είναι ο Ψευδο-Διονύσιος ο Αρεοπαγίτης, μετά ο Αθανάσιος και οι Καππαδόκες Χρυσόστομος, Κύριλλος Αλεξανδρείας και Ιωάννης Δαμάσκιος εμφανίζονται συχνά.
Ο Μιν ανατύπωσε τη λατινική μετάφραση του έργου του, που έγινε από τον Φρανσίσκο Τόρρες στο τέλος του 16ου αι. (PG 152, 741-992). Πιο πρόσφατα έγινε μία έκδοση του Ελληνικού κειμένου, αλλά είναι δυσεύρετη στη Δύση.
Άλλα έργα του Κυπαρισσιώτη περιλαμβάνουν εννέα Ύμνους, που απευθύνονται στον Λόγο του Θεού και μία σύντομη εργασία στην ερώτηση "αν οι προσωπικές ιδιότητες της Τριάδος διαφέρουν από τη θεϊκή ουσία", όπου ο Κυπαρισσιώτης απαντά αρνητικά.
Πηγές
Maragoudaki, Stavros Th. Ἰωάννου τοῦ Κυπαρισσιώτου Κατὰ Νείλου Καβάσιλα Λόγοι πέντε ἀντιρρητικοί, νῦν τὸ πρῶτον ἐκδιδόμενοι (Editio princeps). Second edition (Athens, 1985). Prosopographisches Lexikon der Palaiologenzeit, vol. VI, no. 13900. Talbot, A. M., article “Kyparissiotes, John,” in Alexander P. Kazhdan, editor-in-chief, The Oxford Dictionary of Byzantium, vol. 2 (New York, 1991), p. 1162. '''π. Ευάγγελος Κ. Πριγκιπάκης, «Ιωάννης ο Κυπαρισσιώτης (περ. 1310-1379)», ΜΟΧΕ 9 (2013), σ. 237-239 στο https://www.academia.edu/40521047/%CE%99%CE%A9%CE%91%CE%9D%CE%9D%CE%97%CE%A3_%CE%9F_%CE%9A%CE%A5%CE%A0%CE%91%CE%A1%CE%99%CE%A3%CE%A3%CE%99%CE%A9%CE%A4%CE%97%CE%A3_John_Kyparissiotes_Cyparissiotes_.'''
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 14ου αιώνα
Κωνσταντίνος Παπαδόπουλος (πραξικοπηματίας)
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Ελαιοχώρι Αχαΐας το 1921, με πατέρα το δάσκαλο του χωριού, Χρήστο Παπαδόπουλο, και μητέρα την Χρυσούλα. Ο πατέρας του Χρήστος ήταν στενός φίλος και πολιτικός οπαδός του Γεωργίου Παπανδρέου, με τον οποίο ήταν και κοντοχωριανοί. Αδερφός του ήταν ο Γεώργιος Παπαδόπουλος. Ακολούθησε στρατιωτική σταδιοδρομία φτάνοντας μέχρι τον βαθμό του ταξιάρχου. Την ημέρα της εκδήλωσης του πραξικοπήματος της 21ης Απριλίου 1967 έφερε τον βαθμό του αντισυνταγματάρχη και υπηρετούσε ως διοικητής του 505 Τάγματος Πεζοναυτών στον Διόνυσο, θέση στην οποία είχε διοριστεί πριν από το 1966. Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας διορίστηκε γενικός γραμματέας του Υπουργείου Προεδρίας, περιφερειακός διοικητής Αττικής και το 1971 υπουργός παρά τω πρωθυπουργώ.
Απεβίωσε τον Απρίλιο του 1999 από εγκεφαλικό επεισόδιο, στις φυλακές Κορυδαλλού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί επίλεκτων δυνάμεων Π
Σεζανσέ
Το Σεζανσέ (γαλλικά: Cesancey) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ζυρά, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ζυρά
Εξίκμαση
Η εξίκμαση αποτελεί μέθοδο παρασκευής, η οποία χρησιμοποιείται συνήθως για την παρασκευή σιροπιών. Ορισμένη ποσότητα ζάχαρης έχει τοποθετηθεί σε μία στήλη από την οποία διέρχεται ο διαλύτης. Το υγρό που λαμβάνεται απο το ακροφύσιο εισάγεται πάλι στη στήλη και ο κύκλος επαναλαμβάνεται όσες φορές χρειαστεί μέχρι να λιώσει η ζάχαρη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διαλύματα
Σαινέ-ντε-Κουπί
Το Σαινέ-ντε-Κουπί (γαλλικά: Chaînée-des-Coupis) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ζυρά, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ζυρά
Δυναστεία Τζόου
250px|right|thumb|Το Βασίλειο των Δυτικών Τζόου (1046–771 π.Χ.) στην Κίνα
H Δυναστεία Τζόου (κινεζικά: 周朝; πινγίν: Zhōu cháo, αναφέρεται συχνά ως Τσόου, ορθή προφορά: Τζόου) ήταν βασιλική δυναστεία της Κίνας, την περίοδο 1046–256 π.Χ. Διαδέχθηκε τη δυναστεία Σανγκ και την ακολούθησε η δυναστεία Τσιν. Παρόλο που η δυναστεία Τζόου διήρκεσε περισσότερο από κάθε άλλη στην κινεζική ιστορία, η πραγματική πολιτική και στρατιωτική εξουσία της κράτησε μέχρι το 771 π.Χ. Η περίοδος αυτή (1046-771 π.Χ.) ονομάστηκε "Περίοδος των Δυτικών Τζόου".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τζου Τσοου Κατηγορία:Ιστορία της Κίνας
Γουίλι Ντίξον
Ο Γουίλιαμ Τζέιμς Ντίξον (William James Dixon, 1 Ιουλίου 1915 - 29 Ιανουαρίου 1992) ήταν Αμερικανός μουσικός, τραγουδιστής και συνθέτης της μπλουζ και θεωρείται μία από τις μεγαλύτερες επιρροές για την σκηνή του Σικάγο.
Σαν μουσικός έπαιζε μπάσο και κιθάρα, ενώ συνθέσεις του αποτέλεσαν σπουδαίες επιτυχίες για καλλιτέχνες όπως ο Muddy Waters, ο Howlin' Wolf, ο Buddy Guy, ο Little Walter, ο Otis Rush, ο Elmore James, κ.α.. Έγραψε επίσης τραγούδια για μουσικούς που υπήρξαν προπάτορες του ροκ εντ ρολ, όπως ο Chuck Berry και ο Bo Diddley, ενώ κομμάτια του έχουν διασκευαστεί από μεγάλα συγκροτήματα της ροκ και χαρντ ροκ μουσικής, όπως οι Led Zeppelin, Rolling Stones, The Doors, Cream, Steppenwolf, The Jimi Hendrix Experience, κ.α..
Βιογραφία
Ο Ντίξον γεννήθηκε στο Βίκσμπεργκ του Μισισίπι το 1915 και τραγούδησε για πρώτη φορά στην εκκλησία των Βαπτιστών του Σπρίνγκφιλντ στα τέσσερα του χρόνια. Έμαθε να τραγουδάει αρμονία από τον Τέο Φελπς, έναν ξυλουργό της περιοχής που όμως είχε ένα δικό του κουιντέτο με την ονομασία Union Jubilee Singers.
Το 1936 μετακόμισε στο Σικάγο, όπου ασχολήθηκε επαγγελματικά με την πυγμαχία, αλλά μετά από τέσσερις επίσημους αγώνες σταμάτησε τον αθλητισμό λόγω οικονομικών διαφορών με το μάνατζερ του. Στο γυμναστήριο γνώρισε τον πιανίστα και κιθαρίστα Λέοναρντ Κάστον, ο οποίος του έφτιαξε το πρώτο του μπάσο.
Συνεργάστηκε με ονόματα όπως οι Chuck Berry, Muddy Waters, Howlin' Wolf, Otis Rush, Bo Diddley, Joe Louis Walker, Little Walter, Sonny Boy Williamson II, Koko Taylor, Little Milton, Eddie Boyd, Jimmy Witherspoon, Lowell Fulson, Willie Mabon, Memphis Slim, Washboard Sam, Jimmy Rogers, Sam Lay, κ.α.. Το 1964, οι Rolling Stones γνώρισαν το πρώτο τους # 1 σινγκλ με την διασκευή τους στο "Little Red Rooster". Αργότερα, κατέθεσε μήνυση εναντίον των Led Zeppelin για λογοκλοπή στους στίχους του κομματιού "You Need Love", το οποίο εκείνοι ονόμασαν "Whole Lotta Love", όπως και για την μουσική του "Bring It On Home".
Τα προβλήματα διαβήτη που αντιμετώπισε τον κατέβαλαν με αποτέλεσμα να ακρωτηριαστεί ένα πόδι του. Εντάχθηκε στο Blues Hall of Fame το 1980, ενώ το 1989 κέρδισε βραβείο Γκράμι για το άλμπουμ "Hidden Charms".
Πέθανε από καρδιακή ανεπάρκεια στο Μπέρμπανκ της Καλιφόρνια στις 29 Ιανουαρίου 1992 και θάφτηκε στο κοιμητήριο του Μπερ Όουκ του Άλσιπ στο Ιλινόι. Εντάχθηκε στο Rock and Roll Hall of Fame δύο χρόνια αργότερα και στο Chicago Blues Hall of Fame το 2013.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μπλουζ μουσικοί Κατηγορία:Αμερικανοί μουσικοί Κατηγορία:Μπασίστες
Ναρσάχι
Ο Αμπού Μπακρ Μουχαμάντ ιμπν Τζαφάρ Ναρσάχι (ή Ναρσάκι) (γύρω στο 899-959, στο χωριό Ναρσάκ της όασης της Μπουχάρα) είναι ο πρώτος γνωστός ιστορικός στην Κεντρική Ασία. Η μοναδική Ιστορία της Μπουχάρα του γράφτηκε στα αραβικά και υποβλήθηκε στον Σαμανίδη αυτοκράτορα Νουχ Α΄ το 943 ή το 948. Το 1128, το βιβλίο του Ναρσάχι μεταφράστηκε στα περσικά. Τίποτα δεν είναι γνωστό για τον Ναρσάχι εκτός από τη συγγραφή αυτού του βιβλίου, το οποίο παρέχει σημαντικές πληροφορίες σχετικά με την Μπουχάρα που δεν μπορούν να βρεθούν σε άλλες σύγχρονες πηγές.
Το βιβλίο του εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1892 και μεταφράστηκε στα γαλλικά από τον Σαρλ-Ανρί-Ωγκύστ Σέφερ Παρίσι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιρανοί συγγραφείς
Λε Σαλέμ
Το Λε Σαλέμ (γαλλικά: Les Chalesmes) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ζυρά, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ζυρά
Μαρία της Βουλγαρίας, αυτοκράτειρα των Λατίνων
Η Μαρία της Βουλγαρίας, αυτοκράτειρα των Λατίνων (1213 - 1217) ήταν κόρη του τσάρου των Βουλγάρων Καλογιάννη και της πρώτης συζύγου του Άννας των Κουμάνων. Έγινε αυτοκράτειρα των Λατίνων μετά τον γάμο της με τον Λατίνο Αυτοκράτορα της Κωνσταντινούπολης Ερρίκο της Φλάνδρας του οποίου ήταν δεύτερη σύζυγος. Οι θείοι της Μαρίας ήταν οι τσάροι της Βουλγαρίας Πέτρος Δ΄ και Ιβάν Ασέν Α΄, αν και η γενεαλογία της βουλγαρικής βασιλικής οικογένειας των Ασέν δεν είναι βέβαιη.
Το 1213 παντρεύτηκε τον Λατίνο αυτοκράτορα Ερρίκο της Φλάνδρας ύστερα από συνθήκη την οποία συνήψε ο ίδιος ο χήρος αυτοκράτορας με τον θετό της πατέρα Μπορίλ τσάρο της Βουλγαρίας και διάδοχο του πατέρα της Καλογιάννη. Την ειρήνη ζητούσε ο ίδιος ο Ερρίκος της Φλάνδρας για να εξασφαλίσει τη Θράκη και τη Μακεδονία από τις επιδρομές των Βουλγάρων και να μπορέσει να αφοσιωθεί έτσι στους πολέμους με την Αυτοκρατορία της Νίκαιας. Ο πόλεμος παρόλα αυτά συνεχίστηκε επειδή και οι δυο -και ιδιαίτερα ο Μπορίλ- δεν ικανοποιήθηκαν, η ειρήνη όμως έβαλε ένα τέλος στην πρώτη φάση του Λατινοβουλγαρικού πολέμου. Ο σύζυγος της πέθανε στις 11 Ιουνίου 1217. Λέγεται ότι τον δηλητηρίασε η ίδια αλλά δεν είναι γνωστές περισσότερες λεπτομέρειες.
Ο γάμος τους παρέμεινε άτεκνος. Τον Ερρίκο τον διαδέχθηκε ο σύζυγος της αδελφής του Γιολάντας Πέτρος ντε Κουρτεναί.
Πηγές
Κατηγορία:Σύζυγοι αυτοκρατόρων της Λατινικής Αυτοκρατορίας της Κωνσταντινούπολης Κατηγορία:Οίκος των Ασέν Κατηγορία:Βουλγάρες πριγκίπισσες
Σαμπλαί (Ζυρά)
Το Σαμπλαί (γαλλικά: Chamblay) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ζυρά, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ζυρά
Νικολάς Κουαλιάτα
Ο Νικολάς Κουαλιάτα Πλατέρο (γεννημένος στις 5 Ιουνίου 1999) είναι Ουρουγουανός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως μεσοεπιθετικός και πλάγιος επιθετικός για τον ΠΑΟΚ.
Μοντεβιδέο Γουόντερερς ΦΚ
Ο Κουαλιάτα ξεκίνησε από το δεύτερη ομάδα των Μοντεβιδέο Γουόντερερς και έκανε το ντεμπούτο του στις 12 Μαΐου 2019 σε έναν αγώνα εναντίον της Σερό Κα, για την Πριμέρα Ντιβιζιόν Ουρουγουάης. Το 2020, έμεινε για αρκετό καιρό χωρίς αγωνιστική δράση, λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού. Τον Αύγουστο, όταν επέστρεψε το ποδόσφαιρο, μπήκε στο ροτέισον της πρώτης ομάδας. Το όνομά του ακουγόταν συχνά ως πιθανή μεταγραφή για την Νασιονάλ, όπου ο πατέρας του Όσκαρ, είναι βοηθός προπονητή, και στην Πενιαρόλ, όπου ο Λαριέρα (πρώην προπονητής του) τον γνωρίζει από πρώτο χέρι. Την 3ετία 2019-2022, κατέγραψε 68 συμμετοχές και 7 γκολ στο πρωτάθλημα της Ουρουγουάης.
ΠΑΟΚ
Στις 3 Ιουνίου 2022, ο Κουαλιάτα υπέγραψε τετραετές συμβόλαιο με τον σύλλογο της Θεσσαλονίκης, ΠΑΟΚ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μοντεβιδέο Γουόντερερς ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Ουρουγουάης Κατηγορία:Ουρουγουανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Αγνή η Μομφερρατική
Η Αγνή η Μομφερρατική (1187 - 1208) ήταν Λατίνα αυτοκράτειρα της Κωνσταντινούπολης, πρώτη σύζυγος του δεύτερου Λατίνου αυτοκράτορα Ερρίκου της Φλάνδρας, κόρη του Βονιφάτιου του Μομφερρατικού, ιδρυτή του Λατινικού βασιλείου της Θεσσαλονίκης και της πρώτης συζύγου του Έλενας ντελ Μπόσκο, κόρης του Άνσελμου, μαρκησίου του Μπόσκο. Ηταν αδελφή του Γουλιέλμου ΣΤ΄ του Μομφερρατικού και της Βεατρίκης του Μομφερράτου, μεγαλύτερης ετεροθαλούς αδελφής του Δημητρίου Μομφερρατικού, βασιλέως της Θεσσαλονίκης.
Σύμφωνα με τον ιστορικό Γοδεφρείδο Βελλεαρδουίνο, η Αγνή βρισκόταν στην Λομβαρδία όταν ο πατέρας της έστειλε σαν απεσταλμένο του τον Όθων ντε Λα Ρος, κύρη των Αθηνών, στον Λατίνο Αυτοκράτορα της Κωνσταντινούπολης με την κόρη του Αγνή προκειμένου να ισχυροποιήσουν και οι δυο μαζί την συμμαχία τους εναντίον των Βουλγάρων. Την συνόδευσε στην Κωνσταντινούπολη ο ίδιος ο Γοδεφρείδος Βιλλεαρδουίνος όπου τελέστηκαν οι γάμοι στον Καθεδρικό ναό της Αγίας Σοφίας στις 4 Φεβρουαρίου 1207. Οι μεγαλοπρεπείς γιορτές που συνόδευσαν τον γάμο πραγματοποιήθηκαν στο παλάτι των Βουκολέων.
Τον Σεπτέμβριο του ίδιου χρόνου η Αγνή έμεινε έγκυος και ο Ερρίκος έστειλε απεσταλμένο στον πεθερό του να τον πληροφορήσει για τα ευχάριστα νέα αλλά δεν πρόλαβε να τα μάθει επειδή ο Βονιφάτιος ο Μομφερρατικός σκοτώθηκε στην Μάχη της Μοσυνούπολης εναντίον των Βουλγάρων. Η Αγνή πέθανε πρόωρα πιθανότατα από επιπλοκές στην εγκυμοσύνη μαζί με το παιδί της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σύζυγοι αυτοκρατόρων της Λατινικής Αυτοκρατορίας της Κωνσταντινούπολης
God of War (βιντεοπαιχνίδι, 2018)
Το God of War είναι ένα βιντεοπαιχνίδι δράσης περιπέτειας που αναπτύχθηκε από την Santa Monica Studio και εκδόθηκε από τη Sony Interactive Entertainment (SIE). Κυκλοφόρησε παγκοσμίως στις 20 Απριλίου 2018, για το PlayStation 4 (PS4), και είναι η όγδοη έκδοση της σειράς God of War, η όγδοη χρονολογικά και η συνέχεια του God of War III του 2010. Σε αντίθεση με τα προηγούμενα παιχνίδια, τα οποία βασίστηκαν καθαρά στην Ελληνική μυθολογία, αυτή η έκδοση έχει τις ρίζες της στη μυθολογία της Σκανδιναβίας στη σφαίρα του Μίντγκαρντ. Για πρώτη φορά στη σειρά, υπάρχουν δύο πρωταγωνιστές: ο Κράτος, ο πρώην Έλληνας Θεός του Πολέμου που παραμένει ο μόνος χαρακτήρας που μπορεί να χειριστεί ο παίκτης, και ο νεαρός γιος του, Ατρέας. Μετά το θάνατο της δεύτερης συζύγου του Κράτος και της μητέρας του Ατρέα, ταξιδεύουν για να εκπληρώσουν την επιθυμία της: να σκορπιστούν οι στάχτες της στην υψηλότερη κορυφή των εννέα βασιλείων. Ο Κράτος κρατά το ταραγμένο παρελθόν του μυστικό από τον Ατρέα, ο οποίος δεν γνωρίζει τη θεϊκή του φύση. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού τους, συναντούν διάφορα τέρατα και παντοδύναμους θεούς του σκανδιναβικού κόσμου.
Ο δημιουργός και σκηνοθέτης του παιχνιδιού, Κόρι Μπάρλογκ, το περιέγραψε ως επαναπροσδιορισμός του franchise· μια σημαντική αλλαγή στο παιχνίδι είναι ότι ο Κράτος κάνει εξέχουσα χρήση ενός μαγικού τσεκουριού αντί για τις διπλές του αλυσιδωτές κοφτερές λεπίδες. To God of War χρησιμοποιεί επίσης τo Σύστημα ψηφιακής κάμερας με το παιχνίδι να είναι τραβηγμένο σε μία λήψη, σε αντίθεση με τη σταθερή κινηματογραφική κάμερα των προηγούμενων παιχνιδιών. Ήταν το πρώτο παιχνίδι 3D AAA που χρησιμοποίησε κάμερα μιας λήψης. Το παιχνίδι περιλαμβάνει επίσης βασικά στοιχεία ρόλων βιντεοπαιχνιδιού και ο γιος του Κράτος, ο Ατρέας, παρέχει βοήθεια στη μάχη. Η πλειοψηφία της ομάδας ανάπτυξης του αρχικού παιχνιδιού δούλεψε στο God of War και το σχεδίασε έτσι ώστε να είναι προσβάσιμο και γειωμένο.
Το God of War έλαβε παγκόσμια θετική αναγνώριση για την ιστορία του, τον γραφικό σχεδιασμό του, την τεχνική κατεύθυνση του, την μουσική υπόκρουση, το σύστημα μάχης και για τους χαρακτήρες, ιδίως ο δεσμός μεταξύ Κράτος και Ατρέα. Πολλοί κριτές θεώρησαν ότι είχε αναζωογονήσει επιτυχώς τη σειρά χωρίς να χάσει την κεντρική ταυτότητα των προκατόχων της. Έλαβε μια σειρά από τέλειες βαθμολογίες κριτικής, συνδέοντάς την με το αρχικό God of War (2005) ως το παιχνίδι με τη μεγαλύτερη βαθμολογία στη σειρά, καθώς και ένα από τα παιχνίδια PlayStation 4 με την υψηλότερη βαθμολογία από τους κριτικούς Metacritic. Μεταξύ άλλων βραβείων και υποψηφιοτήτων, το God of War απονεμήθηκε ως το "Βιντεοπαιχνίδι της Χρονιάς" από πολυάριθμα μέσα ενημέρωσης και εκπομπών. Το παιχνίδι είχε καλή απόδοση στο εμπόριο, πουλώντας πάνω από πέντε εκατομμύρια αντίτυπα μέσα σε ένα μήνα από την κυκλοφορία του και πάνω από 10 εκατομμύρια μέχρι τον Μάιο του 2019, καθιστώντας το ένα από τα παιχνίδια με τις καλύτερες πωλήσεις του PlayStation 4 καθώς και το παιχνίδι με τις καλύτερες πωλήσεις της σειράς.
Μια μυθιστοριοποίηση κυκλοφόρησε τον Αύγουστο του 2018, ακολουθούμενη από μια σειρά κόμικς prequel που δημοσιεύθηκε από τον Νοέμβριο του 2018 έως τον Φεβρουάριο του 2019. Μια συνέχεια βρίσκεται σε εξέλιξη, προγραμματισμένη να κυκλοφορήσει το 2022 για το PlayStation 4 και το PlayStation 5.
Το συγκεκριμένο παιχνίδι είναι πλήρως εξελληνισμένο μέχρι και στις φωνές κάτι που δεν είναι σύνηθες για βιντεοπαιχνίδι.
Πλοκή
Έπειτα από πολλά χρόνια από την εξολόθρευση των Θεών του Ολύμπου, ο Κράτος πλεον ζει στην αρχαία Σκανδιναβία μαζί με τον γιο του, τον Ατρέα, στη σφαίρα του Μίντγκαρντ. Αφού θάβει το σώμα της συζύγου του, Φαίη, πηγαίνει τον Ατρέα για σκοποβολή. Επιστρέφουν πίσω στο σπίτι και ο Κράτος αντιμετωπίζει έναν μυστηριώδη άνδρα με θεϊκές δυνάμεις. Στην μάχη του Κράτος με τον ξένο άντρα, φαινομενικώς τον σκοτώνει. Ο Κράτος και ο Ατρέας φεύγουν τότε από το σπίτι τους για να ξεκινήσουν το ταξίδι τους με στόχο να πραγματοποιήσουν την τελευταία επιθυμία της Φαίη: να διασκορπίσουν τις στάχτες της στην υψηλότερη κορυφή των "Εννέα Βασιλείων".
Φτάνοντας στη λίμνη των "Εννέα", ο Κράτος και ο γιος του συναντάνε το φιλικό World Serpent Γιόρμουνγκαντ, ο τελευταίος γίγαντας που έχει απομείνει. Όταν βρίσκουν το δρόμο τους μπλοκαρισμένο από μια αδιαπέραστη μαύρη ομίχλη, εμφανίζεται η Μάγισσα του Δάσους και τους καθοδηγεί να χρησιμοποιήσουν το Μπάΐφροστ για να ταξιδέψουν στο Άλφχαιμ και να ασφαλίσουν το Φως ώστε να σβήσουν την ομίχλη. Επιτυχώς, φτάνουν στην κορυφή του Μίντγκαρντ και ακούνε μια συνομιλία μεταξύ του μυστηριώδους άνδρα - που αποκαλύπτεται ότι είναι ο Μπαλντρ, μαζί με τον Μόντι (θεός), Μάγκνι και τον φυλακισμένο Μιμίρ. Αφού φεύγουν, ο Κράτος και ο Ατρέας μιλάνε με τον Μιμίρ, ο οποίος αποκαλύπτει ότι οι στάχτες που πρέπει να στείλουν δεν είναι στο βουνό που μόλις έφτασαν, αλλά στο Γιοτουνχέιμ, όμως οι Γίγαντες έχουν εμποδίσει τα ταξίδια εκεί για να κρατήσουν έξω τον Όντιν και τον Θωρ. Στο τέλος της κουβέντας με τον Κράτος, ο Μιμίρ δίνει εντολή να τον αποκεφαλίσει και να αναζωογονήσει το κεφάλι του από τη Μάγισσα του Δάσους, την οποία φανερώνει πως είναι η θεά Φρέγια.
Σε αναζήτηση στοιχείων για το άνοιγμα της πύλης του Γιοτουνχέιμ, οι Κράτος, Ατρέας, και Μιμίρ δέχονται επίθεση από τους Μόντι (θεός) και Μάγκνι. Ο Κράτος καταφέρνει να σκοτώσει τον Μάγκνι και ο Μόντι (θεός) φεύγει, αλλά ξανά επιστρέφει για να τους απειλήσει. Μετά από την μάχη, ο Ατρέας καταρρέει και γίνεται ξαφνικά άρρωστος, λόγω της αντιπαράθεσης ενός θεού που πιστεύει ότι είναι θνητός. Η Φρέγια προσφέρει βοήθεια στον Ατρέα και δίνει εντολή στον Κράτος να ανακτήσει την καρδιά ενός συγκεκριμένου Τρολ στο Χελχέιμ. Ωστόσο, το τσεκούρι Λεβιάθαν που κατέχει ο Κράτος με βάση τον παγετό του Χελχέιμ, είναι άχρηστο στον παγωμένο κόσμο της. Ο Κράτος επιστρέφει στο σπίτι για να ανακτήσει τα παλιά του όπλα, της φλογερές Λεπίδες του Χάους, και στοιχειώνεται από το πνεύμα της Αθηνάς. Αφού αποκτά τη καρδιά στο Χέλχειμ, έχει ένα στοιχειώδες όραμα για τον Δία και ο Μίμιρ συνδέει το αιματηρό παρελθόν του Κράτος. Η Φρέγια θεραπεύει τον Ατρέα και ο Κράτος λέει στον μικρό ότι είναι θεός. Ο Ατρέας γίνεται όλο και πιο αλαζονικός ενάντια στις εντολές του πατέρα του, δολοφονεί τον τραυματισμένο Μόντι (θεός), ο οποίος ξυλοκοπήθηκε από τον πατέρα του Θωρ επειδή άφησε τον αδερφό του Μάγκνι να πεθάνει. Στην κορυφή του Μίντγκαρντ, ο Κράτος και ο Ατρέας δέχονται ενέδρα από τον Μπαλντρ, με αποτέλεσμα η πύλη του Γιοτουνχέιμ να καταστραφεί και η ομάδα να πέσει στο Χελχέιμ.
Ο Ατρέας κάνει επανορθώσεις με τον Κράτος, και μαθαίνουν για την οικογενειακή σχέση της Φρέγια και του Μπαλντρ, καθώς και το ξόρκι της αθανασίας που του έβαλε. Επιστρέφοντας στο Μίντγκαρντ, ο Μιμίρ συνειδητοποιεί ότι υπάρχει ένας άλλος τρόπος για να φτάσουν στο Γιοτουνχέιμ, αλλά χρειάζεται το χαμένο του μάτι. Το βρίσκουν στη κοιλιά του World Serpent πάνω σ' ένα άγαλμα του Θορ που είχε καταπιεί. Μέσα σε λίγα λεπτά δέχονται επίθεση από τον Μπαλντρ ξανά, αλλά η Φρέγια παρεμβαίνει. Κατά τη διάρκεια της συμπλοκής, ο Μπαλντρ διαπερνιέται από το πράσινο βέλος του Ατρέα, σπάζοντας το ξόρκι της Φρέγια. Ο Μπαλντρ είναι ηττημένος και παρόλο που του δίνεται η ευκαιρία να υποχωρήσει, προσπαθεί να στραγγαλίσει την Φρέγια, αναγκάζοντας τον Κράτος να τον σκοτώσει. Θλιμμένη η Φρέγια για τον θάνατο του γιου της, ορκίζεται εκδίκηση στον Κράτος. Ο Κράτος διηγείται στον Ατρέα το παρελθόν του, για την καταγωγή του και το γεγονός ότι σκότωσε πάρα πολλούς Έλληνες Θεούς, συμπεριλαμβανομένου και του πατέρα του, τον Δία. Ο Ατρέας τότε θρηνεί με τα περιστατικά που οι γιοι σκοτώνουν τους γονείς τους, όμως ο Κράτος του εξηγεί ότι πρέπει να είναι "οι θεοί που επιλέγουν αυτοί" και να μην επαναλάβουν τα λάθη των προκατόχων τους. Η σιωπηλή Φρέγια φεύγει με το πτώμα του Μπαλντρ και ο Μίμιρ ελπίζει ότι τελικά θα το ξεπεράσει και θα συνειδητοποιήσει ότι ο Κράτος είχε δίκιο.
Στο Γιοτουνχέιμ βρίσκουν έναν ναό με τοιχογραφίες που απεικονίζει τις περιπέτειες τους, δείχνοντας ότι οι Γίγαντες είχαν προβλέψει αόριστα το μέλλον. Επιπλέον, ανακαλύπτουν ότι η Φαίη ήταν ένας γίγαντας που αποφάσισε να μείνει πίσω στο Μίντγκαρντ, πράγμα που σημαίνει ότι ο Ατρέας είναι μισός γίγαντας και μίσος θεός-θνητός. Ο Κράτος και ο Ατρέας βλέπουν στις τοιχογραφίες τις μάχες με τον Μπαλντρ, αποκαλύπτοντας ότι η Φαίη ήταν μαζί τους όλη την ώρα και ότι ο Ατρέας ονομάστηκε Λόκι από τη μητέρα του. Τέλος, ο Κράτος αντικρίζει μια κρυφή τοιχογραφία μόνος του, που αναπαριστά το πτώμα του στην αγκαλιά του Ατρέα, αλλά δε του λέει τίποτα. Στη συνέχεια, ο Κράτος και ο Ατρέας εκπληρώνουν την υπόσχεσή τους και σκορπίζουν τις στάχτες της στην κορυφή. Στην επιστροφή, ο Κράτος αποκαλύπτει στον Ατρέα ότι το όνομά του ήταν αυτό ενός συμπονετικού Σπαρτιάτη συντρόφου. Φτάνοντας στο Μίντγκαρντ, ο Μιμίρ τους προειδοποιεί ότι ο τριετής Fimbulwinter έχει ξεκινήσει, που σημαίνει ότι το Ράγκναροκ σύντομα θα ακολουθήσει.
Στο μυστικό τέλος του παιχνιδιού, οι Κράτος, Ατρέας και Μιμίρ επέστρεψαν στο σπίτι για να κοιμηθούν. Ο Ατρέας έχει δει ένα όραμα ότι ο Θωρ θα φτάσει στο τέλος του Ράγκναροκ για να τους αντιμετωπίσει.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2018 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια δράσης περιπέτειας Κατηγορία:Νικητές AIAS Game of the Year Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια hack and slash Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation 4 Κατηγορία:Αποκλειστικότητες του PlayStation 4 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Sony Interactive Entertainment Κατηγορία:Συνέχειες βιντεοπαιχνιδιών Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ανεπτυγμένα στις Ηνωμένες Πολιτείες Κατηγορία:God of War (franchise)
Δομική μηχανική
δεξιά|μικρογραφία|Ο [[Πύργος του Άιφελ στο Παρίσι είναι ιστορικό κατόρθωμα της δομικής μηχανικής.]] Η δομική μηχανική είναι το τμήμα της πολιτικής μηχανικής στο οποίο οι δομικοί μηχανικοί εκπαιδεύονται για να δημιουργήσουν τα «οστά και τους μυς» που δημιουργούν τη μορφή και το σχήμα των ανθρώπινων κατασκευών. Οι δομικοί μηχανικοί πρέπει να κατανοήσουν και να υπολογίσουν τη σταθερότητα, τη δύναμη και την ακαμψία των δομών για τα κτίρια και δομές μη οικοδόμησης. Τα δομικά σχέδια είναι ενσωματωμένα με τα σχέδια άλλων σχεδιαστών, όπως αρχιτέκτονες και μηχανικοί κτιρίων και συχνά εποπτεύουν την κατασκευή έργων από εργολάβους επί τόπου. Μπορούν επίσης να συμμετέχουν στον σχεδιασμό μηχανημάτων, ιατρικού εξοπλισμού και οχημάτων, όπου η δομική ακεραιότητα επηρεάζει τη λειτουργία και την ασφάλεια.
Αργυρούπολη Δράμας
Η Αργυρούπολη ή Αργυρούπολις είναι πεδινό χωριό της Ανατολικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Δράμας.
Δομική μηχανική
Η θεωρία της δομικής μηχανικής βασίζεται σε εφαρμοσμένους φυσικούς νόμους και εμπειρικές γνώσεις της δομικής απόδοσης διαφόρων υλικών και γεωμετριών. Ο σχεδιασμός της δομικής μηχανικής χρησιμοποιεί αρκετά σχετικά δομικά στοιχεία για την κατασκευή πολύπλοκων δομικών συστημάτων. Οι διαρθρωτικοί μηχανικοί είναι υπεύθυνοι για τη δημιουργική και αποδοτική χρήση των πόρων, των δομικών στοιχείων και των υλικών για την επίτευξη αυτών των στόχων.
Αργυρούπολη Δράμας
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Αργυρούπολη βρίσκεται κοντά στα δυτικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Σερρών, στην πεδιάδα της Δράμας με υψόμετρο 80 μέτρων. Απέχει 11 χλμ. Ν.-ΝΔ. από την πόλη και 11 χλμ. ΝΑ. από την Προσοτσάνη (έδρα δήμου). Βορειοανατολικά είναι ο Μυλοπόταμος, ανατολικά ο Νικοτσάρας, δίπλα και νοτιοδυτικά οι Σιταγροί ενώ μέσα από τον οικισμό διέρχεται η ΕΟ Δράμας - Σερρών. Η παλιά του ονομασία, από την τουρκοκρατία, είναι Τσαλή Τσιφλίκ που ήταν τσιφλίκι του Μουσταφά Μπέη και οι μουσουλμάνοι κάτοικοί του μετά την Μικρασιατική καταστροφή και την Ελληνοτουρκική ανταλλαγή πληθυσμών του 1923 μετακινήθηκαν στην Τουρκία ενώ στο χωριό ήρθαν και εγκαταστάθηκαν αρχικά 13 οικογένειες προσφύγων από την περιοχή της Αργυρούπολης του Πόντου. Μετά την απελευθέρωση, αναφέρεται επίσημα το 1928 ως Τσαλή Τσιφλίκ στο ΦΕΚ 156Α - 08/08/1928 να μετονομάζεται σε Μαυρότοπος και την ίδια χρονιά με το ΦΕΚ 172Α - 21/08/1928 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Το 1960 με το ΦΕΚ 42Α - 12/04/1960 μετονομάστηκε σε Αργυρούπολις. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την τοπική κοινότητα Αργυρούπολης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Σιταγρών του Δήμου Προσοτσάνης και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 661 κατοίκους ενώ με την απογραφή του 2001 είχε 998. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 6,244 χμ² (2011).
Δομική μηχανική
Παραπομπές
Κατηγορία:Μηχανική
Αργυρούπολη Δράμας
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Δράμας
Άγιος Γεώργιος με εικονίδια (Μουσείο Μπενάκη)
Υφαντό με εικονιζόμενο τον Άγιο Γεώργιο με εικονίδια εκτίθεται στο Μουσείο Μπενάκη.
Περιγραφή
Ο Άγιος Γεώργιος με εικονίδια απεικονίζεται έφιππος να φονεύει δράκοντα ενώ πάνω στην πλάτη του αλόγου κάθεται μικρός απελευθερωμένος αιχμάλωτος κρατάει κουκούμιοΣτο βάθος δεξιά η βασιλοπούλα αναμένει σε στάση δέησης.Πίσω από αυτήν, σε εξώστη με δύο αψίδες του τείχους της πόλεως, ο βασιλιάς κρατώντας τα κλειδιά και κοντά σε αυτόν η βασίλισσα, παρακολουθούν το κατόρθωμα του Αγίου, ενώ ιπτάμενος άγγελος στέφει τον Άγιο. Κάτω από τα πίσω πόδια του αλόγου και πάνω στο έδαφος υπάρχει σχηματοποιημένος άνθος. Στο μέσο της πάνω πλευράς της εικόνας, μέσα σε κόσμημα, η Αγία Τριάδα. μεταξύ δυο χερουβείμ. Στις πλάγιες πλευρές η Παναγία με τον Ιωάννη τον Πρόδρομο, σε στάση δέησης, οι δύο αρχάγγελοι και ανα δυο οι τέσσερις ιεραρχες. Κάτω στο μέσο ,εντός κοσμήματος, όμοιο με αυτό που περιέχει την Αγία Τριάδα, έμμετρη αρχαΐζουσα επιγραφή με κεφαλαία : Σχήμα σταρού που στις τέσσερις γωνίες του αναγράφει ''ΙΣ/ΧΣ ΝΙ/ΚΑ ΕΝ ΕΤΕΙ Σ(ωτη)ΡΙΩ ΑΨΛΑ ΜΑΡ ΤΙΟΣ ΤΡΙΑΣ ΔΕΗΣΙΝ ΣΕΙΟ ΟΙΚΕΤΟΥ ΔΕΧΕΥ/ΣΟΥΜΕΛΙΤΟΙΟ ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΟΥ ΣΟΥ ΤΑΦΟΥ/ΤΟΥΤΗΝ ΔΕ ΘΕΙΗΝ ΚΟΣΜΕΟΝΤΟΣ ΕΙΚΟΝΑ /ΜΜΗΜΗΣ ΕΥΑΤΟΥ ΠΡΟΣ ΔΕ ΚΑΙ ΓΕΝΝΗΤΩΡ (ων)/ΖΑΜΑΝΟΥ ΙΟΡΔΑΝΟΥ ΣΥΝ ΚΥΡΙΑΚΩ/ ΙΩΑΝΝΗ, ΚΥΠΡΙΑΝΩ ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΗ/ ΓΕΩΡΓΙΩ /ΙΩΣΗΦ, ΑΝΔΡΕΑ ΚΑΙ ΓΡΗΓΟΡΙΩ/ΤΗΣ ΚΑΛΛΙΕΡΓΗΣΑΣΗΣ ΕΝ ΤΡΑ/ΠΕΖΟΥ[Ν]ΤΗ /ΠΟΛΗ/ΠΟΝΟΣ ΘΕΟΔΟΣΙΑΣ/ ΤΟΥ ΚΑΣΗΜΠΟΥΡΗ'' Στις τέσσερις γωνίες υπάρχουν τα αποκαλυπτικά σύμβολα των Ευαγγελιστών. Κάθε εικονίδιο πλαισιώνεται με τοξωτά κοσμήματα τα οποία περιέχουν άνθη. Η εικόνα είναι ραμένη πάνω σε μεγαλύτερο ύφασμα στο κάτω μέρος του οποίου κρέμονται θύσανοι.
Χρόνος κατασκευής
Ο αναφερόμενος στην επιγραφή αφιερωτής Σουμελίτης ήταν κοτζάμπασης της Ποντιακής Αρυρούπολης. Έτος κατασκευής το 1731.
Πηγές
Κατηγορία:Μουσείο Μπενάκη
Παναγία των Βράχων (Μαυροβούνιο)
Η Παναγία των Βράχων (στην μαυροβουνιακή γλώσσα: Gospa od Škrpjela, στα ιταλικά: Madonna dello Scalpello –ή απλά Scalpello ή Scarpello) είναι μια από τις δύο νησίδες (η άλλη είναι ο Άγιος Γεώργιος -Sveti Đorđe) που βρίσκονται μπροστά στην πόλη Πέραστ, στον κόλπο του Κότορ, στο Μαυροβούνιο. Αποτελεί μέρος της Εθνικής και Ιστορικοπολιτικής Περιοχής του Κότορ (Natural and Culturo-Historical Region of Kotor), που ανακηρύχθηκε Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της Ουνέσκο, το 1979.
Πρόκειται για μια τεχνητή νησίδα που η επιφάνειά της είναι περίπου 3.030 μ2. Πάνω σ’ αυτή είναι χτισμένη η ομώνυμη εκκλησία (της Παναγίας των Βράχων) ενώ υπάρχει και ένα μουσείο και ένα κατάστημα με αναμνηστικά. Η εκκλησία κατασκευάστηκε το 1632 και ενενήντα χρόνια μετά έγιναν εργασίες επέκτασής της και κατασκευάστηκε ο τρούλος. Στη θέση που βρίσκεται σήμερα ο ναός υπήρχε παλιότερα άλλος ναός που είχε χτιστεί το 1452. Μετά το σεισμό του 1979 ο ναός ανακαινίστηκε. Η εκκλησία της Παναγίας των Βράχων είναι καθολική εκκλησία.