cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2012
Συμμετοχές
Στις 17 Ιανουαρίου 2012, η EBU ανακοίνωσε ότι αρχικά θα συμμετάσχουν σαράντα τρεις χώρες στο διαγωνισμό του 2012. Η 57η έκδοση είδε την επιστροφή του Μαυροβουνίου, το οποίο εκπροσωπήθηκε για τελευταία φορά από την Andrea Demirović το 2009. Η Πολωνία αποφάσισε να μην συμμετάσχει, λόγω της οικονομικής επιβάρυνσης του UEFA Euro 2012 (το οποίο η Πολωνία συνδιοργάνωσε με την Ουκρανία) και των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 2012. Η Αρμενία, η οποία είχε αρχικά προγραμματίσει να συμμετάσχει, αργότερα απέσυρε την αίτησή της λόγω φόβων ασφαλείας για τον συνεχή πόλεμο Ναγκόρνο-Καραμπάχμε το Αζερμπαϊτζάν, μειώνοντας στη συνέχεια τον αριθμό των συμμετεχουσών χωρών σε 42.
Επιστροφές καλλιτεχνών
Τέσσερις καλλιτέχνες επέστρεψαν στο φετινό διαγωνισμό. Η Kaliopi που εκπροσώπησε την ΠΓΔΜ το με το τραγούδι "Samo ti", το οποίο τερμάτισε στην 26η θέση στον προκριματικό γύρο. Στη συνέχεια, η Kaliopi θα εκπροσωπήσει την ΠΓΔΜ για άλλη μια φορά στο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2016.
Ο Γιόνσι για την Ισλανδία και ο Ζέλικο Γιοκσίμοβιτς για τη Σερβία και οι δύο συμμετείχαν προηγουμένως το. Ο Γιοκσίμοβιτς είχε εκπροσωπήσει τη Σερβία και Μαυροβούνιο το 2004 με το τραγούδι "Lane moje" που κατέλαβε τη δεύτερη θέση εκείνο το έτος, και παρουσίασε τον Διαγωνισμό του με τη Γιοβάνα Γιάνκοβιτς. Ο Γιόνσι ερμήνευσε το "Heaven" το 2004, που κατέλαβε την 19η θέση.
Για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά οι Jedward συμμετείχαν για την Ιρλανδία, μετά την 8η θέση τους στο Διαγωνισμό 2011 με το τραγούδι "Lipstick".
Η Martina Majerle, η οποία εκπροσώπησε τη Σλοβενία το 2009, επέστρεψε στα φωνητικά της τραγουδίστριας για τη Σλοβενία.
Η Λις Άσια, η νικήτρια του πρώτου Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision το, συμμετείχε με το τραγούδι της "C'était ma vie" που γράφτηκε από τους Ralph Siegel και Jean Paul Cara στην εθνική επιλογή της Ελβετίας για το διαγωνισμό του 2012. Το τραγούδι, ωστόσο, ήρθε όγδοο μόνο σε μια εθνικά επιλεγμένη εθνική επιλογή. Η Assia παρακολούθησε την εκδήλωση στο Μπακού ως τιμητική προσκεκλημένη.
Γλώσσες
Η φινλανδική συμμετοχή, "När jag blundar", τραγουδούσα από την Περνίλα Κάρλσον, ήταν μόνο η δεύτερη συμμετοχή της Φινλανδίας στα σουηδικά (μετά το "Fri?" του Beat το 1990) και η πρώτη συμμετοχή που τραγουδήθηκε στα σουηδικά από το 1998. Η συμμετοχή της Ρωσίας, "Party for Everybody", που τραγούδησαν οι Γιαγιάδες του Μπουράνοβο, ήταν η πρώτη συμμετοχή που τραγουδήθηκε ποτέ στα Ουντμούρτικα. Η γεωργιανή συμμετοχή, "I'm a Joker" ήταν η πρώτη συμμετοχή της Eurovision που περιείχε τη γεωργιανή γλώσσα ενώ το βουλγαρικό τραγούδι "Love Unlimited", είχε μερικές λέξεις στη γλώσσα του Αζερμπαϊτζάν, και οι δύο γλώσσες δεν εμφανίστηκαν ποτέ στο διαγωνισμό πριν.
1ος Ημιτελικός
Το Αζερμπαϊτζάν, η Ιταλία και η Ισπανία ψήφισαν στον πρώτο ημιτελικό. Η EBU επέτρεψε τον αλβανικό ραδιοτηλεοπτικό φορέα Radio Televizioni Shqiptar (RTSH) να αναβάλλει τη μετάδοση και να χρησιμοποιήσει μόνο την ψήφο των επιτροπών λόγω ενός σοβαρού ατυχήματος ενός λεωφορείου στη χώρα.
Σημειώσεις
2ος Ημιτελικός
Σημειώσεις
12 βαθμοί
Παρακάτω είναι μια περίληψη όλων των 12 βαθμών του δεύτερου ημιτελικού:
Παρακάτω είναι μια περίληψη όλων των 12 βαθμών του τελικού:
Καμία χώρα δεν έλαβε μηδέν βαθμούς με το πέρας των βαθμολογιών, με εξαίρεση τη Γαλλία που έλαβε 0 βαθμούς στην ψηφοφορία του κοινού.
Προβλήματα για τα ανθρώπινα δικαιώματα
Η μεγάλη επένδυση του Αζερμπαϊτζάν για τη διοργάνωση του διαγωνισμού Eurovision συζητήθηκε ευρέως στα δυτικά μέσα ενημέρωσης ως μια προσπάθεια «μετριασμού των αμφιβολιών σχετικά με τη φτωχή δημοκρατία και το ρεκόρ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων». Ο Elnur Majidli, ένας ακτιβιστής φυλακίστηκε κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων του Αζερμπαϊτζάν το 2011 (διαδηλώσεις εμπνευσμένες από την Αραβική Άνοιξη), αφέθηκε ελεύθερος σε μια προφανή προσπάθεια για να μαλακώσει η μελλοντική εικόνα του Αζερμπαϊτζάν πριν το διαγωνισμό, αλλά πολλοί πολιτικοί κρατούμενοι παρέμειναν. Η Human Rights Watch ανέφερε μια "βίαιη καταστολή εναντίον διαδηλωτών" την παραμονή του διαγωνισμού, και η Διεθνής Αμνηστία καταδίκασε την "αυστηρή καταστολή της ελευθερίας έκφρασης, διαφωνίας, μη κυβερνητικών οργανώσεων (ΜΚΟ), κριτικοί δημοσιογράφοι, στην πραγματικότητα οποιοσδήποτε επέκρινε το καθεστώς του Aliyev πολύ έντονα" που συνέχισε μέχρι τον διαγωνισμό.
Η Human Rights Watch επέκρινε επίσης την κυβέρνηση του Αζερμπαϊτζάν και την Αρχή της Πόλης του Μπακού για τη διεξαγωγή αναγκαστικών εξώσεων εναντίον κατοίκων της περιοχής, προκειμένου να επιτρέψει την κατεδάφιση διαμερισμάτων για να δοθεί τρόπος κατασκευής στη γειτονιά όπου χτίστηκε το Baku Crystal Hall. Η δημόσια ένωση για τη βοήθεια στην ελεύθερη οικονομία, μια ομάδα εκστρατείας διαφάνειας και οικονομικών δικαιωμάτων, χαρακτήρισε τις εξώσεις ως "παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων" και ότι δεν είχε "καμία νομική αρχή". Ωστόσο, σε δήλωση προς το BBC, η Eurovision είπε ότι σε μια πρόσφατη επίσκεψή τους στο Μπακού είχαν παρατηρήσει "ότι η κατασκευή της αίθουσας συναυλιών στην οποία αναφέρονται οι αναφορές των μέσων ενημέρωσης ήταν ήδη σε εξέλιξη σε ένα καθαρό εργοτάξιο και επομένως δεν απαιτούνται κατεδαφίσεις". Η EBU ανέφερε τον "απολιτικό" χαρακτήρα του διαγωνισμού και τον ισχυρισμό της κυβέρνησης του Αζερμπαϊτζάν ότι η κατασκευή δεν συνδέεται με τον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision.
Η νικήτρια Λορίν, συναντήθηκε με τοπικούς ακτιβιστές ανθρωπίνων δικαιωμάτων κατά τη διάρκεια του διαγωνισμού, ο μόνος συμμετέχων που το έκανε. Αργότερα είπε στους δημοσιογράφους, "Τα ανθρώπινα δικαιώματα παραβιάζονται καθημερινά στο Αζερμπαϊτζάν. Δεν πρέπει να σιωπάμε για τέτοια πράγματα." Εκπρόσωπος της κυβέρνησης του Αζερμπαϊτζάν την επέκρινε ως απάντηση, λέγοντας ότι ο διαγωνισμός δεν πρέπει να "πολιτικοποιηθεί" και ζήτησε από την EBU να εμποδίσει περαιτέρω συναντήσεις παρόμοιου χαρακτήρα. Σουηδοί διπλωμάτες απάντησαν ότι η EBU, η σουηδική τηλεόραση και η Λορίν δεν ενήργησαν κατά των κανόνων του ανταγωνισμού.
Στις 26 Μαΐου, ένα flash mob των αντικυβερνητικών διαδηλωτών γρήγορα διασκορπίστηκε από την αστυνομία. Οι ακτιβιστές εξέφρασαν φόβους ότι θα αντιμετώπιζαν καταστολή όταν το διεθνές προσκήνιο άφησε ξανά το Αζερμπαϊτζάν στο τέλος του διαγωνισμού. Πριν από την υποβολή των αποτελεσμάτων της γερμανικής ψηφοφορίας, η γερμανίδα παρουσιάστρια Άνκε Ένγκελκε έκανε μια ζωντανή δήλωση που υπαινίσσεται τα ζητήματα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Αζερμπαϊτζάν, λέγοντας: "Απόψε κανείς δεν θα μπορούσε να ψηφίσει για τη χώρα του. Αλλά είναι καλό να είναι μπορεί να ψηφίσει. Και είναι καλό να έχεις μια επιλογή. Καλή τύχη στο ταξίδι σου, Αζερμπαϊτζάν. Η Ευρώπη σε παρακολουθεί."
Εντάσεις με το Ιράν
Ιρανοί αξιωματούχοι αντιτάχθηκαν στο Αζερμπαϊτζάν για τη διοργάνωση του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision το 2012. Οι Ιρανοί κληρικοί Ayatollah Mohammad Mojtahed Shabestari και ο Ayatollah Ja'far Sobhani καταδίκασαν το Αζερμπαϊτζάν για "αντι-ισλαμική συμπεριφορά", ισχυριζόμενοι ότι το Αζερμπαϊτζάν πρόκειται να φιλοξενήσει μια παρέλαση ομοφυλοφίλων. Αυτό οδήγησε σε διαμαρτυρίες μπροστά από την ιρανική πρεσβεία στο Μπακού, όπου διαδηλωτές έκαναν συνθήματα που κοροϊδεύουν τους Ιρανούς ηγέτες. Ο Αλί Χασάνοφ, επικεφαλής του τμήματος δημόσιων και πολιτικών θεμάτων στη διοίκηση του Προέδρου του Αζερμπαϊτζάν, δήλωσε ότι οι ισχυρισμοί παρέλασης ομοφυλοφίλων ήταν αναληθείς και συμβούλεψαν το Ιράν να μην παρεμβαίνει στις εσωτερικές υποθέσεις του Αζερμπαϊτζάν. Σε απάντηση, το Ιράν ανακάλεσε τον πρέσβη του από το Μπακού, ενώ το Αζερμπαϊτζάν ζήτησε επίσημη συγγνώμη από το Ιράν για τις δηλώσεις του σχετικά με τη διοργάνωση του διαγωνισμού τραγουδιού της Eurovision από το Μπακού και αργότερα ανακλήθηκε επίσης ο πρέσβης του από το Ιράν.
Στις 30 Μαΐου, το Υπουργείο Εθνικής Ασφάλειας του Αζερμπαϊτζάν ανακοίνωσε ότι είχαν αποτρέψει μια σειρά από προγραμματισμένες τρομοκρατικές επιθέσεις εναντίον του διαγωνισμού τραγουδιού της Eurovision, μεταξύ των στόχων το Baku Crystal Hall, καθώς και των ξενοδοχείων Marriott και Hilton στο Μπακού. Στις 22 Αυγούστου, η Daily Telegraph ανέφερε ότι σύμφωνα με τις δυτικές υπηρεσίες πληροφοριών, ο ανώτατος ηγέτης του Ιράν, Ali Khamenei, έδωσε προσωπικά εντολές στη μονάδα ελίτ Quds Force να ξεκινήσει τρομοκρατικές επιθέσεις εναντίον της Δύσης και των συμμάχων της, συμπεριλαμβανομένου του Αζερμπαϊτζάν κατά τη διάρκεια του διαγωνισμού τραγουδιού της Eurovision.
Βραβεία Μαρσέλ Μπεζανσόν
Τα βραβεία που απονέμονται στη μνήμη του Μαρσέλ Μπεζανσόν, διακρίνονται σε 3 κατηγορίες: Τύπου, Καλλιτεχνικό και Βραβείο Συνθέτη.
OGAE
Τα βραβεία του Organisation Générale des Amateurs de l'Eurovision (περισσότερο γνωστού ως OGAE) απονέμονται από διαφορετικά φαν κλαμπ ανά τον κόσμο. Παρακάτω παρατίθενται τα 5 πρώτα συνολικά αποτελέσματα:
Βραβείο Μπάρμπαρα Ντεξ
Το 2012 απονεμήθηκε και πάλι το βραβείο για τον πιο κακοντυμένο καλλιτέχνη της χρονιάς. Το εν λόγω χιουμοριστικό βραβείο φέρει το όνομα της καλλιτέχνιδας Μπάρμπαρα Ντεξ. Η συμμετοχή της Αλβανίας, με τη Ρόνα Νίσλιου κέρδισε το βραβείο.
Εκπρόσωποι βαθμολογίας
Μετά την τελική πρόβα αποφασίστηκε με κλήρωση η σειρά με την οποία ανακοινώθηκαν οι βαθμολογίες από κάθε χώρα. Παρατίθενται οι εκπρόσωποι βαθμών ανά χώρα.
Συμμετέχουσες χώρες
Οι σχολιαστές των 42 χωρών ήταν:
Νορμανδία (διοικητική περιοχή)
thumb|right|250px|Η τοποθεσία της Κάτω Νορμανδίας thumb|right|250px|Η τοποθεσία της Άνω Νορμανδίας Η Νορμανδία (Normandie) είναι μία από τις 18 περιοχές της Γαλλίας και αντιστοιχεί περίπου στο ιστορικό δουκάτο της Νορμανδίας.Στη Νορμανδία υπάγονται ο άνω ρους του ποταμού Σηκουάνα και οι εκβολές του, περιοχές βόρεια του Παρισιού και στα δυτικά η χερσόνησος Κοταντέν (Cotentin), όπου και το λιμάνι του Σερμπούρ. Καταλαμβάνει συνολικά έκταση 29.906 τ.χλμ. και, σύμφωνα με την απογραφή του 1999 έχει 3,2 εκατ. κατοίκους. Οι κάτοικοί της ονομάζονται Νορμανδοί (Normands).
Διοικητική διαίρεση
Το 1956 η γαλλική Νορμανδία χωρίστηκε σε δύο μεγάλα διαμερίσματα, την Άνω (Haute Normandie) και την Κάτω Νορμανδία (Basse Normandie).
Η Άνω Νορμανδία περιλαμβάνει τους νομούς του Σεν-Μαριτίμ (Seine-Maritime) και του Ερ (Eure). Σε αυτήν βρίσκεται η μεγαλύτερη πόλη Ρουέν, πρωτεύουσα του νομού του Σεν-Μαριτίμ με 385.000 κατοίκους. Άλλη σημαντική μεγάλη πόλη της είναι η Χάβρη (Le Havre), με 247.000 κατοίκους. Η Άνω Νορμανδία έχει συνολική έκταση 12.317 τ.χλμ., και πληθυσμό, σύμφωνα με την απογραφή του (2006), 1.811.000 κατοίκους.
Η Κάτω Νορμανδία περιλαμβάνει τους νομούς του Καλβαντός (Calvados), Ορν (Orne) και Μανς (Manche). Μεγαλύτερη πόλη της είναι η Καν (γαλλ. Caen), πρωτεύουσα του νομού Καλβαντός, με 200.000 κατοίκους. Η Κάτω Νορμανδία έχει συνολική έκταση 17.568 τ.χλμ., και πληθυσμό σύμφωνα με την απογραφή του (2006) 1.449.000 κατοίκους.
Τα Νορμανδικά νησιά, που καταλαμβάνουν συνολική έκταση 194 τ.χλμ., βρίσκονται υπό την προσωπική κυριαρχία της βασίλισσας της Αγγλίας που φέρει τον τίτλο «δούκισσα της Νορμανδίας».
Με την εδαφική μεταρρύθμιση των γαλλικών περιοχών του 2014, η Άνω Νορμανδία και η Κάτω Νορμανδία συνενώθηκαν και πλέον αποτελούν τη νέα διοικητική περιοχή της Νορμανδίας με πρωτεύουσα τη Ρουέν.
Ιστορία
Η περιοχή κατακτήθηκε τον 3ο αιώνα π.Χ. από Γαλάτες που ήρθαν από το γειτονικό Βέλγιο. Την εποχή της Ρωμαϊκής κατάκτησης βρίσκονταν στην περιοχή εννέα διαφορετικές Γαλατικές φυλές. Οι Ρωμαίοι μεταμόρφωσαν την περιοχή με πολλά έργα. Στις αρχές του 4ου αιώνα μ.Χ. εισήλθε στην περιοχή ο Χριστιανισμός, ενώ δέχτηκε πολλές σκληρές επιθέσεις Σαξόνων πειρατών, που αποκρούσθηκαν από τον βασιλιά της Γαλλίας, χαρακτηριστικότερη το 406.
Το 885 ο πολέμαρχος των Βίκινγκ Ρόλλο της Νορμανδίας, στην υπηρεσία του βασιλιά της Δανίας, εισέβαλε με ομοφύλους του στη Γαλλία. Η μαχητικότητα του στρατού του και η διαφαινόμενη απειλή διάλυσης του Φραγκικού κράτους από τον Ρόλλο ανάγκασαν τον βασιλιά Κάρολο Γ' τον Απλό να συνθηκολογήσει μαζί του (886). Του παραχώρησε ένα μεγάλο μερίδιο στα όρια του κράτους του, με τον όρο να τον προστατέψει από τις επιδρομές των υπόλοιπων πολεμιστών Βίκινγκ. Πρωτεύουσα του νέου δουκάτου ορίστηκε η Ρουέν. Ο Ρόλλο ονόμασε το δουκάτο του «Νορμανδία» σε ανάμνηση της Νορβηγικής του καταγωγής, αφού Νορμάν ονομαζόταν η Νορβηγία στη γλώσσα των Βίκινγκ. Ο πρώτος που πήρε ουσιαστικά τον τίτλο του δούκα της Νορμανδίας ήταν ο εγγονός του Ρόλλο, Ριχάρδος Α'. αριστερά|μικρογραφία|200x200εσ|Ο τάφος του Ρόλλο στον Καθεδρικό Ναό της [[Ρουέν]] Ο Ρόλλο και οι απόγονοί του κυβέρνησαν τη Νορμανδία ως ανεξάρτητοι δούκες. Απευθείας απόγονός του ήταν ο Γουλιέλμος ο Κατακτητής, ο οποίος ολοκλήρωσε την κατάκτηση της Αγγλίας και, μετά τη μάχη του Χάστινγκς, στέφθηκε βασιλιάς της (1066) με το όνομα Γουλιέλμος Α'.
Από τότε η Νορμανδία βρισκόταν στην κατοχή των Άγγλων βασιλέων, που έφεραν και τον τίτλο του δούκα της Νορμανδίας, ως το 1204, οπότε και καταλήφθηκε από τον βασιλιά Φίλιππο Β' της Γαλλίας. Το 1259 ο βασιλιάς της Αγγλίας Ερρίκος Γ' αναγνώρισε οριστικά, με τη Συνθήκη των Παρισίων, τη Γαλλική κατοχή της Νορμανδίας, αλλά οι Άγγλοι μονάρχες δεν εγκατέλειψαν ποτέ τις βλέψεις τους στη Νορμανδία, εξακολουθώντας έστω και τυπικά να έχουν τον τίτλο του δούκα.
Στη διάρκεια του εκατονταετούς πολέμου, το ενδιαφέρον των Άγγλων για τη Νορμανδία αναζωπυρώθηκε, καθώς ήταν ένας από τους κυριότερους στόχους τους. Τελικά, ο βασιλιάς της Αγγλίας Ερρίκος Ε' κατέλαβε τη Ρουέν (1419) με το μεγαλύτερο τμήμα των Νορμανδικών εδαφών. Οι Άγγλοι την κράτησαν στην κατοχή τους για μια περίπου δεκαετία, οπότε με τη μάχη του Πατάι, την ανακατάληψη των Γαλλικών εδαφών με την Ιωάννα της Λωρραίνης, και τη στέψη του βασιλιά της Γαλλίας Καρόλου Ζ' (1429) η Νορμανδία επανήλθε στους Γάλλους. Οι Άγγλοι ποτέ δεν σταμάτησαν να διεκδικούν τα δικαιώματα τους στη Νορμανδία κάτι που φάνηκε και το 1801 όπου ο βασιλιάς της Αγγλίας Γεώργιος Γ' κηρύσσοντας την ένωση Αγγλίας - Ιρλανδίας έθεσε αξιώσεις και για τη Νορμανδία.
Η μάχη της Νορμανδίας
Στη Νορμανδία έγινε η τελική μάχη που έκρινε το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου, και η συντριβή των Ναζιστικών δυνάμεων του Χίτλερ στο Δυτικό μέτωπο. right|thumb|300px|Η παραλία «Gold» με τα υπολείμματα [[Λιμένες Μάλμπερι|λιμένα Μάλμπερι στην Αρρομάνς (Arromanches-les-Bains)]] Η απόβαση πραγματοποιήθηκε σε πέντε νορμανδικές παραλίες, που έφεραν τα κωδικά ονόματα «Utah beach» (ΗΠΑ), Omaha Beach (ΗΠΑ), Gold Beach (Βρετανία) Sword Beach (Βρετανία) και Juno Beach (Καναδάς).
Την εποχή που έγινε η Απόβαση της Νορμανδίας, οι Σύμμαχοι είχαν ήδη σημειώσει αρκετές σημαντικές νίκες στο Ανατολικό Μέτωπο και στην Ιταλία. Η επέμβαση κρινόταν αναγκαία σύμφωνα με τη γνώμη του Αμερικανού προέδρου Φραγκλίνου Ρούσβελτ, ώστε να τερματιστεί ο αιματηρός Β' παγκόσμιος πόλεμος. Ύστερα από πρόταση του υποστράτηγου Φρέντερικ Μόργκαν επελέγη ως τόπος της απόβασης η Νορμανδία. Η Απόβαση της Νορμανδίας πραγματοποιήθηκε την Τρίτη 6 Ιουνίου 1944. Η μάχη της Νορμανδίας, που ακολούθησε την απόβαση, ενώ προβλεπόταν να κρατήσει μόλις λίγες εβδομάδες κράτησε τρεις μήνες λόγω της σκληρότατης αντίστασης των Γερμανών, που πολέμησαν μέχρι θανάτου, και είχαν πάνω από 400.000 νεκρούς και τραυματίες. Οι συμμαχικές δυνάμεις είχαν επίσης 37.000 νεκρούς και 100 - 150.000 αγνοούμενους και τραυματίες.
Στις 16 Αυγούστου 1944 ο Αδόλφος Χίτλερ διέταξε οριστική οπισθοχώρηση ενώ η μάχη τελείωσε 4 μέρες αργότερα στο θύλακα της Φαλέζ, όπου 150.000 στρατιώτες του Άξονα περικυκλώθηκαν από συμμαχικά στρατεύματα και 50.000 από αυτούς σκοτώθηκαν ή συνελήφθησαν αιχμάλωτοι. Στις 15 Αυγούστου 1944 συμμαχικές δυνάμεις αποβιβάστηκαν στη Νότια Γαλλία και, στις 25 Αυγούστου, ο Γάλλος στρατηγός Σαρλ ντε Γκωλ εισήλθε θριαμβευτής στο Παρίσι.
Η απόβαση των συμμαχικών δυνάμεων είχε σημαντικό κόστος για τους κατοίκους της Νορμανδίας: 20.000 κάτοικοι βρήκαν τραγικό θάνατο από τους βομβαρδισμούς των Συμμάχων, ενώ από βομβαρδισμούς και μάχες καταστράφηκαν, μερικά ή ολικά, ολόκληρες πόλεις και χωριά.
Κλίμα
Η Νορμανδία έχει ωκεάνιο κλίμα με αρκετά ήπιους χειμώνες και δροσερά Καλοκαίρια. Ο Χειμώνας είναι σχεδόν πάντα βροχερός με θερμοκρασίες από 8°C με 6°C ως 3°C με -1°C.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
Μια τρελή τρελή καταδίωξη
Το Μια τρελή τρελή καταδίωξη (πρωτότυπος τίτλος: What's Up, Doc? σε ελληνική απόδοση: Τι τρέχει, γιατρέ;) είναι αμερικάνικη ρομαντική κωμωδία του 1972 που κυκλοφόρησε από τη Warner Bros., σε σκηνοθεσία Πίτερ Μπογκντάνοβιτς με πρωταγωνιστές τους Μπάρμπρα Στράισαντ, Ράιαν Ονίλ και Μάντλιν Καν. Στόχος της ήταν να αποτίσει φόρο τιμής στις κωμικές ταινίες της δεκαετίας του 1930 και του 1940, ιδιαίτερα στην ταινία Η γυναίκα με τη λεοπάρδαλη, και στα κινούμενα σχέδια Bugs Bunny της Warner Bros.
Το Μια τρελή τρελή καταδίωξη έγινε η τρίτη ταινία με τις περισσότερες εισπράξεις το 1972. Κέρδισε το βραβείο Καλύτερης κωμωδίας που γράφτηκε απευθείας για την οθόνη της Ένωσης Συγγραφέων Αμερικής το 1973 για το σενάριο των Μπακ Χένρι, Ντέιβιντ Νιούμαν και Ρόμπερτ Μπέντον. Η ταινία κατατάχθηκε στον αριθμό 61 του καταλόγου με τις 100 καλύτερες αμερικανικές κωμωδίες που δημοσιεύτηκε από το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου (AFI), 68 στη λίστα του AFI με τις 100 καλύτερες ιστορίες αγάπης στον αμερικανικό κινηματογράφο και στο νούμερο 58 στον κατάλογο των 101 πιο αστείων σεναρίων από την Ένωση Συγγραφέων Αμερικής. Η ταινία βασίστηκε πολύ χαλαρά στο μυθιστόρημα A Glimpse of Tiger του Herman Raucher.
Πλοκή
Συμπτωματικά, οι θαμώνες τεσσάρων ακόμη δωματίων που μένουν στον ίδιο όροφο του ξενοδοχείου έχουν όλοι μαζί τους πανομοιότυπες καρό τσάντες χειρός:
Κατά τη διάρκεια της βραδιάς, οι τσάντες πηγαινοέρχονται τυχαία από δωμάτιο σε δωμάτιο, καθώς ορισμένοι από τους θαμώνες παίρνουν άθελά τους ο ένας την τσάντα του άλλου. Ο Χάουαρντ καταλήγει με τα κοσμήματα, η Τζούντι με τα έγγραφα, ο κύριος Σμιθ με τα ρούχα της Τζούντι και οι κλέφτες με τα πετρώματα.
Την επόμενη μέρα, όλοι πηγαίνουν σε μια δεξίωση στο πολυτελές βικτοριανό σπίτι του Λάραμπι, όπου ξεσπά μια μάχη με πυροβόλα όπλα, έπιπλα και τούρτες. Ο Χάουαρντ και η Τζούντι παίρνουν και τις τέσσερις τσάντες και φεύγουν από το Σαν Φρανσίσκο, πρώτα με ποδήλατο και στη συνέχεια με έναν στολισμένο σκαραβαίο Volkswagen που κλέβουν από μια γαμήλια δεξίωση. Τους κυνηγούν ο κύριος Σμιθ, ο κύριος Τζόουνς και οι κλέφτες κοσμημάτων, οι οποίοι επίσης έχουν πάρει ομήρους τους Γιούνις, Λάραμπι και Χιου Σάιμον. Κυνηγημένοι και διώκτες περνούν από την Τσαϊνατάουν διακόπτοντας μια παρέλαση, πάνω από υγρό τσιμέντο και μέσα από έναν υαλοπίνακα, για να καταλήξουν στον κόλπο του Σαν Φρανσίσκο τη στιγμή που περνάει το φέρι, αφού έχουν προκαλέσει αρκετές συγκρούσεις στο πέρασμά τους.
Όλοι καταλήγουν σε μια αίθουσα δικαστηρίου, όπου ο δικαστής Μάξγουελ, ήδη στα όρια νευρικής κρίσης, προσπαθεί να ξεκαθαρίσει την υπόθεση, αλλά το μόνο που καταφέρνει να ανακαλύψει ότι η κόρη του, Τζούντι, είναι η αιτία όλων των προβλημάτων. Αργότερα, αφού οι τσάντες επιστρέφονται στους νόμιμους ιδιοκτήτες τους, ο Χάουαρντ και η Τζούντι ξαναβρίσκονται στο αεροδρόμιο. Ο κύριος Σμιθ καταδιώκει τον κύριο Τζόουνς, ο οποίος έχει πλέον στην κατοχή του τα κυβερνητικά έγγραφα, ενώ οι κλέφτες σχεδιάζουν την απόδρασή τους από τη χώρα. Η κυρία βαν Χόσκινς πληρώνει τις αποζημιώσεις προς όλους και μοιράζει τα 50 δολάρια που απομένουν σε εκείνους που βοήθησαν στην ανάκτηση των κοσμημάτων της. Η Γιούνις εμφανίζεται με τους Λάραμπι και Χιου Σάιμον, ο οποίος έχει κερδίσει την επιδότηση. Ωστόσο, η Τζούντι αποκαλύπτει ότι είναι λογοκλόπος, κι έτσι η επιδότηση περνά τελικά στον Χάουαρντ. Ωστόσο, η Γιούνις εγκαταλείπει τον Χάουαρντ για τη Λάραμπι.
Ο Χάουαρντ επιβιβάζεται μόνος σε ένα αεροπλάνο για την Αϊόβα, αλλά βρίσκει την Τζούντι στη θέση πίσω του. Της δηλώνει τον έρωτά του και ζητά συγγνώμη για όσα είχε πει νωρίτερα. Η Τζούντι απαντά: "Αγάπη σημαίνει να μην χρειάζεται ποτέ να λες συγγνώμη" – μια αναφορά στην ταινία Ιστορία αγάπης του 1970 με πρωταγωνιστή την Άλι Μακγκρό τον ίδιο τον Ονίλ. Ο Χάουαρντ απαντά: "Αυτό είναι το πιο ηλίθιο πράγμα που έχω ακούσει ποτέ". Καθώς οι δυο τους φιλιούνται, η ταινία τελειώνει με μια σκηνή που προβάλλεται στην πτήση από τα κινούμενα σχέδια Bugs Bunny που έδωσε το (πρωτότυπο) όνομά της στην ταινία.
Παραγωγή
Οι σκηνές έναρξης και λήξης γυρίστηκαν στο Διεθνές Αεροδρόμιο του Σαν Φρανσίσκο (SFO). Η εναρκτήρια σκηνή γυρίστηκε στον χώρο παραλαβής αποσκευών της TWA και η τελευταία σκηνή γυρίστηκε στον όροφο των αναχωρήσεων, κάτω από τον πίνακα αφίξεων/αναχωρήσεων.
Το ξενοδοχείο Χίλτον του Σαν Φρανσίσκο ήταν η τοποθεσία των γυρισμάτων του ξενοδοχείου Μπρίστολ. Το εξωτερικό του ξενοδοχείου, όπου η Στράισαντ κρέμεται από ένα περβάζι, γυρίστηκε στο Γουέστγουντ του Λος Άντζελες.
Η πόλη του Σαν Φρανσίσκο επιλέχθηκε για να επιτρέψει μια περίτεχνη κωμική αλληλουχία του κυνηγητού με αυτοκίνητα, όπως στην ταινία Μπούλιτ του 1968. Ο Μπογκντάνοβιτς ισχυρίζεται ότι αυτές οι σκηνές αντιπροσώπευαν το ένα τέταρτο του προϋπολογισμού των 4 εκατομμυρίων δολαρίων που χρειάστηκαν για την ταινία. Η κλασική σκηνή του υαλοπίνακα μέσα από τον οποίο περνούν ο Ονίλ και η Στράισαντ με ένα κλεμμένο ποδήλατο, γυρίστηκε στην περιοχή Ρίτσμοντ.
Μουσική
Αν και η ταινία δεν είναι μιούζικαλ, περιέχει κάποια τραγούδια και κάποια κομμάτια μουσικού ενδιαφέροντος. Το τραγούδι " You are The Top " από το μιούζικαλ Anything Goes τραγουδιέται σόλο κατά τη διάρκεια των τίτλων αρχής από τη Στράισαντ και ως ντουέτο κατά τη διάρκεια των τίτλων τέλους από τους Στράισαντ και Ονίλ. Το ίδιο μιούζικαλ του Κόουλ Πόρτερ δάνεισε τουλάχιστον δύο ακόμη μελωδίες που παίζονταν στην ταινία ως μουσική υπόκρουση: Το "Anything Goes" και το "I Get a Kick Out of You", που ακούγονται κατά την πρώτη σκηνή στο λόμπι του ξενοδοχείου.
Η Στράισαντ σφυρίζει το κομμάτι "Funiculì, Funiculà" καθώς διασχίζει τον δρόμο, ακολουθώντας έναν ντελιβερά πίτσας στο ξενοδοχείο Μπρίστον πριν από την πρώτη σκηνή στο λόμπι του ξενοδοχείου.
Περίπου στα δύο τρίτα της ταινίας, ο Χάουαρντ συνοδεύει την Τζούντι στο πιάνο (σε έναν όροφο του ξενοδοχείου Μπρίστολ που προφανώς είναι υπό κατασκευή ή ανακαίνιση) καθώς εκείνη τραγουδά την αρχή του "As Time Goes By" (γνωστό από την ταινία Καζαμπλάνκα). Στη σκηνή, η Στράισαντ μιμείται τον Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ λέγοντας τη φράση: «Από όλα τα μπαρ όλων των πόλεων σε όλο τον κόσμο, αυτός μπήκε στο δικό μου. Παίξ' το, Σαμ».
Η Στράισαντ σφυρίζει το «Someone to Watch over Me» του Τζορτζ Γκέρσουιν έξω από το φαρμακείο του ξενοδοχείου.
Άλλα μέσα
Το Μια τρελή τρελή καταδίωξη κυκλοφόρησε αρχικά σε VHS το 1982.
Ως μέρος συλλεκτικού σετ ταινιών της Στράισαντ, κυκλοφόρησε σε DVD τον Ιούλιο του 2003 και στη συνέχεια σε Blu-ray τον Αύγουστο του 2010.
Διατίθεται επίσης για αγορά ή ενοικίαση από το iTunes Store και το Google Play Store.
Υποδοχή
Στη Βόρεια Αμερική, η ταινία έκοψε εισιτήρια 66.000.000 δολαρίων έναντι ενός προϋπολογισμού 4 εκατομμυρίων δολαρίων. Έγινε η 3η ταινία με τις υψηλότερες εισπράξεις της χρονιάς, πίσω από τα Ο νονός και Η περιπέτεια του Ποσειδώνα.
Από τον Ιούνιο του 2021, η ταινία έχει 89% θετικές κριτικές στο Rotten Tomatoes με βάση 44 κριτικούς. Στον ιστότοπο αναφέρεται το εξής: "Η Μπάρμπρα Στράισαντ δεν ήταν ποτέ πιο συμπαθητική από ό,τι σε αυτήν τη ζωντανή, συχνά ξεκαρδιστική φάρσα του σκηνοθέτη Πίτερ Μπογκντάνοβιτς".
Στην κριτική του για την ταινία, ο κριτικός Τζον Σάιμον (στον οποίο, σύμφωνα με τον σκηνοθέτη Μπογκτάνοβιτς, βασίστηκε ο χαρακτήρας του Χιου Σάιμον ) είπε ότι η Στράισαντ «μοιάζει με διασταύρωση μυρμηγκοφάγου και αλμπίνου αρουραίου με πλατινέ αλογοουρά» και χαρακτήρισε την ταινία αδέξια νοσταλγική απόπειρα.
Η ταινία επανεκδόθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1973 και κέρδισε 3 επιπλέον εκατομμύρια δολάρια από ενοικιάσεις και επίσης το 1975, κερδίζοντας 6 επιπλέον εκατομμύρια δολάρια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Slapstick ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Σαν Φρανσίσκο Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες σε ξενοδοχεία Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές screwball κωμικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ρομαντικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1972
Παναργειακός Α.Π.Ο.
Ο Παναργειακός Α.Π.Ο. είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα την πόλη του Άργους. Η ομάδα διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στο γήπεδο του Δημοτικού Αθλητικού Κέντρου (Δ.Α.Κ.) Άργους, που έχει χωρητικότητα 5.000 θέσεων.
Χρώματα του συλλόγου αποτελούν το πράσινο και το λευκό, όπου χρησιμοποιούνται και στις εμφανίσεις της ομάδας.
Ιστορία
Ιδρύθηκε το 1926 ως «Παναργειακός Σύλλογος Εθνικής Φυσικής Αγωγής». Επικεφαλής της ιστορικής αυτής κίνησης ο λογοτέχνης Γεώργιος Λογοθέτης, που είχε εγκατασταθεί στο Άργος από το 1923 προερχόμενος από τις Σπέτσες. Από το 1926 ως το 1933 συμμετέχει μόνο σε φιλικούς αγώνες. Το 1933 ο Παναργειακός αδρανοποιείται και επαναδραστηριοποιείται το 1945 ως «Αθλητικός Όμιλος Άργους Νέος Παναργειακός». Το 1947 συμμετέχει για πρώτη φορά σε επίσημη διοργάνωση, αφού εν τω μεταξύ έχει γίνει μέλος της Ε.Π.Σ. Αργολιδοκορινθίας. Το 1963 υπήρξε ιδρυτικός σύλλογος της Ε.Π.Σ. Αργολίδας, η οποία ιδρύθηκε επίσημα το 1964.
Το 1957, ως πρωταθλητής Αργολιδοκορινθίας για την αγωνιστική περίοδο 1956-57, συμμετείχε στον Νότιο Όμιλο του Περιφερειακού Πρωταθλήματος με αντιπάλους τους ΟΦΗ, Παναχαϊκή και Ολυμπιακό Χαλκίδας, από τους οποίους και κατάφερε να αναδειχθεί πρώτος και να κερδίσει την ιστορική συμμετοχή του στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα του 1957 που διεξήχθη με δέκα ομάδες: από την Αθήνα τους Παναθηναϊκό, Απόλλωνα και Πανιώνιο, από τον Πειραιά τους Ολυμπιακό, Εθνικό και Προοδευτική, από την Θεσσαλονίκη τους Άρη και ΠΑΟΚ και την πρωταθλήτρια του Βορείου Ομίλου του Περιφερειακού Πρωταθλήματος, την Δόξα Δράμας.
Ο Παναργειακός αγωνίστηκε στο πρωτάθλημα της Β΄ Εθνικής, ποτέ όμως δεν κατάφερε να πετύχει τη συμμετοχή στο πρωτάθλημα της Α' Εθνικής. Στην Β’ Εθνική εμφανίστηκε αρχικά τη δεκαετία του '60, όπου και αγωνίστηκε τις χρονιές 1965-66 και 1966-67 και τη δεκαετία του 1970, όπου και αγωνίστηκε συνεχώς από τη χρονιά 1970-71 μέχρι και τη χρονιά 1974-75. Αγωνίστηκε εκ νέου στην Β' Εθνική τη σεζόν 1981-82, καθώς και τη δεκαετία του '90, όπου αγωνίστηκε συνεχώς από τη χρονιά 1990-91 μέχρι και τη χρονιά 1997-98. Το 1992-93 πλησίασε την άνοδο στην Α' Εθνική, καθώς τερμάτισε στην 4η θέση πίσω από τον Πανιώνιο, με μόλις 1 βαθμό διαφορά από την τρίτη προνομιούχο θέση που οδηγούσε στην άνοδο.
Τη φανέλα της ομάδας έχουν φορέσει κατά το παρελθόν παίκτες με μεγάλη καριέρα στην Α΄ Εθνική κατηγορία όπως ο Γιώργος Δώνης (ΠΑΟ, ΑΕΚ, εξωτερικό), ο Ανδρέας Μπονόβας (Ολυμπιακός, ΠΑΣ Γιάννενα, Ηρακλής), ο Βασίλης Κούβαλης (Άρης, Πανιώνιος), ο Δημήτρης Καπετανόπουλος (ΠΑΟΚ, Ηρακλής, Καλαμάτα, Καστοριά), ο Γιάννης Βονόρτας (ΠΑΟ), ο Χριστόφορος (Μπλένταρ) Κόλα (Απόλλων Σμύρνης, ΠΑΟ, ΑΕΚ), ο Γκάμπριελ Λετιέρι (Ιωνικός), ο Νίκος Κακανούλιας (ΑΕ Λάρισας), ο Μάριο Μπρέσκα (Πανιώνιος), ο Γιάννης Χλωρός (Τρίκαλα, Αιγάλεω, Λάρισα, Ηρακλής), ο Γιάννης Δουβίκας (Καλαμάτα), ο Γιάννης Κατεμής (Χαλκηδόνα, Ατρόμητος Αθηνών), ο Πέτρος Κοντέων (Ηρακλής), ο Κώστας Μενδρινός (Εθνική Ελπίδων, ΟΣΦΠ, ΠΑΣ Γιάννενα, Πανιώνιος, Άρης, Πλατανιάς), ο Ματθαίος Μαρουκάκης (Πανιώνιος) και οι τερματοφύλακες Νίκος Κωστάκης (Πανιώνιος, Ακράτητος, Θρασύβουλος), Ευγένιος Πηνιώτης (Απόλλων Καλαμαριάς) και Σωκράτης Κοψαχείλης (Ολυμπιακός, Πανηλειακός, Ιωνικός).
Επίσης από τον σύλλογο πέρασαν πολλοί σημαντικοί ποδοσφαιριστές στην Β΄ Εθνική και Γ΄ Εθνική, όπως οι: Γιάννης Μανώλης, Σπύρος Φίλης, Δημήτρης Μπατάκος, Νίκος Μπουκάρας, Εντουάρντο Ντα Σίλβα, Σάββας Καπαγερίδης, Ηλίας Κουλιανόπουλος, Γιώργος Καράμπελας, Δημήτρης Θώδης, Παντελής Παππάς, Παντελής Κολιάκος.
Στον πάγκο της ομάδας κάθισαν πολλοί καταξιωμένοι προπονητές, όπως ο Άγγελος Αναστασιάδης, ο Γιάννης Κυράστας, ο Χρήστος Αρχοντίδης, ο Νίκος Καρούλιας, ο Νίκος Γαβριηλίδης, ο Στάθης Σταθόπουλος, ο Ντράγκαν Κοκότοβιτς, ο Νίκος Κόβης, ο Νίκος Αλέφαντος, ο Πέτρος Λεβεντάκος, ο Κώστας Καραπατής και άλλοι.
Τον Αύγουστο του 2012 για πρώτη φορά στην ιστορία του συλλόγου δημιουργείται δεύτερη ομάδα, οι Νέοι Παναργειακού οι οποίοι προέρχονται από ακαδημίες της ευρύτερης περιοχής και αγωνίζονται στο τοπικό πρωτάθλημα της Α2΄ Κατηγορίας. Δυστυχώς η προσπάθεια αυτή σταμάτησε μετά από ένα - δυο χρόνια.
Τον Αύγουστο του 2022 αποφασίστηκε να ξαναδημιουργηθεί δεύτερη ομάδα του Παναργειακού με όνομα Παναργειακός β' περιέχοντας παιδιά από τον περίγυρο της Αργολίδας, αποτελώντας την κ17 του Παναργειακού. Αυτή η ομάδα θα αγωνιστεί στην Α2 κατηγορία. Η ομάδα αυτή δεν συγκροτήθηκε.
Φίλαθλοι
Ο Παναργειακός είναι ιδιαίτερα αγαπητή ομάδα στο Άργος, όπως και στον Νομό Αργολίδας και διαθέτει σύνδεσμο φιλάθλων, ο οποίος ονομάζεται Green Wolves - Gate 2.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΠΑΝΑΡΓΕΙΑΚΟΣ 1981 https://www.youtube.com/watch?v=rKUEW2ztZcE
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αργολίδος Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1926 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1926
Science
Το Science  (Επιστήμη) (ISSN 0036-8075 (έντυπο), 1095-9203 (web)) είναι το ακαδημαϊκό περιοδικό της Αμερικανικής Ένωσης για την Πρόοδο της Επιστήμης (AAAS) και θεωρείται ένα από τα υψηλότερου κύρους επιστημονικά περιοδικά στον κόσμο. Το επιστημονικό περιοδικό, που πρωτοεκδόθηκε το 1880, κυκλοφορεί εβδομαδιαία και έχει περίπου 130.000 συνδρομητές για την έντυπη έκδοση. Επειδή οι συνδρομές ιδρυμάτων και η διαδικτυακή πρόσβαση εξυπηρετούν ένα ευρύτερο κοινό, εκτιμάται ότι το αναγνωστικό κοινό είναι ένα εκατομμύριο άνθρωποι.
Ο κύριος στόχος του περιοδικού είναι η δημοσίευση σημαντικής πρωτότυπης επιστημονικής έρευνας και σχολιασμού της έρευνας, αλλά το Sciense δημοσιεύει επίσης ειδήσεις που σχετίζονται με επιστήμες, απόψεις σχετικά με την πολιτική της επιστήμης και άλλα θέματα που παρουσιάζουν ενδιαφέρον για τους επιστήμονες και άλλους που ασχολούνται με τις ευρείες συνέπειες της επιστήμης και της τεχνολογίας. Αν και τα περισσότερα επιστημονικά περιοδικά εστιάζουν σε ένα συγκεκριμένο πεδίο, το Sciense και το ανταγωνιστικό του Nature καλύπτουν το πλήρες φάσμα των επιστημονικών κλάδων. Ο παράγοντας επιπτώσεων του Sciences για το 2013 ήταν 31.477 (όπως μετράται από την Thomson ISI).
Παρόλο που είναι το περιοδικό της Αμερικανικής Ένωσης για την Πρόοδο της Επιστήμης, η συμμετοχή στο AAAS δεν είναι υποχρέωση για δημοσίευση στο Sciense. Μελέτες γίνονται δεκτές από συγγραφείς σε όλο τον κόσμο. Ο ανταγωνισμός για τη δημοσίευση στο Sciense είναι πολύ έντονη, καθώς ένα άρθρο που δημοσιεύθηκε σε ένα τόσο ιδιαίτερα παραπεμπόμενο περιοδικό μπορεί να οδηγήσει στην προσοχή και την εξέλιξη της σταδιοδρομίας των συγγραφέων. Λιγότερο από το 10% των άρθρων που υποβάλλονται στους εκδότες γίνονται αποδεκτά για δημοσίευση και όλα τα άρθρα έρευνας υπόκεινται σε αξιολόγηση από ομότιμους κριτές πριν από την εμφάνισή τους στο περιοδικό.
Το 2007 το Science (μαζί με το Natura), έλαβε το Βραβείο Πρίγκιπας της Αστούριας για τις Επικοινωνίες και την Ανθρωπότητα.
Το Sciense έχει έδρα την Ουάσιγκτον των ΗΠΑ, με μια δεύτερη έδρα στο Κέμπριτζ της Αγγλίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιστημονικά περιοδικά Κατηγορία:Περιοδικά με τόπο έκδοσης τις Ηνωμένες Πολιτείες Κατηγορία:Περιοδικά στην αγγλική γλώσσα
Θάνατοι τον Νοέμβριο του 2008
Στο λήμμα αυτό καταγράφονται οι θάνατοι σημαντικών προσώπων και δύο ζώων που συνέβησαν το έτος 2008, το μήνα Νοέμβριο, συνοδευόμενοι από τις πηγές που τους μετέδωσαν.
28 Νοεμβρίου
11
Επαρχίες και εδάφη του Καναδά
Οι επαρχίες και ομοσπονδιακά εδάφη του Καναδά συνιστούν τη διοικητική βαθμίδα που διοικεί συγκεκριμένες γεωγραφικές περιοχές του Καναδά. Όταν σχηματίστηκε ο Καναδάς το 1867, τρεις επαρχίες της Βρετανικής Βόρειας Αμερικής —το Νιου Μπράνσγουικ, η Νέα Σκοτία και η Επαρχία του Καναδά (που με το σχηματισμό του Καναδά χωρίστηκε στο Οντάριο και στο Κεμπέκ)— ενώθηκαν για να σχηματίσουν τη νέα ομόσπονδη αποικία (η οποία απέκτησε τον επόμενο αιώνα την ανεξαρτησία της). Από τότε, τα σύνορα του Καναδά άλλαξαν πολλές φορές, και η χώρα μεγάλωσε από τις αρχικές τέσσερεις, στις σημερινές 10 επαρχίες και 3 ομόσπονδα εδάφη. Οι δέκα επαρχίες είναι οι Αλμπέρτα, Βρετανική Κολομβία, Μανιτόμπα, Νιου Μπράνσγουικ, Νέα Γη και Λαμπραντόρ, Νέα Σκοτία, Οντάριο, Νήσος του Πρίγκιπα Εδουάρδου, Κεμπέκ και Σασκάτσουαν. Πολλές από τις επαρχίες ήταν πρώην Βρετανικές αποικίες, το Κεμπέκ ήταν αρχικά Γαλλική αποικία, ενώ άλλες προστέθηκαν στην έκταση του Καναδά. Τα τρία Ομοσπονδιακά Εδάφη είναι τα Βορειοδυτικά Εδάφη, το Νούναβουτ, και το Γιούκον, τα οποία αποτελούν την υπόλοιπη περιοχή της πρώην αποικίας της Βρετανικής Βόρειας Αμερικής. Οι επαρχίες και τα εδάφη που αποτελούν τον Καναδά, συνιστούν τη δεύτερη μεγαλύτερη χώρα σε έκταση στον κόσμο.
Η μεγαλύτερη διαφορά μεταξύ της (Καναδικής) Επαρχίας και των Εδαφών, είναι ότι οι επαρχίες κατέχουν εξουσία και κυριαρχία με το Συνταγματικό Νόμο του 1867 - Constitution Act, 1867 -ο οποίος συνιστά το μεγαλύτερο μέρος του Καναδικού Συντάγματος- (πριν καλούμενος Νόμος περί Βρετανικής Βόρειας Αμερικής, 1867 - British North America Act, 1867), ενώ η εξουσία που κατέχουν οι κυβερνήσεις των εδαφών παρέχεται από το Καναδικό Κοινοβούλιο. Οι εξουσίες που πηγάζουν από το Συνταγματικό Νόμο του 1867 διαμοιράζονται μεταξύ της ομοσπονδιακής κυβέρνησης και των κυβερνήσεων των επαρχιών και ασκούνται αποκλειστικά και ξεχωριστά από αυτές. Αλλαγή στο διαχωρισμό των εξουσιών της κεντρικής και των περιφερειακών κυβερνήσεων θα απαιτούσε Συνταγματική μεταρρύθμιση, ενώ παρόμοια αλλαγή που αφορά τα εδάφη μπορεί να γίνει μόνο με νομοθετική πράξη του Κοινοβουλίου του Καναδά ή της κυβέρνησης.
Στη σύγχρονη Καναδική συνταγματική θεωρία οι επαρχίες θεωρούνται συν-κυρίαρχες μονάδες και κάθε επαρχία έχει το δικό της «Στέμμα», που αντιπροσωπεύεται από τον Αντικυβερνήτη. Τα Εδάφη δεν είναι κυρίαρχα, αλλά απλά μέρος του ομόσπονδου βασιλείου, και έχουν Επίτροπο που αντιπροσωπεύει την ομοσπονδιακή κυβέρνηση.
Τοποθεσία των επαρχιών και εδαφών
thumb|center|650px
Επαρχίες
Σημειώσεις:
Εδάφη
Στον Καναδά υπάρχουν τρία Ομοσπονδιακά Εδάφη. Αντίθετα από τις Επαρχίες, τα εδάφη δεν κατέχουν αφ’ εαυτού τους κυριαρχία αλλά μόνο τις εξουσίες που τους παραχωρούνται από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση. Περιλαμβάνουν όλον τον ηπειρωτικό Καναδά βορείως του 60ου βόρειου παραλλήλου και δυτικά του Κόλπου Χάντσον, καθώς και όλα τα νησιά βορείως του ηπειρωτικού Καναδά (από αυτά στον Κόλπο Τζέιμς μέχρι τα νησιά του Καναδικού Αρκτικού Αρχιπελάγους). Ο πίνακας παρουσιάζει τα εδάφη με τη σειρά ενσωμάτωσής τους στον Καναδά.
Ελένη Αντωνιάδου
Η Ελένη Αντωνιάδου είναι δημόσιο πρόσωπο αυτοχαρακτηριζόμενη ως επιχειρηματίας και βιοπληροφορικός, ερευνήτρια στον τομέα της αναγεννητικής ιατρικής, στη βιομηχανική τεχνητών οργάνων και στη διαστημική ιατρική.
Tα επιτεύγματά της έχουν τεθεί υπό αμφισβήτηση μετά από καταγγελίες για ψευδείς ισχυρισμούς.
Σπουδές και έρευνα
Είναι πτυχιούχος του τμήματος Πληροφορικής με εφαρμογές στη Βιοϊατρική από το Πανεπιστήμιο Στερεάς Ελλάδας, ενώ είναι επίσης, κάτοχος μεταπτυχιακού διπλώματος από το πανεπιστήμιο του Ιλινόι. Η ιδιότητά της ως ερευνήτρια της NASA παρόλο που αναφέρεται σε αρκετά μέσα μαζικής επικοινωνίας, δεν τεκμηριώνεται από καμία επαληθεύσιμη πηγή. Εκπρόσωπος της NASA δεν αποκλείει την περίπτωση να εργάστηκε ως υπεργολάβος. Συμμετείχε ως φοιτήτρια στη θερινή Ακαδημία της NASA στο Έιμς, στα αγγλικά NASA Ames Academy.
Δραστηριότητες
Το 2016, η Αντωνιάδου προέδρευσε στην ετήσια συνδιάσκεψη (με μορφή «κοινοβουλίου») που οργανώνει μια ιδιωτική κίνηση που επεξεργάζεται και προτείνει πολιτικές στο χώρο της υγείας, η οποία ονομάζεται European Health Parliament (Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο Υγείας). Η εταιρία Mattel, το 2019, σχεδίαζε να κυκλοφορήσει κούκλα Barbie βασισμένη στη μορφή της, αλλά τελικά δε διατέθηκε σε μαζική παραγωγή. Μεταξύ άλλων συμμετείχε στη συμβουλευτική επιτροπή του Οργανισμού Έρευνας και Ανάλυσης, ΔΙΑΝΕΟΣΙΣ, μέχρι το αργότερο τις 17 Σεπτεμβρίου του 2019, ενώ το όνομά της αφαιρέθηκε από την ιστοσελίδα του οργανισμού μετά την κριτική στο πρόσωπό της.
Ο h-index της είναι 3.
Επικρίσεις
Κατά τον ιστοχώρο ellinikahoaxes.gr, ο ισχυρισμός ότι είναι «η επιστήμονας που έφτιαξε την πρώτη τεχνητή τραχεία στο κόσμο από βλαστοκύτταρα η οποία μεταμοσχεύθηκε επιτυχώς σε ασθενή» είναι αναληθής, διότι ο λήπτης κατέληξε περίπου 18 μήνες μετά την εγχείρηση και ο χειρουργός που την έκανε (Πάολο Μακιαρίνι) επικρίθηκε για λανθασμένες ιατρικές πρακτικές και απολύθηκε από το Ινστιτούτο Καρολίνσκα όπου εργαζόταν. Το όνομά της απουσιάζει από την επιστημονική δημοσίευση που αφορά τόσο την κατασκευή της τραχείας όσο και την εγχείρηση. Η Αντωνιάδου εμφανίστηκε σε συνεντεύξεις, μερικούς μήνες μετά τον θάνατο του ασθενή που υποβλήθηκε στην επέμβαση να αναφέρει λανθασμένα πως επέζησε. Πρόκειται για μια χειρουργική επέμβαση που έγινε στο Νοσοκομείο του Ινστιτούτου Καρολίνσκα τον Ιούνιο του 2011, όπου σε καρκινοπαθή τοποθετήθηκε συνθετική τραχεία που είχε κατασκευασθεί από ομάδα του Γιουνιβέρσιτι Κόλετζ του Λονδίνου. Ο λήπτης απεβίωσε τον Ιανουάριο του 2013. Η σχετική δημοσίευση υποβλήθηκε στο περιοδικό Journal of Biomedical Materials Research λίγες μέρες πριν τον θάνατο του λήπτη, αλλά δημοσιεύθηκε μετά τον θάνατό του το 2014 και αργότερα αποσύρθηκε.
Παρά τα όποια σχετικά δημοσιεύματα και το βιογραφικό της, η Αντωνιάδου δεν εργάστηκε απευθείας για τη NASA ούτε συμμετείχε στην εκπαίδευση αστροναυτών όπως αναφέρθηκε σε συνέντευξη, αντίθετα συμμετείχε στο πρότζεκτ SpaceΤex, ένα ολιγοήμερο πείραμα για το διαστημικό ρουχισμό με τον Αλεξάντερ Γκερστ. Ο ισχυρισμός που τη θέλει να έχει λάβει το βραβείο Εξαιρετικού Ερευνητή NASA -ESA ( NASA – ESA Outstanding Researcher Award ) το 2012 δεν επιβεβαιώνεται από πουθενά. Σύμφωνα με τον διαστημικό επιστήμονα του Πανεπιστημίου Τζονς Χόπκινς της NASA Σταμάτη Κριμιζή η NASA και η ESA έχουν μόνο ξεχωριστά βραβεία. Επίσης, δεν υπάρχει το όνομά της στη λίστα της NASA η οποία περιέχει ονόματα ληπτών βραβείων μέχρι το 2012. Αναφορικά με τους τίτλους σπουδών της, σε αντίθεση με κάποιους δημοσιευμένους ισχυρισμούς, δεν είναι κάτοχος διδακτορικού τίτλου (PhD). Παρότι ξεκίνησε το 2010 το διδακτορικό της στο πανεπιστήμιο του Ιλλινόις αυτό δεν ολοκληρώθηκε καθώς τελείωσε τις σπουδές της από εκεί το 2012 με τίτλο «μάστερ» (MSc). Στον επιχειρηματικό τομέα, είχε ιδρύσει την εταιρεία Transplants without Donors, που φερόταν να ειδικεύεται στην κατασκευή νέων βιοαντιδραστήριων και αυτοματοποιημένων συστημάτων για εφαρμογές μηχανικής σε in vitro και in vivo κύτταρα και ιστούς. Ωστόσο η εταιρεία δείχνει αμφίβολη δραστηριότητα, καθώς δε βρίσκονται περαιτέρω σχετικές πληροφορίες.
Τέλος, η Ελένη Αντωνιάδου δέχτηκε κριτική από πανεπιστημιακούς επειδή καρπώθηκε εύσημα που δεν της αναλογούν με βάση την πραγματική ακαδημαϊκή της πορεία. Ο Κώστας Μπουγιούκος, επίκουρος καθηγητής σε γαλλικό πανεπιστήμιο της άσκησε κριτική για τους ανωτέρω μη αληθείς ισχυρισμούς. Επιπροσθέτως, ο πρώην καθηγητής της στο πανεπιστήμιο Θεσσαλίας Παντελής Μπάγκος επιβεβαίωσε την μη εργασία της στη NASA και χαρακτήρισε άτοπο τον τίτλο της «ερευνήτριας» με την ακαδημαϊκή έννοια του όρου.
Σε δημοσίευση του BBC έγινε κριτική στα Ελληνικά ΜΜΕ που ενώ έκαναν πολλές συνεντεύξεις με την Αντωνιάδου δεν έλεγξαν αν αυτά που της αποδίδονταν ήταν ορθά, παρατηρώντας επίσης ότι είχε περιληφθεί στο 100 Women του 2014 του ίδιου του BBC, και ότι το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα έκανε ανάρτηση στο Twitter, περιλαμβάνοντας την στους 11 σημαντικότερους Έλληνες του Εικοστού αιώνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες βιολόγοι
Οξεία οστεομυελίτιδα
Η οξεία οστεομυελίτιδα είναι η πιο συχνή μικροβιακή φλεγμονή του οστού, που οδηγεί σε σχηματισμό πύου και νεκρωμάτων. Προσβάλλει συνήθως τους άντρες (αναλογία 3:1) μέχρι την ηλικία των 20 ετών και σπανιότερα άτομα μεγαλύτερης ηλικίας. Η μεγαλύτερη συχνότητα παρατηρείται στις ηλικίες 18-24 μηνών.
Εντοπισμός
Στα βρέφη η οστεομυελίτιδα εντοπίζεται στις επιφύσεις των οστών, επειδή τα τελικά αρτηρίδια στα βρέφη, σε αντίθεση με τα μεγαλύτερα παιδιά, διέρχονται ελεύθερα μέσα από το συζευκτικό χόνδρο, ο οποίος στα μεγαλύτερα παιδιά αναπτύσσεται και εμποδίζει το πέρασμά τους προς την επίφυση από τη μετάφυση. Τα αγγεία αυτά αρχίζουν να ελαττώνονται από τον όγδοο μήνα, ενώ γύρω στο 18ο μήνα διαχωρίζονται πλήρως η μεταφυσιακή με την επιφυσιακή κυκλοφορία. Χρειάζεται λοιπόν ιδιαίτερη προσοχή στην αντιμετώπιση της οστεομυελίτιδας στα βρέφη, καθώς η επέκταση της φλεγμονής στην επίφυση μπορεί να οδηγήσει σε σηπτική αρθρίτιδα και καταστροφή της άρθρωσης, η σε καταστροφή του συζευκτικού χόνδρου και μόνιμη βράχυνση του άκρου. Τέλος σε ορισμένες αρθρώσεις, όπου ο θύλακος της άρθρωσης περιλαμβάνει και τη μετάφυση (όπως η άρθρωση του ισχίου) είναι δυνατό η οστεομυελίτιδα να οδηγήσει σε σηπτική αρθρίτιδα ακόμα και σε μεγαλύτερα παιδιά όπου ο συζευκτικός χόνδρος είναι ανεπτυγμένος.
Κλινική εικόνα
Η νόσος εκδηλώνεται συνήθως αιφνίδια με γενικά συμπτώματα όπως πυρετό, ρίγος, κακουχία και εμετούς, καθώς και με τοπικά φαινόμενα.
Αν η πάθηση αφεθεί χωρίς θεραπεία, δημιουργείται στην περιοχή της μετάφυσης απόστημα που κλυδάζει και συχνά ανοίγει προς το δέρμα.
Στα βρέφη και τα νήπια τα συμπτώματα μπορεί να είναι αβληχρά και γι' αυτό να καθυστερεί η διάγνωση.
Ακτινολογικά και Εργαστηριακά ευρήματα
Τις πρώτες μέρες η μόνη ένδειξη ακτινολογικά της οστεομυελίτιδας είναι το εν τω βάθει οίδημα των μαλακών μορίων. Οι αλλοιώσεις από τα οστά αρχίζουν να εμφανίζονται μετά τις πρώτες 8 με 10 μέρες. Αρχικά διακρίνεται μια στικτή αραίωση του οστού στην περιοχή της βλάβης, ενώ στη συνέχεια εμφανίζεται το νέο οστό που παράγεται κάτω από το περιόστεο, συχνά με τη μορφή φύλλων βιβλίου. Σε πιο προχωρημένο στάδιο φαίνονται τα απολύματα, τα οποία εμφανίζονται στην ακτινογραφία πυκνότερα, καθώς ως νεκρωμένο οστό διατηρούν τα ανόργανα συστατικά τους. Αντίθετα το φυσιολογικό οστούν που περιβάλλει το απόλυμα φαίνεται τοπικά πιο αραιωμένο, καθώς η τοπική υπεραιμία απομακρύνει άλατα ασβεστίου. Τα ευρήματα αυτά είναι πιο πρώιμα και έντονα στην αξονική τομογραφία. Εργαστηριακά τυπικά ευρήματα είναι η αύξηση των πολυμορφοπύρηνων και της ταχύτητας καθίζησης ερυθρών. Η αιμοκαλλιέργεια αποκαλύπτει τον παθογόνο μικροοργανισμό και πρέπει να γίνεται για τη χορήγηση του πλέον κατάλληλου αντιβιοτικού.
Διάγνωση και διαφορική διάγνωση
Η διάγνωση θα στηριχτεί στη λεπτομερή κλινική εξέταση και στα εργαστηριακά ευρήματα, ενώ ο ακτινολογικός έλεγχος τις πρώτες μέρες δεν προσφέρει καμία απολύτως βοήθεια(μια φυσιολογική ακτινογραφία δεν αποκλείει την πιθανότητα ύπαρξης οξείας οστεομυελίτιδας). Διαφορική διάγνωση πρέπει να γίνει κυρίως από την πυώδη αρθρίτιδα, το ρευματικό πυρετό, τη ρευματοειδή αρθρίτιδα και το σάρκωμα του Ewing.
Θεραπεία
Η έναρξη της θεραπείας πρέπει να είναι άμεση. Το μέλος ακινητοποιείται σε γύψινο νάρθηκα και παράλληλα χορηγούνται εμπειρικά αντιβιοτικά ευρέος φάσματος. Μετά την αιμοκαλλιέργεια και την απομόνωση του ειδικού παθογόνου μικροοργανισμού, η θεραπεία τροποποιείται αναλόγως της ευαισθησίας στα αντιβιοτικά του μικροβίου. Αν μετά το δεύτερο ή τρίτο το πολύ 24ωρο δεν υπάρχει βελτίωση ή όταν έχει καθυστερήσει η διάγνωση χρειάζεται εγχείρηση. Σ' αυτή γίνεται επιμήκης τομή του δέρματος στην περιοχή που έχει προσβληθεί, ανοίγεται το περιόστεο και παροχετεύεται το πύο. Στη συνέχεια, με οστεοτρύπανο ανοίγονται στο πάσχον οστό 3 ή 4 οπές, με απόσταση περίπου ενός εκατοστού, για να παροχετευτεί και το πύον της μυελικής κοιλότητας. Αν η παροχέτευση δεν είναι ικανοποιητική διανοίγεται οστικό παράθυρο 1 x 2 εκατοστά. Κατά την εγχείρηση πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στο να μην πειραχτεί ο συζευκτικός χόνδρος. Απαραίτητη είναι βεβαίως και η σύγχρονη χορήγηση αντιβιοτικών. Η χορήγηση αντιβιοτικών συνεχίζεται για τουλάχιστον 3 με 4 εβδομάδες μετά την πλήρη κλινική υποχώρηση της οστεομυελίτιδας και την αποκατάσταση σε φυσιολογικά επίπεδα των εργαστηριακών τιμών.
Επιπλοκές
Σήμερα με την έγκαιρη και ορθή εφαρμογή των αντιβιοτικών οι επιπλοκές είναι σπάνιες. Οι σπουδαιότερες από αυτές είναι :
Κατηγορία:Φλεγμονές Κατηγορία:Βακτηριακές νόσοι
Σβεν της Νορβηγίας
Ο Σβεν της Νορβηγίας ή Σβεν Κνούτσον (Sveinn Knutsson, περί το 1016 - 1035) ήταν μεγαλύτερος γιος του Κνούτου του Μέγα, βασιλιά της Δανίας, της Νορβηγίας και της Αγγλίας και της πρώτης συζύγου του Έλφγκιφου του Νορθάμπτον. Το 1017 ο Κνούτος παντρεύτηκε τη δεύτερη σύζυγο του Έμμα της Νορμανδίας χωρίς να αποκηρύξει την πρώτη σύζυγο του την οποία έστειλε μαζί με τον γιο τους Σβεν να κυβερνήσουν τη Νορβηγία (1030). Η βασιλεία τους ωστόσο έγινε σύντομα μισητή από τους Νορβηγούς με αποτέλεσμα την εξορία τους (1034). Η υψηλή φορολογία και οι σκληροί νόμοι που θέσπισαν τους έκαναν σε ακραίο βαθμό αντιδημοφιλείς. Στο έργο του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ Μάκβεθ εμφανίζεται ένας χαρακτήρας ο οποίος ονομάζεται "Σβένο, βασιλιάς των Νορβηγών" βασισμένος στον Σβεν Κνούτσον. Υπάρχουν πολλές παραλλαγές του ονόματος του με τις οποίες εμφανίζεται στις ιστορικές πηγές, είναι ο δεύτερος βασιλιάς της Νορβηγίας με το όνομα Σβεν μετά απο τον παππού του Σβεν Α΄ της Δανίας.
Αντιβασιλιάς της Νορβηγίας με τη μητέρα του
Ο Όλαφ Β΄ της Νορβηγίας ο οποίος είχε χάσει το βασίλειο του από τον Κνούτο προσπάθησε να ανακτήσει το βασίλειο του και να ανατρέψει τον υποτελή του Κνούτου βασιλιά της Νορβηγίας Χάακον Έρικσον (1029) αλλά ηττήθηκε και σκοτώθηκε στη μάχη του Στίκλεσταντ. Ο Κνούτος έστειλε στη συνέχεια στη Νορβηγία τον 14χρονο γιο του Σβεν να την κυβερνήσει σαν αντιβασιλιάς μαζί με τη μητέρα του Έλφγκιφου ως κηδεμόνα του. Το γεγονός αυτό έφερε μεγάλη δυσαρέσκεια στον κόμη του Λέιντ και πολλούς άλλους ευγενείς που είχαν υποστηρίξει τον Κνούτο και περίμεναν να τους ανταμείψει με την παραχώρηση της αντιβασιλείας. Μετά την τοποθέτηση του Κνούτου και της μητέρας του η πολιτική της Δανίας στη Νορβηγία άλλαξε σημαντικά προς το χειρότερο, θεσπίστηκαν σκληροί νόμοι που έφεραν έντονη δυσαρέσκεια σε όλους τους Νορβηγούς, σύμφωνα με τα Σάγκας επίκεντρο της δυσαρέσκειας ήταν η ψηλή φορολογία και οι σκληροί νόμοι. Ο Σνόρρι Στούρλουσον καταγράφει ότι σύμφωνα με τους νέους νόμους τους οποίους θέσπισε ο Σβεν :