cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ξιφασκία στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1904
Στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1904 διεξήχθησαν πέντε αγωνίσματα ξιφασκίας. Συνολικά, έντεκα αθλητές από τρεις χώρες έλαβαν μέρος στους αγώνες που διεξήχθησαν το διήμερο 7-8 Σεπτεμβρίου.
Συμμετέχουσες χώρες
Σημειώνεται ότι η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή καταχωρεί τον Άλμπερτσον Βαν Ζο Ποστ ως Κουβανό και τον Γουίλφρεντ Χολρόιντ ως Αμερικανό, ενώ είναι αμερικανικής και βρετανικής καταγωγής αντίστοιχα. Επίσης, τον Τσαρλς Τάταμ ως Κουβανό στα ατομικά αγωνίσματα και ως Αμερικανό στα ομαδικά, ενώ είναι αμερικανικής καταγωγής. Με βάση τη ΔΟΕ, οι τρεις χώρες που συμμετείχαν είναι οι εξής (σε παρένθεση ο αριθμός των αθλητών):
Ατομικό ξίφους ασκήσεως
Ημερομηνία: 7 Σεπτεμβρίου 1904
Έλαβαν μέρος συνολικά εννέα ξιφομάχοι από τρεις χώρες. Η Κούβα με τρεις αθλητές και η Γερμανία με έναν έκαναν το ντεμπούτο τους στο ξίφος ασκήσεως, καθώς δεν είχαν εκπροσώπηση στα τουρνουά του 1896 και του 1900. Οι υπόλοιποι πέντε αθλητές ήταν από τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ο προκριματικός γύρος αποτελούταν από δύο ομίλους, όπου κάθε ξιφομάχος αντιμετώπισε όλους τους υπόλοιπους. Οι δύο πρώτοι κάθε ομίλου πήραν την πρόκριση για τον τελικό γύρο, όπου αγωνίστηκαν για τα μετάλλια. Ο Κουβανός Ραμόν Φονστ ήταν αήττητος σε όσους αγώνες έδωσε και πήρε με άνεση το χρυσό. Στη δεύτερη θέση βρέθηκε ο Άλμπερτσον Βαν Ζο Ποστ, καθώς ηττήθηκε μόνο στους δύο αγώνες ενάντια στον Φονστ. Το χάλκινο κατέκτησε ο Τσαρλς Τάταμ, ο οποίος νίκησε τον Γερμανό Γκούσταβ Κασμίρ, αφήνοντάς τον τέταρτο.
Ομαδικό ξίφους ασκήσεως
Ημερομηνία: 8 Σεπτεμβρίου 1904
Συνολικά πήραν μέρος έξι αθλητές από δύο χώρες, χωρισμένοι σε δύο ομάδες. Στην πρώτη ομάδα συμμετείχαν οι Τσαρλς Τάουνσεντ και Τσαρλς Τάταμ από τη Νέα Υόρκη, καθώς και ο Άρθουρ Φοξ, ο μοναδικός ξιφομάχος από το Σικάγο που βρέθηκε εκεί.
Η έτερη ομάδα αποτελούταν από τους Κουβανούς Μανουέλ Ντίαζ και Ραμόν Φονστ, αλλά και τον Άλμπερτσον Βαν Ζο Ποστ από την ομάδα της Νέας Υόρκης. Λόγω της συμμετοχής αθλητών διαφορετικών εθνικοτήτων σε αυτή την ομάδα, η ΔΟΕ της έδωσε την κοινή ονομασία "Μικτή ομάδα".
Κάθε ξιφομάχος έδωσε τρεις αγώνες αντιμετωπίζοντας τους ξιφομάχους της αντίπαλης ομάδας. Έτσι, διεξήχθησαν συνολικά εννέα αγώνες. Το χρυσό μετάλλιο κατέκτησε η Μικτή ομάδα πετυχαίνοντας επτά νίκες έναντι δύο των Αμερικανών.
Ατομικό ξίφους μονομαχίας
Ημερομηνία: 7 Σεπτεμβρίου 1904
Έλαβαν μέρος συνολικά πέντε ξιφομάχοι από τρεις χώρες, όπου κάθε ένας αντιμετώπισε όλους τους υπόλοιπους. Δεν γνωρίζουμε λεπτομέρειες για τα αποτελέσματα των αγώνων, ξέρουμε όμως την τελική κατάταξη των αθλητών.
Εν απουσία του πρωταθλητή Ηνωμένων Πολιτειών εκείνης της χρονιάς, Τσαρλς Μπόθνερ, ο Κουβανός Ραμόν Φονστ κατέκτησε ένα ακόμα χρυσό μετάλλιο στη διοργάνωση. Μάλιστα, ο Φονστ κατέκτησε το χρυσό στο ξίφος μονομαχίας για δεύτερη συνεχόμενη Ολυμπιάδα, καθώς το κατάφερε και στο αντίστοιχο τουρνουά των Αγώνων του 1900. Το ασημένιο μετάλλιο πήρε ο Τσαρλς Τάταμ και το χάλκινο ο Άλμπερτσον Βαν Ζο Ποστ. Ο πρώτος ήταν πρωταθλητής Ηνωμένων Πολιτειών στο ξίφος μονομαχίας το 1896 και το 1912 και ο δεύτερος την τριετία 1901-03.
Ατομικό σπάθης
Ημερομηνία: 8 Σεπτεμβρίου 1904
Έλαβαν μέρος συνολικά πέντε ξιφομάχοι. Οι Ηνωμένες Πολιτείες με τρεις αθλητές και η Κούβα με δύο έκαναν το ντεμπούτο τους στη σπάθη, καθώς δεν είχαν εκπροσώπηση στα τουρνουά του 1896 και του 1900. Υπήρξαν δύο σημαντικές αλλαγές σε σχέση με τα προηγούμενα τουρνουά: οι αγώνες έληγαν στις επτά επαφές (στις πρώτες διοργανώσεις έληγαν στις τρεις) και οι επαφές μετρούσαν μόνο αν γίνονταν από τη μέση και πάνω (και όχι σε όλο το σώμα, όπως ίσχυε μέχρι τότε στην Ευρώπη).
Νικητής με τρεις νίκες αναδείχθηκε ο Μανουέλ Ντίαζ. Στη δεύτερη θέση ισοβάθμησαν με δύο νίκες και μία ήττα ο Αμερικανός Γουίλιαμ Γκρέμπε και ο Άλμπερτσον Βαν Ζο Ποστ. Μάλιστα, ο Βαν Ζο Ποστ ήταν πρωταθλητής Ηνωμένων Πολιτειών την τριετία 1901-03, όμως ηττήθηκε στον καθοριστικό αγώνα με τον Γκρέμπε και περιορίστηκε τελικά στο χάλκινο μετάλλιο.
Ραβδί
Ημερομηνία: 8 Σεπτεμβρίου 1904
Έλαβαν μέρος συνολικά τρεις ξιφομάχοι, οι οποίοι χρησιμοποιούσαν ένα απλό ξύλινο ραβδί. Ιστορικά, το ραβδί χρησιμοποιήθηκε αρχικά ως ένας ασφαλέστερος τρόπος προπόνησης των ξιφομάχων, αλλά με τον καιρό εξελίχθηκε σε αγώνισμα.
Πίνακας μεταλλίων
Ο επίσημος πίνακας μεταλλίων της ΔΟΕ:
Πίνακας με τα μετάλλια των Βαν Ζο Ποστ και Τάταμ καταχωρημένα στις Ηνωμένες Πολιτείες:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
Temple Run
ΤοTemple Run είναι βιντεοπαιχνίδι ατελείωτου τρεξίματος κινητών συσκευών που αναπτύχθηκε από την Imangi Studios. Παράχθηκε, σχεδιάστηκε και προγραμματίστηκε από την Keith Shepherd και Natalia Luckyanova, και με την τέχνη από τον Kiril Tchangov. Το παιχνίδι είχε αρχικά κυκλοφορήσει για iOS συσκευές, και αργότερα μεταφέρθηκε και στο Android και Windows Phone 8.
Πρίτι Πατέλ
Η Πρίτι Σουσίλ Πατέλ (γεννημένη στις 29 Μαρτίου 1972) είναι Βρετανίδα πολιτικός, μέλος της Βουλής των Κοινοτήτων του Ηνωμένου Βασιλείου. Από τον Ιούλιο του 2019 μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2022 κατείχε το αξίωμα της Υπουργού Εσωτερικών και από τον Ιούλιο του 2016 έως τον Σεπτέμβριο του 2017 είχε διατελέσει Υπουργός Διεθνούς Ανάπτυξης, Πρωτύτερα στην δεύτερη Κυβέρνηση του Ντέιβιντ Κάμερον είχε αναλάβει και τις θέσεις της Υπουργού του Θησαυροφυλακίου και της Υπουργού Απασχόλησης. Ως μέλος του Συντηρητικού Κόμματος, είναι βουλευτής του Γουίθαμ της κομητείας Έσσεξ από το 2010. Ιδεολογικά ανήκει στη δεξιά πτέρυγα του Συντηρητικού Κόμματος και θεωρεί τον εαυτό της θατσερίστρια.
Η Πατέλ γεννήθηκε στο Λονδίνο από οικογένεια ινδικής καταγωγής. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Κιλ και στο Πανεπιστήμιο του Έσσεξ. Αποφασισμένη να ασχοληθεί με την πολιτική, εντάχθηκε αρχικά στο Κόμμα του Δημοψηφίσματος, πριν γίνει μέλος των Συντηρητικών. Για αρκετά χρόνια εργάστηκε για την εταιρεία συμβούλων δημοσίων σχέσεων Weber Shandwick, μέσω της οποίας άσκησε πιέσεις στις βιομηχανίες καπνού και αλκοόλ. Επιδιώκοντας μια πολιτική καριέρα, έθεσε υποψηφιότητα στις βουλευτικές εκλογές του 2005 για το Νότιγχαμ Νορθ, χωρίς να καταφέρει να εκλεγεί. Το ίδιο έτος εντάχθηκε στη λίστα του Ντέιβιντ Κάμερον με τους υποψηφίους που πρότεινε ο ίδιος για να εκλεγούν στις επόμενες βουλευτικές εκλογές. Τελικώς, στις εκλογές του 2010 κατάφερε να εκλεγεί για το Γουίθαμ του Έσσεξ, κάτι που επαναλήφθηκε το 2015, το 2017 και το 2019. Υπό την διακυβέρνηση του Κάμερον, η Πατέλ είχε διοριστεί αρχικά ως Υπουργός του Θησαυροφυλακίου και μετέπειτα Υπουργός Απασχόλησης, προσελκύοντας το ενδιαφέρον για τις κοινωνικά συντηρητικές θέσεις της.
Ως μέλος του ευρωσκεπτιστικού κινήματος, η Πατέλ ήταν ηγετική προσωπικότητα στην εκστρατεία υπέρ της αποχώρησης του Ηνωμένου Βασιλείου από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Μετά την παραίτηση του Κάμερον, η Πατέλ υποστήριξε την προσπάθεια της Τερέζα Μέι να γίνει ηγέτης των Συντηρητικών. Η Μέι την διόρισε στη συνέχεια ως Υπουργό Διεθνούς Ανάπτυξης. Το 2017, η Πατέλ ενεπλάκη σε πολιτικό σκάνδαλο που περιλάμβανε μυστικές συναντήσεις με μέλη της Κυβέρνησης του Ισραήλ, παραβιάζοντας τον Υπουργικό Κώδικα. Αποτέλεσμα αυτού ήταν η απομάκρυνσή της από το Υπουργείο Διεθνούς Ανάπτυξης.
Υπό την πρωθυπουργία του Μπόρις Τζόνσον, διορίστηκε ως Υπουργός Εσωτερικών τον Ιούλιο του 2019.
Μεταναστευτική πολιτική
Η Πατέλ είχε ανακοινώσει κάποια μέτρα σχετικά με την παράνομη μετανάστευση προς τη Βρετανία και τη χορήγηση ασύλου, τα οποία επικρίθηκαν από την αντιπολίτευση. Στις 1 Οκτωβρίου 2019, σε ομιλία της προς το Συντηρητικό Κόμμα, υποσχέθηκε να σταματήσει "μιά για πάντα την ελεύθερη μετακίνηση" από την ΕΕ προς τη Βρετανία μετά το Brexit. Κατακρίθηκε από την αντιπολίτευση στην οποία απάντησε ότι "Αυτή η κόρη μεταναστών δεν χρειάζεται διαλέξεις από τη μητροπολιτική λίμπεραλ ελίτ του Βόρειου Λονδίνου". Κυκλοφόρησαν φήμες ότι σχεδίαζε να εγκαταστήσει αιτούμενους άσυλο σε μακρινά νησιά του Ατλαντικού όπως η Αγία Ελένη, κάτι που η ίδια διέψευσε. Το Νοέμβριο του 2019 υπέγραψε με τον Γάλλο ομόλογό της συμφωνία με την οποία ενισχύονται τα μέτρα φύλαξης στις δύο ακτές της Μάγχης για την αποφυγή της παράνομης μετανάστευσης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Υπουργοί εξωτερικών Κατηγορία:Βρετανοί πολιτικοί
Ολογραφική αρχή
Η ολογραφική αρχή (holographic principle) είναι μία ιδιότητα προβλεπόμενη από τις θεωρίες των χορδών και εικαζόμενη ιδιότητα της κβαντικής βαρύτητας. Σύμφωνα με την ολογραφική αρχή, η περιγραφή ενός όγκου του χώρου μπορεί να θεωρηθεί ότι είναι κωδικοποιημένη σε μία συνοριακή της περιοχής επιφάνεια λιγότερων διαστάσεων, ιδιαίτερα ένα διάστημα φωτός, όπως ένας φαινομενικός ορίζοντας.
Η αρχή προτάθηκε για πρώτη φορά από τον Γκέραρντ 'τ Χουφτ (Gerard 't Hooft) και της δόθηκε μία ακριβής ερμηνεία στα πλαίσια της θεωρίας των χορδών από τον Λέoναρντ Σάσκιντ (Leonard Susskind), ο οποίος συνδύασε τις ιδέες του με παλαιότερες του 'τ Χουφτ και του Τσαρλς Θορν. Ο Θορν παρατήρησε το 1978 ότι η θεωρία των χορδών δέχεται μία περιγραφή σε λιγότερες διαστάσεις, στην οποία η βαρύτητα προκύπτει με αυτό που σήμερα θα αποκαλείτο «ολογραφικός τρόπος».
Η ολογραφική αρχή στην κοσμολογία είναι η ιδέα ότι ολόκληρο το Σύμπαν μπορεί να θεωρηθεί ως μία διδιάστατη απεικόνιση πληροφοριών πάνω σε έναν κοσμολογικό ορίζοντα, δηλαδή ένα όριο από το οποίο μπορεί ακόμα να συλλεγεί πληροφορία και να μη χάνεται εξαιτίας των φυσικών περιορισμών του χωροχρόνου, όπως από τη διαστολή του Σύμπαντος ή την παρουσία μιας μαύρης τρύπας σε σχέση με έναν παρατηρητή και μία δεδομένη διάταξη αυτών των στοιχείων, έτσι ώστε οι τρεις διαστάσεις που εμείς παρατηρούμε αποτελούν μία ισοδύναμη περιγραφή μόνο σε μακροσκοπικές κλίμακες και σε χαμηλές ενέργειες. Η κοσμολογική ολογραφία δεν έχει καταστεί μαθηματικώς ακριβής, εν μέρει επειδή ο σωματιδιακός ορίζοντας έχει μη μηδενική έκταση και επεκτείνεται συνεχώς με την πάροδο του χρόνου.
Η έμπνευση για την ολογραφική αρχή υπήρξε η θερμοδυναμική μαύρης τρύπας, κατά την οποία η μέγιστη εντροπία σε οποιαδήποτε περιοχή είναι ανάλογη του τετραγώνου της ακτίνας και όχι του κύβου της ακτίνας, όπως ίσως θα περίμενε κάποιος. Στην περίπτωση μιας μαύρης τρύπας, η ιδέα ήταν ότι το πληροφοριακό περιεχόμενο όλων των αντικειμένων που έχουν πέσει μέσα στην τρύπα θα μπορούσε να διασώζεται/εμπεριέχεται ολόκληρο σε επιφανειακές διακυμάνσεις του ορίζοντα γεγονότων. Η ολογραφική αρχή ερμηνεύει το παράδοξο της απώλειας πληροφοριών σε μία μαύρη τρύπα εντός του πλαισίου της θεωρίας των χορδών. Ωστόσο, υπάρχουν κλασικές λύσεις των εξισώσεων του Αϊνστάιν που επιτρέπουν τιμές της εντροπίας μεγαλύτερες από αυτές που επιτρέπει ένας νόμος εμβαδού, και άρα θεωρητικά μεγαλύτερες από αυτές μιας μαύρης τρύπας. Αυτές είναι οι λεγόμενες «σακούλες χρυσού του Γουήλερ» («Wheeler's bags of gold»). Η ύπαρξη τέτοιων λύσεων αντιτίθεται στην ολογραφική ερμηνεία, και οι επιπτώσεις τους σε μία κβαντική θεωρία της βαρύτητας που θα περιλαμβάνει την ολογραφική αρχή δεν έχουν ακόμα γίνει πλήρως κατανοητές.
Εντροπία μαύρης τρύπας
Φυσικά συστήματα με σχετικώς υψηλή εντροπία είναι μικροσκοπικώς άτακτα, όπως ένα θερμό αέριο. Από την άλλη, ένα δεδομένο «στήσιμο» κλασικών πεδίων έχει εντροπία μηδέν: δεν υπάρχει τίποτα το τυχαίο ή άτακτο σε ένα ηλεκτρικό, μαγνητικό ή βαρυτικό πεδίο. Καθώς οι μαύρες τρύπες είναι ακριβείς λύσεις των εξισώσεων του Αϊνστάιν, πιστευόταν ότι ούτε αυτές είχαν εντροπία.
Αλλά ο Τζέικομπ Μπέκενστην σημείωσε ότι η παραδοχή αυτή οδηγεί σε παραβίαση του Δεύτερου νόμου της θερμοδυναμικής ως εξής: Αν ποσότητα θερμού αερίου με εντροπία ριφθεί μέσα σε μία μαύρη τρύπα, περνώντας τον ορίζοντα γεγονότων η εντροπία θα εξαφανιζόταν. Η αταξία μέσα στο αέριο δεν θα εμφανιζόταν πια και θα εξαφανιζόταν μόλις η μαύρη τρύπα είχε απορροφήσει το αέριο και είχε επανέλθει σε κατάσταση πλήρους ισορροπίας. Επειδή ο όγκος της κεντρικής ιδιομορφίας (singularity) θα παρέμενε μηδέν, η εντροπία του Σύμπαντος θα μειωνόταν. Η παραβίαση αυτή του 2ου νόμου θα μπορούσε να αποτρέπεται αν οι μαύρες τρύπες είναι στην πραγματικότητα αντικείμενα με τεράστια εντροπία κάποιου είδους, της οποίας η αύξηση θα ήταν μεγαλύτερη από την εντροπία που έφερε το αέριο.
Ο Μπέκενστην υπέθεσε ότι οι μαύρες τρύπες είναι «αντικείμενα μέγιστης εντροπίας», δηλαδή έχουν μεγαλύτερη εντροπία από οτιδήποτε άλλο που καταλαμβάνει ίσο όγκο. Σε μία σφαίρα ακτίνας R, η εντροπία ενός σχετικιστικού αερίου αυξάνεται καθώς αυξάνεται η ενέργεια. Το μόνο γνωστό όριο είναι βαρυτικό: όταν υπάρχει υπερβολικά πολλή ενέργεια, το αέριο καταρρέει σε μαύρη τρύπα. Ο Μπέκενστην έθεσε μέσα από αυτό ένα άνω όριο (Bekenstein bound) στην εντροπία μιας περιοχής του χώρου, ένα όριο ανάλογο του εμβαδού του συνόρου της περιοχής. Με τον τρόπο αυτό συμπέρανε ότι η εντροπία μιας μαύρης τρύπας είναι ευθέως ανάλογη του εμβαδού του ορίζοντα γεγονότων της.
Ο Στήβεν Χώκινγκ είχε προηγουμένως αποδείξει ότι το ολικό εμβαδόν των οριζόντων γεγονότων μιας συλλογής από μαύρες τρύπες αυξάνεται πάντοτε με την πάροδο του χρόνου. Ο ορίζοντας είναι ένα όριο που ορίζεται από γεωδαισιακές διαστημάτων φωτός (οι ακτίνες φωτός που περιφέρονται γύρω-γύρω στον ορίζοντα, μόλις ανίκανες να δραπετεύσουν. Αν οι γειτονικές γεωδαισιακές αρχίσουν να κινούνται η μία προς την άλλη, τελικώς συγκρούονται, οπότε η επέκτασή τους είναι μέσα στη μαύρη τρύπα. Οι γεωδαισιακές έτσι κινούνται πάντοτε απομακρυνόμενες η μία από την άλλη, και έτσι ο αριθμός των γεωδαισιακών που είναι οι γεννήτριες γραμμές του ορίου, άρα και το εμβαδόν του ορίζοντα, αυξάνεται. Το πόρισμα του Χώκινγκ αποκλήθηκε «δεύτερος νόμος της θερμοδυναμικής της μαύρης τρύπας, ως ανάλογο του νόμου της αυξήσεως της εντροπίας, αλλά ο ίδιος δεν πήρε στην αρχή την αναλογία αυτή πολύ στα σοβαρά.
Ο Χώκινγκ γνώριζε ότι, αν το εμβαδόν του ορίζοντα γεγονότων ήταν πραγματική εντροπία, τότε οι μαύρες τρύπες θα έπρεπε να ακτινοβολούν. Γιατί όταν σε ένα σύστημα προστίθεται θερμότητα, η μεταβολή στην εντροπία ισούται με την αύξηση στην ενέργεια (ενέργεια + μάζα στη θεωρία της σχετικότητας) διαιρούμενη με τη θερμοκρασία: Αν οι μαύρες τρύπες έχουν πεπερασμένη εντροπία, τότε θα έπρεπε να έχουν και πεπερασμένη μη μηδενική θερμοκρασία. Ειδικότερα, θα έρχονταν σε ισορροπία με ένα θερμικό αέριο φωτονίων. Αυτό σημαίνει όχι μόνο ότι οι μαύρες τρύπες θα απορροφούσαν φωτόνια, αλλά και ότι θα έπρεπε να τα εκπέμπουν με τον σωστό ρυθμό ώστε να διατηρούν ισορροπία.
Αργότερα ο Raphael Bousso βρήκε μία συναλλοίωτη εκδοχή του ορίου (Bousso's holographic bound).
Το παράδοξο της πληροφορίας της μαύρης τρύπας
Ο υπολογισμός του Χώκινγκ έδειχνε ότι η ακτινοβολία της μαύρης τρύπας δεν σχετίζεται με οποιονδήποτε τρόπο με την ύλη που απορροφά η τρύπα. Τα εξερχόμενα φωτόνια αρχίζουν ακριβώς στον ορίζοντα γεγονότων και περνούν πολύ χρόνο κοντά του, ενώ η ύλη που πέφτει μέσα φθάνει πολύ αργότερα στον ορίζοντα.
Ο Χώκινγκ θεώρησε ότι όταν οι μαύρες τρύπες απορροφούν φωτόνια σε μία συγκεκριμένη κατάσταση που περιγράφεται από μία κυματοσυνάρτηση, επανεκπέμπουν νέα φωτόνια σε μία θερμική υβριδική κατάσταση που περιγράφεται από έναν πίνακα πυκνότητας. Αυτό σήμαινε ότι η κβαντομηχανική θα έπρεπε να τροποποιηθεί, επειδή σε αυτή οι καταστάσεις που αποτελούν υπερθέσεις με πλάτη πιθανότητας δεν δίνουν καταστάσεις που αποτελούν πιθανοκρατικά μίγματα διαφορετικών δυνατοτήτων.
Θορυβημένος από αυτό το παράδοξο, ο Γκέραρντ 'τ Χοφτ ανέλυσε λεπτομερέστερα την εκπομπή ακτινοβολίας Χώκινγκ. Σημείωσε ότι, όταν εκπέμπεται η ακτινοβολία υπάρχει τρόπος με τον οποίο τα εισερχόμενα σωματίδια μπορούν να μεταβάλουν τα εξερχόμενα. Το βαρυτικό πεδίο τους θα παραμόρφωνε ελαφρώς τον ορίζοντα γεγονοτων της μαύρης τρύπας και ο παραμορφωμένος ορίζοντας θα μπορούσε να γεννήσει διαφορετικά εξερχόμενα σωματίδια από ό,τι ο μη παραμορφωμένος. Κατά την πτώση του προς μία μαύρη τρύπα ένα σωματίδιο επιταχύνεται σε σχέση με κάποιον εξωτερικό παρατηρητή και το βαρυτικό πεδίο του παίρνει σχετικιστική μορφή. Ο 'τ Χοφτ απέδειξε ότι αυτό το μικροσκοπικό πεδίο δημιουργεί ένα λογαριθμικό εξόγκωμα σε σχήμα κονταριού πάνω στον ορίζοντα γεγονότων μιας μαύρης τρύπας, και ότι, όπως μία σκιά, το εξόγκωμα αυτό αποτελεί μία εναλλακτική περιγραφή της θέσεως και της μάζας του σωματιδίου. Για μία τετραδιάστατη σφαιρική τρύπα χωρίς ηλεκτρικό φορτίο, η παραμόρφωση του ορίζοντα είναι παρόμοια με αυτή που περιγράφει την εκπομπή και απορρόφηση σωματιδίων σε ένα κοσμικό φύλλο της θεωρίας των χορδών. Επειδή οι παραμορφώσεις στην επιφάνεια είναι το μοναδικό αποτύπωμα του κάθε εισερχόμενου σωματίου, και επειδή αυτές οι παραμορφώσεις θα έπρεπε να καθορίζουν πλήρως τα εξερχόμενα σωμάτια, ο 't Hooft πίστεψε ότι η σωστή περιγραφή της μαύρης τρύπας θα γινόταν στα πλαίσια κάποιας μορφής θεωρίας χορδών.
Αυτή η ιδέα συγκεκριμενοποιήθηκε από τον Λέoναρντ Σάσκιντ (Susskind), που ανέπτυσσε την εποχή εκείνη και την ολογραφία: Ο Susskind υπεστήριξε ότι η ταλάντωση του ορίζοντα γεγονότων μιας μαύρης τρύπας είναι μία πλήρης περιγραφή τόσο των εισερχόμενων και των εξερχόμενων σωματιδίων ύλης, επειδή η θεωρία των κοσμικών φύλλων της θεωρίας των χορδών αποτελούσε ακριβώς μία τέτοια ολογραφική περιγραφή. Ενώ οι βραχείες χορδές έχουν μηδενική εντροπία, ο φυσικός μπόρεσε να ταυτοποιήσει μακρές διεγερμένες καταστάσεις χορδών με συνήθεις μαύρες τρύπες. Αυτό υπήρξε μία βαθιά πρόοδος, επειδή απεκάλυψε ότι οι χορδές έχουν μία κλασική εφαρμογή στις μαύρες τρύπες.
Η δουλειά αυτή έδειξε ότι το παράδοξο της πληροφορίας στις μαύρες τρύπες επιλύεται όταν η κβαντική βαρύτητα περιγράφεται με έναν ασυνήθιστο τρόπο στα πλαίσια της θεωρίας των χορδών, υπό την παραδοχή ότι η περιγραφή της θεωρίας των χορδών είναι πλήρης και μονοσήμαντη. Ο χωροχρόνος στην κβαντική βαρύτητα θα προέκυπτε ως μία αποδοτική περιγραφή της θεωρίας των ταλαντώσεων ενός ορίζοντα γεγονότων με λιγότερες διαστάσεις μιας μαύρης τρύπας. Η οποιαδήποτε μαύρη τρύπα με τις κατάλληλες ιδιότητες, από την πλευρά της, θα μπορούσε να χρησιμεύσει ως μία βάση για την περιγραφή της θεωρίας των χορδών.
Το 1995 ο Susskind και οι συνεργάτες του Tom Banks, Willy Fischler και Stephen Shenker παρουσίασαν μία διατύπωση της νέας θεωρίας-Μ με τη χρήση ολογραφικής περιγραφής και με όρους φορτισμένων σημειακών μαύρων τρυπών που αντιστοιχούσαν στις βράνες D0 της θεωρίας χορδών τύπου IIA. Η θεωρία Matrix που πρότειναν είχε προταθεί αρχικώς ως περιγραφή δύο βρανών στην ενδεκαδιάστατη υπερβαρύτητα από τους Bernard de Wit, Jens Hoppe και Hermann Nicolai, οι οποίοι επανερμήνευσαν τα ίδια μοντέλα πινάκων ως περιγραφή της δυναμικής σημειακής μαύρης τρύπας σε συγκεκριμένα όρια. Η ολογραφία τους επέτρεψε να συμπεράνουν ότι η δυναμική μιας τέτοιας μαύρης τρύπας δίνει μία πλήρη διατύπωση της Θεωρίας-Μ που δεν μπορεί να περιγραφεί με θεωρία διαταραχών. Ο Χουάν Μαλνταθένα (Juan Martín Maldacena) έδωσε τις πρώτες ολογραφικές περιγραφές ενός αντικειμένου περισσότερων διαστάσεων, της 3+1-διάστατης μεμβράνης τύπου IIB, κάτι που επέλυσε το μακροχρόνιο πρόβλημα της ευρέσεως μιας περιγραφής θεωρίας βαθμίδας με τη θεωρία των χορδών. Αυτές οι εξελίξεις εξήγησαν ταυτοχρόνως το πώς η θεωρία των χορδών σχετίζεται με ορισμένες μορφές υπερσυμμετρικών κβαντικών θεωρίων πεδίου.
Το όριο στην πυκνότητα πιθανότητας
Για μία δεδομένη ενέργεια που περιέχεται μέσα σε συγκεκριμένο όγκο, υπάρχει ένα άνω όριο στην πυκνότητα πληροφοριών (το όριο Bekenstein) για το πού βρίσκονται όλα τα σωματίδια που αποτελούν την ύλη μέσα στον όγκο αυτόν, εφόσον η ύλη δεν μπορεί να διαιρείται επ' άπειρον και πρέπει να υπάρχει ένα ύστατο επίπεδο στοιχειωδών σωματιδίων. Καθώς ο αριθμός των βαθμών ελευθερίας ενός σωματιδίου είναι το γινόμενο όλων των βαθμών ελευθερίας των υπο-σωματιδίων του, αν ένα σωμάτιο μπορούσε να χωριστεί σε άπειρα υπο-σωματίδια, τότε οι βαθμοί ελευθερίας του θα ήταν άπειροι, παραβιάζοντας έτσι το μέγιστο όριο της πυκνότητας εντροπίας. Επομένως η ολογραφική αρχή υπαγορεύει ότι οι υποδιαιρέσεις πρέπει να σταματούν σε κάποιο επίπεδο και ότι το πράγματι θεμελιώδες σωματίδιο αντιστοιχεί σε 1 bit πληροφορίας.
Η αυστηρότερη πραγμάτωση της ολογραφικής αρχής είναι η αντιστοιχία σύμμορφης/αντι-ντε-Σίτερ θεωρίας πεδίου ή «δυισμός Μαλνταθένα» ή «δυισμός βαθμίδας-βαρύτητας» (gauge/gravity duality), γνωστή με τα αρχικά ως αντιστοιχία AdS/CFT. Ωστόσο, οι J.D. Brown και Marc Henneaux είχαν αποδείξει αυστηρά ήδη το 1986 ότι η ασυμπτωτική συμμετρία της 2+1-διάστατης βαρύτητας περιγράφεται από μία άλγεβρα Βιρασόρο, της οποίας η αντίστοιχη κβαντική θεωρία είναι μία διδιάστατη σύμμορφη θεωρία πεδίου.
Συνέπειες για την περιγραφή του Σύμπαντος
Το φυσικό Σύμπαν θεωρείται ευρύτατα ότι αποτελείται από «ύλη» και «ενέργεια». Σε ένα άρθρο του το 2003 στο περιοδικό Scientific American, ο Jacob Bekenstein συνόψισε μία τρέχουσα τάση με απαρχές στον Γουήλερ, η οποία προτείνει ότι ίσως οι επιστήμονες θα πρέπει «να θεωρούν τον φυσικό κόσμο ως αποτελούμενο από πληροφορία, με την ύλη και την ενέργεια ως γενικές δευτερογενείς οντότητες (incidentals)». Ο Bekenstein ερωτά σχετικά με την ολογραφική αρχή: «Εμείς θα μπορούσαμε, όπως το είχε θέσει ο Ουίλλιαμ Μπλέηκ, να δούμε έναν κόσμο σε έναν κόκκο άμμου, ή μήπως αυτή η ιδέα δεν είναι κάτι περισσότερο από μια ποιητική άδεια»;
Μία απροσδόκητη σύνδεση
Η σύνοψη του Bekenstein με τίτλο «Ιστορία δύο εντροπιών» («A Tale of Two Entropies») αναφέρει δυνητικά βαθύτατες συνέπειες της παραπάνω τάσεως, σημειώνοντας μεταξύ άλλων μία απροσδόκητη σύνδεση ανάμεσα στον κόσμο της θεωρίας της πληροφορίας και στην κλασική φυσική. Αυτή η σύνδεση περιγράφηκε λίγο μετά τις πρωτοπόρες δημοσιεύσεις το 1948 του μαθηματικού Κλωντ Ε. Σάνον, που εισήγαγαν το ευρύτερα χρησιμοποιούμενο σήμερα μέτρο πληροφοριακού περιεχομένου, που είναι γνωστό και ως εντροπία Shannon. Η εντροπία αυτή, ως ένα αντικειμενικό μέτρο της ποσότητας πληροφοριών, υπήρξε μέχρι σήμερα εξαιρετικά χρήσιμη, καθώς ο σχεδιασμός όλων των σύγχρονων συσκευών επικοινωνίας και αποθηκεύσεως δεδομένων, από τα κινητά τηλέφωνα μέχρι τους σκληρούς δίσκους και τα DVD, στηρίζεται στην εντροπία Shannon.
Στη θερμοδυναμική τώρα (τον κλάδο της φυσικής που ασχολείται με τη θερμότητα), η εντροπία περιγράφεται ως ένα μέτρο της αταξίας σε ένα φυσικό σύστημα ύλης και ενέργειας. Το 1877 ο Αυστριακός φυσικός Λούντβιχ Μπόλτσμαν την περιέγραψε ακριβέστερα σε σχέση με τον αριθμό των διακριτών μικροσκοπικών καταστάσεων στις οποίες θα ήταν δυνατόν να βρίσκονται τα σωματίδια που αποτελούν ένα μακροσκοπικό «κομμάτι» ύλης και ταυτοχρόνως να «μοιάζουν» με το ίδιο αυτό «κομμάτι». Για τον αέρα σε ένα δωμάτιο π.χ., η θερμοδυναμική εντροπία του θα ισούται με τον λογάριθμο του αριθμού όλων των τρόπων με τους οποίους τα ξεχωριστά μόρια των αερίων του θα μπορούσαν να κατανεμηθούν στο δωμάτιο συν του αριθμού όλων των τρόπων με τους οποίους θα μπορούσαν να κινούνται.
Ενέργεια, ύλη και πληροφοριακό ισοδύναμο
Οι προσπάθειες του Σάνον να ανακαλύψει έναν τρόπο για την ποσοτικοποίηση των πληροφοριών που εμπεριέχονται π.χ. σε ένα μήνυμα e-mail, το οδήγησαν σε μία σχέση απροσδόκητα όμοια με εκείνη του Μπόλτσμαν. Σε άρθρο του στο Scientific American (Αύγουστος 2003) με τίτλο «Information in the Holographic Universe» («Η πληροφορία στο ολογραφικό Σύμπαν»), ο Bekenstein γράφει ότι «Η θερμοδυναμική εντροπία και η εντροπία Shannon είναι ως έννοιες ισοδύναμες: ο αριθμός των δυνατών μικροκαταστάσεων που μετρά η πρώτη κατά Boltzmann αντιπροσωπεύει την ποσότητα πληροφοριών κατά Shannon που θα χρειαζόταν κάποιος για να εφαρμόσει το οποιοδήποτε συγκεκριμένο σύνολο μικροκαταστάσεων» της ύλης και της ενέργειας. Η μοναδική εξέχουσα διαφορά είναι στις μονάδες μετρήσεως: η μία εντροπία εκφράζεται σε μονάδες ενέργειας δια θερμοκρασία, ενώ η άλλη σε «ουσιαστικά αδιάστατα» «bits» πληροφοριών.
Η ολογραφική αρχή δηλώνει ότι η εντροπία της «συνηθισμένης μάζας» (όχι μόνο της μαύρης τρύπας) είναι επίσης ανάλογη του εμβαδού της επιφάνειας και όχι του όγκου, γιατί ο ίδιος αυτός ο όγκος είναι μία αυταπάτη και το Σύμπαν είναι στην πραγματικότητα ένα ολόγραμμα, το οποίο είναι ισομορφικό των πληροφοριών που είναι «καταγεγραμμένες» πάνω στην επιφάνεια του ορίου του.
Πειραματικοί έλεγχοι
Ο φυσικός του Φέρμιλαμπ Craig Hogan ισχυρίζεται ότι η ολογραφική αρχή θα συνεπαγόταν κβαντικές διακυμάνσεις στη θέση στον χώρο, που θα οδηγούσαν σε έναν θόρυβο υποβάθρου, τον λεγόμενο «ολογραφικό θόρυβο», ανιχνεύσιμο από ανιχνευτές βαρυτικών κυμάτων, ιδίως από τον GEO 600. Ωστόσο, αυτοί οι ισχυρισμοί δεν γίνονται δεκτοί από τους περισσότερους ερευνητές της κβαντικής βαρύτητας και φαίνεται ότι βρίσκονται σε ευθεία σύγκρουση με τους υπολογισμούς της θεωρίας των χορδών.
Ο Bekenstein ισχυρίζεται επίσης ότι έχει ανακαλύψει μία μέθοδο να ελέγξει πειραματικά την αλήθεια της ολογραφικής αρχής με ένα επιτραπέζιο πείραμα με φωτόνια.
Πηγές
Κατηγορία:Θεωρητική φυσική Κατηγορία:Μαύρες τρύπες Κατηγορία:Ολογραφία
Ποντοκερασιά Κιλκίς
Η Ποντοκερασιά, επίσημα Ποντοκερασέα, είναι ορεινό χωριό του Κιλκίς στην κεντρική Μακεδονία με υψόμετρο 640 μέτρων.
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Ποντοκερασιά βρίσκεται στα όρια του νομού Κιλκίς με το νομό Σερρών, στις νότιες πλαγιές του όρους Μαυροβούνι (μέρος από τα Κρούσσια όρη) και νότια της λίμνης Κερκίνης. Το χωριό απέχει 32,5 χλμ. ΒΑ. της πόλης του Κιλκίς, και 77,5 χλμ. Β.-ΒΑ. της Θεσσαλονίκης. Μετά τους Βαλκανικούς πολέμους και την ανταλλαγή πληθυσμών, η Επιτροπή Αποκατάστασης Προσφύγων (ΕΑΠ) εγκατέστησε 104 οικογένειες προσφύγων (348 άτομα) από τον Πόντο. Το όνομά του προέρχεται από τους Πόντιους κατοίκους του, που εγκαταστάθηκαν το 1920 – 1922 από τις περιοχές Καυκάσου, Τραπεζούντας και Κερασούντας, και τις πολλές κερασιές που καλλιεργούσαν εκεί. Το παλιό όνομα του χωριού ήταν Παπράτ που σημαίνει "φτέρη" και αφθονούν στην περιοχή. Οι κάτοικοί του χωριού ασχολούνται κυρίως με την υλοτομία και λιγότερο με τη γεωργία. Στα βόρεια της Ποντοκερασιάς σε περιοχή που εφάπτεται στην προστατευόμενη περιοχής "Natura2000" βρίσκεται ο Βαλκανικός Βοτανικός Κήπος Κρουσσίων (ΒΒΚΚ) σε μία έκταση 310 στρεμμάτων, από τα οποία τα 150 είναι καλυμμένα με δάσος κυρίως δρυός και τα υπόλοιπα φιλοξενούν τις συλλογές των ενδημικών φυτών.
Σύμφωνα με την επίσημη ιστορία της ΔΙΣ/ΓΕΣ οι αντάρτες καταδιωχθήκαν και υπέστησαν απώλειες, εγκαταλείποντας μέρος του λεηλατημένου υλικού. Επισης ο Σκαντζελης και 17 αυτομολοι συνεληφθησαν αργοτερα.
Αλλοι 14 κάτοικοι του χωριού και δύο άνδρες του λόχου καταδικάστηκαν σε ισόβια. Τον Αυγουστο του 1946 απο το στρατοδικειο του Κιλκις, ο Σκαντζελης, ο δασκαλος του χωριου, πεντε στρατιωτες και πεντε κατοικοι του χωριου καταδικαστηκαν σε θανατο και εκτελεστηκαν.
Διοικητικά
Το χωριό αναφέρεται επίσημα με την παλιά ονομασία του από την τουρκοκρατία το 1919 στο ΦΕΚ 48Α-05/03/1919 να ορίζεται έδρα της τότε κοινότητας Παπρατ που ανήκε στο νομό Θεσσαλονίκης. Το 1927 μετονομάζεται σε Ποντοκερασιά, το 1934 αποσπάται στο νεοϊδρυθέντα νομό Κιλκίς και το 1940 διορθώνεται σε Ποντοκερασέα. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με το Παρόχθιο αποτελούν την τοπική κοινότητα Γερακαρίου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Κρουσσών του δήμου Κιλκίς και σύμφωνα με την απογραφή 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 133 κατοίκους, ενώ ως οικισμός 83.
Βυζαντινο-Βενετικός Πόλεμος (1296-1302)
Ο Βυζαντινο-Βενετικός πόλεμος του 1296-1302 ήταν ένα παρακλάδι του Β΄ Βενετο-Γενουατικού πολέμου του 1294-1999.
Το 1296 οι ντόπιοι Γενουάτες κάτοικοι της Κωνσταντινούπολης κατέστρεψαν τη Βενετική συνοικία και σκότωσαν πολλούς Βενετούς πολίτες. Παρά τη Bυζαντινο-Βενετική ανακωχή του 1285, ο Ρωμαίος Αυτοκράτορας Ανδρόνικος Β΄ Παλαιολόγος έδειξε αμέσως υποστήριξη στους Γενουάτες συμμάχους του, συλλαμβάνοντας τους Βενετούς επιζώντες της σφαγής, συμπεριλαμβανομένου του Βενετού βάιλου Marco Bembo.
Ο ανοικτός πόλεμος μεταξύ της Βενετίας και των Ρωμαίων δεν ξεκίνησε παρά μόνο μετά τη Μάχη της Κουρζόλα και το τέλος του πολέμου με τη Γένοβα στη Συνθήκη του Μιλάνου του 1299, που άφησε τη Βενετία ελεύθερη να συνεχίσει τον πόλεμό της εναντίον των Ελλήνων. Ο Βενετικός στόλος, ενισχυμένος από ιδιώτες, άρχισε να καταλαμβάνει διάφορα ρωμαϊκά νησιά στο Αιγαίο Πέλαγος, πολλά από τα οποία είχαν αποσπαστεί από τους Ρωμαίους καθώς κατακτήθηκαν από Λατίνους άρχοντες περίπου είκοσι χρόνια πριν.
Από τον Απρίλιο του 1301 Ρωμαίοι πρέσβεις στάλθηκαν στη Βενετία για να διαπραγματευτούν ειρήνη, αλλά χωρίς επιτυχία. Τον Ιούλιο του 1302 ένας Βενετικός στόλος με είκοσι οκτώ γαλέρες έφθασε εμπρός από την ίδια την Κωνσταντινούπολη και οργάνωσε μία επίδειξη δύναμης: μπροστά στα μάτια των κατοίκων της Ρωμαϊκής πρωτεύουσας, ο ναύαρχος Belletto Giustinian μαστίγωσε τον πληθυσμό της νήσου Πριγκήπου -συμπεριλαμβανομένων των προσφύγων από τη Μ. Ασία, που είχαν φύγει από την τουρκική προέλαση εκεί- τους οποίους οι Βενετοί είχαν αιχμαλωτίσει.
Αυτό ώθησε τη Ρωμαϊκή κυβέρνηση να προτείνει μία συνθήκη ειρήνης, που υπογράφηκε στις 4 Οκτωβρίου 1302. Σύμφωνα με τους όρους της, οι Βενετοί επέστρεψαν τις περισσότερες από τις κατακτήσεις τους, αλλά κράτησαν τα νησιά Κέα, Σαντορίνη, Σέριφο και Αμοργό, τα οποία διατηρήθηκαν από τους ιδιώτες που τα είχαν καταλάβει. Οι Ρωμαίοι συμφώνησαν επίσης να αποζημιώσουν τους Βενετούς, για τις απώλειες που υπέστησαν κατά τη σφαγή των Βενετών κατοίκων το 1296.
Πηγές
Κατηγορία:Μεσαιωνικό Αιγαίο Πέλαγος Κατηγορία:Πόλεμοι της Δημοκρατίας της Γένοβας Κατηγορία:Πόλεμοι της Βενετικής Δημοκρατίας Κατηγορία:Πόλεμοι της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Imangi Studios
Η Imangi Studios είναι ανεξάρτητη εταιρεία βιντεοπαιχνιδιών που εδρεύει στο Ράλεϊ της Βόρειας Καρολίνας γνωστή για τη δημιουργία των κορυφαίων δωρεάν βιντεοπαιχνιδιών που είναι διαθέσιμα στα καταστήματα iOS, Android, και Windows όπως το Temple Run. Ιδρύθηκε από την Ναταλία Λουκγιάνοβα και τον Κιθ Σέφερντ, ενώ έχει επίσης έναν καλλιτέχνη, τον Κιρίλ Τσάνγκοφ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εταιρείες βιντεοπαιχνιδιών των Ηνωμένων Πολιτειών
Πατρίς Ταλόν
Ο Πατρίς Ταλόν (Patrice Talon, 1η Μαΐου 1958-) είναι επιχειρηματίας και πολιτικός από το Μπενίν, πρόεδρος της χώρας από τις 6 Απριλίου 2016. Επανεξελέγη το 2021.
Βιογραφία
Είναι γνωστός ως ο «Βασιλιάς του Βαμβακιού» εξαιτίας της εμπλοκής του στη βιομηχανία βάμβακος. Υποστήριξε τον πρόεδρο Τομάς Μπονί Γιαγί, χρηματοδοτώντας την εκστρατεία του για τις εκλογικές αναμετρήσεις του 2006 και του 2011. Όμως έπειτα από την αποτυχία των δύο, ο Ταλόν κατηγορήθηκε για ανάμιξη σε συνωμοσία με σκοπό τη δολοφονία του προέδρου Μπονί Γιαγί και έφυγε για τη Γαλλία το 2012. Τελικά του δόθηκε χάρη το 2014. Ο Ταλόν ήταν υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές του 2016. Παρότι ήταν 2ος στον πρώτο γύρο των εκλογών, με πρώτο τον πρωθυπουργό Λιονέλ Ζινσού από τις Δυνάμεις Καουρί για το Μπενίν που ξεπροβάλλει, επικράτησε στον δεύτερο γύρο, με ποσοστό 65% των ψήφων. Σε ομιλία του στις 25 Μαρτίου 2016, ο Ταλόν δήλωσε ότι «πρώτον και κύριον θα ασχοληθεί με τις μεταρρυθμίσεις στο σύνταγμα», συζητώντας το σχέδιό του να περιορίσει την προεδρική θητεία σε μία πενταετία. Παράλληλα, ανακοίνωσε ότι σχεδίαζε να μειώσει τον αριθμό των μελών της κυβέρνησης από τα 28 στα 16 μέλη.
Ο Ταλόν ορκίστηκε πρόεδρος στις 6 Απριλίου 2016. Η σύνθεση της κυβέρνησής του ανακοινώθηκε αργότερα την ίδια ημέρα. Στο νέο κυβερνητικό σχήμα δεν διορίστηκε πρωθυπουργός, ενώ δύο από τους ηττημένους των προεδρικών εκλογών, οι οποίοι είχαν υποστηρίξει τον Ταλόν στον δεύτερο γύρο, οι Πασκάλ Κουπακί και Αμπντουλάγιε Μπιό-Τσανέ διορίστηκαν σε καίριες θέσεις. Ειδικότερα, ο Κουπακί έγινε γενικός γραμματέας της προεδρίας και ο Μπιο-Τσανέ διορίστηκε υπουργός Προεδρίας για Σχεδιασμό και Ανάπτυξη.
Το 2021 επανεξελέγη για μία δεύτερη θητεία με το 86,30% των ψήφων.
Προσωπική ζωή
Είναι παντρεμένος με μια γυναίκα από το Πόρτο Νόβο και έχει μαζί της δύο παιδιά.
Baby Jake
Το Baby Jake είναι βρετανικό παιδικό τηλεοπτικό πρόγραμμα που ξεκίνησε να μεταδίδεται στις 4 Ιουλίου 2011.
Το πρόγραμμα χαρακτηρίζει τον Τζέικ, ένα εννιάμηνο μωρό. Ο Τζέικ είναι ο μικρότερος από τα δέκα παιδιά που ζουν σε έναν ανεμόμυλο μαζί με τους γονείς τους. Κάθε επεισόδιο χαρακτηρίζει τον Τζέικ να ξεκινάει μια περιπέτεια με πλήθος μαγικών χαρακτήρων που μπορεί να περιλαμβάνουν τον Πένγκι Κουίν τον Πιγκουίνο, τον Τουτ Τουτ το Τρακτέρ, τον Κάπτεν Σπέισι και τους Χαμστεροναύτες, τον Νιμπλς το Κουνέλι και τον Σίδνει την Μαϊμού. Αυτοί οι χαρακτήρες κάνουν πάντα κάτι σχετικό με την περιπέτεια που περιλαμβάνει το Baby Jake.
Η εκπομπή παρουσιάζει ένα παιδί-αφηγητή και δέκα παιδιά που υπάρχουν και στην πραγματική ζωή, αν και το Baby Jake περιλαμβάνει ένα φωτογραφικό πρόσωπο πολλαπλών γωνιών σε ένα κινούμενο σώμα. Οι κραυγές του Τζέικ μεταφράζεται από τον πεντάχρονο αδελφό του Ισαάκ. Ο Ισαάκ παίζεται από ένα πραγματικό 5χρονο αγόρι, σε μια κίνηση που περιγράφεται από τον Guardian ως «κίνδυνο» καθώς η πλειοψηφία της επιτυχημένης παιδικής τηλεόρασης παίζεται από ενήλικες. Οι ρόλοι του Τζέικ και του Ισαάκ παίζονται από τους πραγματικούς αδελφούς Άνταμ και Φράνκο Μπερτατσί-Μόρονι αντίστοιχα, με τον Κάιζερ Αχτάρ να αναλαμβάνει τη φωνή του Ισαάκ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βρετανικές τηλεοπτικές σειρές
The Script
Οι The Script ('Δε Σκριπτ', αγγλ. Η Γραφή) είναι συγκρότημα με καταγωγή από τη Δημοκρατία της Ιρλανδίας. Είναι γνωστοί για την παραγωγή δημοφιλών κομματιών σύγχρονης λαϊκής ροκ. Το Hall of Fame έγινε hit σε πολλές χώρες του κόσμου και έχει χρησιμοποιηθεί από πολλά media με άδεια χρήσης. Ο Danny O'Donoghue (Ντάννυ Ο'Ντόναχιου) είναι ο κύριος τραγουδιστής.
Δισκογραφία
Studio albums
Παραπομπές
Κατηγορία:Μουσική στην Ιρλανδία Κατηγορία:Ιρλανδικά μουσικά συγκροτήματα
Κατάλογος παραγωγών ούζου
Στον παρακάτω κατάλογο παρουσιάζονται οι διάφοροι παραγωγοί ούζου ανά την Ελλάδα.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Tsou - Τα άπαντα του ούζου - https://tsou.gr/
Κατηγορία:Κατάλογοι Κατηγορία:Ούζο Κατηγορία:Αλκοολούχα ποτά
Jetpack Joyride
Στο παιχνίδι πρωταγωνιστεί ο Barry Steakfries, ο οποίος πρωταγωνιστούσε και στα παιχνίδια Age of Zombies και Monster Dash. Ο παίκτης τον ελέγχει καθώς κλέβει ένα jet pack από ένα άκρως απόρρητο εργαστήριο. Το παιχνίδι έχει αποσπάσει θετικές κριτικές και έχει κερδίσει πολλά βραβεία.
Τρόπος παιχνιδιού
Το παιχνίδι χρησιμοποιεί ένα απλό σύστημα για τον έλεγχο του jetpack με ένα πάτημα, όπου ο παίκτης πατήσει οπουδήποτε στην οθόνη αφής, το jetpack παίρνει φωτιά και ο Barry πετάει. Όταν ο παίκτης χάσει, το jetpack απενεργοποιείται, και ο Barry πέφτει. Επειδή είναι συνεχώς σε κίνηση, ο παίκτης δεν ελέγχει την ταχύτητά του, κινεί του κατά μήκος του κατακόρυφου άξονα. Ο σκοπός του παιχνιδιού είναι να ταξιδέψει όσο το δυνατόν περισσότερο, να συλλέγει κέρματα, να αποφύγει τους κινδύνους, όπως τα zappers, πυραύλους και ακτίνες λέιζερ υψηλής έντασης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2011 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation 3 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation 4 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation Portable Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation Vita Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του iOS Κατηγορία:Indie βιντεοπαιχνίδια Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ατελείωτου τρεξίματος Κατηγορία:Side-scrolling βιντεοπαιχνίδια πλατφόρμας Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Android Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια των Windows Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Windows Phone Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ανεπτυγμένα στην Αυστραλία
Σπαρτιάς Αιτωλοακαρνανίας
Ο Σπαρτιάς είναι ορεινό χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Αιτωλοακαρνανίας σε υψόμετρο 919 μέτρων, το οποίο βρίσκεται προς τα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Ευρυτανίας και βόρεια της λίμνης Τριχωνίδας. Απέχει 28,5 χλμ. Δ. από το Αγρίνιο και 15,5 χλμ. ΒΔ. από το Θέρμο. Αναφέρεται επίσημα το 1835 στο ΦΕΚ 19Α - 07/12/1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Ταξιαρχίδος. Το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 ορίζεται έδρα της νεοϊδρυθείσας ομώνυμης κοινότητας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με τη Μακρά Λογκά, την Στεκούλα και την Στριγκανιά αποτελούν την τοπική κοινότητα Σπαρτιά που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Παραβόλας του δήμου Αγρινίου. Διαθέτει ελάχιστους μονίμους κατοίκους, καθώς οι περισσότεροι επιστρέφουν κατά τους καλοκαιρινούς μήνες. Από το χωριό καταγόταν ο στρατηγός και πολιτικός Ιωάννης Καλογεράς (1876 - 1957).
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Αγρινίου
Μεγαλοκανονική συνάρτηση επιμερισμού
Η συνάρτηση επιμερισμού χρησιμοποιείται στην κβαντομηχανική για την κανονικοποίηση της συνάρτησης πιθανότητας. Το άθροισμα των επιμέρους πιθανοτήτων πρέπει να είναι 1. Κανονικοποίηση λέγεται η «ρύθμιση» της συνάρτησης πιθανότητας (π.χ. διαίρεση με κατάλληλη ποσότητα) ώστε να εξασφαλίζεται ότι η συνολική πιθανότητα είναι ίση με τη μονάδα.
Η κανονικοποιημένη συνάρτηση πιθανότητας είναι,
Όπου \mathcal{Z} είναι η συνάρτηση επιμερισμού.
Η γενικευμένη συνάρτηση επιμερισμού \mathcal{Z} ιδανικού κβάντου γράφεται:
Σαρλ ντε Μπατ ντε Καστελμόρ
Ο Σαρλ ντε Μπατ ντε Καστελμόρ (Γαλλικά: Charles de Batz de Castelmore), γνωστός ως ντ'Αρτανιάν και αργότερα ως κόμης ντ'Αρτανιάν (περ. 1611 - 25 Ιουνίου 1673), ήταν Γάλλος στρατιωτικός που υπηρέτησε τον Λουδοβίκο ΙΔ' ως διοικητής του σώματος των Σωματοφυλάκων - Φρουρών του βασιλιά. Σκοτώθηκε στην πολιορκία του Μάαστριχτ το 1673 στον Γαλλο-Ολλανδικό Πόλεμο (1672-1678).
Ένας φανταστικός απολογισμός της ζωής του από τον Γκασιάν ντε Κουρτί ντε Σαντράς αποτέλεσε τη βάση για τα Μυθιστορήματα του ντ’ Αρτανιάν του Αλεξάνδρου Δουμά, το πιο διάσημο από τα οποία είναι Οι Τρεις Σωματοφύλακες (1844). Η εξαιρετικά φανταστική εκδοχή του ντ'Αρτανιάν όπως εμφανίζεται στα έργα του Δουμά και οι επακόλουθες προσαρμογές της στην οθόνη είναι πλέον πολύ πιο ευρέως γνωστές από την πραγματική ιστορική μορφή.
Βιογραφία
αριστερά|μικρογραφία|Ο Σαρλ ντε Μπατ ντε Καστελμόρ Ο Σαρλ ντε Μπατ ντε Καστελμόρ ήταν ο γιος του Μπερτράν ντε Μπατ, άρχοντα του Καστελμόρ και της Φρανσουάζ ντε Μοντεσκιέ ντ'Αρτανιάν, ευγενών της περιοχής της Γασκώνης στη νοτιοδυτική Γαλλία. Γεννήθηκε στο κάστρο του Καστελμόρ, κατοικία της οικογένειάς του, που βρίσκεται στο νομό Ζερς, κοντά στην κοινότητα Λυπιάκ.
Η οικογένεια Μπατ ντε Καστελμόρ ήταν μια μέτρια αστική οικογένεια, που πλούτισε από το εμπόριο και έγινε μέρος της αριστοκρατίας στο δεύτερο μισό του 16ου αιώνα.
Ο ντ'Αρτανιάν ήταν το τέταρτο παιδί από συνολικά επτά αδέλφια, τέσσερα αγόρια και τρία κορίτσια. Δεν γνωρίζουμε την ακριβή ημερομηνία γέννησής του.
Το 1630 εγκατέλειψε το πατρικό του σπίτι και πήγε στο Παρίσι, όπου αφιερώθηκε, όπως και δύο από τους αδελφούς του, στο εμπόριο όπλων, χρησιμοποιώντας το όνομα ντ'Αρτανιάν, που ανήκε στην οικογένεια της μητέρας του.
Στρατιωτική σταδιοδρομία
μικρογραφία|250x250εσ|Το κάστρο του Καστελμόρ αριστερά|μικρογραφία|Ο ντ'Αρτανιάν στο άγαλμα του Δουμά, στο Παρίσι Χάρη στην επιρροή του θείου του, Ανρί ντε Μοντεσκιέ και του φίλου του, του κόμη ντε Τρεβίλ, ο Σαρλ ντε Μπατ κατάφερε να μπει στο σύνταγμα των Γάλλων φρουρών. Μεταξύ 1640 και 1642, συμμετείχε σε στρατιωτικές επιχειρήσεις. Το 1644, και υπό την προστασία του Καρδινάλιου Μαζαρίνου, ο ντ'Αρτανιάν έγινε μέλος του σώματος των Σωματοφυλάκων του βασιλιά. Το σώμα διαλύθηκε το 1646, αλλά ο ντ'Αρτανιάν παρέμεινε υπό την προστασία του Μαζαρίνου.
Κατά τη διάρκεια αυτού του σταδίου, πραγματοποίησε επιχειρήσεις κατασκοπείας τόσο για τον προστάτη του όσο και για τον βασιλιά Λουδοβίκο ΙΔ'. Ιδιαίτερα σημαντικός ήταν ο ρόλος του στη σύλληψη του Νικολά Φουκέ, του υπουργού Οικονομικών του βασιλιά, ο οποίος συνελήφθη με την κατηγορία ότι χρησιμοποίησε τα οικονομικά του βασιλείου για δικό του όφελος.
Το 1667, ο ντ'Αρτανιάν διορίστηκε διοικητής του σώματος των Σωματοφυλάκων, το οποίο είχε επανασυσταθεί μερικά χρόνια νωρίτερα. Διορίστηκε επίσης κυβερνήτης της Λιλ, αν και δεν του άρεσε ποτέ ιδιαίτερα, καθώς ήταν άνθρωπος της δράσης και θα έχανε το πεδίο της μάχης. Κατά τον Γαλλο-Ολλανδικό Πόλεμο (1672-1678) κλήθηκε πάλι στη στρατιωτική υπηρεσία. Σκοτώθηκε στις 25 Ιουνίου 1673 στο Μάαστριχτ, όταν μια σφαίρα από μουσκέτο τον χτύπησε στο λαιμό κατά τη διάρκεια της πολιορκίας του Μάαστριχτ. Σύμφωνα με την Γαλλίδα ιστορικό Odile Bordaz ο ντ'Αρτανιάν ενταφιάστηκε στην εκκλησία του Αγίου Πέτρου και του Αγίου Παύλου, στο Βόλντερ της Ολλανδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι στρατιωτικοί αξιωματούχοι
Ιερά Μονή Οσίου Μελετίου
Η Ιερά Μονή Οσίου Μελετίου είναι ορθόδοξη γυναικεία μονή που ανήκει στην Ιερά Μητρόπολη Μεγάρων και Σαλαμίνος και βρίσκεται στη νοτιοανατολική πλευρά του όρους Πάστρας σε υψόμετρο 520 μέτρων και στα διοικητικά όρια του Δήμου Μάνδρας-Ειδυλλίας.
Ιστορικά στοιχεία
Η Μονή Οσίου Μελέτιου πιθανότατα ιδρύθηκε στα τέλη του 11ου αιώνα, στη θέση μάλλον παλαιότερου μοναστηριού. Ιδρυτής της μονής ήταν ο Όσιος Μελέτιος, ο οποίος καταγόταν από την Καππαδοκία και ήταν οπαδός της πλήρους ακτημοσύνης, ενώ υπήρξε και αναμορφωτής του μοναστικού βίου. Εκτός από το κυρίως μοναστήρι, ίδρυσε και 24 εκκλησιαστικά μετόχια (παραλαύρια) σε διάφορες περιοχές της Αττικής, μερικά από τα οποία σώζονται έως σήμερα, ενώ άλλα είναι ερειπωμένα. Ο Όσιος Μελέτιος ήταν για τους κατοίκους της περιοχής προστάτης και θαυματουργός και τύχαινε ευρύτερης αναγνώρισης, καθώς ο αυτοκράτορας Αλέξιος Κομνηνός δώρισε στη μονή πηγές εσόδων. Ιστορική πηγή στην οποία απαντά το μοναστήρι είναι οι επιστολές του Μιχαήλ Χωνιάτη, καθώς αυτός ο λόγιος μητροπολίτης διατηρούσε τακτική αλληλογραφία με τον ηγούμενο της Μονής και την χαρακτήριζε ως "φιλόσοφον μάνδρα". Μετά τον θάνατό του την 1η Σεπτεμβρίου του 1105 ο Όσιος Μελέτιος τάφηκε εντός της μονής που ο ίδιος είχε ιδρύσει.
Με την πάροδο του χρόνου η μονή απέκτησε μεγάλη φήμη, έγινε σταυροπηγιακή και διατήρησε την ακμή της έως τον 16ο αιώνα, οπότε ανακαινίστηκε από τον Μητροπολίτη Αθηνών Νικάνορα. Στο πέρασμα των αιώνων υπέστη πολλές καταστροφές από επιδρομές και λεηλασίες και στα χρόνια μετά την απελευθέρωση παρήκμασε, ενώ το 1883 έγινε μετόχι της Μονής Φανερωμένης Σαλαμίνας. Ανασυστάθηκε το 1928 από τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και το 1950 η μοναχική κοινότητα μετατράπηκε σε γυναικεία.
Η μονή πανηγυρίζει την 1η Σεπτεμβρίου, ημέρα εορτής του Οσίου Μελετίου.
Αρχιτεκτονική
Το μοναστήρι σήμερα είναι ένα σύμπλεγμα  βυζαντινών και νεωτέρων κτιρίων που δένουν αρμονικά. Το καθολικό χρονολογείται στον 12ο αιώνα και είναι ένας μικρός ναός, σταυροειδής εγγεγραμμένος με τρούλο ο οποίος στηρίζεται πάνω σε τέσσερις κίονες. Στη νότια πλευρά βρίσκεται προσαρτημένο παρεκκλήσιο προς τιμή των Ταξιαρχών, ενώ εντός του ναού υπάρχει κρύπτη όπου βρίσκεται ο τάφος του οσίου Μελετίου.
Από την αρχική αγιογράφηση του ναού σώζονται μόνο ελάχιστα δείγματα. Οι υπάρχουσες τοιχογραφίες στον κυρίως ναό και στο νάρθηκα χρονολογούνται στον 17ο αιώνα
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Μοναστήρια στην Αττική
Breaking Benjamin
μικρογραφία|Ο Benjamin Burnley, ιδρυτής, κιθαρίστας και τραγουδιστής του συγκροτήματος. Οι Breaking Benjamin είναι ένα αμερικανικό ροκ Μουσικό συγκρότημα από το Wilkes-Barre, Πενσυλβάνια, που ιδρύθηκε το 1999 από τον τραγουδιστή και κιθαρίστα Benjamin Burnley και τον ντράμερ Jeremy Hummel. Η πρώτη σύνθεση του συγκροτήματος, ωστόσο, περιελάμβανε και τον κιθαρίστα Aaron Fink και τον μπασίστα Mark Klepaski. Κυκλοφόρησε δύο άλμπουμ, το Saturate (2002) και το We Are Not Alone (2004), πριν ο Hummel αντικατασταθεί από τον Chad Szeliga το 2005. Το συγκρότημα κυκλοφόρησε ακόμα 2 στούντιο άλμπουμ, το Phobia (2006) και το Dear Agony (2009), πριν εισέλθει σε μια παρατεταμένη παύση στην αρχή του 2010, λόγω των επαναλαμβανόμενων ασθενειών του Burnley.
Η κυκλοφορία ενός συνδυαστικού άλμπουμ εν μέσω της παύσης, του Shallow Bay: The Best of Breaking Benjamin (2011), μη εγκεκριμένου από τον Benjamin Burnley, προκάλεσε νομικά προβλήματα στο συγκρότημα, με αποτέλεσμα την απόλυση των Fink και Klepaski. Ο Szeliga, αργότερα, ανακοίνωσε αναχώρησή του, το 2011, επικαλούμενος δημιουργικές διαφορές. Ο Burnley παρέμεινε το μόνο μέλος του συγκροτήματος μέχρι τα τέλη του 2014, όταν ανακοινώθηκε η τρέχουσα σύνθεση, περιλαμβάνοντας τον μπασίστα και δεύτερο τραγουδιστή Aaron Bruch, τον κιθαρίστα και δεύτερο τραγουδιστή Keith Wallen, τον κιθαρίστα Jasen Rauch και τον ντράμερ Shaun Foist. Το συγκρότημα, έπειτα, κυκλοφόρησε το Dark Before Dawn, το 2015.
Παρά τις σημαντικές τρέχουσες αλλαγές, το μουσικό στυλ και το λυρικό περιεχόμενο του συγκροτήματος παρέμεινε σταθερό, με τον Burnley να λειτουργεί ως πρωταρχικός συνθέτης και βασικός τραγουδιστής από την αρχή του συγκροτήματος. Το συγκρότημα από την αρχή έγινε διάσημο για τις στερεοτυπικές hard-rock τάσεις του σε συνδυασμό με τους βαθιά αγωνιώδεις στίχους, τα ογκώδη ρεφρέν και τα "γρατζουνίσματα" στις κιθάρες. Στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, το συγκρότημα έχει πουλήσει περισσότερες από 7 εκατομμύρια μονάδες και απέφερε τρεις RIAA-εγκεκριμένους πλατινένιους δίσκους, δύο χρυσούς δίσκους και πολλά εγκεκριμένα singles, συμπεριλαμβανομένων ενός πολυ-πλατινένιου, τριών πλατινένιων και τριών χρυσών. Το συγκρότημα, επίσης, έχει παράγει μια νούμερο ένα ηχογράφηση στο Billboard 200.
Σχηματισμός και το Saturate (1998-2003)
μικρογραφία|Ο Aaron Bruch Ο Benjamin Burnley ήταν αρχικά σε ένα συγκρότημα που ονομαζόταν Breaking Benjamin και έπαιζε πιο “soft μουσική” όπως οι Weezer και οι The Beatles, και δεν είχε καμιά σχέση με τη μετέπειτα πορεία. Το όνομα αρχικά οφειλόταν σε ένα ατύχημα κατά το οποίο ο Burnley έσπασε ένα δανεικό μικρόφωνο, προκαλώντας στον ιδιοκτήτη του την αντίδραση: “Ευχαριστώ τον Benjamin που έσπασε το μικρόφωνό μου.” ("Thanks to Benjamin for breaking my fucking mic.") Το συγκρότημα αυτό αποτελούνταν από τον κιθαρίστα Aaron Fink, τον μπασίστα Nick Hoover και τον ντράμερ Chris Lightcap, αλλά διαλύθηκε σύντομα όταν ο Burnley μετακόμισε στην Καλιφόρνια. Αφού επέστρεψε στην Πενσυλβάνια με τον ντράμερ Jeremy Hummel, ο Burnley συγκρότησε τους Plan 9, το οποίο επίσης περιελάμβανε τον μπασίστα Jason Davoli. Το συγκρότημα Plan 9, μια αναφορά στο Plan 9 from Outer Space, στη συνέχεια μετονομάστηκε σε “Planet 9”, ενώ έπειτα το συγκρότημα επέστρεψε στο όνομα Breaking Benjamin από το προηγούμενο συγκρότημα, επειδή ο Burnley κατείχε ακόμα διαφημιστικά sticker με αυτό το όνομα.