cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μπιριντσί Κουζανλί
Το Μπιριντσί Κουζανλί (αζερικά: Birinci Quzanlı) είναι ένα χωριό στο δήμο Κουζανλί στην επαρχία Αγκντάμ του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο νοτιοδυτικό μέρος της χώρας.
Αγιάκ Κερβέντ
Το Αγιάκ Κερβέντ (επίσης, Αγιάγκ Καρβέντ, Αγιάκ Κορβέντ, και Αγιάχ-Καρβέντ) είναι χωριό της επαρχίας Αγκντάμ του Αζερμπαϊτζάν. Αποτελεί μέρος του δήμου Κερβέντ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Αγκντάμ
Γνητόφυτα
Τα Γνητόφυτα είναι συνομοταξία γυμνόσπερμων ξυλωδών φυτών τα οποία διαφέρουν από τα άλλα γυμνόσπερμα στο ότι οι βλαστοί τους έχουν αγγεία, όπως στα αγγειόσπερμα φυτά. Περιλαμβάνει τρία γένη φυτών και είναι τα εξής:
Προϊστορία
Η γνώση για τα απολιθώματα των γνητοφύτων έχει αυξηθεί από τη δεκαετία του 1980. Υπάρχουν απολιθώματα από την Πέρμια, την Τριασική και την Ιουρασική περίοδο που ίσως ανήκουν στα γνητόφυτα, αλλά είναι αβέβαιο. Το αρχείο απολιθωμάτων είναι πλουσιότερο στην πρώιμη Κρητιδική περίοδο, με απολιθώματα φυτών όπως επίσης σπόρους και γύρη τα οποία ξεκάθαρα αποδίδονται στα γνητόφυτα. Είναι υπό συζήτηση το θέμα εάν τα γνητόφυτα είναι συγγενική ομάδα των αγγειόσπερμων ή αν είναι συγγενικά με υπάρχοντα γυμνόσπερμα.
Εθνική Νήσων Κέιμαν (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η Εθνική Νήσων Κέιμαν είναι η εθνική, ποδοσφαιρική ομάδα από τα Κέιμαν Νήσοι. Ελέγχεται από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Νήσων Καίυμαν. Είναι μέλος της FIFA και της Ποδοσφαιρικής Συνομοσπονδίας Βόρειας, Κεντρικής Αμερικής και Καραϊβικής. Έδρα της ομάδας είναι το Truman Bodden Stadium.
Ακόνιτο
thumb|Aconitum variegatum Το ακόνιτο, επίσης λυκοκτόνο και ακονίτης, είναι γένος με πάνω από 250 είδη αγγειόσπερμων που ανήκουν στην οικογένεια Ρανουγκουλίδες. Αυτά τα ποώδη αιωνόβια φυτά είναι κυρίως ιθαγενή στα ορεινά τμήματα του Βόρειου Ημισφαιρίου και αναπτύσσονται στο έδαφος των ορεινών βοσκοτόπων που συγκρατεί την υγρασία αλλά είναι καλά στραγγιζόμενο. Τα περισσότερα είδη είναι άκρως δηλητηριώδη και πρέπει να αντιμετωπίζονται πολύ προσεκτικά.
Ετυμολογία
Η ελληνική ονομασία ακόνιτο (ἀκόνιτον), πιθανόν προέρχεται από τη λέξη ἄκων, που σημαίνει ακόντιο, των οποίων ακοντίων τα άκρα ήταν δηλητηριασμένα με την ουσία ή από ακόνες, εξαιτίας του βραχώδους εδάφους στο οποίο πιστεύεται ότι αναπτυσσόταν το φυτό. Η ελληνική ονομασία λυκοκτόνο θεωρείται ότι υποδηλώνει τη χρήση του χυμού του για το δηλητηριασμό των ακοντίων για το σκότωμα λύκων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δηλητηριώδη φυτά
Εκλογές στις Βόρειες Μαριάνες Νήσους
Στις Βόρειες Μαριάνες Νήσους διεξάγονται εκλογές για Κυβερνήτη (ανά 4 χρόνια, εκλέγεται από το λαό), για Βουλή και Γερουσία και για έναν αντιπρόσωπο στην Αμερικανική Βουλή των Αντιπροσώπων. Το διθάλαμο Κοινοβούλιο (Northern Marianas Commonwealth Legislature) αποτελείται από τη Βουλή των Αντιπροσώπων (House of Representatives) με 20 μέλη (18 πριν το 2007), που εκλέγονται για θητεία 2 ετών σε μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες. Η Γερουσία (Senate) έχει 9 μέλη, τα οποία εκλέγονται για θητεία 2 ετών σε μονοεδρικές περιφέρειες. Λειτουργεί το πολυκομματικό σύστημα, με 2 ή 3 ισχυρά πολιτικά κόμματα.Διεξάγονται επίσης πολλά δημοψηφίσματα, παράλληλα με τις γενικές εκλογές.
2005
Στις εκλογές για Κυβερνήτη στις 5 Νοεμβρίου 2005 εξελέγη ο Μπενίνιο Φιτιάλ από το Κόμμα Συμβολαίου με 3.809 ψήφους και ποσοστό 28,1 τοις εκατό, έναντι 3.710 ψήφων και 27,3% για τον ανεξάρτητο Χάιντς Χοφσνάιντερ και 3.610 ψήφους και 26,6% για τον Χουάν Μπαμπάουτα από το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα. Ο Φρόιλαν Τενόριο από το Δημοκρατικό Κόμμα έλαβε 2.442 ψήφους και ποσοστό 18%.
2009
Στις 7 Νοεμβρίου 2009, στις Κυβερνητικές εκλογές που διεξήχθησαν, τα αποτελέσματα δεν έβγαλαν νικητή (ποσοστό 50% και πάνω), στην πιο αμφίρροπη αναμέτρηση των τελευταίων ετών (με τη διαφορά ανάμεσα στους δύο βασικούς διεκδικητές να είναι 8 ψήφοι), και οι εκλογές επαναλήφθησαν στις 23 Νοεμβρίου. Ο Μπενίνιο Φιτιάλ επανεξελέγη Κυβερνήτης στον δεύτερο γύρο, κάτι που έγινε για πρώτη φορά στην ιστορία των νησιών. Ο Φιτιάλ επικράτησε του Ρεπουμπλικάνου Χάιντς Χοφσνάιντερ με 51,4% έναντι 48,5% για τον αντίπαλό του. Μετά την καθαίρεση του Φιτιάλ το 2013 Κυβερνήτης ανέλαβε ο Αντικυβερνήτης Ελόι Ίνος.
2014
Ο Ρεπουμπλικανός Ελόι Ίνος κέρδισε τις εκλογές για κυβερνήτη στις 4 Νοεμβρίου 2014, με 6.342 ψήφους, επικρατώντας του Χάιντς Χοφσνάιντερ, ο οποίος συγκέντρωσε 4.501 ψήφους.
Στις γενικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 4 Νοεμβρίου 2014, στη Βουλή οι ανεξάρτητοι κέρδισαν την πλειοψηφία από τους Ρεπουμπλικανούς. Ο ανεξάρτητος Γκρεγκόριο Σαμπλάν επανεξελέγη αντιπρόσωπος στη Βουλή των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ με ποσοστό 65,3% έναντι 34,7% για τον Δημοκρατικό Άντριου Σαμπλάν Σαλάς.
2005
Οι Ρεπουμπλικανοί και το Κόμμα Συμβολαίου ισοψήφισαν με 7 έδρες στην 18μελή Βουλή και 3 στη Γερουσία. Οι ανεξάρτητοι και το Δημοκρατικό Κόμμα κέρδισαν από 2 έδρες στη Βουλή. Στη Γερουσία, οι ανεξάρτητοι πήραν 1 έδρα επί συνόλου 9 και το Δημοκρατικό Κόμμα 2.
2007
Στις βουλευτικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 3 Νοεμβρίου του 2007, επί συνόλου 20 εδρών, το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα κέρδισε 12, το Κόμμα Συμβολαίου 4 και οι ανεξάρτητοι 3 στη Βουλή. Στη Γερουσία το Κόμμα Συμβολαίου πήρε 1 έδρα και οι ανεξάρτητοι 2, επί συνόλου 9 εδρών
2008
Στις εκλογές που διεξήχθησαν στις 4 Νοεμβρίου του 2008, υπήρξε πολύ χαμηλή συμμετοχή. Για πρώτη φορά οι τοπικοί ψηφοφόροι είχαν την ευκαιρία να εκλέξουν αντιπροσώπους στο Κογκρέσο. Οι εκλογές χαρακτηρίστηκαν "ιστορικές", καθώς θεωρήθηκε ότι σηματοδότησαν το ξεκίνημα για βελτίωση των σχέσεων των νησιών με τις ΗΠΑ. Στις 6 Ιανουαρίου του 2009 ορκίστηκε ο Γκρεγκόριο Κιλίνι Σαμπλάν, πρώτος αντιπρόσωπος από τα νησιά στην αμερικανική Βουλή των Αντιπροσώπων.
2009
Οι Ρεπουμπλικανοί κέρδισαν 9 έδρες στη Βουλή και 4 στη Γερουσία, έναντι 7 στη Βουλή για το Κόμμα Συμβολαίου, στις βουλευτικές εκλογές που διενεργήθηκαν στις 7 Νοεμβρίου 2009. Βουλή, 7 Νοεμβρίου 2009 !style="background-color:#E9E9E9" align=left valign=top rowspan=2 width=500|Κόμματα !style="background-color:#E9E9E9" align=left valign=top colspan=4 |Έδρες !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Βουλή !style="background-color:#E9E9E9" align=right|+/− !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Γερουσία !style="background-color:#E9E9E9" align=right|+/−
2012
Στις γενικές εκλογές του Νοεμβρίου του 2012, οι Ρεπουμπλικανοί κέρδισαν 5 έδρες στη Γερουσία και 4 στη Βουλή. Ο Γκρεγκόριο Σαμπλάν με ποσοστό 79,7% επανεξελέγη αντιπρόσωπος των νησιών στην αμερικανική Βουλή των Αντιπροσώπων.
2014
Τα δημοψηφίσματα του 2014 διεξήχθησαν παράλληλα με τις γενικές εκλογές στις 4 Νοεμβρίου 2014. Οι ψηφοφόροι ρωτήθηκαν για δύο συνταγματικές αναθεωρήσεις, μία αναφορικά με την αύξηση των ελάχιστων δαπανών για την εκπαίδευση από το 15% σε 25%, για τον επανακαθορισμό της καταγωγής από τις Βόρειες Μαριάνες. Έτσι, η πρόταση ήταν να αφορά ένα πρόσωπο που "είναι σε κάποιο βαθμό Τσαμόρο ή έχει συγγένεια εξ αίματος από την Καρολίνα στις Βόρειες Μαριάνες", σε αντίθεση με το μέχρι τότε απαιτούμενο της συγγένειας εξ αίματος τουλάχιστον 25% Το 3ο ερώτημα περιελάμβανε την προτεινόμενη σύγκληση Συντακτικής Συνέλευσης. Όλες οι προτάσεις υπερψηφίστηκαν.
2005
Ταυτόχρονα με τις γενικές εκλογές στις 5 Νοεμβρίου 2005 έγινε και δημοψήφισμα, στο οποίο οι πολίτες υπερψήφισαν (58,92% υπέρ έναντι 41,08% κατά) την πρόταση για τη σύσταση Συντακτικής Συνέλευσης.
2007
Διπλό δημοψήφισμα διεξήχθη παράλληλα με τις γενικές εκλογές στις 3 Νοεμβρίου 2007. Όλες οι προτάσεις εγκρίθηκαν. Ειδικότερα, το 64,03% ψήφισε υπέρ της πρότασης να ιδρυθεί μια επιτροπή για την Ανώτερη Εκπαίδευση και το 73,12% τάχθηκε υπέρ του να εκλέγεται ο Κυβερνήτης σε 2 γύρους.
2009
Στο δημοψήφισμα που διεξήχθη στις 7 Νοεμβρίου 2009, παράλληλα με τις γενικές εκλογές, οι πολίτες υπερψήφισαν, με ποσοστό 59,27% την αναθεώρηση του Συντάγματος για σειρά θεμάτων της δημόσιας εκπαίδευσης.
2012
Στις 6 Νοεμβρίου 2012 μαζί με την εκλογή του αντιπροσώπου των νησιών στην αμερικανική Βουλή των Αντιπροσώπων, διεξήχθη δημοψήφισμα για την αναθεώρηση του Συντάγματος. Τρεις προτάσεις τέθηκαν στο δημοψήφισμα και όλες εγκρίθηκαν από τους ψηφοφόρους. Η πρώτη πρόταση ήταν η έκδοση ομολόγων με σκοπό την πληρωμή συντάξεων από την κυβέρνηση, μία πρόταση που είχε καταψηφιστεί στο δημοψήφισμα του 2010., Η 2η πρόταση ήταν να επιτραπεί στην Επιτροπή (Board of Regents) να αναθεωρήσει τη δήλωση για την αποστολή στο Κολέγιο των Βόρειων Μαριάνων. Τέλος, η 3η πρόταση ήταν ο Γενικός Εισαγγελέας να αναδεικνύεται με εκλογές.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκλογές στις Βόρειες Μαριάνες Νήσους
Δήμος Οιτύλου
μικρογραφία|[[Αρεόπολη Λακωνίας|Αρεόπολη]] μικρογραφία|Το άγαλμα του Πέτρου Μαυρομιχάλη, στην Αρεόπολη. μικρογραφία|[[Σπήλαιο Γλυφάδα Διρού]] μικρογραφία|[[Καραβοστάσι Οιτύλου Λακωνίας|Καραβοστάσι]] μικρογραφία|[[Λιμένι Λακωνίας|Λιμένι]] μικρογραφία|Κάστρο [[Κελεφάς]] Ο Δήμος Οιτύλου ήταν Δήμος του Νομού Λακωνίας, που συστάθηκε το 1997 με το Σχέδιο «Καποδίστριας» από τη συνένωση παλαιότερων Κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα Δημοτικά Διαμερίσματα του Δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 - 2010, οπότε και καταργήθηκε το 2010 με την εφαρμογή του Προγράμματος «Καλλικράτης» και εντάχθηκε στον νέο Δήμο Ανατολικής Μάνης, ως Δημοτική Ενότητα Οιτύλου. Βρισκόταν στο νοτιότερο τμήμα του Νομού, στην δυτική πλευρά της χερσονήσου της Μάνης. Ο Δήμος αποτελούνταν από 18 Δημοτικά Διαμερίσματα, καταλάμβανε έκταση 143,7 χλμ.2 και είχε συνολικό πληθυσμό 5.203 κατοίκους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2001. Έδρα του Δήμου, ήταν η Αρεόπολη.
Χάρτης περιοχής
<mapframe latitude="36.687143" longitude="22.445068" zoom="13" width="1000" height="350" align="center" /> Κατηγορία:Παλαιότεροι δήμοι της Ελλάδας Ο Κατηγορία:Μάνη Κατηγορία:Δήμος Ανατολικής Μάνης Κατηγορία:Γύθειο
Ατζέ Γουίλσον
Η Ατζέ Γουίλσον (γεν. 8 Μαΐου 1994) είναι Αμερικανίδα αθλήτρια του στίβου, που ειδικεύεται στα 800 μέτρα.
Καριέρα
Ήταν 6η στα 800 μέτρα στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2013 στη Μόσχα, με χρόνο 1:58.21 δευτερόλεπτα.
Κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2016 στο Πόρτλαντ, με χρόνο 2:00.27 δευτερόλεπτα. Ήταν δωδέκατη στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2016, στους ημιτελικούς στο Ρίο ντε Τζανέιρο, και δεν προκρίθηκε στον τελικό.
Κατέκτησε την τρίτη θέση και το χάλκινο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2017 στο Λονδίνο, με χρόνο 1:56.65.
Κατέκτησε ξανά το ασημένιο μετάλλιο μετά από δύο χρόνια στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2018 στο Μπέρμιγχαμ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανίδες αθλήτριες δρόμων μεσαίων αποστάσεων Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Άγιος Χαράλαμπος Άρτας
Ο Άγιος Χαράλαμπος είναι οικισμός στον δήμο Κεντρικών Τζουμέρκων στο νομό Άρτας της περιφέρειας Ηπείρου στην Ελλάδα. Υπάγεται στην δημοτική ενότητα Αθαμανίας και αποτελούσε μέρος του καποδιστριακού δήμου Αθαμανίας το 1997-2010. Υπάγεται στο δημοτικό διαμέρισμα Κάτω Αθαμανίου.
Εθνική Νήσων Κουκ (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η Εθνική Νήσων Κουκ είναι η εθνική ποδοσφαιρική ομάδα των Νήσων Κουκ. Ελέγχεται από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Νήσων Κουκ. Με πληθυσμό περίπου 24000 κατοίκων, είναι μια από τις μικρότερες εθνικές μέλος της FIFA. Δεν έχει προκριθεί ποτέ σε τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου. Συμμετέχει επίσης στο Κύπελλο Εθνών Ωκεανίας.
Άγιος Χαράλαμπος Άρτας
Το χωριό βρίσκεται σε υψόμετρο 344 μέτρων και απέχει 37 χιλιόμετρα από την Άρτα. Στην απογραφή του 1991, το χωριό είχε πληθυσμό 128 κατοίκων.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Άρτας
Εθνική Νήσων Κουκ (ποδόσφαιρο ανδρών)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στις Νήσους Κουκ Νησοι Κουκ
Cisco Webex
μικρογραφία|Η εμφάνιση της εφαρμογής Cisco Webex, Οκτώβριος 2021. Η εφαρμογή χρησιμοποιήθηκε εκτεταμένα στην Ελλάδα κατά τη διάρκεια της πανδημίας του κορονοϊού και ήταν μάλιστα, η μόνη εγκεκριμένη από το υπουργείο Παιδείας. Η Cisco Webex είναι Αμερικανική εταιρεία που αναπτύσσει και παρέχει συστήματα διαδικτυακών διασκέψεων. Ιδρύθηκε υπό την ονομασία WebEx το 1995 και συγχωνεύθηκε με την Cisco Systems το 2007. Η έδρα της βρίσκεται στο Μιλπίτας της Καλιφόρνια.
Η εταιρεία προσφέρει διάφορα προϊόντα, εκ των οποίων γνωστότερο είναι το Webex Meetings, γνωστό και ως Webex στην Ελλάδα, το οποίο έγινε πολύ γνωστό κατά την διάρκεια της πανδημίας του κορονοϊού καθώς χρησιμοποιήθηκε εκτεταμένα σε πολλές χώρες. Στην Ελλάδα, μάλιστα, ήταν η μόνη επίσημα αδειοδοτημένη εφαρμογή διεξαγωγής τηλεμαθημάτων στα σχολεία, αν και η χρήση της έχει προκαλέσει ανησυχίες για την κοινοποίηση προσωπικών δεδομένων μαθητών και δασκάλων σε τρίτους.
Ιστορία
Η εταιρεία ιδρύθηκε με την ονομασία WebEx το 1995 και συγχωνεύθηκε με την Cisco Systems το 2007. Η έδρα της βρίσκεται στο Μιλπίτας της Καλιφόρνια. Τον Ιούλιο του 2006, η AOL και η Webex ανακοίνωσαν την συνεργασία τους, υπό την οποία θα κυκλοφορούσε μια επιχειρηματική έκδοση του λογισμικού επικοινωνίας της, AIM Pro, η οποία θα διέθετε εργαλεία τηλεδιάσκεψης προσφερόμενα από την Webex.
Στις 15 Μαΐου 2020, η διευθύνων σύμβουλος της Cisco Webex, Kelly Kramer, ανέφερε ότι τον Απρίλιο του 2020, πάνω από 500 εκατομμύρια χρήστες του διαδικτύου συμμετείχαν σε συσκέψεις με τα προϊόντα της εταιρείας που ισοδυναμούσε με 25 δισεκατομμύρια λεπτά συναντήσεων.
Τον Σεπτέμβριο του 2020, η Cisco λάνσαρε μια νέα πλατφόρμα, τη Webex Classroom.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διαδίκτυο
Ολυμπιακό Πάρκο Λονδίνου
Το Ολυμπιακό Πάρκο Λονδίνου (Olympic Park, London) είναι το μεγαλύτερο συγκρότημα αθλητικών εγκαταστάσεων του Ηνωμένου Βασιλείου. Απλώνεται σε μία έκταση 2,5 τ.χλμ. στο Στράτφορντ, στο ανατολικό τμήμα της Μείζονος Περιοχής Λονδίνου, και περιλαμβάνει - μεταξύ άλλων - το Ολυμπιακό Στάδιο της πόλης. Επισήμως ονομάζεται Ολυμπιακό Πάρκο της Βασίλισσας Ελισάβετ προς τιμήν του «αδαμάντινου ιωβηλαίου» (60 χρόνια στο θρόνο) της Ελισάβετ Β΄, το οποίο συνέπεσε με την έναρξη της λειτουργίας του το 2012.
Η ανέγερση του Πάρκου ξεκίνησε το 2007, εν όψει των Θερινών Ολυμπιακών και των Παραολυμπιακών Αγώνων του 2012. Μετά την ολοκλήρωση των παραπάνω διοργανώσεων, κάποιες από τις εγκαταστάσεις συνέχισαν να χρησιμοποιούνται σε μόνιμη βάση, ενώ άλλες μπήκαν σε διαδικασία αποσυναρμολόγησης ή πώλησης σε ιδιώτες.
Εθνική Νεπάλ (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου του Νεπάλ είναι η είναι το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της Νεπάλ στις διεθνείς ποδοσφαιρικές διοργανώσεις. Τελεί υπό τον έλεγχο της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Νεπάλ, η οποία είναι υπεύθυνη για το άθλημα στη χώρα.
Προέλευση (1921–1963)
Το ποδόσφαιρο στο Νεπάλ υπήρξε εθνικό άθλημα ήδη από το 1921 κατά τη διάρκεια της δυναστείας των Ράνα. Δημιουργήθηκαν πολλοί σύλλογοι και διοργανώθηκαν αρκετές εγχώριες διοργανώσεις όπως το Κύπελλο Ραμ Τζανάκι (1934) και το Τριμπουβάν Τσάλεντζ Σιλντ (1948). Το 1951 ιδρύθηκε η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Νεπάλ (ANFA) και προχώρησε στο σχηματισμό της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου του Νεπάλ.
Στάδιο
Έδρα της ομάδας είναι το Στάδιο Ντασαράθ Ρανγκασάλα στο Κατμαντού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στο Νεπάλ  Νεπαλ
Ριζοβούνι Πρέβεζας
Το Ριζοβούνι είναι χωριό της Ηπείρου και ανήκει στο Νομό Πρέβεζας. Το παλαιότερο όνομά του, Ποδογόρα (μέχρι το 1927), είναι σλαβικής προέλευσης (Pot goria se) και σημαίνει στους πρόποδες, στη ρίζα του βουνού.Αυτή είναι η μία εκδοχή για την ονομασία ενώ η δεύτερη εκδοχή αφορά την περίοδο της τουρκοκρατίας και το παιδομάζωμα (παιδ-αγορά παραφρασμένο ποδογόρα). Το υστερόχρονο «Ριζοβούνι» αποδίδει στην ελληνική το περιεχόμενο της σλαβικής λέξης.
Το χωριό έχει έκταση 131.823 τ.μ. και πληθυσμό 5.653 κατοίκους. Η περιοχή χαρακτηρίζεται ως ημιορεινή. Το κλίμα είναι γενικά μεσογειακού τύπου.
Γεωγραφία
Το Ριζοβούνι Νικοπόλεως Πρεβέζης, παλαιότερα κοινότητα, υπάγεται σήμερα στο Δήμο Θεσπρωτικού με έδρα το ομώνυμο χωριό. Ο Δήμος συναπαρτίζεται από τα ακόλουθα δημοτικά διαμερίσματα και χωριά: Θεσπρωτικό (Λέλοβα), Ριζοβούνι (Ποδογόρα), Γαλατάς (Μπουλιμέτι) και Ζερβό, Παπαδάτες, Μελιανά, Άσσος (Νάσαρι), Νικολίτσι, Ελιά (Ντάρα) και Πλατάνια, Πολυστάφυλο (Ρουσιάτσα). Γεωγραφικά, ο Δήμος βρίσκεται εντός μίας κοιλάδας που αποκαλείται «Μικρή Λάκκα Σουλίου», στην οποία συνενώνονται η αμφιθεατρικότητα των χωριών, οι ελαιώνες, οι πορτοκαλεώνες και γενικά η πλούσια βλάστηση. Η κοιλάδα σχηματίζεται μεταξύ των βουνών Θεσπρωτικά όρη (Μπαλντενέσι) στα δυτικά με υψόμετρο 1250 μέτρα και Τσούκα Ποδογόρα-Ζαρκοράχη στα ανατολικά με υψόμετρο 1270 μέτρα. Περιλαμβάνει επίσης τη λίμνη Μαυρή, η οποία αποξηράνθηκε περί το 1960 και μέρος της Λίμνης του Ζηρού. Την κοιλάδα διασχίζει ένα ποταμάκι, το οποίο αποκαλείται «Άμπουλας» (πηγή νερού).
Το Ριζοβούνι ανατολικά εκτείνεται ως τη Λίμνη του Ζηρού. Μέρος της περιοχής της λίμνης υπάγεται στο Ριζοβούνι καθώς και γεωργικές εκτάσεις στη γύρω περιοχή της Τσερόπολης. Ομοίως, στο ανατολικό τμήμα του χωριού βρίσκεται το Καστρί, ένας λόφος 180 μ. περίπου με τεράστιο αρχαιολογικό και ιστορικό ενδιαφέρον: εκεί βρίσκονται τα ερείπια της αρχαίας πόλης Βατία ή Βατίες, αποικίας των Ηλείων από τον 8ο αιώνα π.Χ, αλλά και ο Ιερός Ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, καθολικό άλλοτε της Μονής Καστρίου Ριζοβουνίου (σημερινό μετόχι του Πρ. Ηλία). Ο σημερινός ναός οικοδομήθηκε και διακοσμήθηκε το 1670, αλλά έχει θεμελιωθεί στο κεντρικό κλίτος μιας παλαιοχριστιανικής βασιλικής, από την οποία σώζονται αρκετά τμήματα.
Το Ριζοβούνι σήμερα
Το Ριζοβούνι, σύμφωνα με την απογραφή του 2001, διαθέτει 784 κατοίκους. Στο Ριζοβούνι λειτουργούν Παιδικός Σταθμός, Νηπιαγωγείο και Δημοτικό Σχολείο. Δραστηριοποιούνται επίσης Μορφωτικός Σύλλογος, Σύλλογος Γυναικών, ενώ παλαιότερα και Αθλητικός Σύλλογος (Ξ.Α.Ε.Ρ. και ΔΟΞΑ Ριζοβουνίου). Οι ασχολίες των μόνιμων κατοίκων μοιράζονται μεταξύ της μικροκαλλιέργειας και της κτηνοτροφίας, των τεχνικών επαγγελμάτων και λίγων υπηρεσιών.
Αξιοθέατα
Στο Ριζοβούνι υπάρχουν πολλές εκκλησίες και γραφικά ξωκλήσια, φυσικές πηγές, περιβόλια με πορτοκαλιές, μικροί ελαιώνες, ανθισμένοι κήποι. Το Ριζοβούνι προσφέρει όμορφες περιηγητικές διαδρομές στο βουνό, κατά μήκος του αμφιθεατρικού χωριού, στο Καστρί και στη λίμνη του Ζηρού. Το χειμώνα δε χιονίζει, παρά σπάνια, αλλά οι βροχοπτώσεις είναι πολύ συχνές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Πρέβεζας Κατηγορία:Δήμος Ζηρού
Εθνική Νίγηρα (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η Εθνική Νίγηρα είναι η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου του Νίγηρα. Ελέγχεται από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Νίγηρα και είναι μέλος στην Αφρικανική Συνομοσπονδία Ποδοσφαίρου. Χρώματα της ομάδας είναι το άσπρο, το πράσινο και το πορτοκαλί. Έδρα της ομάδας είναι το Stade Seyni Kountché. Η καλύτερη πορεία που είχε στο παγκόσμιο κύπελλο ήταν στα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου 1982 όταν απέκλεισε την Εθνική Σομαλίας (ποδόσφαιρο ανδρών) και την Εθνική Τόγκο (ποδόσφαιρο ανδρών) αλλά έχασε από την Εθνική Αλγερίας (ποδόσφαιρο ανδρών) στον τρίτο γύρο, στον οποία συμμετείχαν μόνο οχτώ ομάδες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στο Νίγηρα Κατηγορία:Εθνικές ομάδες ποδοσφαίρου Αφρικής
Mercedes-Benz W123
To Mercedes-Benz W123 ήταν ένα μεσαίο πολυτελές αυτοκίνητο της κατηγορίας E, που κατασκευάστηκε από τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία Mercedes-Benz από τον Νοέμβριο του 1975 έως τον Νοέμβριο του 1985 για την έκδοση σεντάν και από τον Απρίλιο του 1978 έως τον Ιανουάριο του 1986 για την έκδοση στέισον βάγκον. Το μοντέλο «εκθρόνισε» τον προκάτοχό του, Mercedes-Benz W114 / W115, από τη θέση του μοντέλου της εταιρείας με τις περισσότερες πωλήσεις έως τότε, καθώς 2.696.915 κομμάτια του W123 κύλησαν από τη γραμμή παραγωγής στα 10 έτη και 2 μήνες της κατασκευής του. Τελικώς, αντικαταστάθηκε από το Mercedes-Benz W124, το οποίο παρουσιάστηκε επίσημα τον Νοέμβριο του 1984 και κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στην αγορά τον Ιανουάριο του 1985.
Οι πλέον δημοφιλείς εκδόσεις του W123 ήταν η 240D (455.000 κομμάτια), η 230E (442.000 κομμάτια) και η 200D (378.000 κομμάτια). Γενικότερα όμως, σε όλες τις εκδόσεις του, το μοντέλο έχει μείνει στην ιστορία με τη φήμη ενός εξαιρετικά αξιόπιστου αυτοκινήτου. Αυτό επιβεβαιώνεται από τον μεγάλο αριθμό κομματιών που κυκλοφορούν ακόμα και σήμερα, μερικά από τα οποία έχουν διανύσει πολλές εκατοντάδες χιλιάδες χιλιόμετρα, ενώ σε πολλά αναπτυσσόμενα κράτη παγκοσμίως χρησιμοποιείται ακόμα και τώρα ως ταξί.
Εκδοχές αμαξώματος
Κατασκευαζόταν στις εξής μορφές:
Σεντάν (W123)
Ήταν η πρώτη έκδοση που μπήκε στην παραγωγή και συγκεκριμένα τον Νοέμβριο του 1975, ενώ τα πρώτα κομμάτια έφτασαν στις γερμανικές αντιπροσωπείες στις 29 Ιανουαρίου 1976. Από το σεντάν κατασκευάστηκαν συνολικά 2,4 εκατομμύρια κομμάτια, σχεδόν το 90% των W123 που κυκλοφόρησαν. Ειδικά στην τότε Δυτική Γερμανία, η ζήτηση για την έκδοση σεντάν ήταν τόσο μεγάλη, ώστε ο χρόνος αναμονής μέχρι την παράδοση ήταν τεράστιος, φτάνοντας κατά καιρούς έως και 3 έτη, με αποτέλεσμα πολλοί αγοραστές της, κατά τις συμβάσεις πώλησης, να καταβάλουν ακόμα και πάνω από 5.000 γερμανικά μάρκα επιπλέον από την επίσημη τιμή στον τιμοκατάλογο για να αποκτήσουν ταχύτερα το πολυπόθητο μοντέλο. Μέχρι σήμερα, τέτοιο φαινόμενο δεν έχει ξανασυμβεί ποτέ στην ιστορία της αυτοκινητοβιομηχανίας της Δυτικής Γερμανίας και της σημερινής ενιαίας Γερμανίας σε οχήματα μαζικής παραγωγής.thumb|left|Mercedes-Benz V123 με μακρύτερο μεταξόνιο
Σεντάν μακρύτερης έκδοσης (V123)
Μοντέλο με μακρύτερο μεταξόνιο. Παρουσιάστηκε τον Αύγουστο του 1977 και βασιζόταν στην έκδοση σεντάν. Το V123 έφερε μεγαλύτερο μεταξόνιο έως και 630 χιλιοστά (συνολικά 3.425 χιλιοστά) από το σεντάν (στάνταρ μεταξόνιο 2.795 χιλιοστά) και έφτανε το συνολικό μήκος των 5,355 μέτρων. Διέθετε επαρκή χώρο για τρίτη σειρά καθισμάτων και γνώρισε μεγάλη απήχηση σε εταιρείες ταξί ή ξενοδοχειακών αυτοκινήτων για μεταφορά 7 επιβατών. Προσφερόταν στις εκδόσεις 250 βενζίνης, 240D και 300D. Στις πετρελαιοπαραγωγικές χώρες της Μέσης Ανατολής η έκδοση V123 ήταν έως και τη δεκαετία του 1990 ιδιαίτερα δημοφιλής ως λιμουζίνα στις εταιρείες ταξί.thumb|left|Mercedes-Benz C123 280 CE του 1977
Κουπέ (C123)
Παρουσιάστηκε τον Ιούνιο του 1977 και βασιζόταν σε ένα κοντύτερο κατά 85 χιλιοστά μεταξόνιο (2.710 χιλιοστά αντί για τα 2.795 χιλιοστά του σεντάν). Το μικρότερο μεταξόνιο, σε συνδυασμό με την χαμηλότερη οροφή και την εμφανώς πιο απότομη κλίση στα μπροστινά και στα πίσω παράθυρα, του έδιναν μια έντονα σπορ εμφάνιση. Η έκδοση κουπέ ήταν διαθέσιμη ως 230C (μεταγενέστερα 230CE) και ως 280C/CE στις περισσότερες αγορές. Ειδικότερα στη Βόρεια Αμερική, υπήρχε επιπλέον και μια έκδοση 300CD και αργότερα μια έκδοση 3 λίτρων turbodiesel.
T-Model (W123T)
Έτσι ονομάζονταν οι εκδόσεις Transport και Touring (estate / στέισον βάγκον). Παρουσιάστηκαν στη Διεθνή Έκθεση της Φρανκφούρτης τον Σεπτέμβριο του 1977 και τον Απρίλιο του 1978 άρχισε η μαζική παραγωγή τους, στο εργοστάσιο της Βρέμης. thumb|right|Mercedes-Benz F123 του 1986. Εδώ μια ειδική έκδοση ασθενοφόρο από τον βελτιωτικό οίκο Miesen. thumb|right|Σπάνια μετατροπή μιας Mercedes-Benz C123 σε κάμπριο.
Ονοματολογία
Οι αριθμοί αντιστοιχούσαν στον κυβισμό του κάθε μοντέλου, ενώ τα γράμματα στο είδος του κινητήρα και τον τύπο του αμαξώματος:
Εξοπλισμός
Το επίπεδο εξοπλισμού του αυτοκινήτου ήταν εντυπωσιακά υψηλό για την εποχή του, καθώς προσέφερε τα εξής έξτρα:
Ενεργητική και παθητική ασφάλεια
thumb|right|Εξαιρετικά σπάνιο Mercedes-Benz W123 του 1985 με [[Αερόσακος|αερόσακους οδηγού και συνοδηγού. Στο τελευταίο έτος παραγωγής, το 1985, κατασκευάστηκε ένας μικρός αριθμός πειραματικών W123 με 2 αερόσακους, που διατέθηκαν μόνο κατόπιν ειδικής παραγγελίας σε επιλεγμένους πελάτες της εταιρείας.]]
Η ενεργητική ασφάλεια του W123 ήταν αξιοσημείωτη, καθώς προσέφερε Σύστημα Αντιμπλοκαρίσματος Τροχών (ABS), προαιρετικά από τον Αύγουστο του 1980. Επιπλέον, όλες οι εκδόσεις του W123 ήταν εξοπλισμένες με 4 δισκόφρενα, κάτι πολύ σπάνιο για την εποχή του, ενώ και η οδική του συμπεριφορά απέσπασε άκρως θετικά σχόλια από τον Τύπο αυτοκινήτου και το κοινό.
Ιδιαίτερα η παθητική ασφάλεια του W123 ήταν χωρίς αμφιβολία κορυφαία για την εποχή του. Το μοντέλο είχε σχεδιαστεί με πρώτη προτεραιότητα την ασφάλεια των επιβατών και διέθετε μία πολύ πιο σκληρή και ανθεκτική καμπίνα από τις προηγούμενες Mercedes-Benz, σε συνδυασμό με ζώνες παραμόρφωσης στο εμπρός και πίσω μέρος του οχήματος. Οι ζώνες παραμόρφωσης ήταν σχεδιασμένες για ελεγχόμενη παραμόρφωση σε τυχόν μετωπική ή πλαγιομετωπική σύγκρουση και ικανές να απορροφήσουν πολύ περισσότερη ενέργεια από όση μπορούσαν τα προηγούμενα μοντέλα της εταιρείας. Η κεντρική περιοχή του αμαξώματος, γνωστή ως «κλωβός ασφαλείας» (ο θάλαμος των επιβατών, που περιβάλλεται από εμπρός και πίσω ζώνες παραμόρφωσης) είχε λάβει ακόμη περισσότερη σταθερότητα, μέσω ενισχύσεων στις κολόνες και στην οροφή. Για προστασία σε τυχόν πλευρική πρόσκρουση, όλες οι πόρτες έφεραν εσωτερικές μεταλλικές δοκούς.
Επίσης, από τον Ιανουάριο του 1982 (όταν ο αερόσακος οδηγού καθιερώθηκε ως προαιρετική επιλογή σε όλα τα μοντέλα της Mercedes-Benz) προσέφερε και έξτρα αερόσακο οδηγού, αν και στην πράξη προσφέρθηκε σε ελάχιστα κομμάτια και μάλιστα έως τον Αύγουστο του 1982 διατέθηκε μόνο σε επιλεγμένους πελάτες της Mercedes-Benz. Μέσα στο τελευταίο έτος παραγωγής, το 1985, κατασκευάστηκαν σε περιορισμένα κομμάτια και W123 με 2 αερόσακους, οδηγού και συνοδηγού, που διατέθηκαν επίσης σε επιλεγμένους πελάτες, κατόπιν ειδικής παραγγελίας.
Μία ακόμα σημαντική βελτίωση για την τότε εποχή, ήταν ότι το ντεπόζιτο καυσίμων του W123 είχε μετακομίσει εξαρχής πάνω από τον πίσω άξονα, πίσω από τον χώρο αποσκευών, ακουμπώντας πάνω στο ίδιο επίπεδο με αυτόν (ως η νοητή προέκταση του χώρου αποσκευών προς το κέντρο και προς τους επιβάτες), ακριβώς πίσω από τα πίσω καθίσματα και προς το κέντρο του αμαξώματος, μειώνοντας έτσι τις πιθανότητες να εκραγεί σε οπίσθια πρόσκρουση και να ξεσπάσει φωτιά. Για την ιστορία, η μετακόμιση αυτή είχε ξεκινήσει από την εταιρεία με το 2-πορτο σπορ Mercedes-Benz R107 που εισήχθη το 1971 (προηγουμένως, σε όλα τα μοντέλα της εταιρείας το ντεπόζιτο ήταν επίπεδο και έπιανε ολόκληρο το κάτω μέρος της «ουράς» μέχρι και πίσω ακριβώς από τον πίσω προφυλακτήρα, και μάλιστα η τάπα ανεφοδιασμού ήταν στο πίσω άκρο του αμαξώματος, αντί στο πλάι), συνεχίστηκε το 1972 με την εισαγωγή της Mercedes-Benz S-Class W116 και ολοκληρώθηκε με την εισαγωγή στην αγορά της E-Class W123 τον Ιανουάριο του 1976 (καθώς η παλέτα της Mercedes-Benz τότε αποτελείτο μόνο από 3 μοντέλα). Αν και σήμερα σε όλα τα αυτοκίνητα τοποθετείται στο κέντρο του σασί, η απομάκρυνση από το πίσω άκρο του αμαξώματος ήταν κάτι καινούριο εν έτει 1976 - στα παλαιότερα χρόνια, σχεδόν όλα τα αυτοκίνητα είχαν τη δεξαμενή καυσίμων στο πίσω άκρο του αμαξώματος, καταλαμβάνοντας ολόκληρο τον χώρο έως και πίσω ακριβώς από τον πίσω προφυλακτήρα, έχοντας έτσι εξαιρετικά υψηλό κίνδυνο πυρκαγιάς μετά από τέτοια σύγκρουση. Μάλιστα πολλά αμερικανικά μοντέλα είχαν αυτή την επικίνδυνη διάταξη ως τη δεκαετία του 1990 και ορισμένα που συνέχιζαν να βασίζονται σε παλαιές πλατφόρμες τη διατήρησαν ακόμα και ως τη δεκαετία του 2000.
Εκδόσεις (εκτός Βόρειας Αμερικής και Ιαπωνίας)
thumb|right|[[Πλευρά οδήγησης|Δεξιοτίμονο Mercedes-Benz W123 σεντάν στο Ηνωμένο Βασίλειο σε φωτογραφία του 1976.]] thumb|right|Το [[Ταμπλό αυτοκινήτου|ταμπλό ενός W123 300D του 1977.]] thumb|right|Το [[Ταμπλό αυτοκινήτου|ταμπλό ενός W123 230 Automatic του 1977]] thumb|right|Mercedes-Benz W123 280TE (στέισον βάγκον και injection) thumb|right|Το πίσω μέρος του προηγούμενου W123 280TE
Οι χρονολογίες παραγωγής των εκδόσεων, δίνονται σε ημερολογιακά έτη και όχι σε σεζόν (model years). Επίσης, όπου LWB = Long Wheelbase / μακρύ μεταξόνιο, οπότε πρόκειται για έκδοση με το μακρύτερο μεταξόνιο, δηλαδή την λιμουζίνα.
Εκδόσεις Βόρειας Αμερικής και Ιαπωνίας
thumb|right|Mercedes-Benz W123 προδιαγραφών των [[Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής|ΗΠΑ]] thumb|right|Mercedes-Benz 300CD Turbodiesel κουπέ, προδιαγραφών των [[Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής|ΗΠΑ]] thumb|right|Mercedes-Benz W123 στις [[Ηνωμένες Πολιτείες, με τον αυτόματο κλιματισμό προδιαγραφών των ΗΠΑ και με αυτόματο κιβώτιο]]
Εδώ δίνονται οι σεζόν (model years) διάθεσης στην αγορά και όχι τα ημερολογιακά έτη παραγωγής. Στις αγορές αυτές προσφέρθηκαν τα εξής μοντέλα:
Αντικατάσταση του W123
Ο διάδοχος του W123 μπήκε στη μαζική παραγωγή τον Νοέμβριο του 1984 και ήταν το Mercedes-Benz W124. Ωστόσο, λόγω της εξαιρετικά μεγάλης δημοτικότητας του W123, η παραγωγή του συνεχίστηκε για 1 έτος ακόμα και τελικώς έληξε τον Νοέμβριο του 1985, αν και η κατασκευή των εκδόσεων W123 στέισον βάγκον και κουπέ συνεχίστηκε για ένα ελάχιστο χρονικό διάστημα ακόμα και για περιορισμένο αριθμό οχημάτων. Η οριστική λήξη της παραγωγής ήρθε τον Ιανουάριο του 1986, με μια τελική δόση μόλις 63 τεμαχίων W123 στέισον βάγκον να κατασκευάζονται το έτος αυτό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
W123 Κατηγορία:Αυτοκίνητα πολυτελείας Κατηγορία:Γερμανικά αυτοκίνητα
Ζακ Σαραζέν
Ο Ζακ Σαραζέν (γαλλικά: Jacques Sarrazin) (1592-1660) ήταν Γάλλος γλύπτης της τεχνοτροπίας μπαρόκ.
Ήταν ένας από τους κύριους γλύπτες του Λουδοβίκου ΙΓ΄. Υπήρξε ένας από τους ιδρυτές της Γαλλικής Βασιλικής Ακαδημίας Ζωγραφικής και Γλυπτικής στο Παρίσι.
Βιογραφικά στοιχεία
αριστερά|μικρογραφία|Η [[Λήδα και ο κύκνος, 1650Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης (Νέα Υόρκη)]] αριστερά|μικρογραφία|Η Σύνεση, από το μνημείο του Ερρίκου Β΄ των Βουρβόνων του Κοντέ, [[μουσείο Κοντέ στο κάστρο του Σαντιγί (τελείωσε το 1660)]] Ο Ζακ Σαραζέν γεννήθηκε στο Νουαγιόν, στον σημερινό νομό Ουάζ στα βόρεια της Γαλλίας, το 1592 και πήγε στο Παρίσι με τον αδερφό του, όπου εκπαιδεύτηκε στο εργαστήριο του Νικολά Γκιλαίν. Το 1610 πήγε στη Ρώμη και παρέμεινε εκεί μέχρι το 1628. Ενώ βρισκόταν στη Ρώμη, εργάστηκε στα γλυπτά του κήπου της βίλας Αλντομπραντίνι στο Φρασκάτι (περ. 1620). Από το 1622 έως το 1627, εργάστηκε με τον Ντομενικίνο στη διακόσμηση εκκλησιών.
Το 1628 επέστρεψε στο Παρίσι, όπου, το 1631, παντρεύτηκε μια ανιψιά του ζωγράφου Σιμόν Βουέ, τον οποίο είχε συναντήσει στη Ρώμη και με τον οποίο είχε συνεργασθεί στο Παρίσι.
Το 1631 διορίστηκε βασιλικός γλύπτης και ζωγράφος και έκανε μια σειρά έργων για τον Λουδοβίκο ΙΓ΄ και τη σύζυγό του Άννα της Αυστρίας, ιδιαίτερα πορτρέτα και γλυπτά τάφων, τα περισσότερα από τα οποία αργότερα καταστράφηκαν.
Άλλα βασιλικά έργα περιλαμβάνουν τις Καρυάτιδες του περιπτέρου του Ωρολογίου, στο κέντρο της δυτικής πτέρυγας της Τετράγωνης πλατείας του ανακτόρου του Λούβρου. Η δημιουργία των Καρυάτιδων απεικονίζει καλά το συνεργατικό σύστημα της βασιλικής γλυπτικής κατά την περίοδο στην οποία εργάστηκε ο Σαραζέν. Η πρόσοψη είχε σχεδιαστεί από τον βασιλικό αρχιτέκτονα Ζακ Λεμερσιέ, ως επέκταση της προηγούμενης πρόσοψης απέναντι από την αυλή που δημιούργησε ο Πιέρ Λεσκό. Εμπνεύστηκε τις Καρυάτιδες από το Ερέχθειο στην Ακρόπολη της Αθήνας. Το 1550, ο Ζαν Γκουζόν, αρχιτέκτονας και γλύπτης στο Λούβρο υπό τον Ερρίκο Δ΄ της Γαλλίας, είχε δημιουργήσει ένα σύνολο Καρυάτιδων μέσα στο Λούβρο, στην Αίθουσα των Ελβετών Φρουρών. Ο Σαραζέν, όπως και ο Γκουζόν, δεν είδε ποτέ τα πρωτότυπα στην Ελλάδα, εργάστηκαν και οι δύο μόνο από σχέδια. Ο Σαραζέν έκανε τα πρώτα του σχέδια για τις εξωτερικές μορφές του Λούβρου το 1636, με βάση σχέδια των πρωτοτύπων και των έργων του Γκουζόν, και στη συνέχεια έφτιαξε μινιατούρες τερακότας. Τα πραγματικά αγάλματα στη συνέχεια πραγματοποιήθηκαν το 1639-1640 από τους βοηθούς του Ζιλ Γκερέν, Φιλίπ ντε Μπυστέρ και Τιμπώ Πουασάν σύμφωνα με τα μοντέλα του.
Ο Σαραζέν και το μεγάλο του εργαστήριο ανέλαβαν επίσης διακοσμητικές εργασίες για αρκετούς πύργους στην Ιλ ντε Φρανς, συμπεριλαμβανομένων του πύργου του Σιλί (περ. 1630-32, καταστράφηκε), του πύργου της Βιντεβίλ (μετά το 1630, απομένουν μόνο ερείπια) και εσωτερικά και εξωτερικά γλυπτά για τον πύργο του Μαιζόν (1642–50). Οι κύριοι βοηθοί του ήταν οι Γκερέν, Φιλίπ ντε Μπυστέρ, Ζεράρ βαν Οπστάλ και αργότερα ο Πιέρ Λε Γκρο ο Πρεσβύτερος, οι οποίοι με τη σειρά τους έγιναν εξέχοντες γλύπτες στην υπηρεσία του Λουδοβίκου ΙΔ΄.
Το 1648, ο Σαραζέν ήταν ένας από τους ιδρυτές της Γαλλικής Βασιλικής Ακαδημίας Ζωγραφικής και Γλυπτικής και εξελέγη ως ένας από τους αρχικούς δώδεκα πρεσβύτερους που ήταν υπεύθυνοι για τη λειτουργία του. Το 1654 έγινε Πρύτανης. μικρογραφία|250x250εσ|Το επιτάφιο μνημείο του καρδιναλίου [[Πιέρ ντε Μπερύλ|ντε Μπερύλ]] Το 1648, έλαβε την παραγγελία για το μεγάλο επιτάφιο μνημείο για την καρδιά του πρίγκιπα του Κοντέ στο Παρίσι. Λόγω των αναταραχών της εξέγερσης της Σφενδόνης, η κατασκευή του καθυστέρησε πολύ. Κατά τη στιγμή του θανάτου του Σαραζέν το 1660, όλα τα μέρη του είχαν τελειώσει αλλά δεν είχαν συναρμολογηθεί, το μνημείο ολοκληρώθηκε το 1663 από τον βοηθό του Λε Γκρο. Το μνημείο μεταφέρθηκε αργότερα στο μουσείο Κοντέ στο κάστρο του Σαντιγί.
Φιλοτέχνησε επίσης το επιτάφιο μνημείο του καρδιναλίου Πιέρ ντε Μπερύλ, σήμερα βρίσκεται στο Λούβρο.
Ο Ζακ Σαραζέν θεωρείται καθοριστικός για την ανάπτυξη του στυλ Λουδοβίκου ΙΔ΄ μέσω της προσωπικής εργασίας του καθώς και μέσω των πολλών μαθητών του. Σχεδόν όλη η δουλειά του ως ζωγράφου καταστράφηκε και είναι γνωστή μόνο μέσω χαρακτικών.
Ο Ζακ Σαραζέν πέθανε στο Παρίσι στις 3 Δεκεμβρίου 1660.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι γλύπτες
Ταύλα Άρτας
Τα Ταύλα Άρτας είναι οικισμός στον δήμο Κεντρικών Τζουμέρκων στο νομό Άρτας της περιφέρειας Ηπείρου στην Ελλάδα. Υπάγεται στην δημοτική ενότητα Αθαμανίας και αποτελούσε μέρος του καποδιστριακού δήμου Αθαμανίας το 1997-2010.
Το 2011 είχε πληθυσμό 44 κατοίκων.
Ο ταχυδρομικός κώδικας του χωριού είναι ο 47045.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Άρτας Κατηγορία:Δήμος Κεντρικών Τζουμέρκων
Γεώργιος Ζουφρές
Ο Γεώργιος Ζουφρές (-1906) ήταν Έλληνας ποιητής του 19ου αιώνα. Ασχολήθηκε με την μετάφραση της «Κόλασης» του Δάντη στη δημοτική. Πέθανε πολύ νέος, το 1906. Τον θάνατό του θρήνησαν στο περιοδικό «Νουμάς» οι Κωστής Παλαμάς, Παύλος Νιρβάνας και Ζαχαρίας Παπαντωνίου.
Πηγές
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές
Εθνική Νικαράγουας (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Νικαράγουας εκπροσωπεί τη Νικαράγουα στις διεθνείς ποδοσφαιρικές διοργανώσεις. Τελεί υπό τον έλεγχο της Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου Νικαράγουας. Είναι μια από τις πιο αδύναμες ομάδες στην Κεντρική Αμερική.
Ιστορία
Κατάφερε για πρώτη φορά να προκριθεί σε σημαντική διοργάνωση το 2009, όταν προκρίθηκε στο ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ 2009 έπειτα από τη νίκη της με 2–0 επί της της Γουατεμάλας.
Στάδιο
Έδρα της εθνικής ομάδας είναι το Εστάδιο Νασιονάλ, χωρητικότητας 15.000 θεατών, το οποίο βρίσκεται στη Μανάγουα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στη Νικαράγουα Νικαραγουα
Δήμος Πρέβεζας (πρόγραμμα Καποδίστριας)
Ο Δήμος Πρέβεζας ήταν δήμος του νομού Πρέβεζας, που περιελάμβανε και την πρωτεύουσα του νομού, την Πρέβεζα. Με την εφαρμογή του Προγράμματος «Καλλικράτης» το 2011 εντάχθηκε στον νέο, διευρυμένο Δήμο Πρέβεζας.
Βρισκόταν στο νοτιότερο τμήμα του νομού, αποτελούνταν από 5 δημοτικά διαμερίσματα, καταλάμβανε έκταση 66,8 τ.χλμ. και είχε συνολικό πληθυσμό 22.853 κατοίκους.
Στον δήμο περιλαμβάνονταν τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμοί:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Π Κατηγορία:Δήμος Πρέβεζας
Γεώργιος Καλαρρύτης
Ο Γεώργιος Καλαρρύτης ήταν εικονογράφος από την Ήπειρο. Έφτιαξε τις εικόνες του ναού του Αγίου Γεωργίου στο χωριό Κλεινοβό της Καλαμπάκας το 1778.
Αναφορές
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι
Νικόλαος Χρόνης
Ο Νικόλαος Χρόνης (περ. 1872-) ήταν Έλληνας ευεργέτης. Η καταγωγή του ήταν από την Ήπειρο. Αποδήμησε στην Νότιο Αφρική, στο Γιοχάνεσμπουργκ και ήταν φτωχός βιοπαλαιστής. Δώρισε γενναίο ποσό συνολικά στην Εταιρεία του Ελληνισμού, στο ταμείο του Εθνικού Στόλου, για την έκδοση της «Ιστορίας της Ηπείρου» του Χ. Χριστοβασίλη και για άλλους εθνικούς σκοπούς.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες
Μαντάμ ντε Μοντεσόν
Η Καρλόττα, χήρα του μαρκήσιου του Μοντεσόν, γαλλ. Charlotte-Jeanne Béraud de La Haye de Riou, veuve de marquis de Montesson (4 Οκτωβρίου 1738 - 6 Φεβρουαρίου 1806) από τον Οίκο του Λα Αι ντε Ριού έγινε με τους γάμους της πρώτα μαρκησία του Μοντεσόν και μετά πριγκίπισσα της Ορλεάνης.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα το 1757 τον Ιωάννη-Βαπτιστή μαρκήσιο του Μοντεσόν, που απεβίωσε το 1769.
Το 1773 έκανε δεύτερο γάμο με τον Λουδοβίκο-Φίλιππο Β΄ των Βουρβόνων δούκα της Ορλεάνης. Ο μυστικός γάμος ήταν μοργανατικός και δεν είχε τον τίτλο του συζύγου της. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Ορλεάνης
Ανεμορράχη Άρτας
Η Ανεμορράχη (πρώην Μπούγα ) είναι οικισμός του δήμου Κεντρικών Τζουμέρκων στον νομό Άρτας της περιφέρειας Ηπείρου στην Ελλάδα. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 174 κατοίκων.
Γενικά στοιχεία
Η Ανεμορράχη είναι κτισμένη σε υψόμετρο 370 ή 400 μέτρων, σε απόσταση 47 χιλιομέτρων βορειοανατολικά της Άρτας και 6,5 χλμ. από το Δίστρατο. Αναφέρεται ως ένα από τα λεγόμενα Τζουμερκοχώρια της Ηπείρου και περιήλθε στο ελληνικό κράτος το 1881, μαζί με άλλα 25 χωριά της συγκεκριμένης περιοχής. Μέχρι το 1927 έφερε την ονομασία Μπούγα. Διοικητικά, υπαγόταν μέχρι το 1997 στην επαρχία Άρτας, ενώ στη συνέχεια ανήκε στον καποδιστριακό δήμο Αθαμανίας. Από το 2011 υπάγεται στην δημοτική ενότητα Αθαμανίας του δήμου Κεντρικών Τζουμέρκων ως έδρα της τοπικής κοινότητας Ανεμορράχης.
Αξιοθέατα της χωριού είναι το κτίριο του πρώην δημοτικού σχολείου και ένας παλιός νερόμυλος μαζί με παρακείμενο πηγάδι, τα οποία έχουν ανακηρυχθεί διατηρητέα μνημεία. Ο κύριος ναός της Ανεμορράχης είναι αφιερωμένος στον Άγιο Νικόλαο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Άρτας Κατηγορία:Δήμος Κεντρικών Τζουμέρκων
Νόμος του Λίτλγουντ
Ιστορία
Ο νόμος διατυπώθηκε από τον καθηγητή του Πανεπιστημίου του Κέμπριτζ Τζ. Ε. Λίτλγουντ, και δημοσιοποιήθηκε σε μία συλλογή εργασιών του με τίτλο, A Mathematician's Miscellany, στην οποία προσπαθεί (μεταξύ άλλων) να απομυθοποιήσει την υποτιθέμενη υπερφυσική φαινομενολογία στηριζόμενος κυρίως στον Νόμο των Πραγματικά Μεγάλων Αριθμών, σύμφωνα με τον οποίο όταν το μέγεθος του δείγματος είναι αρκετά μεγάλο, κάποιο εξαιρετικά απίθανο ενδεχόμενο είναι πιθανόν να συμβεί.
Περιγραφή
Ο Λίτλγουντ ορίζει το θαύμα ως ένα εξαιρετικό "γεγονός" ξεχωριστής σημασίας που μπορεί να συμβεί με συχνότητα μία στο εκατομμύριο. Υποθέτει πως κάθε δευτερόλεπτο, ένας ξύπνιος άνθρωπος βιώνει ένα "γεγονός", το οποίο μπορεί να είναι είτε σημαντικό είτε όχι (για παράδειγμα, να δει την οθόνη του υπολογιστή, το πληκτρολόγιο, το ποντίκι, αυτό το άρθρο, κτλ.). Επίσης, ο Λίτλγουντ υποθέτει πως ο άνθρωπος είναι ξύπνιος για περίπου 8 ώρες κάθε μέρα.
Ως αποτέλεσμα, λαμβάνοντας υπόψιν αυτές τις υποθέσεις και υστέρα από απλούς υπολογισμούς, ένας άνθρωπος μέσα σε 35 μέρες θα έχει βιώσει περίπου ένα εκατομμύριο γεγονότα. Σύμφωνα με αυτόν το ορισμό του θαύματος, κάθε άτομο αναμένεται να έχει παρατηρήσει τουλάχιστον ένα θαύμα με το πέρασμα 35 συνεχόμενων ημερών – και κατά συνέπεια, σύμφωνα με αυτή τη λογική, γεγονότα που μπορούν να χαρακτηριστούν ως θαύματα εμφανίζονται εν τέλει αρκετά συχνά.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιστημονικοί νόμοι
Η αρπαγή της Θέτιδος (Αρχαιολογικά Μουσεία Βερολίνου αρ. F 2279)
Η κύλιξ του Πειθίνιου είναι αρχαιολογικό εύρημα από το Βούλτσι.
Ιστορικό του ευρήματος
Βρέθηκε στο Βούλτσι και αγοράστηκε το 1834 από τον Μπούνσεν στην Ρώμη.
Πάλη του Πηλέα με την Θέτιδα
Το εσωτερικό κοίλο είναι αγγειογραφημένο με την εικόνα του Πηλέα που μάχεται την Θέτιδα. Τα δύο πρωταγωνιστές επιβεβαιώνονται από τις επιγραφές «[Π]ΕΛΕΥΣ» και «ΘΕΘΙΣ». Ο Πηλέας σε στάση πάλης έχει περιζώσει με τα μπράτσα του την τεράστια θεά από την μέση της και την σφίγγει. Έχει δεμένες τις γροθιές του σε λαβή που αποδίδεται σε σχήμα μαιάνδρου. Η θεά προσπαθεί να ξεφύγει και μεταμορφώνεται σε φίδια που περικυκλώνουν τον Πηλέα και τον δαγκώνουν. Μεταμορφώνεται και σε λιοντάρι που ωρύεται στην πλάτη του ήρωα. Ο Πηλέας είναι ντυμένος με κοντό χιτώνα με κοντά μανίκια που καταλήγει παντού σε χελιδονοουρές. Έχει στη μέση ζωσμένο το σπαθί στην αριστερή μεριά. Στον δεξί αστράγαλο φοράει βραχιολάκι. Η μακρυά κόμη είναι δεμένη στον αυχένα με ταινία που στεφανώνει το κεφάλι. Η Θέτιδα φοράει μακρύ χιτώνα με μακρυά μανίκια. Το ύφασμα των χιτώνων του Πηλέα και της Θέτιδας είναι διακοσμημένο με σταυρουδάκια. Κάτω από τον χιτώνα φοράει στενό κορμάκι, ενώ στους ώμους έχει ριγμένο μανδύα, διακοσμημένο με στιγμορόδακες. Η μακριά της κόμη είναι και αυτή όπως του Πηλέα πιασμένη στον αυχένα με πλατύ διάδημα, που είναι διακοσμημένο με φαρδύ μαίανδρο. Η θεά είναι στολισμένη με στρογγυλά σκουλαρίκια στα αυτιά και βραχιόλια στα χέρια. Φίδια ξεκινάν από τα χέρια της και πηγαίνουν και τυλίγονται στο κορμί του Πηλέα, ενώ ένα μικρό λιοντάρι ακολουθεί την εντολή του του δίνει με την ανοιχτή δεξιά παλάμη της.
Γύρω από την εικόνα είναι γραμμένα το όνομα του καλλιτέχνη, έτσι ώστε μαθαίνουμε ότι «ΠΕΙΘΙΝΟΣ ΕΓΡΑΨΕΝ», καθώς και μια επιγραφή αφιερωμένη στον Αθηνόδοτο: «ΑΘΗΝΟΔΟΤΟΣ ΚΑΛΟΣ».
Τρυφερές σκηνές νέων
thumb|right|200px|Η αγγειογραφία του εξωτερικού της κύλικος Το εξωτερικό του αγγείο είναι διακοσμημένο με τρυφερές σκηνές νέων.
Στην Α' όψη εικονίζονται τέσσερα ζευγάρια αγοριών, και ένα αγόρι. Το αγόρι που φοράει μανδύα στέκει στο αριστερό άκρο της σκηνής και στηρίζεται στο ροζιασμένο ραβδί του με σκυμμένο το κεφάλι. Πιο δεξιά στέκει το πρώτο ζευγάρι. Ανταλλάζουν δώρα. Το αγόρι τοποθετεί ένα μήλο στο χέρι του συντρόφου του, ενώ δύο άλλοι του κρατάν το αριστερό χέρι. Ένα άλλο ζευγάρι στο κέντρο δύο αγόρια αγκαλιάζονται τρυφερά, ενώ ο μεγαλύτερος αγγίζει τον μικρότερο. Ο μικρότερος κοιτάει τον σύντροφό του στα μάτια. Κρατάει στο χέρι έναν αρύβαλο με δερμάτινο λουράκι. Ακολουθεί ένα ακόμα ζευγάρι σε παρόμοια στάση. Η εικόνα κλείνει στο δεξιό άκρο με το τέταρτο ζευγαράκι. Ο ένας νέος κρατάει ραβδί και αγκαλιάζει με την παλάμη του τον σβέρκο του συντρόφου του, ενώ αυτός του κρατάει το μπράτσο. Τα ζευγάρια είναι ντυμένα με μανδύες, από τους οποίους άλλοι είναι διάφανοι, και άλλοι είναι μπροστά ανοιχτοί για να φαίνεται το σώμα του νέου.
Η Β' όψη περιέχει τρία ζευγάρια από αγόρια και κορίτσια. Στο αριστερό άκρο ένα κορίτσι χαιρετά το ελαφρά ντυμένο αγόρι της. Στο κέντρο ένα άλλο κορίτσι με σκουλαρίκια πλησιάζει το αγόρι της και του χαρίζει ένα μήλο. Στο δεξιό άκρο ένα κορίτσι συνομιλεί με το αγόρι της, ενώ ανασηκώνει την άκρη του χιτώνα της. Εικονίζεται επίσης ένα κάθισμα με λιονταρίσια πόδια, ενώ κάτω από ένα άλλο κάθισμα κουρνιάζει ένα σκυλάκι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εκθέματα στο Άλτες Μουζέουμ Βερολίνου Κατηγορία:Κύλιξ
Δήμος Ανώγειου
Το  Ανώγειο ήταν δήμος του νομού Πρέβεζας. Με την εφαρμογή το σχεδίου Καλλικράτης εντάχθηκε στον νέο δήμο Ζηρού. Βρισκόταν στο βορειοανατολικότερο τμήμα του νομού. Αποτελούνταν από 3 δημοτικά διαμερίσματα, καταλάμβανε έκταση 71,6 τ.χλμ. και έχει μόνιμο πληθυσμό 2 κατοίκους. Υψόμετρο του χωριού 1190. Έδρα του δήμου ήταν ο Γοργόμυλος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Α
Προχοΐδα
thumb|right|60px Η προχοΐδα (στα Αγγλικά burette ή buret) είναι ένα κυλινδρικό όργανο που περιλαμβάνεται στα όργανα εργαστηρίου χημείας με ογκομετρική βαθμολόγηση σε όλο της το μήκος και βρύση ακριβείας ή στρόφιγγα στο κάτω μέρος. Χρησιμοποιείται για να χειριστούμε ή να τοποθετήσουμε συγκεκριμένες ποσότητες υγρού αντιδραστηρίου για τις οποίες είναι αναγκαία μεγάλη ακρίβεια, όπως σε πειράματα τιτλοδότησης. Οι προχοΐδες είναι εξαιρετικά ακριβείς - μια προχοΐδα των 50mL(=cm3) έχει εύρος 0,1 mL (κατηγορία Β) ή 0,06 mL (κατηγορία Α). Οι προχοΐδες μετρούν από το επάνω μέρος καθώς χρησιμοποιούνται για να μετράμε υγρά τα οποία ρέουν από το κάτω μέρος. Η διαφορά μεταξύ του τελικού και αρχικού όγκου είναι το ποσό το οποίο αποχύθηκε.
Ιστορία
Η ιστορία της προχοΐδας είναι παράλληλη με την ιστορία της ογκομετρικής ανάλυσης. Ο Francois Antoine Henri Descroizilles κατασκεύασε το 1791 την πρώτη προχοΐδα (η οποία έμοιαζε με ογκομετρικό κύλινδρο). Ο Ζοζέφ Λουί Γκαι-Λυσάκ κατασκεύασε μια βελτιωμένη έκδοση που περιλάμβανε ένα πλευρικό βραχίωνα, και κατέγραψε τους όρους σιφώνιο (pipette) και προχοΐδα (burette) σε μια δημοσίευση του 1984 πάνω στην προτυποποίηση διαλυμάτων του ινδικού (indigo, κοινώς λουλάκι). Ένα σημαντικό βήμα στη μεθοδολογία και την δημοφιλία της ογκομετρικής ανάλυσης επιτεύχθηκε με τον Καρλ Φρίντριχ Μορ (Mohr), ο οποίος επανασχεδίασε την προχοΐδα  τοποθετώντας ένα σφιγκτήρα και μια μύτη στο κάτω μέρος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Όργανα εργαστηρίου χημείας
Δαφνούλα Άρτας
Η Δαφνούλα είναι οικισμός στον δήμο Κεντρικών Τζουμέρκων στο νομό Άρτας της περιφέρειας Ηπείρου στην Ελλάδα. Υπάγεται στην δημοτική ενότητα Αθαμανίας και αποτελούσε μέρος του καποδιστριακού δήμου Αθαμανίας το 1997-2010.
Το 2011 είχε πληθυσμό 46 κατοίκων. Το χωριό βρίσκεται στις όχθες του ποταμού Αράχθου. Το χωριό ονομάστηκε Δαφνούλα από κάποια γειτονική βρύση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Άρτας Κατηγορία:Δήμος Κεντρικών Τζουμέρκων
Κοσμάς ο Ξένος
Ο Κοσμάς ο επονομαζόμενος και Μελωδός, μοναχός, ποιητής, Μαϊουμά, Ξένος, Ικέτης, Ιεροσολυμίτης, Αγιοπολίτης ή Ασύγκριτος ήταν μοναχός που έζησε τον 8ο αιώνα. Ήταν Θετός αδελφός του Ιωάννη Δαμασκηνού, διαπρεπής επίσκοπος Μαϊουμά Παλαιστίνης και ασματογράφος της Ορθόδοξης Εκκλησίας.
Βιογραφία
Καταγόταν από την Καλαβρία της Κάτω Ιταλίας. Γεννήθηκε περί το 685. Σε μικρή ηλικία έμεινε ορφανός και υιοθετήθηκε και ανατράφηκε στην Κωνσταντινούπολη από τον Σέργιο Μανσούρ, τον πατέρα του Ιωάννη Δαμασκηνού, ο οποίος ήταν «υπουργός» οικονομικών του χαλίφη των Αράβων. Διαπαιδαγωγήθηκε από τον λόγιο Καλαβρό μοναχό Κοσμά. Μαζί με τον Ιωάννη Δαμασκηνό εγκαταβίωσε από το 726 στην περιώνυμη μονή του Αγίου Σάββα των Ιεροσολύμων, μελετώντας μαζί του στην πλούσια βιβλιοθήκη της Μονής. Γυρνώντας στην πατρίδα του έγινε μοναχός και κατόπιν χειροτονήθηκε ιερέας. Πηγαίνοντας στα Ιεροσόλυμα, συνελήφθη αιχμάλωτος και μεταφέρθηκε στη Δαμασκό της Συρίας. Εκεί τον συνάντησε ο πατέρας του Ιωάννη του Δαμασκηνού, Σέργιος, ο οποίος είχε κάποιο πολιτικό αξίωμα στο κράτος των Σαρακηνών. Μαθαίνοντας ότι ο αιχμάλωτος από την Καλαβρία ήταν άνθρωπος μορφωμένος και με ήθος, προσπάθησε και κατάφερε να τον πάρει στην υπηρεσία του. Του ανέθεσε να διδάξει τον γιο του Ιωάννη τον Δαμασκηνό και τον θετό γιο του, Κοσμά τον Μελωδό, αργότερα επίσκοπο Μαϊουμά. Συμπαραστάθηκε δε αυτόν στον αγώνα του κατά των εικονομάχων. Το 743 (κατ' άλλη άποψη το 735) εξελέγη επίσκοπος Μαϊουμά της Φοινίκης (επίνειο της Γάζας, η αρχαία Ανθηδών). Εκεί πέθανε περί το 740 ή 750-752. Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη του στις 14 Οκτωβρίου.