cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σάρα Μισέλ Γκέλαρ
Μετά το φινάλε της σειρά Μπάφι, η Γκέλαρ πρωταγωνίστησε στις ταινίες Scooby-Doo 2: Τα Τέρατα Απελευθερώθηκαν (Scooby-Doo 2: Monsters Unleashed, 2004), Η Κατάρα (The Grudge, 2004) και στη συνέχεια Η Κατάρα 2 (The Grudge 2, 2006). Τη σεζόν 2011-2012 επέστρεψε στην τηλεόραση με τη σειρά Ringer. Αυτήν την περίοδο πρωταγωνιστεί στην κωμική σειρά The Crazy Ones μαζί με τον Ρόμπιν Γουίλιαμς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί παραγωγοί ταινιών Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί φωνής
Κλαυδία Μαρκέλλα η Πρεσβύτερη
Η Κλαυδία Μαρκέλλα η Πρεσβύτερη ήταν ρωμαία πολιτικός. Ανήκει στη γενεά, που τα παιδικά της χρόνια επλήγησαν από τη βία του Εμφυλίου Πολέμου στη Ρωμαϊκή Δημοκρατία. Ο πρώτος της γάμος ήταν με τον Μάρκο Βιψάνιο Αγρίππα ύπατο, στρατηγό και αρχιτέκτονα το 28 π.Χ. Γι' αυτόν ήταν ο δεύτερος γάμος. Ο Αύγουστος τον έθεσε στην υψηλότερη θέση: ο Μ. Β. Αγρίππας ήταν στρατιωτικός και πιστός στον Αύγουστο καθ' όλο τον Εμφύλιο Πόλεμο. Μάλλον ο γάμος έγινε εξ αιτίας της ισχυρής σύνδεσης των δύο ανδρών. Η Κ. Μαρκέλλα έφερε τον άνδρα της σε σύνδεση με μία εκλεκτή δημοκρατική οικογένεια και τον Αύγουστο, καθώς ήταν ανιψιά του. ν και ο Αγρίππας ήταν μεγαλύτερός της και αυστηρός, φαίνεται πως ήταν ένας καλός σύζυγος για τη Μαρκέλλα.
Η Μαρκέλλα και ο Αγρίππας είχαν τέκνα, αλλά δεν ξέρουμε αν κάποιο επιβίωσε της ενηλικίωσης. Η κόρη της ονομάζεται αναδρομικά από τους ερευνητές Βιψανία Μαρκέλλα Αγριππίνα για να την ξεχωρίζουμε από τις ετεροθαλείς αδελφές της. Αυτή παντρεύτηκε τον Κουΐντο Ατέριο αντικαταστάτη ύπατο (consul suffectus) πεντάκις και είχε γιο τον Δέκιμο Ατέριο Αγρίππα ύπατο το 22 μ.Χ., που γεννήθηκε το 11 π.Χ. ή μετά. Ένα τμήμα παπύρου από τον επικήδιο λόγο του Αυγούστου προς τον Αγρίππα το 12 π.Χ. Το 23 π.Χ. απεβίωσε ο αδελφός της Μάρκος Κλαύδιος Μάρκελλος και άφησε τη γυναίκα του Ιουλία την Πρεσβύτερη χήρα. Τότε ο πατέρας της Αύγουστος έπεισε τον Μ. Β. Αγρίππα να χωρίσει την Κ. Μαρκέλλα και να νυμφευτεί την Ιουλία την Πρεσβύτερη το 21 π.Χ.
Τότε η Οκταβία η Νεότερη παρέλαβε την κόρη της Κ. Μαρκέλλα στο σπίτι της. Την πάντρεψε με τον Ίουλλο Αντώνιο ύπατο, γιο του Μ. Αντωνίου από τη Φουλβία, που ο Αύγουστος τον εκτιμούσε πολύ. Έκανα ένα τέκνο, τον Λεύκιο Αντώνιο, που τον έστειλαν για σπουδές στη Μασσαλία, όταν ο πατέρας του έχασε την εύνοιά του από τον Αύγουστο. Το 2 π.Χ. ο Λ. Αντώνιος βρέθηκε ένοχος μοιχείας με την Ιουλία την Πρεσβύτερη (εξαδέλφη της συζύγου του) και εξαναγκάστηκε να αυτοκτονήσει.
Ως το 1939 οι ερευντές θεωρούσαν, ότι η Κ. Μαρκέλλα είχε τρίτο σύζυγο τον Σέξτο Αππουλείο ΙΙΙ, μικρανιψιό της Οκταβίας της Νεότερης. Αυτό είναι αμφίβολο, λόγω της συγγένειας, όπου τέτοιος γάμος θα ήταν αιμομιξία. Έτσι ο σερ Ρόναλντ Σάυμ αμφιβάλλει για τον γάμο. Όμως ο Μάικλ Γκραντ τον περιλαμβάνει στους γενεαλογικούς πίνακές του, στη μετάφραση του Τάκιτου. Συνολικά τίποτε δεν είναι σίγουρο για μετά το τέλος του Ίουλλου.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα τον Μάρκο Βιψάνιο Αγρίππα ύπατο, στρατηγό, αρχιτέκτονα και είχε τέκνα:
Το 21 π.Χ. διαζεύχθηκαν και η Κλαυδία Μαρκέλλα η Πρεσβύτερη έκανε δεύτερο γάμο με τον μεγιστάνα και ποιητή Ίουλλο Αντώνιο, γιο του Μάρκου Αντωνίου από τη Φουλβία, και είχε τέκνο:
SM
Η συντομογραφία λατινικών χαρακτήρων SM ή Sm ή sm μπορεί να αναφέρεται:
Καρλ Στάκμαν
Βιογραφία
Από το 1959 εργάστηκε ως καθηγητής αρχαίων γερμανικών στο Πανεπιστήμιο της Βόννης και από το 1965 έως και τη συνταξιοδότησή του, στο Πανεπιστήμιο του Γκέτινγκεν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί φιλόλογοι
Δι(ενδεκαφθοροδιαντιμονιούχος) τετραξενοχρυσός
thumb|right|Κατιόν τετραξενοχρυσού ([AuXe4]2+) Ο Δι(ενδεκαφθοροδιαντιμονιούχος) τετραξενοχρυσός είναι η χημική ένωση με τον τύπο AuXe4(Sb2F11)2. Πρόκειται για κατιοντικό σύμπλοκο με τετράγωνη επίπεδη διαμόρφωση των ιόντων [AuXe4]2+[(Sb2F11)- ]2, το οποίο υπάρχει σε τρικλινή και τετραγωνική κρυσταλλική δομή. Το ιόν [AuXe4]2+ σταθεροποιείται από τις αλληλεπιδράσεις του ιόντος με τα άτομα φθορίου. Το μήκος του δεσμού Au-Xe είναι 274 pm.
Ο διτετραξενοχρυσός είναι ασυνήθιστη ένωση κατά το ότι είναι ένωση των εμφανώς αδρανών στοιχείων ξένου και χρυσού.
Ανύτη
Ο Στέφανος Βυζάντιος την χαρακτηρίζει «μελοποιό», ενώ ο επιγραμματοποιός Αντίπατρος «θήλυ Όμηρο» και «μία από τις εννέα γήινες μούσες». Η Ανύτη ανήκε στη σχολή των Πελοποννησίων επιγραμματοποιών (όπως ο Λεωνίδας ο Ταραντίνος) που άλλαξαν κατευθύνσεις στο είδος, αντικαθιστώντας το ηρωικό περιεχόμενο των παλαιότερων επιγραμμάτων με καταστάσεις και διαθέσεις της καθημερινής ζωής. Η ποίηση της Ανύτης διακρίνεται για τη φυσιολατρία της, την τρυφερότητα των αισθημάτων και την αναζήτηση της γαλήνης. Λυρικότατα και γεμάτα συναίσθημα είναι και τα επιγράμματά της σε τάφους νεκρών κοριτσιών, ενώ η Ανύτη υπήρξε η πρώτη που έγραψε επιτάφια επιγράμματα και για ζώα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες επιγραμματοποιοί Κατηγορία:Παλατινή Ανθολογία Κατηγορία:Ανθολογία του Πλανούδη Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες εκπαιδευτικοί Κατηγορία:Αρχαίοι Αρκάδες
Τοτό (ηθοποιός)
Ο Τοτό (στα ιταλικά: Totò) (1898 -1967) ήταν ένας από τους σημαντικότερους πρωταγωνιστές του ιταλικού θεάτρου και κινηματογράφου. Είχε το προσωνύμιο «Ο Πρίγκιπας του Γέλιου».
Το πραγματικό του όνομα ήταν Αντόνιο Βιτσέντζο Στέφανο Κλεμέντε (Antonio Vincenzo Stefano Clemente). Μετά την υιοθεσία του το 1933 από τον μαρκήσιο Φραντσέσκο Μαρία Γκαλιάρντι Φωκάς ντι Τερτίβερι (Francesco Maria Gagliardi Focas di Tertiveri) κληρονόμησε τον τίτλο του Μαρκησίου του Τερτίβερι και μια μακρά λίστα από άλλους τίτλους ευγενείας (Antonio Griffo Focas Flavio Angelo Ducas Comneno Porfirogenito Gagliardi de Curtis di Bisanzio)
Έπαιξε σε περισσότερα από 50 έργα στο θέατρο (κωμωδίες -avanspettacolo –επιθεώρηση) και πρωταγωνίστησε σε 97 ταινίες στο κινηματογράφο και σε 9 τηλεταινίες. Ήταν επίσης τραγουδιστής, συνθέτης, ποιητής και συγγραφέας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Σαν Μπονιφάτσο (Ιταλία)
Το Σαν Μπονιφάτσο (ιταλικά: San Bonifacio) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Βερόνας, στην περιφέρεια του Βένετου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Βερόνας
Υλοζωισμός
Ο Υλοζωισμός είναι φιλοσοφικός - κοσμολογικός όρος (πλασμένος τον 17 αι.) που υποδηλώνει ότι τα πάντα στη φύση έχουν ζωή, συμπεριλαμβανομένης και της ανόργανης ύλης και, επομένως, ικανότητα του αισθάνεσθαι και του σκέπτεσθαι. Σύγχρονος εκπρόσωπος του υλοζωισμού είναι ο σεφ της ειρήνης Κωνσταντίνος Μαδράς. Οι οπαδοί του συστήματος αυτού καλούνται υλοζωιστές (υλοζωιστής / υλοζωίστρια).Ως πρώτοι υλοζωιστές χαρακτηρίζονται οι Ίωνες Φιλόσοφοι Θαλής ο Μιλήσιος,Αναξίμανδρος,Αναξιμένης.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Φυσική φιλοσοφία Κατηγορία:Μεταφυσικές θεωρίες Κατηγορία:Αρχαία ελληνική φιλοσοφία Κατηγορία:Θεολογία
Cosmos: A Personal Voyage
Το Cosmos: A Personal Voyage είναι τηλεοπτική σειρά δεκατριών επεισοδίων της αμερικανικής δημόσιας τηλεοράσεως PBS, γραμμένη από τον γνωστό εκλαϊκευτή της αστρονομίας Καρλ Σαγκάν, τη συγγραφέα Ανν Ντρήαν (Ann Druyan) και τον αστροφυσικό Στήβεν Σότερ, και με παρουσιαστή τον Καρλ Σαγκάν. Καλύπτει ένα ευρύ φάσμα επιστημονικών θεμάτων, όπως την προέλευση της ζωής, την εξέλιξη των ειδών, την ιστορία της επιστήμης, τη θέση του ανθρώπου στο Σύμπαν και την ύπαρξη εξωγήινης ζωής. Μεταδόθηκε το 1980 και αποτελούσε τη σειρά με την υψηλότερη τηλεθέαση στην ιστορία της PBS μέχρι το 1990.
Περιγραφή
Η παραγωγή της σειράς έγινε το 1978 και το 1979 από τον τηλεοπτικό σταθμό KCET του Λος Άντζελες και κόστισε περί τα 6,3 εκατομμύρια δολάρια με επιπλέον 2 εκατομμύρια για διαφήμιση της σειράς. Η μορφή ήταν παρόμοια με προηγούμενα ντοκιμαντέρ του BBC, όπως το Η ζωή πάνω στη Γη του Ντέιβιντ Ατένμπορω, αλλά αντίθετα με αυτά γυρίσθηκε και σε βιντεοταινία, και όχι μόνο σε φιλμ.
Η σειρά είναι αξιοσημείωτη για την πρωτοπόρα χρήση ειδικών εφέ και για τη μουσική του Vangelis.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές του PBS
Ατελλανά δράματα
Ως ατελλανό δράμα (Λατινικά: ludi Osci), αναφέρεται δραματικό υποείδος, αρχικά στην οσκανική γλώσσα. Πρόκειται για αυτοσχέδια κομμάτια κωμικών σκηνών, στα οποία σατιρίζοταν χαρακτήρες της υπαίθρου και της πόλης, στην αρχαία Ιταλία. Το όνομα τους οφείλεται στην πόλη Ατέλλα της Καμπανίας. Ουσιαστικά ήταν μικρές σατιρικές παραστάσεις με χαρακτήρες εμπνευσμένους από την πραγματική ζωή.
Οι τέσσερεις κυριότεροι χαρακτήρες (personae oscae), όπως ο πονηρός γεροκαμπούρης (Dossenus), ο ξεμωραμένος και απατημένος γέροντας (Pappus), ο αγροίκος (Maccus), o λαίμαργος (Manducus) καθιερώθηκαν στο συγκεκριμένο είδος και μεταφέρθηκαν αργότερα στην αρχαία Ρώμη, επηρεάζοντας μεταγενέστερα και το ελληνιστικό δράμα.
Παραπομπές σημείωσεις
Κατηγορία:Αρχαίο δράμα Κατηγορία:Αρχαίο ρωμαϊκό θέατρο
Αντήλιοι δαίμονες
Οι αντήλιοι δαίμονες ήταν αγάλματα που τοποθετούσαν οι αρχαίοι Έλληνες στις πύλες των πόλεων απέναντι από τον ήλιο, γεγονός στο οποίο οφείλεται και η ονομασία τους, όπως και η συνώνυμη «αντήλια αγάλματα».
Τα αγάλματα αυτά μνημονεύονται από διάφορους ποιητές και συγγραφείς, τόσο της κλασσικής όσο και της μεταγενέστερης περιόδου, όπως από τον Αισχύλο («Αγαμέμνων» 519), τον Ευριπίδη («Μελέαγρος»), τον Ησύχιο τον Αλεξανδρέα και άλλους.
Πηγές
Αντηλιοι δαιμ Αντηλιοι δαιμ
Σαν Τζοβάννι Ιλαριόνε
Το Σαν Τζοβάννι Ιλαριόνε (ιταλικά: San Giovanni Ilarione) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Βερόνας, στην περιφέρεια του Βένετου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Βερόνας
1954
Η παρούσα σελίδα αφορά το έτος 1954 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Χάνιμπαλ Λέκτερ
Ο '''Δρ. Χάνιμπαλ Λέκτερ' (αγγλικά:Dr. Hannibal Lecter'') είναι ένας φανταστικός χαρακτήρας που δημιουργήθηκε από τον μυθιστοριογράφο Τόμας Χάρις. Ο Λέκτερ είναι ένας κατά συρροή δολοφόνος που τρώει τα θύματά του. Πριν από τη σύλληψή του, ήταν ένας σεβαστός ιατροδικαστικός ψυχίατρος. Ωστόσο μετά τον εγκλεισμό του, κατέληξε να συμβουλεύεται τους πράκτορες του FBI Γουίλ Γκράχαμ και Κλαρίς Στάρλινγκ, προκειμένου να τους βοηθήσει να βρουν άλλους κατά συρροή δολοφόνους.
1954
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Χάνιμπαλ Λέκτερ
Ο Λέκτερ εμφανίστηκε για πρώτη φορά σε μικρό ρόλο ως κακός στο θρίλερ μυθιστορήματος του Χάρις ο Κόκκινος Δράκος του 1981. Το μυθιστόρημα προσαρμόστηκε στην ταινία Ο Ανθρωποκυνηγός το 1986, με τον Μπράιαν Κοξ ως Λέκτερ (που αποκαλείται "Λέκτορ"). Ο ίδιος είχε μεγαλύτερο ρόλο στο βιβλίο "Η Σιωπή των Αμνών" του 1988. Στην κινηματογραφική προσαρμογή του 1991 πρωταγωνίστησε ο Άντονι Χόπκινς ως Λέκτερ, ερμηνεία για την οποία κέρδισε το Όσκαρ Καλύτερου Ηθοποιού. Ο Άντονι Χόπκινς επανέλαβε το ρόλο του στην ταινία Χάνιμπαλ του 2001, που είναι βασισμένη στο μυθιστόρημα Χάνιμπαλ του 1999, όπου ο Λέκτερ προσπαθεί να αποφύγει την επανασύλληψη, καθώς και στην δεύτερη προσαρμογή του βιβλίου Κόκκινος Δράκος του 2002.
Το τέταρτο μυθιστόρημα, το Χάνιμπαλ, το ξύπνημα του Κακού του 2006, εξερευνά την παιδική του ηλικία καθώς και την εξέλιξη του Χάνιμπαλ Λέκτερ σε έναν κατά συρροή δολοφόνο. Αυτή τη φορά τον υποδύθηκε ο Γκασπάρντ Ουλιέλ στην κινηματογραφική μεταφορά του συγκεκριμένου βιβλίου το 2007. Στην τηλεοπτική σειρά του NBC Χάνιμπαλ (2013 - 2015), η οποία επικεντρώνεται στη σχέση του Λέκτερ με τον Γκράχαμ, ο Μαντς Μίκελσεν τον υποδήθηκε, και για την ερμηνεία του κέρδισε το βραβείο Saturn Καλύτερου Ηθοποιού στην τηλεόραση.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φανταστικοί χαρακτήρες Κατηγορία:Λογοτεχνικοί χαρακτήρες Κατηγορία:Κινηματογραφικοί χαρακτήρες Κατηγορία:Τηλεοπτικοί χαρακτήρες Κατηγορία:Φανταστικοί επαγγελματίες εγκληματίες
Φρεντερίκ Ζολιό-Κιουρί
Ο Φρεντερίκ Ζολιό-Κιουρί (Frédéric Joliot-Curie, 19 Μαρτίου 1900 – 14 Αυγούστου 1958) ήταν Γάλλος φυσικός και σύζυγος της Ιρέν Ζολιό-Κιουρί, μαζί με την οποία βραβεύτηκαν με το βραβείο Νόμπελ Χημείας το 1935 για την ανακάλυψη της τεχνητής ραδιενέργειας. Αυτό κατέστησε την οικογένεια Κιουρί την οικογένεια με τους περισσότερους βραβευμένους με νόμπελ μέχρι σήμερα.
Βιογραφία
Ενώ ήταν λέκτορας στο πανεπιστήμιο του Παρισιού, συνεργάστηκε με τη σύζυγό του στην έρευνα για τη δομή του ατόμου, και συγκεκριμένα στους πυρήνες οι οποίοι είχαν συγκρουστεί με άλλα σωματίδια, το οποίο αποτελούσε σημαντικό βήμα για την ανακάλυψη του νετρονίου από τον Τζέιμς Τσάντγουικ το 1932. Το 1935, τους απονεμήθηκε το βραβείο Νόμπελ Χημείας για την ανακάλυψη της «τεχνητής ραδιενέργειας», αποτέλεσμα της δημιουργίας βραχύβιων ραδιοϊσοτόπων από τον βομβαρδισμό σταθερών νουκλίδιων όπως το βόριο, το μαγνήσιο και το αργίλιο με σωματίδια άλφα. thumb|250px|left|Ο Φρεντερίκ και η Ιρέν. Το 1937 αποχώρησε από το Ινστιτούτο Ραδίου για να γίνει καθηγητής στο Κολέγιο της Γαλλίας, δουλεύοντας πάνω στις αλυσιδωτές αντιδράσεις και τις απαιτήσεις για την επιτυχή κατασκευή ενός πυρηνικού αντιδραστήρα ο οποίος θα χρησιμοποιούσε ελεγχόμενη πυρηνική σχάση για την παραγωγή ενέργειας με τη χρήση ουρανίου και βαρέος ύδατος. Ο Ζολιό-Κιουρί ήταν ένας από τους επιστήμονες που αναφέρονταν στο γράμμα του Άλμπερτ Αϊνστάιν προς τον πρόεδρο Ρούσβελτ ως ένας από τους κορυφαίους επιστήμονες στις αλυσιδωτές αντιδράσεις. Ο Β΄ΠΠ όμως σταμάτησε την έρευνα του Ζολιό, όπως και τα διοικητικά του καθήκοντα μεταπολεμικά. Την εποχή της ναζιστικής εισβολής, ο Ζολιό Κιουρί είχε καταφέρει να μεταφέρει λαθραία τα έγγραφα και τα υλικά του στην Αγγλία. Κατά τη διάρκεια της κατοχής, έλαβε ενεργό μέρος στην Γαλλική Αντίσταση ως μέλος του Εθνικού Μετώπου.
Μετά την απελευθέρωση της Γαλλίας, υπηρέτησε ως διευθυντής του Εθνικού Γαλλικού Κέντρου για την Επιστημονική Έρευνα, και διορίστηκε από τον Σαρλ Ντε Γκωλ το 1945, πρώτος επίτροπος για την ατομική ενέργεια στη Γαλλία. Το 1948, επέβλεψε την κατασκευή του πρώτου πυρηνικού αντιδραστήρα στη Γαλλία. Ήταν αφοσιωμένος κομμουνιστής και έτσι το 1950 καθαιρέθηκε από τα καθήκοντά του, αλλά διατήρηση τη θέση καθηγητή στο Κολέγιο της Γαλλίας. Ο Ζολιό-Κιουρί ήταν ένας από τους έντεκα υπογράψαντες του μανιφέστου Ράσελ-Αϊνστάιν το 1955. Μετά το θάνατο της γυναίκας το 1956, πήρε τη θέση της ως πρόεδρος της πυρηνικής φυσικής στη Σορβόννη.
Ο Ζολιό-Κιουρί ήταν μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας Επιστημών και της Ακαδημίας Ιατρικής και είχε ονομαστεί διοικητής της Λεγεώνας της Τιμής. Έλαβε το βραβείο ειρήνης Στάλιν το 1951 για το έργο του ως πρόεδρος του παγκοσμίου συμβουλίου για την Ειρήνη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
κατηγορία:Γάλλοι φυσικοί κατηγορία:Γάλλοι χημικοί Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Χημείας κατηγορία:Γάλλοι νομπελίστες κατηγορία:Ιππότες της Λεγεώνας της Τιμής Κατηγορία:Κάτοχοι του Βραβείου Ειρήνης Λένιν Κατηγορία:Πυρηνικοί φυσικοί Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος του Σταυρού του Γκρούνβαλντ, 3η τάξη
Αρχύτας ο Ταραντίνος
Ο Αρχύτας ο Ταραντίνος (Τάραντας, Μεγάλη Ελλάδα, 428 π.Χ. – Τάραντας, Μεγάλη Ελλάδα, 347 π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος, πολιτικός, στρατηγός, μαθηματικός, εφευρέτης και μηχανικός. Υπήρξε ο εφευρέτης της πρώτης αυτόνομης πτητικής μηχανής παγκοσμίως.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Αρχύτας γεννήθηκε το 428 π.Χ. στον Τάραντα της Μεγάλης Ελλάδας (Magna Graecia), ήταν γιος του Μνήσαρχου ή κατά τον Αριστόξενο του Εστιαίου, ή του Μνασαγέτου ή του Μνασαγόρου, και ήταν επιφανής Πυθαγόρειος φιλόσοφος. Ανήκει στην δεύτερη γενιά Πυθαγορείων και υπήρξε όπως αναφέρει ο Κικέρων μαθητής του Φιλολάου του Κροτωνιάτη που ανήκει στην προηγούμενη γενιά Πυθαγορείων. Υπήρξε δάσκαλος πολλών και ο πιο γνωστός μαθητής του στα μαθηματικά είναι ο Εύδοξος ο Κνίδιος. Θαυμαζόταν από όλους για τις αρετές του. Υπήρξε στρατηγός στην πόλη του επτά φορές, τη στιγμή που ο νόμος απαγόρευε σε όλους τους άλλους να πάρουν τη θέση αυτή για δεύτερη φορά. Ο Αριστόξενος μάλιστα αναφέρει ότι ποτέ δεν ηττήθηκε σε καμία μάχη. Την εποχή που ήταν αρχηγός του κράτους του Τάραντα (380-345 π.Χ.), καταγράφεται από τους ιστορικούς ότι η πόλη του Τάραντα έφθασε στη μεγαλύτερη ακμή της και γνώρισε τη μεγαλύτερη οικονομική άνθηση.
Επιστημονικός βίος
Ήταν ο πρώτος που εφάρμοσε μαθηματικές αρχές στη μηχανική, και ο πρώτος που χρησιμοποίησε την αρχή της δράσης αντίδρασης πάνω στην οποία στηρίζεται η λειτουργία των πυραύλων και των αεριωθούμενων αεροπλάνων. Σύμφωνα με μαρτυρία του Φαβωρίνου, ιστορικού των αρχαίων παραδόσεων και του Ρωμαίου Αύλου Γέλλιου (Aulus Gellius)- που μεταφέρει τις απόψεις του Πλίνιου του Πρεσβύτερου από το βιβλίο του "Φυσική Ιστορία"- ο Αρχύτας επινόησε και κατασκεύασε ένα αεριοπροωθούμενο περιστέρι, που αποκλήθηκε «πετομηχανή» ή «περιστερά».
Έργα του Αρχύτα
Άφησε γραπτό έργο του οποίου έχουν διασωθεί μόνο αποσπάσματα. Βιβλία του αναφέρονται τα "Αρμονικός" και "Διατριβαί" από τα οποία σώζονται κάποια μέρη. Επίσης αποσπάσματα από την πολιτικής σημασίας πραγματεία του Περί Νόμου και Δικαιοσύνης υπάρχουν διασωσμένα από τον Ιωάννη Στοβαίο στο βιβλίο του "Πολιτικά και Ηθικά Αποσπάσματα" μαζί με τα αποσπάσματα και άλλων πυθαγορείων φιλοσόφων. Στην πραγματεία του αυτή εκφράζει την άποψη ότι η Σπάρτη είχε την τελειότερη νομοθεσία και το τελειότερο σύστημα διακυβέρνησης που κατόρθωνε να συνδυάζει τη βασιλεία, την αριστοκρατία, την ολιγαρχία και τη δημοκρατία με σωστό τρόπο. Από πολλούς μελετητές θεωρείται πιθανό ο Πλάτωνας στην Πολιτεία του να έχει εμπνευστεί ή επηρεαστεί από τα γραπτά του Αρχύτα και τη μεγάλη φιλία που συνέδεε τους δύο άνδρες. Επιπλέον αποσπάσματα από τις πραγματείες του Αρχύτα "Περί ανδρός αγαθού και ευδαίμονος", "Περί σοφίας", "Περί παιδεύσεως ηθικής", κ.ά. που διασώθηκαν από τον Στοβαίο μπορεί να βρει κανείς στο δεύτερο μέρος του βιβλίου "Περί του Πυθαγορικού Βίου" στην αγγλική μετάφραση του 1818.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες αστρονόμοι Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες μαθηματικοί Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες πολιτικοί Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι Κατηγορία:Προσωκρατικοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Πυθαγόρειοι φιλόσοφοι Κατηγορία:Αρχαίοι Ταραντίνοι
Πρωτοβουλία για την Αριστερή Ανασύνθεση
Η Πρωτοβουλία για την Αριστερή Ανασύνθεση ή απλά Πρωτοβουλία είναι μία από τις τάσεις του Συνασπισμού, δηλαδή μία εσωκομματική συλλογικότητα που λειτουργεί στη βάση της ιδεολογικής ομοιογένειας των μελών που την συναπαρτίζουν. Αποτελεί μετεξέλιξη της Πρωτοβουλίας για την Αριστερή Πλειοψηφία, η οποία είχε δημιουργηθεί κατά το 4ο Συνέδριο του κόμματος (Δεκέμβριος '04) από διάσπαση του Κοκκινοπράσινου Δικτύου. Σχηματικά τοποθετείται στην αριστερή πτέρυγα του Συνασπισμού.
Ιδιαίτερες θέσεις
Από τη συγκρότησή της η Πρωτοβουλία έχει στηρίξει τις περισσότερες κεντρικές επιλογές του κόμματος, την αποκαλούμενη «αριστερή στροφή». Κατά την προετοιμασία του 5ου Συνεδρίου (Φεβρουάριος '08) διαφώνησε με τις προτεινόμενες Θέσεις της Κεντρικής Επιτροπής, υπαινισσόμενη ότι νοθεύουν την αριστερή στροφή, και κατέθεσε αντιπαραθετικό κείμενο, με το οποίο διαφοροποιήθηκε κυρίως στα εξής σημεία:
Στο Διαρκές Συνέδριο του Φεβρουαρίου '09 με θέμα το πρόγραμμα του ΣυΡιζΑ και τα ζητήματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Πρωτοβουλία στήριξε το εισηγητικό κείμενο που τελικά υπερψηφίσθηκε, διατηρώντας όμως την κριτική αντίληψή της απέναντι στην Ε.Ε. Προσπάθησε επίσης να περάσει δύο αποφάσεις, για ισότιμη εκπροσώπηση ανδρών - γυναικών στο ευρωψηφοδέλτιο και για υποχρεωτική εναλλαγή όσων εκλεγούν ευρωβουλευτές, οι οποίες καταψηφίσθηκαν.
Εκπροσώπηση
Στο 4ο συνέδριο (2004) η Πρωτοβουλία ήταν η μικρότερη τάση του Συνασπισμού, λαμβάνοντας 1,4% και εκλέγοντας δύο μέλη στην Κεντρική Επιτροπή. Στο 5ο συνέδριο (2008) το ψηφοδέλτιο της Πρωτοβουλίας διπλασίασε τις δυνάμεις του και έλαβε την τρίτη θέση, εκλέγοντας τέσσερα μέλη στην Κεντρική Επιτροπή και συνεπακόλουθα ένα στην Πολιτική Γραμματεία. Αυτό φέρνει την τάση στην τέταρτη θέση στο εσωκομματικό τοπίο, λαμβανομένου υπ' όψιν ότι το ψηφοδέλτιο που πλειοψήφησε («Αριστερή Ενότητα») αποτελούταν από δύο τάσεις (Αριστερό Ρεύμα και Κοκκινοπράσινο Δίκτυο).
Δεδομένου ότι η «εναλλαγή» αποτελεί βασική αρχή της τάσης, όσα μέλη της εκλέγονται στα κεντρικά κομματικά όργανα, δεσμεύονται εκ των προτέρων ότι θα παραιτηθούν στο μέσο της θητείας τους και θα αναπληρωθούν από τους πρώτους επιλαχόντες. Έως τώρα αυτή η πρακτική έχει τηρηθεί απαρέγκλιτα.
Μέλη της Πρωτοβουλίας συμμετέχουν επίσης σε χαμηλόβαθμα όργανα του κόμματος, γραμματείες Πολιτικών Κινήσεων (τοπικές οργανώσεις) και Νομαρχιακών Επιτροπών. Ως τάση εκδίδει ένα περιοδικό που φέρει την ονομασία της και διακινείται χέρι-χέρι, ενώ λειτουργεί και ένα επιτυχημένο ιστολόγιο στο Διαδίκτυο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Συνασπισμός της Αριστεράς των Κινημάτων και της Οικολογίας Κατηγορία:Συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ
Σαν Τζοβάννι Λουπατότο
Το Σαν Τζοβάννι Λουπατότο (ιταλικά: San Giovanni Lupatoto) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Βερόνας, στην περιφέρεια του Βένετου.
Οσχοφόρια
Μια από τις γιορτές στην αρχαία Αθήνα ήταν τα Οσχοφόρια (ή Ωσχοφόρια), που εορτάζονταν τις πρώτες ημέρες του μήνα Πυανοψίονα (δηλαδή στα τέλη του Οκτωβρίου) και αφού είχε ολοκληρωθεί ο τρύγος. Η γιορτή αυτή πήρε το όνομά της από τον Όσχο (ή όσχη ή ώσχη) (όπως ονομαζόταν το κλαδί αμπελιού που είχε επάνω του σταφύλια). Στα Οσχοφόρια μια πομπή στην οποία επικεφαλής ήταν δύο ευγενείς νέοι, που φορούσαν μακρό ιερατικό χιτώνα και κρατούσαν όσχους, κατευθυνόταν, ψέλνοντας τα ωσχοφορικά μέλη, από το εν Λίμναις ιερό του Διονύσου στο ιερό της Αθηνάς Σκιράδος (θεότητα της βλάστησης), στο Φάληρο. Τους όσχους, που επρόκειτο να χρησιμοποιηθούν στη γιορτή, τους μάζευαν όταν τελείωνε ο τρύγος και τους συγκέντρωναν στο εν λόγω ιερό του Διονύσου.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίες αθηναϊκές εορτές
Direzione Investigativa Antimafia
Η Direzione Investigativa Antimafia (DIA, ελληνικά: Διεύθυνση Ερευνών κατά της Μαφίας) είναι ερευνητικό διαϋπηρεσιακό σώμα, υπαγόμενο στο Τμήμα Δημόσιας Ασφάλειας του Υπουργείου Εσωτερικών της Ιταλικής Δημοκρατίας, αρμόδιο για την καταπολέμηση του οργανωμένου εγκλήματος που σχετίζεται με τη μαφία.
Ιστορία
Η DIA ιδρύθηκε με τον νόμο της 30ής Δεκεμβρίου του 1991 n. 410, μετά την εντατικοποίηση του αγώνα κατά της μαφίας, η οποία οδήγησε στον θάνατο του δικαστή Τζιοβάνι Φαλκόνε, κύριου εμπνευστή και υποστηρικτή του, και δημιουργήθηκε με τα διατάγματα εκτάκτου ανάγκης κατά τη διάρκεια της Ζ΄ κυβέρνησης Αντρεότι και του υπουργού Δικαιοσύνης Κλαούντιο Μαρτέλι. Ταυτόχρονα δημιουγήθηκε η `Ύπατη Αρμοστεία για την καταπολέμηση της μαφίας (Alto Commissariato per la lotta alla mafia).
Δημιουργήθηκε λίγο πριν από την Εθνική Διεύθυνση κατά της Μαφίας (Direzione Nazionale Antimafia), με επικεφαλής τον Εθνικό Εισαγγελέα κατά της Μαφίας (Procuratore Nazionale Antimafia), και την Περιφερειακή Διεύθυνση κατά της Μαφίας, εξαπλώθηκε σε όλη την εθνική επικράτεια σε 26 εφετεία. Πρώτος επικεφαλής της DIA υπήρξε ο Γενικός Διοικητής του Σώματος των Καραμπινιέρων Τζουζέπε Ταβορμίνα.
Δραστηριότητα
Στον τομέα της κατάσχεσης περιουσιακών στοιχείων, μεταξύ 1992 και 2011, κατασχέθηκαν αντικείμενα πάνω από 12 δισεκατομμύρια ευρώ και ποσά ύψους 2 δις ευρώ.
Επιπλέον, από το 1992 έως το 2011, συνελήφθησαν περίπου 9.400 άτομα, ύποπτα για συμμετοχή στη μαφία.
Έμβλημα
Το Έμβλημα της DIA χρησιμοποιείται κυρίως ως ακολούθως:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κυβέρνηση της Ιταλίας Κατηγορία:Μαφία
Τετραρχία
right|thumb|250px|Χάρτης που δείχνει τις περιοχές ευθύνης στις οποίες μοιράστηκε η αυτοκρατορία κατά την Τετραρχία. Η Τετραρχία (Αρχή των τεσσάρων) ήταν ένα σύστημα διακυβέρνησης που δημιουργήθηκε το 293 μ.Χ. από τον Αυτοκράτορα Διοκλητιανό, με σκοπό να λυθούν τα σοβαρά στρατιωτικά και πολιτικά προβλήματα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Αρχικά διαίρεσε την αυτοκρατορία σε ανατολικό και δυτικό τομέα: ο ίδιος κράτησε την διοίκηση της Ανατολής και ο Μαξιμιανός ανέλαβε τη διοίκηση της Δύσης. Οκτώ χρόνια αργότερα, και με σκοπό την περαιτέρω βελτίωση του συστήματος, επέκτεινε την διαίρεση της εξουσίας, διορίζοντας από ένα "Υφιστάμενο Αυτοκράτορα" ή Καίσαρα κάτω από κάθε "Πρεσβύτερο Αυτοκράτορα" ή Αύγουστο. Έτσι, εγκαθιδρύθηκε η Τετραρχία που κράτησε ως το 324 μ.Χ.
Κιργιζική προεδρική εκλογή 2021
Στις 10 Ιανουαρίου 2021 διεξήχθη πρόωρη προεδρική εκλογή στην Κιργιζία.
Τετραρχία
Οι πρώτοι Τετράρχες ήταν:
Κιργιζική προεδρική εκλογή 2021
Στην προεδρική εκλογή συμμετείχαν 19 υποψήφιοι, και παράλληλα με την προεδρική εκλογή διεξήχθη και ένα δημοψήφισμα για την μορφή του πολιτεύματος, αν προτιμούν προεδρικό ή κοινοβουλευτικό πολίτευμα. Γύρω στα 2.474 εκλογικά κέντρα σε όλην την χώρα άνοιξαν για να υποδεχτούν τους 3,5 εκατομμύρια εγγεγραμμένους ψηφοφόρους.
Τετραρχία
Τετραρχίες υπήρχαν κι αλλού στον αρχαίο κόσμο: για παράδειγμα, το βασίλειο της Γαλιλαίας υπό τον Ηρώδη Αντύπα ήταν μια Τετραρχία.
Κιργιζική προεδρική εκλογή 2021
Τα πρώτα αποτελέσματα έδειξαν ότι ο Σαντίρ Τζαπάροφ κατάφερε συντριπτική νίκη και εξελέγη Πρόεδρος με το 79,86% των ψήφων. Στο δημοψήφισμα οι εκλογείς ψήφισαν υπέρ του προεδρικού πολιτεύματος με 81,29%.
Τετραρχία
Κατηγορία:Αρχαία Ρωμαϊκή κυβέρνηση Κατηγορία:Ρωμαίοι Αυτοκράτορες Κατηγορία:Ολιγαρχία
Κιργιζική προεδρική εκλογή 2021
Στις 28 Ιανουαρίου έγινε η ορκωμοσία του Προέδρου Τζαπάροφ.
Εκλογικό σύστημα
Σύμφωνα με το Κιργιζικό Σύνταγμα ο Πρόεδρος είναι ο αρχηγός του κράτους και αντιπροσωπεύει την ενότητα του λαού και την εξουσία του κράτους. Εκλέγεται με άμεσες δημοκρατικές εκλογές για εξαετή θητεία. Η προεδρική θητεία δεν είναι ανανεώσιμη, δηλαδή κανείς δεν μπορεί να εκλεγεί Πρόεδρος για δεύτερη φορά. Το εκλογικό σύστημα είναι πλειοψηφικό δύο γύρων. Ο υποψήφιος που θα εξασφαλίσει την απόλυτη πλειοψηφία (πάνω από 50% των ψήφων) ανακηρύσσεται νικητής. Αν στον πρώτο γύρο δεν αναδειχθεί κανένας νικητής, τότε διεξάγεται δεύτερος γύρος στον οποίο συμμετέχουν οι δύο επικρατέστεροι υποψήφιοι του πρώτου.
Δικαίωμα υποψηφιότητας έχουν όλοι οι πολίτες ηλικίας 35-70 ετών, υπό την προϋπόθεση να έχουν διαμείνει στη χώρα για τουλάχιστον 15 χρόνια, να έχουν καλή γνώση της Κιργιζικής γλώσσας, να συγκεντρώσουν 30.000 υπογραφές εκλογέων και να καταθέσουν 1 εκατομ. σομ (€ 9.846) ως χρηματική εγγύηση.
Υποψήφιοι
Μέχρι τις 14 Νοεμβρίου 2020 συνολικά 63 υποψήφιοι είχαν υποβάλλει αίτηση υποψηφιότητας στις εκλογές. Στις 4 Δεκεμβρίου η Κεντρική Επιτροπή των Εκλογών ανακοίνωσε τα ονόματα των 19 υποψηφίων.
Αποτελέσματα
μικρογραφία|400x400εσ|Οι κάλπες άνοιξαν στις 8.00 το πρωί και έκλεισαν στις 20.00 το βράδυ. Η ένταση του χρώματος είναι ανάλογη της προσέλευσης.
Μετά τις εκλογές
Η ορκωμοσία του νέου προέδρου έγινε στις 28 Ιανουαρίου.
Παραπομπές
2021 Κιργιζι
Γκρικτάουν
Γκρικτάουν (Greektown) είναι ένας αγγλικός όρος της καθομιλουμένης που χρησιμοποιείται για να περιγράψει γειτονιές διαφόρων πόλεων εκτός Ελλάδος, στις οποίες έχουν εγκατασταθεί Έλληνες μετανάστες και κυριαρχεί το ελληνικό στοιχείο στις κατοικίες, στις υπηρεσίες και στις επιχειρήσεις.
Ιστορικά στοιχεία
Ως παλιότερη περίπτωση περιοχής με κυρίαρχο το ελληνικό στοιχείο μπορεί να θεωρηθεί το Φανάρι στην Κωνσταντινούπολη ή η συνοικία Σάτμπι στην Αλεξάνδρεια.
Αναλόγως, ελληνική γειτονιά υπήρχε για πολλούς αιώνες στη Βενετία.
Γκρικτάουν (μοντέρνα εποχή)
Στη νεώτερη εποχή η ονομασία "Γρικτάουν" δόθηκε σε συνοικίες αγγλοσαξονικών χωρών, όπου εγκαταστάθηκαν πολλοί Έλληνες μετανάστες.
Στην Αυστραλία
Διάφορες περιοχές αποκαλούνται "Γκρικτάουν" στην Αυστραλία, λόγω των πολλών Ελλήνων μεταναστών, στη Μελβούρνη, στο Σίδνεϊ, στο Μπρισμπέιν κ.α. Ορισμένα παραδείγματα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνική διασπορά
Κύπειρος
Ο κύπειρος είναι γένος μονοκοτυλήδονων φυτών που περιλαμβάνει περίπου 600 είδη ριζωματωδών πολυετών ποωδών υδρόφιλων φυτών με παγκόσμια εξάπλωση. Ανήκει στην οικογένεια των κυπειρoειδών. Φύεται σε ρυάκια, υγρότοπους,  λιμνάζοντα νερά,  όχθες  λιμνών, κ. ά. Μερικά  είναι καλλωπιστικά, άλλα όμως αποτελούν δυσεξόντωτα  ζιζάνια.
Περιγραφή
Οι κύπειροι έχουν συμπαγή τριγωνικό βλαστό, με παράρριζα, συνήθως, φύλλα και μικρά διγενή άνθη σε πυκνές ταξιανθίες. Στην Ελλάδα απαντούν περίπου 10 αυτοφυή είδη κύπειρου, γνωστά με την κοινή ονομασία κύπερη. Φύονται σε όχθες ποταμών ή σε παραθαλάσσιες τοποθεσίες, σχεδόν ολόκληρης της Ελλάδας. Τα σημαντικότερα είδη του γένους είναι:
Ιστορία
Ο κύπειρος αναφέρεται  από τον Όμηρο, αλλά και από λυρικούς ποιητές της αρχαιότητος. Επίσης, αναφέρεται στις πινακίδες Γραμμικής Β΄ από το Ανάκτορο του Νέστορος. Τη μεγαλύτερη παραγωγή στην αρχαία Ελλάδα είχαν η πόλις των Αθηνών, η Κόρινθος, αλλά προ πάντων το Άργος.Η αρχαία ελληνική ονομασία του φυτού είναι η και ο κύπερος, κύπειρος ή κύπαιρος , κύπειρον, ερυσίσκηπτρον, πάρις ή μαλινάθαλλη. Λαϊκές ονομασίες: αγριοκύπερη, κύπερη (στη Θεσσαλία), μάννα (πληθ. οι μάννες), σαριά, κάπουρας (στην Κύπρο), τροπαλάκι ή τρουπαλάκι (στην Πελοπόννησο). Περιφραστικές ονομασίες: Για την αγριοκύπερη: γαρύφαλλο του Άργους, αμύγδαλο του Άργους. Για τον κύπειρο τον εδώδιμο: αμύγδαλο της γης, μάννα τ’ ουρανού. Για τον στρογγυλό: γαρύφαλλα αθηναϊκά.
Χρήσεις
Kατά τον Διοσκουρίδη «άλλοι το ονομάζουν ερυσίσκηπτρον, όπως τον ασπάλαθο. Έχει φύλλα όμοια με πράσο, αλλά πιο μακριά και λεπτότερα, κοτσάνι με μήκος έναν πήχυ ή και μεγαλύτερο, που σχηματίζει γωνία, όμοιο με του βούρλου, και στην κορυφή του υπάρχει ένα βλάστημα από μικρά φύλλα και σπόρους. Από κάτω έχει ρίζες - και είναι αυτές που χρησιμοποιούνται - σαν μακρουλές ελιές, κολλητές η μία με την άλλη, ή και στρογγυλές, μαύρες, ευωδιαστές, λίγο πικρές». Ο Θεόφραστος λέει πως η καλύτερη είναι αυτή των Κυκλάδων, την οποία ονομάζει πάρι ή μαλινάθαλλη. Και χαρακτηρίζει το φυτό στυπτικότερο και του σχίνου και του καλάμου. Σήμερα γνωρίζουμε ότι χρήσιμα μέρη του φυτού αυτού είναι το ρίζωμά του, το οποίο συλλέγεται άνοιξη ή φθινόπωρο. Το φθινόπωρο συλλέγεται η ρίζα του κ. του εδώδιμου.
Άλλη γνωστή χρήση του φυτού είναι σε υγροβιότοπους (φυσικούς ή τεχνητούς), όπου μαζί με άλλα φυτά, όπως βούρλα και καλάμια, επεξεργάζονται με φυσικό τρόπο υγρά απόβλητα οικισμών.
Είδη
Η ελληνική χλωρίδα περιλαμβάνει περίπου 10 αυτοφυή είδη κύπειρου, γνωστά με την ονομασία κύπερη. Συναντώνται σε όχθες ποταμών ή σε παραθαλάσσιες τοποθεσίες, σχεδόν ολόκληρης της Ελλάδας, και τα περισσότερα είναι δυσεξόντωτα ζιζάνια των καλλιεργούμενων αγρών. Σημαντικότερα από αυτά είναι τα είδη: Cyperus rotundus, ένα από τα σοβαρότερα ζιζάνια των καλλιεργειών, Cyperus esculentus (κοινώς, κίτρινη κύπερη), με εδώδιμα κονδυλώδη ριζώματα, πλούσια σε άμυλο, Cyperus longus, με αρωματικό έρπον ρίζωμα και πολύ μακριά, τραχιά φύλλα.
Φύεται στις όχθες των λιμνών και των ποταμών σχεδόν όλης της Ελλάδος. Ζιζάνιο αλλά και νομευτικό. Έχει στερεώτατη ρίζα. Αυτή η ρίζα της αγριοκύπερης έχει ευχάριστη οσμή, που θυμίζει το άρωμα του ίου. Το χορτώδες μέρος της είναι άοσμο και άνοστο. Περιέχει ένα ρητινώδες κόμμι, με κύριο συστατικό το άμυλο και σε μικρή ποσότητα πτητικό έλαιο. Το υδατώδες εκχύλισμα είναι άοσμο και λόγο δριμύ, ενώ το οινοπνευματώδες έχει αρωματική οσμή και γεύση. Έτσι, παλαιά οι αρωματοποιοί χρησιμοποιούσαν τη ρίζα για να παρασκευάζουν μασητικό για την ευωδίαση του στόματος και της αναπνοής. Γι’ αυτόν τον σκοπό άλλωστε επωλείτο στα αρχαία αρωματοποιεία και το μασούσαν όπως τη μαστίχα, ιδίως κατά τις ώρες των συναναστροφών και των συζητήσεων. Παλαιότερα εθεωρείτο και θαυμάσιο στομαχικό φάρμακο. Στις μέρες μας έπαψε πια να χρησιμοποιείται.
Είναι ένα πολύ ενοχλητικό ζιζάνιο. Φύεται σε αμμώδεις, παράκτιες, καλλιεργούμενες ή χέρσες τοποθεσίες της ηπειρωτικής Ελλάδος, της Πελοποννήσου και της Κρήτης. Οι ρίζες και τα ριζώματα (τα λεγόμενα αμύγδαλα της γης) του εδώδιμου κύπειρου είναι λεπτά, με κίτρινες διογκώσεις ωοειδείς ή σφαιρικές, μεγέθους φουντουκιού, έχουν γλυκειά σακχαρούχα και ευχάριστη γεύση, που μοιάζει με εκείνη του κάστανου. Είναι δε ωραία και εύπεπτη τροφή και τρώγεται από αρχαιοτάτων χρόνων. Από χημικής απόψεως, περιέχουν λεύκωμα, λίπος, γόμμα, άμυλο, κλπ. Μάλιστα, το άμυλό τους είναι εφάμιλλο των πατατών. Χρησιμοποιούνταν παλαιά για θρεπτικές κρέμες και σούπες. Στην Ισπανία καλλιεργείται σε μεγάλη έκταση. Σε πολλά μέρη της Ισπανίας πωλούν ένα είδος δροσιστικής σουμάδας (chufa) που παρασκευάζουν από ριζώματα εδώδιμου κύπειρου, τους κονδύλους του. Σε πολλά μέρη, καβουρδίζουν τη ρίζα, την αλέθουν και παρασκευάζουν ένα είδος καφέ, με πολύ ευχάριστη γεύση. Τα ριζώματα του εδώδιμου κύπειρου με έκθλιψη δίνουν άφθονο έλαιο. Κόνδυλοι του φυτού βρέθηκαν και σε φαραωνικούς τάφους στην Αίγυπτο.
Ο κύπειρος ο στρογγυλός απαντά αυτοφυώς στη Συρία και την Αίγυπτο. Καλλιεργούμενος συναντάται και στην Ελλάδα, τη μεσημβρινή Γαλλία, την Ιταλία, τα Πυρηναία. Φύεται σε χέρσες αμμώδεις και υγρές τοποθεσίες. Οι ρίζες του είναι λίγο πικρές και δριμείες, ρητινώδεις, αρωματικές. Στις Ινδίες το χρησιμοποιούν ως έξοχο στομαχικό φάρμακο. Οι αρχαίοι Έλληνες και οι Αιγύπτιοι έκαναν ευρεία χρήση αυτού του φυτού.
Ο κύπειρος ο πάπυρος απαντά στις όχθες του Νείλου στην Αίγυπτο, στη Β. Αφρική, στην Παλαιστίνη, στη Συρία, και στη Ν. Ιταλία. Γνωστός από την αρχαιότητα, αναφέρεται και από τον Θεόφραστο και τον Διοσκουρίδη ως πάπυρος. Από την εντεριώνη που περιέχει κατασκευάζεται ο γνωστός πάπυρος.
Άλλα είδη
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κυπειροειδή Κατηγορία:Καλλωπιστικά φυτά
Μύσκελος
Στην ελληνική μυθολογία ο Μύσκελος ήταν ο ήρωας ιδρυτής της πόλης Κρότωνας στην Ιταλία. Χρονολογικά κατατάσσεται στον 8ο αι. π.Χ. και η ίδρυση του Κρότωνα ανέρχεται στο 757 π.Χ..
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Αχαιοί Μυσκελος
Δήμος Αυλώνα
Με την ονομασία Δήμος Αυλώνα υπήρχαν τρεις δήμοι της Ελλάδας (πρόγραμμα Καποδίστριας):
Άκης Μάντζιος
Ο Απόστολος (Άκης) Μάντζιος (21 Οκτωβρίου 1969) είναι Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής, και προπονητής ποδοσφαίρου.
Ποδοσφαιρική καριέρα
Ο Απόστολος Μάντζιος αναδείχθηκε στον Πανιώνιο και δεν έπαψε ποτέ να αποτελεί μέλος της πανιώνιας οικογένειας. Αγωνίστηκε στην ομάδα της Νέας Σμύρνης στη θέση του κεντρικού αμυντικού και του αμυντικού χαφ για οκτώ χρόνια (1991-98) και είχε πάνω από 220 συμμετοχές συνολικά. Ήρθε στον σύλλογο από τον Α.Ο. Κηφισιάς σε ηλικία 22 ετών και αμέσως καθιερώθηκε στη βασική ενδεκάδα. Τα πρώτα χρόνια στον σύλλογο γνώρισε δύο υποβιβασμούς (1992-93 και 1996-97), για να κερδίσει όμως αμέσως την άνοδο από τη Β΄ Εθνική. Κορυφαία του στιγμή η κατάκτηση του κυπέλλου το 1998, όταν υπήρξε ο αρχηγός της ομάδας που νίκησε στον τελικό με 1-0 τον Παναθηναϊκό.
Αγωνίστηκε επίσης στον Άρη Θεσσαλονίκης (1998-2000) για δύο χρόνια και διετέλεσε αρχηγός της ομάδας. Η μεταγραφή του στον Άρη κόστισε 46.000.000 δραχμές (135.000 ευρώ) για διετές συμβόλαιο, ένα σεβαστό ποσό για εκείνη την εποχή. Στην πρεμιέρα του πρωταθλήματος, στις 23 Αυγούστου 1999 εναντίον του Εθνικού Αστέρα, πέτυχε το πρώτο γκολ της χρονιάς για τον Άρη και άνοιξε τον δρόμο για τη νίκη με 2-0.Την επόμενη σεζόν, 1999-2000, ο Μάντζιος ξεκίνησε και πάλι ως βασικός και διακρίθηκε σε όσα ματς αγωνίστηκε σε Ελλάδα και Ευρώπη. Στο πρώτο μάλιστα παιχνίδι του κυπέλλου UEFA, στις 16 Σεπτεμβρίου 1999, στη Θεσσαλονίκη εναντίον της Ελβετικής Σερβέτ Γενεύης άνοιξε το σκορ, με κτύπημα πέναλτι στο 12’. Αυτό υπήρξε το μοναδικό γκολ που σημείωσε σε Ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Ωστόσο ένας τραυματισμός κατά τη 17η αγωνιστική, στο Ηράκλειο εναντίον του ΟΦΗ (30 Ιανουαρίου 2000) τον κράτησε για 4 μήνες μακριά από τους αγωνιστικούς χώρους. Επέστρεψε το Μάιο, σε ματς και πάλι εναντίον του ΟΦΗ, αλλά αυτή την φορά στην Θεσσαλονίκη, και σκόραρε δυο φορές ευστοχώντας σε δύο ισάριθμα πέναλτυ που οδήγησαν τον Άρη σε νίκη με 3-1. Συνολικά με τη φανέλα του Άρη σημείωσε 7 τέρματα, τα τέσσερα για το πρωτάθλημα, τα δυο σε αγώνες του Ελληνικού κυπέλλου και ένα για το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ.Συνέχισε την καριέρα του στον Ιωνικό Νίκαιας για άλλον ένα χρόνο (2000-01) και τελικά, το 2001 επέστρεψε στον Πανιώνιο, στον οποίο έκλεισε την καριέρα του το 2003.
Προπονητική καριέρα
Μετά την ολοκλήρωση της ποδοσφαιρικής του καριέρας ακολούθησε αυτήν του προπονητή. Το 2004 διετέλεσε προπονητής του τμήματος παμπαίδων του Πανιωνίου και στη συνέχεια έγινε βοηθός στον Πανιώνιο Καλλιθέας, που τότε αποτελούσε θυγατρική κατά κάποιον τρόπο της ΠΑΕ Πανιώνιος και προπονητής της ομάδας νέων του Πανιωνίου. Από τον Ιούνιο του 2008 ως το Φεβρουάριο 2009 διετέλεσε πρώτος προπονητής στον Α.Ο. Χαϊδαρίου, ενώ τον Μάρτιο της ίδιας χρονιάς επέστρεψε στον Πανιώνιο ως μέλος του τεχνικού τιμ της ομάδας. Το 2011 ανέλαβε τον Θρασύβουλο Φυλής.
Την περίοδο 2011-12 υπήρξε προπονητής του Πανιωνίου, ενώ την επόμενη χρονιά (2012-13) ανέλαβε την Κέρκυρα,  όμως παρά το εξαιρετικό ξεκίνημα της ομάδας τα πολλά εξωαγωνιστικά προβλήματα οδήγησαν σε μια σειρά από άτυχα αποτελέσματα που ώθησαν τον Απόστολο Μάντζιο σε παραίτηση. Τον Μάιο του 2013 ανέλαβε τον Πανθρακικό, θέση από την οποία αποχώρησε στα τέλη του 2014, ενώ τον Φεβρουάριο του 2015 βρέθηκε στην τεχνική ηγεσία του Λεβαδειακού, παραμένοντας μέχρι τον Απρίλιο της επόμενης χρονιάς, μία αγωνιστική πριν από την ολοκλήρωση της περιόδου 2015-16.
Τον Δεκέμβριο του 2016 ανακοινώθηκε η πρόσληψή του από τον Απόλλωνα Σμύρνης. Στις 25 Σεπτεμβρίου του 2017 η συνεργασία του με τον Απόλλωνα Σμύρνης λύθηκε.
Στις 7 Ιουνίου του 2018 διαδέχθηκε τον Ζοζέ Ανιγκό στον πάγκο του Λεβαδειακού. Στις 22 Οκτωβρίου του 2018 η συνεργασία του με τον Λεβαδειακό λύθηκε.
Στις 4 Δεκεμβρίου του 2018 ανέλαβε προπονητής στον Πανιώνιο, όπου έμεινε ως τον Σεπτέμβριο του 2019.
Τον Οκτώβριο του 2019, ξεκίνησε τη συνεργασία του ως προπονητής με την Λαμία, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι τον Ιούνιο του 2020.
Στις 20 Σεπτεμβρίου 2020 ανέλαβε ως προπονητής στον Άρη Θεσσαλονίκης και μετά από μια εκπληκτική πορεία στο πρωτάθλημα τερμάτισε 3ος με 61 βαθμούς η καλύτερη πορεία του Άρη τα τελευταία 40 χρόνια. Στο Κύπελλο η ομάδα έφτασε μέχρι τα προημιτελικά από όπου αποκλείστηκε από τον μετέπειτα φιναλίστ Ολυμπιακό. Η επόμενη σεζόν, 2021-22, δεν ήταν το ίδιο επιτυχημένη, με τον Άρη να αποκλείεται στα προημιτελικά του Κυπέλλου με την Λαμία, ενώ η πορεία του στο πρωτάθλημα δεν ήταν επίσης ιδανική, γνωρίζοντας αρκετά ανεπιτυχή αποτελέσματα με βαρύτερο τη συντριβή με 5-0 από τον ΠΑΣ Γιάννινα τον Νοέμβριο του 2021 στο «Κλεάνθης Βικελίδης». Μια νέα ήττα από τον ΠΑΣ Γιάννινα στις 14 Φεβρουαρίου του 2022 με 2-0 στους «Ζωσιμάδες», οδήγησε τη διοίκηση να προχωρήσει στην απομάκρυνση του έπειτα από 17 μήνες,  το οποίο τον καθιστά μακροβιότερο προπονητή της ομάδας σε βάθος 15τιας. Σε σύνολο 66 παιχνιδιών η ομάδα του είχε απολογισμό 30 νίκες, 17 ισοπαλίες και 19 ήττες με 71-53 τέρματα.
Αγγλικός κήπος (Μόναχο)
thumb|267x267px|Ο κινέζικος πύργος στον Αγγλικό κήπο Ο Αγγλικός κήπος (γερμανικά: Englischer Garten), είναι μεγάλο δημόσιο πάρκο στο κέντρο του Μονάχου στη Βαυαρία, που εκτείνεται από το κέντρο της πόλης προς τα βορειοανατολικά όριά της. Δημιουργήθηκε το 1789 από τον Sir Benjamin Thompson (1753-1814), αργότερα Count Rumford ( Reichsgraf von Rumford ) και επεκτάθηκε και βελτιώθηκε από τους διαδόχους του, Reinhard von Werneck (1757-1842) και Friedrich Ludwig von Sckell (1750-1823), ο οποίος είχε ενημερωθεί για το έργο από την αρχή. thumb|419x419px|Άποψη του Αγγλικού κήπου και του Μονάχου Με έκταση 3,7 χλμ² (1,4 τετραγωνικά μίλια ή 370 εκτάρια ή 910 έικρ), ο Αγγλικός κήπος είναι ένα από τα μεγαλύτερα δημόσια αστικά πάρκα του κόσμου, μεγαλύτερος από το Σέντραλ Παρκ της Νέας Υόρκης. Το όνομα αναφέρεται στο στυλ της κηπουρικής. Ο όρος «αγγλικός κήπος» χρησιμοποιείται έξω από τον αγγλόφωνο κόσμο για να αναφερθεί στο στυλ της άτυπης κηπουρικής τοπίου, που ήταν δημοφιλής στη Βρετανία από τα μέσα του 18ου αιώνα έως τις αρχές του 19ου αιώνα.
Κατηγορία:Μόναχο Κατηγορία:Αθλητικές εγκαταστάσεις Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων 1972
Σαν Μαρτίνο Μπουόν Αλμπέργκο
Το Σαν Μαρτίνο Μπουόν Αλμπέργκο (ιταλικά: San Martino Buon Albergo) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Βερόνας, στην περιφέρεια του Βένετου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Βερόνας
Τσεν Ταντσίνγκ
Ο Τσεν Ταντσίνγκ (陈丹青, 11 Αυγούστου 1953) είναι Κινέζος ζωγράφος, συγγραφέας, διανοούμενος και καλλιτέχνης που επηρέασε σημαντικά την Πολιτιστική Επανάσταση της Κίνας.
Βιογραφία
Ο Τσεν Ταντσίνγκ γεννήθηκε στις 11 Αυγούστου 1953 στην Σαγκάη. Η οικογένειά του κατάγεται από το Τάι Σαν (台山), της επαρχίας Γκουανγκντόνγκ. Κατά τη διάρκεια της πολιτιστικής επανάστασης δούλεψε σε ένα χωριό στην Τσιανγκσί, και ύστερα σε ένα στούντιο τέχνης. Σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών του Πεκίνου (中央美术学院). Ήταν βαθιά επηρεασμένος από τα έργα ζωγραφικής του Ρέμπραντ και Ζαν Φρανσουά Μιγέ.
Ο Τσεν ήταν γνωστός για τα έργα του που ανήκαν στη σχολή του ρεαλισμού και είχε πάρει διθυραμβικές κριτικές για τα πορτρέτα των Θιβετιανών που φιλοτέχνησε. Το 1976 και το 1980, ταξίδεψε στο Θιβέτ. Τα επόμενα χρόνια στράφηκε αποκλειστικά σχεδόν στα θέματα της Θιβετιανής αγροτικής ζωής και ζωγράφισε μερικά από τα πιο σημαντικά του έργα, με αποτέλεσμα να αναγνωριστεί το ταλέντο του και να αποκτήσει φήμη και επιτυχία.
Το 1982 επισκέπτεται τη Νέα Υόρκη όπου εκθέτει την σειρά των έργων του για το Θιβέτ. Μετά το 2000 ξαναγύρισε στο Πεκίνο όπου έγινε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Τσινγκχουά (清华大学). Σε αυτό θα παραμείνει μέχρι το 2005. Για τους ρεαλιστές ζωγράφους αποτελεί την κεντρικότερη φυσιογνωμία της σύγχρονης Κινεζική τέχνης. Ο Τσεν Ταντσίνγκ με το έργο του επηρέασε τις μεταγενέστερες γενιές καλλιτεχνών και ιδιαίτερα τους νέους του τέλους της δεκαετίας του '80.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κινέζοι ζωγράφοι Κατηγορία:Κινέζοι συγγραφείς
Ζάννα Φρίσκε
Η Ζάννα Βλαντίμιροβνα Φρίσκε (Жа́нна Влади́мировна Фри́ске, Μόσχα, 8 Ιουλίου 1974 – 15 Ιουνίου 2015) ήταν Ρωσίδα τραγουδίστρια, ηθοποιός και φωτομοντέλο.
Οικογένεια
Ο πατέρας και η μητέρα της είναι Γερμανοί του Βόλγα, στην Πρώην Σοβιετική Ένωση. Η οικογένεια της σήμερα ζει στη Μόσχα, και η ίδια ζούσε.
Η Ζάννα ήταν παντρεμένη με τον Ρώσο δημοσιογράφο Ντμίτρι Σέπελεφ, έχουν έναν γιο μαζί, ονόματι Πλατόν (Платон), γεννημένο στο Μαϊάμι.
Μπλεστιάσιγιε
η Φρίσκε ήταν μέλος απο το 1996-2003 στο ρωσικό γκρουπ Μπλεστιάσιγιε (Ρωσικά: Блестящие)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωσίδες τραγουδίστριες Κατηγορία:Ρωσίδες ηθοποιοί Κατηγορία:Φωτομοντέλα Κατηγορία:Ρωσίδες μοντέλα
Μοκρίνο
Το Μοκρίνο (σλαβομακεδονικά: Мокрино) είναι χωριό του δήμου Νόβο Σέλο της Βόρειας Μακεδονίας. Βρίσκεται 20 χιλιόμετρα ανατολικά της Στρώμνιτσας στις πλαγιές της οροσειράς του Μπέλες. Στην απογραφή του 2002 είχε 748 κατοίκους.
Ιστορία
Στην περιοχή γύρω από το χωριό Μοκρίνο βρίσκεται ο αρχαιολογικός χώρος «Κεραμιδαριό» (Ќерамидарка) του 3ου- 4ου μ.Χ. αιώνα. Σύμφωνα με την καταγραφή του D.M Brancoff το Μοκρίνο το 1905 είχε 800 κατοίκους Χριστιανούς που υπάγονταν στο Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης και στο χωριό λειτουργούσε Ελληνικό Σχολείο. Στο Μοκρίνο σκοτώθηκε το 1907 ο μακεδονομάχος Παντελής Παπαϊωάννου, καθώς και οι Θανάσης από το Βαλδέτφτσι (Βόρεια Μακεδονία) και Στοΐλης από τη Βαρδαρόφτσα (Αξιοχώρι) σε συμπλοκή με Οθωμανικό στρατιωτικό απόσπασμα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά της Βόρειας Μακεδονίας
Αστέρας τύπου Α
thumb|250px|[[διάγραμμα Χέρτζσπρουνγκ-Ράσελ: άξονας τετμημένων: φασματικός τύπος
άξονας τεταγμένων: Λαμπερότητα 0, Ia, Ib: Υπεργίγαντες, II: Φωτεινοί γίγαντες, III: Γίγαντες, IV: Υπογίγαντες, V: Νάνοι, VI: Υπονάνοι, VII: Λευκοί νάνοι]] Αστέρας τύπου Α (Έι), ή Αστέρας υδρογόνου ονομάζεται ο αστέρας που κατατάσσεται στον φασματικό λατινογράμματο τύπο Α των αστέρων, (Αστέρας).
Το πλήθος των αστέρων αυτού του τύπου αντιστοιχούν στο 22% του συνόλου. Στο φάσμα απορρόφησης αυτών επικρατούν οι γραμμές υδρογόνου, εξ ου και η ονομασία τους ως αστέρες υδρογόνου. Η επιφανειακή θερμοκρασία τους κυμαίνεται μεταξύ 12.000° έως 8.000° Κ, το δε χρώμα τους είναι λευκό.
Στη κατηγορία αυτών των αστέρων ανήκει ο Σείριος και ο Βέγας.
A
Λαογραφικό Μουσείο Δήμου Ζαλόγγου
Το Λαογραφικό Μουσείο Δήμου Ζαλόγγου δημιουργήθηκε στις 31 Δεκεμβρίου 2001 μετά από απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Ζαλόγγου. Αποτελούσε Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου μη Κερδοσκοπικού χαρακτήρα και σκοπός του ήταν μεταξύ άλλων η περισυλλογή, καταγραφή, διατήρηση, μελέτη και δημοσίευση γλωσσικού, ιστορικού, αρχαιολογικού υλικού και λαϊκής τέχνη. Μετά την κατάργηση του Δήμου Ζαλόγγου το μουσείο ως ΝΠΔΔ δεν συγχωνεύτηκε και καταργήθηκε με απόφαση του δημοτικού συμβουλίου του Δήμου Πρεβέζης.
<!---==Συλλογή== Το Λαογραφικού Μουσείου αποτελείται από δύο ορόφους, εμβαδού 200 τ.μ. και ο χώρος είναι διαμορφωμένος ως εξής:
Στον πρώτο όροφο του μουσείου παρουσιάζεται μια συλλογή από γυναικείες και ανδρικές φορεσιές όπου φαίνεται η διαφοροποίηση των ενδυμάτων του Πόντου σε σχέση με αυτές των Σουλιωτών, των Σαρακατσάνων ανθρώπων που ζούσαν στην Ελληνική αγροτική ύπαιθρο.
Τα εκθέματα της υφαντικής αποτελούν ένα μεγάλο μέρος της συλλογής του λαογραφικού μουσείου. Τα υφαντά κάλυπταν τις ανάγκες της ενδυμασίας και του σπιτιού. Ήταν φτιαγμένα από ζωικές ύλες και βαφόταν με φυτικές χρωστικές ουσίες. Τα πιο διαδεδομένα υφαντά εκείνης της εποχής ήταν τα μπαστά, τα φλοκάτα, τα κιλίμια, τα μαξιλάρια, οι ποδιές, οι φούστες, όλα μάλλινα με πολύχρωμες κλωστές που έφτιαχναν οι γυναίκες μόνες τους από μαλλί στην ανέμη, στο αδράχτι και στη συνέχεια στον αργαλειό. Οι κάλτσες ή τσουράπια ήταν μάλλινες και πλεγμένες στο χέρι με βελόνες. Τα τσουράπια ήταν πολύχρωμα και ήταν συμπλήρωμα της φορεσιάς. Παρουσιάζονται επίσης ταγάρια, ή σακούλια για τη μεταφορά του φαγητού. Οι καθημερινοί τρουβάδες ήταν μάλλινοι υφαντοί με ρίγες και οι γιορτινοί με λίγα στολίδια
Στο ισόγειο του μουσείου παρουσιάζεται ο παλιός αγροτικός τρόπος ζωής, μέσα από μια έκθεση που πλαισιώνεται από αγροτικά εργαλεία. Τα γεωργικά εργαλεία ήταν όλα χειροκίνητα και κατασκευασμένα στο χέρι.
Η αίθουσα με τα οικιακά σκεύη βρίσκεται στον πρώτο όροφο και περιλαμβάνει κυρίως αντικείμενα από χαλκό (μπακίρι), μπρούντζο, σίδερο και ξύλο. Τα σκεύη αυτά τα χρησιμοποιούσαν σε ένα πολύ μεγάλο φάσμα οικιακών αναγκών για να φτιάξουνε το φαγητό, για το φωτισμό, για την καθαριότητα, για την θέρμανση. Το αντικείμενα αυτά ήταν είτε σφυρήλατα και χυτά (σινιά, ταψιά, σίδερο με κάρβουνο) είτε ξυλόγλυπτα (ρόκες, ανέμες, σεντούκια, σκαφίδες, κουτάλια).
Σημαντικά είναι τα εκθέματα του Ιστορικού αρχείου αφού περιλαμβάνει αντικείμενα που χρησιμοποιούσαν πολεμιστές και που η προέλευση τους είναι πριν το 1800. Ανάμεσα τους υπάρχει και η φωτογραφία του μακεδονομάχου Σακκά Απόστολου που έζησε και πέθανε στην Καμαρίνα σε ηλικία 102 ετών.--->
Σαν Μάουρο ντι Σαλίνε
Το Σαν Μάουρο ντι Σαλίνε (ιταλικά: San Mauro di Saline) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Βερόνας, στην περιφέρεια του Βένετου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Βερόνας
Λαγκάδα (αποσαφήνιση)
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Συμμετοχικός προϋπολογισμός
Ο συμμετοχικός προϋπολογισμός είναι προϋπολογισμός που συντάσσεται με συμμετοχή τόσο της διοικούσας αρχής ενός οργανισμού, όσο και των κατώτερων μελών της διοικητικής πυραμίδας.
Τα τελευταία χρόνια, η σύνταξη του κρατικού προϋπολογισμού συχνά αποτελεί σημείο μομφής για τις πρακτικές που τηρούνται και υπάρχει η τάση για ενημέρωση των πολιτών πώς αξιοποιείται το δημόσιο χρήμα. Συγκεκριμένα σταδιακά καταργούνται οι ειδικοί λογαριασμοί, ενώ οι δυτικές χώρες προσανατολίζονται και στη συμμετοχή των πολιτών στη σύνταξη του προϋπολογισμού. Για πρώτη φορά συντάχθηκε συμμετοχικός προϋπολογισμός στο δημόσιο τομέα στο Πόρτο Αλέγκρε της Βραζιλίας το 1992.