cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μανιτόμπα
Ιστορία
250px|right|thumb|Η προσωρινή κυβέρνηση των επαναστατημένων Μετί κατά την Επανάσταση του Κόκκινου Ποταμού (1869–1870) που κατέληξε στη δημιουργία της επαρχίας της Μανιτόμπα. Στο κέντρο καθιστός ο Λουί Ριέλ (Louis Riel, 1844–1885), ηγέτης των Μετί, ο οποίος αργότερα καταδικάστηκε σε θάνατο για τη δολοφονία ενός Βρετανού αποίκου. Σήμερα, ο Ριέλ θεωρείται σχεδόν εθνικός ήρωας του [[Καναδάς|Καναδά.]] Το 1869, η Γη του Ρούπερτ παραχωρήθηκε στον Καναδά και έτσι δημιουργήθηκαν οι Βορειοδυτικές Περιοχές. Οι Μετί, ωστόσο, εξακολουθούσαν να είναι δυσαρεστημένοι από την κεντρική κυβέρνηση του Καναδά. Με ηγέτη τον Λουί Ριέλ (Louis Riel), ξεσηκώθηκαν και πάλι (Επανάσταση του Κόκκινου Ποταμού· αγγλ.: The Red River Rebellion). Η κεντρική κυβέρνηση του Καναδά, φοβούμενη μία ενδεχόμενη ανάμειξη των ΗΠΑ, αναγκάστηκε να αναγνωρίσει στα βιαστικά τη Μανιτόμπα ως νέα επαρχία της Συνομοσπονδίας. Έτσι, στις 14 Ιουλίου του 1870, έγιναν τα εγκαίνια της Νομοθετικής Βουλής της Μανιτόμπα. Την επόμενη ημέρα, η Μανιτόμπα κηρύχθηκε επισήμως η 7η επαρχία της Καναδικής Συνομοσπονδίας. Ο Λουί Ριέλ όμως εξορίστηκε και αργότερα οδηγήθηκε στην κρεμάλα ως υποκινητής ανταρσίας. Νέοι έποικοι άρχισαν κατόπιν να καταφθάνουν από το Οντάριο και οι Μετί αναγκάστηκαν να μετακινηθούν δυτικά προς τις πεδιάδες των μετέπειτα επαρχιών του Σασκάτσουαν και της Αλμπέρτας.
Windows 7
Μέθοδοι εισαγωγής δεδομένων
Άλλες μέθοδοι εισαγωγής δεδομένων, που θα υποστηρίζει το λειτουργικό σύστημα, όπως είπε και ο Μπιλ Γκέιτς, είναι η αναγνώριση ομιλίας και η οπτική αναγνώριση χαρακτήρων.
Αντιμονοπωλιακός έλεγχος
Η ανάπτυξη των Windows 7 έχει ήδη προσελκύσει αντιμονοπωλιακούς ρυθμιστές, οι οποίοι επιβλέπουν τις ενέργειες της Microsoft βάσει της αρχής του Θέματος μονοπωλίου της Microsoft από τις Ηνωμένες Πολιτείες του 2001. Σύμφωνα με αναφορές, μια τριμελής επιτροπή άρχισε να αξιολογεί τα νέα Windows τον Φεβρουάριο του 2008.
Μανιτόμπα
Ιστορία
Τα σύνορα της επαρχίας άρχισαν να επεκτείνονται για να φτάσουν τα σημερινά όρια το 1912. Προς το τέλος του 19ου αι., η κυβέρνηση της Μανιτόμπα και η ομοσπονδιακή κυβέρνηση του Καναδά υπέγραψαν με τους αυτόχθονες πολλές συμφωνίες για την εξαγορά των εδαφών τους. Με τις συμφωνίες αυτές δημιουργήθηκαν οι καταυλισμοί (αγγλ.: reserves) αυτοχθόνων, οι οποίοι ήταν και είναι στην αποκλειστική δικαιοδοσία της ομοσπονδιακής κυβέρνησης του Καναδά. Το σύστημα των καταυλισμών κατηγορήθηκε ότι δημιούργησε ένα είδος απαρτχάιντ εντός του Καναδά. Πολλές από τις συμφωνίες του 19ου αι. εξακολουθούν να αποτελούν αντικείμενο διαπραγματεύσεων, επειδή η ομοσπονδιακή κυβέρνηση του Καναδά δεν τήρησε τα συμφωνηθέντα.
Windows 7
Αντιμονοπωλιακός έλεγχος
Ο Michael Gartenberg, ένας αναλυτής της JupiterResearch υπέβαλε το ερώτημα «η πρόκληση (της Microsoft) για τα Windows 7 θα είναι πώς θα συνεχίσουν να προσθέτουν χαρακτηριστικά που θα θέλουν οι καταναλωτές και δεν θα παραβιάζουν τους αντιμονοπωλιακούς κανόνες; »
Παραπομπές
7
Μανιτόμπα
Ιστορία
Στα πρώτα χρόνια του 20ού αι., το Γουίνιπεγκ ήταν η τέταρτη μεγαλύτερη πόλη του Καναδά. Η ανάπτυξη της καλλιέργειας των δημητριακών, ο σιδηρόδρομος και η άφιξη νέων μεταναστών ήταν μερικά από τα στοιχεία που οδήγησαν στην ανάπτυξη της πόλης. Όμως μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, άλλες πόλεις, όπως το Κάλγκαρι ξεπέρασαν σε ανάπτυξη το Γουίνιπεγκ. Το 1917, οι εργάτες της πόλης και οι αγρότες από τις παρακείμενες περιοχές κήρυξαν γενική απεργία που διήρκεσε έξι εβδομάδες. Ήταν η πρώτη γενική απεργία που γνώρισε το Γουίνιπεγκ και πολλοί έκαναν λόγο για «κομμουνιστική επανάσταση». Οι ηγέτες της απεργίας δικάστηκαν και οι περισσότεροι κρίθηκαν ένοχοι συνωμοσίας και καταδικάστηκαν ή απελάθηκαν. Το εργατικό κίνημα δέχθηκε ένα γερό χτύπημα. Όμως, οι αγρότες δημιούργησαν το κόμμα «Ενωμένοι Αγρότες της Μανιτόμπα» (United Farmers of Manitoba), το οποίο κέρδισε τις επαρχιακές εκλογές του 1922.
Πολιτική
Αντικυβερνήτρια από τις 24 Οκτωβρίου 2022 είναι η Ανίτα Νεβίλ. Πρωθυπουργός από τις 2 Νοεμβρίου 2021 είναι η Χέδερ Στέφανσον.
Δημογραφικά στοιχεία
Ο πληθυσμός της Μανιτόμπα είναι στην πλειονότητα βρετανικής και γερμανικής καταγωγής. Στην επαρχία πάντως υπάρχουν 14% άτομα ουκρανικής καταγωγής, 13% άτομα γαλλικής καταγωγής, 10% αυτόχθονες διαφόρων φυλών και 5,1% Μετί (μιγάδες).
Το 43% των κατοίκων είναι χριστιανοί διαμαρτυρόμενοι, το 29% καθολικοί και μόλις το 1,4% ορθόδοξοι. Στη Μανιτόμπα κατοικούν και περίπου 4.130 άτομα ελληνικής καταγωγής, σύμφωνα με την απογραφή του 2016.
Οικονομία
250px|right|thumb|Η σημαία της Μανιτόμπα είναι σχεδόν ίδια με τη σημαία του [[Οντάριο. Στη σημαία της Μανιτόμπα, ο βίσονας έχει αντικαταστήσει τα τρία φύλλα του σφένδαμου]]
250px|right|thumb|Γεωργοί οργώνουν χωράφια στη Μανιτόμπα· αρχές του 20ού αι. Στα χρόνια πριν την άφιξη των Ευρωπαίων, οι αυτόχθονες ζούσαν κυρίως από το κυνήγι του βίσονα. Η εμφάνιση των Ευρωπαίων δημιούργησε το εμπόριο γούνας, από το οποίο ζούσαν οι αυτόχθονες και οι Μετί. Οι πρώτοι γεωργοί έποικοι εγκαταστάθηκαν στην περιοχή λίγο πιο βόρεια από το σημερινή Γουίνιπεγκ το 1811. Ωστόσο, η Εταιρεία του Κόλπου Χάντσον, που είχε τα αποκλειστικά δικαιώματα εμπορίου γούνας στην περιοχή, εμπόδιζε συστηματικά για πολλές δεκαετίες μετά την ανάπτυξη της γεωργίας στην επαρχία.
Μόνον κατά το β΄ μισό του 19ου αι. άρχισε να αναπτύσσεται η γεωργία στη Μανιτόμπα. Η γεωργία αναπτύχθηκε ακόμα περισσότερο στις αρχές του 20ού αι., όταν δημιουργήθηκε εκτεταμένο σιδηροδρομικό δίκτυο για τη μεταφορά των γεωργικών προϊόντων. Η εγκατάσταση Ουκρανών μεταναστών στα νότια της επαρχίας έδωσε ακόμα μεγαλύτερη ώθηση στην καλλιέργεια δημητριακών.
Ακόμα και σήμερα, η οικονομία της Μανιτόμπα είναι κυρίως αγροτική, αν και στην περιοχή γύρω από το Γουίνιπεγκ υπάρχουν πολλές βιομηχανίες, στρατιωτικές βάσεις, υπηρεσίες, κ.λπ. Η πόλη Τσώρτσιλ στις ακτές του κόλπου Χάντσον αποτελεί σημαντικό λιμάνι, από όπου γίνονται σημαντικές εξαγωγές δημητριακών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
Μουστιαία περίοδος
Μουστιαία περίοδος είναι ιδιαίτερη περίοδος της Παλαιολιθικής περιόδου. Διαρκεί από το 100.000 έως το 40.000 π.Χ.
Ονομασία
Μουστιαία περίοδος ονομάζεται από το σπήλαιο Μουστιέ (Moustier), το οποίο βρίσκεται κοντά στον ποταμό Βεζίρ στη Γαλλία όπου βρέθηκε εγκατάσταση αρχαίων ανθρώπων Νεάντερταλ.
Κλιματικές συνθήκες της περιόδου
Την περίοδο αυτή ξεκινούν φάσεις καθόδου παγετώνων που διακρίνονται μεταξύ τους από αραιά χρονικά διαστήματα (μεσοπαγετώδεις περίοδοι).
Ο μουστιαίος άνθρωπος
Η ύπαρξη του μουστιαίου ανθρώπου ανάγεται στην μέγιστη περίοδο ψύξης, στο ρίσσιο ή δνειπέριο στάδιο της περιόδου των παγετώνων. Ως προς το επίπεδο είναι πιο εξελιγμένος από τον πιθηκάνθρωπο, τον σινάνθρωπο και εκείνον της Χαϊδελβέργης.
Χλωρίδα-πανίδα
Οι ογκόπαγοι που κινούνταν σταδιακά κατέστρεφαν κάθε ζωή: τα θερμόφυλα φυτά εξαφανίστηκαν. Τα θερμόφυλα ζώα πέθαναν ή κινήθηκαν προς τον νότο. Στη θέση της πανίδας του νότιου ελέφαντα εμφανίζεται η πανίδα του μαμούθ: τριχωτός ρινόκερος, βόρειο ελάφι, πολική αλεπού, μαμούθ. .
Πηγές
Κατηγορία:Πλειστόκαινο Κατηγορία:Παλαιολιθική περίοδος
Ντέρμπι ντέλλα Μαντονίνα
Το ντέρμπι ντέλλα Μαντονίνα (ιταλικά: derby della Madonnina, κυριολεκτικά: ντέρμπι της Παναγίτσας) γνωστό και ως ντέρμπι του Μιλάνου (derby di Milano), είναι μια ποδοσφαιρική αναμέτρηση ανάμεσα στις δύο μεγαλύτερες ποδοσφαιρικές ομάδες της πόλης του Μιλάνου στην Ιταλία, τη Μίλαν και την Ίντερ. Μαζί με τα ντέρμπι της Ρώμης και του Τορίνο, θεωρείται από πολλούς ένα από τα μεγαλύτερα ντέρμπι μεταξύ ομάδων της ίδιας πόλης, όχι μόνο στο ιταλικό πρωτάθλημα, αλλά και παγκοσμίως.
Λαμβάνοντας χώρα το λιγότερο δύο φορές ανά περίοδο, λόγω του προγράμματος του πρωταθλήματος, αυτό το ντέρμπι έχει επεκταθεί και στο Κύπελλο Ιταλίας, το Τσάμπιονς Λιγκ, το Σούπερ Καπ Ιταλίας, καθώς και σε μικρότερου βεληνεκούς διοργανώσεις και φιλικούς αγώνες. Έχει πάρει την ονομασία «derby della Madonnina» προς τιμήν ενός από τα κυριότερα αξιοθέατα της πόλης του Μιλάνου, το άγαλμα της Παρθένου Μαρίας, το οποίο βρίσκεται στην κορυφή του Ντουόμο, το οποίο συχνά αναφέρεται ως «Μαντονίνα». Ο πρώτος αγώνας-ντέρμπι μεταξύ των δύο Μιλανέζικων συλλόγων έλαβε χώρα στον τελικό του Κυπέλλου του Κιάσο το 1908, μια ποδοσφαιρική διοργάνωση που λάμβανε χώρα στο Καντόνι του Τιτσίνο (Ελβετία), στις 18 Οκτωβρίου εκείνης της χρονιάς. Οι Rossoneri κέρδισαν με 2-1.
Η κουλτούρα της αντιπαλότητας
thumb|200px|αριστερά|Οπαδοί της Ίντερ στη διάρκεια ενός Ντέρμπι
Στις 16 Δεκεμβρίου 1899, ο Άλφρεντ Έντουαρντς μαζί με φίλους του ίδρυσε την Milan Cricket and Football Club. Ο Έντουαρντς, ένας Βρετανός πρώην υποπρόξενος στο Μιλάνο και μια γνωστή προσωπικότητα στις υψηλές κοινωνικές τάξεις του Μιλάνου, ήταν ο πρώτος εκλεγμένος πρόεδρος της ομάδας. Αρχικά, ο σύλλογος διέθετε και τμήμα κρίκετ, με προπονητή τον Έντουαρντ Μπέρα, και ένα ποδοσφαιρικό τμήμα με προπονητή τον Ντέιβιντ Άλισον. Σύντομα η ομάδα του Μιλάνου αύξησε τη δημοτικότητά της με προπονητή τον Χέρμπερτ Κίλπιν. Το πρώτο τρόπαιο που κατέκτησε ήταν το Medaglia del Re (Μετάλλιο του Βασιλιά) τον Ιανουάριο του 1900, και η ομάδα κέρδισε αργότερα τρία εθνικά πρωταθλήματα, το 1901, το 1906 και το 1907. Ο θρίαμβος του 1901 είναι ιδιαιτέρως άξιος αναφοράς καθώς τερμάτισε το σερί κατακτήσεων της Τζένοα, η οποία ήταν η μοναδική ομάδα που να έχει κατακτήσει τον συγκεκριμένο τίτλο προ του 1901.
μικρογραφία|Οπαδοί της Μίλαν στη διάρκεια αγώνα της Σέριε Α
Το 1908, συζητήσεις πάνω στο θέμα της απόκτησης από τον σύλλογο ξένων ποδοσφαιριστών οδήγησε σε διχασμό μεταξύ των μελών της διοίκησης της ομάδας και στην ίδρυση της ΦΚ Ιντερνατσιονάλε Μιλάνο. Κατά το παρελθόν, η Ίντερ θεωρούνταν η ομάδα των αστών του Μιλάνου (με ψευδώνυμο «bauscia», μια μιλανέζικη λέξη που σημαίνει κομπορρήμονας), ενώ η Μίλαν με ψευδώνυμο «casciavit» (κατσαβίδι στην τοπική διάλεκτο), υποστηριζόταν κυρίως από την εργατική τάξη της πόλης. Λόγω της ευημερούσας καταγωγή τους, οι φίλοι της Ίντερ διέθεταν την "πολυτέλεια" να πηγαίνουν στο San Siro με μοτοσυκλέτα («muturèta», άλλο ένα ψευδώνυμο για τους Nerazzurri). Από την άλλη πλευρά, οι Rossoneri ήταν επίσης γνωστοί ως «tramvèe» (δηλαδή αυτοί που πήγαιναν στο γήπεδο μόνο με τα μέσα μαζικής μεταφοράς). Τα τελευταία χρόνια αυτή η διαφορά έχει σχεδόν εξαφανιστεί.
Στη διάρκεια της δεκαετίας του 1960, η Ίντερ ήταν η πιο επιτυχημένη ομάδα, καθώς κατέκτησε δύο συνεχόμενες φορές το Κύπελλο Πρωταθλητριών και δύο συνεχόμενες φορές το Διηπειρωτικό Κύπελλο. Πάντως, στη διάρκεια του τέλους της δεκαετίας του 1980 και της δεκαετίας του 1990 η Μίλαν του Σίλβιο Μπερλουσκόνι ήταν η πλέον επιτυχημένη ομάδα, με νίκες τόσο σε ιταλικές όσο και σε ευρωπαϊκές διοργανώσεις.
Τα χρόνια των Ματσόλα και Ριβέρα
thumb|left|150px|Ο [[Σάντρο Ματσόλα]]
Τη δεκαετία του 1960 το Ντέρμπι του Μιλάνου είδε δύο μεγάλα αστέρια του ιταλικού ποδοσφαίρου να έρχονται αντιμέτωπα. Ένας από τους καλύτερους ποδοσφαιριστές της Ίντερ εκείνης της περιόδου ήταν ο Σάντρο Ματσόλα, ο γιος του παίκτη της Τορίνο Βαλεντίνο Ματσόλα (ο οποίος μαζί με τους περισσότερους εκ των συμπαικτών του, σκοτώθηκε στο αεροπορικό δυστύχημα της Ζουπέργκα του 1949, αφού πρώτα κυριάρχησε με την ομάδα του για τρεις σεζόν στο πρωτάθλημα της Σέριε Α). Το αντίστοιχό του στη Μίλαν ήταν ο Τζιάνι Ριβέρα, γνωστός και με το παρατσούκλι Golden Boy λόγω του ταλέντου του. Αυτή η περίοδος είδε να λαμβάνουν χώρα σπουδαίοι αγώνες μεταξύ των δύο ομάδων και τη μεταξύ τους αντιπαλότητα ολοένα και να αυξάνεται: ενώ η Μίλαν κατέκτησε το Ευρωπαϊκό Κύπελλο τη σεζόν 1962–63, η Ίντερ την ακολούθησε με συνεχόμενες κατακτήσεις τα αμέσως επόμενα χρόνια. Η Μίλαν ξαναπήρε τον τίτλο τη σεζόν 1968–69. Στη διάρκεια αυτής της επιτυχημένης περιόδου και για τις δύο ομάδες του Μιλάνου, η Μίλαν είχε προπονητή τον Νερέο Ρόκο, ενώ η Ίντερ είχε τον Ελένιο Ερέρα, με τους δυο τους να έχουν την τύχη να προπονούν μεγάλα ονόματα του ποδοσφαίρου εκείνης της εποχής.
Η αντιπαλότητα αυτή συνεχίστηκε και στην Εθνική Ιταλίας, όπου οι δύο αυτοί παίκτες τις περισσότερες φορές δεν αγωνίζονταν μαζί στο γήπεδο, με τον ένα τις περισσότερες φορές να αντικαθίσταται από τον άλλον στο ημίχρονο. Ο Ριβέρα τελικά έχασε τη θέση του στην αρχική ενδεκάδα της ομάδας από τον Ματσόλα στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1970 απέναντι στη Βραζιλία, στον οποίο οι Ιταλοί ηττήθηκαν με 1–4 από τους Λατινοαμερικάνους. Μπήκε ως αλλαγή στο παιχνίδι στο 84ο λεπτό, όταν πλέον η Ιταλία είχε οριστικά παραιτηθεί από τη διεκδίκηση του αγώνα. Πολλοί προπονητές και φίλαθλοι το είδαν αυτό ως ένα λάθος του τότε προπονητή της σκουάντρα ατζούρα Φερούτσιο Βαλκαρέτζι, καθώς πίστευαν πως το εκρηκτικό στυλ παιχνιδιού του Ριβέρα θα μπορούσε να είχε αλλάξει τον ρου της αναμέτρησης.
Δεκαετία του 1990 και σήμερα
Αδιαμφισβήτητα η καλύτερη εποχή στην ιστορία της Μίλαν ήταν τα τέλη της δεκαετίας του 1980 και έφτασε μέχρι και τα μέσα της δεκαετίας του 1990. Συχνά χαιρετιζόμενη ως η μεγαλύτερη ομάδα στο Μιλάνο, η ομάδα που κατέκτησε το Κύπελλο Πρωταθλητριών του 1989, υπό την τεχνική καθοδήγηση του Αρίγκο Σάκι, διέθετε παίκτες που άφησαν ιστορία στη Μίλαν όπως οι Φράνκο Μπαρέζι, Πάολο Μαλντίνι, Μάρκο φαν Μπάστεν, Ρουντ Γκούλιτ και Φρανκ Ράικαρντ μεταξύ άλλων. Η κυριαρχία της Μίλαν, τόσο σε εγχώριο όσο και σε διεθνές επίπεδο, τη βρήκε να κατακτά τέσσερις τίτλους πρωταθλητή και τρία Ευρωπαϊκά Κύπελλα (τερματίζοντας φιναλίστ άλλες δύο φορές) το διάστημα μεταξύ 1989 και 1996. Στη διάρκεια αυτής της περιόδου, η Ίντερ κατάφερε να τερματίσει μια φορά δεύτερη πίσω από τη Μίλαν στη βαθμολογία, τη σεζόν 1992-93, και να κατακτήσει δύο Κύπελλα ΟΥΕΦΑ.
Η μακρά αναμονή της Ίντερ για την κατάκτηση ενός πρωταθλήματος ξεκίνησε από το 1989, λαμβάνοντας τέλος το 2006 (αν και με, μάλλον, ανορθόδοξο τρόπο), όταν λόγω της εμπλοκής της Γιουβέντους στο σκάνδαλο Calciopoli της αφαιρέθηκε ο τίτλος της πρωταθλήτριας Ιταλίας της σεζόν 2005–06 (μαζί με την αφαίρεση βαθμών από τη Μίλαν στην τελική βαθμολογική κατάταξη του πρωταθλήματος) και δόθηκε στην Ίντερ, η οποία είχε τερματίσει τρίτη εκείνη τη σεζόν πίσω από Γιουβέντους και Μίλαν. Αυτό θεωρήθηκε από πολλούς ως μια παράλογη απόφαση καθώς και ο τίτλος της προηγούμενης σεζόν (2004-05) που είχε κατακτηθεί επίσης από τη Γηραιά Κυρία της αφαιρέθηκε, χωρίς να αποδοθεί σε καμία άλλη ομάδα - κάτι που πολλοί πίστευαν πως έπρεπε να είχε γίνει και με τον τίτλο της σεζόν 2005-06. Επιπλέον, η Ίντερ κατέκτησε το πρωτάθλημα της Σέριε Α του 2007, σε μια σεζόν όπου η Γιουβέντους υποβιβάστηκε από την πρώτη κατηγορία (με την Ίντερ να εκμεταλλεύεται το γεγονός για να αποκτήσει πολλά από τα βασικά στελέχη της ομάδας της Γιουβέντους που είχε κατακτήσει το προηγούμενο πρωτάθλημα), και η Μίλαν, ως τιμωρία, ξεκίνησε τη σεζόν με αφαίρεση βαθμών, με ένα εκπληκτικό σερί συνεχόμενων νικών που έφτασε τις 17, σε ένα αισθητά αποδυναμωμένο πρωτάθλημα, κερδίζοντας ταυτόχρονα και τους δύο αγώνες της απέναντι στους Ροσονέρι. Πάραυτα, στη διάρκεια της ίδιας σεζόν, η Μίλαν κατέκτησε το έβδομό της Κύπελλο Ευρώπης/ UEFA Champions League, επικρατώντας της Λίβερπουλ στον τελικό που έλαβε χώρα στο ΟΑΚΑ της Αθήνας.
Καθώς το ιταλικό πρωτάθλημα άρχισε σταδιακά να συνέρχεται από το σκάνδαλο των στημένων αγώνων, η Ίντερ συνέχισε τις επιτυχίες της, κατακτώντας όλα τα πρωταθλήματα μέχρι και τη σεζόν 2009-10, στην οποία εξασφάλισε τον τίτλο την τελευταία αγωνιστική της σεζόν. Εκείνη τη σεζόν η Ίντερ έγινε η πρώτη ιταλική ομάδα που κατακτά το τρεμπλ. Εκτός από το πρωτάθλημα, η Ίντερ κατέκτησε και το Κύπελλο Ιταλίας, καθώς και τον πρώτο της τίτλο στο Τσάμπιονς Λιγκ από το 1965 και την περίοδο του Ελένιο Ερέρα. Την επόμενη όμως σεζόν, η Μίλαν, με την απόκτηση αρκετών παικτών, μεταξύ αυτών και του πρώην επιθετικού της Ίντερ Ζλάταν Ιμπραΐμοβιτς, επανέκτησε το Scudetto, το 18ο της συνολικά, οδηγώντας τη βαθμολογική κατάταξη του πρωταθλήματος από τον Νοέμβριο μέχρι και το τέλος της σεζόν. Εκείνη τη σεζόν η Μίλαν κέρδισε και τους δύο αγώνες της με τους Νερατζούρι, κρατώντας απόρθητη την εστία της και στις δύο αναμετρήσεις.
Η κυριαρχία των Ροσονέρι σε διεθνές επίπεδο
thumb|right|220px|Το [[στάντιο Τζουζέπε Μεάτσα]]
Οι δύο ομάδες του Μιλάνου έχουν αναμετρηθεί μεταξύ τους σε ευρωπαϊκές διοργανώσεις την τελευταία 20ετια (2003-2023) τρεις φορές. Στις δύο πρώτες νικητές ήταν οι Rossoneri. Στα ημιτελικά της σεζόν 2002-03 στο Τσάμπιονς Λιγκ, και τα δύο ντέρμπι τελείωσαν με ισόπαλο αποτέλεσμα (0-0 και 1-1), αλλά η Μίλαν ήταν αυτή που πήρε την πρόκριση χάρη σε "εκτός έδρας" γκολ, καθώς στο δεύτερο μεταξύ τους αγώνα ήταν η φιλοξενούμενη, έστω τυπικά καθώς και οι δύο αναμετρήσεις διεξήχθησαν στο Σαν Σίρο. Ένα από τα σημαντικότερα ευρωπαϊκά ντέρμπι μεταξύ των δύο, ήταν στον επαναληπτικό αγώνα των προημιτελικών του Τσάμπιονς Λιγκ στις 12 Απριλίου 2005. Με τη Μίλαν να προηγείται με 1–0 στο σκορ χάρη σε ένα γρήγορο τέρμα του Αντρέι Σεφτσένκο και με το συνολικό σκορ στο 3-0 υπέρ της, ο διαιτητής Μάρκους Μερκ σε μια αμφισβητούμενη φάση ακύρωσε γκολ του παίκτη της Ίντερ Εστέμπαν Καμπιάσο. Τότε, οι φανατικοί οπαδοί της Ίντερ, αγανακτισμένοι με την απόφαση του Γερμανού διαιτητή άρχισαν να πετούν διάφορα αντικείμενα στον αγωνιστικό χώρο, αλλά σύντομα άρχισαν να πετούν κροτίδες.
Καθώς ο τερματοφύλακας των Ροσονέρι Ντίντα επιχείρησε να απομακρύνει ορισμένα μπουκάλια για να μπορέσει να εκτελέσει ένα ελεύθερο, μια κροτίδα εκτοξεύτηκε από το πάνω διάζωμα του γηπέδου πετυχαίνοντάς τον. Ο Μερκ διέκοψε τον αγώνα στο 74ο λεπτό. Μετά από μια 30λεπτη καθυστέρηση κατά την οποία κλήθηκαν πυροσβέστες για να σβήσουν οι διάφορες εστίες που είχαν δημιουργηθεί στον αγωνιστικό χώρο από τη ρίψη καπνογόνων και κροτίδων, ο αγώνας άρχισε ξανά. Ο Ντίντα, όμως, δεν μπορούσε να συνεχίσει, κι έτσι αντικαταστάθηκε από τον Κριστιάν Αμπιάτι. Λιγότερο από ένα λεπτό αργότερα, όμως, ο Μερκ διέκοψε οριστικά τον αγώνα έπειτα από συνεχή ρίψη αντικειμένων και καπνογόνων. Ο αγώνας τελείωσε στα χαρτιά με σκορ 3–0, με συνολικό 5–0, υπέρ της Μίλαν. Η Ίντερ υποχρεώθηκε να καταβάλει πρόστιμο ύψους €200,000 (£132,000) — το υψηλότερο πρόστιμο που έχει επιβάλει ποτέ η UEFA — και τιμωρήθηκε με ποινή αποκλεισμού της έδρας της για τα παιχνίδια της φάσης των ομίλων της σεζόν 2005–06.
Την σεζόν 2022-23 αναμετρήθηκαν σε διπλούς αγώνες για τα ημιτελικά του Τσάμπιονς Λιγκ με την Ίντερ να παίρνει την πρόκριση με 2 νίκες επι της Μίλαν, και χωρίς μάλιστα να δεχτεί τέρμα (0-2 και 1-0).
Όσον αφορά τους τίτλους τους σε ευρωπαϊκό επίπεδο, τα δύο ιταλικά μεγαθήρια κρίνονται ιδιαίτερα επιτυχημένα. Ούτε λίγο ούτε πολύ, η Μίλαν επικρατεί με άνεση της Ίντερ καθώς μετρά επτά τίτλους στο Τσάμπιονς Λιγκ, δύο Κύπελλα Κυπελλούχων και πέντε ευρωπαϊκά Σούπερ Καπ σε αντίθεση με την Ίντερ που έχει κατακτήσει τρεις φορές το Τσάμπιονς Λιγκ και τρεις το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ.
Μεγαλύτερες νίκες
Κριτήριο: η νικήτρια ομάδα πέτυχε τέσσερα ή περισσότερα τέρματα με δύο ή παραπάνω τέρματα διαφορά από την ηττημένη.
Ίντερ
* Τα περισσότερα γκολ που έχει σημειώσει η νικήτρια ομάδα στο σύνολο των ντέρμπι, καθώς και η μεγαλύτερη διαφορά τερμάτων στην ιστορία τους
Ντέρμπι σε νοκ-άουτ φάσεις μεγάλων διοργανώσεων
ΣΗΜΕΙΩΣΗ:
Υπήρξαν επίσης κι άλλα ντέρμπι για το Κύπελλο Ιταλίας, αλλά έλαβαν χώρα την περίοδο κατά την οποία ο συγκεκριμένος θεσμός δεν διέθετε ακόμη νοκ-άουτ φάση.
Πρώτοι Σκόρερ
thumb|right|150px|[[Αντρέι Σεφτσένκο]] thumb|right|150px|[[Τζιουζέπε Μεάτσα]]
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:ΑΚ Μίλαν Κατηγορία:ΦΚ Ιντερνατσιονάλε Μιλάνο N Κατηγορία:Ποδοσφαιρικά ντέρμπι
Κεν Άντερσον
Πρώτα Χρόνια
Ο Άντερσον αποφοίτησε από το Ουάσινγκτον Χάι Σκουλ. Πριν αρχίσει τη καριέρα του στην επαγγελματική πάλη, ο Άντερσον δούλεψε ως φύλακας σε πυρηνικό σταθμό και ως προσωπικός εκπαιδευτής. Επίσης συμμετείχε στον στρατό Ηνωμένων Πολιτειών.
Πρώτα βήματα
Ο Άντερσον άρχισε να ασχολείται με άθλημα το 1999. Σύντομα ξεκίνησε να παλεύει στην ανεξάρτητη σκηνή της πάλης, όπου κέρδισε ομαδικούς και ατομικούς τίτλους. Μετά την είσοδο της νέας χιλιετίας, το WWE τον κάλεσε για να αγωνιστεί σε διάφορες διοργανώσεις, χωρίς να υπογράψει συμβόλαιο. Εκτός από αυτό, ο Τζεφ Τζάρετ του TNA Wrestling προσέγγισε τον Άντερσον για να υπογράψει συμβόλαιο, όμως οι συζητήσεις δεν βρήκαν αποτέλεσμα.
WWE (2005-2009)
Τον Φεβρουάριο του 2005, ο Άντερσον υπέγραψε συμβόλαιο με το WWE και στάλθηκε στο Ohio Valley Wrestling (OVW), το οποίο ήταν κέντρο εκπαίδευσης παλαιστών. Την ίδια χρονιά, έκανε το ντεμπούτο του στο WWE SmackDown νικώντας τον Φουνάκι. Ο Άντερσον υποδυόταν τον αλαζόνα και μόνος του έκανε τη παρουσία των εισόδων του, παίρνοντας το μικρόφωνο. Μετά, άρχισε μια μικρή αντιπαλότητα με τον εκφωνητή Τόνι Τσιμέλ, αφού πίστευε πως ο Τσιμέλ δεν έκανε σωστά τη παρουσίαση του. Σύντομα, ο Άντερσον άρχισε να χρησιμοποιεί το ψευδώνυμο "Μίστερ Κένεντι". thumb|left|190px|Ως Μίστερ Κένεντι το 2007
Τον Νοέμβριο στο No Mercy νίκησε τον Χαρντκόρ Χόλι και στο SmackDown συμμετείχε στον τελευταίο τηλεοπτικό αγώνα του Έντι Γκερέρο. Τον Δεκέμβριο ο Κένεντι τραυματίστηκε, χειρουργήθηκε και έκανε την επιστροφή του τον Μάιο του 2006. Στη συνέχεια, άρχισε μια κόντρα με τον Μπατίστα, τον οποίο νίκησε δύο φορές αντικανονικά, αλλά στο τέλος έχασε από αυτόν. Τον Σεπτέμβριο, νίκησε σε έναν τριπλό αγώνα, ενάντια στους Φίνλεϊ και Μπόμπι Λάσλεϊ, για να γίνει Πρωταθλητής Ηνωμένων Πολιτειών. Μετά, ο Κένεντι θέλησε να μετακινηθεί στο WWE Raw, αφού θεωρούσε πως είχε νικήσει όλα τα μεγάλα ονόματα του SmackDown. Ο τότε διευθυντής του SmackDown, Τέντυ Λονγκ, έβαλε τον Κένεντι σε αγώνα με τον θρυλικό Αντερτέικερ, τον οποίο ο Κένεντι νίκησε αντικανονικά. Μετά, ο Κένεντι ηττήθηκε από τον Κρις Μπενουά και έχασε το Πρωτάθλημα Ηνωμένων Πολιτειών.
Στις 5 Ιανουαρίου 2007, επέστρεψε στο SmackDown και νίκησε σε ένα τουρνουά, με έπαθλο μια ευκαιρία διεκδίκησης του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Βαρέων Βαρών. Στο Royal Rumble, ο Κένεντι έχασε από τον πρωταθλητή Μπατίστα. Αργότερα, κατάφερε να νικήσει στον αγώνα Money in the Bank στην WrestleMania 23, κόντρα σε άλλους επτά παλαιστές. Ο Κένεντι δήλωσε πως θα αξιοποιήσει το συμβόλαιο Money in the Bank στην WrestleMania 24. Ένας τραυματισμός του Κένεντι χάλασε τα σχέδια και γι'αυτό το σενάριο συνεχίστηκε με τον Ετζ, ο οποίος του πήρε το συμβόλαιο τον Μάιο. Εντωμεταξύ ο Κένεντι είχε τραυματιστεί στον δεξί τρικέφαλο και απουσίαζε από τα σόου. Επέστρεψε τον Ιούνιο και στο SummerSlam διεκδίκησε το Διηπειρωτικό Πρωτάθλημα, χωρίς επιτυχία. Τον Σεπτέμβριο, ο Κένεντι αποκλείστηκε για έναν μήνα, γιατί μπλέχτηκε σε ένα σκάνδαλο με χρήση στεροειδών, μαζί με άλλους δέκα παλαιστές του WWE.
Τζεμπ Μπους
Ο Τζεμπ Μπους (John Ellis "Jeb" Bush, 11 Φεβρουαρίου 1953) είναι Αμερικανός πολιτικός και ήταν κυβερνήτης της πολιτείας Φλόριντα των ΗΠΑ.
Κεν Άντερσον
WWE (2005-2009)
Όταν επέστρεψε συμμετείχε με επιτυχία σε έναν ομαδικό αγώνα στο No Mercy. Τις επόμενες εβδομάδες είχε κόντρα με τον Τζεφ Χάρντι, με τον οποίο πάλεψαν σε αρκετούς ατομικούς και ομαδικούς αγώνες, όπου τους περισσότερους κέρδισε ο Χάρντι. Μετά, ο Κένεντι άρχισε κόντρα με ένα μεγάλο όνομα της εταιρείας, τον Σον Μάικλς, αφού ισχυρίστηκε πως ο Μάικλς έπρεπε να αποσυρθεί για να πάρουν τη θέση του οι νέοι παλαιστές. Στις 13 Δεκεμβρίου, ο Μαίκλς νίκησε τον Κένεντι. Στις 31 του μηνός στο Raw, ο Κένεντι τον νίκησε, αφού χρησιμοποίησε την νέα τελειωτική του κίνηση, το Mic Check. Οι δύο συνέχισαν να παλεύουν, με τις νίκες να εναλλάσσονται. Στο Royal Rumble του 2008, ο Κένεντι τον απέκλεισε και η κόντρα τους ήρθε στο τέλος της.
Τζεμπ Μπους
Γεννήθηκε στο Τέξας και είναι γιος του 41ου προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών Τζωρτζ Χέρμπερτ Ουώκερ Μπους (George H. W. Bush). Σπούδασε στο πανεπιστήμιο του Τέξας και ασχολήθηκε με κτηματομεσιτικές και τραπεζικές επιχειρήσεις. Το 1994 έθεσε υποψηφιότητα για τη θέση του κυβερνήτη της Φλόριντα, χωρίς επιτυχία. Το 1998 όμως κατάφερε να εκλεγεί συγκεντρώνοντας ποσοστό 55,3%. Αν και κανένας Ρεπουμπλικανός δεν είχε καταφέρει να κερδίσει και δεύτερη φορά τις εκλογές στην πολιτεία της Φλόριντα, ο Μπους έθεσε πάλι υποψηφιότητα το 2002 συγκεντρώνοντας 56% έναντι 43% του αντιπάλου του. Η θητεία του έληξε στις 2 Ιανουαρίου του 2007. Παρότι κατά καιρούς υπήρξαν φήμες ότι στις προθέσεις του ήταν να συμμετάσχει στις εκλογές του 2010 για τη γερουσία των ΗΠΑ, ο ίδιος με ανακοινώσεις τις διέψευσε. Έθεσε υποψηφιότητα για πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών για τις εκλογές του 2016, διεκδικώντας το χρίσμα του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος.
Κατά την εκλογή του αδελφού του, Τζορτζ Μπους, στην προεδρία των ΗΠΑ το 2000, η πολιτεία της Φλόριντα, της οποίας ήταν τότε κυβερνήτης, βρέθηκε στο προσκήνιο, καθώς ο Τζορτζ Μπους κέρδισε με μόλις 500 ψήφους διαφορά από τον Αλ Γκορ. Το γεγονός ότι ο Τζεμπ Μπους ήταν τότε κυβερνήτης της πολιτείας, προκάλεσε αρκετά σχόλια στον διεθνή τύπο σχετικά με την αξιοπιστία του αποτελέσματος.
Είναι παντρεμένος και έχει τρία παιδιά.
Κεν Άντερσον
TNA Wrestling (2010-2013, 2013-)
Στο Against All Odds, ο Άντερσον νίκησε τον Κερτ Ανγκλ και τον Αμπύς. Μετά, ακολούθησαν δύο ήττες από τον Κερτ Ανγκλ. Στο Sacrifice, έχασε από τον Τζεφ Χάρντι και μετά τον αγώνα ο Άντερσον έδωσε το χέρι του στον Χάρντι, χωρίς όμως την ανάλογη ανταπόκριση. Έπειτα, ο Άντερσον βοήθησε τον Χάρντι σε αγώνα του με τον Στινγκ. Στο Slammiversary VIII, ο Άντερσον και ο Χάρντι σχημάτισαν ομάδα, για να νικήσουν τους Μπόμπι Ρουντ και Τζέιμς Στορμ. Στο Victory Road, ο Άντερσον διεκδίκησε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Βαρέων Βαρών, χωρίς επιτυχία. Μετά, συμμετείχε σε ένα τουρνουά για να κερδίσει ευκαιρία διεκδίκησης του τίτλου. Στον ημιτελικό γύρο, νίκησε τον Τζέι Λίθαλ για να προηγηθεί. Στις 21 Σεπτεμβρίου, έγινε γνωστό από την διευθύντρια της εταιρίας, Ντίξι Κάρτερ, ότι το συμβόλαιο του Μίστερ Άντερσον ανανεώθηκε.
Τζεμπ Μπους
Πηγές
Κατηγορία:Κυβερνήτες της Φλόριντα Κατηγορία:Οικογένεια Μπους
Κεν Άντερσον
TNA Wrestling (2010-2013, 2013-)
thumb|180px|right|Ο Μίστερ Άντερσον το 2010
Τον Οκτώβριο στο Bound for Glory, ο Άντερσον διεκδίκησε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Βαρέων Βαρών, κόντρα στους Κερτ Ανγκλ και Τζεφ Χάρντι. Οι Χαλκ Χόγκαν και Έρικ Μπίσοφ βοήθησαν τον Τζεφ Χάρντι να νικήσει και τον ένταξαν στην ομάδα τους. Στη συνέχεια ο Άντερσον νίκησε σε αγώνα και έγινε ο διεκδικητής για το τίτλο. Μετά από τον αγώνα, ο Χάρντι του επιτέθηκε και αυτό του προκάλεσε διάσειση. Τον Δεκέμβριο, ο Άντερσον επέστρεψε και έδιωξε τον Χάρντι από το ρινγκ. Τον Ιανουάριο του 2011 στο Genesis, ο Άντερσον νίκησε τον Ματ Μόργκαν για να γίνει ο διεκδικητής του Πρωταθλήματος Βαρέων Βαρών, ενώ στο τέλος του σόου, νίκησε τον Τζεφ Χάρντι για να γίνει ο νέος πρωταθλητής. Τον Φεβρουάριο σε έναν επαναληπτικό αγώνα, ο Άντερσον υπερασπίστηκε το πρωτάθλημα. Έπειτα, οι δυο τους μονομάχησαν σε έναν αγώνα με σκάλες, όπου η εμπειρία του Τζεφ στους αγώνες αυτούς, τον βοήθησε να νικήσει.
Έπειτα, ο Άντερσον άρχισε μια αντιπαλότητα με τον Μπούλι Ρέι, όταν ο τελευταίος εμφανίστηκε σε έναν αγώνα του Άντερσον, αποσπώντας του τη προσοχή. Παρόλο που οι δυο παλαιστές ήταν μέλη της ομάδας Ιμόρταλ, συνέχισαν να προκαλούν ο ένας τον άλλον. Όταν ήρθαν αντιμέτωποι σε αγώνα, ο Μπούλι Ρέι τον νίκησε ύπουλα. Στη συνέχεια, ο Άντερσον εκδιώχθηκε από την ομάδα και απουσίασε από κάποια σόου. Όταν επέστρεψε, ο Άντερσον επιτέθηκε στους πρώην συμμάχους του. Η ομάδα δεν έμεινε άπραγη, αφού αναμείχθηκε σε αγώνα για το Πρωτάθλημα Βαρέων Βαρών, μεταξύ των Κερτ Ανγκλ και του Άντερσον, στερώντας τη νίκη του τελευταίου. Τον Οκτώβριο στο Bound for Glory, ο Άντερσον νίκησε τον αντίζηλο του, Μπούλι Ρέι. Τον επόμενο μήνα στο Turning Point, ο Άντερσον μαζί με τον Αμπύς νίκησαν δύο μέλη της Ιμόρταλ, τους Μπούλι Ρέι και Σκοτ Στάινερ. Μετά από αυτή τη νίκη η κόντρα του Άντερσον με την Ιμόρταλ έφθασε στο τέλος της.
Μετά από μήνες απουσίας, ο Άντερσον επέστρεψε στις 8 Μαρτίου 2012 και βοήθησε τον Έι Τζέι Στάιλς. Στη συνέχεια, συμμάχησε με τον Τζεφ Χάρντι και διεκδίκησαν χωρίς επιτυχία το Παγκόσμιο Ομαδικό Πρωτάθλημα. Στις 13 Μαΐου στο Sacrifice, ο Άντερσον νίκησε τον Τζεφ, όμως έχασε από αυτόν σε επεισόδιο του Impact Wrestling. Στις 10 Ιουνίου στο Slammiversary, νίκησε τους Ρομπ Βαν Νταμ και Τζεφ Χάρντι, για να γίνει ο πρώτος διεκδικητής του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος. Σε επεισόδιο του Impact Wrestling, ο Άντερσον διεκδίκησε το πρωτάθλημα ενάντια στον Μπόμπι Ρουντ, χωρίς επιτυχία. Έπειτα, απέτυχε να κατακτήσει και το Τηλεοπτικό Πρωτάθλημα. Τον Δεκέμβριο, ο Άντερσον έγινε μέλος της ομάδας Έισις & Έιτς, πηγαίνοντας κόντρα σε όλους τους παλαιστές του σόου. Η ομάδα και ο Άντερσον ήρθαν σε κόντρα με τους κορυφαίους παλαιστές του TNA, κάτι που τους έκανε αντιπαθείς στο κοινό. Τον Αύγουστο του 2013, δημιουργήθηκαν προβλήματα μεταξύ του Άντερσον και της ομάδας, ενώ άρχισε και μια κόντρα με τον αρχηγό του γκρουπ, Μπούλι Ρέι. Στις 23 Σεπτεμβρίου, το συμβόλαιο του με το TNA έληξε. Στις 24 Οκτωβρίου ο Άντερσον επέστρεψε στο TNA, αφού υπέγραψε νέο συμβόλαιο και συνέχισε τη κόντρα του με τον Μπούλι Ρέι. Μετά απο ένα μήνα, η ομάδα Έισις & Έιτς διαλύθηκε οριστικά, όταν ο Άντερσον νίκησε τον Ρέι. Οι δυό τους ήρθαν αντιμέτωποι ξανά τον Ιανουάριο του 2014, όπου ο Άντερον έχασε. Στη συνέχεια, ο Άντερσον νίκησε τον Ρέι σε έναν αγώνα με φέρετρο, αφού τον έβαλε μέσα και έτσι τέλειωσε η κόντρα τους. Έπειτα, ξεκίνησε μια κόντρα με τον Σάμιουελ Σο, τον οποίο και νίκησε στο Lockdown τον Μάρτιο.
Καριέρα ως ηθοποιός
Το 2009 ο Κεν Άντερσον έπαιξε στη ταινία Behind Enemy Lines: Colombia που ήταν μια συμπαραγωγή των WWE Studios, ενώ το 2011 έπαιξε στη ταινία Dogs Lie.
Αγία Παρασκευή Σοφάδων Καρδίτσας
Η Αγία Παρασκευή είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας και δήμου Σοφάδων, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Καρδίτσης, στην περιφέρεια Θεσσαλίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία και νομό Καρδίτσης, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Θεσσαλίας.
Κεν Άντερσον
Πηγές
Κατηγορία:Επαγγελματίες Παλαιστές Κατηγορία:Επαγγελματίες Παλαιστές του TNA
Αγία Παρασκευή Σοφάδων Καρδίτσας
Γεωγραφία
Η Αγία Παρασκευή είναι χωριό στο κεντρικό τμήμα του νομού Καρδίτσας. Βρίσκεται στην μεγάλη πεδιάδα του νομού, στις όχθες του ξεροπόταμου Ραγκοζίνου και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 125. Απέχει περίπου 17 χλμ. ΝΑ. της Καρδίτσας (μέσω Αγίου Θεοδώρου). Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 10,227 χμ².
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναφέρεται με την ονομασία Καζνέσι-Μαγούλα από το 1883 και ανήκε στον νομό Τρικ(κ)άλων. Με το ΦΕΚ 136Α - 08/07/1899 αποσπάστηκε στο νομό Καρδίτσης, αλλά επανήλθε στον νομό Τρικάλων το 1909. Το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας μέχρι το 1944, οπότε υπήχθη οριστικά στον νομό Καρδίτσης. Το 1957 με το ΦΕΚ 119Α - 03/07/1957 μετονομάστηκε σε Αγία Παρασκευή. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αγίας Παρασκευής και προσαρτήθηκε στον δήμο Σοφάδων.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Καρδίτσας Κατηγορία:Δήμος Σοφάδων
Διαμέρισμα Φορ-ντε-Φρανς
Το Διαμέρισμα Φορ-ντε-Φρανς (γαλλικά: Arrondissement de Fort-de-France) είναι ένα διαμέρισμα της γαλλικής υπερπόντιας περιοχής Μαρτινίκη. Έχει έκταση 171 τ.χλμ. και πληθυσμό 166.139 κατοίκων (1999). Πρωτεύουσα είναι η Φορ-ντε-Φρανς, πρωτεύουσα όλου του νησιού.
Γεωγραφία
Το Διαμέρισμα Φορ-ντε-Φρανς βρίσκεται κεντρο-δυτικά της Μαρτινίκης. Συνορεύει με όλα τα υπόλοιπα διαμερίσματα της Μαρτινίκης: στα βορειοδυτικά με το Διαμέρισμα Σαιντ-Πιέρ, στα ανατολικά με το Διαμέρισμα Λα Τρινιτέ και στα νότια με το Διαμέρισμα Λε Μαρίν. Στα δυτικά βρέχεται από την Καραϊβική Θάλασσα.
Έχει έκταση 171 τ.χλμ.. Είναι σε έκταση το μικρότερο διαμέρισμα της Μαρτινίκης.
Διοικητική διαίρεση
Το Διαμέρισμα Φορ-ντε-Φρανς διαιρείται σε 16 καντόνια και 4 κοινότητες.
Δημογραφία
Το Διαμέρισμα Φορ-ντε-Φρανς είχε σύμψωνα με την απογραφή του 1999 166.139 κατοίκους. Είναι σε πληθυσμό το μεγαλύτερο διαμέρισμα της Μαρτινίκης. Έχει πυκνότητα 971,6 κατοίκων ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο. Είναι ανά πυκνότητα το μεγαλύτερο διαμέρισμα της Μαρτινίκης. Πρωτεύουσα είναι η Φορ-ντε-Φρανς με 91.949 κατοίκους.
Λουτγκάρδη του Λουξεμβούργου
Η Λουτγκάρδη, γερμ.: Lutgardis von Luxemburg, επίσης γνωστή ως Liutgardis, Liutgarde και Lutgard, (955 - π. 1005 ή ενδεχομένως αργότερα) από τον Οίκο του Αρντέν-Λουξεμβούργου ήταν κόρη του κόμη του Λουξεμβούργου και με τον γάμο της έγινε κόμισσα της Ολλανδίας. Ήταν επίτροπος της Ολλανδίας από το 993 έως το 1005 κατά τη διάρκεια της ανηλικιότητας του γιου της.
Bιογραφία
Ήταν κόρη του Ζήγκφρηντ κόμη του Λουξεμβούργου και της Χέντβιχ του Νόρντγκαου. Αδελφή της ήταν η αγία Κουνιγούνδη του Λουξεμβούργου.
Παντρεύτηκε τον Αρνούλφο κόμη της Ολλανδίας.
Μετά το τέλος τού συζύγου της το 993, έγινε επίτροπος της Ολλανδίας κατά την ανηλικιότητα του γιου της Ντιρκ Γ΄. Διατήρησε τον έλεγχο της κομητείας με την υποστήριξη του πρώην γαμπρού της Ερρίκου Β΄ της Γερμανίας. Στις 20 Σεπτεμβρίου 993 η Λιουτγάρδη δώρισε τις ιδιοκτησίες της στο Ρύγκε στο αβαείο του Αγ. Πέτρου στη Γάνδη, για την ψυχή του συζύγου της. Σύμφωνα με το Χρονικό του Τήτμαρ, πιθανώς τον Ιούνιο του 1005 έκανε ειρήνη με τους Δυτικούς Φρίσιους μέσω της διαμεσολάβησης του Ερρίκου Β΄ της Γερμανίας. Ο γιος της κηρύχθηκε ανήλικος το 1005, έτσι έληξε η επιτροπεία της.
Η ημερομηνία τέλους της Λουτγάρδης δεν είναι ξεκάθαρη, καθώς οι πηγές αλληλοσυγκρούονται, συμπεριλαμβανομένης των Χρονικών του Εγκμουντάνι: μπορεί να ήταν το 1005 ή ακόμα και αργότερα. Τάφηκε στο Έχμοντ.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Οίκος του Αρντέν
Φρεντ Φράνσις Μπόσγουορθ
Ο Φρεντ Φράνσις Μπόσγουορθ (αγγλ.: Fred Francis Bosworth, 17 Ιανουαρίου 1877 - 23 Ιανουαρίου 1958) ήταν Αμερικανός Πεντηκοστιανός ευαγγελιστής. Συγκαταλέγεται στους λεγόμενους "faith healers" (θεραπευτές διαμέσου της πίστεως). Γεννήθηκε σε ένα αγρόκτημα στη Νεμπράσκα και ανατράφηκε σε μια οικογένεια Μεθοδιστών. Στην ηλικία των 17, αναγεννήθηκε και μετά από δύο χρόνια θεραπεύτηκε από σημαντικά πνευμονικά προβλήματα. Μετά από αυτό, ο Μπόσγουορθ άρχισε να ακολουθεί πιστά τις Χριστιανικές αρχές, αν και αρχικά άλλαξε διάφορες εκκλησίες. Αρκετά χρόνια μετά τη θεραπεία του, παρευρέθηκε στην εκκλησία του Αλεξάντερ Ντόουι στο Ιλλινόις, και έπειτα παρευρέθηκε σε Πεντηκοστιανές συναθροίσεις.
Όταν ο Μπόσγουορθ έλαβε την εμπειρία της Πεντηκοστής το 1906, απέκτησε μια έντονη επιθυμία να κηρύξει το Ευαγγέλιο, αφήνοντας τις επιχειρησιακές δρατηριότητές του και εναποθέτωντας την επιβίωσή του στην πίστη. Περίπου το 1909 μετακόμισε στο Τέξας, και το 1910 ξεκίνησε μια εκκλησία στο Ντάλλας. Το 1914 ήταν ένας από τους ιδρυτές των Συνάξεων του Θεού, με τις οποίες συνεργάστηκε μέχρι το 1918. Αρχισε έπειτα μια νέα εκκλησία στο Ντάλλας. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του '20 ήταν γνωστός για τις περιοδείς του που περιλάμβαναν μεγάλες συναθροίσεις στις οποίες υπεράσπισε τις θεραπείες διαμέσω της πίστης, με παρεύρισκόμενους ανθρώπους από όλη τα δόγματα. Περίπου το 1930 άρχισε ένα από τα πρώτα πετυχημένα Χριστιανικά ραδιοφωνικά προγράμματα. Σήμερα είναι περισσότερο γνωστός για το βιβλίο του Χριστός ο Θεραπευτής που είχε εκδοθεί περισσότερες από 7 φορές όταν ακόμα ήταν εν ζωή, και σήμερα έχει κυκλοφορήσει σε 500.000 αντίτυπα.
Παραπομπές
Μποσγουορθ Μποσγουορθ
Μαντάμ Σουσού (αποσαφήνιση)
Η Μαντάμ Σουσού είναι χαρακτήρας από βιβλίο του Δημήτρη Ψαθά.
Μπορεί να αναφέρεται επίσης στα:
Βραχυκυκλωτήρας
thumb|Πάνω: ένα jumper block πάνω σε ένα [[σκληρός δίσκος|σκληρό δίσκο IDE. Αποτελείται από πέντε ζευγη jumper pins με ένα τοποθετημένο βραχυκυκλωτήρα στο τρίτο από αριστερά ζεύγος. Κάτω μέρος: βραχυκυκλωτήρες διαφόρων χρωμάτων.]]
Ο βραχυκυκλωτήρας (αγγλ. jumper, προφ. τζάμπερ) είναι μικρό ηλεκτρονικό εξάρτημα που χρησιμοποιείται στο βραχυκύκλωμα δύο ή περισσότερων σημείων (όπως π.χ. ακίδων για τζάμπερ, δηλ. jumper pins) σε ένα ηλεκτρονικό κύκλωμα. Η χρήση του είναι διαδεδομένη στα τυπωμένα κυκλώματα, όπως οι μητρικές πλακέτες και οι κάρτες επέκτασης των υπολογιστών. Στην ελληνική καθημερινή τεχνική ορολογία έχει επικρατήσει ο όρος τζαμπεράκι, λόγω του μικρού μεγέθους του εξαρτήματος.
Το εξάρτημα αποτελείται από έναν αγώγιμο μεταλλικό σκελετό ο οποίος περιβάλλεται από πλαστική σκληρή μόνωση, συνήθως μαύρου χρώματος. Συνήθως κατασκευάζεται για jumper pins με διαχωριστική απόσταση 0.1 ίντσες (0.254 εκ.) ή 2 χιλιοστά. Το μέγιστο ρεύμα που μπορεί να περάσει από ένα τζάμπερ είναι της τάξης των 2 ή 2.5 Ampere. Ο αγώγιμος σκελετός κατασκευάζεται από διάφορα υλικά, με επικάλυψη από χρυσό ή κασσίτερο. Η επικάλυψη χρυσού (gold plating) είναι σημαντικά ανθεκτικότερη στην οξείδωση.
Τα jumper pins, δηλαδή οι ακίδες στις οποίες τοποθετούνται οι βραχυκυκλωτήρες, είναι οργανωμένα σε ένα ή περισσότερα ζεύγη. Συχνά αυτές οι ακίδες προέρχονται από τον διαχωρισμό μεγάλων ακιδοσειρών (pin headers).
Μόνιμοι βραχυκυκλωτήρες
Στην ορολογία των σύγχρονων ηλεκτρονικών κυκλωμάτων, ως «τζάμπερ» αναφέρεται επίσης και κάθε είδους εξάρτημα το οποίο τοποθετείται κατευθείαν και μόνιμα σε ένα τυπωμένο κύκλωμα, με σκοπό την ηλεκτρική ένωση δύο σημείων του. Τέτοια στοιχεία μπορούν να είναι απλά σύρματα, ομάδες συρμάτων σε μορφή εξαρτήματος (chip jumpers) ή αντιστάτες με πολύ μικρή αντίσταση (resistor jumpers). Τα chip jumpers χρησιμοποιούνται εκεί όπου χρειάζεται να περάσει το σήμα πάνω από άλλους αγωγούς, χωρίς να χρειαστεί να προστεθούν νέα στρώματα (layers) στο τυπωμένο κύκλωμα. Τα resistor jumpers δίνουν τη δυνατότητα μελλοντικής τοποθέτησης άλλης τιμής αντίστασης, καθώς αυτά έχουν τις ίδιες διαστάσεις και κατασκευή με τις υπόλοιπες αντιστάσεις με τεχνιολογία επιφανειακής τοποθέτησης (surface mount technology).
Πηγές
Κατηγορία:Υλικό υπολογιστών
Γιώργος Βακαλό
Ο Γιώργος Βακαλό (1902 – 2 Οκτωβρίου 1991) ήταν Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης του 20ού αιώνα, που διακρίθηκε ιδιαίτερα στη σκηνογραφία και στη ζωγραφική.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1902 και το πραγματικό του επίθετο ήταν Βακαλόπουλος. Πήρε τα πρώτα του καλλιτεχνικά μαθήματα στην Κωνσταντινούπολη με δάσκαλο τον Λύσανδρο Πράσινο, ο οποίος τον δίδαξε ζωγραφική και μικρογραφία και το 1922 εγκαταστάθηκε στο Παρίσι για σπουδές ζωγραφικής και σκηνογραφίας επηρεαζόεμενος από το σουρεαλισμό. Ολοκλήρωσε τις σπουδές του το 1928 και έπειτα παρέμεινε στη Γαλλία όπου εργάστηκε σε διάφορες θεατρικές σκηνές μέχρι το 1940 όταν λόγω της γερμανικής εισβολής αναγκάστηκε να καταφύγει στην Ελλάδα όπου συνεργάστηκε ως σκηνογράφος και ενδυματολόγος με εγχώριες θεατρικές σκηνές. Το 1944, παντρεύτηκε την ποιήτρια και κριτικό τέχνης Ελένη Βακαλό. Στα τέλη του 1949 συμμετείχε στην ίδρυση της καλλιτεχνικής ομάδας Στάθμη. Το 1957 ίδρυσε μαζί με τους Παναγιώτη Τέτση, τον Φραντζή Φραντζεσκάκη και τη σύζυγό του Ελένη, τη Σχολή Βακαλό που ήταν η πρώτη σχολή διακοσμητικής στην Ελλάδα ενώ παράλληλα έλαβε μέρος μέρος σε σημαντικές εκθέσεις ζωγραφικής στην Ελλάδα και το εξωτερικό ενώ πραγματοποίησε και σειρά ατομικών εκθέσεων. Ήταν μέλος του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος (ΕΕΤΕ).
Πέθανε σε ηλικία 89 ετών και κηδεύθηκε στο Β΄ Νεκροταφείο, στα Πατήσια.
Τεχνοτροπία και έργο
Η ζωγραφική του χαρακτηρίζεται από έναν ιδιότυπο προσωπικό υπερραλισμό όπου πρωτεύοντα ρόλο έχουν η γραμμή και το χρώμα σε απαλές τάσεις και είναι έντονη η διακοσμητική διάθεση. Παρά τη συμμετοχή του το 1949 στην ομάδα Στάθμη, κράτησε αποστάσεις από το νεορεαλιστικό ρεύμα εντός των κόλπων της ομάδας και παρέμεινε πιστός στις μεσοπολεμικές αφαιρετικές τάσεις που είχε γνωρίσει κατά τη διάρκεια της μαθητείας του στη Γαλλία.
Θεατρικές παραστάσεις
Κατάλογος ελληνικών θεατρικών παραστάσεων στις οποίες ο Γ. Βακαλό εργάστηκε ως σκηνογράφος και ενδυματολόγος
Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι Κατηγορία:Έλληνες σκηνογράφοι
Λε Λαμαντέν
Το Λε Λαμαντέν (γαλλικά: Le Lamentin) είναι γαλλική κοινότητα στον υπερπόντιο νομό και περιοχή της Μαρτινίκας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Λαμαντινουά (γαλλικά: Lamentinois).
Γεωγραφία
Η Λε Λαμεντέν βρίσκεται κεντρο-δυτικά της Μαρτινίκας και νοτιοδυτικά του Διαμερίσματος Φορ-ντε-Φρανς. Βρίσκεται βορειοανατολικά της Φοντ Πανί, της Ντυκός και της λα Σερενιτέ. Βρίσκεται σε συντεταγμένες 14.6°N, -61°W.
Πολιτικά
Ο Δήμαχος της Λε Λαμντίν είναι ο Πιέρ-Ζαν Σαμό (Pierre-Jean Samot). Θα είναι δήμαρχος από το 2008 έως το 2014.
Πηγές
Κατηγορία:Κοινότητες της Μαρτινίκας
Όσινια
Η Όσινια (σερβικά κυριλλικά: Осиња) είναι χωριό της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Βρίσκεται εντός του Δήμου της Ντέρβεντα και εντός της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της απογραφής του 2013, αριθμούσε 1,407 κατοίκους.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικισμοί της Ντέρβεντα
Εθνική Πινακοθήκη του Ζε ντε Πομ
H Εθνική Πινακοθήκη του Ζε ντε Πομ (γαλλικά: Galerie nationale du Jeu de Paume) είναι ένα μουσείο σύγχρονης τέχνης αφιερωμένο στην εικόνα και τη φωτογραφία. Βρίσκεται στο 1ο διαμέρισμα του Παρισιού, στο βορειοδυτικό άκρο του κήπου του Κεραμεικού, δίπλα στην πλατεία Κονκόρντ.
Ιστορικό
Το ορθογώνιο κτήριο, επιφάνειας 1.200 τετραγωνικών μέτρων, κατασκευάστηκε το 1861 κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Ναπολέοντα Γ' ως αντίστοιχο του ήδη υπάρχοντος κτηρίου του πορτοκαλεώνα στο νοτιοδυτικό άκρο του κήπου, σήμερα Μουσείο Ορανζερί. Σχεδιάστηκε σαν χώρος για το δημοφιλές παιχνίδι της εποχής ζε ντε πομ, ένα παιχνίδι περίπου σαν το σύγχρονο τένις. Από το 1909 στο χώρο άρχισαν να διοργανώνονται εκθέσεις έργων τέχνης, όπως την έκθεση του 1909 «Εκατό πορτρέτα γυναικών από την έκθεση αγγλικής και γαλλικής σχολής του 18ου αιώνα».
Λειτουργώντας πρώτα ως επέκταση του Λούβρου και του μουσείου της Ορανζερί, έγινε ανεξάρτητος εκθεσιακός χώρος από το 1922, παρουσιάζοντας εκθέσεις με θέμα μια χώρα ή έναν καλλιτέχνη, ως επί το πλείστον σύγχρονα ξένα έργα. Από το 1937, ο χώρος στράφηκε προς την αβάν γκαρντ με εκθέσεις που διοργάνωναν οι Ζαν Κασού, Ανρί Ματίς, Ζωρζ Μπρακ, Πικασό και Φερνάν Λεζέ.
Από το 1947 έως το 1986, το κτήριο στέγαζε το Μουσείο του Ζε ντε Πομ, το οποίο φιλοξενούσε πολλά σημαντικά ιμπρεσιονιστικά έργα που από το 1986 μεταφέρθηκαν στο Μουσείο Ορσέ.
Από το 1989, το κτήριο ανακαινίσθηκε και έχει πλέον τρεις εκθεσιακούς χώρους, έναν σε κάθε όροφο. Η αίθουσα υποδοχής που προηγουμένως ήταν κλειστή μετατράπηκε σε ανοιχτό χώρο που μοιάζει με αίθριο και έχει πλημμυρίσει με φυσικό φως από τα μεγάλα παράθυρα, που επιτρέπουν τη θέα στους γειτονικούς κήπους του Κεραμεικού, την πλατεία Κονκόρντ και τον πύργο του Άιφελ. Ο τελευταίος όροφος διαθέτει μια σειρά από αίθουσες που φωτίζονται από φεγγίτες.
Το 1991, το Ζε ντε Πομ άνοιξε εκ νέου ως « Εθνική Πινακοθήκη Σύγχρονης τέχνης», με έκθεση αφιερωμένη στον Ζαν Ντυμπυφέ. Από το 2004 έχει αφιερωθεί αποκλειστικά στη σύγχρονη φωτογραφία και την τέχνη του βίντεο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Η επίσημη σελίδα του μουσείου (γαλλικά, αγγλικά)
Οίκος ανοχής
thumb|Οίκος ανοχής στο Άμστερνταμ. thumb|Οίκος ανοχής στη Νάπολη, 1945. Ο οίκος ανοχής (ή πορνείο ή μπορντέλο ή μπουρδέλο) είναι ένα οίκημα όπου ένα ή περισσότερα εκδιδόμενα πρόσωπα δέχονται πελάτες με σκοπό τη σεξουαλική συνεύρεση μαζί τους έναντι αμοιβής. Η συνεύρεση είναι σύντομη σε διάρκεια.
Χώροι και συνοικίες
Στον Πειραιά, η περιοχή της Τρούμπας συγκέντρωνε πολλούς οίκους ανοχής μέχρι την δεκαετία του 1970.
Στη Θεσσαλονίκη, τα Λαδάδικα ήταν περιοχή με οίκους ανοχής και κακόφημα κέντρα.
Λειτουργία
Στην Αθήνα, οι οίκοι ανοχής πολλές φορές είναι παλιά νεοκλασικά σπίτια. Διακρίνονται από τη λάμπα που είναι αναμμένη στην είσοδο και δηλώνει ότι δέχεται πελάτες.
Τη λειτουργία ενός οίκου ανοχής φροντίζει ένας υπάλληλος, γυναίκα ή ενδεχομένως άνδρας (πολύ συχνά ομοφυλόφιλος), η αποκαλούμενη τσατσά (ή τσάτσος αν είναι άνδρας). Συνήθως αναλαμβάνει και καθήκοντα καθαρισμού αλλά μερικές φορές μπορεί να είναι και η ιδιοκτήτρια. Δεν αποκλείεται να ήταν και η ίδια στο παρελθόν πόρνη. Μία άλλη δραστηριότητα της τσατσάς είναι να ενημερώνει τους πελάτες για τις υπηρεσίες που προσφέρει κάθε εκδιδόμενο άτομο που εργάζεται στον οίκο και να ειδοποιεί τους λεγόμενους νταβατζήδες ("προστάτες" της επιχείρησης ή του εκδιδόμενου ατόμου) σε περίπτωση που κάποιος πελάτης συμπεριφέρεται άσχημα.
Οι οίκοι ανοχής λειτουργούν κάθε ημέρα από το μεσημέρι έως τα ξημερώματα, με δύο ή περισσότερα άτομα που εναλλάσσονται σε βάρδιες των πέντε με επτά ωρών. Οι πελάτες περιμένουν σε ένα χώρο υποδοχής και ζητούν να συνευρεθούν με ένα συγκεκριμένο άτομο που εργάζεται στον οίκο (οπότε και τηρείται, αν χρειαστεί, η σειρά προτεραιότητας). Σε άλλες περιπτώσεις επιλέγουν αφού πρώτα δουν όλα τα εκδιδόμενα άτομα. Συχνά, οι πελάτες καταλήγουν στον οίκο της προτίμησής τους αφού πρώτα επισκεφτούν πολλά πορνεία (μια πρακτική που λέγεται μπουρδελότσαρκα).
Στη συνέχεια, αποσύρονται μαζί του σε ένα δωμάτιο όπου και συνευρίσκονται. Τέλος, η τσατσά τους ειδοποιεί αν υπερβούν τον διαθέσιμο χρόνο.
Η πληρωμή για τις υπηρεσίες του εκδιδόμενου προσώπου γίνεται πριν από τη συνεύρεση (συχνά για λόγους ασφαλείας). Το ποσό ανέρχεται σε 10 με 50 ευρώ και κυμαίνεται ανάλογα με την δημοφιλία του εκδιδόμενου ατόμου ή την ηλικία του ή τις υπηρεσίες που προσφέρει.
Νομιμότητα
Η Ελλάδα είναι μία απ' τις λίγες χώρες παγκοσμίως όπου οι οίκοι ανοχής είναι νόμιμοι, όμως υπό προϋποθέσεις και φορολογούνται κανονικά όπως κάθε άλλη επιχείρηση. Βάσει του νόμου 2734/1999 οι εργαζόμενοι πρέπει να έχουν άδεια από τις αρμόδιες αρχές προκειμένου να ασκήσουν το επάγγελμα του επ' αμοιβή εκδιδόμενου προσώπου (άρθ. 1), και βάσει της άδειας υποχρεούνται να υποβάλλονται ανά δεκαπέντε ημέρες σε ιατρικές εξετάσεις για σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα (άρθ. 2). Είναι απαραίτητο να κατέχουν άδεια εγκατάστασης - χρήσης οικήματος (αρθ. 3) η οποία είναι προσωπική, έχει ισχύ δύο χρόνια και χορηγείται από την δημοτική αρχή της περιοχής της έδρας του οίκου ανοχής, ύστερα από σύμφωνη γνώμη ειδικής για την περίσταση επιτροπής. Αντίθετα στις χώρες της Ανατολής είναι εκτός νόμου.Στην Αίγυπτο ο νόμος αναφέρει ότι η άμεση η έμμεση ενασχόληση με την πορνεία ή η ενίσχυση της με οικονομικούς ή άλλους τρόπους ή η συμμετοχή σε αυτήν διώκεται βάσει νόμου από τις θρησκευτικές αρχές (ισλαμικές ή χριστιανικές).
Παραπομπές
Κατηγορία:Πορνεία Κατηγορία:Σεξουαλικότητα
Σταντ Τυνιζιάν
Η Σταντ Τυνιζιάν είναι μια ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Τύνιδα στην Τυνησία. Ιδρύθηκε το 1948. Έδρα της ομάδας είναι το Stade Chadly Zouiten, χωρητικότητας 18000 θεατών. Χρώματα της είναι το πράσινο, το κόκκινο και το άσπρο. Συμμετέχει στην CLP-1, την ανώτατη κατηγορία της Τυνησίας. Έχει κατακτήσει 4 πρωταθλήματα και 6 κύπελλα Τυνησίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σταντ Τυνιζιάν Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1948