cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ιάκωβος ο Μικρός
thumb|right|200px|Άγαλμα του αγίου Ιακώβου στον [[άγιος Ιωάννης του Λατεράνου|άγιο Ιωάννη του Λατεράνου]]
Ιακωβος Μικρος Ιακωβος Μικρος
Ροζ Κριστιάν Ραποντά
Η Ροζ Κριστιάν Ραποντά (Rose Christiane Ossouka Raponda, γεννήθηκε το 1964) είναι πολιτικός της Γκαμπόν και σημερινή Αντιπρόεδρος της Γκαμπόν από τις 9 Ιανουαρίου 2023. Προηγουμένως, υπηρέτησε ως η πρώτη γυναίκα πρωθυπουργός της χώρας της από τις 16 Ιουλίου 2020 έως τις 9 Ιανουαρίου 2023. Υπηρέτησε στο παρελθόν ως δήμαρχος της Λιμπρεβίλ και αργότερα ως υπουργός Άμυνας της χώρας από τον Φεβρουάριο του 2019 έως τον Ιούλιο του 2020.
Ιστορικό
Η Ραποντά γεννήθηκε στη Λιμπρεβίλ. Είναι μέλος της φυλής Mpongwe. Η Ραποντά έλαβε πτυχίο στην Οικονομία και στα Δημόσια Οικονομικά από το Ινστιτούτο Οικονομίας και Οικονομικών της Γκαμπόν.
Καριέρα
Η Ραποντά εργάστηκε ως Γενικός Διευθυντής της Οικονομίας και Αναπληρωτής Γενικός Διευθυντής της Τράπεζας Στέγασης της Γκαμπόν. Υπηρέτησε ως υπουργός Προϋπολογισμού από τον Φεβρουάριο του 2012 έως τον Ιανουάριο του 2014. Εξελέγη δήμαρχος της πρωτεύουσας Λιμπρεβίλ στις 26 Ιανουαρίου 2014, εκπροσωπώντας το κυβερνών Δημοκρατικό Κόμμα της Γκαμπόν. Ήταν η πρώτη γυναίκα που κατείχε τη θέση από το 1956 και υπηρέτησε μέχρι το 2019. Έγινε επίσης πρόεδρος των Ηνωμένων Πόλεων και των Τοπικών Κυβερνήσεων της Αφρικής.
Στις 12 Φεβρουαρίου 2019, η Ραποντά διορίστηκε υπουργός Άμυνας της Γκαμπόν από τον πρόεδρο Αλί Μπονγκό μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα τον Ιανουάριο του 2019. Η Ραποντά αντικατέστησε τον Ετιέν Μασάρ Καμπίντα Μακανγκά, μέλος της οικογένειας Μπονγκό, η Ραποντά διορίστηκε πρωθυπουργός της Γκαμπόν, αφού ο προκάτοχός της Ζιλιέν Ενκογκέ Μπεκάλε παραιτήθηκε. Είναι η πρώτη γυναίκα που κατέχει τη θέση. Ο διορισμός της έγινε κατά τη διάρκεια της διπλής κρίσης υγείας και οικονομίας λόγω της πανδημίας Covid-19 και της πτώσης της τιμής του πετρελαίου, ενός από τους κύριους πόρους της χώρας.
Στις 9 Ιανουαρίου 2023 ορκίστηκε αντιπρόεδρος της Γκαμπόν.
Παραπομπές
Ραποντα Ραποντα Ραποντα Κατηγορία:Γυναίκες Πρωθυπουργοί
593 π.Χ.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Παναγιώτης Μάργαρης
Ο Παναγιώτης Μάργαρης είναι Έλληνας κλασικός κιθαριστής και συνθέτης. Γεννήθηκε στις 29 Οκτωβρίου του 1971 στην Αθήνα και σπούδασε κλασική κιθάρα και ανώτατα θεωρητικά. Τον Ιούνιο του 2000 του απονεμήθηκε το δίπλωμα κλασικής κιθάρας με άριστα παμψηφεί και Α’ Βραβείο εξαιρετικής επίδοσης. Ξεκίνησε να εμφανίζεται σε συναυλίες το 1990 και από τότε έως και σήμερα έχει πραγματοποιήσει περίπου 1700 εμφανίσεις σε όλη την Ελλάδα, στην Ευρώπη, στην Αμερική και στην Αφρική.
Έχει συνεργαστεί με σπουδαίους καλλιτέχνες όπως: Μίκης Θεοδωράκης, Al Di Meola, Λαυρέντης Μαχαιρίτσας, Μάνος Ελευθερίου, Σταμάτης Κραουνάκης, Ελένη Βιτάλη, Χρήστος Λεοντής, Μάριος Φραγκούλης, Χρήστος Θηβαίος, Μιχάλης Χατζηγιάννης κ.α.. Υπήρξε μαθητής και στη συνέχεια συνεργάτης (1995-2010) με τον συνθέτη και κλασικό κιθαριστή Νότη Μαυρουδή και μαζί αποτέλεσαν ένα εξαιρετικό κιθαριστικό ντούο, όπως αυτό αποτυπώθηκε με τη σπουδαία δισκογραφική σειρά "Cafe de l' art".
Με αφορμή την δισκογραφική δουλειά "Ο Παναγιώτης Μάργαρης ερμηνεύει Μίκη Θεοδωράκη", ο σημαντικότερος συνθέτης της νεώτερης ιστορίας της Ελλάδας Μίκης Θεοδωράκης, έγραψε για τον Παναγιώτη Μάργαρη: "Αγαπητέ μου Παναγιώτη, άκουσα την τελική μορφή της δουλειάς σου και σπεύδω να σ’ ευχαριστήσω και να σε συγχαρώ. Σεβάστηκες απόλυτα το έργο μου και προχώρησες με φαντασία και ευρηματικότητα, αναδεικνύοντας την κιθάρα σε κορυφαίο όργανο μουσικής έκφρασης, εκμεταλλευόμενος όλα τα πλούσια στοιχεία της που αναδείξανε όλες τις πτυχές της μουσικής μου. Σε χαιρετώ με αγάπη, Μίκης Θεοδωράκης"
Ο Παναγιώτης Μάργαρης διδάσκει κλασική κιθάρα στην Αθήνα. Από την τάξη του, έχουν αποφοιτήσει πολλοί αξιόλογοι κιθαριστές.
Τον Ιούλιο του 2017 βραβεύτηκε από την UNESCO για την προσφορά του στον πολιτισμό.
Μονομερές
Ένα μονομερές (ένα μέρος) είναι ένα μόριο που μπορεί να συνδεθεί χημικά με άλλα μόρια ώστε να σχηματίσει ένα πολυμερές. Επιπλέον, ο όρος «μονομερής πρωτεΐνη» μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για να περιγράψει μια από τις πρωτεΐνες που συνθέτουν ένα πολυπρωτεϊνικό σύμπλοκο, όπως στην περίπτωση της ακτίνης. Το πιο κοινό φυσικό μονομερές είναι η γλυκόζη, που συνδέεται με γλυκοζιδικούς δεσμούς στα πολυμερή όπως κυτταρίνη και άμυλο και είναι πάνω από το 77% της μάζας όλων των υλικών των φυτών. Συνήθως ο όρος μονομερές αναφέρεται σε οργανικά μόρια που σχηματίζουν συνθετικά πολυμερή, όπως, παραδείγματος χάρη, βινυλοχλωρίδιο, που χρησιμοποιείται στην παραγωγή του πολυμερούς πολυβίνυλο χλωρίδιο (PVC). Η διεργασία με την οποία τα μονομερή συνδυάζουν άκρο με άκρο για να σχηματίσουν ένα πολυμερές λέγεται πολυμερισμός. Μόρια που αποτελούνται από μικρό αριθμό μονομερών μονάδων, μέχρι λίγες δεκάδες, λέγονται ολιγομερή.
Φυσικά μονομερή
Τα αμινοξέα είναι φυσικά μονομερή που πολυμερίζονται στα ριβοσώματα για να σχηματίσουν πρωτεΐνες. Τα νουκλεοτίδια, μόρια που βρίσκονται στον πυρήνα του κυττάρου, πολυμερίζονται για να σχηματίσουν νουκλεϊκά οξέα – DNA και RNA. Τα μονομερή της γλυκόζης μπορούν να πολυμεριστούν για να σχηματίσουν άμυλο, γλυκογόνο ή κυτταρίνη· τα μονομερή της ξυλόζης μπορούν να πολυμεριστούν για να σχηματίσουν ξυλάνη. Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις, ένα άτομο υδρογόνου και μια ομάδα υδροξυλίου (-OH) χάνονται, για να σχηματίσουν H2Ο και ένα άτομο οξυγόνου συνδέει κάθε μονάδα μονομερούς. Λόγω του σχηματισμού νερού ως ενός από τα προϊόντα, αυτές οι αντιδράσεις είναι γνωστές ως αφυδατώσεις.
Το ισοπρένιο είναι ένα φυσικό μονομερές και πολυμερίζεται για να σχηματίσει καουτσούκ, συνήθως cis-1,4-πολυισοπρένιο, αλλά επίσης και trans-1,4-πολυμερές.
Μοριακή μάζα
Οι ενώσεις μικρής μοριακής μάζας που δομήθηκαν από μονομερή αναφέρονται επίσης ως διμερή, τριμερή, κοκ., αν έχουν 2, 3, κ.ο.κ μονάδες μονομερών, αντίστοιχα. Οποιοσδήποτε αριθμός από αυτές τις μονομερείς μονάδες μπορεί να υποδεικνύεται με το αντίστοιχο ελληνικό πρόθεμα. Μεγαλύτεροι αριθμοί δηλώνονται συχνά στα αγγλικά (για την αγγλική γλώσσα) ή με αριθμούς αντί για τα ελληνικά.π.χ., ένα 20-μερές σχηματίζεται από 20 μονομερή. Μόρια που δημιουργούνται από μικρό αριθμό μονομερών μονάδων, μέχρι μερικές δεκάδες, ονομάζονται ολιγομερή.
Βιομηχανική χρήση
Εξετάζοντας την τρέχουσα σφικτή αγορά μονομερών, ιδιαίτερα στο προπυλένιο και τα οφέλη από τις διεργασίες ανάκτησης με βάση τις μεμβράνες, μεγάλοι παραγωγοί πολυολεφινών παγκοσμίως χρησιμοποιούν ήδη τέτοιες διεργασίες ανάκτησης σε νέες εγκαταστάσεις τελευταίας τεχνολογίας. Για να βελτιώσουν την ανταγωνιστικότητα των πιο παλιών εγκαταστάσεων, η χρήση της ανάκτησης έχει γίνει απαραίτητη.
Σάισμα
Το σάισμα είναι χειροποίητο υφαντό ρούχο, κατασκευασμένο από τραγόμαλλο, δηλαδή, από γιδινό μαλλί, επεξεργασμένο στο χέρι και επεξεργασμένο στη νεροτριβή. Χρησιμοποιείτο είτε ως στρωσίδι, για την κάλυψη δαπέδου, είτε ως υπόστρωμα κρεβατιού, είτε ως πρώτη ύλη, για την κατασκευή κάπας του βοσκού. Επίσης, χρησιμοποιείτο στη σαγματοποιία, ως εσωτερική επένδυση του σαμαριού.
Έχει τις ακόλουθες ιδιότητες: άγριο στην υφή και δυσάρεστο στην επαφή με το δέρμα, ελαφρύ, ανθεκτικό τόσο στη χρήση, όσο και σε σχετικά υψηλή θερμοκρασία. Η ιδιότητά του αυτή το καθιστά κατάλληλο να τοποθετηθεί μπροστά στο τζάκι. Επίσης αποβάλλει το νερό και στεγνώνει ευκολότερα από άλλα υφαντά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Υφάσματα
Μαργαρίτης Αποστολίδης
Ο Μαργαρίτης Αποστολίδης (1921-2005) ήταν Έλληνας μοντερνιστής αρχιτέκτονας. Γεννήθηκε στις 23 Οκτωβρίου του 1921 στην Αθήνα. Αποφοίτησε από το Lycee Leonin της οδού Σίνα. Το Δεκέμβρη του 1945 έφυγε από τον Πειραιά με πρωτοβουλία του Οκταβίου Μερλιέ (Octave Merlier) για σπουδές στη Γαλλία, ως υπότροφος του Γαλλικού Ινστιτούτου, με το πλοίο Ματαρόα και με συνεπιβάτες άλλους 200 περίπου Έλληνες φοιτητές και διανοούμενους όπως οι Κορνήλιος Καστοριάδης, Κώστας Αξελός, Τάκης Ζενέτος, Μέμος Μακρής, Νίκος Σβορώνος κ.α. Σπούδασε αρχιτεκτονική στην περίφημη École des Beaux-Arts του Παρισιού, στο atelier του Otello Zavaroni, όπου και ολοκλήρωσε τη διπλωματική του εργασία με ελληνικό τίτλο Ενυδρείο εν Αθήναις.
Επιστρέφοντας στην Ελλάδα άνοιξε με τον Τάκη Ζενέτο κοινό γραφείο και συνεργάστηκε σε όλα τα μεγάλα έργα της περιόδου 1956 - 1965 που έφεραν την υπογραφή τους, όπως την Πολυκατοικία στην λεωφόρο Αμαλίας 34 (1959), το εργοστάσιο ζυθοποιίας ΦΙΞ (1957-1963) στην λεωφόρο Συγγρού, το εργοστάσιο πλαστικών της APCO (1959) στην οδό Πειραιώς, το Μονόσπιτο στο Καβούρι (1960),το εργοστάσιο της ΒΙΑΝΙΛ Α.Ε.(1964) στον Αγ. Ιωάννη Ρέντη κ.α. Άλλα έργα του είναι πολυκατοικίες στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας και στην Πλάκα, μοντέρνες μονοκατοικίες στα βόρεια προάστια της Αθήνας κ.α. Ακόμη, ήταν ο αρχιτέκτονας που σχεδίασε και συντηρούσε, μέχρι και τα τελευταία χρόνια της ζωής του, τον τάφο του Οκταβίου Μερλιέ στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών. Μέρος του αρχείου των έργων του Μαργαρίτη Αποστολίδη βρίσκεται στα αρχεία Νεοελληνικής Αρχιτεκτονικής του Μουσείου Μπενάκη. Υπήρξε παντρεμένος με την ηθοποιό Άννα Κυριακού με την οποία απέκτησε ένα γιο, τον Πολιτικό Μηχανικό Χρήστο Αποστολίδη. Παράλληλα επί 40 συναπτά έτη προσέφερε τις υπηρεσίες του ως Τεχνικός σύμβουλος στο «Άσυλον Ανιάτων».
Ο Μαργαρίτης Αποστολίδης απεβίωσε στις 16 Ιανουαρίου του 2005 στην Αθήνα και κηδεύτηκε στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες αρχιτέκτονες
ΧΜ Κέγιε
Η ΧΜ Κέγιε (Χερφέλγιε Μπόλντκλουμπ Κέγιε, δανικά: HB Køge, δανική προφορά ΔΦΑ : [ˈkøːə] ή [ˈkøːjə]) είναι μια δανική επαγγελματική ποδοσφαιρική ομάδα. Δημιουργήθηκε την 1η Ιουλίου 2009 από την ένωση των Χερφέλγιε Μπόλντκλουμπ και Κέγιε ΜΚ. Συμμετέχει στην 1. Division (δεύτερη κατηγορία της Δανίας). Έδρα της ομάδας είναι το SEAS-NVE Park, χωρητικότητας 8000 θεατών. Την πρώτη σεζόν 2009-10 συμμετείχε στην Σουπερλίγκα. Διαβαθμίστηκε στην 1. Division για την περίοδο 2010-11, όπου τερμάτισε δεύτερη και επέστρεψε στη Σουπερλίγκα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:ΧΜ Κέγιε Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 2009 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Δανίας
Ζακ Ντεμί
Ο Ζακ Ντεμί (Jacques Demy, 5 Ιουνίου 1931-27 Οκτωβρίου 1990) ήταν Γάλλος σκηνοθέτης, σεναριογράφος και στιχουργός. Μαζί με την σύζυγό του, Ανίες Βαρντά, ήταν μέλος της κινηματογραφικής ομάδας Left Bank (Rive Gauche), ένα παρακλάδι της γαλλικής Νουβέλ Βαγκ. Είναι γνωστός για τα χαρακτηριστικά πολύχρωμα και φαντασμαγορικά του μιούζικαλ. Ίσως η πιο σημαντική του ταινία ειναι το Οι Ομπρέλες του Χερβούργου, το οποίο κέρδισε τον Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ Καννών. Άλλα αξιόλογα έργα του είναι τα: Τα Κορίτσια του Ροσφόρ, Αυτός ο υπέροχος, παλιός, καλός κόσμος, Λόλα, Το Λιμάνι των Αγγέλων και Ένα Δωμάτιο στην Πόλη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι σεναριογράφοι Κατηγορία:Γάλλοι στιχουργοί Κατηγορία:ΛΟΑΤ πρόσωπα από τη Γαλλία Κατηγορία:Γάλλοι σκηνοθέτες κινηματογράφου
Seventeen (Ινδονησιακό συγκρότημα)
Οι Seventeen είναι Ινδονησιακό συγκρότημα ροκ μουσικής με έδρα την Τζακάρτα. Η ομάδα αυτή ιδρύθηκε το 1999 στη Γιογκιακάρτα. Τα μέλη τους είναι ο Μπάνι (μπάσο), ο Γιούντι (κιθάρα), ο Χερμάν (κιθάρα), ο Άντι (τύμπανα), και ο Ιφάν (φωνητικά). Έχουν κυκλοφορήσει έξι άλμπουμ: τα Bintang Terpilih (1999), Sweet_Seventeen (2005), Lelaki Hebat (2008), Dunia Yang Indah (2011), Sang Juara (2013) και Pantang Mundur (2016)
Κατά τη διάρκεια συναυλίας στο Ταντζούνγκ Λεσούνγκ στις 22 Δεκεμβρίου 2018, όταν το τσουνάμι στο στενό Σούντα χτύπησε τη συναυλία τους, ο Μπάνι και ο μάνατζέρ τους σκοτώθηκαν, ενώ οι Χερμάν και Άντι βρέθηκαν νεκροί αρκετές ώρες αργότερα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Συγκροτήματα της εναλλακτικής ροκ Κατηγορία:Ινδονησιακά μουσικά συγκροτήματα
Λία Αργυριάδου
Γεννήθηκε στη Βουδαπέστη και έμαθε τα πρώτα της γράμματα στην Ουγγαρία, ενώ οι γονείς της κατάγονται από την Κορνοφωλιά Έβρου. Η Λία ήταν η δημιουργός της πεντάλεπτης καθημερινής σειράς ντοκιμαντέρ «Σαν σήμερα», που θύμιζε στους τηλεθεατές της ΕΤ-2 τα γεγονότα του παρελθόντος, που είχαν γίνει τη συγκεκριμένη ημερομηνία προβολής του επεισοδίου. Η ερευνήτρια και δημοσιογράφος έχασε τη ζωή της σε τροχαίο δυστύχημα το 1994 στην εθνική οδό Αθηνών-Λαμίας. Τρία χρόνια μετά, ο πατέρας της Αργύρης Αργυριάδης, ο οποίος εργάστηκε ως διευθυντής ειδήσεων της ΕΤ-2, επιμελήθηκε την έκδοση του βιβλίου "Σαν σήμερα" με υλικό κυρίως από την εκπομπή.
Αναφορές
Κατηγορία:Ελληνίδες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς
Γεώργιος Μουλκιώτης
Ο Γεώργιος Μουλκιώτης (γεννημένος το 1958 στις Θεσπιές) είναι Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος (ΠΑΣΟΚ). Από τις βουλευτικές εκλογές της 7ης Ιουλίου 2019 έχει εκλεγεί βουλευτής Βοιωτίας με το Κίνημα Αλλαγής.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις Θεσπιές του Νομού Βοιωτίας. Από τα δεκαεπτά του ασχολήθηκε με την πολιτική έχοντας γίνει μέλος στην ΠΑΣΠ του Πανεπιστηµίου Αθηνών το 1975. Κατά τη διάρκεια φοίτησης του εκλέχτηκε στο Διοικητικό Συµβούλιο του συλλόγου των φοιτητών της Νοµικής Σχολής του Πανεπιστηµίου Αθηνών. Από το 1977 ήταν μέλος στη Τ.Ο. ΠΑΣΟΚ Κάτω Πατησίων και από το 1983 µέλος της Τ.Ο. Θήβας.
Έχει εκλεγεί µέλος της Nομαρχιακής Eπιτροπής του ΠΑΣΟΚ Βοιωτίας και της Τριµελούς Γραµµατείας, και ως δικηγόρος, Πρόεδρος του Συλλόγου των Ασκούµενων Δικηγόρων Αθηνών - Πειραιά. Ασκεί δικηγορία από το 1984, έχει εργαστεί ως επιστηµονικός συνεργάτης στο Κέντρο Μελετών Τεκµηρίωσης και Εκπαίδευσης της ΓΣΕΕ και έχει εκλεγεί Γενικός Γραµµατέας του Δικηγορικού Συλλόγου Θηβών. Υπήρξε για ένα διάστημα Αναπληρωτής Πρόεδρος του Νοσοκοµείου της Θήβας.
Η ενασχόληση του µε τον κλασικό αθλητισµό στον Κάδμο Θήβας, τον εξέλεξε για δυο θητείες Πρόεδρο της Τ.Ε. ΣΕΓΑΣ Ανατ. Στερεάς και Εύβοιας και Αντιπρόεδρο της Δικαστικής Επιτροπής του ΣΕΓΑΣ.
Την περίοδο 1992 έως 1994 εκλέχτηκε Νοµαρχιακός Σύµβουλος, ως εκπρόσωπος των ΟΤΑ του Νομού Βοιωτίας ενώ από το 1995 έως το 1998 είχε εκλεγεί για δύο θητείες, µέλος του Περιφερειακού Συµβουλίου Στερεάς Ελλάδας και της Επιτροπής Παρακολούθησης. Την ίδια περίοδο ήταν δηµοτικός Σύµβουλος Θεσπιών, µέλος της Δ.Ε. στην ΤΕΔΚ Βοιωτίας. Παράλληλα διετέλεσε µέλος της Επιτροπής Διεθνών Σχέσεων της Κεντρικής Ένωσης Δήµων και Κοινοτήτων Ελλάδος και ήταν εκπρόσωπος της ΚΕΔΚΕ, στο Κεντρικό Αρχαιολογικό Συµβούλιο.
Ο Γιώργος Μουλκιώτης είχε εκλεγεί Νοµαρχιακός Σύµβουλος το 2003 και το 2007 και είχε διατελέσει Πρόεδρος του Νοµαρχιακού Συµβουλίου Βοιωτίας τις περιόδους 2005 έως 2006. Από το 2007 έως το 2010, διετέλεσε πρόεδρος του Νοµαρχιακού Συµβουλίου Βοιωτίας. Από την 1η Ιανουαρίου 2011 ως την 31η Αυγούστου 2014 διετέλεσε Αντιπεριφερειάρχης της Περιφερειακής Ενότητας Βοιωτίας.
Από τις βουλευτικές εκλογές της 7ης Ιουλίου 2019 έχει εκλεγεί βουλευτής Βοιωτίας με το Κίνημα Αλλαγής.
Γνωρίζει και μιλάει Αγγλικά. Είναι επίσης υποστηρικτής των µη κυβερνητικών οργανώσεων Γιατροί Χωρίς Σύνορα και Greenpeace.
Προσωπική ζωή
Είναι παντρεµένος µε την Βάσω Κρατηµένου και έχουν δυο παιδιά, τον Βασίλη και την Μαριάννα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες τοπικοί αντιπεριφερειάρχες Κατηγορία:Βουλευτές Βοιωτίας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ - Κίνημα Αλλαγής
Αστυνομία της ΤΔΒΚ
Η Αστυνομία της ΤΔΒΚ (τουρκικά: KKTC Polis Örgütü) είναι οργανισμός αστυνόμευσης με χώρο ευθύνης την επικράτεια των κατεχομένων εδαφών της Κύπρου, που ελέγχεται από την αυτοαποκαλούμενη Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου. Η Γενική Διεύθυνση Αστυνομίας (Polis Genel Müdürlüğü, PGM) εδρεύει στη Βόρεια Λευκωσία.
Στα καθήκοντα του οργανισμού περιλαμβάνονται η εξασφάλιση της εσωτερικής ασφάλειας της χώρας και της δημόσιας τάξης και η επίγεια και εναέρια παρακολούθηση. Τον οργανισμό αποτελεί η Γενική Διεύθυνση Αστυνομίας, η οποία υπάγεται στη Διοίκηση Δυνάμεων Ασφαλείας.
Ιστορία
Το 1964, αποφασίστηκε η σύσταση οργανισμού αστυνόμευσης για την επιβολή του νόμου στους τότε τουρκοκυπριακούς θύλακες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σώματα ασφαλείας Κατηγορία:Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου
Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Πολίτη
Οι τροποποιήσεις
Κατηγορία:Ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών Κατηγορία:Δίκαιο Ηνωμένων Πολιτειών Κατηγορία:Ανθρώπινα δικαιώματα στις Ηνωμένες Πολιτείες
Αγαμέμνων Ευστρατιάδης
Ο Αγαμέμνων Ευστρατιάδης (1926-2005), του Μιλτιάδη και της Άννας, ήταν Έλληνας πολιτικός μηχανικός και βουλευτής.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αγιά Λάρισας το 1926. Σπούδασε στο ΕΜΠ και εργάστηκε ως πολιτικός μηχανικός. Εξελέγη βουλευτής Λάρισας το 1977 με τη Νέα Δημοκρατία και επανεξελέγη τα έτη 1981, 1985 και τον Ιούνιο του 1989.
Απεβίωσε σε ηλικία 79 ετών το 2005.
Αυτοδιοικούμενη Διαίρεση Βα
μικρογραφία|Θέση της ΑΔ Βα στον χάρτη της Μιανμάρ Η Αυτοδιοικούμενη Διαίρεση Βα (Βιρμανικά: ဝ ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရ တိုင်း, προφέρεται wa̰ kòbàɪɴ ʔoʊʔtɕʰoʊʔ kʰwɪ̰ɴja̰ táɪɴ|}}) είναι αυτόνομη αυτοδιοικούμενη διαίρεση στη Μιανμάρ (Βιρμανία). Το επίσημο όνομά της, ανακοινώθηκε από διάταγμα στις 20 Αυγούστου 2010.
Η περιοχή κηρύχθηκε από την κυβέρνηση να αυτοδιοικείται από τους Βα, και είναι επί του παρόντος, διοικείται υπό την κυβέρνηση της de facto ανεξάρτητης Πολιτείας Βα, σύμφωνα με το επίσημο όνομα Ειδική Περιοχή Βα 2.
Διοικητικές διαιρέσεις
Όπως ορίζεται από το 2008 σύνταγμα, η διοικητική περιφέρεια αποτελείται από τις ακόλουθες πόλεις στην Πολιτεία Σαν:
Παραπομπές
Κατηγορία:Διοικητικές διαιρέσεις της Μιανμάρ
Καραμεσηναίικα Αχαΐας
Τα Καραμεσιναίικα ή Καραμεσηναίικα, παλαιότερα Στου Καραμεσήνη, είναι χωριό της πρώην επαρχίας Πατρών του νομού Αχαΐας. Αποτελεί οικισμό του δημοτικού διαμερίσματος Καραίικων του τέως δήμου Μόβρης με 158 κατοίκους. Έχει δημοτικό σχολείο από το 1931 έως το 1997 που έκλεισε λόγω έλλειψης μαθητών.
Ιστορία
Η ονομασία είναι ανθρωπωνυμικό και οφείλεται στον Σπύρο Καραμεσήνη από την Βλασία Καλαβρύτων, που μετά την Ελληνική επανάσταση του 1821 αγόρασε στην περιοχή, ακατοίκητη τότε, εθνικές γαίες. Παρόλο που ο Καραμεσήνης δεν εγκαταστάθηκε μόνιμα στην περιοχή -το 1919 μάλιστα πούλησε όλα τα κτήματα που είχε- και λόγω της εγκατάστασης και άλλων από τα ορεινά των Καλαβρύτων (Άρμπουνας κ.τ.λ.), ήδη από το 1838, αλλά και από το κοντινό Πουρνάρι, επικράτησε το όνομα Καραμεσηναίικα. Σαν συγκροτημένος οικισμός αναφέρεται μετά το 1930 και όλοι οι κάτοικοι με καταγωγή τα χωριά των Καλαβρύτων.
Το 1835 αποτέλεσε οικισμό του Δήμου Δύμης έως το 1912 με την διάλυση των δήμων αποτέλεσε οικισμό της κοινότητας Καραίικων. Σε απογραφή του 1896 είχε 21 κατοίκους, 213 το 1940 και 303 το 1950.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Μόβρης Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Αχαΐας
Σιλό
thumb|200px|Σιλό για αποθήκευση δημητριακών στην Ισπανία Τα σιλό είναι κατασκευές που χρησιμοποιούνται για την τροφοδοσία (φόρτωση, εκφόρτωση) και την αποθήκευση χύδην στερεών υλικών.
Ιστορία
thumb|200px|Μεταλλικό σιλό για αποθήκευση χαλικιού στη Γερμανία
Αρχαιολογικά ερείπια και αρχαία κείμενα δείχνουν ότι τα σιλό χρησιμοποιούνταν στην Αρχαία Ελλάδα μέχρι και τα τέλη του 8ου αιώνα π.Χ. Ο όρος "σιλό" είναι δάνειο της ελληνικής λέξης "σιρός", δηλαδή δοχείο ή λάκκος για φύλαξη σιτηρών. Έχουν διατυπωθεί και απόψεις περί αναγωγής του στο βασκικό zilo (δηλ. τρύπα) ή και σε κέλτικη λέξη με σημασία "σπόρος φυτού", αλλά καμία πρόταση δεν έχει μέχρι τώρα επιβεβαιωθεί.
Χρήση
Σιλό χρησιμοποιούνται στη γεωργία για την αποθήκευση σιτηρών (βλέπε φορτίο δημητριακών) ή χύμα ζωοτροφών που έχουν υποστεί ζύμωση (γνωστή ως ενσίρωση). Τα σιλό χρησιμοποιούνται για την αποθήκευση σπόρων, κονιορτοποιημένου άνθρακα, τσιμέντου, αιθάλης, άμμου, λιπασμάτων και γενικά οποιονδήποτε τεχνικών, οικοδομικών, χημικών προϊόντων ή προϊόντων διατροφής σε στερεά τεμαχισμένη μορφή και σε μορφή σκόνης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές Κατηγορία:Γεωργία (δραστηριότητα) Κατηγορία:Δοχεία Κατηγορία:Δοχεία αποθήκευσης τροφίμων
Θέογνις ο Μεγαρεύς
Ο Θέογνις ο Μεγαρεύς (ήκμασε ~ 548 - 544 π.Χ.) ήταν Έλληνας ελεγειακός ποιητής των αρχαίων χρόνων από τα Μέγαρα της Αττικής. Γόνος αριστοκρατικής οικογένειας, που το όνομά του να σημαίνει «απόγονος θεών», τάχθηκε υπέρ της ολιγαρχικής μερίδας των Μεγαρέων σε μια περίοδο ιδιαίτερα έντονης πολιτικής ρευστότητας για την πόλη. Το έργο του αντανακλά τις πολιτικές του θέσεις σε συνδυασμό με απόψεις ηθικού χαρακτήρα για διάφορα θέματα, γεγονός που τον κατατάσσει στους γνωμικούς ποιητές. Απολάμβανε υψηλής δημοφιλίας στην αρχαιότητα, χάρη στην κομψότητα και το δυναμισμό που χαρακτήριζε την ποιητική του παραγωγή. Σχετικά με την προσωπική του ζωή οι γνώσεις μας είναι περιορισμένες. Ωστόσο, ξεχωρίζουν η σχέση του με μια ανώνυμη γυναίκα, την οποία σκόπευε να νυμφευθεί, και εκείνη με τον συμπολίτη του Κύρνο, ο οποίος αποτελεί πολλές φορές το πρόσωπο στο οποίο απευθύνεται με τους στίχους του. Σήμερα ο Θέογνις, πλάι στους υπολοίπους Έλληνες ποιητές της αρχαϊκής περιόδου, θεωρείται πρωτοπόρος της ανθρώπινης ποιητικής έκφρασης και είναι ο πρώτος δημιουργός τον οποίο απασχόλησε ρητά η υστεροφημία του.
Εντοπισμός στο χώρο και το χρόνο
Η ακριβής χρονολογία γέννησης και θανάτου του Θέογνι είναι δύσκολο να προσδιοριστεί. Το Λεξικό της Σούδας τον αναφέρει ως σύγχρονο του Φωκυλίδη του Μιλησίου. Στα πλαίσια ακαδημαϊκών υποθέσεων έχει προταθεί το έτος 570 π.Χ. ως σημείο αναφοράς για την περίοδο κατά την οποία κρίνεται πιο πιθανή η γέννησή του. Η υπόθεση αυτή λαμβάνει υπόψη της την περίοδο ακμής του ποιητή. Ωστόσο, στο έργο του γίνεται αναφορά στους Περσικούς πολέμους, κατά τη διάρκεια των οποίων, η πρώτη σημαντική σύγκρουση επί ελλαδικού εδάφους δεν έλαβε χώρα πριν το 490 π.Χ. με τη Μάχη του Μαραθώνα. Η κρατούσα άποψη μεταξύ των κλασσικών φιλολόγων θέλει το προκείμενο απόσπασμα (773-788) παρένθεση από το έργο κάποιου ανώνυμου ποιητή.
Ανάλογες δυσκολίες συνοδεύουν και την επιβεβαίωση του τόπου καταγωγής του δημιουργού, με τεκμήρια που προέρχονται από το σώμα του έργου του να τοποθετούνται έναντι - συχνά αντικρουομένων - μαρτυριών τρίτων. Στο Λεξικό της Σούδας αναφέρεται ότι ο Θέογνις καταγόταν από τα Μέγαρα Υβλαία, τη σικελική αποικία της αττικής πόλης, το ιστορικό ίδρυσης της οποίας καταγράφει ο Θουκυδίδης. Την πληροφορία αυτή επιβεβαιώνει και ο Πλάτωνας, ονομάζοντας τον Θέογνι «πολίτη» της αποικίας. Ο Σχολιαστής του προηγουμένου αναφέρει τη διαφωνία του ιστορικου Διδύμου και του Αρποκρατίωνα, οι οποίοι θεωρούσαν τη Δωρική μητρόπολη ως τον τόπο καταγωγής του δημιουργού. Παράλληλα, συμφιλιώνει τις δύο απόψεις, προτείνοντας ότι ο Θεός, όντας προερχόμενος από τα Μέγαρα της Αττικής, επισκέφθηκε την αποικία και ανακηρύχθηκε πολίτης από τους κατοίκους. Η εκδοχή αυτή μοιάζει να συμφωνεί περισσότερο με τον ίδιο το Θέογνι, ο οποίος αναφέρει την επίσκεψή του στη Σικελία ως αποδημία. Εντούτοις, και αυτή η εσωτερική μαρτυρία τείνει να αποδοκιμαστεί από την κρατούσα άποψη εξαιτίας της στήριξής της στους αμφισβητούμενους στίχους που προαναφέρθηκαν (773-788). Η απλή αναφορά του δημιουργού στον εαυτό του όμως ως «Μεγαρέα» τρέπει τους περισσότερους κριτικούς στο να συμφωνήσουν υπέρ της μητρόπολης.
Ενήλικη δράση
Τα παιδικά χρόνια του Θέογνι, μαζί με πληροφορίες σχετικά με τους συγγενείς και τους προγόνους του, μας είναι άγνωστα. Εξαίρεση αποτελεί το σχόλιο του ιδίου σχετικά με την ανατροφή του, όπου αποκαλύπτει ότι ανήκει στην τάξη των αριστοκρατών και, χάρη σε αυτή του την ιδιότητα, έμαθε ως παιδί να μην αναζητά τιμές, δόξα και πλούτο χρησιμοποιώντας άδικα μέσα.
Η ενήλική του ζωή σημαδεύτηκε από τις πολιτικές ανακατατάξεις οι οποίες χαρακτήριζαν τα δημόσια πράγματα στα Μέγαρα του 6ου αιώνα π.Χ. Η ανατροπή του Θεαγένη έφερε στη θέση της τυραννίας μια εναλλαγή δημοκρατικών και ολιγαρχικών καθεστώτων. Όταν η εξουσία περνούσε στα χέρια του δήμου, εφαρμόζονταν μέτρα όπως η παλιντοκία, δηλαδή η διά νόμου επιστροφή των καταβεβλημένων τόκων στους οφειλέτες. Κάποιες φορές μάλιστα, ο αριθμός των εξορίστων ολιγαρχικών ήταν τέτοιος, ώστε να εξασφαλίζει την επάνοδο τους στην πόλη δια της βίας. Ανάμεσα στα θύματα αυτής της ασυδοσίας φαίνεται πως ήταν και ο Θέογνις, σύμφωνα με τα λόγια του οποίου η απώλεια της περιουσίας του τον άφησε ''σαν σκύλο ο οποίος πετάει τα πάντα από πάνω του για να περάσει ένα ρέμα. '' Η εξορία του - αριστοκράτη - Θέογνι φαίνεται να εξηγεί και τα ταξίδια του σε Σικελία, Εύβοια και Σπάρτη και αλλού, που απαριθμούνται από τον ίδιο σε προσευχή του προς τον Απόλλωνα. Στο ίδιο αμφισβητούμενο (773-788) απόσπασμα ο ποιητής φαίνεται να έχει επιστρέψει πια στην πόλη του κατά την περίοδο της Περσικής εισβολής.
Προσωπική ζωή
Περισσότερα στοιχεία μπορεί κανείς να βρει στο έργο του Θέογνι για τον Κύρνο, το γιο του Πολυπάου και ἐρώμενο του ποιητή. Το όνομά του μαζί με το πατρώνυμο (Πολυπαΐδης), συνήθως ως κλητική προσφώνηση, αναφέρεται 76 και 9 φορές, αντίστοιχα, στους στίχους που μας διασώζονται. Νεαρότερος στην ηλικία και κατά πάσα πιθανότητα από ευγενική γενιά, αναφέρεται ότι διατέλεσε της πόλης των Μεγάρων, ήτοι ιερός απεσταλμένος σε μαντείο με καθήκον να παραλάβει κάποιο χρησμό. Το τελευταίο υποδεικνύει ότι δεν επρόκειτο για συνήθη παιδεραστική σχέση, κατά τα αρχαιοελληνικά πρότυπα, καθώς ο Κύρνος δεν ήταν έφηβος. Οι διασωθέντες στίχοι αποτελούν το άθροισμα αποσπασμάτων ξεχωριστών έργων του ποιητή. Ως εκ τούτου, η παρουσία του Κύρνου σε διάφορα σημεία υποδεικνύει τον πρωταγωνιστικό του ρόλο στο συνολικό έργο του δημιουργού.
Έργο
thumb|right|180px|Φύλλο από την [[editio princeps του Θέογνι από τον Άλδο Μανούτιο, 1495. Σειρά 7η: ]] Η editio princeps (η πρώτη εκτυπωμένη, όχι χειρόγραφη, έκδοση) του Θέογνι πραγματοποιήθηκε από τον Άλδο Μανούτιο στη Βενετία το 1495, όπου οι στίχοι του συμπεριλαμβάνονται υπό τον τίτλο των Εἰδυλλίων του ποιητή Θεοκρίτου. Το λογοτεχνικό σώμα του δημιουργού, γραμμένο στην ιωνική διάλεκτο, είναι το μοναδικό από τους ποιητές της αρχαϊκής περιόδου το οποίο έφτασε σε ενιαία μορφή ως τις μέρες μας. Στα μεσαιωνικά χειρόγραφα σώζονται εξακόσια ελεγειακά δίστιχα, ενώ ένα από αυτά εμπεριέχει περίπου εκατό επιπλέον υπό τον τίτλο "ἐλεγείων β' ". Η κυριότερη σημερινή συλλογή 1389 στίχων συναρθρώθηκε από τον Augustus Immanuel Bekker από δεκαεπτά μεσαιωνικά χειρόγραφα, εκ των οποίων το παλαιότερο είναι ο Μουτινενειανός Κώδικας(Codex Mutinensis - 9ος αιώνας μ.Χ.). Ο τελευταίος είναι η πηγή του δεύτερου βιβλίου 159 στίχων, οι οποίοι απαριθμούνται σε αυτή την έκδοση από τον στίχο 1231 κι έπειτα. Με δεδομένο ότι σε αυτό εμπεριέχονται ελεγείες κυρίως παιδεραστικού περιεχομένου, πολλές από τις οποίες ξεκινούν με την προσφώνηση, έχει προταθεί ότι ο διαχωρισμός προέκυψε για προφανείς λόγους στη Βυζαντινή εποχή.
595 π.Χ.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Θέογνις ο Μεγαρεύς
Έργο
Μέσα σε αυτό το υλικό αναγνωρίστηκαν αποσπάσματα του έργου του Σόλωνα, του Τυρταίου και του Μιμνέρμου, δημιουργώντας αμφιβολίες ως προς την πατρότητα των στίχων σε συνδυασμό με την προφανή ασυνάρτητη δομή του κειμένου. Όσον αφορά τη διαδικασία με την οποία το κείμενο έφτασε το Μεσαίωνα να έχει αυτή τη μορφή, αυτή αποτελεί αντικείμενο εικασίας των κλασικών φιλολόγων, με την κρατούσα άποψη να θέλει ένα κυρίως έργο - εκείνο που απευθύνεται στον Κύρνο - να εμπλουτίστηκε με ανθολογήματα από άλλα έργα του Θέογνι, στα οποία στη συνέχεια εισχώρησαν τμήματα του έργου άλλων ποιητών, όλων προγενεστέρων του 5ου αιώνα π.Χ.. Η Σούδα αναφέρει τρία έργα του ποιητή: α) Μια ελεγεία με τίτλο . Το έργο αυτό έχει χαθεί, ενώ δεν είναι γνωστό το ιστορικό γεγονός στο οποίο αναφερόταν. β) Μια συλλογή υπό τίτλο, η οποία αριθμούσε 2800 (,βώ) στίχους. γ) Τέλος, ένα έργο που ονομάζει . Η ύπαρξη πολλαπλών έργων την εποχή της συγγραφής της Σούδας ενισχύει την παραπάνω άποψη.
Ένα επίγραμμα υπό το όνομα του Θέογνι σώζεται στην Ανθολογία του Πλανούδη (Anthologia Planudea ex Libro Primo, Plan. 10 στην έκδοση της Ελληνικής Ανθολογίας του Jacobs).
Οι απόπειρες διαχωρισμού των αυθεντικών ελεγειών από παρένθετα αποσπάσματα ξεκινούν με τον Friedrich Gottlieb Welcker και συνεχίζονται ως σήμερα. Αυτός, προχώρησε στην απόρριψη αποσπασμάτων ως μη αυθεντικών με βάση ένα σύνολο κριτηρίων που αφορούσαν στο περιεχόμενο και το ύφος των στίχων της συλλογής.
Το αποτέλεσμα αυτής της διαδικασίας επιλογής ήταν ένα νέο σώμα 880 στίχων. Τα κριτήρια του Welcker έχουν χαρακτηριστεί ως μηχανικά ή/και τυπολατρικά, ωστόσο η δουλειά του αποτελεί σταθμό στη σχετική βιβλιογραφία, με την πλειοψηφία των μεταγενεστέρων συγγραφέων να τοποθετούνται όσον αφορά τη θέση του περί αυθεντικότητας των επιμέρους στίχων της συλλογής.
Ο Martin Litchfield West υποστηρίζει ότι αν και υπάρχει μεγάλη πιθανότητα πολλά ακόμη αποσπάσματα να είναι αυθεντικά, εκείνα που απευθύνονται στον Κύρνο, τα οποία συνιστούν 306 στίχους, είναι λογικά αποδεκτά ως μια γνήσια βασική συλλογή. Σύμφωνα με μια άποψη που βασίζεται στην ερμηνεία ιδίων αποσπασμάτων του ποιητή, το όνομα "Κύρνος" αποτελεί τη "σφραγίδα" με την οποία ο Θέογνις εξασφάλιζε την απόδοση της πατρότητας των δικών του συνθέσεων στον εαυτό του.
Θέματα
Το κυρίαρχο θέμα που διαπνέει την ποίηση του Θέογνι είναι η σύγκρουση μεταξύ ενός παλιού και ενός νέου τρόπου σκέψης, αντιστοίχων της πάλαι ποτέ κραταιάς ολιγαρχικής τάξης, στην οποία ανήκε, και του νέου στα πολιτικά πράγματα δήμου. Η σύγκρουση αυτή δεν εκλαμβάνεται ως αντικείμενο διανοητικού πολιτικού αναστοχασμού, αλλά γίνεται αντιληπτή στο πλαίσιο της καθημερινής ζωής και πρακτικής. Ο ποιητής δράττεται της ευκαιρίας να παρατηρήσει στη συμπεριφορά των δημοτών την άγνοια του ηθικού κώδικα ο οποίος αποτελεί τη δική του κληρονομιά - ως μέλους της τάξης των ευγενών - ενώ παράλληλα εκφράζει την οργή του για τα τεκταινόμενα στην πόλη του.
Κληρονομιά
Η απήχηση των ελεγειών του Θέογνι ήταν τέτοια που έναν αιώνα περίπου μετά το θάνατό του θεωρούνταν ήδη κλασικός, όπως μαρτυρούν οι πολλαπλές παραθέσεις των στίχων του και οι άλλες αναφορές σ'αυτόν κατά τη διάρκεια της ομώνυμης εποχής. Ο Ξενοφώντας αναφέρει ότι μοναδικό αντικείμενο της ποίησης του ήταν η αρετή και η κακία των ανθρώπων, οπότε το έργο του συνιστούσε διατριβή πάνω στο θέμα. Ο Ισοκράτης τον συγκαταλέγει μεταξύ του Ησιόδου και του Φωκυλίδη ως «...άριστο σύμβουλο για τον ανθρώπινο βίο.». Πλάτωνας και Αριστοτέλης παραθέτουν στίχους του εν μέσω της ανάπτυξης των φιλοσοφικών τους συλλογισμών. Παράλληλα, είναι γνωστό ότι τα γνωμικά του ποιητή συμπεριλαμβάνονταν στα βασικά βιβλία των νεαρών Αθηναίων την ίδια περίοδο. Στίχοι του έχουν ανευρεθεί σε τέσσερα, πιθανώς έξι, αθηναϊκά αγγεία - δηλαδή σε περισσότερα από οποιονδήποτε άλλο ποιητή - ενώ ένα από αυτά, που χρονολογείται στο μέσο του 6ου αιώνα π.Χ, επαινεί την ομορφιά του. Ωστόσο, δεν συμπεριλήφθηκε του στον Κανόνα των Εννέα λυρικών ποιητών που συνέθεσαν οι Αλεξανδρινοί φιλόλογοι, γεγονός που μαρτυρά τη μερική κάθοδό του προς την αφάνεια κατά τη διάρκεια της ελληνιστικής και της ρωμαϊκής εποχής.
Μια αλυσίδα αναφορών διέσωσε το όνομά του έως την ανάπτυξη της τυπογραφίας. Ο ιστορικός Αμμιανός Μαρκελλίνος (~330-μετά το 391 μ.Χ.) αναφέρεται σε αυτόν ως "ο παλιός και σοφός ποιητής". Ο αυτοκράτορας Ιουλιανός, στην απολογία του υπέρ της πολυθεϊστικής θρησκείας διερωτάται αν «..ο σοφώτατος Σολομώντας είναι ίσος του Φωκυλίδη, του Θέογνι ή του Ισοκράτη.». Παρά την ερωτική του ζωή, ο ποιητής παρατίθεται και από τον Κλήμη Αλεξανδρείας, ο οποίος παραλληλίζει τους στίχους 35-36 με τον Ψαλμό 17. Η συγκεκριμένη παραίνεση, μαζί με άλλα σημεία που άπτονται θεμάτων ηθικής ήταν ιδιαίτερα προσφιλής στους Χριστιανούς συγγραφείς, συμπεριλαμβανομένων μορφών όπως ο Γρηγόριος ο Ναζιανζηνός (329 - 389 μ.Χ). Ο τελευταίος, παραθέτει τους στίχους 643-644, επιδοκιμάζοντας τη θέση του ποιητή υπέρ της φιλίας η οποία στηρίζεται στις πράξεις αντί για τη διασκέδαση. Η προαναφερθείσα παράθεσή του από τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη ως πηγή ηθικής διδασκαλίας έχει υποστηριχθεί ότι αποτέλεσε την αιτία που το έργο του διεσώθη στη βυζαντινή εποχή.
Στα νεότερα χρόνια ο Φρειδερίκος Νίτσε ανέπτυξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τον αρχαίο ποιητή, ειδικά αν λάβει κανείς υπόψη ότι η πρώτη του δημοσίευση, ενόσω ήταν ακόμη φοιτητής στη Λειψία, είχε τον τίτλο «Σχετικά με την ιστορία της συλλογής της Θεογνιδείας ανθολογίας», το 1867. Στο βιβλίο του «Η γενεολογία της ηθικής» ο Γερμανός φιλόσοφος αναζητώντας την προέλευση των προτύπων ηθικής στην ιστορία συναντά το αντιθετικό δίπολο εσθλός-κακός που τόσο χαρακτήριζε την αντίληψη του Θέογνι. Πάνω σε αυτό στήριξε την άποψή του ότι το καλό ορίζεται κοινωνικά από τον ισχυρότερο. Λίγα χρόνια νωρίτερα, το 1864, η αποχαιρετιστήρια έκθεσή του για το σχολείο κλασικών σπουδών Πφόρτα είχε επίσης για θέμα τον αρχαίο δημιουργό. Σε ένα σχετικό απόσπασμα, δίνει την εξής περιγραφή:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες λυρικοί ποιητές Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ελεγειακοί ποιητές Κατηγορία:Ανθολογία του Πλανούδη Κατηγορία:Αρχαίοι Μεγαρείς Κατηγορία:ΛΟΑΤ πρόσωπα της Αρχαιότητας
Χουάν Μάτα
Ο Χουάν Μάτα (Juan Manuel Mata García, 28 Απριλίου 1988) είναι Ισπανός ποδοσφαιριστής που έπαιξε τελεφταία φορά ως μέσογια την ομάδα της Πρέμιερ Λιγκ Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και την Εθνική Ισπανίας. Παίζει κυρίως ως μεσοεπιθετικός και μπορεί επίσης να παίξει ως εξτρέμ. Είναι γνωστός για την δημιουργικότητά του, την επιτάχυνση, την ταχύτητα, την ευελιξία και την τεχνική ικανότητά του και περιγράφεται ως "δημιουργική σπίθα".
Ρεάλ Μαδρίτης Καστίγια και Βαλένθια
Το 2006 ο Μάτα πήγε στη Ρεάλ Καστίγια, όπου παρέμεινε εκεί μόνο για μία σεζόν. Παρ' όλα αυτά ήταν ο δεύτερος σκόρερ της ομάδας, πίσω από τον Άλβαρο Νεγρέδο.
Την επόμενη σεζόν πήρε μεταγραφή στην Βαλένθια. Κέρδισε τη θέση στη βασική εντεκάδα, επωφελούμενος από τους συνεχείς τραυματισμούς του Βιθέντε Ροδρίγκεθ. Στις 20 Μαρτίου 2008 ο Μάτα σκόραρε 2 γκολ στον δεύτερο ημιτελικό του Κυπέλλου Ισπανίας 2007-08, με αντίπαλο την Μπαρτσελόνα, με αποτέλεσμα η Βαλένθια να κερδίσει τον αγώνα με 3-2. Επίσης, ο Μάτα σκόραρε το πρώτο γκολ για τη Βαλένθια στον νικηφόρο τελικό του κυπέλλου επί της Χετάφε με 3-1
Τη σεζόν 2008-09, αγωνίστηκε πολύ καλά: Σκόραρε το δεύτερο γκολ στη νίκη με 3-0 επί της Ρεάλ Μαγιόρκα, ενώ σκόραρε το μοναδικό γκολ στη νίκη επί της Οσασούνα, μετά από βαθιά μπαλιά του Νταβίδ Βίγια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ισπανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βαλένθια ΚΦ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τσέλσι ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2012 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2009 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Ισπανίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ16 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ17 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2013 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ20 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης Καστίγια Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεγούντα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012 Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ Κατηγορία:Παίκτες νικητές Παγκοσμίου Κυπέλλου ποδοσφαίρου FIFA Κατηγορία:Παίκτες νικητές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου
Ανδρέας Μπαλοδήμος
Ο Ανδρέας Μπαλοδήμος (1894 - 1962) ήταν Έλληνας στρατιωτικός (αντιστράτηγος).
Βιογραφία
Γεννήθηκε στον Πύργο Ηλείας το 1894. Κατατάχθηκε στον ελληνικό στρατό ως εθελοντής υπαξιωματικός το 1913, όπου και συμμετείχε ως αντάρτης στον Α' Βαλκανικό Πόλεμο στη μάχη του Δρίσκου. Στη συνέχεια εισήχθη στη Σχολή Ευελπίδων από την οποία αποφοίτησε, το 1917, με τον βαθμό του ανθυπολοχαγού ιππικού (ανθυπίλαρχος) όπου και συμμετείχε στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο διοικώντας ίλη του 3ου ιππικού συντάγματος και στη συνέχεια την 3η ημιλαρχία της 3ης Μεραρχίας λαμβάνοντας μέρος στις μάχες διάσπασης του γερμανοβουλγαρικού μετώπου και στην προέλασή της μέχρι του Πιρότ. Ακολούθως συμπλήρωσε τις σπουδές του στη Γαλλία στη Σχολή Ιππικού του Σωμύρ.
Με την επιστροφή του συμμετείχε στη Μικρασιατική εκστρατεία διοικώντας το 3ο ιππικό σύνταγμα όπου και τραυματίσθηκε στη κατάληψη της Φιλαδέλφειας. Προάχθηκε ίλαρχος τον Αύγουστο του 1922. Ακολούθως μετά το τέλος της εκστρατείας μετέβη στη Γαλλίας σπουδάζοντας στην Ανωτέρα Σχολή Πολέμου στο Παρίσι. Τον Δεκέμβριο του 1928 προάχθηκε σε επίλαρχο.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του ιππικού Κατηγορία:Μικρασιατική Εκστρατεία Κατηγορία:Ελληνοϊταλικός πόλεμος 1940 Κατηγορία:Έλληνες αντιστασιακοί Κατηγορία:Ελληνικός Εμφύλιος 1946 - 1949 Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί των τεθωρακισμένων
Εμμανουήλ Βενιέρ
Ο Εμμανουήλ Βενιέρ ήταν Έλληνας αγιογράφος του 17ου αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Κρήτη το 1670.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι Κατηγορία:Έλληνες αγιογράφοι
596 π.Χ.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
597 π.Χ.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Κέγιε ΜΚ
Η Κέγιε ΜΚ (Κέγιε Μπόλντκλουμπ) είναι μια ποδοσφαιρική ομάδα της Δανίας με έδρα την ομώνυμη πόλη στο νησί Σγιέλαν. Συμμετέχει στην Sjællandsserien. Έδρα της ομάδας είναι το Køge Stadion, χωρητικότητας 10000 θεατών. Η ομάδα ιδρύθηκε το 1927. Το 1954 έγινε η πρώτη ομάδα εκτός Κοπεγχάγης που κέρδισε το πρωτάθλημα Δανίας.
Η ομάδα χρεοκόπησε στις 6 Φεβρουαρίου 2009 και αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τις επαγγελματικές κατηγορίες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κέγιε ΜΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Δανίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1927
The Secret of Monkey Island
Σενάριο
Το παιχνίδι λαμβάνει χώρα στην Καραϊβική της χρυσής εποχής των πειρατών. Ο νεαρός Guybrush Threepwood, τον οποίο το κύμα ξεβράζει στην αρχή του παιχνιδιού στο Mêlée Island, έχει την επιθυμία να γίνει ο πιο τρομερός πειρατής της Καραϊβικής. Συναντά τρεις τοπικούς πειρατικούς ηγέτες οι οποίοι τον υποβάλλουν σε τρεις δοκιμασίες προκειμένου να αποδείξει είναι άξιος να γίνει ένας από αυτούς: να νικήσει των τοπικό πρωταθλητή της «ξιφομαχίας προσβολής», να κλέψει ένα άγαλμα από το μέγαρο του κυβερνήτη, και να βρει ένα θαμμένο θησαυρό.
Κατά τη διάρκεια των περιπετειών του, ο Guybrush συναντά και ερωτεύεται κεραυνοβόλα την πανέμορφη και γενναία κυβερνήτη του νησιού, Elaine Marley. Ο έρωτας αυτός τον κάνει αντίπαλο του ζόμπι πειρατή LeChuck, ο οποίος ήταν ερωτευμένος με την κυβερνήτη από τις μέρες που ήταν ακόμη ζωντανός. Ενώ λοιπόν ο Guybrush είναι απασχολημένος με τις δοκιμασίες των τριών ηγετών, ο LeChuck απαγάγει την Elaine και την πηγαίνει στο Monkey Island. Ο Guybrush, αποφασισμένος να σώσει την Elaine, καταφέρνει να βρει πλοίο, να συγκεντρώσει πλήρωμα και τελικά να φτάσει στο Monkey Island, όπου περνάει και πάλι τα πάνδεινα για να ανακαλύψει στο τέλος ότι ο LeChuck και η Elaine βρίσκονται στο Mêlée Island όπου ετοιμάζεται ο γάμος τους.
Επιστρέφει στο Mêlée Island με τη βοήθεια του ερημίτη Herman Toothrot και πηγαίνει στην εκκλησία για να αποτρέψει το γάμο. Φτάνοντας στην εκκλησία διαπιστώνει ότι η Elaine είχε στρώσει δικά της σχέδια για να δραπετεύσει. Μετά από μάχη με τον LeChuck καταφέρνει να τον ψεκάσει με μπύρα ρίζας (οι κανίβαλοι προηγουμένως αναφέρουν ότι το μαγικό ελιξίριο καταπολέμησης των ζόμπι, που γίνεται από μια ρίζα βουντού, είναι νόστιμο με το παγωτό βανίλιας) και έτσι να τον νικήσει. Στο τέλος του παιχνιδιού ο Guybrush και η Elaine απολαμβάνουν μια ρομαντική σκηνή παρακολουθώντας τα πυροτεχνήματα στον καραϊβικό ουρανό.
Ελληνική μετάφραση
Τον Ιούλιο του 2008, κυκλοφόρησε από ελληνική ομάδα φίλων του Monkey Island, η πρώτη έκδοση (v1.00) μιας εφαρμογής τροποποίησης του παιχνιδιού (modification patch), η οποία μεταφράζει τους διαλόγους και τις εικόνες του στα ελληνικά. Η τροποποίηση αυτή του παιχνιδιού προορίζεται για εφαρμογή μόνο στην επίσημη αγγλική έκδοση για CD του The Secret of Monkey Island. Η ομάδα που επιμελήθηκε την ελληνική μετάφραση, αποτελείται από 6 μέλη με τα ψευδώνυμα: Manuel, Paulogiann, Praetorian, Tarrasque, V-Tidus και Zed.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Monkey Island Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια περιπέτειας Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια point-and-click Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 1990 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια των Windows Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια των Mac OS Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της LucasArts Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια με SCUMM Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια FM Towns
Τρισεκατομμύριο
Το τρισεκατομμύριο (συντομογραφία: τρισ.) είναι φυσικός αριθμός που αντιπροσωπεύεται από μια μονάδα με
Παραπομπές
Κατηγορία:Φυσικοί αριθμοί
Σπυρίδων Στέντας
Ο Σπυρίδων Στέντας ήταν Έλληνας ιερέας και αγιογράφος του 17ου αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Κρήτη το 1674.
Καλλιτεχνικό έργο
Στο Μουσείο Ζακύνθου φυλάττονται θωράκια λεπτογραφικών πολυσυνθέτων παραστάσεων. Είναι έντεχνα επεξεργασμένα σε ξηρό τύπο. Γενικά παρουσιάζει επιδράσεις της Αναγεννήσεως.
Στην ιδιωτική συλλογή Σταθάτου φυλάττεται αριστοτεχνικό έργο που παριστάνει την «Αποτομή της κεφαλής του Προδρόμου».
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αγιογράφοι]]
Δημήτριος Κανελλόπουλος
Ήταν μέλος του Ομίλου αντισφαίρισης Αθηνών και συμμετείχε στα Πανελλήνια πρωταθλήματα. Ήταν πρώτος στο διπλό αντρών το 1961 και δεύτερος 1957, 1960, 1963 και 1964, πρώτος στο διπλό μεικτό το 1966 και δεύτερος το 1964 και 1965.
Είχε συμμετάσχει σε πολλά εγχώρια και ξένα τουρνουά, ενώ είχε συμμετάσχει με την Εθνική ομάδα στο κύπελλο Ντέιβις του 1964.
Πέθανε το 2022.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της αντισφαίρισης Κατηγορία:Αθλητές του ΟΑΑ Κατηγορία:Έλληνες προπονητές αντισφαίρισης
Άντριου Τζορτζ
Ο Άντριου Τζορτζ (Andrew Neil George) ήταν ο Κυβερνήτης της Ανγκουίλλας και επικεφαλής της Διοίκησης, από τον Ιούλιο του 2006 ως τις 11 Μαρτίου 2009.
Σταδιοδρομία
Γεννήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 1952. Σπούδασε ιστορικός και έζησε τα πρώτα του χρόνια στη Σκωτία.
Πριν γίνει κυβερνήτης υπηρέτησε στο αγγλικό Υπουργείο Εξωτερικών με αρμοδιότητες για την Κοινοπολιτεία. Υπηρέτησε, μεταξύ άλλων, σε χώρες όπως η Αυστραλία, η Παραγουάη, η Ταϊλάνδη (όπου συνάντησε και γνώρισε τη σύζυγό του) και η Ινδονησία. Έχει μία κόρη και έναν γιο από το γάμο του με την Ταϊλανδή σύζυγό του.
Ανέλαβε καθήκοντα Κυβερνήτη στις 10 Ιουλίου του 2006 και τον διαδέχθηκε το 2009 ο Άλιστερ Χάρισον. .
Παραπομπές
Κατηγορία:Βρετανοί πολιτικοί
Χρήστος Νταβέλης
Ο Χρήστος Νταβέλης (πραγματικό όνομα: Χρήστος Νάτσιος, περ. 1832 - 12 Ιουλίου 1856) ήταν αρβανιτοβλάχικης καταγωγής περιβόητος Έλληνας ληστής της Αττικής και της Βοιωτίας.
Βιογραφία
Κατά παλαιότερη εκδοχή, γεννήθηκε στο Στείρι Βοιωτίας περί το 1832 από ποιμενική οικογένεια αρβανιτόβλαχων. Νεότερη άποψη θεωρεί πιθανότερη την καταγωγή του από την Αράχωβα, αν και μερικοί συγγραφείς υποδεικνύουν τα Στύρα Εύβοιας.
Για κάποιο διάστημα ήταν βοσκός σε κοπάδια της Μονής Νταού Πεντέλης, των οποίων το γάλα πουλούσε στην Αθήνα (άλλη παράδοση υποδεικνύει τη Μονή Πετράκη στο Κολωνάκι). Όταν κάποτε ο ηγούμενος της μονής του έδωσε ερωτικό γράμμα για να το παραδώσει σε μοναχή της πόλης, ο Νάτσιος από περιέργεια το πήγε σε κάποιον να του το διαβάσει. Μαθαίνοντας το περιεχόμενό του, αποφάσισε να γνωρίσει ο ίδιος τη μοναχή και από τότε έγινε τακτικός επισκέπτης της. Όταν το έμαθε ο ηγούμενος εξοργίστηκε και συκοφάντησε τον Νάτσιο στις αρχές για κλοπή. Λόγω της άδικης κατηγορίας ο Νάτσιος τιμωρήθηκε με ραβδισμό στις φτέρνες (φάλαγγα) και στη συνέχεια διέφυγε στα Στύρα. Εκεί ερωτεύτηκε την κόρη ενός παπά, ο οποίος όμως την είχε τάξει σε ένα πλούσιο τσέλιγκα. Όταν έφτασε στο χωριό ένα απόσπασμα αναζητώντας κάποιον φυγόστρατο που λεγόταν Νάστος, ο τσέλιγκας για να τον εκδικηθεί για την κόρη του παπά, υπέδειξε τον Νταβέλη. Εκείνος τους απεκάλυψε το πραγματικό του όνομα χωρίς όμως να γίνει πιστευτός. Όταν αυτοί θέλησαν να τον συλλάβουν αντιστάθηκε και ακολούθησε συμπλοκή όπου σκότωσε έναν χωροφύλακα και κατάφερε να ξεφύγει.
Μετά από αυτό το περιστατικό, βρήκε καταφύγιο στα βουνά, στη συμμορία του ξαδέλφου της μητέρας του, του φημισμένου ληστή Κακαράπη (πραγματικό όνομα Μπελούλιας). Σύντομα όμως, ως άνθρωπος με ενεργητικότητα και πνεύμα πρωτοβουλίας, δημιούργησε τη δική του συμμορία με την οποία λήστευε ταξιδιώτες, χωρικούς και βοσκούς.
Η ληστρική δράση του Νταβέλη δεν είχε κάτι το εξαιρετικό για την εποχή του, πέραν ενός συγκεκριμένου περιστατικού το οποίο διέδωσε τη φήμη του στην Ελλάδα, καθώς εξελήφθη από τους Έλληνες ως πράξη αντίστασης εναντίον της ξένης αυθαιρεσίας. Το 1855, στην εποχή του Κριμαϊκού Πολέμου, με τον ηθελημένα ταπεινωτικό αποκλεισμό της Αθήνας από τον αγγλο-γαλλικό στόλο και την ξενική κατοχή του Πειραιά, ο Νταβέλης μετακινήθηκε πέτυχε, στην οδό Πειραιώς, τη σύλληψη Γάλλου αξιωματικού του στρατού κατοχής που είχε καταπλεύσει στον Πειραιά για να αποτρέψει τη συμμετοχή της Ελλάδας στον Κριμαϊκό Πόλεμο στο πλευρό της Ρωσίας. Για την απελευθέρωσή του αξιωματικού, ο οποίος ονομαζόταν Μπερτώ (ή Μπρετώ), ο Νταβέλης εισέπραξε το υπέρογκο για την εποχή ποσό των 30.000 δρχ. σε χρυσό από την ελληνική κυβέρνηση. Η τελευταία ταχύτατα ενέδωσε στις απαιτήσεις του Νταβέλη θέλοντας, αφενός να αποφύγει την ανάμιξη των ξένων Δυνάμεων στα εσωτερικά ζητήματα της χώρας, κι αφετέρου να προλάβει τυχόν αποκαλύψεις για την διαπλοκή ανάμεσα σε ληστρικές συμμορίες και πολιτικά πρόσωπα της εποχής. Η είσπραξη των λύτρων στην παραλία του Κορινθιακού, όπου ο Νταβέλης είχε καταφύγει στηριζόμενος σε δίκτυο υποστηρικτών, εξόργισε τους άλλους λήσταρχους, οι οποίοι προσδοκούσαν από την απελευθέρωση του ξένου αξιωματικού αντί χρημάτων, την παροχή γενικής αμνηστίας.
μικρογραφία|Μνημείο Μέγα στο στενό του Ζεμενού Ανάμεσα στους θρύλους που αφορούν τον Νταβέλη, ένας τον θέλει να κατεβαίνει συχνά, μεταμφιεσμένος, στην Αθήνα όπου έπινε καφέ και συζητούσε ανενόχλητος στα καφενεία της πόλης. Τοπική παράδοση αναφέρει πως, από το καταφύγιό του στο Σπήλαιο των Αμώμων, έφτανε, μέσω υπόγειας σήραγγας, στη βίλλα της Δούκισσας της Πλακεντίας όπου περνούσε ρομαντικές στιγμές μαζί της. Ωστόσο, ο θρύλος αυτός δεν φαίνεται να έχει βάση, καθώς όλα δείχνουν ότι η επιστροφή του Νταβέλη, ως ληστή, στην Πεντέλη συνέβη λίγο μετά τον θάνατο της δούκισσας.
Την άνοιξη του 1856, κορυφώθηκε η δράση του γύρω από την Αθήνα. Τον Μάιο, αιφνιδίασε τους χωροφύλακες που έδρευαν στην κωμόπολη του Μενιδίου, αναγκάζοντάς τους να του παραδώσουν τα όπλα τους. Μετά από αυτή την ταπείνωση, η Χωροφυλακή τον καταδίωξε ανελέητα μέχρι τον Παρνασσό. Τότε η αλληλογραφία της κόμισσας Μπανκόλι, η οποία προσπαθούσε να φυγαδεύσει τον Νταβέλη και τη συμμορία του στην Ιταλία, έπεσε στα χέρια της Χωροφυλακής. Με γνωστές πια τις επόμενες κινήσεις του, μεγάλη δύναμη χωροφυλάκων κατόρθωσε να τον περικυκλώσει, κοντά στο Ζεμενό της Βοιωτίας.
Κατά τη σύγκρουση που ακολούθησε, ο Νταβέλης προσφέρθηκε να μονομαχήσει μέχρι θανάτου με τον πρώην σύντροφό του, Γιάννη Μέγα. Ο Μέγας, πνέοντας ακόμη μανία εκδίκησης εναντίον του πρώην αρχηγού του, όρμησε για να του κόψει το κεφάλι με τη λόγχη του. Όμως ο Νταβέλης πρόλαβε να σκοτώσει τον Μέγα, πριν ο ίδιος τρυπηθεί από άλλον χωροφύλακα, πυροβολώντας τον και φωνάζοντας «ούτε ο Νταβέλης στα βουνά ούτε ο Μέγας στα παλάτια». Το καλοκαίρι του 1856 και για πολλές ημέρες, το κεφάλι του Νταβέλη καρφωμένο σε ένα κοντάρι στήθηκε στην Πλατεία Συντάγματος σε κοινή θέα.
Το τραγούδι που αναφέρεται στον φόνο του στο Ζεμενό είναι γνωστό παραδοσιακό τραγούδι:
Μυθογραφία
Ο Χρήστος Νταβέλης ήταν λαϊκός ήρωας στην εποχή του. Ο λαός τον τραγούδησε κι έπλασε γι' αυτόν πάρα πολλές ιστορίες που κάποιες από αυτές αγγίζουν τα όρια του μύθου.