cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κοινότητα
Ο τόπος, γεωγραφικός και συμβολικός, ως οικιστήριο ανθρώπων, είναι μια γεωγραφική και πολιτισμική ενότητα, μέσα στην οποία εξελίσσεται ένας συγκεκριμένος τύπος ζωής, διαμορφωμένος από αρχαιότερα εθιμικά πρότυπα, θρησκευτικές πρακτικές και την αναμφίβολη ικανότητα του ανθρώπου να αλληλεπιδρά με τη φύση, να την προσαρμόζει ή να προσαρμόζεται, παράγοντας μια ιστορική-πολιτισμική και οικολογική συνέχεια στο ρεύμα του χρόνου. Οι κοινότητες ως συσσωματώσεις ατόμων υπήρξαν σε όλα τα μήκη και πλάτη της υδρογείου, ως σύνολα παραγωγής πολιτισμού ή φορείς επιβίωσης των ατόμων που τις απάρτιζαν από τα πανάρχαια χρόνια. Οι οικογένειες, προϊστορικές ομαδοποιήσεις νομαδικής φύσης, έγιναν στο πέρασμα του χρόνου δομικές μονάδες μικρών ή μεγάλων κοινοτήτων.
Είδη
Οι κοινότητες χωρίζονται σε:
Η ελληνική κοινότητα
Η μελέτη της ελληνικής κοινότητας στην περίοδο της Τουρκοκρατίας ιδιαίτερα αναδεικνύει σχήματα της ελληνικής νοοτροπίας εν γένει, αλλά ερμηνεύει επίσης τον συνεκτικό ιστό που απαντάται σήμερα σε όλες τις ελληνικές κοινότητες που διαμορφώνονται στην παγκοσμιότητα και τον ιδιαίτερο χαρακτήρα τους. Ο εξαστισμός, αυτή η καθοριστική διαδικασία που αποκόλλησε τον άνθρωπο από το φυσικό του περιβάλλον, συμπίεσε και το μαγικοθρησκευτικό πλέγμα που καθοδηγεί με τρόπο αόρατο τα άτομα σε μια ιδιότυπη συνεργατική και συμβιωτική σχέση. Η μαγεία που αναπτύσσεται στη σχέση του ανθρώπου με τη φύση χάθηκε στα πλαίσια του εξορθολογισμού και της τεχνολογίας των αστικών κέντρων. Η συνολική μαγεία της κοινότητας, όμως, ως πολιτισμικός παράγοντας έμεινε βαθιά ριζωμένη στο συλλογικό ασυνείδητο των Ελλήνων καθορίζοντας και τον χαρακτήρα τους
Η κοινότητα είναι μια συσσωμάτωση ανθρώπων οι οποίοι, σε συγκεκριμένες περιστάσεις, αποφασίζουν να ζήσουν από κοινού σε ένα χώρο τον οποίο επιλέγουν και διαμορφώνουν δομώντας τον για τον σκοπό αυτό και στον οποίο δημιουργούνται σταδιακά, πολιτισμικές, παραγωγικές, κοινωνικές και κατ’ επέκτασιν πολιτικές σχέσεις.
Η ελληνική κοινότητα είναι ένα ιστορικό μόρφωμα, το οποίο διαμορφώθηκε εξελικτικά στην πορεία του ελληνικού έθνους σε συγκεκριμένες ιστορικές περιστάσεις και του οποίου η σημασία και ο ρόλος αναδείχτηκαν κυρίως κατά την περίοδο της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Αν και συγκροτήθηκε ως σύστημα εκπροσώπησης των τοπικών ελληνικών κοινωνιών, κατά κανόνα μέσω του θεσμού της Δημογεροντίας, η οποία εκλεγόταν άμεσα ή έμμεσα, εντούτοις η κοινότητα υπήρξε κατά τη χρονική εκείνη περίοδο το αποκλειστικό σε πολλές περιπτώσεις σημείο αναφοράς και συσπείρωσης του ελληνικού στοιχείου και εγγυήτρια της αυτόνομης λειτουργίας, στο πλαίσιο του ευρύτερου σχηματισμού της αυτοκρατορίας.
Αυτό το οποίο ονομάζουμε ελληνική παράδοση ή ελληνικό παραδοσιακό πολιτισμό αποτελεί γέννημα της κοινοτικής ζωής, έτσι όπως διαμορφώθηκε κατά την περίοδο της τουρκοκρατίας. Ειδικά για τον Έλληνα, η τοπική συνάφεια, η κοινότητα, η γειτονιά έχουν μεγαλύτερη σημασία από τη γενετική συνάφεια, τη συγγένεια του αίματος. Τούτο φαίνεται ιδιαίτερα στο γεγονός ότι για τους Έλληνες σημείο αναφοράς είναι ο τόπος καταγωγής τους, ενώ για παράδειγμα για τους Σέρβους ή άλλους λαούς το οικογενειακό τους όνομα.
Η κοινότητα ως φυσικός χώρος
Οι συσσωματώσεις των ανθρώπων σε οικισμούς, χωριά και πόλεις θεωρείται πως εξυπηρετούν αρχικά τη θεμελιώδη ανάγκη προστασίας από τους φυσικούς καταναγκασμούς. Για παράδειγμα οι περιορισμοί που θέτει το φυσικό περιβάλλον ονομάζονται φυσικοί καταναγκασμοί. Είναι δυνατόν να ελεγχθούν σταδιακά από τον άνθρωπο με την επέμβαση του πολιτισμού, δηλαδή της εργασίας του και του επιπέδου της τεχνολογίας που έχει αναπτύξει. Η επέμβαση του ανθρώπου δημιουργεί μια διαλεκτική σχέση με τη φύση που γεννά μια συνεχή αλληλεπίδραση. Αυτή διαμορφώνει ουσιαστικά μια οικολογική σχέση που μετατρέπει το φυσικό περιβάλλον σε πολιτισμικό. Παράλληλα με την εργασία θα γεννηθούν στο χώρο παραγωγικές σχέσεις άρα και κοινωνικές.
Η σχέση μεταξύ ανθρώπου και υλικού αντικειμένου (παραγωγική) θα μετατραπεί σε σχέση ανθρώπου με άνθρωπο (κοινωνική σχέση). Η κοινοτική αλληλεγγύη κατά τις αγροτικές εργασίες είναι μια μορφή λειτουργίας του κοινοτικού συστήματος, στο πλαίσιο του οποίου λειτουργούσε η αλληλεγγύη της τοπικής αγροτικής μικροκοινωνίας. Στον παραδοσιακό άνθρωπο, όπου το λογικό και το άλογο συνδυάζονται και αλληλοσυμπληρώνονται, δεν είναι μόνο η ορθολογική αξιοποίηση του φυσικού περιβάλλοντος που θα επιφέρει την ευημερία αλλά και η επίκληση του μεταφυσικού του μαγικοθρησκευτικού στοιχείου.
Η οριοθέτηση του χώρου γίνεται με τελετουργίες συνυφασμένες με συγκεκριμένες μαγικοθρησκευτικές αντιλήψεις για τον κόσμο και τη φύση. Έτσι το χωριό φυτεύεται (τελετουργία ριζώματος). Στο έθιμο αυτό προστίθεται και ένα δεύτερο στοιχείο: εκτός από το περιμετρικό όργωμα, που παραπέμπει στο σύμβολο του κύκλου, γίνεται και θυσία ζώων. Ο οικισμός τελικά μικρός ή μεγάλος είναι ένας πολυσύνθετος οργανισμός που συναιρεί τις οικονομικές, κοινωνικές, πολιτισμικές και πολιτικές λειτουργίες της ανθρώπινης ομάδας που συγκεντρώνεται σε αυτόν και δεν μπορούμε να καθορίσουμε το πρωταρχικό και το δευτερεύον, αυτό που προηγείται στην οργάνωσή του και αυτό που έπεται, ακριβώς λόγω των στενών διαπλοκών που τον χαρακτηρίζουν:)
Το χωριό μπορεί να οριοθετηθεί κυκλικά και με ξύλινους σταυρούς, ενισχύοντας έτσι και με ένα δεύτερο σύμβολο τις αποτρεπτικές ικανότητες του κύκλου. Διαδεδομένο έθιμο αποτελεί επίσης και τo γκαίνιασμα του χωριού, που συνίσταται στο όργωμά του περιμετρικά με ζώα, τα οποία στο τέλος θυσιάζονται και θάβονται σε σημεία της οριοθετικής γραμμής. Στο έθιμο αυτό προστίθεται και ένα δεύτερο στοιχείο. Εκτός από το περιμετρικό όργωμα, που παραπέμπει και πάλι στο σύμβολο του κύκλου, γίνεται και θυσία ζώων. Είναι γνωστό το έθιμο της θυσίας ενός κόκορα στα θεμέλια του σπιτιού, το οποίο είναι διαδεδομένο και στον σύγχρονο αστικό χώρο. Toύτο παραπέμπει έμμεσα στην ανθρωποθυσία για το στέριωμα κάθε μεγάλου έργου. Ας θυμηθούμε εδώ το γιοφύρι της Άρτας, στο οποίο ο πρωτομάστορας θυσιάζει τη γυναίκα του με δόλο, για την επίτευξη του σημαντικού έργου.
Η κοινότητα ως πολιτισμικός χώρος
Ο πολιτισμικός χώρος, ως η μόνη διαρκής και καθολικά υπαρκτή βάση της κοινωνικής οργάνωσης και του τρόπου ζωής ενός συνόλου ανθρώπων, είναι ο χώρος στον οποίο συναιρούνται όλες οι δραστηριότητες των ανθρώπων του συγκεκριμένου χώρου. Στις παραδοσιακές κοινωνίες οι πολιτισμικές εκφάνσεις της (culture) διέπουν το σύνολο των ανθρώπινων δραστηριοτήτων και χαρακτηρίζονται από αξιολογική ουδετερότητα σε αντιδιαστολή προς τις πολιτιστικές εκφάνσεις (civilization) λαών που βρίσκονται σε ακμή και που αξιολογούνται ως ξεχωριστές κατακτήσεις του πολιτισμού, ιεραρχικά ανώτερες σε σύγκριση με τις πολιτιστικές εκφάνσεις άλλων λαών ή με προηγούμενες ιστορικές περιόδους του ίδιου λαού. Η παραδοσιακή φορεσιά, το παραδοσιακό τραγούδι ή ο χορός ανήκουν στις πολιτισμικές εκφάνσεις, χαρακτηρίζουν κάθε τοπική παραδοσιακή κοινωνία και δεν μπορούν αν αξιολογηθούν ως ανώτερες ή κατώτερες ανάλογα με κάθε τοπική κοινωνία. Κάθε κοινωνία έχει τις δικές της πολιτισμικές εκφάνσεις, οι οποίες προκύπτουν από το σύνολο της κοινότητας.
Αντίθετα, τα αρχιτεκτονικά μνημεία της Ακρόπολης για παράδειγμα ή η κλασική ευρωπαϊκή μουσική ανήκουν στις πολιτιστικές εκφάνσεις λαών που βρίσκονται στη συγκεκριμένη χρονική περίοδο σε ακμή και οφείλονται σε ξεχωριστά άτομα, των οποίων το όνομα κατά κανόνα διασώζεται. Ο διαχωρισμός αυτών των δύο όρων βοήθησε στη βαθύτερη κατανόηση των παραδοσιακών φαινομένων. Ωστόσο το περιεχόμενο των δύο όρων δεν έχει παγιωθεί με αποτέλεσμα να εξακολουθούν τόσο ο προβληματισμός ως προς τους όρους όσο και οι προτάσεις για το περιεχόμενο που οι όροι αυτοί θα μπορούσαν να προσλάβουν.
Νόστος
Έτσι η ζωή του παραδοσιακού ανθρώπου στην καθημερινότητά της ή στις ξεχωριστές στιγμές της κυλά στον πολιτισμικό χώρο της μικρής ή μεγαλύτερης κοινότητας στην οποία εντάσσεται. Οι βιωματικές εμπειρίες, οι κανόνες, οι αξίες και οι προσδοκίες που χαρακτηρίζουν την κοινότητα διαμορφώνονται και προσλαμβάνονται μέσα σε αυτόν τον χώρο πραγματικό και ιδεατό. Ο κοινός πολιτισμικός χώρος είναι και αυτός ένα στοιχείο που κρατάει την κοινότητα ενωμένη και συμβάλλει ώστε να αναπτυχθεί μεταξύ των μελών της έντονα το αίσθημα του ανήκειν.
Έχει επισημανθεί πως ο αποχωρισμός των Ελλήνων από την κοινότητα όπου μεγάλωσαν και όπου αισθάνονται ότι «λειτουργούν» τους αποκόπτει από το σύστημα αναφοράς τους. Για αυτό φροντίζουν, όταν εγκαθίστανται σε μεγάλες πόλεις στην Ελλάδα ή στο εξωτερικό, να οργανώνονται πάλι σε κοινότητες, τις παροικίες. Κορυφαία στιγμή σύσφιξης των δεσμών μιας κοινότητας είναι το πανηγύρι. Πρόκειται για τη συναίρεση του κοσμικού στοιχείου με το θρησκευτικό συναίσθημα. Για έναν πολύπλευρο συνδυασμό υλικών απολαύσεων, κοινωνικών εκδηλώσεων, πολιτισμικής κληρονομιάς και μαγικοθρησκευτικής πίστης, (παραδοσιακά τραγούδια και χορός, έθιμα, γνωριμία κοριτσιού και αγοριού).
Όσον αφορά στους οικισμούς, τα χωριά και τις πόλεις, στην παραδοσιακή κοινωνία η διαφορά τους δεν έγκειτο ούτε στο μέγεθος τους ούτε στον αριθμό των κατοίκων τους, αλλά στην κοινοτική τους λειτουργία, που τους εξασφάλιζε δεσμούς συνοχής. Ο ν. 1833/34 περί Δήμων, ως αποτέλεσμα των νέων οικονομικών σχέσεων που επικράτησαν στην αγορά, διέλυσε το κοινοτικό σύστημα και αντικατέστησε την κοινοτική αλληλεγγύη με τις πελατειακές σχέσεις, γεγονός που καλλιέργησε τον ατομικισμό και την επιθυμία προσωπικής κοινωνικής ανάδειξης. Έτσι αυτή εκδηλώθηκε ιδιαίτερα με τη χωρική και κοινωνική κινητικότητα, δηλαδή με τη μετακίνηση προς την πόλη, την εξασφάλιση, διαμέσου του προσωπικού βουλευτή, μιας θέσης στο Δημόσιο και την αναρρίχηση στα μικροαστικά στρώματά της. Αντικείμενο εξαστισμού χωρίς προηγούμενο, η Αθήνα των δεκαετιών του ’50, ’60 και ’70 αποτέλεσε ένα μεγάλο χωνευτήρι τοπικών πολιτισμών, πεποιθήσεων και τρόπων ζωής.
Ωστόσο, στην ουσία δεν τελειώνουν όλα με την αποδόμηση των κοινοτήτων και την ανάπτυξη της αστικής ζωής. Συχνά εκδηλώνεται η νοσταλγία προς την τοπική πατρίδα. Αυτή η νοσταλγία μεταμορφώνει το άλλοτε και χτίζει μια ετεροτοπία. Έτσι η παραδοσιακή ζωή με τις κοινοτικές λειτουργίες της, που συνέβαλαν στην εξασφάλιση συνοχής και στη δημιουργία συγκεκριμένων κοινωνικών σχέσεων και πολιτισμικών εκφάνσεων, εξακολουθεί να «ζει» μέσα στις πόλεις, μακριά από την παραδοσιακή κοινότητα μέσα στις καρδιές των ανθρώπων, οι οποίοι επαναδομούν την αποδομημένη πραγματικότητα με τον νου τους, δημιουργώντας μια φαντασιακή πραγματικότητα, που τους συνδέει με τον ομφάλιο λώρο, ακόμη και αν δεν τον γνώρισαν ποτέ σε φυσικό επίπεδο.
Προτεινόμενη βιβλιογραφία
Κατηγορία:Κοινότητα
Κατάλογος έργων του Μάνου Κοντολέοντος
Παρακάτω αναφέρεται η εργογραφία του Μάνου Κοντολέοντος, Έλληνα συγγραφέα, μεταφραστή και κριτικού.
Ανθολογίες
(σε συνεργασία με την Γαλάτεια Γρηγοριάδου-Σουρέλη και την Πόλυ Μηλιώρη)
Μεταφράσεις
Κατηγορία:Κατάλογοι
Πόλυμνος
Ο Πόλυμνος είναι πρόσωπο της ελληνικής μυθολογίας, βοσκός από την Αργολίδα, που ζούσε κοντά στη λίμνη Αλκυονία. Όταν ήθελε να κατεβεί ο Διόνυσος στον Άδη, προκειμένου να επαναφέρει στη ζωή τη Σεμέλη, ο Πόλυμνος (που αναφέρεται και με το όνομα «Πρόσυμνος») τον οδήγησε κωπηλατώντας στη μέση της λίμνης όπου ήταν η είσοδος, καθώς δεν ήξερε το δρόμο. Το αντάλλαγμα που ζήτησε ο Πόλυμνος ήταν, όταν θα γύριζε ο Διόνυσος, να σμίξουν ερωτικά. Ο Διόνυσος συμφώνησε, μόνο που όταν ξανάρθε, ο Πόλυμνος δεν ζούσε πια. Για να κρατήσει τότε την υπόσχεσή του ο Διόνυσος, έφτιαξε ένα ξύλινο φαλλό με τον οποίο έσμιξε, αφού προηγουμένως τον έβαλε πάνω στον τάφο του ήρωα. Αυτή η συμβολική ένωση ήταν η βάση των μυστηριακών τελετουργιών οι οποίες γίνονταν στα Λέρναια. Υπάρχει γι' αυτό ένα απόσπασμα στον Παυσανία (Κορινθιακά, κεφάλαιο 37, στίχος 5): Εἶδον δὲ καὶ πηγὴν Ἀμφιαράου καλουμένην καὶ τὴν Ἀλκυονίαν λίμνην, δι' ἧς φασιν Ἀργεῖοι Διόνυσον ἐς τὸν Ἅιδην ἐλθεῖν Σεμέλην ἀνάξοντα, τὴν δὲ ταύτῃ κάθοδον δεῖξαί οἱ Πόλυμνον. τῇ δὲ Ἀλκυονίᾳ πέρας τοῦ βάθους οὐκ ἔστιν οὐδέ τινα οἶδα ἄνθρωπον ἐς τὸ τέρμα αὐτῆς οὐδεμιᾷ μηχανῇ καθικέσθαι δυνηθέντα, ὅπου καὶ Νέρων σταδίων πολλῶν κάλους ποιησάμενος καὶ συνάψας ἀλλήλοις, ἀπαρτήσας δὲ καὶ μόλυβδον ἀπ' αὐτῶν καὶ εἰ δή τι χρήσιμον ἄλλο ἐς τὴν πεῖραν, οὐδὲ οὗτος οὐδένα ἐξευρεῖν ἐδυνήθη ὅρον τοῦ βάθους. (Μετάφραση: Εκεί είδα και την πηγή που λέγεται του Αμφιαράου, καθώς και την Αλκυονία λίμνη, απ' όπου λένε οι Αργείοι ότι κατέβηκε ο Διόνυσος στον Άδη, για να φέρει τη Σεμέλη στη γη και ότι την κάθοδό του από κει του την υπέδειξε ο Πόλυμνος. Το βάθος της Αλκυονίας είναι αμέτρητο και δεν ξέρω κανένα που να μπόρεσε να φτάσει στον βυθό της με όποιο τρόπο κι αν μηχανεύτηκε. Ακόμα κι ο Νέρωνας, παρ' ότι ένωσε μεταξύ τους σχοινιά πολλών σταδίων και κρέμασε στην άκρη τους μόλυβδο και σκαρφίστηκε κι άλλα για να πετύχει το πείραμά του, δεν μπόρεσε να βρει τον βυθό). Ο δε Κλήμης ο Αλεξανδρεύς αναφέρει στον «Προτρεπτικό», κεφάλαιο 2, στίχος 34: Διόνυσος γὰρ κατελθεῖν εἰς Ἅδου γλιχόμενος ἠγνόει τὴν ὁδόν, ὑπισχνεῖται δ’ αὐτῷ φράσειν, Πρόσυμνος τοὔνομα, οὐκ ἀμισθί· ὁ δὲ μισθὸς οὐ καλός, ἀλλὰ Διονύσῳ καλός· καὶ ἀφροδίσιος ἦν ἡ χάρις, ὁ μισθὸς, ὃν ᾐτεῖτο Διόνυσος· βουλομένῳ δὲ τῷ Θεῷ γέγονεν ἡ αἴτησις, καὶ δὴ ὑπισχνεῖται παρέξειν αὐτῷ, εἰ ἀναζεύξοι, ὅρκῳ πιστωσάμενος τὴν ὑπόσχεσιν. Μαθών ἀπῆρεν· ἐπανῆλθεν γάρ· ἀφοσιούμενος τῷ ἐραστῇ ὁ Διόνυσος ἐπὶ τὸ μνημεῖον ὁρμᾶ καὶ πασχητιᾷ. Κλάδον οὖν συκῆς, ὡς ἔτυχεν, ἐκτεμὼν ἀνδρείου μορίου σκευάζεται τρόπον ἐφέζεταί τε τῷ κλάδῳ, τὴν ὑπόσχεσιν ἐκτελῶν τῷ νεκρῷ.
Πηγές
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Λεωνίδας Δαμουράς
Ο Λεωνίδας Δαμουράς (γεν. Αιγάλεω, 28 Μαΐου 1963) είναι Έλληνας παλαίμαχος πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, με θητεία στην Α΄Εθνική, αλλά και τις υπόλοιπες κατηγορίες. Αγωνιζόταν στη μεσαία γραμμή.
Καριέρα
Ξεκίνησε από τους ερασιτέχνες του Αιγάλεω Α.Ο. Τη σεζόν 1982-83 αγωνίσθηκε σα δανεικός στον Α.Ο. Βουλιαγμένης και την περίοδο 1983-84 πραγματοποίησε με το Αιγάλεω το ντεμπούτο του στη μεγάλη κατηγορία. Με την ομάδα της δυτικής Αθήνας αγωνίσθηκε συνολικά 4 χρονιές, δυο στην Α΄ και ισάριθμες στη Β΄Εθνική. Με το Αιγάλεω έχει λάβει μέρος σε 59 επίσημους αγώνες πρωταθλήματος και έχει σκοράρει 2 τέρματα. Το ίδιο διάστημα κλήθηκε από τον Μ. Παπαποστόλου και έπαιξε στην Εθνική Ομάδα των Ελπίδων (1 συμμετοχή), αλλά και στην Εθνική Ομάδα των Ενόπλων, όπου συμμετείχε σε αρκετά παιχνίδια.
Μετά το Αιγάλεω, συνέχισε τη σταδιοδρομία του στην Καλαμάτα, στον Πανελευσινιακό, στην Ηλιούπολη, στην Κηφισιά, στον Άρη Αγίου Κωνσταντίνου και στον Μαύρο Αετό.
Συνεργάσθηκε, μεταξύ άλλων, με τους προπονητές Κ. Ελευθεράκη, όταν έπαιξε δανεικός από το Αιγάλεω στον Α.Ο. Βουλιαγμένης (ήταν ένας από τους τρεις ποδοσφαιριστες της Βουλιαγμενης που επαιξαν στην Α' Εθνικη, οι αλλοι 2 ειναι ο Γιώργος Φαμέλης και ο Κώστας Φραντζέσκος), Ματζουράκη, Πολυχρονίου, Σαννον, Καραπατή, Αχ. Σαββίδη, Θ.Μασίκα κ.α.
Απόφοιτος της Γυμναστικής Ακαδημίας. Στη συνέχεια παρακολούθησε σεμινάρια οικονομικής κατεύθυνσης και ασχολήθηκε με ασφάλειες ζωής, αλλά και με θέματα Κεφαλαιαγοράς.
Για ένα σύντομο διάστημα και συγκεκριμένα, την περίοδο 1998-99 συμμετείχε στα διοικητικά του συλλόγου του Αιγάλεω, ως αντιπρόεδρος της ΠΑΕ.
Προσωπική ζωή
Είναι παντρεμένος και έχει δυο γιους, εκ των οποίων ο μικρότερος (γεννηθείς το 1999) αγωνίζεται στους προπαίδες του Αιγαλεω Α.Ο. και είναι μέλος της μικτης Αθηνων.
Ο Δαμουράς είναι κουνιάδος με τον παλαιό ποδοσφαιριστή του ΠΑΟ Δημ. Κλη.
Πηγές
Δαμουρας Λεωνιδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21 Δαμουρας Λεωνιδας Δ
Ναχαγιέ Ποζέτσκα
Το Ναχαγιέ Ποζέτσκα (σερβικά : Пожешка нахија) ήταν Ναχαγιέ - επαρχία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και του Πριγκιπάτου της Σερβίας έως το 1833 όπου καταργήθηκε. Έδρα του ήταν η πόλη Τσάτσακ. Καταλάμβανε την περιοχή νότια του δυτικού Μοράβα και ανεπίσημα αποκαλούνταν και "Ναχαγιέ Τσατσάτσκα" λόγω της πόλης Τσάτσακ που ήταν η έδρα του διοικητή της.
Το ναχαγιέ στα πλαίσια της Οθωμανικής αυτοκρατορίας δημιουργήθηκε το 1459 μετά την κατάληψη του Δεσποτάτου της Σερβίας και ανήκε στο Σαντζάκι του Σμεντέρεβο. Το 1819 με την αυτονόμηση του Πριγκιπάτου της Σερβίας παρέμεινε διοικητική διαίρεση έως το 1834. Διοικητικά περιελάμβανε 8 κνεζίνες τις Βρανέτσκι, Βουκουσίκα, Λίποβο, Οτρότσκι, Ποδουνάβια και Πσόβτσι, επίσης είχε 105 χωριά ή οικισμούς. Διοικητής του ναχαγιέ το 1819 ήταν ο Βασίλιε ή Βάσα Πόποβιτς ήταν συγγενείς του Μήλος Ομπρένοβιτς και υποστηρικτής της διατήρησης καλών και φιλικών σχέσεων με τους Οθωμανούς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διοικητική διαίρεση του Πριγκιπάτου της Σερβίας Ποζετσκα Κατηγορία:Οθωμανική διοικητική διαίρεση της Σερβίας
Μουσαίος ο Αθηναίος
Ο Μουσαίος υπήρξε αρχαίος έλληνας ποιητής, μαθητής του Ορφέα και κατά μερικούς αρχαίους συγγραφείς γιος του.
Σύμφωνα με τους Ευριπίδη και Παυσανία γεννήθηκε και έζησε όλη του τη ζωή στην Αθήνα και πέθανε από βαθιά γεράματα και τάφηκε εκεί, σύμφωνα και με τον Ηρόδοτο ήταν και χρησμοθέτης.
Ο Παυσανίας αμφισβητεί ότι το έργο "Ευμόλπια" είναι δικό του και αναφέρει ότι έγραψε μόνο τον ύμνο στην Δήμητρα Λυκομίδα.
Σύμφωνα με τον Διόδωρο τον Σικελιώτη ήταν γιος του ίδιου του Ορφέα και τελετάρχης στα Ελευσίνια μυστήρια, την εποχή που ο Ηρακλής έλάβε μέρος στα Ελευσίνια λίγο πριν πραγματοποιήσει τον 11ο άθλο του. Το Λεξικό της Σούδας τον αναφέρει μαθητή του Ορφέα γιος του Αντίφημου και της Ελένης εγγονός του Εύφημου.
Υπάρχει και ένας ορφικός ύμνος αφιερωμένος στον Μουσαίο, η "Ευχή προς Μουσαίον".
Αναφορές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες επικοί ποιητές Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες λυρικοί ποιητές
Σιλάς Κατομπά Εμβουμπά
Ο Σιλάς Κατομπά Εμβουμπά, ο οποίος προτιμάει το Σιλάς, και παλαιότερα λεγόταν Σιλάς Ουαμανγκιτουκά Φουντού (Γαλλικά: Silas Wamangituka Fundu, γεννημένος στις 6 Οκτωβρίου 1998) είναι Κονγκολέζος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως δεξιός μέσος, αυτήν την στιγμή για λογαριασμό της Στουτγκάρδης.
Επαγγελματική καριέρα
Ξεκίνησε την ενασχόληση με το ποδόσφαιρο από την Κινσάσα της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό, όπου αγωνίστηκε με τοπική Ολιμπίκ Ματετέ. Σε ηλικία 17 ετών, οι εμφανίσεις του είχαν ως αποτέλεσμα τη μεταγραφή του στη γαλλική Αλές, ενώ μετά από μια πρώτη σεζόν με τα χρώματα του συλλόγου μεταγράφηκε εκ νέου, με προορισμό την Παρί της γαλλικής Λιγκ 2. Πραγματοποίησε το επαγγελματικό ντεμπούτο του με τα χρώματα της Παρί κατά την διάρκεια νίκης με σκορ 2-0, στο πλαίσιο της Λιγκ 2, επί της Τρουά στις 31 Αυγούστου 2018. Στις 11 Σεπτεμβρίου 2018, υπέγραψε το πρώτο επαγγελματικό συμβόλαιό του με την Παρί, διάρκειας 3 ετών. Αυτή τη στιγμή, αγωνίζεται στη Στουτγγάρδη.
Στις 11 Ιουνίου 2021 ανακοινώθηκε ότι η Γερμανική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία του επέβαλε αποκλεισμό τριών μηνών και 30.000 ευρώ πρόστιμο για χρήση ψευδών προσωπικών στοιχείων, το οποίο δεν έχει και τόση σημασία αφού έως τότε, λόγω τραυματισμού, θα ήταν εκτός αγώνων ούτως ή άλλως.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές από τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παρί ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολιμπίκ Αλές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 2 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ερασιτεχνικού Πρωταθλήματος Γαλλίας 2
1829
Η παρούσα σελίδα αφορά το έτος 1829 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έτη
Ουμαρκότ
Η Ουμαρκότ (ουρντού: عُمركوٹ) είναι πόλη της ομώνυμης περιοχής της επαρχίας Σιντ του Πακιστάν. Η πόλη είναι συγκοινωνιακά πλήρως συνδεδεμένη με άλλες μεγάλες πόλεις, όπως το Καράτσι και το Χαϊντεραμπάντ (της Σιντ). Είναι γνωστή για το μεγάλο πληθυσμό Ινδουϊστών που κατοικεί σε αυτή.
Παλαιότερα γνωστή ως Αμαρκότ, ήταν η πρωτεύουσα της Μεγάλης Σινδικής, περιλαμβάνοντας κάποια τμήματα του σημερινού ομόσπονδου κρατιδίου-πολιτείας Ρατζαστάν της Ινδίας. Υπήρξε ονομαστή κατά την εποχή των Μουγκάλ και της Βρετανικής Ινδίας. Ο αυτοκράτορας των Μουγκάλ Ακμπάρ γεννήθηκε στην Ουμαρκότ, όταν ο πατέρας του Χουμαγιούν κατέφυγε εκεί για να ξεφύγει από τη σύλληψη, μετά τη στρατιωτική του ήττα από τον Αφγανό πολέμαρχο Σερ Σαχ Σούρι. Ο Ράνα Πρασάντ, ο ινδουιστής κυβερνήτης του κρατιδίου του Ρατζαστάν στην περιοχή, τού έδωσε καταφύγιο. Αργότερα ο Ακμπάρ έγινε αυτοκράτορας των Ινδών και ήταν δημοφιλής τόσο στους ινδουιστές όσο και στους μουσουλμάνους υπηκόους του.
Η Ουμαρκότ έχει πολλά μέρη αρχαιολογικής αξίας όπως το μέρος όπου γεννήθηκε ο Ακμπάρ και το Οχυρό της Ουμαρκότ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Πακιστάν
Κυβέρνηση Άρμανσπεργκ 1835
Η κυβέρνηση Άρμανσπεργκ 1835 (20 Μαΐου 1835 – 2 Φεβρουαρίου 1837) αναφερόμενη την εποχή εκείνη ως Υπουργείον του Βασιλείου προέκυψε μετά την Κυβέρνηση Κωλέττη, μετά την ενηλικίωση του Όθωνα.
Έργο
Στα μέσα του 1836, η κυβέρνηση προχώρησε σε αλλαγή της διοικητικής διαίρεσης της Ελλάδος καταργώντας τις νομαρχίες και χωρίζοντας την Ελλάδα σε 30 διοικήσεις και 10 υποδιοικήσεις, στην Διοικητική διαίρεση της Ελλάδας του 1836.
Διαδοχή
Την κυβέρνηση του Άρμανσπεργκ διαδέχθηκε η Κυβέρνηση Ιγνάτιου φον Ρούντχαρτ 1837, όταν ο Όθων επέστρεψε στην Ελλάδα μετά το ταξίδι που είχε πάει στη Γερμανία για να παντρευτεί, συνοδευόμενος από τον Ιγνάτιο φον Ρούτχαρτ.
Παραπομπές
1835 Κατηγορία:1835
Μαρσέλ Ασάρ
Ο Μαρσέλ Ασάρ (Marcel Achard, 5 Ιουλίου 1899 - 4 Σεπτεμβρίου 1974) ήταν Γάλλος θεατρικός συγγραφέας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι θεατρικοί συγγραφείς
Σέραμ
Το Σέραμ (ινδονησιακά: Seram) είναι το μεγαλύτερο και κύριο νησί της επαρχίας Μολούκες στην Ινδονησία, παρά την ιστορική σημασία του γειτονικού Άμπον. Με έκταση 17.100 χλμ² είναι το 52ο μεγαλύτερο νησί και το δεύτερο μεγαλύτερο στη νησιωτικό σύμπλεγμα των Μολούκων, μετά την Χαλμαχέρα. Η μεγαλύτερη πόλη και κύριο λιμάνι του νησιού είναι το Μασόχι, το οποίο προορίζεται να γίνει πρωτεύουσα της επαρχίας.
To Σέραμ καλύπτεται από πυκνό τροπικό δάσος της βροχής. Το νησί διασχίζεται από μια ψηλή οροσειρά, της οποίας το ψηλότερο σημείο, η κορυφή Μπενάγια έχει ύψος 3.019 μέτρα και είναι η ψηλότερη στις Μολούκες. Η δημιουργία της ψηλής αυτής οροσειράς οφείλεται στην περιπλοκή τεκτονική της περιοχής, η οποία αποτελείται από πολλές μικροπλάκες. Το Σέραμ βρίσκεται πάνω στη δικιά του μικροπλάκα, η οποία εξαιτίας της κίνησης προς τα βόρεια της Αυστραλιανής, έχει ανυψωθεί, με αποτέλεσμα κάποιες κορυφές του Σέραμ να ξεπερνούν σε ύψος τα τρία χιλιόμετρα. Το υπόλοιπο νησί καλύπτεται από ιζήματα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νησιά της Ινδονησίας
Μίνγκουλι
Το Μίνγκουλι (αγγλικά: Mingulay) είναι νησί του Ηνωμένου Βασιλείου και συγκεκριμένα νησί του νησιωτικού συμπλέγματος των Εβρίδων. Έχει έκταση 6,4 τ.χλμ. και ανήκει διοικητικά στην περιφέρεια των Εξωτερικών Εβρίδων. Το νησί βρίσκεται 19 χλμ. νότια του νησιού Μπάρα και είναι γνωστό για τους σημαντικούς πληθυσμούς θαλάσσιων πτηνών του. Μετά από δύο χιλιάδες χρόνια ή και περισσότερα συνεχούς κατοίκησης, το νησί εγκαταλείφθηκε από τους κατοίκους του το 1912 και παρέμεινε ακατοίκητο από τότε. Σήμερα χρησιμοποιείται για τη βοσκή των προβάτων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μινγκουλι
Εγκεφαλικό κρανίο
Εγκεφαλικό κρανίο ονομάζεται το μέρος του κρανίου που σχηματίζει την κοιλότητα μέσα στην οποία βρίσκεται προστατευμένος ο εγκέφαλος. Σχηματίζεται από το μετωπιαίο οστό, το ινιακό, δύο βρεγματικά, δύο κροταφικά, δύο ηθμοειδή και δύο σφηνοειδή, επί συνόλου δέκα οστά. Ο όγκος της κοιλότητας του εγκεφάλου στον ενήλικα κυμαίνεται από 1200 έως 1700 κυβικά εκατοστά.
Τα οστά του εγκεφαλικού κρανίου κατά την εμβρυϊκή και πρώιμη παιδική ηλικία είναι ανεξάρτητα, αλλά στον ενήλικα έχουν συνοστεωθεί, έχουν δηλαδή ενωθεί στέρεα μεταξύ τους, και ανάμεσά τους διακρίνονται μόνο οι ραφές, κατά μήκος των ορίων τους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κρανίο
Ιωάννης Πασαλίδης
Ο Ιωάννης Πασαλίδης (25 Οκτωβρίου 1885 - 15 Μαρτίου 1968) ήταν Έλληνας πολιτικός και ιατρός (γυναικολόγος).
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Κουτάισι της σημερινής Γεωργίας, και οι γονείς του ήταν φτωχοί αγρότες. Σπούδασε ιατρική στην Οδησσό και τη Μόσχα. Εγκαταστάθηκε στο Σοχούμ της Γεωργίας, όπου ανέπτυξε σημαντική δραστηριότητα στο αγώνα της δημιουργίας ανεξάρτητης Ποντιακής Δημοκρατίας. Αναδείχθηκε σε ηγετικό στέλεχος των Ρώσων Μενσεβίκων, των αντιπάλων του Βλαντίμιρ Λένιν. Διετέλεσε μέλος της ρωσικής Δούμας (Βουλής), ήταν μάλιστα ο πρώτος σοσιαλιστής βουλευτής της Γεωργίας, ενώ υπήρξε και υπουργός Εξωτερικών της Γεωργίας, από την οποία έφυγε το 1921, όταν πια είχε παγιωθεί η εξουσία των Μπολσεβίκων.
Εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα και το 1923 εκλέχτηκε βουλευτής Θεσσαλονίκης στην ελληνική Βουλή, ενώ μετά τον εμφύλιο ανεδείχθη σε πρόεδρο της Ενιαίας Δημοκρατικής Αριστεράς (Ε.Δ.Α.). Την περιφέρεια της Θεσσαλονίκης εκπροσώπησε ως μέλος και πρόεδρος της Ε.Δ.Α. στις εκλογές του 1951, 1956, 1958, 1961 και 1964. Επίσης ο Πασαλίδης υπήρξε ιδρυτής του Σοσιαλιστικού Κόμματος Ελλάδος, ενός από τους σχηματισμούς που προσχώρησαν στο ΕΑΜ. Το 1945 ήταν μέλος της Κεντρικής Επιτροπής της οργάνωσης εκείνης. Την περίοδο της Χούντας των Συνταγματαρχών συνελήφθη και του επιβλήθηκε κατ' οίκον περιορισμός.
Απεβίωσε το 1968 στη Θεσσαλονίκη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αρχηγοί κομμάτων Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΔΑ Κατηγορία:Βουλευτές Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Μέλη του ΕΑΜ Κατηγορία:Πρόεδροι της ΕΔΑ Κατηγορία:Γυναικολόγοι
Χρυσούλα Κατσαβριά-Σιωροπούλου
Η Χρυσούλα Κατσαβριά-Σιωροπούλου (13 Ιουνίου 1959, Ανάβρα) είναι Ελληνίδα πολιτικός.
Στις βουλευτικές εκλογές του Ιανουαρίου του 2015 εξελέγη μέλος του Ελληνικού Κοινοβουλίου με το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ εκπροσωπώντας την εκλογική περιφέρεια Καρδίτσας. Επανεξελέγη στις εκλογές της 20ής Σεπτεμβρίου 2015.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ Κατηγορία:Βουλευτές Καρδίτσας
Δήμος Κάβουρας
Ο Δημοσθένης (Δήμος) Κάβουρας, γεννημένος στη Χίο στις 12 Ιουλίου του 1962 είναι Έλληνας πρώην διεθνής επιθετικός ποδοσφαιριστής με ύψος 1,87 μ. και παλαιός πρωταθλητής στίβου (σπρίντερ και εμποδιστής), πτυχιούχος των ΤΕΦΑΑ και τέως Ομοσπονδιακός Περιφερειακός προπονητής, τεχνικός της Εθνικής Ελλάδας γυναικών. Ξεκίνησε την αγωνιστική του σταδιοδρομία στον Κανάρη Νενήτων Χίου, με τον οποίο πήρε μέρος στο Εθνικό Ερασιτεχνικό πρωτάθλημα. Ακολούθως (1983) αποκτήθηκε από τον Παναθηναϊκό, στον οποίο παρέμεινε επί τέσσερις σεζόν και αγωνίστηκε στην Εθνική Ομάδα των Ανδρών (6 συμμετοχές). Μετά έπαιξε στον Λεβαδειακό, τον Ο.Φ.Η. και τον Απόλλωνα Αθηνών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού
Χαϊντεραμπάντ (Πακιστάν)
Το Χαϊντεραμπάντ (ουρντού: حیدرآباد) είναι η 2η μεγαλύτερη πόλη στην επαρχία Σιντ και 5η μεγαλύτερη του Πακιστάν. Καλύπτει έκταση 3.198 τ.χλμ. και ο πληθυσμός του φθάνει τα 3.578.400 κατοίκους (2012). Ιδρύθηκε το 1768 μ.Χ. από τον Μιαν Γκουλάμ Σαχ Καλόρο πάνω στα ερείπια ενός ψαροχωριού, κατά μήκος της όχθης του Ινδού ποταμού. Η τελευταία μάχη του εμίρη Ταλπόρ και των Βρετανών έλαβε χώρα σε αυτή την πόλη. Πριν τη δημιουργία του κράτους του Πακιστάν, ήταν γνωστή ως "Παρίσι της Ινδίας", για τους δρόμους της που συνήθιζαν οι κάτοικοι να πλένουν με νερό από τον ποταμό.
Κατηγορία:Πόλεις του Πακιστάν
Ρυουνοσούκε Ακουταγκάβα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιάπωνες διηγηματογράφοι Κατηγορία:Αυτόχειρες καλλιτέχνες
Φαιά ουσία
Η Φαιά ουσία αποτελεί μέρος του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος των σπονδυλωτών που περιέχει τα σώματα των νευρικών κυττάρων τα οποία και δίνουν στο υλικό ένα γκρι χρώμα, σε διάκριση του λευκού των ινών. Η φαιά ουσία περιέχει, μεταξύ άλλων κυττάρων, τους νευρώνες, κυτταρικά σώματα και μεγάλο τμήμα νευραξόνων, το οποίο συνεχίζει στη λευκή ουσία (νευρικά κύτταρα), ενώ το γκριζωπό της χρώμα το οφείλει στο ότι μέσα σε αυτή βρίσκονται σε μεγάλη συγκέντρωση και τα σώματα των κυττάρων αυτών. Αντίθετα, η λευκή ουσία σχηματίζεται κυρίως από την συνέχεια των νευραξόνων.
Στον εγκέφαλο η φαιά ουσία βρίσκεται εξωτερικά, κυρίως, και σχηματίζει τις έλικες και τις αύλακες της επιφάνειας του εγκεφάλου. Μικρότερες μάζες από φαιά ουσία βρίσκονται και στο εσωτερικό του εγκεφάλου, σχηματίζοντας δομές μέσα στη λευκή ουσία, οι οποίες ονομάζονται εγκεφαλικοί πυρήνες.
Αντίθετα με τον εγκέφαλο, στο νωτιαίο μυελό η φαιά ουσία βρίσκεται σε εσωτερική διάταξη σε σχήμα Η (κατά διατομή) σχηματίζοντας μια στήλη στο κέντρο, περιβαλλόμενη από τη λευκή ουσία του νωτιαίου μυελού, κατά μήκος του.
Κατηγορία:Νευρικό σύστημα Κατηγορία:Εγκέφαλος Κατηγορία:Νευροανατομία
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1977
Ο Διαγωνισμός Τραγουδιού της Eurovision του 1977 ήταν η 22η έκδοση του ετήσιου Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision. Πραγματοποιήθηκε στο Λονδίνο του Ηνωμένου Βασιλείου, μετά τη νίκη των Brotherhood of Man στο διαγωνισμό του στη Χάγη της Ολλανδίας με το τραγούδι "Save Your Kisses for Me". Ήταν η έκτη φορά που πραγματοποιήθηκε ο διαγωνισμός στο Ηνωμένο Βασίλειο, μετά το, το , το , το και το. Ο διαγωνισμός πραγματοποιήθηκε στο Συνεδριακό Κέντρο Γουέμπλεϊ το Σάββατο 7 Μαΐου 1977, σηματοδοτώντας την πρώτη φορά που η εκδήλωση έλαβε χώρα τον Μάιο από το 1956. Τον διαγωνισμό παρουσίασε η Άντζελα Ρίπον.
Δεκαοκτώ χώρες συμμετείχαν στον διαγωνισμό. Η επέστρεψε μετά την απουσία της από την προηγούμενη έκδοση, ενώ η, η οποία συμμετείχε το 1976, δε συμμετείχε.
Νικήτρια χώρα αναδείχθηκε η με το τραγούδι "L'oiseau et l'enfant", ερμηνευμένο από τη Μαρί Μυριάμ, που γράφτηκε από τον Joe Gracy, και συνέθεσε ο Jean-Paul Cara. Αυτή ήταν η πέμπτη νίκη της Γαλλίας στο διαγωνισμό, μετά τις νίκες τους το, το , το και το  (η τελευταία ήταν η περίφημη τετράδρομη ισοπαλία). Οι πέντε νίκες ήταν επίσης ένα ρεκόρ εκείνη την εποχή, και ένα που η Γαλλία κράτησε για επτά χρόνια, μέχρι να εξισωθεί από το Λουξεμβούργο το. Αυτό εξισώθηκε αργότερα από την Ιρλανδία το, το Ηνωμένο Βασίλειο το , τη Σουηδία το και από τις Κάτω Χώρες το.
Τοποθεσία
Το Λονδίνο είναι η πρωτεύουσα της Αγγλίας και του Ηνωμένου Βασιλείου και αποτελεί την μεγαλύτερη αστική ζώνη στην Ευρώπη. Κατοικείται εδώ και δύο χιλιετίες και η ιστορία του ανάγεται χρονικά στα ρωμαϊκά χρόνια, οπότε και ιδρύθηκε, με την ονομασία "Λοντίνιουμ". Το Συνεδριακό Κέντρο Γουέμπλεϊ (Wembley Conference Centre), το οποίο εγκαινιάστηκε το 1977, ήταν το πρώτο συνεδριακό κέντρο στο Ηνωμένο Βασίλειο και αποτέλεσε τον χώρο όπου φιλοξενήθηκε ο διαγωνισμός του 1977.
Μορφή
Τέσσερα χρόνια μετά την κατάργησή του, ο κανονισμός για τις γλώσσες των τραγουδιών επανήλθε στον διαγωνισμό του 1977. Επιτράπηκε στη Γερμανία και το Βέλγιο να τραγουδήσουν στα αγγλικά, επειδή είχαν ήδη επιλέξει τα άσματά τους προτού επανεισαχθεί ο κανονισμός.
Αυτή ήταν πιθανότατα η Eurovision με τα περισσότερα λάθη στα σκορ, καθώς ο επιθεωρητής Clifford Brown έπρεπε να σταματήσει αρκετές φορές την παρουσιάστρια Άντζελα Ρίπον για να διορθώσει τα σκορ.
Λόγω της απεργίας του προσωπικού της κάμερας του BBC και της έλλειψης χρόνου για τη διοργάνωση του διαγωνισμού, αυτό θεωρείται ως η μόνη Eurovision όπου δεν υπήρχαν καρτ-ποστάλ μεταξύ τραγουδιών. Διάφορες λήψεις του κοινού του διαγωνισμού όπου εμφανίζονται, με τους διάφορους σχολιαστές των κομητειών να ενημερώνουν τους θεατές για τα επερχόμενα τραγούδια.
Συμμετέχουσες χώρες
Κάποια στιγμή, πριν διεξαχθεί ο διαγωνισμός, η Τυνησία επρόκειτο να συμμετάσχει, αλλά αποχώρησε. Εάν ελάμβανε μέρος θα εμφανιζόταν 4η κατά σειρά στη σκηνή. Η Γιουγκοσλαβία επίσης αποχώρησε και δεν επέστρεψε παρά το 1981.
Η βελγική συμμετοχή Dream Express προκάλεσε αρνητικά σχόλια στον Τύπο, καθώς αναφορές έκαναν λόγο για διαφανή μπλουζάκια που θα φορούσαν οι τρεις τραγουδίστριες του συγκροτήματος. Στην πραγματικότητα δεν έγινε κάτι τέτοιο.
Στη διάρκεια της ερμηνείας της βρετανικής συμμετοχής, ο μαέστρος Ρόνι Χέζλχερστ χρησιμοποίησε μία ομπρέλα και φορούσε καπέλο.
Διευθυντές ορχηστρών
Για κάθε ερμηνεία υπήρχε ένας μαέστρος, ο οποίος διηύθυνε την ορχήστρα.
Καλλιτέχνες που επέστρεψαν
Αρκετοί καλλιτέχνες επέστρεψαν στον διαγωνισμό του 1977. Η Μπέατριξ Νόιντλινγκερ και ο Γκούντερ Γκρόσλερχερ από το συγκρότημα Schmetterlinge αμφότεροι εκπροσώπησαν την Αυστρία στο διαγωνισμό του 1972, με το συγκρότημα Milestones. Οι Πατρίσια, Μπιάνκα και Στέλλα Μάεσεν είχαν εκπροσωπήσει την Ολλανδία στον διαγωνισμό του 1970, ως μέλη του συγκροτήματος Hearts of Soul. Το 1977 εκπροσώπσαν το Βέλγιο με το συγκρότημα Dream Express. Η συμμετοχή της Ιρλανδίας με το συγκρότημα The Swarbriggs ήταν επιστροφή, μετά την εμφάνισή τους στον διαγωνισμό του 1975. Οι Ilanit είχαν ξανά συμμετάσχει στο διαγωνισμό του 1973 με το Ισραήλ, η Μισέλ Τορ που τραγούδησε για το Λουξεμβούργο, αποτέλεσε τη συμμετοχή του Μονακό το 1966. Τέλος, οι Φερνάντο Τόρντο και Πάουλο ντε Καρβάλιο, ως μέλη των Os Amigos, επανήλθαν, έχοντας προηγουμένως εκπροσωπήσει την Πορτογαλία ως σόλο καλλιτέχνες το 1973 και το 1974 αντίστοιχα.
Αποτελέσματα
Οι παρακάτω πίνακες αντικατοπτρίζουν τα τελικά επίσημα αποτελέσματα, επαληθευμένα μετά τη μετάδοση του διαγωνισμού. Κατά τη διάρκεια της ακολουθίας της ψηφοφορίας της ζωντανής εκπομπής, έγιναν πολλά λάθη στην ανακοίνωση των αποτελεσμάτων, τα οποία στη συνέχεια προσαρμόστηκαν μετά τη μετάδοση. Τόσο η Ελλάδα όσο και η Γαλλία διπλασίασαν σκορ, απονέμοντας τους ίδιους πόντους σε πολλές χώρες. Από τα ελληνικά σκορ, από το Ηνωμένο Βασίλειο, την Ολλανδία, την Αυστρία και τη Φινλανδία αφαιρέθηκε 1 πόντος μετά το διαγωνισμό και από τα γαλλικά σκορ, από την Αυστρία, τη Γερμανία, το Ισραήλ, την Ιταλία και το Βέλγιο αφαιρέθηκε επίσης 1 πόντο. Καμία από τις προσαρμογές δεν επηρέασε την τοποθέτηση οποιουδήποτε από τα τραγούδια.
12 βαθμοί
Ακολουθεί μια σύνοψη όλων των 12 βαθμών στον τελικό:
Διεθνείς μεταδόσεις και ψηφοφορία
Στον παρακάτω πίνακα φαίνεται η σειρά με την οποία ψήφισαν οι χώρες στον διαγωνισμό του 1977 όπως και ο εκπρόσωπος της κάθε χώρας που ήταν αρμόδιος να ανακοινώσει τις βαθμολογίες για κάθε χώρα.
Εκπρόσωποι βαθμών
Με την εξαίρεση του Ισραήλ, η κάθε χώρα που έλαβε μέρος στον διαγωνισμό έστειλε έναν τηλεοπτικό σχολιαστή, προκειμένου να καλύψει τον διαγωνισμό στη γλώσσα της αντίστοιχης χώρας.
Αβραμιάνικα Λακωνίας
Τα Αβραμιάνικα είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Γέρμας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Οιτύλου, του δήμου Ανατολικής Μάνης, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λακωνίας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Γυθείου του νομού Λακωνίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου.
Γεωγραφία
Τα Αβραμιάνικα είναι ημιορεινός οικισμός στο δυτικοκεντρικό τμήμα του νομού Λακωνίας, πάνω στον κύριο οδικό άξονα που συνδέει τα χωριά της Μάνης με το Γύθειο και λίγο ανατολικότερα του Οιτύλου, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 230. Απέχει περίπου 57 χλμ. Ν. ΝΔ. της Σπάρτης.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 2001 και προσαρτήθηκε στο Τοπικό Διαμέρισμα Γέρμας του δήμου Οιτύλου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Οιτύλου και προσαρτήθηκε στον δήμο Ανατολικής Μάνης.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λακωνίας Κατηγορία:Δήμος Ανατολικής Μάνης
Πνευματική Χαρισματικότητα
Ο όρος Πνευματική Χαρισματικότητα ή απλά Χαρισματικότητα χρησιμοποιείται κυρίως στην ψυχολογία προκειμένου να αποδώσει μονολεκτικά την δίεδρη κατάσταση εξελιγμένου βαθμού νοητικής αντίληψης σε συνάρτηση των πολύπλευρων πνευματικών, ή μη, δυνατοτήτων (ταλέντων). Η συχνότητα των χαρισματικών ατόμων κυμαίνεται στο 0,001% του παγκόσμιου πληθυσμού, ενώ ειδικοί θέλουν τα χαρισματικά άτομα συνισταμένη των ευφυών (1-2%) και ταλαντούχων (5%).
Κατηγορία:Ψυχολογία
We Be Clubbin'
Το We Be Clubbin' είναι το πρώτο single από το σάουντρακ του Ice Cube, The Player's Club. Το single δεν είχε μεγάλη επιτυχία, καθώς έφθασε μόνο στην 32η θέση του Rhythmic Top 40 Single Chart. Έγιναν αρκετά remixes του τραγουδιού, όπου συμμετείχαν οι DMX και DJ Clark Kent, οι 2 Clark World Remixes, ένα με τον DMX και την Σόντζα Μπλέιντ και ένα χωρίς την Μπλέιτζ και το The Eye of the Tiger Remix έχοντας στοιχεία από το Eye of the Tiger του συγκροτήματος Survivor. Στο τέλος του κομματιού, ο Ice Cube φωνάζει στους εργάτες του κέντρου νυχτερινής διασκέδασης και ζητά από τις πόλεις να τουν δείξουν αγάπη στο κέντρο νυχτερινής διασκέδασης - οι πόλεις ήταν: Λος Άντζελες, Σαν Φρανσίσκο, Σικάγο, Σέντ Λούις, Μαιάμι, Νέα Υόρκη, Ντετρόιτ, Χιούστον, Κάνσας, Ντένβερ, Ουάσινγκτον (μόνο explicit version), Ατλάντα, Μέμφις, Ντάλλας και Νέα Ορλεάνη.
We Be Ballin'
Ένα remix του 1998, ονόματι We Be Ballin παράχθηκε, με τους Σακίλ Ο'Νιλ (εισαγωγή) και Μάικλ Τζάκσον. Αυτό το remix έπρεπε να είχε κυκλοφόρησε στο απάνθισμα του NBA και έπρεπε να είχε κυκλοφορήσει σε διαφημίσεις για την εκστρατεία I Love This Game από το ΝΒΑ. Ο Μάικλ Τζάκσον έλαβε πρόταση από τον Σακίλ Ο'Νιλ να συμμετέχει στο τραγούδι, με τον Ο'Νιλ να συμμετείχε στην ηχογράφηση του κομματιού 2 Bad στο άλμπουμ του Τζάκσον, HIStory: Past, Present and Future, Book I (1995). Όλο το έργο αναβλήθηκε τελικά λόγω διαφωνιών που είχε ο καλαθοσφαιριστής με το ΝΒΑ εκείνο το έτος. Σε αντίθεση με το We Be Clubbin', το τραγούδι δεν έχει χυδαία λόγια.
Παραπομπές
κατηγορία:Τραγούδια του Μάικλ Τζάκσον
Υπερφωτεινή κίνηση
Στην αστρονομία, ο όρος υπερφωτεινή κίνηση αναφέρεται στη φαινομενική ικανότητα κάποιων αντικειμένων να κινούνται με ταχύτητες μεγαλύτερες από εκείνη του φωτός στο κενό (ήτοι ≈ 3 × 108 m/s). Το φαινόμενο της υπερφωτεινής κίνησης έχει παρατηρηθεί σε ουράνια αντικείμενα όπως είναι οι ραδιογαλαξίες, τα κβάζαρ και πρόσφατα ακόμα και σε μικροκβάζαρ.
Το φαινόμενο της υπερφωτεινής κίνησης είναι ευρέως αποδεκτό ότι οφείλεται σε ψευδαίσθηση και όχι σε παραβίαση της ειδικής θεωρίας της σχετικότητας (ΕΘΣ), σύμφωνα με την οποία η μέγιστη ταχύτητα με την οποία μπορεί να μεταδοθεί πληροφορία είναι η ταχύτητα του φωτός.
Ιστορικό
Το ιστορικό της παρατήρησης υπερφωτεινής κίνησης σε ενεργούς γαλαξίες ξεκινάει στις αρχές της δεκαετίας του 70' από παρατηρήσεις κβάζαρ στην περιοχή των ραδιοκυμάτων και τις συνακόλουθες εργασίες των Knight et al. (1971) και Whitney et al. (1971). Οι εργασίες αυτές ανέδειξαν λεπτές δομές στο ραδιοφωνικό φάσμα των κβάζαρ 3C 273 και 3C 279. Συγκεκριμένα, οι δύο ομάδες ανακάλυψαν μία διπλή, συμμετρική πηγή ραδιοφωνικών κυμάτων στο κβάζαρ 3C 279 της οποίας το γωνιακό μέγεθος αυξήθηκε μεταξύ των παρατηρήσεων των δύο προαναφερθέντων άρθρων από (1.55 ± 0.03) × 10-3 arcsec σε (1.69 ± 0.02) × 10-3 arcsec. Δεδομένης της απόστασης στην οποία αντιστοιχεί η ερυθρή μετατόπιση που παρουσιάζει το 3C 279 (z=0.538), ο γωνιακή μετατόπιση μεταξύ των δύο πηγών ραδιοκυμάτων μεταφράζεται σε μία φυσική μετατόπιση με ταχύτητα ≈ 10c. Την ίδια χρονιά η ομάδα των Cohen et al. παρατήρησαν επίσης υπερφωτεινή κίνηση (ή «υπερφωτεινή διαστολή» (superlight expansion) όπως αναφέρεται το φαινόμενο στην εργασία τους) στα κβάζαρ 3C 279 και 3C 273.
Τόσο η ομάδα των Whitney et al. όσο και εκείνη των Cohen et al. πρότειναν διάφορους τρόπους για να ερμηνευθεί η παρατηρούμενη υπερφωτεινή κίνηση στα δύο αυτά κβάζαρ. Ένα από τα μοντέλα που πρότειναν είναι το λεγόμενο «μοντέλο του χριστουγεννιάτικου δέντρου» (Christmas tree model) —σύμφωνα με το οποίο ορισμένες από τις πηγές ραδιοκυμάτων των προαναφερθέντων κβάζαρ αναβοσβήνουν— και μη κοσμολογικές ερυθρές μετατοπίσεις. Σύντομα όμως η αστρονομική κοινότητα άρχισε να αποδέχεται την σημερινά αποδεκτή εξήγηση του Rees, ο οποίος είχε ήδη προβλέψει από το 1966 τη φαινομενική υπερφωτεινή κίνηση ραδιοφωνικών πηγών λόγω σχετικιστικών φαινομένων.
Από τότε άρχισε να αναδύεται μία καινούρια εικόνα όσον αφορά την παρατηρούμενη υπερφωτεινή κίνηση ραδιοφωνικών πηγών στους πίδακες ορισμένων κβάζαρ και ραδιογαλαξιών. Η εικόνα αυτή βασίζεται στην υπόθεση ότι από τις κεντρικές περιοχές των αντικειμένων αυτών εκτοξεύονται ανά τακτά χρονικά διαστήματα (της τάξης των μερικών ετών) νέφη αέριων μαζών κατά μήκος ενός [λίγο-πολύ] σταθερού άξονα. Το μοντέλο αυτό είναι σε θέση να εξηγήσει επίσης την παρατηρούμενη μεταβολή στο ραδιοφωνικό φάσμα γαλαξιακών πυρήνων, όπως έδειξαν οι Blandford και Konigl το 1979. Σύμφωνα με το μοντέλο τους, οι προαναφερθείσες μεταβολές οφείλονται στις διαταραχές που προκαλεί η τακτική εκτόξευση νεφών ύλης κατά μήκος ενός σχετικιστικού πίδακα που παρατηρείται υπό μικρή γωνία και προέρχεται από τα κέντρα των αντικειμένων αυτών.
Το φαινόμενο της υπερφωτεινής κίνησης έχει παρατηρηθεί μέχρι σήμερα σε πολλά κβάζαρ και ραδιογαλαξίες. Ένα πιθανώς ανάλογο φαινόμενο έχει παρατηρηθεί επίσης σε συστήματα μελανών οπών στον Γαλαξία.
Θεωρητική εξήγηση
Σύμφωνα με το μοντέλο του Rees (1966), οι μετρούμενες υπερφωτεινές κινήσεις οφείλονται σε ψευδαίσθηση και όχι σε παραβίαση της ΕΘΣ του Αϊνστάιν. Αντιθέτως, η ύπαρξη φαινομενικών υπερφωτεινών κινήσεων είναι αναμενόμενη από τη θεωρία υποθέτοντας ότι οι ενεργοί γαλαξιακοί πυρήνες από τους οποίους παρατηρούνται τέτοια φαινόμενα εκτοξεύουν σχετικιστικά κινούμενα σωματίδια που εκπέμπουν φωτεινά σήματα υπό μικρή γωνία σε σχέση με τον ορίζοντα παρατήρησης. Στα πλαίσια του παραπάνω μοντέλου, είναι δυνατόν να δειχθεί ότι η φαινόμενη ταχύτητα, vapp αυτών των σωματιδίων είναι
όπου φ η γωνία παρατήρησης (βλέπε σχετικό σχήμα στα δεξιά) και v η πραγματική σχετική ταχύτητα των σωμάτων.
Όπως μπορεί να δειχθεί, η μέγιστη τιμή που μπορεί να πάρει η φαινόμενη ταχύτητα σύμφωνα σχέση (1) και η αντίστοιχη γωνία στην οποία συμβαίνει αυτό είναι:
όπου γ=(1-β2)-1/2 ο παράγοντας Λόρεντζ. Επειδή ο παράγοντας Λόρεντζ μπορεί, θεωρητικά, να πάρει οποιαδήποτε τιμή μεγαλύτερη της μονάδας, είναι φανερό ότι βάσει του παραπάνω μοντέλου η φαινόμενη ταχύτητα μίας σχετικιστικά κινούμενης φωτεινής πηγής που παρατηρείται υπό μικρή γωνία μπορεί πράγματι να είναι μεγαλύτερη από την ταχύτητα του φωτός.
Εφαρμογή 1 − Το κβάζαρ 3C 279
Όπως έδειξαν οι Whitney et al. (1971), το ραδιοφωνικό φάσμα του κβάζαρ 3C 279 παρουσιάζει μία διπλή, συμμετρική πηγή της οποίας το γωνιακό μέγεθος αυξάνεται με ρυθμό ο οποίος, σε συνδυασμό με την απόσταση που αντιστοιχεί στην μετρούμενη ερυθρή μετατόπιση του αντικειμένου, υπονοεί υπερφωτεινή κίνηση ταχύτητας ≈ 10c. Αν δεχτούμε το σημερινά αποδεκτό μοντέλο του Rees (1966), τότε η ταχύτητα αυτή αντιστοιχεί στην φαινόμενη ταχύτητα, vapp, όπως αυτή ορίσθηκε στην παραπάνω ανάλυση. Αν τώρα υποθέσουμε ότι ο άξονας του (υποτιθέμενου) πίδακα του 3C 279 σχηματίζει τέτοια γωνία ώστε η φαινόμενη ταχύτητα να παίρνει τη μέγιστη δυνατή τιμή της (cosφ=β), τότε μπορούμε να λύσουμε τη σχέση vappmax=γv ως προς την πραγματική ταχύτητα με την οποία διαστέλλεται η διπλή πηγή στο εν λόγω κβάζαρ και να κάνουμε την αντικατάσταση vappmax=10c:
που είναι, όπως απαιτεί η Ειδική Σχετικότητα, μικρότερη από την ταχύτητα του φωτός. Γνωρίζοντας όμως ποια θα πρέπει να είναι η πραγματική ταχύτητα διαστολής της διπλής πηγής, μπορούμε επίσης να υπολογίσουμε την γωνία που θα πρέπει να σχηματίζει ο άξονας του πίδακα με την ευθεία παρατήρησης. Συγκεκριμένα,
Εφαρμογή 2 - Το κβάζαρ 3C 273
Για να είναι η παρατήρηση σύμφωνη με το μοντέλο των σχετικιστικά κινούμενων ραδιοπηγών, η ελάχιστη γωνία παρατήρησης του νέφους που παρατηρείται στο 3C 273 πρέπει να είναι
Η αντίστοιχη ελάχιστη πραγματική σχετική ταχύτητα του νέφους πρέπει αντίστοιχα να είναι
Περαιτέρω ενδείξεις για το μοντέλο των σχετικιστικών πιδάκων
Το μοντέλο των σχετικιστικών πιδάκων δεν έγινε αμέσως αποδεκτό από την αστρονομική κοινότητα. Αντιθέτως, άρχισε σταδιακά να γίνεται αποδεκτό αφενός μεν λόγω των συσσωρευμένων παρατηρησιακών δεδομένων που συναινούν υπέρ του εν λόγω μοντέλου, καθώς επίσης και από το γεγονός ότι, από όλα τα μοντέλα που έχουν προταθεί, είναι σε θέση να εξηγήσει αρκετά από τα διάφορα φαινομένα που σχετίζονται με την παρατηρούμενη υπερφωτεινή κίνηση στα κβάζαρ και στους γαλαξίες. Επιπροσθέτως, το μοντέλο αυτό βασίζεται στις λιγότερες δυνατές υποθέσεις και βρίσκεται σε συμφωνία με άλλα ευρέως αποδεκτά φαινόμενα (όπως για παράδειγμα η κοσμολογική φύση των παρατηρούμενων ερυθρών μετατοπίσεων των ενεργών γαλαξιών στους οποίους παρατηρούνται τέτοια εξωτικά φαινόμενα).
Ορισμένες από τις ισχυρότερες ενδείξεις υπέρ του σημερινά αποδεκτού μοντέλου είναι το γεγονός ότι σχεδόν όλοι οι ΕΓΠ στους οποίους παρατηρούνται υπερφωτεινές κινήσεις περιτριγυρίζονται από εκτεταμένες άλω που μπορεί να είναι ραδιολοβοί που είναι προσανατολισμένοι κατά τον ορίζοντα παρατήρησης. Επιπροσθέτως, το μοντέλο είναι σε θέση να εξηγήσει τις απότομες μεταβολές στις λαμπρότητες των ΕΓΠ, καθώς βάσει αυτού οποιαδήποτε χρονική μεταβολή της λαμπρότητας θα παρατηρείται από τους αστρονόμους στη Γη κατά [περίπου] 2γ (όπου γ ο παράγοντας Λόρεντζ) φορές συντομότερη. Τέλος, μία ακόμα σημαντική επιτυχία του μοντέλου είναι ότι εξηγεί φυσιολογικά το παρατηρησιακό γεγονός ότι οι υποτιθέμενοι πίδακες σχετικιστικής ύλης είναι μονομερείς (δηλαδή το γεγονός ότι βλέπουμε μόνο τη μία μεριά του πίδακα), καθώς λόγω της σχετικιστικής κίνησης τα ραδιοκύματα που εκπέμπουν τα σωμάτια του πίδακα λόγω του λεγόμενου «φαινομένου του προβολέα» (αγγλικά: headlight effect) είναι αναμενόμενο ότι η ακτινοβολία που προέρχεται από την πλευρά του πίδακα που βρίσκεται αντιδιαμετρικά του άξονα παρατήρησης θα φαίνεται να είναι εξαιρετικά αμυδρή.
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." />
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αστροφυσική
Vitesse supraluminique
Πανοραμίκ
Περιγραφή
Ο λόγος που χρησιμοποιείται αυτή η τεχνική πανοραμίκ είναι για την περιγραφή ενός τοπίου ή αντικειμένου ή κι ενός γεγονότος. Ένα συχνό παράδειγμα χρήσης της τεχνικής είναι για την περιγραφή ενός χώρου που έχει γίνει μια δολοφονία και μας πληροφορεί για τα αντικείμενα ή τους ανθρώπους που υπάρχουν στο χώρο. Επίσης χρησιμοποιείται για να "ακολουθήσει" έναν ήρωα ή την δράση μιας σκηνής καθώς εξελίσσεται σε μία συγκεκριμένη περιοχή. Για παράδειγμα, όταν ο πρωταγωνιστής της σκηνής σκαρφαλώνει στην κορυφή ενός βουνού και κοιτάζει το τοπίο γύρω του, τότε με κίνηση πανοραμίκ της κάμερας που ακολουθεί την κίνηση του κεφαλιού του ήρωα, είτε από δεξιά προς τα αριστερά, είτε αντίστροφα, αποκαλύπτεται αυτό που βλέπει. Ένα άλλο παράδειγμα κίνησης πανοραμίκ είναι όταν η κινηματογραφική κάμερα μας παρουσιάζει την γαλήνη ενός τοπίου, για να καταλήξει τελικά, εντελώς απροσδόκητα, στο πτώμα ενός ανθρώπου, που βρίσκεται στη μέση ενός όμορφου λιβαδιού.
Αρκετές φορές όμως τα πανοραμίκ έχουν κι ένα εκφραστικό (ψυχολογικό, δραματικό) ρόλο, εισάγουν ένα απροσδόκητο στοιχείο στην δράση, με τραγικό ή κωμικό αποτέλεσμα.
Το πανοραμίκ είναι μια τεχνική που εκτός από τον κινηματογράφο χρησιμοποιείται επίσης στη ζωγραφική και στη φωτογραφία, Αυτή η τεχνική έγινε γνωστή στην ζωγραφική στα μέσα του δεκάτου ενάτου αιώνα όπου, ειδικά οι Ευρωπαίοι ζωγράφοι, την χρησιμοποιούσαν για να περιγράψουν ένα τοπίο ή ένα ιστορικό γεγονός. Από την άλλη στο κινηματογράφο άρχισε να γίνεται γνωστή έναν αιώνα μετά.