cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Λευτέρης Κακιούσης
Εθνική Ελλάδος
Με την Εθνική Ελλάδος έχει 44 συμμετοχές και 153 πόντους. Στα Ευρωμπάσκετ 1993 και 1995 κατέκτησε την 4η θέση και στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1996 την 5η θέση.
Ως βοηθός προπονητή της εθνικής έχει κατακτήσει το χρυσό μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ 2005 και το ασημένιο στο Μουντομπάσκετ 2006.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες προπονητές καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ17 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ16 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ηρακλή Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μακεδονικού Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1996 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1993 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1995 Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Ηρακλή Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης ΑΕΚ Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Αμαρουσίου
Ηπιόνη
Στην ελληνική μυθολογία η Ηπιόνη ήταν συντρόφισσα ταυτόχρονα και σύζυγος του Ασκληπιού, του αρχαίου θεού της Ιατρικής. Επομένως ήταν η μητέρα των θυγατέρων του, οι οποίες είχαν τα ονόματα Ιασώ, Αίγλη, Πανάκεια, Υγιεία και Ακεσώ. Η Ηπιόνη ήταν δευτερεύουσα θεότητα παρά τον Ασκληπιό. Αναφέρεται ότι άγαλμα της Ηπιόνης υπήρχε στην Επίδαυρο, δίπλα στο άγαλμα του Ασκληπιού. Η Ηπιόνη θεωρείται από μερικούς ως κόρη του Μέροπα, σημαντικού μυθικού βασιλιά της νήσου Κω.
Παραπομπές
Ηπιον
Σλοβακικές βουλευτικές εκλογές 2010
Στη Σλοβακία διεξήχθησαν βουλευτικές εκλογές στις 12 Ιουνίου 2010. Η ψηφοφορία παρατάθηκε σε περιοχές στα δυτικά της χώρας μέχρι αργά το βράδυ της ίδιας ημέρας, εξαιτίας ακραίων καιρικών φαινομένων. Στις εκλογές εκείνες, το κόμμα του Ρόμπερτ Φίτσο ήρθε πρώτο σε ποσοστό ψήφων με 34,8%, ωστόσο συγκέντρωσε μόλις 62 έδρες, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να σχηματίσει κυβέρνηση αυτοδυναμίας. Έτσι, στις 13 Ιουνίου ο πρωθυπουργός έλαβε εντολή σχηματισμού νέας κυβέρνησης, σε συνεργασία με τα τρία κόμματα της αντιπολίτευσης και το ουγγρικό κόμμα, τα οποία συγκέντρωσαν μαζί 79 έδρες. Έπειτα από την αποτυχία του Φίτσο να παρουσιάσει αυτοδύναμο κυβερνητικό σχήμα, ο πρόεδρος Ιβάν Γκασπάροβιτς έδωσε εντολή για σχηματισμό κυβέρνησης στην πρόεδρο του κεντροδεξιού χριστιανοδημοκρατικού κόμματος Ιβέτα Ραντιτσόβα, η οποία έγινε και η πρώτη γυναίκα στο πρωθυπουργικό αξίωμα στην ιστορία της χώρας και ανέλαβε καθήκοντα στις 9 Ιουλίου 2010.
Παραπομπές
2010 εκλογες
Διονύσιος Μανέντης
Ο '''Διονύσιος Γερ. Μανέντης''' (Κεφαλονιά, 23 Δεκεμβρίου 1903 - Κοζάνη, 29 Ιανουαρίου 1975) ήταν Έλληνας γιατρός, συγγραφέας και πολιτικός. Διετέλεσε επανειλημμένα βουλευτής και επίσης υπουργός.
Ήταν παντρεμένος με την Αικατερίνη Γκορτσούλη.
Σταδιοδρομία
Εργάστηκε ως γιατρός στην Κοζάνη και έχτισε την πρώτη κλινική στην πόλη.
Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής στις εκλογές του 1951 με το κόμμα των Φιλελευθέρων. Στις εκλογές του 1956 και στις εκλογές του 1958 εξελέγη βουλευτής με την ΕΡΕ και επανεξελέγη στις εκλογές του 1961,εκλογές του 1963,εκλογές του 1964 και με τη Νέα Δημοκρατία στις εκλογές του 1974 με 9.279 σταυρούς.
Πέθανε ενώ ήταν εν ενεργεία βουλευτής, έπειτα από καρδιακή προσβολή που υπέστη στην Κοζάνη, το 1975. Στις 20 Απριλίου 1975 έγιναν αναπληρωματικές εκλογές για την κενή έδρα στην Κοζάνη, την οποία κέρδισε ο Ιωάννης Βαγιάτης, υποψήφιος από τη ΝΔ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Βουλευτές Κοζάνης Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Ελληνικό Συναγερμό Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΡΕ Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Γεωργίας Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Βορείου Ελλάδος
Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Γερμανός ο Πησίμανδρος
Η ζωή του
Ο επόμενος Πάπας, Αλέξανδρος Δ΄ (1254-1261) αποφάσισε τελικά να καταργήσει την αυτονομία της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Κύπρου και απαίτησε από τον Αρχιεπίσκοπο Γερμανό να παρουσιαστεί στον Λατίνο Αρχιεπίσκοπο Λευκωσίας για διαδικαστικά οικονομικά θέματα της Ορθόδοξης Αρχιεπισκοπής Κύπρου. Ωστόσο, ο Αρχιεπίσκοπος Γερμανός αρνήθηκε να εμφανιστεί ενώπιον του Λατίνου Αρχιεπισκόπου Λευκωσίας, επειδή έκρινε ότι είναι ισότιμός του και όχι κατώτερός του. Ο Γερμανός ταξίδεψε μαζί με τρεις μητροπολίτες στη Ρώμη και συνάντησε τον Πάπα Αλέξανδρο Δ'. Εκείνος δέχτηκε την ορθόδοξη αντιπροσωπεία και άκουσε τους ισχυρισμούς τους περί παρενόχλησης της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Κύπρου. Στις συνομιλίες αυτές παρέστησαν και εκπρόσωποι του Λατίνου Αρχιεπισκόπου Λευκωσίας Ugo di Fagiano. Το αποτέλεσμα της συνάντησης αυτής ήταν αποτυχία για τους Ορθοδόξους Κύπριους, καθώς ακολούθησε η Bulla Cypria ή Constitutio Cypria, που δημοσιεύτηκε στις 3 Ιουλίου 1260, σύμφωνα με την οποία οι Κύπριοι Ορθόδοξοι επίσκοποι, ο αριθμός των οποίων μειώθηκε από 14 σε 4, υπήχθησαν στη δικαιοδοσία του Λατίνου Αρχιεπισκόπου Λευκωσίας, που τώρα έπρεπε να ορκιστεί. Ο τίτλος του Αρχιεπισκόπου της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Κύπρου καταργήθηκε επίσης. Ο Αρχιεπίσκοπος Γερμανός διατήρησε ως τον θάνατό του τον τίτλο, όπως και έναν αριθμό προνομίων.
Για την τύχη του Γερμανού δεν υπάρχει σχεδόν καμία πληροφορία. Φαίνεται ότι πέθανε μετά από το 1274, καθώς ερευνητές θεωρούν ότι συμμετείχε στην Δεύτερη Σύνοδο της Λυών, αν και δεν αναφέρεται ως Αρχιεπίσκοπος Κύπρου.
Παραπομπές
Γερμανός Κατηγορία:Επίσκοποι του 13ου αιώνα
Ιούλιος Τυπάλδος
Ο Ιούλιος Τυπάλδος Πρετεντέρης ήταν επτανήσιος ποιητής (1814-1883). Ανήκει στους λεγόμενους σολωμικούς ποιητές της Επτανησιακής Σχολής.
Βίος
Γεννήθηκε στο Ληξούρι το 1814. Οι οικογένειες των γονέων του ήταν παλιές αριστοκρατικές οικογένειες με μεγάλη μόρφωση και ο ποιητής από μικρός ήρθε σε επαφή με τα γράμματα κυρίως μέσω της μητέρας του που του μετέδωσε αυτήν την αγάπη.
Σπούδασε νομικά στην Ιταλία, όπως όλοι οι νέοι του κύκλου του, και μετά την επιστροφή του το 1839 εντάχθηκε στον δικαστικό κλάδο. Υπηρέτησε ως ανακριτής, πρωτοδίκης και πρόεδρος των πρωτοδικών στην Κεφαλλονιά, την Κέρκυρα και τη Ζάκυνθο.
Αγωνίστηκε για την ελευθέρωση της Επτανήσου, θεωρούσε όμως πρόωρη την ένωση με την Ελλάδα και γι' αυτό ήταν υπέρ μέσων λύσεων. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να κατηγορηθεί από πολλούς.
Του προσφέρθηκαν οι θέσεις Αρεοπαγίτη στην Αθήνα και πρεσβευτή στη Ρώμη, τις οποίες δεν αποδέχθηκε. Το 1867 παραιτήθηκε από το δικαστικό αξίωμα και πήγε για λόγους υγείας στη Φλωρεντία. Εκεί αφοσιώθηκε στο λογοτεχνικό του έργο.
Το 1881, με την υγεία του σε πολύ άσχημη κατάσταση, επέστρεψε στην Κέρκυρα. Πέθανε εκεί το 1883, χωρίς να προλάβει να ολοκληρώσει τη συγκέντρωση και έκδοση του ποιητικού του έργου.
Το έργο
Η παραγωγή του είναι κυρίως ποιητική, πρωτότυπη και μεταφράσεις. Τα μόνα πεζά του είναι ο "Λόγος" στο μνημόσυνο του Σολωμού, το δοκίμιο για τη γλώσσα, η φιλολογική επιστολή προς τον Σπυρίδωνα δε Βιάζη και άλλες επιστολές.
Μεταφράσεις
Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες
Last Desire
Το Last Desire είναι άλμπουμ του συγκροτήματος Mastercastle που κυκλοφόρησε το 2010.
Ηχογράφηση
Η ηχογράφηση του άλμπουμ έγινε από την Lion Music στο διάστημα Δεκεμβρίου 2009 - Ιανουαρίου 2010 στα Quake Sound Studios, στο Γένοβα της Ιταλία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δισκογραφία των Mastercastle Κατηγορία:Άλμπουμ του 2010
Εμίλιο Σάντσεθ
Ο Εμίλιο Σάντσεθ Βικάριο (λατινικό αλφάβητο : Emilio Ángel Sánchez Vicario), γεννημένος στη Μαδρίτη στις 1 Φεβρουαρίου 1968, είναι πρώην Ισπανός πρωταθλητής της αντισφαίρισης και Ολυμπιονίκης. Είναι αδελφός της Αράντσα Σάντσεθ Βικάριο και του Χαβιέ Σάντσεθ.
Ήταν νικητής στο διπλό του Ρολάν Γκαρός το 1988 με τον Άντρες Γκόμες και το 1990 με τον Σέρχιο Κασάλ, στο διπλό του αμερικανικού όπεν το 1988 με τον Κασάλ και στο μεικτό το 1987 με τη Μαρτίνα Ναβρατίλοβα.
Έφθασε στους προημιτελικούς του αμερικανικού όπεν το 1991 και το 1996, καθώς και στους ημιτελικούς των 1994 Masters του Αμβούργου. Οι υψηλές βαθμολογίες του ήταν στο απλό το Νο 23 το 1994) και στα διπλά το Νο 9 το 1992.
Στους Ολυμπιακούς αγώνες στη Σεούλ το 1988 ήταν αργυρός ολυμπιονίκης στο απλό και στο διπλό έφτασε στον τελικό γύρο. Στους Ολυμπιακούς αγώνες στη Βαρκελώνη το 1992 αποκλείστηκε στα προημιτελικά του απλού και του διπλού.
Στο κύπελλο Ντέιβις έχει αγωνιστεί για την Ισπανία σε 12 διοργανώσεις από το 1984 έως το 1996 με ρεκόρ 32 νίκες και 23 ήττες
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισπανοί αθλητές της αντισφαίρισης Κατηγορία:Ισπανοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Νικητές Γαλλικού Όπεν
Τρέισι Άνταμς
Η Τρέισι Άνταμς (Tracey Adams, πραγματικό όνομα: Debra Blaisdell, 6 Ιουνίου 1958) είναι Αμερικανίδα πορνοστάρ.
Σταδιοδρομία
Γεννήθηκε στις 6 Ιουνίου του 1958 στην πολιτεία του Μαίρυλαντ στις Η.Π.Α. Η Τρέισι δούλεψε στο χώρο του πορνό για 16 χρόνια, από το 1983 έως το 1999, συμμετέχοντας σε πάνω απο 260 ταινίες και συμπρωταγωνιστώντας με όλα τα γνωστά ονόματα του είδους. Έχει καστανά μαλλιά, πράσινα μάτια και ύψος 1,73 μ. Ένω στην αρχή της καριέρας της είχε ένα μέτριου μεγέθους στήθος με το πέρασμα του χρόνου εμφανίζοταν με όλο και μεγαλύτερο στήθος, εντούτοις η ίδια έχει επανειλλημένως αρνηθεί ότι έκανε προσθετική στήθους και απέδωσε την αύξηση σε ιατρικό πρόβλημα.
Σάμιουελ Χάντιγκτον
Ο Σάμιουελ Φίλιπς Χάντιγκτον (Samuel P. Huntington, 18 Απριλίου 1927 – 24 Δεκεμβρίου 2008) ήταν Αμερικανός πολιτικός επιστήμων ο οποίος έγινε γνωστός κυρίως για τις θέσεις του περί μίας μεταψυχροπολεμικής νέας παγκόσμιας τάξης στο έργο του Σύγκρουση των πολιτισμών. Πριν από αυτή την επίσημα διατυπωμένη θέση του η ακαδημαϊκή του φήμη βασιζόταν κυρίως στην ανάλυση της σχέσης μεταξύ στρατιωτικής και πολιτικής κυβέρνησης, τις έρευνές του σε ζητήματα ανατροπής της πολιτικής διακυβέρνησης από στρατιωτικούς και για τις πλέον πρόσφατες αναλύσεις του περί της απειλής που θέτει κατά των Η.Π.Α. η σύγχρονη μετανάστευση.
Τρέισι Άνταμς
Προσωπική ζωή
Αφότου εγκατέλειψε τη βιομηχανία προνογραφικών ταινιών η Τρέσι συνέχισε τις σπουδές της στο Λος Άντζελες. Ολοκλήρωσε το τμήμα "Κινηματογράφου & Τηλεόρασης" του πανεπιστημίου UCLA και παρακολούθησε μαθήματα κωμικού αυτοσχεδιασμού. Ζει πλέον μια άνετη ζωή χωρίς σκέψεις για επιστροφή στην πορνογραφία.
Σάμιουελ Χάντιγκτον
Βίος
Ο Χάντιγκτον γεννήθηκε στις 18 Απριλίου 1927 στην πόλη της Νέας Υόρκης. Αποφοίτησε από το πανεπιστήμιο του Γέιλ με διακρίσεις στην ηλικία των 18. Υπηρέτησε στον αμερικανικό στρατό και κατόπιν έκανε το μεταπτυχιακό του στο πανεπιστήμιο του Σικάγο και ολοκλήρωσε τη διδακτορική του διατριβή στο πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ, όπου άρχισε να διδάσκει στην ηλικία των 23 ετών. Υπήρξε μέλος του Τμήματος Διακυβέρνησης του Χάρβαρντ από το 1950 έως τον θάνατό του.
Το πρώτο μείζον έργο του ήταν το Ο Στρατιώτης και το Κράτος: Η Θεωρία και Πολιτική των Πολιτικο-Στρατιωτικών Σχέσεων, έντονα αμφισβητήσιμο όταν εκδόθηκε το 1957. Σήμερα αντιθέτως θεωρείται το βιβλίο που φέρεται ότι άσκησε τη μέγιστη επίδραση στις αμερικανικές πολιτικο-στρατιωτικές σχέσεις. Στη δεκαετία του 1960 έγινε διάσημος δημοσιεύοντας το Πολιτική Τάξη σε Κοινωνίες που αλλάζουν, έργο που αμφισβήτησε τη συμβατική άποψη των θεωρητικών του μοντερνισμού ότι η οικονομική και κοινωνική πρόοδος μπορούν να παράγουν σταθερές δημοκρατίες σε πρόσφατα απο-αποικισμένες χώρες. Υπήρξε επίσης συν-συγγραφέας του Κρίση της Δημοκρατίας: Περί της Δυνατότητας Διακυβέρνησης των Δημοκρατιών, μια αναφορά που εκδόθηκε από την Τριμερή Επιτροπή το 1976. Κατά τη διάρκεια του 1977 και του 1978, ήταν ο Συντονιστής του σχεδιασμού Ασφαλείας για το Εθνικό Συμβούλιο Ασφαλείας στον Λευκό Οίκο.
Τρέισι Άνταμς
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί πορνογραφικών ταινιών
Σάμιουελ Χάντιγκτον
Βίος
Ο Χάντιγκτον πέθανε στις 24 Δεκεμβρίου 2008 σε ηλικία 81 ετών στο Μάρθας Βίνεγιαρντ (Martha's Vineyard) της Μασαχουσέτης.
Εργογραφία
Στο κύριο συγγραφικό του έργο συγκαταλέγονται τα εξής βιβλία: παγκόσμιας τάξης''.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Πολιτικοί επιστήμονες
Δήμος Ωρωπού
Ο δήμος Ωρωπού είναι δήμος της περιφέρειας Αττικής που συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης. Ο δήμος σχηματίστηκε με την συνένωση του δήμου Αυλώνος, του δήμου Ωρωπίων (που είχε συσταθεί το 2002), του Δήμου Καλάμου και των πρώην κοινοτήτων Καπανδριτίου, Συκαμίνου, Πολυδενδρίου, Μαρκοπούλου Ωρωπού, Μαλακάσας, Αφιδνών. Η έκταση του νέου Δήμου είναι 317.46 τ.χλμ και ο πληθυσμός του 52.300 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Έδρα του δήμου ορίστηκε ο Ωρωπός.
Δήμος Ωρωπού 1835-1836
Ο παλαιότερος Δήμος Ωρωπού συστάθηκε το 1835 και περιλάμβανε τους οικισμούς Ωρωπός, Συκάμινο και Μήλεσι. Ανήκε στην επαρχία Θηβών και έδρα του ήταν ο Ωρωπός. Με το Βασιλικό Διάταγμα της 31ης Ιουλίου (12 Αυγούστου με το νέο ημερολόγιο)) 1836 (ΦΕΚ 48), "Περί συγχωνεύσεως δήμων της επαρχίας θηβών", ο δήμος Ωρωπού εντάχθηκε στον δήμο Τανάγρας
Λίγο αργότερα με το Βασιλικό Διάταγμα της 24ης Νοεμβρίου (6 Δεκεμβρίου) 1836, το οποίο δεν δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, αποσπάστηκαν τα χωριά του συγχωνευθέντος δήμου Ωρωπού, καθώς επίσης και τα χωριά Μπούγα και Κακοσάλεσι (Σάλεσι) του δήμου Τανάγρας και τα προσαρτήθηκαν στο δήμο Περαίας, της επαρχίας Αττικής.
Παλαιότερα παρόμοια διοικητικά σχήματα
Διοικητικό σχήμα που λειτούργησε στο παρελθόν και καταλάμβανε παρόμοια έκταση με τον σημερινό δήμο Ωρωπού ήταν ο δήμος Περαίας που λειτούργησε στο διάστημα 1835-1871 και ο δήμος Ωρωπίων που λειτούργησε στο διάστημα 1871-1912. Ο τελευταίος προέκυψε από μετονομασία του παλαιότερου δήμου Περαίας σε δήμο Ωρωπίων και περιλάμβανε τους οικισμούς Σκάλα, Αυλώνας (Κακοσάλεσι), Μαλακάσα,  Συκάμινο, Μαρκόπουλο Ωρωπού,  Κάλαμο ,  Αγίους Αποστόλους και Μίλεσι. Ο δήμος διατηρήθηκε μέχρι το 1912 οπότε διασπάστηκε στις κοινότητες Σκάλας Ωρωπού, Ωρωπού, Μαρκοπούλου Ωρωπού, Καλάμου και Σαλεσίου (Αυλώνος).
Πρόεδροι της Κοινότητας Ωρωπού
...
Πηγές
Ωρωπού
Α΄ Μακκαβαίων
Το Α' Μακκαβαίων είναι ένα από τα βιβλία του κανόνα της Παλαιάς Διαθήκης που αποδέχονται η Ορθόδοξη και η Ρωμαιοκαθολική εκκλησία, εξαιρείται όμως από τον κανόνα των εκκλησιών της Μεταρρύθμισης. Συγκαταλέγεται στα λεγόμενα Δευτεροκανονικά βιβλία.
Εισαγωγικά
Πρόκειται για αυτοτελή έργα, το περιεχόμενο των οποίων σχετίζεται με το όνομα και αμέσως ή εμμέσως μέ τους αγώνες της οικογένειας του ιερέα Ματταθία, μιας διακεκριμένης ιουδαϊκής οικογένειας της Ιερουσαλήμ, η οποία προασπίσθηκε σθεναρά τα θρησκευτικά και εθνικά ιδεώδη της πατρίδας της και πρόσφερε σημαντικές υπηρεσίες στό έθνος της. Πρόκειται για τη μακκαβαϊκή εξέγερση και τους αγώνες που ακολούθησαν για την προάσπιση της πίστης και της ελευθερίας τους ενάντια στους Σελευκίδες.
Συγγραφέας, τόπος, χρόνος
Με βάση τις διηγήσεις, ο χρόνος σύνταξης του πρωτοτύπου ίσως να ήταν γύρω στο 100 π.Χ. . Ο συγγραφέας είναι άγνωστος, έγραψε στα εβραϊκά και το μόνο που μπορεί κάποιος να συμπεράνει είναι ότι πρόκειται για έναν ένθερμο ιουδαίο πατριώτη ο οποίος μάλιστα είναι πολύ πιθανόν να συμμετείχε και ο ίδιος στους αγώνες.
Βλέπε επίσης
Κατηγορία:Δευτεροκανονικά Βιβλία
Κατάλογος αεροδρομίων με βάση τον κωδικό IATA
Ακολουθεί ένας κατάλογος αεροδρομίων με βάση τον κωδικό IATA τους:
Β
BJV
Μαμέρκος Αιμίλιος Λέπιδος Λιβιανός
Ο Μαμέρκος Αιμίλιος Λέπιδος Λιβιανός, λατιν.: Mamercus Aemilius Lepidus Livianus, (απεβ, π. το 62 π.Χ.) ήταν Ρωμαίος πολιτικός και στρατιωτικός διοικητής, που ήταν ύπατος το 77 π.Χ.
Βιογραφία
Ο Λιβιανός ήταν μία καλά συνδεδεμένη και ισχυρή μορφή στην πολιτική της Ύστερης Δημοκρατίας. Μέλος τού αριστοκρατικού κόμματος, αδελφός τού τριβούνου Mάρκου Λίβιου Δρούσου και γιος τού υπάτου Mάρκου Λίβιου Δρούσου, υιοθετήθηκε στους Aιμιλίους Λεπίδες. Η επιρροή του ήταν τέτοια, που μπόρεσε να μεσολαβήσει στον Λεύκιο Κορνήλιο Σύλλα για λογαριασμό του νεαρού Ιούλιου Καίσαρα, κάνοντας τον Σύλλα να σώσει τη ζωή τού Καίσαρα. Ήταν επίσης νυμφευμένος με την Κορνηλία, την κόρη του Σύλλα.
Γύρω στο 91 π.Χ. ο Λιβιανός διαδέχθηκε τον αδελφό του Μάρκο Λίβιο Δρούσο ως έναν από τους ποντίφικες στο Κολέγιο των Ποντιφικών. Υπηρέτησε με διάκριση στον Κοινωνικό Πόλεμο (91–87 π.Χ.), πιθανότατα υπηρετώντας ως λεγάτος υπό τον Κόιντο Καικίλιο Μέτελλο Πίο. Επέτυχε κάποιες νίκες, με πιο αξιοσημείωτη τη δολοφονία τού στρατηγού των Mαρσών, Κόιντου Ποπαιδίου Σίλωνος, κατά τη διάρκεια της καταιγίδας στη Βενουσία.
Αν και μία φορά απέτυχε να εκλεγεί πραίτορας, ο Λιβιανός προσπάθησε ξανά, πετυχαίνοντας το αξίωμα μέχρι το 81. Έλαβε υποψηφιότητα για το αξίωμα τού υπάτου το 77, πετυχαίνοντάς το μόνο αφού ο Γάιος Σκριβόνιος Κούριο απέσυρε την υποψηφιότητά του για εκείνο το έτος υπέρ του Λιβιανού. Ούτε ο Mαμέρκος, ούτε ο υπατικός συνάδελφός του δέχτηκαν μία υπατική εντολή στην Hispania, για να βοηθήσουν τον Κόιντο Καικίλιο Μέτελλο Πίο στον Σερτωριανό πόλεμο. Δεν υπάρχουν αποδείξεις ότι απέκτησε επαρχιακή διοίκηση μετά τη λήξη της θητείας του.
Μετά τη θητεία του ως υπάτου, ο Λιβιανός ήταν πιθανότατα στρατηγός, που υπηρετούσε υπό τον Μάρκο Αντώνιο Κρητικό το 74, στον οποίο είχε δοθεί έκτακτη εντολή να καθαρίσει τη Μεσόγειο Θάλασσα από πειρατές, που δρούσαν από την Κρήτη. Μέχρι τα 70, μπορεί να ήταν πρώτος της Συκλήτου (princeps Senatus), αν και τα στοιχεία δεν είναι πειστικά. Κλήθηκε ως εχθρικός μάρτυρας εναντίον τού Γάιου Κορνήλιου το 65, ως μέρος των γεγονότων γύρω από την Α΄ Συνωμοσία τού Κατιλίνα.
Οικογένεια
Ο Λιβιανός είχε μία κόρη, την Αιμιλία Λεπίδα που αρραβωνιάστηκε για ένα διάστημα με τον εξάδελφό της Κάτωνα.
Οι ανιψιοί και τα ανίψια τού Λιβιανού: Σερβιλία, Σερβιλία Νεότερη, Γναίος Σερβίλιος Καιπίων, Μ. Π. Κάτων και Πορκία Κατωνίς, μπορεί να ζούσαν μαζί του μετά το τέλος των γονιών τους.
Απεικονίσεις στη μυθοπλασία
Ο Λέπιδος Λιβιανός εμφανίζεται στο μυθιστόρημα της Κολήν ΜακΚάλαφ Tο στέμμα από χόρτα και στις συνέχειές του.
Σημειώσεις
<references group="" responsive="1">
Πηγές
Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Ράιφ Ντιζντάρεβιτς
Ο Ράιφ Ντιζντάρεβιτς (βοσνιακά : Raif Dizdarević) (Φιόβιτσα 9 Δεκεμβρίου 1926) είναι Βόσνιος πρώην Γιουγκοσλάβος διπλωμάτης και πολιτικός. Κατά τη διάρκεια του Β΄ παγκοσμίου πολέμου συμμετείχε στην ένοπλη αντίσταση των Παρτιζάνων.
Μετά τον πόλεμο, ως μέλος του Κομμουνιστικού κόμματος και συνεργάτης του Γιόσιπ Μπροζ Τίτο κατείχε υψηλά πολιτικά αξιώματα. Από το 1945 ήταν μέλος του Τμήματος κρατικής ασφάλειας.
Χρημάτισε διπλωμάτης της Γιουγκοσλαβίας που υπηρέτησε σε πρεσβείες στη Βουλγαρία (1951-1954), Σοβιετική Ένωση (1956-1959), και την Τσεχοσλοβακία (1963-1967). Το 1978-1982 ήταν πρόεδρος της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης, το 1982-1983 πρόεδρος της Ομοσπονδιακής εθνοσυνέλευσης. Το 1984-1988 ήταν υπουργός εξωτερικών της Γιουγκοσλαβίας και πρόεδρος της χώρας το 1988-1989. Κατά τη διάρκεια που ήταν επικεφαλής του κράτους, η Γιουγκοσλαβία είχε ένα εξωτερικό χρέος πάνω από 21 δισεκατομμύρια δολάρια δολάρια και ένα ετήσιο ποσοστό πληθωρισμού από 217 τοις εκατό. τον Μάρτιο του 1989 αναγκάστηκε να ακυρώσει ένα ταξίδι του στο εξωτερικό και τη Βραζιλία, την Ουρουγουάη και τη Σενεγάλη εν μέσω αναταραχής από την αλβανική πλειοψηφία στην επαρχία του Κοσσυφοπεδίου.
Ο Ντιζντάρεβιτς προσπάθησε να κρατήσει τη γιουγκοσλαβική ομοσπονδία ενωμένη, αλλά έχασε την πολιτική επιρροή του με την έναρξη των γιουγκοσλαβικών πολέμων. Αργότερα έζησε στο Σεράγεβο και δημοσίευσε τα απομνημονεύματά του. Ο γιος του Πρέντραγκ ζει στις Ηνωμένες Πολιτείες, ενώ η κόρη του Τζασμίνκα ζει στο Βελιγράδ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γιουγκοσλάβοι διπλωμάτες Κατηγορία:Πρόεδροι της Γιουγκοσλαβίας Κατηγορία:Υπουργοί εξωτερικών της Γιουγκοσλαβίας Κατηγορία:Πρόεδροι της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης Κατηγορία:Πρόεδροι της εθνοσυνέλευσης της Γιουγκοσλαβίας
Λευκό Ελληνικό Τσοπανόσκυλο
Το Λευκό Ελληνικό Τσοπανόσκυλο είναι καθαρόαιμη φυλή σκύλου ποιμενικών καθηκόντων (σκύλος φύλαξης κοπαδιών), που κατάγεται από την Ελλάδα.
Αναγνώριση
Η φυλή είναι αναγνώρισμένη από τον Κυνολογικό Όμιλο Ελλάδος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φυλές σκύλων Ελληνικής προέλευσης Κατηγορία:Φυλές σκύλων
Παρακαταβολή
Με το όρο παρακαταβολή, στην αρχαία Ελλάδα, και ειδικότερα κατά το αρχαίο δίκαιο, το λεγόμενο και αττικό λεγόταν το χρηματικό ποσό που όφειλε να καταθέσει ο ενάγων σε κληρονομικών υποθέσεων δίκες. Το χρηματικό ποσό αυτό επιστρεφόταν στον ενάγοντα εφόσον εκδιδόταν απόφαση υπέρ αυτού, διαφορετικά παρέμενε (κατέπιπτε) υπέρ του δημοσίου.
Η Παρακαταβολή θεωρείται ως ο αρχαίος πρόδρομος του σημερινού παραβόλου.
Κατηγορία:Αττικό Δίκαιο
Μια Ευκαιρία για τη Σόνυ
Το Sonny with a Chance (Μια Ευκαιρία για τη Σόνυ) ήταν μια αμερικάνικη σειρά ζωντανής δράσης του Disney Channel, δημιουργίας του Steve Marmel. Η σειρά ακολουθεί την ζωή και τις εμπειρίες μιας έφηβης, της Σόνυ Μονρό (Sonny Munroe), η οποία έγινε μέλος στο καστ ενός ζωντανού σόου με κωμικά σκετς, του So Random! (Τόσο Τυχαία!). Η σειρά ξεκίνησε στην Αμερική στις 8 Φεβρουαρίου 2009. Τον Ιούνιο 2009 ανακοινώθηκε ότι η σειρά θα έχει δεύτερο κύκλο του οποίου τα γυρίσματα ξεκίνησαν τον Νοέμβριο του 2009. Είναι η πρώτη σειρά του Disney Channel που προβάλλεται σε Υψηλή Ευκρίνεια (High Definition) από το πρώτο κιόλας επεισόδιο. Στην Ελλάδα η σειρά προβάλλεται από την ελληνική έκδοση του Disney Channel από τις 7 Νοεμβρίου 2009 μέσω της συνδρομητικής πλατφόρμας του OTE TV και της NOVA, με διαθέσιμη επιλογή της αγγλικής ή της ελληνικής γλώσσας, ενώ προβάλλεται και από την ΕΡΤ από τις 11 Νοεμβρίου 2010.
Παραγωγή
Το αρχικό όνομα της κεντρικής ηρωίδας ήταν Μόλλυ Μονρό, και η σειρά θα λεγόταν Καλώς Ήρθατε στο Μόλλυγουντ. Έπειτα, το όνομα άλλαξε σε Χόλυ κι η σειρά θα λεγόταν Καλώς Ήρθατε στο Χόλυγουντ. Αργότερα, όμως, το όνομα άλλαξε σε Σόνυ, κι ο τίτλος της σειράς έγινε Μια Ευκαιρία για τη Σόνυ (Sonny With a Chance).
Μέσα στο ίδιο το Sonny With a Chance υπάρχει κι άλλο ένα σόου, το So Random!, μία εκπομπή με κωμικά σκετς.
Η παραγωγή της σειράς ξεκίνησε στις 15 Σεπτεμβρίου 2008 και ο πρώτος κύκλος επεισοδίων γυρίστηκε στο Στούντιο 11 των NBC Studios στην Καλιφόρνια, όπου παλαιότερα γίνονταν τα γυρίσματα της σειράς ιατρικού δράματος του NBC, Στην Εντατική. Για τον δεύτερο κύκλο επεισοδίων, η παραγωγή της σειράς μεταφέρθηκε στα Hollywood Center Studios στο Χόλυγουντ, στην Καλιφόρνια, όπου εκεί γίνονται και τα γυρίσματα των σειρών Σκανταλιές στο καράβι, Οι Μάγοι του Γουέβερλυ και JONAS.
Πλοκή
Η Σόνυ Μονρό είναι μια νεαρή ηθοποιός που της δίνεται η ευκαιρία να συμμετάσχει σε μια επιτυχημένη κωμική εκπομπή, το So Random!. Όμως μπορεί να τα βγάλει πέρα με τη δύστροπη σταρ της εκπομπής (Τόνι Χαρτ), καθώς και με τον ιδιότροπο πρωταγωνιστή (Τσαντ Ντύλαν Κούπερ) της αντίπαλης δραματκής σειράς, Οι Καταρράκτες ΜακΚένζι (MacKenzie Falls);
Αθανάσιος Παπαγεωργίου
Ο Αθανάσιος Παπαγεωργίου του Ανδρέα (Μεσαία Μηλιά Πιερίας, 20 Ιουνίου 1954) είναι Έλληνας οικονομολόγος και πολιτικός, που διετέλεσε βουλευτής Πιερίας με το ΠΑΣΟΚ από το 2004 ως το 2007 και από το 2009 ως το 2012. Είναι παντρεμένος με την Ανθή Ρήγα και έχουν 1 κόρη την Λυδία.
Για να ξεχωρίζει από τον συνονόματό του γραμματέα της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ Θανάση Παπαγεωργίου συνήθως αναφερόταν ως «ο Παπαγεωργίου του Αγροτικού» ενώ ο άλλος ως «ο Παπαγεωργίου του Οργανωτικού».
Σπουδές
Αφού τέλειωσε το Δημοτικό Σχολείο, φοίτησε στο εξατάξιο Γυμνάσιο της Κατερίνης και εν συνεχεία σπούδασε Οικονομικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς, από όπου αποφοίτησε το 1976. Κατά την περίοδο της χούντας ήταν ένα από τα ηγετικά στελέχη των φοιτητών και πήρε μέρος στις εξεγέρσεις στη Νομική Σχολή και στο Πολυτεχνείο, το 1973.
Μια Ευκαιρία για τη Σόνυ
So Random!
Το Disney Channel έχει δημιουργήσει μια ιστοσελίδα, το https://web.archive.org/web/20190608155407/http://sorandom.com/, η οποία δίνει πληροφορίες και περιγράφει ένα σόου που στην πραγματικότητα δεν υπάρχει, το So Random!. Ένα από τα σκετς ήταν βασισμένο σε μια ταινία. Το σκετς  Η Κακιά Μάγισσα του Διαδικτύου (από το έβδομο επεισόδιο του πρώτου κύκλου) ήταν μια παροδία της ταινίας του 1939, Ο Μάγος του Οζ.
Αθανάσιος Παπαγεωργίου
Πολιτική σταδιοδρομία
Το 1993 διορίστηκε υποδιοικητής της Αγροτικής Τράπεζας και παρέμεινε στη θέση αυτή ως το 2000, χρονιά στην οποία αποχώρησε και από πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της γαλακτοβιομηχανίας «Δωδώνη», έπειτα από 4 χρόνια. . Ήταν επίσης πρόεδρος της καπνοβιομηχανίας ΣΕΚΑΠ από το 2000 ως το 2003 Το 2000 ίδρυσε και ανέλαβε πρόεδρος του Ινστιτούτου Στρατηγικής Ανάπτυξης Πιερίας (ΙΣΑΠ).
Μια Ευκαιρία για τη Σόνυ
MacKenzie Falls
Το MacKenzie Falls (Οι Καταρράκτες ΜακΚένζι) είναι μια πολύ δημοφιλής δραματική σειρά που προβάλλεται στην βραδινή ζώνη και έχει ως κύριο πρωταγωνιστή τον Τσαντ Ντύλαν Κούπερ. Τα μόνα υπόλοιπα γνωστά μέλη του καστ του σόου είναι η Πόρτλαϊν, η Χλόη, η Πενέλοπε, ο Τρέβορ, κι ο Ντέβον. Ο Τζέιμς Κονρόυ ήταν μια φορά καλεσμένος στο Mackenzie Falls. Το σόου γυρίζεται σε πολύ κοντινό στούντιο με του So Random!. Η βρετανική εφημερίδα The Guardian περιγράφει το Mackenzie Falls ως "σαπουνόπερα που θυμίζει κάτι από Dawson's Creek μέχρι και Gossip Girl, σα να τα έχεις βάλει σ' ένα μπλέντερ". Το Mackenzie Falls είναι μια παρωδία σειράς εφηβικού δράματος. Στο Sonny With a Chance δεν έχει παιχτεί επεισόδιο του Mackenzie Falls, όμως έχει κυκλοφορήσει σε DVD (του πρώτου κύκλου επεισοδίων του Sonny With a Chance) ένα σύντομο τέλος του τελευταίου επεισοδίου του πρώτου κύκλου του σόου.
Αθανάσιος Παπαγεωργίου
Πολιτική σταδιοδρομία
Εντάχθηκε στο ΠΑΣΟΚ από τα φοιτητικά του χρόνια στον Πειραιά (ως πρόεδρος του συλλόγου φοιτητών το 1975-76) και χρημάτισε γραμματέας του Τομέα Αγροτικής Πολιτικής του Κινήματος ολόκληρη τη δεκαετία του 1990. Εκλέχθηκε για πρώτη φορά μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ το 1984 και παρέμεινε μέλος για περισσότερα από 20 χρόνια, ως το 2005. Από το 2005 ως το 2013 ήταν μέλος του Εθνικού Συμβουλίου του Κινήματος.
Μια Ευκαιρία για τη Σόνυ
MacKenzie Falls
Μια μακροχρόνια έχθρα υπάρχει ανάμεσα στο καστ του Mackenzie Falls και του So Random!. Το καστ του Mackenzie Falls συχνά υποτιμά το So Random! και την κωμικότητα του, καθώς και των ηθοποιών του. Τα μέλη του καστ του Mackenzie Falls έχουν περιφρονητική συμπεριφορά και φοβούνται μήπως το So Random! γίνει πιο δημοφιλές από το Mackenzie Falls. Ο Τσαντ Ντύλαν Κούπερ είναι ο πρωταγωνιστής της 'σειράς', και τα υπόλοιπα μέλη του καστ ακούν τα λόγια του και υπακούουν στις εντολές του χωρίς δεύτερη σκέψη. Το στούντιο του Mackenzie Falls περιλαμβάνει έναν καταρράκτη σοκολάτας, γκουρμέ σνακ, δωμάτιο μασάζ, και δωμάτιο περισυλλογής για τους ηθοποιούς της 'σειράς'. Όπως και να 'χει τα καστ των δύο εκπομπών έχουν αρχίσει να έρχονται πιο κοντά μέσω μιας περιέργης φιλίας που εξελίσσεται ακόμα πιο περίεργα ανάμεσα στην Σόνυ και τον Τσαντ. Μερικές φορές φαίνεται πως φέρονται ρομαντικά ο ένας στον άλλον μετά από κάθε τους καβγά.
Αθανάσιος Παπαγεωργίου
Πολιτική σταδιοδρομία
Εκλέχθηκε για πρώτη φορά βουλευτής Πιερίας στις εκλογές του 2004. Επανεκλέχθηκε βουλευτής στις εκλογές του 2009.
Μια Ευκαιρία για τη Σόνυ
MacKenzie Falls
Η Disney έχει δημιουργήσει μία ιστοσελίδα, http://www.mackenziefalls.com, η οποία έχει σχέση με το MacKanzie Falls. Οι συμπρωταγωνιστές του Τσαντ Ντύλαν Κούπερ είναι ο Ντέβον, ο οποίος ζηλεύει τον ετεροθαλή αδερφό του, τον ΜακΚένζι. Η Πενέλοπε, το πρώην του ερωτικό ενδιαφέρον. Η Χλόη, μια καινούρια κοπέλα που δεν είναι πλούσια σαν τους άλλους (ο πατέρας της έχει μόνο $10 εκατομμύρια δολλάρια), γι' αυτό κι επειδή θέλει τον ΜακΚένζι την μισεί η Πενέλοπε. Τέλος, ο καλύτερος φίλος του ΜακΚένζι είναι ο Τρέβορ. Είναι σίγουρο πως μελλοντικός γκεστ-σταρ θα είναι ο ανερχόμενος ράπερ Sid Hyet, ο οποίος θα παίξει τον εαυτό του σ' αυτό το (ψεύτικο) σόου. Το σχολείο στο οποίο πηγαίνουν όνομάζεται Westwick Prep School.
3ος Κύκλος: 2011 - 2012
Η παραγωγή του τρίτου κύκλου επεισοδίων είχε προγραμματιστεί για τον Ιανουάριο του 2011, ωστόσο τρίτος κύκλος επεισοδίων, τελικά, δεν θα υπάρξει εξ' αιτίας των προβλημάτων υγείας της Ντέμι Λοβάτο, καθώς και την εισαγωγή της στο νοσοκομείο. Στις 12 Νοεμβρίου 2010 ανακοινώθηκε ότι η παραγωγή του τρίτου κύκλου θα ξεκινήσει χωρίς την Ντέμι Λοβάτο, καθώς η σειρά θα επικεντρώνεται στο βασικό θέμα της: κωμικά σκετς και μουσική από το So Random!. Το σόου θα φιλοξενεί ειδικούς καλεσμένους, σκετς, μουσικές απομιμήσεις και μουσική, θυμίζοντας έτσι μια έκδοση του Saturday Night Live για εφήβους. Ουσιαστικά, ξεκινάει μια νέα σειρά του Disney Channel χωρίς την Ντέμι Λοβάτο, η οποία, όπως είναι φανερό, ονομάζεται So Random!
Αθανάσιος Παπαγεωργίου
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες οικονομολόγοι Κατηγορία:Βουλευτές Πιερίας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ
Μια Ευκαιρία για τη Σόνυ
Σάουντρακ
Το επίσημο άλμπουμ με το σάουντρακ της σειράς κυκλοφόρησε στην Αμερική στις 5 Οκτωβρίου 2010 από την Walt Disney Records. Προηγήθηκε αυτού το σινγκλ Me, Myself and Time, το οποίο κυκλοφόρησε στις 3 Αυγούστου 2010.
Αυθεντική Ημερομηνία Κυκλοφορίας
Το δεύτερο μέρος του πρώτου κύκλου επεισοδίων κυκλοφόρησε στην Αμερική στις 22 Ιουνίου 2010 και έχει τίτλο: Sonny With a Chance: Me, Myself and Time.
Σήραγγα (αποσαφήνιση)
Όταν αναφερόμαστε στη λέξη σήραγγα [λόγ. <αρχ. σῆραγξ, αιτ. -αγγα «κούφιος βράχος»] μπορεί να εννοούμε:
Κλιματολογία
thumb|310px|right|Παγκόσμιος κλιματολογικός χάρτης μέσης θερμοκρασίας, καλύπτοντας τριακονταετία. Η Κλιματολογία είναι μια συνδυαστική επιστήμη της Μετεωρολογίας και της Γεωγραφίας με βασικό αντικείμενο έρευνας και μελέτης την μακρόχρονη σύνθεση του καιρού, δηλαδή το κλίμα, την διάκριση αυτού παράλληλα με την ερμηνεία των μεταβολών του και των εξ αυτών επιπτώσεων, καθώς και την εφαρμογή συναφών δεδομένων προς επίλυση ειδικών προβλημάτων.Οι επιστήμονες του κλάδου αυτού καλούνται κλιματολόγοι.
Διάκριση
Μια πρώτη διάκριση της Κλιματολογίας ανάλογα με τη σπουδή του αντικειμένου της είναι: Ανάλογα δε του επιδιωκόμενου σκοπού η Κλιματολογία διακρίνεται σε επιμέρους κλάδους όπως (κατ' αλφαβητική σειρά):
Τωβίτ
Ο Τωβίτ είναι ένα από τα βιβλία του κανόνα της Παλαιάς Διαθήκης που αποδέχονται η Ορθόδοξη και η Ρωμαιοκαθολική εκκλησία, εξαιρείται όμως από τον κανόνα των εκκλησιών της Μεταρρύθμισης. Συγκαταλέγεται στα λεγόμενα Δευτεροκανονικά βιβλία.
Εισαγωγικά
Το βιβλίο Τωβίτ οφείλει την ονομασία του στο όνομα του πατέρα του νεανία Τωβία, ο οποίος είναι ένα από τα κεντρικότερα πρόσωπα της αφήγησης. Στο βιβλίο περιγράφονται οι δοκιμασίες και οι περιπέτειες δύο συγγενών ιουδαϊκών οικογενειών του Τωβίτ και του Ραγουήλ, που ζούσαν σε εξορία, στη Νινευή η πρώτη και στα Εκβάτανα η δεύτερη. Τα ιστορικά γεγονότα, που συνδέονται με αυτές, έλαβαν χώρα μετά την κατάλυση του βορείου βασιλείου του Ισραήλ το 722 π.Χ. από τους ασσυρίους και τη διασπορά του πληθυσμού του. Το βιβλίο αποτελεί μια πραγματεία, που θέλει να τονίσει όχι τόσο το ιστορικό περίγραμμα της αφήγησης όσο τα ηθικά στοιχεία της. Διδάσκει την εμπιστοσύνη στο Θεό, την καρτερία στις δοκιμασίες, την υποταγή στο Νόμο, το σεβασμό στους πρεσβυτέρους κ.λπ., αξίες που στηρίζουν τον ευσεβή και δίκαιο Ιουδαίο.
Συγγραφέας, τόπος, χρόνος
Θεωρείται πιθανό το βιβλίο να γράφτηκε στα αραμαϊκά από "ευσεβή Ιουδαίο", μεταξύ των ετών 200 και 170 π.Χ. . Η δημοφιλία του κειμένου μαρτυρείται από τις διάφορες μορφές του: σώζεται σε τρεις ελληνικές αναθεωρήσεις και μία συριακή, καθώς και σε λατινική μετάφραση.
Διάγραμμα περιεχομένου
Το περιεχόμενο του βιβλίου αποτελείται από 14 κεφάλαια:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Δευτεροκανονικά Βιβλία
Medieval: Total War
Το Medieval: Total War είναι βιντεοπαιχνίδι στρατηγικής το οποίο κυκλοφόρησε από την Activision το 2002 και αναπτύχθηκε από την The Creative Assembly. Πρόκειται για το δεύτερο παιχνίδι της σειράς Total War, όπου παίκτης πρέπει να δημιουργήσει την δική του Αυτοκρατορία, μέσα από επικές-πραγματικές μάχες στην εποχή του Μεσαίωνα (μεταξύ 1087 και 1453 μ.χ.), συνδυάζοντας στοιχεία όπως την διπλωματία, την κατασκοπία και το γάμο. Το παιχνίδι δέχθηκε μία επέκταση, με το όνομα Medieval: Total War - Invasion Viking.
Ακραία σημεία της Κύπρου
thumb|upright=1.4|Τοπογραφικός χάρτης της Κύπρου. Αυτός είναι ένας κατάλογος με τα ακραία σημεία ή άκρα της Κύπρου. Τα σημεία αυτά είναι το βορειότερο, το νοτιότερο, το δυτικότερο και ανατολικότερο σημείο της νήσου Κύπρος και τα παράπλευρων νησίδων που ανήκουν στη Κυπριακή Δημοκρατία. Για ιστορικούς και πολιτικούς λόγους, η Κύπρος εντάσσεται γεωγραφικά, εκτός από την Ασία, και στην Ευρώπη. Με αυτή την συνθήκη, η Κύπρος αποτελεί το νοτιοανατολικότερο άκρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η ψηλότερη κορυφή του είναι ο Όλυμπος (1,952 μ.) στην οροσειρά του Τρόοδους, που από άποψη τοπογραφικής προεξοχής αποτελεί το 32ο ψηλότερο όρος στην ευρωπαϊκή ήπειρο. Παράλληλα το νησί της Κύπρου είναι το τρίτο μεγαλύτερο νησί της Μεσογείου μετά τη Σικελία και τη Σαρδηνία, ενώ είναι το 81ο μεγαλύτερο νησί σε έκταση στον κόσμο.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Κατάλογοι που αφορούν την Κύπρο
Αποαποικιοποίηση της Ωκεανίας
Η αποαποικιοποίηση της Ωκεανίας συνέβη μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν έθνη στην Ωκεανία απέκτησαν την ανεξαρτησία τους από τη μετάβαση από την Ευρωπαϊκή αποικιοκρατία στην πλήρη ανεξαρτησία.
Ενώ οι περισσότερες χώρες της Ωκεανίας έχουν συγκεκριμένη ημέρα ανεξαρτησίας, η ανεξαρτησία της Αυστραλίας και της Νέας Ζηλανδίας ήταν σταδιακή διαδικασία και δεν μπορεί να συνδέεται σαφώς με μια συγκεκριμένη ημερομηνία. Οι περισσότερες βρετανικές αποικίες στην Αυστραλία κέρδισαν υπεύθυνη κυβέρνηση κατά τη δεκαετία του 1850, όπως και η Νέα Ζηλανδία το 1856. Αυτό επισημοποιήθηκε στην κατάσταση ντομίνιον το 1900, αλλά το Ηνωμένο Βασίλειο ντε γιούρε διατηρούσε ορισμένες αρμοδιότητες που δεν. Εκ των πραγμάτων είναι κυρίαρχα από τη δεκαετία του 1920, αλλά η Αυστραλία και η Νέα Ζηλανδία αρνήθηκαν επίσημη αναγνώριση της δικής τους πλήρους κυριαρχίας, όταν τους προσφέρθηκρ μέσω του Καταστατικού του Γουέστμινστερ το 1931, πριν την αποδεχθούν αντίστοιχα το 1942 και το 1947.
Σημειώσεις
Κατηγορία:Ιστορία της Ωκεανίας Κατηγορία:Αποαποικιοποίηση
Άγιος Τίτος
Ο Τίτος (Titus) ήταν πρώιμος χριστιανός ιεραπόστολος, αρχηγός της εκκλησίας και συνταξιδιώτης και μαθητής του Αποστόλου Παύλου. Αναφέρεται σε αρκετές από τις επιστολές του Παύλου, συμπεριλαμβανομένης της Επιστολής προς Τίτο. Πιστεύεται ότι είναι ένας Εθνικός που μετατράπηκε σε Χριστιανός από τον Παύλο και, σύμφωνα με την παράδοση, αφιερώθηκε ως Επίσκοπος του νησιού της Κρήτης.
Ο Τίτος έφερε μια επιστολή εράνου από τον Παύλο στην Κόρινθο, για να μαζέψει χρήματα για τους φτωχούς της Ιερουσαλήμ. Αργότερα, στην Κρήτη, ο Τίτος όρισε πρεσβύτερους σε κάθε πόλη και παρέμεινε εκεί στα γηρατειά του, πεθαίνοντας στη Γόρτυνα, κοντά στην πόλη Κάντια (σημερινό Ηράκλειο).
Βίος
Ο Τίτος ήταν Έλληνας, προφανώς από την Αντιόχεια, ο οποίος λέγεται ότι είχε σπουδάσει ελληνική φιλοσοφία και ποίηση στα πρώτα του χρόνια. Φαίνεται να είχε μετατραπεί από τον Παύλο, οπότε υπηρέτησε ως γραμματέας και διερμηνέας του Παύλου. Το 49, ο Τίτος συνόδευσε τον Παύλο στο συμβούλιο που πραγματοποιήθηκε στην Ιερουσαλήμ, με θέμα τις τελετές του Μωσαϊκού νόμου.
Προς το τέλος του έτους 56, ο Παύλος, καθώς ο ίδιος αναχώρησε από την Ασία, έστειλε τον Τίτο από την Έφεσο στην Κόρινθο, με πλήρη εντολή να διορθώσει το αποτέλεσμα που προκάλεσε η παράδοση του Τιμόθεου (Προς Κορινθίους 1 ) και η «επώδυνη επίσκεψη » του Παύλου, ιδιαίτερα ένα σημαντικό αδίκημα και πρόκληση για την εξουσία του Παύλου από ένα ανώνυμο άτομο. Κατά τη διάρκεια αυτού του ταξιδιού, ο Τίτος χρησίμευσε ως ταχυμεταφορέας για αυτό που είναι κοινώς γνωστό ως «Σοβαρή Επιστολή», μια επιστολή του Παύλου που έχει χαθεί αλλά αναφέρεται στο Προς Κορινθίους 2.
Μετά την επιτυχία αυτής της αποστολής, ο Τίτος ταξίδεψε βόρεια και συνάντησε τον Παύλο στη Μακεδονία. Εκεί ο απόστολος, χαρούμενος από την επιτυχία του Τίτου, έγραψε την 2η Επιστολή προς Κορινθίους. Ο Τίτος επέστρεψε στη συνέχεια στην Κόρινθο με μεγαλύτερη συνοδεία, μεταφέροντας δύο Κορινθίους μαζί του. Ο Παύλος συνάντησε τον Τίτο στην Κόρινθο αργότερα. Από την Κόρινθο, ο Παύλος έστειλε στη συνέχεια τον Τίτο για να οργανώσει τις συλλογές ελεημοσύνης για τους Χριστιανούς στην Ιερουσαλήμ. Ως εκ τούτου, ο Τίτος ήταν ένα εργαλείο αντιμετώπισης προβλημάτων, ειρηνευτής, διαχειριστής και ιεραπόστολος.
Η πρώιμη εκκλησιαστική παράδοση υποστηρίζει ότι ο Παύλος, μετά την απελευθέρωσή του από την πρώτη φυλάκισή του στη Ρώμη, και πιθανόν μετά την περιοδεία του στην Ισπανία, σταμάτησε στο νησί της Κρήτης για να κηρύξει. Λόγω των αναγκών άλλων εκκλησιών, που απαιτούν την παρουσία του αλλού, χειροτονεί τον μαθητή του Τίτο ως επίσκοπο αυτού του νησιού, και τον αφήνει να ολοκληρώσει το έργο που είχε ξεκινήσει. Ο Χρυσόστομος λέει ότι αυτό είναι μια ένδειξη της εκτίμησης του Αγίου Παύλου για τον Τίτο.
Ο Παύλος κάλεσε τον Τίτο από την Κρήτη να τον βρει στη Νικόπολη της Ηπείρου. Αργότερα, ο Τίτος ταξίδεψε στη Δαλματία. Η Καινή Διαθήκη δεν καταγράφει το θάνατό του.
Εορτασμός
Η γιορτή του Τίτου δεν συμπεριλήφθηκε στο Τριαδικό Ημερολόγιο (το ημερολόγιο των αγίων που θα τιμηθούν κατά τη διάρκεια της λειτουργικής χρονιάς στην επίσημη λειτουργία της ρωμαϊκής τελετής ). Όταν προστέθηκε το 1854, ανατέθηκε στις 6 Φεβρουαρίου. Το 1969, η Καθολική Εκκλησία ανέθεσε τη γιορτή στις 26 Ιανουαρίου για να γιορτάσει τους δύο μαθητές του Παύλου, τον Τίτο και τον Τιμόθεο, την επόμενη ημέρα της γιορτής της Μετατροπής του Αγίου Παύλου. Η Ευαγγελική Λουθηρανική Εκκλησία στην Αμερική γιορτάζει αυτά τα δύο, μαζί με τον Σίλα, την ίδια ημερομηνία. Η Ορθόδοξη Εκκλησία τον εορτάζει στις 25 Αυγούστου και στις 4 Ιανουαρίου.
Τα λείψανα του, που τώρα αποτελούνται μόνο από το κρανίο του, λατρεύονται στην Εκκλησία του Αγίου Τίτου, στο Ηράκλειο της Κρήτης, στην οποία επιστράφηκε το 1966 αφού μεταφέρθηκε στη Βενετία κατά την Τουρκοκρατία.
Ο Άγιος Τίτος είναι ο προστάτης άγιος του Ιερατικού Σώματος του Στρατού των ΗΠΑ (United States Army Chaplain Corps). Το Σώμα έχει καθιερώσει το βραβείο Τάγμα του Τίτου, που περιγράφεται από το Υπουργείο Άμυνας:"Το βραβείο Τάγμα του Τίτου είναι το μοναδικό βραβείο που απονέμεται από τον αρχηγό των Ιερατικών για να αναγνωρίσει την εξαιρετική απόδοση της διακονίας από τους ιερατικούς και τους βοηθούς ιερατικούς. Το Τάγμα του Τίτου απονέμεται για αξιέπαινες συνεισφορές στο μοναδικό και εξαιρετικά ορατό Πρόγραμμα Ελέγχου Διαχείρης Ιερατικής Μονάδας. Το βραβείο αναγνωρίζει τη μεγάλη σημασία της ρεαλιστικής, διδακτικής καθοδήγησης και εκπαίδευσης των ιερατικών στη μάχη και τη διασφάλιση της παράδοσης της επικρατούσας θρησκευτικής υποστήριξης στον Αμερικανό Στρατιώτη."
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας Κατηγορία:Πρόσωπα της Καινής Διαθήκης Κατηγορία:Χριστιανοί άγιοι του 1ου αιώνα Κατηγορία:Χριστιανοί άγιοι από την Καινή Διαθήκη Κατηγορία:Άγιοι προστάτες στρατιωτικών σωμάτων
Πολιορκία της Ιερουσαλήμ (587 π.Χ.)
Ο Ναβουχοδονόσορ B’, ο επονομαζόμενος και Μέγας, πολιόρκησε δυο φορές την Ιερουσαλήμ, το 597 και το 587 π.Χ. και τη δεύτερη φορά την κατέστρεψε, καίγοντας τον ναό του Σολομώντα και εξορίζοντας στη Βαβυλωνία μεγάλο μέρος του πληθυσμού.
Γεγονότα
Τα γεγονότα και οι συνθήκες που είχαν διαμορφωθεί κατά τα τελευταία χρόνια προ της καταστροφής της Ιερουσαλήμ από τους Βαβυλώνιους, έχουν ως εξής:
Πρόκειται για μια εποχή που οριοθετεί το τέλος της Ασσυριακής Αυτοκρατορίας, και την αρχή της Βαβυλωνιακής κυριαρχίας στην περιοχή. Δηλαδή για την περίοδο που ονομάζουμε Νέο-Βαβυλωνιακή περίοδο. Με το τέλος της Ασσυριακής αυτοκρατορίας, πάνω από το πτώμα της, ερίζουν οι Αιγύπτιοι και οι Βαβυλώνιοι, για το ποια αυτοκρατορία θα διαδεχθεί ως ηγέτιδα δύναμη της περιοχής αυτής στη Μέση Ανατολή.
Κατά τον καιρό της Ασσυριακής κυριαρχίας στην περιοχή, οι Ισραηλίτες ήταν διαιρεμένοι σε δύο βασίλεια, λόγω εσωτερικών ταραχών και συγκρούσεων: Στο Βόρειο Βασίλειο των 10 φυλών, που ονομαζόταν «Ισραήλ» και είχε πρωτεύουσα τη Σαμάρεια, και στο Νότιο Βασίλειο του Ιούδα, των δύο φυλών, που είχε πρωτεύουσα την Ιερουσαλήμ. Ήδη προ της καταστροφής της Ιερουσαλήμ, το Βόρειο Βασίλειο του Ισραήλ είχε καταλυθεί και στην περιοχή είχαν εγκατασταθεί ξένοι λαοί, οι λεγόμενοι Σαμαρείτες. Ισραηλιτικό ήταν πλέον μόνο το Νότιο Βασίλειο του Ιούδα, αλλά και αυτό υπό την εξουσία της Ασσυριακής δύναμης.
Όπως γνωρίζουμε από τα ιστορικά ντοκουμέντα, η Ασσυρία καταλύθηκε κατά την εκστρατεία των Μήδων, από τον Οκτώβριο του 610 π.Χ. ως τον Μάρτιο του 609 π.Χ. (Βαβυλωνιακό χρονικό Β.Μ. 21901 και επιγραφή της Χαρράν Nabon Η 1,Β). Το χρονικό αναφέρει πως στο δέκατο έκτο έτος του Ναβοπολασσάρ, στον μήνα Μαρχεσβάν, «οι Ουμάν-Μάντα (οι Μήδοι), που είχαν έρθει για να βοηθήσουν τον βασιλιά της Ακκάδ, συνένωσαν τα στρατεύματά τους και βάδισαν κατά της Χαρράν... Ο βασιλιάς της Ακκάδ έφθασε στη Χαρράν και [...] κυρίεψε την πόλη. Αφαίρεσε τα πολλά λάφυρα της πόλης και του ναού.» Η στήλη του Ναβονίδη Η 1, Β παρέχει την ίδια πληροφορία: «Όταν στο δέκατο όγδοο έτος του Ναβοπολασσάρ, βασιλιά της Βαβυλώνας, ο βασιλιάς των θεών Σιν θύμωσε με την πόλη και με τον ναό του και ανέβηκε στον ουρανό, η πόλη και ο λαός μέσα σ’ αυτήν αφανίστηκαν.»
Η Αγία Γραφή μας πληροφορεί ότι την ίδια εκείνη χρονιά (609 π.Χ.) σκοτώνεται στον πόλεμο ο βασιλιάς του Ιούδα Ιωσίας στη Μεγιδδώ από τον Φαραώ Νεχαώ, όταν βγαίνει να πολεμήσει μαζί του, κατά την εκστρατεία του τελευταίου στην περιοχή. Τότε, γίνεται βασιλιάς ο 23-χρονος Ιωάχαζ ο γιος του, ο οποίος όμως βασίλεψε μόνο για 3 μήνες, γιατί ο Φαραώ Νεχαώ τον φυλάκισε. Στη θέση του ο Φαραώ ορίζει βασιλιά, τον 25-χρονο Ιωακείμ, ο οποίος βασίλεψε για 11 έτη.
Την ίδια κιόλας χρονιά όμως, (609 π.Χ.), η Αίγυπτος αποσύρεται από την περιοχή, καθώς η Βαβυλώνα μπαίνει στο παιχνίδι, να διεκδικήσει τις κτήσεις της νεκρής πλέον Ασσυρίας, στο 18ο έτος της βασιλείας του Ναβοπολασσάρ βασιλιά της Βαβυλώνος. Ξεκινά έτσι η Νέο-Βαβυλωνιακή περίοδος, που κυριάρχησε στην περιοχή για 70 έτη.
Όμως, ο Ναβοπολάσσαρ, δεν έμελλε να χαρεί για πολλά χρόνια ακόμα την εξουσία του. Από το Νεοβαβυλωνιακό χρονικό Β.Μ. 21946 μπορούμε να μάθουμε πως ο Ναβοπολασσάρ βασίλεψε στη Βαβυλώνα επί είκοσι ένα χρόνια, όπως αναφέρεται και στον Κανόνα του Πτολεμαίου. Αυτό το τμήμα του κειμένου λέει: «Επί είκοσι ένα χρόνια, ο Ναβοπολασσάρ κυβέρνησε τη Βαβυλώνα Την όγδοη μέρα του μήνα Αβ πέθανε. Τον μήνα Ελούλ ο Ναβουχοδονόσορ (ΙΙ) επέστρεψε στη Βαβυλώνα και την πρώτη μέρα του μήνα ανέβηκε στον βασιλικό θρόνο στη Βαβυλώνα.» Ο Ναβουχοδονόσορας συνέχισε το έργο του πατέρα του.
Μία πρώτη μικρή μετοικεσία της «ελίτ» της Ιερουσαλήμ
Το 605 π.Χ. (κατά το 3ο έτος του Ιωακείμ βασιλιά του Ιούδα ή 4ο έτος αν συνυπολογίσουμε και το έτος ενθρόνισής του), ο Φαραώ Νεχαώ νικιέται από τον Ναβουχοδονόσορα, βασιλιά της Βαβυλώνας, κατά το έτος ενθρόνισης του τελευταίου, και δεν ξαναβγαίνει από την Αίγυπτο, αναγνωρίζοντας ότι η Βαβυλώνα είναι πλέον ο κυρίαρχος της περιοχής.
Την ίδια κιόλας χρονιά εκείνη, το 605 π.Χ., (έτος ενθρόνισης, ή ο Ναβουχοδονόσορας κάνει μια πρώτη επίθεση στο βασίλειο του Ιούδα, και κάνει τον βασιλιά Ιωακείμ της Ιερουσαλήμ υποτελή του. Λεηλατεί μέρος των θησαυρών της Ιερουσαλήμ, και ως νέο-ενθρονισμένος βασιλιάς, κάνει μια πρώτη μετοικεσία της «ελίτ» της Ιερουσαλήμ στη Βαβυλώνα, για να τους έχει ως συμβούλους του. Είναι μια μικρή πρώτη μετοικεσία Ιουδαίων, στην οποία μάλιστα συμμετέχει και ο γνωστός (νεαρός τότε), προφήτης Δανιήλ.
Λεηλασία και δεύτερη μετοικεσία κατοίκων της Ιερουσαλήμ
3 χρόνια αργότερα, το 602 π.Χ. κατά το 6ο έτος βασιλείας του Ιωακείμ, αυτός επαναστάτησε εναντίον του Ναβουχοδονόσορα. Στο διάστημα των επομένων ετών, οι Βαβυλώνιοι τους άφησαν ήσυχους. Και ο Ιωακείμ πέθανε κατά το 11ο έτος της βασιλείας του, και τον διαδέχθηκε ο Ιωαχείν ο γιος του σε ηλικία 18 ετών, το 597 π.Χ., ο οποίος όμως βασίλεψε μόνο 3 μήνες και 10 ημέρες.
Την ίδια εκείνη χρονιά που βασίλεψε ο Ιωαχείν, επιτέθηκε για δεύτερη φορά στην Ιερουσαλήμ ο Ναβουχοδονόσορας, κατά το 8ο έτος της βασιλείας του, για να ανακτήσει τον έλεγχο της πόλης. Συνέλαβε τον Ιωαχείν, λεηλάτησε όλους τους υπόλοιπους θησαυρούς της Ιερουσαλήμ που είχε αφήσει την προηγούμενη φορά, και έκανε μια δεύτερη μετοικεσία κατοίκων της Ιερουσαλήμ στη Βαβυλώνα. Πήρε μαζί του όλους τους άρχοντες και τους δυνατούς πολεμιστές, (συνολικά 10.000 αιχμαλώτους), και όλους τους τεχνίτες ξυλουργούς και σιδηρουργούς, αφήνοντας στην Ιερουσαλήμ μόνο τα ασθενέστερα και φτωχότερα στρώματα του λαού. Αυτό συνέβη κατά το «τέλος του ενιαυτού» (της χρονιάς), δηλαδή τέλος Αδάρ ή αρχή Νισσάν: Άνοιξη 597 π.Χ. Ο Ιωαχείν μεταφέρθηκε στη Βαβυλώνα μαζί με την οικογένειά του. Στη θέση του Ιωαχείν, ο Ναβουχοδονόσορ έβαλε το ίδιο εκείνο έτος (597 π.Χ.) τον αδελφό του Ματθανία, και του άλλαξε το όνομα σε Σεδεκία. Τότε ο Σεδεκίας ήταν 21 ετών, και συνολικά βασίλεψε από τότε, για 11 έτη. Αυτός ήταν ο τελευταίος βασιλιάς της Ιερουσαλήμ πριν την ολοσχερή καταστροφή της.
Καταστροφή της Ιερουσαλήμ
Όμως με τη σειρά του και ο Σεδεκίας επαναστάτησε εναντίον του Ναβουχοδονόσορα βασιλιά της Βαβυλώνος. Το αποτέλεσμα ήταν ότι κατά το 9ο έτος της Βασιλείας του Σεδεκία, τον 10ο μήνα και τη 10η ημέρα, (Ιανουάριος του 589 π.Χ.), η Ιερουσαλήμ πολιορκήθηκε από τους Βαβυλώνιους, για μια περίοδο 2,5 ετών, ως την πτώση της. Τότε, κατά τον προφήτη Ζαχαρία, ξεκίνησε μια περίοδος 70 ετών οργής του Θεού εναντίον της Ιερουσαλήμ, ως την επιστροφή των Ιουδαίων από τη Βαβυλώνα πίσω στην Ιερουσαλήμ.
Το 587 π.Χ., κατά το 11ο έτος βασιλείας του Σεδεκία, τον 4ο μήνα, 9η ημέρα, που ήταν το 18ο έτος του Ναβοχοδονόσορα. (19ο αν υπολογίσουμε και το έτος ενθρόνισης), η πόλη δεν άντεξε άλλο την πολιορκία, και έπεσε. «Και την ένατη ημέρα τού τέταρτου μήνα, η πείνα υπερίσχυσε στην πόλη, και δεν υπήρχε ψωμί για τον λαό τού τόπου. Και η πόλη εκπορθήθηκε, και όλοι οι άνδρες τού πολέμου έφυγαν τη νύχτα, διαμέσου τού δρόμου τής πύλης, που ήταν ανάμεσα στα δύο τείχη, η οποία ήταν κοντά στον βασιλικό κήπο• (και οι Χαλδαίοι ήσαν κοντά στην πόλη, ολόγυρα)• και ο βασιλιάς πήγε προς τον δρόμο τής πεδιάδας. Και ο στρατός των Χαλδαίων καταδίωξε πίσω από τον βασιλιά, και τον έφτασαν στις πεδιάδες τής Ιεριχώ• και ολόκληρος ο στρατός του διασκορπίστηκε από κοντά του. Και συνέλαβαν τον βασιλιά, και τον έφεραν στον βασιλιά τής Βαβυλώνας, στη Ριβλά• και πρόφεραν καταδίκη εναντίον του. Και έσφαξαν τους γιους τού Σεδεκία μπροστά στα μάτια του, και έβγαλαν τα μάτια τού Σεδεκία, και αφού τον έδεσαν με δύο χάλκινες αλυσίδες, τον έφεραν στη Βαβυλώνα.».
Η τρίτη και μεγαλύτερη μετοικεσία
Η Παλαιά Διαθήκη, συνεχίζει την αφήγηση των γεγονότων της καταστροφής της Ιερουσαλήμ ως εξής:
Και το υπόλοιπο του λαού, που είχε απομείνει στην πόλη, κι εκείνους που έφυγαν, οι οποίοι είχαν καταφύγει στον βασιλιά τής Βαβυλώνας, και εκείνο το τμήμα που εναπέμεινε από το πλήθος, ο Νεβουζαραδάν, ο αρχισωματοφύλακας, το μετοίκισε. Από τους φτωχούς τής γης, όμως, ο αρχισωματοφύλακας άφησε, για αμπελουργούς και γεωργούς». Αυτή ήταν η Τρίτη Μετοικεσία στη Βαβυλώνα, του λαού τη Ιερουσαλήμ.
Η αφήγηση συνεχίζει ως εξής: