cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Come Taste the Band
Το "Come Taste the Band" ήταν ο μοναδικός δίσκος των Deep Purple που κυκλοφόρησε στη δεκαετία του '70 και τα κιθαριστικά μέρη δεν είχαν ηχογραφηθεί από τον Ρίτσι Μπλάκμορ, αλλά από τον Τόμι Μπόλιν.
Αυτός ήταν και ο τελευταίος δίσκος που κυκλοφόρησαν οι Deep Purple μέχρι το 1984, αφού μετά την περιοδεία για την προώθηση του, διαλύθηκαν. Η τελευταία συναυλία τους ήταν στις 15 Μαρτίου του 1976, στο Λίβερπουλ. Λίγους μήνες μετά την διάλυση του συγκροτήματος ο Τόμι Μπόλιν βρέθηκε νεκρός από υπερβολική δόση ηρωίνης.
Ιστορία του δίσκου
Μετά την αποχώρηση του κιθαρίστα Ρίτσι Μπλάκμορ από το συγκρότημα, οι Deep Purple αποφάσισαν να ψάξουν για αντικαταστάτη με οντισιόν τις οποίες πραγματοποίησαν το Μάιο και τον Ιούνιο του 1975. Η πιθανότερη επιλογή ήταν ο κιθαρίστας των Humble Pie, Κλεμ Κλέμπσον, ο οποίος παρ' όλες τις ικανότητες του δεν έπεισε το συγκρότημα, οι οποίοι θεώρησαν ότι δεν "έδεσε" μαζί τους.
Το επόμενο όνομα το οποίο αναφέρθηκε ήταν αυτό του Τόμι Μπόλιν, ο οποίος πήρε και τη θέση. Ο τραγουδιστής Ντέιβιντ Κόβερντεϊλ είχε συνεργαστεί μαζί του για το δίσκο "Spectrum" και τον προσκάλεσε, αφού διέμενε κοντά στο σημείο που γινόταν οι πρόβες, στο Λος Άντζελες. Ο Μπόλιν συμφώνησε να γίνει μέλος των Deep Purple με την προϋπόθεση να του επιτραπεί να συνεχίσει παράλληλα την προσωπική του καριέρα.
Το καλοκαίρι του 1975 ο Μπόλιν αποχώρησε από τη συγγραφή του νέου άλμπουμ με σκοπό την ηχογράφηση του σόλο δίσκου του, "Teaser". Τον Αύγουστο εκείνης της χρονιάς το συγκρότημα συγκεντρώθηκε στα "Musicland Studios" του Μονάχου, ολοκληρώνοντας το "Come Taste the Band". Οι διαδικασίες ολοκληρώθηκαν στις 1 Σεπτεμβρίου 1975, με τη λίστα των κομματιών και τις πρώτες ημερομηνίες της επερχόμενης περιοδείας τους να ανακοινώνονται στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης τη δεύτερη εβδομάδα του μήνα. Λίγες ημέρες αργότερα, ο Τζον Λορντ ξεκίνησε να ηχογραφεί τον προσωπικό του δίσκο, "Sarabande", τον οποίο ολοκλήρωσε μέσα σε διάστημα μίας εβδομάδας.
Στα τέλη Σεπτεμβρίου ήταν προγραμματισμένη η κυκλοφορία του σινγκλ "You Keep on Moving", κάτι που αναβλήθηκε, ενώ στις 16 Οκτωβρίου 1975 οι Ντέιβιντ Κόβερντεϊλ και Γκλεν Χιούζ συμμετείχαν στη ζωντανή εκτέλεση του "The Butterfly Ball and the Grasshopper's Feast" του πρώην μπασίστα του συγκροτήματος, Ρότζερ Γκλόβερ, στο Royal Albert Hall του Λονδίνου.
Στο τέλος Οκτωβρίου το συγκρότημα συγκεντρώθηκε στα "Pirate Sound Studios" για να κάνει πρόβες για την περιοδεία τους η οποία θα ξεκινούσε στις 2 Νοεμβρίου. Στις 10 Οκτωβρίου, είχε κυκλοφορήσει το άλμπουμ του οποίου οι πωλήσεις κυμάνθηκαν σε μέτρια επίπεδα και ήταν ο πρώτος στούντιο δίσκος των Deep Purple ο οποίος δεν μπήκε στο βρετανικό Top-10 και το αμερικανικό Top-40, από το 1969. Παρ' όλα αυτά, τρεις εβδομάδες μετά την κυκλοφορία του βραβεύθηκε ως ασημένιος δίσκος στη Μεγάλη Βρετανία (60.000 πωλήσεις).
Η περιοδεία του "Come Taste the Band"
Η περιοδεία για την προώθηση του "Come Taste the Band" ξεκίνησε από τη Χονολουλού της Χαβάης, ενώ το άλμπουμ κυκλοφόρησε στην Ευρώπη στις 7 Νοεμβρίου, λαμβάνοντας μεικτές κριτικές με κάποια έντυπα να το χαρακτηρίζουν ως προσπάθεια να πατήσουν πάνω στο ήδη μεγάλο όνομα τους, ενώ άλλα έδειχναν θετικά προς την ενέργεια την οποία είχε φέρει ο Μπόλιν στο συγκρότημα. Η επίσημη εκκίνηση της περιοδείας έγινε στις 13 Νοεμβρίου στο Ώκλαντ της Νέας Ζηλανδίας, με τους Deep Purple να πραγματοποιούν εννέα εμφανίσεις στην Ωκεανία μέχρι τα τέλη Νοεμβρίου.
Στις 4 και 5 Δεκεμβρίου έδωσαν δύο συναυλίες στο "National Exhibition Auditorium" της Τζακάρτα στην Ινδονησία, στις οποίες η έντονη παρουσία στρατιωτικής ασφάλειας προκάλεσε σοβαρά επεισόδια με το κοινό. Ο σωματοφύλακας του Μπόλιν, Πάτσι Κόλινς, έχασε τη ζωή του στο ξενοδοχείο στο οποίο διέμενε το συγκρότημα με ανεξιχνίαστο τρόπο, γεγονός που οδήγησε αρκετά άτομα που συνόδευαν το συγκρότημα αλλά και τον Γκλεν Χιούζ στο κρατητήριο.
Στη συνέχεια έδωσαν τέσσερις συναυλίες στη Ναγκόγια, την Οσάκα, τη Φουκουόκα και το Τόκιο της Ιαπωνίας, από τις 8 μέχρι τις 15 Δεκεμβρίου του 1975. Η υποδοχή στο συγκρότημα ήταν ιδιαίτερα ενθουσιώδης, αλλά σε δύο συναυλίες ο Μπόλιν αντιμετώπισε πρόβλημα με το χέρι του, λόγω κακής χρήσης βελόνας. Η εμφάνιση αυτή ηχογραφήθηκε και κυκλοφόρησε στο ζωντανά ηχογραφημένο "Last Concert in Japan". Μετά από αυτές τις εμφανίσεις πραγματοποίησαν διάλειμμα ενός μηνός για την περίοδο των Χριστουγέννων.
Τους τελευταίους μήνες ύπαρξης του το συγκρότημα τους πέρασε περιοδεύοντας, με τα έντυπα της εποχής να παρουσιάζουν συχνά μία αρνητική εικόνα. Οι Deep Purple εμφανίστηκαν στις Ανατολικές Ηνωμένες Πολιτείες τον Ιανουάριο του 1976, με τους Nazareth να ανοίγουν τις συναυλίες τους. Η εμφάνιση τους στις 27 Φεβρουαρίου στο Λονγκ Μπιτς της Καλιφόρνια ηχογραφήθηκε και κυκλοφόρησε το 2000 στο άλμπουμ "Deep Purple: Extended Versions". Οι Deep Purple έδωσαν 34 συναυλίες επί αμερικανικού εδάφους μέχρι τις 4 Μαρτίου, για να ολοκληρώσουν την περιοδεία με πέντε εμφανίσεις στη Μεγάλη Βρετανία μέχρι τις 15 του μήνα.
Αρχικός σκοπός του συγκροτήματος ήταν να κάνει ένα διάλειμμα και να πραγματοποιήσει μία μεγάλη ευρωπαϊκή περιοδεία το Μάιο και τον Ιούνιο εκείνης της χρονιάς, αλλά ακυρώθηκε λόγω της αντιμετώπισης που έτυχε το συγκρότημα από τους οπαδούς του και τον Τύπο, οι οποίοι επιζητούσαν την επιστροφή της δεύτερης γραμμής μελών του συγκροτήματος. Μετά την εμφάνιση στο Λίβερπουλ στις 15 Μαρτίου 1976, ο Τζον Λορντ και ο Ίαν Πέις αποφάσισαν να διαλύσουν το συγκρότημα, ενώ ο Κόβερντεϊλ παραιτήθηκε.
Το τμήμα δημοσίων σχέσεων του μάνατζμεντ τους κράτησε για ένα διάστημα κρυφή την είδηση της διάλυσης τους, με αναφορές σε διαλείμματα και προσωπικές δουλειές των μουσικών, με την ανακοίνωση να δημοσιοποιείται τον Ιούλιο του 1976.
Ανάλυση τραγουδιών
Το καλοκαίρι του 1975, ηχογραφήθηκαν δώδεκα κομμάτια εκ των οποίων τα δέκα μπήκαν στο δίσκο. Το "You Keep on Moving" είναι μία "hard rock" μπαλάντα την οποία είχε γράψει ο Γκλεν Χιούζ με τον Ντέιβιντ Κόβερντεϊλ για το δίσκο "Burn" το 1973 αλλά δε συμπεριλήφθηκε σ' εκείνο το δίσκο λόγω άρνησης του Ρίτσι Μπλάκμορ. Αυτό είναι από τα γνωστότερα κομμάτια αυτής της σύνθεσης του συγκροτήματος και συμπεριλήφθηκε σε αρκετές συλλογές με τα καλύτερα κομμάτια τους.
Το "This Time Around", άλλη μία μπαλάντα την οποία έγραψαν ο Τζον Λορντ με τον Γκλεν Χιούζ κάποια νύχτα στις ημέρες των ηχογραφήσεων και το οποίο είναι από τα αγαπημένα κομμάτια του Χιούζ, αποτελεί προπομπό του ορχηστρικού "Owed to "G"" που κινείται σε πιο "δυνατό" επίπεδο με έντονα σόλο. Το "Lady Luck", το οποίο είχε γράψει ο φίλος του Μπόλιν, Τζεφ Κουκ το 1971 και ολοκλήρωσε στιχουργικά ο Ντέιβιντ Κόβερντεϊλ κινούνταν σε πιο funky ρυθμούς όπως και το "I Need Love". Το "Gettin' Tighter", το οποίο είχε γράψει ο Τόμι Μπόλιν μαζί με τον Γκλεν Χιούζ, είχε μεγάλα κιθαριστικά σόλο και ήταν το αγαπημένο κομμάτι του από αυτό το δίσκο. Το "Drifter" και το "Love Child" ήταν τα πιο κλασικά ροκ τραγούδια του δίσκου και τα χαρακτηριστικότερα έντονα κομμάτια αυτής της σύνθεσης των Deep Purple ενώ το "Comin' Home" που ανοίγει το δίσκο είναι ένα δυναμικό χαρντ ροκ τραγούδι με πολύ καλά φωνητικά από τον Ντέιβιντ Κόβερντεϊλ και τους Μπόλιν και Χιούζ στα δεύτερα φωνητικά.
Τα τραγούδια
1. Comin' Home ''(Bolin, Coverdale, Hughes)
2. Lady Luck ''(Cook, Coverdale)
3. Gettin' Tighter ''(Bolin, Hughes)
4. Dealer ''(Bolin, Coverdale)
5. I Need Love ''(Bolin, Coverdale)
6. Drifter ''(Bolin, Coverdale)
7. Love Child ''(Bolin, Coverdale)
8. b) Owed to "G" ''(Bolin)
9. You Keep on Moving ''(Coverdale, Hughes)
Θέσεις τσαρτ
Come Taste the Band (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 10 Οκτωβρίου 1975
Βραβεία
Come Taste the Band (άλμπουμ)
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Deep Purple Κατηγορία:Άλμπουμ του 1975
Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης
εναλλ.=|μικρογραφία|390x390px|Ο [[Κρατήρας του Δερβενίου, Ελληνιστική περίοδος, 330 - 320 π.Χ., Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης. Στην κύρια όψη του απεικονίζεται ο γάμος του Διονύσου με την Αριάδνη]] Το Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης ιδρύθηκε το 1912 και το κτίριο που στεγάζεται σήμερα εγκαινιάστηκε στις 27 Οκτωβρίου 1962 όταν η πόλη γιόρταζε τα 50 χρόνια από την απελευθέρωσή της. Δημιουργήθηκε από τον αρχιτέκτονα Πάτροκλο Καραντινό.
Εκθέματα
Στο Μουσείο στεγάζονται ευρήματα από την ανασκαφική έρευνα σε οικόπεδα της πόλης και σε αρχαιολογικούς χώρους και ειδικότερα από τη δραστηριότητα της ΙΣΤ' εφορίας αρχαιοτήτων, που καλύπτει τους νομούς Θεσσαλονίκης, Κιλκίς, Πιερίας, Χαλκιδικής. Για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα φιλοξένησε τα ευρήματα των ανασκαφών του Μανώλη Ανδρόνικου από τη Βεργίνα. Στις εσωτερικές αίθουσες στεγάζονται τα ευρήματα από το νεκροταφείο της Σίνδου. Στις εξωτερικές αίθουσες εκτίθενται αντικείμενα της Νεολιθικής, Κλασικής, Ελληνιστικής και Ρωμαϊκής εποχής, ενώ στον κάτω όροφο παρουσιάζεται η προϊστορική συλλογή παρουσιάζοντας στον επισκέπτη μια διαχρονική εικόνα της πολιτισμικής εξέλιξης όχι μόνο στη Θεσσαλονίκη αλλά και ευρύτερα σε ολόκληρη την περιοχή της Κεντρικής Μακεδονίας. μικρογραφία|Μαρμάρινη σαρκοφάγος αττικού εργαστηρίου με διονυσιακή παράσταση, Δυτικό Νεκροταφείο, μέσα 3ου μ.Χ. αιώνα, Θεσσαλονίκη Στη στοά μπροστά από την είσοδο του Μουσείου βρίσκονται δύο μαρμάρινες σαρκοφάγοι από την Θεσσαλονίκη με κάλυμα στο οποίο απεικονίζεται ο νεκρός να αναπαύεται. Στις πλευρές των σαρκοφάγων εικονίζονται θέματα όπως ο Ορφέας με την άρπα του, οι Αμαζόνες σε μάχη, το κυνήγι του κάπτου της Καλυδώνας κ.α. Επίσης, στον εξωτερικό χώρο υπάρχει μία ακόμη με διονυσιακή παράσταση και στο κάτω μέρος της οποίας υπάρχει η επιγραφή: "Η Πο(πλία) Αντία με το σύζυγό της αγόρασαν αυτή τη σαρκοφάγο. Όποιος τολμήσει να την ανοίξει ή να την μετακινήσει θα πληρώσει πρόστιμο στο ιερό ταμείο και την πόλη". Πρόκειται για έργα αττικών εργαστηρίων του 2ου-3ου αι.μ.Χ.
Μόνιμες Εκθέσεις
Οκτώ ενότητες συνθέτουν την εκθεσιακή πρόταση του Μουσείου, μέσω της οποίας ο επισκέπτης έρχεται σε επαφή με τον κόσμο της αρχαίας Μακεδονίας, τον πολιτισμό και τους ανθρώπους της :
1. Προϊστορική Μακεδονία
2. Προς τη γένεση των πόλεων
3. Η Μακεδονία από τον 7ο αι π.Χ. ως την ύστερη αρχαιότητα
5. Ο χρυσός των Μακεδόνων
6. Αγρός-Οικία-Κήπος-Τόπος
7. Μνήμη και Λίθοι
8. Μακεδονία: από τις ψηφίδες στα pixels
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Θεσσαλονικη
Ουλεξίτης
Ο ουλεξίτης (αγγλ. ulexite) είναι ορυκτό ένυδρο βορικό άλας του νατρίου και ασβεστίου. Το όνομα του ορυκτού τού αποδόθηκε προς τιμή του Γερμανού χημικού Γκέοργκ Λούντβιχ Ούλεξ (Georg Ludwig Ulex, 1811–1883), στον οποίο οφείλεται η πρώτη αξιόπιστη χημική ανάλυσή του.
Εμφάνιση, παραγενέσεις
Ο ουλεξίτης είναι τυπικό ορυκτό των playas, δηλ. των πρόσκαιρων λιμνών που σχηματίζονται στα ξηρά κλίματα από τις εποχικές, απότομες και μεγάλης έντασης βροχές, των οποίων τα νερά συγκεντρώνονται σε αυτές, έχοντας εμπλουτιστεί σε υδατοδιαλυτά ορυκτά, όπως ο ουλεξίτης. Με τον τρόπο αυτό σχηματίστηκαν τα πολύ μεγάλα κοιτάσματά του τόσο στη Νότια Αμερική όσο και στην Τουρκία. Σχηματίζεται, επίσης, στις ιζηματογενείς αποθέσεις που συναντώνται γύρω από θερμές πηγές. Τα αποθέματα του ορυκτού σε αρκετές περιοχές ξεπερνούν το ένα δισεκατομμύριο τόνους σε καθεμιά, κάνοντας τον ουλεξίτη ένα από τα βασικά μεταλλεύματα του βορίου.
Αν δείγμα ινώδους υφής του ορυκτού λειανθεί παράλληλα με τις ίνες, παρουσιάζει το ίδιο οπτικό φαινόμενο που θα παρατηρούσε κάποιος σε ένα συσσωμάτωμα λεπτών οπτικών ινών (για το λόγο αυτό του έχει αποδοθεί το προσωνύμιο "TV rock"): Αν το δείγμα τοποθετηθεί επάνω σε ένα γραπτό κείμενο, τα γράμματα του κειμένου θα εμφανίζονται στην επιφάνεια του ορυκτού χωρίς καμία παραμόρφωσή τους. Η οπτική αυτή ιδιότητα οφείλεται στην οκταεδρική διάταξη των ατόμων νατρίου, ανάμεσα στα οποία εμφανίζονται πολύ μεγάλα κενά.
Συνδέεται ιδιαίτερα με βόρακα, κολεμανίτη, υδροβορακίτη, ασβεστίτη, γύψο και αλίτη (όλα τα προαναφερόμενα ορυκτά είναι εβαπορίτες).
Μεγάλα κοιτάσματά του υπάρχουν στη Χιλή (περιοχή Ικουΐκουε και στην αλμυρή λίμνη Surire της Tarapaca, καθώς και στην Αντοφαγάστα), την Αργεντινή (περισσότερα από 60 κοιτάσματα στις επαρχίες Jujuy και Catamarca), στο Περού (περιοχή Laguna Salinas), τον Καναδά, τη Γερμανία (Έσση), τη Σερβία, τις Πολιτείες Καλιφόρνια και Νεβάδα των ΗΠΑ και την Κίνα. Τεράστια κοιτάσματά του υπάρχουν, επίσης, στις περιοχές Μπίγκαντιτς (Μπαλικεσίρ), Κίρκα (Εσκή Σεχίρ) και κοντά στην Κιουτάχεια της Τουρκίας.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ορυκτά του ασβεστίου Κατηγορία:Ορυκτά του βορίου Κατηγορία:Ορυκτά του νατρίου Κατηγορία:Ένυδρα άλατα
Αντιφασιστική Δράση
Οι ρίζες του κινήματος ανιχνεύονται από την εποχή του μεσοπολέμου στην Ευρώπη, αρχικά στην Ιταλία κατά τη διάρκεια ανόδου του Μουσολίνι στην εξουσία, και σύντομα σε όλη την Ευρώπη όπου δημιουργήθηκαν και έδρασαν αντιφασιστικές ομάδες. Στη Γερμανία το 1932 ιδρύθηκε η Antifaschistische Aktion (Αντιφασιστική Δράση) για να αντιπαλέψει το ναζιστικό κόμμα, η σημαία της οργάνωσης χρησιμοποιείται μέχρι σήμερα ως σύμβολο του αντιφασισμού.
Ιστορία
μικρογραφία|Η σημαία της αντιφασιστικής ομάδας [[Αρντίντι ντελ Πόπολο η οποία ιδρύθηκε το 1921|αριστερά|254x254px]]
Ιταλία
Οι απαρχές του αντιφασισμού ανιχνεύονται στην Ιταλία κατά τη διάρκεια ανάπτυξης του φασισμού. Η άνοδος του Εθνικού Φασιστικού Κόμματος προκάλεσε την αντίδραση Ιταλών κομμουνιστών, σοσιαλιστών και αναρχικών Από το 1920 μέλη εργατικών σωματείων, αλλά και άλλοι, εμπλέκονταν σε επεισόδια με τους Μελανοχιτώνες. Οι Μελανοχίτωνες ήταν παραστρατιωτική οργάνωση του φασιστικού κόμματος που δρούσε με σκοπό τη διάλυση σοσιαλιστικών, κομμουνιστικών αλλά ακόμα και καθολικών, ρεπουμπλικανικών και συνδικαλιστικών οργανώσεων, σκοτώνοντας εκατοντάδες ανθρώπους. Τον Αύγουστο του 1921 όμως το Σοσιαλιστικό Κόμμα της Ιταλίας υπέγραψε συμφωνία ειρήνης με τον Μουσολίνι, πολλά μέλη αποσκίρτησαν και ίδρυσαν την Αρντίτι ντελ Πόπολο (Arditi del Popolo - οι τολμηροί του λαού). Η ομάδα αυτή συνένωνε συνδικαλιστές, αναρχικούς, σοσιαλιστές, κομμουνιστές, ρεπουμπλικάνους και πρώην αξιωματικούς του στρατού στη μάχη ενάντια στον φασισμό. Ωστόσο δεν έγιναν δεκτοί από τη Γενική Συνομοσπονδία Εργατών και το Κομμουνιστικό Κόμμα καλούσε τα μέλη του να μην συμμετάσχουν στη νέα ομάδα. Σύντομα σε όλη την Ιταλία - και σε μέρη της Σλοβενίας και Κροατίας τα οποία είχε καταλάβει η Ιταλία μετά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο - είχαν εμφανιστεί τέτοιες ομάδες με πιο γνωστή την TIGR. . Όταν ο Μουσολίνι άρχισε να εφαρμόζει πολιτικές πολιτισμικής γενοκτονίας των Σλοβένων και των Κροατών που ζούσαν στη βορειοανατολική Ιταλία, εκείνοι συντάχθηκαν με τους αντιφασίστες το 1927. Το φασιστικό καθεστώς ίδρυσε ξεχωριστό σώμα αστυνομίας- την OVRA- για την πάταξη της δράσης των αντιφασιστών. Η OVRA (Organizzazione per la Vigilanza e la Repressione dell'Antifascismo) παρακολουθούσε Ιταλούς πολίτες, έκανε εφόδους σε αντιπολιτευτικές οργανώσεις και δολοφονούσε αυτούς που υποπτεύονταν ότι είναι αντιφασίστες.
Γερμανία
Στη γερμανική Δημοκρατία της Βαϊμάρης, ιδρύθηκαν αρκετές αντιφασιστικές ενώσεις από το 1924. Το 1932 ιδρύθηκε από το Κομμουνιστικό Κόμμα η Antifaschistische Aktion (Αντιφασιστική Δράση) για την εναντίωση στο ναζιστικό κόμμα του Χίτλερ, η οποία είχε ευρεία βάση από σοσιαλδημοκράτες, κομμουνιστές και άλλους, που δρούσαν για αυτοάμυνα απέναντι στους παραστρατιωτικούς ναζιστές. Το σήμα της οργάνωσης, με δυο σημαίες, χρησιμοποιείται μέχρι σήμερα παγκοσμίως ως σύμβολο του μαχητικού αντιφασισμού. Οι γυναίκες, συνήθως κομμουνίστριες, συμμετείχαν ενεργά στις αντιφασιστικές ομάδες που έδρασαν στη Γερμανία.
Ηνωμένο Βασίλειο
Στο Ηνωμένο Βασίλειο, η άνοδος του Όσβαλντ Μόσλεϊ και της Βρετανικής Ένωσης Φασιστών (BUF) συνάντησε την αντίδραση των σοσιαλιστών του Εργατικού Κόμματος, αναρχικούς, Εβραίους και εργαζόμενους. Στο Λονδίνο οι Εβραίοι στοχοποιήθηκαν και κατηγορήθηκαν για την οικονομική και πολιτική κρίση παρά το γεγονός πως οι περισσότεροι ζούσαν υπό καθεστώς φτώχειας. Ο Μόσλεϊ και οι υποστηρικτές του αποφάσισαν να παρελάσουν στο κέντρο της Εβραϊκής κοινότητας του Λονδίνου, στην οδό Κέημπλ Στρίτ (Cable Street), στις 4 Οκτωβρίου του 1936. Οι περίπου 3.000 φασίστες του Μόσλεϊ και οι 6.000 αστυνομικοί που τους συνόδευαν μειοψηφούσαν απέναντι στο συγκεντρωμένο πλήθος αντιφασιστών που βρέθηκαν εκεί για να τους σταματήσουν. Οι υπολογισμοί για το πλήθος του κόσμου κινούνται μεταξύ 20.000 και 100.000 αντιφασιστών. Για να εμποδίσουν την πορεία των φασιστών και να αντιμετωπίσουν τη ρητορική μίσους τους, βρέθηκαν μαζί Ιρλανδοί λιμενεργάτες, άλλοι αριστεροί εργάτες και Εβραίοι της ανατολικής Ευρώπης φωνάζοντας το σύνθημα των Ισπανών αντιφασιστών "No-pasaran" δηλαδή "δεν θα περάσουν". Ακόμα και παιδιά της περιοχής έριχναν βόλους κάτω από τα πόδια των αλόγων των αστυνομικών, ενώ ακολούθησαν συγκρούσεις των αντιφασιστών με τους αστυνομικούς. Η Μητροπολιτική Αστυνομία αναγκάστηκε να ακυρώσει την πορεία των φασιστών καθιστώντας επιτυχημένη την αντιφασιστική αντίσταση. Το γεγονός είναι γνωστό ως η Μάχη της Κέημπλ Στριτ (Battle of Cable Street).
Ισπανία
Την ίδια εποχή και σε άλλα μέρη της Ευρώπης αναπτυσσόταν αντιφασιστικό κίνημα. Στην Ισπανία, όταν ο Φρανθίσκο Φράνκο με τις δυνάμεις του προχώρησε σε στρατιωτικό πραξικόπημα το 1936, ομάδες της εργατικής και της μεσαίας τάξης οργανώθηκαν, με βάση την αλληλεγγύη, σε ένα ευρύ λαϊκό μέτωπο με σκοπό να πολεμήσουν ενάντια στον φασισμό. Οι αντιφασίστες του Ισπανικού Εμφυλίου έδωσαν το παράδειγμα για τη δύναμη της ενότητας ενάντια στην καταπίεση.
Πέρα από την Ευρώπη, αντιφασιστικές οργανώσεις έκαναν την εμφάνιση τους και σε άλλα μέρη του κόσμου, όπως στην Κίνα και τη Λατινική Αμερική.
Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου
Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκόσμιου Πόλεμου, η μάχη ενάντια στον φασισμό έλαβε ακόμα μεγαλύτερες διαστάσεις καθώς οι συμμαχικές δυνάμεις από τη Μεγάλη Βρετανία και τις ΗΠΑ μέχρι τη Σοβιετική Ένωση πολέμησαν τις φασιστικές δικτατορίες της εποχής και τις Δυνάμεις του Άξονα συνολικά σε κρατικό επίπεδο.
Σε πολλές Ευρωπαϊκές περιοχές που τελούσαν υπό κατοχή της ναζιστικής Γερμανίας αναπτύχθηκαν κινήματα αντίστασης, με ιδιαίτερα σημαντική την δράση της ελληνικής Εθνικής Αντίστασης. Πολλά μέλη των αντιφασιστικών ομάδων που δρούσαν στην Ιταλία κατέφυγαν στα βουνά και πολεμούσαν ενάντια στους φασίστες και τους ναζί στρατιώτες. Από το 1943, αντιστασιακές ομάδες παρτιζάνων υπήρχαν και δρούσαν στη βόρεια και κεντρική Ιταλία. Αρκετοί οργανώθηκαν και οπλίστηκαν από αντιφασιστικές οργανώσεις είτε υπόκεινταν σε αυτές. Οι περισσότεροι αντιστασιακοί ήταν κομμουνιστές οι οποίοι πολεμούσαν ταυτόχρονα το φασιστικό καθεστώς, τις ναζιστικές δυνάμεις της Γερμανίας, αλλά και την κυρίαρχη ελίτ, όπως τους γαιοκτήμονες, ως μέρος της ταξικής πάλης. Παρόλα αυτά, ομάδες ατόμων με διαφορετικό πολιτικό προσανατολισμό, όπως Χριστιανοδημοκράτες, σοσιαλιστές και φιλελεύθεροι επίσης διεξήγαγαν ένοπλο αγώνα ενάντια στους φασίστες. Οι παρτιζάνοι της Ιταλίας, παρά τις πολιτικές τους διαφορές, συνεργάζονταν μεταξύ τους αλλά και με τις συμμαχικές δυνάμεις κατά τη διάρκεια της αντίστασης.
Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο
Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, οι φασίστες επανεμφανίστηκαν σε διάφορες Ευρωπαϊκές χώρες, διακηρύσσοντας αντι-μεταναστευτικές και ρατσιστικές ιδέες, όπως ο Μόσλει στην Αγγλία. Κάτι που οδήγησε με τη σειρά του στην άνοδο των αντιφασιστών για την καταπολέμηση του φαινομένου.
Οι αντιφασιστικές οργανώσεις στη Γερμανία ξεκίνησαν να κάνουν αισθητή την παρουσία τους στη δεκαετία του 1980, πριν την επανένωση της Γερμανίας. Ωστόσο μετά την επανένωση, οι αντίφα οργανώσεις αυξήθηκαν σημαντικά. Σε αντίθεση με την Αντιφασιστική Δράση που ξεκίνησε το 1930, οι νέοι αντίφα ήταν περισσότερο φοιτητές παρά εργάτες, δεν είχαν σχέση με επίσημα κόμματα και ήταν περισσότερο αναρχικοί, ελευθεριακοί μαρξιστές, αναρχοκομμουνιστές και αυτόνομοι. Στις ΗΠΑ, στα τέλη της δεκαετίας του 1980 ξεκίνησαν να εμφανίζονται παρόμοιας ιδεολογίας ομάδες, οι οποίες χαρακτηρίζονταν ως αντιρατσιστικές και ίδρυσαν την Αντιρατσιστική Δράση, καθώς το αμερικάνικο κοινό δεν ήταν εξοικειωμένο με τη λέξη φασισμός. Μετά την εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ, οι αντιφασιστικές οργανώσεις στις ΗΠΑ αυξήθηκαν και έγιναν πιο δραστήριες και συνήθως συμπλέκονται σε επεισόδια με οπαδούς της εναλλακτικής δεξιάς ή παραδοσιακής ακροδεξιάς. Από το 2010 πάντως, οι αντίφα οργανώσεις έχουν αυξηθεί σε όλη τη Δυτική Ευρώπη και Βόρεια Αμερική.
Δομή - Τακτικές
Το αντιφασιστικό κίνημα δεν αποτελεί κάποια οργάνωση με συγκεκριμένη δομή και ομοιογενή ιδεολογικό υπόβαθρο ή τακτικές. Πρόκειται για αυτόνομες τοπικές ομάδες που συνδέονται λόγω της κοινής τους συμπόρευσης με τις αρχές του αντιφασισμού. Δεν υπάρχει ιεραρχία, ηγεσία ή κεντρική πλατφόρμα. Καθένας μπορεί να ιδρύσει μια τοπική αντίφα οργάνωση. Τα μικρά αυτά γκρουπ συνδέονται χαλαρά μεταξύ τους ή δρούνε αυτόνομα. Οι υποστηρικτές του κινήματος, γενικά προσπαθούν να σταματήσουν τις φασιστικές, ρατσιστικές και ακροδεξιές ομάδες από το να προπαγανδίσουν τις ιδέες του σε δημόσιο βήμα, καθώς η διάδοση τέτοιων ιδεών οδηγεί, σύμφωνα με τους ίδιους, στη στοχοποίηση φυλετικών μειονοτήτων, γυναικών, ατόμων ΛΟΑΤ και άλλες ομάδες ατόμων. Μέσα που χρησιμοποιούν για να περάσουν το μήνυμα τους είναι οι πορείες, οι ομιλίες και άλλα. Οι αντιφασίστες της εποχής μας δεν περιορίζουν τη δράση τους στο κίνημα των δρόμων αλλά χρησιμοποιούν μέσα όπως το διαδίκτυο για να εκθέσουν τους ρατσιστές για τις απόψεις τους. Κάποιες φορές μέλη του κινήματος συνεργάζονται με άλλες τοπικές οργανώσεις που αντιτάσσονται στα ίδια φαινόμενα όπως το κίνημα Black Lives Matter, στις ΗΠΑ που έχει ως σκοπό την υπεράσπιση των μαύρων.
Απόψεις για τη βία
Οι αντίφα έρχονται σε αντίθεση με ομάδες που προπαγανδίζουν τη βία όπως οι υποστηρικτές της ανωτερότητας της λευκής φυλής και οι νεο-ναζί. Στις ΗΠΑ έχει ασκηθεί κριτική στις αντιφασιστικές ομάδες από κάποια ΜΜΕ και πολιτικούς λόγω των μαχητικών διαδηλώσεών τους και της χρήσης βίαιων μέσων για την αποτροπή ακροδεξιών εκδηλώσεων αλλά και απέναντι σε ακροδεξιούς υποστηρικτές. Παρόλα αυτά πολλές κατηγορίες ενάντια στο κίνημα είναι είτε αβάσιμες, είτε προέρχονται από σκόπιμη παραπληροφόρηση σύμφωνα με άλλα ΜΜΕ.
Σύμφωνα με τον ιστορικό και υποστηρικτή του κινήματος Mark Bray, πολλοί αντιφασίστες αποδοκιμάζουν τη βία, ωστόσο υπάρχουν άλλοι που υποστηρίζουν ότι η βία είναι απαραίτητη στη μάχη ενάντια στον φασισμό που αποτελεί εκ των θεμελίων του ένα βίαιο κίνημα. Ακόμα ο Mark Bray αναφέρει "το επιχείρημα είναι ότι μαχητικός αντιφασισμός είναι εκ της φύσεως του αυτο-άμυνα λόγω της ιστορικά καταγεγραμμένης βίας των φασιστών - ειδικά για τους ανθρώπους του περιθωρίου".
Κριτική
Κριτική στο αντιφασιστικό κίνημα έχει ασκήσει ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ που ανακήρυξε τους σχετιζόμενους με το κίνημα "εσωτερικούς τρομοκράτες" ενώ αξιωματούχοι ασφάλειας των ΗΠΑ θεωρούν τις ομάδες αντίφα ως εσωτερική τρομοκρατική οργάνωση. Σύγχυση προκλήθηκε από την αντιμετώπιση του κινήματος ως οργάνωση από τον πρόεδρο των ΗΠΑ καθώς δεν υπάρχει κάποια συγκεκριμένη πολιτική οργάνωση που αποκαλείται αντίφα, αλλά οι αντιφασιστικές ομάδες συνενώνουν άτομα που μοιράζονται τα ιδανικά του αντιφασισμού. Ενώ η κατάταξη των ομάδων ως τρομοκρατική οργάνωση θεωρείται αντισυνταγματική και αδύνατο να εφαρμοστεί σύμφωνα με νομικούς ειδικούς.
Η κριτική που δέχονται οι αντίφα από κάποιους βασίζεται στο ότι υπάρχει εσωτερική αντίφαση στην ιδεολογία τους, καθώς δεν δίνουν ανοχή σε θεωρίες μη-ανεκτικότητας. Οι ίδιοι υποστηρίζουν ότι η ανοχή στους πάντες μπορεί να οδηγήσει σε πλήρη κατάργηση της ανεκτικότητας εφόσον επικρατήσει κάποιο ολοκληρωτικό φασιστικό καθεστώς. Αυτή η προσέγγιση ωστόσο οδηγεί σε παράδοξο καθώς μπορεί να χρησιμοποιηθεί με τον ίδιο τρόπο εναντίον της. . Επίσης, κριτική ασκείται λόγω της αύξησης των ακροδεξιών περιστατικών βίας που μπορεί να προκαλλέσει η εναντίωση στους ρατσιστές και ακροδεξιούς.
Σημειώσεις
<references group="Σημ" />
Παραπομπές
Κατηγορία:Αντιφασίστες
Θάνατος (μυθολογία)
Ο Θάνατος είναι αρχαιοελληνική θεότητα του θανάτου.
Ο μύθος
Ο Ησίοδος αναφέρει ότι είναι δίδυμος αδελφός του Ύπνου, οι οποίοι είναι "δεινοί θεοί" που κατοικούν στο σκοτεινό Τάρταρο και ποτέ δεν τους φωτίζει ο ήλιος. Όμως ενώ ο Ύπνος ταξιδεύει ειρηνικά πάνω στη θάλασσα και στη γη και είναι ευχάριστος στους ανθρώπους, ο Θάνατος αντίθετα έχει σκληρή και σιδερένια καρδιά και μισείται από τους ανθρώπους, ακόμη κι από τους αθάνατους.
Άλλες φορές ο Θάνατος χαρακτηρίζεται, ιδιαίτερα από τους τραγικούς, ως ευεργέτης και μάλιστα γιατρός, γιατί απαλύνει τους ανθρώπους από τις αρρώστιες και τους πόνους.
Στην Ιλιάδα ο Θάνατος εμφανίζεται, με εντολή του Δία και της Ήρας, για να παραλάβει το πτώμα του Σαρπηδόνα και να το μεταφέρει στη Λυκία. Ο Ευριπίδης παριστάνει το Θάνατο σαν βασιλιά των νεκρών, που φορά μαύρο πέπλο ή έχει μαύρα φτερά. Τον παρουσιάζει ως πικρό, αλόγιστο, άκριτο, λυπηρό, κακό δαίμονα κλπ. αριστερά|μικρογραφία|Οι θεοί, [[Ύπνος (μυθολογία)|Ύπνος και Θάνατος, μεταφέρουν το νεκρό σώμα ενός πολεμιστή. ]] Για τη λατρεία του θεού ελάχιστα πράγματα προσφέρονται, γιατί ο Θάνατος ούτε θέλει, ούτε δέχεται δώρα. Γι' αυτόν δεν υπάρχει βωμός. Συνήθως παριστάνεται σαν όμορφος νέος, άλλοτε με φτερά κι άλλοτε χωρίς φτερά. Μερικές φορές συνοδεύεται από τον αδελφό του, Ύπνο.
Η προσωποποίηση του Θανάτου που τον παριστάνει ως σκελετό να κρατάει δρεπάνι είναι μεταγενέστερη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χθόνιες θεότητες της ελληνικής μυθολογίας
The Platinum Collection (άλμπουμ των Deep Purple)
The Platinum Collection είναι ο τίτλος μιας συλλογής τραγουδιών του χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple. Περιέχει τραγούδια από το 1968 όταν και κυκλοφόρησαν τον πρώτο τους δίσκο, "Shades of Deep Purple" μέχρι το 17ο άλμπουμ τους με τίτλο "Bananas" το 2003. Κυκλοφόρησε στις 21 Μαρτίου του 2005 σε μορφή τριπλού CD από την "EMI" και έκανε σχετικά καλές πωλήσεις ιδιαίτερα στην Ιταλία όπου παρέμεινε στα τσαρτ για 15 εβδομάδες.
Τα τραγούδια
CD 1
1. Hush (South)
2. Mandrake Root (Evans, Blackmore, Lord)
3. Hey Joe (Roberts)
4. Kentucky Woman (Diamond)
5. Wring that Neck Blackmore, Simper, Lord, Paice)
6. Shield (Evans, Blackmore, Lord)
7. Bird Has Flown (Evans, Blackmore, Lord)
8. Emmaretta (Evans, Blackmore, Lord)
9. Hallelujah (Cook, Greenaway)
10. Black Night (Gillan, Blackmore, Glover, Lord, Paice)
11. Speed King (Gillan, Blackmore, Glover, Lord, Paice)
12. Flight of the Rat (Gillan, Blackmore, Glover, Lord, Paice)
13. Child in Time (Gillan, Blackmore, Glover, Lord, Paice)
CD 2
1. Fireball (Gillan, Blackmore, Glover, Lord, Paice)
3. Demon's Eye (Gillan, Blackmore, Glover, Lord, Paice)
4. No One Came (1996 remix (Gillan, Blackmore, Glover, Lord, Paice)
6. Smoke on the Water (Gillan, Blackmore, Glover, Lord, Paice)
7. When a Blind Man Cries (1997 remix) (Gillan, Blackmore, Glover, Lord, Paice)
8. Space Truckin' (1997 remix) (Gillan, Blackmore, Glover, Lord, Paice)
9. Lazy (Live) (Gillan, Blackmore, Glover, Lord, Paice)
10. Never Before (Live) (Gillan, Blackmore, Glover, Lord, Paice)
12. Mary Long (Gillan, Blackmore, Glover, Lord, Paice)
13. Burn (Coverdale, Blackmore, Hughes, Lord, Paice)
CD 3
1. Might Just Take Your Life (Coverdale, Blackmore, Lord, Paice)
2. Coronarias Redig (Blackmore, Lord, Paice)
4. Hold On (Coverdale, Hughes, Lord, Paice)
5. Soldier of Fortune (Coverdale, Blackmore)
6. Mistreated (Live) (Coverdale, Blackmore)
7. You Keep on Moving (Coverdale, Hughes)
8. Love Child (Coverdale, Bolin)
9. Drifter (Coverdale, Bolin)
10. Perfect Strangers (Live) (Gillan, Blackmore, Glover)
12. Any Fule Kno That (Gillan, Morse, Glover, Lord, Paice)
13. Bludsucker (Gillan, Blackmore, Glover, Lord, Paice)
14. Sun Goes Down (Gillan, Morse, Glover, Airey, Paice)
Θέσεις τσαρτ
The Platinum Collection (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 21 Μαρτίου 2005
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Deep Purple Κατηγορία:Άλμπουμ του 2005
Κάσος
Η Κάσος είναι ελληνικό νησί του νότιου Αιγαίου και το νοτιότερο από τα Δωδεκάνησα. Βρίσκεται ανάμεσα στην Κρήτη και στην Κάρπαθο. Έχει σχήμα περίπου ρομβοειδές επίμηκες με μέγιστο μήκος από το Ακρωτήρι Αυλάκι μέχρι το Ακρωτήρι Ακτίνα 19,8 χλμ. και μέγιστο πλάτος (στο μέσον σχεδόν της νήσου) 7,7 χλμ. Η έκταση της φθάνει τα 66,4 τ.χλμ. και έχει μήκος ακτών 59 χλμ. Το νησί βρέχεται ολόγυρα από το Καρπάθιο Πέλαγος.
Η πρωτεύουσα του νησιού είναι το Φρυ ενώ τα υπόλοιπα χωριά είναι η Αγία Μαρίνα, το Αρβανιτοχώρι, ο Εμπορειός, η Παναγία, και το Πόλι. Υψηλότερες κορυφές των βουνών της είναι ο Πρίωνας (601 μ.), ο Περίολας (504 μ.) και ο Κόρακας (494 μ.) και ακολουθούν το Σύσφι, οι Τρούλλες, τα Δώματα, ο Άη Γιώργης και η Μυρτώ.
Πληθυσμός
μικρογραφία|Τα βουνά της Κάσου, όπως φαίνονται από το πέλαγος. Ο πληθυσμός της Κάσου ακολουθουσε για χρόνια μία φθίνουσα πορεία, παράλληλη προς αυτήν των περισσοτέρων νησιών της Ελλάδος, αλλά τα τελευταία χρόνια υπάρχει μια τάση εξισορρόπησης - άυξησης του πληθυσμού. Κατά την ακμή του νησιού, την περίοδο της Ελληνική Επαναστάσεως, οι κάτοικοί της λέγεται ότι έφθαναν τις 12.000. Ύστερα από το Ολοκαύτωμα και κατά την κατάληψη της Κάσου από τους Ιταλούς, το 1911, οι κάτοικοι - όλοι Έλληνες Ορθόδοξοι - είχαν μειωθεί κατά πολύ. Κατά την απογραφή του 1917 ο πληθυσμός της Κάσου μειώθηκε σε 1.855, καθώς πολλοί μετανάστευσαν πρωτίστως στην ελεύθερη Ελλάδα και στην Αίγυπτο (κύριος προορισμός οι πόλεις της διώρυγας του Σουέζ, Πορτ Σάιντ, Ισμαηλία και Σουέζ). Το 1930 ο πληθυσμός είχε μειωθεί ακόμη περισσότερο, σε περίπου 1.200 κατοίκους. Η ανεπίσημη καταμέτρηση των κατοίκων της Κάσου από την απογραφή του 2001 δίνει μικρή μείωση του πληθυσμού της σε 990 κατοίκους. Η τελευταία επίσημη απογραφή του 2022 έδειξε ότι οι μόνιμοι κάτοικοι του νησιού αυξήθηκαν σημαντικά σε περισσότερους από 1200 (σε σχέση με την απογραφή του 2011).
Αρχαιότητα
Η προέλευση του ονόματος του νησιού δείχνει ότι στην αρχαιότητα είχαν εγκατασταθεί Φοίνικες άποικοι αν και δεν έχουν βρεθεί αρχαιολογικά στοιχεία. Στην ονομασία του νησιού αναφέρεται και ο Στέφανος ο Βυζάντιος, ο οποίος το ονομάζει επίσης Άμφη και Αρτράβη. Αστράβη και Άχνη ή Κάσο ονομάζει το νησί ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος. Το όνομα Κάσος έχει φοινικική ρίζα Κασ- και σημαίνει άχνη, αφρός της θάλασσας, ευθεία αναφορά στο πέρασμα μεταξύ Κάσου και Καρπάθου, το πιο τρικυμιώδες σημείο στις ελληνικές θάλασσες. Αστράβη την ονομάζει επίσης ο γεωγράφος Στράβων .Οι αρχαιότερες εγκαταστάσεις στην Κάσο ήταν Μινωικής και Μυκηναϊκής προέλευσης. Αρχαιότερη αναφορά στην ιστορία του νησιού θεωρούνται οι στίχοι της Ομήρου Ιλιάδος, Β, όπου μαζί με τη Νίσυρο, την Ευρυπόλοιο Κω, τις Καλύνδες νήσους και την Κάρπαθο μετέχουν στον Τρωικό πόλεμο με τριάντα πλοία υπό την αρχηγία του Φείδιππου και του Άντιφου. Η Κάσος στην Κλασική αρχαιότητα ακολουθούσε πιστά την γειτονική μεγαλόνησο Κάρπαθο, συμμετείχε στην Συμμαχία της Δήλου.
Μεσαίωνας
Οι Οσπιτάλιοι Ιππότες που παρέλαβαν τα Δωδεκάνησα μετά τις Σταυροφορίες την παραχώρησαν μαζί με την γειτονική Κάρπαθο στην Οικογένεια Κορνάρο από την Δημοκρατία της Βενετίας (1306). Οι Βενετοί κατείχαν τα δύο νησιά μέχρι την χρονιά που ο Χαϊρεντίν Μπαρμπαρόσα τα κατέκτησε για την Οθωμανική αυτοκρατορία (1537). Το Βενετσιάνικο κάστρο της Κάσου δεν έχει διασωθεί, τα ερείπια του βρίσκονται στην Βυζαντινή εκκλησία της Θεοτόκου με έξι συνεχόμενα παρεκκλήσια γνωστά ως "Έξι εκκλησίες". Ο Φρέντερικ Ουίλιαμ Χάσλακ ανακάλυψε (1912) έναν μεγάλο θησαυρό νομισμάτων με προέλευση από την Σμύρνη, μεταφέρθηκαν στην Κάσο την εποχή της Ενετοκρατίας (1370) και είναι γνωστά ως "Θησαυρός της Κάσου".
Νεότερα χρόνια
Η Κάσος συνεισέφερε στην επανάσταση του 1821 δίνοντας στον επαναστατικό στόλο όλα σχεδόν τα πλοία της, διότι ήταν μεγάλη ναυτική δύναμη και πατρίδα πολλών πλοιοκτητών. Επικεφαλής του στόλου τέθηκε ο Νικόλαος Γιούλιος και συμμετείχε σε διάφορες πολεμικές επιχειρήσεις, ακόμα και στη Συρία και στον Λίβανο, συλλαμβάνοντας και βυθίζοντας πολλά οθωμανικά πλοία. Ο στόλος αυτός βοήθησε πολύ την Επανάσταση στην Κρήτη εφοδιάζοντας τους επαναστάτες και κανονιοβολώντας τα τουρκικά οχυρά. Λόγω αυτής της δραστηριότητας των Κασίων, το 1824 επιτέθηκε κατά του νησιού Αιγυπτιακός πολεμικός στόλος για εκδίκηση. Οι Κάσιοι αρχικά απέκρουσαν τις επιθέσεις των Αιγυπτίων, οι οποίοι τελικά αποβιβάστηκαν σε ένα δύσβατο σημείο στις 28 Μαΐου 1824, πιθανότατα μετά από προδοσία ενός κατοίκου του νησιού, δείτε σχετικά Καταστροφή της Κάσου. Μέσα στο χωριό της Αγίας Μαρίνας έγιναν λυσσαλέες μάχες και 1.000 Κάσιοι αντιμετώπισαν 7.000 εχθρών. Σκοτώθηκαν 220 κάτοικοι του νησιού και αιχμαλωτίστηκαν περί τις 300 γυναίκες και παιδιά. Η μάχη σταμάτησε με τη συνθηκολόγηση μετά την οποία όσοι Κάσιοι είχαν χρήματα αναγκάζονταν να εξαγοράσουν την ελευθερία των δικών τους. Έτσι επεβλήθη και πάλι η τουρκική εξουσία στο νησί και χιλιάδες κάτοικοι αναγκάστηκαν να το εγκαταλείψουν. Η μάχη και η σφαγή της Κάσου μνημονεύονται και τιμώνται με μεγαλοπρέπεια και με προσέλευση κόσμου και επισήμων από τις Ελληνικές αρχές κάθε Ιούνιο.
Η Κάσος καταλήφθηκε το 1912 από τους Ιταλούς και παρέμεινε υπό ιταλική κατοχή μέχρι το 1944. Λίγο αργότερα ενσωματώθηκε - στις 7 Μαρτίου 1948 - με τα υπόλοιπα Δωδεκάνησα στην Ελλάδα.
Κλίμα
Σύμφωνα με τα στοιχεία του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών, η Κάσος έχει θερμό ημίξηρο κλίμα. Η Κάσος έχει τους ηπιότερους χειμώνες στην Ελλάδα και στη γεωγραφική Ευρώπη, ενώ η θερμοκρασία δεν έχει πέσει κάτω από 2,7°C από τότε που υπάρχουν επίσημα μετεωρολογικά δεδομένα για την περιοχή (1989). Επιπρόσθετα, η Κάσος είναι η μοναδική περιοχή στη γεωγραφική Ευρώπη που ανήκει στη ζώνη ανθεκτικότητας φυτών 11b. Σύμφωνα με τα επίσημα κλιματικά δεδομένα της Εθνικής Μετεωρολογικής Υπηρεσίας, το Αεροδρόμιο της Κάσου για την περίοδο 1991-2020 σημείωσε μέση ελάχιστη θερμοκρασία 12,3°C τον Ιανουάριο και 11,5°C τον Φεβρουάριο, τιμές που αποτελούν τις μεγαλύτερες χειμερινές μέσες ελάχιστες θερμοκρασίες στην επικράτεια.
Κύριες ασχολίες & προϊόντα
μικρογραφία|Το φορτηγό πλοίο "Αρμάθια", τύπου λίμπερυ, εφοπλιστικών συμφερόντων της κασιακής οικογένειας Γιανναγά στο λιμάνι του Κιέλου Δυτικής Γερμανίας, σε φωτογραφία του 1964.|εναλλ.= μικρογραφία|Η κτηνοτροφία κατείχε πάντοτε εξέχουσα θέση στις επαγγελματικές ενασχολήσεις των Κασιωτών. Κύρια επαγγελματική απασχόληση των κατοίκων του νησιού είναι η ναυτοσύνη και ακολουθούν η κτηνοτροφία, ο τουρισμός, το ψάρεμα, η γεωργία και η μελισσοκομία. Μεγάλος είναι ο αριθμός των κατοίκων που ασχολούνται με την εμπορική ναυτιλία, αφού είναι μακρά η σχετική ναυτική παράδοση της Κάσου. Πολλές είναι εξάλλου οι ελληνικές εφοπλιστικές οικογένειες που κατάγονται από την Κάσο, όπως οι οικογένειες Κουλουκουντή, Μαυρολέων, Πνευματικού, Διακάκη, Ρεθύμνη , Νικολάου, Παπαδάκη , Παπαδημητρίου κ.α. Μεγάλο μέρος των θαλασσινών, εργάζονται ως καπεταναίοι ή μηχανικοί και οι υπόλοιποι ως πληρώματα των εμπορικών πλοίων.
Το νησί έχει επίσης μακρά κτηνοτροφική παράδοση (δεν είναι τυχαίο ότι η Κάσος ονομαζόταν από τους Τούρκους Çoban Adası = Νησί των βοσκών) και υπάρχει ως σήμερα μεγάλη παραγωγή αιγοπρόβειου κρέατος και τυροκομικών προϊόντων. Γνωστότερα όλων, το κασιώτικο τυρί (το λεγόμενο "αρμυροτύρι"), η "σιτάκα", η "ελαϊκή", η "αλευρά", η "δρίλλα", το κασιώτικο βούτυρο και τα "αποψήματα". Στην Κάσο έχει δημιουργηθεί και λειτουργεί από το 2009 σύγχρονη οικογενειακή τυροκομική μονάδα (ιδιοκτησίας Ιωάννη Κ. Βοναπάρτη), η οποία παρασκευάζει όλα τα παραδοσιακά τυροκομικά προϊόντα του νησιού. Δυστυχώς, το νησί μέχρι σήμερα δε διέθετε σφαγείο με αποτέλεσμα τα προς σφαγήν αιγοπρόβατα να μεταφέρονται σε κοντινά νησιά προκειμένου να σφαγιασθούν, ύστερα από επίσκεψη του αρμόδιου κτηνιάτρου της Καρπάθου. Η διαδικασία ανέβαζε το κόστος για τους κτηνοτρόφους και στερούσε από τους μόνιμους κατοίκους το φρέσκο κρέας για αρκετά διαστήματα μέσα στο χρόνο. Πρόσφατα όμως ολοκληρώθηκαν οι εγκαταστάσεις του νεόδμητου Δημοτικού Σφαγείου στην περιοχή Κάτω Πόλια και μετά την άρτι επιτευχθείσα αδειοδότησή του επίκειται η έναρξη λειτουργίας του, σε τρόπο ώστε να αντιμετωπίζεται του λοιπού αποτελεσματικά το χρόνιο αυτό πρόβλημα της κτηνοτροφίας του νησιού.
Ο τουρισμός βρίσκεται σε φάση ανάπτυξης και στηρίζεται κυρίως σε μικρές οικογενειακές ξενοδοχειακές μονάδες. Οι παραδοσιακοί ξενώνες πολλαπλασιάζονται σταδιακά. Το τουριστικό δίκτυο υποστηρίζεται από σειρά μικρών εστιατορίων, αναψυκτηρίων και εταιρίες ενοικίασης αυτοκινήτων.
Στην Κάσο αλιεύονται αξιόλογες ποσότητες φρέσκων ψαριών, μέρος των οποίων αποστέλλεται στις ιχθυαγορές Ρόδου και Κρήτης.
Από τα δύο εν λειτουργία ελαιοτριβεία του νησιού (Αγίας Μαρίνας και Αρβανιτοχωρίου) παράγεται επίσης ικανή ποσότητα ελαιόλαδου.
Χλωρίδα
μικρογραφία|αριστερά|Η Κάσος και στο βάθος μισοκρυμμένη η γειτονική Κάρπαθος. αριστερά|μικρογραφία|Φρυ Κάσου. Γραφικό σοκάκι. Το νησί παρουσιάζει αξιόλογη χλωρίδα με πρωταγωνιστή το "ροΐκιο" (σταμναγκάθι). Άλλα αξιόλογα είδη είναι τα χειμωνιάτικα μαρτοτούλουα (μαρτολούλουδα ή μανουσάκια - narcissus tazetta italicus), η ανοιξιάτικη δρακοντιά, η έρικα, το θυμάρι, η ρίγανη, τα προστατευόμενα κρίνα της άμμου, διάφορα ιριδοειδή και πολλά άλλα.
Αθλητισμός
Το φθινόπωρο του 1966, ξεκίνησε να διοργανώνεται το Τοπικό Ποδοσφαιρικό Πρωτάθλημα Κάσου από διάφορους φορείς της νεολαίας και ομάδες (Δόξα Αρβανιτοχωρίου, Κίνηση Κασιωτών, Σύλλογος Νεολαίας) και τέθηκε υπό την αιγίδα του Δήμου Κάσου. Κατά το παρελθόν η Κίνηση Κασιωτών σε συνεργασία με το ΚΕΝΤΡΟ ΝΕΟΤΗΤΟΣ διοργάνωναν επίσης τουρνουά μπάσκετ, αγώνες δρόμου, κολυμβητικούς αγώνες κ.τ.λ. Τα τελευταία χρόνια δεν συνεχίζονται αυτές οι αθλητικές δραστηριότητες, παρά διοργανώνεται μόνο τουρνουά ποδοσφαίρου 5x5.
Τοπικό Ποδοσφαιρικό Πρωτάθλημα Κάσου
Το Τοπικό Ποδοσφαιρικό Πρωτάθλημα Κάσου, είναι το ερασιτεχνικό ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα της Κάσου (Δωδεκάνησα). Ξεκίνησε να διοργανώνεται το φθινόπωρο του 1966, αλλά από την επόμενη περίοδο γινόταν κάθε καλοκαίρι (κυρίως Ιούλιο-Αύγουστο). Στο πρωτάθλημα συμμετείχαν συνήθως 3 ομάδες, ενώ ορισμένες χρονιές συμμετείχαν 4, με μια επιπλέον συμμετοχή από ομάδα παλαιμάχων. Διοργανωνόταν από ομάδες και φορείς της νεολαίας (Δόξα Αρβανιτοχωρίου, Κίνηση Κασιωτών, ΑΝΟΚ, Σύλλογος Νεολαίας) και ετίθετο υπό την αιγίδα του Δήμου Κάσου έως και το 2003-04 οπότε και σταμάτησε, λόγω ανακατασκευής του δημοτικού γηπέδου "Αγίου Νεκταρίου". Η Δόξα Αρβανιτοχωρίου είναι η πιο ιστορική ομάδα του νησιού, ιδρυθείσα τον Απρίλιο του 1966 και με κατακτήσεις αρκετών τίτλων.
Γήπεδα
Στα πρώτα χρόνια το πρωτάθλημα διεξαγόταν στην έδρα της ΑΟ Δόξα Αρβανιτοχωρίου, καθώς οι άλλες ομάδες δεν διέθεταν δικά τους γήπεδα.
Από τις αρχές της δεκαετίας του 1980 η ομάδα του "Φρυ" άρχισε να χρησιμοποιεί το γήπεδο της "Παναγίας" δίπλα στο εργοστάσιο της ΔΕΗ και η ομάδα της "Αγίας Μαρίνας" το γήπεδο του "Αγίου Νεκταρίου".
Πηνελόπη (όπερα)
Η Πηνελόπη είναι όπερα του Γάλλου μουσουργού Γκαμπριέλ Φωρέ, που η πρώτη παράσταση δόθηκε στο Μόντε Κάρλο το 1913.
Κάσος
Γήπεδα
Τα τελευταία χρόνια το πρωτάθλημα δεν διεξάγεται, καθώς γίνονται εργασίες ανακατασκευής στο γήπεδο του "Αγίου Νεκταρίου" και το γήπεδο της "Παναγίας" έχει αντικατασταθεί με γήπεδο 5x5. Έτσι αντί του παραδοσιακού πρωταθλήματος διεξάγονται τουρνουά 5x5.
Πηνελόπη (όπερα)
Υπόθεση
Η υπόθεση του έργου καθαρά ελληνική, εμπνευσμένη από τον Ομηρικό μύθο εκτυλίσσεται στην Ιθάκη έχοντας ως κύριο πρόσωπο την ηρωίδα της Οδύσσειας, την Πηνελόπη.
Κάσος
Διαιτητές
Αγώνες του πρωταθλήματος έχουν διαιτητεύσει μεταξύ άλλων οι: Ντίνος Σοϊλής, Αντώνης Χατζηβασίλης, Δημήτρης Ερωτόκριτος (τέως Δήμαρχος Κάσου), Μιχάλης Ερωτόκριτος (τέως Έπαρχος Καρπάθου - Κάσου, καθηγητής διαιτησίας ποδοσφαίρου και νυν παρατηρητής διαιτησίας της ΕΠΣ Δωδεκανήσου), Γιάννης Αράπης, Κωστής Κωνσταντίνου και άλλοι.
Πηνελόπη (όπερα)
Κριτική
Σπουδαία κριτική για το έργο αυτό έγραψε η εξέχουσα Ελληνίδα μουσικοκριτικός Σοφία Σπανούδη, που μεταφράσθηκε σε πολλές γλώσσες και που αξίζει η αυτούσια καταχώρησή της:
Κάσος
Αθλητικοί παράγοντες
Από την Κάσο καταγόταν ο Μιχάλης Μαστρανδρέας, παράγοντας και άνθρωπος του αθλήματος της πετοσφαίρισης, επίτιμος πρόεδρος της ΕΟΠΕ, επί σειρά ετών πρόεδρος της ομοσπονδίας (1975-1993) και της Ευρωπαϊκής Συνομοσπονδίας (CEV).
Πρόσβαση
μικρογραφία|Το λιμάνι της Κάσου από τη Μπούκα. Σε δεύτερο πλάνο το σκάφος "Kasos Princess". Το νησί διαθέτει δημοτικό αερολιμένα με διάδρομο 1.000 μέτρων περίπου και συνδέεται με την Αθήνα μέσω Καρπάθου, Σητείας και Ρόδου. Η πτήση Κάσου - Καρπάθου ήταν για ένα διάστημα η μικρότερης διάρκειας πτήση στον κόσμο, με χρόνο πτήσης 5 λεπτών και κατέχει περίοπτη θέση στο βιβλίο των ρεκόρ Γκίνες, ρεκόρ που καταρρίφθηκε σχετικά πρόσφατα (2008) από την πτήση από το Πάπα Γουέστρι στο Γουέστρι των Ορκάδων της Σκωτίας. Οι κτιριακές εγκαταστάσεις του αεροδρομίου καταλαμβάνουν έκταση 700 τ.μ. Σύντομα αναμένεται να παραδοθεί το καινούριο κτίριο του αερολιμένος.
Πηνελόπη (όπερα)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Όπερες
Κάσος
Πρόσβαση
Έχει επίσης λιμάνι στο οποίο προσεγγίζουν τα ακτοπλοϊκά σκάφη των εταιριών ANEK Lines και Blue Star Ferries που συνδέουν την Κάσο με τον Πειραιά, την Κρήτη, την Κάρπαθο, τη Χάλκη, τη Ρόδο, την Κω και άλλα νησιά της Δωδεκανήσου. Πρόσφατα ολοκληρώθηκε η κατασκευή του λιμενοβραχίονα ο οποίος έλυσε σε ένα μέτρο τα προβλήματα που αντιμετώπιζε το εκάστοτε πλοίο της γραμμής στο να δέσει με άσχημο καιρό.
Το νεότευκτο Επιβατηγό - Δρομολογιακό (Ε/Γ-Δ/Ρ) Σκάφος "Kasos Princess" (έτος καθέλκυσης 2010), ιδιοκτησίας Καπετάν - Γιώργη Μανούσου, συνδέει σταθερά σε ετήσια βάση το Φρυ της Κάσου με τα Πηγάδια της Καρπάθου. Τη χειμερινή περίοδο εκτελεί 4 (τέσσερα) ακτοπλοϊκά δρομολόγια εβδομαδιαίως, ενώ τη θερινή περίοδο (Ιούνιο-Σεπτέμβριο) τα ακτοπλοϊκά δρομολόγια από Κάσο προς Κάρπαθο ανέρχονται στα 7 (επτά) εβδομαδιαίως με επιστροφή, σε τρόπο ώστε οι κάτοικοι και οι επισκέπτες των δυο νησιών να έχουν τη δυνατότητα να μεταβούν από το ένα στο άλλο για λόγους υγείας, για συναλλαγές με τις Δημόσιες Υπηρεσίες ή για λόγους εμπορίου και ψυχαγωγίας και να επιστρέψουν αυθημερόν στη βάση τους.
Κατά τους καλοκαιρινούς μήνες το ίδιο σκάφος συνδέει άπαξ της εβδομάδος την Κάσο με τη Σητεία της Κρήτης.
Els Quatre Gats
H Els Quatre Gats (καταλανικά: Els Quatre Gats, προφορά: əls ˈkwatɾə ˈɡats, μετάφραση: «Οι Τέσσερις Γάτες») είναι καφετέρια στη Βαρκελώνη, Καταλονία, η οποία έγινε εξαιρετικά γνωστή ως χώρος συνάντησης διαφόρων δημοφιλών καλλιτεχνών, κατά την περίοδο του μοντερνισμού στην Καταλονία, γνωστή ως modernisme.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτισμός στη Βαρκελώνη
Unlink
Στα Unix-οειδή λειτουργικά συστήματα, το unlink είναι κλήση συστήματος και εργαλείο της γραμμής εντολών που διαγράφει αρχεία. Το πρόγραμμα χρησιμοποιεί απευθείας την κλήση συστήματος, η οποία αφαιρεί το όνομα του αρχείου και τους καταλόγους (αν και αυτό δε συμβαίνει στα συστήματα GNU) όπως οι εντολές rm και rmdir. Αν το όνομα αρχείου ήταν ο τελευταίος σύνδεσμος (hard link) προς το αρχείο, το ίδιο το αρχείο διαγράφεται όταν δεν υπάρχουν προγράμματα που να το κρατούν ανοιχτό.
Εμφανίζεται επίσης σαν η ενσωματωμένη συνάρτηση unlink στις γλώσσες προγραμματισμού PHP και Perl. Όπως το εργαλείο του Unix, χρησιμοποιείται για τη διαγραφή αρχείων.
Χρήση: $ unlink ... unlink($filename); (PHP)
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Unix
Φεστιβάλ των Κοινών-Commonsfest
Το Φεστιβάλ των Κοινών - Commonsfest πραγματοποιήθηκε πρώτη φορά στο Ηράκλειο από τις 13 Απριλίου έως τη 21η Απριλίου 2013.
Αποτελεί μια πρωτοβουλία για την προώθηση της ελεύθερης γνώσης και της ομότιμης συνεργασίας για τη δημιουργία και τη διαχείριση των κοινών. Μια φιλοσοφία που έχει διαδοθεί πολύ μέσα από τις κοινότητες του ελεύθερου λογισμικού και επεκτείνεται σε πολλές πτυχές της καθημερινότητάς μας, όπως στις τέχνες, στην διακυβέρνηση, στις κατασκευές μηχανημάτων, εργαλείων και άλλων αγαθών.
Στα πλαίσια του φεστιβάλ πραγματοποιήθηκαν εργαστήρια, ομιλίες, προβολές και μια έκθεση.
2014
Στο Ηράκλειο  πραγματοποιήθηκε  και  το  δεύτερο  Φεστιβάλ  των  Κοινών  στις  9, 10  και  11  Μαΐου  του  2014,  με  30  συμμετοχές  από  όλη  την  Ελλάδα. Οι Ευρωπαίοι συνεργάτες των Creative Commons επέλεξαν να πραγματοποιήσουν μια από τις 2 ετήσιες συναντήσεις τους στο Ηράκλειο στις 9 Μαΐου, ημέρα έναρξης του φεστιβάλ, ώστε να έχουν την ευκαιρία και αυτοί να το παρακολουθήσουν.
2015
Το 2015,  το  Φεστιβάλ  των  Κοινών  έλαβε χώρα  στην  Αθήνα. Πραγματοποιήθηκε στις  15,  16  και  17  Μαΐου,  στο  Θησείο  στο  κτήριο  του  Συλλόγου  Ελλήνων  Αρχαιολόγων. Μία διοργάνωση  για  όλο  το  φάσμα  των  κοινών  με  διακεκριμένους  καλεσμένους  από  όλο  τον  κόσμο,  όπως  ο  Massimo  de  Angelis,  ο  Richard Stallman,  ο  Matthew  Slater  και  ο  Pat  Conaty.