cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dobla
Ιστορία
Έτσι ο Φερδινάνδος Β΄ και η Ισαβέλλα θεώρησαν απαραίτητο να επιβεβαιώσουν τα νομισματικά διατάγματα. Στην επικύρωσή τους, που εκδόθηκε στη Σεγκόβια στις 20 Φεβρουαρίου 1475, υιοθέτησαν τα νομίσματα και τις ισοτιμίες τού Ερρίκου Δ΄ για τις doblas και τα reales όσον αφορά τα μαραβέδια, τα οποία από τον 15ο αι. είχαν εκφυλιστεί σε ένα νόμισμα από κράμα (vellon). Σύμφωνα με τις διατάξεις 1471, μόνο μισά μαραβέδια, ή blancas, κόπηκαν. Η επικύρωση του 1475 έθεσε το ρεάλ σε 30 μαραβέδια. Το τυπικό χρυσό νόμισμα, το dobla castellana, ονομάστηκε excelente και αποτιμήθηκε σε 870 μαραβέδια (mrs), ενώ το enrique και castellano συνέχισαν στη μισή αξία, 435 μαραβέδια. Το dobla de la banda, το οποίο ήταν ακόμα σε χρήση, αν και δεν κόπηκε πλέον, αποτιμήθηκε σε 335 μαραβέδια.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Ισπανικά νομίσματα
Μελάνθιον (φυτό)
Το Μελάνθιον ή η Νιγέλα ή η Νιγκέλλα (Nigella),  είναι γένος που περιλαμβάνει περί τα 21 είδη, ετήσια φυτά της οικογένειας των Βατραχιίδων ή Ρανουγκουλίδων (Ranunculaceae), εγγενές στη Νότια Ευρώπη, τη Βόρεια Αφρική, τη νότια και τη νοτιοδυτική Ασία.
Τα είδη φτάνουν σε ύψος 20-90 εκατοστών, με λεπτά διαιρεμένα φύλλα· τα τμήματα των φύλλων είναι στενά, γραμμικά έως νηματοειδή. Τα άνθη είναι λευκά, κίτρινα, ροζ, ανοικτό γαλάζιο ή ανοικτό μοβ, με πέντε έως δέκα πέταλα. Ο καρπός είναι κάψα που αποτελείται από διάφορα ενωμένα ωοθυλάκια, που το καθένα περιέχει πολλούς σπόρους· σε ορισμένα είδη (π.χ. στο Μελάνθιον το δαμασκηνόν (Nigella damascena)), η κάψα είναι μεγάλη και φουσκωμένη.
Ετυμολογία
Το επιστημονικό του όνομα Νιγκέλλα (Nigella), είναι ένα παράγωγο του Λατινικού niger (μαύρο).
Χρήσεις
thumb|left|Σπόροι της Νιγέλλα.
Λουλούδια κήπου
thumb|left|Το Μελάνθιον σε πλήρη άνθηση. Αρκετά είδη, καλλιεργούνται στους κήπους ως καλλωπιστικά φυτά. Το Μελάνθιον το δαμασκηνόν (Nigella damascena) καλλιεργείται στους αγγλικούς εξοχικούς κήπους από την Ελισαβετιανή εποχή. Στην Αγγλία, ονομάζεται κοινά ως αγάπη-στην-ομίχλη (love-in-a-mist) ή διάβολος στον θάμνο (devil-in-the-bush). Το Μελάνθιον το ισπανικόν (Nigella hispanica) είναι ψηλότερο είδος με μεγαλύτερα μπλε άνθη, κόκκινους στήμονες και γκρίζα φύλλα. Οι σπόροι από το Μελάνθιον είναι αυτο-σποράς (self-sowing), εφόσον, οι λοβοί του σπόρου, αφεθούν να ωριμάσουν.
Οι αποξηραμένες κάψουλες των σπόρων, μπορούν να χρησιμοποιηθούν επίσης και σε διευθετήσεις λουλουδιών.
Άλλα
Στην Ινδία, οι σπόροι χρησιμοποιούνται ως διαλυτικό των αερίων του στομάχου και ως τονωτικό για τη διευκόλυνση του εντέρου, τα προβλήματα δυσπεψίας και δίνονται για τη θεραπεία των σκουληκιών στο έντερο, των νευρικών ελαττωμάτων, στη μείωση του μετεωρισμού και στην πρόκληση της εφίδρωσης. Το μύρισμα των αποξηραμένων λοβών, αποκαθιστά τη χαμένη αίσθηση όσφρησης. Επίσης, χρησιμοποιείται για την απώθηση ορισμένων εντόμων, παρομοίως με τη ναφθαλίνη. thumb|right|250px|[[Μελάνθιον το ανατολικόν (Nigella orientalis).]]
Σημειώσεις
<references group="Σημ." />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βατραχιοειδή Κατηγορία:Φυτά κήπου Κατηγορία:Άνθη
Μαχαιράς Αιτωλοακαρνανίας
Ο Μαχαιράς είναι ημιορεινός οικισμός στο Ξηρόμερο της περιφερειακής ενότητας Αιτωλοακαρνανίας με υψόμετρο 150 μέτρα. .
Γεωγραφία - Ιστορία
Ο Μαχαιράς βρίσκεται δυτικά της λίμνης Οζερός, σε απόσταση 35 χλμ. Δ. από το Αγρίνιο και 16 χλμ. Β.-ΒΑ. από τον Αστακό. Το χωριό είναι κτισμένο επάνω στην επαρχιακή οδό Αστακού - Φυτειών. Οι κάτοικοί του ασχολούνται κυρίως με την κτηνοτροφία αν και μέχρι τα μέσα της πρώτης δεκαετίας του 2000 καλλιεργούσαν σιτηρά και καπνό. Στην ευρύτερη περιοχή έχουν βρεθεί ίχνη αρχαίας κατοίκησης με πιο σημαντικό δύο αρχαίοι τάφοι του 4ου π.Χ. αιώνα κατασκευασμένοι από πλάκες Αστακού καθώς η θεμελίωση αρχαίου κτίσματος στη τοποθεσία "Ρούστα". Οι πρώτες αναφορές για το χωριό είναι του 1521 όπου κατοικείτο από 13 οικογένειες. Το 1805, ο Βρετανός περιηγητής και διπλωμάτης Ουίλιαμ Μάρτιν Ληκ, όταν πέρασε από την περιοχή αναφέρει ότι ο χωριό είχε καταστραφεί από τους Τούρκους και ότι οι κάτοικοί του διέφυγαν στη Ζάκυνθο, όπου σύμφωνα με τη τοπική παράδοση έφτιαξαν τον οικισμό Μαχαιράδο. Ως κοινότητα αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί τη τοπική κοινότητα Μαχαιρά που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αστακού του Δήμου Ξηρομέρου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 320 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Ξηρομέρου
Πολίτες
Ο όρος μπορεί να αναφέρεται σε:
Ρούλα Πατεράκη
Η Ρούλα Πατεράκη είναι Ελληνίδα ηθοποιός και σκηνοθέτρια. Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1944, ενώ ζει και εργάζεται στην Αθήνα. Απόφοιτος της Αγγλικής Φιλολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστήμιου Θεσσαλονίκης, σπούδασε θέατρο στη Δραματική Σχολή του Κυριαζή Χαρατσάρη και υπήρξε μέλος του επαγγελματικού θιάσου Ελεύθερο Θέατρο.
Εργογραφία
Ιδρυτικό μέλος του Θεατρικού Εργαστηρίου Θεσσαλονίκης, ίδρυσε η ίδια κατόπιν την Επιθεώρηση Δραματικής Τέχνης (1978-1985), μια διπλή δομή Δραματικής Σχολής και Επαγγελματικού Θιάσου στη Θεσσαλονίκη, όπου σκηνοθέτησε και πρωταγωνίστησε σε έργα των Στόππαρντ, Μπέκετ, Μπρεχτ, Ίψεν κ.ά. Παράλληλα, δίδαξε στην Ανώτερη Σχολή Δραματικής Τέχνης της Επιθεώρησης.
Το 1990, ίδρυσε το Δραματικό Θέατρο «Ρούλα Πατεράκη» με έδρα την Αθήνα και ανέβασε έργα μεγάλων κλασικών αλλά και σύγχρονων συγγραφέων (Ζενέ, Στρίντμπεργκ, Κέιν, Προυστ, Μπέρνχαρντ, Μ. Φάις, Δ. Δημητριάδη, Γ. Πάνου, Γ. Βέλτσου κ.ά.), σε μερικά από τα οποία επίσης πρωταγωνίστησε.
Έχει εργαστεί ως ηθοποιός σε πολλούς θιάσους ερμηνεύοντας, μεταξύ άλλων, πρωταγωνιστικούς ρόλους, όπως τη Ρεβέκκα Βεστ στο Ρόσμερσχολμ του Ίψεν, σε σκηνοθεσία Α. Αντύπα, τη Μαργαρίτα Γκωτιέ στην Κυρία με τις καμέλιες του Α. Δουμά, σε σκηνοθεσία Π. Ζούλια ή τη Μόλλυ Μπλουμ στο ομώνυμο έργο του Τζαίημς Τζόυς, σε σκηνοθεσία Λ. Μελετοπούλου. Σκηνοθέτησε επίσης έργα των Ίψεν, Σω, Κολτές, Ντοστογιέφσκι, Φασμπίντερ, Γουλφ, Τζόυς κ.ά., σε πολλά ελεύθερα θέατρα (Οδού Κεφαλληνίας, Αθηνών, Αλίκη, Τζένη Καρέζη, Φούρνος, Από μηχανής κ.ά). Το 2008, σκηνοθέτησε την παράσταση Στο Βυθό του Μαξίμ Γκόρκι στην Πειραματική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου, ενώ διασκεύασε και ανέβασε την παράσταση Οιδίπους (Τύραννος και Επί Κολωνώ) με το Εθνικό Θέατρο στην Αρχαία Επίδαυρο.
Tο 2009, σκηνοθέτησε και ερμήνευσε τη Σονάτα του Σεληνόφωτος για τους Μονολόγους από την Τέταρτη Διάσταση στο Φεστιβάλ Επιδαύρου. Το 2005 τιμήθηκε με το Βραβείο «Κάρολος Κουν», για την ερμηνεία της στον Φιλόσοφο του Γιάννη Πάνου και το 2009, κέρδισε το Βραβείο «Κάρολος Κουν» σκηνοθετώντας το Puerto Grande του Μάνου Λαμπράκη. Στον κινηματογράφο συμμετείχε στις ταινίες: Το μόνον της ζωής μου ταξείδιον, σε σκηνοθεσία Λ. Παπαστάθη και Τρεις στιγμές του Π. Σεβαστίκογλου.
Η πρώτη της εμφάνιση στο θέατρο έγινε σε ηλικία δέκα ετών, στη Θυσία του Αβραάμ, στο ρόλο του Ισαάκ. Ο πιο πρόσφατος ρόλος της είναι η Αδελφή Αλοϋσιους στην Αμφιβολία του Πάτρικ Σάνλευ σε σκηνοθεσία Απόλλωνα Παπαθεοχάρη. Σκηνοθέτησε την Επίκληση της γοητείας του Γιάννη Μαυριτσάκη και το Πεθαίνω σαν χώρα του Δημήτρη Δημητριάδη. Τιμήθηκε με το μεγάλο βραβείο «Μαρίκα Κοτοπούλη».
Θεατρικές παραστάσεις
Κατάλογος θεατρικών παραστάσεων που σκηνοθέτησε η Ρούλα Πατεράκη
Περισσότερες πληροφορίες για κάθε παράσταση εμφανίζονται ενεργοποιώντας τον σύνδεσμο που υπάρχει στο όνομα της κάθε παράστασης
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες θεάτρου
Οτσιέρι
Η Οτσιέρι είναι Δήμος της Ιταλικής επαρχίας του Σάσσαρι στην Ιταλική Περιφέρεια Σαρδηνία. Βρίσκεται σε ιστορική περιοχή στην πρώην Δικαιοδοσία του Λογκουντόρο και έχει 11.000 κατοίκους. Ο Καθεδρικός ναός της πόλης είναι η έδρα της Ρωμαϊκής Καθολικής Επισκοπής του Οτσιέρι. Στην αρχαιότητα ήταν το κέντρο μεγάλου προϊστορικού πολιτισμού γνωστού σαν Πολιτισμός της Οτσιέρι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Σαρδηνίας Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Σάσσαρι
Φιλόλαος Δημητρίου
Βιογραφία
O Φιλόλαος Δημ. Δημητρίου εγεννήθη εις το Λεοντάριον Βοιωτίας την 1η Μαρτίου 1929. Μετά τις εγκύκλιες σπουδές εις το Γυμνάσιον Θηβών, εφοίτησεν εις την
Νομικήν Σχολήν του Πανεπιστημίου Αθηνών. Ενεγράφη εν συνεχεία εις τον Δικηγορικόν Σύλλογον Αθηνών και έκτοτε ασκεί την Δικηγορίαν ως Δικηγόρος παρ Εφέταις και παρ Αρείω Πάγω. Το 1974 μετέβη εις το Λονδίνον όπου ενεγράφη και εφοίτησεν εις το εκεί Πανεπιστήμιον “KING'S  COLLEGE UNIVERSITY”, ασχοληθείς εις το Δίκαιον των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και εις το Ναυτικόν Δίκαιον.
Εξειδικεύθη εις το Διαιτησιακόν Δίκαιον, εις τον χώρον του οποίου έχει συγγράψει σχετικά βιβλία. Aπό τo έτος 1978 ανεδείχθη μέλος της ανωτέρας τάξεως ΔΙΑΙΤΗΤΩΝ (FELLOW) του “THE LONDON CHARTERED INSTITUTE OF ARBITRATORS”, και από του έτους 1980 μέλος της “AMERICAN ARBITRATION ASSOCIATION PANELS”, που εδρεύει εις την N. Yόρκην, συγχρόνως δε και του “International_Bar_Association”, πού εδρεύει στο Λονδίνο.
Επιστρέψας εις την Πατρίδα το έτος 1980 έγινε μέλος της Ενώσεως Ναυτικού Δικαίου και μέλος επίσης της “Μονίμου Επιτροπής Ναυτιλιακών Θεμάτων” του
“ΝΑΥΤΙΚΟΥ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟΥ της ΕΛΛΑΔΟΣ”, εις την οποίαν του ανετέθη ή αναθεώρησις των Κανόνων Διαιτησίας τούτου, κατά το πρότυπον του Αγγλικού
Διαιτησιακού Δικαίου.
Συγγραφική δραστηριότητα
Εχει συγγράψει:
Μελέτες - άρθρα -διαλέξεις
Υπό έκδοσιν είναι τα εξής έργα:
Κοινωνική δραστηριότητα
Ησχολήθη εις την Δημοσιογραφίαν και ήτο τακτικός συνεργάτης των εφημερίδων:
“Μαθητικόν Σάλπισμα”, “ Η Φωνή των Θηβών”, “Αθηναικόν Φως” και των περιοδικών “ Ξενία” και “ Ελληνικά Δίκαια”.
ΔΙΕΤΕΛΕΣΕ : Καλείται και συμμετέχει σε Διεθνή Συνέδρια που οργανώνουν οι Διεθνείς Οργανισμοί Διαιτησίας και έχει δώσει πολλές Διαλέξεις εδώ και εις το Εξωτερικόν επί Κοινωνικών, Εθνικών και Πνευματικών θεμάτων.
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς
Ζεραλντίν Ρουκστούλ
Η Ζεραλντίν Ρούκστουλ (γεν. 24 Φεβρουαρίου 1994) είναι Ελβετίδα αθλήτρια του στίβου, που εξειδικεύεται στο έπταθλο. Συμμετείχε στο έπταθλο γυναικών στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2017.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελβετοί αθλητές του στίβου Κατηγορία:Επταθλήτριες
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου Κ23 2019 – 100 μέτρα ανδρών
Τα 100 μέτρα ανδρών στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου Κ23 2019 πραγματοποιήθηκαν στο Γκεβλεστάντιον από τις 11 έως τις 12 Ιουλίου 2019.
Παραπομπές
100 μέτρα ανδρών
Μεφαιναμικό οξύ
Το μεφαιναμικό οξύ είναι μέλος της κατηγορίας παραγώγων ανθρανιλικού οξέος (ή φεναμικού οξέος) των μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών φαρμάκων (ΜΣΑΦ) και χρησιμοποιείται για τη θεραπεία ήπιου έως μέτριου πόνου. Το όνομά του προέρχεται από τη συστηματική του ονομασία, δι με θυλ φαιν υλ αμ ινοβενζο ϊκό οξύ.
Εφευρέθηκε και κυκλοφόρησε στην αγορά από την Parke-Davis τη δεκαετία του 1960. Έγινε γενόσημο στη δεκαετία του 1980 και είναι διαθέσιμο σε όλο τον κόσμο με πολλές επωνυμίες όπως η Meftal ή Ponstan. Δεν χρησιμοποιείται ευρέως στις Ηνωμένες Πολιτείες λόγω των παρενεργειών του και του υψηλού κόστους του σε σύγκριση με άλλα ΜΣΑΦ.
Ιατρικές χρήσεις
Το μεφαιναμικό οξύ χρησιμοποιείται για τη θεραπεία του πόνου και της φλεγμονής στη ρευματοειδή αρθρίτιδα και την οστεοαρθρίτιδα, τον μετεγχειρητικό πόνο, τον οξύ πόνο σε μυϊκούς πόνους και πόνους στην πλάτη, τον πονόδοντο και εμμηνορροϊκό πόνο, καθώς και στη μηνορραγία.
Υπάρχουν στοιχεία που υποστηρίζουν τη χρήση του μεφαιναμικού οξέος ως προφύλαξη από την περιεμμηνορροϊκή ημικρανία, με τη θεραπεία να ξεκινά δύο ημέρες πριν από την έναρξη της περιόδου ή μία ημέρα πριν από την αναμενόμενη έναρξη της κεφαλαλγίας και να συνεχίζεται κατά τη διάρκεια της εμμήνου ρύσεως.
Το μεφαιναμικό οξύ συνιστάται να λαμβάνεται με τροφή.
Αντενδείξεις
Το μεφαιναμικό οξύ αντενδείκνυται σε άτομα που έχουν παρουσιάσει αντιδράσεις υπερευαισθησίας όπως κνίδωση και άσθμα σε αυτό το φάρμακο ή σε άλλα ΜΣΑΦ (π.χ. ασπιρίνη), άτομα με πεπτικά έλκη ή χρόνια φλεγμονή του γαστρεντερικού σωλήνα, άτομα με νεφρική ή ηπατική νόσο ή καρδιακή ανεπάρκεια, μετά από χειρουργική επέμβαση παράκαμψης στεφανιαίας αρτηρίας και κατά το τρίτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης.
Παρενέργειες
Γνωστές ήπιες παρενέργειες του μεφαιναμικού οξέος περιλαμβάνουν πονοκεφάλους, νευρικότητα και έμετο. Πιθανώς σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν διάρροια, πεπτικά έλκη, αιματέμεση (έμετος αίματος), διάτρηση του γαστρεντερικού συστήματος, δερματικές αντιδράσεις (εξανθήματα, κνησμός, οίδημα, σε σπάνιες περιπτώσεις τοξική επιδερμική νεκρόλυση) και σπάνια διαταραχές των κυττάρων του αίματος όπως ακοκκιοκυττάρωση. Έχει συσχετιστεί με οξεία ηπατική βλάβη.
Το 2008 η ετικέτα στις ΗΠΑ ενημερώθηκε με μια προειδοποίηση σχετικά με τον κίνδυνο πρόωρης σύγκλεισης του αρτηριακού πόρου κατά την εγκυμοσύνη.
Τον Οκτώβριο του 2020, ο Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ (FDA) ζήτησε την ενημέρωση της ετικέτας του φαρμάκου για όλα τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα, ώστε να περιγράφεται ο κίνδυνος νεφρικών προβλημάτων σε αγέννητα μωρά που έχουν ως αποτέλεσμα χαμηλό αμνιακό υγρό. Συνιστούν την αποφυγή των ΜΣΑΦ σε έγκυες γυναίκες στην 20ή εβδομάδα ή αργότερα.
Υπερβολική δόση
Τα συμπτώματα της υπερδοσολογίας περιλαμβάνουν νεφρική ανεπάρκεια, γαστρεντερικά προβλήματα, αιμορραγία, εξανθήματα, σύγχυση, παραισθήσεις, ίλιγγο, επιληπτικές κρίσεις και απώλεια συνείδησης. Αντιμετωπίζεται με πρόκληση εμέτου, πλύση στομάχου, ενεργό άνθρακα από οστά και έλεγχο ηλεκτρολυτών και ζωτικών λειτουργιών.
Αλληλεπιδράσεις
Οι αλληλεπιδράσεις είναι σε γενικές γραμμές παρόμοιες με εκείνες άλλων ΜΣΑΦ. Το μεφαιναμικό οξύ ενισχύει τον μηχανισμό κατά της πήξης του αίματος της ασπιρίνης. Αυξάνει την αντιπηκτική δράση της βαρφαρίνης και της ασενοκουμαρόλης επειδή τις εκτοπίζει τις πρωτεΐνες του πλάσματος στις οποίες είναι συνδεδεμένες και αυξάνει τις συγκεντρώσεις τους στην κυκλοφορία του αίματος. Αυξάνει τον κίνδυνο γαστρεντερικού έλκους που σχετίζεται με κορτικοστεροειδή και εκλεκτικούς αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης. Μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο για ανεπιθύμητες ενέργειες από τη μεθοτρεξάτη και το λίθιο μειώνοντας την απέκκρισή τους μέσω των νεφρών. Μπορεί να αυξήσει τη νεφρική τοξικότητα της κυκλοσπορίνης και του τακρόλιμους. Ο συνδυασμός με αντιυπερτασικά φάρμακα όπως οι αναστολείς ΜΕΑ, οι σαρτάνες και τα διουρητικά μπορεί να μειώσει την αποτελεσματικότητά τους καθώς και να αυξήσει τον κίνδυνο νεφρικής τοξικότητας.
Μηχανισμός δράσης
Όπως και άλλα μέλη της κατηγορίας παραγώγων ανθρανιλικού οξέος (ή φεναμικού οξέος) των ΜΣΑΦ, αναστέλλει και τις δύο ισομορφές του ενζύμου κυκλοοξυγενάση (COX-1 και COX-2). Αυτό αποτρέπει τον σχηματισμό προσταγλανδινών, που παίζουν ρόλο στην ευαισθησία στον πόνο, στη φλεγμονή και στον πυρετό, αλλά και στην αιμόσταση, τη νεφρική λειτουργία, τη διατήρηση της εγκυμοσύνης και την προστασία του γαστρικού βλεννογόνου.
Φαρμακοκινητική
μικρογραφία| Μεφαιναμικό οξύ (πάνω) και οι 3'-υδροξυμεθυλ- και 3'-καρβοξυ-μεταβολίτες του (μέση και κάτω, αντίστοιχα). Οι ομάδες [[Καρβοξυλικά οξέα|καρβοξυλίου κάτω δεξιά σε κάθε ουσία μπορούν να γλυκουρονιδωθούν.]] Το μεφαιναμικό οξύ απορροφάται ταχέως από το έντερο και φθάνει τις υψηλότερες συγκεντρώσεις του στο πλάσμα του αίματος μετά από μία έως τέσσερις ώρες. Όταν βρίσκεται στην κυκλοφορία του αίματος, πάνω από το 90% της ουσίας συνδέεται με τις πρωτεΐνες του πλάσματος. Πιθανότατα διασχίζει τον πλακούντα και βρίσκεται στο μητρικό γάλα σε μικρές ποσότητες.
Μεταβολίζεται από το ηπατικό ένζυμο CYP2C9 στο μόνο ασθενώς ενεργό 3'-υδροξυμεθυλομεφαιναμικό οξύ. Το 3'-καρβοξυμεφεναμικό οξύ έχει επίσης ταυτοποιηθεί ως μεταβολίτης, καθώς και καρβοξυγλυκουρονίδια και των τριών ουσιών. Το μεφαιναμικό οξύ και οι μεταβολίτες του απεκκρίνονται μέσω των ούρων (52–67%) και των κοπράνων (20–25% ή λιγότερο από 20%). Η μητρική ουσία έχει βιολογικό χρόνο ημιζωής δύο ωρών. Ο χρόνος ημιζωής των μεταβολιτών του μπορεί να είναι μεγαλύτερος.
Ιστορία
Επιστήμονες με επικεφαλής τον Κλοντ Γουίντερ από την Parke-Davis επινόησαν το μεφαιναμικό οξύ το 1961, μαζί με άλλα μέλη της κατηγορίας των παραγώγων του ανθρανιλικού οξέος, το φλουφαιναμικό οξύ το 1963 και το μεκλοφαιναμικό νάτριο το 1964. Το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας ΗΠΑ 3,138,636 για το φάρμακο εκδόθηκε το 1964.
Εγκρίθηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο το 1963 ως Ponstan, στη Δυτική Γερμανία το 1964 ως Ponalar και στη Γαλλία ως Ponstyl και στις ΗΠΑ το 1967 ως Ponstel.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα Κατηγορία:Καρβονικά οξέα Κατηγορία:Αρωματικές αμίνες
Προκοπία (αυτοκράτειρα)
Η Προκοπία ήταν αυτοκράτειρα του Βυζαντίου, σύζυγος του Μιχαήλ Α΄ Ραγκαβέ και αδελφή του Σταυράκιου και κόρη του Νικηφόρου Α΄.
Μετά το θάνατο του πατέρα του στις 26 Ιουλίου του 811 και λόγω του σοβαρού τραυματισμού του στην μάχη εκείνης της ημέρας, ο Σταυράκιος καταλάβαινε ότι δεν μπορούσε να διοικήσει και σκέφτηκε να ορίσει ως διάδοχο του τη σύζυγό του Θεοφανώ. Φοβούμενος το ενδεχόμενο της ανόδου της Θεοφανώς στο θρόνο, ο Πατριάρχης Νικηφόρος, ο μάγιστρος Θεόκτιστος και ο δομέστικος Στέφανος συμφιλιώθηκαν και συμφώνησαν να αναγορεύσουν αυτοκράτορα τον Μιχαήλ Α΄. Μετά την ανατροπή του στις 2 Οκτωβρίου του 811, ο Σταυράκιος έσπευσε να καρεί μοναχός και να καταφύγει σε μοναστήρι. Εκεί πέθανε στις 11 Ιανουαρίου του 812 από το τραύμα του που είχε μολυνθεί. Εν συνεχεία η Θεοφανώ απεσύρθη σε μοναστήρι, όπου και πέθανε.
Γιος της ήταν ο:
Παραπομπές
Κατηγορία:Σύζυγοι Βυζαντινών Αυτοκρατόρων Κατηγορία:Πορφυρογέννητες Κατηγορία:Βυζαντινοί του 9ου αιώνα
Ορογένεση της Κούουνγκα
μικρογραφία|Μεταμορφισμός εκ συγκρούσεων της Ορογένεσης της Κούουνγκα με κόκκινο (570 με 530 Ma), και επέκταση της [[Ορογένεση της Ανατολικής Αφρικής|Ορογένεσης της Ανατολικής Αφρικής με μπλε (620 με 550 Ma).]] Η Ορογένεση της Κούουνγκα (από τα Σουαχίλι "ενώνομαι") ήταν μία ορογένεση που πραγματοποιήθηκε στην Νοτιοανατολική Αφρική μεταξύ της Εδιακρανικής και της Κάμβριας περιόδου. Αποτελούμενη από τρεις διαφορετικές ζώνες ορογένεσης (Νταμάρα, Ζαμπέζι και Λούριο), οι οποίος είναι ελαφρώς νεότερες από την Ορογένεση της Ανατολικής Αφρικής. Η Ορογένεση Κούουνγκα σηματοδοτεί τη σύγκρουση και τη συγχώνευση της Ανατολικής και της Δυτικής Γκοντβάνα, ή την περιοχή όπου βρίσκεται σήμερα η Γη της Βασίλισσας Μοντ στην Ανταρκτική και η βόρεια Μοζαμβίκη στην Αφρική.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ορογενέσεις της Αφρικής
Ζήτα Αετού
Ο ζ (ζήτα) Αετού (Zeta Aquilae, συντομογραφικά ζ Aql) είναι ο τρίτος σε φωτεινότητα (όπως φαίνεται από τη Γη) αστέρας στον αστερισμό Αετό, εύκολα ορατός με γυμνό μάτι ως αστέρας τρίτου μεγέθους. Είναι φασματοσκοπικώς διπλός αστέρας και, με βάση μετρήσεις της παραλλάξεώς του από την αποστολή HIPPARCOS, απέχει από τη Γη, και γενικότερα από το Ηλιακό Σύστημα, περίπου 83 έτη φωτός. Παρατηρώντας τον ουρανό, τον βλέπουμε κοντά στο βορειοδυτικό άκρο του αστερισμού του, μόλις 1°51΄ νοτιοανατολικά από τον αμυδρότερό του ε (έψιλον) Αετού.
Ονομασίες
ζ Αετού (ζ Aquilae) είναι η ονομασία του αστέρα κατά Bayer. Οι ονομασίες για τα δύο κυριότερα μέλη (αστέρες) που τον συναποτελούν στην πραγματικότητα, ζ Aquilae A και B, προέρχονται από τη σύμβαση για τους πολλαπλούς αστέρες που έχει υιοθετηθεί από τη Διεθνή Αστρονομική Ένωση (IAU). Το ευρύτερο σύστημα του οποίου ο ζ Αετού αποτελεί μέλος φέρει την ονομασία καταλόγου WDS J19054+1352 στον Κατάλογο Διπλών Αστέρων της Ουάσινγκτον.
Ο ζ και ε Αετού μαζί έφεραν το παραδοσιακό όνομα Ντενέμπ ελ Οκάμπ, από την αραβική φράση ذنب العقاب (Dhanab al-ʽuqāb), που σημαίνει «η ουρά του αετού», την οποία σημειώνουν στο σχήμα του αστερισμού. Την 1η Ιουνίου 2018 η ομάδα εργασίας επί των ονομάτων αστέρων της Διεθνούς Αστρονομικής Ενώσεως ενέκρινε επισήμως το όνομα Οκάμπ (Okab) μόνο για το κύριο μέλος του συστήματος ζ Αετου, τον αστέρα ζ Αετού A.
Στην παραδοσιακή κινεζική αστρονομία οι ε και ζ Αετού έφεραν τις ονομασίες Γου and Γιουέ αντιστοίχως, από τα ονόματα των αρχαίων κρατών της Κίνας Γου (吳) και Γιουέ (越).
Στον κατάλογο αστέρων του Αλ Αχσασί αλ Μουακέτ, ο ζ Αετού αναφέρεται ως Ντζένεμπ αλ Ταΐρ, από το αραβικό ذنب الطائر, ονομασία που αποδόθηκε στη λατινική ως Cauda (Vulturis) Volantis, δηλαδή «η ουρά του ιπτάμενου [αετού]».
Αστροφυσικά δεδομένα
Ο συνδυασμένος φασματικός τύπος του ζ Αετού είναι A0 Vn, όπου η τάξη λαμπρότητας V υποδεικνύει ότι είναι νάνος αστέρας της Κύριας ακολουθίας. Ο κύριος αστέρας έχει μάζα υπερδιπλάσια της ηλιακής, το ίδιο και διάμετρο, ενώ η φωτιστική του ισχύς είναι 39,4 φορές μεγαλύτερη από αυτή του Ήλιου , τιμή που αντιστοιχεί σε απόλυτο μέγεθος +0,96. Η ενεργός θερμοκρασία του ανέρχεται σε περίπου 9.620 K, κάτι που του δίνει το απόλυτα λευκό χρώμα των αστέρων τύπου Α με δείκτη χρώματος (B−V) = +0,009. Η ηλικία του αστέρα εκτιμάται σε 50 έως 150 εκατομμύρια έτη, είναι δηλαδή πολύ νεότερος από τον Ήλιο.
Οι αστροφυσικοί χρησιμοποιούν τον ζ Αετού ως «τελουρικό πρότυπο αστέρα», δηλαδή το φάσμα του χρησιμεύει ως πρότυπο για τη διόρθωση της παρουσίας φασματικών γραμμών που προέρχονται από τη γήινη ατμόσφαιρα στα φάσματα γειτονικών αστέρων. Οι παρατηρήσεις του αστέρα στο υπέρυθρο για τη μεγάλη επισκόπηση όλου του ουρανού 2MASS θεωρήθηκε ότι αποκαλύπτουν περίσσεια υπερύθρου. Ωστόσο, η κατανομή αυτής της εκπομπής δεν μπορούσε να ερμηνευθεί με την παρουσία δίσκου σκόνης γύρω από τον αστέρα. Αργότερα, η ανίχνευση αυτή αποδόθηκε σε λάθος που προκλήθηκε από τον κορεσμό των ανιχνευτών του υπέρυθρου.
Συνοδοί αστέρες
Ο Κατάλογος Διπλών Αστέρων της Ουάσινγκτον αναφέρει δύο αστέρες 12ου μεγέθους σε γωνιακές αποστάσεις 7,5΄΄ και 160΄΄ (τους WDS J19054+1352B και C), συν έναν 11ου μεγέθους με διαχωρισμό 200΄΄ (WDS J19054+1352D) και έναν μακρινότερο αστέρα 16ου μεγέθους (WDS J19054+1352E). Ο Κατάλογος Μελών Διπλών και Πολλαπλών Αστέρων αναφέρει τους δύο πρώτους αστέρες.
Το 2014 ο αστέρας WDS J19054+1352B διακριβώθηκε ότι συναποτελεί διπλό σύστημα με τον κύριο αστέρα (τον A), δηλαδή ότι είναι βαρυτικά δέσμιός του, και έχει μάζα το μισό περίπου της ηλιακής, ενώ η απόστασή του από τον κύριο αστέρα είναι 185 AU. Ο E θεωρήθηκε επίσης ότι μοιράζεται την κίνηση του παραπάνω ζεύγους στον χώρο, έχοντας μάζα μόλις το 14% της ηλιακής και απόσταση 38 χιλιάδες AU από τον κύριο αστέρα. Το σύστημα AB πλησιάζει τη Γη και το Ηλιακό Σύστημα με μέση ταχύτητα 25 χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο (90.000 χιλιόμετρα την ώρα).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αστέρες κύριας ακολουθίας τύπου A Κατηγορία:Φασματοσκοπικώς διπλοί αστέρες Κατηγορία:Αετός (αστερισμός)
Μεγαλούπολη
Η μεγαλούπολη (εναλλακτικοί όροι: μεγαπόλη, μεγαπεριοχή, σύμπλεγμα πόλεων, υπερπόλη) συνήθως ορίζεται ως μια ομάδα δύο ή περισσότερων παραπλήσιων μητροπολιτικών περιοχών, οι οποίες μπορεί να είναι κάπως διαχωρισμένες ή να συγχωνεύονται σε μια συνεχή αστική περιοχή. Επίσης, η έννοια της μεγαλούπολης αναφέρεται σε μια πόλη πολύ μεγάλου πληθυσμού. Η έννοια της μεγαλουπόλεως έχει μεγάλη επιρροή, καθώς εισήγαγε μια νέα, μεγαλύτερη κλίμακα στη σκέψη και μελέτη για τις αστικές συμπεριφορές και την αστική ανάπτυξη.
Μερικές μεγαλουπόλεις είναι για παράδειγμα η Αθήνα, το Παρίσι, το Βερολίνο, η Ρώμη, η Λισαβόνα, η Βαρσοβία, η Μόσχα, το Βελιγράδι, το Πεκίνο, η Σεούλ, το Τόκυο, το Κάιρο, η Νέα Υόρκη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλη
Νατάλια Σαποσνίκοβα
Η Νατάλια Βιτάλιεβνα Σαποσνίκοβα (γεννημένη στις 24 Ιουνίου 1961 στο Ροστόφ επί του Ντον) είναι πρώην Σοβιετική αθλήτρια της ενόργανης γυμναστικής,. Ήταν γνωστή για τις δεξιότητές της και τη χορογραφία της, ειδικά για την άσκηση ισορροπίας και την άσκηση δαπέδου.
Ανταγωνιστική καριέρα
Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1980 στη Μόσχα, συνέβαλε στο χρυσό μετάλλιο της σοβιετικής ομάδας και κέρδισε ένα χρυσό μετάλλιο στο θησαυροφυλάκιο. Έπαιρνε επίσης χάλκινα μετάλλια για την άσκηση στο πάτωμα.
Η Σαποσνίκοβα στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1978, έμπαινε στον τελικό με λίγο προβάδισμα έναντι της Νάντια Κομανέτσι από τη Ρουμανία. Ωστόσο, ο Πίτερ Σίλστον έγραψε τον Απρίλιο του 1980 στο περιοδικό British Gymnast: «Υπήρχε ομάδα του κοινού που αποφάσισε ότι η Κομανέτσι θα έπρεπε να κερδίσει για να αντισταθμίσει τις προηγούμενες της εμφανίσεις. Όταν η Νατάσα ανέβηκε, χρειάζοντας σκορ 9,8 για να πάρει το χρυσό, αντιμετώπισε μια πολύ εχθρική δεξίωση. Έκανε μια σειρά από λάθη, όλα ήταν επιθετικά και έπεσε από την πρώτη θέση στην όγδοη θέση. " Ο Σίλστον χαρακτήρισε την απώλεια «πιθανώς την πιο θλιβερή εμπειρία της ζωής της Νατάσα».
Επώνυμη δεξιότητα
Η Σαποσνίκοβα ανακάλυψε μια σύνθετη ικανότητα μετάβασης στους ασύμμετρους ζυγούς- έναν κύκλο ισχίου στη χαμηλή ράβδο με την πτήση προς τα πίσω στην ψηλή ράβδο - και πήρε το όνομά της από τον κώδικα σημείων. Η ικανότητα, που μερικές φορές αναφέρεται ως «Shaposh», εκτελείται ευρέως σήμερα. πιστώνεται ως στοιχείο D στον κώδικα σημείων 2013-16.
Από τη δεκαετία του 1990, άλλοι αθλήτριες έχουν αναπτύξει παραλλαγές του Shaposhnikova, συμπεριλαμβανομένων των Αμερικανών Άμι Τσόου και Κρίστεν Μάλονι. Οι Βικτόρια Κόμοβα και Σβετλάνα Χόρκινα, η Λάουρα βαν Λέβεν από την Ολλανδία και η Ελίζαμπεθ Σάιτς από τη Γερμανία.
Προπονητική καριέρα
Η Σαποσνίκοβα και ο σύζυγός της, Πάβελ Σουτ, με χρυσό μετάλλιο στην ανδρική γυμναστική στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1981, επί του παρόντος προπονείται στο Gymnastika στο Πάρκο Γούντλαντ (Νιου Τζέρσεϊ).
Τέμενος Μπαντσχαχί
Το Τέμενος Μπαντσχαχί  (στα Πουντζάμπι και στα Ουρντού: بادشاہی مسجد‎) (αλλιώς Αυτοκρατορικό Τέμενος) βρίσκεται δίπλα στην Παλιά Πόλη της Λαχώρης, στο βορειοανατολικό Πακιστάν. Θεωρείται ένα από τα πιο χαρακτηριστικά αξιοθέατα τόσο της Λαχώρης όσο και του Πακιστάν γενικότερα.
Η κατασκευή του ξεκίνησε το 1671 από τον αυτοκράτορα Αουρανγκζέμπ (Aurangzeb), της Αυτοκρατορία των Μουγκάλ, και ολοκληρώθηκε δύο χρόνια αργότερα. Το εξωτερικό του είναι διακοσμημένο με σκαλιστό κόκκινο ψαμμίτη και φέρει μαρμάρινη επένδυση. Πρόκειται για το μεγαλύτερο τζαμί από την εποχή της Αυτοκρατορίας των Μουγκάλ (αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα της αρχιτεκτονικής της περιόδου) και το δεύτερο μεγαλύτερο στο Πακιστάν.
Μετά την πτώση της Αυτοκρατορίας των Μουγκάλ χρησιμοποιήθηκε ως φρούριο αρχικά από την Αυτοκρατορία των Σιχ και στη συνέχεια από τους Βρετανούς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τζαμιά Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Πακιστάν
Κάτω Καμπή Ροδόπης
Η Κάτω Καμπή είναι μικρό ορεινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης. Ανήκει στον δήμο Αρριανών. Βρίσκεται χτισμένη σε υψόμετρο 536 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας, κοντά στα ελληνοβουλγαρικά σύνορα και στα δυτικά την περιβάλει το καταφύγιο άγριας ζωής Κέχρου - Κερασιάς. Σύμφωνα με την απογραφή του 2001, η Κάτω Καμπή είχε πληθυσμό 20 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ροδόπης Κατηγορία:Δήμος Αρριανών
Ομάρ Ναμπέρ
Ο Ομάρ Ναμπέρ (πραγματικό όνομα Ομάρ Καρίμ Ναμπέρ, 7 Ιουλίου 1981) είναι Σλοβένος τραγουδιστής και συνθέτης.
Γεννήθηκε στη Λιουμπλιάνα της τότε Γιουγκοσλαβίας, σημερινή Σλοβενία. Από πατέρα με Ιορδανική καταγωγή και μητέρα Σλοβενή.
Εκπροσώπησε τη Σλοβενία στην Eurovision το 2005 με τραγούδι που συνέθεσε ο ίδιος, το "Stop". Απέτυχε ωστόσο, να προκριθεί στον τελικό. Κυκλοφόρησε το 2005 άλμπουμ με τον τίτλο "Omar", το 2006 πραγματοποίησε περιοδείες στη χώρα του και στο εξωτερικό και, το 2007 κυκλοφόρησε το δεύτερο άλμπουμ του υπό τον τίτλο "Kareem" με το τότε συγκρότημά του.
Είχε συμμετάσχει σε μία σειρά από προκριματικούς γύρους της χώρας του για την εκπροσώπηση στην Eurovision. Το 2009 με το τραγούδι "I Still Carry On", το 2011 με το τραγούδι "Bistvo skrito je očem", το 2014 με το τραγούδι "I Won't Give Up" καθώς και επίσης σε ελβετικό προκριματικό γύρο το 2016 με το τραγούδι "Take Me Far".
Το 2017 κέρδισε τη σλοβενική εθνική επιλογή ("EMA 2017") με το τραγούδι "On My Way". Εκπροσώπησε τη Σλοβενία στην Eurovision το 2017, στο Κίεβο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σλοβένοι τραγουδιστές Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2017
Υγρότοπος Βραυρώνας
Ο Υγρότοπος Βραυρώνας βρίσκεται στην Περιφερειακή Ενότητα Ανατολικής Αττικής, μεταξύ της Αρτέμιδος και του Μαρκοπούλου Μεσογαίας. Διοικητικά υπάγεται στο Δήμο Μαρκοπούλου. Εκτείνεται σε μια έκταση 450 στρεμμάτων περίπου.
Τα χαρακτηριστικά φυσικού περιβάλλοντος που διαθέτει σε συνδυασμό με αυτά του Ερασινού ποταμού τον καθιστούν αξιόλογο προς διατήρηση. Το γλυκό νερό δημιουργεί διαφορετικούς οικότοπους που με τη σειρά τους αναπτύσσονται διαφορετικά φυτικά είδη και κατά συνέπεια φιλοξενούνται και διαφορετικά είδη ψαριών, θηλαστικών, ερπετών αμφιβίων πτηνών και εντόμων. Τα αρμυρίκια καλύπτουν το μεγαλύτερο μέρος ενώ υπάρχουν ακόμα καλαμιώνες αλμυρήθρες και βούρλα. Εμφανίζονται ελκυστικά φυτά μεταξύ αυτών ο κρόκος του Καρτράϊτ, ενώ υποθαλάσσια εμφανίζονται αγγειόσπερμα όπως η Ποσειδωνία η ωκεάνιος και ο νάνος χέλι.
Σε ότι αφορά στην ορνιθοπανίδα αποτελεί καταφύγιο για μεταναστευτικά πουλιά όπως ο κούκος και το τρυγόνι ενώ στους γύρω λόφους πετούν αρπακτικά όπως η αετογερακίνα και ο φιδαετός. Οι γλάροι, οι ερωδιοί και οι Αλκυόνες συχνάζουν στην παράλια ζώνη.
Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι στην περιοχή διενεργούνται προγράμματα εκπαιδευτικά για το περιβάλλον, εκδηλώσεις απελευθέρωσης προστατευμένων ειδών και πουλιών από την ANIMA, υλοποίηση προγραμμάτων ανάπλασης με τη συνεργασία της Υπηρεσίας Περιβάλλοντος του Διεθνούς Αερολιμένα Αθηνών.
Ωστόσο, η περιοχή αποτελεί έναν ευαίσθητο βιότοπο εξαιτίας της έντονης ανθρώπινης παρουσίας. Υπάρχει έντονη οικιστική ανάπτυξη και αρκετά σημεία αυτού μετατρέπονται σε σκουπιδότοπους με την ανεξέλεγκτη ρίψη μπαζών και απορριμάτων. Φαινόμενα λαθροθηρίας καθώς και λαθραλιείας ολοένα και αυξάνονται όπως και οι παγίδες μικρών πουλιών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νομός Αττικής Κατηγορία:Υγροβιότοποι
Μίλος Σάκοτα
Ο Μίλος Σάκοτα, είναι Σέρβοέλληνας πρώην καλαθοσφαιριστής, και νυν προπονητής καλαθοσφαίρισης. Είναι υιός του προπονητή Ντράγκαν Σάκοτα και αδελφός του καλαθοσφαιριστή Ντούσαν Σάκοτα.
Σταδιοδρομία
Ο Μίλος Σάκοτα έχει αγωνιστεί στις ομάδες του Ιωνικού Νέας Φιλαδέλφειας, του Αιγάλεω, της Νήαρ Ηστ, του Απόλλωνα Λεμεσού, του Άρη, της ΤΣΣΚΑ Σόφιας, της Ολυμπιάδας Πατρών, του Αρκαδικού, της Α.Ε. Λιβαδειάς,της Α.Ε. Σαντορίνης. Την περίοδο 2017–18 αγωνίζεται στη Γ΄ Εθνική για τον Λοκρό Αταλάντης.
Έχει αγωνιστεί στην διοργάνωση του ULEB Cup την σεζόν 2003-04 με την ομάδα του Ιωνικού Νέας Φιλαδέλφειας.
Από το 2015, δραστηριοποιείται στον τομέα της προπονητικής, όντας βοηθός του πατέρα του στην ομάδα της ΑΕΚ.
Πηγές
Κατηγορία:Σέρβοι καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ιωνικού Νέας Φιλαδέλφειας‎‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Νήαρ Ηστ‎‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Αιγάλεω‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές βουλγαρικών συλλόγων‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Απόλλωνα Λεμεσού‎‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ολυμπιάδας Πατρών‎‎‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Αρκαδικού‎‎‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α.Ε. Λιβαδειάς‎‎‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ερμή Λαγκαδά
Ευαγόρας ο Ηλείος
Ο Ευαγόρας ο Ηλείος (5ος/4ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης με καταγωγή από την Ηλεία, ο οποίος στέφθηκε νικητής στο ιππικό αγώνισμα της συνωρίδος στην πρώτη διοργάνωση της κατά τους 93ους (408 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Ηλείοι ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες της συνωρίδας‎ Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (5ος αιώνας π.Χ.)
Προεδρικές εκλογές Νότιας Κορέας 2022
Στις 9 Μαρτίου 2022 διεξήχθησαν προεδρικές εκλογές στη Νότια Κορέα.
Δώδεκα υποψήφιοι συμμετείχαν στην προεδρική εκλογή. Ο Γιουν Σουκ-γεόλ (ΕτΥ) κέρδισε με το 48,56% των ψήφων, ενώ ο Λι Τζε-μιούνγκ (ΔΚ) ήρθε δεύτερος με το 47,83%, δηλαδή με πολύ μικρή διαφορά, λιγότερο από 1%.
Εκλογικό σύστημα
Σύμφωνα με το Νοτιοκορεατικό Σύνταγμα, ο Πρόεδρος εκλέγεται με δημοκρατικές, άμεσες εκλογές, με καθολική και μυστική ψηφοφορία, για πενταετή θητεία. Το εκλογικό σύστημα είναι απλό πλειοψηφικό, δηλαδή ο υποψήφιος που θα συγκεντρώσει τις περισσότερες ψήφους ανακηρύσσεται νικητής.
Δημοκρατικό Κόμμα
Το Δημοκρατικό Κόμμα ήταν το κυβερνών κόμμα μετά τις νίκες του στην προεδρική εκλογή του 2017, στις περιφερειακές εκλογές του 2018 και στις βουλευτικές εκλογές του 2020. Θεωρείται ως ένα πολυσυλλεκτικό κόμμα με κεντρώες και φιλελεύθερες παρατάξεις. Η λαϊκιστική προεδρική εκστρατεία του Λι Τζε-μιούνγκ είχε καλή απήχηση κυρίως λόγω των προτάσεών του για την αντιμετώπιση της πανδημίας κορονοϊού και την υπόσχεση ενός βασικού άνευ όρων εισοδήματος. Υποσχέθηκε ότι θα καταπολεμήσει τις ανισότητες μεταξύ ισχυρών και αδυνάτων και ότι θα εφαρμόσει ένα ολοκληρωμένο σχέδιο οικονομικής αναζωογόνησης.
Εξουσία των Υπηκόων
Η Εξουσία των Υπηκόων είναι συντηρητικό κόμμα, το οποίο ιδρύθηκε το 2020 από συγχώνευση αρκετών δεξιών συντηρητικών κομμάτων. Η υποψηφιότητα του Γιουν Σουκ-γεόλ στην προεδρική εκλογή είχε συζητηθεί από το 2020, παρόλο που δεν ήταν μέλος του κόμματος ακόμα. Στις δημοσκοπήσεις του Ιανουαρίου 2021 ο Γιουν Σουκ-γεόλ πήγε πολύ καλά, έφτασε το 30,4%. Ο Γιούν δεν είχε αποφασίσει αν θα μπει στην Εξουσία των Υπηκόων (ΕτΥ) ή αν θα ιδρύσει δικό του κόμμα για να συμμετάσχει στην προεδρική εκλογή. Ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του στις 29 Ιουνίου 2021 και από τις 30 Ιουλίου 2021 ήταν επίσημα μέλος της ΕτΥ. Τον Αύγουστο 2021 ο Γιουν Σουκ-γεόλ συγκρούστηκε με τον αρχηγό του ΕτΥ, τον Λι Τζουν-σεόκ, ο οποίος κατηγόρησε τον Γιουν ότι δεν ήταν έτοιμος να συμμετάσχει σε τηλεμαχίες, ότι έκανε λάθη και έδειχνε άγνοια για ορισμένα θέματα. Τον Σεπτέμβριο 2021 ο Γιουν Σουκ-γεόλ κατηγορήθηκε για διαφθορά από το Γραφείο Ερευνών, συγκεκριμένα για κατάχρηση εξουσίας, για παρακώλυση στην άσκηση δικαιώματος, για διαρροή απόρρητων πληροφοριών και για παραβιάσεις του νόμου προστασίας της ιδιωτικότητας. Μετά από αυτό, ο Χονγκ Τζουν-πιο ξεπέρασε τον Γιουν στις δημοσκοπήσεις. Στην προκριματική εκλογή του ΕτΥ, στις 5 Νοεμβρίου 2021, ο Γιουν Σουκ-γεόλ ήρθε πρώτος με το 47,85% των ψήφων και κέρδισε την υποψηφιότητά του στην προεδρική εκλογή. Ο Χονγκ Τζουν-πιο ήρθε δεύτερος.
Η προεδρική εκστρατεία του Γιουν Σουκ-γεόλ είχε ασυνήθιστα στοιχεία τα οποία τράβηξαν την προσοχή των κριτικών.
Διεξαγωγή
Οι κάτοικοι εξωτερικού ψήφισαν από τις 23 μέχρι τις 28 Φεβρουαρίου 2022. Η 4η και η 5η Μαρτίου 2022 ήταν ημέρες πρόωρης ψηφοφορίας. Το 36,93% των εκλογέων ψήφισαν πρόωρα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκλογές στη Νότια Κορέα Νοτια Κορεα
Δηνάριο Γαλλίας
μικρογραφία|250px|Δηνάριο του [[Καρλομάγνος|Καρλομάγνου, 768–814. 21χλστ, 1,19 γραμ, νομισματοκοπείο Τουλούζης. + CAROLUS REX FR. / μονόγραμμα του Καρόλου, TOLVSA 21 χλστ. 1,189 γραμ.]] 200px|μικρογραφία|Δηνάριο του [[Πεπίνος Α΄ της Ακουιτανίας|Πεπίνου Α΄ της Ακουιτανίας, 817–838. _+ PIPPINVS RE.]] μικρογραφία|250px|Δηνάριο της [[Δημοκρατία της Γένοβας|Δημοκρατίας της Γένοβας (1139–1339). + JANVA / CUNRADI REX. 0,63 γραμ. 16 χλστ.]]
Το δηνάριο (γαλλ.: denier, denarius, συντομογραφία: d.) ήταν ένα μεσαιωνικό νόμισμα, το οποίο πήρε το όνομά του από το φραγκικό νόμισμα που είχε κυκλοφορήσει για πρώτη φορά στα τέλη του 7ου αι. Στα αγγλικά αναφέρεται μερικές φορές ως ασημένια πέννα (penny). Η εμφάνισή του αντιπροσωπεύει το τέλος της χρυσής νομισματοκοπίας, η οποία, στην αρχή της Φραγκοκρατίας, ήταν Ρωμαϊκή (Βυζαντινή) είτε «ψευδο-Αυτοκρατορική» (είχε γίνει από τους Φράγκους κατά μίμηση της Βυζαντινής νομισματοκοπίας). Ο άργυρος θα ήταν η βάση για τη φραγκική νομισματοκοπία από τότε. Το δηνάριο είχε κοπεί στη Γαλλία και μέρη της ιταλικής χερσονήσου για όλη τη διάρκεια του Μεσαίωνα, σε κράτη όπως το πατριαρχείο της Aκουιλέια, το βασίλειο της Σικελίας, τη Δημοκρατία της Γένοβας, τη Δημοκρατία της Σιένα, και τα Σταυροφορικά κράτη της Ιερουσαλήμ, μεταξύ άλλων.
Το νόμισμα
Γύρω στο 755, εν μέσω των Καρολίγγειων μεταρρυθμίσεων, ο Πεπίνος ο Βραχύς εισήγαγε ένα νέο νομισματικό σύστημα, το οποίο τελικά προσαρμόστηκε έτσι, ώστε τα 12 δηνάρια (denarii, deniers) ισοδυναμούσαν με ένα σολδίο (λατιν.: solidi, γαλ.: sols ή sous, αγγλ.: σελίνι) και 20 σολδία ισοδυναμούσαν με μία λίρα (λατιν.: libra, librae, lirae, γαλλ.: livres). Αργότερα, τρία δηνάρια ισοδυναμούσαν με ένα liard. Μόνο το δηνάριο ήταν ένα πραγματικό νόμισμα· τα υπόλοιπα ήταν λογιστικά χρήματα. Αυτό το σύστημα και το ίδιο το δηνάριο χρησίμευσαν ως πρότυπο για πολλά από τα νομίσματα της Ευρώπης, συμπεριλαμβανομένης της βρετανικής λίρας, της ιταλικής λίρας, του ισπανικού ντινέρο και του πορτογαλικού ντινέιρο.
Επιτόκια
Στο Παλαιό Καθεστώς στη Γαλλία, το δηνάριο χρησιμοποιήθηκε ως πλασματικό μέτρο των επιτοκίων των δανείων. Έτσι, ένα ποσοστό 4% (1/25) θα εκφραζόταν ως "δηνάρια 25". ένα ποσοστό 5% (1/20) ως "δηνάρια 20"· και ούτω καθεξής.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Νομίσματα της Γαλλίας
TV3 (Καταλονία)
Το TV3 ( στα καταλανικά ) είναι ο μοναδικός δημόσιος σταθμός γενικού ενδιαφέροντος της Καταλανικής Τηλεόρασης, εταιρείας που ανήκει στη Ζενεραλιτάτ της Καταλονίας. Ιδρύθηκε το 1983 στα πλαίσια του Καταλανικού Οργανισμού Οπτικοακουστικών Μέσων από τον πρόεδρο της περιφέρειας Ζόρδι Πουζόλ και αποτελεί τον σημαντικότερο καταλανόφωνο τηλεοπτικό σταθμό της Ισπανίας κατέχοντας σταθερά την πρώτη θέση στην Καταλονία. Μέχρι σήμερα έχει προβάλει σημαντικές τηλεοπτικά προϊόντα της Καταλονίας όπως τη σαπουνόπερα El Cor de la Ciutat (2000–2010), ντοκιμαντέρ και κωμικές σειρές όπως την ποδοσφαιρική σάτιρα Crackòvia και την πολιτική σάτιρα Polònia.
Όσον αφορά τις εκπομπές στις υπόλοιπες καταλανόφωνες περιοχές, παρότι μέχρι το 2009 εξέπεμπε κανονικά και στη Βαλενθιανική Κοινότητα, η καταγγελία του γεγονότος από την Ζενεραλιτάτ της Βαλένθια οδήγησε σε διακοπή των εκπομπών που θα επανέλθουν τον Νοέμβριο του 2016. Ο σταθμός εκπέμπει και στις Βαλεαρίδες Νήσους.
Επίσημη ιστοσελίδα
Κατηγορία:Ισπανικοί τηλεοπτικοί σταθμοί Κατηγορία:Τηλεόραση των ισπανικών περιφερειών Κατηγορία:Καταλανική τηλεόραση
Ελληνορθόδοξος ναός του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου (Τεχεράνη)
Παραπομπές
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Ιράν Κατηγορία:Χριστιανισμός στην Ασία Κατηγορία:Εκκλησίες αφιερωμένες στην Παναγία
Λαυρέντιος των Μεδίκων, δούκας του Ουρμπίνο
O Λαυρέντιος Β΄, (Lorenzo di Piero de' Medici duca di Urbino, 12 Σεπτεμβρίου 1492 - 4 Μαΐου 1519) από τον Οίκο των Μεδίκων ήταν κυβερνήτης της Φλωρεντίας (1513-1519) και δούκας του Ουρμπίνο (1516-1519). Η κόρη του Αικατερίνη παντρεύτηκε τον Ερρίκο Β΄ της Γαλλίας.
Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος του Πέτρου των Μεδίκων, του επιλεγόμενου Άτυχου (Sfortunato), κυβερνήτη της Φλωρεντίας και της Αλφονσίνας Ορσίνι. Τον αποκαλούσαν και Λαυρέντιο του Πέτρου (Lorenzo di Piero) ή μικρό Λαυρέντιο (Lorenzino), σε αντιδιαστολή με τον διάσημο πάππο του Λαυρέντιο A΄ τον μεγαλοπρεπή.
Ο Νικολό Μακιαβέλι αφιέρωσε το έργο του ο Ηγεμόνας στον Λαυρέντιο Β΄ για να του υποδείξει την τακτική που θα ενοποιήσει την Ιταλία, αν και ο λόγος αυτής της αφιέρωσης από έναν πολέμιο των Μεδίκων είναι μυστήριο. Ο θείος του πάπας Λέων Ι΄ το 1516 τον έκανε δούκα του Ουρμπίνο, σε ηλικία 24 ετών. Ο πρώην δούκας όμως Φραντσέσκο Μαρία Α΄ ντελλα Ρόβερε ανακατέλαβε το δουκάτο του. Τότε ο Λαυρέντιος Β΄ ορίστηκε διοικητής 10.000 ανδρών και εστάλη να το καταλάβει, αλλά όταν τραυματίστηκε, αποσύρθηκε στην Τοσκάνη. Το δουκάτο τού αποδόθηκε με μία συνθήκη το ίδιο έτος, που έληξε τον Πόλεμο του Ουρμπίνο. Με τον θάνατό του, το δουκάτο επέστρεψε στον Φραγκίσκο Μαρία Α΄.
Είχε κόρη την Αικατερίνη. Έπειτα από 21 ημέρες από τη γέννησή της, ο Λαυρέντιος Β΄ απεβίωσε από σύφιλη. Ο τάφος του βρίσκεται στο ταφικό παρεκκλήσιο των Μεδίκων, στην εκκλησία του Σαν Λορέντσο της Φλωρεντίας, μαζί με τον τάφο του θείου του Τζουλιάνο Β΄ κυβερνήτη της Φλωρεντίας και δούκα του Νεμούρ. Οι τάφοι έχουν διακοσμηθεί με γλυπτά του Μιχαήλ Αγγέλου. Η μορφή του τάφου του παριστά τον ίδιο ως Σκεπτόμενο (Pensieroso). Δεν πρέπει να αποδίδεται το ταφικό μνημείο του στον πολύ πιο διάσημο συνώνυμο πάππο του, τού οποίο ο τάφος βρίσκεται πλησίον.
Την Αικατερίνη μικρή την είχε φροντίσει ο πάπας Λέων Ι΄. Το 1530 ο εξάδελφος του πάππου της, ο πάπας Κλήμης Ζ΄ κανόνισε το γάμο της με τον μέλλοντα Ερρίκο Β΄ της Γαλλίας.
Οικογένεια
Το 1518 νυμφεύτηκε τη Μαγδαληνή ντε Λα Τουρ, κόρη του Ιωάννη Γ΄ κόμη του Ωβέρν και είχε τέκνο:
Από μία σχέση εκτός γάμου είχε τέκνο:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Μεδίκων Κατηγορία:Δούκες του Ουρμπίνο
Να η Ευκαιρία
Να η Ευκαιρία (αρχικά είχε προταθεί ο τίτλος «Σας δίνουμε την Ευκαιρία» ) ήταν εκπομπή ταλέντων (talent show) της ελληνικής τηλεόρασης, η πρώτη στο είδος της που προβλήθηκε από το κανάλι της ΕΡΤ επί μία εξαετία (1977–1983), δίνοντας τη δυνατότητα σε πολλούς νέους καλλιτέχνες (όπως π.χ. ο Θέμης Αδαμαντίδης, η Γλυκερία, ο Μανώλης Λιδάκης, ο Ζαχαρίας Ρόχας, ο Ηλίας Κλωναρίδης, ο Βασίλης Λέκκας, ο Βασίλης Παϊτέρης, ο Στάθης Αγγελόπουλος, η Νένα Βενετσάνου, η Αθηναϊκή Κομπανία κ.ά.) να αναδείξουν τις ικανότητές τους και να σταδιοδρομήσουν ως επαγγελματίες. Πρότυπο για τη δημιουργία της εκπομπής ήταν η αντίστοιχη βρετανική εκπομπή με τίτλο «Opportunity Knocks» (1956–1978). Η εκπομπή παρουσιάστηκε σε 6 κύκλους 230 συνολικά επεισοδίων (διάρκειας 45’-60’) από τις 5 Οκτωβρίου 1977 έως και τις 3 Οκτωβρίου 1983.
Συντελεστές
Την κριτική επιτροπή αρχικά αποτελούσαν ο σκηνοθέτης Γρηγόρης Γρηγορίου, ο συνθέτης Γιώργος Κατσαρός, η δημοσιογράφος και κριτικός Ροζίτα Σώκου και η χορεύτρια της Εθνικής Λυρικής Σκηνής Σάσα Ντάριο, ενώ στην πορεία προστέθηκε ο χορογράφος Γιάννης Φλερύ και ο στιχουργός Λευτέρης Παπαδόπουλος. Για σύντομα χρονικά διαστήματα στην επιτροπή συμμετείχαν η Ραλλού Μάνου και η Τατιάνα Μαμάκη. Παρουσιάστρια του προγράμματος ήταν η δημοσιογράφος και ηθοποιός Ρένα Καπιτσαλά, γνωστή ήδη στο τηλεοπτικό κοινό από προηγούμενες παρουσίες της σε διάφορα τηλεπαιχνίδια γνώσεων. Εκτός των διαγωνιζομένων, στην εκπομπή παρουσιάζονταν και ήδη καταξιωμένοι καλλιτέχνες, με τους τραγουδιστές να φέρνουν και να παρουσιάζουν δίσκους τους και να τραγουδούν (συνήθως play-back) εν είδει μουσικού διαλείμματος.
Η αναβίωση της σειράς επιχειρήθηκε δύο φορές από τον ιδιωτικό τηλεοπτικό σταθμό MEGA, η πρώτη το 1990 με κριτική επιτροπή τους Γιώργο Κατσαρό, Σάσα Ντάριο, Ροζίτα Σώκου, Αριστείδη Καρύδη-Φουκ και Δημήτρη Ιατρόπουλο, παρουσιάστρια της εκπομπής ήταν η Σοφία Αλιμπέρτη και διήρκεσε μια σεζόν. Η δεύτερη το 2001 με κριτική επιτροπή τους Λία Βίσση, Βλάση Μπονάτσο, Ιάσων Τριανταφυλλίδη, Γιάννη Δουλάμη και Λίτσα Διαμάντη, διήρκεσε δύο σεζόν, παρουσιάστρια της πρώτης ήταν η Εύα Κοτανίδου και της δεύτερης η Αλέκα Καμηλά. , χωρίς όμως επιτυχία.
Λεκτική άμυνα
Με τον όρο λεκτική άμυνα (επίσης γνωστή ως λεκτική τζούντο ή λεκτική Aikido) ορίζουμε την χρησιμοποίηση λέξεων για την πρόληψη, την αποκλιμάκωση, ή τέλος την απόπειρα μιας επίθεσης.
Είναι ένας τρόπος για την χρησιμοποίηση λέξεων για την διατήρηση της ψυχικής και συναισθηματικής ασφάλειας. Η αυτού του είδους "διαχείριση κρίσεων" περιλαμβάνει τη χρήση της στάσης και της γλώσσας του σώματος, του τόνου της φωνής, και την επιλογή λέξεων ως μέσο για να ηρεμήσει μια δυνητικά ασταθής κατάσταση πριν εκδηλωθεί σωματική βία. Αυτή συχνά περιλαμβάνει τεχνικές όπως τη χρήση ενός time-out, εκτρέποντας τη συζήτηση σε λιγότερο διαλεκτικά θέματα, και/ή να ανακατευθύνει τη συνομιλία με άλλα άτομα στην ομάδα που έχουν λιγότερο πάθος.
Επισκόπηση
Οι εμπειρογνώμονες στη λεκτική άμυνα έχουν πολύ διαφορετικούς ορισμούς για το τι είναι και πώς εφαρμόζεται. Αυτές περιλαμβάνουν τα πάντα, από το ότι ένα άτομο απλά λέει "όχι" σε κάποιον άλλο ή επανειλημμένα αρνείται το αίτημα να λέει σε κάποιον που έχει παραβιάσει τα προσωπικά όρια ό,τι θέλει. Ακόμη, θα μπορούσε να συνεπάγεται ένα πιο πολύπλοκο σενάριο στο οποίο ένα άτομο καλείται να αρνηθεί να μιλήσει με κάποιον που χειραγωγεί, να θέσει όρια και να τερματίσει τη συνομιλία.
Σε κάθε ορισμό είναι πάντα σύμφωνο ότι η λεκτική αυτοάμυνα είναι απαραίτητη ως μέσο επιβολής (προσωπικά όρια) και ορίων. Μέρος από την εκμάθηση αυτών των δεξιοτήτων περιλαμβάνει την εκμάθηση του πώς να προσδιορίσει την επικοινωνία που ωθεί ένα άτομο να βιώσει αρνητικά συναισθήματα και, σε ορισμένες περιπτώσεις, τι αντιπροσωπεύουν αυτές οι ωθήσεις σχετικά με το τι προσωπικές αξίες που το άλλο πρόσωπο παραβιάζει.
Ο καταχρηστικός τύπος συζήτησης ότι η λεκτική άμυνα έχει σχεδιαστεί για να αναγνωρίσουμε και να αντιμετωπίσουμε επίσης επιθέσεις μεγάλου βαθμού. Αυτό περιλαμβάνει έμμεσες μορφές κακοποίησης όπως τα πισώπλατα σχόλια και πισώπλατα μαχαιρώματα ή διπρόσωπες συμπεριφορές. Επίσης, η λεκτική άμυνα σκοπεύει στο να αντιμετωπίζει με πιο κοινώς αναγνωρισμένες μορφές κακοποίησης όπως φωνές, υποτιμήσεις, κ.α. Πέρα από τις λεκτικές επιθέσεις, προσβλητικές συμπεριφορές αναγνωρίζονται επίσης στον τομέα της λεκτικής άμυνας που είναι επιθετική (μια απειλητική στάση του σώματος ή να κάνει μια απειλητική χειρονομία), σωματικά να παρεμβαίνει με προσωπικά αντικείμενα, και να εισέρχεται ανάρμοστα απρόσκλητος σε ένα προσωπικό χώρο.
Βασικά συστατικά
Οι περισσότεροι ειδικοί που γράφουν και δημοσιεύουν άρθρα και βιβλία σχετικά με το θέμα της λεκτικής άμυνας έχουν εντοπίσει αρκετά βασικά στοιχεία για τις ισχυρές ικανότητες της λεκτικής αυτοάμυνας.
Πειθώ εναντίον άμυνας
Στο πεδίο της λεκτικής αυτοάμυνας το ένα στοιχείο δεν συμφωνεί εντελώς με την έννοια ότι η λεκτική άμυνα περιλαμβάνει την τέχνη της πειθούς. Αρκετοί συγγραφείς σαφώς έχουν διακηρύξει ότι η λεκτική άμυνα έχει σχεδιαστεί ως ένα μέσο για να πείσει τους άλλους, ωστόσο, πιο πρόσφατα βιβλία σχετικά με το θέμα έχουν καταγγείλει αυτή τη κοινώς αποδεκτή πραγματικότητα.
Ο νεότερος ορισμός της λεκτικής άμυνας χωρίζει την πειθώ σε μια κατηγορία από μόνη της και δηλώνει ότι η λεκτική άμυνα θα πρέπει να συμβαδίζει περισσότερο με την έννοια της σωματικής αυτοάμυνας. Αυτή η ιδέα, που λαμβάνεται από ιδεολογίες των πολεμικών τεχνών, βάζει μπρος την πεποίθηση ότι η λεκτική άμυνα θα πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο με σεβασμό στη διατήρηση της ψυχικής και συναισθηματικής ευεξίας. Η θέση σχετικά με την αυτο-προστασία σε μια λεκτική διαμάχη και την περαιτέρω πρόθεση να προστατεύσει τον λεκτικό δράστη παρασχέθηκαν στη Λεκτική Αϊκίντο, η οποία έχει ως στόχο να προτείνει ένα ισορροπημένο ή συνεργατικό αποτέλεσμα, όπου ο επιτιθέμενος μπορεί να σώσει την κατάσταση.
Ακριβώς όπως σε μια πολεμική τέχνη δεν θα χρησιμοποιούν τις ικανότητές τους ενάντια σε κάποιον που δεν ήταν απειλητικός, οι χρήστες της λεκτικής αυτοάμυνας δεν πρέπει να εξετάζουν τις ικανότητές τους ως ένα μέσο για να επηρεάζουν τους άλλους. Η ανησυχία είναι ότι η λεκτική αυτοάμυνα και "λεκτική χειραγώγηση" δεν είναι ένα και το ίδιο. Οι υποστηρικτές της λεκτικής αυτοάμυνας την θεωρούν ως ένα τρόπο για να επηρεάσει και να καθοδηγήσει τους άλλους, ωστόσο, υποστηρίζουν ότι οι δεξιότητες πειθούς μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως ένας τρόπος για να διασφαλίσει κανείς την ψυχική και συναισθηματική ασφάλεια.