cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Prince of Darkness
CD 4, Under Cover
αρχική ηχογράφηση King Crimson
2. Mississippi Queen (West, Pappalardi, Laing, Rea) - 4:09
αρχική ηχογράφηση Mountain
3. All the Young Dudes (Bowie) - 4:36
αρχική ηχογράφηση Mott the Hoople
4. In My Life (Lennon, McCartney) - 3:29
αρχική ηχογράφηση The Beatles
5. Fire (Brown, Crane, Finesilver, Ker) - 4:09
αρχική ηχογράφηση Crazy World of Arthur Brown
6. For What It's Worth (Stills) - 3:20
αρχική ηχογράφηση Buffalo Springfield
7. Sympathy for the Devil (Jagger, Richards) - 7:12
αρχική ηχογράφηση Rolling Stones
8. Working Class Hero (Lennon) - 3:24
9. Good Times (Jenkins, McCulloch, Burdon, Weider, Briggs) - 3:46
αρχική ηχογράφηση The Animals
10. Changes (Osbourne, Iommi, Butler, Ward) - 4:06
με την Κέλι Όσμπορν, αρχική ηχογράφηση Black Sabbath
Θέσεις τσαρτ
Prince of Darkness (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 22 Μαρτίου 2005
Βραβεία
Prince of Darkness (άλμπουμ)
Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): Χρυσός
Καναδάς (CRIA Certification): Χρυσός
Τα μέλη του συγκροτήματος
Τα τραγούδια του Prince of Darkness ηχογραφήθηκαν από τους εξής μουσικούς:
Πηγές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2005 Κατηγορία:Compilation άλμπουμ του Ozzy Osbourne
Αχλαδερή (αποσαφήνιση)
Με την ονομασία Αχλαδερή μπορεί να αναφερόμαστε σε:
Οικισμούς
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Ροχουλάχ Νικπάι
Ο Ροχουλάχ Νικπάι (Περσ. روح‌الله نیکپای) είναι Αφγανός αθλητής του τάε κβο ντο. Το 2008 έγινε ο πρώτος Ολυμπιονίκης της χώρας του, στο Πεκίνο.
Καριέρα
Γεννήθηκε στις 15 Ιουνίου 1987 και ανήκει στην εθνοτική ομάδα των Χαζάρων. Ο Νικπάι ξεκίνησε την εκπαίδευσή του στην Καμπούλ σε ηλικία 10 ετών. Στη διάρκεια των αιματηρών πολεμικών συγκρούσεων γύρω από την Καμπούλ, η οικογένειά του έφυγε από την πόλη και εγκαταστάθηκε σε ένα από τα πολλά προσφυγικά στρατόπεδα στο Ιράν. Γρήγορα έγινε μέλος της ομάδας τάε κβον ντο των προσφύγων. Επέστρεψε στην Καμπούλ το 2004 και συνέχισε την εκπαίδευσή του στις επιχορηγούμενες από την κυβέρνηση ολυμπιακές εγκαταστάσεις. Στην κατηγορία ελαφράς μύγας ο Νικπάι αγωνίστηκε στους Ασιατικούς Αγώνες του 2006 στην Ντόχα του Κατάρ. Εκεί ηττήθηκε από τον τελικό δεύτερο νικητή Ναταπόνγκ Τεγουαγουετσαπόνγκ από την Ταϊλάνδη στο γύρο 16.
Ο Νικπάι αγωνίστηκε στα 58 κιλά στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008, καταφέρνοντας να νικήσει τον δις παγκόσμιο πρωταθλητή από την Ισπανία, Χουάν Αντόνιο Ράμος και κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο. Μόλις έγινε γνωστή η είδηση για το μετάλλιο, ο ίδιος ο πρόεδρος Χαμίντ Καρζάι τηλεφώνησε στον αθλητή και τον συνεχάρη για τη νίκη του. Του έκανε επίσης δώρο ένα σπίτι, με έξοδα της κυβέρνησης. Ο ίδιος ο Νικπάι εξέφρασε την ελπίδα ότι η νίκη του θα έστελνε ένα μήνυμα για ειρήνη στη χώρα του έπειτα από τριάντα χρόνια πολέμου.
Ίντζο-γκόγκι-μπαπ
Το Ίντζο-γκόγκι-μπαπ, που σημαίνει ρύζι με τεχνητό κρέας, είναι Βορειοκορεατικό πιάτο, που παρασκευάζεται με ρύζι, κιμτσί, πάστα σόγιας και σογιέλαιο. Παρασκευάζεται τυλίγοντας ρύζι στον ατμό σε ένα ελαφρύ δέρμα που παρασκευάζεται από το περίσσευμα πάστας σόγιας και με μια σάλτσα τσίλι. Αυτό δημιουργεί μια υφή σαν κρέας.
Το φαγητό δημιουργήθηκε κατά τη διάρκεια του βορειοκορεατικού λιμού, ο οποίος διήρκεσε από το 1994 έως το 1998.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τρόφιμα με βάση το ρύζι Κατηγορία:Κορεάτικη κουζίνα
BC
Η συντομογραφία λατινικών χαρακτήρων BC ή Bc (στην αγγλική γλώσσα προφέρεται μπι-σι) μπορεί να αναφέρεται:
Βίκτωρ Χατζηαβραάμ
Ο Βίκτωρ Χατζηαβραάμ είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός. Από το 2017 είναι Δήμαρχος Μόρφου.
Βιογραφικά στοιχεία
Είναι νυμφευμένος με τη Ντίνα Χατζηαβραάμ και έχει ένα υιό.
Πολιτική διαδρομή
Στις Δημοτικές εκλογές του 1996 εκλέχθηκε δημοτικός σύμβουλος στον Δήμο Μόρφου με το ΑΚΕΛ, θέση στην οποία επανεκλέχθηκε στις Δημοτικές εκλογές του 2001, στις Δημοτικές εκλογές του 2006 και στις Δημοτικές εκλογές του 2011. Ως δημοτικός σύμβουλος συμμετείχε σε διάφορες επιτροπές του Δήμου Μόρφου. Επιπλέον, ήταν αρχηγός της Δημοτικής Ομάδας του ΑΚΕΛ-Αριστερά-Νέας Δυνάμεις. Έχει εκπροσωπήσει τον Δήμο Μόρφου σε διάφορες αποστολές. Είναι ο μόνιμος αντιπρόσωπος του Δήμου Μόρφου στη Διεθνή Οργάνωση Πόλεις Αγγελιαφόροι της Ειρήνης (IAMPC) του ΟΗΕ, του οποίου είναι και πρόεδρος.
Το 2020 εξελέγη αντιπρόεδρος στο Συμβούλιο Δήμων και Περιφερειών της Ευρώπης (CEMR).
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμαρχοι Μόρφου
Σαβινιάκ (Αβερόν)
Το Σαβινιάκ (γαλλικά: Savignac, οξιτανικά: Savinhac) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Αβερόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σαβινιακουά (γαλλικά: Savignacois).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες του Αβερόν
Σούπερ Λίγκα Κ17 2010–11
Το πρωτάθλημα της Σούπερλιγκ για ηλικίες κάτω των 17 ετών της περιόδου 2010-11 ήταν το τρίτο στην ιστορία της διοργάνωσης. Συμμετείχαν οι ομάδες εφήβων των 16 ομάδων της Σούπερλιγκας ανδρών 2010-11. Οι ομάδες χωρίστηκαν σε 2 ομίλους, Νότιο και Βόρειο, με 8 ομάδες ο καθένας. Διεξήχθησαν 4 γύροι, ενώ η κάθε ομάδα έδωσε 28 αγώνες. Οι 2 πρώτες ομάδες κάθε ομίλου προκρίθηκαν στην τελική φάση που έγινε στην AEL FC Arena της Λάρισας.
Βαθμολογίες
{|
Νότιος όμιλος
{|
Τελική φάση
Λάρισα, AEL FC Arena
Τελικός
Κυριακή 8 Μαΐου 2011
Πηγές
Κατηγορία:Α΄ Εθνική ποδοσφαίρου Εφήβων Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2010-2011
Πόλεμος του Β΄ Συνασπισμού
Ο Πόλεμος του Β΄ Συνασπισμού (1798-1802) ήταν ο δεύτερος πόλεμος εναντίον της επαναστατικής Γαλλίας με αντιπάλους τις περισσότερες ευρωπαϊκές μοναρχίες, με επικεφαλής τη Βρετανία, την Αυστρία και τη Ρωσία, και τη συμμετοχή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, της Πορτογαλίας, του Βασιλείου της Νάπολης, διαφόρων γερμανικών μοναρχιών και της Σουηδίας, ωστόσο η Πρωσία δεν προσχώρησε σε αυτόν τον συνασπισμό και η Ισπανία υποστήριξε τη Γαλλία.
Στόχος τους ήταν να περιορίσουν την επέκταση της Γαλλικής Δημοκρατίας στα εδάφη της Βόρειας Ιταλίας και να αποκαταστήσουν τη μοναρχία στη Γαλλία. Δεν κατάφεραν ούτε να ανατρέψουν το επαναστατικό καθεστώς της Γαλλίας ούτε να της αποσπάσουν τα εδάφη που είχε αποκτήσει από το 1793. Με τη συνθήκη της Λουνεβίλ το 1801, η Γαλλία κατοχύρωσε όλες τις προηγούμενες εδαφικές κτήσεις της και απέκτησε νέα εδάφη στην Τοσκάνη της Ιταλίας, ενώ στην Αυστρία δόθηκε η Βενετία και η ακτή της Δαλματίας.
Ο πόλεμος τελείωσε τον Μάρτιο του 1802, όταν η Βρετανία και η Γαλλία υπέγραψαν τη συνθήκη της Αμιένης, φέρνοντας ένα διάστημα ειρήνης στην Ευρώπη που διήρκεσε 14 μήνες. Από τον Μάιο του 1803 η Βρετανία και η Γαλλία ήταν πάλι σε πόλεμο και το 1805 η Βρετανία συγκρότησε τον Γ΄ Συνασπισμό για να συνεχίσει τον πόλεμο εναντίον της Γαλλίας.
Ιστορικό
Κύρια άρθρα: Πόλεμοι της Γαλλικής Επανάστασης και Πόλεμος του Πρώτου συνασπισμού
Στις 20 Απριλίου 1792, η γαλλική Νομοθετική συνέλευση κήρυξε πόλεμο κατά της Αυστρίας. Στον πόλεμο του Πρώτου Συνασπισμού (1792–97), η Γαλλία πολέμησε ενάντια στα περισσότερα κράτη με τα οποία είχε κοινά σύνορα, καθώς και τη Μεγάλη Βρετανία, την Πορτογαλία και την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Αν και οι δυνάμεις του Α' Συνασπισμού πέτυχαν αρκετές νίκες στην αρχή του πολέμου, τελικά απωθήθηκαν από τη γαλλική επικράτεια και στη συνέχεια έχασαν σημαντικά εδάφη από τους Γάλλους, οι οποίοι άρχισαν να ιδρύουν δημοκρατίες στις κατεχόμενες περιοχές τους. Οι νίκες του Ναπολέοντα Βοναπάρτη στις Ιταλικές εκστρατείες των πολέμων της Γαλλικής Επανάστασης απώθησαν τις αυστριακές δυνάμεις και κατέληξαν στη συνθήκη του Λεόμπεν (18 Απριλίου 1797) και στην επακόλουθη συνθήκη του Κάμπο Φόρμιο (Οκτώβριος 1797) που σηματοδότησε το τέλος του πολέμου του Πρώτου συνασπισμού και άφησε μόνο τη Βρετανία σε εμπόλεμη κατάσταση με τη Γαλλία.
Νέες εντάσεις
Από τον Οκτώβριο του 1797 έως τον Μάρτιο του 1799, η Γαλλία και η Αυστρία, μετά την υπογραφή της συνθήκης του Κάμπο Φόρμιο, απέφυγαν τις ένοπλες συγκρούσεις, αλλά παρέμειναν σε στάση επιφυλακής και πολλά διπλωματικά συμβάντα υπονόμευσαν τη συμφωνία. Οι Γάλλοι ζήτησαν πρόσθετα εδάφη που δεν αναφέρονταν στη Συνθήκη. Οι Αψβούργοι ήταν απρόθυμοι να παραδώσουν ορισμένες περιοχές, πολύ λιγότερο πρόσθετες επιπλέον. Το Συνέδριο του Ράστατ δεν κατάφερε να ικανοποιήσει και αποζημιώσει τους Γερμανούς πρίγκιπες για τις απώλειες εδαφών τους. Ο Φερδινάνδος της Νάπολης αρνήθηκε να πληρώσει αποζημιώσεις στη Γαλλία, γεγονός που προκάλεσε επέμβαση των Γάλλων, ναπολιτάνικη εξέγερση και την επακόλουθη ίδρυση της Παρθενόπειας Δημοκρατίας. Δημοκράτες στα ελβετικά καντόνια, υποστηριζόμενοι από τον γαλλικό στρατό, ανέτρεψαν την κεντρική κυβέρνηση στη Βέρνη και ίδρυσαν την Ελβετική Δημοκρατία.
Κι' άλλοι παράγοντες συνέβαλαν στην αύξηση των εντάσεων. Καθ'οδόν προς την Αίγυπτο, ο Ναπολέων είχε σταματήσει στη βαριά οχυρωμένη πόλη της Βαλέτας, μεγάλο οχυρό των Ιπποτών του τάγματος Αγίου Ιωάννου της Ιερουσαλήμ, πρωτεύουσα της Μάλτας. Ο κυβερνήτης του νησιού επέτρεπε την είσοδο μόνο δύο πλοίων κάθε φορά στο λιμάνι, σύμφωνα με την ουδετερότητα του νησιού. Ο Βοναπάρτης διέταξε αμέσως τον βομβαρδισμό της Βαλέτας και στις 11 Ιουνίου 1798, αρκετές χιλιάδες Γάλλων στρατιωτών κατέλαβαν στρατηγικές τοποθεσίες και κατέλαβαν το νησί παρά την αντίσταση των Ιπποτών, εξοργίζοντας τον Παύλο Α', Τσάρο της Ρωσίας, ο οποίος ήταν ο επίτιμος επικεφαλής του Τάγματος. Το Διευθυντήριο, επιπλέον, ήταν πεπεισμένο ότι οι Αυστριακοί επεδίωκαν να αρχίσουν ένα νέο πόλεμο. Πράγματι, όσο πιο αδύναμη φαινόταν η Γαλλική Δημοκρατία, τόσο πιο σοβαρά οι Αυστριακοί, οι Ναπολιτάνοι, οι Ρώσοι και οι Βρετανοί συζητούσαν αυτήν την πιθανότητα.
Προετοιμασίες για τον πόλεμο
μικρογραφία|270x270εσ|Επισκόπηση των στρατιωτικών δραστηριοτήτων στην Ευρώπη και τη Μεσόγειο το 1798-1799 Οι Γάλλοι κατάλαβαν ότι η κοιλάδα του Άνω Ρήνου, τα νοτιοδυτικά γερμανικά εδάφη και η Ελβετία ήταν στρατηγικά σημεία για την άμυνα της Γαλλίας. Τα ελβετικά περάσματα επέτρεπαν την πρόσβαση στη βόρεια Ιταλία. Κατά συνέπεια, ο στρατός που θα κρατούσε αυτά τα περάσματα μπορούσε να μετακινήσει στρατεύματα από και προς τα βόρεια και νότια πολεμικά μέτωπα.
Προς το σκοπό αυτό, στις αρχές Νοεμβρίου 1798, ο στρατηγός Ζουρντάν έφτασε στο Ούνινγκεν για να αναλάβει τη διοίκηση των γαλλικών δυνάμεων εκεί, της λεγόμενης Στρατιάς Παρατήρησης, διότι αποστολή της ήταν να παρακολουθεί την ασφάλεια των γαλλικών συνόρων στον Ρήνο. Μόλις έφτασε, αξιολόγησε την κατάσταση και βρήκε το στρατό ανεπαρκή για τις μελλοντικές επιχειρήσεις. Η στρατιά του Δούναβη, και οι δύο πλευρικοί του στρατοί, η στρατιά της Ελβετίας και η στρατιά του Μάιντς, είχαν εξίσου έλλειψη από ανθρώπινο δυναμικό, προμήθειες, πυρομαχικά και εκπαίδευση καθώς οι περισσότεροι πόροι είχαν ήδη κατευθυνθεί στη στρατιά της Βόρειας Ιταλίας, στη στρατιά της Βρετανίας και στην Αιγυπτιακή εκστρατεία. Ο Ζουρντάν τεκμηρίωσε εμπεριστατωμένα αυτές τις ελλείψεις, επισημαίνοντας σε μακροχρόνια αλληλογραφία προς το Διευθυντήριο τις συνέπειες ενός στρατού που δεν είχε επανδρωθεί και δεν είχε προμήθειες. Οι αναφορές του δεν είχαν μεγάλη επίδραση στην κυβέρνηση, η οποία δεν έστειλε ούτε σημαντικό πρόσθετο ανθρώπινο δυναμικό ούτε προμήθειες.
Οι εντολές του Ζουρντάν ήταν να μεταφέρει τα στρατεύματα στη Γερμανία και να εξασφαλίσει τις στρατηγικές θέσεις, ιδιαίτερα στους νοτιοδυτικούς δρόμους μέσω του Σαφχάουζεν, στα δυτικότερα σύνορα της λίμνης Κωνσταντίας. Ομοίως, ως διοικητής της στρατιάς της Ελβετίας, ο Αντρέ Μασσενά θα καταλάμβανε στρατηγικές θέσεις στην Ελβετία, ιδίως το πέρασμα Γκόταρντ και τα περάσματα πάνω από το Φέλντκιρχ και θα κρατούσε το κεντρικό οροπέδιο και γύρω από τη Ζυρίχη και το Βίντερτουρ. Αυτές οι θέσεις θα εμπόδιζαν τους Συμμάχους του Δεύτερου Συνασπισμού να μετακινούν στρατεύματα μπρος-πίσω ανάμεσα στα βόρεια ιταλικά και γερμανικά εδάφη αλλά θα επέτρεπαν στους Γάλλους την πρόσβαση σε αυτά τα στρατηγικά περάσματα. Τελικά, αυτή η τοποθέτηση θα επέτρεπε στους Γάλλους να ελέγχουν όλους τους δυτικούς δρόμους που οδηγούσαν προς και από τη Βιέννη. Τέλος, η στρατιά του Μάιντς θα προφύλασσε το βορρά, εμποδίζοντας την περαιτέρω πρόσβαση από και προς τη Βιέννη από οποιαδήποτε από τις βόρειες επαρχίες ή από τη Βρετανία.
Πόλεμος
Ο Β' συνασπισμός άρχισε να σχηματίζεται στις 19 Μαΐου 1798 όταν η Αυστρία και το Βασίλειο της Νάπολης υπέγραψαν συμμαχία στη Βιέννη. Η γαλλική ήττα στην Αίγυπτο τον Αύγουστο προώθησε τη δημιουργία του δεύτερου αντιγαλλικού συνασπισμού, αποκαθιστώντας την ευρωπαϊκή εμπιστοσύνη στη Βρετανία. Η Ευρώπη αποφάσισε να επιτεθεί στη Γαλλία που την έβλεπε αποδυναμωμένη. Η πρώτη στρατιωτική δράση υπό τη συμμαχία έγινε στις 29 Νοεμβρίου όταν ο Αυστριακός στρατηγός Καρλ Μακ κατέλαβε τη Ρώμη με τη συμμετοχή στρατού της Νάπολης και αποκατέστησε την παπική εξουσία.
Μέχρι την 1η Δεκεμβρίου, το Βασίλειο της Νάπολης είχε υπογράψει συμμαχίες με τη Ρωσική αυτοκρατορία και τη Μεγάλη Βρετανία. Και μέχρι τις 2 Ιανουαρίου 1799, υπήρχαν πρόσθετες συμμαχίες μεταξύ της Ρωσίας, της Μεγάλης Βρετανίας και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
1799
Κύρια λήμματα: Ιταλική εκστρατεία του Σουβόροφ, Μάχη του Νόβι (1799) και Μάχη του ποταμού Άντα μικρογραφία|250x250εσ|Ο [[Αντρέ Μασσενά στη δεύτερη μάχη της Ζυρίχης]] Στην Ευρώπη, οι σύμμαχοι πραγματοποίησαν πολλές εισβολές, συμπεριλαμβανομένων εκστρατειών στην Ιταλία και την Ελβετία και μια αγγλο-ρωσική εισβολή στις Κάτω Χώρες.
Γεωσύγκλινο
Το γεωσύγκλινο είναι στην γεωλογία μία μεγάλη κοιλότητα της επιφάνειας της Γης ανάμεσα σε δύο ηπείρους, όπου συσσωρεύονται ιζήματα καθώς ο γεωφλοιός βυθίζεται σ' εκείνη την περιοχή. Ο όρος αυτός, δημιουργήθηκε απ' τον Αμερικανό [https://en.wikipedia.org/wiki/James_Dwight_Dana Τζέημς Ντ. Ντάνα] το 1873, ο οποίος εφάρμοσε την ιδέα του συμπατριώτη του, Τζέημς Χωλ.
Πόλεμος του Β΄ Συνασπισμού
1799
Στη βόρεια Ιταλία, ο Ρώσος στρατηγός Αλεξάντερ Σουβόροφ κέρδισε μια σειρά από νίκες, εκδιώκοντας τους Γάλλους υπό τον Μορό από την κοιλάδα του Πάδου και αναγκάζοντάς τους να επιστρέψουν στις Γαλλικές Άλπεις και τις ακτές γύρω από τη Γένοβα. Ωστόσο, τα ρωσικά στρατεύματα στη βραχύβια (1798–1803) Ελβετική Δημοκρατία ηττήθηκαν από τον Γάλλο διοικητή Αντρέ Μασσενά και ο Σουβόροφ αποσύρθηκε.
Γεωσύγκλινο
Χωρίζεται σε δύο κατηγορίες. Τα ορθογεωσύγκλινα και τα παραγεωσύγκλινα.
Ορθογεωσύγκλινα
Τα ορθογεωσύγκλινα είναι συνήθως θαλάσσιοι τάφροι, μέσα στα οποία γίνεται μεγάλη απόθεση ιζημάτων. Κάτω από το βάρος των ιζημάτων, το οποίο αυξάνεται ακατάπαυστα, ο πυθμένας του γεωσύγκλινου υποχωρεί και βυθίζεται βαθμιαία.
Πόλεμος του Β΄ Συνασπισμού
1799
Στη Γερμανία, ο Κάρολος Λουδοβίκος της Αυστρίας-Τέσεν απώθησε τους Γάλλους υπό τον Ζαν-Μπατίστ Ζουρντάν πίσω από τον Ρήνο και κέρδισε αρκετές νίκες στην Ελβετία. Ο Ζουρντάν αντικαταστάθηκε από τον Μασσενά, ο οποίος στη συνέχεια ένωσε τις στρατιές του Δούναβη και της Ελβετίας.
Γεωσύγκλινο
Παραγεωσύγκλινα
Τα παραγεωσύγκλινα βρίσκονται στο εσωτερικό των ηπείρων, ανάμεσα σε μεγάλους ορεινούς όγκους. Και σε αυτά, γίνεται απόθεση ηπείρωτικών ιζημάτων.
Πόλεμος του Β΄ Συνασπισμού
1799
Ο Ναπολέων εισέβαλε στη Συρία από την Αίγυπτο, αλλά μετά από την αποτυχημένη πολιορκία της Άκρας, υποχώρησε στην Αίγυπτο, αποκρούοντας μια βρετανο-τουρκική εισβολή. Ειδοποιημένος για την πολιτική και στρατιωτική κρίση στη Γαλλία, επέστρεψε, αφήνοντας τον στρατό του πίσω, και χρησιμοποίησε τη δημοτικότητά του και την υποστήριξη του στρατού του για να πραγματοποιήσει το πραξικόπημα της 18ης Μπρυμαίρ που τον έκανε Πρώτο Ύπατο, επικεφαλής της γαλλικής κυβέρνησης της Υπατείας.
Γεωσύγκλινο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τηθύς (γεωλογία)
Πόλεμος του Β΄ Συνασπισμού
1800
μικρογραφία|250x250εσ|Η [[Μάχη του Μαρένγκο]] Ο Ναπολέων πέρασε τον χειμώνα του 1799-1800 αναδιοργανώνοντας τον στρατό και προετοιμάζονταν για επίθεση κατά της Αυστρίας, εφόσον η Ρωσία είχε αποχωρήσει από τον Συνασπισμό. Πέρασε τα στρατεύματά του από τη χιονισμένη διάβαση του Αγίου Βερνάρδου και στις 14 Ιουνίου επιτέθηκε κατά του αυστριακού στρατού που πολιορκούσε τη Γένοβα. Αποφεύγοντας την τελευταία στιγμή την ήττα, νίκησε τους Αυστριακούς στη μάχη του Μαρένγκο και κατέκτησε τη βόρεια Ιταλία.
Εν τω μεταξύ, ο Μορό εισέβαλε τον Δεκέμβριο στη Βαυαρία και κέρδισε μια μεγάλη μάχη εναντίον της Αυστρίας στο Χόχενλιντεν. Ο Μορό συνέχισε προς τη Βιέννη και οι Αυστριακοί ζήτησαν ειρήνη.
Γεωσύγκλινο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωλογικά φαινόμενα
Πόλεμος του Β΄ Συνασπισμού
1801
Η Βρετανία συνέχισε τον πόλεμο στη θάλασσα. Ένας νέος συνασπισμός μη συμμετεχόντων στον πόλεμο, συμπεριλαμβανομένης της Πρωσίας, της Ρωσίας, της Δανίας και της Σουηδίας ενώθηκε για να προστατεύσει την ουδέτερη ναυσιπλοΐα από τον αποκλεισμό της Βρετανίας, με αποτέλεσμα την επίθεση του Νέλσονα στο δανικό στόλο στη ναυμαχία της Κοπεγχάγης.
Η Γαλλία και η Ισπανία εισέβαλαν στην Πορτογαλία, στον πόλεμο των Πορτοκαλιών, αναγκάζοντας την Πορτογαλία να υπογράψει τη Συνθήκη της Μπαδαχόθ.
Τον Δεκέμβριο του 1801, η Γαλλία με την εκστρατεία στον Άγιο Δομίνικο προσπάθησε να ανακτήσει το νησί, το οποίο είχε ανεξαρτητοποιηθεί μετά την Επανάσταση της Αϊτής του 1791. Η επιχείρηση περιελάμβανε πάνω από 30.000 στρατιώτες, πολλούς έμπειρους και παλιούς βετεράνους, αλλά κατέληξε σε παταγώδη αποτυχία. Μέχρι το τέλος του 1802, περίπου 15.000 - 22.000 είχαν πεθάνει από ασθένειες και κίτρινο πυρετό, μεταξύ των οποίων ο γαμπρός του Ναπολέοντα και επί κεφαλής της εκστρατείας, στρατηγός Σαρλ Λεκλέρκ.
1802-Τέλος του πολέμου
Τον Μάρτιο, η Βρετανία μη μπορώντας να συνεχίσει μόνη τον πόλεμο, υπέγραψε με τη Γαλλία τη συνθήκη της Αμιένης, τερματίζοντας τον πόλεμο του Β΄ Συνασπισμού. Το κύρος του Ναπολέοντα αυξήθηκε περισσότερο και τον Μάιο του 1802 μετά από δημοψήφισμα ονομάστηκε Ισόβιος Ύπατος με δικαίωμα να ορίσει τον διάδοχό του.
Έτσι, στην Ευρώπη ξεκίνησαν 14 μήνες ειρήνης, η μεγαλύτερη περίοδος ειρήνης κατά την περίοδο 1792-1815. Με τη συνθήκη αυτή τελειώνουν οι Πόλεμοι της Γαλλικής Επανάστασης. Η επόμενη εμπόλεμη περίοδος της Γαλλίας, πόλεμος του Γ΄ Συνασπισμού (1803-1806) άρχισε τους Ναπολεόντειους Πολέμους, αν και ο Ναπολέων στέφθηκε αυτοκράτορας το 1804.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεμοι της Γαλλικής Επανάστασης Κατηγορία:Ιστορία της Γαλλίας
Μανουέλ Νοριέγα Ρουίθ
Ο Μανουέλ Νοριέγα "Μανόλο" Ρουίθ (ισπανικά: Manuel Noriega Ruiz, 24 Ιουλίου 1880 - 12 Αυγούστου 1961) ήταν Ισπανόμεξικανός ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου, σκηνοθέτης και σεναριογράφος. Γεννημένος στην αυτόνομη κοινότητα Αστούρια, ξεκίνησε την καριέρα του στο θέατρο. Το 1907, σκηνοθέτησε την πρώτη του βωβή ταινία. Το 1946, έλαβε κι ένα βραβείο Ariel, στην κατηγορία Β' Ανδρικού Ρόλου. Υπήρξε παντρεμένος με την Ορτένσια Καστανιέδα, με την οποία απέκτησε τρεις κόρες. Απεβίωσε 81 ετών στην Πόλη του Μεξικό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεξικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Σκηνοθέτες βωβών ταινιών Κατηγορία:Ισπανοί σκηνοθέτες Κατηγορία:Ισπανοί άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Μεξικανοί σεναριογράφοι Κατηγορία:Ισπανοί σεναριογράφοι Κατηγορία:Μεξικανοί άνδρες ηθοποιοί βωβών ταινιών Κατηγορία:Μεξικανοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
Σταντ Ολιμπίκ Υβ-ντυ-Μανουάρ
Το Σταντ Ολιμπίκ Υβ-ντυ-Μανουάρ είναι αθλητικό γήπεδο το οποίο βρίσκεται στη Κολόμπ (Ω-ντε-Σεν), προάστιο στα βορειοδυτικά του Παρισιού. Το γήπεδο αυτό έχει φιλοξενήσει, μεταξύ άλλων, τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1924, τον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου του 1938, 40 τελικούς του Κυπέλλου Γαλλίας και αριθμό τελικών του Πρωταθλήματος Ράγκμπι Γαλλίας, καθώς και αναμετρήσεις της Εθνικής Γαλλίας Ποδοσφαίρου και της Εθνικής Ράγκμπι Γαλλίας.
Ιστορία
Ο χώρος του σταδίου της Κολόμπ είναι αφιερωμένος στον αθλητισμό από το 1883. Επρόκειτο, αρχικά, για ιπποδρόμιο το οποίο ανήκε στην Εταιρεία Ιπποδρομιών της Κολόμπ. Το 1907, το ιπποδρόμιο αγοράστηκε από την καθημερινή παριζιάνικη εφημερίδα Le Matin. Το ιπποδρόμιο μετατράπηκε σε γήπεδο και φιλοξενούσε διοργανώσεις στίβου, ράγκμπι και ποδοσφαίρου από το 1907. Το στάδιο μετονομάστηκε, τότε, σε « Σταντ ντυ Ματέν ».
Η Ρασίνγκ Κλαμπ ντε Φρανς έγινε ιδιοκτήτρια των εγκαταστάσεων της Κολόμπ το 1920. Το "όνομα" που διέθεταν οι ciel et blanc έπαιξε σίγουρα ρόλο στην επιλογή της Κολόμπ, η οποία θεωρείτο ως η χειρότερη δυνατή επιλογή, όσον αφορά την επιλογή για το Ολυμπιακό Στάδιο που θα φιλοξενούσε τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1924. Συγκεκριμένα, το δάσος της Βανσέν ή το Παρκ ντε Πρενς αποτελούσαν σαφώς πιο δελεαστικές επιλογές, καθώς βρίσκονταν σε μικρότερη απόσταση από την πρωτεύουσα. Η Κολόμπ θα διατηρήσει για καιρό αυτό το μειονέκτημα της απόστασής της από το Παρίσι. Έτσι, η Ρασίνγκ θα μετακομίσει, από το 1932, κιόλας, στο Παρκ ντε Πρενς, προτιμώντας το από την Κολόμπ.
Αρχικά σχεδιασμένο ως κύριο Ολυμπιακό Στάδιο, η Κολόμπ εκμεταλλεύτηκε τα διαθέσιμα χρηματικά ποσά ώστε να φτάσει την χωρητικότητά του σε αριθμό ανώτερο των 40,000 θέσεων, αν και το αρχικό σχέδιο προέβλεπε 100,000 θέσεις. Έπειτα από ατέρμονες συζητήσεις που είδαν μέχρι και την εγκατάλειψη του σχεδίου γηπέδου στην Κολόμπ, ήταν τελικά ο αρχιτέκτονας Λουί Φωρ-Ντυζαρίκ, παλιός παίκτης του τμήματος ράγκμπι της Ρασίνγκ, ο οποίος ανέλαβε την διεύθυνση των εργασιών του.
thumb|right|Το Σταντ Υβ-ντυ-Μανουάρ όπως φαίνεται από τις εξέδρες
Το νεότευκτο γήπεδο πήρε το 1928 το όνομα του αθλητή ράγκμπι της Ρασίνγκ και μεγάλου ταλέντου της Εθνικής Γαλλίας, Υβ ντυ Μανουάρ, ο οποίος είχε μόλις σκοτωθεί σε αεροπορικό δυστύχημα.
Το Σταντ ντε Κολόμπ φιλοξένησε, επίσης, αριθμό αθλητικών εκδηλώσεων, κυρίως αγώνες ποδοσφαίρου, όπως τον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου του 1938, στον οποίον νίκησε η Ιταλία απέναντι στην Ουγγαρία, ή ακόμη αρκετούς τελικούς του Κυπέλλου Γαλλίας. Με την ευκαιρία του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1938, το στάδιο ανακαινίσθηκε, ενώ η χωρητικότητά του αυξήθηκε. Μπορούσε, πλέον, να φιλοξενήσει χωρητικότητα της τάξεως των 60,000 θεατών. Το ρεκόρ προσέλευσης του γηπέδου σημειώθηκε με την ευκαιρία ενός αγώνα για τα προημιτελικά του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ευρώπης, μεταξύ του ΑΦΚ Άγιαξ και της Μπενφίκα, στις 5 Μαρτίου 1969 : 63,638 εισιτήρια κόπηκαν.
Από την 1η Ιανουαρίου 2003, το Γενικό Συμβούλιο των Ω-ντε-Σεν είναι, επισήμως, ο νέος ιδιοκτήτης των εικοσιτεσσάρων εκταρίων του Σταντ Ολιμπίκ Υβ-ντυ-Μανουάρ. Η συνολική έκταση του χώρου αγοράστηκε από την Ρασίνγκ Κλαμπ ντε Φρανς. Στόχος του Γενικού Συμβουλίου, είναι η ανέγερση ενός ενός νέου υπερσύγχρονου γηπέδου με χωρητικότητα της τάξεως των 15,000 θέσεων.
Ωστόσο, από την ημερομηνία της παρουσίασης της τελευταίας μακέτας από το Γενικό Συμβούλιο των Ω-ντε-Σεν, τον Ιούνιο του 2006, το σχέδιο παραμένει στάσιμο.
Από τον Δεκέμβριο του 2006, το βοηθητικό του γήπεδο, το Σταντ Λυσιάν-Σουάν, χωρητικότητας 1,000 θέσεων εκ των οποίων οι 200 καθήμενων, φιλοξενεί το σύνολοο των εντός έδρας αναμετρήσεων της Ρασίνγκ Κλαμπ ντε Φρανς Φουτμπόλ.
Ανάπλαση
Την Δευτέρα 4 Μαΐου 2009, ο Πατρίκ Ντεβετζιάν (Πρόεδρος του Γενικού Συμβουλίου των Ω-ντε-Σεν) ανακοίνωσε το νέο σχέδιο για το ιστορικό αυτό γήπεδο : « Θα πραγματοποιήσουμε στην Κολόμπ, στο Σταντ Υβ-ντυ-Μανουάρ, τις απαραίτητες εργασίες για την ανάπτυξη του χάντμπολ, συγκεκριμένα την ανέγερση ενός κλειστού γηπέδου χωρητικότητας 15,000 θέσεων, γραφεία και λοιπές πρόσθετες εγκαταστάσεις. » Το μεικτό συνδικάτο του Σταντ Υβ-ντυ-Μανουάρ είχε ήδη λάβει την απόφαση, κατά καθολική πλειοψηφία, να ξεκινήσει μια διαδικασία προμελέτης ώστε να στοιχειοθετηθούν οι βασικές ανάγκες καθώς και τα πλαίσια του σχεδίου, την οποία ακολούθησε, τον Σεπτέμβριο του 2009, ένας αρχιτεκτονικός διαγωνισμός. Στις εργασίες αυτές, θα προστεθεί, όπως όλα δείχνουν, η ανέγερση των γραφείων της νέας έδρας της FFHB (Γαλλική Ομοσπονδία Χάντμπολ). Ο Πατρίκ Ντεβετζιάν προσέθεσε, επίσης, ότι « το χάντμπολ δεν έχει την πρέπουσα αντιμετώπιση με βάση το επίπεδό του σε αυτή την χώρα. Αυτό είναι ένα κενό το οποίο επιθυμούμε να καλύψουμε. »
Τον Μάρτιο του 2011 υπεγράφη ένα πρωτόκολλο με την Γαλλική Ομοσπονδία Χάντμπολ ώστε να έχουν δημιουργηθεί στον χώρο, ως το 2015, το Εθνικό Κέντρο Χάντμπολ, στο οποίο θα περιλαμβάνονται τα γραφεία της FFHB, ένας ξενώνας για τις ανδρικές και γυναικείες ομάδες της Γαλλίας, προπονητικές εγκαταστάσεις, ένα κλειστό γήπεδο χωρητικότητας 8,000 θέσεων, καθώς και τμήματα υποδομών. Το τελικό σχέδιο αναμενόταν να εγκριθεί τον Ιούνιο του 2012. Η παράδοση του συνόλου του έργου αναμένεται να γίνει στα τέλη του 2015, ώστε οι εγκαταστάσεις αυτές να μπορούν να χρησιμοποιηθούν ενόψει του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Χάντμπολ Ανδρών του 2017.
Ο Λοράν Τρυπέν, Δημοτικός Σύμβουλος του MoDem στην Κολόμπ, ξεκίνησε προσπάθεια με την συλλογή υπογραφών, ώστε η Ρασίνγκ Μετρό 92 να παραμείνει στο Υβ-ντυ-Μανουάρ, κάτι που δεν ήταν ενάντια στην κατασκευή ενός κλειστού γηπέδου σε μικρή απόσταση από το γήπεδο ράγκμπι. Συνολικά, περισσότερα από 6,000 άτομα προσυπέγραψαν το αίτημα αυτό.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αθλητικές εγκαταστάσεις Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων 1924 Κατηγορία:Αθλητικές εγκαταστάσεις Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων 2024 Κατηγορία:Κολόμπ Υβ-ντυ-Μανουάρ (Κολόμπ) Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στην Ιλ-ντε-Φρανς Κατηγορία:Στάδια Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 1938 Κατηγορία:Ρασίνγκ Κλαμπ ντε Φρανς Κατηγορία:Εθνική Γαλλίας (ποδόσφαιρο)
Πιερίνο Μπέλλι
Ο Πιερίνο Μπέλλι (Pierino Belli, 20 Μαρτίου 1502 – 31 Δεκεμβρίου 1575) ήταν Ιταλός στρατιωτικός και νομικός.
Γεννήθηκε στην Άλμπα στις 20 Μαρτίου του 1502. Αρχικά σπούδασε νομικός και στη συνέχεια εισήλθε στο στρατιωτικό χώρο αναλαμβάνοντας διοίκηση στρατιωτικών δυνάμεων της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, στη περιοχή του Πεδεμοντίου. Διετέλεσε νομικός και στρατιωτικός σύμβουλος του Καρόλου του Ε΄ καθώς και του Φιλίππου Β΄, περισσότερο σε νομικά θέματα.
Ο Πιερίνο Μπέλλι υπήρξε από τους πρώτους που συνέγραψαν ζητήματα του Διεθνούς Δικαίου και ειδικότερα στο Δίκαιο Πολέμου. Περισπούδαστο έργο του, που εξέδωσε το 1563, είναι το De Re militari et de bello («Περί στρατιωτικών πραγμάτων και των συνθηκών πολέμου»), που ήταν μία από τις πλέον εκτεταμένες επεξεργασίες κανόνων πολέμου που είχε συνταχθεί ποτέ.
Πηγές
Κατηγορία:Ιταλοί νομικοί Κατηγορία:Ιταλοί στρατιωτικοί
Λόφος Περάνθη
Ο λόφος Περάνθη είναι ένας γεωλογικός σχηματισμός, στις παρυφές του οποίου βρίσκεται χτισμένη η πόλη της Άρτας και αποτελεί το φυσικό σύνδεσμο των παράκτιων υγροτόπων του Αμβρακικού με τον ορεινό όγκο των Τζουμέρκων. Ο λόφος είναι επίσης γνωστός και ως Βαλαώρα ή Πετροβούνι.
Μορφολογία και Γεωλογία
Η Περάνθη είναι μία χαμηλή λοφοσειρά με ύψος 218 μ. και εμφανίζει ήπιες κλίσεις, εκτός από την δυτική απόκρημνη πλευρά. Πρόκειται για έναν ασβεστολιθικό σχηματισμό της Ιουρασικής και Κρητιδικής περιόδου, ο οποίος μαζί με τους ασβεστόλιθους του Μαυροβουνίου Βίγλας στα Δυτικά, τα Τριαδικά λατυποπαγή της Φιλιππιάδας και οι ασβεστόλιθοι Ξηροβουνίου στα Βόρεια και ο κόλπος του Αμβρακικού στα Νότια, οριοθετούν την πεδιάδα της Άρτας. Η τεκτονική χαρτογράφηση της περιοχής έδειξε ότι επικρατούν δύο κύρια συστήματα ρηγμάτων. Όσον αφορά τον λόφο Περάνθης, στο παλαιότερο σύστημα, τα ρήγματα με ΒΔ - ΝΑ διεύθυνση εντοπίζονται στις Δυτικές παρυφές του λόφου ενώ στο μεταγενέστερο σύστημα εμφανίζονται ρήγματα Α - Δ μέχρι ΝΔ - ΒΑ διεύθυνσης. Η δημιουργία αυτών των ρηγμάτων είναι αποτέλεσμα ενός ενεργού εφελκυστικού πεδίου τεκτονικών τάσεων που επικρατούσε στη συγκεκριμένη ζώνη.
Ιστορία
thumb|left|360px|Ο λόφος Περάνθη. Ο Τίτος Λίβιος στο έργο του Ab Urbe Condita Libri αναφέρει ότι η Αμβρακία ήταν κτισμένη στους βόρειους πρόποδες ενός τραχύ λόφου, τον οποίο οι κάτοικοι αποκαλούσαν Περάνθη. Ο λόφος περιβαλλόταν στις τρεις πλευρές από την κοίτη του Αράχθου και αποτελούσε μαζί με το ποτάμι, τη φυσική οχύρωση της πόλης. Ο Διονύσιος του Καλλιφώντος κάνει αναφορά στον λόφο και τον χαρακτηρίζει ως Ιερόν Όρος, όπου λάμβαναν χώρα οι λατρευτικές τελετές των κατοίκων της Αμβρακίας. Οι έρευνες του Άγγλου ιστορικού Νίκoλας Χάμοντ και οι αρχαιολογικές ανασκαφές επιβεβαίωσαν αυτή τη άποψη με την ανακάλυψη του Ιερού Άντρου Νυμφών, Ερμή και άλλων θεοτήτων στην ανατολική πλευρά του λόφου. Η ιερότητα του λόφου αποδεικνύεται και απο το γεγονός ότι στις υπώρειες του πραγματοποιούνταν ταφές και εκεί αναπτύχθηκαν σταδιακά τα δύο μεγάλα νεκροταφεία της Αμβρακίας, το ανατολικό και το νοτιοδυτικό. Ο περιηγητής ραββίνος Βενιαμίν μπεν Γιονά, ο οποίος επισκέφθηκε την Άρτα το 1173 αναφέρει ότι στο λόφο Περάνθη, σε μια έκταση δέκα στρεμμάτων, που παραχωρήθηκε από την Αγία Θεοδώρα, σύζυγο του Μιχαήλ Κομνηνού, κατασκευάστηκε το εβραϊκό νεκροταφείο.
Η στρατηγική σημασία του λόφου ήταν γνωστή από την αρχαιότητα, γεγονός που ώθησε τους κατοίκους της Αμβρακίας να κατασκευάσουν εκεί την ακρόπολη της πόλης. Ο Βρετανός στρατιωτικός Ουίλιαμ Μάρτιν Ληκ επισκέφθηκε την πόλη της Άρτας το 1805 και παρατήρησε τα ίχνη των οχυρωματικών θέσεων ενώ ταυτόχρονα απεικόνισε την γύρω περιοχή. Σύμφωνα με τον Ληκ, στην ανατολική πλευρά της πόλης βρίσκονταν ο λόφος Περάνθης και στο υψηλότερο σημείο του η θέση «Προφήτης Ηλίας» ενώ πιο χαμηλά υπήρχαν τα λείψανα της αρχαίας ακρόπολης. Σε μικρή απόσταση από το συγκεκριμένο σημείο υπήρχε η μονή της Φανερωμένης, η εκκλησία της Οδηγήτριας και ένας ερειπωμένος ανεμόμυλος. Στην ίδια θέση όπου υπήρχε η αρχαία ακρόπολη, κατασκευάστηκε το 1896, ο Αμυντικός Στρατώνας, ένα οχυρωματικό έργο στενά συνδεδεμένο με τα κυριότερα πολεμικά γεγονότα της περιοχής. Ο λόφος υπήρξε το ορμητήριο των επαναστατημένων Ελλήνων κατά τη διάρκεια της Πολιορκίας της Άρτας ενώ αποτέλεσε θέατρο μαχών κατά τη διάρκεια της Μάχης της Άρτας το 1944.
Ψυχαγωγία και άθληση
Ο λόφος της Περάνθης είναι το περιαστικό δάσος της πόλης της Άρτας και είναι ένα μέρος ιδανικό για περπάτημα, τρέξιμο, ορεινή ποδηλασία και εξερεύνηση. Τα τελευταία χρόνια ο Σύλλογος Δρομέων Άρτας σε συνεργασία με τον Ορειβατικό Σύλλογο Άρτας πήραν την πρωτοβουλία και ξεκίνησαν εθελοντικά την καθαριότητα και την σηματοδότηση των μονοπατιών του λόφου, ώστε να υπάρχει εύκολη πρόσβαση σε αυτά. Οι δύο παραπάνω Σύλλογοι αντιλαμβάνοντας την μεγάλη ανάγκη των ανθρώπων, που προέκυψε τον τελευταίο καιρό λόγω της πανδημίας για διέξοδο, μέσω της άθλησης και της επαφή τους με τη φύση, αρχικά καθάρισαν εθελοντικά το ξεχασμένο μονοπάτι που είχε κατασκευαστεί πριν από περίπου 40 χρόνια στον λόφο της Περάνθης. Στην συνέχεια διανοίχτηκαν νέα μονοπάτια τα οποία συνδέθηκαν με το παλιό μονοπάτι και δημιουργήθηκε ένα δίκτυο μονοπατιών περίπου 9 χλμ. Σε όλα τα μονοπάτια υπάρχει σήμανση και χαρτογράφηση ώστε η χρήση τους να είναι ασφαλής. Από τεχνικής πλευράς το μονοπάτι χαρακτηρίζεται εύκολο διότι το υψόμετρο του φτάνει τα 218 μέτρα. Στην διαδρομή των μονοπατιών υπάρχουν πολλά ενδιαφέροντα στοιχεία τα οποία δημιουργούν μια ιδιαίτερη αισθητική απόλαυση και ευχαρίστηση στους επισκέπτες. Κατά το μήκος του λόφου αναδεικνύεται η υπέροχη θέα από το πανοραμικό τοπίο της πεδινής περιοχής της Άρτας έως τον Αμβρακικό κόλπο, τα Τζουμέρκα, το φράγμα Πουρναρίου, τις τεχνητές λίμνες του ποταμού Αράχθου και το παραλίμνιο πάρκο. Στην ανατολική πλευρά του λόφου οι επισκέπτες μπορεί να συναντήσουν πολυβολεία τα οποία σύμφωνα με μαρτυρίες κατασκευάστηκαν την περίοδο της Τουρκοκρατίας και πήραν την τελική τους μορφή μέσα από παρεμβάσεις που έγιναν στην στον εμφύλιο ή την κατοχή. Τα πολυβολεία δίνουν ένα διαφορετικό ξεχωριστό τόνο, διότι προσφέρουν στους περιπατητές – αθλούμενους τη γνωριμία με την ιστορία και τον πολιτισμό της πόλης της Άρτας. Ο κάθε χρήστης των μονοπατιών μπορεί να επιλέξει την διαδρομή και το μήκος που επιθυμεί να διανύσει, όπως και το τοπίο που τον ευχαριστεί. Μπορεί να επιλέξει ανάμεσα στην διαδρομή που υπάρχει μέσα στο δάσος με κυπαρίσσια και πεύκα ή την ξέφωτη διαδρομή έχοντας την πανοραμική  θέα. Στις 26-09-2021 διεξάχθηκε 1ο Arta City Trail το οποίο διοργανώθηκε από τον Σύλλογο Δρομέων Άρτας. Το συγκεκριμένο δρώμενο ήταν μια καλή ευκαιρία ώστε να προβληθεί ο πανέμορφος χώρος που αναδείχτηκε ύστερα από την προσπάθεια των εθελοντών. Η ανάδειξη ενός τοπίου τόσο σημαντικής περιβαλλοντικής και αισθητικής αξίας εντός του λόφου Περάνθης, λειτουργεί ως σύνδεσμος αναψυχής, προπόνησης, ψυχαγωγίας και άθλησης μέσα στη φύση για τους κατοίκους της Άρτας αλλά και για τους επισκέπτες.
Πρόσβαση
Η πρόσβαση στην κορυφή του λόφου είναι εφικτή μέσω της επαρχιακής οδού Άρτας - Κομμένου, από την πλευρά του Δημοτικού Σταδίου Άρτας όπως και από τον παράπλευρο της Εθνικής Αντιρίου-Ιωαννίνων, στο ύψος του κολυμβητηρίου ενώ υπάρχει και η δυνατότητα πρόσβασης μέσω των χωριών Λιμίνη και Περάνθη. Καθημερινά, το Αστικό ΚΤΕΛ Άρτας, εκτελεί δρομολόγια από και προς το νοσοκομείο της πόλης, το οποίο βρίσκεται στην κορυφή του λόφου.
Παραπομπές
Περάνθη Κατηγορία:Άρτα
Γεώργιος Φλέσσας του Ηλία
Ο Φλέσσας Γεώργιος του Ηλία ήταν ανηψιός του ήρωα της επανάστασης Γρηγορίου Παπαφλέσσα. Γεννήθηκε στο Γαρδίκι της Καλαμάτας το 1798.
Πήρε μέρος, στην άλωση της Καλαμάτας, στην άλωση της Τριπολιτσάς, στη μάχη του Βαλτετσίου και στην άλωση του Ναυπλίου το 1822.
'Επολέμησε ώς κατώτερος 'Αξ/κος είς το Σώμα τού πατρος του καί έλαβε μέρος είς τήν άλωσι τής Καλαματας, είς τή μάχη τής Καρύταινας, τού Βαλτετσίου,  είς  τήν  πολιορκία  καί  τήν  αλωσι τής  Τριπολεως. (οπου, τραυματισθείς απεβίωσε ό πατήρ του Ηλίας Δημ. Φλέσσας).
-1822  "Ελαβε μέρος στή μάχη τών Δερβενακίων.Νοέβριος  1822  μετέχων  τής  πολιορκίας  τού Ναυπλίου,  ήγούμενος  150 Μεσσηνίων, έπεσε πρό τού Ναυπλίου κατά τήν άλωσί του..
Oι  'Ιωαννης,  Ποναγιώτης καί   'Ηλίας Φλέσσας σέ αίτησή  τους απο 14  Νοεμβρίου  1846,  προς  τήν   έπί  τού  αγώνος  έξεταστικήν  έπιτροπήν, μεταξύ άλλων αναφέρουν "... "Αξιος τού πατρός μας υiός φαινόμενος o αδελφός μας Γεώργιος παρηκολούθησεν είς όλας τάς ανωτέρω μάχας  τον πατέρα μας, μετα τον θάνατον τού οποίου λαβών τήν αρχηγίαν έπολέμησεν ένδόξως, είς το Δερβενάκι τού "Αργους μετά τού Δράμολη, προσενεγκών έαυτόν θύμα τής έλευθερίας κοτά τήν έκπορθησιν τού Ναυπλίου ...."
Σέ  πιστοποιητικό  έκδοθέν  "έν  Καλάμαις  τή  12  'Ιουνίου  1865"  ύπό  'Αντωνίου Μαυρομιχάλη διαβάζουμε: "... ο ποτέ Γεώργιος Ηλ. Φλέσσας απ' αρχής τού υπέρ ανεξαρτησίας τής πατρίδος  ίερού  αγώνος  δράξας  τά  όπλα  έδραμε  κατα  τών  έχθρών  τής πατρίδος  καί  παρευρέθη  ώς  πλαρχηγός  είς  τας  μαχας  Καρυταίνης, Βαλτετσίου, Δερβενάκια κατά τού Δράμαλη καί ώς είς τών τεσσάρων οπλαρχηγών απ'  αρχής  τής  πολιορκίας  Ναυπλίου  μέχρι  τής  πτώσεώς  του,  δείξας οπαραδειγμάτιστον γενναιοτητα ...".
Πηγές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Δημήτριος Η. Φλέσσας
Φ
Τζαμάλ Σούλερ
Ο Τζαμάλ Σούλερ (αγγλικά:Jamal Shuler, γενν. στις 11 Ιανουαρίου 1986) είναι Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως σούτινγκ γκαρντ για τον Άρη Θεσσαλονίκης.
ΤΜΜ Τριρ (2008-2010)
Αφού δεν επιλέχθηκε στο NBA Ντραφτ του 2008, ο Σούλερ ξεκίνησε την επαγγελματική του σταδιοδρομία με την ΤΜΜ Τριρ του Πρωταθλήματος Γερμανίας.
ΖΑ Βισί (2010-2011)
Στις 9 Ιουλίου 2010, ο Σούλερ υπέγραψε συμβόλαιο ενός έτους με τη γαλλική ΖΑ Βισί. Στις 29 Ιανουαρίου 2011, κατέγραψε 35 πόντους (ρεκόρ σεζόν), με 7/12 τρίποντα, μαζί με 7 ριμπάουντ και 3 ασίστ σε μία νίκη με 76-74 επί της Λιμόζ.
Στα 30 αγώνες με τη ΖΑ Βισί, είχε κατά μέσο όρο 16 πόντους, 3,3 ριμπάουντ, 3,1 ασίστ και 1,3 κλέψιμο ανά αγώνα.
Νανσί (2011-2013)
Στις 27 Ιουνίου 2011, ο Σούλερ υπέγραψε με τη Νανσί Μπασκέτ για τη σεζόν 2011-12. Με τη Νανσί κέρδισε τον τίτλο του Σούπερ Καπ Γαλλίας.
Χίμικ (2013-2014)
Στις 6 Αυγούστου 2013, ο Σούλερ υπέγραψε μονοετή συμβόλαιο με την ουκρανική ΜΚ Χίμικ. Στις 27 Απριλίου 2014, κατέγραψε 32 πόντους (ρεκόρ σεζόν), με 12/21 από εντός παιδιάς, μαζί με 3 ριμπάουντ, 2 ασίστ και 3 κλεψίματα σε μία νίκη με 91-79 επί της Ντονέτσκ.
Ο Σούλερ βοήθησε τη Χίμικ να φτάσει στο γύρο των 16 του Eurocup 2014, όπου τελικά αποκλείστηκε από την Άνκαρα Κολεζλιλέρ. Σε 51 αγώνες με τη Χίμικ, είχε κατά μέσο όρο 12,7 πόντους, 4,3 ριμπάουντ, 3,3 ασίστ και 1,1 κλέψιμο ανά αγώνα.
Ναντέρ (2014-2015)
Στις 17 Ιουλίου 2014, ο Σούλερ επέστρεψε στη Γαλλία, υπογράφοντας συμβόλαιο ενός έτους με τη Ναντέρ. Ο Σούλερ οδήγησε τη Ναντέρ στην κατάκτηση του EuroChallenge 2014-2015, ολοκλήρωσε το τουρνουά με 14 πόντους, 3,8 ριμπάουντ, 2,7 ασίστ και 1,7 κλέψιμο ανά αγώνα και ονομάστηκε ο Πολυτιμότερος Παίκτης του Φάιναλ Φορ.
Μονακό (2015-2017)
Στις 17 Ιουλίου 2015, ο Σούλερ υπέγραψε μονοετή συμβόλαιο με την ΑΣ Μονακό. Στις 21 Φεβρουαρίου 2016, σημείωσε 31 πόντους, μαζί με 6 ριμπάουντ και 3 ασίστ και οδήγησε τη Μονακό στην κατάκτηση του Σεμαίν ντεζ Ας 2016, ύστερα από τη νίκη με 99-74 επί της Ελάν Σαλόν. Στη συνέχεια, ονομάστηκε ο Πολυτιμότερος Παίκτης της Διοργάνωσης.
Σε 43 αγώνες κατά τη διάρκεια της σεζόν 2015-16, ο Σούλερ είχε κατά μέσο όρο 15,9 πόντους, 3,8 ριμπάουντ, 2,9 ασίστ και 1,1 κλέψιμο ανά αγώνα. Στις 30 Απριλίου 2016, κέρδισε μία θέση στην Πρώτη Ομάδα του Πρωταθλήματος Γαλλίας.
Στις 9 Ιουνίου 2016, ανανέωσε με τη Μονακό για μία ακόμη σεζόν. Κέρδισε το Σεμαίν ντεζ Ας για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, ενώ έφτασε στο Φάιναλ Φορ του Τσάμπιονς Λιγκ 2017, όπου τελικά η Μονακό έχασε στον ημιτελικό από τη Μπάνβιτ.
Επιστροφή στη Ναντέρ (2017-2018)
Στις 21 Αυγούστου 2017, ο Σούλερ επέστρεψε στη Ναντέρ 92. Στις 20 Δεκεμβρίου 2017, κατέγραψε 23 πόντους, μαζί με 9 ασίστ και 3 ριμπάουντ στη νίκη με 106-102 επί της Φελίτσε Σκαντόνε. Στη συνέχεια, ονομάστηκε ο Πολυτιμότερος Παίκτης της 9ης αγωνιστικής του Τσάμπιονς Λικγ 2017-18. Ο Σούλερ κέρδισε τον τίτλο του Σούπερ Καπ Γαλλίας 2017 με τη Ναντέρ.
Χαποέλ Τελ Αβίβ (2018-2019)
Στις 14 Αυγούστου 2018, ο Σούλερ υπέγραψε συμβόλαιο ενός έτους με την ισραηλινή Χαποέλ Τελ Αβίβ. Σε 36 αγώνες πρωταθλήματος με τη Χαποέλ, είχε κατά μέσο όρο 10,6 πόντους, 2,6 ριμπάουντ, 2,3 ασίστ και 1 κλέψιμο ανά αγώνα. Βοήθησε την ομάδα να φτάσει στα πλέι οφ του Πρωταθλήματος Ισραήλ 2019, όπου τελικά αποκλείστηκε στα προημιτελικά από τη Μακάμπι Τελ Αβίβ.
The Basketball Tournament
Το 2017, ο Σούλερ συμμετείχε στο The Basketball Tournament με τους Ram Nation, μία ομάδα αποφοίτων του VCU. Κατά τη διάρκεια του τουρνουά είχε κατά μέσο όρο 10,8 πόντους και 2,8 ριμπάουντ ανά αγώνα. Οι Ram Nation προκρίθηκαν στην Elite 8, πριν χάσουν από τους τελικούς πρωταθλητές του τουρνουά, Overseas Elite.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Γερμανίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές γερμανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ζα Βισί Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Γαλλίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές γαλλικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Νανσί Μπασκέτ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΜΚ Χίμικ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ουκρανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ναντέρ 92 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΣ Μονακό Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Χαποέλ Τελ Αβίβ Μ.Κ. Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισραήλ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ισραηλινών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ηρακλή Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων Κατηγορία:Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα
Ιδιώνυμο
thumb|right|180px|Ο Ελευθέριος Βενιζέλος, ο δημιουργός του Ιδιωνύμου. Ο όρος αναφέρεται στο «ιδιώνυμο» (ειδικό) αδίκημα όπως περιγράφεται στον νόμο N.4229/24 Ιουλίου 1929 (ΦΕΚ 245/Τεύχος Πρώτον/25 Ιουλίου 1929) μετά από πρόταση της κυβέρνησης Βενιζέλου. Ο τίτλος του νόμου ήταν «Περί των μέτρων ασφαλείας του κοινωνικού καθεστώτος και προστασίας των ελευθεριών των πολιτών». Ο στόχος του ήταν η ποινικοποίηση των ανατρεπτικών ιδεών, ιδιαίτερα η δίωξη κομμουνιστών, αναρχικών και η καταστολή των συνδικαλιστικών κινητοποιήσεων. Ιδιώνυμο στη Νομική Επιστήμη ονομάζεται το έγκλημα εκείνο για το οποίο προβλέπονται ιδιαίτερες ποινές σε σχέση με τα εγκλήματα της γενικής κατηγορίας, όπου αυτό υπάγεται. Ο όρος από το 1929 απέκτησε πολιτική σημασία και σημαίνει κάθε κατασταλτικό μέτρο που ποινικοποιεί την υποστήριξη και διάδοση αντικαθεστωτικών ιδεών.
Γενικά
Στις 22 Δεκεμβρίου 1928, τέσσερις μήνες μετά την νίκη τους στις εκλογές, ο Βενιζέλος έφερε στη Βουλή ένα νομοσχέδιο με τον τίτλο «Περί μέτρων ασφαλείας του κοινωνικού καθεστώτος και προστασίας των ελευθεριών των πολιτών».
Ο Νόμος αυτός προέβλεπε ποινή φυλάκισης τουλάχιστον έξι μηνών για όποιον, κατά το άρθρο 1 παράγραφο 1, "ἐπιδιώκει τὴν ἐφαρμογὴν ἰδεῶν ἐχουσῶν ὡς ἔκδηλον σκοπὸν τὴν διὰ βιαίων μέσων ἀνατροπὴν τοῦ κρατούντος κοινωνικοῦ συστήματος ἢ τὴν ἀπόσπασιν μέρους ἐκ τοῦ ὅλου τῆς ἐπικρατείας, ἢ ἐνεργεῖ ὑπὲρ τῆς ἐφαρμογῆς αὐτῶν προσηλυτισμὸν".
Ήταν το πρώτο νομοθετικό μέτρο κατά του Κ.Κ.Ε. και εγκαινίασε σειρά από έκτακτα μέτρα που θα θεσπισθούν αργότερα από τις νεότερες κυβερνήσεις κατά της αριστεράς. Με την επίκληση του "ιδιωνύμου" διαλύθηκαν οι περισσότερες εργατικές οργανώσεις προς τα τέλη του έτους 1930. Οι Αλ. Παπαναστασίου και Γ. Καφαντάρης είχαν αντιδράσει έντονα κατά την ψήφιση του ιδιωνύμου. Αξιοσημείωτη ήταν η απόρριψη από το Βενιζέλο της πρότασης του Παπαναστασίου να διώκονται με το «ιδιώνυμο» όχι μόνο οι κομμουνιστές αλλά και οι φασίστες. Πάντως, στις 7 Αυγούστου 1936, και αφού είχε γίνει το πραξικόπημα της 4ης Αυγούστου από τον Μεταξά, ο Γ. Καφαντάρης (ηγέτης των Προοδευτικών) κι ο Αλ. Παπαναστασίου (ηγέτης του Αγροτικού-Εργατικού κόμματος) από κοινού με τους αρχηγούς των κομμάτων των Φιλελευθέρων (Θεμ. Σοφούλης) και του Λαϊκού (Χαρ. Βοζίκης) ζητούν από τον βασιλιά Γεώργιο να ληφθούν τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να «παταχθή αποτελεσματικώς κάθε προπαγάνδα εγκαταστάσεως οποιουδήποτε καθεστώτος στηριζομένου εις την βίαν ειδικώτερον δε όπως εξουδετερωθή και διά συνταγματικών εν ανάγκη νομοθετικών μέτρων η κομμουνιστική δράσις».
Η ανάπτυξη του εργατικού κινήματος, που ακολουθούσε τις ανάλογες τάσεις στην υπόλοιπη Ευρώπη με την εξάπλωση των ριζοσπαστικών / κομμουνιστικών ιδεολογιών, η Μικρασιατική Καταστροφή με την άφιξη εκατομμυρίου και πλέον προσφύγων, που δυνητικά, λόγω της άθλιας κατάστασής τους, θα μπορούσαν να αποτελέσουν πρόσφορο έδαφος για την εξάπλωση των ιδεολογιών αυτών, και η γενικότερη κακή κατάσταση της χώρας αλλά και της οικονομίας λόγω του πολέμου και της πολιτικής αστάθειας των χρόνων εκείνων, οδήγησαν στην ψήφιση του νόμου. Σημαντικό ρόλο έπαιξε επίσης η επίσημη τότε θέση του ΚΚΕ για "ενιαία και ανεξάρτητη Μακεδονία", θέση που αναθεώρησε αργότερα. Σύμφωνα με το νόμο, η απεργία δεν αναγνωριζόταν ως μέσο προβολής πολιτικών αιτημάτων, η διαδήλωση θεωρείτο διασάλευση της κοινωνικής γαλήνης και ο συνδικαλισμός μετατράπηκε σε "ιδιώνυμο" αδίκημα.
Α.Ν. 509/1947
Μετά την απελευθέρωση, και συγκεκριμένα το 1947 ψηφίσθηκε ο Αναγκαστικός Νόμος 509/1947 όπου δια του άρθρου 2 το αδίκημα της ανατροπής του πολιτεύματος και του προσηλυτισμού υπήχθη στη δικαιοδοσία των στρατοδικείων, που είχε επαναφέρει σε λειτουργία διαρκείας, παρά το τέλος του πολέμου, ο Αρχιεπίσκοπος Δαμασκηνός λίγους μήνες προτού παραδώσει την εξουσία. Σύμφωνα μ΄αυτόν τον νόμο, προβλεπόταν η ποινή θανάτου για τους αρχηγούς ή τους οδηγούς συστασιωτών και η ποινή ισόβιων δεσμών για τους απλούς συστασιώτες.
Αιτία που προκάλεσε την ψήφιση του νόμου αυτού από την τότε κυβέρνηση συνασπισμού υπό του Πρωθυπουργού Δημητρίου Μαξίμου ήταν, η "βόμβα του Στρασβούργου", όπως χαρακτηρίστηκε τότε, η δήλωση του επίσημου αντιπροσώπου του ΚΚΕ, στο συνέδριο του γαλλικού Κ.Κ. στο Στρασβούργο, στα τέλη Ιουνίου του 1947, Μιλτιάδη Πορφυρογένη που δήλωνε: "μπροστά στην αδιαλλαξία της ντόπιας και της ξένης αντίδρασης δεν απομένει άλλη λύση από τη δημιουργία λεύτερης Ελλάδας με δική της Κυβέρνηση". Στη συνέχεια, το ΚΚΕ προχώρησε στη δημιουργία της "Προσωρινής Κυβέρνησης του βουνού" με τύποις πρωθυπουργό τον Μάρκο Βαφειάδη, με συνέπεια την άμεση κήρυξη του ως παράνομο από την ελληνική κυβέρνηση.
Δέκα ημέρες αργότερα το τότε Υπουργικό Συμβούλιο, που συμμετείχαν ο Γεώργιος Στράτος, υπουργός στρατιωτικών και ο Ναπολέων Ζέρβας, υπουργός Δημόσιας Τάξης, σε ολονύκτια σύσκεψη αποφάσισε "εκτεταμένης κλίμακας προληπτικές συλλήψεις" μετά από πληροφορίες ότι "οι κομμουνισταί εσκόπευον να προκαλέσουν σοβαράς ταραχάς". Στις δύο νύκτες που ακολούθησαν έγιναν 5.000 περίπου συλλήψεις με σημείο συγκέντρωσης τις ναυτικές φυλακές της νήσου Ψυττάλειας. Υπενθυμίζεται ότι εκτοπισμοί την εποχή εκείνη είχαν σημειωθεί πολύ πριν στα λεγόμενα τάγματα σκαπανέων, ενώ δύο μήνες αργότερα θεσπίστηκε ο Οργανισμός Αναμορφωτηρίων Μακρονήσου.
Σύμφωνα με αυτόν τον νόμο οι συλληφθέντες, κατά διάφορες πηγές, ήταν αρκετές χιλιάδες. Συγκεκριμένα από το 1946 μέχρι το 1951 υπήρχαν 11.000 κρατούμενοι εκ των οποίων πάνω από 5.000 είχαν ήδη εκτελεστεί, μεταξύ αυτών υπήρχαν ανήλικα παιδιά,υπερήλικες γυναίκες. Μερικές από τις πιο γνωστές φυλακές κρατουμένων του νόμου Α.Ν. 509 (ο νόμος περί Ιδιώνυμου δηλαδή) ήταν η Μακρόνησος η Γιάρος το Λαζαρέτο Κέρκυρας,οι περίφημες φυλακές Αβέρωφ, το Δαφνί και άλλες. Στο γνωστό ποίημά του, 4.000 στίχων, "Οι γειτονιές του κόσμου" ο μεγάλος μας ποιητής Γιάννης Ρίτσος γράφει για τη Μακρονήσο του 1949 ότι υπήρχαν 12.000 φυλακισμένοι, 30.000 εκτοπισθέντες και 3.500 εκτελεσθέντες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Το Ιδιώνυμο του Βενιζέλου - Αφιέρωμα - Σαν Σήμερα .gr (sansimera.gr)
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Νεότερη ιστορία της Ελλάδας Κατηγορία:Πολιτική καταστολή στην Ελλάδα
Πολιτική της Αϊτής
Η Αϊτή είναι Κοινοβουλευτική Δημοκρατία, με Αρχηγό Κράτους τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ο οποίος ασκεί εκτελεστική εξουσία και έχει πολλές αρμοδιότητες. Η νομοθετική εξουσία ασκείται από τη Βουλή των Αντιπροσώπων, καθώς επίσης και από τη Γερουσία. Πρόεδρος της Δημοκρατίας είναι από το 2017 ο Ζοβενέλ Μοΐζ. Ο Πρωθυπουργός διορίζεται από τον Πρόεδρο και έχει μειωμένες εξουσίες.
Νομοθετική εξουσία
Η Βουλή των Αντιπροσώπων (Chambre des Députés, αϊτινά: Chanm Depite) είναι η Κάτω Βουλή της Αϊτής.Η Βουλή απαρτίζεται από 119 μέλη (προηγουμένως 99), οι οποίοι εκλέγονται με την ψήφο του λαού για θητεία 4 ετών. Δεν υπάρχει όριο για ανανέωση θητείας για τους αντιπροσώπους.
Τα 119 μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων εκλέγονται σε μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες με το σύστημα των 2 γύρων. Ένας δεύτερος γύρος διεξάγεται σε περίπτωση που κανείς υποψήφιος δεν θα έχει την πλειοψηφία που απαιτείται προκειμένου να εκλεγεί από τον πρώτο γύρο. Τον Μάρτιο του 2015 με ένα νέο εκλογικό διάταγμα καθορίστηκε ότι η νέα Βουλή θα αποτελείται από 119 μέλη και η Γερουσία θα παραμείνει με 30 μέλη.
Η Γερουσία (Sénat, αϊτινά: Sena ) είναι η Άνω Βουλή του νομοθετικού σώματος της Αϊτής, της Εθνοσυνέλευσης. Η Κάτω Βουλή της Εθνοσυνέλευσης είναι η Βουλή των Αντιπροσώπων. Η Γερουσία απαρτίζεται από 30 μέλη, με τρία μέλη από κάθε διοικητικό διαμέρισμα. Προτού συσταθεί το διαμέρισμα της Νιπς το 2003, υπήρχαν 27 έδρες. Οι γερουσιαστές εκλέγονται για εξαετή θητεία με την ψήφο του λαού, με το 1/3 να εκλέγονται κάθε διετία. Δεν υπάρχει όριο για ανανέωση της θητείας των γερουσιαστών. Μπορεί να επανεκλέγονται επ' αόριστο.