cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών
Σχολές και τμήματα
Το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών αποτελείται από 6 σχολές και 14 τμήματα. Συγκεκριμένα:
'''Α. Σχολή Επιστημών των Φυτών'''
'''Β. Σχολή Επιστημών των Ζώων'''
Τμήμα Επιστήμης Φυτικής Παραγωγής
Σκοπός του τμήματος αυτού είναι η εκπαίδευση και η δημιουργία στελεχών, που θα συμβάλλουν στην ανάπτυξη της γεωργίας στην Ελλάδα και θα αυξήσουν την ανταγωνιστικότητα της ελληνικής γεωργίας. Για την επίτευξη του σκοπού αυτού το τμήμα μεταδίδει γνώσεις αλλά και δημιουργεί καινούρια γνώση για την αύξηση της φυτικής παραγωγής με τρόπους που δεν δημιουργούν προβλήματα στο περιβάλλον και την υγεία του ανθρώπου. Στο Τμήμα Επιστήμης Φυτικής Παραγωγής φοιτούν περίπου 750 προπτυχιακοί ενεργοί φοιτητές, 40 μεταπτυχιακοί και 45 υποψήφιοι διδάκτορες.
Τμήμα Επιστήμης Ζωικής Παραγωγής και Υδατοκαλλιεργειών
Το τμήμα αυτό παρέχει θεωρητική και πρακτική παιδεία σε θέματα Γενετικής Βελτίωσης, Εκτροφής και Διατροφής, τόσο των αγροτικών ζώων όσο και των υδρόβιων οργανισμών. Το πρόγραμμα σπουδών περιλαμβάνει σειρά μαθημάτων, που αφορούν σε θέματα Ανατομίας, Φυσιολογίας και Υγιεινής Αγροτικών Ζώων, Γενικής και Ειδικής Ζωοτεχνίας, Γενετικής Βελτίωσης, Φυσιολογίας Θρέψεως και εφαρμοσμένης Διατροφής των Ζώων, καθώς και Εφαρμοσμένης Υδροβιολογίας.
Τμήμα Αξιοποίησης Φυσικών Πόρων και Γεωργικής Μηχανικής
Στόχος του τμήματος αυτού είναι η δημιουργία επιστημόνων που κατέχουν ουσιαστικές γνώσεις γεωπονίας σε συνδυασμό με τα ειδικά επιμέρους αντικείμενα που αναφέρονται στην ορθολογική διαχείριση των Φυσικών Πόρων και του Περιβάλλοντος, τις Γεωργικές Κατασκευές και τη Γεωργική Μηχανολογία. Ιδιαίτερα σημαντική είναι και η ερευνητική δραστηριότητα, η οποία εκτείνεται σε όλους τους επιστημονικούς τομείς που καλύπτουν τα Εργαστήρια, με ιδιαίτερη επίδοση στις τεχνολογίες αιχμής.
Τμήμα Επιστήμης Τροφίμων και Διατροφής του Ανθρώπου
Αποστολή του τμήματος Επιστήμης και διατροφής του ανθρώπου είναι να καλλιεργεί και να προάγει την οικεία επιστήμη μέσω της διδασκαλίας και της έρευνας και να παρέχει στους φοιτητές του όλες τις γνώσεις και δεξιότητες που απαιτούνται προκειμένου να προδιαγράφουν και να εφαρμόζουν διαδικασίες αξιοποίησης φυσικών πρώτων υλών για την παραγωγή ασφαλών τροφίμων εγνωσμένης διατροφικής αξίας τα οποία θα ανταποκρίνονται στις διατροφικές ανάγκες του σύγχρονου ανθρώπου.
Ο κλάδος των τροφίμων Διατροφής Παρεμφερών Προϊόντων και ποτών είναι συνεχώς αναπτυσσόμενος στην Ελλάδα και διεθνώς. Η ανάγκη της παραγωγής, διακίνησης, επεξεργασίας και διάθεσης τροφίμων και ποτών, σύμφωνα με τους κανόνες ορθών γεωργικών και βιομηχανικών πρακτικών, δημιουργούν αυξημένη ζήτηση για εξειδικευμένο προσωπικό. Εξειδικευμένους επαγγελματίες που θα έχουν τις γνώσεις να σχεδιάζουν, να επιβλέπουν, να παρεμβαίνουν στην παραγωγή, καθώς και να ελέγχουν τα προϊόντα σε κάθε στάδιο της παραγωγικής διαδικασίας, έως και τη διάθεσή τους προς κατανάλωση στο Καταναλωτή. Ο ρόλος είναι η διασφάλιση παραγωγής προϊόντων, τα οποία πληρούν τις προδιαγραφές που επιβάλλονται τόσο από τη νομοθεσία όσο και από τα νέα δεδομένα που προκύπτουν από τη συνεχώς εξελισσόμενη επιστήμη της διατροφής.
Τμήμα Βιοτεχνολογίας
Το τμήμα αυτό λειτουργεί από το 1989 (αρχικά σαν Τμήμα Γεωπονικής Βιοτεχνολογίας και από το 2013 πήρε τη σημερινή του ονομασία), και στοχεύει στην κατάρτιση επιστημόνων ικανών να μελετούν, ερευνούν και προάγουν τομείς της επιστήμης που αφορούν στη γενετική και τις εφαρμογές της, στη μοριακή βιολογία και τα κυκλώματα γονιδίων στη βιολογία βιοσυστημάτων, στην εξέλιξη και τη γενετική τροποποίηση για την κατανόηση της λειτουργίας και ανάπτυξης των οργανισμών, στη λειτουργική γονιδιωματική, τη δημιουργία και ανάλυση διαγονιδιακών οργανισμών (ΓΤΟ), στη διαχείριση του γενετικού υλικού της πρωτογενούς παραγωγής μέσω της τεχνολογίας ανασυνδυασμένου DNA, στις ομικές τεχνολογίες, τη συνθετική βιολογία και την κυτταρική μηχανική, στις βιοδιεργασίες και την ενζυμομηχανική, στη μελέτη ενζύμων και πρωτεϊνών και τις εφαρμογές τους στις βιοεπιστήμες και τη βιομηχανία, στη βιοενέργεια μέσω χρησιμοποίησης ‘πράσινων οργανισμών’, στη βιοφυσική και τη βιοπληροφορική για την κατανόηση της δομής και λειτουργίας των βιομορίων και βιοσυστημάτων, στη νανοτεχνολογία, τους βιοαισθητήρες, τα μικροηλεκτρονικά συστήματα και τις μοριακές τεχνικές ως μεθόδους ανάλυσης και διάγνωσης, στην επανορθωτική ιατρική μέσω βλαστοκυττάρων, στη φαρμακευτική βιοτεχνολογία και την παραγωγή βιοπροϊόντων από ‘κυτταρικά εργοστάσια’.
Τμήμα Αγροτικής Οικονομίας και Ανάπτυξης
Το τμήμα αυτό προσφέρει την απαραίτητη επιστημονική εκπαίδευση θεωρητικού και πρακτικού χαρακτήρα, ώστε να καταστούν ικανοί οι φοιτητές του για την επιστημονική αντιμετώπιση πρώτιστα των οικονομικών αλλά και των κοινωνικών και περιβαλλοντικών διαστάσεων του εκσυγχρονισμού και της ανάπτυξης τόσο του γεωργικού τομέα σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο, όσο και των αγροτικών περιοχών. Στο τμήμα εισάγονται κάθε χρόνο περίπου 60-70 προπτυχιακοί και 40 μεταπτυχιακοί φοιτητές.
Βιβλιοθήκη Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών
Η βιβλιοθήκη και κέντρο πληροφόρησης του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών ιδρύθηκε το 1945 και απευθύνεται σε όλα τα μέλη που ανήκουν στο Πανεπιστήμιο (διδακτικό προσωπικό, σπουδαστές κ.λπ.) και στο ευρύ κοινό που την επισκέπτεται. Το 1977 εμπλουτίζεται με νέο υλικό, προσλαμβάνει εκπαιδευμένο προσωπικό και παρέχει τις πρώτες υπηρεσίες, μέχρι που το 1997 λειτουργεί πλέον σε σύγχρονο κτίριο και συμβάλει σημαντικά στο έργο του Πανεπιστημίου. Κύριος σκοπός της είναι να συγκεντρώνει και να διατηρεί συλλογές, να παρέχει σύγχρονες υπηρεσίες και πηγές πληροφόρησης που να ανταποκρίνονται στις πληροφοριακές ανάγκες των χρηστών της με στόχο την υποστήριξη των εκπαιδευτικών και ερευνητικών διαδικασιών τους. Παράλληλα παρακολουθεί εξελίξεις της Τεχνολογίας και βελτιώνει τις παρεχόμενες υπηρεσίες της, εμπλουτίζεται με νέες προσκτήσεις βάσει αναγκών και ελλείψεων και συνεργάζεται με άλλες βιβλιοθήκες.
Η συλλογή της καλύπτει τα μαθήματα που διδάσκονται στο Πανεπιστήμιο, βάσει των προγραμμάτων σπουδών και αποτελείται από βιβλία, χάρτες σε έντυπη και ψηφιακή μορφή, μεταπτυχιακές και διδακτορικές διατριβές του Πανεπιστημίου, έντυπα και ηλεκτρονικά περιοδικά, οπτικοακουστικό υλικό (CD-ROMS, DVDs κ.ά.) και στατιστικές εκδόσεις που περιλαμβάνουν έντυπο και ηλεκτρονικό υλικό με στατιστικά στοιχεία για τη Γεωπονική Επιστήμη.
Χάρτης
Το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών βρίσκεται στη δυτική Αττική, στην περιοχή του Βοτανικού, σε μια κατάφυτη έκταση τριακοσίων περίπου στρεμμάτων, εκατέρωθεν της Ιεράς Οδού, λίγα μόλις λεπτά από το κέντρο της Αθήνας, στην καρδιά του ιστορικού Ελαιώνα. Στα δεκαέξι συγκροτήματα που διαθέτει, στεγάζονται σαράντα ένα άρτια εξοπλισμένα εργαστήρια, σύγχρονη βιβλιοθήκη, αίθουσες ηλεκτρονικών υπολογιστών, υποδειγματικές γεωργικές εγκαταστάσεις (δενδροκομείο, αμπελώνας, αγρός με φυτικές συλλογές, ανθοκομείο, θερμοκήπια, βουστάσιο, προβατοστάσιο, πτηνοτροφείο, γαλακτοκομείο, δεξαμενές υδατοκαλλιεργειών, μονάδα παραγωγής κομπόστ, γεωργικό μουσείο, φοιτητική εστία, γυμναστήριο, γήπεδα αθλοπαιδιών κ.ά.
Τρελάγκαθα Αιτωλοακαρνανίας
Τα Τρελάγκαθα είναι χωριό του νομού Αιτωλοακαρνανίας το οποίο βρίσκεται βορειοανατολικά του Μεσολογγίου σε απόσταση μόλις 4 χλμ. από το κέντρο της πόλης. και αποτελεί πλέον συνοικία του. Ως οικισμός περιλαμβάνεται στις ελληνικές απογραφές από το 1981 ως μέρος του Δήμου Ιεράς Πόλης Μεσολογγίου. Σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 200  κατοίκους.
Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών
Έμβλημα
Έμβλημα του ιδρύματος αποτελεί η Δήμητρα, θεά της γεωργίας κατά την ελληνική μυθολογία.
Αρχειακό Υλικό
Πολύτιμα έγγραφα, βιβλία, χειρόγραφα και πάσης φύσεως αρχειακό υλικό που αφορά στην Ιστορία και την εξέλιξη του ΓΠΑ, από την ίδρυσή του -το 1920- μέχρι σήμερα, φιλοξενούνται στο Ιστορικό Αρχείο του ΓΠΑ. Το υλικό αυτό αποτελεί σημαντική πηγή άντλησης πληροφοριών, σχετικά με το ρόλο και την προσφορά του Πανεπιστημίου στην οργάνωση και τον εκσυγχρονισμό της γεωργίας στη χώρα μας.
Παράλληλα, το Κέντρο Τεκμηρίωσης της Ιστορίας της Ελληνικής Γεωργίας  φιλοδοξεί να αποτελέσει ένα πολύπλευρο κέντρο έρευνας, ιστορικού και κοινωνιολογικού χαρακτήρα, του αγροτικού χώρου.
Περιοδικό Τριπτόλεμος
Το περιοδικό εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1994. Το όνομά του οφείλει στον μυθικό ήρωα που διέδωσε την καλλιέργεια των δημητριακών στον κόσμο των θνητών, μετά από εντολή της Δήμητρας, θεάς της Γεωργίας.
Ο Τριπτόλεμος δεν είναι ένα αμιγώς επιστημονικό περιοδικό, καθώς δεν δημοσιεύει πρωτότυπες επιστημονικές εργασίες, ως προϊόν ερευνητικής δουλειάς των μελών της Πανεπιστημιακής ή της ευρύτερης Γεωπονικής Επιστημονικής κοινότητας. Το περιοδικό φιλοξενεί άρθρα γενικού γεωπονικού ενδιαφέροντος, αλλά και άρθρα που καλύπτουν την επικαιρότητα, καθώς και πληροφορίες που σχετίζονται με τη ζωή και τις ευρύτερες (διδακτικές, επιστημονικές, πολιτιστικές, κοινωνικές, αθλητικές κ.α.) δραστηριότητες των μελών της Πανεπιστημιακής μας κοινότητας. Η συχνότητα έκδοσης του περιοδικού είναι δύο τεύχη το χρόνο και η πρόθεση της συντακτικής επιτροπής είναι να αυξηθεί σε τρία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα στην Αθήνα Κατηγορία:Πανεπιστήμια στην Ελλάδα Κατηγορία:Γεωπονία
Intel 8008
thumb|right|320px| Ο μικροεπεξεργαστής 8008 Ο 8008 είναι ο δεύτερος μικροεπεξεργαστής, μετά τον 4004 που κατασκεύασε, παρήγαγε και παρουσίασε η εταιρεία Intel τον Απρίλιο του 1972 και ο πρώτος με εσωτερική διαχείριση εντολών και δεδομένων στα 8 bits. Σχεδιάστηκε κυρίως για χρήση σε αριθμομηχανές, αλλά χρησιμοποιήθηκε και στους πρώτους προσωπικούς υπολογιστές από το 1972 έως και το 1977. Παρήχθη σε δύο εκδόσεις που διέφεραν στη συχνότητα λειτουργίας που ήταν στα 500 KHz και στα 800 KHz. Παρήχθησαν κλώνοι του 8008 από τις εταιρείες Microsystems International, Siemens και από την ανατολικογερμανική VEB Funkwerk Erfurt. Η παραγωγή του σταμάτησε το 1983 ενώ ο διάδοχός του ήταν ο 8080 που παρουσιάστηκε δύο χρόνια αργότερα.
Τεχνικά χαρακτηριστικά
Ο 8008 στη γρήγορη του έκδοση των 800 KHz υπολείπονταν ελαφρώς σε υπολογιστική ισχύ σε σχέση με τον 4004, εντούτοις λόγω των υπολοίπων χαρακτηριστικών του όπως το εύρος διαύλου των καταχωρητών, είχε συνολικά καλύτερη απόδοση. Πιο συγκεκριμένα τα χαρακτηριστικά του ήταν:
Προαστιακός σιδηρόδρομος Μαδρίτης
Ο προαστιακός σιδηρόδρομος της Μαδρίτης (ισπανικά:Cercanías Madrid) αποτελεί μια υπηρεσία σιδηροδρόμου που εξυπηρετεί αστικά, προαστιακά και περιφερειακά κέντρα στη Μαδρίτη και τις γύρω επαρχίες.
Το πρώτο δίκτυο προαστιακού σιδηροδρόμου στη Μαδρίτη ήταν δυο γραμμές, που η μια ξεκινούσε από το σιδηροδρομικό σταθμό Ατότσα και κατέληγε στο Αρανχουέζ με κλάδο από τον σιδηροδρομικό σταθμό Ατότσα έως την Πάρλα και η δεύτερη ξεκινούσε από το σταθμό Laguna και μέσω του σιδηροδρομικού σταθμού Ατότσα κατέληγε στο σταθμό Villaverde Alto. Αργότερα το δίκτυο επεκτάθηκε μέχρι τις πόλεις Αλκομπέντας, Μόστολες, Αλκορκόν, Φουενλαμπράδα, Χουμάνες, Χετάφε, Ελ Εσκοριάλ, Σερσεντίγια και διάφορες ακόμη πόλεις μέσα και έξω από τη Μαδρίτη. Σήμερα, το δίκτυο του προαστιακού σιδηροδρόμου της Μαδρίτης έχει 9 γραμμές, πάνω από 80 σταθμούς και μήκος στα 370 χιλιόμετρα.
Το δίκτυο αυτό ήταν κύριος στόχος των βομβιστικών επιθέσεων στις 11 Μαρτίου 2004.
Γραμμές
Κατηγορία:Σιδηροδρομικές μεταφορές στην Ισπανία
Δήμητρα Μασλίγκα
Η Δήμητρα Μασλίγκα (γεννήθηκε στην Έδεσσα στις 14 Απριλίου 1989), και είναι Ελληνίδα πρώην αθλήτρια του κλασσικού αθλητισμού και πιο συγκεκριμένα του αγωνίσματος άλμα εις μήκος. Εχει αναδειχθεί 10 φορές Πανελληνιονίκης, 3 φορές Βαλκανιονίκης ενώ έχει κατακτήσει και την 13η θέση στο παγκόσμιο σχολικό πρωτάθλημα. Επιπλέον, το ατομικό της ρεκόρ είναι στα 6,06μ. το οποίο σημείωσε το 2006 στο Grand Prix του Άργους Ορεστικού. Είναι απόφοιτος του Παιδαγωγικού τμήματος Νηπιαγωγών του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων και φοιτήτρια του Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης του Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.
Δείτε επίσης
Σύνδεσμος Ελληνικών Γυμναστικών Αθλητικών Σωματείων
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του άλματος εις μήκος
809 Λουνδία
Η Λουνδία (Lundia) είναι ένας μιικρός διπλός αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,8. Ανακαλύφθηκε το 1915 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από τη σουηδική πόλη Λούντ (Λούνδη) και το αστεροσκοπείο της.
Η Λουνδία ως διπλό σύστημα
Παρατηρήσεις της καμπύλης φωτός της Λουνδίας το 2005 υποδεικνύουν ότι η Λουνδία είναι διπλό σύστημα που αποτελείται από δύο αστεροειδείς περίπου ίσων διαστάσεων που περιφέρονται γύρω από το κοινό τους κέντρο μάζας.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Λουνδίας εκτιμάται σε 7 ως 10 χιλιόμετρα για το κάθε μέλος του διπλού συστήματος, δεχόμενοι άλβεδο παρόμοιο με αυτό της Εστίας, περίπου 0,4. Ο φασματικός τύπος της Λουνδίας είναι V. Τα δύο σώματα περιστρέφονται γύρω από το κοινό κέντρο μάζας τους μία φορά κάθε 15 ώρες και 24 λεπτά, γεγονός που υποδεικνύει ότι βρίσκονται πολύ κοντά το ένα στο άλλο, ίσως 10 ως 20 χιλιόμετρα. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της είναι 108 ως 92 βαθμοί Κελσίου υπό το μηδέν, ενώ η μέγιστη φθάνει τους -12 ως +8 βαθμούς C.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Λουνδια
Ιλαρίων Μοναχός
Ο Ιλαρίων ήταν Έλληνας λόγιος του 15ου αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Πήρε μέρος στην Σύνοδο της Φλωρεντίας και ήταν οπαδός της λατινικής εκκλησίας. Έγραψε εναντίον της ορθόδοξης θρησκείας.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 15ου αιώνα
Παχειά
Με το όνομα Παχειά αναφέρονται δύο νησίδες του Αιγαίου:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Μελάν
Το Μελάν (γαλλικά: Melun) είναι κοινότητα στο νομό Σεν-ε-Μαρν της περιοχής Ιλ-ντε-Φρανς στη βορειοκεντρική Γαλλία. Είναι ένα νοτιοανατολικό προάστιο του Παρισιού σε απόσταση 42 χιλιομέτρων από το κέντρο της γαλλικής πρωτεύουσας. Το Μελάν είναι η πρωτεύουσα του νομού Σεν-ε-Μαρν και έδρα διαμερίσματος.
Ο πληθυσμός της κοινότητας ανέρχεται σε 40.032 κατοίκους (2016) και της ευρύτερης ζώνης σε 126.983 (2014).
Οι κάτοικοί του ονομάζονται Μελυναί (ζ).
Γεωγραφικά στοιχεία
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Το νησί Σαιντ-Ετιέν μικρογραφία|320x320εσ|Θέση του Μελάν στην [[Ιλ-ντε-Φρανς]] Το Μελάν βρίσκεται στα νοτιοδυτικά του νομού Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή Ιλ-ντε-Φρανς. Απέχει 42 χιλιόμετρα από το Παρίσι, στα νοτιοανατολικά.
Είναι πρωτεύουσα του νομού με πληθυσμό 40.032 κατοίκους (2016) και κέντρο της ευρύτερης περιοχής σε 126.983 (2014).
Η πόλη είναι χτισμένη σε μια καμπή του Σηκουάνα ανάμεσα στις περιοχές Μπρι και Γκατιναί. Τη διασχίζει επίσης ο μικρότερος ποταμός Αλμόν.
Το Μελάν αποτελείται από τρία μέρη:
Τοπωνυμία
Τον 1ο αιώνα π.Χ. το σύγχρονο Μελάν αναφέρεται ως Melodunum, και χρονολογείται από την εποχή των Γαλατών, ήδη από το 52 π.Χ. Η πρώτη γραπτή περιγραφή της πόλης βρίσκεται στα Απομνημονεύματα περί του Γαλατικού πολέμου του Ιουλίου Καίσαρα :"oppidum Senonum in insula Sequanae positum, ut paulo ante de Lutecia diximus." ( Είναι ένα οχυρό των Σενόνων, που βρίσκεται, όπως είπαμε και για την Λουτέτια, σε ένα νησί του Σηκουάνα). Το όνομα της πόλης υπέστη διάφορες τροποποιήσεις στο πέρασμα των αιώνων: Meglidunum τον 5ο αιώνα, Miledunum το 1169, Meledunum το 1192, Meldunum το 1218, Meleum το 1222, Meleuum το 1388, Mellung το 1569; Meteglum (χάρτης του Πόιτινγκερ).
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Φούρνος της ρωμαϊκής εποχής, 3ος αιώνας μικρογραφία|Η άλωση του Μελάν το 909, Μεγάλα Χρονικά της Γαλλίας, μινιατούρα του [[Ζαν Φουκέ]] μικρογραφία|250x250εσ|Το Μελάν το 1650 μικρογραφία|250x250εσ|Ο σιδηροδρομικός σταθμός του Μελάν στις αρχές του 20ού αιώνα Το Μελάν αναφέρεται για πρώτη φορά το 52 π.Χ. Η ρωμαϊκή κατάκτηση έφερε την πόλη στην ιστορία με το όνομα Melodunum. Ο Ιούλιος Καίσαρ αναφέρει: «Είναι ένα οχυρό (oppidum) των Σενόνων, που βρίσκεται, όπως είπαμε και για τη Λουτέτια, σε ένα νησί του Σηκουάνα». Στο νησί υπήρχε μια ξύλινη γέφυρα, την οποία επισκεύασαν οι άνδρες του.
Κατά τη διάρκεια της Γαλατο-Ρωμαϊκής περιόδου, η πόλη επεκτάθηκε στην αριστερή όχθη. Βρέθηκε μεγάλος αριθμός κεραμικών, όπλων και αγαλμάτων που επέτρεψαν να προσδιορισθεί ο τόπος που κατείχε η αρχαία πόλη και να αναγνωρισθούν μνημεία της αρχαιότητας, όπως ένας ναός αφιερωμένος στον Μερκούριους, ένα αμφιθέατρο, ιαματικά λουτρά, ένα νεκροταφείο.
Την εποχή της βασιλείας του αυτοκράτορα Καρλομάγνου στην περιοχή επικρατούσε σχετική ηρεμία, αλλά με το θάνατό του η πόλη υπέμεινε τον εμφύλιο πόλεμο μεταξύ των διαδόχων του και τις επιδρομές των Νορμανδών, οι οποίοι επιτέθηκαν στην πόλη αρκετές φορές, λόγω του πλούτου της. Οι επιδρομές αυτές ήταν καταστροφικές, ιδιαίτερα το 845 και το 886. Το 845, την πόλη υπερασπίστηκαν ο κόμης Οντόν και ο Ζεράρ ντε Ρουσιγιόν. Το νησί, το τελευταίο καταφύγιο του πληθυσμού, έπεσε κάτω από τα χτυπήματα των Νορμανδών. Η πόλη ήταν εξαντλημένη, η γαλατο-ρωμαϊκή πόλη που χτίστηκε στην πεδιάδα της Βαρέν κάηκε και καταστράφηκε ολοσχερώς.
Τον 10ο αιώνα, με την έλευση της δυναστείας των Καπετιδών στην εξουσία, το Μελάν πήρε τη βασιλική χάρη: ένα βασιλικό κάστρο υψώθηκε στην άκρη του νησιού και η βασιλική αυλή έμενε τακτικά στην πόλη, ο βασιλιάς Ροβέρτος Β΄ της Γαλλίας ίδρυσε την εκκλησία Νοτρ-Νταμ. Το Μελάν προμήθευε την πρωτεύουσα με αλεύρι που μεταφέρονταν μέσω του Σηκουάνα.
Αυτή η περίοδος σηματοδότησε επίσης τη σταδιακή απομάκρυνση των βασιλέων από το κάστρο, προτιμούσαν στο εξής το νεόκτιστο ανάκτορο του Φονταινεμπλώ. Τον 18ο αιώνα, τα παλιά τείχη της πόλης κατεδαφίστηκαν για να ανοίξουν δρόμους και λεωφόρους. Σημαντικοί στρατώνες μαρτυρούν μέχρι τον 19ο αιώνα τη στρατηγική θέση της πόλης σε σχέση με την κοντινή παρουσία του Παρισιού. αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Η οδός Σαιντ-Ασπαί και το τραμ στις αρχές του 20ού αιώνα Τον 19ο αιώνα το Μελάν εκβιομηχανίστηκε. Ο σιδηρόδρομος έφτασε το 1849 και προσέφερε νέα πνοή αστικοποίησης. Η πόλη αναπτύχθηκε μέσω της βιομηχανίας φαρμάκων και τροφίμων.
Το 1945, οι Αξιωματικοί της Εθνικής Χωροφυλακής (EOGN - 4η Στρατιωτική Σχολή Γαλλίας) εγκαταστάθηκαν στο Μελάν, συνεχίζοντας τη στρατιωτική παρουσία στην πόλη.
Το Μελάν είναι επίσης μια πανεπιστημιακή πόλη που φιλοξενεί σχολή νοσοκόμων, την Εθνική σχολή πολιτικής αεροπορίας και τη Σχολή Νομικών και Οικονομικών του IUFM.
Αξιοθέατα
μικρογραφία|Η οδός των Καθρεπτών, Ρυ ντυ Μιρουάρ μικρογραφία|250x250εσ|Το μοναστήρι των Ρεκολέτ Το Μελάν, μια πόλη με ιστορία άνω των 2.000 ετών, έχει αναπτυχθεί γύρω από το νησί και το Σηκουάνα. Βασιλική πόλη από τον 11ο αιώνα και κατά τον Μεσαίωνα, εξακολουθεί να είναι πλούσια σε ιστορικά μνημεία. Η πόλη έχει πολυσύχναστους εμπορικούς δρόμους και μια αγορά πλούσια σε ποιοτικά περιφερειακά προϊόντα, όπως το τυρί Brie Melun (Προστατευόμενη Ονομασία Προέλευσης).
Μερικά από τα ιστορικά κτίρια της πόλης:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Νικόστρατος (μυθολογία)
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Νικόστρατος είναι γνωστός ένας γιος του βασιλιά της Σπάρτης Μενελάου και της συζύγου του, της Ωραίας Ελένης. Αδέλφια του Νικόστρατου ήταν η Ερμιόνη, ο Μορράφιος, ο Αιθιόλας, ο Θρόνιος, ο Πλεισθένης ο Νεότερος και η Μελίτη.
Στο σημερινό πολιτισμό
Παρόλο που δεν είναι σημαντικός χαρακτήρας στις περισσότερες αναφορές του Τρωικού Πολέμου, είναι ο κεντρικός χαρακτήρας του βιβλίου "Η τύχη της Τροίας", μια σύγχρονη εκδοχή της ιστορίας από τον Ρότζερ Λάνσελιν Γκριν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μυθολογικά πρόσωπα
Δημήτριος Μαργαρόπουλος
Ο '''Δημήτριος Γ. Μαργαρόπουλος''' (Θεσσαλονίκη, 1869 - Θεσσαλονίκη 1950) ήταν Έλληνας εκπαιδευτικός, γιατρός και μακεδονομάχος από τη Θεσσαλονίκη.
Βιογραφία
Ο Δημήτριος Μαργαρόπουλος γεννήθηκε το 1869 στη Θεσσαλονίκη και συγκεκριμένα στην περιοχή της ενορίας της μονής Βλατάδων. Γονείς του ήταν ο δάσκαλος Χρήστος Μπουντίμος από το Μελένικο και μητέρα του η Μαργαρώ Καλαμπόκα με καταγωγή από τη Βέροια. Αργότερα, ο Χρήστος Μπούντιμος μετέτρεψε το επίθετό του σε Μαργαρόπουλος, το οποίο υιοθέτησαν και τα παιδιά του. Ο Μαργαρόπουλος φοίτησε στο Ελληνικό Γυµνάσιο Θεσσαλονίκης ως υπότροφος του ελληνικού προξενείου και μετά την αποφοίτησή του χρησιμοποιήθηκε από αυτό ως δάσκαλος και ως πράκτορας στις περιοχές των Γιαννιτσών και του Ρουμλουκίου. Μετά από επτά χρόνια σταδιοδρομίας ως εκπαιδευτικός σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και το 1899 αναγορεύθηκε διδάκτορας της ιατρικής σχολής και αφού εργάστηκε για ένα χρονικό διάστημα στην Αθήνα εγκαταστάθηκε το 1904 στη Θεσσαλονίκη όπου και εργάστηκε ως γιατρός στη συνοικία Τσιαήρια.
Την ίδια εποχή στρατολογήθηκε από τον Αθανάσιο Σουλιώτη στην «Οργάνωση Θεσσαλονίκης» του Μακεδονικού Κομιτάτου, επιτυγχάνοντας να αναδειχτεί σε ένα από τα σπουδαιότερα στελέχη του τοπικού κέντρου όντας ένας από τους έξι τμηματάρχες της «Οργάνωσης Θεσσαλονίκης», με τομέα ευθύνης την περιοχή του Βαρδαρίου. Επίσης αποτέλεσε και ένα από τα μέλη του «Εκτελεστικού», το οποίο είχε επιφορτιστεί την αντιμετώπιση των Βούλγαρων και ρουμανικής εθνικής συνείδησης Βλάχων πρακτόρων και παραγόντων που δραστηριοποιούνταν στην Θεσσαλονίκη. Επίσης αποτέλεσε έναν από τους βασικούς εμψυχωτές του Μακεδονικού Αγώνα στην πόλη και έναν από τους βασικούς πληροφοριοδότες του Σουλιώτη.
Μετά την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης, ο Μαργαρόπουλος δραστηριοποιήθηκε στα κοινά της πόλης. Διετέλεσε αντιπρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου της πόλης, πρόεδρος του Κοινοτικού Νοσοκομείου, πρόεδρος του Πανελληνίου Συλλόγου Μακεδονοµάχων «Ο Παύλος Μελάς» και πρόεδρος της «Φιλοπτώχου Αδελφότητος Ανδρών Θεσσαλονίκης» κατά την περίοδο 1930 - 1942. Πρωτοστάτησε επίσης μαζί με άλλα πρόσωπα στην ανέγερση του Ιερού Ναού Αγίων Πάντων Θεσσαλονίκης, στη συνοικία της Ξηροκρήνης. Το 1944 αποσύρθηκε λόγω ηλικίας από τη θέση που κατείχε και ασχολήθηκε με τη συγγραφή των απομνημονευμάτων του. Απεβίωσε στη Θεσσαλονίκη το 1950.
Διακρίσεις
Για την προσφορά του κατά τη διάρκεια του Μακεδονικού Αγώνα αναγνωρίστηκε ως πράκτορας γ' τάξης και έλαβε το παράσηµο του αργυρού σταυρού του Σωτήρος καθώς και δίπλωµα µε µετάλλιο Μακεδονοµάχου. Προς τιμήν του, ο Δήμος Θεσσαλονίκης ονοματοδότησε οδό στη συνοικία της Ξηροκρήνης με το όνομά του, πλησίον του Ναού των Αγίων Πάντων.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Μακεδονομάχοι Κατηγορία:Αργυρός σταυρός του Τάγματος του Σωτήρος
Θρησκεία στην Ευρωπαϊκή Ένωση
Η Θρησκεία στην Ευρωπαϊκή Ένωση ποικίλει, ωστόσο είναι κυρίως Χριστιανική. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση υπάρχει ανεξιθρησκεία, παρόλο που υπάρχουν εκκλησίες κρατών, για παράδειγμα Εκκλησία της Ελλάδος . Πρόσφατα σημειώθηκε μια αύξηση ανεξιθρησκίας σε πολλά κράτη της ΕΕ, ενώ σε άλλα δεν παρουσιάστηκε αυτό το φαινόμενο.
Θρησκεία
Η πιο κοινή θρησκεία στην Ευρώπη είναι ο Χριστιανισμός. Μπορεί να χωρισθεί ανάμεσα στον Ρωμαϊκό Καθολικισμό, Λουθηρανισμό (ειδικά στην βόρεια Ευρώπη) και Ορθόδοξο Χριστιανισμό (ειδικά στην ανατολική Ευρώπη) .κ΄
Μεγάλα είναι τα ποσοστά των Μουσουλμάνων εντός της ΕΕ, τα οποία μάλιστα αυξάνονται και από τη μετανάστευση κατοίκων από χώρες της Ασίας και της Αφρικής. Υπολογίσθηκε ότι ο πληθυσμός Μουσουλμάνων στην Ευρωπαϊκή Ένωση το 2006 ανέρχεται στα 16 εκατομμύρια ανθρώπους. Το κράτος με τον μεγαλύτερο Ισλαμικό πληθυσμό στην ΕΕ είναι η Γαλλία με το 8% του συνολικού πληθυσμού να είναι Ισλαμιστές. Εκτός από την Τουρκία, άλλο πιθανό κράτος μέλος με πλειοψηφία μουσουλμάνων είναι η Αλβανία.
Εκκλησία και Πολιτεία
Στην Ευρωπαϊκή Ένωση υπάρχει ανεξιθρησκεία, αυτό σημαίνει ότι υπάρχει διαχωρισμός της εκκλησίας από την πολιτεία. Δεν υπάρχουν δεσμοί με καμία θρησκεία και η θρησκεία δεν αναφέρεται ούτε θα αναφέρεται σε καμία συνθήκη. Στο παρελθόν είχαν γίνει συζητήσεις για την περίληψη του χριστιανισμού και του Θεού στη Συνθήκη της Λισαβόνας με κύριο υποστηρικτή τον Πάπα αλλά λόγω ισχυρών αντιθέσεων, ειδικά στον Γερμανικό τύπο, αυτή η ιδέα απορρίφθηκε. Από τα 27 κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης μόνο τέσσερα έχουν επίσημη θρησκεία και αυτά είναι η Δανία (Δανέζικη Εθνική Εκκλησία), η Ελλάδα (Εκκλησία της Ελλάδας), η Μάλτα (Ρωμαϊκό καθολική εκκλησία της Μάλτας),και η Πολωνία (Ρωμαϊκή Καθολική εκκλησία της Πολωνία). Μερικές άλλες εκκλησίες έχουν κοντινή σχέση με την πολιτεία.
Θεοφάνης Μηδείας
Ο μητροπολίτης Μηδείας Θεοφάνης ήταν Έλληνας λόγιος του 15ου αιώνα.
Θρησκεία στην Ευρωπαϊκή Ένωση
Ανεξιθρησκία
Η πλειοψηφία των πολιτών της ΕΕ εξακολουθούν να αυτοκατατάσσονται σε συστήματα πίστεως, ωστόσο μόνο το 21% θεωρούν τη θρησκεία σημαντική. Υπάρχει ένας αυξανόμενος αριθμός αθεϊσμού και αγνωστικισμού στον συνολικό πληθυσμό της ΕΕ, με χαμηλή προσέλευση στις εκκλησίες σε πολλά κράτη της ΕΕ με εξαίρεση κάποιες χώρες της Ανατολικής Ευρώπης όπως η Πολωνία.Εξαίρεση αποτελούν ακόμη οι χριστιανοί μετανάστες στην Ε.Ε που προέρχονται από χώρες εκτός της ΕΕ κυρίως από την Αφρική,την Ασία και τη Μέση Ανατολή. Σε μια δημοσκόπηση που έγινε το 2005 σε όλα τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης φάνηκε ότι ανάμεσα στον συνολικό πληθυσμό το 52% πιστεύει σε κάποιον Θεό, το 27% πιστεύει σε κάποιο πνεύμα ή μια δύναμη ζωής, ενώ το 18% δεν είχε καμία μορφή πίστης.
Θεοφάνης Μηδείας
Βιογραφικά στοιχεία
Υπήρξε σημαντικός ρήτορας της μεγάλης Εκκλησίας. Ήταν σύγχρονος και φίλος του Γεννάδιου Σχολάριου, με τον οποίο διατηρούσε επιστημονική αλληλογραφία.
Θρησκεία στην Ευρωπαϊκή Ένωση
Πίστη
Μερικά κράτη μέλη της ΕΕ έχουν σημειώσει μείωση στην προσέλευση του πληθυσμού στις εκκλησίες καθώς και μείωση στον αριθμό ανθρώπων που ομολογούν πίστη στον Θεό με κάθε τρόπο ενώ κάποια πρώην Κομμουνιστικά κράτη όπως η Πολωνία και η Ρουμανία σημείωσαν αύξηση. Ο παρακάτω κατάλογος δείχνει κράτη της ΕΕ που κατατάσσονται βάσει της πίστης σε κάποιον Θεό σύμφωνα με τη Δημοσκόπηση Ευρωβαρόμετρου 2005.
Θεοφάνης Μηδείας
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 15ου αιώνα Κατηγορία:Μητροπολίτες
Θρησκεία στην Ευρωπαϊκή Ένωση
Πίστη
thumb|250px|Πίστη στον Θεό ανά χώρα (Ευρωβαρόμετρο 2005) thumb|250px|Πίστη σε πνεύμα ή δύναμη ζωής ανά χώρα (Ευρωβαρόμετρο 2005) thumb|250px|Καμία μορφή πίστης ανά χώρα (Ευρωβαρόμετρο 2005)
Αναφορές
Κατηγορία:Ευρωπαϊκή Ένωση Κατηγορία:Θρησκεία
Νικόλαος Ακτιακός
Ο Νικόλαος Ακτιακός ήταν Έλληνας λόγιος του 15ου αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Λευκάδα. Μετά την άλωση του νησιού από του Τούρκους και τον όλεθρο όλων των συγγενών του, κατέφυγε στην Ιταλία. Αρχικά διέτριβε στη Φλωρεντία, μετά στη Φερραρία, όπου και πέθανε και θάφτηκε στον περίβολο του Αγίου Δομένικου.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 15ου αιώνα
810 Άτοσσα
Η Άτοσσα (Atossa) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στο εσωτερικό μέρος της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,457. Ανακαλύφθηκε το 1915 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από την ομώνυμη ιστορική βασίλισσα των Περσών. Η Άτοσσα ανήκει στην Οικογένεια αστεροειδών της Χλωρίδος.
Το φωτογραφικό φαινόμενο μέγεθος της `Ατοσσας κατά τη μέση αντίθεσή της είναι 16,2.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της `Ατοσσας είναι άγνωστη, όπως και ο φασματικός τύπος της. Η Άτοσσα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 4 ώρες και 23 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ατοσσα
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Λακωνίας 2015–16
Για την περίοδο 2015–16, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Λακωνίας είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Λακωνίας.
Η πρωταθλήτρια της Α΄ κατηγορίας της ΕΠΣ Λακωνίας λαμβάνει μέρος στο Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών ΕΠΣ, το οποίο διοργανώνεται από την Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (ΕΠΟ), με στόχο την άνοδο στη Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία.
Πρωτάθλημα
Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Λακωνίας είναι η εξής:
Α΄ Κατηγορία
Στην Α΄ Κατηγορία συμμετέχουν 13 σύλλογοι. Πρωταθλητής ΕΠΣ Λακωνίας για το 2015-16 είναι ο Ολυμπιακός Γυθείου που δεν καταφερε να προβιβαστεί στη Γ΄ Εθνική μεσω του Πρωταθλήματος Πρωταθλητριών ΕΠΣ. Η τελευταία ομάδα του ΠΑΣ Λεωνίδα Σπάρτης καθώς και ο Πανγυθεατικός ΓΣ μετα από αγώνες κατάταξης υποβιβάστηκαν στην Α1. Πηγή: ΕΠΣ Λακωνίας
Play Out Α΄ Κατηγορίας
Συμμετείχαν οι σύλλογοι που τερμάτισαν από την 9η ως την 12η (προτελευταία) θέση και ξεκίνησαν με μπόνους 4, 2, 1 και 0 βαθμων αντίστοιχα. Η τελική κατάταξη μετά από το μίνι πρωτάθλημα διπλών αγώνων ήταν: Πηγή: ΕΠΣ Λακωνίας
Α1 Κατηγορία
12 ομάδες συμμετέχουν στην Α1 κατηγορία. Η πρωταθλήτρια ΑΟ Λογγάστρας προτίμησε να δηλώσει συμμετοχή στη Β΄ κατηγορία της επόμενης περιόδου ετσι ο δεύτερος Ήφαιστος Βρονταμά κέρδισε την άνοδο στην Α΄ ΕΠΣΛ. Η τελευταία ομάδα Ταξιάρχες Νιάτων υποβιβάσθηκε στη Β΄ όπως και οι Ταΰγετος, Αμυκλιακός μετά απο αγώνες κατάταξης των ομάδων που τερμάτισαν από 9η ως 11η θέση. Πηγή: ΕΠΣ Λακωνίας
Play Out Α1 Κατηγορίας
Άλλες δυο θέσεις υποβιβασμού κρίθηκαν με τους αγώνες κατάταξης: Πηγή: ΕΠΣ Λακωνίας
Β΄ Κατηγορία
Στη Β΄ ΕΠΣΛ συμμετείχαν συνολικά 17 σύλλογοι χωρισμένοι σε 2 ομίλους. Οι πρωταθλητές των ομίλων τους Α.Ε. Λογκανίκου και Α.Ο. Μυρτέας εξασφάλισαν την άνοδο στην Α1 της επόμενης περιόδου.
1ος Όμιλος
Πηγή: ΕΠΣ Λακωνίας
2ος Όμιλος
Πηγή: ΕΠΣ Λακωνίας
Ημεροβίγλι Θήρας
Το Ημεροβίγλι ή Μεροβίγλι είναι χωριό της Σαντορίνης που βρίσκεται 3 χιλιόμετρα βορειοδυτικά των Φηρών, στο υψηλότερο σημείο της καλδέρας, περίπου 300 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 έχει 467 κατοίκους. Ανήκει στο Τοπικό διαμέρισμα Ημεροβιγλίου του Δήμου Θήρας.
Έχει κηρυχθεί παραδοσιακός οικισμός και έχουν επιβληθεί ειδικοί όροι και περιορισμοί ως προς τη δόμηση.
Το όνομα του είναι σύνθετο, από τις λέξεις ημέρα και βίγλα (Λατινικά vigilare: "κάνω σκοπός") και πιθανότατα προέρχεται από την ύπαρξη εκεί, δηλαδή στη θέση του σημερινού οικισμού, ημεροβιγλίου, δηλαδή μικρού πύργου που λειτουργούσε ως παρατηρητήριο ημέρας, καθώς η θέση του επέτρεπε την παρατήρηση όλου του χώρου και την έγκαιρη ειδοποίηση των κατοίκων του νησιού για την εμφάνιση πειρατών από την πλευρά του Έξω Γιαλού.
Το κάστρο του Σκάρου
thumb|300px|right|Ο Σκάρος από το Ημεροβίγλι Το παλαιότερο κάστρο ή Επάνω κάστρο ή Ρόκα (βράχος) χτίστηκε στα ύστερα βυζαντινά χρόνια, από τον ενετό Ιάκωβο Βαρότση, στον οποίο παραχωρήθηκε η Σαντορίνη το 1207. Ο ίδιος και οι ευγενείς του το χρησιμοποιούσαν ως έδρα και κατοικία. Γύρω και κάτω από το Επάνω κάστρο οικοδομήθηκε ολόκληρος οικισμός, το καστέλι του Σκάρου, ένα από τα πέντε καστέλια της Σαντορίνης. Κύριο στοιχείο της δόμησης ήταν η σχεδόν καθολική χρήση της πέτρας. Στην είσοδο υπήρχε κινητή ξύλινη γέφυρα, από τη βάση της οποίας ερείπια υπάρχουν ακόμα και σήμερα. Δεν αλώθηκε ποτέ σε όλη τη διάρκεια της Ενετικής κυριαρχίας. Η εγκατάλειψη του Σκάρου ξεκίνησε στις αρχές του 17ου αιώνα. Υπέστη σοβαρές ζημιές από την έκρηξη του 1650 στο υποθαλάσσιο ηφαίστειο Κολούμπο και αργότερα από τον σεισμό του 1817, έτσι ώστε σήμερα σώζονται μόνο ελάχιστα ερείπια. Επιπρόσθετα, οι κάτοικοι, κατά την αποχώρηση τους από τον οικισμό, αφαιρούσαν και υλικά προκειμένου να τα χρησιμοποιήσουν για την κατασκευή των νέων τους κατοικιών σε άλλα μέρη του νησιού. Ο Σκάρος ήταν η πρωτεύουσα της Σαντορίνης μέχρι τον 18ο αιώνα και οι κάτοικοι του ονομάζονταν καστρινοί. Η μόνη ακριβής εικόνα που υπάρχει για τον Σκάρο είναι σχέδιο με μολύβι, το οποίο ανήκει στη συλλογή του Thomas Hope και βρίσκεται στο Μουσείο Μπενάκη.
Ιερά Μονή Αγίου Νικολάου Ημεροβιγλίου Θήρας
Η Μονή ιδρύθηκε στις 6 Δεκεμβρίου του 1651, όταν η οικογένεια Γκύζη, μία από τις λίγες ορθόδοξες οικογένειες που έμεναν μέσα στο καστέλι του Σκάρου, με την άδεια του τότε Αρχιεπισκόπου Σαντορίνης, αποφάσισε να μετατρέψει σε γυναικεία μονή το ιδιόκτητο εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου, το οποίο βρισκόταν μέσα στο καστέλι του Σκάρου. Η Μονή παρέμεινε στη θέση αυτή μέχρι το 1815. Στις 29 Δεκεμβρίου του 1815 δόθηκε άδεια από τον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Κύριλλο ΣΤ΄ να οικοδομηθεί νέα Μονή στη θέση που βρίσκεται σήμερα, όπου υπήρχε μικρός ναός της Ζωοδόχου Πηγής. Η κατασκευή της Μονής, λόγω οικονομικών δυσχερειών παρατάθηκε μέχρι το 1820. Στο ενδιάμεσο διάστημα 1815-1820 οι καλόγριες είχαν μεταφερθεί σε γυναικεία Μονή που βρισκόταν στο καστέλι του Πύργου. Η Μονή περιήλθε στο Ελληνικό κράτος το 1849 με απόφραση του Αρείου Πάγου.
Στη Μονή υπάρχει σημαντική βυζαντινή εικόνα του Αγίου Νικολάου και όμορφο ξυλόγλυπτο τέμπλο.
Εκκλησίες
thumb|300px|right|Ιερό Ενοριακό Παρεκκλήσιο Παναγίας Θεοσκέπαστης, Ημεροβίγλι. Στο Ημεροβίγλι, όπως και σε ολόκληρη τη Σαντορίνη, υπάρχουν πάρα πολλές εκκλησίες και εκκλησάκια. Χαρακτηριστικά είναι το παρεκκλήσι Θεοσκέπαστη, χτισμένο στην άκρη ενός βράχου, στο μπροστινό μέρος του Σκάρου, με θέα στην καλδέρα, για το οποίο έχει γράψει διήγημα ο Ηλίας Βενέζης, και η Παναγία η Μαλτέζα ή Ναός των Εισοδίων της Θεοτόκου, η οποία πήρε το όνομά της από εικόνα που βρέθηκε στη θάλασσα κοντά στη Μάλτα. Σύμφωνα με την παράδοση, σε ένα ταξίδι από τη Σαντορίνη στη Μάλτα, για μεταφορά βινσάντο, ο Μεροβιγλιανός καπετάνιος Θεόδωρος Μπορλής, σπρωγμένος από όνειρο με την Παναγία, μάζεψε την εικόνα Της από τη θάλασσα και την έφερε στο Ημεροβίγλι όπου και έκτισε την εκκλησία προς χάρη Της. Το ξυλόγλυπτο τέμπλο της έχει παραστάσεις από την Παλαιά Διαθήκη. Η αρχική εκκλησία της Παναγίας της Μαλτέζας ήταν του 19ου αιώνα μ.Χ., καταστράφηκε, όμως, με τον σεισμό του 1956 και στη θέση της οικοδομήθηκε νέος ναός.
Στο μονοπάτι για τα ερείπια του κάστρου του Σκάρου υπάρχει το παρεκκλήσι Άγιος Ιωάννης ο Αποκεφαλισθείς ή "Κατηφόρης", επειδή βρίσκεται στον κατήφορο του μονοπατιού. Το παρεκκλήσι αυτό ανακατασκευάστηκε το 1966 και εορτάζει στις 29 Αυγούστου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά της Σαντορίνης Κατηγορία:Δήμος Θήρας
Περτούλι Τρικάλων
Το Περτούλι είναι ορεινό χωριό του νομού Τρικάλων στον Δήμο της Πύλης. Είναι χτισμένο σε υψόμετρο 1.150 μέτρων στις πλαγιές του Κόζιακα. Το Περτούλι υπάγεται διοικητικά στο δήμο της Πύλης. Ο πραγματικός πληθυσμός του, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, είναι 73 κάτοικοι. Πολλά από τα σπίτια του χωριού είναι πέτρινα. Πολύ κοντά στον οικισμό λειτουργεί το χιονοδρομικό κέντρο του Περτουλίου, το οποίο έχει αναδείξει την περιοχή σε τουριστικό προορισμό. Γύρω από το Περτούλι βρίσκεται το ομώνυμο δάσος με έκταση 33.000 περίπου στρεμμάτων, διαχειριζόμενο από τη Διοίκηση Δάσους Περτουλίου, η οποία υπάγεται στο Ταμείο Διοίκησης και Διαχείρισης Πανεπιστημιακών Δασών του ΑΠΘ.
Διοικητικές μεταβολές
Σήμερα, μετά τη τελευταία μεταβολή του 2010 (πρόγραμμα Καλλικράτης), το Περτούλι, υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αιθήκων του δήμου Πύλης της περιφερειακής ενότητας Τρικάλων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Τρικάλων Κατηγορία:Δήμος Πύλης
Αναξαγόρας (μυθολογία)
Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία, ο Αναξαγόρας βασιλιάς στο Άργος ήταν γιος του Μεγαπένθη ή σύμφωνα με άλλους συγγραφείς του γιου του Μεγαπένθη Αργέως. Υπάρχουν δύο διαφορετικές ιστορίες σύμφωνα με τις οποίες μοιράστηκε το βασίλειο το βασίλειο του Άργους στα τρία, βασιλιάς του Άργους και στις δύο περιπτώσεις σύμφωνα με μερικές πηγές ήταν ο ίδιος ο Αναξαγόρας ή με τις υπόλοιπες ο παππούς του Προίτος.
Η θεραπεία του πρίγκιπα
Σύμφωνα με μια πρώτη εκδοχή ο γιος του βασιλιά υπέφερε από μια σπάνια ασθένεια, ο διάσημος μάντης Μελάμποδας κλήθηκε να θεραπεύσει τον νεαρό πρίγκιπα. Ο Μελάμπους θυσίασε έναν βόδι και στην συνέχεια οι Γύπες ήρθαν για να φάνε το πτώμα του, ο ίδιος που ήξερε να επικοινωνεί με τα πτηνά τους ρώτησε σχετικά με την ασθένεια του πρίγκιπα. Οι γύπες απάντησαν στον Μελάμποδα ότι τρόμαξε το παιδί την τελευταία φορά που έγινε ένα μεγάλο γλέντι στο οποίο ακολούθησε μια αιματηρή θυσία από τον ίδιο τον βασιλιά. Ο βασιλιάς πήρε το μαχαίρι της θυσίας και το πέταξε μακριά για να ηρεμήσει το παιδί, καρφώθηκε σε ένα δέντρο και τραυμάτισε μία από τις Αμαδρυάδες. Οι Αμαδρυάδες του ζήτησαν στην συνέχεια να βγάλει το μαχαίρι από το δέντρο, να τρίψει την σκουριά του και να την δώσει στο παιδί με νερό να την πιεί. Ο Μελάμποδας ακολούθησε πιστά τις οδηγίες και το παιδί θεραπεύτηκε, τότε ο Μελάμποδας ζήτησε σαν ανταμοιβή από τον βασιλιά τα δύο τρίτα του βασιλείου, το ένα για τον ίδιο και το άλλο για τον αδελφό του Βίαντα, ο βασιλιάς συμφώνησε.
Η θεραπεία των θυγατέρων του βασιλιά
Στην δεύτερη εκδοχή οι κόρες του βασιλιά κυριεύτηκαν από τρέλα λόγω ασέβειας που είχαν επιδείξει στον θεό Διόνυσο. Ο βασιλιάς ζήτησε από τον μάντη Μελάμποδα να τις θεραπεύσει, ο Μελάμποδας ζήτησε σαν ανταμοιβή το ένα τρίτο του βασιλείου αλλά πήρε αρνητική απάντηση. Η τρέλα εξαπλώθηκε σε όλες τις γυναίκες του Άργους, ο Μελάμποδας ζήτησε αυτή την φορά από τον βασιλιά τα δύο τρίτα του Άργους ένα για τον ίδιο και έναν για τον αδελφό του Βίαντα, ο βασιλιάς αυτή την φορά πανικόβλητος συμφώνησε. Μετά την θεραπεία των θυγατέρων το βασίλειο του Άργους χωρίστηκε στα τρία, το ένα τρίτο διατηρήθηκε στους απογόνους του Αναξαγόρα, τα άλλα δύο τρίτα στους απογόνους του Βίαντα και του Μελάμποδα αντίστοιχα που παντρεύθηκαν τις δύο θεραπευμένες κόρες του βασιλιά. Ο Οίκος του Αναξαγόρα θα διατηρηθεί στο Άργος περισσότερο από αυτούς του Βίαντα και του Μελάμποδα, τελευταίος απόγονος του θα είναι ο Κυλαράβης.
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς του Άργους Κατηγορία:Αβαντιάδες
Νικολάας φαν Άικ
Ο Νικολάας φαν Άικ (φλαμανδικά: Nicolaas van Eyck I ή Nicolaas van Eijck (I) (1617, Αμβέρσα – 1679, Αμβέρσα) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος τοπίων, εφίππων, σκηνών μάχης και πορτρέτων.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 6 Φεβρουαρίου 1617 στην Αμβέρσα, όπου και διατέλεσε μαθητής του σημαντικού ζωγράφου ρωπογραφιών και ιστορικών θεμάτων Τέοντοορ Ρομπάουτς, υπό τον οποίο άρχισε να σπουδάζει το 1632. Ήταν λοχαγός της "schutterij" (σχούτεραϊ, πολιτοφυλακή) και πιθανόν αυτός να ήταν ο λόγος που ζωγράφιζε στρατιωτικές σκηνές. Ήταν φίλοι με τον ζωγράφο ανθέων Γιαν Φίλιπ φαν Τίλεν, με τον οποίο μαθήτευσαν μαζί στον Ρομπάουτς. Ο φαν Άικ έγινε νονός τουλάχιστον ενός από τα εννέα παιδιά του φαν Τίλεν.
Ήταν ο δάσκαλος του Πίτερ Χόφμαν. Οι γιοί του, Νικολάας ΙΙ και Γιαν Κάρελ φαν Άικ έγιναν επίσης ζωγράφοι. Ο Γιαν Κάρελ μαθήτευσε στον Εράσμους Κουελλίνους και πέρασε κάποιο χρονικό διάστημα στην Ιταλία.
Έργο
Είναι γνωστός για τα τοπία του με στρατιώτες και καβαλάρηδες. Ένας πίνακάς του που κινεί την περιέργεια είναι η Σκηνή μιας εξέγερσης (Hospitalfield Arts), που απεικονίζει εξέγερση σε κάποια πόλη. Δείχνει μια ομάδα ενόπλων που πυροβολούν το άοπλο, ατάραχο πλήθος. Το εμπρός τμήμα του πλήθους που δέχεται τα πυρά αποτελείται από τρεις άνδρες που έχουν την πλάτη τους γυρισμένη στους ενόπλους.
Ζωγράφισε επίσης ρωμπογραφίες εν είδει πορτρέτου, όπως το Πορτρέτο άνδρα που πίνει (πωλήθηκε σε δημοπρασία του οίκου Van Ham).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι
Ντιάνα
Στη ρωμαϊκή μυθολογία, η Ντιάνα είναι η παρθένος θεότητα του κυνηγιού, αντίστοιχη με την Άρτεμη της ελληνικής μυθολογίας. Αυτή κι ο δίδυμος αδελφός της, Απόλλων, γεννήθηκαν στο νησί Δήλος. Η Ντιάνα ήταν κόρη του Γιούπιτερ και της Λατόνα.
Η Ντιάνα είναι η θεά κυνηγός, που σχετίζεται με τα άγρια ζώα και τα δάση. Ιερό δέντρο της ήταν οι βελανιδιές. Ήταν ξεχωριστή για τη δύναμη, τη χάρη, την ομορφιά και τις κυνηγετικές της ικανότητες. Τα βέλη της προκαλούσαν επιδημία πανώλης.
Η Ντιάνα απεικονίζεται συνήθως μαζί με ένα ελάφι, σαν θεά του κυνηγιού. Μπορεί όμως να είναι αναφορά και στο μύθο του Ακταίωνα, που την είδε να κάνει μπάνιο γυμνή. Η Ντιάνα το μεταμόρφωσε σε ελάφι κι έστειλε τα σκυλιά της να τον σκοτώσουν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Θεοί της Ρωμαϊκής μυθολογίας Κατηγορία:Θεότητες του κυνηγιού Κατηγορία:Θεότητες της μαγείας Κατηγορία:Θεότητες της σελήνης Κατηγορία:Θεότητες-προστάτες των παιδιών
Τροφική αλλεργία
Μηχανισµοί δράσης
Το πρόβλημα των αλλεργιών από τα τρόφιμα αναφέρεται ήδη από τον Ιπποκράτη αλλά μόλις τα τελευταία χρόνια εξετάζεται σε βάθος, αφού έχει πάρει ανησυχητικές διαστάσεις. Πρόσφατοι έλεγχοι του ΕΦΕΤ, οδήγησαν στη διαπίστωση της ύπαρξης αλλεργιογόνων ουσιών σε τεσσάρων ειδών διαφορετικά τρόφιμα (ρύζι, παστέλι με αμύγδαλα, γάλα και σοκολατούχα με φυστίκια και σόγια), οι οποίες όμως δεν αναγράφονταν στη συσκευασία. Γνωρίζουμε ότι οι αλλεργίες αποτελούν εξατομικευμένες δυσμενείς αντιδράσεις του ανοσοποιητικού συστήματος του ανθρώπινου οργανισμού απέναντι σε πρωτεΐνες οι οποίες φυσιολογικά δεν είναι επικίνδυνες. Οι πρωτεΐνες αυτές ονομάζονται αλλεργιογόνα. Ο ανθρώπινος οργανισμός, λοιπόν, αντιλαμβάνεται λανθασμένα τα αλλεργιογόνα ως ξένες, επικίνδυνες ουσίες και αντιδρά εναντίον τους. Αυτή η αντίδραση συνήθως συμβαίνει άμεσα, από λίγα λεπτά ως μια ώρα μετά την κατανάλωση του επίμαχου τροφίμου. Το ανοσιακό μας σύστημα, που ελέγχει την είσοδο ξένων ουσιών για την πιθανότητα αυτές να είναι επιβλαβείς ώστε να τις εξουδετερώσει, μαθαίνει από τις πρώτες ημέρες της ζωής ενός ανθρώπου να μην αντιδρά στις πρωτεΐνες των τροφών (το ανοσιακό δεν αντιδρά επίσης στα σάκχαρα και τα λίπη). Μ’αυτό τον τρόπο προκαλείται ανοσολογική ανοχή, κατάσταση που είναι απαραίτητη για την επιβίωσή μας. Υπό ομαλές συνθήκες, το έντερο μπορεί να γίνει φράγμα ανάμεσα στις τροφές και το ανοσοποιητικό σύστημα, αλλά μια γενετική προδιάθεση μπορεί να κάνει αυτό το φράγμα ανεπαρκές. Έτσι, όταν μια αλλεργιογόνος τροφή περνάει μέσα από το πεπτικό σύστημα, ο οργανισμός σχηματίζει αντισώματα απέναντι σε αυτή την τροφή. Όταν το ευαισθητοποιημένο άτομο καταναλώνει τη συγκεκριμένη τροφή, τότε η πρωτεΐνη-αλλεργιογόνο ενώνεται με το αντίσωμα και τα κύτταρα απελευθερώνουν ορισμένες ουσίες. Η πιο γνωστή από τις ουσίες αυτές λέγεται ισταμίνη και οι απελευθερούμενες ουσίες προκαλούν τα συμπτώματα της τροφικής αλλεργίας.
Τουλάχιστον ένα στα τρία άτομα νομίζει πως είναι αλλεργικό σε ορισμένες τροφές, αλλά στην πραγματικότητα μόνον ένας ή δύο ενήλικες στους εκατό υποφέρουν από αληθινή αλλεργία. Σε όλες τις άλλες περιπτώσεις πρόκειται μόνο για μια απλή μη ανοχή. Είναι εύκολο να μπερδέψουμε μια μη ανοχή σε συγκεκριμένη τροφή με μια αλλεργία, γιατί προκαλούν παρόμοια συμπτώματα. Η μη ανοχή, όμως, δεν εμπλέκει το ανοσοποιητικό σύστημα και είναι πολύ πιο διαδεδομένη από την αλλεργία. Επιπλέον, όποιος δεν ανέχεται κάποια τροφή, μπορεί συνήθως να φάει μια μικρή ποσότητα από την κατηγορούμενη τροφή χωρίς να παρουσιάσει κανένα πρόβλημα, ενώ στον αλλεργικό και η παραμικρή δόση της εχθρικής τροφής είναι αρκετή για να εξαπολυθεί η αντίδραση. Η τροφική αλλεργία είναι συχνά κληρονομική. Όποιος έχει ένα γονιό αλλεργικό, έχει διπλές πιθανότητες να παρουσιάσει την ίδια διαταραχή. Εάν είναι και οι δύο γονείς αλλεργικοί, το ποσοστό ξεπερνά το 60%.
Αλλεργιογόνα τρόφιµα
Κάθε τροφή μπορεί να προκαλέσει τροφική αλλεργία, αλλά λίγες είναι οι τροφές για τις οποίες μπορούμε να είμαστε σίγουροι πως είναι βλαβερές. Οι συνηθέστεροι εισβολείς είναι τα φυστίκια, η σόγια, το αλεύρι από σιτάρι, τα οστρακοειδή, μερικά είδη ψαριών, το αγελαδινό γάλα και τα αυγά. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αλλεργίας τροφικής προέλευσης είναι η εμφάνιση εξανθημάτων μετά από κατανάλωση φυστικιών ή ιχθηρών ή δύσπνοια και δυσφορία μετά από ένα ποτήρι γάλα. Η πιο ανησυχητική όμως επίπτωση των αλλεργιών είναι το αναφυλακτικό σοκ που μπορεί να προκαλέσει μέχρι και το θάνατο. Υπολογίζονται για τις ΗΠΑ πάνω από 100 κάθε χρόνο τα θύματα μιας τέτοιας παρενέργειας, όταν  τα αντίστοιχα θύματα από τσίμπημα σφήκας δεν ξεπερνούν τα 50. Τα παιδιά πλήττονται από τροφική αλλεργία περίπου δέκα φορές πιο συχνά από τους ενήλικες -τυπικές οι αλλεργίες τους στο γάλα, στο αλεύρι από σιτάρι και στα αυγά. Όσο περισσότερο ωριμάζει το γαστρεντερικό σύστημα, τόσο λιγότερο τείνει να απορροφά τις δυνάμει επιβλαβείς τροφικές ουσίες. Στη μεγάλη πλειοψηφία των παιδιών με τεκμηριωμένες αλλεργικές αντιδράσεις στα αυγά, το γάλα αγελάδος και τη σόγια, οι τροφές αυτές γίνονται τελικά ανεκτές και μπορούν να τις καταναλώνουν στο μέλλον. Σε πολλές περιπτώσεις, οι πιο βαριές αλλεργίες, ιδιαίτερα στους ξηρούς καρπούς και στα οστρακοειδή, κρατούν μιαν ολόκληρη ζωή. Η κακή διατροφή και οι συνθήκες που ευνοούν την εξασθένιση του ανοσοποιητικού συστήματος αυξάνουν τις πιθανότητες που έχει ένας άνθρωπος να αναπτύξει μια τροφική αλλεργία σε κάθε ηλικία. Εκτός από τη γενετική προδιάθεση, ένας δεύτερος λόγος για την εμφάνιση αλλεργίας είναι η συχνότητα κατανάλωσης της τροφής. Στις Σκανδιναβικές χώρες, για παράδειγμα, είναι πολύ συχνή η αλλεργία στο ψάρι (ιδιαίτερα στο βακαλάο), ενώ στην Ιαπωνία στο ρύζι. Στην Ελλάδα εικάζεται ότι υπάρχουν αρκετές αλλεργίες σε όσπρια. Η διάγνωση της τροφικής αλλεργίας από τον αλλεργιολόγο βασίζεται κατά κύριο λόγο στο ακριβές ιστορικό (οι σχετικές πληροφορίες είναι πολύτιμες) και κατά δεύτερο λόγο στις εξετάσεις, δηλαδή δερματικές δοκιμασίες (αλλεργικά tests) και τα RAST - tests (αναζήτηση στον ορό του αίματος των ειδικών IgE-αντισωμάτων).
Οι αλλεργίες που οφείλονται σε κατανάλωση συγκεκριμένων τροφίμων αποτελούν σήμερα ένα μείζον πρόβλημα. Ο ουσιαστικότερος τρόπος αποφυγής τους είναι η πρόληψη, η οποία επιτυγχάνεται με την ενημέρωση των καταναλωτών για τις αλλεργιογόνες ουσίες των τροφίμων, ώστε να αποφεύγεται η κατανάλωσή τους. Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων (EFSA) υπάρχουν αρκετά στοιχεία για την αλλεργιογόνο δράση ορισμένων ουσιών και είναι υποχρεωτική η αναγραφή των συστατικών αυτών και των παραγώγων τους στα συσκευασμένα τρόφιμα. Για το λόγο αυτό εκδόθηκε η Οδηγία 2003/89/ΕΚ (που τροποποίησε την Οδηγία 2000/13/ΕΚ), σχετικά με την αναγραφή των συστατικών των τροφίμων, η οποία έχει ήδη ενσωματωθεί στο εθνικό μας δίκαιο (ΦΕΚ 489/Β’/13-4-2005). Τα βασικά σημεία αυτής είναι: Καθορίστηκε κατάλογος συστατικών τροφίμων που θεωρούνται αλλεργιογόνα. Ο κατάλογος αυτός συστάθηκε μετά από αξιολόγηση διαφόρων τροφίμων από την EFSA και θα αναθεωρείται με βάση επιστημονικά κριτήρια. Καταργείται ο κανόνας του 2% για την περίπτωση των αλλεργιογόνων συστατικών τροφίμων, όπου είναι πλέον υποχρεωτική η αναλυτική αναγραφή τους σε οποιοδήποτε ποσοστό και αν βρίσκονται στο τρόφιμο. Γίνεται υποχρεωτική η αναγραφή των αλλεργιογόνων συστατικών με το ειδικό τους όνομα και όχι με αναφορά απλώς στην κατηγορία του συστατικού.
Η σημερινή κατάσταση
Η ανάπτυξη σε όλες τις βιομηχανίες τροφίμων στην Ευρώπη (λόγω της Κοινοτικής Οδηγίας 93/63) συστημάτων HACCP (ασφάλειας τροφίμων), οδήγησε κατά την ανάλυση των πιθανών κινδύνων για τον καταναλωτή στη διερεύνηση και της αλλεργιογόνου δράσης υπολειμμάτων τροφίμων κατά την παραγωγή και τυποποίηση. Η Ευρωπαϊκή Ένωση συνέστησε από το 1997 Επιστημονική Επιτροπή Τροφίμων που σκοπό έχει την διερεύνηση των συνεπειών των αλλεργιών που οφείλονται σε κατανάλωση τροφίμων.
Νομοθεσία για την επισήµανση των αλλεργιογόνων τροφίµων
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή διαπιστώνοντας τη διόγκωση του προβλήματος τα τελευταία 20 χρόνια, κυρίως λόγω της κατανάλωσης από τους Ευρωπαίους καταναλωτές εισαγόμενων προϊόντων που ήσαν σχεδόν άγνωστα ως πρόσφατα (φυστίκια, ακτινίδια κλπ) εξέδωσε στις 10 Νοεμβρίου 2003 την Οδηγία 89 του 2003, η οποία τέθηκε σε εφαρμογή από τις 25 Νοεμβρίου 2004 και ενσωματώθηκε στον Κώδικα Τροφίμων και Ποτών από τον Απρίλιο του 2005. Με βάση την οδηγία αυτή ο παραγωγός ή τυποποιητής τροφίμων είναι υποχρεωμένος να επισημαίνει στη συσκευασία των τροφίμων που παράγει τυχόν ύπαρξη συστατικών που δύνανται να προκαλέσουν αλλεργίες και με βάση το Παράρτημα ΙΙΙ της ως άνω οδηγίας είναι (τα 12 βασικά αλλεργιογόνα):