cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ερρίκος Στιούαρτ του Γκλόστερ
Βιογραφία
Έπειτα από την ήττα του πατέρα του κατά το τέλος του Αγγλικού εμφυλίου Πολέμου, ο Ερρίκος αιχμαλωτίστηκε και μεταφέρθηκε στο Λονδίνο, ενώ οι δύο μεγαλύτεροι αδελφοί του είχαν διαφύγει με τη μητέρα τους στη Γαλλία. το μεγαλύτερο μέρος της αιχμαλωσίας του το μοιράστηκε με τη μεγαλύτερη αδελφή του Ελισάβετ. Βρισκόταν στα βασιλικά διαμερίσματα του Λευκού Πύργου στον Πύργο του Λονδίνου, υπό την "προστασία" του Δημοκρατικού στρατού. Κατά τη διάρκεια των συζητήσεων μεταξύ των ηγετών του Δημοκρατικού στρατού Όλιβερ Κρόμγουελ και Χένρυ Άιριτον για το ποιο καθεστώς θα ακολουθήσει την καταργηθείσα εξουσία του Καρόλου Α΄, για λίγο προτάθηκε ότι ο νεαρός Πρίγκιπας θα μπορούσε να τοποθετηθεί στον θρόνο, και να αναγκαστεί να κυβερνά ως ένα είδος περιορισμένου, συνταγματικού μονάρχη, τον οποίο ήθελε το Κοινοβούλιο.
Ασθένησε από ευλογιά και απεβίωσε σε ηλικία 20 ετών στο Ανάκτορο Ουάιτχολ. Τάφηκε στο Παρεκκλήσιο του Ερρίκου Ζ΄ στο Αββαείο του Ουέστμινστερ. Η μεγαλύτερη αδελφή του Μαρία πέθανε και αυτή από ευλογιά και τάφηκε στην ίδια κρύπτη λίγες εβδομάδες αργότερα.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Στιούαρτ Κατηγορία:Δούκες του Γκλόστερ
Κέιτ Σμιθ
Η Κάθριν Λούσι Σμιθ, είναι βρετανίδα διπλωμάτισσα και ήταν (2017-2021) πρέσβειρα της Βρετανίας στην Ελλάδα.
Η Σμιθ εντάχθηκε στο υπουργείο Εξωτερικών και Κοινοπολιτείας το 1987, υπηρετώντας αρχικά στην Λουσάκα και στη συνέχεια στο Κεντρικό Τμήμα Αφρικής του Λονδίνου. Στη συνέχεια έκανε περιοδεία στην Αθήνα το 1991 και, στη συνέχεια, μπήκε στην αντιτρομοκρατική Υπηρεσία για τα Χημικά και Βιολογικά Όπλα. Αργότερα υπηρέτησε στον ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη και σε θέσεις σχετιζόμενες με την ασφάλεια στο Λονδίνο. Το 2005 διορίζεται Αναπληρώτρια Επικεφαλής της Αποστολής στην Βρετανική Πρεσβεία στην Τεχεράνη, θέση την οποία κράτησε μέχρι το 2007. Διορίστηκε Σύντροφος του Τάγματος του Αγίου Μιχαήλ και του Αγίου Γεωργίου στις διακρίσεις για το 2008.
Επιστρέφοντας από την Τεχεράνη, η Σμιθ προσελήφθη στην εταιρεία πετρελαιοειδών Shell, όπου υπηρέτησε ως σύμβουλος για διεθνή θέματα από το 2008. Το 2009 διορίστηκε επικεφαλής των κυβερνητικών σχέσεων του Ηνωμένου Βασιλείου, θέση που κράτησε μέχρι το 2012. Αργότερα επέστρεψε στο Υπουργείο Εξωτερικών και Κοινοπολιτείας ως Διευθύντρια θεμάτων περί Αμερικής. Το 2017 διαδέχθηκε τον Τζον Κίτμερ ως πρέσβειρα του Ηνωμένου Βασιλείου στην Ελληνική Δημοκρατία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βρετανοί διπλωμάτες
Καφέ μέδουσα
μικρογραφία μικρογραφία
Η καφέ μέδουσα, ευρέως γνωστή ως σαλούφα, (επιστημονική ονομασία: Cotylorhiza tuberculata) είναι ένα είδος μέδουσας του φύλου Cnidaria. Συναντάται συχνά στη Μεσόγειο Θάλασσα, το Αιγαίο Πέλαγος και την Αδριατική Θάλασσα.
Περιγραφή
Μπορεί να φτάσει τα 40 εκατοστά σε διάμετρο, αλλά το πλάτος του είναι συνήθως μικρότερο από 17 εκατοστά. Φαίνεται ότι το τσίμπημα αυτής της μέδουσας έχει πολύ μικρή ή καθόλου επίδραση στον άνθρωπο. Ωστόσο, μπορεί να προκαλέσει αλλεργίες στους πιο ευαίσθητους ανθρώπους, οι οποίες συνήθως συνεπάγονται κνησμό και ξύσιμο στην περιοχή του τσιμπήματος. Ο λείος, υπερυψωμένος κεντρικός θόλος του κνιδάριου περιβάλλεται από έναν δακτύλιο που μοιάζει με υδρορροή. Τα περιθωριακά του πτερύγια είναι επιμήκη και υποορθογώνια. Κάθε στόμιο διχάζεται κοντά στη βάση του και διακλαδίζεται αρκετές φορές. Εκτός από ορισμένα μεγαλύτερα εξαρτήματα, υπάρχουν πολλά μικρά, σε σχήμα ρόπαλου, που φέρουν άκρα που μοιάζουν με δίσκους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σκυφόζωα
Κοράνα
Η Κοράνα (ιταλικά: Corana) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Παβίας, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Παβίας
Κορνάλε ε Μπαστίντα
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Παβίας
Μπέικιοϊ (ΤΔΒΚ)
Το Μπέικιοϊ είναι χωριό της επαρχίας Λεφκόσα στην Τουρκική Δημοκρατία Βορείου Κύπρου. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία (Μπέικιοϊ). Ωστόσο, μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία και εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Πηγές
Κατηγορία:Οικισμοί στην Επαρχία Λεφκόσα
Κορτεολόνα ε Τζεντσόνε
Το Κορτεολόνα ε Τζεντσόνε (ιταλικά: Corteolona e Genzone) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Παβίας, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Παβίας
Νήσοι Γιαεγιάμα
thumb|Η τοποθεσία των Νήσων Γιαεγιάμα στο Νομό Οκινάβα Οι Νήσοι Γιαεγιάμα (八重山諸島 Yaeyama-shotō, επίσης 八重山列島 Yaeyama-rettō, Γιαεγιάμα: Yaima, Οκιναβικά: Eema) είναι αρχιπέλαγος στα νοτιοδυτικά του νομού Οκινάβα της Ιαπωνίας, και καλύπτουν 591,46 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Τα νησιά βρίσκονται νοτιοδυτικά των Νήσων Μιγιάκο, μέρος του αρχιπελάγους των Νήσων Ρίου Κίου. Οι Νήσοι Γιαεγιάμα είναι το πιο απομακρυσμένο τμήμα της Ιαπωνίας από τα κύρια νησιά και περιλαμβάνουν τα νοτιότερα (Χατερούμα) και τα δυτικότερα (Γιοναγκούνι) κατοικημένα νησιά της Ιαπωνίας. Η πόλη Ισιγκάκι χρησιμεύει ως πολιτικός, πολιτιστικός και οικονομικός επικεφαλής των Νήσων Γιαεγιάμα.
Οι Νήσοι Γιαεγιάμα φιλοξενούν πολυάριθμα είδη υποτροπικών φυτών και μαγκρόβιων δάσων. Οι νήσοι παράγουν ζαχαροκάλαμο και ανανά. Οι κοραλλιογενείς ύφαλοι γύρω από τα νησιά είναι ιδανικοί βιότοποι για τα δελφίνια, τις θαλάσσιες χελώνες και μεγαλύτερα ψάρια όπως τα σαλάχια μάντα και οι φαλαινοκαρχαρίες. Πριν εξοντωθούν από τους ανθρώπους, οι φάλαινες και οι αλικόρες ήταν επίσης κοινά, και τα Γιαεγιάμα είχαν κάποτε το μεγαλύτερο πληθυσμό αλικόρων στους Νήσους Ρίου Κίου. Στο νησί Αράγκουσκου υπάρχει ένα Ουτάκι που ειδικώς τιμάει τις κυνηγημένες αλικόρες με τα κρανία τους, αλλά αυτοί που δεν είναι κάτοικοι δεν επιτρέπεται να εισέλθουν αν δεν λάβουν ειδική άδεια από τους κατοίκους, και λέγεται ότι οποιοσδήποτε αλλοδαπός χωρίς άδεια θα διωχθεί με τη βία.
Γεωγραφία
thumb|Οι Νήσοι Γιαεγιάμα στην Οκινάβα, Ιαπωνία Τα νησιά αποτελούν το νότιο τμήμα των ηφαιστειακών νήσων Ριουκίου. Η διοικητική διαίρεση της περιφέρειας Γιαεγιάμα καλύπτει όλους τους νήσους Γιαεγιάμα, εκτός από το Ισιγκάκι και τα αμφισβητούμενα νησιά Σενκάκου.
Κουλτούρα
Η γλώσσα Γιοναγκούνι είναι η ιθαγενής γλώσσα του νησιού Γιοναγκούνι. Η γλώσσα Γιαεγιάμα είναι η ιθαγενής γλώσσα των υπόλοιπων νησιών. Τα ιαπωνικά χρησιμοποιούνται ευρέως ως δεύτερη γλώσσα.
Οι Νήσοι Γιαεγιάμα φιλοξενούν την παραγωγή παραδοσιακών οκιναβικών υφασμάτων.
Φεστιβάλ Μουσαάμα
14 Ιουλίου: Φεστιβάλ Μουσαάμα. Στη Νήσο Χατερούμα, αυτό το φεστιβάλ συγκομιδής γιορτάζεται κατά τη διάρκεια του Όμπον. Περιλαμβάνει παρέλαση εκ μέρους του τοπικού θεού της γονιμότητας Μιρούκου και των παιδιών του (τα τοπικά παιδιά), χορούς σίσι («λιονταριών») και χορούς επιτελείου.
Škoda Octavia
Το Škoda Octavia είναι ένα μεσαίο οικογενειακό αυτοκίνητο της κατηγορίας D, που κατασκευάζεται από την τσεχική αυτοκινητοβιομηχανία Škoda Auto, από τις 3 Σεπτεμβρίου 1996, ενώ με την ίδια ονομασία υπήρξε, το διάστημα 1959 έως 1971, και ένα άλλο μοντέλο της εταιρείας. Από την άνοιξη του 2020, παράγεται η τέταρτη γενιά του. Τα 5 πρώτα χρόνια παραγωγής του, πριν την παρουσίαση του ακόμα μεγαλύτερου Škoda Superb στα τέλη του 2001, υπήρξε και η ναυαρχίδα στην παλέτα της εταιρείας. Το Škoda Octavia πρώτης γενιάς, αποτέλεσε το πρώτο μοντέλο της εταιρείας που εξελίχθηκε εξ ολοκλήρου από κοινού με τον Όμιλο Volkswagen, στον οποίο η μάρκα εντάχθηκε τον Απρίλιο του 1991.
Σε όλες τις γενιές του, έχει σημειώσει τεράστια εμπορική επιτυχία διεθνώς, και μάλιστα σε αρκετά κράτη της Ευρώπης, μεταξύ των οποίων και στην Ελλάδα, καταλαμβάνει την πρώτη θέση των συνολικών πωλήσεων στην κατηγορία του, ενώ σε κάποιες μάλιστα είναι και το πρώτο σε πωλήσεις αυτοκίνητο σε επίπεδο εθνικής αγοράς. Μέχρι την εισαγωγή της τρίτης γενιάς είχαν κατασκευαστεί συνολικά 5 εκατομμύρια αντίτυπα όλων των εκδοχών του Octavia και, διαχρονικά, παραμένει το δημοφιλέστερο μοντέλο της Škoda. Ενδεικτικώς, το 40% των αντιτύπων της Škoda τα τελευταία χρόνια είναι Octavia. Μάλιστα στις 20 Φεβρουαρίου 2020 όλες οι γενιές του μοντέλου, αν συνυπολογιστεί και το κλασικό Škoda Octavia (1959) που είχε παραχθεί σε 365.379 αντίτυπα, έφτασαν τα 7 εκατομμύρια αντίτυπα. Το επετειακό αυτό Octavia κύλησε από τη γραμμή παραγωγής του εργοστασίου στο Μλάντα Μπόλεσλαβ της Τσεχίας.
Ονομασία
Η ονομασία Octavia (Οκτάβια) προήλθε από το επίσης οικογενειακό μοντέλο Octavia της εταιρείας που κατασκευάστηκε από το 1959 έως το 1971. Τον τίτλο Octavia, που σημαίνει «όγδοη», τον πήρε επειδή επρόκειτο για το όγδοο μοντέλο αυτοκινήτου που κατασκεύασε η τότε υπό κρατικό έλεγχο Škoda. Στα νεότερα χρόνια, από την αναβίωση του ονόματος το 1996 και μετά, έχει κυκλοφορήσει μέχρι σήμερα σε 4 γενιές.
Εμπορική τοποθέτηση
Όλες οι νεότερες γενιές του Octavia, έχουν βασιστεί μηχανικά στις αντίστοιχες χρονολογικά γενιές του μικρομεσαίου μοντέλου Volkswagen Golf, αλλά σε επιμηκυμένη εκδοχή της πλατφόρμας αυτής, με το μήκος του Octavia να ξεπερνάει εξ αρχής τα 4,5 μέτρα, μπαίνοντας στα όρια της μεσαίας κατηγορίας D. Για την ακρίβεια, η πρώτη γενιά του είχε μήκος 4,51 μέτρα και μεταξόνιο 2,51 μέτρα, η δεύτερη γενιά είχε μήκος 4,57 μέτρα και μεταξόνιο 2,58 μέτρα, και η τρίτη έφτασε τα 4,66 μέτρα και 2,69 μέτρα αντίστοιχα.
Η τέταρτη και σημερινή γενιά του μοντέλου, έχει μεγαλώσει και άλλο, τόσο στο συνολικό μήκος, που φτάνει πλέον τα 4.689 χιλιοστά, όσο και στο πλάτος, με 1,83 μέτρα. Επίσης, το μεταξόνιο παρέμεινε σχεδόν αμετάβλητο, στα 2.667 - 2.668 χιλιοστά. Η έκδοση Combi, δηλαδή station wagon, είναι 2,2 εκατοστά μεγαλύτερη ως προς το παρελθόν, έχοντας το ίδιο ακριβώς πλάτος με το σεντάν. Αν και το μεταξόνιο παρέμεινε αμετάβλητο, η καλύτερη εκμετάλλευση των εσωτερικών χώρων προσφέρει 78 χιλιοστά περισσότερο χώρο για τα γόνατα των πίσω επιβατών, ενώ ο ήδη κορυφαίος χώρος αποσκευών αυξήθηκε περαιτέρω, φτάνοντας τα 600 λίτρα (+10 λίτρα) στο sedan και τα 640 λίτρα (+30 λίτρα) στο station wagon.
Επίσης, αντίθετα με τους περισσότερους ανταγωνιστές του, στο Octavia δεν υπήρξε ποτέ εκδοχή hatchback 2 όγκων, παρά μόνο liftback sedan 3 όγκων, δηλαδή είναι σεντάν 3 όγκων, αλλά αντί για ένα κλασικό πορτ-μπαγκάζ, ολόκληρο το πίσω μέρος του οχήματος σηκώνεται, με αποτέλεσμα να είναι 5-πορτο σεντάν (3 όγκων, αλλά με την πρακτική λύση της πέμπτης πόρτας). Ωστόσο, προσφέρεται επίσης, από τον Ιούνιο του 1998, και ως 5-πορτο Combi (station wagon). Ως αποτέλεσμα των δύο αυτών παραγόντων, είχε θεωρηθεί διαχρονικά ότι εμπίπτει στην μεσαία κατηγορία D, αντί της μικρομεσαίας C όπου ανήκει το Golf, ιδίως αν συνυπολογιστούν το μέγεθος και τα επίπεδα εξοπλισμού του Octavia. Αυτή η τοποθέτηση αποφασίστηκε και επίσημα από την Škoda τον Ιούλιο του 2018 να ισχύσει και τυπικά από την 4η γενιά του, λόγω του λίγο μικρότερου Škoda Scala που μπήκε στη μαζική παραγωγή τον Ιανουάριο του 2019 και τοποθετήθηκε απέναντι από το Golf, ενώ το Octavia αναφέρεται πλέον και επίσημα ως μεσαίο μοντέλο της κατηγορίας D.
Διαχρονικά, προσφέρεται και μια έκδοση υψηλών επιδόσεων, με έντονα σπορ πινελιές, γνωστή ως Octavia RS ή Octavia vRS, η οποία έχει στενή μηχανική συγγένεια με το Volkswagen Golf GTI.
Πρώτη γενιά
Η πρώτη γενιά μπήκε στη μαζική παραγωγή στις 3 Σεπτεμβρίου 1996, αν και η ανάπτυξη του μοντέλου είχε αρχίσει ήδη από το 1992, δηλαδή 1 έτος μετά την εξαγορά της Škoda από τον όμιλο Volkswagen. Βασίστηκε στην πλατφόρμα του Audi A3, ένα εντελώς νέο αυτοφερόμενο πλαίσιο που χρησιμοποιήθηκε και στο Volkswagen Golf τέταρτης γενιάς που μπήκε στην παραγωγή 1 χρόνο μετά, τον Οκτώβριο του 1997. Το αρχικό Octavia κυκλοφόρησε σε κάποιες αγορές τον Νοέμβριο του 1996, και ειδικότερα στην Ελλάδα έφτασε στις αρχές του 1997, ενώ διατηρήθηκε στην τσεχική παραγωγή έως τον Ιούνιο του 2010 (αν και ειδικότερα στην Ουκρανία παρήχθη από το 2001 έως το 2011). Οι συνολικές πωλήσεις της πρώτης γενιάς έφτασαν τα 1.440.000 αντίτυπα, από τα οποία τα 970.000 ήταν σεντάν και τα 470.000 ήταν station wagon. Ο αεροδυναμικός συντελεστής Cd του Octavia πρώτης γενιάς ήταν 0,31.
Από τον Ιούνιο του 1998, το μοντέλο απέκτησε και εκδοχή station wagon, το Octavia Combi, με όγκο αποσκευών στα 548 λίτρα (1.512 λίτρα με αναδίπλωση των πίσω καθισμάτων). Επίσης, από το 1999 η πρώτη γενιά απέκτησε και τετρακίνητη έκδοση (4x4), ενώ τον Σεπτέμβριο του 2000 το Octavia πρώτης γενιάς υπέστη ένα εμφανές λίφτινγκ. Από τις αρχές του 2004, το αρχικό Octavia μετονομάστηκε σε Octavia Tour σε ορισμένες αγορές και σε Octavia Drive σε κάποιες άλλες, για να ξεχωρίζει από τη δεύτερη γενιά του, και για 6 έτη συνυπήρξε παράλληλα με τη δεύτερη γενιά.
Δεύτερη γενιά
Η δεύτερη γενιά μπήκε στην παραγωγή τον Φεβρουάριο του 2004 και κυκλοφόρησε στις αγορές τον Μάρτιο, και μάλιστα διατέθηκε στην Ελλάδα ως Octavia5 και στην Ινδία ως Laura, σε αντιδιαστολή με την ονομασία της πρώτης γενιάς. Τον Ιανουάριο του 2005 ξεκίνησε η παραγωγή της αντίστοιχης εκδοχής station wagon. Τον Ιανουάριο του 2009, η δεύτερη γενιά υπέστη ένα ελαφρύ λίφτινγκ και μάλιστα η ανανεωμένη αυτή εκδοχή κυκλοφόρησε στην Αίγυπτο ως Škoda Fantasia. Σχεδόν όλα τα Octavia δεύτερης γενιάς κατασκευάστηκαν έως τον Ιανουάριο του 2013, με μοναδική εξαίρεση την έκδοση με τον κινητήρα τουρμποντίζελ «CFHF» 2.0 TDI που είχε ισχύ 81 kW (110 PS) και ροπή 280 N·m, και η οποία διατηρήθηκε στην παραγωγή έως τον Φεβρουάριο του 2013. Οι συνολικές πωλήσεις της δεύτερης γενιάς ξεπέρασαν κατά πολύ αυτές της πρώτης, καθώς έφτασαν τα 2,5 εκατομμύρια αντίτυπα, από τα οποία τα 1,6 εκατομμύρια ήταν σεντάν και τα 900 χιλιάδες ήταν station wagon.
Τρίτη γενιά
Η τρίτη γενιά του μοντέλου μπήκε στη μαζική παραγωγή τον Νοέμβριο του 2012 και έφτασε στις αντιπροσωπείες τον Φεβρουάριο του 2013, έχοντας αυτή τη φορά την ονομασία Octavia εκ νέου σε όλα τα κράτη διεθνώς. Στις 10 Ιανουαρίου 2017 αποκαλύφθηκε στη Βιέννη μια ελαφρά ανανέωση, που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά μέσα στον Φεβρουάριο του 2017, με εμφανέστερη διαφορά τους μπροστινούς προβολείς, οι οποίοι έγιναν τότε δίδυμοι τραπεζοειδείς, με ένα ντιζάιν σαν να είχαν διαχωριστεί μεταξύ τους (αν και η σχεδιαστική αυτή ιδέα πυροδότησε σε αρκετούς έντονα αρνητικά σχόλια), καθώς και ένα νέο σύστημα προστασίας των πεζών σε τυχόν πρόσκρουση. Η εμπορική απήχηση της τρίτης γενιάς ήταν λίγο μεγαλύτερη και από τη δεύτερη, καθώς έως τον Φεβρουάριο του 2020 είχε φτάσει τις 2,6 εκατομμύρια πωλήσεις. Μόνο το 2019, η εταιρεία πώλησε 363.700 Octavia τρίτης γενιάς και παρά το γεγονός ότι είχε γίνει πλέον γνωστό ότι η τέταρτη γενιά πλησίαζε.
Τέταρτη γενιά
Το Octavia τέταρτης γενιάς βασίζεται σε μια εξελιγμένη έκδοση της πλατφόρμας MQB της τρίτης γενιάς και απέκτησε εκ νέου ενιαίους μπροστινούς προβολείς (λόγω των αρνητικών σχολίων που είχαν εισπράξει οι δίδυμοι προβολείς των ετών παραγωγής της τρίτης γενιάς 2017 - 2019), οι οποίοι είναι λεπτοί και μοιάζουν με αυτούς του ανανεωμένου Škoda Superb. Η Škoda έχει ήδη ανακοινώσει ότι το σημερινό Octavia είναι από τα πλέον αεροδυναμικά αυτοκίνητα παγκοσμίως, καθώς ο αεροδυναμικής συντελεστής Cd είναι μόλις 0,24 για το sedan και 0,26 για το station wagon, ενώ το μοντέλο προσφέρει και plug-in υβριδικό κινητήρα. Η μαζική παραγωγή των πρώτων εκδόσεων της τέταρτης γενιάς του Octavia ξεκίνησε τον Μάρτιο του 2020 και η εμπορική εισαγωγή του αυτοκινήτου στην Ευρώπη, καθώς και ειδικότερα στην Ελλάδα, έγινε μέσα στο καλοκαίρι.
Η επόμενη γενιά του Octavia αναμένεται να παρουσιαστεί το 2024.
Το Octavia στην Ελλάδα
thumb|right|Škoda Octavia της ΕΛ.ΑΣ. στο Athens Pride το 2009.
Το Škoda Octavia γνώρισε εξαιρετικά μεγάλη εμπορική επιτυχία στην Ελλάδα, χάρη στους μεγάλους χώρους αποσκευών, την πληθώρα εκδόσεων, την ανταγωνιστική του τιμή και το σχετικά χαμηλό κόστος του σέρβις και των ανταλλακτικών του μοντέλου. Οι εκδόσεις TDI (turbodiesel), τόσο της πρώτης, όσο και της δεύτερης γενιάς, έχουν γνωρίσει τεράστια απήχηση και ως ταξί, με τη δεύτερη γενιά του να καταλαμβάνει με μεγάλη διαφορά την πρώτη θέση των πωλήσεων ταξί στη χώρα. Επίσης και η τρίτη γενιά του, παρέμεινε σταθερά στην πρώτη θέση των συνολικών πωλήσεων στην μεσαία κατηγορία D, καθώς και στο σύνολο της αγοράς των ταξί, αν και σημείωσε ελαφρώς λιγότερες πωλήσεις ως ταξί σε σύγκριση με τις δύο πρώτες γενιές, καθώς λόγω της οικονομικής ύφεσης υπήρξαν και λίγοι υποψήφιοι αγοραστές που τότε, προσωρινά, στράφηκαν προς το λίγο μικρότερο Škoda Rapid της μικρομεσαίας κατηγορίας C. Η τέταρτη γενιά του Octavia, συνεχίζει την πολύ καλή εμπορική πορεία των προκατόχων του, τόσο ως ιδιωτικής χρήσης αυτοκίνητο, όσο και ως ταξί.
Επιπλέον, εξαιρετικά δημοφιλείς στην Ελληνική Αστυνομία υπήρξαν, διαχρονικά, οι εκδόσεις turbo και TSI τόσο της πρώτης, όσο και της δεύτερης γενιάς (αντιθέτως, το Octavia τρίτης γενιάς γνώρισε λιγότερη απήχηση και μόνο στην επαρχία, πλην όμως αυτό δεν σχετιζόταν με το μοντέλο, αλλά ήταν αποτέλεσμα της γενικότερης κρατικής αδυναμίας ανανέωσης του στόλου λόγω της οικονομικής κρίσης της χώρας του 2009 - 2018).
Κάρα Ντελεβίν
Η Κάρα Τζόσελιν Ντελεβίν (αγγλικά: Cara Jocelyn Delevingne, γενν. 12 Αυγούστου 1992) είναι Αγγλίδα μοντέλο, ηθοποιός και τραγουδίστρια. Υπέγραψε το πρώτο της συμβόλαιο ως μοντέλο, το 2009, με το πρακτορείο μοντέλων Storm Management. Κέρδισε το βραβείο Μοντέλο της Χρονιάς το 2012 και 2014, από τα Βρετανικά Βραβεία Μόδας.
Ξεκίνησε την υποκριτική της καριέρα, το 2012, με ένα μικρό ρόλο στην ταινία Άννα Καρένινα. Στον χώρο της μόδας είναι γνωστή κυρίως για τα μεγάλα και πυκνά φρύδια της. Έκτος απ' το μόντελινγκ και την υποκριτική, τραγουδάει και παίζει κιθάρα και ντραμς.
Πρώιμα χρόνια
Ο νονός της, Νίκολας Κόλεριτζ είναι πρόεδρος της εταιρίας Condé Nast International, που δημοσιεύει πάνω από 100 γνωστά περιοδικά παγκοσμίως (εκ των οποίων Vogue, Glamour, Vanity Fair, GQ κ.α.) ενώ η νονά της, είναι η ηθοποιός Τζόαν Κόλινς.
Ως μοντέλο
Η Ντελεβίν ξεκίνησε την καριέρα της ως μοντέλο, σε ηλικία 10 ετών, κάνοντας φωτογραφίσεις για διάφορα περιοδικά. Το 2009, υπέγραψε συμβόλαιο με το πρακτορείο μοντέλων  Storm Model Management, του οποίου ιδρύτρια είναι η Ελληνικής καταγωγής Σάρα Δούκα, που είχε ανακαλύψει και την Κέιτ Μος. Το 2011, η Ντελεβίν πήρε μέρος στην ανοιξιάτικη / καλοκαιρινή καμπάνια της εταιρίας Burberry μαζί με άλλα μοντέλα, όπως η Τζούρνταν Νταν.
Η πρώτη εμφάνιση της Ντελεβίν στην πασαρέλα, έγινε το 2011, συγκεκριμένα στην εβδομάδα μόδας του Λονδίνου, όπου ήταν ένα από τα μοντέλα για την φθινοπωρινή / χειμερινή κολεξιόν της Burberry Prorsum. Ανάμεσα στα μοντέλα αυτής της συλλογής, ήταν και Έντι Κάμπελ (που είναι και πνευματική της αδερφή) αλλά και η Τζούρνταν Νταν.
Η Ντελεβίν έχει εμφανιστεί σε πολλές διαφημιστικές καμπάνιες για διάφορες εταιρίες μόδας & ομορφιάς, όπως H&M (2011), Dominic Jones Jewellery (2012), Blumarine, DKNY, Tom Ford, Yves Saint Laurent, Zara και Chanel.
Το 2012, χαρακτηρίστηκε από την Vogue ως "Πρόσωπο Αστέρι" του φθινοπώρου/χειμώνα 2012-2013, αφού εμφανίστηκε στην πασαρέλα για μάρκες, όπως η Shiatzy Chen, Moschino, Jason Wu, Oscar de la Renta, Burberry, Dolce & Gabbana, Fendi, Stella McCartney, DSquared², Lanvin, Givenchy και Chanel.
Η Ντελεβίν έχει κοσμήσει το εξώφυλλο της Vogue UK συνολικά τρεις φορές, ενώ έχει κοσμήσει και τα εξώφυλλα της Vogue για Κορέα, Βραζιλία, Αυστραλία, Ιαπωνία και Πορτογαλία. Την σεζόν 2012-2013, ήταν ένα από τα μοντέλα πασαρέλας της Victoria's Secret. Το 2014, η Ντελεβίν πήρε τον τίτλο "Μοντέλο της Χρονιάς" στα βρετανικά βραβεία μόδας, ενώ το 2015, ανακοινώθηκε ότι είναι το νέο στέλεχος της ελβετικής μάρκας ρολογιών TAG Heuer, ενώ το καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς, μπήκε και στο εξώφυλλο της αμερικανικής Vogue.
Τον Αύγουστο του 2015, δήλωσε την αποστασιοποίηση της από το χώρο του μόντελινγκ, αφού θέλοντας να ασχοληθεί και με την υποκριτική, είχε άγχος και αυτό την επηρέασε στην κατάσταση του δέρματος της.
Προσωπική ζωή
Έχει δηλώσει δημόσια ότι είναι πανσεξουαλική. Τον Ιούνιο του 2015 επιβεβαίωσε τη σχέση της με την Αμερικανίδα μουσικό Στ. Βίνσεντ, με την οποία χώρισαν τον Σεπτέμβριο του 2016. Τον Ιούνιο του 2019 επιβεβαίωσε ότι βρισκόταν σε σχέση με την ηθοποιό Άσλεϊ Μπένσον για πάνω από ένα χρόνο. Ντελεβίν και Μπένσον χώρισαν τον Απρίλιο του 2020.
Τον Οκτώβριο του 2015, μίλησε δημόσια για την κατάθλιψη, η οποία ξεκίνησε στην ηλικία των 15, όταν ανακάλυψε τον εθισμό της μητέρας της στα ναρκωτικά. Το 2017, αποκάλυψε σε συνέντευξη της ότι πάσχει επίσης από διαταραχή ελλειμματικής προσοχής και υπερκινητικότητας.
Ο νονός της, Νίκολας Κόλεριτζ είναι πρόεδρος της εταιρίας Condé Nast International, που δημοσιεύει πάνω από 100 γνωστά περιοδικά παγκοσμίως (εκ των οποίων Vogue, Glamour, Vanity Fair, GQ κ.α.) ενώ η νονά της, είναι η ηθοποιός Τζόαν Κόλινς.
Ο παππούς της (από την πλευρά της μητέρας της), Σερ Τζόσελιν Στίβενς, είναι ανιψιός του εκδότη γνωστών περιοδικών, Σερ Έντουαρντ Τζορτζ Γουόρις Χάλτον, ενώ η γιαγιά της (από την πλευρά της μητέρας της), Τζέιν Σέφιλντ, ήταν προσωπική βοηθός και ακόλουθος της πριγκίπισσας Μαργαρίτας. Ο προπαππούς της (από την πλευρά του πατέρα της), Χάμαρ Γκρίνγουντ, ήταν Καναδός πολιτικός.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:ΛΟΑΤ πρόσωπα από το Ηνωμένο Βασίλειο Κατηγορία:Αγγλίδες τραγουδίστριες Κατηγορία:Ηθοποιοί βιντεοπαιχνιδιών Κατηγορία:Αμφιφυλόφιλες γυναίκες ηθοποιοί Κατηγορία:Μη-δυαδικά άτομα
Κορβίνο Σαν Κουίρικο
Το Κορβίνο Σαν Κουίρικο (ιταλικά: Corvino San Quirico) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Παβίας, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Κόστα ντε' Νόμπιλι
Η Κόστα ντε' Νόμπιλι (ιταλικά: Costa de' Nobili) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Παβίας, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Παβίας
Κολ (καλλυντικό)
μικρογραφία|252x252px|Αρχαίες Αιγύπτιες παίζουν λαούτα και διπλό [[Αυλός|αυλό, βαμμένες με κολ στα μάτια. Διακοσμητική τοιχογραφία από τάφο στις Θήβες.]] μικρογραφία|189x189εσ|Ινδή με μάτια βαμμένα με κολ. Το κολ (αραβικά: كُحْل‎ kuḥl) είναι αρχαίο καλλυντικό για το μακιγιάζ των ματιών. Ο παραδοσιακός τρόπος παρασκευής του ήταν το άλεσμα του ορυκτού αντιμονίτης (στιβνίτης, Sb2S3), το οποίο εξυπηρετούσε παρόμοιο σκοπό με το ξυλοκάρβουνο που έχει χρησιμοποιηθεί για την παρασκευή της μάσκαρας. Το κολ χρησιμοποιείται ευρέως στη Μεσόγειο, την Ινδική υποήπειρο και το Κέρας της Αφρικής, ως eye liner (ελληνική προφορά: άι-λάινερ). Είναι μία ρευστή χρωστική σκούρα ουσία που απλώνεται στην περιοχή των ματιών, για τον σχηματισμό του περιγράμματός τους και/ ή για να σκουραίνει (να τονίσει) τα βλέφαρα. Χρησιμοποιείται επίσης και ως μάσκαρα για τις βλεφαρίδες. Φοριέται κυρίως από τις γυναίκες, αλλά χρησιμοποιήθηκε ήδη από την αρχαιότητα και από άντρες, καθώς και για το βάψιμο των ματιών των παιδιών.
To κολ είναι παραδοσιακό καλλυντικό στην Ινδία. Επίσης, οι μητέρες έβαφαν τα μάτια των νεογέννητων με κολ. Κάποιες πίστευαν ότι αυτό θα "ωφελούσε την υγεία των παιδικών ματιών", και σε άλλες υπήρχε η πεποίθηση ότι τα βαμμένα μάτια μπορούσαν να αποτρέψουν τις κατάρες και να προστατέψουν τα μωρά από τη βασκανία.
Προέλευση ονομασίας
μικρογραφία|182x182εσ|Δοχείο κολ από το δυτικό [[Ιράν. 800-500 π.Χ. (Μουσείο Τέχνης Λος Άντζελες, LACMA)]] H αραβική λέξη كحل‎ kuḥl και η δυτικο-σημιτική כחל‎ kaḥal (που συγκρίνεται με τη λέξη כחול της σύγχρονης εβραϊκής γλώσσας και σημαίνει "μπλε") είναι συγγενικές και έχουν σημιτική ρίζα k-ḥ-l. Στην αραβική διαλεκτική προφορά υπάρχουν ποικίλες μετεγραφές στις οποίες συμπεριλαμβάνονται οι λέξεις kohl ή kuhl.
Η αγγλική λέξη για το οινόπνευμα, alcohol (αλκοόλ), είναι δάνειο από τα αραβικά, μέσω της μεσαιωνικής λατινικής γλώσσας και των γαλλικών, έχοντας αρχικά την έννοια "σκόνη αντιμονίτη". Η σύγχρονη έννοια της λέξης αλκοόλ γεννήθηκε στον 18ο αιώνα.
Η περσική λέξη για το κολ είναι سرمه sormeh, από το τουρκικό sürme που σημαίνει “σχέδιο κατά μήκος”, από την οποία προήλθε η λέξη surma (सुरमा, সুর্মা, سرمہ) η οποία χρησιμοποιείται στη βεγγαλική γλώσσα, στα Χίντι και στη γλώσσα Ούρτντου, καθώς και στα ρωσικά όπου η αντίστοιχη λέξη είναι сурьма (στιβνίτης). Σε ορισμένες νοτιοασιατικές γλώσσες, χρησιμοποιούνται οι όροι kājal ή kajol. Ο τελευταίος όρος πιθανόν έχει τη ρίζα του στις δραβιδικές γλώσσες.
Στη γλώσσα Χάουσα, το κολ είναι γνωστό ως tozali και kwalli.
Ο αρχαιοελληνικός όρος για τον αντιμονίτη στίβι ή στίμμι και ο λατινικός stibium είναι δάνεια από τον αιγυπτιακό όρο sdm.
Κέρας της Αφρικής
Το κολ χρησιμοποιήθηκε αρχικά ως καταπραϋντική ουσία για τις παθήσεις των ματιών. Στο Κέρας της Αφρικής η χρήση του κολ χρονολογείται στην εποχή του βασιλείου της Γης του Πουντ. Οι γυναίκες της Σομαλίας, του Τζιμπουτί, της Αιθιοπίας και της Ερυθραίας φορούσαν το κολ (kuul) από το μακρινό παρελθόν ως καλλυντικό για να τονίσουν τα μάτια τους, αλλά και για να τα απολυμάνουν. Επίσης, ένιωθαν ότι προστατεύονται από την υπεριώδη ακτινοβολία του ήλιου βάφοντας με σκούρο χρώμα την περιοχή γύρω από τα μάτια.
Χρωματοτρίπτες
μικρογραφία|136x136px|Παλέττα καλλωπισμού του προδυναστικού [[Πολιτισμός Νακάντα|Πολιτισμού Νακάντα]] μικρογραφία|176x176px|Παλέττα του [[Μήνης|Νάρμερ, τελετουργικής χρήσης. Πρωτοδυναστική περίοδος.]] Οι παλέττες καλλωπισμού αποτελούν ένα από τα συνηθέστερα είδη τεχνέργων των αρχαίων αιγυπτιακών τάφων της Προδυναστικής περιόδου (5500-3100 π.Χ.). Το υλικό κατασκευής τους ορίζεται ως σχιστόλιθος, και είναι ουσιαστικά το είδος του γκριζοπράσινου ψαμμιτόλιθου (graywacke) που υπάρχει στο Ουάντι Χαμαμάτ. Οι παλέττες έχουν συνήθως 20-40 εκ. ύψος και η μορφή τους ποικίλει. Έχουν βρεθεί και μεγαλύτερες, ενώ μία σειρά από μικρογραφικές παλέττες, μήκους μικρότερο από 5 εκ., θεωρείται πιθανότερο ότι χρησιμοποιούνταν ως φυλακτά ενάντια στο "κακό μάτι". Οι παλέττες αρχικά εξυπηρετούσαν πρακτικούς λόγους: λειτουργούσαν ως τρίπτες, συμπαγείς βάσεις με τραχιά επιφάνεια, επάνω στις οποίες έτριβαν τη χρωστική ύλη για να παρασκευάσουν το κολ. Αργότερα οι χρωματοτρίπτες είχαν τελετουργικό μάλλον, παρά χρηστικό χαρακτήρα. Μετατράπηκαν σε αντικείμενα ενδεικτικά του υψηλού κοινωνικού status των κατόχων τους και αποτελούσαν ίσως δώρα των αρχηγών προς τα μέλη της αριστοκρατίας.
Ο Αμερικανός Αιγυπτιολόγος Henri G. Fischer υποστήριξε ότι οι διακοσμημένες παλέττες της Ύστερης Προδυναστικής περιόδου του Πολιτισμού Νακάντα ΙΙΙΒ έχουν πιθανόν ιερό χαρακτήρα, και χρησιμοποιούνταν για την προετοιμασία των χρωμάτων με τα οποία διακοσμούσαν τα θεϊκά αγάλματα. Ο συμβολικός χαρακτήρας των σκαλιστών διακοσμήσεών τους επάνω στην πέτρα, μοιάζει να προαναγγέλει τις ανάλογου χαρακτήρα διακοσμήσεις των τάφων του Παλαιού Βασιλείου. Οι ρίζες της αιγυπτιακής γλυπτικής βρίσκονται σε αυτά τα αντικείμενα, μερικά από τα οποία αποτελούν αληθινά αριστουργήματα.
Παλέττες ακόσμητες, με απλό ακατέργαστο σχήμα, έχουν βρεθεί σε θέσεις Παλαιολιθικής περιόδου. Τα πρωιμότερα παραδείγματα σχηματοποιημένων παλεττών, ορθογώνιων ή ρομβοειδών, ανήκουν στην περίοδο του Πολιτισμού Μπαντάρι και της Αμράτιας Κοινωνίας. Σε ορισμένες περιπτώσεις οι παλέττες αυτές φέρουν εγχάρακτες διακοσμήσεις και σχέδια, ενώ σπανιότερα διακοσμούνται με μοτίβα σε χαμηλό ανάγλυφο. μικρογραφία|164x164εσ|Η φαραώ Χατσεψούτ με κολ στα μάτια
Δυναστική περίοδος
Από τους προϊστορικούς τάφους της Τάσιας Κοινωνίας (4500 π.Χ. περίπου) υποδεικνύεται η πρώιμη χρήση του γαληνίτη στην Αίγυπτο, μία συνήθεια που εκτείνεται χρονικά από τον Πολιτισμό Μπαντάρι (5000 π.Χ. περίπου) μέχρι την Κοπτική περίοδο. Παρόλο που υπάρχουν τοπικά κοιτάσματα γαληνίτη, γίνονταν επίσης και εισαγωγές, τόσο του μαύρου γαληνίτη, όσο και του πράσινου μαλαχίτη, από περιοχές της δυτικής Ασίας, την περιοχή Κοπτός της Αιγύπτου και τη Γη του Πουντ.
Ο γαληνίτης που χρησιμοποιούσαν για το βάψιμο των ματιών (αργότερα ονομάστηκε στα αραβικά κολ από την ακκαδική λέξη για το "καλλυντικό") ήταν ευρέως διαδομένος στην αρχαία Αίγυπτo. Όπως παρουσιάζεται στα αρχαία κείμενα που περιγράφουν τη χρήση τόσο του μαύρου γαληνίτη, όσο και του πράσινου μαλαχίτη, τα άνω βλέφαρα βάφονταν μαύρα, ενώ τα κάτω πράσινα.
Την περίοδο της 18ης δυναστείας η αρχαία Αιγύπτια βασίλισσα Xατσεψούτ άλεθε επίσης καμένο λιβάνι για να φτιάξει το κολ eye liner της. Αυτή είναι η πρώτη καταγεγραμμένη χρήση της ρητίνης. Το λιβάνι ήταν ένα προϊόν που η βασίλισσα είχε προμηθευτεί στη διάρκεια της εμπορικής αποστολής της στο Πουντ. μικρογραφία|179x179εσ|Δοχείο κολ της Tiye, συζύγου του φαραώ [[Δέκατη όγδοη δυναστεία Φαραώ|Αμενχοτέπ Γ΄.(Μουσείο Τέχνης Λος Άντζελες, LACMA)]] Καλλυντικές ουσίες όπως το ξύλο κανέλας και άλλα μπαχαρικά – τα οποία χρησιμοποιούνταν στα αρώματα – και χαλκός εξάγονταν στην αρχαία Αίγυπτο από τις περιοχές Pomparippu και Kadiramalai-Kandarodai που βρίσκονται στο Tamraparni της Σρι Λάνκα.
Σύμφωνα με μελέτες Γάλλων ερευνητών (2010) το ιδιαίτερα βαρύ μακιγιάζ που φορούσαν στην αρχαία Αίγυπτο είχε ωφέλιμες επιδράσεις στην υγεία. Στις υπομικρομοριακές συγκεντρώσεις του μολύβδου υπάρχουν συστατικά που μπορούν να προκαλέσουν υπερπαραγωγή του αζώτου (N2O), η οποία με τη σειρά της μπορεί να ενισχύσει της ανοσοποιητικό σύστημα. μικρογραφία|128x128px|Ο φαραώ [[Τουταγχαμών με κολ (προτομή, Μουσείο Καΐρου)]] Στον Πάπυρο Έμπερς (Ebers Papyrus, περίπου 1550 π.Χ.), oι αρχαίοι Αιγύπτιοι αναφέρονται στα συστατικά που περιέχει το κολ ως ευεργετικά, με προστατευτικές ιδιότητες για τα μάτια. Πραγματικά, το κολ χρησιμοποιούνταν και ως προϊόν μακιγιάζ για τον σχηματισμό του περιγράμματος των ματιών και ως καλλυντικό. Στην περιοχή του Νείλου ενδημούν διάφορες οφθαλμικές ασθένειες, στις οποίες συμπεριλαμβάνεται το τράχωμα, μία λοιμώδης νόσος που προκαλείται από το βακτήριο Chlamydia trachomatis και που μπορεί να προξενήσει ουλές στον κερατοειδή και επιπεφυκίτιδες, με πιθανή απώλεια της όρασης. Το κολ δεν χρησιμοποιήθηκε μόνο ως καλλυντικό, αλλά και ως φαρμακευτικό κολλύριο. Δύο συστατικά του μολύβδου που περιέχει το κολ - ο λαυριονίτης και ο φωσγενίτης - δεν υπήρχαν στο φυσικό περιβάλλον της κοιλάδας του Νείλου. Θεωρείται ότι οι αρχαίοι Αιγύπτιοι τα συνέθεσαν εκ προθέσεως λόγω των ωφέλιμων ιδιοτήτων τους. Η ευρεία διάδοση του κολ από τη Μεσόγειο μέχρι τη Μέση Ανατολή οφείλεται στην ιδιότητά του να προστατεύει τα μάτια από τις μολυσματικές ασθένειες και παράλληλα να χρησιμοποιηθεί ως καλλυντικό.
Νομικό πλαίσιο
Στις σύγχρονες κοινωνίες, το κολ δεν συμπεριλμβάνεται στον κατάλογο των εγκεκριμένων χρωστικών ουσιών από το Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων. Εξαιτίας της πιθανής περιεκτικότητάς του σε μόλυβδο είναι μία ουσία επιβλαβής για την υγεία. Στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής η εισαγωγή και η διακίνησή του απαγορεύεται.
Κατάλογος δημάρχων Πύργου
Ο Δήμαρχος είναι ο επικεφαλής του Δήμου Πύργου Ηλείας. Πρωθύστερη ονομασία του δήμου ήταν Δήμος Λετρίνων. Ο οικισμός Πύργος υπήρχε από την περίοδο της Τουρκοκρατίας.
Διοικητική ιστορία
Ο δήμος Λετρίνων συστάθηκε στις 20 Απριλίου 1835 με έδρα τον οικισμό Πύργος. Το 1899 στο νομό Ηλείας από το νομό Αχαΐας και Ήλιδος, για να υπαχθεί ξανά σε αυτόν το 1909. Ο δήμος αποσπάστηκε στον νομό Ηλείας το 1930 και στις 14 Απριλίου 1976 ο δήμος μετονομάστηκε σε δήμο Πύργου.
Λίντσεϊ Ντάνκαν
Η Λίντσεϊ Βιρ Ντάνκαν, CBE (αγγλικά: Lindsay Vere Duncan, 7 Νοεμβρίου 1950) είναι Σκωτσέζα ηθοποιός του κινηματογράφου, της τηλεόρασης και του θεάτρου. Ξεκίνησε από τα μαθητικά της χρόνια να ασχολείται με το θέατρο, καταλήγοντας στη διάρκεια της καριέρας της να κερδίζει δις το βραβείο Olivier Awards και μία το βραβείο Tony, για τους ρόλους της στα έργα Private Lives και Les Liaisons Dangereuses, αντιστοίχως.
Στην τηλεόραση, επίσης, έχει συμμετάσχει σε γνωστές σειρές όπως το G.B.H., το Rome και το Doctor Who. Λιγότερες συμμετοχές πραγματοποίησε στον κινηματογράφο, όπου συμμετείχε μεταξύ άλλων στο Star Wars: Επεισόδιο 1 - Η Αόρατη Απειλή (1999), ως η φωνή του TC- 14, στο Alice in Wonderland (2010) και στο Birdman (2014). Το 2009, τιμήθηκε από το Τάγμα της Βρετανικής Αυτοκρατορίας, για την προσφορά της στο θέατρο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σκωτσέζες ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Σκωτσέζες ηθοποιοί ραδιοφώνου Κατηγορία:Σκωτσέζες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Σκωτσέζες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Σκωτσέζες ηθοποιοί θεάτρου
Κότσο
Το Κότσο (ιταλικά: Cozzo) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Παβίας, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Παβίας
Ζντένκα Βάβροβα
Η Ζντένκα Βάβροβα (Zdeňka Vávrová, γενν. το 1945) είναι Τσέχα αστρονόμος.
Συνανεκάλυψε τον περιοδικό κομήτη 134P/Κόβαλ-Βάβροβα. Αυτός είχε παρατηρηθεί αρχικώς ως αστεροειδής, ο οποίος έλαβε την προσωρινή ονομασία 1983 JG, χωρίς να έχει κομητική κόμη. Ωστόσο, μεταγενέστερες εικόνες του Τσαρλς Κόουαλ έδειξαν κόμη. Σύμφωνα με το Κέντρο Μικρού Πλανήτη, η Βάβροβα έχει ανακαλύψει 115 μικρούς πλανήτες.
Ο αστεροειδής της Κύριας Ζώνης 3364 Ζντένκα, ο οποίος ανακαλύφθηκε από τον Αντονίν Μρκος το 1984, ονομάστηκε προς τιμή της και για τα 20 χρόνια που έχει συμμετάσχει στο πρόγραμμα αστρομετρίας μικρών πλανητών του Αστεροσκοπείου του Κλετ. Η παραπομπή της ονομασίας του συγκεκριμένου μικρού πλανήτη δημοσιεύθηκε στις 26 Φεβρουαρίου 1994, με κωδικό M.P.C. τον 23136.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τσέχοι αστρονόμοι Κατηγορία:Αστρονόμοι του 20ού αιώνα
Νέο Χωριό
Η ονομασία Νέο Χωριό μπορεί να αναφέρεται σε:
Κατάλογος ηγεμόνων της Κομμαγηνής
Το βασίλειο της Κομμαγηνής ήταν ένα μικρό μακεδονικό βασίλειο στη νότια Μ. Ασία στην Αντιόχεια, το οποίο ξεκίνησε τη ζωή του ως υποτελές κράτος της Αυτοκρατορίας των Σελευκιδών και αργότερα έγινε ανεξάρτητο βασίλειο, πριν τελικά προσαρτηθεί από τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία το 72.
Πηγές
Κατηγορία:Κατάλογοι μοναρχών
Παλαμιδάς (νησίδα) Ύδρας
Ο Παλαμιδάς ή η Παλαμίδά ή ο Παλαμηδάς είναι νησίδα στο Μυρτώο πέλαγος, η οποία βρίσκεται στον κόλπο της Ύδρας απέναντι από τα βόρεια παράλιά της.
Δείτε επίσης
Ο οικισμός Παλαμιδάς Ύδρας.
Παραπομπές
κατηγορία:νησιά του Αργοσαρωνικού Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες Κατηγορία:Ύδρα
Νέο Χωριό Λευκωσίας
Το Νέο Χωριό είναι κοινότητα της επαρχίας Λευκωσίας στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στο χωριό από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος του δεν ελέγχεται από αυτήν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Λευκωσίας
Κούρα Καρπινιάνο
Η Κούρα Καρπινιάνο (ιταλικά: Cura Carpignano) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Παβίας, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Παβίας
Αμπντουλάχ του Παχάνγκ
Ο Αμπντουλάχ του Παχάνγκ (Al-Sultan Abdullah Ri’ayatuddin Al-Mustafa Billah Shah ibni Almarhum Sultan Haji Ahmad Shah Al-Musta’in Billah (Jawi: السلطان عبدالله رعاية الدين المصطفى بالله شاه الحاج ابن المرحوم سلطان حاج احمد شاه المستعين بالله) (γεννηθείς στις 30 Ιουλίου 1959) είναι ο 16ος Yang di-Pertuan Agong (αρχηγός κράτους) της Μαλαισίας και ο 6ος Σουλτάνος του Παχάνγκ. Ανακηρύχθηκε Σουλτάνος στις 15 Ιανουαρίου 2019, διαδεχόμενος τον πατέρα του, Σουλτάνο Αχμάντ Σαχ, ο οποίος αποφασίστηκε να παραιτηθεί του θρόνου στη διάρκεια σύσκεψης του Βασιλικού Συμβουλίου στις 11 Ιανουαρίου.
Στις 24 Ιανουαρίου 2019 εξελέγη ως ο 16ος Yang di-Pertuan Agong της Μαλαισίας. Ορκίστηκε και ανέλαβε καθήκοντα στις 31 Ιανουαρίου και ενθρονίστηκε στις 30 Ιουλίου. Ήταν επίσης μέλος του Συμβουλίου της ΦΙΦΑ από το 2015 ως το 2019.
Παραπομπές
Αμπντουλαχ Αμπντουλαχ
Α΄ Κατηγορία ποδοσφαίρου γυναικών 2019-20
Η Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου γυναικών 2019–20 ήταν το 31ο πρωτάθλημα στην ιστορία του θεσμού και το 28ο πρωτάθλημα ως Α΄ κατηγορία που διοργάνωσε η ΕΠΟ. Έγινε με τη συμμετοχή δώδεκα ομάδων.
Η διοργάνωση διεξήχθη έως και την 14η αγωνιστική, με οκτώ ακόμα να απομένουν για την ολοκλήρωση της. Στις 12 Μαρτίου η ΕΠΟ προχώρησε αρχικά σε αναστολή όλων των διοργανώσεων της, εξαιτίας της έξαρσης της πανδημίας του κορονοϊού, και ενάμιση μήνα αργότερα αποφάσισε την οριστική διακοπή της αγωνιστικής περιόδου. Πρωταθλητής ανακηρύχθηκε ο ΠΑΟΚ με βάση το βαθμολογικό πίνακα μετά την 14η αγωνιστική, όπου βρισκόταν στην πρώτη θέση, χωρίς απώλεια βαθμών και με διαφορά ασφαλείας από τον δεύτερο Άρη.
Καμία ομάδα δεν υποβιβάστηκε καθώς η ΕΠΟ αποφάσισε την αναδιάρθρωση της κατηγορίας από την επόμενη περίοδο, με τη συμμετοχή 22 ομάδων, χωρισμένων σε δύο ομίλους με γεωγραφικά κριτηρια
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2019–2020 Κατηγορία:Α΄ Εθνική ποδοσφαίρου γυναικών
Μιναρελίκιοϊ
Το Μιναρελίκιοϊ είναι χωριό της επαρχίας Λεφκόσα στην Τουρκική Δημοκρατία Βορείου Κύπρου. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, σύμφωνα με την οποία το χωριό ονομάζεται Νέο Χωριό. Ωστόσο, μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία και εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Πηγές
Κατηγορία:Οικισμοί στην Επαρχία Λεφκόσα
Tribute to the Gods
Tribute to the Gods είναι ο τίτλος της συλλογής διασκευών του αμερικανικού heavy metal συγκροτήματος Iced Earth, η οποία κυκλοφόρησε το Νοέμβριο του 2002 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Century Media".
Οι κριτικές για το άλμπουμ υπήρξαν μέτριες, με το "Allmusic" να το βαθμολογεί με τρία αστέρια με άριστα τα πέντε και το "Metal Storm" με 7,5 / 10.
Αυτός ήταν ο τελευταίος δίσκος του συγκροτήματος με τον κιθαρίστα Λάρι Ταρνόφσκι στην σύνθεση τους, ο οποίος αντικαταστάθηκε από τον Ραλφ Σάντολα, όπως και του τραγουδιστή Ματ Μπάρλοου, ο οποίος επέστρεψε στους Iced Earth πέντε χρόνια αργότερα.
Μέλη των Iced Earth
Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά την ηχογράφηση του "Tribute to the Gods" είχε την εξής μορφή:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Iced Earth Κατηγορία:Άλμπουμ του 2002
Μοναστήρι του Πιταρετί
Το Μοναστήρι του Πιταρετί ( ფიტარეთის მონასტერი) είναι μεσαιωνικό Ορθόδοξο Χριστιανικό μοναστήρι στη Γεωργία, περίπου 26 χλμ. νοτιοδυτικά της πόλης Τετριτσκάρο, στο μχάρε Κβέμο Κάρτλι, νοτιοδυτικά της πρωτεύουσας Τιφλίδας. Το συγκρότημα κτιρίων του μοναστηριού περιλαμβάνει την εκκλησία της Θεοτόκου, ένα καμπαναριό, το ερειπωμένο τείχος και αρκετά μικρότερα βοηθητικά κτίρια. Η κύρια εκκλησία φαίνεται ότι χτίστηκε επί βασιλείας του Γεωργίου Δ' στις αρχές του 13ου αιώνα.
Ντόρνο
Το Ντόρνο (ιταλικά: Dorno) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Παβίας, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Μοναστήρι του Πιταρετί
Επί του παρόντος το μοναστήρι λειτουργεί και υπάγεται στην επισκοπή του Μαγκλίσι και Τσάλκα.
Ιστορία
Η εκκλησία του μοναστηριού χτίστηκε το 1213-1222 επί βασιλείας του Γεωργίου Δ'. Το μοναστήρι χρονολογείται του 13ου αιώνα. Μια επιγραφή του 14ου αιώνα αναφέρει έναν κτήτωρ - τον οικονόμο του Βασιλιά Γεωργίου Ε', τον Καβτάρ Κατσιμπάτζε, ο οποίος ήταν πρόγονος των Μπαρατασβίλι.
Το μοναστήρι ήταν ιδιοκτησία και χώρος ταφής της ευγενούς οικογένειας των Κατσιμπάτζε- Μπαρατασβίλι και, από το 1536, των απογόνων τους - των Ορμπελισβίλι. Μια άλλη επιγραφή σε έναν πέτρινο τύμβο αναφέρει ότι ο Καπλάν Ορμπελισβίλι ανακαίνισε το μοναστήρι το 1671.
Από τις αρχές του το μοναστήρι θεωρείτο ως ένα πνευματικό και λογοτεχνικό κέντρο, ιδιαίτερα κατά τον 17ο-18ο αιώνα. Κατά την περίοδο 1696-1730 το μοναστήρι είχε έναν διακεκριμένο αρχηγό, τον Ιώβ, ο οποίος είχε την υποστήριξη του Βασιλιά του Κάρτλι, Βαχτάνγκ ΣΤ'. Ο Ιώβ κατασκεύασε ένα κελάρι στην άκρη του μοναστηριού.
Η βιβλιοθήκη της μονής ήταν περίφημη, με ευαγγέλια και χειρόγραφα. Σε αυτά συμπεριλαμβάνεται μία συλλογή από αρχαίους ύμνους που ήταν σημαντική στη μελέτη των αρχαίων Γεωργιανών συστημάτων γραφής και σημειολογίας.
Το μοναστήρι του Πιταρετί ευημέρησε μέχρι το 1752 που αναγκάστηκε να κλείσει κατόπιν λεηλασίας από το Νταγκεστάν. Τότε εκκενώθηκε και έμεινε άδειο για πολύ καιρό.
Περιγραφή
Εκκλησία της Θεοτόκου: είναι μία Γεωργιανή θολωτή εκκλησία, σταυροειδής βυζαντινού ρυθμού με ένα πλευρικό αίθριο, που έχει κοινά χαρακτηριστικά με των μοναστηριών της Μπετάνια, του Κβαταχέβι και του Τιμοτεσουμπάνι.
Το σχήμα της είναι σχεδόν τετράγωνο. Έχει μία είσοδο στα νότια. Στα ανατολικά χωρίζεται στα τρία: στην Αγία Τράπεζα, το βήμα και μία τραπεζαρία. Ο θόλος βρίσκεται στο κέντρο και στηρίζεται στις γωνίες της Αγίας Τράπεζας και σε δύο κολόνες στα δυτικά. Στο κυλινδρικό τύμπανο του θόλου υπάρχουν 12 διακοσμημένα, στενά και ψηλά παράθυρα.
Οι προσόψεις είναι διακοσμημένες, με έμφαση στις κόγχες και στους φεγγίτες. Ολόκληρο το εσωτερικό ήταν κάποτε τοιχογραφημένο, αλλά μόνο σημαντικά θραύσματα των τοιχογραφιών έχουν διασωθεί.
Καμπαναριό: είναι τριώροφο. Στον πρώτο όροφο υπάρχει η είσοδος για το μοναστήρι και στον δεύτερο όροφο υπάρχουν 2 παράθυρα.
Κελάρι: είναι ένα μεγάλο κτίριο που χρονολογείται του 1696.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ακίνητα Πολιτισμικά Μνημεία Εθνικής Σημασίας της Γεωργίας
Νικόλαος Ασπρογέρακας
Ο Νικόλαος Ασπρογέρακας (1874-1942) ήταν Έλληνας ζωγράφος και καθηγητής πανεπιστημίου.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1874 στην Πάτρα, και σπούδασε κατά σειρά στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας και στο Παρίσι. Την περίοδο από το 1919 έως το 1941 δίδαξε γραμμογραφία, ελεύθερη γραφική και ζωγραφική στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Παράλληλα, ασχολήθηκε με ζωγραφικά έργα τοπιογραφίας, προσωπογραφίας και θαλασσογραφίας. Ακόμη, φιλοτέχνησε αγιογραφίες στην Μονή Πεντέλης. Σύζυγός του ήταν η επίσης ζωγράφος Ερατώ Ασπρογέρακα. Πέθανε το 1942 στην Αθήνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι Κατηγορία:Μέλη Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου
Φερρέρα Ερμπονιόνε
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Παβίας
Ανατολική Έρημος
Η Ανατολική Έρημος (αρχαϊκά γνωστή ως Αραβία ή Αραβική Έρημος ) είναι το τμήμα της ερήμου Σαχάρα που βρίσκεται ανατολικά του ποταμού Νείλου. Εκτείνεται 223.000 χλμ2 από τη Βορειοανατολική Αφρική και συνορεύει με τον ποταμό Νείλο στα δυτικά και την Ερυθρά Θάλασσα και τον Κόλπο του Σουέζ στα ανατολικά. Εκτείνεται μέσω της Αιγύπτου, της Ερυθραίας, του Σουδάν και της Αιθιοπίας. Η Ανατολική Έρημος είναι επίσης γνωστή ως Λόφοι της Ερυθράς Θάλασσας. Η έρημος αποτελείται από μια οροσειρά που εκτείνεται παράλληλα με την ακτή, μεγάλα ιζηματογενή οροπέδια που εκτείνονται εκατέρωθεν των βουνών και της ακτής της Ερυθράς Θάλασσας. Οι βροχοπτώσεις, το κλίμα, η βλάστηση και η ζωή των ζώων στην έρημο ποικίλλουν μεταξύ αυτών των διαφορετικών περιοχών. Η έρημος υπήρξε χώρος εξόρυξης οικοδομικών υλικών και πολύτιμων και ημιπολύτιμων μετάλλων σε όλη την ιστορία. Περιείχε ιστορικά πολλές εμπορικές διαδρομές που οδηγούσαν προς και από την Ερυθρά Θάλασσα, συμπεριλαμβανομένης της Διώρυγας του Σουέζ.
Ιστορικός σχηματισμός
Μεταξύ 100 και 35 εκατομμυρίων ετών πριν, η περιοχή που είναι τώρα η Ανατολική Έρημος ήταν υποβρύχια, καλυμμένη από τον ωκεανό της Τηθύος. Κατά την περίοδο του Ολιγόκαινου, περίπου 34 εκατομμύρια χρόνια πριν, η γη άρχισε να γέρνει και η ακτογραμμή ωθήθηκε προς τα βόρεια και τα δυτικά. Ταυτόχρονα, το υπόγειο συγκρότημα στα ανατολικά ανυψώθηκε, σχηματίζοντας την οροσειρά της Ερήμου. Σε αυτήν την ίδια αλληλουχία μετακινήσεων ξηράς, άνοιξε ένα ρήγμα που τώρα είναι η Ερυθρά Θάλασσα.
Όρη
μικρογραφία| Ουάντι στην Ανατολική Έρημο Η οροσειρά της Ανατολικής Ερήμου εκτείνεται μεταξύ 80 και 137 χιλιομέτρων στο εσωτερικό από και παράλληλα με την ακτή της Ερυθράς Θάλασσας. Έχει κορυφές περίπου 1.500 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Τα νότια όρη είναι κυρίως πυριγενή πετρώματα ενώ τα όρη στα βόρεια είναι ασβεστολιθικά. Τα όρη χωρίζουν φαρδιά ουάντι που επιτρέπουν την απορροή των βροχοπτώσεων από τα όρη προς την Ερυθρά Θάλασσα και τον ποταμό Νείλο. Η ψηλότερη κορυφή της οροσειράς είναι η Τζέμπελ Σαγιέμπ Ελ Μπανάτ, στα 2.184 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.
Οροπέδια
Σε κάθε πλευρά των βουνών εκτείνονται ιζηματογενή οροπέδια. Γενικά, τα βόρεια τμήματα αυτών των οροπεδίων έχουν ασβεστολιθική βάση ενώ τα νότια είναι από ψαμμίτη. Τα οροπέδια μεταξύ του ποταμού Νείλου και των βουνών είναι επίσης γνωστά ως η εσωτερική Ανατολική Έρημος και υποδιαιρείται σε τέσσερα τμήματα: την έρημο Καΐρου-Σουέζ, την έρημο ασβεστόλιθου, την έρημο ψαμμίτη (Idfu-Kom Ombo) και την έρημο της Νουβίας.
Ακτή της Ερυθράς Θάλασσας
Οι ακτές της Ερυθράς Θάλασσας είναι το ανατολικότερο τμήμα της Ανατολικής Ερήμου, που εκτείνεται μεταξύ της Ερυθραίας και του Κόλπου του Σουέζ. Η ακτογραμμή κυμαίνεται μεταξύ 30 και 175 χιλιομέτρων σε πλάτος από τη βάση της οροσειράς.
Κλίμα
Η Ανατολική Έρημος έχει ημίξηρο/άνυδρο/υπεράγονο κλίμα. Κατά μέσο όρο, η περιοχή λαμβάνει συνήθως λιγότερα από 25 χιλ. των βροχοπτώσεων ανά έτος σε σπάνια μοτίβα. Οι περισσότερες βροχοπτώσεις σημειώνονται κατά τους χειμερινούς μήνες γύρω από τα βουνά. Η παρουσία των βουνών μπορεί να δημιουργήσει μια σκιά βροχής, για την υπόλοιπη έρημο, συμβάλλοντας στο άνυδρο περιβάλλον.
Οι μέσες θερμοκρασίες κυμαίνονται μεταξύ 14 και 21℃ το χειμώνα (Νοέμβριος–Μάρτιος) και 23,1℃ το καλοκαίρι (Μάιος–Σεπτέμβριος). Ο καιρός είναι συνήθως ηλιόλουστος, ωστόσο, μπορεί να εμφανιστούν αμμοθύελλες, συνήθως μεταξύ Μαρτίου και Ιουνίου. Οι καταιγίδες προκαλούνται από τον τροπικό αέρα που κινείται προς τα πάνω από το Σουδάν, που συνοδεύεται από ισχυρούς ανέμους και αυξημένη θερμοκρασία.
Χλωρίδα
Η βλάστηση που αναπτύσσεται στην Ανατολική Έρημο ταξινομείται είτε ως εφήμερη είτε ως πολυετή. Η εφήμερη βλάστηση είναι φυτά που συνήθως έχουν μια μόνο εποχή διάρκεια ζωής λόγω της εξάρτησής τους από τη βροχή. Τα πολυετή φυτά ζουν για δύο ή περισσότερα χρόνια.
Πανίδα
μικρογραφία| Ζωγραφιά ιάκουλων στην έρημο Η άγρια ζωή της Ανατολικής Ερήμου είναι αρκετά διαφορετική από αυτή της Δυτικής Ερήμου, καθώς η παρουσία του ποταμού Νείλου και των βουνών της Ερυθράς Θάλασσας παρέχουν μεταβλητές οικολογικές περιοχές. Μικρά θηλαστικά όπως η αλεπού φενέκ, το χρυσό αγκαθωτό ποντίκι, ο ιάκουλος και άλλα τρωκτικά ζουν στα οροπέδια της ερήμου. Άλλα μεγαλύτερα θηλαστικά περιλαμβάνουν το ύραξ, την αιγυπτιακή μαγκούστα και τον αιγυπτιακό λύκο. Οι Λόφοι της Ερυθράς Θάλασσας παρέχουν έναν μοναδικό ορεινό βιότοπο που αυξάνει την ποικιλομορφία της πανίδας στην ανατολική έρημο. Τα είδη που απαντώνται στα βουνά περιλαμβάνουν τον αμμότραγο, ένα είδος προβάτων που κατοικεί στο βουνό, το νουβικό αγριοκάτσικο και τη δορκάδα γαζέλα. Η οροσειρά παρέχει επίσης βιότοπο για μια ποικιλία πτηνών, συμπεριλαμβανομένου του χρυσαετού και του γυπαετού, που σπάνια συναντώνται σε άλλες περιοχές της Σαχάρας. Η κοιλάδα του Νείλου είναι μια κεντρική τοποθεσία για τη μετανάστευση πουλιών και υπάρχουν περισσότερα από 200 είδη πουλιών που περνούν από τη δυτική πλευρά της Ανατολικής Ερήμου κατά τις περιόδους μετανάστευσης.