cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ιεροκλής Μιχαηλίδης
Βιογραφία
Στον κινηματογράφο, συμμετείχε σε κινηματογραφικές ταινίες, όπως: Πολίτικη Κουζίνα, Μαύρο γάλα, Safe Sex, Πίσω πόρτα. Για την ταινία Πίσω πόρτα το 2000 απέσπασε το Κρατικό Βραβείο ερμηνείας Β΄ ανδρικού ρόλου.Τη σεζόν 2018-2019 θα πρωταγωνιστήσει στη νέα κωμική σειρά του ANT1 Κάνε γονείς να δεις καλό. Τη σεζόν 2019 θα πρωταγωνιστήσει στη νέα κωμική σειρά του ΣΚΑΪ 8 λέξεις.     Τη σεζόν 2020  θα πρωταγωνιστήσει στη νέα αστυνομική σειρά του COSMOTE TV Έτερος Εγώ: Κάθαρσις. Τη σεζόν 2021  θα πρωταγωνιστήσει στη νέα κωμική σειρά του Open Δε γκρανμάδερ. Τη σεζόν 2021 - 2022 θα πρωταγωνιστήσει στη νέα κωμική σειρά του Alpha TV Άσε μας ρε μαμά.
Γιάννης Λαγουδάκος
Ο Γιάννης Λαγουδάκος είναι πολιτικός και συνδικαλιστής, γεννημένος στο Πέραμα την 1η Μαΐου 1971, πρώην Δήμαρχος και μόνιμος κάτοικος του Περάματος. Είναι πτυχιούχος του Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης και Διεθνών Σπουδών του Παντείου Πανεπιστημίου. Παράλληλα έχει δύο μεταπτυχιακές εξειδικεύσεις: α) στην «Οργάνωση Διοίκησης Τοπικής Αυτοδιοίκησης», και β) στην «Εφαρμοσμένη Ψυχολογία». Έχει καταγωγή από τη Μάνη.
Πορεία προς τον δημαρχιακό θώκο και άσκηση καθηκόντων Δημάρχου
Υποστηριζόμενος από τη ΝΔ και την Πολιτική Άνοιξη, διετέλεσε Δήμαρχος την τετραετία 2002-2006 στο Πέραμα, ως επικεφαλής του συνδυασμού «ΠΕΡΑΜΑ - ΝΕΑ ΕΛΠΙΔΑ», εκλέχθηκε δε στο δημαρχιακό θώκο σε ηλικία μόλις 31 ετών. Στη θητεία του, το Σεπτέμβριο του 2003, ως Δήμαρχος είχε απασχολήσει τα ΜΜΕ, με την ενέργειά του να προβεί σε διήμερη απεργία πείνας και στην κατάληψη του 4ου νηπιαγωγείου Περάματος, διαμαρτυρόμενος για την μεγάλη καθυστέρηση στην αποπεράτωση του νηπιαγωγείου. Είχε επίσης απασχολήσει τα ΜΜΕ με το «κλείσιμο δρόμων» και με κινητοποιήσεις, προκειμένου να βρεθεί λύση στο χρόνιο πρόβλημα δυσοσμίας των βοθρολυμάτων της Ψυττάλειας.
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Πριν και μετά τη θητεία του ως Δημάρχου εργάστηκε σε Δημόσια ΙΕΚ ως καθηγητής, διδάσκοντας Συνταγματικό Δίκαιο και Εφαρμοσμένη Ψυχολογία. Από το 2009 ασκεί το λειτούργημα του δημοσίου υπαλλήλου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμαρχοι Περάματος
Δημήτριος Γεωργαντέλης
Ο Δημήτριος Γεωργαντέλης (και Γεωργαντέλλης, 1898-1970) ήταν Έλληνας βιομήχανος και πολιτικός από τη Λέσβο. Διετέλεσε βουλευτής από το 1932 έως το 1950 και από το 1951 έως το 1956.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε το 1898. Εξελέγη για πρώτη φορά με το Λαϊκό Κόμμα στις εκλογές του 1932, στην εκλογική περιφέρεια Λέσβου-Λήμνου. Επανεξελέγη βουλευτής με το ίδιο κόμμα το 1935, 1936 και το 1946 και με τον Ελληνικό Συναγερμό το 1951 και το 1952. Στα τελευταία χρόνια της πολιτικής του σταδιοδρομίας εντάχθηκε στην ΕΡΕ. Υπηρέτησε ως υφυπουργός Γενικός Διοικητής Νήσων Αιγαίου Πελάγους από τις 27 Ιανουαρίου 1947 έως τις 17 Φεβρουαρίου 1947.
Απεβίωσε στις 4 Ιουνίου 1970 και ετάφη στη γενέτειρά του.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Γενικοί Διοικητές Νήσων Αιγαίου Πελάγους Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Ελληνικό Συναγερμό Κατηγορία:Έλληνες βιομήχανοι Κατηγορία:Βουλευτές Λέσβου Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Λαϊκό Κόμμα]]
Γερμανικά πανεπιστήμια ελίτ
Πανεπιστήμια ελίτ (γερμανικά: Eliteuniversität) είναι ανεπίσημος (από το κράτος) τίτλος για επιλεγμένα πανεπιστημιακά ιδρύματα έρευνας της Γερμανίας. Το επίσημο όνομα είναι πανεπιστήμιο της "τελειότητας στην έρευνα". Ο τίτλος δίνεται στα πανεπιστήμια που διακρίνονται στην Πρωτοβουλία Αριστείας και λαμβάνουν επιπλέον κρατική επιχορήγηση με βάθος πενταετίας.
Σε αντίθεση με αμερικανικά ή βρετανικά πανεπιστήμια ελίτ, τα όποια είναι διεθνούς ποιότητας και στην έρευνα και στη διδασκαλία, υπάρχει στη Γερμανία ελεύθερη πρόσβαση σε αυτά για όλους τους ενδιαφερόμενους φοιτητές. Επίσης αυτός ο τίτλος αναφέρεται μόνο στην έρευνα αλλά όχι στη διδασκαλία, η οποία μπορεί να αποδιοργανωθεί συχνά λόγω των τεράστιων αριθμών σπουδαστών στις διαλέξεις και αφορά την ερευνητική ποιότητα και τη χρηματοδότησή της σε εθνική βάση.
Ιστορικό
Ήδη η κυβέρνηση του Γκέρχαρντ Σρέντερ (1998-2005) είχε προτείνει τη δημιουργία πανεπιστημίων ελίτ κατά αμερικανικά πρότυπα ώστε να διασφαλιστεί η ανταγωνιστικότητα των γερμανικών πανεπιστημίων στο μέλλον. Το θέμα ξεχάστηκε για κάποιο χρονικό διάστημα, ωσότου η νεοεκλεγείσα κυβέρνηση της Άνγκελα Μέρκελ επανέφερε το ζήτημα στο προσκήνιο.
Το 2006 τρία γερμανικά ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα απέκτησαν τον ανεπίσημο τίτλο του «Πανεπιστημίου Ελίτ» που κανονικά ονομάζεται "Πανεπιστήμιο τελειότητας". Ο τίτλος αυτός συνδέεται με επιπλέον χρηματικές κρατικές επιχορηγήσεις ως επιβράβευση των ιδρυμάτων αυτών για τη συνεισφορά τους στην επιστημονική έρευνα. To ύψος των επιχορηγήσεων φτάνει μέχρι και τα 300 εκατομμύρια ευρώ. Τον Οκτώβριο του 2007 ανακοινώθηκαν τα ονόματα έξι ακόμα πανεπιστημίων που προστέθηκαν στη λίστα.
Τα γερμανικά "πανεπιστήμια τελειότητας"
Το 2012 κατέκτησαν τον τίτλο τα εξής 11 πανεπιστήμια:
Εκτός αυτών των πανεπιστημίων θα τιμηθούν με διακρίσεις και επιπλέον χρηματοδοτήσεις Σχολές Αποφοίτων (γερμαν. Graduiertenschulen) καθώς και Κορυφαία Ερευνητικά Κέντρα (γερμαν. Spitzenforschungszentren ή Exzellenzcluster) που αποτελούν μέρη ορισμένων πανεπιστημίων.
Στις Σχολές Αποφοίτων συγκαταλέγονται σχολές από:
Στα Κορυφαία Ερευνητικά Κέντρα συναντάμε ιδρύματα από:
Κριτική
Η συχνη χρήση του όρου - συγκεκριμένα στα γερμανικά μέσα, επιπλέον, από τα πανεπιστήμια οι ίδιοι - για όλο και περισσότερα πανεπιστήμια διαβρώνει τη σκέψη της ελίτ και παράγει μια τέτοια διαστρεβλωμένη εικόνα, η οποία οδηγεί στο "ad absurdum". Μια εμπειρική μελέτη των διαφορετικών μέσων σημαίνει ότι εν τω μεταξύ αυτός ο όρος " μέσα σε όλες τις κοινωνικές σειρές για λόγους - και δυστυχώς χρησιμοποιείται με έναν λανθασμένο τρόπο.
Παρακαταθήκη πρώτου κύκλου
thumb|Πανεπιστήμιο του Τύμπιγκεν
Εκτός συναγωνισμού στον πρώτο κύκλο (2007-2012) βρέθηκαν μερικά ιστορικά πανεπιστημιακά ιδρύματα της χώρας, όπως:
Ο Πρόεδρος του Επιστημονικού Συμβουλίου Peter Strohschneider δήλωσε ότι αυτή τη φορά επιλέχθηκαν διαφορετικά είδη πανεπιστημίων. Το φάσμα φτάνει από μικρά, εξειδικευμένα πανεπιστήμια μέχρι σε πολύ μεγάλα. Επίσης επιλέχθηκαν κατά κύριο όρο ιδρύματα με δυνατές ανθρωπιστικές και κοινωνιολογικές σχολές, σε αντίθεση με τον προηγούμενο γύρο όπου ιδρύματα με τεχνολογικό προσανατολισμό είχαν τον πρώτο λόγο.
Όσον αφορά τη γεωγραφική κατανομή είναι αξιοσημείωτο ότι μονάχα ένα από τα πανεπιστήμια της Πρώην Ανατολικής Γερμανίας βρέθηκε στην τελική οκτάδα (το Πανεπιστήμιο Humboldt του Βερολίνου), ενώ ιδρύματα από το Νότο της χώρας (Βαυαρία, Βάδη-Βυρτεμβέργη) υπερτερούν αριθμητικά των υπολοίπων.
Παραπομπές
* πανεπιστήμια ελιτ
Μανέτας
Το ελληνικό επώνυμο Μανέτας μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα εξής πρόσωπα:
Κατανομή Μάξγουελ-Μπόλτσμαν
thumb|right|325px|Συνάρτηση πυκνότητας πιθανότητας της κατανομής Μάξγουελ-Μπόλτσμαν thumb|right|325px|Σωρευτική συνάρτηση της κατανομής Στη φυσική, και συγκεκριμένα στη στατιστική μηχανική, η κατανομή Μάξγουελ-Μπόλτσμαν (αγγλ. Maxwell-Boltzmann distribution) ή απλούστερα κατανομή Μάξγουελ είναι μια συγκεκριμένη κατανομή πιθανότητας, που φέρει τα ονόματα των Τζέιμς Κλερκ Μάξγουελ και Λούντβιχ Μπόλτσμαν.
Ορίσθηκε και χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά για να περιγράψει τις ταχύτητες των σωματιδίων που αποτελούν ένα ιδανικό αέριο. Σε αυτό τα σωματίδια κινούνται ελεύθερα μέσα σε ένα ακίνητο δοχείο χωρίς να αλληλεπιδρούν μεταξύ τους εκτός από πρακτικά στιγμιαίες συγκρούσεις, κατά τις οποίες ανταλλάσσουν ενέργεια και ορμή μεταξύ τους ή με το θερμικό περιβάλλον τους. Ο όρος «σωματίδιο» εδώ αναφέρεται στα άτομα ή τα μόρια του αερίου και το σύστημα των σωματιδίων θεωρείται ότι έχει φθάσει σε θερμοδυναμική ισορροπία. Οι ενέργειες τέτοιων σωματιδίων ακολουθούν τη λεγόμενη στατιστική Μάξγουελ-Μπόλτσμαν, ενώ η στατιστική κατανομή των ταχυτήτων εξάγεται θεωρώντας ότι όλη η ενέργειά τους είναι κινητική.
Η κατανομή Μάξγουελ-Μπόλτσμαν είναι ένα αποτέλεσμα της κινητικής θεωρίας των αερίων, η οποία παρέχει μια απλουστευμένη ερμηνεία πολλών θεμελιωδών ιδιοτήτων των αερίων, όπως είναι η πίεση και η διάχυση. Η κατανομή αφορά τη διανυσματική ταχύτητα, αλλά εξαρτάται μόνο από το μέτρο της ταχύτητας των σωματιδίων και μάς υποδεικνύει ποια είναι τα πιθανότερα μέτρα ταχύτητας. Η κινητική θεωρία των αερίων ισχύει μόνο για τα κλασικά ιδανικά αέρια, που αποτελούν εξιδανίκευση των πραγματικών αερίων. Στα τελευταία υπάρχουν διάφορες επιδράσεις (π.χ. δυνάμεις van der Waals, κβαντικές αλληλεπιδράσεις ανταλλαγής, κλπ.), που διαφοροποιούν την κατανομή ταχυτήτων των σωματιδίων τους από την κατανομή Μάξγουελ-Μπόλτσμαν. Ωστόσο, τα αραιά αέρια σε θερμοκρασίες μακριά από το σημείο υγροποιήσεώς τους συμπεριφέρονται σχεδόν σαν ένα ιδανικό αέριο και η κατανομή ταχυτήτων Μάξγουελ αποτελεί μια πολύ καλή προσέγγιση.
Η κατανομή διατυπώθηκε πρώτα από τον Μάξγουελ το 1860 ως ερμηνεία πειραματικών δεδομένων. Αργότερα, κατά τη δεκαετία του 1870, ο Μπόλτσμαν διεξήγαγε σημαντικές διερευνήσεις της φυσικής προελεύσεως της κατανομής.
Η κατανομή Μάξγουελ-Μπόλτσμαν μπορεί να εξαχθεί μαθηματικώς έχοντας ως ζητούμενο τη μεγιστοποίηση της εντροπίας του συστήματος, με τον περιορισμό της διατηρήσεως της μέσης ενέργειας.
Συνάρτηση της κατανομής
Δεχόμενοι ότι το σύστημα περιέχει πολύ μεγάλο αριθμό σωματιδίων, το κλάσμα των σωματιδίων που βρίσκονται μέσα σε ένα απειροστό «στοιχείο» (διάστημα) του τριδιάστατου χώρου των ταχυτήτων, d^3v, με κέντρο ένα διάνυσμα μέτρου v, είναι f(v) d^3v και ισχύει:
όπου m είναι η μάζα του κάθε σωματιδίου και kT το γινόμενο της σταθεράς του Μπόλτσμαν και της θερμοδυναμικής θερμοκρασίας.
Το στοιχείο του χώρου των ταχυτήτων μπορεί να γραφεί ως d^3v = dv_xdv_ydv_z σε καρτεσιανό σύστημα συντεταγμένων, ή ως d^3v = v^2dvd\Omega σε σύστημα σφαιρικών συντεταγμένων, όπου το \Omega υποδηλώνει στερεά γωνία. Εδώ η f(v) είναι η συνάρτηση πιθανότητας της κατανομής, κανονικοποιημένη έτσι ώστε το \int f(v)d^3v πάνω σε όλες τις ταχύτητες να είναι ίσο με τη μονάδα. Στη φυσική πλάσματος η κατανομή πιθανότητας πολλαπλασιάζεται συχνά με την πυκνότητα των σωματιδίων (αριθμητική πυκνότητα), έτσι ώστε το ολοκλήρωμα της προκύπτουσας συναρτήσεως κατανομής να ισούται με την πυκνότητα αυτή.
Θεωρώντας τη συνάρτηση της κατανομής Μάξγουελ για σωματίδια που κινούνται μόνο σε μία διεύθυνση (μονοδιάστατη κίνηση), έστω την x, έχουμε αποτέλεσμα που μπορεί να βρεθεί ολοκληρώνοντας την τριδιάστατη μορφή ως προς τις συνιστώσες v_y και v_z.
Αναγνωρίζοντας τη συμμετρία της f(v) ως προς όλες τις διευθύνσεις, μπορούμε να ολοκληρώσουμε ως προς τη στερεά γωνία και να γράψουμε μια κατανομή πιθανότητας των ταχυτήτων ως τη συνάρτηση :
Αυτή η συνάρτηση πυκνότητας πιθανότητας δίνει την πιθανότητα ανά μονάδα ταχύτητας να βρούμε ένα σωματίδιο με ταχύτητα κοντά στη v.
Η απλούστερη συνήθης διαφορική εξίσωση που ικανοποιείται από την κατανομή είναι η:
ή, σε αδιάστατη μορφή,
όπου a^2=kT/m.
Τυπικά μέτρα ταχύτητας
Τα αποτελέσματα είναι σχεδόν ακριβή για μονοατομικά αέρια (όπως τα ευγενή αέρια), αλλά και για μοριακά αέρια, όπως το διατομικό οξυγόνο. Αυτό συμβαίνει επειδή, παρά τη μεγαλύτερη ειδική θερμότητα εξαιτίας των περισσότερων βαθμών ελευθερίας τους, η μεταφορική κινητική τους ενέργεια (και άρα η ταχύτητά τους) παραμένει αμετάβλητη.
Βρίσκουμε τη φυσική λύση: (η δεύτερη λύση v=0 αντιπροσωπεύει τη «λιγότερο πιθανή ταχύτητα»).
Η R είναι η παγκόσμια σταθερά των αερίων και η M η γραμμομοριακή μάζα του αερίου, δηλαδή η μάζα του ενός σωματιδίου του επί τον αριθμό του Αβογκάντρο,
Για το διατομικό άζωτο (N2, το βασικό συστατικό του αέρα), σε θερμοκρασία 300 K, αυτό δίνει
Η ταχύτητα rms συνδέεται απευθείας με την ταχύτητα του ήχου c μέσα στο συγκεκριμένο αέριο, με τη σχέση όπου είναι ο αδιαβατικός δείκτης και f είναι ο αριθμός των βαθμών ελευθερίας του κάθε σωματιδίου του αερίου. Για το παράδειγμα του διατομικού αζώτου στους 300 K, f = 5 και: ενώ η πραγματική τιμή για τον αέρα είναι πολύ κοντά, 347 m/s στους 300 K (οι διορθώσεις για μεταβλητή υγρασία είναι της τάξεως του 0,1% έως 0,6%).
Στατιστική Μάξγουελ-Μπόλτσμαν
Η αρχική εξαγωγή της κατανομής από τον Μάξγουελ το 1860 βασιζόταν στις μοριακές συγκρούσεις της κινητικής θεωρίας των αερίων και σε συμμετρίες της συναρτήσεως κατανομής ταχυτήτων. Ο Μάξγουελ έδωσε και ένα πρώτο επιχείρημα ότι αυτές οι μοριακές κρούσεις συνεπάγονται μία τάση προς την ισορροπία. Μετά, ο Μπόλτσμαν το 1872 εξήγαγε επίσης μια κατανομή με βάση την κλασική μηχανική και υπεστήριξε ότι τα αέρια θα έπρεπε με την πάροδο του χρόνου να τείνουν προς αυτή την κατανομή εξαιτίας των συγκρούσεων μεταξύ των σωματιδίων τους («θεώρημα H»). Πέντε χρόνια αργότερα ο Μπόλτσμαν εξήγαγε και πάλι την κατανομή μέσα από το πλαίσιο της στατιστικής θερμοδυναμικής. Σε αυτή την εξαγωγή άρχισε με τη λεγόμενη στατιστική Μάξγουελ-Μπόλτσμαν. Η στατιστική αυτή δίνει τον μέσο αριθμό σωματιδίων που βρίσκονται σε μια δοσμένη μικροκατάσταση. Υπό ορισμένες προϋποθέσεις, ο λογάριθμός του κλάσματος των σωματιδίων που βρίσκονται σε μια συγκεκριμένη μικροκατάσταση είναι ανάλογος του λόγου της ενέργειας αυτής της καταστάσεως προς τη θερμοκρασία του συστήματος: Οι παραδοχές για να ισχύει αυτή η σχέση είναι ότι τα σωματίδια δεν αλληλεπιδρούν και ότι είναι «κλασικά», δηλαδή η κατάσταση του καθενός μπορεί να θεωρηθεί ανεξάρτητη από τις καταστάσεις των άλλων σωματιδίων. Επιπλέον, το σύστημα των σωματιδίων θεωρείται ότι βρίσκεται σε θερμική ισορροπία.
Αυτή η σχέση μπορεί να γραφεί ως εξίσωση εισάγοντας έναν εξισωτικό παράγοντα:
όπου: Ο παρονομαστής στην εξίσωση είναι απλώς ένας κανονικοποιητικός παράγοντας, έτσι ώστε οι λόγοι N_i:N να αθροίζονται σε μονάδα.
Επειδή η ταχύτητα σχετίζεται με την ενέργεια, η παραπάνω εξίσωση μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την εξαγωγή σχέσεων μεταξύ της θερμοκρασίας και των μέτρων των ταχυτήτων των σωματιδίων του αερίου. Το μόνο που χρειάζεται είναι να βρεθεί η πυκνότητα των μικροκαταστάσεων ενέργειας, η οποία προσδιορίζεται υποδιαιρώντας τον χώρο των ορμών σε ίσες μεταξύ τους περιοχές.
Κατανομή των ορμών
Η δυναμική ενέργεια λαμβάνεται ίση με μηδέν, έτσι ώστε όλη η ενέργεια θεωρείται ότι είναι κινητική. Η σχέση μεταξύ κινητικής ενέργειας και ορμής για μη σχετικιστικά μη μηδενικής μάζας σωματίδια είναι
όπου p2 είναι το τετράγωνο της διανυσματικής ορμής p = [px, py, pz]. Μπορούμε έτσι να ξαναγράψουμε την εξίσωση της προηγούμενης ενότητας ως:
όπου Z είναι η συνάρτηση μερισμού. Εδώ m είναι η μάζα του κάθε σωματιδίου του αερίου, T η θερμοδυναμική θερμοκρασία και k η σταθερά Μπόλτσμαν. Αυτή η κατανομή N_i:N είναι ανάλογη της συναρτήσεως πυκνότητας πιθανότητας fp (πιθανότητα να βρεθεί ένα σωματίδιο με αυτές τις τιμές συνιστωσών της ορμής του, οπότε:
Η σταθερά κανονικοποιήσεως μπορεί να προσδιορισθεί θέτοντας την πιθανότητα να έχει ένα σωματίδιο μια οποιαδήποτε ορμή ίση με 1. Ολοκληρώνοντας το εκθετικό σε αυτή τη σχέση πάνω σε όλες τις px, py και pz δίνει έναν παράγοντα
Η κανονικοποιημένη συνάρτηση κατανομής είναι έτσι:
Η κατανομή φαίνεται να είναι το γινόμενο τριών ανεξάρτητων μεταβλητών σε κανονική κατανομή, των p_x, p_y και p_z. Επιπλέον, μπορούμε να δούμε ότι το μέτρο της ορμής θα ακολουθεί μια κατανομή Μάξγουελ-Μπόλτσμαν, με.
Κατανομή των ενεργειών
όπου είναι ο απειροστός όγκος στον χώρο φάσεων των ορμών, ο οποίος αντιστοιχεί στο διάστημα ενεργειών dE. Εκμεταλλευόμενοι τη σφαιρική συμμετρία της σχέσεως διασποράς ενέργειας-ορμής, αυτό μπορεί να εκφρασθεί με το dE ως
Από τις παραπάνω σχέσεις, εκφράζοντας τα πάντα με όρους της ενέργειας E, παίρνουμε και τελικώς
Αφού η ενέργεια είναι ανάλογη με το άθροισμα των τετραγώνων των τριών συνιστωσών της ορμής και αυτές έχουν κανονική κατανομή, η ενέργεια παρουσιάζει κατανομή Γ, και ειδικότερα κατανομή χ2 με τρεις βαθμούς ελευθερίας.
Σύμφωνα με το θεώρημα της ισοκατανομής, αυτή η ενέργεια κατανέμεται εξίσου και στους τρεις βαθμούς ελευθερίας, έτσι ώστε η ενέργεια ανά βαθμό ελευθερίας κατανέμεται σε κατανομή χ2 με έναν βαθμό ελευθερίας :
όπου \epsilon είναι η ενέργεια ανά βαθμό ελευθερίας. Στην ισορροπία αυτή η κατανομή θα ισχύει για οσουσδήποτε βαθμούς ελευθερίας. Π.χ. αν τα σωματίδια έχουν τη μορφή ανένδοτων διπόλων με σταθερή διπολική ροπή, θα έχουν τρεις μεταφορικούς βαθμούς ελευθερίας και δύο πρόσθετους περιστροφικούς βαθμούς ελευθερίας. Η ενέργεια σε κάθε βαθμό ελευθερίας θα περιγράφεται από την παραπάνω κατανομή χ2 με έναν βαθμό ελευθερίας, και η συνολική ενέργεια θα κατανέμεται σύμφωνα με μια κατανομή χ2 με 5 βαθμούς ελευθερίας. Αυτό σχετίζεται με την ειδική θερμότητα ενός αερίου.
Η κατανομή Μάξγουελ-Μπόλτσμαν μπορεί να εξαχθεί και αν θεωρήσουμε το σύστημα ενός κβαντικού αερίου για το οποίο μπορεί να γίνει η προσέγγιση ε >> k T.
Κατανομή των διανυσματικών ταχυτήτων
Παρατηρώντας ότι η πυκνότητα πιθανότητας για τις διανυσματικές ταχύτητες fv είναι ανάλογη της συναρτήσεως πυκνότητας πιθανότητας για τις ορμές,
και επειδή p = mv, έχουμε:
σχέση η οποία δίνει την κατανομή ταχυτήτων Μάξγουελ-Μπόλτσμαν. Η πιθανότητα να βρεθεί ένα σωματίδιο με ταχύτητα εντός του απειροστού διαστήματος [dvx, dvy, dvz] γύρω από την τιμή v = [vx, vy, vz] είναι
όπου η κατανομή για μία μόνο διεύθυνση είναι
Η κάθε συνιστώσα των διανυσμάτων ταχύτητας των σωματιδίων έχει μια κανονική κατανομή με μέσο όρο και τυπική απόκλιση, έτσι ώστε το διάνυσμα έχει μια τριδιάστατη κανονική κατανομή, ένα είδος κανονικής κατανομής πολλών μεταβλητών, με μέση τιμή  και τυπική απόκλιση.
Κατανομή των μέτρων των ταχυτήτων
Η κατανομή ταχυτήτων Μάξγουελ-Μπόλτσμαν για τα μέτρα των ταχυτήτων των σωματιδίων έπεται από την κατανομή για τις διανυσματικές ταχύτητες. Το μέτρο είναι
και το στοιχείο όγκου σε σφαιρικές συντεταγμένες
όπου \phi και \theta είναι οι γωνίες στις σφαιρικές συντεταγμένες του διανύσματος της ταχύτητας. Η ολοκλήρωση της συναρτήσεως πυκνότητας πιθανότητας των ταχυτήτων επί των στερεών γωνιών d\Omega δίνει έναν πρόσθετο παράγοντα 4\pi. Η κατανομή των μέτρων των ταχυτήτων με αντικατάσταση του μέτρου με το άθροισμα των τετραγώνων των συνιστωσών του διανύσματος δίνει:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μαξγουελ-Μπολτσμ Κατανομη Μαξγουελ
Greenjolly
Οι Greenjolly είναι μουσικό συγκρότημα της ραπ από την Ουκρανία, οι οποίοι εκπροσώπησαν τη Ουκρανία στη Γιουροβίζιον το 2005 με το τραγούδι Razom Nas Bahato, Nas Ne Podolaty όπου ήρθαν 20οί με 30 βαθμούς.
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision Κατηγορία:Ραπ μουσική Κατηγορία:Ουκρανοί καλλιτέχνες
ΣΚ Ραβέννα Σπορτ 2019
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:ΣΚ Ραβέννα Σπορτ 2019 Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1913
Βεατρίκη του Βρανδεμβούργου, κυρία του Μεκλεμβούργου
Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Αλβέρτου Γ΄ μαργράβου του Βρανδεμβούργου και της Mατθίλδης των Έστριντσεν, κόρης του Χριστοφόρου Α΄ της Δανίας.
Ο γάμος της το 1292 είναι ιστορικά σημαντικός, επειδή η Βεατρίκη έφερε την κυριότητα του Στάργκαρντ ως προίκα στον γάμο της και έτσι το Στάργκαρντ πέρασε στο Μεκλεμβούργο. Ο γάμος της Bεατρίκης δεν παρήγαγε αρσενικό κληρονόμο, οπότε οι Ασκάνιοι υπολόγιζαν ότι το Στάργκαρντ θα επέστρεφε στο Bρανδεμβούργο, όταν αυτή απεβίωνε. Οι Μεκλεμβούργιοι διαφώνησαν και αυτό οδήγησε στον λεγόμενο «Βόρειο Γερμανικό Μαργραβικό Πόλεμο». Το Μεκλεμβούργο κέρδισε και σύμφωνα με τους όρους της συνθήκης του Tέμπλιν το 1317, το Στάργκαντ έγινε οριστικά μέρος του Mεκλεμβούργου.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1292 τον Ερρίκο Β΄ κύριο του Μεκλεμβούργου και είχε τέκνο:
Αγαθαρχίδας
Ο Αγαθαρχίδας (5ος αι. π.Χ.) ήταν Κορίνθιος στρατηγός. Έδρασε κατά το τρίτο έτος του Πελοποννησιακού Πολέμου (καλοκαίρι 429 π.Χ.), ως διοικητής του πελοποννησιακού στόλου. Ο κύριος αντίπαλος του, στην ιστορική αυτή μάχη, ήταν ο στρατηγός Φορμίων ο Αθηναίος.
Ο Αγαθαρχίδας ήταν βέβαιος για την έκβαση της μάχης και έκλεισε τα αθηναϊκά πλοία μέσα σε στενό κλοιό, αλλά δεν υπολόγισε το στρατηγικό σχέδιο του αντιπάλου του, ο οποίος, προβλέποντας μεγάλη θαλασσοταραχή, ανάγκασε τους Κορίνθιους, με διάφορους τρόπους να παραμείνουν στο ίδιο σημείο. Τα πλοία των Κορινθίων ήταν μεγάλα και βαριά, και στην πρώτη αναταραχή, σίγουρα θα βρισκόντουσαν σε πλήρη σύγχυση, έλεγε, ο Φορμίων. Όπως κι έγινε, αφού ο Αγαθαρχίδας, τελικά, έχασε τη μάχη.
Ο Θουκυδίδης αναφέρει χαρακτηριστικά για τη μάχη:
«Μόλις λοιπόν  εφύσησεν ο αέρας, τα πελοποννησιακά πλοία,[...]  έπιπταν το ένα πλοίο εναντίον του άλλου [...] και ο Φορμίων έδωσε το σήμα της αντεπιθέσεως.»
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες στρατηγοί
Σπουδή στο Κόκκινο
Όταν δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά, η ιστορία και οι κύριοι χαρακτήρες της δεν τράβηξαν ιδιαίτερα την προσοχή του κοινού. Σήμερα είναι γνωστή η ύπαρξη μόνο 11 αντίτυπων του περιοδικού στο οποίο δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά η ιστορία, του Beeton's Christmas Annual του 1887, τα οποία έχουν μεγάλη αξία. Παρόλο που ο Κόναν Ντόυλ έγραψε 56 σύντομες ιστορίες με τον Χολμς, η Σπουδή στο Κόκκινο είναι ένα από τα μόλις τέσσερα πλήρους μεγέθους μυθιστορήματά του. Το έργο ακολουθήθηκε από Το Σήμα των Τεσσάρων, που δημοσιεύτηκε το 1890. Το Σπουδή Στο Κόκκινο ήταν το πρώτο αστυνομικό μυθιστόρημα, που ενσωμάτωσε τον μεγεθυντικό φακό ως ερευνητικό εργαλείο.
Πάρτυ στο 13ο Όροφο
Ο δίσκος Πάρτυ στο 13ο Όροφο είναι ο δεύτερος δίσκος που κυκλοφόρησε το συγκρότημα Τρύπες σε συνεργασία με τη δισκογραφική εταιρεία Virgin. Ηχογραφήθηκε το Σεπτέμβριο και το Νοέμβριο του 1987 στο στούντιο "Αγροτικό" με μηχανικό ήχου το Νίκο Παπάζογλου και κυκλοφόρησε τον ίδιο χρόνο σε μορφή δίσκου και κασέτας, ενώ σε CD κυκλοφόρησε στη συλλογή Πάρτυ Στον 13ο Όροφο / Τρύπες Στον Παράδεισο το 1991. Η μίξη έγινε από το Νίκο Παπάζογλου και τις Τρύπες και η σπέσιαλ μίξη του Άχαρη μέρα από τον Σπύρο Βεδουρά. Τους στίχους των τραγουδιών έγραψε ο Γιάννης Αγγελάκας. Τη μουσική των τραγουδιών έγραψε ο Γιώργος Καρράς εκτός από το Ερωτευμένοι σχιζοφρενείς και το Η αυτοκρατορία των αναπήρων που γράφτηκε από τους Γιώργο Καρρά, Μπάμπη Παπαδόπουλο, και το Η δικιά σου κοντινή Αμερική που γράφτηκε από τους Γιώργο Καρρά, Μπάμπη Παπαδόπουλο και Γιάννη Αγγελάκα. Ο δίσκος έχει διάρκεια 30 λεπτά και 31 δευτερόλεπτα και περιέχει 8 τραγούδια.
Κομμάτια
Α1 - Πάρτυ στο 13ο όροφο
Α2 - Η πρώτη φορά
Α3 - Άχαρη μέρα
Α4 - Η δικιά σου κοντινή Αμερική
Β1 - Ερωτευμένοι σχιζοφρενείς
Β2 - Έκτη Αυγούστου
Β3 - Η αυτοκρατορία των αναπήρων
Β4 - Χορός των δειλών
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τρύπες (δισκογραφία)
Ένα παιδί μετράει τ' άστρα (μυθιστόρημα)
Το Ένα παιδί μετράει τ' άστρα είναι μυθιστόρημα, του Έλληνα συγγραφέα Μενέλαου Λουντέμη. Εκδόθηκε το 1956, από τον εκδοτικό οίκο «Δίφρος». Πρόκειται για ένα από τα πιο γνωστά έργα του συγγραφέα.
Το βιβλίο περιγράφει τους αγώνες και τους κόπους που καταβάλει ένα παιδί, ο Μέλιος, για να μορφωθεί, να πάει στο σχολείο και τελικά να επιβιώσει.
Περίληψη
Το μυθιστόρημα ξεκινάει με τη χαρακτηριστική φράση: «Ο αέρας φύσαγε σα γύφτος».
Το βιβλίο εξιστορεί την περιπέτεια του Μέλιου Καδρά -ενός φτωχού και ορφανού αγοριού: Στο χωριό του Μέλιου το αφεντικό του δεν τον αφήνει να μορφωθεί, διότι υποστηρίζει πως θα του αποσπά την προσοχή από τη δουλειά. Ένας καλός δάσκαλος του χωριού θα καταλάβει τη δίψα του παιδιού για μάθηση και θα του δώσει, αρχικά, κάποια βιβλία. Ο Μέλιος μοιάζει να συγκλονίζεται από τα βιβλία, όσες φορές κι αν τα διαβάσει. Η όρεξή του για μάθηση, τελικά, θα τον προδώσει στο αφεντικό, που μόλις μαθαίνει ότι ο Μέλιος ασχολείται με τα βιβλία θυμώνει πολύ και του απαγορεύει να ξανασυναντήσει τον δάσκαλο. Οι δρόμοι του παιδιού και του δασκάλου χωρίζουν, ο Μέλιος πηγαίνει στην πόλη ολομόναχος, για να πάει σχολείο. Εκεί, θα ζήσει την αδικία και το δίκιο, την αγάπη και το μίσος, την καλοσύνη και την κακία, τη φιλία και την έχθρα, αλλά ο μόνιμος συνοδοιπόρος του σε αυτό το κακοτράχαλο ταξίδι θα είναι πάντα το βιβλίο και η αστείρευτη δίψα του για μάθηση.
Τεχνική
Το μυθιστόρημα χαρακτηρίζεται ως αυτοβιογραφικό. Διακρίνεται από λυρισμό, και από ζωντανούς χαρακτήρες που έχουν βάθος. Στο μυθιστόρημα, επίσης, χρησιμοποιείται απλή δημοτική γλώσσα με ιδιωματισμούς.
Για την τέχνη
Το βιβλίο έχει μεταφερθεί και στο θέατρο, δυο πρόσφατες παραστάσεις είναι αυτές του: Γιάννη Ρήγα, με τον τίτλο "Ένα παιδί μετράει τα άστρα", η οποία ανέβηκε στη Νεανική Σκηνή Θεάτρου, 30 Νοεμβρίου 2011 και η άλλη παράσταση σε μουσική εκδοχή του βιβλίου είναι του συνθέτη Γιώργου Βούκανου και σε διασκευή - στίχους Μαίρης Βούκανου, με ίδιο τίτλο που πρωτοπαρουσιάστηκε στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών στις 20 & 21 Νοεμβρίου 2009 σε σκηνοθεσία Γιάννη Βόγλη και με πλειάδα γνωστών ερμηνευτών όπως του Πασχάλη Τερζή, Γεράσιμου Ανδρεάτου, Ζέτας Μακρυπούλια, Ζαχαρία Καρούνη, Άντας Αθανασοπούλου κ.α.. Το ίδιο έργο το 2012 ανέβηκε από τον Θεατρικό Οργανισμό Κύπρου σε σκηνοθεσία Νικόλα Κουρουμτζή, ενώ το 2013 παρουσιάστηκε πάλι στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών σε σκηνοθεσία Ισμήνης Σακελαροπούλου με την συμμετοχή του Γιάννη Πλούταρχου κ.α.. Η παράσταση αυτή έκανε καλοκαιρινές περιοδείες το 2013 σε σκηνοθεσία Bαρβάρας Δούκα και πρωταγωνιστούσαν στο ρόλο του Μέλιου ο Θανάσης Τσαλταμπάσης και στο ρόλο του μπάρμπα-Ανέστη ο Κώστας Βουτσάς. Παράλληλα τo 2013 από τις παραστάσεις κυκλοφόρησαν δύο συλλεκτικά cd από τον Γιώργο Βούκανο με την μουσική και τα τραγούδια του έργου. Επίσης, αυτή τη στιγμή παίζεται στα θέατρα η παράσταση «Ένα παιδί μετράει τ' άστρα» από την sofikoukouvagia.com στο θέατρο ΑΚΡΟΠΟΛ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Μυθιστορήματα του 1956
Γιάννης Ν. Δημαράς
Ο Γιάννης Δημαράς του Νικολάου, είναι Έλληνας αθλητής, δημοσιογράφος και πολιτικός-πρόεδρος του Πανελλήνιου Άρματος Πολιτών.
Αθλητισμός
Ξεκίνησε την καριέρα του στην καλαθοσφαίριση το 1965 από τον Αμύντα με τον οποίο κατέκτησε 7 πρωταθλήματα μικρότερων κατηγοριών. Στη συνέχεια αγωνίστηκε από το 1969 έως το 1973 στον Παναθηναϊκό με τον οποίο κατέκτησε 4 πρωταθλήματα Ελλάδος. Την περίοδο 1969-70 εργάσθηκε και ως προπονητής του Αθηναϊκού. Είναι επίσης μέλος της Εθνικής Επιτροπής Ολυμπιακών Αγώνων.
Δημοσιογραφία
Ο Γιάννης Δημαράς έχει παρουσιάσει σημαντικό έργο στη δημοσιογραφία εργαζόμενος σε εφημερίδες περιοδικά αλλά και σε μερικά από τα μεγαλύτερα τηλεοπτικά κανάλια. Οι εκπομπές που συμμετείχε, Ρεπόρτερς και Τρεις στον Αέρα βρήκαν μεγάλη ανταπόκριση στο τηλεοπτικό κοινό. Την περίοδο 1994-96 διετέλεσε μέλος της Ένωσης Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών.
Πολιτική
Τον Σεπτέμβριο του 2010 ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του στις αυτοδιοικητικές εκλογές του Νοεμβρίου του ίδιου έτους, για την περιφέρεια Αττικής επικεφαλής του συνδυασμού ΑΡΜΑ ΠΟΛΙΤΩΝ, αλλά παρότι συγκέντρωσε ποσοστό 16% αποκλείστηκε στον πρώτο γύρο καθώς κατέκτησε την τρίτη θέση, πίσω από τους υποψηφίους της ΝΔ Βασίλη Κικίλια και του ΠΑΣΟΚ Γιάννη Σγουρό (οι οποίοι συγκέντρωσαν ποσοστά 20 και 24% αντίστοιχα).
Τον Απρίλιο του 2011 ίδρυσε μαζί με το Βουλευτή Βασίλη Οικονόμου το κόμμα Πανελλήνιο Άρμα Πολιτών. Έπειτα από την εκλογική συνεργασία του κόμματος με το κόμμα των Ανεξάρτητων Ελλήνων, εκλέγεται τον Μάιο του 2012 στις Ελληνικές βουλευτικές εκλογές στην Β' Αθηνών, καθώς και στις  Ελληνικές βουλευτικές εκλογές Ιουνίου 2012.
Συγγραφικό έργο
Ο Γιάννης Δημαράς έχει γράψει τα βιβλία Εμπρός στον Έτσι που χάραξε ο τέτοιος (1981), Χίτλερ ζεις την ΑΕΚ οδηγείς (1984), Άκυρα (1992).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες αρχηγοί κομμάτων Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τους Ανεξάρτητους Έλληνες Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Βουλευτές Β΄ Αθηνών Κατηγορία:Πρόεδροι Περιφερειακών Παρατάξεων Κατηγορία:Περιφερειακοί Σύμβουλοι ανά την Ελλάδα Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Δημοκρατικό Κοινωνικό Κίνημα
Αστεροσκοπείο Κεκ
Το '''αστεροσκοπείο Γ.Μ. Κεκ''' (W.M. Keck Observatory) είναι ένα αστεροσκοπείο που βρίσκεται σε πολύ μεγάλο υψόμετρο, 4145 μέτρων, κοντά στην κορυφή του ηφαιστείου Μάουνα Κέα στη Χαβάη. Στεγάζει δύο δίδυμα τηλεσκόπια, τα Κεκ Ι και Κεκ ΙΙ, που με πλάτος 10 μέτρων είναι τα μεγαλύτερα του κόσμου σε διάμετρο, μετά το Μέγα Τηλεσκόπιο των Καναρίων. Ο συνδυασμός της εξαιρετικής τοποθεσίας και των πολύ μεγάλων τηλεσκοπίων του Αστεροσκοπείου Γ.Μ. Κεκ έχει συνεισφέρει σημαντικά στην αστρονομική έρευνα. Οι γεωγραφικές συντεταγμένες του είναι πλάτος 19° 49΄ 35΄΄ βόρειο και μήκος 155° 28΄30΄΄ δυτικό.
Ιστορία και τηλεσκόπια
Με βάση ένα σχέδιο που χρονολογείται από το 1977, επιστήμονες και τεχνικοί στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια και στα Εργαστήρια Λώρενς στο Μπέρκλεϋ ανέπτυξαν την τεχνολογία για την κατασκευή ενός μεγάλου επίγειου τηλεσκοπίου. Στη συνέχεια αναζήτησαν χρηματοδότη. Το 1985 ο Χάουαρντ Κεκ, το δεύτερο από τα 6 παιδιά του επιχειρηματία πετρελαίων Γουίλιαμ Μάυρον Κεκ (ο οποίος είχε πεθάνει το 1963), δώρισε 70 εκατομμύρια δολάρια για την κατασκευή αρχικώς του ενός τηλεσκοπίου, με τον όρο να δοθεί στο όργανο το όνομα του πατέρα του. Η κατασκευή του Κεκ Ι άρχισε τον Σεπτέμβριο του 1985,ενώ η πρώτη μερική χρήση του («πρώτο φως») έγινε στις 24 Νοεμβρίου 1990. Μετά το 1986, περαιτέρω δωρεές επέτρεψαν την κατασκευή του δεύτερου τηλεσκοπίου, αρχίζοντας το 1991. Οι επιστημονικές παρατηρήσεις του Κεκ Ι άρχισαν τον Μάρτιο του 1993, ενώ η πρώτη χρήση του Κεκ ΙΙ σημειώθηκε στις 23 Ιανουαρίου 1996.
Το τεχνολογικό επίτευγμα που επέτρεψε την κατασκευή των μεγάλων αυτών κατοπτρικών τηλεσκοπίων ήταν η δυνατότητα λειτουργίας πολλών μικρότερων κατόπτρων ως ένα μόνο συνεχές κάτοπτρο. Στην περίπτωση των τηλεσκοπίων Κεκ, το καθένα από τα κύρια κάτοπτρα αποτελείται από 36 εξαγωνικά κάτοπτρα που λειτουργούν ως ένα. Είναι κατασκευασμένα από Zerodur (κεραμύαλο από τη γερμανική εταιρεία Schott AG . Το κάθε εξαγωνικό κάτοπτρο συγκρατείται στη θέση του με ένα σύστημα ενεργών οπτικών, που συνδυάζει εξαιρετικά άκαμπτες δομές στηρίξεως με τρία έμβολα κάτω από το κάθε εξαγωνικό κάτοπτρο. Κατά τη διάρκεια των παρατηρήσεων το ελεγχόμενο από υπολογιστή σύστημα αισθητήρων και εμβόλων ρυθμίζει τη θέση του κάθε εξαγώνου σε σχέση με τα γειτονικά του με ακρίβεια 4 δισεκατομμυριοστών του μέτρου, 2 φορές ανά δευτερόλεπτο. Αυτές οι ρυθμίσεις αντιρροπούν την επίδραση της βαρύτητας καθώς το τηλεσκόπιο κινείται, όπως και άλλα περιβαλλοντικά φαινόμενα, όπως η συστολή λόγω ψύξεως, που μπορεί να μεταβάλουν το σχήμα των κατόπτρων. Αμφότερα τα τηλεσκόπια Κεκ έχουν αλταζιμουθιακή στήριξη, όπως και τα περισσότερα τηλεσκόπια της τάξεως των 8-10 μέτρων, επειδή μία ισημερινή στήριξη θα ήταν πολύ βαρύτερη και δαπανηρότερη. Ακόμα και έτσι, η στήριξη για το καθένα από τα δύο τηλεσκόπια Κεκ ζυγίζει περίπου 270 τόνους. Το συνολικό βάρος του κάθε τηλεσκοπίου ανέρχεται σε περισσότερους από 300 τόνους.
Με διάμετρο 10 μέτρων, το (σύνθετο) κύριο κάτοπτρο του κάθε τηλεσκοπίου Κεκ συλλέγει φως από μία επιφάνεια 75,76 τετραγωνικών μέτρων, και από αυτή την άποψη είναι ισχυρότερο από το Μέγα Τηλεσκόπιο των Καναρίων, που μπορεί να χρησιμοποιήσει το φως από μέρος μόνο, εμβαδού 73,4 τετρ. μέτρων, της επιφάνειας του κύριου κατόπτρου.
Η διακριτική ικανότητα του κάθε τηλεσκοπίου Κεκ είναι 0,04 ως 0,4 δευτερόλεπτα της μοίρας, ανάλογα με τον στόχο και τα όργανα που χρησιμοποιούνται, ενώ η εστιακή απόσταση είναι 17,5 μέτρα (εστιακός λόγος f/1,75).
Διοίκηση
Το Αστεροσκοπείο Γ.Μ. Κεκ διοικείται από την «California Association for Research in Astronomy», μία μη-κερδοσκοπική εταιρεία της οποίας το διοικητικό συμβούλιο περιλαμβάνει αντιπροσώπους από το Καλτέκ και το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια. Η NASA εισήλθε στην εταιρεία τον Οκτώβριο του 1996.
Εξοπλισμός
Τα τηλεσκόπια Κεκ είναι εξοπλισμένα με αρκετά διαφορετικά παρατηρησιακά όργανα, τόσο εικονοληπτικά όσο και φασματομετρικά, που επιτρέπουν παρατηρήσεις στο ορατό και στο εγγύς υπέρυθρο φως. thumb|upright|Το τηλεσκόπιο Κεκ ΙΙ με το σύνθετο κύριο κάτοπτρό του
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κεκ Αστεροσκοπείο Κεκ
Πολιτισμός Χάλστατ
thumb|right|Χάρτης διασποράς του πολιτισμού Χάλστατ O Πολιτισμός Χάλστατ κυριάρχησε στην Δυτική και στην Κεντρική Ευρώπη την μετέπειτα Εποχή του Χαλκού (Χάλστατ Α΄ και Χάλστατ Β΄, 12ος αιώνας π.Χ.-8ος αιώνας π.Χ.) και στην μετέπειτα Εποχή του Σιδήρου (Χάλστατ Γ΄ και Χάλστατ Δ΄, 8ος αιώνας π.Χ.-6ος αιώνας π.Χ.). Ο πρόγονος του ήταν ο Πολιτισμός των Τεφροδόχων, τον διαδέχθηκε ο Πολιτισμός Λα Τεν. Είναι δεδομένο ότι σχετίζεται με τους άμεσους πρόγονους των Κελτών. Μερικές αναφορές του 20ου αιώνα ότι οι Ιλλυριοί αποτελούσαν τον ανατολικό κλάδο του Πολιτισμού Χάλστατ είναι αβάσιμες, δεν έχουν αποδειχτεί αρχαιολογικά. Το όνομα του προήλθε από το λιμναίο χωριό Χάλστατ στην Αυστρία νοτιοανατολικά του Σάλτσμπουργκ, εκεί βρέθηκαν πλούσια ορυχεία άλατος και 1300 τάφοι με πλούσια ευρήματα. Τα αντικείμενα διένειμαν τον πολιτισμό σε 4 περιόδους (Α΄ μέχρι Δ΄), οι δύο πρώτες χρονολογούνται στην Εποχή του Σιδήρου και οι δύο τελευταίες στην Εποχή του Χαλκού. Τον 6ο αιώνα π.Χ. επεκτάθηκαν σε μια ευρύτερη περιοχή στην Ευρώπη, στα δυτικά και νότια από τις Άλπεις, κατόπιν κατέλαβαν την βόρεια Ιταλία (400 π.Χ.), την Ιβηρία και τμήματα της Βρετανίας. Ο πολιτισμός βασίστηκε στην γεωργία, η Μεταλλοτεχνία βρέθηκε σε μεγάλη πρόοδο στα τέλη μιας μακρόχρονης περιόδου εμπορίου με τον πολιτισμούς της Μεσογείου. Στην κοινωνία δεν υπήρχαν αρχικά διακρίσεις, αργότερα αναδείχθηκε σε ανώτατες τάξεις, με ηγεμόνες και οπλαρχηγούς που είχαν τις καλύτερες πολεμικές ικανότητες. Δεν υπάρχουν πολλές πηγές, οργανώθηκε με βάση την Φυλή, ένας από τους λίγους αρχαιότερους οικισμούς που βρέθηκαν από εκείνη την εποχή ήταν το Χουέινμπεργκ στην νότια Γερμανία. Ο ιστορικός Πάουλ Ράινεκε μοίρασε τον Πολιτισμό του Χάλστατ σε 4 περιόδους:
Ο αρχαιολόγος Ότο Τίσλερ έκανε παρόμοιους συσχετισμούς με αντικείμενα που βρέθηκαν στην νότια Γερμανία από τάφους την Εποχή του Σιδήρου. Στην περιοχή του Χάλστατ, από το 1846 έως το 1899 ανασκάφτηκε νεκρόπολη με περισσότερους από 2.000 τάφους που απέδωσαν αρκετά τέχνεργα, ώστε να διαμορφωθούν σχετικές θεωρίες. Σε πολλές περιπτώσεις, εξαιτίας των συντηρητικών ιδιοτήτων του άλατος, στάθηκε δυνατόν να φθάσουν ως την εποχή μας εργαλεία, τμήματα ρουχισμού, ακόμη και τα σώματα των αλατωρύχων. Ο πολιτισμός Χάλστατ χαρακτηρίζεται για τα σύνθετα νεκρικά τυπικά του, είτε στην εποχή της καύσης των νεκρών είτε στην εποχή της ταφής. Χαρακτηρίζεται από μια μετάβαση στην εκτεταμένη χρήση του σιδήρου ενώ η κεραμική διακρίνεται για τα επαναλαμβανόμενα γεωμετρικά μοτίβα της.
Η μορφή του πολιτισμού
Ο αρχαιολόγος Γιόχαν Γκέοργκ Ράμζαουερ (1795–1874) ανακάλυψε (1846) ένα μεγάλο προϊστορικό κοιμητήριο κοντά στο Χάλστατ στην Αυστρία. Η ανασκαφή έγινε το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα, βρέθηκαν 1045 τάφοι αλλά κανένας οικισμός, πιθανότατα έχει καλυφτεί από το μετέπειτα χωριό που βρίσκεται στο στενό ανάμεσα στους λόφους και την λίμνη. Οι 1300 τάφοι που έχουν βρεθεί περιέχουν 2000 γυναίκες, παιδιά και βρέφη. Δεν υπάρχουν πριγκιπικές ταφές αλλά υπάρχει ωστόσο μεγάλος αριθμός ταφών με πλούσια αγαθά που διαβεβαιώνουν για ένα ψηλό επίπεδο διαβίωσης. Η κοινότητα του Χάλστατ ήταν βασικά αγροτική, η διαβίωση της ήταν εξαρτημένη από την εξόρυξη αλατιού στα ορυχεία με αποκορύφωμα την περίοδο από τον 8ο μέχρι τον 5ο αιώνα π.Χ. Η μορφή, η διακόσμηση των τάφων και τα αγαθά που βρέθηκαν σε αυτούς ήταν διαδεδομένα εκείνη την περίοδο σε ολόκληρη την Ευρώπη. Με το αλάτι διατηρήθηκαν πολλά αγαθά όπως ξύλο, δέρμα αλλά και αντικείμενα ένδυσης όπως υφάσματα, παπούτσια σε πολύ καλές συνθήκες. Τα ευρήματα του Πολιτισμού Χάλστατ (1200 π.Χ. - 500 π.Χ.) διαιρούνται σε 4 περιόδους:
Το εμπόριο των Κελτών με την Ελλάδα
Είναι προφανές σύμφωνα με όλα τα ευρήματα ότι η διάδοση του Πολιτισμού του Χάλστατ έγινε σε Κέλτικο υπόβαθρο. Στην βόρεια Ιταλία αναπτύχθηκε ο Πολιτισμός της Γκολαζέκα σαν ανάμειξη των Λιγύρων με τους Κανεγκράτε. Ο Πολιτισμός του Κανεγκράτε ήταν πανομοιότυπος με τον πολιτισμό του Χάλστατ τόσο στην κεραμεική όσο και στην μεταλλουργία, θεωρείται μια ανατολική επέκταση του στην βόρεια Ιταλία. Η Λεποντική διάλεκτος που βρέθηκε στις επιγραφές της Γκολαζέκα ήταν ξεκάθαρα Κελτική με καταγωγή από την αντίστοιχη του Χάλστατ του 13ου αιώνα π.Χ. Οι Λεποντικές επιγραφές βρέθηκαν στην Ούμπρια στην κεντρική Ιταλία που την κατοικούσαν οι Γαλάτες Ομβρικοί. Οι Λεποντικές επιγραφές στην περιοχή της Ούμπριας ήταν όμοιες με αυτές των Χάλστατ και των Λα-Τέν. Η Ουμβρική Νεκρόπολη του Τέρνι που χρονολογείται τον 10ο αιώνα π.Χ. είναι παρόμοια με την Κελτική Νεκρόπολη του Πολιτισμού της Γκολαζέκα. Το εμπόριο με την Ελλάδα ήταν εκτενέστατο όπως δείχνουν τα ευρήματα από την Αττική Μελανόμορφη αγγειογραφία στους τάφους της άρχουσας τάξης των Χάλστατ, είχαν εισαχθεί πιθανότατα από την Ελληνική αποικία της Μασσαλίας. Άλλα Ελληνικά αντικείμενα πολυτελείας περιέχουν Κεχριμπάρι, Ελεφαντόδοντο και Κρασί. Ο Τάφος του Βιξ (γύρω στο 500 π.Χ.) στην Γαλλική Κοτ-ντ΄Όρ περιέχει Ελληνικό Κρατήρα, στην ίδια περιοχή βρέθηκαν Ετρουσκικοί Λέβητες. Σε άλλα αρχαιολογικά ευρήματα βρίσκουμε Ελληνικές Υδρίες στο Καντόνι της Βέρνης, Ελληνικά Καζάνια στο Καντόνι της Λουκέρνης, Ελληνικά και Ετρουσκικά καζάνια στο Λαβώ.
Κοινωνική οργάνωση
Στην Περίοδο Χάλστατ Δ΄ βρέθηκαν κοντά στα ερείπια των οχυρωμένων οικισμών πολύ πλούσιοι τάφοι με μεγάλους Τύμβους. Ο Τύμβος περιείχε ένα μεγάλο κασόνι από ξύλο στο οποίο ήταν τοποθετημένος ο νεκρός με τα αντικείμενα του. Μερικοί από αυτούς περιείχαν ταφικά πολεμικά άρματα, τα πιο χαρακτηριστικά ήταν τα ευρήματα στο σπήλαιο του Μοράβιαν Καστλ, ο Τάφος του Βιξ και το Οσντόρφ. Ένα μοντέλο αυτού του άρματος βρέθηκε στην Καρινθία, ήταν πήλινα αγαλματίδια που παρίσταναν ένα άλογο με αναβάτη, τα "ταφικά άρματα" βρισκόντουσαν στους μεγαλύτερους τάφους. Τα αντικείμενα που βρέθηκαν ήταν κεραμικά ή μπρούτζινα δοχεία, όπλα, κοσμήματα και πέτρινες στήλες όπως ο Πολεμιστής του Χίρσλαντεν. Τα στιλέτα που αντικατέστησαν τα σπαθιά στους ηγεμονικούς τάφους δεν ήταν τα σοβαρότερα όπλα αλλά τα αρχηγικά. O υλικός πολιτισμός του Δυτικού Χάλστατ δημιούργησε μεγάλη κοινωνική σταθερότητα και οικονομική ευημερία. Η ίδρυση της Μασσαλίας από τους Έλληνες (600 π.Χ.) και το εμπόριο με τις ακτές της Μεσογείου έφερε μεγάλες κοινωνικές και πολιτισμικές αλλαγές. Δημιουργήθηκαν νέοι ισχυροί οικισμοί με πολυτελή αγαθά από προϊόντα που απέκτησαν μέσω του εμπορίου, με τον τρόπο αυτό δημιουργήθηκε ο Πολιτισμός Λα-Τέν. Η ειρηνική και ευημερούσα ζωή στα τέλη της Περιόδου Χάλστατ Δ΄ διαταράχτηκε με την καταστροφή των οικισμών και τις λεηλασίες των τάφων. Οι αιτίες δεν είναι γνωστές αλλά καταγράφεται μεγάλη μετακίνηση πληθυσμού στα δυτικά, με τον Πολιτισμό του Λα-Τέν δημιουργήθηκαν νέα κέντρα στα τελευταία χρόνια των Χάλστατ.
Πηγές
Χαλστατ Κατηγορία:Αρχαίοι πολιτισμοί στην Γαλλία Κατηγορία:Αρχαίοι πολιτισμοί στην Νότια Ευρώπη
Δημήτρης Ήμελλος
Ο Δημήτρης Ήμελλος (Κυψέλη (Αθήνα),12 Ιουνίου 1967) είναι Έλληνας ηθοποιός. Έχει καταγωγή από τη Νάξο και από τους δυο του γονείς, από τα χωριά Φιλώτι και Απείρανθο. Στην οικογένεια ήταν 4 παιδιά, δυο αγόρια και δυο κορίτσια. Έχει ένα γιο.
Βιογραφία
Κατά τη διάρκεια των σπουδών του στη Νομική Σχολή Αθηνών, εντάχθηκε στο Θεατρικό Εργαστήρι του Βασίλη Διαμαντόπουλου και έπειτα στη Δραματική Σχολή του Διομήδη Φωτιάδη, απ’ όπου και αποφοίτησε. Σπούδασε επίσης στην Ακαδημία Θεατρικής Τέχνης της Μόσχας (ΓΚΙΤΙΣ) στο σκηνοθετικό τμήμα του Λεονίντ Χέιφιτς.
Συμμετείχε σε θεατρικές παραστάσεις, όπως: Ιφιγένεια στη Χώρα των Ταύρων, Οιδίπους επί Κολωνώ, Ένας Υπέροχος Κερατάς, Πέρσες, Αντιγόνη, Φρεναπάτη, Νοσταλγός, Αγάπης Αγώνας Άγονος, Αυτό που δεν τελειώνει, Μήδεια, Μολιέρος, Όνειρο, Ο Ταρτούφος, Ο Ηλίθιος, Στο Βυθό, Το Ύστατο Σήμερα, Ερωτόκριτος, Αμφιτρύων κ.α.
Από το 2001 εως το 2007 υπήρξε μέλος της Πειραματικής Σκηνής του Εθνικού Θεάτρου υπό τη διεύθυνση του Στάθη Λιβαθινού, με τον οποίο ο ηθοποιός συνεργάζεται στενά. Επίσης δίδαξε στο Εργαστήρι Σκηνοθεσίας και Υποκριτικής καθώς και στις δραματικές σχολές Ίασμος και Δήλος.
Το 2001 ήταν ο πρώτος νέος ηθοποιός που τιμήθηκε με το βραβείο Χορν για την ερμηνεία του στη Φρεναπάτη του Τ. Κούσνερ σε σκηνοθεσία Στάθη Λιβαθινού, ενώ το 2005 τιμήθηκε από τους αναγνώστες του περιοδικού "Αθηνόραμα" με το βραβείο ανδρικής ερμηνείας για την ερμηνεία του στο έργο του Μπουλγκάκοφ "Μολιέρος".
Στην τηλεόραση εμφανίστηκε το 2007-08 στη σειρά του ALPHA Το 10 σε σκηνοθεσία Πηγής Δημητρακοπούλου.
Στον κινηματογράφο έπαιξε στις ταινίες: Αλιόσα του Θανάση Σκρούμπελου (1999), Beautiful people του Νίκου Παναγιωτόπουλου (2001), Παρά λίγο, παρά πόντο, παρά τρίχα της Στέλλας Θεοδωράκη (2002), Delivery του Ν.Παναγιωτόπουλου (2004), Γλυκιά μνήμη του Κυριάκου Κατζουράκη (2005), Bank Bang του Αργύρη Παπαδημητρόπουλου (2008), Απ' τα κόκκαλα βγαλμένα του Σωτήρη Γκορίτσα (2011), Χρόνια Πολλά του Χρήστου Γεωργίου (2017), Η δουλειά της του Νίκου Labot (2018), Ράφτης της Σόνια Λίζα Κέντετμαν (2020).Στην ιδιωτική τηλεόραση έχει εμφανιστεί στις σειρές Το 10, Καρυωτάκης, Με λένε Βαγγέλη, Ου Φονεύσεις, Συγνώμη, Η ζωή εν τάφω, Σασμός, Άγιος Παΐσιος- Από τα Φάρασα στον Ουρανό.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
• Δημήτρης Ήμελλος: «Στο θέατρο δεν υπάρχει θεατής αλλά αυτόπτης μάρτυρας» [Συνέντευξη ]
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χορν Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Γενικό Νοσοκομείο Βιέννης
μικρογραφία|190x190εσ| Το Γενικό Νοσοκομείο Βιέννης το 1784 μικρογραφία|190x190εσ|Το Νάρεντουρμ χτίστηκε το ~1782, κάποτε λειτουργούσε ως ψυχιατρική κλινική. Σήμερα στεγάζει το Παθολογικό-Ανατομικό Μουσείο.|εναλλ.=|αριστερά μικρογραφία|190x190εσ|Οι Καθηγητές της Ιατρικής Σχολής, 1853 μικρογραφία|253x253εσ|Ένα από τα παλαιότερα αλεξικέραυνα στον κόσμο, στο Νάρεντουρμ|εναλλ.=|αριστερά μικρογραφία|250x250εσ|[[Μακέτα του σύγχρονου νοσοκομείου]] Το Γενικό Νοσοκομείο Βιέννης (Allgemeines Krankenhaus der Stadt Wien) είναι το γενικό νοσοκομείο της πόλης Βιέννη στην Αυστρία. Λειτουργεί επίσης ως πανεπιστημιακό νοσοκομείο και ως έδρα της Ιατρικής Σχολής της Βιέννης.
Το παλαιό νοσοκομείο
Η ιστορία του Νοσοκομείου αρχίζει από το 1686, όταν ο Ιατρός Γιόχαν Φρανκ, μετά το τέλος της Β' Πολιορκίας της Βιέννης, δώρισε ιδιοκτησίες του για την ίδρυση ενός στρατιωτικού νοσοκομείου. Επειδή δεν επαρκούσαν για το χτίσιμο νέων κτιρίων, οι ασθενείς, οι βετεράνοι με αναπηρίες και οι οικογένειες τους, εισάγονταν στο Κόντουμαζχοφ (επιδημιακό νοσοκομείο) που προϋπήρχε. Το 1693, ο Αυτοκράτορας Λεοπόλδος Α' σχεδίασε την ίδρυση του μεγάλου νοσοκομείου, και το 1697 είχε περατωθεί η κατασκευή της πρώτης πτέρυγας, με 1042 κλίνες.
Το 1724 ζούσαν εκεί 1740 άτομα. Το 1726 ο Φερδινάνδος Βαρόνος φον Τάβονατ άφησε την περιουσία του στους στρατιώτες με αναπηρία και έτσι κατέστη δυνατή η επέκταση του συγκροτήματος. Κατασκευάστηκαν οι παρακείμενες εγκαταστάσεις, το νοσηλευτήριο (4ο), το Λογιστήριο (5ο) και η αίθουσα προσωπικού (7ο)
Την περίοδο 1752 - 1774 στο συγκρότημα προστέθηκαν οι εγκαταστάσεις για τους φοιτητές (3ο) και το γραφείο διαχείρισης (6ο). Οι ένοικοι έπρεπε να είναι ντυμένοι με ειδικές στολές και χρησιμοποιούσαν ειδικά χάλκινα νομίσματα τα οποία εξαργυρώνονταν στα μαγαζιά του συγκροτήματος, όπως σε αρτοποιεία, κρεοπωλεία, κ.α.
Στις 28 Ιανουαρίου 1783, ο Αυτοκράτορας Ιωσήφ Β' επισκέφθηκε το πτωχοκομείο. Θεώρησε ότι η τεράστια εγκατάσταση δεν εξυπηρετούσε περισσότερο αυτούς που πραγματικά χρειάζονταν φροντίδα, αλλά μάλλον όσους είχαν εύκολη πρόσβαση στο χώρο λόγω διασυνδέσεων. Ο καθηγητής Ιατρός Γιόζεφ φον Κβάριν παρουσίασε το γενικό σχέδιό του για το νοσοκομείο.
Στις 16 Αυγούστου 1784 το νοσοκομείο άνοιξε με διευθυντή τον Γιόζεφ φον Κβάριν. Στις εγκαταστάσεις προστέθηκαν ένα μαιευτήριο, ένα ορφανοτροφείο και ένα ψυχιατρικό άσυλο. Ο πύργος Νάρεντουρμ ήταν το πρώτο ειδικό κτίριο για την στέγαση των ψυχικά ασθενών. Το 1834 προστέθηκε ένα κοιμητήριο.
Κατά τον 19ο αιώνα το Γενικό Νοσοκομείο Βιέννης αποτέλεσε κέντρο ιατρικής έρευνας της Βιεννέζικης Ιατρικής Σχολής. Έτσι, ο Ίγκνατς Ζέμελβαϊς έκανε τις παρατηρήσεις του στο θέμα της υγιεινής, και ο Καρλ Λαντστάινερ ανακάλυψε τις ομάδες αίματος.
Συναγωγή
Η συναγωγή του παλαιού νοσοκομείου ιδρύθηκε το 1903 από τον αρχιτέκτονα Μαξ Φλέισερ ως ένα «περίπτερο προσευχής» για τους Εβραίους ασθενείς. Η συναγωγή υπέστη σοβαρές ζημιές το 1938 κατά τη Νύχτα των Κρυστάλλων του Τρίτου Ράιχ, και ακόμα περισσότερες το 1953, όταν μετατράπηκε σε σταθμό μετασχηματιστή. Το 2005 τα ερείπια του κτιρίου αποκαταστάθηκαν προς το Μνημείο Μαρπ Λάνεφες.
Το Νάρεντουρμ (Πύργος του Τρελού)
Πρόκειται για το πρώτο κτίριο παγκοσμίως που λειτούργησε ως άσυλο για τους ψυχικά ασθενείς, και ιδρύθηκε το 1784 από τον Ισίδωρο Κανεβάλε υπό τον Αυτοκράτορα Ιωσήφ Β '. Σήμερα στεγάζει το Ομοσπονδιακό Παθολογικό-Ανατομικό Μουσείο Βιέννης. Το πενταμερές κυκλικό κτίριο μοιάζει με φρούριο, διαθέτει παράθυρα σαν χαραμάδες και μπορεί να φιλοξενήσει έως 200 - 250 ψυχικά ασθενείς. Με την αυστηρή γεωμετρική μορφή και τη λιτότητά του, το κτίριο θεωρείται ως κορυφαίος εκπρόσωπος του επαναστατικού κλασικισμού. Κάθε κελί διέθετε πόρτες από ισχυρό πλέγμα και δακτύλιους για την αλυσόδεση των ανεξέλεγκτων ασθενών. Δέκα χρόνια αργότερα, με τις καινοτομίες στον τομέα της ψυχοθεραπείας η ανάγκη για τον πύργο ξεπεράστηκε. Η άποψη ότι ο Πύργος του Τρελού αποτελεί υλοποίηση της ιδέας του Πανοπτικόν του Τσέρεμι Μπένθαμ μάλλον δεν ισχύει, εφόσον δεν υπάρχει κεντρικό παρατηρητήριο για τον έλεγχο όλων των κελιών.