cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βερολίνου
Τα κύρια Βραβεία που απονέμονται είναι η Χρυσή Άρκτος και η Αργυρή Άρκτος.
Το 2020, οι υπεύθυνοι του Φεστιβάλ ανακοίνωσαν πως από το Φεβρουάριο του 2021, τα βραβεία δε θα απονέμονται βάσει φύλου, αλλά βάση ερμηνείας, ως ένδειξη ευαισθητοποίησης σχετικά με το φύλο στη βιομηχανία του κινηματογράφου.
Κυρίως διαγωνισμός (Wettbewerb)
Το τμήμα της κύριας συμμετοχής διαγωνιζομένων ταινιών, με έπαθλα τις Χρυσές και Αργυρές Άρκτους. Οι ταινίες πρέπει να είναι πρωτοπαρουσιαζόμενες, κάνουν δηλαδή στην Μπερλινάλε την πρεμιέρα τους.
Φόρουμ (Forum)
Το Διεθνές φόρουμ νέων ταινιών ή απλά φόρουμ αποτελεί το πιο τολμηρό και φιλελεύθερο πεδίο έκφρασης του φεστιβάλ, επικεντρώνοντας το ενδιαφέρον κυρίως σε ταινίες με πολιτική θεματολογία. Περαιτέρω φιλοξενεί στοιχεία αβαντγκάρντ, πειραματικού και ερευνητικού κινηματογράφου, νέες μεθόδους κινηματογραφικής έκφρασης και δεν θέτει όρια στον αντικονφορμισμό των συμμετεχόντων.
Διευρυμένο φόρουμ (Forum Expanded)
Στα πλαίσια του φόρουμ από το 2006 έγινε ένα άνοιγμα προς δημιουργίες από όλο τον κόσμο που προτείνουν νέες σκηνοθετικές ή υποκριτικές τεχνικές.
Αναδρομή (Retrospektive)
Η Αναδρομή αφιερώνεται κάθε χρόνο από το 1951 σε ένα σημαντικό θέμα της κινηματογραφικής ιστορίας ή σε ένα σημαίνον πρόσωπο του σινεμά. Προβάλλονται ταινίες από όλο τον κόσμο και συχνά δείχνει σημαντικά έργα, που παλιότερα είχαν διαγωνιστεί στην Μπερλινάλε. Συζητήσεις και διαλέξεις γύρω από το εκάστοτε θέμα συνδέουν το τότε με το σήμερα. Στο πλαίσιο της αναδρομής αποτίεται φόρος τιμής (Hommage) σε ένα σημαντικό πρόσωπο του κινηματογράφου.
Τιμώμενα πρόσωπα (Hommage)
Το ειδικό βραβείο φόρου τιμής Hommage (βλέπε λίστα τιμωμένων προσώπων) απονέμεται σε καταξιωμένους ηθοποιούς ή σκηνοθέτες, τιμώντας τη συνολική τους προσφορά στην έβδομη τέχνη.
Berlinale Classics
Η υποκατηγορία αυτή υπάρχει από το 2013 και φιλοξενεί παλιές και φθαρμένες ταινίες που αποκαταστάθηκαν με τη βοήθεια της τεχνολογίας, αντίγραφα παλιών κλασσικών δημιουργιών με ψηφιοποιημένη εικόνα και ήχο, καθώς και ταινίες "χαμένες" που ξαναανακαλύπτονται.
Πανόραμα (Panorama)
Η καρδιά του Πανοράματος είναι ο κινηματογράφος τέχνης, με τις περισσότερες ταινίες εδώ να βασίζονται παραδοσιακά σε σενάρια από την λογοτεχνία. Στην κατηγορία αυτή κυριαρχεί η κοινωνική και όχι η πολιτική θεματολογία και συχνά οι παρουσιαζόμενες ταινίες (στοχεύουν στο να) προκαλούν συζητήσεις επί των θεμάτων που θίγουν. Παρουσιάζονται καταξιωμένοι σκηνοθέτες με τις νέες δημιουργίες τους, αλλά και νέοι φερέλπιδες. Οι ταινίες του Πανοράματος, όπως και του Κυρίως διαγωνισμού κάνουν στο πλαίσιο της συμμετοχής τους την πρεμιέρα τους.
Νέα γενιά (Generation)
Κατηγορία που υπάρχει από το 1978 και είναι αφιερωμένη σε ταινίες που απευθύνονται στη νεότερη γενιά κινηματογραφόφιλων. Είναι χωρισμένη σε δύο τμήματα, το Generation Kplus με ταινίες κατάλληλες και για μικρά παιδιά και το Generation 14plus, με ταινίες κατάλληλες για την εφηβική ηλικία. Η Κρυστάλλινη Άρκτος απονέμεται στην καλύτερη ταινία καθεμιάς κατηγορίας, με τις επιτροπές να αποτελούνται από παιδιά και εφήβους αντίστοιχα. Δίνεται έμφαση στο γεγονός να είναι οι ταινίες όχι απλά διασκεδαστικές για τους νεαρούς κριτές, αλλά να είναι κοντά στα βιώματα των νέων, θίγοντας θέματα από την καθημερινότητά τους, ακόμα κι αν κάποτε αυτή γίνεται σκληρή. Στα πλαίσια του Generation προβάλλονται εκτός συναγωνισμού και ταινίες των άλλων κατηγοριών, που κρίνονται κατάλληλες και ενδιαφέρουσες για παιδιά.
Προοπτική Γερμανικός Κινηματογράφος (Perspektive Deutsches Kino)
Εδώ παρουσιάζονται οι σύγχρονες και μελλοντικές τάσεις του μοντέρνου γερμανικού σινεμά, κυρίως από νέους δημιουργούς.
Berlinale Special
Η ειδική αυτή κατηγορία υφίσταται από το 2004 και παρουσιάζει νέους καλλιτέχνες που διακρίνονται κινούμενοι έξω από τα συνηθισμένα, όπως επίσης τιμά καταξιωμένα πρόσωπα για τα έργα τους. Παρουσιάζονται επίσης ταινίες που άπτονται του κεντρικού θέματος του φεστιβάλ ή θεμάτων της επικαιρότητας.
Berlinale Shorts
Ειδικό διαγωνιστικό τμήμα ταινιών μικρού μήκους, που καθιερώθηκε από το 2006. Η συμμετοχή εδώ δεν αποκλείει το γεγονός, κάποιες μικρού μήκους ταινίες να συμπεριληφθούν και σε άλλα θεματικά τμήματα.
European Film Market
Το European Film Market (EFM) αποτελεί μια από τις τρεις μεγαλύτερες αγορές ταινιών παγκοσμίως, μαζί με το γαλλικό Marché du Film και το αμερικανικό American Film Market και αποτελεί στην ουσία το εμπορικό κέντρο του φεστιβάλ. Είναι τόπος συναλλαγής των συντελεστών παραγωγής των ταινιών με αγοραστές, σπόνσορες, εταιρείες διανομής και εμπορικούς αντιπροσώπους. Το 2016 προσέλκυσε πάνω από 9000 συμμετέχοντες από 110 χώρες, ενώ παρουσιάστηκαν περισσότερες από 780 ταινίες.
Ελληνικές συμμετοχές
Σημείωση: Το έτος στον παραπάνω πίνακα αναφέρεται στη συμμετοχή και δεν συμπίπτει κατ' ανάγκην με το έτος παραγωγής των ταινιών
Παραπομπές
Βερολινο
989
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 989 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Φίλιππος Ράινχαρντ του Χάναου-Μύντσενμπεργκ
Ο Φίλιππος-Ράινχαρντ, γερμ.: Philipp-Reinhard von Hanau-Münzenberg (2 Αυγου΄στου 1664 - 4 Οκτωβρίου 1712) από τον Οίκο του Χάναου ήταν κόμης του Χάναου-Μύντσενμπεργκ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1689 την εξαδέλφη του Μαγδαληνή-Κλαυδία των Βίττελσμπαχ, κόρη του Χριστιανού Β΄ κόμη του Παλατινάτου-Τσβάιμπρυκεν-Μπίρκενφελτν-Μπίσβαϊλερ και είχε τέκνα:
Το 1704 απεβίωσε η Μαγδαληνή-Κλαυδία και ο Φίλιππος-Ράινχαρντ έκανε δεύτερο γάμο με την Καρλόττα-Βιλελμίνη των Βέττιν, κόρη του Ιωάννη-Ερνέστο Δ΄ δούκα της Σαξονίας-Κόμπουργκ-Ζάαλφελντ. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Χάναου
Προεκλογική περίοδος
Με τον όρο προεκλογική περίοδος χαρακτηρίζεται συγκεκριμένος χρονικό διάστημα προ της διεξαγωγής εκλογών. Ο χρόνος αυτός είναι πολύ σημαντικός για τη διενέργεια εκλογών, γιατί από την έναρξή του αρχίζουν να υπολογίζονται οι χρονικές προθεσμίες συγκεκριμένων λειτουργιών του εκλογικού συστήματος, π.χ. συγκρότηση διακομματικής επιτροπής, δήλωση υποψηφιοτήτων, προετοιμασία υπηρεσιών, καθορισμοί επιτροπών, όπως και σχετικές απαγορεύσεις.
Έναρξη
Σύμφωνα με τη σχετική ελληνική νομοθεσία, όπως ισχύει σήμερα, η προεκλογική περίοδος για τις βουλευτικές εκλογές αρχίζει με την δημοσίευση του διατάγματος της διάλυσης της Βουλής ή από τη 12η ημέρα πριν τη λήξη της βουλευτικής περιόδου και λήγει τη 12η νυκτερινή της προηγουμένης ημέρας της οριζόμενης ημερομηνίας διεξαγωγής των εκλογών. Η δε προεκλογική περίοδος για δημοψήφισμα αρχίζει επίσης από την ημερομηνία της δημοσίευσης του σχετικού Προεδρικού Διατάγματος περί προκήρυξης δημοψηφίσματος και λήγει ομοίως όπως παραπάνω. Τέλος η προεκλογική περίοδος των δημοτικών και περιφερειακών εκλογών αρχίζει 30 ημέρες προ της διεξαγωγής τους και λήγει την προηγούμενη της οριζόμενης ημερομηνίας διεξαγωγής.
Δραστηριότητες
Σημαντικότερες δραστηριότητες που λαμβάνουν χώρα κατά την προεκλογική περίοδο και που δεσμεύονται με προθεσμίες είναι:
Πηγές
Κατηγορία:Εκλογές
991
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 991 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Ελληνο-Αρμενικές σχέσεις
Οι Ελληνο-Αρμενικές σχέσεις αναφέρονται στις διμερείς σχέσεις μεταξύ της Ελλάδας και της Αρμενίας. Λόγω των ισχυρών πολιτιστικών, θρησκευτικών και πολιτικών δεσμών μεταξύ των δύο χωρών, η Ελλάδα και η Αρμενία διατηρούν άριστες διπλωματικές σχέσεις. Οι σχέσεις αυτές ήταν πάντα ισχυρές τόσο συναισθηματικά όσο και ιστορικά λόγω των θρησκευτικών και πολιτιστικών ριζών και της μακράς συνύπαρξης κατά τη διάρκεια της Βυζαντινής και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Ιστορικό
Καθώς και οι δύο είναι αρχαίοι λαοί, οι Έλληνες και οι Αρμένιοι συνυπήρξαν για αιώνες. Υφίστανται σημειώσεις αρχαίων Ελλήνων ιστορικών οι οποίοι προτείνουν ερμηνείες για τις καταβολές των Αρμενίων. Η παλαιότερη αναφορά στην Αρμενία έγινε από τον Εκαταίο τον Μιλήσιο το 525 π.Χ.
Σύμφωνα με μια υπόθεση που προτάθηκε από γλωσσολόγους κατά τη διάρκεια του 20ου αιώνα, η Ελληνική και η Αρμενική γλώσσα μοιράζονται έναν κοινό πρόγονο. Αυτό οδήγησε στην πρόταση μιας ελληνο-αρμενικής γλώσσας, μετά τη χρονολόγηση της Πρωτο-Ινδο-ευρωπαϊκής γλώσσας. Ο Ηρόδοτος υποστηρίζει ότι οι Αρμένιοι είναι απόγονοι των Φρύγων. Ο Πλάτων εξάλλου είχε νωρίς παρατηρήσει τις ομοιότητες μεταξύ της ελληνικής και της φρυγικής γλώσσας. Επίσης, ο Στράβων έχει γράψει ότι η προγονική πατρίδα των Αρμενίων, πριν από τη μετανάστευση τους στη Μικρά Ασία, ήταν μια κοιλάδα στην Θεσσαλία. Το Αρμενικό αλφάβητο, το οποία δημιουργήθηκε το 405, έχει μια ορισμένη Ελληνική επιρροή.
Τα δύο έθνη συνυπήρχαν επίσης κάτω από το Σουλτανάτο των Σελτζούκων και αργότερα κάτω από την Οθωμανική Αυτοκρατορία.
Σήμερα
Η Ελλάδα ήταν μία από τις πρώτες χώρες που αναγνώρισαν την ανεξαρτησία της Αρμενίας στις 21 Σεπτεμβρίου του 1991. Και οι δύο χώρες διατηρούν αντίστοιχα πρεσβείες στις πρωτεύουσες τους. Επίσης, η Ελλάδα είναι μία από τις χώρες που έχουν αναγνωρίσει επισήμως τη γενοκτονία των Αρμενίων, και μία από τις λίγες χώρες που έχουν ποινικοποιήσει την άρνηση της Αρμενικής γενοκτονίας. Η Ελλάδα είναι, μετά τη Ρωσία, μία από τους σημαντικότερους στρατιωτικούς εταίρους της Αρμενίας. Αρμένιοι αξιωματικοί εκπαιδεύονται σε ελληνικές στρατιωτικές σχολές ενώ παρέχεται στις Αρμενικές ένοπλες δυνάμεις ποικίλη τεχνική βοήθεια που παρέχεται από την Ελλάδα. Σε στρατιωτικούς ακόλουθους της Αρμενίας στην Ελλάδα και Κύπρο, ο συνταγματάρχης Samvel Ramazyan είπε το 2011 ότι η αρμενική-Ελληνική στρατιωτική συνεργασία συνεχίζει να αναπτύσσεται σταθερά.
Παραπομπές
Αρμενια Ελλάδα
Παντελής Χορν
Ο Παντελής Χορν (1 Ιανουαρίου 1881 – 1 Νοεμβρίου 1941) υπήρξε θεατρικός συγγραφέας σημαντικών έργων του ελληνικού δραματολογίου του 20ού αιώνα και αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού και του Λιμενικού Σώματος.
Ο θεατρολόγος Βάλτερ Πούχνερ τον χαρακτήρισε πρωτεργάτη του νεοελληνικού θεάτρου του 20ού αιώνα. Μαζί με τον Γρηγόριο Ξενόπουλο και τον Σπύρο Μελά θεωρούνται οι αξιολογότεροι θεατρικοί συγγραφείς του πρώτου μισού του 20ού αιώνα.
Έχει γράψει πάνω από 30 θεατρικά έργα – αν και δεν σώζονται παρά μόνο 12 πολύπρακτα και 4 μονόπρακτά του- γνωστότερα των οποίων είναι «Οι Πετροχάρηδες», «Το φιντανάκι»,  «Το Μελτεμάκι»,  «Ο Σέντζας», έργα τα οποία παίζονται και μέχρι σήμερα. Τα έργα του ανέβασαν οι σημαντικότεροι θίασοι και ηθοποιοί, όπως ο Βασίλης Αργυρόπουλος, ο Αιμίλιος Βεάκης, η Μαρίκα Κοτοπούλη και φυσικά η Κυβέλη, με την οποία τους συνέδεε και βαθιά πολύχρονη φιλία. Συνεργάστηκε επίσης με τις μεγαλύτερες ελληνικές εφημερίδες της εποχής του ως χρονογράφος, και σποραδικά ως θεατρικός κριτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Τεργέστη της Ιταλίας και ήταν γιος του Δημητρίου Χορν, χρηματιστή γερμανοεβραϊκής καταγωγής, και της Σταματίνας Κουντουριώτη. Από την πλευρά της μητέρας του καταγόταν από την γνωστή οικογένεια Κουντουριώτη και ήταν εγγονός του Παντελή Κουντουριώτη, δισέγγονος του Λάζαρου Κουντουριώτη και ανιψιός του Παύλου Κουντουριώτη (δεύτερος εξάδελφος της μητέρας του). Αδελφός του ήταν ο Λάζαρος Χορν. Το 1888 η οικογένειά του εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Ελλάδα.
Απεβίωσε στην Αθήνα την 1η Νοεμβρίου 1941. Ήταν παντρεμένος με την Ευτέρπη Αποστολίδου και είχαν αποκτήσει δύο παιδιά: τον Γιάννη, εκδότη, και τον Δημήτριο, ηθοποιό.
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Ακολουθώντας την ναυτική οικογενειακή παράδοση εισήλθε τον Οκτώβριο του 1895 στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων, από την οποία αποφοίτησε το 1899 με τον βαθμό του Σημαιοφόρου. Ακολούθως υπηρέτησε στο εύδρομο «Ναύαρχος Μιαούλης», στα θωρηκτά «Σπέτσαι» και «Ψαρά» ενώ την περίοδο 1901 - 1907 τοποθετήθηκε στο Κεντρικό Προγυμναστήριο του Πόρου υπηρετώντας στους ατμομυοδρόμωνες «Αλφειό», «Ευρώτα» και «Πηνειό», στην ατμοημιολία «Αφρόεσσα» και στα θωρηκτά «Ύδρα» και «Σπέτσαι». Το 1905 προήχθη σε Ανθυποπλοίαρχο.
Το 1910 εγκαταστάθηκε στο Παρίσι στο πλαίσιο υπηρεσιακής εκπαίδευσης και τον επόμενο χρόνο υπέβαλε την παραίτησή του προκειμένου να ασχοληθεί με την τέχνη. Τον Σεπτέμβριο του 1912 ανακαλείται στην ενεργό υπηρεσία λόγω της συμμετοχής της Ελλάδας στον Βαλκανικό πόλεμο. Τον Οκτώβριο του 1912, κατόπιν διαταγής του αρχηγού του στόλου και θείου του Παύλου Κουντουριώτη, κατέλαβε την Ίμβρο, της οποίας διετέλεσε διοικητής για μικρό χρονικό διάστημα. Για τις εξαιρετικές υπηρεσίες που προσέφερε, τον Ιούνιο του 1913 προβιβάστηκε σε Πλωτάρχη. Με το τέλος των Βαλκανικών Πολέμων, το 1913, επανήλθε σε κατάσταση εφεδρείας. Με το ξέσπασμα του Α' Παγκοσμίου πολέμου, το φθινόπωρο του 1915, ανακλήθηκε σε ενέργεια και τοποθετήθηκε στην Διοίκηση Άμυνας του Σαρωνικού. Τον επόμενο χρόνο προσχώρησε στο στρατιωτικοπολιτικό κίνημα της «Έθνικής Άμυνας» και τον Νοέμβριο του ίδιου χρόνου τοποθετήθηκε από την προσωρινή κυβέρνηση της Θεσσαλονίκης επιθεωρητής του λιμανιού της Χίου και επικεφαλής της ναυτικής άμυνας του νησιού. Εκεί γνωρίστηκε με τους Νικόλαο Πλαστήρα και Γεώργιο Παπανδρέου.
Το 1918 προήχθη -κατ' εκλογήν- σε Αντιπλοίαρχο τοποθετούμενος στη θέση του τμηματάρχη προσωπικού του Υπουργείου των Ναυτικών. Το 1919 ιδρύθηκε το Λιμενικό Σώμα, για τις ανάγκες του οποίου μετήχθησαν τέσσερις αξιωματικοί του Π.Ν. μεταξύ των οποίων και ο Παντελής Χορν, ο οποίος έλαβε τον βαθμό του Επιλιμενάρχη Β΄ τάξεως. Διετέλεσε Επιθεωρητής των Λιμενικών Αρχών αλλά ένα χρόνο αργότερα, το 1920, παραιτήθηκε εκ νέου. Το 1922 ανακλήθηκε στην ενεργό υπηρεσία για να τοποθετηθεί ξανά Επιθεωρητής των Λιμενικών Αρχών, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1926, οπότε και αποστρατεύθηκε με τον βαθμό του Υποναυάρχου.
Εργογραφία
Παρά την επαγγελματική του ενασχόληση, ο Παντελής Χορν εκδήλωσε την προτίμησή του προς την συγγραφή και το θέατρο. Γράφει ο ίδιος χαρακτηριστικά :''Εκεί λοιπόν που λαχταρούσα την αγκαλιά της Μελπομένης, ο Ποσειδών με κρατούσε αιχμάλωτο και δεν με άφηνε να κάνω βήμα. Όργωνα τη θάλασσα με τον “Πηνειό” και μέσα στις τρικυμίες της συλλογιζόμουν την «Τρικυμία» του Σαίξπηρ. Ήρθαν στιγμές που απογοητεύτηκα. Ήθελα την ελευθερία μου. Ξαπλωμένος στην κουκέτα μου, ονειρευόμουν θεατρικά παρασκήνια. ''
Το 1905, σε ηλικία 24 ετών, αρχίζει να συνεργάζεται με το φιλολογικό περιοδικό «Ο Νουμάς». Εδώ θα γράψει μια παρουσίαση στο έργο του Ίψεν «Η κυρά της θάλασσας», ενόψει του ανεβάσματός του από τον θίασο του Θωμά Οικονόμου, και θα δημοσιεύσει και τα δύο πρώτα θεατρικά του έργα, τον «Ξένο»'' και «Το Ανεχτίμητο»
«Ο Ξένος» είναι ένα σύντομο (μονόπρακτο) συμβολικό δράμα γραμμένο στη δημοτική, το οποίο δεν έχει παιχτεί ποτέ.
«Το Ανεχτίμητο» - πάνω στο μύθο του Γεφυριού της Άρταςτο οποίο πρωτο-εκδόθηκε από τις εκδόσεις του Νουμά, - αφιερωμένο στον Ψυχάρη (φανατικός οπαδός του οποίου ήταν ο Χορν)-το φθινόπωρο του 1906, τράβηξε την προσοχή των φιλολογικών κύκλων της εποχής, τόσο με θετικό όσο και με αρνητικό τρόπο. Οι δημοτικιστές το επαινούν, οι καθαρευουσιάνοι, με προεξάρχουσα όλων την εφημερίδα «Αθήναι», του Γεώργιου Πωπ, το κατακεραυνώνουν. «...[έργο] γραμμένον εις την φρικαλεωτέραν δημοτικήν και παρουσιάζον μακράς σκηνάς χυδαιολογικής αισχρολογίας». Οι κατηγορίες αυτές οδηγουν σε καταγγελία του συγγραφέα στο Υπουργείο Ναυτικών όπου με την κατηγορία της προσβολής των ηθών παραπέμπεται από τον τότε υπουργο Ναυτικών, Κωνσταντίνο Τρικούπη στο Ναυτοδικείο. Τελικά αθώωθηκε και απαλλάχθηκε με βούλευμα. Ούτε αυτό το έργο παραστάθηκε ποτέ.
«Οι Πετροχάρηδες» - θεατρικές αποτυχίες
Τον ίδιο χρόνο γράφει την πρώτο του έργο που ανέβηκε στο θέατρο, τους «Πετροχάρηδες», που έγινε μεγάλη καλλιτεχνική επιτυχία. Το έργο, που το υπέγραψε με το ψευδώνυμο «Σ. Χαρλής», ανέβηκε στις 3 και 4 Ιουλίου του 1908 στο θέατρο Συντάγματος, από τον θίασο της Ροζαλίας Νίκα, σε σκηνοθεσία του Θωμά Οικονόμου και με τον Εδμόνδο Φυρστ στον πρωταγωνιστικό ρόλο.
Ύστερα από περίπου σαράντα μέρες, θα ανέβει στη σκηνή - διατηρώντας ακόμα το ψεύδωνυμό του- και το επόμενο έργο του, το μονόπρακτο «Το τίμιο σπίτι». Το έργο ανέβηκε στο θέατρο της Νέας Σκηνής στην Ομόνοια, στις 8 Αυγούστου του 1908 με πρωταγωνιστή τον Μήτσο Μυράτ, ενώ βασικό ρόλο κράτησε και η Μαρίκα Κοτοπούλη.
Το έργο ήταν αποτυχία, το θέμα δεν άρεσε στο κοινό που συνήθως παρακολουθούσε τις παραστάσεις της Νέας Σκηνής, και σύμφωνα με τους κριτικούς, το παίξιμο των ηθοποιών ήταν άτονο.
Στις 20 Ιουλίου του 1909 θα δεί ένα ακόμα έργο του να ανεβαίνει στο θέατρο. Πρόκειται για την «Μελάχρα», δράμα που ανέβηκε για μία μόνο παράσταση από τον θίασο της Μαρίκας Κοτοπούλη, με την ίδια στον επώνυμο ρόλο.
Στο θεατρικό σανίδι παρουσιάζεται ο μικρός μονόλογός του «Μες στο σκοτάδι», τον οποίο ερμήνευσε ο Ευτύχιος Βονασέρας, στο θέατρο Πανελλήνιον, στις 31 Ιανουαρίου του 1910. Το 1910 επίσης, ο Χορν συμμετέχει στον «Α' Αβερώφειο διαγωνισμό» θεατρικών έργων, με το τρίπρακτο δράμα του, «Ο άνθρωπός μας». Το έργο δεν διακρίθηκε στον διαγωνισμό, παρόλα αυτά όμως παραστάθηκε στο θέατρο «Βαριετέ», από τον θίασο Κυβέλης-Σαγιώρ, στις 21 και 22 Ιούνη του 1910. Ούτε εκεί είχε επιτυχία, γι' αυτό και ο συγγραφέας δεν έκανε κανέναν κόπο να διατηρήσει το κείμενο, και έτσι το έργο έχει κατά το μεγαλύτερο μέρος του χαθεί.
Τον Ιούλιο του ίδιου καλοκαιριού, ο Χορν θα δώσει δύο έργα του, στον σχετικά άγνωστο θίασο της εποχής του, της Βασιλείας Στεφάνου, το μονόπρακτο «Η Βασίλω του Χαρεντά», και το τρίπρακτο «Το κρίμα της μάνας», που ο θίασος ανέβασε στις 1 και 2 Ιουλίου στο απόμερο θέατρο «Νεαπόλεως», στην ίδια παράσταση. Ούτε αυτά τα δύο έργα, είχαν καμμιά επιτυχία, αγνοήθηκαν από κοινό και κριτικούς και μάλιστα έχουν και αυτά τα χειρόγραφα χαθεί.
Το 1911 θα γεννηθεί ο πρώτος του γιός, ο Γιάννης. Η υπηρεσία του τον στέλνει εκπαιδευτικό ταξίδι στη Γαλλία, για να ειδικευθεί στις τορπίλες. Θα παραμείνει στο Παρίσι μέχρι το 1912. Εκεί θα έρθει σε επαφή με τον πνευματικό κόσμο της Γαλλίας αλλά και με Έλληνες λογίους και θα αποφασίσει να εγκαταλείψει την στρατιωτική του καριέρα για χάρη της τέχνης. Υποβάλλει αίτηση παραίτησης από το βαθμό και τη θέση του, η οποία γίνεται δεκτή τον Αύγουστο του 1911. Θα συνεχίσει την παραμονή του στο Παρίσι ενώ τον χειμώνα του ίδιου έτους θα ανεβεί στο Δημοτικό θέατρο του Βόλου, από τον θίασο της Κυβέλης, το τετράπρακτο δράμα του, «Οι νικημένοι». Ύστερα από ένα μήνα περίπου το έργο θα ανέβει και στην Αθήνα, και πάλι από την Κυβέλη, στο Βασιλικό θέατρο. Και αυτό πέρασε απαρατήρητο, και πλέον χαμένο.
Ενώ βρισκόταν στο Παρίσι, στέλνει το καλοκαίρι του 1912, στην συνεργάτιδα κα φίλη του πλέον, Κυβέλη, το μονόπρακτο δράμα του, «Φιορέλα». Με αυτό το έργο συμμετέχει στον «Β' Αβερώφειο διαγωνισμό», αφού η Κυβέλη το παρουσιάζει στο θέατρο της, στις 12 Αυγούστου. Στο έργο εμφανίζεται πρώτη φορά, μωρό, η κόρη της Κυβέλης και μετέπειτα ηθοποιός Μιράντα Μυράτ, ενώ πρωταγωνίστρια είναι η Κυβέλη. Το έργο είχε κακή υποδοχή από το κοινό, ενώ άρεσε στους κριτικούς, όμως δεν ξαναπαίχθηκε ποτέ, αφού κα αυτό το κείμενο ήταν χαμένο (το έργο βρέθηκε τελικά γύρω στα 1990, στο αρχείο του Παντελή Χορν, που διατήρησε ο γιός του, Δημήτρης).
Το 1915 θα εγκαινιάσει την συνεργασία του με τις εφημερίδες, δημοσιεύοντας στο «Έθνος».
Τρία έργα του θα δουν το φώς της σκηνής αυτήν τη χρονιά: Η «Παναγία η κατηφορίτισσα»- τρίπρακτο δράμα - πού παίχτηκε στο θέατρο Κοτοπούλη από τις 22 έως τις 26 Απρίλη του 1915, γνωρίζοντας μεγάλη επιτυχία. Στο έργο πρωταγωνίστησαν ο Αιμίλιος Βεάκης και η Μαρίκα Κοτοπούλη. Το έργο που ήταν η συμμετοχή του Χορν στον «Γ' Αβερώφειο διαγωνισμό», και που κριτικοί και κοινό βρήκαν εξαιρετικό, δεν σώζεται. Επόμενο, οι «Φλόγες», πατριωτικό δράμα τριών πράξεων, που ανεβαίνει από τις 23 ως τις 27 Μάη του 1915 στο θέατρο Συντάγματος από τον θίασο Ροζάν-Γαβριηλίδη-Ιακωβίδη. Στο έργο πρωταγωνιστούσαν η Μερόπη Ροζάν, ο Περικλής Γαβριηλίδης και άλλοι (άγνωστοι σήμερα) ηθοποιοί. Και αυτό το κείμενο έχει χαθεί. Και τελευταίο για το 1915, «Η κερένια κούκλα». Το έργο αποτελεί τη θεατρική διασκευή του γνωστού ομώνυμου μυθιστορήματος -«Η κερένια κούκλα» του Κωνσταντίνου Χρηστομάνου, πνευματική φυσιογνωμία που ο Χορν θαύμαζε απεριόριστα. Ανέβηκε στις 14 και 15 Ιούλη του 1915 από τον θίασο της Κυβέλης, και ήταν το καλλιτεχνικό γεγονός της χρονιάς. Τους πρωταγωνιστικούς ρόλους κρατούσαν η Κυβέλη, η Βάσω Δημοπούλου και ο Νικόλαος Ροζάν.
Το 1915, ιδιαίτερα παραγωγική χρονιά για τον συγγραφέα, θα γράψει επίσης το τρίπρακτο δράμα «Η πλημμύρα». Το έργο δεν παίχτηκε ποτέ και μάλιστα ήταν άγνωστο μέχρι τη δεκαετία του 1990.
Την ίδια χρονιά θα κάνει την εμφάνισή του και σαν ποιητής: θα δημοσιεύσει 4 ποιήματά του, στο πρώτο τεύχος του περιοδικού «Αρμονία».
Τον Σεπτέμβρη του 1917 θα παιχτεί από την Κυβέλη το τρίπρακτο δράμα του, το «Μαύρο Καράβι». Πρωταγωνιστούσαν εκτός από την Κυβέλη, ο Αιμίλιος Βεάκης αλλά και -σε μια από τις σπάνιες εμφανίσεις του- και ο Θωμάς Οικονόμου, που είχε αναλάβει και την σκηνοθεσία της παράστασης. Το έργο παίχτηκε μόνο 3 φορές και από τότε ξεχάστηκε. Ακόμα ένα κείμενο που έχει χαθεί.
Τον Ιούλιο, ένα ακόμη χαμένο σήμερα, τρίπρακτο δράμα του ανεβαίνει στη σκηνή και πάλι από την Κυβέλη. Πρόκειται για την Ανατολίτισσα, η πρεμιέρα της οποίας έγινε παρουσία του πρωθυπουργού Βενιζέλου, του Παύλου Κουντουριώτη και πολλών υπουργών. Το έργο θεωρήθηκε παταγώδη αποτυχία, και οι κριτικοί με προεξάρχοντα τον Φώτο Πολίτη, τον κατακεραύνωσαν.
«Το φιντανάκι» - θεατρικές επιτυχίες
Το 1921, χρονιά που γεννήθηκε ο δεύτερος γιός του ο Δημήτρης Χορν και αφού προηγήθηκαν 10 (από άποψη αποδοχής) αποτυχίες (!!!), έρχεται η δεύτερη -μετά τους «Πετροχάρηδες»- διαχρονική επιτυχία του. «Το φιντανάκι», αθηναϊκή ηθογραφία 3 πράξεων, ανεβαίνει από το θίασο της Κυβέλης, (χωρίς όμως να παίξει εκείνη), τον Σεπτέμβρη του 1921. Πρωταγωνιστούσαν ο Αιμίλιος Βεάκης και η Σαπφώ Αλκαίου. Το έργο γνώρισε αμέσως και απο το κοινό και από τους κριτικούς θερμή υποδοχή. Βραβεύτηκε μάλιστα στον Αβέρωφειο διαγωνισμό του 1922. Το θεατρικό έργο το διασκεύασε αργότερα ο συγγραφέας του, σε μυθιστόρημα, το οποίο δημοσιεύτηκε σε συνέχειες στην εφημερίδα «Ελεύθερο Βήμα», τον χειμώνα του ίδιου χρόνου.
Τ Εγκαινιάζει τη συνεργασία του με την εφημερίδα «Ελεύθερο Βήμα» υπογράφοντας τη στήλη του με το ψευδώνυμο «Μώμος» και τον Αύγουστο του 1922 η Μαρίκα Κοτοπούλη ανεβάζει στο θέατρό της, την επόμενη αθηναϊκή ηθογραφία του, τη «Σταχτομπούτα». Το έργο έχει μια κάποια επιτυχία, όχι όμως αντίστοιχη του «Φυντανακίου». Και αυτό ανήκει στα χαμένα.
Στις 17 Σεπτέμβρη 1923 η Κυβέλη θα ανεβάσει το δίπρακτο δράμα του «Η Νταλμανοπούλα», έργο που θα γνωρίσει και αυτό την επιτυχία. Τον Νοέμβρη ο Χορν, βραβεύεται με το «Αριστείο Γραμμάτων και Τεχνών» για την προσφορά του στο θέατρο. Τον Αύγουστο του 1924 η Κυβέλη θα ανεβάσει στο θεάτρό της, ακόμα μια αθηναϊκή ηθογραφία του, τις «Γειτόνισσες». Η Σαπφώ Αλκαίου στο ρόλο μια λαϊκής γυναικούλας έδωσε μια εξαιρετική ερμηνεία, -ήταν ένας προσωπικός της θρίαμβος- το έργο άρεσε στο κοινό, αλλά δίχασε τους κριτικούς. Το 1925 είναι ιδιαίτερα παραγωγική χρονιά για τον Χορν. Θα παιχτούν δύο έργα του,τα οποία θεωρούνται από τα καλύτερά του. Πρώτο ανέβηκε η κωμωδία του, «Ο Σέντζας», τον Μάη του 1925, στο θέατρο «Κεντρικόν», από τον θίασο Αιμ. Βεάκη - Χρ. Νέζερ. Και ο «Ο Σέντζας», λόγω του τολμηρού για την εποχή του θέματος προκάλεσε δυσμενή σχόλια στον ημερήσιο Τύπο. Οι κριτικοί - με εξαίρεση τον Άλκη Θρύλο και τον Κωστή Μπαστιά, που θεώρησαν το έργο ένα από τα καλύτερα του συγγραφέα - το καταδίκασαν. Το έργο δεν ξαναπαρουσιάστηκε γιατί και αυτό το χειρόγραφο θεωρούνταν χαμένο. Το ανακάλυψε και αυτό μαζί με τα υπόλοιπα η επιμελήτρια των «Απάντων» του Χορν, Έφη Βαφειάδη. Το έργο ύστερα από 77 ολόκληρα χρόνια, ανέβηκε από την «Νέα Σκηνή» του Εθνικού θεάτρου το 2002, σε σκηνοθεσία του Κώστα Τσιάνου, και με πρωταγωνιστές τον Τάκη Χρυσικάκο και τον Τάσο Πεζιρκιανίδη. .
Δεύτερο έργο εκείνου του χρόνου, που ανέβηκε τον Ιούλη από την Μαρίκα Κοτοπούλη - με έναν ρόλο να κρατά και η νεαρή τότε Γεωργία Βασιλειάδου, «Η Φλαντρώ», «τραγωδία του πόθου», όπως την ονόμασε ο συγγραφέας. Οι κριτικοί, με επικεφαλής τον Φώτο Πολίτη, το καταδίκασαν και αυτό. Ωστόσο το έργο άντεξε στο χρόνο, θεωρείται από τα αρτιότερα του τεχνικά και το θέμα του (το ερωτικό ένστικτο και η ορμή του) σήμερα δεν ξενίζει κανέναν.
Το 1926 γράφει τη μονόπρακτη κωμωδία «Στη λαύρα του μεσημεριού» -και αυτό χαμένο σήμερα- το οποίο παίζεται τον Αύγουστο στο θέατρο Κοτοπούλη από τον θίασο της Τασίας Κύρου. Τον Δεκέμβρη του 1926 η Μαρίκα Κοτοπούλη ανεβάζει τη δίπρακτη νησιώτικη ηθογραφία του «Στο Πανηγύρι» - και αυτό χαμένο-. Στο έργο έπαιζε έναν από τους πρώτους ρόλους του ο Αλέξης Μινωτής. Το έργο άρεσε σε κοινό και κριτικούς.
«Το Μελτεμάκι» - Προς το τέλος
Τον Απρίλη του 1928 δόθηκαν τρεις μόνο παραστάσεις του έργου του «Σκραπ» και πάλι από τον θίασο της Κυβέλης. Το έργο όμως ήταν αποτυχία, δεν άρεσε ούτε στην κριτική ούτε και στο κοινό, και το κείμενο έχει και αυτό χαθεί. Τον Ιούνιο του 1928 ο Χορν θα δώσει την κομεντί του, «Γυναίκα-θάλασσα» στον θίασο «Καλλιτεχνική Ένωση» με πρωταγωνίστρια την Ελένη Παπαδάκη, και τον Χορν και υποδύεται και αυτός ένα από τα πρόσωπα του έργου, παρότι ο ίδιος παραδέχτηκε “...ότι αυτό ήταν ασέβεια για την τέχνη του ηθοποιού.” Από το έργο αυτό, σώζονται σήμερα μόνο αποσπάσματα.
Το 1929 ο Χορν θα ταράξει και πάλι τα νερά της ηθικής τάξης. Ο θίασος του Βασίλη Αργυρόπουλου ανεβάζει τον Ιούλη, το σατιρικό έργο «Σιγανοπαπαδιές». Το έργο κατέβηκε ύστερα από τρεις παραστάσεις με εντολή της Αστυνομίας γιατί προσέβαλε τον κλήρο και τη θρησκεία. Ύστερα από τη γνωμοδότηση της επιτροπής που σχηματίστηκε για να εγκρίνει ή όχι την συνέχιση των παραστάσεων, μέλος της οποίας ήταν και ο πρόεδρος της Ένωσης Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων Νικόλαος Λάσκαρης, αποφασίστηκε να συνεχιστούν οι παραστάσεις αφού αναγραφεί ότι το έργο είναι ακατάλληλο για ανηλίκους και αφού αφαιρεθούν ορισμένες σκηνές. Όλα αυτά δεν είχαν σαν αποτέλεσμα παρά το έργο να γίνει επιτυχία, εισπρακτική κυρίως. Και αυτό το κείμενο δυστυχώς έχει χαθεί. Τον Οκτώβριο του 1929 - το χαμένο σήμερα έργο του - «Ο Σταθμός» ανεβαίνει για 4 μόλις παραστάσεις από τον θίασο της Κυβέλης. Οι σκηνογραφίες ήταν του πρωτοεμφανιζόμενου τότε σκηνογράφου Κλεόβουλου Κλώνη. Η παράσταση επαινέθηκε από την κριτική όχι όμως και από το κοινό.
Την ίδια χρονιά συνεργάζεται με την εφημερίδα «Εσπερινή», συνεργασία που κρατάει μέχρι το 1931, που αρχίζει την συνεργασία του με την εφημερίδα «Βραδυνή» -χρονογράφος της στήλης «Λογικά και Παράλογα», η οποία θα διαρκέσει μέχρι και το 1937. Το 1931 η θεατρική παραγωγή του θα περιοριστεί μόνο σε δύο μονόπρακτα. Το πρώτο που γράφτηκε σε συνεργασία με τον Δημήτρη Ευαγγελίδη -η μόνη συνεργασία του Χορν- έχει τίτλο '''«Ο κ. Πρόξενος»''' και παρουσιάστηκε τον Ιούνιο του 1931, από τον «Θίασο των Νέων Καλλιτεχνών», του Δημήτρη Ιωαννόπουλου. Το δεύτερο μονόπρακτο η «Εύα» δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, παρά μόνο δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Μπουκέτο, την χρονιά που ο Χορν έγραφε για το περιοδικό την αυτοβιογραφία του, με τίτλο «Ανεμομαζώματα».
Το 1934 θα γράψει το έργο «Δεν αγαπάμε τον ίδιον». Το έργο είχε την τύχη να ανεβεί, τον Αύγουστο του 1931, από τον θίασο Κυβέλης - Μαρίκας, σε μια σπάνια από κοινού παράστασή τους. Εκτός από τις δύο πρωταγωνίστριες που ερμήνευαν τους βασικούς ρόλους, στο έργο εμφανίστηκαν επίσης οι νεαροί τότε Γιώργος Παππάς και Βασίλης Λογοθετίδης. Η κριτική ομόφωνα, το βρήκε κακό. Το 1936, χρονιά που θα συνεργαστεί και με την εφημερίδα «Ελεύθερη Γνώμη», ο Χορν γράφει την τελευταία κωμωδία του, «Τα τσαλιμάκια». Το έργο ανέβηκε (δυο βδομάδες μετά την άνοδο του Μεταξά στην εξουσία) στο θέατρο Αλίκης, από τον θίασο Αλίκης - Μουσούρη - Νέζερ. Στο έργο θα παίξουν επίσης η Μαρίκα Νέζερ και η Ντόρα Βολανάκη. Ούτε αυτό το χειρόγραφο σώζεται, επομένως το έργο δεν επαναλήφθηκε ποτέ.
Το 1937 θα δεί για τελευταία χρονιά, έργο του να ανεβαίνει στη σκηνή. Πρόκεται για το μέχρι πρότινος χαμένο δράμα του «Ζωή και Παραμύθι» που ανέβασε ο θίασος της Κατερίνας Ανδρεάδη.
Τα υπόλοιπα χρόνια θα τα περάσει γράφοντας μόνο στις εφημερίδες, με τελευταία συνεργασία στο «Ελεύθερο Μέλλον».
Παραστασιογραφία
1924
[https://query.wikidata.org/embed.html#SELECT%20DISTINCT%20%28%3F%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7%20as%20%3F%CE%BA%CF%89%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CF%82_%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7%CF%82%29%20%3F%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7Label%20%3F%CF%83%CE%B5%CE%B6%CF%8C%CE%BDLabel%20%3F%CF%84%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%B8%CE%B5%CF%83%CE%AF%CE%B1Label%20%3F%CE%B8%CE%AF%CE%B1%CF%83%CE%BF%CF%82Label%20%3F%CF%83%CE%BA%CE%B7%CE%BD%CE%BF%CE%B8%CE%AD%CF%84%CE%B7%CF%82Label%20%3F%CF%80%CF%81%CE%B5%CE%BC%CE%B9%CE%AD%CF%81%CE%B1%20%0AWHERE%20%7B%0A%20%20%3F%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7%20wdt%3AP31%20wd%3AQ7777570%3B%0A%20%20%20%20wdt%3AP50%20wd%3AQ7131691%3B%0A%20%20%20%20wdt%3AP495%20wd%3AQ41.%0A%20%20SERVICE%20wikibase%3Alabel%20%7B%20bd%3AserviceParam%20wikibase%3Alanguage%20%22%5BAUTO_LANGUAGE%5D%2Cel%22.%20%7D%0A%20%20OPTIONAL%20%7B%20%3F%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7%20wdt%3AP2348%20%3F%CF%83%CE%B5%CE%B6%CF%8C%CE%BD.%20%7D%0A%20%20%20OPTIONAL%20%7B%20%3F%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7%20wdt%3AP1191%20%3F%CF%80%CF%81%CE%B5%CE%BC%CE%B9%CE%AD%CF%81%CE%B1.%20%7D%0A%20%20OPTIONAL%20%7B%20%3F%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7%20wdt%3AP276%20%3F%CF%84%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%B8%CE%B5%CF%83%CE%AF%CE%B1.%20%7D%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20FILTER%20NOT%20EXISTS%20%7B%3F%CF%84%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%B8%CE%B5%CF%83%CE%AF%CE%B1%20wdt%3AP31%20wd%3AQ194428.%20%7D%0A%20%20OPTIONAL%20%7B%20%3F%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7%20wdt%3AP272%20%3F%CE%B8%CE%AF%CE%B1%CF%83%CE%BF%CF%82.%20%7D%0A%20%20OPTIONAL%20%7B%20%3F%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7%20wdt%3AP57%20%3F%CF%83%CE%BA%CE%B7%CE%BD%CE%BF%CE%B8%CE%AD%CF%84%CE%B7%CF%82.%20%7D%0A%7D%0A%20%20ORDER%20BY%20ASC%20%28%3F%CF%83%CE%B5%CE%B6%CF%8C%CE%BDLabel%29%20%28%3F%CF%80%CF%81%CE%B5%CE%BC%CE%B9%CE%AD%CF%81%CE%B1%29%0A Κατάλογος θεατρικών παραστάσεων που βασίζονται σε θεατρικά έργα του Π. Χορν]
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες θεατρικοί συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Λιμενικού Σώματος Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού Κατηγορία:Οικογένεια Κουντουριώτη
Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1990
Το 31ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης διοργανώθηκε στις 1-7 Οκτωβρίου 1990.
Συμμετοχές ταινιών μεγάλου μήκους
1990
992
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 992 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Σεργκέι Μπεζρούκοφ
Προσωπική ζωή
Είναι παντρεμένος με την ηθοποιό Ιρίνα Μπεζρούκοβα, μαζί έχουν δύο παιδία (αγόρι και κορίτσι).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρώσοι ηθοποιοί
Φρανσουά Μοντεστό
Ο Φρανσουά Ζοζέφ Μοντεστό (γεν. 19 Αυγούστου 1978 στη Μπαστιά) είναι Γάλλος πρώην ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν στη θέση του κεντρικού αμυντικού -ενίοτε και του αμυντικού μέσου-. Σήμερα, είναι ο αθλητικός διευθυντής στην ΠΑΕ Ολυμπιακός.
Καριέρα
Ο Μοντεστό ξεκίνησε την του καριέρα στην Μπαστιά την ποδοσφαιρική ομάδα της γενέτειρας, η οποία αγωνιζόταν τότε στην πρώτη κατηγορία του γαλλικού πρωταθλήματος. Στις 20 Φεβρουαρίου 1998 έπαιξε το πρώτο του επαγγελματικό παιχνίδι με τη Μπαστιά εναντίον της Μονακό, στο οποίο η Μπαστιά νίκησε 2-0. Αφού αγωνίστηκε στους Κορσικανούς για δύο σεζόν, μεταγράφηκε στην Ιταλική Κάλιαρι. Στην πρώτη του χρονιά στη νέα του ομάδα, η Κάλιαρι υποβιβάστηκε στη δεύτερη κατηγορία της Ιταλίας. Επέστρεψε στην πρώτη κατηγορία την περίοδο 2003-04 με πολύ σημαντική συμβολή του Μοντεστό, ο οποίος αγωνίστηκε στους 43 από τους 46 αγώνες της ομάδας του.
Την επόμενη χρονιά μεταγράφηκε στην Μονακό. Την πρώτη του σεζόν στη γαλλική ομάδα αγωνίστηκε σε 29 αγώνες πετυχαίνοντας 2 γκολ. Συνολικά στα έξι χρόνια παραμονής του στη Μονακό αγωνίστηκε σε περισσότερους από 100 αγώνες πετυχαίνοντας 6 γκολ. Διετέλεσε μάλιστα για ένα διάστημα αρχηγός της ομάδας του. Στις 30 Ιουνίου του 2010 ο Μοντεστό, υπέγραψε διετές συμβόλαιο με τον Ολυμπιακό. Με την ομάδα του Πειραιά αγωνίστηκε για πρώτη φορά στην καριέρα του στην διοργάνωση του Champions League, στην οποία ήδη αριθμεί 6 συμμετοχές και δύο γκολ, ενώ έχει άλλες 14 παρουσίες έχει στο Europa League, 7 με τον Ολυμπιακό και άλλες 7 με την Μονακό. Στην διετή παρουσία του στον Ολυμπιακό έχει κατακτήσει ήδη δύο πρωταθλήματα και ένα κύπελλο.
Το καλοκαίρι του 2013 ο Μοντεστό επέστρεψε στην Μπαστιά όπου αγωνίστηκε μέχρι το 2016.
Ο Μοντεστό ήταν ενεργό μέλος της Εθνικής Κορσικής, ανεπίσημης εθνικής ομάδας που δραστηριοποιείται δίνοντας φιλικούς αγώνες.
Hellraiser: Best of the Epic Years
Hellraiser: Best of the Epic Years είναι ο τίτλος της συλλογής τραγουδιών του βρετανικού χέβι μέταλ συγκροτήματος Motörhead, η οποία κυκλοφόρησε στις 17 Μαρτίου 2003 σε μορφή CD μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Sony".
Το συγκεκριμένο άλμπουμ επικεντρώνεται στις ηχογραφήσεις του συγκροτήματος την περίοδο 1990 - 1992 και κυρίως στους δίσκους "1916" του 1991 και "March or Die" του 1992, οι οποίοι ήταν οι μόνοι τους οποίους κυκλοφόρησαν μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Epic Records".
Τραγούδια
1. The One to Sing the Blues (Kilmister, Burston, Campbell, Taylor) - 3:09
2. Shut You Down (Kilmister, Burston, Campbell, Taylor) - 2:41
3. I Ain't No Nice Guy (Kilmister) - 4:15
4. Hellraiser (Kilmister, Osbourne, Wylde) - 4:32
5. Asylum Choir (Kilmister, Burston, Campbell) - 3:41
6. Bad Religion (Kilmister, Burston, Campbell) - 5:02
7. Eagle Rock (Kilmister, Burston, Campbell, Taylor) - 3:09
9. Cat Scratch Fever (Nugent) - 3:53
10. March or Die (Kilmister) - 5:41
11. Angel City (Kilmister) - 3:58
13. Make My Day (Kilmister, Burston, Campbell, Taylor) - 4:25
14. Going to Brazil (Kilmister, Burston, Campbell, Taylor) - 2:30
15. Dead Man's Hand (Kilmister, Burston, Campbell, Taylor) - 3:31
16. R.A.M.O.N.E.S. (Kilmister, Burston, Campbell, Taylor) - 1:27
Θέσεις τσαρτ
Hellraiser: Best of the Epic Years (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 17 Μαρτίου 2003
Τα μέλη του συγκροτήματος
Τα τραγούδια τα οποία συμπεριλαμβάνονται στο "Hellraiser: Best of the Epic Years" ηχογραφήθηκαν από τους εξής μουσικούς:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Motörhead Κατηγορία:Άλμπουμ του 2003
Άι Γιαννάκης Ηλείας
Ο Άι Γιαννάκης είναι μικρός ορεινός οικισμός του δήμου Αρχαίας Ολυμπίας στην περιφερειακή ενότητα Ηλείας της Πελοποννήσου (περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας). Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 8 κατοίκους.
Γενικά στοιχεία
Ο Άι Γιαννάκης είναι κτισμένος σε υψόμετρο 661 μέτρων, στις νοτιοδυτικές απολήξεις του όρους Ερύμανθος, μέσα στο δάσος της Φολόης. Απέχει 47 χλμ. Β.-ΒΑ. του Πύργου (μέσω Λάλα), 32 χλμ. ΒΑ. από την Αρχαία Ολυμπία (έδρα του δήμου) και 3 χλμ. Δ. από τον Κούμανη. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 2001 όταν και απογράφεται στο τότε Τοπικό Διαμέρισμα Κούμανη του καποδιστριακού δήμου Φολόης. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τον Κούμανη και την Καστανιά αποτελούν την τοπική κοινότητα Κούμανης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Φολόης του Δήμου Αρχαίας Ολυμπίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηλείας Κατηγορία:Δήμος Αρχαίας Ολυμπίας
Καλαμίτσι Κιμώλου
Το Καλαμίτσι είναι πολύ μικρός οικισμός αλλά και παραλία στο νοτιοδυτικό τμήμα της Κιμώλου. Απέχει περίπου 6 χιλιόμετρα από το Χωριό, την πρωτεύουσα και κύριο οικισμό του νησιού, ενώ σε κοντινή απόσταση στα ανατολικά βρίσκονται η παραλία Μπονάτσα και ο οικισμός Αλυκή. Το Καλαμίτσι διαθέτει παραλία με αρμύρες καθώς και μία ταβέρνα. προς την πλευρά της παραλίας Καλαμίτσι υπάρχει μικρός λιμενίσκος που εξυπηρετεί τη σύνδεση καϊκιών με τη Μήλο.
Διοίκηση και πληθυσμός
Διοικητικά, το Καλαμίτσι ανήκει στον Δήμο Κιμώλου, ενώ πριν το Πρόγραμμα Καλλικράτης, υπαγόταν στην Κοινότητα Κιμώλου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, στην περιοχή ζουν σήμερα 6 κάτοικοι. Η πορεία του πληθυσμού τις τελευταίες δεκαετίες:
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Κιμώλου Κατηγορία:Δήμος Κιμώλου
Γιάχορ Μεσαριάκου
Ο Γιάχορ Μεσαριάκου, γεννημένος στις 9 Οκτωβρίου 1976 στο Μινσκ της Λευκορωσίας, είναι πρώην διεθνής επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 2,07 μέτρα και αγωνιζόταν στη θέση του πάουερ φόργουορντ.
Οι Κρουντς 2: Νέα Εποχή
Οι Κρουντς 2: Νέα Εποχή (πρωτότυπος αγγλικός τίτλος: The Croods: A New Age) είναι αμερικανική ταινία κινουμένων σχεδίων υπολογιστή του 2020 σε παραγωγή από την DreamWorks Animation και διανομή από την Universal Pictures. Ως συνέχεια του Οι Κρουντς (2013) και η δεύτερη ταινία του franchise Οι Κρουντς, σκηνοθετήθηκε από τον Τζόελ Κρόφορντ (στο μεγάλου μήκους σκηνοθετικού του ντεμπούτου) από σενάριο των Πολ Φίσερ, Μπομπ Λόγκαν, και Νταν και Κέβιν Χέιτζμαν. Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι φωνές των Νίκολας Κέιτζ, Έμα Στόουν, Ράιαν Ρέινολντς, Κάθριν Κίνερ, Κλαρκ Ντιουκ, Κλόρις Λίτσμαν, Πίτερ Ντίνκλατζ, Λέσλι Μαν, και Κέλλυ Μαρί Τραν.
Γιάχορ Μεσαριάκου
Καριέρα
Ο Μεσαριάκου αγωνίστηκε στο πανεπιστήμιο Τζορτζ Ουάσινγκτον στις Ηνωμένες Πολιτείες, από το 1995 ως το 1999. Το καλοκαίρι του 1999, υπέγραψε στην ιταλική Σκαντόνε Αβελίνο, πριν μετακινηθεί στην Τουρκία και την Μπεσίκτας την επόμενη χρονιά.
Οι Κρουντς 2: Νέα Εποχή
Μια συνέχεια του Οι Κρουντς ανακοινώθηκε τον Απρίλιο του 2013, με τους σκηνοθέτες Κερκ ΝτεΜίκο και Κρις Σάντερς να επιστρέφουν ως σκηνοθέτες. Η ταινία ακυρώθηκε τον Νοέμβριο του 2016 λόγω της εξαγοράς της DreamWorks από την Universal. Παρόλα αυτά, επανήλθε τον Σεπτέμβριο του 2017, με τον Κρόφορντ να αντικαταστεί τους Σάντερς και ΝτεΜίκο ως σκηνοθέτης τον επόμενο μήνα.
Γιάχορ Μεσαριάκου
Καριέρα
Το καλοκαίρι του 2003, συμφώνησε με την ομάδα του Μακεδονικού, όπου πέτυχε 253 πόντους σε 23 αγώνες, για να μεταγραφεί στον Άρη την επόμενη σεζόν, βοηθώντας τους "κίτρινους" να αγωνιστούν στον τελικό του κυπέλλου Ελλάδας. Παράλληλα, πέτυχε 282 πόντους σε 24 αγώνες, αλλά ο Άρης αν και βρέθηκε στην τρίτη θέση της κανονικής περιόδου του ελληνικού πρωταθλήματος, απώλεσε την έξοδο στην Ευρωλίγκα στα πλέι-οφ.
Οι Κρουντς 2: Νέα Εποχή
Οι Κρουντς 2: Νέα Εποχή κυκλοφόρησε κινηματογραφικά στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής στις 25 Νοεμβρίου του 2020. Εισέπραξε $216 εκατομμύρια παγκοσμίως απέναντι σε έναν προϋπολογισμό $65 εκατομμυρίων  και έλαβε κυρίως θετικά σχόλια από τους κριτικούς. Έλαβε υποψηφιότητα για Καλύτερη Ταινία Κινουμένων Σχεδίων στις Χρυσές Σφαίρες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2020 Κατηγορία:3D ταινίες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Αμερικανικές 3D ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων υπολογιστή Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων της DreamWorks Animation Κατηγορία:Ταινίες σίκουελ Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Μαρκ Μάδερσμπρο Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων της Universal Pictures Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Universal Pictures Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων του 2020
Γιάχορ Μεσαριάκου
Καριέρα
Το 2005 μεταγράφηκε στην ρωσική Ούνικς Καζάν μέχρι το 2007, για να συνεχίσει το 2007-08 στην ουκρανική Αζοβμάς Μαριουπόλ. Ολοκλήρωσε την καριέρα του στην Σπαρτάκ Αγίας Πετρούπολης το 2010.
Πηγές
Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπεσίκτας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Αουρόρα Μπάσκετ Γέζι Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μακεδονικού‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ούνικς Καζάν‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Αζοβμάς Μαριουπόλ‎‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σπαρτάκ Αγίας Πετρούπολης‎‎
Θόλος των Δελφών
Η Θόλος των Δελφών ανήκει στα οικοδομήματα που κοσμούσαν το ιερό της Αθηνάς Προναίας. Η θόλος έχει χαρακτηριστεί ως μια από τις ωραιότερες και εξαιρετικές δημιουργίες της αρχαίας ελληνικής αρχιτεκτονικής.
Περιγραφή
Η θόλος είχε δύο διαζώματα με τρίγλυφα και μετόπες. Ο κυκλικός τοίχος του κυρίως ναού, του κεντρικού χώρου του οικοδομήματος στεφόταν και αυτός από ανάλογο διάζωμα, μετόπες και τρίγλυφα σε μικρότερο όμως μέγεθος. Στο εσωτερικό του, ήταν τοποθετημένο ένα λίθινο θρανίο, στο οποίο πατούσαν δέκα ημικίονες κορινθιακού ρυθμού, όλοι τους προσκολλημένοι στην κοίλη επιφάνεια του τοίχου. Ο πολυποίκιλος συνδυασμός και συγκερασμός διαφόρων αρχιτεκτονικών ρυθμών στο ίδιο οικοδόμημα συμπληρωνόταν μέσω της φυσικής πολυχρωμίας, αποτέλεσμα της χρήσης διαφορετικών υλικών. Χρησιμοποιήθηκε ελευσινιακός τιτανόλιθος και πεντελικό μάρμαρο στην ανωδομή και πωρόλιθος στο κρηπίδωμα. Από μάρμαρο ήταν επίσης κατασκευασμένη η οκτάριχτη οροφή του κτηρίου, την οποία κοσμούσαν αντίστοιχα, οκτώ γυναικεία αγάλματα λαξευμένα σε έντονη και ζωηρή κίνηση. Το οικοδόμημα φιλοτεχνήθηκε από τον αρχιτέκτονα Θεόδωρο τον Φωκέα, ο οποίος μάλιστα, σύμφωνα με τον Βιτρούβιο, είχε γράψει και βιβλίο όπου εξηγούσε το έργο του.
Τα γλυπτά της Θόλου
Ο γλυπτός διάκοσμος της Θόλου ήταν φιλοτεχνημένος από άγνωστους ως τώρα τεχνίτες. Χρονολογείται ανάμεσα στα 380 - 370 π. Χ. Ψηλά ανάγλυφα απέδιδαν τις μορφές των μετοπών, γεγονός που συνετέλεσε στο να αποσπαστούν εύκολα από τις πλάκες τους και να επαναχρησιμοποιηθούν κατά τα πρωτοχριστιανικά χρόνια, αφού λειάνθηκαν εκ νέου, ως οικοδομικό υλικό και καλύμματα τάφων. Ύστερα από επίμονες και χρονοβόρες προσπάθειες των ειδικών επιστημόνων που επιχείρησαν να συγκολλήσουν τα θραύσματα γύρω από το μνημείο, είμαστε σήμερα σε θέση να έχουμε έστω μια ελλιπή εικόνα για την αρχική μορφή του, καθώς και τα τεχνοτροπικά και διακοσμητικά στοιχεία των ανάγλυφων παραστάσεων. Στις μεγάλες μετόπες της εξωτερικής πλευράς έχουμε αναπαραστάσεις σκηνών από μάχες με Αμαζόνες και Κενταύρους, γνωστές ήδη από την μυθολογία και πολύ προσφιλείς στην ελληνική γλυπτική τέχνη. Στο εσωτερικό, οι μορφές της ζωφόρου διασώθηκαν δυστυχώς σε πολύ μικρή κλίμακα και με μεγάλη αποσπασματικότητα. Εικάζεται πως παρίσταναν άθλους, είτε του Ηρακλή, είτε του Θησέα.
Παρά την αποσπασματικότητά τους, τα αρχιτεκτονικά ανάγλυφα της Θόλου των Δελφών αποκαλύπτουν τη μεγάλη δεξιοτεχνία των δημιουργών τους τόσο στην επεξεργασία των υλικών – ιδιαίτερα του μαρμάρου –, όσο και στην απόδοση των λεπτομερειών με ζωντάνια και εξαιρετική ανατομική ακρίβεια. Όλες αυτές οι καινοτόμες συνθέσεις με τους απροσδόκητους συνδυασμούς στην εικονογραφική παράδοση του 4ου αι. π. Χ. εισάγουν ένα πρωτοποριακό καλλιτεχνικό ρεύμα, με αποτέλεσμα η τέχνη του ανάγλυφου να ανταγωνίζεται δημιουργικά την ολόγλυφη πλαστική. Χαρακτηριστικά για τον παραπάνω συγκρουσιακό συγκερασμό αντιθετικών στοιχείων διαφαίνονται το ψηλό ανάγλυφο που είναι δυνατόν να αποσπασθεί από την πλάκα της μετόπης, οι κινησιολογικές ελευθερίες των γλυπτών που επιτυγχάνονται μέσω των λεπτομερειών τους, καθώς και η δραματική ένταση που αποτυπώνεται στις μορφές για να καταδείξει το πάθος και το μένος της σύγκρουσης των εχθρών στις γεμάτες ζωντάνια σκηνές μάχης. Τα αρχιτεκτονικά γλυπτά της Θόλου έχουν παραλληλιστεί με αυτά του Ασκληπιείου της Επιδαύρου. Ορισμένοι μελετητές έχουν διατυπώσει τη θεωρία ότι ο κυκλικός βωμός που εκτίθεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Δελφών και απεικονίζει γυναικείες φιγούρες που κρεμούν λημνίσκους (κόκκινες ταινίες) ανήκε στο οικοδόμημα της Θόλου, ωστόσο η θεωρία δεν έχει επιβεβαιωθεί.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Δελφοί Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στη Φωκίδα Θησαυροί Δελφών Κατηγορία:Αρχαιολογικό Μουσείο Δελφών
ΡΚΚ Ενέργεια
Η εταιρία OAO S.P. Korolev Rocket and Space Corporation Energia (Ρωσικά: Ракетно-космическая корпорация "Энергия" им. С.П.Королева), επίσης γνωστό ως RKK Energiya, είναι Ρώσικος κατασκευαστής διαστημικών σκαφών, εργαλείων και εξαρτημάτων για τον ΔΣΣ.
Επισκόπηση
Η Energia είναι η μεγαλύτερη εταιρία της Ρωσικής βιομηχανίας διαστήματος και παίζει πολύ σημαντικό ρόλο σε αυτήν. Είναι υπεύθυνη για όλες τις ενέργειες σχετικά με τις επανδρωμένες διαστημικές πτήσεις και είναι ο κύριος κατασκευαστής των διαστημοπλοίων Σογιούζ, Προγκρες, και της Ρωσικής συμμετοχής στην κατασκευή του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού.
Η επιχείρηση έχει βραβευτεί με 4 Τάγματα του Λένιν, Τάγμα της Οκτωβριανής Επανάστασης και 14 κοσμοναύτες έχουν τιμηθεί ως Ήρωες της Ρωσικής Ομοσπονδίας
Δομή
Η εταιρία αποτελείται από τα παρακάτω τμήματα:
Το 38% της εταιρίας ανήκει στο Ρωσικό κράτος.
Ιστορία
Η εταιρία ιδρύθηκε στις 16 Μαΐου 1946 και ήταν γνωστό ως Ειδικό Σχεδιαστικό γραφείο ОКБ-1 НИИ-88 ή OKB-1  NII-88), TsKBEM, NPO Energia και S.P. Korolev RSC Energia. Ονομάστηκε προς τιμή του αρχισχεδιαστή της εταιρίας Σεργκέι Κορολιόβ (1946-1966).
Άννα του Ίζενμπουργκ-Μπύντινγκεν
Η Άννα, γερμ.: Anna von Isenburg-Büdingen (1460 - 27 Ιουλίου 1522 στο Μπάμπενχαουζεν) ήταν Γερμανίδα ευγενής, κόρη του κόμη του Ίζενπουργκ-Μπύντινγκεν. Με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Χάναου-Λίχτενμπεργκ.
Βιογραφία
Ήταν κόρη του Λουδοβίκου Β΄ κόμη του Ίζενμπουργκ-Μπύντινγκεν και της Μαρίας, κόρης του Ιωάννη Β΄ κόμη του Νάσσαου-Βίζμπαντεν-Ίντσταϊν.
Παντρεύτηκε τον Φίλιππο Β΄ κόμη του Χάναου-Λίχτενμπεργκ στις 9 Σεπτεμβρίου 1480. Χρειαζόταν μία παπική άδεια εξαίρεσης για τον γάμο της, επειδή ήταν συγγενής 4ου βαθμού του Φιλίππου. Έφερε προίκα 4.500 φιορίνια. Έλαβε από τον σύζυγό της πρόσοδο 1.000 φιορίνια εφ'άπαξ και 450 φιορίνια ετησίως από τα έσοδα του κάστρου Σάαφχαϊμ. Και οι δύο παραιτήθηκαν από τη διεκδίκησή τους για την κυριότητα του Μπύντινγκεν.
Η Άννα απεβίωσε στις 27 Ιουλίου 1522 και τάφηκε στην εκκλησία του Αγ. Νικολάου στο Μπάμπενχαουζεν, μπροστά από τον βωμό.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1480 τον Φίλιππο Β΄ κόμη του Χάναου-Λίχτενμπεργκ]] και είχαν μαζί τα ακόλουθα παιδιά:
Υποσημειώσεις
Κατηγορία:Γερμανίδες κόμισσες