cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Το νησί (σειρά)
Σπιναλόγκα
Το νησί δεν κατοικήθηκε ποτέ από τους Ιταλούς και τους Γερμανούς κατά την περίοδο της κατοχής, επειδή φοβούνταν μην αρρωστήσουν και οι ίδιοι ενώ το νησί εγκαταλείφθηκε οριστικά το 1957 μετά την ανακάλυψη του φαρμάκου κατά της νόσου. Για αρκετά χρόνια το νησί έμεινε αναξιοποίητο ενώ σήμερα είναι αρχαιολογικός χώρος και διατηρητέο μνημείο, αποτελώντας σημαντικό πολιτιστικό μνημείο και τουριστικό αξιοθέατο. Το νησί σήμερα ανήκει στον Νομό Λασιθίου.
Ένας από τους σημαντικούς ανθρώπους που πέρασαν από το νησί ήταν ο Επαμεινώνδας Ρεμουνδάκης, ο οποίος το 1936 στα 21 του χρόνια πληροφορήθηκε ότι πάσχει από τη νόσο και μεταφέρθηκε στο νησί. Ήταν ένας από τους λίγους μορφωμένους ανθρώπους που ζούσαν στο νησί και αρνήθηκε απλά να περιμένει το τέλος της ζωής του χωρίς να κάνει τίποτα. Αγωνίστηκε για να καλυτερεύσει τη ζωή των λεπρών και απαίτησε από την πολιτεία καλύτερες συνθήκες διαβίωσης και νοσηλείας, καταφέρνοντας πολλά και εξελίσσοντας το νησί σε στάδιο πολύ καλύτερο και από περιοχές του "έξω κόσμου". Όπως δήλωσε χαρακτηριστικά ο Μανώλης Φουντουλάκης, ένας θεραπευόμενος χανσενικός που έζησε στο νησί: "Από μια στιγμή και μετά το νησί δεν ήταν το κολαστήριο. Ήταν ένα χωριό εγκλείστων, με τους καλούς, τους κακούς, τους τζαναμπέτηδες και τους ζαμανφουτίστες".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Νησί Κατηγορία:Ελληνικές τηλεοπτικές σειρές βασισμένες σε βιβλία
1600
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Εθνική Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής (καλαθοσφαίριση ανδρών)
Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης ανδρών ΗΠΑ είναι το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής στις διεθνείς διοργανώσεις καλαθοσφαίρισης ανδρών. Αποτελεί την κατά τεκμήριο ισχυρότερη ομάδα του πλανήτη, όντας η πολυνίκης των ολυμπιακών τουρνουά και των παγκοσμίων πρωταθλημάτων.
Λόγω της μεγάλης μπασκετικής διαφοράς από τις υπόλοιπες χώρες, οι ΗΠΑ συνήθως παρουσιάζουν την «καλή» τους δωδεκάδα στους Ολυμπιακούς. Για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα άρχισαν να ενδιαφέρονται σοβαρά μόνο από τη δεκαετία του '80 κι ύστερα (παρ' όλα αυτά είχαν ήδη αρκετές διακρίσεις), ενώ το Αμερικανικό Πρωτάθλημα τους είναι μάλλον αδιάφορο, εκτός από τις περιπτώσεις που χρειάζονται υψηλή θέση για να προκριθούν στην παγκόσμια διοργάνωση της επόμενης χρονιάς.
Μέχρι και τη δεκαετία του '80, οι αθλητές του NBA δεν είχαν δικαίωμα συμμετοχής, λόγω ενός κανονισμού της Διεθνούς Ομοσπονδίας (FIBA) που τους απέκλειε απ' τις διοργανώσεις εθνικών ομάδων. Ο κανονισμός δεν έκανε διακρίσεις ιθαγένειας, αλλά όπως είναι λογικό, αφορούσε κατά κύριο λόγο τους Αμερικανούς παίκτες. Έτσι οι ΗΠΑ αγωνίζονταν με παίκτες από τα αμιγώς ερασιτεχνικά πρωταθλήματα NCAA (κολεγιακό) και AAU, αν και θεωρητικά μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν οποιονδήποτε παίκτη εκτός ΝΒΑ. Τελικά, το 1989 το Παγκόσμιο Συνέδριο της FIBA αποφάσισε να άρει κάθε απαγόρευση, αρχής γενομένης από τους Ολυμπιακούς του 1992.
Ολυμπιακοί Αγώνες
Α: Προκρίθηκε αλλά απείχε για πολιτικούς λόγους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
ΗΠΑ Ανδρων
Κωνσταντίν του Ροστόβ
Ο Κωνσταντίν Βσεβολοντόβιτς, ρωσ. Константи́н Все́володович (18 Μαΐου 1186 - 2 Φεβρουαρίου 1218) από τον Οίκο των Ρουρικιδών ήταν πρίγκιπας τού Ροστόβ & Γιαροσλάβλ και μετά τού Βλαντίμιρ (1216-18).
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Βσέβολοντ Γ΄ του πολύτεκνου (bolshojé gnezdó) και της Μαρίας Σβαρόβνας με καταγωγή μάλλον από τη Γεωργία. Γεννήθηκε στο ροστόβ και είχε 13 αδέλφια.
Το 1206-07 ήταν πρίγκιπας τού Νόβγκοροντ. Το 1207 ο πατέρας του τον έστειλε να κυβερνήσει τις πόλεις Ροστόβ και Γιαροσλάβλ. Ως αποτέλεσμα ενός οικογενειακού καβγά, ο πατέρας του στην επιθανάτιο κλίνη τον αποκλήρωσε, δίνοντας το Βλαντίμιρ στον επόμενο γιο του Γιούρι Β΄. Όμως το 1216 στη μάχη της Λιπίτσα ο Κωνστανίν, μαζί με τον σύμμαχό του Μστισλάβ τον τολμηρό (γιο τού 2ου εξαδέλφου του), νίκησε δυναμικά τον Γιούρι Β΄ και κατέλαβε το Βλαντίμιρ.
Νίκος Μαυράκης
Ο Νίκος Μαυράκης (24 Μαρτίου 1989) είναι σεναριογράφος και ηθοποιός.
Κωνσταντίν του Ροστόβ
Βιογραφία
Όταν ο Κωνσταντίν απεβίωσε το 1218, ο Γιούρι Β΄ επέστρεψε στον θρόνο του. Εν τω μεταξύ οι απόγονοι τού Κωνσταντίν κράτησαν τις πόλεις Ροστόβ και Γιαροσλάβ ως τα τέλη τού 15ου αι. Πολλές πριγκιπικές οικογένειες της Ρωσίας κατάγονται από αυτόν τον πρίγκιπα. Ο Κωνσταντίν έμεινε γνωστός από την οικοδόμηση ενός νέου καθεδρικού της Αναλήψεως στο Ροστόβ και τριών καθεδρικών από πλίνθους στο Γιαροσλάβλ.
Πηγές
Κατηγορία:Ρουρικίδες
Νίκος Μαυράκης
Βιογραφία
Σπούδασε στο Τμήμα Ιατρικών Εργαστηρίων της Σχολής Επαγγελμάτων Υγείας και Πρόνοιας του Ανωτάτου Τεχνολογικού Εκπαιδευτικό Ιδρύματος Θεσσαλίας (2006-2009), όπου ήταν αριστούχος και αποφοίτησε ένα χρόνο νωρίτερα.
Αργότερα αποφάσισε να αλλάξει πορεία και να ακολουθήσει την υποκριτική. Είναι πτυχιούχος της Δραματικής Σχολής του Θεάτρου των Αλλαγών και ομιλεί αγγλικά, γαλλικά και τουρκικά.
Πρώτη τηλεοπτική εμφάνιση ήταν στην σειρά "Εγκλήματα" (1998 - 2000) και μετέπειτα εμφανίστηκε στη σειρά "Η γενιά των 592 €" στο 14ο επεισόδιο μαζί με την Μαίρη Πετρούτσα. Ωστόσο, συμμετείχε σε άλλες τηλεοπτικές σειρές όπως: "Πενήντα - Πενήντα", "Κλεμμένα Όνειρα" κλπ.
Κατά την διάρκεια των γυρισμάτων για τα "Κλεμμένα Όνειρα" τού έγινε πρόταση απο την τούρκικη εταιρεία παραγωγής ADAM FILM, ώστε να πρωταγωνιστήσει στην τουρκική σειρά "ΔΥΟ ΟΧΘΕΣ ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΙΣΜΑΗΛ".
Κινηματογράφος
Κατηγορία:Έλληνες σεναριογράφοι Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
949 Χελ
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Χελ εκτιμάται σε 69,16 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,049. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Χελ γύρω από τον εαυτό της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Χελ
Κανγκ
thumb|right|250px|Οι [[καμήλα|καμήλες στην Τσαμπόνγκ χρησιμοποιούνται για περιπολία από την αστυνομία]]
Η Κανγκ (σετσουάνα: Kang) είναι μια κωμόπολη της Μποτσουάνα. Είναι ο τρίτος μεγαλύτερος οικισμός της Περιφέρειας Κγκαλαγκάντι και ο δεύτερο μεγαλύτερος της επαρχίας Χουκούντσι. Έχει πληθυσμό 3.744 κατοίκων (2001). Βρίσκεται νότια της Μποτσουάνα και βορειοανατολικά του Κγκαλαγκάντι. Βρίσκεται στην Έρημο Καλαχάρι.
Μεταφορές
Το αεροδρόμιο της Κανγκ είναι το Αεροδρόμοιο Κανγκ.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Πόλεις της Μποτσουάνα Κατηγορία:Περιφέρεια Κγκαλαγκάντι
Δουκάγγιος
Ο Δουκάγγιος (Charles du Fresne, sieur du Cange ή Du Cange, 18 Δεκεμβρίου 1610 – 23 Οκτωβρίου 1688) ήταν διακεκριμένος Γάλλος φιλόλογος και ιστορικός του Μεσαίωνα και της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.
Λαμβάνοντας τη μόρφωσή του από Ιησουίτες, ο Δουκάγγιος σπούδασε νομική και άσκησε το επάγγελμα για αρκετά χρόνια πριν αναλάβει αξιώματα. Έγραψε λεξικά για τη μεσαιωνική λατινική και την ελληνική γλώσσα, το τρίτομο Glossarium mediae et infimae Latinitatis(1678) και το Glossarium mediae et infimae Graecitatis.
1601
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1601 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Όλοφ Μέλμπεργκ
Ο Έρικ Όλοφ Μέλμπεργκ (γεννηθείς στις 3 Σεπτεμβρίου 1977 στο Αμνέχαραντ, Γκούλσπανγκ) είναι Σουηδός πρώην διεθνής ποδοσφαριστής και αγωνίστηκε ως κεντρικός αμυντικός ή δεξιός αμυντικός. Μεταξύ των ομάδων που έκανε μεγάλη καριέρα ήταν η Άστον Βίλα, η Γιουβέντους,η Κοπεγχάγη και ο Ολυμπιακός.
Ο Μέλμπεργκ "κρέμασε τα παπούτσια του" την 31/07/2014 στα 37 του χρόνια όντας ποδοσφαιριστής της Κοπεγχάγης
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σουηδοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γιουβέντους Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βιγιαρρεάλ ΚΦ Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άστον Βίλα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2012 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2008 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2006 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2002 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2004 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2000 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σουηδίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σουηδίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΙΚ Στοκχόλμης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ράθινγκ Σανταντέρ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Κοπεγχάγη Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντέγκερφορς ΙΦ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σουπερλίγκα Δανίας Κατηγορία:Σουηδοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:FIFA Century Club Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Δανία Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Αγγλία Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ιταλία
Καγκελλαρία των Σφακίων
Η Καγκελλαρία των Σφακίων ήταν η επιτροπή που συγκροτήθηκε από Σφακιανούς αρχηγούς και προκρίτους από όλη την Κρήτη για να συντονίσει την εξέγερση στo νησί κατά την Ελληνική Επανάσταση του 1821. Η απόφαση για την συγκρότησή της πάρθηκε σε δύο συσκέψεις που πραγματοποιήθηκαν στα Γλυκά Νερά στις 7 Απριλίου 1821 και στο Λουτρό στις 21 Μαΐου. Την αποτελούσαν ο πρωτοπαπάς των Σφακίων Γεώργιος, ο Χατζή Ιωάννης Πωλιουδάκης, ο Ιωσήφ Παπαδάκης, ο Ρούσσος Βουρδουμπάς, ο Ανδρέας Κριαράς, ο Αναγν. Ψαρουδάκης και ο Δ. Φλαμπουράρης ως γραμματέας. Υπεύθυνοι των ναυτικών επιχειρήσεων τοποθετήθηκαν οι πλοίαρχοι Αναγν. Παναγιώτου ή Πωλίδης και Αναγν. Αναγνωστάκης.
Έγινε, τότε, προσπάθεια να αντιμετωπισθεί η έλλειψη όπλων και πλοίων με έκκληση στην Ύδρα για παροχή βοήθειας. Παράλληλα συγκροτήθηκε και οικονομική επιτροπή για το σχηματισμό δημοσίου ταμείου.
Οι σχέσεις του Αφεντούλιεφ, ο οποίος είχε ορισθεί εν τω μεταξύ γενικός αρχηγός της επανάστασης στην Κρήτη από την Κεντρική Ελληνική Κυβέρνηση, με την Καγκελλαρία των Σφακίων στη διάρκεια της θητείας του, δεν ήταν ποτέ αρμονικές σε ότι αφορούσε τον σχεδιασμό και την εκτέλεση των επιχειρήσεων. Όμως η ρήξη έγινε οριστική όταν στις 29 Οκτωβρίου και 6 Νοεμβρίου 1822, η Καγκελλαρία ζήτησε από την κυβέρνηση να ορίσει άλλον αρχηγό στην Κρήτη. Στις 15 Νοεμβρίου 1822, πριν ακόμα η κεντρική διοίκηση απαντήσει, η Καγκελλαρία έδωσε εντολή να συλληφθεί ο Αφεντούλιεφ. Έτσι τα μέλη της, με επικεφαλής τον γενικό γραμματέα Νεόφυτο Οικονόμου ανέλαβαν προσωρινά τη διοίκηση της Κρήτης.
Ιστορικό κατάστασης
Οι Κρητικοί, όταν πληροφορήθηκαν το ξέσπασμα της επανάστασης στην ηπειρωτική Ελλάδα και τα νησιά, αποφάσισαν να εξεγερθούν παρά τις δυσμενείς συνθήκες που επικρατούσαν στο νησί :
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνική Επανάσταση του 1821
Αλέκος Μαθιουδάκης
Ο Αλέκος Μαθιουδάκης (1919-2002), ήταν κομμουνιστής, αγωνιστής της Εθνικής Αντίστασης και συγγραφέας. Διετέλεσε πρόεδρος της κοινότητας Κοξαρές Ρεθύμνου και υποψήφιος βουλευτής του ΚΚΕ.
Βιογραφικό
Μέσα από το ΕΑΜ στο οποίο εντάχθηκε από την ίδρυσή του, το Σεπτέμβριο του 1941, συμμετείχε στις κινητοποιήσεις κατά των Γερμανών στην Αθήνα. Στις αρχές του 1942 κατάφερε να φτάσει με πλοίο με στην Κρήτη, όπου και ανέπτυξε αντιστασιακή δράση μαζί με άλλους καπετάνιους στην πρώτη ομάδα ανταρτών του ΕΛΑΣ στο Ρέθυμνο. Αναδείχθηκε καπετάνιος λόχου και ένας από τους πρωταγωνιστικούς παράγοντες της αντίστασης στην περιοχή των επαρχιών Αμαρίου και Αγίου Βασιλείου. Κορυφαίο γεγονός της αντιστασιακής του δράσης ήταν η Μάχη των Ποταμών Αμαρίου εναντίον των Γερμανών, τον Σεπτέμβριο του 1944.
Μετά την απελευθέρωση πέρασε τα υπόλοιπα χρόνια μέχρι και τα μέσα της δεκαετίας του '50, στις φυλακές λόγω των αριστερών πεποιθήσεών του. Αργότερα αποφυλακίστηκε και έγραψε σε τέσσερα βιβλία τα περισσότερα γεγονότα της Κατοχής και της Αντίστασης στο Νομό Ρεθύμνου.
Στις βουλευτικές εκλογές του 1981 ήταν υποψήφιος βουλευτής νομού Ρεθύμνης με το ψηφοδέλτιο του ΚΚΕ. Δραστηριοποιήθηκε στην Τοπική Αυτοδιοίκηση Ρεθύμνου και εκλεγόταν για 8 χρόνια ως πρόεδρος της κοινότητας Κοξαρέ.
Ήταν νυμφευεμένος με την Στυλιανή Σ. Βότζη απο τον Κοξαρέ με καταγωγή από τον Άγιο Ιωάννη Σφακίων.
Πέθανε το 2002 σε ηλικία 83 ετών.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες κομμουνιστές Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Μέλη του ΕΛΑΣ
Άαλσμιρ
Το Άαλσμιρ είναι ολλανδική πόλη και έδρα δήμου της επαρχίας Βόρεια Ολλανδία (Noord-Holland). Ο δήμος έχει έκταση 32,29 χμ² και πληθυσμό 30.733 κατοίκους (2013). Απέχει 13 χμ. περίπου, Ν.ΝΔ. του Άμστερνταμ και, βρίσκεται πολύ κοντά στον κεντρικό αερολιμένα της χώρας, το Σχίπχολ.
Το Άαλσμιρ είναι παγκοσμίως γνωστό για την παραγωγή και πλειστηριασμό ανθέων, με βάση το τεράστιο κεντρικό κτήριο της πόλης, κατασκευασμένο γι’ αυτό το σκοπό. Οι αγοραπωλησίες ανθέων και η σχετική διακίνηση χρήματος γύρω από αυτά, είναι σε τέτοιο βαθμό «διογκωμένα» που, δικαίως η πόλη αποκαλείται ως η «ανθοκομική πρωτεύουσα του κόσμου»
Ο κάτοικος της πόλης ονομάζεται Άαλσ-μίρντερ (πληθ. Άαλσ-μίρντερς) (Aalsmeerder-s).
Ονομασία
Το όνομα της πόλης προέρχεται πιθανώς από το προγενέστερο Alsmar «θάλασσα των χελιών». Υπάρχουν όμως και οι εκδοχές, η ονομασία να προέρχεται από το προγενέστερο Aelsmer (σημερινό allesmeer «όλα + θάλασσα») ή το els-er «έλος με σκλήθρα». Πάντως, οι περισσότεροι κάτοικοι υιοθετούν την πρώτη εκδοχή, διότι ακόμη και τώρα στη λίμνη Βεστέιντερ (Westeinder) αλιεύονται χέλια, παρότι λιγότερο από μερικές δεκαετίες πριν.
Ρίζες
240px|thumb|right|Τοπογραφικός χάρτης του Άαλσμιρ Το Άαλσμιρ αναφέρεται για πρώτη φορά το 1133, ως Άλσμαρ (Alsmar), σε ένα έγγραφο στο οποίο δωρίζεται γη στο γυναικείο αβαείο του Ρέινσμπουργκ (Rijnsburg). Με μια πράξη του Ντίντερικ Ζ’ (Diederik VII), η δωρεά αυτή επιβεβαιώθηκε το 1199. Η περιοχή του Άλσμαρ ήταν μια ερημιά γεμάτη με σκλήθρα και ιτιές, αλλά γινόταν συλλογή μεγάλων ποσοτήτων τύρφης (vervening) με αποτέλεσμα να δημιουργηθούν μεγάλες λίμνες και τέλματα. Έτσι προέκυψαν οι υδάτινες λεκάνες (μικρές ή μεγαλύτερες λίμνες) Oosteinderpoel, Schinkelpoel, Stommeer, Hornmeer, Legmeer και Westeinder. Ακόμη και η δημιουργία της τέως μεγάλης λίμνης Χάαρλεμ (Haarlemmermeer), εν μέρει οφειλόταν στις ανασκαφές για την ανάκτηση τύρφης.
Υπήρξε, έτσι, μικρή γεωργική έκταση για καλλιέργεια, οπότε πολλοί στράφηκαν στην αλιεία κατά τον 15ο αιώνα. Η λίγη γη που απέμεινε καλλιεργήθηκε ακόμη πιο εντατικά, ενώ τα κενά τμήματα χρησιμοποιήθηκαν κυρίως για δημιουργία φυτωρίων. Οι καλλιεργητές μπορούσαν να κερδίζουν αρκετά χρήματα, πουλώντας ειδικά κομμένα δένδρα και θάμνους στις εξοχικές κατοικίες των πλουσίων εμπόρων.
Ανάκτηση γης και καλλιέργεια φράουλας
Οι καλλιεργητές πουλούσαν τις φράουλες σε μεσάζοντες, ενώ ένα πλοίο αποκλειστικά φορτωμένο με το εμπόρευμα έπλεε στο Άμστερνταμ για να το πουλήσει στη λιανική αγορά. Εκείνη την εποχή δημιουργήθηκε το σύστημα των δημοπρασιών στις Κάτω Χώρες, και το Άαλσμιρ άρχισε να παίζει αρκετά μεγάλο ρόλο.
B’ Παγκόσμιος Πόλεμος
Στο Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο το Άαλσμιρ είχε τη φήμη ως προπύργιο των Ναζί. Αυτό οφειλόταν κυρίως στον φανατικό δήμαρχο και μερικούς φιλογερμανούς, αλλά και λόγω της στρατηγικής του θέσης κοντά στο αεροδρόμιο Σχίπχολ. Άλλωστε και η πρωτεύουσα, Άμστερνταμ, βρίσκεται πολύ κοντά. Από το 1942 μια σειρά από μικρές ομάδες αντίστασης άρχισαν να εμφανίζονται και να συνδράμουν στη στήριξη των πολλών Εβραίων που έφυγαν από το Άμστερνταμ και κατέφυγαν στην πόλη. Μετά τον πόλεμο, υπήρχαν πάνω από 100 δίκες που διεξήχθησαν στο Άαλσμιρ κατά των υποστηρικτών των Ναζί.
Ανθοκομία
240px|thumb|right|Η είσοδος του δημοπρατικού κτηρίου στο Άαλσμιρ Η ανθοκομία ξεκίνησε γύρω στο 1880 με την καλλιέργεια τριαντάφυλλων (τότε, ακόμη σε θερμοκήπια), ενώ το τυρφώδες έδαφος αποδείχθηκε εξαιρετικό για το συγκεκριμένο φυτό. Τα λουλούδια, αρχικά προορίζονταν για την αγορά της πόλης, όπου μεταφέρονταν με φορτηγίδες, αλλά σύντομα η κατάσταση άλλαξε με το σύστημα των δημοπρασιών. Η δημοπρασία ανθέων ξεκίνησε, αρχικά, στα καφέ Welkom και de Drie Kolommen, στο κέντρο της πόλης, αλλά το 1912 ιδρύθηκαν δύο πραγματικοί δημοπρατικοί φορείς: η Κεντρική Δημοπρασία του Άαλσμιρ (Centrale Aalsmeerse Veiling) στο κέντρο της πόλης και το Bloemenlust Oosteinderweg στην ανατολική μεριά. Το 1968 οι δύο φορείς συγχωνεύτηκαν, στον ενιαίο φορέα Ένωση Δημοπρασιών Ανθέων του Άαλσμιρ ( Verenigde Bloemenveilingen Aalsmeer ή  VBA) ενώ το κεντρικό κτήριο της Ένωσης κατασκευάστηκε το 1972, σε μικρή απόσταση από τον κεντρικό αερολιμένα του Σχίπχολ, ο οποίος εκείνο τον καιρό επεκτεινόταν. Αυτό έδωσε στους ολλανδούς καλλιεργητές άμεση πρόσβαση στις διεθνείς αγορές, κυρίως των ΗΠΑ και της Ιαπωνίας. Το εμπόριο ανθέων γιγαντώθηκε και, μαζί με αυτό, το κεντρικό κτήριο των δημοπρασιών. Από το 1999 άρχισε η επέκτασή του και, με εμβαδόν 999.000 τ.μ. , θεωρείται ως το μεγαλύτερο ενιαίο εμπορικό κτήριο στον κόσμο, σύμφωνα με το Guinness Book of Records. Τη δημοπρασία ανθέων μπορεί να παρακολουθήσει το κοινό από τις 7:00 πμ, έως τις 11 πμ. Το 2008, η VBA συγχωνεύθηκε με την FloraHolland, υπό το όνομα της δεύτερης και με τον λογότυπο -τουλίπα- της VBA.
Η δημοπρασία και το εμπόριο ανθέων δεν αποτελεί μόνον τον στυλοβάτη της ντόπιας κοινωνίας αλλά και ολόκληρης της Ολλανδικής οικονομίας, διότι εκτός από τα έσοδα που αποφέρει, αποτελεί και το σημαντικότερο τουριστικό αξιοθέατο της πόλης. Τα άνθη που καλλιεργούνται είναι όλων των ειδών, κυριαρχούν όμως τα τριαντάφυλλα, τα γαρύφαλλα, οι φρέζιες, τα χρυσάνθεμα, τα κυκλάμινα, οι μπιγκόνιες και οι πασχαλιές.
Αξιοθέατα
240px|thumb|left|Άποψη του εσωτερικού ενός από τους χώρους του δημοπρατηρίου ανθέων στο Άαλσμιρ Το Άαλσμιρ βασίζεται σχεδόν αποκλειστικά στο εμπορικό κέντρο ανθέων για τον τουρισμό του, αφού οι περισσότεροι επισκέπτες της πόλης έρχονται γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο. Τα υπόλοιπα αξιοθέατα, έχουν να κάνουν κυρίως με τη γειτονική λίμνη Βεστέιντερ (Westeinder), όπου κυριαρχούν τα θαλάσσια σπορ και οι πολλές μαρίνες, ενώ ολόκληρη η περιοχή είναι ένα τοπίο ιδιαίτερου φυσικού κάλλους, με πολλά νησιά και νησίδες -πολλά ιδιόκτητα- διάσπαρτα από χώρους αναψυχής. Επίσης σε ένα άκρο της λίμνης βρίσκεται ο εντυπωσιακός Πύργος Νερού (Watertoren) της πόλης. Το καλοκαίρι, είναι επισκέψιμος ο Ιστορικός Κήπος του Άαλσμιρ, που δίνει μια εικόνα της αρχιτεκτονικής κήπων από τον 17ο αιώνα, αλλά εκτίθενται και τρόποι καλλιέργειας φρούτων, φράουλας και διαφόρων ανθέων τόσο της περιοχής όσο και ξενικών.
Διάλεκτος
Στο Άαλσμιρ ομιλείται μία χαρακτηριστική «βαριά» διάλεκτος, η οποία ονομάζεται από τους Ολλανδούς ως 'het Buurts' («της Γειτονιάς») ή 'het Uiterwegs'. Φαίνεται ότι σχετίζεται με τα Δυτικά Φριζικά και έχει κινήσει το ενδιαφέρον της Φριζικής Ακαδημίας (Fryske Akademy).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Ολλανδίας
Φωτεινά Πιερίας
Αξιοσημείωτο είναι ότι οι κάτοικοι των Φωτεινών επίσημα θεωρούνται ακτήμονες, ωστόσο δεν τους δόθηκαν χωράφια από το Κράτος και δεν μπορούν να δηλώσουν στην Εφορία δικά τους χωράφια.
Τοπική Κοινότητα Φωτεινών
Η Τοπική Κοινότητα Φωτεινών έχει συνολικά 396 κατοίκους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011, και αποτελείται από 4 οικισμούς :
Ιστορικά
Η παλαιότερη θέση του χωριού ήταν στα σημερινά Σκοτεινά και ονομαζόταν Μόρνα. Εκεί υπήρχε εργοστάσιο ξυλείας, το οποίο μεταφέρθηκε στο Λιτόχωρο, στα 1965.
Η Μόρνα (Σκοτεινά από το 1928) είχε 190 κατοίκους το 1920, 1.178 το 1940, 377 το 1951, 464 το 1961 και μόλις 1 κάτοικο το 1971. Η διαφορά στον πληθυσμό κατά τις απογραφές του 1940 με το 1951 έχει σχέση με τη λειτουργία του κρατικού εργοστασίου για την επεξεργασία ξυλείας αλλά και με την παρουσία πολυμελούς συνεργείου για τη διάνοιξη του δρόμου από το 20ό χιλιόμετρο και πάνω.
Επειδή το χωριό ήταν ανάμεσα σε δύο βουνά, η Μόρνα έλαβε την ονομασία "Σκοτεινά" το 1926 με την έννοια ότι δεν έμπαινε πολύ φως. Το νέο χωριό έλαβε την ονομασία Φωτεινά, καθώς οι κάτοικοι επέλεξαν ένα μέρος προσήλιο, σε αντίθεση με το παρελθόν, και αποτέλεσε κοινότητα. Το 1999 με το Σχέδιο Καποδίστριας έγινε Δημοτικό Διαμέρισμα στο Δήμο Πέτρας.
Υποδομή
Σήμερα τα Φωτεινά έχουν ένα διθέσιο Δημοτικό Σχολείο το οποίο μετά θάνατον του καθηγητή Χρίστου Τσολάκη του οποίου η καταγωγή ήταν από τα Φωτεινά πήρε την επωνυμία  του καθηγητή το 2012. Υπάρχει επίσης αγροτικό Ιατρείο, δασικός συνεταιρισμός και ο κεντρικός ναός, ο οποίος είναι αφιερωμένος στον Άγιο Νικόλαο. Ο ναός αυτός περιέχει τοιχογραφίες από την περίοδο της Τουρκοκρατίας και έχει πέσει δύο φορές (με τελευταία αυτή του 1950), χωρίς να πάθει κανένας το παραμικρό. Ένας ακόμα ναός, που χρησιμεύει ως κοιμητήριο, είναι αυτός της Αγίας Παρασκευής, της οποίας ο ρυθμός είναι βασιλική με τρούλο. Η απόσταση από την πόλη της Κατερίνης είναι 20 χιλιόμετρα. Οι κύριες ασχολίες των κατοίκων, οι οποίοι είναι κυρίως ντόπιοι και λίγοι Βλάχοι, είναι η καλλιέργεια καπνού, η υλοτομία και δευτερευόντως η κτηνοτροφία. Τα τελευταία χρόνια εξασφαλίστηκε, με την επιμέλεια της Δημοτικής Αρχής, η μεταφορά νερού για ύδρευση από την Παλιά Μόρνα στο νέο χωριό. Σήμερα υπάρχει ευκολοδιάβατος δρόμος που συνδέει την Πιερία με την Κοζάνη μέσω της οδού Φωτεινών-Σκοτεινών-Φτέρης. .
Πολιτισμός και Αθλητισμός
Στα Φωτεινά υπάρχει Πολιτιστικός και Χορευτικός Σύλλογος, με το όνομα "Ορφέας". Την ίδια ονομασία έχει και η τοπική ποδοσφαιρική ομάδα, η οποία αγωνίζεται από την περίοδο 2007-08 στη Β' ερασιτεχνική κατηγορία. Κάθε χρόνο τελούνται εκδηλώσεις με παραδοσιακούς χορούς και τραγούδια της ευρύτερης περιοχής, μερίμνη του Συλλόγου. Με ιδιαίτερη λαμπρότητα τελείται η ανακομιδή των λειψάνων του Αγίου Νικολάου, στις 20 Μαΐου. Το παλιό χωριό (Μόρνα) αποτελεί γενέτειρα του φιλολόγου και γλωσσολόγου Χρίστου Τσολάκη, ο οποίος δίδαξε στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και υπηρέτησε στο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο.
Παραπομπές
Φωτεινα Φωτεινα
Πολ Καγκάμε
Πρώτα χρόνια και στρατιωτική δράση
Γεννήθηκε στην Γκιταράμα, στη δυτική Ρουάντα, στις 23 Οκτωβρίου 1957. Σε πολύ μικρή ηλικία, μετά την εξέγερση των Χούτου το 1959, που οδήγησε στο θάνατο 150.000 ανθρώπων, έφυγε από τη χώρα του και εγκαταστάθηκε στην Ουγκάντα, μαζί με άλλους Τούτσι. Παρακολούθησε το σχολείο δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στο Ντάρε. Υπηρέτησε στο στρατό στην Ουγκάντα. Το 1985, από κοινού με το φίλο του, Φρεντ Ρβιγκεμά, ίδρυσε το Πατριωτικό Μέτωπο της Ρουάντα (RPF), με έδρα την Ουγκάντα. Το 1986, ο Καγκάμε ανέλαβε επικεφαλής της στρατιωτικής υπηρεσίας αναγνωρίσεως του Εθνικού Στρατού Αντίστασης (NRA) εναντίον της κυβέρνησης του Μίλτον Ομπότε, και εθεωρείτο ένας από τους πιο στενούς συμμάχους του Προέδρου Γιουέρι Μουσέβενι της Ουγκάντας. Ο τελευταίος υποστήριξε την εισβολή στη Ρουάντα, η οποία οδήγησε στη Γενοκτονία. Το RPF εισέβαλε στη Ρουάντα για πρώτη φορά την 1η Οκτωβρίου του 1990, όταν ο Καγκάμε βρισκόταν στις ΗΠΑ. Δύο μέρες μετά την εισβολή, σκοτώθηκε ο Ρβιγκεμά και ο Καγκάμε διορίστηκε από τον Μουσέβενι διοικητής του RPF.
Πόλεμος
Η εισβολή ξεκίνησε με μερικές επιτυχίες, μέχρι που η Γαλλία κατάφερε να συνενώσει δυνάμεις από Γάλλους, Βέλγους, Χούτου και Ζαϊρινούς στρατιώτες. Η εισβολή παρέσχε δικαιολογία στον Πρόεδρο της Ρουάντας Ζουβενάλ Χαμπιαριμάνα να κηρύξει τους Τούτσι ως εισβολείς και να ταχθεί κατά των δυνάμεων της Αντιπολίτευσης. Στα τέλη του 1991 επιχειρήθηκε μια ακόμα εισβολή, η οποία επίσης απέτυχε. Ακολούθησαν οι συμφωνίες στην Αρούσα, που υπεγράφησαν στις 4 Αυγούστου 1993. Αποτέλεσμα ήταν ο σχηματισμός προσωρινής κυβερνήσεως, με συμμετοχή και του RPF.
Τούτσι και Χούτου
Οι Τούτσι πριν ήταν μειοψηφία, με τους Χούτου να κατέχουν την πλειοψηφία. Ο Πρόεδρος Χαμπιαριμάνα, από τους Χούτου, είχε καταλάβει την εξουσία με μη δημοκρατικές εκλογές. Σκοτώθηκε όταν το αεροπλάνο του καταρρίφθηκε από πύραυλο εδάφους-αέρος, μαζί με τον ομόλογό του του Μπουρούντι, Σιπριέν Νταριαμιρά. Αργότερα, κατά τις δίκες στον ΟΗΕ, οι Τούτσι ανέφεραν ότι οι δολοφονίες διεπράχθησαν από αυτούς και με τη βοήθεια μιας ξένης κυβέρνησης. Επίσης, για τους δύο θανάτους κατηγορήθηκε και ο Πολ Καγκάμε.
Γενοκτονία
Η δολοφονία των δύο Προέδρων οδήγησε στη γενοκτονία χιλιάδων Τούτσι από τους Χούτου. Επίσης, σφαγιάστηκαν και μετριοπαθείς πολίτες από τη φυλή Χούτου. Στις 17 Μαΐου του 1994, ο ΟΗΕ παραδέχθηκε ότι πιθανόν διεπράχθησαν πράξεις γενοκτονίας. Μέχρι τα μέσα του Μαΐου, υπολογιζόταν ότι σκοτώθηκαν περίπου 500.000 άτομα. Το RPF ξανάρχισε τον εμφύλιο πόλεμο κατά των Χούτου στη Ρουάντα και μαθεύτηκε η γενοκτονία.
Από την Ουγκάντα και την Τανζανία, ο Καγκάμε συντόνιζε τις επιθέσεις εναντίον των Χούτου και των παραστρατιωτικών Interahamwe. Ο εμφύλιος πόλεμος (σκοτώνονταν 10.000 άνθρωποι καθημερινά) συνέπεσε με τη γενοκτονία και η τρίτη εισβολή πέτυχε. Τον Ιούλιο, οι δυνάμεις του Καγκάμε έφτασαν στο Κιγκάλι και η Γαλλία, το Βέλγιο και ο ΟΗΕ δεν έκαναν τίποτα για να αποτρέψουν τις σφαγές. Τελικά, το 1994, ο Καγκάμε έγινε αντιπρόεδρος στη χώρα και Υπουργός Αμύνης, με Πρόεδρο τον Παστέρ Μπιζιμούνγκου, από το RPF. Ο τελευταίος ήρθε σε σύγκρουση με τον Καγκάμε, αναφορικά με τη σύνθεση της κυβέρνησης και παραιτήθηκε το 2000. Ο Καγκάμε έγινε Πρόεδρος το Μάιο του 2001, ενώ ο Μπιζιμούνγκου ίδρυσε το κόμμα Buyanjya, αντιπολιτευόμενο, το οποίο σχεδόν αμέσως απαγορεύτηκε από τον Καγκάμε. Λίγο μετά, ο πρώην πρόεδρος τέθηκε σε κατ' οίκον περιορισμό και καταδικάστηκε σε φυλάκιση 15 ετών το 2004, για σύσταση παραστρατιωτικής ομάδας, υποδαύλιση βίας και διαφθορά. Το 1996 ο Καγκάμε συνετέλεσε στην ανατροπή του Μομπούτου Σέσε Σέκο στο γειτονικό Κονγκό. Υποστήριξε αρχικά τον Λοράν Καμπίλα, όμως αργότερα ο Καμπίλα απομάκρυνε όλους τους Τούτσι από την κυβέρνησή του και ξεκίνησε το δεύτερο Πόλεμο του Κονγκό, διώχνοντας όλους τους αξιωματούχους της Ουγκάντα και Ρουάντα από το Κονγκό.
Εκλογικός θρίαμβος και διακοπή διπλωματικών σχέσεων με Παρίσι
Ο Καγκάμε κέρδισε σαρωτική νίκη στις πρώτες δημοκρατικές εκλογές της χώρας του, στις 25 Αυγούστου 2003 με το 95,5% των ψήφων. . Ο μόνος του πολιτικός αντίπαλος Παστέρ Μπιζιμούνγκου, είχε παραιτηθεί και τεθεί υπό περιορισμό κατ' οίκον. Τον Νοέμβριο του 2006 διέκοψε τις διπλωματικές σχέσεις της χώρας του με τη Γαλλία έπειτα από δικαστική απόφαση από το Παρίσι που ήταν η έκδοση ενταλμάτων σύλληψης εναντίον 9 ανώτατων αξιωματούχων της Ρουάντα με την κατηγορία ότι συνωμότησαν για την κατάρριψη του αεροσκάφους του προέδρου Χαμπιαριμάνα το 1994. Ο ίδιος ο Καγκάμε κατηγορήθηκε ότι διέταξε την κατάρριψη του αεροπλάνου.
Επανεκλογή 2010
Στις προεδρικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 9 Αυγούστου 2010 πρόεδρος επανεξελέγη ο Καγκάμε με ποσοστό 93%.
Επανεκλογή 2017
Ο πρόεδρος Καγκάμε κέρδισε τις προεδρικές εκλογές στις 4 Αυγούστου 2017, με ποσοστό 98,79% των ψήφων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόεδροι της Ρουάντα Κατηγορία:Ηγέτες εν ενεργεία Κατηγορία:Δικτάτορες
1602
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1602 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Τεχνητός δορυφόρος
thumb|right|200px|Τεχνητός δορυφόρος Τεχνητός δορυφόρος είναι οποιαδήποτε κατασκευή που δημιουργήθηκε από τον άνθρωπο και τοποθετείται σε τροχιά γύρω από ένα ουράνιο σώμα. Ειδικότερα, τεχνητός δορυφόρος της Γης λέγεται κάθε αντικείμενο που τοποθετείται από τον άνθρωπο σε τροχιά γύρω από αυτήν.
Αντιθέτως, όλα τα ουράνια σώματα που είναι μέρη του ηλιακού συστήματος, συμπεριλαμβανομένης και της Γης, είναι δορυφόροι είτε του Ήλιου είτε άλλων ουράνιων σωμάτων. Αυτοί οι δορυφόροι λέγονται φυσικοί δορυφόροι, προκειμένου να διακρίνονται από τους τεχνητούς.
Η εκτόξευση και η τοποθέτηση σε κατάλληλη τροχιά γίνεται με πυραύλους, οι οποίοι συνήθως αποτελούνται από πολλά μέρη (ορόφους). Κάθε όροφος είναι ένας ξεχωριστός πύραυλος, ο οποίος αρχίζει να λειτουργεί όταν εξαντληθούν τα καύσιμα του προηγούμενου ορόφου, ο οποίος αποσπάται και απορρίπτεται. Με τον τρόπο αυτόν το μέρος που απομένει έχει μικρότερο βάρος και συνεχίζει το ταξίδι του με ολοένα μεγαλύτερη ταχύτητα, μέχρι να φτάσει στο προβλεπόμενο ύψος και με την απαραίτητη ταχύτητα.
Ιστορικά στοιχεία
Οι πρώτες εκτοξεύσεις πυραύλων για λόγους θεάματος, αλλά και στρατιωτικούς, είχε πραγματοποιηθεί στην Κίνα πριν από αρκετούς αιώνες, αλλά με στοιχειώδη μέσα και χωρίς σοβαρές επιστημονικές γνώσεις.
Η πρώτη επιστημονική μελέτη του πυραύλου άρχισε στη Ρωσία από τον Κονσταντίν Τσιολκόφσκι, από το 1883 μέχρι το 1941. Όμοια, ο Ρόμπερτ Γκόνταρντ συνεχίζει τις σχετικές μελέτες και προσπάθειες. Οι πρώτες οργανωμένες προσπάθειες έγιναν στη ναζιστική Γερμανία με γενναία κρατική χρηματοδότηση και με κύριο υπεύθυνο τον Βέρνερ φον Μπράουν, ο οποίος υπήρξε και ο μεγαλύτερος ειδικός σε θέματα πυραύλων. Το 1942 εκτοξεύτηκε με επιτυχία ο πρώτος πύραυλος V–2, που έφτασε σε ύψος 95 χλμ. Ακολούθησε μια σειρά πυραύλων του ίδιου τύπου, που χρησιμοποιήθηκε από τους ναζί για πολεμικές επιχειρήσεις κατά της Μεγάλης Βρετανίας.
Η ιδέα για τη χρήση δορυφόρων σε γεωσύγχρονη (ή γεωστατική) τροχιά γύρω από τη Γη επαναδιατυπώθηκε από τον επιστήμονα και συγγραφέα Άρθουρ Κλαρκ το 1945. Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και την κατάρρευση της ναζιστικής Γερμανίας, στηριγμένοι σε γερμανική πυραυλική τεχνολογία και το ήδη ειδικευμένο προσωπικό των Γερμανών, αλλά και σε δοκιμές δικών τους επιστημόνων, Σοβιετικοί και Αμερικανοί άρχισαν δοκιμές για την αποστολή δορυφόρων σε τροχιά γύρω από τη Γη. Και οι δύο μεγάλες δυνάμεις της εποχής συνεχίζουν τις τελειοποιήσεις κάτω από συνθήκες άκρας μυστικότητας, για την κατασκευή διηπειρωτικών και άλλων πυραύλων.
Κατά τη διάρκεια του Διεθνούς Γεωφυσικού Έτους (1957) και συγκεκριμένα στις 4 Οκτωβρίου 1957 εκτοξεύτηκε ο πρώτος τεχνητός δορυφόρος της Γης, ο σοβιετικός Σπούτνικ 1. Η ημέρα αυτή θεωρείται επίσημα ως η αρχή της εποχής του διαστήματος. Λίγο αργότερα ακολούθησε και ο Αμερικάνικος Εξπλόρερ 1. Έτσι, στη δεκαετία του 1950, οι στρατιωτικοί πύραυλοι έχουν τελειοποιηθεί και χρησιμοποιούνται ευρύτατα στα οπλοστάσια πολλών κρατών.
Κατά την ίδια εποχή άρχισαν να χρησιμοποιούνται «ειδικοί» πύραυλοι και για επιστημονικούς σκοπούς. Έτσι, τα έτη 1957–1958, κατά τον προγραμματισμό του Διεθνούς Γεωφυσικού Έτους (ΔΓΕ), αποφασίστηκε να εκτοξευθούν και τεχνητοί δορυφόροι για τη μελέτη ενός ευρύτατου πεδίου, που ενδιέφερε άμεσα τους γεωφυσικούς, τους γεωλόγους, τους σεισμολόγους, τους αστρονόμους κλπ, από 66 χώρες.
Γενικές αρχές
Για να εκτοξευθεί με επιτυχία ένας τεχνητός δορυφόρος, πρέπει να κινηθεί τουλάχιστον με την κρίσιμη ταχύτητα διαφυγής, η οποία δίδεται από τη σχέση: V2=2g*(M/R) όπου g είναι η σταθερά παγκόσμιας έλξης, M η μάζα της Γης και R η ακτίνα της. Αν πάντως η εκτόξευση γίνεται από κάποιο ύψος I, αντί του R τίθεται (R+Ι) και η απαιτούμενη ταχύτητα ελαττώνεται. Η ταχύτητα διαφυγής στην επιφάνεια της Γης είναι 11,18 km/sec, ενώ στην επιφάνεια της Σελήνης 2,38 km/sec. Ο επόμενος πίνακας δίνει την ταχύτητα διαφυγής σε διάφορα ύψη από την επιφάνεια της Γης
Μετά την εκτόξευση, και εφόσον ο τεχνητός δορυφόρος φτάσει σε ορισμένο ύψος, η ταχύτητά του πρέπει να αλλάξει διεύθυνση και να γίνει κάθετη προς την ευθεία που ορίζεται από το κέντρο της Γης και το σκάφος (θεωρουμένο ως σημείο). Τότε, εφόσον και πάλι η ταχύτητα είναι σωστή, γίνεται τεχνητός δορυφόρος και περιφέρεται γύρω από τη Γη. Η κίνηση των τεχνητών δορυφόρων ακολουθεί τους νόμους του Κέπλερ, όπως ακριβώς και οι φυσικοί δορυφόροι. Έτσι, τη μία εστία της ελλειπτικής τροχιάς κατέχει το κέντρο της μάζας της Γης. Το ακριβές σχήμα της έλλειψης εξαρτάται από το ύψος, στο οποίο ο δορυφόρος θα τοποθετηθεί στην τροχιά του, από τη ταχύτητα την οποία θα έχει ο δορυφόρος κατά την είσοδο του στην τροχιά και από τη διεύθυνσή του ως προς την ευθεία που ορίζεται από το κέντρο της Γης και τον δορυφόρο. Είναι δυνατόν η ελλειπτική τροχιά να συμπίπτει σχεδόν με κύκλο, οπότε αποκαλείται κυκλική. Στην περίπτωση αυτή, σε κάθε ύψος αντιστοιχεί ορισμένη ταχύτητα του δορυφόρου και ορισμένη περίοδο.
Αν ο δορυφόρος τοποθετηθεί σε κυκλική τροχιά, σε ύψος 35.900 km, και κινείται παράλληλα προς τον Ισημερινό κατά τη φορά περιστροφής της Γης, τότε, επειδή χρειάζεται 24 ώρες για μία πλήρη περιφορά, όσο και ένα σημείο της γήινης επιφάνειας, θα φαίνεται σαν να είναι σε σταθερή θέση πάνω από έναν τόπο, χωρίς να κινείται. Οι δορυφόροι αυτού του τύπου λέγονται στάσιμοι ή γεωσύγχρονοι.
Η ταχύτητα την οποία πρέπει να έχει ένα σώμα για να τοποθετηθεί σε κυκλική τροχιά, σε ορισμένο ύψος, ονομάζεται πρώτη κοσμική ταχύτητα. Αν ένα σώμα κινείται με την ταχύτητα διαφυγής, δηλαδή 11,18 km/sec, θα διαγράψει παραβολική τροχιά, ενώ αν εκτοξευτεί με ταχύτητα μεγαλύτερη από 11,18 km/sec, θα διαγράψει υπερβολική τροχιά. Και στις δύο αυτές περιπτώσεις θα διαφύγει στο διάστημα, εγκαταλείποντας τη Γη, χωρίς να ξαναπέσει πάνω σε αυτήν. Αυτή η ταχύτητα διαφυγής ονομάζεται και παραβολική ταχύτητα ή δεύτερη κοσμική ταχύτητα.
Την τρίτη κοσμική ταχύτητα έχουν τα δύο διαστημόπλοια Βόγιατζερ τα οποία προγραμματίστηκαν να περάσουν κοντά από τον Δία, τον Κρόνο, τον Ουρανό και τον Ποσειδώνα και μετά να συνεχίσουν στο μεσοαστρικό διάστημα. Γι’ αυτό και φέρουν πλάκες ενδεικτικές του τόπου της προέλευσής τους, ώστε να αναγνωριστούν από άλλα λογικά όντα στην περίπτωση που θα έχουν μία τέτοια συνάντηση στις αιώνιες περιπλανήσεις τους στο αχανές.
Εκτόξευση δορυφόρου
Η αποβολή ενός δορυφόρου αρχίζει πάντοτε με την εκτόξευσή του με τον πύραυλο–φορέα. Οι πολλοί μικροί δορυφόροι και μάλιστα κατά τα πρώτα εγχειρήματα εκτοξεύτηκαν με απλό πύραυλο, από εκείνους που ήδη χρησιμοποιούνται για στρατιωτικούς σκοπούς, όπως οι Άτλας και Κένταυρος. Όταν οι απαιτήσεις έγιναν μεγαλύτερες, είτε γιατί το ύψος των τροχιών ήταν μεγαλύτερο είτε γιατί το βάρος ήταν πολύ μεγαλύτερο, τότε, άρχισαν να χρησιμοποιούνται συνδυασμένοι πύραυλοι στην αρχή και αργότερα οι πύραυλοι πολλών ορόφων, όπως αναφέρονται στην αρχή.
Επειδή η Γη περιφέρεται γύρω από τον άξονα της από Δυσμάς προς Ανατολάς, η εκτόξευση γίνεται πάντοτε κατά την ίδια κατεύθυνση με σκοπό να γίνει αντικείμενο εκμετάλλευσης και η ταχύτητα περιστροφής της Γης, η οποία στον Ισημερινό είναι 465 m/sec, ενώ σε γεωγραφικό πλάτος 30° φτάνει τα 402 m/sec και σε πλάτος 45° τα 328 m/sec. Και βέβαια, το σημείο εκτόξευσης πρέπει να βρίσκεται όσο το δυνατόν πιο κοντά στον Ισημερινό, ώστε να προστεθεί και η αντίστοιχη ταχύτητα της Γης, γιατί, αν και η αρχική διεύθυνση του πυραύλου είναι κατακόρυφη ως προς τον τόπο εκτόξευσης, η κίνησή του ως προς το κέντρο της Γης είναι σύνθετη, με μια συνιστώσα κατακόρυφη και μια οριζόντια, που είναι η κίνηση της Γης. Όταν ο πύραυλος φτάσει στο προϋπολογισμένο ύψος και με την προϋπολογισμένη ταχύτητα, παίρνει κλίση προς Ανατολάς και αρχίζει την κυκλική ελλειπτική τροχιά του. Τότε, με ειδικούς μικρούς πυραύλους, ο δορυφόρος αποχωρίζεται από τον τελευταίο όροφο του πυραύλου και αρχίζει την αποστολή του. Αν χρειάζεται διόρθωση ή οποιαδήποτε μεταβολή η τροχιά του δορυφόρου, επιφέρεται με ειδικούς μικρούς πυραύλους που πυροδοτούνται με εντολές που δίνονται με ραδιοσήματα.
Όλες οι φάσεις της εκτόξευσης και όλα τα σχετικά στοιχεία έχουν προϋπολογιστεί και εξαρτώνται από τα συστήματα που χρησιμοποιούνται σε κάθε αποστολή, όπως ο τύπος του πυραύλου–φορέα, ο τύπος του δορυφόρου, η αντοχή των οργάνων και των συσκευών τους στις μεγάλες επιταχύνσεις κτλ. Ειδικοί ηλεκτρονικοί υπολογιστές, εγκατεστημένοι στο κέντρο παρακολούθησης, συνδέονται με κεραίες εκπομπής και λήψης ραδιοσημάτων, ώστε να παρακολουθούν τον πύραυλο και τον δορυφόρο σε κάθε στιγμή και να κάνουν αυτόματα τις απαιτούμενες διορθώσεις. Επιπλέον, ένα επιτελείο από ειδικούς επιστήμονες και τεχνικούς βρίσκεται σε επιφυλακή ώστε να αντιμετωπίσουν οποιαδήποτε απρόοπτη εξέλιξη που θα μπορούσε να παρουσιαστεί, παρά το λεπτομερέστατο προγραμματισμό των ηλεκτρονικών υπολογιστών.
Τμήματα δορυφόρου
Ανεξάρτητα από τη χρήση τους, οι τεχνητοί δορυφόροι έχουν ορισμένα στοιχεία όλων των δορυφόρων που είναι τα κολάνια.
Σύστημα σταθεροποίησης
Για να σταθεροποιηθεί ένας δορυφόρος, έχει ένα σύστημα που τον κρατά ομοιόμορφα εντός της τροχιάς του, καθώς οι μετρήσεις και οι εικόνες ενός δορυφόρου θα είναι ανακριβείς και συγκεχυμένες εάν αυτός δεν είναι σταθερός. Για να διατηρούνται σταθεροί, οι δορυφόροι χρησιμοποιούν συχνά περιστροφική ή γυροσκοπική κίνηση.
Σώμα δορυφόρου
Το σώμα ενός δορυφόρου, επίσης γνωστό ως λεωφορείο του δορυφόρου, περιέχει όλο τον επιστημονικό εξοπλισμό και άλλα απαραίτητα συστατικά του δορυφόρου. Οι δορυφόροι συνδυάζουν πολλά διαφορετικά υλικά που αποτελούν τα συστατικά μέρη τους. Δεδομένου ότι οι δορυφόροι είναι ουσιαστικά κομμάτια του επιστημονικού ή εξοπλισμού επικοινωνιών που πρέπει να πάει στο διάστημα, οι μηχανικοί πρέπει να σχεδιάσουν ένα λεωφορείο που θα μεταφέρει τον εξοπλισμό ακίνδυνα στο διάστημα.
Υπάρχουν διάφορα σημεία που οι μηχανικοί πρέπει να προσέξουν κατά την επιλογή των υλικών για το λεωφορείο του δορυφόρου. Μεταξύ αυτών είναι: Γενικά, όσο μικρότερος είναι ένας δορυφόρος, τόσο καλύτερος είναι. Κατά την επιλογή των υλικών για το κυρίως σώμα του, συνήθως λαμβάνονται υπόψη και οι ακόλουθοι παράγοντες: κόστος, βάρος, μακροζωία (πόσο καιρό θα αντέξει το υλικό), και εάν το υλικό έχει αποδειχθεί λειτουργικό σε άλλους δορυφόρους πριν.
Επικοινωνία
Όλοι οι δορυφόροι πρέπει να έχουν μερικούς τρόπους επικοινωνίας με τη Γη, καθώς ο δορυφόρος πρέπει να είναι σε θέση να λαμβάνει οδηγίες και να διαβιβάζει πληροφορίες που συλλέγει, αλλά και να μπορεί να αναμεταδώσει τις πληροφορίες που στέλνονται σε αυτόν σε μια άλλη περιοχή στη γη. Αυτό γίνεται γενικά χρησιμοποιώντας κάποιον τύπο κεραίας.
Οι κεραίες είναι απλό κομμάτι του εξοπλισμού, που επιτρέπει τη μετάδοση και την υποδοχή των ραδιοσημάτων. Δεδομένου ότι οι πληροφορίες μεταδίδονται χρησιμοποιώντας τα ραδιοκύματα, τα οποία κινούνται με την ταχύτητα του φωτός, αυτή η μέθοδος επιτρέπει πολύ γρήγορες επικοινωνίες, με μία πολύ μικρή χρονική καθυστέρηση.
Εσωτερικός υπολογιστής
Όλοι οι δορυφόροι έχουν υπολογιστή, ο οποίος επεξεργάζεται τις πληροφορίες που συλλέγονται από τον δορυφόρο, και ελέγχει τα διάφορα συστήματά του. Το δορυφορικό υποσύστημα που εκπληρώνει αυτόν τον ρόλο καλείται καταδίωξη και έλεγχος τηλεμετρίας (TT&C). TT&C είναι ο εγκέφαλος του δορυφόρου και του λειτουργικού συστήματός του. Καταγράφει κάθε δραστηριότητα του δορυφόρου, λαμβάνει τις πληροφορίες από τον επίγειο σταθμό, και φροντίζει οποιαδήποτε γενική συντήρηση που πρέπει να κάνει ο δορυφόρος.
Ενέργεια
Κάθε δορυφόρος χρειάζεται κάποια πηγή ενέργειας, η οποία συνήθως είναι:
Τροχιές
Για την αποφυγή προβλημάτων παρεμβολών και συγκρούσεων, με διάφορες κυβερνητικές και διακρατικές συμφωνίες έχει οριστεί το ποιος θα χρησιμοποιεί δορυφόρους, σε ποια τροχιά και συχνότητα.
Δορυφόροι χαμηλής περί τη γη τροχιάς (LEO)
Αυτού του είδους οι δορυφόροι δεν είναι γεωστατικοί (δεν βρίσκονται συνεχώς πάνω από το ίδιο σημείο). Έχουν επίσης την πιο μικρή σε ύψος τροχιά από όλους τους δορυφόρους (100-300 μίλια από την επιφάνεια της Γης). Συμπληρώνουν τον κύκλο της τροχιάς τους σε 15 λεπτά.
Η τεχνολογία που χρησιμοποιούν επιτρέπει τη σύνδεση μέσω συχνοτήτων με μη κατευθυνόμενη κεραία (η κεραία μπορεί να στείλει προς όλες τις κατευθύνσεις σήματα). Οι περισσότεροι από αυτούς χρησιμοποιούν τη ζώνη συχνοτήτων L. Επίσης υπάρχει επικοινωνία μεταξύ των δορυφόρων στο κανάλι ζώνης K.
Μειονεκτήματα
Αυτού του είδους οι δορυφόροι είναι συμφέροντες για επιχειρήσεις που έχουν διάσπαρτα τμήματα, στην περίπτωση που θέλουν να αποκτήσουν ένα ολοκληρωμένο δίκτυο.
Δορυφόροι μεσαίας περί τη γη τροχιάς (MEO)
Είναι δορυφόροι οι οποίοι κινούνται με μεγαλύτερη ταχύτητα από τη Γη, οπότε δεν φαίνονται στατικοί από κάποιο σημείο. Βρίσκονται σε τροχιές μεταξύ των LEO και GEO, ύψους από 6.000-12.000 μίλια. Συμπληρώνουν τον κύκλο της τροχιάς τους σε 2-4 ώρες. Έχουν ίδια τεχνολογία μετάδοσης με τους LEO.
Γεωσύγχρονης τροχιάς δορυφόροι (GEO)
Αυτού του είδους οι δορυφόροι είναι οι πιο οικονομικοί για επικοινωνία σε μεγάλες αποστάσεις σε σχέση με τα υπερπόντια καλώδια. Βρίσκονται σε τροχιά 22.300 μιλίων από την επιφάνεια της Γης (35.800 km). Συμπληρώνουν μια τροχιά κάθε 24 ώρες (23 ώρες, 56 λεπτά και 4,09 δευτερόλεπτα, κινούνται με ταχύτητα 7.000 μίλια την ώρα από την ανατολή στη δύση) και βρίσκονται πάνω από τον Ισημερινό της γης. Επειδή κινούνται με την ίδια ταχύτητα και κατεύθυνση με τη γη φαίνονται ακίνητοι όταν παρατηρούνται από ένα συγκεκριμένο σημείο. Ο πρώτος επικοινωνιακός δορυφόρος αυτού του είδους ήταν ο Syncom 2, τον οποίο έθεσε σε τροχιά η NASA (National Aeronautics and Space Administration) το 1963. Τα κύρια κανάλια συχνοτήτων που χρησιμοποιούν αυτού του είδους οι δορυφόροι είναι το κανάλι ζώνης C (4–6 GHz) και Ku (12–14 GHz).
Διάρκεια ζωής δορυφόρου
Διάρκεια ζωής ονομάζεται το χρονικό διάστημα κατά το οποίο ο δορυφόρος μπορεί να παραμείνει στην τροχιά του και εξαρτάται από το ύψος και τη μορφή του. Η επιχείρηση εκεί διάρκεια ζωής ενός τέχνη του δορυφόρου, δεν σχετίζεται με την τροχιακή χρονική διάρκεια αλλά συγκρίνει με την υπολογιζόμενη κατά σχεδίαση διάρκεια ζωής. Ανάλογα με το σκοπό που εξυπηρετεί να δορυφόρος ( επιστημονικό, πολιτικό, στρατιωτικό κοκ) φέρει και τον ανάλογο εξοπλισμό. Ο εξοπλισμός που φέρουν οι τεχνητοί δορυφόροι περιέχεται και στηρίζεται στο εσωτερικό ή στο εξωτερικό μέρος του διαστημικού σκάφους, η κατασκευή αυτή αποκαλείται διαστημική πλατφόρμα.
Η κατασκευή καθώς και η επιλογή πλατφόρμας γίνεται με βάση τον όγκο του εξοπλισμού που θα φέρει ο δορυφόρος και συνήθως είναι ένα τυποποιημένο μεγέθους ως προς τις διαστάσεις του σκάφους και την μάζα. Το πρώτο χαρακτηριστικό (οι διαστάσεις) σχετίζεται άμεσα με το κόστος τοποθετήσεις σε τροχιά, αφού σε μία αποστολή μπορεί να τοποθετηθούν περισσότεροι του ενός από τον φορέα εφόσον το επιτρέπουν οι διαστάσεις τους, και συνεπώς να μειωθεί το κόστος ανα δορυφόρο. Το άλλο μέγεθος (η μάζα), εκτός του κόστους αποστολής, σχετίζεται και με την επιχειρησιακή διάρκεια του δορυφόρου, αφού θα έχει σαν συνέπεια την μικρότερη κατανάλωση στους βοηθητικούς κινητήρες που έχει το σκάφος, προκειμένου να διορθώνει την τροχιά του. Στον πίνακα φαίνεται η κατάταξη των δορυφόρων βάση μάζας.
Χρήση τεχνητών δορυφόρων
Στις δεκαετίες του 1960 και του 1970, η χρήση τεχνητών δορυφόρων γνώρισε μεγάλη ανάπτυξη λόγω της μεγάλης χρησιμότητάς τους σε τηλεπικοινωνιακούς, επιστημονικούς (π.χ. μετεωρολογικοί δορυφόροι), αλλά και στρατιωτικούς (π.χ. κατασκοπευτικοί δορυφόροι) σκοπούς. Σήμερα υπάρχουν σε τροχιά πάνω από 2.000 τεχνητοί δορυφόροι, από τους οποίους όμως χρησιμοποιούνται μόνο γύρω στους 500 (οι υπόλοιποι είναι παλαιότερης τεχνολογίας) για τους ίδιους σκοπούς. Τεχνητοί δορυφόροι έχουν τεθεί κατά καιρούς σε τροχιά γύρω και από τους περισσότερους πλανήτες του ηλιακού συστήματος αλλά και τη Σελήνη.
2,2-διφθοροπροπανικό οξύ
Το 2,2-διφθοροπροπανικό οξύ ή 2,3-διφθοροπροπιονικό οξύ (αγγλικά 2,2-difluoropropanoic acid ή 2,2-difluoropropionic acid) είναι οργανική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα, υδρογόνο, οξυγόνο και φθόριο, με μοριακό τύπο C3H4F2O2, αν και συνηθέστερα παριστάνεται με τους ημισυντακτικούς τύπους CH3CF2COOH, MeCF2COOH και CH3CF2CO2H. Ανήκει στα α,α-διαλοκαρβοξυλικά οξέα. Το χημικά καθαρό 2,2-διφθοροπροπανικό οξύ, στις κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος, δηλαδή σε θερμοκρασία 25 °C και υπό πίεση 1 atm, είναι ευαίσθητο στην υγρασία στερεό.
2 Ονοματολογία
Κατά τη συστηματική ονοματολογία κατά IUPAC, η ένωση θεωρείται υποκατεστημένο προπανικό οξύ, δηλαδή προπανικό οξύ, τα δύο (2) άτομα υδρογόνου του #1 ατόμου άνθρακα αιθυλίου του οποίου, έχουν αντικατασταθεί από δύο άτομα φθορίου. Πιο αναλυτικά, το πρόθεμα «προπ-» δηλώνει την παρουσία τριών (3) ατόμων άνθρακα ανά μόριο της ένωσης, το ενδιάμεσο «-αν-» δείχνει την παρουσία μόνο απλών δεσμών μεταξύ ατόμων άνθρακα στο μόριο και η κατάληξη «-ικό οξύ» φανερώνει ότι η ένωση είναι ένα καρβοξυλικό οξύ, δηλαδή ότι κύρια χαρακτηριστική ομάδα της ένωσης είναι ένα καρβοξύλιο (-COOH). Το αρχικό πρόθεμα «διφθορ(ο)-» δηλώνει την παρουσία δύο (2) ατόμων φθορίου ανά μόριο της ένωσης. Η χρήση των αριθμών θέσης (2,2-) είναι απαραίτητη σε αυτήν την ένωση, γιατί υπάρχουν άλλα δύο (2) ισομερή διφθοροπροπανικά οξέα {συγκεκριμένα το 2,3-διφθοροπροπανικό οξύ [FCH2CHFCOOH, σε δύο (2) οπτικά ισομερή] και το 3,3-διφθοροπροπανικό οξύ [CHF2CH2COOH]}, με αποτέλεσμα η τυχόν απουσία των αριθμών θέσης από την ονομασία θα προκαλούσε σύγχιση για το πιο ισομερές εννοείται.
3 Μοριακή δομή
Η μοριακή δομή του μπορεί να βρεθεί από την αντίστοιχη του προπανικού οξέος με αντικατάσταση των δύο (2) ατόμων υδρογόνου του #1 ατόμου άνθρακα του αιθυλίου του από δύο (2) άτομα φθορίου. Η ενέργεια δεσμού των δεσμών C-F ανέρχεται σε 552 kJ/mol. Η ειδική θερμοχωρητικότητά του είναι Cp = 38,171 J/(mole·K) στους 25 °C. Οι δεσμοί αυτοί είναι πολύ σταθεροί και έχουν μεγάλη πολικότητα, αγγίζοντας τα όρια ετεροπολικού δεσμού.
Με προσθήκη υδροφθορίου σε προπινικό οξύ
Με προσθήκη δύο (2) ισοδυνάμων υδροφθορίου (HF) σε προπινικό οξύ (HC≡CCOOH) παράγεται 2,2-διφθοροπροπανικό οξύ:
Με ολική υποκατάσταση χλωρίου από φθόριο
Με επίδραση φθοριούχου υφυδραργύρου (Hg2F2) σε 2,2-διχλωροπροπανικό οξύ (CH3CCl2COOH) μπορεί να υποκατασταθεί το χλώριο από φθόριο, γιατί ο σχηματισμός δυσδυάλυτου χλωριούχου υφυδραργύρου (Hg2Cl2) μετακινεί τη χημική ισορροπία της αντίδρασης προς τα δεξιά :
Παρόμοια υποκατάσταση συμβαίνει και με χρήση φθοριούχου αργύρου (AgF):
Χημικές ιδιότητες και παράγωγα
Το 2,2-διφθοροπροπανικό οξυ συνδυάζει τις ιδιότητες καρβοξυλικού οξέος και διφθοροπαραγώγου.
΄Οξινος χαρακτήρας και καρβονικά άλατα
Το 2,2-διφθοροπροπανικό οξύ είναι ένα ασθενές μονοβασικό οξύ. Το 2,2-διφθοροπροπανικό οξύ αντιδρά με ορισμένα μέταλλα μέταλλα και βάσεις σχηματίζοντας άλατα με σύγχρονη έκλυση υδρογόνου ή νερού, αντίστοιχα.
(Επίδραση μετάλλων ηλεκτροθετικότερων του υδρογόνου)
(Αντίδραση εξουδετέρωσης)
Αποκαρβοξυλίωση
2. Με ηλεκτρόλυση 2,2-φθοροπροπανικού νατρίου (μέθοδος Kolbe), παράγονται διοξείδιο του άνθρακα και 2,2,3,3-τετραφθοροβουτάνιο :
3. Με θέρμανση αλάτων του με ασβέστιο (ή βάριο) παράγεται 2,2,4,4-τετραφθορο-3-πεντανόνη :
4. Με επίδραση βρωμίου σε 2,2-φθοροπροπανικό άργυρο παράγεται 1-βρωμο-1,1-διφθοραιθάνιο - Αντίδραση Hunsdiecker :
Αναγωγή
1. Τo 2,2-διφθοροπροπανικό οξύ ανάγεται με λιθιοαργιλιοϋδρίδιο (LiAlH4) (κυρίως) προς 1-προπανόλη :
2. Με «υδρογόνο εν τω γενάσθαι», δηλαδή μέταλλο + οξύ παράγεται προπανικό οξύ :
4. Αναγωγή από ένα αλκυλοκασσιτεράνιο. Παράγεται προπανικό οξύ. Π.χ. :
Οξείδωση
Τo φθοραιθανικό οξύ οξειδώνεται σε 2,2-διφθοροπροπανικό υπεροξύ από το υπεροξείδιο του υδρογόνου (H2O2), σε όξινο περιβάλλον :
Aναφορές και σημειώσεις
Κατηγορία:Καρβονικά οξέα Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις φθορίου Κατηγορία:C3
1603
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1603 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Πυροβολικό
Το πυροβολικό είναι το τμήμα του στρατού που αναλαμβάνει αποστολές υποστήριξης των δυνάμεων "πρώτης γραμμής" (ελιγμού) ή/και την προσβολή εχθρικών στόχων πάσης φύσεως, συνήθως σε μεγάλες αποστάσεις. Το βασικό μέσο του πυροβολικού είναι τα πυροβόλα.
Ιστορία
Ιστορικά, για την προσβολή στόχων από μεγάλη απόσταση δεν χρησιμοποιούνταν πάντα πυροβόλα. Ως "πυροβολικό" μπορούν να χαρακτηριστούν και μερικές πολεμικές μηχανές της αρχαιότητας και του Μεσαίωνα, όπως οι καταπέλτες, κι ας μη χρησιμοποιούσαν "πυρ" για την εκτόξευση των βλημάτων τους.
thumb|right| Η πρώτη γνωστή εικόνα πυροβόλου της Ευρώπης, [[Αγγλία, 1326]]