cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μεθανολικό λίθιο
Παραγωγή μεθυλαιθέρων
Το μεθανολικό λίθιο αντιδρά με αλκυλαλογονίδια (RX), παράγοντας τους αντίστοιχους μεθυλαιθέρες (ROCH3, μέθοδος Γουΐλλιαμσον, Williamson ether synthesis) :
Παραγωγή μεθυλεστέρων
Ομοίως, το μεθανολικό λίθιο αντιδρά με ακυλαλογονίδια (RCOX), παράγοντας τους αντίστοιχους μεθυλεστέρες (RCO2CH3) :
Σε αντιδράσεις απόσπασης
Μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως βάση, σε αντιδράσεις απόσπασης. Για παράδειγμα :
Παραπομπές
Κατηγορία:Οργανολιθιακές ενώσεις Κατηγορία:Άλατα Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις με οξυγόνο Κατηγορία:C1
Γαστρεντερίτιδα
Η γαστρεντερίτιδα είναι μια νόσος που χαρακτηρίζεται από λοίμωξη του γαστρεντερικού συστήματος, συμπεριλαμβανομένου τόσο του στομάχου όσο και του λεπτού εντέρου, και προκαλεί διάρροια, εμετό, κοιλιακό άλγος και κράμπες. Η γαστρεντερίτιδα, παρόλο που δε σχετίζεται με τη γρίπη, είναι επίσης γνωστή και ως  γρίπη του στομάχου ή γαστρική γρίπη.
Η πλειονότητα των περιπτώσεων γαστρεντερίτιδας σε παιδιά παγκοσμίως οφείλεται στον, ροταϊό. Στους ενήλικες, ωστόσο, οι πιο συχνές αιτίες γαστρεντερίτιδας είναι ο νοροϊός και τα καμπυλοβακτήρια. Λιγότερο συχνά αίτια γαστρεντερίτιδας αποτελούν άλλα βακτήρια (ή οι τοξίνες τους) και τα παράσιτα. Η μετάδοση γίνεται μέσω της κατανάλωσης ακατάλληλα παρασκευασμένων τροφίμων, μολυσμένων υδάτων ή διά μέσου της άμεσης επαφής με άτομα που νοσούν.
Η κύρια θεραπεία είναι η επαρκής ενυδάτωση. Σε ήπιες ή μέτριες περιπτώσεις γαστρεντερίτιδας, αυτό μπορεί συνήθως να επιτευχθεί με τη χορήγηση πόσιμων ενυδατικών διαλυμάτων. Σε πιο βαριές περιπτώσεις, συνιστάται ενδοφλέβια χορήγηση υγρών. Η γαστρεντερίτιδα προσβάλλει κυρίως παιδιά και πληθυσμό αναπτυσσόμενων χωρών.
Συμπτωματολογία
thumb|Ο Τύπος 7 στο [[Διάγραμμα αξιολόγησης του τύπου κοπράνων κατά Μπρίστολ|Πίνακας αξιολόγησης του τύπου κοπράνων κατά Μπρίστολ υποδηλώνει διάρροια]] Η γαστρεντερίτιδα προκαλεί συνήθως διάρροια σε συνδυασμό με εμετό, ενώ σε πιο σπάνιες περιπτώσεις εκδηλώνεται μόνο με ένα εκ των δύο συμπτωμάτων. Επιπλέον μπορεί να προκαλέσει κοιλιακές κράμπες. Τα συμπτώματα εμφανίζονται συνήθως 12–72 ώρες μετά την επαφή με το λοιμώδη παράγοντα. Εάν η γαστρεντερίτιδα οφείλεται σε ιογενή παράγοντα, τότε τα συμπτώματα υποχωρούν συνήθως μέσα σε μία εβδομάδα. Ορισμένα ιογενή αίτια είναι πιθανόν να συνδέονται με πυρετό, αίσθημα κόπωσης, πονοκέφαλο και μυαλγίες. Εάν παρατηρηθεί αίμα στις κενώσεις, τότε δεν πρόκειται πιθανότατα για ιογενή λοίμωξη αλλά βακτηριακή. Ορισμένες βακτηριακές λοιμώξεις μπορεί να προκαλέσουν οξύ κοιλιακό άλγος και να διαρκέσουν αρκετές βδομάδες.
Τα παιδιά που έχουν μολυνθεί από ροταϊό συνήθως αναρρώνουν πλήρως μέσα σε 3-5 ημέρες. Στις φτωχές χώρες, ωστόσο, όπου δεν υπάρχει δυνατότητα θεραπείας για βαριές περιπτώσεις λοιμώξεων, η επίμονη διάρροια αποτελεί συχνό φαινόμενο. Η συχνότερη επιπλοκή της αφυδάτωσης είναι η διάρροια και ένα παιδί με σημαντικό βαθμό αφυδάτωσης υπάρχει περίπτωση να παρουσιάσει παρατεταμένη τριχοειδική επαναπλήρωση, μειωμένη σπαργή δέρματος και ακανόνιστη αναπνοή. Οι επαναλαμβανόμενες λοιμώξεις συναντιούνται κυρίως σε περιοχές με ανεπαρκείς συνθήκες υγιεινής και υπάρχει πιθανότητα να οδηγήσουν σε υποσιτισμό, μειωμένη ανάπτυξη, και μακροπρόθεσμα σε νοητική καθυστέρηση.
Το 1% των περιπτώσεων γαστρεντερίτιδας που οφείλεται σε κάποιο είδος καμπυλοβακτηριδίου θα παρουσιάσει αντιδραστική αρθρίτιδα, ενώ το 0,1% Σύνδρομο Guillain-Barré. Το αιμολυτικό ουραιμικό σύνδρομο (HUS) μπορεί να αποτελέσει αποτέλεσμα λοίμωξης από τοξίνη Shiga η οποία παράγεται από είδη βακτηρίων Escherichia coli ή Shigella, προκαλώντας θρομβοπενία, νεφρική ανεπάρκεια, και αιμολυτική αναιμία. Τα παιδιά έχουν μεγαλύτερη προδιάθεση να προσβληθούν από αιμολυτικό ουραιμικό σύνδρομο απ’ ότι οι ενήλικες. Ορισμένες ιογενείς λοιμώξεις μπορούν, επίσης, να προκαλέσουν καλοήθη βρεφική επιληψία.
Αίτια
Οι ιοί (ειδικότερα ο ροταϊός), τα κολοβακτηρίδια (Escherichia coli) και τα καμπυλοβακτηρίδια αποτελούν τις κυριότερες αιτίες γαστρεντερίτιδας. Ωστόσο, υπάρχουν και πολύ άλλοι λοιμώδεις παράγοντες που μπορούν να προκαλέσουν αυτό το σύνδρομο. Τα κρούσματα γαστρεντερίτιδας από μη λοιμώδη αίτια είναι λιγότερο πιθανά από μια ιογενή ή βακτηριδιακή αιτιολογία. Ο κίνδυνος μόλυνσης είναι υψηλότερος στα παιδιά λόγω της έλλειψης ανοσίας και τη σχετικά ανεπαρκή υγιεινή.
Βακτηριδιακά
Στις ανεπτυγμένες χώρες το Campylobacter jejuni αποτελεί την κυριότερη αιτία βακτηριακής γαστρεντερίτιδας, με τις μισές των περιπτώσεων να σχετίζονται με την κατανάλωση πουλερικών. Το 15% των περιπτώσεων γαστρεντερίτιδας σε παιδιά προκαλείται από βακτήρια, με πιο συχνά το κολοβακτηρίδιο (Escherichia coli), τη σαλμονέλα,τη σιγκέλλα και τα καμπυλοβακτηρίδια. Αν τα τρόφιμα μολυνθούν με βακτήρια και παραμείνουν σε θερμοκρασία δωματίου για αρκετές ώρες, τότε τα βακτήρια πολλαπλασιάζονται και αυξάνεται ο κίνδυνος μόλυνσης για όσους καταναλώσουν το τρόφιμο. Ορισμένα τρόφιμα που έχουν συνδεθεί με τη γαστρεντερίτιδα είναι το ωμό ή μισοψημένο κρέας, το κοτόπουλο, τα θαλασσινά και τα αβγά, καθώς και τα ωμά βλαστάρια, το μη παστεριωμένο γάλα και τα μαλακά τυριά, και οι χυμοί φρούτων και λαχανικών. Στις αναπτυσσόμενες χώρες, και ειδικότερα στην υποσαχάρια Αφρική και την Ασία, η συχνότερη αιτία γαστρεντερίτιδας είναι η χολέρα. Αυτή η λοίμωξη μεταδίδεται συνήθως με το μολυσμένο νερό ή τα τρόφιμα.
Το τοξινογόνο Clostridium difficile αποτελεί σημαντικό αίτιο διάρροιας, την οποία παρουσιάζουν συχνότερα οι ηλικιωμένοι. Τα βρέφη μπορούν να έχουν αυτά τα βακτήρια, χωρίς να παρουσιάσουν κάποιο σύμπτωμα. Αποτελεί κοινή αιτία διάρροιας σε όσους νοσηλεύονται και συχνά σχετίζεται με τη χρήση των αντιβιοτικών. Η λοιμώδης διάρροια που οφείλεται στον σταφυλόκοκκο μπορεί επίσης να εκδηλωθεί σε όσους έχουν κάνει χρήση αντιβιοτικών. Η διάρροια των ταξιδιωτών αποτελεί συνήθως ένα είδος βακτηριακής γαστρεντερίτιδας. Τα φάρμακα που καταστέλλουν την παραγωγή γαστρικού οξέος φαίνεται να αυξάνουν τον κίνδυνο σοβαρής λοίμωξης μετά την έκθεση σε έναν αριθμό οργανισμών, όπως του Clostridium difficile, της σαλμονέλας, και των καμπυλοβακτηριδίων. Ο κίνδυνος είναι υψηλότερος για όσους λαμβάνουν αναστολείς της αντλίας πρωτονίων παρά H2-ανταγωνιστές.
Παρασιτικά
Υπάρχει ένας αριθμός πρωτόζωων που μπορεί να προκαλέσει γαστρεντερίτιδα – με πιο συχνό το Giardia lamblia. Άλλα πρωτόζωα που ευθύνονται για τη νόσο είναι το Entamoeba histolytica και το Cryptosporidium. Αυτοί οι παράγοντες ευθύνονται στο σύνολό τους για το 10% των περιπτώσεων γαστρεντερίτιδας σε παιδιά. Το Giardia συναντάται συνηθέστερα στις αναπτυσσόμενες χώρες, αλλά ο συγκεκριμένες αιτιολογικός παράγοντας προκαλεί αυτόν τον τύπο ασθένειας σχεδόν σε όλο τον κόσμο. Παρουσιάζεται κυρίως σε άτομα που έχουν ταξιδέψει σε περιοχές με υψηλό επιπολασμό, σε παιδιά που πηγαίνουν σε βρεφονηπιακούς σταθμούς, σε άντρες που έχουν σεξουαλικές επαφές με το ίδιο φύλο και μετά από μεγάλες καταστροφές.
Μετάδοση
Η ασθένεια μπορεί να μεταδοθεί μέσω της κατανάλωσης μολυσμένου νερού ή της κοινής χρήσης προσωπικών αντικειμένων. Σε περιοχές με υγρές και ξηρές εποχές, η ποιότητα του νερού συνήθως χειροτερεύει κατά την περίοδο ξηρασίας, φαινόμενο που συμπίπτει χρονικά με τα κρούσματα της ασθένειας. Στις εύκρατες ζώνες οι μολύνσεις είναι συχνότερες τον χειμώνα. Το τάισμα μωρών με μπιμπερό που δεν έχουν αποστειρωθεί σωστά αποτελεί σημαντική αιτία μετάδοσης της ασθένειας σε παγκόσμια κλίμακα. Ο βαθμός μετάδοσης αυξάνεται επίσης από την έλλειψη υγιεινής, ειδικά στην περίπτωση των παιδιών, σε οικίες όπου επικρατεί συνωστισμός, και σε άτομα με προϋπάρχουσα διατροφική ανεπάρκεια. Αφού αναπτύξουν ανεκτικότητα, οι ενήλικες ενδέχεται να μεταφέρουν ορισμένους οργανισμούς χωρίς να παρουσιάζουν ευρήματα ή συμπτώματα, δρώντας έτσι ως φυσική εστία μολύνσεως. Αν και μερικοί λοιμογόνοι παράγοντες (όπως ο Shigella) εμφανίζονται μόνο στα πρωτεύοντα, άλλοι εμφανίζονται σε μια ευρεία ποικιλία ζώων (όπως το Giardia).
Μη μολυσματική
Υπάρχει ένα πλήθος μη μολυσματικών αιτίων που προκαλούν φλεγμονή στο γαστρεντερικό σύστημα. Μερικά από τα πιο συνηθισμένα περιλαμβάνουν φάρμακα (όπως τα ΜΣΑΦ), ορισμένες τροφές όπως αυτές που περιέχουν λακτόζη (για όσους παρουσιάζουν δυσανεξία) και γλουτένη (για όσους πάσχουν από κοιλιοκάκη). Μη μολυσματική αιτία γαστρεντερίτιδας (συχνά βαριάς μορφής) αποτελεί επίσης η νόσος του Κρον. Ενδέχεται να εμφανιστεί και ως δευτερογενής ασθένεια κάποιας τοξίνης. Μερικές παθήσεις που προκαλούνται από την κατανάλωση τροφής και προκαλούν ναυτία, εμετό και διάρροια είναι οι εξής: η τροφική δηλητηρίαση από σιγκουατέρα, που οφείλεται στην κατανάλωση μολυσμένων αρπακτικών ψαριών, η σκομβροειδής δηλητηρίαση, που σχετίζεται με την κατανάλωση ορισμένων ειδών χαλασμένου ψαριού, η δηλητηρίαση τετροδοτοξίνης, που προκαλείται από την κατανάλωση γουρουνόψαρου και άλλων ψαριών και, τέλος, η βοτουλίαση, που συνήθως οφείλεται σε λάθη κατά τη διαδικασία συντήρησης τροφίμων.
Κόκινο
Το Κόκινο (Кокино) είναι σημαντική αρχαιολογική θέση και μεγαλιθικό παρατηρητήριο που ανακαλύφθηκε το 2001 από τον αρχαιολόγο Γιόβιτσα Στανκόβσκι στη βορειοανατολική  Βόρεια Μακεδονία,  περίπου 30χλμ από την πόλη  Κουμάνοβο, κοντά στο χωριό Στάρο Ναγκορίτσανε  Πλάτος: 42.260000N  Μήκος: 21.850000E. Οι ακριβείς συντεταγμένες της τοποθεσίας είναι 42.263546N, 21.953629E. Βρίσκεται 1030 μ. πάνω από τη στάθμη της θάλασσας στην κορυφή Τάτικιεφ Κάμεν και καλύπτει κυκλική περιοχή ακτίνας 100 μ.
Γαστρεντερίτιδα
Διάγνωση
Η διάγνωση της γαστρεντερίτιδας γίνεται συνήθως κλινικά, βάσει των ενδείξεων και των συμπτωμάτων του ασθενούς Συνήθως δεν απαιτείται ακριβής προσδιορισμός της αιτίας, μιας και δεν αλλάζει τον τρόπο αντιμετώπισης της πάθησης. Ωστόσο, ενδείκνυται η καλλιέργεια κοπράνων σε ασθενείς που εμφανίζουν αίμα στα κόπρανά τους, σε εκείνους που μπορεί να έχουν εκτεθεί σε τροφική δηλητηρίαση, κι εκείνους που έχουν ταξιδέψει πρόσφατα σε χώρες του αναπτυσσόμενου κόσμου. Διαγνωστικές εξετάσεις μπορούν να πραγματοποιηθούν για σκοπούς προληπτικής παρακολούθησης. Η μέτρηση των επιπέδων γλυκόζης στο αίμα ενδείκνυται σε βρέφη και παιδιά νεαρής ηλικίας, διότι το 10% περίπου του πληθυσμού τους παρουσιάζει υπογλυκαιμία. Θα πρέπει επίσης να ελέγχονται οι ηλεκτρολύτες και η νεφρική λειτουργία όταν υπάρχει φόβος για βαριάς μορφής αφυδάτωση.
Κόκινο
Η αρχαιολογική θέση είναι αρχαιότερη των 3.800 ετών. Τα αρχαιότερα αρχαιολογικά ευρήματα χρονολογούνται από την πρώιμη εποχή του χαλκού. Τα περισσότερα από τα ευρήματα ανήκουν στη μέση εποχή του χαλκού (κυρίως κεραμεικά αγγεία, μυλόπετρες και λιγοστά καλούπια). Επίσης, ανακαλύφθηκαν πολλές συσσωρεύσεις από την εποχή του σιδήρου. Η αρχαιοαστρονομική έρευνα έγινε από τον αρχαιολόγο Γιόβιτσα Στανκόβσκι.
Γαστρεντερίτιδα
Αφυδάτωση
Ο προσδιορισμός της ύπαρξης ή της απουσίας αφυδάτωσης αποτελεί σημαντικό μέρος της διάγνωσης γαστρεντερίτιδας και η αφυδάτωση συνήθως χωρίζεται σε περιπτώσεις ήπιας (3–5%), μέτριας (6–9%) και βαριάς (≥10%) μορφής. Στα παιδιά, τα πιο ακριβή ευρήματα αφυδάτωσης μέτριας ή βαριάς μορφής είναι το η καθυστερημένη τριχοειδική επαναπλήρωση, η μειωμένη σπαργή του δέρματος και ακανόνιστη αναπνοή. Άλλα χρήσιμα ευρήματα (όταν χρησιμοποιούνται συνδυαστικά) συμπεριλαμβάνουν: βυθισμένα μάτια, μειωμένη δραστηριότητα, απουσία δακρύων κατά το κλάμα και ξηροστομία. Φυσιολογικές ποσότητες ούρων και υγρών που καταναλώνονται στοματικά αποτελούν ένδειξη απουσίας ή ελαφριάς μορφής αφυδάτωσης. Οι εργαστηριακές εξετάσεις δεν μπορούν να βοηθήσουν ιδιαίτερα τον καθορισμό του βαθμού αφυδάτωσης.
Κόκινο
Τον Μάρτιο του 2010, έγινε δεκτή η πρόταση συμπερίληψης του μνημείου στα μνημεία πολιτιστικής κληρονομιάς από την UNESCO.
Γαστρεντερίτιδα
Διαφορική διάγνωση
Στα διάφορα άλλα δυνητικά αίτια ευρημάτων ή συμπτωμάτων που μιμούνται εκείνα της γαστρεντερίτιδας και πρέπει να αποκλείονται συμπεριλαμβάνονται τα εξής: η οξεία σκωληκοειδίτιδα, η συστροφή εντέρου, η ιδιοπαθής φλεγμονώδης νόσος του εντέρου, οι λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος και ο διαβήτης. Πρέπει να λαμβάνονται επίσης υπόψη η παγκρεατική ανεπάρκεια, το σύνδρομο βραχέος εντέρου, η νόσος του Whipple, η κοιλιοκάκη και η κατάχρηση υπακτικών. Ενδέχεται να είναι δύσκολη η διαφορική διάγνωση εάν ο ασθενείς εμφανίζει μόνο εμετό ή διάρροια (αντί και των δύο ταυτόχρονα).
Κόκινο
Το παρατηρητήριο
Το Κόκινο συντίθεται από δύο τμήματα. Περιλαμβάνει ειδικούς λίθινους δείκτες που χρησιμοποιούνταν για την παρακολούθηση του ήλιου και της Σελήνης στον ανατολικό ορίζοντα. Το παρατηρητήριο χρησιμοποιούσε τη μέθοδο της στατικής παρατήρησης, με την παράλληλη σημείωση των θέσεων του Ήλιου κατά τα Ηλιοστάσια και τις Ισημερίες.
Γαστρεντερίτιδα
Διαφορική διάγνωση
Η οξεία σκωληκοειδίτιδα μπορεί να συνοδεύεται από εμετό, πόνο στην κοιλιακή χώρα και ελαφριά εκδήλωση διάρροιας μέχρι και στο %33 των περιπτώσεων. Αυτό έρχεται σε αντίθεση με την έντονη εκδήλωση διάρροιας που εμφανίζεται συνήθως στην γαστρεντερίτιδα. Σε παιδιά, εμετός και διάρροιας μπορούν να προκληθούν και από λοιμώξεις των πνευμόνων και του ουροποιητικού συστήματος. Η κλασική διαβητική κετοξέωση (Δ.Κ.Ο.) συνοδεύεται από πόνο στην κοιλιακή χώρα, ναυτία και εμετό, αλλά όχι διάρροια. Μία μελέτη έδειξε ότι στο 17% των παιδιών με Δ.Κ.Ο. έγινε αρχική διάγνωση γαστρεντερίτιδας.
Κόκινο
Το παρατηρητήριο
Η NASA περιέλαβε την αρχαιολογική αυτή θέση στον κατάλογό της για τα αρχαία παρατηρητήρια το 2005.
Γαστρεντερίτιδα
Τρόπος ζωής
Σημαντικοί παράγοντες στη μείωση της εμφάνισης μολύνσεων και κλινικής γαστρεντερίτιδας είναι η εύκολη πρόσβαση σε καθαρό νερό και η καλή υγιεινή. Έχει διαπιστωθεί ότι τα μέτρα ατομικής υγιεινής (όπως το πλύσιμο των χεριών) μειώνουν την επίπτωση και τον επιπολασμό της γαστρεντερίτιδας και στον αναπτυσσόμενο, όπως και στον ανεπτυγμένο κόσμο σε ποσοστό μέχρι και 30%. Τζελ με βάση την αλκοόλη ενδέχεται να είναι επίσης αποτελεσματικές. Σημαντικό παράγοντα αποτελεί ο θηλασμός, ειδικά σε χώρους όπου υπάρχει έλλειψη υγιεινής, όπως και η βελτίωση της υγιεινής, γενικότερα. Το γάλα της μητέρας μειώνει και τη συχνότητα των μολύνσεων, και τη διάρκειά τους. Η αποφυγή μολυσμένων τροφίμων και ποτών είναι επίσης αποτελεσματικό μέτρο πρόληψης.
Κόκινο
Ο πολιτισμός του Κόκινο
Μετά την ανακάλυψη ενός δικτύου 10 ναών στις βουνοκορφές της περιοχής Κουμάνοβο-Κράτοβο είναι πιθανή η ανακάλυψη ενός διακριτού πολιτισμού, που χρονολογείται στον 20ο-18ο αι, ΠΚΕ. Υπάρχουν σχεδιάσματα στους λίθους ιδιαίτερα αυτά του αετού και της χελώνας. Ανακαλύφθηκαν επίσης τουλάχιστον δέκα ζωόμορφα και ανθρωπόμορφα ειδώλια.
Γαστρεντερίτιδα
Εμβολιασμός
Το 2009, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας πρότεινε να παρέρχεται σε όλα τα παιδιά το εμβόλιο κατά του ροταϊού, σε παγκόσμια κλίμακα, διότι αποτελεί αποτελεσματικό και ασφαλές μέτρο καταπολέμησης της γαστρεντερίτιδας. Υπάρχουν δύο εμβόλια κατά του ροταϊού διαθέσιμα στο εμπόριο και πολλά ακόμα βρίσκονται στο στάδιο της ανάπτυξης. Στην Αφρική και την Ασία, τα εμβόλια αυτά έχουν μειώσει τα βαριά κορύσματα της ασθένειας στα βρέφη και σε χώρες που έχουν θεσπίσει εθνικά προγράμματα ανοσοποίησης έχει μειωθεί η συχνότητα εμφάνισης και η σοβαρότητα των κρουσμάτων. Το εμβόλιο αυτό μπορεί επίσης να εμποδίσει την εμφάνιση της ασθένειας σε παιδιά που δεν έχουν εμβολιαστεί, μέσω της μείωσης του αριθμού των μολύνσεων που κυκλοφορούν. Από το 2000, η εφαρμογή προγράμματος εμβολιασμού κατά του ροταϊού στις Η.Π.Α. έχει επιφέρει σημαντική μείωση στον αριθμό των κρουσμάτων διάρροιας, σε ποσοστό μέχρι και 80%. Η πρώτη δόση του εμβολίου πρέπει να δίνεται σε βρέφη ηλικίας από 6 έως 15 εβδομάδων. Έχει διαπιστωθεί ότι το εμβόλιο κατά της χολέρας που χορηγείται από το στόμα είναι αποτελεσματικό σε ποσοστό 50–60% σε περίοδο 2 ετών.
Κόκινο
Διαδίκτυο
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στη Βόρεια Μακεδονία Κατηγορία:Δήμος Στάρο Ναγκορίτσανε
Γαστρεντερίτιδα
Διαχείριση
Η γαστρεντερίτιδα εμφανίζεται συνήθως σε οξεία και αυτοπεριοριζόμενη μορφή και δεν απαιτεί φαρμακευτική αγωγή. Η προτιμώμενη αντιμετώπιση στις περιπτώσεις ήπιας έως μέτριας μορφής αφυδάτωσης είναι η θεραπεία επανυδάτωσης δια του στόματος (ORT). Ωστόσο, η μετοκλοπραμίδη και/ή η ονδανσετρόνη μπορεί να βοηθήσουν σε ορισμένες περιπτώσεις παιδιών, και η βουτυλοσκοπολαμίνη είναι χρήσιμη για την αντιμετώπιση του πόνου στην κοιλιακή χώρα.
Κόκινο
Διαδίκτυο
Кокіно
Γαστρεντερίτιδα
Επανυδάτωση
Η πρωταρχική μέθοδος αντιμετώπισης της γαστρεντερίτιδας σε παιδιά και ενήλικες είναι η επανυδάτωση. Είναι προτιμότερο να επιτυγχάνεται με τη θεραπεία επανυδάτωσης δια στόματος, παρότι ενδέχεται να απαιτείται ενδοφλέβια έκχυση, εάν υπάρχει μείωση του επιπέδου συνείδησης ή στην περίπτωση βαριάς μορφής αφυδάτωσης. Προϊόντα αποκατάστασης δια στόματος που παρασκευάζονται από σύνθετους υδατάνθρακες (δηλαδή όσους προέρχονται από το σιτάρι ή το ρύζι) ενδέχεται να είναι πιο αποτελεσματικοί από εκείνα που έχουν ως βάση απλά σάκχαρα. Η κατανάλωση ποτών με υψηλή περιεκτικότητα σε απλά σάκχαρα, όπως τα αναψυκτικά και οι χυμοί φρούτων δεν ενδείκνυται σε παιδιά ηλικίας κάτω των 5 ετών, διότι ενδέχεται να εντείνουν τη διάρροια. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί σκέτο νερό σε περίπτωση που δεν υπάρχουν διαθέσιμα ή το παιδί αρνείται να πιει πιο εξειδικευμένα και αποτελεσματικά διαλύματα θεραπείας επανυδάτωσης δια στόματος. Εάν χρειαστεί για τη χορήγηση υγρών στην περίπτωση μικρών παιδιών, μπορεί να χρησιμοποιηθεί ρινογαστρικός σωλήνας.
Δίαιτα
Προτείνεται τα βρέφη που θηλάζουν να συνεχίσουν να ταΐζονται με τον συνηθισμένο τρόπο και τα βρέφη που ταΐζονται από φόρμουλες (έτοιμο γάλα σε σκόνη) να το συνεχίσουν αμέσως μετά τη θεραπεία στοματικής ενυδάτωσης (ΘΣΕ). Συνήθως φόρμουλες χωρίς λακτόζη ή με μικρό ποσοστό αυτής δεν είναι απαραίτητες. Παιδιά που τρώνε στερεά ή ημιστερεά τροφή πρέπει να συνεχίζουν τη δίαιτά τους σε περιπτώσεις διάρροιας ενώ θα πρέπει να αποφεύγονται φαγητά με υψηλή περιεκτικότητα ζάχαρης. Η δίαιτα BRAT (μπανάνα, ρύζι, μήλο, τοστ και τσάι) δεν προτείνεται πλέον καθώς περιέχει ανεπαρκή θρεπτικά συστατικά και δεν προσφέρει κανένα επιπρόσθετο όφελος από αυτό της κανονικής σίτισης. Ορισμένα προβιοτικά έχουν αποδειχθεί ευεργετικά στη μείωση τόσο της διάρκειας της ασθένειας όσο και στην συχνότητα των κενώσεων. Επίσης, αυτά μπορούν πιθανότατα να φανούν χρήσιμα για την πρόληψη και τη θεραπεία διάρροιας που σχετίζεται με τα αντιβιοτικά. Προϊόντα από γάλα που έχουν υποστεί ζύμωση όπως το γιαούρτι) είναι εξίσου ευεργετικά. Τα συμπληρώματα φαίνεται να είναι αποτελεσματικά τόσο για τη θεραπεία όσο και για την πρόληψη της διάρροιας μεταξύ των παιδιών στον αναπτυσσόμενο κόσμο.
Αντιεμετικά
Τα αντιεμετικά φάρμακα μπορούν να είναι χρήσιμα για την αντιμετώπιση των εμετών στα παιδιά. Η οντανσετρονίνη έχει κάποια χρησιμότητα καθώς μία μόνο δόση σχετίζεται με τον περιορισμό της ανάγκης για ενδοφλέβιες ενέσεις υγρών, λιγότερες επισκέψεις στα νοσοκομεία και μείωση του εμετού. Η μετοκλοπραμίδη επίσης μπορεί να είναι χρήσιμη. Ωστόσο, η χρήση της οντανσετρονίνης ενδεχομένως να συνδέεται με ένα αυξανόμενο ποσοστό επιστροφής των παιδιών στα νοσοκομεία. Η ενδοφλέβια χορήγηση της οντανσετρονίνης μπορεί να δοθεί και στοματικά κατόπιν κλινικής αξιολόγησης. Η διμενυδράτη, ενώ μειώνει τον εμετό δεν φαίνεται να έχει σημαντικό κλινικό όφελος.
Αντιβιοτικά
Τα αντιβιοτικά συνήθως δεν χρησιμοποιούνται για τη γαστρεντερίτιδα, αν και μερικές φορές προτείνονται σε περιπτώσεις που τα συμπτώματα είναι ιδιαίτερα σοβαρά ή όταν μία βακτηριδιακή αιτία έχει απομονωθεί ή υποπτευθεί. Εφόσον αποφασισθεί η χρήση των αντιβιοτικών, η μακρολίδη (όπως η αζιθρομυκίνη) προτιμάται αντί των φθοριοκινολόνων λόγω των υψηλών ποσοστών αντίστασης στις τελευταίες. Η ψευδομεμβρανώδης κολίτιδα, η οποία προκαλείται συνήθως από τη χρήση αντιβιοτικών, αντιμετωπίζεται με διακοπή του αιτιολογικού παράγοντα και θεραπεία είτε με μετρονιδαζόλη είτε με βανκομυκίνη. Τα βακτηρίδια και τα πρωτόζωα που είναι υποκείμενα σε θεραπεία περιλαμβάνουν τα εξής: Σιγκέλα(Shigella) σαλμονέλα (Salmonella), και το είδος Giardia. Η θεραπεία με τινιδαζόλη συστήνεται σε αυτούς που περιλαμβάνουν το είδος Giardia ή Entamoeba histolytica, και είναι ανώτερο της μετροδιναζόλης. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) συστήνει τη χρήση αντιβιοτικών στα μικρά παιδιά που παρουσιάζουν αιματηρή διάρροια και κάνουν πυρετό.
Παράγοντες που προκαλούν δυσκαμψία
Η χρήση φαρμάκων που προκαλούν δυσκαμψία ενέχει έναν θεωρητικό κίνδυνο πρόκλησης επιπλοκών και παρόλο που η κλινική εμπειρία έχει δείξει ότι αυτό είναι απίθανο, τα φάρμακα αυτά δεν συνιστώνται σε άτομα με αιματηρή διάρροια ή διάρροια η οποία έχει επιδεινωθεί με τον πυρετό. Η λοπεραμίδη, ανάλογο των οπιοειδών χρησιμοποιείται ευρέως για την συμπτωματική θεραπεία της διάρροιας. Ωστόσο, η λοπεραμίδη δεν συνίσταται για τα παιδιά καθώς μπορεί να διασχίσει τον ανώριμο αιματοεγκεφαλικό φραγμό και να προκαλέσει τοξικότητα. Το βασικό σαλικυλικό βισμούθιο, ένα αδιάλυτο συγκρότημα από τρισθενές βισμούθιο και σαλικυλικό, ενώ μπορεί να χρησιμοποιηθεί από ήπιες μέχρι μέτριες περιπτώσεις. αλλά η σαλικυλική τοξικότητα είναι θεωρητικά δυνατή.
Επιδημιολογία
thumb|[[Disability-adjusted life year for diarrhea per 100,000 inhabitants in 2004.
{{legend|#b3b3b3| no data }} {{legend|#ffff65| ≤less 500 }} {{legend|#fff200| 500-1000 }} {{legend|#ffdc00| 1000-1500 }} {{legend|#ffc600| 1500-2000 }} {{legend|#ffb000| 2000-2500 }} {{legend|#ff9a00| 2500-3000 }}
{{legend|#ff8400| 3000-3500 }} {{legend|#ff6e00| 3500-4000 }} {{legend|#ff5800| 4000-4500 }} {{legend|#ff4200| 4500-5000 }} {{legend|#ff2c00| 5000-6000 }} {{legend|#cb0000| ≥6000 }} ]]
Εκτιμάται ότι τρεις έως πέντε δισεκατομμύρια περιπτώσεις γαστρεντερίτιδας προκαλούνται παγκοσμίως σε ετήσια βάση, έχοντας επιπτώσεις κυρίως στα παιδιά και αυτούς που ζουν στις αναπτυσσόμενες χώρες. Προκάλεσε περίπου 1.3 εκατομμύρια θανάτους σε παιδιά κάτω των πέντε ετών από το 2008, με περισσότερους από αυτούς να προκύπτουν στις φτωχότερες χώρες του κόσμου. Πάνω από 450,000 θάνατοι σε παιδιά κάτω των πέντε ετών οφείλονται στον ροταϊό. Η χολέρα προκαλεί περίπου τρία με πέντε εκατομμύρια περιπτώσεις της ασθένειας και ευθύνεται για το θάνατο 100,000 ανθρώπων περίπου ετησίως. Στον αναπτυσσόμενο κόσμο, παιδιά κάτω των δύο ετών εμφανίζουν συχνά πάνω από έξι μολύνσεις ετησίως οι οποίες έχουν ως επακόλουθο κλινικά σημαντική γαστρεντερίτιδα. Είναι λιγότερο συνηθισμένη στους ενήλικες εν μέρει λόγω της ανάπτυξης ανοσίας που προκύπτει μετά από εμβολιασμό ή μόλυνση.
Το 1980 η γαστρεντερίτιδα από όλες τις αιτίες προκάλεσε 4,6 εκατομμύρια θανάτους σε παιδιά, με την πλειοψηφία αυτών να προκύπτουν στον αναπτυσσόμενο κόσμο. Τα ποσοστά θανάτων μειώθηκαν σημαντικά (περίπου στους 1.5 εκατομμύρια θανάτους ετησίως) κατά το έτος 2000, κυρίως σε μεγάλο βαθμό χάρη στην εισαγωγή και ευρύτερη χρήση της θεραπείας στοματικής ενυδάτωσης. Στις Η.Π.Α., οι μολύνσεις που προκαλούν γαστρεντερίτιδα είναι οι δεύτερες πιο συχνές μολύνσεις (μετά το κοινό κρυολόγημα), και έχουν ως αποτέλεσμα 200 έως 375 εκατομμύρια περιπτώσεις οξείας διάρροιας και περίπου δέκα χιλιάδες θανάτους ετησίως. , με τους 150 με 300 από αυτούς σε παιδιά κάτω των πέντε ετών.
Ιστορία
Ο όρος «γαστρεντερίτιδα» χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά το 1825. Πριν από αυτήν την περίοδο ήταν πιο συγκεκριμένα γνωστός ως τυφοειδής πυρετός ή «χολέρα morbus», μεταξύ άλλων, ή λιγότερο συγκεκριμένα ως «στρίψιμο των εντέρων», «κόρος», «ροή», «κολικός», «διαμαρτυρία» του εντέρου,ή μία σειρά από άλλα αρχαϊκά ονόματα για την οξεία διάρροια.
Κοινωνία και Πολιτισμός
Στην γαστρεντερίτιδα έχουν δοθεί πολλά κοινά ονόματα, συμπεριλαμβανομένων την «Εκδίκηση του Μοντεζούμα», «κοιλιά του Δελχί», «Η διάρροια του ταξιδιώτη» (la turista), και «τρέξιμο ή μαραθώνιος στην τουαλέτα», μεταξύ άλλων. Έχει διαδραματίσει σημαντικό ρόλο σε πολλές στρατιωτικές εκστρατείες και θεωρείται ότι αποτελεί την πηγή της προέλευσης του όρου "no guts no glory".
Η Γαστρεντερίτιδα είναι ο κύριος λόγος για 3,7 εκατομμύρια επισκέψεις σε γιατρούς ετησίως στις Ηνωμένες Πολιτείες και 3 εκατομμύρια επισκέψεις στη Γαλλία. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, η γαστρεντερίτιδα συνολικά πιστεύεται ότι επιφέρει κόστη 23 δισεκατομμυρίων δολαρίων ανά έτος με μόνο αυτή που οφείλεται σε λοιμώξεις από ροταϊό να υπολογίζεται σε κόστος του 1 δισεκατομμυρίου δολαρίων ΗΠΑ ανά έτος.
Έρευνα
Υπάρχουν διάφορα εμβόλια κατά της γαστρεντερίτιδας σε εξέλιξη. Για παράδειγμα, τα εμβόλια κατά της Σιγκέλας (Shigella) και τα εντεροτοξιγενή Escherichia coli (ETEC), δύο από τις κύριες βακτηριδιακές αιτίες γαστρεντερίτιδας παγκοσμίως.
Στα ζώα
Η γαστρεντερίτιδα σε γάτες και σκύλους προκαλείται από πολλούς από τους ίδιους παράγοντες που προκαλούν γαστρεντερίτιδα και στους ανθρώπους πιο συνηθισμένοι οργανισμοί είναι: Καμπυλοβακτηρίδιο (Cambylobacterus), κλωστηρίδιο το δύσκολο (Clostridium difficile), κλωστηρίδιο το διαθλαστικό (Clostridium perfringens), και σαλμονέλα (Salmonella). Ένας μεγάλος αριθμός τοξικών φυτών μπορεί επίσης να προκαλέσει κάποια συμπτώματα. Κάποιοι φορείς είναι πιο συγκεκριμένοι σε ορισμένα είδη. Ο μεταδιδόμενος γαστροεντερικός κορονοϊός (Transmissible Gastroenteric Coronavirus - TGEV) εμφανίζεται στα γουρούνια προκαλώντας εμετό, διάρροια και αφυδάτωση. Πιστεύεται ότι εισέρχεται στα γουρούνια από άγρια πουλιά και δεν υπάρχει καμία ειδική θεραπεία διαθέσιμη. Δεν μεταδίδεται στους ανθρώπους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Παθήσεις του γαστρεντερικού Κατηγορία:Παιδιατρική Κατηγορία:Παθήσεις που διαγιγνώσκονται με εξέταση κοπράνων
Τζον Γκίλγκουντ
Ο Σερ Άρθουρ Τζον Γκίλγκουντ (Sir Arthur John Gielgud, 14 Απριλίου 1904 - 21 Μαΐου 2000) ήταν Άγγλος ηθοποιός και θεατρικός σκηνοθέτης. Μαζί με τον Λώρενς Ολίβιε και τον Ραλφ Ρίτσαρντσον απετέλεσε την τριάδα των ηθοποιών που βασίλεψε στο βρετανικό θέατρο για το μεγαλύτερο μέρος του εικοστού αιώνα.
Τα πρώτα χρόνια
Ο Τζον Γκίλγκουντ γεννήθηκε στο Σάουθ Κένσιγκτον του Λονδίνου και ήταν γιος του Φρανκ Χένρυ Γκίλγκουντ (1860-1949), που εργαζόταν ως χρηματιστής στο Σίτι του Λονδίνου και της Κέιτ Τέρρυ-Γκίλγκουντ (1868-1958). Οι πρόγονοι του πατέρα του κατάγονταν από το χωριό Gielgaudskis της Λιθουανίας. Η μητέρα του προερχόταν από μια σπουδαία οικογένεια θεατράνθρωπων, την περίφημη «δυναστεία των Τέρρυ». Είχε εργαστεί και αυτή ως ηθοποιός, αλλά εγκατέλειψε το σανίδι όταν παντρεύτηκε.
Και οι δυο γονείς του ήταν θεατρόφιλοι αλλά δεν ενθάρρυναν τα παιδιά τους ν’ ακολουθήσουν θεατρική καριέρα. Στα 17 του, ο Γκίλγκουντ τους έπεισε με δυσκολία να του επιτρέψουν να ακολουθήσει θεατρικές σπουδές, δίνοντας την υπόσχεση πως αν μέχρι τα 25 του χρόνια δεν κατάφερνε να βγάζει τα προς το ζην, θα εγκατέλειπε και θα αναζητούσε μια δουλειά γραφείου. Ξεκίνησε τη θεατρική του μαθητεία σε μια ιδιωτική σχολή, η ιδιοκτήτρια της οποίας, είχε αμέσως σχολιάσει το ότι περπατούσε σαν ραχιτική γάτα. Πριν και μετά τη σχολή αυτή συμμετείχε σε διάφορες ερασιτεχνικές παραστάσεις. Τον Νοέμβριο του 1921 έκανε την πρώτη του εμφάνιση σε επαγγελματικό θίασο, αλλά χωρίς να αμείβεται: έπαιξε τον κήρυκα στον Ερρίκο Ε’ στο Ολντ Βικ, όπου είχε μια και μοναδική ατάκα.
Την επόμενη χρονιά προσελήφθη από τον θίασο της εξαδέλφης του Φύλλις Νίλσον-Τέρρυ. Ένας συνάδελφος διέκρινε ταλέντο σε αυτό το νεαρό αγόρι, αλλά παρατηρώντας ότι του έλειπε η τεχνική, τον σύστησε στη Βασιλική Ακαδημία Δραματικής Τέχνης. Ο Γκίλγκουντ κατάφερε να γίνει δεκτός με υποτροφία και φοίτησε καθ’ όλη τη διάρκεια του 1923. Το 1924 άρχισε να παίζει μικρούς ρόλους σε διάφορους θιάσους, σε κλασσικά και μοντέρνα έργα, βελτιώνοντας σιγά σιγά τις τεχνικές του ικανότητες. Ο ρόλος που χάρηκε ιδιαίτερα ήταν αυτός του Τροφίμωφ στον Βυσσινόκηπο και ήταν η πρώτη του εμπειρία σε τσεχωφικό έργο. Όπως λέει και ο ίδιος: «ήταν η πρώτη φορά που βγήκα στη σκηνή νιώθοντας ότι ίσως και να μπορούσα να γίνω ηθοποιός».
Το 1924 έκανε το κινηματογραφικό του ντεμπούτο στην βωβή ταινία Who Is the Man? Την επόμενη χρονιά εργάστηκε για πρώτη φορά στο ραδιόφωνο του BBC, μια συνεργασία που κράτησε για 70 χρόνια. Την ίδια χρονιά συμμετείχε σε ένα νέο πολύ επιτυχημένο ανέβασμα του Βυσσινόκηπου, παράσταση που προκάλεσε τσεχωφική μανία στη βρετανική θεατρική σκηνή και καθιέρωσε τον Γκίλγκουντ ως βασικό ερμηνευτή των έργων του Τσέχωφ. Τον Οκτώβρη του 1925 έπαιξε τον Κονσταντίν στον Γλάρο και στη συνέχεια τον βαρόνο Τούσεμπαχ στη βρετανική πρεμιέρα των Τριών Αδελφών. Το 1927 ο Γκίλγκουντ κέρδιζε πλέον αρκετά χρήματα ώστε ν’ αφήσει την πατρική στέγη και να πιάσει μόνος του ένα διαμέρισμα. Αυτή την εποχή είχε και την πρώτη σοβαρή ερωτική σχέση της ζωής του, με τον Τζον Πέρρυ, ηθοποιό και μετέπειτα συγγραφέα, με τον οποίον παρέμειναν φίλοι για όλη τους τη ζωή και μετά το τέλος της σχέσης τους. Ο Μόρλεϋ, βιογράφος του Γκίλγκουντ, υποστηρίζει ότι ήταν τέτοιο το πάθος του για το θεατρικό σανίδι ώστε επέλεγε ερωτικούς συντρόφους που δεν εμπόδιζαν τη θεατρική του δουλειά και τις φιλοδοξίες του.
Το 1928 κάνει το ντεμπούτο του στο Μπρόντγουεϊ. Το έργο, Ο πατριώτης, δεν είχε επιτυχία αλλά στον Γκίλγκουντ άρεσε η Νέα Υόρκη και ο ίδιος έλαβε θετικές κριτικές για το παίξιμό του. Το 1928 έπαιξε στη δεύτερη ταινία του, το The Clue of the New Pin, η οποία διαφημίστηκε ως η πρώτη βρετανική μεγάλου μήκους ομιλούσα ταινία.
Ολντ Βικ
μικρογραφία|331x331εσ|Πορτρέτο του Γκίλγκγουντ από τον Καρλ βαν Βέτστενα (1936) Το 1929 εγκαταλείπει τα θέατρα του Γουέστ Εντ, όπου βρίσκονταν οι κύριες θεατρικές σκηνές, και πηγαίνει να εργαστεί στο Ολντ Βικ. Το εν λόγω θέατρο βρισκόταν σε υποβαθμισμένη γειτονιά του Λονδίνου, νότια του Τάμεση, είχε φθηνό εισιτήριο και απευθυνόταν στην εργατική τάξη. Το θέατρο ήταν γνωστό για το κλασικό του ρεπερτόριο, κυρίως με έργα του Σαίξπηρ και πολλοί ηθοποιοί, παρόλο που έπαιρναν χαμηλή αμοιβή, πήγαιναν να εργαστούν εκεί γιατί ήταν το ιδανικό μέρος για να εντρυφήσουν στη σαιξπηρική τεχνική και να δοκιμάσουν νέες ιδέες.
Κατά την πρώτη σεζόν στο Ολντ Βικ, ο Γκίλγκουντ έπαιξε τον ρόλο του Ρωμαίου στο έργο του Σαίξπηρ, τον ρόλο του Αντώνιου στον Έμπορο της Βενετίας, τον Κλεάνθη στον Κατά φαντασίαν ασθενή και ενσάρκωσε τον Ριχάρδο Β’ στο ομώνυμο έργο. Ο Ρωμαίος δεν πήρε ιδιαίτερα καλές κριτικές αλλά ως Ριχάρδος αναγνωρίστηκε από τους κριτικούς ως γνήσιος σαιξπηρικός ηθοποιός, με ευαισθησία και στιβαρότητα στο παίξιμο και απαράμιλλη εκφορά του λόγου. Ο Άλεκ Γκίνες, πολλά χρόνια αργότερα, θα περιγράψει τη φωνή του σαν «ασημένια τρομπέτα τυλιγμένη στο βελούδο».
Τον Απρίλη του 1930 έπαιξε τον Άμλετ. Το ανέβασμα αυτό έμεινε στην ιστορία γιατί το έργο δεν ανέβηκε με τις περικοπές που γίνονταν στις προηγούμενες παραγωγές αλλά διατήρησε ολόκληρο το κείμενο. Η πεντάωρη παράσταση έγινε δεκτή με ενθουσιασμό τόσο από το κοινό όσο και από την κριτική. Το έργο απέκτησε τόση φήμη ώστε προσέλκυσε και θεατρόφιλο κοινό από την κεντρική θεατρική πιάτσα του Γουέστ Εντ. Η ερμηνεία του Γκίλγκουντ κρίθηκε συγκλονιστική και θεωρήθηκε η καλύτερη της εποχής. Τον ρόλο του Άμλετ τον επανέλαβε αρκετές φορές κατά τη διάρκεια της καριέρας του. Αμέσως μετά έπαιξε έναν άλλο ρόλο που θεωρείται κι αυτός σταθμός στην καριέρα του, τον ρόλο του Τζον Γουόρθινγκ στο έργο Η σημασία του να είσαι σοβαρός του Όσκαρ Ουάιλντ. Ο βιογράφος του, Τζόναθαν Κρολ, σχολιάζει ότι αυτοί οι δυο ρόλοι αναπαριστούν τις δυο όψεις της προσωπικότητας του Γκίλγκουντ: από τη μια ο ρομαντικός και συγκινητικός Άμλετ και από την άλλη ο πνευματώδης και επιφανειακός Γουόρθινγκ.
Τη σεζόν 1930-31 συνεχίζει τη συνεργασία του με το Ολντ Βικ, νέο μέλος του οποίου είναι πλέον και ο Ραλφ Ρίτσαρντσον. Οι δυο ηθοποιοί έχουν αρκετά διαφορετικούς χαρακτήρες και αρχικά οι σχέσεις τους δεν είναι και οι καλύτερες αλλά βελτιώνονται όταν ανεβάζουν την Τρικυμία, με τον Γκίλγκουντ ως Πρόσπερο και τον Ρίτσαρντσον στο ρόλο του Κάλιμπαν. Η φιλία τους και ο επαγγελματικός τους σύνδεσμος θα κρατήσει για πάνω από 50 χρόνια, μέχρι τον θάνατο του Ρίτσαρντσον.
Γουέστ Εντ
Επιστρέφοντας στο Γουέστ Εντ, πρωταγωνίστησε στο έργο του Πρίστλεϋ Οι καλοί σύντροφοι, έργο που απετέλεσε την πρώτη μεγάλη εμπορική επιτυχία του Γκίλγκουντ, κάτι που μαρτυρούν οι 331 παραστάσεις που δόθηκαν. Η επιτυχία ήταν τέτοια ώστε το 1933 το έργο έγινε κινηματογραφική ταινία. Σε ένα γράμμα που απηύθυνε σε ένα φίλο του εκείνη την εποχή, ο Γκίλγκουντ φανερώνει την άποψή του για τον κινηματογράφο, λέγοντας ότι η συμμετοχή του στην ταινία «προκαλεί φρίκη στην ψυχή του αλλά γοητεύει την τσέπη του». Γι’ αυτό και για αρκετά χρόνια μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο συμμετείχε σε πολύ λίγες ταινίες. Το 1994 μάλιστα δήλωσε τα εξής: «Ήμουν αρκετά βλάκας ώστε να χώσω το κεφάλι μου στο σανίδι ενώ έβλεπα τον Λάρυ (Λώρενς Ολίβιε) και τον Ραλφ (Ραλφ Ρίτσαρντσον) να υπογράφουν πλουσιοπάροχα συμβόλαια με κινηματογραφικά στούντιο».
Το 1935 ανέβηκε ο Ρωμαίος και Ιουλιέτα με τους Γκίλγκουντ και Ολιβιέ να παίζουν τους ρόλους του Ρωμαίου και του Μερκούτιου εναλλάξ. Το έργο έσπασε όλα τα ρεκόρ εισπράξεων και δόθηκαν συνολικά 189 παραστάσεις. Οι διθυραμβικές κριτικές για τον Γκίλγκουντ ενόχλησαν τον Ολιβιέ και η φιλία μεταξύ των δυο ανδρών χάλασε.
Το 1936 γύρισε την τελευταία πριν τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ταινία του. Ήταν ο Μυστικός πράκτορας του Άλφρεντ Χίτσκοκ. Η αναισθησία του σκηνοθέτη προς τους ηθοποιούς εκνεύρισε τον Γκίλγκουντ και αύξησε τη δυσφορία του για τα γυρίσματα ταινιών.
Από τον Σεπτέμβρη του 1936 μέχρι τον Φεβρουάριο του 1937 πήγε περιοδεία στην Β. Αμερική παίζοντας τον Άμλετ. Ξεκίνησε από το Τορόντο και συνέχισε στη Νέα Υόρκη και τη Βοστόνη. Στο Μπρόντγουεϊ έλαβε χώρα αυτό που ο Τύπος ονόμασε «Η μάχη των Άμλετ», γιατί την ίδια περίοδο ανέβηκε το ίδιο έργο με πρωταγωνιστή τον Λέσλι Χάουαρντ. Η παράσταση με τον Γκίλγκουντ έσπασε τα ρεκόρ του Μπρόντγουεϊ, ενώ αυτή με τον Χάουαρντ έκλεισε μέσα σε ένα μήνα.
Τα κέρδη του από την περιοδεία στην Αμερική τα επένδυσε στη δημιουργία δικού του θιάσου. Τη σεζόν 1937-8 ανέβασε τον Ριχάρδο Β' , το Σχολείο σκανδάλων, τις Τρεις αδελφές και τον Έμπορο της Βενετίας.
Με την αρχή του Β΄ Παγκόσμιου Πόλεμου ο Γκίλγκουντ προσφέρθηκε να υπηρετήσει εθελοντής αλλά του είπαν ότι άντρες της ηλικίας του (ήταν 35 ετών) δεν χρειάζονταν για τουλάχιστον 6 μήνες. Έτσι, έκανε ότι πολλοί άλλοι συνάδελφοί του εκείνη την εποχή, έδινε παραστάσεις σε στρατόπεδα για την ψυχαγωγία και την εμψύχωση των στρατιωτών.
1950-1980
Το 1950 ανέλαβε τον ρόλο του Άγγελου στο ανέβασμα, από τον Πίτερ Μπρουκ του σαιξπηρικού Με το ίδιο μέτρο. Η συνεργασία τους συνεχίστηκε σε 3 ακόμη σαιξπηρικά έργα. Το 1953 γύρισε την πρώτη του χολιγουντιανή ταινία, το Ιούλιος Καίσαρ, με συμπρωταγωνιστές τον Μάρλον Μπράντο ως Αντώνιο και τον Τζέιμς Μέισον ως Βρούτο. Ο Γκίλγκουντ θεωρούσε ότι έμαθε πολλά για την τεχνική του κινηματογράφου από τον Μέισον.
Το βράδυ της 20ής Οκτωβρίου 1953 ο Γκίλγκουντ συνελήφθη για αναζήτηση ερωτικού συντρόφου στις δημόσιες τουαλέτες του Τσέλσι. Την εποχή εκείνη στη Μ. Βρετανία ήταν ακόμη σε ισχύ οι αυστηρότατοι βικτωριανοί νόμοι κατά της ομοφυλοφιλίας. Όταν ο Τύπος ανέφερε την είδηση, ο Γκίλγκουντ φοβήθηκε ότι η καριέρα του θα καταστρεφόταν. Το κοινό όμως αδιαφόρησε για το τι έκανε στην ιδιωτική του ζωή και συνέχισε να τον αγαπά και να τον σέβεται γι’ αυτό που του πρόσφερε πάνω στη σκηνή. Η καριέρα του είχε σωθεί αλλά εξαιτίας του περιστατικού έπαθε νευρικό κλονισμό μερικούς μήνες αργότερα. Προς το τέλος της δεκαετίας του '50 η καριέρα του πάντως γνώρισε κάμψη γιατί το αγγλικό θέατρο πέρασε σε πιο πρωτοποριακά έργα νέων συγγραφέων ενώ ο Γκίλγκουντ παρέμενε ένας γνήσια σαιξπηρικός ερμηνευτής.
Σκηνοθέτησε κάποια έργα, όπως τους Τρώες του Μπερλιόζ στο Κόβεντ Γκάρντεν, αλλά η βασική παράσταση για την καριέρα του από το 1956 έως το 1967 ήταν το The Ages of Man, ένα one-man show με ανθολογία από σαιξπηρικούς μονολόγους και σονέτα. Σ' αυτήν την παράσταση, που πήγε και παγκόσμια περιοδεία, ξεδίπλωνε όλο το ταλέντο του και δίδασκε κυριολεκτικά από σκηνής πως πρέπει να εκφέρεται ο σαιξπηρικός λόγος. Έτσι, έγινε γνωστός και στο νεότερο θεατρόφιλο κοινό που δεν είχε προλάβει να παρακολουθήσει τις ιστορικές παραστάσεις των δεκαετιών '30 και '40. Η δυσκολία αυτής της παράστασης σχολιάζεται από τον ίδιο ως εξής: «Οκτώ παραστάσεις την εβδομάδα μόνος μου, και να κάθομαι ολομόναχος στα καμαρίνια, στα διαλείμματα, ήταν μια πολύ μοναχική και καταθλιπτική δουλειά».
Το 1977 γύρισε αυτή που ο ίδιος θεωρούσε την πιο συγκλονιστική ταινία της καριέρας του, το Προβιντάνς του Αλέν Ρενέ.
1980-2000
Στη δεκαετία του '80 συμμετείχε σε περισσότερες από 20 ταινίες, με πιο σημαντικές τον Άνθρωπο ελέφαντα, τους Δρόμους της φωτιάς, τον Γκάντι κ.α. Το 1983 συμμετείχε στην ταινία Βάγκνερ, τη μόνη ταινία στην οποία εμφανίζεται μαζί με τον Ρίτσαρντσον και τον Λόρενς Ολίβιε.
Τη δεκαετία του ’90 συνέχισε να εργάζεται για το ραδιόφωνο, όπως είχε κάνει σε όλη του την καριέρα. Υπάρχουν περισσότερες από 50 ραδιοφωνικές παραγωγές του BBC με θεατρικά έργα στα οποία πρωταγωνιστεί ο Γκίλγκουντ από το 1929 έως το 1994. Για τον εορτασμό των ενενηκοστών γενεθλίων του ηχογράφησε για το BBC για τελευταία φορά τον Βασιλιά Ληρ, παραγωγή για την οποία ο Κένεθ Μπράνα συγκέντρωσε ένα καστ διακεκριμένων ηθοποιών όπως ο Ντέρεκ Τζάκομπι, ο Μπομπ Χόσκινς, η Τζούντι Ντεντς, η Έμμα Τόμσον κ.ά.
Συνέχισε να κάνει μικρές εμφανίσεις σε ταινίες μέχρι και το 2000. Το 1999 πέθανε ο σύντροφός του, Μάρτιν Χένσλερ, γεγονός που οδήγησε τον Γκίλγκουντ σε απότομη σωματική και ψυχολογική κατάπτωση. Πέθανε την επόμενη χρονιά στο σπίτι του, στην ηλικία των 96 χρόνων. Σύμφωνα με την επιθυμία του, η νεκρώσιμος ακολουθία έγινε σε στενό ιδιωτικό κύκλο, μόνο για τα μέλη της οικογένειας και στενούς φίλους.
Για τη θεατρική του πορεία, είχε γράψει ο ίδιος το 1979: «το θέατρο ήταν παραπάνω από απασχόληση ή επάγγελμα, για μένα ήταν η ζωή».
Θεατρικές παραστάσεις
Εκτός από τα παραπάνω έργα, στα οποία εργάστηκε ως ηθοποιός, σκηνοθέτησε περισσότερες από 50 παραστάσεις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Λιθουανοί ευγενείς Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί ραδιοφώνου Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:ΛΟΑΤ πρόσωπα από το Ηνωμένο Βασίλειο Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Βραβεία Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης (νικητές-Α' Αντρικός Ρόλος) Κατηγορία:Άγγλοι σκηνοθέτες κινηματογράφου Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Β΄ Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Βραβευμένοι με BAFTA Α' Ανδρικού Ρόλου
Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης ποδοσφαίρου 1985-86
Την περίοδο 1985-86 το Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης κατέκτησε η ΦΚ Ντιναμό Κιέβου κερδίζοντας στον τελικό την Ατλέτικο Μαδρίτης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης
Overnight Sensation
Ιστορία του δίσκου
Τον Ιανουάριο του 1996, οι Motörhead περιόδευσαν στη Βόρεια Αμερική μαζί με τους Cathedral δίνοντας 31 συναυλίες μέχρι τις 15 Φεβρουαρίου. Λίγο μετά, ο Lemmy ηχογράφησε μαζί με τους Γερμανούς Skew Siskin για τον πρώτο τους δίσκο "Voices From The War", ενώ έκανε γκεστ εμφάνιση του δίσκου "Motel California" των Ugly Kid Joe.
Την άνοιξη του 1996, το συγκρότημα ηχογράφησε το νέο άλμπουμ όντας για πρώτη φορά τρίο μετά από το 1983. Ο δίσκος ήταν ο πρώτος μετά το "Ace of Spades" στου οποίου το εξώφυλλο βρισκόταν τα μέλη του συγκροτήματος, ενώ η ολοκλήρωση των ηχογραφήσεων έγινε μέσα σε τέσσερις εβδομάδες. Αυτός ήταν ο πρώτος δίσκος τους που η διανομή του έγινε εξ' ολοκλήρου από την "CMC International". Η ηχογράφηση έγινε στα "Ocean Studio" και τα "Track House Recording Studio", η παραγωγή από τον Χάουαρντ Μπένσον και τον Ντουέιν Μπάρον, ενώ η μίξη από τον Ράιαν Ντορν και το συγκρότημα.
Τον Ιούνιο του 1996, οι Motörhead εμφανίστηκαν ζωντανά σε διάφορα φεστιβάλ της Ευρώπης όπως το "Soderhammfestivalen" στη Σουηδία και το "With Full Forces Festival" στη Γερμανία. Στα τέλη Αυγούστου έδωσαν δύο συναυλίες στο Σάο Πάολο και το Ρίο ντε Τζανέιρο, ενώ η περιοδεία για την προώθηση του "Overnight Sensation" ξεκίνησε στις 3 Οκτωβρίου από το "Viper Room" του Λος Άντζελες και το "The Palace" την επόμενη ημέρα. Η επίσημη έναρξη έγινε στις 8 Νοεμβρίου και οι Motörhead έδωσαν είκοσι συναυλίες μέχρι τις αρχές Δεκεμβρίου. Μέχρι το τέλος της χρονιάς συνέχισαν με 13 εμφανίσεις στη Γερμανία.
Τη νέα χρονιά το συγκρότημα ξεκίνησε με μία εμφάνιση στο "Astoria" του Λονδίνου, συνεχίζοντας με άλλες 46 ευρωπαϊκές εμφανίσεις μέχρι τα μέσα Μαρτίου. Στα τέλη Μαΐου του 1997 έδωσαν τέσσερις συναυλίες στην Ιαπωνία και στη συνέχεια έδωσαν άλλες δώδεκα στις Ηνωμένες Πολιτείες. Τέλος, τον Αύγουστο εμφανίστηκαν στο "Wacken Open Air" φεστιβάλ στη Γερμανία, το "Huxleys New World" του Βερολίνου και το "Pepsi Island Festival" της Βουδαπέστης και το φθινόπωρο περιόδευσαν στη Μεγάλη Βρετανία και τη Ρωσία.
Τραγούδια
1. Civil War (Kilmister, Campbell, Dee, Max Ax) - 3:01
2. Crazy Like a Fox (Kilmister, Campbell, Dee) - 4:32
3. I Don't Believe a Word (Kilmister, Campbell, Dee) - 6:31
4. Eat the Gun (Kilmister, Campbell, Dee) - 2:13
5. Overnight Sensation (Kilmister, Campbell, Dee) - 4:10
6. Love Can't Buy You Money (Kilmister, Campbell, Dee) - 3:06
7. Broken (Kilmister, Campbell, Dee) - 4:34
8. Them Not Me (Kilmister, Campbell, Dee) - 2:47
9. Murder Show (Kilmister, Campbell, Dee) - 3:03
10. Shake the World (Kilmister, Campbell, Dee) - 3:29
11. Listen to your Heart (Kilmister) - 3:45
Θέσεις τσαρτ
Overnight Sensation (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 15 Οκτωβρίου 1996
Τα μέλη του συγκροτήματος
Το "Overnight Sensation" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Motörhead Κατηγορία:Άλμπουμ του 1996
Μόλος
Νόθος γιος του Δευκαλίωνα, ετεροθαλής αδελφός του Ιδομενέα, πατέρας του Μηριόνη, στον οποίο κατά την Ιλιάδα (Κ 266) όταν αναχώρησε για την Τροία, του έδωσε για προστασία του από τα εχθρικά βέλη τη περίφημη δερμάτινη περικεφαλαία, που είχε δωρίσει σε αυτόν ο Αμφιδάμαντας, όταν τον φιλοξενούσε στα Κύθηρα.
Ο Μόλος αυτός φέρεται να βίασε στις ακτές της Κρήτης κάποια νύμφη, όπου μετά παρέλευση λίγου χρόνου βρέθηκε αποκεφαλισμένος. Έκτοτε και μέχρι των χρόνων του Πλούταρχου τελούταν στη Κρήτη ειδική εορτή, τα «Μόλια», κατά την οποία οι συμμετέχοντες σ΄ αυτή, σε ανάμνηση του γεγονότος, περιέφεραν ανά τις οδούς ακέφαλο ανδρείκελο.
Παραπομπές
Μολος Μολος
Α.Σ. Ρήγας Θεσσαλονίκης
Ο Αθλητικός Σύλλογος Ρήγας είναι ερασιτεχνικό μη κερδοσκοπικό σωματείο της Θεσσαλονίκης, που ασχολείται αποκλειστικά με τον Κλασικό Αθλητισμό. Δραστηριοποιείται στο Εθνικό Καυτανζόγλειο Στάδιο Θεσσαλονίκης. Διαθέτει τμήματα όλων των ηλικιακών κατηγοριών, καλλιεργεί όλα τα αγωνίσματα του στίβου και αποτελεί φυτώριο για το άθλημα του άλματος επί κοντώ. Οι ιδρυτές του συλλόγου έδωσαν στο σύλλογο το όνομα ΡΗΓΑΣ για να τιμήσουν τον Ρήγα Ευσταθιάδη, πρωταθλητή του άλματος επί κοντώ, ως έναν ταπεινό και αφανή εργάτη του κλασικού αθλητισμού τιμώντας στο πρόσωπό του και όλους τους αγνούς εργάτες του αθλητισμού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι στίβου Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1999
Δύμες
Οι Δύμες είναι κοινότητα της επαρχίας Λεμεσού στην Κύπρο.
Τοποθεσία
Οι Δύμες είναι βρίσκονται σε απόσταση 40 χιλιομέτρων από τη Λεμεσό, στη γεωγραφική περιφέρεια της Πιτσιλιάς. Είναι κτισμένες σε υψόμετρο 910 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας. Συνορεύουν στα δυτικά με το Πελένδρι, στα βορειοδυτικά με τον Αμίαντο, στα βόρεια με την Κυπερούντα, στα ανατολικά με τα Αγρίδια και στα νότια με την Ποταμίτισσα.
Ονομασία
Η ονομασία του χωριού πιθανολογείται ότι προέρχεται από την αρχαία πόλη Δύμη, που βρισκόταν στην Αχαία. Ήταν η πατρίδα του Κηφέα, ενός εκ των αρχηγών των πρώτων Ελλήνων αποίκων που εγκαταστάθηκαν στην Κύπρο περίπου το 1200 π.Χ..
Φυσικό περιβάλλον
Στις καλλιεργήσιμες εκτάσεις του χωριού καλλιεργούνται μηλιές, ελιές, αμυγδαλιές, καρυδιές, λαχανικά και αμπέλια.
Πληθυσμός
Σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο, ο πληθυσμός του χωριού από το 1881 έως το 1973 αυξανόταν. Στη συνέχεια ο πληθυσμός ξεκίνησε να μειώνεται λόγω αστυφιλίας. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό των Δυμών όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Λεμεσού Κατηγορία:Χωριά της Πιτσιλιάς
Μάχη του Κάλλοντεν
μικρογραφία|320x320εσ|Πίνακας που απεικονίζει αψιμαχία κατά τη διάρκεια της εξέγερσης του 1745, του Ντέιβιντ Μοριέ. Η μάχη του Καλλόντεν (ο τόνος στο ο) διεξήχθη στην βόρεια Σκωτία, κοντά στο Ινβερνές στις 16 Απριλίου του 1746 κατά την επανάσταση των Ιακωβιτών. Ήταν η τελευταία προσπάθεια για την παλινόρθωση των Στούαρτ στο Ηνωμένο Βασίλειο. Ο πρίγκιπας Κάρολος Εδουάρδος Στούαρτ (1720-1788) ήταν γιος του Ιακώβου Εδουάρδου (1688-1766) και εγγονός του βασιλιά Ιακώβου Ζ'/Β' (1633-1701), ο οποίος καθαιρέθηκε το 1688 λόγω του ότι ήταν φανατικός καθολικός. Είχαν περάσει 30 χρόνια από την πρώτη επανάσταση των Ιακωβιτών (1715) και οι Άγγλοι δεν είχαν παράπονο. Οι περισσότεροι υποστηρικτές των Ιακωβιτών ήταν Σκωτσέζοι Χάιλαντερς. Ο πρίγκιπας είχε την στήριξη της καθολικής Γαλλίας του Λουδοβίκου ΙΕ'.
Πριν τη μάχη
Ήταν Δεκέμβρης. Ήδη πριν περάσει τα σύνορα και εισβάλει στην Αγγλία, ο πρίγκιπας είχε ήδη χάσει 1000 άντρες, οι οποίοι λιποτάκτησαν και έφυγαν στα Χάιλαντς. Παρά όλα αυτά, ο πρίγκιπας συνέχισε την πορεία του. Από το Καρλάιλ κατέβηκε στο Ντέρμπι μέσω Πρέστον και κατέλαβε το Μάντσεστερ. Αλλά η επανάσταση είχε αρχίσει να χάνει την ορμή της. Στο συμβούλιο του Ντέρμπι ο πρίγκιπας ήθελε να προχωρήσει για το Λονδίνο. Οι στρατηγοί του απορούσαν για την καθυστέρηση της βοήθειας των Γάλλων, που ο πρίγκιπας είχε αρχικά υποσχεθεί. Παρά την αντίθετη γνώμη του πρίγκιπα γύρισαν όλοι στην Σκωτία όπου τα πράγματα βελτιώθηκαν για λίγο. Οι Ιακωβίτες μάλιστα συνέτριψαν μια μεγάλη δύναμη βασιλικών στο Φόλκερκ, αλλά ο πρίγκιπας έχασε χρόνο με την πολιορκία του Στέρλινγκ. Ο στρατηγός των Ιακωβιτών, Λόρδος Τζωρτζ Μάρεϋ θεώρησε ότι δεν θα μπορούσαν να αντιμετωπίσουν την δύναμη βασιλικών που ερχόταν καταπάνω τους, με αρχηγό τον Δούκα του Κάμπερλαντ, Γουλιέλμο-Αύγουστο (1721-1765), που ήταν ο νεώτερος γιος του βασιλιά Γεωργίου Β', καθώς πολλοί άντρες λιποτακτούσαν. Το σχέδιο ήταν να υποχωρήσουν στα Χάιλαντς για την συγκέντρωση στρατού. Ο πρίγκιπας πλεόν είχε σταματήσει για λίγο και διασκέδαζε, ενώ οι άντρες του ενοχλούσαν μικρά οχυρά. Ενώ γίνονταν όλα αυτά, ο αγγλικός στρατός εκπαιδευόταν σε μια νέα άσκηση για την αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση των Χάιλαντερς.
Διεξαγωγή
μικρογραφία|283x283εσ|Φωτογραφία που απεικονίζει τη παράταξη και τη κίνηση των στρατευμάτων κατά τη διάρκεια της μάχης. Καλλόντεν 16 Απριλίου 1746. Στα μέσα Μαρτίου, ο Δούκας του Κάμπερλαντ άρχισε να κινείται εναντίον των Ιακωβιτών. Η κρίσιμη μάχη έγινε στο Καλλόντεν Μουρ, ένα άγονο μέρος με ρείκια και τύρφη. Ενώ οι Ιακωβίτες ήταν συγκεντρωμένοι στο Ινβερνες, οι βασιλικοί γιόρταζαν τα γενέθλια του διοικητή τους, Δούκα του Κάμπερλαντ, με επιπλέον φαγητό και ποτό. Όταν το έμαθε αυτό ο Κάρολος ήθελε να επιτεθεί στο στρατόπεδο των χαλαρωμένων [έτσι νόμιζε] Άγγλων με νυχτερινή αφνιδιαστική επίθεση στο στρατόπεδό τους στο Ναίρν. Κατά την νυχτερινή πορεία όμως έγινε μπέρδεμα και δεν κατάφεραν τίποτα εκτός από το να χάσουν 2000 άντρες που λιποτάκτησαν. Όσοι έμειναν, γύρισαν κουρασμένοι και αποκαμωμένοι προς το Ινβερνες. Ο Κάμπερλαντ είχε ξεκούραστο το στρατό του, και σε λίγο 12 τάγματα πεζικού, 3 συντάγματα ιππικού και μια φάλαγγα πυροβολικού έφτασαν στο Καλλόντεν, όπου συνάντησαν τους Ιακωβίτες. Το μέρος, όπως υποστήριξε ο Τζωρτζ Μάρεϋ ήταν επίπεδο, χωρίς κάλυψη, άρα και ακατάλληλο για τους Χάιλαντερς, ενώ ήταν κατάλληλο για το πυροβολικό και το ιππικό του βασιλικού στρατού. Κανένας Χάιλαντερ δεν θα πολεμούσε εδώ, εάν μπορούσε να επιλέξει.