cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ομάδα πίεσης
Το λόμπι αποτελεί μια σύγχρονη ανάγκη, δεδομένου ότι οι νομοθετικές ομάδες είναι θεμιτό να μαθαίνουν από τους ενδιαφερόμενους (όσους επηρεάζονται οικονομικά ή με άλλο τρόπο) για το αποτέλεσμα των ενεργειών ή των παραλείψεών τους. Ταυτόχρονα όμως, το λόμπι κάποιες φορές καταλήγει να είναι ένας μηχανισμός αθέμιτου επηρεασμού των αποφάσεων των πολιτικών, καθώς και διαφθοράς τους σε ορισμένες περιπτώσεις, παραμένοντας όμως η πιο σημαντική ομάδα πίεσης στη διαδικασία λήψης των αποφάσεων.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Πολιτική ορολογία Κατηγορία:Θεωρίες συνωμοσίας
Βελγικά κέρματα ευρώ
Το ευρώ (EUR ή €) είναι το κοινό νόμισμα 17 κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα οποία αποτελούν την Ευρωζώνη, μεταξύ των οποίων είναι και το Βέλγιο. Τα κέρματα έχουν μια κοινή όψη και για τις 17 χώρες και μια εθνική όψη που περιλαμβάνει ένα σχέδιο επιλεγμένο από το κράτος-μέλος για λογαριασμό του οποίου γίνεται η κοπή.
Το ευρώ αντικατέστησε το βελγικό φράγκο το 1999 (σε φυσική μορφή το 2002). Τα βελγικά κέρματα ευρώ απεικονίζουν το πορτραίτο και το μονόγραμμα του Βασιλιά των Βέλγων Αλβέρτου Β΄, σχεδιασμένα από τον Jan Alfons Keustermans. Όλα τα κέρματα φέρουν επίσης το έτος κοπής και τα 12 αστέρια της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
2009 -
Επειδή το πορτρέτο στα νέα κέρματα του 2008 ήταν πολύ λεπτομερές το Βέλγιο άλλαξε ξανά το σχέδιο, αντικαθιστώντας στα κέρματα του 2008 το πορτρέτο του 1999.
Αναμνηστικά κέρματα ευρώ
Το Βέλγιο εξέδωσε μέχρι σήμερα τα παρακάτω αναμνηστικά κέρματα των δύο ευρώ.
Για περισσότερες πληροφορίες για τα αναμνηστικά κέρματα των δύο ευρώ, δείτε το άρθρο αναμνηστικά κέρματα ευρώ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κέρματα ευρώ ανά χώρα έκδοσης Κέρματα
Τάσος Ζάππας
Ο Τάσος Ζάππας (1902-1988) γεννήθηκε στις 24 Οκτωβρίου 1902 στα Κάψαλα, πλάι στα Στύρα της Εύβοιας και μεγάλωσε μία ώρα μακρύτερα στο ακροθαλάσσι του Νιμπορειού. Ανήκε, σύμφωνα με δική του διατύπωση, σε «αλιευτική οικογένεια». Το 1916, μετά το πρόωρο όσο και τραγικό θάνατο του ψαρά πατέρα του, παιδί ακόμα, άφησε το Νιμποριό και εγκαταστάθηκε στην Αθήνα. Μετά τις εγκύκλιες σπουδές, το 1919 διορίστηκε στους Σιδηροδρόμους Ελληνικού Κράτους και σταδιοδρόμησε ως τις ανώτερες βαθμίδες. Αποχώρησε το 1965.
Το έργο του
Εμφανίστηκε στα γράμματα το 1926 με το θαλασσινό διήγημα «Το βάπτισμα μερών» στο περιοδικό «Παρασκήνια» με το ψευδώνυμο Τάσος Γενάρης. Κυκλοφόρησε σημαντικό αριθμό βιβλίων πεζογραφίας. Έγραψε θαλασσινά διηγήματα, δοκίμια, ταξιδιωτικές εντυπώσεις, λαογραφικά (δείτε αναλυτικά την εργογραφία του στη Μεταξάκη-Μήτρου,1989 ). Τον προσελκύσανε ξεχωριστά οι περιπλανήσεις στο γαλανό χώρο και η περιήγηση γενικά. Ταξίδεψε πολύ στον κόσμο. Όπως υποστηρίζει ο Παγανός (2010) ''«το έργο του είναι η πραγματογνωσία του και η γνησιότητα των αισθημάτων. Τα βιώματα και οι εμπειρίες του συνιστούν τα θεμέλια και την αφετηρία του έργου του. Ο Τ.Ζ άνθρωπος δραστήριος και δημιουργικός, έθετε τα γραπτά του στην υπηρεσία άλλων στόχων. Ήθελε να προβάλει με το προσωπικό του παράδειγμα και τις συναφείς δραστηριότητες του την αγάπη για τη θάλασσα, τη φύση γενικότερα και τα ταξίδια.»'' Έπλευσε το 1934 στο Ιόνιο πέλαγο με πανί και κουπί. Τις εμπειρίες του από το ταξίδι αυτό τις μετέφερε στο χαρτί με το βιβλίο «Στο Ιόνιο με μία βάρκα» (πρώτη έκδοση το 1938). Μετάφρασε Σαρογιάν και Έμιλυ Μπροντέ.
Τη μεγάλη του αγάπη για την Εύβοια την εξέφρασε, τόσο με το συγγραφικό του έργο όσο και με την προσφορά του μέσα από την Εταιρεία Ευβοϊκών Σπουδών. Έγινε μέλος της Εταιρείας το 1936 και εργάστηκε με όλες του τις δυνάμεις πάνω από σαράντα χρόνια για την εκπλήρωση των σκοπών της Εταιρείας. Διετέλεσε πρόεδρος την περίοδο 1975-1978 και αργότερα ανακηρύχτηκε επίτιμος πρόεδρος της. Θεωρείται ο πρώτος που συνέλαβε την ιδέα της κατασκευής καταφυγίου στο όρος Όχη και είχε αναφερθεί σε ομιλία του με θέμα «Η Εύβοια από τουριστική άποψη» το 1937 στην ανάγκη κατασκευής καταφυγίου. Είχε απευθυνθεί επίσης στους Καρυστινούς ευεργέτες προκειμένου να βοηθήσουν οικονομικά στην υλοποίηση αυτής της ιδέας.
Διετέλεσε επίσης μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών, της Ελληνικής Λαογραφικής Εταιρείας, της Εταιρείας Συγγραφέων και Σκηνοθετών Ραδιοφώνου και άλλων πνευματικών και πολιτιστικών οργανισμών. Υπήρξε ιδρυτής και πρόεδρος για πολλά χρόνια της Ενώσεως Δημοσιογράφων και Συγγραφέων Τουρισμού Ελλάδος. Διετέλεσε πρόεδρος της Fèdération International des Journalistes et Ecrivains du Tourisme. Πήρε μέρος στην εθνική αντίσταση. Έδωσε ραδιοφωνικές ομιλίες και διαλέξεις στην Αθήνα και την επαρχία. Δίδαξε στη Σχολή Ξεναγών. Ταξίδεψε πολύ σε ξένες χώρες. Πήρε μέρος σε διεθνή συνέδρια. Εδώ και αρκετά χρόνια τα βιβλία του έχουν εξαντληθεί και είναι δύσκολο να τα εντοπίσει κανείς ακόμα και σε βιβλιοθήκες.
Τζοβάνι Β΄ Κορνέρ
Ο Τζοβάνι Β΄ Κορνέρ ή Τζοβάνι Β΄ Κορνάρο (Ιταλικά : Giovanni II Corner, 4 Αυγούστου 1647 - 12 Αυγούστου 1722) ήταν Βενετός ευγενής που διετέλεσε 111ος Δόγης της Βενετίας (22 Μαΐου 1709 - 12 Αυγούστου 1722). Εξελέγη Δόγης της Βενετίας μετά τον θάνατο του προκατόχου του Αλβίζε Β΄ Μοτσενίγκο και κυβέρνησε 13 χρόνια μια περίοδος που χαρακτηρίζεται από τις μελανότερες για την Δημοκρατία της Βενετίας.
Τάσος Ζάππας
Τιμητικές Διακρίσεις
Ο Τάσος Ζάππας τιμήθηκε με δίπλωμα και μετάλλιο της πόλης του Παρισιού. Βραβεύτηκε από το σύνδεσμο Ελλήνων Λογοτεχνών. Η Ακαδημία Αθηνών, στην πανηγυρική συνεδρίαση της 29.12.79, τον βράβευσε για τη συνολική λογοτεχνική, λαογραφική και πραγματογνωστική εργασία του. Βραβεύτηκε το 1982 με το Κρατικό Βραβείο ταξιδιωτικής λογοτεχνίας για το βιβλίο «Ξένοι και δικοί μας τόποι».
Τζοβάνι Β΄ Κορνέρ
Έβδομος Βενετοτουρκικός πόλεμος
Στην εποχή του ξέσπασε ο Έβδομος Βενετοτουρκικός πόλεμος, οι Τούρκοι ανακατέλαβαν εύκολα την τετραετία 1714 - 1718 ολόκληρη την Πελοπόννησο αλλά απέτυχαν στην συνέχεια να καταλάβουν την Κέρκυρα λόγω της σκληρής αντίστασης των Ελλήνων κατοίκων της. Με την Συνθήκη του Πασάροβιτς που έληξε τον πόλεμο η Πελοπόννησος, η Τήνος η τελευταία κτήση που είχε απομείνει στην Βενετία από το Δουκάτο της Νάξου και η Αίγινα πέρασαν στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Τα Επτάνησα, τα Κύθηρα, η Δαλματία, η Βόνιτσα και η Πρέβεζα θα παραμείνουν στην Δημοκρατία μέχρι την πτώση της (1797). Τον διαδέχθηκε ο Αλβίζε Γ΄ Μοτσενίγκο, σύζυγος του ήταν η Λάουρα Κορνέρ.
Τάσος Ζάππας
Ενδεικτική Εργογραφία
Τίτλοι βιβλίων του Τάσου Ζάππα (για περισσότερα δείτε Μεταξάκη-Μήτρου)
Τζοβάνι Β΄ Κορνέρ
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Δόγηδες της Βενετίας Τζοβανι
Τάσος Ζάππας
Ενδεικτική Εργογραφία
Μελέτες Δημοσιευμένες στο Αρχείον Ευβοϊκών Μελετών
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες
Παναθηναϊκός (στίβος)
Ίδρυση
Το τμήμα στίβου του Παναθηναϊκού ιδρύθηκε το 1919 με τους αθλητές ποδοσφαίρου να είναι αυτοί οι πρώτοι οι οποίοι το στελέχωσαν. Μετά το ποδοσφαιρικό τμήμα μάλιστα, είναι το δεύτερο αρχαιότερο τμήμα του Συλλόγου με αδιάκοπη λειτουργία από την αρχική χρονολογία ίδρυσής του. Μετά την ονομασία του Συλλόγου από Πανελλήνιος Ποδοσφαιρικός Όμιλος σε Πανελλήνιος Ποδοσφαιρικός Αγωνιστικός Όμιλος, με την προσθήκη του Αγωνιστικός και την ενημέρωση του Συνδέσμου Ελληνικών Γυμναστικών Σωματείων έπαψε να είναι αποκλειστικά ποδοσφαιρικός σύλλογος. Αθλητές του ΠΠΟ που αγωνίζονταν ως ποδοσφαιριστές ενώ παράλληλα ήταν αθλητές της ομάδας στίβου του Πανελληνίου Γυμναστικού Συλλόγου, εντάχθηκαν αποκλειστικά στον ΠΑΟ. Ο Πανελλήνιος ΓΣ έδωσε την άδεια του στους αθλητές αυτούς να μεταγραφούν στον ΠΠΑΟ στις 17 Μαρτίου 1920 έτσι ώστε να μπορέσουν να αγωνιστούν στους Πανελλήνιους Αγώνες Κλασικού Αθλητισμού. Οι Γιώργος Καλαφάτης, Απόστολος Νικολαΐδης, Μιχάλης Παπάζογλου, Γιάννης Σταυρόπουλος, Δημήτρης Δεμερτζής, Λουκάς Πανουργιάς, Δημητριάδης και Πονηρέας ήταν ορισμένοι από τους πρωτοπόρους του τμήματος στίβου του Παναθηναϊκού.
1919-1940
Ο Αντώνης Καρυοφύλλης ήταν ο πρώτος πανελληνιονίκης του ΠΑΟ στο ύψος (1924, 1925, 1926) και στο ύψος άνευ φόρας το 1928 το 1928. Το 1929 αναδείχθηκε δεύτερος Βαλκανιονίκης. Στην Ολυμπιάδα του 1928, η Ελληνική Εθνική Αποστολή παρέλασε για πρώτη φορά επικεφαλής της εναρκτήριας παρέλασης, με σημαιοφόρο το Αντώνη Καρυοφύλλη. Ο Ρένος Φραγκούδης με 7 Πανελλήνιους τίτλους στα σπριντ, ο Χρύσανθος Τσουκαλάς με 12 τίτλους στ 800 και 500μ., ο Γιάννης Σκιαδάς με 6 τίτλους στα εμπόδια, ο Γ. Θάνος με 6 τίτλους στο επί κοντώ, ο Σταύρος Βελκόπουλος, ο Αργύρης Καραγιάννης, ο Ανδρέας Παούρης, ο Α. Πετράκος, ο Κ. Αρβανίτης, και ο Χ. Σάρρας ήταν οι μεγαλύτεροι αθλητές που ανέδειξε προπολεμικά ο ΠΑΟ.
"Βασιλιάς" του Ελληνικού Στίβου: 20 συνεχή Πρωταθλήματα Ανδρών (1955-1974)
Το 1955 ο Παναθηναϊκός κατακτά το πρώτο του πρωτάθλημα στους άνδρες, το οποίο θα ακολουθούσαν άλλα 19 συνεχόμενα, επίδοση ρεκόρ για τον ελληνικό στίβο, καθώς από το 1955 έως το 1974 ο Παναθηναϊκός ήταν μόνιμος πρωταθλητής Ελλάδας.
Καμαπαδέλης, Καλαμπάκος, Γεωργόπουλος και Αντώνης Τρίτσης ήταν οι διακριθέντες το 1955. Το 1956 ο τίτλος συνοδεύεται από 10 πρωτιές σε αγωνίσματα. Ο Ν. Γεωργόπουλος ήταν πρωταθλητής στο στα 100 και 200μ. και ο Αντώνης Τρίτσης στο ύψος. Το 1957 οι Γεωργόπουλος και Φραγκούδη σημειώνουν τρία πανελλήνια ρεκόρ στα 100 και τα 200μ. Το 1958 διακριθέντες ήταν οι Γεωργόπουλος, Κωνσταντινίδης, Ευσταθιάδης, Χατζηιωάννου, Καμπαδέλης και ομάδα 4x100 Με την κατάκτηση των πρωταθλημάτων 1959, 1960 και 1961 ο Γεωργόπουλος αναδείχθηκε για 7 συνεχόμενες φορές πανελληνιονίκης στα 100μ.. Το 1962 ο Γεωργόπουλος τερμάτισε δεύτερος στα 100μ. και πρώτος στα 200μ., ενώ εμφανίζεται για πρώτη φορά ο Χρήστος Παπανικολάου, ένας από τους μεγαλύτερους Έλληνες αθλητές του στίβου.
Αζίζ Ντουγουάικ
Ο Αζίζ Ντουγουάικ (Aziz Duwaik, στα αραβικά: عزيز دويك ) (γεννήθηκε στις 12 Ιανουαρίου 1948) είναι πολιτικός από την Παλαιστίνη, Πρόεδρος του Παλαιστινιακού Νομοθετικού Συμβουλίου (PLC) από την εκλογή του στη θέση, στις 18 Ιανουαρίου 2006. Ως πρόεδρος της PLC, αναγνωρίζεται από πολλούς Παλαιστίνιους, συμπεριλαμβανομένων και εκείνων που κατοικούν στη Γάζα, ως ο μεταβατικός Πρόεδρος της Παλαιστινιακής Εθνικής Αρχής από τις 19 Οκτωβρίου 2016, οπότε διαλύθηκε η κυβέρνηση εθνικής ενότητας. Αναγνωριζόταν επίσης ως μεταβατικός πρόεδρος από τις 15 Ιανουαρίου 2009, όταν επίσημα τερματίστηκε η θητεία του εκλεγμένου προέδρου Μαχμούντ Αμπάς, έως τις 2 Ιουνίου 2014, όταν σχηματίστηκε η κυβέρνηση εθνικής ενότητας. Φυλακίστηκε στο Ισραήλ στις 6 Αυγούστου του 2006 με την κατηγορία ότι ήταν μέλος της Χαμάς και απελευθερώθηκε στις 22 Ιουνίου του 2009.
Παναθηναϊκός (στίβος)
"Βασιλιάς" του Ελληνικού Στίβου: 20 συνεχή Πρωταθλήματα Ανδρών (1955-1974)
Το 1963 ο Παπανικολάου αναδυκνύεται πανελληνιονίκης στο επί κοντώ και το 1964 σημειώνει το πρώτο από τα 15 πανελλήνια ρεκόρ που πέτυχε με 4,69 μέτρα. Ο Παναθηναϊκός κατακτά τον τίτλο έχοντας σημειώσει πρωτιά σε 20 αγωνίσματα. Με τους Βούρο στο μαραθώνιο, Μποντικούλη στο βάδην, Ρεγκούγκο στα 400μ. και Παπανικολάου στο επι κοντώ ο ΠΑΟ συνεχίζει να πρωταγωνιστεί. Το 1966 ο Παπανικολάου κατακτά το αργυρό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα της Βουδαπέστης. Το 1968 ο Βούρος κατακτά το πρωτάθλημα στα 10.000μ και στο Μαραθώνιο και το 1969 ο Παπανικολάου, που στην Ελλάδα δεν έχει αντίπαλο, κατακτά την 4η θέση στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα.
Το 1970 αγωνίζεται για πρώτη φορά με τον ΠΑΟ ο δρομέας αποστάσεων και ημιαποστάσεων Σπήλιος Ζαχαρόπουλος ο οποίος κερδίζει τα 5.000μ. Το 1970 Χρήστος Παπανικολάου σημειώνει τη μεγαλύτερη επιτυχία της σταδιοδρομίας του όταν με 5,49μ. στο επί κοντώ καταρίπτει το παγκόσμιο ρεκόρ στους Βαλκανικούς Αγώνες που διεξάγονταν στο Φάληρο. Οι Φακιόλος, Κουρέλος, Αντωνόπουλος και Παπανικολάου διακρίνονται στο Πρωτάθλημα του 1971, ενώ το 1972 ο Σπήλιος Ζαχαρόπουλος κατακτά την πρωτιά για τρίτη συνεχή φορά. Σε εθνικό επίπεδο ο Χρήστος Παπανικολάου αναδυκνείεται 11ος στους Ολυμπιακούς Αγώνες και ο Σπήλιος Ζαχαρόπουλος κατακτά αργυρό μετάλλιο στα 1500μ. κλειστού στίβου στη Γκρενόμπλ.
Αζίζ Ντουγουάικ
Βιογραφία
Ο Ντουγουάικ συνελήφθη πολλές φορές και εξορίστηκε από τα παλαιστινιακά εδάφη και απεστάλη στο νότιο Λίβανο, μαζί με 400 ακόμα μέλη της Χαμάς το 1992.
Παναθηναϊκός (στίβος)
"Βασιλιάς" του Ελληνικού Στίβου: 20 συνεχή Πρωταθλήματα Ανδρών (1955-1974)
Το 1973 εμφανίζεται ο Άρης Καραγεώργος που μαζί με τον αδερφό του Χρήστο Καραγεώργο μονοπωλούσαν τις πρώτες θέσεις στο βάδην για πολλά χρόνια. Το 1974 ο ΠΑΟ ολοκληρώνει το σερί των 19 πρωταθλημάτων με διακριθέντες τους Ζαχαρόπουλο, Φακιόλα, Κίσσα, Α. Καραγεώργο, Κουρέλο.
Αζίζ Ντουγουάικ
Βιογραφία
Συνελήφθη από το Ισραήλ στις 29 Ιουνίου του 2006 στα πλαίσια της επιχείρησης Θερινές Βροχές του Ισραήλ. Στη συνέχεια απελευθερώθηκε και έπειτα συνελήφθη ξανά στις 6 Αυγούστου του 2006. Ο ίδιος κατήγγειλε τον άγριο ξυλοδαρμό του κατά την κράτησή του. Οι δικηγόροι του επίσης ισχυρίστηκαν ότι κρατούνταν ο πελάτης τους υπό ανθυγιεινές συνθήκες. Τον Αύγουστο του 2006 απαγγέλθηκαν κατηγορίες εναντίον του Ντουγουάικ ως μέλους της Χαμάς και επίσης ότι είχε επαφές με τον Χαλέντ Μεσάαλ, ηγέτη της Χαμάς. Ο ίδιος κατηγόρησε το Ισραήλ ότι χρησιμοποιούσε τον "πολιτικό εκβιασμό", ισχυριζόμενος ότι η σύλληψή του ήταν κατά παράβαση του διεθνούς δικαίου. Παρά την βουλευτική ασυλία, ο Ντουγουάικ φυλακίστηκε μαζί με άλλα μέλη της Χαμάς.
Παναθηναϊκός (στίβος)
1974-1977
Το 1975 και το 1976 ο Παναθηναϊκός αρκείται στη δεύτερη θέση, όμως το 1977 με τον Παπανικολάου και τους αδερφούς Καραγεώργου ο Παναθηναϊκός κατακτά ένα ακόμη πρωτάθλημα.
Αζίζ Ντουγουάικ
Απελευθέρωση 2009
Δυο μήνες πριν εκτίσει την τριετή ποινή του, το Ισραήλ απελευθέρωσε τον Ντουγουάικ. Αποφυλακίστηκε από τις φυλακές Χανταρίμ, κοντά στο Τελ Αβίβ και στη συνέχεια οδηγήθηκε σε ισραηλινό στρατιωτικό φυλάκιο έξω από την πόλη Τουλκαρέμ. Η απόφαση για την αποφυλάκισή του, για λόγους υγείας, λήφθηκε από στρατιωτικό δικαστήριο στη Ραμάλα.
Παραπομπές
Ντουγουαικ Κατηγορία:Χαμάς
Παναθηναϊκός (στίβος)
1989-1998
Ο Παναθηναϊκός κατάφερε να επιστρέψει στην κορυφή και να κατακτήσει άλλα δυο πρωταθλήματα Ελλάδος το 1989 και το 1990. Οι Παναγιώτης Φωτίου, Νίκος και Αντώνης Βούζης, Ανδρέας Λιναρδάτος, Μάλλιαρης, Λουκάς και πολλοί άλλοι ήταν οι πρωταγωνιστές των επιτυχιών αυτών. Το 1990 και το 1994 κατακτήθηκαν άλλα 2 πρωταθλήματα κλειστού στίβου. Ακολούθησαν τρια συνεχόμενα πρωταθλήματα ανώμαλου δρόμου (1996, 1997, 1998).
2004-2010
μικρογραφία|right|175px|Η [[Χρυσοπηγή Δεβετζή]]
Το 2004 η Χρυσοπηγή Δεβετζή, αθλήτρια τριπλούν του ΠΑΟ, κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα κλειστου στίβου στη Βουδαπέστη και το ασημένιο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας.
Το 2009 κατέλαβε την 4η θέση στο πρωτάθλημα ανοικτού στίβου ανδρών και την 7η στο αντίστοιχο των γυναικών, ενώ στον κλειστό στίβο κατέλαβε τη 2η θέση στο πρωτάθλημα ανδρών. Το 2010 κατέλαβε και πάλι την 4η θέση στο πρωτάθλημα ανοικτού στίβου ανδρών και την 6η στο πρωτάθλημα γυναικών. Στον κλειστό στίβο κατέλαβε τη 2η θέση και στο πρωτάθλημα των ανδρών και σ' αυτό των γυναικών.
2011-2014
Κατά την αξιολόγηση των ελληνικών συλλόγων που εξέδωσε το Νοέμβριο του 2011 ο Σ.Ε.Γ.Α.Σ., ο Παναθηναϊκός βρίσκεται στην 36η θέση (σε σύνολο 299 συλλόγων).
Το 2012 ο Παναθηναϊκός επέστρεψε στους τίτλους μετά από 14 χρόνια, καθώς κατέκτησε το Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών, ενώ και ο αθλητής του συλλόγου Κωνσταντίνος Πούλιος αναδείχθηκε πρωταθλητής Ελλάδας.
Στους Παραολυμπιακούς Αγώνες του 2012, ο Πασχάλης Σταθελάκος κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στη σφαιροβολία κατηγορίας F40 και το χάλκινο μετάλιο στη δισκοβολία κατηγορίας F40 και ο Γιάννης Πρώτος την 4η θέση στα 400μ. (κατηγορία Τ13).
2015 έως σήμερα
Το καλοκαίρι του 2015 ξεκίνησε μια νέα σελίδα για το τμήμα υπό νέα ηγεσία, με σκοπό την επανάκαμψή του στις υψηλές θέσεις της βαθμολογίας του ΣΕΓΑΣ. Στα πλαίσια αυτά τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους αποκτήθηκαν, μεταξύ άλλων, οι κορυφαίοι αθλητές μεσαίων αποστάσεων Δήμος Μαγγίνας και Κώστας Γκελαούζος. Τον Φεβρουάριο του 2016 το τμήμα κατέκτησε το Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών 2016.
Στις 6 Σεπτεμβρίου 2016 το τμήμα ανακοίνωσε την έναρξη της συνεργασίας του με τον προπονητή Παναγιώτη Παπούλια, ο οποίος ανέλαβε χρέη συντονιστή ακαδημιών και υπεύθυνου ανάπτυξης υποδομών. Στα πλαίσια της επέκτασής του, τον Οκτώβριο του ίδιου έτους ανακοίνωσε την έναρξη δύο νέων ακαδημιών: στο Δημοτικό Στάδιο Σπάτων και στο Εθνικό Αθλητικό Κέντρο Νεότητας Αγίου Κοσμά.
Στις 2 Νοεμβρίου 2016 ανακοινώθηκαν οι μεταγραφές της νέας σεζόν, που περιλαμβάνουν -μεταξύ άλλων- τους αθλητές της Εθνικής ομάδας Πάρη Μπατζάβαλη, Αλεξία Πολυκράτη και τους αδερφούς Παπούλια. Την ίδια μέρα, ανακοινώθηκε από το τμήμα η διοργάνωση αγώνα δρόμου στις 5 Φεβρουαρίου του 2017 με την ονομασία "Λεωφόρος Δρομέων", στα πλαίσια των εορταστικών εκδηλώσεων της συμπλήρωσης 109 ετών από την ίδρυση του Συλλόγου. Στις 5 Μαρτίου του 2017 το τμήμα κατέκτησε ξανά, μετά από 31 χρόνια, το Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου γυναικών 2017.
Αξιολόγηση
Κατά την αξιολόγηση των ελληνικών συλλόγων στίβου που εκδίδει κάθε Νοέμβριο ο Σ.Ε.Γ.Α.Σ. ο σύλλογος των Αθηνών έχει αξιολογηθεί ως ακολούθως πανελλαδικά:
Τρέχουσα σύνθεση
Τελευταία ενημέρωση 19 Μαρτίου 2022
Άνδρες:
Γυναίκες:
Τμήματα υποδομής
Στις μικρότερες ηλικίες ο Παναθηναϊκός έχει κατακτήσει συνολικά 42 πανελλήνιους τίτλους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Στιβος Παναθηναικος
1527
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1527 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
(I Can't Get No) Satisfaction
Το (I Can't Get No) Satisfaction είναι ένα τραγούδι του αγγλικού ροκ συγκροτήματος The Rolling Stones, που κυκλοφόρησε το 1965. Το κομμάτι γράφτηκε από τον Κιθ Ρίτσαρντς και τον Μικ Τζάγκερ. Το τραγούδι έχει ένα από τα πιο χαρακτηριστικά κιθαριστικά riff, το οποίο τριών μέτρων και ακούγεται σχεδόν σε όλο το κομμάτι, ενώ αρχική πρόθεση ήταν να αντικατασταθεί με κόρνες. Οι στίχοι του τραγουδιού έχουν επίκεντρο την ερωτική απογοήτευση και την εμπορικότητα.
Το τραγούδι πρωτοκυκλοφόρησε στις ΗΠΑ ως single, τον Ιούνιο του 1965, και προστέθηκε στην αμερικανική έκδοση του δίσκου Out of Our Heads, ο οποίος κυκλοφόρησε τον Ιούλιο. Το κομμάτι αποδείχθηκε τεράστια εισπρακτική επιτυχία του συγκροτήματος και έφτασε νούμερο 1 στα τσαρτ του Ηνωμένου Βασιλείου και των ΗΠΑ. Παρόλα αυτά, το τραγούδι, στη Βρετανία ακουγόταν μόνο μέσω πειρατικών ραδιοφωνικών σταθμών, καθότι είχε κριθεί ότι έχει απρεπή σεξουαλικό στίχο. Αργότερα έγινε το τέταρτο κομμάτι του συγκροτήματος που πιάνει την πρώτη θέση.
Από πολλούς θεωρείται το καλύτερο τραγούδι των The Rolling Stones. Μάλιστα, στη λίστα του περιοδικού Rolling Stone, Κατάλογος με τα 500 σημαντικότερα τραγούδια όλων των εποχών, κατέλαβε τη δεύτερη θέση. Το τραγούδι προστέθηκε στην National Recording Registry της Βιβλιοθήκης του Κογκρέσου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αγγλόφωνα τραγούδια Κατηγορία:Τραγούδια του 1965 Κατηγορία:Τραγούδια των The Rolling Stones Κατηγορία:Singles του 1976 Κατηγορία:Singles του 1977 Κατηγορία:Singles του 1965 Κατηγορία:Singles της London Records Κατηγορία:Singles της Warner Bros. Records Κατηγορία:Singles της Decca Records Κατηγορία:Νικητές Grammy Hall of Fame Award Κατηγορία:Νούμερο 1 singles στα Billboard Hot 100
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1968
Πηγές
Γυναικων Κατηγορία:Στίβος το 1968 Κατηγορία:Διοργανώσεις στίβου στη Θεσσαλονίκη
Γ Λύκου
Ο γ (γάμμα) Λύκου (Gamma Lupi, συντομογραφικά γ Lup) είναι ο τρίτος σε φωτεινότητα (όπως φαίνεται από τη Γη) αστέρας του νότιου αστερισμού Λύκου. Ευρισκόμενος στο μέσο περίπου του αστερισμού και όντας αστέρας τρίτου μεγέθους, είναι ορατός με γυμνό μάτι από την Ελλάδα, αλλά χαμηλά στον νότιο ορίζοντα, τα βράδια του καλοκαιριού.
Στην παραδοσιακή κινεζική αστρονομία ο αστέρας ήταν γνωστός ως 騎官一, που μεταφράζεται ως «ο πρώτος (αστέρας) του αξιωματικού του ιππικού». Με ισχυρό τηλεσκόπιο διακρίνουμε ότι ο γ Λύκου είναι στην πραγματικότητα δύο αστέρες, πολύ κοντά ο ένας στον άλλο, που περιφέρονται περί το κοινό τους κέντρο μάζας μία φορά κάθε 190,0 έτη (διπλό σύστημα) σε τροχιά με εκκεντρότητα 0,51. Από αυτό το σύστημα «γ Λύκου AB» (γ Lup AB), ο φωτεινότερος αστέρας (ο γ Λύκου A) ανακαλύφθηκε ότι είναι με τη σειρά του φασματοσκοπικώς διπλός αστέρας με περίοδο περιφοράς 2,8081 γήινες ημέρες, δηλαδή 67 ώρες και 24 λεπτά. Επομένως ο γ Λύκου είναι στην πραγματικότητα τρεις ξεχωριστοί αστέρες, που απλώς φαίνονται ως ένας αστέρας με γυμνό μάτι.
Ο γάμμα Λύκου έχει ως σύστημα μέση ιδία κίνηση περίπου ίση με 2,98 δευτερόλεπτα της μοίρας ανά αιώνα προς τα νότια-νοτιοδυτικά, κάτι που υποδηλώνει πως ανήκει στην Ομάδα OB Σκορπίου-Κενταύρου και ειδικότερα στην «υποομάδα Ανώτερου Κενταύρου - Λύκου». Αυτή είναι η πλησιέστερη σε εμάς τέτοια ομάδα αστέρων μεγάλης μάζας.
Αστροφυσικά δεδομένα
Ο φασματικός τύπος του κύριου αστέρα του συστήματος γ Λύκου (δηλαδή αυτού που έχει τη μεγαλύτερη λαμπρότητα από τους τρεις) υποδηλώνει μια επιφανειακή θερμοκρασία 20.900 K. Το όλο σύστημα έχει γαλαζωπό φως (έχει δείκτη χρώματος B−V = −0,20) και όλοι οι αστέρες είναι υπογίγαντες. Από μόνος του, ο κύριος αστέρας είναι πολύ μεγαλύτερος αστέρας από τον Ήλιο, με 9,5 ± 0,2 φορές μεγαλύτερη μάζα και τουλάχιστον τετραπλάσια διάμετρο. Η πραγματική λαμπρότητα του φασματοσκοπικώς διπλού α Λύκου A είναι 5 χιλιάδες φορές μεγαλύτερη εκείνης του Ήλιου. Αυτή η λαμπρότητα αντιστοιχεί σε απόλυτο μέγεθος −2,4 έναντι +4,79 του Ήλιου. Η ηλικία του ζεύγους εκτιμάται σε 16 έως 21 εκατομμύρια έτη.
Το όλο σύστημα του γ Λύκου απομακρύνεται τη Γη και το Ηλιακό Σύστημα με ταχύτητα 2,3 χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο περίπου (8.300 χιλιόμετρα την ώρα).
Volga GAZ-31105
Το GAZ-31105 ήταν μεσαίο αυτοκίνητο το οποίο παράχθηκε από τη ρωσική αυτοκινητοβιομηχανία GAZ, από τον Νοέμβριο του 2004 μέχρι τον Ιανουάριο του 2010. Το μοντέλο αντικατέστησε το Volga GAZ-3110, το οποίο ειδικά στην εκδοχή station wagon ολοκλήρωσε την παραγωγή του επίσης το 2010. Το GAZ-31105, αν και ήταν ο διάδοχός του, κατασκευαζόταν με βάση το ίδιο σασί με το Volga GAZ-3110, το οποίο και αντικατέστησε. Καθώς τα επιβατικά της αυτοκίνητα δεν μπορούσαν να πουλήσουν καλά, η εταιρεία GAZ αποφάσισε τότε να είναι το τελευταίο αυτοκίνητο και μετά η εταιρεία να κατασκευάζει μόνο φορτηγά, αλλά τελικώς αυτό έμελλε να είναι το προ-τελευταίο της μοντέλο.
Σε αντίθεση με όλες τις παλαιότερες γενιές των Volga, το μοντέλο αυτό παραγόταν μόνο ως σεντάν και όχι ως station wagon. Τελικώς, αντικαταστάθηκε από το Volga Siber (παραγωγή : Νοέμβριος 2008 - Νοέμβριος 2010), που ήταν λίγο μικρότερο από τα προηγούμενα μοντέλα της εταιρείας και ήταν μπροστοκίνητο, σε αντίθεση με τα πισωκίνητα προηγούμενα αυτοκίνητα της μάρκας.
Κατηγορία:Μοντέλα GAZ
Αστέρι (τοπωνύμιο)
Με την ονομασία Αστέρι μπορεί να αναφέρονται τα εξής τοπωνύμια:
Ελληνο-Μολδαβικές σχέσεις
Οι Ελληνο–Μολδαβικές σχέσεις είναι οι διμερείς σχέσεις μεταξύ της Ελλάδας και της Μολδαβίας. Η Ελλάδα εκπροσωπείται στη Μολδαβία, μέσω της πρεσβείας στο Κίεβο και του επίτιμου προξενείου στο Κισινάου. Η Μολδαβία εκπροσωπείται στην Ελλάδα μέσω της πρεσβείας της στην Αθήνα που άνοιξε το 2003.
Ιστορία
Η ελλάδα και η Μολδαβία έχουν δεσμούς από τα μέσα του 20ου αιώνα, λόγω του μεγάλου αριθμού των Ελλήνων κατοίκων στη Μολδαβία που εκδιώχθηκαν από την Ελλάδα λόγω των κομμουνιστικών κλίσεών τους.
Διμερής συνεργασία
μικρογραφία|Συνάντηση του Υπουργού Εξωτερικών της Ελλάδας [[Δημήτρης Δρούτσας|Δημήτρη Δρούτσα με τον Μολδαβό Πρέσβη στην Αθήνα Μιχάι Μπαλάν σε μια υπογραφή πρωτοκόλλου το 2011 στην Αθήνα]] Υπήρξε μια ραγδαία αύξηση ενδιαφέροντος από το 1992 στη Μολδαβία για την ελληνική γλώσσα. Η διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας προσφέρεται από τα τρία μεγαλύτερα Μολδαβικά ιδρύματα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Το τμήμα ελληνικής γλώσσας και πολιτισμού έχει δημιουργηθεί ως μέρος του Κρατικού Πανεπιστημίου της Μολδαβίας το 1998. Η διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας θεωρείται υψίστης σημασίας για την ελληνική κοινότητα της Μολδαβίας. Το Ελληνικό Υπουργείο Παιδείας στέλνει υλικό μελέτης για τους μαθητές που παρακολουθούν τα μαθήματα ελληνικής γλώσσας, αλλά και υποτροφίες για το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.
Υπερδνειστερία
Η Ελλάδα διαδραματίζει ενεργό ρόλο για την εξασφάλιση ειρηνικής λύσης για το Μολδαβικό πρόβλημα που αφορά την Υπερδνειστερία.
Παραπομπές
Μολδαβια Ελλαδα
Καϊμακλί (συνοικία Λευκωσίας)
Το Καϊμακλί είναι συνοικία του Δήμου Λευκωσίας. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, ένα μέρος της διοικητικής έκτασης της συνοικίας δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το Καϊμακλί συνορεύει με την Ομορφίτα που είναι γνωστή ως "Κουτσιούκ Καϊμακλί" δηλαδή Μικρό Καϊμακλί, ενώ το Καϊμακλί λεγόταν και Μπουγιούκ Καϊμακλί - δηλαδή το μεγάλο Καϊμακλί. Η Ομορφίτα, το "Κουτσιούκ Καϊμακλί" (Μικρό Καϊμακλί) ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, αλλά εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Τοποθεσία
Στα βόρεια συνορεύει με τη Μια Μηλιά και το Νέο Χωριό, στα ανατολικά με το Παλαίκυθρο, στα νοτιοανατολικά με την Τύμβου, στα νότια με την Αγλαντζιά και την Παναγία, στα νοτιοδυτικά με τη συνοικία Γενί Τζαμί, στα δυτικά με την Ομορφίτα και στα βορειοδυτικά με τις Μάνδρες.
Ονομασία
Η ονομασία Καϊμακλί προέρχεται από την τούρκικη λέξη kaymak (καϊμάκκιν). Καϊμάκκιν είναι ο αφρός που σχηματίζεται στην επιφάνεια του γάλακτος ή του καφέ όταν βράσει. Η περιοχή πήρε την ονομασία της κατά την Τουρκοκρατία και σημαίνει χώρος που κατασκευάζεται καϊμάκκιν ή/και ξινόγαλα. Στο Καϊμακλί κατασκευαζόταν καϊμάκκιν. Με την ονομασία αυτή λεγόταν τα παλιά χρόνια το βούτυρο από γάλο. Το χωριό ήταν γνωστό για το γιαούρτι και τα γαλακτοκομικά προϊόντα του.
Το Καϊμακλί ήταν γνωστό και σαν Μπουγιούκ Καϊμακλί. Μπουγιούκ στα τούρκικα σημαίνει μεγάλο. Ο προσδιορισμός μεγάλο χρησιμοποιείτο ώστε να γίνεται διάκριση μεταξύ του Καϊμακλίου και της Ομορφίτας, η οποία ήταν γνωστή και στους Ελληνοκύπριους και στους Τουρκοκύπριους σαν Κουτσούκ Καϊμακλί, δηλαδή σαν Μικρό Καϊμακλί.
Προηγουμένως, τον 19ο αιώνα το Καϊμακλί ήταν γνωστό σαν Μισοκελεύσι ή Μεσοκελέας.
Ιστορικό
Μέχρι το 1968 το Καϊμακλί αποτελούσε ξεχωριστό χωριό. Στις 29 Μαρτίου 1968 το Συμβούλιο Βελτιώσεως Καϊμακλίου ενσωματώθηκε στον Δήμο Λευκωσίας.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του Καϊμακλίου όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού. Οι απογραφές από το 1976 και μετά αφορούν το έδαφος της συνοικίας το οποίο βρίσκεται υπό τον έλεγχο της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συνοικίες Δήμου Λευκωσίας
Μάρκο Βενιέρ, Μαρκήσιος των Κυθήρων
Ο Μάρκο Βενιέρ, Μαρκήσιος των Κυθήρων ήταν Βενετός ευγενής που συμμετείχε στην Δ΄ Σταυροφορία, όταν δημιουργήθηκε η Λατινική Αυτοκρατορία πήρε σαν αντάλλαγμα για την συμμετοχή του το νησί των Κυθήρων (1207). Η Οικογένεια Βενιέρ είχε έντονη συμμετοχή στην πολιτική κατάσταση στην Δημοκρατία της Βενετίας και έχει αναδείξει τρεις δόγηδες, κλάδος της με τον Μάρκο Βενιέρ κυβέρνησε τα Κύθηρα ή "Τσιρίγο" σύμφωνα με την Βενετσιάνικη διάλεκτο. Η Βυζαντινή Αυτοκρατορία θα κατακτήσει το νησί (1269) αλλά οι Βενετοί και η Οικογένεια Βενιέρ θα τα ανακτήσουν ξανά (1310).
Οικογένεια
Ο γιος του ήταν ο Βαρθολομαίος Βενιέρ που παντρεύτηκε την κόρη του τοπικού άρχοντα Νικολάου Ευδαιμογιάννη (1238), με τον τρόπο αυτό η Βενετσιάνικη οικογένεια απέκτησε την ολοκληρωτική κυριαρχία στο νησί. Ο εγγονός του ήταν ο Μάρκο Βενιέρ, Άρχοντας των Κυθήρων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικογένεια Βενιέρ Κατηγορία:Κύθηρα
Αγγλικανική Εκκλησία
Η Αγγλικανική Εκκλησία (αγγλικά: Anglican Communion ή Anglican Church, από τη μεσαιωνική λατινική ecclesia anglicana, δηλαδή «αγγλική εκκλησία») αποκαλείται το σύνολο των αυτόνομων χριστιανικών εκκλησιών οι οποίες ακολουθούν την τελετουργική παράδοση της Εκκλησίας της Αγγλίας (η οποία θεωρείται η «μητέρα εκκλησία») και βρίσκονται σε πλήρη κοινωνία μαζί της, μέσω της Αγγλικανικής Κοινωνίας. Μετά τους Ρωμαιοκαθολικούς και τους Ορθόδοξους, οι Αγγλικανοί είναι η τρίτη σε μέγεθος χριστιανική εκκλησία, καθώς αριθμούν πάνω από ογδόντα εκατομμύρια. Πνευματικός ηγέτης της Αγγλικανικής Εκκλησίας είναι ο Αρχιεπίσκοπος του Καντέρμπουρυ.
Η Αγγλικανική Εκκλησία θεωρεί τον εαυτό της κομμάτι της μίας, αγίας, καθολικής και αποστολικής εκκλησίας και ότι είναι ταυτόχρονα καθολική και μεταρρυθμισμένη — οι επίσκοποί της διεκδικούν αποστολική διαδοχή. Για μερικούς Αγγλικανούς εκπροσωπεί μια μορφή ρωμαιοκαθολικισμού χωρίς τον Πάπα, για άλλους μια μορφή Προτεσταντισμού, και για άλλους έναν συνδυασμό των δύο. Η Αγγλικανική Εκκλησία βρίσκεται σε πλήρη κοινωνία με τις λουθηρανικές εκκλησίες της Σκανδιναβίας και της Βόρειας Αμερικής, και με τους Παλαιοκαθολικούς (Ρωμαιοκαθολικοί οι οποίοι αποσχίστηκαν από τη Ρώμη μετά την Πρώτη Σύνοδο του Βατικανού το 1870 επειδή εκεί θεσπίσθηκε επίσημα το αλάθητο του Πάπα).
Ιστορία
Η Αγγλία είχε αρχικά εκχριστιανιστεί από την Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Όταν αποχώρησαν οι Ρωμαίοι το 410 μ.Χ., οι εισβολές Αγγλοσαξόνων αρχικά εξαφάνισαν τον Χριστιανισμό. Η διαδικασία επαναφοράς του Χριστιανισμού ξεκίνησε το 597 με τους ιεραποστόλους του Αγίου Αυγουστίνου ο οποίος ξεκίνησε το έργο του στο Κάντερμπερι (αγγλικά: Canterbury, λατινικά: Cantuaria) και έγινε ο πρώτος αρχιεπίσκοπός της. Σημαντικό έργο στον εκχριστιανισμό της Αγγλίας έκανε ο Έλληνας Άγιος Θεόδωρος Ταρσού, ο οποίος έγινε ο όγδοος αρχιεπίσκοπος. Παράλληλα με τους ρωμαϊκούς ιεραποστόλους της Καντουαρίας δρούσαν και οι ανεξάρτητες Κελτικές Εκκλησίες της Ιρλανδίας, οι οποίες εκχριστιάνισαν τη Σκωτία. Με τη Σύνοδο του Ουίτμπι (Synod of Whitby) το έτος 664 όλη η Βρετανία άρχισε να υπάγεται στον Πάπα και οι Κελτικές Εκκλησίες σιγά-σιγά εξαφανίστηκαν.
Με την εξάπλωση της Βρετανικής Αυτοκρατορίας σε όλο τον κόσμο, Αγγλικανοί ιεραπόστολοι ίδρυσαν τοπικές εκκλησίες σε όλες τις αποικίες.
Κουτσόχερο Λάρισας
Γενικά στοιχεία
Το Κουτσόχερο βρίσκεται σε απόσταση 18 χιλιομέτρων δυτικά της Λάρισας, κοντά στις όχθες του ποταμού Πηνειού, στα όρια των νομών Λάρισας και Τρικάλων. Έχει χτιστεί σε ύψος 95 μέτρων ενώ συνορεύει με την Μάνδρα (ΒΑ.) και Πηνειάδα (ΝΔ.) και είναι εύκολα προσβάσιμο μέσω της εθνικής οδού Λαρίσης - Τρικάλων.
Οι κάτοικοι του χωριού οι οποίοι είναι γηγενείς, πρόσφυγες, Βλάχοι και Σαρακατσάνοι, ασχολούνται κυρίως με γεωργικές και κτηνοτροφικές εργασίες. Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μείωση του αριθμού των μόνιμων κατοίκων. Γιορτάζει τη μνήμη του αγίου Νικολάου στις 20 Μαΐου (μεταφορά γιορτής).
Σε απόσταση 3 χιλιομέτρων από το χωριό βρισκόταν το ΝΑΤΟϊκό αεροπορικό υπόγειο στρατηγείο (CAOC 7).
Δημήτριο
Το χημικό στοιχείο Δημήτριο είναι μέταλλο με ατομικό αριθμό 58 και ατομικό βάρος 140,12. Έχει θερμοκρασία τήξης 795 C° και θερμοκρασία βρασμού 3257 C°. Χημικό σύμβολο: Ce
Κουτσόχερο Λάρισας
Γενικά στοιχεία
Ο παλιός ναός του αγίου Νικολάου, μαζί με το νεότερο, καταστράφηκαν από σεισμό το 2021.
Δημήτριο
Σχηματίζει δύο σειρές αλάτων προερχόμενες από τα οξείδια Ce2O3 και CeO2 δηλαδή χημικές ενώσεις τρισθενούς και τετρασθενούς δημητρίου. Τα άλατα του τρισθενούς δημητρίου είναι άχροα και δεν παρουσιάζουν φάσμα απορρόφησης. Αντίθετα του τετρασθενούς είναι κίτρινα ή πορτοκαλί έως ερυθρά και στο νερό πολύ γρήγορα υδρολύονται.
Το Δημήτριο ανήκει στις σπάνιες γαίες ή «λανθανίδες» και στον Περιοδικό πίνακα κατατάσσεται στη πρώτη ομάδα αυτών.
Κουτσόχερο Λάρισας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λάρισας Κατηγορία:Δήμος Λαρισαίων
Δημήτριο
Προέλευση, ιδιότητες
Τα κυριότερα ορυκτά του δημητρίου είναι ο αλλανίτης, ο αγαρδίτης, ο μοναζίτης, ο μπαστναζίτης, ο ραβδοφανής και ο συγχυσίτης. Περιέχεται, επίσης, στο ζιρκόνιο. Σε όλα αυτά τα ορυκτά περιέχονται, επίσης, και άλλα μέταλλα της σειράς των σπανίων γαιών.
Από χημική άποψη, το δημήτριο εμφανίζει δύο αριθμούς οξείδωσης, +3 και +4. Οι ενώσεις των δύο καταστάσεων διαφέρουν σημαντικά, καθώς το Ce+3 εμφανίζεται πολύ περισσότερο ηλεκτροθετικό σε σύγκριση με το Ce+4. Η πλέον γνωστή ένωσή του είναι το οξείδιό του (Ce+4O2) και το χλωριούχο δημήτριο (Ce+3Cl3), το οποίο χρησιμοποιείται ως καταλύτης στις αντιδράσεις καρβονυλικών ενώσεων στην οργανική χημεία. Ως μέταλλο αντιδρά απευθείας με τα αλογόνα προς τα αντίστοιχα άλατα, ενώ αντιδρά, επίσης, με διαλύματα οξέων και έκλυση υδρογόνου:
Εφαρμογές
Το μέταλλο δημήτριο χρησιμοποιείται στη κατασκευή του λεγόμενου πυροφόρου κράματος. Το κράμα αυτό αποτελείται από 70% Δημήτριο και 30% σίδηρο (μαγγάνιο, νικέλιο, κοβάλτιο). Επειδή το πυροφόρο κράμα έχει την ιδιότητα όταν προστρίβεται σε χαλύβδινο τροχό με εγκοπές να δημιουργεί σπινθήρες ικανούς να αναφλέγουν ατμούς βενζίνης, οινοπνεύματος και φωταερίου. Για το λόγο αυτό και κατασκευάζονται εξ αυτού οι "πέτρες" αναπτήρων.
Το οξείδιο του τετρασθενούς δημητρίου χρησιμοποιείται στους καταλύτες των οχημάτων, καθώς αντιδρά με το μονοξείδιο του άνθρακα:
Η αντίδραση αυτή είναι αναστρέψιμη, καθώς το παραγόμενο οξείδιο του Ce+3 μπορεί εύκολα να μετατραπεί σε οξείδιο του Ce+4 με την επίδραση οξυγόνου:
Η κυριότερη, όμως, εφαρμογή των ενώσεων του δημητρίου είναι στη κατασκευή των αμιάντων τύπου "άουερ" που χρησιμοποιούνται σε λυχνίες φωταερίου. Οι αμίαντοι αυτοί, όταν καούν, αποτελούνται από οξείδιο θορίου που περιέχει περίπου 1% δημήτριο, σχηματίζοντας έτσι δια της καύσης φλόγα μέσα σε δικτυωτό βαμβακερό ύφασμα που έχει απορροφήσει νιτρικό βόριο και νιτρικό δημήτριο.
Επίσης άλατα του τετρασθενούς δημητρίου και ειδικά το θειικό δημήτριο χρησιμοποιούνται στην παρασκευαστική οργανική χημεία ως ισχυρά οξειδωτικά μέσα. Τέλος, το οξείδιο του δημητρίου χρησιμοποιείται σε χρώσεις υάλου και σε είδη κεραμευτικής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μέταλλα Κατηγορία:Λανθανίδες
1528
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1528 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Ασημένιος ταύρος (Δελφοί)
Ο ασημένιος ταύρος είναι άγαλμα του 6ου αιώνα π.Χ. που αποτελεί έκθεμα του αρχαιολογικού μουσείου των Δελφών.
Περιγραφή
Πρόκειται για ένα μεγάλων διαστάσεων άγαλμα, κατασκευασμένο όλο από σφυρηλατημένο μέταλλο. Ο ταύρος ήταν κατασκευασμένος από φύλλα ασημιού ενώ οι λεπτομέρειες του, όπως π.χ. τα κέρατα, τα αυτιά και οι οπλές, ήταν επιχρυσωμένες.
Στους αποθέτες του δελφικού μαντείου, βρέθηκαν κατά τη διάρκεια ανασκαφών κάτω από το πλακόστρωτο της ιεράς οδού έμπροσθεν του τοίχου του ναού, συρρικνωμένα και σχεδόν κατεστραμμένα 60 ασημένια φύλλα, που ύστερα από επεξεργασία και συντήρηση χρόνων κατόρθωσαν να αποδώσουν μια εικόνα της αρχικής μορφής του αγάλματος. Το σχήμα του αγάλματος δινόταν από ξύλινο περίβλημα, το οποίο γέμιζαν με κάποιο εύπλαστο υλικό: άργιλο, κερί ή γύψο. Πάνω ακουμπούσαν τα ασημένια φύλλα, στερεωμένα με καρφιά. Οι λεπτομέρειες του ταύρου (κέρατα, αυτιά, οπλές κλπ) ήταν επιχρυσωμένα.
Η σημερινή μορφή του ταύρου αδυνατεί να αποδώσει τον όγκο και την αλλοτινή του πλαστικότητα. Από το άγαλμα έχουν διατηρηθεί μόνο τα μεταλλικά ελάσματα, ενώ ο ξύλινος εσωτερικός του πυρήνας χάθηκε και οι διαστάσεις του αλλοιώθηκαν, αφού το συνολικό του μήκος φαίνεται πως έφτανε τα 2.5 μ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαιολογικό Μουσείο Δελφών
Σασκάτσουαν
250px|right|thumb|Συνοπτικός χάρτης του Σασκάτσουαν Το Σασκάτσουαν ή Σασκάτσιουαν (αγγλικά: Saskatchewan, συντομ. SK), είναι επαρχία του Καναδά και μία από τις τρεις επαρχίες της μεγάλης καναδικής πεδιάδας (αγγλ., The Prairies· γαλλ., Les Prairies), που εκτείνεται από τις Μεγάλες Λίμνες έως τα Βραχώδη Όρη. Το Σασκάτσουαν έχει έκταση 651.900 τ.χλμ. που ισοδυναμεί στο 6,5% περίπου της έκτασης όλου του Καναδά και κατοικείται από 1.180.867 κατοίκους (εκτιμήσεις 2021 ) και αντιπροσωπεύει το 3,1% του πληθυσμού της χώρας. Το μεγαλύτερο δε μέρος του πληθυσμού κατοικεί στο νότιο τμήμα της επαρχίας, ενώ το Βόρειο Σασκάτσουαν παραμένει πολύ αραιοκατοικημένο.
Πρωτεύουσα του Σασκάτσουαν, είναι η Ρεγγίνα (αγγλικά: Regina· γαλλικά: Régina) με πληθυσμό 254.061 κατοίκους (εκτίμηση 2020 ), αλλά η μεγαλύτερη σε πληθυσμό πόλη της επαρχίας είναι το Σασκατούν (αγγλικά: Saskatoon) με πληθυσμό 331.051 κατοίκους (εκτίμηση 2021 ).
Άλλα σημαντικά αστικά κέντρα του Σασκάτσουαν είναι ο Πρίγκηπας Αλβέρτος (Prince Albert: 35.102 κάτοικοι), το Μους Τζω (Moose Jaw, Σαγόνι της Άλκης: 32.724 κάτοικοι), το Γιόρκτον (Yorkton: 16.041 κάτοικοι), το Σουίφτ Κάρρεντ (Swift Current, Γοργό Ρεύμα: 16.022 κάτοικοι) και το Βόρειο Μπάτλφορντ (North Battleford: 13.567 κάτοικοι) σύμφωνα με την απογραφή του 2016. Η πόλη του Λοϋντμίνστερ (Lloydminster: 31.400 κάτοικοι) ανήκει κατά ένα τρίτο στην επαρχία του Σασκάτσουαν και κατά δύο τρίτα στην επαρχία της Αλμπέρτας.
Το όνομα του Σασκάτσουαν προέρχεται από τον ομώνυμο ποταμό που διασχίζει το νότιο τμήμα της επαρχίας. Στη γλώσσα των αυτοχθόνων Κρι, kisiskāciwani-sīpiy σημαίνει «ο γοργός ποταμός».
Το Σασκάτσουαν είναι η μόνη περιοχή της Βορείου Αμερικής όπου δεν γίνεται αλλαγή της ώρας την άνοιξη και το φθινόπωρο.
Γεωγραφία
Το Σασκάτσουαν είναι ορθογώνιο στο σχήμα του, αλλά επειδή είναι πολύ μεγάλο, τα νότια σύνορα (49ος παράλληλος) και τα βόρεια σύνορα (60ός παράλληλος) της επαρχίας συνήθως φαίνονται καμπύλα.
Η επαρχία του Σασκάτσουαν συνορεύει δυτικά με την Αλμπέρτα, βόρεια με τα Βορειοδυτικά Εδάφη, ανατολικά με τη Μανιτόμπα, και νότια με τη Μοντάνα και τη Βόρεια Ντακότα των Ηνωμένων Πολιτειών.
250px|right|thumb|Γέφυρα επάνω από τον ποταμό Σασκάτσουαν Η επαρχία είναι γεμάτη από λίμνες και ποταμούς. Τα νερά του Σασκάτσουαν συγκεντρώνονται σε εννέα ξεχωριστές λεκάνες απορροής για να καταλήξουν, μέσω διαφόρων ποταμών, στον Αρκτικό ωκεανό, στον Κόλπο Χάντσον ή στον Κόλπο του Μεξικού.
Το νότιο τμήμα της καλλιεργείται συστηματικά για την παραγωγή δημητριακών και οσπρίων, ενώ το βόρειο τμήμα της καλύπτεται κυρίως από δάση. Στο ΒΔ άκρο της επαρχίας, κοντά στη λίμνη Αθαμπάσκα, τα δάση δίνουν τη θέση τους στην τούνδρα και υπάρχουν και εκτεταμένοι αμμόλοφοι (θίνες) που αλλάζουν συνεχώς μορφολογία. Ενεργές θίνες άμμου υπάρχουν και στο νότιο Σασκάτσουαν στην περιοχή που ονομάζεται Γκρέιτ Σαντ Χιλς (Great Sand Hills, Μεγάλοι Αμμόλοφοι).
Οι υψηλότερες περιοχές της επαρχίας βρίσκονται στα νότια κοντά στα σύνορα με τις ΗΠΑ και οι χαμηλότερες στα βόρεια, κοντά στη λίμνη Αθαμπάσκα.
Οικονομία
Η οικονομία του Σασκάτσουαν ήταν κατά βάση γεωργική. Τα μεγάλα χωράφια στα νότια της επαρχίας αποτελούν τον μεγαλύτερο σιτοβολώνα της Βορείου Αμερικής. Εδώ παράγεται το 45% των δημητριακών του Καναδά. Επίσης, παράγονται όσπρια (κυρίως φακή), κανόλα (μεταλλαγμένη ελαιοκράμβη), βοδινό κρέας και γαλακτοκομικά προϊόντα.
Ο πρωτογενής τομέας του Σασκάτσουαν περιλαμβάνει ακόμα την υλοτομία (κυρίως στα βόρεια), την αλιεία και το κυνήγι, μεγάλα ορυχεία χλωριούχου καλίου (ποτάσας) στα νότια και ορυχεία ουρανίου κοντά στη λίμνη Αθαμπάσκα.
Στα νότια της επαρχίας υπάρχουν μεγάλα κοιτάσματα φυσικού αερίου και βιτουμενιούχων ανθράκων. Από τους βιτουμενιούχους άνθρακες εξάγεται πετρέλαιο. (Το Σασκάτσουαν είναι η δεύτερη σε παραγωγή πετρελαίου επαρχία του Καναδά, μετά την Αλμπέρτα.)
Από τις αρχές της δεκαετίας του 1980, η οικονομία του Σασκάτσουαν έχει υποστεί σημαντική ύφεση εξαιτίας της πτώσης των τιμών των αγροτικών προϊόντων. Ως προς το ΑΕΠ, η γεωργία έχει πλέον υποσκελιστεί από τους τομείς των μεταλλείων, της εξόρυξης πετρελαίου και των υπηρεσιών (υγεία, εκπαίδευση, μεταφορές, δημόσια διοίκηση, κ.λπ.).
Κοντά στο Μους Τζω έχει την έδρα της η 15η Πτέρυγα της Καναδικής Πολεμικής Αεροπορίας, όπου υπάρχει και Εκπαιδευτικό Κέντρο Πτήσεων του ΝΑΤΟ.
Ιστορία
250px|right|thumb|Ευρωπαίοι έποικοι εμπορεύονται είδος με είδος με αυτόχθονες της Βορείου Αμερικής (π. 1820) Μέχρι το τέλος του 18ου αι., η περιοχή του σημερινού Σασκάτσουαν κατοικούνταν από αυτόχθονες της Βορείου Αμερικής, κυρίως από τις φυλές Κρι, Αθαμπάσκα, Αλγκόνκιν και Σιου. Ο πρώτος ευρωπαίος εξερευνητής που έφτασε σ' αυτά τα μέρη ήταν ο βρετανός Χένρυ Κέλσεϋ (Henry Kelsey, 1667;–1724), που το 1690 ανέβηκε τον ποταμό Σασκάτσουαν ελπίζοντας να αγοράσει γούνες από αυτόχθονες. Ο πρώτος μόνιμος οικισμός ευρωπαίων εποίκων στο Σασκάτσουαν κτίστηκε το 1774 και ήταν στην πραγματικότητα ένας εμπορικός σταθμός της εταιρείας Hudson's Bay Company. Η εξερεύνηση της περιοχής ολοκληρώθηκε στα μέσα του 19ου αι.
Το 1870, η κυβέρνηση του Καναδά δημιούργησε τα Βορειοδυτικά Εδάφη, μια τεράστια διοικητική έκταση υπό ομοσπονδιακή διακυβέρνηση ανάμεσα στη Μανιτόμπα και τη Βρετανική Κολομβία. Λίγα χρόνια αργότερα, με την επέκταση των σιδηροδρόμων, η καναδική κυβέρνηση ενθάρρυνε την εγκατάσταση νέων εποίκων στην περιοχή. Με τους αυτόχθονες, η καναδική κυβέρνηση έκλεισε συμφωνίες για την εξαγορά της γης τους με οικονομικά και άλλα αντάλλαγμα. Οι συμφωνίες αυτές καταπατήθηκαν επανειλημμένως από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση του Καναδά και αποτελούν ακόμα και σήμερα αντικείμενο δικαστικής διαμάχης με τους αυτόχθονες της χώρας.
Το 1876, στην περιοχή εγκαταστάθηκαν αυτόχθονες Λακότα από τις ΗΠΑ, οι οποίοι πέρασαν στα καναδικά εδάφη καταδιωκόμενοι από τον Στρατό των ΗΠΑ. Ωστόσο, η επέκταση του σιδηροδρομικού δικτύου στα 1880 είχε ως αποτέλεσμα την εγκατάσταση πολλών νέων ευρωπαίων εποίκων. Οι νέοι έποικοι άρχισαν να μετατρέπουν σε σιταροχώραφα τα λιβάδια όπου οι αυτόχθονες κυνηγούσαν βίσονες. Έτσι οι αυτόχθονες άρχισαν και πάλι να μετακινούνται αναγκαστικά προς τα βόρεια της επαρχίας.
250px|right|thumb|Ευρωπαίοι έποικοι στις πεδιάδες του Σασκάτσουαν. Φωτογραφία των αρχών του 20ού αι. (μάλλον επιχρωματισμένη) Οι Μετί (φυλή μιγάδων από Γάλλους και αυτόχθονες), που είχαν φύγει από τη Μανιτόμπα μετά την Επανάσταση του Κόκκινου Ποταμού το 1870, βρέθηκαν για άλλη μια φορά σε δύσκολη κατάσταση. Το 1885, οι Μετί, με αρχηγό τον Λουί Ριέλ, επαναστάτησαν ξανά κατά της κεντρικής κυβέρνησης του Καναδά. Με τη δεύτερη επανάστασή τους, οι Μετί δημιούργησαν την Προσωρινή Κυβέρνηση του Σασκάτσουαν. Τελικά, η επανάσταση, η οποία έμεινε στην ιστορία με την ονομασία Βορειοδυτική Εξέγερση ή Εξέγερση του Σασκάτσουαν (αγγλ., North-West Rebellion ή Saskatchewan Rebellion· γαλλ., Rébellion du Nord-Ouest ή Rébellion de la Saskatchewan), καταπνίγηκε από την Έφιππη Χωροφυλακή που έφερε στην περιοχή η εταιρεία Canadian Pacific Railways (CPR). Η Προσωρινή Κυβέρνηση του Σασκάτσουαν κατέρρευσε και ο ηγέτης των επαναστατών, Λουί Ριέλ, συνελήφθη, καταδικάστηκε για προδοσία και φόνο, και οδηγήθηκε τελικά στην κρεμάλα στις 16 Νοεμβρίου του 1885.
Η αύξηση του πληθυσμού της περιοχής από την εισροή νέων εποίκων ανάγκασε τελικά την ομοσπονδιακή κυβέρνηση του Καναδά να δημιουργήσει το 1905 δύο νέες επαρχίες: την Αλμπέρτα και το Σασκάτσουαν. Ως επίσημη ημερομηνία της δημιουργίας του Σασκάτσουαν ορίστηκε η 1η Σεπτεμβρίου 1905.
Η επέκταση της καλλιέργειας δημητριακών είχε ως συνέπεια τη δημιουργία των πρώτων αγροτικών συνεταιρισμών. Οι συνεταιρισμοί αυτοί, όπως για παράδειγμα ο Σύλλογος Κτηνοτρόφων του Σασκάτσουαν (αγγλ., Saskatchewan Stock Growers· ιδρύθηκε το 1913) και ο Σύλλογος Καλλιεργητών Δημητριακών του Σασκάτσουαν (αγγλ., Saskatchewan Grain Growers Association) απέκτησαν σημαντική πολιτική δύναμη.
Κατά τις επαρχιακές εκλογές του Σασκάτσουαν το 1944, νικητής αναδείχθηκε το σοσιαλδημοκρατικό κόμμα της «Ομοσπονδίας της Συνεταιριστικής Κοινοπολιτείας» (αγγλ., Cooperative Commonwealth Federation ή CCF · γαλλ., Fédération du commonwealth coopératif ή FCC), με ηγέτη τον Τόμμυ Ντάγκλας (Tommy Douglas). Ήταν η πρώτη νίκη αριστερού κόμματος στη Βόρειο Αμερική. Ο Τόμμυ Ντάγκλας εισήγαγε τη δωρεάν πρόσβαση όλων των πολιτών του Σασκάτσουαν στις υπηρεσίες Υγείας, με πλήρη οικονομική ευθύνη του Δημοσίου. Με πρωτοβουλία της τότε ομοσπονδιακής κυβέρνησης, ο νόμος του Ντάγκλας επεκτάθηκε τελικά σε όλον τον Καναδά, για να πάρει τελικά τη μορφή Εθνικού Συστήματος Υγείας. Το 1961, ο Τόμμυ Ντάγκλας ίδρυσε το ομοσπονδιακό «Νεοδημοκρατικό Κόμμα» (αγγλ., New Democratic Party· γαλλ., Nouveau parti démocratique), το οποίο παραμένει το τρίτο σε ισχύ κόμμα του Καναδά, μετά από τους Φιλελεύθερους και τους Συντηρητικούς.
Τα τελευταία χρόνια, η κρίση στη γεωργία είχε δραματικές συνέπειες στην κατά βάση αγροτική οικονομία της επαρχίας. Αυτό αντικατοπτρίζεται και στην πολιτική ζωή της επαρχίας. Η βάση του σοσιαλδημοκρατικού Νεοδημοκρατικού Κόμματος έχει μετακινηθεί από τα μικρά αγροτικά χωριά προς τα μεγαλύτερα αστικά κέντρα, ενώ ο αγροτικός πληθυσμός ψηφίζει πλέον Συντηρητικούς και Φιλελεύθερους.
Δημογραφικά στοιχεία
Το Σασκάτσουαν παρουσίασε μεγάλη πληθυσμιακή ανάπτυξη κατά τις τρεις πρώτες δεκαετίες του 20ού αι. Η χρηματιστηριακή κρίση του 1928 ανάγκασε πολλούς χρεοκοπημένους αγρότες να εγκαταλείψουν την επαρχία στα χρόνια του 1930. Ο πληθυσμός του Σασκάτσουαν άρχισε να αυξάνεται και πάλι μόνο μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο για να ξεπεράσει το ένα εκατομμύριο στα μέσα της δεκαετίας του 1980. Έκτοτε παρουσίασε κάμψη, πιθανώς λόγω της οικονομικής δυσπραγίας και της υπογεννητικότητας.
Ο σημερινός πληθυσμός του Σασκάτσουαν αποτελείται κυρίως από απογόνους εποίκων ευρωπαϊκής καταγωγής: Βρετανοί (43,8%), Γερμανοί (28,6%), Ιρλανδοί (14,5%), Ουκρανοί (12,6%), Γάλλοι (11,4%), κ.λπ. Οι αυτόχθονες αποτελούν το 10,6% του πληθυσμού της επαρχίας και οι Μετί το 4,2% (στοιχεία απογραφής 2001). Στο Σασκάτσουαν κατοικούν και περίπου 2.875 άτομα ελληνικής καταγωγής, σύμφωνα με την απογραφή του 2016, ενώ το 2006 1.060 άτομα δήλωσαν τα ελληνικά ως μητρική γλώσσα.
Πολιτική
250px|right|thumb|Η σημαία του Σασκάτσουαν, που καθιερώθηκε επισήμως το 1969. Το πράσινο χρώμα στο επάνω μέρος συμβολίζει τα δάση στο βόρειο τμήμα του Σασκάτσουαν. Το κίτρινο χρώμα στο κάτω μέρος της σημαίας συμβολίζει τα χωράφια στο νότιο τμήμα του Σασκάτσουαν. Επάνω αριστερά, η σημαία κοσμείται από τον θυρεό της επαρχίας, ενώ στο μέσο προς τα δεξιά η σημαία κοσμείται από τον κόκκινο κρίνο, λουλούδι που ευδοκιμεί στην περιοχή και που αποτελεί το επίσημο άνθος της επαρχίας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επαρχίες του Καναδά * __ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Αεροδρόμιο Πορτοχελίου
μικρογραφία|Άποψη του διαδρόμου του αεροδρομίου Το Αεροδρόμιο Πορτοχελίου (συντομογραφίες: IATA: PKH, ICAO: LGHL) είναι πρώην ιδιωτικό αεροδρόμιο κοντά στο Πόρτο Χέλι του νομού Αργολίδας. Ανήκε στην εταιρεία Τάσος Αλεξίου ΑΕ, ενώ έπαυσε την λειτουργία του το 2008.
Ιστορικό
Το αεροδρόμιο λειτούργησε κατά τις δεκαετίες 1960 και 1970. Ανήκε στον επιχειρηματία Τάσο Αλεξίου. Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας, υπήρξε ενδιαφέρον και κινητικότητα έτσι ώστε να κατασκευαστεί αεροδρόμιο κοντά στην είσοδο του χωρίου, κάτι που όμως δεν ολοκληρώθηκε ποτέ, εξαιτίας σκανδαλωδών αποζημιώσεων που δοθήκαν. Το 2004 τo αεροδρόμιο έκλεισε από την Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας, λόγω προβλημάτων συντήρησης, ενώ το 2008 το πιστοποιητικό αεροδρομίου δεν ανανεώθηκε, και έτσι το αεροδρόμιο έκλεισε οριστικά.
Υποδομή
Το αεροδρόμιο βρίσκεται σε υψόμετρο 21 μέτρων (69 πόδια) από τη στάθμη της θάλασσας. Διαθέτει έναν τσιμεντένιο διάδρομο μήκους 678 μέτρων (2.224 πόδια).
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1966
Ο Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision του 1966 ήταν η 11η έκδοση του ετήσιου Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision. Έλαβε χώρα τις 5 Μαρτίου 1966 στην πόλη του Λουξεμβούργου του Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, μετά τη νίκη της Φρανς Γκαλ στο διαγωνισμό του στη Νάπολη της Ιταλίας με το τραγούδι "Poupée de cire, poupée de son". Ήταν η δεύτερη φορά που το Λουξεμβούργο διοργάνωνε το διαγωνισμό, μετά το διαγωνισμό του. Ο διαγωνισμός διεξήχθη στη Villa Louvigny και τον παρουσίασε η Ζοσιάν Σεν.