cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kosmos 93.6
Ιστορία
Είναι ο πρώτος σταθμός που έδωσε βάρος στη world music, συμβάλλοντας στην άνοδο της δημοφιλίας της. Αν και τοπικής εμβέλειας (αρχικά εξέπεμπε μόνο στην Αθήνα) κατάφερε να αποσπάσει σημαντικά ποσοστά στις ακροαματικότητες, της τάξεως του 5%, και έγινε το πιο κερδοφόρο ραδιόφωνο της ΕΡΑ.
Ρεπερτόριο
Το βασικό ρεπερτόριο του Kosmos είναι η world music, ήχοι και μελωδίες που δεν υπάρχουν σε κανένα άλλο ελληνικό ραδιόφωνο: η latin και οι ήχοι της Βραζιλίας, η reggae και η african, η soul, η jazz και η κλασική rock, με πετάγματα στην ηλεκτρονική παραγωγή από την Ευρώπη και την Αμερική και την σύγχρονη adult pop δισκογραφία.
Στο πρόγραμμα του υπάρχουν αφιερώματα σε είδη και χώρες ("Mambo Estereo" με τον Βασίλη Σταματίου), εκπομπές για το βιβλίο (Θάλεια Καραμολέγκου), αφιερώματα σε δεκαετίες και κινηματογραφική μουσική (Γιάννης Πετρίδης), εκπομπές με δημοσιογραφική ματιά (Προκόπης Δούκας), μεταδόσεις συναυλιών σε συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση, καθώς και mixsets Ελλήνων και διεθνών DJ και παραγωγών (Kosmos LAB).
Άλλες δραστηριότητες
Ο Kosmos έχει διοργανώσει δύο μουσικά φεστιβάλ στην Αθήνα, με καλεσμένους ορισμένα πολύ πετυχημένα συγκροτήματα του ρεπερτορίου του: The Specials, Dub INC, Amparo Sanchez, Shantel, Ojos de Brujo, Tinariwen, Solomon Burke, Bajofondo, Orishas, Sophie De Lila, Yasmine Levy, Nicola Conte, Burger Project, Stuff Benda Bilii. Το 1ο και το 2ο Kosmos Festival διοργανώθηκαν το 2009 και το 2010, στον Ιππικό Όμιλο Γουδή και στο Θέατρο Πέτρας αντιστοίχως, με πολύ μεγάλη επιτυχία. Ο σταθμός έχει επίσης εκδώσει και πέντε διπλές συλλογές CD με τα καλύτερα τραγούδια που μετέδωσε από τη συχνότητά του.
Λειτουργία επί ΝΕΡΙΤ
Τον Ιούνιο του 2014 ένα χρόνο μετά το κλείσιμο της ΕΡΤ ο τότε νεοφερμένος φορέας του ανακοίνωσε πως ο σταθμός θα επιστρέψει στην ίδια συχνότητα και σε άλλες, αρχικά στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη, στοχεύοντας να αποκτήσει πανελλαδική εμβέλεια. Όπως και στο παρελθόν, το πρόγραμμα του σταθμού εστιάστηκε σε τζαζ και μουσικές από όλο τον πλανήτη. Ορισμένοι σχολιαστές χαρακτήρισαν την επαναλειτουργία του σταθμού από τη ΝΕΡΙΤ παράνομη επειδή δεν είχε εγκριθεί το επιχειρησιακό σχέδιο λειτουργίας του νέου οργανισμού.
Συχνότητες του Kosmos 93.6 Πανελλαδικά
Επίσης οι υπόλοιποι τοπικοί ραδιοφωνικοί σταθμοί της ΕΡΤ συνδέονται με τον Kosmos 93.6 με το πέρας του προγράμματός τους (μεσημέρι ή αργά το βράδυ μέχρι την επόμενη μέρα) και όλο το Σαββατοκύριακο.
Kosmos Jazz
μικρογραφία|119x119εσ|Το λογότυπο του «αδελφικού» σταθμού Kosmos Jazz Την Παρασκευή 20 Μαΐου 2022 ξεκίνησε η εκπομπή του «αδελφικού» σταθμού του, Kosmos Jazz, του δεύτερου διαδικτυακού ραδιοφωνικού σταθμού της ΕΡΑ με τζαζ ρεπερτόριο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνική Ραδιοφωνία Κατηγορία:Ελληνικοί ραδιοφωνικοί σταθμοί
Βαρωνία του Ελδαμαλά
Η Βαρωνία του Δαμαλά, Ελδαμαλά ή και Ελντάμαλετ, (αραγωνικά:Eldamala), ήταν μεσαιωνικό κρατίδιο-φέουδο υποτελές στο Πριγκιπάτο της Αχαΐας που αναφέρεται μόνο από την Αραγωνική έκδοση του χρονικού του Μορέως και όχι από τις Γαλλικές ή την ελληνική έκδοση.
Η Αραγωνική έκδοση του χρονικού αναφέρει ότι ιδρύθηκε το 1209 μετά την κατάκτηση της Πελοποννήσου από τον Γουλιέλμο Σαμπλίτη. Αυτός έδωσε 4 τιμάρια στον Ιάκωβο ντε λα Ρος, Γάλλο ιππότη, στην περιοχή της αρχαίας Τροιζήνας. Ο ιππότης έχτισε κάστρο, το "Caste Eldamala", που εξελληνισμένο το όνομα έγινε Δαμαλάς. Το κάστρο ήταν μικρός πύργος για τον έλεγχο του φέουδου και αυτό φαίνεται ότι πρέπει να ήταν κάποιο μεγάλο τιμάριο και όχι Βαρωνία. Από άλλη συνήθεια της εποχής δίνονταν στα κάστρα αυτά το όνομα του ιππότη που το έχτιζε, από αυτό πιστεύεται ότι το όνομα του να ήταν Eldamala.
Ιστορικές έρευνες δείχνουν ότι μετά το 1230 ο Δαμαλάς δόθηκε στον Γουλιέλμο ντε λα Ρος (Guillaume de la Roche), Δούκα των Αθηναίων, που ήταν βαρώνος της Βελιγοστής. Τελευταία οικογένεια που ήταν κύριοι του φέουδου ήταν οι Ζαχαρία και σε νόμισμα του Μαρτίνου Ζαχαρία αναφέρεται ως βαρώνος Βελιγοστής και Δαμαλά.
Παραπομπές
Ελδ
Χρήστος Στέργιογλου
Ο Χρήστος Στέργιογλου είναι Έλληνας ηθοποιός.
Γεννήθηκε το 1952 στο Διδυμότειχο. Έχει σπουδάσει στο Κρατικό Ωδείο Θεσσαλονίκης και στο ΗΒ Studio της Νέας Υόρκης.
Στο φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης του 2002 κέρδισε τον βραβείο καλύτερου ηθοποιού για την ερμηνεία του στις ταινίες: Δύσκολοι αποχαιρετισμοί: Ο μπαμπάς μου και Θα το μετανιώσεις. Επίσης, έλαβε το 2006 το βραβείο Β' Ανδρικού Ρόλου από τα Κρατικά Βραβεία Ποιότητας για την ταινία Ώρες κοινής ησυχίας.
Το 2009 είχε πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία Κυνόδοντας και το 2011 κέρδισε το βραβείο Β' Ανδρικού ρόλου από τα Βραβεία Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου για την ταινία Άδικος κόσμος. Το 2013 έλαβε ξανά το βραβείο καλύτερου ηθοποιού στο φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, αυτήν τη φορά για την ταινία Η αιώνια επιστροφή του Αντώνη Παρασκευά.
Στην ιδιωτική τηλεόραση έχει εμφανιστεί στις σειρές Ύστερα ήρθαν οι μέλισσες, Εν Ιορδάνη, Η συκοφαντία του αίματος,Το 10.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Αγιονκούρ
Το Αγιονκούρ (γαλλικά: Ailloncourt) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Σον, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Διόνυσος Αττικής
Ο Διόνυσος είναι περιοχή και βασικός οικισμός της Δημοτική Ενότητας Διονύσου στον ομώνυμο δήμο της περιφερειακής ενότητας Βόρειας Αττικής, τον οποίον απαρτίζουν οι πρώην δήμοι Άνοιξης, Δροσιάς, Κρυονερίου, Ροδόπολης, Σταμάτας και Αγίου Στεφάνου. Ο οικισμός έχει πληθυσμό 5.651 κατοίκους,σύμφωνα με την Απογραφή του 2011, καταλαμβάνει έκταση 21,41 τ.χμ. και αναπτύσσεται σε υψόμετρο 500 μ. Είναι μέρος πολεοδομικού συγκροτήματος Αθηνών,και κατοικείται από άτομα υψηλού εισοδηματικού επιπέδου. Συνορεύει με την Δροσιά, την Ροδόπολη, την Νέα Μάκρη, την Πεντέλη και την Εκάλη.
Η Δημοτική Ενότητα Διονύσου συναποτελείται από τους οικισμούς Ραπεντώσα, με πληθυσμό 106 κατοίκους, και Εφέδρων-Αναγέννησης, πληθυσμού 701 κατοίκων, ο οποίος συνορεύει με την Εκάλη. Ο συνολικός πληθυσμός της δημοτικής ενότητας ανέρχεται σε 6.458 μόνιμους κατοίκους. Τον χειμώνα ο καιρός στον Διόνυσου είναι ψυχρότερος σε σχέση με τις περισσότερες περιοχές της Αττικής και εκδηλώνονται πολλές χιονοπτώσεις. Το καλοκαίρι ο καιρός είναι ξηρός.
Ιστορικά
Ο οικισμός του Διονύσου δημιουργήθηκε κατά το τέλος του 19ου αιώνα, ως τόπος διαμονής των λατόμων που εργάζονταν στα γειτονικά λατομεία μαρμάρου του Πεντελικού όρους. Ονομάστηκε Διόνυσος από τον αρχαίο ναό του Διονύσου, τα ερείπια του οποίου βρίσκονται εκεί. Η περιοχή του ωστόσο είναι πλούσια σε μύθους. Εκεί γεννήθηκε ο Θέσπις και ιδρύθηκε το πρώτο θέατρο. Εκεί φιλοξενήθηκε ο Διόνυσος και δίδαξε την καλλιέργεια του αμπελιού. Στην περιοχή του Διονύσου, όπου βρέθηκαν επίσης και ερείπια του Πυθίου (όπως αναφέρεται σε επιγραφή), δηλαδή ενός ναού του Απόλλωνος, πιστεύεται ότι βρισκόταν ο αρχαίος αττικός δήμος της Ικαρίας, που συνδεόταν με τον θεό Διόνυσο.
Πολιτιστικά δρώμενα στο Δήμο Διονύσου
Τα τελευταία 5 χρόνια ο Πολιτιστικός Οργανισμός του Δήμου Διονύσου οργανώνει τα "Διονύσια", τριήμερα πολιτιστικών εκδηλώσεων με συναυλίες, θεατρικές και χορευτικές παραστάσεις και άλλα καλλιτεχνικά γεγονότα. Το καλοκαίρι του 2000 τα "Διονύσια" ήταν αφιερωμένα στον εθελοντισμό, το 2001 στο βιβλίο, το 2002 στο παιδί, το 2003 στη διεύρυνση της Ευρώπης και το 2004 στην τέχνη της γλυπτικής μέσα από έργα αυστηρά ενταγμένα στη θεματική της Ολυμπιάδας, των Ολυμπιακών αγώνων και ιδεών. Τη διεξαγωγή του Συμποσίου ανέλαβαν ο δήμος Διονύσου και η Εταιρεία Λατομείων Μαρμάρων Διονύσου, με τη συμμετοχή και την υποστήριξη του Δήμου Αθηναίων.
Αλδόνθα Ρούιθ δε Ιβόρα
Η Αλδόνθα Ρούιθ δε Ιβόρα υ Αλεμάνυ, ισπαν. Aldonza Ruiz de Ivorra y Alemany (1454 - 1513) ήταν Καταλανή στην Αυλή της Αραγωνίας. Ήταν η βασιλική ερωμένη του βασιλιά της Αραγωνίας.
Διόνυσος Αττικής
Συγκοινωνία
Ο Διόνυσος εξυπηρετείται από την λεωφορειακή γραμμή της Ο.ΣΥ 536 Ζηρίνειο - Διόνυσος. Επίσης, από το 2010 τέθηκε σε λειτουργία μικρό αστικό λεωφορείο το οποίο πραγματοποιεί κυκλική διαδρομή στην περιοχή.
Αλδόνθα Ρούιθ δε Ιβόρα
Βιογραφία
Καταγόταν από τη Θέρβερα της Καταλωνίας.
Διόνυσος Αττικής
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Δήμος Διονύσου
Αλδόνθα Ρούιθ δε Ιβόρα
Βιογραφία
Έγινε η ερωμένη του Φερδινάνδου Β΄ της Αραγωνίας, με τον οποίο είχε και παιδιά, μεταξύ αυτών τον Αλφόνσο δε Αραγόν. Ήταν ήδη η ερωμένη του βασιλιά τη στιγμή του γάμου του το 1468. Ήταν παντρεμένη με έναν αυλικό και παρευρισκόταν επίσημα στην Αυλή ως σύζυγος του αυλικού αυτού. Συνόδευε τον βασιλιά στα ταξίδια του, συχνά ντυμένη ως άνδρας.
Διόνυσος Αττικής
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμος Διονύσου
Αλδόνθα Ρούιθ δε Ιβόρα
Οικογένεια
Ήταν παντρεμένη με έναν αυλικό. Ήταν ερωμένη του Φερδινάνδου Β΄ των Τραστάμαρα, βασιλιά της Αραγωνίας και είχε φυσικό τέκνο:
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Καταλανές
Ναγαραξάνα
Η Ναγαραξάνα (πρώην Κιρόβκα) αποτελεί χωριό και δήμο της επαρχίας Σαμάχι του Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 759 κατοίκους.
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Σαμάχι Κατηγορία:Χωριά του Αζερμπαϊτζάν
Busy waiting
Στην τεχνολογία λογισμικού το busy-waiting ή spinning είναι μια τεχνική που χρησιμοποιείται όταν προγραμματίζουμε με νήματα/threads. Η ιδέα είναι ότι το νήμα τρέχει ένα βρόχο επανάληψης μέχρι να ικανοποιηθεί κάποια συνθήκη. Για παράδειγμα μια κατάσταση busy-waiting είναι όταν μέσω ενός βρόχου επανάληψης ελέγχουμε αν ο χρήστης έχει εισάγει κάτι από το πληκτρολόγιο. Με την ίδια τεχνική μπορεί να δημιουργηθεί προσαρμοσμένη καθυστέρηση. Στον προγραμματισμό μικροελεγκτών δημιουργείται ένας γυμνός βρόχος (χωρίς να εκτελεί κώδικα) και ανάλογα με την ταχύτητα του μικροελεγκτή δημιουργεί μια καθυστέρηση στο εκτελέσιμο πρόγραμμα. Η τεχνική busy waiting χρησιμοποιείται στα spinlocks όπου ένα νήμα τρέχει ένα ατέρμονο βρόχο περιμένοντας πρόσβαση σε ένα πόρο του συστήματος. Όσο ο πόρος δεν είναι διαθέσιμος το νήμα βρίσκεται σε κατάσταση αναμονής ή busy-waiting.
Παράδειγμα C
Στο παρακάτω παράδειγμα στην γλώσσα C έχουμε 2 νήματα (POSIX νήματα ) που διαμοιράζονται το ακέραιο i (κοινός πόρος). Το πρώτο νήμα υλοποιεί τη τεχνική busy-waiting όπου τρέχει ένα ατέρμονο γυμνό βρόχο περιμένοντας αλλαγή στην τιμή που ακέραιου i:
Μετά από 60 δευτερόλεπτα το νήμα t2 αλλάζει την τιμή του i από 0 σε 99 και τότε το νήμα t1 το οποίο βρίσκεται σε κατάσταση busy-wait μέσω του "γυμνού" (χωρίς κώδικα) βρόχου while (i==0) { } βγαίνει από την αναμονή και εμφανίζει το μήνυμα η τιμή του i άλλαξε σε 99..
$ ./busywait η t2 άλλαξε την τιμή του i σε 99. η τιμή του i άλλαξε σε 99. Όταν τα νήματα ολοκληρώθηκαν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Προγραμματισμός Κατηγορία:Νήματα
Come Together
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια του 1969 Κατηγορία:Τραγούδια των The Beatles Κατηγορία:Τραγούδια του Μάικλ Τζάκσον Κατηγορία:Singles του 1969 Κατηγορία:Singles του 1978 Κατηγορία:Singles της Apple Records Κατηγορία:Singles της Columbia Records Κατηγορία:Singles της Decca Records Κατηγορία:Νούμερο 1 singles στα Billboard Hot 100
Αντιόχεια εν Σκυθία
Η Αντιόχεια αυτή ιδρύθηκε στη Σκυθία, χώρα παρά τον ποταμό Ιαξάρτη (Κεντρ. Ασία) οι εκβολές του οποίου ήταν στη Ωξειανή Λίμνη (σημ Αράλη) και αποτελούσε το φυσικό όριο μεταξύ Σογδιανής και Σκυθίας χώρας. Την πόλη έκτισε κατά εντολή του Σελεύκου Α΄ και Αντιόχου Α΄ ο Μιλήσιος στρατηγός Δημοδάμας (βλ. Ιστορία Ελληνικού Έθνους), όπου και ίδρυσε ιερό του Διδυμαίου Απόλλωνος.
Η Αντιόχεια αυτή μαζί με την Αλεξάνδρεια την εσχάτη, αποτελούσαν τα ακρότατα Β.Α. σύνορα της μέχρι της εποχής εκείνης ελληνικής επικράτησης.
Κατηγορία:Ελληνιστική περίοδος Κατηγορία:Αντιόχεια Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις Κατηγορία:Σκυθία
Ταραντέλα
μικρογραφία|Ταραντέλα, Νάπολη, από ταινία του 1903 Η ταραντέλα είναι μια ομάδα διαφόρων χορών οι οποίοι χαρακτηρίζονται από γρήγορο και αισιόδοξο ρυθμό, συνήθως σε 6/8 (μερικές φορές 18/8 ή 4/4), που συνοδεύεται από ντέφια. Είναι από τις πιο αναγνωρισμένες μορφές της παραδοσιακής μουσικής της Νότιας Ιταλίας. Το συγκεκριμένο όνομα του χορού ποικίλλει ανάλογα με κάθε περιοχή. Για παράδειγμα αναφέρεται ως ταμουριάτα (ιταλικά tammuriata) στην Καμπανία, πίτσικα (ιταλικά pizzica) στην περιοχή του Σαλέντο της Απουλίας, ταραντέλα Καλαβρίας (στα Ιταλικά Tarantella Calabrese ή Sonu a ballu) στην Καλαβρία. Η ταραντέλα είναι δημοφιλής και στην Αργεντινή.
Ιστορία
Στην ιταλική περιοχή Ταράντο της Απουλίας, το δάγκωμα μιας τοπικής αράχνης - λύκου, που ονομάζεται ταραντούλα, ήταν εξαιρετικά δηλητηριώδες και οδηγούσε το άτομο σε μια υστερική κατάσταση η οποία είναι γνωστή ως ταραντισμός (ιταλικά tarantism). Αυτό έγινε γνωστό ως ταραντέλα. Τα παλαιότερα των εγγράφων που παραπέμπουν τη σχέση μεταξύ μουσικής εξορκισμού και του δαγκώματος της ταραντούλας είναι χρονολογημένα γύρω στο 1100 π.Χ.. Ο R.Lowe Thompson πρότεινε ότι ο χορός είναι μια επιβίωση από μια διονυσιακή λατρεία στην παρανομία. Ο Τζον Κόμπτον αργότερα αναφέρει ότι η Ρωμαϊκή Σύγκλητος είχε καταστείλει αυτές τις αρχαίες διονυσιακές τελετές. Στο 186 π.Χ. η ταραντέλα επανεμφανίζεται με το πρόσχημα της θεραπείας έκτακτης ανάγκης για τα θύματα της ταραντούλας.
Η παράδοση παραμένει στην περιοχή και είναι γνωστή ως νεοταραντισμός. Πολλοί νέοι καλλιτέχνες, ομάδες και διάσημοι μουσικοί συνεχίζουν να κρατούν ζωντανή την παράδοση αυτή. Η μουσική είναι πολύ διαφορετικού ρυθμού, είναι ταχύτερη αλλά έχει παρόμοιες υπνωτικές επιδράσεις, ιδιαίτερα όταν οι άνθρωποι εκτίθενται στο ρυθμό της για μεγάλο χρονικό διάστημα. Η μουσική χρησιμοποιείται στη θεραπεία των ασθενών με ορισμένες μορφές κατάθλιψης ή υστερίας και οι επιπτώσεις της στο ενδοκρινικό σύστημα έγιναν πρόσφατα αντικείμενο έρευνας.
Ερωτισμός και ταραντικοί χοροί
Η αρχοντική ερωτική ταραντέλα χορεύεται από ένα ζευγάρι ή ζευγάρια. Είναι μικρής διάρκειας, χαριτωμένη και κομψή. Από την άλλη πλευρά, η θεραπευτική ταραντέλα χορευόταν σόλο από το υποτιθέμενο θύμα που τσιμπήθηκε από "ταραντούλα", διαρκούσε ώρες ή ακόμη και ημέρες. Ωστόσο, άλλες μορφές του χορού ήταν και εξακολουθούν να είναι χοροί ανάμεσα σε ζευγάρια (όχι απαραίτητα ζευγάρια διαφορετικού φύλου) που συνήθως μιμούνται είτε το φλερτ ή έναν αγώνα με σπαθιά. Η σύγχυση φαίνεται να πηγάζει από το γεγονός ότι οι δηλητηριώδεις αράχνες και οι χοροί έχουν παρόμοια ονόματα για την πόλη του Τάραντα.
Ο πρώτος χορός προέρχεται από την περιοχή της Απουλίας και εξαπλώθηκε δίπλα σε κάθε τμήμα του Βασιλείου των δύο Σικελιών. Η Ναπολιτάνικη ταραντέλα είναι ένας χορός ερωτικός που εκτελείται από τα ζευγάρια των οποίων οι "ρυθμοί, μελωδίες, χειρονομίες, και τα συνοδευτικά τραγούδια είναι πολύ διαφορετικά". Χαρακτηρίζεται από πιο γρήγορη και χαρούμενη μουσική. Η προέλευσή του μπορεί να φτάνει σε "μία συγχώνευση του δέκατου πέμπτου αιώνα", μεταξύ του ισπανικού Fandango και του Moresque «ballo di sfessartia». Η «μαγικο-θρησκευτική» ταραντέλα είναι χορός ενός ατόμου, εκτελείται για να θεραπεύσει μέσω του ιδρώτα τα συμπτώματα από το δάγκωμα μιας αράχνης κατά την περίοδο της συγκομιδής (το καλοκαίρι). Ο χορός αυτός χρησιμοποιήθηκε αργότερα ως θεραπεία για τη συμπεριφορά των νευρωτικών γυναικών (Carnevaletto delle Donne).
Ο αρχικός μύθος λέει ότι κάποιος που είχε δαγκωθεί από την ταραντούλα (ή τη Μεσογειακή μαύρη χήρα) έπρεπε να χορεύει σε ένα αισιόδοξο ρυθμό για να ιδρώσει και έτσι να αποβάλει από το σώμα του το δηλητήριο.
Υπάρχουν αρκετά παραδοσιακά μουσικά συγκροτήματα που παίζουν ταραντέλα: καθώς και το ελληνικό συγκρότημα
Η ταραντέλα συνήθως παίζεται με ένα μαντολίνο, κιθάρα, ακορντεόν και ντέφια. Χρησιμοποιούνται όμως επίσης φλάουτο, βιολί, τρομπέτα και κλαρίνο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χορός στην Ιταλία Κατηγορία:Μορφές χορού κλασικής μουσικής
Επιχείρηση Μπράντοκ
Η Επιχείρηση Μπράντοκ (αγγλικά: Operation Braddock) ήταν μυστικό πρόγραμμα που σχεδιάστηκε και εκτελέστηκε από τη Βρετανική Διευθύνση Ειδικών Επιχειρήσεων (SOE) από το 1943 κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Ο στόχος αυτού του προγράμματος ήταν να δημιουργηθεί σύγχυση, φόβος, ανασφάλεια και αποθάρρυνση στο εχθρικό έδαφος, ρίχνοντας τα λεγόμενα «πακέτα επίθεσης». Τα ριφθέντα πακέτα περιείχαν ειδικές χειροβομβίδες, ένα μικρό πυροβόλο όπλο ή εμπρηστικές βόμβες. Οι αντιστασιακές δυνάμεις, οι αιχμάλωτοι πολέμου ή καταναγκαστικοί εργάτες, εξοπλισμένα με αυτά τα «πακέτα επίθεσης» θα δρούσαν στο εχθρικό έδαφος, όπου θα έπρεπε στη συνέχεια να πραγματοποιούν επιθέσεις που αποτελούσαν σημαντική απειλή για τον εχθρό.
Ιστορικό
Η βρετανική μυστική υπηρεσία κατέληξε αρχικά στο συμπέρασμα ότι η μαζική διανομή «κρυφών» εκρηκτικών ή εμπρηστικών βομβών σε εχθρικό έδαφος δεν ήταν καλή πρακτική. Από τη μία πλευρά, δεν υπήρχαν αρκετά αεροπλάνα για τη μεταφορά των δεμάτων, και από την άλλη υπήρχε ο φόβος ότι η γερμανική πλευρά θα μπορούσε στη συνέχεια να εκδικηθεί τους στρατιώτες που ήταν αιχμάλωτοι πολέμου. Επιπλέον, θεωρήθηκε ότι τα παιδιά που έπαιζαν θα μπορούσαν να τραυματιστούν ή ακόμη και να σκοτωθούν από αυτά τα εκρηκτικά. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια του 1943, ο αρμόδιος για την επιχείρηση υπουργός, Λόρδος Σέλμπορν, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η κατάσταση του πολέμου είχε αλλάξει ριζικά εν τω μεταξύ και ότι ήταν πλέον απαραίτητο τουλάχιστον να παραλύσουν ή να εμποδίσουν τις επικοινωνίες στις περιοχές που καταλαμβάνει ο εχθρός. Επιπλέον, οι ακούσιοι τραυματισμοί στα παιδιά θα μπορούσαν εύκολα να προληφθούν με τεχνικά χαρακτηριστικά των χρησιμοποιούμενων μέσων.
Η SOE στη συνέχεια άρχισε να καταστρώνει δύο σενάρια ανάπτυξης. Το πρώτο πρόγραμμα «Μπράντοκ I» σχεδίαζε να ρίξει 50.000 «πακέτα επίθεσης» με αλεξίπτωτο πάνω από το εχθρικό έδαφος. Εκτός από τις ειδικά σχεδιασμένες χειροβομβίδες, οι συσκευασίες περιείχαν ένα ειδικό πυροβόλο όπλο που ονομάζονταν πιστόλι «Liberator». Αυτό το πολύ απλά κατασκευασμένο όπλο θα μπορούσε να πυροδοτήσει μόνο ένα φυσίγγιο, αλλά μαζί με το πιστόλι παρασχέθηκαν 10 επιπλέον φυσίγγια. Ένα εκατομμύριο από αυτά τα πιστόλια παρήχθησαν στις Ηνωμένες Πολιτείες προς 2,10 δολάρια το καθένα.
Μόλις τον Φεβρουάριο του 1945, ορισμένα «πακέτα επίθεσης» έπεσαν σε διάφορα μέρη της Γερμανίας, με την τελευταία τέτοια ενέργεια να έλαβε χώρα πάνω από την πόλη Φυρτ (Fürth) στις 5 Απριλίου 1945. Μετά από αυτό, δεν εξετάστηκαν πλέον να πέσουν αλλά «πακέτα επίθεσης». Από τη μία πλευρά, η ήττα της Γερμανίας ήταν επικείμενη και από την άλλη πλευρά εξακολουθούσαν να υπάρχουν φόβοι ότι οι γερμανικές δυνάμεις ασφαλείας θα μπορούσαν να ξεκινήσουν μέτρα αντιποίνων μεγάλης κλίμακας εναντίον των αιχμαλώτων πολέμου ή καταναγκαστικών εργατών.
Τελικά, το «Μπράντοκ I» εγκαταλείφθηκε, αλλά ένα μικρός αριθμός πιστολιώνν Liberator συμπεριλήφθηκε σε κανονικές πτώσεις εμπορευματοκιβωτίων στη γαλλική αντίσταση και άλλα διανεμήθηκαν από το OSS στην Άπω Ανατολή για χρήση από τις Φιλιππινέζικες ανταρτικές δυνάμεις εναντίον των Ιαπώνων. Μικρός αριθμός παραδόθηκε, επίσης, στους Κινέζους.
Για το δεύτερο «Μπράντοκ II» είχε προγραμματιστεί να διανεμηθούν περίπου 3 εκατομμύρια εμπρηστικές συσκευές στη Γερμανία και την Ιταλία, οι οποίες έπρεπε να χρησιμοποιηθούν με σκοπό να προκαλέσουν σαμποτάζ ξένοι καταναγκαστικοί εργάτες και αντάρτες της αντίστασης ενάντια στο ναζιστικό καθεστώς.Η SOE ισχυρίστηκε ότι εάν εφαρμοστεί επιτυχώς μόνο το 1% των εμπρηστικών συσκευών, θα υπήρχαν περίπου 30.000 πυρκαγιές σε όλη τη Γερμανία.
Άδενδρο
Το Άδενδρο είναι κωμόπολη του Δήμου Χαλκηδόνας στο νομό Θεσσαλονίκης. Αποτελεί εξέλιξη αρχαίου οικισμού της Βοττιαίας και είναι χτισμένο ανάμεσα στους ποταμούς Λουδία και Αξιό. Στη διάρκεια της Τουρκοκρατίας ονομαζόταν Κιρτζιλάρ («χέρσα περιοχή»), μέχρι το 1927 οπότε και μετονομάστηκε σε Άδενδρον.
Επιχείρηση Μπράντοκ
Κληρονομιά
Η επιτυχία της "Επιχείρησης Μπράντοκ" είναι δύσκολο να εκτιμηθεί αναδρομικά. Δεδομένου του μεγάλου αριθμού πυρκαγιών που ξέσπασαν σε βομβιστικές επιθέσεις σε πόλεις, δεν μπορεί να προσδιοριστεί το ποσοστό επιτυχημένων επιχειρήσεων σαμποτάζ.
Άδενδρο
Οι κάτοικοι αποτελούνταν από αυτόχθονες, από λίγους Βλάχους που ήρθαν στην περιοχή στο τέλος του 19ου αιώνα, καθώς και από πρόσφυγες του 1922 περιοχών της Μικράς Ασίας και Θράκης. Κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο αποτελούσε κέντρο διακίνησης προϊόντων και εμπορευμάτων λόγω του Σιδηροδρομικού Σταθμού. Οι κάτοικοι παρουσίασαν μεγάλη ευμάρεια λόγω των πρόσφορων εδαφών του Δέλτα από την καλλιέργεια της γης.
Επιχείρηση Μπράντοκ
Παραπομπές
Κατηγορία:Προπαγάνδα Κατηγορία:Διευθύνση Ειδικών Επιχειρήσεων Κατηγορία:Ιστορία του Ηνωμένου Βασιλείου κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Άδενδρο
Το Άδενδρο έχει 1 δημοτικό σχολείο, 1 παιδικό σταθμό, 1 νηπιαγωγείο και ένα γυμνάσιο-λύκειο. Στο Άδενδρο εχει έδρα η ποδοσφαιρική ομάδα Δόξα Αδένδρου και η ομάδα καλαθοσφαίρισης-πετοσφαίρισης Γαλαξίας Άδενδρου.
Κατά την απογραφή του 2011 είχε 2.079 κατοίκους και κατά την απογραφή του 2021 είχε 1.889 κατοίκους. Αποτελεί έδρα δημοτικής κοινότητας σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Η δημοτική κοινότητα Αδένδρου είναι χαρακτηρισμένη ως αστικός πεδινός οικισμός, με έκταση 37,167 χμ² (2011). thumb|right|Ο σιδηροδρομικός σταθμός, 1891-[[1894]]
Αινβέλ (Ωτ-Σον)
Το Αινβέλ (γαλλικά: Ainvelle) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Σον, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Σον
Ερφούρτη
Η Ερφούρτη (γερμανικά: Erfurt, Έρφουρτ) είναι η πρωτεύουσα του κρατίδιου της Θουριγγίας στη Γερμανία. Ο πληθυσμός της ανέρχεται στους 202.590 κατοίκους.
Γεωγραφία
thumb|250px|left|Οι εκκλησίες Μαρίεντομ (Mariendom) και Σεβέρικιρχε (Severikirche)
Ιστορία
Η Ερφούρτη αναφέρθηκε για πρώτη φορά το 742 με το όνομα "Erphesfurt". Ήταν σημαντική πόλη εμπορικών συναλλαγών κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα κοντά σε μια διάβαση πέρα από το ποταμό Γκέρα. Το 1392 ιδρύθηκε το πανεπιστήμιο της Ερφούρτης. Το 1803 έγινε τμήμα της Πρωσίας. Μετά τη γερμανική επανένωση η πόλη έγινε η πρωτεύουσα του επανιδρυμένου κρατιδίου της Θουριγγίας. Σε αντίθεση με τις περισσότερες άλλες μεγάλες γερμανικές πόλεις, έπαθε περιορισμένες ζημιές από τις αεροπορικές επιδρομές κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Γεγονότα Απριλίου 2016
5 Απριλίου
(AAP via Yahoo! News)
9 Απριλίου
(AFP μέσω ABC News)
15 Απριλίου
(AP)
24 Απριλίου
(Radio Free Europe/Radio Liberty)
29 Απριλίου
Ιρανικές βουλευτικές εκλογές 2016
30 Απριλίου
04
Γιάννης Γεωργιάδης (μουσικός)
Ο βιρτουόζος βιολιστής Γιάννης Γεωργιάδης (Jannis Georgiadis) είναι ένας Έλληνας κλασικός μουσικός. Έχει εμφανιστεί στην Ευρώπη και την Αμερική αποσπώντας θετικές κριτικές για τις ερμηνείες του..
Σπουδές και καριέρα
Γεννημένος στην Αθήνα σε οικογένεια μουσικών, άρχισε μαθήματα βιολιού από τη μητέρα του σε ηλικία 4 ετών. Πήρε το δίπλωμα του από το Ωδείο Αθηνών υπό τον Τάτση Αποστολίδη με άριστα παμψηφεί και παρακολούθησε θερινά σεμινάρια στην ακαδημία του Σάλτσμπουργκ στην Αυστρία. Στα 17 του χρόνια αντιπροσώπευσε την Ελλάδα για 2 συνεχόμενα έτη στην Ορχήστρα Νέων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το 1991 ύστερα από υποτροφίες του ιδρύματος «Αλέξανδρος Σ. Ωνάσης» και της Αυστριακής κυβέρνησης, ολοκλήρωσε με Ανώτατη Διάκριση τις σπουδές του στη Μουσική Ακαδημία της Βιέννης (Universität für Musik und darstellende Kunst Wien), κοντά στον διακεκριμένο παιδαγωγό Φρανς Σαμόυλ (Frαnz Samohyl). Το 2005 πήρε δίπλωμα διεύθυνσης ορχήστρας από το "London College of Music & Media" και από τότε έχει διευθύνει τη Φιλαρμονική Ορχήστρα Γιάνατσεκ στην Τσεχία και τη Συμφωνική Ορχήστρα του Ζεζού (Jeju) στη Νότια Κορέα. Από το 2006 είναι επίτιμος Εξάρχων της Συμφωνικής Ορχήστρας του Δήμου Αθηναίων.
Τα τελευταία χρόνια το ενδιαφέρον του Γιάννη Γεωργιάδη έχει στραφεί στο ρεπερτόριο της μουσικής δωματίου και έχει συνεργαστεί με διακεκριμένους Έλληνες και ξένους ερμηνευτές. Το 2000 ίδρυσε την ορχήστρα δωματίου "Feminarte" και ως καλλιτεχνικός διευθυντής της προγραμματίζει, σε συνεργασία με εκλεκτούς Έλληνες και ξένους σολίστ και αρχιμουσικούς, έναν ευρύ κύκλο δραστηριοτήτων με στόχο τόσο ελληνικά, όσο και διεθνή φεστιβάλ. Η διδασκαλία κατέχει επίσης σημαντική θέση στις δραστηριότητές του, ο οποίος έχει διδάξει σε διεθνή σεμινάρια στη Νέα Υόρκη, τη Γενεύη και την Ελλάδα.
Ο Γιάννης Γεωργιάδης έχει συμπράξει ως σολίστ με γνωστές ξένες ορχήστρες όπως τη "Φιλαρμόνια" του Λονδίνου, τη συμφωνική του Βερολίνου, τη Φιλαρμονική της Βουδαπέστης, Ορχήστρα της Ραδιοφωνίας της Πράγας, τη "Simfonietta Beer Sheva του Ισραήλ, Ορχήστρα Δωματίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Ορχήστρα Δωματίου του Κρεμλίνου κ.ά. Στην Ελλάδα συνεργάζεται τακτικά με την Κρατική Ορχήστρα Αθηνών και τη Συμφωνική Ορχήστρα Δήμου Αθηναίων..
Ηχογραφήσεις
Οι ηχογραφήσεις του με την EMI / Warner περιλαμβάνουν έργα του Ρίχαρντ Στράους, Πάμπλο ντε Σαρασάτε, Μωρίς Ραβέλ και Καμίγ Σαιν-Σανς, καθώς και Ελλήνων συνθετών όπως ο Γιάννης Παπαϊωάννου, Δημήτρης Παπαδημητρίου, Μπάμπης Κανάς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες μουσικοί Κατηγορία:Απόφοιτοι του Ωδείου Αθηνών
Άγιος Ανδρέας Ρεθύμνης
Ο Άγιος Ανδρέας Ρεθύμνης είναι οικισμός της Κοινότητας Γωνιάς του Δήμου Ρεθύμνης στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Σύμφωνα με τα στοιχεία της απογραφής του 2011 ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 203 μόνιμους κατοίκους.
Γενικά και ιστορικά στοιχεία
Ο Άγιος Ανδρέας είναι κτισμένος σε υψόμετρο 215 μέτρων και βρίσκεται 11 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά από την πόλη του Ρεθύμνου. To 1881, σύμφωνα με την οθωμανική απογραφή εκείνου του έτους, είχε πληθυσμό 275 κατοίκων που στην πλειοψηφία του ήταν μουσουλμανικός (συγκεκριμένα στο χωριό ζούσαν 250 Τουρκοκρητικοί έναντι 25 Ελλήνων ).
Το 1894, σύμφωνα με εκτίμηση του αξιωματικού του ελληνικού στρατού, Νικόστρατου Καλομενόπουλου, στον Άγιο Ανδρέα ζούσαν εξήντα τουρκικές οικογένειες και έξι ελληνικές. Μερικά χρόνια αργότερα, η απογραφή του 1900 που διενεργήθηκε από την Κρητική Πολιτεία βρήκε στον Άγιο Ανδρέα μόλις 19 κατοίκους (17 μουσουλμάνους και 2 χριστιανούς).
Διοικητικά, με τη δημιουργία των οθωμανικών δήμων κατά το 1879, υπήχθη στον δήμο Ατσιπόπουλου της επαρχίας Ρεθύμνης. Μετά την ενσωμάτωση της Κρήτης στο ελληνικό κράτος παρέμεινε στην επαρχία Ρεθύμνης ως οικισμός της κοινότητας Γωνιάς, ενώ σύμφωνα με την καποδιστριακή διοικητική διαίρεση υπαγόταν από το 1997 μέχρι το 2010 στο δημοτικό διαμέρισμα Γωνιάς του δήμου Νικηφόρου Φωκά. Από το 2011 υπάγεται στον καλλικρατικό δήμο Ρεθύμνης.
Συγκοινωνία
Υπάρχει σύνδεση του ΚΤΕΛ Ρεθύμνης από Κυριάννα ως Βαλσαμόνερο με ενδιάμεσες στάσεις σε Άγιο Ανδρέα και Αθάνατο.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ρεθύμνης Κατηγορία:Δήμος Ρεθύμνης
Αργύρης Αποσκίτης
Ο καπετάνιος Αργύρης Αποσκίτης ήταν αγωνιστής του αγώνα του 1821.
Βιογραφικά στοιχεία
Η καταγωγή του ήταν από το χωριό Βελημάχι της Γορτυνίας. Υπήρξε φημισμένος καπετάνιος, και οπλαρχηγός και βρέθηκε στην μάχη του Λάλα, έπειτα στην πολιορκία της Τριπολιτσάς. Κατά την διάρκεια της μάχης της Γράνας κλείστηκε με τον Δημητράκη Δεληγιάννη στον Μαντσαγρά. Ό Αποσκίτης συμμετείχε σε πολλές μάχες στο πλευρό και υπό της διαταγές των Δεληγγιαναίων, μία από της πιο γνωστές οικογένειες της επανάστασης του 1821.
Στην πολιορκία της Πάτρας στις 9 Μαρτίου πληγώθηκε ελαφρά. Συστράτευε πάντα με τον Κανέλλο και τον Δημήτριο Δεληγιάννη. Πολέμησε και στις μάχες εναντίον του Δράμαλη και του Ιμβραήμ Πασά. Ό Αργύρης Αποσκίτης στην μάχη των Τρικόρφων πληγώθηκε σοβαρά και στα δύο του χέρια και έμεινε ανάπηρος. Το 1823 δόθηκε στον Αργύρη Αποσκίτη για της υπηρεσίες του στον αγών α ό βαθμός του Χιλίαρχου.
Αναφορές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Κουσλάρ (Κουρνταμίρ)
Το Κουσλάρ είναι χωριό και δήμος της επαρχίας Κουρνταμίρ του Αζερμπαϊτζάν.
Αναφορές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Κουρνταμίρ
Αναγνώστης Παπαδόπουλος
Ο Αναγνώστης Παπαδόπουλος ήταν πολιτικός και αγωνιστής του αγώνα του 1821.
Βιογραφικά στοιχεία
Η καταγωγή του οπλαρχηγού Αναγνώστη Παπαδόπουλου ήταν από το χωριό Βερβίτσα (τα σημερινά Τρόπαια Αρκαδίας). Ο Αναγνώστης Παπαδόπουλος γεννήθηκε στα Τρόπαια Αρκαδίας περίπου το 1790, πατέρας του ήταν ο Στασινός Παπαδόπουλος*, σεβάσμιος γέρον κατά την έναρξη της επανάστασης, άνθρωπος του Δεληγιάννη στα χωριά της Άκοβας, περιοχή Τροπαίων Βυζικίου. Ο πατέρας του μαζί με τον ίδιο και τους Μιχαλοπουλαίους από το Βυζίκι κήρυξαν την επανάσταση στις 19 ή 20 Μαρτίου.Επισήμως η κήρυξη της επανάστασης στην επαρχία Καρύταινας έγινε στα Λαγκάδια την 23η Μαρτίου με επίσημη δοξολογία στον ναό του Προδρόμου. Μετά το τέλος της δοξολογίας όλοι οι πρόκτιτοι παρήλασαν προ του Κανέλλου Δεληγιάννη και ασπάστηκαν τη δεξιά του, σαν ένδειξη αγάπης αλλά και υπακοής. Κατόπιν εντολής του Κανέλλου Δεληγιάννη συνεστήθη το στρατόπεδο στου Ρένεση από Ακοβίτες, Λαγκαδινούς και Περαμερίτες, συνολικά 700 άτομα. Η προσωρινή αρχηγία του στρατοπέδου ανέλαβε τιμητικά ο γερο Στασινός Παπαδόπουλος, ως την άφιξη του Δημητράκη Δεληγιάννη, ενώ την επιμελητεία οι Μιχαλοπουλαίοι. Ο Αναγνώστης Παπαδόπουλος ανέλαβε  μαζί με τον Σπήλιο Γρίβα την ηγεσία των Βερβιτσιωτών.* Σαν οπλαρχηγός σώματος Τροπαιατών ο Αναγνώστης πολέμησε γενναία σε πολλές μάχες,  στο Πούσι κοντά στου Λάλα, στην πολιορκία της Πάτρας, της Τριπολιτσάς, στην πρώτη πολιορκία του Μεσολογγίου και σε πολλές άλλες. Στον δεύτερο εμφύλιο πήρε το μέρος των προκρίτων και του Κολοκοτρώνη και γι αυτό φυλακίστηκε, διασώζεται επιστολή προς τη διοίκηση του Κωλέτη που μαζί με άλλους "στασιαστές" ζητούν την επιείκεια της κυβέρνησης.
Μοραΐτες Οπλαρχηγοί του 1821, από το ARKADIA PORTAL Επαρχία Καρύταινας
1. Κολοκοτρωναίοι: Θεόδωρος, οι γιοι του Πάνος και Ιωάννης (Γενναίος), Αποστόλης, Δημήτριος (ή Ντασκούλης), Αντώνιος και ο γιος του Κωνσταντής, Μάρκος, από Λυμποβίσι Καρύταινας, στρατολογούσαν στο τμήμα Βουνών και Κάμπου Καρύταινας
2. Πλαπουταίοι: Κολιόπουλα, Δημήτριος, Γεωργάκης(Μπυρογεώργης ή Μαστρογεώργης), Παρασκευάς, Θανάσης, Γιαννίκος (γιος του Γεωργάκη) από Παλούμπα, στρατολογούσαν στο τμήμα της Λιοδώρας
3. αδελφοί Δεληγιανναίοι, Κανέλος, Δημήτριος και Νικόλαος, από Λαγκάδια, στρατιωτικοί αρχηγοί τμημάτων Λαγκαδίων, Άκοβας και Πέρα Μεριάς
4. αδελφοί Πετρακόπουλοι, Αναγνώστης και Γιάννης, από Λαγκάδια
5. Γεώργιος Σπηλιόπουλος, από Λαγκάδια
6. Γιάννης Θεοφιλόπουλος ή Τσάκαλος, από Λαγκάδια
7. Δημήτρης Δημητρακόπουλος, από Λαγκάδια
8. Κωνσταντής Μιχαλόπουλος, από Λαγκάδια
9. Αθανάσιος Κίντζιος και γιος του Μιχάλης, από Λαγκάδια
10. Ιωάννης Στρατηγόπουλος, από Λαγκάδια
12. Αθανάσιος Οικονομόπουλος, από Ζυγοβίστι
13. καπετάν Ρίζος, από Ζυγοβίστι
14. αδελφοί Καρδαρά, Αθανάσιος και Θεοδόσιος, από Ζυγοβίστι
15. Γεώργιος Παπακωστόπουλος, από Ζυγοβίστι
17. Ανδρέας Παπαδιαμαντόπουλος, από Δημητσάνα
18. αδελφοί Παπαζαφειρόπουλοι, Κωνσταντίνος και Οικονόμος (ιερέας) από Λάστα
19. Γεώργιος Αθανασιάδης, από Λάστα.
20. Πανουσάκος, από Παλούμπα Λιοδώρας
21. Νικόλαος Μπούκουρας, από Μαγούλιανα
22. Κωνσταντίνος Πετρόπουλος, από Μαγούλιανα.
23. Αργύριος Ζούβελος, από Μαγούλιανα.
24. Λιάκος Κοσμόπουλος, από Μαγούλιανα.
25. Νικόλαος Ταμπακόπουλος, από Βυτίνα
28. Δημήτριος Σπυρακόπουλος, από Καρύταινα
29. Ανάστος Σαμαράνης, από Καρύταινα
30. Νικόλαος Μπαλαμπάνης, από Καρύταινα
31. Ανδρίκος Μιχαλόπουλος, από Καρύταινα
33. Αντώνιος Πελοπίδας, από Στεμνίτσα
34. Κωνσταντίνος Παπαθανασόπουλος, από Στεμνίτσα
35. Γιωργάκης Καψοκαλύβας, από Ζάτουνα
36. Στάϊκος Σταϊκόπουλος, από Ζάτουνα
37. Στέφανος Ιωάννου Ρολογάς, από Ζάτουνα
38. Ιωάννης Τρύφωνος Οικονομίδης, από Ζάτουνα
39. Φώτιος Δάρας, από Σέρβου
40. παπά-Σχίζας, από Σέρβου
41. Πανουργιάς, από Παλούμπα
42. Κωνσταντής Τσάκαλος, από Κοκορά
43. Δημητρακόπουλοι, Σταύρος, Γεώργιος Π. και Βασίλειος Αλωνίσταινα
44. Χρήστος Παναγούλιας, από Βαλτεσινίκο
45. Αναγνώστης Παπαδόπουλος, από Βερβίτσα (Τρόπαια)
46. αδελφοί Στασινόπουλοι, Γιαννάκης και Ανάστος, από Βυζίτσι
47. Αργύρης Αποσκίτης, από Βελημάχι.
49. Θεόδωρος Ασημακόπουλος, από Κοντοβάζαινα
50. Βαχλιώτες, Παρασκευάς (ή Τσαουσάκος) και Χρήστος, από Βάχλια
52. Θεοδωράκης Σουλιμιώτης
53. Σπήλιος Ζούτος, ή Σταματόπουλος, από Μοναστηράκι.
54. Σπήλιος Χελωνιάρης, από Δίβριτσα
55. Κωνσταντής Αναστόπουλος, από Νεμνίτσα
57. Παναγιώτης Προύντσος, από Καρδαρά
58. Σωτήρος Παπαγιαννόπουλος, από Βαλτεσινίκο
59. Αδάμ Κορέλας, από Αρκουδόρεμα
60. Παναγιώτης Κλης, από Αρκουδόρεμα
61. Καφετσής, από Βλόγκον Λιοδώρας
62. παπά-Δημήτρης, από Χρυσοβίτσι
63. παπά-Δημήτρης, από Κορφοξυλιά
64. παπά-Γιώργης, από Λάτικα Λιοδώρας
65. Παπαγεωργάκης, από Μοναστηράκιυβέρνησης
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Ρευστό
Με τον όρο ρευστό χαρακτηρίζεται μια οποιαδήποτε ουσία που παρουσιάζει ροή. Τέτοιες ουσίες είναι τα α) υγρά και τα αέρια, β) στερεά που βρίσκονται σε φάση ροής. Συνεπώς ο όρος ρευστό χαρακτηρίζει συνοπτικά τα υγρά και τα αέρια σώματα των οποιων οι δυνάμεις συνοχής είναι χαλαρές με συνέπεια η μάζα τους να ολισθαίνει ελεύθερα (περίπτωση υγρών) ή να μετατοπίζεται ανεξάρτητα (περίπτωση αερίων) έτσι ώστε να λαμβάνει κάθε φορά το σχήμα του χώρου που καταλαμβάνουν ή του μέσου δια του οποίου κινούνται αυτά.
Διάκριση των ρευστών
Τα ρευστά διακρίνονται στις τρεις ακόλουθες κατηγορίες:
Δυνάμεις των ρευστών
Οι Δυνάμεις που ενεργούν επί των ρευστών διακρίνονται σε εξωτερικές και εσωτερικές.
Υπαγωγή μελέτης
Γενικά τα ρευστά αποτελούν κατάσταση της ύλης και εξετάζονται κατ΄ αυτήν, ενώ ως μέσα (ως προς τη συμπεριφορά των κινήσεών τους και των αντιδράσεών τους σε διάφορες δυνάμεις), εξετάζονται από τη Μηχανική των ρευστών, όπου τα μεν υγρά, από την επιμέρους υδροστατική, όταν ακινητούν, ή την υδροδυναμική, όταν αυτά κινούνται, τα δε αέρια από την επιμέρους αεροδυναμική.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Κατάσταση της ύλης Κατηγορία:Μηχανική ρευστών Κατηγορία:Υδροστατική Κατηγορία:Δυναμική ρευστών Κατηγορία:Αεροδυναμική Κατηγορία:Υδραυλική
Αμωρί Β΄ του Μονφόρ
O Αμωρί Β΄, Amaury II (πεβ. 1089) από τον Οίκο τού Μονφόρ ήταν κύριος τού Μονφόρ (1087-89).
Βιογραφία
Ήταν ο πρώτος γιος τού Σίμωνα Α΄ κυρίου τού Μονφόρ και της Ισαβέλλας ντε Μπρουά, κόρηw τού Ούγου Μπαρντούλ.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Μονφόρ-λ'Αμωρί
Ρουέν
Η Ρουέν (γαλλικά: Rouen) θεωρείται η παραδοσιακή ιστορική πρωτεύουσα της Νορμανδίας, μια από τις μεγαλύτερες πόλεις της Γαλλίας και ολόκληρης της μεσαιωνικής Ευρώπης. Βρίσκεται στη βορειοδυτική Γαλλία στις όχθες του ποταμού Σηκουάνα και είναι η πρωτεύουσα της περιφέρειας Άνω Νορμανδίας και του νομού Σεν-Μαριτίμ. Αποτελούσε την έδρα του Νορμανδικού δουκάτου που ίδρυσε ο Ρόλλο και μια από τις πρωτεύουσες της Αγγλο-Νορμανδικής δυναστείας, όταν αυτή βασίλευε στην Αγγλία. Στη Ρουέν κάηκε η Ιωάννα της Λωρραίνης ως μάγισσα (1431). Ο πληθυσμός της πόλης εκτιμάται σε 109.000 κατοίκους (1997), ενώ το ευρύτερο πολεοδομικό συγκρότημα σύμφωνα με την απογραφή του 1999 ήταν 393.621 κάτοικοι.
Ιστορία
Ιδρύθηκε από τους Γαλάτες. Τον 5ο αιώνα έγινε έδρα επισκοπής και αργότερα έγινε πρωτεύουσα της Νευστρίας. Τον 9ο αιώνα καταλήφθηκε από τους Νορμανδούς Βίκινγκ και από το 912 αποτελούσε την πρωτεύουσα του δουκάτου της Νορμανδίας. Περί τον 11ο αιώνα αποτελούσε μία από τις κυριότερες εβραϊκές εστίες στην Ευρώπη: σύμφωνα με την απογραφή του 1100, ο ιουδαϊκός πληθυσμός ήταν 6.000 κάτοικοι, περίπου το 20% του τότε πληθυσμού. Αργότερα οι Ιουδαίοι της Ρουέν διασκορπίστηκαν σε όλες τις πόλεις της Νορμανδίας. Ο βασιλιάς της Γαλλίας Φίλιππος Β' Αύγουστος (1204) κατέλαβε την πόλη από τους Άγγλους, προσαρτώντας την στο Γαλλικό βασίλειο μαζί με ολόκληρη την υπόλοιπη Νορμανδία. Κατά τη διάρκεια του Εκατονταετούς Πολέμου καταλήφθηκε από τον Άγγλο βασιλιά Ερρίκο Ε' (1419) μαζί με την υπόλοιπη Νορμανδία, προσαρτώντας την στο Αγγλικό στέμμα. Στη Ρουέν κάηκε και η Ιωάννα της Λωρραίνης δήθεν σαν μάγισσα στις 30 Μαΐου 1431, ενώ ανακαταλήφθηκε οριστικά από τους Γάλλους το 1449.
Στη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου έγινε από τους Ναζί η έδρα του γερμανικού ναυτικού, που το εγκατέστησαν στο εμπορικό Πανεπιστήμιο της πόλης. Όταν έγινε η απόβαση και η μάχη της Νορμανδίας, υπέστη σοβαρές καταστροφές ολόκληρη η πόλη από τους συμμαχικούς βομβαρδισμούς, ενώ καταστράφηκε και ο Καθεδρικός ναός της πόλης.
Μουσεία, αξιοθέατα
Το σπουδαιότερο κτίσμα που συναντάται στην Ρουέν είναι ο Καθεδρικός ναός της πόλης, Γοτθικού ρυθμού, έδρα αρχιεπισκοπής, όπου βρίσκεται και ένας από τους τάφους του βασιλιά της Αγγλίας Ριχάρδου Α΄ του Λεοντόκαρδου, όπου φυλάσσεται η καρδιά του. Είναι διακοσμημένος με τοιχογραφίες του διάσημου ζωγράφου Κλοντ Μονέ (1840 - 1926), ενώ την περίοδο (1876 - 1880) ήταν το υψηλότερο κτίριο του κόσμου, συνολικού ύψους 151 μέτρων. Υπέστη σοβαρές καταστροφές με τους βομβαρδισμούς των Συμμάχων στη μάχη της Νορμανδίας (1944). Υπάρχει επίσης η εκκλησία της Ιωάννας της Λωρραίνης, με τοιχογραφίες που δείχνουν τη σκηνή του μαρτυρικού της θανάτου, όπως και η Γοτθική εκκλησία του αγίου Μακλού (15ος αι.). Το μουσείο Καλών Τεχνών της πόλης έχει πλήθος πινάκων ζωγραφικής του διάσημου ζωγράφου Κλοντ Μονέ.
Το Ναυτικό Μουσείο είναι το μουσείο ιστορίας της ναυσιπλοΐας και του λιμανιού της Ρουέν.
Κρουστά μουσικά όργανα
Τα κρουστά είναι μεγάλη οικογένεια μουσικών οργάνων. Ονομάζονται καθ' αυτόν τον τρόπο επειδή η μέθοδος διέγερσης αυτών των οργάνων είναι η κρούση: ο παραγόμενος ήχος προκαλείται χτυπώντας το όργανο (ή μέρος αυτού) με κάποιο ειδικό εξάρτημα (π.χ., μπαγκέτα) ή με τα χέρια. Τα κρουστά όργανα ταξινομούνται σε δύο κύριες υποκατηγορίες, τα μεμβρανόφωνα και τα ιδιόφωνα: τα μεν αποτελούνται από ένα συνήθως κυλινδρικό σώμα που φέρει τεντωμένη μεμβράνη στα ανοίγματά του· τα δε κρούονται καθ' ολοκληρίαν (δηλαδή, κτυπώντας οποιοδήποτε σημείο του σώματός τους). Στα μεμβρανόφωνα περιλαμβάνονται τα τυμπάνια, το νταούλι, το ταμπούρο και άλλα· στα ιδιόφωνα κρουστά εντάσσονται τα κύμβαλα (ή πιατίνια), το ξυλόφωνο, οι καστανιέτες, το ντέφι και άλλα. Αξίζει να σημειωθεί πως ένα σύνολο τυμπάνων (γνωστό στην ελληνική ως τύμπανα ή και ντραμς) αποτελείται από μεμβρανόφωνα και ιδιόφωνα κρουστά.
Στη μουσική εκπαίδευση, τα κρουστά συνηθίζεται επίσης να κατηγοριοποιούνται με βάση την παραγωγή (ή όχι) ήχων με καθορισμένο τονικό ύψος.
Ήχος και χαρακτηριστικά
Η οικογένεια των κρουστών περιλαμβάνει μουσικά όργανα με μεγάλο εύρος ηχητικών χαρακτηριστικών. Ως προς το τονικό ύψος, ορισμένα όργανα (όπως τα τυμπάνια, η μαρίμπα, το βιμπράφωνο, οι καμπάνες κ.ά.) προσεγγίζουν σε μεγάλο βαθμό την αρμονική σειρά, παράγοντας έτσι ξεκάθαρες νότες· αντιθέτως, άλλα κρουστά όργανα (όπως οι καστανιέτες, η ξύστρα και τα κύμβαλα) δονούνται με τρόπο χαοτικό, παράγοντας έτσι τραχείς ήχους με ασαφές τονικό ύψος. Αξίζει να σημειωθεί ότι, ειδικά το μεταλλόφωνο είναι όργανο που προσεγγίζει με μεγάλη ακρίβεια ένα αμιγώς ημιτονοειδές σήμα.
Παραπομπές
Ε1 chat
Αδελφοί Καράλη
Οι αδελφοί Καράλη ήταν αγωνιστές του αγώνα του 1821.
Πηγές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Απελλής
Ο Απελλής (Ιωνία) υπήρξε ένας από τους πιο γνωστούς Έλληνες ζωγράφους της αρχαιότητας που ήκμασε κατά την πρώιμη Ελληνιστική περίοδο. Ήταν ο ευνοούμενος ζωγράφος του Μ. Αλέξανδρου. Οι αρχαίες πηγές αναφέρουν πως καταγόταν από την Κω ή την Έφεσο ωστόσο θεωρείται πιθανότερο πως γεννήθηκε στην αρχαία ιωνική πόλη Κολοφώνα, βόρεια της Εφέσου. Οι περισσότερες πληροφορίες για τη ζωή και το έργο του αντλούνται από το 35ο βιβλίο της Φυσικής Ιστορίας (Naturalis Historia) του Πλίνιου του Πρεσβύτερου (23-79 μ.Χ.), σύμφωνα με τον οποίο, ο Απελλής βρέθηκε στην ακμή του κατά την περίοδο της 112ης Ολυμπιάδας (332-329 π.Χ.). Η συνεργασία του με τον Πτολεμαίο Α' της Αιγύπτου υποδηλώνει πως υπήρξε ενεργός τουλάχιστον μέχρι το 305 π.Χ., όταν ο Πτολεμαίος ανακηρύχθηκε βασιλιάς. Αντιπροσωπευτικά δείγματα είναι οι τοιχογραφίες των βασιλικών τάφων της Βεργίνας.
Έργο
Ο Απελλής υπήρξε αρχικά μαθητής του Εφόρου του Εφέσιου και αργότερα του Παμφίλου από τη Σικυώνα, αν και σύμφωνα με τον Πλούταρχο διέθετε ήδη σημαντική φήμη πριν φοιτήσει στη Σικυώνια σχολή. Εκεί ανέλαβε μαζί με τον Μελάνθιο μία σημαντική παραγγελία για τoν τύραννο Αρίστρατο. Εργάστηκε ως ζωγράφος στο περιβάλλον του Φιλίππου Β' και του Μεγάλου Αλεξάνδρου, φιλοτεχνώντας αρκετές προσωπογραφίες τους. Όπως αναφέρει ο Πλίνιος, ο Μέγας Αλέξανδρος εκτιμούσε ιδιαίτερα τις ικανότητες του, τόσο ώστε να είναι ο μοναδικός ζωγράφος που επιτρεπόταν να φιλοτεχνεί πορτρέτα του. Παρά το γεγονός πως δε διασώζεται κανένα έργο του, αρκετές πληροφορίες για παραγγελίες που ανέλαβε στη διάρκεια της σταδιοδρομίας του και πίνακες που φιλοτέχνησε, αντλούνται από ιστορικές πηγές. Η Αναδυόμενη Αφροδίτη συγκαταλέγεται στις κορυφαίες δημιουργίες του, για την οποία πιθανώς χρησιμοποίησε ως μοντέλο την παλλακίδα του Μεγάλου Αλεξάνδρου Πανκάσπη (γνωστή και ως Καμπάσπη) ή την ερωμένη του Πραξιτέλη, Φρύνη. Το έργο μεταφέρθηκε στη Ρώμη όπου αφιερώθηκε από τον Οκταβιανό Αύγουστο στο ναό του Ιούλιου Καίσαρα, ωστόσο αργότερα καταστράφηκε, ενώ κατά την περίοδο της αυτοκρατορίας του Νέρωνα ο Δωρόθεος φιλοτέχνησε ένα αντίγραφό του. Ο Απελλής είχε ξεκινήσει να φιλοτεχνεί μία δεύτερη εκδοχή του ίδιου θέματος, ωστόσο έμεινε ημιτελής εξαιτίας του θανάτου του.
Φημισμένο έργο του είναι επίσης η  Η Συκοφαντία του Απελλή  (ή Διαβολή), για το οποίο αντλούμε πληροφορίες από την πραγματεία τού Λουκιανού . Αφορμή για την ολοκλήρωση του αλληγορικού αυτού έργου υπήρξε, κατά τον Λουκιανό, ο φθόνος του Αντίφιλου, ο οποίος διέβαλε τον Απελλή στον Πτολεμαίο Α', διαρρέοντας μία συκοφαντία περί συμμετοχής του σε δολοπλοκία με στόχο την ανατροπή του βασιλιά. Η σύνθεση απεικόνιζε τη Συκοφαντία ως όμορφη γυναικεία μορφή, κρατώντας μία καιόμενη δάδα στο αριστερό της χέρι και πλησιάζοντας έναν άνδρα με υπερμεγέθη αυτιά, περιτριγυρισμένο από την Άγνοια και την Υπόληψη, με οδηγό έναν άνδρα που συμβόλιζε το Φθόνο. Τη Συκοφαντία πλαισίωναν δύο ακόμα γυναικείες μορφές, η Επιβουλή και η Απάτη, ενώ από πίσω τους ακολουθούσε η δακρυσμένη Μετάνοια που ανέμενε την έλευση της Αλήθειας. Η περιγραφή του έργου, όπως δίνεται από τον Λουκιανό, ενέπνευσε τον Σάντρο Μποτιτσέλι για τη δημιουργία του αλληγορικού πίνακα Η Συκοφαντία του Απελλή (1494/95, Ουφίτσι). Στις πιο γνωστές συνθέσεις τού Απελλή περιλαμβάνεται επίσης μία προσωπογραφία του μονόφθαλμου βασιλιά Αντίγονου, την οποία φιλοτέχνησε απεικονίζοντας μόνο τα τρία τέταρτα τού προσώπου του – κατά τον Πλίνιο υπήρξε ο πρώτος που απεικόνισε με τέτοιο τρόπο μία προσωπογραφία – ώστε να μη διακρίνεται η ιδιαιτερότητά του.
Σχετικά με τις ικανότητές του στη ζωγραφική, ο Πλίνιος υποστήριξε πως ο Απελλής υπήρξε ανώτερος από τους ζωγράφους που διαδέχτηκε και από εκείνους που υπήρξαν συνεχιστές του. Ανέφερε χαρακτηριστικά πως οι προσωπογραφίες του ήταν τόσο αληθοφανείς, ώστε ένας μετωποσκόπος μπορούσε να προβλέψει την ηλικία του εικονιζόμενου προσώπου, καθώς και να πραγματοποιήσει προβλέψεις για το μέλλον του. Κατά τον Κοϊντιλιανό, ο Απελλής διακρίθηκε στην «ευφυΐα και τη χάρη», ενώ οι περισσότερες ιστορικές πηγές σχολιάζουν την τεχνική του αναφερόμενες στην κομψότητα και στην οικονομία των έργων του, επισημαίνοντας την ικανότητά του να εγκαταλείπει έναν πίνακα την κατάλληλη χρονική στιγμή, χωρίς να υπερβάλει με την προσθήκη περιττών λεπτομερειών. Χρησιμοποιούσε κυρίως τέσσερα χρώματα (μαύρο, λευκό, κίτρινο και κόκκινο) σχεδιάζοντας με απλές γραμμές. Αναφέρεται επίσης ως καινοτόμος στον τομέα της τεχνικής, έχοντας επινοήσει μία ειδική μέθοδο προετοιμασίας του attramentum, όπως αποκαλείται από τον Πλίνιο, από ελεφαντόδοντο. Η χρήση του βοηθούσε στη διατήρηση και προστασία των έργων, ενώ παράλληλα επιδρούσε πιθανώς και στην άμβλυνση των χρωμάτων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ζωγράφοι
Αιζέ-ε-Ρισκούρ
Το Αιζέ-ε-Ρισκούρ (γαλλικά: Aisey-et-Richecourt) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Σον, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Σον
Εύρηκα
μικρογραφία|320x320εσ|εναλλ.=Ο [[Αρχιμήδης τρέχει γυμνός στους δρόμους φωνάζοντας '' εύρηκα"|Ο Αρχιμήδης τρέχει γυμνός στους δρόμους φωνάζοντας "εύρηκα"]] Η αρχαία ελληνική ρηματική φράση εύρηκα - εύρηκα ή απλώς εύρηκα (αρχαία: εὕρηκα) είναι η πασίγνωστη ιστορική αναφώνηση του Αρχιμήδη (287 π.Χ.-212 π.Χ.) που λέγεται ότι όταν ανακάλυψε τη γνωστή αρχή περί της άνωσης τόσο πολύ είχε ενθουσιασθεί που εξήλθε στο δρόμο γυμνός και τρέχοντας επαναλάμβανε συνεχώς αυτή τη φράση.
Ιστορία του γεγονότος
Μία μέρα, ο βασιλιάς Ιέρων Β΄ των Συρακουσών παρήγγειλε στον μεγαλύτερο καλλιτέχνη της πόλης να του φτιάξει μία κορόνα από καθαρό χρυσάφι. Όταν ο βασιλιάς πήρε την κορόνα, άρχισαν να διαδίδονται φήμες πως ο καλλιτέχνης τον είχε κοροϊδέψει, παίρνοντας ένα μέρος από το χρυσάφι για τον εαύτο του και αντικαθιστώντας το με άλλο μέταλλο. Ωστόσο, η τελειωμένη κορόνα είχε το ίδιο βάρος με το χρυσάφι του βασιλιά. Ο βασιλιάς κάλεσε τότε τον Αρχιμήδη να εξετάσει το ζήτημα. Στα πειράματά του, ο Αρχιμήδης βρήκε το νόμο του ειδικού βάρους. Ανακάλυψε πως όταν ένα στερεό σώμα μπει μέσα σε υγρό, χάνει τόσο βάρος όσο είναι το βάρος του όγκου του υγρού που εκτοπίζει.
Ο Αρχιμήδης επινόησε ένα σύστημα που χρησιμοποιεί το ειδικό βάρος των στερεών σωμάτων. Ζύγιζε πρώτα το στερεό στον αέρα και έπειτα το ζύγιζε μέσα στο νερό. Και αφού το στερεό ζύγιζε λιγότερο μέσα στο νερό, αφαιρούσε το βάρος που είχε μέσα στο νερό από το βάρος που είχε στον αέρα. Τέλος, διαιρούσε το βάρος του στερεού σώματος στον αέρα με την απώλεια βάρους που είχε το σώμα μέσα στο νερό. Έμαθε έτσι, πως ένας δοσμένος όγκος από χρυσάφι ζυγίζει 19,32 φορές τον ίσο όγκο νερού.