cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κρεολή γλώσσα
Θεωρίες που εστιάζουν στη μη ευρωπαϊκή συμβολή
Οι θεωρίες που επικεντρώνονται στο υπόστρωμα ή στις μη ευρωπαϊκές γλώσσες αποδίδουν τις ομοιότητες μεταξύ των κρεολών στις ομοιότητες των αφρικανικών γλωσσών υποστρώματος. Συχνά, αυτά τα χαρακτηριστικά θεωρούνται ότι μεταφέρονται ή διατηρούνται αμετάβλητα από τη γλώσσα του υποστρώματος στην κρεολή μέσω μίας διαδικασίας αναλεξικοποίησης, δηλαδή, η γλώσσα του υποστρώματος αντικαθιστά τα ιθαγενή λεξικά αντικείμενα με λεξικό υλικό από τη γλώσσα του υπερστρώματος διατηρώντας τις ιθαγενείς γραμματικές κατηγορίες. Το πρόβλημα με αυτήν την εξήγηση είναι ότι οι υποτιθέμενες γλώσσες υποστρώματος διαφέρουν σημαντικά τόσο μεταξύ τους όσο και με τις κρεολές γλώσσες. O υποστηρίζει ότι ο αριθμός και η ποικιλομορφία των αφρικανικών γλωσσών και η έλλειψη ιστορικού αρχείου σχετικά με τη γένεση των κρεολών γλωσσών καθιστά θέμα τύχης τον καθορισμό των λεξικών αντιστοιχιών. Ο επινόησε τον όρο «αρχή της καφετέριας» για να αναφερθεί στην πρακτική της αυθαίρετης απόδοσης χαρακτηριστικών κρεολών στην επιρροή αφρικανικών γλωσσών υποστρώματος ή διάφορων κατώτερων διαλέκτων ευρωπαϊκών γλωσσών.
Για μια αντιπροσωπευτική συζήτηση σχετικά με αυτό το θέμα, δείτε τις συνεισφορές του και για μια πιο πρόσφατη προβολή τον.
Λόγω των κοινωνικο-ιστορικών ομοιοτήτων μεταξύ πολλών (αλλά σε καμία περίπτωση όλων) των κρεολών γλωσσών, το εμπόριο σκλάβων του Ατλαντικού και το σύστημα φυτειών των ευρωπαϊκών αποικιών έχουν τονιστεί ως παράγοντες από γλωσσολόγους, όπως ο.
Βαθμιαίες και αναπτυξιακές υποθέσεις
Μια τάξη κρεολών γλωσσών μπορεί να ξεκινά ως πιτζίν, στοιχειώδεις αυτοσχέδιες δεύτερες γλώσσες για χρήση μεταξύ ομιλητών δύο ή περισσότερων μη κατανοητών μητρικών γλωσσών. Ο Κιθ Γουίνομ (στο ) προτείνει ότι οι πιτζίν χρειάζονται τρεις γλώσσες για να σχηματιστούν, με μία (το υπερστρωμα) να είναι σαφώς κυρίαρχη έναντι των άλλων. Το λεξιλόγιο του πιτζίν είναι συνήθως μικρό και προέρχεται από τα λεξιλόγια των ομιλητών του σε διαφορετικές αναλογίες. Μορφολογικές λεπτομέρειες, όπως οι εκτροπές λέξεων, οι οποίες συνήθως χρειάζονται χρόνια για να διδαχθούν, παραλείπονται και η σύνταξη διατηρείται πολύ απλή, συνήθως βασιζόμενη σε μία αυστηρή σειρά λέξεων. Σε αυτό το πρώτο στάδιο, όλες οι πτυχές της ομιλίας - σύνταξη, λεξιλόγιο και προφορά - τείνουν να είναι αρκετά μεταβλητές, ειδικά όσον αφορά στο υπόβαθρο του ομιλητή.
Εάν τα παιδιά μίας κοινότητας μάθουν ένα πιτζίν ως μητρική γλώσσα, αυτό μπορεί να γίνει σταθερό και να αποκτήσει μια πιο περίπλοκη γραμματική, με σταθερή φωνολογία, σύνταξη, μορφολογία και συντακτική ενσωμάτωση. Τα πιτζίν μπορούν να γίνουν πλήρεις γλώσσες σε μία μόνο γενιά. Ο κρεολισμός είναι αυτό το δεύτερο στάδιο όπου η γλώσσα πιτζίν εξελίσσεται σε μια πλήρως αναπτυγμένη μητρική γλώσσα. Το λεξιλόγιο θα αναπτυχθεί και αυτό ώστε να περιέχει όλο και περισσότερα στοιχεία σύμφωνα με τη λογική του λεξιλογικού εμπλουτισμού.
Οικουμενικές προσεγγίσεις
Τα καθολικά μοντέλα τονίζουν την παρέμβαση συγκεκριμένων γενικών διαδικασιών κατά τη μετάδοση της γλώσσας από γενιά σε γενιά και από ομιλητή σε ομιλητή. Η επικαλούμενη διαδικασία ποικίλλει: μια γενική τάση για σημασιολογική διαφάνεια, εκμάθηση πρώτης γλώσσας καθοδηγούμενη από την καθολική διαδικασία ή μια γενική διαδικασία οργάνωσης του λόγου. Η θεωρία του βιοπρογράμματος για τη γλώσσα του Ντέρεκ Μπίκερτον, που προτάθηκε στη δεκαετία του 1980, παραμένει η κύρια παγκόσμια θεωρία. Ο Bickerton ισχυρίζεται ότι οι κρεολές γλώσσες είναι εφευρέσεις των παιδιών που μεγαλώνουν σε νεοσύστατες φυτείες. Γύρω τους άκουγαν μόνο πιτζίν να ομιλούνται, χωρίς αρκετή δομή για να λειτουργούν ως φυσικές γλώσσες και τα παιδιά χρησιμοποίησαν τις δικές τους έμφυτες γλωσσικές ικανότητες για να μετατρέψουν τα εισαγωγικά στοιχεία του πιτζίν σε μια πλήρη γλώσσα. Τα εικαόμενα κοινά χαρακτηριστικά όλων των κρεολών γλωσσών θα προέρχονταν τότε από την καθολικότητα αυτών των έμφυτων ικανοτήτων.
Πρόσφατες έρευνες
Τις τελευταίες δεκαετίες παρατηρήθηκε η εμφάνιση ορισμένων νέων ερωτημάτων σχετικά με τη φύση των κρεολών γλωσσών. Συγκεκριμένα, το ερώτημα για την περιπλοκότητα των κρεολών γλωσσών και το ερώτημα αν οι κρεολές είναι πράγματι «εξαιρετικές» γλώσσες.
Πρωτότυπη κρεολή
Ο Τζον ΜακΓουόρτερ πρότεινε τον ακόλουθο κατάλογο χαρακτηριστικών για να δείξει μία πρωτότυπη κρεολή :
Ο ΜακΓουόρτερ υποθέτει ότι αυτές οι τρεις ιδιότητες χαρακτηρίζουν ακριβώς μία κρεολή γλώσσα. Ωστόσο, η υπόθεση της πρωτοτύπου κρεόλης έχει αμφισβητηθεί:
Αμφισβήτηση
Η κρεολιστική διερευνά τη σχετική κρεολικότητα γλωσσών που πιθανολογείται ότι είναι κρεολές, αυτό που ο αποκαλεί «η συνέχεια της κρεολικότητας». Δεν υπάρχει συναίνεση μεταξύ των κρεολιστών ως προς το αν η φύση της κρεολικότητας είναι πρωτότυπη ή απλώς απόδειξη ενδεικτική ενός συνόλου αναγνωρίσιμων φαινομένων που συνδέονται με μικρή εγγενή ενότητα και καμία υποκείμενη ενιαία αιτία.
"Κρεολή", μια κοινωνιοϊστορική έννοια
Ο κρεολισμός βρίσκεται στο επίκεντρο της διαμάχης με τον Τζον ΜακΓουόρτερ και τον Μίκαελ Πάρκβαλ εναντίον των Χένρι Γουίτμαν (1999) και Μισέλ ΝτεΓκραφ. Σύμφωνα με τον ορισμό του ΜακΓουόρτερ, ο κρεολισμός είναι θέμα διαβάθμισης, καθώς οι πρωτότυπες κρεολές παρουσιάζουν και τα τρία χαρακτηριστικά που προτείνει για τη διάγνωση της κρεολικότητας: λίγη ή καθόλου κλίση, λίγο ή καθόλου τόνο, και διαφανής παραγωγή. Κατά την άποψη του ΜακΓουόρτερ, λιγότερο πρωτότυπες κρεολές απομακρύνονται κάπως από αυτό το πρωτότυπο. Σε αυτό το πλαίσιο, ο ΜακΓουόρτερ ορίζει την Αϊτινή κρεολή γλώσσα, που παρουσιάει και τα τρία χαρακτηριστικά, ως "την πιο κρεολική κρεολή." Από την άλλη πλευρά, μία κρεολή, όπως η Παλενκέρο, θα ήταν λιγότερο πρωτότυπη, δεδομένης της παρουσίας κλίσης για τη σήμανση πληθυντικών, παρελθόντων, γερουνδίων και μετοχικών μορφών. Αντιρρήσεις για τις υποθέσεις ΜακΓουόρτερ-Πάρκβαλ επισημαίνουν ότι αυτές οι τυπολογικές παράμετροι της κρεολικότητας μπορεί να βρεθούν σε γλώσσες όπως Μάντινγκ, Σοονίνκε και γαλλική Μάγκουα, οι οποίες δεν θεωρούνται κρεολές. Οι Γουίτμαν και ΝτεΓκραφ καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι οι προσπάθειες να συλλάβουν ένα κριτήριο για τη μέτρηση της ευρωστίας με οποιονδήποτε επιστημονικά σημαντικό τρόπο έχουν αποτύχει μέχρι στιγμής. Ο  καταλήγει στο ίδιο συμπέρασμα για την Ινδονησιακή Ριάου. Οι  έχουν προσκομίσει αποδεικτικά στοιχεία σχετικά με τις γλώσσες των κρεολών, οι οποίες ανταποκρίνονται απροσδόκητα σε ένα από τα τρία χαρακτηριστικά του ΜακΓουόρτερ (για παράδειγμα, κλινόμενη μοργολογία στην Βερβική Ολλανδική Κρεολή, τόνος στην Παπιαμέντου). Οι  και   έχουν υποστηρίξει περαιτέρω ότι οι κρεολές γλώσσες δεν διαφέρουν διαρθρωτικά από οποιαδήποτε άλλη γλώσσα και ότι η κρεολή είναι στην πραγματικότητα μια κοινωνιο-ιστορική έννοια (και όχι μια γλωσσική), που περιλαμβάνει τον εκτοπισμένο πληθυσμό και τη δουλεία. Οι  συζητούν την κρεολιστική σε σχέση με τις αποικιοκρατικές ιδεολογίες, απορρίπτοντας την ιδέα ότι οι κρεολές μπορούν να οριστούν με υπευθυνότητα με όρους συγκεκριμένων γραμματικών χαρακτηριστικών. Συζητούν την ιστορία της γλωσσολογίας και του έργου του 19ου αιώνα που υποστηρίζει την εξέταση των κοινωνιο-ιστορικών πλαισίων στα οποία εμφανίστηκαν οι κρεολές γλώσσες.
Κρεολή, μια γνήσια γλωσσική έννοια
Από την άλλη πλευρά, ο ΜακΓουόρτερ επισημαίνει ότι σε γλώσσες όπως η Μπαμπάρα, ουσιαστικά μια διάλεκτος της Μάντινγκ, υπάρχει άφθονη μη διαφανής παραγωγή και ότι δεν υπάρχει λόγος να υποθέσουμε ότι αυτό θα απουσίαζε σε στενούς συγγενείς όπως η ίδια η Μάντινγκ. Επιπλέον, παρατηρεί ότι η Σονίνκε έχει αυτό που όλοι οι γλωσσολόγοι θα ανέλυαν ως κλισεις και ότι η τρέχουσα λεξικογραφία της Σονίνκε είναι πολύ στοιχειώδης για να δηλωθεί με κύρος ότι δεν έχει μη διαφανή παραγωγή. Εν τω μεταξύ, η γαλλική Μάγκουα, όπως περιγράφεται από τον Χένρι Γουίτμαν, διατηρεί κάποια ένδειξη γραμματικού φύλου, το οποίο χαρακτηρίζεται ως κλίση και διατηρεί επίσης μη διαφανή παράγωγα. Το επιχείρημα του Μισέλ ΝτεΓκραφ ήταν ότι η Αϊτινή Κρεολή διατηρεί μη διαφανή παράγωγα από τα γαλλικά.
Προς υπεράσπιση των ΝτεΓκραφ και Γουίτμαν, πρέπει να πούμε ότι το βιβλίο του ΜακΓουόερτερ του 2005 είναι μια συλλογή από προηγούμενα δημοσιευμένα άρθρα και ότι δεν περιέχει τίποτα σχετικά με το "καθορισμό κρεολών" και τις Μάντινγκ, Σοονινκε ή Μάγκουα που δεν ήταν ήδη γνωστό όταν οι ΝτεΓκραφ και Γουίτμαν δημοσίευσαν κριτικές όπως μπορεί να ειδωθεί δημοσιευμένη συζήτηση. Όπως είναι, το βιβλίο του ΜακΓουόρτερ δεν προσφέρει τίποτα νέο με τον τρόπο ανάλυσης των Μάντινγκ, Σοονινκε ή Μάγκουα που δεν είχε συζητηθεί ήδη στην ανταλλαγή του με τον Γουίτμαν στον κρεολισμό. Τα εν λόγω ζητήματα είναι, σε αυτό το σημείο, ανεπίλυτα ως προς τη διατήρηση των υποθέσεων του ΜακΓουόρτερ με οποιονδήποτε σημαντικό τρόπο, αν και η συνεισφορά του Ντε Γκραφ του 2005 αντιμετωπίζει τις αδυναμίες τους όσον αφορά την Αϊτινή Κρεόλη προσθέτοντας νέα στοιχεία κατά. Το μόνο συμπέρασμα πιθανώς όσον αφορά τις τυπολογικές διαφορές μεταξύ Μάντινγκ, Σοονινκε, Μάγκουα και Αιτινή Κρεολή είναι ότι τα συγκριτικά τους δεδομένα δεν επιβεβαιώνουν την προσέγγιση του ΜακΓουόρτερ για τον ορισμό της κρεόλης.
Επιπρόσθετες πηγές
Οι συγκεντρώνουν της θεωρίες γένεσης των κρεολών γλωσσών σε τέσσερις κατηγορίες:
Οι συγγραφείς περιορίζουν επίσης τα πιτζίν και τις μικτές γλώσσες σε ξεχωριστά κεφάλαια εκτός αυτού του σχήματος, ανεξάρτητα από το αν η αναλεξικοποίηση έρχεται στο προσκήνιο
Στα γαλλικά
Κατηγορία:Γλωσσολογία Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Δήμος Κονιστρών
Ο δήμος Κονιστρών ήταν ορεινός δήμος του νομού Ευβοίας, ο οποίος από την 1η Ιανουαρίου 2011 συγχωνεύτηκε στο νέο Δήμο Κύμης - Αλιβερίου, σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης. Βρισκόταν στο κεντρικό τμήμα του νησιού, στις πλαγιές της Δίρφης. Ο δήμος αποτελείτο από 11 δημοτικά διαμερίσματα, κατελάμβανε έκταση 127,6 τ.χλμ. και είχε συνολικό πληθυσμό 4.077 κατοίκους. Έδρα του υπήρξαν οι Κονίστρες. thumb|Το κτήριο του Δημαρχείου Κονιστρών. Ο δήμος αποτελείτο από τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κ
Αμπού Ραμάντα
Το Αμπού Ραμάντα (αραβικά : أبو رمادة) είναι κοραλλιογενές νησί της Αιγύπτου στην Ερυθρά Θάλασσα και στην αφρικανική ακτή του κόλπου του Σουέζ. Βρίσκεται στα ανοιχτά της Χουργκάντα δίπλα στα Νησιά Γκιφτούν και αποτελεί μέρος του "εθνικού πάρκου Γκιφτούν". Το νησί και ο ύφαλος προσφέρεται για καταδύσεις.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νησιά της Αιγύπτου στην Ερυθρά θάλασσα Κατηγορία:Κοραλλιογενή νησιά
Παγοπώλης
Το επάγγελμα του παγοπώλη ήταν να πουλάει πάγο και υπήρχε ως τη δεκαετία του 1970 κυρίως σε αστικά κέντρα.
Περιγραφή
Ο παγοπώλης πουλούσε τον πάγο περιφερόμενος στις γειτονιές, γιατί εκείνη την εποχή  δεν υπήρχαν ηλεκτρικά ψυγεία για τη συντήρηση των τροφίμων. Περιδιαβαίνοντας με το ειδικά διαμορφωμένο κάρο, την καρότσα ή το τρίκυκλό του, πουλούσε παγοκολόνες που κατασκευάζονταν με ειδική διαδικασία σε ανάλογα εργαστήρια, τα παγοποιεία. Τροφοδοτούσε όχι μόνο τα σπίτια αλλά και τα διάφορα μικρά μαγαζιά. Ο παγοπώλης φορούσε γάντια για να μην παγώνουν τα χέρια του και χειριζόταν ειδικό γάντζο-κοπίδι με τον οποίο έπιανε τον πάγο, τον έκοβε και τον μετέφερε. Οι πάγοι τοποθετούνταν σε χτιστά ή ξύλινα ψυγεία εκείνης της εποχής, τις παγωνιέρες. Εκεί διατηρούσαν τα τρόφιμά τους οι οικογένειες και είχαν και δροσερό νερό το καλοκαίρι.
Σήμερα
Με την ανάπτυξη της τεχνολογίας και των ηλεκτρικών ψυγείων το επάγγελμα του παγοπώλη σταδιακά έσβησε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Παραδοσιακά επαγγέλματα Κατηγορία:Πλανόδιοι μικροπωλητές Κατηγορία:Υπαίθριοι μικροπωλητές
Ημέρα Σπάνιων Παθήσεων
Η Ημέρα Σπάνιων Παθήσεων είναι ένας εορτασμός που πραγματοποιείται την τελευταία ημέρα του Φεβρουαρίου για την ευαισθητοποίηση σχετικά με τις σπάνιες ασθένειες και τη βελτίωση της πρόσβασης στη θεραπεία και στην ιατρική εκπροσώπηση ατόμων με σπάνιες ασθένειες και των οικογενειών τους. Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός για τις Σπάνιες Ασθένειες καθιέρωσε την ημέρα το 2008 για να ευαισθητοποιήσει για άγνωστες ή παραμελημένες ασθένειες. Σύμφωνα με αυτόν τον οργανισμό, η θεραπεία για πολλές σπάνιες ασθένειες είναι ανεπαρκής, όπως και τα κοινωνικά δίκτυα για την υποστήριξη ατόμων με σπάνιες ασθένειες και των οικογενειών τους. Επιπλέον, ενώ υπήρχαν ήδη πολλές ημέρες αφιερωμένες σε πάσχοντες μεμονωμένων ασθενειών (όπως AIDS, Καρκίνος, κ.λπ.), στο παρελθόν δεν υπήρχε μια ημέρα για την εκπροσώπηση των ασθενών σπάνιων ασθενειών. Το 2009 η Ημέρα των Σπάνιων Παθήσεων έγινε παγκόσμια καθώς ο Αμερικανικός Εθνικός Οργανισμός για τις Σπάνιες Διαταραχές κινητοποίησε 200 οργανώσεις υπεράσπισης ασθενών με σπάνιες ασθένειες στις Ηνωμένες Πολιτείες, ενώ οργανώσεις στην Κίνα, την Αυστραλία, την Ταϊβάν και τη Λατινική Αμερική ηγούνται επίσης προσπάθειες στις αντίστοιχες χώρες τους για συντονισμό δραστηριοτήτων και προώθηση της ημέρας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Παγκόσμιες ημέρες
Ραφ Ραφ
μικρογραφία|δεξιά|240px|Η πόλη Ραφ Ραφ
Διοικητικά υπάγεται στο Κυβερνείο της Μπιζέρτα από του οποίου την πρωτεύουσα Μπιζέρτα απέχει 47 χλμ.. Στην απογραφή του 2004 ο πληθυσμός της αριθμούσε 9.839 κατοίκους. Η πόλη είναι περισσότερο γνωστή στη χώρα για την αμπελουργία της και ειδικότερα στη ποικιλία του μοσχοστάφυλου, αλλά και για τις ωραίες παραδοσιακές φορεσιές. μικρογραφία|αριστερά|200px|Η βραχονησίδα Πιλάου
Ακτογραφία
Σε απόσταση ένα μίλι βόρειο-βορειοανατολικά της ακτής της Ραφ-Ραφ βρίσκεται η περίφημη για την όψη της βραχονησίδα Πιλάου που έχει χαρακτηριστική, από τη διάβρωση, μορφή ορθόπαγου.
Πηγές
Κατηγορία:Πόλεις της Τυνησίας
Θέονταρντ του Μάαστριχτ
Ο Θέονταρντ (Theodard, Diethardt ή Dodart, περ. 618 - περ. 670) από τον Οίκο των Μεροβιγγείων ήταν χριστιανός επίσκοπος Μάαστριχτ-Λιέγης, που σήμερα βρίσκονται σε Ολλανδία και Βέλγιο αντίστοιχα. Καθώς πήγαινε να διαμαρτυρηθεί για τη λεηλασία της επισκοπής του από τους Φράγκους ευγενείς, δολοφονήθηκε και θεωρείται μάρτυρας. Εορτάζεται στις 10 Σεπτεμβρίου. Τον διαδέχθηκε ο ανιψιός του Λάμπερτ.
Βιογραφία
Ήταν γιος του Λάμπερτ Α΄ κόμη του Εσμπαί και της Χρότλιντ. Αδελφός του (ή γαμπρός του) ήταν ο Χρόντμπερτ Β΄, παλατινός κόμης της Νευστρίας.
Γνωρίζουμε λίγα για τη ζωή του. Υπάρχει μία βιογραφία του 7ου αι., γραμμένη μάλλον από τον Χέριγκερ, ηγούμενο του αββαείου τού Λόμπες. Επίσης μια μεταγενέστερη βιογραφία του γράφτηκε από τον Άνσελμο, επίσκοπο Λιέγης.
Δολοφονήθηκε περ. το 670, καθώς ταξίδευε διαμέσου του δρυμού του Μπίνβαλντ κοντά στο Σπάιερ με σκοπό να ζητήσει δικαιοσύνη από τον Χιλπέριχο Β΄ της Αυστρασίας σε μια νομική διαμάχη, που αφορούσε τη λεηλασία της επισκοπής από ευγενείς των Φράγκων. Γενικά πιστεύεται ότι ο φόνος εκτελέστηκε για λογαριασμό των ευγενών αυτών.
Αρχικά τάφηκε στο Ρύλτσχαϊμ. Μετά η σορός του μεταφέρθηκε στη Λιέγη από τον ανιψιό του Λάμπερτ, που τον διαδέχθηκε στην επισκοπή τού Μάαστριχτ.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Μεροβίγγειων Κατηγορία:Επίσκοποι του 7ου αιώνα
Ελισάβετ Θηρεσία της Λωρραίνης, πριγκίπισσα του Επινουά
Η Ελισάβετ-Θηρεσία, γαλλ. Élisabeth Thérèse de Lorraine-Guise-Elbeuf (5 Απριλίου 1664 - 7 Μαρτίου 1748) από τον Οίκο της Λωρραίνης-Γκιζ-Ελμπέφ ήταν κόρη του πρίγκιπα του Λιλμπόν και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα του Επινουά.
Βιογραφία
Ήταν η δεύτερη κόρη του Φραγκίσκου-Μαρία πρίγκιπα του Λιλμπόν και της Άννας της Λωρραίνης, κόρης του Καρόλου Δ΄ δούκα της Λωρραίνης.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1691 τον Λουδοβίκο του Μελύν, πρίγκιπα του Επινουά και είχε τέκνα:
Ιωάννα Α΄ της Καστίλης
Η Ιωάννα της Καστίλης ή Ιωάννα η Τρελή (Juana la Loca), (Juana I de Castilla, 6 Νοεμβρίου 1479 – 12 Απριλίου 1555) ήταν Βασίλισσα της Καστίλης (1504 - 1555), Βασίλισσα της Αραγωνίας και Βασίλισσα της Βαλένθια  (1516 - 1555). Παντρεύτηκε τον αρχιδούκα της Αυστρίας από τον Οίκο των Αψβούργων Φίλιππο τον Ωραίο (20 Οκτωβρίου 1496). Όταν πέθαναν πρόωρα ο αδελφός της Ιωάννης των Αστουριών (1497), η αδελφή της Ισαβέλλα της Αραγωνίας, βασίλισσα της Πορτογαλίας (1498) και το βρέφος ανεψιός της Μιγκουέλ ντα Παζ η Ιωάννα έγινε διάδοχος στο Στέμμα της Καστίλης και της Αραγωνίας. Με τον θάνατο της μητέρας της Ισαβέλλας έγινε βασίλισσα της Καστίλης (1504), ο πατέρας της την ανακύρηξε Διοικητή και Κυβερνήτη της Καστίλης. Ο σύζυγος της αρχιδούκας Φίλιππος ανακηρύχτηκε βασιλεύς της Καστίλης (1506) αλλά πέθανε πρόωρα την ίδια χρονιά. Παρά το γεγονός ότι η ίδια ήταν η πραγματική κληρονόμος δεν κυβέρνησε ποτέ, ο πατέρας της την έθεσε σε περιορισμό λόγω της παραφροσύνης της και κυβέρνησε ο ίδιος μέχρι τον δικό του θάνατο (1516). Τον διαδέχθηκε ο εγγονός του και γιος της Ιωάννας Κάρολος E΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, η ίδια παρέμεινε σε περιορισμό μέχρι τον θάνατο της υπέργηρη και πάντοτε παράφρων. Με τον θάνατο της (1555) έγινε Προσωπική ένωση της Ισπανίας με την Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, ο Κάρολος Κουίντος ως Κάρολος Ε΄ καταγράφεται ως βασιλιάς της Καστίλης και της Αραγωνίας.
Πρώτα χρόνια
Η Ιωάννα η Τρελή γεννήθηκε στο Τολέδο που βρισκόταν στο Βασίλειο της Καστίλης, ήταν το τρίτο παιδί και δεύτερη κόρη των Καθολικών βασιλέων της Ισπανίας Φερδινάνδου και Ισαβέλλας που ήταν και οι δύο μέλη του Οίκου της Τραστάμαρα. Τα αδέλφια της ήταν η Ισαβέλλα της Αραγωνίας, ο Ιωάννης των Αστουριών, η Μαρία της Αραγωνίας, βασίλισσα της Πορτογαλίας και η Αικατερίνη της Αραγονίας. H εκπαίδευση της ήταν λαμπρότατη, ο στόχος ήταν να εξασφαλίσουν οι γονείς της την συμμαχία με μια μεγάλη Ευρωπαική αυλή μέσω του γάμου της. Η Ιωάννα δεν προοριζόταν για τον θρόνο, έγινε διάδοχος ωστόσο με τον πρόωρο θάνατο των δύο μεγαλύτερων αδελφών της. Η εκπαίδευση της ήταν περίπλοκη με γραμματική, μουσική, μαθηματικά, ιστορία και ποίηση. Οι σημαντικότεροι συγγραφείς που διάβαζε ήταν οι χριστιανοί ποιητές Γιουβένκους και Προυδέντιος, οι εκκλησιαστικοί πατέρες Αμβρόσιος Μεδιολάνων, Αυγουστίνος Ιππώνος, Πάπας Γρηγόριος Α΄ και Ιερώνυμος και ο Ρωμαίος ιστορικός Σενέκας ο Νεότερος. Στην αυλή της Καστίλης είχε σημαντικούς δασκάλους από το Τάγμα των Δομινικανών. Έμαθε επιπλέον μουσική, χορό, πολεμικές τέχνες, Ιππασία και υφαντική. Μιλούσε άπταιστα όλες τις Ιβηρορομανικές γλώσσες, την Ισπανική γλώσσα, την Καταλανική γλώσσα, την Λατινική γλώσσα και την Γαλλική γλώσσα. Πέρα από τις ικανότητες της στον χορό και την μουσική έπαιζε άπταιστα κιθάρα, Κλαβίχορδο και Μονόχορδο.
Βασίλισσα της Καστίλης
Σε ηλικία 16 ετών η Ιωάννα αρραβωνιάστηκε τον 18χρονο πρίγκιπα Φίλιππο της Αυστρίας στις Κάτω Χώρες. Οι γονείς του ήταν ο Μαξιμιλιανός Α΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και η πρώτη του σύζυγος Μαρία της Βουργουνδίας, με τον γάμο αυτό συμμάχησαν δύο από τους κορυφαίους Ευρωπαικούς βασιλικούς Οίκους, ο Οίκος των Αψβούργων και ο Οίκος της Τρασταμάρα. Ο γάμος με τον Φίλιππο έγινε στο κάστρο της Βαγιαδολίδ, εκεί είχαν παντρευτεί μυστικά οι γονείς της (1469). Τον Αύγουστο του 1496 αναχώρησε για τον Βισκαϊκό, από τότε είδε μόνο μια φορά την αδελφή της Αικατερίνη, χήρα πριγκίπισσα της Ουαλίας (1506). Η Ιωάννα έφτασε στην Φλάνδρα, περιοχή που περιείχε τις σημερινές χώρες Βέλγιο, Ολλανδία, Λουξεμβούργο (22 Αυγούστου 1496). Ο επίσημος γάμος της έγινε στην Λιρ βόρεια από τις σημερινές Βρυξέλλες (20 Οκτωβρίου 1496). Την περίοδο 1498 - 1507 έκαναν 6 παιδιά, 2 γιους και 4 κόρες που έγιναν όλοι αυτοκράτορες ή βασιλείς. Οι πρόωροι θάνατοι των δύο μεγαλύτερων αδελφών της και των νεογέννητων παιδιών τους την έκανε διάδοχο των Ισπανικών βασιλείων. Τα Κορτές του Τόρο αναγνώρισαν την Ιωάννα και τον σύζυγο της Φίλιππο ως διαδόχους στον θρόνο της Καστίλης, πήρε τον τίτλο της "πριγκίπισσας των Αστουριών" που παραπέμπει στον διάδοχο για τον θρόνο της Καστίλης. Το Κοινοβούλιο της Αραγωνίας συνεκλήθη στην Σαραγόσα για να ορκιστεί πίστη στην Ιωάννα ως διάδοχο (1502). Ο Φίλιππος, η Ιωάννα και η αυλή τους ταξίδευσαν στο Τολέδο για να ορκιστεί η Ιωάννα στο Κοινοβούλιο της Καστίλης πριγκίπισσα των Αστουριών, τίτλος που αντιστοιχεί στην διαδοχή του θρόνου της Καστίλης. Ο Φίλιππος με την αυλή του αναχώρησαν την επόμενη χρονιά για τις Κάτω Χώρες, η Ιωάννα που ήταν έγκυος παρέμεινε στην Μαδρίτη όπου γεννήθηκε το τέταρτο παιδί τους, ο μετέπειτα Φερδινάνδος Α΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Με τον θάνατο της μητέρας της (1504) η Ιωάννα έγινε βασίλισσα της Καστίλης και ο σύζυγος της Φίλιππος συμβασιλέας στο όνομα της (1506). Ο πατέρας της Φερδινάνδος έχασε τον θρόνο της Καστίλης αν και η διαθήκη της συζύγου του Ισαβέλλας του επέτρεπε να είναι συμβασιλέας μέχρι την χρονιά που ο γιος και διάδοχος της Ιωάννας θα φτάσει σε ηλικία 20 ετών.
Ο Φερδινάνδος το αρνήθηκε και έκοψε (1505) νομίσματα με την επιγραφή "Φερδινάνδος και Ιωάννα, βασιλείς της Καστίλης, της Λεόν και της Αραγωνίας". Το Κοινοβούλιο πείστηκε ότι η Ιωάννα δεν μπορούσε να κυβερνήσει μόνη της και διόρισε τον πατέρα της Φερδινάνδο ως κηδεμόνα και συμβασιλέα. O σύζυγος της Φίλιππος αρνήθηκε να δεχτεί την προσβολή του πεθερού του και έκοψε νομίσματα με την επιγραφή "Φίλιππος και Ιωάννα, βασιλεύς και βασίλισσα της Καστίλης, της Λεόν και αρχιδούξ της Αυστρίας". Ο Φερσινάνδος σε απάντηση έκανε νέο γάμο με την Ζερμαίν της Φουά ανεψιά του Λουδοβίκου ΙΒ΄ της Γαλλίας με ελπίδες να αποκτήσει διάδοχο για τους θρόνους της Αραγωνίας και της Καστίλης. Ο πεθερός της Μαξιμιλιανός επισκέφτηκε μυστικά το ζεύγος στις Κάτω Χώρες (24 Αυγούστου 1505), η Ιωάννα τον δέχτηκε θερμά και ο ίδιος προσπάθησε να συμφιλιώσει το ζεύγος και να τους πείσει ότι μόνο ενωμένοι μπορούν να κυβερνήσουν με επιτυχία. Η Ιωάννα συμφώνησε αλλά όταν ο Φίλιππος προσπάθησε να κερδίσει την αριστοκρατία της Καστίλης η Ιωάννα αρνήθηκε ξανά να στραφεί εναντίον του πατέρα της. Το ζεύγος αποφάσισε να μεταβεί στα τέλη του 1505 στην Καστίλη, πριν την αναχώρηση η Ιωάννα αρνήθηκε να δεχτεί να τους ακολουθήσει ένα πλοίο με γυναίκες συνοδούς από φόβο μήπως ο Φίλιππος την απατήσει. Η πράξη αυτή χρησιμοποιήθηκε τόσο από τον σύζυγο όσο και από τον πατέρα της για την προπαγάνδα εναντίον της. Το πλοίο τους αναχώρησε από την Φλάνδρα (10 Ιανουαρίου 1506) και ναυάγησε στις Αγγλικές ακτές όπου τους υποδέχθηκαν στο Κάστρο του Ουίνδσορ ο μελλοντικός Ερρίκος Η΄ της Αγγλίας που είχε παντρευτεί την αδελφή της Ιωάννας Αικατερίνη της Αραγονίας. Το ζεύγος αναχώρησε για την Καστίλη όταν αναμενόταν ο εμφύλιος, ο Φίλιππος ήταν έτοιμος να εξηγήρει τους ευγενείς της Καστίλης εναντίον του πεθερού του. Ο Φερδινάνδος ωστόσο συνάντησε μυστικά τον Φίλιππο (27 Ιουνίου 1506), προς μεγάλη του έκπληξη του δήλωσε ότι θα αποσυρθεί ο ίδιος στην Αραγωνία και θα παραδώσει το Βασίλειο της Καστίλης στα "αγαπημένα του παιδιά". Σε δεύτερη συμφωνία ο Φίλιππος και ο Φερδινάνδος συμφώνησαν να αποκλείσουν την Ιωάννα από την διακυβέρνηση λόγω του άστατου χαρακτήρα της. Την επόμενη μέρα αρνήθηκε να αναγνωρίσει ο Φερδινάνδος την τελευταία συμφωνία με την δικαιολογία ότι έχει και η Ιωάννα κληρονομικά δικαιώματα να κυβερνήσει, σε 15 μέρες ωστόσο αναχώρησε οριστικά αφήνοντας τον Φίλιππο να κυβερνήσει σύμφωνα με την κρίση του. Τα Κορτές συγκλήθηκαν στην Βαγιαδολίδ, ορκίστηκαν πίστη στον Φίλιππο, την Ιωάννα και αναγνώρισαν τον διάδοχο τους Κάρολο (9 Ιουλίου 1506). Η βασιλεία τους κράτησε μόνο λίγους μήνες, ο Φίλιππος αρρώστησε και πέθανε από τυφοειδή πυρετό στο Μπούργος μέσα σε 5 μέρες. Κάποιες σκόρπιες πληροφορίες αναφέρουν ότι ίσως δηλητηριάστηκε από τον πεθερό του Φερδινάνδο. Η Ιωάννα ήταν τότε έγκυος στο έκτο τους παιδί την Αικατερίνη που έγινε βασίλισσα της Πορτογαλίας.
Χηρεία
Ο θάνατος του πολυαγαπημένου συζύγου της την συντάραξε ψυχολογικά (λέγεται ότι η ήδη ευαίσθητη ψυχολογικά Ιωάννα κατέρρευσε μετά από αυτό). Μετά από την ψυχολογική της κατάρρευση τα Κορτές της Καστίλλης αναγνώρισαν ως συμβασιλέα-αντιβασιλέα τον Φερδινάνδο, ο οποίος περιόρισε την κόρη του στο κάστρο της Τορδεσίγιας, όπου θα περάσει τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής της. Μετά το θάνατό του Φερδινάνδου η εξουσία θα περάσει στον Κάρολο Α΄, ο οποίος θα επισκεφθεί την μητέρα του, χωρίς όμως να την απελευθερώσει. Κατά τη διάρκεια της επανάστασης των Κομουνέρος (Πόλεμος των Κοινοτήτων), το 1520 οι επαναστάτες θα καταλάβουν το κάστρο και θα ανακηρύξουν την Ιωάννα μοναδική βασίλισσα. Μετά την κατάπνιξη της επανάστασης η Ιωάννα θα περιοριστεί και θα τεθεί σε αυστηρή επιτήρηση μέχρι το θάνατό της. Αν και λέγεται ότι έπασχε από σχιζοφρένεια, δεδομένου ότι υπήρξε πιόνι στα χέρια του πατέρα, του συζύγου και του γιου της δεν μπορεί να είναι σίγουρο σε ποιο βαθμό η ψυχολογική της υγεία ήταν διαταραγμένη.
Απεβίωσε στις 12 Απριλίου 1555 στο κάστρο της Τορδεσίγιας. Με το θάνατό της χάθηκε και ο τελευταίος γόνος των αυτοχθόνων Ισπανών Βασιλέων.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1496 τον Φίλιππο Α΄ των Αψβούργων δούκα των Κάτω Χωρών & της Βουργουνδίας, που με τον γάμο του έγινε βασιλιάς της Καστίλης. Είχε τέκνα:
Ομοσπονδιακό Διαμέρισμα Βόλγα
Το Ομοσπονδιακό Διαμέρισμα Βόλγα (Приво́лжский федера́льный о́круг είναι ένα από τα Ομοσπονδιακά Διαμερίσματα της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Αποτελεί το νοτιοανατολικό τμήμα της Ευρωπαϊκής Ρωσίας. Ο πληθυσμός του σύμφωνα με την απογραφή του 2010 ήταν 29,899,699 (70,8% σε πόλεις και αστικά κέντρα) ενώ το διαμέρισμα καλύπτει έκταση 1.038.000 τ.χλμ.
Παραπομπές
Βολγα
Γκότα Αμπού Ραμάντα
Παραπομπές
Κατηγορία:Νησιά της Αιγύπτου στην Ερυθρά θάλασσα Κατηγορία:Κοραλλιογενή νησιά
Μαρία της Λωρραίνης, πριγκίπισσα του Μονακό
Η Μαρία, γαλλ. Marie de Lorraine-Guise-Elbeuf-Brion (12 Αυγούστου 1674 - 30 Οκτωβρίου 1724) από τον Οίκο της Λωρραίνης-Γκιζ-Ελμπέφ-Μπριόν ήταν κόρη του κόμη του Αρμανιάκ και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα του Μονακό.
Βιογραφία
Ήταν η δεύτερη κόρη του Λουδοβίκου κόμη του Αρμανιάκ και της Αικατερίνης ντε Νεφβίλ, κόρης του Νικολάου δούκα του Βιλερουά και στρατάρχη της Γαλλίας.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1688 τον Αντώνιο Α΄ των Γκριμάλντι πρίγκιπα του Μονακό και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Λωρραίνης
Απόστολος Νικολαΐδης (μουσικός)
Ο Απόστολος Νικολαΐδης  (30 Ιουνίου 1938 - 22 Απριλίου 1999) ήταν Έλληνας τραγουδιστής του λαϊκού και του ρεμπέτικου και του οποίου η καριέρα κράτησε τέσσερις δεκαετίες. Γεννήθηκε στη Δράμα και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη. Είναι πιο γνωστός για την επανηχογράφηση των αυθεντικών, "απαγορευμένων" ρεμπέτικων τραγούδιων στις αρχές του 1970 με τους πρωτότυπους στίχους τους, σε μια εποχή που αυτό το είδος της μουσικής λογοκρίθηκε στην Ελλάδα, λόγω της στρατιωτικής χούντας 1967-1974 στην εξουσία.
Τα πρώτα βήματα και οι επιρροές
Ως ένα νεαρό παιδί, ο Απόστολος τραγούδησε τα λαϊκά τραγούδια που άκουγε στο ραδιόφωνο και ό,τι τραγούδια του έμαθε η μητέρα του. Αν και η κλίση του προς το τραγούδι ήταν εμφανής από πολύ νεαρή ηλικία, όταν τελείωσε το δημοτικό σχολείο το 1951, πήγε να εργαστεί με τον πατέρα του στις οικοδομές, όπου τραγουδώντας τραγούδια για τον εαυτό του ή για όποιον άκουγε γύρω του, μαζεύοντας καρφιά, καδρόνια ή κουβαλώντας τσιμέντο στα εργοτάξια. (Ήταν η εποχή των οικοδόμων – τραγουδιστών: Γιάννης Τζιβάνης, Στέλιος Καζαντζίδης, Στράτος Κύπριος, Γιάννης Πουλόπουλος. )
Όταν ο Απόστολος άκουσε τα τραγούδια στο ραδιόφωνο από τον Στέλιο Καζαντζίδη, ερμηνευτής τον οποίο θαύμαζε πολύ, τότε κατάλαβε την κλίση του. Παρά τις αντιρρήσεις των γονιών του, αγόρασε μια κιθάρα, σχημάτισε ένα τρίο και άρχισαν να τραγουδούν τριγύρω στις γειτονιές. Οι νέοι τραγουδούσαν τα γνωστά τραγούδια της εποχής, ως επί το πλείστον επιτυχίες που εκτελούνταν από δημοφιλείς καλλιτέχνες όπως ο Καζαντζίδης και ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης.
Μετά την ολοκλήρωση της στρατιωτικής του θητείας το 1961, ο Απόστολος κυνηγώντας τις μουσικές φιλοδοξίες του ξεκίνησε για την Αθήνα και την Columbia Records. Η Κολούμπια ήταν η κατεξοχήν ελληνική δισκογραφική εταιρεία εκείνη την εποχή, όπου οι περισσότεροι από τους μεγάλους ερμηνευτές της χώρας είχαν υπογράψει συμβόλαιο με αυτήν την εταιρία. Μετά την επαφή του με την διεύθυνση της εταιρίας, κατάφερε να πάρει ένα ραντεβού για μια οντισιόν αργότερα εντός της εβδομάδας στα ιστορικά στούντιο στη Ριζούπολη. Κατά την άφιξή του, ο Απόστολος ανακάλυψε ότι ο ίδιος ο Καζαντζίδης ήταν σε μια ηχογράφηση. Αγχωμένος περίμενε για το είδωλό του να τελειώσει την ηχογράφηση. Στη συνέχεια, τραγούδησε μία από τις επιτυχίες του Καζαντζίδη «Δυο πόρτες έχει η ζωή», με τον Καζαντζίδη να είναι ακόμα στο στούντιο. Τόσο ο Καζαντζίδης όσο και η Columbia εντυπωσιάστηκαν και Απόστολος κλήθηκε να υπογράψει τριετές συμβόλαιο με την εταιρία.
Έχοντας η Columbia Records μεγάλους καλλιτέχνες στο "ρόστερ" της, ο Απόστολος ηχογράφησε τραγούδια από πολλούς από τους κορυφαίους συνθέτες της μουσικής βιομηχανίας με τον χρόνο, συμπεριλαμβανομένων των Μανώλη Χιώτη (ένα στενό φίλο ο οποίος τον καθοδήγησε και τον δίδαξε), τον Γιώργο Λαύκα, τον Βασίλη Τσιτσάνη και τον Απόστολο Καλδάρα. Το πρώτο τραγούδι που ηχογράφησε, ήταν το 1962, με τίτλο «Εσύ με πλήγωσες βαριά», το οποίο γράφτηκε από τον Λαύκα, και στο οποίο δεύτερη φωνή έκανε η Βούλα Γκίκα. Παράλληλα, τραγούδησε σε ιστορικούς χώρους, όπως στην Ανεμώνα πλάι στους Λαύκα και Καλδάρα, στο Quinta, Το χρυσό βαρέλι και στο Κουλουριώτης, πλάι στον Καζαντζίδη και την Μαρινέλλα, όπου για πρώτη φορά έγινε ευρύτερα γνωστός στο κοινό.
Παρά το γεγονός ότι του δόθηκαν τραγούδια προς ηχογράφηση τα οποία γράφτηκαν από πολλούς κορυφαίους συνθέτες της εποχής, αυτά δεν έγιναν επιτυχίες, γεγονός που τον στενοχώρησε. Λόγω της έλλειψης επιτυχίας των τραγουδιών που είχε στη διάθεσή του, καθώς και μια σειρά από διαφορές ανάμεσα σε αυτόν και τη διεύθυνση της Κολούμπια, ο Απόστολος άφησε την δισκογραφική εταιρεία, όταν η σύμβασή του έληξε το 1965. Το 1967 υπέγραψε με την Βεντέτα, μια μικρή δισκογραφική εταιρεία που σχηματίστηκε από δύο μεγάλους τραγουδιστές, τον Πάνο Γαβαλά και την Πόλυ Πάνου (οι οποίοι επίσης είχαν υπογράψει παλιά με την Κολούμπια). Μεγάλη του επιτυχία στην Βεντέτα ήταν το «Ασυμμόρφωτη» του 1968.
Η μετακόμιση στις ΗΠΑ
Ο Απόστολος απογοητευμένος με την ελληνική μουσική βιομηχανία και σε αναζήτηση καλύτερης μοίρας, πηγαίνει στη Βόρεια Αμερική το 1968. Εκεί συνεργάστηκε με τον αξιόλογο Κατερινιώτη μπουζουκίστα Χάρη Λεμονόπουλο στον Καναδά για δύο χρόνια. Με την κάθοδό του τις ΗΠΑ, ο Απόστολος τραγουδά σε κλαμπ στο Σικάγο και τη Νέα Υόρκη. Εκεί ηχογράφησε το πρώτο του LP, «Ο Γυάλινος Κόσμος», με τον Λεμονόπουλο στο μπουζούκι το 1969, και συνέχισε να τραγουδά σε κλαμπ, ενώ παράλληλα ετοίμαζε το νέο άλμπουμ του. Το έθιμο της εποχής για τους Έλληνες τραγουδιστές στο εξωτερικό, ήταν να περιλαμβάνουν στα άλμπουμ τις τρέχουσες ελληνικές επιτυχίες, αλλά ο Απόστολος είχε άλλα σχέδια.
Πρωτοπορία στην αναβίωση του ρεμπέτικου
Μέσα από τις δεσμεύσεις και τις εμφανίσεις του στην Ελλάδα στη δεκαετία του 1960, ο Απόστολος είχε έρθει σε επαφή και συνεργάστηκε με πολλούς από τους μεγάλους συνθέτες της ρεμπέτικης μουσικής όπως ο Μάρκος Βαμβακάρης, ο Βασίλης Τσιτσάνης, ο Γιώργος Λαύκας και ο Γιάννης Παπαϊωάννου. Οι συνθέτες αυτοί, ήδη είχαν γίνει διάσημοι στη δεκαετία του '40 και στις αρχές της δεκαετίας του '50, αλλά είχαν παραμεληθεί και ακόμα διώκονταν στο πολυαλλαγμένο μουσικό τοπίο της δεκαετίας του 1960. Από αυτούς ο Απόστολος έμαθε τα αυθεντικά, παραδοσιακά ρεμπέτικα τραγούδια, τραγούδια που προερχόταν από τη φτώχεια, τις συγκρούσεις και τα βάσανα από τους πρόσφυγες της Μικράς Ασίας στα μεγάλα ελληνικά αστικά κέντρα του 1920. Η ιδέα του Απόστολου ήταν να ηχογραφήσει έναν δίσκο γεμάτο από αυτά τα κλασικά, παραδοσιακά ρεμπέτικα τραγούδια με τους πρωτότυπους στίχους τους, όπως γράφτηκαν από τους στιχουργούς τους. Μερικά από αυτά τα τραγούδια δεν είχαν ηχογραφηθεί ποτέ με τους πρωτότυπους στίχους τους και είχαν λογοκριθεί και τεθεί εκτός νόμου στην Ελλάδα, όταν έγινε το Πραξικόπημα της 21ης Απριλίου και οι στρατιωτικοί πήραν τον έλεγχο της κυβέρνησης το 1967.
Το αποτέλεσμα ήταν, το "Όταν καπνίζει ο λουλάς" του 1973, να γίνει παγκόσμια επιτυχία ώστε οι Έλληνες του εξωτερικού να κάνουν ουρές σε καταστήματα δίσκων, μέχρι και την Ιαπωνία, για να αγοράσουν το άλμπουμ. Το άλμπουμ αυτό ήταν παράνομο στην Ελλάδα τα πρώτα χρόνια της πτώσης της Χούντας, καθώς και αντίγραφα των 8-track του "Όταν καπνίζει ο λουλάς" κατάσχονταν τακτικά από τις αρχές από τα ραδιόφωνα αυτοκινήτων οδηγών ταξί στην Αθήνα κατά τη διάρκεια του 1973 και του 1974.
Ο Απόστολος Νικολαΐδης θεωρείται ο πρώτος που απέτισε φόρο τιμής στους μεγάλους συνθέτες της ελληνικής μουσικής και των ρεμπέτικων και πιστεύεται ότι έχει ανοίξει την πόρτα για άλλους σύγχρονους Έλληνες τραγουδιστές και ομάδες μουσικών να ξεκινήσουν ηχογραφήσεις αυτών των τύπων των τραγουδιών και την εκτέλεση τους, ως ένα καθιερωμένο μέρος του ρεπερτορίου τους. Σήμερα, το «Όταν καπνίζει ο λουλάς» θεωρείται ένα κλασικό άλμπουμ της ελληνικής μουσικής και έχει πουλήσει πάνω από τρία εκατομμύρια αντίτυπα σε όλο τον κόσμο - χωρίς να υπολογίζονται οι δεκάδες χιλιάδες των πειρατικών αντιγράφων που παράχθηκαν και πωλήθηκαν από την κυκλοφορία του άλμπουμ.
Οι δεκαετίες του 80' και 90'
Το 1982, έχοντας την εντύπωση ότι είχε γίνει στερεότυπος ως τραγουδιστής που τραγουδά μόνο "βαριά - παραδοσιακά" ρεμπέτικα τραγούδια, ο Απόστολος ηχογράφησε και κυκλοφόρησε ένα άλμπουμ με τραγούδια αγάπης που ονομάζεται «Δεν χωρίζονται λόγια». Το άλμπουμ δεν έγινε η εμπορική επιτυχία που ο Απόστολος ήλπιζε, αλλά του έδωσε την ευκαιρία να επιστρέψει στο μουσικό χώρο όπου ξεκίνησε 20 χρόνια νωρίτερα.
Το 1983 ακολούθησε το άλμπουμ «Ρεμπέτικες Στιγμές - Μαγικά Τραγούδια», απο την εταιρία VASCEPA. Πολλά από τα τραγούδια σε αυτό το άλμπουμ έγιναν δημοφιλή και ο κόσμος τα έδινε παραγγελιές κατά τη διάρκεια των μετέπειτα ζωντανών εμφανίσεων και συναυλιών του Απόστολου. Ο Κώστας Παπαδόπουλος, ένας μπουζουκίστας με μεγάλη υπόληψη στην Ελλάδα, συνεργάστηκε με τον Απόστολο σε αυτό το άλμπουμ.
Στις αρχές της δεκαετίας του '80 και μαζί με τις κυκλοφορίες των άλμπουμ του, ο Απόστολος εργάστηκε σε διάφορα γνωστά νυχτερινά κέντρα μέσα και γύρω από την Αθήνα. Ωστόσο, ο ίδιος αισθάνθηκε πως ασφυκτιούσε από την έλλειψη ακεραιότητας και ευκαιριών στο χώρο της μουσικής εκείνης της περιόδου και επέστρεψε στη Νέα Υόρκη στα μέσα της δεκαετίας του '80, συνεχίζοντας τις εμφανίσεις του εκεί, τραγουδώντας και καινούργια τραγούδια εκτός από τα μεγαλύτερα κλασικά του.
Ο Απόστολος συνέχισε τις εμφανίσεις στη Νέα Υόρκη, το Τορόντο, το Χιούστον, το Σαν Φρανσίσκο, το Βανκούβερ και τη Γερμανία στα τέλη της δεκαετίας του '80 και στις αρχές της δεκαετίας του '90. Αγκαλιάστηκε από πολλούς ένθερμους θαυμαστές του, οι οποίοι ήταν παρόντες στα sold-out κέντρα που εμφανιζόταν κάθε βράδυ. Στους θαυμαστές του περιλαμβάνονταν πλέον και πολλοί νεότεροι, οι οποίοι είχαν μεγαλώσει με τον Απόστολο και έκαναν το «Όταν καπνίζει ο λουλάς» αγαπημένο άλμπουμ τους (μεταξύ των άλλων του), όλων των εποχών.
Το 1991, ο Απόστολος κυκλοφόρησε το «Μια βραδιά με τον Αποστόλη» - ένα άλμπουμ ζωντανής ηχογράφησης που περιέχει τραγούδια από τη διάρκεια των θρυλικών εμφανίσεών του στο Αστέρια, ένα γνωστό ελληνικό κλαμπ στην Αστόρια της Νέας Υόρκης, το 1990 και το 1991. Το άλμπουμ αυτό ήταν επιτυχία και ξεχώρισε η επιτυχία «Όταν χορεύεις τσιφτετέλι (χόρεψε, χόρεψε)». Γι' αυτή την επιτυχία, ο Απόστολος τιμήθηκε με το δεύτερο χρυσό του δίσκο στη Νέα Υόρκη το 1993. Το άλμπουμ κυκλοφόρησε στην Ελλάδα το 1995, και το «Όταν χορεύεις το τσιφτετέλι» έγινε ένα από τα πιο πολυπαιγμένα τραγούδια στο ραδιόφωνο και στα νυχτερινά κέντρα διασκέδασης εκείνης της χρονιάς.
Παρακινούμενος από την επιτυχία και πλέον όντας ένας καθιερωμένος και σεβαστός καλλιτέχνης, ο Απόστολος αποφάσισε να επιστρέψει στην Ελλάδα στα μέσα της δεκαετίας του 1990. Παρά το γεγονός ότι το ελληνικό μουσικό τοπίο είχε αλλάξει σημαντικά από τη δεκαετία του '80, ο Απόστολος βρήκε το γενικό περιβάλλον πολύ πιο ευνοϊκό για ηχογραφήσεις, εμφανίσεις και την προώθηση της δουλειάς του γενικότερα. Ο ίδιος συνεργάστηκε με τον Γιώργο Μανίσαλη - έναν από τους μεγάλους συνθέτες λαϊκών τραγουδιών από τη χρυσή εποχή της ελληνικής μουσικής - κυκλοφορώντας δύο άλμπουμ, το 1996 και το 1997.
Μαζί με τις δύο νέες κυκλοφορίες άλμπουμ του, ο Απόστολος τραγούδησε σε κέντρα διασκέδασης και σε συναυλίες στη Θεσσαλονίκη. Μέσα από συνεντεύξεις του στην τηλεόραση και στο ραδιόφωνο, προώθησε τη δουλειά του και απάντησε σε ερωτήσεις σχετικά με το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον του με χαρακτηριστική ειλικρίνεια και αμεσότητα. Ο Απόστολος έδωσε επίσης ξεχωριστές συναυλίες σε όλη την βόρεια Ελλάδα, την Κύπρο και τη Νέα Υόρκη κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου.
Το 1998, ο Απόστολος ηχογράφησε και κυκλοφόρησε το «Μαγκιά μου που 'μαι ΠΑΟΚτσής», ωδή στην ομάδα ποδοσφαίρου της Θεσσαλονίκης, τον ΠΑΟΚ. Τον Απρίλιο του 1999, ο Απόστολος κυκλοφόρησε τον δίσκο «Αλλαγή Φρουράς», μια συλλογή από λαϊκά τραγούδια με μια αναμφισβήτητα ανανεωτική ατμόσφαιρα.
Ο Απόστολος Νικολαΐδης πέθανε απροσδόκητα στις 22 Απριλίου 1999, στην Αθήνα, μετά από επιπλοκές από καρκίνο. Τα σχέδιά του για τη νέα χιλιετία περιελάμβαναν μια νέα, μόνιμη εμφάνιση σε ένα δημοφιλές νυχτερινό κέντρο της Αθήνας, νέα τραγούδια, και μια ζωντανή ηχογράφηση των κλασικών ρεμπέτικων τραγουδιών που τον έκαναν διάσημο. Σύμφωνα με την επιθυμία του, η σορός του μεταφέρθηκε πίσω στις Ηνωμένες Πολιτείες και κηδεύτηκε εκεί.
Δισκογραφία
1961-1967 (45 στροφών)
1969–1988 (33 στροφών)
1991–1999 (CD)
Μετά θάνατον κυκλοφορίες CD
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες τραγουδιστές
Τοπογραφία
Αυτός ο κλάδος των γεωεπιστημών και των πλανητικών επιστημών έχει επεκταθεί τελευταία ώστε να συμπεριλαμβάνει την τοπική γεωγραφία, ακόμα και την τοπική ιστορία και πολιτισμό.
Με τη στενότερη έννοια, αφορά την καταγραφή του αναγλύφου μιας περιοχής και την ταυτοποίηση συγκεκριμένων γεωμορφών, πρακτική γνωστή διεθνώς ως γεωμορφομετρία (geomorphometry). Σήμερα πλέον αυτό περιλαμβάνει την παραγωγή υψομετρικών δεδομένων σε ψηφιακή μορφή (DEM).
Τον 20ό αιώνα ο όρος «τοπογραφία» άρχισε να χρησιμοποιείται για να περιγράψει τη χαρτογράφηση, με τη βοήθεια των πειραματικών και μετρητικών δεδομένων, περιοχών ενός βιολογικού συστήματος ή οργανισμού, ιδίως σε πεδία όπως η νευρολογία («τοπογραφία του εγκεφάλου»).
Ετυμολογία
Ο όρος τοπογραφία γεννήθηκε στην αρχαία Ελλάδα και υιοθετήθηκε από τους αρχαίους Ρωμαίους με την έννοια της λεπτομερούς περιγραφής ενός τόπου.
Στόχοι και χρησιμότητα
Στόχος της τοπογραφίας είναι ο προσδιορισμός της θέσεως του οποιουδήποτε χαρακτηριστικού (ή γενικότερα σημείου) σε ένα σύστημα οριζόντιων και κάθετων συντεταγμένων, συνήθως του γεωγραφικού πλάτους και μήκους, και του υψομέτρου. Η ταυτοποίηση χαρακτηριστικών και η αναγνώριση τυπικών γεωμορφών είναι επίσης στόχοι της τοπογραφίας.
Τεχνικές της τοπογραφίας
Υπάρχει μία ποικιλία προσεγγίσεων στην τοπογραφία. Το ποιες μέθοδοι εφαρμόζονται εξαρτάται από την κλίμακα και το μέγεθος της περιοχής που μελετάται, την προσβασιμότητά της και την ποιότητα των υπαρχουσών επισκοπήσεων μέχρι τη δεδομένη στιγμή.
Απευθείας επισκόπηση
thumb|155px|right|Τοπογραφικό σημείο στη Γερμανία Η επισκόπηση βοηθά στον ακριβή προσδιορισμό των θέσεων σημείων στην επιφάνεια ή στον τριδιάστατο χώρο, καθώς και των αποστάσεων και των γωνιών ανάμεσά τους, με τη χρήση οργάνων στάθμης, όπως είναι οι θεοδόλιχοι και τα κλισιόμετρα.
Μία τέτοια εργασία για τη σχεδίαση ενός από τους πρώτους τοπογραφικούς χάρτες άρχισε στη Γαλλία ο Ιταλός αστρονόμος Τζοβάνι Ντομένικο Κασίνι τη δεκαετία του 1670.
Παρά το ότι η τηλεπισκόπηση έχει επιταχύνει κατά πολύ τη διαδικασία της συλλογής δεδομένων και έχει επιφέρει μεγαλύτερο έλεγχο της ακρίβειας σε μεγάλες αποστάσεις, η απευθείας επισκόπηση παρέχει ακόμα τα βασικά σημεία ελέγχου και το πλαίσιο για όλες τις τοπογραφικές εργασίες.
Σε περιοχές όπου υπήρξαν εκτεταμένα προγράμματα επισκοπήσεων και χαρτογραφήσεων (π.χ. το μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης και των ΗΠΑ), τα δεδομένα που αποκτήθηκαν αποτελούν τη βάση συλλογών ψηφιακών υψομετρικών δεδομένων, όπως η USGS DEM. Αυτά τα δεδομένα χρειάζεται συχνά να «ξεκαθαριστούν» για την αναίρεση ασυμφωνιών ανάμεσα σε διαφορετικές επισκοπήσεις, αλλά είναι ένα πολύτιμο σύνολο πληροφοριών για ανάλυση μεγάλης κλίμακας.
Τηλεπισκόπηση
Ο όρος τηλεπισκόπηση αναφέρεται γενικά στη συλλογή γεωδεδομένων από απόσταση.
Αεροφωτογράφηση και δορυφορική απεικόνιση
Εκτός από τη χρησιμοποίησή τους για φωτογραμμετρία (βλ. παρακάτω), οι αεροφωτογραφίες και οι δορυφορικές απεικονίσεις μπορούν να παρέχουν στοιχεία για την ταυτοποίηση και την οριοθέτηση τοπογραφικών χαρακτηριστικών, π.χ. τη μορφή του εδάφους και τη δασοκάλυψη. Ολοένα και περισσότερο αποτελούν τη βάση για διαδραστικές οπτικοποιήσεις με τη χρήση υπολογιστή, είτε με τη μορφή διαδραστικών χαρτών, είτε με τη μορφή GIS. Η απεικόνιση με ψευδοχρώματα σε μη ορατά τμήματα του φάσματος μπορεί επίσης να βοηθήσει στον προσδιορισμό των περιβαλλοντικών παραμέτρων, δείχνοντας τα όρια της βλάστησης και άλλα δεδομένα για τις χρήσεις γης καθαρότερα.
Φωτογραμμετρία
Η φωτογραμμετρία είναι μία μετρητική μέθοδος προσδιορισμού των συντεταγμένων και των διαστάσεων αντικειμένων στον τριδιάστατο χώρο με χρήση φωτογραφιών, δύο ή περισσότερων για την ίδια ομάδα αντικειμένων, που λαμβάνονται από διαφορετικές θέσεις, συνήθως σε διαφορετικές διαβάσεις μιας αεροφωτογραφικής πτήσεως. Στην τεχνική αυτή ταυτοποιούνται τα κοινά σημεία πάνω σε κάθε εικόνα. Στη συνέχεια, με τριγωνισμό προσδιορίζεται η σχετική θέση του κάθε σημείου του αντικειμένου στον χώρο. Γνωστά σημεία ελέγχου μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να μετατρέψουν αυτές τις σχετικές θέσεις σε απόλυτες. Περισσότερο εξελιγμένοι αλγόριθμοι μπορούν να εκμεταλλευθούν άλλα στοιχεία για την περιοχή, που είναι γνωστά εκ των προτέρων (π.χ. τυχόν συμμετρίες που επιτρέπουν την ανακατασκευή των τριδιάστατων συντεταγμένων αρχίζοντας από μία μόνο θέση της φωτογραφικής μηχανής).
Μορφές τοπογραφικών δεδομένων
Στην πράξη οι τοπογράφοι πρώτα κάνουν μία δειγματοληψία υψομέτρων σε μία περιοχή και μετά τη χρησιμοποιούν για την κατασκευή ενός ψηφιακού μοντέλου της γεωεπιφάνειας στη μορφή ενός TIN. Στη συνέχεια, το μοντέλο μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την οπτικοποίηση του εδάφους, την εφαρμογή εικόνων τηλεπισκοπήσεων, την ποσοτικοποίηση οικολογικών χαρακτηριστικών μιας περιοχής ή την εξαγωγή αντικειμένων από την επιφάνεια. Τα δεδομένα υψομετρικών περιγραμμάτων ή όποια άλλα δειγματοληπτικά σύνολα υψομετρικών δεδομένων δεν αποτελούν ψηφιακό μοντέλο της γεωεπιφάνειας (DLSM). Το DLSM σημαίνει ότι το υψόμετρο είναι γνωστό με συνεχή τρόπο σε κάθε τοποθεσία στην υπό μελέτη περιοχή, δηλαδή ότι ο χάρτης αναπαριστά μία πλήρη επιφάνεια. Τα μοντέλα γεωεπιφάνειας δεν πρέπει να συγχέονται με τα μοντέλα επιφάνειας, η οποία μπορεί να είναι επιφάνεια του θόλου που σχηματίζουν οι κορυφές των δένδρων ενός δάσους, κτηρίων κλπ.. Στην περίπτωση ιδίως μοντέλων επιφάνειας που παράχθηκαν με LIDAR, μπορούμε να έχουμε αρκετές διαφορετικές επιφάνειες, π.χ. για διάφορα ύψη δένδρων ενός δάσους. Η διαφορά ανάμεσα στα δύο μοντέλα επιφάνειας μπορεί τότε να δώσει ογκομετρικές μετρήσεις, την κατανομή του ύψους των δένδρων, κ.ά..
Ανεπεξέργαστα δεδομένα επισκοπήσεων
Ιστορικά, οι πληροφορίες των τοπογραφικών επισκοπήσεων βασίζονταν πάνω στις σημειώσεις των τοπογράφων, οι οποίοι μπορεί να αντλούσαν πληροφορίες ονομασιών ή πολιτιστικά στοιχεία από άλλες τοπικές πηγές. Παρά το ότι έχουν ιστορικό ενδιαφέρον, αυτές οι σημειώσεις πεδίου εμπεριέχουν ενδογενώς λάθη και αντιφάσεις που πρέπει να διορθωθούν σε μεταγενέστερα στάδια εκπονήσεως χαρτών.
Δεδομένα τηλεπισκοπήσεων
Τα δεδομένα τηλεπισκοπήσεων, όπως συμβαίνει και με τις σημειώσεις πεδίου, είναι αρχικώς ανεπεξέργαστα. Μπορεί να περιέχουν χάσματα (εξαιτίας π.χ. νεφώσεων) ή αντιφάσεις (εξαιτίας του χρονισμού συγκεκριμένων λήψεων εικόνων). Οι περισσότερες σύγχρονες τοπογραφικές χαρτογραφήσεις περιέχουν μεγάλη συνιστώσα από δεδομένα τηλεπισκοπήσεων στην διαδικασία της συντάξεώς τους.
Τοπογραφική χαρτογράφηση
Συνηθισμένα χαρακτηριστικά που απεικονίζονται σε τοπογραφικούς χάρτες εκτός από τα υψόμετρα είναι ποτάμια και ρυάκια, η δασοκάλυψη, οι οικοδομημένες εκτάσεις ή και (στις μεγαλύτερες κλίμακες) σημαντικά μεμονωμένα κτήρια, καθώς και άλλα σημεία ενδιαφέροντος.
Οι υπάρχοντες τοπογραφικοί χάρτες από επισκοπήσεις, εξαιτίας της ευσύνοπτης καλύψεως και των ποικίλων χαρακτηριστικών τους, αποτελούν συχνά τη βάση για δευτερογενές τοπογραφικό έργο. Για παράδειγμα, ψηφιακά υψομετρικά μοντέλα δημιουργήθηκαν συχνά όχι από νέα δεδομένα τηλεπισκοπήσεων, αλλά από προϋπάρχοντες τυπωμένους τοπογραφικούς χάρτες. Πολλές ιδιωτικές και κρατικές εκδόσεις χρησιμοποιούν τις γραμμές υψομετρικού περιγράμματος και καλλιτεχνικό σχέδιο από υπάρχοντα φύλλα τοπογραφικών χαρτών ως τη βάση για τους δικούς τους πιο εξειδικευμένους ή επικαιροποιημένους τοπογραφικούς χάρτες
Η τοπογραφική χαρτογράφηση δεν πρέπει να συγχέεται με τη γεωλογική. Η τελευταία ασχολείται κυρίως με υπεδάφιες δομές, παρά με ταυτοποιήσιμα επιφανειακά χαρακτηριστικά.
Δημιουργία τοπολογικών μοντέλων
Κάποια συστήματα Γεωγραφικών Πληροφοριών (GIS) μπορούν να αναγνωρίσουν και να αναλύσουν τις χωρικές συσχετίσεις που ενυπάρχουν σε ψηφιακά αποθηκευμένα χωρικά δεδομένα. Αυτές οι τοπολογικές σχέσεις επιτρέπουν πολύπλοκη χωρική προτυποποίηση και ανάλυση. Τοπολογικές σχέσεις ανάμεσα σε γεωμετρικές οντοτητες παραδοσιακά περιλαμβάνουν τη γειτονία (τι συνορεύει με τι), το τι περιέχεται σε τι, και την εγγύτητα.
Ενέργειες που μπορούν να γίνουν με βάση τα παραπάνω είναι η ανασύνθεση μιας θέας από συντιθέμενες εικόνες του εδάφους, ο προσδιορισμός μιας τροχιάς «υπερπτήσεως» πάνω από την περιοχή, ο υπολογισμός εμβαδών ή όγκων και η ιχνηλάτηση τοπογραφικών προφίλ.
Η τοπογραφία σε άλλα πεδία
Ο όρος τοπογραφία άρχισε να χρησιμοποιείται και σε άλλα επιστημονικά πεδία: Στη νευροεπιστήμη, η νευροαπεικόνιση εφαρμόζει τεχνικές όπως η «τοπογραφία EEG» για να χαρτογραφεί τον εγκέφαλο. Στην οφθαλμιατρική, η τοπογραφία του κερατοειδούς είναι μία τεχνική για τη χαρτογράφηση της επιφανειακής καμπυλότητας του κερατοειδούς χιτώνα. Στη μηχανική των ιστών, η μικροσκοπία ατομικών δυνάμεων χρησιμοποιείται για τη νανοτοπογραφία.
Στα μαθηματικά η έννοια της τοπογραφίας υποδεικνύει τη γενική οργάνωση ή τα μοτίβα των χαρακτηριστικών σε έναν χάρτη, ή τα μοτίβα σύμφωνα με τα οποία μεταβλητές ή οι τιμές τους κατανέμονται στον χώρο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τοπογραφία
Γεώργιος Καποδίστριας
Ο Γεώργιος Καποδίστριας (17 Φεβρουαρίου 1783 - 8 Απριλίου 1841) ήταν Έλληνας επιχειρηματίας.
Βιογραφικά στοιχεία
Πέθανε από μαρασμό τη Μεγάλη Πέμπτη (8 Απριλίου) 1841 στην Αλεξάνδρεια. Είναι του κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια ο μόνος αδελφός, από τον οποίο συνεχίστηκε μέχρι σήμερα η αρρενογονία. Ήταν παντρεμένος και γιος του ήταν ο λόγιος και βουλευτής Αντώνιος-Μαρία Καποδίστριας (1829-1906) και εγγονός του ο δικηγόρος-διπλωμάτης Ιωάννης Καποδίστριας (1884-1958).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γεωργιος