cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κρης (μυθολογία)
Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία ο Κρής ή Κρήτας ήταν ο επώνυμος γενάρχης της Κρήτης. Ο Στέφανος ο Βυζάντιος διακρίνει δύο μορφές με αυτό το όνομα, ο ένας γιος του Διός με την νύμφη Ιδαία και ο άλλος ένας γηγενής Κρητικός. Ο Κιναίθων ο Λακεδαιμόνιος γράφει ότι ο Κρής ήταν πατέρας του Τάλως. Ο Διόδωρος Σικελιώτης γράφει ότι ο Κρής ήταν ο πρώτος βασιλιάς και γενάρχης των αυτόχθονων Κρητικών γνωστών ως Ετεοκρητών, πολλές ανακαλύψεις του ακολουθούν την πρόοδο του πολιτισμού στην εποχή του. Σύμφωνα με παράδοση που διασώσει ο Στέφανος ο Βυζάντιος την εποχή που ήταν βασιλιάς ο Κρής μετανάστευσε στο νησί ο Τέκταμος γιος του Δώρου, τον ακολούθησαν Αχαιοί, Δωριείς και άλλοι Πελασγοί που δεν πήγαν στην Ετρουρία. Ο γιος του γενάρχη των Δωριαίων ανέτρεψε τον Κρήτα και τον διαδέχθηκε στον θρόνο του νησιού, παντρεύτηκε μια κόρη του Κρηθέα. Ο γιος του Τέκταμου Αστερίων θα διαδεχθεί τον πατέρα του, θα παντρευτεί την Ευρώπη και θα γίνει ο θετός πατέρας τον παιδιών που απέκτησε με τον Δία, ο μεγαλύτερος ήταν ο μετέπειτα κορυφαίος βασιλιάς Μίνωας. Πολλοί αρχαίοι συγγραφείς αναγνωρίζουν τον Κρήτα σαν έναν από τους Κορύβαντες πιθανότατα τον βασιλιά τους που ανέθρεψαν τον Δία όταν είχε κρυφτεί στην σπηλιά.
Σαμία ορφανή
Υπόθεση
Η Αγγελική είναι ένα ορφανό κορίτσι που βρίσκεται υπό την προστασία της κυρίας Διοσκούρου, μιας πλούσιας χήρας, η οποία έχει έναν γιο, τον Πυθαγόρα. Ο Πυθαγόρας έχει ερωτευτεί την Αγγελική, όπως και ο φίλος του Αντώνιος, δικηγόρος στο επάγγελμα. Η ορφανή Αγγελική εξομολογείται σε έναν ιερέα πως είναι φυγόδικη, καταδικασμένη από το δικαστήριο της Χαλκίδας για εγκλήματα που δεν έχει διαπράξει. Οι συγγενείς μια πλούσιας που έχει πεθάνει -κυρία Διοσκούρου-, η οποία της έχει αφήσει όλη της την περιουσία, την κατηγορούν για τον θάνατό της, ενώ πέτυχαν την απόσπαση της περιουσίας από αυτήν. Ο ιερέας επιθυμεί να αναλάβει υπό την προστασία του την ορφανή Αγγελική. Ο Αντώνιος την φλερτάρει στενά εκβιάζοντάς την να πάει μαζί του. Εκείνη καλεί σε βοήθεια. Ο Πυθαγόρας την συναντά και θέλει να παντρευτούν, όμως εκείνη δεν θέλει αν και τον αγαπάει. Ο δικηγόρος επιτίθεται ξανά στο σπίτι, αλλά βρίσκει μέσα την κυρία Διοσκούρου και φεύγει. Κατά την διάρκεια της καταιγίδας που έχει στο μεταξύ ξεσπάσει, πέφτει κεραυνός και καίει το σπίτι όπου βρίσκεται η Διοσκούρου και αυτή σκοτώνεται. Τελικά, στην ανάκριση που ακολουθεί, ο δικηγόρος αναγκάζεται να ομολογήσει την ενοχή του.
Πληροφορίες
Η Σαμία η ορφανή ή Ο θρίαμβος της αρετής πρωτοεκδόθηκε το 1863. Είναι διασκευή του Therese ou l' orpheline de Geneve του Ντυκάνζ (1820)
Πηγή
Κατηγορία:Νεοελληνικά θεατρικά έργα
Όταν φυσάει ο άνεμος (κόμικ)
thumb|right|200px Το Όταν Φυσάει ο Άνεμος (πρωτότυπος τίτλος: When the Wind Blows) είναι εικονογραφημένη νουβέλα του Βρετανού καλλιτέχνη Ρέιμοντ Μπριγκς του 1982, με θέμα μια πυρηνική επίθεση της Σοβιετικής Ένωσης στη Βρετανία, από την οπτική γωνία ενός ζευγαριού ηλικιωμένων, του Τζιμ και της Χίλντα Μπλογκς. Το βιβλίο έγινε αργότερα ταινία κινουμένων σχεδίων.
Πλοκή
Ο Τζιμ και η Χίλντα μένουν σ' ένα αγρόκτημα έξω από το Σάσσεξ απολαμβάνοντας τη σύνταξή τους, μέχρι που ξεσπά διεθνής κρίση και απειλείται πόλεμος. Ο Τζιμ, με τη βοήθεια της Χίλντα, αρχίζει να χτίζει ένα αντιατομικό καταφύγιο σύμφωνα με τις οδηγίες της κυβέρνησης. Όταν πέφτει η βόμβα, οι δυο τους αποκόπτονται από τον κόσμο. Αρνούμενοι να παραδεχτούν το τι συνέβη, προσπαθούν να συνεχίσουν τη ζωή τους όπως προηγουμένως (κάτι που δίνει και ορισμένα κωμικά στοιχεία στο βιβλίο), αγνοώντας τόσο τα σημάδια της τεράστιας καταστροφής όσο και τα συμπτώματα της ραδιενέργειας. Το βιβλίο κλείνει με τρόπο εξαιρετικά τραγικό.
Ο Μπριγκς χρησιμοποίησε τους ίδιους χαρακτήρες με το προηγούμενο βιβλίο του Gentleman Jim, οι οποίοι και μοιάζουν με τους γονείς του, όπως τους απεικόνισε αργότερα στη νουβέλα Ethel and Ernest. Χρησιμοποιεί επίσης στοιχεία από το κυβερνητικό φυλλάδιο για την περίπτωση πυρηνικής επίθεσης Προστατέψτε κι Επιβιώστε (Protect and Survive) του οποίου η ανεπάρκεια για την περίπτωση μιας τέτοιας καταστροφής κάνει το μαρτύριο του ζευγαριού ακόμα πιο μεγάλο.
Ο τίτλος είναι αφενός αναφορά σε μια φράση του φυλλαδίου αυτού -"η ραδιενεργός σκόνη, που πέφτει όπου τη φυσήξει ο άνεμος, θα αποτελέσει τον πιο διαδεδομένο κίνδυνο απ' όλους"- αφετέρου σ' ένα παραδοσιακό νανούρισμα:
Rock-a-bye, baby,
In the tree top.
When the wind blows,
The cradle will rock,
When the bough breaks,
The cradle will fall,
And down will come baby,
Cradle and all.
Άλλα μέσα
Το βιβλίο έγινε ταινία κινουμένων σχεδίων από το σκηνοθέτη Τζίμι Μουρακάμι το 1986. Οι φωνές του ζευγαριού ανήκουν στον Τζον Μιλς και την Πέγκι Άσκροφτ. Το soundtrack της ταινίας περιέχει τραγούδια αντιπολεμικού περιεχομένου και κατά των πυρηνικών από γνωστούς καλλιτέχνες και συγκροτήματα, όπως ο Ρότζερ Γουώτερς, οι Genesis και ο Ντέιβιντ Μπάουι. Το φιλμ σόκαρε όταν πρωτοπροβλήθηκε και, αν και το θέμα και ο τόνος του είναι εξαιρετικά σοβαρά, λόγω της αφελούς φύσης των ηρώων του περιέχει και μερικές στιγμές λεπτού αλλά μαύρου χιούμορ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βρετανικά κόμικς Κατηγορία:Κόμικς που έγιναν ταινίες Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν ταινίες
Τιρχάκα
Ο Τιρχάκα ή Ταχάρκα ήταν Φαραώ της Αιγύπτου από την 25η δυναστεία Φαραώ της Αιγύπτου ή δυναστείας των Χουσιτών του βορείου Σουδάν, βασίλευσε από το 690 π.Χ. ως το 664 π.Χ., μικρότερος γιος του Πιανκί του πρώτου Χουσίτη βασιλιά που κατέκτησε την Αίγυπτο μικρότερος αδελφός και διάδοχος του Φαραώ Σεμπιτκού. Η χρονολόγηση της βασιλείας του έγινε από μια στήλη ενός ιερού ταύρου του θεού Άπις που βρέθηκε στο Σεράπειο ο οποίος γεννήθηκε το 26ο έτος βασιλείας του Ταχάρκα και πέθανε το 20ο έτος βασιλείας του Ψαμμήτιχου Α'. Η περίοδος βασιλείας του Τιρχάκα ήταν τόσο πλούσια σε πολεμικές συγκρούσεις με τους Ασσυρίους όσο ήταν επιπλέον περίοδος ευημερίας και αναγέννησης για την Αίγυπτο και το βασίλειο των Χουσιτών στο Σουδάν που τα διοικούσε ενωμένα.
Η εκστρατεία του Τιρχάκα στα Ιεροσόλυμα
Ο Τιρχάκα κλήθηκε από τον βασιλιά του Ιούδα Εζεκία ο οποίος υπερασπιζόταν το βασίλειο του το οποίο είχε πρωτεύουσα τα Ιεροσόλυμα από τον Ασσύριο βασιλιά Σενναχειρείμ, οι Ασσύριοι αναγκάστηκαν να λύσουν την πολιορκία και έτσι ο Εζεκίας με την βοήθεια του Τιρχάκα έσωσε το βασίλειο του από τον στρατό του Σενναχειρείμ. Η απόκρουση του Σενναχειρείμ από τον βασιλιά του Ιούδα Εζεκία και τον σύμμαχο του Φαραώ Τιρχάκα έχει ερμηνευθεί ποικιλοτρόπως τόσο από την Βίβλο εκτεταμένα στο βιβλίο των βασιλέων όσο και από τους Έλληνες συγγραφείς με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα τον Ηρόδοτο. Τον 6ο χρόνο της βασιλείας του μια ισχυρή βροχή στην Αίγυπτο έφερε ευημερία με πλούσια συγκομιδή καρπών, επισκεύασε επίσης όλους τους ναούς, έκτισε μεγάλη πυραμίδα στο Ναπατάν και έκανε νέες προσθήκες στον ναό του Καρνάκ. Τα βιβλικά γεγονότα όπως περιγράφονται στο βιβλίο Β' Βασιλέων 19:9 και Ησαΐας 37:9 πιστεύεται ότι έγιναν το 701 π.Χ., 11 χρόνια πριν την άνοδο του στον θρόνο της Αιγύπτου όταν ο Τιρχάκα ήταν περίπου 20 ετών, το βιβλίο των βασιλέων τον αναφέρει σαν μελλοντικό Αιγύπτιο βασιλιά και γενικό διοικητή του Αιγυπτιακού στρατού. Ο Εζεκίας περιγράφεται στην βίβλο σαν ευσεβής βασιλιάς, πιστός στον θεό μετά από πολλές παρακλήσεις του μπροστά στον Ασσυριακό κίνδυνο κατάφερε με την βοήθεια του θεού να τους συντρίψει σώζοντας τα Ιεροσόλυμα την ίδια εποχή που το βασίλειο του Ισραήλ είχε καταστραφεί από τους Ασσυρίους. Ο Ηρόδοτος στο βιβλίο του αναφέρει ότι οι θεοί μετά από παράκληση του Σέθου έστειλαν στον Ασσυριακό στρατό ποντίκια που έφαγαν τις ασπίδες των στρατιωτών με αποτέλεσμα ο στρατός του Σεναχειρίμπ να συντριβεί από τις δυνάμεις του Σέθου και να αναγκαστεί να λύσει την πολιορκία. Σύμφωνα με ιστορικούς μελετητές το Σέθος πιθανότατα ήταν ο ιερατικός τίτλος ο οποίος είχε ο Τιρχάκα στην Αίγυπτο πριν την άνοδο του στον βασιλικό θρόνο των Φαραώ.
Φαραώ της Αιγύπτου
Κατά την διάρκεια που ήταν βασιλιάς ο Τιρχάκα αντιμετώπισε πολλές εισβολές από τον Ασσύριο βασιλιά Εσαραδδών για πρώτη φορά το 677 π.Χ. όταν ήθελε να συμφιλιώσει μερικές Αραβικές φυλές που ζούσαν γύρω απο την Ερυθρά Θάλασσα αλλά ηττήθηκε. Λίγα χρόνια αργότερα το 671 π.Χ. ο Εσαραδδών κατέλαβε την Μέμφιδα συλλαμβάνοντας πολλά μέλη από την βασιλική οικογένεια της Αιγύπτου, ο Τιρχάκα αναγκάστηκε να καταφύγει στον νότο ενώ οι Ασσύριοι παρέμειναν στον βορά για να οργανώσουν τις κατακτήσεις τους τοποθετώντας τον Νεχώ Α' σαν βασιλιά στην Σαίδα. Λίγο αργότερα το 669 π.Χ. ο Εσαρραδών πέθανε αφήνοντας εντολή στον δυναμικό γιο του Σαρδανάπαλο να ολοκληρώσει την κατάκτηση της Αιγύπτου, ο Σαρδανάπαλος νίκησε ξανά τον Τιρχάκα που κατέφυγε στην Θήβα.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Βασίλειο του Κους Κατηγορία:Φαραώ της 25ης Αιγυπτιακής Δυναστείας
Ισαάκ Αμπεντάνα
Ο Ισαάκ Αμπεντάνα (Isaac Abendana, περ. 1640-1699) ήταν ο μικρότερος αδελφός του Ιακώβ Αμπεντάνα και έγινε χακάμ (Εβραίος λόγιος) της Ισπανοπορτογαλικής Συναγωγής στο Λονδίνο μετά τον θάνατο του αδελφού του.
Ο Αμπεντάνα μετακόμισε στην Αγγλία πριν από τον αδελφό του, το 1662, και δίδαξε εβραϊκά στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ. Ολοκλήρωσε μια ανέκδοτη λατινική μετάφραση της Μισνά για το πανεπιστήμιο το 1671.
Μπαϊκονούρ
Το 2009, ο πληθυσμός του Μπαϊκονούρ ήταν 36.175 άτομα (αποτελέσματα απογραφής του 2009). Το 1999, είχε πληθυσμό 28.776 κατοίκων (αποτελέσματα απογραφής του 1999).
Ισαάκ Αμπεντάνα
Όσο ήταν στο Κέιμπριτζ, ο Αμπεντάνα πούλησε εβραϊκά βιβλία στη Βιβλιοθήκη Μπόντλιαν της Οξφόρδης και το 1689 ανέλαβε θέση καθηγητή στο Κολλέγιο Μώντλιν. Στην Οξφόρδη έγραψε μια σειρά εβραϊκών αλμανάκ για χριστιανούς, τα οποία αργότερα συγκέντρωσε και συνέταξε ως Λόγοι για την εκκλησιαστική και πολιτική τάξη των Εβραίων (Discourses on the Ecclesiastical and Civil Polity of the Jews, 1706). Όπως και ο αδελφός του, διατηρούσε εκτεταμένη αλληλογραφία με κορυφαίους χριστιανούς λόγιους της εποχής του, κυρίως με τον φιλόσοφο Ραλφ Κάντγουορθ, καθηγητή του Κολλεγίου Κράιστς του Κέιμπριτζ.
Μπαϊκονούρ
Ιστορία
Το αρχικό Μπαϊκονούρ ("πλούσιο καφέ" στην καζακική γλώσσα, δηλαδή "εύφορη γη με πολλά βότανα") είναι μια μεταλλευτική πόλη, μερικές εκατοντάδες χιλιόμετρα βορειοανατολικά από τη σημερινή του θέση, κοντά στο Τζεζκαζγκάν στην περιφέρεια Καραγκάντι του Καζακστάν. Ξεκινώντας με το Βοστόκ 1, τον Απρίλιο του 1961, και με την έναρξη λειτουργίας του χώρου δόθηκε αυτό το όνομα για να προκληθεί σύγχυση και να κρατηθεί η θέση μυστική. (Οι κάτοικοι του αρχικού Μπαϊκονούρ εκμεταλλεύτηκαν τη σύγχυση παραγγέλνοντας και παραλαμβάνοντας πολλά λιγοστά υλικά πριν οι κυβερνητικοί αξιωματούχοι ανακαλύψουν την απάτη.) Ο σιδηροδρομικός σταθμός σταθμός του Μπαϊκονούρ προηγείται της βάσης και διατηρεί το παλιό όνομα Τιουρατάμ. Αυτός ήταν ο αρχικός Σοβιετικός σιδηροδρομικός σταθμός στο σιδηρόδρομο Μόσχας-Τασκένδης από το οποίο πήρε το Κοσμοδρόμιο το αρχικό όνομά του.
Ισαάκ Αμπεντάνα
Παραπομπές
Κατηγορία:Ραββίνοι
Μπαϊκονούρ
Ιστορία
Οι τύχες της πόλης διαφέρουν ανάλογα με το Σοβιετικό ή Ρωσικό διαστημικό πρόγραμμα και το Κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ. Οι ξένοι επισκέπτες θα πρέπει να λάβουν προέγκριση από τις ρωσικές αρχές να επισκεφθούν την πόλη του Μπαϊκονούρ το ίδιο και το Κοσμοδρόμιο. Σημειώνεται ότι η εν λόγω έγκριση είναι εντελώς ξεχωριστή από την απλή κατοχή μιας ρωσικής θεώρησης. Γενικά, η έγκριση για την επίσκεψη στο Μπαϊκονούρ οργανώνεται καλύτερα μέσω τρίτων τουριστικών φορέων.
Η Σοβιετική κυβέρνηση ίδρυσε το Ναούτσνο-Ισσλεντοβατέλσκιι Ισπιτατέλ'νγι Πολιγκόν Ν. 5 (ΝΙΙΠ-5), ή Επιστημονικό-Ερευνητικό Πεδίο Δοκιμών αρ. 5 με διάταγμα της 12ης Φεβρουαρίου 1955. Το αναγνωριστικό αεροπλάνο μεγάλου υψομέτρου U-2 βρήκε και φωτογράφησε το πεδίο δοκιμών πυραύλων Τιουρατάμ (κοσμοδρόμιο Μπαϊκονούρ) για πρώτη φορά στις 5 Αυγούστου 1957. Δείτε δεξιά για μια σύνθετη δορυφορική εικόνα του πρώιμου συγκροτήματος εκτοξεύσεων του κοσμοδρόμιου (30 Μαΐου 1962).
Μέρη ενδιαφέροντος
Νότια από το κέντρο της πόλης, κοντά στον Συρ Ντάρια, υπάρχει ένα μεγάλο πάρκο με πολλά αθλήματα και εγκαταστάσεις διασκέδασης. Μεταξύ αυτών είναι μια ρόδα λούνα παρκ, το οποίο δεν χρησιμοποιείται πλέον. Το πάρκο βρίσκεται στις συντεταγμένες 45.61167°N, 63.31833°W.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Αφροδισιάς Λακωνίας
Ο Παυσανίας αναφέρει ότι όταν μετά τον Τρωικό πόλεμο ο Αινείας με Τρώες κατευθυνόταν στη Σικελία τα πλοία του προσάραξαν σε μικρό όρμο της Πελοποννήσου. Εκεί ο Αινείας ίδρυσε δύο πόλεις, την Αφροδισιάδα και την Ήτιδα.
Αργότερα η Αφροδισιάδα με την Ήτιδα και τη Σίδη ενώθηκαν σε μία πόλη, τη Βοιαί από τον Ηρακλείδη Βοιό.
Πηγές
Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Λακωνίας
Χαβριάτα Κεφαλονιάς
Τα Χαβριάτα είναι χωριό στην χερσόνησο της Παλικής στην Κεφαλονιά. Βρίσκονται σε υψόμετρο 61 μέτρων και ο πληθυσμός τους ανέρχεται στους 220 κατοίκους (απογραφή 2011 ). Η πλειονότητα του πληθυσμού ασχολείται με τη γεωργία, με κύρια προϊόντα ελιές, σταφίδα, κρασί και λαχανικά.
Τα Χαβριάτα ήταν ο τόπος γέννησης του φιλοσόφου Βικεντίου Δαμοδού (Vincenzo Damodo), ο τάφος του οποίου βρίσκεται στην εκκλησία.
Ιστορία
Λόγω της στρατηγικής τους θέσης, τα Χαβριάτα υπήρξαν στόχος εχθρικών εισβολών στη μακρά τους ιστορία. Στο αμφιλεγόμενο βιβλίο Odysseus Unbound, η Παλική αναγνωρίζεται ως η αρχαία τοποθεσία της Ιθάκης, πατρίδας του Οδυσσέα.
Κατά τη διάρκεια των δυο Παγκοσμίων Πολέμων, εκατοντάδες κάτοικοι του χωριού συμμετείχαν σε τοπικά αντιστασιακά κινήματα. Κατά το σεισμό του 1953, το χωριό καταστράφηκε σε μεγάλο βαθμό.
Σε απόσταση 1 χιλιομέτρου βρίσκεται η Μονή Κηπουρέων, στην οποία έχει απομείνει ένας μοναχός, ο πατήρ Ευσέβιος. Το μοναστήρι ιδρύθηκε το 17ο αιώνα από τον Παξιώτη μοναχό Χρύσανθο Πετρόπουλο και είναι αφιερωμένο στον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου. Το 1915, γαλλικό καταδρομικό βομβάρδισε το μοναστήρι, γιατί νόμισε ότι η καμινάδα του ήταν εχθρικό σκάφος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Κεφαλονιάς Κατηγορία:Δήμος Κεφαλονιάς
Μην αρχίζεις τη μουρμούρα (3ος κύκλος)
Ο τρίτος κύκλος της Ελληνικής τηλεοπτικής κωμικής σειράς του Alpha Μην αρχίζεις τη μουρμούρα, έκανε πρεμιέρα στις 12 Οκτωβρίου 2015, ενώ από τις 20 Σεπτεμβρίου προβάλλονταν τα τελευταία επεισόδια του προηγούμενου κύκλου που είχαν αναβληθεί. Ο ηθοποιός της σειράς, Βλαδίμηρος Κυριακίδης, ήταν εκείνος που αποκάλυψε στην εκπομπή «Ελένη», ότι η σειρά έχει ανανεωθεί για τρίτη χρονιά στις 31 Μαρτίου 2015.
Παραγωγή
Τα γυρίσματα του τρίτου κύκλου ξεκίνησαν αρχές Σεπτεμβρίου 2015, ενώ κάποια επεισόδια είχαν ήδη γυριστεί πριν την καλοκαιρινή διακοπή όπως φανέρωσε ο ηθοποιός της σειράς, Βλαδίμηρος Κυριακίδης. Το γύρισμα του επεισοδίου της τελευταίας εμφάνισης του Πάνου Βλάχου και της Ιωάννας Τριανταφυλλίδου με το γάμο των δύο χαρακτήρων, Χάρης και Βάσω, έγινε σε κέντρο εκδηλώσεων στο Περιστέρι μέσα στον Νοέμβριο του 2015.
Η ανεπίσημη πρεμιέρα του τρίτου κύκλου έγινε στις 20 Σεπτεμβρίου 2015 με ένα έκτακτο προεκλογικό επεισόδιο και συνέχισε με τα επεισόδια του δεύτερου κύκλου που δεν προβλήθηκαν στο τέλος του προηγούμενου κύκλου. Η επίσημη πρεμιέρα με τα επεισόδια του τρίτου κύκλου έγινε στις 12 Οκτωβρίου 2015, και από τότε προβαλλόταν κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21:00. Το τελευταίο επεισόδιο, το οποίο απετέλεσε και την τελευταία εμφάνιση του ζευγαριού Νικήτας - Στέλλα (Γιάννης Τσιμιτσέλης και Δανάη Επιθυμιάδη), μεταδόθηκε στις 5 Ιουλίου 2016.
Νέο ζευγάρι
Για τον τρίτο κύκλο, δημοσιεύματα ήθελαν ένα τέταρτο ζευγάρι να προστείθεται στη σειρά και πιθανότατα αυτούς τους νέους ρόλους να αναλάμβαναν οι Γιάννης Τσιμιτσέλης και Αθηνά Οικονομάκου. Ο ίδιος ο ηθοποιός, καλεσμένος στις 30 Μαΐου 2015 στην πρωινή εκπομπή του Σαββατοκύριακου του τηλεοπτικού σταθμού ΑΝΤ1, «Πρωινό Σου-Κου», επιβεβαίωσε ότι είναι σχεδόν σίγουρο ότι από τον Ιανουάριο του 2016 θα είναι στο βασικό καστ της σειράς, χωρίς όμως να αναφέρει ποια ηθοποιός θα είναι το τηλεοπτικό του ταίρι, ενώ η Οικονομάκου διέψευσε την είδηση ότι θα βρίσκεται στη σειρά.
Αργότερα, δημοσιεύματα ήθελαν το ένα από τα τρία ζευγάρια της σειράς, Χάρη και Βάσω (Πάνος Βλάχος και Ιωάννα Τριανταφυλλίδου), να αποχωρεί τελείως από τη σειρά και ένα νέο ζευγάρι να μπαίνει στη σειρά, χωρίς όμως να υπάρχει επίσημη ανακοίνωση από το κανάλι. Στο πλευρό του Τσιμιτσέλη, ως το γυναικείο όνομα του νέου ζευγαριού, ακούστηκαν τα ονόματα της Βάσως Λασκαράκη αρχικά, της Γιούλικας Σκαφιδά αλλά και της Ζέτας Μακρυπούλια. Παρ' όλα αυτά, Βλάχος και Τριανταφυλλίδου θα συνέχιζαν να είναι μέρος της σειράς τουλάχιστον μέχρι και τον Δεκέμβριο του 2015 μιας και οι ηθοποιοί γυρίζαν ήδη επεισόδια για τον τρίτο κύκλο μέχρι το τέλος Ιουνίου με την προσθήκη του νέου ζευγαριού να έρχεται στο δεύτερο μισό του κύκλου, από τον Ιανουάριο του 2016.
Ο Κυριακίδης επιβεβαίωσε την αποχώρηση των Βλάχου και Τριανταφυλλίδου από τη σειρά κατά τον τρίτο κύκλο και την προσθήκη ενός νέου ζευγαριού. Τελικώς, οι ηθοποιοί που θα ενσαρκώσουν το νέο ζευγάρι της σειράς ανακοινώθηκε ότι θα ήταν οι Γιάννης Τσιμιτσέλης και η Δανάη Επιθυμιάδη. Όπως αποκάλυψε ο Τσιμιτσέλης στην τηλεοπτική εκπομπή «Ελένη», πέρασαν αρκετές ηθοποιοί για το ρόλο της Στέλλας, περίπου 16, ανάμεσά τους και γνωστά ονόματα, πριν επιλεχθεί η Επιθυμιάδη. Η «εναλλαγή» έγινε όταν η σχέση μεταξύ του Χάρη και της Βάσως κατέληξε σε γάμο και οι δυο τους έφυγαν για να ζήσουν στο Λονδίνο. Το νέο ζευγάρι μπήκε στη σειρά με ένα τελείως καινούριο σκηνικό, το οποίο δεν έχει καμία σχέση με το σπίτι του ζευγαριού που αποχώρησε από τη σειρά.
Όπως είχε δημοσιευτεί, το πρώτο μισό του τρίτου κύκλου έκλεισε με ένα εορταστικό επεισόδιο στις 29 Δεκεμβρίου 2015, όπου έγινε ο γάμος του Χάρη και της Βάσως και όπου τα τρία ζευγάρια συναντήθηκαν για πρώτη φορά όλα μαζί από τότε που ξεκίνησε η σειρά. Το εορταστικό επεισόδιο απετέλεσε και την τελευταία εμφάνιση των Βλάχου και Τριανταφυλλίδου, οι οποίοι αποχώρησαν από τη σειρά. Οι συντελεστές της σειράς, αποχαιρέτησαν το ζευγάρι με ένα μήνυμα στο τέλος του επεισοδίου: «Βασούλα και Χάρη ευχαριστούμε για τις όμορφες στιγμές που περάσαμε μαζί σας! Καλή τύχη στο καινούργιο ξεκίνημα! Θα μας λείψετε!», ενώ το προσκλητήριο του γάμου τους είχε πάνω στίχους από το τραγούδι «Όνειρο» των Onirama. Το νέο ζευγάρι έκανε την πρώτη του εμφάνιση στη σειρά στις 11 Ιανουαρίου 2016 αλλά μετά το τέλος του τρίτου κύκλου, αποχώρησε οριστικά από τη σειρά και αντικαταστάθηκε από ένα καινούριο στον επόμενο κύκλο.
Βασικοί ηθοποιοί
1. Ο Πάνος Βλάχος και η Ιωάννα Τριανταφυλλίδου εμφανίζονται μέχρι το επεισόδιο 23 του τρίτου κύκλου (179 στο σύνολο της σειράς). 2. Ο Γιάννης Τσιμιτσέλης και η Δανάη Επιθυμιάδη εμφανίζονται για πρώτη φορά στο επεισόδιο 24 του τρίτου κύκλου (180 στο σύνολο της σειράς).
Κριτική
Η Αφροδίτη Γραμμέλη γράφει στο Βήμα ότι η σειρά εμφανίζει σημάδια κόπωσης, για τα οποία ευθύνονται οι κακοί χειρισμοί από το κανάλι. Όλο το καλοκαίρι, το κανάλι έπαιζε τα επεισόδια καθημερινά σε επανάληψη, μη δίνοντας περιθώρια στον τηλεθεατή να του λείψει η σειρά. Παρ' όλα αυτά σημειώνει: «Το Μην αρχίζεις τη μουρμούρα παραμένει μια καλή σειρά με πολλά καλά στοιχεία, τα οποία αναδεικνύονται και από τους εξαιρετικούς ηθοποιούς που τη στελεχώνουν και με τους οποίους, κακά τα ψέματα, έχει ταυτιστεί σε μεγάλο βαθμό και το τηλεοπτικό κοινό».
Με τον ερχομό του νέου ζευγαριού, η Νάνσυ Νικολαΐδου είναι καυστική προς τους δύο νέους ηθοποιούς της σειράς. «Με ιδιαίτερο ενδιαφέρον περίμενα να δω το brand new τηλεοπτικό ζευγάρι της Μουρμούρας, γιατί, όπως και να το κάνουμε, είναι μία σειρά που λατρεύω. Δυστυχώς, όμως, η άφιξη των Γιάννη Τσιμιτσέλη και Δανάης Επιθυμιάδη με απογοήτευσε πλήρως. Ο Γιάννης είναι καλός, όμως, δεν είναι εξαιρετικός όπως ήταν για παράδειγμα στο Παρτάλι [...] ενώ η πρωτοεμφανιζόμενη τηλεοπτικά ηθοποιός δεν κάνει τη διαφορά».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μην αρχίζεις τη μουρμούρα
Αντώνης Κατινάρης
Ο Αντώνης Κατινάρης (1931 - 28 Οκτωβρίου 1999) ήταν Έλληνας μουσικός.
Βιογραφία
Στην δεκαετία του '60 ανέβηκε στην Αθήνα όπου έκανε το μεγάλο του άλμα στην Ελληνική λαϊκή μουσική σκηνή ως συνθέτης. Θεωρείται σπουδαίος δεξιοτέχνης του τρίχορδου με τελείως προσωπικό χαρακτήρα παιξίματος, και καθαρός λαϊκός συνθέτης.
Αμέτρητες είναι και οι συμμετοχές του ως εκτελεστής σε κομμάτια επιφανών συνθετών όπως οι Βασίλης Τσιτσάνης, Απόστολος Καλδάρας, Πάνος Γαβαλάς κ.α..
Το τραγούδι του "Τι να σου κάνει μία καρδιά", σε στίχους Ευτυχίας Παπαγιαννοπούλου σηματοδότησε το ξεκίνημα μιας διαδρομής με πολλές επιτυχίες. Έφυγε απ' τη ζωή στις 28 Οκτωβρίου 1999 και κηδεύτηκε στην Νέα Μάκρη. Άγνωστοι είχαν σκανδαλίσει τον τάφο του χωρίς αιτία και το θέμα είχε γίνει γνωστό από την κόρη του στις εφημερίδες.
Την παράδοσή του συνεχίζει από τις επάλξεις του λαϊκού τραγουδιού η κόρη του Μαρία Κατινάρη.
Κατηγορία:Έλληνες μουσικοί
Γρηγόρης Γεωργακόπουλος
Ανήκε σε πολυμελή οικογένεια κι είχε άλλα οκτώ αδέλφια, ο πατέρας του Γιώργος ήταν μάγειρας στα ανάκτορα , η μητέρα του λεγόταν Μαρία. Παράγοντες της ΑΕΚ τον εντόπιζαν τυχαία στο Παναθηναϊκό στάδιο όπου πήγαινε κι έτρεχε μόνος του και το 1926 γράφτηκε στο τμήμα κλασικού αθλητισμού του συλλόγου. Το 1928 πήρε το πρώτο του χρυσό στα 1500 μ. στο πανελλήνιο πρωτάθλημα και μετά λίγους μήνες έγινε μέλος και της εθνικής ομάδας.
Κατέρριψε πέντε φορές το πανελλήνιο ρεκόρ στα 800 μέτρα, οκτώ φορές στα 1500 μέτρα, στο ένα μίλι και στο ένα χιλιόμετρο. Συμμετείχε στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1928 στο Άμστερνταμ στα 1500 μέτρα, ήταν μόλις 18 ετών. Πήρε μέρος και στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1936 στο Βερολίνο όπου έκανε και δύο πανελλήνια ρεκόρ στα 800 και στα 1500 μέτρα. Στους Βαλκανικούς αγώνες είχε κατακτήσει 17 χρυσά μετάλλια, και 10 αργυρά, αξέχαστος έμεινε ο αγώνας των 1500 μ στους Β' Βαλκανικούς του 1930 και η πάλη του για το χρυσό μετάλλιο με τον Βούλγαρο Πεντάν. Την ημέρα εκείνη (7 Οκτωβρίου 1930), σύμφωνα με τον τύπο, στο στάδιο βρίσκονταν πάνω από 80000 θεατές αφού οι δύο αθλητές είχαν μεγάλη φήμη, η εκκίνηση του αγώνα δόθηκε ενώ επικράτησε σιωπή και αγωνία στους φιλάθλους. Οι δύο αθλητές έμειναν πίσω από την αρχή του αγωνίσματος στα τελευταία 400 μέτρα όμως οι δύο αθλητές αναπτύσσουν ταχύτητα και περνούν πρώτοι ενώ οι φίλαθλοι φωνάζοντας προσπαθούν να εμψυχώσουν τον Έλληνα αθλητή. Στα τελευταία 200 μέτρα οι δύο αθλητές πάνε βήμα πάρα βήμα δίπλα ο ένας στον άλλον, τελικά τερματίζουν κόβοντας μαζί το νήμα με επίδοση 4.18. Με προσωπική παρέμβαση του Ελευθέριου Βεννιζέλου το χρυσό δόθηκε στον Πεντάν παρότι είπε ότι πίστευε ότι ο Γεωργακόπουλος ήταν πρώτος για λόγους φιλοξενίας έπρεπε να δοθεί στον Πεντάν
Το 1937 κατά την διάρκεια των Βαλκανικών αγώνων έκανε αιμόπτυση και μετά από ιατρικές εξετάσεις ανακαλύφθηκε ότι έπασχε από φυματίωση. Εντολή των γιατρών ήταν ότι έπρεπε απαραίτητα να σταματήσει τον αθλητισμό όπως κι έγινε. Το καλοκαίρι του 1951 ασθένησε βαρύτατα από τη νόσο και μερίμνη του Γρηγόρη Λαμπράκη εισήχθη για θεραπεία σε νοσοκομείο. Η περιπέτειά του συγκίνησε το πανελλήνιο, με αποτέλεσμα εκατοντάδες άνθρωποι να δωρίσουν χρηματικά ποσά για την ενίσχυσή του, κατόπιν πρωτοβουλίας της εφημερίδας Αθλητική Ηχώ. Στις 21 Φεβρουαρίου 1956 στις 2,30 μ.μ. πέθανε από ανακοπή καρδιάς κι ενώ νοσηλευόταν στο Σισμανόγλειο, ήταν παντρεμένος κι είχε δύο παιδιά.
Καρίμ Χαν Ζαντ
Μετά το τέλος τού Καρίμ Χαν, ξεκίνησε για άλλη μία φορά εμφύλιος πόλεμος και κανένας από τους απογόνους του δεν μπόρεσε να κυβερνήσει τη χώρα τόσο αποτελεσματικά, όσο εκείνος. Ο τελευταίος από αυτούς τους απογόνους, ο Λοτφ Αλί Χαν, εκτελέστηκε από τον ηγεμόνα των Κατζάρ, Αγκά Μοχάμαντ Χαν, ο οποίος έγινε ο μοναδικός ηγεμόνας τού Ιράν.
Επιστροφή στο δυτικό Ιράν
μικρογραφία|300x300εσ| Μια απεικόνιση τού [[Ισφαχάν|Ισπαχάν από τα νότια.]]
Πόλεμος με τον Aλί Μαρντάν Χαν Μπαχτιαρί για την υπεροχή στο δυτικό Ιράν
μικρογραφία|300x300εσ| Τοπίο τού δυτικού Ιράν. δεξιά|μικρογραφία| Χρυσό νόμισμα τού Καρίμ Χαν Ζαντ, που κόπηκε στο [[Ισφαχάν|Ισπαχάν, με ημερομηνία 1755/6.]] μικρογραφία| Η κατάσταση στο Ιράν γύρω στον Ιανουάριο του 1756.
Πόλεμος με την Οθωμανική αυτοκρατορία (1775-1776)
δεξιά|μικρογραφία| Χρυσό νόμισμα τού Καρίμ Χαν Ζαντ, που κόπηκε στο [[Ταμπρίζ|Tαμπρίζ, με ημερομηνία 1773/4.]] μικρογραφία| Ο Καρίμ Χαν Ζαντ με τον [[Οθωμανική Αυτοκρατορία|Οθωμανό απεσταλμένο Βεχμπί Εφέντι.]]
Σχέσεις με τον Aγκά Μοχάμαντ Χαν Κατζάρ
δεξιά|μικρογραφία|300x300εσ| Εικόνα της [[Αργείο του Καρίμ Χαν|ακρόπολης τού Καρίμ Χαν, της βασιλικής κατοικίας της δυναστείας των Ζαντ, όπου ο Αγά Μοχάμαντ Χαν πέρασε τον περισσότερο χρόνο του κατά τη διάρκεια της «αιχμαλωσίας» του.]]
Χαρακτηριστικά και κληρονομιά
μικρογραφία|300x300εσ| Ο Kαρίμ Χαν Ζαντ στο στενό του περιβάλλον, έργο που μερικές φορές αποδίδεται στον [[Mohammad Sadiq (ζωγράφος)|Moχάμαντ Σαντέκ, πιθανότατα τού 19ου αι., λάδι σε καμβά.]]
Κατασκευές
μικρογραφία|300x300εσ| Εικονογράφηση τού [[Τάφος του Χαφέζ|τάφου τού Χαφέζ στα μέσα τού 19ου αι.]]
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δυναστεία των Ζαντ
Στέλιος Γεράνης
Τα πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε το 1920 στην Αθήνα. Καταγόταν από τη Νέα Έφεσο της Μικράς Ασίας. Παρακολούθησε μαθήματα στην Πάντειο το διάστημα 1938-1940. Εργάστηκε ως βοηθός λογιστή, ως δημοσιογράφος και κατόπιν ως εκτελωνιστής.
Δράση
Το 1944 έγινε γραμματέας του 1ου Παμπειραϊκού Συνεδρίου Παραγωγικών Εμπορικών και Επιστημονικών Τάξεων. Διετέλεσε μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Ενώσεως Συντακτών Πειραιώς, πρόεδρος του Επαγγελματικού Σωματείου Βοηθών Εκτελωνιστών, πρόεδρος της «Κινηματογραφικής Λέσχης Πειραιώς», γενικός γραμματέας του Εκπολιτιστικού Ομίλου Πειραιώς «Οι φίλοι της Τέχνης», της «Φιλολογικής Στέγης Πειραιώς, εκδότης και διευθυντής του περιοδικού «Νεοελληνική Μούσα» (1943), αρχισυντάκτης της εφημερίδας «Δημοκρατικός Φρουρός» (1947), υπεύθυνος ύλης των περιοδικών «Πορεία» (1945 με τον Σ. Αυγερινό), «Φιλολογική» (1953), «Πειραϊκή Έρευνα» (1953-1954), «Το περιοδικό μας» (1958-1960), «Θερμοπύλες», «Εκτελωνιστική Επιθεώρηση» (1972-1973), μέλος της εκδοτικής ομάδας του περιοδικού «Η εφημερίδα των ποιητών».
Συνέταξε περί τα 50 λήμματα-μελετήματα σχετικά με προσωπικότητες της ελληνικής λογοτεχνίας στη δωδεκάτομη «Εγκυκλοπαίδεια Νεοελληνικής Λογοτεχνίας» του Χάρη Πάτση.
Βραβεύσεις
Τα ποιητικά του άπαντα κυκλοφόρησαν το 1998. Υπήρξε μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών και πρόεδρος της Εταιρείας Γραμμάτων και Τεχνών του Πειραιά.
Πέθανε το 1993 στον Πειραιά.
Χαρακτηριστικά του έργου του
Στο έργο του ανακαλύπτουμε κοινά σημεία με τον ουμανιστικό λυρισμό του Νικηφόρου Βρεττάκου. Παρότι της ίδιας περίπου ηλικίας με τους ποιητές της πρώτης μεταπολεμικής γενιάς (στην οποία εντάσσεται), στο έργο του δεν καθιστά δική του ενοχή την ιδεολογική κρίση της αριστεράς μετά την ήττα στον Εμφύλιο. Τα ποιήματά του δείχνουν ότι τουλάχιστον μέχρι τη δεκαετία 1960 είναι σταθερός στα αριστερά πολιτικά του ιδεώδη: στα προβλήματα της εποχής οι λύσεις που προτείνει έχουν αφετηρία τη βεβαιότητα για την αλήθεια του σοσιαλιστικού οράματος και την ταύτιση του ατομικού με το συλλογικό. Το ύφος του είναι λυρικό και περιγραφικό.
Μεταφράσεις
Έχουν μεταφραστεί ποιήματά του σε πολλές γλώσσες. Μεταξύ άλλων:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές Κατηγορία:Πρώτη Μεταπολεμική Γενιά Κατηγορία:Έλληνες ποιητές
Τρίτο πρόγραμμα οικονομικής προσαρμογής για την Ελλάδα
Το Τρίτο πρόγραμμα οικονομικής προσαρμογής για την Ελλάδα, που συνήθως αναφέρεται ως "Τρίτη δέσμη μέτρων διάσωσης" ή "Τρίτο μνημόνιο", ήταν ένα μνημόνιο συνεννόησης σχετικά με την οικονομική βοήθεια προς την Ελλάδα για την αντιμετώπιση της κρίσης του ελληνικού δημοσίου χρέους.
Υπογράφτηκε στις 13 Ιουλίου 2015 από την κυβέρνηση και συγκεκριμένα από τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα. Έληξε στις 20 Αυγούστου 2018, κάτι που σηματοδότησε επίσημα την έξοδο της χώρας από τα μνημόνια (προγράμματα οικονομικών μέτρων).
2013-2014
Τον Αύγουστο του 2013, ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε εξέφρασε τις προσδοκίες του ότι «θα χρειαστεί να υπάρξει ένα άλλο πρόγραμμα (διάσωσης) για την Ελλάδα», μια παρατήρηση που επικαλείται έντονες επικρίσεις από άλλα μέλη του γερμανικού κυβερνητικού συνασπισμού. Ωστόσο, σύντομα, ο κ. Κλάους Ρέγκλινγκ, επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ESM), πρόσθεσε στις παρατηρήσεις του Σόιμπλε, λέγοντας στη γερμανική επιχειρηματική εφημερίδα Handelsblatt ότι η Ελλάδα ενδέχεται να χρειαστεί μια τρίτη δέσμη μέτρων διάσωσης το 2014.
Τον Φεβρουάριο του 2014, η Τρόικα αναφέρθηκε και πάλι στο να εξετάσει το ενδεχόμενο να προσφέρει στην Ελλάδα ένα τρίτο σχέδιο διάσωσης ύψους 15-17 δις ευρώ, αλλά τώρα σε συνδυασμό με την επιπρόσθετη ελάφρυνση του χρέους για την παλαιά Τρόικα, μέσω της διεύρυνσης της διάρκειας των ομολόγων του ΕΤΧΣ από 30 σε 50 χρόνια και μείωση του επιτοκίου κατά 0,5% για το αρχικό χρέος ύψους 80 δισ. ευρώ που οφείλεται σε όλα τα άλλα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μέσω της Ελληνικής Διευκόλυνσης Δανείων. Μια απόφαση σχετικά με αυτό το πιθανό τρίτο δάνειο διάσωσης, ωστόσο, ανέμενε την ολοκλήρωση της τρίτης αναθεώρησης του δεύτερου προγράμματος διάσωσης και εξαρτιόταν από την τήρηση της Ελλάδας όλων των όρων που καθορίζονταν στο εν λόγω πρόγραμμα - στα οποία περιλαμβάνονταν τα τελικά δημοσιονομικά στοιχεία (έπρεπε να εξακριβωθεί ότι πράγματι επιτεύχθηκε ένα πρωτογενές πλεόνασμα το 2013). Το πιθανό τρίτο δάνειο διάσωσης αναμενόταν να εξεταστεί τελικά από τους φορείς χάραξης πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης τον Μάιο και τον Ιούνιο του 2014.
Χαρισματικό κίνημα
thumb|200px|right|Χαρισματικοί σε ώρα λατρείας Το Χαρισματικό Κίνημα είναι ένα παγκόσμιο, διαδογματικό χριστιανικό κίνημα. Τα μέλη του κινήματος είναι υποστηρικτές της πλήρωσης και της βάφτισης στο Άγιο Πνεύμα. Τα σημεία πως κάποιος βαφτίστηκε στο Άγιο Πνεύμα περιλαμβάνουν χαρίσματα όπως η γλωσσολαλιά, η προφητεία, η θεραπεία, η ερμηνεία των γλωσσών, και η διάκριση των πνευμάτων.
Χαρακτηριστικά
Οι περισσότεροι Χαρισματικοί δογματικά είναι ορθόδοξοι και δίνουν έμφαση στη δραστηριοποίηση μέσα στα δόγματά τους. Έχουν ελεύθερη λατρεία, και αν και γενικά σε κάποια ηθικά θέματα είναι πιο συμβιβαστικοί από τους Πεντηκοστιανούς, ευθυγραμμίζονται με τους Ευαγγελικούς στην έμφασή τους στον ευαγγελισμό και την προσωπική πίστη στον Ιησού Χριστό.
Η Οικουμενικότητα του Χαρισματικού κινήματος
Οι Εκκλησίες της Πεντηκοστής ξεκίνησαν με ένα παρόμοιο κίνημα στις αρχές του 20ού αιώνα, καθώς οι μικρές ομάδες πιστών αποσύρονταν από τα Προτεσταντικά τους δόγματα προκειμένου να προσηλωθούν στην προσευχή, στην μελέτη της Αγίας Γραφής, και στα πνευματικά χαρίσματα.
Η Full Gospel Business Men's Fellowship δημιουργήθηκε μεταξύ Πεντηκοστιανών το 1951. Τα μέλη της έκαναν άνοιγμα ώστε και άλλα δόγματα να έρθουν σε επαφή στις πνευματικές τους εμπειρίες, αλλά το Χαρισματικό κίνημα με την σημερινή μορφή συνήθως θεωρείται πως ξεκίνησε το 1960, με μια ομάδα Επισκοπελιανών στο Βαν Νούις της Καλιφόρνια. Σύντομα προέκυψαν Χαρισματικές ομάδες και οργανισμοί μέσα σε Βαπτιστικά, Λουθηρανικά, Μεθοδιστικά, Πρεσβυτεριανά, και άλλα Προτεσταντικά δόγματα. Υπήρξαν ομάδες ακόμα και μέσα στην Ανατολική Ορθοδοξία.
Ιστορία των βιντεοπαιχνιδιών
Η Ιστορία των Βιντεοπαιχνιδιών, αρχίζει στα τέλη της δεκαετίας του '40. Προς τα τέλη του '50 και στα μέσα του '60, στην Αμερική, αρχίζουν να μπαίνουν στην καθημερινή ζωή των ανθρώπων οι υπολογιστές, συγκεκριμένα οι κεντρικοί υπολογιστές. Από εκείνη την περίοδο, τα βιντεοπαιχνίδια έκαναν την εμφάνιση τους, στις κονσόλες, στα φλίπερ, στους υπολογιστές, αλλά και στις φορητές κονσόλες.
Το πρώτο παιχνίδι - μηχάνημα που διαφημίστηκε επίσημα, ήταν το Computer Space, το 1971. Μέχρι και τα τέλη του '70, είχε εμφανιστεί στις Η.Π.Α., την Ευρώπη, την Ιαπωνία, και τη Λατινική Αμερική. Το 1977, έγινε ευρύτερα γνωστό και σημείωσε μεγάλες πωλήσεις. Μετά από έξι περίπου χρόνια, συμβαίνει ακριβώς το ίδιο, που προκάλεσε ακόμα περισσότερες εντυπώσεις παγκοσμίως. Αυτό το γεγονός, γινόταν μέχρι να εμφανιστεί ο προσωπικός υπολογιστής, ο οποίος προκάλεσε ανάλογες αντιδράσεις. Τις περισσότερες εντυπώσεις τράβηξαν οι αμερικάνικες και οι ευρωπαϊκές εταιρίες βιντεοπαιχνιδιών. Όχι όμως τόσες όσες οι ιαπωνικές εταιρίες, αφού εκεί άρχιζε να ανθεί η τεχνολογία. Από τη στιγμή που οι υπολογιστές και οι κονσόλες ήρθαν σε επαφή μεγάλο κοινό, αποφάσισαν να κάνουν κάτι πρωτότυπο. Δημιούργησαν τις λεγόμενες φορητές κονσόλες. Αυτή η κίνηση δεν ήταν καλοδεχούμενη από τις αμερικάνικες εταιρίες, καθώς μεγαλύτερη επιρροή στη βιομηχανία των παιχνιδιών είχαν οι ιαπωνικές εταιρείες. Αυτές κατασκεύασαν δημοφιλείς κονσόλες όπως το PlayStation της Sony και το NES της Nintendo. Σήμερα, βιντεοπαιχνίδια εμφανίζονται και στα κινητά τηλέφωνα, τα tablets και τους προσωπικούς ψηφιακούς οδηγούς.
Δεκαετίες 1950-1960
Το 1949-50, περίπου, ο Τσάρλι Αντάμα, δημιούργησε ένα παιχνίδι με τίτλο Bouncing Ball, από εκείνη την στιγμή, τα βιντεοπαιχνίδια έκαναν δειλά-δειλά τα πρώτα τους βήματα.
Τον Φεβρουάριο του 1951 ο Κρίστοφερ Στρέτσει, προσπάθησε να δημιουργήσει ένα παιχνίδι που να αφορά το επιτραπέζιο παιχνίδι του ταβλιού στους υπολογιστές Pilot ACE. Τον Οκτώβριο της ίδιας χρονιάς, πρόσθεσε μεγαλύτερη ποσότητα μνήμης στο παιχνίδι.
Μετά από έναν χρόνο, δημιουργήθηκε το πρόγραμμα - παιχνίδι OXO από τον Αλεξάντερ Σάφτο Ντάγκλας, το οποίο είχε θέμα με το παιχνίδι με την τρίλιζα, αλλά με τα γράμματα Ο η Χ. Το παιχνίδι δημιουργήθηκε για τον Αυτόματο Υπολογιστή, ο οποίος εφευρέθηκε από τον Τζον Βον Νιούμαν. Αντίπαλος του παίκτη, ο υπολογιστής.
Το 1958, ο Γουίλιαμ Χίγκινμοθαμ, έφτιαξε ένα παιχνίδι, χρησιμοποιώντας Οσκιλοσκόπιο, και έναν αναλογικό υπολογιστή. Ο τίτλος, ήταν Tennis for Two, (Τένις για δύο), ένα παιχνίδι που αφορούσε το ολυμπιακό άθλημα του τένις. Στον Υπολογιστή, εμφανιζόταν ένα επίπεδο γήπεδο τένις, και ένα εμπόδιο που παριστάνει το φιλέ και το μπαλάκι εμφανιζόταν πιο λαμπερό από τα υπόλοιπα. Η κυκλοφορία του παιχνιδιού, ήταν διαθέσιμη μέχρι το 1959.
Το 1961, ένας μαθητής ο Στιβ Ράσελ, δημιούργησε το Spacewar!, ένα διαστημικό παιχνίδι, με πρωταγωνιστή ένα διαστημικό πύραυλο, όπου εξουδετερώνει ότι βρίσκεται μπροστά του.
Το 1966, ο Ραλφ Μπάερ, αποφασίζει να φτιάξει μια μηχανή παιχνιδιού. Συνεργάστηκε με τον Μπιλ Χάρισον, και χρησιμοποίησαν χρήσιμα ηλεκτρικά αντικείμενα. Έφτιαξαν ένα παιχνίδι ονόματι Chase, και ο Χάρισον δημιούργησε επίσης και ένα ψεύτικο όπλο το οποίο ήταν συνδεδεμένο με την μηχανή του παιχνιδιού, και όταν σκόπευες στον εχθρό που σε πυροβολείς, τον σκοτώνεις εσύ. Το 1969, δημιουργείται η πρώτη κονσόλα που είναι μόνο και μόνο για να χρησιμοποιείται στο σπίτι.
Την ίδια χρονιά, ένας προγραμματιστής που δούλευε στην AT&T, ο Κεν Τόμπσον, έκανε ένα δικό του παιχνίδι, το Space Travel, το οποίο βρισκόταν στην ίδια κατηγορία με αυτό του Στιβ Ράσελ, αφού έχουν σχέση και τα δύο με το διάστημα. Χρησιμοποίησε τον κώδικα Fortran. Επίσης πρόσθεσε μαζί με τον Ντένις Ρίτσι, τη γλώσσα προγραμματισμού PDP-7, ενώ χρησιμοποίησαν και το λειτουργικό σύστημα Unix, το οποίο τότε είχε πρωτοβγεί. Έτσι το Space Travel, έγινε το πρώτο παιχνίδι που είχε σύστημα Unix.
Δεκαετία 1970
Η Χρυσή εποχή των φλίπερ
Τον Σεπτέμβρη του 1971, δημιουργήθηκε το παιχνίδι Galaxy Game, από μια παρέα μαθητών που σπούδαζαν στο πανεπιστήμιο του Στάφορντ. Βασισμένο από το Spacewar!, ήταν παιχνίδι το οποίο για να παίξεις, έπρεπε να ρίξεις κέρμα. Ύστερα, το 1972 βγήκε για οκτώ διαφορετικές κονσόλες.
Την ίδια επίσης χρονιά, οι Νόλαν Μπούσνελ και Τεντ Ντάμπνεϊ, έφτιαξαν επίσης άλλο ένα παιχνίδι που αφορούσε το διάστημα, το Computer Space. Όμως δεν είχε κάποια ιδιαίτερη επιτυχία.
Οι Μπούσνελ και Ντάμπνεϊ, κατάλαβαν πως το Computer Space, δεν έδειξε πολύ σημασία, και αποφασίζουν να δημιουργήσουν μια εταιρεία βιντεοπαιχνιδιών, την Atari. Ύστερα, έβγαλαν στην αγορά το παιχνίδι - φλίπερ Pong, το οποίο έδειξε σημαντική επιτυχία. Βασιζόταν στο άθλημα του τένις, όπως και το άλλο παιχνίδι, το Tennis for Two. Πουλήθηκαν 19.000 παιχνίδια - φλίπερ.
Ένα από τα πιο γνωστά βιντεοπαιχνίδια όλων των εποχών, ήταν και είναι το Space Invaders, που δημιουργήθηκε το 1978. Η εταιρία που το έφτιαξε, είναι η γιαπωνέζικη Taito. Η Taito, έγινε γνωστή για τις σειρές Pac-Man του 1979 και Asteroids του 1980.
Κονσόλες 1ης γενιάς (1972-1977)
Η πρώτη κονσόλα που σχεδιάστηκε αποκλειστικά για το σπίτι, κατασκευάστηκε από τον Ραλφ Μπάερ, Η κατασκευή της κονσόλας, άρχισε να δημιουργείται από το 1966, η οποία ολοκληρώθηκε δύο χρόνια μετά, και την ονομάστηκε The Brown Box. Το σύστημα αυτό ανέλαβε η Magnavox Company, το 1972. Τον πρώτο χρόνο πουλήθηκαν 100.000 κομμάτια.
Στην Ευρώπη κυκλοφόρησε το 1974 και, μαζί με την κονσόλα, δινόταν ως δώρο ένα βιντεοπαιχνίδι. Στην Ευρώπη πωλήθηκαν 2.000.000 κομμάτια.
Κεντρικοί Υπολογιστές
Σε ένα πανεπιστήμιο ανάπτυξης παιχνιδιών, έφερε στην καθημερινή ζωή παιχνίδια για τους κεντρικούς υπολογιστές, στην δεκαετία του 1970. Δημιουργήθηκαν πολλά παιχνίδια, τα οποία έφτιαχναν κυρίως φοιτητές, με αποτέλεσμα πολλά από αυτά να είναι παράνομα. Ο λόγος είναι επειδή κάνανε αμφισβητήσιμη χρήση δαπανηρών υπολογιστικών πόρων. Υπήρξαν τουλάχιστον δυο ξεχωριστές διαδρομές διανομής για τους σχεδιαστές παιχνιδιών, και αυτές ήταν:
Τα κυριότερα γεγονότα της περιόδου όπου υπήρχαν οι κεντρικοί υπολογιστές ήταν:
Κινητά τηλέφωνα
Με την διάδοση των έξυπνων τηλεφώνων στον 21ο αιώνα, τα οποία διαθέτουν ισχυρότερη υπολογιστική ισχύ από ότι οι υπολογιστές της δεκαετίας του 1970, τα παιχνίδια με βάση τις συσκευές κινητής τηλεφωνίας όπως το Angry Birds, απέκτησαν μεγάλη δημοτικότητα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία των βιντεοπαιχνιδιών
Μελάμπους (ιερογραμματέας)
Ο Μελάμπους εικάζεται πως ήταν εξελληνισμένος Αιγύπτιος ιερογραμματέας του 3ου π.Χ. αιώνα. Διασώθηκαν δύο μικρές του πραγματείες που απευθύνονται προς τον βασιλιά Πτολεμαίο (πιθανώς τον Φιλάδελφο). Η πρώτη (Περί παλμών μαντική) πραγματευόταν την μαντική διάσταση των αυτόματων ακούσιων κινήσεων του σώματος και η δεύτερη (Περί ελαιών του σώματος) την μαντική και την φυσιογνωμική διάσταση  των ελιών του δέρματος). Πρωτοεκδόθηκαν το 1545 (μόνο το αρχαιοελληνικό κείμενο) και το 1552 (με λατινική μετάφραση). Αργότερα μεταφράσθηκαν στα γαλλικά και γερμανικά. Σύγχρονοι ερευνητές ωστόσο πιστεύουν ότι τα έργα γράφτηκαν μάλλον από κάποιο ψευδο-Μελάμποδα (έναν άγνωστο συγγραφέα που θέλησε να εκμεταλλευτεί την αίγλη του ονόματος  του μεγάλου μάντη της μυθικής εποχής) και ίσως ήταν κεφάλαια ενός μεγαλύτερου έργου με τίτλο Περί τεράτων και σημείων που μνημονεύει ο Αρτεμίδωρος στα Ονειροκριτικά του.
Παραπομπές
κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες συγγραφείς
Έλτον Τζον
μικρογραφία|Ο Έλτον Τζον Ο Σερ Έλτον Τζον (αγγλικά: Sir Elton Hercules John, γεννημένος ως Ρέτζιναλντ Κένεθ Ντουάιτ, αγγλ:Reginald Kenneth Dwight, 25 Μαρτίου 1947), είναι Άγγλος τραγουδιστής, τραγουδοποιός, συνθέτης και πιανίστας.
Βιογραφία
Ο Έλτον Τζον γεννήθηκε στις 25 Μαρτίου 1947 στο Πίννερ του Λονδίνου.Ξεκίνησε να παίζει το πιάνο εξ ακοής στα 3 του χρόνια και στα 11 του εισήχθη στην Βασιλική Ακαδημία Μουσικής. Άρχισε να παίζει πιάνο και να τραγουδάει σε παμπ όταν ήταν 16 ετών. Το 1969 απάντησε σε μια αγγελία που ζητούσε τραγουδοποιούς και έκανε το πρώτο του συμβόλαιο.
1960s
Το 1964 ο Έλτον Τζον έγινε μέλος του πρώτου του συγκροτήματος,των Bluesology, όπου έπαιζε πιάνο και περιστασιακά τραγουδούσε. Ξεκίνησε να γράφει τραγούδια με τον Bernie Taupin το 1969. Όλοι οι στίχοι γραμμένοι από τον Taupin και η μουσική από τον Τζον. Το πρώτο τραγούδι που ηχογράφησε ήταν το Skyline Pigeon για το επίσης πρώτο του άλμπουμ, Empty Sky, το 1969. Την ίδια περίοδο το δίδυμο έγραφε τραγούδια για καλλιτέχνες όπως ο Τομ Τζόουνς.
1970s
Οι πρώτες γεύσεις της επιτυχίας όμως ήρθαν στον Τζον το 1970 με το επώνυμο δεύτερο άλμπουμ του,Elton John. Αυτό το άλμπουμ εισήγαγε τον χαρακτηριστικό ήχο του Έλτον Τζον, με-βασισμένα σε γκόσπελ-ροκ τραγούδια και μελωδικές μπαλάντες. Το πρώτο single απ'το δίσκο, Border Song, έφτασε στο νούμερο 92 των αμερικάνικων charts, ενώ το δεύτερο single με τίτλο Your Song κατάφερε να καταλάβει το νούμερο 8. Το άλμπουμ βρέθηκε στο νούμερο 4 των chart του Billboard στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής.
Πραγματοποιώντας το όνειρο του, τον Αύγουστο του 1970 ταξίδεψε στις ΗΠΑ και στο Λος Άντζελες για να παίξει στο club The Troubadour. Η εμφάνιση του εκεί, που παρακολουθήθηκε από τον Μπομπ Ντίλαν και τον Λίον Ράσελ μεταξύ άλλων, ουσιαστικά παρουσίασε τον Έλτον Τζον στην Αμερική. Αυτή η εμφάνισή του στο The Troubadour έχει χαρακτηριστεί από το περιοδικό Rolling Stone ως μια από τις στιγμές που έπλασαν τη ροκ εντ ρολ.
Το κάντρι-ροκ Tumbleweed Connection που βγήκε τον Οκτώβριο και το σκοτεινό Madman Across The Water του 1971 έφτασαν και τα δύο το Τοπ 10 των άλμπουμ. Το 1972 προστέθηκε κιθαρίστας στο συγκρότημα του Τζον,περιέχοντας μέχρι τότε μόνο ντραμς και μπάσο.Το 1972 δημιούργησαν το Honky Chateau,το οποίο έγινε το πρώτο του από 7 συνεχόμενα άλμπουμ που έφτασαν το νούμερο 1, και παρήγαγε τα κλασσικά ροκ τραγούδια Rocket Man και Honky Cat. Ακολούθησαν το Don't Shoot Me I'm Only The Piano Player και το Goodbye Yellowbrick Road το 1973,που θεωρούνται δύο από τα σπουδαιότερα άλμπουμ όλων των εποχών.
Το 1974 έπαιξε πιάνο και τραγούδησε στο Whatever Gets You Thru The Night του Τζον Λένον. Το τραγούδι βρέθηκε στο νούμερο 1 των charts και ο Λένον εμφανίστηκε ζωντανά με τον Τζον στη Νέα Υόρκη. Αυτή η συναυλία, στην οποία επανασυνδέθηκε με την Γιόκο Όνο, θα ήταν και η τελευταία της καριέρας του. Το Captain Fantastic and The Brown Dirt Cowboy βγήκε το 1975, εδραιώνοντας τον Έλτον Τζον ως τον δημοφιλέστερο καλλιτέχνη της δεκαετίας του '70. Εκείνη τη χρονιά ήταν υπεύθυνος για το 2% όλων των πωλήσεων δίσκων παγκοσμίως. Το Goodbye Yellowbrick Road και το Captain Fantastic And The Brown Dirt Cowboy θεωρούνται οι καλύτερες δουλειές του Τζον στην καριέρα του.
Μετά τα Rock Of The Westies (1975) και Blue Moves (1976), η παραγωγικότητα του Τζον μειώθηκε σημαντικά. Στα τέλη της δεκαετίας,αν και ακόμα εξαιρετικά δημοφιλής, τα άλμπουμ του απέτυχαν να φτάσουν τα επίπεδα επιτυχίας των προηγούμενων ετών. Το 1979 έγινε ο πρώτος δυτικός καλλιτέχνης που έκανε συναυλίες στην Πρώην Σοβιετική Ένωση.
1980s
Μετά από ένα επαγγελματικό διάλειμμα,το 1980 ο Έλτον Τζον γύρισε στη σκηνή με μια συναυλία στο Σέντραλ Παρκ της Νέας Υόρκης, μπροστά σε 450.000 άτομα. Μετά από έναν μεγάλο αριθμό μέτριων επιτυχιών αλλά και εκατοντάδων συναυλιών μέχρι τα μέσα της δεκαετίας, το 1985 τραγούδησε μαζί με τον Στίβι Γουόντερ, τη Γκλάντυς Νάιτ και τη Ντιόν Γουόργουικ το That's What Friends Are For, που έγινε το πιο πετυχημένο τραγούδι εκείνου του έτους. Τα τέλη της δεκαετίας δεν συνάντησαν κάποια μεγάλη του επιτυχία,πέρα από το άλμπουμ Reg Strikes Back.Το 1986 υπέστη εγχείρηση στο λαιμό, η οποία άλλαξε σημαντικά τη φωνή του Τζον περιορίζοντας το φαλτσέτο του.
1990s
Το 1990,μετά από την απεξάρτησή του απ'τα ναρκωτικά και το ποτό,επέστρεψε σε μια περίοδο ακμής. Το single Sacrifice έγινε νούμερο 1 στην πατρίδα του, το Ηνωμένο Βασίλειο. Το 1991 έφτασε το νούμερο ένα και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού με το ντουέτο του με τον Τζορτζ Μάικλ στο Don't Let The Sun Go Down On Me του 1973. Το 1992 κυκλοφόρησε το The One, που έφτασε το νούμερο 8 στα charts των άλμπουμ.
Το 1994 σύνθεσε τα τραγούδια για την ταινία της Disney Ο Βασιλιάς των Λιονταριών, μέσω των οποίων κέρδισε ένα βραβείο Όσκαρ και μία Χρυσή Σφαίρα. Το 1997 ο Bernie Taupin άλλαξε τους στίχους του Candle In The Wind (1973) έτσι ώστε ο Τζον να το τραγουδήσει στην κηδεία της Νταϊάνα, Πριγκίπισσας της Ουαλίας, με την οποία ήταν στενοί φίλοι. Το κομμάτι αυτό προχώρησε για να γίνει το πιο πετυχημένο single όλων των εποχών, πουλώντας 33 εκαττομύρια αντίτυπα παγκοσμίως. Όλα τα έσοδα δόθηκαν σε φιλανθρωπικά ιδρύματα. Ο Βασιλιάς των Λιονταριών και το Aida, και τα δύο με μουσική του Έλτον Τζον, παρουσιάστηκαν στο Θέατρο Μπρόντγουεϊ το 1998 και το 1999 αντίστοιχα, υπό εξαιρετικές κριτικές. Το πρώτο είναι μία από τις πιο πετυχημένες παραστάσεις στην ιστορία του Μπρόντγουεϊ.
2000s
Το 2000 ο Τζον συνέθεσε ξανά μουσική για ταινία της Disney, με το Ο Δρόμος για το Ελ Ντοράντο. Κυκλοφόρησε το Songs From The West Coast το 2001, με το οποίο άρχισε να απομακρύνεται από την ποπ μουσική.Το 2003 ξαναβρέθηκε στην κορυφή των Βρετανικών charts με το κομμάτι Are You Ready For Love. Το 2005 παρουσίασε το Billy Elliot The Musical, ένα από τα πιο πετυχημένα μιούζικαλ των τελευταίων ετών. Το The Captain And The Kid του 2006 έκανε προφανή τον δρόμο που επέλεξε να ακολουθήσει ο Τζον στα τελευταία χρόνια τις καριέρας του,προτιμώντας έναν ωριμότερο ήχο. Από το 2004 μέχρι το 2008 έκανε συναυλίες και στο Λας Βέγκας, με το όνομα The Red Piano.
2010s
Το 2010 ο Έλτον Τζον ηχογράφησε το 30ό του άλμπουμ, The Union, σε συνεργασία με έναν νεανικό μουσικό του ήρωα, τον Λίον Ράσελ. Η δουλειά αυτή αποτέλεσε μια επιστροφή στις μουσικές του ρίζες. Ψηφίστηκε το τρίτο καλύτερο άλμπουμ του 2010 από το περιοδικό Rolling Stone. Το Σεπτέμβριο του 2011 ξανάρχισε να εμφανίζεται στο Λας Βέγκας. Τον Ιούνιο του 2012 το άλμπουμ Good Morning To The Night που αποτελείται από remix τραγουδιών του Τζον από τη δεκαετία του '70 βρέθηκε στο νούμερο ένα των charts στο Ηνωμένο Βασίλειο. Το 31ο άλμπουμ του Έλτον Τζον, The Diving Board, κυκλοφόρησε στις 16 Σεπτεμβρίου του 2013.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι τραγουδιστές Κατηγορία:Άγγλοι τραγουδοποιοί Κατηγορία:Άγγλοι πιανίστες Κατηγορία:Άγγλοι συνθέτες Κατηγορία:Βρετανοί κιθαρίστες Κατηγορία:Ποπ μουσικοί Κατηγορία:Βραβευμένοι με Γκράμι Κατηγορία:Βραβευμένοι με Brit Κατηγορία:Νικητές Ivor Novello Awards Κατηγορία:ΛΟΑΤ πρόσωπα από το Ηνωμένο Βασίλειο Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού Κατηγορία:Βρετανοί ακτιβιστές δικαιωμάτων ΛΟΑΤ Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κόιντος Καικίλιος Μέτελλος Κέλερ
Ο Κόιντος Καικίλιος Μέτελλος Κέλερ, λατιν.: Quintus Caecilius Metellus Celer, όπου celer σημαίνει ταχύς, (πριν από το 103 π.Χ. ή π. 100 π.Χ. – 59 π.Χ.), μέλος της ισχυρής οικογένειας των Καικιλίων Μετέλλων (πληβείων ευγενών, όχι πατρικίων) που ήταν στο ζενίθ της κατά τη διάρκεια της ζωής τού Κέλερ. Γιος τού Κόιντου Καικίλιου Μέτελλου Νέπωτα, ή, σύμφωνα με ορισμένους, γιος τού τριβούνου Κόιντου Καικίλιου Μέτελλου Κέλερ, ενώ ο τελευταίος ήταν γιος τού Κόιντου Καικίλιου Μέτελλου Νέπωτα, ήταν αρχαίος Ρωμαίος πολιτικός και στρατηγός κατά τον 1ο αι. π.Χ. Έγινε ύπατος το 60 π.Χ. και προηγουμένως κατείχε τα αξιώματα τού πραίτορα (63 π.Χ.) και τού οιωνοσκόπου (augur).