cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γεωγραφία της Αλβανίας
Τα ποτάμια της Αλβανίας πηγάζουν γενικώς στα ανατολικά και ρέουν προς τα δυτικά και τη θάλασσα. Ο μακρύτερος ποταμός στη χώρα, μετρούμενος από την εκβολή του μέχρι την πηγή του, είναι ο Δρίνος (δεν πρέπει να συγχέεται με τον ομώνυμο ποταμό της πρώην Γιουργκοσλαβίας), αλλά αξιοσημείωτος είναι και ο Αώος, ένα από τα τελευταία εναπομείναντα ανεπηρέαστα από τον άνθρωπο μεγάλα ποτάμια συστήματα στην Ευρώπη.
Η Αλβανία χαρακτηρίζεται από τη μεγάλη βιοποικιλότητά της και το πλήθος των έντονα διαφορετικών οικοσυστημάτων για μια τόσο μικρή χώρα.
Love Her Madly
Ιστορία
Το κομμάτι, γράφτηκε από τον κιθαρίστα του συγκροτήματος, Ρόμπι Κρίγκερ. Το έγραψε σε δωδεκάχορδη κιθάρα και οι στίχοι του μιλούν για τις πολυάριθμες περιπτώσεις κατά τις οποίες η κοπέλα του και μετέπειτα σύζυγος του, Λιν, απείλησε να χωρίσει μαζί του.
Γεωγραφία της Αλβανίας
Υπάρχουν 799 προστατευόμενες περιοχές στην Αλβανία, που καλύπτουν συνολική έκταση 5.216,96 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Αυτές περιλαμβάνουν δύο φυσικά καταφύγια, 14 εθνικά πάρκα, ένα θαλάσσιο πάρκο, οκτώ αρχαιολογικά πάρκα, 750 φυσικά μνημεία, 22 περιοχές διαχειρίσεως ενδιαιτημάτων/ειδών, περιοχές διαχειρίσεως φυσικών πόρων και 4 υγροβιότοπους της Συμβάσεως Ραμσάρ. Τα εθνικά πάρκα ή εθνικοί δρυμοί καλύπτουν το 13,65% της εκτάσεως της χώρας.
Σύνορα
Η Αλβανία έχει μήκος μη θαλάσσιων συνόρων 778 χιλιόμετρα (km), από τα οποία τα 657 km είναι καθαρώς χερσαία, τα 48 km ποτάμια σύνορα, ενώ τα 73 διασχίζουν λίμνες. Τα εσωτερικά ύδατα καλύπτουν 629 km², από τα οποία 325 km² είναι φυσικές λίμνες, 130 km² παραλιακές λιμνοθάλασσες και 174 km² τεχνητές λίμνες.
Love Her Madly
Ιστορία
Σύμφωνα με τον παραγωγό των Doors Πολ Ρόθτσαϊλντ, το "Love Her Madly" ήταν το τραγούδι που προκάλεσε την αναχώρηση του από τις αρχικές συνεδρίες τoυ L.A. Woman, αποκαλώντας το τραγούδι ως "κοκτέιλ μουσική".
Γεωγραφία της Αλβανίας
Σύνορα
Τα σύνορα με το Μαυροβούνιο έχουν μήκος 173 km και με το Κοσσυφοπέδιο 114 km. Μεγάλο μέρος αυτών των συνόρων συνδέει κορυφές και ακολουθεί οροσειρές κατά μήκος των σχεδόν απροσπέλαστων Αλβανικών Άλπεων. Τα ανατολικά σύνορα είναι κυρίως με τη Βόρεια Μακεδονία, έχουν μήκος 151 km και διέρχονται από τα βουνά Σκάρδος (Σαρ) και την οροσειρά του Κόραμπ, κατερχόμενα νοτιότερα στη λίμνη Οχρίδα και κατόπιν στη Μεγάλη Πρέσπα. Τα σύνορα με την Ελλάδα έχουν μήκος 282 χιλιόμετρα, από τη Μεγάλη Πρέσπα (εντός της οποίας βρίσκεται και το τριεθνές σημείο και μετά από τη Μικρή Πρέσπα, μέχρι το Ιόνιο Πέλαγος στα βόρεια Στενά της Κέρκυρας.
Love Her Madly
Μέλη
Οι Doors
Γεωγραφία της Αλβανίας
Ανάγλυφο
Το σημαντικότερο χαρακτηριστικό της Αλβανίας είναι το ορεινό της ανάγλυφο, με πολλές οροσειρές και με τη χώρα να έχει μεσοσταθμικό υψόμετρο μεγαλύτερο από 700 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Μπορούν να διακριθούν γενικώς στη Βόρεια Οροσειρά, την Κεντρική Οροσειρά (στα ανατολικά της χώρας) και τη Νότια Οροσειρά.
Οι λεγόμενες «Αλβανικές Άλπεις», γνωστές τόσο στην αλβανική όσο και στις σλαβικές γλώσσες ως «Καταραμένα Βουνά», εκτείνονται σε περισσότερα από 90 km στον αλβανικό βορρά, με έκταση σχεδόν 2.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Αποτελούν επέκταση των Δειναρικών Άλπεων και έχουν μέγιστο εύρος μικρότερο των 40 km. Πολλές περιοχές τους είναι σχεδόν απροσπέλαστες από τον άνθρωπο. Περιλαμβάνουν τη Μάγια Γεζέρτσα, την υψηλότερη κορυφή των Δειναριδών.
Αριφρέντος Μεδιολάνων
Βιογραφία
Για τη ζωή του Αριφρέντο, τα νέα είναι αραιά και αποσπασματικά. Λίγο μετά την εκλογή του αποφάσισε να εξοπλίσει τη Βασιλική των Αποστόλων με νέο βωμό, με αφορμή την εύρεση των λειψάνων του αγίου Ματρωνιανού ασκητή, που έζησε την εποχή του Αγίου Αμβροσίου.
Γεωγραφία της Αλβανίας
Ανάγλυφο
Η οροσειρά του Κόραμπ κυριαρχεί στα ανατολικά της χώρας σε μήκος 40 χιλιομέτρων και οι κεντρικές κορυφές της υπερβαίνουν σε ύψος τα 2.500 μέτρα. Περιλαμβάνει τις υψηλότερες κορυφές της Αλβανίας, στο όρος Κόραμπ. Χαρακτηριστικό γνώρισμα των βουνών αυτών είναι τα ίχνη της Τελευταίας Εποχής των παγετώνων με τη μορφή παγετωνικών λιμνών σε σχετικώς μικρά υψόμετρα.
Love Her Madly
Μέλη
Συμμετείχε επίσης ο:
Θέσεις τσαρτ
Love Her Madly (σινγκλ)
Αριφρέντος Μεδιολάνων
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Επίσκοποι και Αρχιεπίσκοποι Μιλάνου Κατηγορία:Επίσκοποι του 8ου αιώνα
Γεωγραφία της Αλβανίας
Ανάγλυφο
Μια χωρισμένη από τις άλλες οροσειρές και ένα από τα πλέον αξιοσημείωτα χαρακτηριστικά της νότιας Αλβανίας είναι τα Κεραύνια Όρη, που εκτείνονται σε μήκος σχεδόν εκατό χιλιομέτρων. Ως η πλέον παραλιακή οροσειρά της χώρας, «πέφτουν» σχεδόν κάθετα στη θάλασσα, αποτελώντας φραγμό στην επικοινωνία ανάμεσα στην ακτή και στο νότιο εσωτερικό της Αλβανίας.
Love Her Madly
Θέσεις τσαρτ
Επίσημη κυκλοφορία: Μάρτιος 1971
Γεωγραφία της Αλβανίας
Υδρογραφία
Η Αλβανία έχει πυκνό δίκτυο ποταμών με μεγάλο όγκο ροής: Η συνολική μέση ετήσια ροή τους είναι 1.308 κυβικά μέτρα ανά δευτερόλεπτο, που αντιστοιχεί σε 41.250 κυβικά χιλιόμετρα ετήσιο όγκο νερού. Τα νερά τους καταλήγουν όχι μόνο στην Αδριατική και το Ιόνιο, αλλά και στο Αιγαίο Πέλαγος και τη Μαύρη Θάλασσα. Πηγάζουν κυρίως από το ορεινό ανατολικό ήμισυ της χώρας και οι περισσότεροι εκβάλλουν στις δυτικές θαλάσσιες ακτές. Τροφοδοτούνται από την τήξη των χιονιών ή από τις άφθονες βροχοπτώσεις.
Love Her Madly
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια του 1971 Κατηγορία:Τραγούδια των The Doors Κατηγορία:Singles του 1971 Κατηγορία:Singles της Elektra Records
Γεωγραφία της Αλβανίας
Υδρογραφία
Οχτώ σημαντικοί ποταμοί με τους πολυάριθμους παραποτάμους τους, συνιστούν το βασικό ποτάμιο σύστημα της χώρας. Ο μακρύτερος ποταμός είναι ο αλβανικός Δρίνος, με μήκος 285 χιλιόμετρα εντός της χώρας. Η λεκάνη απορροής του Δρίνου είναι μία από τις περιοχές με τη μεγαλύτερη βιοποικιλότητα σε ολόκληρη την Ευρώπη και περιλαμβάνει τις λίμνες Σκόδρα, Οχρίδα και Μεγάλη Πρέσπα. Ειδικό ενδιαφέρον παρουσιάζει ο Αώος, καθώς θεωρείται ένας από τους τελευταίους εναπομείναντες ανεπηρέαστους από τον άνθρωπο αξιοσημείωτου μεγέθους ποταμούς στην Ευρώπη. Οι άλλοι 6 σημαντικοί ποταμοί της χώρας είναι οι Φαν, Ίσεμ, Ερζέν, Ματ, Σεμάν και Σκούμπιν.
Με περισσότερες από 250 λίμνες, η Αλβανία έχει δύο από τις μεγαλύτερες λίμνες της νότιας Ευρώπης, η μία από τις οποίας είναι από τις αρχαιότερες σε ολόκληρο τον κόσμο με συνεχή ύπαρξη, τις μοιράζεται όμως αμφότερες με άλλα κράτη. Οι αλβανικές λίμνες είναι κυρίως καρστικής ή παγετωνικής προελεύσεως. Η μεγαλύτερη λίμνη στη νότια Ευρώπη είναι η Λίμνη της Σκόδρας, την οποία η Αλβανία μοιράζεται με το Μαυροβούνιο. Η αρχαιότερη λίμνη που προαναφέρθηκε είναι η Οχρίδα στα νοτιοανατολικά, την οποία η Αλβανία μοιράζεται με τη Βόρεια Μακεδονία. Επιπλέον, οι υψηλότερες λίμνες σε ολόκληρη τη Νότια Ευρώπη είναι οι Πρέσπες, τις οποίες η Αλβανία μοιράζεται με τη Βόρεια Μακεδονία και την Ελλάδα.
Η χώρα έχει επίσης πολλές λιμνοθάλασσες, με ποικίλο μέγεθος, σχήμα και χαρακτηριστικά. Αυτές συνεισφέρουν στην παραγωγικότητα των παράλιων περιοχών, υποστηρίζοντας ποικιλία ενδιαιτημάτων και οικοσυστημάτων. Η μεγαλύτερη λιμνοθάλασσα της Αλβανίας είναι η Λιμνοθάλασσα Καραβαστά, που βρίσκεται ανάμεσα στα στόμια των ποταμών Σκούμπιν και Σεμάν. Σημαντικές είναι και οι λιμνοθάλασσες Νάρτα, Κούνε-Βάιν και Βουθρωτού.
Φυσικές περιοχές
Η Αλβανία διαιρείται σε 4 μεγάλες φυσικές περιοχές: τη Βόρεια Οροσειρά, την Κεντρική Οροσειρά (στα ανατολικά της χώρας), τη Νότια Οροσειρά και τη δυτική χαμηλή περιοχή. Η τελευταία υποδιαιρείται σε δύο μέρη, που αντιστοιχούν χονδρικά στα μέρη κοντά στην ακτή της Αδριατικής και στα μέρη κοντά στην ακτή του Ιόνιου Πελάγους αντιστοίχως.
Η δυτική χαμηλή περιοχή
thumb|right|Η πεδιάδα Μουζακιά όπως φαίνεται από την αρχαία πόλη [[Απολλωνία (Ιλλυρία)|Απολλωνία.]] Το κυρίως πεδινό τοπίο αυτής της περιοχής χαρακτηρίζεται μορφολογικώς από τις ακτές και τα ποτάμια που τη διατρέχουν, καθορίζοντας την τοπογραφία, το έδαφος, αλλά και το κλίμα και τη βιοποικιλότητά της. Η περιοχή έχει ήπιους και όχι μακρούς χειμώνες, με λίγες σχετικώς βροχοπτώσεις, καθώς και μεγάλα, ζεστά και ξηρά καλοκαίρια. Η βασική της συνιστώσα είναι η μεγάλη προσχωσιγενής πεδιάδα Μουζακιά, που διασχίζεται από τα τρία μεγάλα ποτάμια, τον Σκούμπιν, τον Σεμάν και τον Αώο.
Η αλβανική ακτή της Αδριατικής εκτείνεται από την εκβολή του Μποϊάνα κοντά στη Λίμνη της Σκόδρας στα βόρεια, μέχρι τον Κόλπο του Αυλώνα στα νότια. Οι δύο μεγαλύτερες παράλιες πόλεις, το Δυρράχιο και ο Αυλώνας, βρίσκονται στο βόρειο και στο νότιο μέρος αυτής της περιοχής, αντιστοίχως. Το μήκος της ακτογραμμής της Αδριατικής είναι περίπου 274 χιλιόμετρα και το περισσότερο καταλαμβάνουν αμμώδεις παραλίες, υγρότοποι και προσχώσεις των μεγάλων ποταμών. Υπάρχει ωστόσο ποικιλία ενδιαιτημάτων και οικοσυστημάτων.
Σε αντίθεση με τις ακτές στην Αδριατική, οι ακτές της Αλβανίας στο Ιόνιο Πέλαγος, που εκτείνονται από τη Χερσόνησο Καράμπουρουν στα βόρεια μέχρι τα Στενά της Κέρκυρας στα νότια, είναι κυρίως βραχώδεις και τραχιές, ωστόσο μέρος τους χαρακτηρίζεται ως η Αλβανική Ριβιέρα. Η μεγαλύτερη παραλιακή τους πόλη, οι Άγιοι Σαράντα, βρίσκεται στα νότια, ενώ μικρότεροι οικισμοί είναι το Μπορς, οι Δρυμάδες, η Χειμάρρα, το Κηπαρό, η Πικέρνη και το Λούκοβο. Το μήκος της ακτογραμμής της Αλβανίας στο Ιόνιο είναι περίπου 172 χιλιόμετρα.
Το πλέον χαρακτηριστικό στοιχείο της ακτογραμμής αυτής είναι τα Κεραύνια ή Ακροκεραύνια Όρη, που εκτείνονται σε μήκος σχεδόν εκατό χιλιομέτρων σε διεύθυνση περίπου νοτιοανατολικά-βορειοδυτικά. Παρότι ορεινή, η περιοχή είναι εύφορη και γνωστή για τα εσπεριδοειδή της και την αμπελουργία της. Γεωλογικώς η ακτογραμμή αποτελείται κυρίως από δολομίτη από το τριάσιο, ανθρακικά πετρώματα με ασβεστόλιθο από την Ιουράσια περίοδο και δευτερευόντως ασφαλτούχους σχιστόλιθους, καολίνη και φωσφορικά.
Η Βόρεια Οροσειρά
thumb|right|Η κοιλάδα του [[Σάλα (ποταμός)|Σάλα όπως φαίνεται από το χωριό Θέθι.]] Η Βόρεια Οροσειρά είναι η πλέον ορεινή περιοχή της χώρας και η φυσική γεωγραφία της διακρίνεται από τη σύγκλιση δύο ξεχωριστών γεωλογικών περιοχών, αυτή των Αλβανικών Άλπεων και των υψιπέδων της Μιρντίτα. Κυρίαρχο χαρακτηριστικό του τοπίου είναι αρκετές κοιλάδες σε σχήμα U, όπως η Κοιλάδα του Βαλμπόνα, που σχηματίσθηκαν από παγετώνες.
Οι Αλβανικές Άλπεις αποτελούν τη νοτιότερη απόληξη των Δειναρικών Άλπεων και είναι ίσως τα πλέον επιβλητικά και τραχιά βουνά της Αλβανίας. Παρά το ότι οι Εποχές των Παγετώνων είχαν σχετικώς μικρή γεωλογική επίδραση εδώ, προσφάτως ανακαλύφθηκαν ίχνη από τους νοτιότερους παγετώνες της Ευρώπης σε απομονωμένες περιοχές των Αλβανικών Άλπεων.
Από τη Βόρεια Οροσειρά πηγάζουν αρκετοί σημαντικοί παραπόταμοι. Αυτοί μπορούν χονδρικά να κατηγοριοποιηθούν σε όσους χύνονται στον Λιμ και σε όσους ενώνονται με τον Λευκό Δρίνο. Ο δεύτερος δέχεται τα νερά του μεγαλύτερου μέρους των Αλβανικών Άλπεων.
Η Κεντρική Οροσειρά
Το ορεινό ανάγλυφο της Κεντρικής Οροσειράς, στην ανατολική Αλβανία, είναι κατακερματισμένο και έχει επίσης σμιλευθεί στο σημερινό του σχήμα από τους παγετώνες της τελευταίας Εποχής των Παγετώνων. Κυριαρχούν τρεις οροσειρές, που έχουν όλες διεύθυνση από τα βόρεια-βορειοανατολικά προς τα νότια-νοτιοδυτικά, παράλληλα με τα ανατολικά σύνορα της Αλβανίας.
Τα Όρη Κόραμπ είναι σαφώς το πλέον έντονο χαρακτηριστικό και περιλαμβάνουν τις υψηλότερες κορυφές της χώρας, με το ομώνυμο όρος Κόραμπ, το τέταρτο υψηλότερο σε ολόκληρη τη Βαλκανική χερσόνησο. Συνολικά η οροσειρά αυτή εκτείνεται σε μήκος άνω των 40 χιλιομέτρων και καλύπτει έκταση 560 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Ανάμεσα στις κοιλάδες των ποταμών Σκούμπιν και Δεβόλη υψώνονται τα Όρη Βαλαμάρα, ενώ βορειότερα βρίσκουμε τους ενωμένους ορεινούς όγκους του Σεμπένικ και της Γιαμπλανίτσα.
Η Νότια Οροσειρά
thumb|right|Μια άποψη της [[Αλβανική Ριβιέρα|Αλβανικής Ριβιέρας από το Εθνικό Πάρκο Λογαρά]] Ανάμεσα στα Κεραύνια Όρη και τα ανατολικά σύνορα της χώρας το ανάγλυφο εμφανίζει ποικιλία, με πολλές ορεινές διαβάσεις, φαράγγια, λόφους κλπ.. Η χλωρίδα και πανίδα επίσης διαφέρουν από αυτές της υπόλοιπης χώρας, με δάση μαύρης πεύκης, βουλγαρικής ελάτης, ρόμπολου και του φυλλοβόλου γένους Fraxinus, όπου ζουν πολλά μεγάλα θηλαστικά (καφέ αρκούδες, γκρίζοι λύκοι και άλλα). Δεν υπάρχει ωστόσο υψηλότερο σημείο από την κορυφή Τσίκα των Κεραυνίων (2.045 μέτρα).
Δημοψήφισμα των Αμερικανικών Παρθένων Νήσων (2019)
Πλαίσιο
Προκειμένου να είναι έγκυρο το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος απαιτείτο η πλειοψηφία να ψήφιζε υπέρ της πρότασης και το ποσοστό συμμετοχής να ήταν άνω του 50%.
Προτάσεις
Προτού διεξαχθεί το δημοψήφισμα, η Βουλή αποτελείτο από 15 μέλη: από αυτά, τα 14 εκλέγονταν από δύο επταεδρικές περιφέρειες (Σαιντ Κρουά και Άγιος Θωμάς/Άγιος Ιωάννης) και έναν βουλευτή Επικρατείας (at-large), ο οποίος θα έπρεπε να είναι κάτοικος των νήσων. Οι προτάσεις αν εγκρίνονταν θα διαιρούσαν αμφότερα τα νησιά Σαιντ Κρουά και Άγιο Θωμά σε δύο διεδρικές περιφέρειες, ενώ ο Άγιος Ιωάννης θα αποτελούσε μία μονοεδρική περιφέρεια. Τρεις βουλευτές Επικρατείας θα εκλέγονταν επίσης από τα νησιά Σαιντ Κρουά και Άγιο Θωμά.
Παραπομπές
Αμερικανικές Παρθένοι Νήσοι
1. ΦΚ Χάιντενχαϊμ
Η '''1. ΦΚ Χάιντενχαϊμ 1846''' είναι γερμανικό σωματείο ποδοσφαίρου από την πόλη Χάιντενχαϊμ της Βάδης-Βυρτεμβέργης. Ο σύλλογος πέτυχε τη μεγαλύτερη επιτυχία του το 2022-23 όταν κέρδισε την πρώτη θέση στην 2η Μπουντεσλίγκα και ανέβηκε για πρώτη φορά στην ιστορία της στην Μπούντεσλιγκα.
Ιστορία
μικρογραφία|260x260εσ|Ιστορικό γράφημα της απόδοσης της 1 ΦΚ. Χάιντενχαϊμ μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο Ο σημερινός σύλλογος σχηματίστηκε το 2007 από την απόσχιση του ποδοσφαιρικού συλλόγου της Χάιντενχαϊμερ Σπόρτμπουντ, ενός μεγαλύτερου αθλητικού σωματείου που έχει 5.800 μέλη σε 27 τμήματα. Η ανεξαρτησία του ποδοσφαιρικού τμήματος επιτρέπει τη λειτουργία του υπό τα αυστηρότερα οικονομικά πρότυπα που ορίζει η Γερμανική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (Deutscher Fußball-Bund, Ντόιτσερ Φούσμπαλ-Μπουντ) για ποδοσφαιρικούς συλλόγους που είναι μέλη της.
Η Χαϊντενχάιμερ ΣΒ ιδρύθηκε το 1972 από την συγχώνευση της ΤΣΒ Χάιντενχαϊμ και ΦφΛ Χάιντενχαϊμ. Η προέλευση του συλλόγου ανάγεται στις 14 Αυγούστου 1846, με την ίδρυση του γυμναστικού συλλόγου Τούρνγκεμαϊντε Χάιντενχαϊμ, ο οποίος καταργήθηκε το 1852 αλλά επανήλθε με το ίδιο όνομα το 1861. Ο σύλλογος μετονομάστηκε σε Τούρνφεραϊν Χάιντενχαϊμ το 1872.
Το ποδοσφαιρικό τμήμα ιδρύθηκε ως μέλος του συλλόγου στις 8 Ιουλίου 1922, αλλά ανεξαρτητοποιήθηκε στις 21 Αυγούστου 1922 ως ΦφΡ 1911 Χάιντενχαϊμ. Το τμήμα κολύμπησης Σβίμφεραϊν 04 Χάιντενχαϊμ εντάχθηκε στην ΦφΡ το 1936 για να σχηματίσει την ΦφΛ Χάιντενχαϊμ. Το 1949, μετά τον Β΄ Παγκόσμιο, οι δύο σύλλογοι ακολούθησαν ξεχωριστούς δρόμους: ο κολυμβητικός σύλλογος επανήλθε στο αρχικό του όνομα, ενώ ο ποδοσφαιρικός σύλλογος μετονομάστηκε σε ΦφΛ Χάιντενχαϊμ 1911.
Εν τω μεταξύ, στον μητρικό σύλλογο ΤΦ 1846 Χάιντενχαϊμ εντάχθηκε ο ΣπΦγγ Χάιντενχαϊμ στις 13 Ιουλίου 1935 και στις 3 Απριλίου 1937 συγχωνεύτηκε με την 1. Σπόρτφεραϊν 1900 Χάιντενχαϊμ, ο οποίος ήταν γνωστός ως Ατλέτενκλουμπ Χάιντενχαϊμ μέχρι το 1920 – για να μετονομαστεί σε ΤΣΦ 1846 Χάιντενχαϊμ. Μετά τον πόλεμο η ΤΣΦ ενώθηκε με την Τούρνερμπουντ Χάιντενχαϊμ 1902, σύλλογος εργατών. Η ΤΒ ιδρύθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 1902 και μετονομάστηκε σε Τούρνερμπουντ Χάιντενχαϊμ στις 6 Αυγούστου 1904. Ο σύλλογος συγχωνεύθηκε με την Άρμπαϊτερτουρνφεραϊν 1904 Χάιντενχαϊμ στις 8 Μαρτίου 1919. Όπως και άλλοι σύλλογοι εργατών, δεν έγινε αποδεκτός από τους Ναζί και διαλύθηκε το 1933. Ο σύλλογος επανιδρύθηκε μεταπολεμικά και στις 3 Φεβρουαρίου 1946 συγχωνεύθηκε με την ΤΣΦ 1846 Χάιντενχαϊμ, ιδρύοντας την ΤΣΒ 1846 Χάιντενχαϊμ.
Στις 27 Μαΐου 1972, η συγχώνευση της ΤΣΒ με την ΦφΛ ένωσε τις παραπάνω ομάδες, επιστρέφοντας τους ποδοσφαιριστές στο αρχικό γυμναστικό σωματείο. Η Χάιντενχαϊμερ ΣΒ και ο προκάτοχός της, ΦφΛ Χάιντενχαϊμ, αγωνίζονταν στο Ερασιτεχνικό πρωτάθλημα Βυρτεμβέργης (3) από το 1963 έως το 1975 και από το 1976 έως το 1979. Οι νίκες της ομάδας στο περιφερειακό κύπελλο έδωσαν στην ομάδα δικαίωμα συμμετοχής στο Γερμανικό Κύπελλο, το 1975, 1978 και 1980.
Ο σύλλογος έχει ανακτήσει τις δυνάμεις του από τότε και το 2004 προβιβάστηκε στην Ομπερλίγκα Βάδης-Βυρτεμβέργης. Το 2008 προβιβάστηκε στο Περιφερειακό πρωτάθλημα Νότου. Καθώς είχε κερδίσει και το κύπελλο Βυρτεμβέργης στην ίδια σεζόν, η Χάιντενχαϊμ είχε δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Γερμανίας, όπου η ομάδα ηττήθηκε από την ΦφΛ Βόλφσμπουργκ με 0-3. Το 2009, η Χάιντενχαϊμ τερμάτισε πρώτη στο Περιφερειακό πρωτάθλημα Νότου και προβιβάστηκε στην Τρίτη κατηγορία Γερμανίας.
Μετά από πέντε σεζόν παραμονής στην 3. Λίγκα, όπου ο σύλλογος τερμάτιζε πάντα στις πρώτες θέσεις, η 1. ΦΚ Χάιντενχαϊμ κέρδισε το πρωτάθλημα και προβιβάστηκε στην 2. Μπούντεσλιγκα. Την ίδια στιγμή η ομάδα απέσυρε την αναπληρωματική ομάδα, η οποία έπαιζε στην Ομπερλίγκα Βάδης-Βυρτεμβέργης, καθώς πλέον οι αναπληρωματικές ομάδες δεν ήταν υποχρεωτικές για επαγγελματικούς συλλόγους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Γερμανίας
Χάινριχ Καμίνσκι
Ο Χάινριχ Καμίνσκι (Heinrich Kaminski, 4 Ιουλίου 1886 – 21 Ιουνίου 1946) ήταν Γερμανός συνθέτης.
Βιογραφικά στοιχεία
thumb|right|255px|Το σπίτι όπου γεννήθηκε ο Καμίνσκι στο Schloss Tiengen. Ο Καμίνσκι γεννήθηκε κοντά στην πόλη Βάλντσουτ-Τίνγκεν, στον Μέλανα Δρυμό, και ήταν γιος ενός Παλαιοκαθολικού ιερέα εβραϊκής καταγωγής. Μετά από λίγο καιρό εργασίας σε μια τράπεζα στο Όφενμπαχ, ο Χάινριχ μετακόμισε στη Χαϊδελβέργη με την αρχική πρόθεση να σπουδάσει πολιτικές επιστήμες. Ωστόσο, μία τυχαία συνάντηση με τη Μάρτα Βάρμπουργκ άλλαξε την πορεία του: Η Βάρμπουργκ ανεγνώρισε το μουσικό του ταλέντο και τον στήριξε για να σπουδάσει μουσική. Το 1909 ο Καμίνσκι εγκαταστάθηκε στο Βερολίνο και άρχισε να σπουδάζει μουσική στο Ωδείο Στερν, και ειδικότερα πιάνο με τον Σέβεριν Άιζενμπέργκερ.
Το 1914 άρχισε να παραδίδει μαθήματα πιάνου στην κωμόπολη Μπενεντίκτμπέουερν. Εκείνη την εποχή έκανε παρέα μεταξύ άλλων με τους ζωγράφους Έμιλ Νόλντε και Φραντς Μαρκ. Η σύζυγος του δεύτερου ήταν ανάμεσα στους μαθητές πιάνου του Καμίνσκι.
Το 1916 ο Χάινριχ Καμίνσκι νυμφεύθηκε τη Φρειδερίκη Ματθίλδη Γιοπ (Friederike Mathilde Jopp), μια τραγουδίστρια στο Μόναχο.
Κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ο Καμίνσκι ήταν δραστήριος και ως διευθυντής χορωδίας και δάσκαλος στη σύνθεση. Αργότερα, έγινε δεκτός ως καθηγητής στην Πρωσική Ακαδημία Τεχνών, στο Βερολίνο, όπου υπήρξε επικεφαλής ενός master class στη σύνθεση (ακολουθώντας έτσι τα βήματα του Χανς Πφίτσνερ) από το 1930 ως το 1932. Οι σημαντικότεροι μαθητές του εκεί ήταν οι Καρλ Ορφ, Χάιντς Σούμπερτ και Ράινχαρντ Σβαρτς-Σίλινγκ. Ταυτόχρονα, διεύθυνε συμφωνικές συναυλίες στο Μπίλεφελντ.
Το συμβόλαιο του Καμίνσκι τερματίσθηκε το 1933 χωρίς ανανέωση εξαιτίας των «πολιτικών του απόψεων», οπότε επέστρεψε στο Μπενεντίκτμπέουερν. Διάφορες προσπάθειες να ξαναρχίσει τη σταδιοδρομία του δεν είχαν αποτέλεσμα για τον ίδιο λόγο: ένας έλεγχος της καταγωγής του (είχε κατηγοριοποιηθεί το 1938 ως «μισοεβραίος» και το 1941 ως «κατά το 1/4 Εβραίος») οδήγησε σε μία συνεχή απαγόρευση της εκτελέσεως των έργων του. Υποχρεώθηκε να διαφύγει στο εξωτερικό, στη Γαλλία και στην Ελβετία μεταξύ άλλων.
Στα χρόνια του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου ο Καμίνσκι έχασε τρία τέκνα, και ο ίδιος πέθανε το 1946, σε ηλικία 60 ετών, στην κωμόπολη Ρηντ (Ried) της Βαυαρίας.
Κριτική αποτίμηση
Κατά την Ιωάννα Μπουκουβάλα-Αναγνώστου:
''«Στη μουσική του Καμίνσκι υπάρχει πάντοτε κάτι το θρησκευτικό και μυστικοπαθές. `Εχει επηρεασθεί από τον Μπαχ και τον Μπρούκνερ. Αλλά και ο ρομαντισμός δεν τον άφησε αδιάφορο. Με αυτά τα αντικρουόμενα στοιχεία δεν πέτυχε πολύ ως συνθέτης.»''
Εργογραφία
Τα έργα του Καμίνσκι περιλαμβάνουν κοντσέρτα, λήντερ (τραγούδια), χορωδιακές σονάτες, μοτέτα και άλλα χορωδιακά έργα, καθώς και δύο όπερες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί συνθέτες Κατηγορία:Γερμανοί διευθυντές χορωδίας Κατηγορία:Γερμανοί διευθυντές ορχήστρας
Γενικό Νοσοκομείο Δυτικής Αττικής «Αγία Βαρβάρα»
Το Γενικό Νομαρχιακό Νοσοκομείο Δυτικής Αττικής «Η Αγία Βαρβάρα» είναι νοσηλευτικό ίδρυμα που βρίσκεται στον ομώνυμο Δήμο και ξεκίνησε τη λειτουργία του το 1903, υπό την επωνυμία «Κάνθαρος», ενώ τρία χρόνια αργότερα μετονομάστηκε σε «Ευλογιόντων». Το 1970 απέκτησε μία ακόμη ονομασία, που είναι γνωστή μέχρι σήμερα («Δημόσιο Νοσοκομείο Λοιμωδών Νόσων»), ενώ την οριστική του την πήρε το 1987. Το 1995 στο τίτλο προστέθηκε η ονομασία της πόλης όπου εδρεύει. Το Νοσοκομείο ανήκει στη 2η Υγειονομική Περιφέρεια Πειραιώς και Αιγαίου.
Το 2013, επί Υπουργίας Άδωνι Γεωργιάδη, το νοσοκομείο σταμάτησε τη λειτουργία του ως τριτοβάθμιο νοσοκομείο. Στο κτίριο παρέμεινε σε λειτουργία η Μονάδα Τεχνητού Νεφρού και τα τακτικά εξωτερικά ιατρεία, ενώ πραγματοποιήθηκε μετακίνηση της πλειοψηφίας του προσωπικού του σε άλλα νοσοκομεία. Επιπλέον, με απόφαση του τότε υπουργού Δημόσιας Τάξης Νίκου Δένδια σχεδιάστηκε η μετατροπή μέχρι τότε εγκαταλελειμμένων κτιρίων πλησίον του νοσοκομείου σε κέντρα φιλοξενίας μεταναστών και ευάλωτων κοινωνικών ομάδων. Η αλλαγή χρήσης των υποδομών του νοσοκομείου προκάλεσε αντιδράσεις από την τότε αντιπολίτευση, τους τοπικούς φορείς, τους κατοίκους και το προσωπικό.
Το 2016 επί υπουργίας Ανδρέα Ξανθού μεταφέρθηκαν στις εγκαταστάσεις του: η το Κέντρο Οδοντοπροσθετικής Νίκαιας, το φυσικοθεραπευτήριο και ο Σταθμός Προστασίας Μάνας Παιδιού και Εφήβου που έδραζαν στο Κέντρο Οδοντοπροσθετικής Νίκαιας.
Κατά την πανδημία του κορονοϊού στην Ελλάδα το 2020 μετατράπηκε σε νοσοκομείο για την αποκλειστική νοσηλεία ασθενών νοσούντων από τον κορονοϊό.
Παραπομπές
Β Ν
Ιμπραγκίμ Τσαλλάγκοφ
Ο Ιμπραγκίμ Γιούριεβιτς Τσαλλάγκοφ (ρωσικά: Ибраги́м Ю́рьевич Цалла́гов, οσετιανά: Цæллагаты Юрийы фырт Ибрагим), γεννημένος στις 12 Δεκεμβρίου 1990 στο Βλαντικαφκάς, είναι Ρώσος ποδοσφαιριστής με ρίζες από την Οσέτια, ο οποίος αγωνίζεται ως αμυντικός στη Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης.
Σύλλογοι
Ο Τσαλλάγκοφ ξεκίνησε την επαγγελματική καριέρα του στην Ακαδημία της Κρίλια Σοβέτοφ Σαμάρα Από τον Ιανουάριο του 2010 ήταν ένας από τους βασικούς ποδοσφαιριστές της Κρίλια Σοβέτοφ. Καθώς ο σύλλογος αντιμετώπιζε οικονομικά προβλήματα, το προπονητικό επιτελείο έδωσε περισσότερες ευκαιρίες σε νεαρούς ποδοσφαιριστές. Ο Τσαλλάγκοφ πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στις 13 Μαρτίου 2010 στον αγώνα απέναντι στη Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης. Στις 2 Οκτωβρίου πέτυχε το πρώτο του τέρμα για την Κρίλια, στον αγώνα με την Αλάνια Βλαντικαφκάς. Στο τέλος της χρονιάς 2010 ήταν υποψήφιος για το βραβείο «Πρώτη πεντάδα», το οποίο παραχωρείται στους καλύτερους νεαρούς παίκτες. Τα επόμενα χρόνια, ο Τσαλλάγκοφ ήταν ένας από τους βασικούς ποδοσφαιριστές της Κρίλια.
Στις 30 Δεκεμβρίου 2016 ανακοινώθηκε η μεταγραφή του στη Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης, με τον ποδοσφαιριστή να υπογράψει συμβόλαιο διάρκεις 3.5 ετών.
Διεθνής
Στις 9 Φεβρουαρίου 2011, στην Τουρκία, πραγματοποίησε το ντεμπούτο του για την Εθνική Νέων Ρωσίας σε φιλικό αγώνα απέναντι στην Εθνική Νέων Ουκρανίας. Συμμετείχει στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου Νέων 2013, όπου η Εθνική Ρωσίας αποκλείστηκε στη φάση των ομίλων, χωρίς να κερδίσει κάποιο βαθμό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρώσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ρωσίας Κ21 Κατηγορία:Μουσουλμάνοι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Ρωσίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Κρίλια Σοβέτοφ Σαμάρα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ντιναμό Μόσχας
Τάσος Μισούρας
Ο Τάσος Μισούρας είναι Έλληνας ζωγράφος. Γεννήθηκε στη Λάρισα το 1963. Σπούδασε ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (1981-1986) με δασκάλους τους Δημήτρη Μυταρά και Γιάννη Μόραλη. Με υποτροφία του γαλλικού κράτους (CROUS) συνέχισε τις σπουδές του στην Εθνική Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών στο Παρίσι στο εργαστήριο του Λεονάρντο Κρεμονίνι (1987-1991). Το 1988 του χορηγείται υποτροφία τριών χρόνων του ελληνικού κράτους (Ι.Κ.Υ.) για την Ecole Nationale Superieure des Arts Decoratifs. Είναι μέλος του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδας.
Από το 1991 παρουσιάζει τα έργα του σε ατομικές εκθέσεις σε Αθήνα και εξωτερικό.
Τα έργα του εκφράζουν την χαοτική εποχή της παγκοσμιοποίησης. Φαίνονται να κινούνται ανάμεσα στο υποσυνείδητο και στο όνειρο. Ο ίδιος δηλώνει πως τα περισσότερα έργα του ξεκινούν χωρίς συγκεκριμένη πρόθεση, θέμα ή στόχο, δεν είναι διδακτικά, όπως δείχνουν και δεν περιέχουν μηνύματα. Ο καθένας επάνω τους μπορεί να προβάλει αυτό που επιθυμεί, διαφορετικά ίσως ήταν βαρετά. Σε μια μορφή και σε μια χειρονομία ένας ολόκληρος κόσμος συναισθημάτων μπορεί να κρύβεται. Προσπαθεί να μη βαπτίζει τις μορφές των έργων του ούτε να τις ερμηνεύει, γιατί αν εξηγήσεις τα πράγματα πολλές φορές αυτά παύουν να σημαίνουν κάτι.
Το έργο του Τάσου Μισούρα έχουν επηρεάσει οι επίγονοι των εξπρεσιονιστών του Μεσοπολέμου και του Μαγικού Ρεαλισμού.
Το 2017 παρουσίασε έργα του στη γκαλερί 'Ευριπίδης' στο Κολωνάκι με την έκθεση 'Fluid Frames'. ''O αναπληρωτής καθηγητής της Ιστορίας της Τέχνης και Θεωρίας του Πολιτισμού, Θανάσης Μουτσόπουλος έγραψε για το έργο του «…Ο Τάσος Μισούρας μοιάζει να ζωγραφίζει εδώ και είκοσι χρόνια τη δική του εκδοχή της Αλίκης στη Χώρα των Θαυμάτων για ενηλίκους, σκοτεινή και γοτθική. Ένας ζωγραφικός Τιμ Μπάρτον για σοβαρούς θεατές''».
Το 2018 στη γκαλερί 'Άλμα' παρουσίασε την έκθεση 'Solo Exhibition'.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Missouras Tassos
Ο Τάσος Μισούρας μιλά για την έκθεσή του 'Fluid Frames'
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι
Γιούχο Κούστι Παασικίβι
Ο Γιούχο Κούστι Παασικίβι (27 Νοεμβρίου 1870 - 14 Δεκεμβρίου 1956) ήταν ο έβδομος Πρόεδρος της Φινλανδίας (1946-1956). Ανήκε στο Φινλανδικό Κόμμα και το Κόμμα του Εθνικού Συνασπισμού. Διετέλεσε Πρωθυπουργός της Φινλανδίας (1918 και 1944-1946) και υπήρξε σημαντικός παράγοντας στη φινλανδική οικονομία και πολιτική για περισσότερο από πενήντα χρόνια. Αναγνωρίζεται ως ο κύριος αρχιτέκτονας της εξωτερικής πολιτικής της Φινλανδίας μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Ο Παασικίβι γεννήθηκε ως Γιόχαν Γκούσταφ Χέλστεν το 1870 στο Χεμεενκόσκι στην Πεϊγιένε Ταβάστια στη Νότια Φινλανδία, γιος του εμπόρου Άουγκουστ Χέλστεν και της συζύγου του Καρολίνα Βιλελμίνη το γένος Σελίν. Η μητέρα του Παασικίβι πέθανε όταν ήταν τεσσάρων και ο πατέρας του πέθανε χρεωμένος όταν ο Παασικίβι ήταν 14. Η ετεροθαλής αδερφή του Παασικίβι, Καρολίνα, πέθανε λίγο μετά. Μετά το θάνατο του πατέρα του, η θεία του Παασικίβι, η Κάισα Χάγκμαν, ανέλαβε την ευθύνη για την ανατροφή του. Ο Παασικίβι άλλαξε το όνομά του στο φινλανδικότερο Γιούχο Κούστι Παασικίβι το 1885.
Βόιλα
Η Βόιλα είναι εγκαταλελειμμένο χωριό το οποίο βρίσκεται στην Κοινότητα Χανδρά του δήμο Σητείας. Βρίσκεται περίπου 500 μέτρα μακριά από το χωριό Χανδράς Λασιθίου και είναι προσβάσιμο μέσω αγροτικού δρόμου. Απέχει 29 χιλιόμετρα από τη Σητεία. Η Βόιλα φαίνεται να εγκαταλείφθηκε τον 19ο αιώνα.
Ετυμολογία
Η ετυμολογία του ονόματος δεν είναι γνωστή. Ο Στέργιος Σπανάκης αναφέρει ότι προέρχεται από το βυζαντινό επίθετο Βοΐλας. Ο Εμμανουήλ Αγγελάκης αναφέρει ότι προέρχεται από τη λέξη βοϊλάς ή βολιάς, με την οποία αποκαλούσαν οι Βυζαντινοί τους βογιάρους. Ο Νίκος Παπαδάκης αναφέρει ότι είναι επίσης πιθανόν να προέρχεται από τις λέξεις βους και ελαύνω και να σημαίνει τον τόπο όπου βόσκουν και ζευγώνονται τα βόδια. Μια λιγότερη πιθανή εκδοχή αναφέρει ότι προέρχεται από τον βυζαντινό αξιωματούχο του 10ου αιώνα Βοΐλα Βάρδα, ο οποίος επαναστάτησε εναντίον του Ρωμανού Λεκαπηνού.
Ιστορικά στοιχεία
Κατά τη διάρκεια των βενετικών χρόνων ήταν ένα σχετικά μεγάλο χωριό. Σύμφωνα με την ενετική απογραφή του 1583 από τον Καστροφύλακα, όπου αναφέρεται ως Voila, είχε 299 κατοίκους. Ο Βασιλικάτα το αναφέρει το 1630 ως Voila. Το χωριό αναφέρεται επίσης σε συμβόλαιο του 1581, στο οποίο αναφέρεται ότι αποτελούσε φέουδο της οικογένειας των Κορνάρων. Στην τουρκική απογραφή του 1671 αναφέρεται ως Vuyalo με 17 χαράτσια.
Το χωριό εξακολουθούσε να κατοικείται τον 19ο αιώνα. Σύμφωνα με την απογραφή του 1834, η οποία πραγματοποιήθηκε από τους Αιγυπτίους, στη Βόιλα κατοικούσαν 5 μουσουλμανικές και μια χριστιανική οικογένειες. Στην επόμενη όμως απογραφή, το 1881, το χωριό δεν αναφέρεται και είναι πιθανόν να είχε ήδη ερημωθεί. Ο Στέφανος Ξανθουδίδης ανέφερε ότι το χωριό ερήμωσε μετά την επανάσταση του 1897.
Μνημεία
thumb|250px|Το ταφικό μνημείο των Σαλαμών στο ναό του Αγίου Γεωργίου. Στο χωριό βρίσκεται βενετσιάνικος πύργος. Στο εξωτερικό του πύργου υπάρχει τουρκικό επίγραμμα με την ημερομηνία 1153 (έτος εγίρας), η οποία αντιστοιχεί στο έτος 1742. Δίπλα στην επιγραφή βρίσκονται χαράγματα τα οποία απεικονίζουν πέλεκεις, κυπαρίσσια και πεντάλφες. Σύμφωνα με την παράδοση ο πύργος ανήκε σε ένα από τους πιο άγριους γενίτσαρους, τον Τσιν-Αλή ή Τζεναλή. Ακριβώς νότια του πύργου βρίσκεται ερειπωμένη εκκλησία, η οποία είναι γνωστή ως η εκκλησία του Τζιναλή.
Άλλο σημαντικό μνημεία του χώρου είναι ο δίκλιτος ναός του Αγίου Γεωργίου και της Παναγίας. Στο δυτικό άκρο του νότιου τοίχου βρίσκεται κόγχη με οικογενειακό τάφο, πιθανόν του κτήτορα του ναού Γεώργιου Σαλαμού, της οικογένειας των Σολομών της Σητείας, από την οποία έλκει την καταγωγή του ο Διονύσιος Σολωμός. Στο τύμπανο της κόγχης βρίσκεται τοιχογραφία της Παναγίας της Βρεφοκρατούσας και αριστερά και δεξιά από το κεφάλι της υπάρχουν δίσκοι με στηθάρια αγγέλων. Στα δεξιά της Παναγίας στέκονται ένας άντρας με κρητική φορεσιά και μια γυναίκα με ευρωπαϊκή φορεσιά. Ένα παιδί το οποίο βρίσκεται ανάμεσα στις δύο μορφές κρατάει το χέρι της γυναίκας. Αριστερά της Παναγίας βρίσκονται μαυροφορεμένες μορφές γυναικών. Κάτω από την παράσταση υπάρχει επιγραφή γραμμένη σε ιαμβικό επίμετρο. Αριστερά της Παναγίας υπάρχει φθαρμένη επιγραφή με το όνομα Γεώργιος ο Σαλαμός με τα γράμματα ΙΗ, τα τελευταία της χρονολογίας, είτε ΑΦΙΗ (=1518) είτε ΖΙΗ (=7018 από κτίσεως κόσμου = 1510). Πάνω από το προσκέφαλο του τάφου και στο συνεχόμενο δυτικό τοίχο υπάρχει άλλη παράσταση, με εικόνα νεκρής κοπέλας στο νεκροκρέβατο και από πάνω σκυφτές μορφές, με τη χρονολογία ,αφξ (=1560). Θεωρείται ότι ο τάφος πρόκειται για οικογενειακό τάφο της οικογένειας των Σαλαμών.
Επίσης στο χωριό βρίσκονται δύο κρήνες με ανάγλυφες τουρκικές επιγραφές. Στο λόφο πάνω από το χωριό βρίσκονται τα ερείπια βενετσιάνικου κάστρου.
Δάφνη Σερρών
Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Δάφνη
Η Δάφνη (Βυζαντινά Ελληνικά: Έζοβα) είναι πεδινό χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Σερρών με υψόμετρο 110 μέτρα.
Γεωγραφία - Αξιοθέατα
Η Δάφνη βρίσκεται στα νότια του κάμπου των Σερρών και στους βόρειους πρόποδες από τα Κερδύλια όρη. Το χωριό είναι κτισμένο σε περιοχή με πλούσια βλάστηση και πολλά νερά, σε απόσταση 18 χλμ. Α.-ΝΑ. από τη Νιγρίτα και 34 χλμ. Ν.-ΝΑ. από τις Σέρρες. Βόρεια περνάει ο χείμαρρος Δάφνη, ο οποίος μετά από λίγο καταλήγει στον Εζοβίτη ποταμό. Ο τελευταίος ταυτίζεται με τον Βισάλτη ποταμό των αρχαίων Ελλήνων. Οι κάτοικοί του ασχολούνται με την γεωργία (καλλιεργούν σιτάρι, βαμβάκι, καπνά, ντομάτες, μηδική, αμυγδαλιές κι ελιές) και την κτηνοτροφία (εκτρέφουν αιγοπρόβατα και βοοειδή).
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Σερρών Κατηγορία:Δήμος Βισαλτίας
Άγιος Δονάτος Θεσπρωτίας
Ο Άγιος Δονάτος είναι χωριό της δημοτικής κοινότητας και δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Παραμυθιάς, του δήμου Σουλίου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Θεσπρωτίας, στην περιφέρεια  Ηπείρου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Σουλίου του νομού Θεσπρωτίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ηπείρου.
Γεωγραφία
Ο Άγιος Δονάτος είναι ημιορεινός οικισμός στο νοτιοκεντρικό τμήμα του νομού Θεσπρωτίας, στους βορειοανατολικούς πρόποδες των ορέων Παραμυθιάς. Βρίσκεται ακριβώς βόρεια της Παραμυθιάς, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 320. Aπέχει 37 χλμ. περίπου Α.ΝΑ. της Ηγουμενίτσας.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1920 ως Σαμέτια και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Παραμυθιάς του νομού Ιωαννίνων. Το 1927 μετονομάστηκε σε Άγιος Δονάτος και το 1937 εντάχθηκε στον νομό Θεσπρωτίας. Με το ΦΕΚ 87Α – 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Παραμυθιάς και προσαρτήθηκε στον δήμο Σουλίου.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Θεσπρωτίας Κατηγορία:Δήμος Σουλίου
Τύμπανο (αρχιτεκτονική)
μικρογραφία|280x280εσ|Η Αποκαθήλωση κοσμεί το τύμπανο πύλης της [[Βασιλική του Αγίου Μάρκου|βασιλικής του Αγίου Μάρκου στη Βενετία.]] Το τύμπανο στην αρχιτεκτονική είναι η ημικυκλική ή τριγωνική διακοσμητική επιφάνεια αετώματος πάνω από μια είσοδο ή πύλη. Συχνά περιέχει γλυπτική, ζωγραφική ή άλλου τύπου διακόσμηση και αποτελεί διακοσμητικό στοιχείο πολλών αρχιτεκτονικών ρυθμών. Εναλλακτικά, το τύμπανο μπορεί να περιέχει επιγραφή, ή στη σύγχρονη εποχή, ένα ρολόι.
Ιστορικό
αριστερά|μικρογραφία|[[Γοτθική τέχνη|Γοτθικό γλυπτό τύμπανο, Στράλζουντ, Γερμανία]] Στην αρχαία ελληνική, ρωμαϊκή, Βυζαντινή και χριστιανική αρχιτεκτονική, τα τύμπανα των θρησκευτικών κτηρίων περιέχουν συχνά αετωματικά γλυπτά ή ψηφιδωτά με μυθολογικές ή θρησκευτικές παραστάσεις. Στην αρχαία αρχιτεκτονική, ιδιαίτερα στη ναοδομία, το τύμπανο περιλάμβανε συνήθως αγάλματα. Στους ρωμαϊκούς ναούς, οι μορφές υποχωρούν προς όφελος αναγλύφων ή οι περιοχές των αετωμάτων παραμένουν αδιακόσμητες.
Στη ρομανική αρχιτεκτονική, το τύμπανο έχει συχνά ημικυκλικό σχήμα, στη γοτθική αρχιτεκτονική είναι πιο κατακόρυφο. Στην κλασική και κλασικιστική αρχιτεκτονική και κυρίως από την Αναγέννηση και μετά, τα τύμπανα είναι συνήθως τριγωνικά. Αυτά τα σχήματα επηρεάζουν φυσικά τις συνθέσεις της διακόσμησης εντός του τυμπάνου. Συχνά περιβάλλεται από διακοσμημένα αψιδωτά περιζώματα. Το τύμπανο πάνω από την πύλη είναι πολύ συχνά η πιο σημαντική ή μοναδική θέση για μνημειακά γλυπτά στον εξωτερικό χώρο του ναού.
Το τύμπανο συχνά φέρει εικόνες ή γλυπτά, σκηνοθετημένα σε διάφορα επίπεδα. Χρησιμοποιήθηκε ιδιαίτερα για την παρουσίαση αναγλύφων στην πρόσοψη εκκλησιών ρομανικής ή γοτθικής αρχιτεκτονικής. Το τύμπανο της δυτικής κύριας θύρας, το σημαντικότερο, παρουσιάζει τα θεμελιώδη δόγματα της χριστιανικής πίστης (Χριστός εν Μεγαλειότητι, Τελευταία Κρίση, Δευτέρα Παρουσία).
Άλλες χρήσεις του όρου
Τύμπανο στην αρχιτεκτονική ονομάζεται επίσης τμήμα της στέγης ορισμένων τύπων κτηρίων, το οποίο απαντά κυρίως στη ναοδομία βυζαντινού ρυθμού και αποτελεί το στήριγμα του τρούλου. Τύμπανο ονομάζεται επίσης τοίχος κυκλικής, ελλειπτικής ή πολυγωνικής κάτοψης, πάνω στον οποίο στηρίζεται θόλος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχιτεκτονικά στοιχεία κτιρίων
Θεόδωρος Τουνουσίδης
Ο Τουνουσίδης κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο στην κατηγορία βαρέων βαρών στους Μεσογειακούς Αγώνες 2009 της Πεσκάρας, όπου έχασε από τον Τούρκο Σερκάν Οζντέν.
Είναι μέλος της Σπώρφεγκενς ΒΚ της Στοκχόλμης, ενώ εκπαιδευτής και προπονητής του είναι ο Ρύσαρντ Σβιέραντ. Μιλάει άπταιστα ελληνικά, αγγλικά, γερμανικά και σουηδικά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σουηδοί ελληνικής καταγωγής Κατηγορία:Έλληνες παλαιστές Κατηγορία:Σουηδοί παλαιστές Κατηγορία:Έλληνες Μεσογειονίκες Κατηγορία:Αθλητές στους Μεσογειακούς Αγώνες 2009 Κατηγορία:Αθλητές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2008
Έλληνες της Ζάμπιας
δεξιά|μικρογραφία|300x300εσ|[[Ζάμπια]] Η ελληνική κοινότητα στη Ζάμπια αποτελείται από περίπου 800 άτομα (τα οποία ανήκουν σε 235 οικογένειες). Σήμερα, περίπου οι μισοί Έλληνες της Ζάμπιας κατάγονται από την Κύπρο. Οι περισσότεροι είναι συγκεντρωμένοι στην πρωτεύουσα Λουσάκα, ενώ υπάρχουν και μικρότερα θύλακες στη Λουάνσια και το Κίτουε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες Αφρικανοί Κατηγορία:Ζάμπια
Νταν Πίτερσον
Ο Νταν Πίτερσον (Daniel Lowell Peterson, γενν. Evanston, Ιλινόι, 9 Ιανουαρίου 1936, προσωνύμιο «The Coach») είναι Αμερικανός βραβευμένος πρώην προπονητής μπάσκετ από τις πλέον αναγνωρίσιμες μορφές αθλήματος, παγκοσμίως. Το όνομά του συνδέθηκε, κυρίως με την Ιταλική ομάδα Ολίμπια Μιλάνο, της οποίας υπήρξε τεχνικός επί σειρά ετών (1979 – 1987, 2011) και με την οποία κέρδισε το τρόπαιο της Ευρωλίγκα (1987). Εργάσθηκε, ακόμη, στην Βίρτους Μπολόνια (1973-1979), ενώ τη διετία 1971-1973 ήταν προπονητής της Εθνικής Ομάδας της Χιλής. Τα τελευταία χρόνια απασχολήθηκε ως σχολιαστής αγώνων μπάσκετ και wrestling (κατς) για Ιταλικά τηλεοπτικά κανάλια.
Έλληνες της Ζιμπάμπουε
Η Ελληνική κοινότητα της Ζιμπάμπουε αποτελείται από περίπου 2.500 άτομα ελληνικής καταγωγής. Οι μισοί κατάγονται από την Κύπρο. Στη Ζιμπάμπουε βρίσκονται 11 Ελληνορθόδοξες εκκλησίες και 15 Ελληνικοί σύλλογοι και ανθρωπιστικές οργανώσεις.
Βασιλικός Ζακύνθου
Ο Βασιλικός είναι πεδινό χωριό της Ζακύνθου.
Έλληνες της Ζιμπάμπουε
Ιστορία
Η ελληνική κοινότητα στη Ζιμπάμπουε αριθμούσε 13.000-15.000 άτομα το 1972, αλλά μετά την οικονομική κατάρρευση της χώρας οι περισσότεροι Έλληνες εγκατέλειψαν τη χώρα. Ο μεγαλύτερος ιπτάμενος άσος της Ζιμπάμπουε κατά τον Β΄ ΠΠ ήταν ο Ιωάννης Πλαγής, γιος μεταναστών από τη Λήμνο.
Νταν Πίτερσον
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί προπονητές καλαθοσφαίρισης
Έλληνες της Ζιμπάμπουε
Παρούσα κατάσταση
Η τοπική ελληνική κοινότητα και η ίδια η Ελλάδα δραστηριοποιούνται στον τομέα της παροχής ανθρωπιστικής βοήθειας στη Ζιμπάμπουε. Εκτός από λίγους γαιοκτήμονες και επιχειρηματίες, η πλειοψηφία των Ελλήνων στη χώρα ασχολούνται με το εμπόριο και άλλες δραστηριότητες που συμβάλλουν σημαντικά στην οικονομία της χώρας. Κάθε σημαντική πόλη στη χώρα έχει και μια ελληνική κοινότητα. Ελληνικές κοινότητες υπάρχουν στο Μπουλαβάγιο, στο Μουτάρε, στο Γκουέρου, στο Χαράρε και αλλού. Από το 1954, η ελληνική κοινότητα της Ζιμπάμπουε λειτουργεί σχολείο για τα μέλη της. Η Αρχιεπισκοπή Ζιμπάμπουε και Νότια Αφρικής είναι υπό τη δικαιοδοσία του Ελληνικού Ορθόδοξου Πατριαρχείου της Αλεξάνδρειας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες Αφρικανοί Κατηγορία:Ζιμπάμπουε
Βασιλικός Ζακύνθου
Γεωγραφικά στοιχεία
Ο Βασιλικός βρίσκεται στο νοτιοανατολικό άκρο του νησιού και την ομώνυμο χερσόνησο του ακρωτηρίου Γεράκι, σε υψόμετρο 58 μέτρα και σε απόσταση 15 χλμ. νοτιοανατολικά από την πόλη της Ζάκυνθου. Τα σπίτια του χωριού είναι αραιά κτισμένα σε κατάφυτη περιοχή, μέσα στην περιφερειακή ζώνη του Εθνικού Θαλάσσιου Πάρκου Ζακύνθου. Όλη η χερσόνησος περιλαμβάνει χαμηλά, πευκόφυτα βουνά και ήσυχους κολπίσκους και το μεγαλύτερο μέρος της έχει προστατευτεί από μεγάλης κλίμακας ανάπτυξη λόγω των χελωνών καρέτα-καρέτα που αναπαράγονται στην παραλία του Γέρακα. Πρόκειται για δημοφιλή τουριστικό προορισμό με πολλά τουριστικά καταλύματα (ξενοδοχεία, ενοικιαζόμενα κλπ) και καλά οργανωμένες παραλίες όπως: Γέρακας (νότια), Πόρτο Ρόμα και Μαυρατζής (ανατολικά), Άγιος Νικόλαος (βορειοανατολικά).
Διοικητικά στοιχεία
Ως οικισμός αναφέρεται, μετά την ενσωμάτωση των Επτανήσων (1864), το 1866 να προσαρτάται στον τότε δήμο Ζακύνθου. Το 1924 με το ΦΕΚ 273Α - 31/10/1924 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας ενώ το 1940 προσαρτήθηκε ο καταργούμενος οικισμός Κάτω Βασιλικό. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τον Άγιο Ιωάννη, τον Άνω Βασιλικό, τη νησίδα Καλονήσι και το Ξηροκάστελλο αποτελούν την τοπική κοινότητα Βασιλικού που ανήκει στη δημοτική ενότητα Ζακυνθίων του Ζακύνθου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 ως κοινότητα έχει 799 κατοίκους ενώ ως οικισμός 285.
Δείτε επίσης
Ο γειτονικός οικισμός Άνω Βασιλικός.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Ζακύνθου Κατηγορία:Χωριά της Ζακύνθου
Αναστάσιος Σούλης
Ο Αναστάσιος Σούλης (γενν. 8 Ιανουαρίου 1987) είναι Σουηδός ηθοποιός, ελληνικής και φινλανδικής καταγωγής. Ο πατέρας του είναι ο ελληνικής καταγωγής Γεώργιος Σούλης, ενώ η μητέρα του είναι η φινλανδικής καταγωγής Καταρίνα Νεργκ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σουηδοί ελληνικής καταγωγής Κατηγορία:Σουηδοί φινλανδικής καταγωγής Κατηγορία:Σουηδοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Σουηδοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Φθόγγος
Φθόγγος είναι κάθε ήχος που παράγεται όταν πάλλονται οι ανθρώπινες φωνητικές χορδές. Με τους φθόγγους ασχολείται η φωνητική. Υπάρχουν διαφορετικοί τρόποι να μελετήσεις έναν φθόγγο (αρθρωτική φωνητική, ακουστική φωνητική, αντιληπτική φωνητική κ.ά). Οι φθόγγοι δεν έχουν κάποια σημασία, αντιθέτως, η ελάχιστη μονάδα που έχει σημασία είναι το μόρφημα.
Οι φθόγγοι αναπαριστώνται γραφικά με το Διεθνές Φωνητικό Αλφάβητο (Δ.Φ.Α.).
Παραπομπές
Κατηγορία:Γλωσσολογία
Κατηγορία:Φωνητική
Υπουργείο Δημόσιας Τάξης
Το Υπουργείο Δημόσιας Τάξης μπορεί να αναφέρεται σε:
Σπύρος Ξένος
Ο Σπύρος Γιώργος Ξένος (11 Ιουνίου 1881 – 21 Ιανουαρίου 1963) ήταν Ελληνοσουηδός καλλιτέχνης.
Βιογραφία
Ο Ξένος γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε για έξι χρόνια στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών. Το 1903 εγκατέλειψε την Ελλάδα, επωφελούμενος από μία υποτροφία η οποία του επέτρεψε να σπουδάσει στο Μόναχο της Γερμανίας.
Μοναστήρι του Μάρτβιλι
Το Μοναστήρι του Μάρτβιλι ( მარტვილის მონასტერი) είναι ένα Γεωργιανό μοναστήρι που βρίσκεται σε έναν ψηλό λόφο στο ομώνυμο χωριό και δήμο, στο μχάρε Σαμεγκρέλο-Ζέμο Σβανέτι της Γεωργίας. Το συγκρότημα κτιρίων της μονής περιλαμβάνει τον Καθεδρικό Ναό της Ανάληψης της Θεοτόκου, την εκκλησία του Τσικβάνι, καμπαναριό, οχυρωματικό τείχος, ευκτήριο, και άλλες δομές. Χρονολογείται του 7ου αιώνα και ανακατασκευάστηκε τον 10ο αιώνα. Είναι αναγνωρισμένο ως Αμετακίνητο Μνημείο Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Γεωργίας.
Σπύρος Ξένος
Βιογραφία
Στη συνέχεια, ίδρυσε στο Παρίσι ένα στούντιο και προσπάθησε να εδραιωθεί στην καλλιτεχνική κοινωνία της πόλης. Εκεί γνωρίστηκε με την πρώτη του γυναίκα, την Έλιν φον Ράις (1874-1926), γεννημένη στο Γκέτεμποργκ της νοτιοδυτικής Σουηδίας. Παντρεύτηκαν το 1911. Το 1913, το ζευγάρι πήγε για ένα σύντομο διάστημα στη Σουηδία. Ωστόσο, λόγω του ξεσπάσματος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου ένα χρόνο αργότερα, ο Ξένος έμεινε στη Σουηδία για την υπόλοιπη ζωή του.
Τα έργα του Ξένου ήταν εμπνευσμένα από τα τοπία της δυτικής ακτής της Σουηδίας. Επίσης, δημιουργούσε προσωπογραφίες και νεκρές φύσεις. Στο βιβλίο "Partille Krönika" του Έρικ Μπέργκενταλ(Erik Bergendahl), το οποίο δημοσιεύτηκε το 1920 και ανατυπώθηκε το 1980, γίνεται μια έμμεση αναφορά στον Ξένο στη σελίδα 305.
Μοναστήρι του Μάρτβιλι
Ιστορία
Ο Bασιλιάς Γεώργιος Β' της Αμπχαζίας (βασ. 923-957) ανακατασκεύασε τον καθεδρικό ναό που είχε υποστεί σοβαρές ζημιές από τις εισβολές Τούρκων και Αράβων. Ο υμνογράφος Ιωάννης Μίντσχι, που ήταν φίλος του βασιλιά, εργάστηκε στον χώρο της εκκλησίας και έγραψε ένα ποιητικό έργο. Οι μοναχοί και λόγιοι που εργάστηκαν στον χώρο είχαν θετική συνεισφορά στον πολιτισμό της Γεωργίας. Από τον 10ο αιώνα το Μάρτβιλι-Τσκοντίντι ήταν επισκοπική έδρα.
Σπύρος Ξένος
Βιογραφία
Τα έργο του Ξένου κοσμούν κτίρια στη Σουηδία και την Ελλάδα. Έργα του Ξένου εκτίθενται στο Πανεπιστήμιο Τεχνολογίας Τσάλμερς στο Γκέτεμποργκ, στο Πανεπιστήμιο του Γκέτεμποργκ και στην Εθνική Πινακοθήκη-Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου.
Μοναστήρι του Μάρτβιλι
Ιστορία
Στα μέσα του 11ου αιώνα, ο Βασιλιάς Μπαγκράτ Δ' της Γεωργίας προσκάλεσε στο μοναστήρι τον Γκιόργκι Τσκοντιντέλι, στον οποίο ανάθεσε την αρχιεπισκοπή και την διδασκαλία του μετέπειτα Βασιλιά Δαβίδ Δ' του Κτίστη. Κατά τον 11ο αιώνα στο μοναστήρι λειτούργησε αντιγραφείο χειρογράφων, μεταφράζονταν βιβλία και παράγονταν νέα έργα. Αρκετοί καλλιγράφοι εργάστηκαν σε αυτό, όπως ο Ιωάννης Μεστβίρι. Αξιόλογο ήταν και το έργο του Ιβάν Ντιακόνι, ενός μεταλλουργού που δημιούργησε τον διακοσμημένο Σταυρό του Μάρτβιλι, που φυλάσσεται στο Γεωργιανό Μουσείο Τέχνης. Το μοναστήρι λειτούργησε και ως νεκροταφείο, όπου ενταφιάστηκε ο Βασιλιάς Μπαγκράτ Δ' και μέλη των ευγενούς οικογένειας των Νταντιάνι. Στα τέλη του 11ου αιώνα το μοναστήρι υπέστη σοβαρές ζημιές από επίθεση των Σελτζούκων Τούρκων.
Στο μοναστήρι υπάρχουν τοιχογραφίες από τον 14, τον 16ο και τον 17ο αιώνα.
Σπύρος Ξένος
Βιογραφία
Το 1920, έχτισε τη Βίλα Αθηνά στο Ούτμπι του Γκέτεμποργκ.
Μοναστήρι του Μάρτβιλι
Ιστορία
Κατά τη σοβιετική περίοδο η μοναστική ζωή διακόπηκε. Το 1998 το μοναστήρι του Μάρτβιλι αποκαταστάθηκε με τις ευλογίες του Πατριάρχη Γεωργίας Ηλία Β'.
Επί του παρόντος, οι οικοδομικές εργασίες στη μονή συνεχίζονται και ήδη έχουν κτιστεί νέα κτίρια και δομές, ενώ λειτουργούν εργαστήρια παρασκευής προϊόντων και μία φάρμα. Ένα μεσαιωνικό παρεκκλήσι της μονής έχει μετατραπεί σε μουσείο.
Σπύρος Ξένος
Βιογραφία
Ο Ξένος είναι θαμμένος στο νέο κοιμητήριο του Έργκρυτε. Στο ίδιο κοιμητήριο είναι θαμμένη η δεύτερη γυναίκα του, η Εστέρα Έλενα Ξένου (1903-1996), η οποία γεννήθηκε στο Χέλσινγκμποργκ.
Μοναστήρι του Μάρτβιλι
Καθεδρικός Ναός της Ανάληψης της Θεοτόκου
Το αρχικό κτίριο που χτίστηκε τον 7ο αιώνα ήταν σταυροειδές, ενώ το υφιστάμενο κτίριο είναι ανακατασκευασμένο και τροποποιημένο. Το σχέδιο μοιάζει αρκετά με σταυρό σε ορθογώνια βάση, αλλά οι αναλογίες των μερών έχουν αλλάξει. Οι εξωτερικές διαστάσεις του αρχικού κτιρίου ήταν: 21 x 17,5 μ. και το εσωτερικό ύψος 23 μ. Η δυτική πύλη κατασκευάστηκε τον 10ο αιώνα. Ο θόλος έχει 7 παράθυρα στο τύμπανό του και στηρίζεται στην κορυφογραμμή 4 αψίδων. Η κεντρική τετράγωνη αίθουσα πλαισιώνεται από 4 ημικυκλικές αψιδωτές πτέρυγες στις 4 πλευρές της. Το ιερό με την Αγία Τράπεζα φωτίζεται από 3 παράθυρα, και υπάρχουν άλλα 4 δωμάτια που φωτίζονται από 1 παράθυρο έκαστο. Ο ναός διαθέτει σοφίτα που είναι προσβάσιμη από κρυφές σκάλες. Στο εσωτερικό του ναού έχουν διασωθεί θραύσματα από τοιχογραφίες. Πάνω από το ιερό υπάρχει μία μεγάλη τοιχογραφία του 14ου αιώνα που απεικονίζει την Παναγία. Ορισμένες είναι οι προσωπογραφίες σημαντικών προσώπων, όπως μέλη της οικογένειας Νταντιάνι. Ο ναός είναι διακοσμημένος με ανάγλυφα και κόγχες.
Σπύρος Ξένος
Βιογραφία
Ο Ξένος πέθανε στο Γκέτεμποργκ σε ηλικία 81 ετών. Μια νεκρολογία η οποία δημοσιεύτηκε σε τοπική εφημερίδα, ανέφερε τον «γνωστό καλλιτέχνη από το Γκέτεμποργκ» Σπύρο Ξένο και τον περιέγραφε ως «ένα εξαιρετικά συμπαθή άνθρωπο, απαλλαγμένο από τις σκληρές αποφάσεις και με επιθυμία να προβιβαστεί σε βάρος των άλλων».
Μοναστήρι του Μάρτβιλι
Εκκλησία του Τσικβάνι
Βρίσκεται βόρεια του καθεδρικού και είναι μία μικρή τριώροφη σταυροειδής εκκλησία. Χτίστηκε τον 10ο αιώνα και τροποποιήθηκε κατά την φεουδαρχική περίοδο. Το ισόγειο είναι ένα ορθογώνιο δωμάτιο που λειτουργεί ως προπύλαιο και ευκτήριο. Στον πρώτο όροφο υπάρχει μία σταυροειδής θολωτή εκκλησία που είναι προσβάσιμη από σκάλα στα δυτικά. Φωτίζεται από ένα παράθυρο σε κάθε πρόσοψη, εκτός από την δυτική που είναι η είσοδος. Ο θόλος έχει 6 παράθυρα στο τύμπανό του. Η εκκλησία είναι διακοσμημένη με κόγχες και έχει θραύσματα από τοιχογραφίες του 14ου αιώνα.
Πέτρινος φράχτης
Το μοναστήρι περιβάλλεται από πέτρινο φράχτη σχεδόν ωοειδούς σχήματος. Περιλαμβάνει τμήματα από διάφορες χρονικές περιόδους. Είναι χτισμένος από στρογγυλές πέτρες και ενισχυμένος με κολόνες ανά 5-6 μ. τοίχου. Στα ανατολικά υπάρχει μία στενή είσοδος.
Σπύρος Ξένος
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες καλλιτέχνες Κατηγορία:Σουηδοί καλλιτέχνες Κατηγορία:Σουηδοί ελληνικής καταγωγής
Έλληνες στην Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό
Ιστορία
Όταν η χώρα ανεξαρτητοποιήθηκε το 1960, υπήρχαν βίαιες εντάσεις και αβεβαιότητα, η οποία ακολουθήθηκε από τρεις δεκαετίες απολυταρχικής εξουσίας του Μομπούτου Σέσε Σέκο. Κατά την θητεία του Μομπούτου, οι περισσότεροι Έλληνες του Κονγκό εγκατέλειψαν την χώρα.
Γύρω στο 2000 υπήρχαν περίπου 100 Έλληνες στην Κινσάσα και 200 στο Λουμπούμπασι. Ο ιερός ναός του Αγίου Γεωργίου και ο Ελληνικός Σύνδεσμος (Club Hellenique) είναι τα κύρια σημεία συναντήσεων μεταξύ της κοινότητας.
Η μητρική γλώσσα των περισσότερων Ελλήνων στην χώρα είναι τα γαλλικά. Μερικοί μιλούν μόνο τα ελληνικά, ενώ άλλοι ομιλούν γλώσσες Μπαντού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες Αφρικανοί Κατηγορία:Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό