cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Έθελσταν της Αγγλίας
Θάνατος
thumb|right|250px|Ο κενός τάφος του βασιλιά Έθελσταν τον 15ο αιώνα στο αβαείο του Μαλμέσμπουρι Η αυλή του Εθελστάν στην Αγγλία ήταν η πιο κοσμοπολίτικη σε ολόκληρη την Αγγλοσαξονική περίοδο. Οι πολλές επαφές με τις υπόλοιπες Ευρωπαϊκές αυλές διεκόπησαν μετά τον θάνατο του αλλά η αυλή του εξακολουθούσε να έχει ισχυρό κύρος απέναντι στις υπόλοιπες οικογένειες. Ο ιστορικός Φρανκ Στέντον (1880 - 1967) σημειώνει "ανάμεσα στον Όφα της Μερκίας και τον Κνούτο δεν έχει βρεθεί κανένας άλλος βασιλιάς ο οποίος έχει παίξει τόσο σημαντικό ρόλο στις Ευρωπαϊκές υποθέσεις". Ο Έθελσταν πέθανε στις 27 Οκτωβρίου 939 στο Γκλόστερ, ο παππούς του Αλφρέδος και ο ετεροθαλής αδελφός του Έλφγουιρντ προτίμησαν να ταφούν στο Γουίντσεστερ αλλά ο Έθελσταν δεν προτίμησε να ταφεί στην πόλη η οποία συσχετιζόταν με την αντίσταση που βρήκε στην διάρκεια της βασιλείας του. Τάφηκε στο αβαείο του Μαλμέσμπουρι, στο ίδιο αβαείο στο οποίο είχαν ταφεί τα ξαδέλφια του τα οποία έπεσαν στην μάχη του Μπρούνανμπουρχ. Κανένα άλλο μέλος από την βασιλική Αγγλοσαξονική οικογένεια δεν είχε ταφεί εκεί, σύμφωνα με τον Γουλιέλμο του Μαλμέσμπουρι αυτό αντανακλά την λατρεία που είχε στον Άγιο Άνδχελμ του 7ο αιώνα στην μνήμη του οποίου είχε οικοδομηθεί το αβαείο. Ο Γουλιέλμος του Μαλμέσμπουρι αναφέρει ότι "τα οστά του ήταν δεμένα με χρυσά νήματα", τα οστά του εξαφανίστηκαν κατά την διάρκεια της Μεταρρύθμισης αλλά η λατρεία του πραγματοποιείται σε ένα κενοτάφιο του 15ου αιώνα. Μετά τον θάνατο του Έθελσταν οι άντρες της Γιορκ εξέλεξαν νέο βασιλιά του Δουβλίνου τον Βίκινγκ πολέμαρχο Όλαφ Γκούθφριθσον και η κυριαρχία των Άγγλων στον βορρά η οποία ήταν ισχυρή μετά την νίκη του Μπρούνανμπουρχ κατέρρευσε. Οι διάδοχοι του και ετεροθαλείς αδελφοί του Εδμόνδος Α΄ της Αγγλίας και Έντρεντ της Αγγλίας προσπάθησαν να ανακτήσουν ξανά τον έλεγχο στον βορρά. Ο Όλαφ κέρδισε τον έλεγχο στην ανατολική Μίνλαντς αλλά πέθανε (941) και ο Εδμόνδος Α΄ ανέκτησε ξανά τον έλεγχο στην ανατολική Μίνλαντς και στην Γιορκ (944). Μετά τον θάνατο του Εδμόνδου οι Βίκινγκ πήραν ξανά τον έλεγχο αλλά οι ευγενείς της Νορθούμπριας κατόρθωσαν να διώξουν τον Έρικ Χάραλντσον και να επαναφέρουν τον έλεγχο της περιοχής στον Έντρεντ.
Αλ Χαζίν
Ο Αλ Χαζίν έγραψε επίσης σχολιασμό στην Αλμαγέστη του Κλαύδιου Πτολεμαίου, προτείνοντας αλλαγές στο γαιοκεντρικό σύστημα που περιέγραφε ο Πτολεμαίος.
Έθελσταν της Αγγλίας
Αναφορές
thumb|right|250px|Το επιτραπέζιο παιχνίδι Γκόσπελ Ντάις το οποίο ήταν δημοφιλές στην αυλή του Έθελσταν. Οι πηγές για την ζωή του Έθελσταν είναι περιορισμένες, η πρώτη βιογραφία του εκδόθηκε από την Σάρα Φουντ (2011). Το Αγγλοσαξωνικό χρονικό δεν αναφέρει λεπτομερώς για τις νίκες του. Η σημαντικότερη πηγή για τον ίδιο τον 12ο αιώνα ήταν τα χρονικά του Γουλιέλμου του Μαλμέσμπουρι αλλά από πολλούς θεωρείται αναξιόπιστος επειδή δεν επιβεβαιώνεται από άλλες πηγές. Ο Ντέιβιντ Ντούμβιλ προχωράει ακόμα περισσότερο κατηγορώντας το έργο του Γουλιέλμου ως "προδοτική μαρτυρία". Η Σάρα Φουτ συμφωνεί ωστόσο με τον Μίχαελ Γουντ ότι τα Χρονικά του Γουλιέλμου του Μαλμέσμπουρι αναφέρουν την απόκρυφη ζωή του Έθελσταν χωρίς να είναι βέβαιος ο βαθμός που έχουν σχέση με την πραγματικότητα. Σύμφωνα με την άποψη του Ντέιβιντ Ντούμβιλ ο Έθελσταν είναι μια σκοτεινή ιστορική φυσιογνωμία για τον οποίο δεν υπάρχουν επαρκείς πηγές. Τα καταστατικά, οι κώδικες και οι νόμοι αποτελούν τις πιο αξιόπιστες πηγές οι οποίες θα μπορούσαν να μας διαφωτίσουν σχετικά με την περίοδο βασιλείας του. Η επιγραφή γνωστή ως Έθελσταν-Α η οποία είχε δημιουργηθεί από τον Έλφγουιν του Λίχφιλντ αποτελεί την πιο αξιόπιστη πληροφορία σχετικά με τον Έθελσταν. Οι πηγές για την περίοδο 910 - 924 είναι ελάχιστες, υπάρχει ένα μεγάλο κενό πληροφοριών που σχετίζεται με την βασιλεία τόσο του Εδουάρδου όσο και του Έθελσταν. Διάφορες άλλες πηγές σχετικά με τον Έθελσταν μπορούμε να βρούμε στις προσευχές και στην σύγχρονη ποίηση.
Αλ Χαζίν
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αστρονόμοι του 10ου αιώνα Κατηγορία:Αστρονόμοι της Ισλαμικής περιόδου
Έθελσταν της Αγγλίας
Αναφορές
Η βασιλεία του Έθελσταν είχε επισκιαστεί από την βασιλεία του σπουδαίου παππού του Αλφρέδου του Μέγα αλλά πάντα εθεωρείτο ένας από τους κορυφαίους βασιλείς της δυναστείας των Δυτικών Σαξόνων. Οι σύγχρονοι ιστορικοί ασπάζονται την θεωρία του χρονικογράφου του 12ου αιώνα Γουλιέλμου του Μαλμέσμπουρι ότι "κανένας άλλος δεν έμαθε να κυβερνάει καλύτερα το βασίλειο του". Ο Φράνκ Στέντον και ο Σίμον Κέυνς αναφέρουν ότι ο Έθελσταν ήταν ο μοναδικός Αγγλοσάξονας βασιλιάς ο οποίος θα μπορούσε να συγκριθεί με τον Αλφρέδο. Ο Κέυνς πιο συγκεκριμένα αναφέρει ότι "ήταν ηγετική φυσιογνωμία του 10ου αιώνα και ο πρώτος Αγγλοσάξωνας βασιλιάς με διεθνές κύρος". Ο Ντέιβιντ Ντούμβιλ αναφέρει ότι ο Έθελσταν θεωρείται "ο πατέρας της μεσαιωνικής και της σύγχρονης Αγγλίας". Ο Μίχαελ Γουντ αναφέρει ότι ο Αλφρέδος, ο Έθελσταν και ο Όφα ήταν οι τρεις κορυφαίοι Αγγλοσάξονες βασιλείς ενώ ο Έθελσταν ήταν "ο κορυφαίος νομοθέτης στην Αγγλοσαξονική ιστορία". Ο Έθελσταν θεωρείται από τους σύγχρονους ιστορικούς ως ο πρώτος βασιλιάς της Αγγλίας, αν και ο Έντγκαρ ήταν ο βασιλιάς που ολοκλήρωσε την ενοποίηση της Αγγλίας ο Έθελσταν είναι ο βασιλιάς που άνοιξε τον δρόμο. Ο ανιψιός του Έντγκαρ ονόμασε τον εαυτό του βασιλιά της Αγγλίας αναβιώνοντας το δικαίωμα του να βασιλεύσει σε όλους τους λαούς της Βρετανίας. Ο Σίμον Κέυνς αναφέρει : "οι τίτλοι που χρησιμοποιήθηκαν από τον Έντγκαρ δεν ήταν τίποτα περισσότερο από την επιβεβαίωση των τίτλων που δημιουργήθηκαν από τον Έθελρεντ την δεκαετία του 930". Ο ιστορικός Τσάρλ Ίνσλει αναφέρει ότι η βασιλεία του Έθελσταν ήταν εύθραυστη : "Η Βρετανία δεν είδε ξανά το επίπεδο ηγεμονία που γνώρισε με τον Έθελσταν παρά μονάχα την εποχή του Εδουάρδου Α΄".
Άδικη μεταχείριση απο τους ιστορικούς
Ο ιστορικός Τζορτζ Μολινουξ αναφέρει :
"Η τάση των σύγχρονων ιστορικών να αναφέρουν τον Έθελσταν σαν τον πρώτο βασιλιά των Άγγλων είναι προβληματική υπάρχουν λίγες ενδείξεις ότι ο τίτλος του βασιλιά των Άγγλων στην εποχή του αφορούσε την Αγγλία όπως την βλέπουμε σήμερα. Η βασιλεία του ωστόσο είχε σχέση με ολόκληρο το νησί ως γεωγραφική ενότητα."
Ο Σίμον Κέυνς αναφέρει ότι οι νομικές μεταρρυθμίσεις του Έθελσταν ήταν μεγάλο επίτευγμα. Η δημιουργία μιας κεντρικής κυβέρνησης που παρατηρήθηκε στην βασιλεία του έθεσε τις βάσεις ώστε οι διάδοχοι του να δημιουργήσουν ένα από τα πιο αναπτυγμένα συστήματα διακυβέρνησης σε ολόκληρη την Ευρώπη. Οι θρησκευτικές του μεταρρυθμίσεις οι οποίες βασίστηκαν σε αυτές του παππού του Αλφρέδου έθεσαν τις βάσεις για την δημιουργία αργότερα της μοναστηριακής αναγέννησης. Η φήμη του Έθελσταν βρισκόταν στα ύψη την εποχή του θανάτου του. Η Σάρα Φουντ σημειώνει : "η φήμη του ήταν κορυφαία τόσο σαν κυβερνήτης, σαν στρατιωτικός αρχηγός, σαν θρησκευτικός και νομικός μεταρρυθμιστής όσο και σαν προστάτης των γραμμάτων και των τεχνών". Τον τίμησαν όλοι οι μετέπειτα βασιλείς, ο Έθελρεντ του Ουέσσεξ έδωσε στον μεγαλύτερο γιο από τον πρώτο του γάμο Έθελσταν Έθελινγκ το όνομα του. Η μνήμη του στην συνέχεια χάθηκε αλλά αναβίωσε τον 12ο αιώνα από τον Γουλιέλμο του Μαλμέσμπουρι που έδειξε έντονο ενδιαφέρον για τον Έθελσταν ιδιαίτερα λόγω του τόπου που διάλεξε για την ταφή του, ο Γουλιέλμος κράτησε την μνήμη του ζωντανή σε όλους τους μετέπειτα ιστορικούς. Ο Ουίλιαμ Τινταλ (1494 - 1536) αναφέρει ότι η μετάφραση της Βίβλου στα Αγγλοσαξονικά ήταν έργο του Έθελσταν. Από τον 16ο αιώνα η φήμη του παππού του Αλφρέδου έγινε η κυρίαρχη στους Αγγλοσάξονες και η μορφή του Έθελσταν άρχισε σταδιακά να εξαφανίζεται από την λαϊκή συνείδηση. Ο ιστορικός Σάρον Τέρνερ (1767 - 1848) ο οποίος δημοσιοποίησε την περίοδο (1799 - 1805) το έργο του "Ιστορία των Αγγλοσαξόνων" δίνει στην μάχη του Μπρούνανμπουργκ τον σημαντικότερο ρόλο στην Αγγλική ιστορία αλλά υποτίμησε σημαντικά τον Έθελσταν σε σχέση με τον παππού του Αλφρέδο. Ο Κάρολος Ντίκενς με την σειρά του μόνο μια παράγραφο στο έργο του αφιερώνει στον Έθελσταν, η βασιλική Ακαδημία την περίοδο (1769 - 1904) παρουσιάζει πλήθος αναπαραστάσεων του Αλφρέδου χωρίς να αφιερώνει καμιά για τον Έθελσταν. Ο Μιχαέλ Γουντ αναφέρει : "Από όλους τους βασιλείς που έχουν περάσει ποτέ από την Βρετανία ο Έθελσταν υπήρξε ο περισσότερο αδικημένος". Ο Άνν Ουίλιαμς αναφέρει : "Άν ο Έθελσταν αδικήθηκε τόσο πολύ από την ιστορία οφείλεται στο γεγονός ότι δεν είχε κάποιον προσωπικό βιογράφο για να καταγράψει λεπτομερώς τα κατορθώματα του, στις μέρες του αποτελούσε την μέγιστη τιμή του δυτικού κόσμου".
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της Αγγλίας Κατηγορία:Βασιλείς του Ουέσσεξ Κατηγορία:Οίκος του Ουέσσεξ Κατηγορία:Βασιλείς της Νορθουμβρίας
Μπόκα Τζούνιορς
Η Μπόκα Τζούνιορς (Ισπανικά: Boca Juniors,, Μπόκα Γιούνιορς ή Μπόκα Χούνιορς) ή απλά Μπόκα είναι ένας αθλητικός σύλλογος που εδρεύει στη συνοικία Λα Μπόκα του Μπουένος Άιρες, πρωτεύουσας της Αργεντινής.
Η Μπόκα ιδρύθηκε το 1905 και είναι γνωστή κυρίως για την ποδοσφαιρική της ομάδα, η οποία έχει στεφθεί 34 φορές Πρωταθλήτρια Αργεντινής και 6 Πρωταθλήτρια Νοτίου Αμερικής. Στο παλμαρέ της συμπεριλαμβάνονται επίσης 3 Διηπειρωτικά Κύπελλα. 'Έχοντας κατακτήσει συνολικά 18 επίσημα αναγνωρισμένους διεθνείς τίτλους, είναι στην πέμπτη θέση στο σχετικό πίνακα μαζί με τη Μίλαν και την Ιντεπεντιέντε (πρώτη είναι η Ισπανική Ρεάλ Μαδρίτης με 27 και δεύτερη η αιγυπτιακή Αλ Αχλί με 24). Είναι η μοναδική ομάδα στην Αργεντινή η οποία δεν έχει υποβιβαστεί ποτέ από την Α' Κατηγορία.
Ίδρυση
Σε αντίθεση με τα περισσότερα ποδοσφαιρικά σωματεία των αρχών του 20ού αι. που ιδρύθηκαν από Άγγλους, η «Κλουμπ Ατλέτικο Μπόκα Τζούνιορς» (Club Atlético Boca Juniors) ξεκίνησε ως η ομάδα των Ελλήνων και Ιταλών μεταναστών που ήταν συγκεντρωμένοι στο λιμάνι του νοτιοανατολικού Μπουένος Άιρες. Εκεί οφείλεται και το προσωνύμιο Γενοβέζοι (Los Xeneizes), αφού η συνοικία Λα Μπόκα ήταν η καρδιά της παροικίας των προερχομένων απ' τη Γένοβα. Στις 3 Απριλίου του 1905 μια παρέα Ελλήνων και Ιταλών μεταναστών συγκεντρώθηκαν στο σπίτι του Esteban Gablietto (ιδρυτικό μέλος του συλλόγου) με σκοπό την ίδρυση του σωματείου. Οι παρευρισκόμενοι ήταν οι Alfredo Scarpatti, Santiago Sana, οι αδερφοί Ιωάννης (Juan) και Θεόδωρος (Teodoro) Φαρέγκας από τη Χίο και ο Κωνσταντίνος Καρούλιας από τη Σάμο και ο Γεωργιος Ζαμποκας εμπορος απο τη Γενοβα(Za-boca)οπου προς τιμην του ιδρυθηκε το σωματειο. Άλλα σημαντικά ιδρυτικά μέλη ήταν οι Arturo Penney, Marcelino Vergara, Luis Cerezo, Adolfo Taggio, Giovanelli, Donato Abbatángelo και Bertolini. Παρ' όλα αυτά το όνομά της είναι στην αγγλική γλώσσα, όπως συνηθιζόταν τότε στην Αργεντινή.
Πρώτο χρώμα της ήταν το ροζ που σύντομα αντικαταστάθηκε από λευκές και μαύρες κάθετες ρίγες. Όμως μια ακόμα ομάδα της περιοχής φορούσε ασπρόμαυρα, οπότε αποφασίσθηκε να γίνει αγώνας μεταξύ τους για το ποια θα τα κρατήσει. Η Μπόκα έχασε και αποφάσισε να υιοθετήσει τα χρώματα της σημαίας του πρώτου καραβιού που θα έμπαινε στο λιμάνι. Αυτό ήταν το σουηδικό κάργκο Drottning Sophia και έκτοτε η ομάδα φορά μπλε και κίτρινα, τα χρώματα της σουηδικής σημαίας.
Η πρώτη συμμετοχή της στην Α' Κατηγορία έλαβε χώρα το 1913 και από τότε αγωνίζεται αδιαλείπτως σε αυτήν. Πολύ σύντομα αναδείχθηκε σε υπερδύναμη, κατακτώντας έξι πρωταθλήματα κατά την ερασιτεχνική περίοδο (βλ. Ιστορία του πρωταθλήματος) καθώς και την πρώτη επαγγελματική διοργάνωση του 1931.
Γήπεδο
thumb|183x183px|Η «Μπομπονέρα»|αριστερά
Την πρώτη δεκαετία της ιστορίας της, η Μπόκα αγωνιζόταν σε διάφορα γήπεδα στη Λα Μπόκα και την Αβεγιανέδα. Το 1916 άνοιξε το πρώτο ιδιόκτητο γήπεδό της, όπου έμεινε έως το 1924, όταν άνοιξε η σημερινή της έδρα. Το 1938 οι ξύλινες εξέδρες αντικαταστάθηκαν από τσιμεντένιες, ενώ το 1953 προστέθηκε ένα τρίτο διάζωμα πάνω από τα προϋπάρχοντα. Επειδή στη νέα μορφή τους οι εξέδρες έμοιαζαν με κουτί από σοκολατάκια (στα ισπανικά bombonera), το γήπεδο αποκαλείται έκτοτε «Μπομπονέρα». Οι επεκτάσεις ολοκληρώθηκαν μόλις το 1996.
Στη σημερινή μορφή της η Μπομπονέρα χωρά 61.000 θεατές, οι οποίοι μειώνονται σε 49.000 για διοργανώσεις με αυστηρότερα μέτρα ασφαλείας. Η παράξενη και αλλόκοτη μορφή του σταδίου επιτρέπει άριστη ακουστική στο γήπεδο, με τους οπαδούς της Μπόκα να αποκαλούνται 12ος παίκτης ( La Doce ). Το γήπεδο τηρεί τις αναλογίες της ΦΙΦΑ στο ελάχιστο επιτρεπτό δυνατό (105m x 68m).
Το ρεκόρ προσέλευσης σε αγώνα είναι 57.395 και σημειώθηκε στις 25 Μαϊου 1940 στον αγώνα Μπόκα Τζούνιορς-Σαν Λορέντζο.
Αντιπαλότητα με τη Ρίβερ Πλέιτ
Αιώνιος αντίπαλος της Μπόκα Τζούνιορς είναι η Ρίβερ Πλέιτ, η οποία ιδρύθηκε επίσης στη Λα Μπόκα αλλά σύντομα μετακόμισε στα βόρεια προάστια του Μπουένος Άιρες. Η αντιπαλότητα κατά το παρελθόν είχε και κοινωνικές προεκτάσεις, αφού η Μπόκα θεωρείτο κατ' εξοχήν ομάδα της εργατικής τάξης ενώ η Ρίβερ των αστών.
Το ντέρμπι μεταξύ των δύο ομάδων ονομάζεται Superclásico και είναι μια από τις πιο φορτισμένες αναμετρήσεις παγκοσμίως.Σύμφωνα με έρευνες οι οπαδοί της Ρίβερ και της Μπόκα αποτελούν πάνω από το 70% των οπαδών στην Αργεντινή με την Μπόκα να έχει 40% και την Ρίβερ 33%. Είναι γνωστό ανά τον κόσμο ως ένα από τα πιο βίαια και πιο σημαντικά ντέρμπι στον κόσμο. Το 2004 η αγγλική εφημερίδα The Observer, ονόμασε το Σούπερκλάσικο ως ένα από τα 50 αθλητικά πράγματα που πρέπει να κάνεις πριν πεθάνεις. Η DailyMirror το 2017 το ονόμασε ως το μεγαλύτερο ντέρμπι στον κόσμο πάνω και από το Κλάσικο της Ρεάλ με την Μπαρτσελόνα.
Τίτλοι
thumb|200px|Επίσημο λογότυπο της ομάδας με την αναφορά «Μπόκα»
Διεθνείς τίτλοι
Κόπα Λιμπερταδόρες (6)
Διηπειρωτικό Κύπελλο (3)
Εγχώριοι τίτλοι
Κύπελλο Αργεντινής (3)
Σούπερκαπ Αργεντινής (1)
Λιγκ Καπ Αργεντινής (1)
Άλλα Κύπελλα Αργεντινής (10)
Άλλα ηπειρωτικά τρόπαια (9)
Σουπερκόπα Νοτίου Αμερικής (1 - σήμερα κατηργημένο):
Σουπερκόπα Μάστερς (1 - σήμερα κατηργημένο):
Κόπα Όρο (1 - σήμερα κατηργημένο):
Ρεκόπα Σουδαμερικάνα (4):
Κόπα Σουδαμερικάνα (2):
Καλαθοσφαίριση
Η ανδρική ομάδα καλαθοσφαίρισης ανήκει στις μεγάλες δυνάμεις της Αργεντινής, έχοντας κατακτήσει τρία εθνικά και τρία νοτιοαμερικανικά πρωταθλήματα.
Πετοσφαίριση
Το τμήμα βόλεϊ ανδρών κατέκτησε τρεις φορές το εθνικό πρωτάθλημα τη δεκαετία του '90.
Άλλα
Υπάρχουν επίσης τμήματα πολεμικών τεχνών, άρσης βαρών και μηχανοκίνητου αθλητισμού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μπόκα Τζούνιορς Μπόκα Τζούνιορς  Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1905 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες του Μπουένος Άιρες
Forbidden Siren 2
Το Forbidden Siren 2, γνωστό στην Ιαπωνία ως Siren 2 (ιαπωνικά: サイレン２, Χέπμπορν: Sairen Tsū), είναι βιντεοπαιχνίδι επιβίωσης τρόμου και μυστηρίου που αναπτύχθηκε από την εταιρία Project Siren και κυκλοφόρησε από τη Sony Computer Entertainment στην Ιαπωνία, την Ευρώπη και την Αυστραλία, αποκλειστικά για το PlayStation 2 το 2006. Αντίθετα με το πρώτο παιχνίδι της σειράς, του οποίου είναι η συνέχεια, δεν κυκλοφόρησε ποτέ στη Βόρεια Αμερική επειδή περιείχε πάρα πολλά στοιχεία της ιαπωνικής κουλτούρας, έτσι δεν εμπιστευόντουσαν το παιχνίδι για την αμερικανική αγορά.
Εξίσωση Λαπλάς
Η εξίσωση Λαπλάς (ή με τη λατινική ορθογραφία εξίσωση Laplace) είναι η εξίσωση ή γράφεται ισοδύναμα με τον τελεστή Λαπλάς. Η εξίσωση ονομάζεται έτσι προς τιμή του Πιέρ Σιμόν Λαπλάς. Οι λύσεις της εξίσωσης ονομάζονται αρμονικές συναρτήσεις. Τυπικές λύσεις της εξίσωσης είναι οι τριγωνομετρικές συναρτήσεις ημίτονο και συνημίτονο.
Κατάλογος πόλεων της Αυστρίας
Κατάλογος πόλεων της Αυστρίας άνω των 10.000 κατοίκων:
Forbidden Siren 2
Τρόπος παιχνιδιού
Όπως και ο προκάτοχος της, το παιχνίδι Forbidden Siren 2 χωρίζεται σε πολλά σενάρια που οργανώνονται χρονολογικά σε έναν πίνακα που ονομάζεται "Link Navigator/Συνδεδεμένος Πλοηγός". Προκειμένου να ολοκληρωθεί ένα σενάριο, ο παίκτης πρέπει να επιτύχει μια αποστολή που συνήθως περιλαμβάνει την επίτευξη ενός σημείου εξόδου υποτάσσοντας ορισμένους εχθρούς, που οι εχθροί είναι οι: Shibito (屍人, "νεκροζώντανα πτώματα") και τα Yamibito (闇人, "άνθρωποι του σκοταδιού"). Οι αποστολές σε διαφορετικά σενάρια αλληλοσυνδέονται μέσω ενός φαινομένου της πεταλούδας και οι ενέργειες ενός χαρακτήρα σε ένα σενάριο μπορούν να πυροδοτήσουν μια δευτερεύουσα αποστολή σε κάποιο άλλο. αριστερά|μικρογραφία|Η λειτουργία του Sightjacking: ο μπλε σταυρός δείχνει τον χαρακτήρα του παίκτη, ο πράσινος σταυρός τον παρτενέρ του ελεγχόμενου χαρακτήρα και επίσης υπάρχει ο κόκκινος σταυρός που υποδεικνύει ότι είναι ο εχθρός. Το Sightjacking είναι ένα από τα χαρακτηριστικά του παιχνιδιού και είναι η ικανότητα των χαρακτήρων να παρατηρούν ή να βλέπουν και να ακούσουν τις παρουσίες ενός ή πολλών κοντινών Shibito, Yamibito, ανθρώπων και άλλων πλασμάτων. Η διαδικασία λειτουργεί ομοίως ως συντονισμός σε μια ραδιοσυχνότητα, με τον αναλογικό μοχλό του PlayStation ο παίκτης μπορεί να εντοπίσει τους εχθρούς ή τους συμμάχους του σε μακρινές αποστάσεις και μόλις βρει σήμα μπορεί να αντιστοιχιστεί σε ένα από τα τέσσερα κουμπιά του χειριστηρίου για την εύκολη εναλλαγή μεταξύ πολλαπλών σημάτων. Μέσω του Sightjacking, ο παίκτης μπορεί να ανακαλύψει τη θέση του Shibito, τη διαδρομή περιπολίας, τις τοποθεσίες και τα αντικείμενα ενδιαφέροντος. Ωστόσο, ο παίκτης δεν μπορεί να κινηθεί κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου και είναι επομένως ευάλωτος σε επίθεση. Το σύστημα Sightjack άλλαξε ελαφρώς επιτρέποντας στον παίκτη να εντοπίζει αυτόματα τον πλησιέστερο εχθρό χωρίς να χρειάζεται να συντονιστεί η συχνότητα του. Τα χαρακτηριστικά έχουν επίσης ενσωματωθεί, όπως η ικανότητα του Σου να μετακινείται με Sightjacking με τα μάτια του σκύλου, η ικανότητα της Ikuko να ελέγχει τους εχθρούς της μέσω Sightjacking, και η ικανότητα της Akiko να αποκαλύπτει γεγονότα από το παρελθόν σε ορισμένες περιοχές.
Εξίσωση Λαπλάς
Όταν η συνάρτηση \phi αναπαριστά ηλεκτρικό δυναμικό και δεν υπάρχουν φορτία στο χώρο (άρα ρ=0), τότε η εξίσωση Λαπλάς είναι ειδική περίπτωση της εξίσωσης Πουασόν. Η εξίσωση Λαπλάς ισχύει για κάθε συνάρτηση δυναμικού από οποιαδήποτε κατανομή φορτίου και αν προέρχεται και δείχνει ότι δεν μπορεί να πάρει ακραίες τιμές σε σημεία του χώρου στα οποία δεν υπάρχουν φορτία.
Κατάλογος πόλεων της Αυστρίας
thumb|right|250px|[[Βιέννη]] thumb|right|250px|[[Γκρατς]] thumb|right|250px|[[Λιντς]] thumb|right|250px|[[Σάλτσμπουργκ]] thumb|right|250px|[[Ίνσμπρουκ]] thumb|right|250px|[[Κλάγκενφουρτ]] thumb|right|250px|[[Σανκτ Πέλτεν]] thumb|right|250px|[[Μπρέγκεντς]] thumb|right|250px|[[Άιζενσταντ]] thumb|right|250px|[[Φίλλαχ]] thumb|right|250px|[[Στάγιερ]]
Forbidden Siren 2
Τρόπος παιχνιδιού
Ο τρόπος παιχνιδιού είναι βασισμένος σε αυτόν του προκατόχου του, έχοντας κάποιες σημαντικές βελτιώσεις. Προστέθηκαν: η ικανότητα των χαρακτήρων να σκαρφαλώνουν, ο συναγερμός εγγύτητας που προειδοποιεί τον παίκτη όταν πλησιάσει εχθρός, ένα σύστημα υπαινιγμών που καθοδηγεί τον παίκτη στο στόχο της τρέχουσας αποστολής, τρία επιλεγμένα επίπεδα δυσκολίας και η προαιρετική λειτουργία πρώτου προσώπου. Επίσης, το σύστημα μάχης έχει αναθεωρηθεί. Εκτός από τις ισχυρές αλλά αργές επιθέσεις, οι χαρακτήρες μπορούν τώρα να χρησιμοποιήσουν μια επίθεση συνδυασμού τριών χτυπημάτων και να επιτεθούν χωρίς μπάρες (αν και εξαιρετικά αδύναμοι επίθεση είναι και αποτελεσματικοί μόνο για να αποκρούσουν τους επιτιθέμενους και να ξεφύγουν). Οι χαρακτήρες μπορούν επίσης να χρησιμοποιήσουν όπλα συμπλοκής, και υπάρχουν πολλά περισσότερα όπλα διαθέσιμα από ότι στο προηγούμενο παιχνίδι. μικρογραφία|Σκηνή μάχης με ένα Yamibito στο σπίτι του Shu Mikami, όταν ο χαρακτήρας έχει ανοιχτό τον φακό του πάνω στα Yamibito, γίνονται ποιο αδύναμα. Μια άλλη σημαντική προσθήκη στο παιχνίδι είναι η εισαγωγή ενός νέου τύπου εχθρού: του Yamibito. Αυτός, αν και είναι πολύ πιο ανθεκτικός, επιθετικός και ευφυής από τα Shibito, λειτουργεί ουσιαστικά με τον ίδιο τρόπο με αυτούς. Η κύρια αδυναμία των Yamibito είναι το φως, πράγμα που σημαίνει ότι μπορούν να αποδυναμωθούν όταν ο παίκτης εστιάζει τον φακό πάνω τους ή ανάβει τα φώτα σε ένα δωμάτιο. Όπως και το Shibito, ένα Yamibito μπορεί να νικηθεί, αλλά ξαναζωντανεύει, όταν ένα Yamirei (闇霊, "πνεύμα σκότους") επανεισέρχεται στο πτώμα του. Τα Yamirei είναι επίσης αδύναμα στο φως και μπορούν να νικηθούν με έναν φακό ή από μια λάμπα σε ένα δωμάτιο. Ωστόσο λόγω της βελτιωμένης νοημοσύνης και της δύναμης τους, τα Yamibito δεν θα πέσουν για περισπασμό, και μπορεί να συμμαχήσουν με τα Shibito για να νικήσουν τον παίκτη, και επίσης είναι πολύ πιο δύσκολο να νικηθούν στην μάχη.
Κατάλογος πόλεων της Αυστρίας
Σημειώσεις και παραπομπές
Α
Εξίσωση Λαπλάς
Βιβλιογραφία - Πηγές
Κατηγορία:Ανάλυση Φουριέ Κατηγορία:Διαφορικές εξισώσεις Κατηγορία:Αρμονικές συναρτήσεις
Forbidden Siren 2
Τρόπος παιχνιδιού
Όπως και στο αρχικό παιχνίδι, υπάρχουν επίσης διάφορα αντικείμενα που είναι διάσπαρτα σε κάθε σενάριο που δίνουν στον παίκτη την περαιτέρω εικόνα για το ιστορικό της ιστορίας. Μόλις αποκτηθούν, τα στοιχεία αυτά τοποθετούνται σε έναν κατάλογο που ονομάζεται Archive (Αρχείο) και μπορούν να προβληθούν ανά πάσα στιγμή κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού. Ο κατάλογος έχει επεκταθεί στη συνέχεια για να συμπεριλάβει πρόσθετους τύπους μέσων όπως ηχητικά, βίντεο και άλλα διαδραστικά συμπληρώματα. Υπάρχουν τρία επίπεδα δυσκολίας: εύκολο, κανονικό και δύσκολο.
Κατάλογος πόλεων της Αυστρίας
Σημειώσεις και παραπομπές
אוסטריה
Forbidden Siren 2
Πλοκή
Το παιχνίδι αφηγείται την ιστορία πολλών χαρακτήρων που παγιδεύονται στο νησί Yamijima, στα ανοιχτά των ακτών της ηπειρωτικής Ιαπωνίας. Το 1976, ένα υποβρύχιο καλώδιο κάτω από το νερό στο νησί, έχει κοπεί, και έχει συμβεί μία τεράστια συσκότιση. Κατά τη διάρκεια μιας διακοπής ρεύματος, το σύνολο του πληθυσμού του νησιού εξαφανίστηκε χωρίς ίχνος ή εξήγηση. Το 2005, είκοσι εννέα χρόνια αργότερα, ένας δημοσιογράφος επισκέπτεται το νησί για να ανακαλύψει τι συμβαίνει εκεί, μαζί με μια μικρή ομάδα άλλων επιβατών- ακόμα και μια ομάδα στρατιωτών καταφθάνει στο νησί για μια έρευνα για τον χαμένο λοχαγό του ελικοπτέρου. Το παιχνίδι παίζεται από την προοπτική αυτών των χαρακτήρων, οι πρωταγωνιστές προσπαθούν να επιβιώσουν από τα τέρατα που υπάρχουν στο νησί και να ανακαλύψουν το μυστήριο που αυτό κρύβει.
Χρησιμοποιημένοι Χαρακτήρες
Mamoru Itsuki: Ένας 20χρονος δημοσιογράφος περιοδικών που διερευνά το νησί Yamijima για ένα άρθρο μετά από την άδεια τον συντακτών του. Η βόλτα με το πλοίο στο νησί καταλήγει σε καταστροφή καθώς συντρίβεται στη μέση του ωκεανού. Ξυπνά σε ένα νησί φάντασμα και από περιέργεια θέλει να ερευνήσει το μυστήριο που υπάρχει, σύντομα θα ανακαλύψει έναν σύντροφο αν και δεν καταλαβαίνει ότι είναι ένα πιόνι σε ένα θανατηφόρο παιχνίδι. Ο Mamoru είναι έμπορος στο περιοδικό "Atlantis" που περιλαμβάνει θέματα μυστηρίου και επιστήμης. Με την πρώτη ματιά, φαίνεται να είναι ένας σύγχρονος ψύχραιμος νεαρός άνδρας. Αλλά είναι σε θέση να αναλάβει αποφασιστική δράση όταν αντιμετωπίζει αντιξοότητες.
Είναι ένας έξυπνος νεαρός τύπος του οποίου το κύριο πάθος του είναι το παραφυσικό: παράλληλα σύμπαντα, άλλοι κόσμοι και παρόμοια. Αυτός ο παράξενος και όχι πολύ κοινωνικός, αλλά παρόλα αυτά καλός άνθρωπος είναι πολύ έξυπνος και πολυμαθής, τα παίρνει όλα απολύτως σοβαρά και προσπαθεί να κατανοήσει την ουσία όλων των φαινομένων γύρω του - αλλά εξαιτίας αυτού, στερείται εντελώς την αίσθηση του χιούμορ και εμπιστοσύνης (συνέπεια παθολογικής σοβαρότητας και ενδιαφέροντος για τη φαντασία). Ακόμη και το πιο φαινομενικά προφανές αστείο μπορεί να εκληφθεί στην ονομαστική αξία, αρχίζοντας να αναλύει στοχαστικά κάποιο είδος ανοησίας - και επομένως είναι εύκολο να τον παραπλανήσεις. Ειδικά ένα κορίτσι, καθώς ο Itsuki είναι πολύ ντροπαλός και τα χάνει γρήγορα όταν επικοινωνεί με το αντίθετο φύλο (αν και θεωρεί τον εαυτό του «εξαιρετικά ψυχρόαιμο»). Παρά, ότι είναι έξυπνος, ευγενικός και αλτρουιστής, η προσωπική ζωή του άντρα ακόμα δεν λειτούργησε. Η κοπέλα του Mai Ikeda με το οποίο έβγαινε του άφησε μόνο ένα αποχαιρετιστήριο γράμμα. Αποδεικνύεται ότι υπέφερε από καιρό από ένα σύμπλεγμα κατωτερότητας που προκλήθηκε από ένα μεγάλο σημάδι στο στήθος της και πίστευε ότι μόνο ένας τύπος όπως ο Mamoru θα την αγαπούσε γι' αυτό που είναι, αλλά σύντομα κατάλαβε το λάθος της. Ωστόσο, ο Mamoru εξακολουθεί να κρατά ένα αποχαιρετιστήριο γράμμα από την πρώην κοπέλα του στο πορτοφόλι του, ίσως ο Mamoru να την αγαπούσε πραγματικά, αλλά παρασύρθηκε τόσο πολύ από τη φαντασία του που δεν μπορούσε να δείξει τα συναισθήματά του.
Μετά από αυτό το γεγονός, ο Mamoru αποφάσισε να αφοσιωθεί ακόμη περισσότερο στη δουλειά του - και προσφέρθηκε να πάει επαγγελματικό ταξίδι στο μυστηριώδες νησί Yamijima για να μάθει την αλήθεια για τα γεγονότα που διαδραματίζονται εκεί. Αλλά λίγο πριν το ταξίδι, ο Mamoru άρχισε να υποφέρει από ένα παράξενο επαναλαμβανόμενο όνειρο. Μη δίνοντας σημασία σε αυτή την προειδοποίηση, ο δημοσιογράφος πηγαίνει στο νησί Chuu για να πάρει μια βάρκα στη Yamijima από εκεί.
Yorito Nagai: Ένας 21χρονος στρατιώτης που είναι μέλος της ιαπωνικής αυτοάμυνας, που προσγειώθηκε στο νησί Yamijima κατά τη διάρκεια μιας σύγκρουσης με το ελικόπτερο. Ήταν συνάδελφος του Hiroshi Okita στον στρατό πριν γίνει τέρας Shibito στο παιδικό πάρκο του νησιού. Είναι ένας απλός νεαρός άνδρας ο οποίος παρά την έλλειψη εμπειρίας στο στρατό, έχει επιδείξει αξιοσημείωτη πειθαρχία στην εκπαίδευση. Έχει πλήρη εμπιστοσύνη στον Takeaki Misawa.
Ο Yorito Nagai μόλις σχετικά πρόσφατα εντάχθηκε στις ένοπλες δυνάμεις και ουσιαστικά εξακολουθεί να είναι ένας νεοσύλλεκτος που δεν έχει λάβει ποτέ μέρος σε πραγματικές εχθροπραξίες. Αυτός είναι ένας άνθρωπος που απέχει πολύ από το να είναι ο πιο ατσάλινος χαρακτήρας, και ως εκ τούτου οι γονείς του Yorito. Όταν μπήκε για πρώτη φορά στην υπηρεσία, φοβήθηκαν οι γονείς του ότι ο γιος τους θα άφηνε τα πάντα και θα επέστρεφε σπίτι χωρίς να πετύχει καμία επιτυχία - για να επευφημήσει τον Yorito, η μητέρα του τον έστελνε συνεχώς δώρα και περιέγραψε με γράμματα τις επιμελείς προσπάθειές της να μάθει πώς να χρησιμοποιεί το Διαδίκτυο για να ανεβάσει το ηθικό του γιου της και να του δείξει ότι δεν αξίζει ποτέ να τα παρατήσει. Θα μπορέσει όμως ένας τόσο απροετοίμαστος πολεμιστής να επιβιώσει σε έναν πραγματικό εφιάλτη, θα έχει τη δύναμη να σώσει τη ζωή του και να παραμείνει άντρας μετά από όλα αυτά;
Πριν από δύο χρόνια, ο Takeaki Misawa συμμετείχε σε επιχείρηση διάσωσης στην επικράτεια του χωριού Hanuda (το χωριό του βιντεοπαιχνιδιού Forbidden Siren), όταν κατάφερε να σώσει ένα κοριτσάκι ονόματι Harumi Yomoda. Αλλά, παρά το γεγονός ότι με την πρώτη ματιά δεν συνέβη τίποτα ιδιαίτερο τότε, αυτό το περιστατικό άλλαξε όλη τη ζωή του στρατιώτη, επειδή εκείνη την ημέρα ο Misawa ήρθε για πρώτη φορά σε επαφή με την τρομερή κατάρα του χωριού Hanuda - από τότε τρομερά οράματα με πολλά χέρια άρχισαν να τον βασανίζουν, απλώνοντας το σώμα του για να τον σκοτώσουν. Παρόλο που ο Takeaki Misawa προσπαθούσε ακόμα να διατηρήσει την ψυχραιμία του, έδειξε εξαιρετικά αποτελέσματα στη δουλειά και κέρδισε ακόμη και αθλητικούς αγώνες στη σκοποβολή, μερικές φορές, προς έκπληξή του, παρατήρησε τη συνήθεια να σχεδιάζει ασυνείδητα εικόνες μαύρων χεριών στα πρώτα αντικείμενα που συναντούσε (συμπεριλαμβανομένων των περιοδικών) και άλλες παραξενιές. Φαινόταν ότι από εκείνη τη μέρα κάτι εγκαταστάθηκε στο υποσυνείδητο του ταγματάρχη και ότι καταβρόχθιζε το μυαλό του μέρα με τη μέρα. Έτσι, μια μέρα, όταν ο Misawa, μαζί με τους συναδέλφους του Yorito Nagai και Hiroshi Okita, πετούσαν με ελικόπτερο στον καθορισμένο χώρο στρατιωτικής εκπαίδευσης, ξαφνικά ο ουρανός καλύφθηκε με μια παράξενη ομίχλη, όλοι οι ραδιοπομποί απέτυχαν και έπρεπε να κάνει αναγκαστική προσγείωση στο νησί Yamijima.
Ichiko Yagura: Μια μαθήτρια λυκείου που βρισκόταν στο πλοίο Bright Win μαζί με τους συμμαθητές της. Αλλά συνέβη μια θυελλώδης καταιγίδα και βρίσκει τον εαυτό της να είναι ο μόνος άνθρωπος που επέζησε στο πλοίο. Τρομαγμένη και μπερδεμένη ήταν μέσα στο πλοίο μέχρι που ο Shigeru Fujita την έχει σώσει από τα Shibito. Μετά τα πράγματα μεταξύ τους θα καταρρεύσουν στην συνέχεια.
Μετά το τέλος του 44ου πρωταθλήματος τένις γυμνασίου, οι 14χρονοι μαθητές γυμνασίου της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Kameishino, Ichiko Yagura, Noriko Kifune (η καλύτερος φίλος της Ichiko) και ο Ichiro Nakajima (ο φίλος της Noriko) μόλις επέστρεφαν στο σπίτι με το επιβατηγό πλοίο Bright Win όταν το πλήρωμα του πλοίου έπιασε το πτώμα μιας κοπέλας στη θάλασσα, κάτι που προκάλεσε αναταραχή στους επιβάτες. Όμως τα γεγονότα δεν τελείωσαν εκεί. Το βράδυ της επόμενης μέρας (2 Αυγούστου), ξέσπασε καταιγίδα: το νερό πήρε ξαφνικά το χρώμα του αίματος και λόγω αυτών των ταραχών, η Ichiko έπεσε από το κατάστρωμα του πλοίου και έπεσε στη θάλασσα. Η Noriko η οποία ήταν επίσης στο κατάστρωμα εκείνη τη στιγμή, κατάφερε να πιάσει τη φίλη της από το χέρι την τελευταία στιγμή - αλλά η κοπέλα δεν είχε αρκετή δύναμη να σύρει την Ichiko πίσω στο κατάστρωμα. Πέφτοντας στο ματωμένο νερό της θάλασσας, το τελευταίο πράγμα που άκουσε η Ichiko ήταν το ουρλιαχτό μιας σειρήνας που πλησίαζε.
Ο Shigeru Fujita γεννήθηκε στο νησί Yamijima και έφυγε από το νησί το 1951 και η μητέρα του πέθανε ένα χρόνο αργότερα. Το 1970, την ίδια χρονιά που έκλεισε το ορυχείο, πέθανε και ο πατέρας του. Ωστόσο, ο Shigeru, ο οποίος μέχρι τότε είχε ήδη δουλειά στην αστυνομία και μια οικογένεια (αυτό είναι σωστό - δουλειά στην πρώτη θέση), δεν βιαζόταν να επιστρέψει στην πατρίδα του και δεν παρευρέθηκε καν στην κηδεία των γονιών του. Για τον Fujita, το καθήκον ήταν πάντα πάνω από όλα... Αλλά μια μέρα, ως αποτέλεσμα ενός ολισθήματος της αστυνομίας στις 3 Μαΐου 1986, εξαιτίας του οποίου ένας κατηγορούμενος για διάρρηξη κατάφερε να δραπετεύσει, ο Shigeru υποβιβάστηκε και στάλθηκε για να ερευνήσει περίεργες φήμες για την εμφάνιση μιας μυστηριώδους γυναίκας στο νησί Yamijima, το οποίο είναι πλέον κλειστό για το κοινό - με άλλα λόγια, για την πατρίδα της. Ακόμη και μετά από αυτό, ο Shigeru ήταν έτοιμος να συνεχίσει την εργασία του στην αστυνομία και να αναλάβει οποιαδήποτε έρευνα. Έτσι, σε υπέροχη απομόνωση, ο Shigeru πήγε στο νησί Yamijima για να εκπληρώσει το καθήκον του. και από τότε κανείς δεν είδε τον αστυνομικό, το πιο πιθανό είναι ότι ο Shigeru έγινε άλλο ένα θύμα του "ιαπωνικού τριγώνου των Βερμούδων".
''Παρεμπιπτόντως, σύμφωνα με τις πληροφορίες στο μενού, την εποχή των γεγονότων του παιχνιδιού (2005), η ηλικία του Shigeru είναι 52. Σαφώς κάτι δεν πάει καλά, γιατί αυτό είναι φυσικά αδύνατο αν ο αστυνομικός έφευγε από το νησί της Yamijima το 1951! Αυτή είναι μια άλλη απόδειξη ότι στο βιντεοπαινχίδι Forbidden Siren 2 δεν βλέπουμε τον πραγματικό Fujita, αλλά μόνο ένα αντίγραφο του εξαφανισμένου αστυνομικού, που αναδημιουργήθηκε από τον «άλλο κόσμο» (όπως, για παράδειγμα, οι Tsuneo και Tomoe Ohta αναδημιουργήθηκαν).''
Shu Mikami: Ένας πρώην κάτοικος του νησιού Yamijima, ο Shu έχασε τις αναμνήσεις και την όραση του πριν από 29 χρόνια. Είναι βασισμένος σε ένα από τα καλύτερα βιβλία του Τα Δάκρυα της Γοργόνας σε μια ιστορία που του είπε ο πατέρας του όταν ήταν τεσσάρων ετών. Επιστρέφει στο Yamijima αναζητώντας τις χαμένες αναμνήσεις του. Ωστόσο, διαπιστώνει ότι τα πράγματα δεν είναι αυτά που φαίνονται όταν το σκάφος στο νησί καταρέει. Ως παιδί, ο Shu είναι ευγενικός, φροντίζει την Kanae και τον πατέρα του. Όταν βρίσκει τον πατέρα του νεκρό, τρομοκρατείτε πηγαίνοντας στην Kanae για να τον προστατέψει. Καθώς η Kanae πεθαίνει, ο Shu υφίσταται μια τραυματική εμπειρία στο να παρακολουθεί ένα άλλο στενό άτομο να πεθαίνει, ειδικά μπροστά του με αποτέλεσμα να έχει αμνησία και τύφλωση. Ως ενήλικας, δεν έχει αλλάξει και πολύ την καλοσύνη του. Η σύνδεσή του με την Kanae χρησίμευσε μόνο για να τον ξεγελάσει όταν θεώρησε την Kanae σαν Μητέρα, και η αδιαφορία του για τη λογική της επιβίωσής της και το γεγονός ότι δεν είχε ηλικία δείχνει πώς τα συναισθήματά του απέναντί ​​της μπορεί να τον είχε τυφλώσει και να τον είχε κάνει ευάλωτο στην χειραγώγηση. Ως πνεύμα, δείχνει πώς νοιάζεται για τους πλησιέστερους, διασφαλίζοντας ότι ο Soji βρίσκει και φροντίζει τον Tsukasa, και δείχνοντας στην Akiko που βρίσκεται το κλαδί για τον πατέρα του, ώστε να μπορεί να απελευθερωθεί ο πατέρας του.
Από μικρός, ο Shu Mimaki ήταν καταδικασμένος στη μοναξιά... Τον πρώτο κιόλας χρόνο της ζωής του, τη μητέρα του την πήρε η θάλασσα. Μετά από αυτή την τραγωδία, ο πατέρας του αγοριού (Ryuhei Mikami) εγκαταστάθηκε με τον γιο του στο νησί Yamijima, αλλά εκεί ο μικρός Shu δεν είχε κανέναν να παίξει, δεν είχε φίλους, επειδή οι ντόπιοι αντιπαθούσαν όλους τους επισκέπτες. Και ο μόνος φίλος του παιδιού για πολύ καιρό ήταν ο πατέρας του, που τα βράδια του διάβαζε όμορφα παραμύθια. Αλλά ο πατέρας του συχνά δεν ήταν στο σπίτι, ο Ryuhei ήταν ασυνήθιστα παθιασμένος με τη δουλειά του, το «κυνήγι θησαυρού», οπότε ο μικρός Shu έπρεπε να περάσει πολύ χρόνο μόνος. Ωστόσο, από την ηλικία των 4 ετών, ο πατέρας του άρχισε να παίρνει τον Shu μαζί του - και μια μέρα, όταν εξέτασαν την προβλήτα του νησιού Yamijima αναζητώντας "θησαυρούς", ο Shu είδε εκεί κάτι εκπληκτικό που του τράβηξε την προσοχή, στην ακτή βρισκόταν ένα νεαρό μελαχρινό κορίτσι, του οποίου το σώμα, προφανώς, πετάχτηκε στην ακτή από τα κύματα - αλλά, παραδόξως, το κορίτσι ήταν ακόμα ζωντανό. Και, εκτός αυτού, έμοιαζε εντυπωσιακά με τη μητέρα του Shu. Σαν η θάλασσα να εκπλήρωσε την επιθυμία ενός παιδιού που έχασε τη μητέρα του και επέστρεψε τη ζωή που πήρε πριν από τρία χρόνια.
Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, ο Ryuhei και ο γιος του απλά δεν μπορούσαν να αφήσουν το άτυχο κορίτσι να πεθάνει στην ακτή, φοβούμενος για τη ζωή της, ο αρχαιολόγος μετέφερε το το κορίτσι στο σπίτι. Όταν όμως η κοπέλα συνήλθε, αποδείχθηκε ότι δεν θυμόταν τίποτα, έτσι αποφασίστηκε να την ονομάσουν «Kanae». Και ο πατέρας και ο γιος συμφώνησαν να μείνει στο σπίτι τους.
Συνέβη το πιο συνηθισμένο βράδυ. Αφού διάβασε ένα παραμύθι για τη μικρή γοργόνα στον γιο του το βράδυ, ο Ryuhei, ως συνήθως, τον έβαλε στο κρεβάτι. Αλλά όλες οι σκέψεις του Shu ήταν αφιερωμένες στο αύριο και την Kanae, έλεγε στον μπαμπά ότι ήθελε το κορίτσι να μπορεί να παίξει μαζί του και στο δρόμο, αλλά για κάποιο λόγο, μια σκιά θλίψης εμφανίστηκε στο ξαφνικά σοβαρό πρόσωπο του πατέρα του μόλις το αγόρι ανέφερε το όνομα της. Και λίγη ώρα αφότου ο Ryuhei έφυγε από το δωμάτιο του γιου του, άρχισαν να ακούγονται περίεργες κραυγές από το διάδρομο. Νιώθοντας ότι κάτι δεν πήγαινε καλά, το παιδί κατέβηκε κάτω. Τα μάτια του είδαν το ματωμένο σώμα του πατέρα του ξαπλωμένο στην πόρτα! Νομίζοντας στην αρχή ότι ο Ryuhei είχε αποκοιμηθεί, ο Shu κόλλησε στο σώμα του πατέρα του, προσπαθώντας μάταια να τον ξυπνήσει, αλλά συνειδητοποιώντας ότι ο πατέρας του ήταν νεκρός, το παιδί, τρομοκρατημένο από αυτό που είδε, ορμάει και τρέχει πηδώντας έξω από το σπίτι του παράθυρου, προς ευτυχία του βλέπει την Kanae στο δρόμο ψάχνοντας την προστασία της, ο μικρός Shu ρίχνεται στην αγκαλιά του κοριτσιού κλαίγοντας από τον φόβο που βίωσε, ενώ η Kanae για κάποιο άγνωστο λόγο αρχίζει να ζητά συγγνώμη.
Μετά το περιστατικό με τον Shu να ήταν στην βάρκα παρακολουθώντας τον θάνατο της Kanae, το πρωί η αστυνομία βρήκε μόνο το μικρό Shu Mikami, καθισμένο σε μια βάρκα που παρασύρθηκε, ο μόνος επιζών από το περιστατικό του 1976 στο νησί Yamijima. Όταν ανακαλύφθηκε ο Shu, το σώμα του αγοριού καλύφθηκε με εκδορές μετά την πτώση, το παιδί έχασε επίσης εν μέρει την όρασή του και δεν μπορούσε πραγματικά να θυμηθεί τι συνέβη στο νησί όπου ο πατέρας του και η Kanae εξαφανίστηκαν.
Στη συνέχεια, ο Shu Mikami στάλθηκε σε ορφανοτροφείο και υιοθετήθηκε από ανάδοχους γονείς, με αποτέλεσμα να μετακομίσει στο Τόκιο. Αλλά και πάλι, από τότε, το αίσθημα της μοναξιάς δεν τον έχει αφήσει. Πρώτα ο Shu έχασε τη μητέρα του και μετά τον πατέρα του και την Kanae, τώρα δεν μπορεί καν να δει τον κόσμο γύρω του, καταδικασμένος να περάσει το υπόλοιπο της ζωής του σε ένα σκοτεινό κενό. Ό,τι του έχει απομείνει - αυτές είναι αναμνήσεις από αυτούς που αγαπούσε - αλλά ακόμα κι αυτές οι αναμνήσεις ήταν ασαφείς. Σαν να κρεμόταν μια κατάρα πάνω από τον Mikami, και κάποιος σταδιακά του αφαιρεί ό,τι είναι αγαπημένο του. Ήταν αφόρητο - και γι' αυτό ο Shu, ανίκανος να συνεχίσει να ζει έτσι, άρχισε να αποσύρεται στον εαυτό του, στον κόσμο των θλιβερών αναμνήσεων του, προσπαθώντας να βρει τη χαμένη ευτυχία. Το 1991, ο Shu μπήκε στο πανεπιστήμιο. Αυτή τη στιγμή, αρχίζει να ασχολείται με τη λογοτεχνία και να γράφει βιβλία, προσπαθώντας έτσι να ανακτήσει τις χαμένες αναμνήσεις, να αναπαράγει ξανά παλιά γεγονότα και να καταλάβει τι πραγματικά συνέβη.
Akiko Kiyota: Μία μέντιουμ που συνοδεύει τον Soji Abe στο νησί Yamijima προκειμένου να αποδείξει την αθωότητά του για τον θάνατο της Ryuko Tagawa. Είναι πολύ εξοικειωμένη με το νησί, και είναι σε θέση να διαβάσει το παρελθόν κατά τη διάρκεια του Sightjacking. Ήταν σε θέση να δει όλα τα είδη αναμνήσεων αγγίζοντας αντικείμενα και ανθρώπους που μπορεί να θυμηθεί. Μετά την αποφοίτησή της από το κολέγιο άνοιξε ένα κατάστημα που ονομάζεται Yumemi Salon στο Τόκιο όπου εργάστηκε ως μάντισσα, χρησιμοποιώντας τις δυνάμεις της να διαβάσει τις αναμνήσεις ανθρώπων, και αντικειμένων, ή μέσω υπηρεσιών ραντεβού ή ανάγνωσης ταρώ για να βοηθήσει άλλους ανθρώπους. Ενεργεί επίσης με το όνομα "Mademoiselle Yumemi" στο Διαδίκτυο. Τελικά γίνεται ένα είδωλο της Μητέρας για να συναντήσει την καλύτερη της φίλη την Ryuko Tagawa (που είναι επίσης ένα άλλο είδωλο από τη Μητέρας) συναντιόνταν την στο εστιατόριο όπου δούλευε. Ένα απόγευμα, η Akiko μαθαίνει από την είδηση ​​ότι η Ryuko δολοφονήθηκε, πιθανώς από τον εραστή της τον Soji Abe. Λίγες στιγμές μετά την παρακολούθηση των ειδήσεων, η Soji εμφανίζεται και της λέει ότι μόλις είδε την Ryuko να βγαίνει από το κτίριο πριν από τη δολοφονία, οπότε πρέπει να είναι ζωντανή. Και οι δύο αποφασίζουν να πάνε στο Yamijima για να βρουν την Ryuko και να αποκαλύψουν την αθωότητα του Soji.
Από την πρώιμη παιδική ηλικία, η Akiko αγαπούσε να εκπλήσσει τους άλλους με την ικανότητά της. Για παράδειγμα, όταν αγγίξε τη μητέρα της, μπόρεσε να δει τα γεγονότα που έγιναν στη γέννησής της: στις 3 Αυγούστου 1976, η μητέρα της Akiko, βρισκόταν στα τελευταία στάδια. εγκυμοσύνης, έπεσε από μια βάρκα στο νερό, γεγονός που οδήγησε σε πρόωρο τοκετό. Αναμφίβολα, η μητέρα, που προηγουμένως αγνοούσε τις παρόμοιες ικανότητες της κόρης της, συγκλονίστηκε από την ιστορία της Akiko. Αλλά ποιος είναι ο λόγος για μια τόσο ασυνήθιστη δύναμη του κοριτσιού; Η αλήθεια είναι ότι στην πραγματικότητα η Akiko είναι η αναγέννηση της Kanae, γιατί, αν συγκρίνουμε τις ημερομηνίες, τότε η 3η Αυγούστου 1976 είναι ακριβώς η μέρα που ο Kanae διαλύθηκε στη θάλασσα και ταυτόχρονα η Akiko γεννήθηκε από ένα κορίτσι που έπεσε στη θάλασσα κοντά το νησί Yamijima! Όπως καταλαβαίνουμε, η ψυχή της Kanae επέστρεψε στη θάλασσα ενσαρκώθηκε σε ένα παιδί στη μήτρα μιας γυναίκας που έπεσε στο νερό. Γι' αυτό η Akiko έχει δυνάμεις που ένας κανονικός άνθρωπος δεν μπορεί να κάνει. Ωστόσο, όλα αυτά τα χρόνια, η ψυχή της Kanae ήταν βαθιά στο υποσυνείδητο της Akiko και δεν έγινε αισθητή.
Ουότερλου Χοκς
Οι Ουότερλου Χοκς (αγγλικά: Waterloo Hawks) ήταν ομάδα καλαθοσφαίρισης του NBA. Ο σύλλογος είχε έδρα το Ουότερλου της Άιοβα και χρησιμοποίησε ως γήπεδο το McElroy Auditorium.
Ιστορία
Αμέσως μετά τη συνένωση με το BAA, έξι ομάδες -μεταξύ των οποίων και οι Χοκς- μετακινήθηκαν από το NBL και έλαβαν μέρος στο νεοσύστατο πρωτάθλημα του NBA. Στην εναρκτήρια σεζόν, οι Χοκς σημείωσαν 19 νίκες και 43 ήττες και τερμάτισαν στην πέμπτη θέση της Δυτικής κατηγορίας.
Forbidden Siren 2
Χρησιμοποιημένοι Χαρακτήρες
Soji Abe: Ένας εργαζόμενος σε ένα λιμάνι πριν κατευθυνθεί στο νησί Yamijima, ο Soji ήταν φίλος με την Ryuko. Δυστυχώς αυτή σκοτώθηκε και είναι κατηγορούμενος για τη δολοφονία της (πράγμα που δεν την σκότωσε αυτός). Συνεργαζόμενος με την Akiko, πηγαίνει στο νησί Yamijima για να κρυφτεί από την αστυνομία και να δει αν μπορεί να βρει έναν τρόπο να αποδείξει την αθωότητά του. Ο Soji ήταν ένας ευγενικός άντρας που ανέπτυξε μια προβληματική σχέση με την Ryuko. Συχνά καβγάδιζε μαζί της, αλλά την αγαπούσε ανεξάρτητα. Ωστόσο, μια μοιραία μέρα, οι δύο καταλήγουν σε έναν μεγάλο καβγά αναγκάζοντας τον Soji να φύγει από το διαμέρισμα. Ενώ είναι μακριά, η Yuri Kishida, ένα άλλο είδωλο της Μητέρας, επισκέπτεται την Ryuko για να τη σκοτώνει λόγω της αμνησίας και της απροθυμίας της να εκπληρώσει την αποστολή της. Μετά που η Yuri δολοφόνησε την Ryuko, άλλοι κάτοικοι και η αστυνομία υποψιάζονται για τον Soji ότι αυτός ήταν ο δολοφόνος της Ryuko και τώρα είναι ένας καταζητούμενος φονιάς. Έχοντας την επίγνωση της αθωότητάς του, ο Soji αναγκάζεται να εισέλθει στο σπίτι της Akiko Kiyota, γνωρίζοντας ότι είναι μια μέντιουμ και φίλη της Ryuko, και ως εκ τούτου μπορεί να τον βοηθήσει να αποδείξει την αθωότητά του. Έπιασε την Akiko την στιγμή που έβλεπε αυτόν στις ειδήσεις απειλώντας την ότι θα την σκοτώσει με ένα μαχαίρι στο λαιμό της αν ουρλιάξει. Όταν η Akiko γίνεται ήσυχη o Soji σταματά την απειλεί και είναι τρομερά προβληματισμένος όταν αποκαλύπτει η αστυνομία ότι τον ακολουθεί για ένα έγκλημα που δεν διέπραξε. Η Akiko γνωρίζοντας τον Soji, πιστεύει στην αθωότητά του και έτσι οι δύο αποφασίζουν να πάνε στο νησί Yamijima ως μέρος για να ξεφύγουν, ενώ προσπαθούν να καταλάβουν πώς να αποδείξουν ότι ο Soji δεν σκότωσε την Ryuko.
Ουότερλου Χοκς
Ιστορία
Παρ'όλα αυτά, η ομάδα αποσύρθηκε από το NBA αμέσως μετά το τέλος της περιόδου και μετακόμισε για τη σεζόν 1950-51 στο National Professional Basketball League (NPBL). Μετά το τέλος και αυτής της περιόδου, το εν λόγω πρωτάθλημα διαλύθηκε, ενώ την ίδια τύχη είχε τελικά και ο σύλλογος.
Forbidden Siren 2
Χρησιμοποιημένοι Χαρακτήρες
Παρά το γεγονός ότι εκ πρώτης όψεως ο Soji μπορεί να εκληφθεί εσφαλμένα ως άπληστος νταής του δρόμου, στην πραγματικότητα, αυτός ο νηπιακός τύπος στην καρδιά μοιάζει περισσότερο με ένα μεγάλο παιδί - δραστήριο, φιλικό και ανέμελο. Ίσως γι' αυτό βρίσκεται συνεχώς σε διάφορες παράλογες καταστάσεις. Μια ωραία μέρα, ο Soji κατάφερε να ζήσει στο ίδιο διαμέρισμα με την Ryuko Tagawa (προφανώς, ούτε η δραπέτης Ryuko ούτε ο άνεργος Soji είχαν χρήματα για στέγαση, οπότε αποφάσισαν να νοικιάσουν ένα διαμέρισμα μαζί για να εξοικονομήσουν χρήματα). Παρά το γεγονός ότι η Ryuko και Soji ήταν εντελώς διαφορετικοί άνθρωποι, παραδόξως, βρήκαν ο ένας στον άλλο την υποστήριξη, την υποστήριξη και την κατανόηση που τόσο τους έλειπε σε αυτόν τον κόσμο. Η σχέση τους δύσκολα θα μπορούσε να ονομαστεί αγάπη, αυτοί οι άνθρωποι απλά χρειάζονταν ο ένας τον άλλον.
Ουότερλου Χοκς
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ανενεργές ομάδες του NBA Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1948 Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1948
Forbidden Siren 2
Χρησιμοποιημένοι Χαρακτήρες
Τελικά, αποδείχθηκε ότι και η ίδια η Kiyota δεν ήξερε τίποτα για το τι συνέβη, αλλά, σύμφωνα με τα μαγικά της, η λύση κρύβεται στο εγκαταλελειμμένο νησί Yamijima. Και έτσι ο Soji και η Kiyota πηγαίνουν σε ένα μυστηριώδες νησί για να αποδείξουν την αθωότητα του, αλλά στην πορεία, το σκάφος Shosei-Maru πέφτει σε μια ξαφνική καταιγίδα και οι δορυφόροι ξεβράζονται στην ξηρά από τον Yamijima.
Ωστόσο, αυτό δεν μπορούσε να συνεχιστεί για πάντα. Σύντομα, τα μέλη της οικογένειας Ohta με τους ψαράδες έμαθαν ότι εμφανίστηκε μια κοπέλα στο χωριό Aonoku του νησιού ότι φοβάται το φως. Απόλυτα πεπεισμένοι ότι η Kanae προέρχεται από το κακό και ότι είναι το «εργαλείο των Αρχαίων» που αναφέρεται στον κώδικα της οικογένειας Ohta, αποφάσισαν να σκοτώσουν το κορίτσι με κάθε κόστος. Αυτοί οι άνθρωποι δεν σκέφτονταν πλέον αν έκαναν το σωστό - απλώς ακολούθησαν τυφλά τις παραδόσεις των προγόνων τους. Και το βράδυ στις 2 Αυγούστου έκαναν έφοδο στο σπίτι του Mikami. Εκείνη την ώρα, η Kanae βρισκόταν μόλις στον πρώτο όροφο όταν άρχισαν να ακούγονται έξω από το σπίτι οι κραυγές των χωρικών, που διψούσαν για το θάνατο της «μάγισσας», ο Ryuhei Mikami κατέβηκε αμέσως κάτω. Όμως, προς απογοήτευση της Kanae, ο Ryuhei κατάλαβε αμέσως την πραγματική της φύση και προφανώς προσπάθησε να αφήσει τους κυνηγούς «μαγισσών» να μπουν στο σπίτι του. Η Kanae για να το σταματήσει αυτό, άρπαξε ένα μαχαίρι και μαχαίρωσε με αυτό τον Ryuhei (αν και οι ακριβείς συνθήκες του φόνου είναι άγνωστες). Συνειδητοποιώντας με τρόμο ότι ο Ryuhei είναι νεκρός από τα χέρια της με αίμα, η Kanae έσπευσε να τρέξει πανικόβλητη - όχι μόνο από τους διώκτες της, αλλά και από αυτό που είχε κάνει. Η συνειδητοποίηση της το τι είχε συμβεί ήταν τόσο αφόρητη που προσπαθώντας να βγει από το σπίτι από το παράθυρο και παρατηρώντας τον εαυτό της στον κοντινό καθρέφτη με ματωμένα χέρια, η Kanae έσπασε αμέσως τον καθρέφτη. Τελικά βγαίνοντας από το σπίτι, η κοπέλα πέταξε αμέσως το μαχαίρι, υποσχόμενη ότι δεν θα σκότωνε κανέναν άλλο - αλλά έπρεπε να περιπλανηθεί στη γειτονιά για αρκετή ώρα, κρυμμένη από τους απανταχού ψαράδες. Και τότε στο δρόμο συναντά κατά λάθος τον μικρό Shu, το αγόρι ήταν τρομερά τρομοκρατημένο που ανακάλυψε το πτώμα του πατέρα του, μέχρι που ξανασυναντήθηκαν μαζί.
Παρά το γεγονός ότι η μοίρα της Kanae ήταν να αναγκάσει το αγόρι να ανοίξει τις Επτά Πύλες και στη συνέχεια να θυσιάσει τη ζωή του για να ξυπνήσει τη Μητέρα, το κορίτσι δεν μπορεί απλά να το επιτρέψει - ο μικρός της Shu ήταν αγαπητός. Είναι το μόνο άτομο σε αυτόν τον κόσμο που αποδέχτηκε την Kanae όπως ήταν και την αγάπησε όπως ένα παιδί αγαπά τη μητέρα του. Και τον αγάπησε σαν δικό της παιδί... Κι έτσι η Kanae αποφασίζει να πάει κόντρα στη Μητέρα και να προσπαθήσει να σώσει τον Shu, από τη μοίρα της θυσίας από τη Μητέρα και από τους θυμωμένους χωρικούς. Παλεύει να τον πάει στην προβλήτα, όπου η βάρκα θα μπορούσε να πάρει το παιδί μακριά από το επικίνδυνο νησί, αλλά στο τέλος, λίγο πριν φτάσουν στον στόχο, ο Kanae και ο Shu πέφτουν σε μια ενέδρα που έχουν στήσει οι ψαράδες στη γέφυρα. Αλλά ξαφνικά η γέφυρα κάτω τους αρχίζει να καταρρέει. Η Kanae προσπαθεί στο τελευταίο δευτερόλεπτο να μην πέσει το παιδί, αλλά στο τέλος, οι δυο τους πέφτουν από ένα ύψος στο νερό, η Kanae καταφέρνει μόνο να αγκαλιάσει το παιδί κατά την διάρκεια της πτώσης προστατεύοντάς το με το σώμα της. Όλα αυτά συμβαίνουν σε λίγα δευτερόλεπτα μέχρι τα μεσάνυχτα. Αλλά οι χωρικοί δεν έχουν το χρόνο να γιορτάσουν τη νίκη τους στον αγώνα ενάντια στο κακό, καθώς το απόκοσμο βουητό της Σειρήνας αρχίζει να εξαπλώνεται στο νησί και ένα τεράστιο κύμα αιματηρού τσουνάμι κυλάει πάνω από το νησί Yamijima, ξεπλένοντας τα πάντα στο πέρασμά του.
Το πρωί της 3ης Αυγούστου χάνοντας σιγά σιγά τις δυνάμεις της, η Kanae πεθαίνει σταδιακά στο θαλασσινό νερό χωρίς καταφύγιο από το θανατηφόρο φως του ήλιου. Ο μικρός Shu κάθεται σε μια βάρκα παρακολουθώντας την αβοήθητη πώς η ζωή της «μάνας» του έφτανε στο τέλος της, υπενθύμισε στην Kanae ότι κατάφερε ακόμα να σώσει το μοναδικό άτομο κοντά της και να νικήσει τη μοίρα, παρόλο που της στοίχισε τη ζωή. «Shu, σε παρακαλώ μην κοιτάς...» ήταν τα τελευταία της λόγια πριν το σώμα της Κανάε χαθεί στη θάλασσα για πάντα. Όμως η ψυχή του κοριτσιού δεν έπαθε τον θάνατο.