cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μπάμπι 2
Κυκλοφορία
Ενώ η ταινία κυκλοφόρησε απευθείας σε βίντεο σε αρκετές χώρες όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες, Καναδάς, Κίνα, Ιαπωνία και Ταϊβάν, σε μερικές χώρες κυκλοφόρησε και στις κινηματογραφικές αίθουσες. Τέτοιες χώρες είναι οι Ηνωμένο Βασίλειο, Γαλλία, Ιταλία, Αυστρία, Μεξικό, Δομινικανή Δημοκρατία, Βραζιλία, Αυστραλία και μερικές άλλες Ευρωπαϊκές χώρες.
Η ταινία ήταν επισήμως η τελευταία κινουμένων σχεδίων που κυκλοφόρησε σε VHS, με εξαίρεση τις ταινίες του Disney Movie Club Exclusives.
Υποδοχή
Οι κριτικές για την ταινία ήταν μικτές. Συγκεντρώνει ποσοστό 50% στην ιστοσελίδα συλλογής κριτικών Rotten Tomatoes.
Soundtrack
Η μουσική επένδυση του Μπάμπι 2 περιλαμβάνει ορχηστρικά κομμάτια του Μπρους Μπράουτον και νέα τραγούδια από διάφορους γνωστούς καλλιτέχνες, συμπεριλαμβανωμένων των Άλισον Κράους, Μαρτίνα ΜακΜπράιτ και Άντονι Καλέα. Συμπίπτοντας με την κυκλοφορία του DVD της ταινίας, το soundtrack κυκλοφόρησε στις Ηνωμένες Πολιτείες από την Walt Disney Records στις 7 Φεβρουαρίου 2006.
Λίστα κομματιών
250px|thumb|right|Εξώφυλλο soundtrack
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2006 Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Σκηνοθετικό ντεμπούτο σε ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής DisneyToon Studios Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων του 2006
Λίλι Τόμλιν
Η Μαίρη Τζιν "Λίλι" Τόμλιν (αγγλικά: Lily Tomlin, γεν. 1 Σεπτεμβρίου 1939) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός, κωμικός και συγγραφέας. Ξεκίνησε την καριέρα της ως stand-up κωμικός καθώς και ως ηθοποιός εκτός Μπρόντγουεϊ τη δεκαετία του 1960. Ο ρόλος που την έκανε γνωστή ήταν στο τηλεοπτικό βαριετέ Rowan & Martin's Laugh-In όπου εμφανιζόταν από το 1969 έως το 1973. Από το 2015 πρωταγωνιστεί στον ρόλο της Φράνκι Μπεργκστάιν στη σειρά Γκρέις και Φράνκι (Grace and Frankie) του Netflix, η οποία έχει κερδίσει υποψηφιότητές της για τέσσερα βραβεία Έμμυ ζώνης υψηλής τηλεθέασης, τρία βραβεία σωματείου ηθοποιών και μια Χρυσή Σφαίρα.
Το 1975, η Τόμλιν έκανε το κινηματογραφικό της ντεμπούτο στην ταινία Νάσβιλ, η πόλη των εκπλήξεων (Nashville) του Ρόμπερτ Όλτμαν, το οποίο της χάρισε μια υποψηφιότητα για Όσκαρ Β' Γυναικείου Ρόλου. Το 1977, η ερμηνεία της ως Μάργκο Στέρλινγκ στο Η γάτα είδε τον δολοφόνο (The Late Show) της χάρισε την Αργυρή Άρκτο Α' Γυναικείου Ρόλου και υποψηφιότητες για Χρυσή Σφαίρα και βραβείο BAFTA Α' Γυναικείου Ρόλου. Άλλες αξιόλογες ταινίες της περιλαμβάνουν τα 9 με 5 (Nine to Five, 1980), Κανείς δεν είναι τέλειος (All of Me, 1984), Big Business (1988), Φλερτάροντας τις συμφορές (Flirting with Disaster, 1996), Τσάι με τον Μουσολίνι (Un tè con Mussolini, 1999), Το νόημα της ζωής και πώς να το χάσετε (I Heart Huckabees, 2004) και Παράξενη 'γιαγιά' (Grandma, 2015).
Τα πρώτα χρόνια
Η Τόμλιν γεννήθηκε στο Ντιτρόιτ του Μίσιγκαν. Ήταν κόρη της Λίλι Μέι (το γένος Φορντ, 14 Ιανουαρίου 1914 – 12 Ιουλίου 2005), νοικοκυράς και βοηθού νοσηλευτών και του Γκάι Τόμλιν (3 Μαρτίου 1913 – 24 Οκτωβρίου 1970), βιομηχανικού εργάτη. Έχει έναν μικρότερο αδερφό που ονομάζεται Ρίτσαρντ Τόμλιν. Οι γονείς της Τόμλιν ήταν Νότιοι Βαπτιστές που μετακόμισαν στο Ντιτρόιτ από το Κεντάκι κατά τη διάρκεια της παγκόσμιας οικονομικής ύφεσης του 1929. Είναι απόφοιτος του 1957 του Τεχνικού Λυκείου Cass. Η Τόμλιν φοίτησε στο Πανεπιστήμιο Wayne State σπουδάζοντας αρχικά βιολογία. Πέρασε ακρόαση για ένα έργο και αυτό της κέντρισε το ενδιαφέρον για μια καριέρα στο θέατρο κάνοντάς τη να αλλάξει ειδικότητα. Μετά το κολέγιο, η Τόμλιν άρχισε να παίρνει μέρος σε stand-up κωμωδίες σε νυχτερινά κέντρα στο Ντιτρόιτ και αργότερα στη Νέα Υόρκη. Παράλληλα, συνέχισε να σπουδάζει υποκριτική στο HB Studio. Η πρώτη της τηλεοπτική εμφάνιση ήταν στο The Merv Griffin Show το 1965. Ένα χρόνο αργότερα, έγινε μέλος του καστ στον βραχύβιο τρίτο και τελευταίο κύκλο του The Garry Moore Show.
Χαρακτήρες της Τόμλιν
δεξιά|μικρογραφία| Η Τόμλιν ως κυρία Ίαρμπορ με τη [[Ρίτα Χέιγουορθ στο Rowan & Martin's Laugh-In (1971)]] Το 1969, μετά από μια θητεία ως οικοδέσποινα στη σειρά του ABC Music Scene, η Τόμλιν εντάχθηκε στην εκπομπή κωμικών σκετς του NBC Rowan and Martin's Laugh-In. Ως αντικαταστάτρια της Τζούντι Καρν που αποχώρησε, η Τόμλιν γνώρισε αμέσως επιτυχία στο ήδη καθιερωμένο πρόγραμμα, στο οποίο εκτός από την εμφάνιση σε σκετς, άρχισε να ενσαρκώνοντας και διάφορους ρόλους που δημιούργησε. Αυτοί οι ρόλοι έγιναν πολύ γνωστοί και τους ερμήνευσε και εκτός του σόου σε μεταγενέστερες περιστάσεις:
Η Τόμλιν ήταν μια από τις πρώτες γυναίκες κωμικούς που ντύθηκαν με αντρικά ρούχα στους ρόλους της Τόμι Βέλορ και Ρικ. Το 1982, υποδύθηκε για πρώτη φορά τον Πέρβις Χόκινς, έναν μαύρο τραγουδιστή της σόουλ (που βασίστηκε πάνω στον Λούθερ Βάντρος), με μουστάκι, γένια και κοντά άφρο μαλλιά, ντυμένη με κοστούμι. Η Τόμλιν χρησιμοποίησε ελάχιστα έως καθόλου καλλυντικά που σκουραίνουν το δέρμα για αυτόν τον ρόλο, το χρώμα του οποίου εξαρτιόταν από τον φωτισμό της σκηνής.
Η Τόμλιν επανέφερε την Ίντιθ Αν στο προσκήνιο τη δεκαετία του 1990 με τρεις τηλεοπτικές εκπομπές κινουμένων σχεδίων. Δημοσίευσε την «αυτοβιογραφία» της Ίντιθ Αν με τίτλο My Life (1995), που έγραψε από κοινού με την Τζέιν Βάγκνερ.
Ηχογραφήσεις
Το 1972, η Τόμλιν κυκλοφόρησε το This Is A Recording, το πρώτο της κωμικό άλμπουμ από την Polydor Records που περιείχε τηλεφωνικές συνδιαλέξεις της Ερνεστίν με πελάτες. Το άλμπουμ έφτασε στο Νο. 15 του Hot 200 Billboard και έγινε (και παρέμεινε μέχρι το 2011) το άλμπουμ που έφτασε υψηλότερα στα charts όλων των εποχών στην κατηγορία σόλο κωμωδία. Κέρδισε ένα βραβείο Γκράμι εκείνη τη χρονιά για την καλύτερη κωμική ηχογράφηση.
Το δεύτερο άλμπουμ της Τόμλιν And That's The Truth του 1972, με τον ρόλο της Ίντιθ Αν, ήταν σχεδόν εξίσου επιτυχημένο, έφτασε στο Νο. 41 των chart και κέρδισε μια ακόμα υποψηφιότητα για Γκράμι.
Το τρίτο κωμικό άλμπουμ της Τόμλιν, Modern Scream του 1975, είναι μια παρωδία κινηματογραφικών περιοδικών και συνεντεύξεων διασημοτήτων, όπου υποδύθηκε πολλούς ρόλους, όπως η Ερνεστίν, η Ίντιθ Αν, η Τζούντιθ και η Σούζι. Το άλμπουμ της του 1977 με τίτλο Lily Tomlin On Stage ήταν μια προσαρμογή της παράστασής της στο Μπρόντγουεϊ εκείνη τη χρονιά. Καθένα από αυτά τα άλμπουμ χάρισε στην Τόμλιν επιπλέον υποψηφιότητες για Γκράμι.
Η Τόμλιν ηχογράφησε ένα σινγκλ/EP με τίτλο "The Last Duet" με τον Μπάρι Μάνιλοου.
Κινηματογραφικές ταινίες
αριστερά|μικρογραφία| Η Τόμλιν σε μια φωτογραφία του 1970 για την εκπομπή Laugh-In δεξιά|μικρογραφία| Ο [[Άλαν Άλντα, η Τόμλιν και ο Ρίτσαρντ Πράιορ στο Lily (1973)]] Η Τόμλιν έκανε το δραματικό της ντεμπούτο στην ταινία Νάσβιλ, η πόλη των εκπλήξεων (Nashville) του Ρόμπερτ Όλτμαν, για το οποίο ήταν υποψήφια για Χρυσή Σφαίρα Β' Γυναικείου Ρόλου και Όσκαρ Β' Γυναικείου Ρόλου. Έπαιξε τη Λίνεα Ρις, μια τραγουδίστρια γκόσπελ και μητέρα δύο κωφών παιδιών που κάνει δεσμό με έναν τραγουδιστή κάντρι (τον οποίο υποδύεται ο Κιθ Κάρανταϊν). Το Όσκαρ εκείνη τη χρονιά το πήρε η Λι Γκραντ για τον ρόλο της στο Shampoo. Μια κωμωδία-μυστηρίου, το Η γάτα είδε τον δολοφόνο (The Late Show), στην οποία η Τόμλιν έπαιζε με τον Αρτ Κάρνεϊ, πήρε πολύ καλές κριτικές το 1977. Η της Τόμλιν Στιγμή με στιγμή (Moment by Moment) του 1978, σε σκηνοθεσία και σενάριο της Βάγκνερ, είχε θέμα μια σχέση ανάμεσα σε μια μεγαλύτερη γυναίκα με έναν νεότερο μεταξύ άνδρα, τον οποίον υποδυόταν ο Τζον Τραβόλτα.
Το 1980, η Τόμλιν συμπρωταγωνίστησε στο 9 με 5, όπου έπαιζε μια υπάλληλο γραφείου, τη Βάιλετ Νιούστιντ, που ενώνει τις κολλητές της Τζέιν Φόντα και Ντόλι Πάρτον αναζητώντας εκδίκηση από το αφεντικό τους, Φρανκ Χαρτ. Η ταινία ήταν μια από τις ταινίες με τις μεγαλύτερες εισπράξεις της χρονιάς. Στη συνέχεια, η Τόμλιν πρωταγωνίστησε στην κωμωδία επιστημονικής φαντασίας του 1981 Η γυναίκα που ζαρώνει (The Incredible Shrinking Woman) ερμηνεύοντας τρεις ρόλους (ο τέταρτος, μια επανάληψη του ρόλου της Ίντιθ Αν κόπηκε, αλλά πλάνα του συμπεριλήφθηκαν σε μερικές μεταγενέστερες τηλεοπτικές προβολές). Η ταινία, μια κριτική στον καταναλωτισμό, γράφτηκε από τη Βάγκνερ και δέχτηκε ανάμεικτες κριτικές. Η Τόμλιν επανήλθε με την κριτική και οικονομική επιτυχία Κανείς δεν είναι τέλειος (All of Me) δίπλα στον Στιβ Μάρτιν, ερμηνεύοντας την άρρωστη κληρονόμο της οποίας το πνεύμα παγιδεύεται στο σώμα του Μάρτιν.
Η Τόμλιν και η Μπέτι Μίντλερ έπαιξαν δύο ζευγάρια πανομοιότυπων διδύμων που τα άλλαξαν στη γέννα στην κωμωδία του 1988 Big Business. Η Τόμλιν έπαιξε επίσης τη σερβιτόρα και μανιώδη καπνίστρια Ντορίν Πίγκοτ στην ταινία Στιγμιότυπα (Short Cuts) του Όλτμαν το 1993. Η Τόμλιν έπαιξε σε δύο ταινίες του σκηνοθέτη Ντέιβιντ Ο. Ράσελ, ως καλλιτέχνις στο Φλερτάροντας τις συμφορές (Flirting with Disaster) και αργότερα, ως υπαρξιακή ντετέκτιβ στο Το νόημα της ζωής και πώς να το χάσετε (I Heart Huckabees). Τον Μάρτιο του 2007, διέρρευσαν δύο βίντεο στο YouTube που απεικονίζουν καυγάδες μεταξύ του Ράσελ και της Τόμλιν, στα οποία, μεταξύ άλλων, την αποκαλούσε με σεξιστικές ονομασίες. Όταν η εφημερίδα Miami New Times ρώτησε την Τόμλιν για τα βίντεο, εκείνη απάντησε: "Λατρεύω τον Ντέιβιντ. Υπήρξε μεγάλη πίεση στη δημιουργία της ταινίας - ακόμα και από τον τρόπο που βγήκε σου δίνει να καταλάβεις ότι ήταν μια πολύ ελεύθερη, τρελή ταινία και ο Ντέιβιντ ήταν σε τεράστια πίεση. Και είναι ούτως ή άλλως ένας πολύ ελεύθερος τύπος".
Η Τόμλιν συνεργάστηκε ξανά με τον σκηνοθέτη Ρόμπερτ Όλτμαν στην τελευταία του ταινία Η καλύτερη παρέα (A Prairie Home Companion, 2006). Έπαιξε τη Ρόντα Τζόνσον, μέλος του τραγουδιστικού ντουέτου γουέστερν που τραγουδούσε με τη Μέριλ Στριπ.
Το 2015, η Τόμλιν πρωταγωνίστησε στην ταινία του σκηνοθέτη Πολ Βάιτζ Παράξενη 'γιαγιά' (Grandma), για την οποία ο Βάιτζ είπε ότι ήταν εμπνευσμένη από την Τόμλιν. Η ταινία απέσπασε διθυραμβικές κριτικές και χάρισε στην Τόμλιν υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα.
Επιστροφή στην τηλεόραση
δεξιά|μικρογραφία|216x216εσ| Η Τόμλιν το 2008 Η Τόμλιν χάρισε τη φωνή της κυρίας Βάλερι Φριζλ στην τηλεοπτική σειρά κινουμένων σχεδίων The Magic School Bus από το 1994 έως το 1997. Επίσης, στη δεκαετία του 1990, η Τόμλιν εμφανίστηκε στη δημοφιλή κωμική σειρά Μέρφι Μπράουν (Murphy Brown) ως η προϊσταμένη του χαρακτήρα του τίτλου. Το 1995 εμφανίστηκε σε ένα επεισόδιο της σειράς Homicide ως ύποπτη για φόνο που μεταφέρθηκε στη Βαλτιμόρη. Πρωταγωνίστησε επίσης στο The X-Files το 1998, στο επεισόδιο 6 του έκτου κύκλου ως φάντασμα που στοιχειώνει μια παλιά έπαυλη. Το 2005 και το 2006, έπαιξε έναν επαναλαμβανόμενο ρόλο ως Μάργκο στο Γουίλ & Γκρέις (Will & Grace). Εμφανιζόταν στη δραματική σειρά Η δυτική πτέρυγα (The West Wing) για τέσσερα χρόνια (2002–2006) στον επαναλαμβανόμενο ρόλο της γραμματέως του προέδρου Ντέμπορα Φάιντερερ.
Στην πέμπτη σεζόν 2008–2009 του Νοικοκυρές σε απόγνωση (Desperate Housewives) παίζει έναν επαναλαμβανόμενο ρόλο ως Ρομπέρτα. Η Τόμλιν ντουμπλάρισε τη φωνή της Τάμι σε ένα επεισόδιο των Simpsons το 2005.
Η Τόμλιν πρωταγωνιστεί δίπλα στους Τζέιν Φόντα, Μάρτιν Σιν και Σαμ Γουότερστον στη σειρά του Netflix Γκρέις και Φράνκι (Grace and Frankie). Η Τόμλιν υποδύεται την Φράνκι Μπεργκστάιν, που χώρισε πρόσφατα από τον επί σαράντα χρόνια σύζυγό της (Γουότερσον) ενώ η Φόντα υποδύεται την Γκρέις Χάνσον, που χώρισε πρόσφατα από τον σύζυγό της (Σιν). Η Γκρέις και η Φράνκι γίνονται φίλες με το ζόρι όταν μαθαίνουν ότι οι σύζυγοί τους τις εγκαταλείπουν για να κάνουν δεσμό μεταξύ τους. Η Τόμλιν έλαβε την πρώτη της υποψηφιότητα για Έμμυ το 2015 ως πρωταγωνίστρια της σειράς.
Προσωπική ζωή
δεξιά|μικρογραφία| Η Τόμλιν τον Απρίλιο του 2013 Η Τόμλιν γνώρισε τη μελλοντική της σύζυγο, συγγραφέα Τζέιν Βάγκνερ, τον Μάρτιο του 1971. Αφού παρακολούθησε το τηλεοπτικό αφιέρωμα JT που έγραψε η Βάγκνερ, η Τόμλιν κάλεσε τη Βάγκνερ στο Λος Άντζελες για να συνεργαστούν στο κωμικό άλμπουμ της Τόμλιν And That's The Truth.
Η Τόμλιν δήλωσε το 2008 "Όλοι στη βιομηχανία γνώριζαν βεβαίως τη σεξουαλικότητά μου και την Τζέιν… σε συνεντεύξεις, αναφέρομαι πάντα στην Τζέιν και μιλάω για την Τζέιν, αλλά δεν γράφουν πάντα γι' αυτό". Το 2015, η Τόμλιν είπε: «Όλοι οι συνάδελφοί μου ήξεραν ότι ήμουν ομοφυλόφιλη, και σίγουρα όλοι με όσους συνεργάστηκε». Η Τόμλιν γενικά δεν μιλούσε για τη σεξουαλικότητά της. Πάντως, το 1997 φιγουράρισε στο εξώφυλλο του περιοδικού Time με τη λεζάντα «Ναι, είμαι γκέι».
Στις 31 Δεκεμβρίου 2013, η Τόμλιν και η Βάγκνερ παντρεύτηκαν σε ιδιωτική τελετή στο Λος Άντζελες μετά από 42 χρόνια σχέσης.
Η Τόμλιν έχει συμμετάσχει σε πολλές φεμινιστικές και φιλικές προς τους γκέι παραγωγές ταινιών και στο άλμπουμ της Modern Scream του 1975 κοροϊδεύει τους στρέιτ ηθοποιούς που αποστασιοποιούνται από τους γκέι ρόλους τους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νικητές βραβείου Tony Κατηγορία:Αμερικανοί ακτιβιστές δικαιωμάτων ΛΟΑΤ Κατηγορία:Βραβευμένοι με Γκράμι Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανοί κωμικοί σκετς Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Γεώργιος Σκουταρίδης
Ο Γεώργιος Σκουταρίδης (1885–1962) ήταν Κύπριος αθλητής ο οποίος ειδικευόταν στα 110 μέτρα με εμπόδια και στο άλμα εις μήκος. Το προσωπικό ρεκόρ του στα 110 μέτρα με εμπόδια ήταν 16.6 και στο άλμα εις μήκος 6.35, που τα πραγματοποίησε το 1908.
Συμμετείχε σε δύο Ολυμπιακούς Αγώνες χωρίς να έχει διακρίσεις. Σε εθνικό επίπεδο, ο Σκουταρίδης κέρδισε επτά μετάλλια στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Στίβου και τέσσερα στους Πανιώνιους Αγώνες. Ο Σκουταρίδης σε όλα τα χρόνια της σταδιοδρομίας του αγωνιζόταν για την Ελλάδα, και ανήκε στο τμήμα στίβου του Πανελλήνιου Γ.Σ. έως το τέλος της καριέρας του το 1909.
Σταδιοδρομία
Γεννήθηκε το 1885 στην Κύπρο και ασχολήθηκε με τον αθλητισμό κατά την διάρκεια των σπουδών του στην Αθήνα, όπου παρακολούθησε σπουδές στον τομέα της οινοβιομηχανίας. Το 1904 συμμετείχε στο Τρίτο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Στίβου που διεξήχθη στο Παναθηναϊκό Στάδιο της Αθήνας από 6 έως 9 Μαΐου, κερδίζοντας το χρυσό μετάλλιο στα 110 μέτρα με εμπόδια. Ο Σκουταρίδης τερμάτισε πρώτος με επίδοση 19.0 μπροστά από τον Γεώργιο Ισηγόνη του Πανιωνίου Γ.Σ.Σ. με επίδοση 19.8.
Στις 29 Μαρτίου του 1907, συμμετείχε στους αθλητικούς αγώνες προς τιμήν του βασιλιά της Ιταλίας Βιτόριο Εμμανουέλε που διοργανώθηκαν στο Παναθηναϊκό Στάδιο της Αθήνας, ο οποίος πραγματοποιούσε επίσημη επίσκεψη στην Ελλάδα. Ο Σκουταρίδης κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στα 110 μέτρα με εμπόδια με επίδοση 19.2 μπρόστα από τον Α. Ραγκαβόπουλο του Πειραϊκού Συνδέσμου. Την ίδια χρονιά κέρδισε δύο χρυσά μετάλλια στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Στίβου που διεξήχθη στο Παναθηναϊκό Στάδιο της Αθήνας στις 24 έως 29 Απριλίου, στα αγωνίσματα 110 μέτρα με εμπόδια και άλμα εις μήκος. Στα 110 μέτρα με εμπόδια τερμάτισε με χρόνο 17.8 μπροστά από τους Αλέξανδρο Τουφερή του Πανελλήνιου Γ.Σ., με επίδοση 18.0 και Γεώργιο Κασσάρ του Πανιωνίου Γ.Σ.Σ. που κατέλαβαν την δεύτερη και την τρίτη θέση αντίστοιχα. Στο άλμα εις μήκος ο Σκουταρίδης κατέκτησε την πρώτη θέση με επίδοση 6.01. Τη δεύτερη θέση κέρδισε ο Π. Οικονομίδης του Πανελλήνιου Γ.Σ, με επίδοση 5,965 και την τρίτη ο Νικόλαος Ανδρεαδάκης του Πανιωνίου Γ.Σ.Σ., με επίδοση 5.93.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σκουταρίδης Γεώργιος Κατηγορία:Άλτες του μήκους Κατηγορία:Αθλητές στίβου Πανελληνίου Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1906 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1908 Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου
Σαρόννο
Το Σαρόννο (ιταλικά: Saronno) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βαρέζε, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Υπερήπειρος
μικρογραφία| Προσομοίωση της διάρρηξης της [[Παγγαία|Παγγαίας, μιας αρχαίας υπερηπείρου ]] μικρογραφία| Η [[Ευρασία|Ευρασιατική χερσαία έκταση δεν μπορεί να θεωρηθεί υπερήπειρος σύμφωνα με τον Π.Φ. Χόφμαν (1999). ]]Υπερήπειρος στη γεωλογία ονομάζεται η συνένωση των περισσότερων ή όλων των ηπείρων ή των κρατόνων της Γης προς το σχηματισμό μια ενιαίας μεγάλης χερσαίας έκτασης. Ωστόσο, πολλοί επιστήμονες χρησιμοποιούν έναν διαφορετικό ορισμό: "μια ομαδοποίηση σχεδόν όλων των ηπείρων", ορισμός ο οποίος αφήνει περιθώρια ερμηνείας και είναι ευκολότερο να εφαρμοστεί στο Προκάμβριο.
Οι υπερήπειροι έχουν συναρμολογηθεί και κατακερματιστεί πολλές φορές στο γεωλογικό παρελθόν (βλ. Πίνακα). Σύμφωνα με τους σύγχρονους ορισμούς, υπερήπειρος δεν υπάρχει σήμερα. Η υπερήπειρος Παγγαία είναι το συλλογικό όνομα που περιγράφει όλες τις ηπειρωτικές χερσαίες εκτάσεις όταν βρίσκονταν πιο πρόσφατα η μία δίπλα στην άλλη. Οι θέσεις των ηπείρων έχουν προσδιοριστεί με ακρίβεια μέχρι την πρώιμη Ιουρασική περίοδο, λίγο πριν τη διάλυση της Παγγαίας. Η παλαιότερη ήπειρος Γκοντβάνα δεν θεωρείται υπερήπειρος σύμφωνα με τον πρώτο ορισμό, αφού οι χερσαίες εκτάσεις της Βαλτικής, της Λαυρεντίας και της Σιβηρίας ήταν ξεχωριστές εκείνη την περίοδο.
Υπερήπειροι κατά τη διάρκεια της γεωλογικής ιστορίας
Στον παρακάτω πίνακα παρατίθενται αρχαίες ηπερήπειροι, με βάση ένα γενικότερο ορισμό, σε ένα χρονοδιάγραμμα εκατομμυρίων ετών κατά προσέγγιση.
Γενικό χρονοδιάγραμμα
Υπάρχουν δύο αντίθετα μοντέλα αναφορικά με την εξέλιξη της υπερηπείρων κατά τη διάρκεια του χρόνου.
Το πρώτο μοντέλο θεωρεί ότι υπήρχαν τουλάχιστον δύο διακριτές υπερήπειροι, η Βααλβάρη (από περίπου 3636 έως 2803 εκατομμύρια χρόνια πριν) και η Κένορλαντ (από περίπου 2720 έως 2450 εκατομμύρια χρόνια πριν). Η Νεοαρχαιοζωική υπερήπειρος αποτελούνταν από τη Σουπιρία και τη Σκλαβία. Αυτά τα τμήματα της Νεοαρχαιοζωικής περιόδου αποκόπηκαν περίπου 2480 και 2312 εκατομμύρια χρόνια πριν και κομμάτια τους αργότερα συγκρούστηκαν για να σχηματίσουν τη Νούνα (Βόρεια Ευρώπη-Βόρεια Αμερική), περίπου 1820 εκατομμύρια χρόνια πριν. Η Νούνα συνέχισε να αναπτύσσεται κατά τη διάρκεια της Μεσοπροτεροζωικής, κυρίως με πλευρική προσκόλληση νεαρών τόξων, και περίπου πριν 1000 εκατομμύρια χρόνια η Νούνα συγκρούστηκε με άλλες χερσαίες μάζες, σχηματίζοντας τη Ροδινία. Μεταξύ πριν περίπου 825 και 750 εκατομμυρίων χρόνων η Ροδινία κατακερματίστηκε. Εντούτοις, πριν την πλήρη διάσπαση της, κάποια κομμάτια της είχαν ήδη συνενωθεί για να σχηματίσουν την Γκοντβάνα, περίπου πριν 608 εκατομμύρια χρόνια. Η Παγγαία σχηματίστηκε πριν από περίπου 336 εκατομμύρια χρόνια μετά από τη σύγκρουση της Γκοντβάνα, της Λαυρασίας (Λαυρεντία και Βαλτική) και της Σιβηρίας.
Το δεύτερο μοντέλο (Κένορλαντ-Αρκτική) βασίζεται τόσο σε παλαιομαγνητικά όσο και σε γεωλογικά δεδομένα και προτείνει ότι ο ηπειρωτικός φλοιός αποτελούσε μια ενιαία υπερήπειρο από περίπου 2,72 δισεκατομμύρια χρόνια πριν μέχρι τον κατακερματισμό της κατά την Εδιακρανική περίοδο πριν από περίπου 0,573 δισεκατομμύρια χρόνια. Η αναπαράσταση της θέσης των πλακών βασίζεται στην παρατήρηση ότι οι παλαιομαγνητικοί πόλοι συγκλίνουν σε σχεδόν στατικές θέσεις για μεγάλα διαστήματα μεταξύ περίπου 2,72-2,115, 1,35-1,13 και 0,75-0,573 δισεκατομμύρια χρόνια πριν με μόνο μικρές περιφερειακές τροποποιήσεις. Κατά τη διάρκεια των ενδιαμέσων περιόδων, οι πόλοι συγκλίνουν σε μια ενοποιημένη κυρτή πορεία. Επειδή αυτό το μοντέλο υποδεικνύει ότι οι ασυνήθιστες απαιτήσεις στα παλαιομαγνητικά δεδομένα ικανοποιούνται από παρατεταμένη ακεραιότητα, πρέπει να θεωρηθεί ότι αντικαθιστά το πρώτο μοντέλο που προτείνει πολλαπλές διακριτές ηπείρους, αν και η πρώτη φάση (Πρωτοπαγγαία) ουσιαστικά ενσωματώνει τις Βααλβάρη και Κένορλαντ του πρώτου μοντέλου.
Η Φανεροζωική υπερήπειρος Παγγαία άρχισε να κατακερματίζεται 215 εκατομμύρια χρόνια πριν και εξακολουθεί να το κάνει και σήμερα. Επειδή η Παγγαία είναι η πιο πρόσφατη υπερήπειρος της Γης είναι και η πιο γνωστή και κατανοητή. Η ανακατασκευή της είναι σχεδόν τόσο απλή όσο ο συνδυασμός των σημερινών ηπείρων που συνορεύουν με τους ωκεανούς όπως τα κομμάτια ενός παζλ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Υπερήπειροι Κατηγορία:Ιστορική γεωλογία Κατηγορία:Ήπειροι
Στήλες του Γκεντιμίνας
δεξιά|μικρογραφία|213x213εσ|Οι στήλες του Γκεντιμίνας Οι Στήλες του Γκεντιμίνας ή Στύλοι του Γκεντιμίνας είναι ένα από τα πρώτα σύμβολα της Λιθουανίας και ένα από τα ιστορικά εθνόσημά της. Χρησιμοποιήθηκαν στο Μεγάλο Δουκάτο της Λιθουανίας, αρχικά ως προσωπικά διακριτικά των ηγεμόνων, ως κρατικό σύμβολο, και αργότερα ως μέρος των εραλδικών σημάτων της ηγετικής αριστοκρατίας. Κατά την περίοδο μεταξύ του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου και του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου χρησιμοποιήθηκαν από τη Λιθουανική Δημοκρατία ως μικρό κρατικό σύμβολο, π.χ. σε κέρματα Λίτας και σε στρατιωτικό εξοπλισμό.
Εμφάνιση
Το σύμβολο εμφανίζεται με την ακόλουθη μορφή: Οριζόντια γραμμή στο κάτω μέρος, με κάθετες γραμμές να επεκτείνονται και στα δύο άκρα. Το τετράγωνο στο μέσον της οριζόντιας γραμμής είναι περίπου μισό σε ύψος σε σχέση με τις κάθετες γραμμές. Μια άλλη κατακόρυφη γραμμή ανεβαίνει από το πάνω κέντρο του τετραγώνου, δίνοντας μια συνολική εμφάνιση που είναι κοντά σε ένα τρίγωνο. Αυτή η μορφή είναι αυτή που παρατηρείται συνήθως στη σύγχρονη εποχή, που συχνά σχεδιάζεται πάνω σε τοίχους και φράχτες ως διαμαρτυρία ενάντια στη σοβιετική κατοχή της Λιθουανίας.
Είναι αξιοσημείωτο ότι τα αρχαία προχριστιανικά σύμβολα της Λιθουανίας δεν ακολουθούσαν τους ίδιους αυστηρούς κανόνες της εραλδικής σε σχέση με τους Δυτικούς. Έτσι το σύμβολο αυτό χρησιμοποιήθηκε στο Ορ και στο άργυρο, συνήθως στις σφαίρες του πεδίου, και απεικονίζεται σε διάφορα σχήματα σε σημαίες, πανό και ασπίδες.
Όνομα
Το όνομα "Στήλες του Γκεντιμίνας" δόθηκε στον 19ο αιώνα από τον ιστορικό Τέοντορ Νάρμπατ, ο οποίος υπέθεσε ότι το σύμβολο ήταν τα διακριτικά του Γκεντιμίνας. Το ακριβέστερο όνομα του συμβόλου είναι οι Στύλοι των Γκεντιμινιδών, καθώς δεν υπάρχει άμεση απόδειξη της σύνδεσής του με τον Μεγάλο Δούκα της Λιθουανίας Γκεντιμίνα.
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία|Οι στύλοι του Γκεντιμίνας σε μια πέτρα στο λόφο Ραμπύνας Σύμφωνα με τα ιστορικά και αρχαιολογικά στοιχεία, οι Στήλες χρησιμοποιήθηκαν από τον Μεγάλο Δούκα της Λιθουανίας και τον Δούκα του Τρακάι Κεστούτις. Εμφανίζονται στα νομίσματα της Λιθουανίας που εκδόθηκαν από αυτόν. Το σύμβολο χρησιμοποιήθηκε και από τον Βιτάουτας ως τα προσωπικά του διακριτικά από το 1397 και εμφανιζόταν στη σφραγίδα και τα κέρματα του. Σύμφωνα με τον Γιαν Ντλουγκός, προέρχεται από ένα σύμβολο ή μάρκα που χρησιμοποιείται για τη σήμανση αλόγων και άλλων περιουσιακών στοιχείων. Οι στήλες υιοθετήθηκαν από τους απογόνους του Κεστούτις ως το σύμβολο της οικογένειάς τους, που ισοδυναμεί με οικόσημο. Ένας άλλος χρήστης των Στήλων του Γκεντιμίνας ήταν ο Μεγάλος Δούκας της Λιθουανίας Σιγισμούνδος Κεστουτάιτις. Αρχικά οι Στήλες σηματοδότησαν την οικογένεια του Κεστούτις, σε αντίθεση με το Βίτις που χρησιμοποιήθηκε από τους απογόνους του Αλγκίρντας. Αργότερα, ως σύμβολο μιας κυρίαρχης δυναστείας, υιοθετήθηκε από τους Γιαγκιελόνους και τα δύο σύμβολα έγιναν σύμβολα του Μεγάλου Δουκάτου της Λιθουανίας.
Οι Στήλες του Γκεντιμίνας εμφανίζονται στο αριστερό μανίκι του Γιογκάιλα σε ένα από τα πιο γνωστά πορτραίτα του, ζωγραφισμένα από τον Γιαν Ματέικο, αν και τα προσωπικά διακριτικά του Γιογκάιλα ήταν ο διπλός σταυρός. Οι στήλες του Γκεντιμίνας παρέμειναν σε χρήση κατά τους επόμενους αιώνες. Μετά την προσάρτηση της Λιθουανίας από τη Σοβιετική Ένωση, το σύμβολο απαγορεύτηκε επισήμως. Κατά τη διάρκεια της Τραγουδιστικής Επανάστασης στα τέλη της δεκαετίας του '80, έγινε ένα σημαντικό μέρος της εικόνας του Σαγιούντις, του μεταρρυθμιστικού κινήματος. Οι Στήλες του Γκεντιμίνας παρουσιάζονται στο Λιθουανικό Προεδρικό βραβείο Τάγμα του Μεγάλο Δούκα της Λιθουανίας Γκεντιμίνας, το οποίο ιδρύθηκε το 1928. Το επίσημο λογότυπο του Ευρωμπάσκετ 2011, το οποίο έλαβε χώρα στη Λιθουανία, αποτελείται από τις στήλες πάνω σε μια μπασκέτα.
Πηγές
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Λιθουανίας
Σιλίμποβες Μεσσηνίας
Οι Σιλίμποβες - Άγιος Βασίλης Καλαμάτας είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας, στην Περιφέρεια Πελοποννήσου, με πληθυσμό 10 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Διοικητικά ανήκουν στην Κοινότητα Λαδά και υπάγονται στη Δημοτική Ενότητα Καλαμάτας, του Δήμου Καλαμάτας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Δήμος Καλαμάτας
Αλέξανδρος Μαγνήτης
Ο Αλέξανδρος Μαγνήτης ήταν ποιητής επίγραμμα του οποίου διασώθηκε στην Παλατινή Ανθολογία (αναθηματικό επίγραμμα VI 182) με τον τίτλο «Αλεξάνδρου Μαγνήτου». Το ίδιο επίγραμμα διασώθηκε και στην Ανθολογία του Πλανούδη, στο δέκατο πέμπτο τόμο του έκτου βιβλίου της (L.6, T.15, E.10). Σύμφωνα με τον D.L.Page αν και στο επίγραμμά του δεν υπάρχουν άμεσες πληροφορίες που να βοηθούν στην χρονολόγησή του, το θέμα και το ύφος του επιγράμματος υποδεικνύουν ότι ο Αλέξανδρος το συνέθεσε κατά την περίοδο του Στεφάνου του Φιλίππου του Θεσσαλονικέως, (90 π.Χ. - 40 μ.Χ.) και συγκεκριμένα προς το τέλος της περιόδου αυτής. Το συγκεκριμένο επίγραμμα είναι ένα από τα 15 επιγράμματα που υπάρχουν στην Ελληνική Ανθολογία, με κοινό θέμα, την  αφιέρωση στον Πάνα των εργαλείων της τέχνης τους από τρία αδέλφια, τον Πίγρητα, τον Δάμιδα και τον Κλείτορα, έναν κυνηγό πουλιών, έναν κυνηγό αγριμιών και έναν ψαρά.
Αναφορές
Κατηγορία:Παλατινή Ανθολογία Κατηγορία:Ανθολογία του Πλανούδη
Αντικαρκινικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης Θεαγένειο
Το Αντικαρκινικό Νοσοκομείο «Θεαγένειο» είναι ένα από τέσσερα αντικαρκινικά νοσοκομεία της Ελλάδας. Βρίσκεται στη Θεσσαλονίκη και ιδρύθηκε το 1743.
Ιστορικά το «Νοσοκομείο της Ελληνικής Ορθοδόξου Κοινότητας» της Θεσσαλονίκης λειτουργούσε από το 1743. Ονομάστηκε «Θεαγένειο» προς τιμήν του ευεργέτη Θεαγένους Χαρίση, ο οποίος το 1863 άφησε με διαθήκη το μεγαλύτερο μέρος της περιουσίας του στην Ελληνική Κοινότητα Θεσσαλονίκης για το Νοσοκομείο.
Σήμερα το Θεαγένειο καλύπτει ιατρικές ανάγκες των κατοίκων της Μακεδονίας, της Θράκης και της Θεσσαλίας και διαθέτει:
Ιστορικό
Το «Νοσοκομείο της Ελληνικής Ορθοδόξου Κοινότητας» της Θεσσαλονίκης λειτουργούσε από το 1743.
Το κτίριο καίγεται ολοσχερώς στη μεγάλη πυρκαγιά του 1890, που καταστρέφει το κέντρο της Θεσσαλονίκης.
Το 1891-92 με τις αποζημιώσεις των ασφαλιστικών εταιρειών και τη συνδρομή μεγάλων ευεργετών ξεκινά στη θέση που είναι σήμερα, η κατασκευή του νέου νοσοκομείου, που ολοκληρώνεται το 1895, σε σχέδια του Ερνέστου Τσίλερ, ως γενικό Παθολογικό Νοσοκομείο.
Το 1909 με κληροδότημα του Δημητρίου Ιωαννίδη, οικοδομείται το νέο κτίριο στο οποίο στεγάστηκε η Χειρουργική πτέρυγα. Στην περίοδο της Γερμανικής κατοχής με δωρεές των οικογενειών Μοσκώφ και Ιωαννίδη ιδρύεται Παιδιατρική πτέρυγα (40 κλινών) το δε Νοσοκομείο ονομάζεται «Θεαγένειο και Μοσκώφειο Νοσοκομείο».
Το 1957 μετατρέπεται σε πρότυπο ειδικό αντικαρκινικό ινστιτούτο «Θεαγένειο Αντικαρκινικό Ινστιτούτο». Το 1963 εγκαινιάζεται το πρώτο κτίριο με Γενικό Διευθυντή τον θρακιώτη Καθηγητή Αλέξανδρο Συμεωνίδη (1909-1972), στο οποίο λειτουργούν Ερευνητικό Τμήμα (το μετέπειτα Συμεωνίδειο Ερευνητικό Κέντρο), τα Εξωτερικά Ιατρεία, τα Διαγνωστικά Εργαστήρια και το Ακτινοθεραπευτικό τμήμα.
Το 1975, λειτουργεί η Νοσηλευτική πτέρυγα, στην οποία εγκαθίσταται η Διοικητική Υπηρεσία, τα χειρουργεία και αναπτύσσονται τα Διαγνωστικά Εργαστήρια.
Το 1985 το «Θεαγένειο» καθίσταται Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου και εντάσσεται πλήρως στο Εθνικό Σύστημα Υγείας, λίγο δε αργότερα οργανώνεται το Κέντρο Προληπτικής Ιατρικής.
Το 2001 εντάσσεται στο Α’ ΠΕΣΥ Κεντρικής Μακεδονίας ως αποκεντρωμένη μονάδα (Ν. 2889/01).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νοσοκομεία στη Θεσσαλονίκη
Ανζελένγκ
Το Ανζελένγκ (Ονζελάγκε, Αντσιλίνγκεν) είναι κοινότητα στο νομό Μοζέλ στο Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Κοινότητες της Μοζέλ
Σέστο Καλέντε
Το Σέστο Καλέντε (ιταλικά: Sesto Calende) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βαρέζε, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βαρέζε
Σολμπιάτε Ολόνα
Το Σολμπιάτε Ολόνα (ιταλικά: Solbiate Olona) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βαρέζε, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βαρέζε
Σολμπιάτε Άρνο
Το Σολμπιάτε Άρνο (ιταλικά: Solbiate Arno) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βαρέζε, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βαρέζε
Αλκέλαφος (γένος)
Ο Αλκέλαφος είναι γένος αντιλοπών που ζουν αποκλειστικά στην Αφρικανική ήπειρο. Το γένος αυτό περιλαμβάνει 3 είδη και το ένα περιλαμβάνει 6 υποείδη :
Παραπομπές
Κατηγορία:Βοοειδή Κατηγορία:Θηλαστικά της Αφρικής
Κανείς δεν είναι τέλειος
Το Κανείς δεν είναι τέλειος (αγγλικά: All of Me) είναι μια αμερικανική κωμωδία φαντασίας του 1984 σε σκηνοθεσία Καρλ Ράινερ με πρωταγωνιστές τον Στιβ Μάρτιν και τη Λίλι Τόμλιν. Η ταινία βασίζεται στο αδημοσίευτο μυθιστόρημα Me Two του Έντουιν Ντέιβις. Το τραγούδι του τίτλου και μουσικό θέμα της ταινίας είναι το γνωστό τζαζ κομμάτι του 1931 "All of Me".
Πλοκή
Έχοντας ανακαλύψει ότι πεθαίνει, η Εντουίνα ζητά βοήθεια από έναν γκουρού που έχει αποτραβηχτεί από τον πολιτισμό, τον Πράκα Λάσα (Ρίτσαρντ Λιμπερτίνι), ο οποίος έχει κατακτήσει το μυστικό της μεταφοράς ανθρώπινων ψυχών. Έχει κάνει συμφωνία με την Τέρι Χόσκινς (Βικτώρια Τέναντ), μια όμορφη νεαρή γυναίκα. Η Εντουίνα να τοποθετηθεί η ψυχή της στο σώμα της Τέρι, ώστε να μπορέσει επιτέλους να βιώσει τη νιότη και την υγεία. Η Τέρι, που εκφράζει τη δυσαρέσκειά της για τον υλικό κόσμο, θα αφήσει την ψυχή της να απελευθερωθεί στο σύμπαν. Ο Ρότζερ πρόκειται να αλλάξει τη διαθήκη της Εντουίνας, έτσι ώστε η Τέρι, ως ο μελλοντική Εντουίνα, να είναι ο μοναδική της κληρονόμος. Όπως είναι αναμενόμενο, ο Ρότζερ θεωρεί το όλο σχέδιο τρελό.
Η Εντουίνα πεθαίνει στο δικηγορικό γραφείο. Η μεταφορά ψυχής λειτουργεί, αλλά το δοχείο που περιέχει προσωρινά την ψυχή της πέφτει από το παράθυρο και χτυπά τον Ρότζερ. Ο Ρότζερ καταλήγει με την ψυχή της Εντουίνας να μοιράζεται το σώμα του. Αυτή έχει τον έλεγχο της δεξιάς πλευράς του σώματός του και εκείνος την αριστερή. Αυτή η "συμβίωση" τον κάνει να χάσει και την κοπέλα του και τη δουλειά του. Εκτός από το ότι ακούει τις σκέψεις της, ο Ρότζερ μιλάει στην εικόνα της Εντουίνας που εμφανίζεται σε καθρέφτες και άλλες ανακλαστικές επιφάνειες. Η σχέση τους σταδιακά θερμαίνεται, αλλά και οι δύο τους θέλουν να βγει η Εντουίνα από το σώμα του Ρότζερ. Εντωμεταξύ, η Τέρι σοκάρεται όταν μαθαίνει ότι η μεταφορά ψυχής λειτουργεί πραγματικά, καθώς παραδέχεται ότι συμφώνησε σε αυτό μόνο για να πάρει την περιουσία της Εντουίνας. Η Τέρι προσπαθεί να εμποδίσει τον Ρότζερ να βρει τον γκουρού, τον οποίο στέλνει στο αεροδρόμιο με ένα αεροπορικό εισιτήριο, αλλά όταν εκείνος επανεμφανίζεται απροσδόκητα, εκείνη αρνείται να συνεργαστεί.
Ο Ρότζερ υπόσχεται να βοηθήσει την Εντουίνα να μεταφερθεί στο σώμα της Τέρι όπως είχε αρχικά προγραμματιστεί με τη βοήθεια του γκουρού. Μαζί με τον Ταϊρόν Βατέλ (Τζέισον Μπερνάρντ), τον τυφλό φίλο και συνάδελφο μουσικό του Ρότζερ, προσποιούνται ότι είναι μέλη ενός συγκροτήματος και μπαίνουν κρυφά σε μια δεξίωση που δίνει η Τέρι στην έπαυλή της, την οποία πρόσφατα κληρονόμησε από την Εντουίνα.
Ο γκουρού Πράκα μεταφέρει με επιτυχία το πνεύμα της Εντουίνας πίσω στο δοχείο, αλλά όταν ο Ρότζερ προσπαθεί να αναγκάσει την Τέρι να αγγίξει το δοχείο, αυτό πετάγεται σε έναν κουβά με νερό, μεταφέροντας την Εντουίνα στο υγρό. Η Πράκα εξηγεί ότι πρέπει να επισκευάσει το βαθουλωμένο δοχείο για να μεταφερθεί ξανά η ψυχή της. Η Τέρι καλεί την ασφάλεια να πάρει τον Ρότζερ και τον κουβά. Ο Ρότζερ φεύγει ρίχνοντας το νερό σε μια στάμνα, την οποία δίνει στον Ταϊρόν για φύλαξη.
Ο Ρότζερ αφήνει την ασφάλεια να τον πιάσει με τον κουβά, τον οποίο έχει γεμίσει με συνηθισμένο νερό. Η Τέρι, όμως, εμφανίζεται με τη στάμνα, την οποία αδειάζει σε ένα παρτέρι. Πιστεύοντας ότι η Εντουίνα χάθηκε για πάντα, ο Ρότζερ περιπλανιέται απελπισμένος στην έπαυλη, καθώς η δεξίωση συνεχίζεται όλη νύχτα.
Όταν ξαναβρίσκει τον Ταϊρόν, ο Ρότζερ ανακαλύπτει ότι ο φίλος του, νομίζοντας ότι το νερό ήταν τζιν, είχε πιει από τη στάμνα πριν την πάρει η Τέρι, μεταφέροντας έτσι την Εντουίνα στο δικό του σώμα. Ο γκουρού Πράκα, έχοντας επισκευάσει το δοχείο, ξαναστέλνει την Εντουίνα στο σώμα του Ρότζερ.
Ο Ρότζερ, η Πράκα και ο Ταϊρόν μπαίνουν κρυφά στην κρεβατοκάμαρα της Τέρι για να επιχειρήσουν μία ακόμα μεταφορά, αλλά εκείνη τους περιμένει στην πόρτα με ένα γεμάτο όπλο. Σκοπεύει να σκοτώσει τον Ρότζερ ως υποτιθέμενο εισβολέα, αλλά αυτός καταφέρνει να πάρει το πάνω χέρι. Κατά τη διάρκεια της πάλης, απειλείται η ζωή ενός άλλου καλεσμένου, ο οποίος απειλεί να καλέσει την αστυνομία. Αποκαλύπτεται ότι η Τέρι έχει βεβαρυμένο ποινικό μητρώο και, προκειμένου να πάει στη φυλακή ισόβια, η Τέρι συναινεί να τοποθετηθεί η ψυχή της στο σώμα του αγαπημένου της αλόγου και να αφήσει την Εντουίνα να κατοικήσει στο δικό της σώμα, όπως είχε αρχικά συμφωνηθεί. Το τελευταίο πλάνο δείχνει τον Ρότζερ και την Εντουίνα (που τώρα ζει στο σώμα της Τέρι) να χορεύουν μαζί.
Διανομή
Σε μια συνέντευξη, ο Μάρτιν περιέγραψε τον ρόλο του Ρότζερ Κομπ: «Αυτός ο άνθρωπος δεν είναι ηλίθιος. Είναι ένας σύγχρονος άνθρωπος με λίγο μυαλό, [...] δεν είναι αφελής ούτε θύμα των περιστάσεων. Είναι ένας έξυπνος άνθρωπος που τυχαίνει να παγιδευτεί σε μια καταστροφή. Αυτή είναι μια μεγάλη διαφορά μεταξύ αυτού του ρόλου και οποιουδήποτε άλλου ρόλου έχω παίξει. [. . . ] Για πρώτη φορά παίζω σε μια ιστορία με αρχή, μέση και τέλος. Είναι παλιομοδίτικη και συμπαγής [. . . ] Αυτή η ταινία ήταν σαν να πηγαίνω σχολείο. Έμαθα πολλά για τη δομή και τον χαρακτήρα».
Υποδοχή
Η ταινία βαθμολογήθηκε με 85% στο Rotten Tomatoes με βάση σαράντα μία κριτικές. Στον ιστότοπο αναφέρεται: «Μια φάρσα υψηλής σύλληψης που χαρακτηρίζεται από την επιδέξια σκηνοθεσία του Καρλ Ράινερ και τον ακριβή χρονισμό των πρωταγωνιστών της, το Κανείς δεν είναι τέλειος είναι μια κωμωδία ανταλλαγής σωμάτων που αξίζει να δείτε». Η εφημερίδα New York Times περιέγραψαν την ταινία ως εξής: «Μερικά πράγματα πρέπει απλώς να τα δεις για να τα πιστέψεις και η συγκλονιστική ομαδική δουλειά του Στιβ Μάρτιν και της Λίλι Τόμλιν στο Κανείς δεν είναι τέλειος είναι ένα από αυτά [. . . ] Η εκπληκτική ερμηνεία του κυρίου Μάρτιν είναι το πιο ξεκάθαρο πλεονέκτημα της ταινίας, αλλά ολόκληρο το καστ είναι καλό».
Μετά την ταινία
Ο Στιβ Μάρτιν και η Βικτώρια Τέναντ γνωρίστηκαν κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων της ταινίας και παντρεύτηκαν το 1986, ενώ παρέμειναν μαζί μέχρι το 1994.
Ριμέικ
Το 2012, η DreamWorks ανακοίνωσε ότι ετοίμαζε ένα ριμέικ του Κανείς δεν είναι τέλειος, με τους συγργαφείς Άμπι Κον και Μαρκ Σίλβερσταϊν και τον Τζον Ντέιβις στην παραγωγή.
Τηλεοπτική σειρά
Τον Οκτώβριο του 2015, το NBC σχεδίαζε να γυρίσει μια τηλεοπτική σειρά με βάση το Κανείς δεν είναι τέλειος με την Μπέτσι Τόμας στη συγγραφή και την παραγωγή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε αμερικανικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Universal Pictures Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές αισθηματικές ταινίες φαντασίας Κατηγορία:Αμερικανικές ρομαντικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1984 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες με θέμα την αναπηρία
Σοκ βομβαρδισμού
Το σοκ βομβαρδισμού (shell shock) είναι ένας όρος που επινοήθηκε στον Α΄Παγκόσμιο Πόλεμο για να περιγράψει έναν τύπο διαταραχής μετατραυματικού στρες που υπέστησαν πολλοί στρατιώτες κατά τη διάρκεια του πολέμου (πριν ονομαστεί διαταραχή μετατραυματικού στρες - PTSD). Πρόκειται για αντίδραση στην ένταση του βομβαρδισμού και της μάχης που προκαλεί αδυναμία και εκδηλώνεται ως πανικός και φόβος, φυγή ή αδυναμία λογικής σκέψης, ύπνου, βάδισης ή ομιλίας. Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο η διάγνωση του σοκ βομβαρδισμού αντικαταστάθηκε από την αντίδραση στο στρες μάχης, (Combat stress reaction - CSR) μια παρόμοια αλλά όχι ταυτόσημη αντίδραση στον τραυματισμό του πολέμου και του βομβαρδισμού.
Παρόλο που ο όρος χρησιμοποιείται συνήθως για να περιγράψει τις πρώιμες μορφές του PTSD, η υψηλή επίπτωση σοκ που προκαλούν οι εκρηκτικές ύλες υποδεικνύει και σύγχρονη εφαρμογή του όρου. Κατά τη διάρκεια της αποστολής τους στο Ιράκ και το Αφγανιστάν, εκτιμάται ότι περίπου 380.000 στρατιώτες των ΗΠΑ, σχεδόν το 19% του στρατεύματος που αναπτύχθηκε στις εν λόγω περιοχές, υπέστη τραυματισμούς εγκεφάλου από όπλα και άλλους εκρηκτικούς μηχανισμούς. Αυτό ώθησε την Αμερικανική Υπηρεσία Προηγμένων Ερευνητικών Προγραμμάτων (DARPA) να εκκινήσει μελέτη 10 εκατομμυρίων δολαρίων για τις επιπτώσεις της έκρηξης στον ανθρώπινο εγκέφαλο. Η μελέτη αποκάλυψε ότι, ενώ ο εγκέφαλος παραμένει αρχικά άθικτος, αμέσως μετά την επίδραση χαμηλών επιπέδων έκρηξης, η χρόνια φλεγμονή που δημιουργείται, οδηγεί σε πολλές περιπτώσεις σε σοκ βομβαρδισμού και PTSD.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Α' Παγκόσμιος Πόλεμος Κατηγορία:Διαταραχές μετατραυματικού στρες
Σόμμα Λομπάρντο
Η Σόμμα Λομπάρντο (ιταλικά: Somma Lombardo) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βαρέζε, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βαρέζε
Σιεμόβιτ του Τσέσυν
Ο Σιεμόβιτ, πολων. Siemowit cieszyński (π. 1340 - 25 Σεπτεμβρίου 1391) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας ήταν διοικητής των Τευτόνων στην Ολεσνίτσα, βοηθός ηγούμενος του Τάγματος για τις γερμανόφωνες χώρες και κυβερνήτης & θησαυροφύλακας των Τευτόνων στη Γερμανία.
Βιογραφία
Ήταν ο πέμπτος γιος του Καζιμίρ Α΄ δούκα του Τσέσυν, Μπύτομ, Σέβιες και της Ευφημίας των Πιαστ, κόρης του Τρόιντεν Α΄ δούκα της Μαζοβίας.
Ο Καζιμίρ Α΄, για να μη διαιρεθεί περαιτέρω το ήδη μικρό δουκάτο του, από τους πέντε γιους του προόρισε για εκκλησιαστική σταδιοδρομία τους Μπολέσλαφ, Ιωάννη και Σιεμόβιτ. Μάλιστα από τις τέσσερις κόρες του, η Γιολάντα-Ελένη και η Ελισάβετ έγιναν ηγούμενες. Ο Καζιμίρ Α΄ ήταν υποτελείς των βασιλέων της Βοημίας και ήλπιζε ότι εκείνοι θα δώσουν εκκλησιαστικά αξιώματα στους γιους του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ-Σιλεσίας
Άγιοι Θεόδωροι Σκλαβοπούλας Χανίων
Οι Άγιοι Θεόδωροι είναι οικισμός της κοινότητος Σκλαβοπούλας του δήμου Καντάνου-Σελίνου στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.
Πρίν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στην επαρχία Σελίνου του νομού Χανίων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης.
Γεωγραφία
Οι Άγιοι Θεόδωροι είναι ημιορεινός οικισμός στο ΝΔ. τμήμα του νομού Χανίων, ΒΑ. της Παλαιοχώρας, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 450. Απέχει 82 χλμ. περίπου ΝΔ. των Χανίων.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1925 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Σκλαβοπούλας. Το 1971 προσαρτήθηκε στους Αγίους Θεοδώρους ο καταργούμενος οικισμός Βαθύρρευμα
(Πηγή: https://www.eetaa.gr/metaboles/oikmet_details.php?id=20133)
Ιστορικά στοιχεία
Στις ενετικές πηγές του 16ου αιώνα, καθώς και στην απογραφή του 1900, ο οικισμός αναφέρεται ως S. Theodoro (Άγιος Θεόδωρος).
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Χανίων Κατηγορία:Δήμος Καντάνου - Σελίνου
Άγιοι Θεόδωροι Μεθάνων
Οι  Άγιοι Θεόδωροι είναι χωριό στα Μέθανα. Διοικητικά υπάγεται στην τοπική κοινότητα Κυψέλης, της δημοτικής ενότητας Μεθάνων του δήμου Τροιζηνίας-Μεθάνων, της περιφερειακής ενότητας Νήσων, στην περιφέρεια Αττικής, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, καθώς και τις μεταβολές μετά από αυτό το πρόγραμμα.
Πριν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στην επαρχία Τροιζηνίας του νομού Αττικής, στο διοικητικό διαμέρισμα Στερεάς Ελλάδος.
Γεωγραφία
Οι Άγιοι Θεόδωροι είναι οικισμός στο ΒΑ. τμήμα της χερσονήσου των Μεθάνων, στον δρόμο που οδηγεί από το χωριό των Μεθάνων προς την Κουνουπίτσα, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 125. Απέχουν 7,5 χλμ. περίπου Β. του χωριού των Μεθάνων.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1834 και προσαρτήθηκε στον δήμο Μεθάνων του -τότε- νομού Αργολίδος και Κορινθίας. Στις επόμενες δεκαετίες πέρασε από τους νομούς Αργολίδος, Αργολίδος και Κορινθίας, Αττικής και Βοιωτίας, Αττικής, Πειραιώς, για να υπαχθεί οριστικά στον νομό Αττικής το 1972.
(Πηγές: https://www.eetaa.gr/metaboles/oikmet_details.php?id=7063)
Πηγές
Κατηγορία:Δήμος Τροιζηνίας-Μεθάνων Κατηγορία:Χωριά του νομού Αττικής Κατηγορία:Μέθανα
Μονή Προφήτη Ιωήλ Μεσσηνίας
Η Μονή Προφήτη Ιωήλ Καλαμάτας είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας, στην Περιφέρεια Πελοποννήσου, με πληθυσμό 8 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Διοικητικά ανήκει στην Κοινότητα Καλαμάτας και υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Καλαμάτας, του Δήμου Καλαμάτας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Δήμος Καλαμάτας Κατηγορία:Μονές του νομού Μεσσηνίας
Πιέρ Αμαντρύ
Ο Πιέρ Αμαντρύ (Pier Amandry, 1912-2006) ήταν Γάλλος αρχαιολόγος, μεταφραστής, συγγραφέας και ελληνιστής. Έχοντας πραγματοποιήσει κλασσικές σπουδές, και στενά συνδεδεμένος με Έλληνες λόγιους, υπηρέτησε σε διάφορες δημόσιες θέσεις ιδρυμάτων και οργανισμών που σχετίζονταν με τις αρχαιολογικές ανασκαφές, επικέντρωσε δε μεγάλο μέρος των ανασκαφικών δραστηριοτήτων του στην Ελλάδα. Ως ένδειξη τιμής στην προσφορά του, υπάρχει στους Δελφούς δρόμος με το ονοματεπώνυμό του.
Α.Σ. Εθνικός Βόλου
Ο Αθλητικός Σύλλογος Εθνικός Βόλου ήταν ελληνικό ποδοσφαιρικό σωματείο με έδρα τον Βόλο. Ιδρύθηκε το 1945 και τα χρώματα του συλλόγου ήταν το μαύρο και το κίτρινο. Η ομάδα χρησιμοποιούσε ως έδρα της το γήπεδο της Ιεράς Μητρόπολης Δημητριάδος στην Νέα Ιωνία.
Ιστορία
Ο Εθνικός Βόλου ιδρύθηκε το 1945 με αρχική ονομασία Αναγέννηση Βόλου και συμμετείχε στο πρώτο μεταπολεμικό πρωτάθλημα της ΕΠΣ θεσσαλίας την σεζόν 1945-46. Την σεζόν 1949-50 μετονομάζεται σε Εθνικό Βόλου. Προήλθε από την συγχώνευση δυο ομάδων που είχαν δραστηριοποιηθεί προπολεμικά στον Βόλο, των ΠΑΕΚ και Οδυσσέα Βόλου. Η ΠΑΕΚ είχε προέλθει από την συγχώνευση των "ιστορικών" ΑΕΚ Βόλου  και ΠΑΟΚ Βόλου στα μέσα της δεκαετίας του 30. Το 1961 συγχωνεύεται με τον Ολυμπιακό Βόλου αλλά επανιδρύεται γρήγορα. Από το 1961 έως το 1968 αγωνίζεται στην Β' ΕΠΣΘ. Το 1968 κατακτά το πρωτάθλημα της Β' ΕΠΣΘ και ανεβαίνει στην Α' ΕΠΣΘ. Την περίοδο 1983-84 κατακτά το κύπελλο Ε.Π.Σ.Θ. Το 1992-1993 κατακτά ξανά το πρωτάθλημα της Β' ΕΠΣΘ και ανεβαίνει στην παραπάνω κατηγορία. Την περίοδο 1998-1999 ο Εθνικός βλέπει 2 διαδοχικούς υποβιβασμούς από την Α' ΕΠΣΘ στην Β' ΕΠΣΘ (1998) και από την Β' ΕΠΣΘ στην Γ' ΕΠΣΘ (1999). Την σεζόν 2000-01 κατακτά το πρώτο πρωτάθλημα του Εθνικού στην Γ' ΕΠΣΘ. Την περίοδο 2001-2006 αγωνίζεται στην Β' ΕΠΣΘ με μέτριο προς καλό αφού το 2006 κατακτά το τρίτο πρωτάθλημα της Β' ΕΠΣΘ. Από το 2006 και για 2 χρόνια αγωνιζόταν στην ανώτερη κατηγορία (Α' ΕΠΣΘ). Το 2008-09 αγωνίζεται στο πρωτάθλημα της Β' ΕΠΣΘ και κάνει μια κακή πορεία καταλαμβάνοντας την 12η θέση. Όμως το 2009-10 κάνει την υπέρβαση στην 1η και επανέρχεται στην παραπάνω κατηγορία μετά από 2 χρόνια. Στην Α' ΕΠΣθ αγωνιζόταν για 3 χρόνια. Από το 2013 έως το 2015 ο σύλλογος αδρανοποιήθηκε. Το 2015 ο Εθνικός αγωνιζόταν στην Β' ΕΠΣθ μέχρι το 2018. Την σεζόν 2018-19 δεν συμμετείχε στο πρωτάθλημα της Β' ΕΠΣΘ λόγω προβλημάτων. Το 2022 επισημοποιήθηκε και τυπικά η διαγραφή του σωματείου από το μητρώο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Μαγνησίας Κατηγορία:Ανενεργές ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Σουμιράγκο
Το Σουμιράγκο (ιταλικά: Sumirago) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βαρέζε, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βαρέζε
Απάς
Το Απάς (Apach, Apach Απάχ) είναι μια κοινότητα στο νομό Μοζέλ στο Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία.
Το Απάς απέχει 2 χιλιόμετρα από το Σιρκ-λε-Μπαν, 25 χιλιόμετρα    από Τιονβίλ και 50 χιλιόμετρα από την Μετς. Βρίσκεται στα σύνορα της Γερμανίας και του Λουξεμβούργου, ενώ οι δήμοι που είναι ακριβώς απέναντι από τα σύνορα είναι το Περλ στη Γερμανία και το Σένγκεν στο Λουξεμβούργο.
Ένα φυσικό απόθεμα για ορχιδέες βρίσκεται κατά μήκος των λόφων ασβεστόλιθου, από τα οποίους υπάρχουν πολλές στην πόλη.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Κοινότητες της Μοζέλ
Ταΐνο (Ιταλία)
Το Ταΐνο (ιταλικά: Taino) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βαρέζε, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Αλβέρτος Βόλφγκανγκ του Χόενλοε-Λάνγκενμπουργκ
O Αλβέρτος-Βόλφγκανγκ, γερμ. Albrecht Wolfgang (6 Ιουλίου 1659 - 17 Απριλίου 1715) από τον Οίκο του Χόενλοε ήταν κόμης τού Χόενλοε-Λάνγκενμπουργκ (1659-1715).
Βιογραφία
Ήταν επικεφαλής τού Οίκου Χόενλοε-Λάνγκενμπουργκ και εισήγαγε τη διαδοχή στον πρωτότοκο στο Λάνγκενμπουργκ το 1699. Αυτή σήμαινε ότι ο πρώτος γιος θα κληρονομούσε όλη την κομητεία και δεν θα διαιρείτο αυτή μεταξύ όλων των αρρένων τέκνων. Οι νεότεροι αδελφοί θα διαδεχόταν τον μεγαλύτερο, μόνο αν εκείνος δεν είχε άρρενα τέκνα. Από τότε οι νεότεροι αδελφοί σταδιοδρομούσαν στον στρατό, σε αυτόν της Αυστρίας ή σε άλλον φιλικού έθνους.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1686 τη Σοφία-Αμαλία, κόρη τού Γουσταύου-Αδόλφου κόμη τού Νασσάου-Σααρμπρύκεν και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Χοενλόε
Ανατολική Ακτή των Ηνωμένων Πολιτειών
Η Ανατολική Ακτή των Ηνωμένων Πολιτειών εκτείνεται κατά μήκος του Ατλαντικού Ωκεανού. Το όνομα προκύπτει από το γεγονός ότι, σε γενικές γραμμές, το κράτος των ΗΠΑ καθορίζεται από δύο ακτές, μία στο ανατολικό και μία στο δυτικό του άκρο, του Ατλαντικού και Ειρηνικού Ωκεανού αντίστοιχα. Άλλες ονομασίες της Ανατολικής Ακτής είναι "Ανατολικά παράλια", "Ακτές του Ατλαντικού" και "Παράλια του Ατλαντικού".
Δεκατέσσερις από τις Πολιτείες των ΗΠΑ βρίσκονται στα παράλια της Ανατολικής Ακτής. Αυτές είναι, από το βορρά προς το νότο, οι: Μέιν, Νιου Χάμσαϊρ, Μασαχουσέτη, Ρόουντ Άιλαντ Κονέκτικατ, Νέα Υόρκη, Νιου Τζέρσεϊ, Πενσυλβάνια, Ντέλαγουερ, Μέριλαντ, Βιρτζίνια, Βόρεια Καρολίνα, Νότια Καρολίνα, Τζόρτζια και Φλόριντα. Οι δώδεκα από τις Πολιτείες αυτές ήταν παλαιότερα μεταξύ των Δεκατριών αποικιών, των πρώτων που δημιούργησαν οι Βρετανοί στη Βόρεια Αμερική. Η Ανατολική Ακτή ήταν το μέρος από το οποίο ξεκίνησε η εξάπλωση των Ευρωπαίων στον χώρο που σήμερα αποτελεί τις ΗΠΑ.
Κλίμα και γεωμορφολογία
Η περιοχή από το βόρειο Μέιν έως περίπου το κεντρικό Κονέκτικατ έχει ηπειρωτικό κλίμα, με ζεστά καλοκαίρια και κρύους και χειμώνες με αρκετό χιόνι. Η περιοχή από το νότιο Κονέκτικατ μέχρι περίπου τη Βιρτζίνια έχει ήπιο κλίμα με ζεστά καλοκαίρια και κρύους χειμώνες. Η περιοχή από τη νοτιοανατολική Βιρτζίνια έως την κεντρική Φλόριντα έχει υγρό υποτροπικό κλίμα, με μεγάλα ζεστά καλοκαίρια και ήπιους χειμώνες.
Δημογραφικά
Το 2010, ο πληθυσμός των κρατών που έχουν στην Ανατολική Ακτή εκτιμήθηκε σε 112.642.503 (36% του συνολικού πληθυσμού της χώρας).
Αναφορές
Κατηγορία:Γεωγραφία των Ηνωμένων Πολιτειών
Γιανίκ Μπολαζί
Ο Γιανίκ Μπολαζί (γαλλικά: Yannick Bolasie, γενν. στις 24 Μαΐου 1989) είναι Γάλλος-Κονγκολέζος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος τελευταία αγωνίστηκε ως πλάγιος μέσος για τη Ρίζεσπορ.