cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πρώτος Ιουδαϊκός Πόλεμος
Εμφύλιες συγκρούσεις Ρωμαίων και Ιουδαίων
Στην παράταξη του Ιωάννη από τα Γίσχαλα εμφανίστηκαν τα πρώτα ρήγματα. Ο Ελεάζαρ του Σίμωνος αποσχίστηκε από τον Ιωάννη για προσωπικούς λόγους και είχε με το μέρος του τους Ζηλωτές που έλεγχαν ο Ιούδας, ο Χέλικας, ο Σίμων του Εσρώνα και ο Ελεάζαρ του Χωβαρεί. Αυτοί κατέφευγαν στο εσωτερικό του Ναού. Έτσι διαμορφώθηκε μια ιδιόμορφη κατάσταση όπου τέσσερις παρατάξεις διεκδικούσαν την εξουσία στην Ιερουσαλήμ.
Ο Ναός και ο περίβολος των Ιουδαίων κατέχονταν από τον Ελεάζαρ του Σίμωνος. Αυτός πολιορκούνταν από τους οπαδούς του Ιωάννη των Γισχάλων που κατείχαν τον περίβολο των Εθνικών και το φρούριο Αντωνία. Αυτός με την σειρά του πολιορκούνταν από τους Σικάριους του Σίμωνα γιου του Γιώρα που κατείχαν την Άνω Πόλη. Τέλος οι μετριοπαθείς κατείχαν τα υπόλοιπα τμήματα της πόλης.
Η καταστροφή της Ιερουσαλήμ
Η ρωμαϊκή επίθεση εναντίον της πόλης ξεκίνησε τον Μάρτιο του 70 και τέλειωσε τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους με την καταστροφή της Ιερουσαλήμ.
Οι θρίαμβοι στη Συρία και στη Ρώμη
Ο Τίτος έφυγε από την Ιερουσαλήμ και πήγε πρώτα στην παραλιακή Καισάρεια και έπειτα στην Καισάρεια του Φιλίππου. Εκεί τέλεσε έναν θρίαμβο και μεγάλες γιορτές παραδίδοντας πολλούς αιχμαλώτους στην αρένα όπου έπεσαν θύματα είτε των θηρίων είτε των μονομάχων. Εκεί έμαθε για την σύλληψη του αρχηγού των στασιαστών Σίμωνα.
Ο Σίμων προσπαθώντας να διαφύγει από την πόλη υπογείως έφτασε σε πετρώδες έδαφος και απελπίστηκε. Έτσι βγήκε στην επιφάνεια κοντά στον Ναό. Εμφανίστηκε μπροστά στους έκπληκτους Ρωμαίους ντυμένος με λευκό χιτώνα ζητώντας να δει τον αρχηγό τους. Ο Τερέντιος Ρούφος που διοικούσε τον στρατό που είχε παραμείνει στην κατεστραμμένη πόλη δεν άργησε να αντιληφθεί ποιος ήταν και τον συνέλαβε. Ο Ρούφος έστειλε τον Σίμωνα στην παραλιακή Καισάρεια όπου είχε επιστρέψει ο Τίτος.
Στην Καισάρεια ο Τίτος γιόρτασε τα γενέθλια του αδελφού του Τίτου Φλαβίου Δομιτιανού (τέλη Οκτωβρίου του 70). Στα θεάματα που έγιναν χάθηκαν 2.500 αιχμάλωτοι. Κατόπιν πήγε στην Βηρυτό όπου γιόρτασε τα γενέθλια του Βεσπασιανού (τέλη Νοεμβρίου του 70). Και εκεί χάθηκε πλήθος αιχμαλώτων. Ο Τίτος αφού έμεινε για λίγο στην Βηρυτό βάδισε προς την Αντιόχεια. Εκεί απέρριψε το αίτημα των πολιτών που ζήτησαν την εκδίωξη των Ιουδαίων από την πόλη. Αφού έμεινε αρκετά στην Αντιόχεια ο Τίτος  πήγε στην Αλεξάνδρεια και από εκεί απέπλευσε για την Ρώμη.
Τον Ιούνιο του 71 έγινε ο θρίαμβος του Βεσπασιανού και του Τίτου στην Ρώμη. Στην γιορτή αυτή που κράτησε μια μέρα συμμετείχαν 700 αιχμάλωτοι και επιδείχθηκαν εξαιρετικά πλούσια λάφυρα ανάμεσα τους μια χρυσή τράπεζα πολλών ταλάντων και η επτάφωτος λυχνία που αργότερα απεικονίστηκε στην αψίδα που ανεγέρθηκε προς τιμή του Τίτου. Ο Βεσπασιανός και ο Τίτος κατά την διάρκεια της εκδήλωσης επέβαιναν στεφανωμένοι σε άρμα ενώ ο Δομιτιανός ακολουθούσε ιππεύοντας ένα εξαιρετικό άλογο. Τα πολύτιμα λάφυρα φυλάχτηκαν είτε στον Ναό της Ειρήνης που ανήγειρε ο Βεσπασιανός είτε στα ανάκτορα. Όταν η πομπή του θριάμβου έφτασε στον Καπιτώλιο λόφο ο Σίμωνας κατά την παράδοση που  ήθελε την εκτέλεση του αρχηγού του εχθρού διαπομπεύτηκε και κατόπιν απαγχονίστηκε. Ο Ιωάννης πέθανε λίγο αργότερα στην φυλακή.
Οι εκκαθαριστικές επιχειρήσεις
Ύστερα από την πτώση των Ιεροσολύμων στους επαναστάτες απέμειναν μόνο τα φρούρια του Ηρωδείου, του Μαχαιρούντα και της Μασάντα. Ο νέος έπαρχος της Ιουδαίας Λουκίλιος Βάσσος που διαδέχθηκε τον Κερεάλιο Ουετιλιανό άρχισε εκκαθαριστικές επιχειρήσεις εναντίον αυτών των φρουρίων. Έτσι κατ’ αρχήν ανάγκασε το φρούριο του Ηρωδείου να παραδοθεί. Κατόπιν στράφηκε εναντίον του Μαχαιρούντος.
Το φρούριο του Μαχαιρούντος ήταν χτισμένο σε μια κορυφή που βρίσκονταν κοντά στην Νεκρά θάλασσα και περιτριγυρίζονταν από φαράγγια. Ο Βάσσος επιχείρησε να προσχώσει το φαράγγι που βρίσκονταν στην ανατολική πλευρά. Οι πολιορκημένοι απάντησαν με εξόδους και επιδρομές στις οποίες διακρίθηκε κάποιος Ελεάζαρ. Ένας Ρωμαίος στρατιώτης όμως τον συνέλαβε και ο Βάσσος αποφάσισε να τον τιμωρήσει επιδεικτικά σταυρώνοντας τον. Πριν επιβληθεί η τιμωρία ο Ελεάζαρ παρακάλεσε με φωνές τους πολιορκημένους να τον σώσουν. Κάποιοι από αυτούς συγκινήθηκαν και συμφώνησαν να παραδώσουν το φρούριο και να φύγουν στην έρημο παίρνοντας μαζί τους τον Ελεάζαρ. Οι υπόλοιποι που δεν είχαν συμφωνήσει με τους Ρωμαίους πληροφορήθηκαν το σχέδιο και αποφάσισαν να πραγματοποιήσουν νυκτερινή έξοδο για να διαφύγουν. Ο Βάσσος πληροφορήθηκε το σχέδιο από αυτούς που είχαν κλείσει την συμφωνία μαζί του και παγίδευσε αυτούς που έκαναν έξοδο. Μόνο ελάχιστοι κατάφεραν να διαφύγουν ενώ οι πιο πολλοί σκοτώθηκαν ή τραυματίστηκαν. Ύστερα από αυτό το επεισόδιο ο Βάσσος άφησε τους υπολοίπους με τους οποίους είχε κάνει την συμφωνία, να φύγουν δίνοντας τους τον Ελεάζαρ.
Κατόπιν ο Βάσσος επιτέθηκε σε μια περιοχή που ονομάζονταν δάσος της Ιάρδης όπου είχαν καταφύγει πολλοί φυγάδες έχοντας αρχηγό τον Ιούδα του Αρεί. Οι φυγάδες που ήταν περίπου 3.000 εξοντώθηκαν μαζί με τον αρχηγό τους. Ο Λουκίλιος Βάσσος πέθανε και τον διαδέχθηκε ο Φλάβιος Σίλβας (73). Ο νέος έπαρχος στράφηκε εναντίον της τελευταίας εστίας αντίστασης, της Μασάντα .Με την πτώση της Μασάντα γράφτηκε και ο επίλογος αυτού του πολέμου.
Πηγές
Κατηγορία:Ιουδαϊκοί πόλεμοι
Ιουδαικος Α
Ιωάννης Μεϊμαρίδης
Ο Ιωάννης «Μαύρος» Μεϊμαρίδης (Αθήνα 1945 - 4 Οκτωβρίου 1971) ήταν Έλληνας επιχειρηματίας και οδηγός αγώνων αυτοκινήτων πρωταθλητής Ελλάδος.
Ο Μεϊμαρίδης καταγόταν από εύπορη οικογένεια ιδιοκτήτες της εταιρείας «Άκρον-Ίλιον-Κρυστάλ», είχε κατακτήσει πολλές πρώτες νίκες σε αγώνες αυτοκινήτων. Τον Οκτώβριο του 1971 σκοτώθηκε κατά την διάρκεια του σιρκουί της Ρόδου, αγώνας του πανελλήνιου πρωταθλήματος ταχύτητας, όταν η Alpha Romeo Giulia Sprint GTA που οδηγούσε προσέκρουσε στο πεζοδρόμιο και ανατράπηκε επάνω στα τείχη του κάστρου. Ο θάνατος του αλλά και ο θάνατος Αυστραλού οδηγού μοτοσυκλέτας την προηγούμενη χρονιά στο σιρκουί της Κέρκυρας ήταν και ο λόγος που δεν ξανά έγιναν από τότε σιρκουί σε πόλεις αλλά μόνο στα αεροδρόμια του Τατοίου και Τρίπολης.
Προς τιμήν του σήμερα έχει στηθεί προτομή στην Κηφισιά στην συμβολή της οδού Ιλισίων και Εθνικής οδού. Αδελφός του ήταν ο επίσης οδηγός αυτοκινήτων Γιώργος Μεϊμαρίδης γνωστός και ως Μέλας ή Κόκκινος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες επιχειρηματίες Κατηγορία:Έλληνες οδηγοί αγωνιστικών αυτοκινήτων
Douglas DC-4E
Το Douglas DC-4E ήταν αμερικανικό τετρακινητήριο επιβατηγό αεροσκάφος που σχεδιάστηκε πριν το ξέσπασμα του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Δεν εντάχθηκε σε παραγωγή, αλλά αποτέλεσε το έναυσμα για την δημιουργία ενός εντελώς νέου μεταγωγικού, του εξαιρετικού DC-4/C-54. Πολλά από τα χαρακτηριστικά του DC-4E ενσωματώθηκαν στο ιαπωνικό βαρύ βομβαρδιστικό Nakajima G5N.
Σχεδιασμός και ανάπτυξη
Η ανάπτυξη του αεροσκάφος ξεκίνησε το 1935, προκειμένου να καλυφθεί παραγγελία της United Air Lines. Στόχος ήταν η δημιουργία ενός αεροσκάφους που θα αντικαθιστούσε το DC-3 και θα ήταν πολύ πιο προηγμένο και μεγαλύτερο σε διαστάσεις από αυτό. Πρέπει να σημειωθεί ότι ο σχεδιασμός του DC-4E ξεκίνησε πριν ακόμα το DC-3 πραγματοποιήσει την παρθενική του πτήση. Εκτός από την United, έδειξαν ενδιαφέρον για το νέο αεροσκάφος και άλλες αεροπορικές εταιρείες: οι American Airlines, Eastern Air Lines, Pan American Airways και Transcontinental and Western Air (TWA) συνέβαλαν οικονομικά (με $100000 έκαστη) στην ανάπτυξη του. Οι Pan American και TWA απέσυραν αργότερα την υποστήριξή τους διότι το αεροσκάφος αποδείχθηκε πιο περίπλοκο και ακριβό από το αναμενόμενο και στράφηκαν στο ανταγωνιστικό Boeing 307.
Το DC-4E προωθούνταν από τέσσερις κινητήρες Pratt & Whitney R-2180-A Twin Hornet των 1450 hp και θα μετέφερε 42 επιβάτες ή 30 που θα μπορούσαν να κοιμηθούν σε πτυσσόμενες θέσεις. Θα είχε δηλαδή διπλάσια ικανότητα μεταφοράς επιβατών από το μικρότερο DC-3. Επίσης θα ήταν το πρώτο αεροσκάφος μεγάλων διαστάσεων με τρίκυκλο σύστημα προσγείωσης. Ενσωματώθηκαν πολλές καινοτομίες, συμπεριλαμβανομένων εφεδρικών γεννητριών, ηλεκτρικού συστήματος με εναλλασσόμενο ρεύμα και κλιματισμού. Ο χώρος των επιβατών θα ήταν συμπιεζόμενος στα αεροσκάφη παραγωγής. Το ουραίο, που αποτελούνταν από τρία κάθετα σταθερά σχετικά μικρού ύψους, επέτρεπε την χρήση των υπαρχόντων υποστέγων αεροσκαφών που δεν είχαν σχεδιαστεί για αεροσκάφη τέτοιων διαστάσεων. Επίσης επέτρεπαν στο αεροσκάφος να απογειωθεί με μονάχα δύο από τους τέσσερις κινητήρες σε λειτουργία και μάλιστα στην ίδια πτέρυγα. Η πτέρυγα ήταν παρόμοια σχεδιαστικά με του DC-3, είχε οπισθοκλινές χείλος προσβολής και σχεδόν ευθύ χείλος εκφυγής.
Επιχειρησιακή ιστορία
Το πρωτότυπο (NX18100, s/n 1601) πραγματοποίησε χωρίς προβλήματα την παρθενική του πτήση στις 7 Ιουνίου 1948 στην Σάντα Μόνικα της Καλιφόρνια με χειριστή τον Carl Cover. Διάφορα ζητήματα καθυστέρησαν την πιστοποίηση του για εμπορικές πτήσεις μέχρι τον Μάιο του 1939. Σε όλη την διάρκεια του έτους η United Air Lines διεξήγαγε αξιολόγηση του τύπου. Παρόλο που δεν εμφανίστηκαν ιδιαίτερα προβλήματα, αποδείχθηκε περίπλοκο και ακριβό στην συντήρηση. Επίσης οι επιδόσεις αποδείχθηκαν κατώτερες των προσδοκιών με την κατάσταση να επιδεινώνεται όταν οι θέσεις των επιβατών έγιναν 52 και το βάρος έφτασε τα 29484 kg.
Τελικά η ανάπτυξη του επιβατηγού ακυρώθηκε για χάρη ενός απλούστερου σχεδίου μικρότερων διαστάσεων. Το νέο αεροσκάφος επίσης ονομάστηκε DC-4 ενώ το προγενέστερο μετονομάστηκε σε DC-4E (όπου "Ε", από το "Experimental" -πειραματικό). Στα τέλη του 1939 το μοναδικό DC-4E πωλήθηκε στις Ιαπωνικές Αυτοκρατορικές Αερογραμμές, που αγόραζαν εκείνη την περίοδο αμερικανικά αεροσκάφη με σκοπό την μεταφορά τεχνογνωσίας. Το DC-4E αποτέλεσε σχεδιαστικά την βάση για το βομβαρδιστικό Nakajima G5N. Ιαπωνικές εφημερίδες ανέφεραν ότι συνετρίβη στον Κόλπο του Τόκιο λίγο καιρό μετά την αγορά του.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Πολιτικά αεροσκάφη DC-4E
Δημήτριος Περούλης
Ο Δημήτριος Περούλης ήταν βυζαντινός βιβλιογράφος του 14ου αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Η καταγωγή του ήταν από την Αθήνα. Έγραψε τον Κώδικα που φυλάγεται στην Κοινοτική βιβλιοθήκη (Bibliotheca Comunale) της Φερράρας στην Ιταλία με τον αύξοντα αριθμό 155. Ο κώδικας περιέχει έργα του Θεικρίτου, του Πινδάρου, και του Ησίοδου, μια συλλογή ρημάτων και αττικών ονομάτων του Φρυνίχου, τα γραμματικά του Ηρωδιανού, και τα περί τρόπων ποιητικών του Γεωργίου Χοιροβοσκού. Επίσης μια συλλογή αττικών ονομάτων, τα γραμματικά του Μαξίμου Πλανούδη, Περί επιθέτων μαι περί προθέσεων.
Η σημείωση που αναφέρει το όνομά του είναι διορθωμένη και συμπληρωμένη από δεύτερο χέρι, γι'αυτό και η πατρότητα του κώδικα αμφισβητείται. Ο οίκος των Περούληδων ήταν μεν διακεκριμένη οικογένεια της Αθήνας τον καιρό της Τουρκοκρατίας, διαπρέπουν όμως πολύ αργότερα, και μάλιστα τον 17ο αιώνα. Τον όνομα του Δημήτριου Περούλη το συναντάμε επίσης το έτος 1662, όταν αφιέρωσε επιτάφιο εικόνισμα στην ελληνική εκκλησία της Βενετίας.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες βιβλιογράφοι
Λέπα Ράντιτς
Νεανικά χρόνια
Η Ράντιτς γεννήθηκε σε μια σερβοβόσνιακη οικογένεια στις 19 Δεκεμβρίου 1925 στο χωριό Γκασνίτσα κοντά στην Γκράντισκα. Μετά την αποφοίτησή της από το δημοτικό σχολείο στην κοντινή Μπίστριτσα, παρακολούθησε την πρώτη τάξη της Γυναικείας Σχολής Χειροτεχνίας στη Μποσάνσκα Κρούπα και ολοκλήρωσε τους υπόλοιπους βαθμούς στο σχολείο της Μποσάνσκα Κρούπα.
Ως μαθήτρια, η Λέπα ξεχώριζε για την εργατικότητα και τη σοβαρότητα της και έδειχνε ενδιαφέρον επίσης για την προηγμένη λογοτεχνία. Ανέπτυξε τις βασικές της θέσεις υπό την ισχυρή επιρροή του θείου της Βλαντέτα Ράντιτς, ο οποίος συμμετείχε στο εργατικό κίνημα.
Ξεκινώντας από το να γίνει μέλος του Συνδέσμου της Κομμουνιστικής Νεολαίας της Γιουγκοσλαβίας (SKOJ), εντάχθηκε τελικά στο Κομμουνιστικό Κόμμα της Γιουγκοσλαβίας το 1941 σε ηλικία 15 ετών.
Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος
Στις 10 Απριλίου 1941, μετά την εισβολή στη Γιουγκοσλαβία, οι δυνάμεις του Άξονα ίδρυσαν το Ανεξάρτητο Κράτος της Κροατίας, το οποίο περιελάμβανε την Μποσάνσκα Γκράιντκα και τις γύρω περιοχές.
Τον Νοέμβριο του 1941, η Λέπα Ράντιτς και άλλα μέλη της οικογένειας συνελήφθησαν από τους Ούστασε, αλλά με τη βοήθεια μυστικών κομματικών συνεργατών, η Λέπα και η αδερφή της Ντάρα κατάφεραν να ξεφύγουν από τη φυλακή στις 23 Δεκεμβρίου του 1941. Μετά την απόδρασή της, προσχώρησε στην 7η κομματική εταιρεία του 2ου Αποσπάσματος Krajiški.
Τον Φεβρουάριο του 1943, η Λέπα Ράντιτς ήταν υπεύθυνη για τη μεταφορά των τραυματιών στη μάχη του Νερέτβα σε ένα καταφύγιο στο Γκρμεχ. Κατά τη διάρκεια του αγώνα ενάντια στην 7η Εθελοντική Ορεινή Μερίδα του Πρίνιντ Έγκεν, συνελήφθη και μετακινήθηκε στη Μποσάνσκα Κρούπα όπου, μετά από βασανιστήρια για αρκετές ημέρες σε μια προσπάθεια εξαγωγής πληροφοριών, καταδικάστηκε σε θάνατο με απαγχονισμό.
Με τη θηλιά γύρω από το λαιμό της, φώναξε: «''Ζήτω το Κομμουνιστικό Κόμμα και οι παρτιζάνοι! Λαέ πάλεψε για την ελευθερία σου! Μην παραδοθείς στους κακοποιούς! Εγώ θα πεθάνω, αλλά υπάρχουν αυτοί που θα με εκδικηθούν» Στις τελευταίες στιγμές της στο ικρίωμα, οι Γερμανοί προσφέρθηκαν να σώσουν τη ζωή της, σε αντάλλαγμα για τα ονόματα των ηγετών και των μελών του Κομμουνιστικού Κόμματος στο καταφύγιο, αλλά αρνήθηκε την προσφορά τους με τις λέξεις: "Δεν είμαι προδότρια του λαού μου. Αυτοί που ρωτάτε θα αποκαλυφθούν όταν θα καταφέρουν να εξοντώσουν εσάς τους κακούργους, μέχρι και τον τελευταίο''" Η Λέπα Ράντιτς ήταν μόλις 17 ετών όταν εκτελέστηκε δημόσια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Παρτιζάνοι
Ησυχαστήριο Άγιος Βασίλειος
Το Ησυχαστήριο Άγιος Βασίλειος είναι περιοχή στην έρημο του Αγίου Όρους που υπάγεται στη Μονή Μεγίστης Λαύρας και στην οποία βρίσκονται τα ησυχαστήριά της. Βρίσκεται ανάμεσα από την Κερασιά και τη Μικρή Αγία Άννα. Το 18ο αιώνα ήταν συγκροτημένη σκήτη. Υπάρχουν έντεκα ησυχαστήρια όπου διαμένουν δεκαπέντε μοναχοί. Ασχολούνται κυρίως με την κατασκευή κομποσχοινίων και θυμιάματος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγιο Όρος Κατηγορία:Μονή Μεγίστης Λαύρας
Αλί Μοχάμεντ Γκέντι
Ο Αλί Μοχάμεντ Γκεντί (Cali maxamed Geedi, 2 Οκτωβρίου 1952) ήταν πρωθυπουργός της Σομαλίας, αρχηγός της προσωρινής κυβέρνησης στη χώρα από το 2004 ως το 2007.
Μεταφορά της κυβέρνησης
Στη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου, εργάστηκε για τη συμφιλίωση των αντίπαλων παρατάξεων. Το 2004 έγινε Πρωθυπουργός, επικεφαλής της προσωρινής κυβέρνησης. Έπειτα από μία αποτυχημένη δολοφονική απόπειρα εναντίον του, η κυβέρνηση πήγε σε εξορία, στην Κένυα. Το 2005 εγκαταστάθηκε στο Τζογουόρ, μία από τις δύο προσωρινές πρωτεύουσες, μαζί με την Μπαϊντόα.
Εμφύλιος και νίκες
Το Μάρτιο του 2006 ξέσπασαν συγκρούσεις ανάμεσα στη Συμμαχία για την Αποκατάσταση της Ειρήνης και της Αντιτρομοκρατίας (ARPCT) και στην Ένωση Ισλαμικών Δικαστηρίων (ICU) για τον έλεγχο του Μογκαντίσου, οι οποίες εντάθηκαν το Μάιο του ιδίου έτους. Η έδρα της κυβέρνησης μεταφέρθηκε στην Μπαϊντόα και κάθε έκκληση για εκεχειρία από τον Γκεντί έπεσε στο κενό. Μάλιστα, απολύθηκαν όλοι οι φιλοπόλεμοι υπουργοί.
Στα τέλη του 2006, ο στρατός της Σομαλίας, υποβοηθούμενος από το στρατό της Αιθιοπίας σημείωσε πολλές νίκες εναντίον των ισλαμιστών και μπήκε στη Μογκαντίσου, όπου ο Γκεντί έγινε δεκτός με ενθουσιασμό, σε αντίθεση με τους Αιθίοπες συμμάχους.
Ελπίδες για ειρήνη
Την Πρωτοχρονιά του 2007 ανακοίνωσε ότι είχε παρέλθει η εποχή των πολεμοχαρών ηγετών και έπειτα από την κήρυξη στρατιωτικού νόμου για ένα τρίμηνο, ο πρωθυπουργός ζήτησε τον αφοπλισμό των παραστρατιωτικών ομάδων. Στη συνέχεια προέβη στο διορισμό νέων δικαστών.
Δεύτερη δολοφονική απόπειρα και παραίτηση
Στις 3 Ιουνίου του 2007 ο Γκεντί έγινε για δεύτερη φορά στόχος δολοφονικής απόπειρας, που κόστισε τη ζωή σε 7 άτομα. Ο ίδιος κατηγόρησε την Αλ Κάιντα για την επίθεση αυτή, η οποία συνέβη με παγιδευμένο αυτοκίνητο.
Στις 29 Οκτωβρίου του 2007 παραιτήθηκε από την πρωθυπουργία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Σομαλίας
Απόστολος Μελαχρινός
Ο Απόστολος Μελαχρινός (Βραΐλα Ρουμανίας, 1880 - Αθήνα, 22 Ιουνίου 1952 ) ήταν Έλληνας λυρικός ποιητής. Χρησιμοποίησε το λογοτεχνικό ψευδώνυμο Κλήμης Πορφυρογέννητος. Υπήρξε επίσης μεταφραστής και πεζογράφος. Υπήρξε ο πρώτος γραμματέας της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών (1934).
Παραπομπές
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές Κατηγορία:Γενιά του ’20
Ντόναλντ Σάδερλαντ
Ο Ντόναλντ Σάδερλαντ (Donald McNichol Sutherland, 17 Ιουλίου 1935) είναι Καναδός ηθοποιός.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1935 στο Σεντ Τζον του Καναδά και σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Τορόντο και στη Βασιλική Ακαδημία Δραματικών Τεχνών στο Λονδίνο. Είναι πατέρας των επίσης ηθοποιών Κίφερ, Άνγκους και Ρόσιφ Σάδερλαντ.
Ξεκίνησε να παίζει στον κινηματογράφο τη δεκαετία του '60. Η ταινίες που τον έκαναν γνωστό ήταν το MASH το 1970 και Η Εξαφάνιση την επόμενη χρονιά. Στη συνεχεια, έπαιξε στις ταινίες Μετά τα μεσάνυχτα και Οι διεφθαρμένοι, για τις οποίες προτάθηκε για το βραβείο BAFTA καλύτερου ηθοποιού.
Κέρδισε την πρώτη του Χρυσή Σφαίρα το 1996 για τον ρόλο του στην ταινία Πολίτης Χ και τη δεύτερη το 2002 για την τηλεταινία Μονοπάτια πολέμου.
Στις 6 Σεπτεμβρίου του 2017 ανακοινώθηκε ότι θα βραβευτεί με το Τιμητικό Όσκαρ, το οποίο έλαβε τον Νοέμβριο του ίδιου έτους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Καναδοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Καναδοί άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Καναδοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Καναδοί άνδρες ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Τιμητικό Όσκαρ (παραλήπτες) Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα
Έβα Κλοτς
Η Έβα Κλοτς (γερμ. Eva Klotz, γενν. 4 Ιουνίου 1951, Σαν Λεονάρντο ιν Πασσίρια) είναι Ιταλίδα πολιτικός, η οποία ανήκει στη γερμανόφωνη κοινότητα του Άλτο Άντιτζε / Νότιου Τιρόλο. Κύριος πολιτικός στόχος της, είναι η προώθηση του αιτήματος για αυτοδιάθεση της γερμανόφωνης κοινότητας και η απόσχιση του Νοτίου Τυρόλου από την Ιταλία και η προσαρτησή του στην Αυστρία.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο δημοτικό διαμέρισμα Βαλτίνα (ιταλ:Valtina, γερμαν:Walten), του Σαν Λεονάρντο ιν Πασσίρια. Η Έβα Κλοτς είναι το πρώτο από τα έξι παιδιά της οικογένειας του Γκεόργκ Κλοτς, ο οποίος υπήρξε μέλος της οργάνωσης «Απελευθερωτική Επιτροπή Νοτίου Τυρόλου» (γερμαν:Befreiungsausschuss Südtirol), η οποία έχει χαρακτηριστεί ως τρομοκρατική οργάνωση από την ιταλική πλευρά. Ο Γκεόργκ Κλοτς ήταν γνωστός με το ψευδώνυμο "Ο σφυροκόπος της Βαλ Πασίρια", εξαιτίας των βομβιστικών επιθέσεων και η Έβα Κλοτς έγραψε το 2002 ένα βιβλίο με τίτλο "Freiheitskämpfer für die Einheit Tirols" (Μαχητής για την ελευθερία και την ενότητα του Τυρόλου).
Σε ηλικία 25 ετών, μπήκε στην πολιτική, ξεκινώντας την καριέρα της, το 1976 στο κόμμα "Ομοσπονδία για τη Νοτιοτυρολέζικη πατρίδα" (γερμαν:Heimatbund), δηλώνοντας: "Η παιδική μου ηλικία σημαδεύτηκε από τα γεγονότα που αφορούσαν τον πατέρα μου". Μεταξύ του 1980 και 1983 υπήρξε ανεξάρτητη δημοτική σύμβουλος της πόλης του Μπολτσάνο και αργότερα εκλέχθηκε στο επαρχιακό συμβούλιο της επαρχίας του Μπολτσάνο με 3.500 ψήφους. Στην πρώτη συνεδρίαση του συμβουλίου, η Έβα Κλοτς εισήλθε στην αίθουσα, ντυμένη με το παραδοσιακό ντιρντλ. Υπήρξε μέλος του Λαϊκού Κόμματος Νοτίου Τυρόλου, με το οποίο διαφώνησε το 1983 και αποφάσισε να αποχωρήσει.
Το 1989 ίδρυσε την παράταξη "Ένωση για το Νότιο Τυρόλο", με την οποία εκλέχθηκε ξανά στο επαρχιακό συμβούλιο. Μετά από το κομματικό συνέδριο, στις 5 Μαΐου του 2007, εγκατέλειψε το κόμμα.
Έχει συχνά κατηγορηθεί για προσβολή της Ιταλικής σημαίας, ειδικά μετά την ανάρτηση αφίσας η οποία απεικόνιζε μια σκούπα, να σκουπίζει την Ιταλική σημαία και να αφήνει ένα ίχνος κόκκινου και λευκού χρώματος, δηλαδή τα χρώματα του Νοτίου Τυρόλου, πάνω στην οποία υπήρχε η επιγραφή "Το Νότιο Τυρόλο μπορεί να εγκαταλείψει την Ιταλία». Η Έβα Κλοτς, αρνήθηκε ότι το μήνυμα της αφίσας χαρακτήριζε την Ιταλία ως σκουπίδι και δήλωσε ότι στην αφίσα γινόταν αναφορά στην κουλτούρα του Τυρόλου, βάση της οποίας, η σκούπα συμβολίζει το τέλος του καρναβαλιού.  Εξαιτίας αυτής της αφίσας, καταδικάστηκε να πληρώσει πρόστιμο 2.000 ευρώ. Στις 22 Δεκεμβρίου 2011, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο δέχθηκε την προσφυγή της και ακύρωσε το πρόστιμο. Πρόσφατα, η Έβα Κλοτς  κατηγόρησε τους Καραμπινιέρι και τους χαρακτήρισε ως "βασανιστές" των αγωνιστών του Νοτίου Τυρόλου (τρομοκράτες, σύμφωνα με την ιταλική πλευρά), τη δεκαετία του εξήντα. Τον Ιούνιο του 2012, σε μία συνεδρίαση του επαρχιακού συμβουλίου, κατέθεσε ψήφισμα, με το οποίο χαρακτήριζε τον εθνικό ύμνο της Ιταλίας ώς "περιφρονητικό για τον άνθρωπο" και "εχθρικό απέναντι στις μειονότητες" και ζήτησε να καταργηθεί η υποχρεωτική διδασκαλία του, στα γερμανόφωνα σχολεία της επαρχίας του Μπολτσάνο.
Δηλώσεις
Μερικές από τις δηλώσεις της Έβα Κλοτς, οι οποίες προκάλεσαν πολλές διαμαρτυρίες, είναι οι εξής:
Μαρκ Μπενταρίντ
Ο Μαρκ Μπενταρίντ (Marc ή Marco Bedarride) (4 Φεβρουαρίου 1776 Κεβιγιόν, Βωκλύζ- 1846) ήταν ταγματάρχης στην υπηρεσία του Ναπολέοντα, Καρμπονάρος στην περίοδο της Αποκατάστασης και συνιδρυτής του τεκτονικού τύπου Μισραΐμ. Στον Τεκτονισμό φέρεται ότι μυήθηκε από τον πατέρα του Gad Bédarride, οποίος φέρεται ότι μυήθηκε από έναν Αιγύπτιο ονόματι Ανανία.
Με τη βοήθεια του βαρώνου Τασσόνε ντι Μοντένα (Tassone di Modena) ή αλλιώς Φιλαλήθη Αβραάμ (Filalete Abraham), ο Τύπος Μισραΐμ διαδόθηκε στη Βενετία και αμέσως σε Γαλλία και Ιταλία. Υπήρξε επίσης μέλος της Στοάς «Tegolatura Suprema Scala di Napoli» (ή αλλιώς Arcana Arcanorum). Ήταν επίσης ιδρυτής (το 1813) της Στοάς «Figlia della Sapienza» στη Νάπολη. Υπήρξε συνδιοργανωτής συνάντησης στην Πίζα των σημαντικότερων τεκτονικών Στοών στο Βασίλειο της Ετρουρίας.
Πηγές
www.misraimmemphis.com
Κατηγορία:Γάλλοι τέκτονες
Is It Scary
Το Is It Scary είναι τραγούδι του Μάικλ Τζάκσον. Το τραγούδι αρχικά γράφτηκε για την ταινία Addams Family Values, αλλά οι σκηνές, στις οποίες ακούστηκε το τραγούδι, ακυρώθηκαν λόγω διαφωνιών. Το τραγούδι ηχογραφήθηκε για το remix άλμπουμ του Τζάκσον, Blood on the Dance Floor: HIStory in the Mix. Το Is It Scary γράφτηκε και παράχθηκε από τους Τζάκσον, Τζίμμι Τζαμ (Τζέιμς Χάρρις Γ') και Τέρρι Λέβις.
Οικονομία του Μεξικού
Η οικονομία του Μεξικού χαρακτηρίζεται ως αναπτυσσόμενη οικονομία μικτής αγοράς. Είναι η 14η μεγαλύτερη στον κόσμο σε ονομαστικούς όρους ΑΕΠ και η 13η μεγαλύτερη με βάση την ισοτιμία αγοραστικής δύναμης, σύμφωνα με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Από την κρίση του 1994, οι διοικήσεις έχουν βελτιώσει τα μακροοικονομικά θεμελιώδη μεγέθη της χώρας. Το Μεξικό δεν επηρεάστηκε σημαντικά από την κρίση της Νότιας Αμερικής του 2002 και διατήρησε θετικούς, αν και χαμηλούς, ρυθμούς ανάπτυξης μετά από μια σύντομη περίοδο στασιμότητας το 2001. Ωστόσο, το Μεξικό ήταν ένα από τα έθνη της Λατινικής Αμερικής που επλήγησαν περισσότερο από την ύφεση του 2008, με το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν του να συρρικνώνεται περισσότερο από 6% εκείνο το έτος.
Is It Scary
Το Is It Scary έλαβε ανάμεικτες κριτικές. Μουσικά, το τραγούδια φάνηκαν στους κριτικούς ως η «σκοτεινή πλευρά» του Τζάκσον, και τα συγκρίνουν με τραγούδια από το υλικό της Μέρλιν Μάνσον. Τον Νοέμβριο του 2007, μια radio edit version του τραγουδιού κυκλοφόρησε ως προωθητικό single στις Κάτω Χώρες, ενώ τα promo singles με τα remixes κυκλοφόρησαν στις ΗΠΑ και στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Οικονομία του Μεξικού
Η μεξικανική οικονομία είχε πρωτοφανή μακροοικονομική σταθερότητα, η οποία μείωσε τον πληθωρισμό και τα επιτόκια σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα. Παρόλα αυτά, εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικά κενά μεταξύ του αστικού και του αγροτικού πληθυσμού, των βόρειων και νότιων πολιτειών και των πλουσίων και των φτωχών. Μερικά από τα άλυτα ζητήματα περιλαμβάνουν την αναβάθμιση των υποδομών, τον εκσυγχρονισμό του φορολογικού συστήματος και της εργατικής νομοθεσίας και τη μείωση της εισοδηματικής ανισότητας. Τα φορολογικά έσοδα, συνολικά 19,6 % του ΑΕΠ το 2013, ήταν τα χαμηλότερα μεταξύ των τότε 34 χωρών του ΟΟΣΑ.
Is It Scary
Προϊστορία
Το Is It Scary γράφτηκε αρχικά από τους Μάικλ Τζάκσον, Τζέιμς Χάρρις Γ' και Τέρρι Λέβις για την ταινία Addams Family Values. Η Paramount Pictures υπέγραψε συμφωνία με τον Τζάκσον, ο οποίος έπρεπε να ηχογραφήσει ένα τραγούδι με θέμα τον τρόμο (το οποίο ήταν το Is It Scary) και να το προωθήσει με ένα βίντεο, αλλά το τραγούδι αποκλείστηκε από το σάουντρακ λόγω συμβατικών δυσκολίων. Το τραγούδι ήταν υποψήφιο για εμφάνιση στο HIStory: Past, Present and Future, Book I, αλλά δεν επιλέχθηκε καθώς δεν ταίριαζε με τα υπόλοιπα κομμάτια. Ο Τζάκσον έγραψε στη συνέχεια το τραγούδι για την ταινία 'Ghosts'. Ο Τζάκσον χρησιμοποίησε στίχους από το Is It Scary για το ομώνυμο κομμάτι της ταινίας, το οποίο συμπεριλαμβάνεται στο άλμπουμ Blood on the Dance Floor. Οι Τζάκσον, Χάρρις και Λέβις έλαβαν τα δικαιώματα παραγωγού του τραγουδιού στο Blood on the Dance Floor.
Οικονομία του Μεξικού
Η οικονομία περιλαμβάνει ταχέως αναπτυσσόμενους σύγχρονους βιομηχανικούς τομείς και τομείς υπηρεσιών, με αυξανόμενη ιδιωτική ιδιοκτησία. Οι πρόσφατες κυβερνήσεις έχουν διευρύνει τον ανταγωνισμό στα λιμάνια, τους σιδηρόδρομους, τις τηλεπικοινωνίες, την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, τη διανομή φυσικού αερίου και τα αεροδρόμια, με στόχο την αναβάθμιση των υποδομών. Ως οικονομία προσανατολισμένη στις εξαγωγές, περισσότερο από το 90% του μεξικανικού εμπορίου τελεί υπό τις συμφωνίες ελεύθερου εμπορίου (ΣΕΣ) με περισσότερες από 40 χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ιαπωνίας, του Ισραήλ και μεγάλου μέρους της Κεντρικής και Νότιας Αμερικής. Η ΣΕΣ με τη μεγαλύτερη επιρροή είναι η Συμφωνία Ηνωμένων Πολιτειών-Μεξικού-Καναδά (USMCA), η οποία τέθηκε σε ισχύ το 2020 και υπογράφηκε το 2018 από τις κυβερνήσεις των Ηνωμένων Πολιτειών, του Καναδά και του Μεξικού. Το 2006, το εμπόριο με τους δύο βόρειους εταίρους του Μεξικού αντιπροσώπευε σχεδόν το 90% των εξαγωγών του και το 55% των εισαγωγών του. Πρόσφατα, το Κογκρέσο του Μεξικού ενέκρινε σημαντικές φορολογικές, συνταξιοδοτικές και δικαστικές μεταρρυθμίσεις. Η μεταρρύθμιση στη βιομηχανία πετρελαίου συζητείται επί του παρόντος. Το 2016, το Μεξικό είχε 16 εταιρείες στη λίστα Forbes Global 2000 με τις μεγαλύτερες εταιρείες στον κόσμο.
Is It Scary
Προϊστορία
Ένα remix του Is It Scary, ονόματι DJ Greek's Scary Mix, συμπεριλήφθηκε στο minimax CD single (με άλλα 2 κομμάτια) που κυκλοφόρησε ως μέρος του Ghosts Deluxe Collector Box Set. Τα remixes του Is It Scary συμπεριλήφθηκε στο, τελικά άκυρο, single Smile. Η adio edit για το Is It Scary συμπεριλήφθηκε στον τρίτο δίσκο της deluxe edition του King of Pop (2008) στο Ηνωμένο Βασίλειο. Το Is It Scary συμπεριλήφθηκε στη deluxe edition του King of Pop στη Γαλλία. Τα δείγματα του Is It Scary και του Threatened (από το άλμπουμ Invincible) ακούγονται στις σκηνές για το Thriller στην ταινία Michael Jackson's This Is It (2009). Ο Τόμμι Ν. είχε παράγει ένα remix του τραγουδιού, αλλά δεν κυκλοφόρησε ποτέ επίσημα. Ωστόσο, είχε διαρρεύσει στο διαδίκτυο τον Νοέμβριο του 2010.
Οικονομία του Μεξικού
Το εργατικό δυναμικό του Μεξικού αποτελούνταν από 52,8 εκατομμύρια άτομα το 2015. Ο ΟΟΣΑ και ο ΠΟΕ κατατάσσουν τους Μεξικανούς εργαζόμενους ως τους πιο σκληρά εργαζόμενους στον κόσμο όσον αφορά τον αριθμό των ωρών εργασίας ετησίως. Ωστόσο η αμοιβή ανά ώρα εργασίας παραμένει χαμηλή.
Is It Scary
Σύνθεση
Το Is It Scary διάρκεια 5 λεπτά και 35 δευτερόλεπτα και ανήκει στις κατηγορίες των goth rock, soul, operatic pop και funk rock. Το τραγούδι εκτελέστηκε σε εναλλασσόμενα κλειδιά του Ab και του μεγάλου A, με τέμπο 109 χτύπων ανά λεπτό. Τα φωνητικά του Τζάκσον κυμαίνονται στις βαθμίδες Ab3-A5.
Οικονομία του Μεξικού
Ιστορικό
αριστερά|μικρογραφία|263x263εσ|Ο [[Πορφίριο Ντίας, (1876–1911) στην προεδρία του οποίου η ταχεία εκβιομηχάνιση έλαβε χώρα στο ξένο κεφάλαιο.]] Η περίοδος διακυβέρνησης του Πορφίριο Ντίας γνωστή ως "Πορφιριάτο" έφερε πρωτοφανή οικονομική ανάπτυξη κατά το τελευταίο τέταρτο του 19ου αιώνα. Η ανάπτυξη αυτή συνοδεύτηκε από ξένες επενδύσεις και ευρωπαϊκή μετανάστευση, την ανάπτυξη των σιδηροδρομικών δικτύων και την εκμετάλλευση των φυσικών πόρων της χώρας. Η ετήσια οικονομική ανάπτυξη μεταξύ 1876 και 1910 ήταν κατά μέσο όρο 3,3%. Η ιδιοκτησία μεγάλης κλίμακας σημείωσε σημαντική πρόοδο, ενώ ξένες εταιρείες γης συσσώρευσαν εκατομμύρια εκτάρια. Στο τέλος της δικτατορίας του Πορφίριο Ντίας, το 97% της καλλιεργήσιμης γης ανήκε στο 1% του πληθυσμού και το 95% των αγροτών ήταν ακτήμονες, οι οποίοι γίνονταν αγρότες σε τεράστιες χασιέντες ή σχηματίζοντας ένα εξαθλιωμένο αστικό προλεταριάτο του οποίου οι εξεγέρσεις καταπνίγονταν με την βία.
Is It Scary
Προώθηση
Το Is It Scary δεν κυκλοφόρησε ως εμπορική single, αλλά δόθηκε στους ραδιοφωνικούς σταθμούς και σε χορευτικά κέντρα για να προωθήσει το Blood on the Dance Floor: HIStory in the Mix. Τα Promo CD singles συμπεριλαμβάνουν μια radio edit και 12" promos και τρία remixes του τραγουδιού κυκλοφόρησαν στις Κάτω Χώρες. Οι ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασίλειο έλαβαν 12" promo singles που συμπεριλάμβαναν remixes του τραγουδιού από τους Deep Dish, ενώ το Ηνωμένο Βασίλειο επίσης έλαβε 12" promos με remixes του τραγουδιού από τον Έντι Αρρόγιο, ονόματι Eddie's Love Mixes. Λόγω της έλλειψης της προώθησης, το Is It Scary δεν μπήκε σε κανένα παγκόσμιο τσαρτ.
Οικονομία του Μεξικού
Ιστορικό
Η πολιτική καταστολή και η απάτη, καθώς και οι τεράστιες εισοδηματικές ανισότητες που επιδεινώθηκαν από το σύστημα διανομής της γης που βασίζεται στα latifundios, στο οποίο οι μεγάλες χασιέντες ανήκαν σε λίγους όπου απασχολούνταν από εκατομμύριο εξαθλιωμένους αγρότες που ζούσαν σε επισφαλείς συνθήκες, οδήγησαν στη Μεξικανική Επανάσταση (1910– 1920), μια ένοπλη σύγκρουση που μεταμόρφωσε δραστικά την πολιτική, κοινωνική, πολιτιστική και οικονομική δομή του Μεξικού κατά τον 20ο αιώνα. Ο ίδιος ο πόλεμος άφησε σκληρό τίμημα στην οικονομία και τον πληθυσμό, ο οποίος μειώθηκε κατά την 11ετή περίοδο μεταξύ 1910 και 1921. Η ανοικοδόμηση της χώρας επρόκειτο να γίνει τις επόμενες δεκαετίες.
Is It Scary
Κριτικές
Το Is It Scary γενικά έλαβε ανάμεικτες κριτικές από τους σύγχρονους μουσικούς κριτικούς. Ο Τζιμ Φάρμπερ, της New York Daily News, σχολίασε ότι «το Is It Scary έχει μερικούς καινότομους ήχους, αλλά καμία πραγματική μελωδία». Ο Ρότζερ Κάτλιν, της The Hartford Courant, δήλωσε ότι το «πιο ενδιαφέρον ζευγάρι» ήταν τα Ghosts και τα Is It Scary επειδή ο Τζάκσον «ζητά αυτούς που διάβασαν για αυτόν στα tabloids αν φαίνεται τερατώδης». Ο Άνθονι Βιολάντι, της The Buffalo News, σχολίασε ότι τα τραγούδια Superfly Sister, Ghosts και Is It Scary «είναι τραγούδια που σε κάνουν να αναρωτιέσαι πως ένας τόσο ταλαντούχος άνθρωπος όπως ο Τζάκσον μπορούσε να παράγει τέτοια κομμάτια».
Οικονομία του Μεξικού
Ιστορικό
Η περίοδος από το 1940 έως το 1970 έχει ονομαστεί από τους οικονομικούς ιστορικούς ως το Μεξικάνικο Θαύμα, μια περίοδος οικονομικής ανάπτυξης που ακολούθησε το τέλος της Μεξικανικής Επανάστασης και την επανάληψη της συσσώρευσης κεφαλαίου σε καιρό ειρήνης. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, το Μεξικό υιοθέτησε ένα μοντέλο εκβιομηχάνισης με υποκατάσταση εισαγωγών, το οποίο προστάτευε και προώθησε την ανάπτυξη των εθνικών βιομηχανιών. Το Μεξικό γνώρισε μια οικονομική άνθηση μέσω της οποίας οι βιομηχανίες διεύρυναν γρήγορα την παραγωγή τους. Σημαντικές αλλαγές στην οικονομική δομή περιελάμβαναν δωρεάν αναδιανομή της γης στους αγρότες με την έννοια του Εχίδο, την εθνικοποίηση των εταιρειών πετρελαίου και σιδηροδρόμων, την εισαγωγή των κοινωνικών δικαιωμάτων στο Σύνταγμα του 1917, τη γέννηση μεγάλων και ισχυρών εργατικών συνδικάτων και την αναβάθμιση των υποδομών. Ενώ ο πληθυσμός διπλασιάστηκε από το 1940 έως το 1970, το ΑΕΠ εξαπλασιάστηκε κατά την ίδια περίοδο. μικρογραφία|265x265εσ|Ο Πρόεδρος Χοσέ Λόπεζ Πορτίγιο (1976–1982), κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης του οποίου η οικονομία εκτινάχθηκε στα ύψη με την ανακάλυψη του πετρελαίου.
Is It Scary
Κριτικές
Ο Τζα-Χα Κιμ, της Chicago Sun-Times, σημείωσε ότι το Is It Scary δείχνει τη «πιο σκοτεινή πλευρά του Τζάκσον από ότι παρουσίαζαν τα tabloids». Ο Νέιλ Στράους, της The New York Times, δήλωσε ότι το Is It Scary «ακούγεται όπως η Μαρλίν Μάνσον». Ο Τ. Ράντι Ταραμπορρέλλι, έδωσε ανάλυση στην κριτική αξιολόγηση τού για το Blood on the Dance Floor: HIStory in the Mix στη βιογραφία The Magic & the Madness (2004). Ο Ταραμπορρέλλι δήλωσε ότι «ο κόσμος ενδιαφέρεται περισσότερο για τις ιστορίες της προσωπικής ζωής του Τζάκσον παρά για τη μουσική του καριέρα».
Οικονομία του Μεξικού
Ιστορικό
Η ανάπτυξη είχε φτάσει στο αποκορύφωμά της στα τέλη της δεκαετίας του 1960. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1970, οι προεδρικές διοικήσεις του Λουίς Ετσεβερία Άλβαρες (1970–76) και του Χοσέ Λόπεζ Πορτίγιο (1976–82) προσπάθησαν να συμπεριλάβουν την κοινωνική ανάπτυξη στις πολιτικές τους, μια προσπάθεια που συνεπαγόταν αυξημένες δημόσιες δαπάνες. Με την ανακάλυψη τεράστιων κοιτασμάτων πετρελαίου κατά τη διάρκεια μιας περιόδου αυξήσεων των τιμών του πετρελαίου και χαμηλών διεθνών επιτοκίων, η κυβέρνηση δανείστηκε από τις διεθνείς κεφαλαιαγορές για να επενδύσει στην κρατική εταιρεία πετρελαίου Pemex, η οποία με τη σειρά της φαινόταν να παρέχει μια μακροπρόθεσμη πηγή εισοδήματος για την προώθηση της κοινωνικής ευημερίας. Αυτό προκάλεσε μια αξιοσημείωτη αύξηση στις δημόσιες δαπάνες και ο πρόεδρος Λόπεζ Πορτίγιο ανακοίνωσε ότι είχε έρθει η ώρα να «διαχειριστεί κανείς την ευημερία» καθώς το Μεξικό πολλαπλασίασε την παραγωγή πετρελαίου του για να γίνει ο τέταρτος μεγαλύτερος εξαγωγέας στον κόσμο.
Is It Scary
Βιβλιογραφία
κατηγορία:Τραγούδια του Μάικλ Τζάκσον Κατηγορία:Τραγούδια του 1993 Κατηγορία:Singles του 1997 Κατηγορία:Τραγούδια γραμμένα για ταινίες
Οικονομία του Μεξικού
Ιστορικό
Την περίοδο 1981–1982 το διεθνές πανόραμα άλλαξε απότομα: οι τιμές του πετρελαίου έπεσαν και τα επιτόκια αυξήθηκαν. Το 1982, ο Λόπεζ Πορτίγιο, λίγο πριν τελειώσει τη θητεία του, ανέστειλε τις πληρωμές του εξωτερικού χρέους, υποτίμησε το πέσο και εθνικοποίησε το τραπεζικό σύστημα, μαζί με πολλές άλλες βιομηχανίες που επλήγησαν σοβαρά από την κρίση, μεταξύ των οποίων η βιομηχανία χάλυβα. Ενώ η υποκατάσταση των εισαγωγών είχε συμβάλει στην εκβιομηχάνιση του Μεξικού, τη δεκαετία του 1980 η παρατεταμένη προστασία των μεξικανικών εταιρειών είχε οδηγήσει σε έναν μη ανταγωνιστικό βιομηχανικό τομέα με χαμηλά κέρδη παραγωγικότητας. Ο Πρόεδρος Μιγκέλ ντε λα Μαδρίντ (1982–88) ήταν ο πρώτος από μια σειρά προέδρων που εφάρμοσαν νεοφιλελεύθερες πολιτικές. Μετά την κρίση του 1982, οι δανειστές ήταν απρόθυμοι να επιστρέψουν στο Μεξικό και, για να διατηρήσει το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών σε ισορροπία, η κυβέρνηση κατέφυγε σε υποτιμήσεις του πέσο, που πυροδότησε έναν πρωτοφανή πληθωρισμό, φτάνοντας σε ετήσιο ρεκόρ 139,7% το 1987.
Ένα από τα πρώτα βήματα προς την απελευθέρωση του εμπορίου ήταν η υπογραφή από το Μεξικό της Γενικής Συμφωνίας Δασμών και Εμπορίου (GATT) το 1986 υπό τον Πρόεδρο ντε λα Μαδρίντ. Κατά τη διάρκεια της διοίκησης του Κάρλος Σαλίνας ντε Γκορτάρι (1988–94) ιδιωτικοποιήθηκαν πολλές κρατικές εταιρείες. Η τηλεφωνική εταιρεία Telmex, ένα κυβερνητικό μονοπώλιο, έγινε ιδιωτικό μονοπώλιο και πουλήθηκε στον επιχειρηματία Κάρλος Σλιμ. Ωστόσο, δεν ανοίχτηκε σε ιδιώτες επενδυτές η κρατική εταιρεία πετρελαίου Pemex ή ο ενεργειακός τομέας. Επιπλέον, το τραπεζικό σύστημα που είχε κρατικοποιηθεί κατά την εξάντληση της διοίκησης του Πορτίγιο το 1982 ιδιωτικοποιήθηκε, αλλά με τον αποκλεισμό των ξένων τραπεζών. Ο Σαλίνας πίεσε για τη συμπερίληψη του Μεξικού στη Συμφωνία Ελεύθερου Εμπορίου της Βόρειας Αμερικής, επεκτείνοντάς την από μια συμφωνία ΗΠΑ-Καναδά. Η διευρυμένη NAFTA υπογράφηκε το 1992, μετά την υπογραφή δύο πρόσθετων συμπληρωμάτων για το περιβάλλον και τα πρότυπα εργασίας, τέθηκε σε ισχύ την 1η Ιανουαρίου 1994.
Ο Σαλίνας εισήγαγε επίσης αυστηρούς ελέγχους τιμών και διαπραγματεύτηκε μικρότερες αυξήσεις κατώτατου μισθού με το εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα υπό τον ηλικιωμένο Φιντέλ Βελάσκεθ με στόχο τον περιορισμό του πληθωρισμού. Ενώ η στρατηγική του ήταν επιτυχής στη μείωση του πληθωρισμού, η ανάπτυξη ήταν κατά μέσο όρο μόνο 2,8 % ετησίως. Καθορίζοντας τη συναλλαγματική ισοτιμία, το πέσο υπερτιμήθηκε γρήγορα ενώ οι καταναλωτικές δαπάνες αυξήθηκαν, με αποτέλεσμα το έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών να φτάσει το 7% του ΑΕΠ το 1994. Το έλλειμμα χρηματοδοτήθηκε μέσω του tesobonos, ενός είδους δημόσιου χρέους που μετέτρεπε την πληρωμή σε δολάρια.
Η εξέγερση της Τσιάπας τον Ιανουάριο του 1994 και οι δολοφονίες του υποψηφίου για την προεδρία του κυβερνώντος κόμματος τον Μάρτιο του 1994, Λουίς Ντόναλντο Κολόσιο και του Γενικού Γραμματέα του κόμματος και αδελφού του Βοηθού Γενικού Εισαγγελέα Χοσέ Φρανσίσκο Ρουίζ Μασιέ το 1994, μείωσαν την εμπιστοσύνη των επενδυτών. Οι κάτοχοι του δημόσιου χρέους πούλησαν γρήγορα τα tesobonos τους, εξαντλώντας τα αποθεματικά της Κεντρικής Τράπεζας, ενώ οι επενδύσεις χαρτοφυλακίου, που αποτελούσαν το 90% των συνολικών επενδυτικών ροών, έφυγαν από τη χώρα τόσο γρήγορα όσο είχαν εισέλθει Αυτή η μη βιώσιμη κατάσταση ανάγκασε τελικά την εισερχόμενη διοίκηση Σεντίγιο να υιοθετήσει μια κυμαινόμενη συναλλαγματική ισοτιμία. Το πέσο υποτιμήθηκε απότομα και η χώρα μπήκε σε οικονομική κρίση τον Δεκέμβριο του 1994. Η έκρηξη των εξαγωγών, καθώς και ένα διεθνές πακέτο διάσωσης που δημιουργήθηκε από τον πρόεδρο των ΗΠΑ Μπιλ Κλίντον (1993-2001), βοήθησαν να μετριαστεί η κρίση. Σε λιγότερο από 18 μήνες, η οικονομία αναπτυσσόταν ξανά και ο ετήσιος ρυθμός αύξησης ήταν κατά μέσο όρο 5,1 % μεταξύ 1995 και 2000. Πιο πρόσφατες ερμηνείες υποστηρίζουν ότι η κρίση και η επακόλουθη δημόσια διάσωση «διατήρησαν, ανανέωσαν και ενίσχυσαν τις δομικά άνισες κοινωνικές σχέσεις εξουσίας και ταξικών χαρακτηριστικών του χρηματοοικονομικού νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού» σε μορφές θεσμικά συγκεκριμένες για τη μεξικανική κοινωνία, με την αύξηση του ΑΕΠ να υποκινείται από ιδιωτικοποιήσεις. Η κατά κεφαλήν οικονομική ανάπτυξη τη δεκαετία του 2000 ήταν χαμηλή.
Ο Πρόεδρος Ερνέστο Σεντίγιο (1994–2000) και ο Πρόεδρος Βισέντε Φοξ (2000–06), του Κόμματος Εθνικής Δράσης (National Action Party), του κόμματος της αντιπολίτευσης που κέρδισε προεδρικές εκλογές από την ίδρυση του προδρόμου του Θεσμικού Επαναστατικού Κόμματος στο 1929, συνεχίστηκε με την απελευθέρωση του εμπορίου. Κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης του Φοξ, υπογράφηκαν αρκετές συμφωνίες με χώρες της Λατινικής Αμερικής και της Ευρώπης, την Ιαπωνία και το Ισραήλ, και προσπάθησαν να διατηρήσουν τη μακροοικονομική σταθερότητα. Έτσι, το Μεξικό έγινε μια από τις πιο ανοιχτές χώρες στον κόσμο στο εμπόριο και η οικονομική βάση μετατοπίστηκε ανάλογα. Το συνολικό εμπόριο με τις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά τριπλασιάστηκε και οι συνολικές εξαγωγές και εισαγωγές σχεδόν τετραπλασιάστηκαν μεταξύ 1991 και 2003 Η φύση των ξένων επενδύσεων άλλαξε επίσης με μεγαλύτερο μερίδιο των άμεσων ξένων επενδύσεων (ΑΞΕ) έναντι των επενδύσεων χαρτοφυλακίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οικονομία του Μεξικού
Μίλβα Καλογεράκου
Η Μίλβα Καλογεράκου (γεννήθηκε στις 10 Ιουλίου 1998 στην Αθήνα) είναι διεθνής Ελληνίδα υδατοσφαιρίστρια που αγωνίζεται ως περιφερειακή στον Ολυμπιακό Πειραιώς.
Καριέρα
Έκανε τα πρώτα της βήματα στο χώρο της υδατοσφαίρισης από πολύ μικρή ηλικία στις ακαδημίες του Ολυμπιακού Πειραιώς, στον οποίο υπέγραψε και το πρώτο της επαγγελματικό συμβόλαιο.
Η Μίλβα Καλογεράκου έχει κατακτήσει μέχρι στιγμής με την ομάδα του Ολυμπιακού δύο πρωταθλήματα Ελλάδας νεανίδων (2013, 2015), τρία πρωταθλήματα Ελλάδας νέων γυναικών (2013, 2014, 2015), δύο πρωταθλήματα Ελλάδας γυναικών (2014, 2015), ένα Πρωτάθλημα Ευρώπης Γυναικών (2015) κι ένα Κύπελλο Κυπελλούχων Len Trophy (2014).
Διεθνείς συμμετοχές
Η Μίλβα Καλογεράκου είναι διεθνής με την εθνική ομάδα υδατοσφαίρισης νεανίδων της Ελλάδας. Το 2013 ήταν μέλος της ομάδας της εθνικής Ελλάδος νεανίδων που νίκησε στον μεγάλο τελικό του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος υδατοσφαίρισης Νεανίδων 2013 την Ισπανία με 8-5 και κατέκτησε το τρόπαιο.
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνίδες υδατοσφαιρίστριες Κατηγορία:Υδατοσφαιρίστριες της εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Υδατοσφαιρίστριες ΟΣΦΠ
Κόκκινο μπανανόδεντρο
Το κόκκινο μπανανόδεντρο ή άλλως η κόκκινη μπανανιά (Μούσα η οξύληκτος υποείδος ζεμπρίνα ''(Musa acuminata ssp. zebrina)), είναι το υποείδος της άγριας μπανανιάς Musa acuminata'' ιθαγενές στη Σουμάτρα, Ινδονησία. Η κόκκινη μπανανιά είναι καλλωπιστικό φυτό, ονομάστηκε για τις σκοτεινές κόκκινες κηλίδες στα φύλλα του, αν και τα μικρόσπορα φρούτα του είναι επίσης εδώδιμα.
Ταξινομική και ονοματολογία
Η κόκκινη μπανανιά είναι υποείδος της άγριας μπανανιάς του είδους Μούσα η οξύληκτος (Musa acuminata), έναν από τους δύο προγόνους της βρώσιμης μπανάνας. Ήταν κάποτε ταξινομημένο ως ξεχωριστό είδος υπό τις πλέον μη έγκυρες ονομασίες (συνώνυμα) Musa zebrina και Musa sumatrana. Επίσης, μερικές φορές, είχαν εσφαλμένως χαρακτηρισθεί ως ποικιλίες.
Περιγραφή
Οι κόκκινες μπανανιές, χαρακτηρίζονται από τις διαφόρων μεγεθών σκούρες κόκκινες κηλίδες στα σκούρα πράσινα φύλλα τους. Τα ψευδόμισχα (pseudostems) είναι χαρακτηριστικά, πολύ λεπτά. Φέρουν, λεπτούς καρπούς γεμάτους με σπόρους, οι οποίοι ομοιάζουν με σταφύλια.
Διανομή
Το κόκκινο μπανανόδεντρο, είναι ιθαγενές στην Ιάβα, Ινδονησία. Ξεχωρίζει, καθότι έχει υπάρξει ένα από τα πρώτα υποείδη της μπανάνας που εξαπλώθηκε από τον άνθρωπο έξω από τη Νοτιοανατολική Ασία. Ενσωματώθηκε προς ανατολάς έως την Αφρική, γινόμενο ο πρόγονος για τις γενετικά διακριτές και εμπορικά σημαντικές μπανάνες των υψιπέδων της Ανατολικής Αφρικής (Mutika/Lujugira υποομάδα από την ομάδα AAA).
Είναι ίσως η μοναδική σποροφόρος μπανάνα που εισήχθη στη Χαβάη πριν την επαφή της με τους Ευρωπαίους. Στα Χαβανέζικα, είναι γνωστή ως Mai'a 'Oa, αν και η ονομασία, συμπεριλαμβάνει επίσης το είδος Musa balbisiana, το οποίο εισήχθη αργότερα.
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." /> <references responsive="0" group="Παρ. Σημ." />
Παραπομπές
Κατηγορία:Καλλιέργειες μπανάνας Κατηγορία:Τροπικά φρούτα
Ο Φόβος (ταινία, 1966)
Ο φόβος είναι μια ελληνική αστυνομική ταινία του 1966, σε σκηνοθεσία Κώστα Μανουσάκη. Συμμετείχε στο 16ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου και στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών 1966 ως η επίσημη ελληνική συμμετοχή και προτάθηκε για το βραβείο Χρυσής Άρκτου Καλύτερης Ταινίας. Το 2005, παρουσιάστηκε στο 46ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης σε ειδική προβολή.
== Βασικοί ηθοποιοί ==
Παραγωγή
Πολλά από τα εξωτερικά γυρίσματα της ταινίας έχουν γίνει στους βάλτους της Κωπαΐδας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1966 Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές αστυνομικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Subaru SVX
Το Subaru SVX, γνωστό ως Subaru Alcyone SVX στην Ιαπωνία, ήταν ένα σπορ αυτοκίνητο, που παρήχθη από την ιαπωνική αυτοκινητοβιομηχανία Subaru (μέλος του ομίλου Subaru Corporation) από το 1991 έως το 1997. Συνολικά κατασκευάστηκαν 24.379 αντίτυπα σειράς SVX, από τα οποία τα 14.257 πωλήθηκαν στις Ηνωμένες Πολιτείες, τα 5.884 στην Ιαπωνία και τα 2.478 στην Ευρώπη - ενδεικτικώς 854 αντίτυπα στη Γερμανία και μόλις 52 στη Γαλλία από το 1993 έως το 1996. Επίσης, στην Αυστραλία πωλήθηκαν 249 αντίτυπα.
Επιδόσεις
Ο κινητήρας του, ήταν 3.3 λίτρων και προσέφερε επιτάχυνση 0-100 χιλιόμετρα την ώρα σε 7,6 δευτερόλεπτα- νούμερο πολύ καλό για τότε στάνταρ. Η μέγιστη ταχύτητα αρχικά ήταν 248 χιλιόμετρα την ώρα, αλλά από το 1994, παραδόξως, μπήκε ηλεκτρονικός κόφτης στα 232 χιλιόμετρα την ώρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
SVX Κατηγορία:Σπορ αυτοκίνητα
NGC 4179
Ο NGC 4179 είναι φακοειδής γαλαξίας ο οποίος βρίσκεται στον αστερισμό Παρθένο. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Ουίλιαμ Χέρσελ (William Herschel) στις 14 Ιανουαρίου 1784. Ανήκει στην Ομάδα γαλαξιών NGC 4179 που με την σειρά της εντάσεται στις Ομάδες γαλαξιών Παρθένος II, μιας σειράς γαλαξιών και γαλαξιακών σμηνών που εκτείνονται πέρα από το νότιο όριο του Υπερσμήνους της Παρθένου.
Άγιος Ιωάννης Κορινθίας
Ο Άγιος Ιωάννης είναι μικρο ορεινό χωριό έξω από την Κόρινθο. Το χωριό έχει ιστορία 600 περίπου χρόνων και βρίσκεται σε υψόμετρο 660 μέτρων. Ανήκε στο Δήμο Σαρωνικού και τώρα στο Δήμο Κορινθίων. Οι περισσότεροι από αυτούς ήταν κτηνοτρόφοι. Πρώτη μνεία για τον Αγιάννη γίνεται το 1500 σε τουρκικό κατάστιχο. Δεύτερη αναφορά εμφανίζεται σε προεπαναστατικό χάρτη όπου αναφέρεται ως S. Jean. Στα επόμενα χρόνια υπάρχουν πολλές αναφορές για το χωριό από περιηγητές και ιστορικούς. Στην απογραφή του 1829 ο Άγιος Ιωάννης είχε περίπου 220 κατοίκους, στην απογραφή του 1851 είχε 421 κατοίκους, ενώ το 1879 347 κατοίκους. Σήμερα έχει 400 περίπου κατοίκους οι οποίοι ασχολούνται κυρίως με την κτηνοτροφία. Η τοπική κοινότητα Αγίου Ιωάννη είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 39,218 χμ² (2011).
Πηγές
Κατηγορία:Δήμος Κορινθίων Κατηγορία:Χωριά του νομού Κορινθίας Κατηγορία:Χωριά του Αραχναίου
Πολιτιστικά κοινά
Ορισμός
Τα πολιτιστικά/πολιτισμικά κοινά ή αλλιώς "cultural commons" αναφέρονται σε κοινά αγαθά (commons) με σημείο αναφοράς το χώρο και το χρόνο, τα οποία αποτελούν κοινόχρηστη ιδιοκτησία μιας πολιτισμικής κοινότητας. Τα πολιτιστικά κοινά μπορούν να είναι είτε υλικά είτε άυλα. Τα πολιτιστικά κοινά προσδιορίζονται μέσα από τρεις διαστάσεις: την κουλτούρα, το χώρο και την κοινότητα (Santagata et al, Cultural Commons and Cultural Communities, 2011, pg.1 ).
Παραδείγματα
Μερικά παραδείγματα αυτής της ιδιαίτερης κατηγορίας κοινών αγαθών είναι οι ιδέες, η δημιουργικότητα και το στυλ μιας κοινότητας, οι γνώσεις, τα πιστεύω, οι τελετές, τα έθιμα, ο διαμοιρασμός και η ομότιμη παραγωγή όπως η δημιουργία και ανάπτυξη Ανοικτού Κώδικα Προγραμμάτων, η Wikipedia κλπ (Santagata et al, Cultural Commons and Cultural Communities,2011, pg.2 ).
Παραδείγματα πολιτιστικών αγαθών αποτελούν επίσης τα δημοτικά τραγούδια σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας, οι τοπικές συνταγές μαγειρικής, οι ιστορίες που διατηρούνται από γενιά σε γενιά, τα παραμύθια, τα διάφορα παιδικά παιχνίδια κλπ. (Κάρολος – Ιωσήφ Καβουλάκος και Γιώργος Γριτζάς (2016). «Εναλλακτικοί Οικονομικοί και Πολιτικοί Χώροι: Κοινωνικά κινήματα και χωρική ανάπτυξη».
Πολιτιστικά κοινά σε σχέση με τα Κοινά
Τα πολιτιστικά κοινά διαφέρουν από τους Πόρους κοινής δεξαμενής (ΠΚΠ) ή "Common-pool resources". Τα τελευταία σχετίζονται με την την "Τραγωδία των Κοινών" του Hardin που δημοσιεύτηκε το 1968. Τα συγκεκριμένα κοινά σχετίζονται τόσο με τα δημόσια αγαθά όσο και με τα ιδιωτικά. Η ομοιότητα με τα δημόσια αγαθά εντοπίζεται στην περιορισμένη δυνατότητα αποκλεισμού πρόσβασης σε αυτά. Ενώ, η ομοιότητα με τα ιδιωτικά αγαθά σχετίζεται με την περιορισμό της κατανάλωσης από άλλους χρήστες(Santagata et al, Cultural Commons and Cultural Communities, 2011, pg.2 ).