cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Φρούριο του Αζόφ
Ρωσική περίοδος
σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:%D0%9F%D0%BB%D0%B0%D0%BD_%D0%BE%D1%81%D0%B0%D0%B4%D1%8B_%D0%B8_%D0%BF%D0%BE%D0%BA%D0%BE%D1%80%D0%B5%D0%BD%D0%B8%D1%8F_%D0%90%D0%B7%D0%BE%D0%B2%D0%B0_%D1%80%D1%83%D1%81%D1%81%D0%BA%D0%BE%D0%B9_%D0%B0%D1%80%D0%BC%D0%B8%D0%B5%D0%B9_%D0%B2_1695_%D0%B8_1696_%D0%B3%D0%B3.jpg|δεξιά|μικρογραφία|230x230εσ|Εκστρατείες του Αζόφ το 1695-96 Ο Μέγας Πέτρος ηγήθηκε στις εκστρατείες του Αζόφ το 1695-96. Η στρατιωτική αποστολή κινήθηκε από ξηράς και νερού (από τους ποταμούς Βορόνεζ, Βόλγα και Ντον). Την 5η Αυγούστου 1965 πραγματοποιήθηκε η πρώτη έφοδος υπό τις διαταγές του στρατηγού ναύαρχου Φραντς Λεφόρ. Δεν ήταν επιτυχής, ο ρωσικός Στρατός κατάφερε να καταλάβει τους πύργους μόνο και ο αριθμός των νεκρών και τραυματισμένων Ρώσων στρατιωτών ξεπέρασε τους 1500. Την 25η Σεπτεμβρίου πραγματοποιήθηκε η 2η έφοδος στο φρούριο. Το Σύνταγμα Σωματοφυλάκων Πρεομπραζένσκι και το Σύνταγμα Σεμιονόβσκι υπό τις διαταγές του Φιοντόρ Απρακσίν κατέλαβαν το μεγαλύτερο μέρος των οχυρώσεων και κατάφεραν να εισέλθουν στην πόλη. Εν τούτοις οι Τούρκοι είχαν χρόνο να ανασυνταχθούν και η έλευση του Απρακσίν, κατέληξε σε αποτυχία χωρίς υποστήριξη από άλλες στρατιωτικές μονάδες. Η πολιορκία άρθηκε την 2η Οκτωβρίου.
Την 16η Ιουλίου 1696 ξεκίνησε η έφοδος της 2ης Αζοφικής εκστρατείας Την 17η Ιουλίου 1.500 Κοζάκοι του Ντον και του Ζαπορότσι εισέβαλαν και κατάφεραν να καταλάβουν δύο προπύργια. Την 19η Ιουλίου η οθωμανική φρουρά παραδόθηκε κατόπιν μιας παρατεταμένης περιόδου από βομβαρδισμούς. Το 1700 συνάφθηκε η Συνθήκη της Κωνσταντινούπολης στην οποία η Οθωμανική Αυτοκρατορία αναγνώρισε τη Ρωσική κυριαρχία στο φρούριο του Αζόφ.
Το 1711 η Συνθήκη του Προύθου πρόβλεπε την επιστροφή του Αζόφ στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Το Βασίλειο της Ρωσίας αναγκάστηκε να υπογράψει τη συνθήκη λόγω της σοβαρής κατάστασης του στρατού της στις όχθες του ποταμού Προύθου στο τέλος του Ρωσο-Οθωμανικού Πολέμου το 1710-11. σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Surrender_of_Azov_(1736).jpg|μικρογραφία|230x230εσ|Η παράδοση του Αζόφ το 1736|εναλλ.= Το 1736 ο στρατός του Ντον (28.000 άντρες) υπό τις διαταγές του αυτοκρατορικού διοικητή Πήτερ Λάσι πολιόρκησε το φρούριο. Την 11η Ιουνίου οι Ρωσικές Δυνάμεις άνοιξαν πυρ στο φρούριο. Το βράδυ της 28/29ης Ιουνίου ο Λάσι έδωσε διαταγή να ξεκινήσει η έφοδος. Στη μετέπειτα μάχη ο ρωσικός στρατός αντιμετώπισε απρόσμενη αντίσταση. Οι συνολικές απώλειες των Ρώσων στη μάχη για το φρούριο του Αζόφ ήταν 7 νεκροί και 38 τραυματίες. Μετά τη νυχτερινή επίθεση ο Πασάς του Αζόφ Μουσταφά Αγκί κλήθηκε να παραδώσει το φρούριο στους Ρώσους. Σύμφωνα με τους όρους της Συνθήκης του Βελιγραδίου η πόλη έγινε μέρος της Ρωσικής Αυτοκρατορίας.
Αναφορές
Κατηγορία:Ρωσοτουρκικοί πόλεμοι Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα ρωσικά
Αντίδραση
Ο όρος αντίδραση μπορεί να αναφέρεται:
Νυχτερινά, Op. 62 (Σοπέν)
Τα Nocturnes, Op. 62 είναι δύο νυχτερινά του Φρεντερίκ Σοπέν, που γράφτηκαν και κυκλοφόρησαν το 1846. Τα δύο αυτά νυχτερινά είναι αφιερωμένα στην Ρ. ντε Κοννερίτζ. Τα νυχτερινά αυτά είναι μία από τα τελευταία έργα του Σοπέν. Το πρώτο νυχτερινό είναι γραμμένο Σι μείζονα, με τέμπο andante, 4/4. Το δεύτερο νυχτερινό είναι γραμμένο σε Μι μείζονα, με τέμπο lento, 4/4. Περίπου και τα δύο μαζί, διαρκούν 12 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*62 Κατηγορία:Συνθέσεις του 1846 Κατηγορία:Συνθέσεις σε Σι μείζονα Κατηγορία:Συνθέσεις σε Μι μείζονα Κατηγορία:Μουσική με αφιέρωση
Γιάννης Νεγρεπόντης
Ο Γιάννης Νεγρεπόντης (πραγματικό ονοματεπώνυμο: Ιωάννης Ξυνοτρούλιας, Λάρισα, 8 Αυγούστου 1930 – Αθήνα, 22 Σεπτεμβρίου 1991) ήταν Έλληνας ποιητής, πεζογράφος και στιχουργός.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 8 Αυγούστου του 1930 στη Λάρισα. Εκεί έζησε μέχρι τα 8 του χρόνια και μετά ήρθε μαζί με όλη την οικογένειά του στην Αθήνα. Σπούδασε αρχαιολογία στη φιλοσοφική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών (λόγω πολιτικών φρονημάτων δεν αξιοποίησε ποτέ επαγγελματικά το πτυχίο που πήρε) καθώς και στη Δραματική Σχολή του Ωδείου Αθηνών, με δασκάλους τον Ροντήρη, τον Βεάκη, τον Σιδέρη (αλλά ούτε κι αυτές τις σπουδές αξιοποίησε επαγγελματικά). Συνεργάστηκε με περιοδικά και εφημερίδες όπως και με την ΕΡΑ. Μετά το 1967 ασχολήθηκε με τη συγγραφή στίχων για τραγούδια.
Στη λογοτεχνία πρωτοεμφανίστηκε το 1949 δημοσιεύοντας διήγημά του στο περιοδικό Ελληνική Δημιουργία, που εξέδιδε ο Σπύρος Μελάς, με το ψευδώνυμο Γιάννη Νικολάου. Αργότερα άρχισε να δημοσιεύει στο περιοδικό Επιθεώρηση Τέχνης με το ψευδώνυμο Τζων. Μέρος του αρχείου του βρίσκεται στο ΕΛΙΑ. Η πρώτη του ποιητική συλλογή έρχεται αργότερα, το 1958. Είναι το «Πρόσωπα και χώρος», όπου υπογράφει με το ψευδώνυμο Νεγρεπόντης, με το οποίο καθιερώνεται. Υπήρξε αριστερός, την 21η Απριλίου 1967, συλλαμβάνεται και εξορίζεται για τρία χρόνια, στη Γυάρο και τη Λέρο.
Καταπιάστηκε και διακρίθηκε σε όλα τα είδη του γραπτού λόγου: ποίηση, πεζογραφία, θέατρο, τραγούδι, κριτική, δοκίμιο, χρονογράφημα, σάτιρα, ευθυμογράφημα, παιδικά, ραδιοφωνικό σχόλιο. Τραγούδια του έχουν μελοποιήσει οι Μίκης Θεοδωράκης, Χρήστος Λεοντής, Λίνος Κόκκοτος και άλλοι. Από τους πρωτοπόρους της «πολιτιστικής επανάστασης» της δεκαετίας του '60, έγινε ευρύτερα γνωστός και αγαπητός με τα τραγούδια του «Το ακορντεόν» (που τελειώνει με το σύνθημα «δεν θα περάσει ο φασισμός») και «3ος παγκόσμιος» που μελοποίησε ο Μάνος Λοΐζος. Ο ίδιος μελοποίησε τα αντιρατσιστικά «Νέγρικα», που τραγούδησε η Μαρία Φαραντούρη. Ήταν τα τραγούδια που έγιναν αρχικά γνωστά από τις μπουάτ και πέρασαν και τραγουδήθηκαν -απαγορευμένα πια- από στόμα σε στόμα, στα χρόνια της δικτατορίας.
Η ικανότητα του Νεγρεπόντη να περνάει μηνύματα φάνηκε και στα «Μικροαστικά» και τα «Μαθήματα πολιτικής οικονομίας» που συνέθεσε ο Λουκιανός Κηλαηδόνης. Τα «Μικροαστικά» γνώρισαν επιτυχία και ως σατιρικό θεατρικό έργο. Ένα ακόμη ποιητικό έργο, το «Φυλάττειν Θερμοπύλας», που έγραψε εξόριστος στη δικτατορία, έχει μελοποιήσει στο μεγαλύτερο μέρος τους, υπό μορφή ορατορίου, ο Χρήστος Λεοντής. Πέθανε στις 04.00 τα ξημερώματα της Κυριακής 22 Σεπτεμβρίου του 1991 στο Ιπποκράτειο Νοσοκομείο Αθηνών όπου νοσηλευόταν λόγω καρκίνου σε ηλικία 61 ετών και 2 μέρες μετά κηδεύτηκε στο Α΄ Νεκροταφείο της Αθήνας.
Εξορία
Την 21η Απριλίου 1967 ο Γιάννης Νεγρεπόντης, που ιδεολογικά ανήκε στην Αριστερά. Συλλαμβάνεται και παραμένει εξόριστος στη Γυάρο και τη Λέρο (Παρθένι) τρία χρόνια. Εκεί γράφει το «Φυλάττειν Θερμοπύλας», που βγάζει έξω παράνομα και μοιράζει σε φίλους, πριν κυκλοφορήσει σε βιβλίο, η γυναίκα του Αργυρώ. Το ίδιο κυκλοφόρησε και στα γερμανικά, σε μια έκδοση με χαρακτικά του Κρις Χάμπερ.
Βιβλιογραφία
Μικροαστικά δίσκος με Λουκιανό Κηλαηδόνη
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές Κατηγορία:Δεύτερη Μεταπολεμική Γενιά Κατηγορία:Απόφοιτοι του Ωδείου Αθηνών Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Ελληνικός Οργανισμός Τυποποίησης
right|250px|thumb|Το λογότυπο του ΕΛΟΤ Ο Ελληνικός Οργανισμός Τυποποίησης Ανώνυμη Εταιρεία (ΕΛ.Ο.Τ. Α.Ε.) (αγγλ. Hellenic Organization for Standardization S.A.) είναι Νομικό Πρόσωπο Ιδιωτικού Δικαίου και ιδρύθηκε το 1976 με έδρα την Αθήνα σύμφωνα με το άρθρο 1 του Νόμου 372/1976. Από το 1997, ο ΕΛ.Ο.Τ. λειτουργεί ως Ανώνυμη Εταιρεία βάσει του Νόμου 414/96 και του Προεδρικού Διατάγματος 155/1997. Ο ΕΛ.Ο.Τ. χρηματοδοτείται από το κράτος, εποπτεύεται από το Υπουργείο Ανάπτυξης και Επενδύσεων και διοικείται από Διοικητικό Συμβούλιο, το οποίο απαρτίζουν ο Πρόεδρος, ο Αντιπρόεδρος, ο Διευθύνων Σύμβουλος και πέντε μέλη. Το έργο του Διοικητικού Συμβουλίου υποστηρίζεται από τη δράση των Τεχνικών Επιτροπών και Ομάδων Εργασίας που έχουν συσταθεί και λειτουργούν επικουρικά προς το έργο του ΕΛ.Ο.Τ. και αριθμούν περισσότερα από 1000 μέλη.
Σκοπός Ίδρυσης και Λειτουργίας
Σκοπός του ΕΛΟΤ είναι η προαγωγή και εφαρμογή της τυποποίησης και των δραστηριοτήτων που είναι συναφείς και απορρέουν από αυτή (π.χ. πιστοποίηση, πληροφόρηση, έλεγχοι και δοκιμές). Συγκεκριμένα, οι δραστηριότητες του ΕΛΟΤ είναι:
Α. Πρώτον και κύριο μέλημα του ΕΛΟΤ είναι η μετάφραση στα Ελληνικά όλων των Ευρωπαϊκών οδηγιών και γενικά των διεθνών προτύπων που η Ελλάδα είναι υποχρεωμένη να εφαρμόζει. α) Η σύνταξη, έκδοση και διάθεση προτύπων και προδιαγραφών που αναφέρονται σε προϊόντα, με εξαίρεση τα γεωργικά προϊόντα, και σε διεργασίες, δραστηριότητες, οργανισμούς, συστήματα, πρόσωπα ή συνδυασμούς αυτών, τα οποία μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο τυποποίησης.
β) Η σύσταση και υποστήριξη επιτροπών ή ομάδων εργασίας για τη μελέτη θεμάτων που εμπίπτουν στο σκοπό και στις αρμοδιότητές του, η ανάθεση τέτοιων μελετών σε υφιστάμενες επιτροπές, ομάδες εργασίας ή πρόσωπα, καθώς και ο συντονισμός και η αξιοποίηση όλων των σχετικών εργασιών και μελετών που αφορούν την τυποποίηση στην Ελλάδα.
γ) Η δημιουργία αρχείου ελληνικών, διεθνών και εν γένει αλλοδαπών προτύπων και προδιαγραφών, καθώς και η συγκέντρωση, ανταλλαγή και διάδοση με κάθε πρόσφορο μέσο δημοσιευμάτων και πληροφοριών σχετικών με το σκοπό και τις αρμοδιότητές του.
δ) Η έκδοση κάθε είδους εργασιών, μελετών και περιοδικών σχετικών με το σκοπό και τις αρμοδιότητές του.
ε) Η καθιέρωση και απονομή σημάτων συμμόρφωσης.
στ) Η καθιέρωση και χορήγηση πιστοποιητικών συμμόρφωσης.
ζ) Η ίδρυση και λειτουργία ινστιτούτων και εργαστηρίων και η διενέργεια δοκιμών και ελέγχων.
η) Η παροχή κάθε μορφής υπηρεσιών πληροφόρησης και εκπαίδευσης σχετικών με το σκοπό και τις αρμοδιότητές του.
θ) Η υλοποίηση ερευνητικών εργασιών και προγραμμάτων σχετικών με το σκοπό του.
Μέλη
Ο ΕΛ.Ο.Τ. δίνει τη δυνατότητα σε Δημόσιες Υπηρεσίες, Νομικά και Φυσικά Πρόσωπα που συνδέονται με την Τυποποίηση και τις σχετικές με αυτή εργασίες, να συμμετάσχουν στο έργο του. Αναλυτικότερα, οι κατηγορίες υποψηφίων που μπορούν να ενταχθούν στο σύνολο των μελών του ΕΛ.Ο.Τ., αναφέρονται στον κανονισμό μελών και συνεργατών που έχει θεσπίσει ο Οργανισμός και είναι:
Δράση
Από τα πρώτα χρόνια της λειτουργίας του ο ΕΛ.Ο.Τ. είχε αναπτύξει και συνεχίζει να αναπτύσσει προγράμματα και ποικίλες δραστηριότητες, οι οποίες ενισχύουν και προωθούν το έργο του σε εθνικό και διεθνές επίπεδο. Αναλυτικότερα, διοργανώνει κύκλους σεμιναρίων και αναγνωρισμένα εργαστήρια Τυποποίησης και παρέχει ευκαιρίες κατάρτισης και ενημέρωσης, μέσω εκπαιδευτικών προγραμμάτων και υπηρεσιών. Επιπλέον, ο ΕΛ.Ο.Τ. συμμετέχει σε ευρωπαϊκές και διεθνείς ενώσεις και οργανισμούς Τυποποίησης και πιστοποιεί πρότυπα, τα οποία πληρούν τα καθιερωμένα και αναγνωρισμένα τεχνικά χαρακτηριστικά.
Τομείς Δραστηριότητας ΕΛ.Ο.Τ.
Σύμφωνα με το σκοπό ίδρυσης και λειτουργίας του ΕΛ.Ο.Τ. και το νόμο 372/1976, οι δραστηριότητες του οργανισμού αφορούν την τυποποίηση σχετικά με προϊόντα. Ως προϊόν νοείται το αποτέλεσμα δραστηριοτήτων ή διεργασιών, το οποίο μπορεί να είναι υλικό (π.χ. υλικά, εξοπλισμός) ή άυλο (π.χ. υπηρεσίες, λογισμικό, γνώσεις) ή συνδυασμός αυτών. Οι δραστηριότητες του ΕΛΟΤ εντάσσονται στους παρακάτω τομείς.
Τυποποίηση
Τυποποίηση (Standardization, Normalisation) είναι η δραστηριότητα με την οποία θεσπίζονται διατάξεις, οι οποίες προορίζονται να εφαρμοστούν γενικά και κατ' επανάληψη, προκειμένου να αντιμετωπιστούν υπαρκτά ή εν δυνάμει προβλήματα και να επιτευχθεί ο καλύτερος δυνατόν βαθμός τάξης σε ένα δεδομένο πλαίσιο εφαρμογής.
Θέσπιση Προτύπων
Πρότυπο (Standardization, Normalisation) είναι το έγγραφο στο οποίο περιλαμβάνονται, για γενική και επαναλαμβανόμενη χρήση, κανόνες, κατευθυντήριες γραμμές ή χαρακτηριστικά για δραστηριότητες ή τα αποτελέσματά τους και το οποίο έχει καταρτιστεί, μετά από συναίνεση, έναν αναγνωρισμένο φορέα, προκειμένου να επιτευχθεί ο καλύτερος δυνατόν βαθμός τάξης σε ένα δεδομένο πλαίσιο εφαρμογής. Τα πρότυπα, τα οποία εγκρίνονται από τον ΕΛ.Ο.Τ., χαρακτηρίζονται ελληνικά πρότυπα.
Θέσπιση Προδιαγραφών
Προδιαγραφή (Specification) είναι το έγγραφο, το οποίο καθορίζει τις απαιτήσεις που πρέπει να πληροί ένα προϊόν, διεργασία, δραστηριότητα, οργανισμός, σύστημα, πρόσωπο ή συνδυασμός αυτών. Οι προδιαγραφές οι οποίες εγκρίνονται από τον ΕΛ.Ο.Τ. χαρακτηρίζονται ελληνικές προδιαγραφές, εξαιρουμένων των γεωργικών προϊόντων.
Πιστοποίηση
Πιστοποίηση (Certification) είναι η διαδικασία, μέσω της οποίας ένας ανεξάρτητος οργανισμός βεβαιώνει ότι ένα προϊόν, μια διεργασία, μια δραστηριότητα, ένας οργανισμός, ένα σύστημα, ένα πρόσωπο ή συνδυασμός αυτών συμμορφώνεται προς καθορισμένες απαιτήσεις που θέτει κάποιο Πρότυπο.
Απονομή Σημάτων Συμμόρφωσης
Σήμα συμμόρφωσης (Certification of Conformity, Marque de Conformite) είναι το προστατευόμενο σήμα, το οποίο απονέμεται από εθνικές ή διεθνείς αρχές ή οργανισμούς σύμφωνα με τους κανόνες ενός συστήματος πιστοποίησης. Το σήμα αυτό υποδηλώνει ότι παρέχεται επαρκής εμπιστοσύνη ότι ένα προϊόν, διεργασία, δραστηριότητα, οργανισμός, σύστημα, πρόσωπο ή συνδυασμός αυτών συμμορφώνεται προς ένα πρότυπο ή προδιαγραφή ή κανονισμό. Το σήμα συμμόρφωσης, το οποίο απονέμεται από τον ΕΛ.Ο.Τ. Α.Ε. βάσει των ελληνικών προτύπων, χαρακτηρίζεται ελληνικό σήμα συμμόρφωσης.
Απονομή Πιστοποιητικού Συμμόρφωσης
Πιστοποιητικό συμμόρφωσης (Certificate of Conformity, Marque de Conformite) είναι το έγγραφο, το οποίο εκδίδεται από εθνικές ή διεθνείς αρχές ή οργανισμούς σύμφωνα με τους κανόνες ενός συστήματος πιστοποίησης και υποδηλώνει ότι παρέχεται επαρκής εμπιστοσύνη ότι ένα προϊόν, διεργασία, δραστηριότητα, οργανισμός, σύστημα, πρόσωπο ή συνδυασμός αυτών συμμορφώνεται προς ένα πρότυπο ή προδιαγραφή και κανονισμό.
Τεχνικές Επιτροπές
Η εκπόνηση των προτύπων κλπ εγγράφων γίνεται από Τεχνικές Επιτροπές στις οποίες εκπροσωπούνται όλοι οι τομείς της οικονομίας. Την ευθύνη λειτουργίας και τη γραμματειακή και οικονομική υποστήριξη των επιτροπών αυτών την έχει συνήθως ο ΕΛ.Ο.Τ.
Εθνικό Συμβούλιο Τυποποίησης
Στον ΕΛ.Ο.Τ. εδρεύει συμβούλιο με την ονομασία Εθνικό Συμβούλιο Τυποποίησης, το οποίο είναι αρμόδιο να γνωμοδοτεί επί θεμάτων σχετικών με την τυποποίηση και εκπροσωπεί όλους τους κλάδους της οικονομίας και της παραγωγικής δραστηριότητας. Το Εθνικό Συμβούλιο Τυποποίησης είναι δεκαπενταμελές και αποτελείται από τον Πρόεδρο του Διοικητικού Συμβουλίου και τον Διευθύνοντα Σύμβουλο του ΕΛ.Ο.Τ. καθώς και έναν εκπρόσωπο:
Εκπροσώπηση Ελλάδος σε Διεθνείς Οργανισμούς Τυποποίησης
Ο ΕΛ.Ο.Τ. εκπροσωπεί και την Ελλάδα στις παγκόσμιες και ευρωπαϊκές Οργανώσεις Τυποποίησης:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Υπουργείο Ανάπτυξης (Ελλάδα) Κατηγορία:Δημόσιες υπηρεσίες της Ελλάδας Κατηγορία:Τυποποίηση
Ορυκτά καύσιμα
250px|right|thumb|Πλατφόρμα άντλησης πετρελαίου Τα ορυκτά καύσιμα είναι καύσιμα προερχόμενα από φυσικές πηγές όπως αναερόβια αποσύνθεση νεκρών θαμμένων οργανισμών. Η ηλικία των νεκρών οργανισμών που με την εναπόθεσή τους σχηματίζουν τα ορυκτά καύσιμα κυμαίνεται από μερικά εκατομμύρια μέχρι 650 εκατομμύρια χρόνια. Στα ορυκτά καύσιμα ανήκουν το κάρβουνο, το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο.
Τα υλικά των ορυκτών καυσίμων μπορεί να είναι ελαφρά αέρια όπως το μεθάνιο ή σκληρά στερεά σώματα όπως ο ανθρακίτης. Αυτά σχηματίζονται από αποθέσεις νεκρών θαλάσσιων οργανισμών, ζώων ή φυτών της ξηράς τα οποία εκτίθενται σε υψηλές θερμοκρασίες και πιέσεις στο εσωτερικό της γης για εκατομμύρια χρόνια. Την διαδικασία αυτή περιγράφει η βιογεννητική θεωρία που πρωτοδιατυπώθηκε από τον Γεώργιο Αγκρίκολα το 1556 και αργότερα από τον Μιχαήλ Λομονόσοφ τον 18ο αιώνα.
Εκτιμάται πως η κατανάλωση ορυκτών καυσίμων το 2007 ήταν κατά 36% πετρέλαιο, 27,4% κάρβουνο και 23% φυσικό αέριο και καλύπτουν το 86% των ενεργειακών αναγκών παγκοσμίως. Από τις υπόλοιπες πηγές ενέργειας το 6,3% προέρχεται από την υδροηλεκτρική το 8,5% από την πυρηνική και το υπόλοιπο 0,9% από τις υπόλοιπες ανανεώσιμες πηγές (γεωθερμική, ηλιακή, αιολική, ενέργεια από την παλίρροια ή τα κύματα και ενέργεια από τα απορρίμματα).
Τα ορυκτά καύσιμα δεν είναι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας γιατί χρειάζονται εκατομμύρια χρόνια για να σχηματιστούν και έτσι εξαντλούνται με πολύ ταχύτερο ρυθμό από τον ρυθμό με τον οποίο σχηματίζονται. Η κατανάλωσή τους ενισχύει το περιβαλλοντικό πρόβλημα. Για να περιοριστεί η κατανάλωσή τους τα τελευταία χρόνια αναπτύσσονται όλο και περισσότερο οι ανανεώσιμες μορφές ενέργειας.
Η καύση των ορυκτών καυσίμων παράγει κάθε χρόνο 21,3 εκατομμύρια τόννους διοξείδιο του άνθρακα. Από αυτή την ποσότητα η μισή απορροφάται από την βιόσφαιρα της γης και η υπόλοιπη παραμένει στον ατμοσφαιρικό αέρα. Το διοξείδιο του άνθρακα είναι το κύριο αέριο που ευθύνεται για το φαινόμενο του θερμοκηπίου.
Προέλευση των ορυκτών καυσίμων
right|200px|thumb|Ανθρακίτης Τα ορυκτά καύσιμα σχηματίζονται από την αναερόβια αποσύνθεση των οργανισμών που απομένουν στο υπέδαφος της γης, συμπεριλαμβανομένου και του ζωοπλαγκτόν ή φυτοπλαγκτόν που εναποτίθεται στον βυθό της θάλασσας ή λιμνών. Κάποιες γεωλογικές περιόδους αυτή η οργανική ύλη αναμίχθηκε με λάσπη σχηματίζοντας παχύ στρώμα ιζήματος. Στην συνέχεια το στρώμα αυτό αν βρεθεί σε συνθήκες υψηλής πίεσης και θερμοκρασίας μπορεί να υποστεί χημικές μεταβολές και να μετατραπεί αρχικά σε ένα κηρώδες υλικό γνωστό ως κηροζίνη. Αν η θερμοκρασία είναι υψηλότερη τότε μετατρέπεται σε μείγμα υγρών ή αέριων υδρογονανθράκων. Η διαδικασία αυτή ονομάζεται καταγένεση.
Υπάρχει ένα ευρύ μείγμα υδρογονανθράκων που συναντάται στα ορυκτά καύσιμα. Το κάθε μείγμα έχει χαρακτηριστικές ιδιότητες όπως σημείο βρασμού, σημείο τήξης, πυκνότητα και ιξώδες. Ορισμένα καύσιμα όπως το φυσικό αέριο περιλαμβάνουν μόνο αέριους υδρογονάνθρακες με χαμηλό σημείο βρασμού ενώ άλλα όπως η γκαζολίνη και το ντήζελ περιέχουν υδρογονάνθρακες με υψηλότερα σημεία βρασμού.
Τα φυτά της ξηράς παράγουν σε αντίστοιχες συνθήκες κάρβουνο. Τα περισσότερα στρώματα άνθρακα σχηματίστηκαν κατά την γεωλογική περίοδο που ονομάστηκε λιθανθρακοφόρος. Από ορισμένα φυτά παράγεται επίσης κηροζίνη τύπου 3 που είναι πηγή φυσικού αερίου.
Χρήσεις
250px|thumb|Διυλιστήριο Τα ορυκτά καύσιμα είναι πολύ καλή ενεργειακή ύλη γιατί με την καύση τους παράγουν μεγάλο ποσό ενέργειας. Η χρήση τους ως καύσιμο ξεκινάει από τα πρώιμα χρόνια της ανθρώπινης ιστορίας. Ο άνθρακας χρησιμοποιούταν σε καμίνους για το λιώσιμο των μετάλλων. Στην αρχαιότητα χρησιμοποιούνταν επίσης και υγροί και κηρώδεις υδρογονάνθρακες, κυρίως για αδιαβροχοποίηση και αρωματοποιία. Χρήση των υδρογονανθράκων για φωτισμό έγινε τον 19ο αιώνα, αντικαθιστώντας ζωικά έλαια.
Η κυριότερη χρήση των ορυκτών καυσίμων είναι ως καύσιμα στις μηχανές εσωτερικής καύσης οι οποίες αναπτύχθηκαν από τα τέλη του 19ου αιώνα. Γι’ αυτή την χρήση χρησιμοποιούνται υγροί υδρογονάνθρακες μέσου μοριακού βάρους.
Μέχρι τα μέσα του 18ου αιώνα η ενέργεια που χρησιμοποιούταν σε ανθρώπινες δραστηριότητες προερχόταν από τον αέρα στους ανεμόμυλους ή το νερό στους υδρόμυλους και την καύση των ξύλων. Με την εμφάνιση των ατμομηχανών χρησιμοποιήθηκαν ως καύσιμα ο άνθρακας αρχικά και το πετρέλαιο στην συνέχεια και έκαναν δυνατή την βιομηχανική επανάσταση. Στην συνέχεια η χρήση των μηχανών εσωτερικής καύσης και η ανάπτυξη θερμοηλεκτρικών εργοστασίων παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας έκαναν τις ανάγκες για ορυκτά καύσιμα μεγαλύτερες. Οι χρήσεις του πετρελαίου επεκτάθηκαν στην πετροχημική βιομηχανία με τα αναρίθμητα προϊόντα παράγωγα του πετρελαίου. Επίσης βαρύτερο ακατέργαστο πετρέλαιο χρησιμοποιείται για την κατασκευή ασφάλτου.
Αποθέματα και κατανάλωση
250px|right|thumb|Εξόρυξη άνθρακα Τα αποθέματα των ορυκτών καυσίμων όπως έχουν εκτιμηθεί κατά την διάρκεια 2005-07 ήταν:
Αντίστοιχα η παραγωγή τους κατά την διάρκεια του 2006 ήταν
Η εκτίμηση για την χρονική στιγμή εξάντλησης των αποθεμάτων με τα μέχρι τώρα εκτιμώμενα αποθέματα και την τρέχουσα κατανάλωση είναι:
Σημειώνεται ότι οι παραπάνω εκτιμήσεις έχουν γίνει με την παραδοχή ότι το επίπεδο της κατανάλωσης θα παραμείνει σταθερό και πως όλες οι πηγές ορυκτών καυσίμων έχουν ανακαλυφθεί. Στην πραγματικότητα όμως η κατανάλωση αυξάνεται ενώ εξακολουθούν να υπάρχουν ανεκμετάλλευτα κοιτάσματα
Περιβαλλοντικές επιδράσεις
200px|right|thumb|Θερμοηλεκτρικό εργοστάσιο παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας Η κύρια επιβλαβής επίδραση στο περιβάλλον της χρήσης των ορυκτών καυσίμων είναι η αύξηση του διοξειδίου του άνθρακα (CO2) στην ατμόσφαιρα, που έχει ως αποτέλεσμα την υπερθέρμανση του πλανήτη. Με την καύση των ορυκτών καυσίμων, εκτός από το διοξείδιο του άνθρακα, απελευθερώνονται και άλλες επιβλαβείς ουσίες  στην ατμόσφαιρα όπως νιτρικά, θειικά ή ανθρακικά οξέα τα οποία είναι υπεύθυνα για τον σχηματισμό όξινης βροχής. Η όξινη βροχή εκτός των άλλων καταστροφικών επιπτώσεων που έχει προκαλεί μεγάλες φθορές στο μάρμαρο και στον ασβεστόλιθο επειδή τα παραπάνω οξέα διαλύουν το ανθρακικό ασβέστιο που περιέχεται σε αυτά τα πετρώματα.
Με την καύση των ορυκτών καυσίμων απελευθερώνονται και ραδιενεργές ουσίες όπως ουράνιο (U) και θόριο (Th) τα οποίο περιέχονται σε μικρές ποσότητες στα ορυκτά καύσιμα. Το 2000 περίπου 12.000 τόνοι ουρανίου και 5.000 τόνοι θορίου απελευθερώνονται παγκοσμίως από την καύση κάρβουνου. Οι ποσότητες αυτές αναλογικά με την ποσότητα του κάρβουνου που καίγεται είναι πολύ μικρή και δεν έχουν αναφερθεί αρνητικές επιδράσεις στην ανθρώπινη φυσιολογία.
Η καύση του λιθάνθρακα παράγει μεγάλα ποσά τέφρας που επιβαρύνουν τις γειτονικές περιοχές στις μεγάλες μονάδες που χρησιμοποιούν αυτό το καύσιμο. Σημαντική περιβαλλοντική επιβάρυνση προκαλούν και οι μέθοδοι εξόρυξης του άνθρακα. Επίσης υπεράκτιες εξορύξεις πετρελαίου μπορούν να προκαλέσουν τεράστια περιβαλλοντική καταστροφή αν υπάρξει διαρροή του υγρού στη θάλασσα. Αντίστοιχη καταστροφή μπορεί να προκληθεί κατά την μεταφορά του πετρελαίου σε περίπτωση θαλάσσιου ατυχήματος μεγάλου δεξαμενόπλοιου. Τέτοιες καταστροφές έχουν συμβεί αρκετές φορές καταστρέφοντας τις κοντινότερες ακτές στο ατύχημα σε ακτίνα πολλών χιλιομέτρων. Τέλος η χημική βιομηχανία και κυρίως τα διυλιστήρια έχουν αρνητικό αντίκτυπο στο περιβάλλον καθώς επιβαρύνουν και την ατμόσφαιρα με επικίνδυνα αέρια αλλά και τα υπόγεια νερά.
Εγιαλέτι της Βούδας
thumb|right|250px|Εγιαλέτι της Βούδας το 1683 thumb|right|250px|Ο Πασάς της Βούδας αναλαμβάνει καθήκοντα Το εγιαλέτι της Βούδας (οθωμανικά: ایالت بودین) ήταν διοικητική διαίρεση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στην Κεντρική Ευρώπη και τα Βαλκάνια. Ιδρύθηκε στα εδάφη που Οθωμανική Αυτοκρατορία κατέκτησε από το μεσαιωνικό Βασίλειο της Ουγγαρίας και το Δεσποτάτο της Σερβίας και μετά την κατάληψη της Βούδας το 1541. Πρωτεύουσα της επαρχίας ήταν η Βούδα.
Καταλάμβανε τμήματα της σημερινής Ουγγαρίας, Σερβίας, Τσεχίας και Κροατίας.
Διοικητική διαίρεση
Μετά το 1541 στα σαντζάκια περιλαμβάνονται τα εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Οθωμανική διοικητική διαίρεση της Σερβίας Κατηγορία:Οθωμανική Ουγγαρία Κατηγορία:Εγιαλέτια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Κάκτος
Ο κάκτος (αγγ.: cactus) είναι φυτό που ανήκει στην οικογένεια των Κακτοειδών (Cactaceae). Το όνομα «κάκτος» προέρχεται από την ομώνυμη αρχαία ελληνική λέξη. Οι κάκτοι ευδοκιμούν κυρίως στην Αμερική, από τα νότια σύνορα του Καναδά μέχρι την Παταγονία, ενώ κάποια είδη ευδοκιμούν στην Αφρική.
Οι περισσότεροι κάκτοι ζουν σε μέρη θερμά και ξηρά. Έτσι αναγκάζονται να εξοικονομήσουν νερό. Ως αποτέλεσμα αυτής της εξοικονόμησης, οι κάκτοι δεν έχουν φύλλα, αλλά αγκάθια που εμποδίζουν τα φυτοφάγα ζώα να φάνε τον κάκτο. Με αυτόν τον τρόπο δεν ανοίγει το εξωτερικό περίβλημα του κάκτου και δεν χάνεται νερό. Επειδή, όμως, οι κάκτοι δεν έχουν φύλλα, η φωτοσύνθεση γίνεται από τον βλαστό τους. Επίσης μπορούν να αποθηκεύσουν νερό στο βλαστό τους.
Μορφολογία
Υπάρχουν 1.500 με 1.800 είδη κάκτων πάνω στη Γη. Οι περισσότεροι κάκτοι έχουν παχύ βλαστό, καθόλου φύλλα, πολλά αγκάθια, ενώ ανθίζουν από τον Μάρτιο μέχρι τον Αύγουστο. Η ρίζα του κάκτου είναι πολύ ρηχή, δηλαδή το βάθος είναι μικρό.
Περιβάλλον
Οι κάκτοι προτιμούν θερμές και άνυδρες περιοχές. Ζουν σε όλη τη Νότια Αμερική (στη Βραζιλία όμως ζει στα νότια, μακριά από τον Αμαζόνιο), στην Κεντρική Αμερική, στις ΗΠΑ και στον νότιο Καναδά. Το είδος Rhipsalis baccifera ευδοκιμεί στην Κεντρική και νότια Αφρική και στη Μαδαγασκάρη.
Πολλά είδη κάκτων εισήχθησαν σε άλλες χώρες. Τον 19ο αιώνα η Φραγκοσυκιά, ένα είδος κάκτου, εισήχθη στην Αυστραλία που σήμερα τα τρώει ο σκόρος.
Αμεδαίος Β΄ της Σαβοΐας
Βιογραφία
Το 1070-73 ορκίσθηκε, με άλλους ευγενείς της Βουργουνδίας, στον Αγ. Πέτρο της Ρώμης να υπερασπίζεται την Εκκλησία. Την άλλη χρονιά ο επόμενος πάπας Γρηγόριος Ζ' τους προέτρεψε να αμυνθούν μαζί με τον Μιχαήλ Ζ' Δούκα Αυτοκράτορα των Ρωμαίων εναντίον των Σελτζούκων· ήταν η πρώτη πρόσκληση για Σταυροφορία. Το 1077 ο αδελφός του Πέτρος Α' κόμης της Σαβοΐας φιλοξένησε την αδελφή τους Βέρθα με το σύζυγό της Ερρίκο Δ' Σαλίων βασιλιά της Γερμανίας, που ήταν σε διαμάχη με τον πάπα (Έριδα της Περιβολής). Ο Αμεδαίος και η μητέρα του ακολούθησαν το ζεύγος στην Κανόσσα, όπου ο Ερρίκος Δ' συμφιλιώθηκε με το Γρηγόριο Ζ', και παρέστησαν ως εγγυητές της καλής πίστης του βασιλιά της Γερμανίας. Το 1078 ο Αμεδαίος και ο μεγαλύτερος αδελφός του Πέτρος Α' ήταν μάρτυρες μιας δωρεάς της μητέρας τους προς τη μονή της Νοβαλέζα.
Κάκτος
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χλωρίδα της Αμερικής Κατηγορία:Καλλωπιστικά φυτά
Αμεδαίος Β΄ της Σαβοΐας
Βιογραφία
Το 1078 απεβίωσε ο μεγαλύτερος αδελφός του Πέτρος Α' και τον διαδέχθηκε. Στις κτήσεις της Σούζα και Τορίνο, η μητέρα του κρατούσε ακόμη την αρχή. Ο Αμεδαίος Β' δεν αναμείχθηκε στις έριδες του Ερρίκου Δ' με τον πάπα, που συνεχίσθηκαν ως το 1122. Απεβίωσε το 1080. Το 1082 αναφέρεται ως κόμης της Σαβοΐας κάποιος Όθων Β'· ίσως ο Αμεδαίος Β' να είχε υιό με το όνομα αυτό, μεγαλύτερο του Ουμβέρτου Β', αλλά αυτό δεν επαληθεύεται από άλλες πηγές.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Ιωάννα. Το Χρονικό της Ωτκόμπ (Altacumbae) και τα Χρονικά της Σαβοΐας αναφέρουν ότι ήταν κόρη του Ζιράρντ κόμη της Βουργουνδίας, οι μελετητές όμως πιστεύουν ότι αναφέρονται στη σύζυγο του Αμεδαίου Α΄ και θεωρούν την Ιωάννα κόρη του Ζερόλντ κόμη της Γενεύης, εξηγώντας έτσι την απόκτηση μεγάλων εκτάσεων της περιοχής της Γενεύης από τη Σαβοΐα. Είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Σαβοΐας
Η Νύχτα και η Πόλη (ταινία, 1950)
Υπόθεση
Ο Χάρι Φέιμπιαν (Ρίτσαρντ Γουίντμαρκ) είναι ένας τζογαδόρος με φιλόδοξα σχέδια τα οποία ποτέ δεν πραγματοποιούνται. Ο Χάρι συζεί με την υπομονετική φιλενάδα του Μαίρη (Τζιν Τίρνεϊ), στην οποία υπόσχεται γάμο όταν πιάσει την καλή. Όταν κάποια μέρα συναντά το διασημότερο παλαιστή ελληνορωμαϊκής πάλης, τον Έλληνα Γκρεγκόριους (Στανισλάου Μπίζκο) καταστρώνει ένα σχέδιο με βάσει του οποίο θα μπορέσει να συγκεντρώσει δύναμη στα χέρια του, ώστε να αναλάβει τον έλεγχο της πάλης στο Λονδίνο. Καταφέρνει λοιπόν να κερδίσει την εμπιστοσύνη του καλόκαρδου γέρου, ο οποίος είναι απογοητευμένος με τον τρόπο με τον οποίο ο γιος του Κρίστο (Χέρμπερτ Λομ) προωθεί την πάλη στην Αγγλία. Ο Φέιμπιαν θα πρέπει να υπερβεί πολλά εμπόδια ώστε το σχέδιο του να πετύχει, ανάμεσα σε αυτά είναι ο Κρίστο και τον Φίλιπ Νόζρος (Φράνσις Λ. Σάλιβαν), το αφεντικό του στο νυχτερινό κέντρο το οποίο εργάζεται που τον ζηλεύει λόγω του γεγονότος ότι η σύζυγός του Έλεν (Γκούγκι Γουίδερς) είναι ερωτευμένη μαζί του. Κάποια στιγμή η τύχη φαίνεται να ευνοεί τον Χάρι μέχρι τη στιγμή που ένα αναπάντεχο γεγονός πρόκειται να φέρει τη ζωή του σε κίνδυνο.
Πληροφορίες παραγωγής
Φιλμ νουάρ βασισμένο στο ομώνυμο αστυνομικό μυθιστόρημα του Γκέραλντ Κερς, που θεωρείται από πολλούς ως το πρώτο μεγάλο αριστούργημα του Ζυλ Ντασέν. Η ταινία γυρίστηκε σε μια περίοδο που ο σκηνοθέτης αντιμετώπιζε σοβαρό πρόβλημα στις Η.Π.Α., της οποίας η κυβέρνηση και συγκεκριμένα ο γερουσιαστής ΜακΚάρθι είχε ξεκινήσει το κυνήγι των Μαγισσών, βάσει του οποίου γίνονταν ανακρίσεις στο χώρο του θεάματος και μη προκειμένου να αναγνωριστούν άτομα τα οποία είχαν αριστερές πεποιθήσεις ή αποτελούσαν μέλη του Κομμουνιστικού Κόμματος. Ένα από αυτά ο Ελία Καζάν, αναγκάστηκε να καταδώσει πρώην ομοϊδεάτες του από το Κομμουνιστικό Κόμμα, ενώπιον της αρμόδιας επιτροπής. Με βάσει τις μαρτυρίες του Καζάν και άλλων 9 ατόμων θεσπίστηκε η μαύρη λίστα του Χόλιγουντ και όσοι συμπεριλαμβάνονταν σε εκείνη αποκλείονταν από κάθε εργασία στον κινηματογράφο και από τα περισσότερα θέατρα, οδηγούμενοι στην επαγγελματική και προσωπική εξόντωση. Ο Ντασέν που ήταν ένας από τους υπόπτους, πριν ακόμη ξεκινήσει το κυνήγι, προειδοποιήθηκε από το, διευθυντή της 20th Century Fox Ντάριλ Ζάνουκ ο οποίος για να τον βοηθήσει να αποφύγει τις ανακρίσεις τον έστειλε στην Αγγλία για να γυρίσει τη διάσημη και τελευταία αμερικανική του ταινία. Χρόνια αργότερα ο Ντασέν αποκάλυψε σε συνέντευξή του ότι δεν διάβασε ποτέ το μυθιστόρημα στο οποίο βασιζόταν η ταινία, επίσης είπε ότι αναγκάστηκε να αναθέσει τον ρόλο της Μαίρη στην Τζιν Τίρνεϊ, κατόπιν παρότρυνσης του πρόεδρου της εταιρίας 20ty Century Fox, Ντάριλ Ζάνουκ, ο οποίος ανησυχούσε για την κατάσταση της ψυχικής της υγείας, εφόσον τα διάφορα προβλήματα στην προσωπική ζωή της ηθοποιού την είχαν φέρει στα πρόθυρα της τρέλας. Ήλπιζε ότι η δουλειά θα βοηθούσε την ηθοποιό να αισθανθεί καλύτερα. Μερικά χρόνια αργότερα η Τίρνεϊ επρόκειτο να νοσηλευτεί σε ψυχιατρική κλινική.
Η ταινία γυρίστηκε στο Λονδίνο και τα εσωτερικά γυρίσματα έγιναν στα στούντιο Shepperton. Η βρετανική εκδοχή της ταινίας ήταν μεγαλύτερη της αμερικανικής κατά πέντε λεπτά, με διαφορετική μουσική επένδυση και διαφορετικό τέλος. Ο Ντασέν θεωρούσε ότι η αμερικανική εκτέλεση της ταινίας ήταν πιο κοντά στο όραμά του.
Επανεκτέλεση
Το 1992 η ταινία γυρίστηκε ξανά από τον σκηνοθέτη Έρβιν Γουίνκλερ, με πρωταγωνιστές τους Ρόμπερτ Ντε Νίρο και Τζέσικα Λανγκ.
Αφιερώματα
Το 2008, η ταινία προβλήθηκε στο 49ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης σε ειδική προβολή''. ''
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1950 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Φιλμ νουάρ Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ζυλ Ντασέν Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής 20th Century Fox Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε βρετανικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Βρετανικές ασπρόμαυρες ταινίες
Live at Winterland
Live at Winterland είναι ο τίτλος του ζωντανά ηχογραφημένου άλμπουμ του Τζίμι Χέντριξ, το οποίο κυκλοφόρησε σε μορφή διπλού δίσκου βινυλίου και μονού CD, τον Μάιο του 1987 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Rykodisc Records".
Ο δίσκος ηχογραφήθηκε σε τρία βράδια, στις 10, 11 και 12 Οκτωβρίου 1968 στο "Winterland Ballroom" του Σαν Φρανσίσκο, όπου οι Experience έδωσαν συνολικά έξι συναυλίες, δύο σε κάθε βράδυ.
Το 1992, το "Live at Winterland" επανακυκλοφόρησε με ένα επιπλέον ΕΡ, το οποίο περιελάμβανε τα κομμάτια "Are You Experienced", "Voodoo Child (Slight Return)" και "Like A Rolling Stone", ηχογραφημένα στις 11 Οκτωβρίου 1969.
Τραγούδια του δίσκου
1. Prologue (Hendrix) - 0:57
2. Fire (Hendrix) - 3:12
3. Manic Depression (Hendrix) - 4:46
4. Sunshine of Your Love (Clapton, Bruce, Brown) - 6:25
5. Spanish Castle Magic (Hendrix) - 5:32
6. Red House (Hendrix) - 11:32
8. Tax Free (Hansson, Carlsson) - 8:00
9. Foxy Lady (Hendrix) - 4:50
10. Hey Joe (Roberts) - 6:44
11. Purple Haze (Hendrix) - 4:34
12. Wild Thing (Taylor) - 3:05
13. Epilogue (Hendrix) - 0:30
Θέσεις τσαρτ
Live at Winterland (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: Μάιος 1987
Τα μέλη των Experience
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "Live at Winterland" είναι οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία του Jimi Hendrix Κατηγορία:Άλμπουμ του 1987
Οξεία μυελογενής λευχαιμία
Τα συμπτώματα της ΟΜΛ προκαλούνται από την αντικατάσταση των φυσιολογικών κυττάρων του μυελού των οστών με λευχαιμικά κύτταρα, γεγονός που προκαλεί ελάττωση στον αριθμό των ερυθρών αιμοσφαιρίων, των αιμοπεταλίων και των φυσιολογικών λευκών αιμοσφαιρίων. Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν κόπωση, δύσπνοια, εύκολη πρόκληση μελανιασμάτων και αιμορραγιών, καθώς και αυξημένο κίνδυνο λοίμωξης. Πολλοί παράγοντες κινδύνου και χρωμοσωμικές ανωμαλίες έχουν αναγνωριστεί, αλλά η συγκεκριμενοποίηση της αιτίας δεν έχει επιτευχθεί. Όπως και στην οξεία λεμφογενή λευχαιμία, η ΟΜΛ εξελίσσεται ραγδαία και τυπικά είναι θανατηφόρος μέσα σε διάστημα λίγων βδομάδων ή μηνών, αν δεν αντιμετωπιστεί.
Ταξινόμηση
Τα δύο πιο συνηθισμένα σχήματα για την ταξινόμηση της ΟΜΛ, είναι το παλαιότερο Γαλλο-Αμερικανο-Βρετανικό σύστημα και το νεότερο του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας.
Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας
Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας(ΠΟΥ) ταξινομεί την ΟΜΛ επιχειρώντας η ταξινόμησή του αυτή να είναι πιο χρήσιμη κλινικά και να παρέχει πιο ουσιαστικές προγνωστικές πληροφορίες από το παλαιότερο σύστημα ταξινόμησης. Καθεμία από τις κατηγορίες του ΠΟΥ περιέχει πολυάριθμες αναλυτικές υποκατηγορίες που αφορούν τον αιματολόγο και τον ογκολόγο. Παρόλα αυτά οι περισσότερες κλινικά σημαντικές πληροφορίες του συστήματος του ΠΟΥ περιλαμβάνονται απευθείας στην κατηγοριοποίηση σε κάποια από τις παρακάτω υποκατηγορίες.
Οι τύπο της ΟΜΛ σύμφωνα με τον ΠΟΥ είναι οι εξής:
Οξείες λευχαιμίες με αμφίβολη προέλευση (γνωστές και ως μεικτού φαινοτύπου λευχαιμίες) συμβαίνουν είτε όταν τα λευχαιμικά κύτταρα δε μπορούν να κατηγοριοποιηθούν ως μυελοειδή ή λεμφοειδή, είτε όταν και οι δύο τύποι κυττάρων είναι παρόντες.
Γαλλο-Αμερικανο-Βρετανικό σύστημα
Το παλαιότερο αυτό σύστημα χωρίζει την ΟΜΛ σε 8 υποτύπους Μ0 έως Μ7, βασιζόμενο στον τύπο του κυττάρου από το οποίο αναπτύσσεται η λευχαιμία και στο στάδιο της ασθένειας. Αυτό γίνεται με την εξέταση της εμφάνισης των κακοηθών κυττάρων κάτω από οπτικό μικροσκόπιο ή χρησιμοποιώντας κυτταρογενετική ώστε να προσδιοριστεί η πιθανή χρωμοσωμική ανωμαλία. Οι τύποι έχουν ποικίλες προγνώσεις και συμπεριφορές στη θεραπευτική αγωγή. Παρόλο που η κατηγοριοποίηση του ΠΟΥ μπορεί να είναι πιο χρήσιμη, το παλαιότερο σύστημα χρησιμοποιείται ακόμα ευρέως.
Οι οκτώ τύποι του Γαλλο-Αμερικανο-Βρετανικού συστήματος:
Ασυνήθεις φαινότυποι ΟΜΛ
Οι μορφολογική τύποι ΟΜΛ περιλαμβάνουν και πολλούς πάρα πολύ σπάνιους τύπους που δεν περιλαμβάνονται στο παλαιότερο σύστημα ταξινόμησης. Όλοι αυτοί εκτός από την οξεία δενδριτική λευχαιμία περιλαμβάνονται στην κατηγοριοποίηση του ΠΟΥ. Η λίστα που ακολουθεί δείχνει αυτούς τους τύπους.
Σημεία και συμπτώματα
thumb|Διάχυτα πρησμένα ούλα λόγω της διήθησης των λεχαιμικών κυττάρων σε ασθενή με ΟΜΛ Τα περισσότερα σημεία και συμπτώματα της ΟΜΛ προκαλούνται από της αντικατάσταση των φυσιολογικών κυττάρων του αίματος με λευχαιμικά κύτταρα. Η έλλειψη λευκών αιμοσφαιρίων κάνει τον ασθενή ευάλωτο σε λοιμώξεις και ενώ τα ίδια τα λευχαιμικά κύτταρα προέρχονται από προγονικά κύτταρα των λευκών, δεν έχουν αμυντικές ικανότητες. Μείωση στον αριθμό των ερυθρών αιμοσφαιρίων (αναιμία) μπορεί να προκαλέσει κούραση, ωχρότητα και δύσπνοια. Έλλειψη αιμοπεταλίων οδηγεί σε εύκολο σχηματισμό μωλώπων και αιμορραγιών από μικροτραύματα.
Τα πρώτα συμπτώματα της ΟΜΛ είναι συνήθως πολλά και μη καθορισμένα και μπορεί να προσομοιάζουν εκείνα της γρίπης ή άλλων κοινών ασθενειών. Κάποια γενικευμένα συμπτώματα περιλαμβάνουν πυρετό, κόπωση, απώλεια βάρους ή απώλεια όρεξης, δύσπνοια, αναιμία, ευκολία πρόκλησης μωλώπων και αιμορραγιών, πετέχειες, πόνο στα οστά και τις αρθρώσεις και επίμονες ή συχνές λοιμώξεις.
Σπληνομεγαλία (διόγκωση του σπλήνα) μπορεί να συμβεί στην ΟΜΛ, αλλά είναι συνήθως ήπια και ασυμπτωματική. Λεμφαδενοπάθειες είναι σπάνιες στην ΟΜΛ σε αντίθεση με την οξεία λεμφοβλαστική αναιμία. Το δέρμα συμπεριλαμβάνεται στο 10% των περιπτώσεων με τη μορφή χλωρόματος. Σπανιότερα το Σύνδρομο του Sweet, ένα παρανεοπλασματικό σύνδρομο, μια φλεγμονή του δέρματος, μπορεί να παρουσιαστεί στην ΟΜΛ.
Μερικοί ασθενείς με ΟΜΛ μπορεί να βιώνουν πρήξιμο των ούλων λόγω της διείσδυσης των λευχαιμικών κυττάρων στον ουλώδη ιστό. Σπανιότερα, το πρώτο σημάδι της λευχαιμίας μπορεί να είναι η ανάπτυξη συμπαγούς λευχαιμικής μάζας ή όγκου έξω από τον μυελό των οστών, που ονομάζεται χλώρωμα. Κάποιες φορές ο ασθενής παρουσιάζεται ασυμπτωματικός και η λευχαιμία βρίσκεται τυχαία σε αιματολογική εξέταση ρουτίνας.
Αίτια
Έχει αναγνωριστεί ένας αριθμός παραγόντων κινδύνου που σχετίζονται με τον κίνδυνο εμφάνισης ΟΜΛ: άλλες διαταραχές στο αίμα, έκθεση σε χημικά, ιονίζουσα ακτινοβολία και γενετικοί παράγοντες.
Προλευχαιμία
Προλευχαιμικές διαταραχές στο αίμα όπως μυελοδυσλαστικό σύνδρομο (ΜΔΣ) ή μυελοϋπερπλαστική νόσος μπορεί να εξελιχθούν σε ΟΜΛ. Το ακριβές ρίσκο εξαρτάται από τον τύπο ΟΜΛ/ΜΔΣ.
Έκθεση σε χημικά
Η επαγγελματική έκθεση σε χημικές ουσίες όπως βενζόλιο και άλλοι οργανικοί διαλύτες είναι αμφιλεγόμενη ως αιτία πρόκλησης ΟΜΛ. Το βενζόλιο και πολλά παράγωγά του είναι γνωστά καρκινογόνα in vitro. Ενώ κάποιες έρευνες εντοπίζουν συσχέτιση μεταξύ επαγγελματικής έκθεσης σε βενζόλιο και αυξημένου κινδύνου εμφάνισης ΟΜΛ, κάποιες άλλες ότι το καταλογιζόμενο ρίσκο, αν υπάρχει, είναι ελάχιστο.
Ακτινοβολία
Έκθεση σε ιονίζουσα ακτινοβολία μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο εμφάνισης ΟΜΛ. Επιζώντες των ατομικών βομβών είχαν αυξημένα ποσοστά ΟΜΛ, όπως και οι ακτινολόγοι που εκτέθηκαν σε υψηλά επίπεδα Χ ακτινοβολίας πριν την υιοθέτηση των σύγχρονων μεθόδων ακτινοπροστασίας.
Γενετική
Πολλές συγγενείς ανωμαλίες και παθήσεις μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο εμφάνισης λευχαιμίας, η πιο συνηθισμένη από τις οποίες είναι ίσως το Σύνδρομο Down, που συνδέεται με δεκαπλάσιο έως δεκαοκταπλάσιο κίνδυνο εμφάνισης ΟΜΛ.
Διάγνωση
thumb|right|Μυελός των οστών: Μυελοβλάστες με ράβδους του Auer όπως παρατηρούνται στην ΟΜΛ Το πρώτο στοιχείο για τη διάγνωση της ΟΜΛ είναι συνήθως ένα μη φυσιολογικό αποτέλεσμα σε μια εξέταση αίματος ρουτίνας. Παρόλο που οι μεγάλες τιμές λευκών αιμοσφαιρίων είναι το σύνηθες εύρημα και οι λευχαιμικές βλάστες μερικές φορές είναι ορατές, η ΟΜΛ μπορεί να παρουσιάζεται και με απομονωμένες μειωμένες τιμές σε αιμοπετάλια, ερυθρά αιμοσφαίρια ή και ακόμα με μικρό αριθμό λευκών αιμοσφαιρίων (λευκοπενία). Πιθανή διάγνωση ΟΜΛ μπορεί να γίνει με επίχρισμα περιφερικού αίματος όταν οι λευκοβλάστες κυκλοφορούν στα αγγεία. Η οριστική διάγνωση όμως απαιτεί βιοψία του μυελού των οστών.
Ο μυελός ή το αίμα εξετάζονται με οπτικό μικροσκόπιο και με κυτταρομετρία ροής για να διαγνωσθεί η παρουσία λευχαιμίας και να γίνει η διαφοροδιάγνωση της ΟΜΛ από τους άλλους τύπους λευχαιμιών, όπως και για να προσδιοριστεί ο τύπος της. Το δείγμα μυελού ή αίματος συνήθως ελέγχεται και για χρωμοσωμικές μετατοπίσεις με μεθόδους κυτταρογενετικής ή τεχνική FISH (fluorescent in situ hybridization). Γενετικές εξετάσεις μπορεί να ακολουθήσουν ώστε να προσδιοριστούν οι συγκεκριμένες μεταλλάξεις στα κύτταρα όπως είναι στα γονίδια των FLT3, nucleophosmin, KIΤ, που μπορεί να επηρεάσουν την πορεία και την κατάληξη της νόσου.
Οι χημικοί δείκτες - χρωστικές στο επίχρισμα αίματος και μυελού είναι χρήσιμοι για το διαχωρισμό της ΟΜΛ από την οξεία λεμφοβλαστική αναιμία και για το προσδιορισμό του τύπου της ΟΜΛ. Ο συνδυασμός της μυελοϋπεροξειδάσης ή της μαύρης χρωστικής του Σουδάν και μιας μη ειδικής χρωστικής εστεράσης θα αποδώσουν τις επιθυμητές πληροφορίες στις περισσότερες περιπτώσεις. Οι αντιδράσεις της μυελοϋπεροξειδάσης ή της μαύρης χρωστικής του Σουδάν είναι οι πιο χρήσιμες για να προσδιοριστεί η το είδος της λευχαιμίας και ο τύπος της. Η μη ειδική χρωστική εστεράσης χρησιμοποιείται για να αναγνωριστούν μονοκυτταρικά συστατικά στις ΟΜΛ και για να ξεχωρίσουμε μια μερικώς διαφοροποιημένη λευχαιμική μονοβλάστη από την οξεία λεμφοβλαστική αναιμία.
Η διάγνωση και κατηγοριοποίηση της ΟΜΛ μπορεί να είναι δυσχερής και θα πρέπει να πραγματοποιείται από πιστοποιημένο αιματοπαθολόγο ή αιματολόγο. Στις απλές περιπτώσεις, η παρουσία συγκεκριμένων μορφολογικών χαρακτηριστικών (όπως είναι οι ράβδοι Auer) ή μια συγκεκριμένη ροή στην κυτταρομετρία είναι ικανά ευρήματα για να διαφοροδιαγνωσθεί η ΟΜΛ από τις άλλες λευχαιμίες. Σε απουσία όμως τέτοιων χαρακτηριστικών η διάγνωση μπορεί να είναι πολύ πιο δύσκολη.
Παθοφυσιολογία
Το κακοήθες κύτταρο στην ΟΜΛ είναι η μυελοβλάστη. Σε κανονική αιμοποίηση, η μυελοβλάστη είναι ανώριμο πρόδρομο των μυελοειδών λευκών αιμοσφαιρίων: μια κανονική μυελοβλάστη θα ωριμάσει σταδιακά σε ώριμο λευκό αιμοσφαίριο. Ωστόσο, στην ΟΜΛ μια μυελοβλάστη συσσωρεύει γενετικές μεταλλάξεις, οι οποίες «αποκλείουν» το κύτταρο στην ανώριμη μορφή και εμποδίζουν τη διαφοροποίηση. Μια τέτοια μετάλλαξη από μόνη της δεν προκαλεί λευχαιμία, ωστόσο, όταν αυτή η «παύση της διαφοροποίησης» συνδυάζεται με άλλες μεταλλάξεις οι οποίες διαταράσσουν τα γονίδια που ελέγχουν το  πολλαπλασιασμό, το αποτέλεσμα είναι η ανεξέλεγκτη ανάπτυξη ενός ανώριμου κλώνου κυττάρων που αποτελεί την οντότητα της ΟΜΛ.
Ένα μεγάλο μέρος της ποικιλομορφίας και της ετερογένειας της ΟΜΛ πηγάζει από το γεγονός ότι ο λευχαιμικός μετασχηματισμός μπορεί να εμφανιστεί σε μια σειρά από διάφορα βήματα κατά μήκος του μονοπατιού της διαφοροποίησης. Σύγχρονα συστήματα ταξινόμησης για την ΟΜΛ αναγνωρίζουν ότι τα χαρακτηριστικά και η συμπεριφορά των λευχαιμικών κυττάρων (και της λευχαιμίας) μπορεί να εξαρτάται από το στάδιο κατά το οποίο η διαφοροποίηση είχε σταματήσει.
Ειδικές κυτταρογενετικές ανωμαλίες μπορούν να βρεθούν σε πολλούς ασθενείς με ΟΜΛ. Τα είδη των χρωμοσωμικών ανωμαλιών πολλές φορές έχουν προγνωστική σημασία. Οι χρωμοσωμικές μετατοπίσεις κωδικοποιούν πρωτεΐνεςσύντηξης, συνήθωςπαραγόντων μεταγραφής των οποίων οι ιδιότητες μεταβάλλονται και μπορούν να προκαλέσουν την διακοπή διαφοροποίησης." Για παράδειγμα, στην οξεία προμυελοκυτταρική λευχαιμία, η t (15, 17) μετατόπιση παράγει την πρωτεΐνη σύντηξης PML-RARα, που συνδέεται με το ρετινοϊκό οξύ του υποδοχέα στους προαγωγείς των διαφόρων ειδικευμένων για μυελοειδή γονιδίων και αναστέλλει τη μυελοειδή διαφοροποίηση.
Τα κλινικά σημεία και συμπτώματα λόγω ΟΜΛ απορρέουν από τη συνεχή αύξηση των λευχαιμικών κυττάρων, τα οποία τείνουν να εκτοπίσουν και να παρεμποδίσουν την ανάπτυξη των φυσιολογικών κυττάρων του μυελού των οστών. Αυτό οδηγεί σε ουδετεροπενία, αναιμία και θρομβοπενία. Τα συμπτώματα της ΟΜΛ πολλές φορές οφείλονται στο χαμηλό αριθμό αυτών στοιχείων του αίματος. Σε σπάνιες περιπτώσεις, οι ασθενείς μπορεί να αναπτύξουν χλώρωμα ή στερεούς όγκους των λευχαιμικών κυττάρων έξω από το μυελό των οστών, οι οποίοι μπορούν να προκαλέσουν διάφορα συμπτώματα ανάλογα με τη θέση τους.
Θεραπεία
Η πρώτης γραμμής θεραπεία της ΟΜΛ αποτελείται κυρίως από τη χημειοθεραπεία, και χωρίζεται σε δύο φάσεις: επαγωγής και εδραίωσης. Ο στόχος της θεραπείας επαγωγής είναι να επιτευχθεί πλήρης ύφεση με μείωση του αριθμού των λευχαιμικών κυττάρων σε μη ανιχνεύσιμο επίπεδο. Στους στόχους της θεραπείας εδραίωσης είναι η εξάλειψη κάθε υπολειπόμενης μη ανιχνεύσιμης ασθένειας και να επιτευχθεί μια θεραπεία. Μεταμόσχευση αιμοποιητικών βλαστικών κυττάρων είναι συνήθως απαραίτητη, αν η χημειοθεραπεία εφόδου αποτύχει ή μετά από υποτροπές των ασθενών, αν και η μεταμόσχευση επίσης, μερικές φορές χρησιμοποιείται ως πρώτης γραμμής θεραπεία για ασθενείς με υψηλού κινδύνου νόσο.
Επαγωγή
Όλες οι υποκατηγορίες FAB εκτός Μ3 συνήθως παίρνουν χημειοθεραπεία εφόδου με κυταραβίνης (ara-C) και μια ανθρακυκλίνη (όπως δαουνορουβικίνη ή idarubicin). Αυτή η χημειοθεραπεία εφόδου είναι γνωστή ως "7 +3" (ή "3+ 7" ), διότι η κυταραβίνη, παρέχεται ως συνεχής έγχυση IV για επτά συνεχείς ημέρες, ενώ η ανθρακυκλίνη δίνεται για τρεις διαδοχικές ημέρες ως πάτημα IV. Έως 70% των ασθενών θα επιτύχει τη διαγραφή με αυτό το πρωτόκολλο. Άλλα εναλλακτικά σχήματα επαγωγής, συμπεριλαμβανομένης της υψηλής δόσης κυταραβίνης μόνη της ή με δοκιμαζόμενους παράγοντες, μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν. Λόγω των τοξικών επιδράσεων των θεραπειών, συμπεριλαμβανομένων της μυελοκαταστολής και του αυξημένου κίνδυνου λοίμωξης, η χημειοθεραπεία εφόδου δεν μπορεί να προσφέρεται για  πολύ ηλικιωμένους, και οι επιλογές μπορεί να περιλαμβάνουν λιγότερο έντονη  χημειοθεραπεία ή παρηγορητική φροντίδα.
Ο υπότυπος Μ3 της AML, γνωστός και ως οξεία προμυελοκυτταρική λευχαιμία, θεραπεύεται με το φάρμακο ATRA (all-trans-ρετινοϊκό οξύ) σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία εφόδου, συνήθως μια ανθρακυκλίνη. Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δοθεί για αποφυγή της διάχυτης ενδοαγγειακής πίεσης, περιπλέκοντας την αντιμετώπιση των ΝΚΠ, όταν τα προμυελοκύτταρα απελευθερώσουν το περιεχόμενο των κοκκίων τους στην περιφερική κυκλοφορία. Η ΟΜΛ είναι κατ 'εξοχήν ιάσιμη με καλά τεκμηριωμένα θεραπευτικά πρωτοκόλλα.
Ο στόχος της φάσης επαγωγής είναι να καταλήξει σε πλήρη ύφεση. Πλήρης ύφεση δεν σημαίνει ότι η νόσος έχει θεραπευτεί, αλλά περισσότερο σημαίνει ότι δεν μπορεί να ανιχνευθεί με τις διαθέσιμες διαγνωστικές μεθόδους. Πλήρης ύφεση επιτυγχάνεται σε περίπου 50% -75% των νεοδιαγνωσθέντων ενηλίκων, αν και αυτό μπορεί να ποικίλλει ανάλογα τους προγνωστικούς παράγοντες που περιγράφονται παραπάνω. Η διάρκεια της ύφεσης εξαρτάται από τα προγνωστικά χαρακτηριστικά της αρχικής λευχαιμίας. Σε γενικές γραμμές, όλες οι υφέσεις θα αποτύχουν χωρίς επιπλέον θεραπεία.
Εδραίωση
Ακόμη και μετά την επίτευξη πλήρης υποχώρησης, τα λευχαιμικά κύτταρα πιθανόν να παραμείνουν σε αριθμό μικρό, πολύ μικρό για να ανιχνευθεί με τις τρέχουσες διαγνωστικές τεχνικές. Εάν δεν δοθεί περαιτέρω συντήρηση ή θεραπεία σταθεροποίησης, σχεδόν όλοι οι ασθενείς τελικά θα υποτροπιάσουν. Ως εκ τούτου, επιπλέον θεραπεία είναι απαραίτητη για την εξάλειψη των μη ανιχνεύσιμων επίπεδων της νόσου και την πρόληψη της υποτροπής - δηλαδή, για να επιτευχθεί μια θεραπεία.