cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αθλητικός Ποδοσφαιρικός Όμιλος Ελλήνων Λευκωσίας
Τμήμα πετοσφαίρισης
Η γυναικεία πετοσφαιρική ομάδα δημιουργήθηκε το 1974. Το 1977 κέρδισε το κύπελλο Κύπρου, το οποίο διοργανωνόταν υπό την αιγίδα της Ελληνικής Ομοσπονδίας Πετοσφαίρισης Κύπρου, κερδίζοντας στον τελικό την ΑΕΛ. Συμμετείχε σε ακόμη δύο τελικούς, το 1984 και το 1986, χάνοντας και τις δύο φορές το τρόπαιο από την ΑΕΛ.
Τμήμα ποδοσφαίρου σάλας
Το τμήμα ποδοσφαίρου σάλας ανδρών έχει κατακτήσει 6 πρωταθλήματα Κύπρου, 5 κύπελλα και 1 σούπερ καπ. Μάλιστα, έχει πετύχει 3 συνεχόμενα νταμπλ.
Τμήμα επιτραπέζιας αντισφαίρισης
Ο ΑΠΟΕΛ είναι πρωτοπόρος της επιτραπέζιας αντισφαίρισης σην Κύπρο. Το τμήμα αυτό ιδρύθηκε το 1928 και το 1936 διοργάνωσε τουρνουά με τη συμμετοχή και αθλητών από άλλους συλλόγους. Από το 1950 ο ΑΠΟΕΛ διοργάνωνε διασυλλογικά πρωταθλήματα αφού δεν υπήρχε επίσημη ομοσπονδία. Την 1 Ιουλίου 1963 με πρωτοβουλία του ΑΠΟΕΛ και με ιδρυτικά μέλη το Παγκύπριο γυμνάσιο, τη Αγγλική Σχολή και τη λέσχη υπαλλήλων της ΑΤΗΚ ιδρύθηκε η Κυπριακή ομοσπονδία (ΠΟΕΠΑ), η οποία και διοργανώνει τα πρώτα πρωταθλήματα στα οποία πρωταγωνιστούσε ο ΑΠΟΕΛ. Το 1970 ιδρύεται και το γυναικείο τμήμα του συλλόγου το οποίο ήταν το πρώτο στην Κύπρο.
Μεγάλοι αθλητές του ΑΠΟΕΛ είναι ο Μιχαλάκης Ζαμπάς με 6 συνεχόμενους τίτλους και ο οποίος σκοτώθηκε το 1974 στην τούρκικη εισβολή καθώς και ο Σταύρος Λούρας.
Τμήμα κλασικού αθλητισμού
Ο ΑΠΟΕΛ καλλιέργησε τον κλασικό αθλητισμό από το 1926 αμέσως μετά την ίδρυση του συλλόγου. Οι πρώτοι αθλητές στίβου ήταν οι ποδοσφαιριστές του συλλόγου, μάλιστα τέσσερις ποδοσφαιριστές του ΑΠΟΕΛ είχαν πάρει μέρος στους πανελλήνιους αγώνες της Λεμεσού. Το 1945 καθιερώθηκαν στη Κύπρο διασυλλογικό πρωτάθλημα όπου ο ΑΠΟΕΛ, μέχρι το 1968, κατέκτησε όλες τις διοργανώσεις εκτός από μία. Το 1968 καταργείται το διασυλλογικό πρωτάθλημα και στη θέση του διοργανώνονται τα Διαγόρεια στη μνήμη του παλιού παράγοντα και ιδρυτικού μέλος του ΑΠΟΕΛ Διαγόρα Νικολαΐδη. Το 1976 όλα τα κυπριακά σωματεία αναστέλλουν τη λειτουργία των τμημάτων κλασικού αθλητισμού αφού όλοι οι αθλητές τους εντάχθηκαν στους επαρχιακούς συλλόγους.
Τμήμα πυγμαχίας
Ένα από τα πρώτα τμήματα του ΑΠΟΕΛ ήταν και η πυγμαχία. Μεγάλοι αθλητές που έχει αναδείξει ο ΑΠΟΕΛ ήταν ο Κοβής Ιωαννίδης και ο Πετράκης Λοϊζίδης.
Τμήμα ράγκμπι
Από τα πρώτα τμήματα του συλλόγου το 1926, η λειτουργία του κράτησε λίγες εβδομάδες αφού τα ξερά γήπεδα της εποχής δεν ευνοούσαν την αναπτυξη του αθλήματος στην Κύπρο.
Τμήμα χόκεϊ
Το τμήμα χόκεϊ ιδρύθηκε πριν τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, αλλά διαλύθηκε το 1949 αφού πρώτα συμμετείχε και στα τρία πρωταθλήματα Κύπρου που διοργανώθηκαν με μεγαλύτερο αντίπαλο την ΑΥΜΑ Λευκωσίας. Παίκτες του τμήματος το 1930 αναφέρονται οι Π. Σαββίδης, Ν. Κυριακίδης, Χρ. Σαββίδης, Χρ. Συμεωνίδης, Ν. Πετρίδης, Γ. Ξενοφώντος, Π. Μιχαηλίδης, Ι. Ιωαννίδης, Κ. Τσιμμίλης, Ε. Γιαννακάκης και Μ. Κωνσταντινίδης.
Υποστηρικτές
thumb|Μερίδα φιλάθλων του ΑΠΟΕΛ το 2006 Μεγάλη μερίδα υποστηρικτών παρεβρίσκεται στις κερκίδες φορώντας πορτοκαλί ενδυμασία, στους αγώνες των ομάδων του σωματείου.
Φίλαθλοι
Ο ποιο γνωστός σύνδεσμος φιλάθλων του ΑΠΟΕΛ ονομάζεται «Πανελλήνιος Σύνδεσμος Φιλάθλων ΑΠΟΕΛ» (Παν.Συ.Φι. ΑΠΟΕΛ), ο οποίος ιδρύθηκε το 1979.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Επαρχίας Λευκωσίας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1926 Κατηγορία:Ομάδες επιτραπέζιας αντισφαίρισης Κύπρου Κατηγορία:Σύλλογοι στίβου Κατηγορία:Κυπριακές ομάδες ποδοσφαίρου σάλας
Τα SS προχωρούν
Το εμβατήριο Τα SS προχωρούν (γερμανικός τίτλος: SS marschiert) ήταν ένα από τα εμβατήρια των Waffen-SS, των επίλεκτων πολεμιστών, ένοπλων τμημάτων των SS, του Τρίτου Ράιχ. Οι στίχοι αντικατοπτρίζουν τον ελιτισμό των SS, καθώς και τα σφοδρά αντικομμουνιστικά και αντισημιτικά τους αισθήματα. Επιπλέον, διακρίνεται η επιθυμία για «αγώνα μέχρις εσχάτων», μία ιδεολογία η οποία, αν και καθαρά αυτοκτονική, βρήκε ιδιαίτερα γόνιμο έδαφος μεταξύ των φανατικών ναζί (εν αντιθέσει με τους στρατιώτες του τακτικού στρατού).
Ο συνθέτης του τραγουδιού μας είναι άγνωστος. Φαίνεται όμως ότι το τραγούδι μοιράζεται παρόμοια μελωδία με το προγενέστερο ρουμανικό τραγούδι "Treceţi, batalioane române, Carpaţii".
Οι στίχοι άλλαζαν όσο ο πόλεμος προχωρούσε. Αρχικά, ο τρίτος στίχος αναφερόταν στις όχθες του Βόλγα στη Ρωσία (κοντά στο Στάλινγκραντ) οπότε μπορούμε να υποθέσουμε ότι το τραγούδι δημιουργήθηκε περί το δεύτερο μισό του 1942. Αργότερα όμως, ο ίδιος στίχος αναφερόταν στις όχθες του Όντερ στα γερμανο-πολωνικά σύνορα, όπου αιματηρές μάχες έλαβαν μέρος το 1945.
Το εμβατήριο έχει απαγορευθεί στη Γερμανία μετά την πτώση των ναζί, σύμφωνα με τις διατάξεις (§86a) του Strafgesetzbuch και έτσι η δημόσια απαγγελία ή εκτέλεση του εμβατηρίου μπορεί να επισύρει ποινή φυλάκισης μέχρι 3 ετών.
Χρήση στο εξωτερικό
Το εμβατήριο αυτό χρησιμοποιήθηκε από κάποιες χώρες – συμμάχους του Άξονα, (και όχι μόνο) οι οποίοι αναπροσάρμοσαν τους στίχους στην ανάλογη μητρική του γλώσσα ο καθένας. Ενδεικτικά, εμβατήρια παρόμοια με το «Τα SS προχωρούν» είναι:
Το ελληνικό εθνικοσοσιαλιστικό Black Metal συγκρότημα Wolfnacht έχει μία δική του εκδοχή για το συγκεκριμένο τραγούδι (På Vikingtokt).
Αναφορές
Κατηγορία:Εμβατήρια
Πεποιθήσεις των Μαρτύρων του Ιεχωβά
Οι πεποιθήσεις των Μαρτύρων του Ιεχωβά αφορούν τον τρόπο που αντιλαμβάνονται και ερμηνεύουν την Αγία Γραφή, την οποία θεωρούν ως τον μοναδικό εμπνευσμένο Λόγο του Θεού. Οι πεποιθήσεις αυτές δεν αποτελούν απλώς διανοητική ή φιλολογική προσέγγιση των ζητημάτων αλλά επηρεάζουν ενεργά τον τρόπο ζωής των μελών τους.
Πέρα από τις θεμελιώδεις διδασκαλίες τους, τις οποίες θεωρούν ότι καταγράφονται σαφώς στην Αγία Γραφή, οι Μάρτυρες του Ιεχωβά δεν τηρούν κάποια ρητή δογματική ομολογία πίστης. Αντιλαμβάνονται ότι ενώ η Βίβλος περιέχει την αποκαλυμμένη από τον Θεό αλήθεια, η κατανόηση που έχουν ως προς την αλήθεια είναι προοδευτική και διαρκώς εκλεπτυνόμενη.
Η Αγία Γραφή
Η Αγία Γραφή, ή Βίβλος, είναι ο εμπνευσμένος γραπτός Λόγος του Θεού. Δεν περιέχει απλή ιστορία ή ανθρώπινες απόψεις αλλά αυτά που ήθελε ο Θεός να καταγραφούν προς όφελος της ανθρωπότητας.
Ο αληθινός Θεός
Ο Βιβλικός Θεός, ο Ιεχωβά, είναι ο μόνος αληθινός Θεός. Είναι ο Δημιουργός των πάντων, και γι’ αυτό το λόγο είναι ο μόνος που του αξίζει η απόδοση λατρείας. Ο Ιεχωβά είναι ο Παγκόσμιος Κυρίαρχος, στον οποίο ο άνθρωπος οφείλει πλήρη υπακοή.
Ιησούς Χριστός
Ο Ιησούς είναι ο μονογενής Γιος του Θεού, το μόνο ον που δημιουργήθηκε απευθείας από τον ίδιο τον Θεό. Ο Ιησούς ήταν το πρώτο από τα δημιουργήματα του Θεού, που σημαίνει ότι προτού γεννηθεί ως άνθρωπος, ο Ιησούς ζούσε στον ουρανό. Ο ίδιος ο Ιησούς λατρεύει τον Πατέρα του ως τον μόνο αληθινό Θεό, ποτέ δεν ισχυρίστηκε ότι ήταν ίσος με τον Θεό. Όντας τέλειος άνθρωπος, ο Ιησούς παρέδωσε την τέλεια ανθρώπινη ζωή του ως λύτρο για το ανθρώπινο γένος. Η θυσία του παρέχει τη δυνατότητα αιώνιας ζωής σε όλους όσους πραγματικά ασκούν πίστη σε αυτήν. Ο Ιησούς Χριστός αναστήθηκε από τους νεκρούς ως αθάνατο πνευματικό πρόσωπο. Ο Ιησούς έχει "έρθει", στρέφοντας την προσοχή του στη γη ως ουράνιος Βασιλιάς, και είναι τώρα παρών ως δοξασμένο πνεύμα.
Η Βασιλεία του Θεού
Η Βασιλεία του Θεού υπό τον Ιησού Χριστό πρόκειται να αντικαταστήσει όλες τις ανθρώπινες κυβερνήσεις και θα γίνει η μοναδική κυβέρνηση επί όλου του ανθρώπινου γένους. Το παρόν πονηρό σύστημα πραγμάτων θα καταστραφεί τελείως. Η Βασιλεία του Θεού θα κυβερνήσει με δικαιοσύνη και θα φέρει αδιατάρακτη ειρήνη στους υπηκόους της στη γη. Εκείνοι που δεν θέλουν να υποταχθούν στο θέλημα του Θεού και εμμένουν στο να πράττουν το κακό θα αφανιστούν από τον Θεό, ενώ οι λάτρεις Του θα απολαμβάνουν διαρκή ασφάλεια. «Διότι οι ευθείς θα κατοικήσουν στη γη και οι άμεμπτοι θα απομείνουν σε αυτήν. Όσο για τους πονηρούς, αυτοί θα εκκοπούν από τη γη· και οι δόλιοι θα ξεριζωθούν από αυτήν». (Παροιμίες 2:21, 22) «Διότι όσοι πράττουν το κακό θα εκκοπούν, αλλά όσοι ελπίζουν στον Ιεχωβά, αυτοί θα γίνουν κάτοχοι της γης. Λίγο ακόμη και ο πονηρός δεν θα υπάρχει πια· και θα παρατηρήσεις τον τόπο του, και εκείνος δεν θα υπάρχει. Οι πράοι όμως θα γίνουν κάτοχοι της γης και θα βρίσκουν εξαιρετική ευχαρίστηση στην αφθονία της ειρήνης». (Ψαλμός 37:9-11) «Τότε θα πει και σε αυτούς που είναι στα αριστερά του: "Φύγετε από εμένα, εσείς οι καταραμένοι, στην αιώνια φωτιά που έχει ετοιμαστεί για τον Διάβολο και τους αγγέλους του. Διότι πείνασα, αλλά δεν μου δώσατε να φάω, και δίψασα, αλλά δεν μου δώσατε να πιω. Ήμουν ξένος, αλλά δεν με δεχτήκατε φιλόξενα· γυμνός, αλλά δεν με ντύσατε· άρρωστος και στη φυλακή, αλλά δεν με φροντίσατε". Τότε και αυτοί θα απαντήσουν με τα λόγια: "Κύριε, πότε σε είδαμε πεινασμένο ή διψασμένο ή ξένο ή γυμνό ή άρρωστο ή στη φυλακή και δεν σε διακονήσαμε;" Τότε εκείνος θα τους απαντήσει με τα λόγια: "Αληθινά σας λέω: Στο βαθμό στον οποίο δεν το κάνατε αυτό σε έναν από αυτούς τους πιο μικρούς, δεν το κάνατε σε εμένα". Και αυτοί θα απέλθουν σε αιώνια εκκοπή, αλλά οι δίκαιοι σε αιώνια ζωή». (Ματθαίος 25:41-46) «Αυτό συμβαίνει λαβαίνοντας υπόψη το ότι είναι δίκαιο από μέρους του Θεού να ανταποδώσει θλίψη σε εκείνους που σας θλίβουν, αλλά σε εσάς, που υποφέρετε θλίψη, ανακούφιση μαζί μας στην αποκάλυψη του Κυρίου Ιησού από τον ουρανό με τους δυνατούς αγγέλους του μέσα σε φλόγες φωτιάς, καθώς αυτός φέρνει εκδίκηση πάνω σε εκείνους οι οποίοι δεν γνωρίζουν τον Θεό και σε εκείνους οι οποίοι δεν υπακούν στα καλά νέα σχετικά με τον Κύριό μας Ιησού. Αυτοί θα υποστούν τη δικαστική τιμωρία της αιώνιας καταστροφής αποκλεισμένοι από το πρόσωπο του Κυρίου και από τη δόξα της ισχύος του». (2 Θεσσαλονικείς 1:6-9) «Και εκείνος θα αποδώσει κρίση ανάμεσα σε πολλούς λαούς και θα τακτοποιήσει τα ζητήματα σχετικά με κραταιά έθνη που βρίσκονται μακριά. Και θα σφυρηλατήσουν τα σπαθιά τους σε υνιά και τα δόρατά τους σε δρεπάνια. Δεν θα σηκώσουν σπαθί, έθνος εναντίον έθνους, ούτε θα μάθουν πια τον πόλεμο. Και θα κάθονται ο καθένας κάτω από το κλήμα του και κάτω από τη συκιά του, και δεν θα υπάρχει κανείς που να τους κάνει να τρέμουν· διότι το στόμα του Ιεχωβά των στρατευμάτων το είπε. Διότι όλοι μεν οι λαοί θα περπατούν ο καθένας σύμφωνα με το όνομα του θεού του· εμείς, όμως, θα περπατάμε σύμφωνα με το όνομα του Ιεχωβά του Θεού μας στον αιώνα, και μάλιστα για πάντα». (Μιχαίας 4:3-5)
Τελευταίες ημέρες
Από το έτος 1914, με το ξέσπασμα του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, και έπειτα η ανθρωπότητα ζει στον καιρό του τέλους αυτού του πονηρού κόσμου. «Ενώ καθόταν στο Όρος των Ελαιών, τον πλησίασαν οι μαθητές ιδιαιτέρως, λέγοντας: "Πες μας: Πότε θα γίνουν αυτά, και ποιο θα είναι το σημείο της παρουσίας σου και της τελικής περιόδου του συστήματος πραγμάτων;" Και απαντώντας ο Ιησούς τούς είπε: "Προσέχετε μη σας παροδηγήσει κανείς· διότι πολλοί θα έρθουν με βάση το όνομά μου, λέγοντας: "Εγώ είμαι ο Χριστός", και θα παροδηγήσουν πολλούς. Πρόκειται να ακούσετε πολέμους και ειδήσεις για πολέμους· κοιτάξτε να μην τρομοκρατηθείτε. Διότι αυτά πρέπει να γίνουν, αλλά δεν είναι ακόμη το τέλος. Διότι θα σηκωθεί έθνος εναντίον έθνους και βασιλεία εναντίον βασιλείας, και θα υπάρξουν πείνες και σεισμοί στον έναν τόπο μετά τον άλλον. Όλα αυτά είναι αρχή βασανιστικών πόνων. Τότε θα σας παραδώσουν σε θλίψη και θα σας σκοτώσουν, και θα είστε αντικείμενα του μίσους όλων των εθνών εξαιτίας του ονόματός μου. Τότε, επίσης, θα σκανδαλιστούν πολλοί και θα προδώσουν ο ένας τον άλλον και θα μισήσουν ο ένας τον άλλον. Και θα εγερθούν πολλοί ψευδοπροφήτες και θα παροδηγήσουν πολλούς· και εξαιτίας της αύξησης της ανομίας η αγάπη των περισσοτέρων θα ψυχρανθεί. Αλλά εκείνος που θα έχει υπομείνει ως το τέλος, αυτός θα σωθεί. Και αυτά τα καλά νέα της βασιλείας θα κηρυχτούν σε όλη την κατοικημένη γη για μαρτυρία σε όλα τα έθνη· και τότε θα έρθει το τέλος"». (Ματθαίος 24:3-14) «Αυτό όμως να γνωρίζεις, ότι στις τελευταίες ημέρες οι καιροί θα είναι κρίσιμοι, δύσκολοι στην αντιμετώπισή τους. Διότι οι άνθρωποι θα είναι φίλαυτοι, φιλάργυροι, αλαζόνες, υπερήφανοι, βλάσφημοι, ανυπάκουοι στους γονείς, αχάριστοι, χωρίς οσιότητα, άστοργοι, αδιάλλακτοι, συκοφάντες, χωρίς εγκράτεια, άγριοι, χωρίς αγάπη για την αγαθότητα, προδότες, πεισματάρηδες, φουσκωμένοι από υπερηφάνεια, άτομα που αγαπούν τις απολαύσεις μάλλον παρά τον Θεό, που έχουν μορφή θεοσεβούς αφοσίωσης, αλλά αποδεικνύονται ψευδείς ως προς τη δύναμή της· και από αυτούς να φεύγεις μακριά». (2 Τιμόθεο 3:1-5) «Και εσύ, Δανιήλ, κράτησε μυστικούς τους λόγους και σφράγισε το βιβλίο ως τον καιρό του τέλους. Πολλοί θα περιτρέχουν και η αληθινή γνώση θα γίνει άφθονη». (Δανιήλ 12:4) Στη διάρκεια αυτής της κρίσιμης περιόδου, διεξάγεται παγκόσμια ένα ευαγγελιστικό έργο κηρύγματος· μετά την ολοκλήρωση του πρόκειται να έρθει το τέλος, όχι του πλανήτη, αλλά του πονηρού συστήματος και των ασεβών ανθρώπων.
Ουράνιος προορισμός
Στον ουρανό, δηλαδή στο πνευματικό βασίλειο ενώπιον του Θεού, πρόκειται να ζήσει μόνο ένα «μικρό ποίμνιο» 144.000 πιστών Χριστιανών. Πρόκειται για εκείνους που "αναγεννιούνται" ως πνευματικοί γιοι του Θεού. Ο Θεός διαλέγει τα μέλη αυτής της μικρής ομάδας από όλους τους λαούς και τα έθνη για να βασιλέψουν με τον Χριστό στη Βασιλεία.
Αιώνια ζωή στη γη
Το σύνολο της ανθρωπότητας που θα έχει την επιδοκιμασία του Θεού πρόκειται να ζήσει για πάντα στη γη. Ο πλανήτης γη δεν θα καταστραφεί ποτέ ούτε θα μείνει έρημος από κατοίκους. Όπως ήταν ο αρχικός σκοπός του Θεού, όλη η γη θα γίνει παράδεισος, ένας παγγήινος κήπος εξαίσιας ομορφιάς. Θα υπάρχουν κατάλληλες κατοικίες και άφθονη τροφή που θα απολαμβάνουν όλοι οι άνθρωποι. Οι αρρώστιες, όλων των ειδών οι αναπηρίες και ο ίδιος ο θάνατος θα ανήκουν στο παρελθόν.
Κοσμικές εξουσίες
Οι Χριστιανοί οφείλουν να αποδίδουν κατάλληλο σεβασμό στις κοσμικές εξουσίες. Δεν συμμετέχουν σε στασιασμό κατά της κυβερνητικής εξουσίας. Είναι πρόθυμοι να υπακούν σε όλους τους νόμους οι οποίοι δεν έρχονται σε αντίθεση με το νόμο του Θεού, καθώς σε πρώτη θέση έρχεται η υπακοή στον Θεό. Έχοντας ως υπόδειγμα τον Ιησού, παραμένουν ουδέτεροι ως προς τις πολιτικές υποθέσεις του κόσμου.
Εντιμότητα
Η προσωπική εντιμότητα και πιστότητα στην εκπλήρωση των γαμήλιων και των οικογενειακών ευθυνών είναι πρώτιστα ζητήματα για τους Χριστιανούς. Η λεκτική ανειλικρίνεια, η επαγγελματική ανεντιμότητα και η υποκριτική συμπεριφορά δεν συμβιβάζονται με την ιδιότητα του Χριστιανού.
Λατρεία αποδεκτή από τον Θεό
Η αποδεκτή λατρεία προς τον Θεό απαιτεί να αγαπούμε Εκείνον περισσότερο από όλους τους άλλους. Το να εκτελεί το θέλημα του Ιεχωβά, το οποίο περιλαμβάνει την απόδοση τιμής στο όνομά Του, είναι το πιο σημαντικό πράγμα στη ζωή του Χριστιανού. Μολονότι οι Χριστιανοί κάνουν το καλό σε όλους τους ανθρώπους, όσο τους είναι δυνατόν, αναγνωρίζουν ότι έχουν ιδιαίτερη υποχρέωση προς τα υπόλοιπα μέλη της εκκλησίας. Η αγάπη για τον Θεό σημαίνει για τους Χριστιανούς, όχι μόνο υπακοή στην εντολή Του να αγαπούν τον πλησίον τους, αλλά και να μην αγαπούν τον ανήθικο και υλιστικό τρόπο ζωής που είναι κοινός στον κόσμο. Οι Χριστιανοί δεν αποτελούν μέρος του κόσμου και έτσι απέχουν από τη συμμετοχή σε δραστηριότητες που φανερώνουν το πνεύμα του.
Εξωτερικές πηγές
Πεποιθησεις
Βασίλειο της Σαρδηνίας
Το Βασίλειο της Σαρδηνίας (ιταλικά: Regno di Sardegna) ήταν ένα κράτος στη νότια Ευρώπη που διατηρήθηκε από τις αρχές του 14ου αιώνα μέχρι τα μέσα του 19ου αιώνα, την κέρδισαν οι Δούκες της Σαβοΐας (1720) ενώ ήταν πρώην Ιβηρικό κράτος και ανήκε στο Συμβούλιο της Αραγωνίας. Όταν ξέσπασε ο Κριμαϊκός Πόλεμος (1853) ο Οίκος της Σαβοΐας που κυβερνούσε το ισχυρότερο κράτος στην Ιταλική χερσόνησο το πρόσθεσε στα εδάφη του. Το βασίλειο ονομάστηκε "Σαβοΐα-Σαρδηνία" ή "Πεδεμόντιο-Σαρδηνία" αλλά το νησί υποτιμήθηκε από τη μητρόπολη. Το βασίλειο της Σαρδηνίας πήρε τον τίτλο "Κράτη της Αυτού Μεγαλειότητας του Βασιλιά της Σαρδηνίας". Η πρωτεύουσα της μητρόπολης ήταν το Τορίνο, πρωτεύουσα της Σαβοΐας από τα μέσα του 16ου αιώνα.
Σύντομη ιστορία
Το βασίλειο περιείχε τα πρώτα χρόνια τα νησιά Σαρδηνία και Κορσική με τον τίτλο "Βασίλειο της Σαρδηνίας και της Κορσικής", τα παραχώρησε ως δώρο ο Πάπας στον Ιάκωβο Β΄ της Αραγωνίας (1297). Ο Ιάκωβος Β΄ κατέκτησε εξ'ολοκλήρου το νησί (1324), ο ίδιος και οι απόγονοι του από τον Οίκο της Βαρκελώνης πήραν τον τίτλο του βασιλιά. Μετά τον πόλεμο που ξέσπασε ανάμεσα στην Καταλονία και τη Σαρδηνία οι Καταλανοί αγόρασαν όλα τα δικαιώματα στο νησί (1420). Όταν ενώθηκε το Στέμμα της Αραγωνίας με το Στέμμα της Καστίλης το βασίλειο μεταβιβάστηκε στην Ισπανική αυτοκρατορία χωρίς την Κορσική. Ο Οίκος των Αψβούργων και ο Οίκος των Βουρβόνων διεκδικητές του Ισπανικού θρόνου την παραχώρησαν στον Βίκτωρ Αμεδαίο Β΄ της Σαρδηνίας μέλος του Οίκου της Σαβοΐας. Το βασίλειο είχε από τότε την έδρα του στα ηπειρωτικά εδάφη: το Δουκάτο της Σαβοΐας, την Αόστα, το Πεδεμόντιο και την Κομητεία της Νίκαιας που κατείχε από το 1388. Η πρωτεύουσα του νησιού ήταν θεωρητικά η Κάλιαρι αλλά η πρωτεύουσα του βασιλείου ήταν επίσημα το Τορίνο πρωτεύουσα του Πεδεμοντίου.
Τα εδάφη του Οίκου της Σαβοΐας προσαρτήθηκαν στην Πρώτη Γαλλική Αυτοκρατορία και ο βασιλιάς της Σαρδηνίας μετακινήθηκε για πρώτη φορά στο νησί. Το Συνέδριο της Βιέννης που συνεδρίασε μετά την πτώση του Ναπολέοντα παρέδωσε τα ηπειρωτικά εδάφη του Οίκου της Σαβοΐας μαζί με τη Λιγυρία στη Δημοκρατία της Γένοβας. Τα κράτη της Σαβοΐας ενώθηκαν ξανά με πρωτεύουσα το Τορίνο (1848), στη συνέχεια ενώθηκε μαζί τους η Λομβαρδία (1859), οι Ηνωμένες Επαρχίες της Κεντρικής Ιταλίας και το Βασίλειο των Δύο Σικελιών (1860), η Δημοκρατία της Βενετίας (1866) και τα Παπικά Κράτη (1870). Το Βασίλειο της Σαρδηνίας άλλαξε το όνομα του σε Βασίλειο της Ιταλίας (17 Μαρτίου 1861), η πρωτεύουσα του ήταν αρχικά η Φλωρεντία και τελικά μετακινήθηκε στη Ρώμη. Το βασίλειο της Σαρδηνίας - Πεδεμοντίου θεωρείται ο προκάτοχος του Βασιλείου της Ιταλίας και κατόπιν της σημερινής Ιταλικής Δημοκρατίας.
Βυζαντινή κυριαρχία
Η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία κατέλαβε τη Σαρδηνία και την Κορσική (238 π.χ.), οι Ρωμαίοι τη διατήρησαν μέχρι τον 5ο αιώνα μ.χ. και στη συνέχεια την κατέλαβαν οι Βάνδαλοι που είχαν εγκατασταθεί στη Βόρεια Αφρική. Η Βυζαντινή Αυτοκρατορία ανακατέλαβε το νησί (534) και παρέμεινε στην κυριαρχία των Βυζαντινών μέχρι τον 9ο αιώνα που οι Άραβες κατέκτησαν τη Σικελία, η επικοινωνία με την Κωνσταντινούπολη έγινε από τότε αδύνατη και κυβερνήθηκε από τις ισχυρές οικογένειες. Με κίνδυνο την Αραβική κατάκτηση και χωρίς εξωτερική βοήθεια οι Σαρδηνοί οργάνωσαν την άμυνα σύμφωνα με τα Ρωμαϊκά και τα Βυζαντινά πρότυπα, δημιούργησαν μια μορφή κοινοβουλευτικής μοναρχίας σε αντίθεση με τα καθεστώτα της απόλυτης μοναρχίας που υπήρχαν τότε στην Ευρώπη. Οι Σαρακηνοί ξεκίνησαν τη λεηλασία στις παραλιακές πόλεις (705), οι πληροφορίες για την πολιτική κατάσταση στη Σαρδηνία τους επόμενους αιώνες είναι ελλιπής. Οι κάτοικοι της Θάρρος εγκατέλειψαν λόγω των Αραβικών επιδρομών την πόλη και εγκαταστάθηκαν στην Οριστάνο (9ος αιώνας), πολλές άλλες παραλιακές πόλεις όπως η Κάλιαρι είχαν την ίδια τύχη. Ακολούθησε ισχυρή Αραβική επιδρομή από τις Βαλεαρίδες (1015 - 1016), οι Σαρακηνοί αποκρούστηκαν από τους Δικαστές της Σαρδηνίας με ναυτική βοήθεια από την Πίζα και τη Δημοκρατία της Γένοβας που ήταν ανεξάρτητες από την Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Ο Πάπας Βενέδικτος Η΄ ζήτησε και ο ίδιος βοήθεια από την Πίζα και τη Γένοβα για να αντιμετωπίσει τους Άραβες. Μετά το Σχίσμα του 1054 η Ρώμη προσπάθησε έντονα να επιβάλει στο νησί την Καθολική Εκκλησία, την ίδια τακτική ακολούθησε και στη νότια Ιταλία όταν οι Καθολικοί Νορμανδοί έδιωξαν τους Βυζαντινούς. Ο τίτλος του "Δικαστή" ενοχλούσε επίσης επειδή ήταν Βυζαντινό κατάλοιπο και είχε σύνδεση με το Ελληνικό κράτος και την Ορθοδοξία.
Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία
Η Σαρδηνία και η Κορσική κυβερνήθηκαν μέχρι τις αρχές του 11ου αιώνα από τους "Άρχοντες" (Ελληνικά) ή "Δικαστές" (Λατινικά), ήταν οι πραγματικοί βασιλείς στο νησί αλλά υποτελείς του Βυζαντινού αυτοκράτορα. Δύο ονόματα Αρχόντων έχουν διασωθεί μόνο "Τουρκοτουρίου βασιλικού προτοσπαθαρίου και Σαλουσίου των ευγενέστατων αρχόντων", κυβέρνησαν πιθανότατα τον 10ο αιώνα. Οι "Άρχοντες" έγραφαν στα Ελληνικά και στα Λατινικά αλλά ένα παλιό έγγραφο που προερχόταν από τη Δικαιοδοσία του Κάλιαρι (1070) ήταν γραμμένο στη Σαρδηνιανή γλώσσα με το Ελληνικό Αλφάβητο. Το νησί διαιρέθηκε σε μικρότερα βασίλεια τις "Δικαιοδοσίες", αυτή τη φορά ήταν υποτελείς στον πάπα και στην Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Το αποτέλεσμα ήταν να ξεσπάσουν συγκρούσεις απέναντι στις Δικαιοδοσίες αφού κάθε Δικαστής έβλεπε τον εαυτό του σαν ανεξάρτητο βασιλιά, προσπαθούσαν να υποτάξουν τους εξεγερμένους ευγενείς. Οι Δικαιοδοσίες τερματίστηκαν οριστικά όταν το Αραγωνέζικο βασίλειο της Σαρδηνίας και της Κορσικής νίκησε τον δικαστή της Αρμπορέα (1410) στη "μάχη της Σανλουρί", ο Δικαστής πούλησε όλα τα κληρονομικά του δικαιώματα.
Συμφωνία της Αραγωνίας με τους Ανδεγαυούς
Οι Βασιλείς της Αραγωνίας ξεκίνησαν την κατάκτηση της Σαρδηνίας (1324), απέκτησαν τον πλήρη έλεγχο (1410) και κυβέρνησαν μέχρι το 1460. Το Βασίλειο της Σαρδηνίας και της Κορσικής ενώθηκε σε μια Ομοσπονδία κρατών που πήρε το όνομα Στέμμα της Αραγωνίας με ανώτατο κυβερνήτη τον βασιλιά της Αραγωνίας. Το Στέμμα της Αραγωνίας συνεδρίαζε με αντιπροσώπους από όλα τα κράτη που απέκτησαν μεγάλη αξία όταν παντρεύτηκαν οι Καθολικοί Μονάρχες και ενώθηκε με το Στέμμα της Καστίλης (1469). Ο Πάπας Βονιφάτιος Η΄ σε μυστική ρήτρα στη "Συνθήκη του Αναγκνί" (1297) πρότεινε την ένωση των δύο νησιών σε ένα βασίλειο. Ο Ιάκωβος Β΄ της Αραγωνίας έκανε συμφωνία με τον βασιλιά της Νεαπόλεως Κάρολο τον Χωλό να τον αναγνωρίσει βασιλιά της Σικελίας με τον όρο να του δώσει τη Σαρδηνία και την Κορσική.
Οι Σικελοί δεν ήθελαν με κανέναν τρόπο την επιστροφή των Ανδεγαυών που τους είχαν θανατώσει όταν ξέσπασε ο Σικελικός Εσπερινός (1282), ανακήρυξαν βασιλιά τον μικρότερο αδελφό του Ιακώβου Β΄ Φρειδερίκο Β΄ της Σικελίας παρά την αντίθεση του πάπα και του ίδιου του αδελφού του. Η Σαρδηνία και η Κορσική είχαν έως τότε διαφορετικούς κυβερνήτες και ο πάπας είχε στόχο να ενώσει τα νησιά με το Βασίλειο της Σικελίας, το αποτέλεσμα ήταν να δημιουργηθεί το Βασίλειο των Δύο Σικελιών. Τα τρία από τα τέσσερα βασίλεια της Σαρδηνίας πέρασαν μετά τον 9ο αιώνα από τους Βυζαντινούς στην Πίζα και τη Γένοβα, η Κορσική από την άλλη πλευρά είχε κατακτηθεί από τη Γένοβα (1133). Ο πάπας επιθυμούσε τη λήξη του πολέμου ανάμεσα στους Γιβελλίνους της Πίζας και την Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Η εκκλησία της Σαρδηνίας είχε φύγει εξ'ολοκλήρου από τον έλεγχο του πατριαρχείου της Κωνσταντινούπολης, οι κάτοικοι ήταν Καθολικοί αλλά είχαν ισχυρή επίδραση από τους Ορθόδοξους Βυζαντινούς που κυβέρνησαν το νησί πολλά χρόνια.
Κατάκτηση της Αραγωνίας
Το "Βασίλειο της Σαρδηνίας και της Κορσικής" που ιδρύθηκε επίσημα το 1297 άρχισε σταδιακά να αμφισβητείται, το 1324 οι σύμμαχοι του το έλεγαν "Δικαιοδοσία της Αρμπορέας", ο Ιάκωβος Β΄ κυρίευσε το Κάλιαρι και την Γκαλλούρα που ανήκαν στην Πίζα σύμφωνα με την άδεια του πάπα. Το βασίλειο της Αραγωνίας ξεκίνησε τον πόλεμο με τον Οίκο των Ντόρια και τον Οίκο των Μαλεσπίνα που ήταν Γενοβέζοι πολίτες και κατείχαν την κατείχαν τη "Δικαιοδοσία του Λογκουντόρο" στα βορειοδυτικά της Σαρδηνίας και την πόλη του Αλγκέρο. Η "Δικαιοδοσία της Αρμπορέας" ήταν το μόνο κράτος της Σαρδηνίας που είχε αποκρούσει όλες τις επιθέσεις και ήταν πολύ δύσκολη η υποταγή του, ο δικαστής Μαριανός Δ΄ ξεκίνησε τις κατακτήσεις των υπόλοιπων περιοχών του νησιού που ανήκαν στην Αραγωνία. Η επανάσταση πέτυχε και έδιωξαν τους Αραγωνέζους από το μεγαλύτερο τμήμα της Σαρδηνίας, τους περιόρισαν μονάχα στα λιμάνια του Κάλιαρι και του Αλγκέρο (1368). Οι εντάσεις συνεχίστηκαν και ένας στρατός της Αρμπορέα υπό την ηγεσία του Γενοβέζου Μπρανκαλεόνε Ντόρια έφερε το μεγαλύτερο τμήμα του νησιού στην κυριαρχία της Δικαιοδοσίας της Αρμπορέας. Η κατάσταση αντιστράφηκε όταν ένας στρατός από την Αραγωνία συνέτριψε τον στρατό της Αρμπορέας στη "μάχη του Σανλουρί" (1409). Η Δικαιοδοσία της Αρμπορέα πούλησε τις περιοχές που της είχαν απομείνει στο "Βασίλειο της Σαρδηνίας" με 100.000 χρυσά φιορίνια (1420), η Αραγωνία κατείχε ολόκληρο το νησί εκτός από την πόλη Καστελντόρια που είχε κλαπεί από τον Οίκο των Ντόρια (1448). Η Κορσική ωστόσο η οποία ανήκε στη Δημοκρατία της Γένοβας και δεν κατακτήθηκε χάθηκε από τον βασιλικό τίτλο έναν αιώνα αργότερα.
Οι βασιλείς της Σαρδηνίας και της Κορσικής από τον Οίκο της Βαρκελώνης ήταν οι εξής:
Οι βασιλείς της Σαρδηνίας και της Κορσικής από τον Οίκο της Τραστάμαρα ήταν οι εξής:
Ανώτατη Σχολή Παιδαγωγικής και Τεχνολογικής Εκπαίδευσης
Η Ανώτατη Σχολή Παιδαγωγικής και Τεχνολογικής Εκπαίδευσης, η οποία συνήθως αναφέρεται απλά ως Α.Σ.ΠΑΙ.Τ.Ε, είναι Ανώτατο Εκπαιδευτικό Ίδρυμα Τεχνολογικού Τομέα και έχει έδρα την Αθήνα. Ιδρύθηκε τον Ιούνιο του 2002, ως καθολικός διάδοχος της Σ.Ε.Λ.Ε.Τ.Ε. (Σχολή Εκπαιδευτικών Λειτουργών Επαγγελματικής & Τεχνικής Εκπαίδευσης). Η ΣΕΛΕΤΕ είχε ιδρυθεί με νομοθετικό διάταγμα το 1959, στο πλαίσιο της γενικότερης προσπάθειας οργάνωσης και ανάπτυξης ενός συστήματος Τεχνικής και Επαγγελματικής Εκπαίδευσης στην μεταπολεμική Ελλάδα του ’50.
Βασίλειο της Σαρδηνίας
Ιστορική πορεία της περιοχής
Οι Αλλόβρυγες ένα Κελτικό φύλο εγκαταστάθηκε τον 3ο αιώνα π.χ. στην περιοχή ανάμεσα στον Ροδανό και τις Άλπεις, τον 4ο αιώνα μ.χ. η περιοχή της Σαβοΐας παραχωρήθηκε από την Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία στο Βασίλειο των Βουργουνδών. Το Πεδεμόντιο κατοικήθηκε τα πρώτα χρόνια από φυλές Κέλτο-Λιγουρίων όπως οι Ταουρίνι και οι Σαλασσί, αργότερα υποτάχθηκαν στους Ρωμαίους (220 π.χ.) που ίδρυσαν πολλές αποικίες όπως το Τορίνο και την Ιβρέα. Όταν έπεσε η Δυτική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία επιτέθηκαν στην περιοχή οι Βουργουνδοί και οι Γότθοι (5ος αιώνας), η Βυζαντινή Αυτοκρατορία και οι Λομβαρδοί (6ο αιώνας) και οι Φράγκοι (773). Το Πεδεμόντιο ενσωματώθηκε στο Βασίλειο της Ιταλίας που διαιρέθηκε σε πολλά κράτη και κομητείες. Ο Όθων της Σαβοΐας πρόσθεσε το Πεδεμόντιο στην Κομητεία της Σαβοΐας με πρωτεύουσα το Σαμπερί, άλλες περιοχές που παρέμειναν ανεξάρτητες ήταν το Άστι, η Αλεσσάντρια, η Μαρκιωνία του Σαλούτσο και η Μαρκιωνία του Μομφερράτου. Η Κομητεία της Σαβοΐας προβιβάστηκε σε δουκάτο (1416) και ο Εμμανουήλ Φιλιβέρτος της Σαβοΐας μετακίνησε την πρωτεύουσα στο Τορίνο (1563).
Ανώτατη Σχολή Παιδαγωγικής και Τεχνολογικής Εκπαίδευσης
Αποστολή
Η αποστολή της ΑΣΠΑΙΤΕ περιλαμβάνει την παράλληλη παροχή τεχνολογικής και παιδαγωγικής εκπαίδευσης στους σπουδαστές της, την προαγωγή της εφαρμοσμένης έρευνας στην εκπαιδευτική τεχνολογία και την παιδαγωγική, και τη διοργάνωση προγραμμάτων κατάρτισης, επιμόρφωσης ή εξειδίκευσης για εκπαιδευτικούς ή μέλλοντες εκπαιδευτικούς. Το πτυχίο που χορηγεί η ΑΣΠΑΙΤΕ παρέχει δικαίωμα διδασκαλίας στην ειδικότητα στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση.
Βασίλειο της Σαρδηνίας
Μετάβαση στον Οίκο της Σαβοΐας
Η Ισπανική κυριαρχία στη Σαρδηνία έληξε όταν ξέσπασε τον 18ο αιώνα ο Πόλεμος της Ισπανικής Διαδοχής. Η Συνθήκη της Ουτρέχτης (1713) μοίρασε τις Ευρωπαϊκές κτήσεις της Ισπανίας: Η Σαβοΐα δέχτηκε τη Σικελία και τμήμα από το Δουκάτο του Μιλάνου, ο Κάρολος ΣΤ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας δέχθηκε τις Ισπανικές Κάτω Χώρες, το Βασίλειο της Νεαπόλεως, τη Σαρδηνία και το υπόλοιπο από το Δουκάτο του Μιλάνου. Ο Βίκτωρ Αμεδαίος Β΄ της Σαρδηνίας συμφώνησε να δώσει τη Σικελία στον Αυστριακό Οίκο των Αψβούργων και να δεχτεί σαν αντάλλαγμα τη Σαρδηνία, η αλλαγή κατοχυρώθηκε με τη "Συνθήκη της Χάγης" (17 Φεβρουαρίου 1720). Το Βασίλειο της Σαρδηνίας υπήρχε από τον 14ο αιώνα, αυτό επέτρεψε στον Βίκτωρ Αμεδαίο να διατηρήσει τον τίτλο του βασιλιά παρά την απώλεια της Σικελίας. Ο Βίκτωρ Αμεδαίος Β΄ αρνήθηκε την ανταλλαγή και προτιμούσε να ονομάζει τον εαυτό του περισσότερο βασιλιά της Σικελίας παρά της Σαρδηνίας. Ο επίσημος τίτλος ήταν "Βασιλιάς της Σαρδηνίας, της Κύπρου και της Ιερουσαλήμ", ο Οίκος της Σαβοΐας εξακολουθούσε να διεκδικεί την Κύπρο και την Ιερουσαλήμ που είχε κατακτήσει η Οθωμανική αυτοκρατορία. Ο Κάρολος Εμμανουήλ Γ΄ της Σαρδηνίας προσάρτησε το Αρχιπέλαγος Λα Μανταλένα στο Στενό του Μπονιφάτσιο από τη Δημοκρατία της Γένοβας (1767 - 1769) και διεκδικήθηκε σαν τμήμα της Κορσικής, το Αρχιπέλαγος ανήκε στη Σαρδηνία.
Ανώτατη Σχολή Παιδαγωγικής και Τεχνολογικής Εκπαίδευσης
Τμήματα
Η Α.Σ.ΠΑΙ.Τ.Ε. αποτελείται από τέσσερα τμήματα, τρία από τα οποία είναι προπτυχιακά και δέχονται Σπουδαστές και ένα το οποίο λειτουργεί υποστηρικτικά στο έργο της σχολής.
Βασίλειο της Σαρδηνίας
Μετάβαση στον Οίκο της Σαβοΐας
Οι βασιλείς της Σαρδηνίας από τον Οίκο των Αψβούργων ήταν οι εξής:
Ανώτατη Σχολή Παιδαγωγικής και Τεχνολογικής Εκπαίδευσης
Τμήματα
Τα τρία Τμήματα τα οποία έχουν προπτυχιακούς φοιτητές είναι τα εξής:
Βασίλειο της Σαρδηνίας
Μετάβαση στον Οίκο της Σαβοΐας
Ο βασιλιάς της Σαρδηνία από τον Οίκο των Βουρβόνων ήταν:
Ο Οίκος των Αψβούργων επανήλθε με τον βασιλιά:
Ανώτατη Σχολή Παιδαγωγικής και Τεχνολογικής Εκπαίδευσης
Επιμορφωτικά Προγράμματα
Πέραν των ειδικοτήτων των Προπτυχιακών Τμημάτων της, η Σχολή οργανώνει και υλοποιεί τα προγράμματα
Βασίλειο της Σαρδηνίας
Ναπολεόντειοι Πόλεμοι
Το Βασίλειο της Σαρδηνίας και τα υπόλοιπα κράτη στο Στέμμα της Σαβοΐας ενώθηκαν στον Πόλεμο του Πρώτου Συνασπισμού εναντίον της Α΄ Γαλλικής Δημοκρατίας (1792) αλλά ηττήθηκαν από τον Ναπολέων Α΄ και υπέγραψαν τη Συνθήκη των Παρισίων που επέτρεψε στον Γαλλικό στρατό να περάσει ελεύθερα από το Πεδεμόντιο (1796). Οι Γάλλοι κατέλαβαν το Τορίνο και ο Κάρολος Εμμανουήλ Δ΄ της Σαρδηνίας παραιτήθηκε από τη Σαρδηνία, ψηφίστηκε στη συνέχεια η ένωση του Πεδεμοντίου με τη Γαλλία. Τα Αυστρορωσικά στρατεύματα κατέλαβαν λίγο την πόλη (1799) αλλά με τη Μάχη του Μαρένγκο (1800) οι Γάλλοι κέρδισαν ξανά τον έλεγχο.
Ανώτατη Σχολή Παιδαγωγικής και Τεχνολογικής Εκπαίδευσης
Ιστορία του ιδρύματος
Αμέσως μετά το Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο η Ελλάδα βρέθηκε αντιμέτωπη με την ανάγκη ανάπτυξης μιας πολυεπίπεδης οικονομίας, με έμφαση στη δημιουργία νέων επαγγελμάτων, αλλά και άρτια ειδικευμένων τεχνικών. Σύντομα έγινε αντιληπτό ότι ο στόχος αυτός συνεπαγόταν την προσαρμογή της τεχνικής επαγγελματικής εκπαίδευσης στις απαιτήσεις της αναπτυσσόμενης ελληνικής οικονομίας, ενώ ήταν εμφανής η έλλειψη κατάλληλα εκπαιδευμένου διδακτικού προσωπικού για τη διδασκαλία τεχνικών επαγγελματικών μαθημάτων. Με αυτό ακριβώς το στόχο ιδρύθηκε η ΣΕΛΕΤΕ και αυτό ακριβώς το έργο κλήθηκε να υπηρετήσει. Η ικανοποιητική ανταπόκριση της ΣΕΛΕΤΕ στις απαιτήσεις της αποστολής της κατά τα πρώτα έτη της λειτουργίας της διαμόρφωσε τις κατάλληλες συνθήκες για την περαιτέρω ανάπτυξή της.
Βασίλειο της Σαρδηνίας
Ναπολεόντειοι Πόλεμοι
Το Στέμμα της Σαβοΐας κατέκτησε την πρώην Δημοκρατία της Γένοβας που έγινε ουδέτερη ζώνη απέναντι στη Γαλλία, η προσάρτηση επικυρώθηκε στο Συνέδριο της Βιέννης. Οι επόμενοι κυβερνήτες της Σαρδηνίας ήταν: Βίκτωρ Εμμανουήλ Α΄ της Σαρδηνίας, Κάρολος Φήλιξ της Σαρδηνίας και Κάρολος Αλβέρτος της Σαρδηνίας που επικεφαλής στρατού αποκατέστησε τον Φερδινάνδο Ζ΄ στον Ισπανικό θρόνο. Ο Βίκτωρ Εμμανουήλ Α΄ κατάργησε όλους τους νόμους του Ναπολέοντα που έγιναν μισητοί ιδιαίτερα στη Σαρδηνία, δεν χρησιμοποιούσαν ούτε τους δρόμους που είχαν κατασκευαστεί από τους Γάλλους. Το βασίλειο της Σαρδηνίας εκβιομηχανίστηκε μετά το 1830, με λαϊκή αντίδραση και φιλελεύθερη επανάσταση συντάχτηκε Σύνταγμα (1848). Το βασίλειο της Σαρδηνία που μέχρι τότε περιοριζόταν μόνο στο νησί επεκτάθηκε σε όλα τα εδάφη του Οίκου της Σαβοΐας με εξαιρετικές αλλαγές, έγινε πιο συγκεντρωτικό σύμφωνα με το Γαλλικό πρότυπο. Ο Κάρολος Αλβέρτος ύστερα από πίεση κήρυξε τον πόλεμο στην Αυστρία μετά από μερικές επιτυχίες στην αρχή συνετρίβη στη "μάχη του Κουστόζα" (1848) από τον Γιόζεφ Ραντέτσκι (1766 - 1858).
Ανώτατη Σχολή Παιδαγωγικής και Τεχνολογικής Εκπαίδευσης
Ιστορία του ιδρύματος
Όταν πρωτοϊδρύθηκε η ΣΕΛΕΤΕ, η επικρατούσα τάση για την εκπαίδευση των καθηγητών της Τεχνικής Επαγγελματικής Εκπαίδευσης ήταν εκείνη της «προσθετικής» προσέγγισης. Η έμφαση δηλαδή δινόταν κυρίως στην παιδαγωγική κατάρτιση και μόνο ένα μικρό ποσοστό του συνόλου των σπουδών αφορούσε επιμόρφωση σε τεχνικά ή επαγγελματικά θέματα. Αργότερα, στη δεκαετία του ’70, μια παράλληλη μέθοδος υιοθετήθηκε, η οποία προέβλεπε τη σύζευξη της παιδαγωγικής με την τεχνική και επαγγελματική εκπαίδευση. Η νέα αυτή οπτική γωνία οδήγησε στη δημιουργία δύο ανεξάρτητων Σχολών υπαγομένων στη ΣΕΛΕΤΕ: της Παιδαγωγικής Τεχνικής Σχολής (ΠΑΤΕΣ), στην οποία διατηρήθηκε η παράδοση της «προσθετικής» προσέγγισης με τα εξής Τμήματα: και της Ανωτέρας Σχολής Εκπαιδευτικών Τεχνολόγων Μηχανικών (ΑΣΕΤΕΜ), στην οποία υιοθετήθηκε η «παράλληλη» μέθοδος, με τις εξής ειδικότητες:
Βασίλειο της Σαρδηνίας
Η πορεία προς την Ένωση
Το βασίλειο της Σαρδηνίας όπως όλα τα κράτη στην Ιταλική χερσόνησο και τα συσχετιζόμενα νησιά βρισκόταν σε συνεχείς ταραχές με μεγάλη πολιτική αστάθεια, μετά τη συντριβή από την Αυστρία ο Κάρολος Αλβέρτος παραιτήθηκε υπέρ του γιου του Βίκτωρος Εμμανουήλ Β΄. Το φιλελεύθερο υπουργείο που εγκαταστάθηκε στη Σαρδηνία υπό την ηγεσία του κόμη Καβούρ στάθηκε η κινητήρια δύναμη για την Ιταλική ενοποίηση. Το βασίλειο της Σαρδηνίας συμμετείχε στην Ιταλική ενοποίηση, στον Κριμαϊκό Πόλεμο συμμάχησε με την Οθωμανική αυτοκρατορία, τη Μεγάλη Βρετανία και τη Γαλλία εναντίον της Ρωσίας. Όταν ξέσπασε ο Δεύτερος Ιταλικός Πόλεμος της Ανεξαρτησίας (1859) το βασίλειο της Σαρδηνίας συντάχτηκε με τη Γαλλία εναντίον της Αυστρίας, ο Ναπολέων Γ΄ δεν κράτησε τις υποσχέσεις που έδωσε στον Καβούρ να πολεμήσει μέχρι να κατακτηθεί ολόκληρο το Βασίλειο της Λομβαρδοβενετίας. Μετά τις αιματηρές μάχες στη Ματζέντα και στο Σολφερίνο ο Ναπολέων Γ΄ βρήκε πολύ δαπανηρό να συνεχίσει τον πόλεμο, έκλεισε ειρήνη παρά τη θέληση του Καβούρ και συμφώνησε να παραχωρηθεί η Λομβαρδία. Η Αυστριακή κυβέρνηση αρνήθηκε να παραχωρήσει οποιοδήποτε έδαφος στο βασίλειο της Σαρδηνίας, συμφώνησαν να δώσουν τη Λομβαρδία στον Ναπολέων που την έδωσε σαν αντάλλαγμα την περιοχή στο βασίλειο της Σαρδηνίας για να ικανοποιήσει τους Ιταλούς. Ο Καβούρ παραιτήθηκε με οργή από το αξίωμα του όταν έμαθε ότι ο βασιλιάς Βίκτωρ Εμμανουήλ Β΄ δέχτηκε τη συμφωνία.
Ανώτατη Σχολή Παιδαγωγικής και Τεχνολογικής Εκπαίδευσης
Ιστορία του ιδρύματος
Η ΣΕΛΕΤΕ λειτούργησε με την ανωτέρω μορφή και ακαδημαϊκή οργάνωση μέχρι το ακαδημαϊκό έτος 2001-2002, έχοντας καθιερωθεί ως το μοναδικό θεσμοθετημένο εκπαιδευτικό ίδρυμα στην Ελλάδα για την εκπαίδευση και επιμόρφωση καθηγητών τεχνικών μαθημάτων. Με τη λήξη του ακαδημαϊκού έτους 2001-2002 το νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου ΣΕΛΕΤΕ καταργήθηκε και στη θέση της ιδρύθηκε η ΑΣΠΑΙΤΕ, η Ανώτατη Σχολή Παιδαγωγικής και Τεχνολογικής Εκπαίδευσης, με έδρα την Αθήνα.
Βασίλειο της Σαρδηνίας
Η πορεία προς την Ένωση
Η Πάρμα, η Τοσκάνη, η Μόντενα και η Εμίλια-Ρομάνια ψήφισαν να ενωθούν με το βασίλειο της Σαρδηνίας, αυτό ανησύχησε τον Ναπολέων Γ΄ που δεν ήθελε ένα ισχυρό κράτος στα νότια της Γαλλίας και ζήτησε από το βασίλειο της Σαρδηνίας να παραχωρήσει τη Σαβοΐα και τη Νίκαια στη Γαλλία. Οι δυο περιοχές παραχωρήθηκαν στους Γάλλους με δημοψήφισμα των μόνιμων κατοίκων σε ποσοστό 99.5%. Ο Τζουζέπε Γκαριμπάλντι ξεκίνησε εκστρατεία να κατακτήσει τις περιοχές νότια από τα Απέννινα όρη (1860). Το Βασίλειο των Δύο Σικελιών που ήταν το μεγαλύτερο βασίλειο στην περιοχή και επεκτεινόταν από το Αμπρούτσο και τη Νάπολη στο κέντρο της Ιταλίας μέχρι τη Μεσσήνη και το Παλέρμο στη Σικελία κατακτήθηκε, μετά βάδισε προς την Γκαέτα. Ο Καβούρ ικανοποιήθηκε με την ενοποίηση αλλά ο Γκαριμπάλντι που ήταν πολύ περισσότερο επαναστατικός ήθελε να κατακτήσει τη Ρώμη και διαμαρτυρήθηκε έντονα για την παραχώρηση της Νίκαιας στη Γαλλία. Ο Γκαριμπάλντι απέτυχε επίσης να εκπληρώσει τις υποσχέσεις που είχε δώσει στους Σικελούς ώστε το ενοποιημένο κράτος να είναι Δημοκρατία αντί για βασίλειο και οι Σικελοί να έχουν μεγάλα οικονομικά κέρδη, οι επιθυμίες αυτές εκπληρώθηκαν μετά το 1946.
Ανώτατη Σχολή Παιδαγωγικής και Τεχνολογικής Εκπαίδευσης
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τεχνολογικά Εκπαιδευτικά Ιδρύματα Κατηγορία:Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα στην Αθήνα
Βασίλειο της Σαρδηνίας
Η πορεία προς την Ένωση
Οι βασιλείς της Σαρδηνίας από τον Οίκο της Σαβοΐας ήταν οι εξής:
Κατάργηση της βασιλείας
Το Κοινοβούλιο της Σαρδηνίας ανακήρυξε με τον Νόμο 1861 την ένωση όλων των κρατών της Ιταλικής χερσονήσου μαζί με το Βασίλειο της Σικελίας στο βασίλειο της Ιταλίας. Το Σύνταγμα και οι νόμοι του βασιλείου της Σαρδηνίας καθιερώθηκαν και επιβλήθηκαν σε ολόκληρη την Ιταλία. Το Πεδεμόντιο παρέμεινε το πιο πλούσιο και το κυρίαρχο κράτος στην Ιταλική χερσόνησο, η πρωτεύουσα του Πεδεμοντίου Τορίνο παρέμεινε πρωτεύουσα του βασιλείου της Ιταλίας μέχρι το 1865, στη συνέχεια μετακινήθηκε στη Φλωρεντία. Ακολούθησαν πολλές εξεγέρσεις στη νότια Ιταλία και τη Σικελία, περιοχές που ένοιωθαν αδικημένες με την υποτίμηση που είχαν από την άρχουσα τάξη του βορά ιδιαίτερα το Πεδεμόντιο. Ο Οίκος της Σαβοΐας κυβέρνησε το Ιταλικό βασίλειο μέχρι το 1946 που εκδιώχθηκε με δημοψήφισμα, οι περιοχές του νότου και η Σαρδηνία μαζί ψήφισαν υπέρ της μοναρχίας με συντριπτικό ποσοστό που έφτασε το 63.8%.
Το νόμισμα που κυκλοφορούσε στη Σαβοΐα ήταν το Εσκούδο του Πεδεμοντίου, όταν ξέσπασαν οι Ναπολεόντειοι Πόλεμοι αντικαταστάθηκε από το Γαλλικό Φράγκο, στη συνέχεια αντικαταστάθηκε από τη Σαρδηνιακή λίρα (1816) και από το Σαρδηνιακό Εσκούδο (1821). Την εποχή που το Δουκάτο της Σαβοΐας διεκδίκησε το Βασίλειο της Σικελίας (1713) και το Βασίλειο της Σαρδηνίας (1723) η σημαία της Σαβοΐας έγινε σημαία του ναυτικού, το πρόβλημα ήταν ότι χρησιμοποιήθηκε από το Κυρίαρχο Στρατιωτικό Τάγμα της Μάλτας. Το Δουκάτο της Σαβοΐας αναγκάστηκε να τροποποιήσει τη σημαία του με πολλούς τρόπους, πρόσθεσε τα γράμματα "FERT" ή μπλε περίγραμμα ή χρησιμοποίησε στο ένα καντόνι μία μπλε σημαία με τον σταυρό της Σαβοΐας. Ο Κάρολος Αλβέρτος υιοθέτησε τελικά την "επαναστατική τρίχρωμη σημαία" που έγινε τελικά η σημαία του βασιλείου της Ιταλίας και στη συνέχεια της Ιταλικής Δημοκρατίας.
Οι βασιλείς της Σαρδηνίας από τον Οίκο της Σαβοΐας ως Βασιλείς της Ιταλίας ήταν οι εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρώην κρατίδια της Ιταλίας
Ιχθυοκένταυρος
thumb|Νηρηίδα πάνω σε ιχθυοκένταυρο (200 π.Χ.) Μυθολογικό τέρας στην Ελληνική μυθολογία που προσομοιάζει με θαλάσσιο κένταυρο, δηλαδή με το άνω μέρος σώμα ανθρώπινο και το κάτω μέρος, το μισό σώμα ίππου και το άλλο να καταλήγει σε ουρά ιχθύος. Οι ιχθυοκένταυροι εικονίζονται σε έργα τέχνης της μετακλασσικής περιόδου. Από τις σωζόμενες παραστάσεις η αρχαιότερη θεωρείται εκείνη στο μεγάλο βωμό της Περγάμου.
Ωραίες παραστάσεις ιχθυοκένταυρου που απάγει Νηρηίδα συνοδευόμενος από δύο ερωτιδείς είναι εκείνη σε ανάγλυφο του Βατικανού και του Εθνικού Μουσείου Αθηνών καθώς και σε αντίστοιχο του Μονάχου.
Κατηγορία:Όντα της ελληνικής μυθολογίας
Διεθνές Αεροδρόμιο Κατοβίτσε
Το Διεθνές Αεροδρόμιο Κατοβίτσε (πολωνικά: Międzynarodowy Port Lotniczy Katowice) είναι διεθνές αεροδρόμιο στην Πολωνία, το οποίο βρίσκεται στο Πιζοβίτσε, 30 χιλιόμετρα βόρεια από το Κατοβίτσε. Το αεροδρόμιο έχει την 4η μεγαλύτερη ετήσια ροή επιβατών στην Πολωνία. Το Αεροδρόμιο Κατοβίτσε είναι το μεγαλύτερο πολωνικό αεροδρόμιο όσον αφορά την κυκλοφορία για σκοπούς αναψυχής. Είναι επίσης το δεύτερο μεγαλύτερο αεροδρόμιο της χώρας όσον αφορά την κυκλοφορία φορτίου. Διαχειρίζεται μια ποικιλία πτήσεων τσάρτερ, τακτικών και φορτίων. Οι πτήσεις μεγάλων αποστάσεων πραγματοποιούνται από το Κατοβίτσε προς το Κανκούν στο Μεξικό, το Μαλέ στις Μαλδίβες και το Πουέρτο Πλάτα και την Πούντα Κάνα στη Δομινικανή Δημοκρατία από το Boeing 787s Dreamliner της LOT Polish Airlines. Το αεροδρόμιο διαθέτει τον ψηλότερο Πύργο Ελέγχου Εναέριας Κυκλοφορίας και τον δεύτερο μακρύτερο διάδρομο αεροδρομίου στην Πολωνία. Το Αεροδρόμιο Κατοβίτσε είναι το μοναδικό αεροδρόμιο της Πολωνίας με περισσότερους από έναν τερματικούς σταθμούς επιβατών και το αεροδρόμιο με τον μεγαλύτερο αριθμό αεροπορικών εταιρειών που έχουν την έδρα τους εκεί. Το Αεροδρόμιο Κατοβίτσε εξυπηρετεί την πιο βιομηχανική περιοχή στην Πολωνία, μια από τις πιο αστικές περιοχές της Ευρώπης. 13 εκατομμύρια κάτοικοι εκτιμάται ότι ζουν σε απόσταση 100 χλμ. από το Αεροδρόμιο Κατοβίτσε. Πρόκειται για έναν μεγαλύτερο τομέα από πολλά αεροδρόμια στην Ευρώπη.
Πρώτα χρόνια
Η τρέχουσα τοποθεσία του Αεροδρομίου Κατοβίτσε χρησιμοποιήθηκε αρχικά από Γερμανούς στρατιώτες. Το 1940, η Luftwaffe ξεκίνησε την κατασκευή μιας αεροπορικής βάσης στα λιβάδια γύρω από το Πιζοβίτσε. Οι Γερμανοί έχτισαν τρία αεροδρόμια από πέτρα και σκυρόδεμα, με μήκος διαδρόμου που κυμαίνεται από 1.000 έως 1.500 μέτρα, τα οποία είχαν πλάτος περίπου 50 μέτρα. Η αεροπορική βάση χρησιμοποιήθηκε για το χειρισμό στρατιωτικών αεροσκαφών που πετούσαν από το εσωτερικό τομέα του γερμανικού Ράιχ, μεταφέροντας προμήθειες σε στρατεύματα στο Ανατολικό Μέτωπο.
Στην τελευταία φάση του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, δοκιμάστηκαν εδώ τα πυραυλικά αεροσκάφη Messerschmitt Me 163 Komet. Μετά το θάνατο του Στρατηγού Έρντ Ούντετ (ιπτάμενος άσος της Luftwaffe) το 1941, το αεροδρόμιο ονομάστηκε Udetfeld.
Από το 1945 έως το 1951, Σοβιετικοί στρατιώτες τοποθετήθηκαν στην αεροπορική βάση. Στις αρχές της δεκαετίας του 1950, οι Σοβιετικοί παρέδωσαν την αεροπορική βάση στην Πολωνική Πολεμική Αεροπορία. Στη συνέχεια χρησιμοποιήθηκε από το 39ο Μαχητικό Σύνταγμα, που δημιουργήθηκε στις 17 Απριλίου 1951.
Ένας νέος διάδρομος χτίστηκε το 1964. Λίγο αργότερα, η αεροπορική βάση του Πιζοβίτσε έγινε εξυπηρετητής για την πρώτη τακτική κυκλοφορία επιβατών, όταν στις 6 Οκτωβρίου 1966, το πρώτο αεροπλάνο της LOT Polish Airlines απογειώθηκε για τη Βαρσοβία. Μέχρι το τέλος του 1969, κατασκευάστηκε ένας μικρός τερματικός σταθμός επιβατών (550 μ2), μαζί με έναν αυτοκινητόδρομο και έναν χώρο στάθμευσης αεροσκαφών.
Αυτός ο διάδρομος από τότε έχει αντικατασταθεί από έναν νέο παρακείμενο (3.200μ), που ολοκληρώθηκε τον Μάιο του 2015.
Ανάπτυξη από τη δεκαετία του 1990
Το 1991, δημιουργήθηκε η εταιρεία Górnośląskie Towarzystwo Lotnicze (GTL). Στις 27 Μαρτίου 1993, ο γερμανικός αερομεταφορέας Lufthansa πέταξε στο Αεροδρόμιο Φρανκφούρτης, εγκαινιάζοντας έτσι την πρώτη διεθνή πτήση.
Ο τερματικός σταθμός επιβατών B άνοιξε επίσημα το 2007, ακολουθούμενος από (μόνο για αφίξεις) τον τερματικό Γ, το 2015.
Στις 3 Οκτωβρίου 2018, το αεροδρόμιο γιόρτασε 4 εκατομμύρια επιβάτες που ταξιδεύουν μέσω του Κατοβίτσε σε ένα μόνο έτος.
Στατιστικά στοιχεία
μικρογραφία| Τερματικός σταθμός Α όπως φαίνεται από τον χώρο στάθμευσης 1 μικρογραφία| Θέα πτέρυγα πριν από την αναχώρηση με τον τερματικό σταθμό Β μικρογραφία| Το ραντάρ καιρού του Διεθνούς Αεροδρομίου Κατοβίτσε μικρογραφία| Εσωτερικό του τερματικού σταθμού Β
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατοβιτσε Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Κατοβίτσε Κατηγορία:Μεταφορές στο Κατοβίτσε Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Πολωνικά (pl)
Εθνική Αιγύπτου (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Αιγύπτου εκπροσωπεί την Αίγυπτο στις διεθνείς ποδοσφαιρικές διοργανώσεις. Τελεί υπό τον έλεγχο της Αιγυπτιακής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (EFA).
Ιστορία
Έχει κερδίσει 7 φορές το Κύπελλο Εθνών Αφρικής (1957, 1959, 1986, 1998, 2006, 2008, 2010). Επιπρόσθετα, έχει ένα χρυστό μετάλλιο στους Παναφρικανικούς Αγώνες (1987) και μια δεύτερη θέση στο Αφρο-Ασιατικό Κύπελλο Εθνών ποδοσφαίρου. Τα προηγούμενα αποτελέσματα την κατέστησαν ως την πιο πετυχημένη ομάδα της Αφρικής σε επίπεδο συνομοσπονδίας. Ακόμη έχει ένα χρυσό μετάλλιο στους Μεσογειακούς αγώνες του 1955.
Γήπεδο
Έδρα της ομάδας είναι το Διεθνές Στάδιο Καΐρου.
Στατιστικά
Την πρώτη θέση όλων των εποχών σε συμμετοχές κατέχει ο Αχμέντ Χασάν, με 184 εμφανίσεις. Πρώτος σκόρερ όλων των εποχών είναι ο Χοσάμ Χασάν, με 68 γκολ.
Τζέιμι Λιν
Η Τζέιμι Λιν (αγγλικά:Jamie Lynn, 25 Φεβρουαρίου 1981) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός ερωτικών ταινιών και μοντέλο.
Βιογραφία-Καριέρα
Η Τζέιμι γεννήθηκε στο Νόρθριτζ του Λος Άντζελες στην πολιτεία της Καλιφόρνια. Έχει ύψος 1,73 μ. καστανά μαλλιά και καφετί μάτια. Έχει μια εμφανή ομοιότητα με την γνωστή ηθοποιό Τζίνα Γκρέσον και το σήμα κατατεθέν της είναι το μεγάλο φυσικό της στήθος (διαστάσεις 34b-25-36).
Ήταν η "Pet of the Month" του μήνα Ιανουαρίου 2005 για το περιοδικό Penthouse και "Penthouse Pet of the Year" για το έτος 2006. Στο τεύχος Αυγούστου 2006 για το περιοδικό High Times κέρδισε το βραβείο "Ganja Goddess". Ξεκίνησε την καριέρα της στο FTV (First Time Videos) ενώ στο διάστημα 2003-2006 έχει εμφανιστεί σε περισσότερες από 20 ταινίες ερωτικού περιεχομένου. Από το Σεπτέμβριο του 2006 εμφανίζεται σαν χορεύτρια στο club "Niagara Falls" στο Οντάριο του Καναδά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Penthouse Pets Κατηγορία:Φωτομοντέλα Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί πορνογραφικών ταινιών
Ρίκα Χιράκι
Η Ρίκα Χιράκι (平木 理化 Rika Hiraki), γεννημένη στις Δεκεμβρίου του 1971 στην Βηρυτό του Λιβάνου, είναι πρώην Γιαπωνέζα πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης. Σπούδασε με ειδίκευση στην διεθνή πολιτική και σήμερα εργάζεται ως διαχειριστής συστημάτων για την τηλεφωνική εταιρεία NTT.
Μεγαλύτερη επιτυχία της είναι όταν κέρδισε στον τελικό του μεικτού του Γαλλικού όπεν το 1997 με συμπαίκτη τον Μαχές Μπουπάτι.
Η Χιράκι έχει αγωνιστεί για την Ιαπωνία στο Φεντ καπ το 1993, 1998 και το 2001 με ρεκόρ 3 νίκες και 2 ήττες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιαπωνέζες αθλήτριες αντισφαίρισης Κατηγορία:Νικητές Γαλλικού Όπεν
Βόρεια Ήπειρος
Η Βόρεια Ήπειρος, επίσης γνωστή ως Βόρειος Ήπειρος, είναι γεωγραφική περιοχή, η οποία αντιστοιχεί στο τμήμα της Ηπείρου που ανήκει σήμερα στο κράτος της Αλβανίας. Αποτελεί το βόρειο τμήμα της περιοχής της Ηπείρου, κατέχοντας βαθιές και διαχρονικές συνδέσεις με τον Ελληνισμό. Η περιοχή, αν και κέρδισε την αυτονομία της μετά την υπογραφή του Πρωτοκόλλου της Κέρκυρας, στην συνέχεια επιδικάστηκε στην Αλβανία για πολιτικούς λόγους. Ο όρος, δεν χρησιμοποιείται σε διπλωματικά έγγραφα και αποφεύγεται σε επίσημες δηλώσεις, εκτός ειδικών εξαιρέσεων.
Γεωγραφικά μπορεί να οριστεί ως η περιοχή που ξεκινάει από τη νοητή γραμμή μεταξύ της Κέρκυρας και της Μικρής Πρέσπας και εκτείνεται βορειοδυτικά, καταλήγοντας στον κόλπο του Αυλώνα. Κατά τη διάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας τη δεκαετία 1910, η Βόρεια Ήπειρος διεκδικήθηκε από την Ελλάδα και ανακηρύχτηκε αυτόνομη μετά την υπογραφή του Πρωτοκόλλου της Κέρκυρας στις 17 Μαΐου 1914. Τότε ήταν και που χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά ο συγκεκριμένος όρος. Λόγω των τεταμένων σχέσεων της Ελλάδας με την Αντάντ στη διάρκεια της μικρασιατικής εκστρατείας και μετά από την έντονη πίεση των Ιταλών, επιδικάστηκε οριστικά στο νεοσύστατο κράτος της Αλβανίας. Αν και διεκδικήθηκε εκ νέου από την Ελλάδα κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, εν τέλει κατελήφθη από τις δυνάμεις του Ενβέρ Χότζα και επιδικάστηκε εκ νέου στην Αλβανία, αυτήν την φορά με το σιδηρούν παραπέτασμα να την χωρίζει από την υπόλοιπη Ήπειρο και την Ελλάδα.