cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Θεώρημα Πικάρ–Λίντελεφ
φk
συγκλίνει και αυτό το όριο είναι μια λύση στο πρόβλημα. Μια εφαρμογή της του λήμματος του Γκρένβαλ στο
, όπου φ και ψ είναι δύο λύσεις, δείχνει ότι
Διαισθητική κατανόηση του θεωρήματος
Η ιδέα πίσω από το θεώρημα είναι η εξής. Μια διαφορική εξίσωση μπορεί να έχει ένα σταθερό σημείο. Για παράδειγμα, για την εξίσωση
dy⁄dt = ay
η σταθερή λύση είναι η
, η οποία προκύπτει από την αρχική συνθήκη
, η σταθερή λύση επιτυγχάνεται μετά από άπειρο χρόνο και ως εκ τούτου η μοναδικότητα της λύσης είναι εγγυημένη. Ωστόσο, εάν η σταθερή λύση επιτυγχάνεται μετά από ένα πεπερασμένο χρόνο, η μοναδικότητα παραβιάζεται. Αυτό συμβαίνει, για παράδειγμα για την εξίσωση
Οροπέδιο Αλαζέγια
Το οροπέδιο χαρακτηρίζεται από τους φυσικούς όρθιους μεμονωμένους βράχους που μοιάζουν με στήλες και ονομάζονται κιτζιλιάχ (= «πέτρινος άνθρωπος» στη γιακουτική γλώσσα). Ειδικότερα στα κιτζιλιάχ του οροπεδίου το κάτω τμήμα τους είναι λεπτότερο από το επάνω. Το Οροπέδιο Αλαζέγια συγκροτείται από ψαμμόλιθους,
Θεώρημα Πικάρ–Λίντελεφ
Διαισθητική κατανόηση του θεωρήματος
dy⁄dt = ay 2⁄3
Οροπέδιο Αλαζέγια
Γεωγραφία
Το οροπέδιο συνορεύει με την Παραλιακή πεδιάδα Γιάνα-Ιντιγκίρκα και τους ποταμούς Γιάνα και Ιντιγκίρκα στα δυτικά, με τον ποταμό Οζόγκινα στα νότια και με την παραλιακή πεδιάδα του Κολιμά με τον ομώνυμο ποταμό στα ανατολικά και βορειοανατολικά. Εκτός από τον Αλαζέγια πηγάζουν από το οροπέδιο οι ποταμοί Σεντεντέμα και Σάνγκινα.
Θεώρημα Πικάρ–Λίντελεφ
Διαισθητική κατανόηση του θεωρήματος
, η λύση που ικανοποιεί την αρχική συνθήκη
Οροπέδιο Αλαζέγια
Γεωγραφία
Στις χαμηλότερες περιοχές του οροπεδίου υπάρχουν δάση λάρικα, ενώ στις υψηλότερες κυριαρχεί η αλπική τούνδρα.
Θεώρημα Πικάρ–Λίντελεφ
Διαισθητική κατανόηση του θεωρήματος
μπορεί να είναι είτε
Οροπέδιο Αλαζέγια
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Οροπεδιο Αλαζεγια
Θεώρημα Πικάρ–Λίντελεφ
Διαισθητική κατανόηση του θεωρήματος
είτε η Μπορεί κανείς να παρατηρήσει ότι η συνάρτηση
f (y) = y 2⁄3
έχει άπειρη κλίση στο
και, επομένως, δεν είναι Lipschitz συνεχής. Η συνθήκη συνέχειας Lipschitz αποκλείει τις διαφορικές εξισώσεις αυτών τύπων.
Αναλυτική απόδειξη
Έστω όπου: Αυτός είναι ένας συμπαγής κύλινδρος, όπου η
f
είναι ορισμένη. Έστω αυτό είναι η μέγιστη κλίση της συνάρτησης στο μέτρο. Τέλος, έστω L να είναι η σταθερά Λίπσιτς της
Θα συνεχίσουμε εφαρμώζοντας το θεώρημα σταθερού σημείου του Μπάναχ χρησιμοποιώντας τη μετρική στο που επάγεται από την ομοιόμορφη νόρμα Ορίζουμε έναν τελεστή ανάμεσα σε δύο συναρτησιακούς χώρους συνεχών συναρτήσεων, τον τελεστή του Πικάρ, ως εξής: που ορίζεται ως: Επιβάλλουμε ότι είναι καλά καθορισμένος, με άλλα λόγια, ότι η εικόνα του πρέπει να είναι μια συνάρτηση που παίρνει τιμές σε ή αντίστοιχα, ότι η νόρμα της είναι μικρότερη από το b, το οποίο μπορεί να επαναδιατυπωθεί ως Το τελευταίο βήμα είναι η επιβολή, οπότε θα επιβάλουμε την υποχρέωση
a < b⁄M
Τώρα, ας επιβάλλουμε τον τελεστή του Πικάρ να είναι μια συστολή κάτω από ορισμένες υποθέσεις πάνω από το α που αργότερα θα είμαστε σε θέση να παραλείψουμε.
Δοθέντων δύο συναρτήσεων , προκειμένου να εφαρμόσουμε  το θεώρημα σταθερού σημείου του Μπάναχ θέλουμε
.
Διαπιστώνουμε ότι ο τελεστής του Πικάρ είναι μια συστολή στους χώρους Μπάναχ με την μετρική που επάγεται από την ομοιόμορφη νόρμα. Αυτό μας επιτρέπει να εφαρμόσουμε το θεώρημα σταθερού σημείου του Μπάναχ για να καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι ο τελεστής έχει ένα μοναδικό σταθερό σημείο. Ειδικότερα, υπάρχει μια μοναδική συνάρτηση τέτοια ώστε
. Η συνάρτηση αυτή είναι η μοναδική λύση του προβλήματος αρχικών τιμών, που ισχύει για το διάστημα Ia όπου το α ικανοποιεί την προϋπόθεση
TripAdvisor
μικρογραφία|Περίπτερο του TripAdvisor σε έκθεση στο Βερολίνο το 2014 Το TripAdvisor Inc. είναι μία εταιρία ταξιδιών και εστιατορίων που παρουσιάζει αναθεωρήσεις ταξιδιών και εστιατορίων, κρατήσεις καταλυμάτων και άλλο ταξιδιωτικό περιεχόμενο. Περιλαμβάνει επίσης διαδραστικά ταξιδιωτικά φόρουμ. Η εταιρεία ιδρύθηκε από τον Στίβεν Κάουφερ, ο οποίος είναι διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας μέχρι σήμερα. Η εταιρεία ιδρύθηκε τον Φεβρουάριο του 2000.
Θεώρημα Πικάρ–Λίντελεφ
Βελτιστοποίηση της λύσης του διαστήματος
Παρ ' όλα αυτά, υπάρχει ένα πόρισμα του θεωρήματος σταθερού σημείου του Μπάναχ που αναφέρει ότι αν ένας τελεστής Tn είναι μια συστολή για κάποιο n στο N τότε ο T έχει ένα μοναδικό σταθερό σημείο. Εμείς θα προσπαθήσουμε να το εφαρμόσουμε αυτό το πόρισμα στον τελεστή του Πικάρ. Αλλά πριν το κάνουμε αυτό, ας θυμηθούμε ένα λήμμα το οποίο θα είναι πολύ χρήσιμο για να εφαρμόσουμε το παραπάνω πόρισμα. Το λήμμα:
TripAdvisor
Περιγραφή
Ο όμιλος TripAdvisor Media Group λειτουργεί 25 ταξιδιωτικά εμπορικά σήματα όπως τα TripAdvisor, Airfarewatchdog,  BookingBuddy, Citymaps, Cruise Critic, Family Vacation Critic, FlipKey, GateGuru, Holiday Lettings, Holiday Watchdog, Independent Traveler, Jetsetter, lafourchette, Niumba, OneTime,  SeatGuru, SmarterTravel, Tingo, TravelPod, Tripbod, VacationHomeRentals, Viator, και VirtualTourist. Η TripAdvisor λειτουργεί ιστοσελίδες σε διεθνές επίπεδο.
Θεώρημα Πικάρ–Λίντελεφ
Βελτιστοποίηση της λύσης του διαστήματος
Απόδειξη. Θα το αποδείξουμε με επαγωγή. Για τη βάση της επαγωγής
TripAdvisor
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστότοποι
Θεώρημα Πικάρ–Λίντελεφ
Βελτιστοποίηση της λύσης του διαστήματος
m − 1
, τότε έχουμε: Ως εκ τούτου, λαμβάνοντας υπόψη αυτή την ανισότητα μπορούμε να διασφαλίσουμε ότι για κάποιο m αρκετά μεγάλο, και ως εκ τούτου, η Γm θα είναι μία συστολή. Έτσι, από το προηγούμενο πόρισμα η Γ θα έχει μοναδικό σταθερό σημείο. Έτσι, τελικά, είμαστε σε θέση να βελτιστοποιήσουμε το διάστημα της λύσης παίρνοντας ως
Η σημασία αυτού του αποτελέσματος είναι ότι το διάστημα ορισμού της λύσης τελικά δεν εξαρτάται από τη σταθερά Λίπσιτς του πεδίου, αλλά στην ουσία εξαρτάται από το διάστημα ορισμού του πεδίου και είναι η μέγιστη απόλυτη τιμή της.
Άλλα θεωρήματα ύπαρξης
Το θεώρημα Πικάρ–Λίντελεφ δείχνει ότι η λύση υπάρχει και είναι μοναδική. Το θεώρημα ύπαρξης του Πεάνο δείχνει μόνο την ύπαρξη, δεν δείχνει τη μοναδικότητα, αλλά υποθέτει μόνο ότι η
Αλαζέγια
Ο Αλαζέγια (ρωσ. Алазея, γιακ. Алаһыай = Αλαχιάυ) είναι ποταμός στο βορειοανατολικό μέρος της Γιακουτίας, στην ανατολική ασιατική Ρωσία. Ρέει γενικώς προς τα βόρεια, μεταξύ των ποταμών Ιντιγκίρκα στα δυτικά και Κολιμά στα ανατολικά, και εκβάλλει στον Αρκτικό Ωκεανό.
Γεωγραφία
Ο Αλαζέγια έχει μήκος 1.520 χιλιόμετρα και η λεκάνη απορροής του έχει έκταση 64.700 τετραγωνικά χιλιόμετρα, δηλαδή ίση με τη μισή Ελλάδα. Σχηματίζεται με τη συμβολή των μικρών ποταμών Νελκάν και Καντιλτσάν, στις πλαγιές του Οροπεδίου Αλαζέγια. σε σημείο με γεωγραφικές συντεταγμένες 67°57΄41΄΄ Βόρειο πλάτος και 148°16΄02΄΄ Ανατολικό μήκος. Διασχίζει, με αρκετούς μαιάνδρους, την τούνδρα και τις πεδινές ελώδεις εκτάσεις της πεδιάδας της Ανατολικής Σιβηρίας. Εκβάλλει στον Κόλπο του Κολιμά της Ανατολικής Σιβηρικής Θάλασσας του Αρκτικού Ωκεανού, κοντά στον σήμερα εγκαταλελειμμένο οικισμό Λογκάσκινο. Ο ποταμός παγώνει στις αρχές Οκτωβρίου και παραμένει παγωμένος μέχρι τα τέλη Μαΐου ή αρχές Ιουνίου. Στη λεκάνη του υπάρχουν περισσότερες από 24 χιλιάδες λίμνες. Η μέση παροχή του Αλαζέγια είναι 320 κυβικά μέτρα ανά δευτερόλεπτο (m³/sec).
Θεώρημα Πικάρ–Λίντελεφ
Άλλα θεωρήματα ύπαρξης
dy⁄dt = y 1⁄3
με αρχική συνθήκη y(0) = 0 είναι συνεχής αλλά δεν είναι Λίπσιτς συνεχής. Πράγματι, αντί να είναι μοναδική, αυτή η εξίσωση έχει τρεις λύσεις: Ακόμη πιο γενικό είναι το θεώρημα ύπαρξης του Καραθεοδωρή, το οποίο αποδεικνύει την ύπαρξη (με μια πιο γενική έννοια) έχοντας λάβει υπόψιν ασθενέστερες συνθήκες για την
f
. Είναι επίσης ενδιαφέρον να επισημανθεί ότι, παρόλο που οι προϋποθέσεις αυτές είναι μόνο επαρκείς, υπάρχουν επίσης αναγκαίες και επαρκείς συνθήκες για να είναι η λύση του προβλήματος αρχικών τιμών μοναδική, όπως το θεώρημα του Οκαμούρα.
Σημειώσεις
Κατηγορία:Θεωρήματα στην ανάλυση
Αλαζέγια
Παραπόταμοι
Οι μεγαλύτεροι αριστεροί παραπόταμοι του Αλαζέγια είναι ο μήκους 786 χιλιομέτρων Ρασόχα και ο μήκους 131 χιλιομέτρων Μπουόρ-Γιουριάχ. Οι μεγαλύτεροι δεξιοί παραπόταμοι του Αλαζέγια είναι ο μήκους 168 χιλιομέτρων Σλομπόντα και ο μήκους 244 χιλιομέτρων Μπουόρ-Γιουριάχ (ομώνυμος του αριστερού παραποτάμου).
Ιστορία
Ο Ρώσος Ντμίτρι Ζιριάν ήταν ο πρώτος λευκός που έφθασε ποτέ στον Αλαζέγια, το 1641, αλλά δεν συνάντησε κάποιον μόνιμο οικισμό ή καταυλισμό σε ολόκληρη την περιοχή που επισκέφθηκε. Συστηματική εξερεύνηση της λεκάνης του Αλαζέγια έγινε για πρώτη φορά μόλις το 1931.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποταμοί της Ρωσίας Κατηγορία:Γεωγραφία της Γιακουτίας
Κώστας Χριστοδουλίδης
Ο Κώστας Χριστοδουλίδης είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Αμμοχώστου.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Κώστας Χριστοδουλίδης γεννήθηκε στον Άγιο Γεώργιο το 1920. Ομιλεί, πέρα από την ελληνική, την αγγλική γλώσσα. Ήταν λογιστής και συνδικαλιστής.
Απεβίωσε στις 25 Ιουνίου 2011 στο Μέλαθρον Αγωνιστών ΕΟΚΑ.
Πολιτική διαδρομή
Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής στις πρώτες βουλευτικές εκλογές της Κύπρου (Βουλευτικές εκλογές 1960) στην Εκλογική Περιφέρεια Αμμοχώστου με το Πατριωτικό Μέτωπο για την Α΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Το 1962 αποχώρησε από την κοινοβουλευτική ομάδα του Πατριωτικού Μετώπου και συνέχισε ως ανεξάρτητος έως το 1970. Επανεξελέγη βουλευτής στις Βουλευτικές εκλογές του 1970 με την Προοδευτική Παράταξη για την Β΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Το 1974 αποχώρησε από την κοινοβουλευτική ομάδα της Προοδευτικής Παράταξης και συνέχει ως ανεξάρτητος έως το 1976.
Την περίοδο 1982-1991 ήταν πρόεδρος της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας.
Γεωργιανοί στην Ελλάδα
Οι Γεωργιανοί στην Ελλάδα αριθμούν περί τα 27.400 άτομα. Οι περισσότεροι από αυτούς κατοικούν στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη και τη Κρήτη. Επίσης, η γεωργιανή κοινότητα είναι ομόθρησκη με τους Έλληνες, καθώς και τα δύο έθνη είναι Ορθόδοξα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες της Ελλάδας
Αλέξιος Βρανάς
Ο Αλέξιος Βρανάς (απεβ. 1187) από τον Οικογένεια των Βρανάδων ήταν Ρωμαίος ευγενής, διαπρεπής στρατηγός που τον 12ο αι. κέρδισε σημαντική επιτυχία εναντίον των Νορμανδών. Όταν αργότερα στασίασε, αποκεφαλίστηκε.
Βιογραφία
Συνδέεται διπλά με τον Οίκο των Κομνηνών: ήταν γιος του Μιχαήλ Βρανά και της Μαρίας Κομνηνής, μικρανιψιάς του Αλεξίου Α΄ Κομνηνού. Νυμφεύτηκε την Άννα Βατάτζη, ανιψιά του Μανουήλ Α΄ Κομνηνού· η αδελφή τής Άννας, η Θεοδώρα Βατάτζη, ήταν ερωμένη τού Μανουήλ Α΄. Η οικογένειά του ήταν από τα μέσα του 11ου αι εξέχουσα στην Αδριανούπολη και την περιοχή της. Άλλη προέχουσα οικογένεια ήταν οι Βατάτζηδες, με την οποία έκανε επιγαμία ο Αλέξιος. Σύγχρονός του τον περιγράφει ως "μικρό στο ύψος, αλλά μεγάλο αντιλήπτορα σε βάθος των πραγμάτων και ο καλύτερος στρατηγός της εποχής του, μακράν των άλλων".
Επιτυχείς Εκστρατείες
Ήταν από τους λίγους στρατηγούς της Ρωμανίας, που όταν διακρίθηκε, δεν στασίασε εναντίον του Αυτοκράτορα. Ως ανταμοιβή για την πιστότητά του ο Ανδρόνικος Α΄ Κομνηνός τον ανύψωσε στον εξαίρετο βαθμό του πρωτοσεβαστού. Είχε αρκετές επιτυχείς εκστρατείες εναντίον τού Μπέλα Γ΄ της Ουγγαρίας το 1183 και εναντίον μίας εξέγερσης υπό τον Θεόδωρο Καντακουζηνό, στη ΒΔ Μικρά Ασία, με επίκεντρο τις πόλεις Νίκαια, Προύσα και Λοπάδιον. Μετά την πτώση τού Ανδρονίκου Α΄ έγινε νέος Αυτοκράτορας ο Ισαάκιος Β΄ Άγγελος· ο Αλέξιος απέκτησε τη μεγαλύτερη επιτυχία του εναντίον των Νορμανδών από τη Σικελία, που εισέβαλαν υπό τον Γουλιέλμο Β΄. Στην αποφασιστική μάχη στο Δημητρίτσι (Δημητρίτζι) Σερρών νίκησε συντριπτικά και αυτό ουσιαστικά τερμάτισε τη Νορμανδική απειλή για την Αυτοκρατορία.
Η εξέγερση και το τέλος
Ο Βρανάς περιφρονούσε τον Ισαάκιο Β΄. Οι επιτυχίες του και οι συνδέσεις του με την προηγούμενη δυναστεία των Κομνηνών τον ενθάρρυναν να φιλοδοξεί το θρόνο.
Το 1187 εστάλει να αντιμετωπίσει τη Βουλγαρο-Βλαχική εξέγερση υπό τους αδελφούς Πέτρο Ασέν και Ιβάν Ασέν. Αυτή τη φορά, αν και ήταν πιστός στον προηγούμενο Αυτοκράτορα, συγκέντρωσε το στράτευμά του στη γενέθλια πόλη του, την Αδριανούπολη και στασίασε με την υποστήριξη των συγγενών του. Προχώρησε στην Κωνσταντινούπολη· ο στρατός του στην αρχή είχε επιτυχία, έναντι του στρατού που υπερασπιζόταν την πόλη, αλλά εμποδίστηκε από τα τείχη της πόλης και δεν μπορούσε να μπει, με κανένα τρόπο. Τον Αυτοκρατορικό στρατό είχε αναλάβει ο Κορράδος του Μομφερράτου, σύζυγος της Θεοδώρας Αγγελίνας, αδελφής τού Ισαακίου Β΄. Ο στρατός υπό τον Κορράδο έκανε εξόρμηση και ο στρατός τού Βρανά υποχώρησε, πιεζόμενος από το βαριά οπλισμένο πεζικό τού Κορράδου. Τότε ο Βρανάς αντεπιτέθηκε προσωπικά στον Κορράδο, αλλά η λόγχη του έκανε λίγη ζημιά· όμως η λόγχη τού Κορράδου χτύπησε το κράνος τού Βρανά στο μάγουλο και τον έρριξε κάτω από το άλογο. Εκεί στο έδαφος τον αποκεφάλισαν οι πεζοί υποστηρικτές τού Κορράδου. Με τον ηγέτη τους νεκρό, ο στρατός των εξεγερμένων εγκατέλειψε το πεδίο. Το κεφάλι του μεταφέρθηκε στο ανάκτορο, όπου το κλωτσούσαν ως μπάλα. Έπειτα το έστειλαν στην σύζυγό του Άννα, "που έδειξε γενναία ψυχραιμία στο φοβερό θέαμα", κατά τον ιστορικό Νικήτα Χωνιάτη.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Άννα Βατάτζη, ανιψιά του Μανουήλ Α΄ Κομνηνού και είχε τέκνα:
Περαιτέρω Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 12ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί σφετεριστές Κατηγορία:Εκτελεσθέντες Βυζαντινοί Αλεξιος
Σχέσεις Πολωνίας-Τουρκίας
μικρογραφία|250x250εσ| Πομπή του Πιότρ Ποτότσκι, του τελευταίου απεσταλμένου της Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας στην Κωνσταντινούπολη το 1790. Οι σχέσεις Πολωνίας-Τουρκίας είναι οι διμερείς σχέσεις μεταξύ της Δημοκρατίας της Πολωνίας και της Δημοκρατίας της Τουρκίας. Και οι δύο χώρες είναι πλήρη μέλη του ΝΑΤΟ και της Ένωσης για τη Μεσόγειο. Η Πολωνία και η Τουρκία μοιράζονται πολλές ομοιότητες στην πολιτιστική ιστορία και την κουζίνα τους και γενικά οι σχέσεις τους είναι θερμές.
Ιστορία
Μετά τους διαμελισμούς της Πολωνίας, η Οθωμανική Αυτοκρατορία, μαζί με την Αυτοκρατορία Κατζάρ, ήταν οι μόνες μεγάλες χώρες στον κόσμο που δεν αναγνώρισαν τον τελικό διαμελισμό της Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας. Υπάρχει ένα ανέκδοτο που αφηγείται την ανταλλαγή μεταξύ του chef de protocol και του βοηθού του της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, το οποίο αναφέρεται σήμερα ευρέως στην Πολωνία. Σύμφωνα με την ιστορία, κάθε φορά που ο Οθωμανός σουλτάνος δεχόταν το διπλωματικό σώμα, όταν έβλεπε την κενή προεδρία του Πολωνού αναπληρωτή, ο Οθωμανός chef de protocol ρωτούσε επιδεικτικά: «Πού είναι ο αναπληρωτής από το Λεχιστάν;». Σε κάθε περίσταση θα έπαιρνε την ίδια απάντηση από τον βοηθό του: «Εξοχότητε, ο αναπληρωτής του Λεχιστάν δεν μπορούσε να παρευρεθεί λόγω ζωτικών εμποδίων» προς ενόχληση των διπλωμάτων από τα διαμελιστικά κράτη. Η πρώτη γραπτή αναφορά αυτής της ιστορίας προέρχεται από τον Πολωνό πρέσβη στην Τουρκία τα έτη 1936-1945, Μίχαου Σοκολνίτσκι (1880-1967). Το άκουσε από έναν Τούρκο αξιωματικό και πολιτικό, τον Αλί Φουάτ Τσεμπέσοϊ (1880-1968), ο οποίος γνωρίστηκε με την πολωνική κοινότητα της Κωνσταντινούπολης. Ο Τσεμπέσοϊ ισχυρίστηκε ότι αυτή η συμβολική ανταλλαγή συνεχίστηκε μέχρι το τέλος του σουλτανάτου και το παρακολούθησε αυτοπροσώπως ως νεαρός αξιωματικός κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ (περ. 1876 - 1909)
Τον 19ο αιώνα, έφτασαν στην Τουρκία πολλοί Πολωνοί βετεράνοι της Νοεμβριανής Εξέγερσης, της Ιανουαριανής Εξέγερσης και του Κριμαϊκού Πολέμου. Πολωνοί αξιωματικοί, όπως ο Μίχαου Τσαϊκόφσκι, υπηρέτησαν στον Οθωμανικό Στρατό. Ο Πολωνός Στρατηγός, Μάριαν Λανγκιέβιτς, πέρασε τα τελευταία χρόνια της ζωής του στην Τουρκία, πολέμησε στον Οθωμανικό Στρατό και πέθανε στην Κωνσταντινούπολη, όπου ενταφιάστηκε στο κοιμητήριο Χαϊνταρπασά. Ο Πολωνός εθνικός ποιητής Άνταμ Μιτσκιέβιτς πέρασε τους τελευταίους μήνες της ζωής του στην Κωνσταντινούπολη και πέθανε εκεί. Το σπίτι όπου έζησε μετατράπηκε αργότερα στο Μουσείο Άνταμ Μιτσκιέβιτς.
Soul Kitchen (τραγούδι)
Το "Soul Kitchen" είναι τραγούδι του αμερικανικού ροκ συγκροτήματος The Doors το οποίο συμπεριλήφθηκε στον πρώτο δίσκο του συγκροτήματος The Doors. Χρόνια μετά τη κυκλοφορία του, το κομμάτι παρουσιάστηκε στην γνωστή ταινία Forrest Gump.
Σχέσεις Πολωνίας-Τουρκίας
Ιστορία
Υπάρχει ένα πολωνικό χωριό στην Τουρκία, το Πολονέζκεου (Αδαμούπολη). Βρίσκεται στην ανατολική πλευρά της Κωνσταντινούπολης και ιδρύθηκε το 1842 από Πολωνούς βετεράνους της Νοεμβριανής Εξέγερσης. Τον 19ο και τον 20ο αιώνα έφτασαν και άλλοι Πολωνοί άποικοι. Από το 2009, εξακολουθεί να υπάρχει πολωνική μειονότητα στο χωριό.
Soul Kitchen (τραγούδι)
Σύνθεση
Ο τραγουδιστής των Doors, Τζιμ Μόρισον έγραψε τους στίχους το καλοκαίρι του 1965, για το εστιατόριο όπου συνήθιζε να τρώει στο Βένις (Λος Άντζελες) που ονομάζονταν "Olivia's".
Σχέσεις Πολωνίας-Τουρκίας
Σύγχρονες σχέσεις
μικρογραφία| Τουρκικό μωσαϊκό το οποίο απεικονίζει τη Βαρσοβία και την Κωνσταντινούπολη βρίσκεται στον [[Σταθμός Πολιτεχνίκα (Μετρό Βαρσοβίας)|Σταθμό Πολιτεχνίκα του Μετρό Βαρσοβίας. Εγκαταστάθηκε το 2015, για τον εορτασμό των 600 ετών των σχέσεων Πολωνίας-Τουρκίας.]] Αν και η Τουρκία και η Πολωνία απολαμβάνουν θερμές σχέσεις, τα τελευταία χρόνια η σχέση μεταξύ των δύο ενίοτε γίνεται τεταμένη. Η Πολωνία ήταν μια από τις κύριες χώρες που καταδίκασαν την τουρκική εισβολή στην Κύπρο και επιβεβαίωσε τη στάση της για μια ενωμένη Κύπρο. Επιπλέον, το 2005, η Πολωνία είχε αναγνωρίσει επίσημα τη Γενοκτονία των Αρμενίων, αναγκάζοντας την Τουρκία να αποσύρει τον πρέσβη της για ένα μήνα, με αποτέλεσμα διπλωματικές εντάσεις.
Soul Kitchen (τραγούδι)
Διασκευές
Το κομμάτι έχει υποστεί και αρκετές διασκευές, μια από τις πιο γνωστές είναι των X το οποίο κυκλοφόρησε το 1980 στον πρώτο τους δίσκο Los Angeles. Ο Μπάντι Ριτς διασκεύασε το κομμάτι σε ένα live το 1969. Το έχουν διασκευάσει επίσης οι Echo and the Bunnymen. Επίσης είναι γνωστή η διασκευή της Πάττι Σμιθ το οποίο κυκλοφόρησε το 2007 στον δίσκο της Twelve.
Σχέσεις Πολωνίας-Τουρκίας
Σύγχρονες σχέσεις
Διάσημοι Τούρκοι με μερική πολωνική καταγωγή περιλαμβάνουν τον ποιητή και θεατρικό συγγραφέα Ναζίμ Χικμέτ, τον Αχμέτ Ρεστέμ Μπέη, τον Φατός Σεζέρ, την Χιουρέμ Σουλτάνα και τη τραγουδίστρια σοπράνο όπερας Λέιλα Γκέντζερ.
Soul Kitchen (τραγούδι)
Μέλη
Οι Doors
Σχέσεις Πολωνίας-Τουρκίας
Διπλωματικές αποστολές
δεξιά|μικρογραφία| Γραφείο Πολιτισμού και Τουρισμού της Πρεσβείας της Τουρκίας στη Βαρσοβία.
Soul Kitchen (τραγούδι)
Μέλη
Γκεστ συμμετοχές
Σχέσεις Πολωνίας-Τουρκίας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τουρκια Πολωνια
Soul Kitchen (τραγούδι)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια των The Doors Κατηγορία:Τραγούδια του 1967
Λυκότοπος Ξάνθης
Ο Λυκότοπος είναι μικρό ημιορεινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ξάνθης σε υψόμετρο 420 μέτρα. Βρίσκεται στα σύνορα Ελλάδας - Βουλγαρίας, σε απόσταση 57 χλμ. ΒΑ. από την Ξάνθη και 42 χλμ. ΒΑ. από τη Σμίνθη (έδρα δήμου). Το χωριό αναφέρεται από την εποχή της τουρκοκρατίας και οι πρώτοι κάτοικοί του ήταν μουσουλμάνοι Κιρτζαλήδες, λαός μικρασιατικής καταγωγής που αρχικά (με τη συνθήκη του Αγίου Στεφάνου - 1878) μεταφέρθηκαν από τους Οθωμανούς στο Κίρτζαλι της Βουλγαρίας και στην συνέχεια μετοίκησαν νοτιότερα σε ορισμένες περιοχές της Ξάνθη και Ροδόπης. Επίσημα αναφέρεται το 1961 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Σατρών. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης υπάγεται στη δημοτική ενότητα Σατρών του Δήμου Μύκης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 3 μόνο κατοίκους. Ο οικισμός ανήκει στα Πομακοχώρια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ξάνθης Κατηγορία:Δήμος Μύκης Κατηγορία:Πομακοχώρια
Αρχαία Καμάρα
Το 1971, δαπάναις της Αρχαιολογικής Εταιρείας, ερευνήθηκε κεραμοσκεπής τάφος ρωμαϊκών χρόνων στη θέση «Ποταμός» του Αγίου Νικολάου Λασιθίου Κρήτης, όπου η αρχαία πόλη Καμάρα, ενώ σε άλλο σημείο της πόλης πραγματοποιήθηκε και περισυλλογή αρχιτεκτονικών μελών. Επιπλέον, το έτος 1977 περισυνελέγησαν δύο ρωμαϊκές επιτύμβιες στήλες από τη θέση «Σταυρός», επίσης στον Άγιο Νικόλαο.
Η ιστορία των ανασκαφών
Ο πρώτος που ταύτισε τον Άγ. Νικόλαο με την Καμάρα ήταν ο Βρετανός ναύαρχος Thomas Spratt περί τα μέσα του 19ου αιώνα. Κατά τα τέλη του ιδίου και τις πρώτες δεκαετίες του 20ου αιώνα δημοσιεύονται αρκετές επιγραφές που βρέθηκαν στην πόλη, μεταξύ αυτών και ορισμένες στην Αρχαιολογική Εφημερίδα του 1908 από τον Έφορο Αρχαιοτήτων Στέφανο Ξανθουδίδη. Το σύνολο των ως τότε γνωστών επιγραφών, συμπεριλαμβανομένων και αρκετών επιτυμβίων, εκδίδεται στο κρητικό επιγραφικό corpus το 1935 από την Ιταλίδα επιγραφολόγο Margerita Guarducci (IC I, XVI, 15-54). Είναι άξιο αναφοράς ότι στην περιοχή Λατούς και Καμάρας περισυνελέγη το πλέον εκτεταμένο επιγραφικό υλικό από αρχαία πόλη της Κρήτης, εξαιρουμένης της Γόρτυνας. Μέχρι σήμερα συνεχίζουν να δημοσιεύονται από διάφορους ερευνητές επιγραφές ελληνιστικής-ρωμαϊκής εποχής από την Καμάρα, μεταξύ αυτών και αρκετές ανήκουσες στην κατηγορία του επιτυμβίου επιγράμματος (βλ. βιβλιογραφία). Αν και δεν έχουν ακόμη πραγματοποιηθεί συστηματικές ανασκαφές στον Άγιο Νικόλαο, η μεγάλη οικοδομική δραστηριότητα και η τουριστική ανάπτυξη της περιοχής έχουν οδηγήσει στη διεξαγωγή πολλών σωστικών ανασκαφών από την αρμόδια Εφορεία, με αποτέλεσμα να αποκαλυφθεί μεγάλο μέρος των ελληνιστικών-ρωμαϊκών νεκροταφείων της πόλης στις θέσεις «Σταυρός», «Ποταμός» και «Καζάρμα», στα οποία γίνεται αναφορά στη συνέχεια. Παρόμοιας φύσης ανασκαφές στο κέντρο της σύγχρονης πόλης έχουν φέρει στο φως κάποια κτηριακά λείψανα της Καμάρας. Ως προς την Αρχαιολογική Εταιρεία, με πιστώσεις της ο τότε Επιμελητής Αρχαιοτήτων Κωστής Δαβάρας ανέσκαψε κατά το έτος 1971 τάφο στο νεκροταφείο του Ποταμού. Επιπλέον, περισυνέλεξε το ίδιο έτος αρχιτεκτονικά μέλη από την περιοχή της πόλης και το 1977 δύο επιτύμβιες στήλες από το νεκροταφείο του Σταυρού.
Τα νεκροταφεία
Πολλά και σημαντικά είναι τα ευρήματα από τα τρία νεκροταφεία της πόλης, τα ακριβή όρια των οποίων δεν έχουν, ωστόσο, ακόμη διευκρινισθεί.
Κατά το Δαβάρα, το Προθθώι είναι γυναικείο υποκοριστικό του ονόματος Προσθένης, ενώ το Ποδαίθων φαίνεται ότι συνηθιζόταν στην περιοχή της Λατούς.
Το πρώτο όνομα πιθανώς ήταν το γυναικείο Ἀμύρα, ενώ το δεύτερο είναι ασαφές. Πάντως, ο τρίτος στίχος δεν αποκλείεται να είναι μεταγενέστερος.
Νεκροταφείο Ποταμού: Τούτο βρίσκεται βόρεια του προηγουμένου στην θέση «Ποταμός», όπου και κοίτη ξεροποτάμου. Στην κοίτη, σε οικόπεδα πλησίον της σημερινής οδού Λατούς αλλά και στην όμορη με αυτές περιοχή έχουν έρθει στο φως από τα τέλη της δεκαετίας του 1960 τουλάχιστον 140 τάφοι, η πλειονότητα των οποίων ανήκει στους τύπους των απλών λακκοειδών και κεραμοσκεπών, ενώ υπάρχουν και δείγματα κτιστών τάφων. Όπως ήδη αναφέρθηκε, το 1971 ο Κωστής Δαβάρας ερεύνησε για λογαριασμό της Εταιρείας κεραμοσκεπή τάφο ρωμαϊκής εποχής σε οικόπεδο ιδιοκτησίας Εμμ. Καροφυλάκη στην οδό Λατούς 27, τον οποίο παρουσίασε στα Πρακτικά του ιδίου έτους και στο Αρχαιολογικό Δελτίο του 1972. Ο τάφος βρισκόταν σε βάθος δύο μέτρων· βρέθηκε ακέραιη κέραμος (διαστ.: 0,61x0,48· πάχ.: 0,045 μ.· ύψ. περιχειλώματος: 0,025 μ.) όπως και αμφορέας χωρίς διακόσμηση (σωζ. ύψ. 0,29 μ.). Το επόμενο έτος έρευνα της Εφορείας στο ίδιο οικόπεδο αποκάλυψε οξυπύθμενο αμφορέα ύψους 0,515 μ., πυξίδα με πόδι και κατακόρυφες λαβές καθώς και όστρακα, μερικά εκ των οποίων προερχόμενα από μικρές ληκύθους. Τα παραπάνω φαίνεται ότι προέρχονταν από έτερο τάφο ρωμαϊκής εποχής. Αυτά και κάποια άλλα ευρήματα οδήγησαν σε ανασκαφή της Εφορείας στην κοίτη του ξεροπόταμου, την οποία διενήργησε το 1978 ο Δαβάρας. Ερευνήθηκε συστάδα 21 τάφων του 1ου αιώνα μ. Χ., η δημοσίευση των οποίων έγινε το 1985 στην Αρχαιολογική Εφημερίδα. Κάποιοι τάφοι ήταν κεραμοσκεπείς καλυβίτες με στρωτήρες και καλυπτήρες κορινθιακού τύπου, ένας εν μέρει κτιστός, ενώ οι περισσότερο ήταν απλοί λακκοειδείς. Στα κινητά ευρήματα, συγκαταλέγονται, εκτός από κεραμική, πήλινα ειδώλια και προσωπεία, γυάλινα αγγεία, χάλκινα σκεύη και κάτοπτρα, κοσμήματα, νομίσματα, ενώ δεν παρατηρείται αυστηρή συνάρτηση κάποιου είδους κτερισμάτων με συγκεκριμένο ταφικό τύπο. Τοιουτοτρόπως, σε κεραμοσκεπή τάφο (αρ. 8) νεαρού ατόμου βρέθηκε στεγγλίδα και χρυσός στέφανος τοποθετημένος στο κεφάλι του, ενώ σε λακκοειδή τάφο γυναίκας (αρ. 12) βρέθηκαν αντικείμενα από ελεφαντοστό και χρυσό δακτυλίδι με δακτυλιόλιθο από σάρδιο. Οι περισσότεροι νεκροί είχαν τοποθετημένα τα χέρια στην ηβική χώρα και ανορθωμένο μέσω λίθου το κεφάλι. Σημειώνεται ότι βρέθηκαν και δύο παιδικές ταφικές. Οι σωστικές ανασκαφές στο νεκροταφείο του Ποταμού συνεχίζονται μέχρι σήμερα.
Νεκροταφείο Καζάρμα: Αν και δεν έχει άμεση σχέση με τις έρευνες της Εταιρείας, το τρίτο νεκροταφείο βρίσκεται σε λόφο στη θέση «Καζάρμα», βόρεια του νεκροταφείου Ποταμού και στα δυτικά της αρχαίας πόλης. Τα ευρήματα προέρχονται, κατά κύριο λόγο, από την περιοχή γύρω από τη σημερινή οδό Νικολάου Πλαστήρα. Έχουν ερευνηθεί, μεταξύ άλλων, τάφοι ελληνιστικής εποχής λαξευμένοι στο μαλακό βράχο του λόφου κατά τα έτη 1973 και 1985 καθώς και ρωμαϊκοί το 1976. Προς τούτοις, είναι γνωστά περαιτέρω επιτύμβια μνημεία που βρέθηκαν σε άλλα ή άγνωστα σημεία της πόλης, κάποια των οποίων έχει δημοσιεύσει ο Δαβάρας στην Αρχαιολογική Εφημερίδα του 1980 και αλλού.
Από τα παραπάνω γίνεται σαφές ότι κατά την ύστερη ελληνιστική και κυρίως ρωμαϊκή περίοδο η Καμάρα ήταν ακμάζουσα πόλη της ανατολικής Κρήτης. Τα κτερίσματα των τάφων παραπέμπουν σε μια πυκνή επικοινωνία με τον υπόλοιπο ελληνικό κόσμο, κυρίως με τα ανατολικό τμήμα του. Πολιτισμική επαφή με την ανατολική Μεσόγειο φανερώνει και ο μεγάλος αριθμός των περίτεχνων επιτυμβίων επιγραμμάτων ελληνιστικών και ρωμαϊκών χρόνων που έχουν βρεθεί στην Καμάρα, τα οποία με βεβαιότητα προορίζονταν για μέλη της ιθύνουσας τάξης. Από την άλλη, οι στήλες που περιγράφηκαν παραπάνω ανήκαν προφανώς σε λιγότερο εύπορους κατοίκους της πόλης, αν και τα ευρήματα του νεκροταφείου στον Ποταμό καθιστούν πρόδηλο το γενικότερο υψηλό βιοτικό επίπεδο της πόλης, τουλάχιστον κατά τα αυτοκρατορικά χρόνια.
Χουάνγκ Γκιό-αν
Ο Χουάνγκ Γκιό-αν (Hwang Kyo-ahn, κορεατικά: 황교안, Χάντσα: 黃敎安, 15 Απριλίου 1957-), είναι πολιτικός από τη Νότια Κορέα, υπηρεσιακός πρόεδρος της χώρας, από τις 9 Δεκεμβρίου 2016 (λόγω της τεθείσας σε διαθεσιμότητα Παρκ Γκούν-χιε) ως τον Μάιο του 2017 και πρωθυπουργός από τον Ιούνιο του 2015 ως τον Μάιο του 2017.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Χουάνγκ γεννήθηκε στη Σεούλ. Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο Σόνγκιουνγκουαν και εργάστηκε ως δικηγόρος σε νοτιοκορεατικό δικαστήριο.
Πρωθυπουργός
Στις 21 Μαΐου 2015 η πρόεδρος της Νότιας Κορέας Παρκ Γκούν-χιε διόρισε τον Χουάνγκ στην πρωθυπουργία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόεδροι της Νότιας Κορέας Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Νότιας Κορέας
Τζον Λι Άρτσερ
Ο John Lee Archer (26 Απριλίου 1791 κοντά στο Chatham, Kent, Αγγλία – 4 Δεκεμβρίου 1852 στο Stanley, Tasmania, Αυστραλία) ήταν Πολιτικός Μηχανικός και Αρχιτέκτονας στην αποικία της Van Diemen's Land (την τωρινή Τασμανία), υπηρετώντας από το 1827 έως το 1838. Κατά τη διάρκεια της θητείας του, ο Άρτσερ ήταν υπεύθυνος για όλα τα κυβερνητικά κτίρια της Τασμανίας, συμπεριλαμβανομένων εκείνων για ποινικούς και στρατιωτικούς σκοπούς.
Κρήτη (αποσαφήνιση)
Η Κρήτη είναι το μεγαλύτερο νησί της Ελλάδας. Η ονομασία της μπορεί να αναφέρεται και στα εξής:
Τζον Λι Άρτσερ
Τα κυριότερα αρχιτεκτονικά του έργα περιλαμβάνουν το Κοινοβούλιο στο Χόμπαρτ, το Υπουργείο Οικονομικών και τα κτίρια του Τμήματος Ελέγχου στο Χόμπαρτ, τα καταστήματα πυρομαχικών στη Salamanca Place, πολλά κτίρια στους στρατώνες της Anglesea. Εκκλησία του Αγίου Ιωάννη, Νέα Πόλη, το σηκό της εκκλησίας του Αγίου Γεωργίου στο Battery Point, το Old Trinity (το Παρεκκλήσι του Σωφρονιστικού) στο Χόμπαρτ, η Πρεσβυτεριανή Εκκλησία του Αγίου Λουκά στο Bothwell, η Εκκλησία του Αγίου Λουκά της Αγγλίας στο Ρίτσμοντ και τμήματα του Campbell Street Gaol, Hobart. Το κύριο μηχανολογικό του έργο ήταν η πέτρινη γέφυρα που εξακολουθεί να φέρει την εθνική οδό Midland πάνω από τον ποταμό Macquarie στο Ross.
Προσωπική ζωή
Τα πρώτα αρχεία δείχνουν ότι ο Archer, σε ηλικία 18 ετών, διδάχθηκε υπό την καθοδήγηση του Charles Beazley, ενός αρχιτέκτονα με έδρα το Λονδίνο. Ξεκινώντας τον Απρίλιο του 1809, ο Άρτσερ παρέμεινε υπό τις οδηγίες του Μπίζλεϋ για τη διάρκεια της τριετούς θητείας του στα άρθρα προτού μεταβεί στο γραφείο του Τζον Ρένι του Πρεσβύτερου τον Απρίλιο του 1813 στη θέση του υπαλλήλου σχεδίων. Η απασχόληση του Archer με τον Rennie τερματίστηκε το 1818, επέστρεψε στην Ιρλανδία και εργάστηκε ως μηχανικός για περισσότερα από 8 χρόνια, αναπτύσοντας τη φήμη του. Μετά τον θάνατο του πατέρα του το 1822 και τη συνεχιζόμενη πίεση της οικονομικής ύφεσης της εποχής, ο Άρτσερ αναζήτησε να βρει δουλειά αλλού. Η ευκαιρία του ήρθε τον Δεκέμβριο του 1826 όταν ο γιος του John Rennie πρότεινε τον Archer για τη θέση του Αποικιακού Αρχιτέκτονα στη Γη του Van Diemen (τώρα Τασμανία), καθώς προέκυψε η ανάγκη για την ανάπτυξη δημόσιων κτιρίων και γραφείων για να φιλοξενήσουν τον αυξανόμενο πληθυσμό κατάδικων και ελεύθερων εποίκων του Van. Diemen's Land.
Κατά την άφιξή του στην πόλη Χόμπαρτ στις 2 Αυγούστου του 1827, ο Άρτσερ άρχισε αμέσως να εργάζεται ως Πολιτικός Μηχανικός και Αρχιτέκτονας για την αποικία. Παράλληλα με την υψηλή ζήτηση για φυλακές και άλλα κτηρία καταδίκων, η αύξηση των ελεύθερων κατοίκων της αποικίας, λόγω της συνεχιζόμενης κατάπτωσης, απαιτούσε την ανάπτυξη άλλων δημόσιων έργων για την κάλυψη των αναγκών της αποικιακής ζωής, όπως αστυνομικά γραφεία, δημόσια γραφεία, στρατώνες και εκκλησίες. Για τα περισσότερα από τα 11 χρόνια που ο John Lee Archer υπηρέτησε ως Πολιτικός Μηχανικός και Αρχιτέκτονας της αποικίας, ήταν υπεύθυνος για όλα τα κτίρια που ανατέθηκαν από την κυβέρνηση, πολλά από τα οποία εξακολουθούν να είναι αξιοσημείωτα σήμερα.
Ο Άρτσερ παντρεύτηκε τη Σοφία Μάτινσον από το Χόμπαρτ στις 3 Σεπτεμβρίου 1833 και το ζευγάρι ίδρυσε ένα σπίτι στη Νέα Τάουν με τα πολλά παιδιά τους. Λόγω μιας προσωρινής μείωσης των αποικιακών εσόδων, ο Archer απολύθηκε το 1838 και δεν επανήλθε ποτέ στον ρόλο του. Καθώς άλλοι μετακόμισαν για να αναλάβουν τις ευθύνες του ερήμην του, ο Άρτσερ απομονώθηκε από το επάγγελμά του σε ηλικία 47 ετών με ελάχιστες ελπίδες για τοπικές ευκαιρίες απασχόλησης.
Τον Οκτώβριο του ίδιου έτους ο Άρτσερ μετακόμισε στη βορειοδυτική Τασμανία και ανέλαβε τη θέση του αστυνομικού δικαστή για την περιοχή του Χόρτον. Έμεινε με αυτόν τον ρόλο για το υπόλοιπο της ζωής του. Το 1843 δημιούργησε έναν χάρτη του Stanley, τον οποίο αναπαρήγαγε η Betty Jones στο Along the terrace: οι ιδιοκτήτες και οι κατέχοντες του Stanley 1843 -1922.
Ο John Lee Archer πέθανε σε ηλικία 61 ετών στις 4 Δεκεμβρίου 1852 και θάφτηκε στο Circular Head.
Βουλή, Χόμπαρτ
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/f9/Tasmanian_Parliament_House_1869.jpg/220px-Tasmanian_Parliament_House_1869.jpg|δεξιά|μικρογραφία| Βουλή του Κοινοβουλίου, που ολοκληρώθηκε μεταξύ 1835 και 1838, απεικονίζεται το 1869. Το Κοινοβούλιο της Τασμανίας είναι ένα από τα πιο αξιοσημείωτα έργα του John Lee Archer. Η τοποθεσία του στην προκυμαία του Sullivans Cove θεωρείτο ιδανική για το νέο Τελωνείο του Χόμπαρτ (αυτό ήταν γνωστό ως μέχρι το 1904). Σχεδιασμένο το 1835, η κατασκευή ολοκληρώθηκε το 1838 με το μεγαλύτερο μέρος της εργασίας να γίνεται από κατάδικους. Το Τμήμα Τελωνείων άνοιξε τον Σεπτέμβριο του 1840, ενώ η πρώτη συνεδρίαση της Βουλής έγινε στις 19 Ιουνίου του 1841. Χρησιμοποιήθηκε ψαμμίτης μελί χρώματος ,που λατομίθηκε από τη Σαλαμάνκα, για την κατασκευή του κτιρίου σε στυλ «Colonial Georgian»(παλαίο στυλ αποικιών επηρεασμένο από την αγγλική κουλτούρα). Το Κοινοβούλιο είναι ένα από τα πιο ξεκάθαρα παραδείγματα για το πώς ο Archer σχεδίασε το έργο του ώστε να έχει μια αίσθηση δύναμης και μονιμότητας. Η είσοδος είναι εξοπλισμένη με μεγάλους δωρικούς κίονες που στοχεύουν στη δημιουργία ενός σημαντικού κατωφλίου, ενώ η ρουστίκ τοιχοποιία και οι βαθιά σκιασμένες καμάρες τονίζουν την ευτολμία του κτιρίου και τις καθαρές, καθαρές γραμμές του. Το Κτήριο της Παλιάς Αγοράς κάποτε θωράκισε την πρόσοψη, αλλά μετά από 120 χρόνια ύπαρξης του και περαιτέρω αναδόμησης, τώρα ποια το περιβάλλουν πλαισιωμένα δέντρα, παρτέρια και σαρωτικά γκαζόν. Ενώ έχουν πραγματοποιηθεί σημαντικές ανακαινίσεις στο εσωτερικό του, η στέγη από σχιστόλιθο αφαιρέθηκε και αντικαταστάθηκε με κεραμίδια και η πρόσοψη εξακολουθεί να παραμένει σήμερα σχεδόν ακριβώς όπως κατασκευάστηκε για πρώτη φορά. Σε αντίθεση με πολλά ποινικά έργα του Archer, τα οποία έκτοτε κατεδαφίστηκαν, το Κοινοβούλιο εξακολουθεί να καταλαμβάνεται σήμερα από το τωρινό Κοινοβούλιο της Τασμανίας. Για αυτόν τον λόγο και μόνο είναι ένα από, αν όχι το πιο σημαντικό έργο ολόκληρης της καριέρας του Archer.
Σωφρονιστικό παρεκκλήσι
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/68/Chapel_Pen.jpg/220px-Chapel_Pen.jpg|δεξιά|μικρογραφία| ç παρεκκλήσι, που ολοκληρώθηκε μεταξύ 1831 και 1834. Στη δεκαετία του 1830, η Van Diemen's Land (τώρα η Τασμανία) γνώρισε μια εισροή σχεδόν 2000 νέων καταδίκων, που ξεπερνούσαν το σύνολο των 10.000. Το Hobart Town, που αρχικά ιδρύθηκε ως φυλάκιο, επηρεάστηκε περισσότερο από αυτή την αύξηση του πληθυσμού. Για να αντιμετωπιστεί η αύξηση, κατασκευάστηκαν σωφρονιστικά ιδρύματα σε όλο το κράτος. Το 1829 ανατέθηκε στον Τζον Λι Άρτσερ να σχεδιάσει ένα παρεκκλήσι για το υπάρχον σωφρονιστικό ίδρυμα φυλακων του στρατώνα(Prisoner's Barracks Penitentiary). Το παρεκκλήσι σχεδιάστηκε για να λειτουργεί και ως επέκταση στους ήδη υπερ γεμάτους Στρατώνες. Σε σχήμα σταυρού ήταν οι βραχίονες του παρεκκλησιού οριοποιούσαν τις αυλές ασκήσεων που μπορούσαν να χωρέσουν 500 κρατούμενους σε παγκάκια. Ο Archer ανέλαβε επίσης να κατασκευάσει κάτω από το πάτωμα του παρεκκλησίου ένα οικοδομικό τετράγωνο κελιών για να στεγάσει τους κρατούμενους στην απομόνωση. Για τη στήριξη των κεκλιμένων δαπέδων του παραπάνω παρεκκλησίου, τα κελιά έχουν μεταβαλλόμενο ανώτατο όριο ύψους στην οροφή. Άλλα χαρακτηριστικά των κελιών είναι ότι δεν περιβάλουν αερισμό και ηλιακό φως.
Η διάταξη του παρεκκλησιού ήταν ένα μέρος του σχεδιασμού, που περιελάμβανε το άνοιγμα της βόρειας πτέρυγας, για την αντιμετώπιση της πληρότητας ανθρώπων από την κοντινή εκκλησία του Αγίου Δαβίδ. Ως αποτέλεσμα αυτού, ο Archer ήταν ελεύθερος να σχεδιάσει τον πύργο για την είσοδο της οδού Brisbane στο παρεκκλήσι. Ο πύργος έχει στολίδια ελληνικών ναών της Αναγέννησης και εμπνέεται από τον Άγγλο αρχιτέκτονα Christopher Wren.
Βιβλιογραφικές Αναφορές
<references group="" responsive="1">
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχιτεκτονική Κατηγορία:Αρχιτέκτονες Κατηγορία:Τασμανία Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Βραβεία Βρετανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 2022
Η 76η απονομή των Βραβείων της Βρετανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου, γνωστά κυρίως ως Βραβεία BAFTA, τίμησε τις καλύτερες ταινίες του 2022 και πραγματοποιήθηκε στις 19 Φεβρουαρίου 2023 στο	Royal Festival Hall του Λονδίνου. Οικοδεσπότες της βραδιάς ήταν ο Ρίτσαρντ Ε. Γκραντ και η Άλισον Χάμοντ.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Ημαθίας 2011–12
Στο πρωτάθλημα της Α1 ΕΠΣ ΗΜΑΘΙΑΣ 2011-2012 πρώτη αναδείχθηκε ήταν η ομάδα του η οποία αγωνίστηκε μετά το τέλος της Α1 στα μπαράζ για την άνοδο στην Δ΄ Εθνική, αλλά δεν τα κατάφερε και θα αγωνίζεται και την επόμενη σεζόν στην Α1. Από την άλλη υποβιβάστηκαν στην Α2 ΕΠΣ η Θύελλα Σταυρού,η Α.Ε.Καβασίλων,ο Ολυμπιακός Νάουσας,ο Γ.Α.Σ.Κοπανού και ο Μακεδονικός Πλατάνου καθώς τερμάτισαν στις τελευταίες θέσεις της βαθμολογίας.
Βραβεία Βρετανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 2022
Στην συγκεκριμένη τελετή η οργάνωση BAFTA απέδωσε μόνο ένα από τα τιμητικά της βραβεία, το Ειδικό βραβείο (Academy Fellowship). Το βραβείο Καλύτερης Ταινίας κέρδισε η ταινία Ουδέν νεώτερον από το δυτικό μέτωπο με τον Έντβαρντ Μπέργκερ να βραβεύεται και ως Καλύτερος Σκηνοθέτης. Οι Όστιν Μπάτλερ και Κέιτ Μπλάνσετ κέρδισαν τα βραβεία Α' Ανδρικού και Γυναικείου Ρόλου αντίστοιχα και οι Μπάρρυ Κιόγκαν και Κέρι Κόντον τα βραβεία Β' Ανδρικού και Γυναικείου Ρόλου αντίστοιχα. Καλύτερη Βρετανική Ταινία της χρονιάς αναδείχτηκε Τα πνεύματα του Ινισέριν.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Ημαθίας 2011–12
Πηγές
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Ημαθίας
Βραβεία Βρετανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 2022
Ειδικό βραβείο (Academy Fellowship)
Σάντι Πάουελ
Λεγεώνα Κόνδορ
Η Λεγεώνα Κόνδορ ήταν μονάδα αποτελούμενη από την αεροπορία και τμήμα του στρατού της Ναζιστικής Γερμανίας, η οποία υπηρέτησε στο πλευρό των  εθνικιστών κατά τον  Ισπανικό εμφύλιο πόλεμο, τον Ιούλιο του 1936 έως τον Μάρτιο του 1939. Η Λεγεώνα του Κόνδορ ανέπτυξε τις πρώτες μεθόδους στρατηγικών βομβαρδισμών που χρησιμοποιήθηκαν ευρέως κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο λίγο αργότερα. Ο βομβαρδισμός της Γκερνικα ήταν η πιο περίφημη επιχείρηση που πραγματοποίησε η Λεγεώνα Κόνδορ. Ο Χούγκο Σπέρρλε διοικούσε τους σχηματισμούς αεροσκαφών της μονάδας και ο Βίλχελμ Ρίττερ φον Τόμα τις δυνάμεις εδάφους. Για την Λεγεώνα Κόνδορ γυρίστηκε η προπαγανδιστική ταινία Legion Condor (1939).
Σύνθεση μονάδας
Η Λεγεώνα Κόνδορ, κατά την ίδρυσή της, απαρτιζόταν από το Kampfgruppe 88, με τρεις μοίρες των βομβαρδισμών Ju 52 και το Jagdgruppe 88 με τρεις μοίρες μαχητικών Heinkel He 51, το αναγνωριστικό Aufklärungsgruppe 88 (συμπληρωμένο από το Aufklärungsgruppe See 88), το Flakbteilung 88 και μια ομάδα διαβιβάσεων, το Nachrichtenabteilung 88. Η γενική εντολή δόθηκε στον Χούγκο Σπέρρλε, με τον Αλεξάντερ Χόλλε (Alexander Holle) ως αρχηγό του προσωπικού και δύο τεθωρακισμένες μονάδες υπό τη διοίκηση του Βίλχελμ Ρίττερ φον Τόμα, με τέσσερα άρματα μάχης το καθένα, λειτουργούσαν επίσης.
Ανάμειξη στον εμφύλιο της Ισπανίας
Μετά το στρατιωτικό πραξικόπημα στην Ισπανία στις 17 Ιουλίου 1936 στην αρχή του ισπανικού εμφυλίου πολέμου, οι εθνικιστές ζήτησαν την υποστήριξη της Γερμανίας του Χίτλερ και της φασιστικής Ιταλίας. Το πρώτο αίτημα για γερμανικά αεροσκάφη έγινε στις 22 Ιουλίου. Ο Χίτλερ αποφάσισε να υποστηρίξει τους εθνικιστές στις 25 ή 26 Ιουλίου, αλλά ήταν επιφυλακτικός για την πρόκληση ενός πανευρωπαϊκού πολέμου. Οι εθνικιστικές δυνάμεις θα χρειαζόντουσαν τουλάχιστον 20 Junkers Ju 52s, που πετούσαν οι πιλότοι της Luft Hansa, να μεταφέρουν τον στρατό της Αφρικής από το ισπανικό Μαρόκο στην Ισπανία. Αυτή η αποστολή έγινε γνωστή ως Operation Magic Fire (Γερμανική: Feuerzauber). Η συμμετοχή αυτή κρατήθηκε κρυφή, κρυμμένη από τα ξένα και οικονομικά υπουργεία και χρηματοδοτήθηκε με τρία εκατομμύρια Ράϊχμαρκς.
Τις δύο εβδομάδες μετά τις 27 Ιουλίου 1936, η αεροπορική δύναμη της Λεγεώνας Κόνδορ μετέφερε περίπου 2.500 στρατιώτες του Στρατού της Αφρικής στην Ισπανία. Μέχρι τις 11 Οκτωβρίου, η αποστολή είχε επιτευχθεί και 13.500 στρατιώτες, 127 πολυβόλα και 36 όπλα πεδίου, μεταφέρθηκαν στην Ισπανία από το Μαρόκο. Ο αρχηγός της επιχείρησης, Alexander von Scheele, αντικαταστάθηκε από τον Βάλτερ Βάρλιμοντ. Το Σεπτέμβριο, 86 τόνοι βομβών, 40 άρματα Panzer I και 122 άντρες εθελοντές είχαν προσγειωθεί στην Ισπανία, συνοδεύτηκαν με 108 αεροσκάφη.
Ωστόσο η σοβιετική αεροπορική υποστήριξη για τους δημοκρατικούς αυξανόταν, μέσω της προμήθειας αεροσκαφών Polikarpov. Ο Βάλτερ Βάρλιμοντ έκανε έκκληση στη ναζιστική Γερμανία για ενίσχυση της υποστήριξης. Μετά τη γερμανική αναγνώριση της κυβέρνησης του Φρανθίσκο Φράνκο στις 30 Σεπτεμβρίου, οι γερμανικές προσπάθειες στην Ισπανία αναδιοργανώθηκαν και επεκτάθηκαν. Η υπάρχουσα δομή διοίκησης αντικαταστάθηκε με το Winterübung Rügen και οι στρατιωτικές μονάδες που ήδη ήταν στην Ισπανία σχηματίστηκαν σε μια νέα λεγεώνα, η οποία ονομάστηκε εν συντομία οι Iron Rations (Γερμανική: Eiserne Rationen) και η Iron Legion (Γερμανική: Eiserne Legion) Ο Γκαίρινγκ μετονόμασε την μονάδα σε Λεγεώνα Κόνδορ (Γερμανική: Legion Condor).
Η Γερμανία επιθυμούσε να αποφύγει την εμφάνιση ενός πανευρωπαϊκού πολέμου. Αντίστοιχες απόψεις διεξήχθησαν από γερμανούς αξιωματούχους: Ο Χέρμαν Γκαίρινγκ δήλωσε ότι η Γερμανία δεν θα αναγνώριζε ποτέ μια "κόκκινη Ισπανία".
Επιχείρηση στην Γκερνίκα
Στην επιχείρηση Rügen (Επίπληξη), τα αεροσκάφη Ju 52 και He 111 βομβάρδιζαν αδιακρίτως και ο αριθμός των θυμάτων είναι ακόμη θέμα διαμάχης, από το βομβαρδισμό καταστράφηκε το μεγαλύτερο μέρος της Γκερνίκα και έχασαν τη ζωή τους πολλοί άνθρωποι. Ο ακριβής αριθμός των θυμάτων δεν είναι γνωστός ακόμα και σήμερα. Για πολλά χρόνια μετά τον πόλεμο γινόταν λόγος για περισσότερους από 1.500 νεκρούς. Τα ρωσικά αρχεία της 1ης Μαΐου 1937 έκαναν λόγω για 800 νεκρούς. Σύμφωνα με σύγχρονους ιστορικούς οι νεκροί από το βομβαρδισμό της Γκερνίκα ήταν περίπου 300. Ο George Steer, δημοσιογράφος της εφημερίδας The Times, ο οποίος κάλυπτε τον ισπανικό εμφύλιο πόλεμο, έγραψε το πρώτο πλήρες απολογισμό των γεγονότων. Ο Steer επεσήμανε τη σαφή γερμανική συνέργεια στη επιχειρησιακή δράση. Τα αποδεικτικά στοιχεία για τρεις μικρές βόμβες που σφραγίστηκαν με το γερμανικό αυτοκρατορικό αετό κατέστησαν σαφές ότι η επίσημη γερμανική θέση της ουδετερότητας στον εμφύλιο πόλεμο και η υπογραφή ενός Συμφώνου Μη Παρέμβασης ήταν μόνο ονομαστική και ότι οι γερμανικές δυνάμεις συμμετείχαν στον πόλεμο. Η αναφορά του Steer δημοσιεύθηκε μαζί με τους New York Times και στη συνέχεια σε όλο τον κόσμο, προκαλώντας οργή και φόβο.
Η καταστροφή της Γκερνίκα αποτυπώθηκε στο ομώνυμο έργο του Πάμπλο Πικάσο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισπανικός Εμφύλιος Κατηγορία:Ναζιστική Γερμανία
NGC 3900
Ο NGC 3900 είναι φακοειδής γαλαξίας στον αστερισμό Λέοντα. Τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Ουίλιαμ Χέρσελ (William Herschel) το 1785 και εκτιμάται ότι απέχει περίπου 95 με 100 εκατομμύρια έτη φωτός από το Ηλιακό Σύστημα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φακοειδείς γαλαξίες Κατηγορία:Λέων (αστερισμός) 3900 36914 06786
Δουργούτι Ξάνθης
Γεωγραφία - Ιστορία
Το Δουργούτι βρίσκεται προς τα σύνορα της Ελλάδας με τη Βουλγαρίας και τα ανατολικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης, σε απόσταση 48 χλμ. ΒΑ. από την Ξάνθη και 33 χλμ. Α.-ΒΑ. από τη Σμίνθη (έδρα δήμου). Το χωριό είναι από την εποχή της τουρκοκρατίας και οι πρώτοι κάτοικοί της ήταν μουσουλμάνοι Κιρτζαλήδες, λαός μικρασιατικής καταγωγής που αρχικά (με τη συνθήκη του Αγίου Στεφάνου - 1878) μεταφέρθηκαν από τους Οθωμανούς στο Κίρτζαλι της Βουλγαρίας και στην συνέχεια μετοίκησαν νοτιότερα σε ορισμένες περιοχές της Ξάνθη και Ροδόπης. Τα σπίτια του, άλλα γκρεμισμένα και άλλα διατηρημένα, έχουν τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα της παραδοσιακής αρχιτεκτονικής της περιοχής. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1961 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Σατρών. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης υπάγεται στη δημοτική ενότητα Σατρών του Δήμου Μύκης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 3 μόνο κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ξάνθης Κατηγορία:Δήμος Μύκης
Δήμοι του καντονιού Γιούρα
μικρογραφία|Δήμοι στο καντόνι Γιούρα Οι παρακάτω είναι οι 55 δήμοι του καντονιού Γιούρα για το 2018.
Ρουτζέρο Γκιλιαρέφσκι
Ο Ρουτζέρο Σεργκέιεβιτς Γκιλιαρέφσκι (Руджеро Сергеевич Гиляревский, γεννηθείς Ρουτζέρο Εττόρεβιτς Μάκκι, Руджеро Этторевич Макки, 31 Αυγούστου 1929, Μόσχα, ΕΣΣΔ) είναι Σοβιετικός, μετέπειτα Ρώσος επιστήμονας, διδάκτωρ φιλολογικών επιστημών, καθηγητής, ειδικός στον τομέα της κοινωνικής πληροφορικής.
Βιογραφία
Οι γονείς του ήταν ο καπετάνιος του στρατιωτικού ακόλουθου της ιταλικής πρεσβείας στη Μόσχα Εττόρε Μάκκι και η μπαλαρίνα της Όπερας του Καζάν Γιεκατερίνα Βλαντίμιροβνα Κριλάγιεβα. Μετά την ανάκληση του πατέρα του από τη Ρωσία το 1929, η τύχη του παρέμεινε άγνωστη, ενώ η μητέρα του ήταν φυλακισμένη σε Γκουλάγκ τα 1937-1954.
Το 1943 ο Ρουτζέρο υιοθετήθηκε από τον νονό του, καθηγητή του 1ου Ιατρικού Ινστιτούτου της Μόσχας, Σεργκέι Αλεξάντροβιτς Γκιλιαρέφσκι, και τη σύζυγό του, δασκάλα σε σχολείο Ζιναΐντα Βλαντίμιροβνα.
Τα 1947-1948 ο Ρουτζέρο Γκιλιαρέφσκι σπούδασε στο Ινστιτούτο Ηλεκτρομηχανολογίας της Μόσχας, στη Σχολή Βιομηχανίας Ηλεκτροκενού και μετά στο Κρατικό Πανεπιστήμιο της Μόσχας ον. Μ. Β. Λομονόσοφ, στο Ισπανικό Τμήμα της Φιλολογικής Σχολής, από το οποίο αποφοίτησε το 1953. Η διατριβή του ήταν αφιερωμένη στο θέμα "Αισθητικές αρχές του Λόπε δε Βέγα".
Επιστημονική δραστηριότητα
Ο κύκλος των επιστημονικών ενδιαφερόντων του Ρ. Σ. Γκιλιαρέφσκι είναι πολύ ευρύς. Η εργασία για τη μεταγραφή ξένων ονομάτων, που ξεκίνησε στην Πανρωσική Κρατική Βιβλιοθήκη για Ξένη Λογοτεχνία, μαζί με τον Μ. Α. Στάροστιν, οδήγησε στη δημιουργία του βιβλίου αναφοράς «Ξένα ονόματα και ονομασίες στο ρωσικό κείμενο», το οποίο πέρασε από τρεις εκδόσεις το 1969, το 1978 και το 1985. Αυτή η πρακτική συνεχίζεται στα επεξεργασμένα από τον Ρ. Σ. Γκιλιαρέφσκι βιβλία της σειράς "Πρακτική μεταγραφή ομάδων ονοματεπωνύμων" (2004, 2006). Το βιβλίο «Βασικές αρχές της Επιστημονικής Πληροφόρησης», σε συνεργασία με τους Α. Ι. Μιχάιλοφ και Α. Ι. Τσόρνι, δημοσιεύτηκε σε επτά γλώσσες σε Βερολίνο, Βουκουρέστι, Βαρσοβία, Ουάσιγκτον, Αβάνα, Κολωνία, Ρώμη και Τόκιο.
Τα επιστημονικά ενδιαφέροντα του Ρ. Σ. Γκιλιαρέφσκι περιλαμβάνουν τα προβλήματα της επιστημονικής πληροφόρησης και επικοινωνίας, την τεχνολογία των υπολογιστών και, ειδικότερα, τα υπερκείμενα και τα ηλεκτρονικά βιβλία, τη διαχείριση πληροφοριών. Δημιούργησε δύο νέα πανεπιστημιακά μαθήματα, συμμετείχε σε πρόγραμμα βελτίωσης των μεθόδων και των μέσων επικοινωνίας των εγχώριων επιστημόνων για την αποτελεσματικότερη ένταξή τους στην παγκόσμια επιστήμη. Υπό την καθοδήγηση του Ρ. Σ. Γκιλιαρέφσκι, 20 μεταπτυχιακοί φοιτητές και υποψήφιοι υπερασπίστηκαν τη διατριβή τους, με τον αριθμό των αντιτιθέμενων υποψηφίων και διδακτορικών διατριβών να υπερβαίνει τις εκατό.
Ο Γκιλιαρέφσκι είναι επικεφαλής του Τμήματος Θεωρητικών και Εφαρμοσμένων Προβλημάτων Πληροφορικής, του Τμήματος Επιστημονικής Έρευνας για την Πληροφορική στο Πανρωσικό Ινστιτούτο Επιστημονικής και Τεχνικής Πληροφορίας, συνεχίζει να δίνει διαλέξεις στη Σχολή Δημοσιογραφίας του Κρατικού Πανεπιστημίου της Μόσχας, στη Σχολή Επιχειρηματικής Πληροφορικής του Εθνικού Ερευνητικού Πανεπιστημίου "Υψηλό Σχολείο Οικονομικών", είναι αρχισυντάκτης των συλλογών «Επιστημονικές και τεχνικές πληροφορίες», αναπληρωτής αρχισυντάκτης του Διεθνούς Φόρουμ Πληροφορίας, μέλος των συντακτικών επιτροπών πολλών περιοδικών, πολλών ακαδημαϊκών συμβουλίων και τριών εξειδικευμένων συμβουλίων.
Συγγραφέας περισσότερων από 300 δημοσιεύσεων.
Για την συνεισφορά του στην ανάπτυξη της εγχώριας επιστήμης, ο Ρ. Σ. Γκιλιαρέφσκι τιμήθηκε με πολλά μετάλλια. Το 1999 του απονεμήθηκε ο τίτλος "Επίτιμος Επιστημονικός Λειτουργός της Ρωσικής Ομοσπονδίας".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρώσοι επιστήμονες
Heinkel He 60
Το Heinkel He 60 ήταν γερμανικό μονοκινητήριο υδροπλάνο αναγνωριστικό το οποίο επιχειρούσε από τις μονάδες επιφανείας του γερμανικού ναυτικού (Kriegsmarine) την δεκαετία του 1930.
Σχεδιασμός και ανάπτυξη
Αρχισχεδιαστής του He 60 ήταν ο Reinhold Mewes, ο οποίος είχε σχεδιάσει επίσης το υδροπλάνο He 59. Το He 60 ήταν ένα μονοκινητήριο διπλάνο μικτής κατασκευής, αποτελούμενο από ξύλινα και μεταλλικά δομικά στοιχεία.
Επιχειρησιακή ιστορία
Οι εκπαιδευτικές μονάδες του Kriegsmarine παρέλαβαν τα πρώτα He 60 τον Ιούνιο του 1933. Από το 1934 ξεκίνησε η παράδοση στις μονάδες επιφανείας του στόλου των He 60C, που αποτελούν την κύρια έκδοση παραγωγής. Οι δυνάμεις των εθνικιστών επίσης αξιοποίησαν αριθμό αεροσκαφών κατά τον Ισπανικό Εμφύλιο.