cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μονοξείδιο του πυριτίου
Σχηματισμός
Εξαιτίας της (σχετικής) πτητικότητάς του, το μονοξείδιο του πυριτίου μπορεί να απομακρυνθεί από μεταλλεύματα ή ορυκτά, θερμαίνοντας μείγματα που το περιέχουν, αρκετά ώστε να παραχθεί μονοξείδιο του πυριτίου. Ωστόσο, εξαιτίας δυσκολιών που σχετίζονται με την ακρίβεια μετρήσεων της τάσης ατμών του, και εξαιτίας της εξάρτησης σε ιδιαιτερότητες της πειραματικής διάταξης, διάφορες τιμές έχουν αναφερθεί στη βιβλιογραφία για τις τιμές της τάσης ατμών του μονοξειδίου του πυριτίου στην αέρια κατάσταση. Για την pSiO πάνω από τήγμα (στοιχειακού) πυριτίου σε ηθμό χαλαζία, μια μελέτη έδωσε τιμή 0,002 atm. Για απευθείας βρασμό χημικά καθαρού άμορφου μονοξειδίου του πυριτίου, αναφέρθηκε τιμή pSiO = 0,001 atm. Για σύστημα επικάλυψης, σε διεπιφάνεια ανάμεσα σε διοξείδιο του πυριτίου και μια πυριτιούχα ένωση αναφέρθηκε η τιμή pSiO = 0,01 atm.
Το διοξείδιο του πυριτίου μπορεί να αναχθούν σε μονοξείδιο του πυριτίου από υδρογόνο (H2) ή μονοξείδιο του άνθρακα σε υψηλές θερμοκρασίες:
Καθώς το παραγώμενο μονοξείδιο του πυριτίου εξαερώνεται (και έτσι απομακρύνεται), οι παραπάνω αναφερόμενες χημικές ισορροπίες μετακινούνται προς τα δεξιά, οδηγώντας στην κατανάλωση του διοξειδίου του πυριτίου. Με βάση την εξάρτηση του ρυθμού της απώλειας βάρους διοξειδίου του πυριτίου επί του ρυθμού ροής του αερίου κάθετα προς τη διεπαφή, το ποσοστό της μείωσης αυτής φαίνεται να ελέγχεται από διάχυση συναγωγής και μεταφορά μάζας από την επιφάνεια αντίδρασης.
Αέριο (μοριακό) μονοξείδιο του πυριτίου
Τα μόρια μονοξειδίου του πυριτίου παγιδεύτηκαν σε μήτρα αργού ψυχώμενης με ήλιο. Το μήκος δεσμού Si-Ο καθορίστηκε μεταξύ 148,9 pm και 151 pm, από μόρια μονοξειδίου του πυριτίου που απομονώθηκαν σε αργό. Αυτό το μήκος δεσμού είναι παρόμοιο με το αντίστοιχο των διπλών δεσμών Si=Ο στο μόριο του διοξειδίου του πυριτίου (O=Si=O), γεγονός που (φαίνεται να) δείχνει την απουσία τριπλού δεσμού, όπως στο μονοξείδιο του άνθρακα (CO). Ωστόσο, ο τριπλός δεσμός Si≡Ο υπολογίστηκε ότι έχει μήκος 150 pm και ενέργεια δεσμού 794 kJ/mol, δηλαδή έχει τιμές που επίσης είναι κοντά στα αντίστοιχα δεδομένα για το μονοξείδιο του πυριτίου. Σημειώνεται, ακόμη, ότι αν θεωρηθεί ότι ο δεσμός Si-Ο στο μονοξείδιο του πυριτίου είναι διπλός, τότε αποτελεί μια εξαίρεση στον κανόνα οκτάβας του Λιούις (δηλαδή 8 ηλεκτρόνια ανά άτομο στην εξωτερική ηλεκτρονιακή στοιβάδα), ενώ αν θεωρηθεί ότι ο δεσμός αυτός είναι τριπλός, τότε ο κανόνας εφαρμώζεται. Παρά την ανωμαλία αυτή, παρατηρείται ότι το μονομερές μονοξείδιο του πυριτίου είναι βραχύβιο, ενώ είναι γνωστά ολιγομερή μόρια (SiO)n, όπου n = 2 - 5, έχοντας (μοριακές) δομές με κλειστούς δακτυλίους, στα οποία κάθε άτομο πυριτίου συνδέεται μέσω «γεφυρών» ατόμων οξυγόνου και στα μόρια αυτά δεν υπάρχουν δεσμοί Si-Si. Το γεγονός αυτό δείχνει ότι η δομή Si=O, δηλαδή η δομή διπλού δεσμού με υποσθενές άτομο άνθρακα, είναι πιθανή για το μονομερές μονοξείδιο του άνθρακα.
Το μονοξείδιο του πυριτίου υφίσταται αντίδραση προσθήκης με φθόριο, χλώριο ή θειοκαρβονύλιο (S=C=O), με τη βοήθεια διέγερσης από φως, σχηματίζοντας τις επίπεδες μοριακές ενώσεις OSiF2 (δηλαδή οξυδιφθοριούχο πυρίτιο με Si-Ο 148 pm), OSiCl2 (δηλαδή οξυδιχλωριούχο πυρίτιο με Si-Ο 149 pm) και OSiS (δηλαδή οξυθειούχο πυρίτιο με Si-Ο 149 pm και Si-S 190 pm).
Όταν άτομα μετάλλων, όπως νατρίου, αργιλίου, παλλαδίου, αργύρου, ακόμη και χρυσού, συντοποθετούνται, σχηματίζονται τριατομικά μόρια, άλλοτε γραμμικά [AlSiO (οξυπυριτιούχο αργίλιιο) και PdSiO (οξυπυριτιούχο παλλάδιο)], άλλοτε μη γραμμικά [AgSiO (οξυπυριτιούχος άργυρος) και AuSiO (οξυπυριτιούχος χρυσός)], ακόμη και δομές δακτυλίου [NaSiO (οξυπυριτιούχο νάτριο)].
Στερεό (πολυμερικό) μονοξείδιο του πυριτίου
Ο (Χένρυ Νόελ) Πότερ ανέφερε το μονοξείδιο του πυριτίου ως καστανοκίτρινο στερεό που αποτελεί θερμικό και ηλεκτρικό μονωτή. Το στερεό αυτό καίγεται, παρουσία οξυγόνου, και υδρολύεται με έκλυση υδρογόνου. Διαλύεται σε θερμά διαλύματα υδροξειδίων αλκαλιμετάλλων και στο υδροφθορικό οξύ. Παρόλο που ο Πότερ ανέφερε ότι η θερμότητα καύσης του θα ήταν 200 - 800 cal υψηλότερα από ένα μείγμα (στοιχειακού) πυριτίου - διοξειδίου του πυριτίου σε χημική ιδορροπία, γεγονός που θα αποτελούσε ένδειξη ότι το (αμφισβητούμενο) μονοξείδιο αποτελεί ξεχωριστή χημική ένωση, πρόσφατες μικροσκοπικές και φασματοσκοπικές μελέτες προτείνουν ότι το άμορφο στερεό μονοξείδιο του πυριτίου είναι ακριβέστερο να θεωρείται ανομοιογενές μείγμα άμορφου διοξειδίου του πυριτίου και άμορφου (στοιχειακού) πυριτίου, με κάποια χημική δεσμολογία στις διεπιφάνειες των φάσεων (στοιχειακού) πυριτίου και διοξειδίου του πυριτίου.
Παρατηρήσεις, υποσημειώσεις και αναφορές
Κατηγορία:Ενώσεις πυριτίου Κατηγορία:Οξείδια Κατηγορία:Ανόργανες ενώσεις
ISAKOS
Η Διεθνής Εταιρεία Αρθροσκόπησης, Χειρουργικής Γόνατος και Ορθοπεδικής Αθλητιατρικής (ISAKOS) είναι μια διεθνής ιατρική εταιρεία η οποία αριθμεί περίπου 4.000 μέλη. Τα μέλη της είναι κυρίως ορθοπεδικοί χειρουργοί, επιστήμονες που ασχολούνται με τον τομέα της άθλησης, ιατροί και φυσικοθεραπευτές ομάδων και αθλητών. Τα μέλη προέρχονται από 92 διαφορετικές χώρες και ανήκουν παράλληλα στις εθνικές επιστημονικές εταιρείες ορθοπεδικής αθλητιατρικής. Τα μέλη μπορεί να ανήκουν, επίσης, σε παγκόσμιους επιστημονικούς οργανισμούς, όπως η Αρθροσκοπική Εταιρεία της Βόρειας Αμερικής (AANA), η Αμερικανική Ορθοπεδική Εταιρεία Αθλητιατρικής (AOSSM), η Εταιρεία Αρθροσκόπησης, χειρουργικής γόνατος και αθλητικών κακώσεων της Ασίας και των χωρών του Ειρηνικού (APKASS), η Ευρωπαϊκή Εταιρεία για την Αθλητική Τραυματολογία, την Χειρουργική του Γόνατος και την Αρθροσκόπηση (ESSKA ) και την Αρθροσκοπική εταιρεία  της Λατινικής Αμερικής  (SLARD ) ειδικότερα.
Σκοπός του ISAKOS είναι να λειτουργήσει ως ομπρέλα για τις Εθνικές εταιρείες, παρέχοντας μέσα ανταλλαγής γνώσεων μεταξύ των μελών τους και, κυρίως, να προωθήσει την εκπαίδευση στους τομείς της χειρουργικής του γόνατος και της ορθοπεδικής αθλητιατρικής σε περιοχές του κόσμου όπου δεν υπάρχουν τέτοιες εκπαιδευτικές δυνατότητες. Η ISAKOS επιτυγχάνει αυτούς τους στόχους με τη συμμετοχή των μελών της σε εκπαιδευτικές συναντήσεις, επιχορηγώντας επισκέψεις χειρουργών από φτωχότερες χώρες σε κέντρα αριστείας και με θέσπιση βραβείων, χορήγηση υποτροφιών και υποστήριξη τοπικών εκδηλώσεων.
Η αρθροσκόπηση (που ονομάζεται επίσης αρθροσκοπική χειρουργική επέμβαση) είναι μια ελάχιστα επεμβατική χειρουργική μέθοδος που εφαρμόζεται σε μια άρθρωση. Κατά την διάρκειά της ένα αρθροσκόπιο, ένα ενδοσκόπιο δηλαδή, εισάγεται στην άρθρωση μέσω μιας μικρής τομής για διαγνωστικό ή θεραπευτικό σκοπό.
Ιστορική αναδρομή
Η ISAKOS ιδρύθηκε το 1995, στο Χονγκ Κονγκ, στο κοινό Συνέδριο της Διεθνούς Αρθροσκοπικής Εταιρείας (International Arthroscopy Association - IAA) και της Διεθνούς Εταιρείας Χειρουργικής Γόνατος (International Society of the Knee - ISK). Καθώς οι δύο αυτές εταιρείες διοργάνωναν εκδηλώσεις που συνέπιπταν κοντά χρονικά και μιας και οι περισσότεροι συμμετέχοντες παρακολουθούσαν τις εκδηλώσεις και των δύο επιστημονικών κοινοτήτων, λογικός ήταν ο συνδυασμός τους. Η ISAKOS προέρχεται από την συνένωση αυτών των διεθνών εταιρειών (IAA και ISK). Η ISAKOS διοργανώνει ένα διεθνές συνέδριο κάθε δύο χρόνια. Από την ίδρυση της Εταιρείας το 1995, αυτά τα συνέδρια διεξάγονται σε ολόκληρο τον κόσμο. Ο πρώτος πρόεδρος της ISAKOS ήταν ο Δρ Peter J. Fowler του Καναδά, από το 1995 έως το 1997.
Από το 2015 έως το 2017, Πρόδρος της Εταιρείας ήταν ο Γάλλος, Δρ Philippe Neyret και ακολούθως από το 2017 έως το 2019, ο Αμερικάνος, Δρ. Marc Safran. Ο τωρινός Πρόεδρος είναι ο Δρ. Willem van der Merwe από τη Νότια Αφρική, ο οποίος θα βρίσκεται σε αυτή τη θέση μέχρι το 2021.
Μέλη
Η ISAKOS είναι μια Διεθνής εταιρεία που αποτελείται από άτομα που ενδιαφέρονται για την αντιμετώπιση των Ορθοπεδικών προβλημάτων σε αθλητές και περιλαμβάνει τα πεδία που σχετίζονται με αυτά. Αυτά περιλαμβάνουν τη χειρουργική του γόνατος, την αρθροσκοπική χειρουργική όλων των αρθρώσεων και την ορθοπεδική αθλητιατρική. Πολύ συχνά συμβαίνει όσοι υποβάλλουν αίτηση ένταξης να είναι επίσης μέλη σε κάποια ή κάποιες από τις σημαντικότερες επιστημονικές Εταιρείες. Ορισμένες από αυτές είναι η Αρθροσκοπική Εταιρεία της Βόρειας Αμερικής (AANA), η Αμερικανική Ορθοπεδική Εταιρεία Αθλητιατρικής (AOSSM), η Εταιρεία Αρθροσκόπησης, χειρουργικής γόνατος και αθλητικών κακώσεων της Ασίας και των χωρών του Ειρηνικού (APKASS), η Ευρωπαϊκή Εταιρεία για την Αθλητική Τραυματολογία, την Χειρουργική του Γόνατος και την Αρθροσκόπηση (ESSKA ) και η Αρθροσκοπική εταιρεία της Λατινικής Αμερικής  (SLARD ). Επιπρόσθετα, είναι σύνηθες τα μέλη της ISAKOS να είναι μέλη των Εθνικών ή ευρύτερων Εταιρειών Αθλητικής Ορθοπαιδικής. Πράγματι, τα μέλη των εν λόγω ενώσεων έχουν την δυνατότητα να αποκτήσουν αμέσως την ιδιότητα του Συνδεδεμένου μέλους της ISAKOS άμεσα με την αίτησή τους.
Υπάρχουν δύο βασικές κατηγορίες μελών:
Συνδεδεμένα μέλη
Μπορούν να εγγραφούν όσοι ιατροί ή επιστήμονες έχουν ενδιαφέρον ή ικανότητα στην αρθροσκόπηση, στη χειρουργική του γόνατος και την ορθοπεδική αθλητιατρική. Τα μέλη αυτά δεν έχουν δικαίωμα ψήφου και δεν μπορούν να θέσουν υποψηφιότητα στις αρχιαιρεσίες της Εταιρείας.
Ενεργά μέλη
Μπορούν να εγγραφούν ειδικευμένοι ορθοπεδικοί χειρουργοί, χειρουργοί μυοσκελετικού, ρευματολόγοι ή άτομα με ισοδύναμες ειδικότητες στις χώρες καταγωγής τους. Πρέπει να ασκούν με ορθό τρόπο το ιατρικό επάγγελμα και αυτό να πιστοποιείται από την εθνική ή την περιφερειακή εταιρεία ατην οποία ανήκουν. Όλα αυτά καθορίζεται από την επιτροπή μελών του ISAKOS. Τα ενεργά μέλη έχουν δικαίωμα ψήφου και μπορούν να θέσουν υποψηφιότητα στις αρχιεραισίες της Εταιρείας. Η ιδιότητα του ενεργού μέλους απονέμεται σε κάποιον μετά από έγγρισης της αίτησης του σε κάποια συνεδρίαση της Επιτροπής Μελών. Η Επιτροπή αυτή συνεδριάζει σε όλες τις ετήσιες εκδηλώσεις της AAOS και της ISAKOS.
Βραβεία
Προκειμένου να προωθήσει την αριστεία στην έρευνα και να ανταμείψει εκείνους που έχουν εργαστεί προς όφελος της Κοινωνίας, η ISAKOS προσφέρει πολλά βραβεία. Αυτά τα βραβεία αφορούν πρωτότυπες εργασίες σε διάφορες κατηγορίες που υποβάλλονται για παρουσίαση στο διετές Συνέδριο. Τα βραβεία ανακοινώνονται στο Συνέδριο και κοινοποιούνται στο ενημερωτικό δελτίο της Εταιρείας και στον ιστότοπο της ISAKOS.
Πολλά από τα Βραβεία δίδονται προς τιμήν εξέχοντων μελών (τωρινών ή παρελθόντων) της ISAKOS και ατόμων που κόσμησαν τον χώρο της αθλητικής ορθοπαιδικής χειρουργικής, ενώ άλλα προσφέρουν οικονομική υποστήριξη για έρευνα, υποτροφίες και συμμετοχή σε διάφορες εκδηλώσεις που υποστηρίζει η ISAKOS.
Σύμφωνα με τη θεμελιώδη αποστολή της ISAKOS, προτιμάται η στήριξη στην έρευνα και οι υποτροφίες σε άτομα από χώρες όπου αυτές οι ευκαιρίες ίσως να μην είναι διαθέσιμες διαφορετικά.
Στα βραβεία περιλαμβάνονται τα παρακάτω:
Βραβεία
Υποτροφίες
Οι αιτήσεις για αυτά τα βραβεία και τις υποτροφίες γίνονται συνήθως ένα χρόνο πριν από το συνέδριο.
Εκπαιδευτικές δραστηριότητες
Ο κύριος άξονας της ISAKOS είναι η εκπαίδευση στους τομείς της Ορθοπεδικής Αθλητιατρικής, της Αρθροσκόπησης και της Χειρουργικής του γόνατος. Ο στόχος αυτός επιτυγχάνεται με 4 μέσα: το ανά διετία Συνέδριο της ISAKOS, συναντήσεις "σοφών" με επικέντρωση σε κάποιο θέμα με σκοπό την ανεύρεση συναίνεσης σε και την έκδοση οδηγιών, εκπααιδευτικά μαθήματα και χειρουργικές τεχνικές διαθέσιμες στην ιστοσελίδα της ISAKOS και με έγκριση πολλών παρόμιων εκπαιδευτικών σεμιναρίων σε όλο τον κόσμο. Η ISAKOS προσφέρει επίσης την διαφήμιση προγραμμάτων υποτροφιών και υποστηρίζει οικονομικά ειδικές Ταξιδιωτικές Υποτροφίες.
Πρόκειται για το σημαντικότερο γεγονός στο ημερολόγιο της ISAKOS και οι περισσότερες δραστηριότητες επικεντρώνονται στο σχεδιασμό και στην οργάνωση αυτού του Διεθνούς Συνεδρίου. Πολλές από τις επιτροπές της ISAKOS έχουν συμβολή στη δομή, στη μορφή και στο περιεχόμενο του συνεδρίου υπό την εποπτεία της Οργανωτικής Επιτροπής και του Προέδρου της. Το Συνέδριο είναι ένα φόρουμ για ελεύθερες ανακοινώσεις, των οποίων οι περιλήψεις υποβάλλονται συνήθως 12 μήνες νωρίτερα. Υπάρχει ισχυρός ανταγωνισμός για την αποδοχή των εργασιών για προφορική παρουσίαση και αυτό διασφαλίζει την ποιότητα του προγράμματος.
Επιπλέον, το Συνέδριο περιλαμβάνει εκπαιδευτικά μαθήματα για συγκεκριμένα θέματα που διεξάγονται από Διεθνείς προσωπικότητες μαζί με Συμπόσια σε θέματα τρέχοντος ενδιαφέροντος. Τα τελευταία χρόνια το συνέδριο έχει επεκταθεί ώστε να συμπεριλάβει ζωντανά χειρουργεία και εργαστήρια πρακτικής άσκησης.
Οι αναρτημένες ανακοινώσεις παρουσιάζονται πλέον ηλεκτρονικά και οι συμμετέχοντες λαμβάνουν ηλεκτρονικό αντίγραφο αυτών κατά την εγγραφή τους. Τελευταία, το συνέδριο διαθέσει ειδική εφαρμογή για κινητά τηλέφωνα που επιτρέπει στους συμμετέχοντες να μπορούν να δουν τις περιλήψεις των εργασιών και να μπορούν να προγραμματίσουν τι θα παρακολουθήσουν.
Το συνέδριο περιλαμβάνει επίσης συνεδρίες για αντιπαραθέσεις πάνω σε επίκαιρα θέματα, έκθεση υλικών και προσφέρει χρόνο για δικτύωση, που είναι τόσο σημαντικό για την ανάπτυξη διεθνών επαγγελματικών επαφών και γνωριμιών.
Το διετές Συνέδριο της ISAKOS θεωρείται μία από τις κορυφαίες διεθνείς εκδηλώσεις της ορθοπεδικής επιστημονικής κοινώτητας. Παρέχει μια μοναδική ευκαιρία στους συμμετέχοντες να μοιραστούν, να συζητήσουν και να μάθουν τις τελευταίες εξελίξεις στην αρθροσκόπηση, στη χειρουργική του γόνατος και την αθλητιατρική. Διαρκεί συνήθως 5 ημέρες, κατά τους μήνες Μάιο ή Ιούνιο. Διάφορα βραβεία δίδονται για εξαιρετικές κλινικές ή εργαστηριακές μελέτες που παρουσιάζονται κατά τη διάρκεια αυτής της εκδήλωσης. Το τελευταίο συνέδριο του ISAKOS πραγματοποιήθηκε το 2017 στη Σαγκάη της Κίνας και είχε πάνω από 4000 συμμετέχοντες από 84 χώρες που παρουσίασαν 256 εργασίες και 753 ηλεκτρονικά πόστερ.
Επίσης, η ISAKOS υποστηρίζει αρκετές εκδηλώσεις που πραγματοποιούνται καθ 'όλη τη διάρκεια του έτους, και εστιάζουν στους τραυματισμούς στα γόνατα ή σε άλλους τομείς που σχετίζονται με τραυματισμούς σε αθλητικές δραστηριότητες. Επιπλέον, η Εταιρεία παρέχει την αιγίδα της σε πολλά άλλα εκπαιδευτικά σεμινάρια που οργανώνονται σε όλο τον κόσμο.
Επικεντρωμένες συναντήσεις συναίνεσης ειδικών
Οι Κλινικές Επιτροπές της ISAKOS αποτελούνται από μέλη με κοινά ενδιαφέροντα που προέρχονται από πολλές διαφορετικές χώρες. Αυτό αποτελεί ένα ιδανικό φόρουμ για συζήτηση και συχνά την επίλυση πολλών θεμάτων σχετικών με την ειδικότητα. Συχνά η επιτροπή θα οργανώσει μια συνάντηση με σκοπό την επίλυση συγκεκριμένου ζητήματος ή τη συζήτηση συγκεκριμένου θέματος. Οι εμπειρογνώμονες από όλο τον κόσμο, ανεξάρτητα από το αν είναι μέλη του ISAKOS ή όχι, προσκαλούνται σε αυτές τις συναντήσεις που συνήθως καταλήγουν στα κοινά σημεία.
Αυτές οι συναντήσεις συναίνεσης οδηγούν συνήθως σε δημοσίευση κοινών σημείων σχετικά με το θέμα. Αυτή η τακτική σχετικά με ένα αμφιλεγόμενο θέμα, έχει πολύ καλύτερα αποτελέσματα στην επίλυση θεμάτων συγκριτικά με την  άποψη ενός μόνο έμπειρου επιστήμονα.
Αρκετές δημοσιεύσεις με αποτελέσματα τέτοιων συναντήσεων συναίνεσης που έχουν διοργανωθεί από την ISAKOS, είναι διαθέσιμες για τα μέλη της εταιρείας και πολλά από αυτά έχουν δημοσιευθεί σε αξιόλογα επιστημονικά ορθοπαιδικά περιοδικά.
Μέσα από τον ιστότοπο της ISAKOS και τις ανά τον κόσμο συνδέσεις της εταιρείας, τα μέλη είναι σε θέση να δουν πολλά εκπαιδευτικά βίντεο πάνω σε επίκαιρα θέματα. Επίσης διατίθενται βίντεο χειρουργικών τεχνικών. Πολλά από αυτά έχουν εγραφεί κατά τη διάρκεια προηγούμενων συνεδρίων και άλλα έχουν προσφερθεί από ορθοπαιδικούς χειρουργούς προς όφελος των μελών της ISAKOS.
Εκδηλώσεις εγκεκριμένες από την ISAKOS.
Οι Εθνικές εταιρείες διοργανώνουν εκδηλώσεις στις οποίες, εκτός από τα μέλη τους, προσελκύουν συμετέχοντες από άλλες χώρες και την ευρύτερη γεωγραφική περιοχή. Οι Εθνικές εταιρείες έχουν τη δυνατότητανα υποβάλουν αίτηση στην ISAKOS για έγκριση του προγράμματος της εκδήλωσης τους. Αυτό εξετάζεται από την Επιστημονική Επιτροπή και εάν εγκριθεί, τότε μπορεί να δημοσιευθεί και να κοινοποιηθεί. Η έγκριση αυτή προσφέρει ενισχυμένη αξιοπιστία στον επιστημονικό χαρακτήρα της εκδήλωσης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μετάφραση στα Ελληνικά:
Κατηγορία:Επιχειρήσεις Κατηγορία:Ορθοπεδική
Λουίς ντε Γκίντος
Ο Λουίς ντε Γκίντος Χουράδο (Luis de Guindos Jurado, Μαδρίτη, 16 Ιανουαρίου 1960) είναι Ισπανός οικονομολόγος και πολιτικός, μέλος του Λαϊκού Κόμματος και νυν αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Είναι μέλος του ισπανικού Ανώτερου Σώματος Εμπόρων και Οικονομολόγων του Κράτους και κατά τη διάρκεια των δύο κυβερνήσεων του Χοσέ Μαρία Αθνάρ (1996-2004) είχε αναλάβει διάφορα πόστα. Έχει εργαστεί σε εταιρείες που προσφέρουν οικονομικές υπηρεσίες, όπως την Lehman Brothers, στην οποία διατέλεσε μέλος του Συμβουλευτικού της Συμβουλίου σε ευρωπαϊκό επίπεδο και διοικητής στην Ισπανία και την Πορτογαλία μέχρι την πτώχευσή της το 2008. Ήταν επίσης διευθυντής του ισπανικού Εταιρικού Ινστιτούτου (στα ισπανικά, Instituto de Empresa) από το 2010 και ανήκε στο Διοικητικό Συμβούλιο της εταιρείας ηλεκτροδότησης Endesa.
Βιογραφία
Διπλωματούχος Οικονομικών κι Επιχειρηματικών Επιστημών από το CUNEFF, ο Λουίς ντε Γκίντος υπήρξε σύμβουλος-συνεργάτης στην συμβουλευτική εταιρεία AB μεταξύ 1988 και 1996. Ξεκίνησε την πορεία του στην πολιτική μετά την νίκη του Λαϊκού Κόμματος στις γενικές εκλογές του 1996. Θήτευσε ως σύμβουλος του Γενικού Γραμματέα του Κράτους για την Οικονομία και του επικεφαλής του Τεχνικού Γραφείου της Γενικής Γραμματείας Εμπορίου. Τον Δεκέμβριο του 1996 ανακηρύχτηκε Γενικός Διευθυντής της Οικονομικής Πολιτικής. Υπήρξε επίσης μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της ισπανικής εταιρείας σιδηροδρόμων Renfe μεταξύ 1997 και 2000, του Ινστιτούτου Επίσημης Πίστωσης (Instituto de Crédito Oficial) από το 2000 μέχρι το 2002 και της Κρατικής Εταιρείας Κρατικών Βιομηχανικών Μετοχών. Υπήρξε Κρατικός Γραμματέας Οικονομίας στην τελευταία κυβέρνηση του Αθνάρ (2002-2004), όταν και αρνήθηκε σε δηλώσεις του την ύπαρξη μια «οικοδομικής φούσκας» (burbuja inmobiliaria) στην Ισπανία.
Στην θέση του Κρατικού Γραμματέα Οικονομίας τον αντικατέστησε ο σοσιαλιστής Ντανιέλ Βεγάρα μετά την νίκη του κόμματός του στις γενικές εκλογές του Μαρτίου του 2004, κατά τις οποίες ανέλαβε την σύνταξη μέρους του οικονομικού προγράμματος του Λαϊκού Κόμματος. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου έκτισε μια στενή σχέση με τον Αντιπρόεδρο Οικονομίας Ροδρίγο Ράτο.
Επιστροφή στον ιδιωτικό τομέα
Τον Σεπτέμβριο του 2004, μόλις τρεις μήνες μετά την εκλογική ήττα του Λαϊκού Κόμματος, διορίστηκε μέλος του Συμβουλευτικού Συμβουλίου για τις δραστηριότητες στην Ευρώπη της επενδυτικής τράπεζας Lehman Brothers. Μετά από ένα χρόνο ως επισκέπτης καθηγητής στην Σχολή Οικονομικών του Πανεπιστημίου της Ναβάρας, το 2006 διορίστηκε Διευθυντής της ίδιας τράπεζας στην Ισπανία και την Πορτογαλία, όπου και εργάστηκε μέχρι την πτώχευσή της το 2008. Στη συνέχεια υπήρξε υπεύθυνος του οικονομικού οργανισμού Pricewaterhouse Coopers και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της τράπεζας Mare Nostrum μέχρι τον διορισμό του ως υπουργό οικονομικών από τη νέα κυβέρνηση του Μαριάνο Ραχόι τον Δεκέμβριο του 2011.
Το 2010 συμμετείχε ως συντονιστής στην έκδοση ενός βιβλίου από το ίδρυμα FAES που μπορεί να θεωρηθεί ως το εγχειρίδιο που περιγράφει τις ιδεολογικές βάσεις της οικονομικής πολιτικής του Λαϊκού Κόμματος και που κινείται μεταξύ δύο βασικών αξόνων: την δραστική συγκράτηση των δημοσίων δαπανών στην δημόσια διοίκηση και τις μεταρρυθμίσεις στον εργασιακό και οικονομικό χώρο.
Υπουργός Οικονομίας και Ανταγωνισμού
Στις 22 Δεκεμβρίου του 2011 ορκίστηκε υπουργός Οικονομίας και Ανταγωνισμού μετά την πρόταση που δέχθηκε από τον Μαριάνο Ραχόι για να αποτελέσει μέρος της Κυβέρνησης του Λαϊκού Κόμματος στην επαύριο των νικηφόρων εκλογών του 2011. Ο διορισμός αυτός προκάλεσε κριτικές από διάφορα μέσα και κοινωνικές ομάδες δεδομένου του πρότερου ρόλου του ντε Γκίντος ως διευθυντή στην Lehman Brothers, ενός από τους ενόχους για την οικονομική κρίση. Επιπλέον, ο διορισμός του συνέπεσε με την τοποθέτηση σε πολιτικές και οικονομικές θέσεις-κλειδί τεχνοκρατών πρώην στελεχών των επενδυτικών τραπεζών (όπως για παράδειγμα τον ορισμό του Λουκά Παπαδήμου και του Μάριο Μόντι ως πρωθυπουργούς της Ελλάδας και της Ιταλίας χωρίς εκλογές ή του Μάριο Ντράγκι, πρώην στελέχους της Goldman Sachs, ως προέδρου της ΕΚΤ) μα και με την αντίστροφη πορεία πολλών στελεχών την Κομισιόν προς τον επενδυτικό τομέα.
Οι πρώτες του κινήσεις μέσα στο υπουργείο ήταν η προετοιμασία ενός σχεδίου περικοπών με σκοπό τον έλεγχο του ελλείμματος, που εκείνη την εποχή αποδείχθηκε δύο μονάδες μεγαλύτερο από αυτό που είχε προβλεφθεί, κυρίως λόγω του χρέους των Περιφερειών (Αυτονομιών). Οι απειλές του Ντε Γκίντος για επιβολή σχεδίων προϋπολογισμού στις Περιφέρειες προκάλεσε την αντίδραση ορισμένων, καθώς έβλεπαν σε αυτές μία άμεση επίθεση στην αυτονομία τους.
Σημειώσεις
Κατηγορία:Ισπανοί πολιτικοί
Κάλιμπαν (δορυφόρος)
Ο Κάλιμπαν (αγγλικά: Caliban) ή Ουρανός XVΙ (Uranus XVΙ) στην Αστρονομία είναι ένας μικρός φυσικός δορυφόρος του πλανήτη Ουρανού, ο δεύτερος σε διαστάσεις από όσους περιφέρονται σε ανάδρομη φορά γύρω από τον πλανήτη. Η αρχική προσωρινή ονομασία που του είχε δοθεί ήταν S/1997 U 1.
Ο Κάλιμπαν ανακαλύφθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 1997 από τους Μπρετ Γκλάντμαν, Philip D. Nicholson, Joseph A. Burns και John J. Kavelaars, που χρησιμοποίησαν το μεγάλο τηλεσκόπιο (των 5 μέτρων) του Όρους Πάλομαρ. Μαζί με τον Κάλιμπαν ανακαλύφθηκε και ο Σύκοραξ. Προσδιορισμένος ως Uranus XVI, ο νέος δορυφόρος έλαβε το κανονικό του όνομα από το δαίμονα Κάλιμπαν του θεατρικού έργου του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ «Η Τρικυμία».
Ο Κάλιμπαν συμπληρώνει μία πλήρη περιφορά γύρω από τον Ουρανό σε 579,7 γήινες ημέρες, ακολουθώντας μία αρκετά έκκεντρη τροχιά (εκκεντρότητα 0,1588). Η απόστασή του από τον Ουρανό κυμαίνεται μεταξύ 6.083.000 και 8.379.000 χλμ. (μέση, ο μεγάλος ημιάξονας, 7.231.000 χλμ.). Η μέση ταχύτητα της περιφοράς περί τον Ουρανό είναι 3.265 χιλιόμετρα την ώρα. Η τροχιά είναι ανάδρομη και η κλίση της ως προς την εκλειπτική είναι 139,89°, ενώ η κλίση ως προς το ισημερινό επίπεδο του Ουρανού είναι 120,28°. Οι τροχιακές παράμετροι υποδεικνύουν ότι ο Κάλιμπαν ίσως ανήκει στην ίδια τροχιακή ομάδα με τον δορυφόρο Στεφάνο, κάτι που σημαίνει ότι ίσως έχουν κοινή προέλευση.
Η μέση διάμετρος του Κάλιμπαν (παρότι μάλλον αποκλίνει σημαντικά από το σφαιρικό σχήμα) έχει εκτιμηθεί (το έτος 2005) σε 72 χλμ. (για λευκαύγεια 0,04), τιμή που αντιστοιχεί σε επιφάνεια περίπου 16.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων.
Η μάζα του Κάλιμπαν εκτιμάται σε 740 τρισεκατομμύρια τόνους, τιμή που αντιστοιχεί σε μέση πυκνότητα 1,5 γραμμάριο ανά cm3, σε επιτάχυνση της βαρύτητας στην επιφάνεια περί τα 0,02 m/sec2 (δηλαδή η βαρύτητα εκεί είναι 490 φορές ασθενέστερη από αυτή στην επιφάνεια της Γης) και σε ταχύτητα διαφυγής 45 m/sec.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φυσικοί δορυφόροι Ουρανού
Δήμος Μακράκης (πετοσφαιριστής)
Ο Δήμος Μακράκης (γεννημένος στις 23 Μαΐου του 1996) είναι Έλληνας πετοσφαιριστής που αγωνίζεται στην ομάδα του Νέστορα Θεσσαλονίκης στη θέση του ακραίου.
Καριέρα
Ο Δήμος Μακράκης ξεκίνησε την καριέρα του από τις ακαδημίες του Ασκληπιού Τρικάλων το 2010, όπου αγωνίστηκε μέχρι και το 2014. Το καλοκαίρι του 2014 μεταπήδησε στον ΠΑΟΚ με υποσχετική, κατακτώντας το νταμπλ του 2015 και το πρωτάθλημα του 2016. Το καλοκαίρι του 2016 ανακοινώθηκε από τον Νέστορα Θεσσαλονίκης.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της πετοσφαίρισης Κατηγορία:Πετοσφαιριστές ΠΑΟΚ
Κρατικό Πανεπιστήμιο της Μολδαβίας
Το Κρατικό Πανεπιστήμιο της Μολδαβίας (USM ; ρουμάνικα : Universitatea de Stat din Moldova) είναι πανεπιστήμιο στο Κισινάου της Μολδαβίας.
Ιστορία
Το πανεπιστήμιο ιδρύθηκε την 1η Οκτωβρίου 1946 με την ονομασία Κρατικό Πανεπιστήμιο του Κισινάου. Αρχικά είχε 320 φοιτητές εγγεγραμμένους σε 5 σχολές (Φυσική και Μαθηματικά, Γεωλογία και Ποδολογία, Ιστορία και Φιλολογία, Βιολογία, Χημεία). Στα 12 τμήματα δίδασκαν 35 καθηγητές. Μεταξύ των εμπνευστών ίδρυσης του πανεπιστημίου ήταν ο Μάκαρι Ράντου και ο Μιχαήλ Πάβλοφ.
Το 1969 το Κρατικό Πανεπιστήμιο της Μολδαβίας εντάχθηκε στη Διεθνή Ένωση Πανεπιστημίων ως πληρεξούσιο μέλος. Το κύρος του στη διεθνή σκηνή έχει ενισχυθεί από τους 14 επιστήμονες από 9 χώρες παγκοσμίως που έχουν λάβει τον τίτλο του Doctor Honoris Causa από το Κρατικό Πανεπιστήμιο της Μολδαβίας. Έχει συνάψει πάνω από 60 συμφωνίες συνεργασίας στον τομέα της εκπαίδευσης και της επιστήμης με πανεπιστημιακά κέντρα σε 25 χώρες. Σε αυτό το πανεπιστήμιο έχουν σπουδάσει φοιτητές από περίπου 80 χώρες του κόσμου.
Οργάνωση
Το πανεπιστήμιο είναι οργανωμένο σε τμήματα :
Παραπομπές
Κατηγορία:Πανεπιστήμια Κατηγορία:Εκπαίδευση στη Μολδαβία
Τακσίμ ΣΚ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Τουρκίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1940 Κατηγορία:Τακσίμ ΣΚ
Σοσιαλδημοκρατική Ένωση Μακεδονίας
Η Σοσιαλoδημοκρατική Ένωση Μακεδονίας (Социјалдемократски сојуз на Македонија, Σοτσιαλντεμοκράτσκι σόγιουζ να Μακεντόνιγια) είναι πολιτικό κόμμα της Βόρειας Μακεδονίας.
Αποτελεί μετεξέλιξη της Ένωσης Κομμουνιστών Μακεδονίας.
Κέρδισε τις εκλογές του Οκτωβρίου 1994 σε συνεργασία με το Φιλελεύθερο και το Σοσιαλιστικό Κόμμα. Έλαβε 62 έδρες στη Βουλή και ο επικεφαλής του, ο Μπράνκο Τσερβένκοφσκι έγινε πρωθυπουργός.
Σε έκτακτο συνέδριο το Σεπτέμβριο του 2008 πρόεδρος του κόμματος εξελέγη ο ως τότε αντιπρόεδρός του και δήμαρχος της Στρώμνιτσας, Ζόραν Ζάεφ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σοσιαλδημοκρατικά κόμματα Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα στη Βόρεια Μακεδονία
Φιγαλεία Ηλείας
Η Φιγαλεία (παλαιότερη ονομασία: Παύλιτζα) είναι χωριό του νομού Ηλείας. Αποτελεί κοινότητα του δήμου Ζαχάρως (με 184 κατοίκους το 2001) και δημοτική ενότητα.
Παραπομπές
Φιγαλεια Κατηγορία:Δήμος Ζαχάρως
Ιερά Μητρόπολις Κωνσταντίας και Αμμοχώστου
Η Ιερά Μητρόπολις Κωνσταντίας και Αμμοχώστου είναι μια από τις Μητροπόλεις της Εκκλησίας της Κύπρου. Γνωστός επίσκοπός της υπήρξε ο Άγιος Επιφάνιος, Αρχιεπίσκοπος Σαλαμίνας. Έδρα της Μητρόπολης είναι η Αμμόχωστος, αλλά λόγω της τουρκικής εισβολής του 1974 φιλοξενείται στο Παραλίμνι. Επίσκοπος της Μητροπόλεως από τις 11 Μαΐου 2007 είναι ο (από Τριμυθούντος, 1996-2007) κ. Βασίλειος (Καραγιάννης).
Ιστορικά στοιχεία
Υπάρχει κάποια συσχέτιση της Επισκοπής με την Επισκοπή Σαλαμίνος και όπως φαίνεται η Σαλαμίνος προϋπήρξε της Κωνσταντίας, από την οποία ίσως να αντικαταστάθηκε. Από το 2007 που επανασυστάθηκε η επισκοπή Κωνσταντίας ως «Ιερά Μητρόπολις Κωνσταντίας-Αμμοχώστου», εδρεύει στο Παραλίμνι μέχρι της ημέρα απελευθερώσεως της κανονικής της έδρας της πόλεως Αμμοχώστου.
Σύνδεσμοι
Κωνσταντια Κατηγορία:Αμμόχωστος
Μουσική σημειογραφία
Μουσική σημειογραφία ή μουσική γραφή ονομάζεται κάθε συμβολογραφικό σύστημα, μέσω του οποίου καταγράφονται τα διάφορα είδη μουσικής. Το πλέον διαδεδομένο τέτοιο σύστημα είναι το Δυτικό, ενώ μεγάλης σπουδαιότητας -μεταξύ άλλων- θεωρούνται τα αντίστοιχα συστήματα του Βυζαντίου, της Ινδίας, αλλά και της Αρχαίας Ελλάδας.
Ιστορικά στοιχεία
Η μουσική σημειογραφία πρωτοεμφανίζεται σε ένα σφηνοειδούς γραφής πλακίδιο της πόλης Νιπούρ (Ιράκ), η οποία χρονολογείται στα 2000 π.Χ. Το κείμενο που φέρει περιέχει αποσπάσματα με μουσικές εκτελεστικές οδηγίες, περιγράφει ότι η μουσική σύνθεση βασίζεται στη διατονική κλίμακα, και ειδικότερα με χρήση των διαστημάτων τρίτης · ένα άλλο πλακίδιο του 1250 π.Χ. εμφανίζει μια εξελιγμένη μορφή της ίδιας σημειογραφίας. Αν και η ερμηνεία της σημειογραφίας αυτής καθεαυτής παραμένει αντικείμενο αμφιλογίας, είναι εντούτοις ξεκάθαρη η αναφορά στα ονόματα των χορδών μιας λύρας, το χόρδισμα της οποίας περιγράφεται σε άλλα πλακίδια. Το ότι οι πληροφορίες που φέρουν τα πλακίδια είναι αποσπασματικές δεν αναιρεί το γεγονός ότι τα εν λόγω πλακίδια αντιπροσωπεύουν μέχρι στιγμής την παλαιότερη μορφή καταγραφής μουσικής σε όλο τον κόσμο.
Αρχαία Ελλάδα
thumb|300px|Σύγχρονη απόδοση του έργου "[[Επιτάφιος του Σείκιλου". Αποτελεί για πολλούς την αρχαιότερη ολοκληρωμένη μουσική σύνθεση σε ελληνικό σύστημα μουσικής σημειογραφίας. Την μουσική σημειογραφία αποτελούν τα σύμβολα πάνω από το ελληνικό κείμενο.]]
Το σύστημα μουσικής γραφής στην Αρχαία Ελλάδα είχε τη δυνατότητα αναπαράστασης του τονικού ύψους, αλλά και της διάρκειας κάθε νότας· η αναπαράσταση της λειτουργικής αρμονίας ήταν ως έναν βαθμό εντός των δυνατοτήτων της. Υπήρξε σε χρήση από το αργότερο τον 6ο π.Χ. αιώνα, έως τα τέλη του 4ου μ.Χ. αιώνα: από τους οκτώ αυτούς αιώνες μουσικής καταγραφής σώζονται αρκετά έργα, τόσο καθ' ολοκληρίαν, όσο και αποσπάσματα. Ένα τέτοιο ολόκληρο έργο αποτελεί και ο "Επιτάφιος του Σείκιλου", το οποίο χρονολογείται μεταξύ των 2ου π.Χ. και του 1ου μ.Χ. αιώνων, ενώ σε χειρόγραφη μορφή σώζονται τρεις ύμνοι του Κρήτα μουσικού Μεσομήδη. Στο σύστημα αυτό τα μουσικά σύμβολα τοποθετούνται πάνω από το κείμενο (βλ. ένθετο παρ.), μια μουσική σημειογραφία που εξέπεσε την ίδια εποχή με την Παρακμή της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.
Βυζαντινή Αυτοκρατορία
thumb|left|200px|Σελίδα "Παπαδικής", έργο του δομέστικου [[Δαβίδ Ραιδεστινός|Δαβίδ Pαιδεστινού (1433, Mονή Παντοκράτορος, κώδ. 214)]] Η Βυζαντινή μουσική, ως θρησκευτική φωνητική μουσική, αποτελεί εξέλιξη της Αρχαίας ελληνικής μουσικής: βασίζεται στους τρόπους της Αρχαίας Ελλάδας, φέρει εντούτοις επιρροές από τη μουσική της προ-Ισλαμικής Εγγύς Ανατολής. Το μουσικό της σημειογραφικό σύστημα μοιράζεται πολλά κοινά χαρακτηριστικά με το αντίστοιχο Δυτικό, όπως το ότι είναι δεξιόστροφης κατεύθυνσης και μπορεί να διαμελιστεί σε μουσικά μέτρα. Η ειδοποιός της διαφορά συνίσταται στο ότι τα σύμβολά της δεν αναπαριστούν απόλυτους μουσικούς φθόγγους, αλλά είναι σχετικά το ένα ως προς το άλλο (αναπαριστούν πτώση ή άνοδο του τονικού ύψους, κάτι που έγκειται στον εκτελεστή να αναγνωρίσει κατά την ανάγνωση κάθε συμβόλου προς σύμβολο). Τα σύμβολα αυτά καθεαυτά αποτελούνται κυρίως από οριζόντιες κονδυλιές, οι λεγόμενοι "γάτζοι", ενώ ανάμεσα στα μέτρα εμφανίζονται ως υπενθυμήσεις ολογράφως κάποια φθογγόσημα, καθώς και ενδεχόμενες αλλαγές τρόπου και ρυθμικής αγωγής. Επιπρόσθετα σύμβολα χρησιμοποιούνται για την αναπαράσταση καλλωπισμών, καθώς και για την αρχική ένδειξη του τρόπου (εν είδει μουσικού κλειδιού).
Οι δεδομένοι φθόγγοι που χρησιμοποιούνται στη Βυζαντινή μουσική είναι οι εξής επτά: Πα, Βου, Γα, Δη, Κε, Ζω, Νη, οι οποίοι αντιστοιχούν στις Δυτικές νότες Ρε, Μι, Φα, Σολ, Λα, Σι, Ντο. Οι ακολουθούμενοι τρόποι είναι οκτώ και ονομάζονται "Ήχοι" -κατ' αντιστοιχία του Πυθαγόριου Οκταχόρδου. Στις μέρες μας, η Βυζαντινή μουσική σημειογραφία αποτελεί το πλέον διαδεδομένο σύστημα στις Ορθόδοξες Εκκλησίες, χωρίς ωστόσο να απουσιάζουν παρένθετες δυτικές επιρροές· ιδιαιτέρως οι έμπειροι ψάλτες μπορούν να προσαρμόζονται στο Δυτικό σύστημα, διατηρώντας τους καλλωπισμούς και τα μικροδιαστήματα με εμπειρικό τρόπο.
Περσία και Αραβικός κόσμος
Το 1252 ο Σάφι αλ-Ντιν αλ-Ουρμάουι ανέπτυξε ένα σύστημα μουσικής σημειογραφίας, όπου η αναπαράσταση του ρυθμού γινόταν μέσω γεωμετρικών παραστάσεων. Έκτοτε, πολλοί θεωρητικοί έχουν συμβάλλει στη μετεξέλιξη αυτού του συστήματος, με κύριο μέσο τη γραφική σημειογραφία. Για παράδειγμα, ένα παρόμοιο γεωμετρικό σύστημα του Κιέλ Γκούσταφσον εξεδόθη το 1987, στο οποίο ο ρυθμός αναπαρίσταται ως δισδιάστατη γραφική παράσταση.
Πάπας Ιννοκέντιος Θ΄
Ο Πάπας Ιννοκέντιος Θ΄ (Papa Innocenzo IX), κατά κόσμον Τζιοβάννι Αντόνιο Φατσινέτι (Giovanni Antonio Facchinetti, 20 Ιουλίου 1519 – 30 Δεκεμβρίου 1591) ήταν Πάπας από τις 29 Οκτωβρίου 1591 έως το θάνατό του στις 30 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους. Πριν το βραχύβιο ποντιφικάτο του, ήταν ένας Κανονικός νομομαθής, διπλωμάτης, και αρχιεπίτροπος κατά τη παποσύνη του Γρηγορίου ΙΔ΄ (1590-1591).
Μουσική σημειογραφία
Όψιμη Ευρώπη
Στο έργο του 7ου μ.Χ. αιώνα "Ετυμολογίαι", ο λόγιος και μουσικοθεωρητικός Ισίδωρος της Σεβίλλης αναφέρει πως είναι αδύνατη η καταγραφή της μουσικής. Παραταύτα, μέχρι τα μέσα του 9ου αιώνα ένα σύστημα με χρήση νευματικής σημειογραφίας είχε αρχίσει να αναπτύσεται σε ευρωπαϊκές μονές, κυρίως για την καταγραφή της λειτουργικής τους μουσικής, το Γρηγοριανό μέλος. Σημείο αναφοράς στο εν λόγω σύστημα αποτελούν τα νεύματα, κάτι που συντάσσεται ήδη με τη Βυζαντινό μουσικοσημειογραφικό σύστημα. Το πρωιμότερο τέτοιο σύστημα, γνωστό και ως Musica disciplina, εμφανίζεται στο έργο του Αυρηλιανού του Ρεομού (Aurelianus Reomensis) περί το 850 μ.Χ. Διάσπαρτα απομεινάρια ενός συστήματος γνωστό ως "Βησιγοτθικά νεύματα" μαρτυρούνται στην Ιβηρική Χερσόνησο πριν απ' αυτήν την εποχή, χωρίς ωστόσο να έχουν αποκρυπτογραφηθεί πλήρως. Η προβληματική του εν λόγω συστήματος συνίσταται στο ότι αναπαριστά μελωδικά περιγράμματα, καθιστώντας την ανάγνωση της μουσικής αδύνατη σε κάποιον που δεν την γνωρίζει ήδη.
Πάπας Ιννοκέντιος Θ΄
Βιογραφία
Ο Φατσινέττι, του οποίου η οικογένεια προερχόταν από το Κρόντο, στην επισκοπή της Νοβάρα, στη βόρεια Ιταλία, γεννήθηκε στην Μπολόνια στις 20 Ιουλίου 1519. ήταν δικηγόρος, και απόφοιτος το 1544 του Πανεπιστημίου της Μπολόνια, το οποίο διέπρεπε στη νομολογία, και έγινε γραμματέας του Καρδινάλιου Νίκολο Αρντινγκέλλι πριν εισέλθει στην υπηρεσία του Αλεσσάντρο Φαρνέζε, αδελφού του Δούκα της Πάρμας και εγγονού του Πάπα Παύλου Γ΄ (1534-1549), ενός από τους μεγαλύτερους πάτρονες της εποχής. Ο Καρδινάλιος, ο οποίος ήταν αρχιεπίσκοπος της Αβινιόν, έστειλε τον Φατσινέττι εκεί ως εκκλησιαστικό αντιπρόσωπο και μετά τον ανακάλεσε στη διευθέτηση των ζητημάτων του στην Πάρμα, όπου ήταν δραστήριος κυβερνήτης της πόλης,από το 1556 έως το 1558. Το 1560, ο Φατσινέττι ονομάστηκε επίσκοπος του Νικάστρο, στην Καλαβρία, και το 1562 ήταν παρών στην Σύνοδο του Τρέντο. Ο Πάπας Πίος Ε΄ (1566-1572) τον έστειλε ως νούντσιο στη Βενετία το 1566 για να μεγαλώσει την παπική συμμαχία με την Ισπανία και τη Βενετία εναντίον των Τούρκων, η οποία τελικά κατέληξε στη νίκη στο Λεπάντο το 1571. Εγκαταλείποντας την έδρα του για να κυνηγήσει την καριέρα του στη Ρώμη, ονομάσθηκε κατ' όνομα Λατίνος Πατριάρχης της Ιερουσαλήμ το 1572.
Μουσική σημειογραφία
Όψιμη Ευρώπη
Η διευθέτηση του προβλήματος της αναπαράστασης ενός απόλυτου τονικού ύψους, λύθηκε μερικώς με την επινόηση του πενταγράμμου· αρχικά, αποτελούνταν από μία μόνο γραμμή, που σταδιακά εξελίχθηκε στις τέσσερις παράλληλες γραμμές, και αρκετά αργότερα στις πέντε. Το τετράγραμμο αυτό σύστημα αποδίδεται στον Ιταλό θεωρητικό Γκουίντο ντ' Αρέτσο, ο οποίος εξέφρασε τους σχετικούς προβληματισμούς του στη διατριβή του με τίτλο Micrologus. Εδώ, η κάθετη θέση του κάθε συμβόλου επί του τετραγράμμου δείχνει έναν συγκεκριμένο μουσικό τόνο, πάντα με βάση αναφοράς κάποιον μουσικό τρόπο· καθοριστικής σημασίας είναι βέβαια το μουσικό κλειδί στην αρχή του τετραγράμμου, βάσει του οποίου συσχετίζονται τα ακολουθούμενα σύμβολα. Το σύστημα αυτό χρησιμοποιείται ακόμη και στις μέρες μας για το Γρηγοριανό μέλος και μεσαιωνικές ψαλμωδίες, άλλα ωστόσο πεντάγραμμα, με διαφορετικό αριθμό γραμμών, χρησιμοποιήθηκαν κατά τόπους και καιρούς, για να εξυπηρετήσουν άλλα είδη μουσικής. Το «κανονικό» πεντάγραμμο εισήχθη αρχικά στη Γαλλία του 15ου αιώνα, η χρήση του οποίου αποτέλεσε πανευρωπαϊκή νόρμα μέχρι τα τέλη του 16ου αιώνα· άλλες μορφές πενταγράμμων (π.χ. οκτώ γραμμών) συνέχισαν να χρησιμοποιούνται ακόμη και μέχρι τα τέλη του 17ου αιώνα.
Πάπας Ιννοκέντιος Θ΄
Παπική εξουσία
Κατά τη παποσύνη του ασθενικού Γρηγόριου ΙΔ΄, ο οποίος υπέφερε από κρίσεις ελονοσίας, το φορτίο της παπικής διοίκησης έπεσε στους ώμους του. Ακόμα και πριν ο Γρηγόριος ΙΔ΄ πνεύσει τα λοίσθια, Ισπανικές και αντισπανικές φατρίες έκαναν προεκλογική προπαγάνδα για τον επόμενο Πάπα. Η αυταρχική παρεμβολή του Φιλίππου Β΄ της Ισπανίας (1556-1598) στο προηγούμενο κογκλάβιο δεν ξεχάσθηκε: Έλεγχε όλους εκτός από επτά καρδινάλιους. Αυτή την περίοδο το Ισπανικό κόμμα στο Κολλέγιο των Καρδιναλίων δε έφθασε σε τέτοιο σημείο, αλλά ακόμη έλεγχαν μια πλειοψηφία, και μετά από ένα σύντομο κογκλάβιο ανέβασαν τον φατσινέττι στον παπικό θρόνο ως Πάπα Ιννοκέντιο Θ΄. Επιμελής στην προέλευση της επιτυχίας του, Ο Ιννοκέντιος Θ΄ υποστήριξε, κατά τη δίμηνη παπική θητεία του, την υπόθεση του Φιλίππου Β΄ και την Καθολική Λίγκα εναντίον του Ερρίκου Δ΄ της Γαλλίας (1589-1610) στους εμφύλιους Θρησκευτικούς Πολέμους (1562-1598), όπου ένας παπικός στρατός ήταν στο πεδίο. Ο θάνατος, όμως, δεν επέτρεψε την πραγματοποίηση των σχεδίων του Ιννοκέντιου Θ΄.
Μουσική σημειογραφία
Όψιμη Ευρώπη
Η εξέλιξη της σημειογραφίας διέθετε πλέον τη δυνατότητα καταγραφής απόλυτων τονικών υψών, δεν κατάφερνε ωστόσο να καλύψει το κενό όσον αφορά στην καταγραφή του ρυθμού. Στο δοκίμιο του 12ου αιώνα "De Mensurabili Musica" (περί μετρικής της μουσικής) επιχειρείται μια επεξήγηση των έξι ρυθμικών τρόπων, που ήταν σε χρήση εκείνη την εποχή, χωρίς ωστόσο να μας είναι πλέον γνωστή η δημιουργία τους. Οι ρυθμικοί αυτοί τρόποι ήταν όλοι σε τρίσημο μέτρο και διέθεταν περιορισμένα ρυθμικά πρότυπα (μοτίβα), πανω στα οποία μπορούσε να εκτελεστεί κάποιο μέλος. Αυτό αποτελούσε σφάλμα για τον Γερμανό μουσικοθεωρητικό Φράνκο της Κολωνίας, ο οποίος εξέθεσε μια νέα οπτική στο έργο "Ars cantus mensurabilis" (η τέχνη του έμμετρου μέλους). Η πρότασή του ήταν ότι κάθε νότα θα έπρεπε να διαθέτει ανεξάρτητη ρυθμική αγωγή, η αναπαράσταση της οποίας θα μπορούσε να γίνει με χρήση σχημάτων· στη λεγόμενη "Φρανκονιανή σημειογραφία", συγκεκριμένα σχήματα νοτών συμβόλιζαν καθιερωμένα χρονικά μήκη, κάτι που δεν απέχει από το σημερινό καθεστώς. Τον 15ο αιώνα εισήχθησαν οι διαστολές, διαμελίζοντας τη μελωδία σε άνισα ρυθμικά τμήματα, καθώς η μουσική της εποχής ήταν εν πολλοίς ακανόνιστου ρυθμού· η καθιέρωση της ισόμετρης διαστολής έγινε κοινό κτήμα περί τα τέλη του 17ου αιώνα, οπότε και συγκεκριμενοποιήθηκαν τα ρυθμικά πρότυπα.
Πάπας Ιννοκέντιος Θ΄
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πάπες Κατηγορία:Ιταλοί Πάπες Κατηγορία:Πάπες 16ου αιώνα
Μουσική σημειογραφία
Όψιμη Ευρώπη
thumb|300px|Η παρτιτούρα του ύμνου "Ut queant laxis", σε μεσαιωνική και σύχρονη σημειογραφία Η ονοματοδοσία των νοτών, τέλος, αποδίδεται στον Γκουίντο ντ' Αρέτσο, ο οποίος δίδαξε τον μουσικό συλλαβισμό (το γνωστό σολφέζ) με βάση τον ύμνο στον Άγιο Ιωάννη τον Βαπτιστή "Ut queant laxis": η αρχική συλλαβή κάθε στίχου αντιστοιχεί στην ακολουθία των νοτών μιας κλίμακας, όπως φαίνεται παρακάτω (σημειώσατε, η παλαιά ονομασία του Ντο είναι Ουτ).
Οι στίχοι του ποιήματος μεταφράζονται ως εξής: «Για να μπορέσουν οι υπηρέτες σου να τιμήσουν με δυνατές φωνές τις θαυμαστές σου πράξεις, εξάλειψε την αμαρτία από τα ακάθαρτα χείλη τους, Άγιε Ιωάννη».
Κίνα
Τα αρχαιότερα δείγματα μουσικής αναφοράς στην Κίνα αποτελούν κάποιες επιγραφές, εγχάρακτες σε μουσικά όργανα που βρέθηκαν στο Μνήμα του Μαρκησίου Υε του Τσενγκ († 433 π.Χ.). Τα 41 σετ μεταλλικών ελασμάτων και οι 65 καμπάνες φέρουν μακροσκελείς επιγραφές που αφορούν στο χόρδισμα, κλίμακες και τη μεταφορά τους, ενώ παράγουν ακόμη τα τονικά ύψη στα οποία αναφέρονται. Αν και δεν βρέθηκαν καταγεγραμμένα μουσικά κομμάτια, οι επιγραφές μαρτυρούν την ύπαρξη κάποιου συστήματος, που επέτρεπε επαρκώς την καταγραφή της μουσικής. Δύο τέτοια συστήματα ονοματοδοσίας φθόγγων ήταν σε ισχύ, ένα σχετικό ως προς τα τονικά ύψη, και ένα με απόλυτους μουσικούς φθόγγους. Το πρώτο προσεγγίζει αρκετά το σύστημα σολφέζ, που χρησιμοποιείται στη Δύση.
thumb|αριστερά|Κινέζικη σημειογραφία τύπου Γκονγκτσέ, από έκδοση του 1895 Ο τύπους γκουτσίν (guqin) αφορά σε ένα είδος ταμπλατούρας, με όποια περιπλοκότητα και μοναδικότητα αυτό συνεπάγεται: στην πρώιμη μορφή του αποτελείται από γραμμένες λέξεις, που περιγράφουν βήμα-προς-βήμα τον τρόπο εκτέλεσης μιας μελωδίας -ένα είδος περιγραφικής σημειογραφίας. Στη νεότερη εκδοχή του τα ιδεογράμματα δίνουν οδηγίες για τον τρόπο εκτέλεσης, χωρίς ωστόσο να υπάρχει σαφής ένδειξη του ρυθμού, με εξαίρεση τα σημεία παύσης (φραζάρισμα). Οι συλλογές που περιέχουν ταμπλατούρες τύπου γκουτσίν ονομάζονται τσινπού (qinpu).
Στη σημειογραφία γκονγκτσέ (gongche) χρησιμοποιούνται κινέζικα ιδεογράμματα για την ονοματοδοσία της κλίμακας και των συναποτελούμενων φθόγγων.
Μέχρι το 1900, η αριθμητική μουσική σημειογραφία (πιθανότατα προσαρμογή του γαλλικού συστήματος Galin-Paris-Cheve και ονομαζόμενη στα κινέζικα Τζιανπού [jianpu]) ήταν σε ευρεία χρήση. Πρόκειται για σημειογραφία συσχετισμού (σύστημα μεταφερόμενου Ντο), όπου οι αριθμοί 1 έως 7 αντιστοιχούν στις δυτικές νότες ντο, ρε, μι, φα, σολ, λα και σι. Η θέση της οκτάβας ερμηνεύται με σημεία στίξης πάνω ή κάτω από τους αριθμούς, ενώ το σύστημα χρησιμοποιεί οπλισμούς, διαστολές και άλλα δάνεια σύμβολα από τη δυτική μουσική σημειογραφία. Ο κάθε αριθμός ακολουθείται από οξείες, ο αριθμός των οποίων νοείται ως αξίες τετάρτων, έτσι π.χ. 3΄΄΄ μεταφράζεται ως μι τέταρτο παρεστιγμένο. Για τις μικρότερες αξίες (όγδοα, δέκατα-έκτα κλπ) ο αριθμός φέρει ανάλογο αριθμό υπογραμμίσεων (μία υπογράμμιση ισούται με όγδοο).
Πηγές
Κατηγορία:Μουσική θεωρία Κατηγορία:Μουσική σημειογραφία
Αλμίρα (Χαίντελ)
Αλμίρα (Der in Krohnen erlangte Glücks-Wechsel, ή Almira, Königin von Castilien ) (HWV 1) ονομάζεται η πρώτη όπερα (Singspiel) του Γκέοργκ Φρίντριχ Χαίντελ σε λιμπρέτο του Φ.Κ. Φόιστκινγκ.
Η πρεμιέρα της όπερας έγινε στο θέατρο του Gänsemarkt (Αμβούργο) στις 8 Ιανουαρίου 1705 υπό την διεύθυνση του Ράινχαρντ Κάιζερ, που αρχικά επρόκειτο να αναλάβει τη μουσική του λιμπρέτου. Το ιταλικό λιμπρέτο έγραψε ο Τζούλιο Παντσιέρι στην Βενετία το 1691 και χρησιμοποιήθηκε από τον Τζουζέπε Μπονινβέντι για μια όπερά του. Η μετάφραση που χρησιμοποίησε ο Χαίντελ έγινε από τον Φόιστκινγκ, ενώ κάποια μέρη έμειναν αμετάφραστα. Συνολικά 15 άριες περιέχουν κείμενο στην Ιταλική γλώσσα ενώ το υπόλοιπο λιμπρέτο είναι στη Γερμανική. Η Αλμίρα σημείωσε μεγάλη επιτυχία, ενώ παίχτηκε είκοσι φορές συνολικά μέχρι να αντικατασταθεί από την επόμενη όπερα του Χαίντελ, τον Νέρωνα. Το 1732 η όπερα εκτελέστηκε ακόμα μία φορά σε μία έκδοση επιμελημένη από τον Γκέορκ Φίλιπ Τέλεμαν. Η πρώτη σύγχρονη εκτέλεση της Αλμίρας έγινε στις 23 Φεβρουαρίου 1985 στην Όπερα της Λειψίας.
Πλοκή
Η υπόθεση του έργου εκτυλίσσεται στη Βαγιαδολίδ, χωρίς να προσδιορίζεται ο χρόνος και είναι φανταστική. Η πρωταγωνίστρια Αλμίρα (υψίφωνος), στέφεται Βασίλισσα της Καστίλης από τον κηδεμόνα της, Κονσάλβο (βαθύφωνος) και σύμφωνα με τους όρους της διαθήκης του πατέρα της υποχρεώνεται να νυμφευτεί ένα μέλος της οικογένειας του Κονσάλβο, αν και η ίδια είναι ερωτευμένη με το γραμματέα της, Φερνάνδο (τενόρος). Μετά από μία σειρά παρεξηγήσεων και δολοπλοκιών, αποδεικνύεται ότι ο Φερνάνδο είναι στην πραγματικότητα ο μικρότερος γιος του Κονσάλβο.
Η υπόθεση του έργου
Τόπος: Βαγιαδολίδ
Πράξη 1
Η πριγκίπισσα Αλμίρα έχει κληρονομήσει τον θρόνο του νεκρού πατέρα της και η όπερα ξεκινά με τη στέψη της από τον κηδεμόνα της, Κονσάλβο. Όμως είναι στεναχωρημένη, καθώς ο Κονσάλβο ισχυρίζεται ότι η τελευταία επιθυμία του πατέρα της, ήταν να νυμφευθεί ένα μέλος της οικογένειας του και επειδή έχει μόνο ένα γιο, έναν άπληστο αξιωματούχο, τον Οσμάν, ο πατέρας της μάλλον επιθυμούσε να τον παντρευτεί. Αυτή η είδηση είναι θλιβερή για την Αλμίρα, καθώς έχει ερωτευτεί σφοδρά τον ιδιωτικό γραμματέα της, έναν νεαρό από άγνωστη οικογένεια, που ονομάζεται Φερνάρντο. Ο Οσμάν δεν θέλει να νυμφευθεί την Αλμίρα, γιατί κι αυτός είναι ήδη ερωτευμένος με την πριγκίπισσα Εντίλια. Η Αλμίρα χαίρεται από την είδηση αυτή, όμως στεναχωριέται γιατί πιστεύει ότι ο Φερνάρντο φλερτάρει την Εντίλια. Όταν το μαθαίνει και ο Οσμάν, απογοητεύεται κι έτσι παρευρίσκεται σε μια γιορτή που έχει διοργανώσει η Μπελάντε, πριγκίπισσα της Αράντα.
Πράξη 2
Η πριγκίπισσα Μπελάντε έχει ερωτευτεί τον Οσμάν αλλά ο πατέρας του, ο Κονσάλβο δεν τη θεωρεί κατάλληλη για τον γιο του κι έτσι προσπαθεί να εμποδίσει τον έρωτά τους. Ο Οσμάν, αν και είναι ακόμα ερωτευμένος με την Εντίλια, πιστεύει ότι θα είναι καλύτερο να είσαι βασιλική προσωπικότητα, έτσι τώρα ποθεί την Αλμίρα. Εν τω μεταξύ, ο βασιλιάς Ραϋμόντο της Μαυριτανίας, μεταμφιεσμένος ως Μαυριτανός πρέσβης εμφανίζεται στο δικαστήριο της Αλμίρας και προσπαθεί να την κερδίσει με την αγάπη του. Όμως αυτή δεν ενδιαφέρεται, γιατί εξακολουθεί να αγαπά τον Φερνάρντο, αν και δεν του το έχει πει ποτέ. Και όταν πάει σε αυτόν για να εκφράσει τον έρωτά της, έρχεται ο Οσμάν, και επιθυμώντας την Αλμύρα όχι για τον εαυτό της, αλλά για το αξίωμά της, επρόκειτο να μαχαιρώσει τον Φερνάρντο όταν η Αλμίρα του αρπάζει το μαχαίρι. Κι όταν η Εντίλια μαθαίνει για τον έρωτα του Οσμάν με την Αλμίρα, ο υπηρέτης του Φερνάρντο, ο Ταμπάρκο, βρίσκει ερωτικές αλληλογραφίες των διάφορων ζευγαριών και κάθεται να τις διαβάσει.
Πράξη 3
Ο Ραϋμόντο είναι τώρα ερωτευμένος με την Εντίλια και προσπαθεί να την πείσει να παντρευτούν, όταν η Μπελάντε, για άλλη μια φορά, αρνείται στις προτάσεις του Κονσλάβο, να χωρίσει με τον Οσμάν. Ο Ταμπάρκο βρίσκει ένα αποχαιρετιστήριο γράμμα κι ένα οικογενειακό κειμήλιο, ένα ρουμπίνι, από τον Φερνάρντο στην Αλμίρα, το οποίο αναγνωρίζει ο Κονσλάνβο και συνειδητοποιεί πως ο Φερνάρντο είναι ο χαμένος του γιος. Έτσι τώρα η Αλμίρα μπορεί να παντρευτεί τον αγαπημένο της και η όπερα κλείνει με τα τρία ζευγάρια να παντρεύονται.
Κατηγορία:Όπερες στην ιταλική γλώσσα Κατηγορία:Όπερες του Γκέοργκ Φρίντριχ Χαίντελ
Barrett XM500
Το Barrett XM500 είναι ένα ημι-αυτόματο αντι-υλικό τουφέκι ελεύθερου σκοπευτή με λειτουργία αερίων από την Barrett Firearms. Είναι τροφοδοτούμενο από έναν αποσπώμενο γεμιστήρα 10-φυσιγγίων που βρίσκεται πίσω από τη σκανδάλη σε διαμόρφωση bullpup.
Βασίστηκε στην έκδοση Barrett M82/M107 .50 BMG ελεύθερου σκοπευτή. Σκοπός του είναι να είναι ένα ελαφρύτερο και πιο συμπαγές ως εναλλακτική λύση για το M82. Δεδομένου ότι η XM500 έκδοση έχει σταθερή κάννη (αντί του σχεδιασμού οπισθοχωρούμενης κάννης του M82), θα έχει πιθανόν κάπως μεγαλύτερη ακρίβεια.
Όπως και με τον προκάτοχό του, έρχεται με ένα αφαιρούμενο ρυθμιζόμενο δίποδα τοποθετημένο κάτω από την κάννη, και μία επικαθήμενη βάση Picatinny για την προσάρτηση διόπτρας ή άλλων αξεσουάρ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τυφέκια
Γκέτο (συγκρότημα)
Οι Γκέτο είναι ελληνικό ροκ μουσικό συγκρότημα που δημιουργήθηκε από πρώην μέλη των συγκροτημάτων Τρύπες, Mushrooms, Big Sleep και Εκτός Ελέγχου. Ο ήχος τους συνδυάζει δυναμικά στοιχεία από το πανκ μέχρι την ελεκτρόνικα.
Βιογραφία
Τον Μάιο του 2001 έπαιξαν για πρώτη φορά μαζί ο Γιώργος Αθανασιάδης (ηλεκτρικό μπάσσο), ο Γιώργος Παπάζογλου (κιθάρα/κρουστά) και ο Γιώργος Τόλιος (τύμπανα πρώην Τρύπες).
Τον Αύγουστο του ίδιου χρόνου έγινε μέλος του σχήματος ο Ασκληπιός Ζαμπέτας (ηλεκτρική κιθάρα, πρώην Τρύπες) και έγραψαν τα πρώτα τραγούδια τους.
Το χειμώνα του 2002 ολοκλήρωσαν την ηχογράφηση του πρώτου τους CD με τίτλο Μα αν είσαι από εκεί που κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 2003 από την δισκογραφική εταιρεία Hitch-Hyke.
Δισκογραφία
Γκετο
Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1945-46
Η Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1945-46 ήταν η 9η έκδοση της Α΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κέρδισε η Ε.Π.Α. Λάρνακας για 2η φορά στην ιστορία της.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας 1945-46 συμμετείχαν 6 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Δεν ίσχυσε η διαβάθμιση στη Β΄ κατηγορία (στην οποία συμμετείχαν και οι αναπληρωματικές ομάδες των ομάδων της Α΄ κατηγορίας).