cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Άννα Τσάπμαν
Αρμενία και Ναγκόρνο-Καραμπάχ: 2013-σήμερα
μικρογραφία| [[Τσιτσερνακαμπέρντ|Μνημείο Tsitsernakaberd και το μουσείο]] Η Τσάπμαν είχε εμφανιστεί στην αποσχισμένη περιοχή του Ναγκόρνο Καραμπάχ τον Αύγουστο του 2013. Έφτασε με μια ομάδα Ρώσων αξιωματούχων για να συζητήσουν θέματα με τη Δημοκρατία του Αρτσάχ για να επιλύσουν τη σύγκρουση τους με το Αζερμπαϊτζάν για την περιοχή. Σύμφωνα με πληροφορίες, εργάστηκε, επίσης, για τηλεοπτική εκπομπή της, Mysteries of the World. Η επίσκεψή της προκάλεσε κατακραυγή στο Αζερμπαϊτζάν. Το υπουργείο Εξωτερικών του Αζερμπαϊτζάν δήλωσε ότι η Τσάπμαν και οι άλλοι Ρώσοι επισκέπτες θα ταξινομηθούν ως άτομα μη αποδεκτά στο Αζερμπαϊτζάν.
Ρενώ Α΄, κόμης της Βουργουνδίας
Οικογένεια
Με την σύζυγό του Αλίκη της Νορμανδίας, κόρη του Ριχάρδου Β΄ δούκα της Νορμανδίας, παιδιά του ήταν:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Ιβρέας Κατηγορία:Κόμητες της Βουργουνδίας
Άννα Τσάπμαν
Αρμενία και Ναγκόρνο-Καραμπάχ: 2013-σήμερα
Η Τσάπμαν επισκέφθηκε αργότερα το Τσιτσερνακαμπέρντ, ένα μνημείο στην Αρμενία αφιερωμένο στα θύματα της Γενοκτονίας των Αρμενίων. Είπε σε συνέντευξή της ότι η επίσκεψή της στην Αρμενία της έμαθε τη σημασία των οικογενειακών σχέσεων και ότι οι καλύτεροι φίλοι της ήταν Αρμένιοι. Είπε ότι εντυπωσιάστηκε από τις οικογενειακές αξίες που εκφράστηκαν στην αρμενική κοινωνία, λέγοντας ότι η ρωσική κοινωνία δεν τις είχε και έμαθε πολλά από την Αρμενία.
Παράνομο πρόγραμμα και σύλληψη
Η Τσάπμαν είναι μία από τους δύο από τους παράνομους Ρώσους που συνελήφθησαν τον Ιούνιο του 2010 και δεν χρησιμοποιούσαν ψεύτικο όνομα.
Σύλληψη
Αξιωματούχοι ισχυρίστηκαν ότι η Τσάπμαν συνεργάστηκε με ένα δίκτυο άλλων, έως ότου ένας μυστικός πράκτορας του FBI προσπάθησε να την τραβήξει σε παγίδα σε μία καφετέρια του Μανχάταν. Ο πράκτορας του FBI προσέφερε στην Τσάπμαν ένα ψεύτικο διαβατήριο, με οδηγίες για να το διαβιβάσει σε άλλο κατάσκοπο. Ρώτησε, "Είστε έτοιμοι για αυτό το βήμα;" στο οποίο η Τσάπμαν απάντησε, "Φυσικά." Αποδέχθηκε το διαβατήριο. Ωστόσο, αφού έκανε μία σειρά τηλεφωνικών κλήσεων στον πατέρα της Βασίλι Κουστσένκο στη Μόσχα, η Τσάπμαν ακολούθησε τις συμβουλές του και παρέδωσε το διαβατήριο σε ένα τοπικό αστυνομικό τμήμα. Συνελήφθη λίγο μετά.
Διεθνής ανταλλαγή
Αφού κατηγορήθηκε επίσημα, η Τσάπμαν και εννέα άλλοι κρατούμενοι έγιναν μέρος μίας συμφωνίας ανταλλαγής κατασκοπείας μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ρωσίας, η μεγαλύτερη στο είδος της από το 1986. Οι δέκα Ρώσοι πράκτορες επέστρεψαν στη Ρωσία μέσω ναυλωμένου αεροσκάφους που προσγειώθηκε στο Διεθνές Αεροδρόμιο της Βιέννης στην Αυστρία, όπου η ανταλλαγή πραγματοποιήθηκε το πρωί της 8ης Ιουλίου 2010. Το ρωσικό αεροπλάνο επέστρεψε στο αεροδρόμιο Ντομοντέντοβο της Μόσχας όπου, μετά την προσγείωση, οι δέκα κατάσκοποι κρατήθηκαν μακριά από τον τοπικό και διεθνή τύπο.
Ανάκληση ιθαγένειας στο Ηνωμένο Βασίλειο
Σύμφωνα με δήλωση από τον αμερικανό δικηγόρο Ρόμπερτ Μπάουμ και αναφορές στα ΜΜΕ, η Τσάπμαν ήθελε να μετακομίσει στο Ηνωμένο Βασίλειο. Το Υπουργείο Εσωτερικών άσκησε ειδικές εξουσίες μέσω του Βρετανού Υπουργού Εσωτερικών για να ανακαλέσει τη βρετανική υπηκοότητα της Chapman για να αποτρέψει την επιστροφή της στο Ηνωμένο Βασίλειο. Αυτό έγινε σύμφωνα με το άρθρο 40 του βρετανικού νόμου περί υπηκοότητας 1981, που θεσπίστηκε ως μέρος του νόμου περί εθνικότητας, μετανάστευσης και ασύλου 2002 και του νόμου 2006 για τη μετανάστευση, το άσυλο και την εθνικότητα. Μέχρι εκείνη τη στιγμή, αυτή η δύναμη είχε χρησιμοποιηθεί μόνο εναντίον δώδεκα ανθρώπων από την εισαγωγή της. Το Υπουργείο Εσωτερικών εξέδωσε νομικά έγγραφα που ανακαλούν την ιθαγένεια της στις 13 Ιουλίου 2010. Ελήφθησαν μέτρα για τον αποκλεισμό της Τσάπμαν, που σημαίνει ότι δεν μπορούσε να ταξιδέψει στο Ηνωμένο Βασίλειο. Μετά την αναχώρηση της Τσάπμαν για τη Ρωσία, ο Μπάουμ επανέλαβε ότι η πελάτης του ήθελε να μείνει στο Ηνωμένο Βασίλειο. Είπε επίσης ότι «ήταν ιδιαίτερα αναστατωμένη» με την ανάκληση της βρετανικής υπηκοότητας και τον αποκλεισμό της από τη χώρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρώσοι κατάσκοποι Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Αντριάνα Σούουεκ
Η Αντριάνα Σούουεκ (πολωνικά: Adrianna Sułek) (γενν. 3 Απριλίου 1999) είναι Πολωνή αθλήτρια του στίβου, η οποία ειδικεύεται στα συνδυασμένα αγωνίσματα (πένταθλο, έπταθλο).
Καριέρα
Η Σούουεκ εκπροσώπησε την Πολωνία στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου του 2021, τερματίζοντας στην 9η θέση. Αφού κέρδισε πολλά μετάλλια σε διοργανώσεις ηλικιακών ομάδων, πέτυχε την πρώτη της επιτυχία κερδίζοντας το αργυρό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου του 2022 στο Βελιγράδι, όπου έσπασε το ρεκόρ Πολωνίας της Ουρσούλα Βουοντάρτσικ με 4851 βαθμούς, το οποίο κατείχε για 24 χρόνια. Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2022, κέρδισε το αργυρό μετάλλιο με 6.532 βαθμούς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολωνές αθλήτριες του στίβου Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου
Άγιος Μηνάς Μικράς Γότιστας Ιωαννίνων
Ο Άγιος Μηνάς Μικράς Γότιστας ή Μετσόβου είναι μικρό ορεινό χωριό της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων, το οποίο βρίσκεται στις δυτικές πλαγιές του όρους Λάκμος ή Περιστέρι (τμήμα της οροσειράς της Πίνδου) ανατολικά από τον Μετσοβίτικο ποταμό σε υψόμετρο 602 μέτρα. Απέχει 54 χλμ. Α.-ΒΑ. (οδικά) από την πόλη των Ιωαννίνων (μέσω Αμφιθέα - Σπόθοι), 27 χλμ. ΝΔ. από το Μέτσοβο (έδρα του δήμου) και περίπου 1 χλμ. από τη Μικρή Γότιστα. Αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά το 1961 να απογράφεται στην κοινότητα Μικράς Γότιστας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με την Μικρή Γότιστα, την Μπάτζα, τα Ριζά και τον Σιούτσο αποτελούν την τοπική κοινότητα Μικράς Γότιστας της δημοτικής ενότητας Εγνατίας που υπάγεται στο δήμο Μετσόβου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφονται 28 κάτοικοι.
Σημείωση
Στην Ήπειρο και τα Ζαγοροχώρια υπάρχει ο συνώνυμος οικισμός Άγιος Μηνάς.
Πηγές
Κατηγορία:Δήμος Μετσόβου Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων
Υποτελή κράτη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Λειτουργίες
Ορισμένα από αυτά λειτουργούσαν ως κράτη ρυθμιστές μεταξύ των Οθωμανών και του χριστιανισμού στην Ευρώπη ή του σιιστισμού στην Ασία. Ο αριθμός τους διέφερε με την πάροδο του χρόνου, αλλά αξιοσημείωτο ήταν το Χανάτο της Κριμαίας, η Βλαχία, η Μολδαβία, η Τρανσυλβανία και η Ηγεμονία της Σερβίας από το 1815 έως την πλήρη ανεξαρτησία της μισό αιώνα αργότερα. Άλλα κράτη όπως η Βουλγαρία, το Ανατολικό Ουγγρικό Βασίλειο, το Σερβικό Δεσποτάτο και το Βασίλειο της Βοσνίας ήταν υποτελείς πριν απορροφηθούν εν όλω ή εν μέρει από την αυτοκρατορία. Ακόμη άλλα είχαν εμπορική αξία όπως το Ιμερέτι, το Μιγκρέλι, η Χίος, το Δουκάτο της Νάξου και η Δημοκρατία της Ραγούσας (Ντουμπρόβνικ). Περιοχές όπως οι ιερές πόλεις και οι ενετικές κτήσεις της Κύπρου και της Ζακύνθου δεν ενσωματώθηκαν πλήρως. Τέλος, ορισμένες μικρές περιοχές όπως το Μαυροβούνιο/Ζέτα και το Όρος Λίβανος δεν άξιζαν την προσπάθεια κατάκτησης και δεν ήταν πλήρως υποταγμένες στην αυτοκρατορία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διοικητική διαίρεση Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Νότης Καπνίσης
Ο Παναγιώτης (Νότης) Καπνίσης (1910 - 5 Ιουνίου 1989) ήταν Έλληνας αντιστασιακός, πολιτικός και βουλευτής της Αριστεράς.
Αντιστασιακή δράση και πολιτική σταδιοδρομία
Γεννήθηκε στη Χαλκίδα και ακολούθησε σπουδές ηλεκτρολόγου-μηχανικού στη Γερμανία. Κατά την περίοδο της Ναζιστικής Κατοχής οργανώθηκε στο ΕΑΜ μαζί με τη σύζυγό του, Άννα, και το 1944 ανέλαβε γραμματέας της νομαρχιακής επιτροπής του Μετώπου στο νομό Εύβοιας. Το ζευγάρι οργάνωσαν συσσίτια για βρέφη και για παιδιά σε συνεργασία με τον Διεθνή Ερυθρό Σταυρό, σώζοντας από το λιμό χιλιάδες παιδιά. Η σύζυγός του πρωτοστάτησε στην ίδρυση της Ειδικής Επιτροπής για το Παιδί, οργανώνοντας καζάνια και μοιράζοντας γάλα στα βρέφη.
Στις εκλογές του 1958 εξελέγη βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια Ευβοίας με την ΕΔΑ. Ως βουλευτής, ήταν ο πρώτος που κατέθεσε την πρόταση να συνδεθούν η ευβοϊκής και η βοιωτικής πλευράς του Ευρίπου με υποθαλάσσια σήραγγα.
Το 1961 εξελέγη (σε συνέδριο στην Τσεχοσλοβακία) μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ, το οποίο ήταν παράνομο στην Ελλάδα.
Υπέστη διώξεις μετά τον Εμφύλιο Πόλεμο και κατά την περίοδο της δικτατορίας του 1967-1974. Το 1978 εξελέγη δημοτικός σύμβουλος.
Πέθανε το 1989. Η σύζυγός του, Άννα (1910-1986) είχε πεθάνει από καρκίνο τρία χρόνια νωρίτερα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΔΑ Κατηγορία:Βουλευτές Ευβοίας
Π'άρι
Το Π'άρι (ασομταβρούλι: Ⴎ, νουσχούρι: ⴎ, μχεντρούλι: პ) είναι το 17ο γράμμα των τριών γεωργιανών αλφαβήτων.
Στο γεωργιανό σύστημα αρίθμησης η τιμή του είναι 80.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Γεωργιανό αλφάβητο
Κομνηνάδες Καστοριάς
Οι Κομνηνάδες είναι ορεινό χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Καστοριάς σε υψόμετρο 920 μέτρα. Διοικητικά ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Ακριτών του Δήμου Νεστορίου στη Μακεδονία.
Γεωγραφία - Ιστορία
Οι Κομνηνάδες βρίσκονται δίπλα στα σύνορα της Ελλάδας με την Αλβανία σε απόσταση 17,5 χλμ. Β.-ΒΔ. από το Νεστόριο και 28 Δ. από την Καστοριά. Η παλιά ονομασία τους είναι Σιάκι και έτσι αναφέρονται το 1918, μετά την απελευθέρωση, στο ΦΕΚ 259Α - 29/12/1918 να ορίζονται έδρα της ομώνυμης κοινότητας που ανήκε στο νομό Φλωρίνης. Το 1927 με το ΦΕΚ 206Α - 28/09/1927 μετονομάζονται σε Κομνηνάδες. Το 1941 με το ΦΕΚ 257Α - 31/07/1941 αποσπούνται στο νομό Καστοριάς. Το χωριό ήταν ένα από τα πέντε χωριά της Καστοριάς μαζί με το Ακόντιο (τότε Τέρσικα), τη Διποταμία, τον Μυροβλήτη (Μυρόβλιστα) και τη Νίκη (τότε Βίτσιστα) με καθαρά μουσουλμανικό πληθυσμό. Από τον Ν. Σχινά αναφέρεται: "Σιάκι Καστορίας: «Χωρίον έχον 300 κατοίκους οθωμανούς, χάνιον και δεξαμενάς» . Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Κομνηνάδων που ανήκει στη δημοτική ενότητα Νεστορίου του δήμου Νεστορίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 76 κατοίκους.
Δισκοβόλος του Μύρωνα
Περιγραφή
Περιγραφές του Λουκιανού δεν διαφοροποιούν το χάλκινο πρωτότυπο των κλασικών χρόνων από τα μαρμάρινα ρωμαϊκά αντίγραφα.
Παρόλο που χαρακτηρίζεται από ελεύθερη κίνηση, το έργο διατηρεί κάποια αρχαϊκά στοιχεία όπως το ότι είναι δισδιάστατο (με κύρια όψη την μπροστινή). Σκοπός του έργου είναι η ανάδειξη της έντασης της στιγμής, ενώ το γαλήνιο πρόσωπο τονίζει την αυτοσυγκέντρωση του αθλητή. Ο κορμός του δέντρου (στήριγμα) προστέθηκε αργότερα στα αντίγραφα για λόγους στατικούς. Γνωρίζουμε πως ο Δισκοβόλος ήταν κατασκευασμένος περίπου κατά τον 5ο αιώνα π.Χ. Επίσης υπάρχει ιδιαίτερη αμφιβολία σχετικά με το πού έχει στρέψει το βλέμμα του. Αρκετοί άνθρωποι υποστηρίζουν πως κοιτάει τον δίσκο του, κάποιοι άλλοι πιστεύουν πως κοιτάει το κοινό και άλλοι πως τον βοηθάει στην φόρα και στην αυτοσυγκέντρωση.
Παρόμοια γλυπτική παράσταση δισκοβόλου αποτελεί ο δισκοβόλος του Ναυκύδη.
Ελάχιστα αντίγραφα του πρωτότυπου αγάλματος υπάρχουν ακόμη και αυτά βρίσκονται σε διάφορα μουσεία της Ευρώπης, όπως το Βρετανικό Μουσείο, το Μουσείο του Βατικανού, στη Γλυπτοθήκη του Μονάχου και στο Εθνικό Ρωμαϊκό Μουσείο. Το 1964 ανακαλύφθηκε ακόμη ένα αντίγραφο του Δισκοβόλου του Μύρωνα στους Αμπελόκηπους στην Αθήνα. Το συγκεκριμένο αγαλμάτιο είναι μικρογραφία και χρονολογείται από τον 1ο αιώνα π.Χ. Πλέον, ανήκει στη συλλογή του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου.
Απεικονίσεις
Μία από τις πρώτες σύγχρονες απεικονίσεις του Δισκοβόλου του Μύρωνα ήταν στα πρώτα ολυμπιακά γραμματόσημα, τα οποία εξέδωσε το ελληνικό κράτος πριν από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1896.
Ο Δισκοβόλος του Μύρωνα, μαζί με τον ναό της Ήρας στην Ολυμπία, απεικονιζόταν στο χαρτονόμισμα των χιλίων δραχμών που είχε εκδοθεί το 1987 από την Τράπεζα της Ελλάδος. Στην άλλη όψη του χαρτονομίσματος απεικονιζόταν ο Απόλλωνας της Ολυμπίας.
Το 2008, πριν τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου, η Κεντρική Τράπεζα της Κίνας εξέδωσε χαρτονόμισμα στο οποίο απεικονίζεται ο Δισκοβόλος του Μύρωνα.
μικρογραφία|250x250εσ|Τρισδιάστατη αναπαράσταση του δισκοβόλου του Μύρωνα. Κρατικό Μουσείο Τέχνης, Κοπεγχάγη.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαία ελληνικά αγάλματα Κατηγορία:Εκθέματα στα Μουσεία Βατικανού
Rádio Nacional de Angola
Το Rádio Nacional de Angola (RNA) ένας δημόσιος ραδιοτηλεοπτικός φορέας της Ανγκόλας. Ιδρύθηκε τον Οκτώβριο του 1977 και έδρα του είναι στην πρωτεύουσα της αφρικανικής χώρας Λουάντα. Λειτουργεί μια σειρά από τηλεοπτικούς και ραδιοφωνικούς σταθμούς και ιστότοπους. Διαθέτει πέντε ραδιοφωνικούς σταθμούς στην πρωτεύουσα (Canal A, Rádio N'Gola Yetu, Rádio Luanda, Rádio FM Estéreo και Rádio 5), δεκαοκτώ περιφερειακούς σταθμούς, ένα ανά επαρχία, και ένα διεθνές ραδιοφωνικό σταθμό (Serviço Internacional). Ένα δίκτυο των ραδιοτηλεοπτικών πομπών επιτρέπει το ραδιοτηλεοπτικό δίκτυο να καλύπτει το σύνολο της χώρας, με σταθμούς που εκπέμπουν με διαμόρφωση συχνότητας (FM) (61 συχνότητες κυρίως στις μεγάλες πόλεις), στα μεσαία κύματα (23 συχνότητες) και στα βραχέα (10 συχνότητες). Το ραδιοτηλεοπτικό δίκτυο ελέγχει επίσης τριάντα κέντρα μετάδοσης και ένα κέντρο εκπαίδευσης.
Ως δημόσιας φορέας έχει ως στόχο να εγγυηθεί την ελευθερία της έκφρασης, το δικαίωμα στην ενημέρωση και τη διάδοση των διαφόρων πτυχών του λαού της Αγκόλας, τον πολιτισμό και τις συνήθειές τους. Οι εκπομπές μεταδίδονται κυρίως στα πορτογαλικά και έχει επίσης προγράμματα στις εθνικές γλώσσες της χώρας (κικονγκό, κιμπουντού, τσόκουε, ουμπούντου, κουανιάμα, λινγκάλα και άλλες). Το πρόγραμμα του διεθνούς ραδιοφωνικού σταθμού μεταδίδεται στα πορτογαλικά, στα αγγλικά και στα γαλλικά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ραδιοφωνικοί σταθμοί στην Αγκόλα Κατηγορία:Τηλεοπτικά κανάλια και σταθμοί οι οποίοι ιδρύθηκαν το 1977
Θωμάς Στρακόσια
<div class="plainlinks" style="margin-left:0.5em; margin-bottom:0.5em; border-top:1px solid #ccc; border-bottom:1px solid #ccc; padding:2px; background:#F9F9F9; text-align:left; font-size:95%;"> Το άρθρο αυτό είναι ανεπαρκώς ανεπτυγμένο ή ανολοκλήρωτο. Η [ βοήθειά σας] είναι καλοδεχούμενη!
Ο Θωμάς Στρακόσια (Thomas Strakosha, Θομάς Στρακόσσα, 19 Μαρτίου 1995) είναι Αλβανός ποδοσφαιριστής γεννημένος στην Ελλάδα που αγωνίζεται στην Μπρέντφορντ και στην Εθνική Αλβανίας στη θέση του τερματοφύλακα.
Είναι γιος του παλαίμαχου ποδοσφαιριστή Φώτη Στρακόσια.
Καριέρα
Ξεκίνησε να αγωνίζεται από τις ομάδες νέων του Πανιωνίου και της Λάτσιο. Η επαγγελματική του καριέρα ξεκίνησε το 2012 από τη Λάτσιο, στην οποία έπαιζε μέχρι το 2022, και κατέκτησε δύο Κύπελλα (2012-2013, 2018-2019) και δύο Σούπερ Καπ Ιταλίας (2017, 2019). Τον Ιούλιο του 2022 ανακοινώθηκε η μεταγραφή του στην Μπρέντφορντ ως ελεύθερος.
Στην Εθνική Αλβανίας κλήθηκε για πρώτη φορά το 2016. Έκανε το ντεμπούτο του στις 24 Μαρτίου 2017 σε έναν αγώνα εναντίον της Ιταλίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αλβανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αλβανίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αλβανίας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αλβανίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λάτσιο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΣ Σαλερνιτάνα 1919 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Β Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Αγγλία Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ιταλία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπρέντφορντ ΦΚ Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες αλβανικής καταγωγής
Αλεξάντρ Υερσέν
Ο Αλεξάντρ Υερσέν (Alexandre Yersin, 1863-1943) ήταν Γάλλος γιατρός που εργάστηκε πάνω στην καταπολέμηση της πανούκλας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Lavaux της Ελβετίας και πέθανε στο Suoi Giao του σημερινού Βιετνάμ. Ο πατέρας του πέθανε νωρίς και η μητέρα του διηύθυνε ένα παρθεναγωγείο. Ο ίδιος άρχισε από μικρός να ενδιαφέρεται για τα φυτά και τα έντομα της πατρίδας του. Το 1884 εγκαταστάθηκε ο Υερσέν στο Μαρβούργο της Γερμανίας για να σπουδάσει Ιατρική. ήδη το 1885 πήγε όμως στο Παρίσι, όπου συνέχισε τις σπουδές, επειδή τον ενδιέφερε περισσότερο η εφαρμοσμένη κατεύθυνση των Γάλλων, έναντι της θεωρητικής των Γερμανών. Η διδακτορική του διατριβή παρουσιάστηκε στο «Ινστιτούτο Παστέρ» και αφορούσε το θέμα της φυματίωσης. Στη συνέχεια εργάστηκε ως ερευνητής στο Ινστιτούτο, όπου μαζί με τον συνεργάτη του Παστέρ, Ρου, ανακάλυψε την τοξίνη της διφθερίτιδας. Το 1888 παρακολούθησε μαθήματα βακτηριολογίας στο Ινστιτούτο Υγιεινής «Ρόμπερτ Κο χ» στο Βερολίνο. Για να μπορεί να εργαστεί ο Υερσέν ως γιατρός στη Γαλλία, πήρε την υπηκοότητα της χώρας και στη συνέχεια άρχισε να ταξιδεύει ως ναυτικός γιατρός. Στα χρόνια 1890-1891 βρέθηκε στη γαλλική αποικία της Ινδοκίνας,όπου εξερεύνησε την άγνωστη μέχρι τότε ενδοχώρα. Το 1894 ξέσπασε στη νότια Κίνα μια επιδημία, η οποία επηρέασε και όλες τις γύρω περιοχές. Ο Υερσέν πήρε εντολή να μελετήσει την επιδημία στο Χονγκ Κονγκ, όπου πολύ σύντομα ανακάλυψε το βακτήριο της πανώλης που ονομάστηκε αργότερα προς τιμήν του, yersinia pestis. Ο Υερσέν εντόπισε επίσης τον κύριο φορέα του βακτηρίου που ήταν οι αρουραίοι και οι ψύλλοι στη γούνα των αρουραίων. Παράλληλα με τον Υερσέν, συμβολή στην καταπολέμηση της πανούκλας είχε και ο Ιάπωνας ερευνητής Σιμπασαμπούρο Κιτασάτο που μελετούσε επίσης την προέλευση και τον τρόπο εξάπλωσης της επιδημίας.
Το 1895 βρέθηκε ο Υερσέν πάλι στο «Ινστιτούτο Παστέρ» του Παρισιού, ερευνώντας με τους Ρου, Καλμέτ και Μπορέλ για ένα εμβόλιο για την πανούκλα, το οποίο δοκιμάστηκε το 1896 με επιτυχία και σε ανθρώπους. Έτσι απαλλάχθηκε σταδιακά η Ανθρωπότητα από μία φοβερή επιδημική ασθένεια, η οποία σε παλαιότερες εποχές είχε αφανίσει δεκάδες εκατομμύρια ζωές (μαύρος θάνατος).
Από το 1895 ασχολήθηκε ο Υερσέν στην Ινδοκίνα με βακτηριολογικές και άλλες συναφείς έρευνες και δημιούργησε φυτικές διασταυρώσεις, από τις οποίες έπαιρνε κινίνο. Πέρασε τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής του στην Ινδοκίνα, όπου πέθανε απομονωμένος.
Στην πρωτεύουσα Ανόι του Βιετνάμ υπάρχει προς τιμήν του η «Λεωφόρος Υερσέν».
++
Κατηγορία:Γάλλοι ιατροί
Χάε (γράμμα)
Το Χάε (ασομταβρούλι: Ⴠ, νουσχούρι: ⴠ, μχεντρούλι: ჰ) είναι το 37ο γράμμα των τριών γεωργιανών αλφαβήτων.
Στο γεωργιανό σύστημα αρίθμησης έχει αξία 9000.
Το Χάε συνήθως αντιπροσωπεύει τον ήχο τον οποίο αντιπροσωπεύει συνήθως το γράμμα χι ή το λατινικό h.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Γεωργιανό αλφάβητο
Όσιος Μνημόνιος
Ο Μνημόνιος είναι άγιος της Ορθόδοξης Εκκλησίας και η μνήμη του τιμάται στις 16 Ιουνίου. Διετέλεσε επίσκοπος Αμαθούντος Κύπρου κατά τον 4ο αιώνα και χειροτόνησε διάκονο τον Άγιο Τύχωνα, από τον βίο του οποίου πληροφορούμαστε για τον Όσιο Μνημόνιο.
Παραπομπές
Μνημονιος
Βίλλεμ φαν ντε Φέλντε ο πρεσβύτερος
Ο Βίλλεμ φαν ντε Φέλντε ο πρεσβύτερος (ολλανδικά: Willem van de Velde de Oude, περ. 1611 - 13 Δεκεμβρίου 1693) ήταν Ολλανδός ζωγράφος ναυτικών θεμάτων της Χρυσής Ολλανδικής Εποχής στη ζωγραφική.
Βιογραφία
Ο Βίλλεμ φαν ντε Φέλντε ο πρεσβύτερος (σε αντιδιαστολή με τον γιο του, γνωστό ως Βίλλεμ φαν ντε Φέλντε ο νεότερος), ζωγράφος και σχεδιαστής ναυτικών θεμάτων, γεννήθηκε περί το 1611 στο Λέιντεν και ήταν ο γιος του πλοιάρχου Βίλλεμ Βίλλεμς φαν ντε Φέλντε. Δεν είναι γνωστές πολλές λεπτομέρειες για τον πρώιμο βίο του. Ο αδελφός του ήταν επίσης κυβερνήτης εμπορικού πλοίου και ο ίδιος φαίνεται ότι πέρασε ένα μέρος της νεότητάς του στη θάλασσα με τον ολλανδικό στόλο και ζωγράφισε ή σχεδίασε τις εμπλοκές του με τον αγγλικό στόλο.
Το 1631 νυμφεύτηκε στο Λέιντεν την Γιούντιτ Αντριενσχτόχτερ φαν Λέουβεν (Judith Adriaensdochter van Leeuwen), με την οποία απέκτησε τρία παιδιά, την Μαγκνταλένα (γενν. 1632), τον Βίλλεμ φαν ντε Φέλντε τον νεότερο (1633) και τον Άντριεν φαν ντε Φέλντε (1636), ο οποίος έγινε τοπιογράφος και ζωγράφος ζώων. Ωστόσο, ο γάμος του υπήρξε θυελλώδης, τουλάχιστον στα τελευταία του χρόνια. Ο Ντέιβιντ Κόρνινγκλυ αναφέρει ότι ο Βίλλεμ απέκτησε δύο εξώγαμα τέκνα, "ένα από την υπηρέτριά του και ένα από τη φίλη της. Εννέα χρόνια αργότερα, ο Βίλλεμ ο πρεσβύτερος και η σύζυγός του προχώρησαν σε νόμιμο χωρισμό «λόγω δικαστικών διαμαχών και συνεχών βίαιων φιλονικιών». Η βασική αιτία χωρισμού ήταν η σχέση του με κάποια παντρεμένη γυναίκα." Ο Μάικλ Ρόμπινσον (Michael S. Robinson) αναφέρει ότι "στις 17(27) Ιουλίου 1662 αυτός και η σύζυγός του συμφώνησαν να χωρίσουν. Ένας όρος του χωρισμού ήταν ότι ο Βίλλεμ ο πρεσβύτερος θα μπορούσε να ανακτήσει από τον γιο του, Άντριεν, δύο "βασιλικά δώρα", πιθανότατα από τον Κάρολο Β΄, βασιλέα της Αγγλίας για τις εργασίες που εκτέλεσε στην Αγγλία". Η αναφορά του Κόρντινγκλυ γράφει ότι η διαμάχη συνεχίστηκε γι' άλλα δέκα χρόνια, καθώς "το φθινόπωρο του 1672 η Γιούντιτ παραπονέθηκε στον σύζυγο της παντρεμένης γυναίκας". Ο Ρόμπινσον προσθέτει ότι το 1674 "το ζευγάρι μάλλον είχε συμφιλιωθεί", καθώς σε μια τυχαία συνάντηση με τον Πίτερ Μπλε (Pieter Blaeu) στο Άμστερνταμ, ο Βίλλεμ του εξήγησε ότι βρισκόταν εκεί για λίγες μόνον ημέρες, με σκοπό "να πάρει τη σύζυγό του". Ο γιος του, Άντριεν, είχε πεθάνει στο Άμστερνταμ το 1762 και ο Βίλλεμ ο πρεσβύτερος πήρε επίσης και τον εγγονό του, ο οποίος επίσης λεγόταν Άντριεν, και εκείνη την εποχή ήταν μόλις δύο ετών.
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Για κάποια περίοδο διετέλεσε επίσημος καλλιτέχνης του ολλανδικού στόλου και παρακολούθησε τη Ναυμαχία των Τεσσάρων Ημερών (1-4 Ιουνίου 166) και τη Ναυμαχία της Ημέρας του Αγίου Ιακώβου (25 Ιουλίου 1666) από τη μικρή του βάρκα, ώστε να έχει τη δυνατότητα να δημιουργεί σκίτσα.
Στο έργο του για τις βιογραφίες των καλλιτεχνών, ο Άρνολντ Χαουμπράκεν αναφέρει τη βιογραφία που συνέγραψε ο Χέραρντ Μπραντ (Gerard Brandt) για τον Ναύαρχο Μίχιελ ντε Ρόιτερ και στην αναφορά αυτή περιλαμβάνει το ανέκδοτο σύμφωνα με το οποίο ο Βίλλεμ φαν ντε Φέλντε ζήτησε από τον Ναύαρχο ντε Ρόιτερ την άδεια να χρησιμοποιήσει ένα μικρό σκάφος (Galley) για να κάνει ένα γύρο, ώστε να έχει καλύτερη άποψη επί των τεκταινομένων κατά το βράδυ της Ναυμαχίας των Τεσσάρων Ημερών. Δεν ήταν, πάντως, ο μόνος καλλιτέχνης που ζωγράφισε σκηνές αυτής της ναυμαχίας: Ο γιος του και οι Λούντολφ Μπακχάουζεν και Πίτερ Κορνέλις φαν Σουστ δημιούργησαν επίσης πίνακες γι' αυτήν. Αυτή η πράξη, αργότερα, ήταν ο λόγος που ο φαν ντε Φέλντε κέρδισε τη ναυτική του "υποτροφία" στο Λονδίνο. Κατά το 1672, ημερομηνία που είναι η επικρατέστερη για τη μετάβασή του στην Αγγλία στην υπηρεσία του βασιλέα Καρόλου Β΄, συμπίπτει με την περίοδο κατά την οποία η Ολλανδική Δημοκρατία βρισκόταν σε εμπόλεμη κατάσταση με την Αγγλία (Τρίτος Αγγλοολλανδικός Πόλεμος). Αναφέρεται ότι όταν ο ζωγράφος έφθασε σε ηλικία 62 ετών, ο βασιλέας Κάρολος Β΄ αρνήθηκε να του επιτρέψει να συνεχίσει να ριψοκινδυνεύει τη ζωή του στη θάλασσα, προκειμένου να ζωγραφίζει ναυμαχίες και πλοία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι της Χρυσής Εποχής
Χένα
Η χένα (αραβικά: حناء), ιστορικά γνωστή ως κύπρινον είναι μια βαφή που παρασκευάζεται από το φυτό Lawsonia inermis. Έχει χρησιμοποιηθεί από την αρχαιότητα για βαφή του δέρματος, των μαλλιών και των νυχιών, καθώς και υφασμάτων όπως το μετάξι, το μαλλί και το δέρμα. Παραδοσιακά η χένα χρησιμοποιείται στην Αραβική Χερσόνησο, στην Ινδική υποήπειρο, σε τμήματα της Νοτιοανατολικής Ασίας, στην Καρχηδόνα, σε άλλα μέρη της Βόρειας Αφρικής και στο Κέρας της Αφρικής. Το όνομα χένα χρησιμοποιείται σε άλλες βαφές δέρματος και μαλλιών, όπως η μαύρη χένα και η ουδέτερη χένα, καμία από τις οποίες ωστόσο δεν προέρχεται από το φυτό της χένας.
Για να διατηρηθεί η απόχρωση της χένας για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα συνιστάται να αποφεύγει κανένας το πλύσιμο της περιοχής όπου εφαρμόστηκε η χένα για 12 ώρες. Επίσης, όταν η πάστα χένας είναι ξηρή, μπορεί κάποιος να εφαρμόσει ένα μείγμα ζάχαρης και χυμού λεμονιού για να απελευθερώσει περισσότερη βαφή από την πάστα έτσι ώστε το χρώμα να γίνει πιο έντονο. Η βαφή από χένα στο δέρμα τυπικά διαρκεί μερικές μέρες προτού αρχίσει να ξεφλουδίζει.
Επαρχία Ταϊπίνγκ (Φουσίν)
Η επαρχία Ταϊπίνγκ (απλοποιημένα Κινέζικαπαραδοσιακά Κινέζικα) είναι μια περιοχή της πόλης Φουσίν στην επαρχία Λιαονίνγκ, στην βορειοανατολική Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας.
Διοικητικές Διαιρέσεις
Υπάρχουν 5 υποεπαρχίες και μία πόλη στην επαρχία.
Υποεπαρχίες: Η μόνη πόλη είναι το Σουϊκουάν (水泉镇).
Ασπροπόταμος (παραπόταμος Ερυθροποτάμου)
thumb|Ο Ασπροπόταμος Ο Ασπροπόταμος (βουλγαρικά: Бяла река Μπιάλα ρέκα) είναι ποταμός της ιστορικής και γεωγραφικής περιοχής της Θράκης στην οροσειρά της Ροδόπης στη νότια Βουλγαρία, και αποτελεί τον μεγαλύτερο παραπόταμο του Ερυθροποτάμου.
Ο ποταμός πηγάζει κοντά στο χωριό Τσερνίτσεβο, πλησίον των ελληνικών συνόρων και στη συνέχεια ρέει προς μια κατεύθυνση γενικώς προς τα ανατολικά μέχρι να εκβάλει στον Ερυθροπόταμο κοντά στο Σιβ Κλάντενετς ακριβώς επί των ελληνικών συνόρων.
Ο ποταμός είναι γνωστός για τους μαιάνδρους στη μέση της πορείας του που αποτελούν μέρος της προστατευόμενης περιοχής «Μαίανδροι του Ασπροποτάμου» καθώς και για τους Ακτινοπτερυγίους ιχθύες, Cobitis rhodopensis, που ανακαλύφθηκαν το 1998 και είναι το μόνο ενδημικό σπονδυλωτό στη Βουλγαρία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Παραπόταμοι του Έβρου (Θράκη) Κατηγορία:Ποταμοί της Βουλγαρίας
Μπάτζα Ιωαννίνων
Η Μπάτζα είναι ημιορεινό χωριό της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων. Βρίσκεται στις ανατολικές όχθες του ποταμού Διπόταμος, που νοτιότερα συμβάλει με τον Μετσοβίτικο και σχηματίζουν τον Άραχθο ποταμό και είναι κτισμένος σε υψόμετρο 460 μέτρα. Απέχει 26 χλμ. Α.-ΒΑ. (οδικά) από την πόλη των Ιωαννίνων (μέσω Αμφιθέα - Σπόθοι), 25 χλμ. Δ.-ΝΔ. από το Μέτσοβο (έδρα του δήμου) και περίπου 7 χλμ. Δ. από τη Μικρή Γότιστα. Αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά το 1961 να απογράφεται στην κοινότητα Μικράς Γότιστας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με την Μικρή Γότιστα, τον Άγιο Μηνά, τα Ριζά και τον Σιούτσο αποτελούν την τοπική κοινότητα Μικράς Γότιστας της δημοτικής ενότητας Εγνατίας που υπάγεται στο δήμο Μετσόβου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφονται 49 κάτοικοι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Μετσόβου Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων
Ανεξάρτητος Εφημερίς της Ελλάδος
Η Ανεξάρτητος Εφημερίς της Ελλάδος ήταν ελληνική εφημερίδα που εκδόθηκε στην Ύδρα στις 29 Ιουλίου του 1827 και η έκδοσή της μεταφέρθηκε στην Αίγινα στις 17 Απριλίου 1828. Η κυκλοφορία της τερματίστηκε στις 29 Μαΐου 1828 μετά από προφορική ανακοίνωση που απηύθυνε ο Ιωάννης Καποδίστριας στον εκδότη της εφημερίδας. Η εφημερίδα απευθυνόταν στον λαό και είχε ως κύριο στόχο να τον απαλλάξει από το σκοτάδι.
Ιστορία
Τα πρώτα χρόνια της εξέδιδε ένα τεύχος την εβδομάδα, ενώ με τη μεταφορά της στην Αίγινα έγινε δισεβδομαδιαία. Η απαιτούμενη συνδρομή ανερχόταν σε 5 ισπανικά τάλιρα για κάθε εξάμηνο, τα οποία έπρεπε να είχαν προπληρωθεί. Από την έναρξη της έκδοσής της μέχρι και την παύση της εκδόθηκαν συνολικά 40 φύλλα από τα οποία τα 31 εκδόθηκαν στην Ύδρα και τα υπόλοιπα 9 στην Αίγινα.
Σιριμάβο Μπανταρανάικε
Η Σιρίμα Ρατβάτε Ντίας Μπανταρανάικε (Sirima Ratwatte Dias Bandaranaike, ταμίλ சிறிமா ரத்வத்தே டயஸ் பண்டாரநாயக்கே, 17 Απριλίου 1916 – 10 Οκτωβρίου 2000), αναφερόμενη συνήθως ως Σιριμάβο Μπανταρανάικε, ήταν πολιτικός από τη Σρι Λάνκα, η πρώτη παγκοσμίως γυναίκα που έγινε μη κληρονομική επικεφαλής κυβερνήσεως στη νεότερη ιστορία, όταν εκλέχθηκε Πρωθυπουργός της Σρι Λάνκα (χώρας τότε γνωστής ως Κεϋλάνη), στις 21 Ιουλίου 1960. Υπηρέτησε μάλιστα τρεις πρωθυπουργικές θητείες: το 1960-1965, το 1970-1977 και το 1994-2000, ενώ διετέλεσε κατά καιρούς και υπουργός Εξωτερικών και Άμυνας, υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου και υπουργός Σχεδιασμού και Εργασίας. Κατά τη διάρκεια της πρωθυπουργίας της πραγματοποίησε διάφορες σοσιαλιστικές μεταρρυθμίσεις, στήριξε τις γυναίκες, εισήγαγε τη χώρα στο Κίνημα των Αδεσμεύτων, και άλλαξε το όνομα της χώρας, θεσπίζοντας και νέο Σύνταγμα. Το Διεθνές Αεροδρόμιο της Σρι Λάνκα φέρει το όνομά της.
Οικογένεια και σπουδές
Η Μπανταρανάικε γεννήθηκε ως Σιρίμα Ρατβάτε στην πόλη Ρατναπούρα της τότε Βρετανικής Κεϋλάνης. Μητέρα της ήταν η Ρόζαλιντ Χίλντα Μαχαβαλατένε Κουμαριχάμι, μια αγιουρβεδική πρακτική ιατρός (δηλαδή της παραδοσιακής ινδικής ιατρικής) με κάποια φήμη. Πατέρας της ήταν ο Μπαρνές Ρατβάτε (1883-1957), πρόκριτος στην αποικιακή διοίκηση, που υπηρέτησε, όπως και ο πεθερός του, ως επικεφαλής των προκρίτων (Rate mahatmaya) της μικρής πόλεως Μπαλανγκόντα. Ο Μπαρνές Ρατβάτε ανήκε στην κάστα Ραντάλα, από την εποχή του ανεξάρτητου Βασιλείου του Κάντυ. Θείος της Σιρίμα από την πλευρά του πατέρα της ήταν ο σερ Τζαγιατιλάκα Κουντά Ρατβάτε (1880-1940), ο πρώτος Καντυανός που χρίσθηκε Βρετανός ιππότης («σερ»).
Ανεξάρτητος Εφημερίς της Ελλάδος
Περιεχόμενο
Η Ανεξάρτητος Εφημερίς έγινε το μέσο με το οποίο εξέφραζε ο Υδραίος ναυτικός Π.Κ. Παντελής τις προσωπικές του απόψεις και δεν εξυπηρετούσε πολιτικά συμφέροντα. Βρισκόταν στον αντίποδα της Γενικής Εφημερίδος της Ελλάδας, η οποία, κατά τη γνώμη του Π.Κ. Παντελή, ελέγχονταν από τους Φαναριώτες και τους Κοτζαμπάσηδες. Η εφημερίδα είχε ύφος επικριτικό καθώς σχολίαζε οξύτατα ανθρώπους και κοινωνικές ομάδες ενώ ακόμη στηλίτευε τις αποφάσεις της "Αντικυβερνητικής Επιτροπής", όταν ήταν  αντίθετες με τις δημοκρατικές διαδικασίες. Οι αρθρογράφοι ασχολούνταν με πολιτικά και κοινωνικά θέματα της εποχής. Μετά τη μεταφορά της στην Αίγινα, μετριάστηκε ο επιθετικός τόνος που είχε όταν εκδιδόταν στην Ύδρα και δημοσίευε πλέον αποφάσεις και διατάγματα του κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια.Μετά το κλείσιμό της επανεκδόθηκε για ένα σύντομο χρονικό διάστημα το 1842, με στόχο να αγωνιστεί για την παραχώρηση συντάγματος. Το σλόγκαν της ήταν μια φράση του Αριστοτέλη, “Όσιον Προτιμάν την Αλήθεια”. Οι διαστάσεις της ήταν αρχικά 27x20 εκ. και αργότερα  31x20 εκ.
Αποδοχή
Λόγω του επικριτικού ύφους που είχε προς τη Διοίκηση, διάφορα μέλη της εξουσίας επεδίωξαν τον Σεπτέμβρη του 1827 τον τερματισμό της κυκλοφορίας της εφημερίδας. Ωστόσο, η εφημερίδα συνέχισε να κυκλοφορεί μέχρι το 1828, όταν και τελικά τερματίζεται η έκδοσή της κατόπιν απαίτησης του Ιωάννη Καποδίστρια από τον εκδότη της. Τούτο συνέβη παρότι ο Παντελής Κ. Παντελής είχε, εν τω μεταξύ, ακολουθήσει μια περισσότερο διαλλακτική στάση και είχε ταχθεί με το μέρος του Καποδίστρια.
Σιριμάβο Μπανταρανάικε
Οικογένεια και σπουδές
Η Σιρίμα ήταν η μεγαλύτερη από 6 τέκνα. Είχε 4 αδελφούς, τους Μπαρνές, Σεεβάλι, Μάκι και Κλίφορντ, και μία αδελφή, την Πατρίσια, η οποία παντρεύτηκε τον συνταγματάρχη Ε.Τζ. Ντιβιτοταβέλα, ιδρυτή της Κεντρικής Διοικήσεως του Στρατού της Κεϋλάνης. Η οικογένεια διέμενε στη βαλάβα (Walauwa ή walawwa, αποικιακό μέγαρο) του εκ μητρός παππού της Σιρίμα και αργότερα σε δική τους βαλάβα στην Μπαλανγκόντα. Από μικρή η Σιρίμα είχε πρόσβαση στην τεράστια βιβλιοθήκη του παππού της. Αφού πήγε για λίγο σχολείο στη Ρατναπούρα, οι γονείς της την έστειλαν ως εσωτερική στο σχολείο καλογραιών της Αγίας Μπριγκίτας στο Κολόμπο. Παρά το ότι η εκπαίδευσή της έγινε σε αυτό το Ρωμαιοκαθολικό σχολείο, η Σιρίμα παρέμεινε θρησκευόμενη Βουδίστρια σε όλη της τη ζωή. Μιλούσε με ευχέρεια την αγγλική και τη σιναλέζικη γλώσσα.
Κοινωνικό έργο και γάμος
Μετά την αποφοίτησή της σε ηλικία 19 ετών, Σιρίμα ασχολήθηκε με κοινωνικό έργο, διανέμοντας τρόφιμα και φάρμακα σε χωριά μέσα στη ζούγκλα, οργανώνοντας κέντρα υγείας και βοηθώντας στην αγροτική μεταποίηση, ώστε να βελτιωθούν οι ζωές των γυναικών στα χωριά.
Ανεξάρτητος Εφημερίς της Ελλάδος
Ρόλος στην Ελληνική Επανάσταση
Η Ανεξάρτητος Εφημερίς της Ελλάδος τέθηκε σε κυκλοφορία όταν οι πρώτες εφημερίδες της Ελληνικής Επανάστασης είχαν πλέον σταματήσει οριστικά τη λειτουργία τους, με μοναδική εξαίρεση τη “Γενική Εφημερίδα της Ελλάδος”. Όμως και αυτή είχε χάσει την επικαιρότητά της μετά την αποπομπή του Θεόκλητου Φαρμακίδη, ο οποίος είχε αναλάβει τη διεύθυνση της εφημερίδας.
Σιριμάβο Μπανταρανάικε
Κοινωνικό έργο και γάμος
Την επόμενη εξαετία η Σιρίμα ζούσε με τους γονείς της, που κατά τη συνήθεια του τόπου φρόντιζαν για τον γάμο της. Αφού απέρριψαν δύο υποψήφιους γαμπρούς, ένας προξενητής τούς πρότεινε τον Σόλομον Γουέστ Ρίτζγουεϊ Ντίας (Σ.Γ.Ρ.Ν.) Μπανταρανάικε, έναν σπουδαγμένο στην Οξφόρδη δικηγόρο και πολιτικό, τότε Υπουργό Τοπικής Αυτοδιοικήσεως στο Κρατικό Συμβούλιο της Κεϋλάνης, οπότε μετά από σκέψη συμφώνησαν. Ο γάμος έγινε στις 2 Οκτωβρίου 1940 και χαρακτηρίσθηκε «ο γάμος του αιώνα» από τις εφημερίδες της Σρι Λάνκα για τη μεγαλοπρέπειά του. Το ζεύγος μετακόμισε στο μέγαρο «Wendtworth», που ενοικίασαν στο προάστιο Γκίλντφορντ Κρέσεντ του Κολόμπο. Εκεί γεννήθηκαν οι δύο κόρες τους, η Σουνέθρα και η Τσαντρίκα (γενν. 1945, μετέπειτα επίσης πρωθυπουργός), και εκεί διέμειναν μέχρι το 1946, οπότε ο πεθερός της Σιρίμα τους αγόρασε το μέγαρο «Tintagel» στο Ρόζμηντ Πλέις του Κολόμπο. Εκεί γεννήθηκε ο γιος τους Ανούρα (1949-2008, μετέπειτα πρόεδρος της Βουλής, αρχηγός της αξιωματικής αντιπολιτεύσεως και υπουργός Εξωτερικών).
Ανεξάρτητος Εφημερίς της Ελλάδος
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνική Επανάσταση του 1821 Κατηγορία:Ιστορικές ελληνικές εφημερίδες Κατηγορία:Πρώην εφημερίδες στην ελληνική γλώσσα
Σιριμάβο Μπανταρανάικε
Κοινωνικό έργο και γάμος
left|thumb|Η Σ. Μπανταρανάικε με τα τέκνα της Σουνέθρα, Τσαντρίκα και Ανούρα Το 1941 η Σιρίμα Μπανταρανάικε έγινε μέλος της «Lanka Mahila Samiti» (Ένωση Γυναικών της Λάνκα»), τη μεγαλύτερη εθελοντική οργάνωση γυναικών της χώρας. Συμμετέσχε σε πολλά προγράμματά της για την ενίσχυση των γυναικών των αγροτικών περιοχών και την ανακούφιση από φυσικές καταστροφές. Το πρώτο της αξίωμα ήταν αυτό της γραμματέως της παραπάνω Ενώσεως και περιελάμβανε συναντήσεις με γεωπόνους για την ανάπτυξη μεθόδων αυξήσεως της σοδειάς του ρυζιού. Στο τέλος η Μπανταρανάικε εκλέχθηκε πρόεδρος της Mahila Samiti, εστιάζοντας πλέον σε θέματα εκπαιδεύσεως των κοριτσιών, πολιτικών δικαιωμάτων των γυναικών και οικογενειακού προγραμματισμού. Υπήρξε επίσης μέλος της Πανκεϋλανικής Ενώσεως Βουδιστριών Γυναικών και άλλων συλλόγων.
Η Σιρίμα συνόδευε συχνά τον σύζυγό της σε επίσημες επισκέψεις και ταξίδια. Αμφότεροι προσέτρεξαν στο ψυχιατρικό νοσοκομείο του Ανγκόντα μετά τον βομβαρδισμό του από την ιαπωνική αεροπορία ανήμερα την Κυριακή του Πάσχα, στις 5 Απριλίου 1942, που είχε αρκετά θύματα. Καθώς η Κεϋλάνη βάδιζε προς την ανεξαρτησία, ο Σ.Γ.Ρ.Ν. Μπανταρανάικε δραστηριοποιήθηκε περισσότερο στο εθνικιστικό κίνημα. Εκλέχθηκε βουλευτής και διορίσθηκε υπουργός Υγείας, αλλά εξαιτίας της αυξανόμενης δυσαρέσκειάς του με τα εσωκομματικά και τις πολιτικές του Ενωμένου Εθνικού Κόμματος, μετά από συμβουλή της Σιρίμα, έφυγε από αυτό και ίδρυσε το Κόμμα Ελευθερίας της Σρι Λάνκα (1951). Παρόλα αυτά, δεν ενθάρρυνε τη σύζυγό του να αναμιχθεί στα πολιτικά.
Σχηματίζοντας συμμαχία με άλλα τρία κόμματα, το Κόμμα Ελευθερίας θριάμβευσε στις εκλογές του 1956 και ο σύζυγος της Σιρίμα έγινε πρωθυπουργός. Το επόμενο έτος, ενώ το ζεύγος ήταν σε επίσημη επίσκεψη στη Μαλαισία για την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας της, χρειάσθηκε να επιστρέψει εσπευσμένα όταν έμαθαν ότι ο πατέρας της Σιρίμα είχε πάθει καρδιακή προσβολή. Πέθανε δύο εβδομάδες μετά την επιστροφή τους.
Πρώτη πρωθυπουργία
thumb|left|155px|Η Μπανταρανάικε προσεύχεται σε φωτογραφία του 1962. Στις 21 Ιουλίου 1960, μετά από θριαμβευτική νίκη του Κόμματος της Ελευθερίας, η Σιρίμα Μπανταρανάικε ορκίστηκε ως η πρώτη γυναίκα πρωθυπουργός στη νεότερη παγκόσμια ιστορία, καθώς και υπουργός Άμυνας και Εξωτερικών. Δεν ήταν όμως βουλευτής και το Σύνταγμα της χώρας απαιτούσε να γίνει μέσα σε τρεις μήνες για να μπορεί να συνεχίσει να είναι πρωθυπουργός. Για να αδειάσει μια έδρα, ο Μ.Π. ντε Ζόυσα παραιτήθηκε από την έδρα του στη Γερουσία.
Αρχικώς πάλεψε για να διαχειριστεί τα ζητήματα του κράτους, βασιζόμενη στον τριαντάχρονο υπουργό της και ανεψιό της Φέλιξ Ντίας Μπανταρανάικε. Η αντιπολίτευση προέβαινε σε υποτιμητικά σχόλια για «υπουργικό συμβούλιο της κουζίνας» και η ίδια θα συνέχιζε να αντιμετωπίζει παρόμοιο σεξισμό όσο κατείχε το αξίωμα.
Μέσα από έναν συνεταιρισμό με ιδιώτες μετόχους, η Σιριμάβο Μπανταρανάικε (η κατάληξη «-βο» είναι τίτλος σεβασμού, ήταν επίσης γνωστή ως «Κυρία Μπ.» ή Μαθίνη) απέκτησε τον έλεγχο επτά εφημερίδων. Ισχυρίσθηκε ότι η κίνηση ήταν προσωρινή και αναιρούσε απλώς το μονοπώλιο των ΜΜΕ που είχε η οικογένεια Βιτζεβαρντάνα, η οποία υπεστήριζε την αντιπολίτευση. Μέχρι σήμερα πάντως η «Associated Newspapers of Ceylon Ltd.» παραμένει κρατική εταιρεία. Κατόπιν εθνικοποίησε τις τράπεζες, το εμπόριο με το εξωτερικό, τον ασφαλιστικό κλάδο και τη βιομηχανία πετρελαίου.
Από το 1961 πολλά συνδικάτα άρχισαν απεργίες διαμαρτυρόμενα για τον υψηλό πληθωρισμό και τους φόρους. Μία τέτοια απεργία στο σύστημα συγκοινωνιών έδωσε στην Μπανταρανάικε την αφορμή να κρατικοποιήσει και τις συγκοινωνίες.
Τον Δεκέμβριο του 1960 η Μπανταρανάικε εθνικοποίησε όλα τα ιδιωτικά σχολεία της Εκκλησίας, που έπαιρναν κρατική επιχορήγηση. Περιόρισε έτσι την επιρροή της Ρωμαιοκαθολικής μειονότητας, πολλά μέλη της οποίας ανήκαν στην οικονομική και πολιτική ελίτ που παραδοσιακά υπεστήριζε το αντίπαλο Ενωμένο Εθνικό Κόμμα, ενώ επεξέτεινε την επιρροή των βουδιστικών ομάδων. Τον Ιανουάριο του 1961 πέρασε τον νόμο που καθιστούσε επίσημη γλώσσα του κράτους τη σιναλέζικη αντί της αγγλικής. Αυτό δυσαρέστησε τους Ταμίλ, που άρχισαν στις επαρχίες τους εκστρατεία πολιτικής ανυπακοής. Η Μπανταρανάικε κήρυξε κατάσταση έκτακτης ανάγκης και έστειλε στρατεύματα.
Οι αλλαγές που έφερε η Μπανταρανάικε προκάλεσαν την άμεση μετατόπιση των δομών εξουσίας μακριά από την αγγλόφιλη ελίτ, που μεταξύ άλλων είχε ερείσματα στις ένοπλες δυνάμεις και στην αστυνομία. Κάποιοι αξιωματικοί του στρατού σχεδίασαν έτσι πραξικόπημα. Ωστόσο, όταν ο αξιωματικός της αστυνομίας Στάνλεϋ Σεναναγιάκε προσεγγίσθηκε από τους επικεφαλής της κινήσεως, δίστασε να συμμετάσχει και το εκμυστηρεύθηκε στον πεθερό του, βουλευτή Πάτρικ ντε Σίλβα Κουλαράτνε, που με τη σειρά του ειδοποίησε το CID, αντίστοιχο του αμερικανικού FBI. Καλώντας όλους τους διοικητές των υπηρεσιών και τους κατώτερους αξιωματικούς σε συνάντηση έκτακτης ανάγκης, ο υπουργός Φέλιξ Ντίας Μπανταρανάικε και μέλη του CID άρχισαν κατόπιν ανακρίσεις του στρατιωτικού προσωπικού και απεκάλυψαν τη συνωμοσία. Επειδή το πραξικόπημα προλήφθηκε προτού εκδηλωθεί, η δίκη των 24 κατηγορούμενων ήταν μακρά και πολύπλοκη. Παρά τις φήμες κατά του Γενικού Κυβερνήτη σερ Όλιβερ Γκουνατιλάκε, δεν βρέθηκαν στοιχεία εναντίον του και για αυτό δεν διώχθηκε ποινικά. Τον άλλο μήνα ωστόσο στη θέση του διορίσθηκε ο Γουίλιαμ Γκοπαλάβα, θείος της πρωθυπουργού. Ο Γκουνατιλάκε «δεν απομακρύνθηκε του αξιώματος, ούτε παραιτήθηκε ποτέ». Συνοδεύθηκε στο αεροδρόμιο και εγκατέλειψε για πάντα τη χώρα, δεχόμενος εθελούσια εξορία στο Λονδίνο.
thumb|Η Μπανταρανάικε το 1961 Στην εξωτερική πολιτική, η Μπανταρανάικε ενίσχυσε τις σχέσεις της χώρας της με την Κίνα και διέκοψε αυτές με το Ισραήλ. Εργάσθηκε για τη διατήρηση καλών σχέσεων με την Ινδία και την ΕΣΣΔ, ενώ κρατούσε δεσμούς με τα βρετανικά συμφέροντα με «όπλο» τις εξαγωγές τσαγιού. Καταδικάζοντας τη ρατσιστική πολιτική της Νότιας Αφρικής, συνήψε διπλωματικές σχέσεις με άλλες αφρικανικές χώρες. Το 1961 παρέστη τόσο στο συνέδριο των πρωθυπουργών της Βρετανικής Κοινοπολιτείας στο Λονδίνο, όσο και σε αυτό των «Αδεσμεύτων» στο Βελιγράδι. Είχε ρόλο-κλειδί στη μείωση των εντάσεων μεταξύ Ινδίας και Κίνας το 1962 με τον Σινοϊνδικό Πόλεμο.
Οι δυσκολίες στο εσωτερικό ωστόσο άρχισαν να συσσωρεύονται, με τα οικονομικά προβλήματα να παίρνουν την πρωτοκαθεδρία από το ακόμα τεταμένο κλίμα από την εύνοια της κυβερνήσεως προς τους Σιναλέζους Βουδιστές. Η έλλειψη υποστηρίξεως στα μέτρα λιτότητας, ιδίως η αδυναμία να εισαχθεί αρκετό ρύζι (η κυριότερη τροφή του πληθυσμού) προκάλεσε την παραίτηση του υπουργού Φέλιξ Ντίας Μπανταρανάικε. Η πρωθυπουργός προέβη σε ανασχηματισμό και θέλησε να περιορίσει τις εμπορικές συμφωνίες με την ΕΣΣΔ, ιδίως στο πετρέλαιο, που προκάλεσαν αντιδικία με τις δυτικές πετρελαϊκές εταιρείες και διακοπή της οικονομικής βοήθειας από τις ΗΠΑ τον Φεβρουάριο του 1963. Μετά τη διακοπή αυτή, πέρασε νόμος που εθνικοποιούσε όλη τη διανομή, τις εισαγωγές-εξαγωγές, πωλήσεις και προμήθειες των περισσότερων πετρελαϊκών προϊόντων στη χώρα (Ιανουάριος 1964).
Το 1964 καταργήθηκε η Δημόσια Υπηρεσία που διατηρούσε το βρετανικό σύστημα, με αποτέλεσμα η δημόσια διοίκηση να αρχίσει να κομματικοποιείται. Μετά τον σχηματισμό του συνασπισμού του «Ενωμένου Αριστερού Μετώπου» από το Κομμουνιστικό, το Επαναστατικό Σοσιαλιστικό και το Τροτσκιστικό Κόμμα στα τέλη του 1963, η Μπανταρανάικε κινήθηκε προς τα αριστερά. Τον Φεβρουάριο του 1964 ο Κινέζος πρωθυπουργός Τσου Εν-λάι την επισκέφθηκε στην Κεϋλάνη με πλούσια δώρα και προσφορές σε ρύζι, οικονομική βοήθεια και συζητήσεις για την επέκταση του εμπορίου. Η συνεχιζόμενη αναταραχή όμως ανάγκασε την Μπανταρανάικε να διακόψει τη λειτουργία του Κοινοβουλίου μέχρι τον Ιούλιο.
Τον Σεπτέμβριο του 1964 η πρωθυπουργός πήγε με αντιπροσωπεία στην Ινδία για να συζητήσει το δύσκολο ζήτημα της επιστροφής στην Ινδία των 975.000 «απάτριδων» Ταμίλ. Αυτοί οι Ταμίλ, σε αντίθεση με τα μέλη της προαιώνιας μειονότητας των Ταμίλ της Κεϋλάνης, είχαν μεταφερθεί από τους Βρετανούς στην Κεϋλάνη τα προηγούμενα 50-150 χρόνια για να δουλεύουν στις φυτείες τσαγιού, και μετά την ανεξαρτησία της χώρας η κυβέρνησή της είχε αρνηθεί να δώσει σε αυτούς και τους απογόνους τους την κεϋλανική υπηκοότητα. Μαζί με τον Ινδό πρωθυπουργό Λαλ Μπαχάντουρ Σάστρι, η Μπανταρανάικε διεμόρφωσε τους όρους μιας συμφωνίας που απετέλεσε ορόσημο στις σχέσεις των δύο χωρών. Σύμφωνα με αυτή, η Κεϋλάνη θα έδινε υπηκοότητα σε 300.000 Ταμίλ και η Ινδία θα δεχόταν τον επαναπατρισμό άλλων 525.000. Κατά τη διάρκεια των 15 ετών που θα γίνονταν αυτά, τα δύο μέρη θα διαπραγματεύονταν το τι θα γινόταν με τις υπόλοιπες 150 χιλιάδες.
Τον Δεκέμβριο του 1964 ωστόσο, η απόπειρα της Μπανταρανάικε να κρατικοποιήσει και άλλες εφημερίδες, οδήγησε στην κατάθεση προτάσεως δυσπιστίας στη βουλή. Η κυβέρνηση έχασε την κοινοβουλευτική διαδικασία με διαφορά μιας ψήφου και ο Γενικός Κυβερνήτης διέλυσε το Κοινοβούλιο και προκήρυξε εκλογές. Ο συνασπισμός του κόμματος της Μπανταρανάικε ηττήθηκε στις εκλογές της 22ης Μαρτίου 1965, λήγοντας έτσι την πρώτη πρωθυπουργική θητεία της Μπανταρανάικε.
Δεύτερη πρωθυπουργία
thumb|right|325px|Η Μπανταρανάικε με τον Σοβιετικό πρωθυπουργό [[Αλεξέι Κοσύγκιν και τον γιο της τον Ανούρα]] Με το κόμμα της να κερδίζει 41 έδρες, η Μπανταρανάικε έγινε αρχηγός της αξιωματικής αντιπολιτεύσεως, και πάλι η πρώτη γυναίκα στην ιστορία της χώρας σε αυτή τη θέση. Ο διάδοχός της δεν κατόρθωσε να αντιμετωπίσει τα οικονομικά προβλήματα (μείωσε ακόμα και την εβδομαδιαία ποσότητα στο δελτίο ρυζιού) και η Μπανταρανάικε, που είχε διατηρήσει κατά την παραμονή της στην αντιπολίτευση τη συμμαχία με τα αριστερά κόμματα, κέρδισε τις εκλογές της 27ης Μαΐου 1970 με μεγάλη διαφορά εδρών, επανερχόμενη έτσι στην πρωθυπουργία. Μέχρι τον Ιούλιο είχε ήδη συγκαλέσει Συντακτική Εθνοσυνέλευση για την αντικατάσταση του κατασκευασμένου από τους Βρετανούς αποικιοκράτες Συντάγματος της χώρας..
Εισήγαγε διατάξεις που απαιτούσαν οι μόνιμοι γενικοί γραμματείς των υπουργείων να έχουν εμπειρία και πανεπιστημιακές γνώσεις στον τομέα τους. Θεσμοθετήθηκαν επίσης «Λαϊκές Επιτροπές», ώστε να υπάρχει άμεση επαφή της κυβέρνησης με τα ευρέα λαϊκά στρώματα. Γενικώς οι μεταβολές αποσκοπούσαν στην αφαίρεση των αποτυπωμάτων της αποικιοκρατίας και των ξένων επιρροών από τους θεσμούς της χώρας.
Αντιμέτωπη με μεγάλα ελλείμματα προϋπολογισμού και μειούμενα έσοδα από τις εξαγωγές καρύδας, καουτσούκ και τσαγιού, η Μπανταρανάικε αντέδρασε με κεντρικό σχεδιασμό της οικονομίας και περισσότερη κρατική ρύθμισή της, εφαρμόζοντας ελέγχους τιμών. Τον Σεπτέμβριο του 1970 παρακολούθησε το Γ΄ Συνέδριο των Αδεσμεύτων στη Ζάμπια, αλλά τον ίδιο μήνα ταξίδεψε και στο Παρίσι και το Λονδίνο για να συζητήσει θέματα διεθνούς εμπορίου. Ανεγνώρισε τη Βόρεια Κορέα, το Βόρειο Βιετνάμ και το Εθνικό Μέτωπο για την Απελευθέρωση του Νότιου Βιετνάμ. Τον Δεκέμβριο πέρασε νόμο που επέτρεπε την κρατικοποίηση κάθε επιχειρήσεως με περισσότερους από 100 εργαζόμενους. Υποτίθεται ότι το μέτρο στόχευε στη μείωση του ξένου ελέγχου στην παραγωγή τσαγιού και καουτσούκ, αλλά εμπόδισε τόσο τις εγχώριες όσο και τις ξένες επενδύσεις στη βιομηχανία.
thumb|left|Η Μπανταρανάικε με τη στρατιωτική συνοδεία της το 1961 Μετά από 16 μήνες στη δεύτερη πρωθυπουργία της, η Μπανταρανάικε λίγο έλειψε να ανατραπεί από μια εξέγερση της αριστερής νεολαίας. Αν και γνώριζε τη μαχητική στάση του «Μετώπου Λαϊκής Απελευθέρωσης» (Janatha Vimukthi Peramuna), η κυβέρνηση απέτυχε να συνειδητοποιήσει το μέγεθος της απειλής. Στις 6 Μαρτίου 1971, ακτιβιστές επιτέθηκαν στην πρεσβεία των ΗΠΑ στο Κολόμπο, οδηγώντας στην κήρυξη καταστάσεως έκτακτης ανάγκης στις 17 Μαρτίου. Στις αρχές Απριλίου, επιθέσεις σε αστυνομικά τμήματα φανέρωσαν μια καλά σχεδιασμένη εξέγερση, για την αντιμετώπιση της οποίας ο μικρός στρατός της χώρας δεν ήταν καλά εξοπλισμένος. Καλώντας τους συμμάχους της για βοήθεια, η κυβέρνηση σώθηκε κυρίως εξαιτίας της ουδέτερης εξωτερικής πολιτικής της πρωθυπουργού. Η ΕΣΣΔ έστειλε αεροσκάφη προς υποστήριξη της κυβερνήσεως, ενώ όπλα και εξοπλισμός ήρθαν και από τη Βρετανία, την Ηνωμένη Αραβική Δημοκρατία, τις ΗΠΑ και τη Γιουγκοσλαβία. Ιατρικά εφόδια προσφέρθηκαν από την Ανατολική και Δυτική Γερμανία, τη Νορβηγία και την Πολωνία, ενώ τόσο η Ινδία όσο και το Πακιστάν έστειλαν στρατεύματα. Την Πρωτομαγιά, η Μπανταρανάικε ανέστειλε τις κυβερνητικές επιθέσεις και προσέφερε αμνηστία, κάτι που ώθησε χιλιάδες εξεγερμένους να παραδώσουν τα όπλα. Συνέστησε επίσης μια εθνική επιτροπή για την αποκατάσταση των πραγμάτων και τη δημιουργία στρατηγικού σχεδίου για το μέλλον των παραδοθέντων στασιαστών. Μία από τις πρώτες ενέργειες της πρωθυπουργού μετά την εξέγερση ήταν να απελάσει Βορειοκορεάτες διπλωμάτες.
Τον Μάιο του 1972 το όνομα της χώρας άλλαξε από Κεϋλάνη στο σημερινό «Λαϊκή Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Σρι Λάνκα» και το νέο Σύνταγμα επικυρώθηκε. Αν και η χώρα παρέμεινε μέλος της (Βρετανικής) Κοινοπολιτείας των Εθνών, η Βασίλισσα της Μεγάλης Βρετανίας έπαυσε να είναι η Αρχηγός του Κράτους. Η Γερουσία καταργήθηκε και ως μόνο νομοθετικό σώμα με δικαστικές εξουσίες ιδρύθηκε η Κρατική Εθνοσυνέλευση. Το νέο Σύνταγμα ανεγνώριζε τον Βουδισμό ως «επικρατούσα θρησκεία», αλλά εγγυάτο ίση προστασία σε Βουδισμό, Χριστιανισμό, Ινδουισμό και Ισλάμ. Ανεγνώριζε επίσης τα σιναλέζικα ως τη μόνη επίσημη γλώσσα του κράτους. Επίσης, χάρισε δύο έξτρα χρόνια πρωθυπουργίας στην Μπανταρανάικε, συγχρονίζοντας την πενταετή θητεία της με τη δημιουργία της Δημοκρατίας της Σρι Λάνκα. Τα παραπάνω προκάλεσαν ανησυχία σε όσους φοβούνταν ήδη μια αυταρχική διακυβέρνηση και ιδίως στους Ταμίλ. Από τον Ιούλιο άρχισαν να σημειώνονται σποραδικά περιστατικά βίας και έως το τέλος του έτους αναμενόταν νέο κύμα ταραχών, τροφοδοτούμενο από τη μεγάλη ανεργία.
Η παγκόσμια πετρελαϊκή κρίση του 1973 κατάφερε ένα ακόμα μεγάλο πλήγμα στην οικονομία. Η υποτίμηση του νομίσματος σε συνδυασμό με τους υψηλούς φόρους επιβράδυναν την οικονομική ανάπτυξη, προκαλώντας νέο γύρο μέτρων λιτότητας. Το 1974 η Μπανταρανάικε υποχρέωσε τον τελευταίο ανεξάρτητο όμιλο εφημερίδων (The Sun) να κλείσει. Σχίσματα εμφανίσθηκαν στον κυβερνητικό συνασπισμό κομμάτων, όταν κατασχεμένες γαιοκτησίες τέθηκαν υπό τον έλεγχο του Υπουργείου Γεωργίας και Γαιών, όπου ο υπουργός ήταν του τροτσκιστικού κόμματος Lanka Sama Samaja, κι έτσι η Μπανταρανάικε έδιωξε το κόμμα από τον συνασπισμό.