cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Α΄ Μοίρα Καταδρομών
Περίοδος 1992-2010
Μετά την κρίση των Ιμίων και την αναδιοργάνωση των Μονάδων Αμφιβίων Καταδρομών στις ανατολικές νήσους του Αιγαίου, το 5ο ΕΤΕΑ, οργανώθηκε πλέον ως Ι΄ ΜΑΚ, αναλαμβάνοντας πλέον επιχειρησιακά από πλευράς Ειδικών Δυνάμεων τον ευαίσθητο χώρο των βορείων Δωδεκανήσων. Παράλληλα η Α΄ ΜΑΚ, αναδιοργανώθηκε με βάση τα επιχειρησιακά μαθήματα του 1992, εξοπλίστηκε με σύγχρονα μέσα οπλισμού και κυρίως πλωτών μέσων, έχοντας την επιχειρησιακή ευθύνη του νοτίου συγκροτήματος των Δωδεκανήσων.
Τα όπλα της Μοίρας
Η Μοίρα ως προς το θέμα του ατομικού οπλισμού ακολούθησε όπως ήταν φυσικό τις άλλες Ειδικές Δυνάμεις. Στην περίοδο του Εμφυλίου πολέμου, 1948, αντικατέστησε τον αρχικό βρετανικό οπλισμό με το αμερικανικό ημιαυτόματο τυφέκιο M1 Garand και το αυτόματο M-3. Την περίοδο 1974-1992, έφερε τον βελγικό προέλευσης οπλισμό της Fabrique National, (FN FAL και το πολυβόλο FN MAG των 7,62mm. Μετά το 1992, ο ατομικός οπλισμός, αντικαταστάθηκε από τη σειρά ατομικού οπλισμού αμερικανικής προέλευσης Μ-16A1 και το ελαφρό πολυβόλο FN MINIMI. Όσον αφορά στον ομαδικό οπλισμό, ακολουθήθηκε το ίδιο πρότυπο, με τη χρήση των οπλικών μέσων που χρησιμοποιούσε εκάστοτε και το ελληνικό Πεζικό και οι άλλες Ειδικές Δυνάμεις. Ειδικές μορφές οπλισμού αποτελούσαν τα διάφορα μέσα καταστροφών (χερσαίων και θαλασσίων στόχων) και ναρκοπολέμου.
Τα πλωτά μέσα της μοίρας
Ο Ιερός Λόχος, αρχικά κατά τις αμφίβιες επιχειρήσεις του χρησιμοποιούσε μέσα που παραχωρούταν από το ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό(π.χ. υποβρύχια), το Βρετανικό Ναυτικό (π.χ.ταχέα τορπιλλοβόλα) και τις βρετανικές ειδικές μονάδες (πλωτά μέσα των Raiding Forces και της SBS. Παράλληλα με αυτά τα μέσα, ο Ιερός Λόχος, χρησιμοποίησε ως ίδια αμφίβια μέσα, εξοπλισμένα μηχανοκίνητα καΐκια, με ενισχυμένη ιπποδύναμη, ειδική διαμόρφωση των χώρων, για τη μεταφορά προσωπικού και εφοδίων, και παραλλαγμένο οπλισμό, κυρίως βαρέων και μέσων πολυβόλων. Η αναδιοργάνωση της Α΄ ΜΚ, ως ΜΑΚ μετά το 1974 και η αλλαγή του επιχειρησιακού της ρόλου, οδήγησε στη συγκρότηση του Λόχου Πλωτών Μέσων, εξοπλισμένου με ταχύπλοες ελαστικές πνευστές λέμβους (π.χ. Calligari 8-12 ανδρών) και ταχυπλόων πλαστικών σκαφών τύπου Lambro 17(εξοπλισμένων με πολυβόλο FN MAG και ΠΑΟ 106΄΄) και Lambro 24(εξοπλισμένων με πολυβόλα FN MAG και ΠΑΟ 90΄΄, ισχυρές εξωλέμβιες ή εσωλέμβιες μηχανές, βαρύ και μέσο οπλισμό και διακριτικά του ελληνικού Λιμενικού Σώματος. Μετά το 1992, τα παλαιά πλωτά μέσα αντικαταστάθηκαν με σύγχρονα εξοπλισμένα πλευστά και σταθερού κελύφους πλωτά μέσα, τύπου ΜΑGNA.
Οι θυσίες της Μοίρας
Η συνεχής παρουσία της Μοίρας στην πρώτη γραμμή της μάχης και στην αιχμή του δόρατος των ελληνικών Ειδικών Δυνάμεων συνεισέφερε συνολικά στον βωμό της δόξας και της τιμής, το άνθος τεσσάρων (4) αξιωματικών και εκατόν τριάντα οκτώ (138) Καταδρομέων, μη συμπεριλαμβανομένων των απωλειών του Ιερού Λόχου στο Αιγαίο, των τραυματισθέντων, των αγνοουμένων και των απωλειών της 35 ΜΚ. Ο αριθμός αυτός αποτελεί το μεγαλύτερο ποσοστό θυσιών από όλες τις Ελληνικές Ειδικές Δυνάμεις στο πεδίο της μάχης.
Τιμητικές διακρίσεις
1942-1945, ως τμήμα του ΙΛΜΑ
1946-1949
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στρατιωτικοί σχηματισμοί της Ελλάδας Κατηγορία:Πολεμικός Σταυρός Α' Τάξεως Κατηγορία:Χρυσό Αριστείο Ανδρείας
Καρλ Μαρία φον Βέμπερ
Ο Καρλ Μαρία Φον Βέμπερ (γερμ. Carl Maria von Weber, 18-19 Νοεμβρίου 1786 - 5 Ιουνίου 1826) ήταν Γερμανός συνθέτης, μαέστρος, πιανίστας, κιθαρίστας και κριτικός, ένας από τους σημαντικότερους συνθέτες της ρομαντικής περιόδου. Τα πιο γνωστά του έργα είναι οι όπερες "Ελεύθερος σκοπευτής", "Ευριάνθη", "Όμπερον" κτλ., τα οποία επηρέασαν σημαντικά την ανάπτυξη του Ρομαντισμού στη Γερμανία.
Βιογραφία
Ήταν το μεγαλύτερο από τα τρία παιδιά του Φραντς Άντον φον Βέμπερ και της δεύτερης γυναίκας του, Γκενοβέφα Μπρέννερ, μιας τραγουδίστριας από τη Βιέννη. Ο αδερφός του, Φραντς, απέκτησε με την γυναίκα του τέσσερις κόρες που ασχολήθηκαν όλες με το τραγούδι και μάλιστα η Κονστάντσε παντρεύτηκε τον Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ. Ο Φραντς είχε πολλές φιλοδοξίες για τον μικρό Καρλ και σχεδίαζε να τον μετατρέψει σε παιδί-θαύμα. Ωστόσο ο Καρλ είχε γεννηθεί με μία ασθένεια που δεν του επέτρεψε να περπατήσει μέχρι τα τέσσερα χρόνια του. Από τότε έγινε ήδη ένας ικανός τραγουδιστής και πιανίστας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί πιανίστες Κατηγορία:Γερμανοί συνθέτες κλασικής μουσικής Κατηγορία:Κιθαρίστες Κατηγορία:Συνθέτες όπερας Κατηγορία:Συνθέτες του Ρομαντισμού
Σφυροκέφαλος (πτηνό)
Ο σφυροκέφαλος είναι μεσαίου μεγέθους (56 εκατοστά) παρυδάτιο πτηνό της οικογένειας των Σκοπίδων και έχει στενή συγγένεια με τον φαλαινοκέφαλο. Οφείλει το όνομα του στο σχήμα του κεφαλιού του που μοιάζει με σφυρί. Συναντάται στην Αφρική, τη Μαδαγασκάρη και την Αραβία σε λίμννες, εκβολές ποταμών, όχθες και βραχώδεις ακτές. Ο σφυροκέφαλος είναι καθιστικό πτηνό και δεν μεταναστεύει σε μεγάλες αποστάσεις. Δεν απειλείται και υπάρχουν μεγάλοι αριθμοί στην Αφρική και τη Μαδαγασκάρη. Υπάρχουν δύο υποείδη που διαφέρουν ελαφρώς σε μέγεθος και χρώμα.
Εμφάνιση
Ο Σφυροκέφαλος έχει ένα επίμηκες ράμφος, και φτερά στο κεφάλι με κατεύθυνση πρός τα πίσω. Σε σύγκριση με το σώμα έχει ένα σχετικά μεγάλο ράμφος με μήκος περίπου 8 εκατοστών, πλευρικά συμπιεσμένο που καταλήγει σε ένα μικρό άγκιστρο. Σεξουαλικός διμορφισμός ανάμεσα στα δύο φύλα δεν υπάρχει.
Το κεφάλι του φτάνει μέχρι τα 56 εκατοστά και ζυγίζει 470 γραμμάρια. Το φτέρωμα είναι καφέ και στο πίσω μέρος συνήθως έχει μια γυαλάδα.
Κατά την πτήση ο λαιμός απλώνεται όπως ο πελαργός.
Συμπεριφορά
Ζει σε όλους τους τύπους ενδιαιτημάτων του γλυκού νερού, λίμνες, ποτάμια, βάλτους και σε δέλτα ποταμών, η παρουσία δέντρων χρησιμοποιείται ως καταφύγιο και τόπος ανάπαυσης επίσης προτιμά και άλλες υψηλές θέσεις όπως οι βράχοι. Δραστηριοποιείται την ημέρα και κατά τη διάρκεια της νύχτας και το μεσημέρι αναπαύεται. Είναι συνήθως μοναχικό πουλί και μόνο στους τόπους ανάπαυσης το συναντούμε σε ομάδες μέχρι πενήντα πουλιών.
Η τροφή του αποτελείται κατά το μεγαλύτερο μέρος από ψάρια και αμφίβια. Προτιμάει ψάρια όπως γατόψαρα, μπαρμπούνια και τιλάπια, ενώ από τα αμφίβια, βατράχια και γυρίνους. Σε μικρότερο ποσοστό τρέφεται με καρκινοειδή, έντομα, σκουλήκια και μικρά θηλαστικά. Αναζητεί το θήραμα, σκάβοντας στη λάσπη με τα πόδια του. Περιστασιακά πετούν πάνω από την επιφάνεια του νερού για να συλάβουν ψάρια και γυρίνους. Επίσης ακολουθούν κοπαδιών βοοειδών ή βουβάλια για να πιάσουν τα τρομαγμένα από αυτά έντομα.
Η φωλιά του έχει διάμετρο 1,5 μέτρο, αποτελείται από έως και 8.000 επιμέρους τμήματα και φτάνει μέχρι εκατό φορές το βάρος του πουλιού. Και τα δύο φύλα συμμετέχουν στο χτίσιμο, συνήθως σε ένα δέντρο και μερικές φορές σε άλλες υψηλές θέσεις, όπως σε βράχια. Η φωλιά είναι θολωτή με μόνη πρόσβαση στο κάτω μέρος. Η είσοδος οδηγεί σε ένα τούνελ 10 με 15 εκατοστά πλάτος και 40 έως 60 μήκος και στο τέλος του τούνελ βρίσκεται η φωλιά με διάμετρο 40 x 40 x 60 εκατοστά. Η επέκταση και επισκευή των φωλιών είναι μια συνεχής διαδικασία η οποία είναι παράλληλη με την πορεία αναπαραγωγής, ένα ζευγάρι χτίζει συχνά αρκετές φωλιές. Γεννάει από τρία έως επτά αυγά, τα οποία επωάζονται περίπου για 30 ημέρες και συμμετέχουν και οι δύο γονείς. Οι νεοσσοί έχουν γκρι πούπουλα τα οποία αντικαθίσταται μετά από μερικές ημέρες με το κανονικό τους φτέρωμα. Το λοφίο στο πίσω μέρος του κεφαλιού αρχίζει να σχηματίζεται ύστερα από έξι ημέρες και σε τριάντα μέρες μοιάζουν με των ενηλίκων. Οι νεοσσοί αρχίζουν να πετάνε μετά από περίπου 47 ημέρες.
Προστασία
Η IUCN εκτιμά ότι το συνολικό απόθεμα κυμαίνεται από 170.000 έως 1,1 εκατομμύρια πτηνά, είναι αρκετά διαδεδομένο πουλί και δεν θεωρείται ότι βρίσκεται σε κίνδυνο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σκοπίδες Κατηγορία:Πτηνά της Αφρικής Κατηγορία:Πανίδα της Μαδαγασκάρης
Γιώργος Σαββίδης (ποδοσφαιριστής)
Ο Γιώργος Σαββίδης είναι Κύπριος πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως επιθετικός.
Γεννήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 1961 και πραγματοποίησε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα στον Ολυμπιακό Λευκωσίας για να μεταπηδήσει στη συνέχεια  στην Ομόνοια Λευκωσίας, όπου έκανε το πρώτο μεγάλο βήμα στην σταδιοδρομία του ως ποδοσφαιριστής. Στην ομάδα αυτή πραγματοποίησε μεγάλες εμφανίσεις, όπως και στην Εθνική Ομάδα της Κύπρου.
Έπειτα, αρκετές ομάδες εκδήλωσαν ενδιαφέρον για να τον συμπεριλάβουν στο δυναμικό τους, ανάμεσα στις οποίες και η ΑΕΚ. Ο Σαββίδης δέχτηκε την πρόταση, καθώς υπήρξε και μεγάλη του επιθυμία μια τέτοια συμμετοχή. Επέστρεψε στην Κύπρο και στην Ομόνοια, όπου έκλεισε την καριέρα του ως ποδοσφαιριστής και ξεκίνησε σταδιοδρομία ως προπονητής.
Ευρωπαϊκό Σύστημα Κεντρικών Τραπεζών
Βασικά καθήκοντα
Τα βασικά καθήκοντα του Ε.Σ.Κ.Τ και Ευρωσυστήματος είναι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κεντρικές τράπεζες Συστημα Κεντρικων Τραπεζων
Μοντωμπάν
Η Μοντωμπάν (γαλλ. Montauban) είναι πόλη της Γαλλίας στον νομό Ταρν-ε-Γκαρόν της διοικητικής περιοχής Οξιτανία, πριν το 2016 ανήκε στα "Μέσα Πυρηναία" (Midi-Pyrénées). Είναι πρωτεύουσα του νομού και βρίσκεται περίπου 60 χλμ. βόρεια της Τουλούζης. Ο πληθυσμός της ανέρχεται, σύμφωνα με την απογραφή του 2009, σε 57.969 κατοίκους, οι οποίοι αποκαλούνται "Μονταλμπανέ(ζ)" (Montalbanais(es)).
Προέλευση του ονόματος
Στην οξιτανική γλώσσα το όνομα της πόλης αναγράφεται ως "Montalban", που σημαίνει "λευκό όρος". Καθώς η πόλη δεν είναι κτισμένη σε όρος, ένας πιθανός λόγος γι' αυτό είναι ότι στον χαμηλό λόφο που σήμερα βρίσκεται το κέντρο της υπήρχαν πολυάριθμες ιτιές, των οποίων η ράχη των φύλλων είναι σχεδόν λευκή και έδινε την εντύπωση ενός "λευκού όρους", ιδιαίτερα όταν φυσούσε σχετικά ισχυρός άνεμος. Η ιτιά είναι αποτυπωμένη και στο έμβλημα της πόλης.
Γεωγραφική θέση
Η πόλη απέχει 57 χλμ. οδικώς από την Τουλούζη στον νομό Ταρν-ε-Γκαρόν και είναι κτισμένη σε χαμηλό λόφο (μέγιστο ύψος 270 μ.) στη συμβολή των ποταμών Ταρν και Τεσκού (Tescou). Απέχει 76 χλμ από το Αλμπί και περίπου 60 χλμ. από την Καόρ. Από την πόλη διέρχεται η "παράκαμψη" του καναλιού του Γκαρόν, που αποκαλείται «canal de l’embranchement de Montauban» και έχει συνολικό μήκος περίπου 30 χλμ.
Κλίμα
Το κλίμα της πόλης χαρακτηρίζεται από κάποια ηπιότητα καθ' όλη τη διάρκεια του έτους. Η ελάχιστη θερμοκρασία που παρατηρήθηκε ήταν στις 9 Ιανουαρίου 1985 (-20 °C) ενώ η μέγιστη έφθασε τους 41,8 °C στον Αύγουστο του 2003. Η μέση ετήσια βροχόπτωση ανέρχεται σε 739 mm ενώ η ισχυρότερη ξηρασία παρατηρήθηκε το 1967 (με μόνο 425 mm ετήσια βροχόπτωση) και οι ισχυρότερες βροχές το 1959 (με ετήσιο ύψος βροχής 1.005 mm). Κατά μέσον όρο χιονίζει μία ημέρα το χρόνο, με τις ισχυρότερες χιονοπτώσεις να σημειώνονται το 1985 (15 εκ. ύψος χιονιού) και το 2006 (Ιανουάριος, 14 εκ. ύψος χιονιού). Οι άνεμοι γενικά είναι μέτριοι σε ένταση με κυριότερη κατεύθυνση δυτικά - βορειοδυτικά. Δεν είναι, επίσης, συχνό το φαινόμενο της ομίχλης.
Ιστορία
Τον 13ο αιώνα η πόλη υπέφερε από τις καταστροφές που προκάλεσε η διαμάχη των Αλβιγένων και της Ιεράς Εξέτασης. Ωστόσο, το 1317 επελέγη από τον Πάπα Ιωάννη τον ΚΒ' ως έδρα επισκοπής, της οποίας επελέγη ως έδρα ο καθεδρικός ναός του St Théodard. Με την συνθήκη του Μπρετινύ το 1360 παραχωρήθηκε στους Άγγλους, αλλά το 1414 οι Άγγλοι εκδιώχθηκαν από τους κατοίκους της πόλης.
Το 1560 οι επίσκοποι και οι προύχοντες της πόλης ασπάστηκαν τον προτεσταντισμό, εξεδίωξαν τους καθολικούς μοναχούς και κατεδάφισαν τον καθεδρικό ναό. Δέκα χρόνια αργότερα η πόλη αποτελούσε ένα από τα φρούρια των Ουγενότων και σχημάτισε μια μικρή, ανεξάρτητη δημοκρατία. Αποτέλεσε την βάση της επανάστασης των Ουγενότων το 1621 και πολιορκήθηκε, χωρίς επιτυχία, από τον Λουδοβίκο Η', επί 68 ημέρες. Δεν παραδόθηκε παρά μόνον ύστερα από την πτώση της Λα Ροσέλ το 1629. Ο καρδινάλιος Ρισελιέ κατέστρεψε τις οχυρώσεις της πόλης ενώ το ίδιο έτος ενέσκηψε επιδημία πανώλους, η οποία είχε ως αποτέλεσμα τον θάνατο 6.000 περίπου κατοίκων της. Οι διωγμοί κατά των Ουγενότων επαναλήφθηκαν ύστερα από την ανάκληση του Εδίκτου της Νάντης (1598): Πολλά σπίτια της πόλης επιτάσσονται προκειμένου να διαμείνουν σε αυτά στρατιώτες του Γάλλου βασιλέα. Κατά το τελευταίο τέταρτο του αιώνα, περίπου 500 επικεφαλής οικογενειών της Μοντωμπάν αρνούνται να επανέλθουν στο καθολικό δόγμα και εγκαταλείπουν την πόλη με τις οικογένειές τους. Οι υπόλοιποι επανέρχονται στο καθολικό δόγμα, οργανώνουν όμως υπόγεια αντίσταση, με τους ευγενείς της πόλης να υποστηρίζουν, να δίνουν εργασία και να προστατεύουν όσο μπορούν τους εκδιωγμένους.
Από τη στιγμή της έναρξης της "Αντιμεταρρύθμισης" η Μοντωμπάν υφίσταται σημαντικές αλλαγές: Ο Παλαιός Ναός (Temple Vieux) μετατρέπεται σε στρατώνα, ο Νέος Ναός (Temple Neuf) κατεδαφίζεται το 1664. Τα υλικά που προέρχονται από την κατεδάφιση χρησιμοποιούνται για την καλύτερη οχύρωση των μονών που ανακατασκευάζονται στην περιφέρεια της πόλης (μονή των Καρμηλιτών, μονή των Καπουτσίνων, μονή των Κλαριτισσών). Η ανασύσταση αυτών των μονών των θρησκευτικών ταγμάτων διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην αστική αναδιοργάνωση των περιφερειακών συνοικιών της πόλης. Η κατασκευή του επισκοπικού ανακτόρου μετασχηματίζει, επίσης, το τοπίο γύρω από την Πον Βιέ. Περί τα τέλη του 17ου αιώνα τρία κατοικημένα τμήματα της πόλης κατεδαφίζονται και μαζί τους εξαφανίζεται η οδός des Soubirous προκειμένου να ανεγερθεί ο νέος καθεδρικός ναός, που υποδεικνύει την επιστροφή της πόλης στον καθολικισμό.
Επιστρέφοντας στην ομαλότητα η πόλη επενδύει στην κατασκευή υφασμάτων, τέχνη γνωστή και δημοφιλή ήδη από παλαιότερες εποχές. Δημιουργούνται αρκετές ακμάζουσες επιχειρήσεις στον τομέα των υφασμάτων, ενώ μερικοί κατασκευαστές, ελέγχοντας την παραγωγή από τη στιγμή της ύφανσης ως και την βαφή των υφασμάτων, βελτιώνουν πολύ την ποιότητα των προϊόντων. Οι επιχειρήσεις της πόλης ειδικεύονται στην κατασκευή λεπτών μάλλινων υφασμάτων, τα οποία αποκτούν το προσωνύμιο "cadis" ή "rases". Το 1750 υπάρχουν 15.000 εργαζόμενοι στην υφασματοβιομηχανία και 2.000 εργάτες στην αλευροβιομηχανία.
Το 1766 μεγάλη πλημμύρα, οφειλόμενη στην υπερχείλιση του ποταμού Ταρν, πιθανόν λόγω της κατασκευής προβλητών στην όχθη του, πλήττει την πόλη και καταστρέφει την συνοικία Βιλλεμπουρμπόν (Villebourbon). Αποφασίζεται η κατασκευή προστατευτικών αναχωμάτων, προς αποφυγή επανάληψης παρόμοιων συμβάντων και το 1773 η αριστερή όχθη του ποταμού προστατεύεται από ισχυρά αναχώματα. Οι εργασίες αυτές, που ακολουθούνται από εργασίες αναμόρφωσης της κοίτης του παραποτάμου του Ταρν, του Τεσκού (Tescou) προσφέρουν εργασία σε πολλούς κατοίκους της πόλης. Μεταξύ 1717 και 1724 κατασκευάζεται επίσης και ισχυρό τοιχίο υποστήριξης. Παράλληλα αρχίζουν εργασίες για τον εξωραϊσμό της πόλης: Κατασκευάζονται χώροι πρασίνου και περιπάτου, όπως η Promenade des Cordeliers και οι κήποι του μεγάρου Pulligneu και οι κήποι των Ιησουιτών.
Το 1780 γεννιέται στην Μοντωμπάν ο επιφανής ζωγράφος Ζαν Ωγκύστ Ντομινίκ Ενγκρ.
Το 1861 γεννιέται στην πόλη άλλος ένας επιφανής καλλιτέχνης, ο γλύπτης Αντουάν Μπουρντέλ.
Παρά τα προστατευτικά έργα που είχαν κατασκευαστεί κατά το παρελθόν, το 1930 ο Ταρν φουσκώνει σε απρόβλεπτο ύψος, με την στάθμη του να φθάνει τα 11,5 μέτρα. Η πλημμύρα πλήττει εκ νέου την συνοικία Βιλλεμπουρμπόν αλλά και την συνοικία Σαπιάκ (Sapiac) και η πόλη μετρά 29 νεκρούς, 6.000 αστέγους με 1.000 περίπου κατοικίες κατεστραμμένες. Η πόλη, όμως, ανοικοδομείται με ταχείς ρυθμούς. Ύστερα από αυτό το συμβάν, ο πληθυσμός δείχνει απροθυμία να επανεγκατασταθεί στις "χαμηλές" συνοικίες της πόλης και αρχίζει να μετακινείται προς υψηλότερα σημεία, στις συνοικίες Ντελαλάντ (Delalande) και Μπωσολέιγ (Beausoleil). Η ανοικοδόμηση βοηθά στην βελτίωση της δημόσιας υγιεινής, με την κατασκευή δημόσιων μπάνιων και τουαλετών. Παράλληλα βελτιώνονται τα σχολικά κτίρια καθώς και αυτά των κοινωνικών υπηρεσιών (σκεπαστή αγορά, θέατρα).
Το 1945 γεννιέται στην πόλη από γονείς φυγάδες από την Ναζιστική Γερμανία ο ευρωβουλευτής Ντανιέλ Κον-Μπεντίτ.
Οικονομία
Η οικονομία της πόλης στηρίζεται κυρίως στην αγροτική της παραγωγή και την εκτροφή αλόγων και πουλερικών. Οι βιομηχανίες της είναι ελαφρού τύπου και περιλαμβάνουν υφαντικές μονάδες, βιομηχανίες ρουχισμού, επίπλων, μεταξωτών και ψάθινων καπέλων. Υπάρχουν, επίσης, πριστήρια ξυλείας και αλευρόμυλοι.
Συγκοινωνίες
Αποτελεί σιδηροδρομικό κόμβο και μέσω του σταθμού Gare de Montauban-Ville-Bourbon η πόλη συνδέεται σιδηροδρομικά με την Τουλούζη, το Μπορντώ, το Παρίσι, τη Μασσαλία και αρκετούς τοπικούς προορισμούς. Μέσω του καναλιού του Μοντέκ (Canal de Montech) συνδέεται με το ποτάμιο δίκτυο του ποταμού Γκαρόν (εξελλ. Γαρούνα).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις των Κεντρικών Πυρηναίων
Βραβεία Βρετανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 2012
Η 66η απονομή των Βραβείων της Βρετανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου, γνωστά κυρίως ως Βραβεία BAFTA, τίμησε τις καλύτερες ταινίες του 2012 και πραγματοποιήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 2013 στο Royal Opera House του Λονδίνου. Οι υποψηφιότητες ανακοινώθηκαν στις 9 Ιανουαρίου 2013. Οικοδεσπότης της βραδιάς ήταν ο Στίβεν Φράι.
Το βραβείο Καλύτερης Ταινίας κέρδισε η ταινία Επιχείρηση: Argo με τον Μπεν Άφλεκ να βραβεύεται και ως Καλύτερος Σκηνοθέτης. Οι Ντάνιελ Ντέι-Λιούις και Εμανουέλ Ριβά κέρδισαν τα βραβεία Α' Ανδρικού και Γυναικείου Ρόλου αντίστοιχα και οι Κρίστοφ Βαλτς και Αν Χάθαγουεϊ τα βραβεία Β' Ανδρικού και Γυναικείου Ρόλου αντίστοιχα. Καλύτερη Βρετανική Ταινία της χρονιάς αναδείχτηκε το Skyfall.
Ειδικό βραβείο (Academy Fellowship)
Άλαν Πάρκερ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2013 BAFTA
Ντίλντο διπλής διείσδυσης
δεξιά|μικρογραφία|Διπλό ντίλντο με τηλεχειριζόμενο περιστρεφόμενο δονητή στη μία πλευρά δεξιά|μικρογραφία|Διπλό ντίλτνο [[λάτεξ 45 εκατοστών]] Το ντίλντο διπλής διείσδυσης, ή διπλό ντίλτνο, είναι τύπος ερωτικού βοηθήματος που χρησιμοποιείται για διπλή διείσδυση, την ταυτόχρονη είσοδο σε δύο σωματικά στόμια ταυτόχρονα, που ανήκουν είτε σε ένα είτε σε δύο άτομα. Είναι ένα ντίλντο σχεδιασμένο με τη μορφή δύο διεισδυτικών διεγερτών (είτε σε σχήμα πέους είτε μη φαλλικού) που είτε χωρίζονται είτε στερεώνονται σε έναν μόνο άξονα. Ορισμένα ντίλντο διπλής διείσδυσης περιλαμβάνουν έναν δονούμενο κινητήρα που τους επιτρέπει να χρησιμοποιούνται ως δονητές διπλής διείσδυσης.
Χρήση
Οι ακόλουθες τρεις σεξουαλικές διαμορφώσεις μπορούν να εκτελεστούν χρησιμοποιώντας ντίλντο διπλής διείσδυσης:
Το προσομοιωμένο στοματικό σεξ μπορεί επίσης να πραγματοποιηθεί στο ντίλντο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αυνανισμός διπλης διεισδυσης ντιλντο Κατηγορία:Ερωτικά βοηθήματα
Κυβερνείο Ατζλούν
Το Κυβερνείο Ατζλούν (محافظة عجلون) είναι ένα από τις κυβερνεία της Ιορδανίας, που βρίσκεται βόρεια του Αμμάν, την πρωτεύουσα της Ιορδανίας. Το Κυβερνείο Ατζλούν έχει την τέταρτη μεγαλύτερη πυκνότητα πληθυσμού στην Ιορδανία (μετά τα κυβερνεία Ιρμπίντ, Γέρασα και Μπάλκα) και πυκνότητα πληθυσμού 350.1 άτομα ανά τ.χλμ. (εκτίμηση 2012). Συνορεύει με το κυβερνείο Γέρασα στα νοτιοανατολικά, με το κυβερνείο Ιρμπίντ στα βόρεια και δυτικά και με το κυβερνείο Μπάλκα στα νότια.
Διοικητικές διαιρέσεις
Το άρθρο 14 του Διοικητικού Συστήματος του Υπουργείου Εσωτερικών χωρίζει το κυβερνείο Ατζλούν σε δύο διαμερίσματα.
Ιστορία
Ευρισκόμενο σε υψηλό υψόμετρο, το Ατζλούν έχει ένα από τα πιο όμορφα δάση στην Ιορδανία, και είναι γνωστό για την μακρούς κρύους χειμώνες. Είναι γνωστή για το κάστρο (Κάστρο Ατζλούν), παλαιότερα γνωστό ως Καλ-ατ Σαλάχ αν-Ντέιν. Το κάστρο χτίστηκε ως φυλάκιο για την προστασία της στρατηγικής θέσης του Ατζλούν από τους σταυροφόρους.
Κλίμα
Το Ατζλούν είναι γνωστό για το υψηλό υψόμετρο, το οποίο είναι μια από τις πιο δροσερές πόλεις της Ιορδανίας, με τη μέση μέγιστη θερμοκρασία κατά τη διάρκεια του Ιανουαρίου να είναι 8.2 βαθμοί Κελσίου, ενώ η μέση χαμηλότερη θερμοκρασία για τον ίδιο μήνα είναι 2.8 βαθμών Κελσίου. Το χιόνι είναι συνηθισμένο το χειμώνα και η πόλη του Ατζλούν προετοιμάζεται για τέτοιες περιπτώσεις.
Εκπαίδευση
Υπάρχουν 28 σχολεία πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στο κυβερνείο, από τα οποία τα περισσότερα είναι δημόσια, εκτός από το Κολλέγιο του Πανεπιστημίου Ατζλούν, το οποίο είναι ένα δημόσιο κολέγιο και το Εθνικό Πανεπιστήμιο του Ατζλούν το οποίο είναι ένα μικρό ιδιωτικό πανεπιστήμιο.
Σημαντική χωριά
Οι πιο αξιόλογες πόλεις και χωριά στο κυβερνείο Ατζλούν (εκτός από την πόλη Ατζλούν) είναι τα εξής: Ιμπίν, Σάχρα, Μρατζάμ, Ρασούν, Τζάνα, Κουφράντζαχ, Αντζάρα και Αλ Χασίμιγια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κυβερνεία της Ιορδανίας
Σαρλ Σιπιέ
Ο Σαρλ Σιπιέ (γαλ. Charles Chipiez, 1835–1901) υπήρξε σημαντικός Γάλλος αρχιτέκτονας, αιγυπτιολόγος, ιρανολόγος και ιστορικός της αρχιτεκτονικής των αρχαίων χρόνων. Διετέλεσε καθηγητής στην École Spéciale d'Architecture στο Παρίσι και συνετέλεσε στην ανέγερση του κτιρίου της "École Nationale Professionnelle d'Armentières" το 1887.
Συγγράμματα
Μαζί με τον Ζωρζ Περρό έγραψε μια από τις λεπτομερέστατες περιγραφές των αρχιτεκτονικών επιτευγμάτων των λαών της αρχαιότητας της Αιγύπτου, Ελλάδας, Ιράν, Λυδία, Λυκία και Ασσυρία. Μερικά από τα σημαντικότερα έργα του είναι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι αρχιτέκτονες Κατηγορία:Γάλλοι αρχαιολόγοι Κατηγορία:Αιγυπτιολόγοι Κατηγορία:Γάλλοι ελληνιστές
Κραϊόβα
Ετυμολογία
Υπάρχουν δύο πιθανές ετυμολογίες για την Κραϊόβα: το Παλαιοσλαβικό κραλ («βασιλιάς»), που έχει δανειστεί στη Ρουμανία ως κράι και το Σλαβονικό κράινα («σύνορα» ή «άκρη»). Καθώς η πόλη δεν αναφέρεται σε καμία πηγή πριν το 1475 είναι αδύνατο να πούμε ποια από τις δύο λέξεις είναι η πραγματική ετυμολογία. Το όνομα είναι πιθανόν Βουλγαρικής ή Σερβικής προέλευσης, λόγω των ιστορικών αυτοχθόνων μειονοτήτων στην περιοχή.
Ιστορία
Η Κραϊόβα, που καταλαμβάνει τη θέση της Δακικής και Ρωμαϊκής πόλης Πελενδάβα ήταν παλιότερα πρωτεύουσα της Ολτενίας. Οι πρώτοι της «μπαν», οι υψηλότερης τάξης βογιάροι του κράτους της Βλαχίας ήταν αρχικά εκείνοι της οικογένειας Κραϊοβέστι. Οι μπαν είχαν το δικαίωμα να κόβουν νομίσματα με εντυπωμένες τις δικές τους μορφές - η προέλευση της χρήσης της Ρουμανικής λέξης μπαν για τα νομίσματα. Η οικονομική εξουσία της οικογένειας Κραϊοβέστι στο τέλος του 16ου αιώνα ήταν 100 χωριά. Η εξουσία αυτή τους έδινε καθεστώς τόσο μεγάλης πολιτικής αυτονομίας, που οι οσποδάροι που κυβερνούσαν την εποχή εκείνη ήταν αδύνατο να διατηρηθούν στην εξουσία χωρίς συμμαχία με αυτή την ισχυρή δυναστεία. Από την οικογένεια Κραϊοβέστι είχαν επιλεγεί μια σειρά οσποδάροι, που κυβέρνησαν τη χώρα: Νεαγκόε Μπασάραμπ (1512-1521), Ράντου ντε λα Αφουμάτι (1522-1529), Ράντου Σερμπάν (1602–1611), Ματέι Μπασάραμπ (1632-1654), Κονσταντίν Σερμπάν (1654-1658), Σερμπάν Καντακουζηνός (1678-1688), Κωνσταντίνος Μπρινκοβεάνου (1688-1714).
Το 1395 η Κραϊόβα έγινε πιθανόν το θέατρο της νίκης του Ηγεμόνα της Βλαχίας Μίρτσεα Α΄ επί του Βαγιαζήτ Α΄, Σουλτάνου των Οθωμανών. Αναφερόμενη συχνά ως «πόλη» μετά το 1550 η περιοχή της Κραϊόβα εθεωρείτο πάντα σημαντική εμπορικά για τη Βλαχία και τη Ρουμανία γενικότερα. Κατά την κατοχή της Ολτενίας από τους Αψβούργους το 1718–1739 η οικονομική κατάσταση της Κραϊόβα χειροτέρεψε, λόγω οικονομικών πιέσεων και αυξημένου συγκεντρωτισμού, που οδήγησε εν μέρει σε αύξηση της δράσης των χαϊντούκων (αντίστοιχοι των Ελλήνων κλεφτών), παράλληλα με διαμαρτυρίες βογιάρων της Κραϊόβα. Το 1761 υπό τον Ηγεμόνα Κωνσταντίνο Μαυροκορδάτο οι μπαν μετεγκαταστάθηκαν στο Βουκουρέστι, αφήνοντας πίσω ένα καϊμακάμη να τους εκπροσωπεί στην Κραϊόβα.
Υπό τον Ηγεμόνα Εμανουέλ Τζιάνι Ρούσετ η έδρα της Βλαχίας μεταφέρθηκε στην Κραϊόβα (1770–1771), θεωρούμενη ως καταφύγιο κατά το Ρωσοτουρκικό Πόλεμο του 1768-1774. Μεγάλο μέρος της πόλης κάηκε ολοσχερώς από τον επαναστάτη πασά Οσμάν Πασβάνογλου το 1800.
Κατά την εξέγερση της Βλαχίας το 1821 οι κάτοικοι της σημερινής Επαρχίας Ντολζ συντάχθηκαν μαζικά με τους Πανδούρους του Τούντορ Βλαντιμιρέσκου, συμβάλλοντας στην εκστρατεία προς το Βουκουρέστι. Τις δύο πρώτες δεκαετίες του 19ου αιώνα η Κραϊόβα γνώρισε οικονομική ευημερία, επικεντρωμένη στη βιοτεχνία και τις δημόσιες υπηρεσίες. Κατά τη Ρωσική κατοχή και τα πρώτα στάδια της ισχύος του Regulamentul Organic (Οργανικού Κανονισμού) (1828–1834), η πόλη αύξησε το οικονομικό της εκτόπισμα. Το 1832 υπήρχαν 595 καταστήματα. Την ίδια εποχή η Κραϊόβα εξήγαγε σιτάρι, γούνες, δέρματα, ζωντανά ζώα και άλλα προϊόντα στην Αυστριακή και στην Οθωμανική Αυτοκρατορία.
Ο Κοστάκε Ρομανέσκου, πολίτης της Κραϊόβα, ήταν μεταξύ των ηγετών της Προσωρινής Κυβέρνησης κατά την Επανάσταση της Βλαχίας του 1848. Οι δύο τελευταίοι ηγέτες της Βλαχίας, Γκεόργκε Μπιμπέσκου και Μπάρμπου Ντιμίτριε Στίρμπεϊ, προέρχονταν από σημαντική οικογένεια βογιάρων που κατοικούσε στην Κραϊόβα - την οικογένεια Μπιμπέσκου.
Γύρω στα 1860 υπήρχαν στην Κραϊόβα 4.633 κτίρια, από τα οποία 3.220 κατοικίες, 26 εκκλησίες, 11 σχολεία και 60 εργοστάσια και εργαστήρια. Συνολικά η πόλη στέγαζε επίσης περίπου 90 βιομηχανικές μονάδες, από τις οποίες 12 ανεμόμυλοι, 3 ζυθοποιίες, 2 εργοστάσια φυσικού αερίου και πετρελαίου, 4 βυρσοδεψεία και 2 τυπογραφεία. 57% του συνολικού αριθμού των χειροτεχνών της Επαρχίας Ντολζ ζούσαν στην Κραϊόβα (1.088 μάστορες, 687 τεχνίτες και 485 μαθητευόμενοι).
Την περίοδο του μεσοπολέμου η Κραϊόβα, ως κέντρο μιας αγροτικής περιφέρειας, γνώρισε ελάχιστη περαιτέρω εκβιομηχάνιση και ο αριθμός των εργαζομένων στη βιομηχανία παρέμεινε σχετικά μικρός. Το 1939 η Κραϊόβα είχε επτά βιομηχανικές μονάδες άνω των 100 εργαζομένων. Οι επιχειρήσεις Oltenia και Scrisul Românesc ήταν πασίγνωστα σε όλη τη χώρα και στο εξωτερικό.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1960, υπό το Κομμουνιστικό καθεστώς, η πόλη έγινε διακεκριμένο κέντρο αυτοκινητοβιομηχανίας και παραγωγής ενέργειας, καθώς και αεροδιαστημικής, χημικής βιομηχανίας, βιομηχανίας τροφίμων, κατασκευών, ηλεκτρικών μηχανών και μεταλλουργίας.
Δημογραφικά
Το 2011 269.506 κάτοικοι ζούσαν μέσα στα όρια της πόλης, λιγότεροι 2002, κάνοντάς τη την έκτη πολυπληθέστερη πόλη στη Ρουμανία. Εθνική σύνθεση:
Κλίμα
Το κλίμα στην Κραϊόβα είναι ηπειρωτικό με ψυχρούς χειμώνες και θερμά καλοκαίρια. Η υψηλότερη θερμοκρασία φτάνει τους 39°C και η απόλυτα ελάχιστη τους -25°C. Οι βροχοπτώσεις είναι μέτριες καθ' όλη τη διάρκεια του έτους, με τις μέγιστες τους καλοκαιρινούς μήνες. Η μέση θερμοκρασία στην Κραϊόβα είναι 11°C, με ελάχιστη -1°C τον Ιανουάριο και μέγιστη 22°C τον Ιούλιο.
Οικονομία
Τις δύο πρώτες δεκαετίες του 19ου αιώνα η Κραϊόβα χαρακτηριζόταν από οικονομική ανάπτυξη και πολλαπλασιασμό της απασχόλησης των κατοίκων της στους τομείς της βιοτεχνίας, του εμπορίου και των δημόσιων υπηρεσιών. Σε σύγκριση με άλλα μεγάλα αστικά κέντρα η Κραϊόβα ξεχώριζε ως εμπορικός, διοικητικός και πολιτιστικός κόμβος πρώτης τάξης.
Κατά τη Ρωσική κατοχή (1828–1834) η Κραϊόβα γνώρισε σημαντική οικονομική ανάπτυξη. Το 1832 υπήρχαν 595 καταστήματα, από τα οποία «187 από ξύλο και 398 από πέτρινους τοίχους». Η πόλη παρέμεινε το εμπορικό κέντρο της Ολτενίας, εξάγοντας στην Αυστρία και στην Τουρκία σιτηρά, δέρματα, κερί, ζωικά λίπη και υπηρεσίες. Ως συνέπεια των μόνιμα υψηλών απαιτήσεων των εξαγωγών ιδρύθηκε στην Κραϊόβα το 1846 η πρώτη Ρουμανική μετοχική εταιρεία για μεταφορά σιτηρών με πλοία μέσω του Δούναβη στη Βραΐλα.
Το 1900 η Κραϊόβα είχε το 43.1% των βιομηχανικών μονάδων της Ολτενίας, που ήταν 924 βιομηχανικές επιχειρήσεις (μεταξύ αυτών 20 μεγάλες, που απασχολούσαν 1.078 εργαζόμενους). Ο αριθμός των μεγάλων βιομηχανικών μονάδων αυξήθηκε στις 50 το 1925. Στις αρχές του 20ού αιώνα αναπτύχθηκαν επίσης οι τραπεζικές εργασίες (οπότε λειτουργούσαν 6 τράπεζες και 2 ανταλλακτήρια συναλλάγματος).
Την περίοδο του μεσοπολέμου η Κραϊόβα, ως κέντρο μιας αγροτικής περιφέρειας, γνώρισε ελάχιστη περαιτέρω εκβιομηχάνιση και ο αριθμός των εργαζομένων στη βιομηχανία παρέμεινε σχετικά μικρός. Το 1939 η Κραϊόβα είχε επτά βιομηχανικές μονάδες άνω των 100 εργαζομένων. Οι επιχειρήσεις ειδών ένδυσης "Oltenia" και "Scrisul Românesc" («Ρουμανική Γραφή»), η μακαρονοποιία "Concordia", η αρτοποιία και μακαρονοποιία "Barbu Druga", "Semanatoarea", το ηλεκτρικό εργοστάσιο και η αρτοποιία "Traiul". Ο μοναδικός βιομηχανικός κλάδος που είχε συγκρίσιμες βιομηχανικές μονάδες με παρόμοιες μονάδες άλλων κέντρων της χώρας ήταν εκείνος των γραφικών τεχνών τα οποία ήταν πασίγνωστα σε όλη τη χώρα και στο εξωτερικό.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1960, υπό το Κομμουνιστικό καθεστώς, η πόλη έγινε διακεκριμένο κέντρο αυτοκινητοβιομηχανίας και παραγωγής ενέργειας, καθώς και αεροδιαστημικής, χημικής βιομηχανίας, βιομηχανίας τροφίμων, κατασκευών, ηλεκτρικών μηχανών και μεταλλουργίας.
Αφότου η Ρουμανική Επανάσταση του 1989 έφερε την αποκατάσταση της ελεύθερης αγοράς και την αποκέντρωση της συνολικής διαχείρισης, αρκετές βιομηχανίες ιδιωτικοποιήθηκαν και η ίδια η αγορά άνοιξε για την ιδιωτική πρωτοβουλία. Η βιομηχανία, αν και επηρεάσθηκε από τις οικονομικές αλλαγές, παραμένει σημαντικός κλάδος που αντιπροσωπεύει περί το 70% του προϊόντος της Κραϊόβα.
Από τις αρχές της δεκαετίας του 1960 η πόλη έγινε ισχυρό βιομηχανικό κέντρο, αναπτύσσοντας τους κλάδους των μηχανών και κατασκευής εργαλείων, των αεροπλάνων, της χημικής βιομηχανίας, της βιομηχανίας τροφίμων, της ελαφράς βιομηχανίας, των δομικών υλικών, της ηλεκτροτεχνίας, της εξόρυξης και της παραγωγής ενέργειας. Η Ρουμανική Επανάσταση του 1989 οδήγησε σε σημαντικές αλλαγές στην οικονομία, υλοποιώντας μια ελεύθερη αγορά και την αποκέντρωση της διαχείρισης όλων των εθνικών οικονομικών τομέων. Αποκαταστάθηκε η αξία της έννοιας της ιδιοκτησίας με την απελευθέρωση της ιδιωτικής πρωτοβουλίας και την ιδιωτικοποίηση των αγαθών που ανήκαν αποκλειστικά στο κράτος. Στη βιομηχανία σημειώθηκε μια πτώση της συνολικής παραγωγικής ικανότητας, από το γεγονός ότι ήταν αδύνατο να προβλεφθεί η κατεύθυνση των επιπτώσεων της αλλαγής και το μέγεθος των διαταραχών που ακολούθησαν την τροποποίηση του κοινωνικοοικονομικού συστήματος. Παρόλα αυτά, η βιομηχανία συνεχίζει να εκπροσωπεί τον κλάδο δραστηριότητας με τη μεγαλύτερη επιρροή στην οικονομία της πόλης (70%).
Κατά τη μετεπαναστατική περίοδο άρχισαν να επεκτείνονται οι τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες, οι τράπεζες, οι ασφάλειες και η παροχή διαχειριστικών συμβουλών (CDIMM, Ρουμανοαμερικανικό Κέντρο). Ο αριθμός των κοινοπραξιών και η αξία των επενδεδυμένων κεφαλαίων σε επίπεδο επαρχίας έχουν αυξηθεί σημαντικά - η Επαρχία Ντολζ είναι πρώτη ως προς αυτά. Το εργοστάσιο Automobile Craiova, πρώην ιδιοκτησίας της Daewoo και επανεθνικοποιηθέν μετά τη χρεωκοπία της Daewoo, πουλήθηκε το Σεπτέμβριο του 2007 στη Ford, που αναμένεται να γίνει ο δεύτερος μεγαλύτερος πωλητής στη Ρουμανία μετά τη Dacia.
Από τον ενεργό πληθυσμό της πόλης (περίπου 110.000 άτομα) 38% απασχολούνται στη βιομηχανία, 15% στο εμπόριο και τις υπηρεσίες επισκευής, 10% στον τομέα των μεταφορών και της αποθήκευσης, 8% στην εκπαίδευση και 5,7% στον ιατρικό τομέα.
Μεταφορές
Η Κραϊόβα είναι μεγάλο σιδηροδρομικό κέντρο και συνδέεται με όλες τις άλλες μεγάλες Ρουμανικές πόλεις, καθώς και με μακρινούς προορισμούς μέσω του εθνικού δικτύου Căile Ferate Române. Η πόλη εξυπηρετείται από το ομώνυμο αεροδρόμιο, που εκσυγχρονίστηκε πρόσφατα.
Εκπαίδευση
Το πρώτο σχολείο στην Κραϊόβα ιδρύθηκε το 1759 από τον Κονσταντίν Ομποντεάνου. Την άνοιξη του 1826 το σχολείο του Ομποντεάνου ονομάστηκε Școala Naţională de Limba Română, που σημαίνει Εθνική σχολή Ρουμανικής Γλώσσας. Αυτό ήταν το δεύτερο Ρουμανικό γυμνάσιο μετά από το Άγιος Σάββας στο Βουκουρέστι (ιδρύθηκε το 1818). Σήμερα υπάρχουν δύο πανεπιστήμια, το Πανεπιστήμιο της Κραϊόβα και το Πανεπιστήμιο Ιατρικής και Φαρμακευτικής.
Αθλητισμός
Οι πρώτες ποδοσφαιρικές ομάδες στην Κραϊόβα εμφανίστηκαν το 1921, Craiovan Craiova και Rovine Griviţa Craiova. Συγχωνεύθηκαν το 1940, σχηματίζοντας την ΦΚ Ουνιβερσιτάτεα Κραϊόβα, που ήταν η πρώτη Ρουμανική ποδοσφαιρική ομάδα, που έφτασε στα ημιτελικά μιας Ευρωπαϊκής διοργάνωσης, του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ του 1982-1983.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Ρουμανίας
Φανερωμένη Τρικάλων
Η Φανερωμένη είναι ένα χωριό πεδινό στο νομό Τρικάλων στη Θεσσαλία, που απέχει 10 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα του νομού, Τρίκαλα.
Το χωριό περιτριγυρίζεται από μεγάλες καλλιεργήσιμες εκτάσεις και ο πληθυσμός του ανέρχεται σε περίπου 800 μόνιμους κατοίκους, το 90% των οποίων ασχολείται με τη γεωργία. Η ρυμοτόμηση της περιοχής είναι ενταγμένη σε σχέδιο πόλης με ασφαλτοστρωμένους δρόμους και δομημένα τετράγωνα μέσα στο πράσινο.
Στα περίπου 500 μέτρα από την πλατεία του χωριού διέρχεται ο ποταμός Ληθαίος, ο οποίος πηγάζει από τα Χάσια και εκβάλλει στο Νομό Λαρίσης. Επίσης σε απόσταση ενός χιλιομέτρου από την πλατεία του χωριού διέρχεται ο ποταμός Πηνειός με την ίδια περίπου διαδρομή. Τα ποτάμια αυτά αποτελούν σπουδαίο παράγοντα για την αρδευτική κάλυψη των περιοχών Τρικάλων, Καρδίτσας και Λάρισας όπου και διέρχονται.
Κατηγορία:Δήμος Φαρκαδόνας Κατηγορία:Χωριά του νομού Τρικάλων
Πάτρικ Μπέβερλι
Ο Πάτρικ Μπέβερλι (γεννημένος στις 12 Ιουλίου 1988) είναι Αμερικανός πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 1,85 μ. και αγωνίζεται ως πλέι μέικερ.
Κολλεγιακή καριέρα
Ο Πάτρικ Μπέβερλι εισήχθη το 2006 στο Πανεπιστήμιο "Αρκάνσας", με τη μπασκετική ομάδα του οποίου (Αρκάνσας Ρέιζορμπακς) αγωνίστηκε στο Κολλεγιακό Πρωτάθλημα.
Στο Πανεπιστήμιο του Αρκάνσας παρέμεινε μέχρι και το 2008.
Επαγγελματική καριέρα
Ο Πατρικ Μπέβερλι υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο στην Ουκρανική Ντίνπρο το 2008, σε ηλικία 20 ετών.
Ένα χρόνο αργότερα συμμετείχε στα Ντραφτς του ΝΒΑ, χωρίς ωστόσο να καταφέρει να διακριθεί.
Επόμενος σταθμός στην καριέρα του Μπέβερλι ήταν ο Ολυμπιακός Πειραιώς, στον οποίο ωστόσο παρέμεινε για λίγους μόνο μήνες.
Το 2011 ταξίδεψε στη Ρωσία για λογαριασμό της Σπαρτάκ Αγ.Πετρούπολης, στην οποία παρέμεινε για περίπου ένα χρόνο.
Στις 7 Ιανουαρίου του 2013 υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με τους Χιούστον Ρόκετς και λίγο αργότερα μεταπήδησε στους Ρίο Γκράντε Βάλλει Βάιπερς.
Διεθνείς συμμετοχές
Ο Πάτρικ Μπέβερλι ήταν μέλος της Εθνικής ομάδας των ΗΠΑ στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Νέων του 2007.
Πηγές
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σπαρτάκ Αγίας Πετρούπολης Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Χιούστον Ρόκετς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ουκρανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές αμερικανικών συλλόγων Κατηγορία:Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα
Τζέιμς Μποντ, Πράκτωρ 007: Προσωπική Εκδίκηση
Η ταινία αυτή είναι η πέμπτη και τελευταία ταινία του Τζέιμς Μποντ που σκηνοθέτησε ο Τζον Γκλεν, και η τελευταία ταινία στην οποία οι Ρόμπερτ Μπράουν και Καρολαίν Μπλις έπαιξαν τους χαρακτήρες M και δεσποινίς Μανιπένι αντίστοιχα. Ήταν επίσης η τελευταία ταινία του Τζειμς Μποντ με την οποίαν αναμείχθηκαν ο σεναριογράφος Ρίτσαρντ Μέιμπαουμ, ο σχεδιαστής τίτλων Μωρίς Μπίντερ και ο παραγωγός Άλμπερτ Μπρόκολι, αφού όλοι τους πέθαναν τα επόμενα χρόνια.
Η συγκεκριμένη ταινία είναι ήταν η πρώτη ταινία του Τζείμς Μποντ που δεν χρησιμοποίησε τον τίτλο μιας ιστορίας του Ίαν Φλέμινγκ. Αρχικά είχε τον τίτλο Άδεια Ανάκλησης (αγγλ.: Licence Revoked), ωστόσο ο τίτλος άλλαξε κατά τη διάρκεια της μεταπαραγωγής λόγω της συσχέτισης του με την άδεια οδήγησης κατα την διάρκεια των δοκιμαστικών προβολών στο Αμερικανικό κοινό. Αν και η πλοκή του είναι σε μεγάλο βαθμό πρωτότυπη, περιέχει στοιχεία απο το φλαμανδικό μυθιστόρημα Live and Let Die και απο το διήγημα The Hildebrand Rarity, σε συνδυασμό με μια υπόθεση δολιοφθοράς η οποία είναι επηρεασμένη από την ταινία Γιοζίμπο του Ακίρα Κουροσάβα.
Για λόγους προϋπολογισμού, η ταινία έγινε η πρώτη ταινία του Τζείμς Μποντ που γυρίστηκε εξ ολοκλήρου εκτός Ηνωμένου Βασιλείου, με τα κύρια γυρίσματα να γίνονται σε τοποθεσίες στο Μεξικό και στις ΗΠΑ, ενώ οι εσωτερικές σκηνές γυρίστηκαν στο Estudios Churubusco κι όχι στα Pinewood Studios. Η ταινία απέφερε παγκοσμίως πάνω από 156 δολάρια εκατομμύρια και έλαβε γενικά θετικές κριτικές, με επαίνους κυρίως για τις σκηνές δράσης, αλλά επικρίθηκε για τον πιο σκοτεινό τόνο του,το οποίο είχε να κάνει κυρίως με την ερμηνεία του Τίμοθυ Ντάλτον στον ρόλο του Τζείμς Μποντ.
Πλοκή
Ένας μεγαλέμπορος ναρκωτικών, ο Σάντσεζ, εκδικείται τον αμερικανό πράκτορα της υπηρεσίας δίωξης ναρκωτικών που τον συνέλαβε, σκοτώνοντας τη σύζυγο του και ρίχνοντας τη στους καρχαρίες. Ο αμερικανός πράκτορας είναι προσωπικός φίλος του Τζέιμς Μποντ, κι έτσι ο πράκτωρ 007 θα θελήσει να πάρει την υπόθεση στα χέρια του. Όταν οι Αμερικανοί ζητούν από τον 007 να μην ανακατευτεί και ο Μ. υιοθετεί τις θέσεις τους, ο Μποντ παραιτείται από την υπηρεσία και κηρύσσει προσωπικό πόλεμο κατά του Σάντσεζ.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1989 Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Φλόριντα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Μεξικό Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Metro-Goldwyn-Mayer Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής United Artists Κατηγορία:Ταινίες Τζέιμς Μποντ Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε παραγωγή Άλμπερτ Μπρόκολι Κατηγορία:Βρετανικές κατασκοπικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες δράσης Κατηγορία:Ταινίες σίκουελ Κατηγορία:Ταινίες που αφορούν την εκδίκηση Κατηγορία:Ταινίες συσχετιζόμενες με ναρκωτικά Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στη Φλόριντα Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στην Αγγλία
Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας
right|thumb|250px|Η έδρα του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας στο [[Μόναχο.]]
Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας (European Patent Organisation ή EPO) είναι ο αρμόδιος διεθνής οργανισμός για χορήγηση ευρωπαϊκών διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας, η λειτουργία του οποίου καθορίστηκε από τη Σύμβαση για το ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας, στις 5 Οκτωβρίου του 1973. Η έδρα του βρίσκεται στο Μόναχο και ως οργανισμός διαθέτει οικονομική και διοικητική αυτοτέλεια. Η χορήγηση διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας εκτελείται από το Ευρωπαϊκό Γραφείο Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας (European Patent Office), που αποτελεί το κύριο όργανο του οργανισμού και το οποίο ελέγχεται από το διοικητικό συμβούλιο.
Το ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας δεν είναι, σε αντίθεση με το κοινοτικό σήμα και το σχεδιαζόμενο κοινοτικό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας, ένα ενιαίο δίπλωμα με ισχύ σε όλα τα κράτη μέλη του ΕΟΔΕ. Αντίθετα είναι μια "δέσμη" διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας, ένα για κάθε χώρα που έχει αιτηθεί (και καταβάλει τα τέλη) ο εφευρέτης. Έτσι μπορεί κάποιος να έχει ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας π.χ. μόνο για 5 χώρες.
Ευρωπαίκό Γραφείο Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας
Το Ευρωπαϊκό Γραφείο Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας (ΕΓΔΕ) έχει ως έδρα το Μόναχο, ενώ διαθέτει ένα υποκατάστημα στη Χάγη και παραρτήματα στο Βερολίνο και τη Βιέννη. Αποτελεί ουσιαστικά το εκτελεστικό όργανο του οργανισμού, με σκοπό τη χορήγηση των ευρωπαϊκών διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας. Διευθύνεται από τον πρόεδρο του, ο οποίος επιπλέον εκπροσωπεί συνολικά τον οργανισμό. Το 2005, απασχολούσε 6.000 εργαζόμενους, εκ των οποίων περίπου 3.000 στο Μόναχο, 2.650 στη Χάγη, 300 στο Βερολίνο και 100 στη Βιέννη.
Γλώσσες
Οι επίσημες γλώσσες του ΕΓΔΕ είναι τα αγγλικά, τα γαλλικά και τα γερμανικά, και οι αιτήσεις διπλώματος ευρεσιτεχνίας κατατίθενται τελικά σε μία από αυτές. Αιτήσεις είναι δυνατό να κατατεθούν αρχικά και σε μία μη επίσημη γλώσσα, ωστόσο στην περίπτωση αυτή είναι απαραίτητη η μετάφρασή της εντός προθεσμίας που καθορίζεται από τον εκτελεστικό κανονισμό. Πάντως η αίτηση θα πρέπει να μεταφραστεί και στις γλώσσες των χωρών, για τις οποίες ζητείται ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας.
Τμήματα
Το Ευρωπαϊκό Γραφείο Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας, αποτελείται από διαφορετικούς τομείς αρμοδιοτήτων, ο καθένας από τους οποίους έχει ως στόχο την εφαρμογή συγκεκριμένων διαδικασιών. Σύμφωνα με το άρθρο 15 της Σύμβασης για το Ευρωπαϊκό Δίπλωμα Ευρεσιτεχνίας, λειτουργούν τα εξής τμήματα:
Δοικητικό Συμβούλιο
Το Διοικητικό Συμβούλιο του οργανισμού αποτελείται από έναν αντιπρόσωπο από κάθε συμβαλλόμενο κράτος, καθώς και από έναν αναπληρωτή του. Τα μέλη του εποπτεύουν και ελέγχουν το έργο του Ευρωπαϊκού Γραφείου Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας. Στις συνεδριάσεις του μπορούν να λάβουν μέρος ως παρατηρητές, εκπρόσωποι του Παγκοσμίου Οργανισμού Διανοητικής Ιδιοκτησίας και άλλοι διακυβερνητικοί οργανισμοί με τους οποίος συνεργάζεται ο Οργανισμός Ευρωπαϊκών Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας. Οποιοσδήποτε άλλος οργανισμός μπορεί να συμμετάσχει κατόπιν σχετικής πρόσκλησης του διοικητικού συμβουλίου.
Συμβαλλόμενα κράτη
Στις 14 Απριλίου 2006, ο οργανισμός περιλαμβάνει 31 συμβαλλόμενα κράτη (ή κράτη-μέλη): Αυστρία, Βέλγιο, Βουλγαρία, Γαλλία, Γερμανία, Δανία, Εσθονία, Ελβετία, Ελλάς, Ηνωμένο Βασίλειο, Ιρλανδία, Ισλανδία, Ισπανία, Ιταλία, Κύπρος, Λετονία, Λιθουανία, Λίχτενσταϊν, Λουξεμβούργο, Μονακό, Τσεχία, Ολλανδία, Ουγγαρία, Πολωνία, Πορτογαλία, Ρουμανία, Σλοβακία, Σλοβενία, Σουηδία, Τουρκία και Φινλανδία. Παράλληλα, υπάρχουν χώρες που αν και δεν είναι μέλη του οργανισμού, αναγνωρίζουν τα διπλώματα ευρεσιτεχνίας που χορηγούνται. Αυτές είναι η Αλβανία, η Βοσνία και Ερζεγοβίνη, η Κροατία και η Βόρεια Μακεδονία.
Στατιστικά στοιχεία διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας
Το 2004 συνολικά 178.600 αιτήσεις διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας είχαν κατατεθεί, σε σύγκριση με τις 167.400 αιτήσεις του 2003. Σε ποσοστό 45%, οι αιτήσεις του 2004 έγιναν αποδεκτές και χορηγήθηκαν τα σχετικά διπλώματα σε μέσο χρόνο - από τη στιγμή της αίτησης μέχρι τη χορήγηση - 46.2 μηνών. Το 26% αυτών που κατέθεσαν αιτήσεις, προέρχεται από τις Ηνωμένες Πολιτείες, το 18.6% από τη Γερμανία και το 16.6% από την Ιαπωνία. Η εταιρεία Philips κατέθεσε 4.253 αιτήσεις, η Siemens AG 1.690 και η ιαπωνική εταιρία Matsushita Electric συνολικά 1.514. Σύμφωνα με έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για το 2002, από την έναρξη ισχύος της Ευρωπαϊκής Συνθήκης για τα Διπλώματα Ευρεσιτεχνίας το 1978, περισσότερες από 30.000 πατέντες λογισμικού έχουν χορηγηθεί από τον οργανισμό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διεθνείς οργανισμοί Κατηγορία:Διανοητική ιδιοκτησία Κατηγορία:Μόναχο
Συμβάντα του Windows Live
Τα Συμβάντα του Windows Live είναι μια διαδικτυακή υπηρεσία της Microsoft σαν μέρος της οικογένειας υπηρεσιών του Windows Live, που επιτρέπει τη σχεδίαση και το διαμοιρασμό διάφορων τύπων συμβάντων μέσω των Windows Live Spaces. Συνεργάζεται επίσης και με το Windows Live Calendar.
Η υπηρεσία επιτρέπει στους χρήστες να σχεδιάζουν και να διαχειρίζονται τα δικά τους Συμβάντα, να τα προσθέτουν στο Space τους και να λαμβάνουν Ειδοποιήσεις. Αυτή η υπηρεσία είναι παρόμοια με τα Facebook Events.
Χαρακτηριστικά
Τα Συμβάντα του Windows Live επιτρέπουν:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Windows Live
Windows Live Eventos
Α΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου σάλας ανδρών Ελλάδας 2001-2002
Το πρωτάθλημα ποδοσφαίρου σάλας για την αγωνιστική περίοδο 2001–02 ήταν το 5ο στην ιστορία του θεσμού και μόλις το δεύτερο ως ενιαία Α' Εθνική, μετά την καθιέρωσή της την προηγούμενη περίοδο. Έγινε με τη συμμετοχή δέκα ομάδων, ενώ για πρώτη φορά διεξήχθησαν play off για την ανάδειξη του πρωταθλητή. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η Αθήνα '90, ενώ στη Β' Εθνική υποβιβάστηκαν Ολυμπιάδα και Αγία Παρασκευή.
Βαθμολογία
1 Η Αγία Παρασκευή έχει μία ποινή αφαίρεσης ενός βαθμού.
Play off
Στα play off προκρίθηκαν οι έξι πρώτες ομάδες της κανονικής περιόδου. Οι ομάδες των θέσεων 3 έως 6 αγωνίστηκαν στην προημιτελική φάση, ενώ οι δύο πρώτες προκρίθηκε απευθείας στα ημιτελικά. Οι προημιτελικοί και ο τελικός κρίθηκαν σε μονό αγώνα, ενώ οι ημιτελικοί σε διπλούς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Α' Εθνική 2002 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2001-2002 Κατηγορία:Α' Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου σάλας ανδρών Ελλάδας
Τετραοξείδιο του ξένου
Το τετραοξείδιο του ξένου ή ξενοτετραοξείδιο είναι μια χημική ένωση του ξένου, ενός ευγενούς αερίου, σχετικά σταθερή για ενώσεις του είδους της. Είναι κίτρινο κρυσταλλικό στερεό κάτω από τους −35,9 °C. Πάνω από αυτή τη θερμοκρασία είναι πιθανό να διασπαστεί εκρηκτικά σε ξένο (Xe) και διοξυγόνο (O2)
Στην ένωση αυτή και τα οκτώ (8) εξωτερικά ηλεκτρόνια του ατόμου του ξένου εμπλέκονται σε δεσμούς με τα τέσσερα (4) άτομα οξυγόνου. Έτσι ο βαθμός οξείδωσης του ξένου στην ένωση φτάνει το +8. Το οξυγόνο είναι το μόνο χημικό στοιχείο που είναι ικανό να φθάσει το ξένο σ' αυτήν την ανώτατη βαθμίδα οξείδωσης. Το φθόριο (F), παρά τη μεγαλύτερη ηλεκτραρνητικότητά του κατά Pauling (F:4,0, O:3,5), μπορεί να φθάσει το ξένο ως το βαθμό οξείδωσης +6, στην ένωση εξαφθοριούχο ξένο (XeF6), αν και πιθανότατα απλά λόγω στερεοχημικής παρεμπόδισης (αφού θα χρειαζόταν ένωση με οκτώ (8) άτομα φθορίου).
Παραγωγή
Το υπερξενικό βάριο αντιδρά με θειικό οξύ και σχηματίζει το ασταθές υπερξενικό οξύ που αφυδατώνεται προς τετραοξείδιο του ξένου :
Χημική συμπεριφορά και εφαρμογές
Δυο άλλες βραχύβιες χημικές ενώσεις του ξένου, διφθοροτριοξείδιο του ξένου (XeO3F2) και τετραφθοροδιοξείδιο του ξένου (XeF4O2), και οι δυο με αριθμό οξείδωσης του ξένου +8, μπορούν να σχηματιστούν με χημική αντίδραση τετραοξειδίου του ξένου και εξαφθοριούχου ξένου και μπορούν να ανιχνευθούν με φασματοσκοπία μάζας.
Αναφορές και παρατηρήσεις
Κατηγορία:Ενώσεις ξένου Κατηγορία:Οξείδια Κατηγορία:Οξειδωτικά αντιδραστήρια
Αξίωμα του Πας
Κατά το αξίωμα αυτό: Ας είναι τρία σημεία Α, Β και Γ που δεν βρίσκονται στην ίδια ευθεία. Αν μια ευθεία γραμμή δ του επιπέδου που ορίζουν τα τρία παραπάνω σημεία δεν διέρχεται από τα σημεία, αλλά τέμνει το ευθύγραμμο τμήμα ΑΒ, τότε αυτή η ευθεία τέμνει και ένα ακόμη ευθύγραμμο τμήμα, το ΒΓ ή το ΓA.
Πηγές
Κατηγορία:Ευκλείδεια επιπεδομετρία
Γεώργιος Φωτεινός
Ο Γεώργιος Φωτεινός (1878-1958) υπήρξε Έλληνας ιατρός καθηγητής Πανεπιστημίου του 20ου αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στον Μυλοπόταμο Κυθήρων στις 26 Ιανουαρίου 1878. Πήγε σχολείο στα Κύθηρα και στη Γαλλική Σχολή Σμύρνης. Σπούδασε στην Ιατρική Σχολή του Εθνικού Πανεπιστημίου και αποφοίτησε με πτυχίο διδακτορικό το 1898. Συνέχισε τις σπουδές του στο εξωτερικό, παρακολουθώντας μαθήματα δερματολογίας και συφιλιδολογίας στο Παρίσι, στο Βερολίνο και στην Βιέννη.
Επέστρεψε στην Αθήνα και έγινε επιμελητής της κλινικής Αφροδισίων νόσων, και ακολούθως διορίστηκε τακτικός καθηγητής των αφροδισιακών και δερματικών νοσημάτων. Διετέλεσε διευθυντής του Νοσοκομείου «Ανδρέας Συγγρός».
Φραγκαίικα Αιτωλοακαρνανίας
Τα Φραγκαίικα είναι πεδινός οικισμός στην Ναυπακτία του νομού Αιτωλοακαρνανίας, ο οποίος βρίσκεται 8 χλμ. στα νοτιοδυτικά της Ναυπάκτου και 5 χλμ. βόρεια του Αντιρρίου, ανάμεσα στα χωριά Άνω Πλατανίτης (Α.-ΒΑ.), Μολύκρειο (ΝΔ.) και Πλατανίτης (Α.). Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 2001 να απογράφεται στο τότε "καποδιστριακό" Τοπικό Διαμέρισμα Μολυκρείου. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με τον Άνω Πλατανίτη, το Μολύκρειο και τον Πλατανίτη, αποτελούν την Τοπική Κοινότητα Μαλυκρείου που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Αντιρρίου του Δήμου Ναυπακτίας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 94 κάτοικους ενώ με την απογραφή του 2001 είχαν 80.
Γεώργιος Φωτεινός
Βιογραφικά στοιχεία
Έγινε μέλος της Ακαδημίας των Αθηνών.
Φραγκαίικα Αιτωλοακαρνανίας
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Ναυπακτίας Κατηγορία:Δήμος Ναυπάκτου