cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μοψουεστία
Πρωτοχριστιανική περίοδος
Ο Βυζαντινός αυτοκράτορας Κωνστάντιος Β´ έχτισε εκεί μια θαυμάσια γέφυρα πάνω από τον ποταμό Πύραμο, ενώ σύμφωνα και με τον Προκόπιο στη συνέχεια ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός την επισκεύασε. Επισκευή στην γέφυρα αυτή του Πύραμου ποταμού έχει γίνει και πάλι πρόσφατα. Ο Χριστιανισμός φαίνεται να εισήχθη από πολύ νωρίς στην πόλη της Μοψουεστίας. Κατά τη διάρκεια των χριστιανικών χρόνων η Μοψουεστία αποτέλεσε επισκοπική έδρα. Περίφημος υπήρξε ο επίσκοπός της Θεόδωρος Μοψουεστίας, ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της θεολογικής σχολής της Αντιόχειας (κατά τον 3ο αιώνα υπάρχει η σχετική αναφορά του επισκόπου, Θεόδωρου), ο οποίος υπήρξε ο κατεξοχήν ανταγωνιστής του επισκόπου Αντιόχειας Παύλου Αντιοχείας (ονομαζόμενος και Παύλος Σαμοσατέας ή Παύλος Σαμοσατεύς). Ο Θεόδωρος Μοψουεστίας, επίσκοπος Μοψουεστίας, από το 392 έως το 428, υπήρξε και διδάσκαλος του Νεστορίου. Ο Νεστόριος διετέλεσε αργότερα και Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως (428-431). Ως άλλος γνωστός κάτοικος της Μοψουεστίας στην παλαιοχριστιανική περίοδο, αναφέρεται και ο Άγιος Αυξέντιος († 360).
Βυζαντινή & Ισλαμική περίοδος
Οι Άραβες το 686, από την αρχή κιόλας του Ισλάμ, κατέλαβαν όλα τα γύρω φρούρια της περιοχής και το 700, σύμφωνα με αναφορές που έκανε ο χρονογράφος Θεοφάνης Ομολογητής πολιόρκησαν την ίδια την πόλη της Μοψουεστίας που ήταν γνωστή σε αυτούς ως Αλ-Μασσισάχ (αραβικά: al-Maṣṣīṣah). Λόγω της θέσης της στα σύνορα, η πόλη είχε επανειλημμένα πολιορκηθεί και ανακτήθηκε από καιρό σε καιρό από τους Βυζαντινούς. Την πολιόρκησαν μάταια τα βυζαντινά στρατεύματα που είχε ο αυτοκράτορας Ιωάννης Τσιμισκής, κατά το 964, αλλά τελικά επανακτήθηκε το επόμενο έτος (965), μετά από μια μακρά και δύσκολη πολιορκία από το στρατό που είχε ο Νικηφόρος Φωκάς. Η πόλη της Μοψουεστίας τότε αριθμούσε 200.000 κατοίκους, εκ των οποίων η πλειονότητα είχε εξισλαμιστεί και οι Βυζαντινοί κατέβαλαν μεγάλες προσπάθειες για να εκχριστιανίσουν εκ νέου την πόλη. Στο ποτάμι της πόλης, τον Πύραμο, κατασκευάζεται εκείνη την περίοδο ένα μεγάλο λιμάνι μεγέθους περίπου δώδεκα ναυτικών μιλίων.
Μεσαιωνική & νεώτερη περίοδος
Την περίοδο του Μεσαίωνα η πόλη αποτέλεσε κύριο αντικείμενο φιλονικιών μεταξύ Βυζαντινών και Αρμενίων και κατά τους νεότερους χρόνους μεταξύ Τούρκων και Αιγυπτίων. Το 1097 οι Σταυροφόροι κατέλαβαν την πόλη και επιδόθηκαν σε έναν εμφύλιο και αδελφοκτόνο πόλεμο κάτω από τα τείχη της Μοψουεστίας, που παρέμεινε στην κατοχή του Πρίγκιπα της Γαλιλαίας, Τάνκρεντ (Tancred) και εν τέλει η πόλη ενσωματώθηκε στο Πριγκιπάτο της Αντιόχειας. Η πόλη θα υποφέρει πολύ από τις αλληλοεξοντωτικές μάχες μεταξύ των Σταυροφόρων, των Αρμενίων και των Βυζαντινών Ελλήνων, που την έχασαν και την ανακατέλαβαν, εναλλάξ κυρίως το 1106, το 1152, και το 1171. Οι Βυζαντινοί εγκατέλειψαν τελικά την πόλη στους Αρμενίους. Η Μοψουετία ή Μάμιστρα (Mamistra), όπως ονομαζόταν στην περίοδο του Μεσαίωνα πυρπολήθηκε το 1266.
Στη συνέχεια έγινε για δύο περίπου χρόνια μετά η πρωτεύουσα του Αρμενικού Βασίλειου της Κιλικίας. Αν και ήταν αυτή τη φορά η πόλη σε μια κατάσταση παρακμής, εξακολουθούσε να διαθέτει τουλάχιστον τέσσερις αρμενικές εκκλησίες, και επίσης η ελληνική Επισκοπή Μοψουεστίας εξακολουθούσε να υφίσταται κατά την έναρξη του δέκατου τέταρτου αιώνα. Το 1322, οι Αρμένιοι υπέστησαν μια μεγάλη ήττα κάτω από τα τείχη της πόλης. Το 1432 ο Γάλλος Μπερταντρόν (Bertrandon) ανέφερε ότι η πόλη πλέον ήταν υπό τον έλεγχο των μουσουλμάνων και σε μεγάλο βαθμό είχε καταστραφεί. Από τότε σταδιακά, αλλά και σταθερά, ο πληθυσμός της πόλης μειώθηκε και στη θέση της πόλης δημιουργήθηκε ένα μικρό χωριό με το όνομα Μίσις ή Μεσίς, (τουρκικά: Misis), το οποίο μετονομάστηκε στη δεκαετία του 1960 ως Γιακαπινάρ (τουρκικά: Yakapınar).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κιλικία
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου γυναικών 1973
Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου γυναικών 1973 διεξήχθη στις 11 Μαρτίου στην Καλογρέζα, στην Αθήνα, σε απόσταση 2.000μ. Πρωταθλητής στο ομαδικό αναδείχθηκε ο ΓΣ Τρικάλων για τρίτη φορά. Ταυτόχρονα έγιναν τα πρωταθλήματα νεανίδων και κορασίδων.
Πηγές
Γυναικων Κατηγορία:Στίβος το 1973 Κατηγορία:Διοργανώσεις στίβου στην Αθήνα
Γενική Συνέλευση της Άιοβα
Η Γενική Συνέλευση της Άιοβα (Αγγλικά:Iowa General Assembly) (IGA) είναι ο νομοθετικός κλάδος της πολιτειακής κυβέρνησης της Άιοβα. Όπως το ομοσπονδιακό Κογκρέσο των ΗΠΑ, η Γενική Συνέλευση είναι ένα διθάλαμο σώμα, συντιθέμενο από την άνω βουλή, την Γερουσία της Άιοβα και την κάτω Βουλή των Αντιπροσώπων της Άιοβα αντίστοιχα. Δεν υπάρχουν όρια θητείας για τα δύο σώματα.
Η Γενική Συνέλευση συνέρχεται εντός του Πολιτειακού Καπιτωλίου της Άιοβα στο Ντι Μόιν.
Σύνθεση
Η Γενική Συνέλευση της Άιοβα αποτελείται από 50 γερουσιαστές και 100 αντιπροσώπους. Κάθε γερουσιαστής αντιπροσωπεύει περίπου 59.500 ανθρώπους και κάθε αντιπρόσωπος περίπου 29.750 ανθρώπους. Η τελευταία αναδιάταξη των περιφερειών ενεργοποιήθηκε στις 22 Ιουνίου 2001 για τις εκλογές του 2002 του 108ου Κογκρέσου των ΗΠΑ και της 80ης IGA. Η IGA συνέρχεται ετησίως την δεύτερη Δευτέρα τονυ Ιανουαρίου.
Το 2011 η Γερουσία της IGA ελέγχεται από τους Δημοκρατικούς, και η Βουλή των Αντιπροσώπων και το αξίωμα του Κυβερνήτη κατέχονται αμφότερα από Ρεπουμπλικάνους.
Πριν τις εκλογές του 2006 η Άιοβα είχε μία από τα πιο ομοιόμορφα διαιρεμένα νομοθετικά σώματα στη χώρα, με μια κατανομή 25-25 στη Γερουσία και την Βουλή να συντίθεται από 51 Ρεπουμπλικάνους και 49 Δημοκρατικούς.
Οι ηγέτες στη Γερουσία είναι ο Πρόεδρος Τζακ Κίμπι, Δ-Έμετσμπεργκ και ο Προσωρινός Πρόεδρος Τζεφ Ντάνιελσον, Δ-Σένταρ Φολς. Η κομματική ηγεσία της Γερουσίας περιλαμβάνει τον Αρχηγό της Πλειοψηφίας Μάικλ Γκρόνσταλ, Δ-Κάνσιλ Μπλαφς, και τον Αρχηγό της Μειοψηφίας Τζέρρυ Μπεν, Ρ-Μπουν.
Στη Βουλή, ο Ομιλητής είναι ο Κρεγκ Πόλσεν, Ρ-Χαϊουάθα, και ο Προσωρινός Πρόεδρος είναι ο Τζεφ Κάουφμαν, Ρ-Ουίλτον. Η κομματική ηγεσία της Βουλής περιλαμβάνει την Αρχηγό της Πλειοψηφίας Λίντα Άπμαγιερ, Ρ-Μέισον Σίτι, και τον Αρχηγό της Μειοψηφίας Κέβιν ΜακΚάρθυ, Δ-Ντι Μόιν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νομοθετικά σώματα των Ηνωμένων Πολιτειών Κατηγορία:Άιοβα
Ιταλοκρατία στα Δωδεκάνησα
Ιταλοκρατία ονομάζεται η περίοδος κατά την οποία οι Ιταλοί ήταν οι κυρίαρχοι στα σημερινά Δωδεκάνησα. Η περίοδος αυτή ξεκινά το 1912 με την κατάληψη των νησιών και διαρκεί 31 χρόνια. Με τη λήξη της περιόδου αυτής, τα νησιά θα βρεθούν, για σχετικά μικρό χρονικό διάστημα, υπό τον έλεγχο των Γερμανών Ναζί και στη συνέχεια των Άγγλων, προτού ενσωματωθούν οριστικά το 1947 στο Ελληνικό κράτος.
Η κατάληψη και η «Πολιτεία του Αιγαίου»
Στις 29 Σεπτεμβρίου 1911, το Βασίλειο της Ιταλίας κήρυξε τον πόλεμο κατά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, διεκδικώντας εδάφη που ανήκαν στο βιλαέτι της Τριπολίτιδας (σημ. Λιβύη). Στα πλαίσια του πολέμου αυτού, οι ιταλικές δυνάμεις με επικεφαλής τον αντιστράτηγο Τζοβάννι Αμέλιο (ιτ. Giovanni Ameglio), κατέλαβαν τα περισσότερα νησιά των Νοτίων Σποράδων, με σκοπό να δημιουργήσουν έναν στρατιωτικό αντιπερισπασμό, που θα απέτρεπε τους Οθωμανούς να ενισχύσουν αποτελεσματικά τις δυνάμεις τους στην Τριπολίτιδα.
Αρχικά κατέλαβαν την Αστυπάλαια στις 28 Απριλίου 1912 και στη συνέχεια πραγματοποίησαν απόβαση στη Ρόδο στις 4 Μαΐου 1912. Η τουρκική φρουρά του νησιού οχυρώθηκε στο ορεινό χωριό Ψίνθος και αντιστάθηκε μέχρι τις 17 Μαΐου, οπότε και παραδόθηκε. Παράλληλα με τις επιχειρήσεις στη Ρόδο, οι ιταλικές δυνάμεις επιχειρούσαν και σε άλλα νησιά, τα οποία κατέλαβαν με την εξής σειρά: τη Χάλκη στις 8 Μαΐου, την Κάλυμνο, την Κάσο, την Κάρπαθο, τη Λέρο, τους Λειψούς, τη Νίσυρο, την Πάτμο και την Τήλο στις 12 Μαΐου, τη Σύμη στις 19 Μαΐου και τέλος την Κω στις 20 Μαΐου.
Για να εξασφαλίσουν την κυριαρχία τους στα νησιά, οι Ιταλοί υποσχέθηκαν στους κατοίκους, ότι η κατάληψη θα ήταν προσωρινή. Οι νησιώτες υποδέχτηκαν τους Ιταλούς ως ελευθερωτές και, πιστεύοντας πως η περίσταση είναι η ιδανική για να πετύχουν την ένωση με το Βασίλειο της Ελλάδας, αποφάσισαν την ανάληψη δράσης για την προώθηση του ζητήματός τους. Έτσι λοιπόν, στις 16-18 Ιουνίου 1912, διοργάνωσαν στη Μονή του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου στην Πάτμο παννησιωτικό συνέδριο, στο οποίο οι πληρεξούσιοί τους συνέταξαν και υπέγραψαν ψήφισμα, με το οποίο κήρυτταν την αυτονομία των νησιών και ονόμαζαν το σύνολο τους «Πολιτεία του Αιγαίου». Η αυτόνομη Πολιτεία θα είχε δικούς της νόμους, σημαία (γαλάζιου χρώματος και με λευκό σταυρό στο κέντρο της) και έμβλημα (με τη μορφή του θεού Απόλλωνα). Το ψήφισμα υπέγραψαν οι πληρεξούσιοι των νησιών: Κάσου (Κ. Αρβανιτόπουλος), Ρόδου (Γ. Δρακίδης), Λέρου (Ι. Αμπελάς), Καρπάθου (Γ. Πρωτόπαππας), Σύμης και Νισύρου (Ν. Πετρίδης), Κω (Σ. Κογιόπουλος), Πάτμου (Μ. Μαλανδράκης), Χάλκης (Π. Πιπίνος), Τήλου (ιερομόναχος Μακάριος) και Καλύμνου (Μ. Ολυμπίτης). Το ψήφισμα αυτό έγινε γνωστό στο εξωτερικό, σε μια προσπάθεια προώθησης των αιτημάτων των νησιωτών, όμως ο επικεφαλής των «ελευθερωτών» αντιστράτηγος Αμέλιο αρνήθηκε να το παραλάβει.
Βαλκανικοί πόλεμοι
Με το ξέσπασμα του Α΄ Βαλκανικού πολέμου, στις 9 Οκτωβρίου 1912, η Οθωμανική αυτοκρατορία βρέθηκε να πολεμά σε πολλά μέτωπα. Σε μια προσπάθεια να περιοριστούν τα μέτωπα αυτά, οι Οθωμανοί και οι Ιταλοί υπέγραψαν, στις 18 Οκτωβρίου 1912, τη συνθήκη του Ουσύ, σύμφωνα με την οποία, οι μεν Οθωμανοί αναγνώριζαν την ιταλική κυριαρχία στην περιοχή της Τριπολίτιδας, οι δε Ιταλοί υπόσχονταν την επιστροφή των κατεχόμενων νησιών υπό οθωμανικό έλεγχο. Συνέχισαν όμως την κατοχή των νησιών ως ενέχυρο για την εφαρμογή της συμφωνίας από την πλευρά των Οθωμανών.
Έτσι λοιπόν, πέντε μήνες μετά την υποδοχή των «ελευθερωτών» στα νησιά, η συνθήκη του Ουσύ διέψευσε τις προσδοκίες που καλλιέργησαν αρχικά οι Ιταλοί. Οι νησιώτες αντέδρασαν με αλλεπάλληλα τοπικά ψηφίσματα που υποστήριζαν το όραμα της ένωσης με την Ελλάδα. Ενδεικτικό του υψηλού εθνικού φρονήματος των αλύτρωτων νησιωτών, είναι πως κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών πολέμων, πολλοί νησιώτες συμμετείχαν ως εθελοντές στις πολεμικές επιχειρήσεις του ελληνικού στρατού, ενώ κάποιοι επιφανείς πολίτες, όπως ο Ιωάννης Καζούλλης, χρηματοδοτούσαν την εκστρατεία. Οι Ιταλοί από την πλευρά τους σκλήρυναν τη στάση τους. Χαρακτηριστικό είναι ότι απαγόρευσαν την ύψωση της ελληνικής σημαίας, ενώ το 1913 παρεμπόδισαν την κατάδυση του Τιμίου Σταυρού κατά των εορτασμό των Θεοφανίων. Η Συνδιάσκεψη Ειρήνης του 1913, που είχε σκοπό τον τερματισμό του Α΄ Βαλκανικού Πολέμου, έδωσε την ευκαιρία στους νησιώτες να υποβάλουν νέα ψηφίσματα διαμαρτυρίας για τη συνέχιση της Ιταλικής Κατοχής.
Α΄ Παγκόσμιος πόλεμος
Με τη λήξη των Βαλκανικών πολέμων το καλοκαίρι του 1913, η Οθωμανική αυτοκρατορία βρέθηκε αποδυναμωμένη και ανίκανη να διεκδικήσει τα συμφωνημένα από τους Ιταλούς. Από τον Νοέμβριο του 1914 ενεπλάκη και στον Α΄ Παγκόσμιο πόλεμο, στο πλευρό της Γερμανικής Αυτοκρατορίας και της Αυστρουγγαρίας. Η Ιταλία, από την πλευρά της, παρόλο που, από το 1882, είχε σχηματίσει με τη Γερμανία και την Αυστρουγγαρία την Τριπλή Συμμαχία, έκανε μυστική συμφωνία με τις αντίπαλες δυνάμεις της Τριπλής Συνεννόησης (Αντάντ), ώστε να πολεμήσει στο πλευρό τους. Στη μυστική συνθήκη του Λονδίνου του Απριλίου του 1915, καθοριζόταν η «ανταμοιβή» που θα λάμβαναν οι Ιταλοί για την πράξη τους αυτή. Μεταξύ πολλών άλλων, οι σύμμαχοι της Αντάντ αναγνώρισαν την κατοχή των νησιών από τους Ιταλούς. Έτσι λοιπόν, τον Αύγουστο του 1915 η Ιταλία κήρυξε τον πόλεμο στην Οθωμανική αυτοκρατορία.
Στα πλαίσια των εχθροπραξιών, στις 28 Δεκεμβρίου 1915, οι Γάλλοι κατέλαβαν το Καστελλόριζο, το οποίο αξιοποίησαν κατά τη διάρκεια του πολέμου ως βάση για τις ναυτικές τους επιχειρήσεις.
Μετά τη λήξη του πολέμου
Η λήξη του πολέμου ακολουθείται από τη Συνδιάσκεψη Ειρήνης του Παρισιού, τον Ιανουάριο του 1919. Οι νησιώτες θέλοντας να εκφράσουν την επιθυμία τους για την ένωση με την Ελλάδα, οργάνωσαν συλλαλητήρια ανήμερα του Ορθόδοξου Πάσχα. Στη Ρόδο, στο χωριό Βιλανόβα (σημ. Παραδείσι) ξέσπασαν αιματητές συμπλοκές ανάμεσα στους κατοίκους και τους Ιταλούς, με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους ο ιερέας παπα-Λουκάς και η Ανθούλα Ζερβού. Τα γεγονότα αυτά έγιναν παγκοσμίως γνωστά ως το «αιματηρόν Πάσχα».
Μέσα στους κόλπους της Αντάντ, η Ελλάδα και η Ιταλία κατέληξαν σύμμαχοι. Τα συμφέροντα των δύο χωρών προκάλεσαν την προσέγγισή τους και στις 29 Ιουλίου 1919, ο πρωθυπουργός της Ελλάδας, Ελευθέριος Βενιζέλος και ο υπουργός εξωτερικών της Ιταλίας, Τομάζο Τιττόνι, υπέγραψαν μυστικά το διμερές σύμφωνο Βενιζέλου - Τιττόνι. Το σύμφωνο αυτό, μεταξύ άλλων, προέβλεπε ότι η Ιταλία θα παραχωρούσε στην Ελλάδα την κυριαρχία των κατεχομένων από αυτήν νησιών, εκτός της Ρόδου. Για τη Ρόδο προβλεπόταν η διενέργεια δημοψηφίσματος μετά από κάποια χρόνια για να καθοριστεί η ένωση ή μη με την Ελλάδα.
Όμως έναν χρόνο αργότερα, στις 22 Ιουλίου 1920, η Ιταλία κατήγγειλε τη συμφωνία αυτή, επειδή «δεν ικανοποιούσε τα συμφέροντά της». Με αυτά τα δεδομένα κατέληξε η Συνδιάσκεψη Ειρήνης του Παρισιού τον Αύγουστο του 1920 στη συνθήκη των Σεβρών, την οποία υπέγραψε μεν ο σουλτάνος Μεχμέτ Στ΄, αλλά η κυβέρνηση του Κεμάλ Ατατούρκ αρνήθηκε να αναγνωρίσει. Ο Κεμάλ κατάφερε, σε μικρό χρονικό διάστημα, μέσα από τα συντρίμμια της Οθωμανικής αυτοκρατορίας να δημιουργήσει το νέο Τουρκικό κράτος που θεμελιώθηκε μέσα από τη συνθήκη της Λωζάνης του 1923. Σε αυτή, όπως και στη συνθήκη των Σεβρών, το Τουρκικό κράτος παραιτήθηκε από κάθε δικαίωμα στα κατεχόμενα από την Ιταλία νησιά.
Στο μεσοδιάστημα των δυο συνθηκών, οι Γάλλοι παραχώρησαν το Καστελλόριζο στους Ιταλούς, έναντι αδράς αμοιβής (1η Μαρτίου 1921), ενώ οι νησιώτες συνέχισαν να επιδίδουν ψηφίσματα, όπως αυτό που παραδόθηκε στον Ιταλό Γενικό Διοικητή Ντε Μποσντάρι (ιτ. De Bosdari) από τους Κώους, στο οποίο διακήρυτταν «τον ακλόνητο, ενιαίο και αδιάσειστο πόθο της άμεσης Εθνικής Αποκατάστασης».
Β΄ περίοδος της Ιταλοκρατίας - Τα Ιταλικά νησιά του Αιγαίου
Η μικρασιατική καταστροφή του 1922 άφησε το Ελληνικό κράτος αδύναμο και τα νησιά υπό τον έλεγχο των Ιταλών. Η άνοδος του Εθνικού Φασιστικού Κόμματος στην εξουσία, τον Οκτώβριο του 1922 αναίρεσε κάθε προηγούμενη συμφωνία, ενώ η υπογραφή της συνθήκης της Λωζάνης, τον Ιούλιο του 1923 μετέτρεψε τα νησιά σε νόμιμη ιταλική κτήση υπό το όνομα «Ιταλικά νησιά του Αιγαίου» (ιτ. isole italiane dell’ Egeo).
Η περίοδος Λάγκο
Έτσι λοιπόν, τον Αύγουστο του 1923 κατέφθασε ο Μάριο Λάγκο (ιτ. Mario Lago), ως ο πρώτος κυβερνήτης των νησιών. Η άφιξη του σηματοδοτεί την απόπειρα αλλοίωσης της εθνικής συνείδησης και εξιταλισμού των νησιωτών. Εξ αρχής, έγινε προσπάθεια αποδυνάμωσης της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Από τις 8 Οκτωβρίου 1924 τέθηκε το «ζήτημα του Αυτοκέφαλου», της ίδρυσης δηλαδή Αυτοκέφαλης Εκκλησίας στην επικράτεια των νησιών, με Αρχιεπίσκοπο τον Μητροπολίτη Ρόδου. Σκοπός ήταν η αποξένωση από το Οικουμενικό Πατριαρχείο και η εξασθένιση της Ορθοδοξίας ως παράγοντα πατριωτισμού των νησιωτών· η προσπάθεια αυτή δεν σταμάτησε παρά μόνο όταν αποχώρησε ο Λάγκο το 1936. Στο ίδιο πνεύμα, με το διάταγμα του 1926 η εκκλησία έχασε την εποπτεία των κοινοτικών σχολείων. Σιγά σιγά έχασε τα προνόμια που κατείχε και στην απονομή δικαιοσύνης και την τοπική διοίκηση. Το 1928 ιδρύθηκε αρχιεπισκοπή της Καθολικής εκκλησίας με έδρα τη Ρόδο και αμέσως ενισχύθηκε ο δικός της ρόλος στην εκπαίδευση. Για το «ζήτημα του Αυτοκέφαλου», ο Πατριάρχης Φώτιος Β΄ πρότεινε στις 31 Οκτωβρίου 1929 τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος για να αποφασίσουν οι νησιώτες αν είναι υπέρ ή κατά. Η πρόταση αυτή προκάλεσε την οργή των Ιταλών, καθώς ήταν βέβαιη η αρνητική απάντηση των νησιωτών σε ένα τέτοιο ερώτημα.
Σύμφωνα με βασιλικό διάταγμα του 1925, οι κάτοικοι θεωρούνταν πλέον Ιταλοί πολίτες (απαλλασσόμενοι από τη στρατιωτική θητεία), ενώ το 1926 ορίστηκε σχολικός κανονισμός βάσει του οποίου η διδασκαλία της ιταλικής γλώσσας ήταν υποχρεωτική, ιδρύθηκε δε Διδασκαλείο για την εκπαίδευση των δασκάλων. Από το 1929 για την άσκηση ενός επαγγέλματος που απαιτούσε πανεπιστημιακές σπουδές, έγινε υποχρεωτική η φοίτηση ή τουλάχιστον η μετεκπαίδευση στο Πανεπιστήμιο της Πίζας, με παράλληλη παροχή υποτροφιών στους νησιώτες σπουδαστές.
Συστηματική ήταν και η προσπάθεια για τη δημογραφική αλλοίωση του πληθυσμού. Την περίοδο αυτή, κατέφτασαν από την Ιταλία έποικοι, οι οποίοι εγκαταστάθηκαν σε πρότυπους οικισμούς στη Ρόδο, την Κω και τη Λέρο. Παράλληλα διευκολύνθηκαν, για ευνόητους λόγους, οι μικτοί γάμοι. Οι Ιταλοί κυριαρχούσαν στην οικονομική ζωή των νησιών και παρείχαν ελάχιστη αμοιβή στους ντόπιους εργάτες. Αυτό το ασφυκτικό κλίμα οδήγησε στη σημαντική αύξηση της μετανάστευσης των νησιωτών.
Όλα τα επιμέρους μέτρα των Ιταλών δείχνουν ένα καλά μεθοδευμένο σχέδιο από την πλευρά τους. Ωστόσο, ένα τέτοιου είδους εγχείρημα ήταν αδύνατο να μην προκαλέσει αντιδράσεις. Με πυρήνα το «ζήτημα του Αυτοκέφαλου» ξέσπασε το 1935 στην Κάλυμνο το πιο σοβαρό επεισόδιο, με τη μορφή εθνικοθρησκευτικής εξέγερσης. Στο αποκορύφωμά της εξέγερσης στις 7 Απριλίου οι κάτοικοι επιτέθηκαν στους Ιταλούς με πέτρες και οι Ιταλοί απάντησαν με τον πυροβολισμό στο μέτωπο του νεαρού βοσκού Μανώλη Καζώνη.
Από τη διάρκεια διακυβέρνησης του Λάγκο αξίζει να καταγραφεί η αναμφισβήτητη διευθέτηση των θαλασσίων συνόρων μεταξύ των Ιταλών και των Τούρκων. Στις 4 Ιανουαρίου 1932 υπεγράφη στην Άγκυρα η Ιταλοτουρκική Σύμβαση, που διευθέτησε ένα κενό της Συνθήκης της Λωζάνης του 1923 που αφορούσε την κυριαρχία σε ένα αριθμό νησίδων και βραχονησίδων των Δωδεκανήσων και οριοθέτησε τα χωρικά ύδατα μεταξύ των ακτών της Ανατολίας και του Καστελλόριζου. Το κυριότερο αποτέλεσμα αυτής της συνθήκης ήταν η παραχώρηση ενός αριθμού νησίδων στην Τουρκία. Κάποιους μήνες αργότερα, στις 28 Δεκεμβρίου νέο Ιταλο-Τουρκικό Πρωτόκολλο διευθέτησε και το υπόλοιπο των θαλασσίων συνόρων τους.
Η περίοδος Ντε Βέκκι
Το 1936 ο Μάριο Λάγκο αντικαταστάθηκε και τη θέση του ως κυβερνήτης των νησιών πήρε ο στρατάρχης Τσέζαρε Μαρία Ντε Βέκκι (ιτ. Cesare Maria De Vecchi), ο οποίος ήταν ένας από τους τετράρχες του φασιστικού κόμματος. Η θητεία του Ντε Βέκκι ήταν πιο σύντομη από αυτήν του Λάγκο, αλλά πολύ πιο καταπιεστική. Το 1937 επέβαλε νέο σχολικό κανονισμό, ο οποίος όριζε ότι η ελληνική γλώσσα θα διδασκόταν προαιρετικά, χωρίς βιβλία και μόνο στις πρώτες τάξεις του δημοτικού. Εισήγαγε τη φασιστική διοικητική οργάνωση, διορίζοντας τους podesta και με διάφορες αποφάσεις μέσα στο 1938 επιβλήθηκε εξ ολοκλήρου το ιταλικό δίκαιο. Εισήχθηκε επίσης ρατσιστικός νόμος, που στόχευε στην καθαρότητα της ιταλικής φυλής.
Η σφοδρή επίθεση που δέχτηκε η ελληνική παιδεία από τον Ντε Βέκκι, οδήγησε πολλά παιδιά μακριά από τα σχολεία. Οι γονείς προτιμούσαν να μείνουν τα παιδιά αναλφάβητα, παρά να μάθουν τα ιταλικά. Τότε λοιπόν, στα νησιά αναβίωσαν τα «κρυφά σχολειά». Πιο συγκεκριμένα, ο μητροπολίτης Ρόδου Απόστολος εκμεταλλευόμενος το γεγονός ότι επιτρεπόταν η θρησκευτική κατήχηση, οργάνωσε σχολεία που λειτουργούσαν ως κατηχητικά. Η κατήχηση γινόταν σε εκκλησίες ή κρυφά σε σπίτια, από ιερείς ή θεολόγους, που μοίραζαν στα παιδιά εκκλησιαστικά και θρησκευτικά βιβλία ως αναγνωστικά. Τα παιδιά μετέφεραν κρυφά τα βιβλία για να μη γίνουν αντιληπτά από τις ιταλικές αρχές.
Στην τελευταία φάση της διακυβέρνησης του Ντε Βέκκι, το υποβρύχιο «Delfino» απέπλευσε από την ιταλική ναυτική βάση στη Λέρο και στις 15 Αυγούστου 1940 τορπίλισε το αγκυροβολημένο ελληνικό καταδρομικό «Έλλη» μέσα στο λιμάνι της Τήνου. Η ελληνική πλευρά αποφάνθηκε γρήγορα πως η τορπίλη ήταν ιταλική, όμως προτίμησε να μην το δημοσιοποιήσει και να προχωρήσει σε προετοιμασίες για την αναπόφευκτη εμπλοκή της στον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο. Ο Ντε Βέκκι τελικά αποχώρησε οργισμένος από τα νησιά, στις 5 Δεκεμβρίου 1940 (αφού είχε ξεκινήσει ο Ελληνοϊταλικός πόλεμος), επειδή δεν του απέστειλαν στρατό να χτυπήσει τους Έλληνες.
Β΄ Παγκόσμιος πόλεμος
Με την αποχώρηση του Ντε Βέκκι κυβερνήτης των νησιών ορίστηκε ο Εττόρε Μπαστίκο (ιτ. Ettore Bastico). Και ενώ οι Ιταλοί απέστειλαν νέο κυβερνήτη, οι νησιώτες, για άλλη μια φορά, στάθηκαν στο πλευρό της Ελλάδας και κατατάχθηκαν ως εθελοντές στον ελληνικό στρατό που μαχόταν στο Αλβανικό μέτωπο. Εδώ αξίζει να μνημονευτεί πως ο πρώτος Έλληνας αξιωματικός που έπεσε (1 Νοεμβρίου 1940) στο μέτωπο ήταν ο Χαλκίτης υπολοχαγός Αλέξανδρος Διάκος. Περίπου 1.600 ήταν οι νησιώτες που σύστησαν το λεγόμενο Σύνταγμα Δωδεκανησίων και πολέμησαν κατά των Γερμανών τον Μάρτιο-Απρίλιο του 1941, ως τμήμα της Στρατιάς Κεντρικής Μακεδονίας.
Η κατάληψη της Ελλάδας από τις δυνάμεις του Άξονα, τον Μάιο του 1941, επέτρεψε σε Γερμανούς και Ιταλούς να στρέψουν αλλού το ενδιαφέρον τους. Έτσι, τον Ιούλιο του 1941, ο Μπαστίκο ορίστηκε διοικητής των δυνάμεων του Άξονα στη Βόρεια Αφρική και τη θέση του ως κυβερνήτης των νησιών ανέλαβε ο Ίνιγκο Καμπιόνι (ιτ. Inigo Campioni).
Η κατάληψη της Ελλάδας όμως δεν σήμανε την παύση των μαχών. Και οι άμαχοι νησιώτες συχνά αποτελούσαν «παράπλευρες απώλειες» σε αυτές τις περιπτώσεις. Όταν, για παράδειγμα, στις 24 Σεπτεμβρίου 1942 το ελληνικό υποβρύχιο «Νηρεύς» τορπίλισε το ιταλικό ατμόπλοιο «Fiume» κοντά στη Σύμη, ανάμεσα στα θύματα ήταν και πολλοί Δωδεκανήσιοι.
Η Γερμανική Κατοχή
Χαρακτηριστικό της Γερμανικής κατοχής είναι η μηδενική ανοχή στην αντίσταση· μόνο κατά την πρώτη φάση των επιχειρήσεων στην Κω μόνο σημειώθηκαν τα εξής: στις 5 Οκτωβρίου εκτέλεσαν 106 Ιταλούς αξιωματικούς που τους αντιστάθηκαν· στις 26 Νοεμβρίου απαγχονίστηκε ο βοσκός Ηλίας Καπίρης· στις 18 Δεκεμβρίου απαγχονίστηκε στην Αντιμάχεια ο αγρότης Γεώργιος Ζουμπουλίκος.
Η σκληρότητα των κατακτητών όμως κάνει ακόμα μεγαλύτερο τον ηρωισμό των νησιωτών που στράφηκαν εναντίον τους. Στη Σύμη, στις 11 Φεβρουαρίου 1944, οι Ιταλοί εκτέλεσαν, τον ασυρματιστή του Ελληνικού Στρατού Φλώρο Ζουγανέλλη, τον ηγούμενο της Μονής Πανορμίτη αρχιμανδρίτη Χρύσανθο Μαρουλάκη και τον οικονόμο της Μονής Μιχαήλ Λάμπρου, επειδή είχαν εγκαταστήσει ασύρματο μέσα στη Μονή. Στις 14 Φεβρουαρίου ο Ιερός Λόχος με Βρετανούς καταδρομείς επιχειρούν στο Καστελλόριζο. Λίγους μήνες αργότερα (24 Ιουνίου) έγινε το ίδιο στην Κάρπαθο. Και πάλι στις 10-14 Ιουλίου ο Ιερός Λόχος επιχειρεί και απελευθερώνει τη Σύμη· στις μάχες έχασαν τη ζωή τους οι ανθυπολοχαγοί Γεώργιος Μενεκίδης και Ευστράτιος Τσόπελας.
Στις 20-23 Ιουλίου, οι Γερμανοί συγκέντρωσαν τους Εβραίους της Ρόδου και της Κω και τους έστειλαν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης· αυτό ήταν το τέλος μιας κοινότητας με μακραίωνη παρουσία στα νησιά.
Στις 24 Ιουλίου σε μάχη στην Κάρπαθο σκοτώθηκαν οι δεκανείς Κωνσταντίνος Ψίλης και Στέργιος Μανωλάς. Στις 7 Σεπτεμβρίου έγινε επιτυχής νυκτερινή επίθεση του Ιερού Λόχου σε μονάδα ελέγχου εναέριας κυκλοφορίας στο Θυμιανό της Κω.
Ζυλιέν Ντυβιβιέ
O Ζυλιέν Ντυβιβιέ (γαλλικά: Julien Duvivier), (1896-1967), ήταν Γάλλος σκηνοθέτης και σεναριογράφος με σημαντική συμβολή στον γαλλικό κινηματογράφο κατά την περίοδο 1930-1960. Μεταξύ των πιο σημαντικών ταινιών του είναι οι Πεπέ λε Μοκό, Πανικός και Voici le temps des assassins.
Ιταλοκρατία στα Δωδεκάνησα
Η Γερμανική Κατοχή
Τον Σεπτέμβριο του 1944 ο, μέχρι τότε, Γερμανός διοικητής των νησιών Ούρλιχ Κλέεμαν παρέδωσε τη διοίκηση στον Όττο Βάγκενερ.
Ζυλιέν Ντυβιβιέ
Είναι ένας από τους κορυφαίους σκηνοθέτες του κινηματογραφικού κινήματος του Ποιητικού ρεαλισμού της δεκαετίας του 1930 στη Γαλλία.
Ιταλοκρατία στα Δωδεκάνησα
Η Γερμανική Κατοχή
Στις 28 Οκτωβρίου χάνουν τη ζωή τους στην Τήλο, ο λοχίας Βασίλειος Σκρέκας και ο δεκανέας Νικόλαος Πολυκανδριώτης. Την 1η Νοεμβρίου σκοτώθηκε ο λοχαγός Διογένης Φανουράκης μαχόμενος στη γενέτειρά του, τη Χάλκη. Μερικούς μήνες μετά, στις 12 Φεβρουαρίου 1945 ο υπολοχαγός Ευάγγελος Χατζηευαγγέλου χάνει τη ζωή του στην επιτυχημένη επιχείρηση απελευθέρωσης της Νισύρου. Τον ίδιο μήνα (25-26 Φεβρουαρίου) ο Ιερός Λόχος απελευθερώνει και την Τήλο. Στις 25 Μαρτίου γίνεται νέα καταδρομική επίθεση στη Χάλκη από ιερολοχίτες.
Στις 27 Μαρτίου βομβαρδισμός από συμμαχικά αεροσκάφη προκαλεί 22 θανάτους πολιτών της Κω. Στις 16 Απριλίου απαγχονίζονται οι Κώοι: Θεόκριτος Κώστογλου, Ανεζούλα Πατάκου-Τρουμούχη και Σταματία Περή.
Ζυλιέν Ντυβιβιέ
Βιογραφία
O Ζυλιέν Ντυβιβιέ γεννήθηκε στη Λιλ στις 8 Οκτωβρίου 1896. Η καριέρα του ξεκίνησε το 1916 στο θέατρο Οντεόν σε σύντομο πέρασμα ως ηθοποιός. Από το 1919, συνεργάστηκε με την κινηματογραφική εταιρεία Gaumont ως σεναριογράφος και βοηθός σκηνοθέτη. Στη δεκαετία του 1920 έκανε βωβές ταινίες όπως Το μυστήριο του Πύργου του Άιφελ (1928), η θρησκευτικού περιεχομένου La Vie miraculeuse de Thérèse Martin (1929) βασισμένη στη ζωή της αγίας Τερέζας του Λισιέ και Νταβίντ Γκολντέρ, από το ομώνυμο μυθιστόρημα της Ιρέν Νεμιρόφσκι. Σκηνοθέτησε συνολικά 22 βωβές ταινίες.
Ιταλοκρατία στα Δωδεκάνησα
Η Γερμανική Κατοχή
Λίγες μόλις μέρες μετά την αυτοκτονία του Χίτλερ, δόθηκε εντολή για την παράδοση των γερμανικών δυνάμεων. Έτσι, στις 8 Μαΐου 1945, ο Ότο Βάγκενερ υπέγραψε τη συνθήκη παράδοσης των νησιών στους Άγγλους.
Ζυλιέν Ντυβιβιέ
Βιογραφία
Με την έλευση του ομιλούντος κινηματογράφου από την δεκαετία του 1930, ταινίες όπως το βιβλικό δράμα Γολγοθάς το 1935, το Golem (1936), Ο πόθος της αμαρτίας (La Belle Équipe,1936), L'Homme du jour (1937) με τον Μωρίς Σεβαλιέ, Πεπέ λε Μοκό (1937) με τον Ζαν Γκαμπέν, Un carnet de bal (1937) το Λυκόφως της δόξας (La Fin du jour, 1939) θα τον κατατάξουν μεταξύ των σημαντικότερων Γάλλων σκηνοθετών.
Ιταλοκρατία στα Δωδεκάνησα
Η Βρετανική Στρατιωτική Διοίκηση
Η βρετανική στρατιωτική διοίκηση ακολούθησε λίγο πολύ το προηγούμενο ιταλικό μοντέλο διακυβέρνησης, προκαλώντας τη δυσαρέσκεια των νησιωτών. Η δυσαρέσκεια αυτή, η επιθυμία για πιο δημοκρατική διακυβέρνηση, αλλά και η επιθυμία για ένωση με την Ελλάδα είχαν ως αποτέλεσμα να δημιουργηθεί τον Ιανουάριο του 1946 το Εθνικό Μέτωπο Πανδωδεκανησιακής Απελευθέρωσης (Ε.Μ.Π.Α). Οι Βρετανοί αντέδρασαν με συλλήψεις και εκτοπίσεις.
Ζυλιέν Ντυβιβιέ
Βιογραφία
Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου πολέμου, και έχοντας ήδη στο ενεργητικό του τη διεθνή επιτυχία της ταινίας του Πεπέ λε Μοκό το 1937, ο Ντυβιβιέ εγκαταστάθηκε στις ΗΠΑ, όπου συνεργάστηκε με αστέρες της εποχής σε ταινίες όπως Six destins (1942) με τον Σαρλ Μπουαγιέ και τη Ρίτα Χέιγουορθ, Obsession (1943) με τους Έντουαρντ Τζ. Ρόμπινσον και Μπάρμπαρα Στάνγουικ.
Ιταλοκρατία στα Δωδεκάνησα
Η Βρετανική Στρατιωτική Διοίκηση
Τελικά, στις 27 Ιουνίου 1946 οι Υπουργοί Εξωτερικών των Μεγάλων Δυνάμεων αποφάσισαν την παραχώρηση των Δωδεκανήσων στην Ελλάδα. Η απόφαση αυτή θα εγκριθεί στις 10 Φεβρουαρίου 1947 με τη συνθήκη του Παρισιού και στις 31 Μαρτίου 1947 έγινε η τελετή παράδοσης από τους Βρετανούς και «Στρατιωτικός Διοικητής Δωδεκανήσου» ορίστηκε ο αντιναύαρχος Περικλής Ιωαννίδης.
Η ένωση με την Ελλάδα
Με νόμο της 9ης Ιανουαρίου του 1948 ορίστηκε ότι τα νησιά προσαρτήθηκαν στο Ελληνικό κράτος από την 28η Οκτωβρίου 1947. Ο επίσημος εορτασμός έγινε την 7η Μαρτίου 1948 με την έναρξη της περιοδείας του βασιλιά Παύλου. Από τότε η ενσωμάτωση της Δωδεκανήσου γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 7 Μαρτίου.
Ζυλιέν Ντυβιβιέ
Βιογραφία
Με την επιστροφή του στη Γαλλία μετά τον πόλεμο, το 1946 σκηνοθέτησε την ταινία Πανικός, κινηματογραφική διασκευή του μυθιστορήματος του Ζωρζ Σιμενόν Οι αρραβώνες του κυρίου Ιρ με τον Μισέλ Σιμόν και τη Βιβιάν Ρομάνς. Το 1948 στη Μεγάλη Βρετανία γύρισε την Άννα Καρένινα με τη Βίβιαν Λη και τον Ραλφ Ρίτσαρντσον. Το 1951, σκηνοθέτησε τη σπονδυλωτή ταινία Κάτω από τον ουρανό του Παρισιού (Sous le ciel de Paris), και την ίδια χρονιά το Ο Μικρός Κόσμος Του Δον Καμίλο (Le Petit Monde de don Camillo), με τον Φερναντέλ, από τη συλλογή διηγημάτων του Τζοβαννίνο Γκουαρέσκι, ταινία με μεγάλη επιτυχία στην οποία ο ίδιος έδωσε μια συνέχεια: Η επιστροφή του Ντον Καμίλο (Le Retour de don Camillo, 1953). Το 1956 ακολουθεί το Voici le temps des assassins (Νάτη η εποχή των δολοφόνων) με τον Ζαν Γκαμπέν.
Ιταλοκρατία στα Δωδεκάνησα
Η ένωση με την Ελλάδα
Από το Μάιο του 1948 τα νησιά διοικούνταν από τους «Γενικούς Διοικητές Δωδεκανήσου». Τελικά το 1955 συστάθηκε ο νομός Δωδεκανήσου.
Ζυλιέν Ντυβιβιέ
Βιογραφία
Συνολικά σκηνοθέτησε 67 ταινίες που ξεχωρίζουν για την τεχνική τους τελειότητα. Το 1967 σκηνοθέτησε την τελευταία ταινία του, Μέχρις εσχάτων (Diaboliquement vôtre), θρίλερ με τον Αλαίν Ντελόν και τη Ζέντα Μπέργκερ, την προβολή της οποίας δεν πρόλαβε να παρακολουθήσει καθώς πέθανε στις 29 Οκτωβρίου 1967 στο Παρίσι.
Ιταλοκρατία στα Δωδεκάνησα
Η αρχαιολογική κληρονομιά της Ιταλοκρατίας
Πολύ σημαντικό έργο επιτέλεσαν οι Ιταλοί στο κομμάτι των αρχαιολογικών ερευνών. Άμεσα μετά την κατάληψη των νησιών, απεστάλησαν αρχαιολόγοι και μηχανικοί να μελετήσουν τα αρχαία μνημεία. Ο αρχαιολόγος Αμεντέο Μαγιούρι (it. Amedeo Maiuri) συνέβαλε στην έκδοση διατάγματος σύμφωνα με το οποίο απαγορευόταν η κατοχή και η εμπορία αρχαιοτήτων. Έγιναν ανασκαφές στην περιοχή της Ιαλυσού, στο Φιλέρημο, όπου αποκαλύφθηκαν τα θεμέλια του ναού της Ιαλυσίας Αθηνάς, στην ακρόπολη της Ρόδου, στην Κω και τη Χάλκη.
Ζυλιέν Ντυβιβιέ
Υστεροφημία
Το έργο του Ζυλιέν Ντυβιβιέ εκτιμήθηκε τόσο από συγχρόνους του όσο και μεταγενέστερους κινηματογραφιστές και κριτικούς. Ο Ζαν Ρενουάρ ανέφερε γι' αυτόν: «Αν ήμουν αρχιτέκτονας κι έπρεπε να χτίσω ένα μνημείο για τον κινηματογράφο, θα τοποθετούσα το άγαλμα του Ντυβιβιέ πάνω από την είσοδο. Αυτός ο μεγάλος αυστηρός τεχνικός, ήταν ένας ποιητής».
Ιταλοκρατία στα Δωδεκάνησα
Η αρχαιολογική κληρονομιά της Ιταλοκρατίας
Στη Ρόδο, από το 1915 το Νοσοκομείο των Ιπποτών, αφού πρώτα επισκευάστηκε, μετατράπηκε σε αρχαιολογικό Μουσείο. Έγιναν έρευνες στην αρχαία Κάμειρο και την Κάρπαθο και αναστηλώσεις στην ακρόπολη της Λίνδου. Αυτό που ξεχωρίζει όμως, είναι οι επεμβάσεις στη μεσαιωνική πόλη της Ρόδου. Κάποια κτίσματα της οθωμανικής περιόδου καταστράφηκαν για να αναδειχθούν τα κτίρια της Ιπποτικής περιόδου που αναστηλώθηκαν. Πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα, η ανακατασκευή του, από το 1856 κατεστραμμένου, παλατιού του Μεγάλου Μαγίστρου, που πλέον θα χρησίμευε ως κατοικία του Ντε Βέκκι.
Ζυλιέν Ντυβιβιέ
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι σκηνοθέτες Κατηγορία:Γάλλοι σκηνοθέτες κινηματογράφου Κατηγορία:Σκηνοθέτες βωβών ταινιών Κατηγορία:Γάλλοι σεναριογράφοι
Ιταλοκρατία στα Δωδεκάνησα
Η αρχιτεκτονική κληρονομιά της Ιταλοκρατίας
Η αποχώρηση των Ιταλών από τα Δωδεκάνησα κληροδότησε στους νησιώτες το πλούσιο αρχιτεκτονικό τους έργο. Το μεγαλύτερο μέρος βρίσκεται στη Ρόδο, την Κω και τη Λέρο που αποτελούσαν τα κέντρα της Ιταλών. Ένα μικρό μέρος αυτών:
Και στα υπόλοιπα νησιά όμως, π.χ. Κάρπαθο, Κάλυμνο, Σύμη κατασκευάστηκαν κτήρια για να στεγάσουν διοικητικές υπηρεσίες.
Πηγές
Κατηγορία:Ιστορία των Δωδεκανήσων Δωδεκάνησα
Περιφέρειες της Γουινέας
thumb|280px|Οι περιφέρειες της Γουινέας Η Δημοκρατία της Γουινέας διαιρείται σε 8 ομωνυμες περιφέρειες και επιμέρους σε 34 νομαρχίες.
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018 – Άλμα επί κοντώ γυναικών
Το άλμα επί κοντώ γυναικών είναι ένα από τα αγωνίσματα στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018. Ο προκριματικός γύρος έγινε στις 7 Αυγούστου, ενώ ο τελικός στις 9 Αυγούστου.
Ρεκόρ
Αυτά ήταν τα ρεκόρ πρίν τον αγώνα.
Αυτό το ρεκόρ καταρρίφθηκε στη διάρκεια του αγώνα.
Πρόγραμμα
Όλες οι ώρες είναι τοπικές (Θερινή Ώρα Γερμανίας UTC+2)
Προκριματικά
4.55 (Q) ή οι 12 καλύτερες επιδόσεις (q).
Τελικός
Ο τελικός πραγματοποιήθηκε στις 9 Αυγούστου, ώρα 20:20.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγωνίσματα στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018 Κατηγορία:Άλμα επί κοντώ στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου γυναικών 1974
Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου γυναικών 1974 διεξήχθη στις 10 Μαρτίου στην Καλογρέζα, στην Αθήνα, σε απόσταση 2.000μ με συμμετοχή 21 αθλητριών. Πρωταθλητής στο ομαδικό αναδείχθηκε ο ΠΑΟΚ για δεύτερη φορά. Ταυτόχρονα έγιναν τα πρωταθλήματα νεανίδων και κορασίδων.
Πηγές
Γυναικων Κατηγορία:Στίβος το 1974 Κατηγορία:Διοργανώσεις στίβου στην Αθήνα
Σεξουαλική δυσλειτουργία μετά από χρήση εκλεκτικών αναστολέων επαναπρόσληψης σεροτονίνης
Τα αντικαταθλιπτικά τύπου εκλεκτικών αναστολέων επαναπρόσληψης σεροτονίνης (ΕΑΕΣ - SSRI) μπορούν να προκαλέσουν διάφορους τύπους σεξουαλικής δυσλειτουργίας όπως ανοργασμία, στυτική δυσλειτουργία, μειωμένη λίμπιντο, απώλεια αισθητικότητας ή μειωμένη αισθητικότητα των γεννητικών οργάνων και σεξουαλική ανηδονία (ανηδονικό οργασμό) εξού και η ονομασία σεξουαλική δυσλειτουργία μετά από χρήση εκλεκτικών αναστολέων επαναπρόσληψης σεροτονίνης (αγγλικά: post-SSRI sexual dysfunction, βραχυγραφία PSSD).
Τα σεξουαλικά προβλήματα είναι συνήθη σε αυτήν την κατηγορία φαρμάκων και η επίδραση στη σεξουαλικότητα αποτελεί έναν από τους συνηθέστερους λόγους που οι ασθενείς διακόπτουν τη φαρμακευτική αγωγή.
Παρεμφερή συμπτώματα παρουσιάζουν σύνδρομα όπως η σεξουαλική δυσλειτουργία μετά τη διακοπή της ισοτρετινοΐνης (post-retinoid sexual dysfunction), το σύνδρομο μετά τη χρήση φιναστερίδης (post-finasteride syndrome - PFS) αλλά ακόμα και αντικαταθλιπτικά άλλων τύπων όπως οι αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης-νορεπινεφρίνης (SNRI).
Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αντικαταθλιπτικά Κατηγορία:Παρενέργειες
Διαμερίσματα του Μπενίν
thumb|300px|Τα Διαμερίσματα του Μπενίν
Το Μπενίν διαιρείται σε 12 διαμερίσματα:
Κατηγορία:Γεωγραφία του Μπενίν
Κώστας Μπέης
Ο Κώστας Μπέης (1933) είναι Έλληνας νομικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Στην κυβέρνηση Σημίτη (1996) χρημάτισε υπηρεσιακός υπουργός δημοσίας τάξεως. Έχει διατελέσει πρόεδρος της ΕΡΤ, γενικός γραμματέας του υπουργείου παιδείας, γενικός γραμματέας της προεδρίας της Δημοκρατίας, γενικός γραμματέας της Βουλής καθώς και μέλος πολλών νομοπαρασκευαστικών επιτροπών. Έχει τιμηθεί με το βραβείο "Ιπεκτσί". Έχει πλούσιο συγγραφικό έργο, νομικού, φιλοσοφικού και θρησκευτικού περιεχομένου και αρθρογραφεί τακτικά σε εφημερίδες και περιοδικά (Ελευθεροτυπία κ.α.).
Κατοικεί στην Αθήνα. Είναι παντρεμένος με την Μαρία Irmgard Liermann, συμβολαιογράφο, με την οποία απέκτησαν τέσσερα παιδιά.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς
Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1995-96
Η Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1995-96 ήταν η 41η έκδοση της Β΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κέρδισε ο ΑΠΟΠ για 6η φορά στην ιστορία του.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο πρωτάθλημα της Β΄ κατηγορίας 1995-96 συμμετείχαν 14 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Οι τρεις πρώτες ομάδες προβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας 1996-97. Οι τρεις τελευταίες ομάδες υποβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Γ΄ κατηγορίας 1996-97.
Σύστημα βαθμολόγησης
Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό.
Αλλαγές σε σχέση με την περίοδο 1994-95
Ομάδες που προήχθησαν στην Α΄ κατηγορία 1995-96
Βαθμολογία
Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν:
Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Διαφορά τερμάτων (τέρματα υπέρ-τέρματα κατά), 3ος Καλύτερη επίθεση.
Κάτω Μέλπεια Μεσσηνίας
Η Κάτω Μέλπεια είναι χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας, με πληθυσμό 264 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Διοικητικά ανήκει ως Κοινότητα Κάτω Μέλπειας (οικισμοί Κάτω Μέλπεια και Βράχος), στη Δημοτική Ενότητα Ανδανίας (πρώην Δήμος Ανδανίας), του Δήμου Οιχαλίας.
Τοποθεσία
Η Κάτω Μέλπεια είναι χωριό της Άνω (βόρειας) Μεσσηνίας, ριζωμένη σε 175 μέτρα υψόμετρο, στους πρόποδες του όρους Τετράζιο. Απέχει 40 χλμ. από την Καλαμάτα και 15 χλμ. από το Μελιγαλά, που είναι η έδρα του Δήμου Οιχαλίας.
Πληροφορίες
Σύμφωνα με ιστορικά συγγράματα, ο οικισμός άρχιζε να κτίζεται το 1260 π.Χ., την εποχή του βασιλιά Νέστορα της Πύλου, στη θέση Γκρεμπένη, πάνω από τις Πηγές Κουμπέ και κάτω από το Φράγκικο Κάστρο, που χτίστηκε βέβαια πολύ αργότερα, το 1300 μ.Χ..
Το 612 π.Χ. η περιοχή κατοικήθηκε από τους Αλκμαιωνίδες, που τους εξόρισαν οι Αθηναίοι, επειδή θεωρήθηκαν υπεύθυνοι για το θάνατο του Κύλωνα και την πόλη την ονόμασαν Γαλάζιον.
Περίπου το 8ο μ.Χ. αιώνα στην περιοχή εγκαταστάθηκαν έποικοι Σλάβοι Μηλιγγοί και δημιούργησαν τους οικισμούς άνω και κάτω Γαράντζα, που στη γλώσσα τους, σημαίνει ασφάλεια.Το 1927 μ.Χ., μετονομάσθηκε σε Κάτω Μέλπεια.
Υπάρχει ένα μονοπάτι που ενώνει την Κάτω Μέλπεια με την Άνω Μέλπεια, πεζοπορική διαδρομή 5 ωρών περίπου, μέσα σε πυκνή βλάστηση και τρεχούμενα νερά.
Χάρτης περιοχής
<mapframe latitude="37.322666" longitude="21.954803" zoom="12" width="1000" height="400" align="center" />
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Δήμος Οιχαλίας
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου γυναικών 1975
Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου γυναικών 1975 διεξήχθη στις 9 Μαρτίου στο Αγρίνιο, σε απόσταση 2.000μ. Πρωταθλητής στο ομαδικό αναδείχθηκε ο ΓΣ Τρικάλων για τέταρτη φορά και στο ατομικό η Παρασκευή Μιχολίτση για πέμπτη συνεχόμενη χρονιά. Ταυτόχρονα έγιναν τα πρωταθλήματα νεανίδων και κορασίδων.
Πηγές
Γυναικων Κατηγορία:Στίβος το 1975 Κατηγορία:Αθλητισμός στο Αγρίνιο
Εθνική Βελγίου U17 (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης γυναικών U17 του Βελγίου είναι το συγκρότημα που αντιπροσωπεύει τη χώρα του Βελγίου σε διεθνείς διοργανώσεις γυναικείας καλαθοσφαίρισης για αθλήτριες που δεν ξεπερνούν την ηλικία των 17 ετών. Είναι επίσης γνωστή ως Εθνική Βελγίου Κορασίδων. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Βελγικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (Basket Belgium, KBBB / FRBB).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γυναικων U17
Εθνική βιβλιοθήκη της Αυστραλίας
Η εθνική βιβλιοθήκη της Αυστραλίας (αγγλικά: National Library of Australia) είναι η μεγαλύτερη βιβλιοθήκη της Αυστραλίας, και σύμφωνα με το καταστατικό της σκοπός της λειτουργίας της είναι η διατήρηση και η ανάπτυξη μιας εθνικής συλλογής υλικού βιβλιοθηκών, σχετικών με την Αυστραλία και τον λαό της Αυστραλίας. Ιδρύθηκε το 1960 στην Καμπέρα όπου και εδρεύει, και έως το 2012–2013 η συλλογή της αριθμούσε 6.496.772 αντικείμενα, καθώς και χειρόγραφα συνολικής έκτασης 15 χιλιομέτρων.
Ιστορία
Το 1907, η Μικτή Επιτροπή για τη Βιβλιοθήκη του Κοινοβουλίου, υπό την προεδρία του Sir Frederick William Holder, όρισε τον σκοπό της Βιβλιοθήκης ως εξής:
"Η Επιτροπή της Βιβλιοθήκης έχει μπροστά της την ιδανική οικοδομή, έως ότου ιδρυθεί το Κοινοβούλιο στην Ομοσπονδιακή Πρωτεύουσα, μια μεγάλη Δημόσια Βιβλιοθήκη σύμφωνα με αυτή της παγκοσμίου φήμης Βιβλιοθήκης του Κογκρέσου στην Ουάσιγκτον. ως βιβλιοθήκη, θα είναι πράγματι το καμάρι του Αυστραλιανού Έθνους. Το σπίτι της λογοτεχνίας, όχι ενός κράτους ή μιας εποχής, αλλά ολόκληρου του κόσμου και για όλες τις εποχές."
Το 1960, ο νόμος περί Εθνικής Βιβλιοθήκης δημιούργησε την Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστραλίας. Η πράξη στοχεύει στη διατήρηση και ανάπτυξη μίας παγκόσμιας βιβλιογραφικής συλλογής, η οποία θα πρέπει να περιλαμβάνει ένα ολοκληρωμένο εθνικό τμήμα για την Αυστραλία και τον Αυστραλιανό λαό. Αυτή είναι η νόμιμη κατάθεση για την Αυστραλία. Είναι η μεγαλύτερη βιβλιοθήκη στην Αυστραλία. Οι συλλογές της ξεπερνούν τα δέκα εκατομμύρια τεκμήρια με βιβλία, περιοδικά  και άλλα αρχεία. Εκτός από την αυστραλιανή συλλογή, κατέχει σημαντικές συλλογές για τον ασιατικό πολιτισμό και τη λογοτεχνία.
Αρχιτεκτονική
μικρογραφία|259x259εσ|Φθινοπωρινή όψη της βιβλιοθήκης Το σημερινό κτίριο της βιβλιοθήκης, που βρίσκεται δίπλα στη λίμνη Burley Griffin, μοιάζει κάπως με τον Παρθενώνα. Σχεδιάστηκε από το στούντιο Bunning & Madden του αρχιτέκτονος Walter Bunning και εγκαινιάστηκε το 1968. Ο μαρμάρινος διάδρομος είναι στολισμένος με βιτρό του Leonard French και με τρεις ταπετσαρίες του Mathieu Matégot.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στην Αυστραλία Αυστρ
Αντισθένης της Σπάρτης
Ο Αντισθένης της Σπάρτης ήταν Σπαρτιάτης ναύαρχος του Πελοποννησιακού πολέμου. Το 412 π.Χ. εστάλη ως επικεφαλής μιας ναυτικής μοίρας στην ακτή της Μικράς Ασίας, και επρόκειτο να διαδεχθεί τον Αστύοχο εφόσον οι Σπαρτιάτες επίτροποι έκριναν απαραίτητο ότι έπρεπε να τον παύσουν από τα καθήκοντά του. Αναφέρεται πάλι το 399 π.Χ., όταν μαζί με δύο άλλους επίτροπους εστάλησαν για να επιθεωρήσουν την κατάσταση στην Ασία και να ανακοινώσει στον Δερκυλίδα ότι τα καθήκοντα του παρατείνονταν για ένα ακόμη έτος. Υπήρχε επίσης ένας Αθηναίος στρατηγός με το ίδιο όνομα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ναύαρχοι
Ράμα
Το όνομα Ράμα μπορεί να αναφέρεται:
Αρειανό ελικόπτερο Ingenuity
Το Ingenuity (Ιν-τζε-νού-ι-τι), που στα ελληνικά σημαίνει "ευφυία", είναι ένα μικρό ρομποτικό ελικόπτερο το οποίο προσεδαφίστηκε στον πλανήτη Άρη από τις 18 Φεβρουαρίου 2021 ως μέρος του ρομποτικού οχήματος τύπου ρόβερ, Perseverance. Αποτελεί μέρος της διαστημικής αποστολής Mars 2020 της NASA.
Είναι το πρώτο αεροσκάφος στον πλανήτη Άρη αλλά και σε άλλον πλανήτη εκτός του πλανήτη Γη. Έκανε επιτυχώς την πρώτη ατμοσφαιρική πτήση, με κάθετη πορεία από το σημείο εκκίνησης. Είναι ένα μικρό, ομοαξονικό, τύπου drone, ελικόπτερο και χρησιμεύει ως επίδειξη τεχνολογίας για πιθανή χρήση ανιχνευτών με δυνατότητα πτήσης, ώστε να ανακαλύψει σημεία ενδιαφέροντος και να δημιουργήσει πιθανές διαδρομές για τα ρόβερ όπως το Perseverance.
Το Ingenuity ήταν προσαρτημένο στην κάτω πλευρά του Perseverance όταν προσεδαφίστηκε. Αποσπάστηκε από το ρόβερ στις 3 Απριλίου του 2021, περίπου 60 ημέρες ύστερα από την προσεδάφιση του, στην περιοχή Octavia E. Butler, σημείο του κρατήρα Jezero. Τα πτερύγια του ελικοπτέρου ξεκλειδώθηκαν ως μέρος της προετοιμασίας της πρώτης πτήσης του, στις 8 Απριλίου 2021, λίγες ημέρες μετά την εναπόθεσή του στο έδαφος του πλανήτη Άρη. Ύστερα από την εναπόθεσή του, το Perseverance απομακρύνθηκε περίπου 100 μέτρα μακριά του, ώστε να δημιουργήσει μία ασφαλή ζώνη πτήσης. Η πρώτη πτήση πραγματοποιήθηκε στις 19 Απριλίου 2021 στις 07:15 UTC με ζωντανή αναμετάδοση βίντεο και επιβεβαίωση της πτήσης 3 ώρες αργότερα, στις 10:15 UTC.
Αναμένεται να πετάξει έως και πέντε φορές κατά την διάρκεια των δοκιμαστικών αποστολών του, διάρκειας 30 ημερών, όπως είχε σχεδιαστεί στο αρχικό μέρος της διαστημικής αποστολής του ρόβερ. Κάθε πτήση έχει σχεδιαστεί να πετάξει σε σε υψόμετρα που κυμαίνονται από 3 έως 5 μέτρα και χρονικής διάρκειας έως 90 δευτερόλεπτα. Επίσης έχει την δυνατότητα να διασχίσει έως και 50 μέτρα από το σημείο έναρξης της πτήσης. Κάθε πτήση θα σχεδιάζεται και θα προγραμματίζεται από το Eργαστήριο Jet Propulsion. Ύστερα από κάθε προσεδάφιση θα επικοινωνεί με το ρομποτικό όχημα Perseverance. Το Ingenuity μεταφέρει ένα κομμάτι υφάσματος από την πτέρυγα του Wright Flyer του 1903, του αεροπλάνου των αδερφών Ράιτ, το οποίο υπήρξε η πρώτη ελεγχόμενη πτήση με κινητήρα στον πλανήτη Γη. μικρογραφία|315x315εσ|Το έμβλημα του Αρειανού ελικόπτερου
Αφιέρωμα στους αδερφούς Ράιτ
Οι αξιωματούχοι της NASA συνέδεσαν το επίτευγμα της πτήσης σε άλλον πλανήτη, με το αντίστοιχο που είχε συμβεί τον Δεκέμβριο του 1903 από τους αδερφούς Ράιτ, όπου είχε γίνει η πρώτη ελεγχόμενη μηχανοκίνητη πτήση που είχε διαρκέσει 12 δευτερόλεπτα και είχε καλύψει απόσταση 37 μέτρων.
Προς τιμήν της μνημειακής πρώτης πτήσης στην Γη, πριν 117 χρόνια, η NASA ονόμασε επίσημα το σημείο της πτήσης του Ingenuity ως περιοχή των Αδερφών Ράιτ, η οποία πιστοποιήθηκε από τον Διεθνή Οργανισμό Πολιτικής Αεροπορίας λόγω της περίστασης και η κωδική ονομασία JZRO για τον κρατήρα Jezero. Η επίσημη κωδική ονομασία που απέδωσε στο ελικόπτερο ήταν IGY, από την ονομασία του Ingenuity.
Επίσης η NASA απέδωσε φόρο τιμής στους Ράιτ τοποθετώντας ένα μικρό δείγμα από το ύφασμα των φτερών του πρότυπου αεροπλάνου, που είχαν χρησιμοποιήσει στην πρώτη πτήση στην Γη, κάτω από το ηλιακό πάνελ του Ingenuity.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εξερεύνηση του Άρη
Αέρας
Ο ατμοσφαιρός αέρας στην Γη αποτελείται κατά 78,08% από άζωτο, 20,95% από οξυγόνο, 0,93% από αργό, 0,0395% από διοξείδιο του άνθρακα και από ίχνη άλλων ευγενών αερίων, εκτός από το αργό. Αποτελεί ουσιώδες στοιχείο στη διαβίωση των ζώντων οργανισμών πάνω στη Γη. Υπάρχει αρκετή ποσότητα αέρα για να αναπνεύσουμε σε ύψος μέχρι 10 km πάνω από την επιφάνεια της Γης. Αν υποθέσουμε ότι η Γη έχει το μέγεθος μιας μπάλας ποδοσφαίρου, η ατμόσφαιρα μέσα στην οποία μπορούμε να αναπνεύσουμε έχει πάχος λιγότερο από 1 mm. Ο αέρας δεν έχει γεύση, οσμή και χρώμα. Αποτελεί ένα από τα τέσσερα στοιχεία της φύσης.
Ο αέρας γίνεται αισθητός όταν βρίσκεται σε κίνηση. Μπορεί να κινηθεί εύκολα και αυξομειώσει το βάρος του, ενώ μπορεί να διαδώσει κύματα πίεσης. Θερμαίνεται με τη συμπίεση και ψύχεται με την εκτόνωση. Ο αέρας έχει μικρή πυκνότητα, του ύψους των 1.293 γραμμαρίων ανά μέτρο, ενώ έχει και βάρος.
Κατηγορία:Ατμόσφαιρα
Ο Μπάτλερ
Ο Μπάτλερ (αγγλικά: The Butler ή Lee Daniels' The Butler) είναι αμερικανική δραματική, ιστορική, βιογραφική ταινία παραγωγής 2013. Τη σκηνοθεσία ανέλαβε ο Λι Ντάνιελς και το σενάριο έγραψε ο Ντάνι Στρονγκ εμπνευσμένος από το άρθρο A Butler Well Served by This Election του Γουίλ Χέιγκουντ. Πρωταγωνιστεί ο Φόρεστ Γουίτακερ στο ρόλο του Σέσιλ Γκέινς, ενός Αφροαμερικανού που ήταν αυτόπτης μάρτυρας αρκετών αξιοσημείωτων γεγονότων του 20ου αιώνα, κατά τη διάρκεια της 34-έτους θητείας του στο Λευκό Οίκο ως μπάτλερ. Ο πλασματικός χαρακτήρας του Γκέινς βασίζεται στην πραγματική ιστορία του Γιουτζίν Άλεν που εργαζόταν ως μπάτλερ στο Λευκό Οίκο από το 1952 έως το 1986. Στην ταινία επίσης συμμετέχουν οι Όπρα Γουίνφρεϊ, Ρόμπιν Γουίλιαμς, Βανέσα Ρεντγκρέιβ, Μαράια Κάρεϊ, Λένι Κράβιτζ, Τζέιμς Μάρσντεν, Λιβ Σράιμπερ και Τζέιν Φόντα.
Η ταινία κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους στις 16 Αυγούστου 2013. Έλαβε κυρίως θετικά σχόλια από τους κριτικούς ενώ κατάφερε και μια επιτυχημένη εισπρακτική πορεία με τα συνολικά έσοδα να φτάνουν τα 177,3 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως.
Box office
Με προϋπολογισμό 30.000.000 δολάρια, η ταινία Ο Μπάτλερ έκανε άνοιγμα τριημέρου στην 1η θέση με 24,6 εκατομμύρια δολάρια. Οι συνολικές εισπράξεις στο αμερικανικό box office έφτασαν τα 116,6 εκατομμύρια δολάρια και στον υπόλοιπο κόσμο συγκέντρωσε 60,6 εκατομμύρια δολάρια. Παγκοσμίως απέφερε 177,3 εκατομμύρια δολάρια.