cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μουσείο
Κτηριακές εγκαταστάσεις, συνθήκες συντήρησης, προσωπικό
Ένα πολύ μεγάλο μέρος του έργου του μουσείου στηρίζεται αποκλειστικά στην αξιοπιστία των ανθρώπων που εργάζονται σε όλους τους τομείς δραστηριότητάς του. Όπως έχει επισημάνει η D. Mariner στη μελέτη της για τους εργαζόμενους στα μουσεία υπάρχουν έξι κρίσιμοι παράγοντες στους οποίους συμφωνούν οι κοινωνιολόγοι για την αξιολόγηση της επαγγελματικής αξιοπιστίας ενός επαγγέλματος. Ο πρώτος και βασικότερους από αυτούς τους παράγοντες είναι «η γνώση της πολιτισμικής παράδοσης σε μουσειολογική βάση, που είναι η βάση της γνώσης και της πείρας του επαγγέλματος». Παρά την καθιέρωση ενώσεων μουσείων και διαφόρων επιμορφωτικών προγραμμάτων, οι συζητήσεις για την επαγγελματική εκπαίδευση των εργαζομένων στα μουσεία επιστρέφουν διαρκώς στο θέμα της βιωσιμότητας της μουσειολογίας ως επιστήμης ή στις μουσειολογικές σπουδές, χωρίς να ενισχύουν την επαγγελματική κατάρτιση των εργαζομένων στα μουσεία.
Δυναμικός και διαρκώς εξελισσόμενος τομέας για την ελληνική πραγματικότητα η μουσειολογία είναι δυνατόν να προσφέρει όχι μόνο το κατάλληλο ανθρώπινο δυναμικό, αλλά ταυτόχρονα να διεκδικήσει τον εκσυγχρονισμό της υποδομής των μουσείων και τη στελέχωσή τους με εξειδικευμένο προσωπικό.
Συλλογές και πρακτικές ταξινόμησης υλικού – ICOM
«Είναι μια σημαντική επαγγελματική ευθύνη η εξασφάλιση ότι όλα τα στοιχεία που υποδέχεται ένα μουσείο είναι ορθά και πλήρως τεκμηριωμένα, έτσι ώστε να είναι γνωστή η προέλευση, η ταυτότητα, η κατάσταση και η επεξεργασία του υλικού».
Η υποδοχή του αντικειμένου στο μουσείο ακολουθεί τους κανόνες καλής πρακτικής της ICOM και χρησιμοποιεί, ημερολογιακές καταγραφές, έτσι όπως προτείνονται από τη Διεθνή Επιτροπή για την τεκμηρίωση του Διεθνούς Συμβουλίου Μουσείων (ICOM-CIDOC). Τα αντικείμενα, εφόσον προορίζονται για μόνιμη έκθεση στο Μουσείο, εκτιμώνται από τον υπεύθυνο συλλογών και τους συνεργάτες του, φωτογραφίζονται και καταγράφεται το υλικό και η τεχνική κατασκευής τους, η κατάστασή του, οι όποιες πολιτισμικές και ιστορικές αναφορές, ο τόπος και η ημερομηνία παραγωγής –ανεξάρτητα από τη στρωματογραφική τους ημερομηνία- η/οι φωτογραφήσεις τους και η πιθανή τους συντήρηση.
Οι κανόνες καλής πρακτικής, σε συνδυασμό με τη συνεργασία ειδικών επιστημόνων (αρχαιολόγων, εθνολόγων, ανθρωπολόγων, ειδικών της τέχνης, βοτανολόγων κ.λπ.) διαμορφώνει μια νέα αντίληψη για τον όρο μουσείο και το βοηθά να απαγκιστρωθεί από την έννοια της απλής έκθεσης, καθιστώντας το χώρο επιστημονικής έρευνας, εκπαίδευσης και τεκμηρίωσης. Για παράδειγμα, ένα εθνολογικό νησιωτικό μουσείο χρησιμοποιεί την εθνολογική μέθοδο έρευνας πεδίου, τη συλλογή και τεκμηρίωση αντικειμένων και την ερμηνευτική παρουσίαση της τοπικής νησιωτικής κοινωνίας σε αρκετές από τις λειτουργίες του ως ερευνητικός φορέας.
Παρουσίαση στο κοινό, ζητήματα πληροφόρησης
Στόχος του μουσείου δεν είναι η απλή έκθεση αντικειμένων, αλλά η παρουσίαση και η σύνθεση συλλογών, με τέτοιο τρόπο ώστε να αναδεικνύεται ο καλλιτεχνικός χαρακτήρας των εκθεμάτων όποτε αυτό απαιτείται, αλλά και το γνωστικό πολιτισμικό τους περιεχόμενο. Έτσι, απαιτείται ειδική μέριμνα για τα κείμενα που συνοδεύουν τα εκθέματα, εξαρχής στον σχεδιασμό της λειτουργίας του μουσείου Τα κείµενα περιλαµβάνουν στοιχεία για όλες τις κατηγορίες επισκεπτών και αναπτύσσονται βάσει παραµέτρων που ενισχύουν τις αρχές της εκπαιδευτικής και επικοινωνιακής πολιτικής του μουσείου. Τα κείµενα αποτελούν σηµαντικό τµήµα τόσο της επικοινωνίας των επισκεπτών µε την έκθεση, οι οποίοι σε πολλές περιπτώσεις βασίζονται στη γλώσσα για καλύτερη κατανόηση και ερµηνεία των εκθεμάτων που βλέπουν. Έτσι ενισχύεται ο κοινωνικός παράγοντας που σε κάθε περίπτωση υποστηρίζει την άντληση γνωστικού περιεχομένου από την επιτόπια επίσκεψη.
Έχει παρατηρηθεί πως ενίοτε οι γονείς χρησιµοποιούν τα κείµενα, για να µεταφέρουν πληροφορίες στα παιδιά τους και τα θεωρούν απαραίτητα, προκειµένου να καλύψουν τα δικά τους γνωστικά κενά. Υπό αυτές τις προϋποθέσεις τα κείμενα που συνοδεύουν τα εκθέματα είναι γραμμένα σε απλή και κατανοητή γλώσσα, χωρίς ωστόσο να υποβιβάζουν την αξία της πληροφορίας.
Αλληλεπίδραση με την τοπική κοινωνία, εκπαιδευτικά προγράματα, διαδίκτυο
Βασική παράμετρο των εργασιών ενός σύγχρονου μουσείου αποτελεί και η κοινωνική διάσταση της λειτουργίας του, η επικοινωνία με το κοινό, η ερμηνεία και η μετάδοση του περιεχομένου των συλλογών του. Εκτός, λοιπόν, από τις ξεναγήσεις, το μουσείο θα έπρεπε να παρέχει εκπαιδευτικές δυνατότητες σε ειδικά διασκευασμένα τεχνοπάρκα του, επιμορφωτικά σεμινάρια και προγράμματα εκπαίδευσης από απόσταση με εκδόσεις CD-ROM και εκπαιδευτική παρουσία στο διαδίκτυο.
Μέ αυτόν τον τρόπο, πέραν των επιτόπιων επισκέψεων στις συλλογές ενός μουσείου, ο περιηγητής του Διαδικτύου μπορεί να πλοηγηθεί σε επιλεγμένες περιοχές ενός τόπου που παρουσιάζουν πολιτισμικό ενδιαφέρον ή να αντλήσει πληροφορίες για εικονικές εκθέσεις. Οι σύγχρονες εφαρμογές παρέχουν στον χρήστη τη δυνατότητα αλληλεπίδρασης με τρισδιάστατα μοντέλα εδάφους και την άντληση δεδομένων για μνημεία οχυρωματικής αρχιτεκτονικής, για παράδειγμα, ή χώρους πολιτισμικού και ιστορικού ενδιαφέροντος.
Κίνδυνος και Καταστροφή: Ορισμοί
Κίνδυνος σύμφωνα με το Γενικό Σχέδιο Πολιτικής Προστασίας: «ΞΕΝΟΚΡΑΤΗΣ» είναι η πιθανότητα εκδήλωσης ενός φυσικού φαινομένου ή τεχνολογικού συμβάντος ή και λοιπών καταστροφών σε συνδυασμό με την ένταση των καταστροφών, που μπορεί να προκληθούν στους πολίτες, στα αγαθά, στις πλουτοπαραγωγικές πηγές και στις υποδομές μιας περιοχής.
Καταστροφή θεωρείται μια επείγουσα κατάσταση που εμφανίζεται συνήθως ξαφνικά, δύναται να προκαλέσει μεγάλων διαστάσεων ζημιές και να ακυρώσει τις διαδικασίες ελέγχου του μουσείου, έτσι που να μην μπορεί να αντιμετωπίσει τις προκύπτουσες καταστάσεις με τους χρηματικούς ή άλλου είδους πόρους που διαθέτει.
Κατηγοριοποίηση κινδύνων και καταστροφών στα μουσεία
Οι πιθανοί κίνδυνοι που ενδέχεται να πλήξουν ένα μουσείο μπορούν να ταξινομηθούν στις εξής τέσσερις μεγάλες κατηγορίες:
Εργαλεία διαχείρισης κινδύνων και καταστροφών στα μουσεία
Ένα μουσείο για να μπορέσει να διαχειριστεί κατάλληλα τους πιθανούς κινδύνους που μπορεί να προκύψουν πρέπει πρωτίστως να γνωρίζει ποιοι είναι αυτοί οι κίνδυνοι. Η αναγνώριση και η ταυτοποίηση των κινδύνων προϋποθέτει έτσι, τη συλλογή δεδομένων για αυτούς, δηλαδή με άλλα λόγια, το μουσείο χρειάζεται μια συνεχή πληροφόρηση για ό,τι συμβαίνει μέσα, αλλά και έξω από αυτό.
Πλέον, η πληροφόρηση αποτελεί συστατικό μέρος της διαχείρισης κινδύνων και για να επιτευχθεί η συλλογή της πληροφορίας έχουν αναπτυχθεί σύγχρονα και αξιόπιστα πληροφοριακά συστήματα. Δύσκολη όμως ενασχόληση παραμένει η ανάλυση των δεδομένων, έτσι ώστε να δοθούν μετά από αξιολόγηση, χρήσιμες πληροφορίες, όπως για παράδειγμα, πληροφορίες για την κατάσταση των συλλογών ή τις περιβαλλοντικές συνθήκες εντός και εκτός του μουσείου.
Για την ανάλυση των δεδομένων, η διοίκηση του μουσείου έχει υιοθετήσει και εφαρμόζει σήμερα ποικίλες μεθόδους του επιχειρηματικού μάνατζμεντ, όπως ποσοτικές και μη – ποσοτικές αναλυτικές μεθόδους. Στις ποσοτικές, μπορούν να αναφερθούν, η Ανάλυση Κόστους – Κέρδους, ο Στρατηγικός Σχεδιασμός και η Ανάλυση Κινδύνου, ενώ στις μη – ποσοτικές/ποιοτικές μπορούν να εφαρμοστούν οι γνωστές τεχνικές ανάλυσης SWOT και PEST.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Μουσειολογία
Η ανάπαυση του πολεμιστή
Η ανάπαυση του πολεμιστή (Γαλλικά: Le Repos du guerrier) είναι μια Γαλλική δραματική ταινία του 1962 σε σκηνοθεσία Ροζέ Βαντίμ. Στην ταινία που βασίστηκε στο βραβευμένο ομότιτλο μυθιστόρημα της Κριστιάν Ροσφόρ πρωταγωνιστούν οι Μπριζίτ Μπαρντό και Ρομπέρ Οσέν.
Περίληψη
Η Ζενεβιέβ είναι μια νεαρή όμορφη γυναίκα, συγκροτημένη και καθωσπρέπει αρραβωνιασμένη με τον Πιέρ. Εξαιτίας μιας κληρονομιάς θα ταξιδέψει στη Ντιζόν όπου θα γνωρίσει τυχαία το Ρενό, σώζοντας τον από μια απόπειρα αυτοκτονίας. Ο αυτοκαταστροφικός νέος θα την ακολουθήσει στο Παρίσι και θα την παρασύρει σε μια δυσλειτουργική σχέση. Η Ζενεβιέβ όντας για πρώτη φορά πραγματικά ερωτευμένη είναι πρόθυμη να ανεχθεί όλες τις απιστίες και τις ταπεινώσεις του μηδενιστή εραστή της και απομακρύνεται σταδιακά από οικογένεια και φίλους.
Παραγωγή
Η ταινία γυρίστηκε σε 35αρι έγχρωμο φιλμ με Σινεμασκόπ και μονοφωνικό ήχο το Φλεβάρη του 1962 και προβλήθηκε στις Γαλλικές αίθουσες στις 5 Σεπτεμβρίου του ιδίου έτους. Τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν στη Ντιζόν και στα Paris Studios Cinéma στο Παρίσι. Στην πρώτη προβολή το φιλμ έκοψε 2.872.000 εισιτήρια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1962 Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ροζέ Βαντίμ Κατηγορία:Γαλλικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Γαλλόφωνες ταινίες
Συμβατικό Δίκαιο
Με τον όρο Συμβατικό Δίκαιο χαρακτηρίζεται το σύνολο των διεθνών συμβατικών κανόνων που αποτελούν προϊόντα συμφωνιών μεταξύ ανεξαρτήτων κυρίαρχων κρατών με βάση την "αρχή του σεβασμού των υπεσχημένων", ή όπως διεθνώς αναφέρεται pacta sunt servanda.
Γενικά οι συμβατικοί αυτοί κανόνες περιέχουν ρητές δηλώσεις των συμβαλλομένων μερών και φέρονται με διάφορα ονόματα, όπως π.χ. συνθήκη, σύμβαση, συμφωνία, πρωτόκολλο, κανονισμός κ.λπ. ακολουθούμενα από το όνομα του τόπου και το έτος της συνομολόγησής τους. Με κριτήριο το νομικό αποτέλεσμα που δημιουργούν αυτοί οι κανόνες διακρίνονται σε δύο κύριες κατηγορίες, στις: α) Συνθήκες - συμβόλαια και β) Συνθήκες - νόμοι
Συνθήκες - συμβόλαια
Κύριος σκοπός των συνθηκών - συμβολαίων είναι συνηθέστερα ο καθορισμός παροχών και αντιπαροχών με αμοιβαία αντιστάθμιση π.χ. ένα κράτος Α παραχωρεί στρατιωτικές βάσεις σε έτερο Β, και το Β κράτος προσφέρει οικονομική βοήθεια στο Α κράτος. Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό αυτών των συνθηκών είναι ότι είναι διμερείς ή ολιγομερείς συνθήκες όπου δεν επιτρέπεται τυχόν μεταγενέστερη προσχώρηση. Αυτό το είδος των συνθηκών δεν αποτελούν πηγές του Διεθνούς Δικαίου.
Συνθήκες - νόμοι
Κύριος σκοπός των συνθηκών - νόμων είναι συνηθέστερα ο καθορισμός κανονιστικών διατάξεων που αποδέχονται τα συμβαλλόμενα μέρη, με έντονο δηλωτικό χαρακτήρα. Συνηθέστερα αποτελούν κωδικοποίηση ήδη υφιστάμενων κανόνων Εθιμικού Δικαίου, όπως π.χ. η Δήλωση των Παρισίων (1856) που αφορούσε τους κατά θάλασσα κανόνες πολέμου. Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό αυτών των κανόνων είναι ότι συνάπτονται (συνομολογούνται) μεταξύ πολλών κρατών και που συνηθέστερα περιέχουν ρήτρα προσχώρησης. Αυτό το είδος των συνθηκών, αντίθετα με τις συνθήκες - συμβόλαια αποτελούν πηγές του Διεθνούς Δικαίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διεθνές Δίκαιο
Ντέιβιντ Κόβερντεϊλ
Ο Ντέιβιντ Κόβερντεϊλ (David Coverdale, γεν. 22 Σεπτεμβρίου 1951) είναι Άγγλος τραγουδιστής της ροκ μουσικής, γνωστός για τη δουλειά του με τα χαρντ ροκ συγκροτήματα Deep Purple και Whitesnake.
Τα πρώτα χρόνια
Ο Κόβερντεϊλ γεννήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 1951 στο Σόλτμπερν μπάι δε Σι της Αγγλίας. Σε εφηβική ηλικία εντάχθηκε στους The Government από τους οποίους αποχώρησε το 1972 για να συνεχίσει στους Fabulosa Brothers για ένα έτος, πριν αποφασίσει να κάνει οντισιόν για τη θέση του τραγουδιστή στο χαρντ ροκ συγκρότημα των Deep Purple, οι οποίοι έψαχναν τον αντικαταστάτη του αποχωρήσαντα Ίαν Γκίλαν.
Deep Purple
Το Σεπτέμβριο του 1973, ο Κόβερντεϊλ έστειλε μία κασέτα με ηχογραφήσεις του απαντώντας έτσι στην αγγελία των Deep Purple στο περιοδικό "Melody Maker". Το συγκρότημα τον δέχτηκε και μαζί με τον μπασίστα Γκλεν Χιούζ αποτέλεσαν τις νέες προσθήκες στη σύνθεση των Deep Purple.
Το Νοέμβριο εκείνης της χρονιάς ξεκίνησαν τις ηχογραφήσεις του νέου τους δίσκου. Στα έξι από τα επτά τραγούδια του άλμπουμ ο Κόβερντεϊλ μοιραζόταν τα φωνητικά μαζί με τον Χιούζ και τραγούδησε μόνος του μόνο το "Mistreated". Ο δίσκος κυκλοφόρησε το Φεβρουάριο του 1974 με τον τίτλο "Burn" και γνώρισε μεγάλη επιτυχία αφού έγινε χρυσός σε Βρετανία και Αμερική, ενώ ανέβηκε στο Top-10 των τσαρτ σχεδόν όλου του κόσμου. Μία πολύ μεγάλη περιοδεία για την προώθηση του άλμπουμ ξεκίνησε, με τους Deep Purple να παίζουν μπροστά σε εκατοντάδες χιλιάδων κόσμου, κάτι πρωτόγνωρο για τον άπειρο Κόβερντεϊλ.
Στα τέλη της χρονιάς, κυκλοφόρησαν το επίσης επιτυχημένο Stormbringer, στο οποίο, όμως παρουσίαζαν έντονα στοιχεία φανκ και τζαζ στον ήχο τους, κάτι που δεν άρεσε στον κιθαρίστα Ρίτσι Μπλάκμορ, ο οποίος αποχώρησε μετά το τέλος της περιοδείας για την προώθηση του δίσκου, τον Απρίλιο του 1975. Στο συγκεκριμένο άλμπουμ, ο Κόβερντεϊλ τραγούδησε μόνος του μόνο τη μπαλάντα "Soldier of Fortune", ένα από τα γνωστότερα κομμάτια των Deep Purple.
Τον Μπλάκμορ αντικατέστησε ο Αμερικανός Τόμι Μπόλιν και τον Οκτώβριο του 1975 κυκλοφόρησαν το δίσκο "Come Taste the Band", γνωρίζοντας αισθητά μικρότερη εμπορική επιτυχία σε σύγκριση με τους προηγούμενους δίσκους τους. Ο εθισμός των Χιούζ / Μπόλιν / Κόβερντεϊλ στις ναρκωτικές ουσίες οδήγησε τα εναπομείναντα ιδρυτικά μέλη των Deep Purple, Τζον Λορντ και Ίαν Πέις στην απόφαση να διαλύσουν το συγκρότημα, την άνοιξη του 1976.
Whitesnake
Μετά τη διάλυση των Deep Purple, ο Κόβερντεϊλ ξεκίνησε σόλο καριέρα, ηχογραφώντας το άλμπουμ "White Snake" το οποίο κυκλοφόρησε στις αρχές του 1977, ενώ την επόμενη χρονιά επανήλθε με το δίσκο "Northwinds".
left|thumb|250px|Οι Whitesnake το 1981 Αμέσως μετά την κυκλοφορία του δεύτερου δίσκου του, δημιούργησε το συγκρότημα Whitesnake με τον Μπέρνι Μάρσντεν και τον Μίκι Μούντι στην κιθάρα, το Νιλ Μάρεϊ στο μπάσο και τον Στήβεν Πλαντ στα τύμπανα. Τον Σεπτέμβριο του 1978, κυκλοφόρησε η πρώτη τους δουλειά με τίτλο "Snakebite", ένα 12" EP σε παραγωγή του Μάρτιν Μπερτς και του Ρότζερ Γκλόβερ. Ένα μήνα αργότερα, κυκλοφόρησε και το πρώτο τους άλμπουμ με τίτλο "Trouble" και με νέα μέλη τον πρώην κιμπορντίστα των Deep Purple Τζον Λορντ και τον Ντέηβιντ Ντάουλ στα τύμπανα.
Οι Whitesnake άρχισαν να καθιερώνονται στις συνειδήσεις των οπαδών της χαρντ ροκ μουσικής σε μία περίοδο όπου μεσουρανούσε η πανκ ροκ μουσική. Ένα χρόνο μετά τον πρώτο τους δίσκο επανήλθαν με το "Lovehunter", ενώ το 1980 κυκλοφόρησαν δύο πολύ επιτυχημένους δίσκους, τα Top-10 "Ready an' Willing" και "Live...In the Heart of the City", με τον ντράμερ των Deep Purple Ίαν Πέις να έχει αντικαταστήσει τον Ντάουλ. Το "Come an' Get It" του 1981 ανέβηκε στο # 2 των βρετανικών τσαρτ, υψηλότερη θέση στην οποία έφτασε ποτέ δίσκος του συγκροτήματος, ενώ το "Saints & Sinners" (1982) έλαβε ιδιαίτερα θετικές κριτικές. Μετά την κυκλοφορία του δίσκου ο Ίαν Πέις αποχώρησε για να συνεχίσει με το προσωπικό σχήμα του Γκάρι Μουρ και αντικαταστάθηκε από τον πρώην ντράμερ των Rainbow, Κόζι Πάουελ.
Με τη νέα αυτή σύνθεση, οι Whitesnake κυκλοφόρησαν το "Slide It In" το 1984, για να αποχωρήσει και ο Τζον Λορντ ο οποίος εντάχθηκε στους αναγεννημένους Deep Purple. Το "Slide It In" ήταν ο πρώτος δίσκος του συγκροτήματος ο οποίος ανέβηκε στο Top-40 των αμερικανικών τσαρτ. Την επόμενη χρονιά, ο πρώην κιθαρίστας των Thin Lizzy Τζον Σάικς και ο Άντριαν Βάντερμπεργκ αλλά και ο ντράμερ Όνσλεϊ Ντάνμπαρ εντάχθηκαν στο συγκρότημα, το οποίο συνέχισε χωρίς μόνιμο κιμπορντίστα. Τα πλήκτρα για τους επόμενους δύο δίσκους των Whitesnake έπαιξε το πρώην μέλος των Rainbow, Ντον Έρεϊ.
Στις 7 Απριλίου 1987 κυκλοφόρησε το άλμπουμ "Whitesnake" (εναλλ. τίτλος "1987"), το οποίο ανέβηκε στο # 2 των Ηνωμένων Πολιτειών και έχει βραβευθεί πλέον ως οκτώ φορές πλατινένιο. Ο δίσκος περιείχε τα πολύ επιτυχημένα σινγκλ "Here I Go Again" και "Is This Love" τα οποία έφθασαν στο # 1 και # 2 των αμερικανικών τσαρτ, αντίστοιχα, ενώ το βίντεο κλιπ για το "Still of the Night" έλαβε ιδιαίτερα μεγάλη προβολή από το τηλεοπτικό δίκτυο MTV. Δύο χρόνια αργότερα, ηχογράφησαν το δίσκο "Slip of the Tongue" με τον βιρτουόζο κιθαρίστα Στηβ Βάι να παίζει όλες τις κιθάρες, ενώ το Νιλ Μάρεϊ αντικατέστησε ο Ρούντι Σάρζο και τα τύμπανα έπαιξε ο πρώην ντράμερ του Ozzy Osbourne, Τόμι Όλντριτζ. Ο δίσκος έφθασε στο # 10 και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού αλλά μετά το τέλος της περιοδείας για την προώθηση του δίσκου, ο Κόβερντεϊλ αποφάσισε να διαλύσει το συγκρότημα.
Η συνεργασία με τον Τζίμι Πέιτζ
Την άνοιξη του 1991, ο Κόβερντεϊλ ξεκίνησε τη συνεργασία του με τον κιθαρίστα των Led Zeppelin, Τζίμι Πέιτζ. Δύο χρόνια αργότερα, κυκλοφόρησε ο δίσκος "Coverdale-Page" ανεβαίνοντας στο Top-5 της Μεγάλης Βρετανίας και των Ηνωμένων Πολιτειών, ενώ βραβεύθηκε ως πλατινένιος. Παρ' όλα αυτά, οι πωλήσεις των εισιτηρίων για τις ζωντανές εμφανίσεις ήταν πολύ χαμηλές και το δίδυμο περιόδευσε μόνο στην Ιαπωνία πριν διακόψουν οριστικά τη συνεργασία τους.
Σόλο και επιστροφή των Whitesnake
thumb|250px|Ο Κόβερντεϊλ στην Κωνσταντινούπολη το 2008 Το 1994 ο Κόβερντεϊλ δημιούργησε ξανά τους Whitesnake με σκοπό να περιοδεύσει για την προώθηση της συλλογής "Whitesnake's Greatest Hits" του συγκροτήματος. Μετά το τέλος της περιοδείας, έκανε ένα τριετές διάλειμμα από τα μουσικά δρώμενα, για να επιστρέψει το 1997 με το άλμπουμ "Restless Heart", το οποίο μετά από επιμονή της δισκογραφικής εταιρείας που τον εκπροσωπούσε κυκλοφόρησε ως δίσκος των Whitesnake. Παρ' όλα αυτά, τρία χρόνια αργότερα κυκλοφόρησε το πρώτο του προσωπικό άλμπουμ από το 1978 με την ονομασία "Into the Light".
Μετά από μία ανακοίνωση ότι η φωνή του επανήλθε, ο Κόβερντεϊλ ηχογράφησε το ενδέκατο στούντιο άλμπουμ των Whitesnake με τίτλο "Forevermore", το οποίο κυκλοφόρησε στις 25 Μαρτίου 2011, ανεβαίνοντας στο Top-50 σε Βρετανία και Ηνωμένες Πολιτείες.
Προσωπική ζωή
Ο Κόβερντεϊλ παντρεύτηκε για πρώτη φορά το 1974 την Τζούλια Κόβερντεϊλ, η οποία γέννησε την Τζέσικα Κόβερντεϊλ τέσσερα χρόνια αργότερα. Μετά το διαζύγιο τους, ο Κόβερντεϊλ παντρέυτηκε την ηθοποιό Τόνι Κίτεν το 1989. Ο γάμος τους κράτησε δύο χρόνια, ενώ από το 1997 και έπειτα είναι παντρεμένος με την Σίντι Κόβερντεϊλ με την οποία έχει ένα γιο, τον Τζάσπερ.
Δισκογραφία
{|width="100%" align="center"|
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βρετανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Άγγλοι τραγουδιστές Κατηγορία:Ροκ μουσικοί Κατηγορία:Άγγλοι μουσικοί Κατηγορία:Μέλη των Deep Purple
Ινδική μυθολογία
Με τον όρο Ινδική μυθολογία εννοείται ένα περίπλοκο σώμα μύθων που αναπτύχθηκαν στη γεωγραφική περιοχή της Ινδικής υποηπείρου. Το πλαίσιο μέσα στο οποίο αναπτύχθηκε στην Ινδική μυθολογία συντίθεται από πέντε διαφορετικά μυθολογικά σώματα. Τη μυθολογία των Μούντα, τους Δραβίδιους μύθους, τους Ινδουϊστικούς μύθους και τέλος τη μυθολογία του Βουδισμού και του Ζαϊνισμού.
Επισκόπηση
Από θεωρητικής άποψης, η Ινδική μυθολογία μοιράζεται στοιχεία των Μούντα, των Δραβίδων και των Αρίων. Στην απώτερη αρχαιότητα τα δύο πρώτα στοιχεία δεν άφησαν καμία άμεση μαρτυρία, παρά μόνον μέσω της μπραχμανικής λογοτεχνίας, της λογοτεχνίας των αρίων των Ινδιών.
Αυτή η λογοτεχνία βρίσκει την προϊστορική της έκφραση στις Βέντα, για τις οποίες αναγνωρίζεται στις ημέρες μας, όλο και περισσότερο, ο χαρακτήρας «ινδικός» και όχι μόνον «Άριος». Επίσης, το μίγμα των Αρίων και μη Αρίων μύθων, το οποίο για ένα πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα θεωρείτο μεταγενέστερο και ονομάστηκε εν γένει «Ινδουϊσμός» -στα συμφραζόμενα της Ινδικής μυθολογίας Ινδουϊστική μυθολογία- ανάγεται στους αρχαιότερους χρόνους των Ινδιών, περιλαμβανομένης και της βεντικής εποχής.
Προάριες μυθολογίες
Οι ιθαγενείς, οι οποίοι μιλούν διαλέκτους συγγενείς προς τις μούντα, αντλούν το μυθολογικό υλικό τους από τον τοτεμισμό. Η ζωή ενός φυτικού ή ζωικού είδους θεωρείται ζωή της φυλής και των ατόμων που την αποτελούν. Η θυσία συνίσταται στον σφαγιασμό του ζώου, έτσι ώστε να αφομοιωθεί η ζωτική του αρχή.
Οι λατρείες των Δραβίδων με τη σειρά τους αποκλείουν τις αιματηρές θυσίες και την κατανάλωση ωμού κρέατος και περιορίζονται στη λατρεία των ειδώλων μέσω της λατρείας πουτζά. Σε αυτή τη μυθολογική περίοδο ανήκουν θεότητες όπως η Κάλι ή η Ντουργκά, σύμβολα της γονιμότητας της φύσης. Η σπουδαιότητα που αποδίδεται στις γυναικείες μορφές της θεότητας στο δραβιδικό μυθολογικό σώμα αντικατοπτρίζει μία μορφή κοινωνικής συγκρότησης, η οποία χαρακτηρίζεται από μητριαρχικές τάσεις.
Άριες μυθολογίες
Οι κοινωνικές τάξεις των Αρίων στην Ινδία έγιναν κάστες. Η θρησκεία και συνεπώς το μυθολογικό της θεμέλιο, που περιστρεφόταν αρχικά γύρω από την οικογένεια, γίνεται θρησκεία ή μυθολογία κάστας και διαμορφώνεται από το καθήκων και τα ιδανικά των Αρίων. Παραμένει οικογενειακή αλλά ποικίλλει ανάλογα με τη θέση της οικογένειας στο ταξικό σύστημα κοινωνικής διαίρεσης σε πολεμιστές-ευγενείς, (Κσατρίγια), κλήρο, Μπραχμάνους και την τρίτη τάξη, τους εργάτες του συστήματος Βασίγια.
Αυτή η εξέλιξη προς την κάστα σημειώνει το πέρασμα του ινδικού αριανισμού από το «βεντικό» στάδιο στο «μπραχμανικό» στάδιο. Οι μπραχμάνοι ιερείς περισυλλέγουν το υλικό των Βέντα δημιουργώντας μία σταθερή βάση θρησκευτικών εννοιών, στην οποία κυρίαρχη θέση έχει το ντάρμα.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ινδική μυθολογία
Προεδρική εκλογή των Ηνωμένων Πολιτειών 2012
Η προεδρική εκλογή των Ηνωμένων Πολιτειών του 2012 (αγγλικά: 2012 United States presidential election) ήταν η 57η ανά τετραετία προεδρική εκλογή και έλαβε χώρα την Τρίτη, 6 Νοεμβρίου 2012 ανά την επικράτεια των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής.
Ο 44ος και εν ενεργεία Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, Μπαράκ Ομπάμα, αφότου έλαβε εκ νέου το προεδρικό χρίσμα του Δημοκρατικού Κόμματος, κατάφερε να κερδίσει τον υποψήφιο του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος και πρώην Κυβερνήτη της Μασαχουσέτης, Μιτ Ρόμνεϊ. Αντίστοιχα, για την αντιπροεδρία, ο 47ος και εν ενεργεία Αντιπρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών και εκ νέου συνυποψήφιος του Μπαράκ Ομπάμα, Τζο Μπάιντεν, ως συνέπεια της επανεκλογής του Ομπάμα, νίκησε τον υποψήφιο του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος για την αντιπροεδρία και βουλευτή από το Ουισκόνσιν, Πολ Ράιαν.
Οι Δημοκρατικοί Ομπάμα-Μπάιντεν, επικράτησαν λαμβάνοντας 332 εκλεκτορικές ψήφους, και το 51.1% της εθνικής λαϊκής ψήφου (65.915.795 ψήφοι), έναντι 206 εκλεκτορικών ψήφων και 47.2% της εθνικής λαϊκής ψήφου (60.933.504 ψήφοι) των Ρεπουμπλικανών Ρόμνεϊ-Ράιαν. Σε σχέση με το 2008, ο Ομπάμα έλαβε 33 λιγότερες εκλεκτορικές ψήφους.
Διαδικασία
Η 22η τροπολογία του Συντάγματος, ορίζει ότι ένα άτομο δεν μπορεί να εκλεγεί στην προεδρία για περισσότερες από δύο φορές.
Μεταβολές στο Εκλεκτορικό Κολλέγιο
right|thumb|300px|Μια γραφική απεικόνιση κερδών και απωλειών στο Εκλεκτορικό Κολλέγιο του 2012. Το πορτοκαλί σημαίνει απώλειες, και το μπλε σημαίνει κέρδη. Η απογραφή του 2010, άλλαξε την κατανομή των ψήφων του Εκλεκτορικού Κολλεγίου για τις Προεδρικές εκλογές από το 2012 μέχρι το 2020 στις πολιτείες που αναφέρονται κάτω και στοιχίζονται στα δεξιά.
Οκτώ πολιτείες (η Αριζόνα, η Φλόριντα, η Τζόρτζια, η Νεβάδα, η Νότια Καρολίνα, το Τέξας, η Γιούτα και η Ουάσινγκτον) κέρδισαν ψήφους, λόγω της ανακατανομής (reapportionment) που έγινε με βάση την απογραφή του 2010. Ομοίως δέκα πολιτείες (το Ιλινόι, η Αϊόβα, η Λουιζιάνα, η Μασαχουσέτη, το Μίσιγκαν, το Μιζούρι, το Νιου Τζέρσεϊ, η Νέα Υόρκη, το Οχάιο και η Πενσυλβάνια) έχασαν ψήφους.
Στο πολιτικό κλίμα του 2011, αυτό θα έδινε στο Δημοκρατικό Κόμμα μια καθαρή απώλεια έξι εκλεκτορικών ψήφων σε πολιτείες που κέρδισαν οι Αλ Γκορ, Τζον Κέρρυ και Μπάρακ Ομπάμα στις τρεις προηγούμενες προεδρικές εκλογές, δίνοντας στο ένα εθνικό σύνολο 242.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εκλογές στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής Κατηγορία:Πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών Κατηγορία:Εκλογές του 2012 Κατηγορία:2012 __ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 2008-09
Το Κύπελλο Κύπρου 2008-09 ήταν η 67η έκδοση του Κυπέλλου Κύπρου. Νικητής ήταν ο ΑΠΟΠ Κινύρας Πέγειας για 1η φορά στην ιστορία του.
Σύστημα διεξαγωγής
Διεξήχθη σε 5 γύρους. Σε όλους τους γύρους, εκτός του τελικού, έγιναν διπλοί αγώνες με κάθε ομάδα να αγωνίζεται στην έδρα της και στην έδρα του αντιπάλου. Προκρινόταν η ομάδα που πετύχαινε τον μεγαλύτερο αριθμό τερμάτων και στους δύο αγώνες. Σε περίπτωση όπου και στους δύο αγώνες και οι δύο ομάδες σημείωσαν τον ίδιο αριθμό τερμάτων το κάθε τέρμα που σημειώθηκε εκτός έδρας λογιζόταν διπλό. Η ομάδα που με βάση το σύστημα αυτό, έχει τα περισσότερα τέρματα προκρινόταν στον επόμενο γύρο. Στην περίπτωση που και οι δύο ομάδες είχαν επιτύχει τον ίδιο αριθμό τερμάτων στην έδρα τους ή εκτός έδρας, δινόταν ημίωρη παράταση ευθύς μετά το τέλος του δεύτερου αγώνα. Αν κατά τη διάρκεια της παράτασης και οι δύο ομάδες επιτύγχαναν τον ίδιο αριθμό τερμάτων τα τέρματα που σημειώθηκαν εκτός έδρας λογίζονταν διπλά (δηλαδή προκρινόταν η φιλοξενούμενη ομάδα). Στην περίπτωση που κατά τη διάρκεια της παράτασης δεν σημειώνονταν τέρματα, η πρόκριση καθοριζόταν με την εκτέλεση πέναλτι.
Ο τελικός ήταν μονός.
Η κυπελλούχος ομάδα είχε το δικαίωμα συμμετοχής στο ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ 2009-10.
Α΄ γύρος
Στον Α΄ γύρο συμμετείχαν οι 10 από τις 14 ομάδες του πρωταθλήματος Α΄ κατηγορίας 2008-09 και οι 14 ομάδες του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας 2008-09. Οι τέσσερις ομάδες της Α΄ κατηγορίας 2008-09 που δεν συμμετείχαν στον Α΄ γύρο ήταν οι ομάδες που συμμετείχαν στην ημιτελική φάση του Κύπελλο Κύπρου 2007-08 (ΑΠΟΕΛ, Ανόρθωση, Απόλλων, Ομόνοια). Οι 10 ομάδες της Α΄ κατηγορίας που συμμετείχαν στον Α΄ γύρο δεν κληρώνονταν μεταξύ τους. Επίσης, οι ομάδες της Α΄ κατηγορίας έδιναν τον επαναληπτικό αγώνα στην έδρα τους.
Β΄ γύρος
Στον Β΄ γύρο συμμετείχαν οι ομάδες που προκρίθηκαν από τον Α΄ γύρο και οι 4 ομάδες που συμμετείχαν στην ημιτελική φάση του Κύπελλο Κύπρου 2007-08 (ΑΠΟΕΛ, Ανόρθωση, Απόλλων, Ομόνοια) και είχαν εξαιρεθεί από τον Α΄ γύρο.
Προημιτελικά
Στην προημιτελική φάση συμμετείχαν οι ομάδες που προκρίθηκαν από τον Β΄ γύρο.
Ημιτελικά
Στην ημιτελική φάση συμμετείχαν οι ομάδες που προκρίθηκαν από την προημιτελική φάση.
Τελικός
Στον τελικό προκρίθηκαν ο ΑΠΟΠ Κινύρας Πέγειας και η ΑΕΛ. Ο τελικός διεξήχθη στις 16 Μαΐου 2009 στο Νέο Γ.Σ.Π. στη Λευκωσία. Νικητής ήταν ο ΑΠΟΠ Κινύρας Πέγειας με σκορ 2-0.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Κύπελλο Κύπρου (ποδόσφαιρο ανδρών) Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2008-2009
Ford Expedition
Το Ford Expedition είναι ένα μεγάλων διαστάσεων SUV αυτοκίνητο, που παράγεται από την αμερικανική αυτοκινητοβιομηχανία Ford, από τις 22 Ιουλίου 1996. Μέχρι σήμερα έχουν κατασκευαστεί 4 γενιές του μοντέλου, με την τέταρτη γενιά του να παράγεται από τις 25 Σεπτεμβρίου 2017. Ο κυριότερος εμπορικός αντίπαλος του Ford Expedition είναι το Chevrolet Tahoe, αλλά όμως πρακτικοί ανταγωνιστές του είναι και τα Dodge Durango, Toyota Land Cruiser, Toyota Sequoia και Nissan Armada για την στάνταρ εκδοχή μήκους αμαξώματος. Ειδικότερα για την μακρύτερη εκδοχή Expedition EL / Max που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στα τέλη του 2006, ο διαχρονικός του αντίπαλος από τότε είναι το Chevrolet Suburban, που είναι η μεγαλύτερου μήκους εκδοχή του Chevrolet Tahoe.
Ονομασία
Το όνομα του μοντέλου, Expedition, σημαίνει «εκστρατεία» ή επίσης, μεταφορικά, «εξόρμηση» ή και «αποστολή», και αποτελεί έμμεση αναφορά στις δυνατότητες εξόρμησης του μοντέλου ακόμα και σε σκληροτράχηλα μέρη στην ύπαιθρο και υπό δύσκολες συνθήκες.
Βασικά στοιχεία
Τεχνικά, όλες οι γενιές του Expedition συγγενεύουν με τις αντίστοιχες γενιές της σειράς pick-up Ford F-150 και με το πολυτελέστερο SUV Lincoln Navigator, η πρώτη γενιά του οποίου κυκλοφόρησε στις ΗΠΑ στις 1 Ιουλίου 1997 και ήταν το πρώτο SUV στην ιστορία της Lincoln. Επίσης, όλες οι γενιές του Expedition διαχρονικά βασίζονται σε πλαίσιο τύπου σκάλας, κοινώς «χτιστό» πάνω σε πλατφόρμα (αντί για αυτοφερόμενο πλαίσιο, όπως ονομάζεται όταν είναι ενιαίο δομικό σύνολο), και φέρουν αποκλειστικά κινητήρες βενζίνης. Αν και στα πρώτα χρόνια παραγωγής της τρίτης γενιάς είχε εξελιχθεί και δοκιμαστεί από την Ford και ένας κινητήρας ντίζελ 4.4 λίτρων με σκοπό να εισαχθεί το 2009, για τη σεζόν του 2010, τελικώς δεν έφτασε ποτέ στην παραγωγή. thumb|left|Ford Expedition δεύτερης γενιάς, επίσημο όχημα της αμερικανικής Πυροσβεστικής Υπηρεσίας.
Από τον Αύγουστο του 2006, με την εισαγωγή της τρίτης γενιάς των Expedition και Navigator, διατίθεται και στα δύο μοντέλα και μια εκδοχή με μακρύτερο μεταξόνιο, γνωστή ως Expedition EL / Expedition Max στο πρώτο, με συνολικό μήκος αμαξώματος άνω των 5,60 μέτρων (η στάνταρ εκδοχή του Expedition αρχικά ήταν λίγο άνω των 5,20 μέτρων και στην τέταρτη γενιά έφτασε τα 5,33 μέτρα). Επίσης, σε όλες τις γενιές του Ford Expedition έχει κατασκευαστεί και συνεχίζει διαχρονικά να παράγεται μια ειδική εκδοχή Expedition SSV / Special Service Vehicle (Όχημα Ειδικής Υπηρεσίας) που διατίθεται μόνο στην αμερικανική Αστυνομία, στην αμερικανική Πυροσβεστική Υπηρεσία και, ως ασθενοφόρο, σε Υπηρεσίες έκτακτης ιατρικής ανάγκης. Σε όλες αυτές τις υπηρεσίες, διατηρεί σταθερά μεγάλη απήχηση στη Βόρεια Αμερική, αν και δεν έφερε ποτέ μηχανικές αλλαγές ως προς την πολιτική έκδοση, παρά μόνο τον αναγκαίο εξοπλισμό της υπηρεσίας όπου διατίθεται.
Το Ford Expedition είναι επίσης επώνυμο στις ΗΠΑ ως ένα από τα πλέον αξιόπιστα και ανθεκτικά σε βάθος χρόνου μοντέλα αυτοκινήτων. Σύμφωνα μάλιστα με μια σχετική μελέτη του iSeeCars.com που έγινε το 2016, το Expedition κατέλαβε την 4η θέση στον κατάλογο με τα 10 κορυφαία σε οδική μακροβιότητα οχήματα, καθώς το 5,0% των Expedition είχαν ξεπεράσει τις 200 χιλιάδες μίλια, δηλαδή τις 320 χιλιάδες χιλιόμετρα. Για την ιστορία, η έρευνα αυτή έγινε σε ένα δείγμα 12 εκατομμυρίων οχημάτων από τη σεζόν του 1981 έως το 2015, ενώ την 1η θέση κατέλαβε η σειρά pick-up Ford F-250 Super Duty, το 6,0% των οποίων είχαν ξεπεράσει τις 200 χιλιάδες μίλια. Επίσης, το πολυτελέστερο δίδυμο του Expedition, το Lincoln Navigator, κατέλαβε την 1η θέση στον κατάλογο με τα 6 κορυφαία σε οδική μακροβιότητα μοντέλα πολυτελείας, καθώς το 2,0% των Navigator είχαν ξεπεράσει τις 200 χιλιάδες μίλια.
Πρώτη γενιά
thumb|left|Ford Expedition πρώτης γενιάς.
Τα αρχικά σχέδια που οδήγησαν στη δημιουργία του Ford Expedition ξεκίνησαν το 1991 και η έγκριση του τελικού ντιζάιν έγινε στις αρχές του 1993, με την τελική εξέλιξη του μοντέλου να λαμβάνει χώρα μέσα στα επόμενα 3 χρόνια. Στο διάστημα αυτό, έγιναν και οι σχετικές δοκιμές των πρωτότυπων μοντέλων.
Η πρώτη γενιά του Expedition αποκαλύφθηκε επίσημα στις 9 Μαΐου 1996 και μπήκε στη μαζική παραγωγή στις 22 Ιουλίου, ενώ κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στις ΗΠΑ στις 2 Οκτωβρίου 1996, για τη σεζόν (model year) του 1997. Αντικατέστησε το Ford Bronco, το οποίο ήταν πάντα 3-πορτο σε όλες τις γενιές του, ενώ το αρχικό Expedition καθιέρωσε εξ αρχής αποκλειστικά 5-πορτο αμάξωμα, μια παράμετρος που διατηρείται σε όλες τις γενιές του μέχρι σήμερα.
Από την πρώτη στιγμή, το Expedition σημείωσε εξαιρετικά μεγάλη εμπορική επιτυχία, φτάνοντας μάλιστα το μέγιστο νούμερο πωλήσεων όλων των εποχών το ημερολογιακό έτος 1999, με 233.125 αντίτυπα στις Ηνωμένες Πολιτείες. Μάλιστα λόγω της εξαιρετικά υψηλής ζήτησης, ήδη από την πρώτη σεζόν προστέθηκε επειγόντως και μια ακόμα νυχτερινή βάρδια, με το εργοστάσιο να φτάνει σε 24-ωρη εργασία επί 6 ημέρες την εβδομάδα. Η πρώτη γενιά του μοντέλου διατηρήθηκε στην παραγωγή έως τον Μάρτιο του 2002.
Δεύτερη γενιά
thumb|left|Ford Expedition δεύτερης γενιάς στην [[Πενσυλβάνια, ΗΠΑ. Εδώ πρόκειται για επίσημο όχημα της αμερικανικής Αστυνομίας.]]
Η εξέλιξη της δεύτερης γενιάς του Expedition ξεκίνησε το 1996, όταν είχε μόλις εισαχθεί η πρώτη γενιά του, και η τελική επιλογή του ντιζάιν έγινε το 1999, με τις πρώτες δοκιμές των πρωτότυπων μοντέλων να λαμβάνουν χώρα μέσα στο 2000. Κατά τη σχεδίαση της δεύτερης γενιάς δόθηκε ακόμα μεγαλύτερη έμφαση στην αεροδυναμική και, ως αποτέλεσμα, ο αεροδυναμικός συντελεστής Cd βελτιώθηκε εντυπωσιακά, πέφτοντας από το 0,48 της πρώτης γενιάς στο 0,41. thumb|right|Ford Expedition Eddie Bauer δεύτερης γενιάς στις ΗΠΑ σε φωτογραφία τον Ιούλιο του 2007.
Τελικώς, η δεύτερη γενιά του Expedition παρουσιάστηκε επίσημα στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Ντιτρόιτ στα μέσα Ιανουαρίου του 2002 και παρήχθη από τον Μάρτιο του 2002 έως τον Ιούλιο του 2006. Η άφιξή του στην αμερικανική αγορά έγινε τον Μάιο του 2002, κατευθείαν ως μοντέλο της σεζόν (model year) του 2003. Αρχικά, τα Expedition πρώτης και δεύτερης γενιάς μέχρι και την σεζόν του 2004 προσφέρονταν με βενζινοκινητήρες 4.6 λίτρων (4.601 cm³) Triton V8 και 5.4 λίτρων (5.409 cm³) Triton V8, με σημαντικές όμως αναβαθμίσεις και στους δύο από την εισαγωγή της δεύτερης γενιάς και μετά. Με την έναρξη της σεζόν του 2005, που έλαβε χώρα το καλοκαίρι του 2004, ο κινητήρας των 4.6 λίτρων διακόπηκε οριστικά, αφήνοντας διαθέσιμο μόνο τον κινητήρα των 5.4 λίτρων. Ταυτόχρονα, ο κινητήρας των 5.4 λίτρων βενζίνης υπέστη σημαντικές αναβαθμίσεις, αποκτώντας 24 βαλβίδες αντί για 16, μεταβλητό χρονισμό βαλβίδων, καθώς και μια έντονα βελτιωμένη εκδοχή του 4-τάχυτου αυτόματου κιβωτίου, για ακόμα καλύτερη επιτάχυνση και οικονομία καυσίμων.
Τρίτη γενιά
thumb|right|Ford Expedition τρίτης γενιάς του 2007 - 2010, επίσημο όχημα της αμερικανικής Αστυνομίας.
Η τρίτη γενιά του μοντέλου, κατασκευάστηκε από τις 2 Αυγούστου 2006 (και εισήχθη ως μοντέλο της σεζόν του 2007) έως τις 2 Ιουλίου 2017 και μάλιστα τις ίδιες ακριβώς ημερομηνίες με το πολυτελέστερο δίδυμο SUV πολυτελείας Lincoln Navigator τρίτης γενιάς. Επίσης, η γενιά αυτή προσέθεσε εξ αρχής και στα δύο μοντέλα και μια έκδοση με μακρύτερο μεταξόνιο. Ειδικότερα στην τρίτη γενιά του Expedition, η εκδοχή αυτή ονομαζόταν Expedition EL (Extended-Length / εκτενέστερου μήκους) στις ΗΠΑ και ως Expedition Max στον Καναδά και στο Μεξικό, η οποία και αντικατέστησε το τεράστιων διαστάσεων Ford Excursion που είχε παραχθεί από το 1999 έως το 2005. Για την ιστορία, η αντίστοιχη μακρύτερη εκδοχή στο SUV της Lincoln ονομάζεται διαχρονικά Navigator L (Long / μακρύ). Μολονότι το Expedition τρίτης γενιάς αρχικά διατήρησε τον προηγούμενο κινητήρα των 5.4 λίτρων, καθιέρωσε από την εισαγωγή του ένα νέο 6-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο. Επίσης, ο αεροδυναμικός συντελεστής Cd βελτιώθηκε περαιτέρω, πέφτοντας από το 0,41 της δεύτερης γενιάς στο 0,38. Τον Ιούλιο του 2008 που ξεκίνησε η παραγωγή των μοντέλων της σεζόν του 2009, το αρχικό 6-τάχυτο αυτόματο αντικαταστάθηκε από μια πολύ πιο βελτιωμένη εκδοχή του, επίσης 6-τάχυτη. Από την σεζόν του 2010, προστέθηκαν στους υαλοκαθαριστήρες του Expedition και αισθητήρες βροχής, ως έξτρα στην έκδοση εξοπλισμού Eddie Bauer και ως στάνταρ στις κορυφαίες εκδόσεις Limited (έκδοση εξοπλισμού που διατίθεται από την σεζόν του 2005 έως σήμερα) και King Ranch (έκδοση εξοπλισμού που διατέθηκε από την σεζόν του 2005 έως το 2017). Από τη σεζόν (model year) του 2011, η βασική έκδοση ονομάστηκε XL, η προηγουμένως βασική XLT αναβαθμίστηκε, ενώ εισήχθη και η XLT Premium που αντικατέστησε την έκδοση Eddie Bauer (1996 - 2010, εξωτερικά η έκδοση αυτή ξεχώριζε από τη διχρωμία βαφής του αμαξώματος), η οποία και αποσύρθηκε τότε από το σύνολο των μοντέλων της Ford.
Ανανέωση του 2014
thumb|left|Ford Expedition Platinum τρίτης γενιάς στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του [[Μόντρεαλ, Κεμπέκ, Καναδάς, τον Ιανουάριο του 2016.]]
Οι δοκιμές που έγιναν τότε με τον νέο κινητήρα V6 στην κορυφαία έκδοση Platinum και παρά το τεράστιο συνολικό βάρος των 2,8 τόνων, μέτρησαν επιτάχυνση 0 - 60 μίλια την ώρα (0 - 97 χιλιόμετρα την ώρα) σε μόλις 6,4 δευτερόλεπτα, 0 - 100 μίλια την ώρα (0 - 161 χιλιόμετρα την ώρα) σε 18,2 δευτερόλεπτα και 0 - 110 μίλια την ώρα (0 - 177 χιλιόμετρα την ώρα) σε 24,3 δευτερόλεπτα. Η τελική ταχύτητα περιοριζόταν ηλεκτρονικά στα 113 μίλια την ώρα, δηλαδή στα 182 χιλιόμετρα την ώρα, για λόγους ασφαλείας κατά την οδήγηση. Επίσης, η οδική του συμπεριφορά είχε βελτιωθεί περαιτέρω, καθώς το Expedition απέκτησε τότε ιδανική κατανομή βάρους αμαξώματος εμπρός / πίσω σχεδόν στο 50 / 50. Παράλληλα και το φρενάρισμα από τα 70 μίλια την ώρα, δηλαδή 113 χιλιόμετρα την ώρα, στο 0 μετρήθηκε στα μόλις 170 πόδια, δηλαδή στα 51,8 μέτρα.
Η παραγωγή της εκδοχής αυτής, που αντικατέστησε μέσα σε λίγους μήνες την προηγούμενη, ξεκίνησε σχεδόν αμέσως μετά την παρουσίαση και έφτασε στις αντιπροσωπείες των ΗΠΑ τον Ιούλιο του 2014, όπου κυκλοφόρησε ως μοντέλο της σεζόν (model year) του 2015, ενώ σύντομα ακολούθησαν και οι άλλες εξαγωγικές αγορές.
Τέταρτη γενιά
thumb|right|Ford Expedition του 2018 στο [[Κεμπέκ, Καναδάς.]] Η τέταρτη γενιά του Ford Expedition παρουσιάστηκε επίσημα στις 7 Φεβρουαρίου 2017 και μπήκε στη μαζική παραγωγή στις 25 Σεπτεμβρίου 2017, την ίδια ημερομηνία με το πολυτελέστερο δίδυμο Lincoln Navigator τέταρτης γενιάς, με τις πωλήσεις και των δύο μοντέλων να ξεκινούν τον Νοέμβριο του 2017, για την σεζόν του 2018. Στην τέταρτη γενιά, η εκδοχή με το μακρύτερο μεταξόνιο, που αποκαλύφθηκε και κυκλοφόρησε στην αμερικανική αγορά τις ίδιες ημερομηνίες με την στάνταρ εκδοχή αμαξώματος, υιοθέτησε την ονομασία Expedition Max και στην Ηνωμένες Πολιτείες. Ιδιαίτερα ξεχωριστό στοιχείο της αισθητικής του Expedition τέταρτης γενιάς, είναι η νέα κυψελοειδής γρίλια μπροστά.
Ο κινητήρας βενζίνης 3.5 λίτρων EcoBoost V6 της προηγούμενης γενιάς διατηρήθηκε, αλλά με αύξηση της ισχύος του, καθώς αποδίδει πλέον 375 hp στις 5.000 στροφές το λεπτό, ενώ ειδικά στην κορυφαία έκδοση πολυτελείας Platinum Series αποδίδει 400 hp στις 5.000 στροφές το λεπτό. Επίσης, όλα τα Expedition τέταρτης γενιάς φέρουν το εντελώς νέο 10-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο 10R80 SelectShift, για ακόμα καλύτερη επιτάχυνση και οικονομία καυσίμων, το οποίο έχει επίσης δυνατότητα και χειροκίνητων αλλαγών (όπως υποδηλώνει και ο όρος SelectShift) όταν το επιθυμήσει ο οδηγός. Στο κιβώτιο αυτό, ο κλασικός λεβιές ταχυτήτων έχει αντικατασταθεί από έναν περιστροφικό διακόπτη στην κονσόλα μεταξύ οδηγού και συνοδηγού. Μάλιστα ο αεροδυναμικός συντελεστής Cd βελτιώθηκε περαιτέρω από 0,37 σε 0,35 (σε όλες τις εκδόσεις), νούμερο εντυπωσιακό για μεγάλο και υψηλό SUV. thumb|left|Ford Expedition Max του 2018 στη [[Νέα Υόρκη.]]
Το Ford Expedition τέταρτης γενιάς ήταν υποψήφιο για το βραβείο «Truck of the Year» στο Διεθνές Σαλόνι Αυτοκινήτου του Ντιτρόιτ τον Ιανουάριο του 2018 και κατά ιστορική ειρωνεία έχασε την πρώτη θέση από το πολυτελέστερο δίδυμό του, το Lincoln Navigator τέταρτης γενιάς, επειδή και τα δύο μοντέλα είχαν εισαχθεί ταυτόχρονα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυτοκίνητα SUV Κατηγορία:Μοντέλα Ford Κατηγορία:Αμερικανικά αυτοκίνητα
Ιταλικές γλώσσες
Οι ιταλικές γλώσσες είναι ομάδα γλωσσών που ανήκουν στην ινδοευρωπαϊκή γλωσσική οικογένεια. Οι ιταλικές γλώσσες διακρίνονται σε δύο κλάδους:
Εξελίξεις της λατινικής αποτελούν οι ρομανικές γλώσσες, γνωστές και ως λατινογενείς.
Ερμενέρικ
Ο Ερμενέρικ, Hermeneric, (άκμασε το 485) ήταν ένας Σουηβός βασιλιάς της Γαλικίας σύμφωνα με ένα -χαμένο πλέον- έγγραφο, που περιγράφεται από τον ιερέα Aντόνιο δε Γιέπες (Antonio de Yepes).
Βιογραφία
Σύμφωνα με τον Αντόνιο, ο βασιλιάς βασίλευσε γύρω στο 485, το οποίο εμπίπτει σε μία μακρόχρονη περίοδο αφάνειας (469 – π. 560) κατά την οποία οι Σουηβοί ήταν κυρίως Αρειανοί Χριστιανοί. Ο Ερμενέρικ λέγεται ότι ήταν καταστροφέας εκκλησιών και διώκτης των Ορθοδόξων Χριστιανών.
Μονομάχος (αποσαφήνιση)
Ο Μονομάχος μπορεί να αναφέρεται στους:
Διαφορική τοπολογία
Στα μαθηματικά, η διαφορική τοπολογία είναι το πεδίο που ασχολείται με διαφοροποιήσιμες συναρτήσεις σε διαφοροποιήσιμες πολλαπλότητες. Είναι στενά συνδεδεμένη με τη διαφορική γεωμετρία και μαζί συνθέτουν τη γεωμετρική θεωρία των διαφοροποιήσιμων πολλαπλοτήτων.
Περιγραφή
Ένα από τα κύρια θέματα της διαφορικής τοπολογίας είναι η μελέτη ειδικών ειδών ομαλών απεικονίσεων μεταξύ των πολλαπλοτήτων, δηλαδή οι εμφυτεύσεις και οι εκβυθίσεις, και οι τομές των υποπολλαπλοτήτων μέσω εγκαρσιότητας. Γενικότερα, κάποιος ενδιαφέρεται για τις ιδιότητες και τις αναλλοίωτες των ομαλών πολλαπλοτήτων που μεταφέρονται μέσω διαφορομορφισμών, ένα άλλο ειδικό είδος ομαλής απεικόνισης. Η θεωρία Μορς είναι ένας άλλος κλάδος της διαφορικής τοπολογίας, στην οποία οι τοπολογικές πληροφορίες για μια πολλαπλότητα προκύπτουν από τις αλλαγές στην τάξη της ορίζουσας Τζακόμπι μιας συνάρτησης.
Γκούντερ Κλάιμπερ
Ο Γκούντερ Κλάιμπερ (16 Σεπτεμβρίου 1931, Όιλα – 29 Μαρτίου 2013, Βερολίνο) ήταν πρώην Κομμουνιστής πολιτικός από την Λαοκρατική Δημοκρατία της Γερμανίας (ΛΔΓ). Ήταν μέλος του πολίτμπιρο του Ενιαίου Σοσιαλιστικού Κόμματος Γερμανίας (SED) από το 1984 έως το 1989, καθώς και μέλος της κυβέρνησης της ΛΔΓ ως υπουργός επί της βιομηχανίας, της αγροτικής βιομηχανίας και της κατασκευής οχημάτων από το 1973 έως το 1986. Ήταν, επίσης, μέλος της κεντρικής επιτροπής του SED και του Λαϊκού Επιμελητηρίου από το 1967. Ήταν Αντιπρόεδρος του Υπουργικού Συμβουλίου από το 1971 έως το 1989. Από το 1986 έως το 1989, ήταν εκπρόσωπος της ΛΔΓ στην COMECON.
Ο Κλάιμπερ παραιτήθηκε του συνόλου των θέσεων που κατείχε στις 8 Νοεμβρίου 1989, την προηγούμενη ημέρα της πτώσης του Τείχους του Βερολίνου. Εκδιώχθηκε από το κόμμα στις 3 Δεκεμβρίου. Μια έρευνα για κατάχρηση εξουσίας και διαφθορά ανεστάλη τον Μάιο του 1990. Μετά την απελευθέρωσή του από το καθεστώς επιτήρησης, ευρέθηκε άνεργος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ανατολικογερμανοί Κατηγορία:Πολιτικοί της Ανατολικής Γερμανίας
Κρίνις
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Κρίνις είναι γνωστός ο ιδρυτής του ναού του Σμινθείου ή Σμινθέως Απόλλωνος στη Χρύση της Μυσίας. Ο Κρίνις είχε για κάποιο λόγο προκαλέσει την οργή του θεού Απόλλωνα, ο οποίος έστειλε στα χωράφια του ποντικούς. Κάποτε ο Απόλλων πήγε στη Χρύση και εκεί συνάντησε τον Ορδήτα, τον αρχιβοσκό του Κρίνιδος. Ο Ορδής δέχθηκε τον θεό τόσο φιλόξενα, ώστε ο Απόλλων εξευμενίσθηκε: απάλλαξε τα χωράφια από τη μάστιγα που ο ίδιος είχε στείλει, σκοτώνοντας τους ποντικούς με τα βέλη του. Φεύγοντας, έδωσε εντολή να του ανεγείρει ο Κρίνις ναό αφιερωμένο στον «Απόλλωνα Σμινθέα» (σμίνθος = ποντικός).
Πηγή
Κρινις Κατηγορία:Μυσία
Κατηγορία:Μύθοι της ελληνικής μυθολογίας
Ζίμενς (μονάδα μέτρησης)
Το Ζίμενς (siemens) (σύμβολο μονάδας SI: S) είναι η μονάδα της ηλεκτρικής αγωγιμότητας, επιδεκτικότητας (susceptance) και σύνθετης αγωγιμότητας (admittance) στο Διεθνές σύστημα μονάδων (SI). Η αγωγιμότητα, η επιδεκτικότητα και η σύνθετη αγωγιμότητα είναι αντίστοιχες των ηλεκτρική αντίσταση, άεργη αντίσταση (reactance) και ηλεκτρική εμπέδηση (ή ηλεκτρική σύνθετη αντίσταση (Electrical impedance))· συνεπώς ένα ζίμενς ισοδυναμεί με το αντίστοιχο του ενός Ωμ (μονάδα μέτρησης) και αναφέρεται επίσης ως mho. Η 14η Γενική Διάσκεψη Μέτρων και Σταθμών αποδέχτηκε την προσθήκη του ζίμενς ως μιας παράγωγης μονάδας του SI το 1971.
Η μονάδα ονομάστηκε προς τιμήν του Βέρνερ φον Ζίμενς. Όπως σε κάθε μονάδα του SI της οποίας το όνομα παράγεται από κύριο όνομα ενός προσώπου, το πρώτο γράμμα του συμβόλου του είναι κεφαλαίο (S)· το μικρό γράμμα "s" είναι το σύμβολο για το δευτερόλεπτο.
Ορισμός
Για ένα αγώγιμο και ημιαγώγιμο στοιχείο, η ηλεκτρική αντίσταση R και η ηλεκτρική αγωγιμότητα G ορίζονται ως
όπου I είναι η ένταση του ηλεκτρικού ρεύματος που περνάει από το σώμα και V είναι η διαφορά δυναμικού (τάση) που εφαρμόζεται στο σώμα.
Η μονάδα siemens (ζίμενς) για την αγωγιμότητα G ορίζεται από τη σχέση όπου Ω είναι τα ωμ, A είναι τα αμπέρ, και V είναι τα βολτ.
Για μια συσκευή με αγωγιμότητα 1S, η ένταση του ηλεκτρικού ρεύματος που διέρχεται από τη συσκευή θα αυξηθεί κατά 1Α για κάθε αύξηση 1V της διαφοράς δυναμικού που εφαρμόζεται στη συσκευή.
Η αγωγιμότητα ενός αντιστάτη με μια αντίσταση 5Ω, παραδείγματος χάρη, είναι (5 Ω)−1, που ισοδυναμεί με 200 mS.
Mho
Ο όρος siemens (ζίμενς), ως ένας όρος SI, χρησιμοποιείται παγκοσμίως στην επιστήμη και συχνά σε ηλεκτρικές εφαρμογές, ενώ ο όρος mho χρησιμοποιείται ακόμα κυρίως σε ηλεκτρονικές εφαρμογές. Το ανεστραμμένο κεφαλαίο ωμέγα, αν και δεν είναι μια επίσημο σύμβολο SI, έχει το πλεονέκτημα να είναι λιγότερο πιθανό να μπερδευτεί με μια μεταβλητή από ό,τι το γράμμα S κατά την εκτέλεση αλγεβρικών υπολογισμών με το χέρι, όπου οι συνηθισμένες τυπογραφικές διακρίσεις (όπως τα πλάγια για μεταβλητές και τα ορθά για ονόματα μονάδων) είναι δύσκολο να διατηρηθούν. Παρομοίως, είναι δύσκολη η διάκριση του συμβόλου S από το μικρό γράμμα s όπου σημαίνει δευτερόλεπτο, προκαλώντας ενδεχομένως σύγχυση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Παραγόμενες μονάδες του SI Κατηγορία:Μονάδες ηλεκτρισμού
Ασπρόρρευμα Ευρυτανίας
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ευρυτανίας Κατηγορία:Δήμος Αγράφων
Ταπόσιρις η μεγάλη
μικρογραφία|Ο ναός Ταπόσιρις Μάγκνα Η Ταπόσιρις η μεγάλη (λατινικά : Taposiris Magna) ήταν αρχαία πόλη της Αιγύπτου στις ακτές της Μεσογείου πλησίον της σημερινής Αμπουσίρ. Το όνομα της πόλης προέρχεται από το όνομα του Όσιρις και δόθηκε από τους Έλληνες μετά την κατάκτηση της Αιγύπτου από τον Μέγα Αλέξανδρο. Οι πρώτες ανασκαφές στον αρχαιολογικό χώρο έγιναν από τους Γάλλους του Ναπολέωντα στις αρχές του 19ου αιώνα. Στον εικοστό αιώνα, ανασκαφές ξεκίνησαν από τον Ιταλό κυβερνήτη Εβαρίστο Μπρέσσια. Ο Καλλισθένης αναφέρει πως ο Μέγας Αλέξανδρος επισκέφθηκε την πόλη στο δρόμο του προς την Όαση της Σίβα, η οποία δίνει πίστη στη θεωρία ότι πρέπει να υπήρχε μία πόλη εδώ στην Ελληνιστική περίοδο.
Η πόλη βρισκόταν στο πλωτό βραχίονα που ένωνε την λίμνη Μαρεώτης με τη θάλασσα. Το μέγεθος της λίμνης αυξάνει την πιθανότητα ότι το λιμάνι της πόλης έπαιξε ρόλο στο εμπόριο μεταξύ της Αιγύπτου και της Λιβύης. Το κρασί που παράγεται σε αυτό το μέρος της Αιγύπτου ήταν επίσης γνωστό κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου.
Στην κορυφή της κορυφογραμμής Τένιας, σε ένα φυσικό έξαρμα του ασβεστόλιθου που χωρίζει τη θάλασσα από τη λίμνη Μαρεώτις, ξεχωρίζουν δύο μνημεία που έχουν εν μέρει αποκατασταθεί το 1930. Το ένα είναι ένας πύργος που έχει χρησιμοποιηθεί στην ανοικοδόμηση του φάρου της Αλεξάνδρειας και το άλλο είναι τα ερείπια ενός ναού του Όσιρη, που επίσης πιστεύεται ότι είναι η τελευταία κατοικία της Κλεοπάτρας.
Στον αρχαιολογικό χώρο έχουν βρεθεί ιδιωτικά και δημόσια κτίρια μαζί με δεξαμενές και ναούς. Η νεκρόπολη δείχνει μια ποικιλία από στυλ ταφής από σαρκοφάγους ή πυραμίδες σε στήλες ή παραστάδες. Ο αρχαίος οικισμός κατοικήθηκε από τον δεύτερο αιώνα π.Χ. έως τον έβδομο αιώνα μ.Χ. .
Διάφοροι αρχαιολόγοι έχουν εργαστεί στο χώρο από το 1998. Το 2010 οι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν ένα τεράστιο ακέφαλο άγαλμα από γρανίτη του βασιλιά των Πτολεμαίων, και την αρχική πύλη ενός ναού αφιερωμένου στον θεό Όσιρι. Σύμφωνα με τον Δρ Ζάχι Χαουάς το μνημειώδες γλυπτό, το οποίο είναι μια παραδοσιακή φιγούρα αρχαίου αιγυπτιακού Φαραώ και θα μπορούσε να απεικονίζει τον Πτολεμαίο Δ΄, ο Φαραώ που κατασκεύασε το ναό της Ταπόσιρις Μάγκνα. Η ομάδα βρήκε επίσης θεμέλιους λίθους από ασβεστόλιθο που έχουν παραταχθεί στην είσοδο του ναού. Μία από αυτές δείχνουν ότι η είσοδος ήταν επενδεδυμένη με μια σειρά από αγάλματα Σφιγγών παρόμοια με εκείνα της φαραωνικής εποχής. Πίσω από το ναό ανακαλύφθηκε μια νεκρόπολη που περιέχει πολλές Ελληνορωμαϊκές μούμιες. Οι παλαιότερες έρευνες, είπε ο Δρ Χαουάς, δείχνουν ότι οι μούμιες είχαν ταφεί με τα πρόσωπά τους στραμμένα προς το ναό, που σημαίνει ότι είναι πιθανό ότι ο ναός περιείχε την ταφή μιας σημαντικής βασιλικής προσωπικότητας, ενδεχομένως της Κλεοπάτρας.