cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τσάτσγουορθ Χάουζ
Πάρκο και τοπίο
Ο κήπος προσελκύει περίπου 300.000 επισκέπτες ετησίως. Έχει ένα σύνθετο μείγμα χαρακτηριστικών από έξι διαφορετικούς αιώνες, καλύπτοντας 105 acres (0,42 km2). Περιβάλλεται από τοίχο 1,75 μιλίων (2,8 χλμ.). Βρίσκεται στην ανατολική πλευρά της κοιλάδας του ποταμού Ντέργουεντ και συνδυάζεται με το τοπίο του γύρω πάρκου, το οποίο καλύπτει 1,000 acres (4,0 km2). Το δάσος στα ανατολικά της κοιλάδας σχηματίζει ένα φόντο για τον κήπο. Υπάρχει ένα προσωπικό περίπου 20 κηπουρών πλήρους απασχόλησης. Η μέση βροχόπτωση είναι περίπου 33,7 ίντσες (855 χλστ.) ετησίως, με ετήσιο μέσο όρο 1.160 ώρες ηλιοφάνειας. Τα περισσότερα από τα κύρια χαρακτηριστικά του κήπου δημιουργήθηκαν σε πέντε κύριες φάσεις ανάπτυξης.
Ο Ελισαβετιανός κήπος
Το σπίτι και ο κήπος κατασκευάστηκαν για πρώτη φορά από τον σερ Γουίλιαμ Κάβεντις και τη Μπες του Χάρντγουικ το 1555. Ο Ελισαβετιανός κήπος ήταν πολύ μικρότερος από τον σημερινό κήπο. Υπήρχαν βεράντες στα ανατολικά του σπιτιού, όπου βρίσκεται ο κύριος χλοοτάπητας, λίμνες και κρήνες στον νότο και λίμνες ψαριών στα δυτικά, δίπλα στο ποτάμι. Το κύριο οπτικό κατάλοιπο αυτής της εποχής είναι ένας κατακόρυφος πέτρινος πύργος, γνωστός ως κληματαριά της βασίλισσας Μαρίας, λόγω ενός θρύλου ότι στη Μαρία Α΄, βασίλισσα των Σκώτων, επιτρεπόταν να πάρει τον αέρα της εκεί, ενώ ήταν φυλακισμένη στο Τσάτσγουορθ. Η κληματαριά είναι τώρα έξω από τον τοίχο του κήπου στο πάρκο. Μερικά από τα τείχη συγκράτησης του Δυτικού Κήπου χρονολογούνται επίσης σε αυτήν την εποχή, αλλά ανακατασκευάστηκαν και επεκτάθηκαν αργότερα.
κέντρο|μικρογραφία|800x800εσ|Μία πανοραμική θέα στην Κατοικία Τσάτσγουορθ και το Πάρκο, αρχές 18ου αι. Έργο του Πήτερ Τίλεμαν.
Ο 1ος κήπος του Δούκα (1684–1707)
αριστερά|μικρογραφία|Ο Ναός της Flora (Χλωρίδας), στο βόρειο μέρος. δεξιά|μικρογραφία|Οι αλλεπάλληλοι καταρράκτες. Ρέουν από ανατολικά προς τα δυτικά.
Την εποχή που ξαναχτιζόταν το σπίτι, ο 1ος δούκας δημιούργησε επίσης μπαρόκ κήπους. Περιλάμβαναν πολλά παρτέρια φτιαγμένα στις πλαγιές επάνω από το σπίτι και πολλές κρήνες, κτήρια κήπου και κλασικά γλυπτά. Τα κύρια χαρακτηριστικά που σώζονται από εκείνη την εποχή, είναι:
Ο 4ος κήπος του Δούκα (1755–64)
Ο 4ος δούκας ανέθεσε στον αρχιτέκτονα τοπίου Λάνσελοτ Μπράουν να μεταμορφώσει τον κήπο στο σύγχρονο στυλ φυσιολατρικού τοπίου της εποχής. Οι περισσότερες από τις λίμνες και τα παρτέρια μετατράπηκαν σε χλοοτάπητα, αλλά όπως αναφέρθηκε παραπάνω, πολλά σημαντικά χαρακτηριστικά σώθηκαν. Πολλά δέντρα φυτεύτηκαν, συμπεριλαμβανομένων διαφόρων αμερικανικών ειδών, που εισήχθησαν ειδικά από τη Φιλαδέλφεια το 1759. Ο κύριος στόχος αυτής της εργασίας ήταν να βελτιώσει την ολοκλήρωση του κήπου και του πάρκου. Ο 5,5 έικρ (22 στρεμμάτων) χλοοτάπητας στο Σόλσμπερυ του Μπράουν εξακολουθεί να αποτελεί το σκηνικό των αλλεπάλληλων καταρρακτών.
Ο 6ος κήπος του Δούκα (1826–58)
μικρογραφία|Το Μεγάλο Θερμοκήπιο στο Τσάτσγουορθ. Κτίστηκε από το 1836 έως το 1841 και κατεδαφίστηκε το 1920. μικρογραφία|Η κόρη του Πάξτον, Άννη, στέκεται επάνω σε ένα νούφαρο Victoria amazonica στην Οικία των Κρίνων.
Το πάρκο, τα δάση και η αυλή
αριστερά|μικρογραφία|Ο Πύργος Κυνηγιού περ. 1580. Βορειοδυτικά της Κατοικίας. δεξιά|μικρογραφία|Η Γέφυρα του 1759–64, από τον Τζέιμς Πέιν, δυτικά της Κατοικίας.
Περιουσία
μικρογραφία|Υδατοφράκτης στον ποταμό Ντέργουεντ, στην ιδιοκτησία Τσάτσγουορθ.
Δείτε επίσης
Άλλα ακίνητα που ανήκουν στους Dukes of Devonshire, επί του παρόντος ή στο παρελθόν, περιλαμβάνουν:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολύτιμες Κατοικίες της Αγγλίας
Πηγαδίτσα Γρεβενών
Η Πηγαδίτσα είναι χωριό και κοινότητα του Δήμου Γρεβενών. Πριν από τη μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης το 2011, ήταν μέρος του δήμου Γόργιανης. Η απογραφή του 2011 κατέγραψε 96 κατοίκους. Η κοινότητα της Πηγαδίτσας καλύπτει έκταση 19.128 τετραγωνικών χιλιομέτρων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Γρεβενών Κατηγορία:Δήμος Γρεβενών
Επαρχία Χρομτάου
Παραπομπές
Χρομταου Κατηγορία:Περιφέρεια Ακτόμπε
1202
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1202 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Μιλτιάδης Παπαδόπουλος
Ο Μιλτιάδης Παπαδόπουλος (1887-1958) ήταν Έλληνας έμπορος και πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια Θεσσαλονίκης.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1887 στην Τραπεζούντα και ασχολήθηκε με το εμπόριο και τις τραπεζικές επιχειρήσεις. Καταγόταν από ποντιακή πατριαρχική οικογένεια και ασχολήθηκε με τα κοινά από πολύ νεαρή ηλικία. Ο ίδιος διέθεσε μεγάλα χρηματικά ποσά προκειμένου να μορφωθεί η νεολαία του Πόντου. Υπήρξε στενός συνεργάτης του Αλέξανδρου Παπαναστασίου και πιστός στα ιδεώδη της δημοκρατίας ως τον θάνατό του.
Εξελέγη βουλευτής Θεσσαλονίκης με το Κόμμα Φιλελευθέρων το 1928.
Ίνκουμπους
thumb|250px|Ο Ίνκουμπους σε πίνακα του 1870 Ο Ίνκουμπους (λατ. incubus, πληθυντικός incubi), συνήθως γνωστός μαζί με την θηλυκή του έκφανση, σούκουμπους, είναι αρσενικός δαίμονας που επισκέπτεται τις γυναίκες ενόσω κοιμούνται και προχωρεί σε σεξουαλική επαφή μαζί τους.
Σύμφωνα με το σύγγραμμα Malleus Maleficarum του 1486, ο ίνκουμπους χρησιμοποιεί το σπέρμα των ανδρών που απομύζησαν οι σούκουμπους από τους άνδρες που σαγήνευσαν, για να αφήσει εγκύους τις γυναίκες που αποπλανεί αυτός. Έτσι εξηγούνταν οι γεννήσεις παιδιών - δαιμόνων, καθώς υπήρχε η αντίληψη ότι οι δαίμονες δεν μπορούσαν να αναπαραχθούν. Ο μάγος Μέρλιν, κατά το θρύλο, ήταν παιδί ενός ίνκουμπους και μιας πριγκήπισσας.
Μιλτιάδης Παπαδόπουλος
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων
Μακάτ
Το Μακάτ (επίσης γνωστή ως Maqat (Макат, Мақат, ماقات)) είναι μια πόλη στην περιφέρεια Ατιράου, στο δυτικό Καζακστάν. Βρίσκεται σε υψόμετρο 22 μέτρα κάτω από την θάλασσα. Έχει πληθυσμό 14,082.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Έμμετ, Μιζούρι
Το Έμμετ είναι μια εξαφανισμένη πόλη στην επαρχία Ντέιντ στην αμερικανική πολιτεία του Μιζούρι.
Χτίστηκε το 1881 όταν το σιδηροδρομικό δίκτυο επεκτάθηκε σε αυτό το σημείο. Ένα ταχυδρομείο, που ονομάζεται Έμμετ, ιδρύθηκε το 1882 και παρέμεινε σε λειτουργία μέχρι το 1904. Η κοινότητα πήρε το όνομά της από τον Γουίλιαμ Έμμετ Μπόιντ, γιο του αρχικού ιδιοκτήτη της πόλης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις φαντάσματα
Γκερασίμ Χουγκάγιεφ
Ο Γκερασίμ "Ρέζο" Γκεοργκίγιεβιτς Χουγκάγιεφ (Οσσετικά: Хуыгаты Георгийы фырт Герасим (Резо), Xwygaty Georgijy fyrt Gerasim (Rezo), γεωργιανά: გერასიმე ხუგაევი, Gerasime Khugaevi, ρωσικά: Герасим (Резо) Георгевич Хугаев, γεννήθηκε στις 15 Νοεμβρίου του 1946 στο Τσασαβάλ, στην περιφέρεια Ντζάου, στην Αυτόνομη περιοχή της Νότιας Οσσετίας, της Γεωργιανή ΣΣΔ, Σοβιετική Ένωση ) είναι Οσσέτιος πολιτικός, πρώην Πρωθυπουργός της Δημοκρατίας της Νότιας Οσετίας. Είναι ο μόνος Νότιος Οσσέτιος Πρωθυπουργός που υπηρέτησε περισσότερες από μία φορές στο αξίωμα. Υπηρέτησε από τον Οκτώβριο του 1993 έως το Μάιο του 1994, υπό την κυβέρνησξ του αρχηγού του Κράτους Λιούντβιγκ Τσιμπίροφ, και στη συνέχεια και πάλι από τον Δεκέμβριο του 2001 μέχρι τον Αύγουστο του 2003, ως πρώτος Πρωθυπουργός διορισμένος από τον Πρόεδρο της Νότιας Οσετίας Έντουαρντ Κοκόιτι.
Από το 1975 μέχρι το 1981, ο Χουγκάγιεφ σπούδασε στο ψυχολογία τμήμα του Κρατικό Πανεπιστήμιο της Μόσχας. Το 1981, εξελέγη γραμματέας του κόμματος στην Κβάισα. Μετά από ένα προβιβασμό το 1987, έγινε μέλος της πρώτης συνόδου του κοινοβουλίου της Νότιας Οσσετίας. Συμμετείχε ενεργά στον Πόλεμο της Νότιας Οσσετίας το 1991-1992, όπου διοικούσε μια μονάδα. Μετά τον πόλεμο, έγινε για πρώτη φορά αναπληρωτής Πρωθυπουργός υπό τον πρωθυπουργό Όλεγκ Τέζιεφ και τον αρχηγό του κράτους του Κράτους Τορέζ Κουλουμπέγκοφ, και στη συνέχεια Πρωθυπουργός.
Το 1996, ο Χουγκάγιεφ ήταν αναπληρωτής πρωθυπουργός στη κυβέρνησξ του Αλεξάντρ Σαβλόχοφ. Ήταν επίσης υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές του 1996, οι πρώτες που έγιναν ποτέ στη χώρα. Ο Χουγκάγιεφ τελείωσε 2ος, μετά από τον εν ενεργεία αρχηγό Κράτους Λιούντβιγκ Τσιμπίροφ, με 23.9% των ψήφων.
Το 2001, ο Χουγκάγιεφ οδήγησε την εκστρατεία του Έντουαρντ Κοκόιτι για τις προεδρικές εκλογές του 2001. Μετά τη νίκη του Κοκόιτι, διόρισε τον Χουγκάγιεφ ως τον πρώτο πρωθυπουργό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Νότιας Οσετίας
Ντιμιτρί Παγιέτ
Ο Ντιμιτρί Παγιέ , γεννημένος στις 29 Μαρτίου 1987 στο Σαιν-Πιέρ (Ρεουνιόν, Γαλλία), είναι διεθνής Γάλλος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται στη θέση του μέσου για λογαριασμό της Ολιμπίκ Μαρσέιγ.
Ξεκινήματα
Εντάχθηκε στα τμήματα υποδομής της Χάβρης ενώ δεν ήταν παρά μονάχα 12 ετών, όμως υποχρεώθηκε να επιστρέψει στη γενέτειρά του τέσσερα χρόνια αργότερα, το 2003, έπειτα από αυτή την αποτυχημένη δοκιμή.
Στα ξεκινήματά του, ήταν ένας από τους τέσσερις συνολικά ποδοσφαιριστές των οποίων την πορεία ακολουθούσε το L'Académie du Foot, μια καθημερινή εκπομπή που προβλήθηκε για διάστημα μίας εβδομάδας από τον τηλεοπτικό σταθμό Arte το 2006.
ΦΚ Ναντ
Έχοντας εντοπιστεί από την ΦΚ Ναντ, ο Ντιμιτρί επέστρεψε στη μητροπολιτική Γαλλία στη διάρκεια της σεζόν 2004-2005. Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στον σύλλογο της Βρετάνης από τη δεύτερη ομάδα του. Οι επιδόσεις του, εκεί, ανταμείφθηκαν όταν ο Σερζ Λε Ντιζέ τον κάλεσε για μια αναμέτρηση με την πρώτη ομάδα. Στις 17 Δεκεμβρίου 2005, ο Ντιμιτρί πραγματοποίησε το επαγγελματικό του ντεμπούτο απέναντι στη Ζιροντέν Μπορντό (0-0). Κλήθηκε εκ νέου από τον Σερζ Λε Ντιζέ για μια αναμέτρηση απέναντι στην ΦΚ Μετς, όπου και πέτυχε το πρώτο τέρμα της επαγγελματικής καριέρας του.
Με το πέρας της εκπαίδευσής του στις ακαδημίες της ΦΚ Ναντ, ο Ντιμιτρί υπέγραψε συμβόλαιο σταζιέρη με τα Καναρίνια. Στη διάρκεια της σεζόν 2006-2007, κατέστη βασικό στέλεχος της ΦΚΝΑ, αγωνιζόμενος σε συνολικά 33 αναμετρήσεις και πετυχαίνοντας 5 τέρματα. Υπέγραψε επαγγελματικό συμβόλαιο στη διάρκεια της ίδιας αυτής σεζόν.
Ο υποβιβασμός της ΦΚ Ναντ στη Λιγκ 2 τον οδήγησε στο να πάρει μεταγραφή για την ΑΣ Σαιντ-Ετιέν στη διάρκεια του καλοκαιριού του 2007. Στη μεταγραφή περιλαμβανόταν ένα συμβόλαιο διάρκειας τεσσάρων ετών, ενώ το ύψος της ανήλθε στα 4 εκατομμύρια ευρώ.
ΑΣ Σαιντ-Ετιέν
Για την πρώτη του σεζόν στα "πράσινα", η Σαιντ-Ετιέν, παρά τις υψηλές βλέψεις που υπήρχαν στην αρχή της σεζόν και μια έντονη κινητικότητα στη διάρκεια της θερινής μεταγραφικής περιόδου, πραγματοποίησε ένα απογοητευτικό ξεκίνημα στο πρωτάθλημα, το οποίο την οδήγησε στο να βρίσκεται, τον μήνα Φεβρουάριο, μεταξύ των ομάδων που κινδύνευαν με υποβιβασμό. Όμως, οι Πράσινοι κατάφεραν να αντιστρέψουν την εις βάρος τους κατάσταση τερματίζοντας στην 5η θέση του πρωταθλήματος, κάτι που συνεπάγετο και με την έξοδό τους στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ της επόμενης σεζόν.
Στη διάρκεια της περιοδείας των Πρασίνων στη Ρεουνιόν, στα τέλη Μαΐου του 2008, ο Παγιέ ήταν αρχηγός της ομάδας και πέτυχε ένα τέρμα στη διάρκεια φιλικής αναμέτρησης απέναντι στην τοπική ομάδα επίλεκτων της Ρεουνιόν.
Πέτυχε το πρώτο του τέρμα με τη νέα του ομάδα σε επίσημη αναμέτρηση, για το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ απέναντι στη Χάποελ Τελ-Αβίβ τον Σεπτέμβριο του 2008, καθώς και το πρώτο του τέρμα για το πρωτάθλημα σε αναμέτρηση απέναντι στην Μπορντό, στη διάρκεια του ίδιου μήνα. Στη συνέχεια, ανανέωσε το συμβόλαιό του με την ΑΣ Σαιντ-Ετιέν έως το 2013.
Στη διάρκεια της 37ης αγωνιστικής του πρωταθλήματος της Λιγκ 1 απέναντι στην Τουλούζ, στις 8 Μαΐου 2010, μια διαμάχη με τον συμπαίκτη και αρχηγό του στην ομάδα Μπλαιζ Ματουιντί έλαβε χώρα στον αγωνιστικό χώρο. Ο Παγιέ, μη αποδεχόμενος τις κατηγορίες και παρατηρήσεις του αρχηγού του και του Γιοάν Μπεναλουάν, χτύπησε με το κεφάλι τον Ματουιντί και επιχείρησε, στη συνέχεια, να τον χτυπήσει εκ νέου προτού τους χωρήσουν οι συμπαίκτες τους, καθώς και ο διαιτητής της συνάντησης Μπρουνό Κουέ. . Αργότερα, δέχτηκε την τιμωρία του από τον πρόεδρο του συλλόγου Ρολάν Ρομεγιέρ Έκτοτε, οι σχέσεις μεταξύ των δύο παικτών επανήλθαν στα κανονικά τους επίπεδα, με τον Παγιέ να δηλώνει ότι αυτό το επεισόδιο «δεν θα έπρεπε να έχει συμβεί» και ότι «έχτισαν εκ νέου τη σχέση τους», ενώ Ματουιντί, από την πλευρά του, χρέωσε το γεγονός αυτό σε μια «έλληψη ωριμότητας».
Το Σάββατο 28 Αυγούστου 2010, στη διάρκεια της αναμέτρησης για την 4η αγωνιστική του πρωταθλήματος της Λιγκ 1, ο Παγιέ πέτυχε χατ-τρικ απέναντι στην ΡΚ Λανς στο Στάδιο Ζοφρουά Γκισάρ.
Στις 18 Σεπτεμβρίου 2010, στη διάρκεια της αναμέτρησης απέναντι στη Μονπελιέ ΣΚ, στα πλαίσια της 6ης αγωνιστικής του πρωταθλήματος, πέτυχε δύο τέρματα βοηθώντας την ΑΣ Σαιντ-Ετιέν να αναρριχηθεί στην πρώτη θέση του πρωταθλήματος, κάτι που συνέβη για πρώτη φορά μετά το 1982. Επίσης, με την ίδια ευκαιρία, σταθεροποίησε τη θέση του στην κορυφή της κατάταξης των σκόρερ του πρωταθλήματος.
Το Σάββατο 25 Σεπτεμβρίου 2010, στη διάρκεια της 100ής αναμέτρησης μεταξύ Ολιμπίκ Λυών και ΑΣ Σαιντ-Ετιέν στο Σταντ ντε Ζερλάν, πρωταγωνίστησε πετυχαίνοντας το νικητήριο τέρμα με απευθείας εκτέλεση φάουλ στο "παράθυρο" της αντίπαλης εστίας (0-1) στο 75ο λεπτό της συνάντησης. Βοήθησε, έτσι, την Σαιντ-Ετιέν να νικήσει την ΟΛ για πρώτη φορά μετά το 1994 και να παραμείνει επικεφαλής του πρωταθλήματος.
Αυτό το τέρμα ήταν και το έβδομό του σε ισάριθμο αριθμό αγώνων στη διάρκεια της σεζόν 2010-2011. Αυτό το δυναμικό ξεκίνημα στη σεζόν τον οδήγησε στο να κάνει τα πρώτα του βήματα εντός της Εθνικής Γαλλίας. Ωστόσο, λίγο καιρό αργότερα, ο παίκτης εισήλθε σε μία δύσκολη περίοδο, η οποία ξεκίνησε με ένα άστοχο πέναλτι απέναντι στην ΣΜ Καέν, λίγα, μόλις, λεπτά πριν από το τέλος της αναμέτρησης. Δεν πέτυχε, ξανά, άλλο τέρμα για το υπόλοιπο του πρώτου μισού της σεζόν.
Στις 29 Ιανουαρίου 2011, στη διάρκεια της αναμέτρησης για τη Λιγκ 1 απέναντι στην Τουλούζ στο Chaudron, ο Ντιμιτρί Παγιέ, αν και κανονικά στη διάθεση του προπονητή, ωστόσο δεν βρισκόταν στην αποστολή που είχε δηλωθεί στο φύλλο αγώνα. Πράγματι, είχε δηλώσει, τρεις μέρες νωρίτερα, ότι δεν επιθυμούσε, πλέον, να αγωνίζεται με την ΑΣ Σαιντ-Ετιέν, ενώ, επίσης, δήλωσε ότι επιθυμούσε να πάρει μεταγραφή για την ΠΣΖ. Στις 31 Ιανουαρίου 2011, η υπόθεση αυτή έλαβε τέλος : οι διοικούντες των Πρασίνων απέρριψαν πρόταση της τάξεως των 10 εκατομμυρίων € εκ μέρους της Τσέλσι ΦΚ και 8 εκατομμυρίων € από την Παρί Σεν Ζερμέν εκ μέρους του Ρομπέν Λεπρού, και διατήρησαν τον παίκτη στον σύλλογο για το υπόλοιπο της σεζόν.
Μετά από αυτή την αποτυχημένη μεταγραφή, ο Παγιέ γνώρισε μια σημαντική κενή περίοδο, στη διάρκεια της οποίας, μάλιστα, έχασε τη θέση του βασικού από τον Αλεχάντρο Αλόνσο, νεοαποκτηθέντα στη διάρκεια της χειμερινής μεταγραφικής περιόδου. Δεν ήταν παρά μόνο πέντε μήνες μετά το τελευταία του τέρμα, απέναντι στην ΟΖΚ Νις, που ο Παγιέ πέτυχε το ένατο τέρμα του για τη σεζόν, με ένα σουτ από απόσταση 25 μέτρων, απέναντι στη Σταντ Μπρεστουά. Κατάφερε, τελικώς, να επανέλθει στα κανονικά επίπεδα απόδοσής του σε αναμέτρηση απέναντι στην Νανσί, πετυχαίνοντας δύο τέρματα, ενώ οι Stéphanois βρίσκονταν πίσω στο σκορ (1-0). Τελείωσε τη σεζόν έχοντας πετύχει 13 τέρματα, για την τελευταία σεζόν του με τα χρώματα της Σαιντ-Ετιέν.
Λιλ ΟΣΚ
Ο Παγιέ μεταγράφηκε στην, τότε, κάτοχο του τίτλου της πρωταθλήτριας Γαλλίας, Λιλ ΟΣΚ, στις 28 Ιουνίου 2011, στη διάρκεια της θερινής μεταγραφικής περιόδου, έπειτα από μια μεταγραφή ύψους 8 εκατομμυρίων ευρώ, η οποία συνοδευόταν από ένα μπόνους της τάξεως των 2 εκατομμυρίων ευρώ, για τις τέσσερις επόμενες σεζόν. Το ποσό αυτό τον κατέστησε ως την τρίτη ακριβότερη μεταγραφή της θερινής μεταγραφικής περιόδου στο γαλλικό πρωτάθλημα, πίσω από τους Παριζιάνους Χαβιέρ Παστόρε και Κεβίν Γκαμεϊρό. Αποκτήθηκε με στόχο να καλύψει το κενό του Ζερβινιό, ο οποίος είχε αποχωρήσει με προορισμό την Άρσεναλ.
Πραγματοποίησε την πρώτη του επίσημη συμμετοχή με τα χρώματα της ΛΟΣΚ στις 22 Ιουλίου 2011, στη διάρκεια του Σούπερ Καπ Γαλλίας απέναντι στην Ολιμπίκ Μαρσέιγ, δευτεραθλήτριας Γαλλίας της προηγούμενης σεζόν, πίσω από τη Λιλ, αναμέτρηση στην οποία η ομάδα του ηττήθηκε με σκορ 5-4, έπειτα από μια συναρπαστική ως προς την εξέλιξή της τα τελευταία λεπτά αναμέτρηση. Η εμφάνισή του αυτή χρεώθηκε ως "αρκετά καλή".
New York Dolls
Οι New York Dolls είναι αμερικάνικο χαρντ ροκ συγκρότημα, το οποίο δημιουργήθηκε το 1971 στη Νέα Υόρκη των Ηνωμένων Πολιτειών και αποτέλεσαν ένα από τα πιο επιδραστικά σχήματα της πανκ μουσικής.
Ντιμιτρί Παγιέτ
Λιλ ΟΣΚ
Ενώ είχε κληθεί από τον Λοράν Μπλαν στην Εθνική Γαλλίας ενόψει της φιλικής αναμέτρησης απέναντι στην Χιλή, τραυματίστηκε απέναντι στην ΑΣ Νανσί-Λωρραίνη, σε αναμέτρηση για την 4η αγωνιστική του πρωταθλήματος και δεν μπόρεσε να εκμεταλλευτεί αυτή την κλήση του, αν και κατάφερε, ωστόσο, να τεθεί στη διάθεση του προπονητή του για την αναμέτρηση απέναντι στη Μονπελιέ ΣΚ για την 2η αγωνιστική της Λιγκ 1.
New York Dolls
1971-1977
Οι New York Dolls σχηματίστηκαν το 1971 από τους κιθαρίστες Τζόνι Θάντερς και Σιλβέιν Σιλβέιν, τον τραγουδιστή Ντέιβιντ Γιόχανσεν, τον μπασίστα Άρθουρ Κέιν και το ντράμερ Μπίλι Μούρσια. Η αρχική ονομασία του συγκροτήματος ήταν The Dolls και μετονομάστηκαν σε New York Dolls στα τέλη του 1971.
Ο πρώτες τους ζωντανές εμφανίσεις πραγματοποιήθηκαν σε κλαμπ της Νέας Υόρκης, με την glam rock εμφάνιση και την συνεχή χρήση ναρκωτικών ουσιών να οδηγεί τα μέλη του συγκροτήματος σε υψηλά επίπεδα δημοτικότητας στην underground σκηνή. Ο μάνατζερ του Alice Cooper, Σεπ Γκόρντον, τους πρότεινε να συνεργαστούν με το συγκρότημα να αρνείται. Ο Μπίλι Γκαφ, μάνατζερ του Ροντ Στιούαρτ ακολούθησε αλλά τελικά υπέγραψαν στον πρώην ιθύνοντα της "Paramount Records", Μάρτι Θάου.
Ντιμιτρί Παγιέτ
Λιλ ΟΣΚ
Στη συνέχεια, τραυματίστηκε εκ νέου και υποχρεώθηκε να υποβληθεί σε επέμβαση στο γόνατο στις 15 Σεπτεμβρίου 2011, κάτι που τον οδήγησε στο να παραμείνει εκτός αγωνιστικής δράσης για τις επόμενες τέσσερις εβδομάδες.
Στις 15 Οκτωβρίου 2011, πέτυχε το πρώτο του τέρμα με τα χρώματα της Λιλ απέναντι στην ΑΖ Οσέρ (νίκη 1-3) στα πλαίσια της 10ης αγωνιστικής του πρωταθλήματος. Πέτυχε το δεύτερό του τέρμα με τους dogues απέναντι στη Σταντ Μπρεστουά, στις 26 Νοεμβρίου 2011.
New York Dolls
1971-1977
left|thumb|220px|Οι New York Dolls στο "Top of the Pops" το 1973 Οι New York Dolls πραγματοποίησαν τις πρώτες τους συναυλίες επί ευρωπαϊκού εδάφους ανοίγοντας τις βρετανικές εμφανίσεις των Groundhogs και στην συνέχεια των Faces πριν εμφανιστούν με τους Status Quo. Στις 7 Νοεμβρίου 1972, ο Μούρσια πέθανε μετά από μία ημέρα κραιπάλης. Την θέση του πήρε ο Τζέρι Νόλαν, με τον οποίο έπαιξαν την πρώτη τους συναυλία στις 19 Δεκεμβρίου 1972 και τρεις μήνες αργότερα υπέγραψαν στην "Mercury Records" για την κυκλοφορία δύο δίσκων.
Ντιμιτρί Παγιέτ
Λιλ ΟΣΚ
Τα δύσκολα ξεκινήματά του στον γαλλικό βορρά τον έφεραν αντιμέτωπο με τον ανταγωνισμό του πρώην χαφ της Τσέλσι ΦΚ Τζο Κόουλ, με αποτέλεσμα να έχει χρόνο συμμετοχής μόλις 53 λεπτά για τις πέντε πρώτες αναμετρήσεις στα πλαίσια του Τσάμπιονς Λιγκ.
Παρά μία δύσκολη εκκίνηση για τη σεζόν 2012-2013 για τη ΛΟΣΚ, ο Παγιέ αναδείχτηκε ως ένας καθοριστικής σημασίας παίκτης για την ομάδα. Στα μισά της σεζόν, είχε συμμετοχή σε περισσότερα από τα μισά τέρματα των Lillois. Με το πέρας της 26ης αγωνιστικής της Λιγκ 1, είχε πετύχει 12 τέρματα, ανάμεσά τους το πρώτο της επαγγελματικής του καριέρας με κεφαλιά, απέναντι στη Ρεν στις 15 Φεβρουαρίου, καθώς και άλλα δύο απέναντι στην ΑΚ Αζαξιό, την αμέσως επόμενη εβδομάδα, ενώ είχε μοιράσει συνολικά 10 ασίστ.
New York Dolls
1971-1977
Το ομώνυμο άλμπουμ τους κυκλοφόρησε τον Ιούλιο του 1973 σε παραγωγή του Τοντ Ρούντγκρεν, ο οποίος έπαιξε και πλήκτρα στον δίσκο. Για την προώθηση του άλμπουμ, οι New York Dolls περιόδευσαν με τους Mott the Hoople, ενώ μετά από συναυλίες με τον Ίγκι Ποπ, το συγκρότημα μετέβη στην Μεγάλη Βρετανία για μία εμφάνιση στην τηλεοπτική εκπομπή "The Old Grey Whistle Test'" και μία σύντομη περιοδεία.
Ακολούθησε ο δεύτερος τους δίσκος με τίτλο "Too Much Too Soon" τον Μάιο του 1974 με παραγωγό τον Τζορτζ Μόρτον, ακολουθούμενο από μία εξάμηνη αμερικάνικη περιοδεία. Το άλμπουμ έκανε μικρότερες πωλήσεις σε σχέση με το ντεμπούτο τους, αλλά η "Mercury" τους πρότεινε συμβόλαιο για άλλον ένα δίσκο.
Τον Φεβρουάριο του 1975, έδωσαν τις πρώτες τους εμφανίσεις μετά από θεραπεία αποτοξίνωσης από την οποία αναγκάστηκαν να περάσουν από τον μάνατζερ Μάλκολμ ΜακΛάρεν. Παρ' όλα αυτά, μετά από μία περιοδεία στην Φλόριντα, ο Θάντερς και ο Νόλαν αποχώρησαν. Τα υπόλοιπα μέλη του συγκροτήματος ενέταξαν στην σύνθεση τους το ντράμερ Τόνι Μασίν και τον κιμπορντίστα Κρις Ρόμπινσον, ο οποίος λίγο αργότερα έδωσε την θέση του στον Μπόμπι Μπλέιν. Το συγκρότημα επέστρεψε στη Νέα Υόρκη, παίζοντας ζωντανά μέχρι το 1977 όταν και διαλύθηκαν.
Επανένωση
thumb|230px|Οι New York Dolls το 2011 Ο ποπ-ροκ τραγουδιστής Morrissey, όντας μεγάλος οπαδός του συγκροτήματος και πρόεδρος του fan club των New York Dolls, οργάνωσε την επανένωση των Γιόχανσεν, Σιλβέιν και Κέιν, των τριών εν ζωή ιδρυτικών στελεχών του σχήματος, για μία εμφάνιση στο "Meltdown Festival' του Λονδίνου το 2004. Η συναυλία οδήγησε στην κυκλοφορία του DVD "New York Doll", αλλά μελλοντικά σχέδια ακυρώθηκαν όταν ο Κέιν πέθανε από λευχαιμία στις 13 Ιουλίου 2004.
Το καλοκαίρι του 2005, τα δύο εναπομείναντα μέλη των New York Dolls ανακοίνωσαν την κυκλοφορία του δίσκου "One Day It Will Please Us to Remember Even This" και μία περιοδεία για την προώθηση του. Το άλμπουμ κυκλοφόρησε έναν χρόνο αργότερα με την συμμετοχή του κιθαρίστα Στιβ Κόντε, του μπασίστα Σάμι Γιάφα και του ντράμερ Μπράιαν Ντιλέινι. Τον Οκτώβριο του 2006, περιόδευσαν στην Μεγάλη Βρετανία και ένα μήνα αργότερα πραγματοποίησαν είκοσι εμφανίσεις ως πρώτο όνομα του φεστιβάλ "Little Steven's Underground Garage Presents the Rolling Rock and Roll Show".
Στις 14 Νοεμβρίου 2008, ανακοινώθηκε ότι ο παραγωγός του πρώτου τους δίσκου, Τοντ Ρούντγκρεν, θα έκανε την παραγωγή του επερχόμενου τους άλμπουμ, το οποίο κυκλοφόρησε τον Μάιο του 2009 με τίτλο "Cause I Sez So". Ακολούθησε το "Dancing Backward in High Heels" στις 15 Μαρτίου 2011 με τον κιθαρίστα Φρανκ Ινφάντε στη σύνθεση του συγκροτήματος. Το συγκρότημα περιόδευσε με τους Motley Crue και Poison, έχοντας τον Ερλ Σλικ στην κιθάρα και τον Κένι Άαρονσον στο μπάσο.
Δισκογραφία
{|width="100%" align="center"|
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Hard rock συγκροτήματα από Νέα Υόρκη (πολιτεία) Κατηγορία:Glam rock συγκροτήματα Κατηγορία:Proto-punk συγκροτήματα Κατηγορία:Punk rock συγκροτήματα από Νέα Υόρκη (πολιτεία) Κατηγορία:Μουσικά συγκροτήματα από Νέα Υόρκη
Ντιμιτρί Παγιέτ
Ολιμπίκ Μαρσέιγ
Ο Παγιέ υπέγραψε, επισήμως, συμβόλαιο συνεργασίας με την Ολιμπίκ Μαρσέιγ στις 3 Ιουλίου 2013 για χρονική διάρκεια 4 ετών. Το ύψος της μεταγραφής ανήλθε στα 10 εκατομμύρια ευρώ, εκ των οποίων το 1,2 υπό τη μορφή μπόνους.
Εθνική Γαλλίας U-21
Σημειώνεται ότι ο Ντιμιτρί Παγιέ συμμετείχε και στη φιλική αναμέτρηση απέναντι στην Ιταλία (1-2) στις 21 Αυγούστου 2007, αγωνιζόμενος ως βασικός.
Μετρά, συνολικά, 12 συμμετοχές και 4 τέρματα με τους « Bleuets ».
Εθνική Γαλλίας
Ο Ντιμιτρί Παγιέ κλήθηκε για πρώτη φορά στην Εθνική Γαλλίας στις 30 Σεπτεμβρίου 2010 από τον Λοράν Μπλαν για τις αναμετρήσεις απέναντι στη Ρουμανία στις 9 Οκτωβρίου 2010 και το Λουξεμβούργο στις 13 Οκτωβρίου 2010. Μπήκε στον αγωνιστικό χώρο πέντε λεπτά πριν από το τέλος, στη θέση του Καρίμ Μπενζεμά απέναντι στη Ρουμανία, εισχώρησε στην καρδιά της ρουμάνικης άμυνας και στη συνέχεια της φάσης έδωσε μια ασίστ για τον Γιοάν Γκουρκύφ ο οποίος πέτυχε το δεύτερο τέρμα της Γαλλίας, στο τελευταίο λεπτό της αναμέτρησης (2 - 0). Ο Μπλαν δήλωσε ότι ο Παγιέ πραγματοποίησε μια «πολύ ικανοποιητική εμφάνιση απέναντι στη Ρουμανία», χωρίς, ωστόσο, να προχωρήσει σε διθυραμβικά σχόλια αναφέροντας ότι η «διεθνής ποδοσφαιρική σκηνή είναι ιδιαιτέρως απαιτητική». Αργότερα, έδωσε εκ νέου μια ασίστ στον Γιοάν Γκουρκύφ έπειτα από μια γρήγορη εκτέλεση φάουλ απέναντι στο Λουξεμβούργο (2 - 0). .
Μετά από αυτή την πρώτη εμπειρία στην Εθνική Ανδρών, επέστρεψε στον σύλλογό του με το « αίσθημα ότι η δουλειά είχε γίνει ορθώς » και δηλώνοντας ότι αυτή η εμπειρία θα του «χρησίμευε για το υπόλοιπο της σεζόν» και ότι θα «συνέχιζε να προσπαθεί ώστε να επιστρέψει το συντομότερο δυνατό». Ο Ντιμιτρί Παγιέ έλαβε την τρίτη του κλήση στην Εθνική Γαλλίας στις 17 Νοεμβρίου 2010 ενόψει της αναμέτρησης απέναντι στην Αγγλία στο Γουέμπλεϊ, αναμέτρηση στην οποία και εισήλθε ως αλλαγή στο δεύτερο ημίχρονο. Οι Bleus πήραν τη νίκη, στη συγκεκριμένη αναμέτρηση με τελικό σκορ 2-1.
Ο Ντιντιέ Ντεσάν, έχει δηλώσει ότι τον θεωρεί "ικανό να δημιουργήσει καθοριστικής σημασίας φάσεις. Πρέπει η απόδοσή του να έχει μεγαλύτερη διάρκεια. Μπορεί να αγωνίζεται και στα δύο άκρα, είτε αριστερά είτε δεξιά. Από τεχνικής άποψης, έχει πραγματικά πολύ καλές τεχνικές ικανότητες". Ο ομοσπονδιακός τεχνικός της Γαλλίας τον κάλεσε στις 14 Μαρτίου 2013 για τις αναμετρήσεις των Μπλε απέναντι στη Γεωργία και την Ισπανία, χωρίς ωστόσο να του δώσει χρόνο συμμετοχής στη διάρκεια αυτών. Με την ευκαιρία της περιοδείας της Εθνικής Γαλλίας στη Νότια Αμερική (1η-10η Ιουνίου), αγωνίστηκε στην 4η και 5η διεθνή αναμέτρησή του με τα χρώματα της Γαλλίας : αρχικά στις 5 Ιουνίου 2013 σε μια φιλική αναμέτρηση στην Ουρουγουάη κι έπειτα στις 9 Ιουνίου 2013, πάντα σε φιλική αναμέτρηση, απέναντι στη Βραζιλία. Αγωνίστηκε ως βασικός και στις δύο αναμετρήσεις, στις οποίες αγωνίστηκε σε ολόκληρη τη διάρκειά τους. Αγωνίστηκε ως βασικός για την 6η του διεθνή αναμέτρηση απέναντι στο Βέλγιο στις 14 Αυγούστου 2013. Εάν ο Αντρέ-Πιέρ Ζινιάκ είχε κληθεί για την αναμέτρηση απέναντι στην Γεωργία, τότε, ο ρόλος του Ντιμιτρί Παγιέ θα ήταν ακόμη σημαντικότερος, καθώς θα είχε επανασχηματιστεί, εντός της Εθνικής Γαλλίας, η επιθετική τριπλέτα της ΟΜ : Ζινιάκ, Βαλμπουενά και Παγιέ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές από τη Ρεϋνιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ναντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΣ Σαιντ-Ετιέν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιλ ΟΣΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολιμπίκ Μαρσέιγ Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΖΣ Σαιν-Πιερουάζ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2016 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γουέστ Χαμ Γιουνάιτεντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1987
Το 73ο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1987 διεξήχθη στο Ολυμπιακό Στάδιο Αθήνας, στην Καλογρέζα, από 12 ως 14 Ιουνίου, μαζί με το αντίστοιχο πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1987.
Ολυμπιακό Στάδιο
Ως Ολυμπιακό Στάδιο μπορεί να προσδιορίζεται ένα από τα παρκάτω στάδια:
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1987
Λεπτομέρειες
Το πρωτάθλημα μαραθωνίου διεξήχθη στις Σέρρες, στις 23 Μαΐου ταυτόχρονα με το πρωτάθλημα μαραθωνίου γυναικών. Χωριστά διεξήχθησαν επίσης τα πρωταθλήματα δεκάθλου και 20.000μ βάδην αλλά τα αποτελέσματά τους υπολογίστηκαν στη βαθμολογία.
Βαθμολογία
*
Αναφορές
Ανδρων Κατηγορία:Στίβος το 1987 Κατηγορία:Διοργανώσεις στίβου στην Αθήνα
Μίμης Πιερράκος
Ο Δημήτριος "Μίμης" Πιερράκος (1906-1940) υπήρξε Έλληνας διεθνής επιθετικός ποδοσφαιριστής, ο οποίος σκοτώθηκε στον ελληνοϊταλικό πόλεμο το 1940.
Επιτύμβια στήλη του Μάρκου Αυρήλιου Άλεξυ (Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο)
Η επιτύμβια στήλη του Μάρκου Αυρήλιου Αλέξυ είναι αρχαιολογικό εύρημα από τη Σπάρτη που φιλοξενείται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο. Βρέθηκε ίσως το 1858 σε αρχαιολογικές ανασκαφές της Γαλλικής σχολής και προστέθηκε στην αρχαιολογική συλλογή το 1883.
Μίμης Πιερράκος
Βιογραφικό
Γεννήθηκε το 1906 στο Γύθειο αλλά από το 1912 με την οικογένειά του εγκαταστάθηκε στην Αθήνα. Ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο στην Ένωση Αμπελοκήπων, όπου τον εντόπισαν οι υπεύθυνοι του Παναθηναϊκού και το 1926 εντάχθηκε στους πρασίνους σε ηλικία 17 ετών. Τα πρώτα δύο χρόνια ήταν αναπληρωματικός του επιθετικού Μιχάλη Παπαδόπουλου και αγωνίστηκε σε ένα μόνο παιχνίδι με το Π.Σ. Γουδί. Στη συνέχεια καθιερώθηκε και με τον ΠΑΟ κατέκτησε επτά πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Αθηνών, το Πανελλήνιο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 1929-1930 και το Κύπελλο Ελλάδος ποδοσφαίρου ανδρών 1940. Στον Παναθηναϊκό υπήρξε συμπαίκτης με τον αδερφό του Στέφανο Πιερράκο, επίσης βασικό στέλεχος των πρασίνων τη δεκαετία του '30. Το 1933 μετακόμισε στην Κύπρο και ανέλαβε για τρία χρόνια προπονητής και παίκτης στην Ανόρθωση Αμμοχώστου με την οποία συμμετείχε στο πρώτο Κυπριακό πρωτάθλημα.
Επιτύμβια στήλη του Μάρκου Αυρήλιου Άλεξυ (Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο)
Περιγραφή
Η στήλη εικονίζει έναν Σπαρτιάτη πολεμιστή στην υπηρεσία της Ρωμαϊκής Λεγεώνας. Στην αριστερή πλευρά φέρει την επιγραφή «ΜΑΡΚΟΣ ΑΥΡΗΛΙΟΣ ΑΛΕΞΥΣ ΘΕΩΝΟΣ ΣΤΡΑΤΕΥΣΑΜΕΝΟΣ ΚΑΤΑ ΠΕΡΣΩΝ ΕΤΗ ΒΙΩΣΑΣ Λ΄». Μαθαίνουμε λοιπόν ότι εικονίζεται ο Μάρκος Αυρήλιος Άλεξυς του Θέωνος, ο οποίος έλαβε μέρος στον Ασιατικό πόλεμο κατά των Περσών και πέθανε σε ηλικία 30 χρονών. Ο πολεμιστής εικονίζεται στην δεξιά μεριά της στήλης. Φοράει πίλο, θώρακα και μανδύα. Στο δεξί κρατάει ένα ρόπαλο με καρφιά, ενώ με το αριστερό κρατάει το δεμένο στη ζώνη του μακρύ σπαθί με μακρυά λαβή. Έχει κοντά του στρογγυλή ασπίδα.
Μίμης Πιερράκος
Ο θάνατός του στον πόλεμο του '40
Με το ξέσπασμα του ελληνοϊταλικού πολέμου το 1940 επιστρατεύτηκε και υπηρέτησε στο μέτωπο ως ασυρματιστής. Στις 18 Νοεμβρίου 1940 βρισκόταν στην περιοχή Διποταμιά της Βορείου Ηπείρου και το πρωί συνέλαβε αιχμάλωτο έναν Ιταλό αεροπόρο που είχε πέσει με αλεξίπτωτο. Αργότερα την ίδια ημέρα η μονάδα του δέχτηκε πυρά από το ιταλικό πυροβολικό. Ο Πιερράκος απασχολημένος να ολοκληρώσει μια επιστολή που έγραφε προς τον αδερφό του δεν έσπευσε να καλυφθεί, με αποτέλεσμα να χτυπηθεί από το θραύσμα μιας οβίδας και να σκοτωθεί.
Θάφτηκε σε νεκροταφείο της Αλβανίας, μαζί με άλλους Έλληνες νεκρούς στρατιώτες. Μετά τον πόλεμο ο αδερφός του Στέφανος, με τη βοήθεια του έφεδρου λοχία Χαράλαμπου Παπαδόπουλου που συνυπηρετούσε με τον Μίμη και ενός βορειοηπειρώτη κατοίκου της Διποταμιάς που είχε βοηθήσει στην ταφή, εντόπισε τον τάφο του Μίμη Πιερράκου. Το 1950 μετέβη στην Αλβανία, από όπου μετέφερε τα οστά του, τα οποία τάφηκαν στο νεκροταφείο Ζωγράφου με τιμές, σκεπασμένα με την ελληνική σημαία και το λάβαρο του Παναθηναϊκού.
Τίτλοι - Διακρίσεις
thumb|250px|Ο Μίμης Πιερράκος πρωταθλητής Ελλάδας το 1930
Αναφορές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Επιτύμβια στήλη του Μάρκου Αυρήλιου Άλεξυ (Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Κατηγορία:Στήλες Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στη Λακωνία
1201
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1201 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Μητρόπολη (αποσαφήνιση)
Η ονομασία μητρόπολη μπορεί να αναφέρεται:
Κινηματογράφος
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Σύνταγμα της Νότιας Οσσετίας
Το Σύνταγμα της Δημοκρατίας της Νότιας Οσσετίας (Конститу́ция Респу́блики Ю́жная Осе́тия) εγκρίθηκε με δημοψήφισμα στις 8 Απριλίου 2001. Το προηγούμενο σύνταγμα εγκρίθηκε στις 2 Νοεμβρίου 1993.
Δομή
Το σύνταγμα αποτελείται από 93 άρθρα τοποθετημένα σε εννέα κεφάλαια και έχει τη συμπερασματικές και μεταβατικές διατάξεις μεταξύ άλλων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτική της Νότιας Οσσετίας Κατηγορία:Νότια Οσσετία
Στάδιο Σαντιάγο Μπερναμπέου
Το Στάδιο Σαντιάγο Μπερναμπέου (ισπανικά: Estadio Santiago Bernabéu) ανεγέρθηκε το 1947 από τον τότε πρόεδρο της Ρεάλ Σαντιάγο Μπερναμπέου με χωρητικότητα 75.145 θεατές. Η σημερινή χωρητικότητα του γηπέδου ανέρχεται σε 81.044 θεατές.
Ιστορία
Στις 22 Ιουνίου 1944, η Banco Mercantil e Industrial χορήγησε πίστωση στον Σαντιάγο Μπερναμπέου μέσω του Ραφαέλ Σαλγάδο, προέδρου της τράπεζας, για την απόκτηση της γης δίπλα στο παλιό Εστάδιο ντε Τσαμαρτίν (από τον αρχιτέκτονα Χοσέ Μαρία Καστέλ). Στις 5 Σεπτεμβρίου 1944, ως μοντέλο των αρχιτεκτόνων Μανουέλ Μουνιόθ Μοναστέριο και Λουίς Αλεμάνι Σολέρ επιλέχθηκε το Παλάθιο ντελ Θίρκουλο ντε Μπέγιας Άρτες σαν δομή που διαμόρφωσε το στάδιο. Στις 27 Οκτωβρίου 1944 τοποθετήθηκε ο θεμέλιος λίθος.
Το γήπεδο εγκαινιάστηκε στις 14 Δεκεμβρίου 1947 σε έναν αγώνα μεταξύ της Ρεάλ Μαδρίτης και της Μπελενένσες της Πορτογαλίας με την επωνυμία Εστάδιο Ρεάλ Μαδρίδ Κλουμπ ντε Φούτμπολ (Estadio Real Madrid Club de Fútbol) αν και έμεινε γνωστό στους οπαδούς ως Νουέβο Εστάδιο Τσαμαρτίν (Nuevo Estadio Chamartin) ή απλά Τσαμαρτίν (Chamartín). Το γήπεδο είχε χωρητικότητα 75.145 θεατών, εκ των οποίων 27.645 καθήμενοι. Ο Σαμπίνο Μπαρινάγα σημείωσε το πρώτο γκολ στο νέο γήπεδο σε αυτόν τον εναρκτήριο αγώνα που έληξε 3-1 υπέρ της Ρεάλ Μαδρίτης. Τη δεκαετία αυτή η Ρεάλ Μαδρίτης κέρδισε δύο Κόπα ντελ Χενεραλίσιμο (1946 και 1947). Το γήπεδο επεκτάθηκε το 1953 και η χωρητικότητά του αυξήθηκε στις 130.000 θεατές, ενώ στις μετέπειτα αναμόρφωσεις η χωρητικότητα μειώθηκε.
Από το 1955 η Ρεάλ Μαδρίτης προς τιμήν του Σαντιάγο Μπερναμπέου έδωσε το όνομά του στο γήπεδο. Η UEFA έχει χαρακτηρισμένο το γήπεδο ως 5 αστέρων. Στο γήπεδο έχει διεξαχθεί ο τελικός του Μουντιάλ του 1982, ο τελικός του Euro 1964, καθώς και 4 τελικοί του κυπέλλου Πρωταθλητριών Ευρώπης τσάμπιονς λιγκ (Champions League), το 1957, το 1969, το 1980 και το 2010. Επίσης έχουν διεξαχθεί και 35 τελικοί κυπέλλου Ισπανίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στην Ισπανία Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Μαδρίτη Κατηγορία:Ρεάλ Μαδρίτης (ποδόσφαιρο) Κατηγορία:Στάδια Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 1982
Ποταμιά Λάρισας
Η Ποταμιά είναι χωριό και κοινότητα του Δήμου Αγιάς. Πριν από τη μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης το 2011, ήταν μέρος του Καποδιστριακού Δήμου Αγιάς. Η απογραφή του 2011 κατέγραψε 262 κατοίκους στο χωριό. Η κοινότητα της Ποταμιάς καλύπτει έκταση 32.899 χλμ2.
Γεωγραφία
Το χωριό βρίσκεται 6 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Αγιάς, στις βόρειες πλαγιές του όρους Μαυροβουνίου.
Πληθυσμός
Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός του οικισμού της Ποταμιάς ήταν 262 άτομα, δηλαδή μειωμένος σχεδόν 12% σε σύγκριση με τον πληθυσμό της προηγούμενης απογραφής του 2001.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λάρισας Κατηγορία:Δήμος Αγιάς
Νίκος Κουσκουνάς
Ο Νίκος Κουσκουνάς (Άργος, 23 Δεκεμβρίου 1988) είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός από το 2022 για τον Α.Ο. Τρίκαλα.
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Ο Κουσκουνάς ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στον Ολυμπιακό Λουτρακίου. Την 1η Ιανουαρίου 2007, μετακινήθηκε στον Αστέρα Τρίπολης. Στο τέλος της σεζόν πανηγύρισε την άνοδο στη Σούπερλιγκ. Αφού δεν κατάφερε να γίνει ο βασικός επιθετικός του συλλόγου, έφυγε από αυτόν και υπέγραψε στο Φωστήρα. Κατά τη διάρκεια των επόμενων εφτά σεζόν, αγωνίστηκε σε 7 διαφορετικές ομάδες.
ΟΦΗ
Στις 28 Ιουνίου 2017, ο δύο φορές κορυφαίος σκόρερ της Φούτμπολ Λιγκ υπέγραψε στον ΟΦΗ. Στις 25 Νοεμβρίου 2017, σημείωσε το πρώτο του γκολ για την ομάδα σε μία νίκη με 2-1 επί της Καλλιθέας. Στις 4 Δεκεμβρίου 2017, σκόραρε στο Κρητικό ντέρμπι, στη νίκη με 4-2 εναντίον του Εργοτέλη. Στις 31 Δεκεμβρίου 2017, διέκοψε το συμβόλαιο του, λόγω των οικονομικών προβλημάτων του συλλόγου.
Παπούτσι
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Υποδήματα Κατηγορία:Προστατευτικός εξοπλισμός
Νίκος Κουσκουνάς
Δόξα Δράμας
Στις 19 Ιουλίου 2018, υπέγραψε προέκταση του συμβολαίου του για ένα έτος. Στις 4 Νοεμβρίου 2018, σημείωσε το πρώτο του γκολ για την σεζόν 2018-19, σφραγίζοντας την εντός έδρας νίκη με 2-1 εναντίον του Βόλου. Στις 17 Νοεμβρίου 2018, άνοιξε το σκορ στην ήττα με 3-2 εναντίον του Ηρόδοτου. Στις 25 Νοεμβρίου 2018, σκόραρε στην νίκη με 3-1 επί του Αιγινιάκου. Στις 2 Δεκεμβρίου 2018, σκόραρε στην ισοπαλία 1-1 με την Παναχαϊκή. Στις 15 Δεκεμβρίου 2018, σκόραρε στη σημαντική νίκη με 2-0 επί του Ηρακλή.
ΑΟ Χανιά-Κισσαμικός
Στις 10 Ιανουαρίου 2019, υπέγραψε συμβόλαιο με το σύλλογο της Φούτμπολ Λιγκ, ΑΟ Χανιά-Κισσαμικό, με ελεύθερη μεταγραφή.
Παναχαϊκή
Στις 22 Αυγούστου 2020, υπέγραψε συμβόλαιο με την Παναχαϊκή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αστέρα Τρίπολης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φωστήρα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ΄ Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναχαϊκής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναιγιάλειου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Π.Σ. Κεραυνού Κερατέας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αίαντα Σαλαμίνας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανελευσινιακού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Τρικάλων Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΦΗ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Δόξας Δράμας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΟ Χανίων-Κισσαμικού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ 2 Ελλάδας
Αμερικανική Σαμόα
Δημογραφία
thumb|left|Η ανάπτυξη του πληθυσμού ([[1961-2003) από στοιχεία του FAOSTAT (αριθμοί σε χιλιάδες).]]
Ο πληθυσμός της χώρας είναι 49.710 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2020. Ο ρυθμός αύξησης του πληθυσμού είναι -2,1% (εκτίμηση 2021). Ρυθμός γεννήσεων 17,19 γεννήσεις/1000 πληθυσμού και θανάτου 6,0 θάνατοι/1000 πληθυσμού (εκτίμηση 2021). Το προσδόκιμο ζωής στο σύνολο του πληθυσμού ήταν σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2021 τα 75,1 χρόνια (72,6 χρόνια οι άνδρες και 77,7 οι γυναίκες).
Οικονομία
Το ΑΕΠ της χώρας είναι 575,3 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ (εκτίμηση 2007). Το κατά κεφαλήν ΑΕΠ είναι 8.000$.
Πολιτική
Κυβερνήτης είναι ο Λεμάνου Πελέτι Μάουγκα, από τις 3 Ιανουαρίου 2021 με αντικυβερνήτη τον Σάλο Άλε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σ
Elbow
Οι Elbow είναι αγγλικό εναλλακτικό ροκ συγκρότημα. Δημιουργήθηκε στην ευρύτερη περιοχή του Μάντσεστερ από τους Γκάι Γκάρβι, Ρίτσαρντ Τζαπ, Κρέγκ Πότερ, Μαρκ Πότερ και Πιτ Τέρνερ, οι οποίοι έπαιζαν μουσική μαζί από τις αρχές της δεκαετίας του 1990, και το 1997 υιοθέτησαν το σημερινό τους όνομα Elbow.
Αναγνώριση
To 2008 έλαβαν το βραβείο Mercury Prize για το άλμπουμ τους The Seldom Seen Kid. Επίσης, το 2009 τους απονεμήθηκε το βραβείο του καλύτερου Βρετανικού συγκροτήματος, στα Brit Awards.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αγγλικά indie rock συγκροτήματα
Διοίκηση Ανατολής
thumb|right|300px|Η διοίκηση Ανατολικής Η Διοίκηση Ανατολικής ή Ανατολής (βυζαντινά: Ἑῴα Διοίκησις, λατινικά: Dioecesis Orientis), ήταν διοικητική περιφέρεια της Ανατολικής Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας.
Περιελάμβανε τμήμα της νότιας Μικράς Ασίας της Μέσης Ανατολής και κατά περιόδους της Αιγύπτου, ήταν μία από τις 12 διοικητικές περιφέρειες που αντικατέστησαν την προηγούμενη διοικητική μεταρρύθμιση του αυτοκράτορα Διοκλητιανού. Διοικητικά ανήκε στην Υπαρχία της Ανατολής (Praefectura praetorio per Orientem) και ο διοικητής της διοίκησης είχε τον τίτλο του βικάριου ή του Κόμητα της εώας. Στην Ανατολική ρωμαϊκή αυτοκρατορία (Βυζαντινή). Δημιουργήθηκε με την μεταρρύθμιση των βυζαντινών αυτοκρατόρων του 314 μ.Χ. και είχε αρχικά 15 επαρχίες, καταργήθηκε τον 6ο αιώνα με την δημιουργία των Θεμάτων.
Πηγές
Κατηγορία:Διοικήσεις της Βυζαντινής αυτοκρατορίας Κατηγορία:Διοικήσεις της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας
1203
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1203 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Κερασιά (αποσαφήνιση)
Ο όρος Κερασιά ή Κερασέα συνήθως αναφέρεται στο φυτό Κερασιά.
Μπορεί όμως να αναφέρεται στους οικισμούς:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Ο Ηγεμόνας
Ο Ηγεμόνας (Il Principe) είναι πολιτική πραγματεία του Φλωρεντινού αξιωματούχου και πολιτικού φιλοσόφου Νικολό Μακιαβέλι. Αρχικά ονομαζόταν De Principatibus (Περί Ηγεμονιών)· γράφτηκε το 1513 αλλά δεν δημοσιεύτηκε ως το 1532, πέντε χρόνια μετά το θάνατο του Μακιαβέλι. Η πραγματεία δεν είναι αντιπροσωπευτική του συνόλου του έργου και των θέσεων του Μακιαβέλι αλλά είναι η πλέον μνημονευόμενη και η αφορμή για την ευρύτερη χρήση του μειωτικού όρου "Μακιαβελικός".
Ο Μακιαβέλι έχει αφιερώσει τον «Ηγεμόνα» στον Λορέντσο Β' των Μεδίκων, γιο του Πέτρου Β' των Μεδίκων.
Σ' αυτό το σύντομο αλλά ενδιαφέρον συγγραφικό έργο του Μακιαβέλι διακρίνεται η απόπειρα να δημιουργήσει ένα "εγχειρίδιο" προς τους ηγέτες μέσ' από μια σειρά αποφθεγμάτων. Ο μακιαβελισμός διακρίνεται κυρίως για την επιταγή του στα διπλά ηθικά κριτήρια: Ένας ηγεμόνας, δηλαδή, οφείλει να διαχωρίζει την προσωπική του ηθική από την ηθική που εφαρμόζει προκειμένου να διατηρήσει ένα κράτος ισχυρό στη διεθνή πολιτική σκηνή.
Δικτυακοί Τόποι
Κατηγορία:Ιστορία της πολιτικής φιλοσοφίας Κατηγορία:Βιβλία πολιτικής φιλοσοφίας Κατηγορία:Μακιαβελισμός
Μπέερενμπεργκ
Το Μπέερενμπεργκ είναι ηφαίστειο που βρίσκεται στο βορειοανατολικό άκρο του νησιού Γιαν Μάγεν, στον Αρκτικό Ωκεανό, 600 χλμ. βορειοανατολικά της Ισλανδίας.
Πρόκειται για ένα στρωματοηφαίστειο (stratovolcano), δηλαδή ηφαίστειο που σχηματίστηκε από επάλληλα στρώματα λάβας και τέφρας. Πρόκειται για το βορειότερο ενεργό ηφαίστειο στον κόσμο (μη συμπεριλαμβανομένων των θαλάσσιων ηφαιστείων) και το πέμπτο ψηλότερο στην Ευρώπη. Έχει ύψος 2.277 μ. και ο κρατήρας του έχει διάμετρο περίπου 1 χιλιόμετρο. Η υψηλότερη κορυφή του είναι η κορυφή Haakon VII Toppen, που βρίσκεται στη δεξιά πλευρά του. Στις πλαγιές του ηφαιστείου υπάρχουν παγετώνες ο μεγαλύτερος από τους οποίους είναι ο παγετώνας Βάιπρεχτ (Weyprecht) με μήκος 6 χιλ.
Το όνομά Μπέερενμπεργκ είναι ολλανδικό και σημαίνει «το βουνό των αρκούδων». Το έδωσαν στο ηφαίστειο Ολλανδοί φαλαινοθήρες που είχαν δει εκεί πολικές αρκούδες, στις αρχές του 17ου αιώνα.
Οι πιο πρόσφατες εκρήξεις του Μπέερενμπεργκ σημειώθηκαν το 1985 και το 1970. Εκρήξεις του καταγράφηκαν επίσης το 1851, το 1818 και το 1732.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στρωματοηφαίστεια Κατηγορία:Γεωγραφία της Νορβηγίας
Κατσαϊταίικα Χαϊκαλίου Αχαΐας
Τα Κατσαϊταίικα ή Κατσαϊτέικα είναι οικισμός της Τοπικής Κοινότητας Χαϊκαλίου της Δημοτικής ενότητας Ωλενίας του «Καλλικρατικού» δήμου Δυτικής Αχαΐας στο Νομό Αχαΐας, σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση του Προγράμματος Καλλικράτης που ισχύει στην Ελλάδα από την 1/1/2011. Προ της εφαρμογής της διοικητικής μεταρρύθμισης «Καποδίστριας», ήταν οικισμός της Κοινότητας Χαϊκαλίου ενώ στη συνέχεια αποτέλεσε οικισμό του Δημοτικού διαμερίσματος Χαϊκαλίου του «Καποδιστριακού» δήμου Ωλενίας.
Απέχει περίπου 26 χιλιόμετρα ΝΔ της Πάτρας. Πολύ κοντά στον οικισμό βρίσκεται η ΒΙ.ΠΕ. Πάτρας. Είναι στο δρόμο από το Χαϊκάλι προς τα χωριά Μιτόπολη και Κώμη, που βρίσκονται στις παρυφές του Κομποβουνίου του πρώην Δήμου Ωλενίας.
Δημογραφική εξέλιξη
Συγκεντρωτικά, η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού σύμφωνα με τις εθνικές απογραφές είναι η εξής:
Λοιπά στοιχεία
Δεν πρέπει να ταυτίζεται με τον ομώνυμο οικισμό της Κοινότητας Λεοντίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Ωλενίας Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Αχαΐας
Κορνήλιος Καστοριάδης
Ο Κορνήλιος Καστοριάδης (Κωνσταντινούπολη, 11 Μαρτίου 1922 – Παρίσι, 26 Δεκεμβρίου 1997) ήταν Έλληνας φιλόσοφος.
Από το 1945 ζούσε στο Παρίσι, όπου εργάστηκε ως οικονομολόγος και στέλεχος στον ΟΟΣΑ, ενώ παράλληλα αρθρογραφούσε με ψευδώνυμα, κυρίως στο περιοδικό της ομάδας Σοσιαλισμός ή Βαρβαρότητα (γαλλικά: Socialisme ou barbarie), της οποίας ήταν μέλος. Το 1970 αποχώρησε από τον ΟΟΣΑ και εργάστηκε από το 1973 ως επαγγελματίας ψυχαναλυτής και από το 1979 ως διευθυντής σπουδών στην EHESS -Ανώτατη Σχολή Κοινωνικών Επιστημών του Παρισιού. Ήταν ο συγγραφέας του έργου "Η Φαντασιακή Θέσμιση της Κοινωνίας" και έγινε γνωστός ως φιλόσοφος της αυτονομίας.
Πρώιμα χρόνια στην Αθήνα
Γεννήθηκε το 1922 στην Κωνσταντινούπολη και την ίδια χρονιά, ένα μήνα πριν τη Μικρασιατική Καταστροφή, η οικογένεια του μετεγκαταστάθηκε στην Αθήνα. Σημαντικές ήταν οι επιρροές που είχε από το οικογενειακό του περιβάλλον. Ο πατέρας του, έδειχνε εκτίμηση στη μόρφωση, ήταν άθεος και αντιβασιλικός. Η μητέρα του, είχε ιδιαίτερη μόρφωση και λάτρευε τη μουσική. Ο Καστοριάδης άρχισε να διαβάζει φιλοσοφία από την ηλικία των 11-12 ετών, ενώ πρωτοήρθε σε επαφή με τη μαρξιστική σκέψη σε ηλικία 13 ετών, οπότε και γεννήθηκε και το ενδιαφέρον του τόσο για τη σκέψη όσο και για την πολιτική. Μεταξύ του 1932 και του 1935 διδάχθηκε γαλλικά από τη Σαβίτρι Ντέβι, με την οποία διατήρησε φιλικές σχέσεις.
Το 1938 συμμετείχε σε παράνομο πυρήνα της ΟΚΝΕ, ενώ το 1939 συμμετείχε σε ομάδα δεκατριών νεαρών κομμουνιστών -με πολιτικές αναφορές στην ομάδα  Προλετάριος  - στην οποία ανήκε και ο Ανδρέας Παπανδρέου. Τα μέλη της «ομάδας των δεκατριών», συμπεριλαμβανομένου του Καστοριάδη, συνελήφθησαν από την αστυνομία και εξαναγκάστηκαν εκτός από έναν, σε δήλωση μετανοίας και αποκήρυξης του κομμουνισμού αφέθηκαν ελεύθεροι.
Λίγο μετά την αρχή της κατοχής ο Καστοριάδης εντάχθηκε στο ΚΚΕ, ενώ συγκρότησε μαζί με άλλους, την ομάδα "Νέα Εποχή" που εξέδιδε εφημερίδα που ζητούσε άμεσο αντιστασιακό προσανατολισμό, αλλά εγκατέλειψε το ΚΚΕ στα τέλη του 1942 χρεώνοντας του σωβινισμό. Το 1943 προσχώρησε στην τροτσκιστική οργάνωση ΔΕΚΕ του Άγι Στίνα, με συνέπεια τη δίωξή του όχι μόνο από τους Γερμανούς, αλλά κυρίως από το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο. Το 1944 έγραψε τα πρώτα του κείμενα για τις κοινωνικές επιστήμες και τον Μαξ Βέμπερ, τα οποία δημοσίευσε στο περιοδικό "Αρχείον Κοινωνιολογίας και Ηθικής".
Σπούδασε, αρχικά, νομικά και οικονομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Κατά τα Δεκεμβριανά, αποδοκίμασε τη στάση του ΚΚΕ, διαφωνώντας για μοναδική κατά τον ίδιο φορά με τη θέση του Στίνα, που θεωρούσε τα Δεκεμβριανά «στρατιωτικό πραξικόπημα». Μετά τα Δεκεμβριανά, επιβιβάστηκε αρχικά στο πλοίο Ματαρόα, αποβιβάστηκε στην Ιταλία και τελικά έφτασε στο Παρίσι όπου και εγκαταστάθηκε μόνιμα.
Ζωή και έργο Παρίσι
Στο Παρίσι έγινε μέλος της τροτσκιστικής Τετάρτης Διεθνούς και από το 1946 μέσα από την ομάδα "Σοσιαλισμός ή Βαρβαρότητα" τάση του Διεθνιστικού Κομμουνιστικού Κόμματος, από τις οποίες όμως άρχισε σταδιακά να απομακρύνεται, ώσπου μετά το 1948 να εγκαταλείψει οριστικά το τροτσκιστικό κίνημα. Παράλληλα από την ίδια χρονιά άρχισε να εργάζεται στην υπηρεσία Στατιστικής Εθνικών Λογαριασμών και Μελετών Ανάπτυξης του Οργανισμού Οικονομικής Ανάπτυξης και Συνεργασίας (ΟΟΣΑ) ως υψηλόβαθμο τεχνικό στέλεχος (οικονομολόγος- το 1968 ήταν διευθυντής του "Τμήματος Στατιστικής και Εθνικών Λογαριασμών") μια θέση την οποία διατήρησε ως και το 1970.
Το 1965 εκδόθηκε το τελευταίο τεύχος της ομάδας και τελικά το 1967 η ομάδα του Socialisme ou barbarie διαλύθηκε. Ο Ντανιέλ Κον-Μπεντίτ το 1981 ανέφερε ότι είχε επηρεαστεί απόλυτα από τις δημοσιεύσεις του περιοδικού και ειδικότερα από τα κείμενα του Καστοριάδη, ενώ ο Arthur Hirsh του πιστώνει ότι ήταν η κύρια επιρροή της Γαλλικής Νέας Αριστεράς μαζί με τους Ανρί Λεφέβρ και Ζαν-Πωλ Σαρτρ. Το 1970 ο Καστοριάδης απέκτησε τη γαλλική υπηκοότητα και έτσι έπαυσε πλέον ο συνεχής φόβος της απέλασης. Το 1970, ενώ ήταν προϊστάμενος 120 ατόμων στον ΟΟΣΑ, αποχώρησε με συμφωνία εξόδου και αποζημίωση, επένδυσε το ποσό στο χρηματιστήριο και το έχασε. Αυτή την περίοδο ο Καστοριάδης στράφηκε στην ψυχανάλυση, μάλιστα εργάστηκε και ως ψυχαναλυτής ο ίδιος από το 1974, και συμμετείχε στις συνελεύσεις της Τέταρτης Ομάδας, ενός κινήματος διαφωνούντων της σχολής του Ζακ Λακάν.
Μετέπειτα χρόνια
μικρογραφία|Ο τάφος του Καστοριάδη στο νεκροταφείο Μονπαρνάς στο [[Παρίσι]] Το 1979 ο Καστοριάδης εξελέγη διευθυντής της Σχολής Ανωτέρων Σπουδών Κοινωνικών Επιστημών Παρισιού (Ecoles des Hautes Etudes en Sciences Sociales), όπου διοργάνωσε σεμινάριο με τίτλο «Θέσμιση της κοινωνίας και ιστορική δημιουργία».