cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μπαμπαλόνι
Το μπαμπαλόνι (αραβικά: بمبالوني), γνωστό και ως μπαμπαλούνι, είναι γλυκό τυνησιακό ντόνατ. Μπορεί να παρασκευαστεί στο σπίτι ή να αγοραστεί από καταστήματα φαστ φουντ. Παρασκευάζεται με ζύμη αλευριού τηγανισμένη σε λάδι. Το μπαμπαλόνι τρώγεται πασπαλισμένο με ζάχαρη ή εμποτισμένο με μέλι. Μπορεί να καταναλωθεί οποιαδήποτε ώρα της ημέρας. Ενέπνευσε το ντόνατ σφεντζ που καταναλώνεται ευρέως σε όλο το Μαγκρέμπ, το οποίο είναι επίσης γνωστό ως σφιντζ στη Λιβύη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αραβική κουζίνα Κατηγορία:Τυνησιακή κουζίνα Κατηγορία:Ντόνατς Κατηγορία:Φαστ φουντ
Acoustically Driven
Acoustically Driven είναι ο τίτλος του ζωντανά ηχογραφημένου δίσκου του βρετανικού χαρντ ροκ συγκροτήματος Uriah Heep, ο οποίος κυκλοφόρησε τον Μάιο του 2001 μέσω τη δισκογραφικής εταιρείας "Phantom Records".
Το άλμπουμ αυτό περιέχει ακουστικές εκτελέσεις παλιότερων τραγουδιών του συγκροτήματος, ηχογραφημένες με μία εξαμελή ορχήστρα, στη ζωντανή τους εμφάνιση στο "Mermaid Theater" του Λονδίνου, στις 9 Δεκεμβρίου 2000, ενώ κυκλοφόρησε και σε μορφή διπλού CD με το DVD της βιντεοσκόπησης της συναυλίας.
Τραγούδια
1. Introduction - 0:47
2. Why Did You Go (Box, Byron, Hensley, Kerslake) - 3:59
3. The Easy Road (Hensley) - 2:41
4. Echoes in the Dark (Hensley) - 4:44
5. Come Back to Me (Hensley, Kerslake) - 4:40
6. Cross That Line (Box, Lanzon) - 5:56
7. The Golden Palace (Box, Lanzon) - 8:17
8. The Shadows and the Wind (Hensley) - 4:30
9. Wonderworld (Hensley) - 4:33
10. Different World (Box, Lanzon) - 5:03
11. Circus (Box, Thain, Kerslake) - 4:21
12. Blind Eye (Hensley) - 3:37
13. Traveller in Time (Box, Byron, Kerslake) - 2:50
14. More Fool You (Box, Lanzon) - 3:30
15. Lady in Black (Hensley) - 6:15
16. Medley: The Wizard / Paradise / Circle of Hands (Clarke, Hensley) - 9:24
Μέλη των Uriah Heep
Μπέρνι Σο - φωνητικά
Μικ Μποξ - κιθάρα
Φιλ Λανζόν - πλήκτρα
Τρέβορ Μπόλντερ - μπάσο
Λι Κέρσλεηκ - τύμπανα
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Uriah Heep Κατηγορία:Άλμπουμ του 2001
Νοσοκομείο Ειδικών Παθήσεων Θεσσαλονίκης
Το Νοσοκομείο Ειδικών Παθήσεων Θεσσαλονίκης (Λοιμωδών) αποτελούσε ένα νοσοκομείο της Θεσσαλονίκης και ήταν ενταγμένο στο Εθνικό Σύστημα Υγείας. Το 2013 σταμάτησε τη λειτουργία του με απόφαση του τότε υπουργού Άδωνι Γεωργιάδη. Είχε 100 κλίνες και 200 εργαζόμενους. Το νοσοκομείο βρίσκεται στην διεύθυνση: Γρηγορίου Λαμπράκη 13.
Τα κτίσματα του Νοσοκομείου έχουν έκταση 2.500 περίπου τ.μ. ενώ το οικόπεδο φθάνει τα 14.000 τ.μ. Το κεντρικό κτίριο είναι διώροφο και έχει δύο πλάγιες πτέρυγες όπου στεγάζονταν η Παθολογική και η Παιδιατρική κλινική με πενήντα κλίνες κάθε μια. Πίσω από το κεντρικό κτίριο υπάρχει άλλο διώροφο κτίσμα όπου μεταξύ άλλων στεγάζεται και το μικροβιολογικό εργαστήριο από το 1945. Υπήρχε επίσης πτέρυγα για τη νοσηλεία φυματικών ασθενών και από το 1962 λειτουργούσε και αντιλυσσικός σταθμός.
Το 2011 αποφασίστηκε η διασύνδεση του Νοσοκομείου με το Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης "ΑΧΕΠΑ" και η λειτουργία του υπό τη Διοίκηση ενιαίου Συλλογικού Οργάνου Διοίκησης. Το 2013 σταμάτησε τη λειτουργία του και οι κλινικές του μεταφέρθηκαν στα νοσοκομεία «Ιπποκράτειο» και «Γεώργιος Παπανικολάου».
Ιστορικό
Μετά την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης το πρώτο Νοσοκομείο Λοιμωδών (Ευλογιοκομείον) λειτούργησε, μέχρι το 1941, σε ένα ως τότε εγκαταλελειμμένο κτήριο που ανακαινίσθηκε με χρήματα του Ελληνικού κράτους στους Λαχανόκηπους (Χατζή – Μπαχτσέ), στην περιοχή του Παλαιού Σιδηροδρομικού Σταθμού. Στο κτήριο αυτό λειτούργησε και λεπροκομείο.
Το 1942, λόγω επιδημίας τυφοειδούς πυρετού, καταργήθηκε το νοσοκομείο αυτό ως ακατάλληλο και δημιουργήθηκε το δεύτερο Νοσοκομείο Λοιμωδών στην πολυώροφη καπναποθήκη του Διαμαντίδη στην οδό Ολύμπου αρ. 13 που αρχικά είχε 100 κλίνες και οι οποίες σύντομα αυξήθηκαν σε 200. Μετά από ένα χρόνο περίπου το Νοσοκομείο αυτό μετατράπηκε σε Παθολογικό, προκειμένου να περιθάλψει ασθενείς και πρόσφυγες από την Ανατολική Μακεδονία. Το 1950, και αφού μετονομάστηκε σε «Λαϊκό», μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο «Χίρς» (σήμερα Νοσοκομείο Ιπποκράτειο).
Η ίδρυση του Ιταλικού Γενικού Νοσοκομείου και η μετατροπή του σε νοσοκομείο λοιμωδών
Το νεοκλασικό κτίριο του παλαιού Νοσοκομείου κτίσθηκε στην τότε οδό Νοσοκομείου (σήμερα Γρηγορίου Λαμπράκη) την τελευταία δεκαετία του 19ου αιώνα σε σχέδια του Ιταλού αρχιτέκτονα Πιέτρο Αρριγκόνι για λογαριασμό της Εθνικής Ένωσης Βοήθειας προς τους Ιταλούς ιεραπόστολους και λειτούργησε αρχικά ως Ιταλικό Γενικό Νοσοκομείο με τον τίτλο «Βασίλισσα Μαργαρίτα». Στην πορεία των χρόνων έγιναν ορισμένες τροποποιήσεις και αλλαγές στο κτίριο από τον αρχιτέκτονα Βιταλιάνο Ποζέλι. Πρώτος Διευθυντής ήταν ο Ιταλός ιατρός Φόσκολο, ενώ αδελφές του Ελέους του Ιταλικού Μοναστικού Τάγματος αποτελούσαν το νοσηλευτικό προσωπικό. Στο κτίριο στεγαζόταν και επαγγελματική σχολή θηλέων.
Το 1945 το ιταλικό νοσοκομείο επιτάχθηκε και εκεί άρχισε να λειτουργεί το τρίτο νοσοκομείο Λοιμωδών Νόσων. Από έγγραφα της Υπηρεσίας Διπλωματικού και Ιστορικού Αρχείου του υπουργείου Εξωτερικών δεν προκύπτει αν το κτίριο περιήλθε στην κυριότητα του ελληνικού δημοσίου στα πλαίσια των ιταλικών αποζημιώσεων για το Β΄ Παγκόσμιο Πολέμο. Μέχρι και σήμερα δεν υπάρχει κανένα στοιχείο που να διευκρινίζει το ιδιοκτησιακό καθεστώς του νοσοκομείου. Ούτε η ελληνική ούτε η ιταλική πλευρά, έχουν καταθέσει στο κτηματολόγιο ή στο υποθηκοφυλακείο έγγραφα που να πιστοποιούν τον ιδιοκτήτη του νοσοκομείου. Έτσι, το νοσοκομείο συνεχίζει σήμερα να λειτουργεί υπό την μορφή αναγκαστικής μίσθωσης βάσει των διατάξεων του Α.Ν. 342/1968.
Το 1984, με υπουργική απόφαση, το κτίριο του νοσοκομείου χαρακτηρίστηκε ιστορικό διατηρητέο μνημείο και προστατεύεται από την Εφορεία Νεωτέρων Μνημείων. Από το 1957 το νοσοκομείο πληρώνει ενοίκιο στο ιταλικό κράτος, μέσω της ιταλικής πρεσβείας στην Αθήνα. Το αντίτιμο του μηνιαίου μισθώματος ανέρχεται σήμερα στο συμβολικό ποσό των 75 ευρώ.
Παύση λειτουργίας
Το 2013 σταμάτησε τη λειτουργία του με απόφαση του τότε Υπουργού Υγείας Άδωνι Γεωργιάδη. Η παθολογική κλινική του Λοιμωδών με τους γιατρούς της και το προσωπικό μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο «Γεώργιος Παπανικολάου» ενώ η παιδιατρική κλινική του Λοιμωδών συγχωνεύθηκε με τις δυο παιδιατρικές κλινικές του Ιπποκράτειου νοσοκομείου και εκεί μεταφέρθηκε και το αναλογούν προσωπικό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νοσοκομεία στη Θεσσαλονίκη
Λουτρά Καΐτσης Φθιώτιδας
Τα Λουτρά Καΐτσης ή Ιαματικές Πηγές Δρανίστας - Κάιτσας είναι οι εγκαταστάσεις των λουτρών οι οποίες αναφέρονται ως ξεχωριστός οικισμός.
Γεωγραφία - Ιστορία
Τα Λουτρά Καΐτσης βρίσκονται στη Στερεά Ελλάδα, στα βορειοδυτικά όρια της Περιφερειακής Ενότητας Φθιώτιδας με την Περιφερειακή Ενότητα Καρδίτσας. Απέχουν 23 χλμ. Δ. από τον Δομοκό, 53 χλμ. ΒΔ. από τη Λαμία, 43 χλμ. ΝΑ. από την Καρδίτσα και 4 χλμ. Β. της Μακρυρράχης η οποία παλιά ονομαζόταν Κάιτσα. Είναι κτισμένα σε κατάφυτη περιοχή, νοτιοανατολικά της τεχνητής λίμνης Σμόκοβου ενώ ανατολικά και βόρεια περνάει ο Αυτοκινητόδρομος Κεντρικής Ελλάδα ς. Διαχειριστής των λουτρών είναι η Διαδημοτική Επιχείρηση Ιαματικών Λουτρών Δρανίστας - Καϊτσας και οι εγκαταστάσεις τους περιλαμβάνουν ατομικούς λουτήρες, τρία ξενοδοχεία, εστιατόριο, κυλικείο. Τα νερά των λουτρών είναι αλκαλικά σε θερμοκρασία 20-22 °C και έχουν κατευναστική δράση για χρόνιους ρευματισμούς, οσφυοϊσχιαλγίες, σπονδυλοαρθρίτιδα, παραμορφωτική αρθρίτιδα, μυαλγίες, πονοκεφάλους, αυχενικό σύνδρομο, γυναικολογικές παθήσεις. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1940 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Μακρυρράχης. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης μαζί με τη Μακρυρράχη αποτελούν την τοπική κοινότητα Μακρυρράχης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ξυνιάδος του Δήμου Δομοκού και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 δεν έχει μόνιμους κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Δομοκού Κατηγορία:Χωριά του νομού Φθιώτιδας
Συμμόρφωση (ψυχολογία)
μικρογραφία| Ο εισαγγελέας Ρόμπερντ Τζάκσον στις δίκες της Νυρεμβέργης Η συμμόρφωση αναφέρεται σε μια υποχωρητική αντίδραση απέναντι σε κάποιο αίτημα. Το αίτημα μπορεί να είναι ξεκάθαρο και άμεσο (π.χ. επιχείρημα) ή σιωπηρό και υπονοημένο (π.χ. διαφήμιση). Ο συμμορφούμενος μπορεί να αναγνωρίσει ότι ωθήθηκε να ενεργήσει με συγκεκριμένο τρόπο, ή και να μην το αντιληφθεί.
Τεχνικές συμμόρφωσης
Οι ακόλουθες τεχνικές φαίνεται ότι είναι αποτελεσματικές στο να προκαλούν τη συμμόρφωση των άλλων.
Αξιολόγηση της συμμόρφωσης
Μελέτες επίσης δείχνουν ότι οι άνθρωποι τείνουν να υποεκτιμούν την πιθανότητα τα άλλα άτομα να συμμορφωθούν με τα αιτήματά τους. Αυτό ονομάζεται φαινόμενο υποτίμησης της συμμόρφωσης. Δηλαδή, οι άνθρωποι υποθέτουν συνήθως ότι οι φίλοι τους θα ανταποκριθούν στα αιτήματά τους, αλλά ότι οι ξένοι δεν θα συμμορφωθούν σε κάποιο αίτημα για βοήθεια. Ωστόσο, στην πράξη, οι ξένοι συμμορφώνονται με τα αιτήματα πιο συχνά από το αναμενόμενο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μέσα πειθούς
Φορεσιά της Σύλλης Ικονίου
thumb|Φορεσιά Ελλήνων της Σίλλης Ικονίου, Μικρά Ασία, αρχές 20ού αιώνα. Συλλογή [[Πελοποννησιακό Λαογραφικό Ίδρυμα|ΠΛΙ, Ναύπλιο]] Η φορεσιά της Σύλλης ή Σίλλης είναι η ενδυμασία που φοριόταν από τον γυναικείο πληθυσμό της μικρασιατικής κωμόπολης της Λυκαονίας (βρισκόταν σε κοντινή απόσταση από το Ικόνιο) κατά τις επίσημες περιστάσεις όπως γάμοι, γιορτές κλπ.
Περιγραφή
Η φορεσιά είχε για εσώρουχο μια φαρδιά βράκα η οποία καλυπτόταν από μια δεύτερη που ήταν κατασκευασμένη από καλύτερης ποιότητας υλικά. Το πουκάμισο ήταν λινό, λευκό και φτιαγμένο στον αργαλειό και διέθετε πλατιά μανίκια με ανοίγματα στο πλάι. Το φουστάνι φτιαχνόταν από χρυσοΰφαντο ύφασμα και πλαισιωνόταν από χρυσές δαντέλες και ταινίες. Τη φορεσιά πλαισίωναν δύο επενδύτες (εσωτερικός και εξωτερικός) από χρυσό ύφασμα που προερχόταν από την Κωνσταντινούπολη ή τη Μέση Ανατολή. Στην περιοχή της περιφέρειας δενόταν τριγωνικά ένα τριγωνικό μαντήλι (τσίπα) με τη μύτη στην πίσω πλευρά. Πάνω από το τριγωνικό μαντήλι η ζώνη. Η περιοχή του στήθους καλυπτόταν από σειρά πολύτιμων νομισμάτων που ονομάζονταν πεντόλιρα και ντούμπλες.
Εντύπωση προκαλούσε και ο κεφαλόδεσμος που τον αποτελούσαν πολλές κοτσίδες που στολίζονταν με νομίσματα και χάντρες και ένα κόκκινο τσόχινο φέσι που συνοδευόταν από ένα χρυσοκέντητο τριγωνικό μαντήλι. Άλλα εξαρτήματα τα οποία συμπλήρωναν τον κεφαλόδεσμο ήταν τα διάφορα σκουλαρίκια και ενίοτε ένα περιδέραιο.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ελληνικές φορεσιές Κατηγορία:Μικρά Ασία Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός
Πελοπόννησος (εφημερίδα)
thumb|Το πρώτο φύλλο της εφημερίδας Η Πελοπόννησος είναι ημερήσια εφημερίδα της Πάτρας. Πρόκειται για μια από τις παλαιότερες εφημερίδες στην Ελλάδα και είναι από τα σημαντικότερα μέσα ενημέρωσης στη δυτική Ελλάδα. Η εφημερίδα κυκλοφορεί στους νομούς Αχαΐας, Ηλείας, Αιτωλοακαρνανίας καθώς και στην Αθήνα.
Ιστορία της εφημερίδας
Σήμερα εκδότης και διευθύνων σύμβουλος της εφημερίδας είναι ο Θεόδωρος Η. Λουλούδης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης την Πάτρα Κατηγορία:Εφημερίδες στην ελληνική γλώσσα Κατηγορία:Αντιβενιζελικοί
Ινάρι Όκαμι
Το Ινάρι Όκαμι (稲荷大神, επίσης Οϊνάρι) είναι το ιαπωνικό κάμι των αλεπούδων, της γονιμότητας, του ρυζιού, του τσαϊού και του σάκε, της γεωργίας και της βιομηχανίας, της γενικής ευημερίας και της κοσμικής επιτυχίας και ένα από τα κυριότερα κάμι του Σιντοϊσμού. Στην πρώιμη Ιαπωνία, το Ινάρι ήταν επίσης ο προστάτης των ξιφουργών και των εμπόρων. Αντιπροσωπεύεται ως αρσενικό, θηλυκό ή ανδρόγυνο, το Ινάρι μερικές φορές θεωρείται ως μια συλλογή τριών ή πέντε ατομικών κάμι. Το Ινάρι φαίνεται να λατρευόταν από τότε που ιδρύθηκε ένα ιερό στο όρος Ινάρι το 711 μ.Χ., αν και μερικοί μελετητές πιστεύουν ότι η λατρεία άρχισε στα τέλη του 5ου αιώνα.
Από τον 16ο αιώνα το Ινάρι είχε γίνει ο προστάτης των σιδηρουργών και των πολεμιστών και η λατρεία του Ινάρι εξαπλώθηκε στην Ιαπωνία κατά την περίοδο Έντο. Το Ινάρι είναι δημοφιλής φιγούρα στις Σιντοϊστικές και Βουδιστικές πεποιθήσεις στην Ιαπωνία. Περισσότερο από το ένα τρίτο (32.000) των Σιντοϊστικών ιερών στην Ιαπωνία είναι αφιερωμένα στο Ινάρι. Οι σύγχρονες εταιρείες, όπως η εταιρεία καλλυντικών Shiseido, εξακολουθούν να τιμούν το Ινάρι ως προστάτη κάμι, με ιερά πάνω στα κεντρικά της εταιρίας τους.
Οι αλεπούδες του Ινάρι, ή αλλιώς κιτσούνε, είναι καθαρά λευκά και δρουν ως αγγελιοφόροι του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Θεότητες της γονιμότητας Κατηγορία:Θεότητες της τύχης Κατηγορία:Θεότητες της υγείας Κατηγορία:Θεότητες της μεταλλουργίας
Αυστραλασία
thumb|right|Αυστραλασία Η Αυστραλασία φέρεται ως πολιτικό - γεωγραφικός και μόνο όρος, χωρίς καμία ιδιαίτερη πολιτική προέκταση, της περιοχής του ΝΔ. Ειρηνικού Ωκεανού που περιλαμβάνει την Αυστραλία, τη Νέα Ζηλανδία, τη Νέα Γουινέα και πολλά μικρότερα νησιωτικά συμπλέγματα - αρχιπελάγη της περιοχής αυτής, τα περισσότερα των οποίων βρίσκονται νότια - νοτοανατολικά (Ν.ΝΑ.) της Ινδονησίας.
Από πολιτικής και πολιτιστικής άποψης, η ονομασία αυτή έχει μικρή πρακτικότητα, καθώς ενώ και η Αυστραλία και η Νέα Ζηλανδία είναι σχετικά πλούσιες, κυρίαρχα αγγλόφωνες χώρες και όμοιες σε πολλούς τομείς, μοιράζονται λίγα κοινά με τις άλλες χώρες στην περιοχή. Ο όρος δεν είναι δημοφιλής στη Νέα Ζηλανδία επειδή φαίνεται να δίνει έμφαση στην Αυστραλία και να υπαινίσσεται φαινομενικά πως η περιοχή είναι μέρος της Ασίας. Αντιθέτως, προτιμάται ο όρος Ωκεανία, αν και αυτός έχει μια μάλλον διαφορετική σημασία, και συχνά η Αυστραλία θεωρείται από τους Νεο Ζηλανδούς πως δεν είναι μέρος της Ωκεανίας.
Από βιολογικής απόψεως όμως, η Αυστραλασία είναι μια διακριτή περιοχή με κοινή εξελικτική ιστορία και πολλά μοναδικά φυτά και ζώα, μερικά εκ των οποίων κοινά σε ολόκληρη την περιοχή, ενώ άλλα ιδιαίτερα σε συγκεκριμένα μέρη αλλά με κοινή γενεαλογία.
Η βιολογική διαχωριστική γραμμή από την Ασία είναι η Γραμμή Γουάλλας, που αντιπροσωπεύει τα όρια μεταξύ των δύο ηπειρωτικών πλακών. Τα Σουλαουέζι και Λομπόκ βρίσκονται στα ανατολικά, στην Αυστραλασιανή πλευρά της γραμμής και το Βόρνεο και Μπαλί βρίσκονται στη δυτική, την Ασιατική πλευρά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ωκεανία Κατηγορία:Ειρηνικός Ωκεανός
Γιάννης Κουράκος
Ο Γιάννης Κουράκος, είναι Έλληνας ηλεκτρολόγος μηχανικός, πολιτικός και πρώην βουλευτής της Νέας Μεταρρυθμιστικής Ριζοσπαστικής Ανασυγκρότησης.
Βιογραφικά Στοιχεία
Ο Γιάννης Κουράκος γεννήθηκε στον Πειραιά στις 20 Νοεμβρίου 1956, ενώ η καταγωγή του είναι από την Μάνη και συγκεκριμένα την Γαρδενίτσα. Σπούδασε Ηλεκτρικός Μηχανικός, ενώ εργάστηκε για πολλά χρόνια στην Τεχνική Υπηρεσία του Ελληνικού Κοινοβουλίου. Ακόμα ήταν Έκτακτος Καθηγητής του Τ.Ε.Ι. Χαλκίδας και του Τ.Ε.Ι. Πειραιά από το 1984 έως το 2004.
Το 1983, εξελέγη Γενικός Γραμματέας της Ο.Ν.Ν.Ε.Δ. Αμφιάλης. Το 1984, εξελέγη πρόεδρος της Τοπικής Οργάνωσης της Νέας Δημοκρατίας Αμφιάλης. Το 1990 εξελέγη πρόεδρος της Νομαρχιακής Επιτροπής της Ν.Δ. της Β΄ Εκλογικής Περιφέρειας Πειραιά, θέση την οποία διατήρησε έως το 1998. Το 2007 εξελέγη Αναπληρωτής Γραμματέας των πρώην Βουλευτών και πολιτευτών της Νέας Δημοκρατίας. Από το 1993 έως το 2012, συμμετείχε στην Κεντρική Επιτροπή της Ν.Δ.
Το 2004 εξελέγη για πρώτη φορά Βουλευτής του Ελληνικού Κοινοβουλίου στην Β΄ Εκλογική Περιφέρεια του Πειραιά με την Νέα Δημοκρατία, έως το 2007.
Στις 24 Φεβρουαρίου 2012, αποχώρησε από την Νέα Δημοκρατία, συμμετέχοντας στην ίδρυση του κόμματος των Ανεξαρτήτων Ελλήνων, μαζί με τον Πάνο Καμμένο.
Στις Εθνικές Εκλογές Μαΐου και Ιουνίου 2012, εξελέγη πρώτος σε σταυρούς Βουλευτής Β΄ Πειραιώς με τους ΑΝ.ΕΛ., ανέλαβε Αναπληρωτής Γραμματέας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του κόμματος.
Στις 21 Μαρτίου 2013, μαζί με τον Χρήστο Ζώη και τους υπόλοιπους αποχωρήσαντες από τους ΑΝ.ΕΛ., τον περασμένο Δεκέμβριο, ίδρυσαν νέο πολιτικό κόμμα, τη Νέα Μεταρρυθμιστική Ριζοσπαστική Ανασυγκρότηση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τους Ανεξάρτητους Έλληνες Κατηγορία:Βουλευτές Β΄ Πειραιά
Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1936-37
Η Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1936-37 ήταν η 3η έκδοση της Α΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κέρδισε o ΑΠΟΕΛ για 2η φορά στην ιστορία του.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας 1936-37 συμμετείχαν 7 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Δεν ίσχυσε η διαβάθμιση στη Β΄ κατηγορία (στην οποία συμμετείχαν οι αναπληρωματικές ομάδες των ομάδων της Α΄ κατηγορίας).
Σύστημα βαθμολόγησης
Η νίκη βαθμολογείτο με 2 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό.
Αλλαγές σε σχέση με την προηγούμενη περίοδο
Σε σχέση με το πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας 1935-36, στο πρωτάθλημα της περιόδου 1936-37 δεν συμμετείχε η Ε.Π.Α. Λάρνακας, η οποία δεν δήλωσε συμμετοχή.
Ομάδες, στάδια και τοποθεσίες
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα και τα στάδια που χρησιμοποίησαν.
Βαθμολογία
Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν:
1Ο ΑΠΟΕΛ αναδείχθηκε πρωταθλητής λόγω καλύτερης διαφοράς τερμάτων.
Αποτελέσματα
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1936-1937
Πέτερ Τόμκα
Ο Πέτερ Τόμκα (γεννημένος την 1η Ιουνίου 1956) είναι Σλοβάκος δικαστής του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης. Πριν από την εκλογή του στο ICJ το 2003, ο Τόμκα ήταν Σλοβάκος διπλωμάτης.
Νεανικά χρόνια και εκπαίδευση
Γεννήθηκε στην Μπάνσκα Μπίστριτσα της Τσεχοσλοβακίας. Κέρδισε πτυχία LLM και PhD από το Πανεπιστήμιο του Καρόλου στην Πράγα το 1979 και το 1985 αντίστοιχα. Επιπλέον, έχει πραγματοποιήσει σπουδές στη Σχολή Διεθνούς Δικαίου και Διεθνών Σχέσεων στο Κίεβο της Ουκρανίας, στο Institut du droit de la paix et du développement στη Νίκαια της Γαλλίας, στο Ινστιτούτο Διεθνούς Δημοσίου Δικαίου και Διεθνών Σχέσεων στη Θεσσαλονίκη, στην Ελλάδα και στην Ακαδημία Διεθνούς Δικαίου της Χάγης στην Ολλανδία.
Καριέρα
Το 1986, εντάχθηκε στο Υπουργείο Εξωτερικών της Τσεχοσλοβακίας ως Βοηθός Νομικός Σύμβουλος, και το 1990 προήχθη στον Προϊστάμενο του Τμήματος Δημόσιου Διεθνούς Δικαίου του Υπουργείου. Το επόμενο έτος, μεταφέρθηκε στην αποστολή των Ηνωμένων Εθνών της χώρας, όπου υπηρέτησε ως Νομικός Σύμβουλος. Μετά τη διάσπαση της Τσεχοσλοβακίας, διετέλεσε Αναπληρωτής Μόνιμος Αντιπρόσωπος της Σλοβακίας από το 1993 έως το 1994. Από το 1994 έως το 1997, υπηρέτησε ως Πρέσβης της Σλοβακίας στα Ηνωμένα Έθνη. Επιστρέφοντας στο Υπουργείο Εξωτερικών, διετέλεσε Διευθυντής του Τμήματος Διεθνούς Δικαίου από το 1997 έως το 1998, όταν μετέβη στη θέση του Γενικού Διευθυντή Διεθνών Νομικών και Προξενικών Υποθέσεων. Μετά από ένα χρόνο σε αυτό το αξίωμα, διορίστηκε ξανά ως Πρέσβης του ΟΗΕ της Σλοβακίας, υπηρετώντας εκεί μέχρι το διορισμό του στο Δικαστήριο. Κατείχε επίσης μία θέση στην Επιτροπή Διεθνούς Δικαίου μεταξύ 1999 και 2002. Είναι μέλος της Σλοβακικής Εταιρείας Διεθνούς Δικαίου και είναι επίτιμος Πρόεδρος του οργανισμού από το 2003. Είναι επίσης μέλος της Αμερικανικής Εταιρείας Διεθνούς Δικαίου και της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Διεθνούς Δικαίου.
Ο Τόμκα εξελέγη στο ICJ από τη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών και το Συμβούλιο Ασφαλείας. Η πρώτη θητεία του ξεκίνησε στις 6 Φεβρουαρίου 2003.
Οι δικαστές του ICJ εξέλεξαν τον Τόμκα ως αντιπρόεδρό τους στις 6 Φεβρουαρίου 2009.
Το 2011 ο Τόμκα επανεκλέχθηκε για δεύτερη εννεαετή θητεία στο ICJ από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ και το Συμβούλιο Ασφαλείας. Το 2020 επανεκλέχθηκε για τρίτη εννεαετή θητεία στο ICJ.
Τον Φεβρουάριο του 2012, ο Τόμκα εξελέγη Πρόεδρος του Δικαστηρίου για τριετή θητεία από τις 6 Φεβρουαρίου 2012 έως το 2015.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Σλοβάκοι δικαστές Κατηγορία:Σλοβάκοι επιστήμονες Κατηγορία:Δικαστικοί ανά εθνικότητα Κατηγορία:Πρόεδροι του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης
NGC 6905
Το NGC 6905 είναι πλανητικό νεφέλωμα το οποίο απέχει 4.700 έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό Δελφίν. Το ανακάλυψε ο Ουίλιαμ Χέρσελ (William Herschel) το 1784. Το πλανητικό νεφέλωμα αυτό έχει το παρατσούκλι «γαλάζια λάμψη», λόγω του χρώματός του και είναι ορατό με τηλεσκόπιο 6 ιντσών ή μεγαλύτερο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
6905 Κατηγορία:Πλανητικά νεφελώματα Κατηγορία:Δελφίν (αστερισμός)
Δουκάτα της Σιλεσίας
Τα Δουκάτα της Σιλεσίας ήταν περισσότερα από είκοσι διαιρεμένες περιοχές της Σιλεσίας που σχηματίστηκαν μεταξύ του 12ου και του 14ου αιώνα από τη διάλυση του Δουκάτου της Σιλεσίας, τότε τμήμα του Βασιλείου της Πολωνίας. Το 1335, τα δουκάτα παραχωρήθηκαν στο Βασίλειο της Βοημίας, βάσει της Συνθήκης του Τρέντσεν. Στη συνέχεια, μέχρι το 1742, η Σιλεσία ήταν ένα από τα εδάφη της στέμματος της Βοημίας και βρισκόταν στην Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.
Το μεγαλύτερο μέρος της Σιλεσίας προσαρτήθηκε από τον Βασιλιά της Πρωσίας Φρειδερίκο Β΄ βάσει της Συνθήκης του Βερολίνου το 1742. Μόνο το Δουκάτο του Τέσεν, το Δουκάτο του Τρόπαου και το Δουκάτο της Νύσας παρέμειναν υπό τον έλεγχο του Βοημιακού στέμματος και ως εκ τούτου ήταν γνωστό ως το Δουκάτο τηε Άνω και Κάτω Σιλεσίας έως το 1918.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία της Σιλεσίας
Συνθήκη της Αμιένης
Η Συνθήκη της Αμιένης αποτελεί μία πολύ σημαντική και ιστορική συνθήκη ειρήνης στον Ευρωπαϊκό χώρο γενικότερα. Η συνθήκη αυτή συνομολογήθηκε και υπογράφηκε μεταξύ των τότε Μεγάλων Δυνάμεων στο μέγαρο του Δημαρχείου της Γαλλικής πόλης Αμιένη στις 23 Μαΐου του 1802. Η Συνθήκη αυτή αφορούσε επίσης και τμήμα του ελλαδικού χώρου.
Με τη συνθήκη της Αμιένης έλαβε τέλος ο πόλεμος του Β΄ Συνασπισμού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αμιένης Αμιενη Αμιενης Αμιενης Αμιενη Κατηγορία:Πόλεμοι της Γαλλικής Επανάστασης Κατηγορία:Ιστορία των Επτανήσων Κατηγορία:Ιστορία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Ιστορία της Μάλτας Κατηγορία:Ιστορία της Αιγύπτου Κατηγορία:Ιστορία της Σρι Λάνκα Κατηγορία:Τρινιντάντ και Τομπάγκο Κατηγορία:Γαλλική Γουιάνα Κατηγορία:Ιστορία της Ιταλίας
Μλίμπα
Η Μλίμπα (Αγγλικά ή Σουαχίλι: Mlimba), είναι μικρή πόλη (Μεικτό Τμήμα) στην Περιοχή Κιλομπέρο (Kilombero District), στην Περιφέρεια Μορογκόρο (Morogoro Region), στις πεδιάδες της κεντρικής Τανζανίας.
Σύμφωνα με την απογραφή του 2002, ο πληθυσμός στη Μλίμπα ήταν 32.799 άτομα, το 2012, αυξήθηκαν σε 38.108 άτομα και το 2016 ήσαν 34.970 άτομα.
Στη Μλίμπα εδρεύει το “Mlimba Institute of Health and Allied Sciences”, το νέο ιδιωτικό ινστιτούτο που εστίασε όλες τις προσπάθειές του στην παραγωγή ικανών, εξειδικευμένων, ενημερωμένων και αξιόπιστων φορέων ανθρώπινων πόρων για τους πάροχους υγειονομικής περίθαλψης στην Τανζανία. Το εν λόγω Ινστιτούτο, απέχει περίπου 3 χλμ. από το σιδηροδρομικό σταθμό της Μλίμπα, 150 χλμ. από την Ιφακάρα (Ifakara), 205 χλμ. από το Μικούμι (Mikumi), 293 χλμ. από το Μορογκόρο (Morogoro) και 435 χλμ. από το Νταρ ες Σαλάαμ (Dar es Salaam).
Κλίμα
Το κλίμα είναι αυτό της τροπικής σαβάνας, υγρό.
Μεταφορές
Η Μλίμπα εξυπηρετείται σιδηροδρομικώς δια του Σιδηροδρομικού Οργανισμού Τανζανίας (Tanzania Railways Corporation). Από το σταθμό, η γραμμή αφήνει τις πεδιάδες και εισέρχεται σε ορεινή περιοχή.
Σύμφωνα με τη Railway Gazette International, προτάθηκε μια σιδηροδρομική διασταύρωση μακριά από τον σταθμό.
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." /> <references group="Παρ. Σημ." />
Παραπομπές
Κατηγορία:Τμήματα της Τανζανίας Κατηγορία:Τμήματα της Περιφέρειας Μορογκόρο Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Περιφέρεια Μορογκόρο
Ταχιρίδες
Οι Ταχιρίδες (περσικά: سلسله‏ی طاهریان) ήταν δυναστεία φεουδαρχών περσικής προέλευσης, που κυβέρνησε την αββασιδική επαρχία του Χορασάν από το 821 ώς το 873 μ.Χ., και την πόλη της Βαγδάτης από το 820 μέχρι το 891. Η δυναστεία ιδρύθηκε από τον Ταχίρ ιμπν Χουσεΐν, στρατηγό στην υπηρεσία του Αββασίδη χαλίφη Αλ-Μαμούν. Η πρωτεύουσά τους στο Χορασάν ήταν αρχικώς η πόλη Μερβ, ενώ αργότερα αυτή μεταφέρθηκε στη Νισαπούρ. Οι Ταχιρίδες απολάμβαναν υψηλό βαθμό αυτονομίας στη διακυβέρνηση του Χορασάν, παρόλο που παρέμειναν υποτελείς στο Χαλιφάτο των Αββασιδών και δεν ήταν ανεξάρτητοι κυβερνήτες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μουσουλμανικές δυναστείες Κατηγορία:Ιστορία του Ιράν Κατηγορία:Περσία Κατηγορία:Πρώην κράτη της Ασίας Κατηγορία:Πρώην εμιράτα
NGC 2613
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2613 Κατηγορία:Σπειροειδείς γαλαξίες Κατηγορία:Πυξίς (αστερισμός)
Ολυμπιακός Βόλου (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Ο '''Α.Σ. Ολυμπιακός Βόλου 1937''' είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στην πόλη του Βόλου, στη Μαγνησία, όπου και βρίσκονται οι έδρες των τμημάτων του. Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 1937 και αγωνίζεται με χρώματα το κόκκινο και το λευκό. Στο εμβλημά του απεικονίζεται ένας δαφνοστεφανομένος έφηβος
Έδρα όλων των τμημάτων καλαθοσφαίρισης του Ολυμπιακού αποτελεί το Κλειστό Γυμναστήριο του Ε.Α.Κ. Βόλου, χωρητικότητας 1.200 θεατών, στην περιοχή της Νέας Δημητριάδας. Η γυναικεία ομάδα καλαθοσφαίρισης, που είναι ενεργή από τη δεκαετία του 1970, αποτελεί νομικά ένα από τα ερασιτεχνικά τμήματα του συλλόγου.
Συμμετοχές στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα (Δεκαετία '70)
Από το 1973 στην περιοχή της Θεσσαλίας ξεκίνησαν να λειτουργούν δύο Τοπικές Επιτροπές Καλαθοσφαίρισης, μία για τη Μαγνησία με έδρα το Βόλο και μία για την Κεντροδυτική Θεσσαλία με έδρα τη Λάρισα. Ο Ολυμπιακός Βόλου τυπικά υπαγόταν στην πρώτη.
Ήταν, ωστόσο, μέσω του Πρωταθλήματος Θεσσαλονίκης, που συμμετείχε για τρεις συνεχόμενες χρονιές στο γυναικείο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα: τον Οκτώβριο του 1975, το Σεπτέμβριο του 1976 και τον Ιούλιο του 1977. Στις τρεις αυτές διοργανώσεις συμμετείχαν κάθε φορά 5 ομάδες που αναμετρήθηκαν μεταξύ τους από μία φορά. Ο Ολυμπιακός Βόλου δεν κατάφερε να πετύχει καμία νίκη, τερματίζοντας και στις τρεις περιστάσεις στην 5η και τελευταία θέση με 4 ήττες παθητικό.
Η επόμενη χρονιά, 1977-78, αποτελεί σταθμό στην ιστορία του συλλόγου, αλλά και του θεσσαλικού μπάσκετ ευρύτερα, καθώς ο Ολυμπιακός κατέκτησε το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα με προπονητή τον Τάκη Παπουτσή. Το επίτευγμα είναι μοναδικό για τα χρονικά της Μαγνησίας αφού ακόμη και σήμερα αυτή η ομάδα είναι η μοναδική βολιώτικη που έφτασε σε κατάκτηση πανελληνίου πρωταθλήματος σε οποιοδήποτε ομαδικό σπορ. Παίκτριες της ομάδας τη χρονιά αυτή ήταν οι: Μαρίνα Πανταζή, Πόπη Σταμάτη, Πόπη Παρασχάκη, Ελένη Καθηνιώτη, Γιούλα Σακκελαροπούλου, Αγγελική Βούρου, Άντρη Παυλίδου, Σοφία Χαδουλού, Σέβη Χριστοδούλου, Εύη Μάργαρη και Πετρούλα Παπανικολάου.
Στις 2 και 9 Νοεμβρίου 1978 ο Ολυμπιακός Βόλου αγωνίστηκε για πρώτη φορά σε ευρωπαϊκή διασυλλογική διοργάνωση της FIBA Europe και συγκεκριμένα στην προκριματική φάση του «European Cup for Women's Champion Clubs». Έδωσε δύο παιχνίδια απέναντι στην ισραηλινή Ελιτζούρ Τελ Αβιβ, χάνοντας διαδοχικά στο προάστιο Χολόν του Τελ Αβίβ με σκορ 128-38 και στο Βόλο με σκορ 57-117.
Πρώιμες επιτυχίες στη Θεσσαλία (Δεκαετία '80)
Το τμήμα γυναικείας καλαθοσφαίρισης του Ολυμπιακού Βόλου συμμετείχε στα τοπικά πρωταθλήματα της Ε.Σ.ΚA. Θεσσαλίας από την εποχή της ίδρυσής της. Μάλιστα κατά την πρώτη χρονιά που διοργανώθηκαν αγώνες υπό την εποπτεία της, το 1981-82, τόσο το ανδρικό τμήμα όσο και το γυναικείο τμήμα κατέκτησαν το Πρωτάθλημα Α' Κατηγορίας Ε.Σ.ΚA.Θ. Κατά τα πρώτα εκείνα χρόνια της Ένωσης ο Ολυμπιακός Βόλου κυριάρχησε στο θεσσαλικό γυναικείο μπάσκετ επαναλαμβάνοντας το ίδιο επίτευγμα για ακόμη πέντε περιόδους: 1982–83·1985–86·1986-87·1987-88·1988-89.
Ενδιάμεσα, έλαβε χώρα το ντεμπούτο του στην Α' Εθνική Κατηγορία την αγωνιστική περίοδο 1987-88. Τον τίτλο του Πρωταθλητή Ελλάδος (τον οποίο κατέκτησε τελικά ο Σπόρτιγκ) διεκδίκησαν 12 ομάδες. Έχοντας συλλέξει 8 νίκες και 14 ήττες, η ομάδα του Βόλου κατέλαβε τη 10η θέση στην τελική κατάταξη και υποβιβάστηκε.
Περίοδος μέγιστης ακμής (Δεκαετία '90)
Την αγωνιστική περίοδο 1990-91 ο Ολυμπιακός ήταν η μία από τις 12 συνολικά ομάδες που διεκδίκησαν τον τίτλο του Πρωταθλητή Ελλάδος. Ολοκληρώνοντας τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις στην 11η θέση της βαθμολογίας, με 4 νίκες και 18 ήττες απολογισμό, γνώρισε τον υποβιβασμό.
Η επόμενη περίοδος, 1993-94, ήταν από τις επιφανέστερες και ιστορικότερες για τον Ολυμπιακό Βόλου καθώς αναδείχθηκε Δευτεραθλητής Ελλάδος. Απέναντι σε 13 αντιπάλους συγκέντρωσε 18 νίκες και 8 ήττες. Αξιοσημείωτα ήταν η μοναδική ομάδα που νίκησε τον Πρωταθλητή Σπόρτιγκ, που έχασε μετά από 44 σερί νίκες στο Κλειστό Γυμναστήριο του Βόλου. Προπονητές της ομάδας τότε ήταν η Ελένη Παπαθανασίου και ο Γιώργος Δεληκούρας με γυμναστή τον Κώστα Ξενοκώστα και μεγάλα αστέρια τις Πέπη Σατραζέμη (αρχηγός), Κατερίνα Γιαννούλη, Όλγα Έβκοβα, Σμίλια Ρατζέλοβιτς, Έφη Χατζηγιάννη, Ρένα Γεωργιτσάκη, Ελένη Στεφανίδου, Λίλα Θώδη, Γιάννα Δημητρίου, Βάσω Ρηγούλια, Ειρήνη Καρανίκα και Αθηνά Σαράντη. Οι Πέπη Σατραζέμη, Κατερίνα Γιαννούλη, Λίλα Θώδη, Γιάννα Δημητρίου είχαν κληθεί και στις εθνικές μας ομάδες. Το ΕΑΚ του Βόλου γνώριζε μέρες δόξας και κάθε Κυριακή πλημμύριζε από φιλάθλους, γεγονός πρωτόγνωρο και μοναδικό για τα δεδομένα του γυναικείου μπάσκετ. Αναμφίβολα, ήταν η πιο δυνατή έδρα του πρωταθλήματος.
Χάρις στην επιτυχία αυτή, ο Ολυμπιακός Βόλου έλαβε το φθινόπωρο του 1994 το δεύτερο ευρωπαϊκό του εισιτήριο, αυτή τη φορά για τη δεύτερη τη τάξει διοργάνωση, εκείνη του «European Cup Liliana Ronchetti». Στη διοργάνωση αυτή, όπου αγωνίστηκε με την επωνυμία A.O. Ethnikos Olympiakos, ξεπέρασε επιτυχώς δύο Προκριματικούς Γύρους, αποκλείοντας διαδοχικά τη σλοβένικη Odeja-Marmor (49-87 νίκη εκτός, 84-46 νίκη εντός) και την ουγγρική DKSK BorsodChem (71-70 νίκη εντός, 80-80 εκτός). Στη συνέχεια αγωνίστηκε στη «Φάση των 16», αντιμετωπίζοντας σε Όμιλο την ισπανική Κάχα Ρουράλ (79-86 ήττα εντός, 89-51 ήττα εκτός), ιταλική Ιζάμπ Ένερτζι (49-85 ήττα εντός, 77-54 ήττα εκτός) και τη γαλλική Ταρμπ (87-69 ήττα εντός, 61-95 ήττα εκτός). Στο σημείο αυτό ολοκληρώθηκε η πορεία του Ολυμπιακού στο θεσμό.
Σε ό,τι αφορά το εγχώριο Πρωτάθλημα Ελλάδος της περιόδου 1994-95, η ομάδα συγκέντρωσε 17 νίκες και 9 ήττες. Αποτέλεσμα ήταν η κατάληψη της επίσης αξιοσημείωτης 3ης θέσης (σε σύνολο 14 ομάδων). Παρατηρήθηκε ισοβαθμία με τον Απόλλωνα Καλαμαριάς, ωστόσο η ομάδα της Θεσσαλίας τοποθετήθηκε υψηλότερα βάσει των μεταξύ τους αποτελεσμάτων. Η ομάδα του Βόλου έγραψε ιστορία και πραγματοποίησε μέχρι και σήμερα τις μεγαλύτερες επιτυχίες στην ιστορία του θεσσαλικού μπάσκετ.
Το Σεπτέμβριο του 1995 ο Ολυμπιακός Βόλου πήρε μέρος για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά στο «Ronchetti Cup», ωστόσο έδωσε μόλις δύο παιχνίδια στα πλαίσια των προκριματικών και συγκεκριμένα απέναντι στη γερμανική Sportclub με έδρα την πόλη Όσναμπρικ. Εκτός έδρας γνώρισε την ήττα με σκορ 77-63, ενώ στο Βόλο επικράτησε με σκορ 66-58. Ωστόσο, επειδή δεν κάλυψε τη διαφορά του πρώτου αγώνα, η πορεία του τερματίστηκε στο σημείο αυτό.
Επιπλέον, τον επόμενο μήνα αγωνίστηκε για πρώτη φορά στην ιστορία του στο νεοσύστατο θεσμό του γυναικείου Κυπέλλου Ελλάδος, ξεκινώντας απευθείας από την 1η Αγωνιστική της Β' Φάσης. Υπέκυψε στην πίεση του Αστέρα Εξαρχείων με σκορ 66-69 και αποκλείστηκε από τη συνέχεια.
Στο Πρωτάθλημα της Α' Εθνικής τη χρονιά 1995-96 η ομάδα δεν διέγραψε την καλή πορεία των προηγούμενων ετών. Αντίθετα στον τελικό βαθμολογικό πίνακα βρέθηκε στη 12η θέση σε σύνολο 14 ομάδων, πάνω, όμως, από τη ζώνη του υποβιβασμού. Ο απολογισμός της περιόδου ήταν 9 νίκες και 17 ήττες, ενώ παρατηρήθηκε τριπλή ισοβαθμία μεταξύ του Ολυμπιακού, του Θριάμβου Αθηνών και του Αστέρα Εξαρχείων.
Την επόμενη αγωνιστική περίοδο, 1996-97, η ομάδα του Βόλου βελτιώθηκε, ολοκληρώνοντας τις αγωνιστικές της υποχρεώσεις στην 8η θέση της τελικής βαθμολογίας, χωρίς να κινδυνέψει η παραμονή της στην Κατηγορία. Συγκέντρωσε 12 νίκες και 14 ήττες, όσες και ο Ηρακλής Θεσσαλονίκης, βάσει, όμως, των επόμενων κριτηρίων κατάταξης τοποθετήθηκε μία θέση χαμηλότερα από αυτόν. Παρόλο που δεν διακρίθηκε στο Πρωτάθλημα, στο θεσμό του Κυπελλου ο Ολυμπιακός Βόλου πραγματοποίησε την καλύτερη μέχρι σήμερα εμφάνιση της ιστορίας του. Αρχικά απέκλεισε στη 2η Αγωνιστική της Β' Φάσης την Αγία Παρασκευή με σκορ 75-62. Στη «Φάση των 8» ξεπέρασε το εμπόδιο του Ηρακλή με σκορ 72-62, ενώ στους Ημιτελικούς επικράτησε του Γ.Α.Σ. Κομοτηνή με σκορ 75-69. Στις 9 Απριλίου 1997 ο Ολυμπιακός Βόλου έλαβε μέρος στο Μεγάλο Τελικό του Κυπέλλου Ελλάδος που διοργανώθηκε στην Κατερίνη. Εκεί έχασε για ένα καλάθι το τρόπαιο από τον Απόλλωνα Καλαμαριάς, με το παιχνίδια να λήγει 57-55. Προπονητής ήταν τη χρονιά αυτή ο παλαιός καλαθοσφαιριστής Αντώνης Μυριτζής και παίκτριες οι Έβκοβα, Γκαντ, Καποσούζη, Λαχανά, Γιαννοπούλου, Θώδη, Τσαμπούρη.
Την αγωνιστική περίοδο 1997-98 έλαβε χώρα μεγάλη αναδιοργάνωση των κατηγοριών, με την Α' Εθνική να παραδίδει τη σκυτάλη στην Α1 Εθνική και τις ομάδες του κορυφαίου Πρωταθλήματος να μειώνονται σε 12 στον αριθμό. Στο πλαίσιο αυτό, ο Ολυμπιακός συγκέντρωσε 8 νίκες και 14 ήττες χωρίς να προκύψει ισοβαθμία. Στην τελική βαθμολογική κατάταξη τοποθετήθηκε στην 9η θέση. Σε ό,τι αφορά το Κύπελλο Ελλάδος, η ομάδα του Βόλου ξεκίνησε απευθείας στη «Φάση των 16» όπου και αποκλείστηκε με σκορ 101-63 από το Σπόρτιγκ.
Την επόμενη χρονιά, 1998-99, έγινε φανερό πως ο σύλλογος έκλεινε έναν μεγάλο κύκλο και παρουσίαζε σημεία κόπωσης. Στην τελική βαθμολογική κατάταξη βρέθηκε στη 12η και τελευταία θέση, έχοντας συλλέξει μόλις 4 νίκες σε 22 αγώνες. Στη διοργάνωση του Κυπέλλου, ξεκίνησε όπως και την προηγούμενη περίοδο στη «Φάση των 16», για να ηττηθεί άμεσα με σκορ 74-50 από τον Ηρακλή.
Την αγωνιστική περίοδο 1999-00 το σωματείο του Βόλου δήλωσε συμμετοχή για πρώτη φορά στην Α2 Εθνική Κατηγορία, με το κακό του πρόσωπο, εντούτοις, να επιμένει. Και πάλι το αποτέλεσμα της χρονιάς ήταν 4 νίκες και 18 ήττες, με την ομάδα να καταλαμβάνει για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά τη 12η και τελευταία θέση (η κατηγορία τότε διοργανωνόταν με έναν Όμιλο). Στο θεσμό του Κυπέλλου ο Ολυμπιακός ηττήθηκε στην πρεμιέρα από τον Α.Μ.Π.Σ. Προποντίς με σκορ 77-36.
Την επόμενη χρονιά, 2000-01, η ομάδα συμμετείχε στην κλήρωση της Β' Εθνικής Κατηγορίας, ωστόσο τελικά η διοίκηση του Ερασιτέχνη Ολυμπιακού Βόλου αποφάσισε το 2000 τη διάλυση του γυναικείου τμήματος καλαθοσφαίρισης.
Αναβίωση της ομάδας (2009-σήμερα)
Τον Οκτώβριο του 2010 ο Ολυμπιακός πραγματοποίησε την επανεμφάνισή του στο Κύπελλο Ελλάδος, στα πλαίσια του οποίου αγωνίστηκε με τον Αίαντα Ευόσμου στη Β' Φάση. Ξεπέρασε το εμπόδιο με επιτυχία νικώντας εκτός έδρας με σκορ 34-76. Στη συνέχεια, ωστόσο, δήλωσε αδυναμία μετάβασης στην Κρήτη για να αντιμετωπίσει τον Ο.Α. Χανίων, με αποτέλεσμα να αποκλειστεί από τη συνέχεια της διοργάνωσης. Στα πλαίσια του Πρωταθλήματος της περιόδου 2009-10 αντιμετώπισε 12 αντιπάλους, απέναντι στους οποίους κατάφερε να συλλέξει 9 νίκες και 15 ήττες. Ισοβάθμισε με τον Απόλλωνα Καλαμαριάς, όμως βάσει των μεταξύ τους αποτελεσμάτων τοποθετήθηκε υψηλότερα στην τελική βαθμολογική κατάταξη και ειδικότερα στην 10η θέση. Με τον τρόπο αυτό ο Ολυμπιακός ανανέωσε την παρουσία του στην ίδια κατηγορία για το επόμενο φθινόπωρο. Πρώτη σκόρερ της ομάδας τη χρονιά αυτή ήταν η Βουλγάρα Λίντια Μίλκοβα (393 πόντοι, 23 αγώνες, 17,08 κατά μ.ό.), ακολουθούμενη από την Τούλα Μαγαλιού (289 πόντοι, 23 αγώνες, 12,56 κατά μ.ό.). Προπονητής της ομάδας στο ξεκίνημα της χρονιάς ήταν ο Γιώργος Κοσμάτος, ενώ στη συνέχεια ανέλαβε το ρόλο του ο βοηθός του, Πάρης Λότφι.
Την αγωνιστική περίοδο 2011-12 ο Ολυμπιακός Βόλου αγωνίστηκε για πρώτη φορά μετά την επαναλειτουργία του τμήματος στην Α2 Εθνική Κατηγορία. Εντάχθηκε στον Όμιλο Βορρά στον οποίο συμμετείχαν 12 ομάδες στο σύνολο. Οι αγωνιστικές υποχρεώσεις της χρονιάς ξεκίνησαν με το Κύπελλο Ελλάδος, στην πρεμιέρα του οποίου οι βολιώτισσες ηττήθηκαν εντός έδρας με σκορ 55-72 από τον Παναθλητικό Συκεών. Σε ό,τι αφορά το Πρωτάθλημα, η λήξη της τελευταίας αγωνιστικής βρήκε την ομάδα στην κορυφή του βαθμολογικού πίνακα με 20 νίκες και 2 ήττες. Η κατάκτηση αυτή του Πρωταθλήματος της Α2 Εθνικής έδωσε στην ομάδα το δικαίωμα της επιστροφής στην Α1 Εθνική το επόμενο φθινόπωρο. Τη χρονιά αυτή κάθισαν στον πάγκο της ομάδας δύο προπονητές, οι Γιώργος Βλιώρας (μέχρι τον Ιανουάριο) και Φώνης Μαυρομιχάλης (μέχρι το Σεπτέμβρη του 2012).
Στη διάρκεια του καλοκαιριού ο Ερασιτέχνης Ολυμπιακός Βόλου αντιμετώπισε σειρά προβλημάτων που οδήγησαν στην αλλαγή του διοικητικού του συμβουλίου τον Αύγουστο μετά από παραίτηση του παλαιού.
Την αγωνιστική περίοδο 2013-14 ο Ολυμπιακός επέστρεψε στο Πρωτάθλημα της Α2 Εθνικής Κατηγορίας, λαμβάνοντας μέρος στους αγώνες για τον Όμιλο Βορρά. Τη θέση του προπονητή διατήρησε ο Μιχάλης Καπουρνιώτης. Η αγωνιστική δράση ξεκίνησε για την ομάδα με το θεσμό του Κυπέλλου, όπου ο βολιώτικος σύλλογος σημείωσε δύο νίκες στην Α' Φάση προτού αποκλειστεί κατά τη «Φάση των 16». Ειδικότερα, απέκλεισε διαδοχικά την Α.Γ.Ε. Πιερίας με σκορ 50-71 και τον Α.Ο. Σερρών με σκορ 55-50, προτού γνωρίσει την ήττα με σκορ 41-64 από τον Ίκαρο Καλλιθέας. Σε ό,τι αφορά το Πρωτάθλημα, έχοντας συγκεντρώσει 18 νίκες και 4 ήττες, ο βολιώτικος σύλλογος κατέλαβε τη 2η θέση του τελικού βαθμολογικού πίνακα. Μετά τη λήξη του Πρωταθλήματος, ο Ολυμπιακός Βόλου αντιμετώπισε σε αγώνα μπαράζ την ομάδα που βρέθηκε στην αντίστοιχη θέση της βαθμολογίας στον Όμιλο Νότου, το Σπόρτιγκ Αθηνών, προκειμένου να καθοριστεί ποια ομάδα έχει προτεραιότητα για άνοδο στην Α1 Εθνική σε περίπτωση που κάποιο από τα σωματεία που δικαιούνται να συμμετάσχουν σε αυτή αποχωρήσει οικειοθελώς. Στον αγώνα, ο οποίος διεξήχθη στο Κλειστό Γυμναστήριο της Αταλάντης, ο Ολυμπιακός επικράτησε με σκορ 63-60. Πράγματι στις αρχές Ιουλίου ο Άρης Θεσσαλονίκης ανακοίνωσε την απόσυρσή του για οικονομικούς λόγους από την κορυφαία κατηγορία, παραχωρώντας στον Ολυμπιακό τη θέση του.
Τη χρονιά 2014-15 ο Ολυμπιακός προσέθεσε στο ιστορικό του μια ακόμη χρονιά στο κορυφαίο τη τάξει Πρωτάθλημα, στο οποίο συμμετείχαν 10 ομάδες. Σε ό,τι αφορά το Κύπελλο Ελλάδος, οι ερυθρόλευκες προκρίθηκαν απευθείας στη «Φάση των 16», ωστόσο δεν κατάφεραν να πετύχουν καμία νίκη. Συγκεκριμένα υπέκυψαν στην πίεση της Τερψιθέας Γλυφάδας με σκορ 70-56 και αποκλείστηκαν. Απολογισμός της κανονικής περιόδου του Πρωταθλήματος για την ομάδα ήταν 5 νίκες και 13 ήττες, με αποτέλεσμα να βρεθεί η ομάδα στην 9η και προτελευταία θέση της βαθμολογίας. Στη συνέχεια κλήθηκε να αντιμετωπίσει τον 8ο Αθηναϊκό στη διαδικασία των Play-Outs ώστε να αποφύγει τον υποβιβασμό. Ο Αθηναϊκός και ο Ολυμπιακός Βόλου είχαν αμφότεροι κερδίσει το εντός έδρας παιχνίδι τους (81-67, 62-60 τα σκορ) κατά την κανονική περίοδο και συνεπώς χρειάζονταν τουλάχιστον δύο νίκες για να παραμείνουν στην κατηγορία. Η ομάδα του Βύρωνα ήταν αυτή που νίκησε σε δύο διαδοχικά ματς (83-45, 48-75), στέλνοντας τις Βολιώτισσες στην Α2 Εθνική μετά από μια επεισοδιακή χρονιά στη μεγάλη κατηγορία. Αξίζει να σημειωθεί πως ο Ολυμπιακός Βόλου ήρθε σε δικαστική διαμάχη με τον Π.Α.Ο.Κ. στα τέλη της χρονιάς, η οποία έφτασε μέχρι το Α.Σ.Ε.Α.Δ. και το Συμβούλιο της Επικρατείας, η οποία είχε σαν αποτέλεσμα την αναβολή της διαδικασίας των Play-Outs μέχρι την εκδίκαση της τελικής απόφασης (που τελικά ήταν υπέρ του Ολυμπιακού Βόλου). Προπονητής τη χρονιά αυτή ήταν στο Βόλο ξανά ο Καπουρνιώτης, ενώ στην κορυφή των σκόρερς για την ομάδα την Κανονική Περίοδο βρέθηκε η Ελληνίδα Ευτυχία Δεληγιάννη (188 πόντοι, 16 αγώνες, 11,75 μ.ό.) Την τελευταία ακολούθησε στενά η Νίκη Ζέρβα (183 πόντοι, 15 αγώνες, 12,2 μ.ό.).
Την επόμενη περίοδο, 2015-16, ο Ολυμπιακός εντάχθηκε στον Όμιλο Βορρά της Α2 Εθνικής, όπου διεκδίκησε την άνοδο απέναντι σε 11 ομάδες. Η πορεία του στο Κύπελλο Ελλάδος ξεκίνησε και σταμάτησε στην Α' Φάση, όπου και ηττήθηκε με σκορ 61-70 εντός έδρας από τον Άρη Θεσσαλονίκης. Στα πλαίσια του Πρωταθλήματος συγκέντρωσε 17 νίκες και 5 ήττες, με αποτέλεσμα να ολοκληρώσει τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις στην 3η θέση του τελικού βαθμολογικού πίνακα. Στη συνέχεια, έλαβε μέρος σε αγώνα μπαράζ με τον 3ο του Ομίλου Νότου προκειμένου να διαμορφωθεί σειρά προτεραιότητας ανόδου στην Α1 Εθνική προς κάλυψη έκτακτων κενών θέσεων. Στον αγώνα αυτό, που διεξήχθη στο ουδέτερο Κλειστό της Αταλάντης, ο Ολυμπιακός Βόλου υπέστη ήττα από το Σπόρτιγκ Αθηνών με σκορ 64-39, ο οποίος πήρε την άτυπη ρεβάνς για την αποτυχία του δύο χρόνια νωρίτερα.
Τρέχουσα αγωνιστική περίοδος
Ο Ολυμπιακός Βόλου την περίοδο 2019-2020 αγωνίστηκε στην Α1 ΕΣΚΑΘ με προπονητή τον Κώστα Δέρβο. <!--Το ρόστερ του Ολυμπιακού Βόλου για την αγωνιστική περίοδο 2014-15 συνθέτουν οι παρακάτω αθλήτριες:
-->
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Καλαθοσφαιριση γυναικων Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.ΚΑ.Θ. Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης σε άγνωστο έτος
Ερριέττα Αλεξανδρινή του Νάσσαου-Βάιλμπουργκ
Η Ερριέττα Αλεξανδρινή (γερμ. Henriette Alexandrine von Nassau-Weilburg, 30 Οκτωβρίου 1797 – 29 Δεκεμβρίου 1829) από τον Οίκο της Έσσης, ήταν κόρη του Πρίγκιπα του Νάσσαου-Βάιλμπουργκ και με τον γάμο της έγινε αρχιδούκισσα της Αυστρίας & Δούκισσα του Τέσσεν.
Βιογραφία
Η Ερριέττα Αλεξανδρινή Φρειδερίκη Βιλελμίνη ήταν η μόνη (επιζήσασα) κόρη του Φρειδερίκου Γουλιέλμου του Νάσσαου-Βάιλμπουργκ και της Λουίζας Ισαβέλλας, κόρης του Γουλιέλμου Γεωργίου του Σάιν-Χάχενμπουργκ, Βουργράβου του Κίρχμπεργκ.
Η Ερριέττα πέθανε σε ηλικία 32 ετών από οστρακιά, την οποία κόλλησε από τα παιδιά της.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1815 τον Κάρολο Λουδοβίκο της Αυστρίας, Δούκα του Τέσσεν (πολων. Τσιέσυν, στη Σιλεσία), και είχε τέκνα:
Γένοβα
Η Γένοβα (Genova, ; ) και κατά τον Μεσαίωνα Γένουα, είναι σημαντική ιστορική πόλη της Ιταλίας με περίπου 800.000 κατοίκους (ευρύτερη περιοχή), πρωτεύουσα της Λιγουρίας, στο κέντρο του ομώνυμου κόλπου (Κόλπος Γένοβας) και πολύ σημαντικό λιμάνι της Ιταλίας. Είναι η έκτη ιταλική πόλη σε πληθυσμό, τρίτη στην Βόρεια Ιταλία και αποτελεί μέρος του εμπορικού τριγώνου Τορίνο-Γένοβα-Μιλάνο.
Η ιστορία της συνδέεται με το εμπόριο και την ναυτιλία. Το λιμάνι της είναι το πιο σημαντικό της Ιταλίας. Σύμβολο της πόλης είναι ο φάρος της, γνωστός ως «La lanterna». Υπήρξε έδρα της EXPO το 1992, συγκέντρωσης των G8 το 2001 και το 2004 ήταν Ευρωπαική πρωτεύουσα Πολιτισμού.
Η Γένοβα απέκτησε το προσωνύμιο "la Superba" λόγω του ένδοξου παρελθόντος καθώς και των εντυπωσιακών αξιοθεάτων της πόλης. Το μέρος στο ιστορικό της κέντρο στο οποίο υπάρχουν πολλά παλάτια της παλιάς πόλης της Γένοβας ανακηρύχτηκε Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς το 2006 από την UNESCO. Στο παλάτι San Giorgio, είχε την έδρα της η Τράπεζα του San Giorgio, από τις αρχαιότερες στον κόσμο. Οι τέχνες, η μουσική, η γαστρονομία, η αρχιτεκτονική και η ιστορία της πόλης συνέβαλλαν ώστε να γίνει το 2004 Ευρωπαϊκή Πολιτιστική πρωτεύουσα. Είναι επίσης η γενέτειρα του Χριστόφορου Κολόμβου. Σώζονται πολλά κτίρια γοτθικού και αναγεννησιακού ρυθμού. Διατηρούνται επίσης σε καλή κατάσταση και αρκετές εκκλησίες, καθώς και το σπίτι που γεννήθηκε ο Κολόμβος. Το εμπόριο αποτελεί τη βάση της οικονομίας της Γένοβας, τελευταία όμως γνωρίζει και τη σημαντική βιομηχανική ανάπτυξη. Η Γένοβα ήταν εμπορικό κέντρο με μεγάλη κίνηση, ήδη από τον 4ο π.Χ. αιώνα. Αργότερα έγινε μεγάλη ναυτική δύναμη και κύριος αντίπαλος της Βενετίας. Οι Γενοβέζοι, γνωστοί παλαιότερα ως Γενουάτες, πήραν μέρος στις Σταυροφορίες και με τους Βενετούς συντέλεσαν στην άλωση της Κωνσταντινούπολης.
Αρχαιότητα
Τα αρχαιότερα ορυχεία στην Λιγυρία χρονολογούνται από την 4η Χιλιετία π.Χ. (3700 π.Χ.), αποτελούν τα αρχαιότερα ορυχεία σε ολόκληρη την Δυτική Μεσόγειο. Η περιοχή της Γένοβας κατοικήθηκε την 5η και την 4η χιλιετία π.Χ. Την περιοχή κατοικούσαν στα αρχαιότερα χρόνια οι Λίγυρες, οι ανασκαφές (1898-1910) έδειξαν ότι είχαν εμπορικές επαφές με τους Λίγυρες της Γένοβας οι Ετρούσκοι και οι Έλληνες, βρέθηκαν πολλά αντικείμενα. Τον 5ο αιώνα π.Χ. ιδρύθηκε το Oppidum η αρχαιότερη πόλη της Γένοβας, στην κορυφή ενός λόφου που σήμερα ονομάζεται "Καστέλλο", μέσα στην παλιά Μεσαιωνική πόλη. Η αρχαία Λιγυρική πόλη της Γένοβας ήταν γνωστή σαν "Σταλία", την καταγράφουν ο Αρτεμίδωρος ο Εφέσιος και ο Πομπόνιους Μέλα σε απόσταση 3 χιλιόμετρα από την ακτή. Όταν ξέσπασε ο Β΄ Καρχηδονιακός Πόλεμος (218 π.Χ.-201 π.Χ.) η Σταλία συμμάχησε με την Αρχαία Ρώμη ως "Ισοπολίτις". Οι Καρχηδόνιοι την κατέστρεψαν (209 π.Χ.), οι Ρωμαίοι την οικοδόμησαν ξανά όταν έληξαν οι Καρχηδονιακοί Πόλεμοι (146 π.Χ.) και της έδωσαν όλα τα Δημοτικά προνόμια. Το αρχικό κάστρο επεκτάθηκε στις σημερινές περιοχές "Σάντα Μαρία ντι Κάστελλο" και "Σαν Λορέντζο". Τα εμπορικά προϊόντα μετακινήθηκαν στο λιμάνι από το εσωτερικό της ενδοχώρας ιδιαίτερα την Τορτόνα και την Πιατσέντσα, περιείχαν δέρματα, ξυλεία και μέλι. Ένα Αμφιθέατρο διασώζεται ανάμεσα στα αρχαιολογικά ευρήματα της Ρωμαϊκής περιόδου.