cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Καραβάτζο
Έργο
Το 1920, ο ιστορικός τέχνης Roberto Longhi μελέτησε περαιτέρω τη δομή και τα τεχνικά χαρακτηριστικά του έργου του, ισχυριζόμενος πως μεταγενέστεροι καλλιτέχνες όπως ο Γιοχάννες Βερμέερ ή ο Ρέμπραντ δεν θα είχαν υπάρξει χωρίς τον Καραβάτζο, ενώ η τεχνική ζωγράφων όπως ο Ντελακρουά ή ο Εντουάρ Μανέ θα ήταν ριζικά διαφορετική. Ο Αμερικανός ιστορικός Μπέρναρντ Μπέρενσον επίσης σχολίασε πως "εκτός από τον Μιχαήλ Άγγελο, κανένας Ιταλός ζωγράφος δεν άσκησε τόσο έντονη επιρροή". Οι νέες έρευνες και κριτικές πάνω στο έργο του Καραβάτζο ενίσχυσαν τη φήμη του και οδήγησαν σε μία πρώτη σημαντική έκθεση με τίτλο Καραβάτζο και Καραβατζιστές (Caravaggio e dei Caravaggeschi), μετά τον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο. Αργότερα ακολούθησαν και άλλες εκθέσεις για τον Καραβάτζο, ο οποίος είχε πλέον αναγνωριστεί ως μεγάλος ζωγράφος του παρελθόντος. Στη Φλωρεντία, στο Παλάτσο Πίτι, υπάρχουν έργα του, ένα από τα οποία αναγνωρίσθηκε σαν δικό του το 1966
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι Κατηγορία:Θάνατοι στην επαρχία του Γκροσέτο Κατηγορία:Ζωγράφοι του Μπαρόκ
Ρικ Φλερ
Ο Ρίτσαρντ Μόργκαν Φλίερ (Richard Morgan "Ric" Fliehr, 25 Φεβρουαρίου 1949), περισσότερο γνωστός ως Ρικ Φλερ, είναι Αμερικάνος πρώην παλαιστής, ενώ για πολλούς θεωρείται ο κορυφαίος όλων των εποχών, σε μία καριέρα που διήρκεσε τέσσερις δεκαετίες. Είναι ο μόνος που έχει γίνει 2 φορές μέλος του Hall of Fame στο WWE.
Ιστορία
Η καριέρα του Ρικ Φλερ, ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του '70, συγκεκριμένα τον Δεκέμβριο του 1972. Πέρασε από πολλές εταιρείας πάλης και αντιμετώπισε τους καλύτερους παλαιστές κάθε εποχής, κερδίζοντας πολλούς τίτλους. Έχοντας ήδη φτιάξει το όνομά του, το 1985, γίνεται ακόμα πιο γνωστός, όντας μέλος της ομάδας πάλης με το όνομα 'Four Horsemen'.
Από τα τέλη της δεκαετίας του '90, υπήρχαν φήμες για απόσυρσή του από την ενεργό δράση, όμως από το 1991 που υπέγραψε συμβόλαιο με το WWE, η καριέρα του αναγεννήθηκε.Λίγο καιρό αργότερα το 1992 κέρδισε το Royal Rumble.Το 2003 ως το 2005, δημιούργησε με τον Τριπλ Έιτς την ομάδα 'Εβολούσιον' στην οποία συμμετείχαν και οι Ράντυ Όρτον και Μπατίστα.
Το 2008 εισήχθη στο τιμητικό Hall of Fame του WWE και αποσύρθηκε από την ενεργό δράση. Όμως, τις δύο επόμενες χρονιές, υπογράφει συμβόλαια με άλλες εταιρείες και εμφανίζεται, ενώ επιστρέφει και στην δράση σποραδικά. Από το 2010 ως το 2012 ήταν μέλος του ρόστερ του TNA Wrestling. . Από τον Μάιο του 2012 τελείωσε τις υποχρεώσεις του στο TNA, αφού δεν ανανέωσε.
Τον Δεκέμβριο του 2012, μετά από ακριβώς 40 χρόνια στη πάλη, ο Φλερ ανακοίνωσε πως αποσύρεται οριστικά από τα ρινγκ.
Προσωπική Ζωή
Ο Φλερ έχει μια πολυτάραχη ζωή, έχοντας παντρευτεί τέσσερις φορές, έχει αποκτήσει τέσσερα παιδιά, ενώ είναι και παππούς ενός κοριτσιού, από την μια του κόρη (δύο γιους και δύο κόρες). Αρκετές είναι οι φορές που έχει παρέμβει η αστυνομία σε ενδοοικογενειακές του διαμάχες. Την αστυνομία έχει ενοχλήσει όμως και για προσωπικές του επιχειρήσεις και άλλες υποθέσεις, όπως δημόσιοι διαπληκτισμοί. Επίσης, είναι γνωστές οι πραγματικές αντιπαλότητες που έχει αναπτύξει με άλλους παλαιστές, όπως με τον Μπρετ Χαρτ, τον Σέιν Ντάγκλας και τον Μικ Φόλεϊ, ενώ έχει ξεπεράσει κόντρες που είχε με τους Χαλκ Χόγκαν, Μπρούνο Σαμαρτίνο και τον παραγωγό πάλης Έρικ Μπίσοφ.
Τέλεμαρκ
Το Τέλεμαρκ (Telemark) είναι μια παραδοσιακή περιοχή, πρώην περιφέρεια και σήμερα εκλογική περιφέρεια της Νορβηγίας. Το 2020 συγχωνεύτηκε με την επίσης πρώην περιφέρεια Βέστφολντ για να σχηματίσουν τη νέα περιφέρεια Βέστφολντ και Τέλεμαρκ (Vestfold og Telemark). Το Τέλεμαρκ συνορεύει με τις παραδοσιακές περιοχές και πρώην κομητείες Βέστφολντ, Μπούσκερουντ, Χόρνταλαντ, Ρόγκαλαντ και Αουστ-Αγκντερ.
Το όνομα Τέλεμαρκ σημαίνει το «σύνορο των Τέλιρ», της αρχαίας Βόρειας Γερμανικής φυλής που κατοίκησε το σημερινό Άνω Τέλεμαρκ την Εποχή των μεταναστεύσεων και την εποχή των Βίκινγκ.
Κατά το Μεσαίωνα η γεωργική κοινωνία του Άνω Τέλεμαρκ θεωρείτο η πιο βίαιη της Νορβηγίας. Σήμερα εδώ βρίσκονται τα μισά από τα κτίρια των μεσαιωνικών χρόνων της Νορβηγίας. . Οι διάλεκτοι που ομιλούνται στο Άνω Τέλεμαρκ διατηρούν επίσης περισσότερα στοιχεία της Αρχαίας Νορδικής από αυτές που ομιλούνται στα άλλα μέρη της χώρας. [5] Το Άνω Τέλεμαρκ είναι επίσης γνωστό ως η γενέτειρα του σκι.
Το νότιο τμήμα του Τέλεμαρκ, το Γκρένλαντ, είναι πιο αστικό και επηρεάζεται από το εμπόριο με την Ολλανδία, τη βόρεια Γερμανία, τη Δανία και τα Βρετανικά Νησιά.
Το Τέλεμαρκ υπήρξε μια από τις σημαντικότερες βιομηχανικές περιοχές της Νορβηγίας εδώ και αιώνες, χαρακτηριζόμενο ιδίως από η χαρτοποιία Norske Skog Union στο το Γκρένλαντ και τη Norsk Hydro στο Άνω Τέλεμαρκ, που παράγει βαρύ ύδωρ και λιπάσματα.
Ιστορία
Η περιφέρεια του Τέλεμαρκ ιδρύθηκε ως φέουδο Μπράτσμπεργκ μετά το Μεσαίωνα, κατά τη διάρκεια της ένωσης της Νορβηγίας με τη Δανία. Με την εισαγωγή της απόλυτης μοναρχίας το 1662 έγινε κομητεία (περιφέρεια) και μετονομάστηκε Τέλεμαρκ το 1919 και ήταν περιφέρεια μέχρι το 2020. Πρωτεύουσά της ήταν βρισκόταν η πόλη-λιμάνι Σίεν, που ήταν στην πρώιμη νεότερη περίοδο της της Νορβηγίας η πιο σημαντική πόλη της, μπροστά και από τη Χριστιανία (Όσλο).
Το παραδοσιακό Τέλεμαρκ, δηλαδή το Άνω Τέλεμαρκ, βρίσκεται στην ενδοχώρα και περιλαμβάνει περισσότερα από τα δύο τρίτα του, σύμφωνα με τον παραδοσιακό ορισμό του. Τόσο στα μεσαιωνικά χρόνια όσο και αργότερα το (Άνω) Τέλεμαρκ ήταν η περιοχή της Νορβηγίας με τους περισσότερους ιδιοκτήτες αγρότες. Διατήρησε τη νορβηγική κουλτούρα σε μεγαλύτερο βαθμό από οποιαδήποτε άλλη περιοχή της Νορβηγίας, σε σχέση με την πιο εξισωτική οργάνωση της κοινωνίας, τη θρησκεία, τις παραδοσιακές αξίες και τη γλώσσα. Έτσι οι άνθρωποι του Τέλεμαρκ περιγράφονταν συχνά κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα και της πρώιμης νεότερης εποχής ως οι πιο βίαιοι στη Νορβηγία. Οι διάλεκτοι του Άνω Τέλεμαρκ είναι επίσης οι διάλεκτοι της Νορβηγίας που είναι πιο κοντά στην Αρχαία Νορδική. Οι αγρότες του Τέλεμαρκ χαρακτηρίζονταν από έναν ισχυρό συντηρητισμό και την πίστη στις παραδοσιακές τους αξίες που συχνά αψηφούσαν τις κεντρικές αρχές της Δανίας-Νορβηγίας. Για παράδειγμα διατήρησαν τα στοιχεία της Αρχαίας Σκανδιναβικής θρησκείας και αργότερα του Καθολικισμού περισσότερο από άλλες περιοχές της Νορβηγίας. Παραδοσιακά το Άνω Τέλεμαρ δεν έχει πόλεις.
Το Γκρένλαντ και το φιόρδ του Σίεν είναι πιο επίπεδες περιοχές που βρίσκονται κοντά ή στην ακτή. Ιστορικά το Γκρένλαντ αναφερόταν σε αυτό που τώρα ονομάζεται Μιντ-Τέλεμαρκ, αλλά με την πάροδο του χρόνου το όνομα Γκρένλαντ αναφέρεται πλέον στην περιοχή του φιόρδ του Σίεν. Η τελευταία χαρακτηρίζεται παραδοσιακά από τις πόλεις της και τη συμμετοχή της στη ναυτιλία και το εμπόριο. Περιλαμβάνει επίσης πολλές μεγαλύτερες γεωργικές ιδιοκτησίες, καθώς και βιομηχανία. Ο πολιτισμός και η κοινωνική δομή είναι πιο αστικές, πολύ λιγότερο παραδοσιακές, επηρεάζονται περισσότερο από την επαφή με την ηπειρωτική Ευρώπη και πολύ λιγότερο εξισωτικές. Η πιο σημαντική πόλη της περιοχής, το Σίεν, ήταν ιστορικά μία από τις σημαντικότερες πόλεις της Νορβηγίας, αν και η σημασία της μειώθηκε μετά τους Ναπολεόντειους Πολέμους. Ο θεατρικός συγγραφέας Χένρικ Ίψεν γεννήθηκε και πολλά από τα έργα του τοποθετούνται σε μέρη που θυμίζουν την πόλη και την περιοχή της.
Κατά τη διάρκεια της ένωσης Δανίας-Νορβηγίας οι παραδοσιακές περιοχές Τέλεμαρκ και Γκρένλαντ / φιορδ του Σίεν αποτέλεσαν το φέουδο (len) και αργότερα την κομητεία (amt) του Μπράτσμπεργκ. Το φέουδο και η κομητεία πήραν το όνομά τους από το αγρόκτημα Μπράτσμπεργκ, καθώς αυτή ήταν η έδρα του κυβερνήτη. Το 1919 η κομητεία Μπράτσμπεργκ μετονομάστηκε Τέλεμαρκ. Παρ 'όλα αυτά το Γκρένλαντ διατηρεί μια ξεχωριστή ταυτότητα, που διαφέρει από το κυρίως Τέλεμαρκ. Μια μειοψηφία στο Storting το 1918 ψήφισε το όνομα Γκρένλαντ – Τέλεμαρκ.
Το (Άνω) Τέλεμαρκ, ιδιαίτερα το Βίτεσεϊντ, είναι γνωστό ως η γενέτειρα του σκι ως σύγχρονου αθλήματος. Το Τέλεμαρκ έδωσε το όνομά του στο Τέλεμαρκ σκι, ένα στυλ που εφευρέθηκε από τον Σόντρε Νόρχεϊμ, και τη χαρακτηριστική προσγείωση Τέλεμαρκ του άλματος με σκι. Το Τέλεμαρκ είναι επίσης γνωστό ως το κέντρο του κινήματος Bunad (ανάδειξης της νορβηγικής παραδοσιακής ενδυμασίας).
Γεωγραφία
Το Τέλεμαρκ βρίσκεται στη νοτιοανατολική Νορβηγία και εκτείνεται από το οροπέδιο Χαρντανγκέρβιντα στο Βορρά μέχρι τις ακτές του Σκάγκερακ στο Νότο. Εχει ποικίλα και γραφικά τοπία, όπως απότομες ακτογραμμές, κοιλάδες, λίμνες, λοφώδη βουνά και οροπέδια.
Υποδομές
Η διεθνής Ευρωπαική Οδός Ε18 περνάει από τα νότια τμήματα, συγκεκριμένα το Γκρένλαντ και το δήμο του Κράγκερε. Ο Ε134, ένας άλλος σημαντικός αυτοκινητόδρομος, η ταχύτερη σύνδεση μεταξύ Όσλο και Μπέργκεν, περνάει από τους δήμους Βίνγε, Τόκε, Κβίτεσειντ, Σέλγιορντ, Χγιάρτνταλ και Νότοντεν.Ο RV36, από το Πόρσγκρουν ως το Σέλγιορντ συνδέει τους αυτοκινητόδρομους Ε18 καιΕ134.
Το Τέλεμαρκ έχει αρκετά καλό σιδηροδρομικό δίκτυο. Η Γραμμή Σέρλαντετ περνά από τις παραδοσιακές περιοχές Βέστμαρ και Μίντ-Τέλεμαρκ, εξυπηρετώντας τους δήμους Ντράνγκενταλ, Νόμε, Μπε και Σάουχεραντ. Το Γκρένλαντ εξυπηρετείται κυρίως από τη Γραμή Βέστφολντ, αλλά συνδέεται επίσης με τη Γραμμη Μπράτσμπεργκ, μεταξύ Σίεν και Νότοντεν.
Από το Λάνγκεσουντ η Fjordline εκτελεί δρομολόγια πλοίων προς τη Σουηδία και τη Δανία.
Οι κύριες λεωφορειακές γραμμές της περιοχής εκτελούνται από την Telemark Bilruter, που εξυπηρετεί τα δυτικά και κεντρικά τμήματα της περιοχής και τη Nettbuss, που εξυπηρετεί τα κεντρικά, ανατολικά και νότια τμήματά της. Η Drangedal Bilruter εξυπηρετεί την περιοχή Βέστμαρ.
Πληθυσμός
Τα μεγαλύτερα πληθυσμιακά κέντρα είναι τα Σίεν, Πόρσγκρουν, Νότοντεν, Ργιούκαν και Κράγκερε. Άλλοι μικρότεροι οικισμοί είναι οι Μπε, Σέλγιορντ, Φίρεσνταλ και Βίνγε.
Περιοχές
Η περιφέρεια χωρίζεται συμβατικά σε παραδοσιακές περιοχές. Χωρίζεται κυρίως στο Ανω Τέλεμαρκ (ιστορικά ονομάζεται απλά Τέλεμαρκ ή πιο πρόσφατα κυρίως Τέλεμαρκ) και στο Γκρένλαντ. Το Ανω Τέλεμαρκ μερικές φορές υποδιαιρείται σε Βεστ-Τέλεμαρκ και Aουστ-Τέλεμαρκ. Το όνομα Κάτω Τέλεμαρκ αναφέρεται παραδοσιακά στο Γκρένλαντ και στο Mιντ-Τέλεμαρκ, αλλά ήταν περισσότερο διοικητική περιοχή παρά πολιτιστική. Ανεξάρτητα από τον ορισμό του το Ανω Τέλεμαρκ αποτελεί μακράν το μεγαλύτερο τμήμα. Περιλαμβάνει 12 από τους 17 δήμους και πάνω από το 80% της έκτασης του Τέλεμαρκ, συμπεριλαμβανομένου και του Mιντ-Τέλεμαρκ.
Μια επιπλέον περιοχή, το Βέστμαρ, είναι αμφισβητούμενη. Τα σύνορα αυτής της περιοχή είναι πολύ αλληλεπικαλυπτόμενα και σε κάποιο βαθμό ακαθόριστα ή / και αμφισβητούμενα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωγραφία της Νορβηγίας
Άρατος
Με το όνομα Άρατος φέρονται τα ακόλουθα αρχαία ιστορικά πρόσωπα:
Επίσης με το αυτό όνομα φέρονται:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Κέρας της Αφρικής
Γεωγραφία και κλίμα
thumb|200px|Το Κέρας της Αφρικής όπως φαινόταν από δορυφόρο της [[ΝΑΣΑ το Μάιο του 1993]] Το Κέρας της Αφρικής απέχει εξίσου σχεδόν από τον Ισημερινό και τον Τροπικό του Καρκίνου. Αποτελείται κυρίως από βουνά ανυψωμένα μέσω του σχηματισμού της Κοιλάδας των Ρωγμών, δηλαδή μιας σχισμής στην κρούστα της γης που εκτείνεται από την Τουρκία έως τη Μοζαμβίκη και χαρακτηρίζει τον διαχωρισμό των Αφρικανικών με τις Αραβικές τεκτονικές πλάκες. Το μεγαλύτερο μέρος της περιοχής, ως συνέπεια της Κοιλάδας των Ρωγμών, είναι ορεινό, με ψηλότερες τις κορυφές στα βουνά Σίμιεν της Βορειοδυτικής Αιθιοπίας. Εκτενείς παγετώνες κάλυψαν κάποτε τα βουνά Σίμιεν και Bale, αλλά έλιωσαν με το ξεκίνημα της Ολοκαίνου εποχής. Τα βουνά κατηφορίζουν σε έναν τεράστιο γκρεμό στην Ερυθρά Θάλασσα και πιο σταθερά στον Ινδικό ωκεανό.
Η Σοκότρα είναι ένα μικρό νησί στον Ινδικό ωκεανό από την πλευρά της Σομαλικής ακτής που θεωρείται μέρος της Αφρικής. Το μέγεθός του είναι 3.600 χλμ και αποτελεί περιοχή της Υεμένης, της νοτιότερης χώρας της αραβικής χερσονήσου.
Τα πεδινά του Κέρατος είναι γενικά ξηρά, παρά την εγγύτητά τους στον Ισημερινό. Αυτό συμβαίνει επειδή οι άνεμοι των τροπικών μουσώνων, που φέρνουν εποχιακές βροχές στο Σαχέλ και το Σουδάν, πνέουν από τα δυτικά. Συνεπώς, χάνουν την υγρασία τους συναντώντας το Τζιμπουτί και τη Σομαλία, με αποτέλεσμα το μεγαλύτερο μέρος του Κέρατος να δέχεται λίγες βροχοπτώσεις κατά τη διάρκεια της εποχής των μουσώνων. Στην προσήνεμη πλευρά, στο δυτικό και κεντρικό τμήμα της Αιθιοπίας, καθώς και στο νότιο άκρο της Ερυθραίας, οι μουσωνικές βροχοπτώσεις είναι βαριές. Στα βουνά της Αιθιοπίας, πολλές περιοχές δέχονται άνω των 2.000 χιλιοστόμετρων (78 ιν.) νερού τον χρόνο, και ακόμη και η Ασμάρα λαμβάνει έναν μέσο όρο 570 χιλιοστών. Αυτές οι βροχοπτώσεις είναι η μόνη πηγή ύδατος για πολλές περιοχές εκτός της Αιθιοπίας, κυριότερα για την Αίγυπτο, η οποία —από άποψη βροχοπτώσεων— είναι το ξηρότερο έθνος στη Γη.
Τον χειμώνα, οι υπερισχύοντες βορειοανατολικοί άνεμοι δεν παρέχουν υγρασία παρά μόνο στις ορεινές περιοχές της βόρειας Σομαλίας, όπου οι βροχοπτώσεις στα τέλη του φθινοπώρου μπορούν να παραγάγουν ετησίως συνολικά έως και 500 χιλιοστά (20 ίντσες). Στην ανατολική ακτή μια δυνατή αύξηση της στάθμης του νερού και το γεγονός ότι οι άνεμοι πνέουν παράλληλα στην ακτή σημαίνει ότι οι ετήσιες βροχοπτώσεις μπορεί να είναι τόσο χαμηλές όσο 51 χιλ..
Οι θερμοκρασίες στην ακτή της Ερυθράς Θάλασσας είναι από τις πιο θερμές στον κόσμο, χαρακτηριστικά γύρω στους 41 °C τον Ιούλιο και 32 °C τον Ιανουάριο. Στην ανατολική ακτή, εξαιτίας της αύξησης της στάθμης του νερού, είναι κάπως πιο ψυχρές, πάντως θερμές. Καθώς η αύξηση συνεχίζεται, οι θερμοκρασίες μειώνονται έτσι ώστε, όπως στην Ασμάρα, οι μέγιστες να είναι γύρω στους 20 °C, αν και ο παγετός παρατηρείται συνήθως κατά τις ασυννέφιαστες νύχτες. Παρόλα αυτά, στις υψηλότερες κορυφές των βουνών Σίμιεν, οι θερμοκρασίες σπάνια αγγίζουν τους 14 °C και μπορούν να πέσουν στους -10 °C τις ασυννέφιαστες νύχτες.
Αρχαία ιστορία
Το Βασίλειο του Αξούμ ήταν ένα αρχαίο κράτος στην Αιθιοπία, την Ερυθραία, τη βόρεια Σομαλία και την Υεμένη, που αναπτύχθηκε μεταξύ του 1ου και 7ου αιώνα. Δεδομένης της στρατηγικής θέσης του Κέρατος, χρησιμοποιήθηκε στο παρελθόν για να περιορίσει την πρόσβαση στην Ερυθρά Θάλασσα. thumb|right|Dhow - σύγχρονη κατασκευή παραδοσιακού εμπορικού πλοίου
Η περιοχή ήταν επίσης πηγή βιολογικών πόρων κατά την αρχαιότητα: Αρχαίοι Αιγύπτιοι, Έλληνες και Ρωμαίοι έστελναν αποστολές στην περιοχή για λιβανωτό ρετσίνι, σμύρνα, αίμα δράκου ή κιννάβαρι και έπαιρναν τα προϊόντα πίσω στη λεγόμενη «διαδρομή θυμιάματος». Έτσι, οι Ρωμαίοι ονόμασαν αυτήν την περιοχή Regio Aromatica. Θεωρείται, επίσης, ότι περιέχει το μυθικό Αιγυπτιακό «Θεϊκό έδαφος».
Επαρχία Κουσναρενκόφσκι
Η επαρχία Κουσναρενκόφσκι (Кушнарен районы ή Кушнаренко районы) είναι διοικητική και δημοτική επαρχία (ραγιόν), μία από τις πενήντα τέσσερις στην Δημοκρατία του Μπασκορτοστάν της Ρωσίας. Βρίσκεται στο βόρειο κεντρικό τμήμα της δημοκρατίας και συνορεύει με την επαρχία Μπίρσκι στο βορρά, την επαρχία Μπλαγκοβεστσένσκι στα βορειοανατολικά και τα ανατολικά, την επαρχία Ουφίμσκι στα ανατολικά και νοτιοανατολικά, την επαρχία Τσιμίνσκι στα νότια, την επαρχία Μπλαγκοβάρσκι στα νότια και νοτιοδυτικά, την επαρχία Τσεκμαγκουσέφσκι στα δυτικά, και την επαρχία Ντιουρτιουλίνσκι στα βορειοδυτικά. Η έκταση της επαρχίας είναι 1.717,77 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Το διοικητικό κέντρο είναι η αγροτική περιοχή (σέλο) του Κουσναρένκοβο. Στην Απογραφή του 2010, ο συνολικός πληθυσμός της επαρχίας ήταν 27.491 άτομα, με τον πληθυσμό του Κουσναρένκοβο να αποτελεί το 35.9% του αριθμού αυτού.
Κέρας της Αφρικής
Σύγχρονη ιστορία
Τις τελευταίες δεκαετίες, το Κέρας της Αφρικής υπήρξε μια περιοχή σε συνεχή κρίση. Η Αιθιοπία καταλαμβάνει μια κυρίαρχη θέση στο Κέρας λόγω της δημογραφικής της σημασίας: περίπου το 85% του πληθυσμού της περιοχής ζει σε αυτή τη χώρα. Μεγάλο μέρος του Κέρατος της Αφρικής ήταν κοντά στην Ιταλία: η Ερυθραία (1880-1941), η ιταλική αποικία (1890-1960) και η Αιθιοπία (1936-1941). Η Μεγάλη Βρετανία επιβλήθηκε στη βόρεια Σομαλία και η Γαλλία στο Τζιμπουτί. Ακόμα, η ιστορία της Αιθιοπίας χαρακτηρίζεται κατά ένα μεγάλο μέρος από τις συγκρούσεις μεταξύ Μουσουλμάνων και Χριστιανών για φυσικούς πόρους και χώρο διαβίωσης, καθώς επίσης και μεταξύ εθνικισμού και μαρξισμού-λενινισμού των σύγχρονων ετών. Το υπόλοιπο της περιοχής αντιμετωπίζει επίσης συνεχείς πολέμους: εμφύλιος ξέσπασε στη Σομαλία το 1977, με συνέπεια να μην έχει η χώρα καμία λειτουργούσα εθνική κυβέρνηση από το 1991. Το Σουδάν, με τον σουδανέζικο εμφύλιο πόλεμο, αποτελεί άλλη μια σημαντική πηγή αστάθειας για ολόκληρη την περιοχή. Συγκρούσεις έχουν επίσης προκύψει στο Τζιμπουτί και την Ερυθραία.
Επιπλέον, η περιοχή συχνά ταλαιπωρείται από φυσικές καταστροφές, όπως ξηρασία ή πλημμύρες που χτυπούν πολύ σκληρά τις αγροτικές περιοχές. Κατά συνέπεια, η περιοχή έχει μερικά από τα πιο υψηλά επίπεδα υποσιτισμού στον κόσμο και απειλείται συνεχώς από σημαντική ανθρωπιστική κρίση. Μεταξύ του 1982 και του 1992, περίπου δύο εκατομμύρια άνθρωποι πέθαναν στο Κέρας της Αφρικής λόγω αυτού του συνδυασμού πολέμου και λιμοκτονίας.
Επαρχία Κουσναρενκόφσκι
Ιστορία
Το κέντρο ιδρύθηκε το 1930.
Διοικητική και δημοτική οργάνωση
Εντός του πλαισίου των διοικητικών διαιρέσεων, η επαρχία Κουσναρενκόφσκι είναι μια από τις πενήντα τέσσερις επαρχίες στην Δημοκρατία του Μπασκορτοστάν. Η επαρχία χωρίζεται σε δώδεκα σελσοβιέτ που περιλαμβάνουν εξήντα εννέα αγροτικές περιοχές. Ως δημοτική διαίρεση, η επαρχία έχει συσταθεί ως Δημοτικό Διαμέρισμα Κουσναρενκόφσκι. Τα δώδεκα σελσοβιέτ ενσωματώνονται ως δώδεκα αγροτικοί οικισμοί εντός του δημοτικού διαμερίσματος. Το σέλο του Κουσναρένκοβο χρησιμεύει ως το διοικητικό κέντρο της διοικητικής και δημοτικής επαρχίας.
Κέρας της Αφρικής
Σύγχρονη ιστορία
Το Κέρας της Αφρικής, από το 2002, έχει αποτελέσει κέντρο εστίασης για τις Ηνωμένες Πολιτείες, τη Γαλλία, τη Γερμανία και έντεκα αφρικανικά έθνη αναφορικά με την καμπάνια του «Πολέμου κατά της τρομοκρατίας».
Πολιτισμός και Εθνότητα
Οι χώρες του Κέρατος της Αφρικής συνδέονται πολιτιστικά. Οι ντόπιοι χρησιμοποιούσαν άροτρο για την καλλιέργεια και κράτησαν τις αραβικές δρομάδες καμήλες ως κατοικίδια για πολύ καιρό.
Μερικές σημαντικές εθνο-γλωσσικές ομάδες στο Κέρας της Αφρικής είναι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χερσόνησοι της Αφρικής
ΚΡ Βάσκο ντα Γκάμα
Η Βάσκο ντα Γκάμα (πορτογαλικά: Vasco da Gama) είναι διάσημος και ιστορικός βραζιλιάνικος αθλητικός σύλλογος από το Ρίο ντε Τζανέιρο της Βραζιλίας. Ιδρύθηκε στις 21 Αυγούστου 1898 (το ποδοσφαιρικό τμήμα ξεκίνησε στις 5 Νοεμβρίου 1915 ) από πορτογάλους μετανάστες. Ακόμη και σήμερα υποστηρίζεται από την πορτογαλική κοινότητα του Ρίο ντε Τζανέιρο.
Το καταστατικό ορίζει το σύλλογο σαν μια «αθλητική, ψυχαγωγική, εκπαιδευτική, βοηθητική και φιλανθρωπική μη κερδοσκοπική οργάνωση κοινής ωφέλειας». Η στολή της ομάδας είναι μαύρη φανέλα με μια διαγώνια άσπρη λωρίδα, μαύρα παντελονάκια και μαύρες κάλτσες.
Το στάδιο της ομάδας είναι το Σάο Ζανουάριο χωρητικότητας 24.584 θεατών, το τρίτο μεγαλύτερο στο Ρίο ντε Τζανέιρο (μετά το Στάδιο Μαρακανά και το Ενζενιάο), αλλά σε μερικούς αγώνες (ειδικά τα τοπικά ντέρμπι) αγωνίζεται στο Στάδιο Μαρακανά (χωρητικότητας 78.838 θεατών). Το 1998 έχασε στον τελικό του διηπειρωτικού κυπέλλου (2-1) από την Ρεάλ και την ευκαιρία να κατακτήσει έναν παγκόσμιο τίτλο. Το 2000 στο πρώτο παγκόσμιο κύπελλο έχασε τον τίτλο στα πέναλτι από την βραζιλιάνικη Κορίνθιανς. Παρ'όλα αυτά ξεχώρισε η νίκη επί της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ (3-1).
Κύρια αντίπαλος της είναι η Φλαμένγκο με το μεταξύ τους ντέρμπι να ονομάζεται Clássico dos Milhões (Κλάσικο των Εκατομμυρίων) ενώ διατηρεί αντιπαλότητες και με τιςΦλουμινένσε και Μποταφόγκο.
Πρώτος υποβιβασμός και πρόσφατα χρόνια
Το 2008 υποβιβάστηκε για πρώτη φορά στην ιστορία της, γεγονός που υπέστη ξανά άλλες τρεις φορές (2013, 2015, 2020).
Το 2011 η Βάσκο πραγματοποίησε μια σεζόν που θύμισε τις παλιές δόξες της. Τερμάτισε δεύτερη στο πρωτάθλημα δύο βαθμούς πίσω από την πρωταθλήτρια Κορίνθιανς σε ένα συναρπαστικό πρωτάθλημα που κρίθηκε στην τελευταία αγωνιστική. Στο Κόπα Σουδαμερικάνα (δεύτερη τη τάξει διοργάνωση της Ν. Αμερικής), έφτασε μέχρι και τα ημιτελικά όπου και λύγισε από την Ουνιβερσιδάδ ντε Τσίλε. Το 2012 συμμετείχε στην ανώτατη διοργάνωση Ν. Αμερικής, το Κόπα Λιμπερταδόρες. Έφτασε μέχρι και τους οκτώ του θεσμού, γνωρίζοντας τον αποκλεισμό από την Κορίνθιανς.
Το 2013 γνωρίζει τον δεύτερο υποβιβασμό στην ιστορία της αφού τερματίζει δέκατη όγδοη στις είκοσι ομάδες. Το 2014 παίρνει το τρίτο από τα τέσσερα εισιτήρια ανόδου και επανέρχεται αμέσως αλλά την επόμενη χρονιά πληρώνει το κάκιστο ξεκίνημα και καταλαμβάνει ξανά την δέκατη όγδοη θέση. Το 2016 αφού τερματίζει τρίτη ανακτά την θέση της στην Α' κατηγορία και το 2017 τελειώνει την σεζόν έβδομη κερδίζοντας την έξοδο στα προκριματικά του Λιμπερταδόρες. Θα καταφέρει να μπει στους ομίλους μετά από δύο φάσεις προκριματικών αλλά θα τερματίσει τρίτη και θα συνεχίσει στο Σουδαμερικάνα. Εκεί θα αποκλειστεί αμέσως στους 32 από την Λίγα ντε Κίτο. Το 2018 γλιτώνει τον υποβιβασμό αφού τερματίζει δέκατη έκτη και έναν πόντο πάνω από την Σπόρτ Ρεσίφε. Την επόμενη σεζόν δεν θα κινδυνεύσει (δωδέκατη) και θα βγει στο Σουδαμερικάνα. Στο Σουδαμερικάνα του 2020 θα φτάσει μέχρι και τους 16 όπιου θα αποκλειστεί από την μετέπειτα κάτοχο του τροπαίου Ντεφένσα ι Χουστίσια. Το 2020 θα υποβιβαστεί για τέταρτη φορά στην ιστορία της. Όλοι οι υποβιβασμοί είναι σε διάστημα 13 ετών
Αντιπαλότητες
Τελευταία ενημέρωση: 27/12/2021
Clássico dos Milhões (Βάσκο - Φλαμένγκο)
Ισοπαλίες: 111
Πηγή
Βάσκο - Φλουμινένσε
Νίκες Βάσκο: 147
Νίκες Φλουμινένσε: 118
Πηγή
Βάσκο - Μποταφόγκο
Νίκες Βάσκο: 150
Ισοπαλίες: 104
Νίκες Μποταφόγκο: 98
Πηγή
Άλλα τουρνουά
Τορνέιοζ Ινίσιο ντο Ρίο ντε Ζανέιρο (10): 1926, 1929, 1930, 1931, 1932, 1942, 1944, 1945, 1948, 1958
Τορνέιος Μουνισιπάις ντο Ρίο ντε Ζανέιρο (1): 1944, 1945, 1946, 1947
Τορνέιος Ρελάμπαγκος ντο Ρίο ντε Ζανέιρο (1): 1944, 1946
Τάσα Ραούλ Γκιμαράες (1): 1996
Τάσα Ζοζέ τζε Αλμπουκέρκε (1): 1972
Τροφέου Πέδρο Νοβάις (1): 1973
Τάσα Όσκαρ Ράιτ ντα Σίλβα (1): 1973
Τάσα Ντανίλο Λεάλ Καρνέιρο (1): 1976
Τάσα Μανοέλ ντο Νασιμέντο Βάργκας Νέτο (1): 1979
Τάσα Γκουστάβο ντε Καρβάλιο (1): 1980
Τάσα Νέι Σιντάντε Παλμέιρο (1): 1981
Τάσα Μπριγκαντέιρο Ζερόνιμο Μπάστος (1): 1998
Τορνέιο Εράσμο Μάρτινς Πέδρο (1): 1973
Τουρνουά Παρισιού (1): 1957
Τρόπαιο Τερέζα Ερέρα: 1957
Festa d'Elx Trophy: 1979
Τρόπαιο Κολομπίνο: 1980
Τρόπαιο Ραμόν ντε Καράνζα (3): 1987, 1988, 1989
Τρόπαιο Βαρκελώνης: 1993
Τρόπαιο Σαραγόσας: 1993
Σημαντικά ρεκόρ
Updated November 2015
Σύμβολα
Το σύμβολο της Βάσκο έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου. Η σύγχρονη εκδοχή αναπαριστά μία καραβέλα, στα πανιά της οποίας υπάρχει ο σταυρός των Πορτογάλων. Εμπεριέχει επίσης τα αρχικά του συλλόγου στο αριστερό και στο κάτω μέρος, εντός της ασπίδας που το πλαισιώνει.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Βραζιλίας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1898 Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1898
Γεράρδος Μερκάτορ
Ο Γεράρδος Μερκάτορ (Gerardus Mercator, 5 Μαρτίου 1512 - 2 Δεκεμβρίου 1594) ήταν Φλαμανδός χαρτογράφος, γεωγράφος και κοσμογράφος. Ήταν διάσημος για τη δημιουργία του παγκόσμιου χάρτη το 1569, που βασίστηκε σε μία νέα προβολή που παρουσίαζε ναυτικές σταθερές πορείες (λοξοδρομίες) ως ευθείες γραμμές -μία καινοτομία που εξακολουθεί να χρησιμοποιείται σε ναυτικούς χάρτες.
Ο Μερκάτορ υπήρξε επίσης ο πρώτος που χρησιμοποίησε τη λέξη «Άτλας» για την περιγραφή συλλογών χαρτών.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Μερκάτορ γεννήθηκε στην πόλη Ρουπελμόντε στην Επαρχία της Φλάνδρας (σημερινό Βέλγιο) ως Gerard de Kremer ή de Cremer· το όνομα Mercator δεν είναι παρά η εκλατινισμένη εκδοχή του πραγματικού του ονόματος, το οποίο σημαίνει «έμπορος». Από τους πρώτους του διδασκάλους υπήρξε ο ουμανιστής Μακροπέντιους, ενώ παρακολούθησε και κύκλους μαθημάτων στο Πανεπιστήμιο του Λέουβεν. Αν και στις μέρες μας ο Μερκάτωρ είναι κυρίως γνωστός για τις χαρτογραφικές του πραγματείες, στην εποχή του το εισόδημά του προερχόταν κυρίως από την κατασκευή και πώληση μαθηματικών οργάνων. Περί το 1535-36 συνεργάστηκε με τον Γκέμα Φρίσιους και τον Γκάσπαρ φαν ντερ Χέιντεν για την κατασκευή μιας υδρόγειου σφαίρας, αν και ο ρόλος του στο εγχείρημα ήταν περισσότερο επικεντρωμένος στην εγχάραξη στοιχείων, παρά στη χαρτογράφηση αυτή καθαυτή. Ο πρώτος δικής του κατασκευής χάρτης υπήρξε ένας της Παλαιστίνης (1537), τον οποίο ακολούθησε ένας παγκόσμιος χάρτης (1538) καθώς και ένας της Επαρχίας της Φλάνδρας (1540). Κατά τη διάρκεια της περιόδου αυτής εξασκήθησε στη χρήση των πλάγιων («ιταλικών») γραμματοσειρών, καθώς τα στοιχεία τους ήταν καταλληλότερα για χρήση στη χαρτογραφία. Παραπροϊόν, τρόπον τινά, αυτής της ενασχόλησης ήταν η έκδοση ενός εγχειριδίου για τη χρήση πλάγιων γραμματοσειρών, το πρώτο του είδους του στη βόρεια Ευρώπη.
Το 1544, λόγω των επαφών του με προτεστάντες καθώς και τις συχνές του μετακινήσεις, ο Μερκάτορ διώχθηκε ως αιρετικός. Η βαρύτητα της κατηγορίας είχε αποτέλεσμα από τους συνολικά 40 κατηγορουμένους δύο να καταδικαστούν σε θάνατο στην πυρά, ένας να αποκεφαλιστεί, ενώ δύο γυναίκες θάφτηκαν ζωντανές. Ο Μερκάτορ εξέτισε ποινή επτά μηνών μέχρις ότου (πιθανώς κατόπιν παρέμβασης των πρυτανικών αρχών του πανεπιστημίου) απαλλάχθηκε των κατηγοριών, οπότε και επέστρεψε στο επιστημονικό του έργο.
Το 1552 μετακόμισε στο Ντούισμπουργκ, σπουδαία πόλη στο τότε Δουκάτο της Κλεβ, όπου και άνοιξε τη δική του επιχείρηση κατασκευής και πώλησης χαρτών· από το εργαστήρι αυτό προήλθε ένας εξάπτυχος χάρτης της Ευρώπης (1554). Η απόφαση για τη μετοίκηση στο Ντούισμπουργκ δεν είχε σαφή λόγο· πιθανολογείται πως υπήρχαν θρησκευτικοί λόγοι, αλλά ίσως ακόμη και μια επαγγελματική πρόταση αναφορικά με ένα νεότευκτο πανεπιστήμιο. Ο Μερκάτορ δίδαξε μαθηματικά στο ακαδημαϊκό κολλέγιο της πόλης, ενώ το 1564 -έχοντας πια μια πλειάδα χαρτών στο ενεργητικό του- διορίστηκε αυλικός κοσμογράφος, υπό τον Γουλιέλμο, Δούκα του Γύλιχ-Κλέβης-Μπεργκ. Το 1569 ο Μερκάτορ επινόησε μια νέα οπτική χαρτογραφικής απεικόνισης, η οποία περιελάμβανε παράλληλες γραμμές για το γεωγραφικό μήκος και πλάτος, στοιχείο που διευκολύνει την απεικόνιση ναυσιπλοϊκών γραμμών ως ευθείες αντί καμπύλες.
Επίσης εισήγαγε τη λέξη «Άτλας» στην επιστήμη της χαρτογραφίας, η οποία πλέον σηματοδότησε τη συλλογή διαφόρων χαρτών. Ο πρώτος τέτοιος άτλας με τίτλο Theatrum Orbis Terrarum ήταν στην πραγματικότητα ένα συμπίλημα του Αβραάμ Ορτέλιους κατόπιν παρότρυνσης του Μερκάτορ, ο οποίος κατασκέυασε έναν δικό σε πέντε τεύχη· το πρώτο εξεδόθη το 1578 και αποτελείτο από διορθωμένες εκδοχές των χαρτών του Πτολεμαίου, αλλά και την εισαγωγή ορισμένων νέων λαθών. Τα επόμενα χρόνια προστέθηκαν και άλλοι χάρτες της Γαλλίας, της Γερμανίας και των Κάτω Χωρών, ενώ αργότερα συμπεριλήφθηκαν τα Βαλκάνια και η Ελλάδα. Μετά τον θάνατο του Μερκάτορ το 1595, ο γιος του -Ρούμολντ- συνέχισε το έργο του πατέρα του με την προσθήκη όλο και περισσότερων γεωγραφικών περιοχών. Οι υδρόγειες σφαίρες του, - την τέχνη των οποίων έμαθε πλάι στον Φρίσιους- υπήρξαν κατασκευές τελευταίας τεχνολογίας στην εποχή τους. Σήμερα σώζονται 22 τέτοια κομμάτια, συμπεριλαμβανομένων και των ουράνιων θόλων τους.
Ο Μερκάτορ, αξιοσέβαστος και ευκατάστατος πια, ουδέποτε εγκατέλειψε το Ντούισμπουργκ, όπου και πέθανε, έχοντας επιπλέον θητεύσει και ως επόπτης της πόλεως.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
500 Years Mercator - Events Other resources
Κατηγορία:Φλαμανδοί γεωγράφοι Κατηγορία:Χαρτογράφοι
SpaceX
Η SpaceX έχει στο ενεργητικό της αρκετά σημαντικά επιτεύγματα: ήταν η πρώτη εταιρεία που βασιζόμενη σε ιδιωτική χρηματοδότηση έθεσε σε τροχιά πύραυλο υγρών καυσίμων (τον πύραυλο Falcon 1 το 2008), η πρώτη ιδιωτική εταιρεία που κατάφερε επιτυχημένα να εκτοξεύσει, να θέσει σε τροχιά και να ανακτήσει ένα διαστημικό σκάφος (το Dragon το 2010) και η πρώτη ιδιωτική εταιρεία που έστειλε διαστημικό σκάφος στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (το Dragon το 2012),. Επίσης, πέτυχε την πρώτη κάθετη προσγείωση πυραύλου που είχε χρησιμοποιηθεί για την αποστολή φορτίου σε τροχιά και την πρώτη επανάχρηση πυραύλου που είχε αποστείλει φορτίο σε τροχιά (με τον Falcon 9 το 2015 και το 2017 αντίστοιχα), ενώ έγινε και η πρώτη ιδιωτική εταιρεία που εκτόξευσε φορτίο σε τροχιά γύρω από τον Ήλιο (με τον πύραυλο Falcon Heavy το 2018). Η SpaceX έχει πραγματοποιήσει 14 αποστολές ανεφοδιασμού προς τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, στα πλαίσια σχετικής συμφωνίας συνεργασίας που έχει συνάψει με τη NASA. Η NASA έχει επίσης αναθέσει στη SpaceX ένα έργο περαιτέρω ανάπτυξης του σκάφους Dragon για την κατασκευή και επίδειξη λειτουργίας ενός οχήματος κατάλληλου για επανδρωμένες αποστολές, που θα χρησιμοποιηθεί για τη μεταφορά αστροναυτών στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό και την ασφαλή επιστροφή τους στη Γη.
Το 2011, η SpaceX ανακοίνωσε ότι θα ξεκινήσει πρόγραμμα για την ανάπτυξη ενός επαναχρησιμοποιούμενου συστήματος εκτόξευσης. Τον Δεκέμβριο του 2015 ο στόχος αυτός έγινε πραγματικότητα, όταν για πρώτη φορά ένας πύραυλος Falcon 9 επέστρεψε από πτήση και προσγειώθηκε σε εξέδρα κοντά στο σημείο από όπου εκτοξεύτηκε. Τον Απρίλιο του 2016, με την εκτόξευση της αποστολής CRS-8, η SpaceX πέτυχε την κάθετη προσγείωση του πρώτου σταδίου του πυραύλου επάνω σε πλωτή αυτόνομη εξέδρα στα ανοιχτά του ωκεανού. Τον Μάρτιο του 2017, η SpaceX έγινε ο πρώτος οργανισμός εκτοξεύσεων που πέτυχε την εκ νέου εκτόξευση και προσγείωση πυραύλου, που είχε χρησιμοποιηθεί ξανά για αποστολή φορτίου σε τροχιά.
Τον Ιανουάριο του 2019 η SpaceX εκτόξευσε το νέο σκάφος Dragon 2, που είναι κατάλληλο για τη μεταφορά ανθρώπων, ενώ εντός του 2019 θα πραγματοποιήσει με τον ίδιο τύπο σκάφους την πρώτη αποστολή πληρώματος προς το Διεθνή Διαστημικό Σταθμό.
Τον Σεπτέμβριο του 2016 ο Διευθύνων Σύμβουλος της SpaceX Ίλον Μασκ αποκάλυψε τη γενική αρχιτεκτονική ενός νέου προγράμματος, που ονομάζεται Σύστημα Διαπλανητικών Μεταφορών. Πρόκειται για μια φιλόδοξη πρωτοβουλία, η οποία με ιδιωτική χρηματοδότηση θα αναπτύξει διαστημική τεχνολογία για χρήση σε επανδρωμένες διαπλανητικές πτήσεις, με πρώτο στόχο τη δημιουργία μιας μόνιμης και αυτόνομης βάσης στον πλανήτη Άρη. Το 2017, ο Μασκ παρουσίασε την ενημερωμένη διαμόρφωση του συστήματος, που πλέον ονομάζεται SpaceX Starship, θα είναι πλήρως επαναχρησιμοποιήσιμο και θα είναι ο μεγαλύτερος και ισχυτότερος πύραυλος του κόσμου όταν θα κάνει τις πρώτες του πτήσεις, που επί του παρόντος προγραμματίζονται για τις αρχές της δεκαετίας του 2020.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εξερεύνηση του διαστήματος
Φρανθίσκο Λάργο Καμπαγιέρο
Ο Φρανθίσκο Λάργο Καμπαγιέρο (Ισπανικά: Francisco Largo Caballero, 1869-1946) ήταν πρωθυπουργός της Ισπανίας. Γεννήθηκε στη Μαδρίτη το 1869. Ήταν σοσιαλιστής και αρχηγός της Γενικής Ένωσης Εργατών. Διετέλεσε πρωθυπουργός της Ισπανίας εν μέσω του Ισπανικού εμφυλίου, διαδεχόμενος τον Χοσέ Χιράλ, από τον Σεπτέμβριο του 1936 έως τον Μάιο του 1937. Στα νεανικά του χρόνια ήταν ελαιοχρωματιστής και το 1931 έγινε μέλος του Ισπανικού Σοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος. Το 1917, μετά από μια εργατική απεργία, συλλαμβάνεται και φυλακίζεται και τον επόμενο χρόνο (1918) εκλέγεται βουλευτής και απελευθερώνεται. Εκτός από πρωθυπουργός, διετέλεσε υπουργός Εργασίας (1931-1933) και υπουργός Άμυνας (1936-1937). Το 1939 αποσύρθηκε από την πολιτική και αυτοεξορίστηκε στο Παρίσι. Το 1940 συνελήφθη από τους Γερμανούς και στάλθηκε σε στρατόπεδο συγκέντρωσης, στο Νταχάου. Πέθανε στο Νταχάου το 1946, λίγο μετά το τέλος του πολέμου.
Πηγές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ισπανίας Κατηγορία:Υπουργοί Άμυνας της Ισπανίας Κατηγορία:Δεύτερη Ισπανική Δημοκρατία
Πιερ Λ' Ανφάν
Ο Πιερ Λ' Ανφάν (γαλλ. Pierre Charles L'Enfant) (2 Αυγούστου 1754 - 14 Ιουνίου 1825) ήταν Γάλλος καλλιτέχνης, επιστήμονας και σχεδιαστής της πόλης Ουάσινγκτον.
Ζωή και έργο
Από το 1771 μέχρι το 1776 σπούδασε τέχνες στην Académie royale de peinture et de sculpture των Παρισίων. Στην ηλικία των 22 αποφάσισε να πάει μαζί με τον Μαρκήσιο Ντε Λαφαγιέτ στο «Νέο Κόσμο».
Αφού το 1777 έφτασε στις σημερινές Ηνωμένες Πολιτείες, δήλωσε εθελοντής και αργότερα υπηρέτησε σαν λοχαγός στον απελευθερωτικού αγώνα των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής έναντι της Μεγάλης Βρετανίας. Το διάστημα αυτό γνώρισε τον Τζωρτζ Ουάσινγκτον με τον οποίο δημιούργησε φιλικές σχέσεις. Αργότερα ο Ουάσινγκτον τον παρακάλεσε να σχεδιάσει τη νέα πρωτεύουσα σε μια έκταση 10 x 10 μιλίων. Ο Λ' Ανφάν δέχτηκε και δημοσίευσε το 1792 τα πρώτα του σχέδια. Τα κτίρια του θύμιζαν το στιλ αρχαίων κτιρίων της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.
Με τα σχέδια του ο αρχιτέκτονας έγινε διάσημος, εγκατέλειψε το έργο όμως κιόλας το 1792, αφού είχε διαφορές με τον εργοδηγό. Ενώ η Ουάσινγκτον χτίστηκε κυρίως βάσει των σχεδίων του, ο ίδιος αγωνιζόταν μέχρι το τέλος της ζωής του σε διάφορα δικαστήρια για εξασφαλίσει ανάλογη σύνταξη. Τελικά ο Πιερ Λ' Ανφάν πέθανε φτωχός. Μετά το θάνατό του το έργο του εκτιμήθηκε και κατασκευάστηκε μνημείο προς τιμήν του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι αρχιτέκτονες
Βασίλειος Β´ (αποσαφήνιση)
Βασίλειος Β΄ είναι το όνομα των:
Ζήσαμε στην Αμαρτία
Η ταινία Ζήσαμε στην Αμαρτία (αγγλ. BUtterfield 8) είναι δράμα παραγωγής 1960 σε σκηνοθεσία Ντάνιελ Μαν, βασισμένο στο μυθιστόρημα του Τζον Ο'Χάρα με τίτλο BUtterfield 8. Πρωταγωνίστρια της ταινίας είναι η Ελίζαμπεθ Τέιλορ, σέ ένα ρόλο που της χάρισε το πρώτο της Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου. Στην ταινία εμφανίζονται επίσης οι Λόρενς Χάρβεϊ, Έντι Φίσερ, Ντίνα Μέριλ, Μίλντρεντ Ντάνοκ και Μπέτι Φιλντ.
Υπόθεση
Η Γκλόρια Γουάντρους (Ελίζαμπεθ Τέιλορ) είναι ένα μοντέλο το οποίο έχει ως κύρια ασχολία της να σαγηνεύει και να κατακτά πλούσιους άνδρες, οι οποίοι ως αντάλλαγμα τη γεμίζουν με δώρα. Οι κρίσεις συνειδήσεως όμως αρχίζουν να την κυριεύουν όταν ερωτεύεται τον παντρεμένο Γουέστον Λίγκετ (Λώρενς Χάρβεϊ), ο οποίος είναι φτιαγμένος από την ίδια πάστα με εκείνη. Οι δυο τους ζουν ένα μεγάλο έρωτα, αλλά πρόκειται σύντομα να πληρώσουν για τις παλιές τους αμαρτίες.
Πληροφορίες
Το μυθιστόρημα του Τζον Ο' Χάρα γράφτηκε το 1935 και η έμπνευση για τη συγγραφή του πάρθηκε από τα γεγονότα που συνόδευσαν το θάνατο μιας νεαρής πόρνης πολυτελείας το 1931. Η κοπέλα βρέθηκε πνιγμένη στο Λονγκ Άιλαντ και ο τύπος ασχολήθηκε πολύ με τη σεξουαλική της ζωή. Η Metro-Goldwyn-Mayer αγόρασε τα δικαιώματα του μυθιστορήματος, το οποίο λόγω της προκλητικής του γλώσσας δε μπόρεσε να οπτικοποιηθεί μέχρι και το 1960. Η Ελίζαμπεθ Τέιλορ λοιπόν, εκείνη την εποχή έλαβε μια τεράστια αμοιβή από την 20th Century Fox για να υποδυθεί την Κλεοπάτρα στην ομώνυμη ταινία του 1963. Προκειμένου να αφεθεί ελεύθερη από το συμβόλαιο που είχε με τη Metro-Goldwyn-Mayer συμφώνησε να γυρίσει το Butterfield 8 με την εταιρία, παρά το γεγονός ότι δεν της άρεσε το σενάριο. Στην ταινία συμμετείχε και ο τέταρτος της σύζυγος, ο τραγουδιστήςΈντι Φίσερ, τον οποίο η σταρ είχε κλέψει ένα χρόνο πριν από την Ντέμπι Ρέινολντς κι αυτό το γεγονός είχε αμαυρώσει τη φήμη της ηθοποιού στα μάτια του αμερικανικού κοινού. Ένας από τους λόγους που η ηθοποιός απεχθανόταν την ταινία ήταν το γεγονός ότι η πρωταγωνίστρια παρουσιαζόταν ως γυναίκα που χώριζε ζευγάρια, κάτι το οποίο το κοινό πίστευε για εκείνη την περίοδο εκείνη. Η Τέιλορ είχε πολλές διαφωνίες με το σκηνοθέτη της ταινίας και φημολογείται ότι, μιμούμενη την κίνηση της ηρωίδας που υποδυόταν, έγραψε με κραγιόν στον καθρέφτη του εσωτερικού χώρου όπου διεξάγονταν τα γυρίσματα της ταινίας τη φράση Pure Crap.
Το BUtterfield 8 του αγγλικού τίτλου, ήταν ένα τηλεφωνικό κέντρο που εξυπηρετούσε το προάστιο του Μανχάτταν κατά τη δεκαετία του '50 και από το οποίο η ηρωίδα της ταινίας Γκλόρια Γουάντρους λάβαινε μηνύματα από την πελατεία της.
Βραβεία
Η Τέιλορ προτάθηκε για τέταρτη φορά για Όσκαρ Α' γυναικείου ρόλου εκείνη τη χρονιά και στην αρχή της κούρσας προς το αγαλματίδιο, θεωρούνταν outsider. Οι κριτικοί φαινόταν να προτιμούν τις ερμηνείες των συνυποψηφίων της, Σίρλεϊ Μακ Λέιν, Μελίνα Μερκούρη, Γκριρ Γκάρσον και Ντέμπορα Κερ. Λίγες μέρες πριν την απονομή όμως η Τέιλορ υπέστη τραχειοτομή λόγω βαρύτατης μορφής πνευμονία, κερδίζοντας έτσι τη συμπάθεια των μελών της ακαδημίας. Το γεγονός αυτό της έδωσε τέτοια ώθηση, ώστε να καταφέρει να αποσπάσει το πολυπόθητο αγαλματίδιο. "Έχασα το Όσκαρ από μια τραχειοτομή", ήταν το πικρόχολο σχόλιο της Σίρλεϊ Μακ Λέιν. Παρά τη νίκη της, η Τέιλορ συνέχισε να μιλά αρνητικά για την ταινία για χρόνια. Η ηθοποιός κέρδισε άλλο ένα Όσκαρ, έξι χρόνια αργότερα για το Ποιος φοβάται τη Βιρτζίνια Γουλφ; (Who's Afraid Of Virginia Woolf?, 1966).
Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου (Όσκαρ) Βράβευση:
Υποψηφιότητα:
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Metro-Goldwyn-Mayer Κατηγορία:Ταινίες του 1960 Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με την πορνεία Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ντάνιελ Μαν Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Όσκαρ Α΄ Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Νέα Υόρκη (πολιτεία)
Τζωρτζ Κάρζον
Ο λόρδος Τζωρτζ Κάρζον (ή Κούρζον), 1ος Μαρκήσιος του Κέντελστον (George Nathaniel Curzon, 1st Marquess Curzon of Kedleston, 11 Ιανουαρίου 1859 - 20 Μαρτίου 1925) ήταν Βρετανός πολιτικός του συντηρητικού κόμματος.
Πολιτική ζωή
Εξελέγη βουλευτής το 1886 στη Βουλή των Κοινοτήτων. Διετέλεσε Αντιβασιλέας των Βρετανικών Ινδιών και υπουργός εξωτερικών του Ηνωμένου Βασιλείου. Ενεπλάκη σε παρά πολλές οριοθετήσεις και σημάνσεις διεθνών συνόρων και έμεινε γνωστός, μεταξύ άλλων, για την εξής φράση: Τα σύνορα είναι η κόψη του ξυραφιού από την οποία κρέμονται οι σύγχρονες έννοιες πολέμου και ειρήνης (Frontiers are indeed the razor’s edge on which hang suspended the modern issues of war and peace)
Απεβίωσε στις 20 Μαρτίου του 1925.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βρετανοί πολιτικοί Κατηγορία:Μαρκήσιοι του Ηνωμένου Βασιλείου Κατηγορία:Αντιβασιλείς
Μ.Α.Σ. Καστοριά
Γυναικεία καλαθοσφαίριση
Οι αρχές της δεκαετίας του 2000 βρίσκουν την ομάδα της Καστοριάς στη Β' Εθνική Κατηγορία. Συμμετέχοντας στο βόρειο όμιλο σημειώνει σταθερή ανοδική πορεία στις τελικές κατατάξεις κάθε περιόδου, χάνοντας την άνοδο για μία μόλις θέση το 2001-02. Πετυχαίνει την πολυπόθητη άνοδο την επόμενη χρονιά, 2002-03, ολοκληρώνοντας τη χρονιά στη δεύτερη θέση. Ωστόσο στην Α2 Εθνική Κατηγορία την ακολουθούν περισσότερες ομάδες, εφόσον εκείνη τη χρονιά καταργήθηκε η Β' Εθνική, ενώ η Α2 άρχισε να περιλαμβάνει δύο ομίλους.
Ωστόσο, η καλή ποιότητα της ομάδας την οδηγεί, αν και νεοφώτιστη, στην κατάκτηση του πρωταθλήματος της Α2 Κατηγορίας (Βόρειος Όμιλος) το 2003-04. Από την επόμενη περίοδο αγωνίζεται για πέντε συναπτά έτη στην Α1 Εθνική Κατηγορία. Η ολοκλήρωση των τριών πρώτων από αυτές τις πέντε σαιζόν βρίσκουν την ομάδα σταθερά στην πρώτη τετράδα. Επιπλέον, την άνοιξη του 2007, η Καστοριά φτάνει στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας. Κατά τις αγωνιστικές περιόδους 2005-06 και 2006-07, η ομάδα της Καστοριάς έλαβε επίσης μέρος στο EuroCup Γυναικών.
Η λήξη, όμως, της περιόδου 2007-08 βρίσκει την Καστοριά στην 7η θέση και με σοβαρά οικονομικά προβλήματα. Η δυσμενής αυτή κατάσταση συνεχίστηκε και κατά τη νέα περίοδο, 2008-09, με αποτέλεσμα η ομάδα να δηλώνει αδυναμία συμμετοχής αρχικά στο Κύπελλο και κατόπιν στο Πρωτάθλημα, από το οποίο αποσύρεται έχοντας λάβει μέρος μόλις σε δύο αγωνιστικές με ομάδα νεότερων ηλικιακά κοριτσιών. Όλοι οι υπόλοιποι αγώνες της κατοχυρώθηκαν στις αντίπαλες ομάδες με σκορ 20-0. Από τη νέα περίοδο ο σύλλογος θα αγωνίζεται όχι στο πρωτάθλημα της Α2 κατηγορίας, αλλά στο τοπικό πρωτάθλημα.
Προπονητής της ομάδας είναι ο Γιώργος Ντερόπουλος. Το ρόστερ της ομάδας κατά την αγωνιστική περίοδο συγγραφής του παρόντος λήμματος (2009) απάρτιζαν οι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μ.Α.Σ. Καστοριά Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Καστοριάς Κατηγορία:Ανενεργοί ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Σωματεία Ε.ΚΑ.Σ.ΔΥ.Μ. Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης σε άγνωστο έτος
Δρέπανο Κοζάνης
Το Δρέπανο, παλαιότερα γνωστό ως Καρατζιλάρ, είναι χωριό του δήμου Κοζάνης, της Περιφερειακής Ενότητας Κοζάνης. Βρίσκεται σε απόσταση 8 χλμ. βορειοανατολικά της Κοζάνης.
Η περιοχή του Δρεπάνου αποτελούσε από την αρχαιότητα επίκαιρη θέση. Υπήρχε στην ίδια περιοχή φρούριο με το όνομα Δρέπανο από τους Ελληνιστικούς χρόνους με βάση τα ευρήματα. Βόρεια του χωριού υπήρχε η αποξηραμένη σήμερα, Κίτρινη Λίμνη (Σαρή γκιολ). Το Φρούριο του Δρεπάνου διατηρήθηκε έως τα Βυζαντινά χρόνια ως αμυντική θέση. Με την κατάκτηση του φρουρίου από τους Οθωμανούς (1390), η ευρύτερη περιοχή πήρε την ονομασία Εγρί Μπουτζάκ, ως μετάφραση από το Δρέπανο, ενώ ο οικισμός αποτελούσε την έδρα του μπέη του Εγρί Μπουτζάκ, περιοχής που περιελάμβανε 30 χωριά. Αρχικά εγκαταστάθηκαν μουσουλμάνοι Γιουρούκοι στο χωριό. Οι χριστιανοί κάτοικοί του μετεγκαταστάθηκαν στις αρχές του 14ου αιώνα στην τότε νεοϊδρυθείσα Κοζάνη, όπου και αποτέλεσαν μία από τις αρχικές πληθυσμιακές ομάδες της νέας πόλης. Στο χωριό απέμειναν μόνο οι μουσουλμάνοι κάτοικοι, ενώ μετά την καταστολή της Επανάστασης του Σαχκουλί στη Μικρά Ασία το 1511, εγκαταστάθηκαν και Κονιάροι. Το χωριό ονομάστηκε πλέον Καρά Αντζιλάρ ή Καρατζιλάρ. Με τη Συνθήκη της Λωζάνης, οι μουσουλμάνοι κάτοικοι προσέφυγαν στην Τουρκία, ενώ στο Δρέπανο εγκαταστάθηκαν πρόσφυγες από τη Θράκη, τον Πόντο και τη Μικρά Ασία.
Σήμερα, το Δρέπανο αποτελεί συγκοινωνιακό κόμβο κατά μήκος της Εγνατίας οδού. Οι κάτοικοι ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία (πατάτες), ενώ έντονη είναι και η εξόρυξη μαρμάρων. Μεγάλο πολιτιστικό γεγονός για το Δρέπανο είναι το πανηγύρι του Αγίου Πνεύματος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Κοζάνης Κατηγορία:Δήμος Κοζάνης
A Real Dead One
Το A Real Dead One είναι ζωντανά ηχογραφημένος δίσκος του βρετανικού χέβι μέταλ συγκροτήματος Iron Maiden, ο οποίος κυκλοφόρησε σε μορφή δίσκου βινυλίου και CD στις 18 Οκτωβρίου 1993 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "ΕΜΙ". Το άλμπουμ επανεκδόθηκε το 1998 σε μορφή διπλού CD, μαζί με το "A Real Live One", το οποίο είχε αρχικά κυκλοφορήσει έξι μήνες νωρίτερα.
Η ηχογράφηση του δίσκου έγινε κατά την περιοδεία για την προώθηση του "Fear of the Dark" και τα τραγούδια προέρχονται από τους δίσκους "Iron Maiden", "Killers", "The Number of the Beast", "Piece of Mind" και "Powerslave", σε αντίθεση με τον προκάτοχο του που περιείχε κομμάτια από τους υπόλοιπους δίσκους που είχαν ηχογραφήσει οι Iron Maiden μέχρι τότε.
Το άλμπουμ ανέβηκε στο # 12 στα βρετανικά τσαρτ, τη χαμηλότερη θέση στην οποία είχε φθάσει δίσκος τους από το 1981.
Δύο εβδομάδες πριν το δίσκο είχε κυκλοφορήσει το σινγκλ της ζωντανής εκτέλεσης του "Hallowed Be Thy Name" ανεβαίνοντας στο βρετανικό Top-10 και το # 16 στην Ιρλανδία.
Τραγούδια
1. The Number of the Beast (Harris) - 4:55
2. The Trooper (Harris) - 3:55
3. Prowler (Harris) - 4:16
5. Remember Tomorrow (Harris, Di' Anno) - 5:53
6. Where Eagles Dare (Harris) - 4:49
7. Sanctuary (Harris, Di' Anno, Murray) - 4:53
8. Running Free (Harris, Di' Anno) - 3:49
9. Run to the Hills (Harris) - 3:58
10. 2 Minutes to Midnight (Smith, Dickinson) - 5:37
11. Iron Maiden (Harris) - 5:25
12. Hallowed Be Thy Name (Harris) - 7:52
Οι μουσικοί
Οι μουσικοί οι οποίοι συμμετείχαν στις ηχογραφήσεις του "A Real Dead One" είναι οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Iron Maiden Κατηγορία:Άλμπουμ του 1993
Κλεοπάτρα Ε΄ της Αιγύπτου
Η Κλεοπάτρα Ε' Τρύφαινα ήταν Βασίλισσα της αρχαίας Αιγύπτου, μέλος της Δυναστείας των Πτολεμαίων, η οποία κυβέρνησε τη χώρα καθ’ όλη τη διάρκεια της ελληνιστικής περιόδου. Η καταγωγή της είναι αδιευκρίνιστη, όμως οι περισσότερες πηγές την αναφέρουν σαν συγγενικό πρόσωπο του συζύγου της, Πτολεμαίου ΙΒ' Αυλητή, πιθανώς αδερφή του ως κόρη του Πτολεμαίου Θ' ή εξαδέρφη του ως κόρη του Πτολεμαίου Ι'.
Αντικρουόμενες πληροφορίες
Η Κλεοπάτρα έγινε σύζυγος του Πτολεμαίου ΙΒ', αμέσως μετά την ενθρόνισή του, περίπου το 79 π.Χ. Γενικά δεν είναι γνωστές πολλές λεπτομέρειες για τη ζωή της και οι πηγές τείνουν να δίνουν αντικρουόμενες πληροφορίες. Μερικές την ταυτίζουν με την Κλεοπάτρα Στ', ενώ άλλες θεωρούν πως η τελευταία υπήρξε κόρη της. Η σύγχυση αυτή προέρχεται από το γεγονός πως είναι γνωστή και με την επωνυμία Τρύφαινα, όνομα που μερικές φορές αναφέρεται στα γεγονότα που οδήγησαν τον Πτολεμαίο ΙΒ' να εξοριστεί για ένα χρονικό διάστημα από την Αίγυπτο.
Συγκεκριμένα υπάρχει μια περίπτωση να πέθανε κάπου το 69 ή το 68 π.Χ. γιατί το όνομά της αρχίζει να εξαφανίζεται από μνημεία και παπύρους. Για παράδειγμα υπάρχει επιγραφή του Πτολεμαίου που χρονολογείται το 68 π.Χ. και η οποία δεν την αναφέρει, αν και θα έπρεπε αν ήταν ακόμη ζωντανή. Ωστόσο μια Κλεοπάτρα Τρύφαινα αναφέρεται ως συμβασίλισσα της Αιγύπτου την περίοδο 58 – 57 π.Χ., η οποία και πέθανε το 57 π.Χ. Ο Πορφύριος υποστηρίζει πως η δεύτερη Κλεοπάτρα ήταν κόρη της πρώτης, που αναφέρεται από ορισμένους μελετητές ως Κλεοπάτρα Στ'. Να τονιστεί ότι η αρίθμηση των βασιλέων και βασιλισσών της πτολεμαϊκής Αιγύπτου είναι σύγχρονη επινόηση, ενώ στην εποχή τους διακρίνονταν από τις επωνυμίες τους. Από την άλλη μια αφιέρωση στον Ναό του Εντφού, που χρονολογείται το 57 π.Χ., αναφέρει το όνομα της Κλεοπάτρας Τρύφαινας στο πλάι αυτού του Πτολεμαίου ΙΒ', κάτι που ενισχύει την υπόθεση πως ήταν σύζυγος και όχι κόρη του φαραώ. Επίσης είναι απίθανο να συνέχιζε να κατονομάζεται στα μνημεία αν είχε πεθάνει δώδεκα χρόνια πριν. Την ταύτιση των δύο προσώπων υποστηρίζει ο γεωγράφος Στράβων, που μας παρέχει τα ονόματα τριών μόνο θυγατέρων του Πτολεμαίου ΙΒ': τη Βερενίκη Δ', την Κλεοπάτρα Ζ' (τη διασημότερη Κλεοπάτρα της δυναστείας) και την Αρσινόη Δ'.
Βιογραφικά στοιχεία
Παιδιά του Πτολεμαίου ΙΒ' ήταν η Βερενίκη Δ', η Κλεοπάτρα Ζ', η Αρσινόη Δ', ο Πτολεμαίος ΙΓ' και ο Πτολεμαίος ΙΔ'. Πιθανώς επίσης η Κλεοπάτρα Στ', εφόσον αυτή υπάρχει και είναι διακριτό πρόσωπο. Είναι άγνωστο πόσα και ποια από αυτά έχει γεννήσει η ίδια.
Πηγές
Κατηγορία:Βασίλισσες και Πριγκίπισσες της Πτολεμαϊκής Αιγύπτου Κατηγορία:Ελληνίδες Βασίλισσες και Πριγκίπισσες Ελληνιστικής περιόδου Κατηγορία:Δυναστεία των Πτολεμαίων
1307 Κιμμερία
Η Κιμμερία (Cimmeria) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,088. Ανακαλύφθηκε το 1930 από τον Ρώσο αστρονόμο Γκριγκόρι Νικολάεβιτς Νέουιμιν, που παρατηρούσε από το Σιμέις της Κριμαίας, και πήρε το όνομά της από την ομώνυμη αρχαία χώρα, την πατρίδα των βαρβάρων Κιμμερίων που πιθανόν περιελάμβανε και το Σιμέις.