cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Νίκος Βαλιανάτος
Βιογραφικό
Ο Νίκος Βαλιανάτος γεννήθηκε στην Κεφαλλονιά το 1870 όπου ήρθε πρώτη φορά σε επαφή με τις σοσιαλιστικές ιδέες. Το 1909 σε ηλικία 40 χρονών περίπου εγκαταστάθηκε στη Θεσσαλία και καλλιεργούσε χωράφια που νοίκιαζε. Αρχικά εντάχθηκε στο Σοσιαλιστικό Όμιλο Λάρισας και το 1918 ήταν από τους πρώτους κομμουνιστές που εντάχθηκαν στο νεοϊδρυμένο τότε ΣΕΚΕ. Το 1922 ήταν γραμματέας της Κομματικής Οργάνωσης Λάρισας και γραμματέας του Εργατικού Κέντρου της ίδιας πόλης. Ο Βαλιανάτος, μετά την παραίτηση του Κουντουριώτη τον Μάρτιο του 1926 κατά τη διάρκεια της δικτατορίας του Πάγκαλου, είχε προταθεί από το ΚΚΕ για πρόεδρος της Δημοκρατίας αν και εκείνη την εποχή ήταν εξόριστος σε νησί.
Επίσης ήταν υποψήφιος με το ΚΚΕ για δήμαρχος Λάρισας στις δημοτικές εκλογές του Οκτώβρη 1925 και έχασε στις εκλογές εκείνες για 40 ψήφους μετά από μεθοδεύσεις. Ο Νίκος Βαλιανάτος, παρά την τυπική αυτή ήττα, συνέχισε να αγωνίζεται με το ΚΚΕ και περιέτρεχε όλα τα χωριά της Θεσσαλίας διαδίδοντας τις κομματικές θέσεις, χωρίς να εγκαταλείψει και τις γεωργικές εργασίες. Εκείνη την περίοδο πέθανε ο αδερφός του και ανέλαβε το βάρος της οικογένειας του αδερφού του, χωρίς να μειώσει την πολιτική του δραστηριότητα.
Οι συναγωνιστές του έτρεφαν μεγάλη εκτίμηση και σεβασμό για το πρόσωπο του Βαλιανάτου και τον αποκαλούσαν χαρακτηριστικά "παππού". Στις αρχές της δεκαετίας του 30 θα κατέβει στην Αθήνα και θα γίνει μέλος της Κεντρικής Επιτροπής της Εργατικής Βοήθειας Ελλάδας (ΕΒΕ). Το 1932 ήταν αντιπρόσωπος της Ελλάδας στις εργασίες του Παγκόσμιου Συνεδρίου της Εργατικής Βοήθειας που έγινε στη Μόσχα.
Η δράση του στη Δικτατορία Μεταξά και η δολοφονία του
Με την εγκαθίδρυση της Δικτατορίας της 4ης Αυγούστου, ο γηραιός πλέον Βαλιανάτος πέρασε στην παρανομία, συνεχίζοντας την κομματική του δράση παρά την προχωρημένη ηλικία του. Συνελήφθηκε τον Αύγουστο του 1938 και οδηγήθηκε στην Ειδική Ασφάλεια Αθηνών. Εκεί ο παλαίμαχος αγωνιστής βασανίστηκε και στις 9 Αυγούστου τα μεσάνυχτα εκπαραθυρώθηκε από το κτίριο της Ειδικής Ασφάλειας στη γωνία των οδών Γ' Σεπτεμβρίου και Δεριγνύ. Το άψυχο σώμα του Βαλιανάτου βρήκαν περαστικοί που γύριζαν από το γειτονικό θέατρο "Ανδρεάδη". Οι εκτελεστές του τον έθαψαν βιαστικά τη νύχτα στο νεκροταφείο Λιοσίων. Η Ασφάλεια απέδωσε τη δολοφονία του Βαλιανάτου σε αυτοκτονία.
Ο Γιάννης Μανούσακας περιγράφει συγκλονιστικά τα βασανιστήρια που υπέφερε ο ίδιος στην Ειδική Ασφάλεια Αθηνών το 1939:
"Σταμάτα αυτού βρε! Αυτού που πατάς ξεψύχισε ο Βαλιανάτος. Ο γέρος σας ε; τον καημένο τον υπουργό σας... των οικονομικών! Αυτό θα πάθεις κι εσύ! Μετά σε πετάμε από την ταράτσα... Αυτοκτόνησε... Εδώ βρε νιώσε το είναι Ειδική Ασφάλεια: ή ελεύθερος με δήλωση ή σε βγάνω με τους τέσσερις από δω μέσα!".
Ο εβδομηντάχρονος Βαλιανάτος ήταν ένα ακόμα θύμα της Δικτατορίας του Μεταξά.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες κομμουνιστές Κατηγορία:Έλληνες συνδικαλιστές Κατηγορία:Έλληνες σοσιαλιστές
Πόλυς Κερμανίδης
Ο Πόλυς Κερμανίδης ήταν Έλληνας τραγουδιστής.
Βιογραφία
Ο Πόλυς Κερμανίδης, γεννημένος στην Ξάνθη στις 20 Απριλίου 1946, πρωτοεμφανίστηκε στη δισκογραφία στα μισά περίπου της δεκαετίας του ’60. Το 1976 διασκευάζει «διακριτικά» το τραγούδι του Μητσάκη και κάνει απρόσμενα το μεγάλο «μπαμ». Το τραγούδι του Μητσάκη, «περίεργο», «ιδιόρρυθμο» και «ιδιότροπο» σε μελωδική γραφή και στιχουργική δομή, δένει απόλυτα με τη φωνή του Κερμανίδη που χαρακτηρίζεται από πολυκύμαντες αναπνοές, άμεση, λαϊκή έκταση και δύναμη, οικεία κλασική αλλά και κατά κάποιο τρόπο αναρχική – σύγχρονη ερμηνεία.
«Τα πλοία πεθαίνουν στα λιμάνια» είναι και ο τίτλος του δεύτερου μόλις προσωπικού του δίσκου που κυκλοφορεί από την Panivar, η οποία την περίοδο εκείνη είχε συγκεντρώσει πολλούς σπουδαίους λαϊκούς ερμηνευτές (Βαγγέλη Περπινιάδη, Σπύρο Ζαγοραίο, Πρόδρομο Τσαουσάκη, Γιώργο Λαύκα, Μπάμπη Μπακάλη, κ.α.) που δεν «ταιριάζουν» πια στις παραδοσιακές μεγάλες δισκογραφικές εταιρίες, καθώς και αξιόλογους νεότερους (Έλενα Γιαννακάκη, Λευτέρη Πανταζή, Ανδρέα Ζακυνθινάκη, κ.α.). Ο κόσμος κουρασμένος ίσως από το «πολιτικοκοινωνικό» τραγούδι, που σε μερικές περιπτώσεις βαρύγδουπα και καταχρηστικά γίνεται αυτοσκοπός για εκμετάλλευση του μεταπολιτευτικού κλίματος, αγκαλιάζει τα τραγούδια του δίσκου και ο Κερμανίδης γίνεται σταρ πρώτου μεγέθους.
Ο δίσκος περιλαμβάνει μεταξύ άλλων και τα «Προδομένα φιλιά» (Π. Κερμανίδη), «Σε κάποιο σπίτι κτισμένο με δάκρυ» (Μπ. Μαρκάκη) και το υπέροχο «Φτωχή καρδιά μου, κάνε υπομονή» (Χρ. Κοτσώνη). Το τραγούδι βασίζεται στον ίδιο «αραβοαιγυπτιακό» σκοπό στον οποίο στήριξε ο Μανώλης Αγγελόπουλος τη μουσική διασκευή του, σε στίχους Μάρως Μπιζάνη, στο θρυλικό «Τα μαύρα μάτια σου». Η διασκευή του Κοτσώνη (συνθέτης, μπουζουξής και για χρόνια συνεργάτης του Κερμανίδη) είναι πιο γρήγορη κι «ευέλικτη» από αυτή του Αγγελόπουλου, στην οποία κυριαρχεί ο επιβλητικός ήχος του αρμόνιου.
Ο Κερμανίδης την επόμενη χρονιά κυκλοφόρησε το άλμπουμ «Δίνω και τα ρέστα μου», απ’ όπου ξεχώρισε το πολύ όμορφο τραγούδι «Ήρθες αυτό το καλοκαίρι» του Κοτσώνη. Θα ακολουθήσουν οι μεγάλοι δίσκοι «Ανθρώπινες αδυναμίες» (1979) με το «Στηρίξου επάνω μου», πάντα του Κοτσώνη, και «Μακάρι να’μουνα τρελός» (1981). Αφήνει την Panivar και κάνει δύο LP στη CBS, ένα στη Music Box και επιστρέφει πάλι στην Panivar.
«Τα πλοία πεθαίνουν στα λιμάνια» αποτελούν σήμα κατατεθέν του Κερμανίδη και εκφράζουν απόλυτα, ως τίτλος, την πορεία του κλασικού λαϊκού τραγουδιού στη δεκαετία του’70. Το τραγούδι του Μητσάκη, που, όπως είναι γνωστό, είχε ιδιαίτερη αδυναμία στα «θαλασσινά» θέματα, κυριάρχησε στους πειρατικούς σταθμούς που πουλούσαν οικόπεδα με δόσεις, μονοπώλησε τις προτιμήσεις στα τζουκ-μποξ, έγινε σλόγκαν και άντεξε στο χρόνο. Είναι χαρακτηριστικό ότι λίγοι γνωρίζουν την εκτέλεση του Παπαδάκη και θεωρούν ως πρώτη και αυθεντική αυτή του Κερμανίδη.
Δισκογραφία
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες τραγουδιστές Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές από 01/2012 Κατηγορία:Μουσική-επέκταση
ΦΚ Ιστρ
Η Φουτμπόλ Κλαμπ Ιστρ Ουέστ Προβάνς, επίσης γνωστή ως ΦΚΙΟΠ, είναι γαλλική ποδοσφαιρική ομάδα, με έτος ίδρυσης το 1920. Είναι η δεύτερη γαλλική ομάδα, μετά την Ολιμπίκ Λυών, που να έχει εισαχθεί στο χρηματιστήριο.
Πρόεδρος της ομάδας είναι, από το 2010, ο Φρανσίς Κολαντό. Η πρώτη ομάδα, με προπονητή τον Ζοζέ Πασκαλετί από τον Απρίλιο του 2010, αγωνίζεται στην Λιγκ 2.
Ιστορία
Η Σεξιόν Σπορτίβ Ιστρεέν ιδρύθηκε το 1920 από τον κ. Γκιζονιέ. Η ομάδα, που εκμεταλλευόταν επί 50 χρόνια την αποκλειστική χρήση του Σταντ Ντοναντιέ, δεν είχε και τα καλύτερα αποτελέσματα τα πρώτα χρόνια ιστορίας της, αλλά έχασε για λίγο την άνοδο στην Ντιβιζιόν Ντ'Ωνέρ το 1966, με κερδισμένη της υπόθεσης την ΑΣ Μαζάργκ. Η ΣΣΙ απορροφήθηκε, το 1969, από έναν αθλητικό σύλλογο, την Ιστρ Σπορ, η οποία υιοθέτησε τα χρώματα της ΣΣΙ το βιολέ και το μαύρο. Τον Μάιο του 1977, κι ενώ η ομάδα βρισκόταν στην Προμοσιόν Ντ'Ωνέρ, ανέλαβε την προεδρία της ένας νεαρός αρχιτέκτονας, κι μεγάλος ποδοσφαιρόφιλος, ο Μισέλ Αβιέ. Ώστε η ομάδα να καταφέρει να ανέβει κατηγορία, ο πρόεδρος Αβιέ απέκτησε έναν κανονικό προπονητή, τον Ζωρζ Κόρατς, πρώην Γιουγκοσλάβο τερματοφύλακα της ΦΚ Σιόν. Το 2004, η ομάδα ανέβηκε στην Λιγκ 1, τερμάτισε όμως τελευταία στην βαθμολογία, με αποτέλεσμα την άμεση επιστροφή της στην Λιγκ 2, από την επόμενη, κιόλας, σεζόν.
Οι καλές αναμνήσεις της ανόδου της ομάδας στην Λιγκ 1 σβήστηκαν γρήγορα για τον σύλλογο από την Προβηγκία. Ανίκανη να σταθεροποιηθεί και να παραμείνει σε ανταγωνιστικό επίπεδο, η Φουτμπόλ Κλαμπ ντε Ιστρ έφτασε σε σημείο να υποβιβαστεί στην Νασιονάλ, με το πέρας της σεζόν 2006/2007. Η ομάδα, παρ'όλα αυτά, διατήρησε την φιλοδοξία της, κρατώντας ως βασικό στόχο την επάνοδο στην ελίτ του γαλλικού ποδοσφαίρου, σε χρονικό ορίζοντα πέντε ετών. Μάλιστα, η ομάδα εισήχθη στο χρηματιστήριο, με στόχο την εξεύρεση πρόσθετων χρημάτων. Μετά από μια εξαιρετική σεζόν 2008-2009, η ομάδα της Ιστρ επέστρεψε στην Λιγκ 2, όπου και αγωνίστηκε την σεζόν 2009-2010.
Ο Μπερνάρ Καλβινιάκ, νέος ιδιοκτήτης της ΦΚ Ιστρ εισήγαγε την ομάδα, την Τρίτη 19 Ιουνίου 2007 στην Ελεύθερη Αγορά. Με την ευκαιρία αυτή, 5900 μετοχές που κατείχε ο Μπερτράν Μπενουά παραχωρήθηκαν έναντι 6,75 ευρώ η μία. Οι διαπραγματεύσεις ξεκίνησαν από την επομένη, Τετάρτη 20 Ιουνίου. Σχέδιο της ομάδας είναι η επάνοδός της στην Λιγκ 1.
Η σεζόν 2009-2010 ήταν αρκετά αποδοτική για τους Violets. Μετά από έναν επιτυχημένο αγώνα για το Λιγκ Καπ Γαλλίας, απέναντι στην ΡΚ Στρασμπούρ στο Σταντ Παρσεμαίν με σκορ 6-1, κυρίως χάρη σε τρία τέρματα του νεοαποκτηθέντα Φαμπρίς Μπεζεορζί, και μια νίκη στον πρώτο αγώνα για το πρωτάθλημα, με σκορ 1 - 0 απέναντι στην Μπαστιά, θα μετρήσουν συνεχόμενα άσχημα αποτελέσματα : στα μισά της σεζόν, η ΦΚ Ιστρ φάνταζε κολλημένη στην ζώνη του υποβιβασμού, ούσα στην 19η θέση της βαθμολογίας του πρωταθλήματος. Στη διάρκεια της χειμερινής μεταγραφικής περιόδου, ο Τυνήσιος Φρανσιλεούντο Σάντος, καθώς και ο παλιός παίκτης της ομάδας, Ραφίκ Σαϊφί, θα έρθουν να ενισχύσουν το ήδη υπάρχον υλικό των Aviateurs. Στις 26 Φεβρουαρίου 2010, ο σύλλογος ανακοίνωσε πως έπειτα από 16 χρόνια υπηρεσίας στον σύλλογο, ο Φρανσίς Κολαντό θα έπαιρνε την θέση του Μπερτράν Μπενουά στην προεδρία της ομάδας. Μετά την ήττα από την Κλερμόν στις 26 Μαρτίου (1-3), ο προπονητής Ανρί Σταμπουλί αποφάσισε να παραιτηθεί από την θέση του. Λίγες μέρες αργότερα, προσλήφθηκε, στην θέση του, ο Ζοζέ Πασκαλετί. Απέναντι σε κάθε προσδοκία, τελικώς, η Ιστρ θα καταφέρει να σκαρφαλώσει στην βαθμολογία, κάνοντας τέσσερεις συνεχόμενες νίκες εντός έδρας και εξασφαλίζοντας την παραμονή στην Λιγκ 2, στη διάρκεια αναμέτρησης με αντίπαλο την Νιμ (2-1) για την 37η αγωνιστική του πρωταθλήματος, αφού η ομάδα βρισκόταν πίσω στο σκορ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1920  Κατηγορία:Αθλητισμός στις Μπους-ντυ-Ρον
Εθνική Παίδων Ελλάδας (καλαθοσφαίριση)
Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης παίδων Ελλάδας έχει να επιδείξει πλούσια ιστορία και διακρίσεις στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα Παίδων έχοντας κατακτήσει 7 μετάλλια. Το 1975 σημείωσε την πρώτη της επιτυχία και το διάστημμα 1989-1999 κατάφερε να κατακτήσει άλλα 5 μετάλλια μεταξύ των οποίων και 2 χρυσά. Επέστρεψε στα μετάλλια το 2013 με την κατάκτηση του χάλκινου.
Η Εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης Παίδων Ελλάδας εκπρόσωπεί την Ελλάδα στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα στο οποίο συμμετέχουν αθλητές έως και δεκαέξι (16) ετών και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, πλέον Παγκόσμιο Κύπελλο, στο οποίο συμμετέχουν αθλητές έως δεκαεπτά (17) ετών.
Ευρωμπάσκετ Παίδων 1989
Στο Ευρωμπάσκετ Παίδων του 1989 που διοργανώθηκε στην Ισπανία, στη Γκουέντσα, η Εθνική Παίδων κατέκτησε το Χρυσό μετάλλιο. Στον τελικό η Ελλάδα αναδείχθηκε πρωταθλήτρια Ευρώπης νικώντας τη Γιουγκοσλαβία 81-79.
Ευρωμπάσκετ Παίδων 1991
Στο Ευρωμπάσκετ Παίδων του 1991 που διοργανώθηκε στην Ελλάδα, η Εθνική Παίδων κατέκτησε το Αργυρό μετάλλιο. Στον τελικό η Ελλάδα αντιμετώπισε την Ιταλία και ηττήθηκε 91-106. Ο τελικός διεξήχθη στη Θεσσαλονίκη, ενώ οι αγώνες διοργανώθηκαν επίσης στην Καστοριά και στην Κομοτηνή.
Ευρωμπάσκετ Παίδων 1993
Στο Ευρωμπάσκετ Παίδων του 1993 που διοργανώθηκε στην Τουρκία, στη Σαμψούντα, η Εθνική Παίδων κατέκτησε το Χρυσό μετάλλιο. Στον τελικό η Ελλάδα αναδείχθηκε πρωταθλήτρια Ευρώπης νικώντας την Ισπανία 76-58.
Ευρωμπάσκετ Παίδων 1995
Στο Ευρωμπάσκετ Παίδων του 1995 που διοργανώθηκε στην Πορτογαλία, στην Αλμάντα, η Εθνική Παίδων κατέκτησε το Χάλκινο μετάλλιο.
Ευρωμπάσκετ Παίδων 1999
Στο Ευρωμπάσκετ Παίδων του 1999 που διοργανώθηκε στη Σλοβενία, στο Λάσκο, η Εθνική Παίδων κατέκτησε το Αργυρό μετάλλιο. Στον τελικό η Ελλάδα αντιμετώπισε τη Σερβία και ηττήθηκε 48-59.
Ευρωμπάσκετ Παίδων 2013
Στο Ευρωμπάσκετ Παίδων του 2013 που διοργανώθηκε στην Ουκρανία, στο Κίεβο, η Εθνική Παίδων κατέκτησε το Χάλκινο μετάλλιο. Στο μικρό τελικό η Ελλάδα επικράτησε της Ιταλίας με 78-50.
Μηχανισμός των Αντικυθήρων
Ο μηχανισμός των Αντικυθήρων, γνωστός και ως υπολογιστής των Αντικυθήρων ή αστρολάβος των Αντικυθήρων, χρονολόγιο των Αντικυθήρων, είναι ένα αρχαίο τέχνεργο, το οποίο λειτουργούσε ως αναλογικός , μηχανικός υπολογιστής και όργανο αστρονομικών παρατηρήσεων και παρουσιάζει ομοιότητες με πολύπλοκο ωρολογιακό μηχανισμό. Ο μηχανισμός έχει αποφασισθεί πως δεν πρέπει να μετακινηθεί εκτός Ελλάδας λόγω της σημασίας και της ευαίσθητης κατάστασής του. Ο μηχανισμός των Αντικυθήρων αποτελείται από 82 θραύσματα εκ των οποίων τα επτά είναι τα μεγαλύτερα.
Η ανακάλυψη
αριστερά|μικρογραφία|410x410px Αποτελεί τον αρχαιότερο γνωστό πολύπλοκο, πλανητικής λειτουργίας, μηχανισμό και αποκαλείται ως ο πρώτος γνωστός αναλογικός υπολογιστής. Τα χαρακτηριστικά κατασκευής του υποδηλώνει ότι είχε κατασκευαστεί κατά τη διάρκεια της Ελληνιστικής περιόδου.
Ανασύρθηκε, από αλιείς, σε ναυάγιο ανοικτά της ελληνικής νήσου Αντικύθηρα, νοτίως της Πελοποννήσου, μεταξύ των Κυθήρων και της Κρήτης. Με βάση τη μορφή των ελληνικών επιγραφών που φέρει χρονολογείται μεταξύ του 150 π.Χ. και του 100 π.Χ., αρκετά πριν από την χρονολογία του ναυαγίου, το οποίο ενδέχεται να συνέβη ανάμεσα στο 76 π.Χ. και 60 π.Χ. Θα μπορούσε να ήταν κατασκευασμένο μέχρι μισό αιώνα πριν το ναυάγιο. Το ναυάγιο ανακαλύφθηκε το 1900 σε βάθος περίπου 40 με 64 μέτρων και πολλοί θησαυροί, αγάλματα και άλλα αντικείμενα, ανασύρθηκαν από Συμιακούς σφουγγαράδες και βρίσκονται, σήμερα, στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο στην Αθήνα. Η ανασκαφή διήρκεσε από τις 24-11-1900 έως τις 30-09-1901. Κατά τη διάρκεια της ανασκαφής ο δύτης Γεώργιος Κρητικός πέθανε και δύο άλλοι δύτες έμειναν μόνιμα παράλυτοι. Στις 17 Μαΐου 1902, ο Βαλέριος Στάης, αρχαιολόγος και διευθυντής του Αρχαιολογικού Μουσείου, πρόσεξε ότι ένα από τα ευρήματα είχε έναν οδοντωτό τροχό ενσωματωμένο και εμφανείς επιγραφές με αστρονομικούς όρους.
Ο μηχανισμός είναι το αρχαιότερο σωζόμενο μηχάνημα με γρανάζια και, μάλιστα, ιδιαίτερα πολύπλοκης πλανητικής λειτουργίας. Είναι κατασκευασμένος από μπρούντζο και βρισκόταν εγκιβωτισμένος σε ξύλινο πλαίσιο. Έχει προβληματίσει και συναρπάσει πολλούς ιστορικούς της επιστήμης και της τεχνολογίας αφότου ανακαλύφθηκε. Ήταν ένας αναλογικός υπολογιστής, όσο και ψηφιακός υπολογιστής , σχεδιασμένος για να υπολογίζει και απεικονίζει τις κινήσεις των ουρανίων σωμάτων, τις εκλείψεις ηλίου και σελήνης, καθώς και φάσεις αυτής. Επίσης, προσδιόριζε την ημερομηνία τέλεσης αρχαίων αγώνων στην Ελλάδα (Ολύμπια, Πύθια, Ίσθμια, Νέμεα, κ.α.). Πρόσφατες λειτουργικές ανακατασκευές της συσκευής τεκμηριώνουν αυτή την ανάλυση. Από τις πρόσφατες έρευνες καταρρίφθηκε η θεωρία ότι εμπεριέχει ένα διαφορικό γρανάζι, όμως ο μηχανισμός της κίνησης της Σελήνης είναι ακόμα εντυπωσιακότερος, καθώς δίνει τη δυνατότητα μεταβλητής γωνιακής ταχύτητας στον άξονα που κινεί τη Σελήνη (δεύτερος Νόμος Κέπλερ).
thumb|Γραφική απεικόνιση του μηχανισμού. Ο καθηγητής Ντέρεκ ντε Σόλα Πράις, φυσικός και ιστορικός της επιστήμης που εργαζόταν στο Πανεπιστήμιο του Γέηλ, δημοσίευσε ένα άρθρο για τον μηχανισμό αυτό, στο περιοδικό Scientific American τον Ιούνιο του 1959, όταν ακόμα ο μηχανισμός δεν είχε μελετηθεί πλήρως. Το 1973 ή το 1974 δημοσίευσε τη μονογραφία του με τίτλο «Γρανάζια από τους Έλληνες», βασισμένη σε σάρωση του μηχανισμού με ακτίνες γ που πραγματοποίησε ο ακτινοφυσικός του Ε.ΚΕ.Φ.Ε. «Δημόκριτος» Χαράλαμπος Καράκαλος. Ο Πράις υποστήριξε ότι η συσκευή αυτή θα μπορούσε να είχε κατασκευαστεί από τη Σχολή του Απολλωνίου στη Ρόδο. Τα συμπεράσματά του δεν έγιναν αποδεκτά από τους ειδικούς της εποχής, οι οποίοι πίστευαν ότι οι Αρχαίοι Έλληνες είχαν το θεωρητικό υπόβαθρο αλλά όχι και την απαιτούμενη πρακτική τεχνολογία για μια τέτοια κατασκευή.
Η μελέτη του συνεχίζεται από Άγγλους και Έλληνες ειδικούς των Πανεπιστημίων του Κάρντιφ, των Αθηνών, της Θεσσαλονίκης, του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου και του Μορφωτικού Ιδρύματος Εθνικής Τραπέζης, σε μια διαπανεπιστημιακή ομάδα. Η σύγχρονη έρευνα υποστηρίζεται από την τελευταία τεχνολογία με τη βοήθεια μεγάλων εταιρειών, με πρωτοποριακά προγράμματα ψηφιακής απεικόνισης και έναν ειδικό τομογράφο, ο οποίος κατασκευάστηκε ειδικά για την έρευνα του μηχανισμού των Αντικυθήρων. Τα αποτελέσματα της έρευνας επιβεβαίωσαν ότι ο μηχανισμός φέρει 30 οδοντωτούς τροχούς οι οποίοι περιστρέφονται γύρω από 10 άξονες. Η λειτουργία του μηχανισμού κατέληγε σε τουλάχιστον 5 καντράν, με έναν ή περισσότερους δείκτες για το καθένα. Με τη βοήθεια του τομογράφου έχουν διαβαστεί αρκετές από τις επιγραφές που υπήρχαν στις πλάκες και στους περιστρεφόμενους δίσκους, οι οποίες εμπεριέχουν αστρονομικούς και μηχανικούς όρους, και έχουν χαρακτηριστεί από τους ειδικούς ως ένα είδος "εγχειριδίου χρήσης" του οργάνου.
Ο μηχανισμός αυτός έδινε, με βεβαιότητα, τη θέση του ήλιου και της σελήνης καθώς και τις φάσεις της. Προβλέπει ακόμη και σήμερα σωστά τις εκλείψεις ηλίου και σελήνης βασιζόμενος στον κύκλο του Σάρου. Δείκτες όπως των ρολογιών, σε κυκλικές και ελικοειδείς κλίμακες δείχνουν την ημερομηνία σε δύο ημερολόγια, ένα ελληνικό (Ηπειρώτικο, Κορινθιακό Δωρικό) βασισμένο στον 19 ετών Μετωνικό κύκλο, ο οποίος αναπτύχθηκε από τον Μέτωνα τον Αθηναίο την εποχή του Σωκράτη και το οποίο σήμερα προσδιορίζει πότε έχουμε το Πάσχα, και ένα "αιγυπτιακό", που είναι ουσιαστικά αυτό, που αργότερα ονομάσθηκε Ιουλιανό ημερολόγιο και το οποίο ήταν και το κοινό "επιστημονικό" ημερολόγιο της ελληνιστικής, πτολεμαϊκής εποχής και χρησιμοποιείται και σήμερα από τους αστρονόμους και που είναι αυτό που ονομάζουμε "παλαιό ημερολόγιο".
Οι παλαιότερες απόψεις, που έχουν παρουσιασθεί (κυρίως πριν από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο) για πιθανές χρήσεις με το όργανο αυτό είναι: αστρολάβος, ή δρομόμετρο, ή αναφορικό ρολόι, ή πλανητάριο, ή αστρονομικό ναυτικό ρολόι ή πλοογνώμονας της αρχαιότητας. Όλες αυτές οι χρήσεις δεν είναι αμοιβαία αποκλειόμενες.
Ανακατασκευές
Μια μερική ανακατασκευή του μηχανισμού πραγματοποιήθηκε από τον Αυστραλό επιστήμονα των υπολογιστών Άλαν Τζωρτζ Μπρόμλεϋ (Allan George Bromley, 1947-2002), του Πανεπιστημίου του Σίδνεϋ και τον ωρολογοποιό του Σίδνεϋ Φρανκ Πέρσιβαλ (Frank Percival). Η έρευνα αυτή ώθησε τον Μπρόμλεϋ να επανεξετάσει την ανάλυση ακτίνων Χ του Πράις. Ο Μπρόμλεϋ, με τη βοήθεια του Βρετανού Μάικλ Ράιτ, παρήγαγε επίσης νέες και ακριβέστερες ακτινοσκοπήσεις (απεικονίσεις με ακτίνες Χ) του μηχανισμού οι οποίες μελετήθηκαν τον μαθητή του Μπέρναρντ Γκάρντνερ (Bernard Gardner), το 1993.
Αργότερα, ένας Βρετανός κατασκευαστής μηχανικών πλανηταρίων<sup id="fn_1_back">1 ονόματι Τζων Γκληβ (John Gleave) κατασκεύασε ένα λειτουργικό αντίγραφο του μηχανισμού. Σύμφωνα με την ανακατασκευή του, η ανάγνωση του εμπρόσθιου τροχού υποδεικνύει την ετήσια πορεία του Ήλιου και της Σελήνης διαμέσου του Ζωδιακού Κύκλου κατά το Αιγυπτιακό ημερολόγιο. Η ανάγνωση του επάνω οπίσθιου τροχού παριστάνει μια περίοδο τεσσάρων ετών και συσχετίζεται με άλλες ενδείξεις που παριστάνουν τον Μετωνικό κύκλο των 235 συνοδικών μηνών, ο οποίος ισούται με 19 ηλιακά έτη. Συνοδικός μήνας ονομάζεται η περίοδος που μεσολαβεί ανάμεσα σε δύο νέες σελήνες. Η ανάγνωση του κάτω οπίσθιου τροχού σκιαγραφεί τον κύκλο ενός και μόνου συνοδικού μήνα, ενώ ένας δευτερεύων τροχός καταγράφει το σεληνιακό έτος των 12 συνοδικών μηνών.
Μια ακόμη ανακατασκευή έγινε το 2002 από τον Μάικλ Ράιτ (Michael T. Wright), τότε έφορο μηχανολογίας μηχανικής του Μουσείου της Επιστήμης του Λονδίνου, σε συνεργασία με τον Μπέρναρντ Γκάρντνερ από το Σίδνεϋ. Επίσης, ο μαθηματικός Διονύσιος Κριάρης έκανε το 1999 μια πρώτη ανακατασκευή, βασισμένη στο μοντέλο του Πράις. Ακολούθησε μια ακόμα το 2007 με ακόμη μεγαλύτερη λεπτομέρεια, καθότι βασίζεται στα αποτελέσματα των νέων ερευνών από το Πρόγραμμα Έρευνας για τον Μηχανισμό των Αντικυθήρων τα οποία εκτίθενται στο Εθνικο Αρχαιολογικό Μουσείο, το Μουσείο Αρχαίας Τεχνολογίας της Βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας, το Μουσείο του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών στον Λόφο Νυμφών. Ο Κώστας Κοτσανάς έχει κατασκευάσει σειρά αξιόλογων ομοιωμάτων που εκτίθενται στην σειρα των ομόνυμων μουσειων σε όλη την Ελλάδα και το εξωτερικό.
Το 2014 ο Έλληνας φυσικός Μάρκος Σκουλάτος ολοκλήρωσε έπειτα από διετή έρευνα το δικό του ακριβές λειτουργικό μοντέλο. Το αντίγραφο αυτό του Μηχανισμού των Αντικυθήρων σέβεται πλήρως τις διαστάσεις και γνωστές λειτουργίες του αρχικού. Ενσωματώνει όλες τις έως τότε έρευνες όπως το μηχανισμό πύρου-σχισμής για τη σελήνη, την ένδειξη των Ολυμπιακών αγώνων και τις ακριβείς αναγνώσεις των αρχαίων επιγραφών.
Τα θραύσματα του πρωτοτύπου φυλάσσονται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας. Στη συλλογή χαλκών βρίσκονται σε προθήκη τα τρία μεγαλύτερα θραύσματα.
Ιστορική καταγωγή και εξέλιξη του μηχανισμού
Για την ικανότητα κατασκευής πολύπλοκων μηχανισμών από γρανάζια, έχουμε πολύ λίγες πληροφορίες, γιατί ουσιαστικά σαφή αναφορά στους οδοντωτούς τροχούς έχουμε για πρώτη φορά από τον αλεξανδρινό μηχανικό Ήρωνα. Όμως υπάρχουν ενδείξεις που υποδεικνύουν τον Αρχιμήδη ή και τον Κτησίβιο ως πιθανούς εφευρέτες του οδοντωτού τροχού.
Ο Αρχιμήδης είναι γνωστός για τις πολύπλοκες κατασκευές του, που αναπαριστούσαν τις κινήσεις των άστρων και των πλανητών στο στερέωμα, έχουμε όμως πληροφορίες μόνο για το τι λειτουργίες εκτελούσαν και όχι για το πως τις εκτελούσαν. Πιθανότατα όμως ο τρόπος λειτουργίας τους να ήταν παρόμοιος με του μηχανισμού των Αντικυθήρων. Τη σφαίρα του Αρχιμήδη έχουν αναφέρει οι Πάππος, Πρόκλος, Σέξτος Εμπείρικος, Φιρμίκιος, Μαρτιανός Καπέλλα, Οβίδιος και Τερτυλλιανός, όμως την σημαντικότερη μαρτυρία δίνει ο Κικέρων.
Στα πρώιμα στάδια της εξέλιξης παρόμοιων μηχανισμών βρίσκουμε τα ηλιακά ρολόγια, αρχικά στατικά και αργότερα μεταφερόμενα. Τα μεταφερόμενα ηλιακά ρολόγια είναι κοντινοί πρόγονοι του μηχανισμού των Αντικυθήρων.
Με τα νεότερα ευρήματα γίνεται φανερό ότι η τεχνολογία των οδοντωτών τροχών διατηρήθηκε εν μέρει και στο Βυζάντιο, δεδομένου ότι έχει βρεθεί ένας απλούστερος μηχανισμός κατασκευασμένος τον 5ο-6ο αιώνα. Μάλιστα αντίστοιχος μηχανισμός περιγράφεται από τον μεταγενέστερο Ιρανό Αλ Μπιρουνί. Ένα μεγάλο ποσοστό των τεχνολογικών κατακτήσεων στον τομέα αυτό αφομοιώθηκε από τους Άραβες. Όπως είναι επίσης γνωστό, πλήθος αρχαίων ελληνικών πραγματειών έχουν διασωθεί μόνο σε αραβικές μεταφράσεις. Οι Άραβες πειραματίστηκαν με διάφορα σχέδια και κατασκευές για να αποδείξουν την ορθότητα των ελληνικών κειμένων.
Η τεχνολογία των οδοντωτών τροχών εξελίχθηκε μεταξύ άλλων στην ωρολογοποιία, που εμφανίστηκε και άνθησε τον 13ο και 14ο αιώνα.
Πρόσφατες έρευνες
Το πρόγραμμα έρευνας του μηχανισμού των Αντικυθήρων (Πανεπιστήμιο Αθηνών, Ξενοφών Μουσάς, Γιάννης Μπιτσάκης, Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Γιάννης Σειραδάκης, Πανεπιστήμιο Κάρντιφ, Mike Edmunds, Tony Freeth) διεξήγε μελέτες και διεθνές συνέδριο στην Αθήνα, στις 30 Νοεμβρίου 2006 και την 1 Δεκεμβρίου, στο οποίο ανακοινώθηκαν τα αποτελέσματα των πρόσφατων πληρέστερων ερευνών. Συμμετείχαν ειδικοί της ιστορίας των μηχανισμών και της αρχαίας ελληνικής αστρονομίας και τεχνολογίας και τεχνικοί που συνέβαλαν στις μετρήσεις [X-tek, HP]. Ταυτόχρονα, τα αποτελέσματα της πρώτης φάσης της έρευνας δημοσιεύτηκαν στο έγκριτο περιοδικό Nature. Στις 7 Απριλίου του 2008, σε εκδήλωση που οργανώθηκε στην Αθήνα από την Εταιρεία Μελέτης Αρχαίας Ελληνικής Τεχνολογίας, οι ειδικοί της ελληνοβρετανικής ερευνητικής ομάδας ανακοίνωσαν τα σημεία στα οποία επικεντρώνεται η συνέχιση της έρευνας με τη συνεργασία ειδικών από τον χώρο της Ιστορίας της Επιστήμης.
Παράλληλα, ο Μαικλ Ράιτ, που είναι ο μοναδικός ερευνητής που έχει επεκτείνει το υλικό του μοντέλο έτσι ώστε να περιλαμβάνει τις κινήσεις των 5 πλανητών που ήταν γνωστοί στην αρχαιότητα (Ερμή, Αφροδίτη, Άρη, Δία και Κρόνο), αναθεώρησε το μηχανικό του μοντέλο με βάση τα τελευταία αποτελέσματα των ερευνών. Για τις κινήσεις των πλανητών δεν υπάρχουν άμεσες μηχανικές ενδείξεις από τα θραύσματα του μηχανισμού, παρά μονάχα τα ονόματα δύο πλανητών (της Αφροδίτης και πιθανώς του Ερμή) στις πρόσφατα αναγνωσθείσες επιγραφές. Παρουσίασε το αναθεωρημένο μοντέλο του σε εκδήλωση του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών, στην Αθήνα στις 6 Μαρτίου 2007, στα πλαίσια του προγράμματος: "Επιστήμης κοινωνία". Η πρώτη εμπεριστατωμένη μελέτη παρουσιαστημε από τον Ξενοφώντα Μουσά το 2006[1].
Έρευνα του 2016 εξετάζει τον μηχανισμό με τον οποίο αναπαριστάνονταν οι φάσεις της Σελήνης, με μια μικρή σφαίρα που ήταν η μισή βαμένη μαύρη και η μισή άσπρη. Η ίδια η σφαίρα έχει χαθεί, αλλά σώζεται η ημισφαρική υποδοχή όπου ήταν τοποθετημένη, καθώς και ένας μηχανισμός με οδοντωτούς τροχούς που την κινούσε. Σημαντικό μέρος του μηχανισμού ήταν το σύστημα "πύρου-σχισμής", που επέτρεπε μια ακανόνιστη περιστροφή της σφαίρας της Σελήνης (σαν διαφορικός μηχανισμός), ώστε να προσομοιάζει τη διαφορά που παρατηρείται στη χρονική απόσταση από το πρώτο τέταρτο μέχρι το δεύτερο, και από το δεύτερο μέχρι το πρώτο. Αυτή η χρονική διαφορά σχετίζεται με τη σχέση της απόασταση Ήλιος-Γη / Γη-Σελήνη. Στον μηχανισμό εκτιμάται ότι η διαφορά μεταξύ των δύο αυτών χρόνων είναι περίπου μια ημέρα, το οποίο πλησιάζει την εκτίμηση του Αρίσταρχου. Οι ερευνητές έχουν προτείνει και τον τρόπο με τον οποίο γινόταν η συναρμολόγηση και αποσυναρμολόγηση του μηχανισμού της Σελήνης. Δύο ερευνητές πιστεύουν ότι η θεωρία των επικύκλων, που πρότειναν ορισμένοι αρχαίοι αστρονόμοι και ίσχυε μέχρι τον ύστερο Μεσαίωνα, προήλθε από τη χρήση διαφορικών μηχανισμών πύρου-σχισμής, και όχι το αντίστροφο.
Επιστροφή στα Αντικύθηρα
Μετά από 38 χρόνια από την τελευταία έρευνα του διάσημου Γάλλου εξερευνητή Ζακ Υβ Κουστώ, ξεκίνησαν νέες έρευνες (στις 15 Σεπτεμβρίου 2014) με ονομασία "Επιστροφή στα Αντικύθηρα" για το ναυάγιο, τον μηχανισμό και άλλα πολύτιμα αντικείμενα από το ναυάγιο. Οι ομάδα των επιστημών είναι εξοπλισμένη με την τελευταία λέξη της τεχνολογίας. Δύτες με μπουκάλες όπου "ανακυκλώνουν" τον αέρα, με αποτέλεσμα να μένουν στον βυθό για περίπου 1 ώρα, αυτόνομο υποβρύχιο όχημα που κάνει χαρτογράφηση του βυθού , στολή-υποβρύχιο (exosuit από την εταιρία Hublot ) που:
Η στολή μοιάζει με εκείνες των αστροναυτών και καθελκύεται/ανελκύεται μονάχα με γερανό. Έχει προωθητήρες που βοηθούν την πλοήγησή της από τον χειριστή, ειδικά πετάλια στα πόδια του δύτη, με τα οποία εκείνος ρυθμίζει την κατεύθυνση, ρομποτικά χέρια με τσιμπίδα, ειδικά φώτα, κάμερα και ενδοεπικοινωνία.
Η ερευνητική ομάδα εντόπισε και ανέλκυσε :
Ακρίβεια
Η έρευνα έγινε από τον Τόνυ Φρηθ και τον Αλεξάντερ Τζόουνς και αποκαλύπτουν ότι ο προσομοιασμένος μηχανισμός τους δεν είναι ιδιαίτερα ακριβής, δηλαδή ότι ο δείκτης του Άρη είναι μέχρι -38 ° βαθμούς κατά καιρούς. Αυτό δεν οφείλεται σε έτοιμες ανακριβείς αναλογίες ή όπως το μηχανισμό, αλλά μάλλον στην ελληνική ανεπαρκή θεωρία εκείνη τη στιγμή. Αυτό δεν θα μπορούσε να είχε βελτιωθεί αν ο Πτολεμαίος δεν είχε εισήγαγε το equant περίπου το 150 μ.Χ., και στη συνέχεια, όταν Γιοχάνες Κέπλερ έσπασε από την έννοια της ομοιόμορφης κίνησης των κυκλικών τροχών, αλλάζοντάς τες σε ελλείψεις το 1609 μ.Χ..
Με λίγα λόγια, ο μηχανισμός των Αντικυθήρων ήταν ένα μηχάνημα σχεδιασμένο να προβλέψει ουράνια φαινόμενα, σύμφωνα με τις εξελιγμένες αστρονομικές θεωρίες της εποχής του, ο μοναδικός μάρτυρας στην χαμένη ιστορία της λαμπρής μηχανικής, μια αντίληψη της καθαρής ιδιοφυΐας, ένα από τα μεγάλα θαύματα του αρχαίου κόσμου, αλλά αυτό δούλεψε πολύ καλά!
Εκτός από την θεωρητική ακρίβεια, υπάρχει και το θέμα της μηχανικής ακρίβειας. Ο Φρηθ και ο Τζόουνς σημειώνουν ότι η αναπόφευκτη «χαλαρότητα» στο μηχανισμό λόγω του ότι ήταν φτιαγμένος από χέρι, με εργαλεία από τριγωνικά δόντια (λίμες), και οι τριβές μεταξύ των γραναζιών στην επιφάνεια θα πρέπει πιθανώς να κατακλυστεί ένα περίγραμμα ηλιακής και σεληνιακής διόρθωσης όπου ο μηχανισμός δημιουργήθηκε για αυτό.
Αν και η τεχνολογία ήταν αξιοσημείωτη για την εποχή του, πρόσφατη έρευνα δείχνει ότι ο σχεδιασμός του υπερέβη την μηχανική ακρίβεια της κατασκευής του από ένα ευρύ περιθώριο, με σημαντική σωρευτική ανακρίβεια στα γρανάζια, στα οποία έχουν ακυρωθεί πολλές από τις λεπτές διορθώσεις στον σχεδιασμό τους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μηχαν Κατηγορία:Εκθέματα στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στην Αττική Αντικυθηρων Μηχανισμος Αντικυθηρων Μηχανισμος Κατηγορία:Αρχαία ελληνική αστρονομία Κατηγορία:Αντικύθηρα
Κάρμεν Περέιρα
Η Κάρμεν Περέιρα (Carmen Pereira, 1937 - 4 Ιουνίου 2016) ήταν πολιτικός από τη Γουινέα-Μπισσάου. Υπήρξε προσωρινή Πρόεδρος της αφρικανικής χώρας το 1984 για τρεις ημέρες. Έγινε έτσι η πρώτη γυναίκα-πρόεδρος στην Αφρική και η μόνη στη Γουινέα-Μπισσάου μέχρι σήμερα.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1937 και η κάθοδός της στην πολιτική έλαβε χώρα το 1962, οπότε και έγινε μέλος του Αφρικανικού Κόμματος για την Ανεξαρτησία της Γουινέας και του Πρασίνου Ακρωτηρίου. Ο σύζυγός της ήταν επίσης δραστήριο στέλεχος στο αντιαποικιοκρατικό κόμμα.
Αργότερα αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη χώρα. Έζησε για κάποιο χρονικό διάστημα στη Σενεγάλη και έπειτα μετέβη στη Σοβιετική Ένωση, όπου σπούδασε Ιατρική.
Επέστρεψε στη χώρα της αργότερα και έγινε ενεργή σε ζητήματα υγείας και πολιτικής.
Πολιτική καριέρα
Εξελέγη βουλευτής και κατά την περίοδο του στρατιωτικού καθεστώτος του Νίνο Βιέιρα υπηρέτησε και στο αξίωμα της Προέδρου της Βουλής. Όταν τέθηκε σε ισχύ νέο Σύνταγμα το 1984 η Πρόεδρος της Βουλής έγινε για ελάχιστο χρονικό διάστημα (τριών ημερών) προσωρινή Πρόεδρος, από τις 14 Μαΐου ως τις 16 Μαΐου του 1984. Συνέχισε να είναι Πρόεδρος της Βουλής ως την απόλυσή της από το Νίνο Βιέιρα, το 1992, με το αιτιολογικό της ανεπάρκειας και της ανευθυνότητας από μέρους της. Πέθανε στην Μπισάου στις 4 Ιουνίου 2016.
Αναφορές
Περειρ
Κρεβάτι
Το κρεβάτι ή κλίνη είναι ένα έπιπλο που αποτελεί τη βάση στήριξης του ολοκληρωμένου συστήματος ύπνου. Ο όρος κρεβάτι με την ευρεία έννοια δηλώνει το κρεβατόστρωμα, το οποίο αποτελείται από δύο κύρια μέρη, τη βάση στήριξης (κρεβάτι) και το στρώμα.
Το κρεβατόστρωμα, εκτός από τον ύπνο, χρησιμοποιείται για ξεκούραση, διάβασμα, παιχνίδι και άλλα. Μερικά στοιχεία που προστίθενται είναι το κεφαλάρι, το ποδαρικό, ο ουρανός, το μαξιλάρι και τα κλινοσκεπάσματα, όπως σεντόνι, κουβέρτα, πάπλωμα και κάλυμμα.
Το κρεβάτι συνήθως φτιάχνεται από ξύλο ή μέταλλο. Μπορεί να περιέχει τελάρο ή τάβλες στήριξης, καθώς και να διαθέτει αποθηκευτικό χώρο.
μικρογραφία|[[Μαξιλάρι|Προσκέφαλο με δύο εικόνες του θεού Βησά, περ. 1539-1190 ΠΚΕ, Νέα Υόρκη, Μουσείο Μπρούκλιν.]]
Διατίθεται σε μεγάλη ποικιλία σχημάτων και μεγεθών, όπως βρεφικό, παιδικό, μονό, ημίδιπλο, διπλό, υπέρδιπλο. Μπορεί να είναι τροχήλατο, πτυσσόμενο, υπερυψωμένο (σοφίτα), διώροφο/πολυώροφο (κουκέτες).
Ιστορική αναδρομή
μικρογραφία|Κρεβάτι του 19ου αιώνα, [[Βαρκελώνη|Βαρκελώνη, Μουσείο Σχεδίου.]]
Προϊστορία
Το αρχαιότερο κλινόστρωμα φαίνεται να αποκαλύφθηκε στο Παραμεθόριο Σπήλαιο (Border Cave), μία βραχοσκεπή στη Μεσημβρινή Αφρική, κοντά στα σύνορα ανάμεσα στη Νότια Αφρική και το Εσουατίνι. Οι ερευνητές βρήκαν στοιχεία ότι οι άνθρωποι τοποθετούσαν δεμάτια αγρωστίδων επάνω σε στρώματα τέφρας για να δημιουργήσουν άνετους χώρους για ύπνο. Υποθέτουν ότι, τα εντομοαπωθητικά φυτά και τα στρώματα της τέφρας χρησιμοποιήθηκαν για προστασία από τη βρωμιά και τα αρθρόποδα. Αυτό το «κρεβάτι» χρονολογείται τουλάχιστον πριν από 200.000 χρόνια.
Τα Πρωτεύοντα είναι ευπροσάρμοστα θηλαστικά και παρουσιάζουν ένα μεγάλο εύρος χαρακτηριστικών. Για παράδειγμα, υπάρχουν πρωτεύοντα που δεν κοιμούνται στα κλαδιά αλλά φτιάχνουν επιφάνειες ύπνου ή κρεβάτια. Διατυπώθηκε η άποψη ότι κάποια στιγμή κατά το Μειόκαινο, πριν από 23 έως 5 εκατομμύρια χρόνια, οι αρχαίοι πίθηκοι (χιμπατζήδες) άλλαξαν τις θέσεις ύπνου τους από κλαδιά σε επίπεδες επιφάνειες.
Αρχαία ιστορία
μικρογραφία|Αντίγραφο της κλίνης της βασίλισσας της [[Αρχαία Αίγυπτος|Αιγύπτου Χετεφερές Α΄, 4η Δυναστεία Φαραώ, περ. 2600 ΠΚΕ, Ηνωμένες Πολιτείες, Βοστώνη, Μουσείο Καλών Τεχνών. Ξύλινο κρεβάτι με προσκέφαλο, από τα ταφικά έπιπλα της βασίλισσας.]]
Τα πρώιμα κρεβάτια ήταν κάτι περισσότερο από έναν σωρό από άχυρα ή κάποιο άλλο φυτικό υλικό, για παράδειγμα μια στοίβα από φύλλα φοίνικα, δέρματα ζώων ή αποξηραμένες φτέρες. Μια σημαντική καινοτομία ήταν η ανύψωσή τους από το έδαφος, για την αποφυγή νερών, βρωμιάς και παράσιτων.
Στην Υποσαχάρια Αφρική, στο Σπήλαιο Σιμπουντού (Sibudu Cave) στην ΚουαΖούλου-Νατάλ της Νότιας Αφρικής, αποκαλύφθηκε κρεβάτι που χρονολογείται πριν από 77.000 χρόνια. Το φυτικό στρώμα αποτελείται από κύπειρο και άλλα μονοκοτυλήδονα φυτά, με αρωματικά φύλλα και εντομοαπωθητικές ιδιότητες. Η κλινοστρωμνή αποτελείται από ένα είδος λαουρίδων.
μικρογραφία|Κρεβάτι από την αρχαία Ελλάδα, Αρχαιολογικό Μουσείο [[Αρχαία Κόρινθος Κορινθίας|Αρχαίας Κορίνθου.]]
μικρογραφία|Αναθηματικό κρεβάτι από την Ερέτρια. Πήλινο ειδώλιο [[Μύρινα|Μύρινας, 350–300 ΠΚΕ, Παρίσι, Μουσείο του Λούβρου.]]
Στην αρχαία ελληνική γραμματεία, στο Ομηρικό έπος της Οδύσσειας, ο Οδυσσέας περιγράφει τη «ριζωμένη» συζυγική κλίνη (λέχος) που είχε κατασκευάσει για εκείνον και την Πηνελόπη.
Σύμφωνα με την αφήγηση, την τορνευτή (σκαλιστή) κλίνη την έχτισε μέσα στον αυλόγυρο του σπιτιού τους. Φύτρωνε δέντρο θαλερό, ελιά στενόφυλλη, με κορμό χοντρό σαν μια κολόνα. Και τριγύρω του έχτισε την κάμαρα, με πέτρες ώς επάνω, και την στέγασε. Κλάδεψε την ελιά και απέκοψε από τη ρίζα τον κορμό, ολόγυρα τον λείανε επισταμένως, τον ίσιωσε με στάφνη (νήμα της στάθμης) για να φτιάξει το στήριγμα της τάβλας και τα κλινόποδα και τον διατρύπησε. Αφού τον απέτριψε καλά, στο τέλος στόλισε περίτεχνα την κλίνη με χρυσό και ασήμι και φίλντισι, και άπλωσε διάπλατα (τάνυσε) λουριά από δέρμα βοδιού σε χρώμα λαμπερό πορφυρό (Οδ. Ψ 177-217).
Στην αρχαία Ρώμη, οι κλίνες μερικές φορές ήταν ψηλά και για να ανέβουν χρειάζονταν σκαμνί ή μικρή σκάλα ή σκαλοπάτια. Συχνά ήταν σχεδιασμένες για δύο άτομα και είχαν μία σανίδα/τάβλα ή κιγκλίδωμα στην πλάτη, καθώς και ανυψωμένο κεφαλάρι. Μικρά μαξιλάρια τοποθετούνταν στο ύψος του κεφαλιού και ενίοτε της πλάτης. Τα στρώματα γεμίζονταν με καλαμιές, σανό, ή μαλλί. Η πουπουλένια γέμιση άρχισε να χρησιμοποιείται προς το τέλος της ρωμαϊκής δημοκρατίας, όταν η εθιμοτυπία απαιτούσε πολυτέλεια.
Τα καλύμματα των κλινών (κουβερλί) μερικές φορές ήταν πολύ ακριβά, συνήθως ήταν πορφυρά με κεντημένες χρυσές φιγούρες και πλούσια κρεμαστάρια που κάλυπταν το μπροστινό μέρος. Ο σκελετός των κλινών συχνά ήταν από κράμα μπρούντζου με ασήμι, και ο αυτοκράτορας Ελαγάβαλος είχε κλίνη από ατόφιο ασήμι. Στους τοίχους ορισμένων σπιτιών στην Πομπηία εντοπίστηκαν κάποιες κόγχες κλινών που πιθανότατα έκλειναν με κουρτίνες ή συρόμενα χωρίσματα.
Οι αρχαίοι Ρωμαίοι είχαν διάφορα είδη κλινών. Αυτά περιελάμβαναν:
μικρογραφία|Κρεβάτι με ουρανό, Παρίσι, [[Μουσείο του Λούβρου.]]
Οι αρχαίοι Έλληνες και οι αρχαίοι Ρωμαίοι χρησιμοποιούσαν τις κλίνες και για τα συμπόσια. Συνήθιζαν να ξαπλώνουν στη μία πλευρά και τεντώνονταν για να πάρουν φαγητό από ένα διπλανό τραπέζι.
Τυποποιημένα μεγέθη σημερινών κρεβατιών
μικρογραφία|Εργαστήριο Γουίλιαμ και Τζον Λινέλ (William and John Linnell), Το Κρεβάτι του Μπάντμιντον, Λονδίνο, [[Μουσείο Βικτωρίας και Αλβέρτου|Μουσείο Βικτορίας και Αλβέρτου. Η περίτεχνη ιαπωνική σκαλιστή ταπετσαρία και ο ψηλός θόλος σε σχήμα παγόδας που φυλάσσεται από επίχρυσους δράκους το καθιστούν ένα από τα πιο επιβλητικά δείγματα του αγγλικού Chinoiserie. ]]
μικρογραφία|Το κρεβάτι γόνδολα της [[Ζυλιέτ Ρεκαμιέ|κυρίας Ρεκαμιέ, περίπου 1799, Παρίσι, Μουσείο του Λούβρου.]]
μικρογραφία|Το κρεβάτι του [[Ναπολέοντας Βοναπάρτης|Ναπολέοντος Βοναπάρτη, Kάστρο της Κομπιένης.]]
μικρογραφία|Το «Μεγάλο Κρεβάτι από την Γουέρ» ([[:en:Great_Bed_of_Ware|Great Bed of Ware), περίπου 1500-1600, Λονδίνο, Μουσείο Βικτορίας και Αλβέρτου. Δρύινο κρεβάτι με ουρανό, ένα από τα μεγαλύτερα στον κόσμο, που κατασκευάστηκε από τον ξυλουργό Τζόνας Φόσμπρουκ (Jonas Fosbrooke). Το σχέδιο των πάνελ μαρκετερί προέρχεται από το έργο του Ολλανδού καλλιτέχνη Χανς Φρέντεμαν ντε Φρις.]]
Τύποι κρεβατιών
Αναφέρονται ενδεικτικά ορισμένοι τύποι κρεβατιών:
Άγις ο Αργείος
Ο Άγις ο Αργείος (Αρχ. Ἄγις) ήταν αρχαίος Έλληνας ποιητής από το Άργος και σύγχρονος του Μεγάλου Αλεξάνδρου, τον οποίο συνόδεψε στην μικρασιαστική εκστρατεία. Ο Κούρτιος όπως και ο Αρριανός και ο Πλούταρχος τον περιγράφουν ως κόλακα του βασιλέα. Ο Κούρτιος μάλιστα τον αποκαλεί "συνθέτη των χειρότερων ποιημάτων μετά τον Χοιρίλο " ("pessimorum carminum post Choerilum conditor").
Ο Αθήναιος αναφέρει τον Άγι ως συγγραφέα ενός έργου για την τέχνη του μαγειρέματος (ὀψαρτυτικά).
Από κάποιους θεωρείται ότι είναι ο Άγις του οποίου επίγραμμα έχει σωθεί στην Παλατινή Ανθολογία.
Αναφορές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες επιγραμματοποιοί Κατηγορία:Αρχαίοι Αργείοι
Άρπασα
Τα Άρπασα ήταν αρχαία ελληνική πόλη στην Καρία της Ιωνίας.
Η θέση της προσδιορίζεται βόρεια της Πριήνης και μεταξύ της Νύσσας και της Αντιόχειας του Μαίανδρου) και πρόκειται για τη σημερινή "Αρπάς Καλεσί". Η ονομασία της οφείλεται από το ποταμό Άρπασο, παραπόταμο του Μαίανδρου, στη δεξιά όχθη του οποίου βρίσκονται τα ερείπιά της. Από επιγραφές που έχουν βρεθεί σε αρχαιολογικές έρευνες στην περιοχή είναι γνωστά η "ιερά σύγκλητος" και ο "δήμος Αρπασινών". Επίσης σε αρχαία νομίσματα της πόλης απεικονίζεται συχνά ο τοπικός θεός Άρπασος ως προσωποποίηση του ομώνυμου ποταμού.
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Καρίας
Μεγάλη Βρετανία
Η Μεγάλη Βρετανία (αγγλικά: Great Britain), γνωστή απλώς και ως Βρετανία, είναι το μεγαλύτερο νησί των Βρετανικών Νήσων, ενός αρχιπελάγους που βρίσκεται στο βορειοδυτικό άκρο της ευρωπαϊκής ηπείρου. Είναι το μεγαλύτερο σε έκταση νησί στην Ευρώπη και ένατο μεγαλύτερο στον κόσμο. Μαζί με τα υπόλοιπα Βρετανικά Νησιά, με εξαίρεση τα πέντε έκτα της Ιρλανδίας, συγκροτούν το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βορείου Ιρλανδίας, ένα από τα 50 ανεξάρτητα κράτη της Ευρώπης. Συχνά η ονομασία Μεγάλη Βρετανία ταυτίζεται στην καθομιλουμένη με το σύνολο του Ηνωμένου Βασιλείου ή το σύνολο του Ηνωμένου Βασιλείου χωρίς τη Βόρεια Ιρλανδία. Οι κάτοικοι της με βάση τον γεωγραφικό (όπως επίσης και κρατικό) αυτόν όρο ονομάζονται Βρετανοί.
Γεωγραφία
Το νησί έχει έκταση 209.331 τετραγωνικά χιλιόμετρα, το μήκος της ακτογραμμής είναι 17.820 χιλιόμετρα. Το ψηλότερο σημείο του είναι η κορυφή του όρους Μπεν Νέβις που βρίσκεται σε υψόμετρο 1.344 μέτρα.
Mercedes-Benz W245
Το Mercedes-Benz W245, γνωστό και ως B-Class W245, ήταν ένα μικρομεσαίο πολυχρηστικό αυτοκίνητο (MPV) που παρήχθη από τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία Mercedes-Benz, από τον Ιούνιο του 2005 έως τον Ιούνιο του 2011. Βασίστηκε στην Mercedes-Benz A-Class W169, δηλαδή στη δεύτερη γενιά της Mercedes A-Class, με την οποία μοιραζόταν τα δομικά στοιχεία και τα μηχανικά μέρη. Η W245 ήταν και το πρώτο μοντέλο της εταιρείας που εισήγαγε την ονομασία B-Class. Αντικαταστάθηκε τον Σεπτέμβριο του 2011 από το Mercedes-Benz W246, που ήταν η δεύτερη γενιά της B-Class.
Μεγάλη Βρετανία
Κλίμα
Η Μεγάλη Βρετανία λόγω των θερμών ρευμάτων του Ατλαντικού Ωκεανού (το Ρεύμα του Κόλπου του Μεξικού επηρεάζει το κλίμα της δυτικής Γαλλίας, της Νορβηγίας, της νότιας Ισλανδίας και της Μεγάλης Βρετανίας) έχει Ωκεάνιο κλίμα με ήπιους χειμώνες όπου οι θερμοκρασίες κυμαίνονται από 6°C έως -4°C και δροσερά καλοκαίρια με θερμοκρασίες από 14°C έως 25°C βαθμούς Κελσίου. Επίσης παρατηρούνται ισχυρές βροχοπτώσεις όλο το χρόνο ενώ οι χιονοπτώσεις παρατηρούνται κυρίως στη Σκωτία. Σε γενικές γραμμές η Σκωτία είναι το πιο κρύο μέρος της Μεγάλης Βρετανίας.
Mercedes-Benz W245
Η πρώτη γενιά της B-Class διατέθηκε με μια πληθώρα κινητήρων βενζίνης και πετρελαίου, όλοι τους τετρακύλινδροι σε σειρά, με χωρητικότητες από 1.5 έως 2.0 λίτρα, και ισχύος από 95 έως 193 ίππους.
Μεγάλη Βρετανία
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νησιά του Ηνωμένου Βασιλείου
Mercedes-Benz W245
Τεχνικά χαρακτηριστικά
1 Τιμές κατανάλωσης και εκπομπών καυσαερίων για το φυσικό αέριο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
W245 Κατηγορία:Γερμανικά αυτοκίνητα
Δημήτριος Αλεξάνδροβιτς της Ρωσίας
Ο Δημήτριος Αλεξάνδροβιτς, ρωσικά Дмитрий Александрович (15 Αυγούστου 1901 - 7 Ιουλίου 1980) από τον Οίκο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ του κλάδου Μιχαήλοβιτς, ήταν πρίγκιπας της Ρωσίας.
Βιογραφία
Ήταν ο τέταρτος γιος του Αλεξάνδρου Μιχαήλοβιτς μεγάλου δούκα της Ρωσίας και της Ξένιας των Σ.Χ.Γκόττορπ, κόρης του Αλεξάνδρου Γ΄ Αυτοκράτορα της Ρωσίας.
Απεβίωσε το 1980 στο Λονδίνο σε ηλικία 79 ετών.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1931 τη Μαρίνα, κόρη του Σεργκέι Αλεξάνδροβιτς κόμη Γκολενίστσεβ-Κουτούζοφ και είχε τέκνο:
Το 1947 διαζεύχθηκε και το 1954 έκανε δεύτερο γάμο με τη Μαργαρίτα-Σέιλα ΜακΚέλλαρ Τσίσχομ, κόρη του Χάρρυ Τσίσχομ από την Αυστραλία.
Μητροπολίτης Κηφισίας, Αμαρουσίου, Ωρωπού και Μαραθώνος Κύριλλος
Ο Μητροπολίτης Κηφισίας, Αμαρουσίου, Ωρωπού και Μαραθώνος Κύριλλος (κατά κόσμον Κωνσταντίνος Μισιακούλης) είναι Έλληνας επίσκοπος της Εκκλησίας της Ελλάδος.
Βιογραφικά Στοιχεία
Εκάρη Μοναχός στην Ιερά Μονή Ασωμάτων Πετράκη στις 3 Οκτωβρίου 1991, χειροτονήθηκε στις 4 Οκτωβρίου 1991 Διάκονος, υπό του Μητροπολίτου Κερκύρας και Παξών Τιμοθέου Τριβιζά και εντάχθηκε στον Κλήρο της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών, και Πρεσβύτερος στις 28 Νοεμβρίου 1993.
Υπηρέτησε ως Διάκονος στους Ιερούς Ναούς Αγίας Ειρήνης οδού Αιόλου και Αγίου Σπυρίδωνος Σταδίου, ενώ ως εφημέριος στους Ιερούς Ναούς Αγίου Γεωργίου Κυνοσάργους και Αγίου Χαραλάμπους Ιλισίων, μέχρι της εκλογής του σε Επίσκοπο.
Διετέλεσε Γραμματεύς της Συνοδικής Επιτροπής Δογματικών και Νομοκανονικών Ζητημάτων (1993-2003), έπειτα Α΄ Γραμματεύς της Ιεράς Συνόδου (2003-2006), και κατόπιν προτάσεως του τότε Αρχιεπισκόπου Αθηνών Χριστοδούλου, Αρχιγραμματέας της Ιεράς Συνόδου, διατηρώντας τη θέση αυτή μέχρι τη σε επίσκοπο εκλογή του (2006-2010). Κατά τη διάρκεια της διακονίας του στις επιτελικές αυτές θέσεις της Κεντρικής Διοικήσεως της Εκκλησίας της Ελλάδος έλαβε μέρος σε Συνέδρια και Εκκλησιαστικές αποστολές.
Στις 10 Μαΐου 2010, εξελέγη από την Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος, πρώτος Μητροπολίτης Κηφισίας, Αμαρουσίου και Ωρωπού, συγκεντρώνοντας 63 ψήφους.
Χειροτονήθηκε Επίσκοπος στις 14 Μαΐου 2010, από τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Ιερώνυμο, συμπαραστούμενο από πλειάδα Μητροπολιτών. Ενθρονίστηκε στις 8 Ιουνίου 2010 στον Ιερό Ναό του Αγίου Δημητρίου Κηφισιάς. Στην ενθρόνιση παρέστησαν πλειάδα Αρχιερέων, οι τοπικές Αρχές, κληρικοί της Ιεράς Μητροπόλεως Κηφισίας, Αμαρουσίου και Ωρωπού και πλήθος κόσμου. Το 2020 μετά από πρότασή του προστέθηκε η ονομασία Μαραθώνος στον τίτλο της Μητρόπολης μετά από την έγκριση της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος.
Στις 23 Ιουνίου 2021, έπεσε θύμα επίθεσης με καυστικό υγρό μαζί με άλλους μητροπολίτες στην Μονή Πετράκη, ενώ είχε παρεβρεθεί εκεί για συνοδικό δικαστήριο.
Εθνική Οδός 9γ (Ελλάδα)
αριστερά|μικρογραφία|Εθνική Οδός 9γ, Τσακώνα - [[Καλό Νερό Μεσσηνίας|Καλό Νερό.]] αριστερά|μικρογραφία|Η Εθνική Οδός 9γ, Τσακώνα - [[Καλό Νερό Μεσσηνίας|Καλό Νερό, είναι τμήμα της Ευρωπαϊκής Οδού 55 (Ε55), Χέλσινγκμποργκ - Καλαμάτα.]] Η Εθνική Οδός 9γ (ΕΟ9γ) ή Ενωτική Τσακώνας - Κυπαρισσίας, είναι Εθνική Οδός στην Περιφερειακή Ενότητα Μεσσηνίας, μήκους 31 χλμ., που συνδέει το Καλό Νερό, βόρεια της Κυπαρισσίας και την Εθνική Οδό 9 (30x30εσ Πάτρα - Μεθώνη), με την Τσακώνα, βόρεια του Μελιγαλά, και τον Αυτοκινητόδρομο 7 (30x30εσ Κόρινθος - Καλαμάτα). Αποτελεί τμήμα της Ευρωπαϊκής Οδού 55 (30x30εσ Χέλσινγκμποργκ Σουηδίας - Καλαμάτα).
Neograeca Medii Aevi
Neograeca Medii Aevi (λατινικά, μια ελληνική μετάφραση θα ήταν: "νεοελληνικά του μεσαίωνα") είναι ο τίτλος Το επιστημονικό αντικείμενο της σειράς αυτής συνήθως περιγράφεται συνήθως μέσω της αντιδιαστολής με την βυζαντινή λόγια γλώσσα και λογοτεχνία: στο επιστημονικό αντικείμενο των Neograeca medii aevi εμπίμπτουν τα κείμενα και η γλωσσική μορφή που δεν απασχολούν τη λόγια βυζαντινή λογοτεχνία. Για το επιστημονικό αυτό πεδίο χρησιμοποιούνται συνήθως και οι όροι «δημώδης γλώσσα και λογοτεχνία» και «πρώιμη νεοελληνική γλώσσα και λογοτεχνία«.
Εθνική Οδός 9γ (Ελλάδα)
Παραπομπές
Κατηγορία:Εθνικές Οδοί της Ελλάδας Κατηγορία:Δρόμοι στην Πελοπόννησο
Neograeca Medii Aevi
Η σειρά των συνεδρίων
Τα ακόλουθα συνέδρια έχουν λάβει χώρα μέχρι στιγμής με τον τίτλο Neograeca Medii Aevi:
2. Istituto Ellenico di Studi Bizantini e Postbizantini di Venezia, Βενετία 1991
Πρακτικά:
Nikolaos M. Panagiotakis (Εκδ..): Origini della letteratura neogreca. Atti del secondo Congresso internazionale Neograeca medii aevi, Venezia, 7-10 novembre 1991. Βενετία 2000.
3. Πανεπιστήμιο της χώρας των Βάσκων, Vitoria, 1994
Πρακτικά:
4. Πανεπιστήμιο Κύπρου, Λευκωσία, 1997
Πρακτικά:
4α. Πανεπιστήμιο του Αμβούργου, 1999
Πρακτικά:
5. Exeter College, Oxford, 2000
Πρακτικά:
6. Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων 2005
Πρακτικά:
7. Πανεπιστήμιο Κρήτης, Ηράκλειο 2012
Πρόγραμμα του συνεδρίου
Η εκδοτική σειρά
Στην εκδοτική σειρά Neograeca Medii Aevi του εκδοτικού οίκου Romiosini έχουν εκδοθεί 9 μελέτες με θέμα την πρώιμη νεοελληνική λογοτεχνία:
I: Hans Eideneier: ''Neograeca medii aevi: Text und Ausgabe. Tagungsakten zum internationalen wissenschaftlichen Symposion von 1986 zur Herausgabe von Texten der Byzantinischen Volksliteratur''. 1987, ISBN 978-3-923728-90-9
II: Ulrich Moennig: Zur Überlieferungsgeschichte des mittel- und neugriechischen Alexanderromans. 1987, ISBN 978-3-923728-91-6
III: ''Krasopateras. Kritische Ausgabe der Versionen des 16.-18. Jahrhunderts''. Besorgt von Hans Eideneier. 1988, ISBN 978-3-923728-92-3
IV: Cornelia Pochert: Die Reimbildung in der spät- und postbyzantinischen Volksliteratur. 1991, ISBN 978-3-923728-93-0
V: ''Ptochoprodromos. Einführung, kritische Ausgabe, deutsche Übersetzung, Glossar''. Von Hans Eideneier. 1991, ISBN 978-3-923728-94-7
VI: Ulrich Moennig: Die spätbyzantinische Rezension *ζ des Alexanderromans. (Dissertation Köln 1991), 1992, ISBN 978-3-923728-95-4
VII: Helma Winterwerb: Porikologos. 1992, ISBN 978-3-923728-98-5