cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τορρίλε
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Πάρμας
Τραβερσέτολο
Το Τραβερσέτολο (ιταλικά: Traversetolo) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Πάρμας, στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια.
Εθνική Φοιτητική Ένωση Ελλάδος
Η Εθνική Φοιτητική Ένωση Ελλάδος (ΕΦΕΕ) ήταν τριτοβάθμια οργάνωση των φοιτητικών συλλόγων των Ανωτάτων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων της Ελλάδας.
Ιδρύθηκε το 1963 κατά το πρότυπο της αντίστοιχης οργάνωσης της Γαλλίας UNEF.
Το πρώτο καταστατικό της, είχε εκπονήσει ο Στέλιος Ράμφος. Το 1967 διαλύθηκε από τη δικτατορία και επανασυστήθηκε από την ίδια το 1971, ελεγχόμενη από το κράτος. Ηγετικά στελέχη της, υπήρξαν φοιτητές που μετέπειτα έκαναν πολιτική σταδιοδρομία.
Εξωτερικές πηγές
Κατηγορία:Ανενεργές Φοιτητικές παρατάξεις στην Ελλάδα
Βαλμότσολα
Η Βαλμότσολα (ιταλικά: Valmozzola) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Πάρμας, στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια.
Νικόλ της Λωρραίνης
Η Νικόλ, γαλλ. Nicome (3 Οκτωβρίου 1608 - 2 Φεβρουαρίου 1657) από τον Οίκο της Λωρραίνης ήταν δούκισσα της Λωρραίνης suo jure (1624-25) και μετά σύζυγος του δούκα της Λωρραίνης (1625-34).
Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Ερρίκου Β΄ δούκα της Λωρραίνης και της Μαργαρίτας Γκοντζάγκα, κόρης του Βιντσέντσο Α΄ Γκοντζάγκα δούκα της Μάντουα.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1621 τον εξάδελφό της Κάρολο Δ΄ δούκα της Λωρραίνης. Ο σύζυγός της προσπάθησε να ακυρώσει τον γάμο, αλλά μάταια.
Θεόδωρος Παλαιολόγος (γιος Μιχαήλ Η΄)
Ο Θεόδωρος Παλαιολόγος (π. 1263 - μετά το 1310) ήταν γιος του Μιχαήλ Η΄ και της Θεοδώρας Βατάτζαινας.
Αλμπέρτο Μπονούτσι
Μεταξύ του 1950 και του 1967 σκηνοθέτησε 53 ταινίες.
Λι Να
Η Λι Να (Li Na, κινεζικά:李娜, γενν. στις 26 Φεβρουαρίου 1982) είναι Κινέζα πρώην αθλήτρια της αντισφαίρισης.
Κατόρθωσε να φτάσει στο Ν. 2 της παγκόσμιας κατάταξης WTA στις 17 Φεβρουαρίου 2014. Κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας της, η Λι κέρδισε εννέα τίτλους μονού WTA Tour, μεταξύ των οποίων δύο τίτλους Grand Slam μονού στο Γαλλικό Όπεν του 2011 και στο Αυστραλιανό Όπεν του 2014. Η άνοδος της στη δημοσιότητα ήρθε μετά από αυτές τις νίκες, γεγονός που την έκανε την πρώτη πρωταθλήτρια Grand Slam από την Ασία. Πριν από αυτό, ήταν η πρώτη παίκτρια που αντιπροσώπευσε μία ασιατική χώρα σε έναν τελικό μονού Grand Slam, ένα ορόσημο που πέτυχε στο Αυστραλιανό Όπεν του 2011. Η Λι ήταν επίσης δεύτερη στο Αυστραλιανό Όπεν του 2013 και στο WTA Tour Championships του 2013, έφτασε τρεις φορές στα προημιτελικά του Γουίμπλεντον και στα ημιτελικά των Ολυμπιακών Αγώνων του 2008 στο Πεκίνο και στο Αμερικανικό Όπεν του 2013. Μεταξύ των άλλων αξιοσημείωτων βραβείων της, ήταν η πρώτη Κινέζα παίκτρια που κέρδισε έναν τίτλο WTA Tour στο Guangzhou International Women's Open του 2004, η πρώτη που έφτασε σε προημιτελικά μονού Grand Slam στο Γουίμπλεντον του 2006 και η πρώτη που αναρριχήθηκε στην πρώτη δεκάδα του κόσμου. Τα επιτεύγματά της έχουν προκαλέσει σημαντική αύξηση του αριθμού των παικτών αντισφαίρισης στην ανατολική Ασία, κερδίζοντας τη φήμη της ως πρωτοπόρος της αντισφαίρισης στην περιοχή.
Η Λι αποχώρησε από την επαγγελματική αντισφαίριση στις 19 Σεπτεμβρίου 2014, σε ηλικία 32 ετών. Το 2019 εισήχθη στην International Tennis Hall of Fame, καθιστώντας την την πρώτη παίκτρια γεννημένη στην Ασία που έλαβε αυτή την τιμή.
Προσωπική ζωή
Η Λι Να γεννήθηκε στις 26 Φεβρουαρίου 1982 στο Ουχάν της Χουπέι. Η μητέρα της είναι η Λι Γιάνπινγκ (李豔萍) και ο πατέρας της ο Λι Σένγκπενγκ (李盛鵬), ο οποίος ήταν επαγγελματίας παίκτης αντιπτέρισης και αργότερα εργάστηκε ως εκπρόσωπος πωλήσεων για μία εταιρεία με έδρα το Ουχάν. Πέθανε από μία σπάνια καρδιαγγειακή νόσο όταν η Λι ήταν 14 ετών. Η μητέρα της δεν της είπε ότι ο πατέρας της είχε πεθάνει για πολλές εβδομάδες, νομίζοντας ότι θα επηρέαζε το παιχνίδι της.
Στην ηλικία των έξι ετών, η Λι ακολούθησε τα βήματα του πατέρα της και ξεκίνησε να παίζει αντιπτέριση, κάτι που βελτίωσε τα αντανακλαστικά της. Λίγο πριν γίνει οκτώ ετών, η Λι πείστηκε να μεταπηδήσει στην αντισφαίριση από τον προπονητή Σα Σιαγιό του συλλόγου αντισφαίρισης νέων Ουχάν. Οι εκπαιδευτές της την δίδαξαν αντισφαίριση μέσω αρνητικής ενίσχυσης, γεγονός που επηρέασε την εμπιστοσύνη της Λι τα επόμενα χρόνια. Η Λι εντάχθηκε στην Εθνική ομάδα αντισφαίρισης της Κίνας το 1997. Την επόμενη χρονιά, με τη χορηγία της Nike, πήγε στην Ακαδημία John Newcombe στο Τέξας για να σπουδάσει αντισφαίριση. Σπούδασε εκεί για δέκα μήνες και επέστρεψε στην Κίνα. Μεγαλώνοντας, ο αγαπημένος της παίκτης ήταν ο Αντρέ Αγκάσι. Έγινε επαγγελματίας το 1999, σε ηλικία 16 ετών.
Στα τέλη του 2002, η Λι έφυγε από την Εθνική ομάδα αντισφαίρισης για να σπουδάσει part-time στο Πανεπιστήμιο Χουατσόνγκ Επιστήμης και Τεχνολογίας (HUST), όπου ολοκλήρωσε το πτυχίο της στη δημοσιογραφία το 2009. Τα κινεζικά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν διάφορους λόγους γι 'αυτό. Κάποιοι ανέφεραν ότι η σχέση μεταξύ της ίδιας και του συμπαίκτη της και μελλοντικού συζύγου της, Τσιάνγκ Σαν (姜山), ήταν αντίθετη στη διοίκηση της Εθνικής ομάδας και μερικοί ανέφεραν ότι ο προπονητής της, Γιου Λιτσιάο (余丽桥), ήταν πολύ αυστηρός και απαιτητικός, ενώ άλλες αναφορές υποστήριζαν ότι το αίτημά της για έναν προσωπικό προπονητή δεν πέρασε. Ωστόσο, κάποιοι θεώρησαν ότι ήταν μόνο το πρόβλημα υγείας που οδήγησε στη απόσυρση. Οι New York Times ανέφεραν ότι ένας από τους λόγους ήταν ότι ένας ηγέτης της ομάδας ήθελε να παίξει με τη λήψη ορμονικών φαρμάκων, καθώς η Λι είχε δυσκολία με τις επιδόσεις της λόγω ορμονικής ανισορροπίας.
Η Λι επέστρεψε στην Εθνική ομάδα το 2004. Ο Τσιάνγκ Σαν παντρεύτηκε τη Λι στις 27 Ιανουαρίου 2006 και έγινε προσωπικός προπονητής της. Η Λι εγκατέλειψε την Εθνική ομάδα, καθώς και το κρατικό σύστημα αθλητισμού το 2008, στο πλαίσιο μίας πολιτικής πειραματικής μεταρρύθμισης για τους παίκτες της αντισφαίρισης. Αυτή η αλλαγή ονομάστηκε «Πετάω Μόνος» (单飞) από τα κινεζικά μέσα ενημέρωσης. Ως αποτέλεσμα, η Λι είχε την ελευθερία να μισθώσει το δικό της προσωπικό προπονητή και θα ήταν αποκλειστικά υπεύθυνη για το κόστος της κατάρτισης και της καθοδήγησης και των εξόδων ταξιδιού. Θα μπορούσε να κρατήσει περισσότερα από τα κέρδη της, με μόλις το 8% των κερδών της να πηγαίνουν στο ταμείο της Κινεζικής Ομοσπονδίας Αντισφαίρισης, σε αντίθεση με το 65% που ίσχυε μέχρι τότε. Το καλοκαίρι του 2012, η απαίτηση συνεισφοράς στην Κινεζική Ομοσπονδία Αντισφαίρισης σταμάτησε και η Λι κρατούσε όλα τα κέρδη από τα έπαθλα της.
Στις 5 Ιουνίου 2016, η Λι ανατέθηκε από τους Special Olympics ως παγκόσμια πρέσβηρα.
Στις 19 Ιανουαρίου 2015, Η Λι ανακοίνωσε ότι μαζί με τον σύζυγό της περίμεναν το πρώτο τους παιδί. Γέννησε την κόρη της Αλίσα τον Ιούνιο του 2015.
Επαγγελματική σταδιοδρομία
δεξιά|μικρογραφία| Η Λι Να στο Πρωτάθλημα Fortis του Λουξεμβούργου το 2008. δεξιά|μικρογραφία| Η Λι Να στο Πρωτάθλημα Γουίμπλεντον του 2008. μικρογραφία| Η Λι Να στο Αμερικανικό Όπεν του 2009. αριστερά|μικρογραφία| Η Λι Να στο Μαϊάμι.
Δημοτικότητα και διαφημίσεις
Ως η πιο επιτυχημένη ανατολικοασιάτισα και ασιάτισα αθλήτρια της αντισφαίρισης όλων των εποχών, η Λι έχει γίνει μία από τις πιο γνωστές και εμπορικές αθλήτριες του κόσμου. Το 2013, εμφανίστηκε στο εξώφυλλο του περιοδικού Time, το οποίο την ονόμασε στον ετήσιο κατάλογο των 100 Πιο Σημαινόντων Ανθρώπων στον Κόσμο, όπου ήταν η μία από τους τέσσερις αθλητές στον κατάλογο. Η πρώην Νο 1 στον κόσμο Κρις Έβερτ, έγραψε: «Η Αντισφαίριση έχει εκτιναχθεί στην Κίνα. Η χώρα έχει τώρα περίπου 15 εκατομμύρια παίκτες αντισφαίρισης. 116 εκατομμύρια παρακολούθησαν τη Λι να κερδίζει το Γαλλικό Όπεν. Αυτό το είδος έκθεσης είναι ζωτικής σημασίας για τον αθλητισμό μας και ποτέ δεν θα συνέβαινε χωρίς τη Λι. Στα τουρνουά, την έχω δει να γοητεύει τα πλήθη. Όταν χαμογελάει, όλοι λιώνουν. Είναι μια τέτοια ανάσα καθαρού αέρα. Η φιλική συμπεριφορά της στο γήπεδο, καθώς και οι συνεντεύξεις μετά από αγώνα με χαριτωμένη ευφυΐα, φέρνουν ένα χαμόγελο στο πρόσωπο του καθενός». Η Λι εμφανίστηκε επίσης στο εξώφυλλο του περιοδικού Time στις 26 Μαΐου 2014, το οποίο περιελάμβανε ένα άρθρο με τίτλο «Το πάθος της Λι Να», στο οποίο η συγγραφέας Χάνα Μπιτς χαρακτήρισε τη Λι ως αθλητικό είδωλο παγκόσμιας κλάσης, η οποία εμπνέει εκατομμύρια Κινέζους να την θεωρούν ως είδωλο της επιδίωξης ανεξάρτητου χαρακτήρα και ελευθερίας σκέψης. Το 2012, το Forbes ονόμασε τη Λι στη θέση Νο 85 στον κατάλογο Forbes Celebrity 100. Η Λι, μαζί με τις συναδέλφους αντισφαιρίστριες Μαρία Σαράποβα και Σερένα Ουίλιαμς, ήταν οι μόνες τρεις γυναίκες αθλήτριες που μπήκαν στον κατάλογο των Top 100 με τα περισσόετρα κέρδη. Η Λι κατετάγη στο Νο. 5 και στο Νο. 8 στον κατάλογο Forbes China Celebrity 100 το 2012 και το 2014, αντίστοιχα. Η Λι ονομάζεται στοργικά «Μεγάλη Αδερφή Να» (娜姐) μεταξύ των κινεζικών κοινοτήτων και θεωρείται ένα «ισχυρό, αλύγιστο και ανυποχώρητο» πρότυπο. Δεν έχει γίνει μόνο ένα οικιακό όνομα σε ολόκληρη την Κίνα, αλλά ένα παγκόσμιο είδωλο, με την microblogging της Sina Weibo να έχει πάνω από 23 εκατομμύρια ακόλουθους από τον Οκτώβριο του 2014. Η αντιληπτή ανταρσία της, η οποία υποδηλώνεται από το τατουάζ τριαντάφυλλο στο στήθος της και τις προηγούμενες συμμετοχές της με κυβερνητικά αθλητικά προγράμματα, βοήθησε επίσης να αυξήσει τη δημοτικότητά της. Στις 15 Απριλίου 2015, έλαβε το βραβείο Εξαιρετικού Επιτεύγματος της Ακαδημίας Λαουρέους στα Παγκόσμια Βραβεία Αθλητισμού Λαουρέους, που πραγματοποιήθηκαν στη Σαγκάη. Ήταν επίσης υποψήφια για το Βραβείο Παγκόσμιου Αθλητή της Χρονιάς Λαουρέους, μαζί με τη Σερένα Ουίλιαμς.
Η Nike ήταν χορηγός ρούχων και υποδημάτων της Λι για πολλά χρόνια, που χρονολογείται από την πρώιμη σταδιοδρομίας της στην αντισφαίριση. Η Λι χρησιμοποίησε τις ρακέτες Babolat Pure Drive GT. Το 2009, υπογράφηκε από την IMG. Ανέβηκε σε φήμη μετά το θρίαμβο της στο Roland Garros και από τότε είχε υπογράψει επτά προωθήσεις με όρους πολλαπλών ετών. Ο πράκτοράς της, Μαξ Άιζενμπαντ, κατάφερε επίσης να διαπραγματευτεί μία συμφωνία που επέτρεψε στη Λι να φορέσει άλλα μπαλώματα χορηγιών στο πουκάμισο της Nike, κάτι που συνήθως δεν επιτρέπεται από τον γίγαντα του αθλητισμού.
Θεόδωρος Παλαιολόγος (γιος Μιχαήλ Η΄)
Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος (από τους επιζήσαντες ως την ενηλικίωση) και τελευταίος γιος του Μιχαήλ Η΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων. Ο πατέρας του ήταν δισεγγονός του Αλεξίου Γ΄ Αγγέλου και η μητέρα του ήταν μικρανιψιά του Ιωάννη Γ΄ Βατάτζη. Δευτερότοκος αδελφός του ήταν ο Κωνσταντίνος. Το 1282 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος Ανδρόνικος Β΄ Παλαιολόγος. Το 1293 του προτάθηκε να νυμφευτεί την κόρη του μεγάλου λογοθέτη Θεοδώρου Μουζάλωνος, αλλά όταν ο Ανδρόνικος Β΄ δεν του απένειμε τον τίτλο του δεσπότη, αρνήθηκε. Τελικά νυμφεύτηκε την κόρη του πιγκέρνη Λιβαδάριου.
Ο Θεόδωρος το 1295 βρισκόταν στην Έφεσο, όταν ξέσπασε η στάση του Αλεξίου Φιλανθρωπινού· οι εξεγερμένοι τον συνέλαβαν και τον κράτησαν φυλακισμένο, ώσπου ηττήθηκε ο Φιλανθρωπινός. Το 1305 πολέμησε εναντίον της Καταλανικής Εταιρείας σε μάχη στην Άπρο της Θράκης. Αναφέρεται για τελευταία φορά από τις πηγές το 1310, ως μάρτυρας μίας συνθήκης με τη Δημοκρατία της Βενετίας.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την κόρη του πιγκέρνη Λιβαδάριου.
Πηγές
Θεοδωρος Κατηγορία:Βυζαντινοί του 13ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατιωτικοί
Τζόρτζιο Καπιτάνι
Ο Τζόρτζιο Καπιτάνι (ιταλικά: Giorgio Capitani (29 Δεκεμβρίου 1927 - 25 Μαρτίου 2017), ήταν Ιταλός σκηνοθέτης και σεναριογράφος.
Μεταξύ του 1954 και 2012 σκηνοθέτησε 40 ταινίες και επίσης έγραψε και 12 σενάρια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλοί σεναριογράφοι Κατηγορία:Ιταλοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
Αχμέντ Χασάν Μαγκούμπ
Ο Αχμέντ Χασάν Μαγκούμπ Αμπντελμονεΐμ (λατινικά: Ahmed Hassan Mahgoub Abdelmoneim, 5 Μαρτίου 1993), γνωστός και ως Κούκα ή Κόκα, είναι Αιγύπτιος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, που αγωνίζεται ως επιθετικός στην Εθνική Αιγύπτου και στη Σούπερ Λίγκα  και στον Ολυμπιακό.
Ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα στην πορτογαλική Ρίο Άβε, στην οποία υπήρξε και μέλος των ακαδημιών της για έναν χρόνο. Το επαγγελματικό του ντεμπούτο το έκανε το 2012 και παρέμεινε εκεί έως και το 2015, σκοράροντας 24 γκολ σε 66 αγώνες πρωταθλήματος. Το 2015, πήρε μεταγραφή στην Μπράγκα, με την οποία έχει πετύχει έως τώρα 17 γκολ σε 57 αγώνες πρωταθλήματος. Από το 2018, αγωνίζεται ως δανεικός στον Ολυμπιακό Πειραιώς.
Από το 2011, ξεκίνησε να αγωνίζεται και στις μικρές ομάδες της Εθνική Αιγύπτου. Αρχικά στην U17 και αργότερα στην U20 και U23. Το 2013, έκανε και το ντεμπούτο του με την Εθνική Ανδρών, στην οποία έχει συμμετάσχει 15 φορές, πετυχαίνοντας 5 γκολ. Υπήρξε βασικός στέλεχος της ομάδας, στο Αφρικανικό Κύπελλο, του 2017, όπου η Αίγυπτος έφτασε έως και τον τελικό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αιγύπτιοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αιγύπτου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέιρα Λίγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αλ Αχλί ΣΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρίο Άβε ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σπόρτινγκ Κλούμπε ντε Μπράγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Πορτογαλία
Θειεπίνιο
Το θειεπίνιο  (αγγλικά thiepine) είναι οργανική ένωση με μοριακό τύπο C6H6S. Πιο συγκεκριμένα, είναι ένας ακόρεστος ετεροκυκλικός θειαιθέρας, που δομικά το μόριό του έχει έναν επταμελή δακτύλιο, ο οποίος περιέχει έξι (6) άτομα άνθρακα  και ένα άτομο θείου. Η έννοια «θειεπίνιο» επεκτείνεται και πέρα από τη «μητρική» ένωση, σε μια σειρά «θυγατρικά» υποκατεστημένα παράγωγα.αριστερά|μικρογραφία|120x120εσ|Η χημική δομή του ζοτεπίνιου.
Το ίδιο το «μητρικό» θειεπίνιο, είναι ασταθές, δεν έχει απομονωθεί σε χημικά καθαρή μορφή, και (θεωρητικά) αναμένεται να είναι αντιαρωματικό. Ωστόσο, έχουν απομονωθεί ένας αριθμός «θυγατρικά» θειεπίνια, ικαι ειδικότερα κάποια (σχετικά) σταθερά με ογκώδεις υποκαταστάτες.
Θεωρητικές μελέτες έδειξαν ότι το θειεπίνιο τείνει να αποβάλλει το θείο, σχηματίζοντας βενζόλιο. Ακόμη, στο σύμπλοκο (η4-C6H6S)Fe(CO)3 σταθεροποιείται ο δακτύλιος.
Τα βενζοθειεπίνια έχουν μια συμπυκνωμένη ομάδα βενζολίου, ενώ τα διβενζοθειεπίνια, όπως το δοσουλεπίνιι ο και το ζοτεπίνιο, έχουν δυο συμπυκνωμένες ομάδες βενζολίου. Το δαμοτεπίνιο είναι ένα άλλο «θυγατρικό» παράγωγο θειεπίνιο.
Χαρακτηριστικά
Η δομή των θειεπινίων έχει ως βάση δακτύλιο με τύπο C6H6S, οπότε το σύστημα αυτό έχει οκτώ (8) π ηλεκτρόνια. Με βάση αυτό το «μητρικό» θειεπίνιο υπακούει στον κανόνα των 2n ηλεκτρονίων, όπου n = 4, που αντιστοιχούν σε αντιαρωματικό σύστημα. Αυτό, όμως, ισχύει μόνο αν ισχύει η υπόθεση ότι το σύστημα του δακτυλίου είναι επίπεδο, γιατί ο παραπάνω κανόνας προϋποθέτει επίπεδο σύστημα. Ωστόσο, ο δακτύλιος δεν είναι αναγκαστικά επίπεδος, αλλά μπορεί να λάβει διαμόρφωση «λουτήρα», όπως φάνηκε, με κρυσταλλογραφία ακτίνων Χ. Όμως, ακόμη και αν παρακαμφθεί η αντιαρωματικότητα με την υιοθέτηση μη επίπεδης διαμόρφωσης, τα θειεπίνια παραμένουν ασταθείς ενώσεις, γιατί τείνουν να αποβάλλουν το άτομο θείου, για να σχηματίσει (αρωματικό) βενζόλιο, στη θέση του αντιαρωματικού ή τουλάχιστον μη αρωματικού μη επίπεδα διαμορφωμένου θειεπινίου. Ενδιάμεση ένωση σε αυτήν τη διεργασία (αυτο)αποθείωσης είναι το δικυκλοθειανορκαραδιένιο. Από αυτό το τελευταίο σχηματίζοντας τελικά βενζόλιο (ή το αντίστοιχο θυγατρικό παράγωγο, αν η αρχική ένωση ήταν θυγατρικό παράγωγο θειεπίνιο), με απόσπαση στοιχειακού θείου. Η οδηγούσα δύναμη πίσω από την παραπάνω διεργασία (αυτο)αποθείωσης είναι ο τελικός σχηματισμός αρωματικού συστήματος και η αυξημένη σταθεροποίση του συστήματος που η αρωματικότητα αυτή συνεπάγεται. κέντρο|χωρίς-πλαίσιο
Σταθεροποίηση
Τα θειεπίνια μπορούν να σταθεροποιηθούν αν διαθέτους υποκαταστάτες που κάνουν το σχηματισμό του επίπεδου θειανορκαραδιενικού δακτυλίου (που διευκολύνει την αποθείωση) δύσκολη.Αυτό συμβαίνει, γαι παράδειγμα, με τη χρήση ομάδων τριτοταγούς βουτυλίου [(CH3)3C-] ως υποκαταστάτες. Έτσι, για παράδειγμα, το 2,7-δι(τριτοταγες βουτυλο)θειεπίνιο έχει ημιζωή 365 ώρες, διαλυμένο σε βραστό τολουόλιο. Η παρουσία υποκαταστατών στα άτομα C#3 και C#6 παρέχει επίσης σταθεροποιητικό φαινόμενο. Αν, από την άλλη πλευρά υπάρχουν δυο υποκαταστάτες στα άτομα C#4 και C#8, η θυγατρική ένωση αποσταθεροποιείται. Αυτό συμβαίνει γιατί στην περίπτωση αυτή οι υποκαταστάτες αυτοί μπορούνν εύκολα να μεταπηδήσουν από ένα σύστημα με επταμελή δακτύλιο σε ένα σταθερότερο σύστημα με εξαμελή δακτύλιο, οπότε «προτιμάται» η αποικοδόμηση στα αντίστοιχα θυγατρικά παράγωγα του βενζολίου, μετά από αποθείωση.
Εφαρμογές
Υπάρχουν φάρμακα στα οποία οι δραστικές ουσίες είναι θυγατρικά παράγωγα θειεπίνιου. Αυτά συμπεριλαμβάνουν το ζολεπίνιο, που είναι άτυπο νευροληπτικό, καυθώς και τη δοσουλεπίνιο, που είναι αντικαταθληπτικό.
Παραπομπές και σημειώσεις
Κατηγορία:C6 Κατηγορία:Οργανικές ετεροκυκλικές ενώσεις‎ Κατηγορία:Θειαιθέρες Κατηγορία:Αντιαρωματικές ενώσεις
Βαράνο ντε' Μελεγκάρι
Το Βαράνο ντε' Μελεγκάρι (ιταλικά: Varano de' Melegari) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Πάρμας, στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Πάρμας
Β-προπιολακτόνη
Η β-προπιολακτόνη (αγγλικά: beta-propiolactone) ή 2-οξετανόνη (αγγλικά: 2-oxetanone) είναι οργανική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα, οξυγόνο και υδρογόνο, με μοριακό τύπο C3H4O2, αν και χρησιμοποιείται περισσότερο ο γραμμικός της τύπος 30x30εσ. Είναι μέλος των λακτονών, δηλαδή (θεωρητικό) προϊόν εσωτερικής εστεροποίησης του 3-υδροξυπροπανικού οξέος. Το μόριο της ένωσης περιέχει τετραμελή ετεροκυκλικό δακτύλιο. Στις κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος, είναι διαυγές και άχρωμο υγρό με ελαφρώς γλυκιά οσμή, εξαιρετικά διαλυτό στο νερό, ενώ επιπλέον αναμειγνύεται με την αιθανόλη, με την ακετόνη, με το διαιθυλαιθέρα και με το χλωροφόρμιο. Ο όρος «προπιολακτόνη» μπορεί να αναφέρεται όχι μόνο στη «μητρική» β-προπιολακτόνη, αλλά επίσης στην ισομερή α-προπιολακτόνη, καθώς και σε μια ευρύτερη ομάδα «θυγατρικών» των δυο προπιολακτονών.
Η β-προπιολακτόνη χρησιμοποιείται για να αποστειρώσει το πλάσμα του αίματος, τα εμβόλια, μοσχεύματα ιστών, χειρουργικά εργαλεία, και ένζυμα. Η κύρια τρέχουσα εφαρμογή της β-προπιολακτόνης είναι ως ενδιάμεσο προϊόν για τη σύνθεση άλλων χημικών ενώσεων.
Η β-προπιολακτόνη υδρολύεται αργά, σχηματίζοντας 3-υδροξυπροπανικό οξύ.
Βιοαποικοδόμηση
Η β-προπιολακτόνη είναι γνωστό ότι είναι βιοαποικοδομήσιμη, από τους ακόλουθους οργανισμούς: Acidovorax sp., Variovorax paradoxus, Sphingomonas paucimobilis, Rhizopus delemar και θερμόφιλος Streptomyces sp..
Βάρσι
Το Βάρσι (ιταλικά: Varsi) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Πάρμας, στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Πάρμας
Μπράντφορντ (Οντάριο)
Το Μπράντφορντ (αγγλικά: Brantford) είναι πόλη στο Οντάριο του Καναδά, η οποία ιδρύθηκε στον Ποταμό Γκραντ στο νοτιοδυτικό Οντάριο. Περιβάλλεται από την κομητεία Μπραντ, αλλά είναι πολιτικά χωριστή με δική της δημοτική κυβέρνηση η οποία είναι πλήρως ανεξάρτητη από τη δημοτική κυβέρνηση της κομητείας.
Σύμφωνα με την καναδική απογραφή του 2016, η πόλη έχει πληθυσμό 97.496 κατοίκους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Οντάριο
Κωνσταντίνος Παλαιολόγος (γιος Ανδρόνικου Β΄)
Ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος (1278/81 - 1334/35) ήταν γιος του Ανδρόνικου Β΄. Απεκαλείτo πορφυρογέννητος και είχε τον τίτλο του δεσπότη. Ήταν κυβερνήτης της Αυλώνας και μετά της Θεσσαλονίκης.
Βιογραφία
Ο Κωνσταντίνος Δούκας Κομνηνός Παλαιολόγος γεννήθηκε, όταν ο πατέρας του ήταν συναυτοκράτορας, στην αίθουσα των ανακτόρων που λεγόταν Πορφύρα μεταξύ των ετών 1278 - 1281. Στις σφραγίδες του φέρει το επίθετο πορφυρογέννητος. Μητέρα του ήταν η πρώτη σύζυγος του Ανδρόνικου Β΄, η Άννα των Άρπαντ, κόρη του Στεφάνου Ε΄ της Ουγγαρίας. Ήταν ο δεύτερος γιος· μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Μιχαήλ Θ΄. Το 1294 νυμφεύτηκε την Ευδοκία, κόρη του μεγάλου λογοθέτη Θεοδώρου Μουζάλωνος και ο πατέρας του με την ευκαιρία αυτή του απένειμε τον τίτλο του δεσπότη, της υψηλότερης διάκρισης στης Αυλή.
Το 1305 πολέμησε στην Άπρο της Θράκης εναντίον της Καταλανικής Εταιρείας, αλλά η μάχη έληξε με καταστροφική ήττα. Το 1317 η ετεροθαλής αδελφή του Σιμωνίς Παλαιολογίνα, σύζυγος του Στέφαν-Ουρός Β΄ της Σερβίας, ήρθε στην Κωνσταντινούπολη για την κηδεία της μητέρας της Γιολάντας (Ειρήνης) του Μονφερά. Έπειτα αρνήθηκε να επιστρέψει στη Σερβία και φόρεσε μοναστικά ενδύματα. Ο σύζυγός της έστειλε άνδρες για να την πάρει και απειλούσε με πόλεμο. Τότε ο Κωνσταντίνος της φόρεσε πολιτικά ενδύματα και συνόδευσε την απρόθυμη αδελφή του στη Σερβία μαζί με τους άνδρες του συζύγου της. Περίπου τότε ο Κωνσταντίνος νυμφεύτηκε πάλι με μία ονόματι επίσης Ευδοκία.
Το 1319 ορίστηκε κυβερνήτης της Αυλώνας και το 1321-22 κυβερνήτης της Θεσσαλονίκης. Τότε ξέσπασε η εμφύλια διένεξη των ετών 1321-28 και ο ανιψιός του Ανδρόνικος Γ΄ τον φυλάκισε στο Διδυμότειχο. Έπειτα έγινε μοναχός με το όνομα Κάλλιστος. Απεβίωσε το 1334/35.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1294 την Ευδοκία, κόρη του μεγάλου λογοθέτη Θεοδώρου Μουζάλωνος· δεν απέκτησαν τέκνα.
Από τον δεύτερο γάμο του με την Ευδοκία, κόρη του Νεοκαισαρείτη του πρωτασηκρίτη, από μερικές πηγές αναφέρεται, ότι δεν απέκτησε παιδιά, ενώ από άλλες ότι απέκτησε την
Από μία σχέση του με μία υπηρέτρια, την Καθαρή, είχε ένα φυσικό τέκνο, τον :
Πηγές
Κατηγορία:Δυναστεία των Παλαιολόγων Κατηγορία:Δεσπότες (τίτλος ευγενείας) Κατηγορία:Βυζαντινοί του 13ου αιώνα
Soso (μηχανή αναζήτησης)
Η Soso (搜搜) ήταν Κινεζική μηχανή αναζήτησης, που άνηκε στην Tencent Holdings Limited η οποία είναι γνωστή για άλλες δημιουργίες της όπως οι Pengyou και QQ. Στις 1 Οκτωβρίου 2012, σύμφωνα με την Alexa Internet, ήταν η 33η μεγαλύτερη ιστοσελίδα σε αριθμό επισκέψεων παγκοσμίως, η 11η πιο επισκεπτόμενη ιστοσελίδα στην Κίνα, και η 8η πιο επισκεπτόμενη ιστοσελίδα της Νότιας Κορέας.
Τον Σεπτέμβριο του 2013 η Tencent επένδυσε στη Sogou, θυγατρική της Sohu. Σε αυτό το σημείο η Soso διέκοψε τις υπηρεσίες της και τώρα ανακατευθύνει στην υπηρεσία αναζήτησης Sogou. . Η Sogou παρέχει αποτελέσματα στην αγγλική γλώσσα, η οποία τροφοδοτείται από τη Bing.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μηχανές αναζήτησης
Αγκατσάνο
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Πιατσέντσα
Κονάκι (αρχιτεκτονική)
thumb|right|Άποψη του [[Κονάκι Άμιτζα|Κονακιού Άμιτζα, στο Κραγκούγιεβατς.]]
Ο όρος κονάκι (τουρκικά: konak) είναι τουρκικής προελεύσεως όρος ο οποίος όριζε, στην Τουρκία, καθώς και σε εδάφη τα οποία, παλαιότερα, διετέλεσαν υπό οθωμανική κυριαρχία, ένα «παλάτι», μία «κατοικία», μία «μεγάλη οικία» ή, γενικότερα, έναν «τόπο διανυκτέρευσης». Ανεγερθέντα από εύπορους ιδιώτες ή μέλη της αριστοκρατίας, τα κονάκια ήταν δυνατό, επίσης, να αποτελέσουν κατοικία διοικητικού αξιωματούχου.
Κατοικίες
Τα κονάκια της Σερβίας χρονολογούνται, ως προς την χρονολογία ανέγερσής τους, στην πλειονότητά τους, μεταξύ του 18ου και των αρχών του 19ου αιώνα, ήτοι κατά τα τέλη της περιόδου της οθωμανικής κυριαρχίας και της αυτονόμησης του Πριγκιπάτου της Σερβίας. Γενικώς, τα κτίρια και οι κατασκευές της συγκεκριμένης περιόδου περιελάμβαναν ένα κελάρι, καθώς και δύο επίπεδα. Οι τοίχοι ήσαν διάτρητοι από αριθμό παραθύρων, τα οποία βρίσκονταν σε συμμετρία μεταξύ τους. Η κύρια πρόσοψη ήταν διακοσμημένη με δύο σαχνισιών, γυάλινων προεξοχών εν προβόλω οι οποίες επέβλεπαν τον παρακείμενο δρόμο, ενώ, παράλληλα επέκτειναν περαιτέρω τους εσωτερικούς χώρους, ενώ η πρόσοψη επί του προαυλίου χώρου ήταν διακοσμημένη με ένα μπαλκόνι. Ο προαύλιος χώρος, ευρισκόμενος όπισθεν του κονακίου, ήταν περιφραγμένος από ψηλούς τοίχους.
Ο πρίγκιπας Μίλος Ομπρένοβιτς, πρώτος μονάρχης της Σερβίας έπειτα από την αυτονόμηση της τελευταίας από την Υψηλή Πύλη, προχώρησε στην ανέγερση αριθμού κονακιών για λογαριασμό του ιδίου, καθώς και της οικογένειάς του και των στενών φίλων του. Στο Κραγκούγιεβατς, πόλη η οποία και αποτέλεσε την πρώτη πρωτεύουσα του Πριγκιπάτου της Σερβίας, προχώρησε στην ανέγερση συμπλέγματος τριών κατοικιών, εκ των οποίων μόνον μία σώζεται έως σήμερα, το Κονάκι Άμιντζα (σερβικά λατινικά: Amidžin konak), ανεγερθέν μεταξύ του 1819 και του 1824. Στο Βελιγράδι, το Κονάκι της Πριγκίπισσας Λιούμπιτσα (σερβικά λατινικά: Konak kneginje Ljubice) ανεγέρθηκε μεταξύ του 1829 και του 1831. Το συγκεκριμένο κτίριο, δύο ορόφων, συμπεριλαμβανομένου ενός υάλινου σαχνισιού, αποτελεί ένδειξη της εξέλιξης ως προς την μέθοδο κατασκευής των κονακιών, με μία δυτική επιρροή να γίνεται όλο και περισσότερο εμφανέστερη: τα παράθυρα είναι πλαισιωμένα από λίθινες κατασκευές, ενώ οι γωνίες του κτιρίου είναι διακοσμημένες με κίονες. Το Κονάκι του Πρίγκιπα Μίλος, ευρισκόμενο στο Βελιγράδι, εντός της συνοικίας του Τόπτσιντερ, ανεγέρθηκε μεταξύ του 1831 και του 1833, ενώ, παράλληλα, συνδυάζει ανατολίτικα και κλασικίζοντα στοιχεία. Ο πρίγκιπας προχώρησε στην ανέγερση ενός ακόμη κονακιού στη λουτρόπολη της Μπρεστόβατσκα Μπάνια, έπειτα από την απελευθέρωση του ανατολικό τμήμα της Σερβίας, το 1837. Το συγκεκριμένο κτίριο, το οποίο διαθέτει μόνον ένα ισόγειο, είναι διακοσμημένο με ένα μεγάλο προστέγασμα, ενώ, σήμερα, στεγάζει ένα ξενοδοχείο.
Μοναστήρια
thumb|right|Άποψη του κονακιού του [[Μοναστήρι της Μιλέσεβα|Μοναστηριού της Μιλέσεβα.]] Στη Σερβία, ο όρος κονάκι ορίζει, επίσης, εντός μοναστηριών, τα κτίρια τα οποία προορίζονται για την φιλοξενία των επισκεπτών.
Συμμετοχή της Τόνγκα στους Ολυμπιακούς Αγώνες
Γενικές πληροφορίες
thumb|160px|Ο [[Πίτα Ταουφατοφούα στους Θερινούς Αγώνες του 2016 στο Ρίο ντε Τζανέιρο.]]
Η Εθνική Ολυμπιακή Επιτροπή της χώρας ιδρύθηκε το 1963 και αναγνωρίστηκε το 1984 από τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή. Η πρώτη συμμετοχή σε Ολυμπιάδα πραγματοποιήθηκε στους Θερινούς Αγώνες του 1984 στο Λος Άντζελες με 7 αθλητές. Έκτοτε, η Τόνγκα έχει λάβει μέρος σε όλους τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες καθώς και σε δύο Χειμερινούς, με συνολικά 43 αθλητές.
Η μεγαλύτερη επιτυχία για τη χώρα ήρθε από τον Παέα Βόλφγκραμ στην κατηγορία +91 κιλών της πυγμαχίας στους Θερινούς Αγώνες του 1996 στην Ατλάντα. Ο Βολφγκραμ πέτυχε τρεις νίκες στο τουρνουά και έφτασε έως τον τελικό, όπου ηττήθηκε από τον Ουκρανό Βλαντιμίρ Κλίτσκο και κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο. Με αυτό το αποτέλεσμα, η Τόνγκα έγινε το μικρότερο ανεξάρτητο έθνος με μετάλλιο σε Ολυμπιακούς Αγώνες.
Όσον αφορά τις Χειμερινές Ολυμπιάδες, η Τόνγκα επιχείρησε να συμμετάσχει για πρώτη φορά στους Αγώνες του 2010 στο Βανκούβερ. Η επιτροπή της χώρας ανακοίνωσε ότι σκόπευε να στείλει έναν αθλητή να αγωνιστεί στο άθλημα του λουτζ. Τον Δεκέμβριο του 2008, δύο άνδρες αθλητές (ο Φουαχέα Σέμι και ο Τανιέλα Τουφούνγκα) επιλέχθηκαν να ταξιδέψουν στη Γερμανία για προπόνηση, αν και μόνο ένας από αυτούς θα συμμετείχε στη διοργάνωση. Ο Σέμι επιλέχθηκε τελικά να εκπροσωπήσει την Τόνγκα και παρουσιάστηκε από τους Γερμανούς χορηγούς του με το νέο όνομα "Μπρούνο Μπανάνι". Απέτυχε όμως να προκριθεί στον τελευταίο γύρο των προκριματικών και έτσι η Τόνγκα έμεινε δίχως συμμετοχή στη διοργάνωση. Ωστόσο, ο Μπανάνι κατάφερε να προκριθεί στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2014 στο Σότσι της Ρωσίας και έγινε -έστω και με καθυστέρηση- ο πρώτος αθλητής της Τόνγκα που αγωνίστηκε σε Χειμερινή Ολυμπιάδα.
Στις μέρες μας, ο πιο αναγνωρίσιμος αθλητής της χώρας είναι ο Πίτα Ταουφατοφούα, ο οποίος συμμετείχε στο τάε κβον ντο στους Θερινούς Αγώνες του 2016 και του 2020, αλλά και στη χιονοδρομία αντοχής στους Χειμερινούς Αγώνες του 2018. Έγινε παγκοσμίως γνωστός όταν παρέλασε ως σημαιοφόρος της Τόνγκα και στις τρεις αυτές Ολυμπιάδες, φορώντας μόνο μία παραδοσιακή ενδυμασία της χώρας τυλιγμένη γύρω από τη μέση του και με το στήθος του γυμνό και λαδωμένο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τονγκα Κατηγορία:Αθλητισμός στην Τόνγκα
Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2010-11
Σύστημα διεξαγωγής
Στο πρωτάθλημα της Γ΄ κατηγορίας 2010-11 συμμετείχαν 14 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Οι τρεις πρώτες ομάδες προβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 2011-12. Οι τρεις τελευταίες ομάδες υποβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Δ΄ κατηγορίας 2011-12.
Σύστημα βαθμολόγησης
Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό.
Αλλαγές σε σχέση με την περίοδο 2009-10
Ομάδες που προήχθησαν στην Β΄ κατηγορία 2010-11
Ομάδες που διαβαθμίστηκαν στην Δ΄ κατηγορία 2010-11:
Ομάδες που διαβαθμίστηκαν από την Β΄ κατηγορία 2009-10
Ομάδες που προήχθησαν από την Δ΄ κατηγορία 2009-10:
Ομάδες, στάδια και τοποθεσίες
Στον πιο κάτω πίνακα παρουσιάζονται οι ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα και τα στάδια που χρησιμοποίησαν.
Βαθμολογία
Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν:
Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων αγώνες (i. Βαθμοί από τα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, ii. Διαφορά τερμάτων σε μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, iii. Καλύτερη εκτός έδρας επίθεση στα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια), 3ος Γενική διαφορά τερμάτων, 4ος Καλύτερη επίθεση.
Πηγή: Βαθμολογία
Αποτελέσματα
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2010-2011
Χέρμαν φον Βάρτμπεργκε
Ο Χέρμαν φον Βάρτμπεργκε (γερμανικά: Hermann von Wartberge, αποβιώσας προς το 1380) ήταν χρονικογράφος του Λιβονικού Τάγματος. Γεννημένος στην Βεστφαλία, ο Βάρτμπεργκε ήταν Καθολικός ιερέας και συγγραφέας του πολύτιμου λατινικού χρονικού Chronicon Livoniale, το οποίο καλύπτει την ιστορία της Λιβονικής Σταυροφορίας από το 1196 έως το 1378. Ο Βάρτμπεργκε χρησιμοποίησε παλαιότερης ημερομηνίας χρονικά (το Λιβονικό Ομοιοκατάληκτο Χρονικό και το Χρονικό του Ερρίκου της Λιβονίας), αρχειακά έγγραφα, καθώς και προσωπικές εμπειρίες. Καθώς η διήγηση έγινε περισσότερο αναλυτική προς το 1358, πιστεύεται πως ο Βάρτμπεργκε εντάχθηκε στο Τάγμα, περίπου, εκείνη την περίοδο και ξεκίνησε την περιγραφή γεγονότων ως αυτόπτης μάρτυρας. Επί παραδείγματι, το 1366 εστάλη σε διπλωματική αποστολή στο Γκντανσκ (Ντάντσιχ), ενώ, επίσης, έλαβε μέρος σε αριθμό στρατιωτικών εκστρατειών εναντίον του παγανιστικού Μεγάλου Δουκάτου της Λιθουανίας. Ο Βάρτμπεργκε παρείχε εκτενείς λεπτομέρειες σχετικά με τις τοποθεσίες όπου λάμβαναν χώρα οι συχνές επιδρομές, καθώς και σχετικά με την ανέγερση των λιβονικών φρουρίων. Το χρονικό διατηρείτο εντός των Κρατικών Αρχείων του Γκντανσκ, ενώ εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1863 από τον Ερνστ Στρέλκε εντός του Scriptores Rerum Prussicarum. Μεταφράσεις στα λιθουανικά και τα λετονικά εκδόθηκαν το 1991 και το 2005.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λιθουανικά χρονικά Κατηγορία:Πρόσωπα του Λιβονικού Τάγματος Κατηγορία:Ρωμαιοκαθολικοί ιερείς του 14ου αιώνα Κατηγορία:Ιστορικοί του 14ου αιώνα
Έντο Μούρτιτς
Ο Έντο Μούρτιτς (4 Μαΐου 1921 – 2 Ιανουαρίου 2005) ήταν ζωγράφος από την Κροατία, περισσότερο γνωστός για τη λυρική αφαίρεση και το στυλ του αφηρημένου εξπρεσιονισμού. Εργάστηκε σε διάφορα μέσα, όπως ελαιογραφία, γκουάς, γραφιστική, κεραμική, ψηφιδωτά, τοιχογραφίες και θεατρική σκηνογραφία. Ο Μούρτιτς ταξίδεψε και έκανε εκθέσεις εκτενώς στην Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική, κερδίζοντας διεθνή αναγνώριση για το έργο του, το οποίο βρίσκεται σε μουσεία, γκαλερί και ιδιωτικές συλλογές σε όλο τον κόσμο. Ήταν ένας από τους ιδρυτές της ομάδας "March" (Mart) το 1956, και έλαβε πολλά διεθνή βραβεία. Το 1958 ο Μούρτιτς συμμετείχε στις τρεις μεγαλύτερες εκδηλώσεις στον κόσμο της σύγχρονης τέχνης: τη Μπιενάλε της Βενετίας, το Βραβείο Κέρνεγκι στο Πίτσμπουργκ και την Ντοκουμέντα στο Κάσελ. Το ενδιαφέρον για την τέχνη του Έντο Μούρτιτς συνεχίζει να αυξάνεται, με αναδρομικά εκθέματα σε μεγάλα μουσεία.
Ο Μούρτιτς ήταν μέλος της Κροατικής Ακαδημίας Επιστημών και Τεχνών και μέλος της Κροατικής Επιτροπής του Ελσίνκι για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα.
Βιογραφία
Ο Μούρτιτς γεννήθηκε στις 4 Μαΐου 1921 στη Βέλικα Πισάνιτσα κοντά στο Μπιέλοβαρ της Κροατίας (τότε στο Βασίλειο των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων). Ήταν το δεύτερο παιδί του Βίνκο και της Φραντσίσκα Μούρτιτς. Νωρίς στην παιδική του ηλικία, η οικογένεια μετακόμισε στο Ζάγκρεμπ όπου ο Μούρτιτς έλαβε την εκπαίδευσή του. Παρακολούθησε τη Σχολή Χειροτεχνίας 1935–39, μαθητεύοντας κοντά στους Έντο Κοβάτσεβιτς, Καμίλο Τόμπα και Ερνέστο Τομάσεβιτς. Η πρώτη του έκθεση πραγματοποιήθηκε το 1935 στο Βασιλικό Λύκειο του Ζάγκρεμπ.
Το 1939, ο Μούρτιτς εγγράφηκε στην Ακαδημία Καλών Τεχνών στο Ζάγκρεμπ υπό τον Λιούμπο Μπάμπιτς και τον Κρστο Χεγκέντουσιτς. Το 1940 παρακολούθησε τα μαθήματα του Πέταρ Ντόμπροβιτς στο Βελιγράδι επιστρέφοντας στο Ζάγκρεμπ το 1941, για να ολοκληρώσει τις σπουδές του στην ακαδημία. μικρογραφία|393x393εσ| Μωσαϊκό του Έντο Μούρτιτς στον τάφο της οικογένειας Σεφέροφ στο νεκροταφείο ΜιρογκόιΟ Μούρτιτς επηρεάστηκε έντονα από τις σοσιαλιστικές ιδέες και με το ξέσπασμα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου ενεπλάκη στο αντιφασιστικό κίνημα. Την άνοιξη του 1944, ο Μούρτιτς εντάχθηκε στις απελευθερωτικές δυνάμεις όπου εργάστηκε σχεδιάζοντας γραφικά, αφίσες και βιβλία. Στα χρόνια που ακολούθησαν τον πόλεμο, ο Μούρτιτς άρχισε να ταξιδεύει και να εκθέτει εκτενώς. Το 1951 πέρασε χρόνο στις ΗΠΑ και τον Καναδά, όπου συνάντησε το κίνημα του αφηρημένου εξπρεσιονισμού. Πίσω στο Ζάγκρεμπ ήταν ένας από τους ιδρυτές της ομάδας "Μάρτιος" (Mart) το 1956.
Το 1958 ο Μούρτιτς συμμετείχε στις τρεις μεγαλύτερες εκδηλώσεις στον κόσμο της σύγχρονης τέχνης: τη Μπιενάλε της Βενετίας, το Βραβείο Κάρνεγκι στο Πίτσμπουργκ και την Ντοκουμέντα στο Κάσελ.
Η σύζυγος του Μούρτιτς ήταν η Γκοράνκα Βρους Μούρτιτς, μια πολύ γνωστή καλλιτέχνης από μόνη της. Μαζί αγόρασαν και ανακαίνισαν ένα παλιό πέτρινο σπίτι στην πόλη Βρσαρ, στην ακτή της Ίστριας. Αν και η κύρια κατοικία τους ήταν στο Ζάγκρεμπ, περνούσαν μεγάλο μέρος κάθε χρόνο στο Βρσαρ. Για το εξοχικό και το στούντιο του, ο Μούρτιτς είπε : «Είναι πολύ ωραία εδώ, απολαμβάνω τη σιωπή και τη συγκέντρωση, που είναι αναντικατάστατη. . . Δεν ξέρω αν θα έβρισκα πιο όμορφο μέρος πουθενά στον κόσμο». Το τοπίο εκεί ενέπνευσε πολλούς από τους πίνακές του, ειδικά τον κύκλο "Montraker", ο οποίος πήρε το όνομά του από το κοντινό λατομείο πέτρας της αρχαίας ρωμαϊκής περιόδου.
Ο Έντο Μούρτιτς ήταν μέλος της Γιουγκοσλαβικής Ακαδημίας Επιστημών και Τεχνών (τώρα Κροατικής Ακαδημίας Επιστημών και Τεχνών) και της Κροατικής Επιτροπής του Ελσίνκι για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα. Ονομάστηκε επίτιμος δημότης της πόλης Μπιέλοβαρ.
Ο Έντο Μούρτιτς πέθανε στο Ζάγκρεμπ στις 2 Ιανουαρίου 2005, σε ηλικία 83 ετών.
Ιωάννης Παλαιολόγος (γιος Ανδρόνικου Β΄)
Ο Ιωάννης Παλαιολόγος (1286 - 1307), δεσπότης και κυβερνήτης της Θεσσαλονίκης ήταν μεγαλύτερος γιος του Αυτοκράτορα των Ρωμαίων Ανδρόνικου Β΄ Παλαιολόγου και της δεύτερης συζύγου του Γιολάντας (Ειρήνης) του Μομφερράτου, κόρης του Γουλιέλμου Ζ΄ μαρκησίου του Μομφερράτου.
Πήρε τον τίτλο του δεσπότη (22 Μαΐου 1295) και νυμφεύτηκε την Ειρήνη, κόρη του μεγάλου λογοθέτη Νικηφόρου Χούμνου (1303), δεν απέκτησαν παιδιά. Ορίστηκε κυβερνήτης της Θεσσαλονίκης (1304) και έκανε δωρεές στη μονή της Οδηγήτριας.
Έντο Μούρτιτς
Κληρονομιά
Ο Έντο Μούρτιτς ήταν εξέχων εκπρόσωπος της αφηρημένης ζωγραφικής. Γνωστός κυρίως για τη ζωγραφική με λάδι και γκουάς, παρήγαγε επίσης μια ποικιλία άλλων έργων όπως γραφιστική, κεραμική, ψηφιδωτά, τοιχογραφίες και θεατρική σκηνογραφία.
Ιωάννης Παλαιολόγος (γιος Ανδρόνικου Β΄)
Ο θείος του Ιωάννης Α΄ του Μομφερράτου απεβίωσε (1305), η μητέρα του ήθελε να τον στείλει να τον διαδεχθεί στη Μαρκιωνία του Μομφερράτου αλλά ο Πατριάρχης Αθανάσιος Α΄ το απαγόρευσε. Η μητέρα του έστειλε τον δεύτερο αδελφό του Θεόδωρο που έγινε Μαρκήσιος του Μομφερράτου. Απεβίωσε πρόωρα στην Θεσσαλονίκη (1307), το σώμα του μεταφέρθηκε στη μονή του Παντοκράτορος στην Κωνσταντινούπολη (1312).
Έντο Μούρτιτς
Κληρονομιά
Το πρώιμο έργο του Μούρτιτς ήταν κυρίως ρεαλιστικοί πίνακες εσωτερικών χώρων, πορτρέτα και νεκρές φύσεις και γραφικές εικονογραφήσεις.
Ιωάννης Παλαιολόγος (γιος Ανδρόνικου Β΄)
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Ειρήνη, κόρη του μεγάλου λογοθέτη Νικηφόρου Χούμνου (1303). Δεν απέκτησαν παιδιά.
Πηγές
Κατηγορία:Δυναστεία των Παλαιολόγων Κατηγορία:Βυζαντινοί του 13ου αιώνα
Έντο Μούρτιτς
Κληρονομιά
Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, μια νέα κατεύθυνση στην τέχνη λάμβανε χώρα στη Βόρεια Αμερική, ιδιαίτερα στη Νέα Υόρκη όπου ο Αφηρημένος Εξπρεσιονισμός έγινε προσωπική έκφραση των συναισθημάτων και των εμπειριών των καλλιτεχνών. Την ίδια περίοδο στο Παρίσι, η Λυρική Αφαίρεση καθιέρωσε μια νέα ταυτότητα. Κατά τη δεκαετία του 1950, ο Μούρτιτς βίωσε και τις δύο σκηνές τέχνης από πρώτο χέρι. Στην Αμερική συνάντησε καλλιτέχνες όπως ο Βίλεμ ντε Κούνινγκ και ο Τζάκσον Πόλοκ και στην Ευρώπη είδε τη δουλειά των Ζαν Ρενέ Μπαζέν, Άλφρεντ Μανεσιέ και Γκουστάβ Σινγκιέρ. Οι πίνακες του ίδιου του Μούρτιτς εκείνης της εποχής δείχνουν την επιρροή αυτών των ιδεών καθώς ανέπτυξε το δικό του προσωπικό στυλ.
Προς τις αρχές της δεκαετίας του 1960, υπήρχαν σημάδια Ταχισμού και Άμορφη Τέχνης (Art Informel) στο έργο του. Οι πίνακές του σε σκοτεινό υπόβαθρο ήταν σχεδόν μονόχρωμοι, ενώ εκείνοι σε ανοιχτόχρωμο υπόβαθρο έδειχναν μια ρυθμική κίνηση μιας σκοτεινής μάζας κατά μήκος του. Αυτό το χαρακτηριστικό θέμα έγινε το σήμα κατατεθέν του στυλ, με όλο και πιο δυναμικές πινελιές με έντονο, ενεργητικό χρώμα. μικρογραφία|250x250εσ| Έργο τέχνης Έντο Μούρτιτς στο νεκροταφείο Μιρογκόι Κατά τη δεκαετία του 1970, τα έργα του Μούρτιτς άρχισαν να εμφανίζονται σε δημόσιους χώρους, όπως στο νεκροταφείο Μιρογκόι στο Ζάγκρεμπ, το Μνημείο στο Οστεοφυλάκιο Τσάζμα, το Μέγαρο Μουσικής Βάτροσλαβ Λισίνσκι και το κτήριο γραφείων Ζαγκρεπτσάνκα (1975).
Μέχρι τη δεκαετία του 1980, ο Μούρτιτς αναγνωρίστηκε διεθνώς ως ένας από τους κορυφαίους ζωγράφους αφηρημένης από τον σοσιαλιστικό κόσμο. Το καλοκαίρι του 1981 πέρασε μήνες πλέοντας γύρω από τη νότια ακτή της Αδριατικής. Από αυτή την εμπειρία προήλθε ο κύκλος του "Φωτιές" (Požari), μια αριστοτεχνική ερμηνεία του τοπίου χρησιμοποιώντας έντονη χειρονομία και εκφραστικό χρώμα.
Ο κύκλος "Montraker" (1992–95) εμπνεύστηκε από το αρχαίο ρωμαϊκό λατομείο πέτρας κοντά στο Βρσαρ, το οποίο έγινε σημαντικό μοτίβο για τον Μούρτιτς. Εμπνεύστηκε όχι μόνο από το ίδιο το τοπίο, αλλά από την ιστορία του που διαμορφώθηκε από το χέρι του ανθρώπου. Απεικόνισε τους βράχους και τις γύρω όψεις με τα φώτα και τις σκιές διαφορετικών εποχών της ημέρας, μέσα από τις εποχές και τις μεταβαλλόμενες καιρικές συνθήκες, δίνοντας μια αίσθηση του χρόνου τόσο στο τοπίο όσο και στον εαυτό του.
Τον Ιανουάριο του 2010, μια έκθεση του Έντο Μούρτιτς "Πόλεμος" (Rat) άνοιξε στο Περίπτερο Τέχνης στο Ζάγκρεμπ. Εκτέθηκαν πάνω από 350 σχέδια, γκουάς και κολάζ του με θέμα τον θάνατο, τα βάσανα, τη φρίκη και τον πόλεμο, παρουσιάζοντας ένα ισχυρό ουμανιστικό και αντιπολεμικό μήνυμα. Στην εναρκτήρια δεξίωση, καλεσμένοι ήταν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας της Κροατίας Ίβο Γιοσίποβιτς, η πρωθυπουργός Γιάντρανκα Κόσορ, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Τζούρτζα Άλντεσιτς, ο υπουργός Πολιτισμού Μπόζο Μπίσκουπιτς, συνάδελφοι καλλιτέχνες, αρχιτέκτονες, μουσικοί, σκηνοθέτες και πολλοί άλλοι. Στην εναρκτήρια ομιλία του, ο Μπόζο Μπίσκουπιτς αποκάλεσε τον Μούρτιτς "έναν από τους μεγαλύτερους Κροάτες καλλιτέχνες του δεύτερου μισού του 20ου αιώνα" και έναν που "έδειξε τον δρόμο για την αρχή ενός νέου αιώνα". Ο Διευθυντής του Περιπτέρου Τέχνης, Ράντοβαν Βούκοβιτς χαρακτήρισε την έκθεση ως «εξαιρετικό πολιτιστικό και καλλιτεχνικό γεγονός» και αναφερόμενος στο μεγάλο πλήθος στα εγκαίνια είπε «Αυτό επιβεβαιώνει ότι ο Έντο Μούρτιτς δεν είναι απλώς ένα όνομα, ένα σύμβολο της κροατικής κουλτούρας και τέχνης του 20ου αιώνα, αλλά αυτό πέντε χρόνια μετά τον θάνατό του εξακολουθεί να προκαλεί απίστευτο ενδιαφέρον».
Το Ίδρυμα Μούρτιτς (Fundacija Murtić) ιδρύθηκε, για να διασφαλίσει ότι η τέχνη του θα συνεχίσει να είναι διαθέσιμη για τις μελλοντικές γενιές. «Το Ίδρυμα θα συμβάλει στην οικοδόμηση της εθνικής μας ταυτότητας» είπε ο Ίβο Γιοσίποβιτς, ο Κροάτης Πρόεδρος, «Αξίζει ένα μουσείο γιατί το έργο του είναι σπουδαίο και πολύ σημαντικό και η επόμενη γενιά σίγουρα θα θέλει να το δει.»
Ο Έντο Μούρτιτς δώρισε πάνω από 1.500 έργα του στην πόλη του Ζάγκρεμπ, όπως πίνακες ζωγραφικής, γλυπτά, ψηφιδωτά, σχέδια, κεραμικά και σμάλτα. Μια έκθεση 300 επιλεγμένων έργων «Από τη δωρεά Μούρτιτς» άνοιξε στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης του Ζάγκρεμπ τον Οκτώβριο του 2010. Στο πλαίσιο των εορτασμών έναρξης, ο δρόμος στην ανατολική πλευρά του μουσείου ονομάστηκε επίσημα προς τιμήν του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κροάτες καλλιτέχνες Κατηγορία:Κροάτες ζωγράφοι Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Αλσένο
Το Αλσένο (ιταλικά: Alseno) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Πιατσέντσα, στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Πιατσέντσα
Εθνικό Ινστιτούτο Ανθρωπολογίας και Ιστορίας
Το Εθνικό Ινστιτούτο Ανθρωπολογίας και Ιστορίας (ισπανικά: Instituto Nacional de Antropología e Historia) (INAH) είναι ένα ομοσπονδιακό κυβερνητικό γραφείο που ιδρύθηκε το 1939  στο Μεξικό. Δραστηριοποιείτε στην έρευνα, στη διατήρηση, στην προστασία και στην προώθηση της προϊστορικής, αρχαιολογικής, ανθρωπολογικής, ιστορικής και παλαιοντολογικής κληρονομιάς του Μεξικού. Η δημιουργία του έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη διατήρηση της μεξικανικής πολιτιστικής κληρονομιάς. Η σημερινή έδρα βρίσκεται στο Παλάτι του Μαρκήσιου του Απαρταδό.
Ιστορία
Το INAH και το Εθνικό Ινστιτούτο Καλών Τεχνών και Λογοτεχνίας είναι υπεύθυνοι για την καταλογογράφηση και την προστασία των μνημείων και των κτιρίων που θεωρούνται πολιτιστική κληρονομιά. Στο INAH ανατίθενται οι «αρχαιολογικές» (προϊσπανικές και παλαιοντολογικές) και οι «ιστορικές» δομές (από τον 16ο έως τον 19ο αιώνα), περιοχές και κατάλοιπα του παρελθόντος, ενώ στο INBAL ανατίθενται τα «καλλιτεχνικά» κτίρια και μνημεία (ιδιοκτησίες σημαντικής αισθητικής αξίας κρίνονται από επιτροπή). Τα σημαντικά κτίρια καταγράφονται στο Registro Público de Monumentos y Zonas Arqueológicos e Históricos (Δημόσιο Μητρώο Μνημείων και Αρχαιολογικών και Ιστορικών Περιοχών).
Επί του παρόντος, το INAH ασκεί τις δραστηριότητές του μέσω μιας τεχνικής γραμματείας που επιβλέπει την εκτέλεση των κύριων καθηκόντων της και της οποίας τα καθήκοντα κατανέμονται μεταξύ των επτά εθνικών συντονιστικών γραφείων και των 31 περιφερειακών κέντρων σε όλες τις πολιτείες του Μεξικού.
Το INAH είναι υπεύθυνο για περισσότερα από 110.000 ιστορικά μνημεία, που κτίστηκαν μεταξύ 16ου και 19ου αιώνα, και 29.000 από τις εκτιμώμενες 200.000 προκολομβιανές αρχαιολογικές περιοχές στο Μεξικό που βρέθηκαν σε όλη τη χώρα. Εκατόν πενήντα από τους αρχαιολογικούς χώρους είναι ανοιχτοί για το κοινό.
Το INAH εποπτεύει επίσης πάνω από εκατό μουσεία. Βρίσκονται σε όλη τη χώρα και κατηγοριοποιούνται ανάλογα με την έκταση και την ποιότητα των συλλογών τους, τις γεωγραφικές τοποθεσίες και τον αριθμό των επισκεπτών. Πάνω από 500 τοιχογραφίες του Τεοτιουακάν βρίσκονται στο INAH.
Κέντρο Εκπαίδευσης των Ηνωμένων Εθνών της Bundeswehr
Το Κέντρο Εκπαίδευσης των Ηνωμένων Εθνών της Bundeswehr (Vereinte Nationen Ausbildungszentrum der Bundeswehr, VN AusbZ Bw) στο Χάμελμπουργκ ιδρύθηκε τον Οκτώβριο του 1999 και είναι το κέντρο εκπαίδευσης της Bundeswehr για την επιχειρησιακή προετοιμασία στρατιωτικού και πολιτικού προσωπικού των Ηνωμένων Εθνών, στο πλαίσιο της διαχείρισης κρίσεων και της πρόληψης διεθνών συγκρούσεων. Στην πραγματικότητα, ο γερμανικός στρατός ήδη παρείχε εξοπλισμό και υπηρεσίες μεταφορών για τις Ειρηνευτικές δυνάμεις του ΟΗΕ από το 1973.
Εθνικό Ινστιτούτο Ανθρωπολογίας και Ιστορίας
Σχολές
Σύμφωνα με τον νόμο, το INAH είναι υπεύθυνο στον τομέα της έρευνας, της διατήρησης, της προστασίας και της διάδοσης της γνώσης σχετικά με την πολιτιστική κληρονομιά του Μεξικού. Το Ινστιτούτο είναι υπεύθυνο για τρεις μεταπτυχιακές Σχολές, εκτός από τη συμμετοχή σε άλλη Σχολή ως σύμβουλος, χάρη σε συμφωνία συνεργασίας με τον Γραμματέα Πολιτισμού της Πολιτείας Jalisco, όπου προτείνεται στους φοιτητές πτυχίο αποκατάστασης κινητής περιουσίας. Oι Σχολές αυτές  παίζουν σημαντικό ρόλο για τις ανάγκες και τα οφέλη της κοινωνίας γενικότερα και του  INAH, το οποίο στο πρόγραμμα εργασίας 2007-2012 δήλωνε ότι «η έρευνα και η εκπαίδευση των επαγγελματιών είναι στο επίκεντρο των εργασιών : από αυτές πηγάζουν νέες  πολιτικές για την προστασία και τη διάδοση της κληρονομιάς  και λειτουργούν ως βασικός μοχλός για αλλαγή γενεών στα ουσιαστικά καθήκοντα που τους έχουν ανατεθεί».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ερευνητικά κέντρα ανά χώρα Κατηγορία:Ανθρωπολογικά μουσεία ανά χώρα Κατηγορία:Εταίροι της Παγκόσμιας Ψηφιακής Βιβλιοθήκης
Άλτα Βαλ Τιντόνε
Η Άλτα Βαλ Τιντόνε (ιταλικά: Alta Val Tidone) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Πιατσέντσα, στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια.
Κέντρο Εκπαίδευσης των Ηνωμένων Εθνών της Bundeswehr
Το κέντρο παρέχει σύγχρονα εκπαιδευτικά προγράμματα για αξιωματικούς και πολιτικό προσωπικό, συμμετέχει σε ειρηνευτικές ασκήσεις και ανταλλαγές διδακτικού προσωπικού. Σε αναγνώριση των υπηρεσιών του κέντρου σε επίσημη τελετή στο Χάμελμπουργκ έλαβε για δεύτερη φορά το βραβείο The Award of Excellence for Military Experts on Mission από το Τμήμα Ειρηνευτικών δυνάμεων του ΟΗΕ στην Νέα Υόρκη.
Σύνδρομο Φρέγκολι
μικρογραφία|190px|Ο ηθοποιός Λεοπόλντο Φρέγκολι, στον οποίο οφείλεται η ονομασία της διαταραχής. Το Σύνδρομο Fregoli είναι σπάνια ψυχική διαταραχή, κατά την οποία ο πάσχων έχει την παραίσθηση πως τα διαφορετικά πρόσωπα, με τα οποία συναναστρέφεται, είναι στην πραγματικότητα μόνο ένας άνθρωπος που εμφανίζεται συνεχώς μεταμφιεσμένος. Το σύνδρομο μπορεί να σχετίζεται με εγκεφαλική βλάβη και εμφανίζει χαρακτηριστικά παράνοιας. Ο ασθενής συχνά έχει την πεποίθηση πως το μεταμφιεσμένο άτομο τον καταδιώκει ή ακόμα πως θέλει να τον βλάψει.
Άλτα Βαλ Τιντόνε
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Πιατσέντσα
Κέντρο Εκπαίδευσης των Ηνωμένων Εθνών της Bundeswehr
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ειρηνευτική Δύναμη του ΟΗΕ
Σύνδρομο Φρέγκολι
Ο ασθενής μπορεί να ανακαλεί εσφαλμένα χώρους, αντικείμενα και γεγονότα. Αυτή η διαταραχή μπορεί να εξηγηθεί με «συνειρμικούς κόμβους», οι οποίοι συμβάλλουν στην ταύτιση πληροφοριών από ξένα πρόσωπα με ένα συγκεκριμένο, οικείο για τον ασθενή άτομο. Αυτό σημαίνει πως ένα οικείο και ένα άγνωστο πρόσωπο, το οποίο μοιάζει γνώριμο στον ασθενή, θα ταυτιστούν συνειρμικά μεταξύ τους.
Το σύνδρομο Fregoli ταξινομείται ως μονοθεματική αυταπάτη, καθώς σχετίζεται με συγκεκριμένη παραληρηματική ιδέα, και ως σύνδρομο εσφαλμένης ταυτοποίησης, μια κατηγορία παραισθήσεων που περιλαμβάνουν εσφαλμένη αναγνώριση ανθρώπων, τόπων ή αντικειμένων. Όπως και με το σύνδρομο Καπγκρά, οι ψυχίατροι πιστεύουν ότι σχετίζεται με την διαστρέβλωση της ικανότητας φυσιολογικής αντίληψης των ανθρωπίνων προσώπων.