cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ιβάν Βάζοφ
Το συγγραφικό έργο του
μικρογραφία|250px|Ο τάφος του Ιβάν Βάζοφ στη Σόφια. Στο βάθος η Εκκλησία της Αγίας Σοφίας κτισμένη από τον Ιουστινιανό Η μεγάλη φήμη του Βάζοφ ξεκινά με την Εποποιία των Λησμονημένων (1881 - 1884), μια σειρά πατριωτικών ποιημάτων που εξυμνούν δοξασμένες μορφές του αγώνα του βουλγαρικού λαού για την ανεξαρτησία της χώρας του από την τουρκική κυριαρχία, όπως τους Στέφανο Καρατζά, Ρακόφσκι, Βασίλι Λέφσκι, Κότσο κ. ά. Το πιο σπουδαίο από τα ποιήματα αυτά περιγράφει την αυτοθυσία του υποδηματοποιού Κότσο, ο οποίος σκότωσε τη γυναίκα του και το παιδί του και στη συνέχεια αυτοκτόνησε για να μην πέσει στα χέρια του εχθρού. Η " Εποποιία των Λησμονημένων" θεωρείται το πιο σημαντικό έργο της επικής ποίησης του Βάζοφ και το δημοφιλέστερο της βουλγαρικής λογοτεχνίας.
Το αριστούργημα όμως του Βάζοφ είναι το μεγάλο μυθιστόρημά του Κάτω από το ζυγό (βουλγ. "Под игото", αγγλ. μτφ. "Under the Yoke", 1894), που άρχισε να γράφει αυτοεξόριστος στην Οδησσό, που αφηγείται την καταπίεση των υποδουλωμένων Βουλγάρων από τους Οθωμανούς και έχει μεταφρασθεί σε στις πιο πολλές ευρωπαϊκές γλώσσες. Ιστορεί τις περιπέτειες του ήρωά του Ιβάν Πράλιτς, ενός φανταστικού Βούλγαρου πατριώτη, ο οποίος δραπετεύει από τις τουρκικές φυλακές, οργανώνει μιαν επαναστατική οργάνωση με σκοπό την εκδίωξη των Τούρκων, ερωτεύεται την όμορφη Ράντα, προδίδεται από ένα δήθεν φίλο, ο οποίος δουλεύει για τους Τούρκους, ανακαλύπτονται τελικά κι αυτός και η αγαπημένη του Ράντα σε έναν ερειπωμένο μύλο και μετά ηρωική αντίσταση υποκύπτουν στις μεγάλες αριθμητικά δυνάμεις των Τούρκων, με την ελπίδα μέσα τους μιας απελευθερωμένης πατρίδας.
Στα άλλα έργα του Βάζοφ περιλαμβάνονται τα μυθιστορήματα Νέα Χώρα (1894), Κάτω απ' τον Ουρανό μας (1900), Η Τσαρίνα του Κατσαλάρ (1902), Τραγούδια της Μακεδονίας (1914), Δε θα Χαθε'ι (1920) και τα θεατρικά έργα Κλέφτες (1894), Μπορισλάβ (1909), Προς την 'Αβυσσο (1910), Ιβάυλο (1911) και Κάτω από τη βροντή της νίκης (1914).
Παραπομπές
Κατηγορία:Βούλγαροι ποιητές Κατηγορία:Βούλγαροι μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Βούλγαροι διηγηματογράφοι Κατηγορία:Βούλγαροι θεατρικοί συγγραφείς
Ου φονεύσεις (τηλεοπτική σειρά)
Το Ου φονεύσεις είναι ελληνική δραματική, αστυνομική και θρίλερ τηλεοπτική σειρά, βασισμένη σε αληθινές υποθέσεις φόνων. Αποτελείται από αυτοτελή επεισόδια και προβάλλεται από το κανάλι Open TV. Δημιουργός της σειράς είναι ο Πάνος Κοκκινόπουλος, ενώ η παραγωγή είναι της Frenzy Films.
Κύριο θέμα της σειράς είναι ο τρόπος με τον οποίο ένας άνθρωπος οδηγείται στο φόνο, ενώ η κάθε ιστορία της σειράς συνδυάζει στοιχεία δράματος, κοινωνικών ιστοριών και θρίλερ. Η διάρκεια του κάθε επεισοδίου είναι περίπου 45 λεπτά και είναι σε μορφή ψυχογραφήματος. Οι ιστορίες της σειράς βασίζονται σε πραγματικά γεγονότα που έχουν απασχολήσει την κοινή γνώμη, όμως στη δραματοποίηση τους έχουν υποστεί αλλαγές.
Τα επεισόδια όπως και το σενάριο της σειράς έχουν γράψει οι Βασίλης Ρίσβας και Δήμητρα Σακαλή, ενώ επεισόδια της σειράς έχουν σκηνοθετήσει οι Πάνος Κοκκινόπουλος, Χρίστος Γεωργίου και Κατερίνα Φιλιώτου, με τη σκηνοθετική επιμέλεια να ανήκει στον Πάνο Κοκκινόπουλο. Την παραγωγή της σειράς έχουν αναλάβει η εταιρία Frenzy Films και η Μπέσυ Βουδούρη. Στους τίτλους αρχής ακούγεται η φωνή του Στέλιου Μάινα.
Το πρώτο επεισόδιο (του 1ου κύκλου) προβλήθηκε στις 24 Οκτωβρίου 2018, την πρώτη μέρα λειτουργίας του τηλεοπτικού σταθμού και το τελευταίο στις 21 Μαρτίου 2019. H σειρά μετά την επιτυχία της πρώτης σεζόν, ανανεώθηκε για δεύτερη τηλεοπτική χρονιά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές Open Κατηγορία:Ελληνικές τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Ελληνικές τηλεοπτικές σειρές δράσης
Μάχη του Καντές
Η Μάχη του Καντές - ή Κίντζα, στη χεττιτική γλώσσα, διεξήχθη το 1274 π.Χ. στις όχθες του ποταμού Ορόντη, στη σημερινή Συρία, και συμμετείχαν σ' αυτήν οι μεγάλες δυνάμεις της συγκεκριμένης περιόδου στη Μέση Ανατολή: η Αιγύπτος του Ραμσή και οι χεττιτικές δυνάμεις του Μουβατάλις Β΄. Αποτέλεσε την τελευταία πράξη μιας μακράς σειράς πολέμων ανάμεσα στα δύο βασίλεια, και ήταν πιθανότατα η μάχη στην οποία χρησιμοποιήθηκαν τα περισσότερα ιππήλατα πολεμικά άρματα (περίπου 5.000). Ήταν επίσης η πρώτη μάχη της ιστορίας που υπήρξε τόσο καλά τεκμηριωμένη, ώστε να είναι δυνατή η ανασύνθεση κάθε σταδίου της.
Ως πολεμικό γεγονός είναι αυτό που μνημονεύεται πιο πολύ από όλα κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Ραμσή του Μεγάλου ή Ραμσή Β΄. Η εκδοχή της μάχης διατηρήθηκε σε 13 παπύρους, που φυλάσσονταν και ανακαλύφθηκαν στα ιερά του Αμπού Σίμπελ, στην Άβυδο, στο Καρνάκ και στο Ραμεσσείο. Κατά το πέμπτο με έκτο έτος της βασιλείας του, ο Ραμσής έπρεπε να αντιμετωπίσει το στρατό των Χετταίων. Η μάχη δόθηκε στα περίχωρα της πόλης Καντές, κοντά στον ποταμό Ορόντη: οι Χετταίοι είχαν επικεφαλής τον βασιλιά τους Μουβατάλις Β΄ και οι Αιγύπτιοι τον φαραώ Ραμσή Β΄. Η μάχη κατέληξε σε τακτική νίκη των Αιγυπτίων, με βαριές απώλειες, αλλά ουσιαστικά σε στρατηγική ήττα τους, αφού αποχώρησαν χωρίς να καταλάβουν το οχυρό και μετά πρακτικά αποφάσισαν να παραχωρήσουν το προτεκτοράτο τους της Αμορού στους Χετταίους. Η προέλαση των Χετταίων προς το νότο και τις κτήσεις της Αιγύπτου όμως ανακόπηκε. Ύστερα από δεκάξι χρόνια από την ημερομηνία της μάχης ο Ραμσής Β΄ συμφώνησε με τον νέο βασιλιά των Χετταίων Χατουσίλις Γ΄ να κλείσουν συνθήκη ειρήνης και να θέσουν τέρμα στις εχθροπραξίες των δυο λαών. Ο Ραμσής για να ενισχύσει τη συνθήκη παντρεύτηκε δύο Χετταίες πριγκίπισσες. Από τους γάμους αυτούς έχουμε αναπαράσταση στο Ραμέσσειο και στο Αμπού Σίμπελ.
Η μάχη
Ο Ραμσής επέστρεψε στην Αίγυπτο ως ο νικητής της μάχης. Η αλήθεια όμως είναι ότι κανένας από τους δύο ηγεμόνες, τον Αιγύπτιο και τον Χετταίο, δεν είχε κανένα ουσιαστικό όφελος μετά τη μάχη. Κανένας από τους δύο δεν παρέταξε στο σύνολό του το στρατό που είχε μαζί του και οι Χετταίοι δεν χρησιμοποίησαν το πλεονέκτημα ότι κατείχαν σιδερένια όπλα έναντι των ορειχάλκινων των Αιγυπτίων. Μόνο ο Ραμσής διέδωσε ότι ήταν νικητής της μάχης, μιας μάχης που στη πραγματικότητα δεν ανέδειξε κανένα νικητή, πλην όμως θεωρείται ως τέτοιος αφού και ο Χετταίος ηγεμόνας δεν διεκδίκησε τη νίκη αυτή.
Πηγές
Κατηγορία:Μάχες της Αρχαιότητας Μ Κατηγορία:Χιττιτική αυτοκρατορία
Γεννάδι
Το Γεννάδι είναι παραθαλάσσιο χωριό στο νησί της Ρόδου στα Δωδεκάνησα και βρίσκεται σε υψόμετρο 30 μέτρα. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 671 κατοίκους και με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης από το 2011 αποτελεί την Τοπική Κοινότητα Γενναδίου της Δημοτικής Ενότητας Νότιας Ρόδου του Δήμου Ρόδου. Με την απογραφή του 2001 είχε 665 κατοίκους και σύμφωνα με το πρόγραμμα Καποδίστριας, το Γεννάδι ήταν έδρα του δήμου Νότιας Ρόδου.
Γεωγραφία - Αξιοθέατα
Το Γεννάδι βρίσκεται στις νοτιοανατολικές ακτές του νησιού της Ρόδου, επάνω στην επαρχιακή οδό Πυλώνα - Κατταβιάς. Απέχει 61 χλμ. από τη πόλη της Ρόδου και 27 χλμ. από την αρχαία πόλη της Λίνδου. Το χωριό είναι παραθαλάσσιο με αμμουδερές παραλίες από μικρά βότσαλα που αποτελούν τη συνέχεια της παραλίας Κιοτάρι. Ο κεντρικός δρόμος χωρίζει την παραλία από το χωριό στην οποία υπάρχουν πολλές ταβέρνες, beach bar, ενοικιαζόμενα δωμάτια, μικρά ξενοδοχεία και εξοχικές κατοικίες. Στον οικισμό του Γενναδίου, ο Πολιτιστικός Σύλλογος "Νικηφόρος Μανδηλαράς", έχει αποκαταστήσει και αναδείξει κτίσμα του 1926 ως παραδοσιακό σπίτι με πολλά εκθέματα και είδη λαϊκής τέχνης.
Ιστορία
Στις 22 Μαΐου του 1967 στην παραλία του Γενναδίου βρέθηκε το πτώμα του Νικηφόρου Μανδηλαρά που ήταν δικηγόρος υπερασπίσεως στη δίκη για την υπόθεση ΑΣΠΙΔΑ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Ρόδου
Αρταφέρνης
Ο Αρταφέρνης ο πρεσβύτερος, ήταν Πέρσης στρατηγός και σατράπης στις Σάρδεις της Μικρά Ασία. Αδελφός του ήταν ο βασιλιάς Δαρείος Α'.
Υποδέχθηκε, πιθανότατα το 497 π.Χ., πρεσβεία των Αθηναίων, που εστάλη από τον Κλεισθένη, το 497 π.Χ.. Ο ίδιος προειδοποίησε τους Αθηναίους πρέσβεις ότι πρέπει να δεχτούν την τυραννία του Ιππία για να ομαλοποιηθούν οι σχέσεις Αθήνας και Περσίας.
Ο Αρταφέρνης έλαβε ενεργά μέρος στην καταστολή της Ιωνικής Επανάστασης και με το πέρας της εξέγερσης ενήργησε ώστε να γίνουν συμφωνίες με τους Ίωνες εκπροσώπους και να ικανοποιηθούν ειρηνικά πολλές από τις απαιτήσεις τους. Ο Πέρσης βασιλιάς τον όρισε διοικητή ολόκληρης της Ιωνίας.
Πηγές
Κατηγορία:Πέρσες Κατηγορία:Πρωταγωνιστές των Περσικών Πολέμων Κατηγορία:Αχαιμενίδες σατράπες
Δήμος Αγιάς
Ο Δήμος Αγιάς είναι δήμος της περιφέρειας Θεσσαλίας με έδρα την Αγιά. Η συνολική έκταση του Δήμου είναι 668,26 τ.χλμ. και ο πληθυσμός του 11.470 κάτοικοι με βάση την απογραφή του 2011 (14.121  κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2001).
Η σημερινή μορφή του δήμου προέκυψε, με το Πρόγραμμα Καλλικράτης, από την επέκταση του αρχικού δήμου Αγιάς με την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Λακέρειας, Ευρυμενών και Μελιβοίας.
thumb|300px|Τοπογραφικός χάρτης του Δήμου Αγιάς.
Δημοτικές ενότητες και οικισμοί
Ο Δήμος Αγιάς διαιρείται σε 4 «δημοτικές ενότητες», οι οποίες αντιστοιχούν στους 4 συγχωνευθέντες δήμους. Κάθε δημοτική ενότητα διαιρείται σε «κοινότητες», οι οποίες αντιστοιχούν στα διαμερίσματα των καταργηθέντων ΟΤΑ. Οι σημερινές τοπικές κοινότητες του Δήμου, ήταν αυτόνομες κοινότητες και δήμοι πριν την εφαρμογή του προγράμματος Καποδίστρια.
Πιο συγκεκριμένα (σε αγκύλες ο πληθυσμός σύμφωνα με την απογραφή του 2001):
Αγιάς
Η δημοτική ενότητα Αγιάς από την οποία αποτελούνταν ο δήμος πριν την επέκτασή του καταλαμβάνει έκταση 133 τ.χλμ. και έχει συνολικό πληθυσμό 6.458 κατοίκους.
Λακέρειας
Η δημοτική ενότητα (πρώην δήμος) Λακέρειας καταλαμβάνει έκταση 259,8 τ.χλμ. και έχει συνολικό πληθυσμό 1.763 κατοίκους.
Περιλαμβάνει τις παρακάτω κοινότητες και οικισμούς:
Ευρυμενών
Ο πρώην δήμος λειτούργησε από το 1999 έως το 2010 με έδρα το Στόμιο. Η ονομασία του Δήμου προερχόταν από την αρχαία πόλη Ευρυμενές, η οποία βρισκόταν κοντά στο σημερινό Στόμιο.
Περιλαμβάνει τις παρακάτω κοινότητες και οικισμούς:
Μελιβοίας
Η δημοτική ενότητα (πρώην δήμος) Μελιβοίας καταλαμβάνει έκταση 197,6 τ.χλμ. και έχει συνολικό πληθυσμό 3.472 κατοίκους.
Ο πρώην δήμος λειτούργησε από το 1999 έως το 2010 με έδρα τη Μελίβοια.
Περιλαμβάνει τις παρακάτω κοινότητες και οικισμούς:
Νευροαρχαιολογία
Η νευροαρχαιολογία είναι κλάδος της αρχαιολογίας που χρησιμοποιεί νευροεπιστημονικά δεδομένα για να εξάγει συμπεράσματα σχετικά με τη με τη μορφή και τη λειτουργία του εγκεφάλου στην ανθρώπινη γνωστική εξέλιξη. Επινοήθηκε και προτάθηκε από τους Colin Renfrew και Λάμπρο Μαλαφούρη.
Ζητήματα ορισμού
Όπως εξηγείται από τον αρχαιολόγο Dietrich Stout και την εξελικτική νευροεπιστήμονα Erin E. Hecht, η νευροαρχαιολογία «έχει συγκεκριμένες θεωρητικές προεκτάσεις που εκτείνονται πέρα από τη γενική έννοια του νεολογισμού. Είναι επομένως χρήσιμο να γίνει διάκριση μεταξύ της Νευροαρχαιολογίας (στενή έννοια) και της νευροαρχαιολογίας (γενικής έννοιας). Όπως σκιαγραφήθηκε από τον Μαλαφούρη, η νευροαρχαιολογία είναι απόρροια της γνωστικής-διαδικαστικής αρχαιολογίας του Renfrew και στηρίζεται ρητά στη Θεωρία Υλικής Εμπλοκής. Η συγκεκριμένη θεωρία εστιάζει στον ρόλο των αντικειμένων στη διαμεσολάβηση της ανθρώπινης συμπεριφοράς, της γνώσης και της κοινωνικότητας και είναι στενά ευθυγραμμισμένη με τις προσεγγίσεις της γνώσης ως ευρείας, θεμελιωμένης ή τεκμηριωμένης, εγκαθιδρυμένης και διανεμημένης που αναπτύχθηκαν στην ψυχολογία, τη φιλοσοφία, την ανθρωπολογία και αλλού. Η νευροαρχαιολογία στοχεύει στην ενσωμάτωση των ευρημάτων της νευροεπιστήμης στη γνωστική αρχαιολογία, στην προώθηση του «κριτικού προβληματισμού για τους ισχυρισμούς της νευροεπιστήμης με βάση τις τρέχουσες αρχαιολογικές γνώσεις μας» και στη διευκόλυνση του διεπιστημονικού διαλόγου.»
Η νευροαρχαιολογία συνδυάζει τις λέξεις νεύρo και αρχαιολογία υποδεικνύοντας τη σύνδεση των επιστημών του εγκεφάλου με τη μελέτη της ανθρώπινης ιστορίας και της προϊστορίας μέσω ανασκαφών και άλλων τεχνικών που έχουν σχεδιαστεί για τη διερεύνηση του υλικού αρχείου Επομένως, σημαίνει την αρχαιολογία που πληροφορείται από τη νευροεπιστήμη ή την εξελικτική γνωστική αρχαιολογία Πρόκειται για σχετικά νέα ερευνητική περιοχή, που διερευνά ερωτήματα σχετικά με τις αλληλεπιδράσεις μεταξύ του εγκεφάλου, του σώματος και του κόσμου σε διαφορετικά πολιτιστικά και εξελικτικά χρονικά διαστήματα
Σημασία
Στον 21ο αιώνα εξελίξεις στην κατανόηση του εγκεφάλου μέσω των γνωστικών επιστημών άνοιξαν νέους τομείς συνεργασίας μεταξύ της αρχαιολογίας και της νευροεπιστήμης. Οι νευροεπιστημονικές γνώσεις μπορούν επίσης να εφαρμοστούν στην κριτική ανασκόπηση και την αμφισβήτηση θεωριών και υποθέσεων σχετικά με την έναρξη της σύγχρονης ανθρώπινης γνώσης και συμπεριφοράς, συμπεριλαμβανομένου του εάν υπάρχουν ακόμη τέτοια πράγματα. Τόσο η νευροεπιστήμη όσο και η νευροαρχαιολογία επιδιώκουν να κατανοήσουν τον ανθρώπινο νου. Ωστόσο, οι θεωρίες και οι μέθοδοι των δύο κλάδων διαφέρουν σημαντικά. Η Νευροεπιστήμη συλλέγει δεδομένα για τη μορφή και τη λειτουργία του εγκεφάλου σε υπάρχοντες πληθυσμούς, ενώ η νευροαρχαιολογία χρησιμοποιεί αρχαιολογικά και νευροεπιστημονικά δεδομένα για να εξετάσει την αλλαγή στη μορφή και τη λειτουργία του εγκεφάλου σε εξαφανισμένους πληθυσμούς. Για να συμβιβάσει αυτές τις θεωρητικές και μεθοδολογικές διαφορές, η νευροαρχαιολογία «στοχεύει στην κατασκευή μιας αναλυτικής γέφυρας μεταξύ εγκεφάλου και πολιτισμού, θέτοντας τον υλικό πολιτισμό, τον χρόνο και τη μακροπρόθεσμη αλλαγή στο επίκεντρο της μελέτης του νου».
Τις τελευταίες δεκαετίες, τα νευροεπιστημονικά δεδομένα αποτελούν βασικό συστατικό των νευροαρχαιολογικών αναλύσεων. Ωστόσο, η νευροεπιστήμη δεν έχει ακόμη αξιοποιήσει ιδιαίτερα την ικανότητα της αρχαιολογίας να παρέχει κρίσιμα δεδομένα σχετικά με τον χρόνο και το πλαίσιο των εξελίξεων στην ανθρώπινη γνωστική εξέλιξη, να παρέχει μοναδική εικόνα για το τι κάνει η υλικότητα στην ανθρώπινη γνώση και να διαπραγματεύεται τις προσωρινότητες της γνωστικής αλλαγής, που είναι δύσκολο να αφομοιωθούν σε νευροεπιστημονικές θεωρίες και μεθόδους.
Η διεπιστημονική προσέγγιση της Νευροαρχαιολογίας παρέχει ευκαιρίες για τη διερεύνηση του ανθρώπινου νου και του ρόλου του υλικού πολιτισμού στην ανθρώπινη γνώση και τη γνωστική εξέλιξη. Συγκεκριμένες εστίες για τη νευροαρχαιολογική έρευνα μέχρι σήμερα έχουν συμπεριλάβει τη γλώσσα, τη συμβολική ικανότητα , τη θεωρία του νου , την τεχνική γνώση , τη δημιουργικότητα , την αισθητική , τη χωρική γνώση , την αριθμητική , τον γραμματισμό και την αιτιατή κατανόηση.
Παραπομπές σημειώσεις
Κατηγορία:Νευροεπιστήμη Κατηγορία:Αρχαιολογικοί υποκλάδοι
Άγγελος Β΄ Ατσαγιόλι
Ο Άγγελος Ατσαγιόλι (ιταλικά : Angelo Acciaiuoli ) (Φλωρεντία 1340 - Πίζα 1408 ), ήταν Ιταλός καρδινάλιος της Ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας, Αρχιεπίσκοπος της Φλωρεντίας από το 1383 μέχρι 1387, ευγενής του Πριγκιπάτου της Αχαΐας, Λατίνος αρχιεπίσκοπος Πάτρας και πολιτικός διοικητής βαρώνος της Πάτρας (1394-1400).
Γεννήθηκε στη Φλωρεντία κι ήταν γιος του Ιάκωβου Ατσαγιόλι (Jacopo Acciaiuoli) και της Μπαρτολομέας Ρικασόλι (Bartolommea Ricasoli) Αδελφοί του ήταν ο Νέριο, ο Δονάτος Ατσαγιόλι και ο Τζιοβάνι Ατσαγιόλι. Το 1375 έγινε επίσκοπος της Ράπολα και το 1383 επίσκοπος Φλωρεντίας.
Έζησε σε μια περίοδο σύγκρουσης μεταξύ του Πάπα και του αντι-πάπα Κλήμη, υποστήριξε πάντα το νόμιμο πάπα, ο οποίος πάντα τον θεωρούσε άνθρωπο της εμπιστοσύνης (ο προκάτοχός του, Άγγελος Ρικασόλι είχε καθαιρεθεί από τον πάπα, λόγω της πίστης του στον αντιπάπα) , έτσι στις 17 Δεκεμβρίου 1384 διορίστηκε καρδινάλιος με το τίτλο του "San Lorenzo de Damaso".
Το 1397 διορίσθηκε καρδινάλιος-επίσκοπος της Όστριας και Βελέτρι. Το 1404 διορίστηκε αρχιερέας της Βασιλικής του Αγίου Πέτρου στο Βατικανό, και τον Ιούνιο του 1405 , εξελέγη κοσμήτορας του Ιερού Κολεγίου. Το 1395-1400 ήταν και λατίνος αρχιεπίσκοπος Πάτρας αλλά και Βαρώνος της πόλης. Από το 1394 έως το 1396 διορίσθηκε βάιλος του Πριγκιπάτου από τον πρίγκιπα Λαντισλάς Α' της Νάπολης
Μετά το θάνατό του, το σώμα του θάφτηκε αρχικά στο καθεδρικό ναό της Πίζας και στη συνέχεια στην Φλωρεντία, στο παρεκκλήσι της κρύπτης αφιερωμένη στον Άγιο Ανδρέα.
Πηγές
Κατηγορία:Λατίνοι Αρχιεπίσκοποι Πάτρας Κατηγορία:Αρχεπισκοπική Λατινική Βαρωνία της Πάτρας Κατηγορία:Βαρώνοι του Πριγκιπάτου της Αχαΐας Κατηγορία:Βάιλοι του Πριγκιπάτου της Αχαΐας Αγγελος Κατηγορία:Ιταλοί καρδινάλιοι Κατηγορία:Επίσκοποι του 14ου αιώνα Κατηγορία:Επίσκοποι του 15ου αιώνα Κατηγορία:Επίσκοποι και Αρχιεπίσκοποι Φλωρεντίας
1492 Οππόλτσερ
Ο Οππόλτσερ (Oppolzer) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,925. Ανακαλύφθηκε το 1938 από τον Φινλανδό αστρονόμο Ούργιο Βάισαλα, που παρατηρούσε από το Τούρκου της Φινλανδίας, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Αυστριακού αστρονόμου, ιατρού και μαθηματικού Τέοντορ φον Οππόλτσερ.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Οππόλτσερ εκτιμάται σε 12,27 ± 1,5 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό του είναι 0,089. Δεν είναι γνωστό αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται ο Οππόλτσερ γύρω από τον εαυτό του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Οππολτσερ
Έθιμα γάμου
Αν κάποιος θα ήθελε να περιγράψει με δυο λόγια το γάμο του 21ου αιώνα στην Ελλάδα, θα διηγούνταν πως αυτός λαμβάνει χώρα είτε σε κάποιο κτήμα είτε δίπλα στη θάλασσα. Τα ζευγάρια συνήθως επιλέγουν κάποια ήσυχη τοποθεσία με το ειδικά διαμορφωμένο κτήμα που προσφέρει τα πάντα και κανείς δεν χρειάζεται να μετακινηθεί είτε κάποιο εκκλησάκι δίπλα στη θάλασσα και στη συνέχεια κάποιο ξενοδοχείο στην ευρύτερη περιοχή, όπως η Γλυφάδα, η Βουλιαγμένη ή η Ανάβυσσος στην Αττική, το οποίο ασχολείται με τη διοργάνωση εκδηλώσεων και μπορεί να αναλάβει και τη δεξίωση γάμου.
Αρχαία Ελλάδα
Στην αρχαία Ελλάδα ο γάμος ρυθμιζόταν δικαιικά με ένα προφορικό αλλά επίσημο συμβόλαιο μεταξύ του μνηστήρα και του πατέρα ή του κηδεμόνα της γυναίκας, οι οποίοι αντάλλασσαν μια χειραψία και κάποιες τελετουργικές φράσεις. Η κόρη εγκατέλειπε τη ζωή του κοριτσιού αφιερώνοντας τα παιχνίδια της στην Άρτεμη και στη συνέχεια ακολουθούσε θυσία στο Δία, την Ήρα, την Αφροδίτη, την Πειθώ, την Άρτεμη, τις Νύμφες και τις Μούσες. Εκείνη την ημέρα γινόταν και το λουτρό της νύφης και του γαμπρού με νερό που είχε μεταφερθεί με συνοδεία από την πηγή της πόλης. Τα σπίτια της νύφης και του γαμπρού ήταν στολισμένα με φύλλα δάφνης και ελιάς, ενώ στο γεύμα που παρέθετε ο πατέρας της νύφης εκείνη καθόταν καλυμμένη με πέπλο ανάμεσα στις γυναίκες. Ο γαμπρός που ήταν ντυμένος στα λευκά και με στεφάνι στο κεφάλι του έπιανε τη νύφη από το χέρι και τότε επικυρωνόταν ο γάμος. Οι καλεσμένοι έπιναν κρασί και έτρωγαν κρέας και ένα γλυκό από αλεύρι, μέλι και σουσάμι που συμβόλιζε την αφθονία και τη γονιμότητα.
Νεότεροι χρόνοι
Στους νεότερους χρόνους ξεχωρίζουν ιδιαίτερα τα έθιμα του ποντιακού, του κρητικού και του μακεδονικού γάμου.
Ο ποντιακός γάμος
Ο ποντιακός γάμος αποφασιζόταν από τους γονείς, οι οποίοι λογόδιναν τα παιδιά τους, όταν αυτά ήταν σε πολύ μικρή ηλικία και έπαιζαν με τα άλλα παιδιά της γειτονιάς. Οι μελλόνυμφοι δεν είχαν κανένα λόγο σε αυτή τη διαδικασία. Παράλληλα, παντρεύονταν πολύ νωρίς, αφού τα κορίτσια, αν ήταν ανύπαντρες μέχρι τα είκοσι συνηθίζονταν να λέγονται γεροντοκόρες. Επτά- οκτώ μέρες πριν την τελετή, σύμφωνα με το έθιμο, οι συγγενείς του νέου πήγαιναν στο σπίτι της νύφης για την τελική διαβεβαίωση της συμφωνίας και τοποθετούσαν ένα κλειδωμένο λουκέτο στην τσέπη του γαμπρού, το οποίο αυτός θα ξεκλείδωνε όταν θα έσμιγε ερωτικά με τη νύφη. Στον Πόντο δεν απαντούσε ο θεσμός της προίκας. Η νύφη έκανε βέβαια δώρα στο γαμπρό και την οικογένειά του, ενώ συνήθιζαν να αποκαλούν τα πράγματά της, που μεταφέρονταν στο σπίτι του γαμπρού, ως προίκα. Όταν γινόταν αυτή η μεταφορά, συνόδευε την πομπή ένας λυράρης που με τα τραγούδια του καλούσε τον κόσμο να μοιραστεί τη χαρά.
Ο κρητικός γάμος
Ο κρητικός γάμος αποτελεί μεγάλο γεγονός για τα χωριά της περιοχής. Δυο μέρες πριν συγκεντρώνονται οι κοπέλες του χωριού στο σπίτι της νύφης, μαζεύουν τα προικιά και τραγουδούν μαντινάδες. Ύστερα τα προικιά μεταφέρονται με συνοδεία λύρας και λαούτου στο σπίτι του ζευγαριού, όπου στρώνεται το νυφικό κρεβάτι. Πάνω του ρίχνουν ρύζι και χρήματα καθώς και ένα αγόρι, για να αποκτήσει το ζευγάρι αγόρια. Την ημέρα του γάμου ο γαμπρός παραλαμβάνει τη νύφη από το πατρικό της σπίτι, αφού πρώτα φιλήσει τους γονείς της και πάρει την ευχή τους, της προσφέρει λουλούδια και τη φιλάει. Τότε πέφτουν και οι πρώτες μπαλωθιές. Μετά την τελετή του γάμου χορεύουν όλοι στον περίβολο της εκκλησίας και ο τελευταίος του χορού παίρνει το γουρλίδικο μαντήλι της νύφης. Έπειτα κατευθύνονται όλοι στο σπίτι του γαμπρού και από όπου περνούν τους πετούν ρύζι και άνθη. Όταν φτάσουν στην πόρτα του σπιτιού, η νύφη παίρνει μέλι από την πεθερά της και κάνει ένα σταυρό πάνω στην πόρτα και μετά ρίχνει ένα ρόδι μέσα στο σπίτι. Το γλέντι μπορεί να κρατήσει και μία βδομάδα και συνοδεύεται απαραίτητα από το παραδοσιακό έδεσμα, το γαμοπίλαφο. Στην Κρήτη δεν τελούν γάμους, γιατί το θεωρούν γρουσουζιά, το δίσεκτο έτος, το Μάιο, καθώς και στην ίδια εκκλησία δεν πρέπει να γίνονται δύο γάμοι την ίδια μέρα και στο ίδιο σπιτικό δύο γάμοι τον ίδιο χρόνο.
Ο μακεδονικός γάμος
thumb|Τραγούδι του γάμου από Ηράκλεια Σερρών Ο μακεδονικός γάμος γίνεται σύμφωνα με το έθιμο Κυριακή. Η νύφη όση ώρα ετοιμάζεται κάθεται πάνω σε μια ψάθα, κάτω από την οποία υπάρχει ένα σίδερο, για να είναι σιδερένιος ο γάμος της. Ο γαμπρός φτάνει μαζί με τους ανύπαντρους φίλους του στο σπίτι της να την παραλάβει, ενώ εκείνη κρατάει μια κουλούρα, την οποία κόβει σε δύο κομμάτια, εκ των οποίων το ένα πετάει στα κεραμίδια και το άλλο το κρατάει η ίδια. Στο δρόμο για την εκκλησία όλοι πετούν ρύζι στο ζευγάρι. Μετά το τέλος του μυστηρίου οι νεόνυμφοι κατευθύνονται προς το σπίτι του γαμπρού, όπου η νύφη υποκλίνεται στα πεθερικά της και εκείνα την ασημώνουν. Ύστερα ρίχνει σε αλεύρι το κομμάτι από την κουλούρα που είχε κρατήσει και τότε μπορεί να ξεκινήσει το γλέντι, το οποίο κρατάει μέρες ολόκληρες.
Βιβλιογραφία
K.M.Kolobova-E.L.Ozereckaja, Η καθημερινή ζωή στην αρχαία Ελλάδα, μτφρ. Γ Ζωΐδη, εκδ. Παπαδήμας, Αθήνα, 1989.
Tamara Talbot Rice, Ο δημόσιος και ιδιωτικός βίος των Βυζαντινών, μτφρ. Φ. Κ. Βώρου, εκδ. Παπαδήμας, Αθήνα, 1993.
Modus operandi
Modus operandi, είναι λατινική φράση, σημαίνει τρόπος του λειτουργείν και συνοψίζει όλες τις εφαρμοσμένες αρχές, μεθόδους, πρακτικές λειτουργίας που ένα φυσικό ή νομικό πρόσωπο (π.χ. μια επιχείρηση) χρησιμοποιεί στον εργασιακό χώρο ή στην προσέγγιση της επαγγελματικής και κοινωνικής του ζωής, που το χαρακτηρίζουν. Στις λατινογενείς γλώσσες (αγγλικά, γαλλικά κλπ) η φράση χρησιμοποιείται κυρίως στον τομέα της εγκληματολογίας για να χαρακτηρίσει την μεθοδολογία ενός εγκληματία, όσον αφορά την εκτέλεση των εγκλημάτων.
Κατηγορία:Λατινικές φράσεις
Σχέσεις Ελλάδας και Νήσων του Σολομώντα
Οι σχέσεις μεταξύ των Νήσων του Σολομώντα και της Ελλάδας είναι οι διπλωματικές σχέσεις μεταξύ των Νήσων του Σολομώντα και της Ελληνικής Δημοκρατίας.
Επισκόπηση
Οι διπλωματικές σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών δημιουργήθηκαν το 1987. Σύμφωνα με το Υπουργείο Εξωτερικών της Ελλάδας, «οι σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών είναι καλές και υπάρχει μια ικανοποιητική πολυμερής συνεργασία μεταξύ τους».
Σπυρίδων Νεράτζης
Ο Σπυρίδων Νεράτζης (1760 - 1833), ήταν Έλληνος πολιτικός από τη Ζάκυνθο.
Βιογραφία
Γιος του Νικολάου Νεράτζη ιατρού και διπλωμάτη, σπούδασε νομικά στη Πάδοβα. Αρνήθηκε πρόταση των Γάλλων να βοηθήσει στη δημιουργία της Ιονίου πολιτείας φοβούμενος τις αντιδράσεις του λαού. Χρημάτισε υπουργός οικονομικών της Ιόνιας Βουλής στην κυβέρνηση Ι. Καποδίστρια το 1803, τιμήθηκε με παράσημο για την προσφορά του στην Ιόνιο πολιτεία από τον Ρώσο αυτοκράτορα Αλέξανδρο. Χρημάτισε πρόξενος της Ρωσίας στη Βενετία κι μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία. Πέθανε στο Παρίσι το 1833 όπου είχε μεταβεί για θεραπεία από λιθίαση.
Πηγές
Κατηγορία:Υπουργοί της Ιονίου Πολιτείας
Ιωάννης Παρλιάρης
Ο Ιωάννης Παρλιάρης (1883 - 1931) ήταν Έλληνας Μακεδονομάχος οπλαρχηγός από το Λούκοβο (νυν Ταξιάρχης) Χαλκιδικής.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Ιωάννης Παρλιάρης του Δημητρίου γεννήθηκε το 1883 στο Λούκοβο (Ταξιάρχη) Χαλκιδικής. Εντάχθηκε στα ένοπλα αντάρτικα σώματα κατά τη διάρκεια του Μακεδονικού Αγώνα προκειμένου να αγωνιστεί για την προστασία των ελληνικών πληθυσμών από τις βουλγαρικές επιθέσεις και τις οθωμανικές αυθαιρεσίες, αλλά και για την απελευθέρωση της ιδιαίτερης πατρίδας του.
Συνεργάστηκε αρχικά με το σώμα του Γ. Τσόντου (καπετάν Βάρδα). Στη συνέχεια συγκρότησε δική του ένοπλη ομάδα αποτελούμενη από 12 άνδρες, της οποίας τέθηκε επικεφαλής και έδρασε στην περιοχή του Παγγαίου. Στο Παγγαίο εξόντωσε έπειτα από πολύνεκρη μάχη τον κομιτατζή Αθανάς που δραστηριοποιείτο στην περιοχή. Στη συνέχεια επέστρεψε στη Χαλκιδική και έδρασε κατά τουρκαλβανικών συμμοριών.
Μάλιστα, στον Άγιο Πρόδρομο συμμετείχε σε επιχείρηση που είχε ως αποτέλεσμα την εξουδετέρωση ένοπλης ομάδας Αλβανών.
Τον Οκτώβριο του 1912 επισκέφτηκε τον καϊμακάμη Πολυγύρου μετά από συμβουλή του Μητροπολίτη Κασσανδρείας Ειρηναίου, και τον διαβεβαίωσε με μεγάλη επιτηδειότητα και πειστικότητα, ότι έξω από τον Πολύγυρο και στα δάση του Χολομώντα, έχουν συγκεντρωθεί μεγάλες δυνάμεις Ελλήνων ανταρτών, έτοιμες να επιτεθούν. Του μετέφερε μάλιστα και υποτιθέμενη συμβουλή του Μητροπολίτη Κασσανδρείας να αποχωρήσει στη Θεσσαλονίκη. Ο καϊμακάμης Πολυγύρου τρομοκρατημένος, διέταξε αμέσως την αποχώρηση της οθωμανικής φρουράς και του στρατού στη Θεσσαλονίκη και με αυτόν τον τρόπο, απελευθερώθηκε αναίμακτα η Χαλκιδική στις 12 Οκτωβρίου του 1912.
Αργότερα, έλαβε μέρος στους βαλκανικούς πολέμους. Μάλιστα, στην πολιορκία των Ιωαννίνων συμμετείχε στο τάγμα του I. Βελισσαρίου. Επίσης έλαβε μέρος στον А' Παγκόσμιο Πόλεμο και στη Μικρασιατική Εκστρατεία.
Απεβίωσε στις 6 Αυγούστου του 1931 έπειτα από νοσηλεία στη Θεσσαλονίκη. Από τον γάμο του απέκτησε τέσσερα παιδιά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μακεδονομάχοι Κατηγορία:Έλληνες οπλίτες
Ρήσος
Το όνομα Ρήσος (αρχ.ελλ.: Ῥῆσος) μπορεί να αναφέρεται σε:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Αντόνιο Ανταμούτσι
Ο Αντόνιο Ανταμούτσι (14 Ιουνίου 1761 — μετά το 1830) ήταν Ιταλός ιατρός, που θεωρείται ως ένας πρόδρομος του θετικισμού.
Ο Ανταμούτσι γεννήθηκε στη μικρή πόλη Μάλιε της Επαρχίας του Λέτσε. Σπούδασε αρχικώς μαθηματικά και κατόπιν ιατρική στο Πανεπιστήμιο της Νάπολης, διετέλεσε για κάποιο χρόνο χειρουργός στο Ospedale degli Incurabili, αλλά εξαιτίας πολιτικών λόγων διέφυγε από τη Νάπολη και έζησε το μεγάλο μέρος της ζωής του στη Γαλλία. Συγκεκριμένα εγκαταστάθηκε στο Παρίσι, όπου και απεβίωσε σε άγνωστη χρονολογία.
Πηγές
Κατηγορία:Ιταλοί ιατροί
Κρετέιγ
Το Κρετέιγ (γαλλικά: Créteil) είναι κοινότητα στα νοτιοανατολικά προάστια του Παρισιού, πρωτεύουσα του νομού Βαλ-ντε-Μαρν, στην περιοχή Ιλ-ντε-Φρανς. Οι κάτοικοί του ονομάζονται Κριστολιάν.
Είναι έδρα επισκοπής από το 1966 και ακαδημίας από το 1972. Κατά την απογραφή το 2017, ο πληθυσμός της κοινότητας ανέρχονταν σε 90.605 κατοίκους.
Η πόλη παρουσιάζει ποιοτική περιβαλλοντική κληρονομιά, ιδίως χάρη στη λίμνη των 42 εκταρίων, στις όχθες του ποταμού Μάρνη και στην ετικέτα «4 λουλούδια» με την οποία τιμήθηκε το 1984 στον διαγωνισμό πόλεων και χωριών.
Γεωγραφικά στοιχεία
αριστερά|μικρογραφία|Το Κρετέιγ στα προάστια του Παρισιού Το Κρετέιγ είναι μια πόλη στα νοτιοανατολικά προάστια του Παρισιού. Βρίσκεται στο κέντρο του νομού Βαλ-ντε-Μαρν και απέχει 11 χιλιόμετρα από το κέντρο του Παρισιού, με το οποίο συνδέεται με το μετρό.
Διασχίζεται από τον ποταμό Μάρνη που πραγματοποιεί την τελευταία καμπή πριν τη συμβολή του στον Σηκουάνα.
Ιστορία
Μέχρι τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, το Κρετέιγ ήταν μια μικρή πόλη με αγροτικό χαρακτήρα. Από το 1955 γνώρισε έντονη αστικοποίηση και δημιουργήθηκε η νέα πόλη. Το 1965, το Κρετέιγ έγινε πρωτεύουσα του νέου νομού Βαλ-ντε-Μαρν και επωφελήθηκε από ένα πολεοδομικό πρόγραμμα για την κατασκευή διοικητικών κτιρίων απαραίτητων στο νέο του καθεστώς: Νοσοκομείο, νομαρχία, δημαρχείο, δικαστήριο και άλλα δημόσια κτίρια. κέντρο|μικρογραφία|520x520εσ|Πανόραμα του Κρετέιγ
Οικονομία
Το Κρετέιγ περιλαμβάνει ένα ευρύ φάσμα βιομηχανιών, μεταξύ των οποίων μονάδες ηλεκτρονικών ειδών, τροφίμων, ποτών και εξαρτημάτων αυτοκινήτων, εργοστάσια κατασκευής μηχανολογικού και ηλεκτρολογικού εξοπλισμού, κ.ά.
Η πόλη είναι πρωτίστως σημαντικό διοικητικό κέντρο και κέντρο εξυπηρέτησης, στην οικονομία κυριαρχεί ο τριτογενής τομέας. Το Κρετέιγ συγκεντρώνει τις διοικητικές υπηρεσίες ως πρωτεύουσα του νομού Βαλ-ντε-Μαρν, το Πανεπιστήμιο, καθώς επίσης και τις υπηρεσίες υγείας και νοσοκομείων του νομού.
Η σύγχρονη πόλη
Ένα οικιστικό σύμπλεγμα με 12.000 κατοικίες δημιουργήθηκε γύρω από την τεχνητή λίμνη και το πάρκο, διασφαλίζοντας τη διατήρηση της αγροτικής φυσιογνωμίας της πόλης.
Η σύγχρονη αρχιτεκτονική κατέχει κυρίαρχη θέση στην πόλη, με εμβληματικά οικοδομήματα όπως το κτίριο της Νομαρχίας, το δημαρχείο, τα δικαστήρια, τον Χώρο τέχνης και πολιτισμού, τα περίφημα «λάχανα», τα αρχεία του νομού...
Οι κύριες περιοχές πεζοπορίας είναι οι όχθες της λίμνης Κρετέιγ, οι όχθες του ποταμού Μάρνη και η πεζοδρομημένη περιοχή του παλιού χωριού. Το Κρετέιγ διαθέτει 180 εκτάρια δημόσιων χώρων πρασίνου.
Ιστορικά μνημεία
μικρογραφία|Η εκκλησία Σαιν-Κριστόφ στο Κρετέιγ
Ζάχος Τερζάκης
Ο Ζάχος Τερζάκης είναι Έλληνας τενόρος με σημαντική διεθνή καριέρα.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 4 Φεβρουαρίου 1950. Αποφοίτησε το 1967 από το Πρώτο Λύκειο Αρρένων Αθηνών της Αθήνας. Αν και αρχικά αποφοίτησε από τη Φυσικομαθηματική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών (Φυσιογνωστικό τμήμα), σπούδαζε παράλληλα μουσική και κλασικό τραγούδι, αποκτώντας το Δίπλωμα Μονωδίας με «άριστα παμψηφεί» και με «Χρυσό Μετάλλιο».
Το 1976 κέρδισε σε διαγωνισμό το βραβείο για την Υποτροφία «Μαρία Κάλλας». Ακολουθεί η άμεση πρόσληψή του σαν πρωταγωνιστή της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, υπηρετώντας από τότε το Μελόδραμα σαν πρωταγωνιστής σε μεγάλα λυρικά θέατρα και αίθουσες του κόσμου. Το 2010 έχει ήδη συμπληρώσει 33 χρόνια καριέρας στην Ελλάδα και το εξωτερικό, ερμηνεύοντας πάνω από 60 πρωταγωνιστικούς ρόλους όπερας σε 6 γλώσσες και στο ρεπερτόριο του περιλαμβάνονται πλέον των 80 κονσέρτων. Συνολικά έχει πραγματοποιήσει περισσότερες από 2000 εμφανίσεις παγκοσμίως.
Η διεθνής του καριέρα άρχισε το 1978, όταν μετακλήθηκε στο Κίελο της Γερμανίας για τον ρόλο του Turridu στην όπερα Cavaleria rusticana. Από το 1979 ξεκινά η μόνιμη σταδιοδρομία του στη Γερμανία, υπογράφοντας τριετές συμβόλαιο με το Μουσικό Θέατρο του Μπίλεφελντ.
Δήμος Αγίας Βαρβάρας Ηρακλείου
Ο Δήμος Αγίας Βαρβάρας ήταν δήμος του νομού Ηρακλείου που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Γόρτυνας. Βρισκόταν στο κέντρο του νομού Ηρακλείου και είχε σαν έδρα του το ομώνυμο χωριό Αγία Βαρβάρα. Πρόκειται για ημιορεινό δήμο ο οποίος σύμφωνα με την απογραφή του 2001 είχε συνολικά 5.310 κατοίκους και έκταση 99.038 στρέμματα.
Ζάχος Τερζάκης
Βιογραφικά στοιχεία
Από το 1982 μέχρι το 1987 ήταν μόνιμος πρωταγωνιστής στην Όπερα της Νυρεμβέργης, ενώ συγχρόνως μετεκαλείτο στις μεγαλύτερες Όπερες του κόσμου: Η Κρατική Όπερα του Βερολίνου, η Κρατική του Μονάχου, της Βιέννης, η Όπερα της Ζυρίχης, το Θέατρο της Όπερας της Ρώμης, Μαδρίτη, Παρίσι, Βρυξέλλες, Βαρσοβία, Τόκιο, Ταϊβάν κλπ. είναι μερικοί από τους πιο σημαντικούς σταθμούς της σταδιοδρομίας του.
Δήμος Αγίας Βαρβάρας Ηρακλείου
Ο δήμος περιλάμβανε 7 δημοτικά διαμερίσματα:
Ζάχος Τερζάκης
Βιογραφικά στοιχεία
Την περίοδο 2002-2003 διετέλεσε Καλλιτεχνικός Υπεύθυνος Σκηνοθεσίας στο Μουσικό Θέατρο του Κόμπλεντς (Koblenz) της Ρηνανίας.
Δήμος Αγίας Βαρβάρας Ηρακλείου
Διοικητική ιστορία
Δήμαρχος διετέλεσε από το 1999 ως το 2006 ο Κωνσταντίνος Κοκολάκης (1950-2018), ο οποίος διατέλεσε και πρόεδρος της Κοινότητας από το 1979 ως το 1998 και τελευταίος δήμαρχος ο Νικόλαος Σχοιναράκης, από το 2007 ως το 2010, οπότε ο δήμος καταργήθηκε.
Ζάχος Τερζάκης
Βιογραφικά στοιχεία
Από εικοσαετίας συνεργάζεται με τον Πολωνό μαέστρο και μουσικοσυνθέτη Kr. Penderecki, έργα του οποίου έχει επίσης ηχογραφήσει, όπως το Πολωνικό Ρέκβιεμ (Polish Requiem σε δύο ηχογραφήσεις - Deutsche Grammophon και CHANDOS). Επί πλέον ηχογραφήσεις σε CD, LP και MC, είναι Το Δαχτυλίδι της Μάννας του Μανόλη Καλομοίρη (ΛΥΡΑ), Missa Solemnis του Μπετόβεν (Harmonia Mundi), Lustige Witwe Lehar (BMG-Ariola), Schoen ist die Welt (Lehar Melodien, BTR- Brussels -EUFODA), η Λειτουργία του Ορφέα του Γιάννη Μαρκόπουλου (ΛΥΡΑ), καθώς επίσης και η Αντιγόνη του Μίκη Θεοδωράκη (Παραγωγή του Μεγάρου Μουσικής).
Δήμος Αγίας Βαρβάρας Ηρακλείου
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Α
Ζάχος Τερζάκης
Βιογραφικά στοιχεία
To 2004 ήταν ο καλλιτεχνικός Διευθυντής στη σειρά των εκδηλώσεων «Α Φίλολβος Ειρήνα» για την υποδοχή της Ολυμπιακής Φλόγας στη Σητεία Κρήτης, τη χώρα των Ετεοκρητών, όπου συνέθεσε τη μουσική για τον πανάρχαιο ύμνο των Κουρητών, που βρέθηκε στο Παλαίκαστρο, σκηνοθέτησε τα δρώμενα στον αρχαιολογικό χώρο με επώνυμους καλλιτέχνες και είχε την καλλιτεχνική ευθύνη για όλες τις εκδηλώσεις των Δήμων της επαρχίας Σητείας.
Από το 1995 ασχολείται και με τη σκηνοθεσία Όπερας (τη «Μήδεια» του Μίκη Θεοδωράκη στο Μάινινχεν (Meiningen) της Θουριγγίας, σε δική του γερμανική μετάφραση, τον «Βαρώνο Αθίγγανο» του Γιόχαν Στράους στη Ρηνανία, τη "Νυχτερίδα" στη Θεσσαλονίκη κλπ.), τη σύνθεση («Στη Νυρεμβέργη ακόμα βρέχει», το παιδικό μιούζικαλ «Η Ωραία Κοιμωμένη», «Απ' το καράβι του Κουρσάρου», «Ο Ύμνος των Κουρήτων» κ.α.), τη Μουσική Θεραπεία κ.α.
Με τη διδασκαλία Τραγουδιού ασχολείται από το 1990, διδάσκοντας ιδιαίτερα μαθήματα στη Γερμανία και αργότερα σαν καθηγητής στο Ωδείο Αθηνών, στο Εθνικό Ωδείο, στο Ωδείο Αναγέννηση, στο Ωδείο Τουρνάϊσεν, στο Ωδείο Γλυφάδας και στο Ωδείο - Κέντρο Τεχνών "Ακρόπολις", του οποίου σήμερα είναι Καλλιτεχνικός Διευθυντής.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί μουσικού θεάτρου Κατηγορία:Καθηγητές του Ωδείου Αθηνών
Βουλευτικές εκλογές στην Ισημερινή Γουινέα 2008
Οι βουλευτικές εκλογές στην Ισημερινή Γουινέα διεξήχθησαν στις 4 Μαΐου 2008. Στις 29 Φεβρουαρίου του 2008 ο πρόεδρος Τεοδόρο Ομπιάνγκ Νγκέμα Μπασόνγκο διέλυσε το Κοινοβούλιο και προκήρυξε βουλευτικές εκλογές για τις 4 Μαΐου, υπογράφοντας διάταγμα. Στο ίδιο διάταγμα ορίστηκαν και προεδρικές εκλογές για το έτος 2010. . Στις βουλευτικές εκλογές του 2008, το Δημοκρατικό Κόμμα Ισημερινής Γουινέας, του Ομπιάνγκ κέρδισε απόλυτη πλειοψηφία εξασφαλίζοντας 99 επί συνόλου 100 εδρών. .
Παραπομπές
2008 Ισημερινη Γουινεα
Demosisto
Η ιδέα του σχηματισμού του Demosistō εμπνεύστηκε από το το Κόμμα της Νέας Δύναμης στην Ταϊβάν, ένα κόμμα της νεολαίας με παρόμοιες αντιλήψεις και αρχές, το οποίο τα πήγε αρκετά καλά στις Ταϊβανέζικες εκλογές του 2016. Τον Φεβρουάριο του 2016, βασικά πρόσωπα της φοιτητικών ομάδων που έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στις διαμαρτυρίες του Χονγκ Κονγκ το 2014, ανακοίνωσαν το σχέδιό τους να δημιουργήσουν ένα νέο πολιτικό κόμμα, το οποίο θα συμμετείχε στις εκλογές του 2016.
Το Demosistō υποστήριζε την διενέργεια ενός δημοψηφίσματος για τον καθορισμό της κυριαρχίας του Χονγκ Κονγκ με στόχο την απόκτηση αυτονομίας και μετά το 2047, όταν η παρούσα αυτονομία του Χονγκ Κονγκ, όπως αυτή καθορίστηκε από την Κοινή Σινο-Βρετανίκή Διακήρυξη πρόκειται να λήξει. Το κόμμα κέρδισε μια θέση στις εκλογές του Νομοθετικού Συμβουλίου του 2016 με τον 23χρονο πρόεδρό του Νάθαν Λω να γίνεται το νεότερο μέλος του Νομοθετικού Συμβουλίου που έχει εκλεγεί ποτέ. Ωστόσο, το 2017, ο Νάθαν Λω αποκλείστηκε από το Νομοθετικό Συμβούλιο όταν αρνήθηκε να ορκιστεί βουλευτής διότι δεν ήθελε να δηλώσει πίστη στην κυβέρνηση της Ηπειρωτικής Κίνας. Φυλακίστηκε μαζί με την τον Τζοσούα Γουόνγκ καθώς κατηγορήθηκε ότι παρακινούσαν ταραχές κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων του 2014. Μετά από πάμπολλες περιπτώσεις αποκλεισμού των υποψηφίων του Demosistō, το κόμμα εξέδωσε ένα ψήφισμα τον Ιανουάριο του 2020 με το οποίο εγκατέλειπε την βασική θέση του για «δημοκρατική αυτοδιάθεση» του Χονγκ Κονγκ. Μετά την εφαρμογή του νόμου εθνικής ασφάλειας του Χονγκ Κονγκ, η ηγεσία του κόμματος παραιτήθηκε από τα γραφεία τους και το κόμμα διαλύθηκε στις 30 Ιουνίου 2020.
Πεποιθήσεις του κόμματος
Το Demosistō συνδυάζει πολλές απόψεις, από τις οποίες κυριότερες είναι οι εξής:
Ετυμολογία του ονόματος
Το όνομα «Demosistō» προέρχεται από την ελληνική «δῆμος» (στα νεοελληνικά σημαίνει «λαός» και αποτελεί το α' συνθετικό της λέξης «δημοκρατία») και λατινική «sisto» που σημαίνει «στέκομαι» και «στηρίζω» Κυριολεκτικά μπορεί να μεταφραστεί ως «αυτός που στέκεται δίπλα στον λαό». Το κινέζικο όνομα ωστόσο μπορεί να μεταφραστεί διαφορετικά και να αποδοθεί ως «η θέληση του λαού».
Παραπομπές
Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Κινεζικά (zh) Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα του Χονγκ Κονγκ
Αετός (αποσαφήνιση)
Το όνομα Αετός μπορεί να αναφέρεται:
Πλοία
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Βραβείο Τόνυ Α' Γυναικείου Ρόλου σε Μιούζικαλ
Το Βραβείο Τόνυ για Καλύτερη Πρωταγωνίστρια σε Μιούζικαλ απονεμήθηκε πρώτη φορά το 1948 και οι υποψήφιοι δεν ανακοινώνονταν μέχρι το 1956.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βραβεία κινηματογράφου
Βουλευτικές εκλογές Σρι Λάνκα 2020
Στις 5 Αυγούστου 2020 διεξήχθησαν οι βουλευτικές εκλογές στη Σρι Λάνκα, για τις 225 έδρες του Κοινοβουλίου.
Στις εκλογές συμμετείχαν 70 κόμματα και ο συνολικός αριθμός υποψηφίων ήταν 7.452. Η Λαϊκή Συμμαχία Ελευθερίας του Μαχίντα Ραγιαπάκσε ήρθε πρώτη κερδίζοντας τις 145 από τις 225 έδρες του Κοινοβουλίου. Η Ενωμένη Λαϊκή Δύναμη, μία πρωτοεμφανιζόμενη πολιτική συμμαχία του Ενωμένου Εθνικού Κόμματος, στην οποία ηγήθηκε ο πρώην αρχηγός της αντιπολίτευσης, ο Σατζίτ Πρεμαντάσα, ήρθε δεύτερη κερδίζοντας τις 54 έδρες.
Ιστορικό
Στις προηγούμενες εκλογές, του 2015, πλειοψήφησε η συμμαχία του Ενωμένου Εθνικού Κόμματος για Καλή Διακυβέρνηση που κέρδισε τις 106 από τις 225 έδρες του Κοινοβουλίου. Μετά τις εκλογές, ο αρχηγός της συμμαχίας, ο Ρανίλ Γουικρεμεσίνγκε, σχημάτισε κυβέρνηση ενότητας με το Κόμμα Ελευθερίας της Σρι Λάνκα και ανέλαβε καθήκοντα ως Πρωθυπουργός για τρίτη φορά.
Συνταγματική κρίση: 26 Οκτωβρίου – 16 Δεκεμβρίου 2018
Στις 26 Οκτωβρίου 2018, το Κόμμα Ελευθερίας, του οποίου αρχηγός είναι ο Πρόεδρος Σιρισένα, απέσυρε την υποστήριξή του από την κυβέρνηση του Γουικρεμεσίνγκε, και συνεπώς αυτός και η κυβέρνησή του απολύθηκαν. Την ίδια ημέρα, ο Σιρισένα διόρισε Πρωθυπουργό τον αρχηγό του Λαϊκού Μετώπου Σρι Λάνκα, τον Μαχίντα Ραγιαπάκσε, ο οποίος είχε ήδη διατελέσει δύο θητείες ως Πρόεδρος της χώρας, τα έτη 2005-2015. Ο Ραγιαπάκσε δεν εξασφάλισε την εμπιστοσύνη του Κοινοβουλίου, οπότε στις 9 Νοεμβρίου ο Πρόεδρος Σιρισένα διέλυσε το Κοινοβούλιο και προκήρυξε πρόωρες εκλογές για τις 5 Ιανουαρίου 2019. Στις 13 Δεκεμβρίου το Ανώτατο Δικαστήριο Σρι Λάνκα αποφάνθηκε ότι η απόφαση διάλυσης ήταν αντισυνταγματική, ενώ οι υποστηρικτές του Γουικρεμεσίνγκε ζήτησαν την επαναφορά του. Στις 16 Δεκεμβρίου ο Γουικρεμεσίνγκε επανήλθε στη θέση του Πρωθυπουργού.
Η πολιτική κρίση, που διήρκεσε 51 ημέρες, συνοδεύτηκε από λαϊκές ταραχές, διαδηλώσεις και απεργίες. Η κυβέρνηση κατηγορήθηκε για διαφθορά, και ακολούθησε οικονομική κρίση: η Ρουπία Σρι Λάνκα υποτιμήθηκε κατά 3,8%, $312,9 εκατομμύρια έφυγαν από τη χώρα ως ομόλογα δημοσίου και $29,8 εκατομμύρια ως έντοκα γραμμάτια δημοσίου και τα συναλλαγματικά αποθέματα έπεσαν κατά $1 δισεκατομμύριο. Η Μούντις υποβάθμισε την πιστοληπτική ικανότητα της χώρας από Β1 σε Β2. Τα κεφάλαια από ξένες επενδύσεις πάγωσαν και ο ρυθμός βιομηχανικής ανάπτυξης έπεσε.
2019: Προεδρικές εκλογές
Μετά τις προεδρικές εκλογές στις 16 Νοεμβρίου 2019 ο υποψήφιος του Λαϊκού Μετώπου, ο Γκοταμπάγια Ραγιαπάκσε, έγινε ο 8ος Πρόεδρος της Σρι Λάνκα. Πέντε ημέρες μετά, ο Πρωθυπουργός Γουικρεμεσίνγκε υπέβαλλε την παραίτησή του και αντικαταστάθηκε από τον Μαχίντα Ραγιαπάκσε.
2020: Εκλογές εν μέσω της πανδημίας κορονοϊού
Στις 3 Μαρτίου ο Πρόεδρος Γκοταμπάγια Ραγιαπάκσε διέλυσε το Κοινοβούλιο και η εκλογική επιτροπή προκήρυξε γενικές εκλογές για τις 25 Απριλίου. Στις 19 Μαρτίου η Εκλογική Επιτροπή ανακοίνωσε ότι οι εκλογές του Απριλίου θα πρέπει να αναβληθούν λόγω της πανδημίας κορονοϊού. Κατόπιν συνομιλιών, οι εκλογές αναβλήθηκαν ως τις 28 Μαΐου, μετά ως τις 20 Ιουνίου. Στις 5 Μαΐου ο εκδότης εφημερίδων Βίκτωρ Ίβαν υπέβαλλε στο Ανώτατο Δικαστήριο αίτηση για τα θεμελιώδη δικαιώματα δηλώνοντας ως ανέφικτη τη διεξαγωγή δίκαιων και ελεύθερων εκλογών στις 20 Ιουνίου, εν μέσω της πανδημίας. Η αίτηση υποστηρίχθηκε από τον Γενικό Γραμματέα της Ενωμένης Λαϊκής Δύναμης, τον Ράτζιτ Μπαντάρα, και άλλους πολιτικούς συντελεστές. Μία πενταμελής επιτροπή του Ανώτατου Δικαστηρίου εξέτασε τις αιτήσεις. Ο Γενικός Εισαγγελέας έκρινε ότι οι αιτήσεις πρέπει να απορριφθούν επειδή δεν πληρούν τις προϋποθέσεις νομιμότητας βάσει του Συντάγματος. Τελικά, οι εκλογές προγραμματίστηκαν για τις 5 Αυγούστου.
Προεκλογική περίοδος
Οι τρέχουσες ήταν οι πρώτες εκλογές Νοτιοασιατικής χώρας από τότε που ξέσπασε η πανδημία του κορονοϊού. Η χώρα προσαρμόστηκε στις νέες συνθήκες: οι μεγάλες πολιτικές συγκεντρώσεις του παρελθόντος περιορίστηκαν σε πολύ μικρότερες συναθροίσεις. Οι υποψήφιοι στράφηκαν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για να παρουσιάσουν τις πολιτικές τους, με το φέισμπουκ να είναι η πιο δημοφιλής πλατφόρμα. Η επιτροπή έστησε 12.985 θαλάμους ψηφοφορίας για τους 16,2 εκατομμύρια ψηφοφόρους.
Εκλογικό σύστημα
Από τα 225 μέλη του Κοινοβουλίου, τα 196 εκλέχτηκαν με αναλογική εκπροσώπηση από 22 πολυεδρικές περιφέρειες, που είχαν από 4 ως 20 έδρες έκαστη (ανάλογα με τον πληθυσμό τους). Οι λίστες υποψηφίων ήταν ανοιχτές, δηλαδή ο εκλογέας έπρεπε να επιλέξει ένα κόμμα και μετά να ψηφίσει έναν έως τρεις από τους υποψήφιους του κόμματος. Το εκλογικό όριο ήταν το 1/8 του συνολικού αριθμού ψήφων της εκλογικής περιφέρειας, και η κατανομή των εδρών έγινε με μέθοδο Ντ'Οντ. Οι υπόλοιπες 29 έδρες, οι «εθνικές», κατανεμήθηκαν στα κόμματα ανάλογα με το συνολικό αριθμό ψήφων που συγκέντρωσαν σε όλην την επικράτεια.
Συμμετοχές
Στις εκλογές συμμετείχαν 70 κόμματα. Σε κάθε ένα είχε ανατεθεί μοναδικό σύμβολο και αριθμός.
Sri Lanka Podujana Peramuna election symbol.svg Λαϊκή Συμμαχία Ελευθερίας της Σρι Λάνκα
Στις 31 Οκτωβρίου 2019 το Λαϊκό Μέτωπο Σρι Λάνκα, το Κόμμα Ελευθερίας και άλλα 15 μικρότερα κόμματα υπέγραψαν μία συμφωνία στο Κολόμπο με την οποία ιδρύθηκε η Λαϊκή Συμμαχία Ελευθερίας της Σρι Λάνκα. Στις προεδρικές εκλογές του 2019 η συμμαχία υποστήριξε τον υποψήφιο του Λαϊκού Μετώπου, τον Γκοταμπάγια Ραγιαπάκσε, ο οποίος κέρδισε και έγινε ο 8ος Πρόεδρος της Σρι Λάνκα. Αρχικά, το σύμβολο της συμμαχίας για τις βουλευτικές εκλογές του 2020 θα ήταν η «καρέκλα» της Ενωμένης Λαϊκής Συμμαχίας Ελευθερίας. Τελικά, τον Φεβρουάριο του 2020 αιτήθηκαν στην Εκλογική Επιτροπή να συμμετάσχουν με σύμβολο το άνθος του Λαϊκού Μετώπου. Αρχηγός της συμμαχίας είναι ο Μαχίντα Ραγιαπάκσε και πρόεδρος ο Μαϊθριπάλα Σιρισένα.
Samagi Jana Balawegaya - Telephone Symbol - Black.png Ενωμένη Λαϊκή Δύναμη
Στις 30 Ιανουαρίου 2020 η επιτροπή εργασίας του Ενωμένου Εθνικού Κόμματος διόρισε τον αρχηγό της αντιπολίτευσης Σάτζιτ Πρεμαντάσα ως αρχηγό της νέας συμμαχίας της. Στις 10 Φεβρουαρίου ο Σάτζιτ ανακοίνωσε ότι υπάρχει πολιτικό χάσμα μεταξύ αυτού και του Γουικρεμεσίνγκε, και ότι η συμμαχία του θα ονομαστεί Ενωμένη Λαϊκή Δύναμη και θα έχει για σύμβολο μία «καρδιά». Στις 11 Φεβρουαρίου η εκλογική επιτροπή αναγνώρισε επίσημα την συμμαχία, και ο Ράντζιτ Μαντούμα Μπαντάρα έγινε ο Γραμματέας της. Στις 12 Φεβρουαρίου το Κόμμα Εθνικής Κληρονομιάς, το Μουσουλμανικό Κογκρέσο Σρι Λάνκα και η Ταμιλική Προοδευτική συμμαχία προσχώρησαν στην Ενωμένη Λαϊκή Δύναμη. Στις 14 Φεβρουαρίου ο Γουικρεμεσίνγκε πρότεινε στον Σάτζιτ να συμμετάσχει στις εκλογές με σύμβολο τον «κύκνο», και στις 19 Φεβρουαρίου η επιτροπή εργασίας του ΕΕΚ ενέκρινε την απόφαση για τον κύκνο.
Στις 2 Μαρτίου ο Σάτζιτ Πρεμαντάσα κάλεσε τα μέλη του ΕΕΚ να μπουν στη συμμαχία του: «Προσκαλώ όλους τους βουλευτές του ΕΕΚ και τα μέλη Επαρχιακών Συμβουλίων και τοπικών αυτοδιοικήσεων να ενταχθούν στη συμμαχία», είπε. Πρόσθεσε ότι η συμμαχία θα υποστηρίξει τον Βουδισμό ενώ θα διασφαλίζει τα δικαιώματα των άλλων θρησκευτικών και εθνικών ομάδων. «''Δεν υπάρχει χώρος για εξτρεμισμούς σε αυτήν την χώρα. Η Ενωμένη Λαϊκή Δύναμη θα αγωνιστεί για κοινή ευημερία και θετικό εθνικισμό''». Στη νέα συμμαχία είχαν ήδη προσχωρήσει πάνω από 30 βουλευτές του ΕΕΚ και 30 πολιτικά κόμματα και ομάδες. Στις 9 Μαρτίου η Ενωμένη Λαϊκή Δύναμη εγκαινίασε τη νέα έδρα της, στην οδό Περέρα Μαβάτα 850 στο Κότε. Στις 10 Μαρτίου ανακοίνωσαν ότι το σύμβολο του κόμματος στις εκλογές θα είναι ένα «σταθερό τηλέφωνο». Στις 8 Ιουλίου το Ενωμένο Εθνικό Κόμμα και η Ενωμένη Λαϊκή Δύναμη μίλησαν για το χρώμα του κόμματος: το ΕΕΚ προτιμά το πράσινο ενώ η ΕΛΚ το μπλέ, αλλά η κοινή συναίνεση είναι ότι επιτρέπονται όλα τα χρώματα επειδή «ο λαός δεν ψηφίζει για χρώματα».
Αποτελέσματα
μικρογραφία|300x300εσ|{{Legend|#991511|Λαϊκή Συμμαχία Ελευθερίας|text=145|textcolor=white}}{{Legend|#43894d|Ενωμένη Λαϊκή Δύναμη|text=54|textcolor=white}}{{Legend|#E4F000|Ταμιλική Εθνική Συμμαχία|text=10}}{{Legend|#9F005D|Εθνική Λαϊκή Δύναμη|text=3|textcolor=white}}{{Legend|#FC2726|Λαϊκό Δημοκρατικό Κόμμα Ήλαμ|text=2|textcolor=white}}{{Legend|#FFFF00|Παν-Κεϋλανικό Ταμιλικό Κογκρέσο|text=2}}{{Legend|#2A2B87|Κόμμα Ελευθερίας της Σρι Λάνκα|text=1|textcolor=white}}{{Legend|#712EB7|Εθνικό Κογκρέσο|text=1|textcolor=white}}{{Legend|#1CAE05|[[Ενωμένο Εθνικό Κόμμα|text=1|textcolor=white}}{{Legend|#FF4500|Ταμιλικές Λαϊκές Απελευθερωτικές Τίγρεις|text=1|textcolor=white}}{{Legend|#9ACD32|Παν-Κεϋλανικό Μακαλικό Κογκρέσο|textcolor=|text=1}}{{Legend|#007B4A|Μουσουλμανικό Κογκρέσο Σρι Λάνκα|text=1|textcolor=white}}{{Legend|#007B4A|Μποντού Μπαλά Σένα|text=1|textcolor=white}}{{Legend|#CC9900|Ταμιλική Λαϊκή Εθνική Συμμαχία|text=1}}{{Legend|#6BFF2F|Μουσουλμανική Εθνική Συμμαχία|text=1}}]]
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκλογές στη Σρι Λάνκα Σρι Λανκα
Σχέσεις Ελλάδας και Ερυθραίας
Οι σχέσεις μεταξύ Ερυθραίας και Ελλάδας είναι οι διμερείς σχέσεις μεταξύ του Κράτους της Ερυθραίας και της Ελληνικής Δημοκρατίας.
Επισκόπηση
Σύμφωνα με το Υπουργείο Εξωτερικών της Ελλάδας, οι σχέσεις αναφέρονται ως καλές ως εξής: "Οι σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών είναι καλές και υπάρχει ικανοποιητική διμερής συνεργασία"
Εκπροσώπηση
Ερυθραια Ελλαδα
Σεργκέι Μπριν
Ο Σεργκέι Μπριν (Sergey Brin, Сергей Михайлович Брин, Σεργκέι Μιχάιλοβιτς Μπριν, γενν. 21 Αυγούστου 1973, Μόσχα) είναι Ρώσος-Αμερικανός επιχειρηματίας, μηχανικός υπολογιστών και συνιδρυτής της μηχανής αναζήτησης Google, μαζί με τον Λάρρυ Πέιτζ. Είναι ο πρόεδρος της Alphabet Inc, μητρική εταιρεία της Google και άλλων εταιρειών που ανήκαν στην Google. Το περιοδικό "The Economist", αναφέρθηκε στον Μπριν ως "Διαφωτισμένο Άνθρωπο" και ότι είναι κάποιος που πιστεύει ότι "η γνώση είναι πάντα καλή και σίγουρα πάντα καλύτερη από την άγνοια", μια φιλοσοφία η οποία εκφράζει την αποστολή της Google, "Οργανώστε τις πληροφορίες του κόσμου, έτσι ώστε να είναι καθολικά προσβάσιμες και χρήσιμες".