cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σιμ Ντε Γιονγκ
Ο  (ολλανδικά: Siem de Jong) είναι Ολλανδός ποδοσφαιριστής, γεννημένος στις 28 Ιανουαρίου 1989 στο Αιγκλ της Ελβετίας από Ολλανδούς γονείς. Αγωνίζεται στην Σίντνεϊ ΦΚ δανεικός από τον Άγιαξ.
Καριέρα
thumb|upright|left|Ο Ντε Γιονγκ με τη φανέλα του Άγιαξ.
Ο Ντε Γιονγκ ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα από τις ακαδημίες της Ντε Χράαφσχαπ. Το 2005 πήγε στις ακαδημίες του Άγιαξ, ενώ δύο χρόνια αργότερα προάχθηκε στην ανδρική ομάδα. Το πρώτο του ντεμπούτο το έκανε στον εκτός έδρας αγώνα με την Σπάρτα Ρότερνταμ. Τη σεζόν 2007-08, ήταν ένας από τους νεότερους παίκτες και ο μοναδικός, ο οποίος ήταν κάτω των 20 ετών και έχει αγωνιστεί σε 20 ματς. Στις 16 Ιανουαρίου, ανανέωσε το συμβόλαιό του μέχρι τον Ιούνιο του 2013. Όμως τραυματίστηκε στον αγώνα με τη Βίλεμ ΙΙ, και βγήκε εκτός αγωνιστικής δράσης για δύο μήνες. Επέστρεψε τον Απρίλη στην αγωνιστική δράση και αγωνίστηκε ως αλλαγή με την Ντε Χράαφσχαπ.
Κατά το ξεκίνημα της σεζόν 2009-10, ο Ντε Γιονγκ χρησιμοποιούνταν ως αλλαγή. Όμως τελικά κατάφερε να κερδίσει μία θέση στην αρχική εντεκάδα. Τον Ιανουάριο του 2010 σκόραρε το νικηφόρο γκολ στην παράταση του ημιτελικού αγώνα κυπέλλου με αντίπαλο την ΝΕΚ. Στις 21 Φεβρουαρίου σκόραρε ένα γκολ στην νίκη του Άγιαξ με 4-0 με αντίπαλο την Φίτεσε.
Στις 15 Μαΐου 2011, ο Ντε Γιονγκ αγωνίστηκε στον κρίσιμο αγώνα με τη Τβέντε, καθώς όποια ομάδα νικούσε, θα κατακτούσε και το πρωτάθλημα. Ο Ντε Γιονγκ βοήθησε τον Άγιαξ να κερδίσει τον αγώνα (3-1), με αποτέλεσμα η ομάδα του Άμστερνταμ να κατακτήσει το 30ό πρωτάθλημα στην ιστορία του.
Τη σεζόν 2011–12 συνήθιζε να αγωνίζεται σαν επιθετικός, βοηθώντας την ομάδα, όταν κάποιοι από τους βασικούς επιθετικούς είναι τραυματίες. Ο Ντε Γιονγκ σκόραρε και τα 2 γκολ στον αγώνα με τη Φένλο στις 2 Μαΐου 2012, βοηθώντας τον Άγιαξ να διατηρήσει τον τίτλο της Ερεντιβίζιε.
Το καλοκαίρι του 2012, ο Ντε Γιονγκ έγινε αρχηγός της ομάδας, μετά την μεταγραφή του Γιαν Βερτόνχεν στην Τότεναμ. Ο Ντε Γιονγκ ήταν σε καλή φόρμα στο Τσάμπιονς Λιγκ, καθώς σκόραρε ένα γκολ επί της Μάντσεστερ Σίτι.
Εθνική Ομάδα
Στις 11 Αυγούστου 2010 ο Ντε Γιονγκ έκανε το διεθνές ντεμπούτο του με αντίπαλο την Εθνική Ουκρανίας (1-1). . Σκόραρε το πρώτο του γκολ με την εθνική στις 7 Ιουνίου 2013, με αντίπαλο την Ινδονησία.
Σύλλογοι
1 Συμπεριλαμβανομένων τους αγώνες των Τσάμπιονς Λιγκ και του Γιουρόπα Λιγκ.
2 Συμπεριλαμβανομένων τους αγώνες του Σούπερ Καπ Ολλανδίας και των Play Offs της Ερεντιβίζιε.
Διεθνής Καριέρα
Από τις 12 Μαΐου 2013.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολλανδοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΦΚ Άγιαξ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ολλανδίας Κ17 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ολλανδίας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ολλανδίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ολλανδίας Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Μπίλυ Άνγκερ
Ο Ουίλιαμ Μπρέντ Ανγκερ (William Brent "Billy" Unger) είναι ηθοποιός που γεννήθηκε στις 15 Οκτωβρίου του 1995, στην περιοχή Palm Beach County, στη Φλόριντα. Μαζί με την οικογένειά του, μετακινήθηκαν στο Χόλιγουντ το 2006 (σε ηλικία 11 ετών).
Έχει πρωταγωνιστήσει σε πολλές τηλεοπτικές σειρές αλλά και ταινίες όπως είναι το Sonny with a Chance και το Opposite Day.
Χρόνος 2007
Seven's Eleven: Sweet Toys Ρόλος :Frankie
National Treasure: Book of Secrets Ρόλος :Charles Gates
Rock Slyde Ρόλος : Young Rock Slyde
Crank: High Voltage Ρόλος :Young Chev Chelios
Χρόνος 2008
Cop Dog Ρόλος :Robby North
Opposite Day Ρόλος : Sammuel " Sammy" Benson
Children of the Corn Ρόλος : AΠρόσθετες φωνές
Alabama Moon Ρόλος :Πρόσθετες φωνές
Jack and the Beanstalk Ρόλος :Prince Charming
Monster Mutt Ρόλος :Zack Taylor
Χρόνος 2010
The Invited Ρόλος :Πρόσθετες φωνές
Sammy's Adventures: The Secret Passage Ρόλος : Sammy
Χρόνος 2011
Tumbling Ρόλος :Josh
Πανταζίδης
Το ελληνικό επώνυμο Πανταζίδης μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
Μπίλυ Άνγκερ
Χρόνος 2011
The Love Forever Ρόλος : Joseph
Χρόνος 2012
Sammy 2 Ρόλος :Sammy
Το Χαμένο Μενταγιόν:Οι περιπέτειες του Billy Stone Ρόλος : Billy Stone
Τηλεοπτικές σειρές Χρόνος 2007
Scrubs
Ρόλος: Devin
Cold Case Ρόλος: Jeff Reed
Το σόου του Jay Logano Ρόλος : Kid #2
Desperate Housewives
Ρόλος :Chad Χρόνος 2008
Medium Ρόλος : Jeremy McMullin
Can You Teach My Alligator Manners? Ρόλος : Eric
Terminator: Tα χρονικά της Σάρα Κόνορ Ρόλος :Martin "Marty" Bedell
Family Guy Ρόλος :School Kid
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Φρανσίσκα Κροβέτο
Η Φρανσίσκα Κροβέτο Τσαντίντ (γενν. 27 Απριλίου 1990 στο Σαντιάγο) είναι Χιλιανή αθλήτρια που εξειδικεύεται στη σκοποβολή. Έχει κερδίσει δύο μετάλλια σε Παναμερικανικούς Αγώνες.
Εκπροσώπησε τη Χιλή στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012 στο Λονδίνο, στο αγώνισμα του σκιτ γυναικών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χιλιανοί αθλητές της σκοποβολής
Αρχείο (υπολογιστές)
Ένα αρχείο υπολογιστή είναι ένα σύνολο από πληροφορίες, δεδομένα ή και ένας πόρος, που χρησιμεύει ως "δοχείο" για την αποθήκευση πληροφορίας και είναι διαθέσιμο σε ένα πρόγραμμα υπολογιστή. Συχνά βρίσκεται σε διατηρητέο αποθηκευτικό μέσο υπολογιστή. Ένα αρχείο είναι διατηρητέο με την έννοια ότι ακόμα και όταν τερματίσουν να εκτελούνται τα προγράμματα που το δημιούργησαν ή το χρησιμοποιούν αυτό θα συνεχίσει να υπάρχει.
Σε κάθε αρχείο υπολογιστή ενός υπολογιστή δίνεται ένα όνομα ώστε να ξεχωρίζει από όλα τα άλλα αρχεία.
Ορισμός
Αρχείο είναι το σύνολο των πληροφοριών ή των δεδομένων (ως μια οντότητα) σε ένα υπολογιστικό σύστημα που μπορεί απλά να υπάρχει αποθηκευμένο ή να συμμετέχει σε μία  ή περισσότερες λειτουργίες του υπολογιστικού συστήματος. Έχει όνομα και μία προέκταση διαχωριζόμενη από μία τελεία. Τις περισσότερες φορές η προέκταση υποδηλώνει και την ταυτότητα της χρήσης του.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Συστήματα αρχείων
Σάντα Κρουζ (Καλιφόρνια)
Η Σάντα Κρουζ (Santa Cruz) είναι πόλη της πολιτείας της Καλιφόρνιας των ΗΠΑ. Βρίσκεται στο βόρειο μέρος του κόλπου Μοντερέι, 74 μίλια νότια του Σαν Φρανσίσκο και 30 μίλια από το Σαν Χοσέ. Αποτελεί το διοικητικό κέντρο του ομώνυμου νομού. Η πόλη εκτείνεται σε 12 τετραγωνικά μίλια και ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 54.593 κατοίκους (απογραφή 2000). Η πόλη είναι έδρα του πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας, που ιδρύθηκε το 1965 και φιλοξενεί περίπου 14.000 σπουδαστές.
Οι σημαντικότερες βιομηχανικές ζώνες περιλαμβάνουν την παραγωγή γεωργικών προϊόντων, τουρισμό, την κατασκευή, την επεξεργασία τροφίμων, και τις εταιρίες υψηλής τεχνολογίας. Περίπου 10% του εδάφους του νομού αφιερώνεται στα κρατικά πάρκα, αρκετά από τα οποία είναι μέσα ή δίπλα στα όρια πόλεων, με πυκνή βλάστηση και μεγάλη ποικιλία πουλιών και σπάνιων ειδών. Το κλίμα είναι ήπιο, με τη μέση υψηλή θερμοκρασία στους 69 βαθμούς Φαρενάιτ και τη μέση χαμηλή θερμοκρασία στους 44 βαθμούς. Οι βροχοπτώσεις υπολογίζουν κατά μέσο όρο 32 ίντσες ετησίως.
Η περιοχή που είναι τώρα γνωστή ως η πόλη της Σάντα Κρουζ ανακαλύφθηκε το 1769 από τον Ισπανό εξερευνητή Γκασπάρ ντε Πορτόλα. Όταν διέσχισε τον τοπικό ποταμό, τον ονόμασε Σαν Λορέντζο, ενώ στους γύρω λόφους έδωσε την ονομασία Σάντα Κρουζ, που σημαίνει «ιερός σταυρός».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Καλιφόρνια
Κατάλογος ποδοσφαιρικών σωματείων Ε.Π.Σ. Δωδεκανήσου
Αυτός είναι ένας κατάλογος ο οποίος εμπεριέχει τα ποδοσφαιρικά σωματεία της Ε.Π.Σ. Δωδεκανήσου.
Περαιτέρω μελέτη
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Δωδεκανήσου
Αώος
thumb|300px|Η χαράδρα του Αώου. Ο Αώος (αλβανικά: Vjosë) είναι ποταμός της Ηπείρου με συνολικό μήκος 260 χλμ. Από αυτά, τα 70 χλμ. βρίσκονται σε ελληνικό έδαφος και τα υπόλοιπα 190 χλμ. σε αλβανικό. Ο Αώος πηγάζει από την βόρεια Πίνδο και αρχικά διαρρέει μία χαράδρα ανάμεσα στα όρη Τύμφη και Σμόλικα. Βορειοδυτικά της Κόνιτσας εισέρχεται στην Αλβανία και εκβάλλει στην Αδριατική θάλασσα.
Πηγές
Στις πηγές του Αώου, οι οποίες βρίσκονται σε υψόμετρο 1.340 μέτρων, έχει κατασκευαστεί τεχνητή λίμνη για την ύδρευση και την ηλεκτροδότηση της γύρω περιοχής. Λόγω της ομορφιάς του τοπίου γύρω από την λίμνη, η περιοχή των πηγών (Εθνικός Δρυμός Βίκου-Αώου), αναπτύσσεται τουριστικά με γοργούς ρυθμούς. Λίγο βορειότερα των πηγών του Αώου βρίσκεται και ο Εθνικός Δρυμός Πίνδου.
Παραπόταμοι
Σημαντικότεροι παραπόταμοί του είναι:
Φυσικό περιβάλλον
Ο ποταμός Αώος διαρρέει μεγάλο μέρος του εθνικού δρυμού Βίκου-Αώου. Στο τμήμα αυτό σχηματίζει χαράδρα ανάμεσα στις βόρειες πλαγιές της Τύμφης και των νότιων απολήξεων του Σμόλικα. Το μήκος της χαράδρας είναι συνολικά 8 χιλιόμετρα και το πλάτος της κυμαίνεται από 300 μέτρα ως 2,5 χιλιόμετρα. Η βλάστηση σ’ αυτό το τμήμα είναι ιδιαίτερα πλούσια. Στο εσωτερικό της χαράδρας είναι χτισμένη η Μονή Στομίου ενώ στην έξοδο της βρίσκεται το μεγάλο μονότοξο γεφύρι της Κόνιτσας, χτισμένο το 1870.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποταμοί της Ηπείρου Κατηγορία:Νομός Ιωαννίνων Κατηγορία:Ποταμοί της Αλβανίας
Άνω Διακοπτό Αχαΐας
Το Άνω Διακοπτό είναι χωριό της Αχαΐας και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας του πρώην Δήμου Διακοπτού. Το χωριό είναι χτισμένο στις πλαγιές του Χελμού, στα 482μ. υψόμετρο, σε πανέμορφο τοπίο από δάση πεύκων. Βρίσκεται στα ορεινά του δήμου και οι κάτοικοί του ασχολούνται κυρίως με την κτηνοτροφία. Στην απογραφή του 2011 ο οικισμός βρέθηκε να έχει πληθυσμό 304 κατοίκους.
Τοπική κοινότητα
Η τοπική κοινότητα Άνω Διακοπτού είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 14,112 χμ² (2011). Περιλαμβάνει και τον οικισμό Πούντα.
Πληθυσμός
(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Διακοπτού Κατηγορία:Δήμος Αιγιαλείας
Καρκίνωμα
Ως καρκίνωμα, στην παθολογική ανατομική, ορίζεται ένα κακόηθες νεόπλασμα επιθηλιακής προέλευσης. Η - εξ ορισμού επομένως - κακοήθης φύση του καρκινώματος σημαίνει ότι έχει την ιδιότητα να διηθεί παρακείμενους ιστούς και όργανα και - κατά κανόνα - να μεθίσταται στους επιχώριους λεμφαδένες μέσω λεμφαγγείων ή, μέσω αιμοφόρων αγγείων, σε απομακρυσμένες θέσεις (λεμφογενείς ή αιματογενείς μεταστάσεις αντίστοιχα). Καρκίνωμα in situ ή ενδοεπιθηλιακό καρκίνωμα είναι προ-κακοήθης κατάσταση, κατά την οποία κυτταρολογικά ευρήματα υποδεικνύουν μεν κακοήθεια, αλλά δεν υπάρχει εμφανής παθολογοανατομικά ρήξη της βασικής μεμβράνης του επιθηλίου.
Ταξινόμηση Καρκινωμάτων
Τα καρκινώματα, όπως και όλα τα νεοπλάσματα, ταξινομούνται με βάση την ιστοπαθολογική τους εικόνα. Δύο κοινοί όροι για την περιγραφή των καρκινωμάτων, το Αδενοκαρκίνωμα και το Ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα (ή επιδερμοειδές ή καρκίνωμα εκ πλακωδών κυττάρων), υποδεικνύουν ότι τα κύτταρα του όγκου εμφανίζουν χαρακτήρες που προσιδιάζουν σε αδενικά ή επιδερμιδικά κύτταρα αντίστοιχα. Έντονα αναπλαστικά καρκινώματα, χωρίς ευκρινή ιστολογική διαφοροποίηση, κατατάσσονται ως αδιαφοροποίητα. Άλλες φορές, για την περιγραφή του όγκου χρησιμοποιείται το (υποτιθέμενο) όργανο προέλευσης (π.χ. ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα).
Κάστρο του Μποϊνίτσε
μικρογραφία|Το κάστρο Μπονίτσε επάνω από την ομώνυμη πόλη στη Σλοβακία. Το κάστρο του Μποϊνίτσε είναι ένα μεσαιωνικό κάστρο στην Μποϊνίτσε ομώνυμη πόλη της Σλοβακίας. Πρόκειται για ένα ρομαντικό κάστρο με ορισμένα πρωτότυπα γοτθικά και αναγεννησιακά στοιχεία που χτίστηκε τον 12ο αιώνα. Το κάστρο Μποϊνίτσε είναι ένα από τα πιο πολυσύχναστα κάστρα στη Σλοβακία, καθώς υποδέχεται εκατοντάδες χιλιάδες επισκέπτες κάθε χρόνο και είναι επίσης μια δημοφιλής σκηνή γυρισμάτων για ταινίες φαντασίας και παραμυθιών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μποινιτσε
Καρκίνωμα
Διαβάθμιση και Σταδιοποίηση
Το κριτήριο της διαβάθμισης όμως, προκειμένου για την εκτίμηση της πρόγνωσης, συνεκτιμάται με τη σταδιοποίηση (staging) του όγκου, η οποία αναφέρεται στην εξάπλωση της νόσου στον οργανισμό. Η συνήθης σταδιοποίηση γίνεται κατά το σύστημα ΤΝΜ, το οποίο εκτιμά το μέγεθος του πρωτοπαθούς όγκου (Tumour), τον αριθμό των λεμφαδενικών (Nodes) και τον αριθμό των απομακρυσμένων μεταστάσεων (Metastasis).
Κύπελλο Συνομοσπονδιών 2021
Το Κύπελλο Συνομοσπονδιών FIFA 2021 αποτελούσε την 11η διοργάνωση του θεσμού αυτού. Επρόκειτο να διαξαχθεί το 2021 στο Κατάρ, τη χώρα που θα διοργανώσει και το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2022, αλλά ακυρώθηκε λόγω μετάθεσης του EURO 2020 την ίδια εποχή.
Ομάδες
Οι ομάδες της διοργάνωσης εφόσον διεξαγόταν θα ήταν: ο νικητής του Κόπα Αμέρικα 2019, ο νικητής του Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2019 , ο νικητής του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020 , ο νικητής του Ασιατικού Κυπέλου Εθνών Ποδοσφαίρου 2019 , ο διοργανωτής του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022 , Κατάρ , ο νικητής του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018 , ο νικητής του Γκολντ Καπ 2019 και ο νικητής του Κυπέλλου Εθνών Ωκεανίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κύπελλο Συνομοσπονδιών Κατηγορία:2021
Ρόμπερτ Μπάκμαν
Βιογραφικά στοιχεία.
Ο Buckman φοίτησε στο University College School και αποφοίτησε με τίτλο ιατρικής από το St. John's College, Cambridge το 1972. Συνέχισε την εκπαίδευση του στο Royal Marsden Hospital και το University College Hospital.
Ο Buckman είχε παρουσιαστεί στο ραδιόφωνο του BBC Radio 4 αρκετές φορές κατά τις δεκαετίες του 70 και 80, τόσο σε πάνελ, όσο και προγράμματα με επιστημονικό ενδιαφέρον. Έγραψε σενάρια για κωμικές τηλεοπτικές σειρές όπως το Doctor on the Go.
Ο Buckman μετακόμισε στο Τορόντο του Καναδά το 1985 όπου έμενε με την ανιψιά του και δημοσιογράφο Barbara Amiel. Το 1994, ονομάστηκε Ανθρωπιστής της Χρονιάς από τον Καναδά. Ήταν πρόεδρος του Ανθρωπιστικού Συνδέσμου του Καναδά και επικεφαλής της ομάδας βιοηθικής της Διεθνούς Ανθρωπιστικής και Ηθικής Ένωσης. Το κύριο ανθρωπιστικό του βιβλίο είναι το ''Can We Be Good Without God? Biology, Behaviour and the Need to Believe''.
Ο Buckman πεθανε καθώς κοιμόταν κατά την διάρκεια της πτήσης του από το Λονδίνο στο Τορόντο. Ηταν 63 χρονών. .
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ανθρωπιστές
Κυβέρνηση Κώστα Σημίτη 2000
Η (3η) Κυβέρνηση Κώστα Σημίτη 2000 (Απρίλιος 2000 - Μάρτιος 2004) ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας μετά τη νίκη του ΠΑΣΟΚ στις βουλευτικές εκλογές της 9ης Απριλίου 2000 Κατά την διάρκειά της η Ελλάδα αντικατέστησε το προηγούμενο νόμισμα με το Ευρώ και προωθήθηκε περαιτέρω η Ευρωπαϊκή Ενοποίηση.
Εξέλιξη
Το σημαντικότερο, γεγονός της τελευταίας τετραετίας υπό τη διακυβέρνηση του Κώστα Σημίτη, είναι η είσοδος της Ελλάδας στην Ευρωζώνη. Το «Συμβούλιο Υπουργών Οικονομίας και Οικονομικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης» (ECOFIN) κατά τη διάρκεια της Συνόδου κορυφής του στην Πορτογαλία, στις 19 και 20 Ιουνίου του 2000, αποφάσισε ότι η Ελλάδα πληρούσε πλέον τους όρους ένταξης στην Ευρωζώνη. Την 1η Ιανουαρίου 2001 η Ελλάδα εγκατέλειψε (λογιστικά) τη δραχμή, για να υιοθετήσει το νέο νόμισμα, το Ευρώ με ισοτιμία 1 ευρώ = 340,750 δραχμές. Στις 31 Δεκεμβρίου 2001 το Ευρώ αντικατέστησε και σε φυσική μορφή, τα κέρματα της δραχμής, ενώ από τον Ιανουάριο του 2002 άλλαξαν και τα χαρτονομίσματα.
Ένα άλλο σημαντικό γεγονός της περιόδου είναι και η οριστική εξάρθρωση της επαναστατικής οργάνωσης 17 Νοέμβρη. Η έκρηξη αυτοσχέδιας βόμβας στα χέρια μέλους της οργάνωσης, το βράδυ της 29ης Ιουνίου 2002 και η σύλληψη του επίδοξου δράστη, Σάββα Ξηρού, ήταν η αρχή της αποκάλυψης του εκτελεστικού πυρήνα της οργάνωσης. Ακολούθησαν η εύρεση των κρησφύγετων (γιάφκες), η κατάσχεση οπλισμού και προκηρύξεων και φυσικά η αποκάλυψη και των υπόλοιπων μελών. Ακολούθησε πολύμηνη δίκη, οι αποφάσεις της οποίας οριστικοποιήθηκαν για όλους τους εμπλεκόμενους το 2007.
Η Ελλάδα ανέλαβε (για τέταρτη φορά) την Προεδρία του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου κατά το α΄ εξάμηνο του 2003. Κατά τη διάρκεια της Ελληνικής Προεδρίας υπεγράφη στις 14 Απριλίου 2003, στη στοά του Αττάλου στην Αθήνα, η ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση των δέκα νέων κρατών μελών, μεταξύ των οποίων και η Κύπρος. Παράλληλα, κατά τη διάρκεια της Ελληνικής Προεδρίας ολοκληρώθηκαν οι διαδικασίες για το σχέδιο του Ευρωπαϊκού Συντάγματος. Προωθήθηκε η στρατηγική της Λισαβώνας για την ανάπτυξη και την απασχόληση. Αντιμετωπίστηκε ο διχασμός της Ένωσης απέναντι στα ζητήματα του πολέμου στο Ιράκ και κατέστη εφικτή η ενιαία στάση των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Στις 7 Ιανουαρίου του 2004 ο Κώστας Σημίτης αποφασίζει να παραιτηθεί από την Προεδρία του ΠΑΣΟΚ, και κατά συνέπεια από την διεκδίκηση της Πρωθυπουργίας στις επερχόμενες εκλογές, και χρίζει νέο Πρόεδρο, τον Γιώργο Παπανδρέου. Η εκλογή του Γιώργου Παπανδρέου θα επικυρωθεί πρώτα από το έκτακτο συνέδριο του κόμματος, και (για πρώτη φορά στην ιστορία ελληνικού πολιτικού κόμματος) από τους οπαδούς του, στην ψηφοφορία που έγινε στις 8 Φεβρουαρίου 2004, με την συμμετοχή 1.000.000 πολιτών.
ανασχηματισμός 24ης Οκτωβρίου 2001
Σύμφωνα με τα ρεπορτάζ των εφημερίδων της εποχής, ο Πρωθυπουργός (που πρόσφατα είχε επανεκλεγεί πρόεδρος του κόμματος, στο 6ο Συνέδριό του), με αυτόν τον ανασχηματισμό ήθελε «...Να ανταποκριθεί σε μια σειρά αντικειμενικών αναγκών στη διακυβέρνηση της χώρας εν όψει της Ολυμπιάδας, καλύπτοντας διαπιστωμένες δυσλειτουργίες του κυβερνώντος κόμματος, αλλά ταυτοχρόνως και να καταστήσει σαφή την επικυριαρχία του στο ΠΑΣΟΚ, ικανοποιώντας συγκεκριμένα αιτήματα του λεγόμενου εκσυγχρονιστικού μπλοκ....» Η πιο σημαντική αλλαγή, ήταν η μεταφορά της ΚΥΠ από το Υπουργείο Εσωτερικών στο Υπουργείο Δημόσιας Τάξης υπό τον Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, στον οποίο χρεώνονται εξάλλου και τα εύσημα για την εξάρθρωση της 17ης Νοέμβρη. Λόγω των νέων αναγκών που δημιουργούσε η διεξαγωγή των Ολυμπιακών Αγώνων προστέθηκαν περισσότεροι υφυπουργοί σε σχετικά με τους αγώνες υπουργεία ενώ ο Υφυπουργός Πολιτισμού Νάσος Αλευράς, ανέλαβε καθ' ολοκληρίαν την παρακολούθηση των προετοιμασιών.
Στις 23 Οκτωβρίου 2001 άλλαξε η σειρά κατάταξης των Υπουργείων, ως ακολούθως:
: παραιτήθηκε στις 13 Φεβρουαρίου 2004 εν όψει των εκλογών της 7ης Μαρτίου 2004 και αντικαταστάθηκε από τον δημοσιογράφο Γιώργο Ρωμαίο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2000 Κατηγορία:2000 Κατηγορία:2001 Κατηγορία:2002 Κατηγορία:2003 Κατηγορία:2004
Κώστας Παπουτσής
Ο Κώστας Παπουτσής είναι Έλληνας αμυντικός ποδοσφαιριστής στην ομάδα της ΑΟ Καρύστου και πρωταθλητής Β΄Εθνικής και με πολυετή θητεία στην Α΄Εθνική κατηγορία. Από τον Ιανουάριο του 2017 είναι πλέον ο ποδοσφαιριστής με τις περισσότερες επίσημες συμμετοχές στην ιστορία της ομάδας του Αιγάλεω Α.Ο., καταρρίπτοντας το προηγούμενο ρεκόρ του Δημ. Πηγαδίτη που διαρκούσε από το 1990.
Η πορεία του
Ο Κώστας Παπουτσής γεννήθηκε στις 31 Μαρτίου 1979 στην Αθήνα. Ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του σταδιοδρομία από τους ερασιτέχνες του ΟΣΦΠ και το 1997 αποκτήθηκε από τον Α.Ο. Κέρκυρα. Τελικός σταθμός του ήταν ο Παναιτωλικός και το καλοκαίρι του 1999 υπέγραψε στο Αιγάλεω, τον σπουδαιότερο σταθμό της καριέρας του. Έπαιξε εκεί συνεχόμενα 8 χρόνια, μέχρι και το καλοκαίρι του 2007, κατακτώντας έναν τίτλο Β΄Εθνικής (2001), μια πρόκριση στα ημιτελικά του Κυπέλλου Ελλάδας (2003) και μια έξοδο στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ (2004).
Με το Αιγάλεω αγωνίστηκε στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ την περίοδο 2004-05. Με την εθνική αγωνίστηκε στους Ολυμπιακούς του 2004.
Συνέχισε την καριέρα του στην Παναχαϊκή (2008 & 2009), την Καλαμάτα, τον Παναιγιάλειο και τον Ιανουάριο του 2011 επέστρεψε στο Αιγάλεω για 6 μήνες, βοηθώντας το στο πρωτάθλημα της Δ΄Εθνικής.
Το 2011-12 ήταν παίκτης του Μανδραϊκού, αλλά την επόμενη διετία ξαναέπαιξε στο Αιγάλεω, βοηθώντας το να κερδίσει τον τίτλο του 8ου ομίλου της Δ΄ Εθνικής.
Με εξαίρεση έξι μηνών που αγωνίσθηκε στον Αμπελακιακό Σαλαμίνας, ο Παπουτσής αποτέλεσε και το 2015 στέλεχος του Αιγάλεω, έχοντας αγωνισθεί και σκοράρει με αυτό σε όλες τις Εθνικές κατηγορίες, αλλά και στο τοπικό πρωτάθλημα Αθηνών. Συνέχισε τη σταδιοδρομία του στο Αιγάλεω και την περίοδο 2015 - 16, όπως και την περίοδο 2016 - 2017. Μάλιστα κατάφερε να περάσει στη δεύτερη θέση των αρχιπιστών του συλλόγου, όλων των εποχών ενώ στις 15 Ιανουαρίου 2017 έγινε ο ρέκορντμαν συμμετοχών του συλλόγου
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αιγάλεω Α.Ο. Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Κέρκυρας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναιτωλικού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναχαϊκής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Σ. Καλαμάτας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναιγιάλειου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ΄ Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Λέχαιο
Πρόσβαση
Το Λέχαιο απέχει 90 χλμ από την Αθήνα. Η μετάβαση μπορεί να γίνει, εκτός από αυτοκίνητο, και με τη χρήση των τακτικών δρομολογίων του ΚΤΕΛ Κορινθίας με προορισμό το Κιάτο και το Ξυλόκαστρο. Από το κέντρο του οικισμού διέρχεται η Εθνική Οδός 8.
Περιγραφή
Είναι χτισμένο στις ακτές του Κορινθιακού κόλπου, στο ανατολικό άκρο της πεδιάδας της Βόχας. Στην απογραφή του 2011 ο οικισμός βρέθηκε να έχει πληθυσμό 2642 κατοίκους. Στην περιοχή υπάρχουν πολλές παραθεριστικές κατοικίες και τουριστικά καταλύματα. Υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Κορινθίων.
Ονομασία
Η αρχική ονομασία του οικισμού ήταν Κολομπότσι, πιθανότατα κυριώνυμο. Μετονομάστηκε σε Λέχαιο το 1925, από το ομώνυμο λιμάνι της αρχαίας Κορίνθου που βρισκόταν 3 χλμ ανατολικά του σημερινού οικισμού.
Ιστορία
Τα κτήματα της σχεδόν ακατοίκητης τότε περιοχής Κολομπότσι δόθηκαν στην οικογένεια Ζαΐμη ως ανταμοιβή για τις υπηρεσίες που είχε προσφέρει στην επανάσταση και αυτοί έφεραν τους πρώτους κατοίκους το 1860 από τα χωριά Βουνάκι και Ράχωβα των Καλαβρύτων για να καλλιεργήσουν τους τότε βαλτότοπους. Με τη διοικητική διαίρεση του 1912 το Λέχαιο έγινε τμήμα το Περιγιαλίου, από το οποίο απόσπάστηκε το 1946. Το 1997 συνενώθηκε διοικητικά στον Δήμο Άσσου-Λεχαίου. Μετά το πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτέλεσε κοινότητα του Δήμου Κορινθίων.
Στο λιμάνι της ναυπηγήθηκε η πρώτη τριήρης.
Αθλητισμός
Στο Λέχαιο εδρεύει ο Αθλητικός Σύλλογος Λεχαίου «ο Ηρακλής», που έχει επίσημο έτος ίδρυσης το 1922 και είναι ένα από τα πιο ιστορικά αθλητικά σωματεία της Κορινθίας.
Αποτέλεσε ένα από τα ιδρυτικά σωματεία της Ε.Π.Σ. Κορινθίας το 1946 και έκτοτε αγωνίζεται ανελλιπώς στα πρωταθλήματά της. Έχει κατακτήσει 1 φορά το πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Κορινθίας τη σεζόν 1989-90 και έχει 1 παρουσία στο πρωτάθλημα της Δ΄ Εθνικής κατηγορίας τη σεζόν 1990-91. Επίσης έχει κατακτήσει 1 φορά το κύπελλο Ε.Π.Σ. Κορινθίας, το 2008 επικρατώντας του Α.Ο. Σπαθοβουνίου στον τελικό στο γήπεδο του Συνοικισμού Κορίνθου.
Αλκυόνη (πτηνό)
Η αλκυόνη (αρχ. ελλ. αλκυών, καθαρ. αλκυών ή και αλκηδών ) είναι θαλάσσιο αποδημητικό πτηνό, το κοινώς λεγόμενο ψαροπούλι ή θαλασσοπούλι ή και ακόμα μπιρμπίλι της θάλασσας.
Οικογένεια, χαρακτηριστικά και οικοθέσεις
Ανήκει στην οικογένεια των Αλκυονιδών. Φθάνει τα 18 εκατοστά σε μήκος. Το σώμα της είναι ασυνήθιστα μικρό και φέρει κοντά και λεπτά πόδια. Το κεφάλι της είναι δυσανάλογα μεγάλο, σε σχέση με το σώμα, με ισχυρό ράμφος που είναι οξύ στην άκρη. Αντίθετα προς το κακόσχημο μέγεθός της το φτέρωμά της παρουσιάζει ποικιλία χρωμάτων που σπάνια απαντάται σε άλλα πτηνά.
Η Αλκυόνη κατοικεί σε πυκνόφυτες όχθες ποταμών, λιμνών, ιχθυοτροφείων καθώς και σε βραχώδεις ή θαμνώδεις ακτές των θαλασσών. Χαρακτηρίζεται άγριο και δύσπιστο πτηνό. Στην Ελλάδα φθάνει περίπου περί τα τέλη του καλοκαιριού με αρχές Σεπτεμβρίου και αναχωρεί περί τα τέλη Μαρτίου. Τα τελευταία χρόνια όλο και λιγότερα πτηνά αναπαράγονται με αποτέλεσμα την ανάγκη προστασίας του είδους. Έχει σχετικά κοντά φτερά και πετά σε ευθεία, χαμηλά και σε μικρές αποστάσεις. Όπως τα περισσότερα πουλιά, αναπαράγεται την άνοιξη, με το θηλυκό να γεννά 5 έως 7 λευκά σφαιρικά αυγά.
Στη μυθολογία
Οι αρχαίοι Έλληνες πίστευαν πως το πουλί ήταν η Αλκυόνη, κόρη του βασιλιά Aίολου, που ο Δίας μεταμόρφωσε σε πτηνό μετά την αυτοκτονία της λόγω του θανάτου του αγαπημένου της Κύηκα. Μάλιστα επειδή οι αλκυόνες γεννούν τα αυγά τους τον Ιανουάριο σε φωλιές μέσα στους βράχους, ο Δίας επέτρεψε στον ήλιο να λάμπει δυνατά και να ζεσταίνει τις αλκυόνες μέχρι να επωαστούν τα αυγά τους. Οι ζεστές αυτές μέρες του Ιανουαρίου ονομάστηκαν για αυτό τον λόγο αλκυονίδες μέρες.thumb|250px|Αλκυόνη Λένε επίσης ότι η Αλκυόνη και ο Κύηκας, αλληλοαποκαλούνταν Δίας και Ήρα και γι'αυτό ο Δίας τους έκανε πουλιά. Για να μπορούν μάλιστα τα παιδιά της Αλκυόνης να επωαστούν μέσα στα αυγά,ο Δίας παρακάλεσε τον θεό Ήλιο να κάνει λίγες μέρες ζέστη. Οι αλκυονίδες μέρες είναι οι ζεστές μέρες του Ιανουαρίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αλκυονίδες Κατηγορία:Πτηνά της Ελλάδας Κατηγορία:Πτηνά της Ευρώπης Κατηγορία:Πτηνά της Ασίας Κατηγορία:Πτηνά της Αφρικής
Ρίτσαρντ Χελμς
Ο Ρίτσαρντ Χελμς (Richard McGarrah Helms), (30 Μαρτίου 1913 – 23 Οκτωβρίου 2002) ήταν Αμερικανός κυβερνητικός αξιωματούχος και διπλωμάτης που υπηρέτησε ως Διευθυντής της Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφοριών από το 1966 έως το 1973. Ο Χελμς ξεκίνησε να εργάζεται στις πληροφορίες με το Γραφείο Στρατηγικών Υπηρεσιών κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Μετά τη δημιουργία της Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (CIA) το 1947, ανέβηκε στις τάξεις της κατά τη διάρκεια της προεδρίας των Τρούμαν, Αϊζενχάουερ και Κέννεντι. Ο Χελμς διατέλεσε διευθυντής της CIA υπό τους Προέδρους Τζόνσον και Νίξον, δίνοντας την θέση του στον Τζέιμς Σλέσιντζερ στις αρχές του 1973.
Ως κατάσκοπος, ο Χελμς εκτιμούσε ιδιαίτερα τη συλλογή πληροφοριών (ευνοώντας τη διαπροσωπική, αλλά συμπεριλαμβανομένης της τεχνικής, που λαμβάνεται από κατασκοπεία ή από δημοσιευμένα μέσα) και την ανάλυσή της, ενώ επιβράβευε την αντικατασκοπεία. Αν και συμμετείχε στο σχεδιασμό τέτοιων δραστηριοτήτων, ο Χελμς παρέμεινε σκεπτικιστής σχετικά με τις μυστικές και παραστρατιωτικές επιχειρήσεις. Κατανοούσε τα όρια του ρόλου του πράκτορα ως ικανού να εκφράσει ισχυρές απόψεις σχετικά με μια απόφαση υπό εξέταση, αλλά και να εργάζεται ως ομαδικός παίκτης μόλις καθορίσει μια πορεία από τη διοίκηση. Ήταν καθήκον του διευθυντή να κρατήσει τα επίσημα απόρρητα από τον έλεγχο του Τύπου. Ενώ εργαζόταν ως διευθυντής, ο Χελμς διαχειριζόταν την υπηρεσία ακολουθώντας το παράδειγμα του προκατόχου του Τζον ΜακΚόουν. Το 1977, ως αποτέλεσμα παλαιότερων μυστικών επιχειρήσεων στη Χιλή, ο Χελμς έγινε ο μόνος διευθυντής που καταδικάστηκε για παραπλάνηση του Κογκρέσου. Η τελευταία θέση του Χελμς σε κυβερνητική υπηρεσία ήταν αυτού του Πρέσβη στο Ιράν από τον Απρίλιο του 1973 έως τον Δεκέμβριο του 1976. Εκτός αυτού, ο Χελμς ήταν βασικός μάρτυρας ενώπιον της Γερουσίας κατά τη διάρκεια της έρευνάς της για τη CIA από την Επιτροπή Τσερτς στα μέσα της δεκαετίας του 1970, όπου το 1975 ονομάστηκε «Έτος Πληροφοριών». Αυτή η έρευνα παρεμποδίστηκε σοβαρά από τον Χελμς που διέταξε την καταστροφή όλων των αρχείων που σχετίζονται με το Πρόγραμμα MKUltra της CIA το 1973.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί κατάσκοποι Κατηγορία:Διευθυντές της CIA
Πανδοχείο
Τα πανδοχεία σε γενικές γραμμές είναι εγκαταστάσεις ή οικοδομήματα όπου οι ταξιδιώτες μπορούν να αναζητήσουν καταλύματα και, συνήθως φαγητό και ποτό. Βρίσκονται συνήθως στην ύπαιθρο ή κατά μήκος μιας εθνικής οδού: πριν από την εμφάνιση των μηχανοκίνητων μεταφορών, προσέφεραν επίσης καταλύματα για άλογα.
Ιστορία
Τα πανδοχεία στην Ευρώπη δημιουργήθηκαν αρχικά όταν οι Ρωμαίοι έχτισαν το σύστημα των ρωμαϊκών δρόμων πριν από δύο χιλιετίες. Μερικά πανδοχεία στην Ευρώπη είναι αρκετών αιώνων. Επιπλέον για την παροχή των αναγκών των ταξιδιωτών, τα πανδοχεία παραδοσιακά ενήργησαν ως κοινοτικοί τόποι συγκέντρωσης.
Ιστορικά, τα πανδοχεία στην Ευρώπη παρείχαν όχι μόνο φαγητό και διαμονή, αλλά και στάβλους και άχυρο για τα άλογα των ταξιδιωτών. Δημοφιλή λονδρέζικα παραδείγματα πανδοχείων περιλαμβάνουν το Τζορτζ και το Τάμπαρντ. Ωστόσο, δεν υπάρχει πλέον μια τυπική διάκριση μεταξύ ενός πανδοχείου και άλλων μορφών εγκατάστασης. Πολλές παμπ χρησιμοποιούν το όνομα "πανδοχείο", είτε διότι έχουν καθιερωθεί εδώ και πολύ καιρό και μπορεί να έχουν προηγουμένως παρουσιαστεί ως πανδοχεία, ή να έχουν την ενθύμηση ενός συγκεκριμένου είδους εικόνας.
Κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα το πανδοχείο έπαιξε μεγάλο ρόλο στο αυξανόμενο σύστημα μεταφοράς της Αγγλίας. Η βιομηχανία ήταν στα ύψη και οι άνθρωποι ταξίδευαν περισσότερο με σκοπό να διατηρήσουν τις δουλειές τους. Το αγγλικό πανδοχείο θεωρούνταν σημαντικό κομμάτι των αγγλικών υποδομών μιας και συνέβαλε στη διατήρηση της ομαλής ροής του ταξιδιού σε όλη τη χώρα.
Καθώς οι τρόποι μεταφοράς εξελίχθηκαν, το τουριστικό κατάλυμα προσαρμόστηκε για να εξυπηρετεί κάθε γενιάς ταξιδιώτη. Μια άμαξα έκανε συχνές στάσεις στα πανδοχεία στην άκρη του δρόμου για νερό, φαγητό και άλογα. Ένας επιβάτης τρένου σταματά μόνο σε καθορισμένους σταθμούς στο κέντρο της πόλης, γύρω από τις οποίες χτίστηκαν μεγάλα σιδηροδρομικά ξενοδοχεία. Η κυκλοφορία αυτοκινήτων σε παλιούς δρόμους δύο λωρίδων μπορούσε να σταματήσει σε οποιοδήποτε στρατόπεδο, καμπίνα ή μοτέλ κατά μήκος του δρόμου, ενώ η κίνηση στον αυτοκινητόδρομο περιόριζε την πρόσβαση από ορισμένα εκτός ράμπας σε παράδρομους που γίνονταν γρήγορα γεμάτα με χειριστές αλυσίδων ξενοδοχείων.
Οι αρχικές λειτουργίες ενός πανδοχείου είναι συνήθως χωρισμένες μεταξύ ξεχωριστών εγκαταστάσεων, όπως ξενοδοχεία, καταλύματα και μοτέλ, τα οποία θα μπορούσαν να προσφέρουν τις παραδοσιακές λειτουργίες ενός πανδοχείου, αλλά να επικεντρώνονται περισσότερο στους πελάτες στέγασης απ ό, τι σε άλλες υπηρεσίες: δημόσιες κατοικίες, οι οποίες είναι κατά κύριο λόγο οινοπνευματοποιεία: και εστιατόρια και ταβέρνες, τα οποία σερβίρουν φαγητό και ποτό. (Τα ξενοδοχεία περιέχουν συχνά εστιατόρια που σερβίρουν πλήρες πρωινό και γεύματα, παρέχοντας έτσι όλες τις λειτουργίες των παραδοσιακών πανδοχείων. Ωστόσο, η οικονομία, τα ιδιόκτητα σώματα υπηρεσιών, απαιτούν το πολύ ένα ευρωπαϊκό πρωινό, καθώς δεν υπάρχει κουζίνα και μπαρ.)
Η λέξη πανδοχείο συνεχίζει να χρησιμοποιείται σε ξενοδοχεία εμπορικού σήματος όπως το Holiday Inn. Τα Inns of Court στο Λονδίνο ήταν κάποτε καταλύματα για μέλη του νομικού επαγγέλματος.
Μορφές
Άλλες μορφές πανδοχείων υπάρχουν σε όλο τον κόσμο. Μεταξύ αυτών είναι το honjin και το ryokan στην Ιαπωνία, το caravanserai στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, και το Jiuguan στην αρχαία Κίνα.
Στη Μικρά Ασία, κατά τη διάρκεια της κυριαρχίας των Σελτζούκων και των Οθωμανών Τούρκων, εντυπωσιακές δομές που λειτουργούσαν ως πανδοχεία (han) χτίστηκαν επειδή θεωρήθηκε ότι τα πανδοχεία ήταν κοινωνικά σημαντικά. Αυτά τα πανδοχεία παρείχαν καταλύματα για ανθρώπους και οχήματα ή τα ζώα τους και χρησίμευαν ως χώρος ανάπαυσης για τους ανθρώπους, που είτε ταξίδευαν με τα πόδια είτε με άλλα μέσα.
Αυτά τα πανδοχεία χτίστηκαν μεταξύ των πόλεων αν η απόσταση μεταξύ τους ήταν πολύ μακριά για ένα ταξίδι μιας ημέρας. Αυτές οι δομές ονομάζονταν caravansarai, οι οποίες ήταν πανδοχεία με μεγάλες αυλές με άφθονες ποσότητες νερού για πόση και για άλλες χρήσεις. Θα περιείχαν συνήθως ένα καφενείο, εκτός από τις προμήθειες τροφίμων και ζωοτροφών. Αφού τα καραβάνια ταξίδευαν για λίγο, θα έκαναν ένα διάλειμμα σε αυτά τα caravansarai, και θα περνούσαν εκεί τη νύχτα για να ξεκουραστούν τόσο οι ίδιοι όσο και τα ζώα τους.
Χρήση του όρου
Ο όρος "πανδοχείο" ιστορικά χαρακτηρίζονταν ως ένα εξοχικό ξενοδοχείο, το οποίο παρείχε διαμονή, φαγητό και ποτό, και κατάλυμα για τα άλογα των ταξιδιωτών. Για να επωφεληθούν από αυτή τη νοσταλγική εικόνα, πολλοί συνήθως κατώτεροι και μεσαίοι σύγχρονοι χειριστές ξενοδοχείων, επεδίωξαν να αποστασιοποιηθούν από παρόμοια μοτέλ, διαμορφώνοντας τα ως "πανδοχεία", ανεξάρτητα από τις παρεχόμενες υπηρεσίες και καταλύματα. Παραδείγματα αποτελούν τα Premier Inn, Holiday Inn, Comfort Inn, Days Inn και Knights Inn.
Ο όρος πανδοχείο διατηρείται επίσης με ιστορική του χρήση σε πολλούς νόμους που διέπουν τα μοτέλ και τα ξενοδοχεία, συχνά γνωστά ως "πράξεις του πανδοχέα", ή αναφερόμενα στους ξενοδόχους και τους χειριστές μοτέλ ως "πανδοχεία" στο σώμα της νομοθεσίας. Αυτοί οι νόμοι τυπικά καθορίζουν την ευθύνη των πανδοχέων για τα τιμαλφή που τους έχουν ανατεθεί από τους πελάτες τους και καθορίζουν αν ένας πανδοχέας κρατά οποιαδήποτε ασφάλεια έναντι τέτοιων αγαθών. Σε ορισμένες νομοθεσίες, ένα αδίκημα που ονομάζεται "εξαπάτηση πανδοχέα" απαγορεύει την δόλια λήψη "τροφίμων, διαμονής ή άλλων καταλυμάτων σε οποιοδήποτε ξενοδοχείο, πανδοχείο, πανσιόν ή εστιατόριο": σε αυτό το πλαίσιο, ο όρος είναι συχνά αναχρονισμός, καθώς η πλειοψηφία των σύγχρονων εστιατορίων είναι ελεύθερη και δεν συνδέεται με τα πανδοχεία ή τα τουριστικά καταλύματα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Είδη ξενοδοχείων Κατηγορία:Είδη εγκατάστασης πόσης
Πιότρ Φιόντοροφ
Ο Πιότρ Πετρόβιτς Φιόντοροφ (Пётр Петрович Фёдоров) είναι Ρώσος ηθοποιός του κινηματογράφου και του θεάτρου, γεννημένος 21 Απριλίου του 1982. Είναι γνωστός από τη συμμετοχή του στην πολεμική ταινία του 2013 Στάλινγκραντ, σε σκηνοθεσία του Φιόντορ Μπονταρτσούκ.
Βιογραφία
Γεννημένος 21 Απριλίου του 1982 στη Μόσχα, σε μία οικογένεια καλλιτεχνών. Αποφοίτησε από το σχολείο με 8 και μετά το θάνατο του πατέρα του (επίσης ηθοποιός), ασχολήθηκε με την υποκριτική.Το 2001, το 2006 έπαιξε στη τηλεοπτική σειρά Το Κλαμπ (Клуб) με την Νάστια Ζαντορόζναγια έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία 101-Й КИЛОМЕТР, Το 2010 είχε πρωταγωνιστικό ρόλο στη ταινία The Phobos ή Φόβος. Λέσχη Τρόμου μαζί με τους Τιμοφέι Καρατάγεφ, Αλεξέι Βορομπιόφ, Τατιάνα Κοσματσιόβα, Πιότρ Ταμασέφσκι, Άγκνιγια Κουζνετσόβα και Ρενάτα Πιοτρόφσκι. Το 2011 έπαιξε στην ταινία Η ΠυραΜΜΜίδα (ПираМММида) με τους: Αλεξέι Σερεμπριακόφ και Φιόντορ Μπονταρτσούκ. Το 2013 έπαιξε στην κωμική ταινία Одноклассники.ru: наслискай удачу με τους: Τίματι ο οποίος είναι Ρώσος ράπερ και ηθοποιός, τον Snoop Dog και τη Ζάννα Φρίσκε που είναι Ρωσίδα τραγουδίστρια, ηθοποιός και μοντέλο, και στην ταινία Ёлки 3 με τον Ιβάν Ούργκαντ. Η ταινία που τον έκανε ευρύτερα γνωστό είναι η ταινία Στάλινγκραντ (2013, ταινία), βασίζεται στον πόλεμο ανάμεσα Ρωσία και Γερμανία από τις 17 Ιουλίου μέχρι 2 Φεβρουαρίου του 1943, με νικητές τους Ρώσους. Η ταινία δέχτηκε πολύ καλές κριτικές, σε σκηνοθεσία του Φιόντορ Μπονταρτσούκ και μαζί του πρωταγωνιστούν ο Τόμας Κρέτσμαν και η Γιανίνα Στουντίλινα. Στη Ρωσία ο Πιότρ Φιόντοροφ είναι πολύ γνωστός ηθοποιός. Έχει ανάστημα 1.80 σκούρα μαλλιά και καστανά μάτια.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρώσοι ηθοποιοί
Κωσταντίνος Χατζόπουλος
Ο Κωσταντίνος (Κώστας) Χατζόπουλος ( 1868 -1920) ήταν μυθιστοριογράφος, ποιητής, διηγηματογράφος, μεταφραστής και δοκιμιογράφος, από τους πρωτοπόρους του δημοτικισμού και του σοσιαλισμού στην Ελλάδα.
Βιογραφία
Ο Χατζόπουλος ήτανε γόνος φτωχής οικογένειας. Ήταν το πρώτο παιδί από τα πέντε - τρία αγόρια και δυο κορίτσια - του εμπόρου από το Βάλτο, - και συγκεκριμένα από το χωριό Χαλκιόπουλο, Γιάννη Χατζόπουλου. Η μητέρα του, Θεοφανή Στάικου, ήταν μοναχοκόρη μιας από τις πλουσιότερες οικογένειες του Αγρινίου που προερχότανε από μεγάλη οικογένεια κοτσαμπάσηδων, πολλά μέλη της οποίας ήταν Φιλικοί και αγωνιστές του 1821. Οι γονείς της ζήτησαν από το γαμπρό τους να πάρουν κοντά τους και να μεγαλώσουν το πρώτο παιδί τους, τον Κώστα. Ο Χατζόπουλος παρακολούθησε το γυμνάσιο στο Μεσολόγγι και στη συνέχεια μετά της εγκύκλιες σπουδές του σε ηλικία μόλις δεκατεσσάρων ετών φοίτησε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών όπου και αποφοιτάει με τον βαθμό  "Καλώς". Μετά τη στρατιωτική του θητεία (1889-1891) Επέστρεψε ως δικηγόρος στο Αγρίνιο όπου και εργάζεται για δύο χρόνια. Έχοντας λύσει το βιοποριστικό του πρόβλημα, λόγω της μεγάλης κτηματικής περιουσίας, που κληρονόμησε από τους γονείς της μητέρας του και ειδικότερα από τον παππού του, εγκατέλειψε το επάγγελμα πολύ σύντομα και αφιερώθηκε στη λογοτεχνία. Έτσι εγκαταστάθηκε και πάλι στην Αθήνα, όπου αναμίχθηκε ενεργά στην τότε πνευματική ζωή. Το 1897 πήρε μέρος και επιστρατεύεται ως έφεδρος αξιωματικός του στρατού στον Ελληνοτουρκικό πόλεμο όπου και υπηρέτησε στην Άρτα. Η εμπειρία του από την κατάσταση του ελληνικού στρατού ήταν απογοητευτική και αυτό, μαζί με την ιδεολογική στροφή του, συνετέλεσε στην τελική απόρριψη της Μεγάλης Ιδέας, γεγονός που εξέφρασε στο διήγημά του «Αντάρτης» (1907), το οποίο αναφέρεται ακριβώς στον πόλεμο αυτό.
Ο Κωστής Παλαμάς, ένας από τους θαυμαστές του, ενθυμούμενος τα κοινά μαθητικά τους χρόνια στο Μεσολόγγι, γράφει: "''...Τον αγναντεύω όξω από το σπίτι μου μαθητούδι, έφηβο, να προχωρεί στο δρόμο,φροντισμένο, κομψοντυμένο, στα κατάλευκα.Ύστερα από χρόνια βρεθήκαμε ανταμωμένοι στην Αθήνα. Εγώ πρεσβύτερος, κάπως ακουσμένος με τους στίχους μου, σκόρπιους εδώ κι εκεί. Ο Χατζόπουλος ήταν ένα έξυπνο παιδί, ζωηρό, ανυπόταχτο, διαχυτικό ή συμμαζεμένο, μα αξιαγάπητο,που μου κίνησε την προσοχή, μου ξύπνησε τη συμπάθεια. Και στο τέλος το θαυμασμό. Αργότερα γράφτηκε στο πανεπιστήμιο στα νομικά. Και πήρε το δίπλωμά του, κατόρθωμα για τους ανθρώπους του είδους του".
Στη Λογοτεχνία ο Κώστας Χατζόπουλος εμφανίστηκε σε νεαρή ηλικία, το 1884, δημοσιεύοντας το ποίημά του «Έλα Ξανθή» στο περιοδικό «Εβδομάς». Χρησιμοποιούσε συνήθως τα φιλολογικά ψευδώνυμα: Πέτρος Βασιλικός και Γληγόρης Παπαστάθης. Ήταν δημοτικιστής και στον αγώνα μεταξύ καθαρευουσιάνων και δημοτικιστών που μαινόταν την εποχή εκείνη, βοήθησε με την έκδοση του βραχύβιου αλλά πρωτοποριακού περιοδικού «Η Τέχνη», που εξέδωσε από το 1897 ως το 1899 το οποίο και έπαιξε πολύ σημαντικό ρόλο στην λογοτεχνία που ακόμα τότε διαμορφωνότανε, το οποίο επιδίωκε να ενισχύσει τη δημοτική γλώσσα και να συστήσει στους αναγνώστες του την ευρωπαϊκή λογοτεχνία συνεργάτες του οποίου ήταν ο Ιωάννης. Γρυπάρης, ο Κωνσταντίνος. Θεοτόκης, ο Ανδρέας. Καρκαβίτσας, ο Μιλτιάδης. Μαλακάσης, ο Μποέμ, ο Παύλος. Νιρβάνας, ο Κωστής. Παλαμάς, ο Λάμπρος. Πορφύρας κ.ά. -υπήρξε σταθμός στην πνευματική εξέλιξη του τόπου., Την γραμμή της τέχνης συνέχισε το περιοδικό Ό Δίονυσος το οποίο και ιδρύσανε ό Γιαννης Καμπυσης και ό αδελφός του πεζογράφος και Δημοσιογράφος Δημητριος Χατζοπουλος..
Το 1900 ο Κώστας Χατζόπουλος αναχώρησε για τη Γερμανία. Σπούδασε στο Μόναχο, στη Δρέσδη και στη Λειψία και εντρύφησε στη φιλολογία και την ποίηση των βόρειων λαών, και των σοσιαλιστικών ιδεών που επηρέασαν το έργο του. Η διαμονή του στην Ευρώπη αποτέλεσε τομή στη ζωή του, καθώς εκεί παντρεύτηκε τη Φινλανδή σπουδάστρια Σάννυ Χάγκμαν (Sanny Häggman), η οποία υπήρξε υποδειγματική σύζυγος. Από τον Αύγουστο του 1901 έως τον Ιούνιο του 1905 μένουν οικογενειακώς στην Αθήνα. Τον Ιούνιο του 1905, με τη γυναίκα του και την τριών ετών κόρη τους εγκαθίστανται στο Μόναχο. Τον Ιούλιο του 1906 θα μετακομίσουν στο Βερολίνο, αλλά το Φεβρουάριο του 1908 θα επιστρέψουν στο Μόναχο. Κατά τη διάρκεια της διαμονής του στη Γερμανία, ο Χατζόπουλος θα ασπαστεί τα σοσιαλιστικά ιδεώδη (1907), θα παρακολουθήσει την πνευματική και καλλιτεχνική ζωή της χώρας. Εκεί ασπάστηκε και τον Μαρξισμό. Ό Χατζοπουλος θα δημοσιεύσει ποιήματα, πεζογραφήματα και κριτικά μελετήματα στον "Νουμά" και σε άλλα έντυπα και περιοδικά Ήταν ο πρώτος μεταφραστής στα ελληνικά και δη στην Δημοτική Γλώσσα του Κομμουνιστικού Μανιφέστου, των Μαρξ και Ένγκελς, που δημοσιεύτηκε στον «Εργάτη» του Βόλου το 1908 το οποίο θα δημοσιευθεί σε συνέχειες στην εφημερίδα "Ο εργάτης" του Βόλου, το 1908. Επίσης, ό χατζοπουλος το 1909 ίδρυσε στο Μόναχο τη «Σοσιαλιστική Δημοκρατική Ένωση». Τέλος, ίδρυσε στο Μόναχο και στο Βερολίνο «Αδελφάτα της Δημοτικής», όπου συγκεντρώνονταν Έλληνες και Γερμανοί διανοούμενοι που ενδιαφέρονταν για το ελληνικό γλωσσικό ζήτημα.
Το 1914, με την έκρηξη του Α' Παγκόσμιου Πόλεμου, ο Κώστας Χατζόπουλος επέστρεψε στην Ελλάδα και μετέβη στην Αθήνα όπου για ένα διάστημα αφοσιώθηκε στην πολιτική και άρχισε να δημοσιεύει τα διηγήματα και μυθιστορήματα που είχε γράψει κατά καιρούς στην Ελλάδα και τη Γερμανία. Με την κήρυξη του Πολέμου το 1914, ο Χατζόπουλος μετακομίζει με την οικογένειά του στην Αθήνα. Θα πάψει να είναι μέλος του "Σοσιαλιστικού Κέντρου Αθηνών" -αν και δεν θα αποκηρύξει τις σοσιαλιστικές ιδέες-, απογοητευμένος από τις διαμάχες των μελών του. Το 1916, ιδρύει μαζί με άλλους διανοούμενους την "Εταιρεία Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών". Τον Ιούλιο του 1920, ο Χατζόπουλος ταξιδεύει μια τελευταία φορά στο Μόναχο οικογενειακώς, προκειμένου να μεταφέρουν από εκεί τα πράγματα τους για να επιπλώσουν το καινούργιο σπίτι τους στην οδό Μαυρομιχάλη.Το 1917 εργάστηκε σε μια υπηρεσία λογοκρισίας ως διευθυντής. Το 1920, και ενώ ταξίδευε με καράβι(με το ατμόπλοιο "Montenegro") προς την Ιταλία, πέθανε εν πλω από τροφική δηλητηρίαση και θάφτηκε στο κοιμητήριο του Μπρίντεζι. Τα οστά του μεταφέρθηκαν πολλά χρόνια αργότερα από την κόρη του στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών.
Η γενέτειρα πόλη του, το Αγρίνιο, σε ένδειξη τιμής έδωσε το όνομά του σε κεντρική πλατεία της πόλης όπου βρίσκεται και ο ανδριάντας του. Με τη λογοτεχνία ασχολήθηκε και ο αδελφός του Δημήτρης Χατζόπουλος, γνωστός με το ψευδώνυμο Μποέμ, εκδότης του περιοδικού «Ο Διόνυσος».
Έργο
Το έργο που άφησε ο Κώστας Χατζόπουλος είναι πλουσιότατο. Περιλαμβάνει: Το μεταφραστικό του έργο στον τομέα του θεάτρου στόχευε στην καθιέρωση της δημοτικής, στην ανανέωση του θεατρικού ρεπερτορίου, στο οποίο κυριαρχούσαν κακής ποιότητας γαλλικά έργα                                          και στη διεύρυνση των οριζόντων του θεατρικού κοινού. Ο Χατζόπουλος, τόσο από τις στήλες των περιοδικών του Τέχνη και Διόνυσος όσο και με το προσωπικό λογοτεχνικό του έργο, συνετέλεσε                                   αποφασιστικά στο να γίνει γνωστή στα ελληνικά γράμματα η Τεχνοτροπία του Συμβολισμού. Η ποίησή του, κυρίως οι τελευταίες συλλογές του Απλοί Τρόποι και Βραδυνοί Θρύλοι που κυκλοφόρησαν                                  σχεδόν τις παραμονές του θανάτου του, καθώς και η πεζογραφία του, ιδιαίτερα το τελευταίο του μυθιστόρημα Φθινόπωρο, το οποίο και εκδόθηκε το 1917, φιλοξένησαν τα γκρίζα χρώματα και την θολή                  ατμόσφαιρα του βορρά, στοιχεία που αγαπούσανε υπερβολικά οι συμβολιστές ποιητές. Συγχρόνως ο Χατζόπουλος εισήγαγε στο έργο του και στοιχεία της σοσιαλιστικής ιδεολογίας του, έστω και αν                                 αυτή, στα έργα της ωριμότητάς του, δεν διακρίνεται από την αισιοδοξία της αρχικής μύησής του στην αριστερά. Από την μεταφραστική του εργασία που αφοσιώθηκε κατά κανόνα σε συγγραφείς του                                        βορρά, ίσως η πιο αξιόλογη ήτανε η μετάφραση του Φάουστ του Γκαίτε.
Στο πλαίσιο των επετειακών εκδηλώσεων για τη συμπλήρωση 100 χρόνων από το θάνατο του κορυφαίου Αγρινιώτη ποιητή-συγγραφέα-στοχαστή εκδόθηκε από τον Δήμο Αγρινίου ,υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού, το λεύκωμα "Κωνσταντίνος Χατζόπουλος-Ένας κοσμοπολίτης συγγραφέας" το οποίο παρουσιάστηκε στις 26 Ιουνίου 2021 στη γενέτειρα πόλη του, στο Αγρίνιο.
Εργογραφία
Ποιήματα
Μελέτες Έργων
Κρητικογραφίες
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες διηγηματογράφοι Κατηγορία:Έλληνες δοκιμιογράφοι Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές Κατηγορία:Έλληνες μεταφραστές Κατηγορία:Νέα Αθηναϊκή Σχολή Κατηγορία:Έλληνες σοσιαλιστές
Αββαείο του Φεκάμπ
Το Αββαείο του Φεκάμπ (Αγγλικά: Fécamp Abbey, Γαλλικά: Abbaye de la Trinité de Fécamp) είναι ένα μοναστήρι Βενεδικτίνων στην πόλη Φεκάμπ της Νορμανδίας στη βόρεια Γαλλία. Το μοναστήρι ήταν πρώτο στην παραγωγή ενός φυτικού λικέρ για τους Βενεδικτίνους, που είχε το κονιάκ σαν βάση του.
Ίδρυση
Ιδρύθηκε το 658 ως μοναστήρι για καλόγριες, από τον κόμη Βανίγγο των Μεροβίγγειων. Ένα άλλο μοναστήρι που ιδρύθηκε το 660, κοντά στην περιοχή του Τιμίου Λειψάνου, καταστράφηκε πλήρως από τους Βίκινγκς το 842. Μόνο αυτά τα δύο μοναστήρια είχαν ιδρυθεί γύρω από το παλάτι των δόγηδων.
Επανίδρυση
Μετά από αρκετές επιδρομές των Βίκινγκ που κατέστρεψαν το μοναστήρι, ο δούκας Ριχάρδος Α΄ της Νορμανδίας αποφάσισε να το ξαναχτίσει. Αργότερα το 1001, ο δούκας Ριχάρδος Β΄ της Νορμανδίας κάλεσε τον Γουλιέλμο της Ντιζόν να το μεταρρυθμίσει και να αναζωπυρώσει τη ζωή εκεί, σύμφωνα με τους κανόνες των Βενεδικτίνων.
Ιστορία
200px|μικρογραφία|δεξιά|Ο [[Χάρολντ Β΄ της Αγγλίας|Χάρολντ Β΄ ορκίζεται πίστη στον Γουλιέλμο τον Κατακτητή. ]] 200px|μικρογραφία|δεξιά|Ο [[Γουλιέλμος Α΄ της Αγγλίας|Γουλιέλμος ανταμείβει τους μοναχούς μετά από την νίκη του. ]] Το μοναστήρι του Φεκάμπ έπαιξε σημαντικό ρόλο στη Νορμανδική Κατάκτηση της Αγγλίας στα μέσα του 11ου αιώνα. Ο Εδουάρδος ο Ομολογητής δώρισε στο μοναστήρι την βασιλική εκκλησία του Στέυνινγκ, μαζί με τα πλούσια εδάφη της και το ακμάζον σε αυτά λιμάνι, σε ένδειξη ευγνωμοσύνης προς τους Νορμανδούς προστάτες του κατά τη διάρκεια της εξορίας του εκεί. Η επιχορήγηση είχε σαν όρο το να τεθεί σε ισχύ μετά το θάνατο του επισκόπου του Γουίντσεστερ, διότι αυτός ήταν ο κατ’ εξοχήν υπεύθυνος της περιοχής. Ο επίσκοπος πέθανε το 1047 και η εκκλησιαστική δικαιοδοσία της περιοχής πέρασε απευθείας στον Πάπα Κλήμη. Μετά από αυτό, το μοναστήρι του Φεκάμπ ακολούθησε την τακτική να μην δικαιοδοτεί σε κανέναν νορμανδό επίσκοπο, αλλά μόνο στον Πάπα, και τελικά κέρδισε το πολυπόθητο δώρο, λίγο αργότερα, από τον Γουλιέλμο τον Κατακτητή.
Ένα κοντινό λιμάνι με τα γύρω εδάφη του, είχε επίσης δοθεί στο μοναστήρι από τον βασιλιά Κνούτο, για να τιμήσει την υπόσχεση που έδωσε στον βασιλιά Έθελρεντ, τον πρώτο σύζυγο της γυναίκας του (Έμμα της Νορμανδίας). Οι μοναχοί δεν πρόλαβαν καλά-καλά να εγκατασταθούν εκεί και το 1052 ο κόμης Γκόντγουιν του Έσσεξ τους εκδίωξε και το κατάσχεσε για τον εαυτό του. Ο δε γιος του Χάρολντ Β΄, όταν τον διαδέχθηκε, αποφάσισε επίσης να το κρατήσει αντί να το επιστρέψει στους μοναχούς. Αυτό είχε τη βάση μιας εμπορικής λογικής, αλλά και στρατηγικής, διότι ο Χάρολντ Β΄ δεν ήθελε να υπάρχει εκεί μια νορμανδική βάση μετά από μια πιθανή εισβολή στο λιμάνι. Ο Γουλιέλμος του απάντησε με μια απειλή, που του την έστειλε γραμμένη πάνω σε ένα μαχαίρι, πριν ξεκινήσει από την Αγγλία για να το κατακτήσει και να το επιστρέψει πίσω στους μοναχούς.
Για τον λόγο αυτό το μοναστήρι του δώρισε ένα πλοίο και, μετά τη νίκη του το 1066 στη μάχη του Χάστινγκς, κράτησε την υπόσχεσή του και επέστρεψε στο μοναστήρι το Στέυνινγκ, το οποίο παρέμεινε στην δικαιοδοσία του μοναστηριού μέχρι τον 15ο αιώνα. Ο καταστατικός χάρτης απάλλαξε τους επιχορηγούμενους από την κάθε υποταγή και τις όποιες υπηρεσίες προς τους βαρόνους, πρίγκιπες και λοιπούς, και τους έδωσε το ελεύθερο στο να διατηρούν τα έθιμά τους, να διοικούν και να δικάζουν όλα τα θέματα που προκύπτουν στα εδάφη τους. Επίσης απείλησε, όποιον θα προσπαθούσε να παραβιάσει τις ελευθερίες αυτές, με ένα πρόστιμο των 100 λιρών σε χρυσό.
Μεταφέρθηκαν στο μητρικό μοναστήρι στο Φεκάμπ τα λείψανα του τοπικού αγίου του Στέυνινγκ και παραχωρήθηκε ο ελεονόμος του μοναστηριού στη διάθεση του Γουλιέλμου, ο οποίος (σε αντάλλαγμα για τη δωρεά του πλοίου που του είχε κάνει) τον διόρισε ως πρώτο επίσκοπο του Λίνκολν.
Συγγραφικό έργο
Οι γραφείς του Φεκάμπ δημιούργησαν πολλά και εικονογραφημένα χειρόγραφα υπό το σήμα του οίκου του μοναστηριού:
24px Οίκος των Πλανταγενετών
Παραπομπές
Κατηγορία:Αββαεία Κατηγορία:Μοναστήρια Κατηγορία:Εκκλησίες στη Γαλλία Κατηγορία:Μεσαιωνικά αββαεία
Νίκος Καλλίτσης
right|200px|thumb|Το εξώφυλλο της δημιουργίας του Νίκου Καλλίτση "Ηλιοβασίλεμα" Ο Νίκος Καλλίτσης (1946 - ) είναι Έλληνας πιανίστας και συνθέτης.