cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ιωάννης Λουδοβίκος του Σαλούτσο
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Λουδοβίκου Β΄ μαρκήσιου τού Σαλούτσο και της Μαργαρίτας των Φουά, κόρης τού Ιωάννη κόμη τού Κανντάλ. Ο Λουδοβίκος Β΄ ήταν γιος της Ισαβέλλας Παλαιολογίνας, κόρης τού Ιωάννη-Ιακώβου μαρκησίου τού Μομφερράτου.
Φυλακίστηκε από τη μητέρα του, όταν -κατά τους Ιταλικούς Πολέμους- πήρε το μέρος τού Καρόλου Ε΄ των Αψβούργων της Γερμανίας. Οι μαρκήσιοι τού Σαλούτσο ήταν παραδοσιακά σύμμαχοι (τυπικά υποτελείς) των βασιλέων της Γαλλίας. Το 1528 ελευθερώθηκε μετά από λαϊκή εξέγερση και εκλέχθηκε μαρκήσιος στη θέση τού μεγαλύτερου αδελφού του Μιχαήλ-Αντωνίου, που είχε σκοτωθεί σε μάχη.
Ωστόσο ένα έτος μετά ο Φραγκίσκος Α΄ της Γαλλίας τον εκτόπισε και έβαλε στη θέση του τον επόμενο αδελφό Φραγκίσκο. Ακολούθως ο Ιωάννης-Λουδοβίκος προσπάθησε να ανακτήσει την εξουσία στο Σαλούτσο, ακόμη και με τη συνδρομή τού Καρόλου Ε΄, αλλά πάντα μάταια. Η μαρκιωνία πέρασε έπειτα υπό τον σφικτό έλεγχο της Γαλλικής μοναρχίας.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Αλεράμιτσι
Λογοθέτης Αχαΐας
Ο Λογοθέτης είναι μικρός πεδινός οικισμός του Νομού Αχαΐας, αποτελεί τμήμα της Τοπικής Κοινότητας Πετροχωρίου, και σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» από 1/1/2011 ανήκει στο Δήμο Δυτικής Αχαΐας.
Τοποθεσία
Ο οικισμός του Λογοθέτη βρίσκεται σε πεδινή περιοχή της δυτικής Αχαΐας. Εγγύς του οικισμού βρίσκονται: στα βόρεια η Κάτω Αχαΐα, στα βορειοανατολικά οι οικισμοί της Τ.Κ. Αγιοβλασίτικων και το κεφαλοχώρι της Άνω Αχαΐας, στα ανατολικά η περιοχή της κοιλάδας της Σερδινής, στα νοτιοανατολικά το Ελαιοχώρι και η Φώσταινα, στα νότια οι βόρειες υπώρειες του Πύρλια, στα νοτιοδυτικά το Πετροχώρι, ενώ στα δυτικά-βορειοδυτικά του βρίσκονται οι υπόλοιποι οικισμοί της Τ.Κ. Πετροχωρίου.
Απέχει 2 χλμ. από το Πετροχώρι, έδρα της Τ.Κ. Πετροχωρίου στην οποία υπάγεται, περίπου 7,5 χλμ. από την Κάτω Αχαΐα, έδρα του Δήμου Δυτικής Αχαΐας, ενώ βρίσκεται σε υψόμετρο περίπου 83 μέτρων.
Ονομασία
Η ονομασία του οικισμού είναι πιθανόν ανθρωπωνυμικό και προέρχεται από το επίθετο της οικογένειας Λογοθέτη, που ήταν οι αρχικοί ιδιοκτήτες της περιοχής. Το ομώνυμο τοπωνύμιο της περιοχής είναι ωστόσο παλιότερο από τον οικισμό.
Διοικητική εξέλιξη
Ο οικισμός του Λογοθέτη αναγνωρίστηκε με το ΦΕΚ 59Β της 17/06/1897, όταν και υπήχθη στον τότε Δήμο Δύμης. Με το ΦΕΚ 256Α της 28/08/1912, και με τη δημιουργία του θεσμού των Κοινοτήτων, υπήχθη στην τότε Κοινότητα Δραγάνου (μετέπειτα: Κοινότητα Πετροχωρίου). Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», ανήκε στον πρώην Δήμο Δύμης ως τμήμα του πρώην Δημοτικού Διαμερίσματος Πετροχωρίου.
Δημογραφική εξέλιξη
Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού στον 21ο αιώνα είναι η εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Δύμης Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Αχαΐας
Μιχάι Τραϊσταρίου
Το 2006, εκπροσώπησε τη Ρουμανία στον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision που πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα, με το τραγούδι Tornerò, τερματίζοντας στην 4η θέση με 172 βαθμούς στον τελικό του διαγωνισμού.
Επαρχία Καρατόμπε
Η επαρχία Καρατόμπε (Қаратөбе ауданы) είναι επαρχία στην περιφέρεια Δυτικού Καζακστάν στο δυτικό Καζακστάν. Το διοικητικό κέντρο είναι το Καρατόμπε. Πληθυσμός: 16,281 (εκτίμηση 2013) 16,879 (απογραφή 2009) 21,115 (απογραφή 1999).
Παραπομπές
Καρατομπε
Αλλεγκρέττο Νούτσι
μικρογραφία| γκρο πλαν των προτομών των πέντε αποστόλων από τον Allegretto Nuzi, Musée des Beaux-Arts de Strasbourg, 1360 Ο Αλλεγκρέττο Νούτσι (Allegretto Nuzi ή Αλλεγκρέττο ντι Νούτσιο - Allegretto di Nuzio, 1315–1373) ήταν Ιταλός ζωγράφος, ενεργός σε γοτθικό ύφος κυρίως γύρω από το Φαμπριάνο, στην επαρχία της Ανκόνα.
Βιογραφία
Ο Νούτσι πιθανότατα εκπαιδεύτηκε στο Φαμπριάνο από τοπικούς δασκάλους, συμπεριλαμβανομένου του λεγόμενου Δασκάλου του Καμποντονίκο (Master of Campodonico). Τα έγγραφα επιβεβαιώνουν την παρουσία του στη Φλωρεντία το 1346, όπου θα είχε έρθει σε επαφή με έργα του Τζόττο και των οπαδών του. Το ύφος του έχει χαρακτηριστεί ως προσομοιάζον με του Τζόττο και της Σχολής της Σιένα. Ο Νούτσι εργάστηκε κυρίως σε παραγγελίες για εκκλησίες, δημιουργώντας έργα με θρησκευτικά θέματα.
Αβινιονέ-Λωραγκαί
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Αβινιονεταίν (γαλλικά: Avignonetains).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Γκαρόν
Αλλεγκρέττο Νούτσι
Βιογραφία
Στο Φαμπριανο το αριστούργημά του είναι οι τοιχογραφίες στο παρεκκλήσιο Sant'Orsola στην εκκλησία της Αγίας Λουκίας (Santa Lucia). Επίσης ζωγράφισε μερικά ξύλινα αγάλματα, τα οποία σήμερα στη Δημοτική Πινακοθήκη "Bruno Molajoli" στο Φαμπριάνο.
Lady Bird
Το Πασχαλίτσα (αγγλικά: Lady Bird) είναι αμερικανική ταινία του 2017 σε σκηνοθεσία και σενάριο της Γκρέτα Γκέργουιγκ.
Αλλεγκρέττο Νούτσι
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι Κατηγορία:Ζωγράφοι γοτθικού ρυθμού
Lady Bird
Πλοκή
ΗΠΑ, 2002. Η Κριστίν "Lady Bird" ΜακΦέρσον είναι μαθήτρια Λυκείου σε ένα καθολικό σχολείο στο Σακραμέντο. Ζει με τους γονείς της, τον υιοθετημένο αδερφό της και την κοπέλα του. Η Lady Bird έχει μία δύσκολη σχέση με τους γονείς της και ιδίως με τη μητέρα της. Στο σχολείο, η καλύτερή της φίλη είναι η Τζούλι, με την οποία αποφασίζουν να γραφτούν στη θεατρική ομάδα. Εκεί γνωρίζει τον Ντάνι με τον οποίο συνάπτει σχέση, η οποία σταματά, όταν τον βλέπει να φιλιέται με ένα αγόρι στις τουαλέτες. Μετά από πίεση της μητέρας της, πιάνει δουλειά σε ένα καφέ όπου γνωρίζει τον Κάιλ και κάνει σχέση μαζί του. Επίσης, απομακρύνεται από την Τζούλι για να κάνει παρέα με τη δημοφιλή Τζίνα Γουάλτον.
Η Lady Bird λέει ψέματα στην Τζίνα ότι μένει σε ένα ακριβό σπίτι, το οποίο είναι της γιαγιάς του Ντάνι. Όταν η Τζίνα μαθαίνει την αλήθεια, σταματά η φιλία τους. Στη συνέχεια, σταματά και τη θεατρική ομάδα και μία μέρα τη βρίσκει στο καφέ ο Ντάνι, στον οποίο λέει ότι δε θα πει τίποτα για εκείνον και τον στηρίζει. Η Lady Bird κάνει σεξ για πρώτη φορά με τον Κάιλ, νομίζοντας πως και αυτός δεν έχει ξανακάνει. Μετά από αυτό βρίσκει παρηγοριά στη μητέρα της. Ο πατέρας της απολύεται από τη δουλειά και παθαίνει κατάθλιψη.
Στην πορεία, η Lady Bird κάνει αιτήσεις σε διάφορα πανεπιστήμια, ευελπιστώντας ότι θα γίνει δεκτή σε κάποιο έξω από την πόλη. Εν τέλει, είναι στη λίστα αναμονής ενός πανεπιστημίου στη Νέα Υόρκη, κάτι που λέει μόνο στον πατέρα της. Αποφασίζει να πάει στον χορό αποφοίτησης με τον Κάιλ, έναν φίλο του και τη φίλη του, παρά την τεταμένη σχέση μεταξύ τους. Εκείνοι όμως στην πορεία λένε ότι δε θέλουν να πάνε. Έτσι, πηγαίνει στο σπίτι της Τζούλι και πηγαίνουν μαζί στον χορό. Στη συνέχεια, αλλάζει το δωμάτιό της και παίρνει το δίπλωμα αυτοκινήτου. Παράλληλα, η μητέρα της μαθαίνει ότι έκανε κρυφά αιτήσεις και έχει θυμώσει.
Όταν γίνεται 18 ετών, παίρνει τσιγάρα, ένα λαχείο και το περιοδικό Playgirl. Τελικά, γίνεται δεκτή στο πανεπιστήμιο και η μητέρα της την πηγαίνει στο αεροδρόμιο, χωρίς όμως να την χαιρετήσει, κάτι για το οποίο μετανιώνει. Στη Νέα Υόρκη, η Lady Bird επιλέγει να γίνει ξανά Κριστίν. Ένα βράδυ σε ένα πάρτυ φλερτάρει με ένα αγόρι και ξυπνά στο νοσοκομείο μεθυσμένη. Όταν βγαίνει από το νοσοκομείο, τηλεφωνεί στο σπίτι και αφήνει στη μητέρα της ένα απολογητικό μήνυμα.
Βραβεία/Διακρίσεις
Στα 90ά Βραβεία Όσκαρ η ταινία είναι υποψήφια σε πέντε κατηγορίες: καλύτερης ταινίας, σκηνοθεσίας, πρωτότυπου σεναρίου, Α' Γυναικείου Ρόλου (Σίρσα Ρόναν) και Β' Γυναικείου Ρόλου (Λόρι Μέτκαλφ).
Στις 75ες Χρυσές Σφαίρες κέρδισε σε δύο κατηγορίες: καλύτερης ταινίας (μιούζικαλ ή κωμωδία) και Α' Γυναικείου Ρόλου σε μιούζικαλ ή κωμωδία (Σίρσα Ρόναν) και ήταν υποψήφια σε άλλες δύο: καλύτερου σεναρίου και Β' Γυναικείου Ρόλου (Λόρι Μέτκαλφ).
Στα Βραβεία Satellite ήταν υποψήφια στις κατηγορίες: καλύτερης ταινίας, Α' Γυναικείου Ρόλου (Σίρσα Ρόναν), Β' Γυναικείου Ρόλου (Λόρι Μέτκαλφ), σκηνοθεσίας, σεναρίου και φωτογραφίας. Στα Βραβεία Σωματείου Ηθοποιών ήταν υποψήφια στις κατηγορίες: Α' Γυναικείου Ρόλου (Σίρσα Ρόναν), Β' Γυναικείου Ρόλου (Λόρι Μέτκαλφ) και καλύτερης συνολικής ερμηνείας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες ενηλικίωσης Κατηγορία:Αμερικανικές ανεξάρτητες ταινίες Κατηγορία:Φεμινιστικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2017 Κατηγορία:Σκηνοθετικό ντεμπούτο σε ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Λος Άντζελες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής A24 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Focus Features
Η φωνή της καρδιάς
Ο τίτλος Η φωνή της καρδιάς μπορεί να αναφέρεται:
Περπάτημα
Το περπάτημα (γνωστό επίσης και ως βάδισμα) είναι ένα από τους κύριους διασκελισμούς της Μετακίνησης αναμεταξύ των σκελών του ζώου η του ανθρώπου, και είναι πιο αργή από το τρέξιμο και άλλων ειδών διασκελισμών. Περπάτημα ορίζεται ως διασκελισμός «ανεστραμμένο εκκρεμές» το οποίο σώμα πηδάει επάνω από το αλύγιστο άκρο ή άκρα σε κάθε βήμα. Αυτό εφαρμόζει απρόσεκτα στον αριθμό των άκρων – ακόμα αρθρόποδα με έξι, οχτώ ή με περισσότερα άκρα.
Τίνα Κάρολ
Η Τίνα Κάρολ (πραγματικό όνομα: Τετιάνα Λιμπέρμαν,  Тетя́на Григо́рівна Ліберма́н, 25 Ιανουαρίου 1985) είναι Ουκρανή τραγουδίστρια. Γεννήθηκε στην Ορότουκαν της Περιφέρειας Μαγκαντάν στη Ρωσία. Συμμετείχε στην Eurovision 2006 με το τραγούδι Show Me Your Love όπου κατέλαβε την 7η θέση με 145 βαθμούς.
Περπάτημα
Η λέξη περπάτημα προέρχεται από την αρχαία ελληνική: Περιπάτημα< Περί+πάτημα.
Τρόπος μετακίνησης
Ο άνθρωπος αρχίζει κατά κανόνα να στέκεται όρθιος στους 12 περίπου μήνες της ζωής του, ενώ αρχίζει να βαδίζει στους 12-18 μήνες.
Παραλλαγές περπατήματος
Σκράμπλινγκ - Μέθοδος αναβασης ενος λόφου ή βουνου που περιλαμβάνει τη χρήση και των 2 χεριων, λόγω της κλίσεως του εδάφους. Εξ ανάγκης θα είναι μια αργή και προσεκτική μορφή περπατηματος, με ενδεχομενη σύντομη αναρρίχηση βραχων.
Σνόουσούινγκ - Τα χιονοπέδιλα είναι υποδήματα για περπάτημα πάνω στο χιόνι. Τα χιονοπέδιλα λειτουργούν με τη διανομή του βάρους του ατόμου σε μεγαλύτερη περιοχή, έτσι ώστε το πόδι του ατόμου να μην βυθίζεται πλήρως μέσα στο χιόνι.
Περπάτημα νόρντιγκ - Φυσική δραστηριότητα, η οποία πραγματοποιείται με ειδικά σχεδιασμένους μπαστουνια περπατηματος, σαν αυτά του σκι. Σε σύγκριση με το κανονικό περπάτημα, η πεζοπορία με μπατόν (όπως επίσης ονομάζεται) περιλαμβάνει την εφαρμογή δύναμης προς τα μπαστουνια με κάθε διασκελισμό.
Πεζοπορία - Αθλημα που αναπτύχθηκε κατά τη διάρκεια του τέλους του δέκατου όγδοου και δέκατου ένατου αιώνα, και ένα δημοφιλές άθλημα στις Βρετανικές Νήσους. Μέχρι το τέλος του 18ου αιώνα, και ειδικά με την ανάπτυξη της λαϊκής Τύπου, τα κατορθώματα ανθρωπων που πραγματοποιουσαν ταξίδια διανυοντας μεγάλες αποστάσεις περπατωντας (παρόμοιες με έναν σύγχρονο υπερμαραθώνιο) κέρδισαν την προσοχή, και ονομάστηκαν "πεζοπορία".
Ωφέλεια υγείας
Κύριο Άρθρο: Φυσική άσκηση Έρευνες σε παραπεταμένες συνεδριάσεις περιπάτου με ελάχιστο περίοδο τριάντα έως έξι λεπτά την ημέρα, πέντε ημέρες την εβδομάδα και με σωστή στάση σώματος έχει δείξει ότι μειώνει τους κινδύνους υγείας και διάφορα ολικά γενικά υγειονομικά πλεονεκτήματα, όπως μειώνοντας της πιθανότητες καρκίνου, διαβήτη 2,καρδιακές παθήσεις, ανησυχία και κατάθλιψη.
Προβλήματα υγείας
Η δυσκολία ή αδυναμία βαδίσματος είναι ένδειξη σοβαρών δυσλειτουργιών (νοητικής καθυστέρησης, ραχίτιδας, εγκεφαλικής παράλυσης ή παραμόρφωσης της κατ’ ισχίον αρθρώσεως). Δυσκολίες βαδίσματος εμφανίζονται και σε περίπτωση αλκοολικής νευρίτιδας, τριτογενούς σύφιλης και σε άλλες καταστάσεις, όταν οι μύες που ανασηκώνουν το πόδι είναι αδύναμοι, με αποτέλεσμα ο ασθενής αντί να περπατάει κανονικά, σέρνει στην κυριολεξία τα πόδια του. Στην κινητική αταξία ή στη νωτιαία φθίση (σύφιλη) οι αισθήσεις που προέρχονται από τα κάτω άκρα είναι αμβλυμένες και συνεπώς οι κινήσεις των ποδιών είναι αβέβαιες. Στη σπαστική παράλυση τα μέλη κινούνται σπασμωδικά. Το πόδι στην αρχή είναι προσκολλημένο στο έδαφος και μετά ο ασθενής το εγκαταλείπει με μια σπασμωδική κίνηση και το ανυψώνει πολύ υψηλότερα από ό,τι είναι αναγκαίο. Προβλήματα στο βάδισμα εμφανίζονται και σε ασθενείς με νόσο του Πάρκινσον που το βάδισμά τους είναι άτακτο και σπασμωδικό.
Αναφορές
Κατηγορία:Αθλήματα *
Επαρχία Μπορίλι
Η επαρχία Μπορίλι (Бөрілі ауданы) είναι επαρχία στην περιφέρεια Δυτικού Καζακστάν στο δυτικό Καζακστάν. Το διοικητικό κέντρο είναι το Ακσάι. Πληθυσμός: 54,809 (εκτίμηση 2013) 53,235 (απογραφή 2009) 48,958 (απογραφή 1999).
Παραπομπές
Μποριλι
Τανζανικές γενικές εκλογές 2015
Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στην Τανζανία στις 25 Οκτωβρίου 2015, την τελευταία Κυριακή του Οκτωβρίου σύμφωνα με το έθιμο. Εξελέγη πρόεδρος, βουλή και τοπικά κυβερνητικά συμβούλια.
Στις 29 Οκτωβρίου ο υποψήφιος του CCM Τζον Μαγκουφούλι ανακηρύχθηκε νικητής.
Πλαίσιο
Οι εκστρατείες των πολιτικών κομμάτων άρχισαν στις 22 Αυγούστου και τερματίστηκαν μία ημέρα πριν τη διεξαγωγή της ψηφοφορίας. Ο απερχόμενος πρόεδρος Τζακάια Κικουέτε, δεν μπορούσε να διεκδικήσει και 3η θητεία, εξαιτίας των περιορισμών στη θητεία του. Το κυβερνών κόμμα στη χώρα, το Chama Cha Mapinduzi (CCM) επέλεξε τον υπουργό Έργων Τζον Μαγκουφούλι για υποψήφιό του στις προεδρικές εκλογές, αντί του φαβορί πρώην πρωθυπουργού, Έντουαρντ Λογουάσα. Ο τελευταίος προσχώρησε στο αντιπολιτευόμενο κόμμα Chadema, παρότι το κόμμα τον είχε χαρακτηρίσει κάποτε την "πιο διεφθαρμένη προσωπικότητα στην πολιτική ιστορία της χώρας". Οι εκλογές του 2015 θεωρήθηκαν ως οι πιο δύσκολες λόγω του ανταγωνισμού και απρόβλεπτες στην ιστορία της χώρας.
Η κυβέρνηση είχε προειδοποιήσει τους πολιτικούς να απέχουν από τελετές μαγείας και ένας υφυπουργός ανέφερε στο κοινοβούλιο ότι οι πληροφορίες ότι κάποιοι πολιτικοί είχαν διασυνδέσεις με εκτελέσεις αλβίνων θα μπορούσαν να ευσταθούν, καθώς τα κρούσματα τέτοιων δολοφονιών πολλαπλασιάζονται σε προεκλογικές περιόδους. Τον Ιανουάριο του 2015 επιβλήθηκε απαγόρευση στους γιατρούς μάγους. Αυτό συνέβη επειδή μερικοί από εκείνους τους γιατρούς πίστευαν στη δοξασία ότι τα νεκρά σώματα των ατόμων με αλφισμό φέρνουν τύχη και ευημερία.
Η εγγραφή των ψηφοφόρων έγινε με τη βιομετρική μέθοδο (BVR) (με ειδικό εξοπλισμό). Ο αριθμός των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων ήταν 23.254.485. Δεν επιτράπηκε στους τανζανούς της διασποράς να ψηφίσουν στις εκλογές εκείνες. Συνολικά 21 πολιτικά κόμματα έλαβαν μέρος στις εκλογές.
Στις εκλογές οι ψηφοφόροι ανέδειξαν τον νέο πρόεδρο και τον αντιπρόεδρο της Τανζανίας. Η εκλογή των βουλευτών έγινε και στις 265 εκλογικές περιφέρειες της χώρας.
Δικό της πρόεδρο και βουλή εξέλεξε η αυτόνομη Ζανζιβάρη. Ο αριθμός των εκλογικών περιφερειών στο νησί αυξήθηκε από 50 σε 54.
Αντιδράσεις
Στη Ζανζιβάρη έγιναν αρκετές καταγγελίες για παρατυπίες και μη ελεύθερες εκλογές. Ακολούθησαν διαδηλώσεις στο νησί, κατά τις οποίες αρκετά άτομα συνελήφθησαν. Τα αποτελέσματα των εκλογών στη Ζανζιβάρη ακυρώθηκαν, χωρίς όμως να επηρεάζεται το συνολικό αποτέλεσμα των τανζανικών εκλογών.
Παραπομπές
2015
Παγανιστικό Μπλακ Μέταλ
Εικόνες
Η πλειοψηφία αυτών των συγκροτημάτων χρησιμοποιούν παραδοσιακές ενδυμασίες για τις φωτογραφίσεις τους αλλά και για τα εξώφυλλα των album τους.
Μουσική
Η μουσική είναι ένα μείγμα Black Metal στοιχείων με παραδοσιακά μουσικά στοιχεία της εκάστοτε χώρας. Εμπνευσμένη από προχριστιανικές παραδόσεις και εποχές.
Θεματολογία
Παγανισμός, φύση, πόλεμος πατριωτισμός, προχριστιανική εποχή, αντιχριστιανισμός, παραδόσεις, προγονολατρεία, αναβίωση αρχαίας θρησκείας,θεών,πίστης κ.α.
Κατηγορία:Black metal
Ίρμα Κολάση
Η Ίρμα Κολάση (Αθήνα, 28 Μαΐου 1918 - Παρίσι, 27 Μαρτίου 2012), ήταν διάσημη Ελληνίδα μεσόφωνος.
Βιογραφία
Η Ίρμα Κολάση (Irma Kolassi), ήταν Αρμενογαλλικής καταγωγής. Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 28 Μαΐου του 1918 και πέθανε στο Παρίσι στις 27 Μαρτίου του 2012, στα 94 της χρόνια. Δεν εμφανίστηκε ποτέ σε μελοδραματική Σκηνή, αν και διέθετε όλα τα προσόντα. Έτσι, οι πολλές και σημαντικές επιτυχίες της οφείλονται σε ρεσιτάλ, συναυλίες και δισκογραφικές εμφανίσεις. Εύστοχα χαρακτηρίστηκε ως η Ελληνίδα Βικτόρια ντε λος Άνχελες.
Όντας παιδί - θαύμα (όπως και ο ξάδελφος της Βύρων Κολάσης), σε ηλικία 16 ετών ήταν ήδη καθηγήτρια μουσικής. Σπούδασε στο Ελληνικό Ωδείο, πιάνο με τον Θησέα Πίνδιο (Α' βραβείο) και φωνητική με τη Μάγκυ Καρατζά (Α' βραβείο), αποφοιτώντας το 1938. Συνέχισε στην Ακαδημία Αγίας Καικιλίας Ρώμης με τον συνθέτη και πιανίστα Αλφρέντο Καζέλα. Στο διάστημα 1940 - 1949 ήταν καθηγήτρια τραγουδιού στο Ελληνικό Ωδείο και εμφανιζόταν σε παραστάσεις της Λυρικής Σκηνής του Εθνικού Θεάτρου, όπως «Μαντάμα Μπατερφλάι» (25-10-1940), «Βοκάκιος» (21-01-1941), «Ο Βαρόνος ατσίγγανος» (01-11-1941), «Ο Κουρέας της Σεβίλλης» (11-03-1942), «Ηλέκτρα» (24-06-1942), «Μια Νύχτα στη Βενετία» (21-08-1943) κ.α. Μάλιστα, δούλεψε μαζί με την Μαρία Κάλλας, πάνω στο ρόλο του Φιντέλιο του Μπετόβεν, το 1944.
Καταξιώθηκε ως ιδανική ερμηνεύτρια Γαλλικής μουσικής (ειδικά του Κλωντ Ντεμπυσσύ και του Μωρίς Ραβέλ) και παρασημοφορήθηκε από τη Γαλλική Κυβέρνηση. Ερμήνευσε τους ρόλους της Μάγισσας και της Ηγουμένης στην πρώτη εκτέλεση (1954) της όπερας του Προκόφιεφ "Πύρινος Άγγελος", παρουσίασε την "Προσμονή" του Άρνολντ Σένμπεργκ και πήρε μέρος στη Γαλλική πρεμιέρα του "Βότσεκ". Θαυμάστηκε επίσης για την ερμηνεία της στην όπερα "Ο Βέρθερος" του Ζυλ Μασνέ. Έχει συμμετάσχει σε πολλά διεθνή Φεστιβάλ και έχει τιμηθεί επανειλημμένα με βραβεία και διακρίσεις. Έζησε και δίδαξε στη Γαλλία (καθηγήτρια φωνητικής στη Schola Cantorum του Παρισιού), με μαθήτριες τις Λίλα Αδαμάκη, Νένα Βενετσάνου κ.ά. Επίσης συμμετείχε σε επιτροπές διαγωνισμών τραγουδιού (ιδιαίτερα Γαλλικής μουσικής).
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνίδες μεσόφωνοι
Αιγκβίβ
Το Αιγκβίβ (γαλλικά: Ayguesvives, οξιτανικά: Aigas Vivas και Aigasvivas) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Γκαρόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Αιγκβιβουά (γαλλικά: Ayguesvivois).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Γκαρόν
Τρις Στράτους
Η Πατρίσια Αν Στρατίγιας (Patricia Anne Stratigeas, 18 Δεκεμβρίου 1975) είναι Καναδή πρώην παλαίστρια, ηθοποιός, τηλεοπτική περσόνα και πρώην γυμνάστρια-μοντέλο.
Πορεία
Η Στρατίγιας ξεκίνησε την καριέρα της το 2000, στο WWE, ως μάνατζερ άλλων παλαιστών. Το 2001 ξεκίνησε και ως παλαιστής. Το 2006 αποσύρθηκε από τα ρινγκ, ενώ έκανε μια σύντομη επιστροφή το 2011.
Επιτεύγματα
Η Τρις ήταν πολύ επιτυχημένη αφού μέχρι και το 2006, κατέκτησε τον τίτλο των γυναικών της εταιρείας, εφτά φορές κάτι που είναι ρεκόρ. Επίσης έγινε κάτοχος του Σκληροπυρηνικού Πρωταθλήματος μια φορά. Εκτός από τους τίτλους, είχε και άλλες διακρίσεις, όπως η Ντίβα της δεκαετίας. Το 2013 το WWE την αναγνώρισε ως θρύλο, με την ένταξη της στο τιμητικό Hall of Fame.
Εκτός πάλης
Εκτός του κατς, η Τρις Στράτους, ασχολήθηκε με την ηθοποιία, το μόντελινγκ, ενώ είχε εμφανίσεις και σε τηλεοπτικά προγράμματα. Πρόσφατα ξεκίνησε καριέρα γυμνάστριας και συνεργάστηκε ξανά με το WWE, με αυτήν την ιδιότητα.
Προσωπική ζωή
Η καταγωγή της Τρις Στράτους, είναι από την Ελλάδα, καθώς οι γονείς της, Τζον και Άλις Στραγίγιας, είναι Έλληνες μετανάστες στον Καναδά. Έχει δύο αδερφές την Μελίσα και την Κρίστι. Από το 2006 είναι παντρεμένη με τον Ρον Φισίκο, με τον οποίο είναι ζευγάρι από το 1992, από τα σχολικά τους έτη.
Πηγές
Κατηγορία:Επαγγελματίες Παλαιστές Κατηγορία:Καναδοί αθλητές Κατηγορία:Καναδές ηθοποιοί Κατηγορία:Καναδοί μοντέλα
You (τραγούδι)
Το "You" είναι ένα τραγούδι του ολλανδικού συγκροτήματος Ten Sharp. Κυκλοφόρησε τον Μάρτιο του 1991 ως το ντεμπούτο τους single από το πρώτο τους άλμπουμ, Under the Water-Line (1991), και έγινε επιτυχία σε πολλές χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Γαλλίας, της Νορβηγίας και της Σουηδίας, φτάνοντας στο Νο.1 στα charts των χωρών.
Ιστορικό και γραφή
Το "You" ήταν το πρώτο single του συγκροτήματος ως ντουέτο. Τους στίχους έγραψε ο Τον Γκρόεν, ενώ τη μουσική ο Νιλς Χέρμς. Ο Γάλλος μουσικός συγγραφέας Ελία Χαμπίμπ περιέγραψε το τραγούδι ως «νότες από το πιάνο που χωρίζονται έντονα με μια όμορφη συνέπεια και αποτελούν το σκηνικό μιας μελωδίας που σερβίρεται από τη δύναμη της φωνής του Μαρσέλ Καπτέιν».
Κατάταξη τσαρτς
Το "You" ήταν η Νο. 1 επιτυχία στη Νορβηγία, περνώντας 16 εβδομάδες στην πρώτη δεκάδα. Στη Σουηδία, το σινγκλ έφτασε στο Νο. 1 για δύο εβδομάδες. Στη Γαλλία, το "You" έφτασε επίσης στο Νο. 1 για δύο εβδομάδες. Το "You" έφτασε στο Νο. 4 στη Γερμανία και παρέμεινε στο chart για 43 εβδομάδες και έφτασε στην ίδια θέση στην Ιρλανδία. Στην Αυστρία, το τραγούδι έφτασε στο Νο. 2, ενώ στην Ελβετία, πέρασε 32 εβδομάδες στο top 40, φτάνοντας στο Νο. 3. Ήταν η μοναδική επιτυχία του γκρουπ στο Ηνωμένο Βασίλειο μέχρι σήμερα, φτάνοντας στο Νο. 10.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τραγούδια του 1991 Κατηγορία:Singles του 1991
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Β΄ εθνικής κατηγορίας ανδρών 2014-2015
Το Πρωτάθλημα Β' Εθνικής Κατηγορίας Ανδρών της περιόδου 2014-15 αποτελεί την 42η διοργάνωση από τη δημιουργία της Β' Εθνικής Κατηγορίας. Διοργανώτρια αρχή είναι η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης και οι ομάδες που διαγωνίζονται σε αυτό έχουν τη νομική μορφή ερασιτεχνικών σωματείων.
Προκριματική Φάση
Μετά την ολοκλήρωση της αγωνιστικής περιόδου 2013-14 της Γ' Εθνικής Κατηγορίας, την άνοδο στη Β' Εθνική εξασφάλισαν απευθείας οι Πρωταθλητές και Δευτεραθλητές καθενός από τους τέσσερις Ομίλους του Πρωταθλήματος. Επιπλέον διεξήχθησαν αγώνες κατάταξης ανάμεσα στους τρίτους και τέταρτους των δύο Ομίλων Βορρά και Νότου αντίστοιχα, ώστε να δημιουργηθεί μια ιεραρχία ανόδου σε περίπτωση που έμεναν κενές θέσεις στη Β' Εθνική εκτός προγράμματος. Ειδικότερα διεξήχθησαν οι ακόλουθοι αγώνες:
Συμμετέχοντες
Βάσει της προκήρυξης της διοργάνωσης, στη διεκδίκηση του Πρωταθλήματος της Β' Εθνικής Κατηγορίας μπήκαν 28 σύλλογοι καλαθοσφαίρισης. Αυτές διαιρέθηκαν σε δύο Ομίλους βάσει γεωγραφικών κριτηρίων.
Την προηγούμενη άνοιξη είχαν υποβιβαστεί από την Α2 Εθνική οι ομάδες Φιλαθλητικός Ζωγράφου, Ίκαροι Σερρών και Κ.Α.Π. Παράλληλα εξασφάλισαν την άνοδό τους οι Πρωταθλητές και Δευτεραθλητές των τεσσάρων Ομίλων της Γ' Εθνικής:
Το Σεπτέμβριο του 2014 η Α.Ε. Ίκαρος Καλλιθέας, η οποία αγωνιζόταν την προηγούμενη χρονιά στην Α1 Εθνική ως Ίκαρος Χαλκίδας, ανακοίνωσε την εθελοντική αποχώρηση της από τις επαγγελματικές κατηγορίες με την Ομοσπονδία να κάνει δεκτή τη συμμετοχή της στους Ομίλους της Β' Εθνικής. Αυτό είχε και σαν επακόλουθο την άνοδο της Λιβαδειάς από τη Β' στην Α2 Εθνική.
Βάσει των κανονισμών της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης οι σύλλογοι που συνθέτουν το δυναμικό της Β' Εθνικής δεν συμμετέχουν στο θεσμό του Κυπέλλου Ελλάδος (κάτι που συνέβαινε μέχρι το 2012), ούτε έχουν δικαίωμα συμμετοχής σε ευρωπαϊκές διοργανώσεις.
Κανονική Περίοδος
Η Κανονική Περίοδος του Πρωταθλήματος, η οποία αποτελεί και τη μοναδική φάση εφόσον δεν διεξάγονται Play-offs ή Play-out, θα διεξαχθεί από τις 12 Οκτωβρίου 2014 μέχρι τις 10 Μαΐου 2015. Τα σωματεία που συμμετέχουν θα αναμετρηθούν μεταξύ τους δύο φορές. Οι κληρώσεις για την κατάρτιση του προγράμματος διεξήχθησαν στις 25 Αυγούστου 2014 στην Αθήνα (Όμιλος Νότου) και στις 26 Αυγούστου 2014 στη Θεσσαλονίκη (Όμιλος Βορρά). Το πρόγραμμα και τα αποτελέσματα των αναμετρήσεων είναι τα ακόλουθα:
Βαθμολογία
Βαθ2 = Βαθμοί στους μεταξύ τους αγώνες
Διαφ2 = Πηλίκο πόντων Επίθεσης/Αμυνας στους μεταξύ τους αγώνες (σε περίπτωση διπλής ισοβαθμίας)
Διαφ3 = Πηλίκο πόντων Επίθεσης/Αμυνας στο πρωτάθλημα (σε περίπτωση τριπλής ισοβαθμίας)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Β εθνική κατηγορία καλαθοσφαίρισης ανδρών Πρωταθλημα Ελλαδος Β Ανδρών 2014 2015 Πρωταθλημα Ελλαδος Β Ανδρών 2014 2015
BD
Η συντομογραφία λατινικών χαρακτήρων BD ή Bd (στην αγγλική γλώσσα προφέρεται μπι-ντι) μπορεί να αναφέρεται:
Ροβέρτος Α΄ της Γαλλίας
Ο Ροβέρτος Α΄ της Γαλλίας (Robert Ier, 860 - 15 Ιουνίου 923) ήταν Μαρκήσιος της Νευστρίας και Κόμης των Παρισίων (888 - 923) και Βασιλιάς των Δυτικών Φράγκων (922 - 923). Ο Ροβέρτος Α΄ ήταν δεύτερος γιος του Ροβέρτου του ισχυρού Κόμητος του Ανζού και της Αδελαΐδας του Τουρ, μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Εύδης Α΄ της Γαλλίας που έγινε βασιλιάς των Δυτικών Φράγκων (888). Ο Ροβέρτος ανήκε στον Οίκο των Ροβερτιδών οι οποίοι ήταν οι πρόγονοι του Οίκου των Καπετιδών, πριν την εκλογή του στον θρόνο των Δυτικών Φράγκων ήταν κόμης του Πουατιέ, κόμης των Παρισίων και μαρκήσιος της Νευστρίας και της Ορλεάνης. Ανέτρεψε και διαδέχτηκε στον θρόνο τον βασιλιά Κάρολο τον Απλό ο οποίος για να γίνει βασιλιάς είχε ανατρέψει και εκείνος με την σειρά του τον αδελφό του Όντο.
Στις υπηρεσίες του Καρόλου του Απλού
Υπό τον Ροβέρτο η Δυτική Φραγκία άρχισε να μετασχηματίζεται σε σύγχρονο κράτος της εποχής του που έμεινε γνωστό ως Γαλλία, η μετακίνηση της πρωτεύουσας στο Παρίσι ήταν ένα μεγάλο βήμα σε αυτή την κατεύθυνση. Ο Ροβέρτος συμμετείχε στην άμυνα του Παρισιού από τους Βίκινγκ (885), διορίστηκε από τον αδελφό του κυβερνήτης σε πολλές κομητείες όπως των Παρισίων και διορίστηκε ηγούμενος σε πολλά αβαεία αφήνοντας εξαιρετικά δείγματα. Δεν απαίτησε το στέμμα των Φράγκων μετά τον θάνατο του αδελφού του (898) έμεινε αντίθετα πιστός στον Καρολίδη βασιλιά Κάρολο τον Απλό ο οποίος με την σειρά του έδωσε στον Ροβέρτο τίτλους και αξιώματα, ο ίδιος με την σειρά του εξακολουθούσε να υπερασπίζεται τα βόρεια σύνορα του βασιλείου από τους Βίκινγκ. Ο Ροβέρτος συνέτριψε έναν μεγάλο στρατό από Βίκινγκ στην κοιλάδα του ποταμού Λίγηρα (921), ύστερα από την ήττα τους αυτή οι Βίκινγκ βαπτίστηκαν χριστιανοί και εγκαταστάθηκαν στην Ναντ.
Ανατροπή του Καρόλου του Απλού και θάνατος σε μάχη
Οι φιλικές σχέσεις ανάμεσα στον Ροβέρτο και τον βασιλιά Κάρολο κράτησαν μέχρι το 921, στην συνέχεια η εύνοια του Καρόλου σε κάποιον ευγενή με το όνομα Χαγάνο στάθηκε αιτία να ξεσπάσει επανάσταση. Με την υποστήριξη του κλήρου και πλήθος ευγενών ο Ροβέρτος εξόρισε τον Κάρολο στην Λωρραίνη και στέφθηκε ο ίδιος βασιλιάς των Δυτικών Φράγκων στην Ρενς στις 29 Ιουνίου 922. Ο Ροβέρτος από την αρχή της βασιλείας του άρχισε να παρενοχλείται από τον Βίκινγκ πολέμαρχο Ρόλλο της Νορμανδίας ο οποίος ήταν ευνοούμενος του Καρόλου που του είχε παραχωρήσει μεγάλες εκτάσεις στην Νορμανδία (911), ο ίδιος έμεινε με φανατισμό πιστός στον Καρολίδη βασιλιά. Συγκεντρώνοντας έναν μεγάλο στρατό ο Κάρολος για να ανατρέψει τον Ροβέρτο βάδισε εναντίον του και στην μάχη του Σουασόν στις 15 Ιουνίου 923 ο Ροβέρτος σκοτώθηκε. Ο στρατός του όμως νίκησε τον στρατό του Καρόλου, ο ίδιος ο Κάρολος αιχμαλωτίστηκε και παρέμεινε στην φυλακή μέχρι τον θάνατο του (929). Τον Ροβέρτο διαδέχθηκε ο γαμπρός του Ροδόλφος της Γαλλίας γνωστός και ως Ραούλ.
Οικογένεια
Με την πρώτη σύζυγο του Αλίς του Μαιν απέκτησε:
Με τη δεύτερη σύζυγό του Βεατρίκη των Καρολιδών, κόρη του Ερβέρτου Α΄ κόμη του Βερμαντουά απέκτησε:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βασιλείς της Γαλλίας Κατηγορία:Βασιλείς της Δυτικής Φραγκίας Κατηγορία:Οίκος των Ροβερτιδών
Δήμος Κατερίνης
Ο Δήμος Κατερίνης είναι δήμος της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας, ο οποίος συστάθηκε την 1η Ιανουαρίου 2011, από τη συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Ελαφίνας, Κατερίνης, Κορινού, Παραλίας, Πέτρας και Πιερίων, σύμφωνα με το Πρόγραμμα Καλλικράτης. Ο δήμος αριθμεί 82,892 κατοίκους κατά την Απογραφή του 2021. Πρωτεύουσά και μεγαλύτερη πόλη είναι η Κατερίνη.
Δήμαρχοι
Στις Ελληνικές αυτοδιοικητικές εκλογές 2010 εξελέγη δήμαρχος από τον πρώτο γύρο ο ανεξάρτητος υποψήφιος, Σάββας Χιονίδης, ο οποίος επανεξελέγη στις Ελληνικές αυτοδιοικητικές εκλογές 2014. Στις επόμενες εκλογές το 2019, δήμαρχος εξελέγη ο Κώστας Κουκοδήμος.
Σεργκέι Μπέλοφ
Κατά κοινή ομολογία, ο Μπέλοφ υπήρξε ο κορυφαίος αθλητής στην ιστορία του «ερασιτεχνικού» (προ 1992) μπάσκετ, όταν δηλ. το άθλημα ήταν κάθετα διαχωρισμένο σε κόσμο της FIBA και κόσμο του ΝΒΑ. Το 1980 ήταν ο τελευταίος λαμπαδηδρόμος των Ολυμπιακών Αγώνων της Μόσχας - έγινε έτσι ο πρώτος καλαθοσφαιριστής, στον οποίο επιφυλάχθηκε η ύψιστη συμβολική τιμή των Αγώνων από το 1936 που καθιερώθηκε η λαμπαδηδρομία. Το 1991 ανακηρύχθηκε καλύτερος όλων των εποχών (πλην NBA) από τη FIBA. Το 1992 ήταν ο πρώτος μη Αμερικανός παίκτης που ψηφίστηκε στο Naismith Memorial Basketball Hall of Fame, μολονότι ποτέ δεν αγωνίστηκε στις ΗΠΑ. Όταν το 2007 η FIBA ξεκίνησε το δικό της Hall of Fame, ο Μπέλοφ ήταν το πρώτο μέλος του.
Καριέρα ως αθλητής
Ο πατέρας του ήταν μηχανικός δουλεύοντας μακριά από την οικογένεια με την οποία ξανάσμιξε το 1947 και με τον μικρό Σεργκέι να παίρνει δώρο μια μπάλα ποδοσφαίρου. Έτσι δόθηκε η αφορμή της ενασχόλησης με τον αθλητισμό από μικρή ηλικία, προτιμώντας τα παιχνίδια στο γήπεδο: από την τρίτη τάξη άρχισε να ασχολείται με ακροβατικά, και από την τέταρτη τάξη - το στίβο και το ποδόσφαιρο, όπου ενήργησε ως τερματοφύλακας και μόνο αργότερα με την αύξηση του ύψους του - το μπάσκετ. Έπαιξε για την ομάδα του σχολείου σε όλα τα δημοφιλή αθλήματα. Το 1956, ο προπονητής Γκιόργκι Γιοσιφόβιτς Ρετς τον παρατήρησε σε σχολικούς διαγωνισμούς και τον κάλεσε να παίξει μπάσκετ και έτσι αποφάσισε να δοκιμάσει τον εαυτό του σε ένα νέο άθλημα. Ο Μπέλοφ αρχικά ακολούθησε τον Ρετς οπουδήποτε δούλευε.
Ο ύψους 1,90 μέτρων Μπέλοφ δεν είναι εύκολο να κατηγοριοποιηθεί από πλευράς θέσης ως παίκτης, αφού πρωταγωνίστησε σε μία εποχή που άλλαζαν ραγδαία οι σωματοδομές και τα συστήματα του ευρωπαϊκού μπάσκετ. Αγωνίστηκε σε όλες τις θέσεις της πεντάδας εκτός από σέντερ, ενώ με τη σύγχρονη ορολογία ήταν πιο κοντά σε αυτό που ονομάζεται swingman, δηλ. συνδύαζε τα χαρακτηριστικά του σούτινγκ γκαρντ και του σμολ φόργουορντ. Πέρα από το ιδιαίτερα εύστοχο σουτ, διακρινόταν επίσης για τη δύναμη και την αντοχή του - σύμφωνα με το Σεργκέι Μπάσκιν, δεύτερο προπονητή της εθνικής ομάδας κατά τη δεκαετία του 1970, ο Μπέλοφ ήταν ο πρώτος παίκτης του που γύμναζε συστηματικά τα πόδια με βάρη.
Σύλλογοι
Γίνοντας φοιτητής της Σχολής Ηλεκτρονικών και Επιστήμης Υπολογιστών στο Ινστιτούτο Δασών της Μόσχας, ο Μπέλοφ έπαιξε όχι μόνο για την ομάδα του πανεπιστημίου, αλλά και για τις ομάδες νέων και ενηλίκων της περιοχής της Μόσχας. Το 1964, κατά τη διάρκεια φιλικού αγώνα των εθνικών ομάδων νεολαίας και ενηλίκων του RSFSR, που πραγματοποιήθηκε στο Ποντόλσκ, τον εντόπισε ο Αλεξάντερ Καντέλ, βασικός παίκτης της Σβερντλόφσκ Ουραλμάς (Sverdlovsk Uralmash), ενός μικρομεσαίου συλλόγου του Σβερντλόφσκ (νυν Γεκατερίνμπουργκ). Σύντομα ο Μπέλοφ μετακόμισε στην πρωτεύουσα των Ουραλίων, όπου πήρε αμέσως την ευκαιρία να προσαρμοστεί στο μπάσκετ ενηλίκων. Στη νέα ομάδα, ένιωσε πλήρη εμπιστοσύνη στον εαυτό του, συμπεριλαμβανομένου και του προπονητή. Ο Μπέλοφ εντάχθηκε αμέσως στην ομάδα, στην οποία έμεινε για τρία χρόνια. Μέχρι το καλοκαίρι του 1965, είχε ήδη γίνει ένας από τους βασικούς παίκτες της κύριας ομάδας και η ομάδα, μετά τα αποτελέσματα της σεζόν 1964–65, ανέκαμψε στο κορυφαίο πρωτάθλημα του πρωταθλήματος μπάσκετ της ΕΣΣΔ.
Το 1965 προσκλήθηκε στην εθνική ομάδα της ΕΣΣΔ, αλλά δεν είχε ακόμη συμμετάσχει σε επίσημα τουρνουά. Ακολουθώντας τα αποτελέσματα της επόμενης σεζόν, ηγήθηκε των πέντε καλύτερων αμυντικών στη λίστα των 25 καλύτερων παικτών μπάσκετ στη χώρα, που συνέταξε το Προεδρείο της Ομοσπονδίας Μπάσκετ. Το προπονητικό φορτίο της ομάδας φάνηκε ανεπαρκές στον ταλαντούχο παίκτη, οπότε άρχισε να εκπαιδεύεται μεμονωμένα σε βελτιωμένη λειτουργία: το πρωί - στο γήπεδο, το απόγευμα - στην αίθουσα με μπάλα ή με μπάρα. Θέλοντας να ανέβει στο επίπεδο των παικτών της ΤΣΣΚΑ, ο αθλητής αποφάσισε να καταφύγει σε υπερφόρτωση, παρά το υπάρχον σύστημα της εκπαίδευσης των παικτών. Από το 1965 και για τρία χρόνια ήταν πρώτος σκόρερ του σοβιετικού πρωταθλήματος.
To 1968 μεταγράφηκε στην ΤΣΣΚΑ Μόσχας, όπου έμεινε μέχρι την ολοκλήρωση της καριέρας του το 1980. Στέφθηκε πρωταθλητής ΕΣΣΔ έντεκα φορές (με πρώτη το 1968–69) και έφτασε τέσσερις φορές μέχρι τον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης, κατακτώντας τον τίτλο τις σεζόν 1968–69 και 1970–71. Μάλιστα στον τελικό του 1969 απέναντι στη Ρεάλ Μαδρίτης, αγωνίστηκε και στα πενήντα λεπτά του αγώνα (κανονική διάρκεια συν δύο παρατάσεις). Ο τελικός της Βαρκελώνης έγινε μπροστά σε 9.000 φιλάθλους, που υποστήριζε τους Σοβιετικούς στην εποχή της δικτατορίας του Φράνκο με αντίπαλο την ισπανική ομάδα που «εκπροσωπούσε» το κατεστημένο και ήταν πρωταθλήτρια Ευρώπης, ήταν συναρπαστικός με τη σοβιετική ομάδα να χάνει με 9 πόντους στο τελευταίο λεπτό του αγώνα, αλλά κατάφερε να ισοφαρίσει. Έχοντας τελειώσει την πρώτη παράταση με ισοπαλία, στη δεύτερη νίκησαν τον αντίπαλο με 103–93. Ο Μπέλοφ σημείωσε 19 πόντους και είχε 10 ριμπάουντ. Ήταν η πρώτη διεθνής διοργάνωση στην οποία έπαιξε πραγματικά βασικό ρόλο. Από αυτόν τον αγώνα που ξεκίνησε την αντίστροφη μέτρηση ενός νέου σταδίου στην αθλητική του καριέρα. Η βασική του ποιότητα στο παιχνίδι ήταν η ικανότητα να αναλάβει πρωτοβουλίες σε κρίσιμες στιγμές όταν κρίνονταν η μοίρα του αγώνα. Και πάντα έκανε μια αδιαμφισβήτητα επιτυχημένη κίνηση σαν να ήταν «ένας πραγματικός σκηνοθέτης παιχνιδιών». Ήταν ασταμάτητος σε συνθήκες ένας εναντίον ενός και μετά την ντρίμπλα μπορούσε να βασιστεί σε μια ασίστ ή ένα ακριβές σουτ, πολλές φορές μόνο με ένα χέρι. Η προσέγγισή του στο παιχνίδι μπορεί να θεωρηθεί καινοτόμος. Το άλμα του Μπέλοφ ήταν κάτι που μόνο στο ΝΒΑ μπορούσε να βρεθεί. Στην ευρωπαϊκή ήπειρο, ανήκε μόνο σε μερικούς. Επί σειρά ετών οι μεν ξένοι τον αποκαλούσαν «Πελέ του μπάσκετ» (φορούσε πάντα τη φανέλα με το νούμερο 10), οι δε Σοβιετικοί τον ανέφεραν ως μέλος των Μπολσόι και τον αποκαλούσαν ως την μπασκετική εκδοχή του «Νουρέγιεφ».
Την επόμενη χρονιά η ΤΣΣΚΑ έχασε τον τελικό της 8ης Απριλίου στο Σεράγεβο από την Ίνις Βαρέζε 79–74 με 21 πόντους από τον Μπέλοφ, που ήταν πρώτος σκόρερ του τελικού για δεύτερη φορά. Ωστόσο, το 1971 η ομάδα του Κόκκινου Στρατού κέρδισε τον τίτλο μετά από νίκη επί της Βαρέζε στην Αμβέρσα με 67–53. Ο Μπέλοφ σημείωσε 26 πόντους, αλλά ήταν και σε καθήκοντα προπονητή λόγω κάποιων προβλημάτων για τον προπονητή Αλεξάντερ Γκομέλσκι στα ρωσικά σύνορα. Το 1973 έπαιξε τον τελευταίο του τελικό με την ΤΣΣΚΑ, με αντίπαλο και πάλι τη Βαρέζε και έχασε στη Λιέγη 71–66 παρά το ότι σημείωσε 34 πόντους (τρίτη φορά πρώτος σκόρερ του τελικού, επίδοση ρεκόρ που παραμένει ακατάρριπτη).
Σημειωτέον ότι ως βασικό στέλεχος της ΤΣΣΚΑ, έλαβε βαθμό αξιωματικού στον Κόκκινο Στρατό, χωρίς να είναι στρατιωτικός. Η συγκεκριμένη διαδικασία δεν ήταν ασυνήθιστη στην εποχή του ερασιτεχνισμού: Πολλές χώρες συγκέντρωναν τους κορυφαίους αθλητές τους σε συλλόγους που ανήκαν στις ένοπλες δυνάμεις ή σε δημόσιες επιχειρήσεις, ώστε να τους μισθοδοτούν ως κρατικούς υπαλλήλους και όχι ως αθλητές, άρα να παρακάμπτουν τους πολύπλοκους κανονισμούς περί επαγγελματιών αθλητών που ίσχυαν σε μερικές διεθνείς διοργανώσεις, όπως τους Ολυμπιακούς Αγώνες.
Εθνική ομάδα
Με την Εθνική Σοβιετικής Ένωσης αγωνίστηκε από το 1966 μέχρι το 1980. Το 1967 αγωνίστηκε σε μία μεγάλη διοργάνωση για πρώτη φορά - το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στην Ουρουγουάη. Το πρώτο τουρνουά ήταν επιτυχές - ο Μπέλοφ έγινε παγκόσμιος πρωταθλητής. Ωστόσο, ήδη τον Ιούλιο του 1967, μετά το τουρνουά μπάσκετ της Σπαρτακιάδας, ο Σεργκέι απομακρύνθηκε από την εθνική ομάδα και δεν συμπεριλήφθηκε στους Παγκόσμιους Αγώνες της Κορέας. Έλαβε μέρος σε 7 Ευρωπαϊκά Πρωτάθληματα, 4 Παγκόσμια Πρωταθλήματα και 4 Ολυμπιακούς Αγώνες. Κατέχει το εντυπωσιακό ρεκόρ ότι έχει ανεβεί στο βάθρο και στις 15 μεγάλες διοργανώσεις που συμμετείχε, από τις οποίες επτά στην πρώτη θέση. Έξι συνεχόμενες φορές ήταν στην καλύτερη ομάδα του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος (1969–1979), επίδοση ρεκόρ που καταρρίφθηκε από τον Ισπανό Πάου Γκασόλ το 2017. Στη διοργάνωση του 1969 αναδείχθηκε και πολυτιμότερος παίκτης.
Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1970, που πραγματοποιήθηκε στη Γιουγκοσλαβία, η σοβιετική ομάδα χωρίς να διαθέτει υψηλού επιπέδου παίκτες κοντά στο καλάθι, κέρδισε το χάλκινο. Ωστόσο, για τον Μπέλοφ η διοργάνωση ήταν πολύ επιτυχημένη: αναγνωρίστηκε ως ο πολυτιμότερος παίκτης και του απονεμήθηκε ένα ειδικό βραβείο - το «Κύπελλο της Δόξας». Η απόδοσή του στη διοργάνωση ήταν εξαιρετική: μέχρι τον τελευταίο αγώνα με τους Γιουγκοσλάβους (νίκη με 87–72), σημείωσε συνεχόμενες 32 ελεύθερες βολές χάνοντας δύο συνολικά, μία στον πρώτο αγώνα και μία στον μικρό τελικό και έχοντας μέσο όρο 11,3 πόντους με 19 στον τελευταίο αγώνα.
Από τα χρυσά μετάλλιά του, ξεχωρίζει σίγουρα αυτό των Ολυμπιακών Αγώνων του Μονάχου, με το οποίο τερματίστηκε η μονοκρατορία των ΗΠΑ στα ολυμπιακά τουρνουά (μετρούσαν επτά συνεχόμενα χρυσά μετάλλια). Ο ίδιος το αναγνώρισε ως τη σημαντικότερη στιγμή της αθλητικής του καριέρας. Για την εθνική ομάδα της ΕΣΣΔ, η διοργάνωση ξεκίνησε με νικηφόρο αγώνα με την ομάδα της Σενεγάλης (94–52). Στην επόμενη συνάντηση με τον οικοδεσπότη των αγώνων της Γερμανίας, η σοβιετική ομάδα κέρδισε με αυτοπεποίθηση και επικράτησε με αποτέλεσμα 87–63. Από αυτούς, 15 πόντους σημείωσε ο Μπέλοφ, που ήταν και ο πρώτος σκόρερ της ομάδας. Ο αγώνας με την Ιταλική εθνική (79–66) πραγματοποιήθηκε με παρόμοιο τρόπο, και στο παιχνίδι για τους Πολωνούς στον τέταρτο γύρο (94–64), ήταν και πάλι ο πιο παραγωγικός, σημειώνοντας 16 πόντους. Ακολούθησε μία δύσκολη νίκη επί της εθνικής ομάδας του Πουέρτο Ρίκο (100–76) και μια συνηθισμένη εύκολη νίκη με τις Φιλιππίνες (111–80). Ενώ οι Αμερικανοί νίκησαν αβίαστα τους Ιάπωνες (99–33), η εθνική ομάδα της ΕΣΣΔ αγωνίστηκε στα ημιτελικά με νίκη επί των Γιουγκοσλαβών (74–67) με 22 πόντους από τον Μπέλοφ πετυχαίνοντας την όγδοη νίκη στη διοργάνωση. Το βράδυ της 9ης Σεπτεμβρίου 1972, εκατομμύρια θεατές και στα δύο ημισφαίρια παρακολούθησαν την ιστορική αντιπαράθεση μεταξύ των δύο υπερδυνάμεων. Από την αρχή μέχρι το τέλος, οι Αμερικανοί έπαιξαν σκληρά, χωρίς να αφήνουν καμία ευκαιρία για την «κόκκινη μηχανή» να χαλαρώσει και ο Μπέλοφ συχνά αντικαταστάθηκε κατά τη διάρκεια του αγώνα. Τόσο στο ημίχρονο όσο και μέχρι σχεδόν το τέλος της συνάντησης η Σοβιετική Ενωση προηγούνταν φτάνοντας στα τελευταία τρία δευτερόλεπτα να βρίσκεται πίσω με ένα πόντο διαφορά (49–50). Η αμφιλεγόμενη επανάληψη των τριών τελευταίων δευτερολέπτων κατόπιν εντολής του τότε γενικού γραμματέα της FIBA παρατηρώντας λάθος του χρονόμετρου που έτρεξε σε χρόνο χωρίς αγωνιστική δράση, οδήγησε στο τελικό 51–50 στην κόρνα της λήξης από καλάθι με μακρινή πάσα στον Αλεξάντερ Μπελόφ (συνωνυμία), βρήκε το Σεργκέι να αναπηδά για πιθανό ριμπάουντ (που δεν χρειάστηκε) και πρώτο σκόρερ της ομάδας με 20 πόντους, 6 ριμπάουντ και 8 ασίστ. Ο Μπέλοφ τελείωσε το τουρνουά με μέσο όρο 14,0 πόντους.
Η νίκη αυτή έδωσε τέλος σε μία σειρά από 63 παιχνίδια χωρίς ήττα των Ηνωμένων Πολιτειών στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Ακόμα και όταν Σοβιετική Ένωση γιόρταζε, οι ΗΠΑ αρνήθηκαν να δεχθούν το αποτέλεσμα. Κατέθεσαν αμέσως διαμαρτυρία, αλλά μία πενταμελής επιτροπή έφεσης ψήφισε να απονεμηθεί η νίκη στη Σοβιετική Ένωση, η οποία ανακοινώθηκε την επόμενη μέρα. Οι ΗΠΑ άσκησαν περαιτέρω προσφυγή στη ΔΟΕ, αλλά απορρίφθηκε τον επόμενο Ιανουάριο του 1973. Οι Αμερικανοί αρνήθηκαν να παραλάβουν τα μετάλλιά τους μετά από ψηφοφορία μεταξύ των παικτών. Το επίμαχο τέλος έγινε το επίκεντρο του παιχνιδιού μετά το πέρας του, αλλά με την πάροδο του χρόνου, όλοι αναγνώρισαν ότι ο Σεργκέι Μπέλοφ είχε κορυφαία συνεισφορά στην πορεία μέχρι αυτή τη νίκη. Ο ίδιος θυμήθηκε ότι ήταν εξαντλημένος σε εκείνα τα πιο διάσημα παιχνίδια και μία από τις μεγαλύτερες στιγμές του της καριέρας του. «Δεν έτρεξα για να γιορτάσω με τα παιδιά που ενωθήκαμε μαζί σε ένα μάτσο, απλά δεν είχα τη δύναμη να το κάνω», έγραψε. «Αγκάλιασα μόλις τον (σοβιετικό να προπονητή Σεργκέι) Μπασκίν, ο οποίος μπήκε στο γήπεδο. Θυμάμαι ότι το αθλητικό του μπουφάν ήταν βρεγμένο, σαν να είχε παίξει».
Το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα που πραγματοποιήθηκε το 1974 στο Πουέρτο Ρίκο, ήταν θριαμβευτικό για την εθνική ομάδα της ΕΣΣΔ. Στον προκριματικό γύρο, οι σοβιετικοί παίκτες «βομβάρδισαν» την ομάδα της Κεντροαφρικανικής Δημοκρατίας (140–48), πριν από τη Βραζιλία και το Μεξικό. Στο τελευταίο μέρος του διαγωνισμού, οι παίκτες του Βλαντιμίρ Κοντράσιν νίκησαν την Ισπανία, την Κούβα, τους οικοδεσπότες του τουρνουά και τον Καναδά. Έχοντας χάσει τους παλιούς αντιπάλους τους, τους Γιουγκοσλάβους (79–82), η «κόκκινη μηχανή» νίκησε την ομάδα των Ηνωμένων Πολιτειών (105–94), η οποία είχε νικήσει τη Γιουγκοσλαβία λίγο νωρίτερα (91–88). Το αποτέλεσμα της διοργάνωσης καθορίστηκε από τη διαφορά στους πόντους που σημειώθηκαν στα παιχνίδια των τριών πρώτων μεταξύ τους. Έτσι, η εθνική ομάδα της ΕΣΣΔ κατέλαβε την πρώτη θέση στον πίνακα βαθμολογίας. Για τον Σεργκέι Μπέλοφ, το ταξίδι στο Πουέρτο Ρίκο δεν ήταν τόσο εκδήλωση των ταλέντων του (είχε μέσο όρο 12,0 πόντους ), όσο μια ευκαιρία για να ανακτήσει τη χαμένη υγεία του έχοντας ταλαιπωρηθεί για ενάμιση χρόνο από τραυματισμούς. Απέφυγε τη χειρουργική επέμβαση στο γόνατο λύνοντας οριστικά το πρόβλημά του.
Ο τελευταίος αγώνας της καριέρας του ήταν ο μικρός τελικός των Ολυμπιακών Αγώνων του 1980 στη Μόσχα με την Ισπανία (117–94), όπου η γηπεδούχος Σοβιετική Ένωση απρόσμενα βρέθηκε μετά την ήττα από την Ιταλία με 87–85. Σε εκείνο το παιχνίδι ο Ιταλός προπονητής Σάντρο Γκάμπα εφάρμοσε σύνθετη άμυνα «diamond and one» (με τέσσερις παίκτες και τον ευτραφή Ρομέο Σακέτι πάνω του), η οποία εξουθένωσε τον 36χρονο Μπέλοφ που ναι μεν σημείωσε 20 πόντους, είχε όμως ως αποτέλεσμα τη νίκη της ιταλικής εθνικής που τελικά προκρίθηκε στον τελικό. Την επόμενη μέρα ήρθε μία ακόμη ήττα από τη Γιουγκοσλαβία με 101–91 στην παράταση με 20 πόντους και πάλι από τον αρχηγό, που όμως δεν ήταν αρκετοί. Συνολικά όμως έκανε εξαιρετικές εμφανίσεις με μέσο όρο 21,1 πόντους ανά αγώνα. Η προσδοκία του να κλείσει την αθλητική του σταδιοδρομία με ένα χρυσό Ολυμπιακό μετάλλιο στην πατρίδα του δεν πραγματοποιήθηκε. Αμέσως μετά την αποχώρησή του (που δεν είναι επαρκώς διευκρίνισμένο το κατά πόσο ήταν οικειοθελής), δέχθηκε πρόταση να αναλάβει αντί του Γκομέλσκι την εθνική της ΕΣΣΔ αλλά αρνήθηκε.
Συμμετείχε τέσσερις φορές στις επιλογές της Μικτής Ευρώπης (FIBA All-Star). Στις 20 Ιουνίου 1969 σε αγώνα με αντίπαλο τη Γιουγκοσλαβία στο Βελιγράδι ήταν πρώτος σκόρερ με 25 πόντους στη νίκη της Μικτής με 93–90. Το 1971 συμμετείχε σε δύο αγώνες με αντιπάλους την Ιταλία στη Ρώμη και επίλεκτη ομάδα των Ηνωμένων Πολιτειών στο Ζάγκρεμπ, ενώ το 1972 σε τρεις αγώνες και πάλι με τη αμερικανική επιλογή που όλοι έληξαν με νίκες των Ευρωπαίων. Το 1974 αγωνίστηκε και στις τέσσερις συναντήσεις με Μικτή ομάδα της αμερικανικής ηπείρου που διοργανώθηκαν στη Βραζιλία, τη Ρώμη και να τις Βρυξέλλες.
Μετά την αποχώρηση από την ενεργό δράση
thumb|Ο Σεργκέι Μπέλοφ το 2012
Ήδη από το 1977 ο Μπέλοφ αποφοίτησε από το Περιφερειακό Ινστιτούτο Φυσικής Αγωγής της Μόσχας, ειδικευμένο στο προπονητικό έργο. Καθ' όλη τη δεκαετία του '80, ο Μπέλοφ ανήκε στο τεχνικό επιτελείο της ΤΣΣΚΑ Μόσχας, όμως μόνο τη σεζόν 1981–82 ως πρώτος προπονητής κατακτώντας το πρωτάθλημα και το κύπελλο. Από το 1982 βρέθηκε σε δυσμενή θέση και του απαγορεύτηκε η έξοδος από τη χώρα με αποτέλεσμα την τυπική απομάκρυνση από το χώρο του αθλήματος, περίοδος που κράτησε έως το 1988. Τη διετία 1991–93 δοκίμασε τις δυνάμεις του στην ιταλική Κασίνο, κερδίζοντας σημαντική εμπειρία.
Το 2002 αποσύρθηκε από την προπονητική, συνέχισε όμως να ασχολείται με το άθλημα ως στέλεχος της Ρωσικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης και της Ουράλ. Ήταν επικεφαλής προπονητής της Ρωσικής ανδρικής φοιτητικής ομάδας στην Πανεπιστημιάδα του 2009 στο Βελιγράδι, κερδίζοντας το ασημένιο μετάλλιο μαζί της.
Κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του ως προπονητής και διοικητικό στέλεχος πρωταγωνίστησε σε αρκετές αντιπαραθέσεις. Είχε πολλάκις καταφερθεί κατά διαιτητών σε αγώνες, κατά της FIBA, σε ορισμένες περιπτώσεις είχε υπερβολικές αντιδράσεις απέναντι σε αντιπάλους. Οι σχέσεις του με τα Μ.Μ.Ε. δεν ήταν και οι καλύτερες. Απωθημένο του έμεινε το γεγονός ότι δεν αγωνίστηκε στο NBA. Οι Αμερικανοί ενδιαφέρθηκαν από την πρώτη στιγμή που τον είδαν, αλλά εκείνη την εποχή βρισκόταν στην κορύφωση του ο «ψυχρός πόλεμος» και η μεταπήδηση του στο ΝΒΑ ήταν εξ' ορισμού ουσιαστικά απαγορευμένη. Σε συνέντευξή του είχε δηλώσει: «Θα ήθελα να έχω δοκιμάσει εκεί τις δυνάμεις μου. Τότε όμως έπρεπε να ακολουθήσω έναν μονόδρομο, αλλιώς θα με έτρωγε η μαρμάγκα. Εγώ ήθελα να παίξω στο ΝΒΑ και προσπάθησα να το καταφέρω, αλλά σε εκείνη τη σκοτεινή εποχή το κομμουνιστικό καθεστώς θα με κυνηγούσε με κάθε τρόπο». Πάντως και τους Αμερικανούς ο Μπέλοφ τους κριτικάριζε με την παροιμιώδη αυστηρότητα του θεωρώντας τους μονολιθικούς, που βλέπουν μόνο το άσπρο ή το μαύρο και θέλουν να συντρίψουν την ανθρώπινη πλευρά του παίκτη.
Το 1994 τιμήθηκε με την ανώτατη τιμή για ένα αθλητή, την είσοδο στο ασημένιο Ολυμπιακό Τάγμα. Το 2008 επελέγη στους 50 σημαντικότερους συνεισφεροντες της Ευρωλίγκα. Για τη συμβολή του στην ανάπτυξη του αθλητισμού έλαβε τον τίτλο του «Τιμώμενου Δάσκαλου του Αθλητισμού και Προπονητή της Σοβιετικής Ένωσης». Μετά το θάνατό του το 2013, ο σκηνοθέτης Anton Megerdichev γύρισε την ταινία Dvizhenie vverkh (στα Αγγλικά  Three Seconds, 2017), η οποία βασίζεται στο ομώνυμο βιβλίο που περιγράφει τη ζωή και την καριέρα του Μπέλοφ, με έμφαση στον τελικό του Μονάχου. Ο μικρός πλανήτης 296638, που βρίσκεται στη ζώνη των αστεροειδών και ανακαλύφθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου 2009, πήρε το όνομά του το 2014. Η VTB Λίγκα έδωσε το όνομά του στο τρόπαιό της.
Τίτλοι
Παίκτης
Προπονητής
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σοβιετικοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Σοβιετικοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Ρώσοι αθλητές Κατηγορία:Ρώσοι καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Ρώσοι Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Σοβιετικής Ένωσης Κατηγορία: Καλαθοσφαιριστές ΤΣΣΚΑ Μόσχας Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ Κατηγορία:Σμολ φόργουορντ Κατηγορία:Παίκτες νικητές Ευρωμπάσκετ Κατηγορία:Παίκτες νικητές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος FIBA Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 1970 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 1974 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 1978 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1967 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1969 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1971 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1973 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1975 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1977 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1979 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1968 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1972 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1976 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1980 Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης ΤΣΣΚΑ Μόσχας Κατηγορία:Σοβιετικοί προπονητές καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Εισαχθέντες στο Hall of Fame της FIBA Κατηγορία:Εισαχθέντες στο Naismith Memorial Basketball Hall of Fame Κατηγορία:Μέλη Ολυμπιακού Τάγματος Κατηγορία:Ολυμπιονίκες της καλαθοσφαίρισης