cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μαριουπολίτικη διάλεκτος
Έρευνα και λογοτεχνία
Στις τελευταίες δεκαετίες έχουν εκδοθεί αρκετά βιβλία στην κυριλλική ορθογραφία της μαριουπολίτικης διαλέκτου. Πέρα από διάφορα τοπικά έργα, έχουν εκδοθεί και μεταφράσεις ξενόγλωσσων βιβλίων, όπως το Κομπζάρ του Ταράς Σεβτσένκο.
Από τα μέσα της δεκαετίας του 1980 έχει ξεκινήσει μια νέα προσπάθεια διατήρησης του τοπικού ελληνικού πολιτισμού της Βόρειας Αζοφικής. Παρόλο που διάφοροι συγγραφείς και ποιητές χρησιμοποιούν το κυριλλικό αλφάβητο της μαριουπολίτικης διαλέκτου, ο πληθυσμός της περιοχής το χρησιμοποιεί σπάνια, καθώς η πλειοψηφία των Ελλήνων της Ουκρανίας χρησιμοποιεί τα ρώσικα ως μητρική γλώσσα. Οι ομιλητές της μαριουπολίτικες διαλέκτου μειώνονται ραγδαία, ενώ η διάλεκτος απειλείται περισσότερο από την νεοελληνική γλώσσα, η οποία διδάσκεται σε τοπικά σχολεία και το τοπικό πανεπιστήμιο. Ωστόσο, οι πρόσφατες έρευνες της Αλεξάντρα Γκρόμοβα αποδεικνύουν ότι υπάρχουν ακόμα ελπίδες ότι τμήματα των Ελλήνων της Μαριούπολης θα συνεχίσουν να χρησιμοποιούν τη διάλεκτο.
Αλφάβητο
Στη δεκαετία του 1920 αναπτύχθηκε ένα νέο αλφάβητο για τη μαριουπολίτικη διάλεκτο, βασισμένο στο ελληνικό αλφάβητο. Εμφανίζει ομοιότητες με το ποντιακό αλφάβητο και την απλουστευμένη μορφή του ελληνικού αλφαβήτου που χρησιμοποιήθηκε εκείνη την εποχή και σε ελληνόγλωσσα έντυπα της ΕΣΣΔ (π.χ. Κόκινος Καπνάς). Το εν λόγω αλφάβητο έχει τη παρακάτω μορφή: Το 1969 ο Αντρίι Ολεξάντροβιτς Μπιλέτσκι (ρωσικό όνομα: Αντρέι Αλεξάντροβιτς Μπιελέτσκι) ανέπτυξε ένα νέο αλφάβητο για την μαριουπολίτικη διάλεκτο, βασισμένο στο κυριλλικό αλφάβητο. Τέσσερα χρόνια αργότερα το αλφάβητο άρχισε να χρησιμοποιείται σε έντυπα. Ωστόσο το αλφάβητο χρησιμοποιείται σπάνια από τους ντόπιους Έλληνες. Η μορφή του εν λόγω αλφαβήτου είναι η παρακάτω :
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικές γλώσσες
Μιλβίνα Ντιν
Η Μιλβίνα Ντιν (Elizabeth Gladys Millvina Dean, 2 Φεβρουαρίου 1912 - 31 Μαΐου 2009) ήταν το τελευταίο πρόσωπο από εκείνα που επέζησαν της τραγωδίας του "Τιτανικού". Το ναυάγιο του υπερωκεανίου με το όνομα αυτό έγινε στις 15 Απριλίου του 1912. Η ίδια γεννήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου του 1912 και δε θυμόταν καθόλου το ναυάγιο. Ωστόσο, εκπροσωπούσε τον τελευταίο ζωντανό σύνδεσμο με την τραγωδία.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Λονδίνο, κόρη του Μπέρτραμ Φρανκ Ντιν και της Τζορτζέτ Εύα Λάιτ. Ο αδερφός της, Μπέρτραμ Βίαρ Ντιν, πέθανε σε ηλικία 80 ετών, το 1992. Οι γονείς της Ντιν αποφάσισαν να φύγουν από την Αγγλία και να μεταναστεύσουν στο Κάνσας, όπου ο πατέρας της είχε συγγενείς εν ζωή και ευελπιστούσε να ανοίξει ένα καπνοπωλείο. Οι Ντιν δε θα επέβαιναν στον "Τιτανικό", ωστόσο εξαιτίας μιας απεργίας ανθρακωρύχων, μεταφέρθηκαν στο πλοίο και επιβιβάστηκαν ως επιβάτες τρίτης κατηγορίας όσον αφορά τις θέσεις στο Σαουθάμπτον της Αγγλίας. Η Μιλβίνα δεν ήταν ούτε τριών μηνών όταν επιβιβάστηκε στο πλοίο. Ο πατέρας της κατάλαβε την πρόσκρουση του πλοίου σε παγόβουνο τη νύχτα της 14ης Απριλίου του 1912 και επέστρεψε στην καμπίνα του, λέγοντας στη σύζυγό του να ντύσει τα παιδιά και να ανεβούν στο κατάστρωμα. Η Μιλβίνα μαζί με τη μητέρα της και τον αδερφό της μπήκαν στη σωσίβια λέμβο αριθμός 10 και ήταν από τους πρώτους επιβάτες που γλίτωσαν από τη βύθιση του πλοίου. Ωστόσο, ο πατέρας της Μιλβίνα δεν επέζησε και ποτέ δεν αναγνωρίστηκε η σορός του, αν ανασύρθηκε.
Επιστροφή στην Αγγλία
Αρχικά η μητέρα της Μιλβίνα, η Εύα, ήθελε να εκπληρώσει την επιθυμία του άνδρα της για μια νέα ζωή στην Αμερική. Μετά τον τραγικό του θάνατο όμως, η ίδια και τα δύο μικρά παιδιά της επέστρεψαν στην Αγγλία, με το RMS Αδριατική. Η μικρή και ο αδερφός της μορφώθηκαν με χρήματα από τη σύνταξη σε γειτονικά σχολεία του Σαουθάμπτον. Όταν η ίδια ήταν 8 ετών έμαθε ότι ήταν και εκείνη επιβάτης στο τραγικό πλοίο. Η Μιλβίνα δεν παντρεύτηκε ποτέ της και εργάστηκε για λογαριασμό της βρετανικής κυβέρνησης κατά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Αργότερα εργάστηκε ως χαρτογράφος και γραμματέας. Η μητέρα της απεβίωσε το 1975 σε ηλικία 96 ετών και ο αδερφός της στις 14 Απριλίου του 1992, την 80ή επέτειο από την τραγωδία.
Η Ντιν άρχισε να συμμετέχει σε εκδηλώσεις για το ναυάγιο μετά τα 70 της χρόνια. Το 2007 κατηγόρησε ανοικτά το BBC ότι διακωμωδούσε την τραγωδία με ένα ειδικό επεισόδιο στη σειρά Doctor Who, που είχε τον τίτλο "Το Ταξίδι των Καταραμένων" (Voyage of the Damned) , παρά το γεγονός ότι δεν είχε δει η ίδια το πρόγραμμα. Η Ντιν, μιλώντας από τον οίκο ευγηρίας, είπε ότι ο Τιτανικός ήταν μια τραγωδία που διέλυσε οικογένειες και θεώρησε ασέβεια να διασκεδάζει κανείς με μια τέτοια τραγωδία. Μία εκπρόσωπος της παραγωγής του προγράμματος ανέφερε ότι το πρόγραμμα δε σκόπευε να προσβάλει και ότι ο τίτλος αναφερόταν σε ένα διαστημόπλοιο με την ονομασία "Τιτανικός" και όχι σε καράβι.
Η Ντιν παρακολούθησε νωρίτερα την πρεμιέρα μιας ταινίας (A Night to Remember) για το ναυάγιο με άλλους 5 επιζήσαντες. Η ίδια ανέφερε ότι ήταν πολύ οδυνηρό για όλους αυτό, καθώς όλοι και όλες είχαν χάσει τους γονείς τους στο ναυάγιο. Έκτοτε η Ντιν δεν παρακολούθησε ποτέ καμία ταινία για την τραγωδία, ακόμα και όταν προσκλήθηκε από τον Πρίγκιπα Κάρολο της Ουαλίας για να δουν την ταινία Τιτανικός του Τζέιμς Κάμερον το 1997. Τον Απρίλιο του 2008 δέχτηκε η ίδια μια πρόσκληση για να μιλήσει στην επέτειο της τραγωδίας, στο Σαουθάμπτον, ωστόσο ανέβαλε την εμφάνισή της λόγω ασθένειας.
Τελευταίο επιζών πρόσωπο του ναυαγίου του "Τιτανικού"
Η Ντιν έγινε το τελευταίο επιζών πρόσωπο του ναυαγίου του "Τιτανικού", το οποίο ήταν εν ζωή στις 16 Οκτωβρίου του 2007, όταν πέθανε η Μπάρμπαρα Ουέστ από το Τριούρο. Τον Οκτώβριο του 2008 η Ντιν ανακοίνωσε ότι θα δημοπρατούσε τα αναμνηστικά της αντικείμενα από την εποχή του ναυαγίου, προκειμένου να πληρώσει τα έξοδα για την περίθαλψή της. Ανάμεσα στα αντικείμενα ήταν και μία βαλίτσα 100 χρόνων που την είχαν δωρίσει στην οικογένειά της μετά το ναυάγιο. Τελικά ο Ντέιβιντ Τζεστ έδωσε μια επιταγή στην Ντιν ώστε να μην πουλήσει τα υπάρχοντά της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι χαρτογράφοι
Ισαχακιάν
Το Ισαχακιάν (αρμενικά: Իսահակյան, παλαιότερα γνωστό ως Χαρούμ, ενώ, έως το 1945, ως Γαζαραμπάντ ), είναι αγροτική κοινότητα του μαρζ του Σιράκ, στην Αρμενία. Περιλαμβάνοντας, επίσης, τον οικισμό του Μπαρντζρασέν, το 2008, αριθμούσε 1,224 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγροτικές κοινότητες του Σιράκ
Επιτροπή Τυχερών Παιγνίων (Ηνωμένο Βασίλειο)
Η Gambling Commission (ελληνικά; Επιτροπή Τυχερών Παιγνίων) είναι ρυθμιστικός φορέας της Μεγάλης Βρετανίας για τα περισσότερα από τα τυχερά παιχνίδια. Ιδρύθηκε στο πλαίσιο του Νόμου περί Παιγνίων του 2005 (Gambling Act 2005) και ανέλαβε πλήρεις εξουσίες το 2007, αντικαθιστώντας το Συμβούλιο Παιγνίων (Gaming Board) για τη Μεγάλη Βρετανία, όσον αφορά τη ρύθμιση στοιχημάτων, μπίνγκο, καζίνο, κουλοχέρηδων και λαχείων, αλλά όχι διευρυμένου στοιχήματος (spread betting), το οποίο ρυθμίζεται από την Αρχή Χρηματοπιστωτικής Δεοντολογίας (Financial Conduct Authority).
Είναι επίσης υπεύθυνη για τα εξ αποστάσεως τυχερά παιχνίδια που περιλαμβάνουν στοιχήματα σε απευθείας σύνδεση, με άλλες συσκευές τηλεφωνικής επικοινωνίας και τη χρήση εξοπλισμού, στην επικράτεια της Μεγάλης Βρετανίας. Την 1η Οκτωβρίου του 2013, η Εθνική Επιτροπή Λοταρίας (National Lottery Commission), η οποία ρυθμίζει την Εθνική Λοταρία, έγινε μέρος της Gambling Commission.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτισμός του Ηνωμένου Βασιλείου
Στραπουριές Άνδρου
Οι Στραπουριές (επίσημη ονομασία: Αι Στραπουριαί) είναι ένα χωριό στην Άνδρο σε μία πλαγιά του όρους Πέταλο, σε υψόμετρο 350 μ. και με πληθυσμό 153 κατοίκων, σύμφωνα με τις απογραφές του 2011. Απέχει από τη Χώρα 6 χλμ. και από το Γαύριο 38 χλμ. Ανήκει στο δήμο Άνδρου, ενώ πριν το Πρόγραμμα Καλλικράτης ανήκε στο Δ.δ. Λαμύρων.
Το χωριό εντάσσεται στην Τοπική Κοινότητα Λαμύρων, μαζί με τα Λάμυρα, τα Υψηλού και το Μεσαθούρι. Δύο ποτάμια ρέουν στον τόπο, τα οποία είναι παραπόταμοι του Νειμποριού.
Στις Στραπουριές βρίσκεται ο Πύργος του Αθηναίου, η κατοικία του Ιωάννη Αθηναίου. Το έτος που χτίστηκε είναι άγνωστο, αλλά γνωρίζεται ότι ανεγέρθη κάπου στην δεκαετία του 1910.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Άνδρου
Νέα Πλάγια Χαλκιδικής
Τα Νέα Πλάγια είναι μεγάλος οικισμός του νομού Χαλκιδικής. Διοικητικά ανήκει στον Δήμο Νέας Προποντίδας της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας (πρόγραμμα Καλλικράτης).
1557
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1557 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Νέα Πλάγια Χαλκιδικής
Από το 1999 έως το 2010 σύμφωνα με την τότε διοικητική διαίρεση της Ελλάδας ήταν έδρα του ομώνυμου δημοτικού διαμερίσματος του  Δήμου Τρίγλιας.
1557
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Νέα Πλάγια Χαλκιδικής
Το 2011 είχε 1.306 κατοίκους. Η παραλία του οικισμού προσελκύει αρκετούς επισκέπτες κάθε χρόνο. Κύρια ασχολία είναι η γεωργία και τα τουριστικά επαγγέλματα. Παράγονται κυρίως κηπευτικά. Ανάμεσα στα άλλα, λειτουργούν αγροτικό ιατρείο, αγροτικός συνεταιρισμός, νηπιαγωγείο, Δημοτικό Σχολείο και πολιτιστικός σύλλογος.
Δ.δ. Νέων Πλαγίων
Με 1.306 κατοίκους στο σύνολό του, το Δημοτικό Διαμέρισμα Νέων Πλαγίων, συναποτελείται από τους οικισμούς:
Ιστορικά στοιχεία
Η περιοχή κατοικείται από τους προϊστορικούς χρόνους, όπως φαίνεται από την τούμπα, όπου βρίσκονταν οικισμοί την περίοδο εκείνη. Οι κάτοικοι είναι πρόσφυγες, προερχόμενοι από τα Πλάγια της Ανατολικής Θράκης. 'Ηρθαν και εγκαταστάθηκαν στον τόπο όπου βρίσκονται σήμερα μετά το 1922. Στα ιστορικά αξιοθέατα συμπεριλαμβάνεται το γεφύρι του 18ου αιώνα, που βρίσκεται στο ρέμα του οικισμού με τη Νέα Τένεδο. Το γεφύρι αυτό πιστεύεται ότι φτιάχτηκε από μοναχούς των μετοχιών του Βατοπεδίου στην Τρίγλια και του Ρώσικου μετοχιού στα Φλογητά ή του μετοχιού της Μονής Ζωγράφου στο ομώνυμο χωριό. Έπειτα από τις βροχοπτώσεις πριν μια δεκαετία, καταστράφηκε σε μεγάλο βαθμό και σήμερα γίνονται προσπάθειες αναστήλωσής του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ιστοσελίδα του Δήμου Τρίγλιας
Πλαγ Πλαγ Κατηγορία:Δήμος Νέας Προποντίδας
Γεννημένος την 4η Ιουλίου
Το Γεννημένος την 4η Ιουλίου (Born on the 4th of July) είναι τίτλος δραματικής κινηματογραφικής ταινίας του 1989 του Όλιβερ Στόουν με τους Τομ Κρουζ και Κίρα Σέντγουϊκ. Το έργο πραγματεύεται την αληθινή ιστορία του βετεράνου του Βιετνάμ Ρον Kόβιτς, ο οποίος όταν επέστρεψε με φρικτές αναμνήσεις και μερική αναπηρία από τον πόλεμο, αγωνίστηκε να ξαναχτίσει από το μηδέν μια καινούργια ζωή και επιδόθηκε σε μια επίπονη σταυροφορία ενάντια στην κυβερνητική πολιτική και τη συμπεριφορά των συμπατριωτών του απέναντι στους βετεράνους. Μια από τις καλύτερες ταινίες πάνω στο τραύμα του Βιετνάμ, την απώλεια της αθωότητας και τη δυσκολία προσαρμογής του "βετεράνου" στο κοινωνικό σύνολο. Ο Όλιβερ Στόουν για το έργο του αυτό βραβεύτηκε με το Όσκαρ καλύτερης σκηνοθεσίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1989 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Universal Pictures Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο σκηνοθέτης κέρδισε Όσκαρ Καλύτερης Σκηνοθεσίας Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο μοντέρ κέρδισε Όσκαρ Καλύτερου Μοντάζ Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές βιογραφικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Τζον Γουίλιαμς Κατηγορία:Αμερικανικές πολεμικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε βιογραφίες Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με ακτιβιστές Κατηγορία:Δραματικές ταινίες βασισμένες σε πραγματικά γεγονότα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Ντάλας Κατηγορία:Αντιπολεμικές ταινίες για τον Πόλεμο του Βιετνάμ Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Όλιβερ Στόουν Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Όλιβερ Στόουν Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Ηθοποιού (Δραματικές ταινίες) Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο σκηνοθέτης κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Σκηνοθεσίας Κατηγορία:Ταινίες με θέμα τη διαταραχή μετατραυματικού στρες
Σημαία αναγνώρισης γερμανικών εμπορικών πλοίων
Η σημαία αναγνώρισης γερμανικών εμπορικών πλοίων (γερμανικά: Erkennungsflagge für deutsche Handelsschiffe), αναφερόμενη και ως C-Doppelstander, καθορίστηκε στις 12 Νοεμβρίου 1946, με εντολή του Συμμαχικού Συμβουλίου Ελέγχου (Kontrollratsgesetz Nr. 39). Όλα τα γερμανικά πλοία, από τις 17 Ιανουαρίου 1947 κατά την μεταπολεμική περίοδο (Γερμανία 1945 έως 1949), έπλεαν υπό αυτή τη σημαία. Η σημαία αντικαταστάθηκε de facto με τη σύσταση των δύο γερμανικών κρατών το 1949.
Περαιτέρω μελέτη
Κατηγορία:Ιστορία της Γερμανίας Γ
Ramble On
To Ramble On είναι ένα τραγούδι του αγγλικού hard rock συγκροτήματος Led Zeppelin, από τον δίσκο τους, του 1969 Led Zeppelin II. Το κομμάτι το έγραψαν οι Τζίμι Πέιτζ και Ρόμπερτ Πλαντ, και ηχογραφήθηκε το 1969, στο Juggy Sound Studio, της Νέας Υόρκης, κατά τη διάρκεια του δεύτερου τουρ τους στις ΗΠΑ. Το 2010, στο περιοδικό Rolling Stone, στη λίστα του Κατάλογος με τα 500 σημαντικότερα τραγούδια όλων των εποχών, κατετάγη 440ο. Στίχοι του κομματιού έχουν επηρεαστεί από το Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών, του Τζ. Ρ. Ρ. Τόλκιν.
Πηγές
Κατηγορία:Τραγούδια των Led Zeppelin Κατηγορία:Τραγούδια του 1969
Ελένη Βακαλό
Η Ελένη Βακαλό (1921 - 2001) ήταν Ελληνίδα ποιήτρια, κριτικός εικαστικών, και ιστορικός τέχνης.
Κοιλάδα Αργολίδας
Η Κοιλάδα είναι παραθαλάσσιο χωριό του νομού Αργολίδας. Βρίσκεται στην Ερμιονίδα, τρία χλμ. δυτικά του Κρανιδίου. Αποτελεί ουσιαστικά το επίνειο του Κρανιδίου. Το λιμάνι της συνέδεε μέχρι την δεκαετία του 50 περίπου, την Ερμιονίδα με το Ναύπλιο μέχρι να δημιουργηθεί ο οδικός άξονας Επιδαύρου - Κρανιδίου.
Ελένη Βακαλό
Βιογραφικά στοιχεία
Η Ελένη Βακαλό, το γένος Σταυρινού, γεννήθηκε το 1921 στην Κωνσταντινούπολη, και το 1922 η οικογένεια της εγκαταστάθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε αρχαιολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών (1940 - 1945) και Ιστορία της Τέχνης στη Σορβόννη (1948).
Κοιλάδα Αργολίδας
Η Κοιλάδα διαθέτει αρκετές παραλίες κοντά στον οικισμό και κατά την καλοκαιρινή περίοδο δέχεται αρκετούς επισκέπτες. Περισσότερο γνωστή όμως, είναι για το σπήλαιο Φράγχθι το οποίο βρίσκεται ακριβώς απέναντι από το λιμάνι της. Στο σπήλαιο βρέθηκαν ορισμένα από τα σημαντικότερα προϊστορικά ευρήματα στον ελλαδικό χώρο. Κοντά στην Κοιλάδα βρίσκεται το νησί Κορωνίδα που ανήκει στην εφοπλιστική οικογένεια των Λιβανών. Η Κοιλάδα ανήκει στον δήμο Ερμιονίδας και ο πληθυσμός της σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι 1.165 κάτοικοι. Ο κεντρικός ναός του χωριού είναι αφιερωμένος στον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου.
Στο δημοτικό διαμέρισμα της Κοιλάδας που είναι ένα από τα πέντε δημοτικά διαμερίσματα που αποτελούσαν τον καποδιστριακό δήμο Κρανιδίου ανήκουν επίσης οι παραθεριστικοί μικροί οικισμοί Δορούφι και Κάμπος καθώς και η νησίδα Κορωνίδα.
Ελένη Βακαλό
Βιογραφικά στοιχεία
Το 1944 παντρεύτηκε τον ζωγράφο Γιώργο Βακαλό.
Κοιλάδα Αργολίδας
Με βάση ιστορικών γνώσεων το παραθαλάσσιο χωριό της Κοιλάδας, ονομαζόταν Μάσιτας κατά την αρχαιότητα. Στην Κοιλάδα γεννήθηκε ο πολιτικός Γιώργος Τούσσας.
Ελένη Βακαλό
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές Κατηγορία:Έλληνες κριτικοί της τέχνης Κατηγορία:Έλληνες ιστορικοί της τέχνης Κατηγορία:Ελληνίδες συγγραφείς
Κοιλάδα Αργολίδας
Πληθυσμός
Η Κοιλάδα έχει καταγράψει θετική αύξηση πληθυσμού σε κάθε απογραφή απο το 1879 εκτός απο δύο (το 1920 και το 1991). Τα τελευταία χρόνια του 19ου αιώνα ο πληθυσμός αυξήθηκε με πολύ μεγάλο ρυθμό ενώ και το 1940 υπήρξε σημαντική αύξηση. Τα τελευταία χρόνια ο πληθυσμός έχει αυξηθεί με πιο ήπιους ρυθμούς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:χωριά του νομού Αργολίδας Κατηγορία:Δήμος Ερμιονίδας
Οικογένεια Σκαραμαγκά
Η οικογένεια Σκαραμαγκά είναι παλαιά οικογένεια της Χίου, που ανήκε στην τάξη των ευγενών του νησιού, και ασχολήθηκε με το εμπόριο και τις επιχειρήσεις.
Ιστορικά στοιχεία
Πρώτη φορά έχουμε μνεία του επιθέτου κατά τον 12ο αιώνα, στο βιβλίο της «Επιτομής» του Ιωάννη Κιννάμου, όπου και αναφέρεται στη διάρκεια μιας ναυμαχίας μεταξύ Βυζαντινών και Φράγκων, το 1149.
Κατά τη διάρκεια της κατοχής του νησιού από τους Οθωμανούς, η οικογένεια Σκαραμαγκά ισχυροποιήθηκε και μαζί με τις υπόλοιπες οικογένειες, κυβερνούσαν ουσιαστικά το νησί. Από τα τέλη του 18ου αιώνα, η οικογένεια, αποτελώντας μέλος του Χιώτικου δικτύου, επεξέτεινε τις εμπορικές συναλλαγές της σε ολόκληρη σχεδόν τη Μεσόγειο καθώς και στον Εύξεινο Πόντο.
Μέσω των επιγαμιών εξάλλου, συνδέθηκαν με επιγαμίες σχεδόν με όλες τις σημαντικές οικογένειες του χιώτικου δικτύου (Ράλλης, Μαυρογορδάτος, Ροδοκανάκης, Πετροκόκκινος κ.α.).
Παραπομπές
Σκαραμαγκα Σκαραμαγκ
Ροστισλάβ Γιούριεβιτς
Ο Ροστισλάβ Γιούριεβτς, ρωσ. Ростислав Юрьевич (πριν το 1120 - απεβ. 6 Απριλίου 1151) από τον Οίκο των Ρουρικιδών ήταν πρίγκιπας τού Νόβγκοροντ και τού Περεγιασλάβ.
Τζραπί
Το Τζραπί (αρμενικά: Ջրափի) είναι αγροτική κοινότητα του μαρζ του Σιράκ, στην Αρμενία. Το 2008, αριθμούσε 1,146 κατοίκους.
Ροστισλάβ Γιούριεβιτς
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Γιούρι Α΄ τού μακρόχειρα (dolgoruki) πρίγκιπα τού Σούζνταλ & μεγάλου πρίγκιπα τού Κιέβου και της Αγιόροβνας, κόρης του Αγιόρα χαν των Κουμάνων (γιου τού Όσεν).
Τζραπί
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγροτικές κοινότητες του Σιράκ
Ροστισλάβ Γιούριεβιτς
Βιογραφία
Το όνομά του αναφέρεται για πρώτη φορά σε ένα Χρονικό τού 1138, όταν οι Νοβγκοροντιανοί τον κάλεσαν ως πρίγκιπά τους με τον όρο να έχει καλές σχέσεις με τον πατέρα του, τότε πρίγκιπα τού Σούζνταλ. ένα έτος μετά ο Γιούρι Α΄ στον αγώνα του εναντίον τού 2ου εξαδέλφου του Βσέβολοντ Β΄ ζήτησε τη βοήθεια των πολιτών τού Νόβγκοροντ, αλλά αυτοί αρνήθηκαν και ο Ροστισλάβ τους εγκατέλειψε. Το 1141 οι Νοβγοροντιανοί ζήτησαν από τον Γιούρι Α΄ να τους κυβερνήσει, όμως αυτός έστειλε τον Ροστισλάβ. Έπειτα από μερικούς μήνες, ο Βσέβολοντ Β΄ έστειλε τον Σβιατοπόλκ Μστισλάβιτς να τους κυβερνήσει και οι πολίτες τού Νόβγκοροντ έστειλαν τον Ροστισλάβ πίσω.
Το 1148 ο Γιούρι Α΄ έστειλε τον Ροστισλάβ με τον αδελφό του Αντρέι να συνδράμουν τον Σβιατοσλάβ πρίγκιπα τού Τσέρνιγοβ (αδελφό τού Βσέβολοντ Β΄) στον αγώνα του εναντίον τού Ιζιασλάβ Β΄ μεγάλου πρίγκιπα τού Κιέβου (εξαδέλφου του Ροστισλάβ). Οι δύο αδελφοί νίκησαν τον στρατό τού Ροστισλάβ Γιαροσλάβιτς πρίγκιπα τού Ριαζάν, συμμάχου τού Ιζιασλάβ Β΄και τον έκαννα να διαφύγει στους Πολότσκ. Το 1148 ο Γιούρι Α΄ δεν μπορούσε να δώσει μία περιοχή ως εισόδημα (appanage) στον Σβιατοσλάβ και έστειλε στις νότιες περιοχές των Ρως πάλι τον Ροστισλάβ προς βοήθεια αυτού. Τότε ο Ροστισλάβ ζήτησε από τον μεγάλο πρίγκιπα τού Κιέβου μία περιοχή για τον Σβιατοσλάβ και ο πρίγκιπας έδωσε έξι πόλεις.
Οικογένεια
Γιος του ήταν ο:
Πηγές
Κατηγορία:Ρουρικίδες
Θαλλώ
Στην ελληνική μυθολογία η Θαλλώ ήταν μία από τις τρεις ή έξι Ώρες της «πρώτης γενεάς», οι οποίες λατρεύονταν από την αρχαιότερη εποχή στην Αθήνα, όπως γράφει ο Παυσανίας (Α΄ 35, 2). Η Θαλλώ αναφέρεται και ως Θαλάττη, και ήταν θεότητα της ανοίξεως και των νεαρών βλαστών (συνεκδοχικά και των εφήβων). Ειδικά οι Αθηναίοι έφηβοι επικαλούνταν συγκεκριμένα τη Θαλλώ, όταν έδιναν τον όρκο τους «του πολίτη και του στρατιώτη» μετά τη συμπλήρωση του 17ου έτους της ηλικίας τους, μέσα στο ναό της Αγραύλου, στην πλαγιά της Ακροπόλεως.
Πηγές
Θαλλω Κατηγορία:Παιδιά του Δία
Μεντουργιάνικα Κορινθίας
Δημοτικό διαμέρισμα Χελυδορέου
Εκτός από τα Μεντουργιάνικα το δημοτικό διαμέρισμα Χελυδορέου περιλαμβάνει ένα ακόμη οικισμό, το Χελυδόρι ή Κούτο, όπως ήταν η παλαιότερη ονομασία του.
Αριάρι
Ιστορία
Το αριάρι εισήχθη σε χρήση το 1961. Ήταν ίσο σε αξία με 5 φράγκα Μαδαγασκάρης. Κέρματα και τραπεζογραμμάτια έκαναν την εμφάνισή τους σε ονομαστικές αξίες τόσο σε φράγκα όσο και σε αριάρι, με την υποδιαίρεση του αριάρι, το ιραϊμπιλάντζα, να έχει την αξία 5 ιραϊμπιλάντζα = 1 αριάρι και γι' αυτό έγινε ισότιμο με το φράγκο. Το αριάρι αντικατέστησε το φράγκο ως επίσημο νόμισμα στη Μαδαγασκάρη στις 1 Ιανουαρίου του 2005.
Μεντουργιάνικα Κορινθίας
Ιστορία
Η Κοινότητα Κούτου, που την αποτελούν οι συνοικισμοί Κουτός, Βυζδιάνικα , Μεντουριάνικα  και η Ιερά Μονή Προφήτου Ηλία Ζαχόλης , συστήθηκε με βασιλικό διάταγμα στις 31 Αυγούστου 1912 και προήλθε από το Δήμο Ζαχόλης (Ευρωστίνης). Η κοινότητα με Υπουργική απόφαση της ενάτης Απριλίου 1915 μετονομάστηκε σε κοινότητα Χελυδορίου. Αρχικά η έδρα της κοινότητας ήταν μεταβατική, το καλοκαίρι στον Κούτο, τον χειμώνα στα Μεντουργιάνικα. Στις 25 Ιουνίου 1957 με βασιλικό διάταγμα ορίσθηκε μόνιμη έδρα τα Μεντουργιάνικα.
Αριάρι
Ιστορία
Τα κέρματα και τα χαρτονομίσματα ήταν σε ονομαστικές αξίες τόσο των επίσημων φράγκων όσο και των ημιεπίσημων αριάρι και ιραϊμπιλάντζα από το 1961. Στις πρώτες εκδόσεις τα φράγκα είχαν πιο σημαντική ονομαστική αξία. Από το 1978, όμως, τα κέρματα μεγαλύτερης αξίας ήταν μόνο σε αριάρι. Το 1993 κυκλοφόρησε το νέο χαρτονόμισμα των 500 αριάρι-2.500 φράγκων και ακολούθησε αυτό των 5.000 αριάρι-25.000 φράγκων, με το αριάρι να έχει πιο σημαίνουσα θέση. Από τις 31 Ιουλίου του 2003 σε όλα τα τραπεζογραμμάτια η ονομαστική αξία σε αριάρι  τυπώνεται με μεγάλους χαρακτήρες και αυτή σε φράγκα με μικρά γράμματα. Τα κέρματα με μικρότερη ονομαστική αξία εκδίδονται σε αριάρι, το κύριο σχήμα όμως παραμένει αμετάβλητο.
Μεντουργιάνικα Κορινθίας
Εξέλιξη του πληθυσμού
Οι κάτοικοι της κοινότητας το 1851 ήταν 495 άτομα. Ο πληθυσμός της κοινότητας με την απογραφή του 1929 ανερχόταν σε 544 άτομα, το 1961 ήταν 448, το 1971 319 ,το 1981 ήταν 239 (Μεντουριάνικα 226, Βυζιάνικά 4 και Χελυδόρεον 9), το 1991 αριθμούσε 247 ψυχές. Το 1996 η κοινότητα Χελυδορέου μαζί με τις κοινότητες Δερβενίου αποτέλεσαν τον Δήμο Ευρωστίνης. Κατά την τελευταία απογραφή του 2001 η τέως κοινότητα και νυν δημοτικό διαμέρισμα είχε 306 κατοίκους.
Αριάρι
Κέρματα
Το 1965 κυκλοφόρησαν κέρματα του 1 φράγκου (1 ιραϊμπιλάντζα) και των 2 φράγκων (βέντι σι κιρόμπο) και στη συνέχεια μπήκαν σε χρήση τα 5 φράγκα (1 αριάρι) το 1966 και τα 10 και 20 φράγκα (2 και 4 αριάρι) το 1970.
Μεντουργιάνικα Κορινθίας
Το Χελυδόρι
Το Χελυδόρι είναι σε αντίθεση με τα Μεντουργιάνικα ορεινός οικισμός. Αριθμεί μόλις 57 κατοίκους. Διαθέτει σημαντική παραγωγή οπωροκηπευτικών.
Αριάρι
Κέρματα
Το 1978 ακολούθησε η κυκλοφορία των κερμάτων των 10 και 20 αριάρι, τα οποία δεν έφεραν την ονομαστική αξία σε φράγκα. Αυτά ακολουθήθηκαν το 1992 από τα  κέρματα των 5 και των  50 αριάρι και τα μικρότερα των 10 και 20 αριάρι. Το 2003-2004 εισήχθησαν τα κέρματα του 1  και των 2 αριάρι που δεν έφεραν την  ονομαστική αξία σε φράγκα.
Παρακάτω παρατίθενται τα κέρματα που είναι σήμερα σε κυκλοφορία. Οι έντονοι χαρακτήρες δείχνουν την κύρια ονομαστική αξία και οι πλάγιοι υποδηλώνουν την ισοδύναμη αξία που δε φαίνεται πάνω στο κέρμα.
Μεντουργιάνικα Κορινθίας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμος Ξυλοκάστρου - Ευρωστίνης Κατηγορία:Χωριά του νομού Κορινθίας
Αριάρι
Τραπεζογραμμάτια
Το 1961 κυκλοφόρησαν τραπεζογραμμάτια σε ονομαστικές αξίες των 50, 100, 500, 1000 και 5.000 φράγκων. Αυτά τα χαρτονομίσματα ήταν ανατυπώσεις κάποιων παλαιότερων από την Τράπεζα της Μαδαγασκάρης και των νησιών Κομόρες με την ονομαστική αξία σε αριάρι (10, 20, 100, 200 και 1000) να συμπεριλαμβάνεται στην ανατύπωση. Ακολούθησαν τα σταθερά τραπεζογραμμάτια στις ίδιες ονομαστικές αξίες μεταξύ του 1963 και του 1969. Η ονομαστική αξία σε αριάρι ήταν γραμμένη μόνο ολογράφως, όχι με αριθμούς.
Η Κεντρική Τράπεζα της Μαλαγασικής Δημοκρατίας ανέλαβε το έργο της έκδοσης χαρτονομισμάτων το 1974 και εκδόθηκαν νέα τραπεζογραμμάτια με ίδιες ονομαστικές αξίες όπως νωρίτερα. Η τράπεζα μετονομάστηκε σε Τράπεζα της Μαδαγασκάρης το 1983, οπότε και κυκλοφόρησε νέα σειρά χαρτονομισμάτων, μεταξύ των οποίων και αυτά των 10.000 φράγκων (2.000 αριάρι) χωρίς όμως να συμπεριληφθούν τα 50 ή τα 100 φράγκα.
Το 1993 εισήχθησαν τα χαρτονομίσματα των 500 αριάρι και των 5.000 αριάρι, τα οποία έφεραν το αριάρι σε ονομαστικές αξίες και σε αριθμούς όπως και στις ονομαστικές αξίες του φράγκου (2.500 και 25.000) με μικρά αριθμητικά στοιχεία. Το 1998 τα χαρτονομίσματα αυτά αντικαταστάθηκαν από άλλα, νέα, που έδιναν τις ονομαστικές αξίες σε φράγκα με αριθμητικά στοιχεία.
Το 2003-2004 κυκλοφόρησαν νέα τραπεζογραμμάτια σε ονομαστικές αξίες των 100, 200, 500, 1000, 2.000, 5.000 και 10.000 αριάρι. Αυτά τα χαρτονομίσματα επίσης φέρουν τις ονομαστικές αξίες σε φράγκα (500, 1000, 2.500, 5.000, 10.000, 25.000 και 50.000) με πολύ μικρά αριθμητικά στοιχεία.
Τα τραπεζογραμμάτια που είναι σήμερα σε κυκλοφορία παρατίθενται πιο κάτω.
Αριαρι Αριαρι
Ούγος Α΄ του Σαιντ-Ομέρ
Ο Ούγος (απεβ. το 1105/06) ήταν κύριος του Φωκεμπέργκ (γερμ. Φάλκενμπερκ) στη Φλάνδρα και Πρίγκιπας της Γαλιλαίας & κύριος της Τιβεριάδας (1101-1106). Το Φωκεμπέργκ και το Σαιντ-Ομέρ βρίσκονται σε σχετικά κοντινή μεταξύ τους απόσταση. Ο Ούγος ήταν κύριος τού πρώτου και η οικογένειά του, η οποία έγινε ιδιαιτέρως γνωστή στη διάρκεια των Σταυροφοριών, καταγόταν από το δεύτερο.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Τερουάν· συνόδευσε τον Βαλδουίνο της Βουλώνης κατά την Α΄ Σταυροφορία στην Μεσοποταμία το 1098, όπου και δημιουργήθηκε η Κομητεία της Έδεσσας. Βρισκόταν στην Ιερουσαλήμ το 1101, όταν ο Τανκρέδος 1ος πρίγκιπας της Γαλιλαίας (1099-1101, 1η φορά) κλήθηκε να αναλάβει την αντιβασιλεία τού πριγκιπάτου της Αντιόχειας. Ο Βαλδουίνος Α΄, που στο μεταξύ είχε γίνει βασιλιάς της Ιερουσαλήμ, ήταν αντίπαλος του Τανκρέδου. Αυτός παραιτήθηκε του πριγκιπάτου και ο βασιλιάς το παραχώρησε στον Ούγο. Ο Ούγος τον συνέδραμε στον πόλεμο εναντίον των Φατιμιδών. Έκτισε το κάστρο του Τορόν (νυν Τεμπρίν) και του Καστέλ Νεφ (νυν Χουνίν). Πολέμησε εναντίον του Τογκτεκίν άταμπεγκ της Δαμασκού. Έκανε επιδρομές σε εδάφη των Σελτζούκων, όμως έπειτα από μία επιδρομή τα στρατεύματά του έπεσαν σε ενέδρα, με συνέπεια ο ίδιος να αιχμαλωτιστεί και να εκτελέστεί. Αντίστοιχη ήταν και η τύχη του διαδόχου του Ζερβέζ του Μπαζός (1106-1108), οπότε επέστρεψε ο Τανκρέδος (1109-1112, 2η φορά).
Μάλλον αδελφός του ήταν ο Γοδεφρείδος του Σαιντ-Ομέρ, ένας εκ των ιδρυτών του Τάγματος των Ναϊτών ιπποτών.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Γάλλοι Σταυροφόροι Κατηγορία:Πρίγκιπες της Γαλιλαίας Κατηγορία:Άρχοντες του Τορόν Κατηγορία:Οίκος του Σαιντ-Ομέρ
Αντρέ Μπρινκ
Βιογραφία
Για περισσότερες σπουδές στη λογοτεχνία πηγαίνει στη Γαλλία (1959 - 1961), όπου πήρε το πτυχίο του από το Πανεπιστήμιο της Σορβόννης στο Παρίσι στη συγκριτική λογοτεχνία. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στη Γαλλία τον εντυπωσίασε το γεγονός, ότι μαύροι μαθητές αντιμετωπίζονταν ισότιμα με τους άλλους μαθητές. Στο διάστημα της παραμονής του στη Γαλλία, στις 21 Μαρτίου του 1960, γίνεται η σφαγή στο Σάρπβιλ της Νοτίου Αφρικής, όπου η αστυνομία σκοτώνει 69 άοπλους μαύρους διαδηλωτές. Το γεγονός αυτό και η σύγκριση της κοινωνίας της Γαλλίας με της Νοτίου Αφρικής τον επηρεάζει σε όλη την υπόλοιπη ζωή του. Όπως λέει "από εκείνη τη μέρα μισούσα την ιδέα της Νοτίου Αφρικής".
Όταν γύρισε στη Νότια Αφρική, έγινε ένας από τους σημαντικότερους συγγραφείς στα Αφρικάανς, μαζί με τον μυθιστοριογράφο Etienne Leroux και τον ποιητή Breyten Breytenbach, αμφισβητώντας την πολιτική του απαρτχάιντ μέσω των γραπτών του. Κατά τη διάρκεια μιας σύντομης διαμονής του στη Γαλλία μεταξύ 1967 και 1968, εναντιώθηκε ακόμα περισσότερο κατά του απαρτχάιντ και άρχισε να γράφει τόσο στα Αφρικάανς όσο και στα Αγγλικά, για να διευρύνει το ακροατήριό του και να ξεπεράσει την κριτική που αντιμετώπιζε στη Νότιο Αφρική εκείνη την εποχή.
Το μυθιστόρημά του "Kennis van die aand" (1973) ήταν το πρώτο βιβλίο στα Αφρικάανς που απαγορεύτηκε από την κυβέρνηση της Νότιας Αφρικής. Ο Αντρέ Μπρινκ μετέφρασε το "Kennis van die aand" στα Αγγλικά και το δημοσίευσε στο εξωτερικό ως "Κοιτάζοντας στο Σκοτάδι". Αυτή ήταν η πρώτη δική του μετάφραση από Αφρικάανς στα Αγγλικά. Μετά από αυτό, ο Αντρέ Μπρινκ έγραφε τα έργα του ταυτόχρονα στα Αγγλικά και τα Αφρικάανς. Το 1975, πήρε το διδακτορικό του στη λογοτεχνία από το Πανεπιστήμιο Ρόουντς (Rhodes) στο Γκρέιαμσταουν (Grahamstown) της Νοτίου Αφρικής, όπου και ορίστηκε επικεφαλής του τμήματος σύγχρονων γλωσσών.
Το 2008, η οικογένειά του συγκλονίζεται από τη δολοφονία του ανιψιού του, μπροστά στη γυναίκα και τα παιδιά του, στο σπίτι του στο Γκάουτενγκ (Gauteng) της Νοτίου Αφρικής.
Το 2015 στο Βέλγιο λαμβάνει επίτιμο διδακτορικό από το Καθολικό Πανεπιστήμιο της Λέουβεν, αλλά στο ταξίδι της επιστροφής πεθαίνει στην πτήση από το Άμστερνταμ προς τη Νότια Αφρική. Τρεις φορές του απονεμήθηκε το σημαντικότερο λογοτεχνικό βραβείο της Νοτίου Αφρικής, το CNA Award, και ήταν δύο φορές υποψήφιος για το Βραβείο Μπούκερ. Επίσης, του απονεμήθηκαν τα βραβεία Prix Medicis Etranger στη Γαλλία και Premio Mondello στην Ιταλία. Ήταν εκδότης του λογοτεχνικού περιοδικού "Sestiger".
Ήταν παντρεμένος πέντε φορές. Ο γιος του, Άντον Μπρινκ, είναι καλλιτέχνης.
Έργα
Έγραψε 21 μυθιστορήματα στα Αφρικάανς και στα Αγγλικά :
Σημειώσεις
<references group="Σημ" />
Βιβλιογραφικές πηγές
Κατηγορία:Νοτιοαφρικανοί συγγραφείς
Quino
Ο Quino (Κίνο) (17 Ιουλίου 1932, Φουενχιρόλα, Ισπανία - 30 Σεπτεμβρίου 2020, Μπουένος Άιρες, Αργεντινή) ήταν Αργεντίνος σκιτσογράφος, ο οποίος έγινε γνωστός για τη δημιουργία της Μαφάλντα. Το πραγματικό του όνομα ήταν Χοακίν Σαλβαδόρ Λαβάδο (Joaquín Salvador Lavado). Γεννήθηκε στις 17 Ιουλίου 1932 στην πόλη Φουενχιρόλα της Ισπανίας. Η οικογένειά του μετανάστευσε στην Αργεντινή μετά το ξέσπασμα του Ισπανικού Εμφυλίου. Σπούδασε στην Σχολή Καλών Τεχνών της Μεντόσα της Αργεντινής. Πρωτοσχεδίασε το κόμικ Μαφάλντα σε μία αργεντίνικη εφημερίδα το 1964 και αμέσως σημείωσε μεγάλη επιτυχία. Η έκδοση του κόμικ συνεχίστηκε μέχρι το 1973. Η Μαφάλντα είχε επιλεχθεί ως εκπρόσωπος για την Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού της UNICEF.Απεβίωσε στις 30 Σεπτεμβρίου 2020 στο Μπουένος Άιρες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αργεντινοί δημιουργοί κόμικς
Βαλκανικό Πρωτάθλημα Ημιμαραθωνίου 2013
Το Βαλκανικό Πρωτάθλημα Ημιμαραθωνίου 2013 ήταν η 2η διοργάνωση του Βαλκανικού Πρωταθλήματος Ημιμαραθωνίου, που διοργανώθηκε υπό την εποπτεία της Ένωσης Βαλκανικών Ομοσπονδιών Στίβου. Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στην Οράντεα, στη Ρουμανία, στις 15 Σεπτεμβρίου του 2013.
Στο πρωτάθλημα διεξήχθησαν μόνο αγώνες ανδρών και γυναικών και όχι ομάδων. Συμμετείχαν 13 αθλητές, 8 άνδρες και 5 γυναίκες από 8 χώρες της Ένωσης. Πρωταθλητής στους άνδρες αναδείχθηκε ο Νικολάε Αλεξάνδρου Σοάρε με επίδοση 1:04:26, από τη Ρουμανία και πρωταθλήτρια στις γυναίκες η Ολιβέρα Γέβτιτς με επίδοση 1:14:39, από τη Σερβία. Οι επιδόσεις αυτές αποτέλεσαν και ρεκόρ του πρωταθλήματος.
Το Πρωτάθλημα πραγματοποιήθηκε ταυτόχρονα με το Ρουμάνικο Πρωτάθλημα Ημιμαραθωνίου το οποίο διεξήχθη για δεύτερη συνεχόμενη φορά στην Οράντεα. Η διοργάνωση ξεκίνησε στις 9:55 στην πλατεία Φέρντιναντ από τον δήμαρχο της πόλης και άλλους επίσημους της Ρουμανικής Ομοσπονδίας Στίβου. Στο τέλος του αγώνα οι εκπρόσωποι της ομοσπονδίας παρέδωσαν διπλώματα, μετάλλια, τρόπαια, χρηματικά έπαθλα και μπουκέτα λουλουδιών στους νικητές του Βαλκανικού και του Ρουμάνικου Πρωταθλήματος Ημιμαραθωνίου.
Οι χρόνοι των Ρουμάνων αθλητών συμπεριλήφθηκαν στο Εθνικό Πρωτάθλημα Ημιμαραθωνίου. Ο Νικολάε Αλεξάνδρου Σοάρε με την επίδοση 1:04:26 κατέρριψε το Εθνικό ρεκόρ Ρουμανίας Νέων που διήρκησε 20 χρόνια.
Χρηματικά έπαθλα
Στο Βαλκανικό Πρωτάθλημα Ημιμαραθωνίου δόθηκαν συνολικά βραβεία αξίας 4.000 ευρώ: 1.000 ευρώ για την πρώτη θέση στους άνδρες και τις γυναίκες, 700 για τη δεύτερη και 300 για την τρίτη θέση αντίστοιχα.
Γυναικών
thumb|Η Πρωταθλήτρια στις γυναίκες, Ολιβέρα Γέβτιτς.
Συμμετέχουσες χώρες
Σε παρένθεση ο αριθμός των αθλητών από τις συνολικά 8 ομοσπονδίες μέλη της Ένωσης Βαλκανικών Ομοσπονδιών Στίβου που ανταγωνίζονται σε αυτό το πρωτάθλημα.
Παραπομπές
Βαλκανικό Πρωτάθλημα Ημιμαραθωνίου 2013 Κατηγορία:Στίβος το 2013
Σειρήνα (Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο αρ. 774)
Η Σειρήνα που φιλοξενείται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο με αριθμό 774 είναι αρχαίο Ελληνικό γλυπτό που βρέθηκε στο αρχαίο νεκροταφείο του Κεραμικού το έτος 1863.
Περιγραφή
Είναι από πεντελικό μάρμαρο. Παριστάνει μια μυθολογική Σειρήνα, στην συνήθη μορφή γυναίκας με το κάτω μέρος του σώματος πουλιού. Λείπουν το άκρο του δεξιού χεριού, οι άκρες των φτερών και το κάτω μέρος των ποδιών. Η κόμη είναι κυματιστή και είναι δεμένη κότσο, ενώ στη δεξιά και αριστερή παρειά κρέμονται πλεξούδες έως στο στήθος. Στο αριστερό χέρι κρατάει λύρα από καύκαλο χελώνας, ενώ στο δεξί χέρι που λείπει θα κρατούσε το πλήκτρο. Πιθανόν η λύρα να ήταν διακοσμημένη με χάλκινες χορδές, και ζωγραφισμένη.
Ερμηνεία
Πρόκειται για επιτύμβιο άγαλμα που πιθανόν να έστεκε σε μνημείο ως κορωνίδα του. Βρέθηκε δίπλα στην νεκρική στήλη του Δεξίλεω. Οι Σειρήνες συμβόλιζαν τη μουσική και υποτίθεται ότι ως επιτύμβιο άγαλμα συμβόλιζαν το επιθανάτιο άσμα και τον θρηνητικό αοιδό.
Ιστορική τοποθέτηση
Κατά τον καλλιτεχνικό του ρυθμό τοποθετείται στο 370 π.Χ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έργα γλυπτικής Κατηγορία:Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στην Αττική
Καμίλ Ανλάρ
Ο Καμίλ Ανλάρ (Camille Enlart) ήταν Γάλλος αρχαιολόγος, που γεννήθηκε στις 22 Νοεμβρίου 1862 στην πόλη Μπουλόν-συρ-μερ της Γαλλίας και πέθανε στο Παρίσι στις 14 Φεβρουαρίου 1927. Υπήρξε επίσης ιστορικός της γαλλικής και της ιταλικής γοτθικής αρχιτεκτονικής, ενώ διετέλεσε και Διευθυντής του Μουσείου Συγκριτικής Γλυπτικής 1903-1927.
Παρακολούθησε μαθήματα πρώτα στη Σχολή Καλών Τεχνών στο Παρίσι όπου σπούδασε σχέδιο, και έπειτα, το 1885, στην École des Chartes της Σορβόνης. Η διατριβή του είχε ως θέμα τις ρωμανικές εκκλησίες της Πικαρδίας. Στη συνέχεια ο Enlart ταξίδεψε στην Ιταλία το 1889 για δύο χρόνια, μελετώντας τη γαλλική επιρροή στην ιταλική γοτθική αρχιτεκτονική. Το 1894 εκδόθηκαν σε δύο τόμους οι λεπτομερειακές και εμπεριστατωμένες έρευνές του σχετικά με τις γοτθικές ρίζες της ιταλικής τέχνης.
Το 1902 ξεκίνησε τη συγγραφή και την έκδοση του τετράτομου έργου Εγχειρίδιο της Μεσαιωνικής Γαλλικής Αρχαιολογίας (Manuel d'archéologie française depuis les temps mérovingiens jusqu'à la Renaissance), το οποίο ολοκλήρωσε το 1916. Το 1903 έγινε επιμελητής του Μουσείου του Τροκαντερό (Musée de Sculpture comparée, Μουσείο Συγκριτικής Γλυπτικής), ένα μουσείο με γύψινα εκμαγεία των κυριότερων γαλλικών μνημείων.
Ο Ανλάρ πίστευε ότι ο γοτθικός ρυθμός (Διεθνής γοτθικός ρυθμός) στην Ευρώπη προερχόταν από τη Γαλλία. Ασχολήθηκε κυρίως με τη μεσαιωνική αρχιτεκτονική στην ανατολική Μεσόγειο και την Ιταλία. Η πεποίθησή του ότι ο γοτθικός ρυθμός ήταν τόσο στενά συνυφασμένος με τον γαλλικό πολιτισμό (μεσαιωνικό και νεώτερο) τον οδήγησε να προτείνει τη μετονομασία της γοτθικής αρχιτεκτονικής σε «γαλλική αρχιτεκτονική».
Πηγές
Κατηγορία:Γάλλοι αρχαιολόγοι Κατηγορία:Γάλλοι ιστορικοί της τέχνης
Λόλα (ταινία)
Ο τίτλος Λόλα (ταινία) μπορεί να αναφέρεται:
1558
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1558 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Καραμπέρντ (Σιράκ)
Το Καραμπέρντ (αρμενικά: Քարաբերդ) είναι αγροτική κοινότητα του μαρζ του Σιράκ, στην Αρμενία. Το 2008, αριθμούσε 1,311 κατοίκους.
Γκλεμπ του Κιέβου
Ο Γκλεμπ Γιούριεβιτς, ρωσ. Глеб Юрьевич (απεβ. 1171) από τον Οίκο των Ρουρικιδών ήταν μεγάλος πρίγκιπας τού Κιέβου (1169, 70-71).
Καραμπέρντ (Σιράκ)
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγροτικές κοινότητες του Σιράκ
Γκλεμπ του Κιέβου
Βιογραφία
Ήταν γιος τού Γιούρι Α΄ του μακρόχειρα (dolgoruki) μεγάλου πρίγκιπα τού Κιέβου και της Ελένης από την Κωνσταντινούπολη.
Ο Γκλεμπ εμφανίζεται στο ιστορικό μυθιστόρημα τού Λουί Λ'Αμούρ (1908-88) το Τύμπανο που βαδίζει (1984).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρουρικίδες
Εθνικός Δρυμός Πίνδου
Ο Εθνικός Δρυμός Πίνδου, γνωστός και ως Βάλια Κάλντα (που σημαίνει ζεστή κοιλάδα στα βλάχικα) βρίσκεται σε ιδιαίτερα δυσπρόσιτη περιοχή της οροσειράς της Πίνδου στα όρια μεταξύ των νομών Γρεβενών και Ιωαννίνων. Η συνολική του έκταση φτάνει τα 68.990 στρέμματα.
Ο δρυμός περιλαμβάνει την κοιλάδα της Βάλια Κάλντα και του Αρκουδορέματος καθώς και τα βουνά Λύγκος και Μαυροβούνι. Χαρακτηρίζεται ιδιαίτερα από την ποικιλία μορφολογικών αντιθέσεων με απότομους γκρεμούς και ορμητικούς χειμάρρους, καθώς και πυκνά δάση.
Γεωγραφικά στοιχεία
Το πάρκο βρίσκεται στα σύνορα του Νομού Γρεβενών με τον Νομό Ιωαννίνων, βόρεια της πόλης του Μετσόβου και περιφερειακά βρίσκονται τα χωριά Βοβούσα, Περιβόλι, Κρανιά Γρεβενών και Μηλιά Ιωαννίνων. Δεν υπάρχουν οικισμοί εντός των ορίων της προστατευόμενης περιοχής. Ο πυρήνας του Δρυμού καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος της κοιλάδας της Βάλια Κάλντα («ζεστή κοιλάδα» στα Βλάχικα) και τις πλαγιές των γύρω κορυφών. Αυτές οι κορυφές, μέρος της οροσειράς Λύγκος, σχηματίζουν ένα πέταλο γύρω από την κοιλάδα, αφήνοντας ένα άνοιγμα προς τη Δύση. Αρκετές κορυφές φτάνουν σε υψόμετρο πάνω από 2000 μέτρα. Μεταξύ αυτών βρίσκονται οι κορυφές Αυγό (2.177 μ.), Κακοπλεύρι (2.160 μ.), Φλέγγα (2.159 μ.), Τρία σύνορα (2.050 μ.), Αυτιά (2.082 μ.) και Σαλατούρα (2.019 μ.).
Στο δρυμό ανήκουν και τα δύο μικρά ορεινά ρέματα, ο Σαλατούρας και το Ζεστό ρέμα, που ενώνονται με το Αρκουδόρεμα, τον ορμητικό παραπόταμο του Αώου.
Ο Δρυμός περιλαμβάνει συνολικά 68.990 στρέμματα από τα οποία 33.490 ανήκουν στον πυρήνα και 35.500 στη ζώνη προστασίας.
Αποτελεί έναν από τους σπουδαιότερους και παρθένους δρυμούς. Είναι από τους τελευταίους βιότοπους της καφετιάς αρκούδας, του αγριόγατου και του αγριόγιδου καθώς και χώρος όπου καταφεύγουν να ξεχειμωνιάσουν τα πιο σημαντικά είδη της ελληνικής πανίδας. Κάθε χρόνο δεκάδες περιηγητές επισκέπτονται την κοιλάδα της Βάλια Κάλντα ώστε να θαυμάσουν τα μοναδικά και αξέχαστα τοπία της.
Χλωρίδα - Πανίδα
Βρίσκεται σε υψόμετρο 1400 μέτρων και περικλείεται από βουνά με υψόμετρο πάνω από 2000 μέτρα μεταξύ αυτών βρίσκονται οι κορυφές Αυγό (2.177 μ.), Πυροστία (1.965 μ.), Αυτιά (2.055 μ.), Μηλιά (2.180 μ.), Φλέγκα (2.158 μ.), Κακοπλεύρι (2.160 μ.), Τρία σύνορα (2.050 μ.) και Σαλατούρα (2.019 μ.).
Στα όρια της περικλείεται έκταση 69.000 στρεμμάτων. Από αυτή την έκταση τα 35.000 στρέμματα αποτελούν την προστατευόμενη περιοχή γύρω από τον πυρήνα. Ο Δρυμός σκοπεύει στην προστασία της πλούσιας πανίδας και χλωρίδας με ιδιαίτερη έμφαση στα αιωνόβια ρόμπολα και μαυρόπευκα. δεξιά|μικρογραφία|287x287px|Κόκκινος κρίνος στον εθνικό δρυμό Ο δρυμός καλύπτεται από εκτεταμένα δάση κωνοφόρων και οξιάς και πάρα πολλά είδη ενδημικών φυτών των Βαλκανίων και της Ελλάδας(ανάμεσά τους το ενδημικό φυτό της περιοχής Centaurea vlachorum, που ονομάστηκε έτσι προς τιμήν των Βλάχων που κατοικούν στα γειτονικά χωριά).
Η κοιλάδα περικλείεται από τους γύρω ορεινούς όγκους της Βαλέα. Στον δρόμο θα συναντήσουμε τα ομορφότερα δάση Μαύρης Πεύκης, Οξιάς, Λευκόδερμης όπως και διάσπαρτα άτομα δασικής Πεύκης.
Επίσης, πολύ πλούσια είναι τόσο η χλωρίδα όσο και η πανίδα της περιοχής. Φιλοξενεί περισσότερα από 80 είδη πουλιών (11 από τα οποία είναι αρπακτικά) ορισμένα είναι και προστατευόμενα. Μερικά από αυτά τα πουλιά είναι γεράκια, γερακίνες, αετοί όπως επίσης πουλιά του δάσους και των νυκτόβιων.
Αποτελεί καταφύγιο για κάθε λογής άγριο ζώο. Άλλα σπάνια θηλαστικά που ζουν εκεί είναι η βίδρα, το ζαρκάδι και ο αγριόγατος. Στα ποτάμια της κοιλάδας συναντάμε δυο σπάνια είδη πέστροφας (Trutta fario και Salvelinus fontinalis). Επιπλέον, υπάρχουν πολλά είδη μανιταριών και ερπετών όπως οχιές, σαύρες, σαλαμάνδρες, αστρίτες. Επτά από αυτά τα είδη προστατεύονται σε ολόκληρο τον κόσμο.
Πρόσβαση στην περιοχή
Η κοιλάδα είναι προσβάσιμη από 3 σημεία:
Διαδρομές της περιοχής
Οι πιο σημαντικές διαδρομές για την διάσχιση είναι πέντε. Με διαφορετικό βαθμό δυσκολίας προσφέρουν εναλλαγές στη γεωμορφολογία, στο υψόμετρο, στις εικόνες και στις σκέψεις του πεζοπόρου.
Ορειβατικά Καταφύγια
Στην ευρύτερη περιοχή του Δρυμού υπάρχουν και δυο πυροφυλάκια που μπορούν, σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης, να χρησιμεύσουν σαν καταφύγια. Το πυροφυλάκιο στην κορυφή του όρους Αυγό, που είναι εγκαταλειμμένο και πλήττεται συχνά από κεραυνούς, και το πυροφυλάκιο της Τσούκα Ρόσσα που λειτουργεί κατά τους καλοκαιρινούς μήνες.
Κλίμα
Το κλίμα είναι ορεινό-μεσογειακό από τα πλουσιότερα στην Ελλάδα σε κατακρημνίσματα και χιονοπτώσεις. Περιλαμβάνει πολλές βροχές και καταιγίδες επηρεασμένες από το ανάγλυφο με υψηλή νέφωση και ομίχλες. Οι σφοδροί άνεμοι δημιουργούν παγοκρυστάλλους και οι παγετοί είναι συνηθισμένοι από τον Οκτώβριο μέχρι τον Μάιο. Τα καλοκαίρια είναι δροσερά με τοπικές βροχές.
Γεωλογία
Ο Δρυμός βρίσκεται πάνω σε μάζες οφειολιθικών συμπλεγμάτων οι οποίες καλύπτουν όλη την περιοχή βόρεια του Μετσόβου έως και την κορυφή του όρους Σμόλικας.Τα εδάφη του Δρυμού σχηματίστηκαν από την αποσάθρωση του περιδοτίτη και του σερπεντίνη (Μαγματογενή πετρώματα).
Ιστορία
Το σύνολο των ιστοριογραφικών πληροφοριών και των αρχαιολογικών ευρημάτων της περιοχής ενισχύουν την άποψη ότι πρόκειται για μια περιοχή που κατοικήθηκε από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα.Κοντά στο χωριό Περιβόλι ανακαλύφθηκε τάφος που στο εσωτερικό του περιείχε μεγάλο χάλκινο λέβητα με ζωόμορφες λαβές καθώς και άλλα κτερίσματα των αρχαϊκών και κλασσικών χρόνων.Μεταξύ του χωριού Βοβούσας και Περιβολίου, στη θέση «Παλαιομονάστηρο», βρέθηκαν ερείπια οικισμού ο οποίος κατοικούνταν από την Ελληνιστική έως και την Υστερορωμαϊκή εποχή. Κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας, τα χωριά που βρίσκονται γύρω από το Δρυμό απέκτησαν σημαντικά προνόμια. Η Βοβούσα, το Φλαμπουράρι και το Γρεβενίτι, ως χωριά του Ζαγορίου, επωφελήθηκαν των ιδιαίτερων διοικητικών και οικονομικών προνομίων της περιοχής αυτής. Το ειδικό προνομιακό καθεστώς του Μετσόβου προέκυψε σαν αποτέλεσμα της αναγκαιότητας της συνεργασίας μεταξύ των κατοίκων του που έλεγχαν την ορεινή διάβαση του Ζυγού και των εκάστοτε κρατούντων που επιθυμούσαν τη διατήρηση καλών σχέσεων μαζί τους προκειμένου να εξασφαλίζεται η ομαλή και ασφαλής διακίνηση προσώπων και αγαθών από τις δύο πλευρές της Πίνδου. Οι κύριες παραγωγικές δραστηριότητες της περιοχής ήταν - όπως ακόμα και σήμερα - η υλοτομία και η νομαδική κτηνοτροφία. Παλιότερα στην περιοχή γνώρισε μεγάλη άνθηση το εμπόριο και η βιοτεχνία υφαντών ενώ πολλοί κάτοικοι ξενιτεύονταν σε διάφορες πόλεις της Οθωμανικής αυτοκρατορίας και αλλού. Η ευρύτερη περιοχή του Δρυμού υπήρξε πατρίδα και εστία δράσης ονομαστών αρματολών, γεγονός που μαρτυριέται και από τα δημοτικά μας τραγούδια.
Λίμνες
Ψηλά στη Βάλια Κάλντα κάτω από την κορυφή Φλέγκα υπάρχουν δυο λιμνούλες (δρακολίμνες) που έχουν ολόκληρο τον χρόνο νερό και είναι από τα ξεχωριστά αξιοθέατα της περιοχής γιατί βρίσκονται σε υψόμετρο 1960 μέτρων. Σύμφωνα με τον μύθο οι δράκοι της Πίνδου ζούσαν ο ένας στο Σμόλικα και ο άλλος στη Γκαμήλα. Ο ένας πετούσε βράχους και ο άλλος κορμούς. Στο γεγονός αυτό(σε συνδυασμό με το μεγάλο πληθυσμό τριτώνων που κατοικούν σε αυτές) αποδίδεται και η ονομασία δρακολίμνες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τσούνης Γρ, Μαλακού Μ,Ravasini M.1985.Μελέτη της πανίδας του Εθνικού Δρυμού Πίνδου.Ελληνική Εταιρεία Προστασίας της Φύσης. Αθήνα.
Κατηγορία:Εθνικοί δρυμοί της Ελλάδας Κατηγορία:Νομός Γρεβενών Κατηγορία:Νομός Ιωαννίνων
Going to California
To Going to California είναι ένα τραγούδι του αγγλικού Hard Rock συγκροτήματος Led Zeppelin, το οποίο κυκλοφόρησε το 1971, στον τέταρτο δίσκο του συγκροτήματος. Το 2012, το περιοδικό Rolling Stone κατέταξε το τραγούδι στη θέση 11, στη λίστα με τα 40 καλύτερα τραγούδια των Led Zeppelin.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια των Led Zeppelin Κατηγορία:Τραγούδια του 1971
AF
Η συντομογραφία λατινικών χαρακτήρων AF ή aF ή af ή .af (στην αγγλική γλώσσα προφέρεται έι-εφ) μπορεί να αναφέρεται:
Οσρέντ Β΄ της Νορθουμβρίας
Ο Οσρέντ Β΄ της Νορθουμβρίας (Osred II, πέθανε το 792), βασιλιάς της Νορθουμβρίας (789 - 790) ήταν γιος του Άλρεντ της Νορθουμβρίας και της Οσφιγκού κόρης του Έαντμπερτ της Νορθουμβρίας, διαδέχθηκε τον Έλφβαλντ Α΄ της Νορθουμβρίας γιο του αδελφού της μητέρας του Oσούλφ της Νορθουμβρίας που δολοφονήθηκε από τον κόμη Σίκγκα. Ο Οσρέντ ο οποίος κατόρθωσε να ενώσει τις δυο αντιμαχόμενες παρατάξεις στην Νορθουμβρία παρέμεινε βασιλιάς μόνο έναν χρόνο, στην συνέχεια ανετράπη από τον Έθελρεντ Α΄ της Νορθουμβρίας γιο του Έθελβαλντ Μόλλ της Νορθουμβρίας και εξορίστηκε στην Νήσο του Μαν. Επέστρεψε από την εξορία (792), το Αγγλοσαξωνικό χρονικό αναφέρει ότι δολοφονήθηκε την 18η μέρα πριν από την πρωτομηνιά του Οκτωβρίου και το σώμα του μεταφέρθηκε στο Τίνεμαουθ. Ακούγεται ότι δολοφονήθηκε ύστερα από διαταγή του ίδιου του βασιλιά Έθελρεντ ο οποίος είχε δολοφονήσει την προηγούμενη χρονιά τους Έλφ και Έλφγουιν γιους του Έλφβαλντ Α΄ (791) και είχε αποπειραθεί να δολοφονήσει τον μελλοντικό βασιλιά Ίρντγουλφ της Νορθουμβρίας (790).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βασιλείς της Νορθουμβρίας Κατηγορία:Βασιλικός Οίκος της Νορθουμβρίας
Γοδεφρείδος Α΄ της Βρετάνης
Ο Γοδεφρείδος Α΄ της Βρετάνης (980 – 1008) Δούκας της Βρετάνης (992 – 1008) ήταν γιος και διάδοχος του δούκα Κόναν Α΄ της Βρετάνης και της Ερμενγάρδης του Ανζού. Έγινε επιπλέον κόμης του Ρεν χάρη στα κληρονομικά του δικαιώματα. Διεκδίκησε τον τίτλο του δούκα της Βρετάνης με διαδοχή,΄είχε γίνει ανεξάρτητο κράτος από καιρό αλλά με ελάχιστο έλεγχο στην Κάτω Βρετάνη. Η υπόθεση της διαδοχής του Γοδεφρείδου Α΄ στο Δουκάτο της Βρετάνης είχε τα παρακάτω προβλήματα : Οι Μπλουά είχαν καταπατήσει την επικράτειά της και οι Βίκινγκς απειλούσαν τις ακτές της, έτσι έπρεπε να αποφασίσει εάν θα δεχθεί την προστασία που του προσέφερε το Ανζού. Μέσα στο 996, όταν ήταν σε ηλικία δεκαέξι ετών περίπου, ο Γοδεφρείδος σύναψε δυναστική συμμαχία με τον Ριχάρδο Β΄ της Νορμανδίας, κάνοντας έναν διπλωματικό διπλό γάμο μεταξύ των δύο οίκων. Ο Γοδεφρείδος Β΄ παντρεύτηκε την Αουίς της Νορμανδίας, κόρη του Ριχάρδου Α΄ της Νορμανδίας και αδελφή του Ριχάρδου Β΄, ο Ριχάρδος Β΄ παντρεύτηκε αντίστοιχα την αδελφή του Γοδεφρείδου Ιουδήθ της Βρετάνης. Ο Γοδεφρείδος πέθανε στις 20 Νοεμβρίου 1008, ενώ ταξίδευε για προσκύνημα στη Ρώμη.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Αουίς της Νορμανδίας με την οποία απέκτησε τα εξής παιδιά :
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Ρεν Κατηγορία:Δούκες της Βρετάνης Κατηγορία:Κόμητες της Ρεν
1559
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1559 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Στρατιωτική κατοχή
Η στρατιωτική κατοχή είναι ο αποτελεσματικός προσωρινός έλεγχος από μια ορισμένη κυρίαρχη εξουσία πάνω σε ένα συγκεκριμένο έδαφος που δεν τελεί υπό την επίσημη κυριαρχία της εν λόγω οντότητας, χωρίς την παραβίαση του κυρίαρχου κράτους. Η στρατιωτική κατοχή διακρίνεται από την προσάρτηση από τον προσωρινό της χαρακτήρα (δηλαδή δεν υπάρχει αξίωση για μόνιμη κυριαρχία), από τη στρατιωτική της φύση και από τα δικαιώματα υπηκοότητας της εξουσίας ελέγχου τα οποία δεν αποδίδονται στον υποταγμένο πληθυσμό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Στρατιωτική δικτατορία
Προαστιακός σιδηρόδρομος Πάτρας
Ο Προαστιακός Σιδηρόδρομος της Πάτρας αποτελεί μια υπηρεσία προαστιακού σιδηροδρόμου που εξυπηρετεί την πόλη της Πάτρας και κάποια από τα προάστιά της. Λειτουργεί από την Hellenic Train. Αποτελείται από δύο γραμμές.
Η Γραμμή 1 ξεκίνησε τη λειτουργία της στις 4 Ιουλίου 2010 και η Γραμμή 2 στις 29 Φεβρουαρίου 2020. Στις 16 Μαρτίου 2020, και εν μέσω της πανδημίας του κορωνοϊού του 2020, αποφασίστηκε να ανασταλούν προσωρινά τα δρομολόγια της Γραμμής 2. Η επανεκκίνηση των δρομολογίων στη Γραμμή 2 έγινε στις 4 Ιουλίου 2020 με διάφορες αλλαγές ωστόσο.
Η υπηρεσία λειτουργεί σε τμήμα του προϋπάρχοντος μετρικού δικτύου που συνέδεε με δρομολόγια την Πάτρα με την υπόλοιπη Πελοπόννησο και την Αθήνα, τα οποία πλέον έχουν καταργηθεί.