cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γουλιέλμος Λονζεσπέ ο Νεότερος
Στην Ζ΄ Σταυροφορία
Ο Aλεξάντερ Γκίφαρντ που αναφέρεται στο ποίημα ως έμπιστος του Μακρόξιφου, διέφυγε τραυματισμένος σε πέντε σημεία. Η επόμενη γενιά της οικογένειάς του βρίσκεται παντρεμένη με τους Μακρόξιφους.
Οικογένεια
Ο Μακρόξιφος νυμφεύτηκε την Ιντουάν ντε Καμβίλ, κόρη του Ρίτσαρντ ντε Καμβίλ και της Ευσταθίας Μπάσετ. Είχαν τρεις γιους και μια κόρη:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Ανζού
Θειοθειικό
Θειοθειικό (Thiosulfate ή thiosulphate) είναι ένα οξυανιόν του θείου.
Το πρόθεμα θειο- δείχνει ότι το θειοθειικό ιόν είναι θειικό ιόν με ένα οξυγόνο να έχει αντικατασταθεί από θείο. Το θειοθειικό έχει τετραεδρικό μοριακό σχήμα με συμμετρία C3v. Το θειοθειικό εμφανίζεται στη φύση και παράγεται από συγκεκριμένες βιοχημικές διεργασίες. Αποχλωριώνει γρήγορα το νερό και είναι αξιοσημείωτο για τη χρήση του να διακόπτει τη λεύκανση στη χαρτοποιία. Το θειοθειικό είναι επίσης χρήσιμο στην τήξη ορυκτού αργύρου (silver ore), στην παραγωγή δερμάτινων αγαθών και στη βαφή υφασμάτων.
Το θειοθειικό νάτριο (Sodium thiosulfate), χρησιμοποιήθηκε πλατιά στη φωτογραφία για να σταθεροποιεί τα ασπρόμαυρα αρνητικά και στην εκτύπωση στο στάδιο ανάπτυξης· οι σύγχρονοι 'γρήγοροι' σταθεροποιητές χρησιμοποιούν θειοθειικό αμμώνιο (ammonium thiosulfate) ως άλας σταθεροποίησης, επειδή δρα τρεις με τέσσερις φορές πιο γρήγορα. Some bacteria can metabolise thiosulfates.
Αντιδράσεις
Τα θειοθειικά είναι σταθερά μόνο σε ουδέτερα ή αλκαλικά διαλύματα, αλλά όχι σε όξινα διαλύματα, λόγω της αποσύνθεσής τους σε θειώδη και θείο, τα θειώδη αφυδατώνονται σε διοξείδιο του θείου:
Αυτή η αντίδραση μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να δημιουργήσει υδατικό αιώρημα θείου και δείχνει τη μοριακή σκέδαση του φωτός στη φυσική. Εάν λευκό φως φωτίζει από πίσω, τότε φαίνεται γαλάζιο φως από τα πλάγια και πορτοκαλί από πάνω, λόγω των ίδιων μηχανισμών που χρωματίζουν τον ουρανό το μεσημέρι και το απόβραδο.
Τα θειοθειικά αντιδρούν διαφορετικά με τα αλογόνα, που μπορεί να αποδοθεί στη μείωση της οξειδωτικής ισχύος προς τα κάτω στην ομάδα των αλογόνων:
Σε όξινες συνθήκες, τα θειοθειικά προκαλούν γρήγορη διάβρωση των μετάλλων· ο χάλυβας και ο ανοξείδωτος χάλυβας είναι ιδιαίτερα ευπαθείς στη σημειακή διάβρωση (pitting corrosion) που επάγεται από θειοθειικά. Απαιτείται προσθήκη μολυβδαινίου σε ανοξείδωτο χάλυβα για να βελτιωθεί η αντίσταση σε σημειακή διάβρωση (AISI 316L hMo). Σε αλκαλικές υδατικές συνθήκες και μέτρια θερμοκρασία (60 °C), ο κοινός ανθρακούχος χάλυβας και ο ανοξείδωτος χάλυβας(AISI 304L, 316L) δεν προσβάλλονται, ακόμα και σε υψηλή συγκέντρωση βάσης (30%w KOH), θειοθειικού (10%w) και παρουσία φθοριούχου ιόντος (5%w KF).
Η εμφάνιση στη φύση της θειοθειικής ομάδας περιορίζεται πρακτικά σε πολύ σπάνιο ορυκτό sidpietersite, Pb4(S2O3)O2(OH)2, καθώς η παρουσία αυτού του ανιόντος στο ορυκτό bazhenovite αμφισβητήθηκε πρόσφατα.
Το θειοθειικό σχηματίζει εκτεταμένα σύμπλοκα με στοιχεία μετάπτωσης και μια συνηθισμένη χρήση είναι η διάλυση αλογονιδίων του αργύρου στην ανάπτυξη φωτογραφικών φιλμ. Το θειοθειικό χρησιμοποιείται επίσης για εξαγωγή ή απομάκρυνση χρυσού και αργύρου από τα μεταλλεύματά τους επειδή είναι λιγότερο τοξικό εναλλακτικό ως προς το κυανίδιο.
Ονοματολογία
Το συστηματικό πρόσθετο όνομα κατά IUPAC είναι τριοξειδο-1κ3O-διθειικό(S—S)(2−), το όνομα του αντίστοιχου οξέος είναι διυδροξειδο-1κ2O-οξειδο-1κ1O-διθειούχο(S—S). Το εξωτερικό θείο έχει αριθμό οξείδωσης (−II), ενώ το κεντρικό άτομο του θείου έχει αριθμό οξείδωσης (+VI).
Βιοχημεία
Το ένζυμο ροδανάση (rhodanase) καταλύει την αποτοξίνωση του κυανιδίου από θειοθειικό: CN− + → SCN− +.
Το θειοθειικό νάτριο θεωρείται ως εμπειρική αντιμετώπιση για δηλητηρίαση από κυανίδιο, μαζί με υδροξοκοβαλαμίνη (hydroxocobalamin). Είναι πολύ αποτελεσματικό σε προνοσοκομειακό περιβάλλον, επειδή η άμεση χορήγηση από προσωπικό επειγόντων είναι απαραίτητη για να αντιστρέψει τη γρήγορη ενδοκυτταρική υποξία που προκαλείται από την παρεμπόδιση της κυτταρικής αναπνοής, στο σύμπλοκο IV.
Ενεργοποιεί την TST (θειοτρανσφεράση του θειοθειικού (thiosulfate sulfur transferase)) στα μιτοχόνδρια. Η TST σχετίζεται με την προστασία κατά της παχυσαρκίας και του διαβήτη τύπου II (που αντιστέκεται στην ινσουλίνη).
Παραπομπές
* Κατηγορία:Αντίδοτα
Κτικάδος Τήνου
O Κτικάδος είναι ημιορεινός οικισμός στην Τήνο του νομού Κυκλάδων σε υψόμετρο 260 μέτρα. Σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 74 κατοίκους και σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτη ανήκει στην τοπική κοινότητα Κτικάδου που υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Εξωμβούργου του δήμου Τήνου.
Γενικά και ιστορικά στοιχεία
Ο Κτικάδος είναι παραδοσιακό γραφικό χωριό, σε απόσταση 7,5 χλμ βόρεια από την Τήνο με θέα στα Κιόνια. Αξιοθέατα του χωριού είναι ο καθολικός ναός του Τιμίου Σταυρού, από τους παλαιότερους στο νησί της Τήνου και ο ορθόδοξος ναός της Υπαπαντής (ή της Μεγαλομάτας) με την εικόνα της Παναγίας της Μεγαλομάτας. Ως κοινότητα αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά το 1912 με έδρα το ίδιο το χωριό.
Το 1845-1846, οι καθολικοί ναοί του οικισμού υπέστησαν ζημιές εξαιτίας γενικότερης θρησκευτικής έριδας που είχε ξεσπάσει μεταξύ των Ορθοδόξων και Καθολικών του νησιού λόγω πολιτικών κινήτρων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Τήνου
Κώστας Μαλανδρίνος
Ο Κώστας Μαλανδρίνος (1966-2 Δεκεμβρίου 2017) ήταν Έλληνας βιομηχανικός σχεδιαστής, γνωστός για το πρωτοποριακό του έργο στον τομέα της σχεδίασης αυτοκινήτων.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1966. Ήταν το μοναδικό τέκνο του Δημήτρη και της Βασιλικής Μαλανδρίνου και δεύτερος εξάδερφος της Μαρίας Μαλανδρίνου. Καταγόταν από το Μυρόφυλλο Τρικάλων. Σπούδασε Διοίκηση Επιχειρήσεων. Ασχολήθηκε με τον σχεδιασμό από πολύ νεαρή ηλικία. Την περίοδο 1991-1992 διέμεινε για έξι μήνες στη Γερμανία ως υπότροφος της Volkswagen, όπου και συνέβαλε στην σχεδίαση πολλών αυτοκινήτων και συμμετείχε με επιτυχία σε διάφορους διαγωνισμούς. Υπήρξε από τους πρώτους σχεδιαστές που δημοσίευσαν μελέτες πλήρους εφαρμογής σε αυτοκινητιστικά περιοδικά.
Για πολλά χρόνια βιοποριζόταν εργαζόμενος σε επιχειρήσεις επιπλοποιΐας.
Προσωπική ζωή
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του διέμενε στο Βαλαμάνδρι. Ήταν παντρεμένος, αλλά τους τελευταίους μήνες της ζωής του βρισκόταν σε διάσταση με την σύζυγό του.
Θάνατος
Το πρωί του Σαββάτου 2 Δεκεμβρίου 2017, ο Μαλανδρίνος έχασε τη ζωή του όταν αμαξοστοιχία που εκτελούσε το δρομολόγιο προς Καλαμπάκα παρέσυρε το αυτοκίνητό του στη διάβαση του Κηπακίου. Τα αίτια του συμβάντος παρέμειναν αδιευκρίνιστα. Λίγες ημέρες πριν τον θάνατό του, είχε δημοσιεύσει μια συναισθηματικά φορτισμένη βιογραφική αναδρομή σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης.
Έργα
Ανάμεσα στις δημιουργίες του Μαλανδρίνου ξεχωρίζουν οι παρακάτω:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες βιομηχανικοί σχεδιαστές Κατηγορία:Σχεδιαστές αυτοκινήτων Κατηγορία:Οικογένεια Μαλανδρίνου
Σχέσεις Κύπρου και Γεωργίας
Οι σχέσεις Κύπρου και Γεωργίας αναφέρονται στις εξωτερικές σχέσεις μεταξύ Κύπρου και Γεωργίας. Μετά την διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, η Κύπρος αναγνώρισε την ανεξαρτησία της Γεωργίας τον Δεκέμβριο του 1991. Το τυπικό Πρωτόκολλο για την Καθιέρωση Διπλωματικών Σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών υπεγράφη το 1992 και οι επίσημες διμερείς σχέσεις των χωρών άρχισαν στις 9 Ιουλίου 1993. Η Κύπρος εκπροσωπείται στη Γεωργία μέσω της πρεσβείας της στην Αθήνα. Η Γεωργία άνοιξε πρεσβεία στη Λευκωσία το 2005 και ο πρέσβης Βλαντιμίρ Κωνσταντινίδης παρουσίασε τα διαπιστευτήριά του το 2009.
Οι δύο χώρες έχουν υπογράψει μια εμπορική συμφωνία, η οποία τέθηκε σε ισχύ στις 22 Νοεμβρίου 1998. Οι δύο χώρες είναι πλήρη μέλη του Συμβουλίου της Ευρώπης, του Οργανισμού για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη και του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διμερείς σχέσεις της Γεωργίας Κατηγορία:Διμερείς σχέσεις της Κύπρου
Φρειδερίκος Α΄ της Νυρεμβέργης
Ο Φρειδερίκος Α΄, γερμ. Friedrich I (πριν το 1139 - μετά τις 1 Οκτωβρίου 1200) από τον Οίκο των Χοεντσόλερν ήταν μπουργκράβος της Νυρεμβέργης (π. 1192-π. 1200) και πιο πριν, ως Φρειδερίκος Γ΄, κόμης του Τσόλερν (μετά το 1145-π. 1200).
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φρειδερίκου Β΄ κόμη του Τσόλερν.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Σοφία του Ράαμπς, κόρη και κληρονόμο του Κορράδου Β΄ μπουργκράβου της Νυρεμβέργης και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν
Ουνάλ Ουστέλ
Ο Ουνάλ Ουστέλ (Ünal Üstel, γεννημένος το 1955) είναι Τουρκοκύπριος πολιτικός που υπηρετεί ως πρωθυπουργός της Βόρειας Κύπρου (μη αναγνωρισμένης διεθνώς) από τις 12 Μαΐου 2022.
Βιογραφία
Ο Ουστέλ γεννήθηκε το 1955 στην Πάφο και αποφοίτησε από την Οδοντιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Κωνσταντινούπολης το 1983. μετά την επιστροφή του στη Βόρεια Κύπρο, εξελέγη στις εκλογές του 1991 στη Συνέλευση της Δημοκρατίας στην εκλογική περιφέρεια Girne (Κερύνειας) ως μέλος του Κόμματος Εθνικής Ενότητας και έγινε αντιπρόεδρος του Επιμελητηρίου, θέση που κατείχε μεταξύ 2001 και 2002. Επανεξελέγη το 2003 και αργότερα επέστρεψε στη συνέλευση το 2009, επανεκλέχθηκε ξανά το 2013 προτού γίνει αντιπρόεδρος του επιμελητηρίου για δεύτερη φορά μεταξύ 4 Σεπτεμβρίου 2013 και 9 Οκτωβρίου 2015.
Στις 6 Απριλίου 2011 ο Ουστέλ έγινε μέλος της κυβέρνησης του Ιρσέν Κιουτσούκ ως υπουργός Τουρισμού, Πολιτισμού, Νεολαίας και Περιβάλλοντος. Υπηρέτησε για μια περίοδο ως υπουργός Δημοσίων Έργων πριν γίνει υπουργός Υγείας στις 20 Φεβρουαρίου 2021 μετά την απόλυση του Αλί Πιλί, αξίωμα που διατήρησε μέχρι τις 5 Νοεμβρίου 2021. Έγινε υπουργός Εσωτερικών στις 21 Φεβρουαρίου 2022 μετά το σχηματισμό νέας κυβέρνησης.
Ο Ουστέλ ανέλαβε τα καθήκοντά του ως πρωθυπουργός της Βόρειας Κύπρου στις 12 Μαΐου 2022, αφού σχημάτισε επιτυχώς κυβέρνηση.
Προσωπική ζωή
Είναι παντρεμένος και έχει δύο παιδιά.
Παραπομπές
Ουστελ Ουστελ Ουστελ
Τζορτζ Πατάκι
Στις αρχές του 2015, ο Πατάκι ξεκίνησε να διερευνά πιθανή υποψηφιότητά του με τους Ρεπουμπλικανούς για τις προεδρικές εκλογές του 2016, και ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του στις 28 Μαΐου 2015
Παραπομπές
Κατηγορία:Κυβερνήτες της Νέας Υόρκης Κατηγορία:Αμερικανοί πολιτικοί
Κιννάμωμον
thumb|250px|Νεαρά φύλλα Cinnamomum tamala, [[Κεράλα, Ινδία.]] Το Κιννάμωμον (Cinnamomum), είναι ένα γένος αειθαλών αρωματικών δέντρων και θάμνων, που ανήκουν στην οικογένεια των Δαφνοειδών (Lauraceae). Τα είδη των Κιννάμωμου έχουν αρωματικά έλαια στα φύλλα και τον φλοιό τους. Το γένος περιλαμβάνει πάνω από 300 είδη, που διανέμονται στις τροπικές και υποτροπικές περιοχές της Βόρειας Αμερικής, Κεντρικής Αμερικής, Νότιας Αμερικής, Ασίας, Ωκεανίας και της Αυστραλασίας. Το γένος περιλαμβάνει επίσης και ένα μεγάλο αριθμό οικονομικά σημαντικών δέντρων.
Φυσικό περιβάλλον
Αυτό το γένος είναι παρόν στα Ιμαλάια και σε άλλες ορεινές περιοχές, είναι επίσης παρόν σε τροπικά και υποτροπικά ορεινά δάση, σε δάση ζιζάνιο-δέντρων, σε κοιλάδες και σε μικτά δάση κωνοφόρων και φυλλοβόλων πλατύφυλλων δέντρων, από τη νότια Κίνα, την Ινδία και τη Νοτιοανατολική Ασία. Ορισμένα είδη όπως το Κιννάμωμον η καμφορά (Cinnamomum camphora), ανέχονται την ξηρασία.
Χαρακτηριστικά
Τα φυτά κυρίως, παρουσιάζουν μια χαρακτηριστική οσμή. Τα εναλλασσόμενα φύλλα τους είναι ωοειδή-ελλειπτικά, με περιθώρια καθ'ολοκληρία ή περιστασιακά repand, με οξείες κορυφές και πλατιές σφηνοειδείς προς υποστρόγγυλες βάσεις (with acute apices and broadly cuneate to subrounded bases). Οι άνω επιφάνειες των φύλλων είναι γυαλιστερές πράσινες προς κιτρινοπράσινες, ενώ η κάτω τους πλευρά είναι αδιαφανής και ανοιχτότερου χρώματος. Τα ώριμα φύλλα είναι σκούρα πράσινα. Τα νεαρά φύλλα είναι κοκκινωπά καφέ έως κιτρινωπά-κόκκινα. Τα φύλλα είναι άτριχα και στις δύο επιφάνειες ή αραιά χνουδωτά (puberulent) από κάτω, μόνο όταν είναι νεαρά· τα φύλλα είναι ως επί το πλείστον τριπλόνευρα (triplinerved) ή μερικές φορές διακριτικά πεντάνευρα (ﬁve-nerved), με εμφανές μεσόπλευρο (midrib) και στις δύο επιφάνειες. Οι μασχάλες των πλευρικών νεύρων και των φλεβών είναι εμφανώς πομφολυγώδεις (bullate = καλυμμένα με στρογγυλεμένα πρηξίματα, σαν φουσκάλες.) άνωθεν και θολωτού σχήματος. Οι ακροδεκτικοί οφθαλμοί είναι perulate (Terminal buds are perulate).
Η μασχαλιαία ανθήλη έχει μήκος 3,5-7 εκ. Είναι ένα γένος μόνοικου είδους, με ερμαφρόδιτα άνθη, πρασινωπά λευκά, λευκά έως κίτρινα είναι λεία ή χνουδωτά και χλωμά έως καφεκίτρινα. Τα άνθη, κυρίως είναι μικρά. Το περιάνθιο είναι λείο ή χνουδωτό (puberulent) έξω και πυκνά χνουδωτό (pubescent) εντός. Ο μοβ-μαύρoς καρπός είναι ωοειδής, ελλειψοειδής (ellipsoidal) ή υπο-σφαιρική δρύπη. Το περιάνθιο-κύπελλο στους καρπούς, είναι αχαινιόσχημο (cupuliform).
Επιλεγμένα είδη
thumb|250px|Κιννάμωμον δέντρο σε Αραβικό χειρόγραφο του 10ου αιώνα. thumb|250px|Φλοιός από το Cinnamomum camphora. thumb|250px|Εικονογράφηση του Cinnamomum iners Reinwardt πρώην Blume, από τον J.C.P. Arckenhausen, ~1835. Τα Cinnamomum parthenoxylon και Cinnamomum camphora είναι μεγάλα αειθαλή δέντρα, που μπορούν φθάσουν σε ύψος τα 30 μέτρα και σε διάμετρο τα 3 μέτρα, με πλατύς ωοειδείς κορώνες. Οι ακροδεκτικοί οφθαλμοί είναι πλατύς ωοειδείς ή σφαιρικοί και καλύπτονται με μεταξοειδείς κλίμακες. Ο φλοιός είναι κίτρινο-καφέ με ακανόνιστες κάθετες διασπάσεις. Τα κλαδιά είναι ανοικτό καφέ, κυλινδρικά και λεία.
Ο εσωτερικός φλοιός από διάφορα είδη, χρησιμοποιείται για να γίνει το μπαχαρικό κανέλα. Άλλα αξιοσημείωτα είδη είναι το C. tamala που χρησιμοποιείται ως το βότανο malabathrum (που ονομάζεται επίσης tejpat και Ινδικό δαφνόφυλλο) και το C. camphora από το οποίο παράγεται η καμφορά.
• 2
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δαφνοειδή Κατηγορία:Γένη φυτών Κατηγορία:Δρύπες
Κατάλογος αρχηγών κράτους της Γκάμπια
Αυτή είναι η λίστα των αρχηγών κρατών της Γκάμπια, από την ανεξαρτησία της Γκάμπια το 1965 έως σήμερα.
Από το 1965 έως το 1970 ο αρχηγός του κράτους υπό την Πράξη Ανεξαρτησίας της Γκάμπια του 1964 ήταν η Βασίλισσα της Γκάμπια, Ελισάβετ Β', που ήταν και ο Μονάρχης του Ηνωμένου Βασιλείου και των άλλων βασιλείων της Κοινοπολιτείας. Η Βασίλισσα εκπροσωπήθηκε στην Γκάμπια από ένα Γενικό Κυβερνήτη. Η Γκάμπια έγινε δημοκρατία το 1970 και ο Μονάρχης και ο Γενικός Κυβερνήτης αντικαταστάθηκαν από ένα Πρόεδρο με εκτελεστική εξουσία.
Μονάρχης (1965-1970)
Η διαδοχή του θρόνου ήταν η ίδια όπως και η διαδοχή του Βρετανικού θρόνου.
Γενικός Κυβερνήτης
Ο Γενικός Κυβερνήτης ήταν ο αντιπρόσωπος του Μονάρχη στην Γκάμπια και ασκούσε τις περισσότερες από τις εξουσίες του μονάρχη. Ο Γενικός Κυβερνήτης διοριζόταν με θητεία αορίστου χρόνου κατά τη θέληση του Μονάρχη. Μετά το πέρασμα του Καταστατικού του Γουεστμίνστερ του 1931, ο Γενικός Κυβερνήτης διοριζόταν αποκλειστικά και μόνο με τη συμβουλή του υπουργικού συμβουλίου της Γκάμπια χωρίς τη συμμετοχή της βρετανικής κυβέρνησης. Σε περίπτωση κενής θέσης υπηρετούσε στη θέση του ο Ανώτατος Δικαστής, ως αξιωματούχος (Officer Administering the Government).
Πρώτη Δημοκρατία (1970-1994)
Κάτω από το 1970 Σύνταγμα, το πρώτο σύνταγμα της Δημοκρατίας της Γκάμπια, ο Πρόεδρος αντικαθίσταται ο Μονάρχης ως επικεφαλής του κράτους. Ο Πρόεδρος εξελέγη από την Εθνική Συνέλευση για θητεία πέντε ετών. Σε περίπτωση κενής θέσης του Αντιπροέδρου υπηρέτησε ως Υποκριτική Πρόεδρε.
Στρατιωτικό καθεστώς (1994-1996)
Ο συνταγματάρχης Γιαγιά Τζαμέ ηγήθηκε ενός πραξικοπήματος που ανέτρεψε τον πρόεδρο Τζαγουάρα και την κυβέρνηση, ενώ όλα τα πολιτικά κόμματα και το Κοινοβούλιο διαλύθηκαν.
Δεύτερη Δημοκρατία (1996–σήμερα)
Στο πλαίσιο του ισχύοντος συντάγματος της Δημοκρατίας της Γκάμπια, ο Πρόεδρος είναι εκτελεστικός επικεφαλής του κράτους. Ο Πρόεδρος εκλέγεται με λαϊκή ψήφο για θητεία πέντε ετών. Σε περίπτωση κενής θέσης, ο Αντιπρόεδρος υπηρετεί ως Υπηρεσιακός Πρόεδρος.
Εν ζωή πρώην αρχηγοί κράτους
Υπάρχουν δύο πρώην αρχηγοί κράτους της Γκάμπια, που βρίσκονται σήμερα εν ζωή:
Παραπομπές
Αρχηγων κρατους Γκαμπια
Εδμόνδος της Κορνουάλης
Ο Εδμόνδος του Αλμάιν (26 Δεκεμβρίου 1249 – 1300) από τον Οίκο του Ανζού ήταν ο δεύτερος κόμης της Κορνουάλης, της 4ης δημιουργίας του τίτλου, από το 1272. Συμμετείχε στη Θ΄ Σταυροφορία το 1271, αλλά δεν έφτασε ποτέ στους Αγίους Τόπους. Υπήρξε αντιβασιλιάς του βασιλείου της Αγγλίας από το 1286 έως το 1289 και ο Ύπατος Σερίφης της Κορνουάλης από το 1289 έως το 1300.
Πρώιμη ζωή
Ο Εδμόνδος γεννήθηκε στο κάστρο Μπέρκχαμστεντ στις 26 Δεκεμβρίου 1249 και ήταν γιος του (αδελφού του Ερρίκου Γ΄) Ριχάρδου 1ου κόμη της Κορνουάλης και της δεύτερης συζύγου του Σάντσιας της Προβηγκίας, κόρης του Ραϋμόνδου Βερεγγάριου Δ΄ κόμη της Προβηγκίας. Η Σάντσια ήταν αδελφή της Ελεονόρας, αδελφής του Ερρίκου Γ΄. Έτσι, ένας εκ πατρός θείος του, με σύζυγο μία εκ μητρός θείας του, κάθισε στον θρόνο, ακολουθούμενος από τον μεγαλύτερο γιο τους από το 1272 μέχρι το τέλος του Εδμόνδου.
Βαπτίστηκε από τον εκ μητρός θείο της του Βονιφάτιο της Σαβοΐας αρχιεπίσκοπο του Καντέρμπουρυ και ονομάστηκε Εδμόνδος προς τιμή του Αγίου Έντμουντ του Άμπινγκτον, προκατόχου του Βονιφάτιου ως αρχιεπισκόπου.
Το 1257 ο Εδμόνδος ακολούθησε τους γονείς του στην πρώτη τους επίσκεψη στη Γερμανία, για να επιδιώξουν τον ονομαστικό ή διεκδικητικό τίτλο του Ριχάρδου ως βασιλιά στην Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία επέστρεψαν τον Ιανουάριο του 1259. Το 1264, μετά τη σύλληψη του πατέρα του στη μάχη του Λιούις, ο Eδμόνδος κρατήθηκε αιχμάλωτος με τον πατέρα του στο Κάστρο Kένιλγορθ και απελευθερώθηκε τον Σεπτέμβριο του 1265. Αυτός και ο πατέρας του επέστρεψαν στη Γερμανία τον Αύγουστο του 1268 και σύμφωνα με μία ημι-μυθική αφήγηση που γράφτηκε πολλά χρόνια αργότερα, απέκτησαν ένα ιερό κειμήλιο του αίματος του Ιησού Χριστού που ανήκε στον Καρλομάγνο, πριν επιστρέψουν στην Αγγλία τον Αύγουστο του 1269. Λέγεται ότι έδωσε μέρος αυτού του ιερού κειμηλίου στους μοναχούς τού ιδρύματος τού πατέρα του στο αβαείο Χέιλς στο Γκλώστερσιρ, μετά από μία τελετή τον Σεπτέμβριο του 1270, και μέρος στην ενορία Άσριτζ, στο Χέρτφορντσιρ.
Τον Φεβρουάριο του 1271 ο Εδμόνδος ταξίδεψε με τον εξάδελφό του, Έντμουντ Κράουτσμπακ, για να συμμετάσχουν στη Σταυροφορία του λόρδου Εδουάρδου (Α΄), του μεγαλύτερου αδελφού του Κράουτσμπακ. Ο πατέρας του Εδμόνδου, Ριχάρδος, είχε ήδη έναν επιζώντα γιο από τον γάμο του με την πρώτη του σύζυγο Ίζαμπελ Μάρσαλ, τον Ερρίκο του Άλμαϊν, δεκατέσσερα χρόνια μεγαλύτερο από τον Εδμόνδο, ο οποίος αρχικά προοριζόταν να κληρονομήσει τα εδάφη και τους τίτλους του Ριχάρδου. Στις 13 Μαρτίου 1271, ενώ παρακολουθούσε τη λειτουργία στο Βιτέρμπο, ο Ερρίκος δέχτηκε επίθεση και σκοτώθηκε από τους εξαδέρφους του Γκυ ντε Μονφόρ και Σιμόν ντε Μονφόρ τον νεότερο, γιους του Σιμόν ντε Μονφόρ, σε εκδίκηση για τους βάναυσους θανάτους τού πατέρα και τού μεγαλύτερου αδελφού τους στο Έβεσαμ. Όταν το άκουσε αυτό, ο βασιλιάς διέταξε τον Εδμόνδο να μην προχωρήσει άλλο και να επιστρέψει στην Αγγλία.
Διαδοχή και γάμος
Μετά το τέλος του Ριχάρδου στις 2 Απριλίου 1272, ο Εδμόνδος αναγνωρίστηκε ως κληρονόμος του και ορκίστηκε φόρο υποτέλειας στον βασιλιά για τα κτήματα τού πατέρα του την 1η Μαΐου 1272 ή πριν. Τον Ιούλιο του ίδιου έτους, ο Εδμόνδος απέκτησε τετραετή μίσθωση της πόλης και την κυριότητα του Λέστερ από τον Έντμουντ Κράουτσμπακ, ο οποίος βρισκόταν ακόμη στο εξωτερικό για τη Σταυροφορία. Στις 6 Οκτωβρίου 1272, ο Εδμόνδος νυμφεύτηκε τη Μαργαρίτα, αδελφή του Γκίλμπερτ ντε Κλερ, στο παρεκκλήσι του Ρούισλιπ. Στις 13 Οκτωβρίου, στη γιορτή του Εδουάρδου του Ομολογητή, ο Εδμόνδος ανακηρύχθηκε ιππότης από τον Ερρίκο Γ' στο αβαείο του Γουέστμινστερ και περιεβλήθη με τις τιμές και τους τίτλους τού πατέρα του ως κόμη της Κορνουάλης. Αν και η αξίωση του πατέρα του για το γερμανικό στέμμα και τον τίτλο τού αυτοκράτορα της Α.Ρ.Α. του Γερμανικού Έθνους έληξε με το τέλος του πατέρα του, ο Έντμουντ συνέχισε να αυτοπροσδιορίζεται ως «Εδμόνδος του Άλμαϊν» ή «Εδμόνδος κόμης της Κορνουάλης, γιος του Ριχάρδου του βασιλιά της Γερμανίας».
Βασιλική υπηρεσία
Όταν ο Ερρίκος Γ' απεβίωσε τον Νοέμβριο του 1272, ο Εδμόνδος πήρε θέση στο διοικητικό συμβούλιο στην Αγγλία και ήταν μεταξύ των συμβούλων, που έγραψαν στον Εδουάρδο Α' για να τον συμβουλεύσουν για το τέλος του πατέρα του. Έχοντας κληρονομήσει τεράστια περιουσία από τον πατέρα του, ο Εδμόνδος άρχισε να χορηγεί δάνεια σε εξέχοντα μέλη της Αυλής. Τον Ιούνιο του 1273 ταξίδεψε στη Γαλλία για να συναντήσει τον Εδουάρδο Α' και δύο μήνες αργότερα, στο Παρίσι, αναγνώρισε την επιστροφή των 2.000 από τα 3.000 μάρκα που του χρωστούσε ο βασιλιάς. Ο Εδμόνδος ήταν παρών στη στέψη του Εδουάρδου στο αβαείο του Γουέστμινστερ και το θέρος του 1277 πήρε δεκατέσσερις από τους ιππότες του για να συμμετάσχουν στην αποστολή του Εδουάρδου στην Ουαλία. Το 1279 ο Εδουάρδος διορίστηκε, μαζί με τον Τόμας ντε Κάντιλουπ επίσκοπο του Χέρεφορντ, και τον Γκόντφρεϊ ντε Γκιφάρντ επίσκοπο του Γουόρτσεστερ, στο συμβούλιο αντιβασιλείας, που σχηματίστηκε για να κυβερνήσει την Αγγλία, όταν ο Εδουάρδος και η σύζυγός του Ελεονόρα ταξίδεψαν στη Γαλλία για να κατακτήσουν τον Ποντιέ. Ο Εδμόνδος δάνεισε επίσης στον βασιλιά 3000 μάρκα εκείνη τη χρονιά, για να βοηθήσει στην εκ νέου νομισματοκοπία. Τον Μάιο του 1280 ταξίδεψε στο εξωτερικό με τον ηγούμενο του Κόλτσεστερ και τον Ιούνιο, με τη βοήθεια της Eλεονόρας και του Ρόμπερτ Μπάρνελ επισκόπου του Μπαθ, έλυσε μία μακροχρόνια διαμάχη με τον επίσκοπο του Έξετερ για αντίπαλες δικαιοδοσίες.
Μεταξύ 13 Μαΐου 1286 και 12 Αυγούστου 1289, ο Εδουάρδος Α' διέσχισε το κανάλι της Μάγχης για να αποκαταστήσει την τάξη στη Γασκώνη και να μεσολαβήσει μεταξύ του Αλφόνσου Γ΄ της Αραγονίας και του Καρόλου Β΄της Σικελίας, ο Εδμόνδος ενήργησε ως αντιβασιλέας στην Αγγλία. Όταν ο Ρυς απ Μάρεντουντ of Ντρύσλβυν κατέλαβε το κάστρο Λαντόβερυ τον Ιούνιο του 1287, ο Εδμόνδος κατέστειλε την εξέγερση, καταλαμβάνοντας τον Ντρύσλβυν τον Σεπτέμβριο. Ο Ρις, ωστόσο, απέφυγε τη σύλληψη και κρύφτηκε. Ο Εδμόνδος κάλυψε το κόστος αυτής της εκστρατείας με δάνεια από Ιταλούς εμπόρους περίπου 10.000 λιρών. Τον Ιούνιο του 1289 ο Εδμόνδος μεσολάβησε μεταξύ του Χάμφρεϋ ντε Μποχάν, κόμη του Χέρεφορντ, και του Γκίλμπερτ ντε Κλαρ, κόμη του Γκλώστερ, σε μία διαμάχη σχετικά με τους Ουαλικούς βάλτους μεταξύ των εδαφών τους, και απαγόρευσε στον ντε Κλαρ να κτίσει ένα κάστρο στο Moρλαί στο Μπρέκνοκσιρ. Την επιστροφή του Εδουάρδου Α΄ στην Αγγλία ακολούθησε έρευνα για αδικήματα της κυβέρνησης κατά την απουσία του, και παρόλο που αρκετοί δικαστές και αξιωματούχοι ατιμάστηκαν, ο Εδμόνδος έλαβε εκ των υστέρων χάρη για τυχόν δασικά αδικήματα και του επετράπη να απαντήσει με πληρεξούσιο σε οποιεσδήποτε καταγγελίες κατά της διοίκησής του στην Κορνουάλη, όπου ήταν Ύπατος Σερίφης από το 1289 έως το 1300.
Εκκλησία και κράτος
Το 1288 ο Εδμόνδος έκτισε ένα παρεκκλήσιο στο Άμπινγκντον προς τιμή του Αγίου Έντμουντ Ρις. Οι μοναχοί του αβαείου εκεί είδαν τον Έντμουντ ως «ένα είδος γενναιόδωρου υπερασπιστή και προστάτη» και ανέλαβαν να παράσχουν δύο ιερείς για να κάνουν θειές λειτουργίες για τις ψυχές του Εδμόνδου και των προγόνων του στο παρεκκλήσιο. Τον Σεπτέμβριο του 1289 επισκέφτηκε την Οξφόρδη για να παρακολουθήσει τη μετακομιδή των λειψάνων του Φρίντεσβιντ. Τον Απρίλιο του 1290 επιδόθηκε υπόμνημα στον Εδμόνδο με αίτημα την παρουσία του στην Αυλή του αρχιεπισκόπου του Καντέρμπουρυ. Αυτό έγινε μία από τις πρώτες καταγεγραμμένες παραβιάσεις, αυτού που αργότερα ονομάστηκε κοινοβουλευτικό προνόμιο και ο αρχιεπίσκοπος έλαβε πρόστιμο 10.000 λιρών. Ο Εδουάρδος Α΄ εόρτασε τα Χριστούγεννα εκείνης της χρονιάς στο αρχοντικό του Εδμόνδου στο Άσριτζ στο Χέρτφορντσιρ, όπου έκανε κοινοβούλιο και συζήτησε για τις υποθέσεις της Σκωτίας. Τα δάνεια του Εδμόνδου ήταν ζωτικής σημασίας για το Στέμμα: είχε δανείσει στον Εδουάρδο Α΄ 4.000 £ εκείνη τη χρονιά και δάνεισε επιπλέον 4.000 £ στον Άντονυ Μπεκ, επίσκοπο του Ντάραμ, για να εξοφληθεί από τα έσοδα του Χάουντεν Μάνορ. Τον Μάιο του 1296 ο βασιλιάς εμπιστεύτηκε τους αιχμαλώτους, που είχαν αιχμαλωτιστεί στη Σκωτική εκστρατεία, στα κάστρα του Εδμόνδου στο Γουόλινγκφορντ και στο Μπέρκχαμπστεντ. Λέγεται ότι διέταξε επίσης να μεταφερθεί το ταμείο του Εδμόνδου από το Μπέρκχαμπστεντ στο Λονδίνο. Το 1297 ο Εδμόνδος κλήθηκε στη Γασκώνη και απουσίαζε κατά τη διάρκεια της κρίσης μεταξύ του βασιλιά και των βαρόνων. Αργότερα εκείνο το έτος ο Εδμόνδος υποσχέθηκε την παραγωγή των ορυχείων του στην Κορνουάλη και το Ντέβον ως αποπληρωμή για 7.000 μάρκα, που ο βασιλιάς χρωστούσε στους άνδρες της Μπαγιόν και υπηρέτησε ως σύμβουλος του γιου του βασιλιά, Εδουάρδου (Β΄), ο οποίος κυβερνούσε την Αγγλία κατά την απουσία του βασιλιά. Μέχρι το 1299 το Στέμμα όφειλε στον Εδμόνδο 6.500 λίρες και δανείστηκε άλλα 2.000 μάρκα, για να αποπληρωθούν από τα έσοδα της κενής αρχιεπισκοπής της Υόρκης.
Το τέλος
Τον Ιούλιο του 1297 χορηγήθηκε στον Εδμόνδο άδεια να συντάξει διαθήκη, η κακή του υγεία αναφέρεται σε μία κλήση του Δεκεμβρίου 1298 και μέχρι το 1300 ήταν άρρωστος σε ανίατο στάδιο. Η ημερομηνία που απεβίωσε ο Εδμόνδος είναι άγνωστη, αλλά ήταν πριν από τις 25 Σεπτεμβρίου 1300, όταν ο Εδουάρδος Α΄διέταξε τον εορτασμό των εξουσιών για τον αείμνηστο κόμη. Την επόμενη ημέρα οι βασιλικοί σκαπανείς διατάχθηκαν να καταλάβουν τα κτήματα του Εδμόνδου. Η καρδιά και το σώμα του Εδμόνδου τάφηκαν στο Άσριτζ, όπου παρευρέθηκε ο γιος του βασιλιά Εδουάρδος, και στις 23 Μαρτίου 1301 τα οστά του τοποθετήθηκαν στο αβαείο Χάιλς, με την παρουσία του βασιλιά αυτοπροσώπως. Δεδομένου ότι δεν άφησε παιδιά, ολόκληρη η περιουσία του Εδμόνδου πέρασε στο στέμμα, εκτός από μία πρόσοδο για τη χήρα του.
Σημειώσεις
Κατηγορία:Οίκος των Πλανταγενετών
Λάρι Χάγκμαν
Ο Λάρι Μάρτιν Χάγκμαν (21 Σεπτεμβρίου 1931 – 23 Νοεμβρίου 2012) ήταν Αμερικανός ηθοποιός, σκηνοθέτης και παραγωγός κινηματογράφου και τηλεόρασης, γνωστός για το ρόλο του αδίστακτου βαρόνου του πετρελαίου Τζέι Αρ Γιούινγκ στην τηλεοπτική σαπουνόπερα Ντάλας (1978–1991) και ο μονίμως σαστισμένος αστροναύτης Άντονι Νέλσον στην κωμική σειρά Η Τζίνι και το τζίνι (1965–1970). Ο Χάγκμαν έπαιξε δεύτερους ρόλους σε πολλές ταινίες. Οι τηλεοπτικές του εμφανίσεις περιελάμβαναν επίσης γκεστ ρόλους σε δεκάδες εκπομπές από τα τέλη της δεκαετίας του 1950 μέχρι τον θάνατό του. Ο Χάγκμαν εργάστηκε επίσης ως τηλεοπτικός παραγωγός και σκηνοθέτης. Ήταν γιος της ηθοποιού Μαίρη Μάρτιν. Ο Χάγκμαν υποβλήθηκε σε σωτήρια μεταμόσχευση ήπατος το 1995. Πέθανε στις 23 Νοεμβρίου 2012, από επιπλοκές οξείας μυελογενούς λευχαιμίας.
Τα πρώτα χρόνια
Ο Χάγκμαν γεννήθηκε στις 21 Σεπτεμβρίου 1931 στο Φορτ Γουόρθ του Τέξας. Η μητέρα του, Μαίρη Μάρτιν, έγινε ηθοποιός του Μπρόντγουεϊ και σταρ της μουσικής κωμωδίας μετά τη γέννησή του. Ο πατέρας του, Μπέντζαμιν Τζάκσον Χάγκμαν, ο οποίος ήταν σουηδικής καταγωγής, ήταν λογιστής και δικηγόρος που εργαζόταν στην εισαγγελία. Οι γονείς του Χάγκμαν χώρισαν το 1936, όταν ήταν πέντε ετών. Έζησε με τη γιαγιά του από την πλευρά της μητέρας του, τη Χουανίτα Πρίσλεϊ Μάρτιν, στο Τέξας και την Καλιφόρνια, ενώ η μητέρα του υπέγραψε συμβόλαιο με την Paramount το 1938. Το 1940, η μητέρα του Χάγκμαν γνώρισε και παντρεύτηκε τον Ρίτσαρντ Χάλιντεϊ και, τον επόμενο χρόνο, γέννησε μια κόρη, τη Χέλερ. Ο Χάγκμαν παρακολούθησε την αυστηρή στρατιωτική ακαδημία Black-Foxe και για λίγο το Woodstock Country School, ένα οικοτροφείο στο Βερμόντ.
Όταν η μητέρα του μετακόμισε στη Νέα Υόρκη για να συνεχίσει την καριέρα της στο Μπρόντγουεϊ, ο Χάγκμαν έμεινε ξανά με τη γιαγιά του στην Καλιφόρνια. Λίγα χρόνια αργότερα, η γιαγιά του πέθανε, έτσι ο Χάγκμαν πήγε στη μητέρα του στη Νέα Υόρκη. Το 1946, ο Χάγκμαν επέστρεψε στη γενέτειρά του, στο Γουέδερφορντ, και παρακολούθησε το τοπικό λύκειο, από το οποίο αποφοίτησε. Ένα καλοκαίρι, εργάστηκε για την εταιρεία κατασκευής εξοπλισμού πετρελαιοειδών Antelope Tool Company. Αν και ο πατέρας του ήθελε ο Χάγκμαν να γίνει δικηγόρος και να εργαστεί στο γραφείο του, αυτός έκανε μαθήματα δραματουργίας και φέρεται να ερωτεύτηκε τη σκηνή. Αποφοίτησε από το λύκειο το 1949 και αποφάσισε να ασχοληθεί με την υποκριτική. Παρακολούθησε το Bard College της Νέας Υόρκης, με ειδικότητα στον χορό και το δράμα, αλλά τα παράτησε μετά από έναν χρόνο.
Καριέρα
Ο Χάγκμαν ξεκίνησε την καριέρα του το 1950 παίζοντας σε μικρές παραγωγές στη Νέα Υόρκη. Εκείνο το καλοκαίρι, σε ένα διάλειμμα από το Bard College, εργάστηκε στο Ντάλας ως βοηθός παραγωγής και υποδυόταν μικρούς ρόλους στη θεατρική ομάδα της Margo Jones. Εμφανίστηκε στο Ημέρωμα της στρίγγλας στην πόλη της Νέας Υόρκης, και ακολούθησαν πολυάριθμα μιούζικαλ με το Music Circus του St. John Terrell στην Σεντ Πίτερσμπεργκ της Φλόριντα και το Lambertville του Νιου Τζέρσεϊ. Το 1952, ο Χάγκμαν κλήθηκε να καταταγεί στην Αμερικανική Πολεμική Αεροπορία.
Ενώ ήταν με μετάθεση στο Λονδίνο, πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της στρατιωτικής του θητείας διασκεδάζοντας τα αμερικανικά στρατεύματα στο Ηνωμένο Βασίλειο και σε βάσεις στην Ευρώπη. Αφού άφησε την Πολεμική Αεροπορία το 1956, ο Χάγκμαν επέστρεψε στη Νέα Υόρκη, όπου εμφανίστηκε στο έργο εκτός Μπρόντγουεϊ Once Around the Block, του Ουίλιαμ Σαρογιάν. Το ντεμπούτο του στο Μπρόντγουεϊ έγινε το 1958 με το έργο Comes a Day. Ο Χάγκμαν εμφανίστηκε σε τέσσερα άλλα θεατρικά έργα του Μπρόντγουεϊ. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, εμφανίστηκε επίσης σε πολυάριθμα, κυρίως ζωντανά, τηλεοπτικά προγράμματα.
Ο πρώτος τηλεοπτικός ρόλος του Χάγκμαν ήταν ως Κένεθ Ντέιβιντσον στο επεισόδιο του 1957 "Saturday Lost" του αστυνομικού δράματος, Decoy. Το 1958, εντάχθηκε στην Barbara Bain ως guest star στη βραχύβια περιπέτεια-δραματική σειρά Harbormaster και εμφανίστηκε τρεις φορές στη σειρά περιπέτειας Sea Hunt του Λόιντ Μπρίτζες. Το 1961, ο Χάγκμαν εντάχθηκε στο καστ της καθημερινής σαπουνόπερας The Edge of Night ως Εντ Γκίμπσον και έμεινε σε αυτόν τον ρόλο για δύο χρόνια.
Το 1964, έκανε το κινηματογραφικό του ντεμπούτο στο Ensign Pulver, στο οποίο συμμετείχε και ο νεαρός Τζακ Νίκολσον. Την ίδια χρονιά, εμφανίστηκε και στην ταινία Συναγερμός θανάτου, με τον Χένρι Φόντα.
Η Τζίνι και το τζίνι
μικρογραφία|260x260px|Με την Μπάρμπαρα Ίντεν στη σειρά Η Τζίνι και το τζίνι (1965) Το 1965, ο Χάγκμαν επιλέχτηκε για το ρόλο του αφέντη της Μπάρμπαρα Ίντεν και ερωτευμένου σμηναγού της Πολεμικής Αεροπορίας Άντονι Νέλσον, στην κωμωδία καταστάσεων του NBC Η Τζίνι και το τζίνι, η οποία προβλήθηκε για πέντε κύκλους από το 1965 έως το 1970. Το σόου μπήκε στο τοπ 30 το πρώτο έτος και ήταν η απάντηση του NBC στις επιτυχημένες κωμωδίες μαγείας της δεκαετίας του 1960, Η μάγισσα στο ABC και My Favorite Martian στο CBS. Αργότερα γυρίστηκαν δύο ταινίες ως συνέχεια, οι οποίες προβλήθηκαν από το NBC: I Dream of Jeannie... Fifteen Years Later (1985) και Η Τζίνι ζητάει επειγόντως γαμπρό (1991), αλλά ο Χάγκμαν δεν εμφανίστηκε σε καμία από αυτές. Το 2010, ο Χάγκμαν δήλωσε ότι δεν τον πλησίασαν ποτέ για να συμμετάσχει.
Το 1999, 29 χρόνια αρχγότερα, ο Χάγκμαν συμφώνησε να επανενωθεί με τους συμπρωταγωνιστές του Τζίνι Μπάρμπαρα Ίντεν και Μπιλ Ντέιλι και τον δημιουργό/παραγωγό Σίντνεϋ Σέλντον στο The Donny and Marie Show. Στα TV Land Awards τον Μάρτιο του 2004, ο Χάγκμαν και η Ίντεν ξαναβρέθηκαν στη σκηνή ως συμπαρουσιαστές.
Ο Χάγκμαν και η Ίντεν επανενώθηκαν τον Μάρτιο του 2006 για μια περιοδεία στη Νέα Υόρκη για να προωθήσουν το DVD της πρώτης σεζόν του Η Τζίνι και το τζίνι. Συναντήθηκαν ξανά με την Ίντεν στη σκηνή στο έργο Love Letters στη Νέα Υόρκη. Η εμφάνιση σηματοδότησε την πρώτη φορά που οι δύο ερμηνευτές έπαιξαν μαζί από τότε που η Ίντεν εμφανίστηκε με τον Χάγκμαν σε πέντε επεισόδια του Ντάλας το 1990.
Ντάλας
Το 1978, προσφέρθηκαν στον Χάγκμαν δύο ρόλοι σε δύο τηλεοπτικές σειρές που έκαναν το ντεμπούτο τους. Ο ένας ήταν στο The Waverly Wonders και ο άλλος στο Ντάλας, στον ρόλο του μεγαλύτερου γιου και επιχειρηματία Τζέι Αρ Γιούινγκ. Όταν ο Χάγκμαν διάβασε το σενάριο του Ντάλας μετά από πρόταση της συζύγου του, και οι δύο κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ήταν τέλειο για εκείνον. Ο Χάγκμαν στήριξε την ερμηνεία του εν μέρει στις αναμνήσεις του μεγαλύτερου γιου που είχε κερδίσει τη μάχη διαδοχής της εταιρείας Antelope Tool Company.
Το Ντάλας έγινε παγκόσμια επιτυχία, με τηλεοπτική παρουσία σε 90 χώρες. Χαρακτηριστικό είναι ότι στο Ηνωμένο Βασίλειο το απολάμβαναν ακόμη και μέλη της βασιλικής οικογένειας της χώρας. Η σειρά οδήγησε σε πολλά επιτυχημένα spin-offs. Ο Χάγκμαν έγινε ένας από τους πιο γνωστούς τηλεοπτικούς αστέρες της εποχής.
Στην αρχή του τέταρτου κύκλου, κοινό και ηθοποιοί προσπαθούσαν να μαντέψουν "Ποιος σκότωσε τον Τζέι Αρ". Πρόκειται για μία από τις γνωστότερες ερωτήσεις στην ιστορία της τηλεόρασης. Ο Χάγκμαν συμμετείχε σε διαπραγματεύσεις για το συμβόλαιό του, καθυστερώντας την επιστροφή του στον τέταρτο κύκλο. Απαιτώντας υψηλότερο μισθό, ο Χάγκμαν δεν εμφανίστηκε στο πρώτο επεισόδιο της εκπομπής μέχρι τα τελευταία λεπτά. Οι παραγωγοί βρέθηκαν αντιμέτωποι με ένα δίλημμα για το αν θα καταβάλουν τον πολύ αυξημένο μισθό ή θα βγάλουν τον Τζέι Αρ εκτός σειράς. Η Lorimar Productions, οι δημιουργοί της σειράς, άρχισαν να γυρίζουν σκηνές του Ντάλας που δεν περιελάμβαναν τον Χάγκμαν. Εν μέσω διαπραγματεύσεων, ο Χάγκμαν πήγε με την οικογένειά του στο Λονδίνο για διακοπές τον Ιούλιο. Συνέχισε να αγωνίζεται για τις απαιτήσεις του και τα στελέχη του καναλιού παραδέχθηκαν ότι ήθελαν να παραμείνει ο Τζέι Αρ στο Ντάλας. Από τότε, ο Χάγκμαν έγινε ένα από τα πιο ακριβοπληρωμένα αστέρια της τηλεόρασης. Από την αρχή της σεζόν 1980-1981, πέρασαν τρεις εβδομάδες μέχρι να αποκαλυφθεί ο ένοχος στις 21 Νοεμβρίου 1980, σε ένα έκτακτο επεισόδιο που σημείωσε ρεκόρ τηλεθέασης.
Για την ερμηνεία του ως Τζέι Αρ, ο Χάγκμαν ήταν υποψήφιος για δύο βραβεία Έμμυ για πρωταγωνιστικό ρόλο σε δραματική σειρά το 1980 και το 1981, αλλά δεν κέρδισε κανένα. Ήταν επίσης υποψήφιος για τέσσερις Χρυσές Σφαίρες, μεταξύ 1981 και 1985. Ήταν υποψήφιος για βραβείο Soap Opera Digest επτά φορές και κέρδισε πέντε φορές. Το 1984, η συμπρωταγωνίστριά της Barbara Bel Geddes έφυγε από το Ντάλας, μετά από μια διαφωνία που είχε προκύψει από επέμβαση αορτοστεφανιαίας παράκαμψης που είχε κάνει τον Μάρτιο του 1983. Κάποια στιγμή, ο Χάγκμαν πρότεινε στην πραγματική του μητέρα, Μαίρη Μάρτιν, να παίξει το ρόλο της τηλεοπτικής της μητέρας, Έλι, αλλά εκείνη απέρριψε την πρόταση και τον ρόλο πήρε για λίγο η Ντόνα Ριντ για τη σεζόν 1984-1985. Μέχρι το τέλος του 14ου κύκλου το 1991, η τηλεθέαση είχε πέσει σε βαθμό που το CBS αποφάσισε να τερματίσει το Ντάλας. Ο Χάγκμαν ήταν ο μόνος ηθοποιός που εμφανίστηκε και στα 357 επεισόδια. Είχε επίσης κάνει πέντε γκεστ εμφανίσεις στην spin-off σειρά του Ντάλας Knots Landing στις αρχές της δεκαετίας του 1980. Μερικά χρόνια μετά το τέλος του Ντάλας, ο Χάγκμαν εμφανίστηκε σε δύο επόμενες τηλεοπτικές ταινίες του Ντάλας το 1996 και το 1998.
Τηλεόραση
Ο Χάγκμαν πρωταγωνίστησε σε δύο βραχύβιες σειρές τη δεκαετία του 1970, The Good Life (1971–1972) και Here We Go Again (1973). Το 1993, ο Χάγκμαν πρωταγωνίστησε στο Staying Afloat ως ένας τυχερός πρώην εκατομμυριούχος που συμφωνεί να συνεργαστεί μυστικά με το FBI για να διατηρήσει τον τρόπο ζωής του ως πλεϊμπόι.
Τον Ιανουάριο του 1997, ο Χάγκμαν πρωταγωνίστησε σε μια βραχύβια τηλεοπτική σειρά με τίτλο Orleans ως δικαστής Λούθερ Σαρμπονέ, η οποία διήρκεσε μόνο οκτώ επεισόδια. Τον Ιανουάριο του 2011, ο έκανε μια γκεστ εμφάνιση στον έβδομο κύκλο της σειράς Νοικοκυρές σε απόγνωση ως νέος σύζυγος της μητέρας της Λινέτ Σκάβο, Στέλλα.
Ταινίες
Ο Χάγκμαν εμφανίστηκε σε ταινίες μεγάλου μήκους όπως Συναγερμός θανάτου, Χάρι και Τόντο, Σούπερμαν, και Ο αετός πάτησε στη Γη.
Ο Χάγκμαν σκηνοθέτησε επίσης (και εμφανίστηκε για λίγο σε) μια χαμηλού προϋπολογισμού κωμωδία τρόμου το 1972 με τίτλο Beware! The Blob, συνέχεια της κλασικής ταινίας τρόμου του 1958 Εισβολή από άγνωστο πλανήτη. Αυτή ήταν η μοναδική μεγάλου μήκους ταινία που σκηνοθέτησε.
Μουσική
Το 1980, ο Χάγκμαν ηχογράφησε ένα σινγκλ με τίτλο "Ballad of the Good Luck Charm".
Προσωπική ζωή
μικρογραφία|260x260px| Ο Χάγκμαν με τη Ματζ Άξελσον το 1983 Το 1973, πέθανε ο πατριός του Ρίτσαρντ Χάλιντεϊ και ο Χάγκμαν συμφιλιώθηκε με τη μητέρα του, Μαίρη Μάρτιν, αμέσως μετά. Οι δυο τους είχαν στενή σχέση μέχρι τον θάνατό της από καρκίνο του παχέος εντέρου το 1990.
Το 1954, ο Χάγκμαν παντρεύτηκε τη Σουηδή Ματζ Άξελσον (13 Μαΐου 1928 – 31 Μαΐου 2016). Είχαν δύο παιδιά, τη Χάιντι Κριστίνα (1958 – ) και τον Πρέστον (1962 – ). Για πολύ καιρό έμεναν στο Μαλιμπού της Καλιφόρνιας. Ο Χάγκμαν ήταν μέλος του Κόμματος Ειρήνης και Ελευθερίας από τη δεκαετία του 1960. Ο Χάγκμαν είχε χλευάσει τον Πρόεδρο των ΗΠΑ Τζορτζ Μπους πριν από τον πόλεμο στο Ιράκ.
Το 1969, ο φίλος του Χάγκμαν, μουσικός Ντέιβιντ Κρόσμπι, του έδωσε LSD μετά από μια συναυλία: «Το LSD ήταν τόσο βαθιά εμπειρία στη ζωή μου που άλλαξε τον τρόπο ζωής μου και τον τρόπο σκέψης μου και δεν θα μπορούσα να το αποκλείσω [από την αυτοβιογραφία μου]». Ο Χάγκμαν γνώρισε τη μαριχουάνα από τον Τζακ Νίκολσον ως ασφαλέστερη εναλλακτική λύση στο αλκοόλ. «Μου άρεσε γιατί ήταν διασκεδαστικό, με έκανε να νιώθω καλά και δεν είχα ποτέ χανγκόβερ». Ο Χάγκμαν υποστήριξε δημόσια τη μαριχουάνα ως καλύτερη εναλλακτική λύση στο αλκοόλ.
Το 1995, ο Χάγκμαν υποβλήθηκε σε μεταμόσχευση ήπατος που του έσωσε τη ζωή, αφού διαγνώστηκε με καρκίνο του ήπατος, ο οποίος πιθανότατα προκλήθηκε από περίπου 40 χρόνια έντονης κατανάλωσης αλκοόλ. Επιπλέον, είχε κίρρωση του ήπατος, η οποία είχε διαγνωστεί τρία χρόνια νωρίτερα το 1992.
Ήταν επίσης καπνιστής ως νεαρός και έκοψε το κάπνισμα σε ηλικία 34 ετών.
Αφού παρακολούθησε έναν αγώνα ποδοσφαίρου στο Βουκουρέστι μεταξύ της FC Steaua București και της Γουέστ Χαμ Γιουνάιτεντ, έγινε γνωστός οπαδός της ρουμανικής ομάδας.
Το 2001, ο Χάγκμαν έγραψε την αυτοβιογραφία του με τίτλο Hello Darlin': Tall (and Absolutely True) Tales About My Life. Σε μια συνέντευξη το 2007, ο Χάγκμαν δήλωσε την υποστήριξή του στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Η Ματζ Χάγκμαν διαγνώστηκε με Αλτσχάιμερ το 2008 και ο Χάγκμαν στην αρχή πρωτοστάτησε στη φροντίδα της, αλλά η κατάστασή της επιδεινώθηκε. Μέχρι το 2010, χρειαζόταν 24ωρη νοσηλευτική φροντίδα. Ως αποτέλεσμα, ο Χάγκμαν πούλησε το κτήμα όπου έμαναν έναντι 11 εκατομμυρίων δολαρίων.
Ασθένεια και θάνατος
Τον Ιούνιο του 2011, ο Χάγκμαν ανακοίνωση ότι έχει καρκίνο του λάρυγγα. Σχολίασε: "Ως Τζέι Αρ μπορούσα να γλιτώσω από τα πάντα — δωροδοκία, εκβιασμό και μοιχεία, αλλά με έπιασε ο καρκίνος. Θέλω όλοι να γνωρίζουν ότι είναι μια πολύ κοινή και θεραπεύσιμη μορφή καρκίνου. Θα παίρνω θεραπεία ενώ δουλεύω στη νέα σειρά Dallas. Δεν θα μπορούσα να σκεφτώ καλύτερο μέρος από το να δουλεύω από μια εκπομπή που αγαπώ, με ανθρώπους που αγαπώ." Ο Χάγκμαν είχε αφαιρέσει έναν όγκο σε μέγεθος βελανιδιού από τη γλώσσα του το 2011. Τον Ιούνιο του 2012, ο καρκίνος θεωρήθηκε ότι βρισκόταν σε ύφεση.
Ο Χάγκμαν πέθανε στις 23 Νοεμβρίου 2012, στο Medical City Dallas Hospital στο Ντάλας μετά από επιπλοκές οξείας μυελογενούς λευχαιμίας, μετά από συνέντευξή του στο ντοκιμαντέρ του National Geographic The '80s: The Decade that Made Us, που προβλήθηκε τον Απρίλιο του 2013. Η οικογένεια του Χάγκμαν δήλωσε: «Η οικογένεια του Λάρι και οι στενοί φίλοι του είχαν έρθει μαζί του στο Ντάλας για τις διακοπές των Ευχαριστιών. Πέθανε περιτριγυρισμένος από αγαπημένα του πρόσωπα. Ήταν ένα ειρηνικό τέλος, όπως ακριβώς είχε ευχηθεί» Η εφημερίδα The New York Times τον περιέγραψε ως «έναν από τους πιο αγαπημένους κακούς της τηλεόρασης».
Κληρονομιά
μικρογραφία|260x260εσ|Με τη Λίντα Γκρέι το 2009 Η ηθοποιός Μπάρμπαρα Ίντεν, παλιά φίλη του Χάγκμαν, που έπαιζε την Τζίνι στη σειρά Η Τζίνι και το τζίνι, είπε: "Ο Λάρι ήταν ένας από τους πιο έξυπνους ηθοποιούς με τους οποίους συνεργάστηκα ποτέ. [...] Επιπλέον, ο Λάρι ήταν γνώστης της βιομηχανίας, κάτι που εγώ δεν ήμουν".
Η ηθοποιός Λίντα Γκρέι, η οποία υποδύθηκε τη Σου Έλεν Γιούινγκ στο Ντάλας, αποκάλεσε τον Χάγκμαν «τον καλύτερο φίλο της επί 35 χρόνια» και ο ατζέντης της είπε στο BBC ότι ήταν δίπλα του όταν αυτός πέθανε. Σε μια δήλωση, είπε: «Ήταν δημιουργικός, γενναιόδωρος, αστείος, τρυφερός και ταλαντούχος και θα μου λείψει πάρα πολύ. Ήταν αυθεντικός και έζησε τη ζωή στο έπακρο».
Ο ηθοποιός Πάτρικ Ντάφι, που υποδύθηκε τον Μπόμπι Γιούινγκ στο Ντάλας, ήταν επίσης δίπλα του όταν πέθανε. Σε δήλωσή του είπε: «Την Παρασκευή, έχασα έναν από τους μεγαλύτερους φίλους που κόσμησαν ποτέ τη ζωή μου. Η μοναξιά είναι μόνο το δύσκολο, καθώς η ηρεμία και η παρηγοριά του Λάρι είναι πάντα σημαντικά για μένα, και τώρα όπως και όταν ήταν εδώ. Ήταν μαχητής με τον πιο ήπιο τρόπο ενάντια στα εμπόδια και δίπλα στους φίλους του.».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Θάνατοι από λευχαιμία Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί αυτοβιογράφοι
Βερεγγάρια της Καστίλης (μοναχή)
Η Βερεγγάρια της Καστίλης (1228-1279) από τον Καστιλιανό Οίκο της Ιβρέα ήταν ινφάντα της Καστίλης, κόρη του Φερδινάνδου Γ΄ της Καστίλης και της Ελισάβετ των Χοενστάουφεν. Έγινε μοναχή στη μονή της Σάντα Μαρία λα Ρεάλ ντε Λας Ουέλγκας στο Μπούργο, όπου τάφηκε μετά το θάνατό της.
Κόρη του Φερδινάνδου Γ΄ της Καστίλης, από την πρώτη σύζυγό του, Ελισάβετ των Χοενστάουφεν, κόρης του Φιλίππου δούκα της Σουαβίας και της Ειρήνης Αγγελίνας. Έλαβε το όνομά της από την εκ πατρός μάμμη της, Βερεγγάρια της Καστίλης.
Η ινφάντα Βερεγγάρια απεβίωσε το 1279 στην Ιερά Μονή της Σάντα Μαρία λα Ρεάλ ντε λας Ουέλγκας, όταν ήταν 51 ετών και τάφηκε εκεί. Στον τάφο της υπάρχουν γλυπτά, που απεικονίζουν διαφορετικές σκηνές από την παιδική ηλικία του Ιησού Χριστού. Σε αυτό παρουσιάζεται η Προσκύνηση των Μάγων και η Σφαγή των Νηπίων.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Καστιλιανός Οίκος της Ιβρέας Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Ισπανίας
Γκόρντον Ράμσεϊ
Ο Γκόρντον Τζέιμς Ράμσεϊ, OBE (Μέλος του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας), γεννημένος στις 8 Νοεμβρίου 1966 είναι Βρετανός σεφ, εστιάτορας και τηλεοπτική προσωπικότητα.
Ο Γκόρντον Ράμσεϊ γεννήθηκε στο Johnstone της Σκωτίας και μεγάλωσε στο Στράτφορντ-απόν-Έιβον αφού μετακόμισε εκεί με την οικογένειά του στην ηλικία των 5. Συνολικά, τα εστιατόρια του έχουν βραβευτεί με 16 αστέρια Michelin. Το πιο χαρακτηριστικό του εστιατόριο, το Restaurant Gordon Ramsay στο Τσέλσι του Λονδίνου, έχει στη κατοχή του τρία αστέρια από το 2001. Πρωτοεμφανίστηκε στη βρετανική τηλεόραση στα τέλη της δεκαετίας του 1990. Μέχρι το 2004 είχε γίνει από τους πιο γνωστούς σελέμπριτι σεφ στη Βρετανία, και μαζί με άλλους σεφ όπως τον Τζέιμι Όλιβερ, τη Ναιτζέλα Λόουσον και την Ντέλια Σμιθ, έχει επηρεάσει το κοινό στο να ενδιαφερθεί περισσότερο για τη γαστρονομία.
Συνδυάζει δραστηριότητες στο τομέα της τηλεόρασης, του κινηματογράφου, της φιλοξενίας, και της βιομηχανίας του φαγητού. Έχει προωθήσει και προσλάβει διάφορους σεφ οι οποίοι μαθητεύτηκαν από τον ίδιο. Ο Ράμσεϊ είναι γνωστός για την παρουσίαση τηλεοπτικών προγραμμάτων διαγωνισμών μαγειρικής και φαγητού, όπως οι βρετανικές σειρές Hell's Kitchen, the F word, Ramsay's Kitchen Nightmares, μαζί με την αμερικανική εκδοχή του Hell's Kitchen, Kitchen Nightmares, MasterChef, MasterChef Junior, Hotel Hell. To 2015, το Forbes απαρίθμησε τα κέρδη του στα 60 εκατομμύρια δολάρια για τους προηγούμενους 12 μήνες, και τον κατέταξε τον 21ο πλουσιότερο σελέμπριτι στον κόσμο.
Προσωπική ζωή
Ο Ράμσεϊ παντρεύτηκε την Cayetana (Tana) Elizabeth Hutcheson, δασκάλα Μοντεσσόρι, το 1996. Ζουν στο Wandsworth Common, στο Λονδίνο. Έχουν 4 παιδιά: Τη Μέγκαν, Ματίλντα, και τα δίδυμα Τζακ και Χόλυ. Στις 13 Μαϊου του 2016 ανακοινώθηκε ότι το ζευγάρι περίμενε το πέμπτο του παιδί, ένα αγόρι. Όμως, ένα μήνα μετά, αποκαλύφθηκε ότι η Τάνα απέβαλλε στους 5 μήνες.
Μέχρι το 2010, ο πεθερός του Ράμσεϊ, Chris Hutcheson, ήταν υπεύθυνος για τις επιχειρηματικές δραστηριότητες της αυτοκρατορίας των εστιατορίων του Ράμσεϊ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βρετανοί Κατηγορία:Βρετανοί αυτοβιογράφοι Κατηγορία:Σεφ Κατηγορία:Αξιωματικοί του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας
Metal Evolution
Το Metal Evolution σειρά ντοκιμαντέρ του 2011, σε σκηνοθεσία και παραγωγού του ανθρωπολόγου και σκηνοθέτη Σαμ Νταν, όπως και του παραγωγού Σκοτ Μακ Φάιντεν, η οποία αναφέρεται στα ιδιώματα του Heavy metal.
Η ιδέα για την σειρά ξεκίνησε από το ντοκιμαντέρ Metal: a Headbanger's Journey, που περιελάμβανε το γενεαλογικό δένδρο του heavy metal, το οποίο βρίσκεται εδώ εμπλουτισμένο.
Περίληψη
Το Metal Evolution παρουσιάζει συνεντεύξεις με μουσικούς συγκροτημάτων όπως οι Alice Cooper, Slash, Lemmy, Rob Zombie, Megadeth, Metallica, Iron Maiden, Black Sabbath, Deep Purple, Slayer, Judas Priest, Van Halen, Whitesnake, Def Leppard, The Stooges, ZZ Top, Soundgarden, Motley Crue, Poison, Rage Against the Machine, Alice in Chains, Korn, Slipknot, Lamb of God και άλλοι.
Ιστορικό
Η σειρά δημιουργήθηκε όταν μετά την προβολή του Metal: A Headbanger's Journey, υπήρξαν ενθουσιώδεις αντιδράσεις από οπαδούς, με τον Σαμ Νταν να δηλώνει ότι "κάποιοι άνθρωποι εύχονταν να διαρκούσε οκτώ ώρες". Το γενεαλογικό δένδρο του πρώτου ντοκιμαντέρ αποτέλεσε βασικό κομμάτι του "Metal Evolution", με την εταιρεία "Banger Films" να αναφέρει ότι τα 26 ιδιώματα αποτέλεσαν έναν χάρτη, πάνω στον οποίο ο δημιουργός / οπαδός Σαμ Νταν γύρισε τον κόσμο εξερευνώντας την αχανή ιστορία του heavy metal.
Μετά από απαίτηση του κοινού, μαζεύτηκαν χρήματα για την δημιουργία του δωδέκατου και τελευταίου επεισοδίου της σειράς, το οποίο παρουσίαζε το ακραίο metal και προβλήθηκε δύο χρόνια μετά το ενδέκατο επεισόδιο.
Heavy Metal Family Tree
Για το Metal Evolution, ο Νταν παρουσίασε μία αναβαθμισμένη εκδοχή του γενεαλογικού δένδρου του heavy metal, με 24 ιδιώματα να καλύπτουν την σαραντάχρονη ιστορία του είδους. Αυτή η εκδοχή περιελάμβανε το πεδίο "Pre-History of Metal", με μουσικούς που δεν ανήκαν στο heavy metal αλλά το είχαν επηρεάσει.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καναδικές τηλεοπτικές σειρές ντοκιμαντέρ
Γρηγόριος Καλλιμάχης
Ο Γρηγόριος Καλλιμάχης (- 1769) ήταν πρίγκιπας της Μολδαβίας (1761-64, 67-69) από την Οικογένεια Καλλιμάχη.
Ήταν γιος του Ιωάννη Καλλιμάχη μεγάλου δραγουμάνου στην Κωνσταντινούπολη και πρίγκιπα της Μολδαβίας. Η μητέρα του ήταν από την Οικογένεια Χρυσόσκουλου. Αδέλφια του Γρηγόριου ήταν ο Γαβριήλ, ο Αλέξανδρος, η Μαρία και η Σεβαστή.
Το 1761 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε ως πρίγκιπας της Μολδαβίας. Η ηγεμονία του διακόπηκε από τον Γρηγόριο Γ΄ Γκίκα (1764-67), οπότε επανήλθε στην εξουσία. Το 1769 οι Τούρκοι τον αποκεφάλισαν. Τον διαδέχθηκε ο Κωνσταντίνος Μαυροκοδάτος. Ο ανιψιός του Σκαρλάτος Καλλιμάχης έγινε αργότερα πρίγκιπας της Μολδαβίας.
Οικογένεια
Από τη σύζυγό του Ελένη Μαυροκορδάτου είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Ηγεμόνες της Μολδαβίας Γρηγόριος
Πατριάρχης Αλεξανδρείας Σαμουήλ
Ο Σαμουήλ (κατά κόσμον Καπασούλης) ήταν Πατριάρχης Αλεξανδρείας από το 1710 έως το 1723.
Βιογραφικά στοιχεία
Χειροτονήθηκε διάκονος στις 9 Νοεμβρίου 1679 από τον Πατριάρχη Αλεξανδρείας Παρθένιο Α΄, ο οποίος περιόδευε στην Χίο, και τον πήρε μαζί του στην Αίγυπτο. Εκεί, στις 26 Σεπτεμβρίου 1680 τον προχείρισε αρχιδιάκονο, στις 30 Ιανουαρίου 1687 τον χειροτόνησε πρεσβύτερο και στις 2 Φεβρουαρίου του ίδιου έτους τον όρισε Πρωτοσύγκελλο του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας. Το 1693 ορίστηκε Μέγας Πρωτοσύγκελλος του Οικουμενικού Πατριαρχείου από τον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Διονύσιο Δ΄.