cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Δημογραφική ιστορία της Πολωνίας
Πολωνική-Λιθουανική Κοινοπολιτεία (1569-1795)
Ο πληθυσμός της Κοινοπολιτείας και των δύο εθνών δεν ήταν ποτέ συντριπτικά Ρωμαιοκαθολικός ή Πολωνικός. Αυτό προέκυψε από την κατοχή της Πολωνίας από την Ουκρανία και την ομοσπονδία με τη Λιθουανία. Και στις δύο αυτές χώρες οι εθνοτικοί Πολωνοί ήταν μια ξεχωριστή μειονότητα. Η Κοινοπολιτεία περιελάμβανε κυρίως τρία έθνη: Πολωνούς, Λιθουανούς και Ουκρανούς με Λευκορώσους (οι δύο τελευταίοι συνήθως αναφέρονται μαζί ως Ρουθήνιοι). Λίγο μετά την Ένωση του Λούμπλιν (1569), στα τέλη του 16ου έως του 17ου αιώνα, ο πληθυσμός της Κοινοπολιτείας ήταν περίπου 7 εκατομμύρια, με 4,5 εκατομμύρια Πολωνούς, 0,75 εκατομμύρια Λιθουανούς, 0,7 εκατομμύρια Εβραίους και 2 εκατομμύρια Ρουθήνιους. Το 1618, μετά την Ανακωχή του Ντεουλίνο, ο πληθυσμός της Κοινοπολιτείας αυξήθηκε μαζί με την επικράτειά του, φθάνοντας τα 12 εκατομμύρια, που θα μπορούσαν να χωριστούν περίπου σε: Πολωνοί - 4,5 εκ., Ουκρανοί - 3,5 εκ., Λευκορώσοι - 1,5 εκ., Λιθουανοί - 0,75 εκ., Πρώσοι - 0,75 εκ., Εβραίοι - 0,5 εκ., Λιβιονιανοί - 0,5 εκ. Εκείνη την εποχή η αριστοκρατία σχημάτισε το 10% και η μπουρζουαζία το 15%. Οι απώλειες πληθυσμού τα έτη 1648-1667 υπολογίζονται σε 4 εκατομμύρια. Σε συνδυασμό με τον περαιτέρω πληθυσμό και τις εδαφικές απώλειες, το 1717 ο πληθυσμός της Κοινοπολιτείας είχε μειωθεί στα 9 εκατομμύρια: περίπου 4,5 εκατομμύρια Πολωνοί, 1,5 εκατομμύρια Ουκρανοί, 1,2 εκατομμύρια Λευκορώσοι, 0,8 εκατομμύρια Λιθουανοί, 0,5 εκατομμύρια Εβραίοι, 0,5 εκατομμύρια άλλοι πληθυσμοί. Ο αστικός πληθυσμός χτυπήθηκε σκληρά, πέφτοντας κάτω από 10%.
Το να είσαι Πολωνός, στα μη πολωνικά εδάφη της Κοινοπολιτείας, ήταν τότε πολύ λιγότερο ένας δείκτης εθνότητας από τη θρησκεία και την ιεραρχία. Ήταν μια ονομασία που προοριζόταν σε μεγάλο βαθμό για την τάξη ευγενών γαιοκτημόνων (σλάχτα), η οποία περιελάμβανε τους Πολωνούς αλλά και πολλά μέλη μη πολωνικής καταγωγής που προσηλυτίστηκαν στον καθολικισμό σε αυξανόμενο αριθμό με κάθε επόμενη γενιά. Για τους μη Πολωνούς ευγενείς, αυτός ο προσηλυτισμός σήμαινε ένα τελικό βήμα της πολωνοποίησης που ακολούθησε την υιοθέτηση της πολωνικής γλώσσας και πολιτισμού. Η Πολωνία, ως το πολιτισμικά πιο προηγμένο τμήμα της Κοινοπολιτείας, με τη βασιλική αυλή, την πρωτεύουσα, τις μεγαλύτερες πόλεις, το δεύτερο παλαιότερο πανεπιστήμιο της Κεντρικής Ευρώπης (μετά την Πράγα) και τα πιο φιλελεύθερα και δημοκρατικά κοινωνικά ιδρύματα είχαν αποδειχθεί ένας ακαταμάχητος μαγνήτης για τους μη Πολωνούς ευγενείς στην Κοινοπολιτεία.
Ως αποτέλεσμα, στα ανατολικά εδάφη μια πολωνική (ή πολωνοποιημένη) αριστοκρατία κυριάρχησε των χωρικών, των οποίων η μεγάλη πλειοψηφία δεν ήταν ούτε πολωνική ούτε Ρωμαιοκαθολική. Επιπλέον, οι δεκαετίες ειρήνης έφεραν τεράστιες προσπάθειες αποικισμού στην Ουκρανία, αυξάνοντας τις εντάσεις μεταξύ ευγενών, Εβραίων, Κοζάκων (παραδοσιακά Ορθόδοξων), Πολωνών και Ρουθήνιων αγροτών. Οι τελευταίοι, στερημένοι από τους γηγενείς προστάτες τους μεταξύ των Ρουθήνιων ευγενών, στράφηκαν για προστασία στους Κοζάκους που διευκόλυναν τη βία που τελικά έσπασε στην Κοινοπολιτεία. Οι εντάσεις επιδεινώθηκαν από συγκρούσεις μεταξύ της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας και της Ουκρανικής Ελληνοκαθολικής Εκκλησίας, μετά την Ένωση της Μπρεστ, τη γενική διάκριση των Ορθόδοξων θρησκειών από τον κυρίαρχο Καθολικισμό και αρκετές εξεγέρσεις Κοζάκων. Στα δυτικά και βόρεια, πολλές πόλεις είχαν αρκετές γερμανικές μειονότητες, που συχνά ανήκαν σε μεταρρυθμισμένες εκκλησίες. Η Κοινοπολιτεία είχε επίσης μια από τις μεγαλύτερες εβραϊκές διασπορές στον κόσμο.
Μέχρι τη Μεταρρύθμιση, η σλάχτα ήταν ως επί το πλείστον καθολική ή ανατολική ορθόδοξη. Ωστόσο, πολλές οικογένειες υιοθέτησαν γρήγορα τη μεταρρυθμισμένη θρησκεία. Μετά την Αντιμεταρρύθμιση, όταν η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία ανέκτησε την εξουσία στην Πολωνία, η σλάχτα έγινε σχεδόν αποκλειστικά Ρωμαιοκαθολική, παρά το γεγονός ότι ο Ρωμαιοκαθολικισμός δεν ήταν πλειοψηφική θρησκεία (οι Ρωμαιοκαθολικές και Ορθόδοξες εκκλησίες αριθμούσαν περίπου το 40% του πληθυσμού, ενώ το υπόλοιπο 20% ήταν Εβραίοι και μέλη διαφόρων Προτεσταντικών Εκκλησιών). Η Αντιμεταρρύθμιση στην Πολωνία, επηρεασμένη από την παράδοση της θρησκευτικής ανοχής της Κοινοπολιτείας, βασίστηκε κυρίως στην προπαγάνδα των Ιησουιτών και ήταν πολύ ειρηνική σε σύγκριση με υπερβολές όπως ο Τριακονταετής Πόλεμος αλλού στην Ευρώπη.
Διαμελισμοί (1795-1918)
Με τον Πρώτο Διαμελισμό το 1772, η Πολωνική-Λιθουανική Κοινοπολιτεία έχασε περίπου 211.000 χλμ2 έκτασης (30% της επικράτειάς της), με πληθυσμό άνω των τεσσάρων έως πέντε εκατομμυρίων ανθρώπων (περίπου το ένα τρίτο του πληθυσμού του 14 εκατομμυρίων πριν από τους διαμελισμούς).
Μετά το Δεύτερο Διαμελισμό, η Κοινοπολιτεία έχασε περίπου 307.000 χλμ2 και μειώθηκε σε 223.000 χλμ2. Μόνο περίπου 4 εκατομμύρια άνθρωποι παρέμειναν στην Πολωνία εκείνη την εποχή, γεγονός που αντιστοιχεί σε απώλεια ενός ακόμη τρίτου του αρχικού πληθυσμού της, περίπου το ήμισυ των υπόλοιπων.
Μετά τον Τρίτο Διαμελισμό, συνολικά, η Αυστρία είχε αποκτήσει περίπου το 18% της πρώην περιοχής της Κοινοπολιτείας (130.000 χλμ2) και περίπου το 32% του πληθυσμού (3,85 εκατομμύρια). Η Πρωσία είχε κερδίσει περίπου το 20% της πρώην επικράτειας της Κοινοπολιτείας 149.000 χλμ2) και περίπου το 23% του πληθυσμού (2,6 εκατομμύρια). Η Ρωσία είχε αποκτήσει περίπου το 62% του πρώην εδάφους της Κοινοπολιτείας (462.000 χλμ2) και περίπου το 45% του πληθυσμού (3,5 εκατομμύρια).
Η Πολωνία του Συνεδρίου είχε πληθυσμό περίπου 4,25 εκατομμυρίων κατοίκων περίπου το 1830. Στον Ρωσικό Διαμελισμό, ο περιφραγμένος οικισμός είχε ως αποτέλεσμα την επανεγκατάσταση πολλών Ρωσοεβραίων στα δυτικά όρια της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, η οποία περιλάμβανε τώρα μέρος της Πολωνίας. Αυτό αύξησε περαιτέρω την αρκετά μεγάλη κοινότητα των Πολωνοεβραίων. Μέχρι το 1914, περίπου 31 εκατομμύρια άνθρωποι κατοικούσαν στις περιοχές που θα γινόταν η Δεύτερη Πολωνική Δημοκρατία. Ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος είδε τον πληθυσμό αυτών των περιοχών να πέφτει στα 26 εκατομμύρια. δεξιά|μικρογραφία| Μητρική γλώσσα στην Πολωνία, με βάση την απογραφή του 1931
Δεύτερη Πολωνική Δημοκρατία και Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος (1918-1945)
Πριν από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, τα πολωνικά εδάφη ήταν γνωστά για την ποικιλία των εθνοτικών τους κοινοτήτων. Μετά τον Πολωνο-Σοβιετικό Πόλεμο, μεγάλο μέρος του πληθυσμού του ανήκε σε εθνικές μειονότητες. Η απογραφή εκείνου του έτους κατανέμει το 30,8% του πληθυσμού στις μειονότητες. Το 1931, ο πληθυσμός της Πολωνίας ήταν 31.916.000 κάτοικοι, συμπεριλαμβανομένων 15.428.000 ανδρών και 16.488.000 γυναικών. Μέχρι τον Ιανουάριο του 1939, ο πληθυσμός της Πολωνίας αυξήθηκε σε 35.100.000. Αυτό το σύνολο περιλάμβανε 240.000 κατοίκους στο Ζαόλζιε που ήταν υπό τον πολωνικό έλεγχο από τον Οκτώβριο του 1938 έως τον Αύγουστο του 1939. Η πυκνότητα του πληθυσμού ήταν 90 άτομα ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο. Το 1921, το 24% του πληθυσμού ζούσε σε πόλεις και έως το 1931 η αναλογία αυξήθηκε σε 27%. Συνολικά, το 1921, υπήρχαν 611 πόλεις στη χώρα και έως το 1931 υπήρχαν 636 δήμοι. Οι έξι μεγαλύτερες πόλεις της Πολωνίας (την 1η Ιανουαρίου 1939) ήταν η Βαρσοβία, το Λοτζ, το Λβουφ, το Πόζναν, η Κρακοβία και το Βίλνιους (Βίλνο). Το 1931, η Πολωνία είχε τον δεύτερο μεγαλύτερο εβραϊκό πληθυσμό στον κόσμο και το ένα πέμπτο όλων των Εβραίων κατοικούσαν στα σύνορα της Πολωνίας (περίπου 3.136.000, περίπου το 10% του συνολικού πληθυσμού της Πολωνίας).
Σύμφωνα με τον ιστορικό Νόρμαν Ντέιβις η πολωνική απογραφή του 1931 ανέφερε τις εθνικότητες του πληθυσμού ανά γλώσσα ως Πολωνούς (69%), Ουκρανικούς (15%), Εβραίους (8,5%), Λευκορώσους (4,70%), Γερμανούς (2,2%), Ρώσους (0,25%), Λιθουανούς (0,25 %) και Τσέχους (0,09%). Ο Νόρμαν Ντέιβις συμπεριέλαβε τους Ρουθήνιους με τους Ουκρανούς, ωστόσο τα στοιχεία της απογραφής της Πολωνίας τους απαριθμούν ως ξεχωριστή ομάδα με 3,82% του πληθυσμού. Η ταξινόμηση των εθνικών ομάδων στην Πολωνία κατά τη διάρκεια της Δεύτερης Πολωνικής Δημοκρατίας είναι ένα αμφισβητούμενο θέμα, με τον Ταντέους Πιοτρόφσκι να υποστηρίζει ότι η πολωνική απογραφή του 1931 «περιλάμβανε αμφισβητήσιμη μεθοδολογία, ειδικά τη χρήση της μητρικής γλώσσας ως δείκτη εθνικότητας», σημειώνοντας ότι είχε υποτιμήσει αριθμός μη Πολωνών. Τα επίσημα στοιχεία για την ιθαγένεια από την πολωνική απογραφή του 1931 με βάση τη μητρική γλώσσα έθεσαν το ποσοστό των εθνοτικών Πολωνών στο 68,9%, τους Εβραίους στο 8,6% και άλλες μειονοτικές ομάδες στο 22,5%. Ο Πιοτρόφσκι ανέφερε μια μελέτη του Πολωνού ιστορικού Γέζι Τομασέφσκι που αναφέρει ότι προσαρμοσμένα στοιχεία απογραφής (λαμβάνοντας υπόψη τη θρησκευτική σχέση) των εθνοτικών Πολωνών στο 64,7%, των Εβραίων στο 9,8% και άλλων μειονοτικών ομάδων στο 25,5% του πληθυσμού της Πολωνίας. Ο Πολωνός δημογράφος Πιοτρ Έμπερχαρτ υποστηρίζει ότι είναι κοινώς αποδεκτό ότι το κριτήριο της δηλωμένης γλώσσας για την ταξινόμηση των εθνοτικών ομάδων οδήγησε σε υπερεκτίμηση του αριθμού των Πολωνών στην προπολεμική Πολωνία. Σημειώνει ότι γενικά, οι αριθμοί που δηλώνουν μια συγκεκριμένη γλώσσα δεν ταιριάζουν με τους αριθμούς που δηλώνουν την αντίστοιχη εθνικότητα. Μέλη εθνοτικών μειονοτικών ομάδων πιστεύουν ότι το γλωσσικό κριτήριο οδήγησε σε υπερεκτίμηση των Πολωνών.
Τα λεπτομερή στοιχεία για την απογραφή που δημοσιεύθηκε από την πολωνική κυβέρνηση παρείχε ένα ξεμπλοκάρισμα από τη θρησκεία για τις διάφορες γλωσσικές ομάδες. Οι λεπτομέρειες της πολωνικής απογραφή του 1931 που δημοσιεύθηκε από την Κεντρική Στατιστική Υπηρεσία της Δημοκρατίας της Πολωνίας, σύμφωνα με τη γλώσσα και τη θρησκεία έχουν ως εξής:
Διάσπαση του συνολικού πληθυσμού της Πολωνίας το 1931 ανά γλώσσα και θρησκεία
Στα νοτιοανατολικά, ουκρανικοί οικισμοί βρίσκονταν στις περιοχές ανατολικά του Χέουμ και στα Καρπάθια, ανατολικά του Νόβι Σοντς. Οι τρεις κύριοι γηγενείς πληθυσμοί ορεινών ήταν οι Λέμκοι, Μποΐκοι και Χουτσούλοι. Σε όλες τις πόλεις υπήρχαν μεγάλες συγκεντρώσεις Εβραίων που μιλούσαν γίντις. Η πολωνική εθνογραφική περιοχή εκτεινόταν προς τα ανατολικά: στην ανατολική Λιθουανία, τη Λευκορωσία και τη δυτική Ουκρανία, οι οποίες είχαν μικτό πληθυσμό και οι Πολωνοί κυριαρχούσαν όχι μόνο στις πόλεις αλλά και σε πολλές αγροτικές περιοχές. Υπήρχαν σημαντικές πολωνικές μειονότητες στο Ντάουγκαβπιλς (Λετονία), στο Μινσκ (Λευκορωσία), στη Βουκοβίνα (Ρουμανία) και στο Κίεβο (Ουκρανία).
Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος (1939-1945)
δεξιά|μικρογραφία| Πληθυσμός της Πολωνίας 1900-2010 Στην αρχή του πολέμου (Σεπτέμβριος 1939) το έδαφος της Πολωνίας μοιράστηκε μεταξύ της Ναζιστικής Γερμανίας και της ΕΣΣΔ. Στα τέλη του 1941, μετά την Επιχείρηση Μπαρμπαρόσα, η Ναζιστική Γερμανία έλεγχε ολόκληρη την επικράτεια της πρώην Δεύτερης Πολωνικής Δημοκρατίας, αλλά το 1944-1945 η επίθεση του Κόκκινου Στρατού διεκδίκησε την περιοχή για την ΕΣΣΔ.
Πρώιμη μεταπολεμική περίοδος
Πριν από το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, το ένα τρίτο του πληθυσμού της Πολωνίας αποτελούνταν από εθνοτικές μειονότητες. Μετά τον πόλεμο, ωστόσο, οι μειονότητες της Πολωνίας είχαν κυρίως εξαφανιστεί, λόγω της αναθεώρησης των συνόρων το 1945 και του Ολοκαυτώματος. Υπό το Εθνικό Γραφείο Επαναπατρισμού (Państwowy Urząd Repatriacyjny), εκατομμύρια Πολωνοί αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους στην ανατολική περιοχή του Κρέσι και να εγκατασταθούν στα δυτικά πρώην γερμανικά εδάφη. Ταυτόχρονα, περίπου 5 εκατομμύρια Γερμανοί που είχαν απομείνει (περίπου 8 εκατομμύρια είχαν ήδη διαφύγει ή είχαν εκδιωχθεί και περίπου 1 εκατομμύριο είχαν σκοτωθεί το 1944-46) εκδιώχθηκαν με παρόμοιο τρόπο από αυτά τα εδάφη στις ζώνες κατοχής των Συμμάχων. Οι μειονότητες της Ουκρανίας και της Λευκορωσίας βρέθηκαν πλέον κυρίως εντός των συνόρων της Σοβιετικής Ένωσης. Όσοι αντιτάχθηκαν σε αυτή τη νέα πολιτική (όπως ο Ουκρανικός Επαναστατικός Στρατός στην περιοχή των Όρεων Μπιεστσάντι) καταστάλθηκαν μέχρι τα τέλη του 1947 στην Επιχείρηση Βιστούλα.
Ο πληθυσμός των Εβραίων στην Πολωνία, που αποτελούσε τη μεγαλύτερη εβραϊκή κοινότητα στην προπολεμική Ευρώπη με περίπου 3,3 εκατομμύρια ανθρώπους, χάθηκε εντελώς σχεδόν μέχρι το 1945. Περίπου 3 εκατομμύρια Εβραίοι πέθαναν από την πείνα σε γκέτο και στρατόπεδα εργασίας, σφαγιάστηκαν στα γερμανικά ναζιστικά στρατόπεδα εξόντωσης ή από τα τάγματα θανάτου Einsatzgruppen. Μεταξύ 40.000 και 100.000 Πολωνοεβραίοι επέζησαν από το Ολοκαύτωμα στην Πολωνία και άλλοι 50.000 έως 170.000 επαναπατρίστηκαν από τη Σοβιετική Ένωση και 20.000 έως 40.000 από τη Γερμανία και άλλες χώρες. Στη μεταπολεμική ακμή τους, υπήρχαν 180.000 έως 240.000 Εβραίοι στην Πολωνία, εγκαταστημένοι κυρίως στη Βαρσοβία, στο Λοτζ, στην Κρακοβία και στο Βρότσουαφ.
Σύμφωνα με την εθνική απογραφή, που πραγματοποιήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 1946, ο πληθυσμός της Πολωνίας ήταν 23.930.000 κάτοικοι, εκ των οποίων το 32% ζούσε σε πόλεις και το 68% στην ύπαιθρο. Η απογραφή του 1950 (3 Δεκεμβρίου 1950) έδειξε την αύξηση του πληθυσμού σε 25.008.000 και η απογραφή του 1960 (6 Δεκεμβρίου 1960) κατέγραψε τον πληθυσμό της Πολωνίας σε 29.776.000. Το 1950, η Βαρσοβία ήταν η μεγαλύτερη πόλη της χώρας, με πληθυσμό 804.000 κατοίκους. Δεύτερο ήταν το Λοτζ (620.000), τρίτη η Κρακοβία (344.000), τέταρτο το Πόζναν (321.000) και πέμπτο το Βρότσουαφ (309.000).
Οι γυναίκες ήταν πλειοψηφία στη χώρα. Το 1931, υπήρχαν 105,6 γυναίκες για 100 άνδρες. Το 1946, η διαφορά αυξήθηκε σε 118,5/100, αλλά τα επόμενα χρόνια, ο αριθμός των ανδρών αυξήθηκε και το 1960, η αναλογία ήταν 106,7/100.
Τρέχουσα κατάσταση
Ως αποτέλεσμα των μεταναστεύσεων και των Σοβιετικών Ενώσεων που άλλαξαν ριζικά τα σύνορα υπό την κυριαρχία του Ιωσήφ Στάλιν, ο πληθυσμός της Πολωνίας έγινε ένας από τους πιο ομοιογενείς εθνικά στον κόσμο. Σχεδόν όλοι οι άνθρωποι στην Πολωνία κατέχουν την πολωνική υπηκοότητα, με τα πολωνικά ως μητρική τους γλώσσα. Οι Ουκρανοί, η μεγαλύτερη μειονοτική ομάδα, είναι διάσπαρτοι σε διάφορες βόρειες συνοικίες. Λιγότεροι Λευκορώσοι και Λιθουανοί ζουν σε περιοχές που γειτνιάζουν με τη Λευκορωσία και τη Λιθουανία. Η εβραϊκή κοινότητα, σχεδόν εξ ολοκλήρου πολωνοποιημένη, έχει μειωθεί πολύ. Στη Σιλεσία ένα σημαντικό τμήμα του πληθυσμού, μικτής πολωνικής και γερμανικής καταγωγής, τείνει να δηλώνουν Πολωνός ή Γερμανός ανάλογα με τις πολιτικές συνθήκες. Μειονότητες Γερμανών παραμένουν στην Πομερανία, τη Σιλεσία, την Ανατολική Πρωσία και το Λούμπους.
Μικροί πληθυσμοί Πολωνών Τάταρων εξακολουθούν να υπάρχουν. Ορισμένες πολωνικές πόλεις, κυρίως στη βορειοανατολική Πολωνία έχουν τζαμιά. Οι Τάταροι έφτασαν ως μισθοφόροι στρατιώτες από τα τέλη του 14ου αιώνα. Ο πληθυσμός των Τάταρων έφτασε περίπου τις 100.000 το 1630, αλλά είναι λιγότεροι από 500 το 2000. (Δείτε επίσης: Ισλάμ στην Πολωνία).
Μια πρόσφατη μεγάλη μετανάστευση Πολωνών έλαβε χώρα μετά την ένταξη της Πολωνίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και το άνοιγμα της αγοράς εργασίας της ΕΕ, με έναν κατά προσέγγιση αριθμό 2 εκατομμυρίων, κυρίως νεαρών Πολωνών, να αναλαμβάνουν θέσεις εργασίας στο εξωτερικό.
Γενικά στατιστικά στοιχεία. Πίνακες
Οι δημογραφικές εκτιμήσεις για την περίοδο πριν από τις στατιστικές και η αξιόπιστη συλλογή δεδομένων από τις απογραφές θα πρέπει να θεωρούνται ότι δίνουν μόνο μια κατά προσέγγιση τάξη μεγέθους, όχι κάποιον ακριβή αριθμό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πολωνια Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Συμπλέκτης
Μηχανικός Ξηρός Συμπλέκτης
thumb|right|280px|Συμπλέκτης ξηράς τριβής-Εξαρτήματα thumb|280px| Λειτουργία του µηχανικού ξηρού συµπλέκτη τριβής-Αποσύμπλεξη Λειτουργία του µηχανικού ξηρού συµπλέκτη τριβής. εξαρτήµατα: Ο ξηρός μηχανικός συμπλέκτης με έναν επίπεδο δίσκο τριβής χρησιμοποιείται σχεδόν κατ' αποκλειστικότητα στα αυτοκίνητα με χειροκίνητο κιβώτιο ταχυτήτων. Στην συντριπτική πλειονότητα χρησιµοποιείται συµπλέκτης µε ένα δίσκο τριβής. Ο συµπλέκτης αποτελείται από δακτυλιοειδείς πλάκες (δίσκους). Η µία από αυτές είναι ο ίδιος ο σφόνδυλος του κινητήρα, ενώ η δεύτερη, ονοµάζεται πλάκα πίεσης - πλατώ, συνδέεται µε το σφόνδυλο, µε το κέλυφος του συµπλέκτη µέσω συστήµατος µοχλών και ακολουθεί στην περιστροφή της το στροφαλοφόρο άξονα. Ανάµεσα τους βρίσκεται ένας λεπτός δίσκος επικαλυµµένος και από τις δύο µεριές µε ειδικό υλικό που αυξάνει την τριβή (φερμουίτ-φερόντο), ο οποίος ονοµάζεται δίσκος τριβής του συµπλέκτη και µεταδίδει την κίνηση στο κιβώτιο ταχυτήτων. Ο δίσκος τριβής του συµπλέκτη είναι σφηνωµένος µε τη δύναµη των ελατηρίων (ελικοειδή ή ελατηριωτό διάφραγμα-χτένι) στο σφόνδυλο και την πλάκα πίεσης, έτσι ώστε όταν ο σφόνδυλος περιστρέφεται είναι αναγκασµένος να τον ακολουθήσει, οπότε µε το πολύσφηνο του µεταδίδει την κίνηση στον πρωτεύοντα άξονατου κιβωτίου ταχυτήτων. Στη θέση αυτή ο συµπλέκτης, είναι «συµπλεγµένος», δηλαδή είναι σε λειτουργία και µεταδίδει την κίνηση στο κιβώτιο ταχυτήτων. Η αποσύµπλεξη γίνεται µε πίεση στα ελεύθερα άκρα των µοχλών, όποτε αναγκάζονται τα ελατήρια να αποχωρίσουν και η πλάκα πίεσης αποµακρύνεται από το σφόνδυλο, και έτσι ελευθερώνεται ο δίσκος τριβής του συµπλέκτη, η κίνηση δεν µεταδίδεται.[[Image:Embrague2.png|thumb|left|300px|Μηχανικός Ξηρός Συμπλέκτης<HR>A: "Σύμπλεξη" B"Αποσύμπλεξη"
<LI>1. Στροφαλοφόρος άξονας; <LI>2. Σφόνδυλος; <LI>3. Δίσκος τριβής; <LI>4. Πλάκα πίεσης; <LI>5. Ελατηριωτό διάφραγμα-χτένι; <LI>6. Πρωτεύοντα άξονα του κιβωτίου ταχυτήτων; <LI>7. Ωστικός τριβέας; <LI>8. Κέλυφος; <LI>9. Ανοχή πάκτωσης <LI>10. Ασφάλεια εσωτερική <LI>11. Ασφάλεια εξωτερική.]]
Δίσκος τριβής
thumb|right|250px|Δίσκος τριβής με ελατήρια Ο δίσκος τριβής μεσολαβεί μεταξύ σφονδύλου και πλατώ. Η επιφάνεια επαφής του είναι από φερμουίτ ή υλικά με μεγάλο συντελεστή τριβής ώστε να μπορεί να μεταφέρει τη ροπή στρέψης αλλά και να αντέχει την αναπτυσσόμενη θερμoκρασία. Η επιφάνεια επαφής είναι συνδεδεμένη με πριτσίνια πάνω σε ένα χαλύβδινο έλασμα που ονομάζεται μαργαρίτα. Το χαλύβδινο αυτό έλασμα είναι συνδεδεμένο ελαστικά με την πλήμνη με ελικοειδή ελατήρια. Σκοπός της σύνδεσης αυτής είναι η προοδευτική μετάδοση της κίνησης κατά τη σύμπλεξη. Τα ελατήρια αυτά ονομάζονται ελατήρια απορρόφησης κραδασμών ή ελατήρια σκορτσαρίσματος. Παραλλαγή που εμφανίζεται στα νέα μοντέλα αποτελεί να έχουμε συνδεδεμένο σταθερά το δίσκο με την πλήμνη και τα ελατήρια να είναι μέσα στο σφόνδυλο με ανάλογη εσωτερική διαμόρφωση. Το εσωτερικό της πλήμνης είναι πολύσφηνο και μέσα σφηνώνεται στο άκρο του ο πρωτεύων άξονας που βρίσκεται έξω από το κιβώτιο που είναι διαμορφωμένο εξωτερικό πολύσφηνο.
Πλατώ
thumb|left|230px|Μηχανικός Ξηρός Συμπλέκτης-πλατώ με ελατηριωτό διάφραγμα
Το πλατώ είναι ένα σύνολο εξαρτημάτων το οποίο στερεώνεται με κοχλίες πάνω στον σφόνδυλο και περιστρέφεται μόνιμα μαζί με αυτόν. Απoτελείται από:
Α: με ελατήρια και ζύγωθρα:
Τα ελατήρια τoπoθετoύνται περιφερειακά στην πλάκα πιέσεως και συγκρατούνται από το κέλυφος. Εξασκούν μόνιμη πίεση πάνω στην πλάκα πιέσεως. Όσο μεγαλύτερη ροπή θέλουμε να μεταφέρουμε τόσο πιο ισχυρότερα και περισσότερα πρέπει να είναι τα ελατήρια. Εξασθένιση των ελατηρίων επιφέρει ολίσθηση του δίσκου, θέρμανση και φθορά του δίσκου και απώλεια ισχύος. Τα ζύγωθρα ή κοκοράκια, είναι μοχλοί που στη μια άκρη τους δέχoνται τη δύναμη από τον ωστικό τριβέα και πλησιάζουν προς τον σφόνδυλο ενώ η άλλη τους άκρη απομακρύνεται με αποτέλεσμα να συσπειρώνονται τα ελατήρια και να απομακρύνεται η πλάκα πιέσεως.
Β: με ελατηριωτό διάφραγμα:
Στους συμπλέκτες αυτούς τα ελικοειδή ελατήρια έχουν αντικατασταθεί από ένα ελατηριωτό διάφραγμα με τομείς σαν χτένι με ακτινοειδή διάταξη. Η εξωτερική περιφέρεια του διαφράγματος στερεώνεται πάνω στην πλάκα πιέσεως. Στις δυο πλευρές του ελατηρίου τοποθετούνται δυο δακτυλιοειδή υπομόχλια που στερεώνονται πάνω στο κέλυφος. Τα υπομόχλια αυτά συγκρατούν ανάμεσα τους το ελατήριο ενώ ο ωστικός τριβέας ενεργεί στην εσωτερική περιφέρεια του διαφράγματος. Η αποσύμπλεξη γίνεται κάτω από την πίεση του ωστικού τριβέα και τα άκρο των ακτινοειδών δακτύλων του ελάσματος γίνεται κοίλο. Η εξωτερική του περιφέρεια τείνει να απομακρυνθεί από το σφόνδυλο και παρασύρει την πλάκα πιέσεως. Αυτός ο τύπος συμπλέκτη χρησιμοποιείται στους πολύστροφους κινητήρες διότι αποδίδει καλύτερα αποτελέσματα στην περίοδο σύμπλεξης και στη διάρκεια ζωής του σε σχέση μ' αυτόν με ελικοειδή ελατήρια.
thumb|200px|Ωστικός τριβέας
Ωστικός τριβέας
Είναι περισσότερο γνωστός ως ρουλεμάν του συμπλέκτη. Ο τριβέας αυτός περιστρέφεται στο ξεκiνημα του αυτοκινήτου και στην αποσύμπλεξη για την αλλαγή της ταχύτητας. Για τον λόγo αυτό χρησιμοποιείται αυτoλιπαινόμενoς τριβέας που δεν απαιτεί λίπανση. Ο ωστικός τριβέας εivαι ένα εξάρτημα το οποίο δέχεται τη δύναμη που έρχεται, με κατάλληλo τρόπο, από το πεντάλ του οδηγού για να πιέσει με τη σειρά του τα ζύγωθρα ή τα χτένια και να δημιουργηθεί απομάκρυνση της πλάκας πιέσεως (0,2 - 0,5 rnm)Επίσης υπάρχουν  και  οι  τριβείς  ολισθήσεως  από  γραφίτη  (τα  λεγόμενα  καρβουνάκια,)σε  μερικά  αυτοκίνητα,  αντί  του  ωστικού  τριβέα. thumb|right|180px|Μοχλός αποσύμπλεξης ξηρού συµπλέκτη
Σύστημα αποσύμπλεξης ξηρού συµπλέκτη
Ο χειρισμός του συμπλέκτη γίνεται με το πεντάλ, η πίεση μεταδίδεται μέσω:
Η μηχανική κινηματικής αλυσίδας είναι αξιόπιστη στην λειτουργία, αλλά απαιτεί μεγαλύτερη δύναμη χειρισμού σε σχέση με το υδραυλικό σύστημα που πολλαπλασιάζει τη δύναμη, όμως η παρουσία αέρα στις σωληνώσεις του και η έλλειψη στεγανότητας το θέτουν εκτός λειτουργίας.
Υδραυλικός Συμπλέκτης
Διακρίνονται σε δυο είδη:
Αρχές λειτουργίας
Όταν ο κινητήρας λειτουργεί με χαμηλές στροφές (μέχρι 900 rpm) η ταχύτητα ροής του λαδιού μέσα στο συμπλέκτη είναι πολύ μικρή και η δύναμη, που δέχεται ο στρόβιλος από το λάδι, δεν είναι ικανή να το περιστρέψει. Σε αυτή τη φάση δεν μεταδίδεται ισχύς από τον κινητήρα προς τους κινητήριους τροχούς. Όταν όμως αυξήσουμε τις στροφές της μηχανής (άνω των 1500 rpm ), τότε αυξάνει και η φυγόκεντρη δύναμη του λαδιού που εξάγεται από τα πτερύγια της αντλίας και χτυπούν με δύναμη στο εξωτερικό μέρος των πτερυγίων του στροβίλου και δημιουργείται η ροπή περιστροφής του κελύφους του στροβίλου. Αυτή η μεταφορά ισχύος συνεχίζεται όσο ο στρόβιλος περιστρέφεται με χαμηλότερο αριθμό στροφών από την αντλία και παύει, όταν οι στροφές εξισωθούν.
Το βασικό μειονέκτημα του υδραυλικού συμπλέκτη παρουσιάζεται στην επιστροφή του της ροής του λαδιού από το στρόβιλο στην αντλία, με αντίθετη φορά περιστροφής. Όταν το όχημα συναντήσει μεγάλη αντίσταση τότε η ροπή που απαιτείται για να κινηθεί ο στρόβιλος από την αντλία είναι πολύ μεγαλύτερη και η κίνηση διακόπτεται.
thumb|300px|Μετατροπέας ροπής
Μετατροπέας ροπής
Ο μετατροπέας ροπής ομοίως με τον υδραυλικό συμπλέκτη, έχει δύο δακτύλιους (ο στρόβιλος και η αντλία) όμως τα πτερύγια εδώ είναι λοξά και ελικοειδή. Με την παρουσία ενός τρίτου δακτυλίου που ονομάζεται στάτης, ο οποίος έχει τα ίδια λοξά και ελικοειδή πτερύγια, ώστε να ξαναδiνουv στο λάδι την βέλτιστη γωνία πρόσκρουσης στην αντλία διατηρώντας τις στροφές της περισσότερο στις ανηφόρες και κατηφόρες όπου είναι και εντονότερο το πρόβλημα.
Αρχές λειτουργίας
Με τον στάτη η κατεύθυνση της ροής του λαδιού αλλάζει και ξαναμπαίνει στην αντλία με την ίδια κατεύθυνση που έχουν τα πτερύγια της. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση της ταχύτητας του λαδιού με επακόλουθη αύξηση της δύναμης με την οποία χτυπά το λάδι στα πτερύγια του στροβίλου οπότε έχουμε μεγαλύτερη ροπή στρέψης. Στην έναρξη της λειτουργίας του μετατροπέα ροπής, όταν οι στροφές της αντλίας είναι υψηλότερες από αυτές του στροβίλου, έχουμε μετάδοση μεγαλύτερης ροπής στρέψης που φτάνει την διπλάσια και τριπλάσια από τη ροπή του κινητήρα και όσο οι στροφές του στροβίλου αυξάνουν τόσο μειώνεται η ροπή στρέψεως. thumb|right|200px|Ηλεκτρομαγνητικός Συμπλέκτης
Ηλεκτρομαγνητικός Συμπλέκτης Ξηράς Σκόνης
Αποτελείται από ένα κινητήριο µέρος συνδεδεµένο µε το σφόνδυλο κι ένα κινούµενο µέρος συνδεδεµένο µε τον πρωτεύοντα άξονα του κιβωτίου ταχυτήτων. Χρησιµοποιούν τη δύναµη της τριβής που παράγεται από την κίνηση της σκόνης σιδήρου (φεροµαγνητικής σκόνης) εντός µαγνητικού πεδίου. Χρησιµοποιείται στα αυτόµατα κιβώτια ταχυτήτων.
Το ηλεκτρικό µέρος περιλαµβάνει:
Αρχές λειτουργίας
Ανάµεσα στο κινητήριο και το κινούµενο µέρος υπάρχει µια φερροµαγνητική σκόνη (σκόνη σιδήρου). Όταν το μαγνητικό πεδίο του τυλίγµατος διεγερθεί η µαγνητική σκόνη μαζεύεται στο χώρο μεταξύ της κυλινδρικής επιφάνειας του δίσκου του συµπλέκτη και της θήκης του ηλεκτρικού τυλίγµατος και τις συµπλέκει. Η ικανότητα μεταφοράς ροπής στρέψης είναι ανάλογη με της αυξοµειώσει της έντασης του ρεύµατος διέγερσης του µαγvητικoύ πεδίου. Μπορούµε να αυξοµειώσουµε το βαθµό ολίσθησης καθώς και να πετύχουμε 100% πλήρη σύµπλεξη του συµπλέκτη.
Φυγοκεντρικός Συμπλέκτης
Στους συμπλέκτες αυτούς ο σφόνδυλος και η πλάκα πίεσης συνδέονται με αρθρωτούς βραχίονες (ζύγωθρα) που έχουν προσαρμοσμένα βαρίδια. Καθώς ο κινητήρας περιστρέφεται, τα αντίβαρα λόγω της φυγόκεντρης δύναμης απομακρύνονται, αναγκάζοντας τους αρθρωτούς βραχίονες να πιέσουν την πλάκα πίεσης προς το σφόνδυλο. Έτσι πιέζεται ο δίσκος και επιτυγχάνεται η μετάδοση της κίνησης.
Συμπλέκτης Saxomat
Βελτιωμένoς τύπος φυγοκεντρικού συμπλέκτη. Αποτελεί ένα σύστημα που λειτουργεί με την υποπίεση από την πολλαπλή εισαγωγής του κινητήρα Συγκεκριμένα όταν ο οδηγός σταματά να πιέζει το πεντάλ του γκαζιού για να αλλάξει ταχύτητα, η υποπίεση του κινητήρα μεταβάλλεται. Η μεταβολή αυτή επιδρά σε ένα διάφραγμα και ο κινητήρας αποσυμπλέκεται.
Νέο Κωσταράζι Καστοριάς
thumb|300px|Ο παλαιός οικισμός.
Συμπλέκτης
Πηγές άρθρου
1.Στολάκη Ν.Σ.-Οχήματα-Συστήματα μετάδοσης της κίνησης. University Studio Press Θεσ/νίκη 2004 ISBN 960-19-1355-4
Νέο Κωσταράζι Καστοριάς
Το Κωσταράζι (επίσημα Νέον Κωσταράζιον) είναι χωριό στη Περιφερειακή Ενότητα Καστοριάς της Μακεδονίας. Αποτελεί έδρα της τοπικής κοινότητας Κωσταραζίου, που αποτελείται από τον οικισμό Νέο Κωσταράζι και από τον παλαιότερο οικισμό Κωσταράζι ή Παλαιό Κωσταράζι όπως είναι ευρύτερα γνωστός και είναι χαρακτηρισμένο ως Μαρτυρικό Χωριό με προεδρικό διάταγμα, ενώ μαζί με τα χωριά της Δημοτικής Ενότητας Ίωνος Δραγούμη, ανήκει διοικητικά στον Δήμο Άργους Ορεστικού. Ο παλαιότερος οικισμός διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο κατά την διάρκεια του Μακεδονικού Αγώνα στη περιοχή της Καστοριάς, αποτελώντας σταθμό για τα ελληνικά σώματα των Μακεδονομάχων.
Συμπλέκτης
Πηγές άρθρου
2.Στολάκη Ν.Σ.-Οχήματα Ι -Σημειώσεις Εργαστηρίου ΑΤΕΙ 2005
Νέο Κωσταράζι Καστοριάς
Πρόκειται για έναν νεότερο οικισμό, που ιδρύθηκε μετά το τέλος του ελληνικού Εμφυλίου Πολέμου. Ο παλαιότερος οικισμός, το Παλαιό Κωσταράζι, καταστράφηκε στις 13 Απριλίου 1944 από τους Γερμανούς ως αντίποινα, ενώ διασώζονται ο Ιερός Ναός Της Γέννησης Της Θεοτόκου και τα σπαράγματα του σχολείου και μερικών σπιτιών.
Διοικητικές μεταβολές
Η περιοχή της Καστοριάς και ο οικισμός Κωσταράζιον, μετά την απελευθέρωση της Μακεδονίας και την ενσωμάτωση στο Ελληνικό Κράτος το 1913, ανήκει διοικητικά ως ομώνυμη επαρχία στον νομό Φλωρίνης. Το 1918, συστήνεται για πρώτη φορά η κοινότητα Κωσταραζίου με έδρα τον οικισμό Κωσταράζιον. Το 1941, η επαρχία Καστοριάς αποκτά την διοικητική αυτοτέλειά της από τον νομό Φλωρίνης και ιδρύεται ο νομός Καστοριάς, στον οποίο ανήκει και ο οικισμός Κωσταράζι. Το 1951, αναγνωρίζεται ο οικισμός Νέον Κωσταράζιον και προσαρτάται στην κοινότητα Κωσταραζίου. Με την διοικητική μεταρρύθμιση του σχεδίου Καποδίστριας, η κοινότητα αποτελεί τοπικό διαμέρισμα του δήμου Ίωνος Δραγούμη και καταργείται, για να αποτελέσει το 2010, τοπική κοινότητα του διευρυμένου δήμου Ορεστίδος, όπως προέβλεπε η διοικητική μεταρρύθμιση του σχεδίου Καλλικράτης.
Συμπλέκτης
Πηγές άρθρου
3.Παναγιωτοπούλου Ν.Β.-Υδροδυναμικές μεταδώσεις κίνησης. University Studio Press Θεσ/νίκη 1994 ISBN 960-12-0402-4
Νέο Κωσταράζι Καστοριάς
Διοικητικές μεταβολές
Εκκλησιαστικά υπάγεται στην Ιερά Μητρόπολη Καστοριάς και στην Αρχιερατική Περιφέρεια του Άργους Ορεστικού, σε αντίθεση με τους γειτονικούς οικισμούς του Βογατσικού και του Γέρμα, που ανήκουν εκκλησιαστικά στην Ιερά Μητρόπολη Σισανίου και Σιατίστης. Η κύρια εκκλησία του νεότερου οικισμού είναι ο Ιερός Ναός Αγίου Δημητρίου, ο οποίος ανεγέρθηκε μετά την εγκατάλειψη του παλαιότερου οικισμού(Παλιό Κωσταράζι), όπου βρίσκεται ακόμη η εκκλησία, Της Γέννησης Της Θεοτόκου.
Συμπλέκτης
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τεχνολογία οχημάτων Κατηγορία:Μηχανολογία
Νέο Κωσταράζι Καστοριάς
Προϊστορία
Το Νέο Κωσταράζι και ειδικότερα η περιοχή "Λάγουρα", εδράζονται σε ένα υπόβαθρο από υπολείμματα που ανήκουν γεωλογικά στη πλειστόκαινο εποχή, χαρακτηριστικά που παρουσιάζονται και σε άλλα υψίπεδα του οροπεδίου του Άνω Αλιάκμονα που ξεκινά από την λίμνη της Ορεστιάδα και φτάνει στα Γρεβενά. Τα απολιθώματα αυτά εκτός από την χλωρίδα της περιοχής αυτήν την προϊστορική περίοδο, αποκαλύπτουν και την πανίδα της περιοχής, υποδεικνύοντας την πιθανή ύπαρξη μεγαλόκερων, ενώ στην κοντινή περιοχή της "Τσάκωνης" έχει βρεθεί ελεφαντόδοντο από την ίδια γεωλογική περίοδο. Άλλα είδη που παρατηρούνται είναι πρώιμα είδη ζώων όπως βοειδή, καλαμαριοειδή, ελαφοειδή, προβοσκιδοειδή, ρινοκεροειδή και κυνοειδή από την παλαιόκαινο και την πλειστόκενο εποχή, με τα περισσότερα είδη να ανήκουν στην δεύτερη περιόδο. Υπάρχουν λιγότερα ευρύματα από την προγενέστερη περιόδο της παλαιόκαινους εποχής, αλλά είνη πιθανή η ανεύρεση παλαιοτέρων αυτής. Σε σχετικά κοντική απόσταση από τον νεότερο οικισμό και στην άλλη πλευρά του Αλιάκμονα, υπάρχει το αρχαιολογικό πάρκο του Απολιθωμένου Δάσους Νοστίμου, στον οποίο υπάρχει μουσειακός και περιπατητικός χώρος παρουσίασης των απολιθωμάτων.
Βορειοανατολικά από το σημερινό χωριό, στο ύψωμα «Παλαιόκαστρο», σώζονται ερείπια προϊστορικού φρουρίου.
Ρωμαϊκή και Βυζαντινή περίοδος
Από επιφανειακή τοπογραφική έρευνα διαπιστώθηκε η ύπαρξη ρωμαϊκού οικισμού στην τοποθεσία «Μπιτερνίκος», όπου σήμερα το ξωκλήσι της Αγίας Παρασκευής, σε απόσταση μόλις 500 μ. ανατολικά από το Νέο Κωσταράζι.
Πληθυσμιακά στοιχεία
Στην πρώτη απογραφή του Ελληνικού Κράτους το 1913, ο πραγματικός πληθυσμός της κωμόπολης είναι 941 κάτοικοι. Αναφέται επίσης πληθυσμός 800 κατοίκων το 1889.
Χρήσεις γης
Σύμφωνα με τα στοιχεία της απογραφής του 1991, η τοπική κοινότητα χαρακτηρίζεται ορεινή, αν και ο νεότερος οικισμός βρίσκεται σε ημιορεινή περιοχή με αρκετές καλλιεργούμενες εκτάσεις. Η έκταση της τοπικής κοινότητας φτάνει τα 27 χιλιάδες στρέμματα και οι χρήσεις γης του οικισμού κατανέμονται ως εξής:
Εκπαίδευση
Στις 4 Μαΐου 1979, εγκαινιάστηκε το Γυμνάσιο Κωσταραζίου που χτίστηκε με δαπάνη των κατοίκων του χωριού και ομογενών του εξωτερικού. Τον Απρίλιο του 1974, αποφασίστηκε η ίδρυση νηπιαγωγείου (νηπιοτροφείου) από την Ελληνική Κυβέρνηση.
Πολιτιστικές εκδηλώσεις
Κάθε καλοκαίρι, στα μέσα Ιουλίου, διοργανώνονται τετραήμερες πολιτιστικές εκδηλώσεις στην πλατεία του οικισμού, με τη συμμετοχή παραδοσιακών μουσικών συγκροτημάτων και με τη παρουσίαση χορευτικών συλλόγων από το Κωσταράζι αλλά και από την ευρύτερη περιοχή. Οι τετραήμερες εκδηλώσεις, διοργανώνονταν από το πολιτιστικό σύλλογο του χωριού, αλλά τα τελευταία χρόνια τη διοργάνωση την έχει αναλάβει ο ΠΑΟΚ Κωσταραζίου.
Επίσης, στις 26 Ιουλίου κάθε έτους και ανήμερα της εορτής της Αγίας Παρασκευής, διοργανώνεται πανηγυρική Θεία Λειτουργία στο ομώνυμο εξωκλήσι του οικισμού.
Ακόμη, κάθε χρόνο στις 8 Σεπτεμβρίου, την ημέρα της εορτής Της Γεννήσεως Της Θεοτόκου, τελείται Θεία Λειτουργία στην εκκλησία του Μαρτυρικού οικισμού. Λίγες ημέρες πριν την γιορτή, οι νέοι του χωριού κατασκηνώνουν δίνοντας ζωή στο ερειπωμένο χωριό, ενώ την παραμονή της εορτής, τελείται εσπερινός και περιφορά της εικόνας στη πλατεία του χωριού. Μετά τη λιτανεία της εικόνας πραγματοποιείται αναπαράσταση των εθίμων του Παλιού Κωσταραζίου και διοργανώνεται γλέντι με ζωντανή παραδοσιακή μουσική.
Αγροτικοί συνεταιρισμοί
Ο Συνεταιρισμός Γυναικών Κωσταραζίου, αποτελεί έναν αγροτικό συνεταιρισμό με τη μορφή Σ.Π.Ε. που παράγει παραδοσιακά προϊόντα όπως λουκούμια, πίτες, μαρμελάδες, γλυκά του κουταλιού και άλλα εδέσματα.
Σύλλογοι Κωσταραζινών
Ο Σύλλογος Κωσταραζινών Θεσσαλονίκης "Ο Σταυρός" ιδρύθυκε το 1978. Κύριος σκοπός του συλλόγου είναι η ενδυνάμωση των πατρογονικών δεσμών των Θεσσαλονικέων με καταγωγή από το Κωσταράζι. Ιδρυτικά μέλη του συλλόγου, που υπήρξαν και διατελέσαντες προέδροι, είναι οι Αθανάσιος Παπακώστας, Μηνάς Τζήκας, Χρ. Γαλάνης, Κώστας Σιαμέτης και η Ζωή Τόλιου. Η ονομασία του συλλόγου με αναφορά στον Τίμιο Σταυρός, προέρχεται από την τοπική εορτή Τιμίου Σταυρού στις 7 Ιανουαρίου κάθε χρόνου. Την ημέρα αυτή, ο σύλλογος αναλαμβάνει τον κοινό εκκλησιασμό των μελών του συλλόγου και των κατοίκων του οικισμού, με αρτοκλασία, με συνεστίαση με τοπικά εδέσματα και την κοπή της βασιλόπιτας. Επίσης αναλαμβάνει την βράβευση των μαθητών του οικισμού, την διοργάνωση εκδηλώσεων και εκπαιδευτικών εκδρομών, και την υποστήριξη των αθλητικών και πολιτιστικών σωματείων του Κωσταραζίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Καστοριάς Κατηγορία:Δήμος Ορεστίδος
Μαγνητική μάζα
Με τον όρο μαγνητική μάζα χαρακτηρίζεται η ποσότητα μαγνητισμού στη συσσώρευση του οποίου, στους πόλους των μαγνητών, αποδίδονται οι μαγνητικές δυνάμεις αυτών. Η μαγνητική μάζα του βόρειου πόλου του μαγνήτη θεωρείται βόρεια (Μβ), και αντίστοιχα του νότιου πόλου, νότια (Μν).
Μάζα
European Journal of Cultural Studies (επιστημονικό περιοδικό)
Το European Journal of Cultural Studies είναι διεθνές έγκριτο επιστημονικό περιοδικό, με «τυφλό» σύστημα κριτών (peer-reviewed), το οποίο καλύπτει γνωστικά αντικείμενα Πολιτιστικών Σπουδών σε θέματα όπως μετανάστευση, μετα-αποικιακή κριτική και κουλτούρα καταναλωτών. Το περιοδικό δημοσιεύει ερευνητικά άρθρα, άρθρα ανασκόπησης και σύντομες ανακοινώσεις.
Μετρικά στοιχεία
Το περιοδικό είναι καταχωρισμένο στην έγκριτη βάση δεδομένων Scopus. Σύμφωνα με το έγκυρο Journal Citation Reports, το περιοδικό, το 2016, είχε δείκτη απήχησης (Impact factor): 1.244, ενώ κατατάσσεται στην 5η θέση μεταξύ 39 επιστημονικών περιοδικών στη θεματική κατηγορία «Πολιτιστικές Σπουδές».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιστημονικά περιοδικά
Εθνικός Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης
Ο Εθνικός Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης (ΕΦΚΑ) είναι ο κύριος φορέας κοινωνικής ασφάλισης στην Ελλάδα. Αποτελεί τη συνένωση των φορέων κοινωνικής ασφάλισης που υπήρχαν στη χώρα πριν την 1 Ιανουαρίου 2017, ημερομηνία έναρξης λειτουργίας του νέου φορέα.
Στόχος δημιουργίας του ΕΦΚΑ είναι η ενοποίηση των προϋπαρχόντων φορέων κοινωνικής ασφάλισης και η απλοποίηση και ο εκσυγχρονισμός όλων των σχετικών ασφαλιστικών διαδικασιών. Στόχος είναι, επίσης, οι διάφορες συναλλαγές με τον πολίτη να πραγματοποιούνται πιο γρήγορα και αποτελεσματικά και με την πλήρη αξιοποίηση των νέων τεχνολογιών. Άλλοι στόχοι δημιουργίας του ΕΦΚΑ είναι η εξοικονόμηση πόρων αλλά και η εξάλειψη της εισφοροδιαφυγής.
Ο ΕΦΚΑ δημιουργήθηκε μετά την ψήφιση του Ν. 4387/2016, οποίος τέθηκε σε ισχύ στις 13/05/2016 με έναρξη λειτουργίας του οργανισμού την 1η Ιανουαρίου 2017. Βρίσκεται υπό την εποπτεία του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων.
Εντασσόμενοι φορείς, κλάδοι, τομείς και λογαριασμοί στον ΕΦΚΑ
Ο ΕΦΚΑ αποτελείται από ένα κλάδο κύριας ασφάλισης και λοιπών παροχών, στον οποίο εντάσσονται οι παρακάτω φορείς, με τους κλάδους, τομείς και λογαριασμούς τους ως εξής:
Οργανόγραμμα του ΕΦΚΑ
Το αρχικό οργανόγραμμα του ΕΦΚΑ περιελάμβανε έναν διοικητή και δύο υποδιοικητές.
Την 23η Ιανουαρίου 2019 δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ υπ' αριθ 8,  το Προεδρικό Διάταγμα υπ' αριθ. 8 με τίτλο: Οργανισμός Ενιαίου Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης (ΕΦΚΑ) δηλαδή το Οργανόγραμμα του ΕΦΚΑ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δημόσιοι ασφαλιστικοί οργανισμοί της Ελλάδας
Απρίλιος 2005
20ός αιώνας | 21ος αιώνας | 22ος αιώνας
Δεκαετία 2000 | Δεκαετία 2010| Δεκαετία 2020
2000 | 2001 | 2002 | 2003 | 2004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 | 2010
Ιανουάριος | Φεβρουάριος | Μάρτιος | Απρίλιος | Μάιος | Ιούνιος | Ιούλιος | Άυγουστος | Σεπτέμβριος | Οκτώβριος | Νοέμβριος | Δεκέμβριος
Στον κόσμο
Κατηγορία:Μήνες Ετών Κατηγορία:2005
Τσουνάμι
Τα τσουνάμι είναι θαλάσσια φαινόμενα, που δημιουργούνται κατά την απότομη μετατόπιση μεγάλων ποσοτήτων νερού, σε ένα υδάτινο σχηματισμό, όπως ένας ωκεανός ή θάλασσα ή λίμνη ή και ένα φιόρδ.
Το τσουνάμι εκδηλώνεται ως κύματα, τα οποία στα βαθιά νερά των ωκεανών (μέσο βάθος 4.500 μέτρα) οδεύουν με μέση ταχύτητα 210 μέτρων το δευτερόλεπτο ή 756 χιλιομέτρων την ώρα (παραπάνω από το μισό της ταχύτητας του ήχου στην ατμόσφαιρα της Γης). Διαδίδονται με μέτωπα κυμάτων, που μπορούν να πλησιάσουν σε πλάτος ακόμα και τη γήινη περίμετρο και οδεύουν με σύνηθες μήκος κύματος της τάξης των 50-400 χιλιομέτρων και ύψος που κυμαίνεται, συνήθως, από μερικά εκατοστά έως 40 μέτρα.
Φτάνοντας τα κύματα αυτά σε ρηχά νερά, χάνουν την ταχύτητά τους, έως και 20 φορές, αρχικά στο μπροστινό τους μέτωπο, αυτό που φτάνει πρώτο στα ρηχά, και έτσι το μήκος τους μικραίνει, καθώς το πίσω μέρος του κύματος ταξιδεύει ακόμη, με σχετικά μεγαλύτερη ταχύτητα. Το μήκος του κύματος ενός τσουνάμι μεταβάλλεται, ακολουθώντας την μεταβολή της μέσης ταχύτητάς του σύμφωνα με το βάθος της θάλασσας που διατρέχει, και η ορμή του διατηρείται (θεωρώντας προσεγγιστικά πως δεν εξαπλώνεται και κατά πλάτος) με αντίστοιχη μεταβολή του ύψους του. Φτάνοντας στις ακτές το κύμα συμπιέζεται και κερδίζει σε ύψος, που είναι και ο λόγος για τον οποίο γίνεται καταστρεπτικό φθάνοντας στις ακτές, αφού το ύψος του διατηρείται και καθώς εισβάλλει στην ενδοχώρα.
Η αρχική απότομη μετατόπιση του νερού, που προκαλεί τη γένεση ενός τσουνάμι, μπορεί να είναι αποτέλεσμα σεισμού, κυρίως υποθαλάσσιου, που προκαλεί κατακόρυφη ανάταξη του βυθού, παραθαλάσσιας κατάρρευσης βουνοπλαγιάς ή ηφαιστείου, υποθαλάσσιας ηφαιστειακής έκρηξης ή κατολίσθησης, καθώς και πτώσης ικανού μεγέθους ουράνιου σώματος στη θάλασσα. Ενώ σε βαθιά νερά το τσουνάμι, λόγω των χαρακτηριστικών του εκεί, δεν θεωρείται σοβαρός κίνδυνος για τις πλέουσες κατασκευές, φτάνοντας στις ακτές έχει ιδιαίτερα καταστρεπτικές συνέπειες.
Ορολογία
Η ονομασία του, που αποτελεί διεθνή όρο, προέρχεται από τις ιαπωνικές λέξεις τσου-νάμι (tsu, 津, λιμάνι και nami, 波, κύμα), που θα μεταφραζόταν στα ελληνικά ως «κύμα του λιμανιού». Η ονομασία αυτή δόθηκε από τους Ιάπωνες, που πλήττονται συχνά από αυτά, λόγω του ότι δεν γίνονται αντιληπτά και δεν αποτελούν κίνδυνο για τα πλοία στην ανοιχτή θάλασσα, αλλά είναι πολύ καταστρεπτικά όταν φθάσουν σε παράλιες περιοχές.
Το τσουνάμι πολλοί το αποκαλούν παλιρροιακό κύμα (tidal wave) ή θαλάσσιο σεισμικό / σεισμογενές κύμα (seismic sea wave).
Παράλληλα, υπάρχει και ο όρος «Μετεο-τσουνάμι», για μεγάλα κύματα, που προκαλούνται από μετεωρολογικά φαινόμενα, που φυσικά όμως δεν έχουν σχέση με τα πραγματικά τσουνάμι. Επίσης, συχνά χρησιμοποιείται και ο άτυπος όρος «μεγα-τσουνάμι», που περιγράφει τα εξαιρετικά μεγάλα τσουνάμι (συνήθως τα ύψους άνω των 50 μέτρων).
Χαρακτηριστικά
thumb|260px|right|Όλα ρηχά, λόγω της μείωσης του βάθους αναδιπλώνονται και, ενώ χάνουν ταχύτητα, κερδίζουν σε ύψος. thumb|260px|right|Όταν τελικώς σκάσουν στην ακτή, έχουν φτάσει στο μέγιστο ύψος.
Τα τσουνάμι έχουν μεγάλο μήκος κύματος και μεταφέρουν τεράστια ποσά ενέργειας. Ενώ μία σειρά μεγάλων θαλάσσιων κυμάτων που προκαλούνται από τον άνεμο, έχει μήκος κύματος (απόσταση από κορυφή σε κορυφή κύματος) τα 30 - 40 μέτρα, με μέγιστο τα 100 μέτρα, και περιοδικότητα μερικά δευτερόλεπτα, τα τσουνάμι έχουν τεράστια μήκη κύματος, που μπορεί να φτάσουν τα 100 ή και τα 200 χιλιόμετρα και περιοδικότητα ακόμα και άνω της μιας ώρας.
Όσο διαδίδονται στην ανοιχτή θάλασσα με μεγάλο βάθος, έχουν ελάχιστο ύψος, συνήθως στα 30 εκατοστά, αλλά ποτέ δεν ξεπερνάει το 1 μέτρο, και ταξιδεύουν προς όλες τις επιτρεπτές από τον αρχικό σχηματισμό του μετώπου, κατευθύνσεις, με ταχύτητα 500 - 800 χλμ./ώρα. Παρά την τρομακτική αυτή ταχύτητα, δεν γίνονται αντιληπτά, από τα πλοία στην ανοιχτή θάλασσα, ούτε καν από βάρκες, καθώς σχηματίζουν χαμηλά, πλατιά εξογκώματα και φαίνονται ως μία φουσκοθαλασσιά (λείας και αδιάσπαστης επιφάνειας, με κορυφές που δεν σκάνε, ούτε ασπρίζουν), που κυριολεκτικά περνάει «σαν αστραπή» και φεύγει.
Πρόγνωση και μέθοδοι επιβίωσης
thumb|right|Διάγραμμα του συστήματος ανίχνευσης τσουνάμι Dart II.
Η έκδοση έκτακτου δελτίου για επερχόμενο τσουνάμι είναι σχετικά απλή υπόθεση, όταν έχει προηγηθεί σημαντική επένδυση σε μη επανδρωμένους σταθμούς παρακολούθησης, σε δίκτυα που βρίσκονται μακριά από την ξηρά (σε συνδυασμό με σεισμογράφους). Χώρες όπως η Ιαπωνία (και μετά τον σεισμό του 2004 και χώρες γύρω από την περιοχή του Ινδικού Ωκεανού) έχουν ποντίσει και χρησιμοποιούν τέτοια δίκτυα.
Πριν χτυπήσει ένα ισχυρό τσουνάμι, η στάθμη της θάλασσας χαμηλώνει και το νερό αποτραβιέται από την ακτή, δίνοντας την εντύπωση ότι «όλη η θάλασσα έφυγε προς τα πίσω». Αυτό είναι ένα πολύτιμο σημάδι για όσους βρίσκονται σε περιοχή που πρόκειται να χτυπηθεί από τσουνάμι και δεν διαθέτει σύστημα πρόγνωσης ή αν στο συγκεκριμένο σημείο δεν υπάρχει πρόσβαση σε Μ.Μ.Ε.
Προϊστορικός οικισμός Σίντας
Για την κατασκευή του οικισμού ο αρχαιολόγοι Βάσσος Καραγιώργης και Δήμας δίνουν δύο εκδοχές. Η μία εκδοχή λέει ότι δημιουργήθηκε από μυκηναίους οικιστές με σκοπό να δημιουργήσουν μία βάση για την κατάκτηση της γειτονικής Έγκωμης, και η άλλη ότι κατασκευάστηκε για να ελέγχει την ασφαλή μεταφορά του χαλκού από τα ορυχεία στην Έγκωμη.
Τσουνάμι
Πρόγνωση και μέθοδοι επιβίωσης
Μία επιπλέον καθοριστική οδηγία: Μην περιμένετε να δείτε το κύμα να έρχεται, για να αρχίσει η διαφυγή! Ο διαθέσιμος χρόνος, από την στιγμή που το νερό αποτραβιέται από την ακτή έως το χτύπημα του τσουνάμι, είναι ελάχιστος, καθώς έχει μετρηθεί εμπειρικά ότι η φάση που το νερό αποτραβιέται διαρκεί γύρω στα 3 λεπτά και μετά, σταδιακά, το τσουνάμι εμφανίζεται στον ορίζοντα, αναδιπλώνεται, κερδίζει σε ύψος και εισβάλλει στην ακτή. Ειδικά από την εμφάνιση του τσουνάμι στον ορίζοντα έως το χτύπημα, ο χρόνος είναι πλέον εντελώς μηδαμινός και ένας πρακτικός κανόνας λέει ότι «αν το δεις να έρχεται, τότε είναι πλέον αργά για να τρέξεις».
Προϊστορικός οικισμός Σίντας
Ο οικισμός έχει μήκος 250 μέτρα και πλάτος 200 μέτρα και περιβάλλεται από κυκλώπειο τείχος που φαίνεται ότι κτίστηκε μαζί με τον οικισμό και όχι αργότερα. Το τείχος είχε δύο πύλες. Γύρω στα 1200 π.Χ. ο οικισμός καταστράφηκε βίαια, πιθανότατα από φωτιά, για να ξανακτιστεί πάνω στον παλιό. Μια νέα καταστροφή ανάγκασε τους περισσότερους κάτοικους να τον εγκαταλείψουν αφού οι ανασκαφικές έρευνες δείχνουν νέες πρόχειρες κατασκευές.
Τσουνάμι
Πρόγνωση και μέθοδοι επιβίωσης
Επίσης, σχεδόν ποτέ δεν έρχεται μόνο ένα κύμα. Όπως προαναφέρθηκε, δημιουργείται μία ολόκληρη σειρά κυμάτων, με περιοδικότητα άνω της 1 ώρας και επομένως, σχεδόν πάντα, μετά το πρώτο κύμα ακολουθούν και άλλα. Από το σύνολο των ιστορικών καταγραφών του φαινομένου, προκύπτει ότι ο συνολικός αριθμός των διαδοχικών τσουνάμι μετά από έναν ισχυρό σεισμό, κυμαίνεται από 2 έως 10. Επομένως, δεν πρέπει να δημιουργείται αίσθηση εφησυχασμού, ότι μετά το πρώτο χτύπημα «ο κίνδυνος πέρασε» και ότι είναι «ασφαλής η επιστροφή στην ακτή», καθώς μάλιστα ενδέχεται τα επόμενα κύματα να είναι ακόμα υψηλότερα και καταστρεπτικότερα. Στατιστικώς, έχει βρεθεί ότι συνήθως το υψηλότερο κύμα είναι το τρίτο στην σειρά, αν και αυτό δεν ισχύει πάντα και δεν θα πρέπει να λαμβάνεται ως δεσμευτικός κανόνας. Ενδεικτικώς, στον σεισμό του Ινδικού ωκεανού το 2004 το υψηλότερο τσουνάμι στις περισσότερες ακτές ήταν το δεύτερο στη σειρά, ενώ στον σεισμό της Αλάσκας το 1964 ήταν το τέταρτο στη σειρά.
Προϊστορικός οικισμός Σίντας
Ο οικισμός αντιμετώπιζε πρόβλημα νερού αφού δεν υπήρχαν κοντά πηγές ενώ υπάρχουν ενδείξεις ενασχόλησης των κατοίκων με την μεταλλουργεία. Έχουν βρεθεί πλήθος μυκηναϊκών αγγείων, χάλκινα αντικείμενα, και ερείπια κτιρίων.
Τσουνάμι
Πρόγνωση και μέθοδοι επιβίωσης
Τα πλοία που βρίσκονται «εν πλω», τα αντιμετωπίζουν εύκολα, στρέφοντας την πλώρη σε γωνία 35 - 45 μοιρών και έτσι δεν κλυδωνίζονται, λόγω του μεγάλου μήκους αυτών των κυμάτων. Αντιθέτως, την νύχτα είναι πιο επικίνδυνα, αν δεν γίνουν αντιληπτά από το ραντάρ, στην οθόνη του οποίου παρουσιάζονται, ως ολοένα προσεγγίζουσα ακτογραμμή. Όσα πλοία όμως βρίσκονται στο αγκυροβόλιο ή ελλιμενισμένα, θα πρέπει να προβούν σε άμεσο απόπλου, κόβοντας ακόμη και τους κάβους ή εγκαταλείποντας και τις άγκυρες και τούτο, διότι φθάνοντας το τσουνάμι, αυτά ανυψώνονται και οι άγκυρες συνήθως αποσπώνται απ' το βυθό, οπότε και ακολουθούν έρμαια την ορμή του κύματος, ενώ τα ελλιμενισμένα κινδυνεύουν να καταστραφούν.
Κρακατόα 1883
Το μεγαλύτερο σε μέγεθος τσουνάμι στην πρόσφατη ιστορία, σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία, ήταν αυτό που δημιουργήθηκε από την έκρηξη του ηφαιστείου Κρακατόα στην Ινδονησία, στις 27 Αυγούστου 1883. Το μέγιστο ύψος των κυμάτων που δημιουργήθηκαν, εκτιμήθηκε στα 30 - 40 μέτρα.
Προϊστορικός οικισμός Σίντας
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Κύπρο Κατηγορία:Επαρχία Αμμοχώστου Σίντα Σίντα
Τσουνάμι
Ινδονησία 2004
Ένα από τα πλέον καταστρεπτικά τσουνάμι της σύγχρονης ιστορίας (και αυτό με τον μεγαλύτερο αριθμό ανθρώπινων θυμάτων), εκδηλώθηκε μετά τον σεισμό της 26ης Δεκεμβρίου 2004 στην Ινδονησία, μεγέθους 9,1 - 9,3 Ρίχτερ και είχε ως αποτέλεσμα, σχεδόν 250.000 νεκρούς και τεράστιες υλικές ζημιές.
Ιαπωνία 2011
Στις 11 Μαρτίου 2011, σημειώθηκε σεισμός μεγέθους 9,0 - 9,1 Ρίχτερ στην βορειοανατολική Ιαπωνία, με αποτέλεσμα να διαδοθεί τσουνάμι σε ολόκληρο τον Ειρηνικό ωκεανό. Στις Ιαπωνικές ακτές το τσουνάμι έφτασε σε ύψος τα 10 μέτρα, προκαλώντας χιλιάδες απώλειες σε ανθρώπινες ζωές (με 19.759 νεκρούς) και τεράστιες καταστροφές, ενώ σε κάποια σημεία έφτασε ακόμα και τα 30 μέτρα, αν και το μέγιστο ύψος που καταγράφηκε ήταν 40,5 μέτρα.
Πηγές
Κατηγορία:Σεισμολογία Κατηγορία:Φαινόμενα Κατηγορία:Μορφές του νερού Κατηγορία:Γεωλογικοί κίνδυνοι
UTC+10:30
μικρογραφία|300x300εσ|UTC+10:30: Μπλε (Ιανουάριος), Πορτοκαλί (Ιούλιος), Κίτρινο (όλο το χρόνο), ανοικτό Μπλε - Θαλάσσιες περιοχές Το UTC+10:30 είναι το αναγνωριστικό για την ζώνη ώρας +10:30 μπροστά από τον Συγχρονισμένο Παγκόσμιο Χρόνο. Αυτή τη ζώνη ώρας χρησιμοποιείται σε:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μετατοπίσεις UTC
Φυσικοπαθητική
Η φυσικοπαθητική (ή φυσιοπαθητική) είναι μια μορφή εναλλακτικής ιατρικής που εφαρμόζει μια μεγάλη γκάμα ψευδοεπιστημονικών πρακτικών που προβάλλονται ως "φυσικές" και ως συνεισφέρουσες στην "αυτοΐαση", συμπεριλαμβανομένων της ομοιοπαθητικής, της βοτανοθεραπείας και του βελονισμού, καθώς και συμβουλών σχετικών με τη διατροφή και τον τρόπο ζωής. Οι γιατροί θεωρούν τη φυσικοπαθητική αναποτελεσματική και δυνητικά επικίνδυνη και εγείρουν ηθικά ζητήματα σχετικά με την εφαρμογή της. Οι φυσικοπαθητικοί έχουν κατηγορηθεί επανειλημμένα ότι είναι τσαρλατάνοι και κομπογιαννίτες.