cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Η Νεραϊδοβασίλισσα
Σχέδιο του έργου
Σύμφωνα με το αρχικό σχέδιο του ποιητή, το έργο θα χωριζόταν σε δώδεκα βιβλία. Ο βασικός ήρωας καθενός εξ αυτών θα ήταν ένας ιππότης, ο οποίος θα εκπροσωπούσε μία από τις κύριες αρετές που πρέπει να διαθέτει ο κάθε ευγενής άνθρωπος. Κάθε ένας από τους ιππότες αυτούς θα αναλάμβανε να εκπληρώσει μια αποστολή που θα του είχε αναθέσει (ή εμπνεύσει) η Γκλοριάνα (Gloriana), η Βασίλισσα της χώρας των Νεράιδων, η Νεραϊδοβασίλισσα. thumb|left|Ο πρίγκιπας Αρθούρος βλέπει στον ύπνο του τη Νεραϊδοβασίλισσα, έργο του Johann Heinrich Füssli Κύριος ήρωας, ο ήρωας των ηρώων, ο οποίος διαθέτει όλες τις αρετές των υπολοίπων - αν και εν πολλοίς απών ή σπανίως εμφανιζόμενος στο έργο, όπως άλλωστε και η ίδια η Νεραϊδοβασίλισσα - είναι ο Πρίγκιπας Αρθούρος, δηλαδή ο Βασιλιάς Αρθούρος προτού ανέλθει στο θρόνο του. Ο Πρίγκιπας έχει βγει προς αναζήτηση της ίδιας της Νεραϊδοβασίλισσας (την οποία έχει δει στον ύπνο του σε όραμα και την έχει ερωτευτεί), ενώ η κύρια αποστολή που του έχει ανατεθεί από αυτήν είναι να προστρέχει προς βοήθεια των άλλων ιπποτών κάθε φορά που έχουν ανάγκη. Κατ' αυτόν τον τρόπο προετοιμάζεται καταλλήλως για τα βασιλικά του καθήκοντα, όταν ανέλθει στο θρόνο.
Έτσι, πέρα από την ηθική αλληγορία (ή και την θρησκευτική αλληγορία), το ιστορικό υπόβαθρο του Σπενσερικού έργου είναι η ανάρρηση στον αγγλικό θρόνο της δυναστείας τού ουαλικής καταγωγής Οίκου των Τυδώρ, που πρόγονο της είχε, σύμφωνα με τον θρύλο, τον ίδιο τον Βασιλιά Αρθούρο. Κατ' αυτόν τον τρόπο, η Νεραϊδοβασίλισσα είναι επίσης η προτύπωση της βασίλισσας Ελισάβετ, ενώ οι άλλοι χαρακτήρες του έργου μπορεί να είναι, κατά το σύστημα της ιστορικής αλληγορίας, αναγνωρίσιμες, κατά το μάλλον ή ήττον, προσωπικότητες ή προσωποιημένες καταστάσεις της σύγχρονης με τον ποιητή εποχής.
Ο ποιητής από τα δώδεκα βιβλία που είχε σχεδιάσει πρόλαβε να ολοκληρώσει μόνο τα έξι πρώτα, δώδεκα ασμάτων (cantos) το καθένα, ενώ έγραψε και δύο ακόμα άσματα, τα οποία πιθανολογείται ότι αποτελούσαν τμήματα του έβδομου βιβλίου, τα λεγόμενα Mutabilitie Cantos (Άσματα της Μεταβλητότητας). Παρ' όλα αυτά το μέγεθος του έργου απομένει τεράστιο (κάθε βιβλίο αποτελείται από περίπου 6000 στίχους). Οι αρετές που αναπτύσσονται σε κάθε βιβλίο είναι η αγιότητα, η εγκράτεια, η αγνότητα, η φιλία, η δικαιοσύνη και η ευγένεια, ενώ για το έβδομο πιθανολογείται πως θα ήταν η ευστάθεια.
Βιβλίο II
Την άλλη μέρα τα κακοποιά στοιχεία επιτίθενται ξανά στο κάστρο και ο Αρθούρος μένει για να αντιμετωπίσει, ενώ ο Γκυιόν με τον Πάλμερ συνεχίζουν την πορεία τους, φτάνοντας στη νήσο της Ακρασίας, αποφεύγοντας πολλούς κινδύνους στο θαλάσσιο ταξίδι τους, όπως δίνες και διάφορα θαλάσσια κήτη, αλλά έχοντας και μια υποδοχή από ωραίες Σειρήνες, καθώς πλησιάζουν στο λιμάνι του νησιού. Στη νήσο έχουν να αντιμετωπίσουν διάφορα τέρατα, αλλά και πειρασμούς από τις παντοειδείς απολαύσεις που είχαν ποτέ επινοήσει οι άνθρωποι. Καταφέρνουν τέλος να αιχμαλωτίσουν την Ακρασία στο κρεβάτι όπου ήταν αγκαλιά με τον νεότερο εραστή της, έναν νεαρό ιππότη, τον οποίο και νουθετούν. Έπειτα καταστρέφουν το παλάτι και τον κήπο των απολαύσεων. Δέχονται ξανά την επίθεση των τεράτων της νήσου, που στην πραγματικότητα ήταν άνθρωποι που η μάγισσα είχε μετατρέψει σε κτήνη. Ο Γκυιόν τότε δίνει εντολή στον Πάλμερ και αυτός τους ξαναφέρνει στην πρότερη κατάστασή τους με το ραβδί του. Όλοι τούς ευχαριστούν, εκτός από έναν που θα προτιμούσε να μείνει χοίρος. thumb|right|Η φυγή της Φλόριμελ, Νεραϊδοβασίλισσα, Βιβλίο ΙΙΙ, έργο του Washington Allston thumb|right|Η Κυμοδόκη και ο Μάρινελ, Η Νεραϊδοβασίλισσα, Βιβλίο III, εικονογράφηση του Walter Jenks Morgan left|thumb|Η Βριτόμαρτη βλέποντας στον μαγικό καθρέφτη τον Άρτεγκαλ, Νεραϊδοβασίλισσα, Βιβλίο ΙΙΙ)
Βιβλίο III
Η Βριτομάρτη, ακολουθώντας τώρα πορεία μόνη της, φτάνει σε μια ακτή, όπου προκαλείται σε μονομαχία από έναν ιππότη, τον Μάρινελ (Marinell) και κατά τη διάρκεια της συμπλοκής τον πληγώνει βαριά. Φεύγοντας, η Βριτομάρτη παρατηρεί ότι η παραλία είναι στρωμένη με πολύτιμα πετράδια, στα οποία όμως δε δίνει σημασία και φεύγει. Η μητέρα του Μάρινελ, νύμφη Κυμοδόκη (Cymodocee ή Cymoent), μια Νηρηίδα, η οποία είχε προειδοποιήσει τον γιο της να αποφεύγει τον έρωτα των γυναικών, γιατί σύμφωνα με μια προφητεία μια γυναίκα θα τον πλήγωνε βαριά ή και θα τον σκότωνε, βγαίνει τώρα από τη θάλασσα με ένα άρμα που σέρνουν δελφίνια και παίρνει τον γιο της στα βάθη του ωκεανού, για να τον γιατρέψει από το τραύμα του. Στο μεταξύ, ο Αρθούρος και ο Γκυιόν έχουν χωριστεί ψάχνοντας την Φλόριμελ. Ο Αρθούρος την βλέπει από μακριά και της φωνάζει, αλλά αυτή δεν σταματά. Η νύχτα φτάνει και ο Αρθούρος θρηνεί για την ατυχία του, να μην μπορεί να φτάσει την κοπέλα. Την άλλη μέρα ο Αρθούρος συναντά έναν νάνο, που του λέει ότι η Φλόριμελ ήταν ερωτευμένη με έναν νέο ονόματι Μάρινελ, ο οποίος την απόφευγε, όπως και όλες τις γυναίκες, εξαιτίας κάποιας δυσοίωνης προφητείας. Η φήμη ότι ο Μάρινελ είχε σκοτωθεί πρόσφατα την έκανε να μη σταματά στις φωνές του.
thumb|right|Η Καλλιφοίβη περιποιείται την πληγή του Τιμία, Νεραϊδοβασίλισσα, Βιβλίο ΙΙΙ Ο Τιμίας στο μεταξύ πέφτει σε μια ενέδρα του Φόστερ και των δύο αδερφών του και καταφέρνει να τους σκοτώσει, έχοντας όμως πληγωθεί τόσο σοβαρά, που πέφτει λιπόθυμος. Ευτυχώς γι' αυτόν, τον βρίσκει η Καλλιφοίβη, που κυνηγούσε εκεί κοντά και τον περιθάλπει, φροντίζοντας με βότανα την πληγή του. Έπειτα τον πηγαίνει στο μέρος που μένει μαζί με τις άλλες κυνηγέτιδες και ο Τιμίας γίνεται καλά, αλλά ερωτεύεται την Καλλιφοίβη, πράγμα που του προκαλεί μεγαλύτερο, αν και άλλου είδους, πόνο. Η Καλλιφοίβη ήταν η μία από τις δίδυμες κόρες μιας ευγενικής παρθένας της Νεραϊδοχώρας, της Χρυσογόνης, που είχε γονιμοποιηθεί από τις ακτίνες του θεού Ηλίου. Την Καλλιφοίβη είχε αναθρέψει η θεά Άρτεμη, ενώ την δίδυμη αδερφή της, που λεγόταν Αμορέτα (Amoret), την είχε αναθρέψει η Αφροδίτη στον Κήπο του Άδωνη, (Garden of Adonis), εκεί από όπου ξεπηδά κάθε σπόρος ζωής, που γεννιέτται, πεθαίνει και ξαναγυρίζει εκεί για να μετεμψυχωθεί σε άλλα σώματα εκ νέου. Στο κέντρο του κήπου βρίσκεται ο Άδωνις, ο οποίος αναγεννάται συνεχώς. Δίπλα του είναι η αιώνια ερωμένη του, η Ψυχή και η κόρη τους Ευχαρίστηση (Pleasure) και μαζί τους ανατράφηκε η Αμορέτα, που όταν μεγάλωσε έγινε δεκτή στην αυλή της Νεραϊδοβασίλισσας, όπου ερωτεύτηκε τον σερ Σκούδαμορ (Scudamore, τον Ασπιδέρωτα). thumb|left|Η Φλόριμελ σώζεται από τον Πρωτέα, Νεραϊδοβασίλισσα, Βιβλίο ΙΙΙ, άσμα VIII Η Φλόριμελ στο μεταξύ φτάνει σε μια καλύβα όπου μένει μια μάγισσα και ο γιος της, ο οποίος, έχοντας πονηρούς σκοπούς γι 'αυτήν, την αναγκάζει να το σκάσει. Αυτό τον εξοργίζεο τόσο, που η μάγισσα στέλνει ξοπίσω από την Αμορέτα ένα θηρίο για να την καταδιώξει. Η Φλόριμελ πηδά σε μια βάρκα για να αποφύγει το θηρίο και ξανοίγεται στη θάλασσα, δίχως να προσέξει όμως ότι ο ιδιοκτήτης της βάρκας, ένας ψαράς, κοιμάται μέσα στο σκάφος. Αυτός μόλις ξυπνά, θέλει να ξελογιάσει τη Φλόριμελ. Στο μεταξύ το θηρίο σκοτώνει το άλογο της Φλόριμελ, που είχε μείνει στην ακτή, και αρχίζει να το καταβροχθίζει. Ο Σατυράνης, που περνούσε από εκεί, αναγνωρίζει το άλογο της Φλόριμελ και την εκλαμβάνει για νεκρή. Με γυμνά χέρια καταβάλλει το θηρίο και χρησιμοποιώντας τη χρυσή ζώνη της Φλόριμελ, που βρήκε στην ακτή, το οδηγεί καβάλα. Σε λίγο συναντά μια γιγάντισσα που έχει μαζί της έναν νεαρό ακόλουθο. Στη μάχη που επακολουθεί, ο Σατυράνης πέφτει αναίσθητος, αλλά σώζεται από έναν παράξενο ιππότη, που καταδίωξε την γιγάντισσα. Ο ακόλουθος, που είχε μείνει πίσω, του λέει ότι η γιγάντισσα αυτή ήταν η Αργάντη (Argante), κόρη του Τιτάνα Τυφωέα και με ακόρεστες ερωτικές ορέξεις. Ο δε ιππότης που τους έσωσε ήταν στην πραγματικότητα μια Αμαζόνα, η Παλλαδίνη (Palladine). Ανέφερε μετά στον Σατυράνη ότι, εξαιτίας του πλήθους των ερωτικών του περιπετειών (τριακόσιες κοπέλες μέσα σ' ένα χρόνο), η αγαπημένη του, του είχε επιβάλλει να μην επιστρέψει παρά μόνο αν συμπλήρωνε ίσο αριθμό γυναικών που θα τον απέρριπταν - και μέχρι στιγμής είχε βρει μόνο τρεις.
Βιβλίο IIII
Ο Αρθούρος, έχοντας γιατρέψει τις πληγές της Αμορέτας με μια μαγική αλοιφή, παίρνει πάνω στο άλογό του την Αμορέτα και την Αιμιλία. Στο δρόμο ο Αρθούρος σκοτώνει έναν γίγαντα που κυνηγούσε, καβάλα σε μια καμήλα, έναν ακόλουθο, καβάλα στο άλογό του. Ο ακόλουθος, ονόματι Πλακίδας (Placida) του διηγείται την εξής ιστορία: ο φίλος του, Αμύας (Amyas), ακόλουθος κατωτέρας τάξεως, είχε ερωτευτεί μιαν αρχοντοπούλα, ονόματι Αιμυλία, και είχαν κανονίσει να συναντηθούν. Ο γίγαντας όμως αυτός, ονόματι Καρδιάφλογος (Corflambo), απήγαγε τον Αμύα και τον πήγε στο κάστρο του, για να τον κάνει εραστή της (ολίγον ελευθεριάζουσας) κόρης του. Ο Πλακίδας τότε, που έμοιαζε καταπληκτικά με τον Αμύα, βρήκε τρόπο να μπει στο κάστρο και δέχθηκε, χάριν του φίλου του, να πάρει τη θέση του, ως εραστής της κόρης του δράκου. Εν τέλει, δραπέτευσε από το κάστρο μόλις έγινε αντιληπτή η απάτη, ο δε Αρθούρος σκότωσε ευτυχώς τον Καρδιόφλογο που τον κυνηγούσε. Ο Αρθούρος με τον Πλακίδα καταφέρνουν τελικά να μπουν στο κάστρο και να ελευθερώσουν τον Αμύα και άλλους αιχμαλώτους. Η Αιμυλία και ο Αμύας ενώνονται ξανά, ενώ ο Αρθούρος κατάφερε να συνετίσει την άστατη κόρη του γίγαντα, παντρεύοντάς την μάλιστα με τον Πλακίδα. Ο Αρθούρος τώρα συνεχίζει το δρόμο του μαζί με την Αμορέτα, όταν βλέπουν ένα φοβερό τσακωμό μεταξύ τεσσάρων ιπποτών, που τον είχαν προκαλέσει η Άτη και η Ντουέσσα. Οι ιπποτες που μάχονταν ήταν ο Μπλανταμούρ, ο Πάριντελ, ο Δρύων και ο Κλάριμπελ. Όλοι τους έψαχναν την ψεύτικη Φλόριμελ, που το είχε σκάσει με τον Μπραγκαντόκιο. Πάνω στον καβγά τους είχαν φτάσει η Βριτόμαρτη και ο Σκούδαμορ και οι τέσσερεις ιππότες της επιτέθηκαν, ηρέμησαν όμως όταν έμαθαν ότι δεν είχε πάρει την ψεύτικη Φλόριμελ. thumb|left|Ο Ναός της Αφροδίτης, όπου ο Σκούδαμορ βρήκε την Αμορέτα, Νεραϊδοβασίλισσα, Βιβλίο ΙΙΙΙ, άσμα Χ thumb|right|Η Κυμοθόη παρακαλεί τον Ποσειδώνα για τον Μάρινελ, Νεραϊδοβασίλισσα, Βιβλίο ΙΙΙΙ, άσμα XII Έτσι, η Αμορέτα βρήκε ξανά τον Σκούδαμορ, ο οποίος διηγήθηκε τότε στη συντροφιά πώς είχε κερδίσει εξαρχής την Αμορέτα, νικώντας είκοσι ιππότες έναν-έναν για να αποκτήσει μιαν ασπίδα (την ασπίδα του έρωτα) και να μπει έτσι σε ένα κάστρο, στο εσωτερικό του οποίου βρισκόταν ο κήπος και ο Ναός της Αφροδίτης, αψηφώντας πρώτα στην πύλη του κάστρου την Αμφιβολία και την Καθυστέρηση και νικώντας τον Κίνδυνο. Μπήκε έτσι στον κήπο της τρυφής, όπου υπήρχαν όλα τα αγαθά του κόσμου και όπου έκαναν τον περιπατό τους ζευγάρια εραστών, αλλά και αγνών φίλων, όπως ο Δαβίδ και ο Ιωνάθαν, ο Ορέστης και ο Πυλάδης, ο Δάμων και ο Πυθίας και άλλοι πολλοί. Στη μέση του κήπου ήταν ο Ναός της Αφροδίτης και μπροστά του ήταν καθιστή η Ομόνοια, μητέρα της Ειρήνης και της Φιλίας. Μέσα στο ναό, γεμάτων με αναθήματα, όπου βρίσκονταν εκατό βωμοί αναμμένοι που τους φρόντιζαν όμορφες δεσποσύνες, υπήρχε το άγαλμα της Αφροδίτης, γύρω από το οποίο πετούσαν ερωτιδείς, ενώ στα πόδια του καθόντουσαν παραπονεμένοι ερωτευμένοι και ερωτευμένες, ψάλλοντας ύμνους προς τη θεά Αφροδίτη. Ανάμεσα σε αυτή την ομάδα βρήκε ο Σκούδαμορ την Αμορέτα, μια κόρη σπάνιας ομορφιάς και την πήρε με τη θέλησή της μαζί του. Την ημέρα του γάμου τους όμως την απήγαγε ο μάγος Βουσιράνης.
Αλλά τι είχε απογίνει η αληθινή Φλόριμελ, που (στο τρίτο βιβλίο) την είχε αιχμαλωτίσει ο θεός Πρωτέας σε ένα υποθαλάσσιο σπήλαιο στο παλάτι του; Στον ωκεανό γινόταν ένας μεγάλος εορτασμός. Γιορτάζονταν οι γάμοι του Τάμεση (Thames) και της Μέντγουαίη (Medway) και προσκεκλημένοι ήταν όλοι οι θεοί και οι θεές της θάλασσας και του νερού: ο Ποσειδώνας και η Αμφιτρίτη, ο Ωκεανός και η Τηθύς και όλοι οι Ποταμοί, ο Τρίτωνας και ο Νηρέας και οι Νηρηίδες, μεταξύ των οποίων ήταν και η Κυμοθόη, που έφερε τον γιο της Μάρινελ μαζί της για να δει τους θεούς. Η γιορτή γινόταν ακριβώς στο παλάτι του Πρωτέα, εκεί όπου κρατούσε αιχμάλωτη την Φλόριμελ. Ο Μάρινελ, που ως θνητός δεν επιτρεπόταν να δοκιμάσει το φαγητό των θεών, περιδιάβαινε τις αίθουσες του παλατιού, ώσπου έφτασε στο σπήλαιο όπου ήταν αιχμάλωτη η Φλόριμελ και άκουσε το παραπονεμένο της τραγούδι, στο οποίο εξέφραζε την αγάπη της για εκείνον. Η συμπόνια και η αγάπη τον κυρίευσαν για τη Φλόριμελ. Γυρνώντας στη μητέρα του δεν της είπε τίποτα, εξαιτίας της προφητείας ότι θα τον πλήγωνε βαριά ή θα τον σκότωνε μια γυναίκα, αλλά ήταν φανερό ότι υπέφερε και έλιωνε από ερωτικό καημό. Η μητέρα του μαθαίνει τελικά τα καθέκαστα και αποφασίζει να απευθυνθεί στον Ποσειδώνα, ο οποίος αποφάσισε ότι ο Πρωτέας, που ήταν και ο αυτουργός της προφητείας, είχε ξεπεράσει τα όρια και τον διέταξε να ελευθερώσει την Φλόριμελ. Έτσι, η Κυμοθόη οδήγησε την Φλόριμελ στον άρρωστο από έρωτα Μάρινελ, προς μεγάλη χαρά και των δύο τους.
Βιβλίο VII
Όλοι οι θεοί και όλα τα υπόλοιπα πλάσματα μαζεύτηκαν στο Λόφο του Άρλο (Arlo Hill) της Ιρλανδίας (αγαπημένο τόπο των θεών και ιδίως της θεάς Άρτεμης, κατά τον ποιητή) για να παρακολουθήσουν την απολογία της Μεταβλητότητας και την κρίση της Μητέρας Φύσης. Η Φύση εμφανίζεται πανύψηλη, με υπέροχο ένδυμα, αλλά καλυμμένη, ώστε κανείς να μην μπορεί να δει το πρόσωπό της (βλ. το ηρακλείτειο ‛Η φύσις κρύπτεσθαι φιλεῖ). Η Μεταβλητότητα στην απολογία της λέει ότι, ναι μεν με την αιώνια μεταβολή τα πάντα πεθαίνουν και καταστρέφονται σε γη, νερό, φωτιά και ουρανό, αλλά και νέα ζωή προβάλλει συνεχώς και αναπτύσσεται σε διάφορες μορφές στη γη. Η μεταβολή επικρατεί στις εναλλαγές των εποχών και των μηνών, στην εναλλαγή ημέρας και νύχτας, στη ζωή και στο θάνατο. Η μεταβολή είναι η ουσία του ίδιου του χρόνου. Ο Δίας αντιπαραθέτει ότι τον χρόνο τον ελέγχουν οι θεοί. Η Μεταβλητότητα αντιπαραθέτει στο Δία ότι ακόμα και οι θεοί υπόκεινται στη μεταβολή και ζητά από τη Φύση να επιβεβαιώσει ότι τα πάντα ανήκουν σε αυτήν, στη Μεταβλητότητα. Η Φύση ωστόσο αποφαίνεται ότι, ακόμη και αν όλα τα πράγματα αλλάζουν και μεταβάλλονται, αυτό δεν γίνεται λόγω της φύσης τους, καθώς η μεταβλητότητά τους οφείλεται στο ότι τα πάντα πορεύονται προς την τελειοποίησή τους, σε μια διαδικασία που ελέγχεται από την ίδια τη Φύση. Μόλις η τελειότητα επέλθει, η μεταβολή θα σταματήσει και θα έρθει καιρός που δεν θα υφίσταται πλέον, επομένως δεν είναι αιώνια. Το συμπέρασμα είναι ότι η Μεταβλητότητα δεν έχει εξουσία να κυβερνήσει τον ουρανό και τους θεούς. Έτσι, επιστρέφει στο βασίλειο που έχει στη γη, οι δε θεοί κρατούν υπό την εξουσία τους τον ουρανό.
Βιβλιογραφία
Edmund Spenser, The Fairie Queene, ed. by Thomas P. Roche, Jr (with the assistance of C. Patrick O'Donnell Jr), Penguin Classics, 1987 ISBN 0-14-042207-2.
Cliffs Notes on Spenser's The Fairie Queene ISBN 0-8220-0452-6
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Spenser Online, Biography
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποιήματα Κατηγορία:Αγγλική λογοτεχνία
Αργία
Η αργία είναι μια συγκεκριμένη ημέρα ή μια περίοδος μερικών ημερών κατά την οποία σταματούν εσκεμμένα οι περισσότερες παραγωγικές δραστηριότητες, όπως η λειτουργία των καταστημάτων και επιχειρήσεων και των δημόσιων υπηρεσιών. Οι αργίες μπορεί να έχουν θρησκευτικό χαρακτήρα ή να καθιερώνονται σε ανάμνηση σημαντικών στιγμών στην ιστορία ενός κράτους ή μιας πόλης, όπως επαναστάσεων, νικών σε πολέμους κ.α. Μια αργία συνήθως αφορά την επικράτεια μιας χώρας αλλά υπάρχουν και τοπικές αργίες που αφορούν μια πόλη που γιορτάζει τον πολιούχο της ή την απελευθέρωσή της από ξένη κατοχή.
Η πιο γνωστή αργία, που τηρείται σε πολλές, χριστιανικές κυρίως, χώρες, είναι η ημέρα Κυριακή. Το αντίστοιχό της για το Ισραήλ είναι το Σάββατο και για τις ισλαμικές χώρες η Παρασκευή. Άλλη γνωστή αργία είναι η Πρωτοχρονιά που γιορτάζεται σχεδόν παντού. Στις χώρες όπου ο χριστιανισμός είναι κύρια θρησκεία, αργία θεωρούνται τα Χριστούγεννα, ενώ σε μουσουλμανικές αργία αποτελεί το Μπαϊράμι. Η ημέρα της Πρωτομαγιάς, αν και επίσημα θεσμοθετημένη αργία σε πολλές χώρες, από το εργατικό κίνημα θεωρείται απεργία.
Στην Ελλάδα, οι αργίες στις δημόσιες υπηρεσίες αλλά και για τις ιδιωτικές επιχειρήσεις είναι δώδεκα. Οκτώ σταθερές, η Πρωτοχρονιά (1 Ιανουαρίου), τα Θεοφάνια (6 Ιανουαρίου), η Εθνική Επέτειος της Επανάστασης του 1821 (25 Μαρτίου), η Εργατική Πρωτομαγιά (1 Μαΐου), η Κοίμηση της Θεοτόκου (15 Αυγούστου), η Επέτειος του ΟΧΙ (28 Οκτωβρίου), τα Χριστούγεννα ( 25 Δεκεμβρίου) και η δεύτερη μέρα των Χριστουγέννων (26 Δεκεμβρίου) και τέσσερις κινητές, η Καθαρά Δευτέρα, η Μεγάλη Παρασκευή, η Δευτέρα μετά το Πάσχα και η Δευτέρα του Αγίου Πνεύματος. Το Πάσχα δεν υπολογίζεται ως αργία στο Δημόσιο και στις περισσότερες ιδιωτικές επιχειρήσεις γιατί, ούτως ή άλλως ως Κυριακή είναι αργία.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αργίες
Παρθένιος Πολάκης
Ο Παρθένιος (κατά κόσμον Σταμάτιος) Πολάκης ήταν κληρικός και καθηγητής πανεπιστημίου.
Το ξεκίνημα
Γεννήθηκε στην Πάτρα στις 29 Μαρτίου 1890. Σπούδασε στην Ιερατική Σχολή της Άρτας την περίοδο 1907-1909 και στη Ριζάρειο Εκκλησιαστική Σχολή από την οποία αποφοίτησε το 1914. Κατόπιν φοίτησε στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών από όπου πήρε πτυχίο το 1918. Την ίδια χρονιά έγινε διδάκτορας της Θεολογίας. Η διδακτορική του διατριβή είχε τίτλο «Οι επί Μάρκου Αυρηλίου και Κομμόδου μαρτυρήσαντες Χριστιανοί». Ο τότε Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Μελέτιος του ανέθεσε τη διεύθυνση του περιοδικού «Εκκλησιασικός Κήρυξ» και του μηνιαίου θεολογικού περιοδικού «Καινή Διδαχή» (1918-1920). Στο διάστημα 1917-1920 υπηρέτησε ως ιεροκήρυκας στον ναό του Αγίου Σπυρίδωνος, στον Πειραιά. Το διάστημα 1921-1922 εργάστηκε ως καθηγητής στο Γυμνάσιο της Κέας. Στις 31 Αυγούστου 1923 τοποθετήθηκε ιεροκήρυκας στη Μητρόπολη της Κέρκυρας. Την επόμενη χρονιά ανέλαβε τη διεύθυνση της νεοσύστατης εκείνη τη χρονιά (1924) πεντατάξιας Ιερατικής Σχολής της Κέρκυρας. Ήταν επίσης προϊστάμενος του μητροπολιτικού ναού, γενικός αρχιερατικός επίτροπος, διεύθυνε το περιοδικό «Άγιος Σπυρίδων» και δίδασκε στο Αρσάκειο Διδασκαλείο Θηλέων.
Στο Παρίσι σε σκοτεινούς καιρούς
Το 1931 τοποθετήθηκε προϊστάμενος του ναού του Αγίου Στεφάνου στο Παρίσι. Για 19 χρόνια ήταν ο ποιμένας της ελληνικής παροικίας στο Παρίσι, μέσα και στα δύσκολα χρόνια της γερμανικής κατοχής. Κατά την παραμονή του στη γαλλική πρωτεύουσα φοίτησε στη Σορβόνη.
Πηγή
Κατηγορία:Έλληνες κληρικοί Κατηγορία:Έλληνες ιστορικοί Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί
862 Φράντσια
Η Φράντσια (Franzia) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,768. Ανακαλύφθηκε το 1917 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από το όνομα του γιου του, του Φραντς Βολφ.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Φράντσιας εκτιμάται σε 27,26 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,137. Η Φράντσια περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 15 ώρες και 3 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Φραντσια
Διοικητική διαίρεση Περιφέρειας Ηπείρου
Στον παρακάτω κατάλογο αναφέρονται οι περιφερειακές ενότητες, οι δήμοι, οι δημοτικές ενότητες, οι τοπικές κοινότητες και οι οικισμοί της Περιφέρειας Ηπείρου.
Τα στοιχεία προέρχονται από επεξεργασία του αρχείου της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής για την Απογραφή πληθυσμού της Ελλάδας του 2011, λαμβάνοντας υπόψη και την τροποποίηση του προαναφερθέντος αρχείου σύμφωνα με το ΦΕΚ 698/Β'/20.03.2014.
Κατηγορία:Κατάλογοι που αφορούν την Ελλάδα
.bw
.bt είναι ο top-level domain κωδικός για την Μποτσουάνα στο Διαδίκτυο.
Παραπομπές
Toppdomän
Μαυροβουνιακές προεδρικές εκλογές 2013
Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στο Μαυροβούνιο στις 7 Απριλίου 2013. Ο πρόεδρος Φίλιπ Βουγιάνοβιτς από το Δημοκρατικό Κόμμα Σοσιαλιστών (DPS) επικράτησε του ανεξάρτητου υποψηφίου Μίοντραγκ Λέκιτς, ο οποίος προτάθηκε ως πρόσωπο κοινής αποδοχής από την αντιπολίτευση. Ο Βουγιάνοβιτς επανεξελέγη με ποσοστό 51,2% των ψήφων.
Καταγγελίες για νοθεία και η διεθνής θέση
Οι αντιπρόσωποι του Λέκιτς δήλωσαν ότι δεν θα αναγνωρίσουν το αποτέλεσμα και ζήτησαν την επαναληπτική καταμέτρηση των ψηφοδελτίων. Το Δημοκρατικό Μέτωπο της αντιπολίτευσης ισχυρίστηκε ότι νικητής των εκλογών ήταν ο Λέκιτς με ποσοστό 50,5% έναντι 49,5% για τον Βουγιάνοβιτς, του οποίου την εκλογική νίκη παρομοίασαν με "πραξικόπημα". Σε ανακοίνωση του ΟΑΣΕ αναφέρθηκε ότι οι εκλογές έγιναν σε πλήρη συμφωνία με τους κανόνες του οργανισμού.
Υποκαφέ νάνος
Νάνος ή πλανήτης
Οι υποκαφέ νάνοι σχηματίζονται με τον ίδιο τρόπο με τους αστέρες, ωστόσο δεν υπάρχει συμφωνία ανάμεσα στους αστρονόμους για το αν η διαδικασία σχηματισμού του αντικειμένου θα πρέπει να ληφθεί υπόψη κατά την απόφαση για το αν θα πρέπει το αντικείμενο να θεωρηθεί πλανήτης.
Οι ελεύθερα πλεούμενοι υποκαφέ νάνοι δεν διαφέρουν σε τίποτα παρατηρησιακά από τους ορφανούς πλανήτες οι οποίοι δεν περιφέρονται γύρω από ένα αστέρα, ενώ ένας υποκαφέ νάνος ο οποίος σχηματίστηκε στην περιοχή ενός αστέρα μπορεί να παρασυρθεί στην τροχιά ενός άλλου γειτονικού αστέρα. Ένας ορισμός που έχει προταθεί ως προς το τι είναι ένας υποκαφέ νάνος, αναφέρει πως πρόκειται για ένα ελεύθερα πλεούμενο αντικείμενο το οποίο βρίσκεται στην περιοχή των νεαρών σε ηλικία αστρικών συμπλεγμάτων και η μάζα του είναι κάτω από το όριο το οποίο απαιτείται ώστε το σώμα να ταξινομηθεί ως καφέ νάνος.
Η ελάχιστη απαιτούμενη μάζα αερίων η οποία απαιτείται ώστε να σχηματιστεί ένας υποκαφέ νάνος είναι περίπου 1 μάζα εφάμιλλη του Δία (MJ), καθώς η κατάρρευση μέσω της βαρυτικής συστολής απαιτεί την παρουσία ακτινοβολίας με τη μορφή θερμότητας, ενώ έχει προταθεί και υποψήφιος υποκαφέ νάνος μάζας 3 MJ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Είδη αστέρων Κατηγορία:Πλανήτες
Χιούστον
Το Χιούστον (αγγλικά: Houston, Texas), είναι πόλη των Η.Π.Α. που βρίσκεται στο νοτιοανατολικό άκρο της αμερικανικής πολιτείας του Τέξας. Με πληθυσμό 2,325,353 κατοίκους (εκτιμήσεις 2022 ), το Χιούστον αποτελεί τη μεγαλύτερη πόλη σε πληθυσμό στο Τέξας, καθώς και την τέταρτη μεγαλύτερη πόλη σε πληθυσμό στις Ηνωμένες Πολιτείες. Είναι επίσης η έδρα της κομητείας Χάρις (η 3η μεγαλύτερη σε πληθυσμό κομητεία των Ηνωμένων Πολιτειών). Το δυτικό άκρο του Χιούστον επεκτείνεται επίσης και μέσα στην κομητεία Φορτ Μπεντ.
Ο πληθυσμός της μητροπολιτικής περιοχής του Χιούστον, ανέρχεται σε 7,246,130 κατοίκους (σύμφωνα με εκτιμήσεις για το 2021), καθιστώντας τη 5η μεγαλύτερη μητροπολιτική περιοχή στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Το Χιούστον, είναι ένα από τα μεγαλύτερα οικονομικά κέντρα της πολιτείας του Τέξας, καθώς και ένα από τα σημαντικότερα οικονομικά κέντρα των Ηνωμένων Πολιτειών, αλλά και παγκόσμια. thumb|Ο ορίζοντας του Άνω Χιούστον. Ο [[πύργος Γουίλλιαμς ξεχωρίζει.]]
Το Χιούστον είναι παγκόσμια γνωστό για τις βιομηχανίες ενέργειας (ειδικά πετρελαϊκές), τις αεροναυτικές εταιρείες και το κανάλι του λιμανιού του. Το λιμάνι του Χιούστον είναι το πιο πολυσύχναστο στις ΗΠΑ, και δεύτερο σε όλο τον κόσμο σε ξένο φορτίο. Εξ αιτίας αυτής της οικονομικής δραστηριότητας πολλοί κάτοικοι έχουν μετοικήσει από άλλες πολιτείες των ΗΠΑ στο Τέξας καθώς και από πολλές άλλες χώρες.
Γεωγραφία και κλίμα
thumb|Δορυφορική εικόνα του Χιούστον Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής των Ηνωμένων Πολιτειών, η πόλη απλώνεται σε συνολική έκταση 1.558,4 τ.χλμ.. 1.500,7 τ.χλμ. της πόλης είναι ξηρά και 57,7 τ.χλμ. καλύπτονται από νερό. Η συνολική έκταση της πόλης καλύπτεται από νερό κατά 3,70%.
Το κλίμα του Χιούστον είναι υγρό υποτροπικό. Η βλάστηση χαρακτηρίζεται εύκρατη.
Δημογραφικά στοιχεία
Σύμφωνα με την απογραφή του 2000, υπάρχουν 1.953.631 κάτοικοι, 717.945 νοικοκυριά, και 457.330 οικογένειες στην πόλη. Η πυκνότητα του πληθυσμού είναι 1.301,8 κατ/τ.χλμ. Υπάρχουν 782.009 σπίτια σε μία μέση πυκνότητα των 521,1 κατ/τ.χλμ. Ο πληθυσμός αποτελείται (φυλετικά) από Λευκούς (49,27%), Ισπανόφωνους (37,41%), Αφροαμερικανούς (25,31%), Ασιάτες (5,31%) και άλλες φυλές.
Υπάρχουν 717.945 νοικοκυριά από τα οποία το 33,1% έχουν ανήλικα παιδιά που ζουν μαζί τους, το 43,2% είναι παντρεμένα ζευγάρια που ζουν μαζί, το 15,3% είναι ανύπανδρες μητέρες, και το 36,3% δεν είναι οικογένειες.
Λίστα των μεγαλύτερων εταιριών
Αυτή είναι μια λίστα με τις μεγαλύτερες εταιρίες που εδρεύουν στο Χιούστον και στην ευρύτερη περιοχή του. Η εταιρία Compaq έδρευε στο Χιούστον πριν αγοραστεί από τη Hewlett-Packard.
Η Imperial Sugar εδρεύει κοντά στο Sugar Land. Η Loch Energy εδρεύει στο Humble.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Τέξας  __ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Το σπίτι με τον φοίνικα
Το σπίτι με τον φοίνικα ήταν το πρώτο ελληνικό σίριαλ στην ιστορία της ελληνικής τηλεόρασης. Επρόκειτο για μία σειρά 13 ημίωρων επεισοδίων, το πρώτο εκ των οποίων προβλήθηκε από την ΥΕΝΕΔ στις 2 Απριλίου 1970.
Ιστορικό
Τέσσερα χρόνια μετά τα πρώτα βήματα της ελληνικής τηλεόρασης και ενώ ως τότε προβάλλονταν μόνο ξένα (αμερικανικά ως επί το πλείστον) σίριαλ, αποφασίστηκε η δημιουργία και προβολή της πρώτης ελληνικής σειράς. Ξεκίνησε σαν μια ιδέα του στελέχους στον τομέα ειδήσεων της ΥΕΝΕΔ Κώστα Σισμάνη, με την προτροπή της ιταλικής εταιρείας τηλεοράσεων "Uranya", η οποία θα ήταν και η χορηγός εταιρεία, ενισχύοντας οικονομικά την προσπάθεια, στα πρότυπα των αντίστοιχων αμερικανικών σίριαλ.
Το εντυπωσιακό είναι ότι η λέξη σίριαλ ως τότε ήταν άγνωστη και η σειρά παρουσιάστηκε ως "το πρώτον τηλεοπτικόν θέατρον συνεχείας εις την Ελλάδα" και στα τηλεοπτικά προγράμματα αναγραφόταν τις πρώτες εβδομάδες ως "Ελληνικόν θέατρον συνεχείας" πριν γραφτεί με τον τίτλο "Το σπίτι με τον φοίνικα" για πρώτη φορά στο πρόγραμμα στις 11 Ιουνίου 1970. Η σειρά προβαλλόταν κάθε Πέμπτη βράδυ στις 22.30 από την ΥΕΝΕΔ. Ήταν μάλιστα γυρισμένη με κινηματογραφικές και όχι με τηλεοπτικές κάμερες.
Υπόθεση
Μια σεναριογράφος επιστρέφει έπειτα από χρόνια απουσίας στο εξωτερικό. Αγοράζει μια βίλα στην Κηφισιά και ζει μακριά από τον κόσμο μαζί με ένα μικρό παιδί. Ένας δημοσιογράφος επιδιώκει να της πάρει συνέντευξη, όμως δεν τα καταφέρνει κι αναθέτει σ' ένα ντετέκτιβ να την παρακολουθήσει. Εκείνος δεν αργεί να αποκαλύψει ότι η πετυχημένη και πλούσια σεναριογράφος είναι ένας παλιός του έρωτας, μόνο που τότε ήταν άσχημη και την είχε διώξει με τον χειρότερο τρόπο. Ο δημοσιογράφος καταλαβαίνει ότι το παιδί είναι δικό του και το "χάπι εντ" δεν αργεί. Ο έρωτας επιστρέφει και όλοι μαζί, το ζευγάρι και το παιδί τους ζουν στη βίλα που έχει ένα φοίνικα στην αυλή.
Συντελεστές
Το σενάριο γράφτηκε από τη δημοσιογράφο του καλλιτεχνικού ρεπορτάζ Κική Σεγδίτσα και σκηνοθετήθηκε από τους Ιάσονα Γιαννουλάκη και Θεόδωρο Αδαμόπουλο. Πρωταγωνιστικό ζευγάρι ήταν οι Κώστας Καρράς και Έρρικα Μπρόγιερ, ενώ σε μικρότερους ρόλους εμφανίστηκαν οι Γιάννης Μιχαλόπουλος, Κατερίνα Γιουλάκη, Ανδρέας Φιλιππίδης, Τάκης Μηλιάδης και άλλοι.
Λόγοι διακοπής
Το κάπως αφελές σενάριο, αλλά και τα πολλά τεχνικά προβλήματα που προέκυψαν, δεν έφεραν τα αποτελέσματα που περίμεναν οι συντελεστές της. Πέρασε σχετικά απαρατήρητο, ενώ ολοκληρώθηκε εσπευσμένα λόγω της αποχώρησης ενός εκ των πρωταγωνιστών, του Γιάννη Μιχαλόπουλου, ο οποίος προετοιμαζόταν για το δεύτερο σίριαλ της ιστορίας της ελληνικής τηλεόρασης, την κωμική σειρά Ο κύριος συνήγορος, που ξεκίνησε να προβάλλεται ένα μήνα αργότερα, στις 2 Μαΐου 1970 και που υπήρξε η πρώτη μεγάλη τηλεοπτική επιτυχία ελληνικής σειράς.
Πηγές
Σπίτι με τον φοίνικα Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές τηλεοπτικές σειρές
I Am Not Okay with This
Παραγωγή
Στις 12 Δεκεμβρίου 2018, ανακοινώθηκε ότι το Netflix είχε στα σκαριά μία σειρά οκτώ επεισοδίων, εκ των οποίων μόνο τα επτά γυρίστηκαν. Η σειρά δημιουργήθηκε από τους Τζόναθαν Έντουϊστλ και Κρίστι Χολ. Ο Έντουϊστλ σκηνοθέτησε επίσης τη σειρά. Η σειρά κυκλοφόρησε στις 26 Φεβρουαρίου 2020 και το Netflix ανακοίνωσε ότι θα υπάρξει και δεύτερη σεζόν. Στις 21 Αυγούστου 2020, το Netflix ακύρωσε τα γυρίσματα της δεύτερης σεζόν λόγω της πανδημίας COVID-19.
Κάστινγκ
Παράλληλα με την ανακοίνωση της σειράς, ανακοινώθηκε ότι η Σοφία Λιλς, η Σόφια Μπράιαντ, ο Γουάιατ Όλεφ και η Κάθλιν Ρόουζ Πέρκινς θα πρωταγωνιστούν στη σειρά.
Γυρίσματα
Τα γυρίσματα ξεκίνησαν στο Πίτσμπεργκ τον Ιούνιο του 2019. Η πόλη του Μπράουνσβιλ της Πενσυλβανίας χρησίμευσε ως πρωταρχική τοποθεσία, ενώ το σχολείο του Wilmerding Westinghouse Arts Academy χρησιμοποιήθηκε ως τον εξωτερικό χώρο του Λυκείου.
Κριτικές
Στον ιστότοπο Rotten Tomatoes, η σειρά έχει βαθμολογία έγκρισης 87% με 67 κριτικές και με βαθμολογία 6,82 / 10. Η ιστοσελίδα αναφέρει, «Η σειρά είναι τόσο αμήχανη και γοητευτική όσο η εφηβεία, αλλά με τις συνεχείς υπερφυσικές ανατροπές, το "I Am Not Okay With This" με αυτήν την πρώτη σεζόν κατά καιρούς καταλήγει σε επιφανειακά συμπεράσματα, αλλά η δυνατή απόδοση της Σοφία Λιλς κρατάει το ενδιαφέρον του τηλεθεατή.» Το Metacritic έδωσε στη σειρά βαθμολογία 68 στα 100 με βάση 16 κριτικούς, δίνοντας γενικά ευνοϊκές κριτικές. Η σειρά προτάθηκε για το "Best Adaptation from Comic Book / Graphic Novel" στα Βραβεία Harvey 2020.
Ζαλίνα Μαργκίεβα
Η Ζαλίνα Πετρίβσκαγια-Μαργκίεβα (Залина Сослановна Маргиева του, γεννηθείσα την 5 Φεβρουαρίου 1988) είναι αθλήτρια σφυροβολίας που αγωνίζεται για τη Μολδαβία. Γεννήθηκε στη Ρωσία, είναι αδελφή των Μαρίνα Μαργκίεβα και Σεργκέι Μαργκίεφ, και προπονείται από τον πατέρα της, Σοσλαν.
Στην κατηγορία νέων, τερμάτισε 5η στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Νέων 2005, 4η στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Νέων 2006 και 5η στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Νέων 2007. Στη συνέχεια αγωνίστηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2008 χωρίς να φτάσει στον τελικό. Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα U23 2009 κέρδισε το χρυσό μετάλλιο.
Η καλύτερη προσωπική της ρίψη ήταν 71,56 μέτρα τον Ιανουάριο 2009 στο Κισινάου που κατέρριψε το εθνικό ρεκόρ. Αυτή βελτιώθηκε περαιτέρω κατά τους εθνικούς χειμερινούς αγώνες του 2011 στο Κισινάου, κερδίζοντας την εκδήλωση με μία ρίψη 72,74 μ.
Θετική σε απαγορευμένη ουσία και αποκλεισμός
Όπως και η αδερφή της, Μαρίνα, αποκλείστηκε για δύο χρόνια από τη συμμετοχή σε αθλητικές διοργανώσεις όταν βρέθηκε θετική για λήψη των απαγορευμένων ουσιών χλωροδεϋδρομεθυλοτεστοστερόνη και σταζονολόλη το 2009. Επέστρεψε στους αγώνες όταν έληξε η περίοδος της μη επιλεξιμότητας την 23 Ιουλίου 2015.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μολδαβές αθλήτριες της σφυροβολίας Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2008 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στη Θερινή Πανεπιστημιάδα 2009 Κατηγορία:Ντόπινγκ στον αθλητισμό Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
.bz
μικρογραφία .bz είναι ο top-level domain κωδικός για την Μπελίζ στο Διαδίκτυο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μπελίζ Κατηγορία:Top-level domains
Toppdomän
Τζέφρεϊ Ρας
Ο Τζέφρεϊ Ρας (Geoffrey Rush, 6 Ιουλίου 1951) είναι Αυστραλός ηθοποιός. Μέχρι το Νοέμβριο του 2009, ήταν ένας από τους 21 καλλιτέχνες που έχουν κερδίσει τα τρία σημαντικότερα βραβεία υποκριτικής: Όσκαρ, Έμμυ και Τόνι. Έχει επίσης κερδίσει Χρυσή Σφαίρα, Βραβείο Βρετανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου (BAFTA), Screen Actors Guild Award και το βραβείο του Αυστραλιανού Κινηματογραφικού Ινστιτούτου.
Πρώτα χρόνια
Ο Ρας γεννήθηκε στη Τουγούμπα (Toowoomba) του Κουίνσλαντ από τους Μέρλι και Ρόι Μπέιντεν Ρας. Η μητέρα του εργαζόταν ως βοηθός πωλήσεων σε πολυκατάστημα και ο πατέρας του ως λογιστής στη Βασιλική Αεροπορία της Αυστραλίας. Οι γονείς του χώρισαν όταν ήταν πέντε ετών και η μητέρα του τον πήρε μαζί της να ζήσουνε με τους γονείς της στο Μπριμπέιν. Πριν ξεκινήσει την καριέρα του, ο Ρας φοίτησε στο λύκειο Έβερτον Παρκ Στέιτ και έχει σπουδάσει τέχνη στο Πανεπιστήμιο του Κουίνσλαντ. Εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο θέατρο το 1971.
Το 1975, ο Ρας πήγε στο Παρίσι για αρκετά χρόνια και σπούδασε μίμηση και παντομίμα στο διάσημο σχολείο L'École Internationale de Théâtre Jacques Lecoq. Για τέσσερις μήνες μοιράστηκε το ίδιο δωμάτιο με τον Μελ Γκίμπσον καθώς έπαιζαν μαζί σε μια παράσταση.
Θέατρο
Ο Ρας έκανε το θεατρικό ντεμπούτο στη Θεατρική Εταιρία του Κουίνσλαντ στην παράσταση Wrong Side of the Moon. Εργάστηκε εκεί για τέσσερα χρόνια σε διάφορους ρόλους. Η θεατρική δουλειά περιλαμβάνει έργα του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ και του Όσκαρ Ουάιλντ.
Το Σεπτέμβριο του 1998, ο Ρας εμφανίστηκε στην παράσταση The Marriage of Figaro στον πρωταγωνιστικό ρόλο και το 2007 πρωταγωνίστηκε ως Βασιλιάς Μπέρεντζερ στο έργο του Ευγένιου Ιονέσκο Exit the King. Με το έργο αυτό έκανε και το ντεμπούτο στο Μπροντγουέι σε μια επανεκτέλεση του έργου που συμπεριλάμβανε νέο αμερικανικό καστ ηθοποιών όπως τη Σούζαν Σαράντον.
Κινηματογράφος
Ο Ρας έκανε το κινηματογραφικό του ντεμπούτο στην Αυστρλιανή ταινία Hoodwink το 1981. Επόμενη ταινία του το Starstruck της Γκίλιαν Άρμστρονγκ το 1982. Το 1996 πρωταγωνίστησε στην ταινία Ο Σολίστας (Shine) για την οποία κέρδισε το Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου.
Το 1998, εμφανίστηκε σε τρεις μεγάλες ταινίες: Οι Άθλιοι (Les Misérables), Elizabeth και Ερωτευμένος Σαίξπηρ (Shakespeare in Love) για την οποία έλαβε υποψηφιότητα για το Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου.
Το 1999, ο Ρας έκανε μια αλλαγή από τους συνήθης δραματικούς ρόλους και πρωταγωνίστησε στην ταινία τρόμου Το Σπίτι στο Στοιχειωμένο Λόφο (House on Haunted Hill). Το 2000 έλαβε την τρίτη υποψηφιότητα για Όσκαρ για την ταινία Quills, Η Πένα της Αμαρτίας (Quills) όπου ενσάρκωσε τον Μαρκήσιο ντε Σαντ.
Η καριέρα του Ρας συνεχίστηκε σε γρήγορους ρυθμούς με 9 κυκλοφορίες από το 2001 μέχρι το 2003. Πρωταγωνίστησε στην τεράστια εισπρακτική επιτυχία Οι Πειρατές της Καραϊβικής: Η Κατάρα του Μαύρου Μαργαριταριού (Pirates of the Caribbean: The Curse of the Black Pearl) και στις συνέχειές της Οι Πειρατές της Καραϊβικής: Το Σεντούκι του Νεκρού (Pirates of the Caribbean: Dead Man's Chest) και Οι Πειρατές της Καραϊβικής: Στο Τέλος του Κόσμου (Pirates of the Caribbean: At World's End). Επίσης έχει δανείσει τη φωνή του στο ρόλο του Νάιτζελ στην ταίνια Ψάχνοντας τον Νέμο (Finding Nemo).
Ο Ρας ενσάρκωσε τον ηθοποιό Πίτερ Σέλλερς στην ταινία Πίτερ Σέλλερς Για Πάντα (The Life and Death of Peter Sellers, 2004). Η ταινία στην Αμερική δεν κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους αλλά στην τηλεόραση. Ο Ρας κέρδισε το Έμμυ Καλύτερου Ηθοποιού σε Μίνι Σειρά η Ταινία, Screen Actors Guild Award Καλύτερης Ανδρικής Ερμηνείας σε Μίνι Σειρά ή Τηλεταινία και Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Ηθοποιού σε Μίνι Σειρά ή Τηλεταινία. Το 2005 εμφανίστηκε στην ταινία Μόναχο (Μunich) σε σκηνοθεσία Στίβεν Σπίλμπεργκ.
Προσωπική ζωή
Από το 1988, ο Ρας είναι παντρεμένος με τη Τζέιν Μένελαους, με την οποία απέκτησε μια κόρη, την Αντζέλικα και ένα γιο, τον Τζέιμς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυστραλοί ηθοποιοί Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Ηθοποιού (Δραματικές ταινίες) Κατηγορία:Βραβευμένοι με BAFTA Α' Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Βραβεία Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης (νικητές-Α' Αντρικός Ρόλος) Κατηγορία:Βραβευμένοι με BAFTA Β' Ανδρικού Ρόλου
Ναυάγιο του Τσεονάν
thumb|250px|Το Τσεονάν επιθεωρείται στη ναυτική βάση Pyongtaek, μετά τη βύθιση και ανέλκυσή του. Το ναυάγιο του Τσεονάν αφορά τη βύθιση ομώνυμου πολεμικού πλοίου τύπου κορβέτας του Νοτιοκορεατικού πολεμικού ναυτικού, που συνέβη στις 26 Μαρτίου 2010, στη θαλάσσια περιοχή, ανοικτά της δυτικής ακτής της Χώρας κοντά στην Κίτρινη Θάλασσα με συνολικά 46 νεκρούς. Σύμφωνα με έρευνες διεθνούς ομάδας το πλοίο βυθίστηκε από τορπίλη ενός βορειοκορεατικού υποβρυχίου. Η Βόρεια Κορέα αρνήθηκε τις κατηγορίες, ενώ η Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας αμφισβήτησε τα ευρήματα. Τα αποτελέσμα μετέπειτα έρευνας του Ρωσικού Ναυτικού δεν συνάδουν με αυτά της πρώτης, αλλά αυτή δεν έχει επιβεβαιωθεί.
Βύθιση του Τσεονάν
Στις 26 Μαρτίου 2010, μια έκρηξη σημειώθηκε στο Τσεονάν, μια κορβέτα τάξης Ποχάνγκ. Το πλοίο είχε πλήρωμα 104 ανδρες τη στιγμή της βύθισης, από τους οποίους 58 διασώθηκαν, ενώ οι υπόλοιποι 46 θεωρούνται νεκροί.
Οι αρχικές εκθέσεις πρότειναν ότι το πλοίο επλήγη από Βόρειο Κορεατική τορπίλη, και ότι ένα νοτιοκορεατικό πλοίο είχε ρίξει πυρά σε κάποιο άγνωστο αντικείμενο προς τη Βόρεια Κορέα. Ένας αξιωματούχος της Άμυνας αργότερα είπε ότι ο στόχος αυτός μπορεί να ήταν ένα σμήνος πουλιών που αναγνωριστήκε λάθος στο ραντάρ.
Ανέλκυση
thumb|250px|Ο πλώτος γερανός στο σημείο ανέλκυσης της πρύμνης Τις 15 Απριλίου 2010, η πρύμνη του πλοίο ανελκύθηκε από το θαλάσσιο πυθμένα από ένα μεγάλο πλωτό γερανό, στράγγιξε και τοποθετήθηκε σε μία φορτηγίδα για να μεταφερθεί στη ναυτική βάση Pyongtaek. Τις 23 Απριλίου 2010, ανελκύθηκε το φουγάρο. Ο ίδιος γερανός ανέλκυσε και τη πρύμνη του Τσεονάν τις 24 Απριλίου 2010. Τα διασωθέντα μέρη του πλοίου μεταφέρθηκεαν στη ναυτική βάση Pyongtaek για τη διεξαγωγή έρευνας για τα αίτια του ναυαγίου τόσο από Νοτιοκορεάτες όσο και ξένους εμπειρογνώμονες. Ανευρέθηκαν επίσης τα σώματα 40 ναυτών.
Επίσημες γνωματεύσεις
Στις 20 Μαΐου η ομάδα έρευνας (Νότια Κορέα, ΗΠΑ, Βρετανία, Σουηδία, Αυστραλία) κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι το ναυάγιο του πολεμικού πλοίου οφείλεται σε επίθεση με τορπίλη από τη Βόρεια Κορέα, σχολιάζοντας ότι «οι ενδείξεις προοιωνίζουν συντριπτικά στο συμπέρασμα ότι η τορπίλη προήλθε από υποβρύχιο της Βόρειας Κορέας». Η έρευνα διαπίστωσε επίσης ότι μια ομάδα μικρών υποβρυχίων, συνοδευόμενα από ένα πλοίο υποστήριξης, αναχώρησε από τη Βορειοκορεάτικη ναυτική βάση, λίγες ημέρες πριν το ναυάγιο. Το χρησιμοποιούμενο όπλο διαπιστώθηκε ότι ήταν μια τορπίλη μοντέλο CHT-02D torpedo που είχε κατασκευαστεί στη Βόρεια Κορέα, από την οποία ανακτήθηκαν σημαντικά κομμάτια.
Οι Κορεάτες ερευνητές είπαν ότι πιστεύαν ότι ένα ή δύο Βορεικορεάτικα υποβρύχια, ένα υποβρύχιο κλάσης Yono και το άλλο ένα κλάσης Sang-O, αναχώρησαν από τη ναυτική βάση Bipagot συνοδευόμενα από ένα πλοίο για υποστήριξης. Στις 23 Μαρτίου ένα από τα υποβρύχια, σύμφωνα με την έκθεση, πήγε γύρω τη δυτική πλευρά του νησιού Baengnyeong, όπου έφθασε στις 25 Μαρτίου. Εκεί, περίμενε περίπου 30 μέτρα κάτω από την επιφάνεια του ωκεανού σε ύδατα βάθους 40 έως 50 μέτρων μέχρι να περάσει το πλοίο Τσεοναν. Οι ανακριτές πιστεύουν ότι η τοπίλη ρίχθηκε από απόσταση περίπου 3 χλμ. στις 9:22 μ.μ. στις 26 Μαρτίου. Η επίθεση φαίνεται να ήταν χρονομετρημένη για μια χρονική στιγμή με αργά παλιρροϊκά ρεύματα. Όμως αυτές οι λεπτομερείς κινήσεις των υποβρυχίων δεν ήταν στο τελικό πόρισμα.
Τα τμήματα της τορπίλη που βρέθηκαν στο σημείο της έκρηξης στις 15 Μαΐου, περιλάμβαναν 5x5 αντίστροφες έλικες, με κινητήρα πρόωσης και ένα τμήμα του συστήματος διεύθυνσης, που ταιριάζουν απόλυτα στα σχέδια που περιλαμβάνει στα εισαγωγικά φυλλάδια του μοντέλου CHT-02d προς τις χώρες που η Βόρεια Κορέα σκοπεύει να το εξάγει. Στη τορπίλη υπήρχε μια επιγραφή στο σύστημα γραφής Χανγκούλ. Ρωσικές και κινεζικές τορπίλες σημειώνονται στις αντίστοιχες γλώσσες τους.
Παραπομπές
Κατηγορία:2010 Τσεοναν Κατηγορία:Σχέσεις Βόρειας Κορέας-Νότιας Κορέας
Καλλιτεχνική κολύμβηση στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 – Ομαδικό γυναικών
Το Ομαδικό Γυναικών αποτελεί αγώνισμα της Καλλιτεχνικής κολύμβησης στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 και πραγματοποιήθηκε στις 6 και στις 7 Αυγούστου 2021 στο Κέντρο Υγρού Στίβου του Τόκιο. Ήταν η 7η εμφάνιση του αγωνίσματος σε Ολυμπιακούς Αγώνες. Το χρυσό μετάλλιο κατέκτησε για 6η συνεχόμενη φορά οι ομάδα των Ρώσων Αθλητών..
Μορφή Αγωνίσματος
Το αγώνισμα διεξάγεται σε έναν μόνο γύρο. Κάθε ομάδα εκτελεί ένα τεχνικό και ένα ελεύθερο πρόγραμμα. Οι βαθμολογίες από τα δύο προγράμματα αθροίζονται και η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς στο σύνολο, αναδεικνύεται νικήτρια. Η σειρά εμφάνισης των ομάδων στα δύο προγράμματα αποφασίζεται τυχαία με κλήρωση.
Το ελεύθερο πρόγραμμα πρέπει να έχει διάρκεια μεταξύ 3:45 και 4:15 λεπτών. Δεν υπάρχει περιορισμός στην ρουτίνα των ασκήσεων που θα συμπεριληφθούν στο πρόγραμμα. Οι 3 ομάδες κριτών στο ελύθερο, εξετάζουν την εκτέλεση (30%της βαθμολογίας), την καλλιτεχνική γενική εντύπωση (40%) και τη δυσκολία (30%). Κάθε κριτής δίνει μια μόνο βαθμολογία. Η υψηλότερη και η χαμηλότερη βαθμολογία από κάθε ομάδα απορρίπτονται, και από τις υπόλοιπες υπολογίζεται ο μέσος όρος. Η μέγιστη δυνατή βαθμολογία είναι το 100.
Πρόγραμμα
Όλες οι ώρες είναι στην Τοπική ώρα Ιαπωνίας ( UTC+9 )
Το αγώνισμα πραγματοποιήθηκε τις παρακάτω μέρες και ώρες:
Σημειώσεις
<references group="lower-greek"/>
Οχυρώσεις του Κένιγκσμπεργκ
Οι οχυρώσεις της παλαιάς πρωτεύουσας της Ανατολικής Πρωσίας Κένιγκσμπεργκ (σημερινό Καλίνινγκραντ) αποτελούνται από αριθμό αμυντικών τειχών, φρούρια, προμαχώνες, καθώς και άλλες κατασκευές. Συνιστούσαν το Πρώτο και Δεύτερο Τείχος Άμυνας, τα οποία ανεγέρθησαν το διάστημα 1626—1634 και 1843—1859, αντιστοίχως. Το πάχους 15 μέτρων Πρώτο Τείχος ανεγέρθηκε λόγω της ευαλωτότητας του Κένιγκσμπεργκ στη διάρκεια του Πολωνικού-Σουηδικού Πολέμου. Το Δεύτερο Τείχος κατασκευάστηκε σε μεγάλο βαθμό στην θέση του πρώτου, το οποίο βρισκόταν σε κακή κατάσταση. Το νέο τείχος περιελάμβανε δώδεκα προμαχώνες, τρία γωνιώδη οχυρώματα, επτά τάφρους και δύο φρούρια, τα οποία ήταν περιτριγυρισμένα από υδάτινη τάφρο. Δέκα τουβλόχτιστες πύλες χρησίμευαν ως είσοδοι και περάσματα κατά μήκος των αμυντικών τειχών και διέθεταν κινητές γέφυρες.
Οι οχυρώσεις του Κένιγκσμπεργκ είχαν ήδη γίνει σε σημαντικό βαθμό ευάλωτες προτού ολοκληρωθεί η κατασκευή τους, λόγω της ταχείας ανάπτυξης του πυροβολικού. Μετά τις στρατιωτικές αποτυχίες της Ναζιστικής Γερμανίας, ωστόσο, απέκτησαν εκ νέου στρατηγική σημασία (ιδιαίτερα κατά την διάρκεια της Επέλασης της Ανατολικής Πρωσίας).
Αστρονομικός Προμαχώνας
Ο Αστρονομικός Προμαχώνας ανεγέρθηκε την περίοδο μεταξύ 1855-1860 και έλαβε την ονομασία του λόγω της κοντινής του απόστασης από το Αστεροσκοπείο του Κένιγκσμπεργκ. Το τείχος του προμαχώνα κατεδαφίστηκε το 1910. Αργότερα, ο προμαχώνας χρησίμευσε για την προσωρινή στέγαση, για ορισμένο διάστημα, των ρωσικών OMON. Στη συνέχεια, η κατασκευή αγοράστηκε από τον Ρώσο βουλευτή Ασλάνμπουμπα Νιουντιγιουρμπέγκοφ.
Φρούριο Μπρόνσαρτ
Το Φρούριο Μπρόνσαρτ (Bronsart bei Mandein) ανεγέρθηκε το διάστημα μεταξύ 1875-80 και έλαβε την ονομασία του από τον Στρατηγό Πολ Μπρόνσαρτ φον Σχέλεντορφ. Δεν υπέστη σημαντικές ζημιές στη διάρκεια των στρατιωτικών συγκρούσεων, παραμένοντας σε αρκετά καλή κατάσταση.
Πύργος Ντόνα
Ο Πύργος Ντόνα (Dohnaturm) ανεγέρθηκε το 1858 σε νεορωμανικό αρχιτεκτονικό ρυθμό και έλαβε την ονομασία του από τον Φρίντριχ Φέρντιναντ Αλεξάντερ τζου Ντόνα-Σχλόμπιτεν. Μετά την ανακαίνισή του έπειτα από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ο πύργος ξεκίνησε να φιλοξενεί το Μουσείο Κεχριμπαριού.
Φρούριο Φρειδερίκου Γουλιέλμου Α΄
Το Φρούριο Βασιλέως Φρειδερίκου Γουλιέλμου Α΄, αρχικά γνωστό ως Κέντναου, είναι το μεγαλύτερο φρούριο του Κένιγκσμπεργκ.
Φρούριο Νάισεναου
Το διώροφο Φρούριο Νάισεναου έλαβε την ονομασία του από τον Άουγκουστ φον Νάισεναου. Υπέστη σημαντικότατες ζημιές από τα σοβιετικά στρατεύματα στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Προμαχώνας Γκρόλμαν
Η ανέγερση του προμαχώνα Γκρόλμαν, ο οποίος έλαβε την ονομασία του από τον Στρατηγό Καρλ Βίλχελμ φον Γκρόλμαν, ολοκληρώθηκε το 1851. Ενισχύθηκε με την προσθήκη πυριτιδαποθήκης και καπονιερών εντός των τειχών του και αποτελείτο από τους μικρότερης σημασίας προμαχώνες Όμπερταϊχ και Κούπφερταϊχ.
Φρούριο Πίλαου
Η κατασκευή του πετρόχτιστου Φρουρίου Πίλαου ξεκίνησε στις αρχές του 17ου αιώνα. Το φρούριο έλαβε την τελική του μορφή στις αρχές του 18ου αιώνα.
Φρούριο Μπαρνέκοβ
Το Φρούριο Μπαρνέκοβ είναι ένα από τα μικρότερα φρούρια, το οποίο έχει λάβει την ονομασία του από τον Πρώσο Στρατηγό Άλμπερτ φον Μπαρνέκοβ.
Δείτε επίσης
Οχυρωσεις Κατηγορία:Οχυρώσεις στη Ρωσία
Κεντρική Σερβία
Η Κεντρική Σερβία (σερβικά: Централна Србија / Centralna Srbija), που αναφέρεται επίσης ως Κυρίως Σερβία (Ужа Србија / Uza Srbija), είναι το τμήμα της Σερβίας που βρίσκεται μεταξύ των επαρχιών της Βοϊβοντίνα και του Κοσσυφοπεδίου (Κοσσυφοπέδιο και Μετόχια). Το Κοσσυφοπέδιο διακήρυξε την ανεξαρτησία του το 2008. Η Κεντρική Σερβία είναι ένας όρος που χρησιμοποιειται προς διευκολυνση και δεν αφορά διοικητική διαίρεση της Σερβίας, καθώς δεν έχει οποιασδήποτε μορφής ξεχωριστή διοίκηση. Μέχρι το 2009 αποτελούσε στατιστική περιοχή. Με το σχηματισμό των νέων στατιστικών περιοχών της Σερβίας κατά την περίοδο 2009-2010, έχει διαιρεθεί σε τρεις νέες περιοχές, την Περιοχή του Βελιγραδίου, την Περιφέρεια της Νότιας και της Ανατολικής Σερβίας, και την Περιφέρεια Σουμανδίας και Δυτικής Σερβίας.
Γεωγραφία
Η Κεντρική Σερβία περιλαμβάνει χονδρικά τα εδάφη της Σερβίας ανάμεσα στα φυσικά σύνορα του Δούναβη και του Σάβου (στο βορρά) και του Δρίνου (στα δυτικά) και στα "μη φυσικά" σύνορα στα νοτιοδυτικά με το Μαυροβούνιο, στα νότια με το Κοσσυφοπέδιο και τη Βόρεια Μακεδονία και στα ανατολικά με τη Βουλγαρία, με ένα μικρό μέρος του Δούναβη με τη Ρουμανία στα βορειοανατολικά. Ο Δούναβης και ο Σάβος χωρίζουν την Κεντρική Σερβία από τη Σερβική επαρχία της Βοϊβοντίνα, ενώ ο Δρίνος χωρίζει τη Σερβία από τη Βοσνία και Ερζεγοβίνη. Την Κεντρική Σερβία διασχίζει ο μεγάλος ποταμός Μεγάλος Μοράβας. Στην κυρίως Σερβία βρίσκονται οι προεκτάσεις τριών μεγάλων οροσειρών : των Δειναρικών Άλπεων στα νότια και τα δυτικά και των Καρπαθίων και του Αίμου στα ανατολικά.
Μερικές σημαντικές περιοχές που βρίσκονται στην Κεντρική Σερβία είναι οι : Σουμάτζια, Μάτσβα, Τίμοτσκα Κράινα, Πομοράβλιε, Ποντουνάβλιε, Ποσάβινα, Ποντρίνιε, Ζλάτιμπορ Ράσκα, Σάντζακ και Κοιλάδα του Πρέσεβο.
Ιστορία
Κατά τη Ρωμαϊκή περίοδο, "Μοισία" ήταν το όνομα μιας περιοχής που περιελάμβανε την κυρίως Σερβία. Πρωτεύουσα της επαρχίας της Ανω Μοισίας ήταν το Βιμινάκιουμ (σημερινό Κόστολατς). Οι Σλάβοι (Σκλαβηνοί) κατέκλυσαν τα Βαλκάνια τον 6ο και τον 7ο αιώνα. Οι Σέρβοι, Σλαβική φυλή, είναι γνωστό ότι κατέλαβαν την περιοχή της σημερινής νοτιοδυτικής Σερβίας τον Πρώιμο Μεσαίωνα, ενώ τα Βασιλικά Φραγκικά Χρονικά αναφέρουν τους Μπρανίτσεβτσι και Τιμότσανι στα ανατολικά τμήματα. Τον 9ο αιώνα η Ράσκα, που βρίσκεται στα νοτιοδυτικά, ήταν ο πυρήνας του μεσαιωνικού Σερβικού κράτους και το Στάρι Ρας έχει ταυτοποιηθεί ως πρωτεύουσα του Μεγάλου Πριγκιπάτου της Σερβίας. Η Σερβία τελικά επέκτεινε τα σύνορά της προς ανατολάς. Το μεγαλύτερο μέρος της κυρίως Σερβίας, καθώς και περιοχές στην ανατολική Βοσνία και Ερζεγοβίνη, το βόρειο Μαυροβούνιο, το Κοσσυφοπέδιο και τη βόρεια Μακεδονία ονομάζονταν "Σερβικές χώρες", καθώς ανήκαν σε μεσαιωνικούς Σέρβους ηγεμόνες. Ο Βασιλιάς Στέφανος Ντραγκούτιν της Σίρμιας (β. 1282–1316) είχε δύο πρωτεύουσες, το Ντεμπρτς και το Βελιγράδι. Μετά την πτώση της Σερβικής Αυτοκρατορίας η "Σερβία του Μοράβα" υπό το Λάζαρο (β. 1373–89) και το Στέφανο Λαζάρεβιτς (β. 1389–1402) αντιστοιχούσε χονδρικά στην κυρίως Σερβία. Το Κρούσεβατς ήταν η πρωτεύουσα της Σερβίας του Μοράβα, μέχρι τις Οθωμανικές κατακτήσεις του 15ου αιώνα και την ίδρυση του Δεσποτάτου της Σερβίας, με πρωτεύουσα το Βελιγράδι. Μετά την Οθωμανική κατάκτηση του Δεσποτάτου της Σερβίας ιδρύθηκε το Σαντζάκι του Σμεντέρεβο, με έδρα αρχικά την ομώνυμη πόλη και στη συνέχεια το Βελιγράδι, μετά την πτώση του το 1521 (που από τότε ονομαζόταν "Πασαλίκι του Βελιγραδίου".