cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κομιτάς
Ορφάνεψε σε μικρή ηλικία. Ο Κομιτάς μεταφέρθηκε στο Ετσμιαντζίν, το θρησκευτικό κέντρο της Αρμενίας, όπου εκπαιδεύτηκε στο Σεμινάριο Γκεβοργκιάν. Μετά την χειροτόνησή του ως βαρνταπέτ (άγαμος ιερέας) το 1895, σπούδασε μουσική στο Πανεπιστήμιο του Φρειδερίκου Ουιλιέλμου στο Βερολίνο. Μετά "χρησιμοποίησε τη Δυτική του εκπαίδευση για να χτίσει μια μουσική παράδοση". Συνέλεξε και απέδωσε γραπτώς πάνω από 3.000 αρμενικά λαϊκά τραγούδια, εκ των οποίων πάνω από τα μισά έχουν χαθεί και περίπου 1.200 τραγούδια έχουν διατηρηθεί. Εκτός από τα αρμενικά λαϊκά τραγούδια, ενδιαφέρθηκε και για άλλους πολιτισμούς και το 1903 δημοσίευσε τη πρώτη συλλογή Κουρδικών λαϊκών τραγουδιών με τίτλο Κουρδικές μελωδίες. Η χορωδία του τραγουδούσε αρμενικά τραγούδια σε αρκετές ευρωπαϊκές πόλεις, κερδίζοντας θετικά σχόλια του Κλωντ Ντεμπισϋ, μεταξύ άλλων. Το 1910 μετακόμισε στην Κωνσταντινούπολη για να διαφύγει από την κακή αντιμετώπιση των υπερσυντηρητικών κληρικών στο Ετσμιαντζίν, αλλά και για να προωθήσει την αρμενική λαϊκή μουσική σε μεγαλύτερο κοινό. Οι αρμενικές κοινότητες αντέδρασαν θετικά προς αυτόν. Ο Αρσάγκ Τσομπανιαν τον ονόμασε "σωτήρα της αρμένικης μουσικής".
Κατά την διάρκεια της Γενοκτονίας των Αρμενίων—μαζί με εκατοντάδες άλλους Αρμένιους διανοούμενους—ο Κομιτάς συνελήφθη και απελάθηκε σε στρατόπεδο φυλακής τον Απρίλιο του 1915 από τις οθωμανικές αρχές. Σύντομα αποφυλακίστηκε υπό άγνωστες περιστάσεις, όπου πέρασε μια ψυχική διαταραχή και ανέπτυξε μια σοβαρή περίπτωση διαταραχής μετατραυματικού στρες. Το εχθρικό περιβάλλον στη Κωνσταντινούπολη και οι αναφορές για πορείες θανάτου Αρμενίων επιδείνωσαν την ήδη εύθραυστη ψυχική υγεία του. Τοποθετήθηκε πρώτα σε τουρκικό στρατιωτικό νοσοκομείο όπου παρέμεινε μέχρι το 1919 και μετά μεταφέρθηκε σε ψυχιατρικό νοσοκομείο στο Παρίσι, όπου πέρασε τα τελευταία χρόνια της ζωής του σε αγωνία. Ο Κομιτάς θεωρείται ευρέως ως μάρτυρας της γενοκτονίας και απεικονίζεται ως ένα από τα κύρια σύμβολα της Γενοκτονίας των Αρμενίων στις τέχνες.
Κώστας Γαλανίδης
Ο Κώστας Γαλανίδης (γεννήθηκε στις 1 Σεπτεμβρίου 1990 στα Χανιά) είναι Έλληνας διεθνής υδατοσφαιριστής που αγωνίζεται ως τερματοφύλακας στην ομάδα πόλο του ΓΣ Απόλλων Σμύρνης.
Καριέρα
Έπαιξε στον Πανιώνιο για δύο χρόνια (2009-2011) και στη συνέχεια αφού επέστρεψε στο ΝΟ Χανίων για δύο χρόνια (2011-2013), πραγματοποίησε το μεγάλο βήμα στην καριέρα του και υπέγραψε στις 18 Ιουλίου του 2013, στον Ολυμπιακό Πειραιώς. Ο Κώστας Γαλανίδης παρέμεινε στην ομάδα του Πειραιά μέχρι και το 2015, κατακτώντας δύο πρωταθλήματα και ισάριθμα Κύπελλα Ελλάδας (2014, 2015).
Μετέπειτα αγωνίστηκε σε Χίο, Παναθηναϊκό και ΠΑΟΚ.
Τη σεζόν 2018-19 μεταγράφηκε στην ομάδα πόλο του ΓΣ Απόλλων Σμύρνης όπου αγωνίζεται μέχρι και σήμερα. Στην πρώτη του σεζόν στον Απόλλωνα (2018-19) βοήθησε την ομάδα να κατακτήσει την 3η θέση του πρωταθλήματος για πρώτη φορά στην ιστορία της, ενώ αναδείχτηκε 2ος καλύτερος τερματοφύλακας του πρωταθλήματος.
Διεθνείς συμμετοχές
Ο Κώστας Γαλανίδης είναι διεθνής με την εθνική ομάδα υδατοσφαίρισης της Ελλάδος. Ήταν μέλος της αποστολής της Εθνικής ομάδας που συμμετείχε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Υδατοσφαίρισης που διεξήχθη το 2013 στη Βαρκελώνη.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες υδατοσφαιριστές Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές της εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές Ν.Ο. Χανίων Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές Πανιωνίου Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές Ν.Ο. Χίου Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές ΠΑΟ Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές Απόλλωνα Σμύρνης
Dream Theater
Το συγκρότημα είναι γνωστό για την άριστη τεχνική που έχει το κάθε μέλος στο όργανό του. Τα μέλη έχουν κερδίσει πολλά βραβεία σε μουσικά περιοδικά και φέρουν την εκτίμηση πολλών metal και rock ονομάτων, γεγονός που οδήγησε τους Dream Theater σε συνεργασίες με πολλούς άλλους γνωστούς μουσικούς. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο κιθαρίστας του συγκροτήματος Τζον Πετρούτσι, ο οποίος ονομάστηκε πέντε φορές ως το τρίτο μέλος της περιοδείας G3 μαζί με τους Στηβ Βάι και Τζο Σατριάνι, ακολουθώντας έτσι τα βήματα του Έρικ Τζόνσον, του Ρόμπερτ Φριπ, του Ίνγκβαι Μάλμστιν και άλλων δεξιοτεχνών του είδους.
Οι Dream Theater είναι επίσης γνωστοί για τη μουσική τους ευλυγισία, όπως και για τα πολλά διαφορετικά είδη μουσικής που περιλαμβάνει η μουσική τους, γεγονός που τους έχει επιτρέψει να κάνουν συναυλίες με συγκροτήματα διαφόρων ειδών. Οι συναυλιακές συνεργασίες τους περιλαμβάνουν ονόματα όπως Deep Purple, Emerson, Lake and Palmer, Iron Maiden, Joe Satriani, King's X, Marillion, Megadeth, In Flames, Pain of Salvation, Porcupine Tree, Queensrÿche, Spock's Beard, Fear Factory, Symphony X και Yes. Το 2005, περιοδεύσαν στη Βόρεια Αμερική στο Gigantour Festival και εμφανίζονταν σαν πρώτο όνομα μαζί με τους Megadeth.
1985-1990: When Dream and Day Unite
Οι Dream Theater σχηματίστηκαν το 1985 από τον κιθαρίστα Τζον Πετρούτσι, τον μπασίστα Τζον Μιανγκ και το ντράμερ Μάικ Πορτνόι καθώς σπούδαζαν στο Κολέγιο Μπέρκλι στη Βοστώνη. Ο Κέβιν Μουρ, φίλος του Πετρούτσι από το σχολείο (παλαιότερα έπαιζαν στο ίδιο συγκρότημα), προτάθηκε για να παίζει πλήκτρα, ενώ ο Κρις Κόλινς ανέλαβε τα φωνητικά.
Οι πέντε τους κατέληξαν στο όνομα "Majesty" για το νέο τους συγκρότημα (ένα όνομα εμπνευσμένο από την περιγραφή του Πορτνόι για το τελικό μέρος του "Bastille Day" των Rush) και οι τρεις μαθητές του Μπέρκλι άφησαν τη σχολή για να συγκεντρωθούν στο συγκρότημα. Η πρώτη αξιοσημείωτη δισκογραφική τους δουλειά ήταν τα "Majesty Demos", μια συλλογή από ιδέες και ντεμο που είχαν κυκλοφορήσει το 1986. Η αρχική εκτύπωση χιλίων αντιτύπων ξεπουλήθηκε μέσα σε έξι μήνες. left|thumb|240px|Ο Μάικ Πορντόι το 2006 Το Νοέμβριο του 1985, μερικούς μόνο μήνες μετά τη δημιουργία του συγκροτήματος, ο Κόλινς αποχώρησε λόγω καλλιτεχνικών διαφορών με τα άλλα μέλη. Μετά από ένα χρόνο έρευνας για αντικαταστάτη, ο Τσάρλι Ντομινίτσι που ήταν πολύ πιο μεγάλος και έμπειρος από όλους τους υπόλοιπους, έκανε μια επιτυχημένη οντισιόν και προσχώρησε στους Majesty. Με τη σταθερότητα που έφερε ο ερχομός του Ντομινίτσι στο συγκρότημα, οι Majesty άρχισαν να παίζουν σε πολλούς χώρους στη Νέα Υόρκη και στην ευρύτερη περιοχή, γεγονός που επέφερε μία αξιόλογη ποσότητα έκθεσης στον κόσμο, για τα δεδομένα ενός συγκροτήματος που δεν είχε κυκλοφορήσει ακόμη δίσκο.
Λίγο μετά την προσχώρηση του Ντομινίτσι, υποχρεώθηκαν να αλλάξουν το όνομα τους όταν κάποιο άλλο συγκρότημα με το όνομα Majesty απείλησε πως θα κινηθεί νομικά εναντίον τους. Πολλά ονόματα προτάθηκαν, μέχρι που ο πατέρας του Πορτνόι τους πρότεινε το όνομα Dream Theater, το όνομα ενός πρόσφατα κατεδαφισμένου σινεμά στο Μόντερεϊ της Καλιφόρνια. Υπέγραψαν το πρώτο τους δισκογραφικό συμβόλαιο με τη "Mechanic Records" το 1988 και ξεκίνησαν τις ηχογραφήσεις του πρώτου τους άλμπουμ.
Το "When Dream And Day Unite" κυκλοφόρησε το 1989, κάνοντας μια λιγότερο κραυγαλέα είσοδο από αυτήν που περίμεναν τα μέλη του συγκροτήματος. Η "Mechanic" κατέληξε στο να σπάσει την πλειονότητα των οικονομικών υποσχέσεων που είχε κάνει με το συγκρότημα πριν την υπογραφή του συμβολαίου τους, γεγονός που τους υποχρέωσε να κάνουν συναυλίες με στόχο να προωθήσουν τη δουλειά τους. Η περιοδεία για τον δίσκο αποτελούταν από πέντε μόνο συναυλίες στην ευρύτερη περιοχή της Νέας Υόρκης και στο Ρόουντ Άιλαντ.
Μετά την τέταρτη συναυλία, ο Ντομινίτσι απολύθηκε. Παρ' όλα αυτά, οι Marillion ζήτησαν από τους Dream Theater να ανοίξουν μία συναυλία τους στο "Ritz" της Νέας Υόρκης και δόθηκε η ευκαιρία στον Ντομινίτσι να τραγουδήσει για τελευταία φορά με τους Dream Theater. Θα περνούσαν ακόμη δύο χρόνια μέχρι να βρεθεί νέος τραγουδιστής για το συγκρότημα.
1991-1994: Images and Words και Awake
Πάνω από 200 καλλιτέχνες έκαναν ακρόαση στα πλαίσια της αναζήτησης νέου τραγουδιστή, ανάμεσά τους και ο πρώην τραγουδιστής των Fates Warning, Τζον Αρτς, αλλά όλοι τους απορρίφθηκαν για διάφορους λόγους. Το 1991, κατέφθασε μία κασέτα από τον τραγουδιστή του καναδέζικου σχήματος Winter Rose, Κέβιν Τζέιμς ΛαΜπρι, ο οποίος μετέβη απευθείας στη Νέα Υόρκη για μία κανονική ακρόαση. Έπειτα από ένα σύντομο jam session, προσελήφθη ως πλήρες μέλος του συγκροτήματος και άρχισε να χρησιμοποιεί το μεσαίο του όνομα, Τζέιμς, για να αποφευχθεί σύγχυση με τον Κέβιν Μουρ.
Μέσα στους επόμενους μήνες, το συγκρότημα ξεκίνησε και πάλι τις ζωντανές εμφανίσεις, με τον ΛαΜπρι να δουλεύει πάνω στα φωνητικά μέρη όλης της μουσικής που είχε γραφτεί ως εκείνο το σημείο. Η ATCO Records (τώρα "EastWest Records") υπέγραψε με τους Dream Theater ένα συμβόλαιο για επτά άλμπουμ και ένα ντέμο τριών τραγουδιών (αργότερα έγινε διαθέσιμο ως "The ATCO Demos" μέσω του fan club του συγκροτήματος).
Το πρώτο άλμπουμ που κυκλοφόρησαν έχοντας υπογράψει το νέο συμβόλαιο, ήταν το "Images And Words" το 1992, το πρώτο από πολλά άλμπουμ που ηχογραφήθηκε στα "BearTracks Studios". Το τραγούδι "Pull Me Under" έλαβε πολλές ραδιοφωνικές μεταδόσεις και είχε ως αποτέλεσμα να κυκλοφορήσει ένα βιντεοκλίπ για την προώθησή του.
Η επιτυχία του "Pull Me Under", συνδυαζόμενη με τις μακρόχρονες περιοδείες στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ιαπωνία, βοήθησε το "Images And Words" να γίνει χρυσό στην Αμερική και πλατινένιο στην Ιαπωνία. . Θεωρείται ακόμη και σήμερα το πιο εμπορικά επιτυχημένο άλμπουμ τους.
Το 1993, ακολούθησε μία περιοδεία στην Ευρώπη, η οποία περιελάμβανε μια συναυλία στο γνωστό "Marquee Jazz Club" του Λονδίνου. Η συναυλία ηχογραφήθηκε και κυκλοφόρησε ως "Live At The Marquee", ο πρώτος επίσημος ζωντανά ηχογραφημένος δίσκος των Dream Theater. Ακόμη κυκλοφόρησαν ένα βίντεο με τμήματα από τις συναυλίες στην Ιαπωνία (μαζί με κάποιες σκηνές από τα παρασκήνια της περιοδείας), που ονομάστηκε "Images and Words: Live in Tokyo".
Οι Dream Theater επέστρεψαν στο στούντιο τον Μάιο του 1994. Ήταν η πρώτη φορά που το συγκρότημα, έγραφε μουσική ως ενιαίο σώμα, με μοναδικό στόχο την κυκλοφορία ενός δίσκου, καθώς το "Images And Words" είχε γραφτεί εξ ολοκλήρου χωρίς τραγουδιστή, ενώ το μέλλον του ήταν αβέβαιο σχετικά με την ηχογράφηση του. Το "Awake" κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 1994. Χαρακτηρίστηκε από έναν ευκρινώς σκληρότερο ήχο από τις προηγούμενες κυκλοφορίες, γεγονός που πιθανότατα ενέτεινε τόσο τις θετικές, όσο και τις αρνητικές κριτικές του. Λίγο πριν τη μίξη του δίσκου, ο Μουρ ανακοίνωσε στους υπολοίπους ότι επιθυμούσε να επικεντρωθεί στα δικά του μουσικά σχέδια και πώς θα αποχωρούσε από τους Dream Theater. Εξ αποτελέσματος, το συγκρότημα έπρεπε να βρει έναν αντικαταστάτη πριν σχεδιάσει την επόμενη περιοδεία του. thumb|170px|Ο Τζέιμς ΛαΜπρι το 2007 Ο Τζόρνταν Ρούντες, ένας ανερχόμενος κιμπορντίστας, σχετικά άγνωστος εκείνη την εποχή στους ροκ κύκλους, προσκλήθηκε για να παίξει μια οντισιόν με τους Dream Theater, με την ελπίδα να εισέλθει στο συγκρότημα. Η συναυλία στο Μπέρμπανκ της Καλιφόρνια, πήγε καλά αλλά ο Ρούντες αποφάσισε αντ' αυτού να δεχτεί μια πρόσκληση από τους Dixie Dregs. Ο Ντέρεκ Σέρινιαν προσελήφθη ως προσωρινός αντικαταστάτης του Μουρ. Όταν πια είχε ολοκληρωθεί η περιοδεία για την προώθηση του "Awake", ο Σέρινιαν είχε γίνει πια πλήρες μέλος του συγκροτήματος.
1995-1997: A Change of Seasons και Falling Into Infinity
Η νέα σύνθεση του συγκροτήματος αποφάσισε να κυκλοφορήσει το ΕΡ "A Change Of Seasons", του οποίου το ομώνυμο κομμάτι είχε ηχογραφηθεί το 1989 και οι Dream Theater είχαν σαν σκοπό να το συμπεριλάβουν στο "Images And Words", κάτι που αναβλήθηκε λόγω της διάρκειας του τραγουδιού. Η νέα ηχογράφηση πραγματοποιήθηκε στα "BearTracks Studios" τον Μάιο του 1995, με το κομμάτι να ξεπερνάει πλέον τα 23 λεπτά. Στην κυκλοφορία συμπεριλήφθηκαν ζωντανές εκτελέσεις διασκευών σε τραγούδια συγκροτημάτων που επηρέασαν τους Dream Theater, από τη συναυλία τους στο "Ronnie Scott's Jazz Club" του Λονδίνου στις 31 Ιανουαρίου 1995. Μεταξύ των τραγουδιών που συμπεριλήφθηκαν στη συγκεκριμένη κυκλοφορία ήταν τα "Funeral for a Friend/Love Lies Bleeding" του Έλτον Τζον, "Perfect Strangers" των Deep Purple, και δύο medley, το ένα αποτελούμενο από τρία τραγούδια των Led Zeppelin και το άλλο από κομμάτια των Pink Floyd, Kansas, Queen, Dixie Dregs, Genesis και Journey. Μετά από μία σύντομη περιοδεία εξέδωσαν μέσω του επίσημου fan club τους ένα CD σε περιορισμένο αριθμό αντιτύπων, κάτι που συνέχισαν να κάνουν κάθε Χριστούγεννα μέχρι το 2005.
Το 1996, το συμβόλαιο του συγκροτήματος με την "EastWest" άλλαξε λόγω αλλαγής της σύνθεσης της εταιρείας, με τη νέα στελέχωση να πιέζει τους Dream Theater για μία πιο εμπορική κατεύθυνση στον επόμενο τους δίσκο. Με την προσθήκη του παραγωγού Ντέσμοντ Τσάιλντ, ο οποίος ώθησε την αλλαγή προς λιγότερο περίτεχνες και περισσότερο εμπορικές συνθέσεις, το συγκρότημα έγραψε υλικό για δύο δίσκους, μεταξύ αυτών και μία εικοσάλεπτη συνέχεια στο κομμάτι "Metropolis–Part I: The Miracle and the Sleeper" από το "Images And Words". Η δισκογραφική εταιρεία απέρριψε την πρόταση για την κυκλοφορία διπλού CD, με τα κομμάτια που δεν συμπεριλήφθηκαν στο άλμπουμ να κυκλοφορούν αργότερα στη συλλογή "Falling into Infinity Demos".
Ο δίσκος με τίτλο "Falling Into Infinity" κυκλοφόρησε στις 23 Σεπτεμβρίου 1997 ανεβαίνοντας στο # 52 του Billboard και σκαρφαλώνοντας στο Top-10 στη Γερμανία, τη Φινλανδία και την Ουγγαρία. Το άλμπουμ έλαβε μέτριες κριτικές λόγω της εμπορικής εικόνας που παρουσίασε. Κατά τη διάρκεια της περιοδείας "Touring into Infinity", η εμφάνιση τους στο "Le Bataclan" του Παρισιού ηχογραφήθηκε για την κυκλοφορία "Once In A LIVEtime", τον Οκτώβριο του 1998.
1998-2002: Scenes from a Memory και Six Degrees of Inner Turbulence
Ο Μάικ Πορτνόι και ο Τζον Πετρούτσι, μαζί με τον μπασίστα Τόνι Λέβιν και τον κιμπορντίστα Τζόρνταν Ρούντες σχημάτισαν το πρότζεκτ Liquid Tension Experiment με τους οποίους κυκλοφόρησαν δύο άλμπουμ. Μέσω αυτού του σχήματος, οι Dream Theater πίεσαν τον Ρούντες να πάρει τη θέση του Σέρινιαν ο οποίος αποχώρησε μετά το τέλος της περιοδείας για το "Falling Into Infinity". Ο Ρούντες δέχτηκε και έγινε μέλος του συγκροτήματος στις αρχές του 1999.
left|thumb|200px|Ο Τζόρνταν Ρούντες το 2007 Οι Dream Theater επέστρεψαν στο στούντιο για να ηχογραφήσουν ένα άλμπουμ το οποίο θα αποτελούσε συνέχεια του "Metropolis–Part I: The Miracle and the Sleeper", έχοντας ήδη πραγματοποιήσει μία σχετική ηχογράφηση για τον προηγούμενο τους δίσκο. Το concept άλμπουμ "Metropolis Pt. 2: Scenes from a Memory" κυκλοφόρησε στις 26 Οκτωβρίου 1999 λαμβάνοντας ιδιαίτερα θετικές κριτικές και θεωρείται ένα από τα σπουδαιότερα άλμπουμ του Progressive Metal. Ακολούθησε μία πολύ μεγάλη παγκόσμια περιοδεία, κατά τις ζωντανές εμφανίσεις της οποίας έπαιζαν στο πρώτο μισό ολόκληρο το "Metropolis Pt. 2: Scenes from a Memory" συνοδευόμενο από την προβολή δραματικών σκηνών της ιστορίας που περιέγραφαν οι στίχοι προβαλλόμενων σε οθόνη πίσω από το συγκρότημα. Κατά την τελευταία αμερικάνικη εμφάνιση τους στο "Roseland Ballroom" της Νέας Υόρκης, ηθοποιοί προσελήφθησαν για να ενσαρκώσουν τους χαρακτήρες της ιστορίας μαζί με μία χορωδία, με τη συναυλία να βιντεοσκοπείται για το DVD "Metropolis 2000: Scenes from New York", ενώ η ηχογράφηση της συγκεκριμένης εμφάνισης κυκλοφόρησε στο τριπλό άλμπουμ "Live Scenes From New York".
Οι Dream Theater επέστρεψαν στο στούντιο για την ηχογράφηση του έκτου τους άλμπουμ, του διπλού "Songs, Reviews, Credits, Awards - Allmusic", του οποίου το δεύτερο μέρος αποτελούνταν από το ομώνυμο κομμάτι διάρκειας 42 λεπτών. Οι κριτικές ήταν θετικές και το άλμπουμ ανέβηκε στο # 46 των αμερικάνικων τσαρτ και το Top-20 των περισσότερων αντίστοιχων ευρωπαϊκών, με υψηλότερη θέση το # 2 στη Φινλανδία. Κατά τη διάρκεια της περιοδείας για την προώθηση του δίσκου, το συγκρότημα έπαιξε σε διαφορετικές εμφανίσεις ολόκληρα τα άλμπουμ "Master of Puppets" των Metallica και "The Number of the Beast" των Iron Maiden.
2003-2006: Train of Thought και Octavarium
To 2003, οι Dream Theater επέστρεψαν στο στούντιο για την ηχογράφηση του επόμενου τους άλμπουμ, διαδικασίες οι οποίες διακόπηκαν για μία περιοδεία μαζί με τους Fates Warning και τους Queensrÿche. Μετά το τέλος αυτών των εμφανίσεων, το συγκρότημα ολοκλήρωσε την ηχογράφηση του άλμπουμ "Train Of Thought", παρουσιάζοντας ένα σύνολο με μικρότερη διάρκεια κομματιών σε σχέση με τα προηγούμενα άλμπουμ τους, κάτι που προκάλεσε μετριασμένες αντιδράσεις από τους φανατικούς οπαδούς του σχήματος. Μία ακόμη περιοδεία, αυτή τη φορά μαζί με τους Yes, με την ονομασία "An Evening With Dream Theater", οδήγησε στην ηχογράφηση του άλμπουμ "Live At Budokan", το οποίο κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 2004. thumb|200px|Ο Τζόν Μιανγκ το 2012 Μετά το πέρας της περιοδείας, το συγκρότημα μπήκε στα "Hit Factory studios" της Νέας Υόρκης με σκοπό την ηχογράφηση του όγδοου στούντιο δίσκου του. Ο δίσκος με τίτλο "Octavarium" κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 2005, ανεβαίνοντας στο # 36 στην πατρίδα το συγκροτήματος και το Top-10 στη Φινλανδία, την Ιταλία, τη Σουηδία, την Πολωνία, την Ολλανδία, την Ουγγαρία και τη Νορβηγία. Αυτό ήταν και το τελευταίο τους άλμπουμ για την "Elektra Records", η οποία είχε αγοράσει τα δικαιώματα της "EastWest".
2006-2011: Systematic Chaos και Black Clouds And Silver Linings
Τον Σεπτέμβριο του 2006, οι Dream Theater μπήκαν στα "Avatar Studios" για την ηχογράφηση του διαδόχου του "Octavarium", του οποίου ο τίτλος ήταν "Systematic Chaos" και κυκλοφόρησε στις 5 Ιουνίου 2007. Το άλμπουμ κυκλοφόρησε μέσω της "Roadrunner Records" και το συγκρότημα μπήκε για πρώτη φορά στο αμερικάνικο Top-20 φτάνοντας στο # 19, ενώ για την προώθηση του γυρίστηκε το βίντεο κλιπ του τραγουδιού "Constant Motion". Την ίδια χρονιά, εκδόθηκε το βιβλίο "Lifting Shadows", το οποίο παρουσίαζε την ιστορία των πρώτων είκοσι χρόνων του συγκροτήματος. Η περιοδεία "Chaos In Motion World Tour" περιελάμβανε εμφανίσεις σε μεγάλα φεστιβάλ όπως το "Download Festival" στη Μεγάλη Βρετανία, το "Hellfest Summer Open Air" στη Γαλλία και το "Fields of Rock Festival" στην Ολλανδία.
Τον Απρίλιο του 2008, κυκλοφόρησε η διπλή συλλογή "Greatest Hit (...and 21 Other Pretty Cool Songs)" και το συγκρότημα πραγματοποίησε την περιοδεία "Progressive Nation 2008", επισκεπτόμενο πόλεις στις οποίες δεν είχε παίξει στο παρελθόν.
Τον Οκτώβριο του 2008 επέστρεψαν στο στούντιο για την ηχογράφηση του "Black Clouds And Silver Linings", το οποίο κυκλοφόρησε το καλοκαίρι της επόμενης χρονιάς. Ο δίσκος ανέβηκε στο # 6 του Billboard κατά την πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας του, με πωλήσεις οι οποίες ξεπέρασαν τις 40.000 αντίτυπα. Ακολούθησε η περιοδεία "Progressive Nation tour" σε Ευρώπη και Αμερική. Μετά το τέλος της περιοδείας ξαναμπήκαν στο στούντιο για την ηχογράφηση του τραγουδιού "Raw Dog", το οποίο συμπεριλήφθηκε στο παιχνίδι "God of War".
The Spirit Carries On
Στις 8 Σεπτεμβρίου 2010, ο Μάικ Πορτνόι ανακοίνωσε την επικείμενη αποχώρηση του από το συγκρότημα, οδηγώντας τις σχέσεις του με τον Τζέιμς ΛαΜπρι σε ρήξη. Αργότερα, ο ντράμερ δήλωσε ότι είναι διατεθειμένος να επιστρέψει στους Dream Theater.
2011-2014: A Dramatic Turn of Events και Dream Theater
Οι Dream Theater μπήκαν στα "Cove City Sound Studios" τον Ιανουάριο του 2011, για να ξεκινήσουν τις ηχογραφήσεις του πρώτου τους άλμπουμ με τη νέα σύνθεση. Η συγγραφή των κομματιών ολοκληρώθηκε δύο μήνες αργότερα χωρίς τη συμμετοχή του Μαντσίνι. Το άλμπουμ με τίτλο "A Dramatic Turn of Events κυκλοφόρησε στις 12 Σεπτεμβρίου 2011 σκαρφαλώνοντας στην όγδοη θέση στις Ηνωμένες Πολιτείες και στο # 1 στη Φινλανδία, ενώ κατάφερε να μπει στο Top-10 αρκετών ευρωπαϊκών χωρών. Το τραγούδι "On the Backs of Angels" έλαβε υποψηφιότητα για Βραβείο Γκράμι στην κατηγορία "Best Hard Rock/Metal Performance" κατά την 54η απονομή των βραβείων. Ακολούθησε η περιοδεία για την προώθηση του δίσκου, με το συγκρότημα να περνάει από την Ευρώπη, την Ασία και τη Βόρεια Αμερική πριν ολοκληρώσει τις ζωντανές του εμφανίσεις στο Μπουένος Άιρες, συναυλία η οποία ηχογραφήθηκε και κυκλοφόρησε στο άλμπουμ "Live at Luna Park" το Νοέμβριο του 2013.
Τον Δεκέμβριο του 2012, οι Dream Theater ξεκίνησαν τις ηχογραφήσεις του επόμενου τους δίσκου, ο οποίος κυκλοφόρησε μέσω της "Roadrunner" στις 23 Σεπτεμβρίου 2013. Ο δίσκος πούλησε πάνω από 34.000 αντίτυπα στις Ηνωμένες Πολιτείες κατά την πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας του, σκαρφαλώνοντας στην έβδομη θέση του Billboard, ενώ ανέβηκε στο Top-10 δεκάδων χωρών.
2014-σήμερα: The Astonishing
Μέσα στο 2014, το συγκρότημα κυκλοφόρησε το box-set "The Studio Albums 1992-2011" και το ζωντανά ηχογραφημένο "Breaking the Fourth Wall". Την επόμενη χρονιά, οι Dream Theater ηχογράφησαν το 13ο άλμπουμ τους με τίτλο "The Astonishing", το οποίο κυκλοφόρησε στις 29 Ιανουαρίου 2016. Η λίστα τραγουδιών έγινε γνωστή στις 23 Νοεμβρίου 2015. Ο δίσκος σκαρφάλωσε στην ενδέκατη θέση και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού, ενώ εκδόθηκαν και δύο σινγκλ για τα κομμάτια "The Gift of Music" και "Moment of Betrayal".
Μονρεβέλ (Ζυρά)
Το Μονρεβέλ (γαλλικά: Montrevel) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ζυρά, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Dream Theater
Στούντιο άλμπουμ
{|width="100%" align="center"|
Μονρεβέλ (Ζυρά)
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μονρεβελουά (γαλλικά: Montrevellois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ζυρά
Dream Theater
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικά progressive metal συγκροτήματα Κατηγορία:Αμερικανικά progressive rock συγκροτήματα Κατηγορία:Heavy metal συγκροτήματα από Νέα Υόρκη (πολιτεία)
Βαγγέλης Δελακάς
Ο Βαγγέλης Δελακάς (γεννήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 1985) είναι Έλληνας πρώην διεθνής υδατοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως αμυντικός στον Ολυμπιακό Πειραιώς.
Καριέρα
Το καλοκαίρι του 2004, ο Βαγγέλης Δελακάς μετεγγράφη στον Ολυμπιακό Πειραιώς, στον οποίο παραμένει μέχρι σήμερα. Με την ομάδα του Πειραιά έχει κατακτήσει μέχρι στιγμής αρκετούς εγχώριους τίτλους και συγκεκριμένα δωδεκα Πρωταθλήματα Ελλάδος (2005, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011, 2013, 2014, 2015, 2016, 2017, 2018) καθώς και ένδεκα Κύπελλα Ελλάδος (2006, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011, 2013, 2014, 2015, 2016, 2018).
Διεθνείς συμμετοχές
Ο Βαγγέλης Δελακάς είναι διεθνής με την εθνική ομάδα υδατοσφαίρισης της Ελλάδος. Μέχρι στιγμής, έχει πραγματοποιήσει με την Εθνική Ελλάδος πάνω από 300 συμμετοχές.
Όλγα Καρλάτου
μικρογραφία|Η Καρλάτου με τον [[Γκρέγκορι Πεκ στην τηλεταινία του 1983 Ήρωας με ράσα ]] Η Όλγα Καρλάτου (Αθήνα 20 Απριλίου 1947 ) είναι Ελληνίδα ηθοποιός. Είναι περισσότερο γνωστή για τις ταινίες τρόμου, που γύρισε στην Ιταλία. Μεγαλύτερες κινηματογραφικές τις εμφανίσεις, θεωρούνται οι: Zombi 2, Murder Rock, Purple Rain, My Friends και το Κάποτε στην Αμερική.
Βιογραφία
Η οικογένειά της δεν μπορούσε να της εξασφαλίσει τα προς το ζην αλλά και τη μόρφωσή της. Έτσι τελείωσε με υποτροφία το Εθνικό Θέατρο και, αφού βρέθηκε στην Ευρώπη, επέστρεψε στην Ελλάδα με τον Νίκο Παπατάκη, τον σύζυγό της. μικρογραφία|Η Καρλάτου στην ταινία του 1975 [[Οι εντιμότατοι φίλοι μου|Οι εντιμότατοι φίλοι μου]] Το 2007 αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Κεντ με το πτυχίο δικηγόρου. Το 2010 έγινε δεκτή από το Δικηγορικό Σώμα των Βερμούδων (Bermuda Bar Association).
Καριέρα
Η άνοδος της Χούντας στην εξουσία, τη βρήκε κατά την επιστροφή της στην Ελλάδα. Έτσι, αυτή και ο σύζυγός της, έφυγαν για το Παρίσι. Για τις επόμενες, περίπου, δύο δεκαετίες θα ταξιδεύει στη Ρώμη, στην Αθήνα και στο Παρίσι, για τα γυρίσματα ταινιών. Συμμετείχε σε παραπάνω από 40 κινηματογραφικές παραγωγές. Στην Ελλάδα θα συμμετάσχει σε μόνο 5 ταινίες: τους Βοσκούς, τους Τεμπέληδες της εύφορης κοιλάδας (1978) του Νίκου Παναγιωτόπουλου, την Έξοδο κινδύνου (1980) του Νίκου Φώσκολου, και, τέλος, την ίδια χρονιά γύρισε τον Ελευθέριο Βενιζέλο με τον Παντελή Βούλγαρη. Στο εξωτερικό συνεργάστηκε με σπουδαίους σκηνοθέτες όπως οι Σέρτζιο Λεόνε, Λούτσιο Φούλτσι κ.ά., ενώ το 1983, έπαιξε στο πλευρό του Γκρέγκορυ Πεκ, στην τηλεταινία The Scarlet and the Black.
Δικηγορία
Η Καρλάτου παντρεύτηκε τον Άρθουρ Ράνκιν Τζούνιορ, αφού πήρε διαζύγιο από τον πρώτο της άντρα. Το 2003, αποφάσισαν να ζήσουν στις Μπαχάμες. Εκεί η Καρλάτου ασχολήθηκε ξανά με τη μόρφωση: καθώς πήρε με άριστα το «Bachelor of Arts Degree in International Studies» στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης, το 2003 και, στη συνέχεια, το 2004 μάστερ στην «Ανθρωπιστική και Κοινωνική Σκέψη. Έπειτα, έγινε δεκτή στο Πανεπιστήμιο του Κεντ, στη Νομική Σχολή. Κατόπιν, μετά την αποφοίτησή της, επέστρεψε στις Βερμούδες, όπου ξεκίνησε να δουλεύει ως βοηθός, σε δικηγορικό γραφείο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Μοντινί-συρ-λ'Αιν
Το Μοντινί-συρ-λ'Αιν (γαλλικά: Montigny-sur-l'Ain) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ζυρά, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ζυρά
Δήμος Κορυθίου
Ο δήμος Κορυθίου ήταν δήμος του νομού Αρκαδίας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Τρίπολης. Βρισκόταν στα ανατολικά του νομού, στα σύνορα με τον νομό Αργολίδας. Ο δήμος απλωνόταν στις δυτικές πλαγιές των ορέων Λύρκειο και Αρτεμίσιο. Αποτελούταν από 6 δημοτικά διαμερίσματα και είχε συνολικό πληθυσμό 2.613 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν το Στενό.
Διαίρεση
Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κ
Ακτούντα Ρεθύμνης
Τα Ακτούντα Ρεθύμνης είναι ορεινό χωριό της Κοινότητος Αρδάκτου στο δήμο Αγίου Βασιλείου του νομού Ρεθύμνης της Κρήτης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει πληθυσμό 74 κατοίκων.
Γενικά στοιχεία
Βρίσκεται σε απόσταση 37 χιλιομέτρων από το Ρέθυμνο, στις ανατολικές πλαγιές του όρους Σιδέρωτα, σε υψόμετρο 640 μέτρων. Η εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου. Εκκλησιαστικά αποτελεί ενορία, η οποία υπάγεται στην Α΄ Αρχιερατική περιφέρεια της Ιεράς Μητροπόλεως Λάμπης, Συβρίτου και Σφακίων.
Ιστορικά στοιχεία
Ο οικισμός αναφέρεται σε βενετική απογραφή του 1583, σύμφωνα με την οποία είχε πληθυσμό 133 κατοίκων. Αναφορά γίνεται και σε οθωμανικές απογραφές του 1650 (32 οικίες), του 1659, του 1670 και του 1671-1672. Σύμφωνα με οθωμανική στατιστική που συντάχθηκε μεταξύ των ετών 1670-1673, τα Ακτούντα διέθεταν 41 ιδιοκτήτες.
Το 1743 γίνεται λόγος για εκτέλεση ενός μουσουλμάνου κατοίκου των Ακτούντων με την κατηγορία του κρυπτοχριστιανού. Σύμφωνα με άλλη οθωμανική απογραφή του 1881, στα Ακτούντα, τα οποία από το 1879 υπάγονταν στο δήμο Αγίου Πνεύματος της επαρχίας Αγίου Βασιλείου, ζούσαν 173 κάτοικοι, όλοι ελληνικής καταγωγής. Το 1894, σύμφωνα με εκτίμηση του αξιωματικού του ελληνικού στρατού, Νικόστρατου Καλομενόπουλου, στο χωριό ζούσαν 40 οικογένειες, ενώ η απογραφή του 1900 βρήκε στο χωριό 224 κατοίκους. Το 1944, κάτοικοι του χωριού φυλακίστηκαν προσωρινά από τις γερμανικές δυνάμεις Κατοχής, ως αντίποινα για την απαγωγή του στρατηγού Κράιπε.
Έως το 1997 τα Ακτούντα υπάγονταν στην επαρχία Αγίου Βασιλείου, αργότερα εντάχθηκαν στον καποδιστριακό δήμο Λαμπής, ενώ με τις διοικητικές μεταρρυθμίσεις του σχεδίου «Καλλικράτης» συμπεριλήφθηκαν στον δήμο Αγίου Βασιλείου.
Προσωπικότητες
Στα Ακτούντα γεννήθηκαν ο λυράρης Αλέκος Καραβίτης και ο μοναχός Γεννάδιος Τζεκάκης.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ρεθύμνης Κατηγορία:Δήμος Αγίου Βασιλείου
Αρχάγγελος Λακωνίας
μικρογραφία|Αρχάγγελος Λακωνίας 2022 Ο Αρχάγγελος είναι χωριό που βρίσκεται την ανατολική ακτή του Λακωνικού Κόλπου, στο νότιο άκρο του ευρύτερου όρμου Ξυλής, η παραλία του οποίου διαγράφει ομώνυμο ορμίσκο. Έχει πληθυσμό κατοίκους και διοικητικά ανήκει στο Δήμο Μονεμβασιάς.
Το όνομά του έλαβε από την ομώνυμη εκκλησία του χωριού που δεσπόζει στη παραλία του. Οι κάτοικοι του Αρχαγγέλου ασχολούνται κυρίως με την γεωργία και την αλιεία καθώς και με τον θερινό τουρισμό. Σημειώνεται ότι στη γύρω περιοχή έχουν εντοπιστεί κοιτάσματα μαγγανίου.
Ο Αρχάγγελος άλλοτε αποτελούσε οικισμό της κοινότητας Δαιμονίας της επαρχίας Επιδαύρου Λιμηράς του Νομού Λακωνίας. Αργότερα εντάχθηκε στο Δήμο Ασωπού και το 2011 στο στο Δήμο Μονεμβασιάς. Το 1971 αριθμούσε 24 μόλις κατοίκους, το 1981 έφθασαν τους 46, το 2001 αριθμούσε πλέον 66 κατοίκους, ενώ στην απογραφή του 2011 καταγράφηκαν 33 κάτοικοι.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λακωνίας Κατηγορία:Λακωνικός κόλπος
Ανταίος Χρυσοστομίδης
Ο Ανταίος Χρυσοστομίδης (1952 — 14 Αυγούστου 2015) ήταν Έλληνας συγγραφέας, μεταφραστής και δημοσιογράφος, γνωστός κυρίως για τις μεταφράσεις Ιταλών συγγραφέων που πραγματοποίησε.
Βιογραφία
Ο Ανταίος Χρυσοστομίδης γεννήθηκε το 1952 στο Κάιρο της Αιγύπτου. Ήταν γιος του ιστορικού στελέχους της Αριστεράς, Σοφιανού Χρυσοστομίδη, και της Ειρήνης. Σπούδασε αρχιτεκτονική στο Πανεπιστήμιο της Ρώμης και εργάστηκε ως αρχιτέκτονας μέχρι το 1982. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του στην Ιταλία, οργανώθηκε στο ΚΚΕ Εσωτερικού.
Η δημοσιογραφική του σταδιοδρομία ξεκίνησε από το περιοδικό Θούριος, το οποίο ήταν όργανο της ΕΚΟΝ Ρήγας Φεραίος. Το 1983 άρχισε να εργάζεται στο περιοδικό Ένα. Από το 1985 και για σειρά ετών, υπήρξε διευθυντής του περιοδικού “PLAYBOY”. Αργότερα, εργάστηκε στην εφημερίδα Αυγή. Το 1998 ορίστηκε διευθυντής του τμήματος ξένης λογοτεχνίας των εκδόσεων Καστανιώτη. Όσο εργαζόταν στις εκδόσεις Καστανιώτη, μετέφρασε βιβλία σημαντικών Ιταλών συγγραφέων όπως, μεταξύ άλλων, του Ίταλο Καλβίνο, του Ντάριο Φο, του Αντόνιο Ταμπούκι και του Κούρτσιο Μαλαπάρτε.
Από το 2000 δίδαξε μετάφραση σε μεταπτυχιακά τμήματα του Πανεπιστημίου Αθηνών και στο Ευρωπαϊκό Κέντρο Μετάφρασης Λογοτεχνίας, ενώ το 2003 κέρδισε το Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνικής Μετάφρασης Έργου Ξένης Λογοτεχνίας στην Ελληνική Γλώσσα για το βιβλίο του Αντόνιο Ταμπούκι Είναι αργά, όλο και πιο αργά. Το 2004, το Ιταλικό Κράτος του απένειμε τον τίτλο του Ιππότη Εργασίας για τη συμβολή του στην εξάπλωση του ιταλικού πολιτισμού. Από το 2006 μέχρι το 2013 παρουσίαζε, μαζί με την Μικέλα Χαρτουλάρη, την εκπομπή Οι κεραίες της εποχής μας στην ΕΡΤ.
Ήταν υποψήφιος ευρωβουλευτής στις ευρωεκλογές του 2014 με τη Δημοκρατική Αριστερά, όπου κατετάγη 14ος ανάμεσα σε 42 υποψηφίους, συγεντρώνοντας 2.296 ψήφους.
Πέθανε στις 14 Αυγούστου 2015 ύστερα από επιπλοκές στην υγεία του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες μεταφραστές Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Έλληνες της Αιγύπτου
Παντελής Ζερβός
Ο Παντελής Ζερβός (23 Δεκεμβρίου 1908 - 22 Ιανουαρίου 1982) ήταν Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου. Χαρακτηριστική φυσιογνωμία της «Χρυσής Εποχής» του ελληνικού κινηματογράφου (δεκαετίες '50, '60 και αρχές '70) έπαιζε συνήθως το χαρακτήρα του χωροφύλακα, του πατέρα, του δημάρχου-κοινοτάρχη ή του μέντορα των πρωταγωνιστών, όπου παρουσιαζόταν ως παραδοσιακός και αυστηρός, αλλά πάντοτε δίκαιος και καλός.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 23 Δεκεμβρίου του 1908 στην Περαχώρα Κορινθίας. Αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης του Καρόλου Κουν. Εμφανίσθηκε στη θεατρική σκηνή το 1933 και συνεργάσθηκε με τους καλύτερους θιάσους της εποχής του διακρινόμενος σε κλασικούς στην αρχή ρόλους, αλλά και σε νεοελληνικούς αστικούς.
Σημαντικότερες θεατρικές του παρουσιάσεις ήταν στα έργα «Άλκηστις», «Αντιγόνη», «Θεσμοφοριάζουσαι», «Μάκβεθ», «Πλούτος» κ.ά.
Η παρουσία του στην κινηματογραφική σκηνή επίσης υπήρξε μεγάλη. Περισσότερες από 70 ήταν οι συμμετοχές του σε ταινίες, με κυρίαρχη στο έργο Μανταλένα του 1960, σε παραγωγή της Φίνος Φιλμ και σκηνοθεσία του Ντίνου Δημόπουλου, υποδυόμενος τον ιερέα παπα-Φώτη, για τον οποίο ρόλο απέσπασε, το Βραβείο 2ου Ανδρικού Ρόλου, στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1960. Άλλες συμμετοχές του, που ξεχώρισαν, ήταν στα έργα Πικρό ψωμί (1951), Ο αγαπητικός της βοσκοπούλας (1955), Μακρυκωσταίοι και Κοντογιώργηδες (1960), Ζητείται ψεύτης (1961), Ο ατσίδας (1962), Λόλα (1964), Η δασκάλα με τα ξανθά μαλλιά (1969) και Η Μαρία της σιωπής (1973).
Αλλά και στις ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές εκπομπές, ο Παντελής Ζερβός άφησε ιστορία, ιδιαίτερα στα καθημερινά ραδιοφωνικά πεντάλεπτα Το 5λεπτο ενός θυρωρού.
Ραόν (Ζυρά)
Το Ραόν (γαλλικά: Rahon) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ζυρά, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παντελής Ζερβός
Βιογραφία
Ήταν μέλος του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών και του Συλλόγου Καλλιτεχνών Εθνικού Θεάτρου. Μετά το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου 1967 διορίστηκε πρώτος πρόεδρος του «Εθνικού Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών». Δεύτερη πρόεδρος ήταν η ηθοποιός Ρένα Βλαχοπούλου.
Ραόν (Ζυρά)
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ραοναί (γαλλικά: Rahonnais).
Παντελής Ζερβός
Βιογραφία
Πραγματοποίησε πολλές θεατρικές περιοδείες εντός και εκτός Ελλάδας, κατά τις οποίες έλαβε πολλές διακρίσεις. Για τη θεατρική του αυτή προσφορά τιμήθηκε με το Χρυσό Σταυρό του Τάγματος του Γεωργίου Α’ από τον Βασιλιά Παύλο.
Ραόν (Ζυρά)
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ζυρά
Παντελής Ζερβός
Βιογραφία
Ο Παντελής Ζερβός ήταν μόνιμος κάτοικος του Παλαιού Φαλήρου στην Αθήνα και μιλούσε αγγλικά. Απεβίωσε στις 22 Ιανουαρίου του 1982 σε ηλικία 74 ετών. Κηδεύτηκε στο Λουτράκι Κορινθίας. Είχε τρεις κόρες, εκ των οποίων η μία σκοτώθηκε στο σεισμό της Σαντορίνης το 1956, σε ηλικία 12 ετών και, όπως συγκλονιστικά αποκαλύφθηκε με την εκταφή, τρία χρόνια αργότερα, είχε θαφτεί ζωντανή.
Παραστασιογραφία
Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χρυσός Σταυρός του Τάγματος του Γεωργίου Α΄ Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Τολόσα
Η Τολόσα (επίσημα βασκική μορφή Tolosa, κοινή με την ισπανική) είναι πόλη και δήμος του εσωτερικού της επαρχίας της Γκιπούθκοα στη Χώρα των Βάσκων στη βόρεια Ισπανία στις όχθες του ποταμού Όρια. Ιδρύθηκε επίσημα το 1256 από τον Αλφόνσο Ι΄ της Καστίλης ως οχυρή πόλη στα σύνορα με το βασίλειο της Ναβάρας. Υπέφερε έναν μεγάλο εμπρησμό το 1503, αναγκάζοντας τους κατοίκους της να την ανοικοδομήσουν αποκλειστικά με πέτρα. Κατά τους Καρλικούς Πολέμους υπήρξε σταθερά ο σημαντικότερος αστικός πυρήνας κάτω από την εξουσία των Καρλιστών. Σήμερα φιλοξενεί πολλές βιομηχανίες επεξεργασίας χάρτου. Το 2017 είχε 19.386 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Γκιπούθκοα
Ο Καπετάν Μιχάλης
Ο Καπετάν Μιχάλης είναι μυθιστόρημα του Νίκου Καζαντζάκη. Είναι ένα από τα τελευταία του συγγραφέα και θεωρείται από τα κορυφαία της νεοελληνικής λογοτεχνίας. Το βιβλίο κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1953 από τις εκδόσεις Μαυρίδη, ενώ από τη δεύτερη έκδοσή του (Εκδόσεις Δίφρος, 1955) προστέθηκε ο υπότιτλος «Ελευτερία ή Θάνατος» καθώς και πρόλογος του συγγραφέα για το έργο του. Από το 1964 και εντεύθεν η έκδοση του βιβλίου ανήκει στις Εκδόσεις Ελένη Καζαντζάκη, που διατηρεί τα δικαιώματα στο συνολικό έργο του συγγραφέα.
Υποθεση
Η υπόθεση τοποθετείται στην κρητική επανάσταση του 1889. Ο κεντρικός ήρωας, ο καπετάν Μιχάλης, ένας άγριος και ανυπότακτος πολεμιστής, έχει ορκιστεί να είναι μαυροντυμένος, αξύριστος και αγέλαστος μέχρι να ελευθερωθεί η Κρήτη. Όταν όμως συναντά την Εμινέ, τη γυναίκα του αδελφοποιητού του, του Νουρήμπεη, τον κυριεύει «ένας δαίμονας» που παρά τις προσπάθειές του δεν καταφέρνει να τον βγάλει από το μυαλό του.
Με την παρακίνηση των αγάδων, Τούρκοι στρατιώτες ξεχύνονται στους δρόμους της πόλης σφάζοντας και πυρπολώντας. Λίγες μέρες αργότερα, ξεσπά η επανάσταση. Ο πόλεμος μαίνεται και οι Τούρκοι πολιορκούν το μοναστήρι του Αφέντη Χριστού. Την ίδια εποχή, η Εμινέ ετοιμάζεται να βαφτιστεί χριστιανή και να παντρευτεί τον Πολυξίγκη. Όμως το σόι του Νουρήμπεη την απαγάγει και ο καπετάν Μιχάλης την πιο κρίσιμη νύχτα της πολιορκίας φεύγει από το μοναστήρι για να τη γλιτώσει. Τα καταφέρνει και τη στέλνει στο σπίτι μιας θείας του. Με την απουσία του όμως οι Τούρκοι καταφέρνουν να πυρπολήσουν το μοναστήρι και ο καπετάν Μιχάλης σκοτώνει την Εμινέ για να ησυχάσει και να λυτρωθεί από τις τύψεις για το μοναστήρι.
Λίγο αργότερα, φτάνει στην Κρήτη ο Κοσμάς, γιος του Κωσταρού και ανιψιός του καπετάν Μιχάλη, φέρνοντας στους επαναστατημένους το μήνυμα της συνθηκολόγησης. Ένας μετά τον άλλον, οι καπεταναίοι καταθέτουν τα όπλα, αλλά ο καπετάν Μιχάλης αρνείται να υποταχθεί. Ο Κοσμάς πηγαίνει στο λημέρι του για να τον πείσει να παραδώσει τα όπλα, αλλά τελικά μένει και ο ίδιος, καθώς μέσα του ξυπνά η Κρήτη και ο πατήρ του ο Κωσταρός. Μέσα στον πυρετό της μάχης, καταλαβαίνει ότι ο καπετάν Μιχάλης έχει πια λυτρωθεί από κάθε φόβο κι ελπίδα. Σύντομα, θείος και ανιψιός πέφτουν νεκροί στην τελευταία έφοδο των Τούρκων.
Κριτική
Παρ' ότι πρόκειται για ιστορικό μυθιστόρημα και στηρίχθηκε σε πραγματικά γεγονότα, εν τούτοις ο συγγραφέας συμπεριέλαβε και αρκετά φανταστικά περιστατικά. Το ενδιαφέρον του ήταν να δώσει την ιστορία ενός ανθρώπου, του καπετάν Μιχάλη (εικόνα του πατέρα του), που έταξε για σκοπό στη ζωή του τη συνείδηση του καθήκοντος και της θυσίας, ενώ γύρω του υπάρχει ένα πλήθος άλλων χαρακτήρων που ζουν το ίδιο έντονα μ' αυτόν τα χρόνια της επαναστατημένης Κρήτης. Από όλα τα άλλα έργα του, το βιβλίο αυτό του συγγραφέα είναι το πιο δεμένο με την ιδιαίτερη πατρίδα του, την Κρήτη. Στον πρόλογό του, ο ίδιος ο Καζαντζάκης το προσδιόρισε με τα λόγια:
Το βιβλίο
Ο καπετάν Μιχάλης κέρδισε τη διεθνή αναγνώριση, καθώς μεταφράστηκε συνολικά σε 28 γλώσσες, με πρώτη τα φινλανδικά το 1953 και τελευταία τα λιθουανικά το 2002. Στις περισσότερες γλώσσες ο τίτλος του είναι ο πρωτότυπος, ενώ σε άλλες (ανάμεσά τους στα αγγλικά) δόθηκε ο υπότιτλος Ελευθερία και Θάνατος ως τίτλος.
Με βάση το βιβλίο έχουν ανεβεί και αρκετές θεατρικές παραστάσεις στην Ελλάδα από διάφορους σκηνοθέτες, με πρώτη το 1959 από τον θίασο Νίκου Χατζίσκου, ενώ στη δεύτερη (από τον Μάνο Κατράκη το 1966) ντύθηκε μουσικά από τον Μάνο Χατζιδάκι, ο οποίος έγραψε και το τραγούδι Δεν ήταν νησί, τα λόγια του οποίου ήταν προσαρμοσμένα από αυτούσιες φράσεις του βιβλίου.
Επιπλέον βιβλιογραφία
Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Νίκου Καζαντζάκη Κατηγορία:Μυθιστορήματα του 1953
Δήμος Μαντινείας
Ο δήμος Μαντινείας ήταν δήμος του νομού Αρκαδίας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Τρίπολης. Βρισκόταν στο κεντρικό τμήμα του νομού, καταλαμβάνοντας ένα τμήμα του ομώνυμου οροπεδίου ενώ απλωνόταν και στις δυτικές πλαγιές των βουνών Λύρκειο και Αρτεμίσιο. Ο δήμος Μαντινείας καταλάμβανε έκταση 205,3 τ.χλμ., αποτελούταν από 6 δημοτικά διαμερίσματα και είχε συνολικό πληθυσμό 3.510 κατοίκους.
Δήμαρχος
Από το 1999 έως το 2010 οπότε καταργήθηκε ο δήμος, δήμαρχος υπηρέτησε ο Γιώργος Τσαγγούρης, ο οποίος απεβίωσε στις 23 Μαΐου 2022.
Διαίρεση
Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μ
Μαζολίνο ντα Πανικάλε
Ο Μαζολίνο ντα Πανικάλε (ιταλικά: Masolino da Panicale, ψευδώνυμο του Τομμάζο ντι Κριστόφορο Φίνι (Tommaso di Cristoforo Fini), Πανικάλε, περ. 1383 - Φλωρεντία περ. 1447 ) ήταν Ιταλός ζωγράφος. Τα γνωστότερα έργα του είναι αυτά που δημιούργησε σε συνεργασία με τον Μαζάτσο: "Η Παρθένος με το Βρέφος και την Αγία Άννα" (1424) και οι τοιχογραφίες στο παρεκκλήσιο Μπρανκάτσι (Brancacci) (1424 - 1428). Οφείλει τη φήμη του ως καλλιτέχνη της Σχολής της Φλωρεντίας όχι τόσο χάρη στις καινοτομίες του, αλλά περισσότερο στο λυρικό του ύφος και στην αλάνθαστη τεχνική του.
Βιογραφία
Ο Μαζολίνο (=μικρός Θωμάς, από το όνομά του Τομμάζο = Θωμάς) γεννήθηκε στο Πανικάλε. Από την ίδια περιφέρεια προερχόταν και ο φίλος και συνεργάτης του Μαζάτσο Πιθανόν να διετέλεσε βοηθός του Λορέντσο Γκιμπέρτι στη Φλωρεντία κατά το χρονικό διάστημα 1403 - 1407. Η ακριβής χρονολογία γέννησής του δεν είναι γνωστή, αλλά από τεκμήρια συνάγεται ότι πρέπει να γεννήθηκε ή το 1383 ή το 1384. Το 1423 έγινε μέλος της φλωρεντινής Συντεχνίας Arte dei Medici e Speziali (Τέχνη των Ιατρών και των Φαρμακοποιών), η οποία, ως ανεξάρτητο κλάδο, περιελάμβανε και ζωγράφους. Στη Φλωρεντία είχε ενοικιάσει ένα σπίτι και ένα εργαστήριο. Γύρω στα 1428 απεβίωσε ο πατέρας του, γεγονός που τον απελευθέρωσε από την κυριαρχία του και έγινε ο αρχηγός της οικογένειας.
Πιθανόν ήταν ο πρώτος καλλιτέχνης που δημιούργησε ελαιογραφίες κατά τη δεκαετία του 1420, ενώ ο Γιαν βαν Άικ δημιούργησε ελαιογραφίες κατά τη δεκαετία του 1430 και είχε υποτεθεί ότι ήταν ο πρώτος που χρησιμοποίησε αυτό το μέσον, ενώ ο Τζόρτζιο Βαζάρι αναφέρει ότι στην Ιταλία πρώτος που χρησιμοποίησε ελαιοχρώματα στη ζωγραφική ήταν ο Αντονέλλο ντα Μεσσίνα. Σύμφωνα με τον Βαζάρι, η εκπαίδευση του Μαζολίνο άρχισε στο εργαστήριο του Λορέντσο Γκιμπέρτι και, σε ηλικία 19 ετών, ο Μαζολίνο μεταπήδησε στο εργαστήριο του Γκεράρντο Σταρνίνα. Και οι δύο είναι εξ ίσου πιθανό να διετέλεσαν δάσκαλοι του Μαζολίνο, καθώς ο ζωγράφος συνδέθηκε με τον Σταρνίνα την περίοδο 1402-03 όταν αυτός, επιστρέφοντας από την Ισπανία, αποτέλεσε την ηγέτιδα μορφή στη ζωγραφική στη Φλωρεντία. Θέλοντας να εξηγήσουν τη απόλυτη έλλειψη καταγραφών σχετικά με τον Μαζολίνο τις πρώτες δύο δεκαετίες του 15ου αιώνα, οι ιστορικοί τέχνης υποθέτουν ότι ο καλλιτέχνης απουσίαζε επί μακρόν από την πόλη. Πράγματι, καταγράφεται διαμονή του στην Ουγγαρία κατά την περίοδο 1427 ως 1427. Γεγονός είναι ότι ο Μαζολίνο ταξίδεψε αρκετά, ενώ πήγε στην Ουγγαρία με την υποστήριξη του Φιλίππο Μπουοντελμόντι ντελι Σκολάρι (Filippo Buondelmonti degli Scolari), επιλεγομένου "Πίπο ντα Οζόρα", Φλωρεντινού που ήταν στην υπηρεσία του βασιλέα Σιγισμούνδου της Ουγγαρίας. Επιλέχτηκε από τον Πάπα Μαρτίνο Ε΄ (κοσμικό όνομα Οντόνε Κολόννα, Oddone Colonna), όταν η παπική έδρα επανήλθε στη Ρώμη από την Αβινιόν το 1420, να ζωγραφίσει το οικογενειακό του παρεκκλήσιο στη Σάντα Μαρία Ματζόρε και αργότερα από τον Καρδινάλιο Μπράντα Καστιλιόνε (Branda Castiglione) να ζωγραφίσει το παρεκκλήσιο της Αγίας Αικατερίνης στη Βασιλική του Αγίου Κλήμεντος (San Clemente) στη Ρώμη. Στο ενδιάμεσο διάστημα, συνεργάστηκε με τον νεότερο συνάδελφό του Μαζάτσο στη δημιουργία των τοιχογραφικών στο παρεκκλήσιο Μπρανκάτσι στη Βασιλική Santa Maria del Carmine της Φλωρεντίας, έργο που αποθαυμάστηκε πολύ από τους συναδέλφους του ζωγράφους καθ' όλο τον 15ο αιώνα. Ζωγράφισε, επίσης, μια σειρά από 300 μορφές διασήμων στο Ανάκτορο Ορσίνι της Ρώμης κατά την περίοδο 1433-34. Εργάστηκε, επίσης, στο Τόντι, πολίχνη κοντά στην Περούτζια. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του, μετά το 1435, τα πέρασε εργαζόμενος για τον Καρδινάλιο Καστιλιόνε στην πολίχνη Καστιλιόνε Ολόνα (Castiglione Olona), στην περιφέρεια του Βαρέζε στη Λομβαρδία.
Στο Καστιλιόνε Ολόνα
(προστάτης του ο Μπράντα ντα Καστιλιόνε)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι
Νονιά
Το Νονιά (γαλλικά: Nogna) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ζυρά, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Νονιαβισιέν (γαλλικά: Nognaviciens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ζυρά
Στέμμα του Βασιλείου της Πολωνίας
Το Στέμμα του Βασιλείου της Πολωνίας (πολωνικά: Korona Królestwa Polskiego, λατινικά: Corona Regni Poloniae), γνωστό και ως Πολωνικό Στέμμα, είναι το κοινό όνομα για τις ιστορικές εδαφικές κτήσεις του Ύστερου Μεσαίωνα του Βασιλιά της Πολωνίας, συμπεριλαμβανομένου του ίδιου του Βασιλείου της Πολωνίας. Το Πολωνικό Στέμμα ήταν στο τιμόνι της Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας από το 1569 έως το 1795.
Σημαντικά πολιτικά γεγονότα
αριστερά|μικρογραφία|175x175εσ| Λάβαρο του Βασιλείου της Πολωνίας μέχρι τον 15ο αιώνα Το Βασίλειο της Πολωνίας χρονολογείται παραδοσιακά από περίπου το 966, όταν ο Μιέσκο Α΄ και το ειδωλολατρικό σλαβικό του βασίλειο προσχώρησαν στη Χριστιανική Ευρώπη (Βάπτισμα της Πολωνίας), ιδρύοντας το κράτος της Πολωνίας, μια διαδικασία που ξεκίνησε από τους προγόνους του από την πολανική δυναστεία των Πιαστ. Ο μεγαλύτερος γιος και διάδοχός του, ο Πρίγκιπας Μπολέσλαφ Α΄ ο Γενναίος, δούκας της Πολωνίας, έγινε ο πρώτος εστεμμένος βασιλιάς της Πολωνίας το 1025.
Ένωση του Κρέβο
Η Ένωση του Κρέβο (πολωνικά: Unia w Krewie, λιθουανικά: Krėvos sutartis) ήταν ένα σύνολο προγαμιαίων συμφωνιών που έγιναν στο Κάστρο της Κρέβα στις 13 Αυγούστου 1385. Μόλις ο Βλαδίσλαος Β΄ Γιαγκέλο επιβεβαίωσε τα προγαμιαία συμβόλαια στις 14 Αυγούστου 1385, η Πολωνία και η Λιθουανία σχημάτισαν μια προσωπική ένωση. Οι συμφωνίες περιελάμβαναν την υιοθέτηση του Χριστιανισμού, τον επαναπατρισμό των εδαφών που «έκλεψαν» από την Πολωνία οι γείτονές της και το Terras suas Lithuaniae et Russiae Coronae Regni Poloniae perpetuo applicare, τη ρήτρα που σχημάτισε την προσωπική ένωση. Αφού βαφτίστηκε στον Καθεδρικό Ναό Βάβελ στην Κρακοβία στις 15 Φεβρουαρίου 1386, ο Γιογκάιλα άρχισε να χρησιμοποιεί επίσημα το όνομα Βουαντίσουαφ. Τρεις ημέρες μετά τη βάπτισή του, έγινε ο γάμος μεταξύ της Γιαντβίγκα και του Βλαδίσλαου Β΄ Γιαγκέλο.
Ένωση του Λούμπλιν
Στις 30 Μαΐου 1574, δύο μήνες αφότου ο Ερρίκος Γ΄ στέφθηκε βασιλιάς της Πολωνίας και Μέγας Δούκας της Λιθουανίας στις 22 Φεβρουαρίου 1574, έγινε βασιλιάς της Γαλλίας και στέφθηκε βασιλιάς της Γαλλίας στις 13 Φεβρουαρίου 1575. Έφυγε από τον θρόνο του Στέμματος στις 12 Μαΐου 1575, δύο μήνες αφότου στέφθηκε βασιλιάς της Γαλλίας. Μετά από αυτόν εξελέγη η Άννα Γιαγκελλόνων.
Σύνταγμα του 1791
Έκανε την Πολωνία συνταγματική μοναρχία με τον Βασιλιά ως επικεφαλής της εκτελεστικής εξουσίας με το υπουργικό συμβούλιο του, που ονομάζονται Φύλακες των Νόμων. Το νομοθετικό σκέλος ήταν διμερές με εκλεγμένο Σέιμ και διορισμένη Γερουσία. Στον Βασιλιά δόθηκε η εξουσία να διακόψει τους δεσμούς στη Γερουσία και επικεφαλής του Σέιμ ήταν ο Διευθύνων του Σέιμ. Το Δικαστήριο του Στέμματος, το ανώτατο εφετείο στο Στέμμα, αναμορφώθηκε. Το Σέιμ θα εξέλεγε τους δικαστές του για το Δικαστήριο του Σέιμ (κοινοβουλευτικό δικαστήριο του Στέμματος) από τους βουλευτές τους (posłowie).
Ο Κυβερνητικός Νόμος εξόργισε την Αικατερίνη Β΄ της Ρωσίας, η οποία πίστευε ότι η Πολωνία χρειαζόταν άδεια από τη Ρωσική Αυτοκρατορία για οποιαδήποτε πολιτική μεταρρύθμιση. Υποστήριξε ότι η Πολωνία είχε πέσει θύμα του ριζοσπαστικού ιακωβιτισμού που ήταν εξέχων στη Γαλλία εκείνη την εποχή. Η Ρωσία εισέβαλε στην Κοινοπολιτεία το 1792. Το Σύνταγμα ίσχυε για λιγότερο από 19 μήνες και ακυρώθηκε από το Σέιμ του Γκρόντνο.
Πολιτική
αριστερά|μικρογραφία|280x280εσ| Στέμμα του Βασιλείου της Πολωνίας, 1635 thumb|right|280px|Διοικητικός χάρτης υψηλού επιπέδου της [[Πολωνική-Λιθουανική Κοινοπολιτεία|Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας και των φέουδων της το 1619 (υπερθέτεται στον σύγχρονο χάρτη της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης).
]] Η δημιουργία του Στέμματος του Βασιλείου της Πολωνίας ήταν ένα ορόσημο στην εξέλιξη του πολωνικού κράτους και της ευρωπαϊκής ταυτότητας. Αντιπροσώπευε την έννοια του πολωνικού βασιλείου (έθνους) ως σαφώς ξεχωριστό από το πρόσωπο του μονάρχη. Η εισαγωγή της έννοιας σηματοδότησε τη μετατροπή της πολωνικής κυβέρνησης από μια πατρογονική μοναρχία (μια κληρονομική μοναρχία) σε μια «οιονεί συνταγματική μοναρχία» (monarchia stanowa), στην οποία η εξουσία βρισκόταν στους ευγενείς, τον κλήρο και (σε ορισμένη έκταση) στην εργατική τάξη, που αναφέρεται επίσης ως εκλεκτορική μοναρχία.