Εξέγερση_Κρέσνα–Ραζλόγκ
Προοίμιο στην εξέγερση
Οι επαναστατικοί κύκλοι στη Βουλγαρία συμφώνησαν αμέσως με την ιδέα της υποκίνησης εξέγερσης στη Μακεδονία. Στις 29 Αυγούστου 1878, συνήλθε συνάντηση εκπροσώπων των Βουλγάρων επαναστατών στην πόλη Βελίκο Τίρνοβο προκειμένου να υλοποιηθεί το σχέδιο. Αυτή η συνάντηση οδήγησε στη δημιουργία μιας επιτροπής που ονομαζόταν Εντίνστβο (Ενότητα). Η πρωτοβουλία για αυτό ανήκε στους Λιούμπεν Καραβέλοφ, Στέφαν Σταμπολόφ και Χρίστο Ιβανοφ. Σκοπός της νέας αυτής επιτροπής ήταν να συγκροτήσει παρόμοιες επιτροπές σε όλη τη Βουλγαρία, να διατηρήσει τη στενή επαφή μαζί τους και να εργαστεί προς το ίδιο σκοπό: «την ενότητα όλων των Βουλγάρων» και τη βελτίωση της παρούσας πολιτικής τους κατάστασης. αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ| Η χωρισμένη Βουλγαρία μετά τη [[Συνθήκη του Βερολίνου (1878)|Συνθήκη του Βερολίνου - μια λιθογραφία του Νικολάι Πάβλοβιτς. Το Πριγκιπάτο της Βουλγαρίας (στη μέση), η Ανατολική Ρωμυλία (αριστερά) και η Μακεδονία (δεξιά στο πίσω μέρος) ]] Σύντομα μετά τον σχηματισμό της Εντίνστβο στο Τίρνοβο, ελήφθησαν μέτρα για τη διάδοσή της σε όλες τις πόλεις της Βουλγαρίας, της Ανατολικής Ρωμυλίας, ακόμα και της Ρωσίας και της Ρουμανίας. Στάλθηκαν άνθρωποι επίσης στη Μακεδονία για να γνωρίσουν προσωπικά την κατάσταση εκεί. Μερικοί στάλθηκαν επίσης να συναντήσουν με τον Ναθαναήλ, τον επίσκοπο της Οχρίδας, για να τον πληροφορήσουν για τον σκοπό και τη δράση της Εντίνστβο. Εν τω μεταξύ, ο Ναθαναήλ ήδη προετοίμαζε ένοπλες δραστηριότητες στη Μακεδονία. Πήγε στο Κιουστεντίλ για να συναντηθεί με τον γνωστό ηγέτη «ατζντούκ» (παρόμοιοι των κλεφτών), τον Ιλιο Βοϊβόντα, και αντάρτες του. Σε αυτή τη συνάντηση αποφασίστηκε ότι ο Ναθαναήλ θα αναλάμβανε την ηγεσία των ατζντούκ. Την ίδια στιγμή, ο Ναθαναήλ ήταν σε θέση να δημιουργήσει μια έδρα της Εντίνστβο στο Κιουστεντίλ, μία στην Ντούπνιτσα και άλλη μία στην Άνω Τζουμαγιά. Οι συγκεκριμένοι στόχοι των ηγετών και οργανωτών της εξέγερσης Κρέσνα–Ραζλόγκ ήταν να ανακαλέσουν τις αποφάσεις του Συνεδρίου του Βερολίνου, να απελευθερώσουν τις περιοχές που κατοικούσαν Βούλγαροι και να τις ενώσουν με το ελεύθερο Πριγκιπάτο της Βουλγαρίας. Για αυτούς τους λόγους ο Μητροπολίτης Ναθαναήλ της Οχρίδας έγραψε στον Πέτκο Βοϊβόντα: «...Δεδομένου ότι είναι πολύ απαραίτητο να συναντήσεις τον Ντίμιταρ Ποπ Γκεοργκίεφ - Μπέροφσκι, ο οποίος είναι στην Άνω Τζουμαγιά και είναι ο ηγέτης των υπερασπιστών του λαού σε αυτές τις παραμεθόριες περιοχές, με σκοπό να συζητήσετε ένα πολύ σημαντικό θέμα προς όφελος όλων των Βουλγάρων, τους οποίους το Συνέδριο του Βερολίνου άφησε ξανά υπό τουρκική τυραννική κυριαρχία...». Τον Σεπτέμβριο του 1878, στο Μοναστήρι της Ρίλα πραγματοποιήθηκε μια κρίσιμη συνάντηση όπου συμμετείχαν ο Μητροπολίτης Ναθαναήλ της Οχρίδας, ο Ντίμιταρ Ποπ Γκεοργκίεφ - Μπέροφσκι, ο Ιλιο Βοϊβόντα, Μιχαϊλ Σαράφωφ, τον βοεβόδα Στογιαν Καραστοϊλοφ και άλλοι υψηλόβαθμοι. Το συνέδριο οδήγησε στη δημιουργία ενός οργανωμένου προσωπικού εξέγερσης με επικεφαλής τον Μπέροφσκι. Η Επιτροπή Εντίνστβο από τη Σόφια βοήθησε τις εξεγέρσεις με δύο αποσπάσματα, το ένα με επικεφαλής τον Ρώσο Αδάμ Καλμικοφ και το άλλο με τον Πολωνό Λουις Βοτκιεβιτς. Σκοπός των «Επιτροπών Εντίνστβο» ήταν «... η συζήτηση για το πώς να βοηθήσουμε τους αδελφούς μας στη Θράκη και τη Μακεδονία, οι οποίοι από τώρα θα διαχωριστούν από τη Δανουβική Βουλγαρία βάσει των αποφάσεων του Συνεδρίου του Βερολίνου...». Ο Στέφαν Σταμπολόφ και ο Νικολα Ομπρέτενοφ πρότειναν τον διορισμό αποστόλων που θα οργάνωναν την εξέγερση μεταξύ των μαζών αλλά αποφασίστηκε ότι μόνο οι περιοχές που βρίσκονταν πλησιέστερα στο Πριγκιπάτο της Βουλγαρίας θα εξεγείρονταν με σκοπό να τις αποσπάσουν από την Οθωμανική Αυτοκρατορία και να τις προσαρτήσουν στη Βουλγαρία.