cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τρισχιδές νεφέλωμα
Παρατήρηση
Το Τρισχιδές νεφέλωμα αποτελεί ένα φωτεινό και πολύχρωμο αντικείμενο όταν παρατηρείται μέσα από μικρό τηλεσκόπιο και γι´αυτό το λόγο είναι ένα διαχρονικά αγαπημένο αντικείμενο των ερασιτεχνών αστρονόμων. Στον ουρανό βρίσκεται περίπου 2 μοίρες βορειοδυτικά από το μεγαλύτερο νεφέλωμα Λιμνοθάλασσας (Μ8) και τα δύο νεφελώματα αποτελούν ένα όμορφο στόχο για φωτογραφίες ευρέως πεδίου. Ακόμη πιο κοντά βρίσκεται το ανοικτό σμήνος Μεσιέ 21.
Πρώτες παρατηρήσεις
Το τρισχιδές νεφέλωμα ανακαλύφθηκε από τον Σαρλ Μεσιέ τις 5 Ιουνίου 1764 και το περιγράφει σαν ένα σμήνος αστέρων με φαινόμενο μέγεθος 8 με 9 που περικλείεται μέσα σε ένα νεφέλωμα, το οποίο αναφέρεται μόνο μετά την περιγραφή του Μεσιέ 21 και στην συνέχεια το πρόσθεσε στον κατάλογό του.
Ο Ουίλιαμ Χέρσελ, ο οποίος συνήθως ήταν προσεκτικός να συμπεριλάβει αντικείμενα Μεσιέ στον κατάλογό του, έδωσε στο νεφέλωμα τέσσερις διαφορετικούς αριθμούς, Η V. 10, Η V.11, Η V.12 (στις 12 Ιουλίου 1784) και Η IV.41 (στις 26 Μαΐου 1786) σε διάφορα μέρη του νεφελώματος. Πιθανή αιτία γι´αυτό είναι η εμφάνιση του νεφελώματος, αλλά και ότι ο Σαρλ Μεσιέ το περιγράφει κυρίως ως σμήνος αστέρων. Ο πρώτος που χρησιμοποίησε το όνομα «Τρισχιδές» (στα αγγλικά Trifid) για να περιγράψει το νεφέλωμα ήταν ο Τζον Χέρσελ και χρησιμοποίησε μόνο ένα νούμερο στον Γενικό Κατάλογο (GC 4355), το οποίο έγινε αργότερα το NGC 6514 στον Νέο Γενικό Κατάλογο του J.L.E. Dreyer.
Παρατηρήσεις από Διαστημικά Τηλεσκόπια
Το τρισχιδές νεφέλωμα ήταν αντικείμενο ερευνών από τους αστρονόμους χρησιμοποιώντας το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Χαμπλ το 1997. Το ΔΤΧ χρησιμοποίησε φίλτρα που απομόνωναν την εκπομπή από άτομα υδρογόνου, ιονισμένα άτομα θείου και διπλά ιονισμένα άτομα οξυγόνου. Οι εικόνες συνδυάστηκαν σε μία ψευδόχρωμη σύνθετη εικόνα που δείχνει πως το νεφέλωμα θα έμοιαζε στο μάτι.
Αυτή η εικόνα δείχνει επίσης ένα νέφος που μοιάζει με δάκτυλο δεξιά του πίδακα. Η κορυφή δείχνει κατευθείαν προς το άστρο που τροφοδοτεί το Τρισχιδές νεφέλωμα με ενέργεια. Αυτό το νέφος αποτελεί ένα εξέχον παράδειγμα εξαερωμένου αεριώδους σφαιριδίου (γνωστά και ως EGG). Αυτό το νέφος έχει επιζήσει επειδή η μία άκρη του είναι ένας κόμβος αερίου που είναι αρκετά πυκνός για να αντέξει τη διάβρωση από την έντονη αστρική ακτινοβολία.
Τον Ιανουάριο του 2005, το διαστημικό τηλεσκόπιο Spitzer ανακάλυψε 30 άστρα σε φάση εμβρύου και 120 νεογέννητα άστρα που δεν είναι ορατά σε εικόνες τραβηγμένες στο οπτικό φως.
Χαρακτηριστικά
Το κόκκινο νεφέλωμα εκπομπής με το νεαρό αστρικό σμήνος κοντά στο κέντρο του περιβάλλεται από ένα μπλε νεφέλωμα ανάκλασης το οποίο είναι αρκετά εμφανές στη βορειότερη άκρη του.
Όπως συμβαίνει συχνά με τα νεφελώματα, ο υπολογισμός του μεγέθους διαφέρει σημαντικά· οι τιμές κυμαίνονται από 6,3 μέχρι 9. Αυτό οφείλεται μερικώς διότι το υπάρχον άστρο HD 196692, γνωστό και ως HN 40 και ADS 10991 είναι ένα πολλαπλό σύστημα με συνολικό μέγεθος 7. Τα λαμπρότερα συστατικά έχουν μέγεθος 7,6 και 10,7 και 8,7 και είναι πολύ καυτά, με φασματικό τύπο Ο5. Ο Sky Catalogur 2000.0 προσθέτει ακόμη τέσσερα αχνότερα μέλη. Αυτό το άστρο βρίσκεται στη δυτική μεριά του σμήνους αστέρων. Στη βορειότερη άκρη βρίσκεται το HD 164514, ένας λευκός υπεργίγαντας με φαινόμενο μέγεθος +7,42, το οποίο επίσης δυσκολεύει την υπολογισμό της λαμπρότητας του νεφελώματος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νεφελώματα 20 6514 Κατηγορία:Τοξότης (αστερισμός)
Ντέιβιντ Χάρβεϊ
Ο Ντέιβιντ Χάρβεϊ γεννήθηκε στις 31 Οκτωβρίου 1935 είναι Μέλος της Βρετανικής Ακαδημίας και Διακεκριμένος Καθηγητής της ανθρωπολογίας και γεωγραφίας στο Ερευνητικό Κέντρο Αποφοίτων του Πανεπιστημίου Σίτι της Νέας Υόρκης. Έλαβε το Διδακτορικό του στη γεωγραφία από το Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ, το 1961. Ο Xάρβεϊ έχει συγγράψει πολλά βιβλία και δοκίμια, στα οποία διαπραγματεύεται την ανάπτυξη της σύγχρονης γεωγραφίας ως ακαδημαϊκό πεδίο. Είναι υπέρμαχος της ιδέας δικαίωμα στην πόλη.
Ο Χάρβεϊ καταχωρήθηκε στη 18η θέση της λίστας των συγγραφέων ανθρωπιστικών και κοινωνικών σπουδών, που έχουν χρησιμοποιηθεί περισσότερο σε βιβλιογραφικές αναφορές για το έτος 2007, όπως προέκυψε από τη μέτρηση των αναφορών σε ακαδημαϊκά περιοδικά, από τη βάση δεδομένων του Ινστιτούτου Επιστημονικών Πληροφοριών Τόμσον Ρόιτερς. Μερικοί καλλιτέχνες που επηρεάστηκαν από το έργο του Χάρβεϊ είναι η Ελίσεβα Λέβι από το Ισραήλ και ο Θίστερ Γκέιτς από το Σικάγο.
Εκπαίδευση
Ο Χάρβεϊ παρακολούθησε το Σχολείο Γραμματικής Αρρένων στο Γκίλιγχαμ και το Κολλέγιο Σεν Τζον του Κέιμπριτζ (για τις προπτυχιακές και μεταπτυχιακές σπουδές του). Το πρώιμο έργο του Χάρβεϊ, με αφετηρία το διδακτορικό του (για την παραγωγή λυκίσκου το 19ο αιώνα στο Κεντ), είναι κατά βάση ιστορικού χαρακτήρα, προερχόμενο από μια τοπική-ιστορική παράδοση έρευνας που, εκείνη την εποχή, χρησιμοποιείται ευρέως στο Κέιμπριτζ και στη Βρετανία. Ωστόσο, η ιστορική έρευνα διατρέχει και τα τελευταία του έργα (για το Παρίσι π.χ.). Αργότερα πέρασε και από το Πανεπιστήμιο Κουίνς του Μπέλφαστ.
Η ζωή και το έργο
Φεύγοντας από το Πανεπιστήμιο του Μπρίστολ προς το Πανεπιστήμιο Johns Hopkins στην Βαλτιμόρη των ΗΠΑ, επικεντρώθηκε στον νεοαναδυόμενο τότε τομέα της ριζοσπαστικής και Μαρξιστικής γεωγραφίας. Τα κινήματα κατά της αδικίας, του ρατσισμού και της εκμετάλλευσης ήταν αισθητά στην Ανατολική Ακτή, στις αρχές της δεκαετίας του 1970, περισσότερο ίσως από ό, τι στη Βρετανία. Ο Χάρβεϊ ήταν ένας από τους πρώτους συνεργάτες της εφημερίδας Αντίποδας, που εξέδιδε το Πανεπιστήμιο Κλαρκ. Οι συναντήσεις της Ένωσης Αμερικανών Γεωγράφων της Βοστώνης το 1971, αποτέλεσαν ορόσημο, με τον Χάρβεϊ και άλλους να διαταράσσουν την παραδοσιακή προσέγγιση των συνομηλίκων τους. Το 1972, σε ένα διάσημο δοκίμιο για τον σχηματισμό των γκέτο, υποστήριξε τη δημιουργία της "επαναστατικής θεωρίας", η οποία "επικυρώνεται μέσω επαναστατικών πρακτικών".
Στο Κοινωνική Δικαιοσύνη και Πόλη (1973) ο Χάρβεϊ εξέφρασε τη θέση ότι η γεωγραφία δεν θα μπορούσε να παραμείνει "αντικειμενική" εν όψει της αστικής φτώχειας και των συναφών παθογενειών. Στο βιβλίο έχουν γίνει ευρείες αναφορές (πάνω από 6600 φορές, μέχρι το 2017, όπου σε αντίστοιχο ακαδημαϊκό πεδίο, οι 50 αναφορές είναι σπάνιες). Με τη θέση του αυτή συνέβαλε στη Μαρξιστική θεωρία, υποστηρίζοντας ότι ο καπιταλισμός εξαθλιώνει το χώρο για να εξασφαλίσει την αναπαραγωγή του.
Ο διαλεκτικός υλισμός επηρέασε το μετέπειτα έργο του, όπως το Όρια στο Κεφάλαιο (1982), όπου συνεχίζεται η ριζοσπαστική γεωγραφική ανάλυση του καπιταλισμού, και αρκετά άλλα βιβλία σχετικά με τις αστικές διαδικασίες και την αστική ζωή, που ακολούθησαν. Το βιβλίο Η κατάσταση της Μετανεωτερικότητας (1989), που γράφτηκε ενώ ήταν Καθηγητής στην Οξφόρδη, μπήκε στα ευπώλητα (η εφημερίδα The Independent του Λονδίνου το ονόμασε ως ένα από τα πενήντα πιο σημαντικά έργα non-fiction από το 1945 και στο οποίο έχουν γίνει αναφορές 30.000 φορές μέχρι το 2017). Πρόκειται για μια υλιστική κριτική των μεταμοντέρνων ιδεών και επιχειρημάτων, όπου προτείνεται ότι στην πραγματικότητα προκύπτουν από αντιφάσεις μέσα στον ίδιο τον καπιταλισμό.
Το βιβλίο Η δικαιοσύνη, η Φύση και η Γεωγραφία της Διαφοράς (1996) επικεντρώνεται στην κοινωνική και περιβαλλοντική δικαιοσύνη (αν και η διαλεκτική προοπτική του, προκάλεσε την οργή ορισμένων Πράσινων). Το Χώροι Ελπίδας (2000) διαπραγματεύεται το ουτοπικό θέμα για το πώς θα μπορούσε να είναι ένας εναλλακτικός κόσμος. Η μελέτη του για τη Δεύτερη Παρισινή Αυτοκρατορία και τα γεγονότα γύρω από την Παρισινή Κομμούνα στο στο βιβλίο Παρίσι, η Πρωτεύουσα της Νεωτερικότητας, είναι αναμφίβολα το πιο ανεπτυγμένο ιστορικο-γεωγραφικό του έργο. Η έναρξη της αμερικανικής στρατιωτικής δράσης από το 2001, προκάλεσε τη σφοδρή κριτική του στο Νέος Ιμπεριαλισμός (2003), όπου υποστηρίζει ότι ο πόλεμος στο Ιράκ, αποσπά την προσοχή των νεο-συντηρητικών από τις αποτυχίες του καπιταλισμού "στο σπίτι". Στο επόμενο έργο του, Μια Σύντομη Ιστορία του Νεοφιλελευθερισμού (2005), εξετάζει ιστορικά τη θεωρία και τις αποκλίνουσες πρακτικές του νεοφιλελευθερισμού από τα μέσα της δεκαετίας του 1970. Στο έργο αυτό αντιλαμβάνεται τη νεοφιλελευθεροποιημένη παγκόσμια πολιτική οικονομία ως ένα σύστημα που ωφελεί λίγους σε βάρος των πολλών, και το οποίο έχει ως αποτέλεσμα την (ανα)δημιουργία της ταξικής διάκρισης, που ο Χάρβεϊ ονόμασε "συσσώρευση μέσω της απαλλοτρίωσης". Στο βιβλίο του Το Αίνιγμα του Κεφαλαίου (2010) περιγράφει τη μεγάλη εικόνα της σύγχρονης οικονομικής κρίσης. Εξηγεί πως ο καπιταλισμός ήρθε για να κυριαρχήσει στον κόσμο και το γιατί καταλήγει σε οικονομικές κρίσεις. Υποστηρίζει ότι η ουσία του καπιταλισμού είναι η ανηθικότητα και η ανομία και το να μιλάμε για οργανωμένο, ηθικό καπιταλισμό είναι ένα θεμελιώδες λάθος. Μια σειρά από εκδηλώσεις σχετικές με αυτό το βιβλίο, ανάμεσα στα ακαδημαϊκά φόρουμ του Λονδίνου, όπως της Σχολής Οικονομικών του Λονδίνου, το κατέστησαν εξαιρετικά δημοφιλές, γεγονός που πυροδότησε ένα νέο ενδιαφέρον για τον Χάρβεϊ.
Στο βιβλίο Εξεγερμένες Πόλεις, o Χάρβεϊ περιγράφει τη διαδικασία του gentrification (εξευγενισμός), κατά την οποία γραφικές γειτονιές της πόλης, με ιδιαίτερο χαρακτήρα, που έχει διαμορφωθεί από τους κατοίκους, αποκτούν "αξία", με αποτέλεσμα να ανεβαίνουν τα ενοίκια και οι ίδιοι οι δημιουργοί του αστικού κοινού να αναγκάζονται να εγκαταλείψουν τις συγκεκριμένες περιοχές, οι οποίες στη συνέχεια διαμορφώνονται με αισθητική "πατρόν" των ακριβών και "ασφαλών" προαστίων. Σημειώνει, επίσης ότι η καπιταλιστική αστικοποίηση καταστρέφει την πόλη ως κοινό, θυμίζοντας την "τραγωδία" του Χάρντιν, που όμως συμβαίνει λόγω της περίφραξης και όχι λόγω της έλλειψής της. Θεωρεί ότι τα κοινά πρέπει να γίνουν πολιτικό ζήτημα με πολύ συγκεκριμένες διεκδικήσεις και πως ο "πλούσιος συνδυασμός μέσων" της Όστρομ, θα διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στη οργάνωση των νέων τρόπων παραγωγής, διανομής, ανταλλαγής και κατανάλωσης.
Ο Χάρβεϊ επέστρεψε από την Οξφόρδη στο Johns Hopkins, το 1993. Πέρασε αρκετό χρόνο ως ομιλητής και επισκέπτης, κυρίως ως μισθωτος Miliband Fellow στο London School of Economics, στα τέλη της δεκαετίας του 1990. Το 1996, παρέδωσε τη διάλεξή του για την Έλεν Τσόρτσιλ Σεμπλ στο Τμήμα Γεωγραφίας του Πανεπιστημίου του Κεντάκι. Το 2001 μετακόμισε στο City University της Νέας Υόρκης  ως Διακεκριμένος Καθηγητής στο Τμήμα Ανθρωπολογίας.
Υπάρχουν διάφορες κριτικές στο έργο του Χάρβεϊ. Τα πρώτα χρόνια, υπήρχε ανταγωνισμός μεταξύ του Harvey και των υποστηρικτών της ποσοτικής και μη πολιτικοποιημένης γεωγραφίας, ιδίως με τον Μπράιαν Μπέρι. Μια πρόσφατη κριτική αποτίμηση (Castree & Gregory, 2006) διερευνά λεπτομερώς μερικές κριτικές στο έργο του Χάρβεϊ.
Τα βιβλία του Χάρβεϊ έχουν μεταφραστεί ευρέως. Κατέχει τιμητικά διδακτορικά από το Ρόσκιλντ (Δανία), το Μπουένος Άιρες (Αργεντινή), τη Σχολή Κοινωνικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο της Ουψάλα (Σουηδία), το Ohio State University (ΗΠΑ), το Πανεπιστήμιο του Lund (Σουηδία) και το Πανεπιστήμιο του Κεντ (UK). Μερικά από τα βραβεία που έχει λάβει είναι το Χρυσό Μετάλλιο της Σουηδικής Εταιρείας για την Ανθρωπολογία και τη Γεωγραφία Anders Retzius, το Μετάλλιο του Προστάτη της Βασιλικής Γεωγραφικής Εταιρείας και το Διεθνές Βραβείο στη Γεωγραφία Vautrin Lud (Γαλλία). Έγινε φίλος της Βρετανικής Ακαδημίας το 1998, και εξελέγη μέλος στην Αμερικανική Ακαδημία Τεχνών και Επιστημών το 2007. Είναι μέλος της Προσωρινής Επιτροπής του αναδυόμενου Διεθνούς Οργανισμού για μια Συμμετοχική Κοινωνία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί γεωγράφοι Κατηγορία:Βρετανοί γεωγράφοι Κατηγορία:Άγγλοι πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Μαρξιστές θεωρητικοί Κατηγορία:Αντικαπιταλιστές
Γιώργος Αμανατίδης
Ο Γιώργος Αμανατίδης (4 Απριλίου 1970) είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, γεννημένος στη Μεσοποταμιά Καστοριάς, ο οποίος αγωνιζόταν ως αμυντικός.
Σε συλλογικό επίπεδο
Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από την Αστραπή Μεσοποταμιάς και το 1990 μετεγγράφηκε στον Απόλλωνα Καλαμαριάς, όπου αγωνίστηκε 2 χρόνια στη Β΄ Εθνική και μαζί του κέρδισε την άνοδο στην Α΄ Εθνική.
Το 1993 μετεγγράφηκε στον Ολυμπιακό, ο οποίος ήταν στα «πέτρινα χρόνια» του, χωρίς πρωτάθλημα και με πολλά προβλήματα. Συνέβαλε στην αναγέννηση του Ολυμπιακού και μαζί του κατέκτησε πρωταθλήματα και κύπελλα. Στην Α΄ Εθνική έχει 233 συμμετοχές και 12 γκολ.
Το 2003 μετεγγράφηκε στον ΑΠΟΕΛ και το 2006 στην Παναχαϊκή, στη Β΄ Εθνική, για να κλείσει την καριέρα του την ίδια χρονιά. Από το 2007 είναι προπονητής στις ακαδημίες του Ολυμπιακού.
Στις εθνικές ομάδες
Με την Ελλάδα αγωνίστηκε για πρώτη φορά στις 6 Οκτωβρίου 1999 στον εντός έδρας αγώνα εναντίον της Αλβανίας (2-0), για τα προκριματικά του Euro 2000, υπό τις οδηγίες του Βασίλη Δανιήλ. Συνολικά συμμετείχε σε 18 αγώνες έχοντας πετύχει δύο τέρματα, το διάστημα μεταξύ 1999-2002.
Το 1997 αγωνίστηκε με την εθνική ενόπλων στα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου ΣΙΣΜ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Ενόπλων Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Απόλλων Καλαμαριάς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΠΟΕΛ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Κέρκυρας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικού Αστέρα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναχαϊκής Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου
Lunada
Το Lunada είναι το 10ο άλμπουμ της Μεξικάνας ποπ τραγουδίστριας Ταλία. Κυκλοφόρησε από την ΕΜΙ στις 24 Ιουνίου 2008 στις Ηνωμένες Πολιτείες ενώ στην Ελλάδα στις 15 Ιουλίου 2008. Πρόκειται για το 1ο άλμπουμ της Ταλία μετά την κυκλοφορία του επιτυχημένου The sixth sense του 2005 και μετά τη γέννηση της κόρης της, Σαμπρίνα.
Πωλήσεις
Συνολικά έχει πουλήσει σχεδόν 610.000 αντίτυπα. Στην Ελλάδα έφτασε μέχρι τη 17η θέση στον κατάλογο πωλήσεων της IFPI πουλώντας περίπου 5.000 αντίτυπα.
Λήξη συμβολαίου με την ΕΜΙ
Το άλμπουμ δεν είχε την αναμενόμενη ανταπόκριση γι'αυτό και οι πωλήσεις δεν κατάφεραν να ξεπεράσουν τα 610,000 αντίτυπα σε διεθνές επίπεδο. Αυτό συνέβη κυρίως λόγω της έλλειψης προώθησης της δισκογραφικής της δουλειάς από την εταιρία της αλλά και από την ίδια. Οι μητρικές της υποχρεώσεις και μία σοβαρή ασθένεια την απέτρεψαν από το να υποστηρίξει την πολυαναμενόμενη επιστροφή της. Αυτό έκανε την Ταλία να αποσυρθεί από την ΕΜΙ, κάτι το οποίο έκανε στα μέσα του 2009.
Πληροφορίες για το άλμπουμ
Σύμφωνα με την Ταλία το άλμπουμ αυτό ήταν μια ιδέα που είχε όσο ήταν έγκυος και όταν ήδη είχε αρχίσει να ονειρεύεται καλοκαιρινά πάρτι με χορό και μπύρες στην παραλία. Η ιδέα αυτή υλοποιήθηκε αφού η κύρια έμπνευση του άλμπουμ ήταν η μικρή της κόρη, Σαμπρίνα. Μάλιστα στο άλμπουμ εμπεριέχεται ένα τραγούδι αφιερωμένο στην κορούλα της με τίτλο Bendita. Τα γενικότερα μουσικά στοιχεία του άλμπουμ είναι τροπικές μουσικές όπως ρέγγε, λάτιν, cumbia κλπ. και όλα αυτά στην αισθησιακή ποπ φωνή της Ταλία. 1ο single του άλμπουμ είναι η καλοκαιρινή επιτυχία Ten Paciencia. Σε κάποιες χώρες της Λατινικής Αμερικής κυκλοφόρησε σαν single και μία διασκευή της ιταλικής επιτυχίας Sarà perché ti amo των Ricchi e Poveri στα ισπανικά (Será porque te amo).
Αναφορές
Κατηγορία:Δισκογραφία της Ταλία Κατηγορία:Άλμπουμ του 2008
Εκπομπές μεθανίου
μικρογραφία|400x400εσ|Κύριες πηγές εκπομπών μεθανίου (2008-2017). μικρογραφία|400x400εσ|Εκπομπές μεθανίου (Tg CH4 yr − 1) για το 2017 ανά περιοχή, κατηγορία πηγής και γεωγραφικό πλάτος. Oι εκπομπές μεθανίου στην ατμόσφαιρα πραγματοποιούνται από μια ποικιλία ανθρωπογενών και φυσικών δραστηριοτήτων. Το μεθάνιο (CH4) είναι ένας υδρογονάνθρακας που είναι το κύριο συστατικό του φυσικού αερίου. Είναι επίσης ένα αέριο του θερμοκηπίου (GHG), επομένως η παρουσία του στην ατμόσφαιρα επηρεάζει το σύστημα θερμοκρασίας και κλίματος της γης. Το μεθάνιο είναι το δεύτερο πιο άφθονο ανθρωπογενές αέριο του θερμοκηπίου μετά από το διοξείδιο του άνθρακα (CO2), και αντιπροσωπεύει περίπου το 20% των παγκόσμιων εκπομπών. Είναι περισσότερο από 25 φορές πιο ισχυρό από το διοξείδιο του άνθρακα στην παγίδευση θερμότητας στην ατμόσφαιρα. Κατά τη διάρκεια των δύο τελευταίων αιώνων, οι συγκεντρώσεις μεθανίου στην ατμόσφαιρα υπερδιπλασιάστηκαν, κυρίως λόγω των ανθρωπίνων δραστηριοτήτων. Επειδή το μεθάνιο είναι τόσο ισχυρό αέριο του θερμοκηπίου όσο και βραχύβιο σε σύγκριση με το διοξείδιο του άνθρακα, η επίτευξη σημαντικών μειώσεών του θα έχει ταχεία και σημαντική επίδραση στο δυναμικό θέρμανσης της ατμόσφαιρας.
Κατά τη διάρκεια του 2019, περίπου το 60% (360 εκατομμύρια τόνοι) μεθανίου που απελευθερώθηκε παγκοσμίως προήλθε από ανθρώπινες δραστηριότητες, ενώ οι φυσικές πηγές συνέβαλαν περίπου στο 40% (230 εκατομμύρια τόνοι). Το ένα τρίτο (33%) των ανθρωπογενών εκπομπών προέρχονται από την απελευθέρωση αερίου κατά την εξαγωγή και παράδοση ορυκτών καυσίμων, λόγω εξαερισμού και διαρροών αερίου. Η κτηνοτροφία είναι εξίσου μεγάλη πηγή (30%), λόγω της εντερικής ζύμωσης από μηρυκαστικά ζώα όπως τα βοοειδή και τα πρόβατα. Οι ροές των ανθρωπίνων αποβλήτων, ιδίως εκείνων που διέρχονται από χώρους υγειονομικής ταφής και επεξεργασίας λυμάτων, έχουν εξελιχθεί σε τρίτη σημαντική κατηγορία (18%). Η γεωργικές καλλιέργειες, συμπεριλαμβανομένης της παραγωγής τροφίμων και βιομάζας, αποτελούν μια τέταρτη ομάδα (15%), με την παραγωγή ρυζιού να είναι η μεγαλύτερη πηγή.
Οι παγκόσμιοι υγρότοποι συνεισφέρουν περίπου στα τρία τέταρτα (75%) από τις φυσικές πηγές μεθανίου. Διαρροές από εναποθέσεις υδρογονανθράκων και ένυδρων αερίων κοντά στην επιφάνεια, ηφαιστειακές εκλύσεις, πυρκαγιές και εκπομπές από τερμίτες αντιπροσωπεύουν μεγάλο μέρος των υπολοίπων. Οι συνεισφορές από τους επιζώντες άγριους πληθυσμούς των μηρυκαστικών θηλαστικών είναι πολύ λιγότερες από τις εκπομπές μεθανίου από τους ανθρώπους, τα βοοειδή και άλλα ζώα.
Συγκέντρωση και επίδραση στη θέρμανση της ατμόσφαιρας
Αν και το μεθάνιο προκαλεί παγίδευση πολύ περισσότερης θερμότητας στην ατμόσφαιρα από το διοξείδιο του άνθρακα, λιγότερο από το ήμισυ του εκπομπόμενου μεθανίου παραμένει στην ατμόσφαιρα μετά από μια δεκαετία. Κατά μέσο όρο, το διοξείδιο του άνθρακα προκαλεί θέρμανση για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, υπό την προϋπόθεση ότι δεν υπάρχει αλλαγή στους ρυθμούς δέσμευσής του. Το δυναμικό υπερθέρμανσης του πλανήτη (GWP) είναι ένα μέτρο σύγκρισης της θέρμανσης που οφείλεται σε άλλα αέρια από αυτό του διοξειδίου του άνθρακα, για μια δεδομένη χρονική περίοδο. Η τιμή 85 DWP20 του μεθανίου σημαίνει ότι ένας τόνος εκπομπών μεθανίου προκαλεί 85 φορές μεγαλύτερη θέρμανση με έναν τόνο CO2 για μια περίοδο 20 χρόνων. Το GWP100 του μεθανίου κυμαίνεται από 28–34.
Φυσικές εκπομπές
μικρογραφία|300x300εσ|Εκπομπές μεθανίου από τέσσερις κατηγορίες πηγών: φυσικοί υγρότοποι (εκτός από λίμνες και ποτάμια), καύση βιομάζας και βιοκαυσίμων, γεωργία και απόβλητα, και ορυκτά καύσιμα της δεκαετίας 2008-2017 (mgCH4m− 2d− 1). Υπάρχουν δύο κύριοι τρόποι με τους οποίους το μεθάνιο μπορεί να παραχθεί με φυσικές διεργασίες. Το μεθάνιο μπορεί να παραχθεί μέσω μιας σειράς χημικών αντιδράσεων καθώς η οργανική ύλη αποσυντίθεται σε ρηχά βάθη σε περιβάλλοντα χαμηλού οξυγόνου, όπως βάλτους και έλη. Καθώς τα φυτά πεθαίνουν και βυθίζονται στον πυθμένα αυτών των υδαρών περιβαλλόντων, τα βακτήρια αρχίζουν να τα διαλύουν. Οι υγρότοποι είναι ο μεγαλύτερος φυσικός εισφορέας στις εκπομπές μεθανίου. Επιπλέον, το μεθάνιο μπορεί να διαρρεύσει από ηφαίστεια λάσπης, ορυζώνες και από τερμίτες.
Μια μορφή μεθανίου αναμειγμένου με πάγο, ο ονομαζόμενος υδρίτης μεθανίου, μπορεί να βρεθεί παγιδευμένος σε στρώματα ιζημάτων στον πυθμένα του ωκεανού και κάτω από φύλλα πάγου και παγωμένες λίμνες στην Αρκτική. Αυτές οι συμπαγείς, παγωμένες εναποθέσεις έχουν χαρακτηριστεί ως πιθανή πηγή ενέργειας, αλλά είναι ιδιαίτερα ανησυχητικές επειδή μπορούν να απελευθερώσουν μεγάλες ποσότητες μεθανίου στην ατμόσφαιρα.
Ανθρωπογενείς εκπομπές
Από το 2020, οι εκπομπές από ορισμένες πηγές παραμένουν πιο αβέβαιες από άλλες. Προέρχονται εν μέρει από τις τοπικές αυξήσεις εκπομπών που δεν καταγράφονται. Ο χρόνος που απαιτείται για να αναμειχθεί το αέριο του μεθανίου σε όλη την τροπόσφαιρα της Γης είναι περίπου 1-2 χρόνια.
Εκπομπές από τα ορυκτά καύσιμα
αριστερά|μικρογραφία|400x400εσ|Διάγραμμα που δείχνει τα σχετικά μεγέθη (σε gigatonnes) των κύριων δεξαμενών αποθήκευσης άνθρακα στη βιόσφαιρα της Γης (εκτιμήσεις έτους 2015). Οι αλλαγές από τη χρήση γης και οι βιομηχανικές εκπομπές ορυκτού άνθρακα συμπεριλαμβάνονται για σύγκριση. Σε αντίθεση με τις περισσότερες φυσικές και ανθρωπογενείς εκπομπές, η εξόρυξη και η καύση ορυκτών καυσίμων μεταφέρει άνθρακα από τις μεγάλες δεξαμενές αποθήκευσης στη βιόσφαιρα της Γης όπου θα παραμείνει για χιλιετίες. Συνολικά, έχουν εξαχθεί περίπου 400 δισεκατομμύρια τόνοι γεωλογικού άνθρακα έως το 2015, τα μισά τα τελευταία 30 χρόνια, με αυξανόμενο ρυθμό περίπου 10 δισεκατομμυρίων τόνων ετησίως. Το μέγεθος αυτής της μεταφοράς υπερβαίνει οποιοδήποτε άλλο γνωστό γεωλογικό γεγονός σε όλη την ανθρώπινη ιστορία. Περίπου το 50% του άνθρακα αυτού βρίσκεται σήμερα στην ατμόσφαιρα με τη μορφή αυξημένων συγκεντρώσεων CO2 και CH4. Μεγάλο μέρος του υπόλοιπου άνθρακα έχει απορροφηθεί από τους ωκεανούς ως αύξηση του διαλυμένου CO2 και ανθρακικού οξέος στην επιφάνεια του νερού. Το μέγεθος της συνολικής βλάστησης έχει επίσης αυξηθεί από την απορρόφηση CO2 μέσω της φωτοσύνθεσης, παρά τις αλλαγές στη χρήση γης σε ορισμένες περιοχές.
Αυτή η αναδιανομή του άνθρακα είναι η βασική αιτία της ταχείας υπερθέρμανσης του πλανήτη, της οξίνισης των ωκεανών και των συνεπειών τους για τη ζωή. Μερικές από τις μεγαλύτερες επιπτώσεις, όπως η άνοδος της στάθμης της θάλασσας και η ερημοποίηση, προκαλούνται με την πάροδο του χρόνου λόγω της τεράστιας αδράνειας του συστήματος της Γης.
Παγκόσμια παρακολούθηση
Οι αβεβαιότητες όσον αφορά στις εκπομπές του μεθανίου, συμπεριλαμβανομένων των εξαγωγέων ορυκτών με μεγάλες εκπομπές και τις ανεξήγητες ατμοσφαιρικές διακυμάνσεις, απαιτούν βελτιωμένη παρακολούθηση τόσο σε περιφερειακή όσο και σε παγκόσμια κλίμακα. Η χρήση των δορυφόρων άρχισε να αξιοποιείται πρόσφατα, οι οποίοι παρέχουν τη δυνατότητα μέτρησης του μεθανίου και άλλων ισχυρότερων αερίων του θερμοκηπίου με βελτιωμένη ανάλυση. Το φασματόμετρο Tropomi που κυκλοφόρησε το 2017 από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διαστήματος μπορεί να μετρήσει τις συγκεντρώσεις μεθανίου, διοξειδίου του θείου, διοξειδίου του αζώτου, μονοξειδίου του άνθρακα, αερολυμάτων και όζοντος στην τροπόσφαιρα της γης με αναλύσεις αρκετών χιλιομέτρων. Η ιαπωνική πλατφόρμα GOSAT-2 που ξεκίνησε να λειτουργεί το 2018 παρέχει παρόμοιες δυνατότητες. Ο δορυφόρος CLAIRE που κυκλοφόρησε το 2016 από την καναδική εταιρεία GHGSat μπορεί να αναλύσει το διοξείδιο του άνθρακα και το μεθάνιο στα μόλις 50 μέτρα, επιτρέποντας έτσι στους πελάτες του να εντοπίσουν την πηγή των εκπομπών.
Εθνικές πολιτικές μείωσης
Η Κίνα εισήγαγε νέους κανονισμούς το 2010 που απαιτούσαν από τα εργοστάσια άνθρακα είτε να δεσμεύουν τις εκπομπές μεθανίου είτε να μετατρέπουν το μεθάνιο σε CO2. Το 2019, με βάση μια μελέτη, διαπιστώθηκε ότι οι εκπομπές μεθανίου αντί να μειωθούν, αυξήθηκαν κατά 50% μεταξύ του 2000 και του 2015.
Τεχνολογία απομάκρυσης
Το 2019, ερευνητές πρότειναν μια τεχνική για την απομάκρυνση του μεθανίου από την ατμόσφαιρα χρησιμοποιώντας ζεόλιθο. Σε αυτήν, κάθε μόριο μεθανίου θα μετατρέπεται σε CO2, το οποίο έχει πολύ μικρότερο αντίκτυπο στο κλίμα (99% λιγότερο). Η αντικατάσταση όλου του ατμοσφαιρικού μεθανίου με CO2 υπολογίζεται να μειώσει τη συνολική υπερθέρμανση του πλανήτη κατά περίπου το ένα έκτο (16.6%).
Ο ζεόλιθος είναι ένα κρυσταλλικό υλικό με πορώδη μοριακή δομή. Ισχυροί ανεμιστήρες θα μπορούσαν να ωθήσουν τον αέρα από τους αντιδραστήρες ζεόλιθου και καταλυτών για να απορροφήσουν το μεθάνιο. Οι αντιδραστήρες αυτοί θα μπορούσαν στη συνέχεια να θερμανθούν για να απελευθερωθεί CO2. Η όλη διαδικασία θα απέδιδε $12,000 τον τόνο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αέρια του θερμοκηπίου Κατηγορία:Μεθάνιο Κατηγορία:Κλιματική αλλαγή
Κόστα Μπράβα
μικρογραφία|Η Κόστα Μπράβα της Καταλονίας από ψηλά Η Κόστα Μπράβα είναι παραλιακή περιοχή της Καταλονίας στη βορειοανατολική Ισπανία στα σύνορα με τη Γαλλία. Η ομορφιά και το κλίμα βοήθησαν στην ανάπτυξη του τόπου. Περιλαμβάνει τις πόλεις Τόσα ντελ Μαρ, Παλαμάς, Σαν Φελίου δε Λιοβρεγάτ, Ρόσας, Καντανακές, Καστελό ντε Αμπουρίας και άλλες πόλεις που είναι σημαντικά κέντρα της Καταλωνίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καταλωνία
Κλαιρ Μάκιντος
Η Κλαιρ Μάκιντος είναι Βρετανή συγγραφέας και πρώην Αστυνομικός.
Προσωπική Ζωή
Αρχικά, δούλευε ως αστυνομικός επί 12 χρόνια, μέχρι που αποφάσισε να ασχοληθεί με τα βιβλία και να καθιερωθεί ως μια από τις πιο επιτυχημένες σύγχρονες συγγραφείς αστυνομικών μυθιστορημάτων. Τα βιβλία της έχουν ξεπεράσει τα 2 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως και έχουν μεταφραστεί σε περισσότερες από 35 γλώσσες. Έχει παντρευτεί τον Ρόμπ Μάκιντος και έχουν έναν γιο τον Αλεξάντερ Έντουαρντ Μάκιντος.
Βιβλιογραφία
Στα Ελληνικά κυκλοφορούν μέχρι στιγμής :
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγγλοι μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Αστυνομικοί
Ζηνόδοτος
Το Ζηνόδοτος είναι ανδρικό αρχαίο ελληνικό και ελληνιστικό όνομα που έφεραν οι εξής γραμματικοί:
υπάρχουν και άλλοι γραμματικοί με το όνομα Ζηνόδοτος.
Δύμη
right|thumb|300px|Χάρτης της αρχαίας Αχαΐας
Η Δύμη ή Δύμαι ήταν αρχαία πόλη - κράτος της Αχαΐας προϊόν συνοικισμού.
Η Δύμη ιδρύθηκε από τούς Ίωνες ως Στράτος της Αχαΐας και Ηλείας. Σύμφωνα με ανασκαφικές έρευνες που έχουν γίνει, η Δύμη δημιουργήθηκε από την ένωση των κωμών που προ υπήρχαν εκεί. Άλλη ονομασία της Δύμης ήταν Πάλεια και Καυκωνία, όπως μας αναφέρει ο Στράβωνας "λεγομένων δέ τινων ἐν τῇ Τριφυλίᾳ Καυκώνων πρὸς τῇ Μεσσηνίᾳ, λεγομένης δὲ καὶ τῆς Δύμης Καυκωνίδος ὑπό τινων, ὄντος δὲ καὶ ποταμοῦ ἐν τῇ Δυμαίᾳ μεταξὺ Δύμης καὶ Τριταίας ὃς καλεῖται Καύκων, ζητοῦσι περὶ τῶν Καυκώνων μὴ διττοὶ λέγονται, οἱ μὲν περὶ τὴν Τριφυλίαν οἱ δὲ περὶ Δύμην καὶ Ἦλιν καὶ τὸν Καύκωνα: ἐμβάλλει δ' οὗτος εἰς ἕτερον, ὃς Τευθέας ἀρσενικῶς καλεῖται, ὁμώνυμος πολίχνῃ τινὶ τῶν εἰς τὴν Δύμην συνῳκισμένων, πλὴν ὅτι χωρὶς τοῦ σίγμα Τευθέα λέγεται θηλυκῶς αὕτη, ἐκτεινόντων τὴν ἐσχάτην συλλαβήν, ὅπου τὸ τῆς Νεμυδίας Ἀρτέμιδος ἱερόν. ὁ δὲ Τευθέας εἰς τὸν Ἀχελῶον ἐμβάλλει τὸν κατὰ Λύμην ῥέοντα, ὁμώνυμον τῷ κατὰ Ἀκαρνανίαν, καλούμενον καὶ Πεῖρον. τοῦ δ' Ἡσιόδου εἰπόντος
ᾤκεε δ' Ὠλενίην πέτρην ποταμοῖο παρ' ὄχθας εὐρεῖος Πείροιο,25 μεταγράφουσί τινες Πιέροιο οὐκ εὖ. περὶ δὲ τῶν Καυκώνων ζητοῦσι, φασίν, ὅτι τῆς Ἀθηνᾶς τῆς τῷ Μέντορι ὡμοιωμένης ἐν τῇ Ὀδυσσείᾳ εἰπούσης πρὸς τὸν Νέστορα, ἀτὰρ ἠῶθεν μετὰ Καύκωνας μεγαθύμους εἶμ' ἔθα χρεῖός μοι ὀφέλλεται, οὔ τι νέον γε οὐδ' ὀλίγον. σὺ δὲ τοῦτον, ἐπεὶ τεὸν ἵκετο δῶμα, πέμψον σὺν δίφρῳ τε καὶ υἱέι: δὸς δέ οἱ ἵππους,26 δοκεῖ σημαίνεσθαι χώρα τις ἐν τῇ τῶν Ἐπειῶν, ἣν οἱ Καύκωνες εἶχον, ἕτεροι ὄντες τῶν ἐν τῇ Τριφυλίᾳ, ἐπεκτείνοντες καὶ μέχρι τῆς Δυμαίας τυχόν. οὔτε γὰρ τὴν Δύμην ὁπόθεν Καυκωνίδα εἰρῆσθαι συμβέβηκε παραλιπεῖν ἄξιον, οὔτε τὸν ποταμὸν ὁπόθεν Καύκων εἴρηται, διὰ τὸ τοὺς Καύκωνας παρέχειν ζήτησιν, οἵ τινές ποτέ εἰσιν, ὅπου φησὶν ἡ Ἀθηνᾶ βαδίζειν κατὰ τὴν τοῦ χρέους κομιδήν. εἰ γὰρ δὴ δεχοίμεθα τοὺς ἐν τῇ Τριφυλίᾳ λέγεσθαι τοὺς περὶ Λέπρειον, οὐκ οἶδ' ὅπως πιθανὸς ἔσται ὁ λόγος: διὸ καὶ γράφουσί τινες ἔνθα χρεῖός μοι ὀφείλεται Ἤλιδι δίῃ, οὐκ ὀλίγον.27 σαφεστέραν δ' ἕξει τὴν ἐπίσκεψιν τοῦτο, ἐπειδὰν τὴν ἑξῆς χώραν περιοδεύσωμεν τήν τε Πισᾶτιν καὶ τὴν Τριφυλίαν μέχρι τῆς τῶν Μεσσηνίων μεθορίας... Στράβωνα Γεωγραφία. Πιθανόν είχαν έρθει και εγκατασταθεί στην περιοχή άποικοι από την Καυκωνία της Τριφυλίας. Δεν είχε δικό της λιμάνι και απείχε από τον ποταμό Λάρισσο τριάντα στάδια. Η θεά Αθηνά ήταν η προστάτιδα της πόλης και λεγόταν και Κλειδούχος. Από την Δύμη πήρε και το όνομα της όλη η περιοχή Δυμαία χώρα ενώ το όνομα της προέρχεται από τον Δύμα, που θεωρούνταν ο ιδρυτής της πόλης. Οι Δυμαίοι πήραν μέρος στον πόλεμο ανάμεσα στους γιους του Οιδίποδα με την πλευρά του Πολυνείκη, επίσης βρίσκονταν συνέχεια σε πολεμική αντιπαράθεση με του γειτόνους Ηλείους.
Δυμαίος ήταν ο Οιβώτας, αλλά οι συμπολίτες του δεν τον τίμησαν για την νίκη του και αυτός τους καταράστηκε να μην ξανακερδίσουν σε ολυμπιακούς αγώνες, όπως και γινόταν μέχρι που του αποδόθηκαν οι τιμές που που άρμοζαν και η κατάρα λύθηκε. Επίσης ολυμπιονίκης από την πόλη ήταν και Πάταικος στην 71η Ολυμπιάδα 496 π.Χ.
Έξω από την πόλη υπήρχε κατά την αρχαιότητα τάφος του Σώστρατου, φίλου του Ηρακλή ενώ τον τάφο τον είχε κατασκευάσει ο ίδιος ο μυθικός ήρωας. Στην πόλη υπήρχε και ναός της Λαρισαίας Αθηνάς που όπως αναφέρει ο Παυσανίας την εποχή που πέρασε από εκεί ήταν ήδη αρχαίος.
Η Δύμη ήταν μέλος της Αχαϊκής Συμπολιτείας και στην περιοχή έγιναν πολλές μάχες με τους Ρωμαίους οι οποίοι την κατέστρεψαν πολλές φορές. Σε άγνωστο χρόνο η πόλη εγκαταλείφθηκε και κατά το 47 μ.Χ. ιδρύθηκε από του Ρωμαίους, επάνω στα ερείπια της παλιάς πόλης, αποικία με την ονομασία "Colonia Iulia Augusta Dymaeorum".
Η θέση της αρχαίας πόλης έχει βρεθεί στην θέση της σημερινής πόλης της Κάτω Αχαΐας.
Πηγές
<div style="-moz-column-width:2; column-width:2;" | style="-moz-column-count:2; column-count:2;">
Βιβλιογραφία
*
Μεσιέ 21
Το Μεσιέ 21 (γνωστό και ως M21 και NGC 6531) είναι ανοικτό σμήνος σε απόσταση περίπου 4.000 ετών φωτός, αν και η απόστασή του δεν έχει καθοριστεί με ακρίβεια, στον αστερισμό Τοξότη. Βρίσκεται στο ίδιο πεδίο με το τρισχιδές νεφέλωμα.
Ανακαλύφθηκε από το Σαρλ Μεσιέ τις 5 Ιουνίου 1764.
Χαρακτηριστικά
Το Μεσιέ 21 αποτελείται από τουλάχιστον 57 μέλη και έχει διάμετρο περίπου 15 έτη φωτός. Το Μ21 είναι σχετικά νεαρό με ηλικία περίπου 4,6 εκατομμύρια έτη. Το λαμπρότερο μέλος είναι ένας αστέρας τύπου Β0. Επειδή είναι τόσο νεαρό θεωρείται ότι είναι μέρος της αστρικής συγκέντρωσης ΟΒ1 του Τοξότη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ανοικτά σμήνη 21 6531 Κατηγορία:Τοξότης (αστερισμός)
Μυγαλή
Η μυγαλή (οικογένεια Σορικίδες) είναι μικρό ασπαλοκόμορφο θηλαστικό ταξινομημένο στην τάξη Μυγαλόμορφα. Οι γνήσιες μυγαλές δεν πρέπει να συγχέονται με τις δενδρομυγαλές ή τις ελεφαντομυγαλές, οι οποίες ανήκουν σε διαφορετικές οικογένειες ή τάξεις.
Οι μυγαλές είναι κατανεμημένες σχεδόν σε όλο τον κόσμο: από τις μείζονες τροπικές και εύκρατες μάζες γης, μόνο η Νέα Γουινέα, η Αυστραλία, και η Νέα Ζηλανδία δεν έχουν ιθαγενείς μυγαλές· στη Νότια Αμερική, είναι σχετικώς πρόσφατοι μετανάστες και απαντώνται μόνο στις βόρειες Άνδεις. Από την άποψη της ποικιλότητας των ειδών, οι Σορικίδες είναι η τέταρτη πιο επιτυχημένη οικογένεια θηλαστικών, ούσα συναγωνιζόμενη μόνο από τις οικογένειες των μυοειδών τρωκτικών Μυΐδες και Κρικητίδες και την οικογένεια νυχτερίδων Βεσπερτιλλιονίδες.
Περιγραφή
Οι μυγαλές είναι κυρίως χερσόβια ζώα και ζουν στο έδαφος ανάμεσα σε οργανικά υπολείμματα· μερικά είδη σκάβουν υπόγειες στοές, άλλα είναι ημιυδρόβια ή υδρόβια. Δραστήριες μέρα και νύκτα, εναλλάσσουν τη δραστηριότητά τους με τακτικές περιόδους αναπαύσεως. Τρέφονται κυρίως με σκουλήκια και άλλα Ασπόνδυλα και βοηθούν στον έλεγχο των βλαβερών εντόμων· μερικά είδη τρώγουν φυτικό υλικό ή πτώματα. Ορισμένα εκκρίνουν τοξικό σάλιο (το δήγμα τους είναι επώδυνο αλλά όχι επικίνδυνο για τον άνθρωπο) και το χρησιμοποιούν για να καταβάλλουν τη λεία τους. Οι μυγαλές έχουν υψηλό μεταβολικό ρυθμό και μπορούν να καταναλώσουν σε 24 ώρες τροφή που ξεπερνά το βάρος τους· δεν μπορούν να ζήσουν χωρίς τροφή περισσότερο από μερικές ώρες και σε απουσία της κανονικής τους λείας παρατηρείται κανιβαλισμός.
Μεταξύ Μαΐου και Αυγούστου οι μυγαλές γεννούν σε κοιλότητες του εδάφους ή σε φωλιές που έχουν εγκαταλείψει άλλα ζώα 2-10 τυφλά γυμνά και ανίκανα να κινηθούν νεογνά σε μία ή περισσότερες γέννες, προς το τέλος της βραχείας ζωής του θηλυκού (περίπου 18 μήνες). Μετά την αρχική περίοδο θηλασμού, η οποία διαρκεί 4-5 εβδομάδες, η μητέρα και τα μικρά πραγματοποιούν τις πρώτες εξόδους από τη φωλιά. Οι μυγαλές χρησιμοποιούν τη μέθοδο του ηχοεντοπισμού με εκπομπή υπερήχων, όπως και οι νυχτερίδες αλλά όχι τόσο ανεπτυγμένο όσο αυτών.
Crunk Juice
Το Crunk Juice είναι το έκτο στούντιο άλμπουμ των Αμερικανών καλλιτεχνών Lil Jon & the East Side Boyz, που κυκλοφόρησε στις 16 Νοεμβρίου του 2004, στις TVT/BME. Η παραγωγή έγινε από τον ίδιο τον Lil Jon, ο οποίος επίσης συνεργάστηκε με την εκτελεστική παραγωγή, δίπλα στους Bryan Leach, Rob McDowell, Emperor Searcy, Vince Phillips, και την παραγωγή από τους Lil Jay του Crime Mob, DJ Flexx, Scotty Beats, Pharrell και Hugo της The Neptunes, και Rick Rubin. Το άλμπουμ περιέχει πολλές συνεργασίες από ράπερ και τραγουδιστές, όπως οι Ludacris, Ice Cube, Usher, Bun B από τους UGK, Jadakiss, Nas, T.I., τους Ying Yang Twins και Pharrell μεταξύ άλλων. Υπάρχει μία κομμένη και πιεσμένη έκδοση του άλμπουμ που έγινε από τον DJ Michael "5000" Watts. Το επόμενο σόλο άλμπουμ του Lil Jon, το Crunk Rock του 2010, δεν εμφανίζεται με τους East Side Boyz.
Μυγαλή
Περιγραφή
Λίγα μόνο ζώα κυνηγούν τις μυγαλές, διότι πολλά είδη διαθέτουν αδένες στις λαγόνες, που εκκρίνουν μια δυσάρεστη οσμή· εντούτοις, τα αρπακτικά πτηνά των λιβαδιών και τα φίδια τρέφονται μ' αυτές. Μια μυγαλή μπορεί να πεθάνει από το σοκ ενός δυνατού ήχου ή ενός έντονου αγγίγματος. Τα 40 είδη του γένους Σόρηξ (Sorex) απαντούν στη Βόρεια Αμερική (κυρίως) και στην Ευρασία. Γνωστότερα είδη είναι τα: S. araneus της Ευρασίας, S. cinereus και S. palustris του βόρειου τμήματος της Βόρειας Αμερικής. Τα 25 είδη του γένους Κρυπτωτίς (Cryptotis) απαντούν από τις ανατολικές ΗΠΑ ώς τις Άνδεις. Το μεγαλύτερο γένος είναι το Κροκίδουρα (Crocidura), με 160 είδη, που διαθέτουν πολύ έντονη οσμή. Αν ενοχληθούν, τα μικρά μπορεί να σχηματίσουν μία αλυσίδα με επικεφαλής τη μητέρα, όπου το καθένα κρατά στο στόμα του την ουρά του μπροστινού του. Το μεγαλύτερο είδος, C. goliath ή Praesorex goliath της Αφρικής, έχει μήκος 37 εκατοστόμετρα μαζί με την ουρά, η οποία έχει μήκος 10 εκατοστόμετρα. Τα είδη του γένους αυτού απαντούν από την Ευρώπη και την Αφρική ως τις Φιλιππίνες. Παρόμοια κατανομή έχουν και τα 20 είδη του γένους Σούγκος (Suncus), τα οποία επίσης παρουσιάζουν τη συνήθεια του σχηματισμού αλυσίδας.
Τα 2 είδη του γένους Σκουτισόρηξ (Scutisorex) του τροπικού δάσους Ιτούρι της κεντρικής Αφρικής διαθέτουν υπεράριθμες και μεγεθυμένες οσφυϊκές πλευρές· από αυτές προέρχεται ένας βρόχος από αλληλοσυνδεόμενες άκανθες. Θωρακισμένες κατ' αυτόν τον τρόπο, οι μυγαλές αυτές μπορούν να στηρίξουν το βάρος ενός ανθρώπου.
Crunk Juice
Άλμπουμ
Επιβεβαιώθηκε από την Disco GS.
Bonus remix disc
Επιβεβαιώθηκε από την Artist Direct.
Μυγαλή
Περιγραφή
Στα σπίτια, στις μεσογειακές περιοχές, απαντά το είδος Crocidura russula· επίσης στη Μεσόγειο κοινό είναι το είδος Neomys fodiens. Στην Ελλάδα συναντώνται 6 είδη μυγαλών, τρία του γένους Κροκίδουρα: Crocidura suaveolens (κοινώς κηπομυγαλή), Crocidura leucodon (κοινώς χωραφομυγαλή), Crocidura russula (κοινώς σπιτομυγαλή) καθώς και τα είδη Neomys anomalus (κοινώς βαλτομυγαλή), Sorex minutus (κοινώς πυγμαία μυγαλή), μικροσκοπικό είδος Suncus etruscus (κοινώς νανομυγαλή).
Crunk Juice
DVD
Επιβεβαιώθηκε από την Artist Direct.
Μυγαλή
Ταξινόμηση
Τα 385 είδη μυγαλών κατανέμονται σε 26 γένη, που ομαδοποιούνται σε τρεις ζώντες υποοικογένειες: Κροκιδουρίνες (λευκόδοντες μυγαλές), Μυοσορικίνες (Αφρικανικές μυγαλές) και Σορικίνες (ερυθρόδοντες μυγαλές). επιπλέον, η οικογένεια περιλαμβάνει τις εξαφανισμένες υποοικογένειες Λιμνοικίνες, Κροκιδοσορικίνες, Αλλοσορικίνες και Ετεροσορικίνες (Οι Ετεροσορικίνες θεωρούνται εξίσου συχνά ως ξεχωριστή οικογένεια).
Crunk Juice
Προσωπικό
Επιβεβαιώθηκε από την Artist Direct.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δισκογραφία του Lil Jon
Μυγαλή
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μυγαλές Κατηγορία:Θηλαστικά της Ευρώπης
Πλευρικό άνοιγμα
Πλευρικό άνοιγμα στο σκάκι είναι είδος ανοίγματος που παίζεται από τα λευκά, το οποίο χαρακτηρίζεται από παιχνίδι στη μια ή και τις δυο πλευρές της σκακιέρας (πλευρές, ή πτέρυγες, είναι τα τμήματα της σκακιέρας πριν και μετά από τις κεντρικές στήλες δ και ε). Τα λευκά παίζοντας με υπερμοντέρνο στυλ, αντί να καταλάβουν το κέντρο με τα πιόνια τους, επιτίθονται πλευρικά στο κέντρο με κομμάτια.
Κουστέσα Ευρυτανίας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ευρυτανίας Κατηγορία:Δήμος Αγράφων
Πλευρικό άνοιγμα
Στατιστική
Τα πλευρικά ανοίγματα παίζονται συχνά και, όπως δείχνουν οι στατιστικές, οι κινήσεις 1.Ιζ3 και 1.γ4 υστερούν σε δημοτικότητα μόνο από τις 1.ε4 και 1.δ4 (σε αλγεβρική σημειογραφία):
Ανοίγματα
Κλασικά πλευρικά ανοίγματα:
Ανορθόδοξα πλευρικά ανοίγματα:
Πηγές
Κατηγορία:Ορολογία σκακιού Κατηγορία:Σκακιστικά ανοίγματα
Φουσατζίρο Γιαμαούτσι
Ο Φουσατζίρο Γιαμαούτσι (山内 房治郎 Yamauchi, Fusajirō, 22 Νοεμβρίου 1859 – 1 Ιανουαρίου 1940) ήταν Ιάπωνας επιχειρηματίας, που ίδρυσε την εταιρεία η οποία είναι τώρα γνωστή ως Nintendo. Ο Γιαμαούτσι έζησε στο Κιότο και είχε μια γυναίκα και μια κόρη, την Τέι Γιαμαούτσι (που αργότερα παντρεύτηκε το μελλοντικό πρόεδρο της Nintendo Σεκίριο Κανέντα).
Nintendo Koppai
Στις 6 Νοεμβρίου 1889, ο Φουσατζίρο Γιαμαούτσι άνοιξε το πρώτο κατάστημα καρτών "χανάφουντα" (κάρτες λουλουδιών) που ονομαζόταν "Nintendo Koppai" όταν η Ιαπωνική κυβέρνηση απαγόρευε το παίξιμο καρτών από  τα χέρια του κοινού, επειδή συνδεόταν με τα τυχερά παιχνίδια, με εξαίρεση της κάρτες παιχνιδιών του Γιαμαούτσι. Με την τεράστια επιτυχία που είχε στην πώληση των εν λόγω καρτών, γρήγορα άρχισε η επέκταση και άνοιξε ένα άλλο κατάστημα καρτών στην Οσάκα. Αργότερα άρχισε να δημιουργεί περισσότερα παιχνίδια καρτών.
Συνταξιοδότηση και θάνατος
Ο Φουσατζίρο αναχώρησε από την εταιρεία το 1929, αφήνοντάς τον γαμπρό του Σεκίριο Κανέντα (του οποίου το όνομα είχε αλλάξει σε Σεκίριο Γιαμαούτσι) ως υπεύθυνο της εταιρείας. Τα επόμενα έντεκα χρόνια ο Φουσατζίρο αποσύρθηκε από την επιχείρηση μέχρι που είχε ένα εγκεφαλικό επεισόδιο, το οποίο τον οδήγησε στον θάνατο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιάπωνες επιχειρηματίες
Νεοπτόλεμος Αντ. Μιχαηλίδης
Ο Νεοπτόλεμος Μιχαηλίδης υπήρξε ένας από τους πρωτοπόρους της αρχιτεκτονικής στον Κυπριακό χώρο.
Βιογραφία - Χαρακτήρας του έργου του
Γεννήθηκε το 1920 στη Λευκωσία και άρχισε τις σπουδές του στο Μιλάνο στις αρχές της δεκαετίας του 1940, όπου μαθήτευσε κοντά σε μεγάλους αρχιτέκτονες της εποχής (Gio Ponti, Bruno Zevi). Επιστρέφει στην Κύπρο, κατέχοντας τον τίτλο του διδάκτορα της αρχιτεκτονικής, μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου (κατά τη διάρκεια του πολέμου, διέκοψε τις σπουδές του για επτά χρόνια και επέστρεψε στην Κύπρο όπου εργάστηκε σε οικοδομές). Υπήρξε ιδρυτής και πρόεδρος του Παγκύπριου Οργανισμού Αρχιτεκτονικής Κληρονομιάς για πολλά χρόνια, με έντονη δράση και προσωπικό ενδιαφέρον για τη διατήρηση της παράδοσης και της ταυτότητας του τόπου.
Βαθύς μελετητής της κυπριακής αρχιτεκτονικής, γοητευόταν από την ειλικρίνεια της ανώνυμης αρχιτεκτονικής και της παραδοσιακής κατασκευής, που αποτελούσε συνάρτηση του τόπου και των υλικών. Ήδη από τις πρώτες του κατοικίες παντρεύει την παράδοση με τις αρχές της σύγχρονης αρχιτεκτονικής. Πέτρα, ξύλο, νερό, φως, άνεση, λιτότητα είναι τα υλικά και τα στοιχεία της αρχιτεκτονικής του, χωρίς να απαρνείται και τα σύγχρονα οικοδομικά υλικά, όπως το μπετόν, το γυαλί, το σίδερο. Ο συσχετισμός με την παραδοσιακή οικοδομική τέχνη δεν αναφέρεται στη μεταφορά μορφών, αλλά στην αξιοποίηση αρχών που σχετίζονται έντονα με τις κλιματολογικές παραμέτρους και τις ιδιαιτερότητες του κυπριακού τοπίου, αλλά και με συγκεκριμένα χωρικά χαρακτηριστικά, όπως η εσωτερική αυλή, η έλλειψη καθορισμού σαφών κινήσεων και η αποφυγή διαχωρισμού των χώρων σε επίσημους και μη.
Πέθανε το 1992, σε ηλικία 72 ετών, μετά από πτώση του κατά την ώρα επίβλεψης ανεγειρόμενης οικοδομής.
Κατοικία Θεόδοτου Κάνθου
Οι απλές φόρμες, η έλλειψη ιστορικών αναφορών, η απουσία διακοσμητικών στοιχείων και συμβολισμών, διακρίνονται ήδη από το πρώτο έργο του Νεοπτόλεμου Μιχαηλίδη, το οποίο πραγματοποιήθηκε μετά την επιστροφή του στην Κύπρο και αποτελεί την πρώτη οικοδομή που χτίστηκε στο νησί με τους όρους της σύγχρονης κατασκευής. Σχεδιάστηκε το 1949 και η ανέγερσή της ολοκληρώθηκε το 1952. Πρόκειται για κατοικία τριών υπνοδωματίων, που επιπλέον περιλαμβάνει ατελιέ ζωγραφικής. Κατά το σχεδιασμό, ιδιαίτερη προσοχή δόθηκε στον λειτουργικό διαχωρισμό και τη μετάβαση από τον υπαίθριο στον κλειστό χώρο.
Ξενοδοχείο Grecian στην Αμμόχωστο
Χτίστηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1950 στα ανατολικά της Αμμόχωστου. Στη γενική του σύνθεση πρόκειται για κτίριο απλό και λιτό, επιβλητικό παράλληλα, κυρίως λόγω του στεγάστρου στην είσοδο και της καμπυλότητας στη στέγη του κυρίως σαλονιού. Στο εσωτερικό του βρίσκεται ένα αίθριο σχεδιασμένο σύμφωνα με τις αρχές της κυπριακής παραδοσιακής αρχιτεκτονικής. Ιδιαίτερη έμφαση έχει δωθεί σε μεθόδους ηλιοπροστασίας των υαλοστασίων, που αποτελούν χαρακτηριστικό γνώρισμα της έκφρασης του αρχιτέκτονα.
Κατοικία Νεοπτόλεμου Μιχαηλίδη
Σχεδιάστηκε για να χρησιμοποιηθεί, εκτός από κατοικία, και ως χώρος εργασίας για τον ίδιο και τη ζωγράφο σύζυγό του. Διαθέτει επίσης χώρο γκαλερί, όπου θα εκτίθονταν έργα ζωγραφικής και άλλες συλλογές. Είναι εμφανής η ιδιαίτερη σημασία που δώθηκε από τον αρχιτέκτονα σε θέματα που αφορούν τον φυσικό φωτισμό και δροσισμό, καθώς και στην ορθή χωροθέτηση και τον προσανατολισμό του κτίσματος. Βρίσκεται ακόμα σε πολύ καλή κατάσταση, παρόλο που μένει ακατοίκητο και με περιορισμένη συντήρηση από το θάνατό του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κύπριοι αρχιτέκτονες
Επαρχία του Μπρίντιζι
Η επαρχία του Μπρίντιζι (ιταλικά: Provincia di Brindisi) είναι επαρχία στην περιφέρεια της Απουλίας (Πούλια) στην Ιταλία. Η έκτασή της είναι 1.839 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 402.831 κατοίκους (2005). Έδρα της επαρχίας είναι η πόλη του Μπρίντιζι (Brindisi). Συνολικά, η επαρχία αριθμεί 20 δήμους.
Συνορεύει βόρεια με την επαρχία του Μπάρι, δυτικά με την επαρχία του Τάραντα, νοτιοανατολικά με την επαρχία του Λέτσε, ενώ βορειοανατολικά βρέχεται από την Αδριατική θάλασσα.
Παραπομπές
Μπριντιζι
936 Κουνιγούνδη
Η Κουνιγούνδη (Kunigunde) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,235. Ανακαλύφθηκε το 1920 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Κουνιγούνδης εκτιμάται σε 39,56 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,113. Η Κουνιγούνδη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 8 ώρες και 48 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κουνιγουνδη
Μάραθος (αποσαφήνιση)
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Μαρία της Βρετάνης (1268-1339)
Η Μαρία, γαλλ. Marie de Dreux (1268 - 1339) από τον Οίκο του Ντρε ήταν κόρη του δούκα της Βρετάνης και με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Σαιν-Πολ.
Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Ιωάννη Β΄ δούκα της Βρετάνης και της Βεατρίκης της Αγγλίας, κόρης του Ερρίκου Γ΄ της Αγγλίας.
Αδελφή της ήταν η Λευκή, σύζυγος του Φιλίππου των Αρτουά κυρίου των Κονς, Νονανκούρ & Ντομφρόν, μητέρα της Μαργαρίτας των Αρτουά.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1292 τον Γκυ Δ΄ των Σατιγιόν κόμη του Σαιν-Πολ και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Ντρε
Χιλδέριχος Α΄
Ο Χιλδέριχος Α΄ (Childéric Ier, περί το 437 – 481 ή 482) ήταν Μεροβίγγειος Βασιλιάς των Σαλίων Φράγκων (458 - 481), πατέρας του Κλόβις Α΄ που ένωσε τους Φράγκους και ίδρυσε την δυναστεία των Μεροβίγγειων. Το όνομα Childéric, σημαίνει στα Γερμανικά, πολύ δυνατός στις μάχεις. Η σημασία του ονόματός του, επιβεβαιώνει τον Γρηγόριο της Τουρ που πίστευε πως οι Σάλιοι Φράγκοι (μετέπειτα Μεροβίγγειοι και Καρολίδες), προέρχονταν από Γερμανικά φύλα.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Χιλδέριχος Α΄ διαδέχτηκε παραδοσιακά το 457 ή το 458, τον πατέρα του Μεροβαίο ως βασιλιάς των Σάλιων Φράγκων. Το 457 το αργότερο ήταν ο άρχοντας των Φράγκων, στα εδάφη που καλύπτουν το Τουρναί και τη γύρω κοιλάδα. Πιθανώς να είχε εξουσία σε περισσότερες περιοχές προς τον νότο, αλλά οι πηγές δεν είναι σαφείς σχετικά με αυτό. Σύμφωνα με τον Γρηγόριο της Τουρ, ο Χιλδέριχος κάποια στιγμή εξορίστηκε και ο λόγος που δίνεται γι' αυτό παραδοσιακά, είναι η δυσαρέσκεια των Φράγκων για την ιδιωτική ζωή του Χιλδέριχου Α΄. Περαιτέρω καταγραφές του Γρηγορίου δείχνουν, ότι μετά από 8 χρόνια εξορίας, οι Φράγκοι τού ζήτησαν να επιστρέψει.
Το 463 ο Χιλδέριχος αγωνίστηκε σε συνδυασμό με το Ρωμαίο Αιγίδιο, τον στρατηγό του στρατού (magister militum) της βόρειας Γαλατίας που έδρευε στο Σουασόν για να νικήσουν τους Βησιγότθους, οι οποίοι ήλπιζαν να επεκτείνουν την κυριαρχία τους στις όχθες του Λίγηρα ποταμού. Μετά τον θάνατο του Αιγίδιου και την ήττα των Γότθων, ο Χιλδέριχος Α΄, μαζί με μία μικτή ομάδα Γαλατο-Ρωμαίων και Φράγκων, βοήθησε τον Παύλο κόμη του Ανζέ. Σάξονες επιδρομείς κάτω από τις εντολές του Οδόακρου έφθασαν στο Ανζέ και το κατέλαβαν, αλλά ο Χιλδέριχος Α΄ και ο Παύλος ανακατέλαβαν την πόλη το 469. Ο Χιλδέριχος, έχοντας κατακτήσει το Ανζέ, ακολούθησε τους Σάξονες στα νησιά του Ατλαντικού στις εκβολές του Λίγηρα και εκεί τους έσφαξε. Κατά την περίοδο γύρω στο 476 έως το 481, συζητούσε με τον Οδόακρο την πιθανότητα μιας συμμαχίας κατά των Αλαμανών, που θέλησαν να εισβάλουν στην Ιταλία.
Οικογένεια
Ο Γρηγόριος της Τουρ, στο Libri Historiarum (Βιβλίο ii.12), καταγράφει την ιστορία της απέλασης του Χιλδέριχου από τους Σάλιους Φράγκους για παρενόχληση των συζύγων τους. Εξορίστηκε για οκτώ χρόνια στην Θουριγγία, όπου βρήκε καταφύγιο στον ηγεμόνα Μπιζίνο και τη σύζυγό του Μπασίνα της Θουριγγίας. Επέστρεψε μόνο όταν ένας πιστός υπηρέτης τού γνωστοποίησε, ότι θα μπορούσε να επιστρέψει με ασφάλεια, εφόσον του στείλει το άλλο μισό του χρυσού κομματιού, που ο Χιλδέριχος μοιράστηκε μαζί του πριν φύγει για την εξορία του. Το βιβλίο περιγράφει επίσης την άφιξή του στην πόλη Τουρνέ με την Μπασίνα, η οποία είχε εγκαταλείψει τον σύζυγό της για να είναι μαζί του.
Ο Χιλδέριχος απεβίωσε το 481 ή το 482 και ενταφιάστηκε στο Τουρναί. Τον διαδέχτηκε ο γιος του, Κλόβις Α΄, ως βασιλιάς των Φράγκων.
Ο τάφος του
Ο τάφος του Χιλδέριχου Α΄ ανακαλύφθηκε το 1653 κοντά στο ναό του 12ου αι. Σαιν-Μπρις στο Τουρναί (τώρα στο Βέλγιο). Πολυάριθμα πολύτιμα αντικείμενα βρέθηκαν μέσα, όπως κοσμήματα από χρυσό και περίκλειστους (cloisonné) γρανάτες, χρυσά νομίσματα, μία χρυσή κεφαλή βοός και ένα δακτυλίδι με χαραγμένο το όνομα CHILDIRICI REGIS (=βασιλέως Χιλδερίχου). Επίσης 300 χρυσά τζιτζίκια (τέττιγες) από τον μανδύα του· μερικοί τα περιγράφουν ως μέλισσες. Ο Λεοπόλδος-Γουλιέλμος των Αψβούργων κυβερνήτης των Νοτίων Κάτω Χωρών κατέγραψε τα ευρήματα και τα τύπωσε στα Λατινικά. Ο θησαυρός εστάλη στους Αψβούργους στη Βιέννη και μετά ως δώρο στον Λουδοβίκο ΙΔ΄ της Γαλλίας, ο οποίος τον φύλαξε στη Β. Βιβλιοθήκη, μετέπειτα Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας. Ο Ναπολέων Α΄ εντυπωσιάστηκε από το εύρημα και όταν θέλησε ένα εραλδικό σύμβολο για να αντικαταστήσει το κρινάνθεμο των Βουρβόνων, αποφάσισε τα τζιτζίκια ως έμβλημα της Γαλλικής Αυτοκρατορίας.
Το βράδυ της 5ης προς την 6η Νοεμβρίου 1831 ο θησαυρός του Χιλπέριχου ήταν ανάμεσα στα 80 κιλά εκθεμάτων που κλάπηκαν από τη Βιβλιοθήκη και λιώθηκαν για χρυσό. Έμειναν δύο τζιτζίκια, τα οποία είχαν κρύψει στο Σηκουάνα, οι χαλκογραφίες τους όταν ανακαλύφθηκαν και μερικά αντίγραφα που είχαν κάνει οι Αψβούργοι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βασιλείς των Φράγκων Κατηγορία:Οίκος των Μεροβίγγειων