cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αχονδρίτης
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Είδη μετεωριτών
Κοκκινόχωμα Ιωαννίνων
Το Κοκκινόχωμα είναι ημιορεινό χωριό της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων, το οποίο βρίσκεται σε υψόμετρο 420 μέτρα. Απέχει περίπου 22 χλμ. Δ. από την Ελεούσα (έδρα του δήμου) και 16 χλμ. Δ. από την πόλη των Ιωαννίνων. Το χωριό συγκαταλέγεται στα Γραμμενοχώρια και είναι από τα νεότερα σε σχάση με τα υπόλοιπα. Βόρεια του χωριού περνάει η ΕΟ Ιωαννίνων - Ηγουμενίτσας και είναι ο οικισμός Λευκοθέα (παλιά Αραχωβίτσα). Αναφέρεται επίσημα μετά την απελευθέρωση της Ηπείρου το 1919 στο ΦΕΚ 184Α - 19/08/1919 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Αραχωβίτσης. Το 1930 με το ΦΕΚ 271Α - 06/08/1930 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Κοκκινοχώματος της δημοτικής ενότητας Ευρυμενών που υπάγεται στο δήμο Ζίτσας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει ως πληθυσμό 37 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Ζίτσας Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων
Βονόσος (στρατηγός)
Ο Βονόσος (Bonosus) (πέθανε τον Οκτώβριο του 610) ήταν βυζαντινός στρατηγός, από τις αρχές του 7ου αιώνα που εμφανίζεται στις πηγές μόνο στο τέλος της βασιλείας του Φωκά (602-610).
Βιογραφία
Ο Βονόσος διορίσθηκε Κόμης της εώας γύρω στο 609, δηλαδή γενικός αρχηγός του στρατεύματος της Ανατολής, ενώ η Βυζαντινή Αυτοκρατορία ενώ σε εξέλιξη βρισκόταν ο Περσοβυζαντινός πόλεμος του 602-628, τα πρώτα χρόνια του οποίου σηματοδοτήθηκαν από σημαντικές εδαφικές απώλειες. Στην Παλαιστίνη, οι Εβραίοι, παραδοσιακά εχθρικοί στην αυτοκρατορική εξουσία, ξεκίνησαν εξεγέρσεις, μερικές φορές σε σχέση με άλλους αντάρτες, στην Αντιόχεια ή την Ιερουσαλήμ. Ο Βονόσος διατάσσεται να τους υποτάξει όταν έχει ήδη φήμη για ιδιέτερα σκληρή αντιμετώπιση των αντιπάλων του. Ενώ βρίσκεται στην Καισάρεια, παίρνει εντοή να μεταβεί στην Αίγυπτο όπου είχε εξεγερθεί ο Έξαρχος Αφρικής Ηράκλειος ο Πρεσβύτερος.
Πήγε εκεί μέσω θάλασσας και πιθανότατα αποβιβάστηκε στο Πελούσιο, ενώ ο Νικήτας κρατούσε ήδη την Αλεξάνδρεια. Ένωσε τις πιστές δυνάμεις που εξακολουθούν να υπάρχουν και χρησιμοποιεί βίαιη καταστολή, όπως έχει ήδη κάνει στην Παλαιστίνη, κάτι που ενισχύει τη φήμη του για την αγριότητα του. Στη συνέχεια κατευθύνει τα στρατεύματά του εναντίον της Αλεξάνδρειας, αλλά νικήθηκε από τον Νικήτα και αναγκάστηκε να φύγει. Έπειτα ξεκινά επιχειρήσεις παρενόχλησης του Νικήτα, αλλά χωρίς επιτυχία και αναγκάζεται να φύγει από την Αίγυπτο, πρώτα για την Παλαιστίνη και μετά για την Κωνσταντινούπολη.
Ενώ η Αίγυπτος έχει πλέον πέσει, ο Ηράκλειος ο Πρεσβύτερος έστειλε στόλο στην Κωνσταντινούπολη με επικεφαλής τον γιο του, τον Ηράκλειο. Ο Βονόσος αποστέλλεται για να τους αντιμετωπίσει, αλλά οι στρατιώτες του, οι οποίοι προφανώς ανήκουν εν μέρει στο Πράσινο κόμμα, με τη σειρά τους ξεσηκώνονται. Ο Βονόσος προσπαθεί να δραπετεύσει, αλλά συλαμβάνεται σε ένα από τα λιμάνια της Πόλης, όπου σκοτώθηκε από έναν στρατιώτη των Εξκουβιτόρων.
Πηγές
Κατηγορία:Κόμητες της εώας Κατηγορία:Βυζαντινοί του 6ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί
Φλάκι
Το φλάκι, ή φλάτσκι (πολωνικά: flaki ή flaczki), είναι πολωνικός παραδοσιακός πατσάς στιφάδο κρέατος. Είναι μια από τις πολλές πολωνικές σούπες, που αντιπροσωπεύουν σημαντικό μέρος της πολωνικής κουζίνας. Μαζί με τα μπίγκος, ζούρεκ και πιερόγκι, είναι μια από τις πιο σημαντικές σπεσιαλιτέ στην πολωνική κουζίνα. Το όνομά του προέρχεται από το κύριο συστατικό του: λεπτές, καθαρισμένες λωρίδες μοσχαρίσιου πατσά (στα flaki, που μπορεί επίσης να μεταφραστεί κυριολεκτικά σε «έντερα»).
Ιστορία
μικρογραφία| Πωλήτρια φλάκι, πίνακας του 18ου αιώνα του [[Ζαν-Πιερ Νορμπλάν ντε Λα Γκουρντέν]] Το φλάκι καταναλώνεται στην πολωνική επικράτεια τουλάχιστον από τον 14ο αιώνα. Είναι γνωστό ότι ήταν ένα από τα αγαπημένα πιάτα του Βασιλιά Βλαδίσλαου Β΄ Γιαγκέλο.
Προετοιμασία και σερβίρισμα
Ο τρόπος παρασκευής μπορεί να διαφέρει ελαφρώς ανάλογα με την περιοχή. Μερικά κοινά συστατικά περιλαμβάνουν πατσά, μοσχαρίσιο κρέας, δάφνη, μπαχάρι, μαϊντανό, καρότο, ζωμό βοείου κρέατος και μπαχαρικά για γεύση, όπως αλάτι, μαύρο πιπέρι, μοσχοκάρυδο, γλυκιά πάπρικα και μαντζουράνα. Επίσης, διατίθενται προπαρασκευασμένα έτοιμα ισοδύναμα του χρονοβόρου στην παρασκευή φλάτσκι. Μερικές φορές μπορεί να χρησιμοποιηθεί χοιρινός πατσάς αντί του βόειου πατσά, ειδικά στις έτοιμες εκδόσεις του πιάτου που πωλούνται στην Πολωνία.
Μερικές φορές προστίθεται συμπύκνωμα τομάτας στο φλάκι και μερικοί μπορεί να ψήσουν τον πατσά χωρίς ρου. Μια δημοφιλής προσθήκη για τη βελτίωση της «ευγενείας» είναι η προσθήκη κεφτεδών, οι οποία βρίσκονται συχνά σε μια τοπική παραλλαγή γνωστή ως «flaki po warszawsku» (φλακί τύπου Βαρσοβίας). Τα έτοιμα φλάκι σε κονσέρβες ή βάζα είναι ευρέως διαθέσιμα σε παντοπωλεία σε όλη την Πολωνία, τα οποία περιλαμβάνουν επίσης το "Flaki po Zamojsku" (Φάκι τύπου Ζάμοστς). Μια παραλλαγή του φλάτσκι, στην οποία χρησιμοποιείται στομάχι πτηνών αντί για αγελαδινό, είναι επίσης γνωστή και ονομάζεται «flaki drobiowe» (φλάκι πουλερικών). Η σούπα σερβίρεται παραδοσιακά κατά τη διάρκεια των πολωνικών γάμων ως ένα από τα «ζεστά γεύματα». Το φλάκι τρώγεται με φρέσκο ψωμί, συνήθως με ψωμάκι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τρόφιμα με βάση το βοδινό κρέας Κατηγορία:Πολωνικές σούπες Κατηγορία:Εθνικά πιάτα
Χέρθα Άιρτον
Η Φοίβη Σάρα Χέρθα Άιρτον (Phoebe Sarah Hertha Ayrton, 28 Απριλίου 1854 - 26 Αυγούστου 1923 ) ήταν Βρετανίδα μηχανικός, μαθηματικός, φυσικός και εφευρέτρια, και σουφραζέτα. Γνωστή στην ενήλικη ζωή ως Χέρθα Άιρτον (Hertha Ayrton), γεννημένη Φοίβη Σάρα Μαρκς (Phoebe Sarah Marks), της απονεμήθηκε το Μετάλλιο Hughes από τη Βασιλική Εταιρεία για την εργασία της σε ηλεκτρικά τόξα και κυματισμούς στην άμμο και το νερό.
Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
Η Χέρθα Άιρτον (Hertha Ayrton) γεννήθηκε ως Φοίβη Σάρα Μαρκς (Phoebe Sarah Marks) στο Portsea, Hampshire της Αγγλίας, στις 28 Απριλίου 1854. Ήταν το τρίτο παιδί ενός Πολωνού Εβραίου ωρολογοποιoύ με το όνομα Levi Marks, μετανάστη από την Τσαρική Πολωνία. και της Αλίκη Τερέζα Μος, μιας μοδίστρας, η κόρη του Τζόζεφ Μος, ενός εμπόρου γυαλιού του Portsea. Ο πατέρας της πέθανε το 1861, αφήνοντας τη μητέρα της Σάρα με επτά παιδιά και ένα όγδοο αναμένεται. Στη συνέχεια, η Σάρα ανέλαβε κάποια από την ευθύνη για τη φροντίδα των μικρότερων παιδιών.
Στην ηλικία των εννέα, η Σάρα προσκλήθηκε από τις θείες της, οι οποίες διοικούσαν σχολείο στο βορειοδυτικό Λονδίνο, για να ζήσει με τα ξαδέλφια της και να εκπαιδευτεί μαζί τους. Ήταν γνωστή στους συναδέλφους και τους δασκάλους της ως μια δυναμική, περιστασιακά αγενής προσωπικότητα. Τα ξαδέρφια της μύησαν την Άιρτον στην επιστήμη και τα μαθηματικά. Στην ηλικία των 16, εργαζόταν ως γκουβερνάντα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εφευρέτριες Κατηγορία:Εβραίοι επιστήμονες Κατηγορία:Άγγλοι μαθηματικοί Κατηγορία:Άγγλοι εφευρέτες Κατηγορία:Άγγλοι μηχανικοί Κατηγορία:Βρετανοί εφευρέτες Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου του Λονδίνου
Μουχαμάρα
Το μουχαμάρα (محمرة), ή μχαμάρα, είναι ντιπ καυτής κόκκινης πιπεριάς, το οποίο προέρχεται από το Χαλέπι της Συρίας και το συναντάμε στη λεβαντίνικη και τουρκική κουζίνα. Στη δυτική Τουρκία, το μουχαμάρα αναφέρεται ως ακούκα.
Συστατικά
Τα κύρια συστατικά είναι συνήθως φρέσκιες και ξηρές πιπεριές, συνήθως πιπέρι Χαλεπιού, αλεσμένα καρύδια, γαλέττα και ελαιόλαδο. Μπορεί επίσης να περιέχει σκόρδο, αλάτι, χυμό λεμονιού, μελάσα ροδιού και κάποιες φορές μπαχαρικά, όπως κύμινο. Ως γαρνιτούρα, μπορούν να χρησιμοποιηθούν φύλλα μέντας.
Χρήση
Το μουχαμάρα σερβίρεται ως ντιπ με ψωμί, ως αλοιφή για φρυγανισμένο ψωμί και ως σάλτσα για κεμπάπ, ψητά κρεατικά και ψάρια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Καρυκεύματα Κατηγορία:Ορεκτικά Κατηγορία:Ντιπ Κατηγορία:Αραβική κουζίνα Κατηγορία:Ιρακινή κουζίνα Κατηγορία:Συριακή κουζίνα Κατηγορία:Λιβανέζικη κουζίνα Κατηγορία:Λεβαντίνικη κουζίνα Κατηγορία:Τουρκική κουζίνα Κατηγορία:Αρμενική κουζίνα Κατηγορία:Κουρδική κουζίνα Κατηγορία:Πικάντικα τρόφιμα
Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης Λιβάνου
Η Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης Λιβάνου (γαλλικά: Fédération Libanaise de Basketball, FLB) είναι το όργανο διοίκησης της καλαθοσφαίρισης στο Λίβανο. Εδρεύει στη Βηρυτό και είναι μέλος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (FIBA). Διοργανώνει εθνικά ερασιτεχνικά πρωταθλήματα ανδρών, γυναικών και νέων, ενώ είναι υπεύθυνη και για τη διεξαγωγή του κυπέλλου της χώρας. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των εθνικών ομάδων ανδρών, γυναικών και νέων του Λιβάνου.
Λογότυπο
Το λογότυπο της ομοσπονδίας έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση στο Λίβανο
Μουζάκι Μεσσηνίας
Το Μουζάκι ή Μουζάκιον, είναι χωριό κοντά στους Γαργαλιάνους και υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Τριφυλίας, του Νομού Μεσσηνίας.
Τοποθεσία
Το χωριό βρίσκεται σε υψόμετρο 460 -481 μέτρα και απέχει περίπου 15 χιλιόμετρα από τις ακτές του Ιονίου Πελάγους. Είναι χτισμένο στους πρόποδες της Αγυιάς, της δεύτερης υψηλότερης κορυφής (1.066 μέτρα) της οροσειράς Αιγάλεω. Το Μουζάκι έχει οδικές προσβάσεις από γειτονικά χωριά, όπως το Πυργάκι, τη Βάλτα, τη Χριστιανούπολη και τη Χώρα.
Ιστορία
Το χωριό αναφέρεται σε διάφορες απογραφές των Βενετών Προνοητών της Γαληνοτάτης Δημοκρατίας της Βενετίας, οι οποίες έγιναν στο χρονικό διάστημα της τριακονταετίας (1683/84-1715), κατά την οποία οι Βενετοί κατείχαν την Πελοπόννησο. Το Μουζάκι (Musachi) ανήκε το 1689 στην επαρχία της Αρκαδιάς (Κυπαρισσία), η οποία ήταν μια από τις 4 επαρχίες, στις οποίες χωριζόταν το διαμέρισμα της Μεθώνης (επαρχία Φαναριού, επαρχία Αρκαδιάς, επαρχία Ναβαρίνου και επαρχία Μεθώνης). Ο οικισμός του Μουζακίου προσαρτήθηκε στον παλαιό δήμο Κενηρίου το 1835, ενώ το 1840 αποσπάται από τον Δήμο Κενηρίου και προσαρτάται στον Δήμο Φλεσσιάδος. Το χωριό αναφέρεται το 1853 στον β΄ τόμο των «Ελληνικών» του Ιάκωβου Ρίζου Ραγκαβή ως χωριό του Δήμου Φλεσιάδος της Επαρχίας Τριφυλίας με πληθυσμό 185 κατοίκων, με βάση την απογραφή του 1851. Το 1899 το χωριό μεταφέρεται από τον Νομό Μεσσηνίας και υπάγεται στον Νομό Τριφυλίας, για μια περίπου δεκαετία, ως το 1909, που επανέρχεται ξανά στον Νομό Μεσσηνίας. Το 1912 το χωριό αποσπάται από τον Δήμο Φλεσσιάδος και ορίζεται έδρα της κοινότητας Μουζακίου Τριφυλίας. Παρέμεινε έδρα της ομώνυμης κοινότητας, από το 1912 ως και το 1997, όταν τότε, στα πλαίσια των αλλαγών που επήλθαν στη τοπική αυτοδιοίκηση, μέσω του σχεδίου «Καποδίστριας», υπήχθη στον κατηργημένο Δήμο Γαργαλιάνων, ενώ από το 2011, μετά τις νέες αλλαγές του σχεδίου «Καλλικράτης» ανήκει πλέον στον νέο Δήμο Τριφυλίας. Ο δήμος αυτός, συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης με τη συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Αετού, Αυλώνος, Γαργαλιάνων, Κυπαρισσίας, Φιλιατρών και την κοινότητα Τριπύλας.
Κάτοικοι
Ο οικισμός, με βάση την απογραφή του 2011, έχει 321 μόνιμους κατοίκους, οι οποίοι απασχολούνται κυρίως σε διάφορες αγροτικές εργασίες.
Κτίρια και αξιοθέατα του χωριού
thumb|200px|right|Κατοικίες σε κεντρικό δρόμο του Μουζακίου. Εκτός από τις κατοικίες το χωριό διαθέτει δημοτικό σχολείο. Η εκκλησία του χωριού είναι ο Ιερός Ναός της Αγίας Τριάδας. Στην κεντρική πλατεία του χωριού και γύρω από αυτήν υπάρχουν επίσης, καφενεία, ταβέρνες και διάφορα καταστήματα. Ανάμεσα στα αξιοθέατα του χωριού είναι τα ξωκλήσια της Αναλήψεως του Σωτήρος και της Αγίας Κυριακής, το φαράγγι Μουτσούρι και οι καταρράκτες του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Δήμος Τριφυλίας
Ρυάκι (γεωγραφία)
Ένα ρεύμα είναι ένα σώμα νερού με επιφανειακό νερό που ρέει μέσα στην κοίτη και τις όχθες ενός καναλιού. Η ροή ενός ρεύματος ελέγχεται από τρεις εισόδους - επιφανειακά ύδατα, υπόγεια ύδατα και υπόγεια ύδατα. Η επιφάνεια και το υπόγειο νερό ποικίλλουν σε μεγάλο βαθμό μεταξύ των περιόδων βροχόπτωσης. Τα υπόγεια ύδατα, από την άλλη πλευρά, έχουν σχετικά σταθερή είσοδο και ελέγχονται περισσότερο από μακροπρόθεσμα πρότυπα υετού. Το ρεύμα περιλαμβάνει ροές επιφανείας, υπογείου και υπόγειου νερού που ανταποκρίνονται σε γεωλογικούς, γεωμορφολογικούς, υδρολογικούς και βιοτικούς ελέγχους.
Ανάλογα με την τοποθεσία της ή ορισμένα χαρακτηριστικά, μια ροή μπορεί να αναφέρεται με ποικιλία τοπικών ή περιφερειακών ονομάτων. Τα μεγάλα μεγάλα ρεύματα ονομάζονται συνήθως ποτάμια.
Οι ροές είναι σημαντικές ως αγωγοί στον κύκλο νερού, όργανα επαναφόρτισης υπόγειων υδάτων και διάδρομοι για τη μετανάστευση ψαριών και άγριων ζώων. Ο βιολογικός βιότοπος που βρίσκεται πολύ κοντά σε ένα ρεύμα ονομάζεται παραποτάμια ζώνη. Δεδομένης της κατάστασης της συνεχιζόμενης εξαφάνισης του Ολοκαίνου, τα ρεύματα διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο διαδρόμου στη σύνδεση κατακερματισμένων ενδιαιτημάτων και, συνεπώς, στη διατήρηση της βιοποικιλότητας. Η μελέτη των ρευμάτων και των υδάτινων οδών γενικά είναι γνωστή ως επιφανειακή υδρολογία και αποτελεί βασικό στοιχείο τουπεριβαλλοντική γεωγραφία.
Κατηγορία:Γεωγραφία Κατηγορία:Υδάτινα σώματα
Πύον
thumb|250px|Μάτι με επιπεφυκίτιδα που εκκρίνει πύο Το πύον είναι υγρό, συνήθως λευκό-κίτρινο, κίτρινο ή κίτρινο-καφέ, που σχηματίζεται στο σημείο της φλεγμονής κατά τη διάρκεια βακτηριακής ή μυκητιακής λοίμωξης. Μια συσσώρευση πύου σε έναν κλειστό χώρο ιστού είναι γνωστή ως απόστημα, ενώ μια ορατή συλλογή πύου μέσα ή κάτω από την επιδερμίδα είναι γνωστή ως φλύκταινα ή σπυράκι.
Περιγραφή
Το πύον αποτελείται από ένα λεπτό, πλούσιο σε πρωτεΐνες υγρό (ιστορικά γνωστό ως liquor puris ) και νεκρά λευκοκύτταρα από την ανοσολογική απόκριση του σώματος (κυρίως ουδετερόφιλα). Κατά τη διάρκεια της μόλυνσης, τα μακροφάγα απελευθερώνουν κυτοκίνες, οι οποίες ενεργοποιούν τα ουδετερόφιλα να αναζητήσουν τη θέση της μόλυνσης μέσω χημειοταξίας. Εκεί, τα ουδετερόφιλα απελευθερώνουν κοκκία, που καταστρέφουν τα βακτήρια. Τα βακτήρια αντιστέκονται στην ανοσολογική απόκριση απελευθερώνοντας τοξίνες που ονομάζονται λευκοσιδίνες. Καθώς τα ουδετερόφιλα πεθαίνουν από τις τοξίνες και το γήρας, καταστρέφονται από τα μακροφάγα, σχηματίζοντας το παχύρρευστο πύον. Τα βακτήρια που προκαλούν πύον ονομάζονται πυογόνα.
Αν και το πύον έχει συνήθως μια λευκοκίτρινη απόχρωση, αλλαγές στο χρώμα μπορούν να παρατηρηθούν υπό ορισμένες συνθήκες. Το πύον είναι μερικές φορές πράσινο λόγω της παρουσίας της μυελοϋπεροξειδάσης, μιας έντονα πράσινης αντιβακτηριακής πρωτεΐνης που παράγεται από ορισμένους τύπους λευκών αιμοσφαιρίων. Πράσινο, δύσοσμο πύον απαντάται σε ορισμένες λοιμώξεις από Pseudomonas aeruginosa. Το πρασινωπό χρώμα είναι αποτέλεσμα της βακτηριακής χρωστικής πυοκυανίνης που παράγει. Τα αμοιβαδικά αποστήματα του ήπατος παράγουν καφέ πύον, το οποίο περιγράφεται ότι μοιάζει με «πολτό αντζούγιας». Το πύον από αναερόβιες λοιμώξεις μπορεί πιο συχνά να έχει άσχημη οσμή.
Ιστορική ορολογία
Στην εποχή της προασηψίας, ο χειρουργός Φρέντερικ Τρέβς (1853–1923) έγραψε: «Σχεδόν όλες οι μεγάλες πληγές πυορροούν. Το πύον ήταν το πιο κοινό θέμα συνομιλίας [μεταξύ των χειρουργών], επειδή ήταν το πιο σημαντικό χαρακτηριστικό στο έργο του χειρουργού. Ταξινομείται ανάλογα με τους βαθμούς κακίας». Όμως το πύον του σωστού είδους θεωρούνταν επιθυμητό. «Αν ένας ασθενής ήταν τυχερός... ένα παχύρρευστο άοσμο υγρό θα εμφανιζόταν μέσα σε πέντε ή έξι ημέρες» ένα τέτοιο «αξιοπρεπές» πύον θεωρούνταν «σίγουρο σημάδι ότι η πληγή θα επουλωθεί»  γιατί σήμαινε «Η φύση έδωσε έναν τολμηρό αγώνα ενάντια στον εισβολέα». «Από την άλλη πλευρά, εάν το πύον σταδιακά γινόταν υδαρές, είχε απόχρωση αίματος και μύριζε άσχημα, ονομαζόταν «κακής κατάστασης»   και η κατάσταση του τραύματος κρίνεται ως δυσμενής». Αργότερα ήρθε να γίνει κατανοητό ότι το «αξιοπρεπές» πύον γενικά συνεπάγεται μια εισβολή από σχετικά ήπιους σταφυλόκοκκους, ενώ το «κακό» πύον συνήθως σήμαινε πιο επικίνδυνοι στρεπτόκοκκοι ήταν παρόντες.
Σκύθες
thumb|Σκύθης τοξότης. Εσωτερικό ερυθρόμορφης κύλικας, περ. 520-500 π.Χ. Με το όνομα Σκύθες αναφέρονται από τους αρχαίους Έλληνες συγγραφείς ένα σύνολο νομαδικών φυλών που ερχόταν σε επαφή μαζί τους και ζούσε στην Κεντρική Ασία και στα βόρεια παράλια της Μαύρης Θάλασσας. Οι Σκύθες θεωρούνται ο λαός καταγωγής των θρυλικών Αμαζόνων.
Όνομα
Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, οι Σκύθες ονόμαζαν τους εαυτούς του Σκολότες. Το ελληνικό Σκύθες προφανώς αντικατοπτρίζει μια παλαιότερη αντήχηση του ιδίου ονόματος *Skuδa- (όπου ο Ηρόδοτος μεταγράφει το  σε λάμδα ενώ το -τοι αντιπροσωπεύει την κατάληξη πληθυντικού -τα της γλώσσας του Νότιου Ιράν). Η λέξη αρχικά σήμαινε τοξευτής, τοξότης και προήλθε αρχικά από την πρωτοινδοευρωπαική ρίζα -skeud- εκτοξεύω, πετώ (σύγκρινε με την αγγλική λέξη shoot).
Το όνομα που είχαν οι Σογδιανοί για τον εαυτό τους, Swγδ, προφανώς αντιπροσωπεύει το ίδιο όνομα (*Skuδa > *Suγuδa με ανάπτυξη φωνήεντος). Το όνομα υπάρχει επίσης και στα ασσυριακά με τη μορφή Aškuzai ή Iškuzai, Σκύθης.
Στα παραδοσιακά πολωνικά και ουκρανικά τραγούδια οι άνθρωποι της στέπας ονομάζονται Σόκολοι το οποίο πιθανόν να προέρχεται από το Σκολότοι (Skolotoi).
Οι παλαιοί Πέρσες χρησιμοποιούσαν ένα άλλο όνομα για τους Σκύθες και συγκεκριμένα το Saka, το οποίο πιθανόν να προέρχεται από την Ιρανική ρηματική ρίζα sak- πηγαίνω, περιπλανώμαι, δηλ. περιπλανώμενος, νομάδας.
Σκυθική Κοινωνία
Οι Σκύθες αποτελούσαν ένα χαλαρό δίκτυο από νομαδικές φυλές από έφιππους βοσκούς. Εισέβαλαν σε πολλές περιοχές στις στέπες της Ευρασίας, συμπεριλαμβανομένων αυτών που σήμερα αποτελούν το Καζακστάν, Αζερμπαϊτζάν, τη νότια Ουκρανία και τη Νότια Ρωσία. Οι Σκύθες, που κυβερνώνταν από ολιγάριθμες ελίτ οι οποίες συνδέονταν με στενές συμμαχίες, ήταν διάσημοι για τους τοξότες τους και πολλοί έβρισκαν εργασία ως μισθοφόροι. Οι σκυθικές ελίτ είχαν τάφους τύπου «κουργκάν»: ψηλοί λόφοι υψωμένοι πάνω από τάφους-δωμάτια από ξύλο πεύκου, φυλλοβόλο κωνοφόρο το οποίο πιθανόν να είχε ιδιαίτερη σημασία ως το δέντρο της ανανέωσης της ζωής, επειδή μένει γυμνό τον χειμώνα. Χώροι ταφής στο Πάζυρυκ, στα όρη Αλτάι, περιλαμβάνουν ορισμένους εντυπωσιακά διατηρημένους Σκύθες του πολιτισμού Πάζυρυκ — συμπεριλαμβανομένης της «Παγωμένης Παρθένας» του 5ου αιώνα π.Χ. thumb|left|170px|Αγγείο που βρέθηκε σε σκυθικό τάφο στη σημερινή [[Ρουμανία]] Οι Σκύθισσες γυναίκες ντύνονταν με τον ίδιο τρόπο με τους άντρες, και πολεμούσαν στο πλευρό τους στη μάχη. Ένας τάφος Πάζυρυκ που βρέθηκε στη δεκαετία του 1990 το επιβεβαιώνει. Περιλάμβανε τους σκελετούς από έναν άντρα και μια γυναίκα, καθέναν από αυτούς με όπλα, μύτες από βέλη και ένα τσεκούρι. ''«Η γυναίκα ήταν ντυμένη ακριβώς όπως ο άντρας. Αυτό δείχνει ότι ορισμένες γυναίκες, κυρίως νέες και ανύπαντρες, μπορούσαν να είναι πολεμίστριες, στην κυριολεξία Αμαζόνες. Αυτό δεν αποτελούσε προσβολή στις αρχές της νομαδικής κοινωνίας»'', σύμφωνα με τη συνέντευξη ενός από τους αρχαιολόγους, για το ντοκιμαντέρ του NOVA το 1998, «The Ice Mummies».
Οι Σκύθισσες πολεμίστριες έγιναν πολύ δημοφιλείς συναγωνιζόμενες για την τιμή τού να έχουν εμπνεύσει τον ελληνικό μύθο των Αμαζόνων. Στο ντοκιμαντέρ Secrets of the Dead - Amazon Warrior Women (4/8/2004), η αρχαιολόγος Jeannine Davis-Kimball παρέχει αρχαιολογικές και γενετικές αποδείξεις ότι οι Σαυρομάτες πιθανόν να αποτέλεσαν την πηγή αυτών των ελληνικών μύθων.
Απ' όσο γνωρίζουμε, οι Σκύθες δεν είχαν σύστημα γραφής. Μέχρι και τις πρόσφατες αρχαιολογικές εξελίξεις, οι περισσότερες πληροφορίες γι΄ αυτούς προέρχονταν από τους Έλληνες. Ο θησαυρός του Ζίβιγιε, ένας θησαυρός από προϊόντα μεταλλοτεχνίας από χρυσό, ασήμι και ελεφαντόδοντο, που βρέθηκε δίπλα στην πόλη του Σακίζ, νότια της λίμνης Ούρμια και χρονολογείται μεταξύ 680 π.Χ και 625 π. Χ. περιλαμβάνει αντικείμενα με σκυθικά (τεχνοτροπία με εικόνες ζώων) χαρακτηριστικά. Ένα ασημένιο πιάτο από τα ευρήματα φέρει κάποιες επιγραφές, σε γραφή η οποία μέχρι σήμερα δεν έχει αποκρυπτογραφηθεί και πιθανόν είναι μια μορφή σκυθικής γραφής.
Ο Όμηρος αποκαλούσε τους Σκύθες «αρμεχτές φοράδων» και τους περιέγραψε με λεπτομέρειες: η στολή τους αποτελούνταν από παραγεμισμένα κεντημένα δερμάτινα παντελόνια, σουρωμένα μέσα σε μπότες, και ανοιχτούς χιτώνες. Ίππευαν δίχως αναβολείς ή σαμάρια, μόνο σαμαροσκούτια. Ο Ηρόδοτος αναφέρει ότι οι Σκύθες χρησιμοποιούσαν κάνναβη τόσο για να υφαίνουν τα ρούχα τους, όσο και για να καθαρίζονται στον καπνό της. Η χρήση της κάνναβης σε ταφικές τελετές έχει επιβεβαιωθεί από την αρχαιολογία. Ο Σκύθης φιλόσοφος Ανάχαρσις επισκέφθηκε την Αθήνα τον 6ο αιώνα π. Χ. και έγινε διάσημος σοφός. Οι Σκύθες είναι επίσης γνωστοί για τη χρήση αγκυλωτών και δηλητηριωδών βελών πολλών τύπων, τη νομαδική ζωή που επικεντρώνονταν γύρω από τα άλογα - τρέφονταν από το αίμα των αλόγων σύμφωνα με τον Ηρόδοτο- και την ικανότητά τους στον ανταρτοπόλεμο. Οι Σκύθες από μερικούς θεωρούνται ότι πιθανά είναι οι πρώτοι που εξημέρωσαν το άλογο και το χρησιμοποίησαν στη μάχη αν και ιστορικά αυτό δεν ευσταθεί.
Επισκόπηση
thumb|Χρυσή διακόσμηση ρούχου, που δείχνει δύο Σκύθες τοξότες, 400 με 350 π.Χ. Προφανώς από την Κουλ Ομπά της Κριμαίας, σήμερα βρίσκεται στο Βρετανικό Μουσείο.
Μέχρι σήμερα, δεν υπάρχει καμία ευρέως αποδεκτή εξήγηση για την καταγωγή των Σκυθών, ούτε του πως μετανάστευσαν στον Καύκασο και την Ουκρανία. Όμως πολλοί μελετητές συμπίπτουν στο ότι μετανάστευσαν δυτικά από την Κεντρική Ασία μεταξύ του 800 π.Χ. και 600 π.Χ.
Ο Ηρόδοτος αποδίδει το όνομα της χώρας από όπου κατάγονται οι Σκύθες ως Γέρρος. Ετοίμαζαν τον νεκρό τους και ταξίδευαν με αυτόν μακρινές αποστάσεις για να τον πάνε στους Γέρους για ταφή.
Τα ασσυριακά αρχεία, τα πρώτα που αναφέρουν τους Ισκουζάι, χρονολογούνται περίπου από το τέλος του 8ου αιώνα π.Χ. Ο Ηρόδοτος επίσης επιβεβαιώνει ότι ο βασιλιάς τους Παρτάτουα είχε συμμαχία με την Ασσυρία και ότι ο Μαννάι τον αναγνώριζε. Το 663 π.Χ. ο γιος του Παρτάτουα, Μάδυος, μετά από αίτηση του Ασουρμπανιπάλ (Σαρδανάπαλος) της Ασσυρίας νίκησε τον βασιλιά των Μήδων Φαραόρτη (Κσαθρίτα), αποκτώντας τον έλεγχο επί των Μήδων μέχρι το 625 π.Χ. Μέχρι το τέλος της βασιλείας του είχε οδηγήσει τους Σκύθες και τους Κιμμέριους (προφανώς στενοί συγγενείς) σε σε μια έκρηξη λεηλασιών, που μάστιζε την Ασσυρία, τη Μικρά Ασία, τη Βόρεια Συρία, τη Φοινίκη, τη Δαμασκό και τη Φιλισταία (Παλαιστίνη). Λεηλάτησαν τον Ναό της Αφροδίτης στο Ασκελόν, και ο Ιερεμίας τους αναφέρει ως "καταστροφέας εθνών ... (του οποίου) τα άρματα είναι σαν ανεμοστρόβιλος".
Μετά το 625 ωστόσο, οι Σκύθες εγκατέλειψαν τη Μηδική Αυτοκρατορία -οι ιστορικοί διαφωνούν για το αν το έπραξαν αυτό με τη θέλησή τους, ή τους εξόρισαν. Όπως και να 'χει, δεδομένου ότι ακολούθησε η καταστροφή της Ασσούρ από τους Μήδους το 614 π.Χ., χρειάστηκε να αλλάξουν πλευρά και να συμμαχήσουν με τους Μήδους. Αποτέλεσαν τμήμα της δύναμης που κατέστρεψε τη Νινευή το 612 π.Χ. Λίγο καιρό αργότερα, οι Σκύθες ξαναγύρισαν στις στέπες.
Άννι Σκοτ Ντιλ Μόντερ
Η Άννι Σκοτ Ντιλ Μάουντερ (Annie Scott Dill Maunder (née Russell)) (14 Απριλίου 1868 - 15 Σεπτεμβρίου 1947) ήταν μία Ιρλανδή-Βρετανίδα αστρονόμος, η οποία κατέγραψε τις πρώτες ενδείξεις για την κίνηση της ηλιακής κηλίδας από τους πόλους προς τον ισημερινό κατά τον 11χρονο κύκλο του ήλιου. Ήταν μία από τους κορυφαίους αστρονόμους της εποχής της, αλλά λόγω του φύλου της, η συνεισφορά της συχνά υποτιμήθηκε εκείνη την εποχή. Το 1915 έγινε η πρώτη γυναίκα που εκλέχθηκε στη Βασιλική Αστρονομική Εταιρεία, 20 χρόνια μετά την άρνηση της ιδιότητας μέλους λόγω του φύλου της
Σκύθες
Επισκόπηση
Κατά τον 5ο αιώνα π.Χ. έως τον 3ο αιώνα π.Χ. οι Σκύθες φαίνεται να ευημερούσαν. Όταν ο Ηρόδοτος έγραψε την Ιστορία του κατά τον 5ο αιώνα π.Χ., οι Έλληνες διέκριναν την «Μεγάλη Σκυθία» η οποία εκτεινόταν σε απόσταση 20 ημερών με το άλογο από τον ποταμό Δούναβη, προς τα δυτικά, κατά μήκος των στεπών της σημερινής Ουκρανίας έως το κατώτερο μέρος της λεκάνης του ποταμού Ντον, από την «Μικρή Σκυθία». Ο Ντον, που ήταν τότε γνωστός ως «Τάναϊς», χρησίμευε ως κύρια εμπορική αρτηρία ήδη από τότε. Προφανώς οι Σκύθες απέκτησαν τον πλούτο τους από τον έλεγχο του δουλεμπορίου, από τον βορρά στην Ελλάδα, μέσω των λιμανιών των ελληνικών αποικιών της Μαύρης Θάλασσας. Επίσης, καλλιεργούσαν δημητριακά και μετέφεραν με πλοία σιτάρι, μαλλί και τυρί στην Ελλάδα.
Άννι Σκοτ Ντιλ Μόντερ
Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
Η Η Άννι Σκοτ Ντιλ Ράσελ γεννήθηκε το 1868 στο The Manse, Στραμπάνε, Κομητεία Τάιρον, Ιρλανδία από τους Γουίλιαμ Άντριου Ράσελ (William Andrew Russell) και Χέσι Νέσμπιτ Ράσελ (Hessy Nesbitt Russell (née Dill)). Ο πατέρας της ήταν υπουργός της Πρεσβυτεριανής Εκκλησίας στο Στραμπάνε μέχρι το 1882. Η μητέρα της ήταν κόρη ενός υπουργού στην ίδια εκκλησία. Η Άννι ήταν ένα από τα έξι παιδιά που μεγάλωσαν σε ένα ευσεβές χριστιανικό νοικοκυριό με «σοβαρή σκέψη ανατροφής». Όλα τα παιδιά ήταν ταλαντούχα, υψηλού επιπέδου ακαδημαϊκοί. Η μεγαλύτερη αδερφή της, Έστερ Ντιλ Ράσελ (Hester Dill Russell) (αργότερα Smith), σπούδασε ιατρική υπό τη Δρ. Ελίζαμπεθ Γκάρετ Άντερσον (Elizabeth Garrett Anderson) στο London School of Medicine for Women. Η Έστερ προκρίθηκε ως η πρώτη εκλεπτολόγος στην τελική εξέταση MB το 1891. Ο Έστερ έγινε ιατρός ιεραπόστολος στην Ινδία και αργότερα παντρεύτηκε έναν άλλο ιατρικό ιεραπόστολο.
Σκύθες
Επισκόπηση
Οι Σκύθες της Κριμαίας δημιούργησαν ένα βασίλειο που εκτεινόταν από το κάτω μέρος του Δνείπερου μέχρι την Κριμαία. Η πρωτεύουσά τους, η Σκυθική Νεάπολη, βρισκόταν στα προάστια της σημερινής Συμφερούπολης (οι Γότθοι την κατέστρεψαν πολύ αργότερα, κατά τον 5ο αιώνα μ.Χ.).
Στη νοτιότερη γωνία των πεδιάδων, βόρεια από τα δάση της Θράκης, ο Φίλιππος ο Μακεδόνας εγκατέστησε μακεδονικές εμπορικές πόλεις κατά μήκος δρόμων που έφταναν βόρεια μέχρι τον Δούναβη κατά τη διάρκεια του 330 π.Χ.(Φοξ 1973). Οι Έλληνες τεχνίτες από τις αποικίες βόρεια της Μαύρης Θάλασσας έφτιαξαν εντυπωσιακά σκυθικά χρυσά στολίδια (δες παρακάτω), χρησιμοποιώντας τον ελληνικό ρεαλισμό για να αναπαραστήσουν σκυθικά μοτίβα λιονταριών, κερασφόρων ελαφιών, και γρυπών. Η ελληνο-σκυθική επαφή επικεντρώθηκε στις ελληνιστικές πόλεις και οικισμούς της Κριμαίας (ιδίως στο Βασίλειο του Βοσπόρου).
Άννι Σκοτ Ντιλ Μόντερ
Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
Η Άννι και η αδερφή της Έστερ ακολούθησαν τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση στο Ladies Collegiate School στο Μπέλφαστ, που αργότερα έγινε Victoria College     Κερδίζοντας ένα έπαθλο σε μια ενδιάμεση σχολική εξέταση του 1886 στην ηλικία των 18 ετών, η Άννι κατάφερε να συμμετάσχει στην εξέταση υποτροφιών ανοιχτής εισόδου στο Γκίερτον (Girton) και της απονεμήθηκε τριετής υποτροφία ύψους 35 £ ετησίως.
Σκύθες
Επισκόπηση
Λίγο μετά το 300 π.Χ., οι Κέλτες φαίνεται ότι εκτόπισαν τους Σκύθες από τα Βαλκάνια, ενώ στη νότια Ρωσία, μια συγγενική φυλή, οι Σαυρομάτες, σταδιακά υπερίσχυσαν αυτών.
Οι Σκύθες στις κλασσικές πηγές
Τον 1ο αιώνα π.Χ., ο Έλληνας γεωγράφος Στράβων δίνει μια εκτεταμένη περιγραφή των ανατολικών Σκυθών, τους οποίους τοποθετούσε στη βορειοανατολική Ασία πέρα από τη Βακτριανή και τη  Σογδιανή.
Άννι Σκοτ Ντιλ Μόντερ
Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
Η Άννι σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ ( Κολλέγιο Girton ) και το 1889 πέρασε τις εξετάσεις πτυχίου με διακρίσεις, ως κορυφαία μαθηματική της χρονιάς της στο Γκίρτον. Εδώ, κατέταξε επίσης το Σίνιορ Όπτιμ (Senior Optime) (ισοδύναμο με τη δεύτερη τάξη σε άλλα πανεπιστήμια) στη λίστα αποτελεσμάτων του πανεπιστημίου. Η Άννι ήταν η πρώτη γυναίκα από την Ιρλανδία που έλαβε αυτή την θέση στην κατάταξη. Ο καθηγητής της στα μαθηματικά ήταν μέλος του κολεγίου ανδρών. Την επαίνεσε για την ικανότητά της να «ρίξει τον εαυτό της στη δουλειά της με τέτοια επιτυχία, παρά το γεγονός ότι ήταν περισσότερο από τα άτομα με ειδικές ανάγκες, ακόμη και για μια γυναίκα, με ανεπάρκεια προκαταρκτικής εκπαίδευσης». Ωστόσο, οι περιορισμοί της περιόδου δεν της επέτρεψαν να λάβει το πτυχίο BA που πιθανότατα θα είχε κερδίσει.
Προσωπική ζωή
Η Άννι, 27 ετών, παντρεύτηκε τον Γουόλτερ (Walter), 45 ετών, σε μια πρεσβυτεριανή εκκλησία στο Γκρήνουιτς (Greenwich) στις 28 Δεκεμβρίου 1895. Ο Γουόλτερ και η Άννι δεν είχαν παιδιά μαζί. αν και ο Γουόλτερ είχε πέντε παιδιά από έναν προηγούμενο γάμο. Η Άννι ήταν 17 χρόνια νεότερη από τον Γουόλτερ και μόλις εννέα χρόνια μεγαλύτερη από τον παλαιότερο γιο του. Τα μεγαλύτερα από τα παιδιά ήταν 21 και τα νεότερα ήταν 7. Η Άννι χαρακτηρίστηκε ότι είχε ενεργό μυαλό και «ζωντανή φαντασία σε συνδυασμό με έναν ακούραστο ζήλο στην αναζήτηση αποδείξεων και στην επεξεργασία λεπτομερειών πριν παρουσιάσει οποιαδήποτε συμπεράσματα». Ο Γουόλτερ πέθανε το 1928 σε ηλικία 76 ετών. Η Άννι πέθανε σχεδόν δύο δεκαετίες αργότερα, σε ηλικία 79 ετών, στο Γουάντσγουορθ (Wandsworth) του Λονδίνου το 1947.
Σκύθες
Οι Σκύθες στις κλασσικές πηγές
Συνεχίζει περιγράφοντας τα ονόματα διαφόρων φυλών ανάμεσα στους Σκύθες, μάλλον δημιουργώντας αμάλγαμα με μερικές φυλές της ανατολικής Ασίας (όπως οι Τόχαροι).
Άννι Σκοτ Ντιλ Μόντερ
Εργασία στο Αστεροσκοπείο του Γκρήνουιτς (Royal Observatory Greenwich)
Τον Ιανουάριο του 1890, η Annie ενημερώθηκε για μια θέση στο Γκρηνουιτς που ήταν διαθέσιμη από την καλή φίλη της, Άλις Έβερετ (Alice Everett). Σε απάντηση, η Άννι έγραψε πολλές φορές στο Βασιλικό Αστεροσκοπείο ελπίζοντας να ληφθεί υπόψη για τη θέση. Ο πατέρας της Άννι υπέβαλε αίτημα για να αποκτήσει τη δουλειά και ένας ισχυρός υποστηρικτής, ο Σερ Ρόμπερτ Χολ (Sir Robert Ball), της έγραψε μια συστατική επιστολή. Για ένα χρόνο, η Άννι εργάστηκε ως καθηγήτρια των μαθηματικών στο Γυμνάσιο Γυναικών στο νησί του Τζέρσεϋ έως ότου του προσφέρθηκε η θέση από τον Επικεφαλής Βοηθό, Χέρμπερτ Χολ Τέρνερ (Herbert Hall Turner). Το 1891, η Άννι ξεκίνησε τη δουλειά της στο Βασιλικό Αστεροσκοπείο του Γκρίνουιτς, υπηρετώντας ως έναν από τους « γυναικείους υπολογιστές » που ανατέθηκαν στο τμήμα ηλιακής ενέργειας. Αυτό ήταν ένα ειδικό τμήμα που ιδρύθηκε το 1873 για να φωτογραφίσει τον ήλιο. Στην Άννι προσφέρθηκαν 4 £ το μήνα, την οποία θεωρούσε ότι ήταν αρκετά δύσκολη για να ζήσει, ως δάσκαλα είχε κερδίσει 8 £ ετησίως και της δόθηκε στέγαση.
Σκύθες
Οι Σκύθες στη Βίβλο
Στον λαό που αναφέρεται εν συντομία ως «Ασκενάζ» - ίσως ως αποτέλεσμα παλιάς λανθασμένης ανάγνωσης του εβραϊκού αλαφαβήτου אשכנז αντί του ορθού אשכוז (= Ασκούζ) στη Γένεση χ. 3 και στο "Ι Χρονικό" ι. 6 - αποδίδεται καταγωγή από τον τρίτο γιο του Νώε, τον Ιάφεθ, μέσω του Γκομερ. Το βιβλίο του Ιερεμία Li 27, 28, αναφέρει τους Ασκενάζ σε σύνδεση με τα βασίλεια του Αραράτ και του Μίνι στα βουνά του Ταύρου, μαζί με τους Μήδους -και τους περιγράφει ως εχθρικούς προς τη Βαβυλώνα. Στον Μεσαίωνα οι εβραϊκές κοινότητες αναβίωσαν το όνομα «Ασκενάζ» εννοώντας αρχικά τους Τεύτονες και στη συνέχεια τους Εβραίους Ασκενάζι. Οι βιβλικές συνδέσεις με τους Σκύθες δεν είναι παρά ένα σύνολο από υποθέσεις.
Προ Ρέκο
Η Προ Ρέκο είναι ιταλικός σύλλογος υδατοσφαίρισης με έτος ίδρυσης το 1913 και που εδρεύει στην πόλη Ρέκο της περιφέρειας Λιγυρίας, Ιταλία.
Άννι Σκοτ Ντιλ Μόντερ
Εκδόσεις
Το 1904, η Άννι και ο Γουόλτερ δημιούργησαν το διάγραμμα πεταλούδας για την ανάλυση των ηλιακών κηλίδων, δείχνοντας το πλάτος των ηλιακών κηλίδων με την πάροδο του χρόνου. Το διάγραμμα πεταλούδας "είναι μια από τις πιο ισχυρές αναπαραστάσεις των εσωτερικών λειτουργιών του Ήλιου". Το έγγραφο είχε αρχικά δύο αποξηραμένες πεταλούδες, αλλά ένα τρίτο προστέθηκε μετά το μάθημα 11 έως 12 ετών. Η Άννι δεν δημοσιεύτηκε ως συγγραφέας στο χαρτί του συζύγου της πάνω από το διάγραμμα πεταλούδας. Το 1943 Σίδνεϊ Τσάπμαν, Πρόεδρος της Βασιλικής Εταιρείας χρησιμοποίησε το διάγραμμα πεταλούδας ως θέμα της προεδρικής του ομιλίας το 1943, τιμή για κάτι που θεωρούσε ως «τα πιο αγαπημένα της έργα». Το διάγραμμα πεταλούδας βρίσκεται επί του παρόντος στο Παρατηρητήριο Υψηλού Υψόμετρου  Η Άννι έδωσε το διάγραμμα πεταλούδας στον Γουόλτερ Ορ Ρόμπερτς (Walter Orr Roberts) (διευθυντή του Παρατηρητηρίου Υψηλού Υψομέτρου) κατά τη διάρκεια του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου.
Προ Ρέκο
Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, έχει κατακτήσει 11 Πρωταθλήματα Ευρώπης και 8 Ευρωπαϊκά Σούπερ καπ ούσα πολυνίκης στις δύο αυτές διοργανώσεις ενώ με 18 ευρωπαϊκούς τίτλους αποτελεί την πιο πετυχημένη ανδρική ομάδα στην Ευρώπη.
Σκύθες
Θεωρούμενοι Σκύθες
Παρόλο που οι Σκύθες λέγεται ότι είχαν εξαφανισθεί τον 1ο αιώνα π.χ., οι Ανατολικοί Ρωμαίοι εξακολουθούσαν να μιλούν συμβατικά για «Σκύθες» για να περιγράψουν γενικά τους καβαλάρηδες νομάδες βάρβαρους της Ευρασίας: το 448 μ.χ. δύο καβαλάρηδες «Σκύθες» οδήγησαν την αντιπροσωπεία του Πρίσκου στην κατασκήνωση του Αττίλα στην Παννονία. Οι Βυζαντινοί σε αυτήν την περίπτωση διαχώριζαν προσεκτικά τους Σκύθες από τους Γότθους και τους Ούννους οι οποίοι επίσης ακολουθούσαν τον Αττίλα.
Άννι Σκοτ Ντιλ Μόντερ
Υποτροφία στη Βασιλική Αστρονομική Εταιρεία
Εκλέχτηκε ως Μέλος της Βασιλικής Αστρονομικής Εταιρείας (RAS) το Νοέμβριο του 1916, δέκα μήνες μετά την άρση του φραγμού για τις γυναίκες. Νωρίτερα, είχε γίνει μέλος του BAA, το οποίο είχε βοηθήσει ο Γουόλτερ το 1890. Αν και ήταν μέλος του RAS από το 1875, ο Γουόλτερ ήθελε μια ένωση αστρονόμων ανοιχτή σε κάθε άτομο που ενδιαφέρεται για την αστρονομία, από κάθε τάξη της κοινωνίας, και ιδιαίτερα ανοιχτή για τις γυναίκες. Η Άννι είχε προταθεί για εκλογή στο RAS 24 χρόνια νωρίτερα λόγω εν μέρει της σύστασης του Γουόλτερ. Μαζί της ήταν δύο επιπλέον υποψήφιοι, η Ελίζαμπεθ Μπράουν και η Άλις Έβερετ. Καμία από τις τρεις γυναίκες δεν έλαβε την ψηφοφορία των τριών τετάρτων στη συνεδρίαση του Απριλίου του 1892 που ήταν απαραίτητη για τις εκλογές. Ένας συνεργάτης υπονοούσε συγκεκριμένα ότι οι γυναίκες θα λειτουργούσαν σε μεγάλο βαθμό ως απόσπαση της προσοχής και απλώς ως κοινωνικό στοιχείο στις συναντήσεις χωρίς να συνεισφέρουν πολύ. Η Άννι δεν έπαιξε ελαφριά την προκατάληψη εναντίον της και άλλων γυναικών σε όλο το πεδίο που καταλαμβάνουν σε μεγάλο βαθμό οι άνδρες και ειδικά δεν συμφώνησε με τα αποτελέσματα των εκλογών του 1892 RAS.
Προ Ρέκο
Ιστορία
Η Ρέκο ιδρύθηκε στη θάλασσα το 1913 ως Rari Nantes Enotria ενώ το 1922 ως Società Nuoto Enotria εγράφη στην Ιταλική Κολυμβητική Ομοσπονδία και μετείχε στο πρωτάθλημα μέχρι το 1929. Το 1946, τα πρώτα χρόνια μετά τον Β' ΠΠ, παλαιοί παίκτες του συλλόγου μετονόμασαν το σύλλογο ως Προ Ρέκο, ακριβώς όπως η τοπική ποδοσφαιρική ομάδα.
Σκύθες
Θεωρούμενοι Σκύθες
Οι Σαρμάτες, οι Αλανοί και τελικώς οι Οσσέτες θεωρούνταν ως Σκύθες με την ευρεία έννοια του όρου -επειδή μιλούσαν βορειοανατολική ιρανική γλώσσα- αλλά ωστόσο, παρέμεναν διαφορετικοί από τους κανονικούς Σκύθες. Οι Οσσέτες, ο μόνος λαός Ιρανικής καταγωγής που κατοικεί επί του παρόντος στην Ευρώπη, ονομάζουν την πατρίδα τους «Ιρονιστόν» ή «Ιρόν» παρόλο που η Βόρεια Οσσετία φέρει τώρα επισήμως την προσωνυμία «Αλανία». Μιλούν μια βορειοανατολική ιρανική γλώσσα, τα οσσετικά, της οποίας η πιο ευρέως διαδεδομένη διάλεκτος, τα «Ιρόν» ή «Ιρονικά» (βλ. περσικά), διατηρεί κάποιες ομοιότητες με τα γαθικά αβεστανικά, μια άλλη ιρανική γλώσσα του ανατολικού κλάδου. Συγχρόνως, έχει ένα αριθμό από λέξεις που είναι σημαντικά όμοιες με τις αντίστοιχες λέξεις στα σύγχρονα γερμανικά, όπως thau («tauen», λιώνω, όπως το χιόνι) και gau (περιοχή, περιφέρεια).
Άννι Σκοτ Ντιλ Μόντερ
Κληρονομιά
Ο κρατήρας Μάουντερ στο Φεγγάρι ονομάζεται από κοινού για τους Γουόλτερ και Άννι Μάουντερ, όπως και το Maunder Minimum.
Προ Ρέκο
Ιστορία
Το 1953 η Προ Ρέκο κατακτά το πρωτάθλημα Β' κατηγορίας και ανέρχεται στην ανώτατη κατηγορία στην οποία έχει ανελλιπή παρουσία έκτοτε. Το 1959 με ηγέτη τον Εράλντο Πίτσο θα αναδειχθεί για πρώτη φορά πρωταθλήτρια Ιταλίας. Μέχρι και το 1974 η Ρέκο είχε κερδίσει όλα τα πρωταθλήματα, εξαιρουμένων των ετών 1963 και 1973 ενώ το 1965 αναδείχθηκε πρωταθλήτρια Ευρώπης στη δεύτερη έκδοση του Κυπέλλου Πρωταθλητριών. Από το 1965 έως και το 1973, η Ρέκο δημιούργησε ένα ρεκόρ 153 παιχνιδιών χωρίς ήττα. Όμως από το 1974 έως και το 1981 με εξαίρεση το 1978, η Ρέκο χάνει την δύναμη της στο ιταλικό πρωτάθλημα με τις Κανοτιέρι Νάπολι και ΡΝ Φλωρεντία να κυριαρχούν εντός συνόρων.
Από το 1982 έως και το 1984 θα κατακτήσει τρία σερί πρωταθλήματα και το Κύπελλο Πρωταθλητριών του 1984 με πρόεδρο τον θρύλο Εράλντο Πίτσο.
Τα επόμενα χρόνια μέχρι το 2001 η Ρέκο θα μείνει μακριά από τους τίτλους ενώ για μια τετραετία από το 1985 έως και το 1988 θα κάνει μέτριες χρονιές αποφεύγοντας τον υποβιβασμό.
Από το 2002 ο σύλλογος βιώνει ξανά την χρυσή του εποχή ανάλογη με εκείνη της δεκαετίας του '60. Συγκεκριμένα θα κατακτήσει 17 πρωταθλήματα Ιταλίας (τα 14 συνεχόμενα), 15 Κύπελλα Ιταλίας, 9 Τσάμπιονς Λιγκ (επιτυγχάνοντας δις σερί συνεχόμενων κατακτήσεων, 2007-2008, 2021-2022) και 8 Ευρωπαϊκά Σούπερκαπ. Το 2023 κατάφερε κάτι πρωτόγνωρο για τα δεδομένα της υδατοσφαίρισης, καθώς έγινε η πρώτη ομάδα στην ιστορία του αθλήματος που κατέκτησε τρία σερί Τσαμπιονς Λιγκ (2021-22-23).
Εθνικοί
Πρωταθλήματα Ιταλίας
Κύπελλα Ιταλίας
Λοιποί
Αδριατική Λίγκα (μετείχε μόνο την περίοδο 2011-12)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλικοί σύλλογοι υδατοσφαίρισης
Άννι Σκοτ Ντιλ Μόντερ
Κληρονομιά
Τον Ιούνιο του 2018 ανακοινώθηκε ότι το Αστεροσκοπείο του Γκρήνουιτς εγκατέστησε ένα νέο τηλεσκόπιο στο Altazimuth Pavilion, το αστρογραφικό τηλεσκόπιο Άννι Μάουντερ (Annie Maunder) (AMAT), ως μέρος της αναβίωσης της τηλεσκοπίας στο Λονδίνο, με τη βοήθεια καθαρότερου αέρα και προηγμένης τεχνολογίας. Υπάρχει επίσης μια έκθεση για την ιστορία του Μάουντερ, στο ισόγειο του κτηρίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιρλανδοί αστρονόμοι
Σκύθες
Θεωρούμενοι Σκύθες
Παραδόσεις των τουρκογενών Καζάκων και των Γιακουτίων (που αποκαλούν τους εαυτούς τους "Σαχά»), των Μαράθα της Ινδίας, των Πικτών, των Κελτών, των Μαγυάρων, των Σέρβων και των Κροατών (μεταξύ άλλων) περιλαμβάνουν επίσης αναφορές σε σκυθική καταγωγή.
Κανείς δεν μπορεί να πει με σιγουριά ότι όλοι αυτοί οι διαφορετικοί λαοί οι οποίοι αναφέρονται ως «Σκύθες»ή «Σάκα» μιλούσαν ιρανικές γλώσσες ή ότι συνδέονταν γενετικά στο σύνολο αυτών που εξ αρχής μιλούσαν Ιρανικά. Ίσως να είχαν μόνο μια ελίτ που μιλούσε ιρανικά και οι μητρικές γλώσσες των λαών που κυβερνούσαν μπορεί να ήταν τα πρωτογερμανικά, τα πρωτοσλαβικά, οι ινδοαριανικές γλώσσες και/ή ακόμα και τα τοχαρικά (αυτό μπορεί να εξηγήσει την παρουσία των τοχαρικών στα ανατολικά).
Παραπομπές
* Κατηγορία:Νομαδικές φυλές
Βέρα Ζαβιτσιάνου
Η Βέρα Ζαβιτσιάνου (1 Μαρτίου 1927 - 11 Σεπτεμβρίου 2008) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός και τραγουδίστρια.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Παλαιό Φάληρο το 1927, με καταγωγή από την Εξωγή της Ιθάκης. Η καλλιτεχνική της δράση δεν άρχισε από το θέατρο αλλά από το τραγούδι. Τραγουδούσε μαζί με την αδελφή της, Μαρία, και τη Μαίρη Λω. Σπούδασε θέατρο στη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης και το 1954 εμφανίστηκε στον πρώτο της ρόλο στο έργο του Thornton Wilder «Με τα δόντια».
Από το 1958 έπαιξε στο «Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν»» μια σειρά ρόλων σε σημαντικά έργα, πολλά από τα οποία παίζονταν για πρώτη φορά στην Ελλάδα: «Κεκλεισμένων των θυρών», «Ματωμένος γάμος» και «Περλιμπλίν και Μπελίσα» του Φ.Λόρκα, «Αρκούδα», «Επέτειος» και «Βυσσινόκηπος» του Α.Τσέχωφ, «Χαιρετισμούς από την Μπέρτα», «Τριαντάφυλλο στο στήθος» και «Καλοκαίρι και καταχνιά» του Τέννεσι Ουίλλιαμς, «Αγριόπαπια», «Δωδέκατη νύχτα» του Σαίξπηρ, «Στάση λεωφορείου»,στο «Λίβινγκ ρουμ», έπαιζε την Όλγα το πρώτο, επίσης ιστορικό ανέβασμα στο «Υπόγειο» της «Αυλής των θαυμάτων» του Καμπανέλλη, το ρόλο του Σεν Τε/ Σουί Τα στον «Καλό άνθρωπο του Σετσουάν» του Μπρεχτ.
Στην τηλεόραση παρουσιάστηκε μόνον στον ομώνυμο ρόλο της «Κυρίας Κούλας», βασισμένο στο διήγημα του Μένη Κουμανταρέα, και στην «Έκτη Εντολή» στο ρόλο της συνηγόρου.
Θιασάρχης
Διετέλεσε θιασάρχης μαζί με τον Αλέκο Αλεξανδράκη και τον Άγγελο Αντωνόπουλο ενώ πρωταγωνίστησε και στο Ελληνικό Λαϊκό Θέατρο του Μάνου Κατράκη όπου συμμετείχε στο «Τραγούδι του νεκρού αδελφού» του Μίκη Θεοδωράκη και από το 1963 πέρασε στο Εθνικό Θέατρο.
Απαγγελία
Έχει απαγγείλει με την απαράμιλλη φωνή της πλειάδα ποιημάτων ανάμεσα στα οποία των Οδυσσέα Ελύτη, Γιώργου Μανιώτη και Κώστα Ευαγγελάτου.
Προσωπική ζωή
Στην προσωπική της ζωή ήταν παντρεμένη με γνωστό επιχειρηματία των Αθηνών.
Πέθανε στην Αθήνα το 2008.
Θεατρικές παραστάσεις
Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου.
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Νένα Χρονοπούλου
Η Νένα Χρονοπούλου είναι Ελληνίδα ηθοποιός.
Βιογραφικό
Η Νένα Χρονοπούλου είναι Ελληνίδα ηθοποιός, συγγραφέας στιχουργός και ακτιβίστρια για τα δικαιώματα των παιδιών με αναπηρία.
Γεννήθηκε στην Καλαμάτα Μεσσηνίας, στις 5 Σεπτεμβρίου του 1968.
Το πραγματικό της όνομα είναι Ελένη Πολυχρονοπούλου, μεγάλωσε στην Καλαμάτα μέχρι την ηλικία των τεσσάρων ετών, όταν και οι γονείς της μετακόμισαν στον Πειραιά και πιο συγκεκριμένα στη Νίκαια.
Οι γονείς της δεν απέκτησαν ποτέ άλλο παιδί.
Σπούδασε υποκριτική στην Ανώτερη Δραματική Σχολή της Μαίρης Βογιατζή Τράγκα και ξεκίνησε την καριέρα της ως ηθοποιός το καλοκαίρι του 1990.
Έχει κάνει τρεις γάμους. Ο πρώτος έγινε στις 2 Νοεμβρίου του 1992 με τον ηθοποιό Γιώργο Ματαράγκα. Ο δεύτερος έγινε στις 21 Ιουλίου του 2005 με τον επιχειρηματία Γεράσιμο Μαυράκη και ο τρίτος στις 8 Νοεμβρίου του 2010 με τον Παλαίμαχο Διεθνή Ποδοσφαιριστή Τάσο Μητρόπουλο.
Είναι μητέρα ενός γιού που απέκτησε από το δεύτερο γάμο της, τον Χρήστο Μαυράκη, που γεννήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου του 2004 πολύ πρόωρα.
Ο δεύτερος σύζυγός της δολοφονήθηκε στις 20 Οκτωβρίου του 2007, την ημέρα της γιορτής του.
Σταμάτησε να εργάζεται ως ηθοποιός όταν αποφάσισε να γίνει μητέρα και δεν έχει επιστρέψει στην εργασία της μέχρι και σήμερα γιατί αφιερώθηκε στη φροντίδα του παιδιού της το οποίο είναι παιδί με αναπηρία.
Γράφει στίχους και αρκετοί από αυτούς έχουν μελοποιηθεί και έχουν ήδη ερμηνευθεί   .
Τον Ιανουάριο του 2020 ίδρυσαν μαζί με το σύζυγό της Τάσο Μητρόπουλο το Υποστηρικτικό και Κοινωνικό Δίκτυο ΑμεΑ - 4amea, που εδρεύει στον Πειραιά, και στόχος ζωής της είναι πλέον να ιδρύσουν ένα χωριό για παιδιά με αναπηρία έτσι ώστε να έχουν φροντίδα τα παιδιά ΑμεΑ, όταν δε θα υπάρχουν στη ζωή οι γονείς τους για να τα φροντίζουν.
Το Γενάρη του 2022 στοχεύοντας στην κοινωνική "αποδοχή" των ΑμεΑ, έγραψε τους στίχους του τραγουδιού "Είμαι παιδί, είμαι άγγελος " ενός τραγουδιού που υμνεί την αναπηρία και τον ψυχισμό του παιδιού που τη βιώνει το οποίο μελοποίησε και ερμήνευσε ο Χρήστος Δάντης και παρουσιάστηκε στις 5 Δεκεμβρίου του 2022 μαζί με το 2ο βιβλίο της με τίτλο "Είμαι παιδί, είμαι άγγελος και ήρθα να σε διδάξω"      σε μία προσπάθεια διδαχής των παιδιών προ νηπιακής, νηπιακής και πρώτης σχολικής ηλικίας επάνω στην αναπηρία και σε κάθε είδος κακοποίησης.
Μεγάλος στόχος της είναι η αλλαγή της Ελληνικής νομοθεσίας για την προστασία των παιδιών ΑμεΑ από κάθε είδους κακοποίηση.
Τον Απρίλιο του 2023 σε μια προσπάθεια καθιέρωσης της "παγκόσμιας ημέρας γιορτής της μητέρας παιδιού με αναπηρία"  δημιούργησε ένα ψήφισμα, για να γιορτάζεται στις 14 Μάϊου κάθε έτους.
Η πρώτη γιορτή πραγματοποιήθηκε στις 14/5/2023 στο Ναύπλιο με τεράστια επιτυχία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες στιχουργοί
Γκερτ Χάμινκ
Ο Γκερτ Χάμινκ (Ντιντάμ, 12 Ιουλίου 1969), είναι Ολλανδός πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής και νυν προπονητής καλαθοσφαίρισης. Με ύψος 2,13 μέτρα αγωνιζόταν επαγγελματικά στην θέση του σέντερ. Η αθλητική καριέρα του διήρκησε από το 1993 ως το 2004, ενώ αγωνίστηκε για τρεις σεζόν στην Ελλάδα.
Σταδιοδρομία
Ο Χάμινκ φοίτησε στο πανεπιστήμιο της Λουιζιάνα από το 1988 ως το 1993. Με τους Τάιγκερς αγωνίστηκε την σεζόν 1988-89 και από το 1990 ως το 1993, παίζοντας σε 112 αγώνες με μέσους όρους 6,5 πόντων και 4,8 ριμπάουντ.
Το 1996-97, κατέλαβε την δέκατη θέση του ελληνικού πρωταθλήματος με την ομάδα του Πανιωνίου, και το καλοκαίρι του 1997 δοκιμάστηκε από την Ταού Βιτόρια, πριν υπογράψει τελικά στην Άλμπα Βερολίνου. Στην γερμανική ομάδα παρέμεινε για τρεις χρονιές, κερδίζοντας ισάριθμα πρωταθλήματα Γερμανίας, όπως και το κύπελλο του 1998-99.
Επόμενος σταθμός της καριέρας του ήταν η ΑΕΚ, με την φανέλα της οποίας κατέκτησε το κύπελλο Ελλάδας και έφθασε ως τους ημιτελικούς της Ευρωλίγκας. Το καλοκαίρι του 2001 μεταγράφηκε στον Άρη Θεσσαλονίκης, όπου έπαιξε σε 26 παιχνίδια με μέσους όρους 10,0 πόντων, 7,2 ριμπάουντ και 1,2 ασίστ.
Έκλεισε την αγωνιστική του καριέρα στους Κολωνία 99ερς, με τους οποίους κατέκτησε το κύπελλο Γερμανίας το 2003-04.
Πηγές
Κατηγορία:Ολλανδοί καλαθοσφαιριστές‎ Κατηγορία:Σέντερ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παλλακανέστρο Καντού‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ορλάντο Μάτζικ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πανιωνίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άλμπα Βερολίνου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Κολωνία 99ερς‎‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές γερμανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Γερμανίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα
Γκόντφρι Τσιτάλου
Καριέρα σε συλλόγους
Το 1962 ολοκλήρωσε την πρωτοβάθμια εκπαίδευση και άφησε την Κίτουε για την Τσίνγκολα, όπου γράφτηκε στο γυμνάσιο και εντάχθηκε στην Κίτουε Γιουνάιτεντ ΦΚ το 1964. Πέρασε μεγάλο διάστημα στην πρώτη του σεζόν στο σύλλογο με τις ρεζέρβες και προήχθη μόνο στην πρώτη ομάδα προς το τέλος της σεζόν και σκόραρε στο ντεμπούτο του με αντίπαλο τη Ρόκανα Γιουνάιτεντ καθώς η ευελιξία του, η δίψα για γκολ, ο δυναμικός τρόπος παιχνιδιού του και οι ικανότητές του στην ντρίμπλα εδραίωσαν τη θέση του στην ομάδα. Στις 8 Ιουλίου 1967, έγινε πρωτοσέλιδο για λάθος λόγους, αφού αρνήθηκε κατηγορηματικά να φύγει από το γήπεδο μετά την κόκκινη κάρτα που δέχθηκε σε έναν αγώνα πρωταθλήματος με αντίπαλο τη Σίτι της Λουσάκα στο Γούντλαντς Στάδιο. Έδωσε ψεύτικο όνομα στο διαιτητή προκειμένου να μην εγκαταλείψει το στάδιο και στη συνέχεια επέμενε να μην βγαίνει από αυτό. Τελικά απομακρύνθηκε με την συνοδεία των υπευθύνων της ομάδας προλαμβάνοντας όμως να σημειώσει τουλάχιστον 20 γκολ. Τιμωρήθηκε με αποκλεισμό από την αγωνιστική δραστηριότητα έως το τέλος της σεζόν. Ο σύλλογος τον έχρισε αρχηγό την επόμενη σεζόν προκειμένου να αυξηθεί η υπευθυνότητά του.