cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μίροσλαβ Κρλέζα
Μυθιστορήματα
Το μυθιστορηματικό έργο του Κρλέζα αποτελείται από τέσσερα έργα: Povratak Filipa Latinovicza (Η επιστροφή του Φίλιπ Λατίνοβιτς), Na rubu pameti (Στην άκρη της λογικής), Banket u Blitvi (Το συμπόσιο στη Μπλίτβα) και Zastave (Σημαίες). Το πρώτο είναι ένα μυθιστόρημα για έναν καλλιτέχνη, ένα μυθιστόρημα που γράφτηκε πριν από τη Ναυτία του Σαρτρ. Το έργο Στην άκρη της λογικής και το έργο Το συμπόσιο στη Μπλίτβα είναι ουσιαστικά πολιτικές σάτιρες για ιδέες (η τελευταία βρίσκεται σε μια φανταστική χώρα της Βαλτικής και ονομάζεται πολιτικό ποίημα), κορεσμένη από την ατμόσφαιρα του παντοδύναμου ολοκληρωτισμού, ενώ το έργο Σημαίες δικαίως έχει αποκληθεί ως ένας «Κροατικός Πόλεμος και Ειρήνη». Είναι μια πολύτομη πανοραμική άποψη της κοινωνίας της Κροατίας (και της Κεντρικής Ευρώπης) πριν, κατά τη διάρκεια και μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, που περιστρέφεται γύρω από το πρωτότυπο θέμα των πατέρων και των γιων σε σύγκρουση. Όλα τα μυθιστορήματα του Κρλέζα εκτός από το τελευταίο, Zastave (Σημαίες), έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά. δεξιά|μικρογραφία|309x309εσ| Ένα χάλκινο μνημείο του Μίροσλαβ Κρλέζα, που δημιουργήθηκε από [[Μαρίγια Ούγιεβιτς-Γκαλέτοβιτς|τη Μαρίγια Ουγιέβιτς-Γκαλέτοβιτς, τοποθετήθηκε το 2004 κοντά στο σπίτι όπου έζησε για 30 χρόνια κοντά στο Γκόρνιι Γκραντ, στο Ζάγκρεμπ, στην Κροατία ]]
Διηγήματα και νουβέλες
Η πιο αξιοσημείωτη συλλογή διηγημάτων του Κρλέζα είναι το αντιπολεμικό βιβλίο Hrvatski bog Mars (Κροατικός Θεός Άρης), για τις τύχες των Κροατών στρατιωτών, που στάλθηκαν στο σφαγείο των πεδίων μάχης του Α' Παγκοσμίου Πολέμου.
Θεατρικά έργα
Το κύριο καλλιτεχνικό ενδιαφέρον του Κρλέζα επικεντρώθηκε στο δράμα. Ξεκίνησε με πειραματικά εξπρεσιονιστικά έργα όπως ο Adam i Eva και ο Michelangelo Buonarroti, που ασχολούνταν με τον καθορισμό των παθών των ηρωικών μορφών, αλλά τελικά επέλεξε πιο συμβατικά νατουραλιστικά έργα. Το πιο γνωστό είναι το Gospoda Glembajevi (Οι Γκλεμπάγιεβι), ένας κύκλος που ασχολείται με τη φθορά μιας αστικής οικογένειας. Ο Γολγοτάς είναι ένα άλλο έργο, πολιτικού χαρακτήρα.
Ημερολόγια και απομνημονεύματα
Τα απομνημονεύματα και τα ημερολόγια του Κρλέζα (ειδικά Davni dani (Παλιές μέρες) και Djetinjstvo u Agramu (Παιδική ηλικία στο Ζάγκρεμπ)) είναι συναρπαστικά ντοκουμέντα της αυξανόμενης και διευρυνόμενης αυτογνωσίας παλεύοντας με τον έξω κόσμο και τον ευμετάβλητο εσωτερικό εαυτό. Άλλα αριστουργήματα, όπως το Dnevnici (Ημερολόγια) και το Zapisi iz Tržiča (Σημειώσεις από το Τρζιτς) εξιστορούν πολυσχιδείς εντυπώσεις (αισθητικές, πολιτικές, λογοτεχνικές, κοινωνικές, προσωπικές, φιλοσοφικές) που μια διερευνητική συνείδηση έχει καταγράψει σε μια εποχή, που διαρκεί περισσότερο από μισό αιώνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μυθιστοριογράφοι του 20ού αιώνα Κατηγορία:Γιουγκοσλάβοι συγγραφείς Κατηγορία:Κροάτες συγγραφείς Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις Κατηγορία:Αποδέκτες του Βραβείου Χέρντερ
Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης 2000
Τα 66α Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης (αγγλικά: New York Film Critics Circle Awards), που ανακοινώθηκαν στις 13 Δεκεμβρίου 2000, απονεμήθηκαν στις 14 Ιανουαρίου 2001, τιμώντας την καλύτερη κινηματογραφική παραγωγή του 2000. thumb|right|150px|[[Στίβεν Σόντερμπεργκ, Καλύτερη Σκηνοθεσία]] thumb|right|150px|[[Τομ Χανκς, Καλύτερος Α' Ανδρικός Ρόλος]] thumb|right|150px|[[Λόρα Λίνεϊ, Καλύτερος Α' Γυναικείος Ρόλος]] thumb|right|150px|[[Benicio del Toro, Καλύτερος Β' Ανδρικός Ρόλος]] thumb|right|150px|[[Marcia Gay Harden, Καλύτερος Β' Γυναικείος Ρόλος]] thumb|right|150px|[[Kenneth Lonergan, Καλύτερο Σενάριο]]
Φρανθίσκο δε Βορβόν ι δε λα Τόρρε
Ο Φρανθίσκο δε Βορβόν ι δε λα Τόρρε (ισπανικά: Francisco de Borbón y de la Torre, 16 Ιανουαρίου 1882 - 6 Δεκεμβρίου 1952) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Ισπανίας ήταν στρατιωτικός και διοικητής Αποικιών.
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φραγκίσκου δε Πάουλα ιππότη του Τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος και της Μαρίας-Λουίζας δε Λα Τόρε, κόρης του Χοσέ-Μαρία δε Λα Τόρε υ Αρμεντέρος, πλούσιου γαιοκτήμονα της Κούβας. Ήταν 2ος εξάδελφος του Αλφόνσου ΙΓ΄ της Ισπανίας.
Οικογένεια
Το 1907 νυμφεύτηκε την εξαδέλφη του Ενρικέτα των Βουρβόνων υ Καστελβί, κόρη και κληρονόμο του Ερρίκου δούκα της Σεβίλλης και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων-Ισπανίας
Μέσα από τα Μάτια σου
Μέσα από τα Μάτια σου (ισπανικά: Te doy mis ojos), είναι ισπανική αισθηματική/δραματική ταινία του 2003, σε σκηνοθεσία της Ιθίαρ Μπογιαΐν, με πρωταγωνιστές τους Λάια Μαρούλ και Λουίς Τοσάρ. Έλαβε θετικές κριτικές για την πρωτότυπη προσέγγιση της ενδοοικογενειακής βίας, ενώ κέρδισε επτά βραβεία Γκόγια το 2004, συμπεριλαμβανομένου καλύτερης ταινίας, καλύτερου σκηνοθέτη, καλύτερου άνδρα πρωταγωνιστή, καλύτερης γυναίκας πρωταγωνίστριας, και καλύτερου γυναικείου υποστηρικτικού ρόλου. Ήταν επίσης υποψήφια στα βραβεία Αριέλ το 2005 για την κατηγορία καλύτερη ιβεροαμερικανική ταινία.
Υπόθεση
Η Πιλάρ, μια ταπεινή νοικοκυρά που ζει στο Τολέδο, μαζεύει μερικά υπάρχοντα μαζί με τον επτάχρονο γιο της Χουάν. Βρίσκουν άσυλο στην αδελφή της Πιλάρ, Άνα, που σκοπεύει να παντρευτεί σύντομα τον Σκωτσέζο φίλο της. Ο σύζυγος της Πιλάρ, Αντόνιο, προσπαθεί να της αλλάξει γνώμη, αλλά εκείνη έχει κουραστεί και τρομοκρατηθεί από την βίαιη συμπεριφορά του. Αποφασισμένη να ξεκινήσει μια καινούρια ζωή μόνη της, η Πιλάρ στέλνει την αδελφή της να μαζέψει τα υπάρχοντά της από το διαμέρισμα που μοιράζονταν με τον Αντόνιο. Ενώ βρίσκεται εκεί, η Άνα ανακαλύτπτει μέσα από κάποια ιατρικά χάπια ότι η αδελφή της ήταν εξίσου βίαιη εις βάρος του Αντόνιο. Όταν φτάνει, η Άνα του συμπαραστέκεται.
Ο Αντόνιο ακόμη αγαπάει τη γυναίκα του, αλλά δεν μπορεί να ελέγξει την ευερεθιστότητά του, και τα βίαια ξεσπάσματά του. Προσπαθώντας να φέρει πίσω την Πιλάρ, παίρνει μέρος σε μία ομάδα διαχείρισης θυμού για παντρεμένους άνδρες που θέλουν να αλλάξουν την βίαιη συμπεριφορά τους εις βάρος των γυναικών. Με την ενθάρρυνση της αδελφή της, η Πιλάρ βρίσκει δουλειά σε ένα κατάστημα δώρων που ελκύει τουρίστες, όπου και η Άνα εργάζεται αποκαθιστώντας έργα τέχνης. Η Πιλάρ ξεκινάει να μελετά ούτως ώστε να γίνει ξεναγός.
Παρά τις διαμαρτυρίες της Άνα, η μητέρα της, Αουρόρα, προσκαλεί τον Αντόνιο στο πάρτι γενεθλίων του Χουάν. Η Πιλάρ εξακολουθεί να αγαπάει τον Αντόνιο παρά τη βίαιη συμπεριφορά του. Ο Χουάν δηλώνει ότι του λείπει ο πατέρας του και η Πιλάρ αρχίζει να μαλακώνει απέναντι στο σύζυγό της. Όταν βρίσκουν την ευκαιρία να μιλήσουν, ο Αντόνιο της λέει ότι θέλει να αλλάξει και ότι εισήχθη σε μια ομάδα θεραπείας. Πρέπει να μάθει να αντιμετωπίζει την αγανάκτησή του ως πωλητής σε ένα κατάστημα συσκευών. Η Πιλάρ σύντομα μαλακώνει απέναντι του, και αρχίζουν να το σκάνε για κρυφές συναντήσεις και ρομαντικές αποδράσεις. Η Πιλάρ, με την πλήρη υποστήριξη της μητέρας της, καλεί τον Αντόνιο στο γάμο της Άνα. Οι δύο αδελφές τσακώνονται αφότου η Πιλάρ λέει στην Άνα ότι θα επιστρέψει πίσω στον σύζυγό της. Αρχικά, η Πιλάρ και ο Αντόνιο ζουν ευτυχισμένοι μαζί ξανά. Ενθαρρυμένος από τη σύζυγό του, ο Αντόνιο συνεχίζει να πηγαίνει στις συνεδρίες διαχείρισης θυμού, αλλά αισθάνεται ότι απειλείται από την οικονομική ανεξαρτησία της Πιλάρ, μιας και εξακολουθεί να εργάζεται στο κατάστημα δώρων.
Αποδοχή
Η ταινία δέχθηκε διθυραμβικές κριτικές λόγω της ρεαλιστικής απεικόνισης της ενδοοικογενειακής βίας και των συγκρούσεων των πρωταγωνιστών.
Η ταινίας απέσπασε πολλά βραβεία και υποψηφιότητες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2003 Κατηγορία:Ισπανικές ταινίες Κατηγορία:Ισπανόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ισπανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Αισθηματικές ταινίες Κατηγορία:Βραβείο Γκόγια καλύτερης ταινίας Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Μαδρίτη Κατηγορία:Ταινίες που αφορούν την ενδοοικογενειακή βία
Φρανθίσκο δε Πάουλα δε Βορβόν ι Βορβόν
Ο Φρανθίσκο δε Πάουλα δε Βορβόν ι Βορβόν (ισπανικά: Francisco de Paula de Borbón y Borbón, 16 Νοεμβρίου 1912 - 18 Νοεμβρίου 1995) από τον Οίκο των Βουρβόνων ήταν αντιστράτηγος και διοικητής του Ιππικού του στρατού της Ισπανίας.
Βιογραφία
Ήταν γιος του Φραγκίσκου διοικητή Αποικιών και της Ενρικέτας των Βουρβόνων, 4ης δούκισσας της Σεβίλλης. Ήταν 3ος εξάδελφος του Χουάν κόμη της Βαρκελώνης.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1942 την Ενρικέτα Εσκασάνυ υ Μιγουέλ και είχε τέκνα:
Το 1962 απεβίωσε η Ενρικέτα και ο Φραγκίσκος έκανε δεύτερο γάμο με την Μαρία δε Λόπεθ υ Σαλβαδόρ και είχε τέκνο:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων-Ισπανίας
Άντερ Μουρίγιο
Ο Άντερ Μουρίγιο Γκαρσία (ισπανικά: Ander Murillo García, γεννημένος στις 22 Ιουλίου 1983) είναι Ισπανός πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως αμυντικός.
Πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της επαγγελματικής καριέρας του αγωνιζόμενος με τα χρώματα των Αθλέτικ Μπιλμπάο και ΑΕΚ Λάρνακας, πραγματοποιώντας συνολικά 157 επίσημες συμμετοχές με την πρώτη, σε διάστημα εννέα σεζόν, ενώ 184 με την δεύτερη, σε διάστημα επτά σεζόν.
Αθλέτικ Μπιλμπάο
Ο Μουρίγιο γεννήθηκε στο Σαν Σεμπαστιάν της Γκιπούθκοα. Έχοντας αναδειχτεί από τα επιτυχημένα τμήματα υποδομής της Αθλέτικ Μπιλμπάο, πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την πρώτη ομάδα του συλλόγου στις 24 Νοεμβρίου 2001, σε μια εκτός έδρας νίκη με σκορ 2–1 επί της ΦΚ Μπαρτσελόνα. Αγωνίστηκε σε ακόμη 18 αναμετρήσεις για την Λα Λίγα της επόμενης σεζόν, ενώ είχε σπάσει το πόδι του κατά την διάρκεια της θερινής περιόδου προετοιμασίας.
Στις 11 Αυγούστου 2009, έχοντας αγωνιστεί μόλις σε δύο αναμετρήσεις κατά την διάρκεια της σεζόν 2008-09, ο Μουρίγιο μεταγράφηκε στην ΟΝ Σαλαμάνκα, ομάδα της δεύτερης κατηγορίας, ως δανεικός για χρονικό διάστημα μίας σεζόν. Στα τέλη Αυγούστου του 2010, προχώρησε στην λύση του συμβολαίου του με την Αθλέτικ και αποχώρησε από τον σύλλογο έπειτα από διάστημα παρουσίας 11 ετών, υπογράφοντας συμβόλαιο συνεργασίας με την Θέλτα Βίγο, επίσης ομάδα της δεύτερης κατηγορίας.
ΑΕΚ Λάρνακας
Έχοντας μεταγραφεί στον σύλλογο κατά την διάρκεια της θερινής μεταγραφικής περιόδου του 2011 σε ηλικία 28 ετών, ο Μουρίγιο αγωνίστηκε για διάστημα αρκετών ετών με τα χρώματα της ΑΕΚ Λάρνακας στην Α΄ Κατηγορία Κύπρου, ως μέρος ενός σημαντικού αριθμού Ισπανών παικτών και προπονητών οι οποίοι πέρασαν από τον σύλλογο. Συνέβαλε ώστε η ομάδα να τερματίσει στην δεύτερη θέση του βαθμολογικού πίνακα του πρωταθλήματα για τρεις συνεχόμενες σεζόν από το 2015 έως το 2017, η οποία και αποτέλεσε την κορυφαία επίδοση στην ιστορία του συλλόγου. Τελευταία επίσημη συμμετοχή του ως επαγγελματίας ήταν στον Τελικό του Κυπέλλου Κύπρου του 2018, όπου η ομάδα του επικράτησε με σκορ 2–1 επί του Απόλλωνα Λεμεσού (με τον σκόρερ του νικητήριου τέρματος να είναι επίσης Ισπανός, ο Ακοράν), φτάνοντας στην πρώτη της επιτυχία μετά την κατάκτηση του ίδιου κυπέλλου το 2004.
Τον Ιούνιο του 2018, ο Μουρίγιο αποχώρησε από την ενεργό δράση, αναλαμβάνοντας καθήκοντα διευθυντή ποδοσφαίρου της ΑΕΚ, ενώ ο, επί χρόνια συμπαίκτης του στην Αθλέτικ Μπιλμπάο, Άντονι Ιραόλα προσελήφθη ως προπονητής.
Προσωπική ζωή
Ο πατέρας του Μουρίγιο, Λουθιάνο, καθώς και ο θείος του, Ελίσεο, ήταν επίσης ποδοσφαιριστές και αμυντικοί, ενώ αγωνίστηκαν με τα χρώματα της Ρεάλ Σοσιεδάδ, έχοντας μετακομίσει στο Σαν Σεμπαστιάν από την Εξτρεμαδούρα σε νεαρή ηλικία.
Διακρίσεις
ΑΕΚ Λάρνακας
Ισπανία U19
Λευκή της Ναβάρρας, βασίλισσα της Καστίλης
Η Λευκή, γαλλ. Blanche (1133 - 12 Αυγούστου 1156) από τον Οίκο των Χιμένεθ ήταν πριγκίπισσα της Ναβάρρας και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Γαλλίας.
Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Γκαρθία Ραμίρεθ της Ναβάρρας και της πρώτης συζύγου του Μαργαρίτας του Λ'Αιγκλ, κόρης του Γιλβέρτου κυρίου του Λ'Αιγκλ.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1151 τον Σάντσο Γ΄ των Ιβρέα βασιλιά της Καστίλης και είχε τέκνο:
Πηγές
Κατηγορία:Ινφάντας της Ναβάρρας Κατηγορία:Οίκος των Χιμένεθ Κατηγορία:Βασίλισσες της Καστίλλης
Stratovarius
Οι Stratovarius είναι φινλανδικό power metal συγκρότημα, το οποίο δημιουργήθηκε στο Ελσίνκι το 1984. Αποτελούν ένα από τα πιο γνωστά και με επιρροή συγκροτήματα του συμφωνικής μέταλ, έχοντας γνωρίσει μεγάλη επιτυχία στη Βόρεια Ευρώπη και την Ιαπωνία.
Τα πρώτα χρόνια
Η πρώτη σύνθεση του συγκροτήματος σχηματίστηκε το 1984 και περιελάμβανε το ντράμερ Τουόμο Λασίλα, τον κιθαρίστα Στάφαν Στράλμαν, τον μπασίστα Τζον Βίχερβε και τον κιμπορντίστα Μίκα Ερβασκάρι, με τον Λασίλα να αναλαμβάνει και τα φωνητικά του συγκροτήματος για τον πρώτο χρόνο ύπαρξης τους. Ο Στράλμαν αποχώρησε το 1985, μία μόλις εβδομάδα πριν από μία συναυλία των Stratovarius στο Άαλμποργκ της Δανίας, με τον κιθαρίστα και τραγουδιστή Τίμο Τόλκι να παίρνει τη θέση του και το μικρόφωνο του σχήματος.
left|thumb|150px|Ο Τίμο Τόλκι Στις αρχές του 1987, το μπάσο ανέλαβε ο Γίρκι Λέντονεν και τα πλήκτρα ο Άντι Ίκονεν, ηχογραφώντας το πρώτο τους ντέμο με τα κομμάτια "Future Shock", "Fright Night" και "Night Screamer". Μετά από μία εμφάνιση τους στο "Tavastia Club" του Ελσίνκι, υπέγραψαν συμβόλαιο συνεργασίας με τη δισκογραφική εταιρεία "CBS Records", κυκλοφορώντας το ντεμπούτο-άλμπουμ τους με τίτλο "Fright Night", τον Μάιο του 1989, ακολουθούμενο από τα σινγκλ "Future Shock" και "Black Night". Ο δίσκος ήταν σε κλασικό χέβι μέταλ ύφος, με ελάχιστα νέο-κλασικά στοιχεία σε σχέση με τη μετέπειτα καριέρα τους.
Οι Stratovarius υπέγραψαν στη γερμανική "Noise Records" και μετά την ένταξη του μπασίστα Γιάρι Καϊνουλάινεν στη σύνθεση τους, κυκλοφόρησαν το άλμπουμ "Dreamspace", τον Φεβρουάριο του 1994. Λόγω προβλήματος κρίσης πανικού του ντράμερ Τουόμο Λασίλα, τα τύμπανα ηχογράφησε ο Σάμι Κουοπαμάκι των Kingston Wall. Για την προώθηση του άλμπουμ, το συγκρότημα περιόδευσε στην Ιαπωνία για πρώτη φορά στη μέχρι τότε καριέρα του, ενώ παράλληλα ο Τόλκι κυκλοφόρησε το πρώτο του προσωπικό άλμπουμ με τίτλο "Classical Variations And Themes". Ο Τόλκι αποφάσισε να επικεντρωθεί στην κιθάρα, με τον τραγουδιστή Τίμο Κοτιπέλτο να αναλαμβάνει το μικρόφωνο του συγκροτήματος.
Με τον Κοτιπέλτο
Η νέα σύνθεση κυκλοφόρησε το άλμπουμ "Fourth Dimension" τον Απρίλιο του 1995 και περιόδευσε στη Γερμανία, την Ελβετία, την Ολλανδία, την Ελλάδα, τη Φινλανδία και την Ιαπωνία. Μετά το τέλος της ευρωπαϊκής περιοδείας, ο ντράμερ Τουόμο Λασίλα και ο κιμπορντίστας Άντι Ίκονεν παραιτήθηκαν, με τον πρώην κιμπορντίστα του Yngwie Malmsteen και των Dio, Γιενς Γιόχανσον, όπως και το ντράμερ Γιοργκ Μίκαελ των Grave Digger και Running Wild, να τους αντικαθιστούν.
Το "Visions" κυκλοφόρησε στις 28 Απριλίου 1997, ανεβαίνοντας στην τέταρτη θέση των τσαρτ της πατρίδας τους και το # 18 στην Ιαπωνία. Ακολούθησε μία παγκόσμια περιοδεία, κατά την οποία εμφανίζονταν στην Ευρώπη, στη συνέχεια στην Αργεντινή και τη Βραζιλία, ενώ στα τέλη της χρονιάς επέστρεψαν στην Ευρώπη, με τους Elegy να ανοίγουν τις εμφανίσεις τους. Σε αυτές τις εμφανίσεις ηχογραφήθηκε το ζωντανό άλμπουμ "Live! Visions of Europe", από συναυλίες στην Αθήνα και το Μιλάνο.
Το Οκτώβριο του 1998, κυκλοφόρησαν τον δίσκο "Destiny", σκαρφαλώνοντας στην κορυφή του καταλόγου επιτυχιών της πατρίδας τους, ενώ μπήκαν για πρώτη φορά στα γερμανικά τσαρτ. Το σινγκλ "S.O.S." σκαρφάλωσε στη δεύτερη θέση των φινλανδικών τσαρτ, με τους Stratovarius να περιοδεύουν στην πατρίδα τους, πριν συνεχίσουν στην Ιαπωνία στα τέλη της χρονιάς. Η δημοτικότητα του σχήματος είχε ανέβει κατακόρυφα και στις αρχές του 1999 έδωσαν δύο συναυλίες επί γαλλικού εδάφους, παίζοντας επίσης, στη Γερμανία, την Ολλανδία, το Βέλγιο, την Ισπανία, την Ιταλία, την Αυστρία, την Τουρκία, τη Δανία, τη Βραζιλία, την Αργεντινή, τη Χιλή και την Πορτογαλία.
Στη συνέχεια, έκαναν ένα διάλειμμα από τις ηχογραφήσεις και τις περιοδείες μέσα στο 2001, επιστρέφοντας στο στούντιο τον Απρίλιο του 2002, ολοκληρώνοντας τις ηχογραφήσεις του "Elements, Pt. 1" τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους. Στο ενδιάμεσο διάστημα, η "Nuclear Blast" είχε κυκλοφορήσει τη συλλογή "Intermission", με ανέκδοτες ηχογραφήσεις και διασκευές στο "Bloodstone" των Judas Priest και τα "I Surrender" και "Kill The King" των Rainbow.
Elements, Pts. 1 & 2 και εσωτερικά προβλήματα
Μία πρώτη γεύση από το νέο άλμπουμ ήλθε στους οπαδούς του συγκροτήματος με το σινγκλ "Eagleheart" το Νοέμβριο του 2002 να σκαρφαλώνει στη δεύτερη θέση των φινλανδικών τσαρτ, με το "Elements, Pt. 1" να κυκλοφορεί τον Ιανουάριο του 2003, ανεβαίνοντας στο # 2 στη Φινλανδία και το # 22 στην Ιαπωνία. Ο δίσκος παρουσίασε υλικό βασισμένο στα πλήκτρα του Γιόχανσον, με τη συμμετοχή ορχήστρας και χορωδίας. Τον Ιούνιο του 2003, προγραμμάτισαν περιοδεία για την Ιαπωνία, το Χονγκ Κονγκ και την Ταϊβάν, η οποία αναβλήθηκε λόγω του ιού SARS. Ακολούθησε το επίσης επιτυχημένο "Elements, Pt. 2", πριν το συγκρότημα αλλάξει εταιρεία υπογράφοντας στη "Sanctuary Records", με τη συμφωνία να αγγίζει τα 3,5 εκατομμύρια δολάρια, την υψηλότερη αμοιβή για Φινλανδό καλλιτέχνη.
Σε αυτό το διάστημα, προέκυψαν προβλήματα στις σχέσεις των μελών του συγκροτήματος, το οποίο διαλύθηκε προσωρινά το 2004 μετά από νευρικό κλονισμό που υπέφερε ο Τόλκι. Δύο μήνες αργότερα, ο κιθαρίστας διαγνώστηκε με διπολικές διαταραχές και νοσηλεύτηκε για να αντιμετωπίσει το πρόβλημα του. Παράλληλα, το μάνατζμεντ του συγκροτήματος έκανε γνωστό ότι ο Κοτιπέλτο αντικαταστάθηκε από την Κατρίνα Βιάλα, παραμένοντας όμως για πολύ λίγο, αφού με την επιστροφή του Τόλκι η γνωστή σύνθεση του σχήματος επέστρεψε στο στούντιο για την ηχογράφηση του νέου τους δίσκου.
Τον Σεπτέμβριο του 2005, κυκλοφόρησε ο ομώνυμος δίσκος τους, με το συγκρότημα να αλλάζει ύφος, αφού αφαιρέθηκαν τα συμφωνικά στοιχεία και δεν υπήρχαν οι μακροσκελείς συνθέσεις του παρελθόντος. Ο Γιάρι Καϊνουλάινεν απολύθηκε μετά την κυκλοφορία του άλμπουμ, με τον Λάουρι Πόρα να τον αντικαθιστά. Ο δίσκος σκαρφάλωσε στο # 4 στη Φινλανδία, παρά τις αρνητικές κριτικές και οι Stratovarius περιόδευσαν στην Ευρώπη για την προώθηση του.
thumb|230px|Ο Γιοργκ Μίκαελ Οι συνεχείς διαμάχες μεταξύ των μελών του σχήματος, οδήγησαν τον Τόλκι να ανακοινώσει τη διάλυση των Stratovarius στις 4 Μαρτίου 2008. Παρ' όλα αυτά, δύο μήνες αργότερα, ο κιθαρίστας συμφώνησε να δώσει τα δικαιώματα του του ονόματος του συγκροτήματος στον Κοτιπέλτο, τον Γιόχανσον και τον Μίκαελ, επιτρέποντας τους να συνεχίσουν χωρίς αυτόν. Τη θέση του κιθαρίστα αναπλήρωσε ο Ματίας Κουπιάινεν και ξεκίνησαν να δουλεύουν πάνω στον επόμενο τους δίσκο, ο οποίος κυκλοφόρησε τον Μάιο του 2009 με τίτλο "Polaris". Ανέβηκε στο # 2 στην πατρίδα του συγκροτήματος και έναν χρόνο αργότερα επανακυκλοφόρησε με κομμάτια ηχογραφημένα κατά την περιοδεία για την προώθηση του.
Αποχώρηση του Μίκαελ και νέες κυκλοφορίες
Στα τέλη του 2010, το συγκρότημα κυκλοφόρησε το ΕΡ "Darkest Hours", με τα νέα κομμάτια "Darkest Hours" και "Infernal Maze", όπως και ζωντανές ηχογραφήσεις δύο παλιότερων τραγουδιών, ανεβαίνοντας στο # 4 των φινλανδικών τσαρτ. Για την προώθηση του δίσκου, περιόδευσαν μαζί με τους Helloween, ενώ ο Γιοργκ Μίκαελ διαγνώστηκε με καρκίνο, δίνοντας προσωρινά την θέση του στον Άλεν Λάντενμπεργκ.
Την επόμενη χρονιά, κυκλοφόρησε ο δίσκος "Elysium", ανεβάζοντας τους Stratovarius για τρίτη φορά στην κορυφή των φινλανδικών τσαρτ. Το ομώνυμο κομμάτι, είχε διάρκεια 18 λεπτών και είναι το πιο μακροσκελές στη δισκογραφία τους. Ο Μίκαελ ανακοίνωσε την αποχώρηση του από το συγκρότημα, το οποίο τίμησε αυτό το γεγονός με τη σύντομη φινλανδική περιοδεία "Farewell Jörg", από τις 18 μέχρι τις 26 Νοεμβρίου.
Τον Μάιο του 2012, ανακοινώθηκε ο Ρολφ Πίλβε ως νέος ντράμερ των Stratovarius και στις 22 Φεβρουαρίου 2013 κυκλοφόρησε ο πρώτος δίσκος της νέας τους σύνθεσης με τίτλο "Nemesis". Μετά το τέλος της περιοδείας για την προώθηση του δίσκου, έγινε γνωστό ότι θα έπαιζαν μερικές συναυλίες αφιερωμένες στο "Visions" του 1997, ξεκινώντας στις 12 Σεπτεμβρίου 2014 από το φεστιβάλ "Progpower USA".
Στις 24 Απριλίου 2015, ανακοινώθηκε η κυκλοφορία του άλμπουμ "Eternal"για τον Αύγουστο του ίδιου έτους. Ο δίσκος έφθασε μέχρι την πέμπτη θέση των φινλανδικών τσαρτ και το Top-30 στην Ελβετία και τη Γερμανία, ενώ έφθασε ως το # 16 στην Ιαπωνία.
Πηγές
Κατηγορία:Φινλανδικά symphonic metal συγκροτήματα Κατηγορία:Φινλανδικά power metal συγκροτήματα Κατηγορία:Φινλανδικά heavy metal συγκροτήματα Κατηγορία:Φινλανδικά progressive metal συγκροτήματα
Φρανθίσκο δε Πάουλα δε Βορβόν ι Εσκασάνι
Ο Φρανθίσκο δε Πάουλα δε Βορβόν ι Εσκασάνι (ισπανικά: Francisco de Paula de Borbón y Escasany, γενν. 16 Νοεμβρίου 1943) από τον Οίκο των Βουρβόνων είναι 5ος δούκας της Σεβίλλης.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1973 την Βεατρίκη φον Χάρντενμπεργκ, κόρη και κληρονόμο του Γκούντερ κόμη του Χάρντενμπεργκ και είχε τέκνα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων-Ισπανίας
Ισλάμ στο Καζακστάν
Το Ισλάμ είναι η μεγαλύτερη θρησκεία που ασκείται στο Καζακστάν, με περίπου 70,2% του πληθυσμού της χώρας να είναι μουσουλμάνοι. Οι εθνοτικοί Καζάχοι είναι κατά κύριο λόγο Σουνίτες μουσουλμάνοι της σχολής Χανάφι. Υπάρχει επίσης μικρός αριθμός Σιιτών και λίγα μέλη της Αχμαντίγια. Γεωγραφικά, το Καζακστάν είναι η βορειότερη χώρα με μουσουλμανική πλειοψηφία στον κόσμο. Οι Καζάχοι αντιπροσωπεύουν πάνω από το μισό του συνολικού πληθυσμού και άλλες εθνοτικές ομάδες μουσουλμανικής καταγωγής περιλαμβάνουν τους Ουζμπέκους, τους Ουιγούρους και τους Τάταρους. Το Ισλάμ έφτασε για πρώτη φορά στα νότια άκρα της περιοχής τον 8ο αιώνα από Άραβες. Σύμφωνα με το Σύνταγμα του Καζακστάν, η Δημοκρατία του Καζακστάν ανακηρύσσεται ως δημοκρατικό, κοσμικό, νομικό και κοινωνικό κράτος του οποίου οι υψηλότερες αξίες είναι ένα άτομο, η ζωή, τα δικαιώματα και οι ελευθερίες του.
Ιστορία
Το Ισλάμ μεταφέρθηκε στην περιοχή του Καζακστάν τον 8ο αιώνα, όταν οι Άραβες έφτασαν στην Κεντρική Ασία. Το Ισλάμ αρχικά κατέλαβε τα νότια τμήματα του Τουρκεστάν και στη συνέχεια σταδιακά εξαπλώθηκε προς τα βόρεια. Το Ισλάμ ριζώθηκε επίσης λόγω της ζηλώδους καθυπόταξης από τους ηγεμόνες των Σαμανίδων, ιδίως σε περιοχές γύρω από την Ταράζ, όπου σημαντικός αριθμός αυτόχθονων ανθρώπων προσηλυτίστηκε στο Ισλάμ. Επιπλέον, στα τέλη του 14ου αιώνα, η Χρυσή Ορδή διαδόθηκε το Ισλάμ μεταξύ των Τάταρων και άλλων φυλών της Κεντρικής Ασίας. Κατά τη διάρκεια του 18ου αιώνα, η ρωσική επιρροή αυξήθηκε ραγδαία προς την περιοχή. Με επικεφαλής την Αυτοκράτειρα Αικατερίνη Β΄, οι Ρώσοι αρχικά επέδειξαν προθυμία να επιτρέψουν στο Ισλάμ να ανθίσει, καθώς οι Μουσουλμάνοι κληρικοί κλήθηκαν στην περιοχή να κηρύξουν στους Καζάχους, τους οποίους οι Ρώσοι θεωρούσαν «άγριους», οι οποίοι αγνοούσαν τα ηθικά και την ηθική.
Η ρωσική πολιτική σταδιακά άλλαξε προς την αποδυνάμωση του Ισλάμ εισάγοντας προϊσλαμικά στοιχεία συλλογικής συνείδησης. Τέτοιες απόπειρες περιελάμβαναν μεθόδους εξευγενισμού των προϊσλαμικών ιστορικών μορφών και επιβολής αίσθησης κατωτερότητας στέλνοντας τους Καζάχους σε ρωσικά στρατιωτικά ιδρύματα επίλεκτων ομάδων. Σε απάντηση, οι θρησκευτικοί ηγέτες του Καζακστάν προσπάθησαν να προκαλέσουν θρησκευτική ένταση υποστηρίζοντας τον Παντουρκισμό, αν και πολλοί διώχθηκαν ως αποτέλεσμα αυτού. Κατά τη σοβιετική εποχή, οι μουσουλμανικοί θεσμοί επέζησαν μόνο σε περιοχές όπου οι Καζάχοι ξεπέρασαν σημαντικά τους μη μουσουλμάνους λόγω των καθημερινών μουσουλμανικών πρακτικών. Σε μια προσπάθεια να προσαρμοστούν οι Καζάχοι στις κομμουνιστικές ιδεολογίες, οι σχέσεις μεταξύ των φύλων και άλλες πτυχές του πολιτισμού του Καζακστάν ήταν βασικοί στόχοι της κοινωνικής αλλαγής.
Πιο πρόσφατα, οι Καζάχοι κατέβαλαν σταδιακά αποφασιστική προσπάθεια στην αναζωογόνηση των ισλαμικών θρησκευτικών θεσμών μετά την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης. Αν και δεν είναι έντονα φονταμενταλιστές, οι Καζάχοι συνεχίζουν να ταυτίζονται με την ισλαμική πίστη τους και είναι ακόμη πιο αφοσιωμένοι στην επαρχία. Εκείνοι που ισχυρίζονται ότι κατάγονται από τους αρχικούς μουσουλμάνους πολεμιστές και ιεραπόστολους του 8ου αιώνα έχουν ουσιαστικό σεβασμό στις κοινότητές τους. Οι πολιτικές προσωπικότητες του Καζακστάν τόνισαν επίσης την ανάγκη υποστήριξης της ισλαμικής ευαισθητοποίησης. Για παράδειγμα, ο Υπουργός Εξωτερικών του Καζακστάν, Μαράτ Ταζίν, τόνισε πρόσφατα ότι το Καζακστάν αποδίδει σημασία στη χρήση του «θετικού δυναμικού Ισλάμ, της εκμάθησης της ιστορίας, του πολιτισμού και της κληρονομιάς του».
Το Ισλάμ και το κράτος
Το 1990, ο Νουρσουλτάν Ναζαρμπάγεφ, τότε Πρώτος Γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος του Καζακστάν, δημιούργησε μια κρατική βάση για το Ισλάμ, απομακρύνοντας το Καζακστάν από την εξουσία του Μουσουλμανικού Συμβουλίου της Κεντρικής Ασίας, της θρησκευτικής διοίκησης που είχε εγκριθεί από τη Σοβιετική Ένωση και πολιτικά προσανατολισμένη για όλη την Κεντρική Ασία. Αντ΄ αυτού, ο Ναζαρμπάγεφ δημιούργησε ένα ξεχωριστό μουφτάτο, ή θρησκευτική αρχή, για τους Μουσουλμάνους του Καζακστάν.
Με γνώμονα τις ισλαμικές κυβερνήσεις του γειτονικού Ιράν και του Αφγανιστάν, οι συγγραφείς του συντάγματος του 1993 απαγόρευαν συγκεκριμένα τα θρησκευτικά πολιτικά κόμματα. Το σύνταγμα του 1995 απαγορεύει οργανώσεις που επιδιώκουν να διεγείρουν φυλετικές, πολιτικές ή θρησκευτικές διενέξεις και επιβάλλουν αυστηρό κυβερνητικό έλεγχο στις ξένες θρησκευτικές οργανώσεις. Όπως και ο προκάτοχός του, το σύνταγμα του 1995 ορίζει ότι το Καζακστάν είναι ένα κοσμικό κράτος. Έτσι, το Καζακστάν είναι το μόνο κράτος της Κεντρικής Ασίας του οποίου το σύνταγμα δεν αποδίδει ειδικό καθεστώς στο Ισλάμ. Ωστόσο, το Καζακστάν εντάχθηκε στον Οργανισμό Ισλαμικής Διάσκεψης τον ίδιο χρόνο. Αυτή η θέση βασίστηκε στην εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης του Ναζαρμπάγεφ, όπως και σε εσωτερικούς λόγους. Έχοντας επίγνωση των δυνατοτήτων επένδυσης από τις μουσουλμανικές χώρες της Μέσης Ανατολής, ο Ναζαρμπάγεφ επισκέφθηκε το Ιράν, την Τουρκία και τη Σαουδική Αραβία. Ταυτόχρονα, προτίμησε να μετατρέψει το Καζακστάν σε γέφυρα μεταξύ της Μουσουλμανικής Ανατολής και της Χριστιανικής Δύσης. Για παράδειγμα, αποδέχθηκε αρχικά μόνο το καθεστώς του παρατηρητή στον Οργανισμό Οικονομικής Συνεργασίας (ΟΟΣ), όλα τα μέλη του οποίου είναι κυρίως μουσουλμανικά. Το πρώτο ταξίδι του προέδρου στη μουσουλμανική ιερή πόλη της Μέκκας, που πραγματοποιήθηκε το 1994, ήταν μέρος μιας διαδρομής που περιλάμβανε επίσης μια επίσκεψη στον Πάπα Ιωάννη Παύλο Β΄ στο Βατικανό.
Παραπομπές
Καζακσταν
Γενικές εκλογές Ονδούρας 2021
Στις 28 Νοεμβρίου 2021 διεξήχθησαν γενικές εκλογές στην Ονδούρα, για να εκλεγούν ο Πρόεδρος, τα 128 μέλη του Εθνικού Κογκρέσου, τα 20 μέλη του Κεντροαμερικανικού Κοινοβουλίου, δήμαρχοι και μέλη δημοτικών συμβουλίων.
Η αριστερή Σιομάρα Κάστρο, η οποία ήταν Πρώτη Κυρία της Ονδούρας το 2006-2009, κέρδισε στην προεδρική εκλογή και έγινε η πρώτη γυναίκα Πρόεδρος της Ονδούρας. Ο σύζυγός της, ο 52ος Πρόεδρος της Ονδούρας Μανουέλ Σελάγια, παραμένει αρχηγός του Ελεύθερου Κόμματος. μικρογραφία|400x400εσ|Χάρτης με την προσέλευση στις εκλογές.
Εκλογικό σύστημα
Σύμφωνα με το Σύνταγμα της Ονδούρας, ο Πρόεδρος εκλέγεται με δημοκρατικές, άμεσες εκλογές, με απλό πλειοψηφικό σύστημα ενός γύρου, για τετραετή θητεία. Ο υποψήφιος που θα συγκεντρώσει τις περισσότερες ψήφους ανακηρύσσεται νικητής.
Το Εθνικό Κογκρέσο Ονδούρας αποτελείται από 128 μέλη, τα οποία εκλέγονται για τετραετή θητεία. Το εκλογικό σύστημα είναι αναλογική εκπροσώπηση από πολυεδρικές εκλογικές περιφέρειες.
Η προσέλευση στην ψηφοφορία είναι υποχρεωτική για όλους τους πολίτες της Ονδούρας, ηλικίας άνω των 18 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκλογές στην Ονδούρα Ονδουρα
Έμιλυ Κολιανδρή
Η Έμιλυ Κολιανδρή (Λεμεσός, 18 Σεπτεμβρίου 1979) είναι Ελληνοκύπρια ηθοποιός.
Σε ηλικία 18 ετών έδωσε εξετάσεις στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου όπου και πέρασε, ενώ ολοκλήρωσε τις σπουδές της το 2000. Μετά το τέλος των σπουδών της ξεκίνησε να εργάζεται ως ηθοποιός κυρίως στο θέατρο. Το 2003 έκανε το ντεμπούτο της στον κινηματογράφο συμμετέχοντας στην ταινία Μια υπέροχη μέρα. Ακολούθησε μία ακόμη κινηματογραφική συμμετοχή στη ταινία Η σκόνη που πέφτει, την αμέσως επόμενη χρονιά.
Το 2006 ξεκίνησε να εργάζεται στην τηλεόραση. Οι πρώτες της συμμετοχές ήταν στις σειρές Ήρθε κι έδεσε και Safe Sex TV Stories. Ακολούθησαν διάφορες συμμετοχές στις σειρές Εντιμότατοι κερατάδες, Τυφλόμυγα, Οι ιστορίες του αστυνόμου Μπέκα και Καρυωτάκης. Ευτυχισμένοι Μαζί Μία από τι πιο γνωστές της συμμετοχές στην τηλεόραση ήταν στη σειρά Τέσσερις σε σενάριο και σκηνοθεσία Χριστόφορου Παπακαλιάτη. Από το 2012 μέχρι το 2015 έλαβε μέρος σε διάφορες κυπριακές καθημερινές σειρές. Τη σεζόν 2012-2013 πρωταγωνίστησε στη σειρά Εκείνο το καλοκαίρι, την επόμενη σεζόν στη σειρά Όνειρο Ήταν ενώ από το 2014 μέχρι το 2015 στη σειρά Το δαχτυλίδι της φωτιάς.
Τη σεζόν 2019-2020 πρωταγωνιστεί στην δραματική σειρά Έρωτας Μετά ερμηνεύοντας το ρόλο της Ηλέκτρας Δούκα.
Το 2021 έπαιξε στην σειρά 42°C.
Τη σεζόν 2021-2022 συμμετείχε στη σειρά Τα Καλύτερα μας Χρόνια.
Τη σεζόν 2022-2023 πρωταγωνιστεί στην σειρά Κάνε ότι Κοιμάσαι στην ΕΡΤ1
Προσωπική ζωή
Το 2002 έκανε σχέση με τον ηθοποιό Χρήστο Λούλη και έξι χρόνια αργότερα, το 2008, παντρεύτηκαν. Έχουν αποκτήσει δύο παιδιά, τον Αλέξανδρο (γενν. 2011) και τη Σμαράγδα (γενν. 2015).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κύπριοι ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Κύπριοι ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Κύπριοι ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Απόφοιτοι της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Ηλείας 1986–87
Για την περίοδο 1986-87, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ηλείας είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Ηλείας.
Η πρωταθλήτρια ομάδα του Αίαντα Γαστούνης ανήλθε στην Δ εθνική.
Πρωτάθλημα
Η περίοδος 1986-87 ήταν η 18η σεζόν των πρωταθλημάτων της Ε.Π.Σ. Ηλείας.
Η δομή του πρωταθλήματος είναι η εξής:
Α κατηγορία
Στην Α κατηγορία μετείχαν 20 ομάδες -19 από τον νομό Ηλείας- -1 από τον νομό Ζακύνθου-.Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η ομάδα του Αίαντα Γαστούνης.
Β κατηγορία
Στην Β κατηγορία συμμετείχαν 36 ομάδες, από τον 1ο όμιλο προβιβάστηκε ο Πανωλενιακός Καράτουλα, ενώ υποβιβάστηκαν οι : Πρόοδος Σαλμώνης και Ολυμπιάδα Γουμέρου, από τον 2ο όμιλο προβιβάστηκε ο Ήφαιστος Βουνάργου ενώ υποβιβάστηκαν οι : Άρης Λανθίου και Ατρόμητος Σοπίου και από τον 3ο όμιλο προβιβάστηκε ο Απόλλων Γαστούνης και υποβιβάστηκαν οι : Προοδευτική Μανωλάδας και Εθνικός Γερακίου.
Γ Κατηγορία
Στην Γ κατηγορία συμμετείχαν 24 ομάδες, από τον πρώτο όμιλο προβιβάστηκε ο Ολυμπιακός Λαμπετίου, από τον δεύτερο ο Α.Ο αρχαίας Ολυμπίας και από τον τρίτο ο Ίφιτος Λευκοχωρίου
Κύπελλο Ηλείας
Τελικός
25 Μαρτίου 1987 Αίας Γαστούνης - Αστέρας Αμαλιάδας 2-1 - εθνικό στάδιο Πύργου -
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Ηλείας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1986-1987 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 1986-1987
Άγιος Ιωάννης Πορταριάς Μαγνησίας
Ο Άγιος Ιωάννης είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας και δημοτικής ενότητας Πορταριάς, του δήμου Βόλου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Μαγνησίας, στην περιφέρεια Θεσσαλίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Βόλου του νομού Μαγνησίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Θεσσαλίας.
Γεωγραφία
Ο Άγιος Ιωάννης είναι ορεινός οικισμός της ανατολικοκεντρικής Μαγνησίας. Βρίσκεται στις βορειοδυτικές κλιτύς του Πηλίου, πάνω από την Πορταριά, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 840. Απέχει 14 χλμ. περίπου ΒΑ. του Βόλου.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1961 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Πορταριάς. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Πορταριάς και προσαρτήθηκε στον δήμο Πορταριάς. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Πορταριάς και προσαρτήθηκε στον δήμο Βόλου.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μαγνησίας Κατηγορία:Δήμος Βόλου
Δημήτρης Νόλλας
Ο Δημήτρης Νόλλας (1940) είναι Έλληνας συγγραφέας και σεναριογράφος. Έργα του έχουν βραβευθεί με Κρατικά Λογοτεχνικά Βραβεία.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1940 στην Αδριανή Δράμας από γονείς Ηπειρώτες. Η οικογένειά του εκτοπίστηκε από τα βουλγαρικά στρατεύματα Κατοχής και το 1943 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα. Ο Δημήτρης Νόλλας φοίτησε στο Κολλέγιο Αθηνών και σπούδασε στην Αθήνα και τη Φρανκφούρτη νομικά και κοινωνιολογία. Η χρεοκοπία της οικογενειακής επιχείρησης, από την οποία αντλούσε το εισόδημά του ως φοιτητής, είχε ως αποτέλεσμα να μην ολοκληρώσει τις σπουδές του και να οδηγηθεί αρκετά νωρίς στην βιοπάλη. Έκτοτε έζησε και εργάστηκε για μεγάλα διαστήματα στην Δυτική Ευρώπη και τη Λατινική Αμερική (1962–1975). Ζει και εργάζεται στην Αθήνα.
Σταδιοδρομία
Έγραψε και ραδιοσκηνοθέτησε παιδικές εκπομπές για το ραδιόφωνο και σκηνοθέτησε ενημερωτικές εκπομπές για την κρατική τηλεόραση (1975–1997).
Δίδαξε τεχνική σεναρίου στο τμήμα επικοινωνίας του Παντείου Πανεπιστημίου (1993–1995).
Στην δεκαετία του '80 συνεργάστηκε σε σενάρια κινηματογραφικών και τηλεοπτικών παραγωγών με τους σκηνοθέτες Κωνσταντίνο Χατζή, Νίκο Παναγιωτόπουλο, Θόδωρο Αγγελόπουλο, Γιάννη Σμαραγδή, Φώτο Λαμπρινό και Παντελή Βούλγαρη.
Από το 2004 έως το 2008 διετέλεσε πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου. Παραιτήθηκε από τη θέση του προέδρου για να αφοσιωθεί στη συγγραφή.
Το πλούσιο συγγραφικό του έργο περιλαμβάνει διηγήματα, νουβέλες, μυθιστορήματα, δοκίμια και μεταφράσεις.
Μαφάλντα της Πορτογαλίας
Η Μαφάλντα, πορτογαλ. Mafalda (π. 1195 - 1 Μαΐου 1256) από τον Οίκο των Καπετιδών-Βουργουνδία-Πορτογαλίας ήταν πριγκίπισσα της Πορτογαλίας και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Καστίλης.
Βιογραφία
Ήταν η τρίτη κόρη του Σάντσο Α΄ της Πορτογαλίας και της Ντούλσε, κόρης του Ραϋμόνδου-Βερεγγάριου Δ΄ κόμη της Βαρκελώνης.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Ερρίκο Α΄ των Ιβρέα βασιλιά της Καστίλης. Επειδή ήταν εξαδέλφια και ο γαμπρός πολύ μικρός (11 ετών) και δεν είχε ολοκληρωθεί ο γάμος, ακυρώθηκε.
Πηγές
Κατηγορία:Πορτογαλικός Οίκος της Βουργουνδίας Κατηγορία:Βασίλισσες της Καστίλλης Κατηγορία:Ινφάντας της Πορτογαλίας
Κάρολος Γουλιέλμος του Μπάντεν-Ρόντεμαχερν
Ο Κάρολος-Γουλιέλμος, γερμ. Karl-Wilhelm (1627 - 1666) από τον Οίκο του Τσέρινγκεν ήταν μάργραβος του Μπάντεν-Ρόντεμαχερν (1665-1666). Έγινε καγκελάριος του Φερδινάνδου Δ΄ των Αψβούργων αρχιδούκα της Αυστρίας και μέλος του Συλλόγου (canon) του καθεδρικού της Κολωνίας.
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Χέρμαν-Φορτουνάτου μαργράβου του Μπάντεν-Ρόντεμαχερν και της Αντωνίας-Ελισάβετ, κόρης του Χριστοφόρου κόμη του Κρήχινγκεν.
Το 1666 απεβίωσε σε ηλικία 39 ετών, άγαμος. Ήταν ο τελευταίος του κλάδου Μπάντεν-Ρόντεμαχερν και το Ρόντεμαχερν περιήλθε στον θείο του Γουλιέλμο μάργραβο του Μπάντεν-Μάντεν του πρεσβύτερου κλαδου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Τσέρινγκεν
Προγκρές Μ1-8
Το Προγκρές Μ1-8 (η NASA το ονόμασε Progress 7 ή 7P) ήταν ρωσικό μη επανδρωμένο διαστημόπλοιο τύπου Προγκρές-Μ1 11F615A55 το οποίο εκτοξεύτηκε το 2002 για να ανεφοδιάσει τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Μετέφερε τρόφιμα, νερό, οξυγόνο και εξοπλισμό για την διεξαγωγή επιστημονικής έρευνας.
Αποστολή
Εκτοξεύτηκε με πύραυλο Soyuz-U από το κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ την 21η Μαρτίου 2002 (20:13:39 GMT) και συνδέθηκε με το τμήμα Ζβεζντά του σταθμού στις 24 Μαρτίου (20:57:56 GMT). Παρέμεινε στον σταθμό μέχρι και την 25η Ιουνίου, οπότε και αποσυνδέθηκε προκειμένου να απελευθερωθεί η θύρα για το επόμενο σκάφος ανεφοδιασμού, το Προγκρές Μ-46. Μερικές ώρες μετά το Μ1-8 καταστράφηκε στην ατμόσφαιρα, πάνω από τον Ειρηνικό Ωκεανό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αποστολές στο Διεθνή Διαστημικό Σταθμό Κατηγορία:Αποστολές διαστημοπλοίων Προγκρές Κατηγορία:Διαστημικές αποστολές το 2002
Εκτελεστικό διάταγμα (ΗΠΑ)
μικρογραφία|Λίλαντ-Boker Εξουσιοδοτημένη Έκδοση από την [[Διακήρυξη Χειραφέτησης, τυπωμένη τον Ιούνιο 1864 με προεδρική υπογραφή]] Οι Πρόεδροι των ΗΠΑ εκδίδουν εκτελεστικά διατάγματα για να βοηθήσουν τους αξιωματούχους και τους φορείς της εκτελεστικής εξουσίας να διαχειριστούν τις δραστηριότητες της ομοσπονδιακής κυβέρνησης. Τα εκτελεστικά διατάγματα έχουν ισχύ νόμου, τα οποία εφαρμόζουν την νομοθετική εξουσία τους απευθείας στο Εκτελεστικό τμήμα της εξουσίας μέσω του Συντάγματος, ή γίνεται σύμφωνα με τις Πράξεις του Κογκρέσου που ρητά αναθέτουν στον Πρόεδρο κάποιο βαθμό διακριτικής ευχέρειας (κατ ' εξουσιοδότηση νομοθεσίας).
Όπως και τα νομοθετικά διατάγματα και οι κανονισμοί που εκδίδονται από κυβερνητικές υπηρεσίες, τα εκτελεστικά διατάγματα υπόκεινται σε δικαστικό έλεγχο, και μπορεί να ακυρωθούν, αν κριθεί από τα δικαστήρια ότι δεν υποστηρίζονται από το νόμο ή το Σύνταγμα. Σημαντικές πρωτοβουλίες πολιτικής, απαιτούν την έγκριση της νομοθετικής εξουσίας, αλλά τα εκτελεστικά διατάγματα έχουν σημαντική επιρροή στις εσωτερικές υποθέσεις της κυβέρνησης, για να αποφασιστεί για το πώς και σε ποιο βαθμό η νομοθεσία θα εφαρμοστεί, την αντιμετώπιση καταστάσεων έκτακτης ανάγκης, την διεξαγωγή πολέμων, και τη ρύθμιση επιλογών πολιτικής στην υλοποίηση νόμων με μεγάλο εύρος.
Αναφορές
Κατηγορία:Δημόσια Διοίκηση Κατηγορία:Πηγές του Δικαίου
Ισλάμ στην Κροατία
Το Ισλάμ εισήχθη για πρώτη φορά στην Κροατία από την Οθωμανική Αυτοκρατορία κατά τη διάρκεια του Κροατικού-Οθωμανικού Εκατονταετούς Πολέμου, που διήρκεσε από τον 15ο έως τον 16ο αιώνα. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου κατελήφθησαν ορισμένα τμήματα του Βασιλείου της Κροατίας, με αποτέλεσμα να προσηλυτιστούν πολλοί Κροάτες στο Ισλάμ, μερικοί αφού πάρθηκαν ως αιχμάλωτοι πολέμου, κάποιοι μέσω του συστήματος του παιδομαζώματος. Παρ΄ όλα αυτά, οι Κροάτες πολέμησαν δυναμικά εναντίον των Τούρκων κατά τη διάρκεια αυτών των λίγων αιώνων, με αποτέλεσμα το γεγονός ότι τα δυτικότερα σύνορα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στην Ευρώπη εδραιώθηκαν στο κροατικό έδαφος. Το 1519, η Κροατία ονομάστηκε Antemurale Christianitatis από τον Πάπα Λέοντα Ι΄.
Η Ισλαμική Κοινότητα της Κροατίας (Mešihat Islamske Zajednice u Hrvatskoj) είναι η κύρια οργάνωση των Μουσουλμάνων στην Κροατία που αναγνωρίζεται επίσημα από το κράτος. Ο Πρόεδρος της Ισλαμικής Κοινότητας είναι ο Αζίζ Χασάνοβιτς.
Το 2011, 62.977 Μουσουλμάνοι ζούσαν στην Κροατία. Οι περισσότεροι από αυτούς δηλώθηκαν ως Βόσνιοι Μουσουλμάνοι (31.479), ενώ άλλοι δηλώθηκαν ως: Αλβανοί (9594), Ρομά (5039), Τούρκοι (343), Σλαβομακεδόνες (217), Μαυροβούνιοι (159), Αχμαντίγια (16) και άλλοι (2.420).
Το πρώτο σύγχρονο τζαμί στην Κροατία χτίστηκε στην Γκούνια το 1969. Σήμερα υπάρχουν 4 τζαμιά και 2 ισλαμικά κέντρα στην Κροατία (στο Ζάγκρεμπ και στη Ριέκα ).
Το υψηλότερο ποσοστό Μουσουλμάνων ζει στη Γκούνια (34,7 % πληθυσμός), ακολουθούμενη από τις Τσέτινγκραντ (20,62 %), Ράσα (17,88 %), Βόινιτς (15,58 %), Βόντνιαν (14,02 %), Λάμπιν (10,68 %), Κρσαν (7,96 %), Σβέτα Νεντέλια (7,47 %), Ντρένοβτσι (7,27 %) και Τσάβλε (6,72 %). Το 2011, υπήρχαν συνολικά 56 δήμοι στην Κροατία στους οποίους δεν ζούσαν Μουσουλμάνοι, με τον μεγαλύτερο από τους οποίους να είναι η Μπέντνια με 3.992 κατοίκους.
Ιστορία
δεξιά|μικρογραφία|267x267εσ| Το [[Τζαμί του Ζάγκρεμπ ολοκληρώθηκε το 1987.]]
Στατιστικά στοιχεία
Τα δημοσιευμένα στοιχεία από την απογραφή πληθυσμού της Κροατίας του 2011 περιελάμβαναν μια διασταύρωση εθνότητας και θρησκείας που έδειξε ότι συνολικά 62.977 Μουσουλμάνοι (1,47% του συνολικού πληθυσμού) χωρίστηκαν μεταξύ των ακόλουθων εθνοτικών ομάδων:
Το Ισλάμ σήμερα
Η πρωτεύουσα της Κροατίας, Ζάγκρεμπ, έχει ένα από τα μεγαλύτερα τζαμιά στην Ευρώπη από το 1987. Κατά την ύπαρξη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας δεν είχε κανένα, επειδή το Ζάγκρεμπ, καθώς και τα περισσότερα μέρη της Κροατίας, δεν καταλήφθηκε από τους Οθωμανούς κατά τη διάρκεια του Κροατικού-Οθωμανικού Εκατονταετούς Πολέμου.
Ο Βόσνιος ιμάμης Σέβκο Ομέρμπασιτς, ήταν ο μακροχρόνιος ηγέτης της μουσουλμανικής κοινότητας της Κροατίας και ο Μουφτής του Ζάγκρεμπ.
Ένα νέο τζαμί στη Ριέκα άνοιξε τον Μάιο του 2013. Η μουσουλμανική κοινότητα σχεδιάζει επίσης να χτίσει ένα τζαμί στο Όσιγιεκ και το Σίσακ. Εξετάζεται επίσης ένα τζαμί στο Κάρλοβατς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Θρησκεία στην Κροατία Κατηγορία:Βόσνιοι Μουσουλμάνοι στην Κροατία
Γονθάλο των Βουρβόνων-Ισπανίας
Ο Γονθάλο, ισπαν. Gonzalo (24 Οκτωβρίου 1914 - 13 Αυγούστου 1934) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Ισπανίας ήταν πρίγκιπας της Ισπανίας.
Βιογραφία
Ο Γονθάλο-Μανουέλ-Μαρία-Μπερνάρδο-Ναρκίσο-Αλφόνσο-Μαυρίθιο γεννήθηκε στη Μαδρίτη και ήταν ο τέταρτος γιος του Αλφόνσου ΙΓ΄ της Ισπανίας και της Βικτώριας-Ευγενίας των Μπάτενμπεργκ, κόρης του Ερρίκου πρίγκιπα του Μπάτενμπεργκ.
Απεβίωσε 20 ετών, όταν το αυτοκίνητο που οδηγούσε έπεσε σε έναν τοίχο. Τάφηκε στο ελ Εσκοριάλ.
Αναφορές
Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων-Ισπανίας
Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης 2001
Τα 67α Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης (αγγλικά: New York Film Critics Circle Awards), που ανακοινώθηκαν στις 13 Δεκεμβρίου 2001, απονεμήθηκαν στις 6 Ιανουαρίου 2002, τιμώντας την καλύτερη κινηματογραφική παραγωγή του 2001. thumb|right|150px|[[Ρόμπερτ Άλτμαν, Καλύτερη Σκηνοθεσία]] thumb|right|150px|[[Tom Wilkinson, Καλύτερος Α' Ανδρικός Ρόλος]] thumb|right|150px|[[Σίσι Σπέισεκ, Καλύτερος Α' Γυναικείος Ρόλος]] thumb|right|150px|[[Steve Buscemi, Καλύτερος Β' Ανδρικός Ρόλος]] thumb|right|150px|[[Έλεν Μίρεν, Καλύτερος Β' Γυναικείος Ρόλος]] thumb|right|150px|[[Julian Fellowes, Καλύτερο Σενάριο]]
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης Κατηγορία:Κινηματογραφικά γεγονότα του 2001
Ερνέστος Φρειδερίκος της Βάδης-Ντούρλαχ
Ο Ερνέστος-Φρειδερίκος, γερμ. Ernst-Friedrich (17 Οκτωβρίου 1560 - 14 Απριλίου 1604) από τον Οίκο του Τσέρινγκεν ήταν μάργραβος του Μπάντεν-Ντούρλαχ (1584-1604).
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Καρόλου Β΄ μαργράβου του Μπάντεν-Ντούρλαχ και της Άννας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Ροβέρτου κόμη του Παλατινάτου-Βελντέντς.
Το 1604 απεβίωσε στο Ρέμχινγκεν σε ηλικία 44 ετών. Ήταν άτεκνος και τον διαδέχθηκε ο νεότερος αδελφός του Γεώργιος-Φρειδερίκος.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1585 την Άννα των Σίρκσενα, κόρη του Έντσαρντ Β΄ κόμη της Ανατολικής Φρισίας· δεν απέτησαν απογόνους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Τσέρινγκεν
Βερνάρδος Δ΄ του Μπάντεν-Ντούρλαχ
Ο Βερνάρδος Δ΄, γερμ. Bernhard IV (1517 - 20 Ιανουαρίου 1553) από τον Οίκο του Τσέρινγκεν ήταν μάργραβος του Μπάντεν-Ντούρλαχ (1552-1553).
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ερνέστου μαργράβου του Μπάντεν-Ντούρλαχ και της Ελισάβετ των Χόεντσολερν, κόρης του Φρειδερίκου Α΄ μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Τσέρινγκεν
Άρα Ντινκτζιάν
Ο Άρα Ντινκτζιάν (Արա Տինքճեան, αγγλικά: Ara Dinkjian, γεν. 18 Ιουνίου 1958) είναι Αμερικανοαρμένιος μουσικός. Είναι ο ιδρυτής του συγκροτήματος Night Ark. Ο Ντινκτζιάν θεωρείται ένας από τους κορυφαίους παίκτες ούτι στον κόσμο, συνθέσεις του έχουν ηχογραφηθεί σε δεκατρείς διαφορετικές γλώσσες. Ανάμεσα σε αυτές είναι και η πολυπλατινένια επιτυχία "Δυνατά" που ερμηνεύτηκε στην τελετή λήξης των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 στην Αθήνα.
Ο Ντινκτζιάν έχει γράψει τραγούδια για την Ελευθερία Αρβανιτάκη και τη Σεζέν Ακσού, ενώ πολλοί άλλοι καλλιτέχνες έχουν ερμηνεύσει τραγούδια του.
Night Ark
Σε όλη τη διάρκεια της μουσικής του ζωής, ο Ντινκτζιάν συνέχισε να αναπτύσσει ένα προσωπικό συνθετικό ύφος που συνδυάζει τις ανατολίτικες και δυτικές ρίζες του. Το 1985, για να βοηθήσει στην πραγματοποίηση των μουσικών του ιδεών, ο Ντινκτζιάν δημιούργησε το ορχηστρικό κουαρτέτο Night Ark, το οποίο ηχογράφησε τέσσερα CD στην RCA/BMG και τη Universal/PolyGram.
Διεθνείς εμφανίσεις
Το 2002, ο Ντινκτζιάν επιλέχθηκε να εκπροσωπήσει την Αρμενία στην Πρώτη Διεθνή Συνάντηση για το Ούτι, όπου δώδεκα κορυφαίοι ερμηνευτές ούτι στον κόσμο συγκεντρώθηκαν στη Θεσσαλονίκη για τρεις ημέρες σόλο συναυλιών, master classes και ανταλλαγή πληροφοριών.
Μεταξύ άλλων, ο Ντινκτζιάν έχει εμφανιστεί στις εξής διεθνείς εκδηλώσεις:
Εν μέσω της πανδημίας του κορονοϊού, ο Ντινκτζιάν διοργάνωσε από τη Νέα Υόρκη διαδικτυακή εκδήλωση, στην οποία συμμετείχαν τουλάχιστον οκτώ μουσικοί, ενώ ακούστηκε το τραγούδι του «Μένω εκτός» σε τέσσερις γλώσσες: στα ελληνικά από την Ελευθερία Αρβανιτάκη σε στίχους Λίνας Νικολακοπούλου, στα αρμένικα από τη Μαράλ Αϊβάζ, στα εβραϊκά από τον Γιοάβ Ιτζχάκ και στα τουρκικά από τον Άχμετ Κάγια.
Ηχογραφήσεις
Ο Ντινκτζιάν κυκλοφόρησε επίσης μια ηχογράφηση με σόλο ούτι με τίτλο Conversations With Manol (2013), καθώς και τον δίσκο Finding Songs (2013), που περιλαμβάνει 12 συνθέσεις που ερμηνεύονται από το κουαρτέτο Άρα Ντινκτζιάν. Άλλες κυκλοφορίες περιλαμβάνουν το Diyarbekiri Hokin (The Soul of Dikranagerd) που είναι μια συνεργασία με τον πατέρα του, Ονίκ, καθώς και το 1915–2015 Truth & Hope, για την επέτειο των 100 χρόνων από τη Γενοκτονία των Αρμενίων.
Ο Ντινκτζιάν έχει συνεργαστεί με τον ερμηνευτή κανονάκι Ταμέρ Πιναρμπασί και τον κλαρινίστα Ισαμήλ Λουμανόφσκι σε μοναδικές διασκευές σε στιλ μουσικής δωματίου με έθνικ φολκ, ποπ, κλασικές, τζαζ και πρωτότυπες συνθέσεις. Γνωστοί ως The Secret Trio, κυκλοφόρησαν το πρώτο τους CD με τίτλο Soundscapes το 2012 και το δεύτερο με τίτλο Three Of Us το 2015. Το 2020, ο Ντινκτζιάν είναι το Live at Princeton University, στο οποίο ακούγονται τότο οι The Secret Trio όσο και οι The New York Gypsy All Stars.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρμένιοι μουσικοί Κατηγορία:Αμερικανοί αρμενικής καταγωγής Κατηγορία:Αρμένιοι συνθέτες
Σώτος Βασιλειάδης
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις 5 Απριλίου 1905 στη Θεσσαλονίκη, όπου το 1920 άρχισε να παρακολουθεί μαθήματα βιολιού και θεωρίας στο εκεί Κρατικό Ωδείο. Το 1929 άρχισε τις σπουδές του σχετικά με τη φούγκα, την ενορχήστρωση και τη σύνθεση στο Εθνικό Ωδείο, με δάσκαλο τον Μανώλη Καλομοίρη, και αργότερα σενάρια μουσικής σε χώρες της Ευρώπης (Αυστρία, Ιταλία, Γαλλία). Επέστρεψε στην Ελλάδα, και ορίστηκε διευθυντής του Εθνικού Ωδείου της Θεσσαλονίκης. Εκεί δίδαξε βιολί και θεωρία, αλλά και έγινε διευθυντής της Μεικτής Χορωδίας Θεσσαλονίκης και της ανδρικής χορωδίας Σιδηροδρομικών. Από το 1941 ξεκίνησε η συνεργασία του με την Εθνική Λυρική Σκηνή διευθύνοντας αρκετά γνωστά έργα, ενώ υπήρξε πρόεδρος της Καλλιτεχνικής της Επιτροπής την περίοδο 1988-1990. Μεταξύ 1948 και 1950 δραστηριοποιήθηκε στην Κύπρο, διευθύνοντας το Ωδείο Λύκειο και ιδρύοντας χορωδίες. Πέθανε στην Αθήνα στις 30 Νοεμβρίου 1990.