cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Υδρόθειο
Παραγωγή θείου, θειούχων οργανικών ενώσεων, θειούχων αλκαλιμετάλλων και εφαρμογές σε άλλες βιομηχανίες
Η κυριότερη εφαρμογή του υδροθείου είναι ως πρόδρομη ένωση για την παραγωγή (χημικά καθαρού) στοιχειακού θείου. Ακόμη, όμως, αρκετές θειούχες οργανικές ενώσεις παράγονται με τη χρήση υδροθείου. Αυτές περιλαμβάνουν τη μεθανοθειόλη (CH3SH), την αιθανοθειόλη (C2H5SH) και το υδροθειαιθανικό οξύ (HSCH2COOH).
Με την επίδραση βάσεων αλκαλιμετάλλων, το υδρόθειο μετατρέπεται στα αντίστοιχα όξινα ή και ουδέτερα θειικά άλατα, όπως το όξινο θειικό νάτριο και το θειούχο νάτριο, αντιστοίχως:
Αυτές οι ενώσεις αξιοποιούνται από τις χαρτοποιίες. Ειδικότερα, όξινα θειούχα άλατα (που περιέχουν ιόντα SH-) διασπούν δεσμούς ανάμεσα στη λιγνίνη και στην κυτταρίνη, που είναι συστατικά του χαρτοπολτού, σύμφωνα με τη μέθοδο Κραφτ.
Η αποτρίχωση των δερμάτων για την παραγωγή δερμάτινων προϊόντων γίνεται με εφαρμογή της ομώνυμης μεθόδου.
Στην Αναλυτική Χημεία
Το υδρόθειο ήταν σημαντικό αναλυτικό αντιδραστήριο για πάνω από έναν αιώνα στην ανόργανη ποιοτική αανάλυση των ιόντων μετάλλων και μεταλλοειδών. Η ομώνυμη μέθοδος (μέθοδος υδροθείου) αξιοποιούσε το υδρόθειο για την καταβύθιση των ιόντων μολύβδου (Pb2+), χαλκού (Cu2+), υδραργύρου (Hg2+) και αρσενικού (As3+) με τη μορφή των αντίστοιχων δυσδιάλυτων θειούχων αλάτων, για το διαχωρισμό τους από άλλα που σχηματίζουν ευδιάλυτα θειούχα άλατα.
Παραγωγή άλλων θειούχων ενώσεων μετάλλων
Τα περισσότερα μέταλλα και μεταλλοειδή σχηματίζουν αντίστοιχα θειούχα προϊόντα. Αυτό είναι πλατιά εκμεταλλεύσιμο. Αέρια, υγρά ή διαλύματα που περιέχουν ανεπιθύμητα μέταλλα μπορούν να καθαριστούν με τη χρήση υδροθείου, που καταβυθίζει πολλά από αυτά. Αξιοποιείται ακόμη στον καθαρισμό ορυκτών μεταλλευμάτων. Μεταλλικά εξαρτήματα συχνά επιδρούνται με υδρόθειο για να σχηματίσουν, για προστασία τους, επιφανειακά στρώματα των αντίστοιχων θειούχων ενώσεων. Μερικοί μεταλλικοί καταλύτες ενεργοποιούνται με τη χρήση υδροθείου.
Διάφορες άλλες εφαρμογές
Το υδρόθειο χρησιμοποιήθηκε επίσης για το διαχωρισμό του βαρέως ύδατος (D2O) από το κοινό, μέσω της διεργασίας Girdler Sulfide.
Μεταλλικά νερά που περιέχουν υδρόθειο θεωρούνται θεραπευτικά σε πολλές νόσους του αναπνευστικού συστήματος. Επίσης εισπνεόμενα ίχνη ατμών του διεγείρουν το αναπνευστικό σύστημα. Πολλά παράγωγα του υδροθείου είναι πολυθειούχες ενώσεις, (τα μόρια των οποίων περιλαμβάνουν αλυσίδες δύο ή περισσοτέρων ατόμων του θείου), που παρασκευάζονται με διάφορους τρόπους.
Επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο του Έξετερ (University of Exeter) ανακάλυψαν ότι η έκθεση κυττάρων σε μικρές ποσότητες υδροθείου μπορεί να εμποδίσει τη μιτοχονδριακή βλάβη. Αυτή η μελέτη θα μπορούσε να έχει περαιτέρω συνέπειες για την πρόληψη των εγκεφαλικών επεισοδίων, της καρδιακής νόσου και την αρθρίτιδα.
Ομοίως, μικρές ποσότητες υδρόθειου μπορεί να έχουν αντιγηραντικές ιδιότητες, μπλοκάροντας τη δράση καταστροφικών χημικών μέσα στα κύτταρα, έχοντας παρόμοιες ιδιότητες με την ρεσβερατρόλη, ένα αντιοξειδωτικό που βρίσκεται στο κόκκινο κρασί.
Αφαίρεση από καύσιμα
Το υδρόθειο συχνά βρίσκεται στο φυσικό αέριο, στο βιοαέριο και στο υγραέριο. Μπορεί να αφαιρεθεί με έναν αριθμό τρόπων:
Αντίδραση με τριοξείδιο του σιδήρου
Το αέριο από το οποίο είναι επιθυμητή η αφαίρεση υδροθείου αντλείται σε ένα δοχείο που περιέχει ένυδρο τριοξειδίου του σιδήρου, το οποίο αντιδρώντας με το υδρόθειο παράγει τριθειούχο σίδηρο:
Αν είναι επιθυμητό να αναγεννήσουμε το τριοξείδιο του σιδήρου για νέα χρήση, το δοχείο πλημμυρίζεται με νερό και φυσαλίδες αέρα. Τότε ο τριθειούχος σίδηρος, που παράχθηκε με την παραπάνω αντίδραση, οξειδώνεται ξανασχηματίζοντας το τριοξείδιο του σιδήρου, ενώ αποβάλλεται και στοιχειακό θείο:
Με την ολοκλήρωση της παραπάνω αναγεννητικής αντίδρασης, το δοχείο αδιάζεται από το νερό και μπορεί να ξαναχρησιμοποιηθεί ομοίως.
Το πλεονέκτημα αυτού του συστήματος είναι ότι είναι τελείως παθητικό κατά τη διάρκεια της φάσης της αφαίρεσης.
Υδροαποθείωση
Κύριο άρθρο υδροαποθείωση.
Η υδροαποθείωση είναι μια πιο πολύπλοκη μέθοδος για την αφαίρεση θείου από θειούχα καύσιμα, με σκοπό τη μείωση των εκπομπών διοξειδίου του θείου, που αποτελούν παράγοντα πρόκλησης για περιβαλλοντικά προβλήματα, όπως η όξινη βροχή και το νέφος αιθαλομίχλης.
Παραπομπές και σημειώσεις
Κατηγορία:Ανόργανα οξέα Κατηγορία:Νευροδιαβιβαστές Κατηγορία:Ενώσεις θείου Κατηγορία:Υδρίδια Κατηγορία:Μητρικές ενώσεις
Καρλ Βέντλινγκερ
{{Οδηγός Φ1 }} Ο Καρλ Βέντλινγκερ(Καφστάιν, 20 Δεκεμβρίου 1968) είναι Αυστριακός οδηγός αγώνων. Απ' το 1991 μέχρι το 1995 αγωνίστηκε στο Πρωτάθλημα της Φόρμουλα 1. Το 1991 δεν συμμετείχε σε όλα τα Γκραν Πρι του Πρωταθλήματος αλλά μόνο στα δύο τελευταία ως αντικαταστάτης του Ιταλού οδηγού Ιβάν Καπέλι. Το σύνολο των Γκραν Πρι στα οποία πήρε μέρος ο Βέντλινγκερ ήταν 42 εκ των οποίων εκκίνησε στα 41. Το πρώτο ήταν το Ιαπωνικό Γκραν Πρι του 1991 και το τελευταίο το Αυστραλιανό Γκραν Πρι του 1995. Το μοναδικό αποτέλεσμα το οποίο κατάφερε να σημειώσει ήταν πως σκόραρε 14 ολόκληρους βαθμούς. Πέραν αυτού δε σημείωσε απολύτως κανένα άλλο. Οι ομάδες με τις οποίες έτρεξε ο Βέντλινγκερ ήταν η Λέιτον Χάους, η Μαρτς και η Sauber.
Βέντλινγκερ Καρλ
Λίλι Σομπιέσκι
Η Λίλι Σομπιέσκι (Liliane Rudabet Gloria Elsveta "Leelee" Sobieski, 10 Ιουνίου 1983) είναι βραβευμένη Αμερικανίδα ηθοποιός. Ο πατέρας της είναι Γάλλος και η μητέρα της Πολωνή, ενώ έχει έναν μικρότερο αδελφό.
Βιογραφία
Η Λίλι Σομπιέσκι γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη των ΗΠΑ, στις 10 Ιουνίου του 1983. Άρχισε να ασχολείται με την ηθοποιία από την ηλικία των δέκα ετών. Ο πατέρας της όντας συγγραφέας και η μητέρα της ζωγράφος ούσα, δεν την αποθάρρυναν σε αυτό της το τόλμημα. Έτσι, από πολύ νωρίς βρέθηκε στα πλατώ του Χόλυγουντ έχοντας ήδη στο ενεργητικό της πολλές συνεργασίες.
Καριέρα
Έχει συμπρωταγωνιστήσει σε αρκετές ταινίες με διάσημους συναδέλφους της, όπως ο Αλ Πατσίνο, ο Νίκολας Κέιτζ, ο Τζόνι Ντεπ, ο Τομ Κρουζ και η Νικόλ Κίντμαν, η Ντρου Μπάριμορ, ο Ρέι Λιότα, ο Τζον Κιούζακ, κ.α.
Βραβεύσεις και διακρίσεις
Σύμφωνα με το IMDB, η ηθοποιός διακρίθηκε στις εξής περιπτώσεις: 1999 - Υποψήφια: - "Καλύτερη εμφάνιση σε μελλοντολογική ταινία", για το: "A Soldier's Daughter Never Cries" (1998). 1999- Υποψήφια: - "Εξέχουσα πρωταγωνίστρια σε μίνι σειρές ή ταινία", για το: "Joan of Arc" (1999). 1999 - Κερδισμένο: - "Καλύτερη εμφάνιση από νεαρό ηθοποιό σε μια μίνι σειρά για ταινία της T.V.", για το: "Joan of Arc" (1999). 1999 - Υποψήφια: - "Περισσότερο υποσχόμενη ηθοποιός" για το: "A Soldier's Daughter Never Cries" (1998). 2000 - Κερδισμένο: - "Σταρ του αύριο - Γυναίκα". 2000 - Υποψήφια: - "Καλύτερη εμφάνιση από ηθοποιό σε μίνι σειρά ή αισθηματική ταινία για την T.V." για το: "Joan of Arc" (1999). 2000 - Υποψήφια: - "Καλύτερη εμφάνιση από έναν ηθοποιό σε μίνι σειρές ή αισθηματική ταινία για την T.V." για το: "Joan of Arc" (1999).
2002 - Υποψήφια: - "Καλύτερη εμφάνιση από έναν ηθοποιό σε μίνι σειρές ή αισθηματική ταινία για την T.V." για το: "Uprising" (2001).
Φατμελής
Το επώνυμο "Φατμελής" εμφανίζεται σε οικογένεια του Αλμυρού Μαγνησίας, κουτσοβλαχικής καταγωγής από το χωριό Πλιάσα Κορυτσάς της Βόρειας Ηπείρου. Πρόκειται μάλλον για μουσουλμανικό παρώνυμο. Συνδέεται είτε με τη σύνθεση των μουσουλμανικών ονομάτων "Φατιμέ" και "Αλή" είτε δηλώνει τον έχοντα τίτλους κυριότητας ακινήτων.
Λίλι Σομπιέσκι
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Φατμελής
Κατηγορία:Ελληνικά επώνυμα
Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2013-14
Η Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2013-14 ήταν η 59η έκδοση της Β΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα είχε χωριστεί σε δύο ομίλους (βάσει της κατάταξης των ομάδων την προηγούμενη περίοδο). Πρωταθλήτρια του Β1 ομίλου και ταυτόχρονα πρωταθλήτρια της Β΄ κατηγορίας αναδείχθηκε ο Α.Ο. Αγία Νάπα για δεύτερη φορά στην ιστορία του. Πρωταθλήτρια στο Β2 όμιλο αναδείχθηκε η Καρμιώτισσα Πάνω Πολεμιδιών.
Σύστημα διεξαγωγής
Ο τρόπος διεξαγωγής του πρωταθλήματος διαφοροποιήθηκε σε σχέση με τις προηγούμενες περιόδους. Οι ομάδες χωρίστηκαν σε δύο ομίλους των οχτώ ομάδων (βάσει της κατάταξης στο προηγούμενο πρωτάθλημα), στον όμιλο Β1(επίπεδο 2) και στον όμιλο Β2(επίπεδο 3). Οι αγώνες του πρωταθλήματος διεξήχθησαν σε 4 γύρους. Ο αγώνας του πρώτου και τρίτου γύρου διεξήχθησαν υποχρεωτικά στην έδρα της μιας ομάδας και ο αγώνας του δεύτερου και τέταρτου γύρου στην έδρα της άλλης ομάδας. Πρωταθλήτρια σε κάθε όμιλο ομάδα ανακηρύχθηκε αυτή που είχε τον μεγαλύτερο αριθμό βαθμών κατά το τέλος του πρωταθλήματος.
Λόγω της λόγω της απόφασης για μείωση των ομάδων της Α΄ κατηγορίας από την περίοδο 2014-15 και τον υποβιβασμό τεσσάρων ομάδων στη Β΄ κατηγορία από την Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2013-14 έχει αποφασισθεί ότι στην Α΄ κατηγορία θα προβιβαστούν οι δύο πρώτες ομάδες (αντί τριών όπως συνέβαινε τα προηγούμενα χρόνια) και από το Β1 όμιλο θα υποβιβάζονταν στο Β2 όμιλο της επόμενης περιόδου οι τέσσερις τελευταίες ομάδες.
Για τον ίδιο λόγο, από το Β2 όμιλο θα προβιβάζονταν οι δύο πρώτες ομάδες στον Β1 όμιλο της επόμενης περιόδου ενώ οι τέσσερις τελευταίες ομάδες θα υποβιβάζονταν στην Γ΄ κατηγορία 2014-15.
Ωστόσο, μετά το τέλος του πρωταθλήματος η ΚΟΠ αποφάσισε την ενοποίηση των δύο ομίλων και την επαναφορά της Β΄ κατηγορίας σε μια ενιαία κατηγορία οπόταν ο υποβιβασμός από τον όμιλο Β1 στον όμιλο Β2 και η άνοδος από τον όμιλο Β2 στον όμιλο Β1 ουσιαστικά δεν ίσχυαν αφού όλες οι ομάδες που επηρεάζονταν συμμετείχαν στο ενιαίο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορία 2014-15. Ο προβιβασμός των δύο πρώτων ομάδων του Β1 ομίλου στην Α΄ κατηγορία 2014-15 και ο υποβιβασμός των τεσσάρων τελευταίων ομάδων του Β2 ομίλου στην Γ΄ κατηγορία 2014-15 ίσχυσαν.
Β1 όμιλος
Στο Β1 όμιλο συμμετείχαν οι ομάδες:
Βαθμολογία Β1 ομίλου
Η τελική βαθμολογία του Β1 ομίλου ήταν:
Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων αγώνες (i. Βαθμοί από τα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, ii. Διαφορά τερμάτων σε μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, iii. Καλύτερη εκτός έδρας επίθεση στα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια), 3ος Γενική διαφορά τερμάτων, 4ος Καλύτερη επίθεση.
1 Μετά το τέλος του πρωταθλήματος αποφασίστηκε η επαναφορά της Β΄ κατηγορίας σε ενιαία κατηγορία με την ενοποίηση των δύο ομίλων και ουσιαστικά δεν ίσχυσε ο υποβιβασμός από το Β1 όμιλο στο Β2 όμιλο, αφού όλες οι ομάδες αγωνίστηκαν στο ίδιο πρωτάθλημα.
2 Από τον Ολυμπιακό Λευκωσίας έχουν αφαιρεθεί συνολικά 6 βαθμοί:
3 Από την ΑΠΕΠ Πιτσιλιάς έχουν αφαιρεθεί 3 βαθμοί από την Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου, στις 27 Νοεμβρίου 2013, επειδή απέτυχε να περάσει τα κριτήρια της UEFA.
4 Από την ΑΕΠ Πάφου έχουν αφαιρεθεί συνολικά 30 βαθμοί για διάφορους λόγους.
Πηγή: Βαθμολογία
Αποτελέσματα Β1 ομίλου
Πηγή: Αποτελέσματα
Β2 όμιλος
Στο Β2 όμιλο συμμετείχαν οι ομάδες:
Ομάδες, στάδια και τοποθεσίες Β2 ομίλου
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα και τις έδρες που χρησιμοποίησαν.
Βαθμολογία Β2 ομίλου
Η τελική βαθμολογία του Β2 ομίλου ήταν:
Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων αγώνες (i. Βαθμοί από τα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, ii. Διαφορά τερμάτων σε μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, iii. Καλύτερη εκτός έδρας επίθεση στα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια), 3ος Γενική διαφορά τερμάτων, 4ος Καλύτερη επίθεση.
1 Μετά το τέλος του πρωταθλήματος αποφασίστηκε η επαναφορά της Β΄ κατηγορίας σε ενιαία κατηγορία με την ενοποίηση των δύο ομίλων και ουσιαστικά δεν ίσχυσε η άνοδος από το Β2 όμιλο στο Β1 όμιλο, αφού όλες οι ομάδες αγωνίστηκαν στο ίδιο πρωτάθλημα.
Πηγή: Βαθμολογία
Αποτελέσματα Β2 ομίλου
Πηγή: Αποτελέσματα
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2013-2014
Σάσκι Μπασκόνια
Η Μπασκόνια (ισπανικά: Baskonia) ή Kirolbet Baskonia είναι σύλλογος καλαθοσφαίρισης στη Χώρα των Βάσκων στην Ισπανία, με έδρα τη Βιτόρια-Γκαστέις. Ιδρύθηκε στις 29 Δεκεμβρίου 1959 σαν αθλητικό τμήμα της ΚΝ Βασκόνια (CD Vasconia). Το 1976 άλλαξε την ονομασία της σε ΚΝ Μπασκόνια (CD Basconia). Το 2017 πήρε τη σημερινή της ονομασία.
Ιστορία
Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1959, ως τμήμα καλαθοσφαίρισης της Κλουμπ Ντεπορτίβο Βασκόνια (Club Deportivo Vasconia). Αγωνίστηκε για πρώτη φορά στην υψηλότερη κατηγορία της Ισπανίας το 1971 και αναδείχθηκε ως μια σημαντική δύναμη στο ισπανικό μπάσκετ τη δεκαετία του 1990. Πιο πρόσφατα, η Μπασκόνια έλαβε μέρος στα Final Four της Ευρωλίγκα τα έτη 2005, 2006, 2007, 2008 και 2016, όντας φιναλίστ της διοργάνωσης το 2008.
To 2017 οι Βάσκοι ήρθαν σε συμφωνία με τον θρύλο της ομάδας Πάμπλο Πριχιόνι, ο οποίος υπέγραψε διετές συμβόλαιο με την ομάδα, ωστόσο παρέμεινε μόλις λίγους μήνες. Τη σεζόν 2017-18, η ομάδα αγωνίστηκε έπειτα από εννέα χρόνια, στους τελικούς του ισπανικού πρωταθλήματος, έχασε ωστόσο από την Ρεάλ Μαδρίτης με 3-1 στη σειρά. Μετά από ένα πέρασμα του Βέλιμιρ Περάσοβιτς τη σεζόν 2018-19, προπονητής της ομάδας ήταν ξανά ο Ντούσκο Ιβάνοβιτς. Στις 30 Ιουνίου 2020, πήρε το τέταρτο πρωτάθλημα της ιστορίας της (πρώτο μετά από 10 χρόνια), νικώντας την Μπαρτσελόνα 69-67.
Από τις 15 Ιουνίου 2022, προπονητής της ομάδας είναι ο Χουάν Πεναρόγια.
Χορηγίες
Η Σάσκι από το 1987 είχε χορηγό την TAULELL γι' αυτό και η ομάδα ήταν γνωστή και σαν Ταουγρές (Taugrés) και από το 1997 ως Τάου Θεράμικα (Tau Cerámica). Από το 2009 αναγνωριζόταν ευρέως ως Κάχα Λαμποράλ (Caja Laboral), μια και κύριος χορηγός ήταν η ομώνυμη τράπεζα, ενώ από το 2013 έως το 2016 αναφερόταν ως Λαμποράλ Κούτσα (Laboral Kutxa), λόγω της χορηγίας από την ομώνυμη πιστωτική ένωση. Το 2018 πήρε τον εμπορικό τίτλο Kirolbet.
Κόμανα Ποντική
Τα Κόμανα ήταν πόλη του Πόντου, στη Μικρά Ασία. Βρισκόταν επί του ποταμού Ίριος (σημ. Γεσίλ Ιρμάκ) και λεγόταν Ποντική για να διακρίνεται από την ομώνυμη πόλη της Καππαδοκίας. Ο αρχαιολογικός χώρος των Κομάνων βρίσκεται κοντά στο χωριό Kılıçlı (πρώην Gümenek), 13 χλμ. από την πόλη Τοκάτ, στον ομώνυμο νομό της Τουρκίας.
Φημιζόταν για τη λατρεία της θεάς Ενυούς και της Χιττικής θεάς Μα, της οποίας ο αρχιερέας τοποθετούνταν, κατ' αξίωμα, αμέσως μετά τον βασιλιά του Πόντου. Πριν από τη ρωμαϊκή κυριαρχία, η πόλη ονομάζονταν Ιεροκαισάρεια. Η ιστορία των Κομάνων αρχίζει το 40 π.Χ..
Τα Κόμανα ήταν έδρα του επισκόπου Νεοκαισάρειας και εκεί μαρτύρησαν ο Άγιος Βασιλίσκος και ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόντος Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Μικράς Ασίας
Δήμος Τριγώνου
Ο Δήμος Τριγώνου ήταν δήμος του νομού Έβρου που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στο νέο δήμο Ορεστιάδας. Βρισκόταν στο βόρειο τμήμα του νομού. Ήταν ο βορειότερος Δήμος της Ελλάδας, καθώς βρισκόταν πάνω από τον ποταμό Άρδα, στο τριεθνές σημείο μεταξύ Ελλάδας, Βουλγαρίας και Τουρκίας. Ο δήμος συστάθηκε με το Σχέδιο Καποδίστρια, καταλάμβανε έκταση 372.256 στρεμμάτων και είχε (πραγματικό) πληθυσμό 6656 κατοίκους. Έδρα του ήταν τα Δίκαια.
Η περιοχή του δήμου ονομάζεται και η «Μεσοποταμία του Έβρου» καθώς η έκταση του δήμου βρίσκεται ανάμεσα στους ποταμούς Άρδα και Έβρο. Ο Άρδας είναι το φυσικό νότιο σύνορο του Δήμου και ο Έβρος το φυσικό βορειοανατολικό σύνορο.
Διαίρεση
Στο δήμο περιλαμβάνονταν τα εξής 13 δημοτικά διαμερίσματα:
Γήινη τροχιά
thumb|250px|Διάφορες γήινες τροχές. Γήινη τροχιά είναι μία τροχιά γύρω από τη Γη. Η Σελήνη, ο μόνος φυσικός δορυφόρος της Γης, βρίσκεται σε τροχιά γύρω της. Τεχνητοί δορυφόροι είναι επίσης τοποθετημένοι σε γήινη τροχιά, ενώ εξερευνητικές διαστημικές συσκευές ξεκινούν γενικά την αποστολή τους διατρέχοντας πρώτα μία γήινη τροχιά προτού να συνεχίσουν το ταξίδι τους για άλλο ουράνιο σώμα.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Γη Κατηγορία:Τροχιές
Τάγμα των Τζεζουάτι
Το Τάγμα των Τζεζουάτι ήταν θρησκευτικό τάγμα της Καθολικής Εκκλησίας που ιδρύθηκε το 1363 στην Ιταλία από τους αγίους Ιωάννη Κολομπίνι και Φραγκίσκο από το Μίνο. Το τάγμα έλαβε αυτό το όνομα όταν ο Πάπας Ουρβανός Ε΄ επανερχόμενος από την εξορία οι οπαδοί του Κολομπίνι βγήκαν στους δρόμους για να τον προϋπαντήσουν κραυγάζοντας: «Ζει ο Ιησούς» και «Δόξα τω Ιησού». Έτσι οι ιαχές αυτές ονομάτισαν και το τάγμα αυτό, που και ο Πάπας Ουρβανός αμέσως το αναγνώρισε προσδιορίζοντας και ιδιαίτερο σχήμα. Απαγόρευσε όμως στους συναποτελούντες αυτό μοναχούς να περιέρχονται άλλες χώρες συστήνοντάς τους μόνιμη εγκατάσταση.
Παρά τις παπικές δεσμεύσεις όμως το τάγμα αυτό άρχισε να εξαπλώνεται με γοργό ρυθμό και με φεουδαλικό μοναστικό οικονομικό σύστημα σε ολόκληρη την Ιταλία. Έτσι, περεκτρεπόμενο τελικά του αρχικού σκοπού ίδρυσής του, που ήταν η περίθαλψη των ασθενών, διατάχθηκε η διάλυσή του το 1668.
Κατηγορία:Θρησκευτικά τάγματα Κατηγορία:Μυστικές οργανώσεις
Ιερός Ναός Προφήτη Ηλία Πειραιώς
Ο Ιερός Ναός Προφήτη Ηλία Πειραιώς βρίσκεται στην κορυφή του λόφου της Καστέλας.
Ανέγερση
Η ανέγερση του ναού Προφήτη Ηλία Πειραιώς ξεκίνησε στα τέλη της δεκαετίας του 1860. Ο ιδιώτης Ιωάννης Παπαδόπουλος έλαβε άδεια από τον Δήμο προκειμένου να ανεγείρει παρεκκλήσιον επ΄ονόματι Αγίας Ρωσικής στην κορυφή του λόφου της Καστέλας αρκεί ο ναός να θεωρείται δημοτικός. Στις 16 Νοεμβρίου 1880 δόθηκε προϋπολογισμός της δαπάνης του και κτστικε στα 1883. Το 1888 επισκευάστηκε η στέγη του, το 1901 έγινε προσθήκη πρόναου και το 1906 έγινε γενική επισκευή του.
Ολυμπιάδα Χαλκιδικής
μικρογραφία|το Λιμανάκι του χωριού
Η Ολυμπιάδα είναι χωριό στα βορειοανατολικά του νομού Χαλκιδικής, με 741 κατοίκους το 2011. Βρίσκεται στον δήμο Αριστοτοτέλη. Κύρια ασχολία είναι ο τουρισμός και η αλιεία. Η απόστασή της από την Ιερισσό είναι 35 χιλιόμετρα και 90 από τη Θεσσαλονίκη. Κύριος ναός είναι αυτός της Αγίας Κυριακής. Στο χωριό λειτουργούν ιατρείο, ΙΚΑ, νηπιαγωγείο, δημοτικό σχολείο και πυροσβεστικό φυλάκιο. Περίπου στα 700 μέτρα βρίσκεται ο αρχαιολογικός χώρος των αρχαίων Σταγείρων. Η περιοχή προστατεύεται από το πρόγραμμα Natura 2000. Υπάρχει υποδομή κατάλληλη για τουρίστες, ξενοδοχεία, κάμπινγκ και παραλίες. Στην περιοχή υπάρχει, επίσης, και το ομώνυμο μεταλλείο.
Ιστορικά και πολιτιστικά στοιχεία
Το χωριό ιδρύθηκε το 1923 από Μικρασιάτες πρόσφυγες, οι οποίοι ήλθαν από την Αγία Κυριακή του Αιγιαλού της Μικράς Ασίας. Αρχικά το έδαφος της περιοχής ήταν ελώδες και η ελονοσία αποτελούσε το κύριο πρόβλημα για τον πληθυσμό. Πολλοί από τους πρόσφυγες πέθαναν και άλλοι σκορπίστηκαν σε άλλα μέρη, στη Μακεδονία και στη Θράκη.
Αναφορικά με την ονομασία του οικισμού, η παράδοση αναφέρει πως οφείλεται στην Ολυμπιάδα, μητέρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, η οποία είχε εξοριστεί στα αρχαία Στάγειρα. Άλλη εκδοχή κάνει λόγο για το νησάκι Κάπρος (σημερινός Καυκανάς) ως τόπο εξορίας της Ολυμπιάδας.
Ο πολιτιστικός σύλλογος του χωριού αναβιώνει έθιμα των προσφύγων της Αγίας Κυριακής και ονομάζεται «τα Αρχαία Στάγειρα». Οι σημαντικότερες εκδηλώσεις είναι η διήμερη γιορτή του μυδιού, συνάμα με το πανηγύρι της Αγίας Κυριακής (7 Ιουλίου), όπως επίσης και θεατρικές εκδηλώσεις έξω από τον αρχαιολογικό χώρο, οι οποίες λαμβάνουν χώρα κάθε Αύγουστο. Την παραμονή Πρωτοχρονιάς, οι κάτοικοι λένε σκωπτικά τραγούδια.
Στην Ολυμπιάδα βρίσκεται το άγαλμα του Αριστοτέλη καθώς ο οικισμός βρίσκεται σε μικρή απόσταση από την πατρίδα του, τα αρχαία Στάγειρα. Από το Σεπτέμβριο του 2020 κοσμεί την πλατεία της Ολυμπιάδας μια νέα, γιγάντια τοιχογραφία με το πρόσωπο του Αριστοτέλη, την οποία φιλοτέχνησε ο γνωστός καλλιτέχνης Θάνος Αβραμίδης ή αλλιώς Ethan. Επίσης έχει ανεγερθεί και η προτομή του Μενέλαου Λουντέμη καθώς οι Μικρασιάτες που δημιούργησαν την Ολυμπιάδα αποτελούσαν συμπατριώτες του σημαντικού λογοτέχνη, από την Αγία Κυριακή του Αιγιαλού της Μικράς Ασίας. μικρογραφία|Ηλιοβασίλεμα από το χώρο θέας ΟΛΥΜΠΙΑΔΑ
Πηγές
Κατηγορία:Δήμος Αριστοτέλη Κατηγορία:Χωριά του νομού Χαλκιδικής Κατηγορία:Δήμος Σταγίρων-Ακάνθου
Λουίζα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ
Η Λουίζα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ (Luise von Schleswig-Holstein-Sonderburg-Glücksburg, 6 Ιανουαρίου 1858 - 2 Ιουλίου 1936) ήταν κόρη του Φρειδερίκου του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ.
Βιογραφία
Η Λουίζα Καρολίνα Ιουλιανή γεννήθηκε στις 6 Ιανουαρίου 1858 στο Κάστρο Λουίσενλαντ, και ήταν το τρίτο παιδί και η δεύτερη κόρη του Φρειδερίκου του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ και της Αδελαΐδας του Σάουμπουργκ-Λίππε.
Στις 29 Απριλίου 1891 παντρεύτηκε τον Γεώργιο Βίκτωρα του Βάλντεκ και Πύρμοντ στο Κάστρο Λουίσενλαντ. Μαζί απέκτησαν ένα παιδί:
Πέθανε στις 2 Ιουλίου 1936 στο Μάρμπουργκ σε ηλικία 78 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Γκλύξμπουργκ Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς Κατηγορία:Πριγκίπισσες του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ Κατηγορία:Πριγκίπισσες του Βάλντεκ και Πύρμοντ
Αλέκος Αποστολίδης
Ο Αλέκος Αποστολίδης (Αλέξανδρος Αποστολίδης) ήταν Έλληνας αθλητής καλαθοσφαίρισης. Πέθανε στις 12 Ιουνίου του 1979 σε ηλικία 55 ετών.
Αγωνίστηκε στο Σπόρτιγκ από το 1939 και αποτέλεσε έναν από τους καλύτερους αθλητές της ομάδας του, ενώ διακρίθηκε και για το ήθος του. Μετά το το Σπόρτιγκ αγωνίστηκε ως παίκτης-προπονητής στον Ιωνικό ΝΦ. Στη συνέχεια ακολούθησε καριέρα προπονητή και διεθνούς διαιτητή. Ανέλαβε την προεδρία του Ιωνικού ΝΦ και διετέλεσε συμβουλος του Σπόρτιγκ.
Ήταν διεθνής με την Εθνική Ελλάδος σε 15 αγώνες και σημείωσε 68 πόντους (4,5 μ.ο.). Το 1949 κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ του Καΐρου. Συμμετείχε ακόμα στο Ευρωμπάσκετ 1951 και στους Μεσογειακούς Αγώνες 1951, ενώ είχε αγωνιστεί και στην Εθνική Εφήβων και Νέων Ανδρών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες προπονητές καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Έλληνες διαιτητές καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σπόρτιγκ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ιωνικού Νέας Φιλαδέλφειας Κατηγορία:Προπονητές Ιωνικού Νέας Φιλαδέλφειας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Μεσογειακούς Αγώνες 1951 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1949
Ρωσική Προσωρινή Κυβέρνηση
Επισκόπηση
Η προσωρινή κυβέρνηση σχηματίστηκε στην Πετρούπολη από την Προσωρινή Επιτροπή της Κρατικής Δούμας και είχε επικεφαλής στην αρχή τον Πρίγκιπα Γκεόργκι Λβοφ και μετά τον Αλεξάντρ Κέρενσκι. Την ίδια στιγμή ο Ρώσος Αυτοκράτορας Νικόλαος Β΄ παραιτούνταν υπέρ του  Μεγάλου Δούκα Μιχαήλ, ο οποίος συμφώνησε ότι θα δεχόταν μετά από απόφαση της  Ρωσικής Συντακτικής Συνέλευσης. Η Προσωρινή Κυβέρνηση δεν μπορούσε να πάρει σημαντικές πολιτικές αποφάσεις λόγω του πολιτικού φατριασμού και της κατάρρευσης των κρατικών δομών. Αυτή η αδυναμία άφησε την κυβέρνηση ανοικτή σε ισχυρές προκλήσεις τόσο από δεξιά, όσο και από αριστερά. Ο κύριος αντίπαλος της Προσωρινής Κυβέρνησης στα αριστερά ήταν το Σοβιέτ της Πετρούπολης, το οποίο συνεργάστηκε διστακτικά με την κυβέρνηση στην αρχή, αλλά στη συνέχεια σταδιακά πήρε τον έλεγχο του στρατού, των εργοστασίων και των σιδηροδρόμων. Η περίοδος του ανταγωνισμού για την εξουσία τελείωσε τέλη Οκτωβρίου 1917, όταν οι Μπολσεβίκοι κατηύθυναν τους υπουργούς της Προσωρινής Κυβέρνησης στα γεγονότα που είναι γνωστά ως Οκτωβριανή Επανάσταση, και έβαλαν την εξουσία στα χέρια των Σοβιέτ, ή “εργατικά συμβούλια”, που είχαν στηρίξει τους Μπολσεβίκους. Η αδυναμία της Προσωρινής Κυβέρνησης αντανακλάται ίσως καλύτερα στο κοροϊδευτικό παρατσούκλι που δόθηκε στον Κέρενσκι: “καταφερτζής”. Παγκόσμια αναγνώριση
Σχηματισμός και αρχική σύνθεση
μικρογραφία|δεξιά|Η Προσωρινή Κυβέρνηση τον Μάρτιο του 1917 Όταν το κύρος της κυβέρνησης του Τσάρου άρχισε να αποσυντίθεται μετά τη Φεβρουαριανή Επανάσταση του 1917, δύο αντίπαλοι θεσμοί, η Δούμα και το Σοβιέτ της Πετρούπολης, ανταγωνίστηκαν για την εξουσία. Ο Τσάρος Νικόλαος Β΄ παραιτήθηκε στις 2 Μαρτίου (Ιουλιανό ημερολόγιο) και όρισε τον αδελφό του, Μέγα Δούκα Μιχαήλ ως τον επόμενο  Τσάρο. Ο Μέγας Δούκας Μιχαήλ δεν ήθελε να πάρει το δηλητηριασμένο δισκοπότηρο και ανέβαλε την αποδοχή της αυτοκρατορικής εξουσίας για την επόμενη ημέρα. Νόμιμη εξουσιοδότηση για τη μεταβίβαση της εξουσίας δόθηκε με ανακήρυξη υπογεγραμμένη από τον Μέγα Δούκα Μιχαήλ. Η Προσωρινή Κυβέρνηση αναμενόταν να κυβερνήσει μέχρι η Συντακτική Συνέλευση να καθόριζε αργότερα τη μορφή της διακυβέρνησης στη Ρωσία. Η Προσωρινή Κυβέρνηση προορίστηκε για να κάνει εκλογές για τη Συνέλευση διατηρώντας συγχρόνως βασικές κυβερνητικές υπηρεσίες, αλλά η εξουσία της περιοριζόταν ουσιαστικά από την αυξανόμενη εξουσία του Σοβιέτ Πετρούπολης.
Έγινε δημόσια ανακοίνωση του σχηματισμού της Προσωρινής Κυβέρνησης. Δημοσιεύτηκε στην Ιζβέστια την επομένη του σχηματισμού της Η ανακοίνωση ανέφερε τις διακηρύξεις της κυβέρνησης:
Η Προσωρινή Κυβέρνηση αισθάνεται υποχρεωμένη να προσθέσει ότι δεν προτίθεται να επωφεληθεί των στρατιωτικών γεγονότων για κάποια καθυστέρηση στην εφαρμογή των ανωτέρω μεταρρυθμίσεων και μέτρων.
Η κρίση του Απριλίου
Στις 18 Απριλίου (1 Μαΐου) ο υπουργός Εξωτερικών Υποθέσεων Πάβελ Μιλιουκόφ έστειλε υπόμνημα στις Συμμαχικές κυβερνήσεις, υποσχόμενος να συνεχίσει τον πόλεμο ως το “ένδοξο τέλος του”. Στις 20 Απριλίου (3 Μαΐου) και στις 21 ξέσπασαν μαζικές διαδηλώσεις εργατών και στρατιωτών κατά της συνέχισης του πολέμου. Οι διαδηλωτές ζητούσαν την παραίτηση του Μιλιουκόφ. Σύντομα βρέθηκαν απέναντι σε αντι-διαδηλώσεις που οργανώθηκαν για την υποστήριξή του. Ο Στρατηγός Λαβρ Κορνίλοφ, διοικητής της στρατιωτικής περιοχής της Πετρούπολης, ήθελε να καταστείλει τις ταραχές, αλλά ο πρωθυπουργός Γκεόργκι Λβοφ αρνήθηκε να καταφύγουν στη βία.
Η Προσωρινή Κυβέρνηση αποδέχθηκε την παραίτηση του Υπουργού Εξωτερικών Μιλιουκόφ και του Υπουργού Πολέμου Γκουτσκόφ, και έκανε πρόταση στο Σοβιέτ της Πετρούπολης να σχηματίσουν κυβέρνηση συνασπισμού. Σαν αποτέλεσμα, στις 5 Μαΐου (18) επετεύχθη συμφωνία και 6 σοσιαλιστές υπουργοί εντάχθηκαν στο υπουργικό συμβούλιο.
Η κρίση του Ιουλίου και η δεύτερη κυβέρνηση συνασπισμού
Οι Ημέρες Ιουλίου (Ιουλιανά) συνέβησαν στην Πετρούπολη μεταξύ 3 και 7 Ιουλίου (Ιουλιανό ημερολόγιο) (16 – 20 Ιουλίου, Γρηγοριανό ημερολόγιο), όταν στρατιώτες και βιομηχανικοί εργάτες στην πόλη βγήκαν στου δρόμους ενάντια στην Προσωρινή Κυβέρνηση. Αφού η εξέγερση κατεστάλη, οι Μπολσεβίκοι κατηγορήθηκαν γι’ αυτήν, και ο ηγέτης τους Βλαδίμηρος Λένιν κρύφτηκε, ενώ άλλοι ηγέτες συνελήφθησαν. μικρογραφία|δεξιά|Αλεξάντρ Κέρενσκι Το αποτέλεσμα των γεγονότων ήταν μια νέα παρατεταμένη κρίση στην Προσωρινή Κυβέρνηση. Οι “Αστοί” υπουργοί, που ανήκαν στο Συνταγματικό Δημοκρατικό Κόμμα παραιτήθηκαν, και δεν μπορούσε να σχηματιστεί κυβέρνηση ως το τέλος του μήνα. Τελικά, στις 6 Αυγούστου (24 Ιουλίου) 1917, μια νέα κυβέρνηση συνασπισμού, αποτελούμενη κυρίως από σοσιαλιστές, σχηματίστηκε με τον Αλεξάντρ Κέρενσκι επικεφαλής.
Τρίτος συνασπισμός
Δες επίσης Διευθυντήριο (Ρωσία) Από 8 Οκτωβρίου (25 Σεπτεμβρίου) 1917 μικρογραφία|δεξιά|Η τρίτη Προσωρινή Κυβέρνηση
Νομοθετικές πολιτικές και προβλήματα
Με τη Φεβρουαριανή Επανάσταση του 1917, την παραίτηση του Τσάρου Νικολάου Β΄, και τον σχηματισμό ενός εντελώς νέου Ρωσικού κράτους, το πολιτικό φάσμα της Ρωσίας άλλαξε δραματικά. Η τσαρική ηγεσία αντιπροσώπευε μια αυταρχική, συντηρητική μορφή διακυβέρνησης. Το Κόμμα των Καντέτ, αποτελούμενο κυρίως από φιλελεύθερους διανοούμενους, σχημάτισε τη μεγαλύτερη αντιπολίτευση στο τσαρικό καθεστώς που οδήγησε στη Φεβρουαριανή Επανάσταση. Οι Καντέτ μετασχηματίστηκαν από αντιπολιτευτική δύναμη στον ρόλο της κατεστημένης ηγεσίας, καθώς το πρώην κόμμα της αντιπολίτευσης είχε το μεγαλύτερο μερίδιο εξουσίας στη νέα Προσωρινή Κυβέρνηση, η οποία αντικατέστησε το τσαρικό καθεστώς. Η Επανάσταση του Φεβρουαρίου συνοδευόταν επίσης από την περαιτέρω πολιτικοποίηση των μαζών. Η πολιτικοποίηση των ανθρώπων της εργασίας οδήγησε στην αριστερή στροφή του πολιτικού φάσματος.
Πολλοί εργάτες των πόλεων αρχικά υποστήριζαν το σοσιαλιστικό Κόμμα των Μενσεβίκων, ενώ μερικοί, αν και μικρή μειοψηφία τον Φεβρουάριο, προτιμούσαν το πιο ριζοσπαστικό Κόμμα των Μπολσεβίκων. Οι Μενσεβίκοι υποστήριζαν συχνά τις ενέργειες της Προσωρινής Κυβέρνησης και πίστευαν ότι η ύπαρξη μιας τέτοιας κυβέρνησης ήταν ένα αναγκαίο βήμα για να επιτύχουν τον Κομμουνισμό. Από την άλλη πλευρά, οι Μπολσεβίκοι αντιτίθονταν σφοδρά στην Προσωρινή Κυβέρνηση και ήθελαν μια πιο γρήγορη μετάβαση προς τον Κομμουνισμό. Στην ύπαιθρο, η πολιτική ιδεολογία επίσης μετατοπίστηκε αριστερά, με πολλούς αγρότες να υποστηρίζουν το Σοσιαλ-Επαναστατικό Κόμμα (Εσέροι-SRs). Οι Εσέροι συνηγορούσαν υπέρ μιας μορφής αγροτικού σοσιαλισμού και πολιτικής για τη γη, που η αγροτιά υποστήριζε συντριπτικά. Κατά το μεγαλύτερο μέρος, οι εργάτες των πόλεων υποστήριζαν τους Μενσεβίκους και τους Μπολσεβίκους (με μεγαλύτερους αριθμούς να υποστηρίζουν τους Μπολσεβίκους καθώς το 1917 προχωρούσε), ενώ οι αγρότες υποστήριζαν τους Σοσιαλ-Επαναστάτες. Η γρήγορη ανάπτυξη και η δημοτικότητα αυτών των αριστερών κομμάτων μετέτρεψε τα μετριοπαθή-φιλελεύθερα κόμματα, όπως οι Καντέτ, στους “νέους συντηρητικούς”. Η Προσωρινή Κυβέρνηση αποτελείτο κυρίως από “νέους συντηρητικούς”, και η νέα κυβέρνηση αντιμετώπιζε τρομερή αντιπολίτευση από τα αριστερά.
Η αντιπολίτευση ήταν πιο εμφανής με την ανάπτυξη και την κυριαρχία του Σοβιέτ της Πετρούπολης, το οποίο εκπροσωπούσε τις σοσιαλιστικές απόψεις των αριστερών κομμάτων. Γρήγορα προέκυψε μια δυαδική δομή εξουσίας αποτελούμενη από την Προσωρινή Κυβέρνηση και το Σοβιέτ της Πετρούπολης. Ενώ η Προσωρινή Κυβέρνηση κρατούσε την επίσημη εξουσία για να κυβερνά τη Ρωσία, το Σοβιέτ της Πετρούπολης διατηρούσε την πραγματική εξουσία. Με τον έλεγχό του στρατού και των σιδηροδρόμων, το Σοβιέτ της Πετρούπολης είχε τα μέσα να επιβάλει πολιτική. Η Προσωρινή Κυβέρνηση δεν είχε την ικανότητα να διαχειριστεί την πολιτική της. Στην πραγματικότητα, τα τοπικά σοβιέτ, πολιτικές οργανώσεις κυρίως των σοσιαλιστών, ήταν συχνά επιφυλακτικά όταν αποφάσιζαν αν θα εφαρμόσουν ή όχι τους νόμους της Προσωρινής Κυβέρνησης.
Παρά τη σύντομη κυριαρχία της εξουσίας της και τις αδυναμίες της, η Προσωρινή Κυβέρνηση ψήφισε λίαν προοδευτική νομοθεσία. Οι πολιτικές που θεσπίστηκαν από αυτήν τη μετριοπαθή κυβέρνηση (με τα Ρωσικά στάνταρντ του 1917) αντιπροσώπευαν ίσως την πιο φιλελεύθερη νομοθεσία στην Ευρώπη εκείνη την εποχή. Η ανεξαρτησία της Εκκλησίας από το κράτος, η έμφαση στην αυτοδιοίκηση στις αγροτικές περιοχές, και η επιβεβαίωση των θεμελιωδών δικαιωμάτων των πολιτών (όπως η ελευθερία του λόγου, του Τύπου, και του συνέρχεσθαι) που η τσαρική κυβέρνηση είχε κατά περιόδους περιορίσει, δείχνει τον προοδευτισμό της Προσωρινής Κυβέρνησης. Άλλες πολιτικές της περιελάμβαναν την κατάργηση της ποινής του θανάτου και την οικονομική αναδιανομή στην ύπαιθρο. Η Προσωρινή Κυβέρνηση επίσης χορήγησε περισσότερες ελευθερίες στις καταπιεσμένες πριν περιοχές της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Στην Πολωνία δόθηκε ανεξαρτησία και η Λιθουανία και η Ουκρανία έγιναν περισσότερο αυτόνομες. Το κύριο εμπόδιο και πρόβλημα της Προσωρινής Κυβέρνησης ήταν η αδυναμία της να εφαρμόσει και να διαχειριστεί τη νομοθετική πολιτική. Η εξωτερική πολιτική ήταν ένας τομέας στον οποίο η Προσωρινή Κυβέρνηση ήταν σε θέση να εφαρμόσει τη λογική της σε μεγάλο βαθμό. Ωστόσο, η συνέχιση της επιθετικής εξωτερικής πολιτικής (για παράδειγμα, η Επίθεση Κέρενσκι) αύξησε την αντίθεση στην κυβέρνηση. Στο εσωτερικό, οι αδυναμίες της Προσωρινής Κυβέρνησης ήταν κραυγαλέες. Η δυαδική δομή εξουσίας στην πραγματικότητα κυριαρχείτο από τη μια πλευρά, το Σοβιέτ της Πετρούπολης. Ο Υπουργός Πολέμου Αλεξάντρ Γκουτσκόφ δήλωσε ότι “Εμείς (η Προσωρινή Κυβέρνηση) δεν έχουμε εξουσία, αλλά μόνο φαινομενική εξουσία· η πραγματική εξουσία βρίσκεται στο Σοβιέτ”. Υπήρχαν σοβαροί περιορισμοί στην ικανότητα της Προσωρινής Κυβέρνησης να κυβερνήσει.
Εκδημοκρατισμός
Η άνοδος των τοπικών οργανώσεων, όπως τα συνδικάτα και οι αγροτικοί θεσμοί, και η αποκέντρωση της εξουσίας στο εσωτερικό της Ρωσικής κυβέρνησης επέφεραν τον εκδημοκρατισμό. Είναι δύσκολο να πούμε ότι η Προσωρινή Κυβέρνηση επιθυμούσε την ανάπτυξη αυτών των ισχυρών, τοπικών θεσμών. Όπως αναφέρθηκε στην προηγούμενη ενότητα, ορισμένοι πολιτικοί μέσα στην Προσωρινή Κυβέρνηση υποστήριζαν την ανάπτυξη αυτών των θεσμών. Οι οργανισμοί τοπικής αυτοδιοίκησης είχαν διακριτική εξουσία αποφασίζοντας ποιους νόμους της Προσωρινής Κυβέρνησης να εφαρμόσουν. Για παράδειγμα, οι θεσμοί που είχαν την εξουσία στις αγροτικές περιοχές έσπευδαν να εφαρμόσουν τους εθνικούς νόμους σχετικά με τη χρήση της αδρανούς γης από την αγροτιά. Η πραγματική εξουσία επιβολής ήταν στα χέρια αυτών των τοπικών θεσμών και τα σοβιέτ. Ο Ρώσος ιστορικός W.E. Mosse επισημαίνει, ότι αυτή η χρονική περίοδος εκπροσωπούσε “τη μοναδική φορά στη σύγχρονη ιστορία της Ρωσίας όπου ο Ρωσικός λαός ήταν σε θέση να παίξει σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση της μοίρας του”. Αν και αυτό το απόσπασμα ρομαντικοποιεί τη Ρωσική κοινωνία υπό την Προσωρινή Κυβέρνηση, το απόσπασμα ωστόσο, δείχνει ότι οι σημαντικοί δημοκρατικοί θεσμοί δέσποζαν στη Ρωσία του 1917.
Αναπτύχθηκαν, επίσης, καθ' όλο το 1917 οι ομάδες ειδικών συμφερόντων. Οι ομάδες ειδικών συμφερόντων παίζουν μεγάλο ρόλο σε κάθε κοινωνία που θεωρείται “δημοκρατική” σήμερα, και τέτοια ήταν η περίπτωση της Ρωσίας το 1917. Πολλοί στην άκρα αριστερά υποστηρίζουν ότι η παρουσία ομάδων ειδικών συμφερόντων εκπροσωπεί τη μορφή της αστικής δημοκρατίας, στην οποία τα συμφέροντα μιας ελίτ ολίγων εκπροσωπούνται σε μεγαλύτερη έκταση απ’ ό,τι των εργαζομένων μαζών. Η άνοδος των οργανώσεων ειδικών συμφερόντων έδωσε στο λαό τα μέσα να κινητοποιηθεί και να παίξει ένα ρόλο στη δημοκρατική διαδικασία. Αν και σχηματίστηκαν ομάδες, όπως τα συνδικάτα, για να αντιπροσωπεύουν τις ανάγκες των εργαζομένων τάξεων, οι επαγγελματικές οργανώσεις ήταν επίσης δεσπόζουσες. Οι επαγγελματικές οργανώσεις ανέπτυξαν γρήγορα μια πολιτική πλευρά για να εκπροσωπούν τα συμφέροντα των μελών. Η πολιτική ανάμιξη αυτών των ομάδων εκπροσωπεί μια μορφή δημοκρατικής συμμετοχής, καθώς η κυβέρνηση άκουγε αυτές τις ομάδες όταν διαμόρφωνε την πολιτική της. Τέτοιες ομάδες συμφερόντων έπαιζαν ασήμαντο ρόλο στην πολιτική πριν τον Φεβρουάριο του 1917 και μετά τον Οκτώβριο του 1917.
Όπως ήταν σε άνοδο οι επαγγελματικές οργανώσεις ειδικού συμφέροντος, έτσι ήταν επίσης και οι οργανώσεις των εργατών, ιδιαίτερα στις πόλεις. Πέρα από τον σχηματισμό συνδικάτων, αναπτύχθηκαν γρήγορα οι εργοστασιακές επιτροπές των εργατών σε επίπεδο εγκαταστάσεων στα βιομηχανικά κέντρα. Οι εργοστασιακές επιτροπές εκπροσωπούσαν τις πιο ριζοσπαστικές απόψεις εκείνης της εποχής. Οι Μπολσεβίκοι κέρδισαν τη δημοτικότητά τους μέσα σε αυτούς τους θεσμούς. Παρ’ όλα αυτά, οι επιτροπές αυτές εκπροσωπούσαν το πλέον δημοκρατικό στοιχείο της Ρωσίας του 1917. Ωστόσο, αυτή η μορφή δημοκρατίας διέφερε από και πήγαινε πέραν της πολιτικής δημοκρατίας που υποστηριζόταν από την ελίτ των φιλελεύθερων διανοουμένων και τους μετριοπαθείς σοσιαλιστές της Προσωρινής Κυβέρνησης. Οι εργάτες εγκαθίδρυσαν την οικονομική δημοκρατία, καθώς οι εργαζόμενοι απόκτησαν διαχειριστική εξουσία και άμεσο έλεγχο στον χώρο εργασίας τους. Η εργατική αυτοδιαχείριση έγινε κοινή πρακτική σε όλες τις βιομηχανικές επιχειρήσεις. Καθώς οι εργάτες έγιναν περισσότερο μαχητικοί και απέκτησαν περισσότερη οικονομική εξουσία, υποστήριζαν το ριζοσπαστικό κόμμα των Μπολσεβίκων και ανέβασαν τους Μπολσεβίκους στην εξουσία τον Οκτώβριο του 1917. Ωστόσο, οι Μπολσεβίκοι οραματίζονταν έλεγχο της οικονομίας καθοδηγούμενο από το κόμμα. Ως εκ τούτου, η αυτό-διαχείριση των εργατών, η απόλυτη μορφή της οικονομικής δημοκρατίας, εξαφανίστηκε όταν οι Μπολσεβίκοι πήραν τον έλεγχο της Ρωσίας.
Το πραξικόπημα Κορνίλοφ
Το πραξικόπημα Κορνίλοφ τον Αύγουστο του 1917 έγινε το τελευταίο καρφί στο φέρετρο της Προσωρινής Κυβέρνησης. Λόγω της ακραίας αδυναμίας της κυβέρνησης σε αυτό το σημείο, υπήρξε συζήτηση μέσα στην ελίτ ενίσχυσης της εξουσίας της με το να συμπεριλάβουν τον Αρχιστράτηγο του Ρωσικού στρατού Λαβρ Κορνίλοφ σαν στρατιωτικό δικτάτορα στο πλευρό του Αλεξάντρ Κέρενσκι. Ο βαθμός στον οποίο αυτή η συμφωνία είχε πράγματι γίνει αποδεκτή από όλες τις πλευρές είναι ακόμα ασαφής. Αυτό που είναι σαφές, ωστόσο, είναι ότι όταν τα στρατεύματα του Κορνίλοφ πλησίασαν την Πετρούπολη, ο Αλεξάντρ Κέρενσκι τα στιγμάτισε ως αντεπαναστατικά και απαίτησε τη σύλληψή τους. Η κίνηση αυτή μπορεί να θεωρηθεί σαν μια προσπάθεια να ενισχύσει την εξουσία του, καθιστώντας τον εαυτό του υπερασπιστή της επανάστασης ενάντια σε ένα πρόσωπο τύπου Ναπολέοντα. Ωστόσο, είχε τρομερές συνέπειες, καθώς η κίνηση του Κέρενσκι θεωρήθηκε από τον στρατό σαν προδοσία του Κορνίλοφ, καθιστώντας τον τελικά μη νομιμόφρονα προς την Προσωρινή Κυβέρνηση. Επιπλέον, καθώς τα στρατεύματα του Κορνίλοφ συλλαμβάνονταν από τους ένοπλους τώρα Ερυθροφρουρούς, ήταν το Σοβιέτ που θεωρήθηκε ότι έσωσε τη χώρα από τη στρατιωτική δικτατορία. Για να υπερασπιστεί τον εαυτό του και την Πετρούπολη εξόπλισε τους Μπολσεβίκους καθώς είχε μικρή υποστήριξη από τον στρατό. Όταν ο Κορνίλοφ δεν επιτέθηκε στον Κέρενσκι, οι Μπολσεβίκοι δεν επέστρεψαν τα όπλα τους, καθιστώντας τους μεγάλη ανησυχία για τον Κέρενσκι και την Προσωρινή Κυβέρνηση.
Η Οκτωβριανή Επανάσταση
Οι Μπολσεβίκοι στη συνέχεια αντικατέστησαν την κυβέρνηση με τη δική τους. Το Μικρό Συμβούλιο (ή Υπόγεια Προσωρινή Κυβέρνηση) συνεδρίασε σύντομα στο σπίτι της Σοφία Πανίνα σε μια προσπάθεια να αντισταθούν στους Μπολσεβίκους. Ωστόσο, αυτή η πρωτοβουλία έληξε στις 28 Νοεμβρίου με τη σύλληψη της Πανίνα, του Φιοντόρ Κοκόσκιν, του Αντρέι Ιβανόβιτς Σινγκάρεβ και του Πρίγκιπα Πάβελ Ντολγκορούκοβ με την Πανίνα να γίνεται αντικείμενο πολιτικής δίκης.
Κάποιοι ακαδημαϊκοί, όπως ο Πάβελ Οσίνσκι, υποστηρίζουν ότι η Οκτωβριανή Επανάσταση ήταν περισσότερο αποτέλεσμα των αποτυχιών της Προσωρινής Κυβέρνησης παρά της δύναμης των Μπολσεβίκων. Ο Οσίνσκι την περιέγραψε σαν “σοσιαλισμό από παράλειψη”, σε αντίθεση με τον “σοσιαλισμό από σχεδιασμό”.
Ο Ριαζανόφσκι υποστήριξε ότι η Προσωρινή Κυβέρνηση ίσως έκανε το “χειρότερο λάθος” της με το να μην κάνει εκλογές για τη Συντακτική Συνέλευση αρκετά σύντομα. Έχασαν χρόνο τελειοποιώντας τις λεπτομέρειες του εκλογικού νόμου, ενώ η Ρωσία γλιστρούσε παραπέρα στην αναρχία και το οικονομικό χάος. Μέχρι τη στιγμή που η Συνέλευση τελικά συνεδρίασε, υποστήριξε ο Ριαζανόφσκι, “οι Μπολσεβίκοι είχαν ήδη πάρει τον έλεγχο της Ρωσίας”.
Η τύχη των Υπουργών της Προσωρινής Κυβέρνησης
Οι περισσότεροι πρώην υπουργοί της Προσωρινής Κυβέρνησης που δεν έφυγαν (όπως ο Κέρενσκι) από τη Ρωσία εκτελέστηκαν από τη Σοβιετική Κυβέρνηση τα μετέπειτα χρόνια ή πέθαναν στις φυλακές:
Άλλοι πέρασαν χρόνο στη φυλακή και/ή σε εσωτερική εξορία:
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρωσική Επανάσταση
Αρχαιολογικό Μουσείο Αγρινίου
Το Αρχαιολογικό Μουσείο Αγρινίου βρίσκεται σε χώρο πλησίον του Δημοτικού Πάρκου της πόλης και περιλαμβάνει ευρήματα από την προϊστορική έως και τη ρωμαϊκή εποχή τόσο από την περιοχή του Αγρινίου και την αρχαία πόλη, όσο και από ολόκληρο το νομό Αιτωλοακαρνανίας. Στεγάζεται σε κτίριο που χτίστηκε το 1960 και είναι δωρεά των αδελφών Παπαστράτου.
Κάστρο Βλοχού
Το Κάστρο Βλοχού είναι βυζαντινό κάστρο στην Αιτωλοακαρνανία κοντά στο χωριό Καινούριο. Βρίσκεται χτισμένο σε υψόμετρο 688 μέτρων στο πρόβουνο του Παναιτωλικού Αραποκέφαλα, πάνω στα ερείπια της ακρόπολης των αρχαίων Θεστιών. Λόγω της ιδιαίτερα οχυρής θέσης και των γκρεμών που περιβάλουν τον λόφο είχε τείχη μόνο στην νότια και δυτική πλευρά του. Σήμερα διασώζονται ερείπια των αρχαίων αλλά και βυζαντινών τειχών ενώ στον αρχαιολογικό χώρο βρίσκεται χτισμένη η ιερά μονή Βλοχού.
Χτίστηκε από τους Βυζαντινούς κι μετά την λατινική κατάκτηση της Κωνσταντινούπολης πέρασε στην κατοχή του Δεσποτάτου της Ηπείρου. Το 1294 κύριος του κάστρου έγινε ο Φίλιππος του Τάραντα που του δόθηκε προίκα. Οι Οθωμανοί το κατέλαβαν το 1450.
Πηγές
Κατηγορία:Κάστρα της Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Βυζαντινά κάστρα στην Ελλάδα
Ποταμός Αραγών
Ο Αραγών (Río Aragón, βασκικά: Aragon Ibaia) είναι ποτάμι στη βόρεια Ισπανία, ένας από τους εξ' αριστερών παραποτάμους του ποταμού Έβρου. Πηγάζει στο Αστούν (επαρχία της Ουέσκας) στα κεντρικά Πυρηναία Όρη. Περνά νοτιοδυτικά διερχόμενος μέσα από τις πόλεις Χάκα και Sangüesa (Ναβάρρα), και ενώνεται με τον Έβρο στο Μιλάγρο (Ναβάρρα), κοντά στη Τουδέλα. Το όνομα Αραγών σχετίζεται με τον τόπο γέννησης του πρώην βασιλείου της Αραγωνίας, το οποίο αντιστοιχεί στη σύγχρονη αυτόνομη κοινότητα της Αραγωνίας στην Ισπανία.
Κοιλάδα
Το ποτάμι χρησιμοποιείται για την άρδευση και την παραγωγή υδροηλεκτρικής ενέργειας και έχει μήκος περίπου 129 χιλιόμετρα, ενώ ο κύριος παραπόταμος του είναι ο ποταμός Άργα. δεξιά|μικρογραφία|250x250εσ|Ο Αραγών όπως ρέει περνώντας από τη [[χαράδρα του Peñalén]]
Οικολογία
Μη κυβερνητικές ενέργειες γύρω στο 2003 για την εκ νέου εισαγωγή του Ευρασιατικού κάστορα (Castor fiber) στην Ισπανία, είχαν ως αποτέλεσμα την καταγραφή στοιχείων που τεκμηριώνουν σημάδια ύπαρξης κάστορα κατά μήκος έκτασης 60 χιλιομέτρων στο κάτω τμήμα της διαδρομής του ποταμού Αραγών και στην παρακείμενη περιοχή που συνορεύει με τον ποταμό Έβρο στην Αραγωνία της Ισπανίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποταμοί της Ισπανίας Κατηγορία:Αραγωνία
Γεωργιανή Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία
Η  Γεωργιανή Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία (συντομογραφία: ΓΣΣΔ ή Γεωργιανή ΣΣΔ, γεωργιανά: საქართველოს საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკა, ρωσικά: Грузинская Советская Социалистическая Республика) ήταν μία από τις δώδεκα Σοβιετικές Σοσιαλιστικές Δημοκρατίες, ως μέλος της Υπερκαυκασιανής Σοβιετικής Ομοσπονδιακής Σοσιαλιστικής Δημοκρατία, που συγκρότησαν την ΕΣΣΔ από το 1920 έως το 1922. Ιδρύθηκε στις 25 Φεβρουαρίου 1921, αλλά από τις 12 Μαρτίου 1922 μέχρι τις 5 Δεκεμβρίου 1936 ανήκε στην Υπερκαυκασιανή ΣΟΣΔ (μαζί με την Αρμενική ΣΣΔ και την Αζερική ΣΣΔ). Βρίσκονταν στον Καύκασο και συνόρευε στον βορά με την Ρωσική ΣΟΣΔ, στον νότο με την Αρμενική ΣΣΔ και την Τουρκία και στα ανατολικά με την Αζερική ΣΣΔ. Στα δυτικά βρέχονταν από την Μαύρη Θάλασσα. Πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη ήταν η Τιφλίδα. Μετά την διάλυση της ΕΣΣΔ το 1991, έγινε το ανεξάρτητο κράτος της Γεωργίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γεωργια Κατηγορία:Ιστορία της Γεωργίας
Ανιματέρ
Με τον όρο  ¨ανιματέρ (animateur Γαλλική  λέξη)  εννοούμε  τον  κωμικό  διασκεδαστή-εμψυχωτή που εργάζεται  σε  διάφορες  εκδηλώσεις. Επίσης χρησιμοποιείται  και  σαν  "επίθετο"  όταν  το  αποδίδουμε  σε κάποιον  ο  οποίος  είναι  στη  ζωή  του  κωμικός  και  δραστήριος. Κυρίως εμφανίζεται  στην τηλεόραση  ως  εμψυχωτής  κοινού  και  σε  παιδικά  πάρτυ  ως  κλόουν   για να διασκεδάσει με  αστεία  και  φάρσες  τα  παιδιά. Ο ανιματέρ είναι βασικό  σκέλος  της  διασκέδασης  σε  όλες  τις  εκδηλώσεις και  φορά  συνήθως  περίεργα  ρούχα.
Κατηγορία:Ψυχαγωγία
Φριτς Γκέντγκεντραγκ
Ο Φριτς Γκέντγκεντραγκ (Frits Martinus de los Santos Goedgedrag) ήταν ο πρώτος Κυβερνήτης του Κουρασάο, από το 2010 ως το 2012 και ο τελευταίος Κυβερνήτης των Ολλανδικών Αντιλλών.
Καριέρα
Γεννήθηκε την 1η Νοεμβρίου του 1951 στην Αρούμπα. Έχει κάνει μακρά καριέρα σε δημόσια αξιώματα. Στις αρχές της δεκαετίας του '80 εγκαταστάθηκε στο Μποναίρ και αρχικά υπηρέτησε Γραμματέας του Νησιωτικού Εδάφους του Μποναίρ και το 1992 έγινε αντικυβερνήτης. Έπειτα από εξαετή θητεία ανέλαβε Γενικός Εισαγγελέας. Από το 1992 ως το 1998 ήταν Κυβερνήτης του Μποναίρ. Είναι παντρεμένος και έχει 3 γιους. Την 1η Ιουλίου του 2002 ανέλαβε Κυβερνήτης στις Ολλανδικές Αντίλλες, μέχρι την διάλυσή τους το 2010. Από τις 10 Οκτωβρίου 2010 ως τις 24 Νοεμβρίου 2012 ήταν ο πρώτος Κυβερνήτης του Κουρασάο. Παραιτήθηκε για λόγους υγείας και υπηρεσιακή κυβερνήτρια έγινε η Αντέλ βαν ντερ Πλούιμ-Βρέντε (Adèle van der Pluijm-Vrede).
Παραπομπές
Κατηγορία:Ολλανδικές Αντίλλες Κατηγορία:Πολιτικοί του Κουρασάο
NGC 6221
Ο NGC 6221 είναι ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό Βωμό. Κατατάσσεται ως SB(s)BC στο σχήμα μορφολογικής ταξινόμησης και ανακαλύφθηκε στις 3 Μαΐου 1835 από τον αστρονόμο Τζων Χέρσελ (John Herschel). Απέχει περίπου 69 εκατομμύρια έτη φωτός από το Ηλιακό Σύστημα.
Ο NGC 6221 ανήκει στην ομάδα γαλαξιών NGC 6221/15, η οποία επίσης περιλαμβάνει τον σπειροειδή NGC 6215 και τρεις νάνους γαλαξίες. Η αλληλεπίδραση ανάμεσα στον NGC 6221 και τον NGC 6215 έχει δημιουργήσει μία "γέφυρα" αέριου υδρογόνου που εκτείνεται για περισσότερα από εκατό παρσέκ. Ο ένας από τους νάνους γαλαξίες ενδεχομένως σχηματίστηκε εξαιτίας των αερίων αυτών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
6221 59175 Κατηγορία:Ραβδωτοί σπειροειδείς γαλαξίες Κατηγορία:Βωμός (αστερισμός)
Έμιλι ντε Γιονγκ-Ελχάγκε
Η Έμιλι ντε Γιονγκ-Ελχάγκε (Emily Saïdy de Jongh-Elhage') είναι πολιτικός από τις Ολλανδικές Αντίλλες, τελευταία πρωθυπουργός από το 2006 ως τη διάλυσή τους, στις 10 Οκτωβρίου 2010. Έχει καταγωγή από το Λίβανο.
Προφίλ
Γεννήθηκε στις 7 Δεκεμβρίου του 1946 και στις 26 Μαρτίου του 2006 ανέλαβε Πρωθυπουργός. Διαδέχθηκε τον Ετιέν Υς. Είναι επίσης αρχηγός του κόμματος για την Ανασυγκρότηση των Αντιλλών του Κουρασάο, βουλευτής του Κουρασάο και μέλος του Συμβουλίου των Γυναικών Ηγετών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολλανδικές Αντίλλες Κατηγορία:Πολιτικοί του Κουρασάο Κατηγορία:Γυναίκες Πρωθυπουργοί