cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μπεν Στίλερ
Πρώτα βήματα
Ο Στίλερ κέρδισε ένα ρόλο στο έργο του Μπρόντγουεϊ The House of Blue Leaves του Τζον Γκουέαρ, μαζί με τον Τζον Μαχόνεϊ. Η παράγωγη κέρδισε στη συνέχεια τέσσερα Βραβεία Τόνυ. Κατά τη διάρκεια του, ο Στίλερ παρήγαγε ένα σατιρικό μοκιμαντέρ με πρωταγωνιστή τον Μαχόνεϊ. Το έργο του ως κωμικός αναγνωρίστηκε θετικά από το καστ και τους τεχνικούς του θεατρικού έργου. Στη συνέχεια έκανε ένα δεκάλεπτο βίντεο με ονομασία The Hustler of Money, μια παρωδία της ταινίας The Color of Money του Μάρτιν Σκορσέζε. Στην ταινία ο Στίλερ μιμούνταν τον χαρακτήρα Τομ Κρουζ και ο Μαχόνεϊ αυτόν του Πωλ Νιούμαν. Το βίντεο κέρδισε την προσοχή του Saturday Night Live, το οποίο το πρόβαλλε το 1987 και δύο χρόνια αργότερα πρότεινε στον Στίλερ μια θέση ως σεναριογράφος. Εντωμεταξύ, ο Στίλερ είχε έναν μικρό ρόλο στην ταινία Η Αυτοκρατορία του Ήλιου (Empire of the Sun) του Στίβεν Σπίλμπεργκ.
Το 1989, ο Στίλερ έγραψε και εμφανίστηκε σε έναν κύκλο του Saturday Night Live. Παρ' όλα αυτά, επειδή το σόου δεν ήθελε να κάνει άλλες ταινίες μικρής διάρκειας, αποχώρισε μετά από τέσσερα επεισόδια. Στη συνέχεια έκανε μια ταινία σύντομης διάρκειας με τίτλο Elvis Stories. Στην ταινία πρωταγωνιστούσαν οι Τζον Κούσακ, Τζέρεμυ Πάιβεν, Μάικ Μάιερς, Άντυ Ντικ και Τζεφ Καν. Η ταινία θεωρήθηκε επιτυχημένη και οδήγησε στην ανάπτυξη μιας ακόμη ταινίας με τίτλο Back to Brooklyn για το κανάλι MTV.
The Ben Stiller Show
Το MTV εντυπωσιάστηκε τόσο πολύ από το Back to Brooklyn ώστε πρότεινε στον Στίλερ ένα σόου με 13 επεισόδια στην πειραματική μορφή "vid-com". Με τίτλο The Ben Stiller Show, η σειρά αποτέλεσε μείξη κωμικών σκετς με μουσικά βίντεο και διακωμωδούσε διάφορα τηλεοπτικά σόου, μουσικούς σταρ και ταινίες. Στη σειρά πρωταγωνιστούσε ο Στίλερ μαζί με τους σεναριογράφους Τζεφ Καν και Χάρυ Ορέιλυ με σποραδικές εμφανίσεις των γονιών του, Τζέρυ Στίλερ και Ανν Μιάρα και της αδερφής του, Έιμι Στίλερ.
Αν και το σόου ακυρώθηκε μετά τον πρώτο του κύκλο, οδήγησε στη δημιουργία ενός ακόμη σόου με τίτλο The Ben Stiller Show, στο κανάλι FOX το 1992. To The Ben Stiller Show πρόβαλλε 12 επεισόδια στο FOX, ενώ ένα 13ο επεισόδιο που δεν είχε βγει στον αέρα αρχικά, προβλήθηκε από το κανάλι Comedy Central σε μια αργότερη αναβίωση. Μεταξύ των κυρίων σεναριγράφων του The Ben Stiller Show ήταν ο Στίλερ και ο Τζουντ Άπατοου. Το καστ του σόου περιλάμβανε τους Στίλερ, Τζανίν Γκαρόφαλο, Άντυ Ντικ και Μπομπ Όντενκερκ. Και η Ντενίζ Ρίτσαρντς και η Τζιν Τρίπλχορν εμφανίστηκαν σε διάφορα επεισόδια. Κατά τη διάρκεια του, το The Ben Stiller Show συχνά κατατάσονταν στην τελευταία θέση στην τηλεθέαση, αν και λάμβανε διθυραμβικές κριτικές και τελικά κερδισε το Βραβείο Έμμυ Σεναρίου μετά το τέλος του.
Σκηνοθετικό ντεμπούτο
Ο Στίλερ έπαιξε μαζί με τους γονείς του στην οικογενειακή ταινία Heavyweights (1995), στην οποία υποδύονταν δύο ρόλους και στη συνέχεια είχε έναν μικρό ρόλο στην ταινία Ο Εξωφρενικός Κύριος Γκίλμορ (Happy Gilmore) του Άνταμ Σάντλερ το 1996. Στη συνέχεια, είχε πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία If Lucy Fell και στην ταινία Φλερτάροντας τις Συμφορές (Flirting with Disaster), πριν να αναλάβει πάλι καθήκοντα σκηνοθέτη στην ταινία Ο Κολλιτσίδας (The Cable Guy), στην οποία πρωταγωνιστούσε ο Τζιμ Κάρεϊ. Η ταινία έλαβε μεικτές κριτικές, αλλά έκανε εντύπωση το γεγονός ότι ο Κάρεϊ πληρώθηκε με 20 εκατομμύρια δολάρια, ο μεγαλύτερος μισθός που είχε δοθεί ποτέ σε ηθοποιό μέχρι εκείνη τη στιγμή. Η ταινία επίσης ένωσε για πρώτη φορά τον Στίλερ με τα μελλοντικά μέλη της ομάδας ηθοποιών Frat Pack, Τζακ Μπλακ και Όουεν Γουίλσον.
Επίσης το 1996, το κανάλι MTV προσκάλεσε τον Στίλερ να παρουσιάσει τα Βραβεία Μόδας VH1. Μαζί με τον σεναριογράφο του Saturday Night Live Ντρέικ Σάθερ, ο Στίλερ ανέπτυξε μια σύντομη ταινία για τα βραβεία σχετικά με έναν άντρα μοντέλο γνωστός ως Ντέρεκ Ζούλαντερ. Έλαβε τόσο καλές κριτικές ώστε ο Στίλερ ανέπτυξε άλλη μια σύντομη ταινία σχετική με τον χαρακτήρα για τα Βραβεία Μόδας VH1 του 1997, ενώ τελικά έκανε το σκετς ταινία.
Κωμική καριέρα
Το 1998, ο Στίλερ άφησε στην άκρη τις φιλοδοξίες του ως σκηνοθέτης για να πρωταγωνιστήσει στην ταινία Κάτι Τρέχει με τη Μαίρη (There's Something About Mary), μαζί με την Κάμερον Ντίαζ, η οποία βοήθησε την καριέρα του ως ηθοποιός. Αυτόν το χρόνο, πρωταγωνίστησε επίσης σε αρκετά δράματα, συμπεριλαμβανομένου τις: Το Κουτί της Πανδώρας (Zero Effect), Γειτονες και Εραστές (Your Friends & Neighbors) και Permanent Midnight. Ακόμη, έγινε πρόσκληση στον Στίλερ να πάρει μέρος στην παρουσίαση των Βραβείων Music Video, για τα οποία σχεδίασε μια παρωδία των Backstreet Boys και εκτέλεσε ένα σκετς με τον πατέρα του, σχολιάζοντας την τωρινή του καριέρα.
Το 1999, πρωταγωνίστησε σε τρεις ταινίες, συμπεριλμβανομένου την ταινία Οι Μυστήριοι (Mystery Men), στην οποία υποδύεται τον Κύριο Φιούριους, έναν άνδρα που θέλει να γίνει σούπερ ήρωας. Επέστρεψε στη σκηνοθεσία με μία καινούρια τηλεοπτική σειρά για το κανάλι FOX με τίτλο Heat Vision and Jack, στην οποία πρωταγωνιστούσε ο Τζακ Μπλακ. Παρ' όλα αυτά, η σειρά δεν επιλέχτηκε από το FOX μετά το πρώτο πιλοτικό επεισόδιο και τελικά ακυρώθηκε.
Το 2001, ο Στίλερ σκηνοθέτησε την τρίτη του ταινία, Ο Άρχοντας της Πασαρέλας (Zoolander), η οποία επικεντρωνόταν στον χαρακτήρα Ντέρεκ Ζούλαντερ που είχε αναπτύξει ο Στίλερ παλαιότερα για τα Βραβεία Μόδας VH1. Στην ταινία έκαναν κάμεο εμφανίσεις αρκετοί διάσημοι συμπεριλαμβανομένου τους: Ντόναλντ Τραμπ, Πάρις Χίλτον, Λέννυ Κράβιτζ, Χάιντι Κλουμ και Ντέιβιντ Μπόουι, μεταξύ άλλων. Η κυκλοφορία της ταινίας απαγορεύτηκε στη Μαλαισία (καθώς στην πλοκή της ταινίας περιλαμβάνονταν μια απόπειρα δολοφονίας του Πρωθυπουργού της Μαλαισίας) ενώ πλάνα του Παγκοσμίου Κέντρου Εμπορίου αφαιρέθηκαν ψηφιακά και κρύφτηκαν, καθώς η ταινία κυκλοφόρησε λίγες εβδομάδες μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001.
Μετά τη συνεργασία του Στίλερ με τον Όουεν Γουίλσον στην ταινία Ο Αρχοντας της Πασαρέλας (Zoolander), οι δυο τους ξανασυνεργάστηκαν στην ταινία Οικογένεια Τένενμπαουμ (The Royal Tenenbaums). Στα επόμενα δύο χρόνια, ο Στίλερ πρωταγωνίστησε στην αποτυχημένη εισπρακτικά ταινία Συγκάτοικοι με το Ζόρι (Duplex) και έκανε εμφανίσεις κάμεο στις ταινίες Κατά Φαντασία Φοιτητής (Orange County) και Nobody Knows Anything!. Επίσης έκανε εμφανίσεις σε διάφορα τηλεοπτικά σόου, συμπεριλαμβανομένου μια εμφάνιση στο επεισόδιο της τηλεοπτικής σειράς King Of Queens σε ένα φλάσμπακ ως ο πατέρας του χαρακτήρα Άρθουρ, τον οποίο υποδύεται ο Τζέρυ Στίλερ. Ακόμη, έκανε μια γκεστ εμφάνιση στο σόου Raw SuperShow της εταιρίας World Wrestling Entertainment.
Το 2004, ο Στίλερ εμφανίστηκε σε έξι διαφορετικές ταινίες, από τις οποίες όλες ήταν κωμωδίες και περιλαμβάνουν κάποιες από τις καλύτερα εισπρακτικά ταινίες. Αυτές περιλαμβάνουν τις: Στάρσκι & Χατς (Starsky & Hutch), Τρελός από Ζήλια (Envy), Παίζεις Μπάλα ή τα Παίζεις (Dodgeball: A True Underdog Story), μια εμφάνιση κάμεο στην ταινία Ο Παρουσιαστής: Ο Θρύλος του Ron Burgundy (Anchorman: The Legend of Ron Burgundy), Όταν Γνώρισα την Πόλυ (Along Came Polly) και Πεθερικά της συμφοράς (Meet the Fockers). Ενώ η ταινία Τρελός από Ζήλια (Envy) έλαβε αρνητικές κριτικές και απέφερε μόνο 14.5 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως, η πιο επιτυχημένη ταινία του της χρονιάς ήταν η Πεθερικά της Συμφοράς (Meet the Fockers), η οποία είχε έσοδα 516.6 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως. Το 2005, ο Στίλερ δάνεισε για πρώτη φορά τη φωνή του σε μια ταινία κινουμένων σχεδίων, τη Μαδαγασκάρη, η οποία τα πήγε τόσο καλά στο παγκόσμιο box office ώστε ακολούθησαν άλλες δύο ταινίες, η Μαδαγασκάρη 2 που κυκλοφόρησε το 2008 και η Μαδαγασκάρη 3: Οι Φυγάδες της Ευρώπης (Madagascar 3: Europe's Most Wanted) το 2012.
To 2006, ο Στίλερ είχε κάμεο εμφανίσεις στις ταινίες Σχολή για Απατεώνες (School for Scoundrels) και Η Πένα του Πεπρωμένου (Tenacious D in The Pick of Destiny), στην οποία ήταν και διευθύνων παραγωγός. Τον Δεκέμβριο, ο Στίλερ πρωταγωνίστησε στην ταινία Μια Νύχτα στο Μουσείο (Night at the Museum). Αν και δεν έλαβε πολύ ευνοϊκές κριτικές, είχε έσοδα 115 εκατομμυρίων δολαρίων σε δέκα ημέρες. Το 2007, ο Στίλερ πρωταγωνίστησε μαζί με τη Μάλιν Άκερμαν στη ρομαντική κωμωδία Επτά Μέρες Φαγούρα (The Heartbreak Kid). Η ταινία απέφερε πάνω από 100 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως παρά το γεγονός ότι έλαβε κυρίως αρνητικές κριτικές. Στις 13 Αυγούστου 2008 κυκλοφόρησε η ταινία Τροπική Καταιγίδα (Tropic Thunder). Διετέλεσε σκηνοθέτης, σεναριογράφος και παραγωγός της ταινίας, ενώ ακόμη πρωταγωνίστησε με τους Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ και Τζακ Μπλακ. Τον Μάιο του 2009, πρωταγωνίστησε με την Έιμι Άνταμς στο σίκουελ Μια Νύχτα στο Μουσείο (Night at the Museum 2: Battle of the Smithsonian). Το 2010, ο Στίλερ έκανε μια σύντομη εμφάνιση κάμεο στο μοκυμαντέρ του Χοακίν Φίνιξ, I'm Still Here και ακόμη ανέλαβε το πρωταγωνιστικό ρόλο στο κωμικό δράμα Δεν Σκέφτομαι, Αρα Υπάρχω (Greenberg). Υποδύθυκε ξανά τον Γκρεγκ Φόκερ στην ταινία Γονείς της Συμφοράς (Little Fockers), το δεύτερο σίκουελ της ταινίας Γαμπρός της Συμφοράς (Meet the Parents). Ο Στίλερ αρχικά θα δάνειζε τη φωνή του σε έναν χαρακτήρα της ταινίας Μεγαλοφυής (Megamind), αλλά αργότερα αποφασίστηκε ότι αυτό δεν θα γίνει, παραμένοντας όμως παραγωγός της ταινίας.
Το 2011, ο Στίλερ πρωταγωνίστησε με τον Έντι Μέρφι και τον Άλαν Άλντα στην ταινία Πώς να Κλέψετε Εναν Ουρανοξύστη (Tower Heist), σχετικά με μια ομάδα εργατών υπεύθυνων για τη συντήρηση κτιρίων που σχεδιάζουν μια ληστεία σε έναν ουρανοξύστη. Τα γυρίσματα ξεκίνησαν τον Νοέμβριο του 2010.
«Frat Pack»
Ο Στίλερ είναι ο «αναγνωρισμένος ηγέτης» της Frat Pack, μιας ομάδας ηθοποιών που έχουν δουλέψει μαζί σε πολλές ταινίες. Η ομάδα περιλαμβάνει τους Τζακ Μπλακ, Γουίλ Φέρελ, Βινς Βον, Όουεν Γουίλσον, Λουκ Γουίλσον, Στιβ Καρέλ και Πολ Ραντ. Ο Στίλερ θεωρείται ο αρχηγός της ομάδας, λόγω των πολλων εμφανίσεων κάμεο και για τη συνεχή χρήση των άλλων μελών της ομάδας σε ρόλους σε ταινίες που ο ίδιος είναι παραγωγός και σκηνοθέτης. Έχει εμφανιστεί τις περισσότερες φορές με τον Όουεν Γουίλσον σε συνολικά έντεκα ταινίες. Από τις 35 ταινίες που θεωρούνται ταινίες της Frat Pack, ο Στίλερ έχει ασχοληθεί σε κάποιο βαθμό με 20 από αυτές. Ακόμη, είναι το μόνο μέλος της ομάδας που έχει εμφανιστεί στην ταινία της Brat Pack, Fresh Horses.
Προσωπική ζωή
Ο Στίλερ είχε σχέση με αρκετές ηθοποιούς στα πρώτα στάδια της καριέρας του, συμπεριλαμβανομένου τις: Τζιν Τρίπολχορν, Καλίστα Φλόκχαρτ και Αμάντα Πιτ. Το Μάιο του 2000, παντρεύτηκε την Κριστίν Τέιλορ, την οποία γνώρισε κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων του πρώτου επισοδίου μιας τηλεοπτικής σειράς του καναλιού FOX που τελικά δεν προβλήθηκε ποτέ, με τίτλο Heat Vision and Jack και πρωταγωνιστή τον Τζακ Μπλακ. Το ζευγάρι εμφανίστηκε μαζί στην οθόνη στις ταινίες: Ο Άρχοντας της Πασαρέλας, Παίζεις Μπάλα ή τα Παίζεις και Τροπική Καταιγίδα. Αυτός και η Τέιλορ κατοικούν στο Χόλιγουντ Χιλς και έχουν αποκτήσει μια κόρη, την Έλλα Ολίβια, γεννημένη στις 10 Απριλίου 2002 και ένα γιο, τον Κουίνλιν Ντέμπσεϊ, γεννημένο στις 10 Ιουλίου 2005.
Ο Στίλερ είναι υποστηρικτής του Δημοκρατικού Κόμματος και δώρισε χρήματα στην Αμερικανική Προεδρική εκστρατεία του Τζον Κέρρυ το 2004. Το Φεβρουάριο του 2007, ο Στίλερ παρευρέθηκε σε έναν έρανο για τον Μπαράκ Ομπάμα και αργότερα δώρισε χρήματα στην Προεδρική εκστρατεία των Δημοκρατών Ομπάμα, Τζον Έντουαρντς και Χίλαρι Κλίντον του 2008. Ο Στίλερ είναι επίσης υποστηρικτής πολλών φιλανθρωπικών οργανώσεων συμπεριλαμβανομένου του Declare Yourself, το ίδρυμα καταπολέμησης του AIDS στα παιδιά της Ελίζαμπεθ Γκλέιζερ και το ίδρυμα για παιδιά Starlight Starbright. Το 2010, ο Στίλερ ενώθηκε με τους Τζένιφερ Άνιστον, Κόρτνεϊ Κοξ, Ρόμπιν Ουίλιαμς και άλλους αστέρες του Χόλυγουντ στο "The Cove PSA: My Friend is... ", μια προσπάθεια για να σταματήσει η σφαγή των δελφινιών και να προστατευτεί ο πληθυσμός τους στην Ιαπωνία από τα τοξικά επίπεδα υδραργύρου που βρέθηκαν στο κρέας των δελφινιών.
Ο Στίλερ συχνά κάνει μιμήσεις των αγαπημένων του καλλιτεχνών, συμπεριλαμβανομένων των Μπόνο, Τομ Κρουζ, Μπρους Σπρίνγκστιν και Ντέιβιντ Μπέιν. Σε μια συνέντευξη με το περιοδικό Parade, δήλωσε ότι οι Ρόμπερτ Κλάιν, Τζορτζ Κάρλιν και Τζίμι Ουόκερ αποτέλεσαν πηγή έμνευσης για την καριέρα του ως κωμικός. Ο Στίλερ έχει δηλώσει ότι είναι Τρέκι (Trekkie), δηλαδή φανατικός οπαδός της σειράς Σταρ Τρεκ και εμφανίστηκε στο ειδικό τηλεοπτικό επεισόδιο Star Trek: 30 Years and Beyond για να εκφράσει την αγάπη του για το σόου. Συχνά αναφέρεται στο σόου μέσω της δουλειάς του, ενώ εμνεύστηκε για το όνομα της εταιρίας παραγωγής του Red Hour Productions από το επεισόδιο "The Return of the Archons" της πρώτης τηλεοπτικής σειράς του Σταρ Τρεκ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες Κατηγορία:Αμερικανοί παραγωγοί ταινιών Κατηγορία:Αμερικανοί κωμικοί σκετς Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί φωνής
Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 1974
Το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου του 1974 ήταν η 10η διοργάνωση, που διεξήχθη για πρώτη φορά στη Δυτική Γερμανία από τις 13 Ιουνίου μέχρι τις 7 Ιουλίου. Αυτή τη φορά το Παγκόσμιο Κύπελλο είχε ένα νέο τρόπαιο, το οποίο ονομαζόταν Παγκόσμιο Κύπελλο FIFA. Το παλαιό τρόπαιο Ζιλ Ριμέ είχε πλέον εγκατασταθεί στο Ρίο ντε Τζανέιρο και έτσι με απόφαση της FIFA οι 16 εθνικές ομάδες, που έφτασαν στη Δυτική Γερμανία για την τελική φάση της διοργάνωσης θα αγωνίζονταν για αυτό το καινούργιο έπαθλο. Το Παγκόσμιο Κύπελλο FIFA, ένα ολόχρυσο τρόπαιο 18 καρατίων που αναπαριστά δύο ποδοσφαιριστές να σηκώνουν τον πλανήτη Γη, ύψους 36 εκατοστών και βάρους 4,97 κιλών, είναι έργο του Ιταλού καλλιτέχνη Σίλβιο Γκατζανίκα.
Οι διοργανωτές Δυτικογερμανοί, ωστόσο, είχαν τη δική τους συνταγή. Ηγέτης ήταν ο «Κάιζερ» Φραντς Μπεκενμπάουερ και κορμός η Μπάγερν Μονάχου, που τότε διαδεχόταν τον Άγιαξ στη συλλογή Κυπέλλων Πρωταθλητριών Ευρώπης. Όμως, λίγες μέρες πριν από την έναρξη της διοργάνωσης, οι διεθνείς απείλησαν με αποχή όταν πληροφορήθηκαν ότι τα πριμ που είχαν τάξει Ιταλοί και Ολλανδοί στους παίκτες τους ήταν πολλαπλάσια από αυτά που τους είχε υποσχεθεί η δυτικογερμανική ποδοσφαιρική ομοσπονδία. Ο προπονητής τους, Χέλμουτ Σεν, άρχισε την επείγουσα αναζήτηση άλλων 22 ποδοσφαιριστών, ώσπου χάρη στην ενωτική παρέμβαση του Μπεκενμπάουερ και νέες υποσχέσεις της Ομοσπονδίας, η τάξη αποκαταστάθηκε.
Οι Δυτικογερμανοί ξεκίνησαν διστακτικά, αλλά βελτιώθηκαν στη δεύτερη φάση, ξεπέρασαν τα εμπόδια Γιουγκοσλάβων και Σουηδών και στον κρίσιμο αγώνα που θα έδινε το εισιτήριο για τον τελικό αντιμετώπισαν την Πολωνία, την ομάδα των Ντέινα, Λάτο, Ζμούντα, που είχε κάνει την έκπληξη στα προκριματικά της διοργάνωσης, αφήνοντας εκτός τελικής φάσης την Αγγλία, και εκτός ημιτελικής φάσης την Ιταλία. Στο γήπεδο της Φραγκφούρτης, ο Πολωνός τερματοφύλακας Τομασέφσκι απέκρουσε πέναλτι του Ούλι Χένες, ο Δυτικογερμανός ομόλογός του, Σεπ Μάιερ, έκανε σωτήριες επεμβάσεις προ των Λάτο και Γκάντοχα και τελικά ήταν ο Γκερντ Μίλερ, εκείνος που έδωσε στους διοργανωτές τη νίκη και την πρόκριση στον τελικό.
Επιλογή διοργανωτή
Η απόφαση για τον οικοδεσπότη του Παγκοσμίου Κυπέλλου 1974 πάρθηκε στις 6 Ιουλίου 1966. Την ίδια μέρα συναποφασίστηκε και το ποιος θα διοργανώσει τα Παγκόσμια Κύπελλα του 1978 και του 1982. Ενδιαφέρον για την διοργάνωση των αγώνων του 1974 και 1982 έδειξαν η Δυτική Γερμανία και η Ισπανία. Στη συνέχεια, η Ισπανία απόσυρε την υποψηφιότητα της για την διοργάνωση του 1974 με αντάλλαγμα την διοργάνωση του 1982.
Προκριματικά
Στα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου 1974 συμμετείχαν 98 εθνικές ομάδες και διαγωνίστηκαν για τις 16 θέσεις που δόθηκαν για την τελική φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Οι δύο από τις 16 θέσεις καλύφθηκαν από την προηγούμενή νικήτρια Βραζιλία και την διοργανώτρια Δυτική Γερμανία. Για πρώτη φορά στην διοργάνωση συμμετείχαν η Ανατολική Γερμανία, η Αϊτή, η Αυστραλία και το Ζαΐρ (σημερινό Κονγκό), η πρώτη χώρα της υποσαχάριας Αφρικής στην ιστορία της διοργάνωσης.
Οι ομάδες
Οι 16 ομάδες που εξασφάλισαν την συμμετοχή τους στην τελική φάση του Μουντιάλ 1974 ήταν οι εξής:
600px
Στάδια
Για την τελική φάση χρησιμοποιήθηκαν τα εξής 9 στάδια.
Φάση Ομίλων
Όλες οι ώρες που αναγράφονται είναι οι τοπικές ώρες Δυτικής Γερμανίας UTC +1
Τελικός Παγκοσμίου Κυπέλλου 1974
thumb|right|Η προσπάθεια του [[Γιόχαν Κρόιφ (με τη μπάλα) που οδήγησε στην ανατροπή του στο πρώτο λεπτό του τελικού. Από αριστερά προς τα δεξιά: Γκερντ Μίλερ, Μπέρτι Φογκτς, Κρόιφ και Ούλι Χένες.]] thumb|right|Στιγμιότυπο από τον τελικό του 1974, με τους [[Αρχηγός αθλητικής ομάδας|αρχηγούς της κάθε ομάδας, Φραντς Μπεκενμπάουερ και Γιόχαν Κρόιφ.]]
Ογδόντα χιλιάδες θεατές, στο Ολυμπιακό Στάδιο του Μονάχου είδαν τους Ολλανδούς να κάνουν τη σέντρα. Άλλαξαν 16 φορές την μπάλα και μετά κέρδισαν πέναλτι σε ανατροπή του Κρόιφ από τον Χένες, πριν συμπληρωθεί το πρώτο λεπτό. Μάλιστα ουδείς Δυτικογερμανός είχε προλάβει έως τότε να ακουμπήσει την μπάλα. Ο Γιόχαν Νέσκενς εκτέλεσε το πέναλτι και μόλις στο δεύτερο λεπτό η Ολλανδία έκανε το 1-0.
Για πρώτη φορά είχε καταλογιστεί πέναλτι σε τελικό Παγκοσμίου Κυπέλλου και στον συγκεκριμένο τελικό δεν θα ήταν το μοναδικό. Οι Ολλανδοί έδωσαν στους αντιπάλους τους χώρο και χρόνο για να ξεπεράσουν το αρχικό σοκ. Ο Φογκτς εξουδετέρωσε πλήρως τον Κρόιφ και με διασφαλισμένα τα νώτα τους, οι Δυτικογερμανοί άρχισαν να επιτίθενται κατά κύματα. Στο 25' ο Χελτσενμπάιν ντριμπλάροντας μπήκε στον ολλανδική περιοχή. Ο Γιάνσεν τον ανέτρεψε. Νέο πέναλτι και ο Πάουλ Μπράιτνερ ισοφάρισε σε 1-1. Η Δυτική Γερμανία συνέχισε στον ίδιο ρυθμό. Πλησίαζε η λήξη του ημιχρόνου. Στο 43' ο Μπόνοφ ξέφυγε από δεξιά και σέντραρε, ο Γκερντ Μίλερ έκανε μία στροφή γύρω από τον εαυτό του και σούταρε. Ήταν το 68ο και τελευταίο γκολ του με τη φανέλα της εθνικής. Το πιο πολύτιμο από όλα. Στο δεύτερο ημίχρονο, οι προσπάθειες των Ολλανδών σταμάτησαν μπροστά στον Ζεπ Μάγερ. Παρά την ήττα της Ολλανδίας, το βρετανικό περιοδικό World Soccer σε ψηφοφορία ειδικών που διοργάνωσε το 2007 την ανέδειξε ως τρίτη καλύτερη ομάδα στην ιστορία των Παγκοσμίων Κυπέλλων μετά τη Βραζιλία του 1970 και την Ουγγαρία του 1954.
Είκοσι χρόνια μετά τον θρίαμβο των Γερμανών στο Μουντιάλ της Ελβετίας το 1954 και δύο χρόνια μετά την κατάκτηση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος το 1972, το Παγκόσμιο Κύπελλο FIFA βρέθηκε στα χέρια του Φραντς Μπεκενμπάουερ. Ο «Κάιζερ» είχε αποκτήσει το στέμμα του. Το τρόπαιο αυτό το ξανασήκωσε 16 χρόνια αργότερα, στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1990, αλλά με την ιδιότητα του προπονητή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διεθνείς ποδοσφαιρικές διοργανώσεις στη Γερμανία
Ρωσική μπλέ γάτα
Καταγωγή
Η ρωσική μπλε είναι μια φυσική φυλή που μπορεί να έχει τις ρίζες της στο λιμάνι της Αρχάγγελσκ, στη Ρωσία. Επίσης μερικές φορές ονομάζεται μπλε Αρχάγγελος. Πιστεύεται ότι οι ναυτικοί πήραν τη ρωσική μπλε από τα νησιά Αρχάγγελος στη Μεγάλη Βρετανία και τη Βόρεια Ευρώπη στη δεκαετία του 1860. Η πρώτη καταγεγραμμένη εμφάνιση έξω από τη Ρωσία ήταν το 1875 στο Crystal Palace στην Αγγλία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φυλές γατών
Στέλιος Βαλιάνος
Ο Στυλιανός (Στέλιος) Βαλιάνος είναι Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός.
Στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2019 εξελέγη δήμαρχος Αριστοτέλη Χαλκιδικής με την παράταξη «Ομοφωνία».
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη και κατοικεί μόνιμα στην Αρναία. Αποφοίτησε από το Γενικό Λύκειο Αρναίας το 1996 κι από τη Νομική Σχολή Α.Π.Θ. το 2002.
Διατηρεί δικηγορικά γραφεία σε Αρναία, Πολύγυρο & Νέα Μουδανιά, ενώ εργάζεται ως Νομικός Σύμβουλος της Τράπεζας Πειραιώς, μεταξύ άλλων.
Στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2014 εξελέγη περιφερειακός σύμβουλος Κεντρικής Μακεδονίας με την παράταξη «Περιφέρεια Πρωταθλήτρια» του Γιάννη Ιωαννίδη. .
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμαρχοι Αριστοτέλη Κατηγορία:Περιφερειακοί Σύμβουλοι Κεντρικής Μακεδονίας
Ιούλιος φον Έσσλιν
200px|right|thumb|Η Χριστίνα Χατζηαποστόλου Ο Ιούλιος φον Έσσλιν ή Ιούλιος Έσλιν (Έσσλιν) (αναφέρεται και ως Ιούλιος Χέσλιν) (Julius Heinrich Balthasar von Hößlin, Γιούλιους Χάινριχ Μπαλτάζαρ φον Χέσσλιν)· Τεργέστη, 19 Νοεμβρίου 1802 - Αθήνα, 28 Ιανουαρίου 1849) ήταν Βαυαρός τραπεζίτης και μεγαλέμπορος, ο οποίος εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα.
Βιογραφία
Στην Ελλάδα εγκαταστάθηκε μόνιμα με την ενθρόνιση του βασιλιά Όθωνα, ενώ μετά την μεταφορά της πρωτεύουσας, έχοντας αποκτήσει σημαντική εμπειρία στον εμπορικό και τραπεζικό χώρο, συνέχισε την οικογενειακή παράδοση και ίδρυσε το 1839 στην Αθήνα τον εμπορικό και πιστωτικό οίκο J. Hößlin & Cie. Με το Βασιλικό Διάταγμα της 15ης Ιουνίου του 1839 του παραχωρήθηκε η γενική αντιπροσωπία της Αδριατικής Ασφαλιστικής Εταιρείας της Τεργέστης - Riunione Adriatica di Sicurtà (RAS) με αποκλειστικό προνόμιο την ασφάλεια πυρός. Ήταν η πρώτη αλλοδάπη ασφαλιστική εταιρεία που εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα. Τον Απρίλιο του 1841, κατόπιν βασιλικού διατάγματος, πρωτοστάτησε ως τακτικό μέλος τριμελούς επιτροπής με δικαίωμα ψήφου στην ίδρυση της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος. Συμμετείχε επίσης μαζί με τον διακεκριμένο αρχιτέκτονα Σταμάτιο Κλεάνθη, τον τραπεζίτη Θ. Ράλλη καθώς και τον Βέρτχαϊμ στην Εταιρεία Υδρεύσεως Αθηνών την οποία οι Αθηναίοι αποκαλούσαν «Εταιρεία των 4ων Κεφαλών», καθώς και σε εταιρεία εξόρυξης μαρμάρου στο λατομείο Μαραθίου στην Πάρο.
Νωρίτερα, σε ένα ταξίδι του Όθωνα στη Σμύρνη μαζί με ομάδα τραπεζιτών και επιχειρηματιών, γνώρισε και νυμφεύθηκε την κόρη του Έλληνα πρόξενου, τη Χριστίνα Χατζηαποστόλου. Μαζί απόκτησαν 3 παιδιά, τον Αριστείδη, τον Φερδινάνδο και τον Κωνσταντίνο Έσσλιν. Μετά τον πρόωρο θάνατο του Ιούλιου στις 28 Ιανουαρίου 1849, τα τρία αδέλφια ανατράφηκαν από τη μητέρα τους και τον θείο τους Γουλιέλμο. Ο Αριστείδης σπούδασε πολιτικός μηχανικός και κατασκεύασε το λιμάνι του Βόλου και αρκετά αξιόλογα κτήρια στη Σύρο και την Αθήνα. Ο Φερδινάνδος, νομικός στο επάγγελμα, έπεσε μαχόμενος για την απελευθέρωση της Κρήτης στο Βαφέ, ενώ ο Κωνσταντίνος, έγκριτος νομικός, αρθρογράφος και πολιτικός της εποχής, πολιτεύθηκε σε μια ταραγμένη για την Ελλάδα εποχή και εξορίσθηκε λίγο πριν το τέλος της ζωής του από τους πολιτικούς του αντιπάλους.
Παραπομπές
Ιουλιος Κατηγορία:Τραπεζίτες __ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__ __ΔΕΣΜΟΣΝΕΑΣΕΝΟΤΗΤΑΣ__
Γιεχερτσί Καζαχλάρ
Το Γιεχερτσί Καζαχλάρ, επίσης γνωστό ως Κιρμίζι-Καζαχλάρ, ως Γιαγκαρτσί-Καζαχλάρ, καθώς και ως Γιεγκαρτσικαζαχλάρ, είναι χωριό και δήμος της επαρχίας Γκορανμπόι του βορειοδυτικού Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 694.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Γκορανμπόι Κατηγορία:Χωριά του Αζερμπαϊτζάν
Ραϋμόνδος ΣΤ΄ της Τουλούζης
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Ραϋμόνδου Ε΄ κόμη της Τουλούζης, μαρκησίου της Προβηγκίας & δούκα τού Ναρμπόν και της Κωνσταντίας των Καπετιδών, κόρης τού Λουδοβίκου ΣΤ΄ της Γαλλίας.
Γεννήθηκε στο Σαιν-Ζιλ τού Γκαρ και ήταν ανιψιός τού Λουδοβίκου Ζ΄ της Γαλλίας. Το 1194 διαδέχθηκε τον πατέρα του ως κόμης της Τουλούζης και αμέσως εγκατέστησε ειρήνη με τον Αλφόνσο Β΄ της Αραγωνίας (νυμφεύτηκε την κόρη του Ελεονώρα) και τον Οίκο των Τρανκαβέλ (η αδελφή του Αδελαΐδα παντρεύτηκε τον Ρογήρο Β΄ των Τρανκαβέλ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα τo 1172 την Ερμεσσένντε κόμισσα τού Μελγκέιγ, κόρη τού Βερνάρδου Ε΄ τού Πελέ. Απεβίωσε άτεκνη το 1176.
Ελληνο-Καζακικές σχέσεις
Οι Ελληνο-Καζακικές σχέσεις είναι οι σχέσεις ανάμεσα στην Ελλάδα και το Καζακστάν. Οι δύο χώρες άρχισαν διπλωματικές σχέσεις στις 1 Οκτωβρίου 1992 και η Ελλάδα άνοιξε πρεσβεία στο Αλμάτι τον Φεβρουάριο του 1997. Το Καζακστάν άνοιξε πρεσβεία στην Αθήνα το 2005. Το Καζακστάν είχε ένα επίτιμο προξενείο στην Αθήνα από το 1998.
Ραϋμόνδος ΣΤ΄ της Τουλούζης
Οικογένεια
Έκανε δεύτερο γάμο με τη Βεατρίκη τού Μπεζιέ, αδελφή τού Ρογήρου Β΄ υποκόμη τού Καρκασσόν, από τον Οίκο των Τρανκαβέλ. Την απέπεμψε το 1189 και αυτή αποσύρθηκε σε μονή· λέγεται ότι προσχώρησε στους Καθαρούς. Είχε τέκνο:
Το 1196 ο Ραϋμόνδος ΣΤ΄ έκανε τρίτο γάμο με την Ιωάννα των Ανζού, κόρη τού Ερρίκου Β΄ της Αγγλίας και είχε τέκνα:
Ελληνο-Καζακικές σχέσεις
Το Καζακστάν έχει μια ελληνική κοινότητα των 10.000 με 12.000 άτομα. Μαζί με τις ελληνικές κοινότητες στην Κιργιζία, οι απόδημοι Έλληνες εξυπηρετούνται από μία Ομοσπονδία Φιλίας που εκδίδει μια μικρή εφημερίδα και οργανώνει κοινωνικά γεγονότα.
Ραϋμόνδος ΣΤ΄ της Τουλούζης
Οικογένεια
Η Ιωάννα των Ανζού απεβίωσε το 1199 και ο Ραϋμόνδος ΣΤ΄ έκανε τέταρτο γάμο με την φίλη της Κυρά της Κύπρου, κόρη τού Ισαακίου Κομνηνού-Καματηρού αυθέντη της Κύπρου. Ο γάμος ακυρώθηκε το 1202.
Ελληνο-Καζακικές σχέσεις
Η οικονομική συνεργασία
Εκτός από μια γενική επιθυμία να βελτιώσουν τους δεσμούς τους και να αναπτύξουν το εμπόριο με την ΕΕ, το Καζακστάν έχει δείξει ιδιαίτερο ενδιαφέρον στον αγωγό πετρελαίου Μπουργκάς–Αλεξανδρούπολη, τον οποίο επιτρέπει την μεταφορά του πετρελαίου της χώρας από την Μαύρη Θάλασσα στις αγορές της νότιας και δυτικής Ευρώπης παρακάμπτοντας τον Βόσπορο και τα Δαρδανέλια. Ο πρώην Έλληνας πρόεδρος Κωνσταντίνος Στεφανόπουλος έχει δείξει τον θαυμασμό του στο Καζακστάν και ενδιαφέρον στην περαιτέρω αύξηση του εμπορίου.
Καθεδρικός Ναός Αγίου Στεφάνου (Παρίσι)
Ο Καθεδρικός Ναός Αγίου Στεφάνου (γαλλικά: Cathédrale grecque Saint-Étienne de Paris) είναι ελληνορθόδοξος ναός, κτισμένος στη πόλη του Παρισιού, την πρωτεύουσα της Γαλλίας. Βρίσκεται στην οδό Ζωρζ Μπιζέ 7, στο 16ο διαμέρισμα του Παρισίου. Η εκκλησία εγκαινιάστηκε στις 22 Δεκεμβρίου 1895.
Ελληνο-Καζακικές σχέσεις
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Καζακσταν Ελλαδα
Ραϋμόνδος ΣΤ΄ της Τουλούζης
Οικογένεια
Το 1204 έκανε τον πέμπτο γάμο του με την Ελεονώρα της Βαρκελώνης, κόρης τού Αλφόνσου Β΄ της Αραγωνίας.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Τουλούζης
Καθεδρικός Ναός Αγίου Στεφάνου (Παρίσι)
Η εκκλησία κατασκευάστηκε από το 1890 έως το 1895. Αποτελεί έδρα της Ελληνορθόδοξης Μητροπόλεως Γαλλίας, η οποία υπάγεται στο Οικουμενικό Πατριαρχείο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Καθεδρικοί ναοί στη Γαλλία Κατηγορία:Εκκλησίες στο Παρίσι
Βιβλικές σπουδές
Οι βιβλικές σπουδές αφορούν στην ακαδημαϊκή αξιοποίηση των πορισμάτων μιας σειράς διαφόρων επιστημονικών κλάδων για τη μελέτη της Βίβλου (της Παλαιάς Διαθήκης/του Τανάκ ή/και της Καινής Διαθήκης). Η θεωρητική και μεθοδολογική τεκμηρίωση αυτού του επιστημονικού πεδίου εδράζεται σε ένα εύρος επιστημονικών κλάδων όπως η αρχαιολογία, η αρχαία ιστορία, το πολιτισμικό υπόβαθρο, η κριτική του κειμένου, η λογοτεχνική κριτική, το ιστορικό υπόβαθρο, η φιλολογία και η κοινωνικές επιστήμες.
Πολλά μη θρησκευτικά (κοσμικά) καθώς και θρησκευτικά πανεπιστήμια και κολέγια προσφέρουν μαθήματα βιβλικών σπουδών, συνήθως σε τμήματα θρησκευτικών σπουδών, θεολογίας, ιουδαϊκών σπουδών, ιστορίας ή συγκριτικής λογοτεχνίας. Οι βιβλικοί λόγιοι δεν έχουν απαραιτήτως θρησκευτική πίστη στα ιερά κείμενα που μελετούν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βιβλικές σπουδές
Διοικητική διαίρεση νομού Θεσπρωτίας (πρόγραμμα Καποδίστριας)
Στον παρακάτω κατάλογο αναφέρονται οι δήμοι, οι κοινότητες, τα δημοτικά, κοινοτικά διαμερίσματα και οι οικισμοί του νομού Θεσπρωτίας.
thumb|right|300px
-- Δήμος Ηγουμενίτσας --
Ο δήμος Ηγουμενίτσας έχει (πραγματικό) πληθυσμό 14.710 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Αχέροντα --
Ο δήμος Αχέροντα έχει (πραγματικό) πληθυσμό 2.344 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Μαργαριτίου --
Ο δήμος Μαργαριτίου έχει (πραγματικό) πληθυσμό 3.032 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Παραμυθιάς --
Ο δήμος Παραμυθιάς έχει (πραγματικό) πληθυσμό 7.859 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Παραποτάμου --
Ο δήμος Παραποτάμου έχει (πραγματικό) πληθυσμό 1.668 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Σαγιάδας --
Ο δήμος Σαγιάδας έχει (πραγματικό) πληθυσμό 2.160 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Συβότων --
Ο δήμος Συβότων έχει (πραγματικό) πληθυσμό 3.010 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Φιλιατών --
Ο δήμος Φιλιατών έχει (πραγματικό) πληθυσμό 8.288 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Κοινότητα Σουλίου --
Κατηγορία:Νομός Θεσπρωτίας Θεσπρωτιας
Χας μπράουνς
Σε ορισμένα μέρη των Ηνωμένων Πολιτειών, τα ξεροτηγανίδια αναφέρονται αυστηρά στο τεμαχισμένο ή στο μαγειρεμένο με το υποχρεωτικό πέρασμα της μαγειρεμένης πατάτας ή των άλλων λαχανικών μέσα από ένα κόσκινο - οι τηγανητές πατάτες και θεωρούνται πρωινό τρόφιμο, ενώ οι πατάτες σε κύβους ή κομμένες σε κύβους και στο τηγάνι, είναι επίσης ένα συνοδευτικό πιάτο που ονομάζεται χωριάτικες τηγανιτές πατάτες ή πατάτες στο σπίτι (αν και πολλές παραλλαγές της σπιτικής πατάτας είναι άρτια μαγειρεμένες πριν από το τηγάνισμα). Μερικές συνταγές προσθέτουν κρεμμύδια σε κύβους ή ψιλοκομμένα.
Ιστορία
thumb|left|250px|Τεμαχισμένα ξεροτηγανίδια, μαζί με σάντουιτς. Αρχικά, το πλήρες όνομά τους ήταν "κατακερματισμένες καφέ πατάτες" ("hashed brown potatoes") (ή "κατακερματισμένες καφετιές πατάτες) ("hashed browned potatoes"), εκ των οποίων η πρώτη γνωστή αναφορά είναι το 1888, από τη συντάκτρια τροφίμων Maria Parloa (1843–1909). Το όνομα σταδιακά μειώθηκε σε "μαγειρεμένες πατάτες" ("hash brown potatoes") έως ότου γύρω στο 1970, το πιο κοινό όνομα είχε γίνει απλά "ξεροτηγανίδια" (αν και η σύντομη ονομασία, χρησιμοποιείται στα μέσα ενημέρωσης, καθώς ήδη από το 1959, από τον κύριο χαρακτήρα στο πιλοτικό επεισόδιο "Πού είναι όλοι;" του "Η ζώνη του λυκόφωτος" ("The Twilight Zone").
Κάποιοι ισχυρίζονται ότι ξεροτηγανίδια μπορεί να έχουν αναπτυχθεί από τα "rösti", το ελβετικό πρωινό πιάτο του αγρότη. Πρόκειται για ένα πιάτο με τεμαχισμένες καφετί πατάτες που περιλαμβάνουν κορν μπιφ, ψιλοκομμένο κρέας, αποφάγια ή άλλα λαχανικά. Πιο συχνά αναφέρεται ως "μείγμα" ή "φούσκα και τρίξιμο", ένα πιάτο που έγινε δημοφιλές στην διάρκεια του πολέμου της Βρετανίας.
Προετοιμασία
thumb|right|250px|Ξεροτηγανίδια σε μπουκιές, γνωστά στις [[ΗΠΑ σαν "τάτερ τοτς" ("tater tots").]] Ένας σεφ μπορεί να προετοιμάσει ξεροτηγανίδια σχηματίζοντας το υποχρεωτικό πέρασμα της μαγειρεμένης πατάτας ή των άλλων λαχανικών μέσα από ένα κόσκινο, σε πίτα στο σχήμα του πιάτου πριν από το τηγάνισμα (η υγρασία και το άμυλο της πατάτας μπορεί να "δέσουν" μαζί), ωστόσο, εάν προστεθεί κι'ένας συνδετικός παράγοντας (για παράδειγμα, αυγό), ένα τέτοιο παρασκεύασμα αποτελεί τηγανίτα πατάτας. Κατεψυγμένα ξεροτηγανίδια γίνονται μερικές φορές, για ευκολία χειρισμού, σε πίτα στο σχήμα του πιάτου και το συμπαγές, επίπεδο σχήμα μπορεί επίσης να μαγειρευτεί σε μια τοστιέρα ή φρυγανιέρα. Αν ένα πιάτο από ξεροτηγανίδια περιλαμβάνει ψιλοκομμένο κρέας, αποφάγια ή άλλα λαχανικά, τότε, πιο συχνά αναφέρεται ως "μείγμα" (hash food ή hash).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μαγειρική Χας μπραουνς Κατηγορία:Αμερικανική κουζίνα
Πύλη Εσκουιλίνα
μικρογραφία|Η [[Αψίδα του Γαλλιηνού είναι μετασκευή της αρχαίας Πύλης Εσκουιλίνα.]]
Η Πύλη στον Εσκουιλίνο λόφο - (λατιν.: (Porta Esquilina), ήταν  αψιδωτή πύλη στα Σέρβια Τείχη, η οποία αφιερώθηκε το 262 μ.Χ. στον Αυτοκράτορα Γαλλιηνό, επονομαζόμενη Αψίδα του Γαλλιηνού. Η παράδοση την χρονολογεί στον 6ο αι. π.Χ. ωστόσο οι σύγχρονες επιστήμες και τα στοιχεία από την αρχαιολογία την θεωρούν κτίσμα του 4ου αι. π.Χ.
Τοποθεσία
μικρογραφία|Η Πύλη βρίσκεται στο ανατολικό τμήμα των [[Σέρβια Τείχη|Σερβίων Τειχών.]]
Η Πύλη Εσκουιλίνα ήταν επάνω στον Εσκουιλίνο λόφο και επέτρεπε τη διέλευση μεταξύ της εντός των Σερβίων Τειχών Ρώμης προς τα ανατολικά της πόλης, πριν η Ρώμη επεκταθεί με τα μεταγενέστερα Αυρηλιανά Τείχη. Ο Εσκουιλίνος λόφος χρησίμευε ως νεκροταφείο της Ρώμης κατά την εποχή της Δημοκρατίας και αργότερα ως περιοχή για τους κήπους (horti) και τους πιο όμορφους κήπους του Αυτοκράτορα, όπως αυτούς του Mαικήνα. Η Πύλη συνδεόταν προς τα βόρεια με το ανάχωμα (agger), το πολύ οχυρωμένο τμήμα των Σερβίων Τειχών. Ακριβώς νοτιοδυτικά της Πόρτα Εσκουιλίνα υπήρχαν αξιοσημείωτα κτίρια, όπως η Χρυσή Οικία του Νέρωνα, οι Θέρμες του Τίτου και οι Θέρμες του Τραϊανού. Δύο μεγάλοι δρόμοι, η Βία Λαμπικάνα και η Βία Πραινεστίνα, ξεκινούν μαζί από την Πόρτα Εσκουιλίνα και οδηγούν έξω από τη Ρώμη ως ενιαίος δρόμος, μέχρι να χωριστούν κοντά στο εξώτερο, Αυρηλιανό Τείχος της Ρώμης.
Ιστορία
Σύμφωνα με την έννοια του ορίου της πόλης (pomerium), φαίνεται να υπάρχει μία ανεπίσημη ρωμαϊκή «παράδοση», ότι ορισμένοι φόνοι έπρεπε να γίνουν «εκτός» της πόλης και έτσι αρκετοί αρχαίοι συγγραφείς περιλαμβάνουν την Πόρτα Εσκουιλίνα στις περιγραφές τέτοιων πράξεων. Για παράδειγμα, στο Cic. Pro. Clu. 37 η δολοφονία του Ασίνου από το Λάρινον (Asinus από το Larinum) έγινε έξω από την Πόρτα Εσκουιλίνα και στο Tac. Αννα. ii. 32, ο αστρολόγος Πόπλιος Μάρκιος (Publius Marcius) εκτελέστηκε από υπάτους έξω από την Πόρτα Εσκουιλίνα.
Η Πόρτα Εσκουιλίνα αναφέρεται επίσης στα αρχαία κείμενα ως σημαντικός τρόπος εισόδου και εξόδου από τη Ρώμη. Ο Λίβιος γράφει για το στρατηγικό σχέδιο του υπάτου Π. Β. Ποπλικόλα, για να παρασύρει Ετρούσκους ληστές, που κυνηγούσαν θηράματα στα ρωμαϊκά χωράφια. Ο Ποπλικόλας διέταξε τα βοοειδή, τα οποία είχαν προηγουμένως ασφαλιστεί μέσα στα τείχη της πόλης, να σταλούν έξω από την Πόρτα Εσκουιλίνα, ώστε όταν οι Ετρούσκοι κατέβηκαν νότια για να αρπάξουν τα βοοειδή, οι Ρωμαίοι μπόρεσαν να στήσουν ενέδρα στους Ετρούσκους από όλες τις πλευρές. Ο Μ. Τ. Κικέρων, σε μία ομιλία που υπογραμμίζει το μεγαλείο των θριαμβευτικών πομπών, αναφέρει πώς "πάτησε τις δικές του μακεδονικές δάφνες κάτω από τα πόδια του, μπαίνοντας στη Ρώμη από την Πόρτα Εσκουιλίνα" και αυτό υποδηλώνει ότι η Πύλη χρησιμοποιήθηκε για θριαμβευτικές πομπές. Ένα άλλο παράδειγμα αναφοράς της Πόρτα Εσκουιλίνα στην αρχαία γραμματεία προέρχεται από την περιγραφή του Πλουτάρχου για την πρώτη πορεία του Λ. Κ. Σύλλα στη Ρώμη. Ο Σύλλας διέταξε να ασφαλιστεί η Πόρτα Εσκουιλίνα και έστειλε μερικές από τις δυνάμεις του να περάσουν από αυτήν. Ωστόσο πλίνθοι και πέτρες εκτοξεύτηκαν επάνω τους από πολίτες, που ο Μάριος είχε στρατολογήσει, για να υπερασπιστεί την πόλη.
Αρχικά η κατασκευή της Πόρτα Εσκουιλίνα είχε ένα μόνο τόξο, που κατασκευάστηκε τον 1ο αι. μ.Χ., αλλά αργότερα φτιάχτηκαν τρία τόξα τον 3ο αι. μ.Χ. , που είχαν ύψος κορυφής 8,8 μ.. Η μετατροπή αυτή σε τρία τόξα χρηματοδοτήθηκε από τον ευγενή M. Αυρήλιο Βίκτωρα το 262 μ.Χ., για να τιμήσει τον Αυτοκράτορα Γαλλιηνό. Αν και τα αρχαιολογικά στοιχεία δείχνουν επιπλέον σημάδια θεμελίων για πεσσούς, τα πρόσθετα τόξα του Αυρηλίου Βίκτωρα δεν σώθηκαν και σήμερα έχει απομείνει μόνο το αρχικό, ένα τόξο.
Λβιβ
Το Λβιβ (ουκρ. Львів,, πολ.: Lwów, ρωσ.: Львов, L'vov, γερμ.: Lemberg, λατ.: Leopolis, αρμ.: Լվով και εξελληνισμένα εκ της γερμανικής Λεμβέργη) βρίσκεται στη δυτική Ουκρανία και είναι η μεγαλύτερη πόλη της δυτικής Ουκρανίας. Στις ελληνικές πηγές, είναι γνωστή και με τις ονομασίες Λεόπολις και Λεοντόπολις εκ της λατινικής ονομασίας. Θεωρείται ένα από τα κύρια ιστορικά και πολιτισμικά κέντρα της Ουκρανίας, αλλά και της γειτονικής Πολωνίας.
Το Λβιβ άλλαξε πολλές φορές ονομασία και επίσημη γλώσσα, ανάλογα με τον εκάστοτε κατακτητή που περνούσε από την πόλη, αντανακλώντας έτσι και κομμάτι από την ιστορία της. Στα τέλη του 18ου αιώνα, ονομάστηκε Λέμπεργκ, καθώς αποτέλεσε τμήμα της Αυστροουγγαρίας. Μετά το τέλος του Α΄ Παγκόσμιου Πόλεμου, οι Πολωνοί επανέφεραν την παλαιά ονομασία, Λβουφ (Lwów) καθώς ανέκτησαν την πόλη. Το 1939, όταν οι Γερμανοί επιτέθηκαν στην Πολωνία, η πόλη πέρασε στα χέρια της Σοβιετικής Ένωσης κι έτσι για τις επόμενες δεκαετίες έμεινε γνωστή ως Λβωφ (Львов) ή Λβοφ (απλοποιημένη ορθογραφία).
Το ιστορικό κέντρο της έχει ανακηρυχθεί από την UNESCO ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς το 1998.
Ιστορία
Το Λβιβ ιδρύθηκε το 1256 από τον πρίγκιπα Δανιήλ της Γαλικίας: ονομάστηκε προς τιμή του υιού του Λέοντος, κι έγινε αμέσως ένα σημαντικό εμπορικό κέντρο. Βρισκόταν σε στρατηγικό σημείο, πάνω στο δρόμο που ερχόταν από τα Βαλκάνια και συνέχιζε αφενός προς τα δυτικά, δηλαδή σε Πολωνία, Γερμανία και Κάτω Χώρες, και αφετέρου προς τα βορειοανατολικά, στη Μόσχα.
Το 1340, καταλήφθηκε από τους Πολωνούς, ενώ το 1772 πέρασε στα χέρια των Αψβούργων και έγινε η πρωτεύουσα της Γαλικίας. Κατά το 16ο και 17ο αιώνα, η πόλη ήταν εμπορικό κέντρο, οπότε και αναπτύχθηκε ισχυρή ελληνική εμπορική παροικία, κυρίως από Κρητικούς και κατοίκους άλλων νησιών.
Όταν έληξε ο Α' Παγκόσμιος Πόλεμος, η Ουκρανία κήρυξε την ένωσή της με τη δημοκρατία που είχε συσταθεί στο Λβιβ. Το 1939 καταλήφθηκε από τον Κόκκινο Στρατό και πέρασε στη Σοβιετική Ένωση. Τον Ιούλιο του 1941, Ουκρανοί εθνικιστές οργάνωσαν δύο μεγάλα πογκρόμ, στα οποία περίπου 6.000 Εβραίοι δολοφονήθηκαν. Η πόλη βρισκόταν υπό την κατοχή των Ναζί από τον Ιούνιο του 1941 μέχρι τον Ιούλιο του 1944.
Μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ, το Λβιβ αποτελεί τμήμα του ανεξάρτητου κράτους της Ουκρανίας.
Δημογραφία
Οι κάτοικοι του Λβιβ έχουν προσδόκιμο ζωής 75 ετών και αυτή η ηλικία είναι 7 χρόνια μεγαλύτερη από τη μέση ηλικία στην Ουκρανία και 8 χρόνια μεγαλύτερη από τον παγκόσμιο μέσο όρο (68 έτη). Το 2010 το μέσο προσδόκιμο ζωής ήταν 71 στους άνδρες και 79,5 χρόνια στις γυναίκες. Τα ποσοστά γονιμότητας αυξάνονται σταθερά μεταξύ 2001 και 2010. Ωστόσο, οι επιπτώσεις της χαμηλής γονιμότητας τα προηγούμενα χρόνια παρέμειναν αισθητές παρόλο που τα ποσοστά γεννήσεων αυξήθηκαν. Υπάρχει έντονη έλλειψη νέων κάτω των 25 ετών. Το 2011, το 13,7% του πληθυσμού του Λβιβ αποτελούνταν από νέους κάτω των 15 ετών και το 17,6% από άτομα ηλικίας 60 ετών και άνω. Οι κάτοικοι είναι σε μεγάλο βαθμό ουκρανόφωνοι. Υπάρχουν πολλοί Ρώσοι και κάποιοι Πολωνοί αλλά και Εβραίοι, τόσο ντόπιοι αλλά και από άλλες περιοχές της πρώην Σοβιετικής Ένωσης.
Θρησκεία
Στην δυτική Ουκρανία από τον 14 αιώνα απλωνόταν ο Ρωμαιοκαθολικισμός. Οι εκκλησιαστικές αδελφότητες, που ξεκίνησαν ως επαγγελματικές συντεχνίες, διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο στην προστασία της Ορθοδοξίας στην περιοχή. Σημαντικότερη στο Λβιβ ήταν η Αδελφότητα της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, που χρονολογείται από τις αρχές του 15ου αιώνα, η οποία παρείχε φιλανθρωπικό έργο, ενώ ίδρυσε σχολείο και τυπογραφείο.
Στην πόλη συνυπάρχουν οι Ουνίτες, η ρωμαιοκαθολική Αρχιεπισκοπή, η Εκκλησία των Αρμενίων, η Ουκρανική Αυτοκέφαλη Ορθόδοξη Εκκλησία, ενώ υπάρχει και ενεργή εβραϊκή κοινότητα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Ουκρανίας Κατηγορία:Βοεβοδάτο Ρουθηνίας Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Ουκρανία Κατηγορία:Ιστορικές Εβραϊκές κοινότητες Κατηγορία:Πρώην πρωτεύουσες της Ουκρανίας Κατηγορία:Τοποθεσίες του Ολοκαυτώματος στην Ουκρανία
Σαϊδόνα Μεσσηνίας
Η Σαϊδόνα είναι χωριό της Μεσσηνιακής Μάνης, που απέχει 54 χλμ από την Καλαμάτα, 13 χλμ. από τη Στούπα και είναι χτισμένο αμφιθεατρικά στους πρόποδες του Ταϋγέτου, σε υψόμετρο 600 μ περίπου στη ΝΔ πλευρά του όρους Σωτηρίτσα. Διοικητικά υπάγεται στο Δήμο Λεύκτρου.
Οι πρώτοι κάτοικοι υπολογίζεται ότι εγκαταστάθηκαν στην περιοχή με την κατάληψη της Ελλάδας από τους Τούρκους. Αυτό αποδεικνύεται από ερείπια σπιτιών και κυρίως από την ύπαρξη δύο μοναστηριών. Το πρώτο χτίστηκε από το μοναχό Σαμουήλ που κατά την παράδοση είχε φύγει από την Κωνσταντινούπολη, γιορτάζει στις 15 Αυγούστου και είναι γνωστό ως Σαμουήλι. Το δεύτερο χτίστηκε την ίδια περίπου χρονική περίοδο, όπως φαίνεται από εικόνες και κειμήλια που σώζονται, γιορτάζει στις 8 Σεπτεμβρίου και λέγεται Βαϊδενίτσα. Το 1829 στην εκλογή αντιπροσώπου για τη Δ΄ Εθοσυνέλευση που έγινε στην Ανδρούβιστα υπήρχε εκπρόσωπος της Σαϊδόνας.
Το χωριό πήρε το όνομά του, κατά την επικρατέστερη άποψη, από την ομορφιά του τοπίου και από την ύπαρξη πολλών αηδονιών (Αϊδόνα- Σαν αϊδόνα-Σαϊδόνα). Οι Σαϊδονίτες, όπως αναφέρει η παράδοση αλλά και όπως φαίνεται από γραπτά κείμενα, ήταν προοδευτικοί άνθρωποι που αγωνίζονταν για το γενικό συμφέρον και συμμετείχαν σε όλους τους αγώνες του Ελληνικού Έθνους (Βαλκανικοί πόλεμοι, Μικρασιατική εκστρατεία, Εμφύλιος, Δικτατορία).
Αποκορύφωμα της συμμετοχής της Σαϊδόνας στους εθνικοαπελευθερωτικούς αγώνες αποτελεί το έπος του 1940. Μάλιστα, κατά τη διάρκεια της αντίστασης, ένα από τα πρώτα χτυπήματα που δέχτηκαν οι εισβολείς του Μουσολίνι προέρχεται από το μικρό αυτό ορεινό χωριό (1942).
Τα χρόνια που ακολούθησαν, οι Σαϊδονίτες συνέχισαν τον αγώνα από τις γραμμές του ΕΑΜ μέχρι και τη λήξη της κατοχής. Συγκυρίες όμως αρνητικές τους υποχρέωσαν να επιστρέψουν στα βουνά κατά τη διάρκεια του εμφυλίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Μάνη Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Μάνης
Αντόνιο Ανιέτε
Ο Antonio Salas Quinta (γεννήθηκε στη 1 Οκτωβρίου του 1985), γνωστός ως Añete, είναι ένας Ισπανός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, που παίζει αυτήν την περίοδο για τον Απόλλωνα Σμύρνης.
Ισπανία
Ξεκίνησε τα πρώτα ποδοσφαιρικά του βήματα στις Ακαδημίες της Real Sociedad, ενώ είχε κι ένα σύντομο πέρασμα από την ομάδα Β του συλλόγου, μεταξύ του 2006 και του 2008, πριν αγωνιστεί για την Coria στην Tercera División. Στη συνέχεια, δοκίμασε την τύχη του στη Segunda División, αγωνιζόμενος στις ομάδες San Roque, Jaén και Θέουτα.
Ελλάδα
Το 2012 αποφάσισε να αποχωρήσει από την πατρίδα του και να δοκιμάσει την τύχη του στην Ελλάδα και τον Ολυμπιακό Βόλου, της Football League (δεύτερης κατηγορίας του ελληνικού ποδοσφαίρου). Σκόραρε 9 γκολ, σε 39 αγώνες κατά τη διάρκεια της αγωνιστικής σεζόν 2012-13.
Το καλοκαίρι του 2013 έμεινε ελεύθερος, με τον Añete να υπογράφει συμβόλαιο, με τη μεγάλη ομάδα της πόλης του Βόλου, τη Νίκη. Στις 29 Σεπτεμβρίου 2013, πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με τα "κυανόλευκα" στο πρωτάθλημα, συνδυάζοντάς το με γκολ, κόντρα  στη Δόξα Δράμας (0-2). Κατά τη διάρκεια της αγωνιστικής σεζόν 2013-2014, ο Ανιέτε πραγματοποίησε εξαιρετική σεζόν και αγαπήθηκε από τον κόσμο της ομάδας του, με αποκορύφωμα την 1η Ιουνίου 2014, όταν στο κρισιμότερο παιχνίδι της χρονιάς, σκόραρε "χατ-τρικ", χαρίζοντας στη Νίκη το "τρίποντο" κόντρα στον Ηρακλή (4-0). Η Νίκη πανηγύρισε την άνοδό της στην Superleague Ελλάδα, με τον Ανιέτε να αναδεικνύεται σε ηγέτης εκείνου του ρόστερ, καθώς παράλληλα, αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ της κατηγορίας, σκοράροντας 21 τέρματα.
Το καλοκαίρι του 2017 ανακοινώθηκε η απόκτησή του από τον Απόλλωνα, στο πλαίσιο της επανόδου της ομάδας στην Superleague Ελλάδα.
Βουλγαρία
Τον Ιούλιο του 2014 αποχωρεί από τη Νίκη και πραγματοποιεί το "μεγάλο βήμα" στην καριέρα του, υπογράφοντας συμβόλαιο με την Βουλγαρική Levski Sofia. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του, τέσσερις ημέρες ύστερα από την ένταξή του στην ομάδα, στο "αιώνιο ντέρμπι" της χώρας, ανάμεσα στη Λέφσκι και την ΤΣΣΚΑ Σόφιας (ήττα 2-0). Σκόραρε πολλά και κρίσιμα τέρματα, κατά την θητεία του στην ομάδα, με αποκορύφωμα τα δύο του τέρματα στον ημιτελικό και τον τελικό του Βουλγαρικού Κυπέλλου, δίχως όμως να οδηγήσει την ομάδα του στην κατάκτηση του τίτλου, με την Τσέρνο Μόρε να κερδίζει την Λέφσκι στην παράταση και να κατακτά το Κύπελλο.
Ο Ισπανός πραγματοποίησε ακόμα μία εξαιρετική σεζόν, με την ομάδα να χτίζεται γύρω από αυτόν κάθε Κυριακή. Παρ' όλα αυτά, τον Ιούνιο του 2015, ανακοίνωσε πως δεν πρόκειται να ανανεώσει το συμβόλαιό του, με τους "μπλε".
Στο πρωτάθλημα του Αζερμπαϊτζάν αγωνίστηκε με την φανέλα της Νέφτσι.
.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νίκης Βόλου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λέφσκι Σόφιας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νεφτσί Μπακού ΠΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Χαέν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Σοσιεδάδ Β Κατηγορία:Ισπανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τερθέρα Ντιβιζιόν
Ντοσάλε
Παραπομπές
Κατηγορία:Αναγεννησιακή ζωγραφική
Αγγλική Βικιπαίδεια
Η Αγγλική Βικιπαίδεια είναι η έκδοση στην αγγλική γλώσσα της ελεύθερης εγκυκλοπαίδειας Βικιπαίδεια. Δημιουργήθηκε στις 15/01/2001 και αποτελεί την πρώτη έκδοση της Βικιπαίδειας. Τον Απρίλιο 2019 η αγγλική βικιπαίδεια είχε τον μεγαλύτερο αριθμό άρθρων από κάθε άλλη έκδοση της εγκυκλοπαίδειας. Τον Ιανουάριο 2020 το 12% των άρθρων από όλες τις εκδόσεις ανήκει στην αγγλική βικιπαίδεια. Αυτό το ποσοστό έχει μειωθεί σταδιακά κατά περισσότερο από 50% που ήταν το 2003, λόγω της ανάπτυξης της Βικιπαίδειας σε άλλες γλώσσες. Στις 24 Ιανουαρίου 2020, υπάρχουν 6,001,015 άρθρα στην ιστοσελίδα, έχοντας ξεπεράσει το όριο των 5 εκατομμυρίων στο οποίο ανήλθε την 1η Νοεμβρίου 2015. Τον Οκτώβριο 2015 το συνολικό κείμενο όλων των άρθρων της αγγλικής βικιπαίδειας ανήλθε σε 11.5 gigabytes όταν συμπιέστηκε.
Η Βικιπαίδεια που είναι γραμμένη σε απλά αγγλικά αποτελεί μια παραλλαγή της αγγλικής βικιπαίδειας, στην οποία τα περισσότερα άρθρα χρησιμοποιούν το βασικό λεξιλόγιο της αγγλικής γλώσσας (simplewiki). Υπάρχει και η βικιπαίδεια που είναι γραμμένη στα αρχαία αγγλικά (angwiki). Η βασικότερη παραπομπή των περισσότερων λημμάτων της αγγλικής βικιπαίδειας είναι η ηλεκτρονική εφημερίδα The Signpost.
Πρωτοπόρα έκδοση
Η αγγλική βικιπαίδεια ήταν η πρώτη έκδοση της Βικιπαίδεια και έχει παραμείνει η μεγαλύτερη σε αριθμό λημμάτων. Έχει πρωτοπορήσει σε πολλές ιδέες με την μορφή συμβάσεων, πολιτικών ή χαρακτηριστικών που υιοθετήθηκαν από εκδόσεις της Βικιπαίδειας σε ορισμένες από τις άλλες γλώσσες. Αυτές οι ιδέες περιλαμβάνουν τα "ειδικά άρθρα", την πολιτική ουδετερότητας, τα πρότυπα πλοήγησης, την ταξινόμηση των σύντομων άρθρων σε υποκατηγορίες, τους μηχανισμούς επίλυσης διαφορών όπως την διαμεσολήβηση και την διαιτησία καθώς και τις εβδομαδιαίες συνεργασίες.
Η αγγλική βικιπαίδεια έχει υιοθετήσει λειτουργίες από εκδόσεις της βικιπαίδειας σε άλλες γλώσσες. Αυτές οι λειτουργίες περιλαμβάνουν τις επαληθεύσιμες αναθεωρήσεις από την γερμανική βικιπαίδεια (dewiki) και τα πρότυπα αναζήτησης του πληθυσμού μιας πόλης από την ολλανδική βικιπαίδεια (nlwiki).
Παρόλο που η αγγλική βικιπαίδεια αποθηκεύει εικόνες και αρχεία ήχου, καθώς και αρχεία κειμένων, πολλές από τις εικόνες έχουν μεταφερθεί στο Wikimedia Commons με το ίδιο όνομα, ως αρχεία passed-through. Ωστόσο, η αγγλική βικιπαίδεια κάνει μια δίκαιη χρήση εικόνων και αρχείων ήχου/βίντεο (με πνευματικά δικαιώματα), πολλά από τα οποία δεν επιτρέπονται στο Commons.
Αρκετοί από τους πιο ενεργούς συμμετέχοντες στο Wikimedia Foundation, και οι προγραμματιστές του λογισμικού MediaWiki που διαχειρίζεται την βικιπαίδεια, είναι χρήστες της αγγλικής γλώσσας.
Βικιπαιδιστές
Πάνω από 800,000 συντάκτες έχουν επεξεργαστεί στην βικιπαίδεια περισσότερες από 10 φορές. Πάνω από 30,000 συντάκτες πραγματοποιούν περισσότερες από 5 επεξεργασίες κάθε μήνα και λίγοι παραπάνω από 3,000 πραγματοποιούν πάνω από 100 επεξεργασίες κάθε μήνα. Στις 24 Νοεμβρίου 2011 συνολικά 500 εκατομμύρια επεξεργασίες πραγματοποιήθηκαν στην αγγλική βικιπαίδεια.