cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αντίδραση Ντιλς-Άλντερ
Συνθετικές εφαρμογές
Οι Rawal και Kozmin, στη σύνθεση της ταμπερσονίνης (tabersonine) το 1998, χρησιμοποίησαν μια αντίδραση Ντιλς-Άλντερ για να πετύχουν τη σχετική στερεοχημεία cis του αλκαλοειδούς πυρήνα. Η μετατροπή της cis-αλδεΰδης στο αντίστοιχο της αλκένιο από την ολεφίνωση Βίτιχ (Wittig) και η ακόλουθη μετάθεση κλεισίματος δακτυλίου (ring-closing metathesis) με έναν καταλύτη Σροκ (Schrock) έδωσαν τον δεύτερο δακτύλιο του αλκαλοειδή πυρήνα. Το διένιο σε αυτήν την περίπτωση είναι αξιοσημείωτο ως παράδειγμα ενός 1-αμινο-3-σιλοξυβουταδιενίου (1-amino-3-siloxybutadiene), γνωστού και ως διενίου Ράουαλ (Rawal).
Το 1988, οι Οκαμούρα και Γκίμπς (Okamura - Gibbs) ανέφεραν μια εναντιοεκλεκτική σύνθεση του (+)-sterpurene που χαρακτηρίζει μια σημαντική ενδομοριακή αντίδραση Ντιλς-Άλντερ ενός αλλενίου. Η [2,3]-σιγματροπική αναδιάταξη (2,3-sigmatropic rearrangement) της θειοφαινυλικής ομάδας δίνει το σουλφοξείδιο όπως προχωράει παρακάτω εναντιοεξειδικευμένα λόγω της προκαθορισμένης στερεοχημείας της προπαργυλικής αλκοόλης. Με αυτόν τον τρόπο, το μοναδικό ισομερές του αλλενίου που σχηματίστηκε μπορεί να κατευθύνει την αντίδραση Ντιλς-Άλντερ να λάβει χώρα μόνο στην μια πλευρά του δημιουργούμενου ‘διενίου’.
Η σύνθεση Μίερς (Myers) της (-)-τετρακυκλίνης το 2005, πέτυχε τον γραμμικό τετρακυκλικό πυρήνα του αντιβιοτικού με μια αντίδραση Ντιλς-Άλντερ. Η θερμικά εκκινούσα, συμπεριστροφική διάνοιξη του βενζοκυκλοβουτενίου δημιούργησε το ο-κινοδιμεθάνιο (o-quinodimethane), που αντέδρασε διαμοριακά για να δώσει τον σκελετό της τετρακυκλίνης· το εμφανιζόμενο διαστερεοϊσομερές κρυσταλλώθηκε στη συνέχεια από μεθανόλη μετά από καθαρισμό από χρωματογραφική στήλη. Οι δημιουργοί σημειώνουν ότι η ελεύθερη υδροξυλομάδα του διενοφίλου ήταν ζωτική για την επιτυχία της αντίδρασης, επειδή οι παραλλαγές που προστατεύουν το υδροξύλιο δεν αντιδρούν κάτω από αρκετές διαφορετικές συνθήκες αντίδρασης.
Ο Τακεμούρα κ.ά. (Takemura et al.) συνέθεσαν την κανθαραδρίνη το 1980 με αντίδραση Ντιλς-Άλντερ, χρησιμοποιώντας υψηλή πίεση στο δοχείο της αντίδρασης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οργανική χημεία Κατηγορία:Χημικές αντιδράσεις
Κρέμια
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κόμο
ΛΕΝ Τρόφι γυναικών 2016
Το ΛΕΝ Τρόφι γυναικών 2016 ήταν η 17η έκδοση της δεύτερης σε δυναμικότητα διοργάνωσης της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας. Όπως και την προηγούμενη σεζόν, μετείχαν οι τέσσερις ομάδες που αποκλείστηκαν στους προημιτελικούς της Ευρωλίγκας. Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε με την μορφή φάιναλ φορ σε μία πόλη, με δύο νοκ άουτ ημιτελικούς και τελικούς για την πρώτη και τρίτη θέση. Το φάιναλ φορ διεξήχθη στην πόλη Ματαρό της Βαρκελώνης.
Ο Ν.Ο. Βουλιαγμένης έφτασε στον τελικό αλλά έχασε το τρόπαιο από την οικοδέσποινα Ματαρό με 6–5.
Γκουρού Χαρ Κρισάν
Ο Γκουρού Χαρ Κρισάν (7 Ιουλίου 1656 – 30 Μαρτίου 1664 ) ήταν ο όγδοος από τους συνολικά δέκα Γκουρού του Σιχισμού. Στις 7 Οκτωβρίου 1661 και στην ηλικία των πέντε μόλις ετών, έγινε ο νεαρότερους Σιχ-Γκουρού διαδεχόμενος τον πατέρα του, Γκουρού Χαρ Ράι, μετά τον θάνατό του. Το 1664 αρρώστησε με ευλογιά και έχασε τη ζωή του από την ασθένεια, πριν συμπληρώσει το όγδοο έτος της ηλικίας του.
Είναι επίσης γνωστός και ως Μπαλ Γκουρού (Παιδί Γκουρού) και, κάποιες φορές, στη Σιχ λογοτεχνία αναφέρεται ως Χαρί Κρισάν Σαχίμπ. Μνημονεύεται από τη Σιχ παράδοση να λέει πριν πεθάνει «Μπάμπα Μπακάλα», κάτι το οποίο ερμηνεύτηκε από τους Σιχ ως επιθυμία, διάδοχός του να είναι ο προθείος του, Τεγκ Μπαχαντούρ. Ο Γκουρού Χαρ Κρισάν είχε τη μικρότερη σε διάρκεια θητεία ως Σιχ-Γκουρού, η οποία κράτησε μόλις 2 χρόνια, 5 μήνες και 24 μέρες.
Βιογραφία
Ο Γκουρού Χαρ Κρισάν γεννήθηκε στην πόλη Κιράτπουρ (Λόφοι Σίβαλικ) στο βορειοδυτικό κομμάτι της Ινδικής υποηπείρου και γονείς του ήταν οι Γκουρού Χαρ Ράι και Μάτα Κρισέν (Μάτα Σουλάχνι). Ο πατέρας του στήριξε τον μετριοπαθή Σούφι Ντάρα Σουκόχ αντί τον συντηρητικό Σουνίτη Αοραντζέμπ, όταν τα δύο αδέλφια ενεπλάκησαν σε πόλεμο για τη διαδοχή στον θρόνο της Μογγολικής Αυτοκρατορίας. Όταν το 1658 ο Αοραντζέμπ κέρδισε τον πόλεμο και τη διαδοχή, κάλεσε το 1660 τον Γκουρού Χαρ Ράι να του εξηγήσει την στήριξή του στον εκτελεσμένο Ντάρα Σουκόχ. Ο Γκουρού Χαρ Ράι έστειλε τον μεγαλύτερο γιο του να τον εκπροσωπήσει και ο Αοραντζέμπ, κράτησε 13χρονο Ραμ Ράι όμηρο ρωτώντας τον σχετικά με μια στροφή από το βιβλίο Αντί Γκραντ - τα ιερά κείμενα των Σιχ εκείνη την περίοδο - ισχυριζόμενος πως δυσφημούσε τους Μουσουλμάνους. Ο Ραμ Ράι, για να καθησυχάσει τον Αοραντζέμπ, αντί να στηρίξει το ιερό κείμενο άλλαξε τη στροφή, μια πράξη που οδήγησε τον Γκουρού Χαρ Ράι να τον αφορίσει και να χρίσει διάδοχό του τον μικρότερο γιο του, Χαρ Κρισάν.
Στο μεταξύ, ο Αοραντζέμπ αντάμειψε τον Ραμ Ράι προστατεύοντάς τον και δίνοντάς του γη στην περιοχή Ντεάραντουν των Ιμαλαΐων. Λίγα χρόνια αργότερα, όταν ο Γκουρού Χαρ Κρισάν ανέλαβε τον ρόλο του ηγέτη των Σιχ, ο Αοραντζέμπ τον κάλεσε με σκοπό να τον αντικαταστήσει με τον μεγαλύτερο αδελφό του, Ραμ Ράι. Ωστόσο, όταν ο Γκουρού Χαρ Κρισάν έφτασε στο Δελχί, αρρώστησε με ευλογιά και η συνάντησή του με τον Αοραντζέμπ ακυρώθηκε. Στο νεκροκρέβατό του, ο Γκουρού Χαρ Κρισάν είπε «Μπάμπα Μπακάλα» και πέθανε το 1664. Η θρησκευτική οργάνωση των Σιχ ερμήνευσε αυτά τα λόγια ως επιθυμία του Γκουρού Χαρ Κρισάν, ο διάδοχός του να είναι κάποιος που βρίσκεται στο χωριό Μπακάλα όπου βρισκόταν ο προθείος του, Τεγκ Μπαχαντούρ, ο οποίος κι έγινε ο ένατος Γκουρού του Σιχισμού.
Αυθεντικά κείμενα σχετικά με τη ζωή του Γκουρού Χαρ Κρισάν και την εποχή που έζησε είναι σπάνια και όχι καλά καταγεγραμμένα. Κάποιες από τις βιογραφίες του Γκουρού Χαρ Κρισάν, ειδικά βιογραφίες σχετικές με το ποια ήταν η μητέρα του που γράφτηκαν τον 18ο αιώνα, όπως αυτή από τον Κεσάρ Σινγκ Τσιμπέρ, και η Σιχ λογοτεχνία του 19ου αιώνα, είναι ιδιαίτερα ασυνεπείς.
Γεώργιος Ιατρίδης
Ο Γεώργιος Ιατρίδης ήταν Έλληνας ξιφομάχος. Συμμετείχε στους θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1896 στην Αθήνα.
Ολυμπιακοί Αγώνες 1896
Ο Ιατρίδης συμμετείχε στο αγώνισμα της ξιφασκίας. Στο τουρνουά πέντε ατόμων, μονού γύρου, έχασε και τους τέσσερις αγώνες του. Ηττήθηκε από τους Ιωάννη Γεωργιάδη, Άντολφ Σμαλ, Τηλέμαχο Καράκαλο και Χόλγκερ Νίλσεν και κατέλαβε την τελευταία θέση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της ξιφασκίας Κατηγορία:Ξιφομάχοι στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896
Ιωάννης Κάρολος του Λαφόες
O Ιωάννης-Κάρολος, πορτογαλ. João Carlos (6 Μαρτίου 1719 - 10 Νοεμβρίου 1806) από τον Οίκο των Αβίς-Μπραγκάνσα ήταν 2ος δούκας τού Λαφόες, 4ος μαρκήσιος τού Αρρόνκες και 8ος δούκας της Μιράνντα ντο Κόρβο.
Βιογραφία
Ο Ζοάο-Κάρλος ντε Μπραγκάνσα ε Λίγκνε ντε Σόουζα Ταβάρες Μασκαρένας ντα Σίλβα ήταν γιος τού Μιχαήλ (νόθου γιου τού Πέτρου Β΄ της Πορτογαλίας) και της δόνα Σίλβα-Καζιμίρα ντε Σόουζα Νασσάου ε Λίγκνε, κόρη τού πρίγκιπα τού Λίγκνε. Η μητέρα του ήταν κυρία της Σόουζα, κόμισσα της Μιράνντα ντο Κόρβο και τιμητικά δούκισσα τού Λαφόες.
Ο Ιωάννης-Κάρολος έγινε πολιτικός και ένα εξέχων μέλος των ευγενών της Πορτογαλίας. Έγινε αρχιστράτηγος τού Πορτογαλικού στρατού, που τον διοίκησε στον Πόλεμο των Πορτοκαλιών, όπως αστεία ονομάστηκε· ήταν μία τραυματική εμπειρία στην ιστορία της Πορτογαλίας.
Ήταν ένα από τα ιδρυτικά μέλη της Βασιλικής Ακαδημίας των Επιστημών στη Λισαβόνα και εξάσκησε το αξίωμα τού βοηθού υπουργού των αποστολών (πρωθυπουργού) της Πορτογαλίας, το διάστημα 6 Ιανουαρίου - 21 Μαΐου 1801. Όταν οι Ισπανικές δυνάμεις εισήλθαν στο Αλεντέζο, απολύθηκε, διατήρησε όμως τη θέση τού στρατηγού τού στρατού. Ήταν προστάτης τού Κ. Β. Γκλουκ και τού Β. Α. Μότσαρτ.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Μπραγκάνσα
Τζορτζ Μέριαμ
Ο Τζορτζ Μέριαμ (George Merriam, 20 Ιανουαρίου 1803 – 22 Ιουνίου 1880) ήταν Αμερικανός εκδότης. Μαζί με τον αδελφό του Τσαρλς ίδρυσαν την G. & C. Merriam, η οποία τελικώς μετονομάσθηκε σε Merriam-Webster, Inc..
Η οικογένεια Μέριαμ ήταν τυπογράφοι, βιβλιοδέτες και βιβλιοπώλες στην κομητεία Ουόρτσεστερ στο δεύτερο μέρος του 18ου αιώνα. Ο Τζορτζ γεννήθηκε στο Σπρίνγκφιλντ της Μασαχουσέτης και εργαζόταν στο αγρόκτημα του πατέρα του στο Γουέστ Μπρούκφιλντ μέχρι την ηλικία των 15 ετών. Στη συνέχεα μπήκε στο τυπογραφείο του θείου του Εμπενίζερ στο Ουέστ Μπρούκφιλντ ως μαθητευόμενος και στο αποκορύφωμά του έγινε συνέταιρος. Το 1831 μετακόμισε στο Σπρίνγκφιλντ με τον αδελφό του Τσαρλς και ίδρυσε το 1832 τον εκδοτικό οίκο G. & C. Merriam. Οι πρώτες εκδόσεις τους ήταν νομικά βιβλία, εκδόσεις της Βίβλου και διδακτικά βιβλία. Μετά τον θάνατο του λεξικογράφου Νόα Γουέμπστερ οι Μέριαμ αγόρασαν το δικαίωμα μελλοντικής δημοσίευσης του λεξικού του Γουέμπστερ. Ο Τζορτζ απεβίωσε στο Ουόρστερ της Μασαχουσέτης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί εκδότες
Κουτσάγκο
Το Κουτσάγκο (ιταλικά: Cucciago) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κόμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κόμο
Κουζίνο
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κόμο
Ιωσήφ της Μπραγκάνσα
Με το όνομα Ιωσήφ της Μπραγκάνσα μπορεί να αναφέρονται:
Γαρέα Αρκαδίας
Ο οικισμός Μεϊμέταγα ανήκε στον δήμο Γαρέας μέχρι το 1841 οπότε προσαρτήθηκε στο δήμο Τεγέας. Το 1912 αποσπάται από το δήμο Τεγέας και ορίζεται έδρα της κοινότητας Μεϊμέταγα ενώ το 1927 μετονομάζεται σε Γαρέα. Το 1997 ο οικισμός αποσπάται από την κοινότητα Γαρέας και προσαρτάται στο δήμο Τεγέας έως το 2011.
Η Γαρέα βρίσκεται στο νότιο τμήμα του μαντινειακού οροπεδίου, έχει υψόμετρο 670μ. και απέχει 17 χιλ. από την Τρίπολη και 3 χιλ. από το Στάδιο. Είναι χτισμένη ανάμεσα στις κοίτες των χειμάρων Γαρεάτη και Σαρανταπόταμου, γεγονός που την κάνει ευάλωτη σε πλημμυρικά περιστατικά και καταστροφές.
Στην περιοχή έγινε στις 18 Ιουλίου 1826 η ένοπλη σύγκρουση γνωστή ως μάχη του Μεχμέταγα.
Οι κάτοικοι ασχολούνται κύρια με τη γεωργία και λιγότερο με την κτηνοτροφία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αρκαδίας Κατηγορία:Δήμος Τρίπολης
Ντιτσάσκο
Το Ντιτσάσκο (ιταλικά: Dizzasco) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κόμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κόμο
Τζεμιλέ
Τζεμιλέ, τουρκικό γυναικείο κύριο όνομα.
Ετυμολογία του ονόματος
Το όνομα Τζεμιλέ (στα τουρκικά: Cemile) είναι αραβικής αρχής (جميلة Jamilah «όμορφη») και, παρόλο που δεν ανήκει στα παλιότερα παραδοσιακά ονόματα του ισλαμικού κόσμου, είναι δίχως αμφιβολία, μαζί με το αραβικό ομόρριζό του Jamal, αρκετά διαδεδομένο σε πολλές χώρες της Μέσης Ανατολής. Από την ίδια ρίζα με το αραβικό αντρικό Jamal (جمال) και το τουρκικό αντρικό Cemâl.
Σημασιολογικά παρεμφερές με τα ονόματα Καλλίστη, Μπέλλα, Ευμορφία, Πανωραία, Πουλχερία κ.ά.
Το όνομα στο λαϊκό τραγούδι
«Τζεμιλέ», τραγούδι σε μουσική και στίχους του Μανόλη Χιώτη. Ηχογραφήθηκε το 1947 με τις φωνές του Τόλη και της Λίτσας Χάρμα.
Ντομάζο
Το Ντομάζο (ιταλικά: Domaso) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κόμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κόμο
Αϊδίνι Μαγνησίας
Το Αϊδίνιο (επίσημη ονομασία Αϊδίνιον) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Νέας Αγχιάλου, του δήμου Βόλου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Μαγνησίας, στην περιφέρεια Θεσσαλίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Αλμυρού του νομού Μαγνησίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Θεσσαλίας. Γεωγραφία: Το Αϊδίνιο είναι ηπειρωτικός οικισμός στο Νοτιοδυτικό τμήμα του νομού Μαγνησίας. Βρίσκεται στην πεδινή έκταση της δυτικής πλευράς του Παγασητικού, κοντά στο Χολόρεμα, πολύ κοντά στην εθνική οδό Αθηνών-Θεσσαλονίκης (κόμβος Μικροθηβών) και στον Αερολιμένα Νέας Αγχιάλου, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 60. Απέχει 27 χλμ. περίπου ΝΔ. του Βόλου, 8 χλμ ΝΔ της Νέας Αγχιάλου και 8 χλμ. από τον Αλμυρό. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 12,938 χμ² (2011). .
Ιστορία: Η επαρχία Αλμυρού απελευθερώθηκε από τους Οθωμανούς την 17 Αυγούστου 1881. Εκείνη την περίοδο την αποτελούσαν 26 χωριά, μεταξύ αυτών και το Αϊδίνιο. Ανήκε στην κατηγορία των τούρκικων "Τσιφλικιών" που είχαν εξαγοραστεί από τους Χριστιανούς, καθώς μετά την προσάρτηση της Θεσσαλίας στο νεοσύστατο Ελληνικό κράτος, Οθωμανοί κάτοικοι της περιοχής και κάτοχοι μεγάλου μέρους γης, άρχισαν να μεταναστεύουν εκποιώντας τις περιουσίες του σε Χριστιανούς κεφαλαιούχος. Το τσιφλίκι "Αϊντίν" (Aydin) πουλήθηκε από τους Οθωμανούς αδερφούς Οσμάν (Χαϊδάρ και Μαλίκ) στην οικογένεια των ομογενών Κασσαβέτη. Με ελληνοποιημένο όνομα "Αϊδίνιον", ανήκε στην επαρχία Αλμυρού και στην απογραφή του 1881 είχε συνολικό πληθυσμό 151 κατοίκων, όλοι ανήκοντες στο προσωπικό του αγροκτήματος Κασσαβέτη.
Το αγρόκτημα Αϊδίνιον τότε είχε τεράστια έκταση, ξεκινούσε (προς νότια) από τα σημερινά όρια των Δήμων Αλμυρού και Βόλου (ή κοινότητες Κροκίου και Αϊδινίου), προς Νοτιοδυτικά έφτανε μέχρι τα "Μπέικα", βορειοδυτικά έως τα όρια του σημερινού Περιβλέπτου (Σαρατζή Αρτουάν) , βόρεια έως το "χωρίον Άκετσι" (σημερινές Μικροθήβες), ενώ ανατολικά έφτανε μέχρι τα παράλια του Παγασητικού κόλπου (Λόγγος, Δημητριάδα και την περιοχή όπου μετέπειτα ιδρύθηκε η Νέα Αγχίαλος).
Το 1888 ο Αλέξανδρος Κασσαβέτης, δώρισε το μεγαλύτερο μέρος της έκτασης στο ελληνικό δημόσιο, εκπληρώνοντας την επιθυμία του εκλιπόντος πατέρα του Δημήτρη. Το πιο προσοδοφόρο (ανατολικό) και παραθαλάσσιο τμήμα του, παρέμεινε στην οικογένεια. Τότε ιδρύθηκε και η πρώτη Γεωργική Σχολή στην Θεσσαλία η οποία ονομάστηκε "Κασσαβέτεια" προς την τιμήν της οικογένειας των δωρητών της έκτασης.
Το 1900 ο οικισμός μετονομάζεται σε Κασσαβέτεια. ( ΦΕΚ 295Α - 23/12/1900 ).
Το 1910 η Κασσαβέτεια (Νομού Λαρίσης τότε), αποσπάται από το δήμο Αλμυρού και προσαρτάται στην κοινότητα Ακιτσίου (ΦΕΚ 262Α - 31/08/1912)
Το 1929 ο οικισμός αλλάζει και πάλι όνομα και αποσπάται από την κοινότητα Μικροθηβών και ορίζεται έδρα της Κοινότητας Αϊδινίου, Νομού Λαρίσης. (ΦΕΚ 25Α - 24/01/1929)
Το 1942 η Κοινότητα Αϊδινίου αποσπάται από το νομό Λαρίσης και υπάγεται στον νεοσύστατο Νομό Μαγνησίας (ΦΕΚ 169Α - 04/07/1942)
Το 1997 με την κατάργηση των αυτόνομων κοινοτήτων, προσαρτάται στον νεοσύστατο Δήμο Νέας Αγχιάλου.
Το 2010 με την συγχώνευση των Δήμων (Καλλικράτης), ο Δήμος Νέας Αγχιάλου καταργείται και όλες οι κοινότητές του προσαρτώνται στον Δήμο Βόλου (Δημοτική Ενότητα Νέας Αγχιάλου)
Ονομασία: Δεν είναι ακριβές το γιατί ονομάστηκε ο οικισμός με το όνομα Αϊντίν, (όπως και η πόλη  Αϊντίν (Aydin) της Τουρκίας). Το σίγουρο είναι πως δεν έχει σχέση με την Μικρασιατική καταστροφή του 1922 αφού το τοπωνύμιο υπήρχε από τα χρόνια του Οθωμανικού ζυγού και πολύ πριν την Απελευθέρωση. Λόγω της γεωγραφικής του θέσης στο κέντρο του κάμπου και με ανεμπόδιστη ηλιοφάνεια καθ' όλη την διάρκεια της ημέρας, το πιο πιθανό είναι να ονομάστηκε έτσι από τους Οθωμανούς, αφού aydin στην Τούρκικη γλώσσα σημαίνει και "φωτισμένος/φωτεινός". Προφορικές αφηγήσεις των γονέων ή παππούδων σημερινών κατοίκων, αναφέρουν ακόμη δύο εκδοχές: α) Οθωμανός ιδιοκτήτης του "τσιφλικιού" το ονόμασε έτσι προς τιμήν του γιου του Αϊντίν που απεβίωσε νέος β) Οθωμανός ιδιοκτήτης (ή μέλος του προσωπικού του αγροκτήματος) σχετίζονταν με την ομώνυμη πόλη στην σημερινή Τουρκία.
Ετυμολογία: Aydin σημαίνει: διανοούμενος, φωτισμένος.
Γενικά στοιχεία
Στον οικισμό βρίσκονται οι Αγροτικές Φυλακές Κασσαβέτειας, που καλούνται έτσι από την παλαιά ονομασία του χωριού
Αξιοθέατα
Η παλαιά εκκλησία του Αγίου Χαραλάμπους, στο νοτιοδυτικό τμήμα του οικισμού
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μαγνησίας Κατηγορία:Δήμος Βόλου
Cultösaurus Erectus
Cultösaurus Erectus είναι ο τίτλος του έβδομου στούντιο άλμπουμ του αμερικάνικου χαρντ ροκ συγκροτήματος Blue Öyster Cult, το οποίο κυκλοφόρησε σε μορφή δίσκου βινυλίου στις 14 Ιουνίου του 1980 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Columbia".
Ηχογράφηση
Αυτός ήταν ο πρώτος από τους δύο δίσκους τους, του οποίου την παραγωγή ανέλαβε ο Μάρτιν Μπερτς, γνωστός για την συνεργασία του με μεγάλα ονόματα της hard rock και heavy metal μουσικής, όπως οι Deep Purple, Rainbow, Black Sabbath, Iron Maiden, κ.α..
Στίχοι
Στην σύνθεση του "Black Blade" συμμετείχαν ο συγγραφέας Μάικλ Μούρκοκ και ο συνθέτης Τζον Τράιβερς, με τους στίχους να αναφέρονται στην Καταιγίδα, το μαύρο σπαθί του Έλρικ του Μελνιμπονέ, πρωταγωνιστή μιας σειράς βιβλίων του Μούρκοκ.
Το "Deadline" είναι σύνθεση του Ντόναλντ "Buck Dharma" Ρέζερ και μιλάει για τον Φιλ Κινγκ, έναν φίλο του συγκροτήματος που δολοφονήθηκε, ενώ στο "Divine Wind", αναφέρεται στην οπτική των Αμερικάνων πάνω στην Κρίση των ομήρων στο Ιράν το 1979.
Επίσης, το "Unknown Tongue", το οποίο έγραψε ο Άλμπερτ Μπουσάρντ με το Ντέιβιντ Ρότερ, μιλάει για μία κοπέλα που ήξερε ο τελευταίος, η οποία έπινε το αίμα της.
Τέλος, ο τίτλος του "The Marshall Plan" αναφέρεται στην γνωστή εταιρεία ενισχυτών, ενώ οι στίχοι του κομματιού μιλούν για ένα νεαρό άνδρα που γίνεται επιτυχημένος ροκ μουσικός, αφού η κοπέλα με την οποία είναι ερωτευμένος τον αφήσει για κάποιον διάσημο τραγουδιστή. Στο κομμάτι ακούγεται και το ριφ του "Smoke on the Water" των Deep Purple.
Εξώφυλλο
Το εξώφυλλο είναι μέρος του πίνακα "Behemoth's World" του βρετανού καλλιτέχνη Ρίτσαρντ Κλίφτον Ντέι.
Εμπορική επιτυχία
Οι πωλήσεις του "Cultösaurus Erectus" παρουσίασαν βελτίωση σε σχέση με τον προκάτοχο του, αλλά δεν κατάφερε να γίνει χρυσό. Έφθασε ως το # 12 στα βρετανικά τσαρτ, την υψηλότερη θέση στην δισκογραφία των Blue Öyster Cult, όπως και το # 34 στο αμερικάνικο Billboard. Στα RPM Charts του Καναδά έφθασε ως το # 77, ενώ δεν περιείχε κάποιο σινγκλ που να μπήκε στους καταλόγους επιτυχιών.
Περιοδεία
Για την προώθηση του δίσκου, το συγκρότημα περιόδευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες μαζί με τους Black Sabbath, οι οποίοι προωθούσαν το άλμπουμ "Heaven and Hell". Μέρος αυτών των εμφανίσεων αποτυπώθηκε στο βίντεο "Black and Blue".
Θέσεις τσαρτ
Cultösaurus Erectus (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 14 Ιουνίου 1980
Τα μέλη των Blue Öyster Cult
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "Cultösaurus Erectus" είναι οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Blue Öyster Cult Κατηγορία:Άλμπουμ του 1980
Ερυθροί Χμερ
thumb|230px|Η σημαία της Δημοκρατικής Καμπούτσεα είχε χρησιμοποιηθεί με αρκετές παραλλαγές από τους αντάρτες Ερυθρούς Χμερ από τη δεκαετία του 1950. Ερυθροί Χμερ (γαλλικά: Khmers rouges) ονομάζονταν οι οπαδοί του κομμουνιστικού κόμματος της Καμπούτσεα, στην Καμπότζη. Σχηματίστηκαν το 1968 ως παρακλάδι του Λαϊκού Στρατού του Βιετνάμ, από το Βόρειο Βιετνάμ. Κυριάρχησαν στην Καμπότζη από το 1975, όταν τελείωσε ο εμφύλιος πόλεμος, μέχρι το 1979, με αρχηγούς τους Πολ Ποτ, Νούον Τσέα, Ιέγκ Σάρι, Σον Σεν και Χιέου Σαμφάν. Ονόμασαν το κράτος Δημοκρατική Καμπούτσεα. Είχαν συμμαχήσει με το Βόρειο Βιετνάμ, τους Βιετκόνγκ και τους Πάθετ Λάο κατά τη διάρκεια του Πολέμου του Βιετνάμ, ενάντια στις αντικομμουνιστικές δυνάμεις.
Γενοκτονία
Η οργάνωση προκάλεσε μέσω των κοινωνικών πολιτικών της τη γενοκτονία της Καμπότζης. Ο ηγέτης των Χμέρ Πολ Ποτ, πίστευε ότι για να επιτευχθεί πραγματική κοινωνική επανάσταση στην Καμπότζη, ήταν απαραίτητο ολόκληρη η χώρα να επιστρέψει σε μια αγροτική οικονομία, στην οποία δεν θα είχαν θέση η βιομηχανία, οι χρηματικές συναλλαγές, οι πόλεις και η μόρφωση. Αρχικά, μετέφεραν ολόκληρο τον πληθυσμό στην ύπαιθρο, με τη δικαιολογία πως στις πόλεις δεν υπήρχε αρκετή τροφή για να συντηρηθούν όλοι. Οι προσπάθειές της για αγροτική μεταρρύθμιση οδήγησαν σε λιμό μεγάλο μέρος του πληθυσμού, ενώ η επιμονή της στην αυτοεπάρκεια, ακόμη και σε φαρμακευτικά προϊόντα, οδήγησε στο θάνατο χιλιάδων ανθρώπων από ιάσιμες ασθένειες, όπως η ελονοσία. Οι ξένες πρεσβείες σφραγίστηκαν, οι τράπεζες, τα σχολεία, τα νοσοκομεία και κάθε είδους δημόσιες υπηρεσίες έκλεισαν και όλοι οι θρησκευτικοί ναοί λεηλατήθηκαν. Εξωφρενικές απαγορεύσεις επίσης υπήρχαν για τις σεξουαλικές σχέσεις και το γέλιο. Οι ένοχοι μεταφέρονταν στη φυλακή Τουόλ Σλένγκ ή αλλιώς Ες-21, όπου διοικητής ήταν ο εμπνευστής της, διαβόητος "Ντουκ", κατά κόσμον Κάικ Γκεκ Αβ (Kang Kek Iew, 1942 - 2 Σεπτεμβρίου 2020), ένας γραφειοκράτης, πρώην καθηγητής Μαθηματικών που το 2010 καταδικάστηκε από το Ειδικό Δικαστήριο του ΟΗΕ σε ισόβια δεσμά, για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Από το 1974 έως το 1978, από τους 20.000 κρατούμενους, επιβίωσαν οι 12. Αυθαίρετες εκτελέσεις και τα βασανιστήρια από τα στελέχη τους ενάντια σε θεωρούμενα ανατρεπτικά στοιχεία και εκκαθαρίσεις στις τάξεις τους ανάμεσα στο 1975 και το 1978, θεωρούνται ότι αποτελούν γενοκτονία. Σύμφωνα με στοιχεία από έρευνα του πανεπιστημίου του Γέιλ σε 20.000 ομαδικούς τάφους, τουλάχιστον 1.386.734 άτομα εκτελέστηκαν, ενώ μαζί με θανάτους από άλλες αιτίες, όπως υποσιτισμός και ασθένειες, φτάνουν τους 1,7 εκατομμύρια θανάτους, που αντιπροσώπευε το 21 % του πληθυσμού της χώρας. Το 1979, το Βιετνάμ εισέβαλε στη Καμπούτσεα, ανατρέποντάς τους.
Διάλυση
Στις 25 Δεκεμβρίου 1978, το Βιετνάμ εξαπέλυσε ευρείας κλίμακας επίθεση εναντίον της Καμπότζης, ο λαός της οποίας υποδέχθηκε τους στρατιώτες σαν απελευθερωτές. Οι Ερυθροί Χμερ σε μεγάλο βαθμό διαλύθηκαν τη δεκαετία του 1990 και οι τελευταίοι παραδόθηκαν το 1999. Στις 22 Νοεμβρίου 2011, ξεκίνησε στην Πνομ Πεν η δίκη των τριών υψηλόβαθμων επιζήσαντων αξιωματούχων του καθεστώτος των Ερυθρών Χμερ. Πρόκειται για τους Νούον Τσέα, γνωστό και ως Αδελφός Νούμερο Δύο, δεξί χέρι του ανώτατου ηγέτη Πολ Ποτ, Χιέου Σαμφάν, πρώην αρχηγό του κράτους, και Ιένγκ Σάρι, πρώην υπουργό Εξωτερικών. Και οι τρεις αρνήθηκαν τις κατηγορίες. Οι τρεις τους, αν και το καθεστώς κατέρρευσε το 1979, για πολλά χρόνια διέφευγαν της δικαιοσύνης. Από τα μέσα της δεκαετίας του ’90 η Καμπότζη ζητούσε τη συνδρομή της διεθνούς κοινότητας. Το 2006, τελικά, με την υποστήριξη των Ηνωμένων Εθνών, ξεκίνησαν οι δίκες για τα εγκλήματα εκείνης της περιόδου. Το 2014, δύο ηγέτες των Ερυθρών Χμερ, οι Νούον Τσέα και Χεϊού Σαμφάν καταδικάστηκαν σε ισόβια κάθειρξη από δικαστήριο του ΟΗΕ, το οποίο τους έκρινε ένοχους για εγκλήματα εναντίον της ανθρωπότητας και υπεύθυνους για το θάνατο περίπου 2 εκατομμυρίων Καμποτζιανών. Ο Πολ Ποτ πέθανε το 1998, προτού προλάβει να δικαστεί για τα εγκλήματά του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
κατηγορία:Ιστορία της Καμπότζης Κατηγορία:Τρομοκρατία Κατηγορία:Κομμουνισμός
Λουί Ερσάν
Ο Λουί Ερσάν (Louis Hersent, Παρίσι, 10 Μαρτίου 1777 - 2 Οκτωβρίου 1860) ήταν Γάλλος ζωγράφος του 19ου αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1777 στο Παρίσι και ήταν γιος χρυσοχόου. Σε νεαρή ηλικία έγινε δεκτός στο εργαστήριο του ζωγράφου Ζαν-Μπατίστ Ρενό όπου ειδικεύτηκε στην ιστορική ζωγραφική και το 1797 κέρδισε τη δεύτερη θέση στο βραβείο της Ρώμης (Prix de Rome). Με την πάροδο των ετών αναδείχτηκε σε επιτυχημένο προσωπογράφο ενώ χάρη στην προστασία και τη στήριξη του Λουδοβίκου ΙΗ΄ τοποθετήθηκε καθηγητής στη Σχολή Καλών Τεχνών του Παρισιού.
Από το 1804 μέχρι το 1831 εξέθετε τα έργα του στο Σαλόνι του Παρισιού. Επίσης διατηρούσε από κοινού με τη σύζυγο του και επίσης ζωγράφο, Λουΐζ Μοντυΐ (Louise Mauduit), ιδιόκτητο σαλόνι όπου παρουσίαζαν τις δημιουργίες τους. Αργότερα αναγκάστηκε λόγω οικονομικών προβλημάτων να παραχωρήσει τα δικαιώματα χάραξης των έργων του. Πέθανε το 1860 στο Παρίσι.
Τεχνοτροπία
Από αρκετούς κριτικούς τέχνης εκθειάστηκε για τη λεπτομέρεια με την οποία σχεδίαζε τα πρόσωπα των μοντέλων του, δεχόταν όμως κριτική για τον σχεδιασμό του υπόλοιπου σώματος. Από τα έργα του ξεχώρισαν το πορτραίτο της ποιήτριας Ντελφίν Γκαι (1824), οι προσωπογραφίες μελών της γαλλικής βασιλικής οικογένειας (1835) κ.ά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι ζωγράφοι
Ντόσσο ντελ Λίρο
Το Ντόσσο ντελ Λίρο (ιταλικά: Dosso del Liro) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κόμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κόμο
Ντόνγκο
Το Ντόνγκο (ιταλικά: Dongo) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κόμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κόμο
Εουπίλιο
Το Εουπίλιο (ιταλικά: Eupilio) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κόμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κόμο
4000 (4.000 έως 4.999)
Οι αριθμοί από 4.000 έως 4.999 στην αριθμητική βάση 10, με τις πληροφορίες παραγοντοποίησης και διαιρετών τους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φυσικοί αριθμοί
Μεγάλη δίκη της Μαφίας 1986 - 1987
200px|thumb|Το Δικαστικό Μέγαρο του Παλέρμο, όπου πραγματοποιήθηκε η δίκη Η Δίκη της μαφίας στο Παλέρμο (Maxi processo) ήταν μια ποινική δίκη κατά της Σικελικής Μαφίας που πραγματοποιήθηκε στο Παλέρμο της Σικελίας. Ξεκίνησε στις 10 Φεβρουαρίου του 1986 και διήρκεσε μέχρι τις 30 Ιανουαρίου 1992. Η δίκη διεξήχθη σε δικαστικό μέγαρο ειδικά κατασκευασμένο για το σκοπό αυτό μέσα από τα τείχη της φυλακής του Παλέρμο.
Οι Εισαγγελείς του Παλέρμο κατηγόρησαν 475 μαφιόζους για μια πληθώρα εγκλημάτων που σχετίζονταν με τις δραστηριότητες της μαφίας, που βασίστηκαν κυρίως σε μαρτυρίες και αποδεικτικά στοιχεία από πρώην αφεντικά της μαφίας που έγιναν πληροφοριοδότες, γνωστοί ως Πεντίτο, ιδίως ο Τομάζο Μπουσκέτα και ο Σαλβατόρε Κοντόρνο. Οι περισσότεροι καταδικάστηκαν σε ισόβια κάθειρξη και, προς έκπληξη πολλών, οι καταδίκες έγιναν δεκτές τον Ιανουάριο του 1992, μετά το τελικό στάδιο της έφεσης. Η σημασία της δίκης ήταν ότι η ύπαρξη της Κόζα Νόστρα τελικά δικαστικώς επιβεβαιώθηκε.
Η «μέγα-δίκη» αυτή θεωρείται ότι η πιο σημαντική δίκη ποτέ κατά της μαφίας της Σικελίας, καθώς και η μεγαλύτερη δίκη στην παγκόσμια ιστορία.
Ιστορικό υπόβαθρο
Η ύπαρξη και τα εγκλήματα της μαφίας είχαν αγνοηθεί ή απλώς υποβαθμιστεί για δεκαετίες, παρά την απόδειξη των εγκληματικών δραστηριοτήτων της, που χρονολογούνται από τον 19ο αιώνα. Αυτό μπορεί να οφείλεται εν μέρει σε συγκεκριμένες μεθόδους που χρησιμοποιούνται από τη Μαφία για να παρέχει ένα ασφαλές περιβάλλον στα μέλη της. Η δολοφονία ανθρώπων-κλειδιά (δικαστές, δικηγόρους, μάρτυρες, πολιτικούς) έχει χρησιμοποιηθεί με επιτυχία για να αποτρέψουν πολλές προσπάθειες δίωξης κατά της μαφίας.
Στην πραγματικότητα, ήταν μόνο το 1980, που υπήρξε η πρώτη νομοθετική παρέμβαση, ότι αν κάποιος είναι μέλος της Μαφίας θα πρέπει να έχει ένα συγκεκριμένο ποινικό αδίκημα. Η νομοθετική πρωτοβουλία ξεκίνησε από τον πολιτικό του Κομμουνιστικό Κόμματος, Πio Λα Τόρε. Ο νόμος τέθηκε σε ισχύ μόνο δύο χρόνια αργότερα, και μετά την δολοφονία του Λα Τόρε, που έπεσε θύμα της εκδίκησης της Μαφίας.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1980 μαινόταν ο δεύτερος πόλεμος της μαφίας, με επικεφαλής τον Σαλβατόρε "Τοτό" Ριίνα της φατρίας των Κορλεόνεζι, ο οποίος είχε ξεκινήσει έναν αιματηρό πόλεμο εναντίων άλλων φατριών της Σικελικής μαφίας με δεκάδες νεκρούς. Ανάμεσά τους ήταν και ο Στρατηγός των καραμπινιέρων, Κάρλο Αλμπέρτο Ντέλα Κιέζα, ο οποίος μετά την επιτυχία που είχε στην εξάρθρωση των Ερυθρών Ταξιάρχιών, ανέλαβε την αποστολή ως Νομάρχης του Παλέρμο, να σταματήσει τον αιματηρό πόλεμο και να στείλει στην φυλακή τα αφεντικά της Μαφίας. Η προσπάθεια του Ντέλα Κιέζα δεν κατέληξε πουθενά αφού η μαφία φρόντισε να τον δολοφονήσει στις 3 Σεπτεμβρίου 1982.
Οι έντονες δημόσιες αντιδράσεις από την ιταλική κοινωνία, έδωσαν την απαραίτητη ώθηση στους δικαστές, όπως ο Τζοβάνι Φαλκόνε και ο Πάολο Μπορσελίνο, να προσπαθήσουν να δώσουν ένα σοβαρό πλήγμα στην εκτεταμένη εγκληματική οργάνωση στη Σικελία.
Κατηγορούμενοι και δίκη
Μετά την ολοκλήρωση των προκαταρκτικών ερευνών, στις 8 Νοεμβρίου 1985, ο δικαστής Καπονέτο εξέδωσε κατηγορητήρια για τη Δίκη Μάξι με τίτλο "Abbate Giovanni + 706". Το κατηγορητήριο ήταν περίπου 8.000 σελίδες και αξιολογούσε τη θέση 707 υπόπτων. Από αυτούς, οι 476 καταδικάστηκαν σε δίκη (ο αριθμός μειώθηκε τότε σε 475 επειδή ο Νίνο Σάλβο είχε ήδη πεθάνει από καρκίνο τον Ιανουάριο του 1986) και οι άλλοι 231 αθωώθηκαν.
Μετά από αρκετά χρόνια έρευνας από την δεξαμενή της Αντιμαφίας, η δίκη ξεκίνησε στις 10 Φεβρουαρίου 1986. Ο προεδρεύων δικαστής ήταν ο Αλφόνσο Τζιορντάνο, πλαισιωμένος από δύο άλλους δικαστές που ήταν «αναπληρωματικοί», σε περίπτωση που συμβεί κάτι μοιραίο στον Τζιορντάνο πριν από το τέλος μιας μακράς δίκης. Οι κατηγορίες που αντιμετώπισαν οι κατηγορούμενοι περιελάμβαναν 120 δολοφονίες, διακίνηση ναρκωτικών, εκβιασμό και τον νέο νόμο που καθιστούσε αδίκημα το να είσαι μέλος της Μαφίας, την πρώτη φορά που αυτός ο νόμος θα τεθεί σε δοκιμασία. Η δίκη διεξήχθη σε μια οκταγωνική δομή σε στυλ αποθήκης που χτίστηκε δίπλα στη φυλακή Ουτσιαρντόνε. Θα μπορούσε να στεγάσει εκατοντάδες άτομα, συμπεριλαμβανομένων κατηγορουμένων, μαρτύρων, δικηγόρων, πολιτικών και αστυνομικών. Είχε ένα ηλεκτρονικό σύστημα για την αρχειοθέτηση εγγράφων και μια δομή που μπορούσε να αντέξει τις επιθέσεις με πυραύλους.
Θεωρήθηκε ότι ήταν η πιο σημαντική δίκη που έγινε ποτέ εναντίον της Σικελικής Μαφίας, καθώς και η μεγαλύτερη δίκη στην παγκόσμια ιστορία. Συνολικά 475 κατηγορούμενοι αντιμετώπιζαν κατηγορίες, αν και 119 από αυτούς επρόκειτο να δικαστούν ερήμην καθώς ήταν φυγόδικοι. Μεταξύ των κατηγορουμένων που ήταν παρόντες ήταν οι Λουτσιάνο Λέτζιο, Πίππο Καλό και Μικέλε Γκρέκο, ο οποίος συνελήφθη ενώ η δίκη είχε ήδη ξεκινήσει. μεταξύ εκείνων που δικαστήκαν ερήμην ήταν οι Σαλβατόρε "Τότο" Ριίνα, Μπερνάρντο Προβεντσάνο και Λεολούκα Μπαγκαρέλα.
Ετυμηγορίες
Η δίκη ολοκληρώθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 1987, σχεδόν δύο χρόνια μετά την έναρξή της. Οι ετυμηγορίες ανακοινώθηκαν και στους 475 κατηγορούμενους —τόσο οι παρευρισκόμενοι όσο και οι ερήμην δικαζόμενοι — από τους οποίους καταδικάστηκαν οι 338. Συνολικά επεβλήθηκαν 2.665 χρόνια φυλάκισης μεταξύ των ενόχων, χωρίς τις ισόβιες ποινές που επιβλήθηκαν στα 19 κορυφαία αφεντικά και δολοφόνους της Μαφίας, συμπεριλαμβανομένων των Μικέλε Γκρέκο, Τζουζέπε Μαρκέζε και Σαλβατόρε Ριίνα, Τζουζέπε Λουτσέζε και Μπερνάρντο Προβεντσάνο.
Εφέσεις
Η διαδικασία εφέσεων διήρκεσε πάνω από τρία χρόνια και δεκάδες μαφιόζοι αθωώθηκαν στις 10 Δεκεμβρίου 1990 Ο Αντονίνο Σάετα, δικαστής της δίκης, είχε δολοφονηθεί με τον γιο του στις 25 Σεπτεμβρίου 1988. Στις 9 Αυγούστου 1991, ο Antonino Scopelliti, ο οποίος ετοιμαζόταν να υποστηρίξει την υπόθεση της κυβέρνησης στην τελική έφεση της δίκης, δολοφονήθηκε από την «Ντραγκέτα» για λογαριασμό της Σικελικής Μαφίας.
Πρόεδρος του πρώτου ποινικού τμήματος του Ακυρωτικού Δικαστηρίου ήταν ο Κοράντο Καρνεβάλε, ένας δικαστής που ήταν ύποπτος για σχέσεις με τη Μαφία. Ωστόσο, ο Καρνεβάλε δεν διορίστηκε εισαγγελέας για την τελική απόφαση για τη δίκη της μαφίας καθώς αντικαταστάθηκε από τον δικαστή Αρνάλντο Βαλέντε. Τελικά, στις 30 Ιανουαρίου 1992, οι καταδικαστικές αποφάσεις επιβεβαιώθηκαν από το Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο και οι περισσότερες από τις αθωωτικές αποφάσεις που εκδόθηκαν από τη διαδικασία έφεσης ακυρώθηκαν. Μια άλλη δίκη πραγματοποιήθηκε μεταξύ 1993 και 1995 και όλοι οι κατηγορούμενοι καταδικάστηκαν σε ισόβιες ποινές.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δίκες της Μαφίας
Κιρκάσιοι
Οι Κιρκάσιοι (αναφέρονται επίσης ως Τσερκέζοι ή Αντίγκοι· αντίγκε: Адыгэхэр, καμπαρντιανά: Адыгэхэр) είναι αυτόχθων εθνοτική ομάδα και έθνος γηγενές της ιστορικής χώρας-περιοχής της Κιρκασίας στον Βόρειο Καύκασο. Ως συνέπεια της γενοκτονίας των Κιρκασίων, την οποία διέπραξε η Ρωσική Αυτοκρατορία τον 19ο αιώνα κατά τη διάρκεια του Ρωσοκιρκασιανού πολέμου, οι περισσότεροι Κιρκάσιοι εξορίστηκαν από την πατρίδα τους την Κιρκασία στη σύγχρονη Τουρκία και στην υπόλοιπη Μέση Ανατολή, όπου και η πλειοψηφία τους είναι συγκεντρωμένη σήμερα. Η Οργάνωση Μη Αντιπροσωπευόμενων Εθνών και Λαών υπολόγισε στις αρχές της δεκαετίας του 1990 ότι υπάρχουν έως και 3,7 εκατομμύρια Κιρκάσιοι στη διασπορά σε περισσότερες από 50 χώρες.
Η κιρκασιανή γλώσσα είναι η πατρογονική γλώσσα του Κιρκάσιου λαού και το Ισλάμ έχει αποτελέσει την κυρίαρχη θρησκεία μεταξύ τους από τον 17ο αιώνα. Η Κιρκασία έχει υποστεί επανειλημμένες επιδρομές από την αρχαιότητα. Το απομονωμένο έδαφός της σε συνδυασμό με τη στρατηγική αξία που έχουν αποδώσει οι εξωτερικές κοινωνίες στην περιοχή έχουν διαμορφώσει σε μεγάλο βαθμό την κιρκασιανή εθνοτική ταυτότητα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες στη Μέση Ανατολή Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες στην Τουρκία Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες στις Ηνωμένες Πολιτείες Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες στο Ιράν Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες στο Ιράκ Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες στο Ισραήλ Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες στην Ιορδανία Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες στη Ρωσία Κατηγορία:Ιστορία του Βόρειου Καυκάσου Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες στον Καύκασο Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες της Βουλγαρίας Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες στην Αίγυπτο Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες της Αλβανίας Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες στη Γερμανία Κατηγορία:Εθνοτικές ομάδες στη Λιβύη Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες στο Κοσσυφοπέδιο
Σέιγουορντ (Βρετανική Κολομβία)
To Σέϊγουορντ (αγγλικά: Sayward) είναι ένα χωριό που βρίσκεται στην κοιλάδα Σέϊγουορντ στη βορειοανατολική ακτή της Νήσου Βανκούβερ της Βρετανικής Κολομβίας, Καναδά. Βρίσκεται περίπου 1,6 χιλιόμετρα του κόλπου Κέλσει σε μια προεξοχή του αυτοκινητόδρομου 19. Το χωριό πήρε το όνομά του από τον William Parsons Sayward, έναν επιτυχημένο έμπορο ξυλείας από την Βικτώρια ο οποίος γεννήθηκε στο Μέιν το 1818 και ήρθε στη Βικτώρια από την Καλιφόρνια το 1858. Το χωριό βρίσκεται στα ανοικτά των ακτών του Hardwicke Island. Με βάση την απογραφή του 2011 το Σέϊγουορντ έχει πληθυσμό 317 κατοίκους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βρετανική Κολομβία
Φατζέτο Λάριο
Το Φατζέτο Λάριο (ιταλικά: Faggeto Lario) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κόμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κόμο
Vought O5U
Το Vought O5U ήταν μονοκινητήριο αναγνωριστικό υδροπλάνο το οποίο αναπτύχθηκε για το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ την δεκαετία του 1930. Πέραν του αρχικού πρωτοτύπου δεν κατασκευάστηκαν άλλα αεροσκάφη διότι στο σχετικό διαγωνισμό επελέγη το ανταγωνιστικό Curtiss SOC Seagull.
Σχεδιασμός και ανάπτυξη
Το Ναυτικό ζήτησε από τρεις εταιρείες να αναπτύξουν υδροπλάνα αναγνωριστικά τα οποία θα εκτοξεύονταν με καταπέλτη από κύριες μονάδες επιφανείας του στόλου. Βάσει των απαιτήσεων αυτά θα ήταν διπλάνα με αναδιπλούμενες πτέρυγες, τα οποία θα διέθεταν ένα κεντρικό πλωτήρα. Τα τρία σχέδια που συμμετείχαν στον διαγωνισμό ήταν το XO2D-1 της Douglas, το XO3C-1 της Curtiss και το XO5U-1. Το τελευταίο προωθούνταν από κινητήρα Pratt & Whitney R-1340-12 και πραγματοποίησε την παρθενική του πτήση στις 8 Μαΐου 1934.
Στις συγκριτικές δοκιμές το αναγνωριστικό της Curtiss κρίθηκε ανώτερο, με αποτέλεσμα η εξέλιξη των άλλων δύο αεροσκαφών να τερματισθεί. Στα 1937 το μοναδικό O5U που κατασκευάστηκε βρίσκονταν στις εγκαταστάσεις του Naval Aircraft Factory στην Φιλαδέλφεια της Πενσυλβάνια. It crashed in May 1938.
Βιβλιογραφία
O5U Κατηγορία:Αναγνωριστικά αεροσκάφη Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη Κατηγορία:Αεροσκάφη ναυτικής αεροπορίας Κατηγορία:Αεροσκάφη του Μεσοπολέμου Κατηγορία:Υδροπλάνα
Πίζντρι
Το Πίζντρι (πολωνικά: Pyzdry, Peisern) είναι πόλη του Πόβιατ Βζέσνια, στο Βοεβοδάτο Μείζονος Πολωνίας της Πολωνίας. Ο πληθυσμός του είναι κάτοικοι 3.092 (2020).
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία| Μεσαιωνική Εκκλησία της Αγίας Μαρίας Το Πίζντρι αναφέρθηκε για πρώτη φορά το 1232, όταν ο στρατός του Σιλεσιανού Δούκα των Πιαστ Ερρίκου Α΄ του Γενειοφόρου εισήλθε στη Μείζων Πολωνία. Το Πίζντρι ήταν μια από τις παλαιότερες πόλεις της επαρχίας, καθώς το 1257 αναφέρθηκε ως τοποθεσία που διοικούταν από έναν βογκτ, πράγμα που σημαίνει ότι εδώ πρέπει να υπήρχε ήδη ένα καλά εδραιωμένο αστικό κέντρο. Δεν είναι γνωστό πότε το Πίζντρι έλαβε τα δικαιώματα του Μαγδεβούργου. Πιθανότατα συνέβη επί Δούκα Μπολέσλαφ του Ευσεβούς.
Στις 29 Ιουνίου 1318, ο Βλαδίσλαος Α΄ ο Βραχύς κάλεσε στο Πίζντρι μια συνάντηση Πολωνών ευγενών και επισκόπων, κατά την οποία συμφωνήθηκε να σταλεί αντιπροσωπεία στον Πάπα Ιωάννη ΚΒ΄, ζητώντας την άδειά του να παραχωρήσει το Πολωνικό Στέμμα στον Βλαδίσλαο. Το 1331, το Πίζντρι κάηκε ολοσχερώς από τους Τεύτονες Ιππότες στη Μάχη του Πίζντρι. Μετά την καταστροφή, ο Βασιλιάς Καζίμιρ Γ΄ ο Μέγας διέταξε την κατασκευή ενός αμυντικού τείχους με ένα ισχυρό κάστρο. Το 1345, υπογράφηκε εδώ μια ανακωχή μεταξύ του Καζίμιρ και του Ιωάννη της Βοημίας.
Στις 6 Ιουνίου 1346, ο Καζίμιρ παρουσίασε στο Πίζντρι νομικά καταστατικά για την επαρχία της Μείζονος Πολωνίας. Το 1390, ο Βασιλιάς Βλαδίσλαος Β΄ Γιαγκέλο συναντήθηκε εδώ με τον Βάρτισλαβ Ζ΄ της Πομερανίας-Στολπ, ο οποίος δεσμεύτηκε να γίνει υποτελής του βασιλιά της Πολωνίας. Το Πίζντρι ήταν μια βασιλική πόλη και έδρα πόβιατ, το οποίο βρισκόταν διοικητικά στο Βοεβοδάτο Κάλις (1314-1793) στην Επαρχία Μείζονος Πολωνίας του Πολωνικού Στέμματος, και το 1562, ονομάστηκε ως η τοποθεσία των συγκεντρώσεων pospolite ruszenie (μαζική εξέγερση) για το Βοεβοδάτο Κάλις. Η πόλη καταλήφθηκε το 1655 και λεηλατήθηκε από Σουηδούς στρατιώτες (βλ. Κατακλυσμός), και το 1704, μια μάχη μεταξύ των υποστηρικτών του Στανίσουαφ Λεστσίνσκι και του Αυγούστου Β΄ του Δυνατού έλαβε χώρα εδώ. Το 1768, το Πίζντρι κάηκε από μεγάλη φωτιά.
Μετά το δεύτερο διαμελισμό της Πολωνίας, το Πίζντρι προσαρτήθηκε από το Βασίλειο της Πρωσίας (1793). Το 1807 ανακτήθηκε από Πολωνούς και συμπεριλήφθηκε στο νεοσύστατο, ωστόσο βραχύβιο, Δουκάτο της Βαρσοβίας. Μετά τη διάλυση του δουκάτου το 1815, έγινε μέρος της ελεγχόμενης από τη Ρωσία Πολωνίας του Συνεδρίου, στην οποία παρέμεινε μέχρι τον Α΄Παγκόσμιο Πόλεμο και ήταν το δυτικότερο σημείο της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Το 1818, το Πόβιατ Πίζντρι διαλύθηκε. Κατά τη διάρκεια της Ιανουαριανής Εξέγερσης, στις 17 Απριλίου 1863, η πόλη κατελήφθη από Πολωνούς αντάρτες με επικεφαλής τον Έντμουντ Τατσανόφσκι. Στις 29 Απριλίου 1863, η Μάχη του Πίζντρι διεξήχθη εκεί κοντά, στην οποία οι Πολωνοί αντάρτες με επικεφαλής τον Τατσανόφσκι νίκησαν τα ρωσικά στρατεύματα. Το 1867, ως τιμωρία για την Ιανουαριανή Εξέγερση, οι Ρώσοι υποβάθμισαν το Πίζντρι στο καθεστώς του χωριού. Το 1918 η Πολωνία ανέκτησε την ανεξαρτησία και τον έλεγχο του Πίζντρι, και το 1919 τα δικαιώματα της πόλης αποκαταστάθηκαν.
Μετά την κοινή γερμανοσοβιετική εισβολή στην Πολωνία, η οποία ξεκίνησε το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο το Σεπτέμβριο του 1939, η πόλη καταλήφθηκε από τη Γερμανία μέχρι το 1945.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Πολωνίας Κατηγορία:Πόλεις του Βοεβοδάτου Μείζονος Πολωνίας Κατηγορία:Βοεβοδάτο Πόζναν (1921-1939)
Φιτζίνο Σερέντσα
Το Φιτζίνο Σερέντσα (ιταλικά: Figino Serenza) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κόμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κόμο
Φενεγκρό
Το Φενεγκρό (ιταλικά: Fenegrò) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κόμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κόμο
Γκαρτζένο
Το Γκαρτζένο (ιταλικά: Garzeno) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κόμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κόμο
Φαλόππιο
Το Φαλόππιο (ιταλικά: Faloppio) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κόμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κόμο
Λέξινγκτον
Το Λέξινγκτον (αγγλικά: Lexington) είναι πόλη των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής με πληθυσμό 31.394 κατοίκων στην απογραφή του 2010 σε σχεδόν 11.100 νοικοκυριά. Βρίσκεται στην κομητεία Μίντλσεξ της Μασαχουσέτης. Στη πόλη έγινε η μάχη μεταξύ Αμερικανών και Άγγλων της 19ης Απριλίου 1775 η οποία σήμανε την οριστική ρήξη και την αρχή του πολέμου ανεξαρτησίας, όπου αυτό εορτάζεται μέχρι και σήμερα. Η πόλη εποικίστηκε το 1641. Αποτελεί μέρος της ευρύτερης περιοχής της Βοστώνης και είναι η έκτη πλουσιότερη μικρή πόλη των Ηνωμένων Πολιτειών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Μασαχουσέτης
Φίνο Μορνάσκο
Το Φίνο Μορνάσκο (ιταλικά: Fino Mornasco) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κόμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κόμο
Τζέρα Λάριο
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κόμο
Γκραντάτε
Το Γκραντάτε (ιταλικά: Grandate) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κόμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κόμο
Spicy Music
Η Spicy Music είναι δισκογραφική εταιρεία που ιδρύθηκε το 2009 στην Αθήνα. Οι πρώτοι καλλιτέχνες που υπέγραψαν τα πρώτα συμβόλαια με την Spicy και τον Φοίβο το 2009 ήταν η Δέσποινα Βανδή, η Έλλη Κόκκινου ο Θάνος Πετρέλης και ο Νίνο.
Γενικά
Η Spicy είναι η πρώτη ανεξάρτητη Ελληνική Εταιρεία που δραστηριοποιείται στο χώρο με το μοντέλο 360ο, προσφέροντας ολοκληρωμένες υπηρεσίες management, αντιπροσώπευσης, marketing & public relations, ηχογράφησης & παραγωγής, Event Planning / Organizing, διανομής και touring υπηρεσίες, σε όλο το καλλιτεχνικό δυναμικό της που περιλαμβάνει μερικούς από τους πιο αναγνωρισμένους Έλληνες καλλιτέχνες.
Στα χρόνια λειτουργίας της έχει καταφέρει να έχει στο ενεργητικό της πολλές Νο 1 επιτυχίες, 2 πολλαπλά Πλατινένια Album,1 διπλά Πλατινένιο Album, 32 κυκλοφορίες Album, περισσότερα από 480 single releases, 270 video clips Teasers & Lyric Videos.
Έχει διοργανώσει επίσης περισσότερες από 200 ζωντανές εμφανίσεις καλλιτεχνών σε όλη την Ελλάδα με κορυφαίες τις: “20 Χρόνια Φοίβος-20 Χρόνια Επιτυχίες” στο ΟΑΚΑ, 30 Seconds to Mars, Dj Tiesto Kaleidoscope World Tour στο Tae Kwon Do, Whitesnake & Judas Priest στην Πλατεία Νερού, Δέσποινα Βανδή MTV Unplugged, Smile Concert στο ΟΑΚΑ, «Ημέρα Γονιμότητας» στο ΟΑΚΑ κ.α
Τωρινοί καλλιτέχνες
(αλφαβητικά)
Spicy Entertainment - Management
Πρώην καλλιτέχνες
(αλφαβητικά)
Παραπομπές
8. Izlesene (turkey) kai spicy music greek Κατηγορία:Ελληνικές δισκογραφικές εταιρίες Κατηγορία:Δισκογραφικές εταιρίες pop μουσικής
Πρωθυπουργός της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας
Ο Πρωθυπουργός της Κίνας είναι ο αρχηγός της Κινεζικής Κυβέρνησης και της εκτελεστικής εξουσίας. Κατέχει την ουσιαστική εξουσία και κυβερνάει σε συνεργασία με το Λαϊκό Εθνικό Κογκρέσο. Ο Πρόεδρος της Κίνας δεν διαθέτει σύμφωνα με το Σύνταγμα ουσιαστική εξουσία έτσι ώστε να διατηρεί τον ενοποιητικό του ρόλο.
Εκλογή
Την θέση του Πρωθυπουργού την κατέχει ο Γενικός Γραμματέας του κομμουνιστικού Κόμματος ο οποίος εκλέγεται τόσο από την Κεντρική Επιτροπή όσο και από τον Λαό. Η Κεντρική Επιτροπή προτείνει τους υποψήφιους και οι πολίτες ψηφίζουν σε εκλέκτορες. Ο Υποψήφιος που θα συγκεντρώσει τις περισσότερες εκλεκτορικές ψήφους αναδεικνύεται Πρωθυπουργός.
Κατάλογος πρωθυπουργών της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας
Κύριο λήμμα: Κατάλογος πρωθυπουργών της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας Κατηγορία:Κυβέρνηση της Κίνας
Κάρολος της Πορτογαλίας
Ο Κάρολος, πορτογαλ. Carlos (2 Μαΐου 1716 - 1 Απριλίου 1736) από τον Οίκο της Μπραγκάνσα ήταν πρίγκιπας (infante) της Πορτογαλίας.
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Ιωάννη Ε΄ της Πορτογαλίας και της Μαρίας-Άννας των Αψβούργων, κόρης τού Λεοπόλδου Α΄ αρχιδούκα της Αυστρίας και βασιλιά της Ουγγαρίας, Βοημίας & Γερμανίας.
Ο Ιωάννης Ε΄ έγινε βασιλιάς το 1706 και νυμφεύτηκε το 1708. Τα παιδιά του γεννήθηκαν: το 1711 η Βαρβάρα, το 1714 ο Ιωσήφ Α΄ της Πορτογαλίας, το 1716 ο Κάρολος και το 1717 ο Πέτρος Γ΄ της Πορτογαλίας. Ο Κάρολος απεβίωσε το 1736 σε ηλικία 20 ετών στη Λισαβόνα. Ο Ιωάννης Ε΄ απεβίωσε το 1750 και η Μαρία-Άννα το 1754.
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Μπραγκάνσα
Γκραβεντόνα εντ Ουνίτι
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κόμο
Γκράντολα εντ Ουνίτι
Η Γκράντολα εντ Ουνίτι (ιταλικά: Grandola ed Uniti) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κόμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κόμο
Εαρινό πρωτάθλημα αντισφαίρισης
Το Εαρινό πρωτάθλημα αντισφαίρισης ή Πρωτάθλημα αντισφαίρισης Πανελληνίου Γ.Σ. ήταν τουρνουά αντισφαίρισης ένα από τα πέντε μεγάλα τουρνουά που αποτελούσαν την αγωνιστική περίοδο στην Ελλάδα. Διοργανωνόταν από τον Πανελλήνιο Γυμναστικό Σύλλογο στα ασκητήρια του. Ήταν το τουρνουά που άνοιγε την αγωνιστική περίοδο, στην πορεία κάποιες διοργανώσεις ήταν διεθνές. Διοργανωνόταν πάντα την Άνοιξη και συνήθως τον Μάρτιο γι' αυτό λεγόταν Εαρινό και ξεκίνησε το 1933. Την πρώτη χρονιά που διοργανώθηκε έγινε μόνο στο μονό αντρών. Από το 1933 έως το 1936 λεγόταν Κύπελλο Καπλάνογλου κι έκτοτε Εαρινό πρωτάθλημα. Είχαν δικαίωμα συμμετοχής αντισφαιριστές που ήταν εγγεγραμμένοι στα μητρώα του ΣΕΓΑΣ. Το 1992 σπόνσορας του τουρνουά έγινε η εταιρεία "Lipton ice tea", ενώ η διοργάνωση μεταφέρθηκε στο ΟΑΚΑ και στα χωμάτινα γήπεδα αντισφαίρισης του Εθνικού κέντρου αντισφαίρισης.
Πηγές
Κατηγορία:Διοργανώσεις αντισφαίρισης στην Ελλάδα Κατηγορία:Πανελλήνιος Γ.Σ.
Μονοακόρεστο λιπαρό οξύ
Στις επιστήμες βιοχημείας και διατροφής, το μονοακόρεστο λιπαρό οξύ (ή απλούστερα μονοακόρεστο λίπος) είναι λιπαρό οξύ που στην υδρογονανθρακική αλυσίδα έχει έναν διπλό δεσμό ενώ όλοι οι υπόλοιποι δεσμοί μεταξύ των ατόμων άνθρακα είναι απλοί ομοιοπολικοί. Τα πολυακόρεστα λιπαρά οξέα, από την άλλη, έχουν περισσότερους από έναν διπλούς δεσμούς.
Μοριακή περιγραφή
Τα λιπαρά οξέα είναι μακριά μόρια μορφής αλυσίδας και έχουν μια αλκυλική ομάδα στο ένα άκρο και ένα καρβοξυλικό οξύ στο άλλο άκρο. Το ιξώδες και η θερμοκρασία τήξης είναι υψηλότερα στα μόρια με μικρότερη ακορεστότητα, επομένως τα μονοακόρεστα λιπαρά οξέα έχουν υψηλότερο σημείο τήξης από τα πολυακόρεστα και χαμηλότερο από τα κορεσμένα. Τα μονοακόρεστα λιπαρά είναι υγρά σε θερμοκρασία δωματίου και ημιστερεά ή στερεά στο ψυγείο με ισοτοπική δομή πλέγματος.
Παραδείγματα μονοακόρεστων λιπαρών οξέων αποτελούν το παλμιτελαϊκό οξύ (16:1 n−7) και το ελαϊκό οξύ (18:1 n−9). Το παλμιτελαϊκό οξύ έχει 16 άτομα άνθρακα, με τον πρώτο διπλό δεσμό στο 7ο άτομο άνθρακα από την μεθυλική ομάδα (και 9 άνθρακες απόσταση από το καρβοξυλικό άκρο). Το ελαϊκό οξύ έχει 18 άτομα άνθρακα, με τον πρώτο διπλό δεσμό στο μέσο της ανθρακικής αλυσίδας, στο 9ο άτομο άνθρακα. Ακολουθούν οι δισδιάστατες και τρισδιάστατες απεικονίσεις του ελαϊκού οξέος: 300x300εσ 250x250εσ
Υγεία
Τα μονοακόρεστα λίπη των τροφίμων μειώνουν τα επίπεδα της λιποπρωτεΐνης χαμηλής πυκνότητας (LDL, "κακή" χοληστερόλη),  ενώ πιθανά αυξάνουν τα επίπεδα της λιποπρωτεΐνης υψηλής πυκνότητας (HDL, "καλή" χοληστερόλη).
Διατροφικές πηγές
Τα μονοακόρεστα λίπη βρίσκονται σε: κρέατα, πλήρες γάλα και τα προϊόντα του, ξηρούς καρπούς και λιπαρά φρούτα όπως οι ελιές και το αβοκάντο. Το ελαιόλαδο περιέχει 75% μονοακόρεστα λιπαρά.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Λιπαρά οξέα Κατηγορία:Επιστήμη τροφίμων Κατηγορία:Λιπίδια Κατηγορία:Διατροφολογία
Ρεμπέκα Μπλακ
Η Ρεμπέκα Μπλακ (Rebecca Renee Black; γεννημένη στις 21 Ιουνίου 1997) είναι Αμερικανίδα τραγουδίστρια-τραγουδοποιός. που κέρδισε τη φήμη για το σινγκλ της το 2011, την Παρασκευή. Το single της κέρδισε περίπου 1.000 προβολές τον πρώτο μήνα και είχε αρνητικές προβολές. Αφού το βίντεο είδε πολλές προβολές στο YouTube και σε άλλους ιστότοπους κοινωνικών μέσων, η "Παρασκευή" εξέφρασε τον έπαινο από πολλούς κριτικούς και θεατές της μουσικής. Το περιέγραψαν ως "το χειρότερο τραγούδι ποτέ". Μετά τη μεταφόρτωση του βίντεο στο Youtube στις 10 Φεβρουαρίου 2011 και την προσωρινή κατάργησή του στις 16 Ιουνίου 2011, το μουσικό βίντεο έλαβε περίπου 167 εκατομμύρια προβολές. Η Black το ανέβασε ξανά στο δικό της κανάλι στο YouTube τον Σεπτέμβριο του 2011.