cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πολιορκία της Ιερουσαλήμ (1099)
Οι Εβραίοι
μικρογραφία|Χάρτης της [[Ιερουσαλήμ κατά τη διάρκεια των Σταυροφοριών .]]
Χριστιανοί της Ανατολής
Σε αντίθεση με ό,τι υποστηρίζεται μερικές φορές, καμία πηγή αυτόπτη μάρτυρα δεν αναφέρεται σε Σταυροφόρους, που να σκότωσαν Ανατολικούς Χριστιανούς στην Ιερουσαλήμ και οι πρωτοχριστιανικές πηγές (Ματθαίος της Έδεσσας, Άννα Κομνηνή, Μιχαήλ ο Σύρος, κ.λπ.) δεν κάνουν τέτοιο ισχυρισμό για τους Σταυροφόρους στην Ιερουσαλήμ. Σύμφωνα με το Συριακό Χρονικό, όλοι οι Χριστιανοί είχαν ήδη εκδιωχθεί από την Ιερουσαλήμ, πριν φθάσουν οι Σταυροφόροι. Προφανώς αυτό θα είχε γίνει από τον Φατιμίδη κυβερνήτη για να αποτρέψει την πιθανή συμπαιγνία τους με τους Σταυροφόρους.
Τα Φραγκικά Πεπραγμένα (Gesta Francorum) ισχυρίζονται ότι την Τετάρτη 9 Αυγούστου, δυόμισι εβδομάδες μετά την πολιορκία, ο Πέτρος ο Ερημίτης ενθάρρυνε όλους τους «Έλληνες και Λατίνους ιερείς και κληρικούς» να κάνουν ευχαριστήρια πομπή προς την Εκκλησία του Παναγίου Τάφου. Αυτό δείχνει ότι ορισμένοι Ανατολικοί Χριστιανοί κληρικοί παρέμειναν μέσα ή κοντά στην Ιερουσαλήμ κατά τη διάρκεια της πολιορκίας. Τον Νοέμβριο του 1100, όταν ο Φουλσέρ ντε Σαρτρ συνόδευσε προσωπικά τον Bαλδουίνο σε μία επίσκεψη στην Ιερουσαλήμ, τους υποδέχτηκαν Έλληνες και Σύριοι κληρικοί και λαϊκοί (Βιβλίο II, 3), κάτι που υποδεικνύει μία Ανατολική Χριστιανική παρουσία στην πόλη ένα χρόνο αργότερα.
Ο νέος κυβερνήτης
μικρογραφία| Η Ανακάλυψη του [[Σταυρός του Ιησού Χριστού|Τιμίου Σταυρού (Γκυστάβ Ντορέ).]]
Στις 17 Ιουλίου πραγματοποιήθηκε ένα συμβούλιο για να συζητηθεί, ποιος θα στεφθεί βασιλιάς της Ιερουσαλήμ. Στις 22 Ιουλίου ο Γοδεφρείδος του Μπουγιόν (ο οποίος έπαιξε τον πιο θεμελιώδη ρόλο στην κατάκτηση της πόλης) ονομάστηκε Υπερασπιστής του Παναγίου Τάφου (Advocatus Sancti Sepulchri) στις 22 Ιουλίου, αρνούμενος να ονομαστεί βασιλιάς στην πόλη όπου είχε σταυρωθεί ο Χριστός, λέγοντας ότι αρνείται να φορέσει χρυσό στεφάνι στην πόλη, όπου ο Χριστός φόρεσε αγκάθινο. Ο Ραϋμόνδος είχε αρνηθεί οποιονδήποτε τίτλο και ο Γοδεφρείδος τον έπεισε να εγκαταλείψει και τον Πύργο του Δαβίδ. Στη συνέχεια ο Ραϋμόνδος πήγε για προσκύνημα και εν απουσία του, ο Αρνούλφ ντε Σοκ -στον οποίο ο Ραϋμόνδος είχε αντιταχθεί λόγω της δικής του υποστήριξης προς τον Πέτρο Βαρθολομαίο- εξελέγη πρώτος Λατίνος Πατριάρχης την 1η Αυγούστου (οι διαμαρτυρίες του Έλληνα Πατριάρχη αγνοήθηκαν). Στις 5 Αυγούστου ο Aρνούλφ, αφού ρώτησε τους επιζώντες κατοίκους της πόλης, ανακάλυψε το κειμήλιο του Τιμίου Σταυρού.
Στις 12 Αυγούστου ο Γοδεφρείδος οδήγησε έναν στρατό, με τον Τίμιο Σταυρό να φέρεται στην εμπροσθοφυλακή, εναντίον του στρατού των Φατιμιδών στη μάχη της Ασκαλώνος το 1099. Οι Σταυροφόροι ήταν επιτυχείς, αλλά μετά τη νίκη, η πλειονότητά τους θεώρησε ότι οι σταυροφορικοί όρκοι τους είχαν εκπληρωθεί και όλοι, εκτός από μερικές εκατοντάδες ιππότες, επέστρεψαν σπίτι τους. Ωστόσο η νίκη τους άνοιξε το δρόμο για την ίδρυση του Σταυροφορικού Βασιλείου της Ιερουσαλήμ.
Η πολιορκία έγινε γρήγορα θρυλική και τον 12ο αι. αποτέλεσε το θέμα της Ωδής της Κατάκτησης (Chanson de Jérusalem), ένα σημαντικό άσμα κατάκτησης (chanson de geste) στον κύκλο των Σταυροφόρων.
Συμπέρασμα
Οι πρώτοι Σταυροφόροι επέτυχαν στην προσπάθειά τους. Ο Ουρβανός Β΄ είχε ανάψει τη φλόγα του ιερού πολέμου στη Σύνοδο του Κλερμόν. Πολλές άλλες Σταυροφορίες ξεκίνησαν στο πέρασμα του χρόνου για διάφορους λόγους και κίνητρα. Η Ιερουσαλήμ παρέμεινε σε χριστιανικά χέρια για σχεδόν έναν αιώνα, έως ότου οι Σταυροφόροι αντιμετώπισαν την τελική τους ήττα από τον Σαλαντίν στη μάχη του Χατίν το 1187, και τρεις μήνες αργότερα, οι τελευταίοι υπερασπιστές εκδιώχθηκαν από την πόλη. Η κατάκτηση της Ιερουσαλήμ στην Α΄ Σταυροφορία συνέχισε να αντηχεί στο πέρασμα του χρόνου και έκτοτε έχει διαμορφώσει τις σχέσεις μεταξύ των διαφορετικών θρησκευτικών παραδόσεων της περιοχής.
Πηγές
Κατηγορία:Πολιορκίες των Σταυροφοριών Κατηγορία:Πολιορκίες του Χαλιφάτου των Φατιμιδών
Γκάτα (πιάτο)
μικρογραφία|Γκάτα Το Γκάτα (գաթա, επίσης μεταγράφεται μερικές φορές ως Γκάταχ (Ανατολικά Αρμενικά) ή Κατάχ (Δυτικά Αρμενικά) είναι αρμενική ζύμη ή γλυκό ψωμί, παρόμοιο με ένα κέικ καφέ. Υπάρχουν πολλές παραλλαγές του γκάτα και συγκεκριμένες πόλεις ή περιοχές έχουν τη δική τους εκδοχή. Μπορεί να βρεθεί σε μια ποικιλία σχημάτων, μεγεθών και μπορεί είτε να διακοσμηθεί είτε να παρασκευαστεί χωρίς διακόσμηση. Πριν από πολύ καιρό, το γκάτα ψηνόταν σε τονίρ, αλλά τώρα ψήνεται σε φούρνους. Το ψωμί ψήνεται συχνά για να συμπέσει με τη γιορτή Τιαρννταράτζ αλλά δεν περιορίζεται στις διακοπές και τρώγεται όλο το χρόνο.
Μια δημοφιλής ποικιλία είναι το γκάτα με κορίτζ (χορίζ), μια γέμιση που αποτελείται από αλεύρι, βούτυρο και ζάχαρη. Το Γκάτα μπορεί να έχει άλλη γέμιση όπως Ξηροί καρποί\ξηρούς καρπούς, συνήθως καρύδια. Ορισμένες παραλλαγές περιλαμβάνουν την τοποθέτηση ενός νομίσματος μέσα στη ζύμη πριν το ψήσιμο του γκάτα και λέγεται ότι όποιος κερδίζει το κομμάτι με το νόμισμα θα έχει καλή τύχη. Το Γκάτα από τα χωριά Γκάρνι και Γκεγκάρντ διακοσμούνται (πριν το ψήσιμο), στρογγυλά και είναι γενικά περίπου ένα πόδι στη διάμετρο. Γύρω από το νότιο άκρο της λίμνης Σεβάν, στην πόλη Τσοβινάρ, το γκάτα είναι πυκνότερο και πιο γλυκό και ψημένο χωρίς κόριτζ σε τριγωνικό σχήμα χωρίς διακόσμηση.
Πανδημία COVID-19 στο Βέλγιο
Η Πανδημία COVID-19 προκλήθηκε από τον Κορονοϊό SARS-CoV-2 ο οποίος εξαπλώθηκε και στο Βέλγιο από τις 4 Φεβρουαρίου 2020 και έπειτα. Το Βέλγιο παρουσίαζε για πολλούς μήνες τον αναλογικά (ανά εκατομύριο κατοίκους) μεγαλύτερο αριθμό θανάτων με θετικό τεστ για τον ϊό. Αυτό μπορεί να οφείλεται εν μέρει και στο ότι οι αρχές του Βελγίου καταγράφουν ως αιτία θανάτου την μόλυνση από τον ϊό ακόμα και σε περιπτώσεις υποψίας παρουσίας του.
Μέτρα κατά της επέκτασης της επιδημίας
Όπως και σχεδόν σε όλες τις χώρες της ευρωπαϊκής ένωσης, έτσι και στο Βέλγιο επιβλήθηκαν αυστηρά μέτρα περιορισμού συνταγματικών ελευθεριών, με σκοπό τον περιορισμό της εξάπλωσης της επιδημίας. Τέτοια μέτρα επιβλήθηκαν από τα μέσα Μαρτίου ως τα τέλη Μαΐου , στα μέσα του Αυγούστου και από τα μέσα του Οκτωβρίου. Η χρήση μάσκας επιβλήθηκε από τα τέλη Αυγούστου.
Εξέλιξη της επιδημίας
Στο Βέλγιο είχαμε μέχρι τον Μάρτιο του 2021 δύο κύματα, όπως μπορούμε να δούμε στο διάγραμμα για τον συνολικό αριθμό θανάτων. Στο πρώτο κύμα, το οποίο εξελίχξηκε σχετικά γοργά, καταγράφηκαν περίπου 9500 θανάτοι, στο δεύτερο περίπου 13000.
Θάνατοι με επιβεβαιωμένο θετικό τεστ
Θάνατοι με επιβεβαιωμένο θετικό τεστ σύμφωνα με τον ΠΟΥ. 800px
Κατανομή των θανάτων ανά ηλικία
Στο ακόλουθο διάγραμμα βλέπουμε την κατανομή ανά ηλικία.
Επιδημία και γενική θνησιμότητα
Στα ακόλουθα διαγράμματα βλέπουμε τη θνησιμότητα στο Βέλγιο τα τελευταία χρόνια για τα ημερολογιακά έτη (Θάνατοι ανά χίλιους κατοίκους μεταξύ 1ης Γενάρη και 31ης Δεκέμβρη για το αντίστοιχο έτος). Με τη βοήθεια τέτοιων διαγραμμάτων μπορούμε να κατανοήσουμε πόσο έντονα η επιδημία επηρέασε την γενική θνησιμότητα. <div class="hintergrundfarbe1" style="border:1px solid darkgray; float:left; margin:0.5em 2em 1em 0; padding:5px; text-align:center;"> '''θνησιμότητα στο Βέλγιο απο το 1981 (ημερολογιακά έτη)'''
Παραπομπές
Βέλγιο
Τζον Γκούντμαν
Ο Τζον Στίβεν Γκούντμαν (αγγλικά: John Stephen Goodman, 20 Ιουνίου 1952 -) είναι Αμερικανός ηθοποιός της τηλεόρασης και του κινηματογράφου. Αρχικά, έγινε γνωστός με τον ρόλο του στην τηλεοπτική σειρά Roseanne του ABC, ρόλος ο οποίος του χάρισε και μία Χρυσή Σφαίρα το 1993. Ιδιαίτερα γνωστός είναι, επίσης, και για τις συμμετοχές του στις ταινίες των αδερφών Κοέν, όπως για παράδειγμα το Raising Arizona (1986), το Μπάρτον Φινκ (1991), το Ο μεγάλος Λεμπόφσκι (1993) καθώς και το Inside Llewyn Davis (2013). Πέρα από αυτά έχει δώσει και τη φωνή του σε διάφορες ταινίες κινουμένων σχεδίων, όπως το Ο αυτοκράτορας έχει κέφια (2000), το Μπαμπούλας Α.Ε. (2001), καθώς και το Μπαμπούλες πανεπιστημίου (2013).
Μερικές άλλες γνωστές του ερμηνείες ως πρωταγωνιστής έγιναν στις ταινίες The Babe (1992), The Flintstones (1994), καθώς και στο 10 Cloverfield Lane (2016), ενώ ως υποστηρικτικός ηθοποιός, έχει συμμετάσχει σε ταινίες όπως το The Artist (2011), το Εξαιρετικά δυνατά και απίστευτα κοντά (2011), το Επιχείρηση: Argo (2012) και το The Hangover III (2013). Η καριέρα του στην τηλεόραση συνεχίστηκε κι αυτή με ρόλους όπως στο Alpha House και το Treme, ενώ είναι ένας από τους ηθοποιούς με τις περισσότερες εμφανίσεις στο νυχτερινό σόου Saturday Night Live. Ο Τζον Χέιλπερν του περιοδικού Vanity Fair τον ονόμασε έναν από τους «καλύτερους ηθοποιούς μας». Στις 10 Αυγούστου του 2013, συμπεριλήφθηκε στη λίστα Disney Legends. Στις 10 Μαρτίου του 2017, έλαβε αστέρι στην Λεωφόρο της Δόξας του Χόλυγουντ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα
Περιοχή Λονγκίντο
Η Περιοχή Λονγκίντο (Αγγλικά: Longido District, Σουαχίλι: Wilaya ya Longido), είναι μία από τις επτά επαρχίες στην Περιφέρεια Αρούσα (Arusha Region) της Τανζανίας. Στα βόρεια συνορεύει με την Κένυα (Kenya), ανατολικά με την Περιφέρεια Κιλιμαντζάρο (Kilimanjaro Region), νοτίως με την Περιοχή Μοντούλι (Monduli District) και δυτικά με την Περιοχή Νγκορονγκόρο (Ngorongoro District). Η διοικητική της πρωτεύουσα είναι η πόλη του Λονγκίντο (Longido).
Το Όρος Λονγκίντο (Mount Longido) καθώς και το Όρος Γκελάι (Mount Gelai) βρίσκονται εντός των ορίων της Περιοχής Λονγκίντο (Longido District).
Η Επαρχία Λονγκίντο (Longido District), προήλθε μετά την Κυβερνητική απόφαση του 2007 αναφορικά με το διαχωρισμό της Περιοχής Μοντούλι (Monduli District).
Εκλογικές περιφέρειες
Για τις βουλευτικές εκλογές, η Επαρχία Λονγκίντο (Longido District) χωρίζεται σε εκλογικές περιφέρειες. Κατά τις εκλογές του 2010 η Περιοχή Λονγκίντο (Longido District) είχε μία εκλογική περιφέρεια, την Εκλογική Περιφέρεια Λονγκίντο.
Τμήματα
Η Επαρχία Λονγκίντο (Longido District) διαιρείται διοικητικά σε 16 Τμήματα: • 5
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." /> <references group="Παρ. Σημ." />
Παραπομπές
Κατηγορία:Επαρχίες της Τανζανίας Κατηγορία:Επαρχίες της Περιφέρειας Αρούσα
Μακανεζικά Πορτογαλικά
Τα Μακανεζικά Πορτογαλικά (português macaense) είναι πορτογαλική διάλεκτος που ομιλείται στο Μακάο, όπου τα πορτογαλικά είναι συνεπίσημα με τα Καντονέζικα. Τα Μακανεζικά Πορτογαλικά ομιλούνται, σε κάποιο βαθμό, είτε μητρικώς είτε ως δεύτερη γλώσσα, με περίπου το 1% του πληθυσμού του Μακάο. Δεν πρέπει να συγχέεται με τη γλώσσα Μακάο (ή patuá), μια ξεχωριστή πορτογαλική κρεολική γλώσσα που αναπτύχθηκε στο Μακάο κατά την πορτογαλικής αποικιακής περιόδου.
Ιστορία
Η κυριαρχία του Μακάο μεταφέρθηκε από την Πορτογαλία στη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας το 1999, αλλά τα πορτογαλικά παρέμειναν επίσημη γλώσσα. Αν και η χρήση των πορτογαλικών ήταν σε πτώση στην Ασία στις αρχές του 21ου αιώνα, μετά τη παραχώρηση του Μακάο στην Κίνα το 1999, έχει υπάρξει μια αύξηση στη διδασκαλία της πορτογαλικής, κυρίως λόγω της αύξησης των ομιλητών από το Ανατολικού Τιμόρ κατά τα τελευταία πέντε χρόνια, αλλά και επειδή οι Κινεζικές αρχές προστατεύουν την πορτογαλική ως επίσημη γλώσσα στο Μακάο, εξαιτίας της ανάπτυξης εμπορικών σχέσεων μεταξύ της Κίνας και των πορτογαλόφωνων χωρών με χώρες όπως την Πορτογαλία, τη Βραζιλία, την Αγκόλα, τη Μοζαμβίκη, και το Ανατολικό Τιμόρ, με 5.000 μαθητές να μαθαίνουν τη γλώσσα. Επειδή οι περισσότεροι Μακανέζοι μιλούν καντονέζικα, πορτογαλικά και μανδαρινικά, είναι σε θέση να κάνουν εναλλαγή κώδικα μεταξύ αυτών των γλωσσών.
Φωνολογία
Η διάλεκτος του Μακάο ήταν παραδοσιακά μια Παλιά πορτογαλική ποικιλία, σε ορισμένες πτυχές παρόμοια με τα Βραζιλιάνικα Πορτογαλικά στη προφορά. Για παράδειγμα, η λέξη pôde προφέρεται στα περισσότερα μέρη της Βραζιλίας, αντί για  στη πρότυπη Ευρωπαϊκή Πορτογαλική διάλεκτο, η οποία προφέρεται  στο Μακάο. Ωστόσο, στις μέρες μας, ακολουθεί στενά τη τυποποιημένη Ευρωπαϊκή διάλεκτο στην προφορά και το λεξιλόγιο. Το μόνο πορτογαλικό σχολείο διδάσκει την τυπική Ευρωπαϊκή διάλεκτο, όπως συμβαίνει με τη περισσότερη Κοινότητα Χωρών Πορτογαλικής Γλώσσας, όπως στο Ανατολικό Τιμόρ. Ωστόσο, εξακολουθούν να υπάρχουν ορισμένες φωνολογικές διαφορές που επηρεάζονται από τη καντονέζικη φωνολογία από εκείνους που μιλούν πορτογαλικά ως δεύτερη γλώσσα, όπως μια ρωτική προφορά: το τελικό στα απαρέμφατα ρήματα αποβάλλεται (βλ. comer "τρώω", dormir "κοιμάμαι", αλλά όχι mar "θάλασσα"), όπως και στα Αφρικανικά πορτογαλικά και στους περισσότερους βραζιλιάνους ομιλητές, και το  αποηχοποιείται σε, ένα χαρακτηριστικό σχεδόν μοναδικό στο Μακάο. Αυτές οι φωνολογικές διαφορές δεν ισχύουν για τους Κινέζους που έχουν τριτοβάθμια εκπαίδευση στα πορτογαλικά.
Γραμματική
Η γραμματική του Μακάο ήταν επίσης Παλιά πορτογαλική παρόμοια με τα Βραζιλιάνικα Πορτογαλικά, αλλά τώρα ακολουθεί την Ευρωπαϊκή γραμματική.
Λεξικό
Το λεξιλόγιο είναι το ίδιο όπως και στην Πορτογαλία και τη Βραζιλία, αλλά υπάρχουν κάποιες διαφορές λόγω καντονέζικης επιρροής. Τα πορτογαλικά του Μακάου επίσης δανείζοντες λέξεις από τα Μαλισιανά και άλλες Ινδοευρωπαϊκές γλώσσες, όπως τα Σινχαλεζικά, τα Κονκάνι, και Μαράτι από την αρχή του πορτογαλικού εποικισμού καθώς οι πορτογάλοι εποικιστές συχνά παντρεύονταν γυναίκες από την πορτογαλική Μαλάκκα, την πορτογαλική Ινδία και την Πορτογαλική Κεϋλάνης και όχι από τη γειτονική Κίνα. Τον 17ο επηρεάστηκε περαιτέρω από την εισροή μεταναστών από άλλες πορτογαλικές αποικίες στην Ασία, ειδικά από τη πορτογαλική Μαλάκκα, την Ινδονησία, και την πορτογαλική Κεϋλάνη, που είχαν εκτοπιστεί από την ολλανδική επέκταση στις Ανατολικές Ινδίες, και Ιάπωνες Χριστιανούς πρόσφυγες. Αυτές περιλαμβάνουν τις tim sam, dim sum; "goh lor", goh low και "shu tiu", si tiu. Έφτασαν σε χώρες και περιοχές όπου ομιλούνται τα πορτογαλικά, ειδικά για την Πορτογαλία, όπου εισήχθησαν από Πορτογάλους επαναπατριζόμενους και ορισμένους Κινέζους και Μακανέζους (που είναι πιστοί τους) που έφερε τον Κινεζικό και Μακανέζικο πολιτισμό. Επίσης, λεξιλόγιο πήγε ακόμη και στη Βραζιλία αφήνοντας πορτογάλους έποικους με μερικούς Μακανέζους και Κινέζους εποίκους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μακάου Κατηγορία:Πορτογαλική γλώσσα
Μπάθσουα Μακίν
Η Μπάθσουα Ρέτζιναλντ Μακίν ( ? περίπου 1600 - περίπου 1675) ήταν μία δασκάλα που συνέβαλε στην αναδυόμενη κριτική της θέσης της γυναίκας στην εγχώρια και τη δημόσια σφαίρα στο 17ο αιώνα στην Αγγλία. Μία πολύ μορφωμένη γυναίκα η ίδια, η Μακίν αναφέρεται ως η πιο μορφωμένη κυρία της Αγγλίας, επιδέξια στα ελληνικά, στα λατινικά, στα εβραϊκά, στα γερμανικά, στα ισπανικά, στα γαλλικά και στα ιταλικά. Η Μακίν υποστήριξε κυρίως το ίσο δικαίωμα γυναικών και κοριτσιών να αποκτήσουν εκπαίδευση σε ένα περιβάλλον ή πολιτισμό που θεωρούσε τη γυναίκα ως το πιο αδύναμο ων, υποταγμένο στον άνδρα και ακατάλληλο για εκπαίδευση. Είναι πιο γνωστή για την πολεμική πραγματεία της με τίτλο An Essay To Revive the Ancient Education of Gentlewomen, in Religion, Manners, Arts & Tongues, with an Answer to the Objections against this Way of Education (1673).
Ζωή
Γεννήθηκε το 1600 και πήρε το όνομά της από τη βιβλική Βηρσαβεέ. Η Μακίν ήταν η κόρη του Χένρι Ρέτζιναλντ, ο οποίος ήταν δάσκαλος σχολείου στο Στέπνι και δημοσίευσε ένα ευρύ φύλλο λατινικών ποιημάτων και φυλλάδια σε μαθηματικά όργανα. Το 1616 η Μακίν δημοσίευσε το Musa Virginea ένα βιβλίο με στίχους σε Λατινικά, Ελληνικά, Εβραϊκά, Ισπανικά, Γαλλικά και Γερμανικά. Το μπροστινό φύλλο ανακοίνωνε ότι συγγραφέας ήταν η «Bathsua R {eginald}, κόρη του Henry Reginald, δασκάλου και φιλόλογου από το Λονδίνο».
Το 1621 παντρεύτηκε τον Ρίτσαρντ Μακίν, ένα μέλος της βασιλικής αυλής. Το ζευγάρι μετακόμισε στο Γουέστμινστερ και είχε οκτώ παιδιά.
Η αδερφή της Ιθαμαρία παντρεύτηκε τον μαθηματικό Τζον Πελ το 1632. Η Μακίν αλληλογραφούσε με τον Πελ. Χειρόγραφα στη Βρετανική Βιβλιοθήκη αποκαλύπτουν γράμματα από την Μπαθσούα που υπογράφονταν «η αγαπημένη σας αδελφή», μαζί με τις επιστολές που έγραψε ο Πελ, όπου αναφέρεται στην Μπαθσούα ως «αδελφή». Έτσι, η Μακίν έχει αναγνωριστεί εσφαλμένα ως αδελφή του Πελ.
Η Μακίν διατήρησε στενές φιλίες με τους γιατρούς Τζορτζζ Έγκλισαμ και Μπάλντουιν Χάμεϋ
Απασχόληση ως δασκάλα
Μέχρι το 1640 η Μακίν ήταν γνωστή ως η πιο μορφωμένη γυναίκα στην Αγγλία. Ήταν δασκάλα των παιδιών του Καρόλου Α της Αγγλίας και παιδαγωγός της κόρης του Ελισάβετ Στιούαρτ. Όταν το αγγλικό κοινοβούλιο ανέλαβε την κηδεμονία της πριγκίπισσας Ελισάβετ Στιούαρτ στην αρχή του αγγλικού εμφυλίου πολέμου, η Μακίν έμεινε με το κορίτσι ως υπηρέτρια της. Όταν η πριγκίπισσα πέθανε το 1650, η Μακίν έλαβε σύνταξη για τις υπηρεσίες της, αλλά δεν μπόρεσε ποτέ να την παραλάβει.
Η Μακίν ήταν επίσης δασκάλα της Lady Ελίζαμπεθ Λάνγκχαμ (πρώην Χέιστινγκς), κόρης του Φερντινάντο Χέιστινγκς, 6ου κόμη του Χάντινγκτον, πιθανώς μέχρι τον γάμο της το 1652.
Καθώς ο σύζυγός της απουσίαζε κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου, η Μακίν μεγάλωσε μόνh τα παιδιά τους. Εκείνος πέθανε το 1659. Η αδερφή της πέθανε δύο χρόνια αργότερα.
Σχολείο
Έως το 1673, η Μακίν και ο Μαρκ Λούις είχαν ιδρύσει ένα σχολείο για γυναίκες ευγενείς στο Tottenham High Cross, τότε τέσσερα μίλια έξω από το Λονδίνο. Η Ελίζαμπεθ Ντρέικ, η μητέρα της Ελίζαμπεθ Μόντακιου και η Σάρα Σκοτ λέγεται ότι έχουν εκπαιδευτεί σε αυτό το σχολείο. Το σχολείο στο οποίο η Μακίν ήταν δασκάλα δίδασκε μουσική, τραγούδι και χορό, αλλά και γράψιμο στα Αγγλικά, τήρηση λογαριασμών, Λατινικά και Γαλλικά. Εάν οι μαθήτριες το επιθυμούσαν, θα μπορούσαν επίσης να μάθουν ελληνικά, εβραϊκά, ιταλικά και ισπανικά.
Το 1673 η Μακίν κυκλοφόρησε ένα φυλλάδιο με τίτλο "Ένα δοκίμιο για να αναβιώσει την αρχαία εκπαίδευση των ευγενών γυναικών", το οποίο υποστήριζε την περίπτωση της εκπαίδευσης των γυναικών.
Επιρροές
Η Μακίν διατηρούσε αλληλογραφία με την ολλανδή μελετητή Άννα Μαρία βαν Σούρμαν και η Σούρμαν αναφέρεται στη Μακίν σε μία επιστολή προς τον Simonds d'Ewes, η οποίο δημοσιεύθηκε με την αγγλική μετάφραση της πραγματείας της Σούρμαν για την υποστήριξη της γυναικείας εκπαίδευσης "The Learned Maid" το 1659. Ο d'Ewes ήταν πρώην μαθητής του πατέρα της Μακίν και είναι η πηγή του ισχυρισμού ότι ήταν η μεγαλύτερη μελετητής από οποιαδήποτε άλλη γυναίκα στην Αγγλία. Η Μακίν επαινεί τη Σούρμαν στο "Ένα δοκίμιο για να αναβιώσει την αρχαία εκπαίδευση των ευγενών γυναικών", που δημοσιεύθηκε το 1673. Οι Μακίν και βαν Σούρμαν υποστηρίζουν ότι μόνο οι γυναίκες με αρκετό χρόνο, πλούτο και βασική νοημοσύνη θα πρέπει να λάβουν ανθρωπιστική εκπαίδευση.Η Μαίρη Άστελ θα επαναλάβει τα επιχειρήματα της Μακίν στο "Μια Σοβαρή Πρόταση για τις Κυρίες, Μέρος Ι" που δημοσιεύθηκε το 1694. Η Μακίν, όπως και η σύγχρονη Νταϊάνα Πρίμροουζ, βασίστηκε στη βασίλισσα Ελισάβετ Α ' και στην ανθρωπιστική εκπαίδευση που έλαβε σε νεαρή ηλικία, για να υποστηρίξει τα επιχειρήματά της για την εκπαίδευση των γυναικών. Η Μακίν ανέφερε επίσης τη Μάργκαρετ Ρόπερ και την Άνν Κουκ Μπέικον ως σημαντικά μοντέλα για τον ισχυρισμό ότι η εκπαίδευση των γυναικών θα είχε ευσεβές όφελος για το κράτος. Όπως η Άνν Ασκιού, της οποίας τα γραπτά δημοσιεύθηκαν το 1563 από τον Τζον Φοξ στο "Πράξεις και Μνημεία" και που είχαν διαμορφώσει την Αγγλική Μεταρρύθμιση, η Μακίν υποστήριξε ότι "η ίδια η Μεταρρύθμιση της Θρησκείας μας, φαίνεται να ξεκινά και να συνεχίζεται από τις Γυναίκες".
Η Μακίν επηρεάστηκε επίσης από τα γραπτά του Ιωάννη Αμός Κομένιου και ακολούθησε τις συμβουλές του ότι η μητρική (συνηθισμένη) γλώσσα πρέπει να χρησιμοποιείται αντί της Λατινικής κατά τη διδασκαλία.
Ένα δοκίμιο για να αναβιώσει την αρχαία εκπαίδευση των ευγενών γυναικών
Η πραγματεία διαρθρώνεται σε τρία μέρη, ξεκινώντας με μία επιστολή που γράφτηκε υπέρ της εκπαίδευσης των γυναικών, ακολουθούμενη από μία επιστολή που είναι κατά της εκπαίδευσης των γυναικών και ένα μεγάλο τρίτο μέρος που υπερασπίζεται τη χρήση του λόγου από τις γυναίκες και επιλύει τη συζήτηση υπέρ της εκπαίδευσης των γυναικών. Το δοκίμιο ήταν αφιερωμένο στην «Υψηλότητά της, την Λαίηδη Μαίρη, τη μεγαλύτερη κόρη της Βασιλικής Εξοχότητηας του Δούκα της Υόρκης».
Στο τρίτο μέρος της Έκθεσης περιγράφεται εν συντομία η ιστορία της γυναικείας εκπαίδευσης και ονομάζονται γυναίκες που έχουν επιτύχει αριστεία, όπως η Ασπασία, η Αρήτη και η Μαργαρίτα Κάβεντις. Η Μακίν αναγνωρίζει ότι οι γυναίκες έχουν λίγη οικονομική ή πολιτική δύναμη, οπότε υποστηρίζει ότι πρέπει να αντλήσουν δύναμη από την πειθώ. Εάν οι γυναίκες είναι επικεφαλής ενός νοικοκυριού, όπως ήταν συχνά κατά τη διάρκεια του αγγλικού εμφυλίου πολέμου, οι γυναίκες έπρεπε να «κατανοήσουν, να διαβάσουν, να γράψουν και να μιλήσουν τη μητρική τους γλώσσα». Ως εκ τούτου, η Μακίν υιοθέτησε τις απόψεις που εξέφρασε η Ζάο Μπαν πολύ πριν από αυτήν.Η Μακίν υποστήριζε ότι επειδή οι γυναίκες δεν μιλούν συνήθως στο κοινό, έπρεπε να διδαχθούν μία ρητορική που θα τους βοηθούσε στη συνομιλία με τους συζύγους τους και στην εκτέλεση των οικιακών καθηκόντων τους.
Κληρονομιά
Η Μακίν έχει περιγραφεί ως πρωτο- φεμινίστρια. Ωστόσο, όπως η Κριστίν ντε Πιζάν προηγουμένως, η Μακίν ήρθε από μία πνευματική οικογένεια και υποστήριξε την πνευματική ισότητα των γυναικών, όχι τη πολιτική ισότητα των γυναικών. Στο έργο της Ένα Δοκίμιο, η Μακίν γράφει "Μην προσβάλεστε γιατί δεν επικαλούμαι (όπως μερικοί έχουν κάνει έξυπνα) τη γυναικεία υπεροχή. Το να ζητάς πάρα πολλά είναι ο τρόπος με τον οποίο σου τα αρνούνται όλα". Ωστόσο, τα επιχειρήματα υπέρ της εκπαίδευσης των γυναικών νομιμοποίησαν τις πρώτες φεμινίστριες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγγλοι φεμινιστές Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Μαριλίζα Μητσού
Η Μαριλίζα Μητσού (γενν. Αθήνα 23 Απριλίου 1953) είναι Ελληνίδα καθηγήτρια νεοελληνικής γλώσσας και λογοτεχνίας.
Βιογραφία
Η Μαριλίζα Μητσού μεγάλωσε στην Αλεξάνδρεια και σπούδασε φιλολογία και φιλοσοφία στο ΕΚΠΑ (1970-1974). Από το 1975 έως το 1980 ήταν βοηθός έρευνας στο Ινστιτούτο Φιλοσοφικών Ερευνών. Από το 1977 έως το 1998 εργάστηκε ως ερευνήτρια στο Πολιτιστικό Ίδρυμα της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης). Από το 1986 έως το 1995 δημοσίευσε έργα της σύγχρονης ελληνικής λογοτεχνίας του 18ου, 19ου και 20ού αιώνα και επιμελήθηκε άλλα λογοτεχνικά έργα. Το 1997 έλαβε το διδακτορικό της από το ΑΠΘ με επιβλέποντα καθηγητή τον Παναγιώτη Μουλλά.
Από το 1997 έως το 1999 η Μητσού ήταν αναπληρώτρια καθηγήτρια νεοελληνικών σπουδών στο Πανεπιστήμιο Λούντβιχ Μαξιμίλιαν στο Μόναχο, όπου συνεχίζει να διδάσκει. Επίσης από το 2012 έως σήμερα είναι διευθύντρια στην Ανωτάτη Σχολή Κοινωνικών Επιστημών στο Παρίσι. Από το 1993 έως το 2001 ήταν συντάκτρια στο περιοδικό Μολύβι και κοντύλι, ενώ από το 2002 έως σήμερα είναι συντάκτρια στο περιοδικό Κονδυλοφόρος.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί
Ομάδα Χόρχε
Ομάδα Χόρχε είναι η ονομασία που εδόθη σε μία σπείρα Ισραηλινών χάκερ που ειδικεύονται στη χρήση κακόβουλων διαδικτυακών δραστηριοτήτων, συμπεριλαμβανομένων των παραβιάσεων διαδικτυακών συστημάτων και των εκστρατειών παραπληροφόρησης στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης με λογαριασμούς bot, οι οποίοι χειραγωγούσαν τους χρήστες για να ελέγξουν τα εκλογικά αποτελέσματα.
Την ομάδα έκανε γνωστό, τον Φλεβάρη του 2023, ένα σωματείο ερευνητών δημοσιογράφων, με επικεφαλής τους Le Monde, Der Spiegel και El País. Η οργάνωση δραστηριοποιείται εδώ και δύο δεκαετίες και καυχιέται ότι έχει νοθεύσει περισσότερες από 30 εκλογές στην Αφρική, τη Λατινική Αμερική, την Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Οι δραστηριότητές τους αποκαλύφθηκαν μετά από μια μυστική επιχείρηση τριών μυστικών δημοσιογράφων που παρίσταναν τους πιθανούς πελάτες, οι οποίοι κινηματογράφησαν συνομιλίες με τον Ταλ Χανάν, τον ηγέτη της ομάδας και πρώην πράκτορα των ειδικών δυνάμεων του Ισραήλ, στο Τελ Αβίβ το 2022, στις οποίες εξήγησε τις εσωτερικές λειτουργίες της οργάνωσης. Το παρατσούκλι του Ταλ Χανάν στην ομάδα είναι «Χόρχε», εξ ου και η προέλευση της ονομασίας της σπείρας.
Ιστορία
Η οργάνωση φέρεται να υπάρχει εδώ και πάνω από δύο δεκαετίες και έχει εμπλακεί σε δραστηριότητες προπαγάνδας και παραπληροφόρησης σε περισσότερες από 30 χώρες. Ο Ταλ Χανάν ισχυρίζεται ότι οι υπηρεσίες της χρησιμοποιούνται σε κυβερνητικές υπηρεσίες πληροφοριών, σε πολιτικές εκστρατείες και σε ιδιωτικές εταιρείες που επιθυμούν να χειραγωγήσουν κρυφά την κοινή γνώμη. Ένα από τα κύρια εργαλεία του οργανισμού είναι ένα πακέτο λογισμικού που ονομάζεται Advanced Impact Media Solutions. Μέσω αυτού του λογισμικού, είναι δυνατός ο έλεγχος χιλιάδων λογαριασμών - bot σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης, όπως το Twitter, το LinkedIn, το Facebook, το Telegram και άλλα. Η ομάδα χρησιμοποιεί εξειδικευμένους χάκερ για να εισβάλει σε λογαριασμούς πιθανών θυμάτων.
Έρευνα OCCRP
Οι δραστηριότητες της Ομάδας Χόρχε αποκαλύφθηκαν μετά από μια μυστική επιχείρηση τριών μυστικών δημοσιογράφων που παρίσταναν τους πιθανούς πελάτες, οι οποίοι κινηματογράφησαν αλληλεπιδράσεις με τον Ταλ Χανάν, τον επικεφαλής της ομάδας και πρώην πράκτορα των ειδικών δυνάμεων του Ισραήλ, στο Τελ Αβίβ το 2022, κατά τις οποίες εξήγησε τις εσωτερικές λειτουργίες της οργάνωσης.
Βραβείο Καλύτερου Πρωτότυπου Σεναρίου της Ένωσης Διαδικτυακών Κριτικών Κινηματογράφου
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβεία της Ένωσης Διαδικτυακών Κριτικών Κινηματογράφου
Ομάδα Χόρχε
Έρευνα OCCRP
Τα έγγραφα που διέρρευσαν αποκάλυψαν ότι η Ομάδα Χόρχε, μαζί με την Cambridge Analytica, εργάστηκαν για τη χειραγώγηση των γενικών εκλογών του 2015 στη Νιγηρία.
Η Le Monde ανακάλυψε ότι η Ομάδα Χόρχε δημιούργησε διάφορα τμήματα που ο Ρασίντ Μπαρκί, ένας Γάλλος τηλεοπτικός παρουσιαστής του BFM TV, μεταδίδει χωρίς την έγκριση του συντάκτη, πιθανώς για λογαριασμό ξένων κυβερνήσεων. Απολύθηκε τον Ιανουάριο του 2023 εν μέσω έρευνας από ομάδες διεθνών ερευνητών δημοσιογράφων. Ένα μέλος της ομάδας Jorge πρότεινε σε μυστικούς δημοσιογράφους ότι η ομάδα βρισκόταν πίσω από ένα δελτίο ειδήσεων της τηλεόρασης BFM που συζητούσε την επίδραση των κυρώσεων κατά των Ρώσων ολιγαρχών στη βιομηχανία πολυτελών σκαφών αναψυχής του Μονακό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ψυχολογικός πόλεμος
Ραζ ελ χανούτ
Το ραζ ελ χανούτ (ras el hanout) ή ρας ελ χανούτ (rass el hanout) (Αραβικά: رأس الحانوت (raʾs al-ḥānūt), ) είναι ένα μείγμα μπαχαρικών από τη Βόρεια Αφρική. Παίζει παρόμοιο ρόλο στην Βόρεια Αφρικανική κουζίνα όπως και το γκαράμ μασάλα στην Ινδική κουζίνα.
Στα Αραβικά, η ονομασία σημαίνει «ο επικεφαλής του καταστήματος» (παρόμοια με την Αγγλική έκφραση «πάνω ράφι») και υπονοεί ένα μείγμα από τα καλύτερα μπαχαρικά που ο πωλητής έχει να προσφέρει.
Το ρας ελ χανούτ χρησιμοποιείται σε πολλά αλμυρά πιάτα, μερικές φορές τρίβεται στο κρέας ή το ψάρι ή αναδεύεται στο κουσκούς ή το ρύζι. Το μείγμα, γενικά σχετίζεται με το Μαρόκο, παρόλο που το χρησιμοποιούν επίσης και οι γειτονικές χώρες της Βόρειας Αφρικής.
Δεν υπάρχει καμία οριστική σύνθεση των μπαχαρικών που απαρτίζουν το ρας ελ χανούτ. Κάθε κατάστημα, επιχείρηση ή οικογένεια μπορεί να έχει το δικό της μείγμα. Το μείγμα, συνήθως αποτελείται από πάνω από μια ντουζίνα μπαχαρικών, σε διαφορετικές αναλογίες, αν και μερικοί καθαρολόγοι επιμένουν ότι θα πρέπει να περιέχει ακριβώς 12 στοιχεία.
Τα συνήθη χρησιμοποιούμενα συστατικά περιλαμβάνουν κάρδαμο, κύμινο, γαρίφαλο, κανέλα, μοσχοκάρυδο, μασίς, μπαχάρι, ξηρή πιπερόριζα, πιπεριές τσίλι, σπόρους κόλιανδρου, πιπέρι, γλυκιά και καυτερή πάπρικα, τριγωνίσκο και ξηρή κιτρινόριζα. Μερικά μπαχαρικά μπορεί να είναι συγκεκριμένα για την περιοχή, όπως ash berries, chufa, grains of paradise, orris root, λυγαριά, cubebs, αποξηραμένο μπουμπούκι τριανταφυλλιάς, μαραθόσπορο ή γλυκάνισο, galangal, μακρύ πιπέρι.
Τα συστατικά μπορεί να είναι ψημένα πριν τριφτούν ή αλεστούν σε ένα γουδί και αναμειχθούν μαζί. Ορισμένα παρασκευάσματα περιλαμβάνουν αλάτι ή ζάχαρη, αλλά γενικά αυτό δεν είναι η αποδεκτή πρακτική. Γενικά, συνήθως δεν συμπεριλαμβάνονται σκόρδο, σαφράν, καρύδια ή αποξηραμένα βότανα, καθώς προστίθενται ξεχωριστά στα πιάτα, αλλά, μερικά εμπορικά σκευάσματα, ιδιαίτερα στην Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική, μπορεί να τα περιέχουν.
Η σύνθεση του ρας ελ χανούτ, διαφέρει κάπως από το μείγμα μπαχαρικών Μπαχαράτ, αλλά περισσότερο διαφέρουν τα είδη των φαγητών που σχετίζονται με και από περιοχή σε περιοχή, παρά από τα συστατικά τους. Αν και χρησιμοποιείται από τους Βέρβερους, δεν θα πρέπει να συγχέεται με το μείγμα μπαχαρικών Μπερμπερέ, που είναι από την Αιθιοπία.
Κατά το παρελθόν, μερικές φορές, το ρας ελ χανούτ συμπεριελάμβανε στα συστατικά του, για τις αφροδισιακές του ιδιότητες, κανθαρίδες, αλλά στη δεκαετία του 1990, η πώληση των κανθαρίδων απαγορεύτηκε στο Μαρόκο.
Δείτε επίσης
• 5
Σημειώσεις
<div style=""> <references group="Σημ."/> <div style=""> <references group="Παρ. Σημ."/>
Υποσημειώσεις
<div style=""> <references group="Υποσημ."/> <div style=""> <references group="Παρ. Υποσημ."/>
Αναφορές
Κατηγορία:Μείγματα βοτάνων και μπαχαρικών Κατηγορία:Αλγερινή κουζίνα Κατηγορία:Μαροκινή κουζίνα Κατηγορία:Μεσογειακή κουζίνα Κατηγορία:Κουζίνα Βόρειας Αφρικής Κατηγορία:Αφρικανική κουζίνα
Ορθόδοξη Εκκλησία στην Αμερική
Η Ορθόδοξη Εκκλησία στην Αμερική (συντομογραφία: ΟΕΑ, αγγλικά: Orthodox Church in America ή OCA) είναι μια Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία με έδρα τη Βόρεια Αμερική. Η ΟΕΑ αναγνωρίζεται εν μέρει ως αυτοκέφαλη (όχι από το Οικουμενικό Πατριαρχείο) και αποτελείται από περισσότερες από 700 ενορίες, ιεραποστολές, κοινότητες, μοναστήρια και ιδρύματα στις Ηνωμένες Πολιτείες, τον Καναδά και το Μεξικό. Το 2011 είχε, κατά μια σχετική εκτίμηση, 84.900 μέλη στις ΗΠΑ.
Ιστορία
Η ΟΕΑ έχει τις ρίζες της σε μια ιεραποστολή που ιδρύθηκε από οκτώ Ρώσους Ορθόδοξους μοναχούς στην Αλάσκα, τότε μέρος της Ρωσικής Αμερικής, το 1794. Εξελίχθηκε σε πλήρη επισκοπή της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας αφού οι Ηνωμένες Πολιτείες αγόρασαν την Αλάσκα από τη Ρωσική Αυτοκρατορία το 1867. Στα τέλη του 19ου αιώνα, η Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία είχε αναπτυχθεί και σε άλλες περιοχές των Ηνωμένων Πολιτειών, λόγω της άφιξης μεταναστών από περιοχές της Ανατολικής και Κεντρικής Ευρώπης, πολλοί από τους οποίους προέρχονταν από Ανατολικές Καθολικές Εκκλησίες ("Ελληνοκαθολικοί") και τη Μέση Ανατολή. Αυτοί οι μετανάστες, ανεξαρτήτως εθνικότητας ή εθνοτικής καταγωγής, ενώθηκαν υπό μια ενιαία Βορειοαμερικανική επισκοπή της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. thumb|left|Η πρώτη Παναμερικανική Εκκλησιαστική Σύνοδος ([[Πενσυλβάνια, 5-7 Μαρτίου 1907).]]
Μετά την επανάσταση των Μπολσεβίκων, ο Πατριάρχης Τίχων της Μόσχας διέταξε όλες τις Ρωσικές Ορθόδοξες Εκκλησίες εκτός Ρωσίας να αυτοδιοικηθούν. Οι Ορθόδοξες εκκλησίες στην Αμερική έγιναν αυτοδιοικούμενη Ρωσική Ορθόδοξη Ελληνοκαθολική Εκκλησία στην Αμερική το 1924 υπό την ηγεσία του Μητροπολίτη Πλάτωνα (Rozhdestvensky), με την ονομασία Μητρόπολη. Η Ρωσική Ορθόδοξη Ελληνική Καθολική Εκκλησία στην Αμερική έλαβε το αυτοκέφαλο από τη Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία το 1970 και μετονομάστηκε σε Ορθόδοξη Εκκλησία στην Αμερική. Οι ιεράρχες της αποτελούν μέρος της Συνέλευσης Κανονικών Ορθοδόξων Επισκόπων Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής.
Σε αντίθεση με τις περισσότερες Ορθόδοξες δικαιοδοσίες στις Ηνωμένες Πολιτείες, η ΟΕΑ δεν έχει συγγένεια με κάποια συγκεκριμένη ξένη υπηκοότητα, αλλά τα περισσότερα μέλη της είναι εθνικά ευρωαμερικανοί και οι περισσότεροι κληρικοί της έχουν γεεννηθεί και μεγαλώσει στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ωστόσο, η ΟΕΑ έχει και άλλες μειονοτικές εθνοτικές επισκοπές για Ρουμάνους, Βούλγαρους και Αλβανούς μετανάστες. Επιπλέον, ως συνέπεια της ιστορίας, ορισμένες εθνοτικές ομάδες (ιδιαίτερα οι Ρουθηναίοι Αμερικανοί και οι ιθαγενείς της Αλάσκας) εκπροσωπούνται δυσανάλογα στην ΟΕΑ σε σύγκριση με τον γενικό πληθυσμό. Οι λειτουργικές και εκκλησιαστικές παραδόσεις, όπως οι ψαλμοί, τα άμφια, η εικονογραφία, η χρήση της εκκλησιαστικής σλαβικής γλώσσας και η αρχιτεκτονική αντικατοπτρίζουν ευρέως εκείνες της Ρωσικής Ορθοδοξίας.
Αναγνώριση
Αναγνωρίζεται επίσημα ως αυτοκέφαλη από κάποιες ορθόδοξες εκκλησίες, κυρίως από εκείνες που εδρεύουν σε σλαβικές χώρες. Το Οικουμενικό Πατριαρχείο και οι υπόλοιπες εκκλησίες δεν αναγνωρίζουν την ΟΕΑ ως αυτοκέφαλη, αν και αναγνωρίζουν τον αυτοδιοικητικό χαρακτήρα της. Η παραχώρηση αυτοκεφαλίας από το Πατριαρχείο Μόσχας, το 1970 υπό τον επιχειρησιακό έλεγχο της KGB της ΕΣΣΔ, καταδικάστηκε έντονα από το Οικουμενικό Πατριαρχείο ως πράξη που υπερέβαινε την εξουσία του πρώτου και παραβίαζε τους ιερούς κανόνες. Ωστόσο, όλες οι κανονικές Ορθόδοξες Εκκλησίες αναγνωρίζουν την ΟΕΑ ως κανονική και τα μυστήρια της ως έγκυρα.
Αν και αποτελεί αντικείμενο πολιτικής και εκκλησιαστικής διαμάχης, αυτή δεν βλάπτει την κοινωνία μεταξύ της ΟΕΑ και της ευρύτερης Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας.
Ταύρος του Φάλαρη
μικρογραφία|[[Χαρακτική περί του 1500 μ.Χ. η οποία απεικονίζει τον κατασκευαστή της μηχανής βασανιστηρίων Περίλαο να γίνεται το πρώτο, δοκιμαστικό αυτής θύμα. ]] μικρογραφία|Ο Ταύρος του Φάλαρη όπως τον απεικόνισε ο [[Χανς Μπούργκμαϊρ ο πρεσβύτερος (1473 – 1531).]]
Ο  Ταύρος του Φαλάρη ήταν ένα όργανο βασανιστηρίων, του οποίου το όνομα οφείλεται στον Φάλαρη, τύραννο του Ακράγαντα της Σικελίας, ο οποίος πέθανε το 554 .π.Χ. H βαναυσότητα του Φαλάριδος, ήταν τέτοια που έβαλε έναν αγαλματοποιό, τον γλύπτη Περίλαο, να του κατασκευάσει ένα χάλκινο κούφιο βόδι. Το βόδι αυτό χωρούσε άνθρωπο και το προόριζε για μηχανή εκτέλεσης. Έβαζε μέσα τον μελλοθάνατο ζωντανό, έκλεινε το βόδι και άναβε φωτιά από κάτω. Το γλυπτό ήταν έτσι κατασκευασμένο, που οι φωνές του βασανιζόμενου ακούγονταν σαν βέλασμα βοδιού, ενώ ο καταδικασμένος έβρισκε φρικτό θάνατο μέσα στον πυρωμένο φούρνο. Πρώτο θύμα και δοκιμαστικό της λειτουργίας του έγινε ο ίδιος ο κατασκευαστής του Περίλαος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μερικοί μελετητές των αρχών του 20ού αιώνα αναφέρουν μια πιθανή σύνδεση μεταξύ του Βοδιού στον Ακράγαντα και των φοινικικών λατρειών (π.χ. ο χρυσός μόσχος στην Αγία Γραφή), και υπέθεταν κάποια συνέχεια στην πρακτική των ανθρωποθυσιών της Ανατολής. Εν συνεχεία βέβαια αυτή η ιδέα, έχασε οπαδούς, αν και η αρχική επιχειρηματολογία της δεν έχει καταρριφθεί.
Αναφορές
Σε κάθε περίπτωση, η ιστορία του ταύρου δεν μπορεί να απορριφθεί ως καθαρή επινόηση. Ο Πίνδαρος, ο οποίος έζησε λιγότερο από έναν αιώνα αργότερα, συνέδεσε ρητά τη συσκευή αυτή βασανιστηρίων, με το όνομα του τυράννου. Ο Διόδωρος Σικελιώτης κάνει επίσης αναφορά στο χάλκινο βόδι του Φαλάριδος, το οποίο ο Ίμιλκος το μετέφερε ως λάφυρο στην Καρχηδόνα αφού κατέλαβε τον Ακράγαντα. Κατόπιν επιστράφηκε μετά την άλωση της Καρχηδόνας (το 200 π.Χ.) από τον Πόπλιο Κορνήλιο Σκιπίων τον Αφρικανό. Ωστόσο, είναι πιο πιθανό ότι ήταν ο Πόπλιος Κορνήλιος Σκιπίων ο Εμιλιάνο, γνωστός και ως ο Σκιπίων ο Νεότερος, εκείνος ο οποίος επέστρεψε τον ταύρο καθώς και άλλα κλεμμένα έργα τέχνης από τις πόλεις της Σικελίας μετά την ολική καταστροφή της Καρχηδόνας (το 146 π.Χ.).
Ο Λουκιανός έγραψε δύο σατυρικούς διαλόγους «Φάλαρις Α και Φάλαρις Β». Ενώ τέλος, το μαρτύριο του Φαλάριδος καταγράφεται ανάμεσα σε άλλες πολιτικές αθλιότητες και στα Ηθικά Νικομάχεια του Αριστοτέλη.
Κατηγορία:Μέθοδοι εκτέλεσης
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου Ενόπλων 1950
Το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου Ενόπλων 1950 ήταν η 5η διοργάνωση του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου Ενόπλων, που διεξήχθη υπό την εποπτεία του Διεθνούς Συμβουλίου Στρατιωτικού Αθλητισμού (CISM). Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στο Σταντ ντυ Αμό (Stade du Hameau), στο Πω μεταξύ 9 και 10 Σεπτεμβρίου του 1950.
Στο πρωτάθλημα διεξήχθησαν 19 αγωνίσματα και έλαβαν μέρος αθλητές από 6 χώρες-μέλη του ΣΙΣΜ.
Στη γενική βαθμολογία η Γαλλία αναδείχθηκε πρωταθλήτρια. Τη δεύτερη θέση κατέλαβε η Ιταλία και την τρίτη το Βέλγιο.
Μετέχουσες χώρες
Στο πρωτάθλημα αγωνίστηκαν αθλητές από 6 χώρες-μέλη του Διεθνούς Συμβουλίου Στρατιωτικού Αθλητισμού (CISM).
• 2
Παραπομπές
1950 Κατηγορία:Διοργανώσεις στίβου στη Γαλλία Κατηγορία:Στίβος το 1950
Εθνική Μεγάλης Βρετανίας (ράγκμπι λιγκ ανδρών)
Η εθνική ομάδα ράγκμπι λιγκ της Μεγάλης Βρετανίας αντιπροσωπεύει τη Μεγάλη Βρετανία στο ράγκμπι λιγκ. Τελεί υπό τη διοίκηση της Αγγλικής Ομοσπονδίας Ράγκμπι Λιγκ (RFL). Η ομάδα αποκαλείται The Lions ή Great Britain Lions.
Το μεγαλύτερο διάστημα του 20ου αιώνα, η ομάδα της Μεγάλης Βρετανίας συγκροτούνταν με σκοπό να κάνει περιοδείες στο εξωτερικό, αντιμετωπίζοντας ξένες περιοδεύουσες ομάδες, καθώς και να μετέχει σε τουρνουά Παγκοσμίου Κυπέλλου Ράγκμπι. Ήταν μία από τις ισχυρότερες ομάδες του ράγκμπι λιγκ, αν και συνήθως έπαιζε δευτερεύοντα ρόλο κόντρα στην Αυστραλία. Κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο Ράγκμπι Λιγκ τρεις φορές: το 1954, το 1960 και το 1972.
Το 2006, η RFL ανακοίνωσε ότι μετά από το All Golds Tour 2007 η ομάδα της Μεγάλης Βρετανίας δεν θα αγωνίζεται πλέον σε τακτική βάση και ότι οι παίκτες θα είναι σε θέση να εκπροσωπήσουν την Αγγλία, την Ουαλία και τη Σκωτία σε επίπεδο δοκιμών. Προβλέπεται ότι η ομάδα της Μεγάλης Βρετανίας θα συναντηθεί στο μέλλον μόνο για περιστασιακές περιοδείες, παρόμοιες με τα Βρετανικά και Ιρλανδικά Λιοντάρια στο ράγκμπι γιούνιον.
Στις 9 Μαΐου του 2017, επιβεβαιώθηκε ότι η ομάδα της Μεγάλης Βρετανίας θα περιηγούσε στο νότιο ημισφαίριο το 2019, όπως τα Βρετανικά και Ιρλανδικά Λιοντάρια.
Πρώτα χρόνια
Αρχικά η Μεγάλη Βρετανία εκπροσωπήθηκε από μια ομάδα αποτελούμενη από παίκτες της Βόρειας Ένωσης Ράγκμπι και ήταν γνωστή απλά ως η ομάδα της «Βόρειας Ένωσης». Στις 18 Ιανουαρίου 1908, πραγματοποιήθηκε ο πρώτος αγώνας δοκιμών στη Μεγάλη Βρετανία στο Χέαντινγκλι Ράγκμπι Στέιντιουμ του Λιντς, έναντι της Νέας Ζηλανδίας. Εκείνη την περίοδο, κατά την οποία η Μεγάλη Βρετανία αναφερόταν ως «Βόρεια Ένωση», επικράτησε με 14–6 μπροστά σε 8.000 θεατές. Η δεύτερη δοκιμή πραγματοποιήθηκε στη Νέα Ζηλανδία με 18–6, μπροστά σε 14.000 θεατές στο Στάμφορντ Μπριτζ του Λονδίνου. Η τρίτη δοκιμή διεξήχθη στο Τσέλτεναμ, μπροστά σε 4.000 θεατές επικρατώντας επί της Νέας Ζηλανδίας με 8–5.
Τίτλοι, επιλογή και ταυτότητα
thumb|left|150px|Το έμβλημα της ομάδας με την αναγραφή British Isles XIII Η ομάδα ήταν αρχικά γνωστή ως η Βόρεια Ένωση XIII (Northern Union XIII), από την ονομασία του διοικητικού σώματος του αθλήματος. Μετά το 1922 χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά η ονομασία The Lions. Το 1948 η ομάδα έγινε γνωστή ως Μεγάλη Βρετανία (Great Britain) για τη σειρά The Ashes. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990, η Αγγλική Ομοσπονδία Ράγκμπι Λιγκ επέκτεινε την ονομασία σε Μεγάλη Βρετανία και Βόρεια Ιρλανδία (Great Britain and Northern Ireland) και η φανέλα έφερε την αναγραφή British Isles XIII. Το 2004 οι λέξεις "... και Βόρεια Ιρλανδία" απαλείφθηκαν από τον τίτλο, αν και το ιρλανδικό τριφύλλι συνέχισε να αποτελεί στοιχείο του εμβλήματος και η αναγραφή British Isles XIII παρέμεινε στη φανέλα. Σε αγώνες, η ομάδα εκπροσωπήθηκε από την Σημαία της Ένωσης και τον ύπνο God Save the Queen, που και τα δύο αποτελούν σύμβολα του Ηνωμένου Βασιλείου. Η πρακτική μιας βρετανικής ομάδας που αποκαλείται Μεγάλη Βρετανία έχει προηγούμενο με την Μεγάλη Βρετανική Ολυμπιακή ομάδα, αν και το επίσημο όνομα της Ολυμπιακής ομάδας περιλαμβάνει "και τη Βόρεια Ιρλανδία". Η ομάδα συνέχισε να αγωνίζεται μέχρι το All Golds Tour 2007: εφεξής, η ομάδα της Μεγάλης Βρετανίας θα μετέχει περιοδείες στο νότιο ημισφαίριο. Σύμφωνα με τον Ρίτσαρντ Λιούις, πρόεδρο της Αγγλικής Ομοσπονδίας Ράγκμπι Λιγκ:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητισμός στο Ηνωμένο Βασίλειο Κατηγορία:Ράγκμπι λιγκ
Άγιος Ιωάννης Αγίου Δημητρίου Πηλίου Μαγνησίας
Ο Άγιος Ιωάννης είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Αγίου Δημητρίου, της δημοτικής ενότητας Μουρεσίου, του δήμου Ζαγοράς-Μουρεσίου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Μαγνησίας, στην περιφέρεια Θεσσαλίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Βόλου του νομού Μαγνησίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Θεσσαλίας.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1883 και προσαρτήθηκε στον δήμο Κισσού που, τότε, ανήκε στον νομό Λαρίσης. Το 1899 εντάχθηκε στον νομό Μαγνησίας και το 1909 ξανά στον νομό Λαρίσης. Το 1942 υπήχθη οριστικά στον νομό Μαγνησίας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αγίου Δημητρίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Μουρεσίου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Μουρεσίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Ζαγοράς-Μουρεσίου.
Γενικά
Ο Άγιος Ιωάννης είναι από τα σημαντικότερα τουριστικά θέρετρα των ακτών του Πηλίου, με σημαντική τουριστική υποδομή (ξενοδοχεία, επιπλωμένα διαμερίσματα, κ.λπ). Τους θερινούς μήνες υπέρχει θαλάσσια συγκοινωνία με που συνδέουν τον οικισμό με Θεσσαλονίκη - Χαλκιδική - Σποράδες.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μαγνησίας Κατηγορία:Δήμος Ζαγοράς - Μουρεσίου
Pink Bubbles Go Ape
Pink Bubbles Go Ape είναι ο τίτλος του τέταρτου άλμπουμ του γερμανικού power metal συγκροτήματος Helloween, το οποίο κυκλοφόρησε στις 11 Μαρτίου του 1991 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας ΕΜΙ Records.
Οι ηχογραφήσεις του δίσκου πραγματοποιήθηκαν τo 1990 στα PUK-Studios του Γκέρλεφ της Δανίας και το Sound House Studio του Αμβούργου, ενώ η μίξη του έγινε στα Battery Studios του Λονδίνου.
Πριν τις ηχογραφήσεις του άλμπουμ, ο κιθαρίστας Κάι Χάνσεν αποχώρησε για να σχηματίσει τους Gamma Ray, δίνοντας τη θέση του στον Ρόλαντ Γκράποφ. Τον δίσκο συνόδευαν τα σινγκλ "Kids of the Century" και "Number One", το πρώτο εκ των οποίων ανέβηκε ως το # 56 του βρετανικού καταλόγου επιτυχιών. Επίσης, ο δίσκος μπήκε στο Top-20 στη Νορβηγία, τη Σουηδία και την Ελβετία, χωρίς όμως να πλησιάσει την εμπορική επιτυχία των προκατόχων του.
Για την προώθηση του άλμπουμ, το συγκρότημα πραγματοποίησε την Pink Bubbles Go Ape On Tour, από τον Απρίλιο ως το Νοέμβριο του 1992, με μία εμφάνιση στο φεστιβάλ Monsters Of Rock στο Μανχάιμ της Γερμανίας στις 15 Αυγούστου.
Μέλη των Helloween
Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά την ηχογράφηση του "Pink Bubbles Go Ape" είχε την εξής μορφή:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Helloween Κατηγορία:Άλμπουμ του 1991
Ιωάννης ΣΤ΄ του Μεκλεμβούργου
Ο Ιωάννης ΣΤ΄, γερμ. Johann VI (1439 - 1474), από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν πρίγκιπας (δούκας ως προς τον τίτλο μόνο) του Μεκλεμβούργου.
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ερρίκου Δ΄ δούκα του Μεκλεμβούργου και της Δωροθέας των Χόεντσολερν, κόρης του Φρειδερίκου Α΄ εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου.
Το 1474 απεβίωσε στο Κούλμμπαχ σε ηλικία 35 ετών άγαμος.
Εξωτερικές Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Μεκλεμβούργου
Περιοχή Μοντούλι
Η Περιοχή Μοντούλι (Αγγλικά: Monduli District, Σουαχίλι: Wilaya ya Monduli), είναι μία από τις επτά επαρχίες στην Περιφέρεια Αρούσα (Arusha Region) της Τανζανίας. Βρίσκεται στο βορειοανατολικό τμήμα της χώρας. Στα βόρεια συνορεύει με την Κένυα (Kenya), ανατολικά με την Αγροτική Περιοχή Αρούσα (Arusha Rural District), νοτίως με την Περιφέρεια Μανυάρα (Manyara Region) και δυτικά με τις περιοχές Νγκορονγκόρο (Ngorongoro District) και Καράτου (Karatu District). Η διοικητική της πρωτεύουσα είναι η πόλη του Μοντούλι (Monduli).
Ιστορία
Το 2007, η Επαρχία Μοντούλι (Monduli District), διαχωρίστηκε στην Επαρχία Μοντούλι (Monduli District) και την Επαρχία Λονγκίντο (Longido District).
Η ονομασία «Μοντούλι» («Monduli») προέρχεται από το Τμήμα Monduli Juu. Παλαιότερα, υπήρχε ένας πλούσιος Μαασάι ονόματι «Μοντούλι» («Monduli»), ο οποίος ζούσε στην περιοχή κατά την εποχή της Γερμανικής αποικιοκρατίας.
Οι Γερμανοί αποίκισαν τις περιοχές (πρώην Τανγκανίκα, Ρουάντα και Μπουρούντι), κατά τη δεκαετία του 1880. Έφεραν την αναγκαστική εργασία και τις εδαφικές απαλλοτριώσεις, όπως επίσης τον Χριστιανισμό καθώς και την Ευρωπαϊκή παιδεία, εκπαίδευση, επιστήμες, μαθηματικά, κατασκευές ακόμα και τα Γερμανικά.
Η Τανγκανίκα, απέκτησε την ανεξαρτησία της στις 9 Δεκεμβρίου 1961, υπό την ηγεσία του Πρωθυπουργού Julius Nyerere. Τον Απρίλιο του 1964, η Τανγκανίκα και το πρώην Βρετανικό προτεκτοράτο της Ζανζιβάρης, ενώθηκαν και δημιούργησαν την σημερινή Τανζανία, υπό τον Πρόεδρο Nyerere.
Εκλογικές περιφέρειες
Για τις βουλευτικές εκλογές, η Επαρχία Μοντούλι (Monduli District) χωρίζεται σε εκλογικές περιφέρειες. Κατά τις εκλογές του 2010 η Περιοχή Μοντούλι (Monduli District) είχε μία εκλογική περιφέρεια, την Εκλογική Περιφέρεια Μοντούλι.
Τμήματα
Η Επαρχία Μοντούλι (Monduli District) διαιρείται διοικητικά σε 15 Τμήματα: • 4
Γεωγραφία
Η Περιοχή Μοντούλι (Monduli District), είναι πλησίον της πόλης Αρούσα (Arusha) και του Όρους Μέρου (Mount Meru). Τα Όρη Μοντούλι (Monduli Mountains) διατρέχουν εντός της περιοχής. Η περιοχή περιλαμβάνει πεδιάδες, δάση και όρη. Το διάσημο ηφαίστειο Ολντοΐνιο Λένγκαϊ (Oldoinyo Lengai), που στην γλώσσα των Μαασάι σημαίνει το «Βουνό του Θεού», βρίσκεται μεταξύ των Ορέων Μοντούλι (Monduli Mountains). Το ηφαίστειο αυτό κατέχει ξεχωριστή θέση στην καρδιά των τοπικών Μαασάι και είναι ένα εντυπωσιακό γεωγραφικό ορόσημο.
Τουρισμός
Η Περιοχή Μοντούλι (Monduli District), είναι ένα εξαιρετικά δημοφιλές τουριστικό σημείο. Ο οποιοσδήποτε είναι σε θέση να περιπλανηθεί στους λόφους και τις πεδιάδες, παρατηρώντας την άγρια πανίδα. Πολλοί, συνήθως, επισκέπτονται την περιοχή, ώστε να διαπιστώσουν ιδίοις όμμασι, πώς ζουν οι αυτόχθονες Μαασάι. Τους δίνεται η ευκαιρία, να κάνουν πεζοπορία με έναν χωρικό Μασάι και να διανυκτερεύσουν σε κάποια μπόμα. Η Κόκκινη Αγορά είναι μια μικρή αγορά που γίνεται κατά το Σάββατο, στο χωριό Monduli Juu. Στην αγορά, οι χωρικοί έχουν τη δυνατότητα αγοράς όλων των αναγκαίων, όπως: ρουχισμό, τρόφιμα και ζώα. Τοπικά τουριστικά αξιοθέατα περιλαμβάνουν τη Λίμνη Μανυάρα (Lake Manyara), Όρος Μέρου (Mount Meru), Όρος Κιλιμαντζάρο (Kilimanjaro), Σερενγκέτι (Serengeti) και Κρατήρα Νγκορονγκόρο (Ngorongoro Crater). Αυτά τα αξιοθέατα, βοηθούν στο να καταφθάνουν επισκέπτες στην περιοχή Μοντούλι.
Οι κάτοικοι
Οι άνθρωποι που διαμένουν στην Περιοχή Μοντούλι (Monduli District) είναι από την φυλή Μαασάι. Πρόκειται για νομάδες οι οποίοι εκτρέφουν πρόβατα και βοοειδή. Οι κύριες γλώσσες είναι Σουαχίλι και Μαασάι. Το μεγαλύτερο ποσοστό των κατοίκων στην περιοχή, είναι γεωργοί που ζουν σε καλύβες κατασκευασμένες από λάσπη. Οι κάτοικοι είναι φιλικοί και ζουν ειρηνικά ο ένας δίπλα στον άλλον. Οι γυναίκες κάνουν την περισσότερη φροντίδα με τα παιδιά και τις καλλιέργειες, ενώ οι άνδρες και οι έφηβοι περιφέρονται κατά τη διάρκεια της ημέρας, στα χωράφια με τα ζώα. Ο χορός είναι για τους Μαασάι, σημαντικός σε ένα μεγάλο τμήμα της περιοχής και των ανθρώπων της. Οι άντρες της περιοχής τείνουν να έχουν περισσότερο τον έλεγχο στη ζωή της οικογένειας. Η περιοχή αριθμεί περίπου 4,6 εκατομμύρια ζώα, η πλειοψηφία των οποίων είναι κτηνοτροφικά.
Θρησκεία
Η κυρίαρχη θρησκεία στην περιοχή είναι ο Χριστιανισμός, μαζί με φυλετικές πεποιθήσεις.