cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Οικονομία της Εσθονίας
Συνοπτικά στοιχεία
Αφότου η χώρα απομακρύνθηκε από τον κομμουνισμό, στα τέλη της δεκαετίας του 1980, και έγινε ανεξάρτητη κεφαλαιοκρατική οικονομία το 1991, αναδείχθηκε ως πρωτοπόρα στο παγκόσμιο οικονομικό στερέωμα. Το 1994, έγινε μια από τις πρώτες χώρες στον κόσμο που υιοθέτησε τον ενιαίο συντελεστή φορολογίας, με ομοιόμορφο ποσοστό φορολογίας του 26%, να χρησιμοποιείται για όλα τα εισοδήματα. Μεταξύ των ετών 2005 ως 2008, το ποσοστό φορολογητέου εισοδήματος μειώθηκε από το 26% στο 21%. Η Εσθονία έλαβε τις περισσότερες ξένες επενδύσεις, κατά το δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1990, σε σχέση με οποιαδήποτε άλλη χώρα στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη. Η χώρα έφθασε γρήγορα την οικονομική πρόοδο της Ευρωπαϊκής Ένωσης των 15, με το κατά κεφαλήν ΑΕΠ της να αυξάνεται από το 34,8% του μέσου όρου της ΕΕ, το 1996, σε 65% το 2007, όντας σε παρόμοια επίπεδα με τις χώρες της Κεντρικής Ευρώπης. Χαρακτηρίστηκε, επίσης, ως μια υψηλού εισοδήματος χώρα από την Παγκόσμια Τράπεζα. Η κατά κεφαλήν ισοτιμία αγοραστικής δύναμης της χώρας, που σημαίνει τον δείκτη του πλούτου της, ήταν στα 23.631 δολάρια το 2012, σύμφωνα με την Παγκόσμια Τράπεζα, μεταξύ των επιπέδων της Πορτογαλίας και της Λιθουανίας, αλλά κάτω από τα επίπεδα της Ελλάδας και της Ισπανίας. Λόγω της οικονομικής επίδοσής της, μετά από τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, η Εσθονία έχει ορισθεί ως Τίγρης της Βαλτικής.
Το 2008, η Εσθονία ταξινομήθηκε 12η πιο οικονομικά ελεύθερη χώρα, σε μια λίστα 162 χωρών, σημειώνοντας την καλύτερη επίδοση από οποιαδήποτε άλλη πρώην σοβιετική δημοκρατία. Το ίδιο έτος, ωστόσο, η χώρα ήταν στο κατώτατο σημείο της Ευρώπης σχετικά με την ελεύθερη αγορά εργασίας Η Εσθονία είναι 21η σε δείκτη ευκολίας επιχειρηματικής δράσης, το 2013, σύμφωνα με στοιχεία της Ομάδας της Παγκόσμιας Τράπεζας.
Η Κυβέρνηση της Εσθονίας αιτήθηκε να ενταχθεί στην ζώνη του ευρώ, το 2004. Η μεταστροφή, ωστόσο, στο ευρώ πραγματοποιήθηκε την 1η Ιανουαρίου 2011, καθώς ο συνεχής υψηλός πληθωρισμός την είχε αποτρέψει από να εκπληρώσει τα κριτήρια ένταξής της νωρίτερα. Η εσθονική κορόνα συνδέθηκε με το ευρώ σε αναλογία 15,64664 κορώνες προς ένα ευρώ.
Εντούτοις, οι μακροπρόθεσμες προοπτικές για την εσθονική οικονομία παραμένουν από τις πιο υποσχόμενες στην Ευρώπη. Το 2011, η πραγματική αύξηση του ΑΕΠ της Εσθονίας ήταν 8% και, σύμφωνα με προβλέψεις του Κέντρου Μελετών Προοπτικών και Διεθνών Πληροφοριών, το ΑΕΠ της χώρας θα μπορούσε ως το 2025 να ανέλθει στα επίπεδα σκανδιναβικών οικονομιών, όπως της Σουηδίας, της Φινλανδίας, της Δανίας και της Νορβηγίας. Σύμφωνα με τις ίδιες προβλέψεις, ως το 2050, η Εσθονία θα μπορούσε να γίνει η παραγωγικότερη χώρα στην ΕΕ, μετά από το Λουξεμβούργο, και να προσχωρήσει έτσι στα πέντε παραγωγικότερα έθνη στον κόσμο.
Δώρος Λοΐζου
Ο Δώρος Λοΐζου (23 Φεβρουαρίου 1944 - 30 Αυγούστου 1974) ήταν Κύπριος ποιητής και πολιτικός. Σκοτώθηκε τον Αύγουστο του 1974 στη Λευκωσία από ένοπλους της ΕΟΚΑ Β'.
Βιογραφία
Ο Δώρος Λοΐζου γεννήθηκε στη Λευκωσία στις 23 Φεβρουαρίου του 1944. Σπούδασε αρχικά στη σχολή θεάτρου των Θάνου Σακέττα και Κωστή Μιχαηλίδη στη Λευκωσία, την οποία όμως εγκατέλειψε λόγω των ταραχών που ξέσπασαν στην Κύπρο την περίοδο 1963 - 1964. Στη συνέχεια φοίτησε το διάστημα 1966 - 1968 στη σχολή τουριστικών επαγγελμάτων στη Ρόδο, εκδιώχθηκε όμως λόγω της αντιδικτατορικής του δράσης. Έπειτα μετέβη στη Βοστόνη όπου σπούδασε Ιστορία στο Hellenic College.
Το πρωί της 30ής Αυγούστου 1974, ένοπλοι που αποτελούσαν αυτόνομη ομάδα της ΕΟΚΑ Β' έστησαν ενέδρα για το αυτοκινήτο στο οποίο επέβαινε ο πρόεδρος της ΕΔΕΚ, Βάσος Λυσσαρίδης και οδηγούσε ο Λοΐζου, κοντά στα γραφεία του κόμματος στη Λευκωσία. Από την δολοφονική επίθεση γλίτωσε ο Λυσσαρίδης, σκοτώθηκε όμως ο Λοΐζου και τραυματίστηκε η σύζυγος του νεαρού πολιτικού. Η κηδεία του Λοΐζου πραγματοποιήθηκε την επόμενη ημέρα στη Λευκωσία, παρουσία πλήθους κόσμου.
Ο Λοΐζου είχε μεταφράσει στα ελληνικά ποιήματα ξένων λογοτεχνών όπως του Σαλβαντόρ Νόβο, του Πωλ Ελυάρ, του Ίκου Τακενάκα κλπ, και εξέδωσε ποιητική συλλογή με τίτλο «Ψωμί και Ελευθερία».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κύπριοι αγωνιστές Κατηγορία:Κύπριοι πολιτικοί Κατηγορία:Κύπριοι δημοσιογράφοι Κατηγορία:Κύπριοι ποιητές Κατηγορία:Κύπριοι μεταφραστές Κατηγορία:Δολοφονημένοι πολιτικοί Κατηγορία:Αντιδικτατορικός αγώνας
Μόριτς Μπλάιμπτροϊ
Ο Μόριτς Μπλάιμπτροϊ (Moritz Johann Bleibtreu, γενν. 13 Αυγούστου 1971) είναι Γερμανός ηθοποιός.
Βιογραφία
Άρχισε την καριέρα του το 1992 (στην ηλικία 21 ετών) σε θέατρο του Αμβούργου στο κλασικό ρεπερτόριο. Το 1993 είχε τον πρώτο του τηλεοπτικό ρόλο. Ένα χρόνο αργότερα έκανε πρώτη εμφάνιση στο σινεμά. Έγινε διάσημος κυρίως με τις ταινίες «Τρέξε Λόλα, τρέξε» (Lola rennt), «Knockin' On Heaven's Door» και «Το Πείραμα» (Das Experiment). Επίσης συνεργάστηκε με τον σκηνοθέτη Φατίχ Ακίν στις ταινίες Η Ιουλία τον Αύγουστο, Σολίνο, Chicko και Κουζίνα με ψυχή.
Τον Νοέμβριο του 2008 απέκτησε έναν γιο από την σύντροφό του, την Άνικα.
Βραβεύσεις
European Film Awards Υποψηφιότητα:
Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βερολίνου Βράβευση:
Βραβείο Ernst Lubitsch Βράβευση:
Φιλμογραφία
thumb|250px|Στην πρεμιέρα της ταινίας Σκάνδαλο, Βερολίνο 2007.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Γερμανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Άλμπα Λόνγκα
Η Άλμπα Λόνγκα ήταν αρχαία πόλη που ίδρυσαν οι Λατίνοι στην κεντρική Ιταλία, 19 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά από τη Ρώμη στην ευρύτερη περιοχή της λίμνης Άλμπανο πάνω στους Αλβανούς λόφους. Η πόλη ιδρύθηκε σαν πρωτεύουσα της Λατινικής Ομοσπονδίας, την κατέστρεψε τον 7ο αιώνα π.Χ. το Ρωμαϊκό Βασίλειο και οι κάτοικοι εγκαταστάθηκαν στη Ρώμη. Οι θρυλικοί ιδρυτές της Ρώμης Ρωμύλος και Ρώμος προέρχονταν από τη βασιλική οικογένεια της Άλμπα Λόνγκα, σύμφωνα με την Αινειάδα που έγραψε ο Βιργίλιος ήταν εξ΄αίματος απόγονοι του Αινεία κόρη της Βένους. Ο Τίτος Λίβιος έγραψε ότι οι επιφανείς οικογένειες πατρικίων της Ρώμης προέρχονταν από την Άλμπα Λόνγκα. Σύμφωνα με τον Τίτο Λίβιο ιδρύθηκε από τον γιο του Αινεία Ασκάνιο στους πρόποδες του Αλβανού Όρους, επεκτάθηκε κατά μήκος της ράχης. Ο Διονύσιος ο Αλικαρνασσεύς επανέλαβε την ίδια ιστορία, πρόσθεσε ότι ο Ασκάνιος μαζί επέλεξε τη θέση σύμφωνα με κάποιο όραμα του πατέρα του, μετέφερε Λατινικούς πληθυσμούς. Το όνομα της προέρχεται από το συνθετικό "Άλμπα" που μεταφράζεται "λευκό" και το συνθετικό "λόνγκα" που μεταφράζεται ως "μακρύ", σημαίνει συνολικά "μακρύ λευκό όρος". Ο Διονύσιος τοποθετεί την πόλη ανάμεσα στο Αλβανό όρος και την ομώνυμη λίμνη ξεκινώντας έναν μεγάλο κύκλο διαφωνιών σχετικά με τη θέση της. Από τον 16ο αιώνα επιλεγεί πολλές τοποθεσίες, πιθανότερο ήταν το Κάστρο Γκαντόλφο όπου βρισκόταν η Έπαυλη του Δομιτιανού, ο Γιουβενάλης έγραψε ότι βρισκόταν εκεί η πύλη της Άλμπα Λόνγκα. Τα αρχαιολογικά ευρήματα περιείχαν πολλές πόλεις στην Εποχή του Σιδήρου σε προ-αστική φάση, κάθε πόλη είχε τη δική της Νεκρόπολη, η μεγαλύτερη βρισκόταν στο Κάστρο Γκαντόλφο που υποδεικνύει ότι ήταν μεγάλο αστικό κέντρο. Στα τελευταία χρόνια της Δημοκρατικής περιόδου οικοδομήθηκαν πολλές Ρωμαϊκές έπαυλοι που μνημονεύονται στην αρχαία λογοτεχνία.
Ίδρυση
Σύμφωνα με τη Ρωμαϊκή μυθολογία μετά την πτώση της Τροίας (1184 π.Χ.) ο Αινείας με μια ομάδα Τρώων που διασώθηκαν από τη σφαγή διέσχυσαν τη Μεσόγειο και διασκορπίστηκαν στη Σικελία, την Καρχηδόνα και την Ιταλική χερσόνησο. Στην κεντρική Ιταλία ο τοπικός βασιλιάς Λατίνος υποδέχτηκε τον Αινεία, του έδωσε σύζυγο την κόρη του Λαβίνια, κατόπιν ίδρυσε την πόλη Λαβίνιο προς τιμή της συζύγου του. Ο Λατίνος έπεσε στη μάχη και όρισε διάδοχο τον γαμπρό του Αινεία. Ο Ασκάνιος διαδέχτηκε τον πατέρα του όταν έπεσε και εκείνος σε μάχη και έγινε βασιλιάς των Λατίνων, στη συνέχεια ίδρυσε με 600 εποίκους από το Λαβίνιο τη νέα του πρωτεύουσα Άλμπα Λόνγκα (1151 π.Χ.). Οι απόγονοι του παρέμειναν βασιλείς του Λατίου για 500 ακόμα χρόνια. Η Άλμπα Λόνγκα ήταν η ηγέτιδα των 30 πόλεων της Λατινικής Ομοσπονδίας. Τα συνέδρια της Ομοσπονδίας γινόντουσαν στην πεδιάδα ανάμεσα στο Αλβάνο και το Μαρίνο, οι θυσίες γινόντουσαν στο Όρος του Αλβάνου από το οποίο φαινόταν όλη η πεδιάδα του Λατίου. Οι αποικίες της Άλμπα Λόνγκα περιείχαν πληθυσμούς από τη Μητρόπολη αλλά ήταν σαφώς διακριτές από αυτήν, αποτελούσαν 30 πόλεις με τον ίδιο τρόπο που δημιουργήθηκε η Δωδεκάπολις με 12 πόλεις των Ιώνων. Με τον ίδιο τρόπο το Λατινικό βασίλειο του Λατίνου όπως και το βασίλειο των Ρουτούλων που κυβερνούσε ο Τούρνος περιείχαν 30 πόλεις, το Λαύρεντον ήταν η πρωτεύουσα του Λατινικού βασιλείου πριν την άφιξη του Αινεία.
Πόλεμοι με Ρώμη
Τον 7ο αιώνα π.Χ. ο πολεμοχαρής βασιλίάς Τύλλος Οστίλιος διαδέχθηκε τον ειρηνικό Νουμά Πομπίλιο. Στη διάρκεια της βασιλείας του ξέσπασε πόλεμος ανάμεσα στο βασίλειο της Ρώμης και τη γειτονική πόλη Άλμπα Λόνγκα με πρόσχημα τη ληστεία. Οι δύο πλευρές ζήτησαν ειρήνη, όταν η αντιπροσωπεία της Άλμπα έφτασε στη Ρώμη ο Τύλλος τους υποδέχθηκε πολύ θερμά με τέχνασμα ώστε να καθυστερήσουν να απαντήσουν, εκμεταλλεύτηκε την κατάσταση για να κυρήξει τον πόλεμο. Ο Τίτος Λίβιος περιγράφει τον πόλεμο σαν "εμφύλιο" αφού οι κάτοικοι της Ρώμης κατάγονταν από την Άλμπα Λόνγκα. Ο βασιλιάς της Άλμπα Γάιος Κλουίλιος βάδισε με τον στρατό του στη Ρώμη, έσκαψε μια τάφρο γύρω από την πόλη που έμεινε γνωστή σαν "Κλουδιανή τάφρος". Ο ικανός βασιλιάς ωστόσο Γάιος Κλουίλιος πέθανε υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες και τον διαδέχθηκε ο Μέττιος Φουφέττιος. Ο Τύλλος Οστίλιος βάδισε με τον στρατό του εναντίον των Αλβανών, οι δύο στρατοί συναντήθηκαν, ο Φουφέττιος ζήτησε να συζητήσουν για ειρήνη, ο Τύλλος το αποδέχθηκε αλλά οι δύο στρατοί ήταν έτοιμοι για τη μάχη. Στη συνάντηση ο Φουφέττιος πρότεινε στον Τύλλο να λύσουν τις διαφορές τους ειρηνικά χωρίς αιματοχυσία επειδή θα εξασθενούσαν οι δύο πόλεις και θα τις κατακτούσαν και τις δύο οι Ετρούσκοι.
Στη συμφωνία που ακολούθησε αποφάσισαν να μονομαχήσουν δυο τρίδυμοι αδελφοί από τις δυο πόλεις, οι περίφημοι Οράτιοι και Κουριάτιοι, η πόλη των νικητών θα υπέτασσε την πόλη των ηττημένων. Ο Τίτος Λίβιος μελέτησε τις πηγές και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι Οράτιοι εκπροσωπούσαν τη Ρώμη και οι Κουριάτιοι την Άλμπα. Η συμφωνία μεταξύ των δύο βασιλέων κατοχυρώθηκε με ψήφους και από τις δυο πλευρές. Στη μάχη που ακολούθησε οι δύο Οράτιοι σκοτώθηκαν, ο επιζών παρίστανε ότι οπισθοχωρεί αλλά κατόπιν ξεγέλασε τους Κουριάτιους και σκότωσε και τους τρεις. Ο νικητής βασιλιάς Τύλλος Οστίλιος διέταξε τον Γάιο Φουφέττιο να επιστρέψει με τον λαό του στην Άλμπα ως υποτελής του και να τον βοηθήσει με στρατό στον πόλεμο εναντίον της Ετρουσκικής φυλής των Βήιων. Σε λίγο ξέσπασε πόλεμος με τους Βήιους, ο Φουφέττιος έστειλε στρατό όπως υποσχέθηκε αλλά ξεγέλασε τους Ρωμαίους και δεν συμμετείχε στη μάχη, άφησε τους Ρωμαίους να πολεμήσουν μόνοι τους εναντίον των Βήιων και να τους νικήσουν. Ο Τύλλος Οστίλιος σαν τιμωρία εκτέλεσε τον Γάιο Φουφέττιο, κατεδάφισε όλα τα σπίτια της 400χρονης Άλμπα εκτός από τους ναούς και μετέφερε όλους τους κατοίκους στη Ρώμη διπλασιάζοντας τον πληθυσμό της. Οι επιφανείς οικογένειες της Άλμπα καταγράφηκαν και συμμετείχαν στη διοίκηση της νέας τους πόλης, ο Τύλλος οικοδόμησε το νέο κτίριο της Γερουσίας την Κουρία για να στεγάσει τα περισσότερα μέλη. Οι νέοι Αλβανοί έποικοι της Ρώμης μεταφέρθηκαν σε ξεχωριστή συνοικία στον Καίλιο λόφο.
Λατρεία
Ο ναός της Βέστα που βρισκόταν στους πρόποδες του Παλατίνου λόφου έξω από τη Ρώμη υπήρχε πριν την ίδρυση της Άλμπα Λόνγκα, η λατρεία της Βέστα δεν επιτρεπόταν να γίνει έξω από την πόλη. Η λατρεία της Βέστα ξεκίνησε από το Λαβίνιο, τη μητρική πόλη της Άλμπα Λόνγκα κατόπιν μεταφέρθηκε στην πόλη. Οι Ρωμαίοι ανώτεροι αξιωματούχοι θα έπρεπε να αποδώσουν με την εκλογή τους θυσίες στους Ρωμαίους πατρώους θεούς Πενάτες που εισήγαγε ο Αινείας από την Τροία. Η Βέστα ανήκε στους Πενάτες θεούς και η λατρεία της ήταν παρόμοια με τη λατρεία της στην Τροία. Οι ιέρειες της Βέστας γνωστές ως Εστιάδες Παρθένες είχαν την επίβλεψη του ναού και έπρεπε να φροντίζουν να είναι η ιερή εστία μόνιμα αναμμένη. Η ύπαρξη της Άλμπα Λόνγκα αναφέρεται στις πρώτες Ρωμαϊκές παραδόσεις που καταγράφουν τη μητέρα του Ρωμύλου και του Ρέμου Ρέα Σιλβία. Ο βασιλιάς Νουμάς Πομπίλιος μετέφερε τη λατρεία στη Ρώμη και θα διατηρηθεί μέχρι την εποχή που θα επιβληθεί στη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία ο Χριστιανισμός. Στην κορυφή του Αλβανού Όρους υπήρχε πανάρχαιο ιερό αφιερωμένο στον Γιούπιτερ. Ο ιστορικός Τζούλιους Φλόρους τον 2ο αιώνα αναφέρει ότι ίδρυσε το ιερό ο Ασκάνιος μαζί με την Άλμπα Λόνγκα, κάλεσε όλους τους Λατίνους να το λατρέψουν. Η Λατινική Ομοσπονδία καθιέρωσε ετήσιες εορτές που συμμετείχαν όλες οι πόλεις υπό την ηγεσία της Άλμπα Λόνγκα, θυσιαζόταν ένας λευκός ταύρος και μοιραζόταν η σάρκα του στους συμμετέχοντες. Μετά την καταστροφή της Άλμπα Λόνγκα η λατρεία των Πενάτων θεών μεταφέρθηκε στη Ρώμη, ο βασιλιάς Ταρκύνιος ο Υπερήφανος ίδρυσε στην κορυφή του Αλβανού Όρους ναό αφιερωμένο στον Γιούπιτερ, ερείπια του σώζονται μέχρι σήμερα. Βρέθηκαν τέλος ερείπια του ασφαλτοστρωμένου δρόμου που ένωνε την Άλμπα Λόνγκα με την Αππία οδό κοντά στην Αρικία.
Πηγές
Κατηγορία:Ρωμαϊκές πόλεις στο Λάτιο
Νέο ισραηλινό σεκέλ
To Νέο ισραηλινό σεκέλ ( ', شيكل جديد šēkal jadīd, σύμβολο: ₪, κωδικός: ILS''') είναι το νόμισμα του Ισραήλ. Χρησιμοποιείται επίσης και ως Νόμιμο χρήμα στα Παλαιστινιακά Εδάφη της Δυτικής Όχθης και στη Λωρίδα της Γάζας. Το νέο σεκέλ διαιρείται σε 100 αγόρα. Χρησιμοποιείται από την 1η Ιανουαρίου 1986, όταν και αντικαταστάθηκε το Παλιό ισραηλινό σεκέλ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικονομία του Ισραήλ Κατηγορία:Νομίσματα
Βανάτο της Βοσνίας
thumb|right|250px|Το Βανάτο το 1373 Το Βανάτο ή Μπανοβίνα της Βοσνίας (σερβικά : Бановина Босна) ήταν ένα Σερβικό κρατίδιο που δημιουργήθηκε το 1154 και καταργήθηκε το 1377 όταν αναβαθμίστηκε στο Βασίλειο της Βοσνίας. Θεωρείται φυσική συνέχεια του πριγκιπάτου της Ζέτα και ήταν υποτελές του βασιλιά της Ουγγαρίας.
Τον 14ο αιώνα αύξησε σημαντικά τα εδάφη του εις βάρος των υπολοίπων Σερβικών κρατιδίων. Πρωτεύουσα του ήταν το Μπόμποβατς.
Πηγές
Κατηγορία:Μεσαιωνική Σερβία Κατηγορία:Μεσαιωνικό Μαυροβούνιο Κατηγορία:Μεσαιωνική Βοσνία και Ερζεγοβίνη
Ίμρε Σλόσσερ-Λάκατος
Ο Ίμρε Σλόσσερ-Λάκατος (ουγγρικά: Schlosser-Lakatos Imre, 11 Οκτωβρίου 1889 – 19 Ιουλίου 1959) ήταν Ούγγρος ποδοσφαιριστής, με καταγωγή από τους Σουηβούς του Δούναβη, ο οποίος αγωνιζόταν στη θέση του επιθετικού. Θεωρείται ως ο πρώτος μεγάλος ποδοσφαιριστής στην ιστορία της Ουγγαρίας και της ηπειρωτικής Ευρώπης, και ένας από τους κορυφαίους Ευρωπαίους στο πρώτο ήμισυ του 20ού αιώνα. Κατά τη διάρκεια της πολυετούς σταδιοδρομίας του κέρδισε πολλαπλούς τίτλους συλλογικά και ατομικά και έθεσε ρεκόρ, τα περισσότερα των οποίων καταρρίφθηκαν δεκαετίες αργότερα, ή σε εγχώριο επίπεδο διατηρούνται ακόμα, πάνω από ένα αιώνα από την επίτευξή τους.
Καριέρα σε συλλόγους
Ξεκίνησε την καριέρα του στην ομάδα της Φερεντσβάρος που ήδη ήταν ένας από τους πιο δημοφιλείς συλλόγους στη χώρα του και του πρόσφερε το πρώτο επαγγελματικό του συμβόλαιο στα 16 του χρόνια. Τοποθετήθηκε αρχικά στην τρίτη ομάδα της στην αριστερή πλευρά, αλλά μετά τον πρώτο του αγώνα μεταφέρθηκε στη δεύτερη, όπου και αγωνίστηκε για τρεις μήνες  για να προωθηθεί στη συνέχεια στην πρώτη. Αριστεροπόδαρος, με υψηλού επιπέδου τεχνική, έξυπνος, πονηρός, με μεγάλη ευχέρεια στο σκοράρισμα, και πολύ καλός στο ψηλό παιχνίδι παρά το μέτριο ανάστημά του. Έγινε γνωστός με το προσωνύμιο «Σλόζι» (Slózi).
Ο πρώτος τίτλος ήρθε το 1905 με την κατάκτηση του πρωταθλήματος, ενώ το 1909 ήρθε και η ατομική καταξίωση: εκτός το συλλογικό εθνικό πρωτάθλημα ο ίδιος σημείωσε 30 από τα 69 τέρματα της ομάδας και τον τίτλο του πρώτου σκόρερ. Στη Φερεντσβάρος κέρδισε το ουγγρικό πρωτάθλημα επτά φορές, συμπεριλαμβανομένων πέντε συνεχόμενων, ενώ ο ίδιος τερμάτισε ως κορυφαίος σκόρερ στο πρωτάθλημα και στις πέντε συνεχόμενες χρονιές έως το 1913. Κατά τη διάρκεια των τελευταίων τριών τίτλων που κέρδισε, δεν ήταν μόνο πρώτος σκόρερ στην Ουγγαρία, αλλά ο κορυφαίος σκόρερ στην ευρωπαϊκή ήπειρο και στον κόσμο, κάτι που επαναλήφθηκε για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά το 1914 συμπληρώνοντας έτσι έξι συνεχόμενες χρονιές πρωτιές ως πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος. Η επίδοση αυτή ήταν ρεκόρ που καταρρίφθηκε τρεις δεκαετίες αργότερα από τον Γιόζεφ Μπίτσαν. Στο ημερολογιακό έτος 1912 σημείωσε συνολικά 64 τέρματα σε επίσημους αγώνες, ένα ακόμα ρεκόρ κόσμου. Στον αγώνα απέναντι στη III. Kerületi TVE (11–3, 9 Ιουνίου 1912) στη σεζόν 1911–12 σημείωσε 8 γκολ, τότε η δεύτερη καλύτερη επίδοση σε αγώνα πρώτης κατηγορίας πρωταθλήματος στην Ευρώπη. Εκείνη τη χρονιά ψηφίστηκε και καλύτερος ποδοσφαιριστής της χώρας. Το 1913 σημείωσε το νικητήριο γκολ στον τελικό του Κυπέλλου απέναντι στη Βουδαπέστη ΑΚ (2–1).
Στη Φερεντσβάρος έγινε ιδιαίτερα δημοφιλής όχι μόνο για τις εξαιρετικές δεξιότητές του, αλλά και για την ταπεινή, συμπαθητική στάση του και τον αθλητικό τρόπο παιχνιδιού. Η μεγαλύτερη σημασία του ρόλου του οφείλεται στην μεγάλη δημοτικότητα του παιχνιδιού του. Στην ακμή του, για τουλάχιστον μια δεκαετία, χιλιάδες άνθρωποι - τόσο στην πρωτεύουσα όσο και στην ύπαιθρο - τον παρακολουθούσαν από εβδομάδα σε εβδομάδα. Πάνω από μία φορά, φίλαθλοι πήγαν τον επιθετικό σπίτι στους ώμους τους ή απλώς έπιασαν τα ίδια τα άλογα τραβώντας το καρότσι που τον μετέφερε γύρω από την πόλη. Αυτοί οι υποστηρικτές του από θεατές σταδιακά έγιναν πιστοί οπαδοί του ποδοσφαίρου. Η παρουσία του είχε χρησιμεύσει ως πρότυπο για πολλούς νέους για να ξεκινήσουν το ποδόσφαιρο. Θεωρούταν ως ο πραγματικός «βασιλιάς του ποδοσφαίρου» (Konig des Fussballs) της εποχής του.
Το 1916 μεταγράφηκε με περιπετειώδη τρόπο στην ΜΤΚ Βουδαπέστης, σημαντικότερο αντίπαλο της προηγούμενης ομάδας του. Η μεταγραφή κέρδισε τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων από τα νέα του μετώπου του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Η αιτία ήταν μια επιπρόσθετη αμοιβή που ζήτησε ο ίδιος πριν από έναν αγώνα Αυστρίας-Ουγγαρίας από τη διοίκηση της ομάδας του, η οποία την αρνήθηκε. Δεν εμφανίστηκε στους αγώνες του πολεμικού πρωταθλήματος, αλλά ούτε σε αυτό αντέδρασε ο σύλλογος. Έτσι έφτασε η 15η Δεκεμβρίου 1915, η ημερομηνία εφόσον οι προθέσεις για αλλαγή συλλόγου θα μπορούσαν να αναφερθούν στην Ομοσπονδία. Κάτι τέτοιο δεν έγινε αποδεκτό και από τις 15 Ιουλίου 1916 ξεκίνησε προπονήσεις με τη νέα του ομάδα μετά την υποχρεωτική διακοπή του εξαμήνου. Η Φερεντσβάρος έκανε ότι μπορούσε για να αποτρέψει τη μεταγραφή, αλλά η κατηγορία εις βάρος του παίκτη αποσύρθηκε μία ημέρα πριν από τη σύγκληση της πειθαρχικής ακροαματικής διαδικασίας. για το σκοπό αυτό. Στη νέα του ομάδα έπαιξε έξι χρόνια και κέρδισε άλλα έξι πρωταθλήματα. Ήταν πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος άλλη μία φορά (1916–17), την έβδομη στην καριέρα του σημειώνοντας 38 τέρματα σε μόλις 16 αγώνες. Το 1917–18 σημείωσε 41 γκολ σε 22 συναντήσεις αλλά ο τίτλος του κορυφαίου σκόρερ πήγε στον συμπαίκτη του Άλφρεντ Σάφερ με 46 τέρματα (η ομάδα σημείωσε εκείνη τη χρονιά τον αριθμό ρεκόρ των 147 τερμάτων δεχόμενη μόνο 10 έχοντας για προπονητή τον πρωτοπόρο Άγγλο Τζίμι Χόγκαν).
thumb|Με τη σύζυγό του τη δεκαετία του 1910 Το 1926 μετά από ένα διάλειμμα τεσσάρων ετών, η καθιέρωση του επαγγελματισμού στην Ουγγαρία τον επανέφερε στη Φερεντσβάρος για ένα χρόνο και κατέκτησε το πρώτο νταμπλ στην ιστορία του συλλόγου σημειώνοντας 13 γκολ σε 17 αγώνες πρωταθλήματος. Τελείωσε τυπικά την καριέρα του σε ηλικία 39 ετών σε ένα μικρό σύλλογο της Βουδαπέστης στη δεύτερη κατηγορία, την Πεστέρζεμπετ (Pesterzsébet II). Ο αποχαιρετιστήριος αγώνας προς τιμή του δόθηκε μεταξύ των επίλεκτων ομάδων της Α' και Β' εθνικής με το Σλόσσερ να αγωνίζεται στη δεύτερη.
Διεθνής καριέρα
Έκανε το ντεμπούτο του με την Εθνική Ουγγαρίας σε ιδιαίτερα νεαρή ηλικία, στα 17 του στις 7 Οκτωβρίου 1906 σε αγώνα κατά της Βοημίας, με την οποία οι αθλητικές αρχές της χώρας είχαν αναπτύξει τότε φιλικές σχέσεις. Το παιχνίδι ήταν συναρπαστικό και έληξε με 4–4. Ο Σλόσσερ δεν σκόραρε αλλά η εφημερίδα Sport-Világ έγραψε σχετικά: «Ο νεαρός Σλόσσερ πραγματικά προκάλεσε σάλο με το παιχνίδι του. Σημείωσε το πρώτο του γκολ στο δεύτερο αγώνα του στις 4 Νοεμβρίου του ίδιου έτους με αντίπαλο την Αυστρίας. Έως το τέλος της καριέρας του εμφανίστηκε σε 68 διεθνείς αγώνες κατά τη διάρκεια των οποίων πέτυχε συνολικά 59 τέρματα. Και οι δύο αυτές επιδόσεις αποτελούσαν ρεκόρ κόσμου στην εποχή του. Αγωνίστηκε σε 26 συνεχόμενους διεθνείς αγώνες, επίσης επίδοση ρεκόρ κόσμου στην εποχή του. Σε 31 αγώνες (από το 1913) ήταν αρχηγός της ομάδας. Ήταν ο πρώτος που ξεπέρασε τα 50 τέρματα σε επίσημες διεθνείς συναντήσεις. Η αποκατάσταση των σχέσεων με την Αυστρία οδήγησε στην καθιέρωση των εθνικών συναντήσεων τη σύγκρουση Ουγγαρίας και Αυστρίας, με τις συνεχείς επιτυχίες της δεύτερης να διακόπτωνται στις 2 Μαΐου 1909 στη Βιέννη με χατ τρικ του Σλόσσερ στο τελικό 4–3, την πρώτη εκτός έδρας νίκη των Ούγγρων στις μεταξύ τους μονομαχίες. Στην εθνική ομάδα ως μόνο επίτευγμα ήταν η συμμετοχή στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Στοκχόλμης το 1912, μιας και διεθνείς διοργανώσεις δεν υπήρχαν εκείνα τα χρόνια. Η Ουγγαρία κατέλαβε την πέμπτη θέση, και ο ίδιος συμμετείχε σε τρεις αγώνες σημειώνοντας τέσσερα γκολ, από τα οποία ένα χατ τρικ με αντίπαλο την Εθνική Γερμανίας (το τέταρτο στην διεθνή του καριέρα ) και ένα γκολ στον αγώνα κατάταξης απέναντι στην Αυστρία. Η νίκη επί της Αυστρίας είχε μεγάλη ιστορική αξία για το ποδόσφαιρο της τότε ενιαίας χώρας δίνοντας πλέον σαφές προβάδισμα της ανάπτυξης στους Ούγγρους που διατηρούσαν ήδη καλές σχέσεις με την πατρίδα του ποδοσφαίρου Αγγλία. Η τελευταία συμμετοχή του ήταν στις 10 Απριλίου 1927 με αντίπαλο την Αυστρία. Η διάρκεια της διεθνούς σταδιοδρομίας του, 21 χρόνια είναι από τις μακροβιότερες στην ιστορία, έχοντας σκοράρει για 16 συνεχόμενα χρόνια (1906–1921), μία ακόμη επίδοση ρεκόρ που καταρρίφθηκε σχεδόν ένα αιώνα από την επίτευξή της. Παραμένει τρίτος καλύτερος σκόρερ της εθνικής Ουγγαρίας.
Σε περισσότερα από 20 χρόνια καριέρας, σημείωσε τουλάχιστον 570 γκολ σε μόνο 464 επίσημα παιχνίδια, γεγονός που του δίνει την υψηλότατη αναλογία 1,23 γκολ ανά αγώνα, ένα συντελεστή από τους καλύτερους στην παγκόσμια ποδοσφαιρική ιστορία, ενώ αντίστοιχα υψηλή είναι και η παραγωγικότητά του σε αγώνες πρωταθλήματος (1,31). Συμπεριλαμβανομένων των φιλικών το γενικό σύνολο είναι πάνω από 1.016 τέρματα σε 800 συναντήσεις. Σύμφωνα με την RSSSF παραμένει έκτος σκόρερ όλων των εποχών στο επίπεδο της ανώτερης κατηγορίας πρωταθλήματος με τα 417 τέρματα. Η IFFHS τον αναγνωρίζει ως το δεύτερο χρονολογικά κορυφαίο σκόρερ στην ιστορία του ποδοσφαίρου, όταν το 1918 ξεπέρασε τον Στιβ Μπλούμερ. Σύμφωνα με την IFFHS ανέβασε το ρεκόρ στα 504 τέρματα. Τέλος, σύμφωνα με τα στοιχεία της RSSSF του 2021, είναι ο πρώτος ποδοσφαιριστής που ξεπέρασε τα 1.000 γκολ στην καριέρα του στις ομάδες ανδρών συμπεριλαμβανομένων των φιλικών αγώνων. Εργάστηκε και ως προπονητής σε διάλειμμα της ποδοσφαιρικής σταδιοδρομίας (1922–1926) στη Σουηδία, στην Αυστρία και στην Πολωνία. Το 1922 πήρε μια εντελώς απροσδόκητη απόφαση καθώς δεν έδειξε σημάδια σωματικής αδυναμίας. Δέχθηκε την πρόταση της Νόρσεπινγκ και μετακόμισε στη Σουηδία, σε ένα πρωτάθλημα που ήταν λιγότερο ανταγωνιστικό από το ουγγρικό. Εκεί έμεινε δύο χρόνια. Μια απογοητευτική πέμπτη θέση στη δεύτερη χρονιά του τον έπεισε να αλλάξει ομάδα και χώρα. Μετακόμισε στη Βίσλα Κρακοβίας, με την ίδια δουλειά ως προπονητής της πρώτης ομάδας, αλλά και η πολωνική εμπειρία δεν αποδείχθηκε πολύ τυχερή. και άρχισε να σκέφτεται σοβαρά την επιστροφή του στα γήπεδα. Η ευκαιρία ήρθε όταν την αυστριακή Βίνερ, που του πρόσφερε την ομάδα νέων και, ταυτόχρονα, το δικαίωμα να αγωνίζεται για την πρώτη ομάδα. Η βραχύβια παρουσία του στην Πολωνία που είχε χαμηλού (συγκριτικά) επιπέδου ποδόσφαιρο εκτιμήθηκε σημαντικά στην ανάπτυξη του αθλήματος στη χώρα. Από το 1930 και μετά έγινε επί σειρά ετών διαιτητής και περιστασιακά προπονητής μικρών ομάδων. Ως προπονητής της Μπουντάφοκ, έπαιξε επίσης σε ένα αγώνα πρωταθλήματος για την ομάδα το 1932.
Εκτός γηπέδων
Ο Σλόσσερ υπήρξε ιδιαίτερα προσφιλής στους γελοιογράφους με τα στραβά πόδια του. Η συμβολή του στην ανάπτυξη του αθλήματος στη χώρα του ήταν τέτοια που θεωρήθηκε εθνικός θησαυρός, γράφτηκαν ποιήματα γι' αυτόν, παπούτσια και άλογα κούρσας πήραν το όνομά του, γράφτηκαν βιβλία και γυρίστηκε ταινία για τη ζωή του. Ο ίδιος παρέμεινε ένας ταπεινός, ευγενικός άνθρωπος, αγαπητός και σεβαστός από όλους. Η ακμή του συνδυάστηκε με τον ιδιαίτερο τρόπο παιχνιδιού του ποδοσφαίρου της χώρας δημιουργώντας σχολή. Το 1912, παντρεύτηκε την Ερζεμπέτ Φριτς, αδερφή του τερματοφύλακα της ομάδας του, με την οποία απέκτησαν δύο γιους. Το ποδόσφαιρο δεν του προσέφερε οικονομική αυτάρκεια και έτσι δούλεψε από το 1909 εργάστηκε ως διευθυντής του Water Works of Székesfóváros Budapest και μετά την αποχώρηση από την ενεργό δράση το 1928 στο Εθνικό Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων και αργότερα ως υπάλληλος γραφείου σε επαρχιακές πόλεις. Το 1935 κυκλοφόρησε η αυτοβιογραφία του, η οποία περιέχει σημαντικές πληροφορίες για την ιστορία του ουγγρικού ποδοσφαίρου των μέχρι τότε χρόνων του 20ού αιώνα. Το 1937, στα πλαίσια των μεταβολών στη χώρα, αναγκάστηκε να αλλάξει το όνομά του σε Σολιμόσι (Solymosi). Στην ηλικία των 66 ετών (1955), είχε την τιμή να σφυρίξει το εναρκτήριο λάκτισμα στον 100ό αγώνα των εθνικών ομάδων Ουγγαρίας-Αυστρίας στη Βουδαπέστη μπροστά από 104.000 θεατές. Απεβίωσε το 1959, τρεις μήνες πριν από τα 70ά γενέθλιά του.
Το 1995 ανακηρύχθηκε από την Διεθνή Ομοσπονδία Ιστορίας και Στατιστικής Ποδοσφαίρου (IFFHS) ως ο δεύτερος καλύτερος σκόρερ του 20ού αιώνα στο επίπεδο της υψηλότερης εθνικής κατηγορίας πίσω από τον Πούσκας.
Συνολική στατιστική
Πηγή : RSSSF - Imre Schlosser (2023)
Ρεκόρ κόσμου
Οι επιδόσεις του Σλόσσερ που ήταν ρεκόρ κόσμου είναι οι εξής :
Πηγές : RSSSF, IFFHS, ARFTS, WFHC, WRA
Σημείωση: Οι ανωτέρω επιδόσεις πρωταθλήματος αφορούν την ιστορία εθνικών διοργανώσεων.
Διεθνείς συμμετοχές και τέρματα
''Ο παρακάτω πίνακας περιλαμβάνει όλες τις επίσημες συμμετοχές και τα τέρματα του Ίμρε Σλόσσερ με την Εθνική ομάδα της χώρας του. Το σκορ της Ουγγαρίας στο αποτέλεσμα αναφέρεται πρώτο. Το ρεκόρ συμμετοχών καταρρίφθηκε με την 46η εμφάνιση (3 Οκτωβρίου 1915) και διατηρήθηκε έως τις 26 Οκτωβρίου 1924. Επανακτήθηκε για σύντομο χρονικό διάστημα με την 66η και την 68η εμφάνιση. Το ρεκόρ τερμάτων καταρρίφθηκε με το 30όγκολ (3 Ιουλίου 1912) και διατηρήθηκε έως τις 25 Νοεμβρίου 1953 ''.
Πηγές : Imre Schlosser-Lakatos - Goals in International Matches, Imre Schlosser
Τίτλοι
Φερεντσβάρος:
ΜΤΚ Βουδαπέστης
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σουηβοί του Δούναβη Κατηγορία:Ούγγροι γερμανικής καταγωγής Κατηγορία:Ούγγροι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΜΤΚ Βουδαπέστης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φερεντσβάρος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ουγγαρίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1912 Κατηγορία:Ούγγροι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ούγγροι προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Βίσλα Κρακοβίας Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Cyanide (τραγούδι)
Το "Cyanide" είναι ένα τραγούδι του αμερικανικού heavy metal συγκροτήματος Metallica, το οποίο συμπεριλήφθηκε στον ένατο δίσκο τους, ονόματι Death Magnetic, του 2008. Την ίδια χρονιά, κυκλοφόρησε και ως single, το τρίτο από τον εν λόγω δίσκο. Το single έγινε διαθέσιμο μόνο διαδικτυακά μέσω iTunes, σημειώνοντας εισπρακτική επιτυχία, αφού έφτασε έως και το νούμερο 50 των αμερικανικών Billboard Hot 100 και στο νούμερο 1 των Hot Mainstream Rock Tracks. Επίσης, έφτασε στο νούμερο 3 των φινλανδικών charts και στο νούμερο 48 των βρετανικών. Στις 9 Αυγούστου του 2008, παίχτηκε για πρώτη φορά ζωντανά κι έγινε το πρώτο από τον εν λόγω δίσκο που ερμηνεύεται σε live.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια του 2008 Κατηγορία:Singles του 2008 Κατηγορία:Τραγούδια των Metallica Κατηγορία:Singles της Warner Bros. Records Κατηγορία:Αγγλόφωνα τραγούδια
Πρόβο
Το Πρόβο (αγγλ. Provo) είναι πόλη των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής στην πολιτεία Γιούτα, έδρα της Κομητείας Γιούτα, περίπου 70 χιλιόμετρα νοτίως της Σολτ Λέικ Σίτι. Με πληθυσμό 115.162 κατοίκους στην απογραφή του 2020, το Πρόβο είναι η τέταρτη μεγαλύτερη σε πληθυσμό πόλη της Γιούτα και η κύρια πόλη της «Μητροπολιτικής Περιοχής Πρόβο-Όρεμ», που έχει πληθυσμό πάνω από μισό εκατομμύριο, κάτι που την κατατάσσει τη δεύτερη μεγαλύτερη μητροπολιτική περιοχή στη Γιούτα μετά από εκείνη της πρωτεύουσας Σολτ Λέικ Σίτι. Το Πρόβο βρίσκεται σε υψόμετρο 1.387 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, ανάμεσα στην πόλη Όρεμ στα βόρεια και στην πόλη Σπρίνγκβιλ στα νότια.
Το Πρόβο είναι η έδρα του Πανεπιστημίου Μπρίγκαμ Γιανγκ, ιδιωτικού Α.Ε.Ι. που ανήκει στην Εκκλησία των Μορμόνων. Το μεγαλύτερο παγκοσμίως «Κέντρο Εκπαιδεύσεως Ιεραποστόλων» των Μορμόνων βρίσκεται επίσης στο Πρόβο. Η πόλη αποτελεί εστία για την ανάπτυξη τεχνολογίας στη Γιούτα, με νεοφυείς επιχειρήσεις αξίας αρκετών δισεκατομμυρίων δολαρίων. Η Peaks Ice Arena του Πρόβο ήταν μία από τις εγκαταστάσεις διεξαγωγής των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 2002, ενώ το Xιονοδρομικό κέντρο Σάντανς βρίσκεται 21 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της πόλεως, ανεβαίνοντας το ομώνυμο Φαράγγι του Πρόβο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Προβο
Φάνας ο Πελληνεύς
Ο Φάνας ο Πελληνεύς (6ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας αθλητής από την Πελλήνη ο οποίος στέφθηκε 3 φορές ολυμπιονίκης την ίδια ημέρα (τριαστής) στα αγωνίσματα του σταδίου, δόλιχου, και οπλίτη δρόμου, στους 67ους (512 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Τριαστές Κατηγορία:Αρχαίοι Αχαιοί ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του σταδίου Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του δίαυλου Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του οπλίτη δρόμου Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (6ος αιώνας π.Χ.)
Πέσο Φιλιππίνων
Το Πέσο Φιλιππίνων είναι το επίσημο νόμισμα των Φιλιππίνων. Διαιρείτε σε 100 σεντάβος. Σαν πρώην αποικία των ΗΠΑ, η χώρα χρησιμοποιούσε την αγγλική γλώσσα στο νόμισμα της, με τη λέξη πέσο να εμφανίζεται στα χαρτονομίσματα και κέρματα έως το 1967. Μετά την υιοθέτηση και τη χρήση της Φιλιππινέζικης γλώσσα στα χαρτονομίσματα και νομίσματα, ο όρος πίσο ξεκίνησε να χρησιμοποιείται.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικονομία των Φιλιππίνων Κατηγορία:Σύμβολα νομισμάτων
Λούξορ
thumb|250px|Ο ναός του Λούξορ Το Λούξορ (αραβικά: الأقصر, αλ-ουξορ) είναι μια πόλη στη νότια Αίγυπτο και πρωτεύουσα του Κυβερνείου του Λούξορ. Ο πληθυσμός της πόλης υπολογίζεται σε 487.896 άτομα. Η πόλη βρίσκεται στην περιοχή της αρχαίας αιγυπτιακής πρωτεύουσας των Θηβών και θεωρείται το μεγαλύτερο υπαίθριο μουσείο του κόσμου, αφού τα συμπλέγματα των ναών του Λούξορ και του Καρνάκ βρίσκονται μέσα στην πόλη. Στην απέναντι όχθη του Νείλου βρίσκεται η Νεκρόπολη των Θηβών, η Κοιλάδα των Βασιλέων και η Κοιλάδα των Βασιλισσών. Εξαιτίας των μνημείων, η οικονομία της πόλης βασίζεται στον τουρισμό.
Ιστορία
Το Λούξορ ήταν στην αρχαιότητα οι Θήβες, η πρωτεύουσα του βασιλείου και πόλη του Άμωνα Ρα. Η σημασία της πόλης ήταν μεγάλη ήδη από την Ενδέκατη δυναστεία Φαραώ, όταν έγινε μια ακμάζουσα πόλη με υψηλό κοινωνικό καθεστώς και πολυτέλεια και ως πόλη των τεχνών, των γραμμάτων, της σοφίας και της πολιτικής ανωτερότητας και έφτασε στην ακμή της κατά την διάρκεια του Νέου Βασιλείου. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου στην πόλη κατασκευάστηκαν πολλοί ναοί και κτίρια. Παρόλα αυτά, η πολιτική και στρατιωτική σημασία της πόλης εξασθένησε στην ύστερη περίοδο και η πρωτεύουσα μετακινήθηκε σε πόλεις της βόρειας (Κάτω) Αιγύπτου και εν τέλη στην Αλεξάνδρεια. Η πόλη όμως συνέχισε να είναι η θρησκευτική πρωτεύουσα της Αιγύπτου ως η πόλη του Άμωνα, μέχρι την κατάκτηση της Αιγύπτου από τους αρχαίους Έλληνες. Η πόλη εγκαταλείφθηκε και μετά, εξαιτίας των πλημμυρών του Νείλου, οι ναοί καλύπτονταν σταδιακά από στρώματα λάσπης. Οι αρχαίοι ναοί ανασκάφτηκαν τον 19ο αιώνα και σήμερα είναι σημαντικός τουριστικός προορισμός.
Ετυμολογία
Η αιγυπτιακή ονομασία της πόλης είναι  και   Το ελληνικό όνομα είναι Θήβες ή Διόσπολις, το Σαχιδικό Κοπτικό όνομα ⲡⲁⲡⲉ, προέρχεται από το δημώδες Ỉp.t «το άδυτον», το οποίο, με τη σειρά του, προέρχεται από τα αιγυπτιακά. Από την ίδια πηγή προέρχονται οι ελληνικές μορφές Ἀπις και Ὠφιεῖον. Το αιγυπτιακό χωριό Αμπά αλ-Ουακφ (αραβικά: أبا الوقف‎, ελληνικά: Ώφις) μοιράζεται την ίδια ετυμολογία.
Το όνομα Λούξορ είναι σχεδόν μια κυριολεκτική μετάφραση ενός άλλου ελληνικού και κοπτικού τοπωνυμίου (τὰ Τρία Κάστρα και ⲡϣⲟⲙⲧ ⲛ̀ⲕⲁⲥⲧⲣⲟⲛ πσομτ ενκάστρον.)
Ανατολική όχθη
thumb|upright=2.8|center|Πανοραμική θέα του εσωτερικού του ναού του Λούξορ, ακριβώς εντός της εισόδου. Το τζαμί Αμπού Χαγκάγκ, χτισμένο πάνω από τα ερείπια, βρίσκεται στα αριστερά. thumb|upright=2.8|center|Πανοραμική θέα της μεγάλης υποστυλικής αίθουσας στον Περίβολο του Άμωνα Ρα
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Αιγύπτου Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Αίγυπτο
Strange and Beautiful
Το Strange and Beautiful είναι το τρίτο άλμπουμ του αμερικανικού χέβι μέταλ συγκροτήματος Crimson Glory, το οποίο κυκλοφόρησε σε μορφή βινυλίου και CD τον Ιούνιο του 1991 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Atlantic Records".
Μετά την επιτυχία του "Transcendence", η "Atlantic Records" πρότεινε συμβόλαιο στο συγκρότημα. Η κίνηση αυτή έδωσε την οικονομική ενίσχυση την οποία επιζητούσαν τα μέλη του συγκροτήματος αλλά τους επιβάρυνε ψυχολογικά λόγω των υψηλών απαιτήσεων οι οποίες δημιουργούνταν. Το αποτέλεσμα ήταν οι Crimson Glory να πειραματιστούν με ήχους τους οποίους δεν είχαν δουλέψει στο παρελθόν και προσπαθώντας να εντυπωσιάσουν τη νέα τους εταιρεία παρουσίασαν ένα μπερδεμένο ηχητικό σύνολο το οποίο απογοήτευσε τους οπαδούς τους.
Αυτός ήταν ο πρώτος δίσκος του συγκροτήματος χωρίς τον κιθαρίστα Μπεν Τζάκσον και το ντράμερ Ντέινα Μπαρνέλ, ενώ κατά τις ζωντανές τους εμφανίσεις είχαν αποχωριστεί τις μάσκες που φορούσαν επί σκηνής. Ο νέος ντράμερ του σχήματος ήταν ο Ρέιβι Τζακότια, ενώ λίγο πριν ξεκινήσει η περιοδεία για την προώθηση του δίσκου, αποχώρησε ο τραγουδιστής του συγκροτήματος, Midnight και αντικαταστάθηκε από τον Ντέιβιντ Βαν Λάντινγκ. Η περιοδεία κράτησε μόνο για λίγες συναυλίες πριν οι Crimson Glory αποφασίσουν να διαλυθούν.
Τραγούδια
1. Strange and Beautiful (Drenning, Midnight) - 6:17
2. Promise Land (Drenning, Lords, Rauer) - 5:22
3. Love and Dreams (Drenning, Lords, Midnight) - 5:29
4. The Chant (Fredericksen, McKinley) - 3:45
Άννα Παλαιολογίνα (κόρη Μιχαήλ Η΄)
Η Άννα Παλαιολογίνα ήταν Βυζαντινή πριγκίπισσα και Δέσποινα της Ηπείρου, κόρη του Αυτοκράτορα Μιχαήλ Η΄ και της Θεοδώρας Βατάτζαινας.
Strange and Beautiful
Τραγούδια
5. Dance on Fire (Drenning, Lords, Midnight) - 5:27
Άννα Παλαιολογίνα (κόρη Μιχαήλ Η΄)
Αρχικά η Άννα ήταν να παντρευτεί τον γιο του Σέρβου κράλη, τον Στέφανο-Ούρεση Β΄ Μιλούτιν, αλλά ο γάμος χάλασε, λόγω του τρόπου διαβίωσης της Σερβικής αυλής και της άρνησης των Σέρβων να τον βελτιώσουν. Έτσι, όταν η βυζαντινή αντιπροσωπία μαζί με την νύφη έφτασαν εκεί, το συνοικέσιο χάλασε, επειδή ο κράλης μόλις είδε τα πλούσια φορέματα και κοσμήματα της νύφης, αντέδρασε δείχνοντας μια ντόπια ντυμένη φτωχικά. Παρόλα αυτά φαίνεται ότι ο Ούρεσης Β΄ προτίμησε τη συμμαχία του Δεσποτάτου της Ηπείρου παρά αυτή της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Επειδή αυτή ήταν η πρώτη επαφή μεταξύ των Βυζαντινών και των Σέρβων, ο Αυτοκράτορας είχε δώσει εντολή στην αποστολή να μάθουν για το πολιτειακή κατάσταση της χώρας, διότι εκτός του ότι οι Σέρβοι είχαν ανώτατο άρχοντα τον κράλη, δεν γνώριζαν τίποτα άλλο.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Νοέμβριο του 1278, τον Μιχαήλ Κομνηνό Δούκα Δεσπότη της Ηπείρου. Με τον Μιχαήλ απέκτησε τους:
Strange and Beautiful
Τραγούδια
7. In the Mood (Drenning, Lords, Midnight) - 5:55
Άννα Παλαιολογίνα (κόρη Μιχαήλ Η΄)
Οικογένεια
Ο γάμος κινδύνεψε να μην γίνει λόγω κωλύματος από εκκλησιαστικό νόμο, που απαγόρευε γάμο μεταξύ συγγενών έως εβδόμου βαθμού· ξεπεράστηκε με την αιτιολογία ότι ήταν δημοσίου συμφέροντος να γίνει.
Πηγές
Κατηγορία:Κόρες Βυζαντινών Αυτοκρατόρων Αννα Κατηγορία:Βυζαντινοί του 13ου αιώνα
Strange and Beautiful
Τραγούδια
8. Starchamber (Drenning, Lords, Midnight) - 7:28
9. Deep Inside Your Heart (Drenning, Lords, Midnight) - 5:14
10. Make You Love Me (Drenning, Lords, Midnight) - 4:05
11. Far Away (Midnight) - 4:44
Τα μέλη του συγκροτήματος
Το "Strange and Beautiful" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Crimson Glory Κατηγορία:Άλμπουμ του 1991
Τσέσαπηκ (πόλη)
Το Τσέσαπηκ (αγγλ. Chesapeake) είναι ανεξάρτητη πόλη των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής (δηλαδή εκτεταμένος δήμος που δεν είναι υπάγεται σε κάποια κομητεία, αλλά αποτελεί ο ίδιος ισοδύναμο κομητείας) στην πολιτεία Βιρτζίνια. Στην απογραφή του 2020, το Τσέσαπηκ είχε πληθυσμό 249.422 κατοίκους και από αυτή την άποψη είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Βιρτζίνια και η ενενηκοστή μεγαλύτερη των ΗΠΑ.
Το Τσέσαπηκ είναι η έδρα των διεθνών κεντρικών γραφείων της αλυσίδας φθηνών γενικών καταστημάτων Dollar Tree.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τσεσαπηκ
Paradise Lost (άλμπουμ των Cirith Ungol)
Το Paradise Lost είναι το τέταρτο και τελευταίο στούντιο άλμπουμ του αμερικανικού χέβι μέταλ συγκροτήματος Cirith Ungol, το οποίο κυκλοφόρησε τον Αύγουστο του 1991 μέσω της "Restless Records".
Μετά την περιοδεία για την προώθηση του "One Foot in Hell" ο κιθαρίστας Τζέρι Φογκλ και ο μπασίστας Μάικλ Βουτζία αντικαταστάθηκαν από τους Τζιμ Μπαράζα και Βέρνον Γκριν, αντίστοιχα. Η νέα σύνθεση κυκλοφόρησε το "Paradise Lost" σε παραγωγή του Ρον Γκούντι, με το εξώφυλλο του Μάικλ Γουίλαν να απεικονίζει το "The Sailor on the Seas of Fate" του Μάικλ Μούρκοκ.
Το συγκρότημα διαλύθηκε μετά την κυκλοφορία του άλμπουμ λόγω προβλημάτων με την "Restless Records".
Τραγούδια
1. Join the Legion (Baker, Barraza, Green, Garven) - 4:32
2. The Troll (Malatesta) - 3:50
3. Fire (Brown, Crane, Finesilver, Ker) - 3:01
4. Heaven Help Us (Warrenburg) - 6:24
5. Before the Lash (Baker, Barraza, Green, Garven) - 4:39
6. Go It Alone (Baker, Barraza, Green, Garven) - 4:22
7. Chaos Rising (Baker, Barraza, Green, Garven) - 8:42
8. Fallen Idols (Baker, Barraza, Green, Garven) - 6:45
8. Paradise Lost (Baker, Barraza, Green, Garven) - 6:13
Τα μέλη των Cirith Ungol
Το Paradise Lost ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Cirith Ungol Κατηγορία:Άλμπουμ του 1991
Λέων Νικερίτης
Ο Λέων Νικερίτης ήταν ευνούχος υψηλός αξιωματούχος και στρατιωτικός διοικητής της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, κατά τη διάρκεια της περιόδου βασιλείας του Αλεξίου Α΄ Κομνηνού, στα τέλη του 11ου και στις αρχές του 12ου αιώνα. Αναφέρεται ως ανθύπατος από τον Θεόδωρο Πρόδρομο. Κατείχε αριθμό αξιωμάτων, μεταξύ άλλων εκείνα εκείνα του πρωτοπροέδρου και του αναγραφέα της Πελοποννήσου, ενώ στη συνέχεια διετέλεσε Δουξ του Θέματος Παρίστριου, καθώς και Στρατηγός της Βουλγαρίας, κατά τη διάρκεια της Α΄ Σταυροφορίας. Φαίνεται, επίσης, πως διετέλεσε πρωτονοβελίσιμος, μέγας δουξ και αναγραφέας της Κύπρου. Τέλος, έλαβε το αξίωμα του Μέγα Δούκα, πιθανώς προς τα τέλη της περιόδου βασιλείας του Αλεξίου Α΄.
Ανδροτίων
Ο Ανδροτίων ο Αθηναίος ήταν αρχαίος Έλληνας Ατθιδογράφος και ρήτορας του 4ου αιώνα π.Χ., ένας από τους σημαντικότερους.
Βιογραφία
Πατέρας του ήταν ο πολιτικός και σοφιστής Άνδρων. Ο Ανδροτίων σπούδασε τη ρητορική κοντά στον Ισοκράτη και στη συνέχεια χρημάτισε πρέσβυς, στρατηγός και πρύτανις. Κάποτε πρότεινε ένα νόμο που δεν εγκρίθηκε τελικά και έτσι κατηγορήθηκε για «γραφήν παρανόμων». Τότε ήταν που ο μεγάλος ρήτορας Δημοσθένης έγραψε τον περίφημο λόγο του Κατ' Ανδροτίωνος, το 355 π.Χ.. Τόσο ο Δημοσθένης, όσο και ο Αριστοτέλης στη Ρητορική του (ΙΙΙ 4) επαινούν τη ρητορική ικανότητα του Ανδροτίωνος.
Λέγεται ότι ο Ανδροτίων εξορίσθηκε στα Μέγαρα. Συνέγραψε μία «ατθίδα», δηλαδή μια ιστορική, μυθική ή και τοπογραφική μονογραφία για την Αττική, πράγμα που καταγράφει ο Παυσανίας (ΣΤ΄ 7, Ι΄ 8). Μερικοί αμφισβητούν το κατά πόσο ο ρήτορας Ανδροτίων και ο ατθιδογράφος Ανδροτίων είναι το ίδιο πρόσωπο. Πάντως, κάποιος Ανδροτίων που έγραψε για τη γεωργία είναι με βεβαιότητα διαφορετικό πρόσωπο.
Πηγές
Ανδροτιων Ανδροτιων
Απομονωμένη γλώσσα
Η απομονωμένη γλώσσα, υπό την απόλυτη έννοια, είναι μια φυσική γλώσσα που δεν εμφανίζει γενεαλογική (ή 'γενετική') συγγένεια με άλλες ζωντανές γλώσσες. Με άλλα λόγια δεν κατάγεται από κάποιον κοινό πρόγονο άλλων γλωσσών. Ουσιαστικά η απομονωμένη γλώσσα είναι αφεαυτής γλωσσική οικογένεια που συντίθεται από μία μόνο γλώσσα. Στα γνωστά παραδείγματα απομονωμένων γλωσσών περιλαμβάνεται η Βασκική, η Αϊνού, η Μπουρουσάσκι και η Κορεατική, αν και στις περισσότερες περιπτώσεις ορισμένοι γλωσσολόγοι ισχυρίζονται πως απέδειξαν τη σχέση απομονωμένων γλωσσών με κάποια άλλη γλώσσα (π.χ. Αλταϊκές γλώσσες).
Ορισμένες γλώσσες απομονώθηκαν στους ιστορικούς χρόνους, όταν όλες οι γνωστές συγγενείς τους γλώσσες εξαφανίστηκαν. Η Πιραχά γλώσσα της Βραζιλίας είναι ένα τέτοιο παράδειγμα, ως τελευταίο επιζών μέλος της οικογένειας των Μουρά γλωσσών. Άλλες, όπως η Βασκική, υπήρξαν εξαρχής απομονωμένες, όσο τουλάχιστον μαρτυρείται η ύπαρξή τους.
Οι απομονωμένες γλώσσες είναι δυνατόν να θεωρηθούν ως ειδική περίπτωση των αταξινόμητων γλωσσών, δηλαδή γλώσσες που παραμένουν αταξινόμητες, παρά τις εκτεταμένες προσπάθειες των γλωσσολόγων να τις συνδέσουν με οποιαδήποτε άλλη γνωστή οικογένεια γλωσσών ή γλώσσα. Αν ευοδωθούν οι προσπάθειες ταξινόμησης και τα αποτελέσματά τους γίνουν ευρέως αποδεκτά -πράγμα εξαιρετικά δύσκολο λόγω εκτεταμμένων θεωρητικών διαφορών στους κόλπους της γλωσσολογίας- τότε η γλώσσα παύει να θεωρείται απομονωμένη.
Βιβλιογραφία
*
Αρχαιοσεισμολογία
Με τον όρο αρχαιοσεισμολογία εννοείται η μελέτη σεισμών του παρελθόντος από την ανάλυση αρχαιολογικών θέσεων. Τέτοιου είδους αναλύεις αποδίδουν συνήθως άγνωστες πληροφορίες για σεισμικά γεγονότα που δεν έχουν ιστορικά καταγραφεί. Τέτοιου είδους δεδομένα βοηθούν επίσης στην τεκμηρίωση σεισμικού κινδύνου σε περιοχές με μεγάλες περιόδους επαναφοράς εξαιρετικά καταστροφικών σεισμών. Το 1991, σε διεθνές συνέδριο που πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα σηματοδοτήθηκε η έναρξη της σύγχρονης έρευνας στον τομέα της αρχαιοσεισμολογίας, που περιγράφθηκε ως «μελέτη των αρχαίων σεισμών και των κοινωνικών, πολιτιστικών, ιστορικών και φυσικών επιδράσεών τους».
Αρχαιολογικό αρχείο
Το αρχαιολογικό αρχείο φέρει τρεις διαφορετικές μαρτυρίες σεισμικής δραστηριότητας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαιοσεισμολογία Κατηγορία:Αρχαιολογία Κατηγορία:Κλάδοι της αρχαιολογίας
Ζεύγος νομισμάτων
Ένα ζεύγος νομισμάτων είναι η αναφορά της σχετικής τιμής ενός νομίσματος έναντι άλλου νομίσματος στην Αγορά συναλλάγματος. Το νόμισμα που χρησιμοποιείται ως αναφορά λέγεται Νομισματική μονάδα και το νόμισμα που αναφέρεται σε σχέση ονομάζεται  νόμισμα βάσης ή νόμισμα συναλλαγής.
Τα πιο εμπορεύσιμα ζεύγη νομισμάτων στον κόσμο ονομάζονται Majors. Περιλαμβάνουν τα νομίσματα Ευρώ, Δολάριο ΗΠΑ, Γιεν, Στερλίνα, Δολάριο Αυστραλίας, Δολάριο Καναδά και Ελβετικό φράγκο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγορά συναλλάγματος
Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης
Βιογραφικά στοιχεία
Καταγόταν από τη Λακωνία και ήταν μέλος παλιάς πολιτικής οικογένειας. Σπούδασε νομικά και ιδιώτευσε ως δικηγόρος. Υπό την ιδιότητα αυτή συμμετείχε, ως συνήγορος υπεράπισης του Λεωνίδα Τσιριγώτη, στη δίκη των δοσιλόγων. Διετέλεσε υποδιοικητής της Ανατολικής Θράκης (1921 - 1922) και μέλος της Επιτροπής για την Αναθεώρηση του Συντάγματος. Την περίοδο 1946 - 1950 υπήρξε βουλευτής του Λαϊκού Κόμματος.
Απεβίωσε στην Αθήνα και κηδεύτηκε δύο ημέρες μετά στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών στις 13 Ιουλίου 1960. Ήταν παντρεμένος και γιος του ήταν ο Ιωάννης Βαρβιτσιώτης. Εγγονός του είναι ο Μιλτιάδης Ι. Βαρβιτσιώτης.
Ελ Μαδριγάλ
Το Ελ Μαδριγάλ (ισπανικά: El Madrigal, ισπανική προφορά ΔΦΑ : [el maðɾiˈɣal]) είναι ένα ποδοσφαιρικό γήπεδο στη Βιγιαρρεάλ της Ισπανίας και είναι η έδρα της Βιγιαρρεάλ ΚΦ
Ιστορία
Το στάδιο εγκαινιάστηκε στις 17 Ιουνίου 1923 από τότε έχει ανακαινιστεί δύο φορές, το 1952 και το 2005. Η τελευταία ανακαίνιση έγινε για να προϋποθέτει το γήπεδο τους κανόνες του Τσάμπιονς Λιγκ, καθώς δεν τους πληρούσε. Οι πρώτοι προβολείς τοποθετήθηκαν λίγο καθυστερημένα, στις 16 Σεπτεμβρίου 1973. Οι προβολείς που τοποθετήθηκαν ήταν τέσσερις, με 9 λάμπες αλογόνου ο καθένας. Έχει σήμερα χωρητικότητα 24.890 θέσεων.
Πηγές
|  Το στάδιο στην επίσημη σελίδα της Βιγιαρρεάλ
Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στην Ισπανία Κατηγορία:Βιγιαρρεάλ ΚΦ Κατηγορία:Στάδια πολλαπλών χρήσεων στην Ισπανία
Οικογένεια Μαυρολέων
Η Οικογένεια Μαυρολέων είναι μια ελληνική εφοπλιστική οικογένεια με ισχυρές διασυνδέσεις στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Ο γενάρχης της Βασίλειος Μανουέλ Μαυρολέων (1901-1979), κατάγονταν από μια μακρόχρονη ναυτιλιακή οικογένεια από το νησί της Κάσου και μετακόμισε στην Αγγλία ως μέλος της εμπορικής ναυτιλιακής επιχείρησης που εδρεύει στο Ηνωμένο Βασίλειο και διευθύνεται από τα ξαδέλφια του, την Οικογένεια Κουλουκουντή. Αργότερα ίδρυσε τη δική του ναυτιλιακή εταιρεία, την London and Overseas Freighters (LOF). Απέκτησε δύο γιους, τον Νικόλα Μαυρολέων και τον Μανουέλ Μπέιζιλ Μαυρολέων, που ήταν πιο γνωστός με το παρατσούκλι του "Μπλέυ" (1927 / 1932–2009), ο οποίος εκπαιδεύτηκε στην Αγγλία και υπηρέτησε στους Γρεναδιέρους Φρουρούς.
Ο Μπλέυ Μαυρολέων συνέχισε να διευθύνει την εταιρεία αλλά μετακόμισε στην Ελβετία όταν η Κυβέρνηση των Εργατικών 1974-1197 εθνικοποίησε τα ναυπηγεία Austin και Pickersgill, όπου η LOF ήταν ο μεγαλύτερος μέτοχος. Παντρεύτηκε τέσσερις φορές (μεταξύ των οποίων ήταν η Καμίλα Παραβιτσίνι, εγγονή του Βρετανού συγγραφέα Ουίλιαμ Σόμερσετ Μομ, μέσω της Μαίρης Ελιζαμπεθ Μομ) και άφησε τέσσερα παιδιά και έξι εγγόνια. Ο Μπλέυ απέκτησε επίσης δύο γιους με την Μεξικανικής καταγωγής σύζυγο του, Τζιοκόντα ντε Γκαλάρδο και Κάστρο, . Τον Νικόλα Μάρκο Μαυρολέων και τον Βασίλη "Κάρλος" Μαρόλεων (1958–98).
Ο Νίκολας Μάρκος Μαυρολέων ήταν παντρεμένος με τη Νικαραγουανή ηθοποιό Μπάρμπαρα Καρέρα. Ο Κάρλος Μαρόλεων εκπαιδεύτηκε στα Πανεπιστήμια του Ήτον και του Χάρβαρντ, ενώ αργότερα έγινε μέλος των Μουτζαχεντίν, με τους οποίους πολέμησε ενάντια στον Σοβιετικό Στρατό στο Αφγανιστάν. Υπήρξε επίσης επαγγελματίας δημοσιογράφος και πέθανε στη Πεσαβάρ του Πακιστάν ενώ βρίσκονταν εκεί για να κάνει ρεπορτάζ για το Αμερικανικό τηλεοπτικό δίκτυο CBS σχετικά με την «Επιχείρηση Infinite Reach».
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικές οικογένειες Κατηγορία:Έλληνες εφοπλιστές
2,2-διμεθυλεξάνιο
Το 2,2-διμεθυλεξάνιο είναι ένα διακλαδισμένο αλκάνιο, δηλαδή άκυκλος κορεσμένος υδρογονάνθρακας, με χημικό τύπο C8H18 και σύντομο συντακτικό τύπο (CH3)3C(CH2)3CH3
Ισομέρεια
Το 2-μεθυλεπτάνιο έχει τα ακόλουθα δεκαεπτά (17) ισομερή θέσης: