cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ικίκε
Ιστορία
Το Δεκέμβριο του 1907, η ιστορία της πόλης αμαυρώθηκε από τη σφαγή της Σάντα Μαρία ντε Ικίκε, όταν ο χιλιανός στρατός κάτω από τις διαταγές του στρατηγού Ρομπέρτο Σίλβα Ρενάρ επιτέθηκε σε χιλιάδες εργάτες των αλατορυχείων και τις οικογένειές τους που βρίσκονταν συγκεντρωμένοι στο σχολείο Σάντα Μαρία. Οι εργάτες είχαν διαδηλώσει για τις συνθήκες εργασίας και τους μισθούς τους. Ο αριθμός των νεκρών κυμάνθηκε μεταξύ 500 και 2000, ενώ ακόμα και σήμερα η θλιβερή αυτή επέτειος αποτελεί περίοδο μνήμης για την πόλη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Χιλής Κατηγορία:Κοινότητες της Χιλής
Ερριέττα Αμαλία του Άνχαλτ-Ντέσαου (1666-1726)
Η Ερριέττα Αμαλία, (γερμ. Henriette Amalie von Anhalt-Dessau, 16 Αυγούστου 1666 - 18 Απριλίου 1726) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν κόρη του πρίγκιπα του Άνχαλτ-Ντέσαου και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα του Νάσσαου-Ντιτς.
Βιογραφία
Η Ερριέττα Αμαλία Μαρία ήταν η δεύτερη κόρη του Ιωάννη Γεωργίου Β΄ του Άνχαλτ-Ντέσαου και της Ερριέττας Αικατερίνης του Νάσσαου, κόρης του Φρειδερίκου Ερρίκου της Οράγγης.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1683 τον εξάδελφό της Ερρίκο Καζιμίρ Β΄, πρίγκιπα του Νάσσαου-Ντιτς και είχε τέκνα:
Αριθμός Έρντος
Ο αριθμός Έρντος (ουγγρική προφορά: ) περιγράφει την "συλλογική απόσταση" μεταξύ ενός ατόμου και του μαθηματικού Πολ Έρντος, όπως μετράται από την πατρότητα των μαθηματικών εργασιών. Η ίδια αρχή έχει προταθεί για άλλες σημαντικές προσωπικότητες σε άλλους τομείς.
Επισκόπηση
Η ιδέα του αριθμού Έρντος δημιουργήθηκε από φίλους του ως χιουμοριστικό φόρο τιμής στην τεράστια παραγωγή του Έρντος ο οποίος ένας από τους πιο παραγωγικούς συγγραφείς μαθηματικών εργασιών. Ο Πωλ Έρντος ήταν ένας μαθηματικός ο οποίος πέρασε ένα μεγάλο μέρος από την ζωή του μακριά από το σπίτι του γράφοντας εργασίες με συναδέλφους του που ήταν πρόθυμοι να του δώσουν τροφή και στέγη. Ο Έρντος έχει δημοσιεύσει τις περισσότερες εργασίες κατά τη διάρκεια της ζωής του (τουλάχιστον 1525 ) από οποιαδήποτε άλλο μαθηματικό στην ιστορία. )
Ορισμός
Αν η Alice συνεργάζεται με τον Paul Erdős σε μια εργασία και με τον Bob σε μια άλλη αλλά ο Bob ποτέ δεν έχει συνεργαστεί με Erdős τότε ο Bob έχει Erdős αριθμό 2 καθώς είναι δύο βήματα από Erdős. Για να χορηγηθεί ένας αριθμός Erdős, ένας συγγραφέας πρέπει να συν-γράψει μια ερευνητική εργασία με έναν συγγραφέα που έχει ένα πεπερασμένο αριθμό Erdős. Ο Paul Erdős έχει αριθμό Erdős μηδέν. Ο αριθμός Erdős οποιουδήποτε άλλου είναι k + 1 όπου k είναι ο χαμηλότερος αριθμός Erdős από κάθε συγγραφέα.
Ο Erdős έγραψε περίπου 1.500 μαθηματικά άρθρα στη διάρκεια της ζωής του, ως επί το πλείστον κοινής δημιουργίας. Είχε 511 άμεσους συνεργάτες, αυτοί είναι οι άνθρωποι με αριθμό Erdős 1. Οι άνθρωποι που έχουν συνεργαστεί μαζί τους (αλλά όχι με τον ίδιο τον Erdős) έχουν αριθμό Erdős 2 (9.267 άτομα το 2010 ), ενώ όσοι έχουν συνεργαστεί με ανθρώπους που έχουν αριθμό Erdős 2 (αλλά δεν έχουν συνεργαστεί με τον Erdős ή κάποιο με αριθμό Erdős 1) έχουν αριθμό Erdős 3, και ούτω καθεξής. Ένα άτομο χωρίς συνεργασία με συγγραφείς οι οποίοι έχουν αριθμό Erdős έχουν απροσδιόριστο αριθμό Erdős.
Δεν υπάρχει περιθώριο αμφιβολίας για το τι συνιστά μια σύνδεση μεταξύ δύο συγγραφέων. Η ιστοσελίδα του Erdős Number Project λέει: αλλά δεν περιλαμβάνονται μη ερευνητικές δημοσιεύσεις, όπως σχολικά βιβλία, από κοινού εκδόσεις, νεκρολογίες και άλλα παρόμοια έγγραφα. Ο "Erdős αριθμός του δεύτερου είδους" περιορίζει την εκχώρηση Erdős αριθμών σε εργασίες με μόνο δύο συνεργάτες.
Επίδραση έργου
Οι αριθμοί Erdős έχουν γίνει ένα μέρος της λαογραφίας των μαθηματικών σε όλο τον κόσμο για πολλά χρόνια. Μεταξύ όλων των εργαζόμενων μαθηματικοί στο γύρισμα της χιλιετίας οι οποίοι έχουν ένα πεπερασμένο αριθμό Erdos, με αριθμό επιπέδου μέχρι και 15, η διάμεση τιμή είναι 5, και ο μέσος αριθμός Erdős είναι 4,65?. Σχεδόν όλοι με ένα πεπερασμένο αριθμό Erdős έχει έναν αριθμό λιγότερο από το 8. Λόγω της πολύ υψηλής συχνότητας της διεπιστημονικής συνεργασίας στον τομέα της επιστήμης σήμερα, υπάρχουν πολύ μεγάλοι αριθμοί από μη-μαθηματικούς και επιστήμονες σε πολλούς άλλους τομείς της επιστήμης έχουν επίσης πεπερασμένο αριθμό Erdős. Για παράδειγμα, ο πολιτικός επιστήμονας Στίβεν Brams έχει Erdős αριθμό 2. Στη βιοϊατρική έρευνα, είναι σύνηθες για τους στατιστικολόγους να είναι μεταξύ των συγγραφέων των εκδόσεων, και πολλοί στατιστικολόγοι μπορούν να συνδεθούν με τον Erdős μέσω του John Tukey ο οποίος έχει ένα Erdős αριθμό 2. Ομοίως, η εξέχουσα γενετιστής Eric Lander και ο μαθηματικός Daniel Kleitman έχουν συνεργαστεί με εργασίες, και καθώς ο Kleitman έχει Erdős αριθμό 1, ένα μεγάλο μέρος της γενετικής και γονιδιωματικής κοινότητας μπορεί να συνδεθεί μέσω της Lander και των πολλών συνεργασιών της. Ομοίως, η συνεργασία με τον Gustavus Simmons άνοιξε την πόρτα για Erdős αριθμούς εντός της ερευνητικής κοινότητας σχετικά με τη κρυπτογράφηση.
Προγενέστεροι μαθηματικοί δημοσίευσαν λιγότερες εργασίες από τους σύγχρονους τους και πιο σπάνια δημοσιεύαν από κοινού γραπτές εργασίες. Το πιο ιστορικό σε χρονολογία πρόσωπο που είναι γνωστό ότι έχει έναν πεπερασμένο αριθμό Erdős είναι είτε ο Richard Dedekind (γεν. 1831, Erdős αριθμός 7) ή ο Ferdinand Georg Frobenius (γεν. 1849, Erdős αριθμό 3), ανάλογα με το επίπεδο της επιλεξιμότητας δημοσίευσης. Φαίνεται ότι μεγαλύτερες ιστορικές προσωπικότητες όπως ο Λέοναρντ Όιλερ (γεν. 1707) δεν έχουν πεπερασμένο αριθμό Erdős.
Επίσης, ο Michael Barr προτείνει τους «ορθολογικούς αριθμούς Erdős", γενικεύοντας την ιδέα ότι ένα πρόσωπο το οποίο έχει γράψει p κοινά εγγράφα με τον Erdős ότι θα πρέπει να του ανατεθεί αριθμός Erdős 1 / p. Από την πολύγραφο συνεργασίας δεύτερου είδους (αν και έχει επίσης αναπτύξει τρόπο να ασχοληθεί και με το σενάριο του πρώτου είδους)-με μια ακμή ανάμεσα σε δύο μαθηματικούς για κάθε κοινή εργασία την οποία έχουν κάνει- δημιούργησε μια μορφή ενός ηλεκτρικού δικτύου με μια αντίσταση ενός Ωμ σε κάθε άκρη. Η συνολική αντίσταση μεταξύ δύο κόμβων μας λέει πόσο «κοντά» είναι αυτοί οι δύο κόμβοι.
Ο Κ. Dixit και οι συνεργάτες του υποστηρίζουν ότι "για ένα μεμονωμένο ερευνητή, μια μετρική όπως ο αριθμός Erdős περικλείει τις δομικές ιδιότητες του δικτύου ενώ η μετρική h-index αποτυπώνει τις επιπτώσεις από την παραπομπή των εκδόσεων. Κάποιος μπορεί εύκολα να πειστεί ότι η κατάταξη σε δίκτυα coauthorship θα πρέπει να λάβει υπόψη και τις δύο μετρικές για να δημιουργήσει μια ρεαλιστική και αποδεκτή κατάταξη." Πολλά συστήματα κατάταξης συγγραφέων τα οποία βασίζονται σε eigenvector centrality έχει ήδη προταθή, για παράδειγμα, ο αλγόριθμος Phys Author Rank.
Ντόναλντ Κέηγκαν
Ο Ντόναλντ Κέιγκαν (Donald Kagan, /keɪɡən/, 1 Μαΐου 1932 – 6 Αυγούστου 2021) ήταν Αμερικανός ιστορικός στο Πανεπιστήμιο Γέιλ, που ειδικευόταν στην αρχαία Ελλάδα και είναι γνωστός για την τετράτομη ιστορία του για τον Πελοποννησιακό Πόλεμο. Στο παρελθόν είχε διδάξει στο Τμήμα Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Κορνέλ. Σε μια ανασκόπηση στο The New Yorker ο κριτικός Τζωρτζ Στάινερ είπε για τη μνημειώδη τετράτομη ιστορία του Κέιγκαν για τον Πελοποννησιακό Πόλεμο: «Ο πειρασμός να επευφημούν τους τέσσερις τόμους του Κέιγκαν, ως το κύριο έργο της ιστορίας που παράχθηκε στη Βόρεια Αμερική σε αυτόν τον αιώνα είναι ζωντανός.» Ο Κέιγκαν θεωρείται από τους σημαντικότερους μελετητές της ελληνικής ιστορίας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε σε εβραϊκή οικογένεια από το Κουρσέναϊ (Kuršėnai) Λιθουανίας. Ο Κέιγκαν μεγάλωσε στο Μπράουνσβιλ (Brownsville) τμήμα του Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης, όπου μετανάστευσε η οικογένειά του, όταν ήταν δύο ετών, λίγο μετά τον θάνατο του πατέρα του. Αποφοίτησε το 1954 από το Κολλέγιο Μπρούκλιν (Brooklyn College), το 1955 έλαβε το μεταπτυχιακό του δίπλωμα (MA) από το Πανεπιστήμιο Μπράουν (Brown University) και το 1958 το διδακτορικό του δίπλωμα (PhD) από το Πολιτειακό Πανεπιστήμιο του Οχάιο (Ohio State University).
Κάποτε φιλελεύθερος δημοκράτης, ο καθηγητής Κέιγκαν άλλαξε τις απόψεις του το 1969. Σύμφωνα με τον Jim Lobe, που αναφέρεται από τον Craig Unger, η απομάκρυνση του Κέιγκαν από τον φιλελευθερισμό συνέβη το 1969, όταν το Πανεπιστήμιο Κορνέλ πιέστηκε για την έναρξη του προγράμματος των Μαύρων Μελετών (πρόκειται για τη μελέτη της ιστορίας, της πολιτικής και των πολιτισμών των αφρικανικής καταγωγής λαών, τόσο στην Αφρική όσο και στην αφρικανική διασπορά), από ομάδα οπλοφόρων μαχητών, οι οποίοι κατέλαβαν την Αίθουσα Willard Straight Hall: «Παρατηρώντας τους διαχειριστές να επιδεικνύουν όλο το θάρρος του Νέβιλ Τσάμπερλεν (Πρωθυπουργό της Αγγλίας και προκάτοχο του Τσώρτσιλ, που παραιτήθηκε στις 10 Μαίου 1940), είχε μεγάλη επίδραση πάνω μου και έγινα πολύ πιο συντηρητικός.» Το 1997, ήταν ένας από τους πρώτους υπογράφοντες της Δήλωσης Αρχών από τη νεοσυντηρητική δεξαμενή σκέψης, για το Έργο του Νέου Αμερικανικού Αιώνα. Την παραμονή των προεδρικών εκλογών του 2000, ο Κέιγκαν και ο γιος του Φρέντερικ Κέιγκαν, δημοσίευσαν το: «Ενώ η Αμερική Κοιμάται» ("While America Sleeps"), ένα κάλεσμα για την αύξηση των αμυντικών δαπανών.
Το 2002 το Εθνικό Κληροδότημα Ανθρωπιστικών Επιστημών (National Endowment for the Humanities (NEH)) απένειμε στον Κέιγκαν το Εθνικό Μετάλλιο Ανθρωπιστικών Επιστημών ( National Humanities Medal ) και τον επέλεξε να παραδώσει το 2005, τη Διάλεξη Τζέφερσον (Jefferson Lecture) (τιμητική σειρά ανθρωπιστικών ομιλιών), που η NEH αποκαλεί ως "η υψηλότερη τιμή που η ομοσπονδιακή κυβέρνηση παρέχει για το διακεκριμένο διανοητικό επίτευγμα, στις ανθρωπιστικές επιστήμες." Η Διάλεξη Τζέφερσον του Κέιγκαν είχε τίτλο "Προς υπεράσπιση της Ιστορίας", όπου ισχυρίστηκε ότι η ιστορία είναι πρωταρχικής σημασίας για τη μελέτη των ανθρωπιστικών σπουδών.
Μέχρι τη συνταξιοδότησή του το 2013, ο Κέιγκαν ήταν εξέχων καθηγητής (Sterling professor) Κλασικών Σπουδών και Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Γέιλ - ένας τίτλος που προορίζεται μόνο για τους λίγους και πλέον καταξιωμένους ακαδημαϊκούς στο Γέιλ και χρηματοδοτείται από το κληροδότημα του John William Sterling. Η σειρά μαθημάτων «Οι καταβολές του Πολέμου», ήταν μία από τις πιο δημοφιλείς σειρές μαθημάτων του Πανεπιστημίου για είκοσι πέντε χρόνια. Τελευταία, δίδασκε την «Εισαγωγή στην Αρχαία Ελληνική Ιστορία» και ανώτερου επιπέδου σεμινάρια Ιστορίας και Κλασικού Πολιτισμού, τα οποία εστίαζαν σε θέματα από τον Θουκυδίδη έως την ηγεμονία των Λακεδαιμονίων.
Ο Κέιγκαν ζούσε στο Νιου Χέιβεν του Κονέκτικατ και ήταν νυμφευμένος με τη Μίρνα Κέιγκαν (Myrna Kagan), καθηγήτρια και ιστορικό, συγγραφέα του Όραμα στον Ουρανό, τα Πρώτα Χρόνια στο Νιού Χέιβεν 1638-1784 (Vision in the Sky: Early Years New Haven, το 1638-1784). Ο Ντοναλντ Κέιγκαν πέθανε σε γηροκομείο στην Ουάσινγκτον σε ηλικία 89 ετών. Ήταν πατέρας των Ρόμπερτ και Φρέντερικ Κέιγκαν, δύο γνωστών συγγραφέων. Η σύζυγος του Ρόμπερτ Κέιγκαν είναι η Βικτόρια Νάλαντ (Nuland), εκπρόσωπος Τύπου του State Department από το 2011 έως το 2013 και υφυπουργός Εξωτερικών των Ευρωπαϊκών και Ευρασιατικών Υποθέσεων. Η σύζυγος του Φρέντερικ Κέιγκαν, είναι η Κίμπερλυ Κέιγκαν, μια γνωστή στρατιωτικός ιστορικός, ιδρυτής και πρόεδρος του Ινστιτούτου για τη Μελέτη του Πολέμου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί ιστορικοί
Χατιντσάν
Το Χατιντσάν (αζερικά: Xatıncan) είναι χωριό στο δήμο Καλαμπογιούν στην επαρχία Τοβούζ του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο βορειοδυτικό μέρος της χώρας.
Αναφορές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Τοβούζ
171 Οφηλία
Η Οφηλία (Ophelia) είναι μεγάλος και σκουρόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,31. Ανακαλύφθηκε το 1877 από τον Αλφόνς Μπορελλύ, που παρατηρούσε από τη Μασσαλία, και πήρε το όνομα της κόρης του βασιλικού συμβούλου Πολώνιου στο έργο του Σαίξπηρ Άμλετ. Υπάρχει και ένας μικρός δορυφόρος του πλανήτη Ουρανού με το ίδιο όνομα.
Η ύπαρξη ενός δορυφόρου της Οφηλίας αναφέρθηκε το 1979 με βάση την καμπύλη φωτός της, ωστόσο ποτέ δεν επιβεβαιώθηκε.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Οφηλίας υπολογίσθηκε σε 116,7 χλμ. Ο φασματικός της τύπος είναι C (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,062. Η Οφηλία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 13 ώρες και 24 λεπτά περίπου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Οφηλια
Αθλητικός Ροδιακός Σύλλογος
Ο Αθλητικός Ροδιακός Σύλλογος (Α.Ρ.Σ. ή Ροδιακός) είναι αθλητικός σύλλογος με έδρα την πόλη της Ρόδου. Στη σύγχρονή του μορφή ιδρύθηκε το 1960 και δραστηριοποιείται στο άθλημα του ποδοσφαίρου.
Ιστορία
Ο Ροδιακός ιδρύθηκε το 1960 μετά από συγχώνευση των ομάδων της Ρόδου «Ατρόμητος Κάστρου» και «Α.Ε. Πανωγιαννίων» και μετονομασία της ΑΕΠ. Η Α.Ε.Π. είχε κατακτήσει το πρωτάθλημα ΕΠΣΔ και συμμετείχε στην πρώτη άτυπη διοργάνωση της Β΄ Εθνικής. Σαν Ροδιακός πια, πρωταγωνιστώντας στο πρωταθλημα Δωδεκανήσου, συμμετείχε και στις επόμενες δυο διοργανώσεις για την άνοδο στην Α΄ Εθνική το 1961 και το 1962, φτάνοντας μάλιστα το 1962 ως την τελική φάση. Πολύ κοντά στην άνοδο στην Α΄ Εθνική έφτασε και την επόμενη περίοδο 1962-63 που η Β΄ Εθνική πια μονιμοποιήθηκε. Αγωνίστηκε στη Β΄ Εθνική ως το 1967 με εξαίρεση την περίοδο 1965-66 που αγωνίστηκε και κατέκτησε το πρωτάθλημα ΕΠΣ Δωδεκανήσου. Το 1968 ουσιαστικά εξαναγκάστηκε από την χούντα σε συγχώνευση με τον Διαγόρα και το Δωριέα για τη δημιουργία του Α.Σ. Ρόδος. Με την μεταπολίτευση ο Ροδιακός επανιδρύθηκε, χωρίς όμως να καταφέρει ξανά να ξεφύγει από τα επίπεδα του πρωταθλήματος της ΕΠΣΔ. Από την σεζόν 2013-14 έως και την σεζόν 2015-16 αγωνιζόταν στην Β'ΕΠΣΔ, αλλά υποβιβάστηκε την τελευταία σεζόν στην Γ'ΕΠΣΔ όπου την σεζόν 2016-17 τερμάτισε 7η στον όμιλο με 19 βαθμούς,αφού προηγήθηκαν κάποιες εσωτερικές διοικητικές διαταραχές.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1960 Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Ρόδου Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1960 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Λευτέρης Λύρατζης
Ο Λευτέρης Λύρατζης (Καβάλα, 22 Φεβρουαρίου 2000) είναι Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής, διεθνής με τις Εθνικές ομάδες (Παίδων, Νέων Ελπίδων και Ανδρών ), που ανήκει στον ΠΑΟΚ.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις 22 Φεβρουαρίου 2000 στην Καβάλα. Ο πατέρας του, Νίκος Λύρατζης, ήταν επίσης ποδοσφαιριστής, με συμμετοχή μάλιστα στην Α΄ Εθνική, αφού είχε μεταγραφεί το 1996 στον Α.Ο. Καβάλας. Ο Λευτέρης Λύρατζης πέρασε τα παιδικά του χρόνια στον οικισμό Λυδία Καβάλας, όπου ζούσε η οικογένειά του, ενώ ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο στα τμήματα υποδομής του γειτονικού Κεραυνού Κρηνίδων. Το ταλέντο του και οι πολύ καλές εμφανίσεις στον Κεραυνό δεν άργησαν να προσελκύσουν ενδιαφερόμενους συλλόγους, με αποτέλεσμα το 2012 η οικογένειά του να μετακομίσει στην Θεσσαλονίκη, και συγκεκριμένα στα Πεύκα, αφού σε ηλικία μόλις 12 ετών αποκτήθηκε από τον ΠΑΟΚ με αξιοσημείωτα γενναιόδωρο συμβόλαιο για τα ηλικιακά του δεδομένα.
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Μέχρι τα 12 του χρόνια ο Λύρατζης αγωνιζόταν στις ομάδες υποδομής του Κεραυνού Κρηνίδων. Το 2012 ο παίκτης είχε ήδη προσελκύσει το ενδιαφέρον μεγάλων συλλόγων πάνω του. Σχεδόν ταυτόχρονα η οικογένειά του δέχτηκε προτάσεις τόσο από τον ΠΑΟΚ, όσο και από την αγγλική Άρσεναλ, η οποία θα κάλυπτε και την μετακόμιση όλης της οικογένειας στο Λονδίνο. Ο παίκτης αποκτήθηκε τελικά από τον ΠΑΟΚ, που με μια αξιόλογη πρόταση κατάφερε να αποσπάσει την συγκατάβαση της πλευράς του παίκτη και του συλλόγου.
Στον ΠΑΟΚ ο Λύρατζης («Λύρα» για τους συμπαίκτες του) πέρασε διαδοχικά από την Κ14, την Κ15 (εκ των αρχηγών και στις δύο), την Κ17 και την Κ20, ανακηρυσσόμενος μάλιστα πρωταθλητής και με τις τρεις τελευταίες. Στην Κ20 ενθουσίασε τον προπονητή του Πάμπλο Γκαρσία, αφού τη σεζόν 2017-18 συμπλήρωσε 24 συμμετοχές, πετυχαίνοντας μάλιστα και 9 τέρματα από τη θέση του δεξιού μπακ, που είναι η βασική του θέση, ενώ μπορεί με επιτυχία να καλύψει και τις θέσεις του δεξιού και αριστερού χαφ. Τη σεζόν 2018-19 πραγματοποίησε άλλες 26 συμμετοχές και πέτυχε 2 τέρματα.
Έχοντας ήδη από την αρχή της σεζόν ενσωματωθεί και στην πρώτη ομάδα, την οποία ακολούθησε στην καλοκαιρινή προετοιμασία του 2018, ο Λύρατζης πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στην ανδρική ομάδα του ΠΑΟΚ στις 20 Δεκεμβρίου 2018 στον αγώνα Κυπέλλου Αήττητου Σπάτων - ΠΑΟΚ 0-6. Τον επόμενο μήνα και ενώ ο Παναθηναϊκός είχε δείξει -ενόψει της λήξης του συμβολαίου του- ενδιαφέρον για τον παίκτη, ο ΠΑΟΚ ήρθε σε συμφωνία με τον Λύρατζη και ανακοίνωσε στις 10 Ιανουαρίου 2019 την ανανέωση του συμβολαίου του για άλλα τρία χρόνια ως το καλοκαίρι του 2022. Συνολικά τη σεζόν 2018-19 ο παίκτης αγωνίστηκε με την πρώτη ομάδα σε τρεις αγώνες κυπέλλου και έναν αγώνα πρωταθλήματος. Με τον ΠΑΟΚ έφτασε στην κατάκτηση του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, κάνοντας το νταμπλ.
Στις 28 Ιουνίου 2019 ανακοινώθηκε ο μονοετής δανεισμός του Λύρατζη στη νεοφώτιστη στην Σούπερ Λιγκ ομάδα του Νέου Ποδοσφαιρικού Συλλόγου Βόλου. Μετά από μία γεμάτη χρονιά με την Θεσσαλική ομάδα, όπου αγωνίστηκε συνολικά σε 27 αγώνες σε όλες τις διοργανώσεις, πετυχαίνοντας 1 γκολ, επέστρεψε στην ομάδα του ΠΑΟΚ.
Υπό τις οδηγίες του Πάμπλο Γκαρσία, πρώτου προπονητή πλέον του ΠΑΟΚ, πήρε ευκαιρίες τόσο στο πρωτάθλημα, όσο και στο κύπελλο και στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Το φινάλε της σεζόν 2020-2021 βρήκε τον Λύρατζη κυπελλούχο Ελλάδος, αφού ο ΠΑΟΚ, επικράτησε στον τελικό της διοργάνωσης επί του ΟΣΦΠ, με σκορ 2-1. Ο Λύρατζης, αν και ήταν στην αποστολή του τελικού, δεν αγωνίστηκε. Αυτός ήταν ο τρίτος του τίτλος με την ομάδα της Θεσσαλονίκης, μετά το νταμπλ την σεζόν 2018-2019.
Τίτλοι
ΠΑΟΚ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βόλου Ν.Π.Σ. Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ17 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ18 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19
Καλιγούλας (Καμύ)
Καλιγούλας (γαλλικός τίτλος: Caligula) είναι θεατρικό έργο του Αλμπέρ Καμύ, που δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά τον Μάιο του 1944 από τις εκδόσεις Γκαλιμάρ. Ο συγγραφέας άρχισε να γράφει το έργο το 1938 (η ημερομηνία του πρώτου χειρογράφου είναι το 1939) και συνέχισε να κάνει μεταγενέστερες αλλαγές στο κείμενο μέχρι το 1958.
Το έργο έκανε πρεμιέρα στις 26 Σεπτεμβρίου 1945 στο Παρίσι, με πρωταγωνιστές τους Ζεράρ Φιλίπ και Μισέλ Μπουκέ. Αποτελείται από τέσσερις πράξεις και περιλαμβάνεται στα έργα που ο Καμύ αποκάλεσε Κύκλο του Παραλόγου, μαζί με το μυθιστόρημα Ο Ξένος (1942) το θεατρικό έργο Η παρεξήγηση (1944) και το δοκίμιο Ο μύθος του Σίσυφου (1942). Ορισμένοι κριτικοί αντιλήφθηκαν το έργο ως υπαρξιστικό, ένα φιλοσοφικό ρεύμα με το οποίο, ωστόσο, ο Καμύ αρνήθηκε πάντα κάθε σχέση.
Η πλοκή αναφέρεται στον Ρωμαίο Αυτοκράτορα Καλιγούλα και επικεντρώνεται στη σκληρότητα και τη φαινομενικά παράλογη συμπεριφορά του, που καθόρισαν τη μοίρα του. Πηγή του Καμύ ήταν η βιογραφία του αυτοκράτορα Καλιγούλα στο έργο του Ρωμαίου ιστορικού Σουητώνιου Περί του βίου των Καισάρων.
Ο Καλιγούλας ανεβαίνει συχνά στη θεατρική σκηνή στη Γαλλία και στο εξωτερικό και είναι η πιο διαρκής επιτυχία του Καμύ στο θέατρο.
Υπόθεση
Το έργο διαδραματίζεται στην αρχαιότητα, στη Ρώμη, υπό τον αυτοκράτορα Καλιγούλα (37 μ.Χ. έως το 41 μ.Χ). Υπάρχει ένα διάστημα τριών ετών μεταξύ της πρώτης και της τελευταίας πράξης.
Ο Ρωμαίος Αυτοκράτορας Καλιγούλας, συγκλονισμένος από τον θάνατο της αδερφής και ερωμένης του Δρουσίλλας εξαφανίστηκε από το παλάτι και αναζητείται σε όλη τη Ρώμη. Οι πατρίκιοι αρχίζουν να ανησυχούν για την απουσία του.
Στις βαναυσότητές του - καταδικάζει σε θάνατο τα παιδιά των ευγενών και δημεύει την περιουσία τους, καταδικάζει οποιονδήποτε και χωρίς βάσιμο λόγο, σε μια συγκέντρωση πατρικίων αναγκάζει έναν άνδρα να γελάσει με την ιστορία της εκτέλεσης του γιου του, αρπάζει τη γυναίκα ενός πατρικίου για να τη βιάσει και αναγκάζει έναν τρίτο να πιει δηλητήριο, όλα αυτά ενώ εκδίδει διατάγματα για να προκαλέσει εθνικό λιμό - που διαπράττει απολαμβάνοντας την απόλυτη εξουσία και απεριόριστη ελευθερία του, τον βοηθούν ο Ελικών και η πρώην παλλακίδα του Καιζωνία, που τον αγαπά. Ταπεινωμένοι και διωκόμενοι, οι πατρίκιοι και οι συγκλητικοί οργανώνουν μια συνωμοσία εναντίον του με επικεφαλής τον Κάσσιο Χαιρέα. Ο χαρακτήρας που διχάζεται ανάμεσα στις δύο ομάδες είναι ο Σκιπίων ο νεότερος - ποιητής και πρώην φίλος του Καλιγούλα (μέχρι τη στιγμή που διέταξε τη δολοφονία του πατέρα του).
Ο Καλιγούλας ενημερώνεται από τον Ελικώνα για τη συνομωσία εναντίον του αλλά φαίνεται ότι δεν θέλει να αποφύγει τον θάνατο, δεν προβαίνει σε καμία ενέργεια πάταξής της, αντίθετα, απορρίπτει κάθε προειδοποίηση, καταστρέφει τα στοιχεία των προδοτών και εκτροχιάζει τις συνομιλίες σε παράλογα, άσχετα θέματα, μάλιστα διοργανώνει έναν διαγωνισμό ποίησης με θέμα τον Θάνατο.
Στην τελευταία σκηνή του δράματος, ο αυτοκράτορας δολοφονείται και γελώντας αναφωνεί στις τελευταίες του στιγμές: «Είμαι ακόμη ζωντανός!», δίνοντας στο τέλος του την πλήρη ειρωνική και τραγική του διάσταση.
Σχόλιο
Ο Καλιγούλας δεν απεικονίστηκε από τον Καμύ ως τρελός. Πάνω από όλα είναι ένα άτομο που αναζητά την ελευθερία. Αρχικά, αποφασίζει να το πετύχει αρνούμενος τους νόμους που διέπουν τον κόσμο και προσπαθεί να κατορθώσει κάτι αδύνατο (θέλει να κατέχει τη Σελήνη, αναθέτει στον Ελικώνα να τη φέρει). Όταν αυτό αποδεικνύεται αδύνατο, δηλώνει ότι είναι θεός - μεταμφιέζεται σε Αφροδίτη - και αποφασίζει να ενεργήσει ενάντια στην ανθρωπότητα, καθοδηγούμενος από την αδίστακτη λογική της σκληρότητας. Απορρίπτοντας τους πιο κοντινούς του, αποφασίζει να καταστρέψει ό,τι ήταν κοντά του - απορρίπτει τους φίλους του, σκοτώνει την Καιζωνία, τη γυναίκα που τον αγαπούσε, αρνείται όλα τα κοινωνικά πρότυπα. Ωστόσο, οι πράξεις του δεν του φέρνουν ελευθερία, αλλά ανείπωτα βάσανα και βρίσκει την απελευθέρωση μόνο στον θάνατο. Η συνωμοσία και δολοφονία του είναι περισσότερο μια αυτοκτονική πράξη.
Η παρουσίαση του Καμύ
Το έργο παρουσίασε ο ίδιος ο συγγραφέας στην αμερικανική έκδοση του Caligula and Three Other Plays, το 1957:
Παραπομπές
Κατηγορία:Αλμπέρ Καμύ Κατηγορία:Γαλλικά θεατρικά έργα
Καράτουλα Ηλείας
Το Καράτουλα (ή ο Καράτουλας) είναι χωριό και έδρα της ομώνυμης Κοινότητας της Π.Ε. Ηλείας και βρίσκεται 10 χλμ. βορειοανατολικά της πόλης του Πύργου, σε υψόμετρο 78 μέτρων. Διοικητικά είναι η τοπική έδρα της Δημοτικής Ενότητας Ωλένης του Δήμου Πύργου και έχει 686 μόνιμους κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Στην Κοινότητα ανήκουν και οι οικισμοί Κλειδερέικα και Μάρμαρα. Στο νότιο τμήμα του, συνορεύει με την Κοινότητα Μαγούλας. Φυσικό όριο μεταξύ των δύο Κοινοτήτων αποτελεί παραπόταμος του Ενιπέα. Νοτιοανατολικά βρίσκεται η Ωλενα .Βορειοανατολικα βρίσκεται το Γούμερο με τα φαράγγια και τα μοναστήρια του. Βόρεια βρίσκονται το Σοπι και το Χειμαδιό. Δυτικά βρίσκεται το Αρβανίτη, Λανθη και η Μονή Κρεμαστής.
Διοικητική και δημογραφική εξέλιξη
Η Κοινότητα Καράτουλα ήταν η έδρα του (καποδιστριακού) Δήμου Ωλένης μέχρι και την 31 Δεκεμβρίου 2010. Με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης, ο Δήμος Ωλένης καταργήθηκε και από την 1η Ιανουαρίου 2011 αποτελεί δημοτική ενότητα του Δήμου Πύργου. Ο πληθυσμός της Κοινότητας Καράτουλα ήταν, σύμφωνα με τις απογραφές του 2001 και του 2011, 952 κάτοικοι και 699 κάτοικοι, αντίστοιχα.
Ιστορικά στοιχεία
Σύμφωνα με ιστορικές αναφορές για τον Καράτουλα, που έχουν καταγραφεί σε βιβλιογραφία, αναφέρονται τα εξής:
Τουρκοκρατία
'Μεταξύ των προαναφερθέντων κέντρων επί Τουρκοκρατίας συμπεριλαμβάνεται και το με απολύτως αμιγή χριστιανικόν πληθυσμόν - ελάχισται τουρικαί οικογένειαι υπήρχον- χωρίον Καράτουλα Ωλένης. Ήτο το μεγαλύτερον χωρίον της Ωλένης και εις το κέντρον σχεδόν των άλλων πολλών μικρών, κατά την εποχή εκείνην, χωρίων. Είχεν έδραν Αγά και πρώτος Αγάς ωνομάζετο Καρά-Τούλας, εξ ου και το όνομα Καράτουλας.
Ο Αγάς ούτος είχεν εγείρει εν μέγα ανάκτρον-κονάκι εις το ανατολικόν μέρος του χωρίου επί δεσπόζοντος λόφου, ερείπια του οποίου σώζονται και σήμερον ακόμη παρά την οικίαν Θεόδωρου Θεοδωρακόπουλου, ιατρού. Το Καράτουλα, ως γειτνιάζων με την Επισκοπήν Ωλένης, και ως εκ των σχέσεων με τους εκάστοτε Επισκόπους, είχε μεγάλην επιρροήν εφ' όλων των χωρίων της Ωλένης.
Προς το βόρειον μέρος του χωρίου και εις απόστασιν είκοσι περίπου λεπτών υπήρχε μικρά Εκκλησία υπογείως της κορυφής λοφίσκου. Ερείπια σώζονται και σήμερον υπό την επωνυμίαν "Άγιος Δημήτριος".
Ο Καράτουλας έδωσε και γενναίους πολεμιστάς υπό την αρχηγίαν των Πιέρρου και Δάβουρα, οίτινες, συναντηθέντες με τα ανερχόμενα για Πούσι ελληνικά στρατεύματα, έλαβον μέρος εις την μάχην Μποντίνι, το πρώτον, και εις όλας τα μάχας του Πούσι, βραδύτερον.
Ο τελευταίος Αγάς είχε και αυτός προσλάβει, ως και οι προκάτοχοί του, γραμματέα εκ Καράτουλα, εκ της οικογενείας Μιρεμίτη, ήτις έλαβε την επωνυμίαν Γραμματικοπούλου. Ο Αγάς ούτος είχεν υπό την κατοχήν υδρόμυλον ως και πολλάς ποτιστικάς εκτάσεις, αι οποίαι κατόπιν περιήλθον εις τους Θεοδωρακόπουλον και Κορομάντζον εκ Κοντοβαζαίνης.
Γερμανική Κατοχή
Κατά την διάρκεια της Γερμανικής κατοχής στο Καράτουλα, όπως και σε πάρα πολλές περιοχές της χώρας, τα γερμανικά στρατεύματα πραγματοποιούσαν επιδρομές προκειμένου να καταστείλουν την αντιστασιακή δράση που ανέπτυσσαν οι κάτοικοι. Το πιο χαρακτηριστικό συμβάν συνέβη νωρίς το πρωί της 14ης  Ιουλίου 1944, όταν γερμανικά στρατεύματα έστησαν ενέδρες στο βόρειο τμήμα του χωριού και συνέλαβαν 24 κατοίκους, μεταξύ των οποίων γέροι, γυναίκες και παιδιά. Σύμφωνα με μαρτυρίες επιζώντων, οι όμηροι παρατάχθηκαν σε φάλαγγα και εκτελέστηκαν το απόγευμα της 14ης Ιουλίου 1944. Το σημείο της εκτέλεσης ονομάστηκε μετέπειτα Φονικά και δημιουργήθηκε μνημείο προς τιμήν των πεσόντων. Κάθε χρόνο τον Ιούλιο πραγματοποιείται επιμνημόσυνη δέηση με την συμμετοχή κατοίκων της περιοχής.
Οικονομική δραστηριότητα
Στο Καράτουλα αν και οι κάτοικοι ασχολούνται ως επί το πλείστον με αγροτικές δραστηριότητες (καλλιέργεια κορινθιακής σταφίδας, αμπελιών, ελαιώνων) υπάρχουν αρκετές μικρές εμπορικές και τεχνικές μονάδες που καλύπτουν τις ανάγκες της ευρύτερης περιοχής.
Εκπαίδευση
πλαίσιο|μικρογραφία|220x220εσ|Αγιασμός στο Γυμνάσιο-Λύκειο Καράτουλα Στο Καράτουλα εξυπηρετούνται όλες οι βαθμίδες πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης:
Αθλητισμός
Στο Καράτουλα υπάρχουν και λειτουργούν οι εξής αθλητικές εγκαταστάσεις:
Ιατρικές υποδομές
Το Περιφερειακό Ιατρείο Καράτουλα, λειτουργεί ως αγροτικό Ιατρείο.
Θρησκευτικά αξιοθέατα
Ο Ιερός Ναός Αγίου Δημητρίου, ο οποίος είναι και πολιούχος του χωριού. Αποτελεί το παλαιό κοιμητήριο και μετά την πρόσφατη ανακαίνισή του χρησιμοποιείται περιστασιακά. Παραδοσιακά λειτουργεί στις 26 Οκτωβρίου (Εορτή Αγίου Δημητρίου), την Μεγάλη Παρασκευή (όπου επιστρέφει ο Επιτάφιος μετά την περιφορά του στο χωριό) και σε όποιες άλλες περιπτώσεις ζητηθεί.
Ο Ιερός Ναός Αγίου Νικολάου, ο οποίος είναι μεταγενέστερος του Αγίου Δημητρίου και αποτελεί τον βασικό ναό του χωριού. (Σε αυτόν τελείται η Θεία Λειτουργία κάθε Κυριακή και όλες οι υπόλοιπες μεγάλες εορτές).
Ο Ιερός Ναός Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου, ο οποίος είναι μικρό ξωκλήσι και τιμάται κάθε χρόνο στις 24 Ιουνίου.
Ο Ιερός Ναός Αποστόλων Πέτρου και Παύλου που αποτελεί το νέο κοιμητήριο του χωριού.
Οι 4 ναοί έχουν δομηθεί με βάση την αρχιτεκτονική της Βασιλικής και περιέχουν χειροποίητες τοιχογραφίες και αγιογραφίες εξαιρετικής ομορφιάς.
Δημογραφικά στοιχεία
Η εξέλιξη του μόνιμου πληθυσμού της έδρας της Τοπικής Κοινότητας τον 21ο αιώνα είναι η εξής:
Λοιπά στοιχεία
Οικισμός Καράτουλα υπάρχει επίσης στον Δήμο Μεγαλόπολης της Π.Ε. Αρκαδίας ενώ χωριό με το ίδιο όνομα υπάρχει και στον Πάρνωνα, επίσης στην Π.Ε. Αρκαδίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηλείας Κατηγορία:Δήμος Ωλένης Κατηγορία:Δήμος Πύργου
Πανελλήνιοι αγώνες σκοποβολής πήλινου στόχου 1989
Οι Πανελλήνιοι αγώνες σκοποβολής πήλινου στόχου 1989 ήταν διοργάνωση των Πανελλήνιων σκοπευτικών αγώνων πήλινου στόχου, που διεξήχθη υπό την εποπτεία της Σκοπευτικής Ομοσπονδίας Ελλάδος (ΣΚ.Ο.Ε.). Τα Πανελλήνια πρωταθλήματα τραπ και σκιτ πραγματοποιήθηκαν στο Εθνικό Σκοπευτήριο Χανίων μεταξύ 4 και 6 Αυγούστου του 1989. Στους αγώνες πήραν μέρος αθλητές από όλη την Ελλάδα και την Κύπρο. Επίσης αγωνίστηκαν εκτός συναγωνισμού οι αθλητές του τραπ από το Βέλγιο, Φρανς Πέιτερς (3ος στους Ολυμπιακούς αγώνες της Σεούλ) και Κοέν Πολ, και ο Ολλανδός Τζον Πιερίκ. Έλαβαν μέρος 64 σκοπευτές, 42 στο τραπ και 22 στο σκιτ.
Στο τραπ πρωταθλητής στους άνδρες αναδείχθηκε ο Γ. Σύρος του ΣΚ.Σ. Τεύκρου Βόλου με 192 επιτυχίες και στις γυναίκες πρωταθλήτρια η Ζωή Αγάθου του ΣΚ.Ο. Ελευσίνας με 134 επιτυχίες. Στο σκιτ πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Ανδρέας Μπαλαντινάκης του ΣΚ.Σ. Βάρδα Χανίων με 190 επιτυχίες.
Παράλληλα διοργανώθηκε το πρωτάθλημα εφήβων-νεανίδων στο ατομικό τραπ και το πρωτάθλημα εφήβων στο σκιτ.
Τραπ
Παρακάτω αναφέρονται οι έξι πρώτοι αθλητές.
Σκιτ
Παρακάτω αναφέρονται οι έξι πρώτοι αθλητές.
Παραπομπές
1989 Κατηγορία:Χανιά Κατηγορία:Σκοποβολή το 1989
Η Δεύτερη Νιότη της Τζιν Μπρόντι
Η ταινία Η Δεύτερη Νιότη της Τζίν Μπρόντι (αγγλ. The Prime of Miss Jean Brodie), είναι δραματική κομεντί παραγωγής 1969 σε σκηνοθεσία Ρόναλντ Νίμι και αποτελεί κινηματογραφική μεταφορά του ομώνυμου μυθιστορήματος της Μίριελ Σπαρκ. Ο δραματουργός Τζέι Πρέσον Άλεν διασκεύασε το μυθιστόρημα αρχικά για το θέατρο και έπειτα για τη μεγάλη οθόνη. Πρωταγωνίστρια της ταινίας είναι η Μάγκι Σμιθ στο ρόλο μιας εκκεντρικής καθηγήτριας που έρχεται σε σύγκρουση με τη διεύθυνση του σχολείου στο οποίο διδάσκει για τις ριζοσπαστικές της μεθόδους διδασκαλίας, οι οποίες είχαν αρνητική επίδραση στη ζωή κάποιων εκ των μαθήτριών της. Η Μάγκι Σμιθ βραβεύτηκε με Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου για την ερμηνεία της.
Η ταινία συμμετείχε επίσης στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών το 1969.
Υπόθεση
Μια προοδευτική καθηγήτρια, η Τζιν Μπρόντι (Μάγκι Σμιθ), διδάσκει φιλολογία σε ιδιωτικό σχολείο του Εδιμβούργου κατά τη διάρκεια του μεσοπολέμου. Η Τζιν Μπρόντι, με τις ριζοσπαστικές της μεθόδους καταφέρνει να κερδίσει τη συμπάθεια των μαθητριών της και να έρθει σε σύγκρουση με την Έμαλιν ΜακΚέι (Σίλια Τζόνσον) τη διευθύντρια του σχολείου. Μεταξύ των μαθητριών της, υπάρχουν τέσσερις τις οποίες η Τζιν Μπρόντι ξεχωρίζει και στις οποίες διδάσκει τις απόκρυφες, για εκείνες την ηλικία χαρές της ζωής. Η δεσποινίς Μπρόντι, που είναι ακόμα πεπεισμένη ότι βρίσκεται ακόμα στην περίοδο της νιότης της, έχει δυο εραστές, τον καθηγητή των καλλιτεχνικών, Τέντι Λόιντ (Ρόμπερτ Στίβενς), που είναι παντρεμένος και τον καθηγητή Γκόρντον Λάουδερ (Γκόρντον Τζάκσον). Το γεγονός ότι η Μπρόντι έχει μια τάση να συγχέει την ηγεσία με τον ηρωισμό και να θεοποιεί δικτάτορες όπως ο Μουσολίνι και ο Φράνκο, θα οδηγήσει μια από τις μαθήτριές της στο θάνατο και μιαν άλλη στην προδοσία και τότε η καθηγήτρια θα χρειαστεί να κοιτάξει κατάματα τη σκληρή πλευρά της ζωής.
Πληροφορίες
Η Μάγκι Σμιθ επρόκειτο να ερμηνεύσει το ρόλο στο θέατρο, αλλά η ηθοποιός δεν ήταν διαθέσιμη και αντικαταστάθηκε από τη Βανέσα Ρεντγκρέιβ, η οποία ερμήνευσε τον κεντρικό ρόλο σε θέατρο του Λονδίνου. Το θεατρικό παίχτηκε επίσης στο Μπρόντγουεϊ, όπου έκανε πρεμιέρα τον Ιανουάριο του 1968, με την Ζόι Κάλντγουελ στον κεντρικό ρόλο. Η Κάλντγουελ έλαβε έπειτα τον Βραβείο Τόνυ για την ερμηνεία της.
Η Ρεντγκρέιβ επρόκειτο να ερμηνεύσει το ρόλο και στη μεγάλη οθόνη, αλλά λόγω υποχρεώσεων αναγκάστηκε να αρνηθεί και η Μάγκι Σμιθ όμως ανέλαβε το ρόλο. Άλλες υποψήφιες για το ρόλο της Τζιν Μπρόντι ήταν οι Τζούλι Άντριους και Όντρεϊ Χέπμπορν. Στην ταινία συμμετέχει επίσης η Σίλια Τζόνσον στην τελευταία της κινηματογραφική εμφάνιση.
Σε αντίθεση με την ταινία, στο μυθιστόρημα η κλίκα των μαθητριών της Τζιν Μπρόντι αποτελείται από έξι κορίτσια.
Υποδοχή
Η ταινία έλαβε θετικές κριτικές μετά την προβολή της ταινίας στους κινηματογράφους. Η ερμηνεία της Μάγκι Σμιθ επαινέθηκε από τους κριτικούς με τον Ντέιβ Κερ της εφημερίδας Chicago Reader να γράφει: ''μια έξοχη από πλευράς τεχνικής ερμηνεία. Η Σμιθ είναι συναισθηματικά απόμακρη, με έναν τρόπο που μόνο οι Βρετανοί μπορούν να τα καταφέρουν τόσο καλά''.
Βραβεία
Η Μάγκι Σμιθ κέρδισε το Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου αλλά δεν ήταν παρούσα στην τελετή για να το παραλάβει. Η ταινία επαναπροβλήθηκε μετά τη νίκη της Σμιθ κάνοντας επιπλέον εισπράξεις της τάξεως των 2 εκατομμυρίων.
Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου (Όσκαρ) Βράβευση:
Υποψηφιότητα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1969 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής 20th Century Fox Κατηγορία:Βρετανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Όσκαρ Α΄ Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε βρετανικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με εκπαιδευτικούς Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Χουτιανά Άρτας
Τα Χουτιανά Άρτας είναι ένας ορεινός συνοικισμός των Πηγών Αρτας στα 1050 μέτρα στον Δήμο Γεωργίου Καραϊσκάκη. Τα Χουτιανά Άρτας βρίσκονται στο βουνό Κοκκινολακος και μαζί με τους οικισμούς Αηδονιά, Ιτέα, Κασιανός, Μηλιές(Γρέβια), Άγιος Βασίλειος, Άγιος Νικόλαος, Παλαιομύλια και Δίλοφο αποτελούν την Τοπική Κοινότητα Πηγών Άρτας της Δημοτικής Ενότητας Τετραφυλίας του Δήμου Γεωργίου Καραϊσκάκη.
Τοποθεσία και Πρόσβαση
thumb|left|260px|Το βουνό Κοκκινόλακος. Η πρόσβαση στα Χουτιανά είναι εφικτή μέσω της Επαρχιακής οδόυ Άρτας - Καρδίτσας. Με αφετηρία την Άρτα ακολουθούμε τη διαδρομή που περνάει από Πέτα, Άνω Καλεντίνη, Ξηρόκαμπος, Κρανιές, Αστροχώρι, Μηλιανά,πάνω απο τον συνοικισμός των Μηλιανω την Λαγκάδα στο βουνό Κοκκινόλακος και φθάνουμε στα Χουτιανά.
Δημογραφικά στοιχεία
Τα Χουτιανά το 1940 είχαν 171 κατοίκους, το 1951 δεν αναφέρεται, το 1961 είχαν 47, το 1971 είχαν 37, το 1981 απογράφηκαν 28 κάτοικοι, και το 1991 είχαν 19 κατοίκους. Τέλος στην τελευταία απογραφή του 2001 οι κάτοικοι των Χουτιανών Άρτας καταγράφηκαν 132
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Άρτας Κατηγορία:Δήμος Γεωργίου Καραϊσκάκη
172 Βαυκίς
Η Βαυκίς (Baucis) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,79. Ανακαλύφθηκε το 1877 από τον Αλφόνς Μπορελλύ, που παρατηρούσε από τη Μασσαλία, και πήρε το όνομά της από τον ελληνορωμαϊκό μύθο του Φιλήμονος και της Βαυκίδος.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Βαυκίδος εκτιμάται σε 62,43 χλμ. Ο φασματικός της τύπος είναι S (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,138. Η Βαυκίς περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 27 ώρες και 25 λεπτά.
Ασκάρ
Το Ασκάρ είναι χωριό στο δήμο Κουστσού στην επαρχία Σαμάχι του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο βορειοανατολικό μέρος της χώρας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Σαμάχι
Ανατολική Ισλανδία
Η Ανατολική Ισλανδία (ισλανδικά: Austurland) είναι μια από τις οχτώ περιφέρειες της Ισλανδίας. Η πρωτεύουσά της είναι η Έγκιλσταδιρ. Έχει έκταση 22.721 τ. χλμ. και πληθυσμό 12.452 κατοίκων (2016) με πυκνότητα 0,5 κατοίκων ανά τ. χλμ.
Γεωγραφία
Η Ανατολική Ισλανδία βρίσκεται βορειοανατολικά της Ισλανδίας. Συνορεύει στα βορειοδυτικά με την Βορειοανατολική και στα νοτιοδυτικά με τη Νότια. Έχει έκταση 22.721 τ. χλμ.. Είναι η δεύτερη μεγαλύτερη περιφέρεια της Ισλανδίας μετά τη Νότια.
Στα νοτιοδυτικά βρέχεται από τη Λίμνη Θόρισβατν. Οι σημαντικότερες λίμνες είναι η Χάλσλον και η Λαγκαρφιγιότ.
Επαρχίες
Η Ανατολική Ισλανδία συμπεριλαμβάνει τρεις επαρχίες: την Άουστουρ-Σκαφταφελλσσίσλα, την Νόρδουρ-Μουλασίσλα και την Σούδουρ-Μουλασίσλα.
Δήμοι
Η Ανατολική Ισλανδία συμπεριλαμβάνει 9 δήμους:
Δημογραφία
Σύμφωνα με επίσημη εκτίμηση του 2016, η Βορειοανατολική Ισλανδία έχει 12.452 κατοίκους με πυκνότητα 0,5 κατοίκων ανά τ. χλμ. Πρωτεύουσα είναι η Έγκιλσταδιρ με πληθυσμό 2.306 κατοίκων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
ανατολικη
Οροσειρά
thumb|250px|Τα Ιμαλάια, η ψηλότερη οροσειρά στη Γη, όπως φαίνονται από το διάστημα Η οροσειρά είναι γεωγραφική περιοχή η οποία περιλαμβάνει μεγάλο αριθμό βουνών τα οποία συνδέονται μεταξύ τους. Ορεινά συστήματα που περιλαμβάνουν πολλές οροσειρές αποκαλούνται κορδιλιέρες. Οι οροσειρές συνήθως κατακερματίζονται από υψίπεδα, ορεινά περάσματα και κοιλάδες. Τα επιμέρους βουνά μιας οροσειράς δεν έχουν αναγκαστικά την ίδια γεωλογική δομή και πετρολογία. Μπορεί να έχουν δημιουργηθεί από διαφορετικές γεωλογικές διαδικασίες, όπως για παράδειγμα σύγκρουση τεκτονικών πλακών, δράση ρηγμάτων ή να είναι ηφαίστεια, με αποτέλεσμα μια μεγάλη ποικιλία διαφορετικών πετρωμάτων.
Μεγάλες οροσειρές
Οι περισσότερες γεωλογικά νεαρές οροσειρές στην επιφάνεια της Γης σχετίζονται είτε με το Αλπικό τόξο, το οποίο εκτείνεται από την Ευρώπη μέχρι την Ινδονησία, ή με το Δακτυλίδι της Φωτιάς του Ειρηνικού. Το Δακτυλίδι της Φωτιάς περιλαμβάνει τις Άνδεις στη Νότια Αμερική, εκτείνεται μέσα τη Κορδιλιέρα της Βόρειας Αμερικής, τις Αλεούτιες, την Καμτσάτκα, την Ιαπωνία, την Ταϊβάν, τις Φιλιππίνες, την Παπούα-Νέα Γουινέα μέχρι τη Νέα Ζηλανδία. Οι Άνδεις έχουν μήκος περίπου 7.000 χιλιόμετρα και θεωρούνται συχνά η μακρύτερη οροσειρά του κόσμου. Το Αλπικό τόξο περιλαμβάνει μεταξύ άλλων τα Ιμαλάια και τις Άλπεις. Τα Ιμαλάια αποτελούνται από τα ψηλότερα βουνό στο κόσμο, συμπεριλαμβανομένου του όρους Έβερεστ, με ύψος 8.848 μέτρα, και άλλες 13 κορυφές με ύψος μεγαλύτερο από οχτώ χιλιόμετρα.
Δημιουργία
Οι οροσειρές μπορούν να δημιουργηθούν με πολλούς διαφορετικούς τρόπους. Η κορδιλιέρα Νεοβολκάνικα στο Μεξικό αποτελείται από νεαρά σβηστά και ενεργά ηφαίστεια όπως το Πίκο ντε Ορισάμπα, το Ποποκατέπετλ και το Ιστακσίουατλ. Τα ηφαίστεια με τη σειρά τους δημιουργήθηκαν από την καταβύθιση της πλάκας Κόκος κάτω από τη τεκτονική πλάκα της Βόρειας Αμερικής. Η πλάκα Κόκος έλιωσε και το μάγμα ανήλθε στην επιφάνεια και σχημάτισε τα ηφαίστεια της οροσειράς.
Άλλες οροσειρές είναι αποτέλεσμα της σύγκρουσης των τεκτονικών πλακών. Όταν δύο πλάκες με ίδια πυκνότητα πλησιάζουν μεταξύ τους και, επειδή η μία δεν μπορεί να καταβυθιστεί κάτω από την άλλη, διπλώνουν και θρυμματίζονται λόγω των τεράστιων δυνάμεων και πιέσεων που βρίσκουν δίοδο προς τα πάνω σχηματίζοντας οροσειρές. Μια οροσειρά που δημιουργήθηκε με αυτό το τρόπο είναι τα Ιμαλάια, η οποία δημιουργήθηκε όταν η Ινδοαυστραλιανή πλάκα συγκρούστηκε με την πλάκα της Ευρασίας ανυψώνοντας τον ωκεάνιο φλοιό. Με παρόμοιο τρόπο δημιουργήθηκαν και οι Άλπεις. Αν η μία πλάκα είναι πυκνότερη από την άλλη, τότε θα καταβυθιστεί από κάτω και θα οδηγήσει στην ανύψωση του άκρου της πλάκας που βρίσκεται από πάνω, ενώ υλικό από την πλάκα που βυθίζεται προστίθεται στην επιπλέουσα πλάκα αυξάνοντας το πάχος της. Με αυτό το τρόπο δημιουργήθηκαν οι Άνδεις.
Επίδραση στο κλίμα
Οι οροσειρές επηρεάζουν το κλίμα με τον εξής μηχανισμό. Μια ροή αέρα που φυσιολογικά θα κινούταν σε τάξη αναγκάζεται να αλλάξει κατεύθυνση ώστε να τις ξεπεράσει, αναγκάζοντάς τον να ανυψωθεί, με αποτέλεσμα να ψυχθεί και να συμπυκνωθεί και έτσι να σχηματίσει νέφη τα οποία θα δώσουν κατακρημνίσεις, όπως βροχή και χιόνι. Ο αέρας σε μεγάλο υψόμετρο είναι πιο αραιός απ'ότι σε χαμηλότερο, με αποτέλεσμα οι συγκρούσεις ανάμεσα στα μόρια να είναι λιγότερες, παράγοντας λιγότερη θερμότητα. Ο αέρας που θα καταφέρει να περάσει την οροσειρά θα είναι πιο ξηρός, και η απάνεμη πλευρά να έχει λιγότερες βροχοπτώσεις και να είναι θερμότερη. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της επίδρασης είναι η έρημος Ατακάμα και το τροπικό δάσος του Αμαζονίου, τα οποία χωρίζονται από τις Άνδεις. Ο υγρός αέρας από τα ανατολικά φτάνει στις Άνδεις, όπου συμπυκνώνεται με αποτέλεσμα την αύξηση των βροχοπτώσεων στα ανατολικά, ενώ ο αέρας που καταφέρνει στα δυτικά, όπου βρίσκεται η Ατακάμα, είναι ξηρός. Δεδομένης της ποικίλης μορφολογίας των οροσειρών, είναι δυνατή η ύπαρξη πολλών διαφορετικών μικροκλιμάτων σε αυτές.
Έγκιλσταδιρ
Η Έγκιλσταδιρ (ισλανδικά: Egilsstaðir) αποτελεί μια κωμόπολη της Ισλανδίας. Έχει συνολικό πληθυσμό 2.257 κατοίκων (2008). Είναι η πρωτεύουσα της Ανατολικής Ισλανδίας.
Σημαντικά πρόσωπα
Η Έγκιλσταδιρ είναι η γενέτειρα των Σβέιν Μπίρκιρ Μπιόρνσσον, Σίγκμαρ Βιλχτζάλμσσον, Χιάλμαρ Τζόνσον, Τζον Μπέργκσσον, Βιλχγιάλμουρ Εινάρσσον, Μαγκνούς Βερ Μάγκνουσσον και Bloodgroup.
Παραπομπές
Εγγιλσταδίρ
Νεφτσί Μπακού ΠΦΚ
Η Νεφτσί ΠΦΚ  (αζερικά: Neftçi PFK) είναι ένας σύλλογος ποδοσφαίρου που εδρεύει στην πόλη Μπακού του Αζερμπαϊτζάν. Αποτελεί την πιο γνωστή, δημοφιλή και επιτυχημένη ομάδα της χώρας με 8 πρωταθλήματα και 6 κύπελλα. Αποτελεί μια από τις τρεις ομάδες που έχουν συμμετάσχει σε όλες τις περιόδους του πρωταθλήματος του Αζερμπαϊτζάν.
Τη χρονιά 2012-2013 απέκλεισε το ΑΠΟΕΛ με συνολικό σκορ 4-1. Το πρώτο παιχνίδι διεξήχθη στην έδρα της Νεφτσί και τελείωσε με σκορ 1-1. Στον επαναληπτικό στη Λευκωσία νίκησε 1-3 και προκρίθηκε στους ομίλους του Γιουρόπα Λιγκ. Εκεί τερμάτισε στην 3η θέση με 2 βαθμούς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Αζερμπαϊτζάν Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1937  Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1937
Ασιατικό Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2007
Το Ασιατικό Κύπελλο του 2007 έγινε από τις 7 έως τις 29 Ιουλίου για πρώτη φορά σε 4 χώρες: την Ινδονησία, τη Μαλαισία, την Ταϊλάνδη και το Βιετνάμ. Η ομάδα του Ιράκ κατέκτησε για πρώτη φορά το τρόπαιο, αφού νικήσε στον τελικό που έγινε στη Τζακάρτα της Ινδονησίας με 1 - 0 τη Σαουδική Αραβία. Επίσης, το Ιράκ εκπροσώπησε την Ασία στο Κύπελλο Συνομοσπονδιών 2009. Αξίζει να αναφέρουμε επίσης ότι αυτή ήταν η πρώτη διοργάνωση που η Αυστραλία πήρε μέρος σαν μέλος της Ασιατικής Συνομοσπονδίας Ποδοσφαίρου.
Πηγές
Κατηγορία:Ασιατικό Κύπελλο Ποδοσφαίρου
Χατμάν
Το Χατμάν, επίσης γνωστό ως Χάτμαν, είναι χωριό της επαρχίας Αγκσού του βορειοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Το χωριό αποτελεί μέρος του δήμου Ντιλμάν.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Αγκσού
Αρχαίο θέατρο Ορχομενού Βοιωτίας
Το θέατρο του Βοιωτικού Ορχομενού ή Ορχομενού Βοιωτίας βρίσκεται μέσα στην τειχισμένη ακρόπολη του 4ου αιώνα π. Χ. βορειοανατολικά από τον θολωτό τάφο του Μινύα και κοντά στο βυζαντινό μοναστήρι της Παναγίας Σκριπούς (κτίσμα των τελών του 9ου αιώνα). Σύμφωνα με τις έρευνες που πραγματοποιήθηκαν το θέατρο είναι τοποθετημένο στην περιοχή ενός προϋπάρχοντος μυκηναϊκού νεκροταφείου.
Χρονολόγηση και περιγραφή
Η ορχήστρα είχε ημικίονες δωρικού ρυθμού που έφεραν επιστύλια με χαραγμένη επιγραφή αφιερωμένη στις Χάριτες. Στο προσκήνιο υπήρχε κιονοστοιχία δωρικών ημικιόνων και προεξείχαν συμμετρικές πτέρυγες, οι οποίες διεύρυναν το σκηνικό οικοδόμημα με μήκος 37,5 μ. Πάνω από το προσκήνιο βρισκόταν το λογείον, δηλαδή ο χώρος που κινούνταν οι ηθοποιοί. Στην πίσω πλευρά του ξεκινούσε το σκηνικό οικοδόμημα.
Το θέατρο ανακαλύφθηκε κατά τις ανασκαφικές έρευνες της Εφορείας Αρχαιοτήτων Βοιωτίας που πραγματοποιήθηκαν τη δεκαετία του 1970, οπότε αποκαλύφθηκε το κοίλο. Το 1997-1998 πραγματοποιήθηκαν νέες ανασκαφές, κατά τις οποίες βρέθηκαν τα αναλήμματα των παρόδων του μνημείου.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Θεατρικοί χώροι στην Ελλάδα Κατηγορία:Αρχαία ελληνικά θέατρα Κατηγορία:Αρχαία Βοιωτία Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στη Βοιωτία Κατηγορία:Ορχομενός Βοιωτίας
Τεχνική του χαμένου κεριού
thumb|Το μοντέλο ενός μήλου με κερί. thumb|Από το μοντέλο δημιουργείται ένα λαστιχένιο καλούπι. thumb|Από το λαστιχένιο καλούπι διαμορφώνεται ένα καλούπι από παραφίνη. thumb|Το καλούπι από παραφίνη περιβάλλεται από πηλό. thumb|Υγρός ορείχαλκος στους 1200°C χύνεται στο άδειο καλούπι thumb|Το τελικό αποτέλεσμα
Η τεχνική του χαμένου κεριού (cire perdue) είναι μία μέθοδος χύτευσης σε καλούπι, κατά την οποία η επιθυμητή μορφή σκαλίζεται σε κηρόμαζα, καλύπτεται με πηλό και ψήνεται σε φούρνο. Το κερί διαφεύγει από ειδικά διαμορφωμένες οπές και τη θέση του παίρνει λιωμένο μέταλλο, συνήθως ορείχαλκος. Μετά την ψύξη του μετάλου ο πηλός θραύεται και αποκαλύπτει το χυμένο μέταλλο, κάτι που σημαίνει ότι το συγκεκριμένο καλούπι στη συγκεκριμένη συμπαγή χύτευση μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο μία φορά. Η συγκεκριμένη τεχνική είναι γνωστή από την αρχαιότητα και αναπτύχθηκε κατά την 2η χιλιετία ΠΚΕ στην Άπω Ανατολή από τους τεχνίτες του ορείχαλκου της δυναστείας Σανγκ στην Κίνα. Η τεχνική εξαπλώθηκε στην Εγγύς Ανατολή και αναφέρεται τόσο στην αρχαιοελληνική όσο και τη ρωμαϊκή αγαλματοποιία και μικροτεχνία και ήταν επίσης γνωστή στην Κεντρική και Βόρεια Αμερική, αλλά για τον χρυσό.
Διαδίκτυο
Κατηγορία:Γλυπτική Κατηγορία:Μικροτεχνία Κατηγορία:Αρχαιολογικές μέθοδοι
Άνια Σαλότρα
Η Άνια Σαλότρα (1996) είναι Βρετανίδα ηθοποιός. Είναι γνωστή για τους ρόλους της στο βρετανικό Wanderlust (2018) ως η Τζένιφερ Άσμαν και στο The Witcher (2019- Ο Γητευτής) ως η Γένεφερ του Βένγκενμπεργκ.
Βιογραφικά Στοιχεία
Είναι γεννημένη το 1996 και κρατά ρίζες ινδικές και βρετανικές. Είναι 1.68μ. Ο πατέρας της ήταν Ινδός ενός η μητέρα της Βρετανίδα. Μεγαλωμένη σε χωριό, το Lower Penn, στη βόρεια πλευρά του Στάνφορντσαιρ στο Ηνωμένο Βασίλειο, έμενε μαζί με τους γονείς και τα δύο αδέρφια της. Σπούδασε στο Saint Dominic School για κορίτσια στο Μπρένγουντ. Σπούδασε επίσης ηθοποιία στο London Academy of Music and Dramatic Art (LAMDA) όπως και στο Guildhall School of Music and Drama.
Έχει πρωταγωνιστήσει -εκτος από την τηλεόραση- και στο θέατρο σε μερικές παραστάσεις όπως για παράδειγμα το Much Ado About Nothing και το The Village. Εκπροσωπήθηκε από το Artists Partnership and talent agency για ταλέντα.
Τον Οκτώβρη του 2018 έγινε γνωστό ότι θα έπαιζε την Γένεφερ στη σειρά The Witcher, ενώ στις 20 Δεκεμβρίου του 2019 η σειρά προβλήθηκε στην οθόνη του Netflix.
Φιλομογραφία
Ως ηθοποιός μέχρι στιγμής εχει παίξει μόνο σε τηλεοπτικές σειρές. Αυτές είναι:
Στον Γητευτή του Netflix
Η Σαλότρα υποδύεται μια πανίσχυρη μάγισσα στο πλευρό του Γκέραλτ της Ρίβια, τον όποίο υποδύεται ο Χένρι Κάβιλ. Η σειρά ίσως να ξεπεράσει την επιτυχημένη του HBO, Game of Thrones σύμφωνα με τους πρώτους θεατές του των επεισοδίων..
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βρετανίδες ηθοποιοί
Ανθρωπιστικές επιστήμες
Με τον όρο ανθρωπιστικές εννοούνται εκείνες οι επιστήμες που ασχολούνται με τον άνθρωπο και τη γενική συμπεριφορά του και ορίζονται ως αναλυτικές και κριτικές ως προς την προσέγγισή τους, αντιδιαστελόμενες προς τις φυσικές επιστήμες που στηρίζονται στην εμπειρική μέθοδο. Επίσης είναι οι επιστήμες που ασχολούνται με τον άνθρωπο ως πνευματικό και κοινωνικό ον.
Στις ανθρωπιστικές επιστήμες περιλαμβάνονται οι γλώσσες, η φιλολογία, η λογοτεχνία, οι κλασικές σπουδές, η φιλοσοφία, η θεολογία, οι εικαστικές τέχνες και οι παραστατικές τέχνες (η μουσική, το θέατρο και ο χορός). Στις ανθρωπιστικές επιστήμες παραδοσιακά ανήκουν και η αρχαιολογία και η ιστορία, παρόλο που σήμερα εντάσσονται στις κοινωνικές (κυρίως η δεύτερη). Επίσης, στο corpus και των ανθρωπιστικών επιστημών αναφέρεται και η παιδαγωγική. Στο κοινωνικό τους πλαίσιο οι ανθρωπιστικές επιστήμες τουλάχιστον στην αγγλοσαξονική ταξινομία συμπεριλαμβάνουν την ανθρωπολογία, τη γλωσσολογία, τα νομικά και τις σπουδές επικοινωνίας.
Το καπλάνι της βιτρίνας
Το καπλάνι της βιτρίνας είναι αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα της Άλκης Ζέη.