cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βούλα Ζουμπουλάκη
Βιογραφία
Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, στη Σχολή Μονωδίας του Εθνικού Ωδείου, στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Εμφανίστηκε στην Εθνική Λυρική Σκηνή το 1952 και δύο χρόνια αργότερα στην πρόζα. Πρωταγωνίστησε: «Το σπίτι της Μπερνάρντα Άλμπα» (Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα), «Απόψε αυτοσχεδιάζουμε» (Λουίτζι Πιραντέλλο), «Ρέκβιεμ για μια μοναχή» (Γουίλιαμ Φώκνερ), «Λυσσασμένη γάτα» (Τένεσι Ουίλιαμς) κ.ά.
To 1955, μετά από πρόταση της φίλης της Μελίνας Μερκούρη, εμφανίστηκε στην ταινία Στέλλα παίζοντας το ρόλο της «Αννέτας» και τραγουδώντας το τραγούδι «Εφτά τραγούδια θα σου πω». Είχε λάβει μέρος στο Διεθνές Φεστιβάλ Θεάτρου στη Λισαβόνα το 1964 και στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης το 1966.
Διακρίσεις
Τιμήθηκε με το Α΄ Βραβείο Φεστιβάλ Λισαβόνας (1964), Α΄ Έπαθλο Μαρίκας Κοτοπούλη (καλύτερης ηθοποιού) το 1961, Β΄ Έπαθλο Μαρίκας Κοτοπούλη το 1965, Α΄ Βραβείο ηθοποιίας στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης το 1966 και την ίδια χρονιά της απενεμήθη ο Χρυσός Σταυρός Ευποιίας.
Απεβίωσε από εγκεφαλικό επεισόδιο.
Παραστασιογραφία
Συμπληρωματικός πίνακας θεατρικών παραστάσεων στις οποίες έχει παίξει η Β. Ζουμπουλάκη, ως ηθοποιός.
Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες της Αιγύπτου Κατηγορία:Χρυσός Σταυρός του Τάγματος της Ευποιίας Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Ε/Γ - Ο/Γ - Τ/Χ Αίολος Κεντέρης
Το Αίολος Κεντέρης, είναι ένα ανενεργό (σήμερα) επιβατηγό οχηματαγωγό ταχύπλοο, που αποτελούσε τμήμα του στόλου της Ναυτιλιακής Εταιρείας Λέσβου (ΝΕΛ) - NEL Lines. Ναυπηγήθηκε το 2000 στο ναυπηγείο Alsthom Leroux Naval S.A. της Γαλλίας. Χωρούσε συνολικά μέχρι 1742 επιβάτες και 442 οχήματα Ι.Χ. (124 I.X. και 38 φορτηγά). Προωθούνταν από μία μονάδα προώθησης CODAG, ισχύος 66.2MW, δύο δηζελοκινητήρες (Δ/Κ) MTU GE LM2500 με τουρμπίνες αερίου, ισχύος 25,000kW στις 3,600 στροφές ανά λεπτό, κιβώτια ταχυτήτων Renk BS 210 και υδροτζέτ Kamewa 200 511, γεγονός που του επέτρεπε να φτάσει ταχύτητες μέχρι 40 κόμβους. Παλαιότερα, διέθετε και δύο δηζελοκινητήρες Pielstick 20PA6B STC με ισχύ 8,100kW στις 1,050 σ.α.λ. έκαστη. Διέθετε θέσεις για άτομα οικονομικής και διακεκριμένης θέσης, σαλόνι με κυλικείο οικονομικής και διακεκριμένης θέσης, 127 δορυφορικές τηλεοράσεις, ακουστικά με μουσική στα καθίσματα, ανελκυστήρα για τους επιβάτες, κυλιόμενες σκάλες, ρεσεψιόν, χώρο για φύλαξη τιμαλφών, τηλέφωνο και τουαλέτες για ΑμεΑ. Πήρε το όνομά του από τον Αίολο, μυθικό ταμία των ανέμων σύμφωνα με την Ελληνική Μυθολογία, αλλά και τον Κώστα Κεντέρη, σύγχρονο Έλληνα δρομέα.
Το πλοίο ήταν από το 2011 μέχρι το 2016 παροπλισμένο στα Σελήνια Σαλαμίνας. Το 2016 μετά από 5 χρόνια παροπλισμού, ναυλώθηκε στην Ιταλία, αλλά ουδέποτε κατάφερε να αξιοποιηθεί. Σήμερα, παραμένει ημιβυθισμένο στην Αουγκούστα.
Ιστορικό
Το πλοίο ναυπηγήθηκε το 2000 στο Γαλλικό ναυπηγείο Alsthom Leroux Naval S.A. Ήταν το ένα από τα τρία επιβατηγά-οχηματαγωγά "υπερταχύπλοα" που παρήγγειλε η ΝΕΛ. Τα άλλα δύο ήταν το Αίολος Εξπρές ΙΙ (Αργότερα Αίολος Κεντέρης ΙΙ) και το Αίολος Εξπρές (Αργότερα Αίολος Κεντέρης Ι). Με την παραλαβή του, το πλοίο έγινε η ναυαρχίδα (δηλ. σημαντικότερο πλοίο) της εταιρείας και θεωρήθηκε τότε το γρηγορότερο πλοίο που λειτούργησε στο Αιγαίο. Δρομολογήθηκε στη γραμμή Πειραιάς-Χίος-Λέσβος. Αν και στην αρχή θεωρήθηκε επιτυχές, τελικά όμως άρχισαν να παρουσιάζονται τα πρώτα προβλήματα, όπως παράκτιες ζημιές και απώλειες από τα απόνερα και και προβλήματα από τους κινητήρες, κατασκευής Pielstick. Παρόλο που ήρθε κλιμάκιο από τη Γαλλία για την επισκευή τους, τα προβλήματα παρέμειναν. Τα συχνά ατυχήματα λόγω τον απόνερων, ήταν η αφορμή, ακόμη και να προειδοποιούνται οι λουόμενοι των παραλιών της Χαλκιδικής και του Αιγαίου για τη διέλευσή του, ενώ μετά από σχετική καταγγελία αποφασίστηκε όταν περνάει από παραλίες να κινείται σε απόσταση 10 μιλίων από αυτές και με χαμηλότερη ταχύτητα. Το 2006, αντικαταστάθηκαν οι κινητήρες του, και έτσι το πλοίο, αφού έλαβε το προσωνύμιο "Κόσμημα του Αιγαίου", δρομολογήθηκε στη γραμμή Πειραιάς-Πάρος-Νάξος-Σαντορίνη.
Το 2007 αποφασίστηκε η πώλησή του, μαζί με το Ε/Γ - Ο/Γ Τ/Χ Παναγία Πάρου, στην Pictor Shipping SA έναντι 85 εκατ. δολαρίων, ενώ αυτά ήταν ναυλωμένα στην Ερυθρά Θάλασσα από την ίδια εταιρεία, ενώ τα δύο εναπομείναντα ταχύπλοα "Αίολος Εξπρές" και "Αίολος Εξπρές ΙΙ" έλαβαν το όνομά του ("Αίολος Κεντέρης Ι" και "Αίολος Κεντέρης ΙΙ" αντίστοιχα.). Το πλοίο μετονομάστηκε σε Red Sea I, ενώ δρομολογήθηκε στη γραμμή Σαφάγκα-Τζέντα, υπό τη διαχείριση της Namma Lines, συνδέοντας την Αίγυπτο με τη Σαουδική Αραβία.
Το 2016, κι ενώ είχε γυρίσει στην Ελλάδα και επανήλθε στην αρχική του ονομασία, το πλοίο ναυλώθηκε στην Ιταλία, προκειμένου να συνδέσει την Αουγκούστα με τη Βαλέττα Μάλτας. Εκεί ξεκίνησαν εργασίες ανακαίνισης, οι οποίες όμως καθυστέρησαν αρκετά, με αποτέλεσμα το πλοίο να κατασχεθεί για χρέη 5.000.000 ευρώ. σήμερα, το πλοίο να παραμένει ημιβυθισμένο στη Αουγκούστα Ιταλίας, μεταφερμένο από τη Σαλαμίνα. Οι προσπάθειες απομάκρυνσής του από το λιμάνι, μέχρι στιγμής έχουν αποβεί άκαρπες.
Παραπομπές
Αίολος
Πάπας Βονιφάτιος Α΄
Ο Βονιφάτιος Α΄ (Papa Bonifacio I, ... - 4 Σεπτεμβρίου 422) ήταν Πάπας από τις 28 Δεκεμβρίου του 418 έως το θάνατό του το 422.
Έγινε Πάπας στις 28 Δεκεμβρίου 418 συγχρόνως με τον Αρχιδιάκονο Ευλάλιο της αντίθετης παράταξης. Τελικά επιβληθείς αναγνωρίσθηκε από τον Αυτοκράτορα Ονώριο. Πολέμησε τον πελαγιανισμό. Υπήρξε ο πρώτος Πάπας που προέβαλε την αξίωση του «Πρωτείου». Τιμάται από τους Καθολικούς ως Άγιος. Τον διαδέχθηκε ο άγιος Κελεστίνος Α΄.
Κατηγορία:Πάπες Κατηγορία:Πάπες 5ου αιώνα Βονιφάτιος Α΄
Νιχάτ Ερίμ
Ο Νιχάτ Ερίμ (İsmail Nihat Erim, 1912 - 19 Ιουλίου 1980) ήταν Τούρκος διαπρεπής συνταγματολόγος, καθηγητής πανεπιστημίου και πολιτικός. Γεννήθηκε στην Νικομήδεια το 1912. Σπούδασε νομικά στην Κωνσταντινούπολη και στο Παρίσι. Το 1942 έγινε καθηγητής στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου της Άγκυρας. Διορίστηκε νομικός σύμβουλος στο τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών το 1943, ενώ υπηρετούσε ακόμα στο πανεπιστήμιο. Υπήρξε σύμβουλος της τουρκικής επιτροπής στη διάσκεψη για την ίδρυση των Ηνωμένων Εθνών στο Σαν Φρανσίσκο των Η.Π.Α. το 1945. Χρημάτισε αντιπρόσωπος της Τουρκίας στο Συμβούλιο της Ευρώπης μεταξύ 1961 και 1970 και εξελέγη αντιπρόεδρος του Συμβουλίου το έτος 1969.
Η πολιτική σταδιοδρομία του Ερίμ άρχισε το 1946, οπότε και εξελέγη ανεξάρτητος βουλευτής. Αργότερα όμως προσχώρησε στο Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα του Ισμέτ Ινονού. Ο Νιχάτ Ερίμ ήταν ο πολιτικός που χάραξε την γραμμή επί της οποίας θα στηριζόταν επί πολλά έτη η πολιτική της Τουρκίας επί του Κυπριακού ζητήματος. Με δύο υπομνήματά του, το έτος 1956, προς την κυβέρνηση Μεντερές υποστήριξε ότι η απαίτηση της Τουρκίας για επιστροφή ολόκληρης της Κύπρου στην ίδια δεν είχε πιθανότητες επιτυχίας, αφού δεν θα έβρισκε τα απαραίτητα διεθνή ερείσματα. Στο αίτημα των Ελληνοκυπρίων για Ένωση με την Ελλάδα η Τουρκία θα αντιπαρέτασσε το αίτημα για χωριστή αυτοδιάθεση Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, πράγμα το οποίο θα οδηγούσε σε διχοτόμηση.
Ο Ερίμ επεσκέφθη την Κύπρο κατά την διάρκεια του αγώνα της Ε.Ο.Κ.Α., έλαβε μέρος σε διάφορες συνομιλίες σχετικές με το Κυπριακό ζήτημα και το 1959 ήταν μέλος την τουρκικής αντιπροσωπείας στις διαπραγματεύσεις που έλαβαν χώρα στη Ζυρίχη και κατέληξαν στις γνωστές συμφωνίες. Μεταξύ των ετών 1959 και 1960 ήλθε στην Κύπρο ως εκπρόσωπος της τουρκικής κυβερνήσεως για την σύνταξη και επεξεργασία του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ο Ερίμ υπηρέτησε και στην έδρα του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών ως επικεφαλής της τουρκικής αντιπροσωπείας. Εκεί υπερασπίσθηκε τις θέσεις της χώρας του σχετικά με το Κυπριακό.
Μετά το πραξικόπημα των υπό τον στρατηγό Μεμντούχ Ταγμάτς στρατιωτικών ο Ερίμ σχημάτισε κυβέρνηση συνασπισμού (Μάρτιος 1971 – Απρίλιος 1972), ενώ ο στρατιωτικός νόμος ήρθη τον Σεπτέμβριο του 1973. Κατά τη διάρκεια της πρωθυπουργίας του ο Ερίμ κυβέρνησε απολυταρχικά, δίωξε, φυλάκισε και βασάνισε πολλούς αντιφρονούντες, ενώ ανέχθηκε και τις δολοφονίες αριστερών. Αυτός ήταν ο λόγος που δολοφονήθηκε εκδικητικά στην Κωνσταντινούπολη τον Ιούλιο του 1980 από δύο άτομα αριστερών φρονημάτων. Η δολοφονία του επετάχυνε το υπό τον στρατηγό Κενάν Εβρέν στρατιωτικό πραξικόπημα στις 12 Σεπτεμβρίου του ιδίου έτους.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Τούρκοι βουλευτές Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Τουρκίας Κατηγορία:Τούρκοι διπλωμάτες Κατηγορία:Απόφοιτοι Πανεπιστημίου της Άγκυρας Κατηγορία:Απόφοιτοι του Τμήματος Νομικής του Πανεπιστημίου της Κωνσταντινούπολης Κατηγορία:Τούρκοι Συνταγματολόγοι
Προύνος η ακανθώδης
Η Προύνος η ακανθώδης (Prunus spinosa), ακανθόπρουνος ή τσαπουρνιά είναι είδος του γένους των προυνών, της υποοικογένιας Αμυγδαλοειδών (Amygdaloeideae), της οικογένειας των Ροδοειδών (Rosaceae). Συναντάται στην Ελλάδα με τα ονόματα μαμουσιά (στην Αρκαδία), ή τσαμπουρνιά (στη Δωρίδα και τη Μακεδονία), ενώ υπάρχει και παλιά αναφορά για γκοριτσιά ή γκορτσιά (στην  Αργολίδα). Βρίσκεται στην Ευρώπη, στη Δυτική Ασία και στη Βορειοδυτική Αφρική.
Πρόσφατα έχει ευδοκιμήσει και στη Νέα Ζηλανδία και τις Ανατολικές ακτές της Βόρειας Αμερικής. Από το φυτό αυτό θεωρείται από ορισμένους ότι, από διασταύρωση με φυσικό τρόπο με την προύνη την κερασιόκαρπο (Prunus cerasifera) προήλθε η δαμασκηνιά, υπόθεση που όμως έχει αμφισβητηθεί.
Περιγραφή
Η τσαπουρνιά είναι μεγάλος φυλλοβόλος θάμνος ή μικρό δέντρο. Φτάνει σε ύψος έως 5 μέτρα. Έχει σκούρο φλοιό και πυκνά σκληρά και αγκαθωτά κλαδιά. Τα φύλλα του είναι ωοειδή με λεπτή οδοντωτή περίμετρο. Ανθίζει πριν το φύλλωμα την άνοιξη και είναι ερμαφρόδιτο. Οι καρποί του, τα τσάπουρνα είναι σφαιροειδή με μαύρο, μπλε και μοβ χρώμα. Η συγκομιδή γίνεται από τα μέσα Οκτωβρίου έως τέλη Νοεμβρίου. Η γεύση των τσάπουρνων είναι έντονα στυφή και ξινή.
Γραμματικό γένος
Τα άρθρα έχουν τρία γένη. Το οριστικό άρθρο είναι ο - η - το. Το αόριστο άρθρο είναι ένας - μία - ένα.
Κάθε ουσιαστικό έχει ένα γένος, π.χ. ο ουρανός, η θάλασσα, το δέντρο. Όταν το ουσιαστικό αναφέρεται σε αρσενικό άνθρωπο, έχει αρσενικό γένος, π.χ. ο ξυλουργός. Όταν το ουσιαστικό αναφέρεται σε θηλυκό άνθρωπο, έχει θηλυκό γένος, π.χ. η δασκάλα. Όταν το ουσιαστικό αναφέρεται σε άνθρωπο χωρίς να είναι σημαντικό το φύλο του ή χαϊδευτικά, μπορεί να είναι ουδέτερο, π.χ. το αγόρι, το κορίτσι, το παιδί, το εγγονάκι.
Υπάρχουν μερικά ουσιαστικά με δύο γένη, που μπορεί να έχουν ίδια σημασία, (π.χ. ο πλάτανος - το πλατάνι), ή διαφορετική σημασία, (π.χ. η σκάφη - το σκάφος).
Για ορισμένα ζώα υπάρχουν ουσιαστικά που καθορίζουν το φύλο τους, π.χ. ο σκύλος, η σκύλα. Όταν το φύλο είναι αδιάφορο, μπορεί να υπάρχει και ουσιαστικό σε ουδέτερο γένος, π.χ. το σκυλί. Για κάποια ζώα υπάρχουν διαφορετικά ουσιαστικά για το αρσενικό και το θηλυκό, χωρίς να είναι απαραίτητα αρσενικού και θηλυκού γένους αντίστοιχα, π.χ. ο τράγος - η γίδα, το κριάρι - η προβατίνα. Για κάποια ζώα υπάρχει μόνο ένα ουσιαστικό κάποιου γένους (λέγεται επίκοινο όνομα) και για να προσδιοριστεί το φύλο του ζώου χρησιμοποιείται το επίθετο αρσενικό ή θηλυκό, π.χ. ο θηλυκός πάνθηρας, η αρσενική καμήλα, το αρσενικό καναρίνι.
Τα επίθετα έχουν μέχρι τρία γένη. Τα γένη μπορεί να έχουν διαφορετικές καταλήξεις, (π.χ. ο καλός - η καλή - το καλό), ή μπορεί το αρσενικό και το θηλυκό να έχουν την ίδια κατάληξη, (π.χ. ο διαυγής - η διαυγής - το διαυγές, επίθετο τριγενές και δικατάληκτο).
Οι αντωνυμίες, (π.χ. ο άλλος - η άλλη - το άλλο), και οι μετοχές που κλίνονται, (π.χ. ο θυμωμένος - η θυμωμένη - το θυμωμένο), έχουν γένη όπως τα ονόματα που συνοδεύουν : η άλλη ημέρα, ο θυμωμένος πελάτης.
Κατηγορία:Γραμματική
Λιν Τσουάν
Ο Λιν Τσουάν (Lin Chuan, κινέζικα: 林全, pinyin: Lín Quán, γεννηθείς στις 13 Δεκεμβρίου 1951) είναι οικονομολόγος και πολιτικός από τη Δημοκρατία της Κίνας. Ανέλαβε πρωθυπουργός της χώρας του στις 20 Μαΐου 2016.
Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
Ο Λιν είναι κινέζικης καταγωγής και γεννήθηκε στην Καοχσιούνγκ το 1951. Αποφοίτησε από το Καθολικό Πανεπιστήμιο Φου Τζεν με μπάτσελορ στα Οικονομικά το 1974 και στη συνέχεια απέκτησε τίτλο Μάστερ στα Δημόσια Οικονομικά από το Εθνικό Πανεπιστήμιο Τσενγκτσί το 1978. Μετά απέκτησε ντοκτορά στις Οικονομικές Επιστήμες από το Πανεπιστήμιο του Ιλινόις στην Ουρμπάνα-Σαμπέν (University of Illinois at Urbana–Champaign) το 1984.
Σταδιοδρομία
Υπηρέτησε μετά την παραίτησή του από υπουργός στο δήμο της Ταϊπέι.
Έπειτα από τη νίκη της Τσάι Ινγκ-γουέν στις γενικές εκλογές του 2016, ο Λιν διορίστηκε πρωθυπουργός στις 15 Μαρτίου 2016. Ο διορισμός του εγκρίθηκε από το κοινοβούλιο λίγο αργότερα και ανέλαβε καθήκοντα στις 20 Μαΐου 2016.
Προσωπική ζωή
Είναι παντρεμένος με τη Γου Πέι-λινγκ από τον Σεπτέμβριο του 2002 και έχει 2 κόρες από τον πρώτο γάμο του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ταϊβάν Κατηγορία:Ταϊβανέζοι πανεπιστημιακοί
Αποκαλύψεις (ταινία)
Πλοκή
Η DigiCom, μια εταιρεία λογισμικού στο Σιάτλ, σχεδιάζει μια συγχώνευση 100 εκατομμυρίων δολαρίων με μια άλλη εταιρεία, την Κόνλεϊ-Γουάιτ. Πολλά από τα εύσημα για την επίτευξη της συγχώνευσης ανήκουν στο στέλεχος επιχειρήσεων Μέρεντιθ Τζόνσον, έτσι ο Μπόμπ Γκάρβιν, ιδρυτής και πρόεδρος της DigiCom, σχεδιάζει να ορίσει τη Μέρεντιθ ως τη νέα αντιπρόεδρο της εταιρείας. Η Μέρεντιθ, πρώην φίλη του διευθυντή παραγωγής Τομ Σάντερς, χρησιμοποιεί τη θέση της για να αναγκάσει τον Τομ να κάνει σεξ μαζί της. Τώρα η μοναδική επιλογή του Τομ είναι να τη μηνύσει για σεξουαλική παρενόχληση. Αναζητώντας βοήθεια, εκμυστηρεύεται το περιστατικό σε μερικούς συναδέλφους του, όμως η αντίδραση, που συναντά, είναι απογοητευτική, καθώς όλοι πιστεύουν πως συνέβη ακριβώς το αντίθετο. Παρόλα αυτά ο Τομ καταθέτει μήνυση κατά της Μέρεντιθ και ο Γκάρβιν που φοβάται ότι αυτό θα οδηγήσει στην αποχώρηση της Κόνλεϊ-Γουάιτ από τη συγχώνευση, αποφασίζει να μεταθέσει τον Τομ σε άλλο τμήμα, με στόχο να τον απολύσει.
Ο Τομ έχει μόλις τέσσερις μέρες στη διάθεση του για να σώσει τη δουλειά του, την υπόληψή του και την οικογενειακή του ζωή.
Παραγωγή
Η Ανέτ Μπένινγκ αρχικά επρόκειτο να πάρει τον ρόλο της Μέρεντιθ μέχρι που έμεινε έγκυος και σύντομα τα παράτησε. Η Τζίνα Ντέιβις και η Μισέλ Φάιφερ πέρασαν από οντισιόν στη συνέχεια πριν ο Λέβινσον αποφασίσει να δώσει τον ρόλο στη Ντέμι Μουρ. Ο Κράιτον έγραψε τον χαρακτήρα Μαρκ Λιούιν για την ταινία ειδικά έχοντας κατά νου τον Ντένις Μίλερ. Ο χαρακτήρας από το βιβλίο τροποποιήθηκε κάπως για το σενάριο ώστε να ταιριάζει στην προσωπικότητα του Μίλερ.
Τα οπτικά εφέ και τα κινούμενα σχέδια για την ταινία, συμπεριλαμβανομένης ειδικότερα της ακολουθίας του διαδρόμου εικονικής πραγματικότητας, δημιουργήθηκαν και σχεδιάστηκαν από τους τεχνικούς οπτικών εφέ στο Industrial Light &amp; Magic.
Τοποθεσίες γυρισμάτων
Η ταινία γυρίστηκε μέσα και γύρω από το Σιάτλ της Ουάσιγκτον. Η φανταστική εταιρεία DigiCom βρίσκεται στην πλατεία Pioneer, σε ένα πλατό που κατασκευάστηκε για την ταινία. Ο σχεδιαστής παραγωγής Νηλ Σπίσακ ανέφερε: ''Η DigiCom χρειαζόταν να έχει μια σκληρή άκρη, με πολλά γυαλιά και μια μοντέρνα εμφάνιση που αντιπαρατίθεται στο παλιό κόκκινο τούβλο που είναι ιθαγενές στην περιοχή Pioneer Square του Σιάτλ. Στον Μπάρι άρεσε η ιδέα της χρήσης γυαλιού, ώστε όπου κι αν κοιτάξεις να βλέπεις εργαζομένους στα γραφεία τους ή να σταματούν για να συνομιλήσουν. Αυτό φαινόταν να ταιριάζει με τη δυσοίωνη αίσθηση που έψαχνε ο Μπάρι, ένα είδος εφέ πίσω παραθύρου, όπου κοιτάζεις ανθρώπους στους ιδιωτικούς τους χώρους.''
Εμφανίζονται επίσης τα πορθμεία Washington State Ferries και το Δημοτικό Σχολείο Johnston Blakely στο νησί Bainbridge, όπου ζει η οικογένεια του χαρακτήρα του Ντάγκλας. Άλλες τοποθεσίες περιλαμβάνουν το Washington Park Arboretum, το Volunteer Park, το Four Seasons Hotel στο University St., την Pike Place Market και τον Smith Tower (δικηγορικό γραφείο του Alvarez). Διευθυντής φωτογραφίας ήταν ο Βρετανός κινηματογραφιστής Τόνι Πιρς-Ρόμπερτς.
Μάρκετινγκ
Το μάρκετινγκ της ταινίας την ανέδειξε ως την πρώτη ταινία του Χόλιγουντ με μεγάλους αστέρες που ασχολείται με το θέμα της σεξουαλικής παρενόχλησης.
Μουσική
Την μουσική της ταινίας συνέθεσε, ενορχήστρωσε και διεύθυνε ο Ένιο Μορικόνε. ''Το πρωτότυπο Soundtrack της ταινίας κυκλοφόρησε από τη Virgin Records στις 24 Ιανουαρίου 1995.
Κυκλοφορία
Οι "Αποκαλύψεις" ήταν μια οικονομική επιτυχία, με εισπράξεις 214 εκατομμυρίων δολαρίων παγκοσμίως (83 εκατομμύρια δολάρια σε πωλήσεις εισιτηρίων στις ΗΠΑ και στον Καναδά και 131 εκατομμύρια δολάρια σε άλλες περιοχές), έναντι προϋπολογισμού περίπου 55 εκατομμυρίων δολαρίων. Έγινε μια από τις πιο επιτυχημένες ταινίες του σκηνοθέτη Μπάρι Λέβινσον μετά τις αρχικές του επιτυχίες με το Καλημέρα Βιετνάμ και Ο Άνθρωπος της Βροχής.
Κριτικές
Οι κριτικές ήταν ανάμεικτες, με κάποιους να επαινούν την άποψη της ταινίας για τη σεξουαλική παρενόχληση και άλλους να επικρίνουν την πλοκή, την ανάπτυξη των χαρακτήρων και το απίθανο. Ο Μικ Λασάλ της San Francisco Chronicle επαίνεσε την ταινία και ανέφερε ότι ο Ντάγκλας κάνει "έναν περίπλοκο και συμπαθητικό τύπο", προσθέτοντας, "ότι στην πορεία ζωγραφίζει μια εικόνα της εταιρικής Αμερικής που από μόνη της είναι ένα είδος ιστορίας τρόμου". Ο Ιαν Νάθαν του περιοδικού Empire της έδωσε τέσσερα αστέρια από τα πέντε και τη χαρακτήρισε «πραγματικά συναρπαστική», δηλώνοντας περαιτέρω ότι «η Ντέμι Μουρ κάνει μια φοβερή μοιραία γυναίκα ».
Ο κριτικός Ρότζερ Ίμπερτ χαρακτήρισε το θέμα της ταινίας βασικά ένα σημείο εκκίνησης για σεξουαλικές σκηνές και είπε περαιτέρω πως, η ταινία είναι τόσο κομψή, τόσο γυαλιστερή, τόσο γεμάτη Possessoporn (παιχνίδια τόσο ακριβά που είναι ερωτικά), που μπορείτε να την απολαύσετε σαν ένας κατάλογος Sharper Image που περπατάει και μιλάει. Ωστόσο επέκρινε την περίπλοκη πλοκή της, για την οποία είπε: Αψηφώ οποιονδήποτε να εξηγήσω και πρόσθεσε: ''Καθώς ξεκίνησε η ταινία, περίμενα ένα σέξι ντοκιμαντέρ για τη σεξουαλική παρενόχληση. Αυτό που πήρα ήταν περισσότερο ένα θρίλερ, στο οποίο το θέμα της παρενόχλησης είναι λάθος. Κρίμα, αφού οι καλύτερες σκηνές αφορούν τους δικηγόρους της Μουρ και του Ντάγκλας, και ειδικά οι σκηνές όπου ο δικηγόρος του Ντάγκλας εκθέτει με ανατριχιαστικές λεπτομέρειες τι είναι πιθανό να κάνει μια αγωγή στη ζωή του. Υπάρχει επίσης μια ενδιαφέρουσα υποπλοκή που αφορά τη σχέση του Ντάγκλας με τη σύζυγό του. Θα μπορούσαν να είχαν γίνει πολλά από αυτό το υλικό και πολλά έχουν γίνει. Αλλά όχι το ίδιο πολύ''.
Ορισμένοι κριτικοί περιέγραψαν τους χαρακτήρες ως επίπεδους και χωρίς διάσταση. Ο Ντέσον Τόμσον της Washington Post θεώρησε ότι το σενάριο άφησε έξω βασικά τμήματα του μυθιστορήματος. Άλλοι παρατήρησαν ότι τα κίνητρα της Μέρεντιθ παρέμειναν ανεξερεύνητα,  με κάποιους να πιστεύουν ότι η Μουρ έχει κολλήσει να παίζει έναν άχαρο ρόλο γυναίκας. Ο Κένεθ Τουράν των Los Angeles Times είπε ότι ενώ η ταινία είναι επαρκώς διασκεδαστική, στερείται δημιουργικού πάθους. Πρόσθεσε ότι ''ο σεναριογράφος Ατανάσιο, ο οποίος αντιμετώπισε στοχαστικά ηθικά διλήμματα στο « Quiz Show», εργάζεται σε μια πιο περιορισμένη ηθική παλέτα, όπου τα ερωτήματα για το ποιος έχει δίκιο και ποιος έχει άδικο είναι ξεκάθαρα προφανείς. Η ιδέα ότι η σεξουαλική παρενόχληση αφορά την εξουσία, όχι το σεξ, και ότι μια γυναίκα στην εξουσία μπορεί δυνητικά να συμπεριφέρεται άσχημα όπως ένας άντρας μπορεί να είναι είδηση για ορισμένα τμήματα του πληθυσμού, αλλά δεν είναι αρκετά νέα για να ανάψει μια τόσο αναγκαία φωτιά κάτω από αυτό." Η κορυφαία σκηνή εικονικής πραγματικότητας έχει από τότε ξεχωρίσει για την χρονολόγηση της.
Πολλοί παρατήρησαν ότι η ταινία ήταν μια σαφής ενθυλάκωση του ανδρικού πολιτισμικού φόβου του φεμινισμού και των ισχυρών γυναικών στο χώρο εργασίας. Ορισμένοι κριτικοί εξέφρασαν την απογοήτευσή τους που αν και η ταινία υποτίθεται ότι αφορά τη σεξουαλική παρενόχληση, το θέμα χρησιμοποιείται απλώς ως πλοκή ως μέρος μιας ευρύτερης εταιρικής ιστορίας θρίλερ. Στην Chicago Tribune, ο Μάικλ Γουίλμινγκτον έγραψε πως, ''υπάρχει μια παραμυθένια ιδιότητα σχετικά με την ανάλυση του Κράιτον. Υποτίθεται ότι οι «Αποκαλύψεις» αφορά τη σεξουαλική παρενόχληση ως παγκόσμιο πρόβλημα. Αλλά, σε ένα βαθύτερο επίπεδο, είναι πιθανώς ο φόβος των ανδρών στον σύγχρονο εταιρικό κόσμο ότι οι γυναίκες τους έχουν σε μειονεκτική θέση. Υποδηλώνει ότι μια πραγματικά κακιά, χωρίς συνείδηση και σέξι γυναίκα μπορεί να χειραγωγήσει αυτό το αλλαγμένο κλίμα για να καταστρέψει έναν αξιοπρεπή αλλά μη πολιτικό άνδρα (γιατί θα γίνει πιστευτός όταν δεν το κάνει). Στη The Baltimore Sun, ο Μάικ Λίτβιν έγραψε ότι το μήνυμα της ταινίας φαίνεται να είναι: Οι γυναίκες, αν και όχι όλες οι γυναίκες, μπορεί να είναι κακές. Και όταν είναι κακές (που σημαίνει ότι κυνηγούν τη δουλειά ενός λευκού άνδρα), είναι συνήθως εξαιρετικά σέξι. Οι λιγότερο σέξι γυναίκες, ωστόσο, μπορούν να βοηθήσουν τους άνδρες. Και οι υπολογιστές μπορούν επίσης.''
Οι υποστηρικτικοί ρόλοι, ιδιαίτερα του Ρόμα Μάφια και του Ντόναλντ Σάδερλαντ, έλαβαν θετικές κριτικές. Έπαινος δόθηκε και στον σχεδιασμό παραγωγής της ταινίας, ιδιαίτερα στα γραφεία της DigiCom.
Η ταινία έχει βαθμολογία έγκρισης 59% στο Rotten Tomatoes με βάση 63 κριτικές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1994 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Warner Bros. Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Σιάτλ Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ουάσινγκτον (πολιτεία) Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Ένιο Μορικόνε Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με τις τεχνολογικές επιπτώσεις Κατηγορία:Ταινίες σχετικές με υπολογιστές Κατηγορία:Αμερικανικές δικαστικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Μπάρι Λέβινσον Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε αμερικανικά μυθιστορήματα
Γιάννης Ζαρκάδης
Ο Γιάννης Ζαρκάδης είναι Καθηγητής Μοριακής Βιολογίας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Πατρών, και έλληνας ποιητής και στιχουργός.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[http://webcache.googleusercontent.com/search?q=cache:pIPLkGTxhjoJ:www.med.upatras.gr/gr/personal.php%3Fid_kathigitis%3D37+%CE%93%CE%B9%CE%AC%CE%BD%CE%BD%CE%B7%CF%82+%CE%96%CE%B1%CF%81%CE%BA%CE%AC%CE%B4%CE%B7%CF%82&hl=el&ct=clnk&cd=4&gl=gr&client=firefox-a Ο Γ. Ζαρκάδης στην ιστοσελίδα του Πανεπιστημίου Πατρών]
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Έλληνες στιχουργοί
Πασατέμπος
Ο πασατέμπος είναι ξηρός καρπός σε μορφή ανοιχτόχρωμων ψημένων κολοκυθόσπορων.
Η ονομασία του είναι ιδιωματική εκ των ιταλικών λέξεων passo + tempo (= διέλευση χρόνου), δηλαδή "περνώ το χρόνο μου".
Λόγω της πολύ χαμηλής του τιμής, αποτέλεσε το πλέον προσφιλές μικρογεύμα του μεγαλύτερου ποσοστού του λαού με χαμηλά εισοδήματα στις ώρες της σχόλης, όπως απογευματινές περατζάδες στη δημοσιά στα θερινά σινεμά, κι ακόμα και στα πρώτα χρόνια της τηλεθέασης στην Ελλάδα. Αυτό το γεγονός έχει προσδώσει στη λέξη αρκετές μεταφορικές έννοιες, με κύρια την έννοια της εύκολης φθηνής καθημερινής συνεχούς χρήσης, καθώς και τη συχνή αναφορά της σε καθημερινές εκφράσεις και λαϊκά τραγούδια.
Αριθμός (γραμματική)
Τα πτωτικά μέρη του λόγου, δηλαδή αυτά που κλίνονται απαντώνται συνήθως σε δύο αριθμούς :
Όταν λέμε ότι κλίνουμε ένα μέρος του λόγου, π.χ. ένα ουσιαστικό, εννοούμε ότι παραθέτουμε για κάθε αριθμό, (ενικό και πληθυντικό), την μορφή που έχει αυτό το ουσιαστικό σε όλες τις πτώσεις, (Ονομαστική, Γενική, Αιτιατική, Κλητική).
Στην ελληνική γλώσσα πτωτικά μέρη του λόγου είναι το Άρθρο, το Ουσιαστικό, το Επίθετο, η Αντωνυμία, το Ρήμα και η Μετοχή. Η ελληνική γλώσσα είναι κλιτή γλώσσα, ώστε έχει γενικά περισσότερα μέρη του λόγου από άλλες γλώσσες, αν και τα τελευταία χρόνια ο ρόλος των κλίσεων περιορίζεται δραστικά.
Στην αρχαία ελληνική γλώσσα υπήρχε και ο Δυϊκός αριθμός, που αναφερόταν σε ένα ζεύγος πραγμάτων, (π.χ. τὼ ἀνθρώπω, τὼ μηλέα)
Έλφθριθ της Φλάνδρας
Η Έλφθριθ της Φλάνδρας ή Ελφθρίθα της Φλάνδρας (Ælfthryth, 877 - 7 Ιουνίου 929) ήταν το τελευταίο παιδί και κόρη του Αλφρέδου του Μέγα και της Ίαλσουιθ, μεγαλύτερα αδέλφια της ήταν ο Εδουάρδος ο Πρεσβύτερος και η Έθελφλιντ. Παντρεύτηκε τον Βαλδουίνο Β΄ δεύτερο Κόμη της Φλάνδρας από τον Οίκο της Φλάνδρας με τον οποίο απέκτησε:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κόμισσες της Φλάνδρας Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Αγγλίας
Κατάλογος κινηματογραφικών ταινιών με τις μεγαλύτερες εισπράξεις
εναλλ.=A screencap of the title card from the trailer of Gone with the Wind.|δεξιά|μικρογραφία| Το [[Όσα Παίρνει ο Άνεμος (ταινία)|Όσα Παίρνει ο Άνεμος κατείχε το ρεκόρ της ταινίας με τις υψηλότερες εισπράξεις για είκοσι πέντε χρόνια και, προσαρμοσμένο για τον πληθωρισμό, κέρδισε περισσότερα από οποιαδήποτε άλλη ταινία.]] Οι ταινίες παράγουν εισόδημα από διάφορες ροές εσόδων, συμπεριλαμβανομένων των θεατρικών εκθέσεων, των οικιακών βίντεο, των δικαιωμάτων τηλεοπτικής μετάδοσης και του merchandising. Ωστόσο, τα κέρδη από τα θεατρικά box office είναι η κύρια μέτρηση για τις εμπορικές εκδόσεις για την αξιολόγηση της επιτυχίας μιας ταινίας, κυρίως λόγω της διαθεσιμότητας των δεδομένων σε σύγκριση με τα στοιχεία πωλήσεων για τα οικιακά δικαιώματα βίντεο και εκπομπής, αλλά και λόγω της ιστορικής πρακτικής. Στη λίστα περιλαμβάνονται πίνακες με τους κορυφαίους εισπράκτορες (ταξινόμηση τόσο από την ονομαστική όσο και από την πραγματική αξία των εσόδων τους), ένα γράφημα ταινιών με υψηλές εισπράξεις ανά ημερολογιακό έτος, ένα χρονοδιάγραμμα που δείχνει τη μετάβαση του ρεκόρ ταινιών με τα υψηλότερα εισοδήματα, και ένα διάγραμμα με τα υψηλότερα εισοδηματικά franchise και σειρές ταινιών. Όλα τα τσαρτ κατατάσσονται σύμφωνα με τις διεθνείς κινηματογραφικές παραστάσεις εισιτηρίων όπου είναι δυνατόν, εξαιρουμένων των εσόδων που προέρχονται από οικιακά βίντεο, δικαιώματα εκπομπής και εμπορεύματα.
Παραδοσιακά, οι πολεμικές ταινίες, τα μιούζικαλ και τα ιστορικά δράματα ήταν τα πιο δημοφιλή είδη, αλλά οι ταινίες franchise ήταν μεταξύ των καλύτερων ερμηνευτών του 21ου αιώνα. Τα τελευταία χρόνια ανέβηκε και η δημοτικότητα για το είδος των υπερηρωικών ταινιών, με δέκα ταινίες στο Κινηματογραφικό Σύμπαν της Marvel να συγκαταλέγονται μεταξύ των ονομαστικών κορυφαίων κερδών. Η πιο κερδοφόρα ταινία με υπερήρωες, το Εκδικητές: Η Τελευταία Πράξη, είναι επίσης η δεύτερη με τις περισσότερες εισπράξεις ταινία στο chart ονομαστικών κερδών και υπάρχουν συνολικά τέσσερις ταινίες που βασίζονται στα κόμικς Εκδικητές που βρίσκονται στην πρώτη εικοστή λίστα. Άλλες προσαρμογές των Marvel Comics είχαν επίσης επιτυχία με τις ιδιοκτησίες του Spider-Man και των X-Men, ενώ οι ταινίες που βασίζονται στον Batman και τον Superman από την DC Comics έχουν επίσης καλή απόδοση. Το Star Wars εκπροσωπείται επίσης στο chart ονομαστικών κερδών με πέντε ταινίες, ενώ τα franchises Χάρι Πότερ, Jurassic Park και Πειρατές της Καραϊβικής κατέχουν εξέχουσα θέση. Αν και στο γράφημα των ονομαστικών κερδών κυριαρχούν ταινίες που έχουν προσαρμοστεί από προϋπάρχοντα ακίνητα και συνέχειες, επικεφαλής του είναι το Avatar, το οποίο είναι ένα πρωτότυπο έργο. Οι οικογενειακές ταινίες κινουμένων σχεδίων έχουν σταθερά καλή απόδοση, με τιςταινίες της Disney να απολαμβάνουν προσοδοφόρες επανακυκλοφορίες πριν από την εποχή του home-video. Η Disney γνώρισε επίσης μετέπειτα επιτυχία με ταινίες όπως τα Ψυχρά κι Ανάποδα I και II, Ζωούπολη και Ο Βασιλιάς των Λιονταριών (με το remake με κινούμενα σχέδια υπολογιστή ως την ταινία κινουμένων σχεδίων με τις μεγαλύτερες εισπράξεις), καθώς και σε συνεργασία με την Pixar, με τις ταινίες Οι Απίθανοι 2, Toy Story 3 και 4, και το Ψάχνοντας την Ντόρι να ξεπερνάνε το 1 δισεκατομμύριο δολάρια στο παγκόσμιο box office. Πέρα από τα κινούμενα σχέδια της Disney και της Pixar, οι σειρές Εγώ, ο Απαισιότατος, Σρεκ και Η Εποχή των Παγετώνων γνώρισαν τη μεγαλύτερη επιτυχία.
Ενώ ο πληθωρισμός έχει διαβρώσει τα επιτεύγματα των περισσότερων ταινιών από τις δεκαετίες του 1950, του 1960 και του 1970, υπάρχουν franchise που προέρχονται από εκείνη την περίοδο που είναι ακόμα ενεργά. Εκτός από τα franchise Star Wars και Superman, οι ταινίες Τζέιμς Μποντ και Γκοτζίλα εξακολουθούν να κυκλοφορούν περιοδικά, και τα τέσσερα συγκαταλέγονται στα franchise με τις υψηλότερες εισπράξεις. Μερικές από τις παλαιότερες ταινίες που κατείχαν το ρεκόρ της ταινίας με τα υψηλότερα εισοδήματα εξακολουθούν να έχουν αξιοπρεπή έσοδα με τα σημερινά πρότυπα, αλλά δεν ανταγωνίζονται πλέον αριθμητικά τις σημερινές κορυφαίες σε μια εποχή πολύ υψηλότερων ατομικών τιμών εισιτηρίων. Ωστόσο, όταν αυτές οι τιμές προσαρμόζονται για τον πληθωρισμό, τότε το Όσα Παίρνει ο Άνεμος —που ήταν η ταινία με τις υψηλότερες εισπράξεις εδώ και είκοσι πέντε χρόνια— εξακολουθεί να είναι η ταινία με τις υψηλότερες εισπράξεις όλων των εποχών. Όλα τα ακαθάριστα έσοδα στη λίστα εκφράζονται σε δολάρια ΗΠΑ στην ονομαστική τους αξία, εκτός εάν αναφέρεται διαφορετικά.
Ταινίες με τις μεγαλύτερες εισπράξεις
εναλλ.=A portrait of a middle aged man with greying hair.|δεξιά|μικρογραφία| Τρεις από τις τέσσερις ταινίες με τις υψηλότερες εισπράξεις, γράφτηκαν και σκηνοθετήθηκαν από τον [[Τζέιμς Κάμερον, με το Avatar να καταλαμβάνει την 1η θέση.]]
Ταινίες με τις μεγαλύτερες εισπράξεις προσαρμοσμένες από τον πληθωρισμό
εναλλ.=A map of the world with different regions colored in correlating to inflation rates|δεξιά|μικρογραφία|Τα ποσοστά πληθωρισμού σε όλο τον κόσμο ποικίλλουν, γεγονός που περιπλέκει την προσαρμογή του πληθωρισμού.
Πηγές για το box office
Κατηγορία:Κατάλογοι για ταινίες Κατηγορία:Ψυχαγωγία Κατηγορία:Ρεκόρ Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Ρωσικά (ru) Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις Κατηγορία:Box office
Μαζικές αυτοκτονίες το 1945 στη Ναζιστική Γερμανία
Κατά τη διάρκεια των τελευταίων εβδομάδων του Τρίτου Ράιχ και του πολέμου στην Ευρώπη, πολλοί άμαχοι, κυβερνητικοί αξιωματούχοι και στρατιωτικό προσωπικό απ΄όλη τη Γερμανία αυτοκτόνησαν. Εκτός από τους υψηλόβαθμους Ναζιστές αξιωματούχους όπως ο Αδόλφος Χίτλερ, ο Γιόζεφ Γκέμπελς, ο Χάινριχ Χίμλερ, ο Φίλιπ Μπούλερ και ο Μάρτιν Μπόρμαν, πολλοί άλλοι επέλεξαν την αυτοκτονία (γερμανικά: Selbstmord) αντί να αποδεχτούν την ήττα της Γερμανίας.
Οι παράγοντες που τους παρακίνησαν σε αυτήν την πράξη περιελάμβαναν τον φόβο για αντίποινα και τις φρικαλεότητες από τους Συμμάχους και ειδικά του Κόκκινου Στρατού, η ναζιστική προπαγάνδα που δόξαζε την αυτοκτονία ως προτιμότερη από την ήττα, και την απελπισία μετά την αυτοκτονία του Αδόλφου Χίτλερ. Για παράδειγμα, τον Μάιο του 1945, περίπου 1.000 άνθρωποι αυτοκτόνησαν πριν και μετά την είσοδο του Κόκκινου Στρατού στη γερμανική πόλη Ντεμίν, το οποίο είχε ως αποτέλεσμα ένα κύμα βιασμών, λεηλασίας και εκτελέσεων από στρατιώτες του Κόκκινου Στρατού. Μόνο στο Βερολίνο αναφέρθηκαν περισσότερες από 7.000 αυτοκτονίες το 1945.
Ο Γερμανός ψυχίατρος Έριχ Μένινγκερ-Λέρχενταλ σημείωσε:
Αιτιολογία
Υπήρχαν αρκετοί λόγοι που ορισμένοι Γερμανοί αποφάσισαν να τερματίσουν τη ζωή τους τους τελευταίους μήνες του πολέμου. Πρώτον, το 1945, η ναζιστική προπαγάνδα είχε δημιουργήσει φόβο σε ορισμένα τμήματα του πληθυσμού για την επικείμενη στρατιωτική εισβολή στη χώρα τους από τους Σοβιετικούς ή τους Δυτικούς Συμμάχους. Ενημερωτικές ταινίες από το Υπουργείο Δημόσιας Διαφωτισμού και Προπαγάνδας του Ράιχ επανειλημμένα κορόιδευαν το κοινό γιατί η Γερμανία δεν πρέπει να παραδοθεί, λέγοντας στους ανθρώπους ότι αντιμετώπιζαν την απειλή βασανιστηρίων, βιασμού και θανάτου με ήττα. Αυτοί οι φόβοι δεν ήταν αβάσιμοι, καθώς πολλοί Γερμανοί βιάστηκαν, κυρίως από σοβιετικούς στρατιώτες. Ο αριθμός των βιασμών αμφισβητείται, αλλά ήταν σίγουρα σημαντικός και υπήρξαν εκατοντάδες χιλιάδες περιστατικά, σύμφωνα με τους περισσότερους Δυτικούς ιστορικούς.
Δεύτερον, πολλοί Ναζιστές είχαν αναμφισβήτητα την αδιαμφισβήτητη πίστη τους στο Ναζιστικό κόμμα και μαζί με αυτή την πολιτιστική ιδεολογία της να προτιμά το θάνατο από το να ζει κανείς στην ήττα. Τέλος, άλλοι αυτοκτόνησαν επειδή ήξεραν τι θα τους συνέβαινε μετά την ήττα. Οι Σοβιετικοί, οι Αμερικανοί και οι Βρετανοί είχαν καταστήσει σαφές το 1943, με τη Διακήρυξη της Μόσχας, ότι όλοι όσοι θεωρηθούν εγκληματίες πολέμου θα αντιμετωπίσουν κρίση. Πολλοί αξιωματούχοι του κόμματος και στρατιωτικό προσωπικό γνώριζαν, επομένως, ότι θα αντιμετώπιζαν σοβαρή τιμωρία για τη συμπεριφορά τους κατά τη διάρκεια του πολέμου.
Οι αυτοκτονίες συνέβησαν σε τρία διαδοχικά κύματα:
Η κλίμακα των κυμάτων αυτοκτονίας υποδηλώνει ότι ο φόβος και το άγχος ήταν κοινά κίνητρα. Υπήρχε επίσης ένας μεγάλος αριθμός οικογενειακών αυτοκτονιών ή και δολοφονιών όπου οι μητέρες και οι πατέρες αυτοκτόνησαν μαζί με τα παιδιά τους.
Μέθοδοι
Οι κάψουλες κυανίου ήταν ένας από τους πιο συνηθισμένους τρόπους που οι άνθρωποι αυτοκτόνησαν τις τελευταίες ημέρες του πολέμου. Στις 12 Απριλίου 1945, μέλη της Νεολαίας του Χίτλερ διένειμαν χάπια κυανίου στα μέλη τους κατά την τελευταία συναυλία της Φιλαρμονικής του Βερολίνου. Πριν από την αυτοκτονία του στο καταφύγιο του, ο Χίτλερ εξασφάλισε ότι σε όλο το προσωπικό του είχαν δοθεί κάψουλες κυανίου.
Τον Μάρτιο του 1945, οι Βρετανοί εκτύπωσαν μια γερμανική καρτ ποστάλ μαύρης προπαγάνδας, η οποία υποτίθεται ότι εκδόθηκε από τη ναζιστική κυβέρνηση, δίνοντας λεπτομερείς οδηγίες για το πώς να κρεμάσουν τον εαυτό τους με τον ελάχιστο πόνο. Υπάρχουν πολλές τεκμηριωμένες περιπτώσεις όπου οι γονείς σκότωσαν τα παιδιά τους πριν πεθάνουν οι ίδιοι.
Αριθμός αυτοκτονιών και τοποθεσιών
Πάνω από 7.000 αυτοκτονίες αναφέρθηκαν στο Βερολίνο το 1945, αλλά πιστεύεται ότι πολλές αυτοκτονίες δεν αναφέρθηκαν λόγω του χάους της μεταπολεμικής περιόδου. Άλλες τοποθεσίες όπου σημειώθηκαν αυτοκτονίες περιλαμβάνουν: Ντεμίν, Λάουενμπουργκ, Γκρύνμπεργκ, Ρόστοκ, Νοϊστρέλιτς, Πέντσλιν, Γκύστροβ, Μάλχιν, Νοϊμπραντένμπουργκ.
Κράτος ενθάρρυνσης
Η επιθυμία της αυτοκτονίας πριν αποδεχτεί κάποιος την ήττα ήταν βασική ιδέα των Ναζί κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Ο Αδόλφος Χίτλερ δήλωσε την προτίμησή του για την αυτοκτονία έναντι της ήττας σε μια ομιλία που έδωσε στο Ράιχσταγκ κατά την εισβολή στην Πολωνία το 1939, λέγοντας: «Θέλω τώρα να μην είμαι τίποτε άλλο από τον πρώτο στρατιώτη του Γερμανικού Ράιχ. Φορώ τον χιτώνα που ήταν πάντα το πιο ιερό και αγαπητό μου. Δεν θα το βγάλω ξανά έως ότου η νίκη είναι δική μας, ή δεν θα ζήσω να δω την ημέρα!»
Όταν έγινε εμφανές ότι οι Ναζί επρόκειτο να χάσουν τον πόλεμο, οι ηγέτες της Γερμανίας (συμπεριλαμβανομένων των Γκέμπελς και του Χίτλερ) μίλησαν δημόσια υπέρ της αυτοκτονίας ως επιλογή. Ο Χίτλερ δήλωσε στις 30 Αυγούστου 1944 κατά τη διάρκεια στρατιωτικής ενημέρωσης, «Μόνο [ένα κλάσμα] του δευτερολέπτου. Τότε εξαργυρώνεται οτιδήποτε και βρίσκει γαλήνη και αιώνια ειρήνη». Πολλοί υποστηρικτές της ναζιστικής ιδεολογίας και του κόμματος μοιράστηκαν το αποκαλυπτικό μήνυμα του Εθνικού Σοσιαλισμού και ανυπομονούσαν να βάλουν τέρμα στη ζωή τους. Η μακροχρόνια έκθεση στη ναζιστική προπαγάνδα οδήγησε επίσης πολλούς Γερμανούς να υποθέσουν ότι η αυτοκτονία ήταν η μόνη τους διέξοδος.
Η δόξα του βίαιου θανάτου πιστεύεται ότι προήλθε από τον ναζιστικό αγώνα μετά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο για την εξουσία και τους πρώιμους θανάτους των ναζιστών ακτιβιστών όπως ο Χορστ Βέζελ. Με τον ίδιο τρόπο, οι αυτοκτονίες των κορυφαίων Ναζιστών έπρεπε να θεωρηθούν ηρωικές θυσίες. Σε μια ραδιοφωνική ομιλία στις 28 Φεβρουαρίου 1945 (κυκλοφόρησε στις περισσότερες εφημερίδες του Ράιχ την 1η Μαρτίου), ο Γιόζεφ Γκέμπελς δήλωσε στο δημόσιο ραδιόφωνο ότι, εάν η Γερμανία θα ηττηθεί, θα «πετάξει χαρούμενα τη ζωή του» ως κάτι το νεότερο. Στις 28 Μαρτίου του ίδιου έτους, η ναζιστική εφημερίδα Völkischer Beobachter δημοσίευσε ένα άρθρο, το οποίο κάλεσε τους Γερμανούς να πολεμήσουν μέχρι θανάτου.
Η αυτοκτονική ατμόσφαιρα ενισχύθηκε από την έκθεση των Ναζί για πολλούς σοβιετικούς μαζικούς τάφους και άλλες φρικαλεότητες που διαπράχθηκαν από το Λαϊκό Κομισαριάτο Εσωτερικών Υποθέσεων και τον Κόκκινο Στρατό μέχρι το τέλος του πολέμου. Ένα φυλλάδιο των Ναζί που διανεμήθηκε τον Φεβρουάριο του 1945 στα εδάφη της Τσεχίας προειδοποίησε τους Γερμανούς αναγνώστες για το «πακέτο δολοφονιών από τους Μπολσεβίκους» του οποίου η νίκη θα οδηγούσε σε «απίστευτο μίσος, λεηλασίες, πείνα, απέλαση και εξόντωση» και κάλεσε τους Γερμανούς άντρες να «σώσουν τις γερμανικές γυναίκες και τα κορίτσια από την αμαρτία και τη σφαγή από τους μπολσεβίκους».. Αυτοί οι φόβοι, και η απεικόνιση των «Σοβιετικών Μπολσεβίκων» ως υπανθρώπινα τέρατα, οδήγησαν σε μια σειρά μαζικών αυτοκτονιών στην ανατολική Γερμανία.
Μια γυναίκα υπάλληλος στην πόλη Σενλάνκε (Schönlanke) μέσα στην Πομερανία είπε, «Φοβούμενοι αυτά τα ζώα από τα ανατολικά, πολλοί ντόπιοι κάτοικοι έβαλαν τέρμα στη ζωή τους. (περίπου 500 από αυτούς) Ολόκληρες οικογένειες εξαφανίστηκαν με αυτόν τον τρόπο». Ο φόβος της σοβιετικής κατοχής ήταν τόσο μεγάλος που ακόμη και άνθρωποι που ζούσαν μακριά από τις σοβιετικές γραμμές, συμπεριλαμβανομένου ενός συνταξιούχου στο Αμβούργο, αυτοκτόνησαν φοβούμενοι τι θα έκαναν οι σοβιετικοί στρατιώτες σε αυτούς. Η συμπεριφορά των σοβιετικών στρατευμάτων έπαιξε επίσης ρόλο, καθώς πολλοί Γερμανοί αυτοκτόνησαν για να αποφύγουν τον βιασμό ή από ντροπή που είχαν βιαστεί. Επιπλέον, πολλές αυτοκτονίες πιστεύεται ότι συνέβησαν λόγω κατάθλιψης που προκλήθηκε ή επιδεινώθηκε όταν ζούσαν σε μια πολεμική ζώνη ανάμεσα σε ερείπια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ναζιστική Γερμανία Κατηγορία:Ναζιστική προπαγάνδα Κατηγορία:1945
Ψυχίατρος
Οι ψυχίατροι είναι γιατροί ειδικευμένοι στην ψυχιατρική. Ένας ψυχίατρος ειδικεύεται στη διάγνωση, στη θεραπεία και στην πρόληψη των ψυχικών διαταραχών.
Καταστάσεις αντιμετώπισης
Οι καταστάσεις ψυχικής υγείας που μπορούν να διαγνωστούν και να αντιμετωπιστούν από ψυχίατρο περιλαμβάνουν :
Οι ψυχίατροι μπορούν επίσης να παρέχουν ψυχολογική υποστήριξη σε άτομα με μακροχρόνιες, επώδυνες ή τελικές παθήσεις σωματικής υγείας.
Θεραπεία
Οι ψυχίατροι χρησιμοποιούν ποικίλες θεραπείες – συμπεριλαμβανομένων διαφόρων μορφών ψυχοθεραπείας, χρήσης φαρμάκων (π.χ. αντικαταθλιπτικά, αντιψυχωτικά, ηρεμιστικά και αγχολυτικά, υπνωτικά, σταθεροποιητές διάθεσης, διεγερτικά), ψυχοκοινωνικών παρεμβάσεων και άλλων θεραπειών (όπως ηλεκτροσπασμοθεραπεία ή ECT), ανάλογα με τις ανάγκες του κάθε ασθενή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ψυχιατρική
Τρίτωνας (αμφίβιο)
Οι τρίτωνες είναι μια ομάδα σαλαμανδρών στην υποοικογένεια Pleurodelinae. Σε αντίθεση με τα άλλα μέλη της οικογένειας Salamandridae, οι τρίτωνες είναι ημιυδρόβια είδη, εναλλασσόμενοι μεταξύ μιας υδρόβιας και μιας χερσαίας φάσης.
Περιγραφή
Οι τρίτωνες έχουν πολλά κοινά χαρακτηριστικά με τα υπόλοιπα Ουρόδηλα, συμπεριλαμβανομένων του διαπέρατου δέρματος, τεσσάρων ισομεγέθων άκρων, διακριτής ουράς. Οι υδρόβιες προνύμφες διαθέτουν δόντια, τόσο στην πάνω όσο και στην κάτω γνάθο, και εξωτερικά βράγχια. Έχουν την ικανότητα αναγέννησης άκρων, οφθαλμών, νωτιαίου μυελού, καρδιάς, εντέρου και γνάθων.
Γεωγραφική κατανομή
Περισσότερα από 100 είδη τριτώνων είναι γνωστά από τη Βόρεια Αμερική, την Ευρώπη, τη Βόρεια Αφρική και την Ασία.
Βιολογία
Η κύρια αναπαραγωγική περίοδος για τους τρίτωνες (στο βόρειο ημισφαίριο) είναι τον Ιούνιο και Ιούλιο. Το ζευγάρωμα περιλαμβάνει διαφορετικά για κάθε είδος τελετουργικά και περίπλοκες συμπεριφορές. Λαμβάνει χώρα σε λίμνες ή ρυάκια, όπου το αρσενικό μεταφέρει ένα σπερματοφόρο στο θηλυκό. Τα γονιμοποιημένα αυγά αποθέτονται ένα προς ένα, συνήθως προσαρτημένα σε υδρόβια φυτά. Αυτό τα διακρίνει από τα αυγά των άλλων αμφιβίων, που αποθέτονται κατά συστάδες ή λωρίδες. Τα φύλλα των υδρόβιων φυτών συνήθως διπλώνονται ώστε να προστατεύουν τα αυγά. Μετά την εκκόλαψη οι προνύμφες διαθέτουν εξωτερικά βράγχια και τρέφονται με φύκη, μικρά ασπόνδυλα, γυρίνους ή προνύμφες τριτώνων.
Κατά τη διάρκεια των ακόλουθων μηνών οι προνύμφες υφίστανται μεταμόρφωση, όπου αναπτύσσουν άκρα, χάνουν τα εξωτερικά τους βράγχια, τα οποία αντικαθίστανται από πνεύμονες. Όταν ολοκληρωθεί η μεταμόρφωση αφήνουν το νέρο και εισέρχονται στη χερσαία φάση της ζωής τους. Επιστρέφουν στο νερό κατά την αναπαραγωγική περίοδο.
Παρουσία στη Ελλάδα
Στην Ελλάδα απαντώνται πέντε είδη τριτώνων :
Θερμική διάσπαση άλατος
Τα άλατα των αλκαλίων (Na, K, Rb, Cs) είναι ιδιαίτερα σταθερά και δε διασπώνται με θέρμανση.
Τα αλογονούχα (π.χ. NaCl) και θειούχα άλατα (π.χ. MgS) είναι επίσης πολύ σταθερά στη θέρμανση.
Σε ορισμένες περιπτώσεις παρατηρούνται διασπάσεις που αντιστοιχούν σε οξειδοαναγωγικές αντιδράσεις ή σε αυτοξειδοαναγωγές όπως στην περίπτωση των χλωρικών και υποχλωριωδών αλάτων.
Ουδέτερα ανθρακικά άλατα
Αν το οξείδιο που παράγεται είναι ασταθές, τότε αντί αυτού θα παράγεται μέταλλο και οξυγόνο :
Όξινα ανθρακικά άλατα
Τα όξινα ανθρακικά άλατα διασπώνται αρχικά προς ουδέτερα : Αν όμως συνεχιστεί η θέρμανση σε υψηλότερη θερμοκρασία, διασπάται και το ουδέτερο ανθρακικό άλας (εξαιρούνται τα Na2CO3, K2CO3). Η μετατροπή των όξινων αλάτων σε ουδέτερα μπορεί να γίνει τόσο σε διάλυμα όσο και στη στερεά κατάσταση.
Βασικά ανθρακικά άλατα
Τα βασικά ανθρακικά άλατα, που είναι συνδυασμοί ανθρακικού άλατος και υδροξειδίου του μετάλλου, διασπώνται σε οξείδιο του μετάλλου, νερό και διοξείδιο του άνθρακα : και γενικά :
Θερμική διάσπαση αμμωνιακών αλάτων
Τα άλατα του αμμωνίου διασπώνται με δύο τρόπους ανάλογα με το ανιόν που περιέχουν : Ειδικά το θειικό αμμώνιο διασπάται δύσκολα στους 300°C προς αμμωνία και όξινο θειικό αμμώνιο (NH4HSO4) το οποίο σε ψηλότερη θερμοκρασία μετατρέπεται σε πυροθειικό αμμώνιο (NH4)2S2O7) : Η θερμική διάσπαση του κίτρινου στερεού χλωριολευκοχρυσικού αμμωνίου (NH4)2PtCl6 χρησιμοποιείται για την παρασκευή λευκοχρύσου :
Θερμική διάσπαση όξινων θειωδών και θειικών αλάτων
Τα όξινα θειώδη άλατα διασπώνται θερμικά όπως και τα όξινα ανθρακικά: Τα θειικά άλατα διασπώνται θερμικά προς οξείδιο του μετάλλου που περιέχουν και τριοξείδιο του θείου (SO3), το οποίο είναι στερεό που εξαχνώνεται. Το οξείδιο θα περιέχει το μέταλλο με τον ίδιο αριθμό οξείδωσης που είχε στο άλας (εξαίρεση είναι ο θειικός σίδηρος (ΙΙ)). Αν το οξείδιο είναι ασταθές (π.χ. Ag2O, HgO), τότε αντί γι' αυτό θα παράγεται μέταλλο και οξυγόνο. Τα θειικά άλατα των αλκαλίων, αλκαλικών γαιών και του μαγγανίου δεν διασπώνται:
Θερμική διάσπαση υποχλωριωδών, χλωρικών και υπερχλωρικών αλάτων
Τα υποχλωριώδη άλατα είναι γενικά ασταθή και όταν θερμαίνονται μέσα σε διαλύματα αυτοξειδώνονται : Τα χλωρικά άλατα των αλκαλίων όταν θερμαίνονται προσεκτικά χωρίς καταλύτη αυτοξειδώνονται : Αν συνεχιστεί η θέρμανση, τότε το NaClO4 διασπάται προς NaCl και Ο2 : Η διάσπαση με θέρμανση του NaClO3 μπορεί γίνει και σε χαμηλότερη θερμοκρασία με παρουσία όμως καταλύτη (MnO2) :
Θερμική διάσπαση ένυδρων αλάτων
Τα περισσότερα ένυδρα άλατα, όταν θερμαίνονται χάνουν το κρυσταλλικό τους νερό είτε απευθείας είτε σταδιακά και μετατρέπονται σε άνυδρα.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει η θερμική διάσπαση της γύψου CaSO4.2H2Ο η οποία μετατρέπεται σε "πλαστική γύψο" στους 120°C - 170°C : Αν η θέρμανση συνεχιστεί πάνω από τους 200°C, η "πλαστική γύψος" αφυδατώνεται πλήρως δίνοντας "νεκρή γύψο" CaSO4 :
Ο ένυδρος θειικός χαλκός CuSO4.5H2Ο είναι μπλε κρύσταλλοι. Όταν θερμαίνεται στους 110°C μετατρέπεται σε CuSO4.H2Ο : Αν η θέρμανση συνεχιστεί, τότε στους 200°C - 300°C μετατρέπεται σε άνυδρο CuSO4 που είναι λευκή σκόνη.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Χημικές αντιδράσεις
Ελένη του Νάσσαου
Η Έλενα του Νάσσαου (Helene, Prinzessin von Nassau-Weilburg, 18 Αυγούστου 1831 - 28 Οκτωβρίου 1888) ήταν κόρη του Γουλιέλμου του Νάσσαου.
Βιογραφία
Η Έλενα Βιλελμίνη Ερριέττα Παυλίνα Μαριάννα γεννήθηκε στις 18 Αυγούστου 1831 στο Βίζμπαντεν του Δουκάτου του Νάσσαου και ήταν το δεύτερο παιδί και κόρη του Γουλιέλμου, Δούκα του Νάσσαου, και της δεύτερης συζύγου του, Παυλίνας της Βυρτεμβέργης.
Είχε πολύ στενές σχέσεις με την ολλανδική βασιλική οικογένεια, όπως και με τη βρετανική βασιλική οικογένεια μέσω του πατέρα και της μητέρας της, καθώς και οι δύο ήταν απόγονοι του Γεωργίου Β΄ της Μεγάλης Βρετανίας.
Στις 26 Σεπτεμβρίου 1853 παντρεύτηκε τον Γεώργιο Βίκτωρα του Βάλντεκ και Πύρμοντ στο Βίζμπαντεν. Μαζί απέκτησαν επτά παιδιά:
Πέθανε στο Πύρμοντ στις 28 Οκτωβρίου 1888 σε ηλικία 57 ετών. Είναι θαμμένη στο Ρόντεν της Σαξονίας-Άνχαλτ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος του Νάσσαου Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς Κατηγορία:Πριγκίπισσες του Βάλντεκ και Πύρμοντ Κατηγορία:Πριγκίπισσες του Νάσσαου-Βάιλμπουργκ
Βιομηχανική και Εμπορική Τράπεζα της Κίνας
Η Βιομηχανική και Εμπορική Τράπεζα της Κίνας είναι η μεγαλύτερη τράπεζα της Κίνας και παγκοσμίως. Διαθέτει 17.200 υποκαταστήματα (το 2016) στα οποία φροντίζονται 5,8 εκατομμύρια επιχειρήσεις και 530 εκατομμύρια ιδιώτες. Με 412 καταστήματα εκτός Ασίας, η εταιρεία δραστηριοποιείται παγκοσμίως.
Μείζον Γερμανικό Ράιχ
σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Greater_Germanic_Reich.png|μικρογραφία|300x300εσ|Τα όρια του "Μείζονος Γερμανικού Ράιχ". Με πράσινο χρώμα εμφανίζονται τα πιθανά κράτη μαριονέτες και προτεκτοράτα, βασισμένες σε διάφορες αλλά μόνο εν μέρει συστηματοποιημένες εκτιμήσεις στόχου (π. χ. Γενικό Σχέδιο για την Ανατολή) από την [[Ναζιστική Γερμανία|κρατική διοίκηση και από πηγές της ηγεσίας των Ες-Ες ]] Το Μείζον Γερμανικό Ράιχ (Großgermanisches Reich, πλήρης ονομασία: Μείζον Γερμανικό Ράιχ του Γερμανικού Έθνους, Großgermanisches Reich der Deutschen Nation) είναι το επίσημο όνομα της πολιτικής οντότητας στην Ευρώπη την οποία προσπάθησε να ιδρύσει η Ναζιστική Γερμανία κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Ο Χίτλερ αναφέρει επίσης ένα μελλοντικό κράτος με τίτλο "Γερμανικό Κράτος του Γερμανικού Έθνους" (Germanischer Staat Deutscher Nation) στο βιβλίο "Ο αγών μου". Οι εδαφικές διεκδικήσεις για το Μείζον Γερμανικό Ράιχ άλλαζαν με την πάροδο του χρόνου. Ήδη από το φθινόπωρο του 1933, ο Χίτλερ οραματιζόταν την προσάρτηση γειτονικών προς τη Γερμανία εδαφών όπως η Βοημία, η Δυτική Πολωνία και η Αυστρία στη Γερμανία, καθώς και στη δημιουργία κρατών δορυφόρων ή κρατών μαριονέτες χωρίς δικές τους οικονομικές και άλλες πολιτικές.
Αυτή η παγγερμανική αυτοκρατορία αναμενόταν πρακτικά να αφομοιώσει όλη τη Γερμανική Ευρώπη σε ένα πολύ διευρυμένο Ράιχ. Εδαφικά, αποτελούνταν από το ήδη διευρυμένο Γερμανικό Ράιχ (αποτελούμενο από τη μεσοπολεμική Γερμανία, την Αυστρία, τη Βοημία-Μοραβία, την Αλσατία-Λορραίνη, το Όιπεν-Μαλμεντί, το Μέμελ, τη Κάτω Στυρία, την Άνω Καρνιόλα, την Κάτω Καρινθία και τη γερμανοκρατούμενη Πολωνία), την Ολλανδία, το φλαμανδικό τμήμα του Βελγίου, το Λουξεμβούργο, τη Δανία, την Ισλανδία, τη Σουηδία, τη Νορβηγία και τουλάχιστον το γερμανόφωνο τμήμα της Ελβετίας καθώς και το Λίχτενσταϊν.