cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Άγιος Ιωάννης Καλλιέργους
Βιογραφία και παράδοση
Μετά το θάνατο του αγιοποιήθηκε λόγω των θαυμάτων που έκανε. Θάφτηκε στη γενέτειρα του Μαλούντα της Πάφου. Οι κάτοικοι του χωριού έκτισαν εκκλησία αφιερωμένη στον Άγιο Ιωάννη, στην οποία τοποθέτησαν τα λείψανα του. Μετά την κατάληψη της Κύπρου από τους Οθωμανούς, το χωριό τουρκοποιήθηκε, η εκκλησία ερημώθηκε και το λείψανο χάθηκε. Ωστόσο, οι Τουρκοκύπριοι κάτοικοι της Μαλούντας και του γειτονικού Άγιου Ιωάννη Πάφου, συνέχισαν να σέβονται τον Άγιο Ιωάννη και άναβαν καντήλι στην εκκλησία αυτή έως την τουρκική εισβολή του 1974 που μετακινήθηκαν στην βόρεια Κύπρο.
Το χωριό Άγιος Ιωάννης Πάφου πήρε το όνομα του από τον Άγιο Ιωάννη Καλλιέργους.
Δεν είναι γνωστό ποια ημέρα γιόρταζε ο Άγιος Ιωάννης Καλλιέργους.
Παραπομπές
Ιωαννης Καλλιεργους Ιωαννης
Μισέλ Τραμπλαί
Ο Μισέλ Τραμπλαί (Michel Tremblay, Μόντρεαλ, Καναδάς, 25 Ιουνίου 1942 - ...) είναι διακεκριμένος γαλλοκαναδός θεατρικός συγγραφέας και μυθιστοριογράφος.
Ο Τραμπλαί (το ονομά του προφέρεται: Τραμ-μπλαί) πέρασε τα παιδικά και νεανικά του χρόνια στο Πλατώ Μον-Ρουαγιάλ (Plateau Mont-Royal), που ήταν τότε μία φτωχική γειτονιά κεμπεκιωτών εργατών του Μόντρεαλ. Οι εμπειρίες του σ' αυτήν την γειτονιά έγιναν το κεντρικό θέμα των πρώτων του θεατρικών έργων, αλλά και των πρώτων του μυθιστορημάτων.
Το πρώτο του θεατρικό έργο ήταν Οι κουνιάδες (Les Belles-Sœurs), που το έγραψε το 1965 και παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο Μόντρεαλ στις 28 Αυγούστου του 1968. Με το έργο αυτό, ο Τραμπλαί ανέδειξε την διάλεκτο Ζουάλ των κατώτερων κοινωνικών στρωμάτων του Κεμπέκ, από παραπαίδι της γαλλικής γλώσσας, σε δυναμικό εκφραστικό μέσο της κεμπεκιώτικης λογοτεχνίας.
Ακολούθησαν τα θεατρικά έργα Ωσαννά (Hosanna) και Η δούκισσα του Λανζαί, τα οποία απηχούν τις έντονες κοινωνικές αλλαγές στο Κεμπέκ κατά τις δεκαετίες του 1960 και του 1970, καθώς και το εθνικό αίσθημα των γαλλόφωνων Κεμπεκιωτών, που θα εκφραστεί τελικά με την άνοδο στην εξουσία του εθνικιστικού Κόμματος του Κεμπέκ (Parti Québecois) το 1976 και τα δημοψηφίσματα για ανεξαρτητοποίηση της επαρχίας το 1980 και το 1995.
Κατά την δεκαετία του 1970, ο Τραμπλαί στράφηκε προς το μυθιστόρημα γράφοντας έξι τόμους με τα «χρονικά» του Πλατώ Μον-Ρουαγιάλ, μεταξύ των οποίων Η χοντρή από δίπλα είναι έγκυος (La grosse femme d'à côté est enceinte, 1978) και Η δούκισσα και ο πληβείος (La duchesse et le roturier, 1982).
Δεδηλωμένος ομοφυλόφιλος, έγραψε το σενάριο για μία τηλεοπτική σειρά με τίτλο Η καρδιά ξεσκέπαστη (Le cœur découvert) και θέμα την ζωή ενός ζευγαριού ομοφυλοφίλων στο Κεμπέκ.
Το 2005 ανακοίνωσε ότι πάσχει από καρκίνο του φάρυγγα και διέκοψε τις δημόσιες εμφανίσεις του. Παρότι στο παρελθόν ήταν φανατικός υποστηρικτής της ανεξαρτησίας του Κεμπέκ και γι' αυτόν τον λόγο είχε αρνηθεί να γίνει μέλος του τιμητικού Τάγματος του Καναδά, εντούτοις τον Απρίλιο του 2006, δήλωσε πως δεν πιστεύει πλέον σε ένα ανεξάρτητο Κεμπέκ.
Δυστυχώς δεν είναι ιδιαιτέρως γνωστός πέρα από τα σύνορα της πατρίδας του και έργα του δεν έχουν μεταφραστεί στα ελληνικά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καναδοί μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Καναδοί θεατρικοί συγγραφείς Κατηγορία:Καναδοί σεναριογράφοι Κατηγορία:ΛΟΑΤ πρόσωπα από τον Καναδά
Γιάννης Πουτέτσης
Ο Γιάννης Πουτέτσης ήταν Έλληνας επαναστάτης που δραστηριοποιήθηκε στην περιοχή της Ηπείρου στις αρχές του εικοστού αιώνα. Γεννήθηκε στη Λιούντζη της Βορείου Ηπείρου και σκοτώθηκε σε μάχη με τον οθωμανικό στρατό κοντά στην Τσούκα Δελβίνου στις 26 Σεπτεμβρίου του 1912.
Δράση
Συμμετείχε από το 1906 στις ένοπλες ομάδες της Ηπειρωτικής Εταιρείας όντας αρχηγός ένοπλου αντάρτικου σώματος και τον Οκτώβριο του 1908 στη Δραγουμή έγινε οπλαρχηγός, χρησιμοποιώντας το πολεμικό ψευδώνυμο Καπετάν Βοριάς. Χρησιμοποιώντας ως βάση το μοναστήρι της Αγ.Παρασκευής στα Πράμαντα διεξήγαγε αρκετές μάχες τόσο με τα τουρκικά στρατεύματα όσο και με αντίστοιχες αλβανικές και ρουμανοβλάχικες αντάρτικες ομάδες.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες επαναστάτες
Ηπίτης
Το ελληνικό επώνυμο Ηπίτης μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα, μέλη της ίδιας οικογένειας:
Ώρα στο Αφγανιστάν
Η ώρα στο Αφγανιστάν είναι επίσημα η ζώνη ώρας UTC+04:30. Το Αφγανιστάν δεν εφαρμόζει τη θερινή ώρα.
Βάση δεδομένων ζώνης ώρας IANA
Το Αφγανιστάν έχει το αναγνωριστικό ζώνης ώρας Ασία/Καμπούλ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωγραφία του Αφγανιστάν
Καθολική (Λεμεσός)
Η Καθολική είναι συνοικία του Δήμου Λεμεσού.
Τοποθεσία
Στα βόρεια συνορεύει με τη συνοικία Απόστολοι Πέτρος και Παύλος, στα ανατολικά με την Αγία Ζώνη, στα νοτιοανατολικά με την Αγία Νάπα, στα νοτιοδυτικά με τη συνοικία Τζαμί Τζεντίτ, στα δυτικά με την Αρναουτογειτονιά και τον Άγιο Ιωάννη και στα βορειοδυτικά με τον Άγιο Γεώργιο.
Ιστορία
Την εποχή της ενετοκρατίας, στην περιοχή της Καθολικής κατασκευάστηκε καθεδρικός ναός από Λατίνους αφιερωμένος στην Παναγία. Την περίοδο εκείνη η περιοχή ήταν αραιοκατοικημένη, με πολλά χωράφια. Κατά την επίθεση των Οθωμάνων το 1570, πολλοί Λατίνοι σκοτώθηκαν, αιχμαλωτίστηκαν ή διέφυγαν. Ο πληθυσμός τους στην Κύπρο μειώθηκε σημαντικά. Παρόλο που η Κύπρος βρισκόταν πλέον υπό οθωμανική κυριαρχία, ο ναός της Παναγίας των καθολικών περιήλθε στους ορθόδοξους. Σε ανάμνηση της παρουσίας των Λατίνων, ονόμασαν τον ναό ως καθεδρικό ναό της Παναγίας της Καθολικής. Επιπλέον, ήθελαν να τονίσουν ότι η Παναγία ανήκει σε όλους τους χριστιανούς, ορθόδοξους και μη. Η εκκλησία αυτή κατεδαφίστηκε περίπου στο 1954 και στη θέση της κτίστηκε ο σημερινός ναός της Παναγίας Παντανάσσης, ο οποίος εξακολουθεί να αποκαλείται ως Καθολική. Ο ναός αυτός αποτελεί τον μητροπολιτικό ναό της Μητρόπολης Λεμεσού.
Πληθυσμός
Σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο, ο πληθυσμός της Καθολικής παρουσιάζει μείωση στις τελευταίες απογραφές. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό της Καθολικής όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Διάφορα
Στην συνοικία της Καθολικής εδρεύει η ΑΕΚ Καθολικής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Συνοικίες Δήμου Λεμεσού
Γκραν Πρι Μεξικό 2019 (Φόρμουλα 1)
Το Γκραν Πρι Μεξικό 2019 ήταν ο 18ος αγώνας στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (2019) και διεξήχθη στην πίστα Hermanos Rodriguez στη Πόλη του Μεξικό το τριήμερο 25-27 Οκτωβρίου 2019.
Ελαστικά
Η Pirelli από το 2019 εφαρμόζει αλλαγές όσον αφορά τα ελαστικά. Συγκεκριμένα αποφασίστηκε να απλοποιηθεί η ποικιλία των ελαστικών και πλέον σε όλους τους αγώνες η άσπρη γόμα θα είναι η σκληρή, η κίτρινη θα είναι η μεσαία και η κόκκινη θα είναι η μαλακή. Παρότι τα χρώματα θα είναι πάντα 3 συγκεκριμένα (στεγνά), τα ελαστικά που έχει η Pirelli διαθέσιμα είναι 5 και σε κάθε αγώνα θα επιλέγονται 3 από αυτά ανάλογα με τις ανάγκες της κάθε πίστας. Οι ονομασίες των ελαστικών είναι: C1, C2, C3, C4, C5, με την C1 να είναι η πιο σκληρή και την C5 η πιο μαλακή.
Συμμετέχοντες και επιλεγμένα ελαστικά
Εδώ βλέπετε ποιοι οδηγοί συμμετείχαν στον αγώνα και ποια ελαστικά είχαν διαλέξει για το τριήμερο.
Free Practice 1 (FP1)
Στα πρώτα δοκιμαστικά της Παρασκευής, στις 25 Οκτωβρίου 2019, ο καιρός ήταν βρόχινος και συννεφιασμένος. Όλοι οι οδηγοί χρησιμοποίησαν τη μαλακή γόμα (Soft), την μεσαία γόμα (Medium) ή την σκληρή γόμα (Hard) της Pirelli στις στεγνές συνθήκες και την ενδιάμεση (Intermediate) γόμα στις βρόχινες συνθήκες.
Free Practice 2 (FP2)
Στα δεύτερα δοκιμαστικά της Παρασκευής, στις 25 Οκτωβρίου 2019, ο καιρός ήταν καθαρός. Όλοι οι οδηγοί χρησιμοποίησαν τη μαλακή γόμα (Soft), την μεσαία γόμα (Medium) ή την σκληρή γόμα (Hard) της Pirelli.
Κατατακτήριες δοκιμές
Οι κατατακτήριες δοκιμές έλαβαν μέρος το Σάββατο 26 Οκτωβρίου 2019. Την Pole Position κέρδισε ο Μαξ Φερστάπεν όμως τιμωρήθηκε με ποινή 3 θέσεων άρα ο 2ος Σαρλ Λεκλέρ πέρασε πρώτος με τον 3ο Σεμπάστιαν Φέτελ να συμπληρώνει την 1η σειρά της εκκίνησης.
Έντονοι χαρακτήρες - Pole position Πλάγιοι χαρακτήρες - Ταχύτερος γύρος κάθε Q
Αγώνας
Ο αγώνας διεξήχθη την Κυριακή 27 Οκτωβρίου 2019.
Τελική κατάταξη
– Συμπεριλαμβάνεται και 1 πόντος για τον ταχύτερο γύρο του αγώνα.<br/ > – Ο Ντανιίλ Κβίατ είχε τερματίσει στην 9η θέση, όμως δέχθηκε ποινή 10 δευτερολέπτων μετά το τέλος του αγώνα για σύγκρουση με τον Νίκο Χούλκενμπεργκ.<br/ >
Παραπομπές
Κατηγορία:Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 το 2019 Κατηγορία:Αθλητισμός στο Μεξικό
Χόνγκι
μικρογραφία|Ένας [[Αμερικανική Πολεμική Αεροπορία|Αμερικανός αεροπόρος και ένας πολεμιστής Μάορι ανταλλάσσουν ένα χόνγκι κατά τη διάρκεια μιας τελετής υποδοχής.]] μικρογραφία| Δύο γυναίκες Μάορι ανταλλάσσουν ένα χόνγκι, 1913. Ο παραδοσιακός χαιρετισμός των Μάορι, το χόνγκι, εκτελείται από δύο άτομα, τα οποία πιέζουν τη μύτη τους μεταξύ τους. Μερικές φορές περιλαμβάνεται, ταυτόχρονα, το άγγιγμα των μετώπων. Ο χαιρετισμός χρησιμοποιείται σε παραδοσιακές συναντήσεις μεταξύ των Μάορι και σε μεγάλες τελετές. Μπορεί να ακολουθήσει χειραψία.
Επιβλήθηκε ράχουι (προσωρινή απαγόρευση) για τη χρήση του χόνγκι από ορισμένες φυλές και συμβούλια φυλών ως αποτέλεσμα της πανδημίας COVID-19.
Συμβολισμός
Όταν οι Μάορι χαιρετούν ο ένας τον άλλο πιέζοντας τη μύτη, η παράδοση να μοιράζονται την πνοή της ζωής θεωρείται ότι προέρχεται απευθείας από τους θεούς. Στη μυθολογία των Μάορι, η γυναίκα δημιουργήθηκε από τους θεούς που διαμόρφωσαν το σχήμα της από τη γη. Ο θεός Τάνε αγκάλιασε τη φιγούρα και ανέπνευσε στα ρουθούνια της. Στη συνέχεια, φτερνίστηκε και ήρθε στη ζωή, δημιουργώντας την πρώτη γυναίκα στους θρύλους των Μάορι, την Χινεαχούονε.
Παραδείγματα
Το χόνγκι μπορεί να εκτελεστεί από Μάορι και μη Μάορι και μεταξύ Νεοζηλανδών και ξένων επισκεπτών. Αρκετοί Βρετανοί βασιλιάδες έχουν γίνει δεκτοί με χόνγκι κατά τη διάρκεια επισκέψεων στη Νέα Ζηλανδία, συμπεριλαμβανομένων των: Πρίγκιπα Κάρολου Γ΄, Πριγκίπισσας Νταϊάνα, Δούκισσας Καμίλα, Πρίγκιπα Ουίλιαμ και Κέιτ Μίντλετον και Πρίγκιπα Χάρι και Μέγκαν Μαρκλ. Η Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Χίλαρι Κλίντον έγινε δεκτή με ένα χόνγκι το Νοέμβριο του 2010 κατά την επίσκεψή της στο Ουέλλινγκτον. Ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα αντάλλαξε ένα χόνγκι κατά τη διάρκεια επίσκεψης στη χώρα τον Μάρτιο του 2018. Το χόνγκι χρησιμοποιείται σε ορισμένες εκκλησίες ως τρόπος για να μοιραστεί το σημάδι της ειρήνης.
Παρόμοιες πρακτικές
Στον ιθαγενή πολιτισμό της Χαβάης, το χόνι είναι μια πρακτική παρόμοια με το χόνγκι των Μάορι, που αφορά το άγγιγμα της μύτης. μικρογραφία| Henge'do κατά τη διάρκεια γάμου. Στο Σάμπου Ραΐτσουζα της Ινδονησίας, εφαρμόζεται ένας παρόμοιος χαιρετισμός που περιλαμβάνει άγγιγμα μύτης, που ονομάζεται Henge'do.
Semovente da 75/46
Το Semovente da 75/46 ήταν ιταλικός καταστροφέας αρμάτων που αναπτύχθηκε και χρησιμοποιήθηκε στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Παρήχθη σε πολύ μικρούς αριθμούς (11 ή 13 οχήματα) που αξιοποιήθηκαν αποκλειστικά από την Wehrmacht.
Σχεδιασμός και ανάπτυξη
Το 75/46 είχε το σασί του 105/25 και το πυροβόλο L46 των 75 mm που μπορούσε να διατρήσει ως και 90 mm θωράκισης σε απόσταση 500 m. Ο καταστροφέας αρμάτων είχε επίσης ανώτερη θωράκιση συγκριτικά με την έκδοση αυτοκινούμενου πυροβόλου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Καταστροφείς αρμάτων
Ντόμνι
Αυτό το είδος χορού βασίζεται κυρίως στο δράμα. Οι ρόλοι των συζύγων, μητέρων, άπληστων τοκογλύφων, αγροτών, κλπ. είναι οι κύριοι χαρακτήρες αυτού του χορού.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Πολιτισμός της Δυτικής Βεγγάλης
Τζουάν Φραντσέσκο Βενιέρ
Ο Τζουάν Φραντσέσκο Βενιέρ (στα Βενετικά) (πέθανε το 1518) ήταν Κύριος συγκυβερνήτης των Κυθήρων. Ο Ζουάν Φραντσέσκο Βενιέρ ήταν υιός του Μοϊζέ Βενιέρ (1412-1476) και της Κατερίνα Βιττούρι, εγγονός του Μπιάτζο Βενιέρ και της Λουκία Κονταρίνι, δισέγγονος του Φραντσέσκο Βενιέρ (πέθανε το 1424) και τρισέγγονος του Πιέτρο Βενιέρ, Άρχοντα των Κυθήρων.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε την Φιορέντζα Σομμαρίπα, Αρχόντισσα της Πάρου (απεβίωσε το 1518) με την οποία απέκτησε:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικογένεια Βενιέρ Κατηγορία:Κύθηρα
Χασίμ Θάτσι
Ο Χασίμ Θάτσι (αλβανικά: Hashim Thaçi, και Thaqi, σερβικά: Хашим Тачи ή Hašim Tači συχνά και Thaci στα αγγλόφωνα ΜΜΕ) (1968-) είναι πολιτικός, ο οποίος διετέλεσε ο 4ος πρόεδρος από το 2016 ως την παραίτησή του τον Νοέμβριο του 2020, και ο 1ος πρωθυπουργός του Κοσσυφοπεδίου μιας μερικώς αναγνωρισμένης χώρας από το 2008 ως το 2014, πρόεδρος του Δημοκρατικού Κόμματος του Κοσσυφοπεδίου (PDK) και άλλοτε πολιτικός ηγέτης του Απελευθερωτικού Στρατού του Κοσόβου (UCK) μιας οργάνωσης η οποία είχε αναγνωριστεί από την CIA ως τρομοκρατική.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 24 Απριλίου 1968 στην Μπρόκνα του δήμου Σερμπβίτσα, στα βορειοδυτικά της κοιλάδας της Ντρένιτσας, στην τότε Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Σερβίας.
Σπούδασε Φιλοσοφία και Ιστορία στο Πανεπιστήμιο στην Πρίστινα και στη συνέχεια μετανάστευσε στην Ελβετία. Ιδρυτικό μέλος του Κινήματος του Λαού για το Κοσσυφοπέδιο (LPK), ενός πολιτικού κόμματος του Κοσόβου, το οποίο υπηρέτησε τον αλβανικό εθνικισμό και το κίνημα για μια Μεγάλη Αλβανία, το 1993, ο Θάτσι, με το ψευδώνυμο «φίδι», τέθηκε επικεφαλής του αντάρτικου τρομοκρατικού στρατού.
Εκλογική νίκη το 2007
Ο Θάτσι κέρδισε με περίπου 35% για το κόμμα του τις βουλευτικές εκλογές που διεξήχθησαν στο Κοσσυφοπέδιο με αποχή από τους Σέρβους στις 17 Νοεμβρίου του 2007. Το κόμμα του, Δημοκρατικό Κόμμα του Κοσόβου (Partia Demokratike e Kosovës - PDK) σχημάτισε κυβέρνηση συνασπισμού με το Δημοκρατικό Σύνδεσμο του Κοσόβου (Lidhja Demokratike e Kosovës - LDK), του οποίου ηγείται ο Πρόεδρος Φατμίρ Σεϊντίου και ήρθε 2ο με 22% των ψήφων.
Στις 6 Ιουνίου 2008 ένοπλος αποπειράθηκε ανεπιτυχώς να δολοφονήσει τον Θάτσι στο σπίτι του στην Πρίστινα.
Πρόωρες εκλογές το 2010
Στις αρχές Νοεμβρίου του 2010 η βουλή ψήφισε πρόταση μομφής κατά της κυβέρνησης Θάτσι, και η χώρα οδηγήθηκε σε πρόωρες εκλογές στις 12 Δεκεμβρίου. Είχε προηγηθεί η αποχώρηση του κόμματος του Δημοκρατικού Συνδέσμου του Κοσόβου από την κυβέρνηση συνασπισμού στα μέσα Οκτωβρίου. Ο Θάτσι κατήλθε επικεφαλής ξανά του Δημοκρατικού Κόμματος του Κοσόβου. Μετά την πραγματοποίηση τους, με τις δημοσκοπήσεις έξω από τα εκλογικά κέντρα να δίνουν τη νίκη στο κόμμα του με διαφορά 6 μονάδων έναντι του κόμματος του Δημοκρατικού Συνδέσμου στον οποίο ηγείτο ο δήμαρχος Πρίστινας Ίσα Μουστάφα, ο Θάτσι διακήρυξε τη νίκη του, με την πλευρά των αντιπάλων του να εκφράζει καταγγελίες για παρατυπίες.
Κυβέρνηση 2011
Ο Θάτσι έλαβε εντολή για σχηματισμό νέας κυβέρνησης και υπέγραψε συμφωνία με το κόμμα Συμμαχία για το Νέο Κόσοβο (AKR) και με κόμματα που εκπροσωπούν τις εθνικές μειονότητες στις 19 Φεβρουαρίου 2011 για σχηματισμό κυβέρνησης συνασπισμού. Με βάση την διακομματική συμφωνία, ο Θάτσι έγινε πρωθυπουργός για μία ακόμη θητεία και ο επικεφαλής της Συμμαχίας για το Νέο Κόσοβο, Μπεντζέτ Πατσόλι ανέλαβε πρόεδρος του Κοσόβου.
Εκλογές 2014
Στις βουλευτικές εκλογές του 2014 νικητής αναδείχθηκε το Δημοκρατικό Κόμμα του Κοσόβου του Θάτσι. Το Δημοκρατικό Κόμμα έλαβε τις περισσότερες έδρες στο Κοινοβούλιο (38) σύμφωνα με τα τελικά αποτελέσματα, που ανακοινώθηκαν στις 27 Ιουνίου, ενώ στη 2η θέση ήταν η Δημοκρατική Συμμαχία του Κοσόβου με 30 έδρες και το Κίνημα Αυτοδιάθεση, με 16 έδρες. Ωστόσο, παρά τη νίκη του στις εκλογές ο Θάτσι αποχώρησε από την πρωθυπουργία.
Εκλογή στην προεδρία 2016
Ο Θάτσι εξελέγη Πρόεδρος του Κοσόβου στις 26 Φεβρουαρίου 2016 και ανέλαβε καθήκοντα στις 7 Απριλίου 2016.
Στις 5 Νοεμβρίου 2020 ο Θάτσι παραιτήθηκε για να αντιμετωπίσει κατηγορίες για εγκλήματα πολέμου.
Θελξίονας
Στην ελληνική μυθολογία ο Θελξίονας (Θελξίων) ήταν ο πέμπτος κατά την παράδοση βασιλιάς της Σικυώνας, καταγόμενος από τη γενιά του Αιγιαλέως. Συγκεκριμένα, ο Θελξίονας ήταν εγγονός του Εύρωπα και γιος του Απίου ή Άπιδα, από τον οποίο ονομάσθηκε Απία ολόκληρη η Πελοπόννησος (Παυσ. Β, 5,6) πριν προσλάβει το σημερινό της όνομα από τον Πέλοπα.
Σύμφωνα όμως με αργειακή παράδοση, ο Θελξίων μαζί με τον Τελχίνα σκότωσαν τον Άπιο (Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου, Β΄ 1, 1). Αναφέρεται ένα παιδί του Θελξίονα, ο Αίγυρος.
Πηγές
Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Σικυώνας
Τόμι Ντόρσεϊ
Ο Τομ Ντόρσεϊ (Thomas Francis Dorsey Jr., 19 Νοεμβρίου 1905 – 26 Νοεμβρίου 1956) ήταν Αμερικανός τρομπονίστας, μπαντλίντερ και συνθέτης της τζαζ κατά την περίοδο που μεσουρανούσαν οι μεγάλες ορχήστρες. Ήταν γνωστός ως ο "Ευαίσθητος Κύριος του Σουίνγκ" εξαιτίας του λεπτού τρόπου που έπαιζε το τρομπόνι του. Γνωστό του τραγούδι ήταν το "I'm Getting Sentimental Over You". Απέκτησε φήμη με τις τεχνικές του ικανότητες στο τρομπόνι. Ήταν ο νεότερος αδερφός του επικεφαλής ορχήστρας (μπαντλίντερ) Τζίμι Ντόρσεϊ. Από τα τέλη της δεκαετίας του '30 ως τις αρχές της δεκαετίας του '50 ο Τομ ακολούθησε καριέρα με πολλές επιτυχίες. Είναι περισσότερο γνωστός για τα τα έργα του "Opus One", "Song of India", "Marie", "On Treasure Island", και την μεγαλύτερη επιτυχία του, το σινγκλ "I'll Never Smile Again". Απεβίωσε σε ηλικία 51 ετών στην οικία του στο Γκρίνουιτς του Κονέκτικατ το 1956. Την περίοδο εκείνη είχε αρχίσει να λαμβάνει τακτικά υπνωτικά χάπια σε βαθμό που πνίγηκε στιν ύπνο του έπειτα από την κατανάλωση ενός πλούσιου γεύματος.
Βραβεία και διακρίσεις
Το 1982 το τραγούδι "I'll Never Smile Again" (του 1940) έγινε το πρώτο από τα τρία τραγούδια του που εισήχθη στην Αίθουσα Δόξας των Γκράμι (Grammy Hall of Fame). Το τραγούδι-σήμα κατατεθέν του "I'm Getting Sentimental Over You" εισήχθη το 1998, μαζί με το τραγούδι "Marie" σε στίχους του Ίρβινγκ Μπέρλιν το 1928. Το 1996 κυκλοφόρησε από τα Αμερικανικά Ταχυδρομεία μια αναμνηστική σειρά γραμματοσήμων για τους αδερφούς Ντόρσεϊ.
Ο Τόμι Ντόρσεϊ εισήχθη μετά θάνατο στην Αίθουσα Δόξας των Γκράμι, με ένα ειδικό βραβείο Γκράμι που θεσμοθετήθηκε το 1973για να τιμηθούν τα ηχογραφήματα που είναι τουλάχιστον 25 ετών και που έχουν "ποιοτική ή ιστορική σημασία".
Παραπομπές
Αμερικανοί μουσικοί
Γιώργος Σ. Γεωργιάδης
Ο Γιώργος Γεωργιάδης του Σάββα (γεν. 30 Ιανουαρίου 1971) είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιστής και νυν προπονητής. Επικράτησε να συνοδεύεται το όνομά του από το αρχικό γράμμα ή ολόκληρο το πατρώνυμό του (Σάββας), γιατί συνέπεσε στη Δόξα Δράμας και αργότερα στον Παναθηναϊκό,να έχει συμπαίκτη με το ίδιο ονοματεπώνυμο.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στη Στουτγκάρδη και σε μικρή ηλικία επέστρεψε στην Ελλάδα και τον τόπο καταγωγής του, τη Δράμα. Εντάχθηκε στα τμήματα υποδομών της Δόξας Δράμας και σε σύντομο χρονικό διάστημα προωθήθηκε στην πρώτη ομάδα, με την οποία αγωνίστηκε 4,5 χρόνια κάνοντας ντεμπούτο ως επαγγελματίας στα εθνικά πρωταθλήματα. Τον Ιανουάριο του 1994 μεταγράφηκε στον Παναθηναϊκό, ενώ αξιοσημείωτα είχε προηγηθεί πρόταση από τον Ολυμπιακό. Με τη φανέλα του Παναθηναϊκού αγωνίστηκε για 5,5 χρόνια διαγράφοντας αξιόλογη πορεία στο εγχώριο πρωτάθλημα αλλά και στην Ευρώπη, όντας από τους πρωταγωνιστές της πορείας των πρασίνων μέχρι τα ημιτελικά του Τσάμπιονς Λιγκ το 1996. Ακολούθως αγωνίστηκε στον Άρη, στον ΟΦΗ, στον Ακράτητο Άνω Λιοσίων, στον Ηλυσιακό, στην ΑΕΛ, στον Π.Α.Ο. Αγίου Δημητρίου και στον Π.Α.Σ. Κόρινθος, έπειτα γύρισε στην Δόξας Δράμας όπου και ολοκλήρωσε την ποδοσφαιρική του καριέρα.
Το καλοκαίρι του 2008 ξεκίνησε την προπονητική του σταδιοδρομία, με πρώτο του σταθμό τον Ακρίτα Κάτω Νευροκοπίου. Στη συνέχεια εργάστηκε στον Α.Σ. Αμπελοκήπων Θεσσαλονίκης, καθώς και στον Γ.Σ. Προσοτσάνη στη Δ΄ Εθνική, προτού επιστρέψει ξανά στην ομάδα του Κάτω Νευροκοπίου. Το καλοκαίρι του 2014 ανέλαβε την τεχνική ηγεσία του Πυρσού Γρεβενών στη Γ΄ Εθνική, όμως αποχώρησε σύντομα, έπειτα από 3 ήττες σε ισάριθμα παιχνίδια στο ξεκίνημα. Από το 2015 αποτελεί βοηθός προπονητή του Γιώργου Δώνη, με πρώτη συνεργασία στην Αλ Χιλάλ. Ακολούθως συνεργάστηκαν στην Αλ Σαρτζά, στον ΑΠΟΕΛ και από το 2018 στον Παναθηναϊκό.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Δόξας Δράμας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΦΗ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ακράτητου Άνω Λιοσίων Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ηλυσιακού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ε. Λάρισας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Α.Ο. Αγίου Δημητρίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Α.Σ. Κορίνθου
Στέλιος Τατασόπουλος
Ο Στέλιος Τατασόπουλος (Κωνσταντινούπολη 1908 - Αθήνα 13 Ιουλίου 2000) ήταν Έλληνας σκηνοθέτης και παραγωγός του κινηματογράφου. Από τις πιο σημαντικές ταινίες του θεωρούνται η Κοινωνική σαπίλα (1932) και η Μαύρη γη (1952), η οποία πήρε το Α' Βραβείο των Πανελλήνιας Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου και την πρώτη τιμητική διάκριση του Διεθνούς Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης το 1973, ενώ τιμήθηκε και σε Διεθνές Φεστιβάλ της Σοβιετικής Ένωσης.
Πρώτα χρόνια
Ο Τατασόπουλος γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη, όπου και έζησε τα πρώτα χρόνια της ζωής του, μεγαλώνοντας σε μια οικογένεια με τέσσερα ακόμη αδέλφια. Μετά τη μικρασιατική καταστροφή όλη η οικογένεια μετακόμισε στην Αθήνα, όπου ο ίδιος ξεκίνησε τις σπουδές του στο θέατρο με δασκάλους τους Δημήτρη Ροντήρη, Αιμίλιο Βεάκη και Δημήτρη Γιαννίδη και κινηματογράφο στη σχολή των αδελφών Γιαζιάδη. Το 1929 έφυγε για το Παρίσι, όπου συνέχισε τις σπουδές του στον κινηματογράφο.
Καριέρα
Το 1931 επέστρεψε στην Ελλάδα και έγραψε και σκηνοθέτησε την νεορεαλιστική βουβή ταινία Κοινωνική σαπίλα με πρωταγωνιστές τον ίδιο και τους Δανάη Γρίζου, Κίμωνα Σπαθόπουλο και Τζόλυ Γαρμπή, η οποία θεωρείται σύμφωνα με την ιστορικό του ελληνικού κινηματογράφου Αγλαΐα Μητροπούλου ότι είναι το πρώτο δείγμα κοινωνικής κριτικής στον ελληνικό κινηματογράφο. Ορισμένα από τα θέματα που θίγονται στην ταινία είναι η ανεργία, τα ναρκωτικά, η κοινωνική διαφθορά και οι διώξεις κατά των συνδικαλιστών.
Το 1933 ξαναγύρισε στο Παρίσι για να συνεχίσει πάλι τις σπουδές του όπου πήρε το δίπλωμά του το 1937 ενώ παραλλήλα εργαζόταν σαν τεχνικός και βοηθός σκηνοθέτη. Με την έναρξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου το 1939 αναγκάζεται να επιστρέψει στην Ελλάδα. Κατά τη διάρκεια της Γερμανικής Κατοχής, ίδρυσε το «Σωματείο Καλλιτεχνών Κινηματογράφου» μαζί με τους Γιώργο Φούντα και Μιχάλη Νικολινάκο.
Το 1952 ο Τατασόπουλος γύρισε τη δεύτερη κοινωνική ταινία του Μαύρη γη σε σενάριο του συγγραφέα Νίκου Σφυρόερα και πρωταγωνιστές τον Γιώργο Φούντα, τη Φρόσω Κοκόλα, και τον Κώστα Δούκα. Στις αρχές της δεκαετίας του 1960 άρχισε να σκηνοθετεί και κωμικές ταινίες, όπως είναι η Μήτρος και Μητρούσης στην Αθήνα και Τα ντερβισόπαιδα με πρωταγωνιστές τους Θανάση Βέγγο και Φραγκίσκο Μανέλλη. Συνολικά ο Τατασόπουλος σκηνοθέτησε 27 ταινίες με την τελευταία του να είναι το 1972 με τίτλο Πώς καταντήσαμε Σωτήρη και με πρωταγωνιστές τους Νίκο Σταυρίδη, Νίκο Τσούκα, Νίτσα Μαρούδα και Μαρίκα Κρεββατά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί βωβών ταινιών Κατηγορία:Έλληνες σεναριογράφοι Κατηγορία:Έλληνες παραγωγοί ταινιών
Κοινωνικές Ιστορίες
Οι Κοινωνικές Ιστορίες επινοήθηκαν ως εργαλείο για να βοηθήσουν τα άτομα με ΔΑΦ (διαταραχή αυτιστικού φάσματος) να κατανοήσουν καλύτερα τις αποχρώσεις της διαπροσωπικής επικοινωνίας, ώστε να μπορούν να «αλληλεπιδρούν με αποτελεσματικό και κατάλληλο τρόπο». Παρόλο που η αρχική μορφή τους προοριζόταν για άτομα υψηλής λειτουργικότητας με βασικές δεξιότητες επικοινωνίας, τελικά η μορφή τους προσαρμόστηκε ουσιαστικά για να ταιριάζει σε άτομα με φτωχές επικοινωνιακές δεξιότητες και χαμηλό επίπεδο λειτουργίας (π.χ. παιδιά που αγωνίζονται να κατανοήσουν κοινωνικές καταστάσεις ή όταν δυσκολεύονται στην αλλαγή ). Τα τεκμήρια δείχνουν ότι υπήρξε ελάχιστη βελτίωση στις δεξιότητες κοινωνικής αλληλεπίδρασης. Ωστόσο, είναι δύσκολο να εκτιμηθεί εάν η αρχική ιδέα θα ήταν επιτυχής εάν είχε υλοποιηθεί όπως αρχικώς σχεδιάστηκε.
Οι κοινωνικές ιστορίες χρησιμοποιούνται, ωστόσο, με στοχευμένους τρόπους για να προετοιμάσουν τα άτομα για κοινωνική αλληλεπίδραση και να προετοιμάσουν άτομα με αυτισμό για δημόσιες εκδηλώσεις.
Επισκόπηση
Οι Κοινωνικές Ιστορίες είναι μια ιδέα που επινοήθηκε από την Κάρολ Γκρέυ το 1991 για να βελτιώσει τις κοινωνικές δεξιότητες των ατόμων με διαταραχές αυτιστικού φάσματος (ΔΑΦ). Ο στόχος είναι η ανταλλαγή πληροφοριών, που συχνά γίνεται μέσω περιγραφής των γεγονότων που συμβαίνουν γύρω από το θέμα και επίσης το γιατί συμβαίνουν. Οι κοινωνικές ιστορίες χρησιμοποιούνται για εκπαίδευση και ως έπαινος. Μπορούν να ειπωθούν από έναν εκπαιδευτικό, γονέα, έναν κοινωνικό λειτουργό ή σχολικό ψυχολόγο. Οι κοινωνικές ιστορίες επιδεικνύουν την κατάλληλη κοινωνική αλληλεπίδραση, περιγράφοντας μια κατάσταση με σχετικές κοινωνικές ενδείξεις, τις προοπτικές των άλλων και μια προτεινόμενη κατάλληλη απάντηση. Περίπου το ήμισυ του χρόνου, οι ιστορίες χρησιμοποιούνται για να αναγνωρίσουν και να επαινέσουν την επιτυχή ολοκλήρωση ενός επιτεύγματος.
Οι κοινωνικές ιστορίες θεωρούνται ένα είδος κοινωνικής αφήγησης.
Λεπτομέρεια
Τα άτομα με ΔΑΦ έχουν σημαντικές βλάβες στον κοινωνικό τομέα όπως ορίζεται από τη φύση της διάγνωσης όπως αναφέρεται στο DSM-IV. Η κοινωνική βλάβη μπορεί να περιλαμβάνει, αλλά δεν περιορίζεται σε αυτήν, τη χρήση της γλώσσας του σώματος, τις δεξιότητες παιχνιδιού, την κατανόηση των συναισθημάτων και την ικανότητα κοινωνικής επικοινωνίας. Δίνεται μεγάλη έμφαση στη σημασία της διδασκαλίας κοινωνικών δεξιοτήτων σε άτομα με ΔΑΦ καθώς έχει αναγνωριστεί ως ένας από τους καλύτερους δείκτες θετικών μακροπρόθεσμων αποτελεσμάτων.
Ο στόχος μιας κοινωνικής ιστορίας είναι να αποκαλύψει ακριβείς κοινωνικές πληροφορίες με σαφή και καθησυχαστικό τρόπο που γίνεται εύκολα κατανοητό από το άτομο με ΔΑΦ. Η βελτιωμένη κατανόηση των γεγονότων και των προσδοκιών μπορεί να οδηγήσει σε αλλαγή συμπεριφοράς, αν και προτείνεται ότι ο στόχος μιας κοινωνικής ιστορίας δεν πρέπει να είναι η αλλαγή της ατομικής συμπεριφοράς.
Οι κοινωνικές ιστορίες χρησιμοποιούν ένα συγκεκριμένο στυλ και δομή. Στην αρχική έκδοση, χρησιμοποιήθηκαν τέσσερις τύποι προτάσεων (περιγραφική, προοπτική, κατευθυντική, καταφατική), μαζί με μια αναλογία βασικών προτάσεων. Στο μοντέλο έχουν προστεθεί τύποι προτάσεων όπως ελέγχου, συνεργασίας και μερικές προτάσεις.
Ενώ ο κύριος τρόπος παρουσίασης των Κοινωνικών Ιστοριών παραμένει γραπτό κείμενο, άλλες μορφές έχουν δοκιμαστεί με μικρότερα παιδιά και άτομα με νοητική αναπηρία. Τέτοιες μορφές έχουν συμπεριλάβει τραγούδι, αφήγηση ιστοριών με ποδιά (Αγγλικά apron story-telling), και παρουσιάσεις μέσω υπολογιστή.
Τύποι προτάσεων
Αναλογία Κοινωνικής Ιστορίας: Δύο έως πέντε συνεργατικές, περιγραφικές, προοπτικές ή/και καταφατικές προτάσεις για κάθε κατευθυντική ή πρόταση ελέγχου.
Πληθυσμός
Αρχικά προτάθηκε ότι αυτή η μέθοδος πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο σε άτομα υψηλότερης λειτουργικότητας που διαθέτουν βασική γλωσσική ικανότητα, ωστόσο, αυτές οι κατευθυντήριες γραμμές διευρύνθηκαν ώστε να συμπεριλάβουν παιδιά με πιο σοβαρές μαθησιακές δυσκολίες. Για να αντιμετωπιστούν οι διαφορές στην ικανότητα, μια πρόταση ανά σελίδα σε συνδυασμό με εικόνες θα μπορούσε να βοηθήσει τα άτομα να συγκεντρωθούν σε μια ιδέα κάθε φορά, ενώ οι εικόνες ενισχύουν το νόημα του κειμένου. Η προσθήκη εικονογραφικής αναπαράστασης ή οπτικής υποστήριξης υποστηρίζεται από ισχυρισμούς ότι πολλά άτομα με ΔΑΦ μαθαίνουν οπτικά. Η αποτελεσματικότητα της χρήσης των Κοινωνικών Ιστοριών με άλλους πληθυσμούς, εκτός ατόμων με ΔΑΦ, δεν έχει ακόμη μελετηθεί επαρκώς.
Αξιολόγηση της έρευνας
Παρότι οι Κοινωνικές Ιστορίες έχουν προταθεί ως αποτελεσματική παρέμβαση για παιδιά με ΔΑΦ από τις αρχές της δεκαετίας του 1990, η έρευνα για την αποτελεσματικότητά τους εξακολουθεί να είναι περιορισμένη.
Η Αμερικανική Ψυχολογική Ένωση έχει προσδιορίσει δύο επίπεδα κριτηρίων που χρησιμοποιούνται για να θεωρηθεί μια παρέμβαση «εμπειρικά υποστηριζόμενη». Μια παρέμβαση θεωρείται καλά εδραιωμένη εάν πληροί τα ακόλουθα κριτήρια:
Μια παρέμβαση θεωρείται πιθανώς αποτελεσματική εάν πληροί τα παραπάνω κριτήρια για περισσότερες από τρεις μεμονωμένες μελέτες περιπτώσεων.
Οι Κοινωνικές Ιστορίες ούτε θεωρούνται καλά εδραιωμένες, ούτε θεωρούνται πιθανώς αποτελεσματικές, λόγω των περιορισμών της τρέχουσας ομάδας ερευνών.
Προετοιμασία για κοινωνική αλληλεπίδραση
Οι Κοινωνικές Ιστορίες μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να επικοινωνήσουν τρόπους με τους οποίους ένα αυτιστικό άτομο μπορεί να προετοιμαστεί για κοινωνική αλληλεπίδραση. Οι συνομιλίες με κόμικ στριπ (αγγλιστί Comic strip conversations), μια συμπληρωματική τεχνική που αναπτύχθηκε από την Κάρολ Γκρέυ, είναι "οπτικές αναπαραστάσεις" συνομιλιών και κοινωνικών αλληλεπιδράσεων που στοχεύουν να βοηθήσουν ένα άτομο να κατανοήσει τις κοινωνικές διαδικασίες και να αυξήσει την κατανόηση των σκέψεων και των πράξεων άλλων ανθρώπων.
Ερρίκος Δ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Ο Ερρίκος Δ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (γερμανικά:  Heinrich IV, 11 Νοεμβρίου 1050 - 7 Αυγούστου 1106) ήταν Αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (1084 - 1105), Βασιλιάς της Γερμανίας (1053 - 1087), Βασιλιάς της Ιταλίας (1056 - 1093), Βασιλιάς της Αρλ (1056 - 1105) και Δούκας της Βαυαρίας (1052 - 1054). Ο Ερρίκος Δ΄ ήταν γιος του αυτοκράτορα Ερρίκου Γ΄ μέλους του Οίκου των Σαλίων και της Αγνής του Πουατιέ. Όταν πέθανε ο πατέρας του (5 Οκτωβρίου 1056) ο μικρός Ερρίκος τέθηκε υπό την κηδεμονία της μητέρας του, η Αγνή έκανε μεγάλες δωρεές στους Γερμανούς αριστοκράτες για να τη στηρίξουν. Σε αντίθεση με τον σύζυγο της δεν μπορούσε να ελέγξει την παπική εκλογή, στην αντιβασιλεία η ιδέα "απελευθέρωσης της εκκλησίας" ενισχύθηκε έντονα. Ο αρχιεπίσκοπος Άννο Β΄ της Κολωνίας απήγαγε τον Απρίλιο του 1062 τον μικρό Ερρίκο και κυβέρνησε τη Γερμανία μέχρι την ενηλικίωση του (1065).
Κοινωνικές Ιστορίες
Θέατρο
Οι Κοινωνικές Ιστορίες χρησιμοποιούνται ως μέρος της Πρωτοβουλίας Θεάτρου Αυτισμού του Ταμείου Ανάπτυξης Θεάτρου (Αγγλικά Theatre Development Fund, συντ. TDF) για να «κάνουν το θέατρο προσβάσιμο σε παιδιά και ενήλικες στο φάσμα του αυτισμού». Κοινωνικές ιστορίες που εξηγούν δυνατούς θορύβους, ανάγκη διαλείμματος και μετακίνησης μέσα στο πλήθος, ήταν διαθέσιμες πριν από την παράσταση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αφήγηση Κατηγορία:Αυτισμός Κατηγορία:Εργοθεραπεία
Ερρίκος Δ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Ο Χέρμαν του Ζαλμ πέθανε και η Σαξονία πέρασε στα χέρια του Ερρίκου με την υποστήριξη της αριστοκρατίας (1088), προχώρησε σε εκστρατεία στη Ματθίλδη της Κανόσα που ήταν σύμμαχος του πάπα (1089). Η Ματθίλδη έπεισε τον μεγαλύτερο γιο της Κορράδο να επιτεθεί στον Ερρίκο (1093), ο σύμμαχος της Γουέλφος Α΄ της Βαυαρίας εμπόδισε τον Ερρίκο να επιστρέψει στη Γερμανία μέχρι την εποχή που συμφιλιώθηκε μαζί του (1096). Μετά τον θάνατο του Κλήμη Γ΄ ο Ερρίκος Δ΄ δεν υποστήριξε νέους αντίπαπες αλλά ούτε έκλεισε ειρήνη με τον νέο πάπα Πασχάλη Β΄ που τον αφόρισε ξανά. Ο Ερρίκος Δ΄ ανακήρυξε αυτοκρατορική ειρήνη που κάλυπτε ολόκληρη τη Γερμανία (1130), ο μικρότερος γιος του Ερρίκος Ε΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας τον ανάγκασε να παραιτηθεί με τη βία (31 Δεκεμβρίου 1105). Οι προσπάθειες του να επιστρέψει στον θρόνο με τη βοήθεια αριστοκρατίας από τη Λοθαριγγία απέτυχαν, ο Ερρίκος Δ΄ πέθανε από ασθένεια χωρίς να αρθεί ο αφορισμός του από τον πάπα.
Διάδοχος του θρόνου
thumb|250px|right|Η [[Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία (10ος - 11ος αιώνας).]] Ο Ερρίκος Δ΄ γεννήθηκε στα αγαπημένα ανάκτορα του πατέρα του στο Γκόσλαρ. Ο Ερρίκος Γ΄ που είχε ήδη τρεις κόρες περίμενε με πάθος τη γέννηση ενός γιου για να φέρει την ενότητα στο βασίλειο όπως τόνισε σε κήρυγμα του ο Χέρμαν Β΄ της Κολωνίας. Ο μικρός Ερρίκος πήρε αρχικά το όνομα του παππού του Κορράδου, ο ηγούμενος Ούγος του Κλυνύ που είχε οριστεί από τον αυτοκράτορα Νονός πρότεινε στον Ερρίκο Γ΄ να του δώσει το δικό του όνομα. Τα Χριστούγεννα του 1050 ο Ερρίκος Γ΄ όρισε τον μικρό του γιο διάδοχο, κάλεσε τους ευγενείς να δώσουν όρκους "πίστης και υποταγής" στον Ερρίκο. Ο αρχιεπίσκοπος Χέρμαν βάπτισε τον μικρό Ερρίκο το Πάσχα του 1051 στην Κολωνία. Ο αυτοκράτορας συγκάλεσε Συμβούλιο τον Νοέμβριο του 1051 για να εξασφαλίσει τη διαδοχή. Οι Γερμανοί πρίγκιπας συμφώνησαν στη στέψη του μικρού Ερρίκου σαν βασιλιά υπό την προϋπόθεση ότι θα είχε μια "δίκαιη βασιλεία" όσο ζούσε ο πατέρας του. Ο Ρόμπινσον γράφει ότι οι ευγενείς προσπάθησαν να πείσουν τον αυτοκράτορα να αλλάξει τη διακυβέρνηση του και να δώσει περισσότερες εξουσίες στον γιο του, τα Χριστούγεννα του 1052 διορίστηκε Δούκας της Βαυαρίας.
Άνοδος σε βρεφική ηλικία
thumb|250px|right|Οι γονείς του Ερρίκου Δ΄, Ερρίκος Γ΄ και Αγνή. Ο Ερρίκος Δ΄ διαδέχθηκε τον πατέρα του μόλις 6 ετών χωρίς σοβαρή αντίσταση. Ο πάπας Βίκτωρ έπεισε τους Γερμανούς αριστοκράτες να ορκιστούν πίστη στον νέο βασιλιά που ενθρονίστηκε στο Άαχεν. Τους υπενθύμισε επιπλέον να δείξουν την πίστη στη μητέρα του Αγνή σε περίπτωση που ο γιος της πεθάνει πριν από αυτήν μέχρι τον ορισμό του διαδόχου. Η Αγνή που ήταν έτοιμη να αποσυρθεί σε μοναστήρι παρέμεινε για να ασχοληθεί με την κηδεμονία και την εκπαίδευση του γιου της. Έκανε μεγάλες δωρεές σε αριστοκράτες και για να συμφιλιωθεί μαζί τους, συμφιλιώθηκε και με τους παλιούς εχθρούς του συζύγου της όπως ο Γοδεφρείδος ο Γενειοφόρος και ο Κορράδος Γ΄ της Καρινθίας που διορίστηκε Δούκας της Καρινθίας. Όταν ο πάπας έφυγε από τη Γερμανία η Αγνή ανέλαβε αποκλειστικά την κηδεμονία του γιου της (1057), αδιαφόρησε για το Βασίλειο της Αρλ και την Ιταλία. Η μεγάλη της ευσέβεια την απέτρεψε από τις παρεμβάσεις της στην εκλογή επισκόπων και έχασε τον έλεγχο στην παπική εκλογή. Ο Ερρίκος Δ΄ κληρονόμησε από τον πατέρα του τον τίτλο του Πατρικίου και το δικαίωμα να παρέχει την πρώτη ψήφο στην παπική εκλογή, η "ελευθερία της εκκλησίας" διατηρήθηκε και ενισχύθηκε όσο ήταν ανήλικος.
Ο διάδοχος του Βίκτωρ Πάπας Στέφανος Θ΄, αδελφός του Γοδεφρείδου του Γενειοφόρου εξελέγη τον Αύγουστο του 1057 χωρίς βασιλική παρέμβαση, οι μεταρρυθμιστές ήθελαν να αποτρέψουν τους αντιπάλους τους να ορίσουν δικό τους διάδοχο. Όταν έφτασε στην ενηλικίωση ευγενείς που φοβήθηκαν την εξουσία του αποφάσισαν να τον ανατρέψουν, αρχηγός των συνωμοτών ο Όθων του Νόρντμαρκ που επέστρεψε από την εξορία. Οι συγγενείς του αυτοκράτορα Μπρούνο Β΄ και Εγβέρτος Α΄ του Μπάουνσβαϊγκ επιτέθηκαν στους συνωμότες, ο Μπρούνο θανάτωσε τον Όθωνα αλλά τραυματίστηκε και ο ίδιος θανάσιμα. Η Αγνή διόρισε έναν πλούσιο αριστοκράτη τον Ροδόλφο του Ράινφελντεν δούκα της Σουηβίας, του έδωσε επίσης τα απέραντα εδάφη της Βουργουνδίας για να φέρει την ειρήνη στους ευγενείς. Ο Γοδεφρείδος ο Γενειοφόρος ανέλαβε το Σπολέτο και το Φέρμο στα Παπικά Κράτη. Την ίδια εποχή πολλές φήμες διαδόθηκαν στην Ιταλία ότι ο Γοδεφρείδος είχε στόχο να πάρει το αυτοκρατορικό στέμμα με τη βοήθεια του πάπα Στεφάνου Θ΄ αλλά ο πάπας πέθανε αιφνίδια (25 Μαρτίου 1058). Οι Ρωμαίοι αριστοκράτες όρισαν νέο πάπα τον καρδινάλιο του Βελέτρι ως Αντίπαπας Βενέδικτος Ι΄, οι μεταρρυθμιστές κληρικοί όρισαν αντίθετα τον επίσκοπο Γεράρδο της Φλωρεντίας ως Πάπας Νικόλαος Β΄. Έστειλαν απεσταλμένους στη Γερμανία και ο Ερρίκος Δ΄ συμφώνησε στο Άουγκσμπουργκ να οριστεί νέος πάπας ο Γεράρδος (7 Ιουνίου 1058).
Επέμβαση στον Ουγγρικό εμφύλιο
Ο Ανδρέας Α΄ της Ουγγαρίας αντιμετώπισε την επανάσταση του αδελφού του (1060), η Αγνή έστειλε τρεις στρατούς στην Ουγγαρία για να πολεμήσουν τον Μπέλα και τους Πολωνούς συμμάχους του αλλά δεν συντονίστηκαν. Ο Μπέλα νίκησε τον αδελφό του που θανατώθηκε από τα τραύματα του και στέφτηκε βασιλιάς, η οικογένεια του Ανδρέα δραπέτευσε στη Γερμανία. Μετά τη νίκη του Μπέλα η Αγνή έδωσε εντολή να ενισχυθούν τα Γερμανικά δουκάτα στα σύνορα με την Ουγγαρία. Η Βαυαρία παραχωρήθηκε σε έναν πλούσιο άρχοντα τον Όθων του Νόρτχαϊμ, στις αρχές του 1061 ο Κορράδος της Καρινθίας αντικαταστάθηκε με τον Βερθόλδος Α΄ του Τσέρινγκεν.
Παπικό σχίσμα
thumb|250px|right|Ο Ερρίκος Δ΄ πηδάει από το πλοίο του αρχιεπισκόπου Άννο Β΄ της Κολωνίας στο Κάιζερσβερθ (1062). Οι σχέσεις ανάμεσα στον πάπα Νικόλαο και τους Γερμανούς ιερείς ήταν τεταμένες για άγνωστους λόγους (1061), μια Γερμανική σύνοδος κατηγόρησε τον πάπα και αρνήθηκε τις αποφάσεις του. Ο πάπας Νικόλαος Β΄ πέθανε (20 Ιουλίου 1061), οι Ρωμαίοι αριστοκράτες έστειλαν επιστολή στον Ερρίκο και του ζήτησαν να εκλέξει κάποιον άλλον πάπα (30 Σεπτεμβρίου 1061). Ο Χίλντεμπραντ και οι μεταρρυθμιστές ιερείς εξέλεξαν τον Άνσελμο Α΄, επίσκοπο της Λούκκα με το όνομα Πάπας Αλέξανδρος Β΄ χωρίς την έγκριση του Ερρίκου Δ΄. Ο βασιλιάς συγκάλεσε τους Ιταλούς επισκόπους σε Σύνοδο στη Βασιλεία για να συζητήσει την κατάσταση, παρέστη και ο ίδιος φορώντας το σύμβολο του Πατρικίου των Ρωμαίων. Η Σύνοδος εξέλεξε νέο αντίπαπα τον επίσκοπο της Πάρμας με το όνομα Αντίπαπας Ονώριος Β΄ (28 Οκτωβρίου 1061). Το Σχίσμα ανάμεσα στους δυο πάπες έφερε εμφύλια σύγκρουση στους Γερμανούς κληρικούς. Ο αρχιεπίσκοπος Αδαλβέρτος της Βρέμης ήταν ο φανατικότερος οπαδός του Ονώριου και ο αρχιεπίσκοπος Άννο Β΄ της Κολωνίας ήταν αντίστοιχα του Αλεξάνδρου. Η μητέρα του αυτοκράτορα Αγνή υποστήριζε τον Ονώριο και οι οπαδοί της αφορίστηκαν από τον Αλέξανδρο. Η εύνοια που έδειξε στον Ερρίκο Β΄ του Άουγκσμπουργκ έφεραν δυσαρέσκεια στον Γερμανικό κλήρο απέναντι της, ο αρχιεπίσκοπος Άννο, ο Εγβέρτος του Μπράουνσβαϊγκ και ο Όθων του Νόρτχαϊμ της αφαίρεσαν την αντιβασιλεία. Ο αρχιεπίσκοπος Άννο εξόπλισε τον Απρίλιο 1062 ένα πλοίο, εξέπλευσε βόρεια στον Ρήνο και έφτασε στα βασιλικά ανάκτορα του Κάιζερσβερθ. Ο Ερρίκος Δ΄ γοητεύτηκε, έπεσε στην παγίδα και μπήκε στο πλοίο. Ο βασιλιάς αναγνώρισε την πλάνη και πήδηξε στο ποτάμι για να γλυτώσει και παρά λίγο να πνιγεί, μόλις τον έσωσε ο Εγβέρτος του Μπράουνσβαϊγκ.
Αποκατάσταση του Σολομών στην Ουγγαρία
Το "Κίνημα του Κάιζερσβερθ" έριξε σημαντικά το κύρος της Αγνής που αποσύρθηκε στα εδάφη της. Ο Άννο την αντικατέστησε στην αντιβασιλεία, στον τίτλο του Μάγιστρου και την εκπαίδευση του Ερρίκου, διόρισε τους ευγενείς και τους φίλους του σε ψηλές θέσεις. Πίεσε τον Ερρίκο Δ΄ να παραχωρήσει το ένα δέκατο από τα αυτοκρατορικά έσοδα στον ίδιο και στους διαδόχους του στη Βρέμη, υποσχέθηκε επίσης να τερματίσει το σχίσμα. . Η Σύνοδος των Γερμανών επισκόπων διόρισε τον ανεψιό του Μπέρχαρντ Β΄, επίσκοπο του Χάλμπερσταντ με εντολή να ξεκινήσει διαπραγματεύσεις με τον πάπα Αλέξανδρο Β΄. Ο γνωστός μοναχός Πίτερ Ντέμιαν (1007-1072) υπερασπίστηκε έντονα την εκλογή του Αλεξάνδρου Β΄ στη θέση του πάπα. Ο Ντέμιαν παρουσίασε "το κληρονομικό δικαίωμα του βασιλιά να έχει συμμετοχή στην παπική εκλογή" το οποίο θα μπορούσε να το χάσει. Το κύρος του αυτοκράτορα ύστερα από αυτές τις εξελίξεις μειώθηκε σημαντικά.
Ο Μπέλα Α΄ ήθελε να κλείσει ειρήνη με τον Ερρίκο επειδή ήθελε να προστατεύσει τον θρόνο του από τον ανεψιό του Σολομών που βρισκόταν στη Γερμανία. Ο Ερρίκος Δ΄ αντίθετα ήθελε σε κάθε περίπτωση να αποκαταστήσει τον Σολομών στον Ουγγρικό θρόνο, τον Αύγουστο του 1063 επιτέθηκε με τα Γερμανικά στρατεύματα στην Ουγγαρία και νίκησε στην πρώτη εκστρατεία. Ο Μπέλα Α΄ πέθανε αιφνίδια και ο Γερμανικός στρατός εισήλθε στο Σεκεσφεχερβάρ. Ο Σολομών αποκαταστάθηκε στον Ουγγρικό θρόνο και ο Ερρίκος Δ΄ πριν επιστρέψει στη Γερμανία παρέστη στον αρραβώνα του με την Ιουδήθ. Ο Αδαλβέρτος της Βρέμης συνόδευσε τον αυτοκράτορα στη Γερμανία και έγινε από τους πιο πιστούς οπαδούς του, εμφανίστηκε "προστάτης του" στα βασιλικά διατάγματα με θέση ισάξια με αυτή του Άννο. Ο Άννο πήγε τον Μάιο του 1064 στη Μάντοβα για να παραστεί σε Σύνοδο, αναγνώρισε τον Αλέξανδρο Β΄ σαν πάπα και προσκάλεσε τον αυτοκράτορα στη Ρώμη. Ο Αδαλβέρτος εκμεταλλεύτηκε την απουσία του Άννο για να ενισχύσει την εξουσία του και την επίδραση του στον Ερρίκο.
Αδαλβέρτος της Βρέμης
Όπως περιγράφει ένας Σάξονας ιστορικός ο Λάμπερτ του Χέρσφελντ ο Ερρίκος Δ΄ ήρθε με ένα σπαθί στη Βορμς, επιτέθηκε στον αρχιεπίσκοπο Άννο της Κολωνίας αλλά τον εμπόδισε η μητέρα του να του κάνει κακό. Η αναφορά του Άννο ίσως να μην είναι αξιόπιστη, το βέβαιο είναι ότι ο Άννο εκδιώχτηκε από τη βασιλική αυλή. Ο Ερρίκος Δ΄ δέχτηκε πρόσκληση από το πάπα Αλέξανδρο Β΄ να επισκεφτεί τη Ρώμη, η Αγνή έφυγε για την Ιταλία δύο μήνες αργότερα. Όταν έφυγε η μητέρα του βασιλιά ολόκληρη την εξουσία ανέλαβε ο Αδαλβέρτος της Βρέμης. Το ταξίδι του βασιλιά στη Ρώμη αναβλήθηκε στην αρχή για το φθινόπωρο και στη συνέχεια μόνιμα, ο πάπας τον χρειαζόταν για να τον βοηθήσει να αντιμετωπίσει τους εχθρούς του. Ο Ερρίκος Δ΄ προτίμησε να πάει στη Βουργουνδία για να του δηλώσουν οι ευγενείς υποταγή, η άφιξη του στη Βουργουνδία θεωρείται σαν η αρχή για τη βασιλεία του στην περιοχή. Αργότερα μετέβη στη Λωρραίνη, αποκατέστησε τον Γοδεφρείδο τον Γενειοφόρο τον Οκτώβριο στην Κάτω Λωρραίνη.
Ο Αδαλβέρτος της Βρέμης σε συμφωνία με τον φίλο του βασιλιά Βέρνερ έκανε κατάσχεση της βασιλικής περιουσίας για να κερδίσουν βασιλικά δώρα, τα έδωσαν στους δυσαρεστημένους ιερείς και κληρικούς. Με πλεονέκτημα την επίδραση του στον βασιλιά ο Αδαλβέρτος αντιμετώπισε επιτυχώς τους αντιπάλους του. Οι προσπάθειες του να καταλάβει με τη βία το Αββαείο του Λορς προκάλεσε αντιδράσεις (1065), οι αρχιεπίσκοποι Ζίγκφριντ του Μάιντζ και Άννο της Κολωνίας προχώρησαν σε εξέγερση. Ο Όθων του Νόρτχαϊμ, ο Ροδόλφος του Ράινφενλντεν και ο Βερθόλδος Α΄ του Τσέρινγκεν ενώθηκαν και έπεισαν τον Ερρίκο Δ΄ να απολύσει τον Αδαλβέρτο (13 Ιανουαρίου 1066). Ο Άννο κέρδισε ξανά την εμπιστοσύνη του Ερρίκου αλλά οι βασιλικοί σύμβουλοι δεν μπορούσαν να έχουν πλέον τον έλεγχο στην κρατική διοίκηση. Ο Ερρίκος Δ΄ αρρώστησε βαριά τον Μάιο του 1066, κινδύνευσε να πεθάνει και οι αριστοκράτες ξεκίνησαν την αναζήτηση του διαδόχου, σε έναν μήνα ωστόσο ανέκαμψε και παντρεύτηκε την αρραβωνιαστικιά του Μπέρθα. Στα τέλη του χρόνου ο Ριχάρδος Α΄ του Κάπουα επιτέθηκε στα Παπικά Κράτη, η μητέρα του Αγνή επέστρεψε από τη Ρώμη και του ζήτησε να έρθει να βοηθήσει τον πάπα. Ο Ερρίκος Δ΄ συγκέντρωσε τον στρατό του αλλά τον διάλυσε όταν ο Γοδεφρείδος ο Γενειοφόρος προχώρησε σε αντεπίθεση εναντίον του Ριχάρδου Α΄. Η Σλαβική φυλή των Λουτίκων διέσχισε τον Έλβα και επιτέθηκε στο Αμβούργο, στις αρχές του 1069 ο βασιλιάς προχώρησε σε αντεπίθεση και τους νίκησε.
Πρώτες επιχειρήσεις στη Σαξονία
Μεγάλα τμήματα της περιουσίας του Ερρίκου ιδιαίτερα στη Σαξονία είχαν κατασχεθεί την περίοδο που ο βασιλιάς ήταν ανήλικος, ο Ερρίκος Δ΄ αποφάσισε να τα ανακτήσει (1069). Ο Ερρίκος έστειλε τους Σουηβούς υπουργούς στο δουκάτο για να ελέγξουν τα νομικά δικαιώματα, ο διορισμός ξένων υπαλλήλων εξόργισε τους Σάξονες επειδή η πράξη παραβίαζε την Πολιτική Δικονομία. Ο Ερρίκος οικοδόμησε νέα κάστρα στη Σαξονία και τα παρέδωσε σε Σουηβούς στρατιώτες, ασχολήθηκε με τη Σαξονία περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο μέρος στη Γερμανία όπως ο πατέρας του. Οι Θουρίγγιοι εξοργίστηκαν επειδή ο βασιλιάς παραχώρησε στον αρχιεπίσκοπο Ζίγκφριντ του Μάιντζ το δικαίωμα να τους πάρει τα δέκατα. Ο μαργράβος της Κάτω Λουσατίας Ντέντι Α΄ του Σαξονικού Όστμαρκ ήταν ο πρώτος Σάξονας ευγενής που επαναστάτησε. Διεκδίκησε τα δώρα του πρώην συζύγου της συζύγου του Όθων Α΄ του Μέισσεν αλλά ο Ερρίκος του το αρνήθηκε (1069). . Ο Ντέντι πήγε να βοηθήσει τους Θουρίγγιους αλλά οπισθοχώρησε όταν ο βασιλιάς τον απείλησε να τον εξαιρέσει από τα δώρα τους, ο Ερρίκος Δ΄ του επιτέθηκε και τον ανάγκασε να παραδοθεί.
Ο Όθων του Νόρτχαϊμ είχε μεγάλες εκτάσεις στη Σαξονία. Ένας ευγενής ο Έγκενο τον κατηγόρησε για συνωμοσία ενάντια στη ζωή του Ερρίκου, ο Όθων κλήθηκε τον Αύγουστο του 1070 να απαντήσει στις κατηγορίες. Ο Μπρούνο της Σαξονίας ένας ιστορικός της εποχής έγραψε ότι τον Έγκενο δωροδόκησε ο ίδιος ο βασιλιάς, η αναφορά θεωρείται αναξιόπιστη. Με τον φόβο της καταδίκης ο Όθων δραπέτευσε στη Θουριγγία, έγινε κατάσχεση της περιουσίας του. Ο Ερρίκος Δ΄ επιτέθηκε στα εδάφη του Όθωνα στη Σαξονία και ο Όθων απάντησε με επίθεση στα βασιλικά εδάφη στη Θουριγγία. Ο Όρντουλφ της Σαξονίας και οι περισσότεροι Σάξονες αριστοκράτες παρέμειναν πιστοί στον Ερρίκο αλλά ο γιος του Όρντουλφ Μάγκνους της Σαξονίας συμμάχησε με τον Όθων. Τα Χριστούγεννα του 1070 ο βασιλιάς παραχώρησε τη Βαυαρία στον Γουέλφο Α΄. Ο Όθων του Νόρτχαϊμ και ο Μάγκνους της Σαξονίας χωρίς υποστήριξη παραδόθηκαν στον Ερρίκο Δ΄, τοποθετήθηκαν στη συνοδεία των Γερμανών πριγκίπων (12 Ιουνίου 1071).
Επεμβάσεις στις επισκοπές
Ο Ερρίκος Δ΄ μετά τον θάνατο του Αδαλβέρτου της Βρέμης (1072) έκανε κατάσχεση της περιουσίας του, ήταν ο πρώτος μονάρχης που προχώρησε σε τέτοια ενέργεια. Οι διορισμοί των ανώτατων κληρικών ήταν θέμα προτεραιότητας για την εξουσία του Ερρίκου αλλά οι μεταρρυθμιστές κληρικοί τον κατηγόρησαν για Σιμωνία. Όταν ο Ερρίκος τοποθέτησε έναν Μιλανέζο ευγενή τον Γκότιφρεντ στην αρχιεπισκοπή του Μιλάνου ο πάπας Αλέξανδρος Β΄ αφόρισε τον Γκότιφρεντ, ο Ερρίκος Δ΄ επέμεινε στην τοποθέτηση του και αυτό τον έφερε σε σύγκρουση με την Αγία Έδρα. Η επισκοπή της Κωνσταντίας στάθηκε άλλο ένα πεδίο συγκρούσεων, οι κληρικοί έκαναν αίτημα προστασίας στον πάπα να εμποδίσει τον Ερρίκο να τοποθετήσει αρχιεπίσκοπο τον εκλεκτό του Κάρολο του Βραδεμβούργου (1070). Ο Ερρίκος Δ΄ αρνήθηκε ότι δωροδοκήθηκε από τον Κάρολο αλλά αναγνώρισε δημόσια ότι κάποιοι σύμβουλοι του ίσως να πήραν χρήματα. Ο Κάρολος δεν είχε άλλη επιλογή από την παραίτηση για να μην κατηγορηθεί για Σιμωνία. Οι μοναχοί στο αβαείο του Ράιχεναου έκαναν επίσης αίτημα προστασίας στον πάπα από την επιλογή του Ερρίκου. Ο Αλέξανδρος Β΄ κάλεσε στη Ρώμη όλους τους Γερμανούς επισκόπους που είχαν κατηγορηθεί για Σιμωνία να εξετάσει την περίπτωση τους.
Άνοδος Γρηγορίου Ζ΄
Ο πάπας Αλέξανδρος πέθανε και τον διαδέχθηκε ο Χίλντεμπραντ ως Πάπας Γρηγόριος Ζ΄ (22 Απριλίου 1073). Δεν ζήτησε την επικύρωση από τον Ερρίκο αν και η εκλογή του δεν έγινε σύμφωνα με το διάταγμα που είχε εκδώσει για τις παπικές εκλογές. Δεν αμφισβήτησε τον ίδιο τον Ερρίκο αλλά δήλωσε ότι ένας μονάρχης που έχει αφορισμένους συμβούλους δεν έχει δικαίωμα να επεμβαίνει στις εκκλησιαστικές υποθέσεις. Ο επίσκοπος Γρηγόριος του Βερτσέλλι συγκάλεσε μία συνέλευση Γερμανών επισκόπων και ζήτησε από τον βασιλιά να κηρύξει την εκλογή του Γρηγορίου άκυρη, οι Γερμανοί δούκες και η χήρα του Γοδεφρείδου του Γενειοφόρου Ματθίλδη της Τοσκάνης τον έπεισαν να συμφιλιωθεί τελικά μαζί του. Ο νέος πάπας άκουσε τα παράπονα πολλών Γερμανών επισκόπων και ακύρωσε μερικούς βασιλικούς διορισμούς.
Επανάσταση στη Σαξονία
Ο Ερρίκος Δ΄ αποφάσισε να τιμωρήσει τον Δούκα της Πολωνίας Μπολέσλαφ τον Γενναιόδωρο για την επίθεση του στη Βοημία στις αρχές του 1073. Διέταξε τους αριστοκράτες της Σαξονίας να συγκεντρωθούν στο Γκόσλαρ (29 Ιουνίου 1073). Οι Σάξονες αρνήθηκαν από τον Ερρίκο τη συμμετοχή τους στην εκστρατεία και του ζήτησαν να διαμένει στην περιοχή τους λιγότερο συχνά. Ο Ερρίκος έφυγε από το Γκόσλαρ για το Χάρτσμπουργκ χωρίς να δεχτεί τα αιτήματα τους. Ο Όθων του Νόρτχαϊμ συγκάλεσε μια Συνέλευση από Σάξονες ευγενείς και ζήτησε επανάσταση για να αποκτήσουν την ελευθερία τους. Οι Σάξονες βάδισαν για το Χάρτσμπουργκ αλλά ο βασιλιάς δραπέτευσε ξανά. Οι Θουρίγγιοι και οι Σάξονες προχώρησαν σε συμμαχία και κυρίευσαν το Λύνεμπουργκ. Ο Ερρίκος προκειμένου να σώσει τον διοικητή του Λύνεμπουργκ ελευθέρωσε τον Μάγκνους της Σαξονίας, οι Σάξονες τον αναγνώρισαν αμέσως σαν νόμιμο δούκα χωρίς βασιλική έγκριση. Οι Γερμανοί δούκες και επίσκοποι δεν ήρθαν να βοηθήσουν τον Ερρίκο και οι επαναστάτες επιτέθηκαν στα βασιλικά κάστρα στη Σαξονία και τη Θουριγγία.