cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ρομπέρ Φωρισόν
Αρνητής του Ολοκαυτώματος
Σε μία δεύτερη δίκη του στις 11 Ιουλίου 2006, ο Φωρισόν κατηγορήθηκε ότι αρνήθηκε το Ολοκαύτωμα σε μία συνέντευξή του στον ιρανικό τηλεοπτικό σταθμό Sahar TV 1 τον Φεβρουάριο του 2005. Στις 3 Οκτωβρίου 2006 καταδικάσθηκε σε πρόστιμο 7.500 ευρώ για το παραπάνω αδίκημα. Τον Δεκέμβριο του 2006 ο Φωρισόν μίλησε στο Διεθνές Συνέδριο για την Αναθεώρηση της Εικόνας του Ολοκαυτώματος» που διοργανώθηκε από την κυβέρνηση του Ιράν.
Από τα τέλη του 2008 ο Φωρισόν άρχισε να εμφανίζεται με τον κωμικό και πολιτικό ακτιβιστή Ντιεντονέ Μ'Μπαλά Μ'Μπαλά, εορτάζοντας τα ογδοηκοστά γενέθλιά του στο θέατρο του κωμικού.
Ο Πρόεδρος του Ιράν Μαχμούτ Αχμεντινετζάντ απένειμε στον Φωρισόν ένα βραβείο «θάρρους» στην Τεχεράνη, στις 2 Φεβρουαρίου 2012.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Γάλλοι συγγραφείς Κατηγορία:Αρνητές του Ολοκαυτώματος Κατηγορία:Γάλλοι φιλόλογοι
Χαλγκρίμ Έλτορ
Ο Γιάλγκριμ Έλτορ (Hjallgrím Elttør) είναι ένας διεθνής ποδοσφαιριστής από τα Νήσια Φερόε ο οποίος αγωνίζεται στη θέση του επιθετικού. Αγωνίζεται στην ΚΙ Κλάκσβικ και στην Εθνική Νήσοι Φερόε, με την οποία έχει 24 συμμετοχές.
Παλαιότερα αγωνίστηκες στις ομαδες Fremad Amager, NSÍ Runavík και Β36 Τόρσχαβν.
Με την Εθνική Νήσοι Φερόε αγωνίζεται από το 2007.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές των Νήσων Φερόε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Νήσων Φερόε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φρέμαντ Άμαγκερ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΙ Κλάκσβικ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΝΣΙ Ρούναβικ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Β36 Τόρσχαβν
Τιεμπού
Στη Τιεμπού έχουν ανασκαφή πολυάριθμα ταφικά συγκροτήματα του μέσου βασιλείου. Στον ίδιο χώρο βρέθηκαν επίσης πολλά νεκροταφεία διαφόρων περιόδων. Ένας ναός του Πτολεμαίου Δ΄, διευρυμένος όπου αποκαταστάθηκε αργότερα από τον Πτολεμαίο ΣΤ΄ και τον Μάρκο Αυρήλιο, καταστράφηκε κατά το πρώτο μισό του δέκατου ένατου αιώνα.
Στα κοντινά λατομεία υπάρχουν τα ενδιαφέροντα γλυπτά του Ανταίου και της Νέφθυς. Η περιοχή απέκτησε μεγάλη σημασία της κατά τον δέκατο ένατο και εικοστό αιώνα, όταν οι αρχαιολόγοι έκαναν ανασκαφές και σπουδές στους τάφους που βρίσκονται στην περιοχή.
Κατά τον 5ο αιώνα ήταν έδρα επισκόπου βοηθός επίσκοπος του μητροπολίτη Αντινόης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Αρχαίας Αιγύπτου Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Αίγυπτο
Γρηγόριος Β΄ Κύπριος
Ο Γρηγόριος Β΄ (1241 - 1290) διετέλεσε Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως κατά τα έτη 1283-1289.
Βιογραφία
Γεννήθηκε περί το 1241 στην Λάπηθο της τότε λατινοκρατούμενης Κύπρου και έλαβε ως όνομα του βαπτίσματος το Γεώργιος (γι'αυτό αναφέρεται και ως Γεώργιος ο Κύπριος). Άνηκε σε ευγενή οικογένεια. Σπούδασε ελληνικά και λατινικά στην Λευκωσία ως το 1256 και συνέχισε τις σπουδές του στη Νίκαια (τότε πρωτεύουσα της Αυτοκρατορίας) και στην Κωνσταντινούπολη, μετά την επανάκτησή της το 1261. Ήταν για επτά χρόνια μαθητής του Μεγάλου Λογοθέτη Γεώργιου Ακροπολίτη και κατόπιν δίδαξε στην σχολή του, έχοντας μαθητή, μεταξύ άλλων, τον Νικηφόρο Χούμνο. Κατόπιν χειροτονήθηκε κληρικός, πήρε το όνομα Γρηγόριος και συνδέθηκε με την Αυτοκρατορική Αυλή.
Ο Αυτοκράτορας Μιχαήλ Παλαιολόγος τον χρησιμοποίησε ως σύμβουλο στην πολιτική Ένωσης με την Καθολική Εκκλησία, την οποία ακολουθούσε. Μετά τη Δεύτερη Σύνοδο της Λυών υποστήριξε ένθερμα την ενωτική πολιτική του Αυτοκράτορα και του Πατριάρχη Ιωάννη Βέκκου. Όταν όμως ο Μιχαήλ πέθανε, το 1282, ο Γρηγόριος προσχώρησε στην ανθενωτική παράταξη και άσκησε αυστηρή κριτική στον Πατριάρχη Ιωάννη Βέκκο για την ενωτική πολιτική που ακολουθούσε.
Ο Γρηγόριος έγινε Πατριάρχης στις 28 Μαρτίου 1283, μετά τον θάνατο του Ιωσήφ Α΄. Έκτοτε η κατάσταση μεταξύ ενωτικών και ανθενωτικών οξύνθηκε περισσότερο. Έτσι, ο Αυτοκράτορας Ανδρόνικος Παλαιολόγος συνεκάλεσε Σύνοδο το 1285 για τη ρύθμιση του ζητήματος, στην οποία ο Γρηγόριος παρουσίασε πραγματεία κατά του φιλιόκβε. Η Σύνοδος αυτή όμως απέτυχε, και ακολούθως ο Γρηγόριος συνέγραψε το έργο  (ΡG 142, 233-246), το οποίο ήλπιζε να φέρει συμφιλίωση με τους Ενωτικούς. Το έργο του αυτό όμως προκάλεσε την οξύτατη αντίδραση των ανθενωτικών και έστρεψε εναντίον του ισχυρούς αρχιερείς του Πατριαρχείου, όπως τον Φιλαδελφείας Θεόληπτο και τον Εφέσου Ιωάννη Χειλά. Η θέση του δυσκόλεψε ακόμη περισσότερο όταν αποφάσισε να συγκρουστεί με τους οπαδούς του σχίσματος των Αρσενιατών. Έτσι, αναγκάστηκε να αποσυρθεί στη Μονή Οδηγήτριας και, κατόπιν σύστασης του Αυτοκράτορα, να παραιτηθεί τον Ιούνιο του 1289.
Συγγραφικό έργο
Ο Γρηγόριος ήταν βιβλιόφιλος, λόγιος ιεράρχης και διακρίθηκε ως εκκλησιαστικός συγγραφέας. Έργα του είναι:
Επίσης έγραψε αυτοβιογραφία του με τίτλο «», όπως και πολλές επιστολές βίους αγίων, εγκώμια, ομιλίες και επιστολές.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Κύπριοι συγγραφείς Κατηγορία:Ορθόδοξοι λόγιοι Κατηγορία:Κύπριοι ιεράρχες Κατηγορία:Βυζαντινοί του 13ου αιώνα Κατηγορία:Κύπριοι βιογράφοι Κατηγορία:Επίσκοποι του 13ου αιώνα
Ηλίας Κασιδιάρης
Ο Ηλίας Κασιδιάρης (Πειραιάς, 29 Νοεμβρίου 1980) είναι Έλληνας πολιτικός και ιδρυτής του Εθνικού Κόμματος - Έλληνες. Στο παρελθόν είχε διατελέσει εκπρόσωπος τύπου και βουλευτής του νεοναζιστικού κόμματος Λαϊκός Σύνδεσμος - Χρυσή Αυγή και μετέπειτα πρόεδρος του Εθνικού Κόμματος - Έλληνες. Για τη δράση του με την Χρυσή Αυγή καταδικάστηκε πρωτόδικα σε κάθειρξη 13 ετών και 6 μηνών για διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης.
Από το 2001 αρθρογραφούσε σε έντυπα της Χρυσής Αυγής, ενώ από το 2012 έως το 2019 διετέλεσε βουλευτής του ελληνικού κοινοβουλίου όντας μέλος της. Στο πλαίσιο της δράσης του με τη ΧΑ έχει χρησιμοποιήσει ναζιστικά σύμβολα και σημαίες, εγκωμιάσει ναζιστές και εκφράσει νεοναζιστικές θέσεις, ενώ φέρει τατουάζ με ναζιστικά σύμβολα στο σώμα του. Το Μάιο του 2011 ήταν ένα από τα στελέχη της ΧΑ που οργάνωσαν ένα πογκρόμ εναντίον μεταναστών στο κέντρο της Αθήνας. Κατά τη διάρκεια μιας τηλεοπτικής εκπομπής πριν τις εκλογές του Ιουνίου 2012 χειροδίκησε κατά υποψήφιας του ΚΚΕ. Μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα από τον Γιώργο Ρουπακιά τον Σεπτέμβριο του 2013, συνελήφθη μαζί με άλλα στελέχη της Χρυσής Αυγής με την κατηγορία συμμετοχής σε εγκληματική οργάνωση, αλλά αφέθηκε ελεύθερος με περιοριστικούς όρους. Κρίθηκε προφυλακιστέος τον Ιούλιο του 2014, αλλά αποφυλακίστηκε έναν χρόνο μετά. Τον Οκτώβριο του 2020 κρίθηκε ένοχος για διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης από το τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων και καταδικάστηκε σε κάθειρξη 13 ετών και 6 μηνών. Σήμερα εκτίει την ποινή του στις φυλακές Δομοκού.
Το Μάιο του 2020 αποχώρησε από τη Χρυσή Αυγή και ανακοίνωσε την ίδρυση του κόμματος Έλληνες για την Πατρίδα μέσω ενός βίντεο στο YouTube. Αιτία της αποχώρησης ήταν ότι ο Νίκος Μιχαλολιάκος αρνήθηκε την πρότασή του για αλλαγές στη δομή και την ονομασία της Χρυσής Αυγής και την ανάληψή της ηγεσίας της από τον ίδιο τον Καδισιάρη.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στον Πειραιά και έχει καταγωγή από τα Δημαρίστικα Μάνης. Σπούδασε στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών και ειδικεύτηκε στη Χημεία Τροφίμων.
Πορεία με τη Χρυσή Αυγή
Το 2001, ξεκίνησαν να δημοσιεύονται σε έντυπα της Χρυσής Αυγής κείμενά του στα οποία υπερασπιζόταν στελέχη της οργάνωσης, όπως τον καταζητούμενο τότε «Περίανδρο». Το 2004, σε ένα τεύχος του περιοδικού νεολαίας της Χ.Α., Resistance/Αντεπίθεση, εμφανίζεται να παρουσιάζει τεχνικές του στριτ φάιτινγκ. Τον Μάιο του 2012 εξελέγη βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια Αττικής συγκεντρώνοντας τις περισσότερες ψήφους από το κόμμα του και επανεξελέγη τον Ιούνιο του 2012 και τον Ιανουάριο και τον Σεπτέμβριο του 2015. Επιπλέον, στις δημοτικές εκλογές του 2014 και του 2019 έθεσε υποψηφιότητα για δήμαρχος Αθηναίων με την παράταξη «Ελληνική Αυγή για την Αθήνα» λαμβάνοντας ποσοστά 16,12 και 10,53% αντίστοιχα και καταταγόμενος και τις δύο φορές 4ος, ενώ εξελέγη δημοτικός σύμβουλος. Την περίοδο που ήταν μέλος της Χρυσής Αυγής, εκπαίδευε τα κομματικά μέλη στις πολεμικές τέχνες, ενώ μέχρι την εκλογή του εργαζόταν ως επιθεωρητής συστημάτων διαχείρισης ασφάλειας τροφίμων. Στις εκλογές του 2019 απέτυχε να εισέλθει στο κοινοβούλιο, καθώς η Χρυσή Αυγή έμεινε εκτός βουλής με ποσοστό 2,93%.
Tο Μάιο του 2020 έστειλε επιστολή στον Νίκο Μιχαλολιάκο ζητώντας του να πραγματοποιηθούν αλλαγές, τόσο στη δομή όσο και στη λειτουργία της Χρυσής Αυγής. Οι προτάσεις αυτές περιελάμβαναν αλλαγή ονομασίας και ηγεσίας, με την παραμονή του Μιχαλολιάκου ως επίτιμου αρχηγού και εκλογή του ίδιου του Κασιδιάρη ως νέου Γενικού Γραμματέα από την βάση, καθώς και επανάληψη της θέσης της ΧΑ περί απόρριψης «ναζισμού-φασισμού και κάθε μη ελληνικού ιδεολογικού ρεύματος». Ο Μιχαλολιάκος απέρριψε αυτές τις προτάσεις, με αποτέλεσμα στις 21 Μαΐου ο Κασιδιάρης να ανακοινώσει την αποχώρηση του από την Χρυσή Αυγή προαναγγέλλοντας την ίδρυση νέου κόμματος.
Εθνικό Κόμμα - Έλληνες
Στις 4 Ιουνίου 2020, ανακοίνωσε την ίδρυση του κόμματος «Έλληνες για την Πατρίδα» (μετέπειτα «Εθνικό Κόμμα - Έλληνες») με βιντεοσκοπημένο μύνημα στο YouTube, στο οποίο δήλωνε τις θέσεις και την ιδεολογία του νέου κόμματος. Στο κόμμα τον ακολούθησαν πολλά πρώην στελέχη της Χρυσής Αυγής.
Αργότερα ο Κασιδιάρης παραιτήθηκε από την προεδρία του κόμματος, διαδεχόμενος αρχικά από διοικούσα επιτροπή και από τον Απρίλιο του 2023 από τον Αναστάσιο Κανελλόπουλο, πρώην αντιεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, ενώ ανακοίνωσε την πρόθεσή του να είναι υποψήφιος στις εκλογές του Μαΐου 2023 στην εκλογική περιφέρεια της Α' Αθηνών. Δεν θα διεκδικούσε την είσοδό του στην Βουλή ως επικεφαλής του κόμματος, λόγω της νομοθετικής ρύθμισης που προτάθηκε στη Βουλή από την Νέα Δημοκρατία η οποία απαγορεύει το κόμμα να συμμετάσχει στις εκλογές με επικεφαλής τον Ηλία Κασιδιάρη.
Σχέσεις με τον Ναζισμό
Ο Κασιδιάρης διετέλεσε βουλευτής από το 2012 έως το 2019 με το κόμμα της Χρυσής Αυγής, το οποίο θεωρείται νεοναζιστικής ιδεολογίας από μεγάλο τμήμα της ακαδημαϊκής κοινότητας     και τον δημοσιογραφικό κόσμο.
Τον Ιανουάριο του 2005, ήταν μέλος του ακροατηρίου μιας συναυλίας νεοναζιστικών συγκροτημάτων που είχε οργανώσει και διαφημίσει μέσω των εντύπων της η ΧΑ, στην οποία παρίστατο και η ηγεσία του κόμματος. Οι παριστάμενοι εκφωνούσαν νεοναζιστικά συνθήματα και χαιρετούσαν ναζιστικά, ενώ έψαλλαν τον ελληνικό εθνικό ύμνο και τον εθνικό ύμνο της ναζιστικής Γερμανίας και ύψωσαν τη σημαία της Βέρμαχτ και των Ες-Ες. Τον επόμενο μήνα, έγραψε στην εφημερίδα της Χ.Α. το σχετικό ρεπορτάζ με τίτλο «Ροκ για την Πατρίδα!», στο οποίο εγκωμίαζε ένα ρατσιστικό τραγούδι ενός γερμανικού συγκροτήματος που συμμετείχε στη συναυλία.
Έχει γράψει άρθρα στα οποία αναφέρεται στον Αδόλφο Χίτλερ και τον Ναζισμό ως μεγάλη προσωπικότητα και ιδεολογία αντίστοιχα του 20ου αιώνα, ενώ δηλώνει και αρνητής του Ολοκαυτώματος. Επίσης, μέσα στη Βουλή έχει διαβάσει αποσπάσματα από το πλαστό αντισημιτικό κείμενο των Πρωτοκόλλων των Σοφών της Σιών.
Το 2012 φέρεται να εόρτασε μαζί με άλλα μέλη της Χ.Α. το χειμερινό ηλιοστάσιο, όπου κατηγορήθηκε ότι φωτογραφήθηκε κρατώντας την πολεμική σημαία (Reichskriegsfahne) του Γ' Ράιχ και χαιρετώντας ναζιστικά. Ο ίδιος ισχυρίστηκε πως η φωτογραφία ήταν προϊόν φωτομοντάζ, ισχυρισμό τον οποίον υποστήριξε και η Χρυσή Αυγή. Η φωτογραφία με τον Κασιδιάρη να κρατάει τη σημαία της Βέρμαχτ βρέθηκε αποθηκευμένη στο κινητό του τηλέφωνο και τον Ιούνιο του 2018 προβλήθηκε στη δίκη της Χρυσής Αυγής.
Φέρει τατουάζ μια σβάστικα στον αριστερό ώμο, η οποία κατά δήλωσή του είναι «πανάρχαιο και αιώνιο σύμβολο της Ελληνικότητας». Σε φωτογραφίες από ένα ταξίδι του στην Αγγλία που δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό νεολαίας της Χ.Α. Αντεπίθεση εμφανίζεται με τα μέλη του ρατσιστικής και νεοναζιστικής θεματολογίας συγκροτήματος Whitelaw φορώντας μπλούζα με λογότυπα που συσχετίζονται με τα Σουτσστάφφελ.
Κριτική και ζητήματα με την δικαιοσύνη
Ο Ηλίας Κασιδιάρης έχει αντιμετωπίσει βαριές κατηγορίες για υποκίνηση βίας με τη δράση της Χρυσής Αυγής, καθώς και ατομικά. Έχοντας συλληφθεί με αφορμή τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα ως μέλος του κόμματος, αλλά και με κατηγορίες για υποκίνηση βίας και ρατσισμού, η Χρυσή Αυγή έχει χαρακτηριστεί εγκληματική οργάνωση με στρατιωτική δομή.
Δίωξη για συνέργεια σε ληστεία και αθώωση
Το 2007, κατηγορήθηκε για συνέργεια σε ληστεία εις βάρος φοιτητή που έλαβε χώρα στην Πολυτεχνειούπολη στην Αθήνα. Το θύμα δέχτηκε επίθεση από αγνώστους που τον χτύπησαν με γκλομπ, τον μαχαίρωσαν, του αφαίρεσαν την ταυτότητα και, σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες, διέφυγαν με αυτοκίνητο που ανήκε στον κατηγορούμενο, ο οποίος αρνήθηκε την ανάμιξή του. Τον Μάρτιο του 2013 αθωώθηκε από το Μονομελές Εφετείο Κακουργημάτων, λόγω αμφιβολιών. Η δίκη καταγγέλθηκε από παριστάμενους και την πολιτική αγωγή ότι διεξήχθη υπό καθεστώς φόβου, καθώς διαδραματίστηκε σε μία αίθουσα γεμάτη από οπαδούς της Χρυσής Αυγής την παρουσία των οποίων αφέθηκε να ρυθμίζει ο ίδιος ο Κασιδιάρης.
Το 2010, κατέθεσε μήνυση για ψευδορκία εναντίον της μάρτυρος που είχε σημειώσει τον αριθμό κυκλοφορίας του αυτοκινήτου, ο οποίος ταυτοποιήθηκε από την αστυνομία με το εταιρικό όχημα του Κασιδιάρη. Η υπόθεση εκδικάστηκε το 2016, οπότε και το Τριμελές Πλημμελειοδικείο την έκρινε αθώα, καθώς δεν συγκροτείτο «αντικειμενική υπόσταση του αδικήματος».
Τον Νοέμβριο του 2013, αποφασίστηκε η άρση της βουλευτικής του ασυλίας του, ύστερα από μήνυση που κατέθεσε εις βάρος του ο τηλεοπτικός σταθμός Alpha και μία δημοσιογράφος, κατηγορώντας τον για συκοφαντική δυσφήμηση.
Πογκρόμ εναντίον μεταναστών
Σύμφωνα με αναφορά που κατατέθηκε τον Μάιο του 2014 στον αρμόδιο για ρατσιστικά εγκλήματα εισαγγελέα του Άρειου Πάγου από την Πρωτοβουλία Δικηγόρων για την Πολιτική Αγωγή του Αντιφασιστικού Κινήματος JailGoldenDawn, ο Κασιδιάρης εκφώνησε ομιλία σε συγκέντρωση στο κέντρο της Αθήνας μετά τη δολοφονία του Μανώλη Καντάρη από τρεις μετανάστες (Μάιος 2011) και στη συνέχεια τέθηκε επικεφαλής πορείας που μετατράπηκε σε πογκρόμ εναντίον μεταναστών. Το πογκρόμ είχε ως αποτέλεσμα, σύμφωνα με τα στοιχεία της JGD, τον θάνατο ενός 21χρονου μετανάστη από το Μπανγκλαντές, του Αλίμ Αμπντούλ Μάναν, ενώ άλλοι 100 και πλέον τραυματίστηκαν, εκ των οποίων οι 20 σοβαρά. Σε βίντεο που ανέβηκαν στο διαδίκτυο φαίνεται ο Κασιδιάρης να εκφωνεί ομιλία στο συγκεντρωμένο πλήθος, να δίνει συνθήματα μαζί με τον Παναγιώταρο και να καθοδηγεί την πορεία. Στο κινητό του Κασιδιάρη βρέθηκαν τρία μηνύματα για το πογκρόμ. Στο τεύχος της 18/5 του περιοδικού του κόμματος, υπέγραφε το κύριο άρθρο στο οποίο αναφερόταν ότι «όσο παραμένουμε εκτός Κ(υ)νοβουλίου (sic) θα κυριαρχούμε στο καθιερωμένο πεδίο δράσης μας -το πεζοδρόμιο- και θα κάνουμε την Αθήνα άνω-κάτω. Αυτή είναι η αποστολή μας, αυτή είναι η πολιτική μας». Μιλώντας σε εκδήλωση στα γραφεία της ΧΑ μία βδομάδα αργότερα, στις 21/5, ο Κασιδιάρης έκανε λόγο για δραστηριότητες κατοίκων των Αθηνών τους οποίους, όμως, οργάνωσε η ΧΑ.
Επεισόδιο με Λιάνα Κανέλλη και Ρένα Δούρου
Στις 7 Ιουνίου του 2012, ευρισκόμενος σε τηλεοπτική εκπομπή, ήρθε σε έντονη αντιπαράθεση με τις υποψήφιες βουλευτίνες Λιάνα Κανέλλη (ΚΚΕ) και Ρένα Δούρου (ΣΥΡΙΖΑ) και πέταξε το νερό από το ποτήρι του στην τελευταία. Σαν αντίδραση σε αυτή την ενέργεια, η Κανέλλη σηκώθηκε και τον χτύπησε με μια εφημερίδα φωνάζοντας του να φύγει. Εκείνος την έσπρωξε και τη χτύπησε 3 φορές στο πρόσωπο. Αμέσως η προϊσταμένη της Εισαγγελίας έδωσε εντολή να συλληφθεί με την αυτόφωρη διαδικασία για απόπειρα επικίνδυνης σωματικής βλάβης. Ο ίδιος έφυγε και καταζητείτο από την αστυνομία μέχρι τη λήξη της προθεσμίας της αυτόφωρης διαδικασίας. Το επεισόδιο προβλήθηκε διεθνώς. Σχεδόν ομόφωνη ήταν και η καταδίκη της πράξης του Κασιδιάρη από όλα τα ελληνικά πολιτικά κόμματα, εκτός από τη Χρυσή Αυγή, που κατηγόρησε την Κανέλλη ότι εκείνη ξεκίνησε το περιστατικό, ενώ επιδοκιμάστηκε από τον Γενικό Γραμματέα της ΧΑ Νίκο Μιχαλολιάκο σε ομιλία του σε μέλη του τάγματος εφόδου της Νίκαιας.
Ο ίδιος υποστήριξε πως ήταν θύμα επιχείρησης αποπροσανατολισμού της κοινής γνώμης. Με αφορμή το γεγονός, αρκετά πολιτικά κόμματα πρότειναν αποκλεισμό των εκπροσώπων της ΧΑ από κάθε προεκλογική συζήτηση, κάτι που βρήκε σύμφωνη την Πανελλήνια Ομοσπονδία Ενώσεων Συντακτών, αλλά η πρόταση απορρίφθηκε από το ΕΣΡ ως αντισυνταγματική. Το 2015 ο βουλευτής απαλλάχθηκε από το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, το οποίο μετέτρεψε την κατηγορία σε απλή σωματική βλάβη και έπαυσε την ποινική δίωξη καθώς δεν κατατέθηκε μήνυση από την Κανέλλη. Μάλιστα, σύμφωνα με τον δημοσιογράφο-ερευνητή Δημήτρη Ψαρρά, το επεισόδιο ήταν σκηνοθετημένο και ότι ο Κασιδιάρης αντέγραψε την αντίδραση του Ρώσου ακροδεξιού Βλαντίμιρ Ζιρινόφσκι, που το 1995 σε μία τηλεοπτική εκπομπή είχε ρίξει ένα ποτήρι νερό σε ένα πολιτικό του αντίπαλο, ως απάντηση σε ένα σχόλιο που θεώρησε ότι τον θίγει.
Προφυλάκιση και υποψηφιότητα για δήμαρχος Αθηναίων
Τον Σεπτέμβριο του 2013 συνελήφθη με την κατηγορία της ένταξης σε εγκληματική οργάνωση, αλλά αφέθηκε ελεύθερος με περιοριστικούς όρους. Τον Ιανουάριο του 2014 ανακοίνωσε πως θα ήταν υποψήφιος δήμαρχος Αθηναίων. Στις δημοτικές εκλογές που έγιναν τον Μάιο, ο συνδυασμός του κατετάγη τέταρτος με ποσοστό 16,1% και περίπου 36.000 ψήφους, με τον ίδιο να είναι υπόδικος. Τον Ιούλιο του 2014 κρίθηκε προφυλακιστέος με την κατηγορία της διακεκριμένης οπλοκατοχής με σκοπό τη διάθεση όπλων σε εγκληματική οργάνωση. Οι ανακριτές και ο εισαγγελέας έκριναν ότι τα δύο όπλα που βρέθηκαν με άδεια στο σπίτι του, από τα οποία το ένα ανήκε στον πατέρα του, είχαν δεχτεί μεταβολές, κάτι που θεωρείται ποινικό αδίκημα. Στο σκεπτικό της προφυλάκισης έπαιξε ρόλο ο βίαιος χαρακτήρας του βουλευτή. Ο ίδιος χαρακτήρισε τη δίωξή του ως πολιτική. Αποφυλακίστηκε με περιοριστικούς όρους τον Ιούλιο του 2015.
Επεισόδιο με Νίκο Δένδια
Τον Μάιο του 2017, καθώς ο ίδιος ρητόρευε από τη θέση του σε συνεδρίαση της Βουλής, ο βουλευτής της ΝΔ Νίκος Δένδιας πέρασε από τον διάδρομο μπροστά του. Ο Κασιδιάρης του έκανε παρατήρηση σε έντονο ύφος και τον έσπρωξε, σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες. Προκλήθηκε έντονη λογομαχία η οποία οδήγησε στην αποβολή από την αίθουσα του Κασιδιάρη και -εν συνεχεία- ολόκληρης της ΚΟ της ΧΑ, από το προεδρείο.
Άλλα επεισόδια και καταγγελίες
Πρώην μέλη της ΧΑ τον κατηγορούν ότι το 2008, επικεφαλής μιας ομάδας δέκα χρυσαυγιτών, επιτέθηκε και γρονθοκόπησε με σιδηρογροθιά τον προσφάτως αποχωρήσαντα πρώην υπαρχηγό της ΧΑ, Δημήτρη Ζαφειρόπουλο, και το 2009 επιτέθηκε στο βουλευτή του ΛΑΟΣ, Άδωνι Γεωργιάδη.
Το 2012 διαπληκτίστηκε πολύ έντονα με τον Κωνσταντίνο Πλεύρη σε τηλεοπτική συνέντευξη. Τον Νοέμβριο του 2012 φέρεται να είχε εξαπολύσει απειλές εναντίον αστυνομικών, ενώ για αυτό το θέμα εκκρεμεί απόφαση δικαστηρίου.
Δίωξη για διέγερση σε βία και αθώωση
Τον Σεπτέμβριο του 2017, καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης 6 μηνών με τριετή αναστολή από το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, για περιστατικό που έλαβε χώρα τον Μάιο του 2011. Σύμφωνα με τον εισαγγελέα "ο κατηγορούμενος προέτρεψε ευθέως πολίτες να πάρουν τον νόμο στα χέρια τους και να ασκήσουν βία σε συγκεκριμένες περιοχές της Αθήνας". Τον Δεκέμβριο του 2018 κρίθηκε αθώος από το Β' Τριμελές Πλημμελειοδικείου Αθηνών.
Ρατσιστικά και επιθετικά σχόλια στη βουλή
Με αφορμή τη συμμετοχή της Ελένης Φουρέιρα στο Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision του 2018, προχώρησε σε ρατσιστικές δηλώσεις εντός της βουλής κατηγορώντας ανοιχτά τη τραγουδίστρια για τις Αλβανικές της ρίζες. Επίσης, κατέκρινε το μεταναστευτικό κίνημα και το τρόπο με τον οποίο ζουν και εργάζονται οι Αλβανοί στη χώρα, αλλά και το καθεστώς Ράμα, κάνοντας χρήση και της ρητορικής «όποιος διαφημίζει μεγάλες Αλβανίες, έξω από την Ελλάδα».
Αντίστοιχα, τον Μάιο του 2018 με αφορμή τη συζήτηση περί ασύλου σε ομάδες προσφύγων, ο Ηλίας Κασιδιάρης επιτέθηκε λεκτικά στη Τασία Χριστοδουλοπούλου λέγοντας αναφερόμενος στο κόμμα του ότι «εμείς, όταν βγούμε, να βάλουμε την Χριστοδουλοπούλου σε βραχονησίδα να την βλέπουν το βράδυ σαν σκιάχτρο να λένε "Παναγιά μου τι είναι αυτό" και να γυρίζουν να φεύγουν». Η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ έκανε λόγο με τη σειρά της «για παραλήρημα από νεοναζί κανίβαλο».
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αρχηγοί κομμάτων Κατηγορία:Πρόεδροι του Εθνικού Κόμματος - Έλληνες Κατηγορία:Βουλευτές Αττικής Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Χρυσή Αυγή Κατηγορία:Δημοτικοί Σύμβουλοι ανά την Ελλάδα Κατηγορία:Αρνητές του Ολοκαυτώματος Κατηγορία:Έλληνες νεοναζιστές
Speak of the Devil
Speak of the Devil είναι ο τίτλος του ζωντανά ηχογραφημένου δίσκου του βρετανού τραγουδιστή της χέβι μέταλ μουσικής, Ozzy Osbourne. Ο δίσκος ηχογραφήθηκε στις 26 και 27 Σεπτεμβρίου 1982 και κυκλοφόρησε το Νοέμβριο της ίδιας χρονιάς, ενώ επανεκδόθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 2002 σε μορφή CD από την "Sony Music Distribution". Στην πατρίδα του τραγουδιστή, το άλμπουμ κυκλοφόρησε με τον τίτλο "Talk of the Devil".
Η ηχογράφηση πραγματοποιήθηκε στο "The Ritz" της Νέας Υόρκης και αυτό είναι το μοναδικό άλμπουμ του Osbourne με τον κιθαρίστα Μπραντ Γκίλις στη σύνθεση του συγκροτήματος του. Ο Γκίλις αντικατέστησε τον αποθανόντα Ράντι Ρόουντς για μία περιοδεία, όπου το συγκρότημα έπαιζε τραγούδια από τα πρώτα δύο άλμπουμ του, όπως και από τους δίσκους που είχε ηχογραφήσει ο Osbourne με τους Black Sabbath κατά τη δεκαετία του '70. Παρ' όλα αυτά, η συγκεκριμένη ηχογράφηση περιλαμβάνει μόνο τραγούδια από την εποχή του Osbourne με τους Black Sabbath.
Μετά το τέλος της περιοδείας, το συγκρότημα επέστρεψε ο μπασίστας Μπομπ Ντέισλι και την κιθάρα ανέλαβε ο Τζέικ Λι για το δίσκο "Bark at the Moon".
Το "Speak of the Devil" σκαρφάλωσε στο # 14 των αμερικάνικων τσαρτ και έγινε πλατινένιο.
Τραγούδια
1. Symptom of the Universe (Osbourne, Iommi, Butler, Ward) - 5:41
2. Snowblind (Osbourne, Iommi, Butler, Ward) - 4:56
4. Fairies Wear Boots (Osbourne, Iommi, Butler, Ward) - 6:33
5. War Pigs (Osbourne, Iommi, Butler, Ward) - 8:35
7. N.I.B. (Osbourne, Iommi, Butler, Ward) - 5:35
8. Sweet Leaf (Osbourne, Iommi, Butler, Ward) - 5:55
9. Never Say Die (Osbourne, Iommi, Butler, Ward) - 4:18
10. Sabbath Bloody Sabbath (Osbourne, Iommi, Butler, Ward) - 5:34
11. Iron Man / Children of the Grave (Osbourne, Iommi, Butler, Ward) - 9:12
Θέσεις τσαρτ
Speak of the Devil (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 27 Νοεμβρίου 1982
Βραβεία
Speak of the Devil (άλμπουμ)
Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): Πλατινένιος
Καναδάς (CRIA Certification): Πλατινένιος
Ηνωμένο Βασίλειο (BPI Certification): Ασημένιος
Τα μέλη του συγκροτήματος
Το Speak of the Devil ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Πηγές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 1982 Κατηγορία:Live άλμπουμ του Ozzy Osbourne
Πολιορκία της Σεβαστούπολης (1941-1942)
Η Πολιορκία της Σεβαστούπολης (ρωσ. Оборона Севастополя) διήρκεσε από τις 12 Σεπτεμβρίου του 1941 μέχρι τις 9 Ιουλίου του 1942 και ήταν μια από τις πιο σημαντικές πολιορκίες του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.
Πριν την πολιορκία
Μέχρι το τέλος του Σεπτεμβρίου του 1941, τα γερμανικά στρατεύματα κατάλαβαν το Σμολένσκ και το Κίεβο και πολιορκούσαν το Λένινγκραντ. Οι Γερμανοί είχαν επιτυχίες και στα νοτιοδυτικά στην μάχη της Ουμάν και στην μάχη του Κιέβου, αφού είχαν απωθήσει σημαντικά τμήματα του Κόκκινου Στρατού στην Ουκρανία.
Η Κριμαία είχε στρατηγική θέση καθώς αποτελούσε δίοδο στις πετρελαιοφόρες περιοχές του Καυκάσου (αυτές οι περιοχές ήταν ζωτικής σημασίας για τη Ναζιστική Γερμανία, που ανέκαθεν υπέφερε απο έλλειψη υγρών καυσίμων για να τροφοδοτεί τις μακρινές της εκστρατείες). Η Κριμαία ήταν και βάση της Ερυθράς αεροπορίας της ΕΣΣΔ και με την κατάκτηση της, η ΕΣΣΔ δεν θα μπορούσε να καταλάβει τις περιοχές πετρελαίου της Ρουμανίας, ενώ η Γερμανία θα μπορούσε πιο άνετα να καταλάβει τις περιοχές πετρελαίου του Καυκάσου. Για την υπεράσπιση της Κριμαίας, οι Σοβιετικοί άφησαν την άμυνα της Οδησσού.
ΕΣΣΔ
Η μόνη χερσαία οδός προς την Κριμαία ήταν ο ισθμός Περεκόπ. Η άμυνα της πόλης σχηματίστηκε τον Αύγουστο του 1942, από την 51η Στρατιά της STAVKA υπό την ηγεσία του Συνταγματάρχη, Φιόντορ Κουζνετσόφ. Στα βόρεια, η πόλη καλυπτόταν από 3 Μεραρχίες Τυφεκιοφόρων. Οι 3 Μεραρχίες ιππικού που στάλθηκαν για την άμυνα της πόλης έπρεπε να καταβάλουν την αντίσταση των στρατιωτών της Βέρμαχτ. Τέσσερα σώματα στρατού έπρεπε να προστατεύουν τις ακτές.
Γερμανία
Στις 12 Σεπτεμβρίου του 1942, άρχισε η γερμανική επίθεση. Ο διοικητής της 11ης Στρατιάς του Έριχ φον Μανστάιν αποφάσισε να δημιουργήσει μια ομάδα μάχης από το 54ο Σώμα Στρατού, την 3η Ρουμανική Στρατιά καθώς και από το 49ο Σώμα Στρατού, το οποίο είχε ανακληθεί από το Ροστόφ στο Ντον. Αυτή την ομάδα έπρεπε να βοηθήσει το 4ο Αεροπορικό Σώμα του Στρατηγού των Ιπταμένων Βόλφραμ φον Ρίχτχοφεν με 1500 αεροσκάφη.
Η μάχη του Ινσουνσκίν και σοβιετική υποχώρηση από την Κριμαία
Στις 18 Οκτωβρίου του 1941, η 11η Γερμανική Στρατιά άρχισε την επίθεση στο Ινσουνσκίν, το οποίο προστάτευαν η 9η Μεραρχία Τυφεκιοφόρων και μονάδες του Στόλου της Μαύρης Θάλασσας. Μέσα σε 5 μέρες μαχών, οι Γερμανοί κατάφεραν να εξασθενίσουν τα σοβιετικά στρατεύματα. Στις 24 Οκτωβρίου του 1941, ο στόλος άρχισε την αντεπίθεση, η οποία διήρκεσε για δύο μέρες. Στις 26 Οκτωβρίου του 1941, ο Μανστάιν έριξε στη μάχη 2 νέες Μεραρχίες πεζικού και σε 2 μέρες διέσπασε την σοβιετική άμυνα. Μετά από αυτό, τμήματα του Κόκκινου Στρατού υποχώρησαν προς την την Σεβαστούπολη, το Κερτς, καθώς και σε ορεινές περιοχές. Η προσπάθεια των σοβιετικών να κρατήσουν τη Χερσόνησο Κερτς απέτυχαν. Μετά από την πίεση του 49ου Σώματος Στρατού, τα υπολείμματα του Κόκκινου Στρατού δεν κατάφεραν να μείνουν στην Σεβαστούπολη και κατέφυγαν στην Χερσόνησο Ταμάν. Στην Σεβαστούπολη στάλθηκαν 8 Μεραρχίες πεζικού. Θα εκδιώκονταν από το 54ο Σώμα Στρατού, με αποτέλεσμα να φθάσουν στις νότιες ακτές της Κριμαίας και να κόψουν τον δρόμο Αλούστα-Σεβαστούπολη.
Πολιορκία της Σεβαστούπολης
300px|thumb|right|Κατεστραμμένα ναυτικά πυροβόλα της πυροβολαρχίας "Μαξίμ Γκόρκι"
Πρώτη επίθεση
Στην σοβιετική ιστοριογραφία, η πρώτη πολιορκία της Σεβαστούπολης θεωρείται ως μια προσπάθεια των Γερμανών να κατακτήσουν αστραπιαία την πόλη (30 Οκτωβρίου-21 Νοεμβρίου 1941). Ωστόσο, οι ξένοι και κυρίως οι Γερμανοί ιστορικοί, δεν θεωρούν αυτήν την επίθεση ως μια ξεχωριστή φάση της μάχης.
Από τις 30 Οκτωβρίου μέχρι τις 11 Νοεμβρίου, οι μάχες γινόταν στα μακρινά περίχωρα της Σεβαστούπολης. Στις 2 Νοεμβρίου, άρχισε η επίθεση στις θέσεις άμυνας της πόλης. Οι μονάδες πεζικού είχαν εγκαταλείψει την πόλη για αυτό και η άμυνα γινόταν από τον Στόλο της Μαύρης Θάλασσας. Βέβαια, και οι Γερμανοί δεν είχαν εμπλέξει, αρχικά, πολλούς στρατιώτες. Ταυτόχρονα, συνεχιζόταν η εκκένωση της πόλης. Αρχικά, τα σοβιετικά στρατεύματα αριθμούσαν 20.000 στρατιώτες.
Στα τέλη Οκτωβρίου, με απόφαση του Γενικού Συμβουλίου της STAVKA, στάλθηκαν στην πόλη μονάδες του Πολεμικού Ναυτικού της ΕΣΣΔ, που εκείνο τον καιρό προστάτευαν την Οδησσό. Στις 16 Οκτωβρίου, η πολιορκία της Οδησσού είχε παυθεί και έτσι όλος ο στρατός επικεντρώθηκε στην υπεράσπιση της Σεβαστούπολης.
Στις 9-10 Νοεμβρίου, η Βέρμαχτ κατάφερε να περικυκλώσει την πόλη από την ξηρά. Παρ' όλα αυτά, νέα σοβιετικά στρατεύματα κατάφεραν να μπουν στην πόλη για να συνδράμουν τους αμυνόμενους. Στις 11 Νοεμβρίου, όταν έφθασε η 11η Στρατιά της Βέρμαχτ, άρχισαν μάχες σε όλη την περίμετρο της πόλης.
Ρόλος των πεζοναυτών
Στις 5 Ιανουαρίου του 1942, ο Στόλος της Μαύρης Θάλασσας έφτασε στο λιμάνι της Ευπατόρια. Ταυτόχρονα, λόγω μιας εξέγερσης που ξέσπασε, οι πολίτες της πόλης πήγαν στα βουνά για να βοηθήσουν τους αντάρτες. Κατά το πρώτο στάδιο της επιχείρησης, τα ρουμανικά στρατεύματα νικήθηκαν και διώχτηκαν από την πόλη. Αλλά σύντομα, οι Γερμανοί έστειλαν ενισχύσεις. Οι δυνάμεις των πεζοναυτών σε μια άνιση μάχη με τους Γερμανούς, νικήθηκαν.
Στις 26 Οκτωβρίου του 1941, η Σοβιετική Διοίκηση αποφάσισε να κάνει μια στρατιωτική επιχείρηση στην Χερσόνησο Κερτς. Παρά την αρχική επιτυχία, η επιχείρηση τελείωσε με αποτυχία. Μετά από αυτήν την νίκη, οι Γερμανοί άρχισαν την τρίτη πολιορκία της Σεβαστούπολης.
Ρόλος των αεροσκαφών
150px|thumb|right|Η "Ασπίδα της Κριμαίας"
Λουφτβάφε
Ο 4ος Αεροπορικός Στόλος της Λουφτβάφε, στην αρχή του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, υποστήριζε την Ομάδα Στρατού "Νότος". Το 1941, μέσω του Στόλου, μεταφέρθηκε στην Μεσόγειο Θάλασσα. Στις αρχές Μαΐου 1942, στάλθηκε για να υποστηρίξει τα γερμανικά στρατεύματα, πρώτα στην Χερσόνησο Κερτς και μετά στην Σεβαστούπολη. Τα αεροσκάφη της Λουφτβάφε πραγματοποιούσαν 600 εξόδους την ημέρα.
Δεύτερη επίθεση
Η άμυνα της πόλης από την ξηρά βασιζόταν σε φρούρια του πυροβολικού. Για να τα καταστρέψει, οι Γερμανοί έπρεπε να χρησιμοποιήσουν πολιορκητικό πυροβολικό. Στην Σεβαστούπολη, οι Γερμανοί είχαν στείλει το θηριώδες κανόνι "Ντόρα", όπως και άλλα πυροβόλα εξαιρετικά μεγάλου διαμετρήματος και βεληνεκούς. Τα όπλα, συνολικού βάρους 1000 τόνων, στάλθηκαν κρυφά από τη Γερμανία και έμειναν κρυμμένα σε βράχους. Τα όπλα χρησιμοποιήθηκαν για πρώτη φορά τον Ιούνιο του 1942, και ερρίφθησαν συνολικά περίπου 50 οβίδες συνολικού βάρους 7 τόνων.
Η τελευταία επίθεση
thumb|right|150px|Μετάλλιο "Για την υπεράσπιση της Σεβαστούπολης" Η τελευταία επίθεση άρχισε στις 7 Ιουνίου του 1942. Οι έντονες μάχες και οι αντεπιθέσεις των σοβιετικών διήρκεσαν μία εβδομάδα. Στα επιθετικά τμήματα στρατού των Γερμανών, κατά μέσον όρο έμεναν 25 άτομα (στο καθένα). Η αλλαγή της κατάστασης έγινε στις 17 Ιουνίου. Τα νότια τμήματα του γερμανικού στρατού έφθασαν στους πρόποδες του βουνού Σαπούν. Στα βόρεια, καταλήφθηκε το φρούριο "Στάλιν" καθώς και το φρούριο "Μαξίμ Γκόρκι-1". Αυτό έδινε δυνατότητα στο γερμανικό πυροβολικό να επιτεθεί στο βόρειο τμήμα της πόλης, και η αποστολή πυρομαχικών από τις άλλες πόλεις της ΕΣΣΔ προς στην Σεβαστούπολη κατέστη αδύνατη. Ωστόσο, ο εσωτερικός δακτύλιος ήταν παρέμενε αρραγής και μια μάχη στο μέτωπο δεν θα έφερνε τα επιθυμητά για τους Γερμανούς αποτελέσματα. Ο Μανστάιν αποφάσισε να μην επιτεθεί στο δακτύλιο από τα νοτιοανατολικά αλλά από τα βόρεια. Το νότιο μέρος της άμυνας της πόλης ήταν πολύ καλά οχυρωμένο και οι στρατιώτες δεν θα μπορούσαν να το διασπάσουν, για αυτό και ο Μανστάιν βασιζόταν περισσότερο στοι στοιχείο του αιφνιδιασμού. Κατά την νύχτα από τις 28 προς τις 29 Ιουνίου, χωρίς προπαρασκευή πυροβολικού, το 30ο Σώμα Στρατού του Μανστάιν, διαθέτοντας μερικά σκάφη, διέσχισε κρυφά τον κόλπο και επιτέθηκε αιφνιδιαστικά. Στις 30 Ιουνίου, έπεσε το Μαλάχοφ Κουργκάν. Μετά από αυτό, και με άδεια της STAVKA, ο Αντιναύαρχος Φιλίπ Οκτιάμπρσκι μαζί με τον στόλο αποχώρησαν από την πόλη. Αυτό σήμανε την τελειωτική νίκη της Γερμανίας και την κατάληψη της Σεβαστούπολης. Περίπου 700 στρατιώτες και στρατηγοί του σοβιετικού στρατού εγκατέλειψαν την πόλη με υποβρύχια. Για την κατάληψη της Σεβαστούπολης, ο Έριχ φον Μανστάιν έλαβε τον τίτλο του Στρατάρχη και οι στρατιώτες του που είχαν λάβει μέρος στην εκστρατεία τιμήθηκαν με την "Ασπίδα της Κριμαίας".
Δικτυακοί τόποι
Szevasztopol ostroma
Μεγακλείτη (δορυφόρος)
Η Μεγακλείτη (αγγλικά: Megaclite) ή Δίας XIX είναι ένας φυσικός δορυφόρος του πλανήτη Δία. Ανακαλύφθηκε από μία ερευνητική ομάδα αστρονόμων του Πανεπιστημίου της Χαβάης με επικεφαλής τον Σκοτ Σέπαρντ, το 2000. Πήρε το όνομά του τον Οκτώβριο του 2002 από την Μεγακλείτη, η οποία ήταν, μητέρα του Λοκρού και της Θήβης, από τον Δία σύμφωνα με την Ελληνική μυθολογία. Η αρχική προσωρινή ονομασία που του είχε δοθεί ήταν S/2000 J 8.
Η Μεγακλείτη ανήκει στην τροχιακή «Ομάδα της Πασιφάης», των δορυφόρων που περιφέρονται σε ανάδρομες τροχιές περί τον Δία σε αποστάσεις από αυτόν μεταξύ 22,8 και 24,1 εκατομμυρίων χιλιομέτρων και κλίσεις τροχιάς από 144,5° έως 158,3°.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φυσικοί δορυφόροι Δία
Λουδοβίκος Βίκτωρ της Αυστρίας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρίγκιπες της Αυστρίας Κατηγορία:Οίκος των Αψβούργων-Λωρραίνης Κατηγορία:ΛΟΑΤ Χριστιανοί
Ρουμελί Χισάρ
To Ρούμελι Χισάρ (τουρκικά: Rumeli Hisar, μτφ. «Κάστρο της Ρούμελης») χτίστηκε μεταξύ του 1451 και του 1452 από τον σουλτάνο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Μωάμεθ Β' τον Πορθητή και διαδραμάτισε σημαντικό ιστορικό ρόλο στο γεγονός της κατάκτησης της Κωνσταντινούπολης που ακολούθησε το επόμενο έτος. Μαζί με το παλαιότερης κατασκευής (1393 - 1394) Αναντολού Χισάρ, χρησιμοποιήθηκε για τον έλεγχο του περάσματος μεταξύ της Μαύρης Θάλασσας και της Θάλασσας του Μαρμαρά. Το κάστρο βρίσκεται στο στενότερο σημείο του Βοσπόρου, επί της ευρωπαϊκής πλευράς της Κωνσταντινούπολης και ειδικότερα στην περιοχή Σαριγιέρ, κάτω από την περιοχή του παλαιού κολεγίου Ρόμπερτ (σήμερα Πανεπιστήμιο του Βοσπόρου).
Η κατασκευή του ολοκληρώθηκε τον Ιούνιο-Ιούλιο του 1452 μετά την κατάκτηση δύο προγενέστερων βυζαντινών πύργων από τον Μωάμεθ Β', οι οποίοι επεκτάθηκαν μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα. Η διάταξη του κάστρου έχει τη μορφή ισοσκελούς τριγώνου. Τα εξωτερικά τείχη, πάχους άνω του ενός μέτρου, φθάνουν σε ύψος περίπου 15 μέτρων. Ξεχωρίζουν τρεις μεγάλοι πύργοι, που φέρουν τα ονόματα τριών βεζίρηδων του Μωάμεθ Β' (Χαλίλ Πασάς, Ζαγανός Πασάς, Σαριτζά Πασάς). Η έκτασή του υπολογίζεται πως φθάνει τα 250 μέτρα μήκος στη διεύθυνση βορρά-νότου, με πλάτος 50 - 100 μέτρα, ενώ ο υψηλότερος πύργος του, στο νότιο τμήμα του, φθάνει σε απόσταση 70 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας.
Μετά την κατάκτηση της Κωνσταντινούπολης, λειτούργησε ως φυλακή και τελωνειακός σταθμός, ωστόσο σταδιακά εγκαταλείφθηκε. Μέχρι το 19ο αιώνα, διατήρησε τον ισχυρό μουσουλμανικό χαρακτήρα του με πολυάριθμα τεμένη, αλλά και μοναστήρια δερβίσηδων. Στη θέση του αναπτύχθηκε χωριό, που μάλλον αποτελούσε θερινό θέρετρο για μέλη της οθωμανικής άρχουσας τάξης. Μετά την αναστήλωσή του το 1953, οι οικίες του χωριού στο εσωτερικό του κάστρου κατεδαφίστηκαν και αποτελεί προσβάσιμο μουσειακό χώρο. Σε υπαίθριο θέατρο που διαμορφώθηκε στο εσωτερικό του διοργανώνονται σήμερα παραστάσεις κατά τη θερινή περίοδο, στα πλαίσια του Φεστιβάλ της Κωνσταντινούπολης.
Πηγές
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Κωνσταντινούπολη Κατηγορία:Κάστρα στην Τουρκία Κατηγορία:Βόσπορος
Τροχαίο ατύχημα
Διάφοροι παράγοντες συμβάλλουν στον κίνδυνο σύγκρουσης, όπως ο σχεδιασμός του οχήματος, η ταχύτητα λειτουργίας, ο σχεδιασμός του δρόμου, ο καιρός, το οδικό περιβάλλον, οι οδηγικές δεξιότητες, η οδήγηση υπό την επήρεια αλκοόλ ή ναρκωτικών και η συμπεριφορά, ιδίως η επιθετική οδήγηση, η απόσπαση της προσοχής, η υπερβολική ταχύτητα και οι κόντρες. Το 2013, 54 εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο τραυματίστηκαν από τροχαίες συγκρούσεις. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα 1,4 εκατομμύρια θανάτους το 2013, από 1,1 εκατομμύρια θανάτους το 1990. Περίπου 68.000 από αυτές συνέβησαν με παιδιά κάτω των πέντε ετών. Σχεδόν όλες οι χώρες υψηλού εισοδήματος έχουν μειωμένα ποσοστά θανάτων, ενώ η πλειονότητα των χωρών χαμηλού εισοδήματος έχουν αυξημένα ποσοστά θνησιμότητας λόγω τροχαίων ατυχημάτων. Οι χώρες μεσαίου εισοδήματος έχουν το υψηλότερο ποσοστό με 20 θανάτους ανά 100.000 κατοίκους, αντιπροσωπεύοντας το 80% όλων των θανάτων από τροχαία ατυχήματα με το 52% όλων των οχημάτων. Ενώ το ποσοστό θνησιμότητας στην Αφρική είναι το υψηλότερο (24,1 ανά 100.000 κατοίκους). Το χαμηλότερο ποσοστό εντοπίζεται στην Ευρώπη (10,3 ανά 100.000 κατοίκους)..
Σωματικές
Ένας αριθμός σωματικών βλαβών μπορεί συνήθως να προκύψει από το τραύμα αμβλείας δύναμης που προκαλείται από μια σύγκρουση, που κυμαίνονται από μώλωπες έως καταστροφικές σωματικές βλάβες (π.χ. παράλυση), τραυματική ή μη τραυματική καρδιακή ανακοπή και θάνατο.
Ψυχολογικές
Μετά από συγκρούσεις, μπορεί να συμβεί μακροχρόνιο ψυχολογικό τραύμα. Αυτά τα ζητήματα μπορεί να κάνουν όσους έχουν εμπλακεί σε ατύχημα να φοβούνται να οδηγήσουν ξανά. Σε ορισμένες περιπτώσεις, το ψυχολογικό τραύμα μπορεί να επηρεάσει τη ζωή των ατόμων, προκαλώντας δυσκολία στη δουλειά, στο σχολείο ή στην εκτέλεση οικογενειακών ευθυνών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αιτίες θανάτου  Κατηγορία:Οδικές μεταφορές
Σαντζάκι της Καβάλας
Το σαντζάκι της Καβάλας (Οθωμανικά τουρκικά: Sancak-i/Liva-Kavala) ήταν Οθωμανική επαρχία δεύτερου επιπέδου (σαντζάκι ή λιβάς) το οποία περιλάμβανε την περιοχή γύρω από το λιμάνι της πόλης της Καβάλας (η οποία ανήκει στην Ελλάδα) στην ανατολική Μακεδονία.
Ιστορία
Η πόλη μάλλον έπεσε σε Οθωμανικά χέρια γύρω στο 1383, λίγο μετά την πτώση των Σερρών. Τον 15ο αιώνα, η περιοχή της Καβάλας παρήγαγε δημητριακά και μετάξι, αλλά ήταν γνωστή και για τα ορυχεία αργύρου.
Κατά τον 18ο αιώνα και το πρώτο μισό του 19ου αιώνα, η Δράμα ήταν σαντζάκι του Εγιαλετίου της Ρούμελης; Τα έσοδα χορηγούνταν συνήθως στον πασά της Θεσσαλονίκης, ο οποίος κυβερνούσε το σαντζάκι μέσω δημοσιονομικού πράκτορα (μουτεσελίμης). Με τις διοικητικές μεταρρυθμίσεις του 1864, το σαντζάκι καταργήθηκε και ενσωματώθηκε στο Σαντζάκι της Δράμας, μέρος του Βιλαετίου Θεσσαλονίκης. Η Δράμα παρέμεινε το κέντρο του καζά της νέας επαρχίας.
Παραπομπές
<references group="" responsive="0">
Πηγές
Κατηγορία:Καβάλα Κατηγορία:Τουρκοκρατία Κατηγορία:Σαντζάκια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στην Ευρώπη Κατηγορία:Οθωμανική Μακεδονία Κατηγορία:Οθωμανική διοικητική διαίρεση της Ελλάδας
Άπαντα Σαίξπηρ (Βασίλης Ρώτας & Βούλα Δαμιανάκου)
Άπαντα Σαίξπηρ είναι σειρά 39 βιβλίων στην οποία περιέχεται όλο το έργο του μέγιστου Άγγλου ποιητή Ουίλλιαμ Σαίξπηρ μεταφρασμένο στα Ελληνικά, στη δημοτική γλώσσα, από τον Βασίλη Ρώτα και τη Βούλα Δαμιανάκου.
Ιστορία
Το 1927 ο Βασίλης Ρώτας ξεκίνησε να μεταφράζει τα άπαντα του Σαίξπηρ με πρώτο έργο το Όνειρο Θερινής Νυκτός. Η μετάφραση εκδόθηκε σε βιβλίο το επόμενο έτος, 1928, σε έκδοση του περιοδικού Νεοελληνικά Γράμματα και ο Ρώτας την αφιέρωσε στον Αλέξανδρο Πάλλη. To δεύτερο έργο του Σαίξπηρ που μετέφρασε ο Ρώτας είναι ο Βασιλέας Ληρ. Εκδόθηκε σε μονοτονικό σύστημα το 1933 από τις εκδόσεις Μουσικά Χρονικά και το εξώφυλλο του βιβλίου σχεδίασε ο ίδιος ο Ρώτας. Ακολούθησαν τα έργα Δωδέκατη Νύχτα και Άμλετ. Έως και το 1959 ο Ρώτας μετέφρασε, για λογαριασμό των εκδόσεων Ίκαρος, οι οποίες είχαν και την υποστήριξη του Βρετανικού Συμβουλίου, κάτι παραπάνω από τα μισά έργα του Σαίξπηρ.
Τα βιβλία
Σε μετάφραση Βασίλη Ρώτα:
Σε μετάφραση Βασίλη Ρώτα και Βούλας Δαμιανάκου:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βασίλης Ρώτας Κατηγορία:Βούλα Δαμιανάκου Κατηγορία:Ουίλλιαμ Σαίξπηρ Κατηγορία:Σειρές βιβλίων
ΑΦΚ Σαγκεάτα Στεζάρου
Η ΑΦΚ Σαγκεάτα Στεζάρου είναι μια ρουμανική επαγγελματική ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Năvodari, Constanţa County, Ρουμανία, η οποία ιδρύθηκε το 2010. Αγωνίζεται στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ρουμανίας μετά που κέρδισε την άνοδο στο τέλος της περιόδου 2012-13.
Ιστορία
Στο τέλος του Ιουλίου 2010, οι επενδυτές της AS Săgeata Stejaru αποφάσησαν να εγκαταλείψουν τη Stejaru και ίδρυσαν μια νέα ομάδα στο Năvodari, τη ΑΦΚ Σαγκεάτα Στεζάρου, ώστε να συνεχίσει την ποδοσφαιρική παράδοση της πόλης μετά τη διάλυση της CS Năvodari.
Η ΑΦΚ Σαγκεάτα Στεζάρου τερμάτισε 3η την πρώτη χρονιά στη Liga II και δεν κατάφερε να προαχθεί στην ανώτατη κατηγορία. Το ίδιο έγινε και την επόμενη χρονιά. Την περίοδο 2012-13 τερμάτησε στη 2η θέση και κέρδισε την άνοδο στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ρουμανίας.
Διακρίσεις
Liga II:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:ΑΦΚ Σαγκεάτα Στεζάρου Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ρουμανίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 2010
Μανουήλ Β΄
Ο Μανουήλ Β΄ διετέλεσε Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως μεταξύ των ετών 1244-1254.
Ήταν έγγαμος πρωτοπρεσβύτερος του Παλατιού στη Νίκαια. Δεν είχε ιδιαίτερη μόρφωση, αλλά ήταν άνθρωπος με διακεκριμένη ευλάβεια και άγια ζωή. Κατόπιν έγινε Μητροπολίτης Εφέσου. Μετά από τριάμιση ετών χηρεία του Θρόνου, εξελέγη Πατριάρχης το 1243 και ανέλαβε καθήκοντα το 1244 αφήνοντας τη γυναίκα του.
Η Πατριαρχία του διακρίθηκε για τη μετριοπάθεια και τη σύνεση που επέδειξε, τόσο στη διαχείριση των εσωτερικών υποθέσεων του Πατριαρχείου, όσο και στις σχέσεις με τον Παπικό Θρόνο. Τα χαρακτηριστικά αυτά φαίνονται στις συνοδικές αποφάσεις για το μεταθετό των αρχιερέων, τη χρήση του αντιμηνσίου, τα δικαιώματα των τοπικών συνόδων, κ.ά. Το 1247 και το 1249 αναφέρεται ότι δέχτηκε Φραγκισκανούς μοναχούς, απεσταλμένους του Πάπα. Το 1254 αναφέρεται ως μάρτυρας σε συμβόλαιο μεταξύ του Αυτοκράτορα Ιωάννη Βατάτζη και του Μιχαήλ Παλαιολόγου.
Πέθανε το 1254, πριν τις 3 Νοεμβρίου (ημερομηνία θανάτου του Ιωάννη Βατάτζη).
Πηγές
Κατηγορία:Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Μητροπολίτες Εφέσου Κατηγορία:Βυζαντινοί του 13ου αιώνα Κατηγορία:Επίσκοποι του 13ου αιώνα
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας γυναικών 2005-2006
Α1 Γυναικών 2005-2006
Η πρώτη φάση της διοργάνωσης διήρκεσε από τις 16 Οκτωβρίου 2005 έως τις 22 Ιανουαρίου 2006. Η δεύτερη φάση ξεκίνησε στις 29 Ιανουαρίου και ολοκληρώθηκε στις 3 Μαΐου 2006. Πρωταθλήτρια της χρονιάς αναδείχτηκε η ομάδα των Εσπερίδων για πρώτη φορά στην ιστορία της.
<div style="margin:0 auto;clear:both; background:#E1F7E6; padding:5px; border:1px solid #99CC99;border-right-width: 2px; border-bottom-width: 2px;text-align:center;width:70%"> 20px|Α1 Βαθμολογία 20px|Α1
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Α1 εθνική κατηγορία καλαθοσφαίρισης γυναικών Πρωταθλημα Ελλαδος Α1 Γυναικών 2005 2006 Πρωταθλημα Ελλαδος Α1 Γυναικών 2005 2006
Ιεράπολη Συρίας
thumb|250px|Πόλεις της Λεβαντίνης την ρωμαϊκή εποχή Η Ιεράπολις Βαμβύκη ή Ιεράπολις η Κυρρηστική ήταν αρχαία πόλη που βρισκόταν στην Κυρρηστική, περιοχή της βόρειας Συρία ς από τον Ευφράτη ποταμό μέχρι το όρος Αμανός. Το προηγούμενο όνομα της πόλης ήταν, σε εξελληνισμένη μορφή, Βαμβύκη ενώ οι Σύροι την ονόμαζαν, στα Αραμαϊκά, Μαμπόγκ, ονομασία που αντανακλάται στο σημερινό όνομα της πόλης Μανμπίτζ (Manbij) της Συρίας.
Όπως παραδίδει ο Πλίνιο ς, στην πόλη αυτή λατρευόταν η συριακή θεά Αταργάτις, την οποία οι Έλληνες αποκαλούσαν Δερκετώ. Στην πόλη υπήρχε ναός της θεάς ο οποίος είχε ανοικοδομηθεί από τη «Στρατονίκη, σύζυγο του βασιλιά της Ασσυρίας». Κατά πάσα πιθανότητα, πρόκειται για τη Στρατονίκη, μητριά και αργότερα σύζυγο του Αντιόχου Α΄. Ωστόσο έχει αμφισβητηθεί από μερικούς ιστορικούς ότι η Στρατονίκη συνέβαλε στην ανοικοδόμηση. Δεν έχει απομείνει τίποτε από τον ναό αυτό, ωστόσο είναι γνωστή η μορφή του από περιγραφή του Λουκιανού. Επρόκειτο για ναό ιωνικού ρυθμού πάνω σε ανυψωμένη βάση η οποία έβλεπε προς την ανατολή, σε λόφο στο κέντρο της πόλης, και περιβαλλόταν από διπλό τείχος. Δίπλα στον ναό υπήρχε μικρή λίμνη με ιερά ψάρια. Σύμφωνα με τον Γράνιο Λικινιανό (Granius Licinianus), κάποιος βασιλιάς, πιθανότατα ο Αντίοχος Δ΄ Επιφανής, τέλεσε τον συμβολικό γάμο του με τη θεά και στη συνέχεια λεηλάτησε τους θησαυρούς του ναού. Τον ναό λεηλάτησε επίσης ο Ρωμαίος στρατηγός Κράσσος, το 54 π.Χ.. Στην πόλη λατρευόταν επίσης ο σύζυγος της Αταργάτιδος, Χαντάντ, τον οποίο ο Λουκιανός ταυτίζει με τον Δία, καθώς και ο Απόλλωνας.
Διάφορες μαρτυρίες αναφέρουν Ιεραπολίτες σε άλλα σημεία του ελληνιστικού κόσμου. Π.χ. σε αιγυπτιακό πάπυρο του 156 π.Χ. αναφέρεται σκλάβος συριακής καταγωγής από τη Βαμβύκη ενώ επιγραφή από τα μέσα του 2ου αι. π.Χ. από τη Λάρισα αποδίδει τιμές σε Χαλδαίο αστρονόμο με το όνομα Αντίπατρος, ο οποίος είχε γίνει πολίτης στο Ομόλιο της θεσσαλικής Μαγνησίας.Επίσης, αναφέρεται η ύπαρξη ακμάζουσας παροικίας Ιεραπολιτών εμπόρων στη Δήλο, στα τέλη του 2ου αι. π.Χ.
Όσο για το καθεστώς του οικισμού, επιγραφή του 128/7 π.Χ. από τη Δήλο την αναφέρει ρητά ως «πόλιν». Παρόλα αυτά, δεν υπάρχουν αναφορές για τη δημοτική οργάνωση της πόλης στην ελληνιστική περίοδο. Ο Στράβων, ο οποίος έγραψε κατά τα τέλη του 1ου αι. π.Χ. με αρχές του 1ου αι. μ.Χ., την αναφέρει ως «πολίχνιον». Ο ίδιος την αναφέρει, πιθανότατα κατά λάθος, και ως Έδεσσα. Η αρχαιότερη σωζόμενη αναφορά σε βουλή και δήμο έρχεται από τον 2ο αι. μ.Χ. Στο 1ο μισό του 1ου αι. π.Χ., η Ιεράπολη, μαζί με την Ηράκλεια και τη Βέροια (σημ. Αλέππο ή Χαλέπι), ανήκε στην ηγεμονία του Διονυσίου, γιου του Ηρακλέωνα.
Κατά τη ρωμαϊκή περίοδο ήταν πρωτεύουσα της επαρχίας της Κομμαγηνής. Γι αυτόν τον λόγο αποτελούσε ισχυρό φρούριο και σημείο συγκέντρωσης των ρωμαϊκών και μετέπειτα βυζαντινών στρατιωτικών δυνάμεων κάθε φορά που οι Πέρσες περνούσαν τα σύνορα και την πρώτη γραμμή άμυνας της αυτοκρατορίας. Ανάμεσα στα σημαντικά πρόσωπα που έμειναν στην πόλη ήταν ο αυτοκράτορας Βάλης, κατά τις επιχειρήσεις του εναντίον των Περσών, και ο Κομεντίολος, στρατηγός του αυτοκράτορα Μαυρικίου. Εδώ σταμάτησε για λίγες ημέρες ο Ιουλιανός, κατά την έναρξη της εκστρατείας του εναντίον των Περσών. Το 540, επί βασιλείας του Ιουστινιανού, η πόλη υποχρεώθηκε να πληρώσει βαριά λύτρα προκειμένου να αποφύγει τη λεηλασία από τον στρατό του Πέρση βασιλιά Χοσρόη. Ο Ιουστινιανός ενίσχυσε τις οχυρώσεις της πόλης, περιορίζοντας την περίμετρό τους.
Ο αυτοκράτορας Ηράκλειος εκμεταλλεύτηκε τη στρατηγική θέση της Ιεράπολης, παρακολουθώντας από εκεί την αποχώρηση των Περσών από τα βυζαντινά εδάφη που κατείχαν καθώς και τα τεκταινόμενα στο εσωτερικό της Περσικής αυτοκρατορίας, την επαύριο της νίκης του εναντίον της (628). Ήδη εκείνη την εποχή η Ιεράπολη ήταν σημαντικό κέντρο του Μονοφυσιτισμού. Εκεί το 630 ο Ηράκλειος παρέλαβε τα λείψανα του Τιμίου Σταυρού που είχαν πάρει από τα Ιεροσόλυμα οι Πέρσες και διεξήγαγε εκτενείς συζητήσεις με τον μονοφυσίτη Πατριάρχη Αντιοχείας Αθανάσιο και 12 επισκόπους για δογματικά ζητήματα. Λέγεται μάλιστα πως σε αυτές τις συζητήσεις δημιουργήθηκε το συμβιβαστικό δόγμα του Μονοενεργητισμού το οποίο στη συνέχεια εξελίχθηκε στον Μονοθελητισμό.
Το 1068 την κατέλαβε ο αυτοκράτορας Ρωμανός Διογένης, επιβραδύνοντας έτσι την προέλαση των Σελτζούκων.
Στη συνέχεια η Ιεράπολη περιήλθε διαδοχικά στους Τούρκους και τους Σταυροφόρους. Στη συνέχεια, οι Μογγόλοι την κατέστρεψαν ολοκληρωτικά.
Βρισκόταν στον μεγάλο δρόμο που οδηγούσε ανατολικά στην Αντιόχεια (Έδεσσα, σημ. Ούρφα). Τα ερείπια της πόλης βρίσκονται στη θέση της σημερινής Μανμπίτζ, 88 χλμ βορειανατολικά του Αλέππο της Συρίας. Τα πρώτα ευρήματα ανακαλύφθηκαν το 1879.
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνιστική περίοδος Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Συρίας
Ελένη Προσαλέντη
Η Ελένη Προσαλέντη (1870-1911) ήταν Ελληνίδα ζωγράφος.
Αναφόρες
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι Κατηγορία:Ελληνίδες ζωγράφοι Κατηγορία:Οικογένεια Προσαλέντη
Χρίστος Ορφανίδης
Ο Χρίστος Ορφανίδης μαθητησ β λυκειου .Εβραιος γνωστος ωσ el mathematico
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Χρίστος Ορφανίδης γεννήθηκε στην Αμμόχωστο στις 14 Ιουνίου 1961. Ομιλεί πέρα από την ελληνική και την αγγλική γλώσσα. Είναι διευθυντής ασφαλιστικού γραφείου.
Είναι νυμφευμένος με την Ξένια Ιωάννου και έχει μία κόρη και ένα υιό.