cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μπρατισλάβα
Aγορές
Η Μπρατισλάβα έχει οκτώ μεγάλα εμπορικά κέντρα: Aupark, Avion Shopping Park, Bory Mall, Central, Eurovea, Nivy Centrum, Vivo! (πρώην Polus City Center) και Shopping Palace.
Ένα μήνα πριν από τα Χριστούγεννα η κεντρική πλατεία της Μπρατισλάβας φωτίζεται από ένα χριστουγεννιάτικο δέντρο και ανοίγουν επίσημα οι πάγκοι της χριστουγεννιάτικης αγοράς. Περίπου 100 περίπτερα ανοίγουν κάθε χρόνο. Ανοίγει τις περισσότερες ώρες της ημέρας καθώς και το βράδυ.
Πολιτισμός
Η Μπρατισλάβα είναι η πολιτιστική καρδιά της Σλοβακίας. Λόγω του ιστορικού πολυπολιτισμικού χαρακτήρα της η τοπική κουλτούρα επηρεάζεται από διάφορες εθνοτικές και θρησκευτικές ομάδες, συμπεριλαμβανομένων των Γερμανών, των Σλοβάκων, των Ούγγρων και των Εβραίων. Η Μπρατισλάβα διαθέτει πολλά θέατρα, μουσεία, γκαλερί, αίθουσες συναυλιών, κινηματογράφους, κινηματογραφικές λέσχες και ξένα πολιτιστικά ιδρύματα.
Παραστατικές τέχνες
Η Μπρατισλάβα είναι η έδρα του Εθνικού Θεάτρου της Σλοβακίας, που στεγάζεται σε δύο κτίρια. Το πρώτο είναι ένα νεοαναγεννησιακό κτίριο που βρίσκεται στην Παλιά Πόλη στο τέλος της πλατείας Χβιέζντοσλαβ. Το νέο κτίριο, που άνοιξε για το κοινό το 2007, βρίσκεται στην όχθη του ποταμού. Το θέατρο έχει τρία σύνολα: όπερα, μπαλέτο και δράμα. Μικρότερα θέατρα είναι το κουκλοθέατρο της Μπρτισλάβας, το θέατρο Astorka Korzo '90, το Θέατρο Arena, το L+S Studio και το Naive Theatre της Ραντόσινα.
Η μουσική στην Μπρατισλάβα άκμασε το 18ο αιώνα και συνδέθηκε στενά με τη βιεννέζικη μουσική ζωή. Ο Μότσαρτ] επισκέφτηκε την πόλη σε ηλικία έξι ετών. Μεταξύ άλλων αξιοσημείωτων συνθετών που επισκέφτηκαν ή έζησαν στην πόλη ήταν οι [[Γιόζεφ Χάυντν|Χάυντν, Λιστ, Μπάρτοκ και Μπετόβεν. Είναι επίσης η γενέτειρα των συνθετών Γιόχαν Νέπομουκ Χούμελ, Ερνε Ντόχανι και Φραντς Σμιτ. Η Μπρατισλάβα φιλοξενεί τόσο τη Σλοβακική Φιλαρμονική όσο και την ορχήστρα δωματίου Capella Istropolitana και πολλά ετήσια φεστιβάλ, όπως το Μουσικό Φεστιβάλ και τις Ημέρες Τζαζ. Το Wilsonic Festival, που πραγματοποιείται από το 2000, φέρνει κάθε χρόνο στην πόλη δεκάδες διεθνείς μουσικές παραστάσεις. Το καλοκαίρι πραγματοποιούνται διάφορες μουσικές εκδηλώσεις στο πλαίσιο του Πολιτιστικού Καλοκαιριού της Μπρατισλάβας στο Κάστρο της πόλης. Εκτός από μουσικά φεστιβάλ μπορεί κανείς να ακούσει μουσική από underground ως γνωστούς ποπ σταρ.
Η Μπρατισλάβα φιλοξενεί δύο από τα εθνικά σύνολα λαϊκών χορών της Σλοβακίας, τα Lúčnica και Slovenský ľudový umelecký kolektív (SĽUK).
Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης
Ως πρωτεύουσα της χώρας η Μπρατισλάβα έχει εθνικά και πολλά τοπικά μέσα ενημέρωσης. Οι μεγαλύτεροι τηλεοπτικοί σταθμοί που εδρεύουν στην πόλη είναι η Σλοβακική Τηλεόραση (Slovenská televízia), ο Markíza, ο JOJ και η TA3. Στο κέντρο έχει την έδρα του Σλοβακικό Ραδιόφωνο (Slovenský rozhlas) και πολλοί εμπορικοί ραδιοφωνικοί σταθμοί της Σλοβακίας εδρεύουν στην πόλη. Εθνικές εφημερίδες με έδρα την Μπρατισλάβα είναι οι SME, Pravda, Nový čas, Hospodárske noviny και η αγγλόφωνη The Slovak Spectator. Εκεί έχουν την έδρα τους δύο πρακτορεία ειδήσεων: το Πρακτορείο Ειδήσεων της Σλοβακικής Δημοκρατίας (TASR) και το Σλοβακικό Πρακτορείο Ειδήσεων (SITA).
Aθλητισμός
Διάφορες αθλήματα και αθλητικές ομάδες έχουν μακρά παράδοση στην Μπρατισλάβα, με πολλές ομάδες και αθλητές να αγωνίζονται σε εθνικά και διεθνή πρωταθλήματα και διοργανώσεις.
Το ποδόσφαιρο αυτή τη στιγμή εκπροσωπείται από το μοναδικό σύλλογο που αγωνίζεται στο κορυφαίο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου της Σλοβακίας, τη Fortuna Liga. Η ΣΚ Σλόβαν Μπρατισλάβας, που ιδρύθηκε το 1919, έχει την έδρα της στο στάδιο Τέχελνε πόλε. Η ΣΚ Σλόβαν είναι η πιο επιτυχημένη ποδοσφαιρική ομάδα στην ιστορία της Σλοβακίας, καθώς είναι η μόνη ομάδα από την πρώην Τσεχοσλοβακία που κέρδισε ευρωπαϊκή ποδοσφαιρική διοργάνωση, το Κύπελλο Κυπελλούχων το 1969. Η ΦΚ Πετρζάλκα Ακαντέμια είναι η παλαιότερη από τις ποδοσφαιρικές ομάδες της Μπρατισλάβας, ιδρύθηκε το 1898 και εδρεύει στο Στάδιο ΦΚ Πετρζάλκα 1898 στην Πετρζάλκα (παλαιότερα στο Πασιένκι στο Νόβε Μέστο και στο Στάδιο Πετρζάλκα στην Πετρζάλκα). Αυτή τη στιγμή είναι η μόνη ομάδα της Σλοβακίας που έχει κερδίσει τουλάχιστον έναν αγώνα στη φάση των ομίλων του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ, με τη νίκη 5–0 επί της Σέλτικ Γλασκώβης στον προκριματικό γύρο να είναι η πιο γνωστή, μαζί με τη νίκη με 3–2 επί της ΦΚ Πόρτο. Πριν από αυτό η ΦΚ Κόσιτσε τη σεζόν 1997–98 έχασε και τους έξι αγώνες, παρόλο που ήταν η πρώτη ομάδα της Σλοβακίας μετά την ανεξαρτησία που έπαιξε στη διοργάνωση.
Το 2010 η Αρτμέντια υποβιβάστηκε από την Κόργκον Λίγκα με το νέο της όνομα ΜΦΚ Πετρζάλκα, τερματίζοντας 12η και τελευταία. Η ΦΚ Πετρζάλκα Ακαντέμια αυτή τη στιγμή αγωνίζεται στην 5.liga μετά από χρεοκοπία το καλοκαίρι του 2014. Ένας άλλος γνωστός σύλλογος της πόλης είναι η ΦΚ Ίντερ Μπρατισλάβα. Ιδρύθηκε το 1945, έχει την έδρα τους στο Στάδιο ΣΚΠ Ίντερ Ντούμπραβκα, (παλαιότερα στο Στάδιο Πασιένκυ) και σήμερα παίζει στην 3.liga. Υπάρχουν πολύ περισσότεροι σύλλογοι με μεγάλη παράδοση και επιτυχημένη ιστορία παρά την έλλειψη επιτυχιών τα τελευταία χρόνια, π.χ. η ΛΠ Ντόμινο Μπρατισλάβα που παίζει αυτή τη στιγμή στην 4.liga, η ΦΚ Ράτσα Μπρατισλάβα που αγωνίζεται στην 3.liga όπως και Iντερ. Η FK ŠKP Inter Dúbravka Bratislava, ακολουθώντας την ŠKP Devín (επιτυχημένη ομάδα από τη δεκαετία του 1990) και εν μέρει ακολουθώντας την αρχική Iντερ (που χρεοκόπησε το 2009), πούλησε την άδεια της Κόργκον Λίγκα στη ΦΚ Σένιτσα και συγχωνεύθηκε νόμιμα με την ΦΚ ΣΚΠ Ντούμπραβκα. Προς το παρόν η Ιντερ έχει αναλάβει την τρέχουσα διοίκηση. την παράδοση, το όνομα, τα χρώματα, τους οπαδούς κ.λπ., αλλά νομικά δεν είναι διάδοχος της αρχικής Ίντερ). Η ΦΚ Τάτραν Ντέβιν, ο σύλλογος που είχε επιτυχίες κυρίως σε επίπεδο νέων και συγχωνεύτηκε με τη ΣΚ Σλόβαν Μπρατισλάβας το 1995. MΣΚ Ισκρα Πετρζάλκα, που αγωνίζεται με το όνομα ŠK Iskra Matadorfix Bratislava στην πρώην 1η Λίγκα (σήμερα 2η) το 1997/98.
Η Μπρατισλάβα διαθέτει τρεις χώρους χειμερινών αθλημάτων: το Ondrej Nepela Winter Sports Stadium, το V. Dzurilla Winter Sports Stadium και το Dúbravka Winter Sports Stadium. Η ομάδα χόκεϊ επί πάγου ΧΚ Σλόβαν Μπρατισλάβας εκπροσωπεί την πόλη από τη σεζόν 2012–13 στο Κοντινένταλ Χόκεϊ Λιγκ. Η Slovnaft Arena, τμήμα του χειμερινού σταδίου Ondrej Nepela, φιλοξενεί τη ΧΚ Σλόβαν. Το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Χόκεϊ επί Πάγου το 1959 και το 1992 διεξήχθη στην Μπρατισλάβα και το 2011 (για το οποίο χτίστηκε μια νέα αρένα) στην Μπρατισλάβα και το Κόσιτσε. Η πόλη φιλοξένησε επίσης το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα το 2019.
Το Κέντρο Υδάτινων Αθλημάτων του Τσούνοβο είναι μια περιοχή για σλάλομ με κανό και ράφτινγκ, κοντά στο φράγμα Γκαμπτσίκοβο. Φιλοξενεί πολλούς διεθνείς και εθνικούς αγώνες κανό και καγιάκ ετησίως.
Το 1966 η Μπρατισλάβα έδωσε το όνομα του τενίστα Λάντισλαβ Χεχτ στο νέο της στάδιο πολλαπλών αθλημάτων.
Το Εθνικό Κέντρο Τένις, που περιλαμβάνει την Aegon Arena, φιλοξενεί διάφορες πολιτιστικές, αθλητικές και κοινωνικές εκδηλώσεις. Αρκετοί αγώνες του Κυπέλλου Ντέιβις έχουν γίνει εκεί, συμπεριλαμβανομένου του τελικού του το 2005. Η πόλη εκπροσωπείται στα κορυφαία πρωταθλήματα της Σλοβακίας στο μπάσκετ γυναικών και ανδρών, στο χάντμπολ και στο βόλεϊ γυναικών και στην υδατοσφαίριση ανδρών. Ο εθνικός αγώνας δρόμου Ντέβιν–Μπρατισλάβα είναι το παλαιότερο αθλητικό γεγονός στη Σλοβακία[166] και ο Μαραθώνιος της πόλης διεξάγεται κάθε χρόνο από το 2006. Στην Πετρζάλκα βρίσκεται μια πίστα, όπου διοργανώνονται τακτικά αγώνες ιπποδρομιών και κυνοδρομιών και αγωνισμάτων κινητικότητας.
Η Μπρατισλάβα είναι επίσης το κέντρο της ένωσης ράγκμπι της Σλοβακίας.
Eκπαίδευση και επιστήμες
Το πρώτο πανεπιστήμιο της Μπρατισλάβας, στο Βασίλειο της Ουγγαρίας (και επίσης στο έδαφος της σημερινής Σλοβακίας) ήταν το Universitas Istropolitana, που ιδρύθηκε το 1465 από τον Βασιλιά Ματθία Κορβίνο και έκλεισε το 1490 μετά τον θάνατό του.
Η Μπρατισλάβα είναι η έδρα του μεγαλύτερου πανεπιστημίου (Πανεπιστήμιο Κομένιους, 27.771 φοιτητές), του μεγαλύτερου πολυτεχνείου (Σλοβακικό Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο, 18.473 φοιτητές) και των παλαιότερων σχολών τέχνης (Ακαδημία Παραστατικών Τεχνών και Ακαδημία Καλών Τεχνών και Σχεδίου) της Σλοβακίας. Άλλα ιδρύματα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης είναι το δημόσιο Οικονομικό Πανεπιστήμιο και το πρώτο ιδιωτικό κολέγιο της Σλοβακίας, το Πανεπιστήμιο της Πόλης του Σιάτλ. Συνολικά περίπου 56.000 φοιτητές φοιτούν στα πανεπιστήμια της Μπρατισλάβας.
Η Σλοβακική Ακαδημία Επιστημών εδρεύει επίσης στην Μπρατισλάβα. Ωστόσο η πόλη είναι μια από τις λίγες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες που δεν έχουν ούτε αστεροσκοπείο ούτε πλανητάριο. Το πλησιέστερο αστεροσκοπείο βρίσκεται στο Mόντρασε, σε 30 χιλιόμετρα, και το πλησιέστερο πλανητάριο στο Χλόχοβετς, σε 70 χιλιόμετρα.
Μεταφορές
Η γεωγραφική θέση της Μπρατισλάβας στην Κεντρική Ευρώπη την έχει καταστήσει εδώ και καιρό φυσικό σταυροδρόμι για τη διεθνή εμπορική κίνηση.
Τις δημόσιες συγκοινωνίες της Μπρατισλάβας διαχειρίζεται η Dopravný podnik Bratislava, μια εταιρεία που ανήκει στην πόλη. Το σύστημα μεταφορών είναι γνωστό ως Mestská hromadná doprava (MHD, Δημοτικές Μαζικές Μεταφορές) και χρησιμοποιεί λεωφορεία, τραμ και τρόλεϊ. Τα περισσότερα μέσα μαζικής μεταφοράς της πόλης είναι επικαλυμμένα με έναν τυπικό χρωματικό συνδυασμό κόκκινου και μαύρου.
Η Μπρατισλάβα αποτελεί επίσης μέρος ενός ολοκληρωμένου συστήματος, του IDS BK, που συνδέει τα μέσα μαζικής μεταφοράς της πόλης με άλλες εταιρείες μεταφορών στην περιφέρεια της πόλης. Το ταξίδι με ένα μόνο εισιτήριο είναι δυνατό σε όλο το δίκτυο του συστήματος, τόσο στην Μπρατισλάβα όσο και στα κοντινά χωριά και πόλεις, συμπεριλαμβανομένων 3 άλλων περιοχών των Σένετς, Μάλατσκι και Πέζινοκ.
Ως σιδηροδρομικός κόμβος η πόλη έχει απευθείας συνδέσεις με την Αυστρία, την Ουγγαρία, την Τσεχία, την Πολωνία, τη Γερμανία, την Κροατία, τη Σλοβενία και την υπόλοιπη Σλοβακία. Ο σιδηροδρομικός σταθμός Bratislava-Petržalka και ο Κεντρικός σταθμός της Μπρατισλάβα είναι οι κύριοι σιδηροδρομικοί σταθμοί.
Ο κεντρικός σταθμός λεωφορείων (Autobusová stanica Mlynské Nivy ή AS Mlynské Nivy) βρίσκεται στο Μλύνσκε Νίβυ, ανατολικά του κέντρου της πόλης, και προσφέρει συνδέσεις λεωφορείων με πόλεις της Σλοβακίας και διεθνείς λεωφορειακές γραμμές. Ένας νέος σταθμός λεωφορείων που συνδέεται με ένα εμπορικό κέντρο, ένα διοικητικό κέντρο και τον ψηλότερο ουρανοξύστη της Μπρατισλάβας, τον Πύργο Nivy, άνοιξε στις 30 Σεπτεμβρίου 2021.
Το σύστημα αυτοκινητοδρόμων παρέχει άμεση πρόσβαση στο Μπρνο της Τσεχίας, τη Βιέννη της Αυστρίας, τη Βουδαπέστη της Ουγγαρίας, στην Τρνάβα και σε άλλα σημεία της Σλοβακίας. Ο Αυτοκινητόδρομος Α6 μεταξύ Μπρατισλάβας και Βιέννης άνοιξε τον Νοέμβριο του 2007.
Το λιμάνι της Μπρατισλάβας είναι ένα από τα δύο διεθνή ποτάμια λιμάνια της Σλοβακίας. Το λιμάνι παρέχει πρόσβαση στη Μαύρη Θάλασσα μέσω του Δούναβη και στη Βόρεια Θάλασσα μέσω της Διώρυγας Ρήνου-Μάιν-Δούναβη. Επιπλέον τουριστικές γραμμές λειτουργούν από το επιβατικό λιμάνι της Μπρατισλάβας προς το Ντέβιν, τη Βιέννη και αλλού. Στην Μπρατισλάβα υπάρχουν επί του παρόντος έξι γέφυρες που πάνω από τον Δούναβη (με σειρά από τη ροή του ποταμού): Most Lafranconi (Γέφυρα Λαφρανκόνι), Most SNP (Γέφυρα της Σλοβακικής Εθνικής Εξέγερσης), Starý most (Παλιά Γέφυρα), Most Apollo (Γέφυρα Απόλλων), Prístavný most (Γέφυρα του Λιμανιού) και Lužný most.
Το Αεροδρόμιο M. R. Štefánik της Μπρατισλάβας είναι το κύριο διεθνές αεροδρόμιο της Σλοβακίας. Βρίσκεται 9 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του κέντρου της πόλης. Εξυπηρετεί αστικές και κρατικές, τακτικές και έκτακτες πτήσεις εσωτερικού και εξωτερικού. Οι σημερινοί διάδρομοι προσγείωσης επιτρέπουν την προσγείωση όλων των κοινών τύπων αεροσκαφών. Εξυπηρέτησε 2.024.000 επιβάτες το 2007. Η Μπρατισλάβα εξυπηρετείται επίσης από το Διεθνές Αεροδρόμιο της Βιέννης που βρίσκεται 49 χιλιόμετρα δυτικά του κέντρου της πόλης.
Αδελφοποιημένες πόλεις
Η Μπρατισλάβα είναι αδελφοποιημένη με τις πόλεις:
* Οι αριθμοί σε παρένθεση αναφέρουν το έτος αδελφοποίησης. Η πρώτη συμφωνία υπογράφηκε με την πόλη της Περούτζα της Ιταλίας στις 18 Ιουλίου 1962.
Θάλεια (Νηρηΐδα)
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Θάλεια είναι γνωστή και μία από τις 50 Νηρηίδες, δηλαδή τις θυγατέρες του Νηρέα και της Δωρίδας. Η Θάλεια είναι μία από τις 32 Νηρηίδες που αναφέρονται στην Ιλιάδα του Ομήρου (ραψωδία Σ, στίχος 39), ότι ήρθαν να θρηνήσουν μαζί με τη Θέτιδα από βάθη της θάλασσας στην ακτή της Τρωάδας για τον μελλοντικό θάνατο του γιου της Αχιλλέα.
Πηγές
Θαλεια
Super Cup (ποδόσφαιρο ανδρών Κύπρου)
Το Super Cup (παλαιότερες ονομασίες: Ασπίδα Πάκκου, Ασπίδα Στυλιανάκη, Ασπίδα ΚΟΠ, LTV Super Cup, Super Cup) αποτελεί το τρίτο πιο σημαντικό τρόπαιο στο κυπριακό ποδόσφαιρο. Διοργανώνεται από την Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ). Η κατάκτηση της ασπίδας διεκδικείται σε ένα μονό αγώνα, ο οποίος σηματοδοτεί την έναρξη της καινούριας ποδοσφαιρικής περιόδου. Στον αγώνα αυτό αναμετρούνται ο πρωταθλητής και ο κυπελλούχος (ή η φιναλίστ του κυπέλλου σε περίπτωση που κάποια ομάδα έχει κατακτήσει πρωτάθλημα και κύπελλο) της προηγούμενης περιόδου. Μέχρι και το 2009, κάθε δεκαετία η ασπίδα περιερχόταν στην κατοχή της ομάδας που την κατάκτησε τις περισσότερες φορές στη δεκαετία αυτή. Από το 2010 η νικήτρια ομάδα του Super Cup έχει μόνιμα στην κατοχή της το τρόπαιο.
Ιστορικό
Ο πρώτος ποδοσφαιρικός αγώνας μεταξύ του πρωταθλητή Κύπρου και του κυπελλούχου Κύπρου πραγματοποιήθηκε στις 23 Οκτωβρίου 1949. Η αναμέτρηση είχε φιλικό χαρακτήρα. Αντίπαλοι ήταν ο πρωταθλητής ΑΠΟΕΛ και η κυπελλούχος Ανόρθωση. Ο αγώνας έγινε στο στάδιο ΓΣΕ. Νικητής αναδείχθηκε ο ΑΠΟΕΛ με σκορ 2-1.
Ο πρώτος επίσημος αγώνας ανάμεσα στις ομάδες που κατέκτησαν το πρωτάθλημα και το κύπελλο Κύπρου διεξήχθη στις 11 Νοεμβρίου 1951 ανάμεσα στην πρωταθλήτρια Τσετίν Καγιά Λευκωσίας και τον κυπελλούχο ΑΠΟΕΛ. Η διοργάνωση ονομάστηκε Ασπίδα Πάκκου προς τιμή του παλαιού ποδοσφαιριστή και διοικητικού στελέχους του ΑΠΟΕΛ Χρυσόστομου Ιωαννίδη (γνωστός ως Πάκκος), ο οποίος απεβίωσε το 1950. Η Ασπίδα Πάκκου είχε προκηρυχθεί για μια δεκαετία. Σύμφωνα με την προκήρυξη θα διεξαγόταν ένας αγώνας ανάμεσα στην πρωταθλήτρια Κύπρου Α΄ κατηγορίας και στην πρωταθλήτρια Κυπέλλου Κύπρου. Ο αγώνας ονομαζόταν «Τελικός αγώνας πρωταθλητριών ομάδων δι' Ασπίδαν Πάκκου». Το όνομα της νικήτριας ομάδας αναγραφόταν πάνω στην Ασπίδα. Με τη συμπλήρωση των δέκα διοργανώσεων η Ασπίδα θα δινόταν μόνιμα στην ομάδα που την κατέκτησε τις περισσότερες φορές. Ωστόσο, το 1955 ο θεσμός διακόπηκε και επανήλθε το 1962 λόγω της έκρυθμης κατάστασης στην Κύπρο με τον αγώνα της ΕΟΚΑ (από το 1956 έως το 1961 δεν διεξήχθη καθότι τις περιόδους 1955-56, 1956-57, 1957-58, 1959-60, 1960-61 δεν είχε διεξαχθεί το κύπελλο ενώ την περίοδο 1958-59 δεν είχε διεξαχθεί το πρωτάθλημα).
Ο θεσμός ξανάρχισε το 1979 με την ονομασία Ασπίδα Στυλιανάκη, προς τιμή του πρώην προέδρου της ΚΟΠ Νίκου Στυλιανάκη. Η Ασπίδα Στυλιανάκη προκηρύχθηκε για μια δεκαετία. Ο πρώτος αγώνας για την Ασπίδα Στυλιανάκη διεξήχθη στις 28 Σεπτεμβρίου 1979 μεταξύ της πρωταθλήτριας Ομόνοιας και του κυπελλούχου ΑΠΟΕΛ. Νικήτρια αναδείχθηκε η Ομόνοια με σκορ 3-0. Το 1988 ο θεσμός συμπλήρωσε δεκαετία και η ασπίδα δόθηκε στην Ομόνοια η οποία την είχε κατακτήσεις τις περισσότερες φορές (7).
Μετά το 1989 ονομάστηκε Ασπίδα ΚΟΠ. To 2009 μετονομάστηκε σε LTV Super Cup και το 2013 σε Super Cup. Στην πρώτη δεκαετία ως Ασπίδα ΚΟΠ (1989-1998) τις περισσότερες κατακτήσεις (4) είχε ο ΑΠΟΕΛ στον οποίο και δόθηκε. Για τη δεύτερη δεκαετία (1999-2008) δόθηκαν 3 πανομοιότυπες ασπίδες στην Ανόρθωση, στον ΑΠΟΕΛ και στην Ομόνοια που την είχαν κατακτήσει από 3 φορές.
Όλοι οι αγώνες
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τους αγώνες για την Ασπίδα Πάκκου/Ασπίδα Στυλιανάκη/Ασπίδα ΚΟΠ/LTV Super Cup/Super Cup.
Σημειώσεις:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις κυπέλλου Κύπρου  Κυπρος
Το πλοίο των σαλών
Το πλοίο των σαλών (γερμ: Das Narrenschiff, ή Daß Narrenschyff ad Narragoniam ) του γερμανού Σεμπάστιαν Μπραντ (1457–1521), τυπώθηκε το 1494 από τον Γιόχαν Μπέργκμαν φον Όπελ στη Βασιλεία και ήταν το πιο επιτυχημένο γερμανόφωνο βιβλίο πριν από τη Μεταρρύθμιση. Είναι μια ηθική σάτιρα από τον ύστερο Μεσαίωνα που αφηγείται τις ιστορίες μιας στρατιάς ανοήτων που βρίσκονται σε ένα πλοίο στο ταξίδι τους για τη φανταστική χώρα Ναραγόνια, τείνοντας έτσι έναν κριτικό και σατιρικό καθρέφτη στον κόσμο μέσα από μια διασκεδαστική περιγραφή των κακών και των ιδιαιτεροτήτων τους. Το έργο μεταφράστηκε στα λατινικά το 1497 και κυκλοφόρησε σε όλη την Ευρώπη μέσω περαιτέρω μεταφράσεων σε διάφορες γλώσσες.
Επιρροή στην μουσική κουλτούρα
Το πλοίο των ανόητων ήταν επίσης ένα θέμα στη μουσική, συμπεριλαμβανομένου του ομώνυμου τραγουδιού του 1980 από το γκρουπ Karat ( Schwanenkönig ) και του ομώνυμου τραγουδιού του Reinhard Mey στο άλμπουμ του 1998 Flaschenpost. Το βελγικό συγκρότημα bal-folk Naragonia πήρε το όνομά του από τον προορισμό του Ship of Fools.
Ξεκινώντας από τη δεκαετία του 1970, πολλοί καλλιτέχνες και συγκροτήματα της ροκ και της ποπ κυκλοφόρησαν κομμάτια με τίτλο "Ship of Fools": The Doors (1970), The Grateful Dead (1974), John Cale (1974), Bob Seger and the Silver Bullet Band (1976), Van der Graaf Generator (1978), Soul Asylum (1986), Echo &amp; the Bunnymen (1986), World Party (1986), Erasure (1988), Robert Plant (1988), The Residents (1992), Sarah Brightman (1993). ), Scorpions (1993), Secret Chiefs 3 (2001), Yngwie Malmsteen (2002), Alphaville (2003), Ron Sexsmith (2006), Doves (2009).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Απόκριες Κατηγορία:Γερμανική λογοτεχνία Κατηγορία:Μεσαιωνική λογοτεχνία Κατηγορία:Σάτιρα Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Πλάθα δε τόρος δε λας Αρένας
H Πλάθα δε τόρος δε λας Αρένας ήταν αρένα που πραγματοποιούνταν ταυρομαχίες, στη Βαρκελώνη. Η τελευταία ταυρομαχία εκεί, έγινε στις 19 Ιουνίου του 1977, και μέχρι τότε γίνοταν και μουσικές συναυλίες καλλιτεχνών όπως ο Κάρλος Σαντάνα και ο Πάκο ντε Λουθία. Η αρένα για πρώτη φορά άνοιξε τις πόρτες της στο κοινό στις 29 Ιουνίου 1900. Το 2011, μετά από ανακαίνιση, άνοιξε ξανά, αυτή τη φορά ως εμπορικό κέντρο, υπό την ονομασία Arenas de Barcelona.
Κατά τα πρώτα χρόνια της λειτουργίας του, υπήρξε αρχικά μέρος που τελούνταν αγώνες πυγμαχίας. Το 1927, το κτίριο αγοράστηκε από τον πλούσιο επιχειρηματία Πέδρο Μπαλανιά, ο οποίος το μετέτρεψε εξ ολοκλήρου ως αρένα για ταυρομαχίες. Κατά τη φρανκική περίοδο στο μέρος συνεχίστηκαν οι ταυρομαχίες. Το 1989, ξεκίνησε μία εκστρατεία κατά των ταυρομαχιών στην Καταλονία. Το 2004, στη Βαρκελώνη πλέον ήταν ενάντια των αγώνων αυτών, ενώ από το 2010, ψηφίστηκαν ως παράνομοι, με συνέπεια η αρένα να σταματήσει τη λειτουργία της.
Το 2009, η Metrovacesa, επένδυσε περί τα 70 εκατομμύρια στην ανακατασκευή του κτιρίου, το οποίο ολοκληρώθηκε τον Μάρτιο του 2011. Το 2015, το εμπορικό κέντρο, έκανε ρεκόρ επισκέψεων, οι οποίοι έφτασαν τα 10.500.000. Ο θόλος του έχει ύψος 27 μέτρων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εμπορικά κέντρα στην Ισπανία Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Βαρκελώνη
Άστυ (εφημερίδα)
Το Άστυ (Αθήνα, 1885 - 1907) ήταν εβδομαδιαία κυριακάτικη σατυρική Αθηναϊκή εφημερίδα η οποία εκδόθηκε μετά την παύση της έκδοσης της εβδομαδιαίας σατυρικής εφημερίδας Ασμοδαίος. Ιδρύθηκε από τον Μπάμπη Άννινο, ο οποίος αργότερα την εκχώρησε στον αδελφό του Θέμο Άννινο. Η εφημερίδα αυτή διέκοψε την κυκλοφορία της το 1889 και επανεκδόθηκε το 1890 όπου και συνέχισε μέχρι το 1907 ως ημερήσια πλέον πρωινή πολιτική και ειδησεογραφική εφημερίδα με αρχισυντάκτη τον Δημήτριο Κακλαμάνο και κατά τη τελευταία περίοδο υπό τον Εμμανουήλ Ρέπουλη.
Συνεργάτες της εφημερίδας «Άστυ» υπήρξαν κατά καιρούς οι καλύτεροι των λογίων και δημοσιογράφων της εποχής με συνέπεια να θεωρούνται τα φύλλα της ακόμα και σήμερα ο καθρέπτης της πολιτικής, πνευματικής αλλά και της κοινωνικής κίνησης της Αθήνας της εποχής εκείνης. Μεταξύ των συνεργατών της εφημερίδας συγκαταλέγονται οι: Γεώργιος Δροσίνης, Γεώργιος Σουρής, Γεώργιος Πωπ, Στέφανος Στεφάνου, Θ. Βελλιανίτης, Μιχάλης Μητσάκης, Κωστής Παλαμάς, Δημήτριος Κόκκος κ.ά.
Στα φύλλα της εφημερίδας αυτής περιλαμβάνεται το πλήθος των γελοιογραφιών του Θ. Άννινου που υπήρξε ένας από τους καλύτερους Έλληνες γελοιογράφους και σκιτσογράφους.
Διαδικτυακές σελίδες
Κατηγορία:Πρώην εφημερίδες με τόπο έκδοσης την Αθήνα Κατηγορία:Πρώην εφημερίδες στην ελληνική γλώσσα
Κυπριακή άδεια οδήγησης
Η Κυπριακή άδεια οδήγησης είναι το επίσημο έγγραφο που εκδίδεται στην Κύπρο για να εξουσιοδοτήσει έναν πολίτη της χώρας να εκμεταλλεύεται διάφορους τύπους οχημάτων με κινητήρα σε δημόσιους δρόμους.
Οι άδειες εκδίδονται από το Υπουργείο Μεταφορών, το οποίο αποτελεί μέρος του Υπουργείου Συγκοινωνιών και Έργων. Τα μοτοποδήλατα (κάτω των 50 κυβικών) και τα αυτοκίνητα μπορούν να οδηγηθούν με άδεια μαθητευόμενου από την ηλικία των 17 ετών. Οι μοτοσυκλέτες υψηλού κυβισμού και ορισμένα βαρύτερα οχήματα μπορούν να τα οδηγήσουν μόνο άτομα πάνω από την ηλικία των 21 ετών.
Από το 2008, το κόστος απόκτησης άδειας είναι €59.80 (έως 60 ετών), €25.63 (60 έως 65 ετών) και για τους άνω των 65 ετών είναι δωρεάν. Οι οδηγοί ηλικίας άνω των 70 ετών απαιτούν πιστοποιητικό από ιατρό.
Οι άδειες οδήγησης ισχύουν μόνο για τη χρήση οχημάτων σε δημόσιους δρόμους. Ένας μπορεί να οδηγήσει οποιοδήποτε όχημα στη γη του (ή σε άλλο πρόσωπο, με άδεια του ιδιοκτήτη) χωρίς άδεια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεταφορές στην Κύπρο
356 Λιγουρία
Η Λιγουρία (Liguria) είναι πολύ μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,22. Ανακαλύφθηκε το 1893 από τον Γάλλο αστρονόμο Ωγκύστ Σαρλουά, που παρατηρούσε από τη Νίκαια, και πήρε το όνομά της από την ομώνυμη περιφέρεια της βορειοδυτικής Ιταλίας.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η διάμετρος της Λιγουρίας υπολογίσθηκε σε 131,3 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 2,37 τετράκις εκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι C (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,053 (από δεδομένα του IRAS). Η Λιγουρία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 31 ώρες και 49 λεπτά, μία αρκετά αργή περιστροφή για αστεροειδή. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 100 ως 105 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Λιγουρια
Ελεονόρ Ντιπλέ
Ζωή
Η Ελεονόρ ήταν η μεγαλύτερη κόρη από τα πέντε παιδιά του μάστορα Μωρίς Ντιπλέ (1736-1820) και της συζύγου του Françoise-Éléonore Vaugeois. Κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης, σπούδασε ζωγραφική υπό τον Jean-Baptiste Regnault.
Σύμφωνα με την αδερφή της, Ελιζαμπέτ η οποία παντρεύτηκε τον Φίλιπ λε Μπάς της Επιτροπής Κοινής Σωτηρίας, προοριζόταν να παντρευτεί τον Ροβεσπιέρο, του οποίου τις πολιτικές απόψεις η ίδια συμμεριζόταν.
Η Ελεονόρ πέθανε στις 26 Ιουλίου 1832, σε ηλικία 64 ετών, και θάφτηκε στο νεκροταφείο Περ Λασαίζ στο Παρίσι, όπου ο τάφος της μπορεί να φαίνεται ακόμα στο 34ο τμήμα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γαλλική Επανάσταση
Κάλπη (εκλογές)
Η κάλπη είναι ένα κουτί, συνήθως σε σχήμα κύβου, που χρησιμοποιείται στις εκλογές για τη συλλογή των ψηφοδελτίων των ψηφοφόρων.
Στην πάνω πλευρά της κάλπης υπάρχει μια σχισμή, από την οποία οι ψηφοφόροι ρίχνουν στο εσωτερικό της κάλπης τα ψηφοδέλτια των κομμάτων ή των συνδυασμών ή των υποψηφίων που θέλουν να ψηφίσουν. Καθ’ όλη τη διάρκεια της ψηφοφορίας η κάλπη παραμένει σφραγισμένη προκειμένου να είναι αδύνατη η πρόσβαση στα ψηφοδέλτια και να αποτραπεί ενδεχόμενη προσπάθεια νόθευσης του εκλογικού αποτελέσματος.
Φωτογραφίες
Κατηγορία:Εκλογές Κατηγορία:Πολιτική ορολογία Κατηγορία:Δοχεία
Αρωμουνικό ζήτημα
Το Αρωμουνικό ζήτημα, ή Κουτσοβλαχικό ζήτημα ή Βλαχικό ζήτημα (στα ρουμανικά: Chestiunea aromână), αναφέρεται στην τρέχουσα διαίρεση της εθνοτικής ταυτότητας των Αρμάνων (Βλάχων), ως επί το πλείστον με αυτές που είναι υπέρ της ελληνικής, υπέρ της ρουμανικής ή αυτοπροσδιορίζονται αποκλειστικά ως Αρμάνοι.
Ιστορία
Η ελληνική επιρροή είναι βαθιά ριζωμένη στους Αρμάνους. Πάντα συνδέονταν με το Ελληνικό Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως, το οποίο συνέδεε τις πολιτιστικές και οικονομικές τους δραστηριότητες με την Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία. Ως εκ τούτου, οι πλούσιοι αστικοποιημένοι Αρμάνοι ήταν ενεργοί υποστηρικτές της ελληνικής γλώσσας για μεγάλο χρονικό διάστημα. Τον 17ο και 18ο αιώνα, αυτή η γλώσσα χρησιμοποιήθηκε ως lingua franca σε διάφορα μέρη της νοτιοανατολικής Ευρώπης και ήταν απαραίτητο να την ομιλεί κανείς για να αποκτήσει υψηλότερη κοινωνική θέση ή να λάβει εκπαίδευση. Λόγω της επιρροής της θέσης των Ελλήνων, όχι μόνο αρκετοί Αρμάνοι, αλλά και Αλβανοί, Βούλγαροι και Σλάβομακεδόνες άρχισαν να δηλώνουν εθνοτικοί Έλληνες. Ήταν τόση η δύναμη αυτής της επιρροής που τα πρώτα κείμενα στα αρμανικά, γραμμένα στο ελληνικό αλφάβητο, προώθησαν τη διάδοση του ελληνικού πολιτισμού. Πολλοί οικισμοί της κεντρικής Ελλάδας εξελληνίστηκαν εύκολα χωρίς την ανάγκη πολιτικών ή θρησκευτικών κινημάτων.
Ωστόσο, η ανάπτυξη μιας αρμανικής ταυτότητας άρχισε να εμφανίζεται στη διασπορά. Οι πρώιμες γραμματικές της αρμανικής γλώσσας και τα φυλλάδια γλώσσας δείχνουν μια επίγνωση μιας πιο «λατινικής» ή «ρομαντικής» ταυτότητας. Το 1815, οι Αρμάνοι της Βούδας και της Πέστης ζήτησαν να χρησιμοποιήσουν τη γλώσσα τους ως λειτουργική. Αυτή η εθνική αναγέννηση είχε παρόμοια χαρακτηριστικά με τις πολλές άλλες αναγεννήσεις που συνέβησαν κατά τον 19ο αιώνα. Αυτό ενισχύθηκε με την εμφάνιση και την ανεξαρτησία της Ρουμανίας, η οποία άρχισε να επηρεάζει εδάφη που εξακολουθούσαν να ανήκουν στην Οθωμανική Αυτοκρατορία με προπαγάνδα και να ξεκινά εκπαιδευτικές πολιτικές με τους Αρμάνους της Μακεδονίας, της Θεσσαλίας και της Ηπείρου. Το πρώτο ρουμανικό σχολείο ιδρύθηκε στο Τρνόβο (τώρα στη Βόρεια Μακεδονία) το 1864, και στις αρχές του 20ου αιώνα υπήρχαν περίπου 100 ρουμανικές εκκλησίες και 106 ρουμανικά σχολεία στη Μακεδονία και την Ήπειρο. Πολλοί Αρμάνοι εντάχθηκαν τελικά στο ρουμανικό κίνημα, το οποίο είχε ως στόχο την αναγνώριση του Βλαχικού Μιλλέτ, μια ημιαυτόνομη «κοινότητα» για τους Αρμάνους), η οποία συνέβη στις 22 Μαΐου 1905.
Οι διάφορες αναδυόμενες ταυτότητες των Αρμάνων και η εμφάνιση του εθνικού τους ζητήματος οφείλονταν στη δύναμη των διαφορετικών βαλκανικών εθνικών κινημάτων, ιδιαίτερα του ελληνικού και του ρουμανικού, και στη συνεχή επέμβαση εξωτερικών δυνάμεων στην περιοχή. Μια ελληνορουμανική σύγκρουση ξέσπασε τελικά κατά τη διάρκεια του Μακεδονικού Αγώνα που οδήγησε σε μάχες και συμπλοκές μεταξύ Αρμάνων με ευδιάκριτο προσανατολισμό και στη διάλυση των διπλωματικών σχέσεων Ελλάδας-Ρουμανίας το 1906. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, υπήρχαν επίσης φιλοβουλγάροι και φιλοϊταλοί Αρμάνοι, αλλά σε πιο μειωμένο αριθμό. Η ρουμανική επιρροή στους Αρμάνους αποδυναμώθηκε λίγο πριν το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Κατά τη διάρκεια των ευρωπαϊκών κομμουνιστικών καθεστώτων, το Αρωμουνικό ζήτημα έχασε τη σημασία του, αλλά μετά την πτώση του και τις μειονοτικές πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το ζήτημα «άνοιξε ξανά».
Η Αρμανική ταυτότητα κατάφερε να επικρατήσει στα σύγχρονα σλαβικά κράτη (Βουλγαρία, Βόρεια Μακεδονία και Σερβία), καθώς και στην Αλβανία πρόσφατα και στους Αρμάνους που προέρχονται από αυτούς που μετανάστευσαν στη Ρουμανία από το 1940, καθώς όσοι μετανάστευσαν νωρίτερα αφομοιώνονται ως επί το πλείστον. Στην Ελλάδα υπάρχουν και περιοχές όπου οι Αρμάνοι έχουν διατηρήσει τον πολιτισμό τους, ιδιαίτερα στις περιοχές των Γρεβενών, της Βέροιας και κοντά στην Αθήνα. Αυτοί οι σύγχρονοι φιλοέλληνες Αρμάνοι ταυτίζονται συχνά με τον ελληνικό πολιτισμό και απορρίπτουν τον ρουμανικό, ενώ οι σύγχρονοι φιλορουμάνοι Αρμάνοι βλέπουν τους εαυτούς τους ως μέρος της ρουμανικής εθνοτικής ομάδας με διαφορετική διάλεκτο της ίδιας γλώσσας, αποσυνδέοντας τον εαυτό τους από τον ελληνικό πολιτισμό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρμάνοι Κατηγορία:Εθνικά ζητήματα Κατηγορία:Πολιτική της Ελλάδας Κατηγορία:Ελληνικός εθνικισμός Κατηγορία:Ρουμανικός εθνικισμός Κατηγορία:Ιστορία των διεθνών σχέσεων Κατηγορία:Πολιτικές διαμάχες Κατηγορία:Ελληνορουμανικές σχέσεις
Μέμφις (μυθολογία)
Στην ελληνική μυθολογία, η Μέμφιδα (Μέμφις) ήταν η γυναίκα επώνυμη της Μέμφιδας στην Αίγυπτο. Το όνομα αποδόθηκε σε αρκετά διαφορετικά πρόσωπα, και συγκεκριμένα:
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Γυναίκες στην Ελληνική μυθολογία
Θηβαίος (μυθολογία)
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Θηβαίος, εκτός από τον κάθε κάτοικο των Θηβών της Βοιωτίας, είναι γνωστός και ένας από τους Τρώες που έζησαν κατά την εποχή του Τρωικού Πολέμου ή λίγο πιο πριν. Ο γιος του Θηβαίου, ο Ηνιοπέας, πήρε μέρος και σκοτώθηκε στον πόλεμο αυτό. Ο Θηβαίος αναφέρεται στην Ιλιάδα (ραψωδία Θ, στίχοι 119-120): «κι ευρήκε τον ακόλουθον καλόν Ηνιοπέα, / που γόνος ήταν του υψηλού στο φρόνημα Θηβαίου» (μετάφραση Ι. Πολυλά).
Πηγή
Θηβαιος
ΕΟΕ
Η συντομογραφία ΕΟΕ μπορεί να αναφέρεται:
Χριστόψωμο
Ένα κεφαλαίο Β συμβολίζει το ζυγό του αλετριού (από την ιστορία της σποράς) ενώ άλλες παραστάσεις αλέτρι βόδια κλπ συμβολίζουν το αυτό. Στο άλλο μισό της επιφάνειας του Χριστόψωμου με «σωρό» ζύμης παρίσταται η «στοίβα» (οι θημωνιές), πλαισιωμένη με φύλλα αμπέλου και ελιάς, η προσδοκία, το όνειρο για το ερχόμενο Καλοκαίρι. Επίσης πολλές φορές απεικονίζεται και το σπίτι στο οποίο και θα έρθει η ευτυχία της χρονιάς μια ιδιαίτερη σημασία που τονίζεται και στα κάλαντα: «Σ΄ αυτό το σπίτι πού ΄ρθαμε πέτρα να μη ραΐσει κι ο νοικοκύρης του σπιτιού χίλια χρόνια να ζήσει»
Ασφαλώς και δεν εννοείται ράγισμα πέτρας αλλά την απευχή του θανάτου που με τους θρήνους και ολοφυρμούς μπορούν να κάνουν και «τις πέτρες να ραΐσουν» γι΄ αυτό και αμέσως μετά η ευχή καμιά συμφορά κι ο νοικοκύρης χίλια χρόνια να ζήσει. Το ψωμί αφιερώνεται στη Γέννηση του Χριστού που θα στέρξει να μεταβάλει τα «πλουμίδια» σε ευλογημένη πραγμάτωση. Αυτή είναι και η βάση της λατρευτικής ψυχολογίας από πανάρχαιους χρόνους της ελληνικής φυλής που βεβαίως έχει προσαρμοστεί στη νεότερη θρησκεία της.
Πληροφορίες
Το καθημερινό φαγητό των Ελλήνων έχει ως βάση το ψωμί ή την πρώτη ύλη του ψωμιού, τους σπόρους δηλαδή των δημητριακών. Γι' αυτό και η έννοια του φαγητού ταυτίζεται για τον Έλληνα με το ψωμί: ψωμι και προσφάι' λένε ενώ η κατάρα της πείνας είναι: να πεις το ψωμί ψωμάκι. Στις μεγάλες γιορτές το ψωμί βάζει τα καλά του με ιδιαίτερο όνομα και είδος παρασκευής κάθε φορά, κατέχει σπουδαία θέση ανάμεσα στα εορταστικά φαγητά κι αυτό αποτελεί πραγματικά ένα κοινό στοιχείο του παραδοσιακού πολιτισμού όλων των ελληνικών τόπων. Τα Χριστούγεννα το ψωμί είναι χριστόψωμο και το βρίσκουμε παντού. Είναι το σύμβολο, ο φορέας της ευεργετικής δύναμης που ενσαρκώνεται στο νεογέννητο Χριστό. Παρασκευάζεται όπως το συνηθισμένο ψωμί, από καλύτερο όμως αλεύρι, κοσκινισμένο με τη μπακλαβόσιτα, ψιλή σήτα. Είναι συνήθως στρογγυλό και στην επάνω επιφάνεια του έχει σταυρό από ζυμάρι ή σφραγίδα και είναι πασπαλισμένο με σουσάμι. Σε πολλά μέρη βάζουν επίσης και καρύδια με το τσόφλι, ξερά σύκα, σταφίδες και αμύγδαλα, με τα οποία κάνουν διάφορα σχήματα. Το χριστόψωμο δεν το κόβουν με μαχαίρι, γιατί τη δύναμη του καλού που είναι μέσα στο ψωμί δεν θέλουν να την βιάσουν με σίδερο που συμβολίζει τη δύναμη του κακού.
Στην Καστοριά οι γυναίκες αποτυπώνουν και τα πέντε τους δάχτυλα, πάνω στο ψωμί, και λένε στα μικρά παιδιά πως ο Χριστός κατέβηκε στο φούρνο και το ευλόγησε. Στο Μιχαλίτσι της Μικράς Ασίας, το χριστουγεννιάτικο ψωμί ονομαζόταν Χριστός. Στη Γρατινή της Κομοτινής το χριστόψωμο ονομάζεται παράς γιατί μέσα έχουν βάλει ένα νόμισμα ενώ στην Κύπρο το χριστόψωμο είναι γνωστό ως γεννόπιττα, δηλαδή η πίτα των (Χριστου)γέννων.
Επίσης σε πολλά μέρη της Ελλάδας παρασκευάζουν κουλούρες τα «Χριστοκούλουρα» που μοιάζουν με τα Χριστόψωμα, είναι όμως μικρότερα, τα οποία και κρεμούν δίπλα στα εικονίσματα για όλο το έτος ενισχύοντας τους πόθους της οικογένειας.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Χριστουγεννιάτικα εδέσματα
Αλγεβρικό στοιχείο
Έστω K/L επέκταση σωμάτων. Ένα στοιχείο k \in K καλείται αλγεβρικό στοιχείο πάνω από το L (algebraic element over L) αν είναι ρίζα ενός μη μηδενικού πολυωνύμου με συντελεστές από το L, δηλαδή όπου a_i \in L και τουλάχιστον ένα από αυτά είναι διάφορο του μηδενός.
Αν δεν υπάρχει τέτοιο πολυώνυμο, τότε το k καλείται υπερβατικό στοιχείο πάνω από το L (transcedental element over L).
Παραδείγματα
Κατηγορία:Αφηρημένη άλγεβρα Κατηγορία:Αλγεβρική θεωρία αριθμών
Δήμος Αστακού
Ο Δήμος Αστακού ήταν δήμος του νομού Αιτωλοακαρνανίας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Ξηρομέρου. Βρισκόταν στα δυτικά της Αιτωλοακαρνανίας και είχε σαν έδρα του την κωμόπολη του Αστακού. Ήταν κυρίως ορεινός και ημιορεινός. Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 ο δήμος είχε συνολικά 7.330 κατοίκους και 345.099 στρέμματα έκταση.
Εκτός της πόλης του Αστακού ο δήμος περιλάμβανε 11 ακόμα δημοτικά διαμερίσματα. Αυτά είναι τα παρακάτω:
Δήμαρχοι
...
Παραπομπές
Αστακός
Χριστουγεννιάτικο ημερολόγιο
thumb|Χριστουγεννιάτικο ημερολόγιο Το Χριστουγεννιάτικο ημερολόγιο αποτελεί έθιμο των Βορείων λαών κυρίως των Γερμανών και αναφέρεται σε μήνα 30 ημερών με τελευταία μέρα την 25η Δεκεμβρίου, τη μέρα των Χριστουγέννων ή σε χρονική περίοδο 24 ημερών από 1ης μέχρι 24 Δεκεμβρίου.
Το Χριστουγεννιάτικο ημερολόγιο αποτελεί είτε μεγάλο βάζο που φέρνει αλεξανδριανά είτε μεγάλο στολισμένο ανοικτό κουτί με δώρα. Και στις δύο περιπτώσεις κρέμονται από το στόμιο του βάζου ή του κουτιού 30 ή 24 (ανάλογα του τύπου του ημερολογίου) αριθμημένα μικρά δωράκια που καθημερινά στα παιδιά ενισχύουν την προσμονή της έλευσης των Χριστουγέννων.
Καθένα από αυτά τα αριθμημένα δωράκια που είναι περίτεχνα τυλιγμένα ανοίγεται κάθε πρωί έως ότου κορυφωθεί το εορταστικό κλίμα την παραμονή των Χριστουγέννων και τις μέρες που θα ακολουθήσουν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λαογραφία Κατηγορία:Θρησκευτικά έθιμα Κατηγορία:Χριστούγεννα
Κυπριακή νοηματική γλώσσα
Η Κυπριακή νοηματική γλώσσα είναι η νοηματική γλώσσα της Κύπρου. Φαίνεται να είναι μια μείξη της αμερικανικής νοηματικής γλώσσας και της ελληνικής νοηματικής γλώσσας και δεν είναι ακόμη πλήρως ανεπτυγμένη γλώσσα. Η ελληνοκυπριακή κοινότητα κωφών χρησιμοποιεί κατά κύριο λόγο την Ελληνική Νοηματική Γλώσσα (η τουρκοκυπριακή κοινότητα κωφών χρησιμοποιεί την τουρκική νοηματική γλώσσα).
Παραπομπές
Νοηματικη Κατηγορία:Νοηματικές γλώσσες
Αλληλεπίδραση ανθρώπου-υπολογιστή
Η αλληλεπίδραση ανθρώπου-υπολογιστή (αγγλικά: HCI, γνωστή και ως επικοινωνία ανθρώπου-μηχανής) είναι το επιστημονικό πεδίο της πληροφορικής που μελετά την αλληλεπίδραση μεταξύ ανθρώπων (χρηστών) και υπολογιστών. Θεωρείται ως το σημείο τομής μεταξύ της πληροφορικής, της γνωστικής ψυχολογίας, της κοινωνικής ψυχολογίας, της γλωσσολογίας, του βιομηχανικού σχεδιασμού και ακόμα περισσότερων ίσως γνωστικών πεδίων. Η αλληλεπίδραση μεταξύ χρηστών και υπολογιστών γίνεται στο επίπεδο της διεπαφής χρήστη (user interface), μέσω κατάλληλου λογισμικού και υλικού.
Για παράδειγμα, οι χαρακτήρες και τα αντικείμενα που εμφανίζονται από το λογισμικό στην οθόνη ενός ηλεκτρονικού υπολογιστή, αλλά και η είσοδος που δίνουν οι χρήστες μέσω περιφερειακών συσκευών όπως το πληκτρολόγιο και το ποντίκι, αποτελούν αντικείμενο έρευνας της αλληλεπίδρασης ανθρώπου-υπολογιστή. Η Ένωση Υπολογιστικών Συστημάτων (Association for Computing Machinery, ACM) ορίζει την τελευταία ως την «επιστήμη που ασχολείται με τον σχεδιασμό, την αξιολόγηση και την εφαρμογή των αλληλεπιδραστικών συστημάτων υπολογισμού για ανθρώπινη χρήση, καθώς και τη μελέτη σημαντικών φαινομένων που τα περιβάλλουν».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Υπολογιστη
Κάρολος Κουν
Ο Κάρολος Κουν του Ερρίκου (13 Σεπτεμβρίου 1908 - 14 Φεβρουαρίου 1987) ήταν Έλληνας θεατρικός σκηνοθέτης, δημιουργός του Θεάτρου Τέχνης.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Προύσα της Μικράς Ασίας στις 13 Σεπτεμβρίου 1908. Ο πατέρας του είχε γερμανική, ελληνική και εβραϊκή καταγωγή (το Κουν προέρχεται από το Κοέν), ενώ η μητέρα του ήταν Ελληνίδα ορθόδοξη. Φοίτησε στη Ροβέρτειο Σχολή της Κωνσταντινούπολης όπου συμμετείχε σε μαθητικές παραστάσεις και σπούδασε αισθητική στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης.
Το 1929 διορίστηκε καθηγητής αγγλικών στο Κολλέγιο Αθηνών. Η πρώτη του εμφάνιση ως σκηνοθέτη ήταν στο Τέλος του ταξιδιού του Ρόμπερτ Σερίφ και με μαθητές του, από το Κολλέγιο, παρουσίασε έργα του Αριστοφάνη (Όρνιθες, Βάτραχοι, Πλούτος) και του Ουίλιαμ Σαίξπηρ (Όνειρο Θερινής Νυκτός). Ίδρυσε τη Λαϊκή Σκηνή (1934-36) και συνεργάστηκε με διάφορους θιάσους (Κατερίνας, Κοτοπούλη, κ.ά.).
Το 1942 ίδρυσε το Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν» όπου και ανέβασε Ίψεν, Τζορτζ Μπέρναρντ Σω, Λουίτζι Πιραντέλλο και μετά την απελευθέρωση για πρώτη φορά στην Ελλάδα Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα, Τένεσι Ουίλιαμς, Άρθουρ Μίλερ κ.ά. Επίσης το ίδιο έτος (1942) ίδρυσε τη Δραματική Σχολή του θεάτρου του, στην οποία μαθήτευσαν πολλοί από τους σημαντικότερους ηθοποιούς και σκηνοθέτες της μεταπολεμικής γενιάς.
Μάχη της Γράνας
Η Μάχη της Γράνας ήταν συμπλοκή που έλαβε χώρα στην περιοχή της Τρίπολης Αρκαδίας, στις 10 Αυγούστου 1821, στο πλαίσιο της Ελληνικής Επανάστασης, ανάμεσα σε δυνάμεις των επαναστατημένων Ελλήνων και οθωμανικά στρατεύματα. Έληξε με την πλήρη νίκη των Ελλήνων και σήμανε την τελική φάση της πολιορκίας που οδήγησε στην πτώση της Τριπολιτσάς.
Κάρολος Κουν
Βιογραφία
Οικονομικές όμως δυσχέρειες ανάγκασαν το Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν» να διαλυθεί (1949) το οποίο άνοιξε πάλι το 1954 σε μορφή κυκλικού θεάτρου. Τη περίοδο εκείνη (1950-53) ο Κουν συνεργάστηκε με το Εθνικό Θέατρο, σκηνοθετώντας Αντόν Τσέχοφ (Ο θείος Βάνιας, Τρεις αδελφές), Πιραντέλο (Ερρίκος Δ΄), κ.λπ. Με μαθητές της Δραματικής Σχολής του όταν συγκρότησε και πάλι το 1954 το Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν», με τη μορφή κυκλικού θεάτρου, εκτός τους παλαιούς συγγραφείς ο Κουν παρουσίασε τα καινούργια ρεύματα του ξένου μεταπολεμικού θεάτρου (Μπρεχτ, Ιονέσκο, Μπέκετ, Πίντερ, Ντάριο Φο, Αραμπάλ κ.ά.) και παράλληλα παρουσίασε έργα πολλών νέων Ελλήνων προικισμένων συγγραφέων - Σεβαστίκογλου, Καμπανέλλη, Κεχαΐδη, Σκούρτη, Αναγνωστάκη και Ευθυμιάδη επιστρέφοντας σε έργα των αρχαίων τραγικών και του Αριστοφάνη.
Μάχη της Γράνας
Πρελούδιο
Κατά τον Αύγουστο του 1821 οι Έλληνες είχαν αρχίσει την πολιορκία της Τριπολιτσάς. Οι δε πολιορκημένοι στη πόλη Οθωμανοί κατά τη διάρκεια της νύκτας επιχειρούσαν συχνές εξόδους για εξεύρεση τροφίμων, θερισμό ή συλλογή καρπών από τα γύρω αγροκτήματα. Η προσπάθεια των Ελλήνων να σταματήσουν τον τουρκικό ανεφοδιασμό απαιτούσε την προώθηση των πολιορκητικών στρατοπέδων σε θέσεις πιο κοντά στην πόλη. Αυτό δεν μπορούσε γίνει λόγω έλλειψης πυροβολικού κι έτσι οι επαναστάτες παρέμεναν σε πιο ασφαλείς θέσεις, κοντά στο βουνό Παρθένι. Όταν ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης κλήθηκε από τους πολιορκητές σε βοήθεια και είδε τα συμβάντα, διέταξε να ανοιχθεί πολεμικό χαράκωμα (γράνα) βάθους ενός μέτρου και πλάτους δύο μέτρων από τη θέση Μύτικα και το χωριό Μπεντένι (σημερινό Σκοπή) μέχρι τον λόφο που βρισκόταν κοντά στο χωριό Λουκά, όπου ήταν οχυρωμένος ο οπλαρχηγός Γιάννης Νταγρές. Προς την πλευρά της πόλης, η γράνα θα είχε μορφή αναχώματος, το οποίο θα προέκυπτε από τα χώματα της εκσκαφής. Το όλο αυτό έργο, που κάλυπτε μια απόσταση περίπου 700 μέτρων, ολοκληρώθηκε με προσωπική εργασία 200 χωρικών της περιοχής και των ανδρών του Τριπολιτσιώτη αρχηγού Αθανασίου Κίντζιου, μέσα σε τρεις ημέρες. Η Γράνα είχε σκοπό την αναχαίτιση των οθωμανικών εξορμήσεων, την αποτροπή της προσπάθειας του Κιαμήλμπεη να διαφύγει μέσω του δημόσιου δρόμου Κάψια - Λεβίδι - Καλάβρυτα, καθώς και την ενθάρρυνση των Ελλήνων να κατεβούν στην πεδιάδα γύρω από την Τριπολιτσά. .
Κάρολος Κουν
Βιογραφία
Από το 1957 ανεβάζει αρχαίο δράμα, αρχικά στο θέατρό του παρουσίασε τον Πλούτο και το 1959 τους Όρνιθες του Αριστοφάνη, που θεωρήθηκε παράσταση-σκάνδαλο λόγω της πρωτοποριακής της μορφής, και στη συνέχεια στο Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου, για να συνεχίσει στο "Θέατρο των Εθνών" του Παρισιού, Λονδίνο, Ζυρίχη, Μόναχο, Μόσχα, Λένινγκραντ, Βαρσοβία, Βενετία, Φεστιβάλ Βιέννης, Διεθνές θεατρικό Φεστιβάλ Βελιγραδίου, Ελληνική Εβδομάδα του Ντόρτμουντ, Φεστιβάλ Φλάνδρας και σκανδιναβικές πρωτεύουσες με τα έργα Όρνιθες, Πέρσες, Επτά επί Θήβας, Αχαρνής, Οιδίπους Τύραννος, Λυσιστράτη, Βάκχες και Ειρήνη.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Φωκίδας 2007–08
Το πρωτάθλημα της Α΄Κατηγορίας Ε.Π.Σ. Φωκίδας της περιόδου 2007-08 ήταν το 23ο κατά σειρά, υπό την αιγίδα της Ένωσης και έγινε με τη συμμετοχή 12 ομάδων.
Μάχη της Γράνας
Η μάχη
Κατά τη νύχτα της 9ης προς 10η Αυγούστου, ισχυρή οθωμανική δύναμη υπό τον κεχαγιάμπεη Μουσταφά, βγήκε από την Τριπολιτσά με κατεύθυνση προς Λουκά και Τσιπιανά (σημ. Νεστάνη), με σκοπό τη συνηθισμένη αναζήτηση τροφών. Η τουρκική δύναμη διαιρέθηκε σε δύο τμήματα, ώστε να περικυκλώσει τους επαναστάτες που βρίσκονταν στον δρόμο της. Το πρώτο τμήμα, αποτελούνταν από 3.000 πεζούς, κατά τον Φωτάκο, ενώ το δεύτερο τμήμα διέθετε και ιππικό. Κατά τους Κολοκοτρώνη και Φωτάκο, η συνολική δύναμη των δύο τουρκικών τμημάτων έφτανε τους 6.000 αλλά άλλες σύγχρονες πηγές αναφέρουν πολύ μικρότερους αριθμούς.
Κάρολος Κουν
Βιογραφία
Επίσης, παρουσίασε έργα ξένων συγγραφέων, όπως των Ουάιλντερ (Η μικρή μας πόλη), Σαρτρ (Κεκλεισμένων των θυρών), Πάτρικ (Αυγουστιάτικο φεγγάρι), Ουίλιαμς (Ξαφνικά πέρσι το καλοκαίρι, Τριαντάφυλλο στο στήθος, Καλοκαίρι και καταχνιά), Μπρεχτ (Ο κύκλος με την κιμωλία, Ο καλός άνθρωπος του Σετσουάν), Ιονέσκο (Ρινόκερος), Μίλερ (Ο θάνατος του εμποράκου), Ευγένιου Ο Νιλ (Ο παγοπώλης έρχεται), Μπέκετ (Περιμένοντας τον Γκοντό), Πίντερ, Άλμπι, Αραμπάλ, Ζενέ, Βάις, κ.ά. Οι περισσότεροι μάλιστα απ' αυτούς τους συγγραφείς πρωτοπαρουσιάστηκαν στην Ελλάδα από το Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν». Παράλληλα, σκηνοθέτησε έργα νέων Ελλήνων θεατρικών συγγραφέων, όπως των Καμπανέλλη, Κεχαΐδη, Σκούρτη, Σεβαστίκογλου, Αρμένη, Λ. Αναγνωστάκη (Η αυλή των θαυμάτων, Αγγέλα, Η πόλη, Βαβυλωνία κ.λπ.).
Μάχη της Γράνας
Η μάχη
Το πρώτο τουρκικό τμήμα, αφού ανέβηκε το βουνό της Μονής Βαρσών, βρέθηκε πίσω από τον Λουκά και άρπαξε ζώα και κτηνοτροφικά προϊόντα. Το δεύτερο τμήμα πέρασε από τον δρόμο της πεδιάδας, δίπλα στο βουνό, από σημείο που δεν είχαν ακόμα σκάψει οι Έλληνες. Οι Τούρκοι, βλέποντας τη Γράνα, αναφέρθηκαν ειρωνικά σε αυτήν, νομίζοντας πως επρόκειτο για σύνορα που έφτιαχναν οι Έλληνες, με σκοπό τον διαμοιρασμό της γης. Στη συνέχεια, το δεύτερο αυτό τουρκικό τμήμα λεηλάτησε τα χωριά Λουκάς, Τσιπιανά, Σάγκα και Πικέρνι, φορτώνοντας 600 έως 1.000 ζώα με τρόφιμα.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Φωκίδας 2007–08
Τον τίτλο κατέκτησε, για πρώτη φορά στην ιστορία του, ο Κεχαγιάς Προσηλίου, ο οποίος ανήλθε έτσι στο Περιφερειακό Πρωτάθλημα. Ο Τελικός του πρωταθλήματος (καθώς υπήρξε ισοβαθμία στην κορυφή της τελικής κατάταξης) διεξήχθη στις 13 Απριλίου 2008 στο γήπεδο Ιτέας, όπου ο Κεχαγιάς επικράτησε του φιναλίστ Διαγόρα Πολυδρόσου με 3-1 στα πέναλτι, ενώ ο κανονικός αγώνας είχε λήξει ισόπαλος (1-1)
Μάχη της Γράνας
Η μάχη
Εν τω μεταξύ, Τούρκοι πεζοί και ιππείς επιτέθηκαν κατά των 200 ανδρών του Γιάννη Νταγρέ, οι οποίοι είχαν κατασκευάσει ταμπούρια στα αμπέλια της Καπνίστρας (αντέρεισμα του όρους Παρθένι), στο κενό ανατολικά της Γράνας, φέρνοντάς τους Έλληνες σε δύσκολη θέση. Μετά από σημαντικές απώλειες (σκοτώθηκαν 27 άνδρες, ανάμεσά τους και ο αδελφός του Γιάννη, Θανάσης Νταγρές, και τραυματίστηκαν 20), ο Νταγρές και οι άντρες του κλείστηκαν στη σπηλιά «τρύπα του Μπούρμπουνα». Εκεί παραλίγο να πνιγούν από τους καπνούς που διοχέτευσαν σ' αυτή οι Τούρκοι.
Κάρολος Κουν
Βιογραφία
thumb|right|Η είσοδος του Θεάτρου Τέχνης, στην οδό Πεσμαζόγλου στην Αθήνα. Το Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν» συμμετείχε σε πολλά ελληνικά (Αθηνών, Επιδαύρου, Φιλίππων κ.ά.) και ξένα (Λονδίνου, Παρισιού, Μονάχου, Βιέννης κ.ά.) φεστιβάλ.
Μάχη της Γράνας
Η μάχη
Ο Κολοκοτρώνης, παρατηρώντας τη μάχη από τα Τρίκορφα, και αντιλαμβανόμενος την κρισιμότητα της κατάστασης, διέταξε τους Δημήτρη Πλαπούτα, Δημητράκη Δεληγιάννη, Κωνσταντίνο Παπαζαφειρόπουλο και Χριστόπουλο, καθώς και Τριπολιτσιώτες ενόπλους υπό τον Κίντζιο, να καταλάβουν θέσεις μέσα στη Γράνα, πλάτη με πλάτη, ώστε να πολεμούν και προς τις δύο πλευρές. Επίσης, τοποθέτησε άλλες δυνάμεις πίσω από τους φράχτες των αμπελιών κινητοποιώντας παράλληλα και στρατεύματα υπό τους Γιαννάκη και Αποστόλη Κολοκοτρώνη. Έτσι η ελληνική δύναμη έφτασε τους 2.000 περίπου άνδρες. Σε αυτούς προστέθηκαν και αγωνιστές υπό τους Ζακυνθινούς Διονύσιο και Ιωάννη Πέτα, τον Σέρβο Καραγεώργη και τον Χριστόφορο Ζαχαριάδη, οι οποίοι είχαν αφιχθεί την προηγούμενη μέρα από τη Βλαχία, διασχίζοντας ολόκληρη τη Βαλκανική χερσόνησο. Συν τοις άλλοις, για να αποφορτίσει το μέτωπο της Γράνας,ο Κολοκοτρώνης ζήτησε να πραγματοποιηθεί αντιπερισπασμός, από τις δυνάμεις των Δημητρίου Υψηλάντη, Αναγνωσταρά και Γιατράκων, προς την Τριπολιτσά, ώστε να μη μπορέσουν οι πολιορκημένοι Τούρκοι να στείλουν βοήθεια στη Γράνα. Ταυτόχρονα έστειλε μικρό σώμα πολεμιστών να βοηθήσει τον Νταγρέ. Ενώ οι δυνάμεις του Αλή Βεγή (ή Μπέη) είχαν φέρει σε δεινή θέση το σώμα του Νταγρέ, αντιλήφθηκαν την επερχόμενη παγίδα και υποχώρησαν για να μην αποκοπούν, στη Γράνα όμως βρήκαν μπροστά τους Έλληνες ένοπλους ενώ ταυτόχρονα απειλούνταν και από τις δυνάμεις του Νταγρέ που τους καταδίωκαν.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Φωκίδας 2007–08
Ο Αστέρας Ιτέας αναδείχθηκε κυπελλούχος Φωκίδας για το 2008, νικώντας τον Ανδρούτσο Γραβιάς με 2-0.
Μάχη της Γράνας
Η μάχη
Την κατάσταση για τους Οθωμανούς βελτίωσε προσωρινά το ιππικό που στάλθηκε για να ενισχύσει τον Αλή μπέη. Ταυτόχρονα, νέες οθωμανικές δυνάμεις βγήκαν από την Τριπολιτσά με σκοπό να ενισχύσουν τους συμπολεμιστές τους που είχαν πραγματοποιήσει τη νυχτερινή εξόρμηση. Με αυτό τον τρόπο, η σύγκρουση γενικεύτηκε με το σχηματισμό δύο μετώπων. Ο Κολοκοτρώνης, ακολουθούμενος από τη σωματοφυλακή του από Επτανήσιους, γυρνούσε από το ένα μέτωπο στο άλλο, εμψυχώνοντας και ενθαρρύνοντας τους πολεμιστές. Η κατάσταση, όμως, χειροτέρευσε για τους Οθωμανούς της Γράνας, οι οποίοι, καθώς άκουγαν πυροβολισμούς από την κατεύθυνση της Τριπολιτάς, φοβήθηκαν πως θα αποκλειστούν έξω από αυτήν. Εκείνη τη στιγμή, μέρος του στρατού τους και των φορτωμένων ζώων, υπό τον κεχαγιάμπεη, προσπάθησε να περάσει την τάφρο. Στη σύγχυση που δημιουργήθηκε από τη σκόνη που σήκωναν τα τρομαγμένα ζώα και από τους καπνούς των πυροβολισμών, τόσο το ιππικό όσο και το πεζικό των Οθωμανών υπέστησαν βαριές απώλειες. Τελικά, οι οθωμανικές δυνάμεις κάμφθηκαν με επακόλουθο την άτακτη φυγή τους προς την Τριπολιτσά. Η μάχη κράτησε μία ώρα.
Κάρολος Κουν
Βιογραφία
Το 1984 το ελληνικό κράτος παραχώρησε έναν χώρο στην Πλάκα, για την ανέγερση του θεάτρου Κ. Κουν.
Μάχη της Γράνας
Απώλειες
Υπολογίζεται ότι, κατά τη μάχη, οι Οθωμανοί έχασαν περίπου 400 άνδρες, οι περισσότεροι από τους οποίους σκοτώθηκαν κατά την αποτυχημένη προσπάθεια διάβασης της Γράνας. Κατά τον Δ. Κόκκινο, αυτό οφείλεται στο γεγονός πως φοβούμενοι την περικύκλωση, πολλοί από τους Οθωμανούς προσπάθησαν να διαπεράσουν τη Γράνα τρεπόμενοι σε άτακτη φυγή και χωρίς να έχουν ως πρώτο στόχο τη σύγκρουση. Μεταξύ των νεκρών συγκαταλέγονταν αρκετοί επιφανείς Οθωμανοί, όπως ο Αβδούλ μπουλούκμπασης (γιος του Σεήχ Ταχήρ εφέντη) και ο Καμπέρ Κεχαγιάς ενώ και ο ίδιος ο Αλή μπέης απεβίωσε τρεις ημέρες αργότερα από τα τραύματά του. Παράλληλα, εγκαταλείφθηκαν στο πεδίο της μάχης και όλα τα οχήματα με τα ζώα και τα τρόφιμα που είχαν συγκεντρωθεί από τις λεηλασίες εκείνης της ημέρας.