cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ηλίας Ανδριόπουλος
Σύντομο βιογραφικό
Μεγάλο βήμα για την καθιέρωσή του αποτέλεσαν οι τρεις συναυλίες που έδωσε, στα πλαίσια του Φεστιβάλ Αθηνών, τον Αύγουστο του 1978, στο Θέατρο Λυκαβηττού.
Γύρω στα Χριστούγεννα του 1979 κυκλοφόρησε ο 3ος δίσκος του με τίτλο Γράμματα στο Μακρυγιάννη και άλλα λαϊκά, ο οποίος έκανε πάταγο.
Το 1980 κυκλοφόρησαν δύο ακόμα σπουδαίοι δίσκοι τα Λαϊκά προάστια με την Σωτηρία Μπέλλου και Τα λαϊκά μου. Το 1982 κυκλοφόρησε ο δίσκος Περιπλάνηση.
Στις 28 Μαρτίου του 1984 κυκλοφόρησε ο δίσκος Προσανατολισμοί, ο οποίος περιλάμβανε τραγούδια από την ομότιτλη ποιητική συλλογή του Οδυσσέα Ελύτη.
Στις 18 Νοεμβρίου του 1985 κυκλοφόρησε ένας ακόμα δίσκος με τον τίτλο Οι ξένες πόρτες, στον οποίο τους στίχους των περισσότερων τραγουδιών είχε γράψει ο στιχουργός Μάνος Ελευθερίου και σε δυο τρία ο ίδιος ο Ανδριόπουλος.
Την μουσική του διαδρομή αποτυπώνουν 20 δίσκοι-CD. Μεταξύ αυτών είναι τα «Γράμματα στο Μακρυγιάννη»,  οι «Ξένες Πόρτες», τα « Λαϊκά Προάστια», οι « Προσανατολισμοί» οι «Αργοναύτες»,η «Μουσική για σαντούρι & ορχήστρα», « Ωδαί»,  «Μικρή  Επίδαυρος» (ζωντανή ηχογράφηση), «Ο Πρώτος ΄Υμνος», «Ο Φιλόπατρις» κ.α. Ανέκδοτα έργα του, η συμφωνιέτα « Ανταύγειες»,  « Μουσική για βιολοντσέλο και ορχήστρα», η σονάτα « Ελληνικό Καλοκαίρι», τα «Επιθαλάμια».
'Εχει συνεργαστεί με σημαντικότατους ερμηνευτές και καλλιτέχνες: Μπέλλου, Ξυλούρη, Μητσιά, Πρωτοψάλατη, Μοσχολιού, Βενετσάνου, Χριστογιαννόπουλο, Θεοδωρίδου, Καλογιάννη, Δημητριάδη, Μηλιαρέση, Μόσχο, Τσάκτσεβα,  Δημητράτο, Μπάκα, Φόρτη κ.α.
Σημαντικές ορχήστρες στην Ελλάδα και στο εξωτερικό έχουν παρουσιάσει το έργο του: Η Εθνική Συμφωνική Ορχήστρα της ΕΡΤ, η Ορχήστρα των Χρωμάτων, η  Suisse Romande της Γενεύης, η  English Players του Λονδίνου, η Ορχήστρα Σύγχρονης Μουσικής της ΕΡΤ, η Κρατική Ορχήστρα Ελληνικής Μουσικής (ΚΟΕΜ) κλπ.Επίσης αίθουσες και χώροι υψηλού κύρους, όπως η Alte Oper της Φραγκφούρτης, το Queen Elizabeth Hall του Λονδίνου, το Victoria Hall της Γενεύης, το Berwaldhallen  της Στοκχόλμης,  το WDR της Κολωνίας, έχουν φιλοξενήσει την μουσική του. Έχει δώσει διαλέξεις στα Πανεπιστήμια της Οξφόρδης και East Anglia ( Νόριτς), καθώς και σε ελληνικά Πανεπιστήμια. Ακόμα έχουν εκδοθεί τρία Δοκίμιά του: « Αφήγηση των ΄Ηχων» Κέδρος- 2006, « Αντι–Ηχήσεις» Μαϊστρος- 2008 και «Το Αίνιγμα μιάς Γενιάς» Αργοναύτες -2013.
Επίσης την περίοδο 1985 - 1990 συνέθεσε τα τραγούδια τα οποία ακούστηκαν στις ακόλουθες εκπομπές της ΕΡΤ πάνω σε στίχους του Μιχάλη Μπουρμπούλη:
Υπήρξε Καλλιτεχνικός Διευθυντής της Ορχήστρας Σύγχρονης Μουσικής της ΕΡΤ(1994-1997), Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Διεθνούς Φεστιβάλ Πάτρας (1997-1999), και πρόεδρος της Στέγης Ελληνικών Χορωδιών 2010-2013).
Κατηγορία:Έλληνες συνθέτες
Εκφύλιση της ωχράς κηλίδας
Η ηλικιακή εκφύλιση ωχράς κηλίδας είναι μια πάθηση της ωχράς κηλίδας που προκαλεί προοδευτική απώλεια της κεντρικής όρασης και αποτελεί μία από τις κυριότερες αιτίες σοβαρής μείωσης της όρασης. Η εκφύλισης της ωχράς κηλίδας σε προχωρημένη μορφή μπορεί να οδηγήσει σε τύφλωση με τη νομική σημασία του όρου, όμως δεν καταλήγει σε ολοκληρωτική τύφλωση αφού η περιφερική όραση συνήθως παραμένει ανέπαφη. Η ζημιά που προκαλείται από τον εκφυλισμό της ωχράς κηλίδας συνήθως δεν αναστρέφεται, αλλά η έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία μπορούν να βοηθήσουν στη μείωση του μεγέθους της απώλειας της όρασης και στην σταθεροποίηση της κατάστασης.
Συμπτώματα
Τα συμπτώματα που παρουσιάζουν οι ασθενείς που νοσούν είναι θόλωση της όρασης, παραμόρφωση των ευθείων γραμμών (φαίνονται κυματιστές), δυσκολία ανάγνωσης (λείπουν γράμματα ή συλλαβές από τις λέξεις), μείωση της αντίληψης των χρωματικών αντιθέσεων και παρουσία σκοτεινών σημείων στην κεντρική όραση.
Διάγνωση
Η έγκυρη διάγνωση γίνεται μόνο από τον οφθαλμίατρο με έλεγχο του αμφιβληστροειδούς με βυθοσκόπηση και με έλεγχο των αγγείων του βυθού με φλουοροαγγειογραφία και αγγειογραφία με ινδοκυανίνη. Η πλέον συνήθης διαδικασία διάγνωσης είναι ένα είδος αξονικής τομογραφίας, η οπτική τομογραφία συνοχής (OCT) που επιτρέπει την ανάλυση όλων των δομών και των στιβάδων στην περιοχή της ωχράς.
Τύποι εκφύλισης της ωχράς κηλίδας
μικρογραφία|250px|Ενδιάμεση Ηλικιακή Εκφύλιση Ωχράς Κηλίδας Ξηρού τύπου Υπάρχουν δύο τύποι εκφύλισης της ωχράς κηλίδας. Η ξηρόυ τύπου (μη- εξιδρωματική ή ατροφική) που είναι πιο διαδεδομένη και εξελίσσεται συνήθως αργά και η υγρού τύπου (εξιδρωματική ή νεοαγγειακή) που είναι λιγότερο συχνή αλλά αποτελεί την πιο σοβαρή μορφή της νόσου. Η υγρού τύπου είναι υπεύθυνη για το 90% των περιπτώσεων σοβαρής απώλειας στην όραση και μπορεί να προκαλέσει σημαντική μείωση της οπτικής οξύτητας μέσα σε διάστημα ενός έτους.
Ξηρού τύπου
Η απώλεια της όρασης στην εκφύλιση της ωχράς κηλίδας ξηρού τύπου οφείλεται στην μακροχρόνια εναπόθεση πρωτεϊνών και λιπιδίων στην περιοχή που βρίσκεται κάτω από ένα προστατευτικό στρώμα κυττάρων που ονομάζεται μελάγχρουν επιθήλιο αμφιβληστροειδούς (RPE) και διαχωρίζει τον αμφιβληστροειδή από το χοριοειδή χιτώνα. Από τις εναποθέσεις των ουσιών δημιουργούνται όζοι που μοιάζουν με κίτρινες κουκκίδες και ονομάζονται ντρούζεν (drusen). Οι μικρές ποσότητες ντρούζεν δεν προκαλούν συνήθως απώλεια της όρασης όσο όμως αυξάνουν σε αριθμό και επεκτείνονται, οδηγούν σε καταστροφή των φωτοευαίσθητων κυττάρων. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα ο αμφιβληστροειδής να εμφανίζει ατροφία στην περιοχή της ωχράς, που συχνά αναφέρεται και ως γεωγραφική ατροφία. Οι βλάβες αυτές προκαλούν ένα σκοτεινό σημείο στο κέντρο της όρασης που με την πάροδο του χρόνου μπορεί να γίνει πιο εκτεταμένο.
Υγρού τύπου
Η υγρή εκφύλιση ωχράς κηλίδας εμφανίζεται όταν το μελάγχρουν επιθήλιο του αμφιβληστροειδούς δεν μπορεί να εμποδίσει την ανάπτυξη νέων, εύθραυστων, παθολογικών, αιμοφόρων αγγείων κάτω από την ωχρά κηλίδα (χοριοειδική νεοαγγείωση). Μια πρωτεΐνη που ονομάζεται αγγειακός ενδοθηλιακός αυξητικός παράγοντας (VEGF) είναι υπεύθυνη για την ανάπτυξη των αγγείων και την διαρροή υγρών και αίματος. Η διαρροή αυτή δημιουργεί οίδημα και αλλοιώσεις που καταστρέφουν τα φωτοευαίσθητα κύτταρα της ωχράς, επιφέροντας σταδιακή απώλεια της κεντρικής όρασης.
Θεραπεία
Για την αντιμετώπιση της εκφύλισης της ωχράς υγρού τύπου, χρησιμοποιείται η δραστική ουσία ρανιμπιζουμάμπη. Η ρανιβιζουμάμπη περιορίζει την ανάπτυξη των αιμοφόρων αγγείων και ελέγχει τη διαρροή και τη διόγκωση. Η ουσία χορηγείται με ενδουαλοειδική ένεση από εξειδικευμένο οφθαλμίατρο σε συνθήκες αποστείρωσης και σε περιβάλλον χειρουργείου. Η διαδικασία δεν διαρκεί πολύ, συνήθως είναι ανώδυνη και δεν χρειάζεται παραμονή στο νοσοκομείο. Το θεραπευτικό σχήμα ξεκινάει με τρεις μηνιαίες εκχύσεις, μία κάθε μήνα για του τρεις πρώτους μήνες και επαναλαμβάνονται ανάλογα με την πορεία της νόσου. Το απαραίτητο χρονικό διάστημα για την εκτίμηση των αποτελεσμάτων είναι ο ένας μήνας.
Μέχρι πρόσφατα δεν υπήρχε ουσιαστική θεραπεία για την αντιμετώπιση της υγρής μορφής της νόσου. Το 2000 εφαρμόστηκε η φωτοδυναμική θεραπεία αλλά είχε αποτελέσματα σε επιλεγμένες περιπτώσεις γι΄αυτό και σήμερα χρησιμοποιείται σπάνια. Η χρήσης της ρανιμπιζουμάμπης ξεκίνησε το 2007 και θεωρείται η τυπική θεραπεία για την υγρή ηλικιακή εκφύλιση της ωχράς κηλίδας.
Η εκφύλιση της ωχράς κηλίδας εμφανίζεται συνήθως σε άτομα ηλικίας άνω των 50 ετών όμως ορισμένες μορφές της νόσου μπορεί να προσβάλουν και νεαρότερα άτομα. Η λήψη προληπτικών μέτρων είναι σημαντική για την καλύτερη πορεία της νόσου. Στην περίπτωση προχωρημένης εκφυλίσεως μπορούν να χρησιμοποιηθούν βοηθήματα χαμηλής όρασης που μεγεθύνουν την εικόνα των αντικειμένων ή μεγαλώνουν το οπτικό πεδίο.
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." />
Παραπομπές
Κατηγορία:Οφθαλμολογικές παθήσεις
Ηλίας Κατριβάνος
Ο '''Ηλίας Χρ. Κατριβάνος''' (1914 - 5 Μαΐου 1993) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός από την Αρκαδία, που διετέλεσε βουλευτής και υφυπουργός.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Λεοντάρι Αρκαδίας. Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών
Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Αρκαδίας με την Ένωση Κέντρου στις εκλογές του 1964.
Έλαβε μέρος στις εκλογές του 1974 με την Ένωση Κέντρου-Νέες Δυνάμεις αλλά δεν εξελέγη βουλευτής, καθώς έλαβε 2.356 ψήφους.
Με το ΠΑΣΟΚ εξελέγη βουλευτής τρεις συνεχείς φορές, στις εκλογές του 1977, του 1981 και του 1985. Στην πρώτη κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου χρημάτισε υφυπουργός Εσωτερικών από τις 17 Ιανουαρίου 1984 ως τις 21 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους. .
Πέθανε τον Μάιο του 1993.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την Ένωση Κέντρου Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Εσωτερικών Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι Κατηγορία:Βουλευτές Αρκαδίας
Ας περιμένουν οι γυναίκες
Το Ας περιμένουν οι γυναίκες είναι ελληνική κωμική ταινία του 1998, σε παραγωγή, σκηνοθεσία και σενάριο Σταύρου Τσιώλη. Πρωταγωνιστούν οι Γιάννης Ζουγανέλης, Σάκης Μπουλάς και Αργύρης Μπακιρτζής.
Πλοκή
Ο Πάνος (Ζουγανέλης) και ο Μιχάλης (Μπακιρτζής), μπατζανάκηδες μικροβιοτέχνες από τη Θεσσαλονίκη, ξεκινούν ένα ταξίδι για τη Θάσο, όπου βρίσκονται ήδη οι οικογένειές τους. Μια τυχαία συνάντηση με μία κοπέλα (που ενσαρκώνει η Αγγελική Ηλιάδη) στη λίμνη Βόλβη θα προκαλέσει την ψυχολογική κατάρρευση του Πάνου, ο οποίος την ερωτεύεται, καταρρέει ψυχολογικά και επιχειρεί να αυτοκτονήσει. Ο Μιχάλης καλεί τον Αντώνη (Μπουλάς), τον τρίτο μπατζανάκη και πολιτευτή του ΠΑΣΟΚ, για βοήθεια. Όμως η παρουσία του Αντώνη δεν έχει τα επιθυμητά αποτελέσματα και οι γυναίκες τους ακόμα τους περιμένουν στη Θάσο.
Η ροή της ταινίας έχει έντονα στοιχεία αρχαίας ελληνικής τραγωδίας, με κωμικά στοιχεία της σύγχρονης εποχής. Για παράδειγμα, υπάρχει ο  χορός  που ενσαρκώνεται με δύο ηλικιωμένες κυρίες που βάζουν τραγούδια σε ένα CD-player (όλα λαϊκά της εποχής), ενώ η ίδια η ταινία χωρίζεται σε μέρη (πριν και μετά την εμφάνιση του  χορού  ) όπως ακριβώς μια αρχαία τραγωδία.
Πληροφορίες
Η ιδέα για την ταινία προήλθε από ένα ταξίδι του Σταύρου Τσιώλη και του Χρήστου Βακαλόπουλου στην Καβάλα στα πλαίσια των γυρισμάτων της προηγούμενής του ταινίας, Παρακαλώ, γυναίκες, μην κλαίτε. Ο αρχικός τίτλος της νέας ταινίας ήταν «Το ιστορικό συνέδριο της Βόλβης». Ήταν η πρώτη συνεργασία του σκηνοθέτη με τους Σάκη Μπουλά και Γιάννη Ζουγανέλη, σε αντίθεση με τον Αργύρη Μπακιρτζή, με τον οποίο είχε συνεργαστεί και σε προηγούμενες ταινίες.
Η ταινία περιέχει αρκετές αναφορές στην πολιτική σκηνή και στην κουλτούρα του Νεοέλληνα, και πλαισιώνεται από σουρεαλιστικούς διαλόγους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1998 Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής ΕΡΤ
Τελικός Παγκόσμιου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2010
Ο Τελικός Παγκόσμιου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2010 ήταν ένας ποδοσφαιρικός αγώνας ο οποίος διεξήχθη στις 11 Ιουλίου 2010 στο Σόκερ Σίτι του Γιοχάνεσμπουργκ της Νότιας Αφρικής, για να καθοριστεί ο νικητής στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2010. Η Εθνική Ισπανίας κέρδισε την Εθνική Ολλανδίας 1–0 με γκολ του Αντρές Ινιέστα τέσσερα λεπτά πριν το τέλος της παράτασης. Ο Άγγλος διαιτητής Χάουαρντ Γουέμπ είχε επιλεγεί να διευθύνει το παιχνίδι, στο οποίο τιμωρήθηκαν 14 ποδοσφαιριστές με κίτρινες κάρτες σε ένα από τους χειρότερους τελικούς στην ιστορία.
Και οι δύο φιναλίστ διεκδικούσαν το πρώτο τους Παγκόσμιο Κύπελλο. Ο τελικός του 2010 ήταν ο έκτος στον οποίο οι δύο ομάδες δεν είχαν κατακτήσει προηγουμένως το τρόπαιο μετά τους τελικούς του 1930, 1934, 1954, 1958 και 1978. Η Ολλανδία είχε ηττηθεί στον τελικό του 1974 και 1978, ενώ η καλύτερη θέση της Ισπανίας ήταν η τέταρτη θέση στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 1950. Ήταν ο δεύτερος συνεχόμενος τελικός στον οποίο συμμετείχαν μόνο ευρωπαϊκές ομάδες και ήταν η πρώτη φορά που μια ευρωπαϊκή ομάδα κέρδισε το τρόπαιο εκτός Ευρώπης.
Φιναλίστ
Πριν το παιχνίδι, η Εθνική Ολλανδίας και η Εθνική Ισπανίας δεν είχαν αναμετρηθεί ποτέ σε τελική φάση είτε του Παγκοσμίου κυπέλλου είτε του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος, τις δύο κύριες διοργανώσεις στις οποίες συμμετέχουν οι ευρωπαϊκές εθνικές ομάδες. Από το 1920, οι δύο ομάδες είχαν συναντηθεί εννέα φορές, έχοντας από 4 νίκες έκαστη ενώ ένα παιχνίδι τελείωσε ισόπαλο. Τα παιχνίδια αυτά ήταν είτε φιλικά, είτε έγιναν στα πλαίσια των προκριματικών του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος ενώ ένα είχε γίνει στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1920.
Ήταν η πρώτη φορά μετά τον τελικό του 1978 που καμία από τις δύο φιναλίστ δεν είχε κερδίσει προηγουμένως το Παγκόσμιο Κύπελλο. Η Ολλανδία ήταν φιναλίστ δύο φορές. Το 1974 έχασε από την Εθνική Γερμανίας ενώ το 1978 έχασε από την Εθνική Αργεντινής με 3-1. Η συμμετοχή στον τελικό ήταν η καλύτερη επίδοση της Ισπανίας, με την αμέσως επόμενη την 4η θέση στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 1950 και η συμμετοχή στα προημιτελικά στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 1934, στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 1986, στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 1994 και στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2002. Η Ισπανία έγινε η 12η διαφορετική ομάδα που συμμετείχε σε τελικό παγκοσμίου κυπέλλου και η πρώτη νέα ομάδα μετά τη Γαλλία το 1998. Η Ολλανδία έπαιξε στον τρίτο τελικό της χωρίς νίκη, ξεπερνώντας το ρεκόρ που μοιραζόταν με την Ουγγαρία και τη Τσεχοσλοβακία. Σήμερα, το ρεκόρ κατέχει η Γερμανία με 4 χαμένους τελικούς. Ήταν ο πρώτος τελικός παγκοσμίου κυπέλλου χωρίς τη συμμετοχή τουλάχιστον μιας εκ των Βραζιλία, Ιταλίας, Γερμανίας ή Αργεντινής. Η Ισπανία έγινε η 8η χώρα που κατακτούσε το παγκόσμιο κύπελλο. Μαζί με την Αγγλία και τη Γαλλία είναι οι μόνες χώρες με μία κατάκτηση.
Ισπανοί και Ολλανδοί αποφάσισαν να δείξουν ότι ήξεραν να παίζουν ποδόσφαιρο με όλους τους τρόπους: δόθηκαν 14 κάρτες (ανάμεσά τους και μια κόκκινη) σε εκείνο τον αγώνα. Περισσότερες από τις διπλάσιες σε σχέση με τον τελικό του 1986, ανάμεσα σε Αργεντινή και Δυτική Γερμανία, ο οποίος ήταν ο πιο βίαιος με 6 κάρτες. Από αυτές, οι 9 πήγαν σε Ολλανδούς και οι 5 σε Ισπανούς, με τους παίκτες των «οράνιε» να τα βάζουν με τη διαιτησία μετά τη λήξη, εκφράζοντας παράπονα για τα κριτήρια με τα οποία ο διαιτητής έδινε κάρτες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2010 2010
Γεώργιος Δασκαλάκης
Ο Γεώργιος Δασκαλάκης (12 Ιουλίου 1936,-16 Ιουλίου 2022) ήταν Έλληνας πολιτικός.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε το 1936 στα Λαγκάδια Αρκαδίας. Σπούδασε οικονομικές επιστήμες στην τότε ΑΣΟΕΕ (σήμερα Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών). Υπήρξε πρωτοπόρος στο συνδικαλιστικό κίνημα των εργαζομένων στις ασφαλιστικές εταιρείες, μέσω του οποίου αναδείχθηκε.
Υπήρξε συνιδρυτικό μέλος του ΠΑΣΟΚ κατά το 1974, γραμματέας του Τομέα Συνδικαλιστικού του Κινήματος (1975 - 1982) και πρώτος γραμματέας της ΠΑΣΚΕ, της συνδικαλιστικής οργάνωσης του κόμματος. Επίσης, από το 1982 μέχρι το 1985 ήταν μέλος της Εκτελεστικής Γραμματείας.
Διετέλεσε βουλευτής του ΠΑΣΟΚ τα διαστήματα 1981 - 1996 και 2000 - 2004. Στις εκλογές του 1981 εκλέχθηκε στην Α΄ Αθηνών, στις εκλογές του 1985, 1989 (Ιουνίου και Νοεμβρίου), 1990 και 1993 στην Αρκαδία και στις εκλογές του 2000 στην Β΄ Αθηνών.
Χρημάτισε υφυπουργός Εμπορίου από τον Φεβρουάριο του 1987 μέχρι τον Ιούλιο του 1989, αναπληρωτής υπουργός Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης από τον Οκτώβριο του 1993 μέχρι τον Ιανουάριο του 1996 και υφυπουργός Μεταφορών και Επικοινωνιών από τον Ιανουάριο του 1996 μέχρι τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους. Από το 1997 μέχρι το 2000 ήταν πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της Γενικής Τράπεζας.
Ήταν νυμφευμένος με τη Μαρία Κορναράκη, μαζί με την οποία απέκτησε δύο κόρες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ Κατηγορία:Βουλευτές Α΄ Αθηνών Κατηγορία:Βουλευτές Β΄ Αθηνών Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Εμπορίου Κατηγορία:Έλληνες αναπληρωτές υπουργοί Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Μεταφορών και Επικοινωνιών
Ιοτάπα (κόρη του Αρταβάσδη Α΄)
Η Ιοτάπα της Μηδίας Ατροπατηνής (γενν. 43 π.Χ.) γεννήθηκε πριγκίπισσα της Μηδίας Ατροπατηνής και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Κομμαγηνής.
Βιογραφία
Ήταν κόρη τού Αρταβάσδη Α΄ της Μηδίας Ατροπατηνής και της Αθηναΐδας των Οροντιδών, κόρης τού Αντιόχου Α΄ της Κομμαγηνής.
Το 35 π.Χ. ο Αρταβάσδης Α΄ πρόσφερε στον Μάρκο Αντώνιο συμμαχία εναντίον των Πάρθων και ο Ρωμαίος στρατηγός δέχθηκε με χαρά. Για να ενισχύσουν τη φιλία τους, εμνήστευσαν το 34 π.Χ. τα παιδιά τους: η Ιοτάπα της Μηδίας θα παντρευόταν τον Αλέξανδρο Ήλιο, γιο τού Μ. Αντωνίου από την Κλεοπάτρα Ζ΄ της Αιγύπτου, αν και ήταν 9 και 6 ετών αντίστοιχα.
Το 33 π.Χ. ο Μ. Αντώνιος συνάντησε τον σύμμαχό του στον ποταμό Αρά(ξη)· συμφώνησαν ο Μ. Αντώνιος να βοηθήσει τον Αρταβάσδη Α΄ εναντίον των Πάρθων και ο Αρταβάσδης Α΄ να τον βοηθήσει εναντίον τού Οκταβιανού. Αντάλλαξαν μέρη τού στρατού τους. Ο Μ. Αντώνιος έλαβε πίσω ένα λάβαρο, που ο βασιλιάς είχε πάρει από τον στρατό τού Οππίου Στατιανού το 36 π.Χ. και την Ιοτάπα της Μηδίας μαζί του. Με τη βοήθεια των λεγεωναρίων ο Αρταβάσδης Α΄ μπόρεσε αρχικά να απωθήσει την επίθεση των Πάρθων. Έτσι η επικράτεια τού Αρταβάσδη Α΄ αυξήθηκε με τμήματα της Αρμενίας. Όμως πριν τη μάχη τού Ακτίου (31 π.Χ.), ο Μ. Αντώνιος κάλεσε πίσω τους λεγεωνάριους, χωρίς να επιστρέψει τους Μήδους στρατιώτες, που είχε· έτσι αυτή τη φορά ο Φραάτης Δ΄ της Παρθίας νίκησε τον Αρταβάσδη Α΄ και τον αιχμαλώτισε το 30 π.Χ.
Στο Άκτιο ο Μ. Αντώνιος νικήθηκε και ο Οκταβιανός το 30 π.Χ. εισέβαλε στην Αίγυπτο με τον στρατό του. Η Ιοτάπα της Μηδίας άφησε την Αλεξάνδρεια. Κατά τη διάρκεια της αιχμαλωσίας του πατέρα της, έγινε εμφύλιος πόλεμος στην Παρθία και αυτός βρήκε την ευκαιρία και απέδρασε. Βρήκε καταφύγιο στον Αύγουστο, που τον υποδέχθηκε φιλικά και τον έκανε βασιλιά της Μικράς Αρμενίας, υποτελή του.
H Ιοτάπα της Μηδίας επέστρεψε στον πατέρα της και μετά το 30 π.Χ. παντρεύτηκε τον Μιθριδάτη Γ΄ της Κομμαγηνής. Ήταν εξάδελφός της, καθώς ο πατέρας του Μιθριδάτης Β΄ ήταν αδελφός της Αθηναΐδας. Απέκτησαν τον Αντίοχο Γ΄, την Άκα Β΄, την Ιοτάπα και την Ιοτάπα. Η μία από τις δύο Ιοτάπα παντρεύτηκε τον Αντίοχο Γ΄.
1567 Αλικόσκι
Ο Αλικόσκι (Alikoski) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εξωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,47. Ανακαλύφθηκε το 1941 από τον Φινλανδό αστρονόμο Ούργιο Βάισαλα, που παρατηρούσε από το Τούρκου της Φινλανδίας και τον ονόμασε έτσι προς τιμή του συμπατριώτη του αστρονόμου Χέικι Αλικόσκι.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Αλικόσκι εκτιμάται σε 67,83 ± 2,1 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι C (ανθρακούχος, κατά SMASSII) ή PU (κατά Tholen), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,0626. Ο Αλικόσκι περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 16 ώρες και 24 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αλικοσκι
Ασμήνιο Εύβοιας
Το Ασμήνιο είναι παραθαλάσσιο χωριό στη βόρεια Εύβοια και την Περιφερειακή Ενότητα Εύβοιας.
Γεωγραφικά στοιχεία - Αξιοθέατα
Το Ασμήνιο βρίσκεται στα παράλια απέναντι από την είσοδο του Παγασητικού κόλπου σε υψόμετρο 11 μέτρα ενώ απέχει περίπου 9 χλμ. ΒΑ. από την Ιστιαία (έδρα δήμου), 26 χλμ. ΒΑ. από την Αιδηψό και 118 χλμ. ΒΔ. από την Χαλκίδα. Πρόκειται για παλιό γραφικό ψαροχώρι που έχει εξελιχτεί σε μικρό τουριστικό θέρετρο και είναι κτισμένο ανάμεσα σε δυο πευκόφυτους λόφους με την κοίτη ενός μικρού χείμαρρου να το χωρίζει στη μέση. Είναι γνωστό για την ομώνυμη παραλία η οποία αποτελεί σχεδόν προέκταση της παραλίας του γειτονικού Πευκιού και στην οποία υπάρχουν καφετέριες, ουζερί και εστιατόρια. Θρησκευτικό αξιοθέατο είναι η εκκλησία της Παναγίας Ντινιούς σε απόσταση 4 χλμ. νοτιοδυτικά προς την Ιστιαία, σε περιοχή κατάφυτη από πλατάνια και με πολλά τρεχούμενα νερά.
Ιστορικά στοιχεία
Η κατοίκηση της γύρω περιοχής, σύμφωνα με την αρχαιολογική έρευνα, αρχίζει κατά τη νεότερη νεολιθική περίοδο και σύμφωνα με τοπικές μαρτυρίες η αρχικά θέση του χωριού ήταν σε άλλο σημείο πιο μακριά από την θάλασσα πάνω σε βουνό. Όμως με την πάροδο των χρόνων και την απελευθέρωση της Ελλάδας από τους Τούρκους, οι κάτοικοί του άρχισαν σταδιακά να κατεβαίνουν προς την θάλασσα στο χώρο που βρίσκεται σήμερα. Σύμφωνα με μια άποψη η ονομασία του προήλθε από τη φράση - σύνθημα "ας-μηνη" με την οποία οι Έλληνες προέτρεπαν να μην φύγει ο Ελληνικός στόλος, κατά τη διάρκεια της τριήμερης ναυμαχίας του Αρτεμισίου το 480 π.Χ. Την περίοδο της τουρκοκρατίας αναφέρεται την με την ονομασία Ποτάκι ή Ποτόκι, που στα τουρκικά σημαίνει βαλτώδες μέρος.
Διοικητικά στοιχεία
Αναφέρεται επίσημα, μετά την επανάσταση του 1821 και την ενσωμάτωση της Εύβοιας, με την ονομασία Ασμένι το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Ιστιαίων. Το 1912 με το ΦΕΚ 245Α - 16/08/1912 διορθώθηκε σε Ασμίνι ή Ποτάκι και ταυτόχρονα ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Το 1940 το όνομα διορθώθηκε σε Ασμήνιον. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τις Κεφαλές αποτελούν την τοπική κοινότητα Ασμηνίου που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Αρτεμισίου του Δήμου Ιστιαίας-Αιδηψού και σύμφωνα με την απογραφή 2011 ως κοινότητα έχει 784 κατοίκους ενώ ως οικισμός 734. Η κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 14,958χμ² (2011).
Πληθυσμός
(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)
Πηγές
Κατηγορία:Δήμος Ιστιαίας - Αιδηψού Κατηγορία:Χωριά του νομού Εύβοιας
682 Άγαρ
Η Άγαρ (Hagar) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,158. Ανακαλύφθηκε το 1909 από τον Γερμανό αστρονόμο Άουγκουστ Κοπφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από την ομώνυμη μορφή της Παλαιάς Διαθήκης.
Η Άγαρ έχει τροχιά παρόμοια με εκείνες των μελών της Οικογένειας αστεροειδών της Ευνομίας, ωστόσο η άγνοια του φασματικού της τύπου δεν επιτρέπει την κατάταξή της με βεβαιότητα στην οικογένεια αυτή.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Άγαρ είναι άγνωστα.
Θόριο
Το Θόριο είναι ασθενώς ραδιενεργό μεταλλικό χημικό στοιχείο με σύμβολο Th και ατομικό αριθμό 90. Το θόριο είναι ασημόγκριζο και οξειδώνεται επιφανειακά όταν εκτίθεται στον αέρα, σχηματίζοντας διοξείδιο του θορίου· είναι ήπιας σκληρότητας, όλκιμο και έχει υψηλό σημείο τήξης. Είναι ένα ηλεκτροθετικό μέλος των Ακτινίδες του οποίου η συμπεριφορά κυριαρχείται από τον αριθμό οξείδωσης +4· είναι αρκετά δραστικό και αναφλέγεται στον αέρα όταν διαιρείται σε λεπτά τμήματα.
Όλα τα γνωστά ισότοπα του θορίου είναι ασταθή. Το πιο σταθερό ισότοπο, 232Th, έχει ημιζωή 14,05 δισεκατομμύρια χρόνια, ή περίπου ίση με την ηλικία του σύμπαντος· διασπάται πολύ αργά με διάσπαση άλφα, εκκινώντας μια αλυσιδωτή διάσπαση που ονομάζεται σειρά του θορίου η οποία καταλήγει σε σταθερό 208μόλυβδο. Στο σύμπαν, το θόριο και το ουράνιο είναι τα μόνα ραδιενεργά στοιχεία που βρίσκονται σε μεγάλες ποσότητες στη φύση με μορφή primordial elements. Εκτιμάται ότι είναι τρεις φορές πιο άφθονο από το ουράνιο στο φλοιό της Γης και συνήθως εξάγεται από άμμο μοναζίτη ως παραπροϊόν κατά την εξόρυξη σπάνιων γαιών.
Το θόριο ανακαλύφθηκε το 1829 από τον Νορβηγό ορυκτολόγο Μόρταν Θράνε Έσμαρκ και αναγνωρίστηκε από τον Σουηδό χημικό Γιονς Γιάκομπ Μπερζέλιους, ο οποίος του έδωσε το όνομα του Θορ, του θεού της αστραπή των Βίκινγκς. Οι πρώτες εφαρμογές του αναπτύχθηκαν στο τέλος του 19ου αιώνα. Η ραδιενεργή του ιδιότητα αναγνωρίστηκε ευρέως στις πρώτες δεκαετίες του 20ου αιώνα. Στο δεύτερο ήμισυ του αιώνα, το θόριο αντικααστάθηκε σε πολλες χρήσεις του λόγω κινδύνων σχετικών με τη ραδιενέργεια.
Το θόριο χρησιμοποιείται ακόμα ως κραματικό στοιχείο σε ηλεκτρόδια συγκολλήσεων TIG αλλά βαθμιαία αντικαθίσταται με διαφορετικά στοιχεία.Αποτελούσε επίσης υλικό σε οπτικά υψηλής τεχολογίας και επιστημονικά όργανα και ως πηγή φωτός σε gas mantles, αλλά έχει περιθωριοποιηθεί σε αυτές τις εφαρμογές. Έχει προταθεί ως εναλλακτική του ουρανίου για πυρηνικό καύσιμο σε πυρηνικούς αντιδραστήρες και αρκετά thorium reactors have been built.
Εντατικές ιδιότητες
Το θόριο είναι ήπια μαλακό, παραμαγνητικό, στιλπνό ασημόγκριζο μέταλλο της ομάδας των ακτινίδων. Στον περιοδικό πίνακα βρίσκεται στα δεξιά του ακτινίου, αριστερά του πρωτακτινίου και κάτω από το δημήτριο. Το καθαρό θόριο είναι πολύ όλκιμο και όπως είναι συνηθισμένο στα μέταλλαμ μπορεί να πστεί ψυχρή έλαση, swaged και drawn. Σε θερμοκρασία δωματίιου, το μεταλλικό θόριο έχει εδροκεντρωμένη κρυσταλλική δομή· έχει δύο άλλες μορφές, μία σε υψηλή θερμοκρασία (πάνω από 1360 °C· χωροκεντρωμένο κυβικό) και μία σε υψηλή πίεση (περίπου 100 GPa· χωροκεντρωμένο τετραγωνικό).
Το θόριο έχει μέτρο συμπίεσης (ένα μέτρο της αντίστασης ενός υλικού σε συμπίεση) 54 GPa, περίπου όσο και ο κασσίτερος (58,2 GPa). Το αλουμίνιο έχει 75,2 GPa· ο χαλκός 137,8 GPa· και ο ανθρακοχάλυβας χαμηλής περιεκτικότητας σε άνθρακα έχει 160–169 GPa. Το θόριο είναι τόσο σκληρό όσο περίπου ο μαλακός χάλυβας, οπότε όταν θερμαίνεται μπορεί να υποστεί έλαση σε φύλλα και να μετατραπεί σε σύρμα.
Το θόριο έχει σχεδόν τη μισή πυκνότητα του ουρανίου και του πλουτωνίου και είναι σκληρότερο και από τα δύο. Γίνεται υπεραγώγιμο κάτω από θερμοκρασία 1.4 K. Το σημείο τήξης του θορίου είναι 1750 °C και υπερβαίνει τα αντίστοιχα του ακτινίου (1227 °C) και του πρωτακτινίου (1568 °C). Έχοντας θέση στην αρχή της περιόδου 7, η οποία εκτείνεται από το φράγκιο μέχρι το θόριο, α σημεία τήξης των στοιχείων αυξάνονται (όπως σε άλλες περιόδους), επειδή ο number of delocalised electrons each atom contributes increases from one in francium to four in thorium, leading to greater attraction between these electrons and the metal ions as their charge increases from one to four. Μετά το θόριο υπάρχει μια εκ νέου πτωτική τάση στα σημεία τήξης από το θόριο στο πλουτώνιο, όπου ο αριθμός των ηλεκτρονίων f αυξάνεται από περίπου 0.4 σε περίπου 6: αυτή η τάση οφείλεται στον αυξανόμενο υβριδισμό των τροχιακών 5f και 6d και στη δημιουργία κατευθυντικών δεσμών που οδηγούν σε πιο περίπλοκες κρυσταλλικές δομές και αποδυναμωμένους μεταλλικούς δεσμούς. (Η μέτρηση f-ηλεκτρονίων για το θόριο είναι μη ακέραια λόγω της επικάλυψης των 5f–6d.) Μεταξύ των ακτινίδων μέχρι το καλιφόρνιο, που μπορούν να ερευνηθούν τουλάχιστον σε ποσότητες χιλιοστογραμμαρίων, το θόριο έχει το υψηλότερο σημείο τήξης και σημείο βρασμού και τη δεύτερη χαμηλότερη πυκνότητα· μόνο το ακτίνιο είναι ελαφρύτερο. Το σημείο βρασμού του θορίου είναι 4788 °C και είναι το πέμπτο υψηλότερο ανάμεσα σε όλα τα στοιχεία με γνωστά σημεία βρασμού.
Οι ιδιότητες του θορίου διαφέρουν ευρύτατα αναλογικά με το βαθμό ακαθαρσιών στο δείγμα. TΗ μεγαλύτερη είναι συνήθως το διοξείδιο του θορίου (ThO2)· ακόμα και τα καθαρότερα δοκίμια θορίου συνήθως περιέχουν περίπου ένα δέκατου του εκατοστού διοξείδιο. Οι πειραματικές μετρήσεις της πυκνότητάς του αποδίδουν τιμές μεταξύ 11,5 και 11,66 g/cm3: αυτές οι τιμές είναι ελαφρώς χαμηλότερες από τη θεωρητικά αναμενόμενη τιμή των 11,7 g/cm3 που υπολογίζονται από τις παραμέτρους πλέγματος του θορίου, ίσως λόγω μικροσκοπικών κενών που δημιουργούνται στο μέταλλο όταν χυτεύεται. These values lie between those of its neighbours actinium (10.1 g/cm3) and protactinium (15.4 g/cm3), part of a trend across the early actinides.
Ισότοπα
Πλην δύο, όλα τα χημικά στοιχεία με ατομικούς αριθμούς μέχρι 83, αυτόν του βισμουθίου έχουν ένα ισότπο που είναι οσιαστικά σταθερό για όλες τις περιπτώσεις ("κλασσικά σταθερό"), με εξαίρεση το τεχνήτιο και το προμήθειο (στοιχεία 43 και 61). Όλα τα στοιχεία από το πολώνιο (στοιχείο 84) και πέρα είναι ρραδιενεργά σε μετρήσιμη κλίμακα. 232Το Th είναι ένα από τα τρία νουκλίδια μετά το βισμούθιο (τα άλλα δύο είναι τα 235U και 238U) που έχουν ημιζωή δισεκατομμυρίων ετών· η ημιζωή του είναι 14,05 δισεκατομμύρια χρόνια, σχεδόν τριπλάσια της ηλικίας της Γης, και λίγο μεγαλύτερη από την ηλικία του σύμπαντος. Τα τέσσερα πέμπτα του θορίου που υπήρχε κατά τον σχηματισμό της Γης έχουν επιβιώσει μέχρι σήμερα. Το Th232 είναι το μόνο ισότοπο του θορίου που υπάρχει σε ποσότητα στη φύση. Η σταθερότητά του αποδίδεται στην κλειστή του πυρηνική στιβάδα με 142 νετρόνια. Το θόριο έχει χαρακτηριστική γήινη ισοτοπική σύνθεση, με ατομικό βάρος 232,0377(4). Αποτελεί μαζί με το πρωτακτίνιο και το ουράνιο ένα από τα τρία στοιχεία που ειναι ραδιενεργά και συναντώνται σε αρκετά μεγάλες ποσότητες στη Γη ώστε να είναι δυνατός ο καθορισμός του πρότυπου ατομικού βάρους τους.
Ελληνικά Πετρέλαια
Τα ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ (ΕΛΠΕ) ιδρύθηκαν το 1998 (συγχώνευση των θυγατρικών του Ομίλου ΔΕΠ και μετονομασία σε ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ) και αποτελούν έναν από τους κορυφαίους Ομίλους στον τομέα της ενέργειας στη Νοτιοανατολική Ευρώπη, με δραστηριότητες σε 6 χώρες. Οι μετοχές του διαπραγματεύονται στο Χρηματιστήριο Αθηνών (ATHEX: ELPE) και στο Χρηματιστήριο του Λονδίνου (LSE: HLPD).
Θόριο
Ισότοπα
Οι πυρήνες θορίου είναι επιρρεπείς σε διάσπαση άλφα επειδή η ισχυρή πυρηνική δύναμη δεν μπορεί να υπερβεί την ηλεκτρομαγνητική άπωση μεταξύ των πρωτονίων τους. Η διάσπαση άλφα του 232Th εκκινεί την αλυσιδωτή διάσπαση 4n η οποία περιλαμβάνει ισότοπα με μαζικό αριθμό διαιρετέους με το 4 (εξ ου και το όνομα· ονομάζεται επείσης "σειρά του θορίου" λόγω του προγεννήτορά της). Αυτή η αλυσίδα συνεχόμενων διασπάσεων άλφα και βήτα αρχίζει με τη διάσπαση του 232Th σε 228Ra και τερματίζει στον 208Pb. Οποιοδήποτε δείγμα θορίου ή οι ενώσεις του πριέχουν ίχνη αυτών των θυγατρικών προϊόντων, που είναι ισότοπα του θαλλίου, του μολύβδου, του βισμουθίου, του ραδίου, του ραδονίου και του ακτινίου. Δείγματα φυσικού θορίου μπορούν να καθαριστούν χημικά ώστε να εξαχθούν θυγατρικά νουκλίδια, όπως το 212Pb, το οποίο χρησιμοποιείταιστην πυρηνική ιατρική για καρκινοθεραπεία. Το 227Th (που εκπέμπει άλφα με χρόνο ημιζωής 18,68 ημερών) μπορεί ακόμη να χρησιμοποιηθεί σε καρκινοθεραπείες όπως οι στοχευμένες θεραπείες άλφα. Το 232Th υφίσταται επίσης spontaneous fission περιστασιακά αντί για διάσπαση άλφα, και έχει δώσει στοιχεία ότι αυτό συμβαίνει στα ορυκτά του (με παγιδευμένο αέριο ξένο ως προϊόν σχάσης), αλλά η μερική ημιζωή αυτής της διαδικασ'ιας είναι πολύ μεγάλη και ξεπερνά τα 1021 έτη αλλά η διάσπαση άλφα είναι κυρίαρχη γενικά.
Ελληνικά Πετρέλαια
Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου είναι ο Γιάννης Παπαθανασίου, ενώ Διευθύνων Σύμβουλος και Εκτελεστικό Μέλος του Δ.Σ. είναι ο Ανδρέας Σιάμισιης.
Θόριο
Χημεία
Ένα άτομο θορίου έχει 90 ηλεκτρόνια, από τα οποία τέσσερα είναι ηλεκτρόνια σθένους. Τρία ατομικά τροχιακά είναι θεωρητικά διαθέσιμα για να τα καταλάβουν τα ηλεκτρόνια σθένους: τα 5f, 6d, και 7s.
Παραγωγή
Η χαμηλή ζήτηση καθιστά τη λειτουργία ορυχείων αποκλειστικά για την εξαγωγή του θορίου μη επικερδή, και σχεδόν πάντα εξάγεται μαζί με σπάνιες γαίες, οι οποίες με τη σειρά τους μπορεί να είναι παραπροϊόντα της εξαγωγής άλλων ορυκτών. Η τρέχουσα αναγκη χρήσης μοναζίτη για παραγωγή οφείλεται στο ότι το θόριο παράγεται ως παραπροϊόν· άλλες πηγές όπως ο θορίτης περιέχουν περισσότερο θόριο και εύκολα θα μπρορούσαν να χρησιμοποιηθούν αν η ζήτηση αυξανόταν. Η παρούσα γνώση της κατανομής των πηγών θορίου είνα ελλιπής, καθώς η χαμηλή ζήτηση έχει καταστήσει τις προσπάθειες εξερεύνησης περιορισμένες. Το 2014 η παγκόσμια παραγωγή συγκεντρωμένου μοναζίτη, από τον οποίο το θόριο εξάγεται, ήταν 2.700 tonnes.
Ελληνικά Πετρέλαια
1955-1970
Οκτώ χρόνια αργότερα, το 1966, ο ελληνικής καταγωγής Τομ Πάππας, εγκαινιάζει το διυλιστήριο της ESSO PAPPAS στη Δυτική Θεσσαλονίκη.
1971-1980
Ιδρύεται η '''ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΥ Α.Ε. (Δ.Ε.Π.) και εξαγοράζεται από το Ελληνικό Δημόσιο η ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΔΙΥΛΙΣΤΗΡΙΑ ΑΣΠΡΟΠΥΡΓΟΥ Α.Ε. (ΕΛ.Δ.Α.)'''. Το Δημόσιο ελέγχει πλήρως τη διύλιση, διάθεση και εμπορία διυλισμένων προϊόντων.
Ο Όμιλος Ιωάννη Λάτση εγκαινιάζει το διυλιστήριο της ΠΕΤΡΟΛΑ ΕΛΛΑΣ στην Ελευσίνα.
Θόριο
Σύγχρονη εφαρμογή
Χρήσεις άσχετες με τη ραδιένργειά του έχουν μειωθεί από τη δεκαετία του 1950 λόγω περιβαλλοντικών ζητημάτων προερχόμενων κυρίως από τη ραδιενεργή δραστηριότητά του θορίου και των προϊόντων σχάσης του.
Οι περισσότερες εφαρμογές του θορίου αφορούν τη χρήση του διοξειδίου του (μερικές φορές αποκαλούμενο "θορία" στη βιομηχανία), παρά το ίδιο το μέταλλο. Η ένωση αυτή έχει σημείο τήξης 3300 °C (6000 °F), το υψηλότερο από όλα τα γνωστά οξείδια· μόνο μερικές ουσίες έχουν υψηλότερα σημεία τήξης. Αυτό βοηθά να παραμένει στερεό σε μια φλόγα, και αυξάνει σημαντικά τη λαμπρότητα της φλόγας· αυτός είναι ο βασικός λόγος που το θόριο χρησιμοποιείται σε gas mantles. Όλες οι ουσίες εκπέμπουν ενέργεια σε υψηλή θερμοκρασία, αλλά το φως που εκπέμπει το θόριο είναι σχεδόν αποκλειστικά μέσα στο ορατό φάσμα δημιουργώντας αυτή τη λαμπρότητα στους μανδύες θορίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ακτινίδες Κατηγορία:Καρκινογόνα
Ελληνικά Πετρέλαια
1981-1990
Ιδρύεται η '''Δημόσια Επιχείρηση Παροχής Αερίου Α.Ε. (Δ.Ε.Π.Α.)'''. Η Δ.Ε.Π. αναλαμβάνει για λογαριασμό του Ελληνικού Δημοσίου τη διύλιση και διάθεση διυλισμένων προϊόντων στην εσωτερική αγορά και αποκτά τις μετοχές της ΕΛ.Δ.Α. και της Δ.Ε.Π.Α. Η ΕΛ.Δ.Α. ιδρύει την εταιρεία μελετών ΑΣΠΡΟΦΟΣ, αρχικά μαζί με τη Foster Wheeler Italiana S.r.l., και την εμπορική Εταιρεία ΕΛΔΑ-Ε. Η εμπορική ΕΚΟ ιδρύει συμμετοχικά την ΕΚΟΤΑ-ΚΩ.
1991-1997
Απελευθερώνεται η αγορά πετρελαίου και η Δ.Ε.Π. αναλαμβάνει τη διύλιση και διάθεση προϊόντων για δικό της λογαριασμό μέσω των διυλιστηρίων ΕΛ.Δ.Α. και ΕΚΟ. Η Δ.Ε.Π. αποκτά τις μετοχές του ομίλου ΕΚΟ. Η εμπορική ΕΚΟ ιδρύει συμμετοχικά την ΕΚΟ GEORGIA και την ΕΚΟΛΙΝΑ. Η ΕΛΔΑ-Ε αναπτύσσεται στην εσωτερική αγορά. Δ.Ε.Π. και ΕΛ.Δ.Α. συμμετέχουν στην ίδρυση της V.P.I., βιομηχανίας παραγωγής ρητίνης πολυαιθυλενίου στο Βόλο. Η ΔΕΠ-ΕΚΥ προχωρά σε εκχωρήσεις στη Δυτική Ελλάδα με συμμετοχή της στις κοινοπραξίες έρευνας TRITON και ENTERPRISE.
1998-2008
Συγχώνευση των θυγατρικών του Ομίλου ΔΕΠ και μετονομασία σε ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ. Εισαγωγή στα Χρηματιστήρια Αθηνών και Λονδίνου.
Κατά τα επόμενα χρόνια ο Όμιλος ΕΛ.ΠΕ. ιδρύει ή συμμετέχει σε θυγατρικές εταιρείες όπως η '''ΕΛ.ΠΕΤ. ΒΑΛΚΑΝΙΚΗ ΑΕ, μέσω της οποίας αποκτά το διυλιστήριο OKTA στα Σκόπια, η ΕΛ.ΠΕ. - ΠΟΣΕΙΔΩΝ Ν.Ε., η GLOBAL Albania, η HELLENIC PETROLEUM CYPRUS, η EKO Serbia AD, η Jugopetrol AD και η EKO Bulgaria EAD''', για την επέκταση των εμπορικών δραστηριοτήτων του Ομίλου σε Αλβανία, Κύπρο, Σερβία, Μαυροβούνιο και Βουλγαρία αντίστοιχα.
Το Ελληνικό Δημόσιο διαθέτει με δημόσια εγγραφή δεύτερο πακέτο μετοχών της ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ Α.Ε.
Συγχωνεύεται στην ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ Α.Ε. η εταιρεία ΠΕΤΡΟΛΑ ΕΛΛΑΣ Α.Ε.Β.Ε., μέσω της οποίας ο Όμιλος αποκτά το διυλιστήριο Ελευσίνας.
Στα επόμενα χρόνια ακολουθούν κι άλλες συστάσεις θυγατρικών εταιρειών, όπως η ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ Α.Ε., με σκοπό τη δραστηριοποίηση του Ομίλου στον τομέα παραγωγής και εμπορίας ηλεκτρικής ενέργειας, μέσω της κατασκευής και λειτουργίας εργοστασίου (CCGT) ισχύος 390 MW στη Θεσσαλονίκη, η ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ – ΑΠΟΛΛΩΝ Ν.Ε. και η ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ ΑΝΑΝΕΩΣΙΜΕΣ ΠΗΓΕΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ Α.Ε., με σκοπό την παραγωγή, διάθεση και εμπορία ανανεώσιμων πηγών ενέργειας.
Επίσης, αναπτύσσεται κοινοπραξία της ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ Α.Ε. (20%) με τις εταιρείες WOODSIDE ENERGY της Αυστραλίας (45%) και REPSOL YPF της Ισπανίας (35%), για έρευνα και παραγωγή υδρογονανθράκων σε περιοχές της Λιβύης.
Στοχεύοντας στην περαιτέρω ισχυροποίηση του Ομίλου στον τομέα παραγωγής και εμπορίας ηλεκτρικής ενέργειας, σημαντικό βήμα αποτελεί η συνεργασία με την ιταλική EDISON SpA., με την οποία συστήνεται η κοινοπραξία ELPEDISON.
Στον τομέα Έρευνας και Παραγωγής Υδρογονανθράκων υπογράφονται δυο συμβάσεις παραχωρήσεων στις περιοχές West Obayed και Mesaha, στην Αίγυπτο.
Πραγματοποιείται σημαντική εμπορική συμφωνία μεταξύ της ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ Α.Ε. και της INEOS CHLORVINYLS, μια από τις μεγαλύτερες εταιρίες παραγωγής χλωρίου-αλκαλικών στην Ευρώπη, για διανομή ρητινών στην Ελλάδα.
Επίσης, μεταβιβάζονται τα δικαιώματα έρευνας και παραγωγής υδρογονανθράκων στη Λιβύη στον Γάλλο-Βελγικό ενεργειακό όμιλο GDF Suez.
Πραγματοποιείται η εξαγορά του 100% της Opet Aygaz Bulgaria EAD στη Βουλγαρία, ενισχύοντας έτσι το χαρτοφυλάκιο του Ομίλου στη Ν.Α. Ευρώπη.
2009-2013
Με στόχο την ενδυνάμωση της θέσης του Ομίλου στην εγχώρια αγορά πετρελαιοειδών και την περαιτέρω ανάπτυξη της λιανικής εμπορίας, η BP HELLAS μεταβιβάζει τα εμπορικά δικαιώματά της στην Ελλάδα στα ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ, συμπεριλαμβανομένων του δικτύου πρατηρίων καυσίμων, αποθηκευτικών χώρων, καθώς και εμπορικών και βιομηχανικών πελατών.
Ολοκληρώνονται οι εργασίες ανέγερσης νέων μονάδων στο διυλιστήριο της Θεσσαλονίκης.
Τίθεται σε εμπορική λειτουργία και δεύτερη μονάδα ηλεκτροπαραγωγής (CCGT) στη Θίσβη Βοιωτίας, δυναμικότητας 420 MW από την ELPEDISON ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ. Η υλοποίηση αυτής της επένδυσης, ενισχύει σημαντικά το σύστημα της Νοτίου Ελλάδας με αξιόπιστη και περιβαλλοντικά φιλική ηλεκτρική ενέργεια.
Ο Όμιλος, στο πλαίσιο αναδιάρθρωσης της στρατηγικής του, αποχωρεί από την αγορά της Γεωργίας, με την πώληση του συνόλου της συμμετοχής του στην HELLENIC PETROLEUM Georgia Ltd.
Ολοκληρώνεται η μεγαλύτερη ιδιωτική βιομηχανική επένδυση στην Ελλάδα, που αφορά στον εκσυγχρονισμό και την αναβάθμιση του διυλιστηρίου Ελευσίνας. Μετά την επιτυχή έναρξη της εμπορικής του λειτουργίας, το νέο διυλιστήριο υποστηρίζει ουσιαστικά την κερδοφορία του Ομίλου, ενώ παράλληλα  προσφέρει πολλαπλά οφέλη για το περιβάλλον, την απασχόληση και την εθνική οικονομία.
Ολοκληρώνεται με επιτυχία η πρώτη έκδοση Ευρω-ομολόγου στην ιστορία του Ομίλου, ύψους €500 εκ., επιβεβαιώνοντας την εμπιστοσύνη των διεθνών κεφαλαιαγορών στις προοπτικές και τη στρατηγική του.
2022
Το 2022 παρουσιάζεται η νέα εταιρική ταυτότητα του ομίλου ο οποίος μετονομάστηκε σε “HELLENiQ ENERGY”.
Δραστηριότητες
Ο τομέας διύλισης αποτελεί την κύρια δραστηριότητα, αντιπροσωπεύοντας περίπου 75% του συνολικού ενεργητικού του Ομίλου. Ο Όμιλος διαθέτει τα τρία από τα τέσσερα διυλιστήρια που λειτουργούν στην Ελλάδα (Ασπρόπυργος, Ελευσίνα, Θεσσαλονίκη), με συνολική δυναμικότητα 340 kbpd, κατέχοντας μερίδιο περίπου 65% της ελληνικής αγοράς στον τομέα του χονδρικού εμπορίου πετρελαιοειδών.
Ο Όμιλος, την πενταετία 2007-2012 υλοποίησε ένα επενδυτικό πρόγραμμα ύψους €3 δις περίπου, στο πλαίσιο του οποίου εντάσσεται και η ολοκλήρωση της μεγαλύτερης ιδιωτικής βιομηχανικής επένδυσης στην Ελλάδα, που αφορά τον εκσυγχρονισμό και την αναβάθμιση του διυλιστηρίου Ελευσίνας. Το 2013 ήταν η πρώτη πλήρης χρονιά εμπορικής λειτουργίας του αναβαθμισμένου διυλιστηρίου της Ελευσίνας, το οποίο αφού ολοκλήρωσε επιτυχώς τη διαδικασία αριστοποίησης, είχε σημαντική συνεισφορά στην κερδοφορία του Ομίλου και την αύξηση των εξαγωγών του.
Ο Όμιλος κατέχει ηγετική θέση στην εγχώρια εμπορία, μέσω των θυγατρικών του ΕΚΟ και ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΚΑΥΣΙΜΑ (πρώην BP Hellas). Οι δυο εταιρείες δραστηριοποιούνται στην εγχώρια λιανική εμπορία μέσω δικτύου περίπου 1.700 πρατηρίων, καθώς και στις πωλήσεις υγραερίου, βιομηχανικών, αεροπορικών, ναυτιλιακών καυσίμων και λιπαντικών.
Ο Όμιλος διαθέτει το μοναδικό καθετοποιημένο συγκρότημα παραγωγής πετροχημικών στην Ελλάδα, με κύρια προϊόντα το πολυπροπυλένιο και παράγωγά του, η παραγωγή του οποίου γίνεται σύμφωνα με τα πρότυπα Basel. Το μερίδιο της εγχώριας αγοράς υπερβαίνει το 50% ενώ οι εξαγωγές, κυρίως στην Τουρκία, την Ιταλία και την Ιβηρική χερσόνησο, αντιπροσωπεύουν ποσοστό περίπου 50%-60% των πωλήσεων.
Ο Όμιλος δραστηριοποιείται επίσης στους τομείς ηλεκτρικής ενέργειας και φυσικού αερίου. Μέσω της ELPEDISON, κοινοπραξία με την ιταλική EDISON, ήδη λειτουργεί δύο μονάδες συνδυασμένου κύκλου στη Θεσσαλονίκη και τη Θίσβη Βοιωτίας, συνολικής ισχύος 810 MW. Επιπλέον, τα ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ δραστηριοποιούνται στον κλάδο των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, με χαρτοφυλάκιο άνω των 100 MW σε διάφορα στάδια ανάπτυξης.
Ο Όμιλος συμμετέχει κατά 35% στη Δημόσια Επιχείρηση Αερίου Α.Ε. (ΔΕΠΑ), που αποτελεί τον κύριο εισαγωγέα και πάροχο φυσικού αερίου στην Ελλάδα. Η ΔΕΠΑ κατέχει το 100% του ΔΕΣΦΑ, ιδιοκτήτη και διαχειριστή του ελληνικού δικτύου φυσικού αερίου, καθώς και το 51% των τοπικών εταιρειών διανομής και παροχής αερίου (ΕΠΑ).
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνικές βιομηχανίες Κατηγορία:Ελληνικές επιχειρήσεις πετρελαιοειδών και αερίου Κατηγορία:Ελληνικές επιχειρήσεις ηλεκτρικής ενέργειας Κατηγορία:Εταιρίες εισηγμένες στο Χρηματιστήριο Αθηνών Κατηγορία:Ιδιωτικοποιήσεις στην Ελλάδα Κατηγορία:Ελληνικά εμπορικά σήματα
Δημήτρης Κουρούμπαλης
Ο Δημήτρης Κουρούμπαλης (Αθήνα, 16 Σεπτεμβρίου 1979-) είναι Έλληνας ηθοποιός, ευρύτερα γνωστός για τη συμμετοχή του στις σειρές 10 λεπτά κήρυγμα και Η πολυκατοικία.
Βιογραφία
Γεννήθηκε και έζησε για κάποια χρόνια στην Κόρινθο μέχρι που μετακόμισε στην Αθήνα. Τελείωσε το λύκειο στο Κολλέγιο Αθηνών και στη συνέχεια τη Φιλοσοφική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών ενώ φοίτησε και στη δραματική σχολή «Ίασμος».
Έγινε ευρύτερα γνωστός μέσα από την τηλεοπτική σειρά 10 λεπτά κήρυγμα, όπου υποδύθηκε έναν μαθητή λυκείου.
Στον κινηματογράφο έχει συμμετάσχει στις ταινίες Τεστοστερόνη και Alter ego, μαζί με τον Σάκη Ρουβά. Στο θέατρο έχει συμμετάσχει στις παραστάσεις «Δάφνις και Χλόη», «Μόλις χώρισα», «Εσεις πώς ζήτε; καλά ή καλύτερα;»
Έχει ιδρύσει τη δική του θεατρική ομάδα με την ονομασία So7.
Γαρκινία η ινδική
Η Γαρκινία η ινδική στην οικογένεια mangosteen των Κλουσιίδων είναι καρποφόρο δέντρο το οποίο έχει μαγειρική, φαρμακευτική και βιομηχανική χρήση.
Διαιθυλαμίδιο του λυσεργικού οξέος
Το διαιθυλαμίδιο του λυσεργικού οξέος (Lysergic acid diethylamide), γνωστό περισσότερο με το ακρωνύμιο LSD, ή LSD-25, ή λυσεργίδη, είναι συνθετική, δραστική, παραισθησιογόνος ουσία που παράγεται από το λυσεργικό οξύ, το οποίο με τη σειρά του εξάγεται από το μύκητα ερυσίβη (Claviceps purpurea) που αναπτύσσεται συνήθως στη σίκαλη. Παρασκευάζεται χημικά και η βασική χημική δομή του είναι παρόμοια με αυτή των αλκαλοειδών της ερυσίβης, ενώ εμφανίζει επίσης ομοιότητες με άλλες ουσίες, όπως η ψιλοκυβίνη, με δυνατότητα δέσμευσης της δράσης της σεροτονίνης.
Γαρκινία η ινδική
Το γένος Γαρκινία ανήκει στην οικογένεια των Κλουσιίδων, και περιλαμβάνει περίπου 200 είδη που βρίσκονται σε τροπικές περιοχές του Παλαιού Κόσμου, κυρίως στην Ασία και την Αφρική. Η Γαρκινία η ινδική είναι γηγενής στα Δυτικά Ghats, περιοχή της Ινδίας που βρίσκεται κατά μήκος της δυτικής ακτής της χώρας. Από τα 35 είδη που βρέθηκαν στην Ινδία, 17 είναι ενδημικά. Από αυτά, τα επτά είναι ενδημικά των Δυτικών Ghats, έξι στα Νησιά Ανταμάν και Νικομπάρ (Andaman and Nicobar Islands) και τέσσερα στην βορειοανατολική περιοχή της Ινδίας.
Διαιθυλαμίδιο του λυσεργικού οξέος
Παρασκευάστηκε για πρώτη φορά στις 16 Νοεμβρίου 1938 από τον Ελβετό χημικό Άλμπερτ Χόφμαν, στα εργαστήρια της φαρμακευτικής εταιρείας Sandoz, στη Βασιλεία, στα πλαίσια ενός γενικού ερευνητικού προγράμματος για τη μελέτη της ιατρικής χρήσης θεραπευτικών βοτάνων. Η παραισθησιογόνος δράση του διαπιστώθηκε πέντε χρόνια αργότερα, στις 16 Απριλίου 1943. Χρησιμοποιήθηκε πειραματικά στην ιατρική ως ένας ψυχωσιομιμητικός παράγοντας, προκειμένου να επιφέρει ψυχικές καταστάσεις παρόμοιες με αυτές που συνοδεύουν ψυχικές ασθένειες, όπως η σχιζοφρένεια, με σκοπό τη μελέτη τους. Στη δεκαετία του 1960, η χρήση του προτάθηκε για τη θεραπεία νευρώσεων, ειδικά σε ασθενείς που αρνούνταν να ακολουθήσουν άλλες θεραπευτικές μεθόδους, καθώς και για την αντιμετώπιση του αλκοολισμού. Μελετήθηκε ακόμα η αποτελεσματικότητά της στην αντιμετώπιση του αυτισμού ή της εξάρτησης από άλλες ψυχοτρόπες ουσίες, ωστόσο μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1990 δεν αποδείχθηκε πως διέθετε κλινική αξία. Στις αρχές του 21ου αιώνα, αναβίωσε η έρευνα της χρήσης του για τη θεραπεία του αλκοολισμού και ορισμένοι ερευνητές έχουν υποστηρίξει πως ενδέχεται να έχει θετικά οφέλη. Ορισμένοι οργανισμοί συνεχίζουν να υποστηρίζουν και να χρηματοδοτούν την έρευνα για τις πιθανές ιατρικές χρήσεις του LSD, ωστόσο η θεραπευτική χρήση του παραμένει σε πειραματικό επίπεδο, με δεδομένο πως αποτελεί απαγορευμένη ουσία. Παρότι η συνταγογράφηση του από επίσημο φορέα δεν είναι ακόμα δυνατή, τείνει να χρησιμοποιείται συχνά από εξειδικευμένους ψυχολόγους κατά την διάρκεια της ψυχοθεραπείας, με τον ψυχολόγο ως "καθοδηγητή" του ασθενούς υπό την επήρεια. Κατά τη δεκαετία του 1960, η χρήση του LSD υπήρξε ιδιαίτερα διαδεδομένη και συνδέθηκε κυρίως με το κίνημα των χίπις στις Ηνωμένες Πολιτείες και στη δυτική Ευρώπη, αποτελώντας σύμβολο της ψυχεδελικής κουλτούρας της εποχής.
Γαρκινία η ινδική
Η Γαρκινία η ινδική απαντάται σε δασικές εκτάσεις, παραποτάμους και εγκαταλελειμμένες εκτάσεις. Αυτά τα φυτά προτιμούν τα καταπράσινα δάση, αλλά μερικές φορές ευδοκιμούν επίσης και σε περιοχές με σχετικά χαμηλή βροχόπτωση. Επίσης, καλλιεργείται σε μικρή κλίμακα. Δεν απαιτεί άρδευση, ψεκασμό φυτοφαρμάκων ή λιπασμάτων.
Διαιθυλαμίδιο του λυσεργικού οξέος
Όπως όλες οι παραισθησιογόνες ουσίες, το LSD προκαλεί αποκλίσεις από τη συνήθη συμπεριφορά του χρήστη, αλλοιώνοντας την αντίληψη της πραγματικότητας, προκαλώντας οπτικές και ακουστικές αντιληπτικές διαταραχές. Εμφανίζει διαφορές σε σχέση με άλλες ψυχοτρόπες ουσίες, μεταξύ αυτών το γεγονός πως δεν προκαλεί εθισμό και το ενδεχόμενο αναβίωσης της εμπειρίας της χρήσης μετά τη διακοπή της. Αξιοσημείωτη είναι η υψηλή δραστικότητα της ουσίας, καθώς δόσεις της τάξης των 25 μικρογραμμαρίων είναι σε θέση να επενεργήσουν. Το LSD απορροφάται από το ανθρώπινο σώμα σε διάστημα περίπου μίας ώρας και η επίδρασή του διαρκεί περίπου οκτώ έως δώδεκα ώρες. Λαμβάνεται συνήθως από το στόμα, τυπικά σε χάπια, κάψουλες, κύβους ζάχαρης, στυπόχαρτο ή ειδικά αυτοκόλλητα. Σε υγρή μορφή χορηγείται με ενδομυϊκή ή ενδοφλέβια ένεση.
Γαρκινία η ινδική
Μαγειρικές χρήσεις
Οι νωποί καρποί διατηρούμενοι με ζάχαρη, δημιουργούν ένα φωτεινό κόκκινο σκουός, το οποίο εμφιαλώνεται προς πώληση. Το σιρόπι αραιώνεται με νερό για να παραγάγει ένα δροσιστικό ποτό.
Διαιθυλαμίδιο του λυσεργικού οξέος
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ψυχοτρόπες ουσίες Κατηγορία:Παραισθησιογόνα Κατηγορία:Χημικές ενώσεις Κατηγορία:Αντικουλτούρα δεκαετίας 1960