cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αχάια Κλάους
Έπαυλη KLIPFEL
Μετά τον θάνατο του Jacob Klipfel, ο ευγενής γιός και κληρονόμος του, Herman, χρησιμοποίησε την έπαυλη ως εξοχική κατοικία της οικογένειάς του και άφησε παροιμιώδη φήμη, τόσο για τα κελλάρια με τα αλίπαστα και τα καπνιστά, τα οποία επιμελείτο ο ίδιος, όσο και για την σημαντική συμβολή του - λόγω της γερμανικής του καταγωγής - στην αντιμετώπιση των πάσης φύσεως προβλημάτων  που ταλαιπωρούσαν τους Έλληνες εργαζόμενους και διαμένοντες στο οινοποιείο, εξ αιτίας του ελληνογερμανικού πολέμου.
Στα νεώτερα χρόνια, το κτίριο στέγασε το Λογιστήριο και τις διοικητικές υπηρεσίες ενώ, σήμερα, τόσο τα σπαράγματα από τις οροφογραφίες του εξώστη, όσο και τα γαλλικά δάπεδα ή τα σφυρήλατα, χειροποίητα κιγκλιδώματα, μαρτυρούν το ένδοξο παρελθόν του χώρου.
Τα πρόσωπα της «ΑΧΑΪΑ CLAUSS»
EMANUEL PERFAL
Ο Γερμανός βαρόνος Εmanuel von Perfall μπήκε στη ζωή και την ιστορία της οινοποιίας «ΑΧΑΪΑ» στα 1880, οπότε και κατέστη σύζυγος της κόρης των Gustav και Θωμαΐδος  Clauss, Αμαλίας. Σύμφωνα με τον ερευνητή και συγγραφέα κ. Νίκο Μπακουνάκη (ΤΟ ΚΡΑΣΙ ΤΟΥ ΓΟΥΣΤΑΥΟΥ,  εκδ. ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗ 1997, σελ. 87), μετά τον γάμο της, η νεαρή Clauss «έζησε στο Μόναχο ως βαρόνη Αμαλία Πέρφαλ. Στο μέγαρό της πέθανε η Θωμαΐδα αιφνιδίως από συγκοπή καρδιάς, τον Φεβρουάριο του 1901…»
Καρπούνη - Clauss Θωμαΐς
Στάθης Δρογώσης
Ο Στάθης Δρογώσης (γενν. 1 Μαΐου 1977, Αθήνα) είναι Έλληνας τραγουδιστής και τραγουδοποιός της έντεχνης και ροκ μουσικής. Έλκει την καταγωγή του από τη Φολέγανδρο.
Αχάια Κλάους
Τα πρόσωπα της «ΑΧΑΪΑ CLAUSS»
Όπως γράφτηκε στον τοπικό τύπο ''«Το όνομα της Θωμαΐδος ήταν πάντοτε συνδεδεμένο προς τη βαθύτερη εκτίμηση της κοινωνίας μας. Και λόγω μορφώσεως και λόγω αισθημάτων και λόγω καταγωγής. Μεταξύ του κόσμου των κυριών κατείχε θέση περίβλεπτη, θεωρούμενη ως πρότυπο, αξιοπρεπούς και φιλάνθρωπου δεσποίνης, αληθούς χριστιανής, της οποίας στο κεφάλαιο της ευπραγίας, πραγματικά η δεξιά δεν γνώριζε τι πράττει η αριστερά.''
''Από φύσεως και από χαρακτήρα μετριόφρων και ξένη προς πάσα έπαρση, ήταν πρόθυμη απέναντι σε κάθε ευγενή ιδέα, ή σε πράξεις φιλανθρωπίας ασκώντας με ιδιαίτερο τρόπο τη χριστιανική δράση της». (εφημ. ΝΕΟΛΟΓΟΣ 28-2-1901)''
Κέλλερ Κάρολος
Μέλος της ακμάζουσας στα τέλη του 19ου αιώνα Γερμανικής παροικίας των Πατρών, ο Κέλλερ υπήρξε από τους πρώτους μετόχους της Ανωνύμου οινοποιητικής Εταιρίας «ΑΧΑΪΑ», και η υπογραφή του είναι κατατεθειμένη σε κάποια από τα πρώτα Καταστατικά της. Διετέλεσε στενός συνεργάτης του Gustav  Clauss, ως μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Οινοποιίας ήδη από την δεκαετία του 1880 και μέχρι τις αρχές του 20ού αιώνα.
Στάθης Δρογώσης
Στις δημοτικές εκλογές του 2014 εξελέγη δημοτικός σύμβουλος Αθηναίων με την παράταξη «Ανοιχτή Πόλη», ωστόσο ανεξαρτητοποιήθηκε τον Ιανουάριο του 2016. Στις βουλευτικές εκλογές του 2019 ήταν υποψήφιος στην Α' Αθηνών με το ΚΚΕ.
Αχάια Κλάους
Τα πρόσωπα της «ΑΧΑΪΑ CLAUSS»
Παξινού Κατίνα
Στάθης Δρογώσης
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες τραγουδιστές Κατηγορία:Έλληνες στιχουργοί Κατηγορία:Έλληνες τραγουδοποιοί Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Έλληνες πολιτευτές
Αχάια Κλάους
Τα πρόσωπα της «ΑΧΑΪΑ CLAUSS»
Η μεγάλη Κυρία του Θεάτρου και του Κινηματογράφου, απέκτησε συγγενικούς δεσμούς με την οικογένεια Αντωνόπουλου – διάδοχη του Gustav  Clauss στην ιδιοκτησία του Οινοποιείου-  στα 1945, όταν η κόρη της Ιλεάνα παντρεύτηκε τον μέτοχο της εταιρείας και γιό του Προέδρου της, Βασίλειο Βλασίου Αντωνόπουλο.
Η συγγενική αυτή σχέση έφερνε πολύ συχνά την Καλλιτέχνιδα, μαζί με τον Αλέξη Μινωτή, στην εντός της ΑΧΑΪΑ CLAUSS έπαυλη, όπου περνούσαν πολύ καιρό ανάμεσα στους πατρινούς συγγενείς τους, αλλά και σε φίλους, ανθρώπους του Θεάτρου, της Τέχνης και του Πολιτισμού που συνέρρεαν στο Κτήμα για να την συναντήσουν.
Κλώνης Κλεόβουλος
Ο σκηνογράφος του Εθνικού Θεάτρου της Ελλάδος Κλεόβουλος Κλώνης, είναι ένας από τους ανθρώπους της Τέχνης που επισκέφθηκε την ΑΧΑΪΑ CLAUSS για να συναντήσει την Κατίνα Παξινού, που φιλοξενείτο τακτικά στην έπαυλη του Οινοποιείου, από την συγγενική της οικογένεια Αντωνόπουλου. Αλλά το πέρασμά του έμελλε να μείνει ανεξίτηλο αφού, ευκαιρίας δοθείσης, του ζητήθηκε να σχεδιάσει την κεντρική Πύλη του Οινόκαστρου. Εκείνος δέχθηκε, το σχέδιό του υλοποιήθηκε, η κεντρική, «επάνω» Πύλη του οινόκαστρου κατασκευάστηκε και, με αυτόν τον ιδιαίτερο τρόπο, το όνομά του γράφτηκε στα πεπραγμένα του Κτήματος, διά παντός.
Αμβουργερ Θεόδωρος και Αλβέρτος
Ο Theodor Hamburger /Θεόδωρος Άμβουργερ (1822-1883) γεννημένος στο δουκάτο της Βάδης, ήρθε στην Πάτρα το 1846 για να εργαστεί στον εμπορικό οίκο Fels & Co. Αργότερα δραστηριοποιήθηκε στην οινοποιία, αλλά και στη μεταξουργία, συστηματοποιώντας μάλιστα το εμπόριο υφασμάτων σε τέτοιο βαθμό, ώστε να εφοδιάζει μεγάλο μέρος της αγοράς και να διαθέτει το μεγαλύτερο απόθεμα στην Ελλάδα. Το 1851 αναδείχθηκε πρόξενος της Πρωσίας και της Γερμανίας και το 1868 έγινε ιδρυτής του Εμπορικού Συλλόγου Πατρών «Ερμής» και της Εμπορικής Λέσχης της Πάτρας. Ήταν παντρεμένος και είχε τέσσερα παιδιά: τον Φραγκίσκο, την Έμμα, τον Έρμαν και τον Αλβέρτο, από τα οποία τα δύο αγόρια, ο Αλβέρτος και ο Φραγκίσκος, συνέχισαν τις δραστηριότητες του πατέρα τους.
Το 1873 εμφανίζεται ως συνιδρυτής και συνεταίρος στην «ἀνώνυμο γερμανικὴ ἑταιρία ὑπὸ τὴν ἐπωνυμίαν "Ἀχαΐα", που ιδρύθηκε με πρωτοστάτη τον Γουσταύο Κλάους, "πρὸς κατα-σκευὴν ἑλληνικῶν οἴνων καὶ πώλησιν αὐτῶν ἐν τε τῷ Ἐσωτερικῷ καὶ Ἐξωτερικῷ"». Όμως, χρόνια πριν από την ίδρυση της εταιρίας, ο Άμβουργερ υπήρξε συνοδοιπόρος με τον Κλάους, τόσο στον οίκο   Fels & Co, στον οποίο και οι δύο κατείχαν διευθυντικές θέσεις, όσο και στην οινοποιία "Ἀχαΐα", στο κτήμα της οποίας ο Άμβουργερ κατείχε γη, και είχε κτίσει δικό του επιβλητικό, διώροφο κτίσμα, το επονομαζόμενο «Theodoreum» (Θεοδώρειον), με ευρύ υπόγειο κελάρι.
Στις 18 Ιουνίου 1890 η εταιρεία Fels & Co διαλύθηκε και συστάθηκε νέα εταιρεία με την επωνυμία «Άμβουργερ, Κέλλερ & Σία» και με διευθυντές τον Αλβέρτο Άμβουργερ και τον Κάρολο Κέλλερ, ο οποίος φαίνεται ότι το 1892 αναχώρησε για το Λονδίνο, ενώ η εταιρεία κράτησε για τα επόμενα είκοσι χρόνια λειτουργίας της την επωνυμία «Άμβουργερ & Σία».
Τη σχέση με την συγκεκριμένη εταιρεία διατήρησε στὴ συνέχεια ο γιός του Θεοδώρου, Αλβέρτος Άμβουργερ, που  διατελούσε, παράλληλα,  σύμβουλος της οινοποιίας «Αχαΐα», πρόξενος της Γερμανίας και της Ελβετίας, σύμβουλος και μέτοχος της Τραπέζης Ανατολής, της Ιονικής Τραπέζης καθώς και πολλών άλλων εταιρειών. Η τελευταία κρίση (1911) στην παραγωγή και αγορά της σταφίδας, ήταν αποφασιστικής σημασίας για την «Άμβουργερ & Σία», η οποία τελικά, στις αρχές του 1912, συμμετείχε, παραχωρώντας και μεταβιβάζοντας την κυριότητα όλων των περιουσιακών της στοιχείων, στην ίδρυση της διαδόχου Ελληνικής Εμπορικής Εταιρείας Εισαγωγής και Εξαγωγής.
Αντωνόπουλου οικογένεια
Πρόκειται για την πολύτεκνη οικογένεια που διαδέχθηκε τον Gustav Clauss στην ιδιοκτησία της Ανώνυμης οινοποιητικής Εταιρίας «ΑΧΑΪΑ». Τα μέλη της είναι τα εξής:
Αντωνόπουλος Βλάσης
Γεννήθηκε το 1867 στην Κάτω Βλασία Καλαβρύτων. Πέθανε το 1955 στην Πάτρα. Ήταν παντρεμένος με την Ιταλίδα Costanza Marfiza και απέκτησαν επτά παιδιά – πέντε αγόρια και δύο κορίτσια. Μέχρι το 1918, οπότε αγόρασε την πλειονότητα των μετοχών της «ΑΧΑΪΑ» και αναδείχθηκε σε πρόεδρο και συνεχιστή της ιστορικής Οινοποιίας, ήταν διακεκριμένος σταφιδέμπορος των Πατρών και μέλος του Εμπορικού Συλλόγου «Ερμής» της αχαϊκής πρωτεύουσας ενώ, στις εκλογές του 1928, εξελέγη και βουλευτής του Ελληνικού Κοινοβουλίου. Υπήρξε, κατά τον χαρακτηρισμό του νεώτερου γιού του «μειλίχιος, πράος και αγαθός λίαν».
'''Αντωνόπουλος Βλασ. Κωνσταντίνος (Ντίνος)'''
Πρωτότοκος γιός της οικογένειας που διαχειρίστηκε το Οινοποιείο κατά την «μεταγερμανική» περίοδο της παραγωγικής δραστηριότητάς του. Διαδέχθηκε τον πατέρα του Βλάση στην προεδρία του Διοικητικού Συμβουλίου της ΑΧΑΪΑ CLAUSS, θέση που διατήρησε μέχρι το 1984, δίνοντας έμφαση στο κοινωνικό πρόσωπο της εταιρείας.
Αντωνόπουλου Ελένη (Νίτσα)
Η πρώτη από τις δύο θυγατέρες της οικογένειας του Βλάση Αντωνόπουλου, παντρεύτηκε σε πρώτο γάμο  τον Νικόλαο Τριάντη –γόνο επιφανούς εμπορικής οικογένειας των Πατρών – και σε δεύτερο, τον σπουδαίο Γιάννη Μηλιάδη, μια σημαντική μορφή της ελληνικής αρχαιολογίας που συνέδεσε ανεξίτηλα το όνομά του με την Ακρόπολη των Αθηνών.
Αντωνόπουλος Αλέξανδρος (Αλέκος
Δίδυμος αδελφός του Ανδρέα Αντωνόπουλου. Σπούδασε στο κορυφαίο Πολυτεχνείο  της Ζυρίχης ETH Zürich. Επέστρεψε πτυχιούχος Χημικός Μηχανικός και γλωσσομαθής. Στη συνέχεια και μέχρι γήρατος εργάστηκε ως οινολόγος στην οικογενειακή Οινοποιία της Πάτρας. Υπήρξε δημιουργός πολλών έγκριτων κρασιών και λικέρ της ΑΧΑΪΑ CLAUSS. Ήταν φυσιογνωμία πολυσχιδής, με έντονη φυσιολατρική δραστηριότητα και κοινωνική παρουσία στην αχαϊκή πρωτεύουσα, στην οποία, εκτός από Πρόξενος του Βελγίου διετέλεσε και Πρόεδρος του Επιμελητηρίου.
Αντωνόπουλος Βασίλειος (Λαλάκης)
Γεννήθηκε στα 1915. Τελείωσε το Β΄ Γυμνάσιο Πατρών στα 1931 και συνέχισε σπουδές στην Ελβετία. Το 1934 μπήκε στη Νομική του Πανεπιστημίου, την οποία εγκατέλειψε γιατί τα ενδιαφέροντά του ήταν άλλα.
Το 1936 ίδρυσε την «Οργάνωση Εθνικής Νεολαίας» στην Πάτρα και έτσι άρχισε την πολιτική αγωνιστική του πορεία, αποτέλεσμα της οποίας ήταν να εξοριστεί στην Απείρανθο της Νάξου. Εκεί συνάντησε τον καθηγητή του του Συνταγματικού Δικαίου Αλέξ. Σβώλο και συνδέθηκε ιδεολογικά μαζί του.
Στον πόλεμο του 1940, μαζί με άλλους νέους, άνοιξαν και διαμόρφωσαν περί τα 50 καταφύγια, ενώ στην Κατοχή ήταν στην Εθνική Αντίσταση, γι΄ αυτό και φυλακίστηκε στις φυλακές ΑΒΕΡΩΦ. Αργότερα, όταν τον αναζητούσε η γερμανική GESTAPO έφυγε για το βουνό (Καρπενήσι).
Μετά την Κατοχή και την τριετή διαμονή του στην Αμερική, ανέλαβε τη γενική Διεύθυνση  της ΑΧΑΪΑ CLAUSS απ ΄ όπου έφυγε στα 1959, και ίδρυσε τη δική του «ΚΑΒΕΙΡΟΣ ΟΙΝΟΠΟΙΗΤΙΚΗ Α.Ε.».
Το 1942 παντρεύτηκε με την Ιλεάνα, κόρη της Κατίνας Παξινού.
Αντωνοπούλου Δανάη
'''Αντωνόπουλος Αλεξ. Κωνσταντίνος'''
Γεννήθηκε στην Πάτρα το 1948 και έζησε μέχρι το 1994. Στην σχετικά σύντομη, αλλ’ απαστράπτουσα  τροχιά της ζωής του, ο γιός του Αλεξάνδρου και της Ελένης Αντωνοπούλου και εγγονός του Βλάση, Κωνσταντίνος, «συνέβαλε σημαντικά»  καθώς σημειώνει ο δικηγόρος Πατρών και ιστοριοδίφης κ. Χρήστος Μούλιας προλογίζοντας την έκδοση ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΑ ΑΜΠΕΛΩΝΩΝ του Κωνσταντίνου Αντωνόπουλου,
«στην αναγέννηση του ελληνικού αμπελώνα και καθιέρωσε τα Personal Wines, έργα ονειροπόλων που ξέρουν να χαϊδεύουν τα κρασιά και να μιλάνε μαζί τους»,
Και συνεχίζει ο Χρήστος Μούλιας:
''«Διακατεχόταν από ιερό πάθος γι’ αυτό που ελεύθερα διάλεξε να κάνει και που του ταίριαζε και γι’ αυτό ξεχώρισε και προσέφερε. Από μικρός εξοικειώθηκε στις μυρωδιές του αμπελιού, του οινοποιείου και γενικά των χώρων παρασκευής του κρασιού...''
……………
Επιστήμων οινοποιός, ταυτόσημος με τον αλχημιστή του παρελθόντος, επιχείρησε να δημιουργήσει τον υπέροχο οίνο.
Αναλώθηκε στην ανάπτυξη γηγενών ποικιλιών σταφυλιών και στην καλλιέργεια ξένων, στις κλιματολογικές συνθήκες της Ελλάδος και με τις γνώσεις του, την εμπειρία του και το πάθος του δημιούργησε πρωτόγνωρες διακριτικές γεύσεις, ...
Η λεπταίσθητη χροιά των κρασιών του αντανακλούσε την ευγένεια της ψυχής του», ενώ…
Γεώργιος Κουρνούτος
Ο '''Γεώργιος Π. Κουρνούτος''' (1913 - 13 Οκτωβρίου 1989) ήταν Έλληνας φιλόλογος, ιστορικός και συγγραφέας.
Αχάια Κλάους
Τα πρόσωπα της «ΑΧΑΪΑ CLAUSS»
''«η σχέση του με το κρασί δεν υπαγορεύτηκε από οποιοδήποτε προσωπικό συμφέρον. Ήταν σχέση ερωτική … Εμπνεύσθηκε κρασιά που παρήγαγε σε μικρές ποσότητες και υπερασπίστηκε με πάθος την αντιεμπορική αυτή άποψή του».''
Γεώργιος Κουρνούτος
Γεννήθηκε στο χωρίο Στρέφι Ηλείας. Τελείωσε τις γυμνασιακές του σπουδές στον Πύργο και εγκαταστάθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και ειδικεύτηκε στην Παλαιογραφία και την Νεώτερη ελληνική Ιστορία και Φιλολογία. Δίδαξε σαν καθηγητής σε διάφορα σχολεία στην Αθήνα. Κατά τον Ελληνο-Ιταλικό πόλεμο υπηρέτησε στη ζώνη των πρόσω. Το 1944 διορίστηκε επιμελητής Χειρογράφων της Εθνικής Βιβλιοθήκης από πρόταση του καθηγητή Σωκράτη Κουγέα. Τον Αύγουστο του 1955 διορίστηκε Διευθυντής Γραμμάτων, Θεάτρου και Κινηματογράφου του Υπουργείου Παιδείας. Διεύθυνε επίσης από το 1955 έως το 1963 τις Καλές Τέχνες. Κατά την προεκλογική περίοδο του 1964 ανέλαβε την ευθύνη Διευθύνσεως του Ε.Ι.Ρ. και τον Σεπτέμβριο-Οκτώβριο 1965 έγινε Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Παιδείας. Από το 1963 ήταν επίσης Γενικός Γραμματέας της Ελληνικής Εθνικής επιτροπής της UNESCO. Μέλος διαφόρων μορφωτικών επιτροπών, συνεργάστηκε με διαφόρους διεθνείς οργανισμούς, όπως ή UNESCO, το Συμβούλιο της Ευρώπης κ.α. και τιμήθηκε από διάφορες χώρες με ανώτερες διακρίσεις. Δίδαξε για χρόνια Νεώτερη Ιστορία στον μορφωτικό Σύλλογο «Αθηναίο», στη Σχολή Ξεναγών και στην Ανώτατη Βιομηχανική Σχολή (1953-1960). Το 1975 διορίσθηκε πρόεδρος του Διεθνούς Κέντρου πληροφοριών για τις ιστορικές πηγές (CIBAL), με έδρα τη Σόφια, και ως το 1978, όταν αποχώρησε από την υπηρεσία ως Γενικός Διευθυντής Πολιτιστικών Υποθέσεων στο Υπουργείο Πολιτισμού. Πέραν του επιστημονικού συγγραφικού του έργου, ασχολήθηκε και με την συγγραφή σχολικών βιβλίων, την «Ιστορία Βυζαντινή» και την «Ιστορία της Νεωτέρας Ελλάδος».
Αχάια Κλάους
Τα πρόσωπα της «ΑΧΑΪΑ CLAUSS»
Στα 1987 και, αρχικά, παράλληλα με την συμμετοχή του στην ΑΧΑΪΑ CLAUSS, ίδρυσε τους “ΑΜΠΕΛΩΝΕΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΥ”, ένα πρότυπο οινοποιείο το οποίο στέγασε, «το πάθος του να δημιουργήσει, συνδυάζοντας το καινούργιο, το σημαντικό, το υπέροχο, ίσως το ανεπανάληπτο, γιατί όχι το αιώνιο, με τη γευστική ισορροπία».
Γεώργιος Κουρνούτος
Την περίοδο 1944 - 1955 διετέλεσε επιμελητής χειρογράφων της Εθνικής Βιβλιοθήκης και εν συνεχεία διευθυντής γραμμάτων, θεάτρου και τεχνών του υπουργείου Παιδείας και γενικός γραμματέας του ίδιου υπουργείου. Υπήρξε επίσης μέλος του ιδρυτικού διοικητικού συμβουλίου του Ιδρύματος Παλαμάς, μέλος της επιτροπής προστασίας μνημείων, τον πρόδρομο του Κεντρικού Συμβουλίου Νεότερων Μνημείων, καθώς και μέλος στην επιτροπή των κρατικών βραβείων λογοτεχνίας. Το 1967 με πρωτοβουλία του ιδρύθηκε η Βιβλιογραφική Εταιρεία της Ελλάδος.
Αχάια Κλάους
Διάσημοι επισκέπτες
Μερικές σημαντικές προσωπικότητες που επισκέφτηκαν το οινοποιείο: ο Όττο φον Μπίσμαρκ, ο Φραντς Λιστ, ο Ελευθέριος Βενιζέλος, η Μελίνα Μερκούρη, η αυτοκράτειρα Σίσσυ της Αυστρίας, ο στρατηγός Μοντγκόμερι, ο Αλεξάντερ Φλέμινγκ, ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, ο Παύλος Κουντουριώτης, ο Αριστοτέλης Ωνάσης, ο Ομάρ Σαρίφ καθώς και οι Βασιλείς Γουσταύος Αδόλφος της Σουηδίας, Γεώργιος Α΄, Κωνσταντίνος Α΄, Γεώργιος Β΄ και οι βασίλισσες Αλεξάνδρα της Μεγάλης Βρετανίας, Λουίζα της Σουηδίας και οι βασίλισσες Όλγα και Σοφία της Ελλάδας καθώς και η πριγκίπισσα Μαρία Βοναπάρτη.
Γεώργιος Κουρνούτος
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ιστορικοί Κατηγορία:Έλληνες φιλόλογοι Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Αχάια Κλάους
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικά οινοποιεία Κατηγορία:Οικονομία της Πάτρας Κατηγορία:Ελληνικά εμπορικά σήματα
Live in Europe 1979
Το Live in Europe 1979 είναι διπλός, ζωντανά ηχογραφημένος δίσκος του βρετανικού χαρντ ροκ συγκροτήματος Uriah Heep, ο οποίος κυκλοφόρησε το 1986 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Castle Records".
Στις 25 Σεπτεμβρίου του 2001, η "Sanctuary Records" εξέδωσε το συγκεκριμένο δίσκο σε μορφή διπλού CD με έξι επιπλέον κομμάτια.
Τραγούδια
CD 1
1. Easy Livin'  (Hensley) - 3:14
2. Look at Yourself (Hensley) - 5:18
3. Lady in Black (Hensley) - 7:26
5. Stealin'  (Hensley) - 4:54
6. The Wizard (Hensley, Clarke) - 3:35
7. July Morning (Byron, Hensley) - 12:35
9. Woman of the Night (Box, Lawton, Kerslake) - 3:12
10. I'm Alive (Lawton) - 4:04
11. Who Needs Me (Kerslake) - 9:46
12. Sweet Lorraine (Box, Byron, Thain) - 12:44
14. Gypsy (Box, Byron) - 4:52
Μέλη των Uriah Heep
Το "Live in Europe 1979" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Τζον Λότον - φωνητικά
Μικ Μποξ - κιθάρα
Τρέβορ Μπόλντερ - μπάσο
Λι Κέρσλεηκ - τύμπανα
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Uriah Heep Κατηγορία:Άλμπουμ του 1986
Κρίστιαν Ναβάρο
Πρόωρη ζωή
Ο Κρίστιαν Λι Ναβάρο γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Μπρονξ της Νέας Υόρκης και έχει καταγωγή από το Πουέρτο Ρίκο. Έχει μια μικρότερη αδερφή με το όνομα Λίαν Μάντισιν Ναβάρο. Στο γυμνάσιο, συμμετείχε στο δραματικό πρόγραμμα του σχολείου. Ο Κρίστιαν άρχισε την υποκριτική το 2005 σε ηλικία 14 ετών. Αρχικά, έπρεπε να αγωνιστεί για δουλειά, πρωταγωνιστώντας σε διαφημίσεις και ταινίες χαμηλού προϋπολογισμού. Η πρώτη του ταινία ήταν το Day of the Dead 2: Contagium. Το 2007, εμφανίστηκε σε ένα επεισόδιο της σειράς Law & Order: Criminal Intent. Είχε επίσης ρόλους σε διάφορες τηλεοπτικές σειρές, όπως το Blue Bloods, το Taxi Brooklyn και το The Affair. Ο Κρίστιαν συνέχισε να εμφανίζεται σε διαφορετικές τηλεοπτικές σειρές έως ότου βρήκε έναν δευτερεύων ρόλο στην τηλεοπτική σειρά Vinyl. Επιλέχθηκε επίσης για το ρόλο του John White στην ταινία Run It. Το 2015, ο Ναβάρο πήρε ρόλο σε μια τηλεοπτική σειρά με το όνομα Rosewood. Η μεγάλη επιτυχία ήρθε το 2017, όταν έπαιξε το ρόλο του Τόνι Παντίγια, στο 13 Reasons Why.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Πορτορικανοί ηθοποιοί
KZ
Η συντομογραφία ελληνικών & λατινικών χαρακτήρων KZ ή kz ή κζ μπορεί να αναφέρεται:
Actionscript
Η ActionScript είναι αντικειμενοστρεφής γλώσσα προγραμματισμού, η οποία αναπτύχθηκε αρχικά από την Macromedia Inc. (τώρα ανήκει στην Adobe Systems ). Είναι μια "διάλεκτος" της ECMAScript και χρησιμοποιείται κυρίως για την ανάπτυξη ιστοσελίδων και λογισμικού με στόχο την πλατφόρμα Adobe Flash Player και χρησιμοποιείται σε ιστοσελίδες με την μορφή του ενσωματωμένων αρχείων SWF.
Κατηγορία:Αντικειμενοστρεφείς γλώσσες προγραμματισμού
Βασίλειος Αχριδηνός
Ο Βασίλειος Αχριδηνός υπήρξε Έλληνας λόγιος του 12ου αιώνα.
Καταγόταν από την Αχρίδα, εξού και το προσωνύμιό του. Αρχικά υπηρέτησε ως πρωτονοτά­ριος (αρχιγραμματέας) του Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Μιχαήλ Β΄ και αργότερα χειροτονήθηκε αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης. Όταν ο Πάπας Αδριανός Δ΄ απέστειλε δύο πρεσβευτές στον Αυτοκράτορα Μανουήλ Κομνηνό, ο Αχριδηνός έγραψε επιστολή περί της ενώσεως των Εκκλησιών και προς τον αρχιεπίσκοπο Θεσσαλονίκης Βασίλειο, ο οποίος απάντησε στον Αδριανό. Από τα έργα του τα σχετικά με το κανονικό δίκαιο σώζεται μόνο μία απόκριση, σχετικά με τους γάμους μεταξύ συγ­γενών έβδομου βαθμού.
Πέθανε το 1169.
Μπλακ Ρίβερ (Τζαμάικα)
Η Μπλακ Ρίβερ (αγγλικά: Black River) είναι μια κωμόπολη της Τζαμάικα. Είναι η πρωτεύουσα της Ενορίας της Αγίας Ελίζαμπεθ. Έχει πληθυσμό 4.261 κατοίκων (2009).
Γεωγραφία
Η Μπλακ Ρίβερ βρίσκεται νοτιοδυτικά της Τζαμάικα και κεντρικά της Αγίας Ελίζαμπεθ. Βρίσκεται βόρεια του κόλπου Μπλακ Ρίβερ. Βρίσκεται κοντά στις εκβολές του ποταμού Μπλακ Ρίβερ.
Δείτε επίσης
Μπλακ Ρίβερ
Χαονία Συρίας
Η Χαονία ήταν αρχαία πόλη στη Συρία. Αναφέρεται από τον Κλαύδιο Πτολεμαίο στην επαρχία της Κομμαγηνής του βορείου τμήματος της Συρίας. Επίσης στον Πευτιγγερινό πίνακα απαντά υπό τον τύπο Channunia, ενώ στο Οδοιπορικόν του Αντωνίνου (σελ. 194) ως Hanunea, κτισμένο στο μέσον της αποστάσεως της οδού από την Κύρρο μέχρι τη Δολίχη.
Ο Γερμανός γεωγράφος Kiepert θεωρεί το όνομα σημιτικό που εξελληνίστηκε στους χρόνους της μακεδονικής κατακτήσεως.
2227 Όττο Στρούβε
Ο Όττο Στρούβε (Otto Struve) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,8. Ανακαλύφθηκε το 1955 από το προσωπικό του Πανεπιστημίου της Ιντιάνα (Αστεροσκοπείο "Goethe Link" στο Μπρούκλυν της Ιντιάνα), και πήρε το όνομά του προς τιμή του Ρωσοαμερικανού αστρονόμου Όττο Στρούβε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Οττο Στρουβε
Μακία (βλάστηση)
460px|μικρογραφία|Γεωγραφική κατανομή περιοχών με μακία ανά τον κόσμο 300px|μικρογραφία|Εικόνα τυπικής μεσογειακής μακίας με αείφυλλους σκληρόφυλλους θάμνους 300px|μικρογραφία|[[Φυλλίκι ή Λιόπρινος ή Φυλλιρέα ''(Phillyrea latifolia)]] Η μακία (ή μακκία (από το ιταλικό macchia) ή μακί (από το γαλλικό maquis) ή μακκί) είναι τύπος θαμνώδους βλάστησης, η οποία αποτελείται από αείφυλλα σκληρόφυλλα φυτά (κυρίως από θάμνους με δερματώδη φύλλα) και από μικρά δένδρα. Ο όρος maquis προήλθε από τις παραθαλάσσιες περιοχές της Γαλλίας ή από την Κορσική και χρησιμοποιείται διεθνώς (στη γαλλική και πορτογαλική ως maquis, στην αγγλική ως maquis shrubland, στην ιταλική ως macchia mediterranea κ.ο.κ.).
Γεωγραφική παρουσία
Η χαρακτηριστική αυτή φυτοκοινωνία ή αλλιώς θαμνώδης διάπλαση συναντάται σε υγρές περιοχές με μεσογειακό τύπο κλίματος και σε υψόμετρο από 0-600 μέτρα. Τα οικοσυστήματα της μακίας, συνήθως, συνιστούν μια στενή λωρίδα γύρω από τη Μεσόγειο, σε ακτές που είναι προφυλαγμένες από ψυχρούς βόρειους ή βορειοανατολικούς ανέμους. Η μακία, εν περιλήψει, είναι ένας τυπικός Μεσογειακός θαμνότοπος ή θαμνώνας.
Χαρακτηριστικά
Στη μακία οι θάμνοι, που είναι γνωστοί και με τον όρο αείφυλλοι σκληρόφυλλοι θάμνοι, έχουν ύψος από 2-3 μέτρα. Πολλάκις, η βλάστηση είναι τόσο πυκνή που σχηματίζεται ένα αδιαπέραστο τείχος. Τα κλαδιά τους είναι σκληρά και ξυλώδη, ενώ τα φύλλα τους, που έχουν σκούρο πράσινο χρώμα, είναι μικρά, παχιά με δερματώδη υφή. Οι ρίζες των φυτών είναι βαθιές, για να μπορούν να αντλούν υγρασία τις ζεστές και ξηρές περιόδους και να προσαρμόζονται στο κλίμα. Τα χαρακτηριστικά αυτά καθιστούν τις περιοχές με μακία ευαίσθητες στις πυρκαγιές, παρότι τα περισσότερα είδη μακίας έχουν την τάση να αναγεννιούνται μετά από φωτιά. Πολλοί θαμνότοποι μακία των μεσογειακών χωρών οφείλονται επίσης στις ανθρωπογενείς πυρκαγιές.
Στα οικοσυστήματα της μεσογειακής μακίας βρίσκουν καταφύγιο ενδημικά και αποδημητικά δασικά και αγροτικά πουλιά.
Κατάλογος Φυτών
H σύνθεση της μακίας ποικίλλει ανάλογα με την περιοχή. Χαρακτηριστικά είδη φυτών που συνήθως απαντώνται, σε αλφαβητική σειρά, είναι τα εξής:
Πηγές και Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Μακία βλάστηση Κατηγορία:Περιβάλλον_της_Μεσογείου Κατηγορία:Λεκάνη_της_Μεσογείου Κατηγορία:Μεσόγειος_Θάλασσα Κατηγορία:Χλωρίδα_ανά_οικοπεριοχή Κατηγορία:Μεσογειακή_χλωρίδα Κατηγορία:Ελληνική_χλωρίδα Κατηγορία:Ζώνες_βλάστησης
Σαλέχ Κεμπζαμπό
Ο Σαλέχ Κεμπζαμπό (Saleh Kebzabo, صالح كبزابو, γεννημένος στις 27 Μαρτίου 1947 στη Λερέ του Τσαντ) είναι πολιτικός από το Τσαντ. Είναι πρόεδρος της Εθνικής Ένωσης για τη Δημοκρατία και την Ανανέωση (UNDR) και βουλευτής στην Εθνοσυνέλευση του Τσαντ. Διορίστηκε πρωθυπουργός από τον πρόεδρο Μαχαμάτ Ντεμπί στις 12 Οκτωβρίου 2022.
Πριν την πρωθυπουργία
Ο Κεμπζαμπό ήταν διευθυντής στο Πρακτορείο Ειδήσεων του Τσαντ, μέλος του Δημοκρατικού Κινήματος για την Αποκατάσταση του Τσαντ (MDRT) και ήταν δημοσιογράφος στο Jeune Afrique και στο Demain l'Afrique. Στη συνέχεια ήταν ο ιδρυτής της N'Djaména Hebdo, της πρώτης ανεξάρτητης εφημερίδας του Τσαντ. Ήταν πρόξενος στη Ντουάλα του Καμερούν, αλλά εκδιώχθηκε από το Καμερούν από τον πρόεδρο Πολ Μπιγιά λόγω της υποστήριξής του στον προκάτοχο του Μπιγιά Αχμαντού Αχιτζό.
Ήταν ένα από τα ιδρυτικά μέλη του πολιτικού κόμματος UNDR τον Δεκέμβριο του 1992. Τον Απρίλιο του 1993, μετά την Εθνική Συνδιάσκεψη των Κυρίαρχων, διορίστηκε υπουργός Εμπορίου και Βιομηχανίας στην κυβέρνηση του πρωθυπουργού Φιντέλ Μουνγκάρ. Αυτή η κυβέρνηση διήρκεσε μόνο έξι μήνες πριν το Ανώτατο Μεταβατικό Συμβούλιο (CST) ενέκρινε πρόταση μομφής εναντίον της.
Κατηγορούμενος για συνεργασία με αντάρτες, τον Σεπτέμβριο του 1995 ο Κεμπζαμπό συνελήφθη και κρατήθηκε για πέντε ημέρες. Πριν από τη σύλληψη, το σπίτι του ερευνήθηκε χωρίς ένταλμα το βράδυ της 30ης Αυγούστου. Ο Κεμπζάμπο αφέθηκε ελεύθερος αφού η αντιπολίτευση διαμαρτυρήθηκε για την κράτησή του και κατέθεσε μήνυση κατά των αξιωματούχων που ήταν υπεύθυνοι για το περιστατικό.
Ο Κεμπζαμπό έγινε υπουργός Επικρατείας για τα Ορυχεία, την Ενέργεια και το Πετρέλαιο σε έναν ανασχηματισμό του υπουργικού συμβουλίου την 1η Ιανουαρίου 1998, αλλά απολύθηκε από την κυβέρνηση στις 11 Μαΐου 1998, μαζί με δύο άλλους υπουργούς του UNDR. Για την απόλυσή του είπε ότι οι στόχοι του θα μπορούσαν να επιτευχθούν εκτός κυβέρνησης. Τον Δεκέμβριο του 1999, διορίστηκε υπουργός Επικρατείας για τη Γεωργία στην κυβέρνηση του πρωθυπουργού Ναγκούμ Γιαμασούμ.
Την 1η Απριλίου 2001 ο Κεμπζαμπό διορίστηκε και πάλι ως προεδρικός υποψήφιος του UNDR για τις εκλογές εκείνης της χρονιάς. Στη συνέχεια απομακρύνθηκε από τη θέση του ως υπουργού Επικρατείας για τη Γεωργία στις 8 Απριλίου. απολύθηκαν επίσης τα άλλα μέλη της κυβέρνησης του UNDR. Πριν από αυτό θεωρούνταν το δεύτερο μέλος της κυβέρνησης, μετά τον πρωθυπουργό. Υπήρχε η εικασία ότι ο Κεμπζαμπό επέλεξε να διεκδικήσει την προεδρία σε εκείνη την περίπτωση επειδή δεν είχε επιτυχία στις διαπραγματεύσεις με τον Ντεμπί για τη θέση του πρωθυπουργού. Ο Κεμπζαμπό είπε αργότερα ότι είχε συμμετάσχει στην κυβέρνηση με την πεποίθηση ότι με αυτόν τον τρόπο θα μπορούσε να υπονομεύσει τον Ντεμπί μέσα από το σύστημα και ότι ως αποτέλεσμα πίστευε ότι το UNDR ήταν "μόνιμος στόχος" του Ντεμπί.
Στις προεδρικές εκλογές, που έγιναν στις 20 Μαΐου 2001, κατέλαβε την τρίτη θέση με ποσοστό 7% των ψήφων. Στα τέλη Μαΐου συνελήφθη δύο φορές από την αστυνομία, μαζί με άλλους πέντε υποψηφίους της αντιπολίτευσης.
Στις βουλευτικές εκλογές του Απριλίου 2002, ο Κεμπζαμπό εξελέγη στην Εθνοσυνέλευση ως υποψήφιος του UNDP από την εκλογική περιφέρεια Λερέ στο διαμέρισμα Μαγιό-Νταλά και έγινε πρόεδρος της Δημοκρατικής Κοινοβουλευτικής Ομάδας κατά τη διάρκεια της κοινοβουλευτικής περιόδου που ακολούθησε τις εκλογές.
Σύμφωνα με τον Κεμπζαμπό, στις 3 Φεβρουαρίου 2008, κατά τη διάρκεια μιας μάχης μεταξύ των κυβερνητικών δυνάμεων και των ανταρτών στη Ντζαμένα, στρατιώτες ήρθαν στο σπίτι του Κεμπζαμπό για να τον συλλάβουν, αλλά εκείνος ταξίδευε εκείνη την ώρα. Είπε ότι οι στρατιώτες πυροβόλησαν τον αδελφό του. Σε μια δήλωση στις 26 Φεβρουαρίου, ο ίδιος και ένας άλλος ηγέτης της αντιπολίτευσης, ο Wadel Abdelkader Kamougué, εξέδωσαν μια δήλωση ζητώντας «την άμεση σύγκληση ενός εθνικού διαλόγου που να περιλαμβάνει όλα τα στοιχεία», την απελευθέρωση των τριών ηγετών της αντιπολίτευσης που είχαν συλληφθεί, μαζί με μια διεθνή έρευνα για τις συλλήψεις και την άμεση κατάπαυση του πυρός.
Αν και το UNDR είναι μέλος του Συντονισμού των Πολιτικών Κομμάτων για την Προάσπιση του Συντάγματος (CPDC) και το CPDC επέλεξε να ενταχθεί στην κυβέρνηση του πρωθυπουργού Γιουσούφ Σαλέχ Αμπάς τον Απρίλιο του 2008, ο Κεμπζαμπό αρνήθηκε να αναλάβει μια θέση στην κυβέρνηση. λέγοντας ότι προτιμούσε να μπει στην κυβέρνηση κάποιος άλλος από το κόμμα του. Ο Κεμπζαμπό είπε ότι η κομματική του εργασία στο UNDR τον απορροφούσε εκείνη την εποχή. περιέγραψε αυτό το έργο ως "μια εμπλουτιστική εμπειρία" και είπε ότι είχε ήδη ξεκινήσει τις προετοιμασίες για τις προγραμματισμένες βουλευτικές εκλογές του 2009.
2884 Ρέντις
Ο Ρέντις (Reddish) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,8. Ανακαλύφθηκε το 1981 από τον Αμερικανό αστρονόμο Σελτ Μπας, που παρατηρούσε από το Αστεροσκοπείο του Σάιντινγκ Σπρινγκ της Αυστραλίας, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Βρετανού αστρονόμου Βίνσεντ Ρέντις (Vincent Cartledge Reddish).
Σαλέχ Κεμπζαμπό
Πριν την πρωθυπουργία
Τον Ιούνιο του 2017 μέλη του συνασπισμού της αντιπολίτευσης FONAC υποστήριξαν ότι η Εθνοσυνέλευση κατέστη παράνομη συνεχίζοντας να συνεδριάζει μετά την 21η Ιουνίου, δύο χρόνια μετά την παράταση της κοινοβουλευτικής περιόδου, και ότι οι βουλευτές της αντιπολίτευσης θα έπρεπε συνεπώς να παραιτηθούν. Οι βουλευτές της αντιπολίτευσης με επικεφαλής τον Σαλέχ Κεμπζαμπό απάντησαν ότι δεν θα παραιτηθούν, πιστεύοντας ότι θα ήταν πιο «χρήσιμο» για αυτούς να παραμείνουν στην Εθνοσυνέλευση. Ωστόσο, είπαν επίσης ότι οι επόμενες εκλογές πρέπει να διεξαχθούν εγκαίρως, απορρίπτοντας την άποψη του Ντεμπί ότι η καθυστέρηση ήταν απαραίτητη λόγω έλλειψης πόρων και ότι στο μέλλον η κυβέρνηση θα πρέπει να καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια για τη διεξαγωγή των εκλογών στην ώρα τους.
2884 Ρέντις
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Ρέντις είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ρεντις
Σαλέχ Κεμπζαμπό
Πρωθυπουργός
Ο Κεμπζαμπό έγινε πρωθυπουργός το 2022, μετά την παραίτηση του προκατόχου του, Αλμπέρ Παϊμί Παντακέ στο πλαίσιο της γενικότερης κυβερνητικής αναδόμησης στις 11 Οκτωβρίου 2022. Ο πρόεδρος Μαχαμάτ Ντεμπί διόρισε νέο πρωθυπουργό τον Κεμπζαμπό στις 12 Οκτωβρίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί του Τσαντ Κατηγορία:Ηγέτες εν ενεργεία
Fedde Le Grand
Ο Φεντ λε Γκραντ (Fedde le Grand) (γεννημένος στις 7 Σεπτεμβρίου 1977) είναι Ολλανδός DJ της house μουσικής, παραγωγός και remixer από την Ουτρέχτη. Έγινε γνωστός με το κομμάτι Put Your Hands Up 4 Detroit, το οποίο κατέκτησε τα βρετανικά charts το 2006.
Καριέρα
Σε νεαρή ηλικία, ο Fedde le Grand ξεκίνησε ως DJ σε τοπικά κλαμπ στο Bunnik. Οι ικανότητές του δεν πέρασαν απαρατήρητες και τελικά του ζητήθηκε να παίξει μουσική στο club De Danssalon στο Αϊντχόβεν όπου παρέμεινε εκεί για δύο χρόνια. Ακολούθησαν πολλά μεγάλα κλαμπ στην Ολλανδία και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες.
Ο Fedde Le Grand είχε τη μεγαλύτερη επιτυχία του το 2006 με το single Put your hands up 4 Detroit. Το single κατάφερε να φτάσει στο νούμερο 1 στα βρετανικά charts και στα 5 κορυφαία των Dutch Top 40.
Το 2007 εμφανίστηκε στο φεστιβάλ ηλεκτρονικής μουσικής Sensation White στο Άμστερνταμ, όπου έπαιξε επίσης εκεί το 2008, 2009, 2011, 2013 και το 2015.
Από τον Σεπτέμβριο του 2013 έως το 2016, ο Le Grand παρουσίαζε την εκπομπή Dark Light στον ολλανδικό ραδιοφωνικό σταθμό Radio 538.
Στις αρχές του 2016 κυκλοφόρησε δύο τραγούδια ( Keep On Believing και Give Me some ) για την αναμονή της κυκλοφορίας του νέου άλμπουμ του Something Real.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ολλανδοί μουσικοί Κατηγορία:Ολλανδοί DJs
Σαιντ Ελίζαμπεθ (Τζαμάικα)
Η Ενορία Σαιντ Ελίζαμπεθ (αγγλικά: Parish of Saint Elizabeth) είναι μια από τις δεκατέσσερις ενορίες της Τζαμάικα. Έχει έκταση 1212.4 τ.χλμ. και πληθυσμό 146.404 κατοίκων (2001). Πρωτεύουσα είναι η Μπλακ Ρίβερ.
Γεωγραφία
Το Σαιντ Ελίζαμπεθ βρίσκεται νοτιοδυτικά της Τζαμάικα. Στα νότια βρέχεται από την Καραϊβική Θάλασσα. Συνορεύει στα βορειοδυτικά με τη Γουεστμόρλαντ, στα βόρεια-κεντρικά με τον Άγιο Ιάκωβο, στα βορειοανατολικά με την Τρελόνι και στα ανατολικά με την Μάντσεστερ. Έχει έκταση 1212.4 τ.χλμ.. Είναι η δεύτερη μεγαλύτερη ενορία της Τζαμάικα μετά την Αγία Άννα.
Πανίδα
Το Σαιντ Ελίζαμπεθ έχει πολλά ζώα όπως αγελάδες, γουρούνια, κατσίκες, πρόβατα και άλογα.
Ποτάμια
Το κυριότερο ποτάμι της ενορίας Σαιντ Ελίζαμπεθ είναι το Μπλακ Ρίβερ.
Βουνά
Η ενορία Σαιντ Ελίζαμπεθ είναι ορεινή, τα περισσότερα από τα οποία βρίσκονται στην βόρεια και τη βορειοανατολική πλευρά της ενορίας. Οι κυριότερες οροσειρές είναι η Νασάου, η Λακοβία και η Σάντα Κρουθ.
Κόλποι
Η ενορία Σαιντ Ελίζαμπεθ διαθέτει αρκετούς κόλπους. Οι κυριότεροι είναι ο Μπλακ Ρίβερ, ο Παροτί, ο Μαλκόλμ, ο Χαντ, ο Σταρβ Γκατ, ο Μπίλι, ο Φρέντσμανς, ο Πέδρο και ο Μπόουτμανς.
Σπηλιές
Το Σαιντ Ελίζαμπεθ συμπεριλαμβάνει 44 σπηλιές. Οι κυριότερες είναι οι ακόλουθες:
Δημογραφία
Το Σαιντ Ελίζαμπεθ είχε πληθυσμό 146.404 κατοίκων (2001). Είναι σε πληθυσμό η έβδομη μεγαλύτερη ενορία της Τζαμάικα μετά τον Άγιο Ανδρέα, την Αγία Αικατερίνη, την Κλάρεντον, την Μάντσεστερ, τον Άγιο Ιάκωβο και την Αγία Άννα.
Οικονομία
Η κύρια οικονομική δραστηριότητα είναι το ψάρεμα. Στην Αγία Ελίζαμπεθ καλλιεργούνται κασσάβα, καλαμπόκι, αρακάς, φασόλια, πριμέντο, πιπερόριζα, ντομάτες, ρύζι, γλυκοπατάτες, καπνός και καφές.
Τουρισμός
Το Σαιντ Ελίζαμπεθ είναι τουριστικός προορισμός από το 1999. Έχει πολλές παραλίες. Το μέρος που έχει περισσότερους τουρίστες είναι η παραλία της Τρέζουρ.
Παραλίες
Το Σαιντ Ελίζαμπεθ συμπεριλαμβάνει πολλές παραλίες, όπως:
Ιστορία
Το Σαιντ Ελίζαμπεθ συμπεριελάμβανε μεγαλύτερο μέρος της Τζαμάικα, αλλά το 1703 πήρε τμήμα της η Γουεστμόρλαντ και αργότερα, το 1814 η Μάντσεστερ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σαιντ Ελιζαμπεθ
Κομητεία Σαν Μπερναρντίνο
thumb|right|300px|Ο φυσικός αυτός σχηματισμός στην πλαγιά που μοιάζει με κεφαλή βέλους (arrowhead) έδωσε το όνομά του σε αρκετά τοπωνύμια στην κομητεία (όπως π.χ. η τεχνητή λίμνη Άροουχεντ), αλλά και στο σχήμα του θυρεού της. Η Κομητεία (του) Σαν Μπερναρντίνο (San Bernardino County, επισήμως County of San Bernardino), είναι κομητεία (διοικητική υποδιαίρεση) στο νότιο τμήμα της αμερικανικής πολιτείας Καλιφόρνια. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, η κομητεία είχε πληθυσμό 2.035.210 κατοίκους. Η πρωτεύουσα (έδρα) της κομητείας είναι το Σαν Μπερναρντίνο.
Με έκταση 52.070 τετραγωνικά χιλιόμετρα, η Κομητεία του Σαν Μπερναρντίνο είναι η μεγαλύτερη σε έκταση όχι μόνο από τις 58 κομητείες της Καλιφόρνια, αλλά και από τις 3.142 κομητείες όλων των ΗΠΑ. Μόνο 5 από τα διοικητικά διαμερίσματα (boroughs) στην Αλάσκα είναι μεγαλύτερα. Είναι μεγαλύτερη από καθεμιά από τις εννέα μικρότερες πολιτείες των ΗΠΑ, μεγαλύτερη από τις 4 μικρότερες πολιτείες ενωμένες, αλλά και μεγαλύτερη από 70 χώρες της Γης (π.χ. από την Αλβανία και τη Σλοβενία ενωμένες). Από την άλλη, σύμφωνα με τον πληθυσμό της είναι πέμπτη από τις κομητείες της Καλιφορνια, αλλά μία από τις σχετικώς μεγαλύτερες σε πληθυσμό (δωδέκατη) από τις κομητείες των ΗΠΑ.
Ιστορία
Ισπανοί ιεραπόστολοι από την ιεραποστολή του Αγίου Αρχαγγέλου Γαβριήλ (Mission San Gabriel Arcángel) έκτισαν έναν ναό στο χωριό Πολιτάνα το έτος 1810. Ο πατήρ Φραγκίσκος Dumetz ονόμασε τον ναό Σαν Μπερναρντίνο (Άγιο Βερναρδίνο) στις 20 Μαΐου 1810, την ημέρα της εορτής του Αγίου Βερναρδίνου της Σιένα. Οι Φραγκισκανοί ονόμασαν και το χιονισμένο βουνό που έβλεπαν από εκεί Σαν Μπερναρντίνο, προς τιμή του αγίου, οπότε και η κομητεία πήρε αργότερα το ίδιο όνομα. Το 1819 ίδρυσαν τη San Bernardino de Sena Estancia, μια ιεραποστολή και αγρόκτημα στη σημερινή πόλη Ρέντλαντς.
Μετά την ανεξαρτησία του Μεξικού από την Ισπανία το 1821 δόθηκαν σε Μεξικανούς πολίτες γαίες για να δημιουργήσουν ράντσα στην έκταση της σημερινής κομητείας. Τα μεγαλύτερα από αυτά ήταν το Ράντσο Χουρούπα (Jurupa) με έκταση 164.180 στρέμματα (μεγαλύτερη από της νήσου Μήλου) και το Ράντσο Σαν Μπερναρντίνο με έκταση 143.700 στρέμματα, που ιδρύθηκαν το 1838 και το 1842 αντιστοίχως.
Η Agua Mansa ήταν η πρώτη πόλη στο έδαφος της σημερινής κομητείας Σαν Μπερναρντίνο. Ιδρύθηκε από Μεξικανούς μετανάστες από το σημερινό Νέο Μεξικό το 1841 πάνω σε γη που δωρήθηκε από το Ράντσο Χουρούπα.
Γεωγραφία
Ο κύριος όγκος του πληθυσμού, περί τα δύο εκατομμύρια, κατοικεί στο ακραίο νοτιοδυτικό τμήμα της κομητείας, νότια των βουνών Σαν Μπερναρντίνο, κοντά στο Ρίβερσαϊντ, και στην Κοιλάδα Σαν Μπερναρντίνο, μια μητροπολιτική περιοχή που, μαζί με πόλεις της δυτικής Ρίβερσαϊντ, αποκαλείται και «Μεσόγεια Αυτοκρατορία» (Inland Empire, I.E.). Εκεί βρίσκονται οι 4 μεγαλύτερες πόλεις της κομητείας, με πρώτη σε πληθυσμό την έδρα της κομητείας, το Σαν Μπερναρντίνο, και δεύτερη τη Φοντάνα. Το ανατολικό τμήμα της κομητείας καλύπτεται από αραιοκατοικημένες ερήμους και βουνά, με σημαντικότερη την έρημο Μοχάβι.
Το Εθνικό Πάρκο της Κοιλάδας του Θανάτου, που βρίσκεται κυρίως μέσα στα όρια της Κομητείας Ίνυο, έχει ένα μικρό κομμάτι του μέσα στην κομητεία του Σαν Μπερναρντίνο. Στην κοιλάδα Βίκτορ βρίσκονται οι κυριότεροι οικισμοί της ερήμου Μοχάβι, με μεγαλύτερη πόλη τη Βίκτορβιλ (120 χιλιάδες κάτοικοι). Υπάρχει επίσης και η «Υψηλή Έρημος» (High Desert), με την πόλη Γιούκα Βάλεϋ (20.700 κάτοικοι) και λίγα χωριά στο εσωτερικό της.
Η ορεινή περιοχή της κομητείας, όπου και ο Εθνικός Δρυμός Σαν Μπερναρντίνο, θεωρείται η κατ' εξοχή τουριστική περιοχή της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σαν Μπερναρντινο
Φαιδριάδες πέτρες
μικρογραφία|δεξιά|200px|Τα δύο βραχώδη απόκρημνα υψώματα στη νότια πλευρά του [[Παρνασσός|Παρνασσού με την ονομασία Φαιδριάδες πέτρες.]] Στην αρχαιότητα με την ονομασία Φαιδριάδες πέτρες καλούνταν δύο βραχώδη απόκρημνα υψώματα που βρίσκονται στη νότια πλευρά του Παρνασσού πάνω ακριβώς από το Μαντείο των Δελφών και την Κασταλία πηγή, η οποία ανάβλυζε ανάμεσά τους. Γεωλογικά, οι Φαιδριάδες αποτελούνται από σκουρόχρωμο ασβεστόλιθο και δημιουργήθηκαν κατά την ιουρασσική περίοδο. αριστερά|μικρογραφία|200px|Οι Φαιδριάδες από ζωγραφικό έργο του Edward Lear
Τα υψώματα αυτά βρίσκονται κατά διεύθυνση ανατολή - δύση. Το ανατολικό έφερε το όνομα «Ναυπλία», το δε δυτικό «Υάμπεια». Σύμφωνα με καταγραφές αρχαίων ιστορικών οι δύο αυτές Φαιδριάδες πέτρες αποτελούσαν τόπο θανατικής εκτέλεσης βεβήλων του Μαντείου των Δελφών οι οποίοι και κατακρημνίζονταν από αυτές. Ιδιαίτερη εκπληκτική αναφορά γίνεται γι' αυτές κατά τους Περσικούς πολέμους, όπου και παρατηρήθηκαν πολλά περίεργα και θαυμαστά.
Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, το 480 π.Χ. οι Πέρσες επέδραμαν εναντίον του ιερού του Μαντείου προκειμένου να το συλήσουν. Οι ιερείς του Ναού, που έτσι κι αλλιώς φαίνονταν να ακολουθούν φιλοπερσική πολιτική, είχαν αρνηθεί τη βοήθεια των Αθηναίων υποστηρίζοντας ότι ο θεός Απόλλων προστατεύει το χώρο. Όταν πλησίασαν πολύ κοντά οι Πέρσες, από τα υψώματα αυτά άρχιαν να πέφτουν εναντίον τους κεραυνοί καθώς και βράχια τα οποία όμως χωρίς να προσκρούουν σε ιερούς χώρους καταδίωκαν τους Πέρσες και τους φόνευαν. Ο Ηρόδοτος αναφέρει πως στις μέρες του μπορούσε κανείς να δει ακόμη αυτούς τους βράχους στο χώρο του ιερού της Αθηνάς Προναίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μαντείο των Δελφών Κατηγορία:Παρνασσός Κατηγορία:Περσικοί Πόλεμοι Κατηγορία:Δελφοί
Μικρός Πρίγκηπας (δορυφόρος)
Ο Μικρός Πρίγκηπας (αγγλικά:Petit-Prince) ή, όπως είναι το πλήρες όνομά του, (45) Ευγενία I Μικρός Πρίγκηπας ((45) Eugenia I Petit-Prince) είναι ο μεγαλύτερος, εξωτερικός δορυφόρος του αστεροειδή 45 Ευγενία. Ανακαλύφθηκε το 1998 από αστρονόμους με το τηλεσκόπιο Keck II στο Mauna Kea, στη Χαβάη. Το προσωρινό του όνομα ήταν S/1998 (45) 1.
Πήρε το όνομά του το 2003 από τον χαρακτήρα του βιβλίου του Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ "Ο Μικρός Πρίγκηπας", ο οποίος ζούσε σε έναν αστεροειδή με το όνομα B612. Το όνομα αυτό, έχει επιλεγεί προς τιμήν του γιου της αυτοκράτειρας Ευγενίας και του Ναπολέοντος του 3ου της Γαλλίας, Ναπολέων Δ' (Napoléon Eugène Louis Jean Joseph), ο οποίος είχε βρεθεί στην Αφρική αναζητώντας την περιπέτεια (όπως και ο μικρός πρίγκιπας), πήρε μέρος στη Μάχη του Ουλουντί ενάντια στους Ζουλού και αφού έπεσε σε κάποια ενέδρα τους, σκοτώθηκε σε ηλικία 23 ετών.
Ο δορυφόρος έχει 13 χλμ. διάμετρο (Ο αστεροειδής 45 Ευγενία έχει διάμετρο 214 χλμ). Η περιφορά του γύρω από τον αστεροειδή διαρκεί 5 ημέρες.
Ο Μικρός Πρίγκηπας ήταν ο πρώτος δορυφόρος αστεροειδή που ανακαλύφθηκε από ένα τηλεσκόπιο εδάφους. Μέχρι τότε, ο μόνος γνωστός δορυφόρος αστεροειδή ήταν ο Δάκτυλος, που είχε ανακαλυφθεί από τη διαστημική συσκευή Γαλιλαίος, γύρω από τον αστεροειδή 243 Ίδη (243 Ida).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δορυφόροι αστεροειδών
Δημοκρατικό Κόμμα (Κύπρος)
150px|μικρογραφία|Επετειακό λογότυπο στο πλαίσιο του εορτασμού της συμπλήρωσης 60 ετών, το 2020, από την ίδρυση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Το Δημοκρατικό Κόμμα (ΔΗ.ΚΟ.) είναι κεντρώο κυπριακό πολιτικό κόμμα, ένα από τα τέσσερα κυρίαρχα κόμματα του πολιτικού σκηνικού της Κύπρου. Ιδρύθηκε το 1976 από τον Σπύρο Κυπριανού, ενώ σημερινός πρόεδρος του κόμματος είναι ο Νικόλας Παπαδόπουλος.
Το Δημοκρατικό Κόμμα υπηρέτησε ως κυβέρνηση της Κύπρου από το 1977 μέχρι το 1988, με Πρόεδρο τον Σπύρο Κυπριανού και από το 2003 μέχρι το 2008 με Πρόεδρο τον Τάσσο Παπαδόπουλο.
Το κόμμα εκπροσωπείται στη Βουλή των Αντιπροσώπων από εννιά βουλευτές. Με έναν βουλευτή εκπροσωπείται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στην ομάδα της Προοδευτικής Συμμαχίας Σοσιαλιστών και Δημοκρατών.
Ίδρυση
Το Δημοκρατικό Κόμμα ιδρύθηκε στις 12 Μαΐου 1976. Ο πρόεδρός του, Σπύρος Κυπριανού, στην εξαγγελία της ίδρυσης του κόμματος, διακήρυττε ανάμεσα σε άλλα ότι το ΔH.KO. έτασσε σαν σκοπούς του «την ενίσχυση της αγωνιστικής γραμμής του εθνάρχη Μακαρίου, την κάλυψη του κενού στα πολιτικά μας πράγματα, την αποτροπή της πόλωσης και τη συμβολή στην ανασυγκρότηση του τόπου όπως το επέβαλλαν οι συνθήκες μετά το πραξικόπημα και την εισβολή».
Όπως αναφέρεται στην ιδρυτική διακήρυξη του κόμματος, το ΔΗ.ΚΟ. προτείνει προς την κυπριακή κοινωνία την πολιτική φιλοσοφία του Κοινωνικού Κέντρου, η οποία αποτελεί «ένα σύνολο αρχών και αξιών που προσφέρουν στον τόπο κοινωνική συνοχή, πολιτική προοπτική, βελτίωση των όρων ζωής και εξέλιξη του ανθρώπινου πολιτισμού», ένα σύνολο που δεν μπορεί να μοιραστεί σε ολιγάριθμες προνομιούχους ομάδες. Επίσης το ΔΗ.ΚΟ. θεωρήθηκε ότι ήταν κοντά στις θέσεις του Μακαρίου.
Στις βουλευτικές εκλογές του ίδιου έτους το ΔΗ.ΚΟ., ως «Δημοκρατική Παράταξη», μαζί με την Ε.Δ.Ε.Κ. και το Α.Κ.Ε.Λ., συγκέντρωσε ποσοστό 71,2% και 21 στις 35 έδρες της Βουλής των Αντιπροσώπων και ο Σπύρος Κυπριανού εκλέχτηκε Πρόεδρος της Βουλής.
Το 1977, μετά τον αιφνίδιο θάνατο του Μακαρίου, ο Κυπριανού ανέλαβε Προεδρεύων της Δημοκρατίας. Στην αναπληρωματική προεδρική εκλογή του 1977 εξελέγη Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας για τη συμπλήρωση του υπολοίπου της προεδρικής θητείας του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου. Πρόεδρος της Βουλής εκλέχτηκε ο Αλέκος Μιχαηλίδης.
1978-1988
Το 1980 στελέχη του ΔΗ.ΚΟ., ανάμεσα τους και έξι βουλευτές (Μιχαηλίδης, Αμπίζας, Βασιλειάδης, Καραμιχάλης, Λένας, Νέμιτσας) αποχώρησαν από το κόμμα και ίδρυσαν τη Νέα Δημοκρατική Παράταξη. Τον ίδιο μήνα, ιδρύθηκε η Ένωση Κέντρου, από τον Τάσσο Παπαδόπουλο, ανεξάρτητο βουλευτή και άλλους δύο βουλευτές που ανεξαρτητοποιήθηκαν από το ΔΗ.ΚΟ..
Στις εκλογές του 1981 το κόμμα έλαβε 19,5% και 8 έδρες. Πρόεδρος της Βουλής εξελέγη ο βουλευτής του κόμματος Γεώργιος Λαδάς.
Στις προεδρικές εκλογές του 1983, ο πρόεδρος του ΔΗ.ΚΟ., Σπύρος Κυπριανού κατέβηκε υποψήφιος για την προεδρία, απέναντι στον Γλαύκο Κληρίδη, και με την υποστήριξή του από το Α.Κ.Ε.Λ., εξελέγη πρόεδρος από τον πρώτο γύρο, με ποσοστό 56,5%.
Κατά τη διάρκεια της δεύτερης περιόδου διακυβέρνησης Κυπριανού, ενισχύθηκαν οι δεσμοί με το Κίνημα των Αδεσμεύτων και την Ελλάδα, ενώ εντατικοποιήθηκαν οι συνομιλίες για το Κυπριακό. Αποτέλεσμα διαφωνιών για τους χειρισμούς του εθνικού ζητήματος, υπήρξε η παραίτηση του Υπουργού Εξωτερικών Νίκου Ρολάνδη, ο οποίος αργότερα ίδρυσε το Κόμμα Φιλελευθέρων.
Το 1985 η Ένωση Κέντρου συγχωνεύθηκε με το ΔΗ.ΚΟ..
Στις βουλευτικές του 1985, το ΔΗ.ΚΟ. ήρθε δεύτερο, μετά το Δημοκρατικό Συναγερμό και πριν το Α.Κ.Ε.Λ.. Συγκεκριμένα έλαβε 88.322 ψήφους, 27, 65% και 16 στις 56 έδρες της Βουλής των Αντιπροσώπων.
Στις προεδρικές του 1988 ο Σπύρος Κυπριανού ήταν ξανά υποψήφιος. Ωστόσο, η υποψηφιότητά του έμεινε εκτός του β' γύρου, καθώς ήρθε τρίτη με ποσοστό 27,33%.
1988-1998
Στις βουλευτικές του 1991 σημειώθηκε μείωση στα ποσοστά του κόμματος. Ειδικότερα συγκέντρωσε ποσοστό της τάξης του 19,55% και εξέλεξε 11 βουλευτές. Ωστόσο, Πρόεδρος της Βουλής αναδείχθηκε ο βουλευτής του ΔΗ.ΚΟ., Αλέξης Γαλανός.
Για τις προεδρικές εκλογές του 1993 το ΔΗ.ΚΟ. υποστήριξε από κοινού με την Ε.Δ.Ε.Κ. την ανεξάρτητη υποψηφιότητα του Πασχάλη Πασχαλίδη. Η υποψηφιότητα Πασχαλίδη έλαβε 18,64% και αποκλείστηκε από τον β' γύρο. Ενόψει του δεύτερου γύρου, το ΔΗ.ΚΟ. υποστήριξε τον Γλαύκο Κληρίδη. Ύστερα από συμφωνία, στελέχη του κόμματος συμμετείχαν στην Κυβέρνηση Κληρίδη που σχηματίστηκε.
Στις βουλευτικές του 1996, το ΔΗ.ΚΟ. έχασε ακόμα περισσότερες ψήφους. Συνολικά συγκέντρωσε 60.726 ψήφους, 16,43% και 10 έδρες. Κατά την εναρκτήρια συνεδρίαση της Βουλής, πρόεδρος του σώματος αναδείχθηκε ο πρόεδρος του κόμματος Σπύρος Κυπριανού.
Λίγους μήνες πριν τις προεδρικές του 1998 το ΔΗ.ΚΟ. αποφάσισε να αποχωρήσει από τη Κυβέρνηση Κληρίδη με κατηγορίες για αθέτηση της συμφωνίας μεταξύ του Κληρίδη και του ΔΗ.ΚΟ.. Η απόφαση αυτή προκάλεσε τριγμούς εντός του κόμματος και έντονη αμφισβήτηση του Σπύρου Κυπριανού, ενώ υψηλόβαθμα στελέχη του ΔΗ.ΚΟ., είτε αποχώρησαν είτε διαγράφηκαν από αυτό. Από τους αποχωρίσαντες, ο Ντίνος Μιχαηλίδης ίδρυσε το Αγωνιστικό Δημοκρατικό Κίνημα και ο Αλέξης Γαλανός το Κόμμα Ευρωδημοκρατικής Ανανέωσης, ενώ η βουλευτής Κατερίνα Παντελίδου εντάχθηκε στο Δημοκρατικό Συναγερμό.
Στις εκλογές του ίδιου έτους το ΔΗ.ΚΟ. στήριξε την ανεξάρτητη υποψηφιότητα του Γεώργιου Ιακώβου, μαζί με το Α.Κ.Ε.Λ.. Όμως η υποψηφιότητα, παρά την πρώτη θέση που έλαβε στον πρώτο γύρο, δεν κατάφερε να διατηρήσει την υπεροχή της και στον δεύτερο γύρο, απέναντι στον υποψήφιο του ΔΗ.ΣΥ., Γλαύκο Κληρίδη.
1998-2008
Σημαντικός σταθμός στην ιστορία του ΔΗ.ΚΟ. ήταν το Καταστατικό Συνέδριο του κόμματος, που πραγματοποιήθηκε στη Λευκωσία στις 16 Απριλίου 2000. Στο συνέδριο, ο ιδρυτής του ΔΗ.ΚΟ., Σπύρος Κυπριανού, ανακοίνωσε την αποχώρησή του από την ηγεσία του κόμματος (η αλλαγή σκυτάλης έγινε στις 7 Οκτωβρίου 2000) και πρόεδρος του ΔΗ.ΚΟ. εξελέγη χωρίς ανθυποψήφιο ο Τάσσος Παπαδόπουλος. Στις βουλευτικές εκλογές του 2001 το κόμμα πήρε 14,84% και 9 έδρες.