cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Κοσσυφοπεδίου
Η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Κοσσυφοπεδίου (αλβανικά: Federata e Futbollit e Kosovës, FFK, σερβικά: Фудбалски савез Косова / Fudbalski savez Kosova) είναι το όργανο διοίκησης του ποδοσφαίρου στο Κοσσυφοπέδιο. Εδρεύει στην Πρίστινα. Διοργανώνει τη ανώτατη κατηγορία του Κοσόβου, την πρώτη κατηγορία, τη δεύτερη κατηγορία, το Κύπελλο και το Σούπερ Καπ. Για το γυναικείο ποδόσφαιρο, η Ομοσπονδία διοργανώνει το πρωτάθλημα ποδοσφαίρου γυναικών, καθώς και το Κύπελλο. Η ομοσπονδία συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των εθνικών ομάδων ανδρών, γυναικών και νέων του Κοσσυφοπεδίου.
Ιστορία
Στις 17 Φεβρουαρίου του 2008, το Κόσοβο διακήρυξε την ανεξαρτησία του από τη Σερβία. Ένας αριθμός κρατών, όπως η Γαλλία, οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ηνωμένο Βασίλειο αναγνώρισαν αμέσως το νέο κράτος. Άλλα, όπως η Σερβία, η Ρωσία και η Κίνα είναι έντονα αντίθετα στην ανεξαρτησία.
Στις 6 Μαΐου του 2008, το Κόσοβο υπέβαλε αίτηση για ένταξη του στη FIFA. «Είναι μια ιστορική στιγμή για τη χώρα μας. Ελπίζουμε να γίνει αποδεκτή», δήλωσε ο Φαντίλ Βόκρι, πρόεδρος της FFK. Τα θέματα που αφορούσαν το Κόσοβο συζητήθηκαν στο Συνέδριο της FIFA στη Ζυρίχη τον Οκτώβριο του 2008, όταν απορρίφθηκε η ένταξη του Κοσόβου στην FIFA, όπως και το δικαίωμα να μετέχει σε οποιουσδήποτε φιλικούς αγώνες, καθώς κρίθηκε ότι δεν συνάδει με το άρθρο 10 του καταστατικού της FIFA, το οποίο όριζε ότι μόνο «ένα ανεξάρτητο κράτος αναγνωρισμένο από τη διεθνή κοινότητα» μπορεί να προσχωρήσει στη FIFA. Η FIFA απέσυρε την εν λόγω απόφαση στις 22 Μαΐου του 2012, αναφέροντας ότι το Κόσοβο μπορεί να μετέχει με άλλα έθνη σε διεθνείς φιλικούς αγώνες, σύμφωνα με το άρθρο 79 του καταστατικού της FIFA. Η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία της Σερβίας διαμαρτυρήθηκε για την απόφαση της εκτελεστικής επιτροπής της FIFA καθώς όπως υποστήριξε «παραβιάζει κατάφωρα το καταστατικό της FIFA». Τρεις ημέρες αργότερα, η άδεια ανακλήθηκε από τη FIFA και η απόφαση καθυστέρησε μετά από πιέσεις από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία της Σερβίας και το Μισέλ Πλατινί.
Το Σεπτέμβριο του 2012, ο αλβανός διεθνής Λορίκ Τσάνα, μαζί με τους ελβετούς διεθνείς Σερντάν Σακίρι, Γκρανίτ Τσάκα και Βαλόν Μπεχράμι (όλοι Κοσοβάροι αλβανικής καταγωγής) παρέδωσε μία επιστολή στον πρόεδρο της FIFA, Σεπ Μπλάτερ, ζητώντας του να επιτρέψει στην εθνική ομάδα του Κοσόβου να μετέχει σε φιλικούς αγώνες. Η επιστολή υπογράφηκε επίσης από οκτώ άλλους αλβανούς ποδοσφαιριστές, με καταγωγή από το Κόσοβο, τους Λορίκ Τσάνα, Αρμέντ Νταλίκου, Μερτζίμ Μαβράι, Σαμίρ Ουικάνι, Αλμπάν Μέχα, Μπουρίμ Κουκέλι, Ετρίτ Μπερίσα και Αχμέντ Γιανούζι. Σε μια συνεδρίαση που πραγματοποιήθηκε το Μάιο του 2012, η FIFA αποφάσισε να επιτρέψει τη συμμετοχή του σε φιλικούς αγώνες, μια απόφαση που αργότερα ανακάλεσε μετά από διαμαρτυρία που εξέδωσε η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία της Σερβίας. Μια νέα συνάντηση είχε προγραμματιστεί να πραγματοποιηθεί από τη FIFA στις 27 και 28 Σεπτεμβρίου στην οποία το ζήτημα του Κοσόβου ήταν και πάλι προγραμματισμένο να συζητηθεί, η οποίο στη συνέχεια αναβλήθηκε μέχρι το Δεκέμβριο.
Το Φεβρουάριο του 2013, η FIFA ανακοίνωσε ότι θα επέτρεπε στο Κόσοβο να αγωνίζεται ενάντια σε άλλα έθνη σε μη επίσημους αγώνες υπό την προϋπόθεση ότι δε θα εμφανίζει εθνικά σύμβολα. Εάν η FFK επιθυμούσε να διοργανώσει αγώνα της εθνικής ομάδας μέσα στην περιοχή του Κοσόβου, θα έπρεπε να ζητήσει άδεια από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία της Σερβίας.
Οι Ποδοσφαιρικές Ομοσπονδίες της Σερβίας και του Κοσόβου συναντήθηκαν με τη FIFA στις 10 Ιανουαρίου του 2014, ούτως ώστε να συζητήσουν αν θα πρέπει να επιτραπεί στο Κόσοβο να διοργανώσει φιλικό αγώνα εναντίον άλλων ομοσπονδιών μελών της FIFA σε πλήρως διεθνές επίπεδο. Στις 13 Ιανουαρίου του 2014, η FIFA εξέδωσε δημόσια ανακοίνωση στην οποία αναφερόταν ότι το Κοσσυφοπέδιο θα πρέπει να επιτρέπεται να παίζουν Διεθνή Φιλικά κατά πλήρη μέλη της FIFA. Η FIFA υποστηρίζει ότι τα διακριτικά του Κοσόβου δε θα πρέπει να περιέχουν εθνικά σύμβολα, ούτε θα πρέπει να γίνεται ανάκρουση του εθνικού ύμνου. Η FIFA γνωστοποίησε επίσης ότι ενήργησε ως μεσάζων μεταξύ Σερβίας και Κοσόβου, ενώ το Κόσοβο θα πρέπει να προειδοποιεί 21 μέρες πριν την τέλεση αγώνα εφόσον αυτός είναι προγραμματισμένος να διεξαχθεί εντός της επικράτειας του Κοσόβου.
Ορισμένοι ποδοσφαιρικοί σύλλογοι, κυρίως από το βόρειο τμήμα του Κοσόβου, αρνούνται να πάρουν μέρος σε διοργανώσεις της FFK και αποτελούν μέρος της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας της Σερβίας. Στο τέταρτο επίπεδο των ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων της Σερβίας, σύλλογοι του Κοσόβου συμμετέχουν σε δύο πρωταθλήματα, στο πρωτάθλημα Ζώνης Μοράβα και στο Πρωτάθλημα Βορείου Κοσόβου.
Τον Σεπτέμβριο του 2015, η UEFA ανακοίνωσε ότι η αίτηση της FFK για ένταξη θα αποφασιζόταν το Μάιο του 2016. Το Μάιο του 2016, η FFK έγινε μέλος της UEFA μετά από μυστική ψηφοφορία στο 40ο τακτικό συνέδριο στη Βουδαπέστη. Έπειτα από την προσχώρηση στην UEFA, στις 13 Μαΐου του 2016, το Κόσοβο έγινε δεκτό στη FIFA κατά τη διάρκεια του 66ου συνεδρίου στο Μεξικό, με 141 ψήφους υπέρ και 23 κατά.
Σημειώσεις
<references group="α" />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κοσοβο Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομοσπονδίες ανά χώρα
Λένκα Κοτκόβα
Εργάζεται στο Observatoř Ondřejov (Παρατηρητήριο Ondřejov), που βρίσκεται κοντά στην Πράγα. Εκτός από τους πολυάριθμους αστεροειδείς της κύριας ζώνης, ανακάλυψε επίσης τον αστεροειδή Mars-crosser 9671 Hemera και τον οικογενειακό αστεροειδή Hilda 21804 Václavneumann.
Το 2000 έλαβε το βραβείο Zdeněk Kvíz της Τσεχικής Αστρονομικής Εταιρείας για σημαντική εργασία στην έρευνα μεταβλητών αστεριών.
Ο αστεροειδής 10390 Lenka, που ανακαλύφθηκε από τους συναδέλφους της Petr Pravec και Marek Wolf το 1997, πήρε το όνομά του. Ο αστεροειδής 60001 Adélka, που ανακαλύφθηκε από το 1999, πήρε το όνομά του από την κόρη της, ενώ το 7897 Bohuška, που ανακαλύφθηκε από το 1995, πήρε το όνομά του από τη μητέρα της.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τσέχοι αστρονόμοι
Πέρυσι στο Μάριενμπαντ
Το Πέρυσι στο Μάριενμπαντ (πρωτότυπος τίτλος: L'Année dernière à Marienbad) είναι γαλλοϊταλική ταινία του 1961 σε σκηνοθεσία του Αλέν Ρενέ και σε σενάριο του Αλέν Ρομπ-Γκριγιέ.
Βραβεία/Διακρίσεις
Κέρδισε τον Χρυσό Λέοντα στο φεστιβάλ της Βενετίας.
Στα 35α βραβεία Όσκαρ έλαβε υποψηφιότητα για το Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Σεναρίου (Αλέν Ρομπ-Γκριγιέ), ενώ ήταν η πρόταση της Γαλλίας για την καλύτερη ξενόγλωσση ταινία.
Στα βραβεία BAFTA ήταν υποψήφια στην κατηγορία καλύτερης ταινίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γαλλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Γαλλικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Ιταλικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Μόναχο Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες σε ξενοδοχεία Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Αλέν Ρενέ Κατηγορία:Νικητές Χρυσού Λέοντα Κατηγορία:Ταινίες του 1961
Μάριος Κυριαζής
Ο Μάριος Κυριαζής γεννημένος 11 Μαρτίου, 1956 είναι ιατρός και γεροντολόγος που βοήθησε στην επισημοποίηση της έννοιας του όρου “αντιγήρανση”. Έχει επίσης συμβάλει στο θέμα της βιολογικής γεροντολογίας και στο επιστημονικό κίνημα με στόχο να καταργήσει τον ακούσιο θάνατο από τη γήρανση. Ο Κυριαζής ίδρυσε το Ίδρυμα ΕΛΠΙΣ Απροσδιορίστου Ορίου Ζωής, μια επιστημονική οργάνωση που μελετά βιοϊατρικούς και μη βιοϊατρικούς τρόπους για την εξάλειψη της γήρανσης.
Αντιγήρανση
Ως Βιογεροντολόγος ο Κυριαζής δεν συμμερίζεται την άποψη ότι η αντιγήρανση περιλαμβάνει τα καλλυντικά, προϊόντα ομορφιάς και θεραπείες γρήγορης λύσης. Αντ ' αυτού, ορίζει την αντιγήρανση ως: «ένα κλάδο της ιατρικής επιστήμης και της κλινικής ιατρικής, με στόχο την αντιμετώπιση ορισμένων από τις βασικές διαδικασίες της γήρανσης του πληθυσμού και στην ελάφρυνση ή αναβολή τυχόν ασθενειών που σχετίζονται με την ηλικία, με απώτερο στόχο την επέκταση της υγιούς ζωής του ανθρώπου». Ο Κυριαζής έγραψε αρκετά βιβλία, συμπεριλαμβανομένων των "The Anti-Aging Plan" (Element 2000), που αναδημοσιεύτηκε ως Stay Young Longer, Vega 2001), Age defying Cookbook (Lorenz Books 2001, και διάφορες εκδόσεις σε όλο τον κόσμο), το Look Young Bible (Foulsham 2002), και Anti-Aging Medicines (Watkins 2003, και την Ιταλική έκδοση 2007). Εισήγαγε το δι-πεπτίδιο καρνοσίνη ως γενικό συμπλήρωμα για αντιγήρανση στο ευρύτερο κοινό. [18] Δύο βιβλία του για το θέμα αυτό ήταν “Καρνοσίνη και άλλα Ελιξίρια Νεότητας “   (Watkins Publishing,  Λονδίνο 2003, και την κινεζική έκδοση 2005) και “The Cataract Cure”, i Universe,  Νέας Υόρκης το 2005 και το 2012. Εφάρμοσε την έννοια της  Όρμισης (hormesis) στην ιατρική αντιγήρανση, και πρότεινε ότι μια ελαφρά αγχωτική, και ακανόνιστη ζωή χωρίς ρουτίνα μπορεί να είναι ένας τρόπος για τη μείωση των επιπτώσεων των δυσλειτουργιών που σχετίζονται με την ηλικία.
Στο βιβλίο “ Μάβερικς της Ιατρικής”, περιγράφεται ως «ένα δημιουργικός και αμφιλεγόμενος στοχαστής που αλλάζει το μέλλον της ιατρικής» και ένας από εκείνους που «διαμορφώνουν και επαναπροσδιορίζουν τα όρια της ιατρικής σκέψης».
Ριζική παράταση της ζωής
Ακολουθώντας τη γραμμή σκέψης του Kuhn, ο Κυριαζής χρησιμοποιεί μια μετά-θετικιστική προσέγγιση στο λόγο του, ωστόσο, αναγνωρίζοντας την πίστη στην αντικειμενική επιστημονική αλήθεια, την αξία της πειραματικής μεθοδολογίας και του οντολογικού ρεαλισμού. Επιπλέον, ανήκει στην Στωική φιλοσοφική σχολή σκέψης, υποστηρίζοντας την αιτιοκρατία και μια μη-δυϊστική προσέγγιση στην επιστήμη. Σε σχέση με την ανθρώπινη βιολογική αθανασία χρησιμοποιεί τις Στωικές έννοιες του λόγου και  της λογικής, προκειμένου να μελετήσει και να τροποποιήσει τη διαδικασία  της εξέλιξης του ανθρώπου. Ο ίδιος αναφέρει ότι: “Είναι παράλογο και αντι-διαισθητικό να πιστεύουμε ότι η Φύση (ή ο Θεός) δημιούργησε την ανθρώπινη ζωή μόνο για να πεθάνει μετά από ένα καθορισμένο χρονικό διάστημα. Ένα ανθρώπινο ον πρέπει να είναι σε θέση να ζήσει επ 'αόριστον, ή για να το θέσω με άλλο τρόπο, δεν θα πρέπει να επιτρέπεται να πεθάνει μέσω γήρανσης. Πρέπει να υπάρχει κάτι μέσα μας, που μπορεί να τροποποιηθεί, που θα οδηγεί σε μια ζωή χωρίς γήρανση. Αυτό το «κάτι» είναι στην πραγματικότητα, η εξελικτική ώθηση να επιτύχουμε υψηλότερα επίπεδα πολυπλοκότητας με το γρηγορότερο δυνατό τρόπο. Θα πρέπει να υπάρχει ένας τρόπος για να ενισχυθεί η διαδικασία αυτή και να επιταχύνει τη μετάβαση μας από τη διαδικασία της εξέλιξης μέσω της φυσικής επιλογής σε ένα μετα-Δαρβινικό, μετανθρωπιστικό τομέα όπου η απροσδιόριστη διάρκεια ζωής είναι ο κανόνας”.
Άλλες σκέψεις
"Η σκέψη εντός των ορίων της εμπειρικής επιστήμης είναι ασφαλής και εποικοδομητική, αλλά αυτά τα όρια εμποδίζουν την αληθινή φώτιση".
"Το Όραμα, η Φιλοδοξία και η Επιμονή είναι τα εργαλεία που οδηγούν στην ανθρώπινη τελειότητα, και έτσι τελικά στην μακροζωία».
«Η μετριότητα και ρουτίνα πνίγει την διάνοια και εμποδίζει τη διαδικασία της μακροζωίας».
Ιστορία της Ιατρικής
Το 1995 ο Κυριαζής δημιούργησε την Εταιρεία Ιστορικού Ιατρικού Εξοπλισμού, η οποία έχει ως στόχο να μελετήσει παλιά ιατρικά εργαλεία που σχετίζονται με την ιστορία της ιατρικής στο Ηνωμένο Βασίλειο. Η πρώτη δημόσια διάλεξη δόθηκε στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου με την υποστήριξη από το Welcome Trust. Το 2001, σε συνεργασία με το Δήμο Λάρνακας, οργάνωσε μια μεγάλη έκθεση για την ιστορία της Κυπριακής Ιατρικής με θέμα «Ιατρική στο  Αρχαίο Κίτιο και την Παλιά Λάρνακα», που συνοδεύεται από ένα βιβλίο με τον ομώνυμο τίτλο. Ακολουθώντας την παράδοση άλλων ευεργετών στην οικογένεια του (όπως ο παππούς του Δρ. Νεοκλής Κυριαζής και ο θείος του Δαμιανός Κυριαζής), το 2008 ίδρυσε το Ιατρικό Μουσείο Κυριαζή, ένα πολιτιστικό κοινωφελές ίδρυμα με στόχο την ασφαλή φύλαξη παλιών ιατρικών εργαλείων και τις παραδόσεις της Κύπρου, και να εκπαιδεύσει το κοινό σχετικά με την ιστορία της Κυπριακής Ιατρικής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ιατροί
Διεθνές φεστιβάλ κινηματογράφου του Γερεβάν
Το Διεθνές φεστιβάλ κινηματογράφου του Γερεβάν (Αγγλικά: Yerevan International Film Festival) είναι ετήσιο κινηματογραφικό φεστιβάλ που πραγματοποείται στην πρωτεύουσα της Αρμενίας, το Γερεβάν.
Ιστορικό & πληροφορίες
Το φεστιβάλ ιδρύθηκε το 2004 με πρωτοβουλία του ομίλου για την ανάπτυξη του κινηματογράφου "Χρυσό Βερίκοκο" και της Αρμένικης Ένωσης Κριτικών του Κινηματογράφου καθώς και με την στήριξη της αρμένικης κυβέρνησης. Από τότε διοργανώνεται κάθε Ιούλιο. Σκοπός του φεστιβάλ είναι να παρουσιάσει νέες ταινίες προερχόμενες από Αρμένιους σκηνοθέτες και παραγωγούς αλλά και από αλλοδαπούς αρμένικης καταγωγής και να προωθήσει την δημιουργικότητα και την πρωτοτυπία στον χώρο του κινηματόγραφου και του video art.
Οι σημαντικότερες διακρίσεις είναι το χρυσό και ασημένιο βερίκο και το βραβείο "Ταλερ του Παρατζάνωφ", το οποίο έχει θεσπιστεί στη μνήμη του σκηνοθέτη Σεργκέι Παρατζάνωφ. Ο τελευταίος όταν βρισκόταν στη φυλακή συνήθιζε να σκαλίζει με τα νύχια του εικόνες πάνω σε μεταλλικά καπάκια μπουκαλιών τα οποία ονόμαζε Ταλερς, από τα οποία και προέρχεται το όνομα του βραβείου.
Πηγές
Κατηγορία:Φεστιβάλ κινηματογράφου Κατηγορία:Γερεβάν Κατηγορία:Κινηματογράφος στην Αρμενία
Θάνατος
Θάνατος είναι το αντίθετο της ζωής δηλαδή η οριστική παύση όλων των βιολογικών λειτουργιών που υποστηρίζουν τη διαβίωση ενός οργανισμού. Φαινόμενα που συνήθως επιφέρουν το θάνατο περιλαμβάνουν: το γήρας, τον Υποσιτισμό, την αφυδάτωση, την ασθένεια, και το τραύμα, το οποίο περιλαμβάνει την αυτοκτονία, τη δολοφονία και το δυστύχημα. Όλοι οι γνωστοί οργανισμοί κάποια στιγμή αντιμετωπίζουν αναπόφευκτα το θάνατο. Τα σώματα των ζωντανών οργανισμών αρχίζουν να αποσυντίθενται ,λιώνουν λίγο μετά το θάνατο.
Ο θάνατος διακρίνεται στον φυσιολογικό, ο οποίος έρχεται με τα βαθιά γεράματα και τον ξαφνικό που οφείλεται σε ασθένεια, φόνο ή δυστύχημα. Με το θάνατο, η θερμοκρασία του σώματος πέφτει, η αναπνοή μαζί με τους χτύπους της καρδιάς σταματάνε και το πρόσωπο κιτρινίζει.
Στη βιολογία
Μετά το θάνατο, η σορός ενός οργανισμού γίνεται μέρος του Βιογεωχημικού κύκλου.
Γήρας
Σχεδόν όλα τα ζώα που επιβιώνουν τους εξωτερικούς κινδύνους για τη βιολογική τους λειτουργία, τελικά πεθαίνουν από το γήρας. Η μόνη γνωστή εξαίρεση είναι η μέδουσα Turritopsis dohrnii, η οποία πιστεύεται ότι είναι αθάνατη, καθώς είναι σε θέση να επιστρέψει από ένα προχωρημένο στάδιο της ζωής της σε ένα πιο πρόωρο. Ο φυσιολογικός θάνατος θεωρείται φυσική διαδικασία, παρά το γεγονός ότι συνθήκες οι οποίες κάποτε θεωρούνταν ενδεικτικές του θανάτου είναι πλέον αναστρέψιμες.
Ενδείξεις θανάτου
Οι ενδείξεις ότι ένας ζωικός οργανισμός δεν είναι πλέον στη ζωή είναι οι εξής:
Σημείωση: κάποιες φορές, ωστόσο, η διάγνωση του θανάτου είναι αυτόματη, αν συνέβη κάποιο βίαιο και τραγικό γεγονός ασύμβατο με την επιβίωση, όπως αποκεφαλισμός ή απανθράκωση.
Φυσική επιλογή
Η σύγχρονη εξελικτική θεωρία βλέπει τον θάνατο ως ένα σημαντικό μέρος της διαδικασίας της φυσικής επιλογής. Θεωρείται ότι οι οργανισμοί που έχουν προσαρμοστεί λιγότερο στο περιβάλλον τους είναι πιο πιθανό να πεθάνουν έχοντας παραγάγει λιγότερους ή μηδενικούς απογόνους, μειώνοντας έτσι τη συμβολή τους στην γενετική των πληθυσμών. Η συχνότητα της αναπαραγωγής, διαδραματίζει εξίσου σημαντικό ρόλο στον καθορισμό των ειδών επιβίωσης: ένας οργανισμός που πεθαίνει νέος, αλλά αφήνει πολλούς απογόνους, σύμφωνα με τα  δαρβινικά κριτήρια, παρουσιάζει πιο εξελιγμένη  φυσική κατάσταση από έναν μακρόβιο οργανισμό που αφήνει μόνο έναν απόγονο.
Gazette de Lausanne
Η Gazette de Lausanne ήταν γαλλόφωνη εφημερίδα που εκδιδόταν στην Λωζάνη της Ελβετίας. Το πρώτο τεύχος δημοσιεύθηκε την 1η Φεβρουαρίου 1798 με τον τίτλο Peuple Vaudois. Ιδρυτής της ήταν ο επαναστάτης Γκαμπριέλ Αντούαν Μιεβίλ (Gabriel Antoine Miéville). Ο τίτλος της εφημερίδας άλλαξε σε Gazette de Lausanne το 1803. Απορροφήθηκε από την Journal de Genève το 1991.
Θάνατος
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γήρας
Gazette de Lausanne
Ιστορία
Αρχικά τυπωνόταν δύο φορές την εβδομάδα, και καθημερινά από το 1856 έως το 1991 οπότε και απορροφήθηκε από την Journal de Geneve. Σαν τίτλος εξαφανίστηκε το 1998, όταν η Journal de Genève συγχωνεύθηκε με τη Le Nouveau Quotidien για να γεννηθεί η εφημερίδα Temps. Υπό τον τίτλο Gazette littéraire περιλάμβανε κάθε Σάββατο ένα παράρτημα που ήταν κύριος φορέας πολιτιστικών πληροφοριών της γαλλόφωνης δυτικής Ελβετίας, μεταξύ 1949 και του 1972. Η Gazette de Lausanne ήταν μια φιλελεύθερη εφημερίδα.
Κατά την Ελληνική Επανάσταση του 1821, δημοσίευε καθημερινά ειδήσεις σχετικές με την επανάσταση, μέχρι τις αρχές του 1823.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Εφημερίδες στη γαλλική γλώσσα
Τομέας p
Κατηγορία:Περιοδικός πίνακας
Μπονγκμπόνγκ Μάρκος
Ο Φερδινάνδ Ρουμουάλδες Μάρκος τζούνιορ ( Ferdinand Romualdez Marcos Jr. ( Tagalog: [ˈmaɾkɔs],   ; γεννημένος στις 13 Σεπτεμβρίου 1957), που συνήθως αναφέρεται ως Bongbong Marcos και με τα αρχικά BBM ή PBBM, είναι Φιλιππινέζος πολιτικός που είναι ο 17ος και σημερινός πρόεδρος των Φιλιππίνων .   Προηγουμένως υπηρέτησε ως γερουσιαστής από το 2010 έως το 2016. Είναι το δεύτερο παιδί και ο μόνος γιος του πρώην προέδρου Φερδινάντο Μάρκος  και της πρώην πρώτης κυρίας Ιμέλντα.
Το 1980 ο Μάρκος έγινε αντικυβερνήτης του Ιλόκος Νόρτε, κατερχόμενος ως υποψήφιος χωρίς αντίπαλο με το κόμμα Kilusang Bagong Lipunan του πατέρα του, ο οποίος κυβερνούσε τις Φιλιππίνες με στρατιωτικό νόμο εκείνη την εποχή. Στη συνέχεια έγινε κυβερνήτης του Ιλόκος Νόρτε το 1983, διατηρώντας αυτό το αξίωμα έως ότου η οικογένειά του εκδιώχθηκε από την εξουσία από την Επανάσταση της Λαϊκής Εξουσίας και κατέφυγε στην εξορία στη Χαβάη τον Φεβρουάριο του 1986 Μετά το θάνατο του πατέρα του το 1989, η πρόεδρος Κορασόν Ακίνο τελικά επέτρεψε στην οικογένειά του να επιστρέψει στις Φιλιππίνες για να αντιμετωπίσει διάφορες κατηγορίες. Ο Μάρκος και η μητέρα του, Ιμέλντα, καταζητούνται αυτή τη στιγμή στις Ηνωμένες Πολιτείες επειδή αψήφησαν δικαστική απόφαση να πληρώσουν 353 εκατομμύρια δολάρια ως αποζημίωση σε θύματα καταπάτησης ανθρωπίνων δικαιωμάτων κατά τη διάρκεια της δικτατορίας του πατέρα του.
Ο Μάρκος εξελέγη αντιπρόσωπος της 2ης περιφέρειας του Κογκρέσου του Ιλόκος Νόρτε από το 1992 έως το 1995. Ο Μάρκος έθεσε υποψηφιότητα και εξελέγη κυβερνήτης του Ιλόκος Νόρτε ξανά το 1998. Μετά από εννέα χρόνια, επέστρεψε στην προηγούμενη θέση του ως αντιπρόσωπος από το 2007 έως το 2010 και στη συνέχεια έγινε γερουσιαστής υπό το κόμμα Νασιοναλίστα από το 2010 έως το 2016 Το 2015 ο Μάρκος έθεσε υποψηφιότητα για αντιπρόεδρος στις εκλογές του 2016. Με διαφορά 263.473 ψήφων και 0,64 τοις εκατό διαφορά, ο Μάρκος έχασε από τον εκπρόσωπο της Camarines Sur, Leni Robredo. Σε απάντηση, ο Μάρκος υπέβαλε εκλογική διαμαρτυρία στο Προεδρικό Εκλογικό Δικαστήριο. Αργότερα η αίτησή του απορρίφθηκε ομόφωνα, αφού η πιλοτική επανακαταμέτρηση είχε ως αποτέλεσμαο Ρομπρέντο να διευρύνει το προβάδισμά του κατά 15.093 επιπλέον ψήφους.
Το 2021 ο Μάρκος ανακοίνωσε ότι θα ήταν υποψήφιος για Πρόεδρος των Φιλιππίνων στις εκλογές του 2022, υπό το Partido Federal ng Pilipinas (PFP), το οποίο κέρδισε με μεγάλη πλειοψηφία. Ο Μάρκος έλαβε γύρω στο 59% των ψήφων, και έγινε ο πρώτος που εξελέγη με πλειοψηφία από την ίδρυση της Πέμπτης Δημοκρατίας το 1986. Ανακηρύχθηκε επίσημα εκλεγμένος πρόεδρος από το Κογκρέσο στις 25 Μαΐου 2022. Η νίκη του ήταν επίσης η μεγαλύτερη από το 1981, όταν ο πατέρας του κέρδισε το 88% των ψήφων λόγω του μποϊκοτάζ της αντιπολίτευσης που διαμαρτυρήθηκε για τις προηγούμενες εκλογές. Είναι ο πρώτος υποψήφιος που έχασε μια εκστρατεία για αντιπρόεδρο, αλλά κέρδισε την προεδρία.
Η εκστρατεία του δέχτηκε κριτική από ερευνητές των γεγονότων και παραπληροφόρησης, οι οποίοι διαπίστωσαν ότι η καμπάνια του οδηγείται από την ιστορική άρνηση που στόχευε στην ανανέωση του ονόματος Μάρκος και στη δυσφήμιση των αντιπάλων του. Η εκστρατεία του έχει επίσης κατηγορηθεί ότι καλύπτει τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και τις λεηλασίες που έγιναν κατά τη διάρκεια της προεδρίας του πατέρα του. Η Washington Post σημείωσε πώς η ιστορική διαστρέβλωση των Μάρκος βρίσκεται σε εξέλιξη από τη δεκαετία του 2000, ενώ οι New York Times ανέφεραν τις καταδίκες του για φορολογική απάτη, συμπεριλαμβανομένης της άρνησής του να πληρώσει τους φόρους της περιουσίας της οικογένειάς του και την παραπλανητική (παρεξηγημένη) περιγραφή της εκπαίδευσής του στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης.
Παραπομπές
Μαρκος Μπονγκμπονγκ Μαρκος Μπονγκμπονγκ Μαρκος Μπονγκμπονγκ
Μαργαρίτα-Μαρία Αλακόκ
Βιογραφία
Η Μαργαρίτα-Μαρία γεννήθηκε στις 22 Ιουλίου το 1647 στη Βερόβρ (Verosvres) της Βουργουνδίας. Πέθανε στις 17 Οκτωβρίου το 1690 στη Μονή του Paray le Monyal Ήταν το πέμπτο από τα συνολικά επτά παιδιά ενός πλούσιου συμβολαιογράφου. Ο πατέρας της πέθανε από πνευμονία όταν εκείνη ήταν οκτώ ετών. Η μνήμη της εορτάζεται στις 17 Οκτωβρίου.
Από την περίοδο κιόλας που ήταν δόκιμη μοναχή διακρίθηκε για τις ασκητικές της επιδόσεις, ενώ της αποδίδονται από τους συγχρόνους της και οράματα. Όμως δεν έλειψαν και οι σύγχρονοί της αμφισβητίες των οραμάτων ,κατηγορώντας την για υποκρισία.
Συγγραφικό έργο
Μας έχουν σωθεί η Αυτοβιογραφία της, τα Απομνημονεύματά της,οδηγίες προς νέους μοναχούς, προσευχές, ύμνοι και σημαντικό μέρος της αλληλογραφίας της.
Βόρειο Κοσσυφοπέδιο
thumb|200px|Το Βόρειο Κοσσυφοπεδιο διακρίνεται με πορτοκαλί χρώμα. Το Βόρειο Κοσσυφοπέδιο (σερβικά: Северно Косово, αλβανικά: Kosova Veriore), επίσης γνωστή ως Ιμπάρσκι Κολάσιν (σερβικά: Ибарски Колашин, αλβανικά: Kollashini i Ibrit) είναι μια περιοχή στο βόρειο τμήμα του Κοσσυφοπεδίου, που αποτελείται από τέσσερις σερβόφωνους δήμους: Βόρεια Μιτρόβιτσα, Λεπόσαβιτς, Ζβέτσαν και Ζούμπιν Πότοκ.
Πριν από τη συμφωνία των Βρυξελλών του 2013, η περιοχή λειτουργούσε ανεξάρτητα από τα θεσμικά όργανα του Κοσσυφοπεδίου, καθώς αρνήθηκε να αναγνωρίσει την ανεξαρτησία του Κοσσυφοπεδίου το 2008. Η κυβέρνηση του Κοσσυφοπεδίου αντιτίθεται σε κάθε είδους παράλληλη κυβέρνηση για τους Σέρβους στην περιοχή αυτή.
Δημογραφικά στοιχεία
Το βόρειο Κοσσυφοπέδιο αποτελείται από τέσσερις δήμους, το Λεπόσαβιτς, το Ζβέτσαν, το Ζούμπιν Πότοκ και την Βόρεια Μιτρόβιτσα. Καλύπτει 1.007 χλμ², ή το 9,97% της έκτασης του Κοσσυφοπεδίου. Λόγω των συνόρων του με τη Σερβία, το Βόρειο Κοσσυφοπέδιο δεν είναι, αυστηρά, «σερβικό περίκλειστον» ή «σερβικό αποσπασμένο έδαφος».
Πριν από τον πόλεμο του Κοσσυφοπεδίου, η περιοχή κατοικούνταν κυρίως από Σέρβους, με μια σημαντική μειονότητα Αλβανών του Κοσσυφοπεδίου και μικρότερους πληθυσμούς Βοσνίων και Ρομά. Η απογραφή του 1991 κατέγραψε 50.500 άτομα στους δήμους Λεπόσαβιτς, Ζβέτσαν και Ζούμπιν Πότοκ, εκ των οποίων η συντριπτική πλειοψηφία ήταν Σέρβοι, με μικρό αριθμό Αλβανών και άλλες μικρότερες μειονότητες, αν και η Στατιστική Υπηρεσία του Κοσσυφοπεδίου εκτιμά την ακρίβεια αυτής της απογραφής ως «αμφισβητήσιμη» δεδομένου ότι οι περισσότεροι Αλβανοί την μποϊκόταραν. Ο πληθυσμός του δήμου Μιτρόβιτσας ήταν κατά κύριο λόγο Αλβανικός, με την ίδια την πόλη και δύο από τα κοντινά χωριά να είναι εθνοτικώς μικτά.
Η Μιτρόβιτσα χωρίστηκε μεταξύ Σέρβων και Αλβανών στο τέλος του πολέμου, με τον ποταμό Ύβρο να σηματοδοτεί τη διαχωριστική γραμμή. Η Βόρεια Μιτρόβιτσα, η οποία σήμερα φιλοξενεί περίπου 22.500 Σέρβους και 7.000 μέλη άλλων εθνοτικών ομάδων, αναγνωρίζεται από το 2013 ως ξεχωριστός δήμος από την κυβέρνηση του Κοσσυφοπεδίου.
Το 2018, ο Οργανισμός για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη υπολόγισε ότι ο πληθυσμός του Λεπόσαβιτς, του Ζβέτσαν, του Ζούμπιν Πότοκ και της Βόρειας Μιτρόβιτσα ανέρχεται σε 48.500 κατοίκους. Από αυτούς, περίπου οι 42.500 (87%) είναι Σέρβοι, οι 5.000 (10%) Αλβανοί, οι 1.000 (3%) Βόσνιοι και άλλοι.
Αυτές οι εκτιμήσεις δείχνουν ότι πάνω από το 60% όλων των Σέρβων του Κοσσυφοπεδίου ζουν στο Βόρειο Κοσσυφοπέδιο. Μια ειδική υπηρεσία λεωφορείων λειτουργεί σε περιοχές του Βορείου Κοσσυφοπεδίου για να διευκολύνει τη μετακίνηση μη Σέρβων κατοίκων στην επικράτεια. Το λεωφορείο λειτουργεί με συνοδευτική παρουσία ασφαλείας για τη διασφάλιση της προστασίας των επιβατών και επιτρέπει σε αυτούς τους κατοίκους να εισέρχονται και να εξέρχονται με μεγαλύτερη ασφάλεια από την περιοχή του Βορείου Κοσσυφοπεδίου. thumb|Εθνοτικός χάρτης του Βορείου Κοσσυφοπεδίου (σερβική πλειοψηφία με μπλε, αλβανική πλειοψηφία με κόκκινο)
Τροχιά της Γης
μικρογραφία|308x308εσ|Η Γη σε διάφορα σημεία στην τροχιά της. Τροχιά της γης είναι η πορεία κατά την οποία η Γη ταξιδεύει γύρω από τον Ήλιο. Η μέση απόσταση μεταξύ της Γης και του Ήλιου είναι 149.60 εκατομμύρια χιλιόμετρα και μια πλήρης τροχιά γίνεται κάθε 365.256 ημέρες (1 αστρικό έτος), διάστημα κατά το οποίο η Γη ταξιδεύει 940 εκατομμύρια χιλιόμετρα. Η τροχιακή κίνηση της Γης δίνει μια φαινομενική κίνηση του Ήλιου σε σχέση με άλλα άστρα με ρυθμό σχεδόν 1° ανά ημέρα προς τα ανατολικά, όπως φαίνεται από τη Γη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γη
Χθονοφύλη
Στην ελληνική μυθολογία, η Χθονοφύλη ήταν κόρη του Βασιλιά Σικυώνα (το όνομα του οποίου δόθηκε στην πόλη της Σικυώνας) και της Ζευξίππης. Αυτή και ο Ερμής είναι οι γονείς του Πόλυβου, ενός άλλου βασιλιά της Σικυώνας. Παντρεύτηκε τον Φλία, γιο του Διονύσου και της Αραιθυρέας, και απέκτησε μαζί του έναν άλλο γιο, τον Ανδροδάμα. Άλλες πηγές, ονομάζουν αυτή, και όχι την Αραιθυρία, ως μητέρα του Φλία με τον Διόνυσο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γυναίκες του Ερμή Κατηγορία:Πριγκίπισσες στην Ελληνική μυθολογία
Άρθουρ Σαιν-Τζων Άντκοκ
Ο Άρθουρ Σαιν-Τζων Άντκοκ (Arthur St John Adcock, 17 Ιανουαρίου 1864 – 9 Ιουνίου 1930) ήταν Άγγλος δημοσιογράφος, συγγραφέας (έξοχος χιουμορίστας) και ποιητής, γνωστός περισσότερο ως '''Α. Σαιν-Τζων Άντκοκ (A. St John Adcock) ή απλώς ως Σαιν-Τζων Άντκοκ'''. Υπήρξε επίσης και κριτικός της λογοτεχνίας, μένοντας στη μνήμη για το ότι ανέδειξε τον έως τότε άγνωστο Ουαλλό ποιητή Γ. Χ. Ντέιβις. Οι κόρες του Άντκοκ, η Μάριον Σαιν-Τζων Γουέμπ και η Άλμυ (Almey St John Adcock), έγιναν επίσης συγγραφείς.
Βιογραφικά στοιχεία
Υπήρξε ιδρυτικό μέλος το 1901 της λογοτεχνικής και θεατρικής λέσχης του ζωγράφου Πωλ Χένρυ. Ως άτυπος αρχισυντάκτης της φιλολογικής κριτικής επιθεωρήσεως The Bookman από το 1908, ο Άντκοκ, σύμφωνα με τον Α. Ε. Γουέιτ που τον γνώριζε, «έβγαζε» όλη τη δουλειά στο περιοδικό αυτό, που εκδιδόταν από τον ιδρυτή του, τον Γουίλιαμ Ρόμπερτσον Νίκολ (William Robertson Nicoll, 1851-1923). Το 1923, με τον θάνατο του Νίκολ, ο Άντκοκ έγινε και επισήμως διευθυντής και αρχισυντάκτης.
Ο Άντκοκ νυμφεύθηκε τη Μάριον Τέυλορ το 1887 και εγκαταστάθηκαν στο Χάμπστεντ. Οι κόρες τους, η Μάριον Σαιν-Τζων Γουέμπ (1888-1930) και και η Άλμυ (1894-1986), έγιναν κι αυτές συγγραφείς.
Ο Σαιν-Τζων Άντκοκ πέθανε στο Ρίτσμοντ σε ηλικία 66 ετών. Τα χειρόγραφά του φυλάσσονται στη Βοδλεϊανή Βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης.
Το έργο του
Θεωρείται ότι ο Άντκοκ ως μυθιστοριογράφος επηρεάσθηκε από τον Κάρολο Ντίκενς και το ύφος του είναι παρόμοιο με εκείνο των Χένρυ Νέβινσον και Γουίλιαμ Πετ Ριτζ. Το East End Idylls (1897), με θέμα τις παραγκουπόλεις του Λονδίνου, άρχισε μια πρώιμη τριλογία και είχε πρόλογο γραμμένο από τον φίλο του «χριστιανοσοσιαλιστή» Τζέιμς Γκράνβιλ Άντερλυ (J. Granville Adderley). Το έργο αυτό αρύσθηκε πολύ υλικό από τον Άρθουρ Μόρισον.
Ο Άντκοκ συνέγραψε περίπου τριάντα βιβλία, που περιλαμβάνουν ποιητικές συλλογές, μυθιστορήματα, μελέτες και ιστορίες του Λονδίνου. Βιβλία του που ξεχωρίζουν είναι επίσης τα:
Εκτός αυτών συνέγραψε και τα παρακάτω:
Υπήρξε επιπλέον επιμελητής στα έργα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι δημοσιογράφοι Κατηγορία:Άγγλοι μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Άγγλοι ποιητές Κατηγορία:Άγγλοι κριτικοί της λογοτεχνίας
Γκουάνγιου Τζόου
Ο Γκουάνγιου Τζόου είναι ένας Κινέζος οδηγός αγώνων, που αυτή τη στιγμή αγωνίζεται στο πρωτάθλημα της Φόρμουλα 1 για την ομάδα της Άλφα Ρομέο. Είναι ο πρώτος Κινέζος οδηγός που αγωνίστηκε στη Φόρμουλα 1. Αγωνίστηκε στο Πρωτάθλημα της Φόρμουλα 2 για UNI-Virtuosi Racing από το 2019 έως το 2021, έχοντας τερματίσει 3ος το 2021.
Πρώην μέλος της Ακαδημίας της Alpine, υπηρέτησε ως οδηγός δοκιμών για την ομάδα της Renault και την Ομάδα της Alpine το 2020 και το 2021 αντίστοιχα. Πριν από αυτό, ήταν μέλος της Ακαδημίας Οδηγών της Ferrari από το 2014 έως το 2018 και υπηρέτησε ως οδηγός ανάπτυξης για την ομάδα της DS Techeetah στην Φόρμουλα Ε το 2018.
Ο Τζόου ξεκίνησε την καριέρα του στα μονοθέσια το 2015, αγωνιζόμενος στη Ιταλική και Γερμανική F4 με την Prema Racing. Αφού βρήκε επιτυχία στο Ιταλικό Πρωτάθλημα, ανέβηκε στο Ευρωπαϊκό με τη Motopark για το 2016 και με Prema για το 2017 και 2018.
Καρτ
Έχοντας ξεκινήσει στα καρτ όταν ήταν οκτώ ετών στην Κίνα, ο Τζόου μετακόμισε στο Σέφιλντ το 2012 για ένα πιο ανταγωνιστικό αγωνιστικό περιβάλλον. Το 2013 αγωνιζόμενος με την ομάδα της Strawberry Racing με έδρα το Σέφιλντ, κέρδισε τόσο το Super 1 National Rotax Max Junior Championship όσο και το Rotax Max Euro Challenge. Για την τελευταία του χρονιά στα καρτ, τερμάτισε 2ος στο Rotax Max Senior Euro Challenge και συμμετείχε σε επιλεγμένους γύρους του WSK Champions Cup και του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος KF2. Έκανε επίσης την πρώτη και μοναδική του εμφάνιση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Karting, οδηγώντας για την Ricky Flynn Motorsport μαζί με τους Λάντο Νόρις και Τζεχάν Νταρουβάλα.
Φόρμουλα 4
Ο Τζόου εντάχθηκε στην Prema Powerteam για το Ιταλικό Πρωτάθλημα F4 το 2015. Αφού κέρδισε ένα χατ τρικ στον 2ο γύρο στην Μόντσα και τερματίζοντας σταθερά στο βάθρο, τελείωσε τη σεζόν ως δευτεραθλητής, κερδίζοντας τους Ρόμπερτ Σβάρτσμαν και Νταβίντ Μπέκμαν. Συμμετείχε επίσης σε επιλεγμένους γύρους του γερμανικού πρωταθλήματος F4, επιτυγχάνοντας δύο τερματισμούς στο βάθρο στο Σπίλμπεργκ και στο Σπα.
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Φόρμουλα 3
Ο Τζόου εντάχθηκε στην ομάδα της Motopark για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα F3 το 2016. Μετά από επιτυχημένους πρώτους γύρους της σεζόν στο Paul Ricard και Hungaroring τερματίζοντας στο βάθρο, ο Τζόου δυσκολεύτηκε να βρει ρυθμό κατά το 2ο μισό της σεζόν, τερματίζοντας στη 13η στην παρθενική του σεζόν.
Ο Τζόου έμεινε για δεύτερη σεζόν στην F3 με επιστροφή του στην Prema τερματίζοντας στην 8η θέση με 5 τερματισμούς στο βάθρο. Τα κυριότερα σημεία της σεζόν περιλάμβαναν τον κορυφαίο αγώνα στο Σπα κρατώντας πίσω τον Λάντο Νόρις για το βάθρο.
Φόρμουλα 2
Τον Δεκέμβριο του 2018, ο Τζόου ανακοίνωσε την ένταξη του στην Φόρμουλα 2 το 2019 με την ομάδα της UNI-Virtuosi Racing και συμπαίκτη του τον Λούκα Γκιότο. Εκεί πέτυχε το πρώτο του βάθρο στη Βαρκελώνη μετά από μια ισχυρή πρόκριση και οδηγώντας το μεγαλύτερο μέρος του αγώνα πριν πέσει στην τρίτη θέση λόγω των ελαστικών. Στη συνέχεια πέτυχε άλλη μια 3η θέση στον αγώνα σπριντ του Μονακό, προσπερνώντας τον Άρτεμ Μαρκέλοφ στην εκκίνηση. Στο Σίλβερστοουν, ο Τζόου σημείωσε την πρώτη του pole position στη Φόρμουλα 2, και έγινε ο πρώτος Κινέζος οδηγός που το κατάφερε. Αργότερα, σημείωσε την τρίτη θέση στον αγώνα σπριντ στο Paul Ricard. Στο feature race του Σίλβερστοουν, έχασε θέσεις από τον συμπαίκτη του και νικητή του αγώνα Λούκα Γκιότο και τον δεύτερο οδηγό Νίκολας Λατίφι. Στο Άμπου Ντάμπι, τερμάτισε επίσης τρίτος με τον ταχύτερο γύρο στον Αγώνα 1. Τερμάτισε έβδομος στο πρωτάθλημα και στη συνέχεια του απονεμήθηκε το βραβείο Anthoine Hubert ως ο πρωτάρης με τον υψηλότερο τερματισμό.
Ο Τζόου παρέμεινε στη Virtuosi και το 2020, με συμπαίκτη του τον Κάλουμ Άιλοτ. Εκεί πήρε τη δεύτερη pole position του στη Φόρμουλα 2 στον εναρκτήριο αγώνα στο Red Bull Ring. Ωστόσο, το αυτοκίνητό του υπέστη ηλεκτρονικά προβλήματα ενώ οδηγούσε τον feature race, με αποτέλεσμα να πέσει στη 17η θέση. Αργότερα μέσα στη χρονιά, κέρδισε τον πρώτο του αγώνα, αφού ο Αιτκέν και ο Γκιότο συνετρίβησαν στον 5ο γύρο του σπριντ, προκαλώντας κόκκινη σημαία και διακοπή του αγώνα. Κατά τη διάρκεια της σεζόν, ο Τζόου πέτυχε 6 βάθρα και τερμάτισε έκτος στο πρωτάθλημα, μια θέση υψηλότερα από τη σεζόν rookie του στην F2.
Ο Τζόου μπήκε στην τρίτη του σεζόν στην F2 μένοντας με την UNI-Virtuosi και συνεργαζόμενος με τον Φελίπε Ντρούγκοβιτς. Πήρε την pole στον εναρκτήριο γύρο στο Μπαχρέιν και την μετέτρεψε στην πρώτη του νίκη σε fature race στη F2. Ο Κινέζος οδηγός πήρε άλλη μια νίκη στον πρώτο αγώνα σπριντ στο Μονακό μπροστά από τον συμπαίκτη του Ντρούγκοβιτς. Ωστόσο, μετά από ένα άλλο βάθρο στο Μπακού, ο Τζόου πήγε τέσσερις αγώνες χωρίς να σημειώσει πόντους, με πρόβλημα στα φρένα και σύγκρουση με τον Ντάν Τίκτουμ στον πρώτο γύρο του δεύτερου αγώνα στο Αζερμπαϊτζάν και μια περιστροφή στον αγώνα 1 στο Σιλβερστοούν επιτρέποντας στον Όσκαρ Πιάστρι να πάρει το προβάδισμα στη βαθμολογία. Ο Τζόου εντέλει αναπήδησε παίρνοντας την τρίτη του νίκη στη σεζόν στον αγώνα Feature στη Βρετανία, κερδίζοντας τον Τίκτουμ για τη νίκη. Στον επόμενο γύρο στη Μόντσα ο Ζου κατέληξε στο βάθρο, πίσω από τους Πουσαίρ και Πιάστρι στους αγώνες 1 και 3 αντίστοιχα. Δυστυχώς για τον Κινέζο οδηγό, το αυτοκίνητο του είχε μια σύγκρουση στο τοίχο στο γύρο σχηματισμού πριν από τον πρώτο αγώνα στο Σότσι, καταφέρνοντας να τερματίσει 6ος μόνος στον δεύτερο, χάνοντας έτσι ακόμα περισσότερο έδαφος από τον αρχηγό Πιάστρι, ο οποίος πήγε στον προτελευταίο γύρο με 36- πόντους διαφορά.
Μάρκος Ούλπιος Δομέστικος
Ο Μάρκος Ούλπιος Δομέστικος (2ος αιώνας μ.Χ.) ήταν αρχαίος ολυμπιονίκης από την Έφεσο, ο οποίος στέφθηκε νικητής στο άθλημα του παγκράτιου στους 227ους (129 μ.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Υπήρξε περιοδονίκης στο ίδιο αγώνισμα με νίκες κατά την ίδια χρονική περίοδο στα Πύθια, Νέμεα, και Ίσθμια, και κατόπιν έγινε επίτιμος πολίτης των Αθηνών και της Αντινοοόπολης και δραστηριοποιήθηκε στην δημόσια ζωή και αθλητικές διοργανώσεις γνωρίζοντας υψηλή δημοφιλία και στην Ρώμη.
Γκουάνγιου Τζόου
Φόρμουλα 1
Στα μέσα του 2014, εντάχθηκε στην Ακαδημία Οδηγών της Φερράρι ενώ ακόμα έκανε καρτ. Έμεινε στην Ακαδημία μέχρι το τέλος του 2018. Το 2019, εντάχθηκε στη Renault Sport Academy και υπηρέτησε ως οδηγός ανάπτυξης για την ομάδα της Renault. Το 2020, ο Τζόου προήχθη σε δοκιμαστικό οδηγό για την ομάδα.
Μάρκος Ούλπιος Δομέστικος
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες διαφόρων εθνικοτήτων Κατηγορία:Πυθιονίκες Κατηγορία:Νεμεονίκες Κατηγορία:Ισθμιονίκες Κατηγορία:Περιοδονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Εφέσιοι ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του παγκράτιου Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (2ος αιώνας)
Γκουάνγιου Τζόου
Άλφα Ρομέο (2022–)
Ο Τζόου υπέγραψε με την Άλφα Ρομέο για το 2022, όπου θα συνεργαστεί με τον Βαλτέρι Μπότας, γινόμενος ο πρώτος Κινέζος οδηγός την Φόρμουλα 1. Σε ένα δελτίο τύπου μετά την ανακοίνωση, δήλωσε ότι ήταν "καλά προετοιμασμένος για την τεράστια πρόκληση της Φόρμουλα 1" και ότι η είσοδός του στο πρωτάθλημα θα ήταν "μια σημαντική επίτευξη για τον κινεζικό μηχανοκίνητο αθλητισμό". Ο Τζόου διάλεξε τον αριθμό 24 ως μόνιμο αριθμό αγώνων για να τιμήσει τον αθλητικό του ήρωα Κόμπι Μπράιαντ, ο οποίος φόρεσε τη φανέλα με τον αριθμό 24 κατά τη διάρκεια της καριέρας του με τους Λος Άντζελες Λέικερς. Στο ντεμπούτο του στο Μπαχρέιν, ο Τζόου προκρίθηκε 15ος αλλά ανέκαμψε από μια κακή εκκίνηση στον αγώνα για να τερματίσει 10ος, σημειώνοντας τον πρώτο του βαθμό.
Στο Βρετανικό Γκραν Πρι, ο Τζόου ενεπλάκη σε ένα ατύχημα όπου το αυτοκίνητό του αναποδογύρισε, γλίστρησε στην πίστα και στο χαλίκι και αναπήδησε πάνω από τις μπαριέρες. Αφού εξήχθη από το αυτοκίνητο από την ιατρική ομάδα, μεταφέρθηκε σε ιατρικό κέντρο. Η Άλφα Ρομέο ανέφερε ότι: "Ο Τζόου έχει τις αισθήσεις του. Δεν υπάρχουν κατάγματα. Λαμβάνοντας υπόψη τις συνθήκες, είναι αρκετά καλά." Ο Τζόου σχολίασε ότι ήταν το Halo που του έσωσε τη ζωή κατά τη διάρκεια της συντριβής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κινέζοι οδηγοί Φόρμουλα 1
Νικόλαος Φιλανθρωπηνός
Ο Νικόλαος Φιλανθρωπηνός (1380/85 – 1435/1450), γνωστός και ως Φιλαστροπινός, ήταν Έλληνας Βυζαντινός ζωγράφος. Δραστηριοποιήθηκε στην Κρήτη, τη Βενετία και την Κωνσταντινούπολη. Ήταν ένας πολύ διάσημος ζωγράφος κατά το τέλος της Παλαιολόγειας Αναγέννησης, την έναρξη της Ιταλικής Αναγέννησης και την αρχή της Ελληνικής Αναγέννησης. Συνεργάστηκε με τον Βενετό δάσκαλο Νικολάους Στορλάντο (Nicolaus Storlado). Σύγχρονοί του στην Κρήτη ήταν ο Μανουήλ Φωκάς και ο Ιωάννης Παγωμένος. Έφερε την τέχνη της Κωνσταντινούπολης στην Κρήτη και τη Βενετία, έτσι επηρέασε τόσο την Ελληνική, όσο και την Ιταλική τέχνη. Καλλιτέχνες που επηρέασε είναι οι: Άγγελος Ακοτάντος και Ανδρέας Ρίτζος. Ολοκλήρωσε μερικά ψηφιδωτά για τη βασιλική του Αγίου Μάρκου στη Βενετία.
Ιστορία
Ο Φιλανθρωπηνός γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη και ο ιερέας πατέρας του λεγόταν Γεώργιος, ενώ αδελφός του ήταν ο διάσημος ξυλογλύπτης Ιωάννης Φιλανθρωπηνός. Σύμφωνα με αρχεία, η οικογένεια μετανάστευσε στο Ηράκλειο Κρήτης στις 21 Νοεμβρίου 1396. Τα μέλη της ανήκαν στην ευγενή Βυζαντινή Ελληνική Οικογένεια Φιλανθρωπηνών. Η οικογένεια είχε εμφανιστεί στα μέσα του 13ου αι. και αναδείκνυε έναν αριθμό υψηλόβαθμων στρατηγών και αξιωματούχων μέχρι το τέλος της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.
Στις 3 Δεκεμβρίου 1400 ο Νικόλαος υπέγραψε συμβόλαιο για να διδάξει στον γιο της Μαρίας Μουσούρου, τον Γεώργιο, ζωγραφική για τρία χρόνια. Ο Βενετός ζωγράφος Nικολάους Στορλάντο και ο Φιλανθρωπηνός ήταν επιχειρηματικοί εταίροι, καθώς λειτουργούσαν από κοινού εργαστήριο ζωγραφικής. Σύμφωνα με υφιστάμενο συμβόλαιο που συντάχθηκε το 1400, δραστηριοποιούνταν για τρία χρόνια στο Ηράκλειο.
Στις 14 Ιουλίου 1412 ο Φιλανθρωπινός έλαβε εντολή από τον πλούσιο ευγενή Αλέξανδρο Μπάρμπο να φτιάξει έναν πίνακα. Στις 2 Νοεμβρίου 1413 στόλισε με χρυσό ένα ζευγάρι κουρτίνες για τον ευγενή Oρέστιο ντε Μολίνο. Στις 23 Ιουλίου 1418 ο Φιλανθρωπηνός προσλήφθηκε από τον Γεώργιο Χρυσοβέργη, για να φιλοτεχνήσει εικόνες της Παναγίας και του Αγίου Γεωργίου. Ο Χρυσοβέργης καταγόταν από ένα τοπικό χωριό του Ηρακλείου· το συμβόλαιο έδωσε στον καλλιτέχνη είκοσι ημέρες, για να ολοκληρώσει το έργο. Έναν χρόνο αργότερα ενεπλάκη σε μία νομική υπόθεση:
Ήταν αντίθετο με τον Βενετικό νόμο οι ιερείς να συναντώνται με υψηλόβαθμους ιερείς εκτός της Βενετικής Αυτοκρατορίας, χωρίς ειδική άδεια από την κυβέρνηση. Ο Φιλανθρωπηνός είχε στενούς δεσμούς με επίλεκτους Βυζαντινούς ευγενείς κύκλους. Είχε συγγένεια με τον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Ιωσήφ Β΄. Ο Μιχαήλ Καλόφρενας, Έλληνας ιερέας και λόγιος ενεπλάκη σε ένα περιστατικό: νυμφεύτηκε μία καλόγρια. Η σχέση του με τις μοναχές δημιούργησε αντιπαραθέσεις στην εκκλησιαστική κοινότητα. Ο Φιλανθρωπηνός ταξίδεψε στην Κωνσταντινούπολη με τον Καλοφρένα από το Ηράκλειο· ήταν και με τον περίφημο Έλληνα Μοναχό Αρσένιο. Ο Φιλανθρωπηνός ενεπλάκη στο περιστατικό έμμεσα, όταν ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως προσπάθησε να παρέμβει στο θέμα, που αφορούσε τον Καλόφρενα. Ο Φιλανθρωπηνός κατηγορήθηκε, ότι προσπάθησε να αυξήσει την επιρροή του Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως στη Βενετική Κρήτη. Στις 23 Ιανουαρίου 1419 κατέθεσε, ότι το ταξίδι του ήταν να αγοράσει ειδικά εφόδια ζωγραφικής για την τέχνη του. Καταδικάστηκε για παράβαση του νόμου και τιμωρήθηκε με οκτώ μήνες φυλάκιση.
δεξιά|μικρογραφία|400εσ|Ψηφιδωτά στον Άγ. Μάρκο Βενετίας, κοιτάζοντας ανατολικά. Έργα του Νικολάου Φιλανθρωπηνού.
Ο καλλιτέχνης συνέχισε να εργάζεται ως ζωγράφος μετά το περιστατικό. Ταξίδεψε στη Βενετία. Τα αρχεία τον αναφέρουν ως: ''μαΐστορα Ν. Φ., διδάσκαλο ψηφιδωτής τέχνης στην εκκλησία του Αγ. Μάρκου'' (magister Nicolaus Philastropino, magister artis musaice in ecclesia Sancti Marci). Στις 21 Ιουνίου 1435 ολοκλήρωσε μερικά ψηφιδωτά για τη βασιλική του Αγίου Μάρκου και ήταν ο αρχηγός συνεργείου ψηφοθετών στη βασιλική μετά την πυρκαγιά του 1419. Τα αρχεία τον αναφέρουν ως πρωτομαΐστορα (prothomagister), δηλ. διδάσκαλο. Έφερε την παραδοσιακή Βυζαντινή τεχνική στη Βενετία και συνεργάστηκε με τους Πάολο Ουτσέλλο και Mικέλε Τζιαμπόνο. Ο Φιλανθρωπηνός δεν ήταν ο μόνος διάσημος Έλληνας ζωγράφος, που συνδέθηκε με την εξαιρετική ιστορική βασιλική: το 1594 ο Θωμάς Μπαθάς είχε προσληφθεί, για να συντηρήσει τη θαυματουργή εικόνα της Παναγίας στη Βασιλική του Αγίου Μάρκου. Ο Ιταλός ερευνητής πατήρ Mάριο Κατσαπάν έχει γράψει εκτεταμένο έργο σχετικά με τον Φιλανθρωπηνό.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Οικογένεια Φιλανθρωπηνών Κατηγορία:Βυζαντινοί του 14ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί ζωγράφοι Κατηγορία:Έλληνες ουμανιστές Κατηγορία:Κρητική Σχολή
Γενί Ενγκμπακοτό
Ο Γενί Ενγκμπακοτό είναι επιθετικός ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίστηκε για την ομάδα της ΑΣ Νανσί-Λωρραίνη. Γεννήθηκε στη Γαλλία, ωστόσο έχει καταγωγή απ το Κονγκό, στο οποίο μάλιστα είναι δύο φορές διεθνής.
Καριέρα
Ο Γενί Ενγκμπακοτό άρχισε την καριέρα του στην Μέντς το 2009, απ την οποία προβιβάστηκε. Έμεινε στη Γαλλική ομάδα εφτά χρόνια (2009-2016), έχοντας συνολικά αγωνιστεί 185 φορές και έχοντας σκοράρει 44 τέρματα. Στο ντεπούτο του με τη β' ομάδα της Μέντς στην 5η κατηγορία της Γαλλίας, σκόραρε και κίνησε το ενδιαφέρον μεγάλων ευρωπαϊκών συλλόγων, όπως η Μπαρτσελόνα, η Τσέλσι και η Τότεναμ. Τελικά έμεινε στη Μέντς. Το πρώτο του επαγγελματικό τέρμα με την επίσημη ομάδα, πέτυχε σε έναν νικηφόρο αγώνα κυπέλλου, απέναντι στην Ελ Τέντ Σεν Ζερμέν.
ΚΠΡ
Στις 7 Αυγούστου του 2016, μεταγράφηκε στην Αγγλική ΚΠΡ. Σκόραρε για πρώτη φορά με τη φανέλα της Αγγλικής ομάδας, απέναντι στη Σουίντον Τάουν, για το Καραμπάο Κάπ. Έπειτα από 31 αγώνες και 3 τέρματα, το 2018 φεύγει απ την ΚΠΡ.
Αν Αβάν ντε Γκενγκάν
Τον Ιανουάριο του 2018, υπέγραψε στη Γαλλική Αν Αβάν ντε Γκενγκάν, με κλειστό συμβόλαιο.
Παναθηναϊκός
Τον Ιανουάριο του 2021, υπέγραψε στον Παναθηναϊκό, με τον προπονητή της ομάδας, Λάζνο Μπόλονι να τον διαλέγει τελικά για τη θέση του πλάγιου επιθετικού. Έκανε την πρώτη του εμφάνιση με τα πράσινα, τον Φεβρουάριο του 2021, στο νικηφόρο πέρασμα της ομάδας του από το "Δημοτικό Στάδιο Περιστερίου" με 2-3 απέναντι στον Ατρόμητο. Την 1η Φεβρουαρίου 2022 ανακοινώθηκε η λύση της συνεργασίας του με τον Παναθηναϊκό έχοντας καταγράψει 16 συμμετοχές.
Διεθνής καριέρα
Ο Γενί Ενγκμπακοτό γεννήθηκε στη Γαλλία, ωστόσο έχει ρίζες από την Ακτή Ελεφαντοστού και το Κονγκό. Έχει αγωνιστεί με την Κ-17 και την Κ-18 της Γαλλίας 32 και 12 φορές αντίστοιχα, έχοντας πετύχει 10 τέρματα. Συμμετείχε στο Ευρωπαϊκό τουρνουά Κ-19 του 2009, στη Γερμανία, με την ομάδα της Γαλλίας. Το 2017, απέκτησε επίσημα την Κονγκολέζικη υπηκοότητα και έκανε το ντεμπούτο του, στην ήττα της ομάδας του με 2-1 από αυτήν της Κένυας, τον Μάρτιο του 2017.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Αγγλία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Μετς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κουίνς Παρκ Ρέιντζερς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αν Αβάν ντε Γκανγκάμπ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 2 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Χράνοι Αρκαδίας
Οι Χράνοι είναι χωριό του Δήμου Μεγαλόπολης στη νοτιοδυτική Αρκαδία της Ελλάδας. Βρίσκεται στα βουνά στα σύνορα με τη Μεσσηνία, σε υψόμετρο περίπου 500 μέτρων. Βρίσκεται 4 χλμ. δυτικά των Παραδείσιων, 5 χλμ. νοτιοανατολικά του Ίσαρη και 13 χλμ. νοτιοδυτικά της Μεγαλόπολης. Οι Χράνοι είχαν πληθυσμό 137 το 2011. Ο σιδηρόδρομος από την Κόρινθο προς την Καλαμάτα περνά μέσα από το χωριό.
Όνομα και ιστορία
Οι Χράνοι ήταν αρχικά αρκετά μικρότερα χωριά που μεγάλωσαν και τελικά εντάχθηκαν σε ένα, σύμφωνα με τοπικές αναφορές. Στο πλαίσιο των κατασκευαστικών έργων του Χαρίλαου Τρικούπη χτίστηκε μία γέφυρα και ένας σιδηροδρομικός σταθμός που διασχίζουν το χωριό. Έκοψε το χωριό σε Άνω Χράνοι και Κάτω Χράνοι, όροι της περιοχής που εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται σήμερα από τους ντόπιους. Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου το χωριό καταλήφθηκε από τους Ιταλούς και πολλοί χωρικοί εντάχθηκαν στην αντίσταση με το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (ΕΑΜ). Οι χωρικοί κατάφεραν να πείσουν την τοπική ιταλική φρουρά, η οποία φρουρούσε τη στρατηγική γέφυρα, να τους ενώσει στον αντάρτικο πόλεμο ενάντια στη ναζιστική κατοχή, λέγοντάς τους ότι οι Γερμανοί θα τους σκότωναν διαφορετικά λόγω της παράδοσης της Ιταλίας. Κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου προσχώρησαν στον Δημοκρατικό Στρατό της Ελλάδας, καθώς και στον Βασιλικό Ελληνικό Στρατό. Το χωριό είχε σχετικά μεγάλο και αυξανόμενο πληθυσμό σε σύγκριση με μικρότερα χωριά μέχρι τη δεκαετία του 1960. Όπως το μεγαλύτερο μέρος της Αρκαδίας, ο πληθυσμός της άρχισε να μειώνεται λόγω των μεγάλων κυμάτων μετανάστευσης των Αρκάδων σε μεγάλες ελληνικές πόλεις, όπως η Αθήνα, και σε ξένες χώρες, ιδιαίτερα της Βόρειας Αμερικής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμος Μεγαλόπολης Κατηγορία:Χωριά του νομού Αρκαδίας
Άγνταμ
Το Άγνταμ είναι πόλη φάντασμα στα νοτιοδυτικά του Αζερμπαϊτζάν.
Ιστορία
Ιδρύθηκε στις αρχές του 18ου αιώνα και στα αζέρικα το όνομα της πόλης σημαίνει "λευκό σπίτι". Μέχρι τον πόλεμο του Ναγκόρνο-Καραμπάχ, η πόλη αριθμούσε περί τους σαράντα χιλιάδες κατοίκους. Διέθετε εργοστάσια και σιδηροδρομικό σταθμό ενώ ήταν γνωστή για το κρασί και το βούτυρο. Με την έναρξη του πολέμου η πόλη αποτέλεσε σημαντικό στρατηγικό σημείο για τις αζέρικες δυνάμεις. Στα τέλη Ιουλίου του 1993 οι Αρμένιοι αυτονομιστές κατόρθωσαν, ύστερα από σκληρή μάχη, να καταλάβουν την πόλη με αποτέλεσμα οι κάτοικοι να εκδιωχθούν. Λόγω του φόβου της ανακατάληψης από τους Αζέρους, οι αυτονομιστές αποφάσισαν να καταστρέψουν την πόλη.
Πηγές
Κατηγορία:Πόλεις του Αζερμπαϊτζάν
Μάρκος Αυρήλιος Δημήτριος
Ο Μάρκος Αυρήλιος Δημήτριος (2ος αιώνας μ.Χ.) ήταν αρχαίος ολυμπιονίκης από την Αλεξάνδρεια, ο οποίος στέφθηκε νικητής στο άθλημα του παγκράτιου στους 233ους (153 μ.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Υπήρξε περιοδονίκης στο ίδιο αγώνισμα με νίκες κατά την ίδια χρονική περίοδο στα Πύθια, Νέμεα, και Ίσθμια. Γιος του ήταν ο Μάρκος Αυρήλιος Ασκληπιάδης (Ερμόδωρος) ο οποίος έγινε ολυμπιονίκης στο ίδιο άθλημα στους 240ους αγώνες το 181.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες διαφόρων εθνικοτήτων Κατηγορία:Πυθιονίκες Κατηγορία:Νεμεονίκες Κατηγορία:Ισθμιονίκες Κατηγορία:Περιοδονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Αλεξανδρινοί ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του παγκράτιου Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (2ος αιώνας)
Κάρλο Αϊμονίνο
Ο Κάρλο Αϊμονίνο (ιταλ. Carlo Aymonino, 18 Ιουλίου 1926 – 3 Ιουλίου 2010) ήταν Ιταλός αρχιτέκτονας και πολεοδόμος γνωστός περισσότερο για το κτηριακό σύμπλεγμα στη συνοικία Γκαλαρετέζε (Gallaretese) στο Μιλάνο.
Αρχιτεκτονικό έργο
Μεταξύ των ετών 1949 και 1954, απέκτησε σημαντική επαγγελματική εμπειρία, κτίζοντας με τους διάσημους ήδη Μάριο Ριντόλφι και Λουντοβίκο Κουαρόνι το κτηριακό σύμπλεγμα INA-Casa στην Οδό Τιμπουρτίνα στη Ρώμη, αξιοσημείωτο δείγμα νεορεαλισμού.
Με την αρχιτεκτονική εμπειρία του απέκτησε πρακτικές δεξιότητες, ορατές σε μεταγενέστερα έργα του. Σημαντικότερα ανάμεσα σε αυτά τα μεταγενέστερα έργα ήταν το οικιστικό σύμπλεγμα 'Σπίνε Μπιάνκε' το 1955 στην πόλη Μάτερα, και το Τρατούρο ντέι Πρέτι το 1957 στη Φότζια.
Από το 1967 έως το 1970, Ο Αϊμονίνο συνεργάστηκε με τον Άλντο Ρόσι (Aldo Rossi) για τα κτηριακά συγκροτήματα Μόντε Αμιάτα κατά την ανάπτυξη του Γκαλαρατέζε έξω από το Μιλάνο.
Συγγραφέας και εκδότης
Εκκινώντας το 1954, ο Αϊμονίνο έργάστηκε ως εκδότης στην περιοδική έκδοση Il contemporaneo.
Ανάμεσα στο 1957 και το 1965 έγραψε επίσης και στο Καζαμπέλα (Casabella), συμμετέχοντας στις έντονες πολιτισμικές και αρχιτεκτονικές συζητήσεις κατά τα τέλη της δεκαετίας του 1950.