cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Καβάδης Α΄ της Περσίας
Ο Καβάδης Α' της Περσίας (473 - 13 Σεπτεμβρίου 531) ήταν γιος του Περόζη Α' της Περσίας (457 - 484) και βασιλιάς της Περσίας από τη δυναστεία των Σασσανιδών από το 488 έως το 531. Διαδέχθηκε τον θείο του βασιλιά Βάλα ο οποίος ανατράπηκε και τυφλώθηκε από τους ευγενείς. Πέθανε σε ηλικία 58 ετών (531) λίγο μετά την ήττα του από τους Βυζαντινούς στη μάχη του Καλλίνικου. Τον διαδέχθηκε ο γιος του Χοσρόης Α΄ ο μεγαλύτερος Πέρσης βασιλιάς. Αμέσως μετά την άνοδο του στον θρόνο υποστήριξε τους οπαδούς του Μαζδάκ ενός θεωρητικού Πέρση φιλοσόφου της εποχής του που προσπάθησε να δώσει ένα νέο ρεύμα στη θρησκεία του Ζωροαστρισμού. Οι Μαζδακιανοί θεωρούνται οι πρώτοι αληθινοί κομμουνιστές στην ανθρώπινη ιστορία, δόγμα τους ήταν η ίση διανομή των αγαθών ώστε οι πλούσιοι να χαρίζουν τα περισσεύματα τους στους άπορους. Το Μαζδακικό δόγμα ασπάστηκε ο ίδιος ο βασιλιάς Καβάδης, οι ευγενείς αντέδρασαν έντονα τον ανέτρεψαν και τον φυλάκισαν ανεβάζοντας στον Περσικό θρόνο για δύο χρόνια τον αδελφό του Τζαμάσπ (496 - 498). Ο Καβάδης δραπέτευσε καταφεύγοντας τον Αραβικό λαό των Εφθαλιτών από τους οποίους ζήτησε βοήθεια και συνεργασία για την επαναφορά του στον θρόνο.
Πόλεμοι του Καβάδη με το Βυζάντιο
Με τη βοήθεια στρατού 30.000 ανδρών που του παραχώρησαν οι Εφθαλίτες επανήλθε στον Περσικό θρόνο τιμωρώντας τους συνωμότες. Στους Εφθαλίτες έδωσε τον φόρο που τους υποσχέθηκε, επόμενη κίνηση του ήταν να τιμωρήσει την Ανατολική Ρώμη - Βυζάντιο επειδή είχε υποστηρίξει τους συνωμότες που τον ανέτρεψαν. Η έναρξη του πολέμου του Καβάδη με τον αυτοκράτορα Αναστάσιο τον δίκορο θα είναι η αρχή μακροχρόνιων πολέμων μεταξύ Βυζαντινών και Περσών που θα διαρκέσουν πάνω από ένα αιώνα καταλήγοντας στην καταστροφή του Περσικού κράτους από τον αυτοκράτορα Ηράκλειο, 130 χρόνια αργότερα όταν βασιλιάς της Περσίας θα είναι ο δισέγγονος του Καβάδη Χοσρόης Β'. Συμμαχώντας με τους Εφθαλμίτες κατέλαβε τη Θεοδοσιούπολη (σημερινό Ερζερούμ στην Αρμενία) το (502) και την Αμίδα στην περιοχή του Τίγρη το(503). Δύο χρόνια αργότερα νίκησε οριστικά τον Βυζαντινό στρατό αναγκάζοντας τον αυτοκράτορα Αναστάσιο να υπογράψει ειρήνη (505). Οι εχθροπραξίες από τον Καβάδη επαναλήφθηκαν με την άνοδο στον αυτοκρατορικό θρόνο της Ανατολικής Ρώμης του Ιουστίνου Α' (518 - 527). Ο Ιουστίνος έστειλε εναντίον του τον στρατηγό Βελισάριο, ο οποίος ανέλαβε τη διοίκηση της πόλης Δάρα στα σύνορα της Μεσοποταμίας με την Αρμενία χρησιμοποιώντας τη ως στρατηγείο του. Το 527 ο Καβάδης πραγματοποίησε νέα επίθεση στη Λαζική (αρχαία Κολχίδα) και στην Αρμενία με σκοπό να καταλάβει ολόκληρη τη Μικρά Ασία για να ανοίξει διαδρόμους στο Αιγαίο και τη Μεσόγειο. Το 530 πολιόρκησε τη Δάρα έδρα του στρατηγού Βελισάριου γνωρίζοντας τη συντριβή, την επόμενη χρονιά γνώρισε νέα μεγάλη ήττα από τους Βυζαντινούς του Βελισάριο. Λίγο αργότερα ο ηλικιωμένος Καβάδης πέθανε ταπεινωμένος από τις ήττες τα δύο τελευταία χρόνια της ζωής του μαυρίζοντας όλες τις προηγούμενες επιτυχίες του. Ο διάδοχος του βασιλιάς Χοσρόης ο 1ος αναγκάστηκε όταν ανέβηκε στον θρόνο να κλείσει την ταπεινωτική για τους Πέρσες "απέραντη ειρήνη".
Πηγές
Κατηγορία:Πέρσες βασιλείς Κατηγορία:Δυναστεία των Σασσανιδών
Σημείο Feynman
References
Κατηγορία:Πι
Δήμος Παλλήνης Αττικής
Ο Δήμος Παλλήνης είναι δήμος της Περιφέρειας Αττικής που συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης. Προέκυψε από τη συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Παλλήνης και Γέρακα και της κοινότητας Ανθούσας. Περιλαμβάνει τους οικισμούς Παλλήνη, Λεοντάριο (Κάντζα), Γέρακας και Ανθούσα. Καταλαμβάνει συνολική έκταση 29,43 τ.χλμ και ο πληθυσμός του ανέρχεται σε 54.415 κατοίκους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Έδρα του δήμου ορίστηκε ο Γέρακας, ενώ πρώτος δήμαρχος του νέου Δήμου Παλλήνης εξελέγη ο τέως δήμαρχος Γέρακα, Αθανάσιος Ζούτσος.
Ιστορικά
Η περιοχή δανείστηκε την ονομασία της από τον Πάλλαντα γιο του Βασιλέα Πανδιονα. Κατά την αρχαιότητα αποτελούσε δήμο της Αθήνας και μάλιστα από τους αρχαιότερους, όπως αναφέρουν αρχαίοι συγγραφείς και αρχαίες επιγραφές, και ανήκε στην Αντιοχίδα φυλή. Ο δημότης της αρχαίας Παλλήνης λεγόταν Παλληνεύς. Η Παλλήνη γειτόνευε με τους αρχαίους δήμους Γαργηττού και Αγνούντα. Κατά την μυθολογία όταν οι 50 Παλλαντίδες, οι γιοι του Πάλλαντα- αδελφός του Αιγέα και θείος του Θησέα, εξεγέρθηκαν σε πόλεμο κατά του Θησέα, που θεωρούσαν ότι έχει σφετεριστεί τον θρόνο - βαδίζοντας προς Αθήνα άφησε μέρος του στρατού του με τους δυο γιους του στη θέση Γαργηττό στήνοντας εκεί ενέδρα κατά του Θησέα. Η γειτνίαση της Παλλήνης με την αρχαία Γαργηττό αποδεικνύεται και από άλλο αρχαίο θρύλο που αναφέρει ότι ο Ευρυσθένης τάφηκε στη Γαργηττό ακριβώς απέναντι από τον φημισμένο αρχαίο ναό της Παλληνίδος Αθηνάς (η οποία κοσμεί και το έμβλημα του Δήμου σήμερα). Στην Παλλήνη είχε οικοδομηθεί το ιερό της "επί Παλληνίδι Αθηνάς", ακριβώς στη θέση του σημερινού ναού του Αγίου Νικολάου στην Κάντζα, προς εξυπηρέτηση των λατρευτικών αναγκών των Παλληνέων.
Ο Επίκουρος από το Γαργηττό
Από τις αρχαίες πληροφορίες για την Παλλήνη, συνάγεται ότι ο δήμος αυτός κατά τους προϊστορικούς χρόνους αποτελούσε μία από τις ένδεκα αυτόνομες πόλεις της Αθήνας. Κατά τη περίοδο των Πεισιστρατιδών στη περιοχή της Παλλήνης συνέβησαν δύο μάχες, η πρώτη το 541 π.Χ. όταν ο Πεισίστρατος νίκησε τους Αθηναίους και επέβαλλε τη τυραννία για τρίτη φορά, και η δεύτερη το 510 π.Χ. όταν τα στρατεύματα του Ιππία (γιου του Πεισίστρατου) ηττήθηκαν από τον βασιλιά της Σπάρτης Κλεομένη και τους Αθηναίους Αλκμαιωνίδες. Η Παλλήνη ήταν η πατρίδα του Αμεινία που διακρίθηκε στη Ναυμαχία της Σαλαμίνας το 480 π.Χ. (Ηρόδοτος VIII, 93). Κατά την Τουρκοκρατία η περιοχή αποκαλούνταν Χαρβάτι. Παλαιότερα, ως Χαρβάτι αποτελούσε έδρα κοινότητας που περιελάμβανε τα χωριά Κάντζα και Κάτω Χαρβάτι με περίπου πληθυσμό μόλις 900 κατοίκους (1950) διαθέτοντας δημοτικό σχολείο και ταχυδρομείο. Τότε περίπου το 70% της συνολικής της έκτασης ήταν αγροτική περιοχή, όπου καλλιεργούνταν κυρίως αμπέλια. Πλέον, η Παλλήνη έχει εξελιχθεί σε οικονομικό κέντρο της Ανατολικής Αττικής, με εκατοντάδες επιχειρήσεις του δευτερογενούς (επεξεργασία) και τριτογενούς (υπηρεσίες) τομέα.Επίσης στην περιοχή λειτουργούν δυο εμπορικά κέντρα.
Διοικητικές μεταβολές και διοικητική ιστορία
Το 1943 η κοινότητα αποσπάστηκε στον νομό Αττικής. Το 1990 αναγνωρίστηκε σε δήμο.
Κοινοτάρχες
...
Εικόνες
Επειδή εδώ γράφονται πολλές και αισχρές ανακρίβειες σας επισυνάπτω χάρτη από οθωμανικά αρχεία 1501-1538 στον οποίο δεν υπάρχει πόλη με όνομα Παλλήνη.
Γκεβόργκ Γκαζαριάν
Ο Γκεβόργκ Γκαζαριάν (αρμενικά: Գևորգ Ղազարյան, 5 Απριλίου 1988) (αγγλικά: Gevorg Ghazaryan) είναι Αρμένιος ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως μέσος-επιθετικός. Αγωνίζεται στην Αραράτ-Αρμενία. Είναι επίσης διεθνής με την Εθνική ομάδα της Αρμενίας.
Καριέρα
165px|thumb|left| Ο Γκαζαριάν εν δράσει
Πιούνικ
Ο Γκεβόργκ Γκαζαριάν ξεκίνησε την καριέρα του στην ΦΚ Πιουνίκ, με την οποία έκανε επίσημο ντεμπούτο το 2005 σε ηλικία 17. Το πρώτο του γκολ με την Πιουνίκ το πέτυχε την επόμενη σεζόν εις βάρος της Σιράκ.
Η Πιουνίκ τον παραχώρησε δανεικό το 2007 στην Μπανάντς. Ξεκίνησε ικανοποιητικά, αφού στο ντεμπούτο του πέτυχε χατ τρικ. Η γενικότερη απόδοσή του ήταν καλή, πετυχαίνοντας 6 γκολ σε 11 αγώνες κι αυτό είχε ως αποτέλεσμα την επιστροφή του στην Πιουνίκ.
Ο Γκαζαριάν έκανε πολύ καλές εμφανίσεις στην Πιουνίκ και κατέκτησε τίτλους, προσελκύοντας το ενδιαφέρον της ουκρανικής Μεταλούργκ Ντονέτσκ, η οποία και τον απέκτησε το 2011.
Μεταλούργκ Ντονέτσκ
Ο Γκαζαριάν υπέγραψε το 2011 συμβόλαιο με την ουκρανική Μεταλούργκ Ντονέτσκ. Στην ουκρανική ομάδα μέτρησε 50 συμμετοχές και πέτυχε έξι γκολ. Το 2013 είχε πάει δανεικός στη ΦΚ Σαχτιόρ Καραγκαντί του Καζακστάν σημειώνοντας τρεις συμμετοχές.
Τη σεζόν 2013-2014 είχε 10 συμμετοχές με τη Σαχτιόρ, η οποία τερμάτισε στην έκτη θέση του πρωταθλήματος.
Ολυμπιακός Πειραιώς
Στις 12 Ιουλίου 2014 υπέγραψε διετές συμβόλαιο με τον Ολυμπιακό. Ο Γκαζαριάν πραγματοποίησε το επίσημο ντεμπούτο του στο Ελληνικό Πρωτάθλημα σε έναν αγώνα με τη Νίκη Βόλου στις 23 Αυγούστου 2014, ως αλλαγή (τελικό σκορ 3-1 υπέρ του Ολυμπιακού). Ως βασικός ξεκίνησε (κάνοντας παράλληλα και ντεμπούτο στο Κύπελλο Ελλάδος) σε έναν αγώνα με την Παναχαϊκή, όπου το τελικό σκορ ήταν 0-1 υπέρ του Ολυμπιακού. Στο Τσάμπιονς Λιγκ δεν πήρε καθόλου χρόνο συμμετοχής, καθώς ο προπονητής του τον άφησε εκτός ευρωπαϊκής λίστας.
Κέρκυρα
Στις 30 Ιανουαρίου 2015, μετά τη λήξη της συνεργασίας του με την ΠΑΕ Ολυμπιακός, ανακοινώθηκε η μεταγραφή του από την Κέρκυρα για 6 μήνες. Το ντεμπούτο του με τη φανέλα της Κέρκυρας το έκανε στις 8 Φεβρουαρίου 2015 κόντρα στον Πανιώνιο, ενώ πέτυχε το πρώτο του γκολ με την ομάδα της Κέρκυρας στις 8 Μαρτίου 2015 κόντρα στον Παναιτωλικό στο Αγρίνιο, ένα γκολ που χάρισε και τη νίκη στην ομάδα του (0-1).
Διεθνής καριέρα
Ο Γκαζαριάν πραγματοποίησε 6 εμφανίσεις και έβαλε 1 γκολ με την Κ19 της Αρμενίας και 18 ματς με 5 τέρματα στην Κ21. Το ντεμπούτο του με την Εθνική ανδρών το έκανε σε ηλικία 18 ετών 9 μηνών και 9 ημερών.
Με την Εθνική Ανδρών έκανε το ντεμπούτο του στις 22 Αυγούστου 2007 εναντίον της Πορτογαλίας για τα προκριματικά του Euro 2008, όπου το τελικό σκορ ήταν 1-1.
Προσωπική ζωή
Ο Γκαζαριάν με τη γυναίκα του συναντήθηκαν στο Σεβάν, ενώ απέκτησαν ένα γιο τον Δεκέμβριο του 2012.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Μετακλλούργκ Ντονέτσκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Σαχτιόρ Καραγκαντί Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Αρμένιοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αρμενίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αρμενίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αρμενίας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ουραρτού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Πιουνίκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Κέρκυρας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΣ Μαρίτιμο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέιρα Λίγκα Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Καζακστάν Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Πορτογαλία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Αρμενίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΓΝ Τσάβες Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΕΛ Λεμεσού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΣ Λαμίας
Σάντα Τέκλα
Η Σάντα Τέκλα (ισπαν.: Santa Tecla) είναι η όγδοη μεγαλύτερη πόλη του Ελ Σαλβαδόρ. Είναι η πρωτεύουσα του διαμερίσματος Λα Λιμπερτάδ. πληθυσμό 214.430 κατοίκων (2012).
Γεωγραφία
Η Σάντα Τέκλα βρίσκεται δυτικά του Ελ Σαλβαδόρ και ανατολικά του Λα Λιμπερτάδ. Βρίσκεται ανάμεσα στη Λα Παζ και στο Νέο Κουσκατλάν. Η πόλη έχει έκταση 112.2 τ.χλμ..
Δημογραφία
Η Αουατσαπάν είχε, σύμφωνα με την απογραφή του 2012, 213.430 κατοίκους. Είναι η όγδοη μεγαλύτερη πόλη του Ελ Σαλβαδόρ μετά το Σαν Σαλβαδόρ, τη Σάντα Άνα, το Σογιαπάνγκι, το Σαν Μιγκέλ, την Απόντα, το Μεχικάνος και τη Σιουδάδ Ντελγάδο. Έχει πυκνότητα 1.902 κατοίκων ανά τ.χλμ.
Διοικητική διαίρεση
Ο δήμος της Σάντα Τέκλα διαιρείται σε 15 καντόνια:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σαντα Τεσλα Σαντα Τεσλα Σαντα Τεσλα
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Α2 εθνικής κατηγορίας ανδρών 2003-2004
Η πρώτη φάση της διοργάνωσης διήρκεσε από τις 4 Οκτωβρίου 2003 έως τις 3 Ιανουαρίου 2004. Η δεύτερη φάση ξεκίνησε στις 10 Ιανουαρίου και ολοκληρώθηκε στις 17 Απριλίου 2004. Πρωταθλήτρια της κατηγορίας αναδείχτηκε η ομάδα του Πανελληνίου για δεύτερη φορά στην ιστορία της.
<div style="margin:0 auto;clear:both; background:#E1F7E6; padding:5px; border:1px solid #99CC99;border-right-width: 2px; border-bottom-width: 2px;text-align:center;width:70%"> 20px|Α2 Βαθμολογία 20px|Α2
Κατηγορία:Α2 εθνική κατηγορία καλαθοσφαίρισης ανδρών Πρωταθλημα Ελλαδος Α2 Ανδρων 2003 2004 Πρωταθλημα Ελλαδος Α2 Ανδρων 2003 2004
Τοκογλυφία
Τοκογλυφία ονομάζεται η πράξη δανεισμού χρημάτων με τόκο μεγαλύτερο από αυτόν που η εκάστοτε νομοθεσία θεωρεί θεμιτό. Είναι έγκλημα που διαπράττει αυτός που λαμβάνει δυσανάλογα ωφελήματα για την παροχή που έκανε. Τιμωρείται από το νόμο με φυλάκιση και χρηματική ποινή (άρθρο 404 Ποινικού Κώδικα). Τοκογλύφος είναι αυτός που ασκεί την τοκογλυφία.
Ετυμολογία
Η λέξη εμφανίστηκε ιστορικά το 1833. Προήλθε από τη λέξη «τοκογλύφος» η οποία στην αρχαιότητα αναφερόταν στη συνήθεια των τοκογλύφων να χαράσσουν με τη γλυφίδα πάνω σε ξύλινο τραπέζι τους τόκους των πελατών τους.
Ιστορία
Παρά τους απαγορευτικούς κανόνες, η τοκογλυφία γιγαντώθηκε στα χρόνια της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Ακόμα και μετά την επικράτηση του Χριστιανισμού χιλιάδες δανειολήπτες, κυρίως αγρότες, σύρονταν στη δουλοπαροικία, επειδή αδυνατούσαν να εξοφλήσουν τα χρέη τους. Χρειάστηκε να παρέμβει η Α' Οικουμενική Σύνοδος, που πραγματοποιήθηκε στη Νίκαια της Βιθυνίας το 325, για να διακόψει την πρακτική της χορήγησης δανείων με δυσβάστακτα επιτόκια (Κανόνας ΙΖ΄).
Ο τόκος κατά τον Μεσαίωνα θεωρούνταν από τη Χριστιανική Εκκλησία ως κάτι γενικά ανήθικο, ανεπίτρεπτο, αμαρτωλό. Ο εβραϊκός νόμος επίσης απαγόρευε τη χορήγηση δανείων με τόκο. Όμως με την πάροδο του χρόνου η απαγόρευση αυτή θεωρήθηκε ότι αφορούσε τους ομοεθνείς και ότι δεν απέκλειε τα δάνεια με τόκο προς χριστιανούς. Με το πέρασμα του χρόνου οι πεποιθήσεις αυτές ατόνησαν.
Σήμερα ο έντοκος δανεισμός, ακόμα και η τοκογλυφία, αποτελούν πρακτικές περισσότερο ή λιγότερο συνήθεις στον χριστιανικό και τον ιουδαϊκό κόσμο. Αντίθετα, στα ισλαμικά κράτη η τοκοφορία αντίκειται στους νόμους και στη θρησκεία. Οι τράπεζες λειτουργούν με ειδικό καθεστώς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δανεισμός Κατηγορία:Εγκλήματα
Αράμ Χατσατουριάν
Ο Αράμ Ιλίτς Χατσατουριάν (αρμενικά: Արամ Խաչատրյան, ρώσικα: Аpaм Ильич Xaчaтypян, 6 Ιουνίου 1903 - 1 Μαΐου 1978) ήταν Αρμένιος συνθέτης.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1903 στην Τιφλίδα της τότε Ρωσικής Αυτοκρατορίας και πέθανε στη Μόσχα το 1978. Εγκαταστάθηκε στη Μόσχα από το 1920, όπου και μαθήτευσε σε διάφορους μουσικοδιδάσκαλους στη περίφημη σχολή Γκνέσιν. Σπούδασε βιολοντσέλο και σύνθεση και πολύ γρήγορα άρχισε να διακρίνεται. Στη συνέχεια φοίτησε στο Ωδείο Μόσχας (1929-1934) υπό τους Μιασκόφσκη και Λιτίνσκη. Οι συνθέσεις του «τρίο για φλάουτο, βιολί και πιάνο» και «Πρώτη συμφωνία» απέδειξαν την ιδιοφυΐα του και την ικανότητά του στην εκμετάλλευση λαϊκών μελωδιών. Από το 1934 συνέθεσε τρεις συμφωνίες για πιάνο, βιολοντσέλο και ορχήστρα, τη «Δεύτερη συμφωνία» (1943), μουσική για μπαλέτο και το έργο για χορωδία και ορχήστρα «Ποίημα για τον Στάλιν», (για τη συμπλήρωση των 25 χρόνων από τη μπολσεβική επανάσταση), καθώς και μουσική για θεατρικά και κινηματογραφικά έργα.
Ο Χατσατουριάν διετέλεσε αντιπρόεδρος της οργανωτικής επιτροπής της Ένωσης των Σοβιετικών Συνθετών από το 1939 μέχρι το 1948. Από το 1951 άρχισε να διδάσκει στο Ωδείο της Μόσχας και να ασχολείται με τη διεύθυνση ορχήστρας. Είναι ίσως, μαζί με τον Προκόφιεφ και τον Σοστακόβιτς, οι σημαντικότεροι συνθέτες της Σοβιετικής Ένωσης στην σχεδόν εβδομηντάχρονη ιστορία της. Αφιερώθηκε ιδιαίτερα στην ανάπτυξη της αρμενικής μουσικής καθώς θεωρήθηκε αυθεντία της τουρκμενικής και αζερμπαϊτζανικής μουσικής. Τιμήθηκε με πολλά βραβεία ρωσικά (μεταξύ των οποίων δύο φορές με το βραβείο Στάλιν) καθώς και ευρωπαϊκά.
Όσον αφορά το ύφος της μουσικής του, έχει έντονο ανατολίτικο χρώμα, πράγμα που οφείλεται στην επιρροή του από την αρμένικη παράδοση, την οποία μελέτησε πολύ προσεκτικά. Επίσης, επηρεάστηκε και από τις νέες τάσεις που είχαν αρχίσει να εμφανίζονται στην υπόλοιπη Ευρώπη, καταφέρνοντας να τις αξιοποιήσει με πολύ μέτρο και σε συνδυασμό με τη μουσική παράδοση. Γενικά τα έργα του Χατσατουριάν διακρίνονται για τη χρωματική αρμονία αλλά και την παραδοξότητα που μερικές φορές φθάνει σε μονοτονία. Στη χρήση όμως των οργάνων "σόλο" έναντι της ορχήστρας ακολούθησε τη παράδοση των Αλεξάντερ Μποροντίν και Αλεξάντερ Γκλαζούνοφ. Σημειώνεται ότι ο Χατσατουριάν συνέθεσε και τον εθνικό ύμνο της Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Αρμενίας.
Μερικά από τα πιο γνωστά του έργα είναι το μπαλέτο Γκαϊανέ (1942) που περιλαμβάνει τον πολύ γνωστό Χορό των σπαθιών, η δεύτερη συμφωνία (1943), το Βαλς για κοντσέρτο (1955) και το μπαλέτο Σπάρτακος (1956).
Το 1948 κατηγορήθηκε μαζί με τους Ντμίτρι Σοστακόβιτς και Σεργκέι Προκόφιεφ για αστικοποίηση της μουσικής τους από την ΚΕ του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ρωσίας. Παραδεχόμενος όμως την ενοχή του αποκατέστησε την πρότερη εύνοια του καθεστώτος. Μετά όμως το θάνατο του Στάλιν καυτηρίασε δημόσια την εις βάρος του εκείνη κατηγορία. Το 1954 ονομάστηκε «Καλλιτέχνης του Λαού της Σοβιετικής Ένωσης» και πέντε χρόνια μετά έλαβε και το 2ο βραβείο Λένιν. Επίσης η σύζυγός του Νίνα Μακάροβα καθώς και ο ανιψιός του Καρέν Χατσατουριάν υπήρξαν συνθέτες, λιγότερο όμως σημαντικοί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κλασικοί συνθέτες του 20ού αιώνα Κατηγορία:Αρμένιοι συνθέτες Κατηγορία:Αρμένιοι κομμουνιστές Κατηγορία:Σοβιετικοί συνθέτες μουσικής ταινιών Κατηγορία:Νικητές βραβείου Λένιν
Πόλεις του Λα Λιμπερτάδ
thumb|right|250px|Το Διαμέρισμα Αουατσαπάν στο Ελ Σαλβαδόρ
Αυτός είναι ένας κατάλογος πόλεων του Διαμερίσματος Λα Λιμπερτάδ, Ελ Σαλβαδόρ:
Δείτε επίσης
Πολεις
Προεδρικές εκλογές στην Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου 2020
Στις 11 Οκτωβρίου 2020 διεξήχθη ο πρώτος γύρος των προεδρικών εκλογών στα κατεχόμενα εδάφη της Κύπρου, ή αλλιώς στην μη αναγνωρισμένη διεθνώς Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου. Ο δεύτερος γύρος διεξήχθη στις 18 Οκτωβρίου 2020.
Οι περίπου 200.000 εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι κλήθηκαν να διαλέξουν έναν από 11 υποψήφιους. Οι τρεις επικρατέστεροι υποψήφιοι του πρώτου γύρου των εκλογών ήταν: ο απερχόμενος πρόεδρος Μουσταφά Ακιντζί, ο οποίος διεκδίκησε την επανεκλογή του και έχει την υποστήριξη του Κοινοτικού Δημοκρατικού Κόμματος. ο Πρωθυπουργός Ερσίν Τατάρ, ο οποίος ηγείται στο Κόμμα Εθνικής Ενότητας, και ο πρώην Πρωθυπουργός Τουφάν Ερχουρμάν, ο οποίος είναι πρόεδρος του κεντροαριστερού Ρεπουμπλικανικού Τουρκικού Κόμματος.
Kανένας υποψήφιος δεν εξασφάλισε την απόλυτη πλειοψηφία από τον πρώτο γύρο. Στον δεύτερο γύρο των εκλογών, στις 18 Οκτωβρίου, αναμετρήθηκαν ο Μουσταφά Ακιντζί και ο Ερσίν Τατάρ. Ο Ερσίν Τατάρ κέρδισε τον Ακιντζί με μικρή διαφορά: 51,69% έναντι 48,31% των ψήφων.
Εκλογικό σύστημα
Η εκλογή του προέδρου γίνεται με πλειοψηφικό σύστημα δύο γύρων. Αν κανένας υποψήφιος δεν εξασφαλίσει την απόλυτη πλειοψηφία στον πρώτο γύρο, δηλαδή να συγκεντρώσει το 50% των ψήφων, τότε διεξάγεται δεύτερος γύρος στον οποίο οι εκλογείς καλούνται να ψηφίσουν έναν από τους δύο υποψήφιους που συγκέντρωσαν τις περισσότερες ψήφους στον πρώτο γύρο.
Ανεξάρτητος – Μουσταφά Ακιντζί
μικρογραφία|240x240εσ|Πόστερ από την εκστρατεία του Ακιντζί Ο απερχόμενος Πρόεδρος Ακιντζί ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του στις 5 Φεβρουαρίου 2020.
Κόμμα Εθνικής Ενότητας – Ερσίν Τατάρ
μικρογραφία|240x240εσ|Από την εκστρατεία του Τατάρ Ο Πρωθυπουργός Ερσίν Τατάρ ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του για τις τρέχουσες εκλογές στο συνέδριο του Κόμματος Εθνικής Ενότητας, στις 18 Ιανουαρίου 2020. Υποσχέθηκε ότι θα είναι ανοιχτός για διαπραγματεύσεις σχετικά με το Κυπριακό και ότι θα επιδιώξει την απελευθέρωση της Βαρώσιας.
Ρεπουμπλικανικό Τουρκικό Κόμμα – Τουφάν Ερχουρμάν
μικρογραφία|240x240εσ|Από την εκστρατεία του Ερχουρμάν στη [[Βόρεια Λευκωσία|Λευκωσία]] Ο Ερχουρμάν ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του στις 17 Δεκεμβρίου 2019, στο συνέδριο του Ρεπουμπλικανικού Τουρκικού Κόμματος, στο οποίο ηγείται.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκλογές στην Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου Τουρκικη Δημ Βορεια Κυπρ
Πέστροφα
Η κοινή πέστροφα ή απλούστερα πέστροφα (Salmo trutta) είναι ψάρι των γλυκών νερών που ανήκει στην οικογένεια των Σολομονίδων. Περιλαμβάνει τόσο πληθυσμούς που ζουν αποκλειστικά στα γλυκά ύδατα (S. t. morpha fario και S. t. morpha lacustris), καθώς και πληθυσμούς που ζουν στην θάλασσα (θαλασσοπέστροφες) και στη συνέχεια ανεβαίνουν πίσω στα ποτάμια.
Περιγραφή
Η πέστροφα είναι ένα ψάρι μεσαίου μεγέθους, με μήκος περίπου 70 εκατοστά και βάρος ένα κιλό. Το μέγιστο καταγεγραμμένο μήκος είναι 140 εκατοστά και το μέγιστο βάρος 50 κιλά. Μπορούν να ζήσουν μέχρι 38 χρόνια. Έχουν λεπτό σώμα, μερικές φορές με οβάλ προφίλ, ανάλογα με το περιβάλλον στο οποίο ζουν. Τα λέπια τους είναι μικρά. Έχουν δυο ραχιαία πτερύγια, ένα λιπώδες και σχετικά μικρό τοποθετημένο πολύ πίσω. Το ουραίο πτερύγιο είναι δίλοβο, με την πίσω άκρη μερικές φορές ίσια, ενώ άλλες φορές οι λοβοί είναι σχεδόν συμμετρικοί και τονισμένοι. Το χρώμα τους διαφέρει ανάλογα με τις περιβαλλοντολογικές συνθήκες. Γενικά, έχουν ράχη γκριζογάλανη ή καστανή ανοιχτή και λαμπερά ασημί πλευρά, που μερικές φορές τείνουν στο χρυσαφί ή στο κοκκινωπό. Έχουν μαύρα στίγματα στη ράχη και κόκκινα-πορτοκαλί στα πλευρά, τα οποία περικλείονται από μια αχνή άλω. Τα στίγματα είναι πιο έντονα στις πέστροφες που ζουν στα βαθειά νερά. Το στόμα τους είναι μεγάλο και εκτείνεται πίσω από τα μάτια.
Βιολογία
thumb|250px|left|Πέστροφα κολυμπάει μέσα σε ρυάκι Η πέστροφα θεωρείται αυτόχθονο είδος της Ευρώπης και της Ασίας, αλλά έχει εισαχθεί ευρύτατα σε άλλες περιοχές σε βαθμό που να χαρακτηρίζεται παράσιτο. Το φυσικό της περιβάλλον είναι ρυάκια, ποταμοί, λάκκοι με νερό και λίμνες. Τα νερά που προτιμούν είναι τα κρύα και με πλούσιο οξυγόνο και θεωρούνται παμφάγες. Οι θαλασσοπέστροφες περνούν από ένα μέχρι πέντε χρόνια σε γλυκά νερά και από μισό χρόνο μέχρι πέντε χρόνια σε θαλασσινό.
Η διατροφή τους διαφέρει ανάλογα με το στάδιο ανάπτυξης στο οποίο βρίσκονται. Στο στάδιο του γόνου και μέχρι να αποκτήσουν μήκος 5-6 εκατοστά τρέφονται σχεδόν αποκλειστικά με ζωοπλαγκτόν. Μέχρι να φτάσουν τα 12-15 εκατοστά τρέφονται με νύμφες και έντομα που πέφτουν στο νερό. Όταν ξεπεράσουν αυτό το μέγεθος τρέφονται με κάμπιες, μικρά οστρακόδερμα, ακόμη και γόνους του ίδιου τους του είδους. Οι μεγαλύτερες πέστροφες είναι ενεργοί κυνηγοί και τρέφονται με μικρότερα ψάρια, ενώ όσο μεγαλύτερες γίνονται οι πέστροφες τόσο μεγαλύτερο μέρος της διατροφής τους είναι τα άλλα ψάρια.
Πηγές
Κατηγορία:Σολωμόμορφα Κατηγορία:Ψάρια γλυκών υδάτων
NGC 2506
thumb|250px|Ερασιτεχνική φωτογραφία του NGC 2506 Το NGC 2506 ή Caldwell 54 είναι ανοικτό σμήνος τύπου I2r στον αστερισμό Μονόκερως. Έχει φαινόμενο μέγεθος +7,6 και η απόσταση του από την Γη υπολογίζεται στα 11.000 έτη φωτός. Η διάμετρός του είναι 25 - 35 έτη φωτός.
Το ανακάλυψε ο αστρονόμος Ουίλιαμ Χέρσελ (William Herschel) 23 Φεβρουαρίου 1791.
Fold Your Hands Child, You Walk Like a Peasant
Το "Fold Your Hands Child, You Walk Like a Peasant" είναι το τέταρτο άλμπουμ των Belle and Sebastian. Το άλμπουμ περιέχει τραγούδια με βραδύτερο ρυθμό από ότι στα άλλα άλμπουμ τους, καθιστώντας το ως το πιο ήσυχο και ώριμο άλμπουμ της μπάντας. Η ενορχήστρωση είναι ως επί το πλείστον ακουστική. Η μπάντα εισήγαγε πολλές στιλιστικές αλλαγές στο άλμπουμ, φέρνοντας περισσότερα έγχορδα συμφωνικής ορχήστρας και περιέχοντας περισσότερα τραγούδια στα οποία τα υπόλοιπα μέλη της μπάντας έκαναν πρώτη φωνή. Η Sarah Martin τραγουδάει στο "Waiting for the Moon to Rise", η Isobel Campbell τραγουδάει στο "Family Tree", και κάνει ντουέτο με τον Stevie Jackson (ο οποίος τραγουδάει με ασυνήθιστα μπάσα φωνή) στο "Beyond the Sunrise" και με τον Stuart Murdoch στο "Women's Realm". Ο Jackson τραγουδάει επίσης στο "The Wrong Girl". Είναι το τελευταίο άλμπουμ του συγκροτήματος με τον μπασίστα Stuart David, ο οποίος έφυγε μετά την ολοκλήρωση του άλμπουμ.
Οι δίδυμες αδελφές στο εξώφυλλο είναι οι Gyða και Kristín Anna Valtýsdóttir, πρώην μέλη του Ισλανδικού συγκροτήματος múm. Το όνομα του άλμπουμ προέρχεται από ένα γκράφιτι το οποίο ο τραγουδιστής Stuart Murdoch είχε δει σε μια δημόσια τουαλέτα.
Το πρώτο κομμάτι, "I Fought in A War", έχει χρησιμοποιηθεί στο γνωστό ντοκιμαντέρ του BBC, "The Power of Nightmares". Μπορεί επίσης να ακουστεί στο ντοκιμαντέρ του Eugene Jarecki "Why We Fight". Το κομμάτι "There's Too Much Love" εμφανίζεται στο τρέιλερ της βραζιλιάνικης ταινίας "The Way He Looks" και συμπεριλαμβάνεται στο soundtrack της.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2000
Ο Τρίτος Άνθρωπος
Η ταινία Ο Τρίτος Άνθρωπος (αγγλ. The Third Man) είναι Φιλμ νουάρ παραγωγής 1949, σε σκηνοθεσία Κάρολ Ριντ. Ο σεναριογράφος και συγγραφέας Γκράχαμ Γκριν έγραψε το σενάριο κι έπειτα εξέδωσε ένα μυθιστόρημα με τον ίδιο τίτλο (το οποίο είχε γράψει ως μέρος της προετοιμασίας για τη συγγραφή του σεναρίου της ταινίας). Πρωταγωνιστές της ταινίας είναι ο Τζόζεφ Κότεν, η Αλίντα Βάλι και ο Όρσον Γουέλς.
Η ταινία προτάθηκε για τρία βραβεία Όσκαρ, μεταξύ των οποίων και για Όσκαρ Σκηνοθεσίας και βραβεύτηκε με Όσκαρ Ασπρόμαυρης Φωτογραφίας. Το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου την κατέταξε στην 57η θέση στη λίστα με τις καλύτερες ταινίες όλων των εποχών. Σύμφωνα με πολλούς κριτικούς η ταινία συγκαταλέγεται μεταξύ των καλύτερων όλων των εποχών, εφόσον έχει επαινεθεί για τις ερμηνείες των ηθοποιών, για τη μουσική της επένδυση και για την ατμοσφαιρική της φωτογραφία.
Υπόθεση
Μετά τη λήξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ο Χόλι Μάρτινς (Τζόζεφ Κότεν) ένας απένταρος συγγραφέας φτάνει στη κατεχόμενη από τους συμμάχους Βιέννη για να συναντήσει τον παλιό του φίλο, Χάρι Λάιμ (Όρσον Γουέλς) που επρόκειτο να του δώσει δουλειά. Κατά την άφιξή του ενημερώνεται ότι ο Χάρι χτυπήθηκε από ένα φορτηγό μπροστά στην πολυκατοικία στην οποία διέμενε κι ότι είναι νεκρός. Την ημέρα της κηδείας του ο Χόλι συναντά μια όμορφη γυναίκα την Άννα Σμιντ (Αλίντα Βάλι), η οποία ήταν ερωμένη του Χάρι. Ο αξιωματικός της αστυνομίας Κάλογουεϊ (Τρέβορ Χάουαρντ), που ερευνά το θάνατο του Χάρι, προσφέρει στον Χόλι ένα εισιτήριο για να επιστρέψει στην Αμερική, αλλά όταν ο νεαρός άνδρας συναντά δυο φίλους του Χάρι που ήταν μαζί του τη μέρα του ατυχήματος, των οποίων οι μαρτυρίες πάνω στο θάνατο του φίλου του διαφέρουν, ο Χόλι αποφασίζει να μείνει στη Βιέννη για να ξεδιαλύνει το μυστήριο. Ο θυρωρός της πολυκατοικίας όπου διέμενε ο Χάρι του αναφέρει ότι πέρα από τους δυο άνδρες που ήταν μαζί με το θύμα την ημέρα του ατυχήματος, υπήρχε κι ένας μυστήριος τρίτος άνδρας που τους βοήθησε να μεταφέρουν το νεκρό σώμα στο πεζοδρόμιο. Αργότερα ο Χόλι πληροφορείται ότι ο Χάρι ήταν αρχηγός μιας σπείρας που έκλεβε πενικιλίνη από το στρατιωτικό νοσοκομείο για να τη νοθεύσει και να την πουλήσει στη μαύρη αγορά. Η νοθευμένη αυτή πενικιλίνη προκάλεσε το θάνατο πολλών παιδιών. Ο Χόλι, με τη βοήθεια της Άννα, συνεχίζει τις έρευνές του στους δρόμους της Βιέννης και σύντομα έρχεται αντιμέτωπος με τον Τρίτο Άνθρωπο που ήταν παρών την ημέρα του ατυχήματος ο οποίος δεν είναι άλλος από τον Χάρι, που είναι τελικά ζωντανός. Τότε ο Χόλι αποφασίζει να βοηθήσει την αστυνομία να πιάσει τον Χάρι, με αντάλλαγμα την παραμονή της Άννα (που βρίσκεται στην πόλη με πλαστά έγγραφα) στη Βιέννη. Ξεκινά λοιπόν ένα ανθρωποκυνηγητό στους υπονόμους της πόλης που έχει αιματηρή και θανάσιμη έκβαση.
Διανομή ρόλων
Πρώτη επιλογή για το ρόλο του Χάρι Λάιμ ήταν ο Κάρι Γκραντ, αλλά ο Κάρολ Ριντ ήθελε πάσει θυσία να προσλάβει τον Όρσον Γουέλς για το ρόλο. Ο παραγωγός Ντέιβιντ Ο. Σέλζνικ είχε τις ενστάσεις του εφόσον ο Γουέλς θεωρούταν, εκείνη την περιόδο, "Δηλητήριο των Ταμείων". Πρώτη επιλογή του Κάρολ Ριντ για το ρόλο του Χόλι Μάρτινς ήταν ο Τζέιμς Στιούαρτ, αλλά ο Σέλζνικ επέμεινε στον Τζόζεφ Κότεν που είχε συμβόλαιο με την εταιρία του. Η Ιταλίδα Αλίντα Βάλι ήταν επίσης επιλογή του Σέλζνικ. Τόσο ο Κάρολ Ριντ, όσο και ο Αλεξάντερ Κόρντα ήταν δυσαρεστημένοι από την επιλογή αυτή. Ο Ριντ θεωρούσε ότι η Βάλι έπρεπε να ντύνεται απλά και φτωχικά και όχι κομψά όπως την ήθελε ο Σέλζνικ. Με τη βοήθεια του Αλεξάντερ Κόρντα που ήταν ο δεύτερος παραγωγός της ταινίας κατάφερε να πετύχει το σκοπό του.
Σκηνοθεσία
Για χρόνια η ταινία συνοδευόταν από τον αστικό μύθο ότι ο πραγματικός σκηνοθέτης ήταν ο Όρσον Γουέλς κι όχι ο Κάρολ Ριντ, εφόσον πολλά στοιχεία της θυμίζουν την τεχνική που χρησιμοποιούσε ως σκηνοθέτης ο Γουέλς. Ο Γουέλς το 1967, σε συνέντευξή του στον Πίτερ Μπογκντάνοβιτς δήλωσε ότι η ταινία ήταν του Ριντ. Ο Μπογκντάνοβιτς στη συνέντευξή του για την παρουσίαση της ταινίας στην έκδοσή της από την Criterion δήλωσε ότι το πιθανότερο ήταν ο Κάρολ Ριντ να έχει επηρεαστεί από το σκηνοθετικό έργο του Όρσον Γουέλς.
Σενάριο
Ο σεναριογράφος Γκράχαμ Γκριν, πριν ασχοληθεί με το σενάριο της ταινίας, έγραψε μια νουβέλα πάνω στην οποία επρόκειτο να πατήσει για να γράψει το σενάριο. Η νουβέλα αυτή κυκλοφόρησε μετά την προβολή της ταινίας στον κινηματογράφο.
Η νουβέλα παρουσιάζει διαφορές σε σχέση με την ταινία. Στο μυθιστόρημα αφηγητής των γεγονότων είναι ο αστυνομικός Κάλογουεϊ, σε αντίθεση με την ταινία όπου αφηγητής είναι ο ίδιος ο Ριντ (στη βρετανική έκδοση της ταινίας) και ο Τζόζεφ Κότεν (στην αμερικανική έκδοση της ταινίας). Επιπλέον οι Μάρτινς και Λάιμ είναι Άγγλοι στο μυθιστόρημα και Αμερικανοί στην ταινία, ενώ το όνομα του Μάρτινς στο μυθιστόρημα είναι Ρόλο και όχι Χόλι. Άλλη διαφορά σχετίζεται με την εθνικότητα του Ποπέσκου, ο οποίος είναι Αμερικανός στη νουβέλα. Επίσης στην τελική σκηνή της νουβέλας η Άννα και ο Χόλι ετοιμάζονται να ξεκινήσουν μια νέα ζωή μαζί, σε αντίθεση με την ταινία όπου η Άννα απορρίπτει τον Χόλι.
Φωτογραφία
Ο διευθυντής φωτογραφίας Ρόμπερτ Κράσκερ, ξεκίνησε να παίρνει λήψεις από τη μεταπολεμική Βιέννη τον Δεκέμβριο του 1948. Έπειτα η παραγωγή μετατοπίστηκε στα στούντιο Σέπερτον στο Λονδίνο και τα γυρίσματα ολοκληρώθηκαν τον Μάρτιο του 1949. Τα γυρίσματα της τελικής καταδίωξης του Γουέλς στον υπόνομο έγιναν εξ ολοκλήρου στο στούντιο, ενώ για τις εξωτερικές λήψεις στις οποίες εμφανίζεται ο Γουέλς χρησιμοποιήθηκαν σωσίες. Ο Ριντ έπρεπε να δίνει οδηγίες σε τέσσερις κινηματογραφικές μονάδες που έπαιρναν λήψεις από ολόκληρη τη Βιέννη. Ο φόρτος της εργασίας ήταν τεράστιος και γι' αυτό το λόγο έπαιρνε αμφεταμίνες για να μείνει ξύπνιος.
Μουσική επένδυση
Ο συνθέτης Άντον Καράς έγραψε κι εκτέλεσε το μουσικό θέμα της ταινίας με συνοδεία μονάχα το όργανο τσίτερ. Το μουσικό θέμα της ταινίας έγινε γνωστό ως The Third Man Theme και έφτασε στην κορυφή της λίστας με τις μουσικές επιτυχίες παγκοσμίως κάνοντας γνωστό τον, μέχρι τότε, άσημο συνθέτη. Σύμφωνα με τον βοηθό σκηνοθέτη Γκάι Χάμιλτον ο Ριντ γνώρισε τον Καράς τυχαία σε ένα πάρτι στη Βιέννη, όπου έπαιζε το τσίτερ. Ο Ριντ πήρε μαζί του τον Καράς στο Λονδίνο, φιλοξενώντας τον στο σπίτι του κι οι δυο τους συνεργάστηκαν ώστε το θέμα να ετοιμαστεί σε έξι εβδομάδες.
Αμερικανική έκδοση της ταινίας
Πριν η ταινία κυκλοφορήσει στις Η.Π.Α. ο Σέλζνικ κάλεσε τον Τζόζεφ Κότεν στο στούντιο και τον έβαλε να ερμηνεύσει τον μονόλογο τον οποίο ερμηνεύει ο σκηνοθέτης Κάρολ Ριντ στην βρετανική εκδοχή της ταινίας. Επίσης έκοψε 11 λεπτά από την ταινία προκειμένου ο χαρακτήρας του Κότεν να γίνει πιο ηρωικός. Η ταινία προβάλεται πλέον στις Η.Π.Α. με την κανονική της μορφή.
Βραβεία
Η ταινία βραβεύτηκε με το Μέγα Βραβείο (νυν Χρυσός Φοίνικας) από το Φεστιβάλ των Καννών, έλαβε επίσης το βραβείο της καλύτερης βρετανικής ταινίας της χρονιάς από την Ακαδημία Βρετανικού Κινηματογράφου καθώς και το Όσκαρ Ασπρόμαυρης Φωτογραφίας το 1950.
Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου (Όσκαρ) Βράβευση:
Υποψηφιότητα:
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες Κατηγορία:Φιλμ νουάρ Κατηγορία:Ταινίες του 1949 Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο κινηματογραφιστής κέρδισε Όσκαρ Καλύτερης Φωτογραφίας Κατηγορία:Νικητές Χρυσού Φοίνικα Κατηγορία:Βρετανικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες Ψυχρού Πολέμου Κατηγορία:Πολιτισμός της Βιέννης Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Κάρολ Ριντ Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές θρίλερ ταινίες μυστηρίου
Παντελής Πάσχος
Τα πρώτα του χρόνια
Ο Πασχάλης Β. Πάσχος γεννήθηκε στη Λευκοπηγή Κοζάνης στις 24 Μαρτίου του 1933. Πήρε την εγκύκλια παιδεία του στο Γυμνάσιο Κοζάνης και στη συνέχεια φοίτησε στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το 1951, σε ηλικία 18 ετών, χειροθετήθηκε αναγνώστης από τον επίσκοπο Κοζάνης Κωνσταντίνο Πλατή, ο οποίος κατά τη χειροθεσία του προσέδωσε το όνομα Παντελεήμων. Γι’ αυτό άλλοι τον γνωρίζουν με το βαπτιστικό του όνομα, Πασχάλη, ενώ άλλοι ως Παντελή. Μετά τις σπουδές του υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία στην Ελληνική Αεροπορία. Από νεαρή ηλικία θήτευσε στη δημοσιογραφία, στη διόρθωση τυπογραφικών δοκιμίων και στην εκδοτική τέχνη.
Οι μεταπτυχιακές του σπουδές
Το 1965 αναχώρησε με υποτροφία για μεταπτυχιακές σπουδές στο Παρίσι, όπου εκπόνησε και την πρώτη διδακτορική διατριβή στη Βυζαντινή Φιλολογία, σχετική με τον υμνογράφο Γαβριήλ, στη Φιλοσοφική Σχολή της Σορβόννης. Μετά συνέχισε την ειδίκευσή του στη Βυζαντινή Υμνογραφία στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης και ως μέλος του Κολλεγίου Έξετερ. Κατόπιν μετέβη στο Μόναχο της Γερμανίας για να συνεχίσει τις σπουδές του. Με αυτόν τον τρόπο κατά την επταετία 1965-1972 επισκέφθηκε διαδοχικά τα σπουδαιότερα κέντρα της βυζαντινολογικής έρευνας: Παρίσι, Οξφόρδη, Μόναχο, Χάρβαρντ Βοστώνης, όπου όχι μόνο άκουσε τους επιφανέστερους βυζαντινολόγους, αλλά και εργάστηκε στις πλουσιότατες βιβλιοθήκες εντύπων και χειρογράφων.
Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο
Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στο Μόναχο τον κάλεσε ο αείμνηστος καθηγητής Ανδρέας Φυτράκης να επιστρέψει και να εργαστεί κοντά του στη Θεολογική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Έτσι, το 1972 διορίστηκε Επιμελητής της ίδιας Σχολής, ενώ παράλληλα ολοκλήρωσε και τη δεύτερη διδακτορική του διατριβή, το 1978, σχετική με τον Ματθαίο Βλάσταρι. Ανεβαίνοντας κατά σειρά τις βαθμίδες της ακαδημαϊκής ιεραρχίας έφτασε στο βαθμό του καθηγητή. Μετά τη συνταξιοδότησή του έλαβε παμψηφεί τον τίτλο του ομότιμου καθηγητή.
Η Υμνολογία, η Αγιολογία και η Λογοτεχνία συγκεντρώνουν το κύριο ερευνητικό και συγγραφικό ενδιαφέρον του Π.Β. Πάσχου. Κοντά στους μεγάλους καθηγητές Π.Ι. Μπρατσιώτη, Π.Ν. Τρεμπέλα και Ανδρέα Φυτράκη, διδάχθηκε όχι μόνον γνώσεις, αλλά και τη μέθοδο. Ο Παντελής Πάσχος δεν είναι μόνο δεινός μελετητής και εκδότης των παλαιών πηγών, αλλά είναι και ο ίδιος ποιητής και υμνογράφος, μελωδός και συναξαριογράφος, κριτικός και δοκιμιογράφος, με εκτενέστατη παραγωγή και ευρύτατη αναγνώριση τόσο από τον κόσμο των ακαδημαϊκών ερευνητών όσο και από το γένος των ποιητών και των σπουδαιότερων Ελλήνων λογοτεχνών.
Ως εκδότης κειμένων υπήρξε συντηρητικός, χωρίς να κινεί την παράδοση, αν δεν τον έπειθαν οι σπουδαίοι λόγοι. Όπου, όμως, επενέβη στο κείμενο που παραδόθηκε, το έπραξε με μεγάλη περίσκεψη. Η βαθύτατη γνώση της βυζαντινής μετρικής και της υμνογραφίας τον οδήγησε σε σοφά συμπεράσματα σχετικά με δύσκολα ζητήματα, όπως αυτό της ισοσυλλαβίας και της ομοτονίας.
Τιμητικές διακρίσεις
Έχει τιμηθεί με αρκετά βραβεία. Τιμητικοί τόμοι έχουν αφιερωθεί στο πρόσωπό του εκ μέρους φίλων και συναδέλφων του, τόσο για το έργο του όσο και για τη συμβολή του στη μελέτη και την προαγωγή των σχέσεων Θεολογίας και Λογοτεχνίας, ειδικότερα δε μεταξύ Ορθοδοξίας και Νεοελληνικής Λογοτεχνίας.
Οικογένεια
Ο Παντελής Πάσχος είναι νυμφευμένος με τη Βασιλική Πετροχείλου, καθηγήτρια της Μικροβιολογίας στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και έχουν έναν γιο, τον Βασίλειο Π. Πάσχο.
Εργογραφία
Έχει εκδώσει, επίσης, αρκετές ποιητικές συλλογές:
Ποιήματά του έχουν μεταφραστεί στα Γαλλικά, Αγγλικά, Ρωσικά, Ιταλικά, Ρουμανικά, Σερβικά, Ισπανικά και Κροατικά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες θεολόγοι Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Έλληνες ποιητές Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες κριτικοί της λογοτεχνίας
Σκάνδαλο στημένων αγώνων 2011
Το Σκάνδαλο Στημένων Αγώνων του 2011 (ή Κοριόπολις) είναι ποδοσφαιρικό σκάνδαλο που ήρθε στο φώς τον Ιούνιο του 2011 στην Ελλάδα.
Με τη συνδρομή της UEFA και της ΕΥΠ, οι δικαστικές αρχές εντόπισαν αρχικά 83 υπόπτους, οι οποίοι αυξήθηκαν στην συνέχεια στους 187, ανάμεσα στους οποίους ποδοσφαιρικούς παράγοντες, διαιτητές, παίκτες και αστυνομικούς υπαλλήλους, στους οποίους επιβλήθηκε απαγόρευση εξόδου από τη χώρα.
Στις απομαγνητοφωνημένες συνομιλίες περιλαμβάνονταν αδικήματα δωροδοκίας, εξαγοράς, νόθευσης ανταγωνισμού, καθώς και απειλής χρήσης βίας.
Ανάμεσα στα πρόσωπα που ενεπλάκησαν στην υπόθεση, ήταν οι Αχιλλέας Μπέος (πρόεδρος του Ολυμπιακού Βόλου), Μάκης Ψωμιάδης (πρόεδρος της Καβάλας), Βαγγέλης Μαρινάκης (πρόεδρος του Ολυμπιακού Πειραιώς) ο οποίος αθωώθηκε. Ακόμα ενεπλάκησαν και οι διεθνείς ποδοσφαιριστές Αβραάμ Παπαδόπουλος και Κώστας Μενδρινός. Λοιποί εμπλεκόμενοι για δωροδοκία και αλλοίωση αποτελέσματος αγώνα ήταν οι Θωμάς Μητρόπουλος, Μιχάλης Κουντούρης (πρόεδρος του ερασιτέχνη Ολυμπιακού) Ιωάννης Κομπότης, Γιώργος Μποροβίλος, Δημήτρης Μπάκος, Νίκος Παντέλης, Δημήτρης Ελευθεριάδης (πρόεδρος του Πιερικού), οι διαιτητές Γιάχος, Καλόπουλος, Τρύφωνας, Σπάθας και πολλοί άλλοι.
Ποινές
Στις 28 Φεβρουαρίου 2011, κρίθηκαν ένοχοι οι εξής έντεκα εμπλεκόμενοι:
Στις 11 Αυγούστου 2011, η ΟΥΕΦΑ αποφάσισε τον αποκλεισμό του Ολυμπιακού Βόλου από το ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ εξαιτίας της εμπλοκής του στο σκάνδαλο. Η έφεση της ομάδας απορρίφθηκε.
Στις 23 Αυγούστου, τελικώς, η Επιτροπή Επαγγελματικού Αθλητισμού (ΕΕΑ) ανακοίνωσε πως δεν χορηγεί πιστοποιητικό για την συμμετοχή τόσο του Ολυμπιακού Βόλου όσο και της ομάδας της Καβάλας στο πρωτάθλημα της Σούπερ Λιγκ και έτσι οι δύο ομάδες υποβιβάστηκαν στην ερασιτεχνική Δ΄ Κατηγορία.
Τον Φεβρουάριο του 2012, οι ποδοσφαιρικοί εισαγγελείς Φάκος και Αντωνακάκος αντικαταστάθηκαν από τους Πετρόπουλο και Καρρά. Το Σεπτέμβριο του 2012, ο Ολυμπιακός Βόλου και η Καβάλα επέστρεψαν στη Β΄ Εθνική με απόφαση της ΕΠΟ.
Το 2019, το Πενταμελές Εφετείο Κακουργημάτων αθώωσε τους Μπέο, Κομπότη, Πουλόπουλο, Προβατίδη, Ρουτζιέρη, Μποροβήλο, Μπάκο, Ναυρινιάδη, Δήμου, Σιδηρόπουλο, Βυθοπούλου, Ζαβαντία (για δωροδοκία), Γεωρτσιάκο (για δωροδοκία), Χάλκο (πρόεδρο Ηλιούπολης - για δωροδοκία), Νικολόπουλο, Παντέλη, Τζιβελέκη, Τζερεκίδη (για δωροδοκία), Ταμπάση, Διγώνη και Βαλαίο. Ενώ έκρινε ένοχους τον Γιώργο Τσακογιάννη για διεξαγωγή παράνομου στοιχήματος, νομιμοποίηση εσόδων και κατοχή όπλων, ο οποίος είχε την πιο βαριά ποινή με δέκα χρόνια κάθειρξη. Τους Βασίλη Καρακούλια, Βασίλη Δημόπουλο, Δημήτρη Ζαβαντία, Βασίλη Γεωρτσιάκο, Θανάση Ντότση, Μάκη Σιδηρόπουλο, Μαρία Βυθοπούλου και Γιώργο Τσεκερίδη για διεξαγωγή παράνομου στοιχήματος και νομιμοποίηση εσόδων. Ενώ τους Γιώργο Διγώνη και Γιώργο Γαλαίο ένοχους για διεξαγωγή παράνομου στοιχήματος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στην Ελλάδα Κατηγορία:Αθλητικά σκάνδαλα στην Ελλάδα Κατηγορία:Ελληνικά πολιτικά σκάνδαλα Κατηγορία:Ποδoσφαιρικά σκάνδαλα Κατηγορία:Ιστορία του Ελληνικού ποδοσφαίρου
Δράκουλας (ταινία, 1931)
Το Δράκουλας γνωστό και ως Ο Καπετάν Βρικόλακας (αγγλικά: Dracula) είναι αμερικάνικη ταινία τρόμου της Universal Pictures, μια από τις διασημότερες κινηματογραφικές εκδοχές του μυθιστορήματος του Μπραμ Στόκερ Δράκουλας, σε παραγωγή Universal Studios.
Την σκηνοθεσία της ταινίας ανέλαβε ένας μετρ των ταινιών τρόμου, ο Τοντ Μπράουνινγκ, ενώ τη διασκευή του σεναρίου από το μυθιστόρημα ανέλαβε ο σεναριογράφος Γκάρετ Φορτ. Η ταινία υπολογιζόταν να είναι επίσης μια κινηματογραφική μεταφορά της θεατρικής παράστασης των Χάμιλτον Ντιν και Τζον Μπάλντερστον, παρόλο που η ταινία μένει περισσότερο πιστή στο βιβλίο. Πέντε ακόμη συνέλαβαν στην συγγραφή του σεναρίου (ανάμεσά τους και ο ίδιος ο σκηνοθέτης), παρόλο που δεν έλαβαν καθόλου credit.
Μεγάλο πλήθος ηθοποιών έκαναν οντισιόν για το ρόλο του Κόμη Δράκουλα, ανάμεσά τους ο Τζον Ρέι, ο Πολ Μούνι, ο διάσημος σταρ ταινιών Γερμανικού εξπρεσιονισμού Κόνραντ Βάιντ, ο Τσέστερ Μόρις και ο Γουίλιαμ Κέρτνι. Τελικά, από όλους, επιλέχθηκε για το ρόλο ο Λον Τσέινι, αλλά λόγω της ξαφνικής του απώλειας από καρκίνο λαιμού, ο ρόλος του Δράκουλα δόθηκε στον Ίαν Κιθ, αλλά τελικά δόθηκε στον Μπέλα Λουγκόζι (ο οποίος έμεινε στην ιστορία καθιερωμένος με το ρόλο, καθώς επιθυμούσε να θαφτεί με την κάπα του Δράκουλα), ο οποίος είχε παίξει ήδη το Δράκουλα σε μια από τις παραστάσεις των Ντιν και Μπάλντερστον στο Μπρόντγουεϊ.
Τα σκηνικά της ταινίας για το Αββαείο του Κάρφαξ και το κάστρο του Δράκουλα στην Τρανσυλβανία παρέμειναν στημένα στα στούντιο και χρησιμοποιήθηκαν για τις υπόλοιπες ταινίες της εταιρείας. Τα σκηνικά του θεάτρου είναι τα ίδια με μια προηγούμενη παραγωγή της Universal, το Φάντασμα της Όπερας, που προταγωνιστούσε τον Τσέινι. Επίσης, τα ίδια σκηνικά της ταινίας με τον Λουγκόζι χρησιμοποιήθηκαν για μια Ισπανική εκδοχή της ταινίας, Δράκουλας, των οποίων τα γυρίσματα έγιναν τον ίδιο χρόνο της αγγλικής εκδοχής.
Το 2000, η ταινία επελέγη από τη Βιβλιοθήκη του Αμερικάνικου Κογκρέσου ως τμήμα του Εθνικού Μητρώου Κινηματογράφου ως πολιτιστικά, ιστορικά και αισθητικά σημαντική.
Πλοκή
Ο δικηγόρος Ρένφιλντ ταξιδεύει στην Ανατολική Ευρώπη, μέχρι τα Καρπάθια Όρη, καθώς έχει αναλάβει τη διευθέτηση συμβολαίου αγοράς κυριότητας μιας έκτασης γης στην Αγγλία από τον μυστηριώδη Κόμη Δράκουλα. Ο τελευταίος, που είναι βαμπίρ και ζει απομονωμένος στον πύργο του, φιλοξενεί τον Ρένφιλντ, όμως δεν αργεί να τον κάνει υποχείριό του. Όταν καταφθάνει στην Αγγλία, ο Κόμης Δράκουλας γνωρίζεται με την γοητευτική Μίνα Σούαρντ και την φίλη της Λούσι Γουέστον, που ενδίδουν στις αιματηρές του ορέξεις και αφήνεται να δαγκώσει πρώτα την Λούσι. Με τον θάνατό της, ο καθηγητής Βαν Χέλσινγκ καλείται και πιστεύει πως είναι δουλεία βρικόλακα. Ο Δράκουλας κάνει την Μίνα το επόμενο του θύμα, και ο πατέρας της ο Δρ Σούαρντ, που δεν αργεί να παρατηρήσει τη σταδιακή αλλαγή στη συμπεριφορά της κόρης του, καλεί σε βοήθεια τον Δρ Βαν Χέλσινγκ. Η διάγνωση του τελευταίου αποκαλύπτει από τα μικρά σημάδια στο λαιμό πως η Μίνα έχει δαγκωθεί από βρικόλακα όπως η Λούσι και βαθμιαία μεταμορφώνεται σε βαμπίρ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1931 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Universal Pictures Κατηγορία:Ουγγρόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες τρόμου Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Βαμπίρ στην ποπ κουλτούρα Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε βρετανικά μυθιστορήματα
Χόρχε Μπαγκρατιόν του Μουχράνι
Ο Γεώργιος Μπαγκρατιόν τού Μουχράνι ή Χόρχε δε Μπαγκρατιόν υ δε Μουχράνι (ισπαν.) ή Γκιόργκι Μπαγκρατιόν-Μουχρανέλι (γεωργ.) ή გიორგი (ხორხე) ბაგრატიონ-მუხრანელი, (22 Φεβρουαρίου 1944 – 16 Ιανουαρίου 2008) ήταν Ισπανός οδηγός αγώνων αυτοκινήτων γεωργιανής καταγωγής και διεκδικητής της αρχηγίας τού Οίκου των Μπαγκρατιόνι και τού ιστορικού θρόνου της Γεωργίας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Ρώμη της Ιταλίας το 1944, ως ο πρωτότοκος γιος του εμιγκρέ πρίιγκιπα Ηρακλή Μπαγκρατιόν-Mουχράνι, επικεφαλής τού Οίκου του Μουχράνι κύριου κλάδου τού βασιλικού Οίκου των Μπαγκρατιόν της Γεωργίας. Ο πατέρας του, πρίγκιπας Ηρακλής Μπαγκρατιόν τού Μουχράνι, είχε εξοριστεί στην Ιταλία μετά την επανάσταση των Μπολσεβίκων, αλλά διατήρησε την αξίωση για το θρόνο της Γεωργίας.
Η Ιταλίδα μητέρα του, Mαρία Αντονιέτα Πασκουίνι (1911–1944), κόρη τού Ούγκο κόμη ντι Κοσταφιορίτα, απεβίωσε κατά τη γέννα. Το 1946 ο χήρος πρίγκιπας Ηρακλής νυμφεύτηκε την πριγκίπισσα Μαρία ντε λας Μερθέντες ντε Μπαβιέρα υ Μπορμπόν (1911–1953), κόρη τού πρίγκιπα Φερδινάνδου της Βαυαρίας (ο οποίος είχε πολιτογραφηθεί ως Ισπανός infante) και εγγονή το;y βασιλιά Αλφόνσοy ΙΒ΄ της Ισπανίας, φέρνοντας έτσι τους Μπαγκρατιόν στην οικογενειακή και κοινωνική τροχιά των δυναστειών της Δυτικής Ευρώπης. Η εξαδέλφη τού Γκιόργκι, Mαρία Βλαδιμίροβνα μεγάλη δούκισσα της Ρωσίας είναι, όπως και αυτός, μία βασιλική διεκδικήτρια.
Αγωνιστική σταδιοδρομία
Ξεκίνησε την καριέρα του στον μηχανοκίνητο αθλητισμό το 1959, αρχικά με μοτοσυκλέτες και από το 1963 με αυτοκίνητα, αγωνιζόμενος σε διάφορες σειρές. Έκανε δύο προσπάθειες στη Φόρμουλα 1, πρώτα στο Ισπανικό Γκραν Πρι του 1968 με μία Lola, αλλά η είσοδός του απορρίφθηκε.
Η δεύτερη απόπειρά του να συμμετάσχει σε ένα Γκραν Πρι ήταν και πάλι στην Ισπανία, στο Ισπανικό Γκραν Πρι τού 1974, αλλά οι προσπάθειές του έπεσαν θύματα μίας πολύ ασυνήθιστης σειράς περιστάσεων. Είχε αγοράσει ένα Surtees TS16 γι' αυτόν τον αγώνα και συμπεριλήφθηκε στη λίστα συμμετοχής. Δυστυχώς, αυτή η λίστα συμμετοχών παρέπεσε, καθώς ο απερχόμενος πρόεδρος της Ισπανικής Ομοσπονδίας Μηχανοκίνητου Αθλητισμού καθάρισε το γραφείο του. Όταν καταρτίστηκε μία νέα λίστα συμμετοχών, υπό το φως ορισμένων προβλημάτων χορηγίας που αντιμετώπιζε τώρα ο ντε Μπαγκρατιόν, παραλείφθηκε από αυτήν. Είτε μπορούσε, είτε όχι να αγωνιστεί με τη μειωμένη του υποστήριξη, θα έπρεπε να είχε συμπεριληφθεί στη λίστα των συμμετεχόντων. Έτσι τελείωσαν οι ελπίδες του να αγωνιστεί στο υψηλότερο επίπεδο τού μηχανοκίνητου αθλητισμού.
Επικεφαλής του Βασιλικού Οίκου της Γεωργίας
Γνωστός ως "Γκιόργκι" στη Γεωργία, ο πρίγκιπας έγινε διεκδικητής της Αρχηγίας της Γεωργιανής βασιλικής οικογένειας στην εξορία, μετά το τέλος τού πατέρα του στις 30 Οκτωβρίου 1977, και ως εκ τούτου χρησιμοποίησε την προσφώνηση της Βασιλικής Υψηλότητας. Ο Οίκος των Μπαγκρατιόνι είναι μία από τις παλαιότερες χριστιανικές δυναστείες στην Ευρώπη και βασίλευσε στο βασίλειο τού Κάρτλι και τού Καχέτι μέχρι το 1801, όταν το βασίλειο των προγόνων τού Γεωργίου προσαρτήθηκε στη Ρωσική Αυτοκρατορία από τον Τσάρο Αλέξανδρο Α΄ της Ρωσίας κατά παράβαση της Συνθήκης του Γκεοργκίεφσκ. Πολλοί από τους Μπαγκρατιόν απελάθηκαν στη συνέχεια στη Ρωσία και πολλοί διέφυγαν, τόσο από τη Γεωργία, όσο και από τη Ρωσία μετά τη Ρωσική Επανάσταση του 1917. Σήμερα υπάρχει ένα μικρό, αλλά πολιτικά ενεργό μοναρχικό κίνημα στη Γεωργία.
Ο Γκιόργκι αναγνωρίστηκε το 1991 από την κυβέρνηση και το κοινοβούλιο της Γεωργίας ως επικεφαλής της πρώην βασιλικής οικογένειας,παρά τις αντίπαλες αξιώσεις από άλλους κλάδους της δυναστείας Μπαγκρατιόνι. Κληρονόμησε από τον πατέρα του τους τίτλους δούκας του Λάσος, πρίγκιπας τού Καχέτι, Καρτάλι και Μουχράνι. Ήταν επίσης μέγας μάγιστρος τού Τάγματος τού Αετού της Γεωργίας και τού Χιτώνα τού Κυρίου μας Ιησού Χριστού, και ο Αγαπητός Προστάτης τού Τμήματος τού Παλαιού Ιππικού και της Αφοσίωσης τού Σαν Μιγκουέλ τού Θαυματουργού.
Ο πρίγκιπας Γκιόργκι έκανε την πρώτη του επίσκεψη στην πατρίδα των προγόνων του, για να θάψει τις στάχτες του πατέρα του το 1995. Έζησε στη Μαρμπέγια της Ισπανίας το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του, αλλά μετακόμισε στη Γεωργία, όπου έζησαν οι γιοι του Δαβίδ και Ηρακλής. Απεβίωσε στην Τιφλίδα στις 16 Ιανουαρίου 2008 από επιπλοκές ηπατίτιδας. Ενταφιάστηκε μεταξύ των προγόνων του, των βασιλέων της Γεωργίας, στον καθεδρικό ναό Σβετιτσχοβέλι στη Mτσχέτα στις 20 Ιανουαρίου 2008.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε, αρχικά, την Ντόνια Μαρία δε λας Μερθέντες Ζορνόζα υ Πόρθε δε Λεόν (14 Αυγούστου 1942, Μαδρίτη – 17 Μαρτίου 2020, Βιγιαφράνκα δελ Καστίγιο). Τα παιδιά τους ήταν οι εξής πρίγκιπες Μπαγκρατιόν τού Μουχράνι:
Ο Χόρχε έκανε δεύτερο γάμο με τη συνάδελφο οδηγό αγώνων Ντόνια Νούρια Λόπις υ Ολιάρτ (γενν. 14 Νοεμβρίου 1953 στη Βαρκελώνη). Είχαν ένα παιδί:
Παραπομπές
Κατηγορία:Ισπανοί οδηγοί αγωνιστικών αυτοκινήτων Κατηγορία:Οίκος του Μουχράνι