cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αεροναυμαχία της Σάντα Κρουζ
Η ναυμαχία των νησιών Σάντα Κρουζ, στις 26 Οκτωβρίου ή απλά της Σάντα Κρουζ η σύμφωνα με ιαπωνικές πηγές ναυμαχία του νότιου Ειρηνικού, ήταν η τέταρτη ναυμαχία αποκλειστικά με αεροπλανοφόρα στον πόλεμο του Ειρηνικού και η τέταρτη μεγάλη ναυμαχία μεταξύ του αμερικανικού και του ιαπωνικού αυτοκρατορικού ναυτικού και δόθηκε κατά τη διάρκεια της μακροχρόνιας και της στρατηγικά σημαντικής εκστρατείας του Γκουανταλκανάλ. Όπως και στις ναυμαχίες της θάλασσας των Κοραλλίων, του Μίντγουεϊ και των ανατολικών νήσων Σολομώντα οι δύο αντίπαλες πλευρές δεν είχαν καθαρή οπτική επαφή μεταξύ τους. Αντίθετα, όλες σχεδόν οι επιθέσεις, και από τις δύο πλευρές, έγιναν από αεροσκάφη.
Σε μία προσπάθεια να διώξουν τους συμμάχους από το Γκουανταλκανάλ και τα γύρω νησιά και να τερματίσουν το αδιέξοδο που υπήρχε ήδη από τον Σεπτέμβριο του 1942, ο Αυτοκρατορικός Ιαπωνικός Στρατός σχεδίασε μία μεγάλη χερσαία επίθεση στο Γκουανταλκανάλ στις 20-25 Οκτωβρίου 1942. Για να υποστηρίξουν την επίθεση, και με την ελπίδα να εμπλακούν σε ναυμαχία με συμμαχικές ναυτικές δυνάμεις, τα ιαπωνικά αεροπλανοφόρα, καθώς και άλλα μεγάλα πολεμικά πλοία έπλευσαν προς τα νότια νησιά του Σολομώντα. Από αυτήν τη θέση, οι ιαπωνικές ναυτικές δυνάμεις ήλπιζαν να καταφέρουν καίρια πλήγματα κατά των συμμαχικών (κυρίως αμερικανικών) ναυτικών δυνάμεων, και ειδικότερα των αεροπλανοφόρων, που θα έρχονταν να υποστηρίξουν τις χερσαίες δυνάμεις τους. Οι συμμαχικές ναυτικές δυνάμεις, επίσης, ήλπιζαν να συμπλακούν με τις ιαπωνικές ναυτικές δυνάμεις και είχαν ίδιους σκοπούς, δηλαδή να σπάσουν την αδιέξοδο και να νικήσουν ολοκληρωτικά τον εχθρό τους.
Η ιαπωνική χερσαία επίθεση στο Γκουανταλκανάλ απέτυχε από τις συμμαχικές χερσαίες δυνάμεις στην μάχη τουαεροδρομίου Χέντερσον (Henderson). Εντούτοις, τα πολεμικά πλοία και αεροπλάνα των δύο αντιπάλων ήρθαν αντιμέτωπα το πρωινό βόρεια των νησιών Σάντα Κρουζ. Μετά από μία ανταλλαγή αεροπορικών επιθέσεων, τα συμμαχικά πλοία αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν από την ναυμαχία, αφού έχασαν ένα αεροπλανοφόρο, που βυθίστηκε, και ενός άλλου, που υπέστη σοβαρές ζημιές. Τα ιαπωνικά αεροπλανοφόρα επίσης υποχώρησαν μετά την απώλεια τόσων αεροσκαφών και πιλότων καθώς και την ζημιά που υπέστησαν δύο αεροπλανοφόρα τους. Παρόλο που ήταν μία καθαρή νίκη για τους Ιάπωνες από την άποψη των πλοίων που βυθίστηκαν, η απώλεια τόσων αναντικατάστατων έμπειρων Ιαπώνων πιλότων έδωσε ένα σημαντικό στρατηγικό πλεονέκτημα στους συμμάχους, των οποίων οι απώλειες σε πιλότους στη μάχη ήταν σχετικά χαμηλές, οι οποίες σύντομα αναπληρώθηκαν. Ως εκ τούτου, η ναυμαχία θα μπορούσε να θεωρηθεί μία πύρρεια ιαπωνική νίκη και είχε ως αποτέλεσμα να μην συμμετάσχουν ξανά τα ιαπωνικά αεροπλανοφόρα ενεργά στην εκστρατεία του Γκουανταλκανάλ, η οποία είχε ως τελικό νικητή τους συμμάχους.
Υπόβαθρο
Στις 7 Αυγούστου 1942, συμμαχικές δυνάμεις (κυρίως αμερικανικές)αποβιβάστηκαν στο Γκουανταλκανάλ, το Τουλάγκι και στα νησιά Φλόριντα στα Νησιά Σολομώντα. Οι αποβάσεις στα νησιά σκόπευαν να αποτρέψουν τη χρήση τους από τους Ιάπωνες ως βάση που θα απειλούσε τις γραμμές ανεφοδιασμού των Ηνωμένων Πολιτειών και της Αυστραλίας, και να καταλάβει τα νησιά ως σημεία εκκίνησης για μία εκστρατεία που είχε απώτερο στόχο την απομόνωση της μεγάλης ιαπωνικής βάσης στη Ραμπάουλ ενώ θα υποστήριζε την συμμαχική εκστρατεία στην Νέα Γουινέα. Οι αποβάσεις οδήγησαν στην εξάμηνη εκστρατεία του Γκουανταλκανάλ.
Μετά την ναυμαχία των ανατολικών νήσων Σολομώντα, κατά την οποία το USS Enterprise υπέστη σοβαρές ζημιές και αναγκάστηκε να επιστρέψει στο Περλ Χάρμπορ για ένα μήνα επισκευών, οι άλλες 3 επιχειρησιακές δυνάμεις αεροπλανοφόρων παρέμειναν στην περιοχή του νότιου Ειρηνικού. Οι επιχειρησιακές δυνάμεις περιλάμβαναν τα αεροπλανοφόρα Ουάσπ USS Wasp, Σαρατόγκα USS Saratoga και Χόρνετ USS Hornet μαζί με τις αντίστοιχες αεροπορικές δυνάμεις και τα υποστηρικτικά πλοία επιφανείας, συμπεριλαμβανομένων θωρηκτών, καταδρομικών και αντιτορπιλικών, και στάθμευαν κυρίως μεταξύ των νησιών Σολομώντα και των Νέων Εβρίδων(Βανουάτου). Από εκείνη την τοποθεσία ανατέθηκε στα αεροπλανοφόρα να προστατέψουν την γραμμή ανεφοδιασμού μεταξύ των μεγάλων συμμαχικών βάσεων στην Νέα Καληδονία και στο Εσπιρίτο Σάντο και του Γκουανταλακανάλ, πολεμώντας και βυθίζοντας κάθε ιαπωνικό πλοίο και ,ιδιαίτερα αεροπλανοφόρο, που ερχόταν στην ακτίνα δράσης τους.
Η περιοχή που επιχειρούσαν τα αμερικανικά αεροπλανοφόρα έγινε γνωστή ως «κόμβος τορπιλών» από τις αμερικανικές δυνάμεις εξαιτίας της μεγάλης συγκέντρωσης ιαπωνικών υποβρυχίων στην περιοχή. Στις 31 Αυγούστου, το Σαρατόγκα τορπιλίστηκε από το ιαπωνικό υποβρύχιο I-26 και έμεινε εκτός μάχης για 3 μήνες για επισκευές. Στις 14 Σεπτεμβρίου, το Ουάσπ χτυπήθηκε από 3 τορπίλες, που εξαπέλυσε το ιαπωνικό υποβρύχιο I-19, ενώ υποστήριζε μία μεγάλη νηοπομπή που μετέφερε ενισχύσεις και εφόδια και σχεδόν συγκρούστηκε με τα ιαπωνικά αεροπλανοφόρα Σοκακού (Shōkaku) και Ζουικακού (Zuikaku),τα οποία όμως υποχώρησαν προτού εισέλθουν οι δύο αντίπαλοι εντός ακτίνας δράσης των αεροσκαφών τους. Με την μηχανή εκτός λειτουργίας από την ζημιά που προξένησαν οι τορπίλες τα συνεργεία ελέγχου του Ουάσπ δεν κατάφεραν να συγκρατήσουν την επακόλουθη πυρκαγιά και έτσι το πλοίο εγκαταλείφθηκε και βυθίστηκε.
Παρόλο που οι Ηνωμένες Πολιτείες είχαν μόνο ένα επιχειρησιακό αεροπλανοφόρο στο νότιο Ειρηνικό, οι Σύμμαχοι διατηρούσαν ακόμα αεροπορική κυριαρχία πάνω από τα νησιά Σολομώντα χάρη στα αεροσκάφη που στάθμευαν στο αεροδρόμιο Χέντερσον. Ωστόσο, την νύχτα όταν τα αεροπλάνα δεν μπορούσαν να δράσουν αποτελεσματικά, οι Ιάπωνες χρησιμοποιούσαν τα πλοία τους σχεδόν κατά βούληση. Έτσι μία αδιέξοδο αναπτύχθηκε στην εκστρατεία του Γκουανταλκανάλ, με τους συμμάχους να αποβιβάζουν εφόδια και ενισχύσεις την ημέρα και τους Ιάπωνες να αποβιβάζουν εφόδια και ενισχύσεις την νύχτα από πολεμικά πλοία έτσι καμία από τις δύο πλευρές δεν μπορούσε να εξασφαλίσει ένα σημαντικό πλεονέκτημα. Η αδιέξοδο διακόπηκε για δύο φορές από δύο μεγάλες ναυτικές επιχειρήσεις. Τη νύχτα της 11/12 Οκτωβρίου μία αμερικανική ναυτική δύναμη αναχαίτισε΄και νίκησε μία ιαπωνική ναυτική δύναμη, που είχε ως σκοπό να βομβαρδίσει το Αεροδρόμιο Χέντερσον, στην ναυμαχία του ακρωτηρίου της Ελπίδας. Μόλις Δύο νύχτες μετά την ναυμαχία μία ιαπωνική ναυτική δύναμη που συμπεριλάμβανε τα θωρηκτά Κόνγκο και Χαρούνα βομβάρδισε επιτυχώς το αεροδρόμιο Χέντερσον καταστρέφοντας τα περισσότερα αμερικανικά αεροπλάνα και προκαλώντας σοβαρές ζημιές στις εγκαταστάσεις του αεροδρομίου. Αν και μπορούσε να λειτουργήσει με κάποια δυσκολία, χρειάστηκαν αρκετές εβδομάδες για να διορθωθούν οι ζημιές και να αντικατασταθούν τα κατεστραμμένα αεροσκάφη.
Τότε οι Αμερικανοί έκαναν δύο κινήσεις για να βγουν από την αδιέξοδο. Πρώτον, οι επισκευές του Εντερπράιζ επισπεύσθηκαν ώστε να γυρίσει το συντομότερο δυνατό στον Νότιο Ειρηνικό. Στις 10 Οκτωβρίου, το Εντερπράιζ έλαβε την αεροπορική δύναμή του. Στις 16 Οκτωβρίου απέπλευσε από το Πέρλ Χάρμπορ και στις 23 έφτασε στο νότιο Ειρηνικό όπου συναντήθηκε με το Χόρνετ και τις συμμαχικές ναυτικές δυνάμεις στις 24 Οκτωβρίου 273 ναυτικά μίλια (314 μίλια, 506 χιλιόμετρα) Βορειοανατολικά από το Εσπιρίτο Σάντο.
Δεύτερον, στις 18 Οκτωβρίου, ο ναύαρχος Τσέστερ Νίμιτς-ο Ανώτατος διοικητής των συμμαχικών δυνάμεων στον Ειρηνικό- αντικατέστησε τον αντιναύαρχο Ρόμπερτ Γκόρμλεϊ με τον αντιναύαρχο Ουίλιαμ Χάλσεϊ ως διοικητής των συμμαχικών δυνάμεων στο νότιο Ειρηνικό. Έτσι ο Χάλσεϊ θα διοικούσε τις συμμαχικές δυνάμεις στην εκστρατεία των νήσων Σολόμωντα. Ο Νίμιτς πίστευε ότι ο Γκόρμλεϊ ήταν πολύ απαισιόδοξος για να ηγηθεί αποτελεσματικά των συμμαχικών δυνάμεων στον αγώνα τους στο Γκουανταλκανάλ. Ο Χάλσεϊ ήταν σεβαστός σε όλο τον αμερικανικό στόλο ως μαχητής. Μετά την ανάληψη της διοίκησης ο Χάλσεϊ άρχισε να κάνει σχέδια ώστε να εμπλακεί σε μάχη με τους Ιάπωνες. Όπως έγραψε και στον Τσεστερ Νίμιτς «Έπρεπε να αρχίσω να ρίχνω μπουνιές σχεδόν αμέσως».
Ο ιαπωνικός συνδυασμένος στόλος επίσης ήλπιζε να παρασύρει τις συμμαχικές ναυτικές δυνάμεις σε μία αποφασιστική ναυμαχία.Τα 2 αεροπλανοφόρα-Χίγιο και Γιούνγιο-και ένα ελαφρύ αεροπλανοφόρο-Ζουίχο-και έφτασαν στην κύρια ιαπωνική βάση στο Τρουκ από την Ιαπωνία στις αρχές Οκτωβρίου και ενώθηκαν με τα αεροπλανοφόρα Σοκάκου και Ζουικάκου. Με 5 αεροπλανοφόρα γεμάτα πλήρως με αεροσκάφη, καθώς και αρκετά θωρηκτά, καταδρομικά και αντιτορπιλικά, ο ιαπωνικός συνδυασμένος στόλος, διοικούμενος από τον Ισορόκου Γιαμαμότο, πίστευε πως μπορούσε να επανορθώσει την ήττα τους στο Μίντγουεϊ. Εκτός από δύο αεροπορικές επιδρομές στο αεροδρόμιο Χέντερσον τον Οκτώβριο, ο ιαπωνικός στόλος δεν συμμετείχε στην μάχη του Γκουανταλκανάλ, αλλά παρέμεινε σε μία περιοχή βορειοδυτικά των νήσων Σολομώντα, αναμένοντας την στιγμή που θα πλησίαζαν τα αμερικανικά αεροπλανοφόρα ώστε να τα καταστρέψουν. Ενώ ο ιαπωνικός στρατός σχεδίαζε την επόμενη μεγάλη επίθεση στο Γκουανταλκανάλ στις 20 Οκτωβρίου, ο Γιαμαμότο τοποθέτησε τα πλοία του κοντά στα νότια νησιά του Σολομώντα για να υποστηρίξουν την επίθεση στο Γκουανταλκανάλ και να είναι έτοιμα να ναυμαχήσουν με όποιο συμμαχικό(κυρίως αμερικάνικο) πλοίο, κυρίως αεροπλανοφόρο, πλησίαζε για να υποστηρίξει τους συμμάχους στο Γκουανταλκανάλ. Οι Ιάπωνες πίστευαν ότι οι δυνάμεις του αμερικανικού ναυτικού, μάλλον, βρίσκονταν κοντά στα νησιά Σολομώντα από ένα άρθρο του αμερικανικού τύπου που ανέφερε ότι το αμερικανικό ναυτικό προετοιμαζόταν για μία μεγάλη αεροναυμαχία στο νότιο Ειρηνικό.
Πρελούδιο
Στις 20-25 Οκτωβρίου, ιαπωνικές χερσαίες δυνάμεις αποπειράθηκαν να καταλάβουν το αεροδρόμιο Χέντερσον με μία επίθεση μεγάλης κλίμακας εναντίον των αμερικανικών δυνάμεων που υπερασπίζονταν το αεροδρόμιο. Ωστόσο, οι επιτιθέμενοι Ιάπωνες ηττήθηκαν αποφασιστικά με βαριές απώλειες στην στην μάχη του αεροδρομίου Χέντερσον.
Πιστεύοντας λανθασμένα ότι ο ιαπωνικός στρατός κατάφερε να καταλάβει το αεροδρόμιο, τα ιαπωνικά πλοία πλησίασαν το Γκουανταλκανάλ στις 25 Οκτωβρίου για να προσφέρουν περαιτέρω υποστήριξη στην επίθεση του στρατού. Αεροπλάνα από το αεροδρόμιο Χέντερσον επιτέθηκαν στον ιαπωνικό στόλο σε όλη τη διάρκεια της μέρας βυθίζοντας το ελαφρύ καταδρομικό Γιούρα και προκαλώντας ζημιές στο αντιτορπιλικό Ακιζούκι.
Παρά την Απώλεια του Γιούρα και την αποτυχία της ιαπωνικής χερσαίας επίθεσης τα υπόλοιπα ιαπωνικά πλοία συνέχισαν να ελίσσονται κοντά στα νότια νησιά του Σολομώντα ελπίζοντας να ναυμαχήσουν με συμμαχικά πλοία. Η ιαπωνική ναυτική δύναμη συμπεριλάμβανε 4 αεροπλανοφόρα, επειδή το Χίγιο άρπαξε φωτιά από ατύχημα και αναγκάστηκε να επιστρέψει στο Τρουκ για επισκευές. Ο ιαπωνικός στόλος χωρίστηκε σε 3 ομάδες: Η προωθημένη δύναμη που περιείχε το Γιούνγιο καθώς και 2 θωρηκτά, 4 βαριά καταδρομικά, 1 ελαφρύ καταδρομικό και 10 αντιτορπιλικά και διοικούνταν από τον αντιναύαρχο Νομπουτάκε Κόντο στο βαρύ καταδρομικό Ατάγκο, η κυρίως δύναμη που συμπεριλάμβανε το Σοκάκου, το Ζουικάκου και το Ζουίχο, ένα βαρύ καταδρομικό και 8 αντιτορπιλικά και διοικούνταν από τον αντιναύαρχο Τσουίτσι Ναγκούμο στο Σοκάκου και η δύναμη Βάνγκαρντ που περιείχε δύο θωρηκτά, 3 βαριά καταδρομικά, 1 ελαφρύ καταδρομικό και 7 αντιτορπιλικά διοικούμενη από τον υποναύαρχος Χιροάκι Άμπε στο θωρηκτό Χίεϊ. Εκτός από τη διοίκηση της προωθημένης δύναμης, ο αντιναύαρχος Κόντο ήταν και ο ανώτατος διοικητής του συνόλου του ιαπωνικού στόλου.
Από την πλευρά των Αμερικανών, οι επιχειρησιακές δυνάμεις του Χόρνετ και του Εντερπράιζ, υπό την διοίκηση του υποναύαρχου Τόμας Κινκέιντ σάρωναν την περιοχή βόρεια από τα νησιά Σάντα Κρουζ, στις 25 Οκτωβρίου, αναζητώντας ιαπωνικές ναυτικές δυνάμεις. Ο αμερικανικός στόλος χωρίστηκε σε δύο διαφορετικές επιχειρησιακές δυνάμεις, η μία του Χόρνετ και η άλλη του Εντερπράιζ και η μία απείχε από την άλλη 19 χλμ. Ο αμερικανικός στόλος αποτελούνταν από δύο αεροπλανοφόρα (Hornet και Enterprise), ένα θωρηκτό(USS South Dakota), έξι καταδρομικά(USS Portland, USS San Juan, USS Northampton, USS Pensacola, USS San Diego, USS Juneau) και 14 αντιτορπιλικά. Ένα αμερικανικό υδροπλάνο PBY Catalina εντόπισε την ιαπωνική κύρια δύναμη στις 11:03. Ωστόσο, τα ιαπωνικά αεροπλανοφόρα απείχαν 657 χλμ. από τον αμερικανικό στόλο, πέρα από το βεληνεκές των αεροσκαφών που βρίσκονταν πάνω στα αεροπλανοφόρα. Ο Κινκέιντ, προσπαθώντας, να μειώσει την απόσταση, ώστε να εξαπολύσει την επίθεση την ίδια μέρα, έπλευσε προς τα ιαπωνικά αεροπλανοφόρα με μέγιστη ταχύτητα και στις 14:25 εξαπέλυσε μία δύναμη κρούσης 23 αεροσκαφών. Αλλά οι Ιάπωνες γνωρίζοντας ότι είχαν εντοπιστεί από αμερικανικό αεροπλάνο αλλά χωρίς να γνωρίζουν την θέση των αμερικανικών αεροπλανοφόρων έστριψαν προς τα βόρεια για να βγουν από την ακτίνα δράσης των αμερικανικών αεροπλάνων. Έτσι η αμερικανική δύναμη κρούσης επέστρεψε στα αεροπλανοφόρα τους χωρίς να βρει ή να επιτεθεί σε ιαπωνικό πλοίο.
26 Οκτωβρίου: Πρώτες επιθέσεις
Στις 2:50 στις 26 Οκτωβρίου οι ιαπωνικές ναυτικές δυνάμεις άλλαξαν κατεύθυνση και οι δυνάμεις των δύο αντιπάλων βρίσκονταν σε απόσταση 370 χλμ. μεταξύ τους. Και οι δύο πλευρές έστειλαν αναγνωριστικά αεροσκάφη και ετοίμασαν τα υπόλοιπα αεροσκάφη για να επιτεθούν μόλις εντοπίζονταν τα πλοία του εχθρού. Παρόλο που ένα, εξοπλισμένο με ραντάρ PBY Catalina τα ιαπωνικά αεροπλανοφόρα στις 3:10 μήνυμα δεν έφτασε στον Κινκέιντ μέχρι τις 5:12(ΑΣΑΦΕΣ). Έτσι, πιστεύοντας ότι ίσως τα ιαπωνικά πλοία είχαν αλλάξει θέση αποφάσισε να μην επιτεθεί μέχρι να λάβει νεότερες πληροφορίες σχετικά με την τοποθεσία των ιαπωνικών πλοίων.
Στις 6:45 ένα αμερικανικό αναγνωριστικό αεροπλάνο τα αεροπλανοφόρα της κύριας δύναμης του Ναγκούμο. Στις 6:58 εντόπισε την επιχειρησιακή δύναμη του Χόρνετ. Και οι δύο πλευρές προσπαθούσαν να εξαπολύσουν επίθεση πρώτη η μία στην άλλη. Οι Ιάπωνες κατάφεραν πρώτοι να απονηώσουν μία δύναμη κρούσης στις 7:40, 64 αεροσκαφών, συμπεριλαμβανομένων 21 D3A2 Val βομβαρδιστικά κάθετης εφόρμησης, 20 B5N2 Kate τορπιλοπλάνα, 21 A6M3 zero καταδιωκτικά και 2 B5N2 αεροπλάνα διοίκησης, για να επιτεθεί στο Χόρνετ. Στις 7:40 2 αμερικανικά αναγνωριστικά αεροσκάφη SBD-3 Dauntless, ανταποκρινόμενα στον εντοπισμό των ιαπωνικών αεροπλανοφόρων λίγο νωρίτερα, έφτασαν και εφόρμησαν κατά του ιαπωνικού αεροπλανοφόρου Ζουίχο. Με τα ιαπωνικά αεροσκάφη περιπολίας απασχολημένα στην καταδίωξη άλλων αμερικανικών αναγνωριστικών αεροσκαφών τα 2 αμερικανικά αεροσκάφη κατάφεραν να προσεγγίσουν το Ζουίχο και να του ρίξουν βόμβες οι οποίες προκάλεσαν μεγάλη ζημιά ώστε να μην μπορεί να προσνηώνει αεροσκάφη.
Στο μεταξύ, ο Κόντο διέταξε την δύναμη Βάνγκαρντ του αντιναυάρχου Άμπε, να συνεχίσει μπροστά και να αναχαιτίσει τα αμερικανικά πλοία. Επίσης ο Κόντο προώθησε την δικιά του δύναμη με μέγιστη ταχύτητα ώστε να μπορούν τα αεροπλάνα του Γιούνγιο να συμμετάσχουν στην επίθεση στα αμερικανικά πλοία. Στις 8:10 το Σοκάκου εξαπέλυσε δεύτερο κύμα επιθέσεων, αποτελούμενο από 19 βομβαρδιστικά κάθετης εφόρμησης και 8 zero και το Ζουικάκου εξαπέλυσε 16 τορπιλοπλάνα στις 8:40. Έτσι, στις 9:10 είχαν 110 αεροπλάνα για να επιτεθούν στα αμερικανικά αεροπλανοφόρα. Τα αμερικανικά αεροσκάφη επίθεσης απονηώθηκαν 20 λεπτά μετά. Πιστεύοντας ότι μία γρήγορη επίθεση ήταν πιο σημαντική από μία μεγάλη επίθεση, τα αμερικανικά αεροσκάφη επιτέθηκαν σε μικρές ομάδες αντί να σχηματίσουν μία μεγάλη δύναμη κρούσης. Η πρώτη ομάδα αποτελούμενη από 15 SBD βομβαρδιστικά κάθετης εφόρμησης, 6 TBF-1 Avenger τορπιλοπλάνα και και 8 F4-4 Wildcat μαχητικά διοικούμενα από τον πλωτάρχη Εάτιον από το Hornet ξεκίνησε στις 8:00. Μία δεύτερη ομάδα, αποτελούμενη από 3 SBD, 7 TBF και 8 Wildcat από το Enterprise ξεκίνησε στις 8:10. Μία τρίτη ομάδα 9 SBD, 8 TBF και 7 Wildcat από το Hornet ξεκίνησε στις 8:20.
Στις 8:40 οι δύο αντίπαλοι σχηματισμοί πέρασαν ο ένας δίπλα από τον άλλον. Εννέα zero από το Ζουίχο αιφνιδίασαν την ομάδα του Enterprise και επιτέθηκαν από την πλευρά του ήλιου. Στην επακόλουθη αερομαχία 4 zero 3 Wildcat και 2 TBF καταρρίφθηκαν και άλλα 2 TBF και ένα Wildcat με σοβαρές ζημιές αναγκάστηκαν να επιστρέψουν στο Enterprise.
Στις 8:50 ο πρώτος σχηματισμός του Xόρνετ εντόπισε 4 πλοία της δύναμης Βάνγκαρντ του Άμπε. Συνεχίζοντας τα αμερικανικά αεροπλάνα εντόπισαν τα ιαπωνικά αεροπλανοφόρα και ετοιμάστηκαν να επιτεθούν. Τρία Zero από το Ζουίχο επιτέθηκαν στον σχηματισμό των Wildcat παρασέρνοντας τα από τα βομβαρδιστικά που έπρεπε να προστατεύουν. Έτσι τα βομβαρδιστικά ξεκίνησαν τις επιθέσει τους χωρίς συνοδεία μαχητικών. Είκοσι περιπολικά Zero επιτέθηκαν στον σχηματισμό των SBD καταρρίπτοντας 4 από αυτά. Τα υπόλοιπα 11 SBD ξεκίνησαν τις επιθέσεις στο Σοκάκου στις 9:27 πλήττοντας το με 3 έως 6 βόμβες, οι οποίες κατέστρεψαν το κατάστρωμα και προκάλεσαν σοβαρές ζημιές στο εσωτερικό του πλοίου. Το τελευταίο SBD έχασε τα ίχνη του Σοκάκου και έτσι έριξε την βόμβα του κοντά στο ιαπωνικό αντιτορπιλικό Τερουζούκι προκαλώντας μικρή ζημιά. Τα 6 TBF της πρώτης δύναμης κρούσης έχοντας χωριστεί από την δύναμη κρούσης τους, δεν βρήκαν τα ιαπωνικά αεροπλανοφόρα και τελικά έκαναν στροφή για να γυρίσουν στο Χόρνετ. Στο γυρισμό, επιτέθηκαν στο ιαπωνικό καταδρομικό Τον, αλλά αστόχησαν όλες οι τορπίλες τους.
Τα TBF της δεύτερης ομάδας του Enterprise δεν εντόπισαν τα ιαπωνικά αεροπλανοφόρα και επιτέθηκαν στο ιαπωνικό βαρύ καταδρομικό Σουγιούζα από την δύναμη Βάνγκουαρντ του Άμπε αλλά δεν του προξένησαν ζημιές. Σχεδόν την ίδια στιγμή η τρίτη ομάδα από το Xornet εντόπισε τα πλοία του Άμπε και επιτέθηκαν στο ιαπωνικό βαρύ καταδρομικό Τσικούμα, πλήττοντας το με 2 βόμβες των 1000 λιβρών(450 κιλών), που προκάλεσαν μεγάλη ζημιά. Άλλα 3 SBD από το Enterprise έφτασαν και επιτέθηκαν στο Τσικούμα και του προκάλεσαν περισσότερη ζημιά, πλήττοντας με 1 βόμβα και 2 βόμβες που έπεσαν κοντά, αλλά αστόχησαν. Τέλος, 8 TBF από τη τρίτη ομάδα επιτέθηκαν στο Τσικούμα καταφέρνοντας άλλο ένα πλήγμα. Το Τσικούμα συνοδευόμενο από 2 αντιτορπιλικά κατευθύνθηκε προς το Τρουκ για επισκευές.
Τα αμερικανικά αεροπλανοφόρα ενημερώθηκαν από τα αεροσκάφη τους στις 8:30 ότι ιαπωνικά αεροσκάφη κατευθύνονταν προς το μέρος τους. Στις 8:52 ο διοικητής της ιαπωνικής δύναμης κρούσης εντόπισε την επιχειρησιακή δύναμη του Hornet(η επιχειρησιακή δύναμη του Enterprise είχε καλυφθεί από μία μπόρα) και ξεκίνησε την επίθεση. Στις 8:56 τα αμερικανικά αεροπλανοφόρα εντόπισαν τα ιαπωνικά αεροσκάφη περίπου 65 χλμ. μακρυά και άρχισαν να ειδοποιούν τις εναέριες περιπολίες που είχαν 37 Wildcat να επιτεθούν στα επιτιθέμενα ιαπωνικά αεροσκάφη. Ωστόσο, προβλήματα επικοινωνίας, λάθη από τους καθοδηγητές των αμερικανικών μαχητικών και πρωτόγονες διαδικασίες ελέγχου είχε ως αποτέλεσμα μόνο λίγα αμερικανικά μαχητικά να εμπλακούν με τα ιαπωνικά αεροσκάφη πριν αυτά ξεκινήσουν τις επιθέσεις τους στο Hornet. Παρόλο που τα αμερικανικά μαχητικά κατάφεραν να καταρρίψουν αρκετά ιαπωνικά βομβαρδιστικά, τα περισσότερα ιαπωνικά αεροσκάφη ξεκίνησαν τις επιθέσεις τους σχεδόν ανενόχλητα από αμερικανικά μαχητικά.
Στις 9:09 τα αντιαεροπορικά πυροβόλα του Hornet και των συνοδευτικών πλοίων άνοιξαν πυρ κατά των 20 τορπιλοβόλων βομβαρδιστικών και των 16 εναπομεινάντων ιαπωνικών βομβαρδιστικών κάθετης εφόρμησης. Στις 9:12 ένα ιαπωνικό βομβαρδιστικό κάθετης εφόρμησης έριξε μία διατρητική βόμβα 250 κιλών δίπλα στην υπερκατασκευή του αεροπλανοφόρου διαπερνώντας 3 καταστρώματα προτού εκραγεί σκοτώνοντας 60 άντρες. Λίγα λεπτά αργότερα, μία βόμβα έπληξε το κατάστρωμα απονήωσης, δημιουργώντας μία τρύπα 3,4 μέτρων και σκοτώνοντας 30 άντρες. Ένα λεπτό αργότερα, μία τρίτη βόμβα χτύπησε το αεροπλανοφόρο στο ίδιο σημείο περίπου με την πρώτη βόμβα και διαπέρασε 3 καταστρώματα προτού εξερράγη, προκαλώντας σοβαρή ζημιά αλλά καθόλου απώλειες. Στις 9:14 ένα βομβαρδιστικό κάθετης εφόρμησης χτυπήθηκε από αντιαεροπορικά πυρά πάνω από το Hornet. Το κατεστραμμένο αεροσκάφος έπεσε πάνω στη καπνοδόχο του Hornet και διέσπειρε φλεγόμενα καύσιμα πάνω στο κατάστρωμα.
Την ίδια στιγμή της επίθεσης των βομβαρδιστικών επιτέθηκαν και τα τορπιλοβόλα προσέγγισαν το Hornet από δύο διαφορετικές κατευθύνσεις. Παρά τις βαριές απώλειες από τα αντιαεροπορικά τα τορπιλοβόλα πέτυχαν με 2 τορπίλες το Hornet ανάμεσα στις 9:13 και 9:17 καταστρέφοντας τις μηχανές του. Καθώς το Hornet σταματούσε ένα κατεσραμμένο ιαπωνικό βομβαρδιστικό κάθετης εφόρμησης έπεσε σκοπίμως στο Hornet και έβαλε φωτιά στα αεροπορικά καύσιμα του. Στις 9:20 τα εναπομείναντα ιαπωνικά αεροσκάφη υποχώρησαν αφήνοντας το Hornet κατεστραμμένο και φλεγόμενο. 6 αμερικανικά και 25 ιαπωνικά αεροσκάφη χάθηκαν σε αυτήν την επίθεση.
Με την βοήθεια των πυροσβεστήρων 3 αμερικανικών συνοδευτικών αντιτορπιλικών, οι φωτιές στο Hornet βρίσκονταν υπό έλεγχο μέχρι τις 10:00. Οι τραυματίες απομακρύνθηκαν από το αεροπλανοφόρο και έγινε μία προσπάθεια από το καταδρομικό Northampton να ρυμουλκήσει το Hornet. Ωστόσο, χρειάστηκε χρόνος να δεθεί το σκοινί και οι ιαπωνικές επιθέσεις συνεχίζονταν.
26 Οκτωβρίου: Μετέπειτα επιθέσεις
Από τις 9:30 το Enterprise προσνήωσε πολλά κατεστραμμένα και χωρίς καύσιμα μαχητικά από τις εναέριες περιπολίες και κατασκοπευτικά αεροσκάφη από τα αμφότερα αεροπλανοφόρα. Ωστόσο με το κατάστρωμα του γεμάτο αεροπλάνα και το δεύτερο ιαπωνικό κύμα επίθεσης να πλησιάζει, αφού εντοπίστηκε από ραντάρ στις 9:30, το Enterprise σταμάτησε τις προσνηώσεις στις 10:00. Πολλά αεροπλάνα χωρίς καύσιμα τότε άρχισαν να προσθαλασσώνονται και τα συνοδευτικά αντιτορπιλικά διέσωζαν τα πληρώματα των αεροσκαφών. Ένα από τα αεροσκάφη κρούσης του Enterprise, ένα κατεστραμμένο TBF, που νωρίτερα είχε δεχτεί επίθεση από τα Zero του Ζουίχο, έπεσε στο νερό κοντά στο αντιτορπιλικό USS Porter. Ενώ το αντιτορπιλικό έσωζε το πλήρωμα του αεροσκάφους, η τορπίλη του TBF χτύπησε το αντιτορπιλικό Porter, σκότωσε 15 άντρες και προκάλεσε μεγάλη ζημιά. Αφού ο διοικητής της επιχειρησιακής δύναμης διέταξε το αντιτορπιλικό να βυθιστεί, το αντιτορπιλικό USS Shaw διέσωσε το πλήρωμα και βύθισε το Porter.
Καθώς το πρώτο κύμα ιαπωνικών αεροσκαφών από την επίθεση τους στο Hornet, ένα από τα αεροπλάνα εντόπισε την επιχειρησιακή δύναμη του Enterprise. Έτσι το δεύτερο ιαπωνικό κύμα αεροσκαφών, πιστεύοντας ότι το Hornet βυθιζόταν, επιτέθηκαν στην επιχειρησιακή δύναμη του Enterprise στις 10:08. Για άλλη μια φορά τα αμερικανικά μαχητικά δυσκολεύτηκαν να αναχαιτίσουν τα ιαπωνικά αεροσκάφη πριν επιτεθούν στο Enterprise, καταρρίπτοντας μόλις 2 από τα 19 ιαπωνικά βομβαρδιστικά κάθετης εφόρμησης, ενώ αυτά ξεκινούσαν τις επιθέσεις τους στο Enterprise. Επιτέθηκαν, με έντονα αντιαεροπορικά πυρά του Enterprise και των συνοδευτικών σκαφών του, τα βομβαρδιστικά έπληξαν το αεροπλανοφόρο με 2 βόμβες των 250 κιλών και μία κοντινή αστοχία προκαλώντας μεγάλες ζημιές στο αεροπλανοφόρο και τον μπροστινό ανελκυστήρα. Δώδεκα από τα 19 ιαπωνικά βομβαρδιστικά χάθηκαν στην επίθεση.
Πηγές
Κατηγορία:Στρατιωτικές Επιχειρήσεις του Β' Παγκοσμίου Πολέμου στον Ειρηνικό Ωκεανό Κατηγορία:Ναυμαχίες της Ιαπωνίας Κατηγορία:Ναυμαχίες των Ηνωμένων Πολιτειών
Βόλφγκανγκ Κέπεν
Ο Βόλφγκανγκ Άρθουρ Ράινχολντ Κέπεν (Wolfgang Arthur Reinhold Koeppen, 23 Ιουνίου 1906 – 15 Μαρτίου 1996) ήταν Γερμανός μυθιστοριογράφος, ένας από τους γνωστότερους συγγραφείς στη μεταπολεμική Γερμανία.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Κέπεν γεννήθηκε στο Γκράιφσβαλντ της Πομερανίας ως νόθος γιος της Μαρί Κέπεν, μιας ράφτρας που εργαζόταν και ως υποβολέας στο θέατρο της πόλης. Ο Βολφγκανγκ δεν είχε επαφή με τον πατέρα του, τον οφθαλμίατρο Ράινχολντ Χάλμπεν, που ποτέ δεν αναγνώρισε την πατρότητα. Ο Βολφγκανγκ έζησε πρώτα στο σπίτι της γιαγιάς του, αλλά μετά τον θάνατό της το 1908 μετακόμισε με τη μητέρα του στο σπίτι της αδελφής της στο `Ορτελσμπουργκ της Ανατολικής Πρωσίας (το σημερινό Στίτνο της Πολωνίας). Ο Κέπεν επέστρεψε στο Γκράιφσβαλντ μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και εργάσθηκε εκεί για έναν έμπορο βιβλίων. Παρακολούθησε επίσης μαθήματα στο Πανεπιστήμιο του Γκράιφσβαλντ. Τέλος, το 1920, άφησε για πάντα τη γενέτειρά του και μετά από 23 χρόνια σε διάφορες πόλεις εγκαταστάθηκε στο Μόναχο το 1943 και έζησε εκεί το υπόλοιπο της ζωής του. Κατά τη δεκαετία του 1950 ταξίδεψε πολύ και στο εξωτερικό, επισκεπτόμενος τις ΗΠΑ, τη Σοβιετική Ένωση, το Λονδίνο και τη Βαρσοβία.
Ο Κέπεν απεβίωσε σε ηλικία 89 ετών, 12 χρόνια μετά τη σύζυγό του, σε ένα γηροκομείο του Μονάχου. Στη μνήμη του συγγραφέα και για τη φύλαξη του έργου του και του αρχείου του, ιδρύθηκε το έτος 2000, μετά από πρωτοβουλία των συγγραφέων Γκύντερ Γκρας και Πέτερ Ρύμκορφ, το ίδρυμα «Βόλφγκανγκ Κέπεν» στο Γκράιφσβαλντ.
Το έργο του
Ο Κέπερν άρχισε να γράφει ως δημοσιογράφος. Το 1934 δημοσίευσε το πρώτο του μυθιστόρημα, ενώ βρισκόταν στην Ολλανδία. Το 1947 τού ζητήθηκε να γράψει τα απομνημονεύματα του φιλοτελιστή και επιζώντα του Ολοκαυτώματος Γιάκομπ Λίτνερ (Βουδαπέστη 1883 – Νέα Υόρκη 1950). TΤο βιβλίο που προέκυψε εκδόθηκε το 1948 χωρίς να αναφέρει το όνομα του Κέπεν. Ούτως ή άλλως, δεν πήγε καλά σε πωλήσεις. Το 1992 κυκλοφόρησε μία νέα έκδοση που αναγνώριζε τον Κέπεν ως συγγραφέα (υπήρχε ένα χειρόγραφο του Λίτνερ πάνω στο οποίο δούλεψε ο Κέπεν, το οποίο εκδόθηκε μόλις το 2000 στην αγγλική γλώσσα και το 2002 στη γερμανική).
Το 1951 ο Κέπεν εξέδωσε το μυθιστόρημά του Tauben im Gras (Περιστέρια στη χλόη), όπου χρησιμοποιεί μια τεχνική «ρεύματος σκέψεων» (περιγράφει τις σκέψεις του ήρωα όπως περνούν από το μυαλό του σε «πραγματικό χρόνο»). Ο κορυφαίος κριτικός της μεταπολεμικής Γερμανίας Μαρσέλ Ράιχ-Ρανίτσκι το θεωρεί σημαντικό έργο στην ιστορία της γερμανόφωνης λογοτεχνίας. Ακολούθησε το Θερμοκήπιο (Das Treibhaus, 1953) και η λεγόμενη «Τριλογία της αποτυχίας» έκλεισε με το μυθιστόρημα Der Tod in Rom (Θάνατος στη Ρώμη), που εκδόθηκε το 1954.
Ο Γκότλιμπ Γιούντεγιαν, ένας χαρακτήρας στο Der Tod in Rom, είναι ένας πρώην στρατηγός των SS που καταδικάζεται σε θάνατο στη Δίκη της Νυρεμβέργης και δραπετεύει σε μια αραβική χώρα, της οποίας επιχειρεί να οργανώσει το στράτευμα. Ευρισκόμενος στη Ρώμη για την αγορά όπλων, συναντά τη σύζυγό του Εύα. Η αδελφή της Εύας είναι παντρεμένη με τον Pfaffrath, δήμαρχο στην ίδια μικρή πόλη όπου ο Γιούντεγιαν ήταν διοικητής στη Ναζιστική Γερμανία. Το έργο εξερευνά θέματα όπως το Ολοκαύτωμα, η γερμανική ενοχή, η σύγκρουση των γενεών και την αποσιώπηση του παρελθόντος.
Τιμητικές διακρίσεις
Από το 1962 μέχρι το 1987 ο Κέπεν τιμήθηκε με πολλά λογοτεχνικά βραβεία στη Δυτική Γερμανία, με σημαντικότερο ίσως το Βραβείο Γκέοργκ Μπύχνερ του 1962.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί μυθιστοριογράφοι
Περιοχή Χάι
Το Περιοχή Χάι (Αγγλικά: Hai District Σουαχίλι: Wilaya ya Hai), είναι μία από τις επτά περιοχές στην Περιφέρεια Κιλιμαντζάρο (Kilimanjaro Region) της Τανζανίας. Η περιοχή δημιουργήθηκε το 1975 από την αρχική Περιοχή Μόσι (Moshi District). Συνορεύει προς τα βόρεια με το Εθνικό Πάρκο Κιλιμαντζάρο (Kilimanjaro National Park), στα νότια και δυτικά από την Περιφέρεια Αρούσα (Arusha Region), δυτικά με την Περιοχή Σίχα (Siha District) και ανατολικά με την Αστική Περιοχή Μόσι (Moshi Urban District), την Αγροτική Περιοχή Μόσι (Moshi Rural District) και την Περιοχή Ρόμπο (Rombo District).
Η πλειοψηφία των κατοίκων στην περιοχή είναι της φυλής Wachaga, όπου ομιλούν διάφορες διαλέκτους όπως Kimachame και Wamasama.
Η συνολική έκτασή της περιοχής, είναι 902,28 τ.χλμ.. Διοικητικά, διαιρείται σε 14 Τμήματα, 60 Χωριά και 248 Οικισμούς. Σύμφωνα με την Εθνική Απογραφή της Τανζανίας του 2012, ο πληθυσμός στην Περιοχή Χάι (Hai District), ήταν 210.533 άτομα.
Τμήματα
Η Περιοχή Χάι (Hai District), διαιρείται διοικητικά σε 14 Τμήματα: • 4
Τοπικά τραστ νερού
Στην Περιοχή Χάι (Hai District), το 80% των κατοίκων έχουν καθαρό πόσιμο νερό και υπάρχουν υπό κατασκευή, δύο νέα έργα ύδρευσης, για να βοηθήσουν τον υπόλοιπο πληθυσμό. Αυτά ανήκουν και λειτουργούν από τους κατοίκους του Χάι και αυτό τους καθιστά υπόλογους για τους δικό τους νερό.
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." /> <references group="Παρ. Σημ." />
Παραπομπές
Κατηγορία:Επαρχίες της Περιφέρειας Κιλιμαντζάρο Κατηγορία:Επαρχίες της Τανζανίας
Φρειδερίκος Αύγουστος της Βυρτεμβέργης-Νόιενστατ
Ο Φρειδερίκος-Αύγουστος, γερμ. Friedrich-August (12 Μαρτίου 1654 – 6 Αυγούστου 1716) από τον Οίκο της Βυρτεμβέργης ήταν δούκας της Βυρτεμβέργης-Νόιενστατ (1682-1716).
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φρειδερίκου δούκα της Βυρτεμβέργης-Νόιενστατ και της Κλάρας-Αυγούστας των Γουέλφων, κόρης του Αυγούστου Β΄ δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Βολφενμπύτελ.
Το 1716 απεβίωσε στο Γκόχσχαϊμ σε ηλικία 62 ετών. Απέκτησε 14 τέκνα, αλλά μόνο τρεις κόρες επέζησαν. Ο Φρειδερίκος-Αύγουστος έβαζε ιατρούς να εξετάζουν την αιτία, αλλά δεν έβρισκαν κάτι. Οι ιστορικοί πιστεύουν ότι η πενιχρή υγιεινή, το χαλασμένο γάλα και λάθη κατά τη γέννηση είναι οι λόγοι. Δεν είχε (επιζήσαντες) άρρενες απογόνους και τον διαδέχθηκε ο νεότερος αδελφός του Κάρολος Ροδόλφος της Βυρτεμβέργης-Νόιενστατ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1679 την Αλμπερτίνα-Σοφία-Έστερ, κόρη του κόμη του Έμπερσταϊν και ιδιοκτήτρια του Γκόχσχαϊμ, Βάλντανγκελοχ και άλλων περιοχών. Είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Βυρτεμβέργης
Χειμερινοί Παραολυμπιακοί Αγώνες 2022
Οι Χειμερινοί Παραολυμπιακοί Αγώνες του 2022 (κινέζικα : 第十三届冬季残疾人奥林匹克运动会), επίσημα γνωστοί ως 13οι Χειμερινοί Παραολυμπιακοί Αγώνες, είναι μια διεθνής χειμερινή διοργάνωση για αθλητές με αναπηρία που πρόκειται να λάβει χώρα στο Πεκίνο της Κίνας από τις 4 έως τις 13 Μαρτίου 2022.
Αθλήματα
Στους Χειμερινούς Παραολυμπιακούς Αγώνες του 2022 θα πραγματοποιηθούν πέντε χειμερινά παραολυμπιακά αθλήματα και 78 αγωνίσματα με απονομές μεταλλίων. Σε αυτούς τους Αγώνες, το έλκηθρο (bobsleigh) επρόκειτο να γίνει το έβδομο άθλημα στο πρόγραμμα των Χειμερινών Παραολυμπιακών Αγώνων, αλλά τελικά κρίθηκε ότι δεν πληροί τα κριτήρια. Επίσης 4 γυναικεία αγωνίσματα χιονοσανίδας κρίθηκαν ότι δεν πληρούσαν τα κριτήρια και αφαιρέθηκαν, απομένοντας μόνο 2. Έτσι τελικά θα πραγματοποιηθούν συνολικά 78 αγωνίσματα, εκ των οποίων 39 για άνδρες, 35 για γυναίκες και 4 μικτά ως εξής:
Έμβλημα
Το επίσημο έμβλημα "Flying High" (飞得很高) αποκαλύφθηκε στις 15 Δεκεμβρίου 2017 στο Beijing National Aquatics Center. Παρουσιάζει έναν σκιέρ με μια κορδέλα και τον χαρακτήρα "飞" (fly), συνοδευόμενο από τα παραολυμπιακά χρώματα και τα χρώματα της σημαίας της Κίνας. Το έμβλημα σχεδιάστηκε από την Lin Cunzhen η οποία σχεδίασε και το έμβλημα για τους Θερινούς Αγώνες Νεολαίας 2014 στην Nanjing.
Μασκότ
Θα αποκαλυφθεί το 2020.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2022 Κατηγορία:Πολυαθλητικές διοργανώσεις το 2022 Κατηγορία:Αθλητισμός στην Κίνα
Σάμε
Η Σάμε (Same), είναι η διοικητική πρωτεύουσα στην Περιοχή Σάμε, στη βόρεια Τανζανία κοντά στα σύνορα με την Κένυα. Το 2012, είχε 25.794 κατοίκους.
Καλπουρνία (σύζυγος του Καίσαρα)
Η Καλπουρνία, λατιν.: Calpurnia ήταν η 4η σύζυγος του Ιουλίου Καίσαρα, αυτή που είχε την εποχή της δολοφονίας του. Σύμφωνα με σύγχρονες πηγές, ήταν καλή και πιστή γυναίκα, παρά τις απιστίες του συζύγου της και, προειδοποιημένη για την απόπειρα της ζωής του, προσπάθησε μάταια να αποτρέψει τη δολοφονία του.
Ιστορικό
Γεννήθηκε π. το 76 π.Χ. και ήταν κόρη του Λεύκιου Καλπούρνιου Πίσο Καισόνιου, ύπατος το 58 π.Χ. Αδελφός της ήταν ο Λεύκιος Καλπούρνιος Πίσο ύπατος το 15 π.Χ.
Γάμος
Η Καλπουρνία παντρεύτηκε τον Ιούλιο Καίσαρα στα τέλη του 59 π.Χ., κατά τη διάρκεια της υπατείας του. Ήταν περίπου δεκαεπτά ετών και πιθανότατα ήταν νεότερη από τη προγονή της (κόρη του Ι. Καίσαρα από τη 2η σύζυγό του Κορνηλία), την Ιουλία. Περίπου τότε, η Ιουλία παντρεύτηκε τον Γναίο Πομπήιο Μάγνο, πρώην προστατευόμενο του Σύλλα, ο οποίος ήταν ύπατος το 70 π.Χ. και πρόσφατα είχε γίνει ένας από τους στενότερους πολιτικούς συμμάχους του Καίσαρα.
Πριν από τον γάμο τους, ο Καίσαρας είχε νυμφευτεί τρεις φορές. Στην παιδική του ηλικία ο Καίσαρας είχε μνηστευθεί τον Κοσουτία, κόρη ενός πλούσιου ιππέα, αν και υπάρχει κάποια αβεβαιότητα ως προς το αν ήταν ποτέ επίσημα παντρεμένοι. Σύμφωνα με τον Σουητώνιο, ήταν υποχρεωμένος να διακόψει τον αρραβώνα τους όταν, σε ηλικία δεκαέξι ετών, διορίστηκε Flamen Dialis (αρχιερέας του Δία), ένα υψηλόβαθμο ιερατικό αξίωμα, του οποίου οι κάτοχοι έπρεπε να είναι παντρεμένοι κατά το confarreatio, μία αρχαία και επίσημη μορφή γάμου που ήταν μόνο για τους πατρικίους.
Στη συνέχεια ο Καίσαρας νυμφεύτηκε την Κορνηλία, μία γυναίκα της τάξης των πατρικίων, κόρη του Λεύκιου Κορνήλιου Κίννα, εκείνη την εποχή του πιο ισχυρό άνδρα στη Ρώμη. Από κάθε άποψη ο γάμος τους ήταν ευτυχισμένος και το προϊόν της ένωσής τους ήταν η Ιουλία, το μόνο νόμιμο παιδί του Καίσαρα. Μετά την πτώση με το τέλος του Κίννα και την καταστροφή της φατρίας του, ο δικτάτορας Σύλλας διέταξε τον Καίσαρα να χωρίσει την κόρη του αντιπάλου του, μία απαίτηση που ο Καίσαρας αρνήθηκε με μεγάλο προσωπικό κίνδυνο, διότι του κόστισε σχεδόν τη ζωή του. Η Κορνηλία απεβίωσε το 69 ή το 68 π.Χ., καθώς ο σύζυγός της ετοιμαζόταν να ξεκινήσει για την Ισπανία.
Κατά την επιστροφή του, ο Καίσαρας νυμφεύτηκε την Πομπηία, εγγονή του Σύλλα. Ο γάμος τους έληξε μετά από ένα σκάνδαλο: το 63 π.Χ. ο Καίσαρας εξελέγη Pontifex Maximus (Αρχιερέας) και έλαβε ως επίσημη κατοικία του ένα κτήριο στη Via Sacra (Ιερά Οδό). Όταν εορτάστηκαν οι ιερές τελετές της Bona Dea (Καλής Θεάς), από τις οποίες εξαιρούντο όλοι οι άνδρες, τον χειμώνα του 62, ένας φιλόδοξος νεαρός ευγενής με το όνομα Πόπλιος Κλόδιος Πούλχερ μπήκε στο σπίτι μεταμφιεσμένο ως γυναίκα, φαινομενικά με σκοπό να αποπλανήσει την Πομπηία. Η επακόλουθη ανακάλυψή του συγκλόνισε τη Ρωμαϊκή αριστοκρατία και φήμες κυκλοφόρησαν για την πιστότητα της Πομπηίας. Ο Καίσαρας θεώρησε ότι δεν είχε άλλη επιλογή από το διαζύγιο, όχι επειδή προσωπικά πίστευε τις φήμες, αλλά επειδή η σύζυγος του αρχιερέα έπρεπε να είναι υπεράνω υποψίας.
Ο Καίσαρας νυμφεύτηκε τότε την Καλπουρνία. Οι σύγχρονοί της την περιγράφουν ως ταπεινή, συχνά ντροπαλή, γυναίκα. Από κάθε άποψη, η Καλπουρνία ήταν πιστή και ενάρετη σύζυγος και φαίνεται να ανεχόταν τις ερωτοδουλειές του Καίσαρα: φημολογείτο ότι αυτός είχε αποπλανήσει τις συζύγους πολλών επιφανών ανδρών, συμπεριλαμβανομένων και των δύο συμμάχων του στην Πρώτη Τριανδρία. Επίσης ότι είχε για λίγο καιρό οικειότητα με τη Σερβιλία, μία σχέση που ήταν ανοικτό μυστικό στη Ρώμη. Φημολογήθηκε ότι ο Καίσαρας ήταν ο πατέρας τού γιου της Σερβιλίας, Mάρκου Ιούνιου Βρούτου, αν και αυτό είναι απίθανο για χρονολογικούς λόγους και ότι η Σερβιλία προσπάθησε να ενδιαφερθεί ο Καίσαρας για την κόρη της Ιουνία Τέρτια (Τρίτη), που σύμφωνα με άλλες φήμες ήταν επίσης κόρη του Καίσαρα. Ο Καίσαρας ασχολήθηκε επίσης με τη βασίλισσα της Μαυριτανίας, την Eυνόη και πιο γνωστά με την Κλεοπάτρα Ζ΄, τη βασίλισσα της Αιγύπτου, η οποία ισχυρίστηκε ότι αυτός ήταν ο πατέρας τού γιου της Πτολεμαίου ΙΕ΄, γνωστού ως "Καισαρίωνα". Κανένα παιδί δεν προέκυψε από το γάμο της Καλπουρνίας με τον Καίσαρα.
Σύμφωνα με τους Ρωμαίους ιστορικούς, η δολοφονία του Καίσαρα είχε προβλεφθεί από έναν αριθμό κακών οιωνών, καθώς και τον Ετρούσκο haruspex (οινωσκόπο σπλάγχων) Σπουρίνα, ο οποίος τον προειδοποίησε για μεγάλο προσωπικό κίνδυνο, στις (ή ως τις) ειδούς του Μαρτίου (δηλ. στις 15) του 44 π.Χ.. Το βράδυ πριν από τη δολοφονία του, η Καλπουρνία είχε ονειρευτεί ότι ο Καίσαρας μαχαιρώθηκε και απεβίωσε στα χέρια της. Το πρωί τον παρακάλεσε να μην συναντήσει τη Σύγκλητο, όπως είχε προγραμματίσει, και συγκινημένος από τη δυσφορία και τις παρακλήσεις της, αποφάσισε να μην πάει. Όμως ο Δέκιμος Ιούνιος Βρούτος Αλβίνος, ένας από τους στενότερους φίλους του Καίσαρα, τον οποίο ο Καίσαρας είχε πρόσφατα διορίσει πραίτορα παρεπίδημο, και κρυφά ήταν ένας από τους συνωμότες εναντίον του, ήρθε στο σπίτι και έπεισε τον Καίσαρα να αγνοήσει τους οιωνούς και να πάει στη Σύγκλητο.
Νομισματοκοπία
Υπήρξαν κάποιες εικασίες ότι η Καλπουρνία μπορεί να έχει αποτελέσει πρότυπο για τη θεά Νίκη, σε νομίσματα που έκοψε ο Καίσαρας για τον θρίαμβό του μετά την επιστροφή του από την Ισπανία, αλλά αυτό δεν έγινε γενικά αποδεκτό. Η θεά Αφροδίτη στα aureus (χρυσά), που κόπηκαν από τον Καίσαρα για την πέμπτη υπατεία του, έχει επίσης ερμηνευτεί ότι πρότυπο είχε την Καλπουρνία.
Πολιτιστικές απεικονίσεις
δεξιά|μικρογραφία|Η Γκρηρ Γκάρσον ως Καλπουρνία.
Περικάρδιο
thumb|250px|Το περικάρδιο περιβάλλει την καρδιά. Η περικαρδιακή κοιλότητα σημειώνεται με μπλε χρώμα Το περικάρδιο (αγγλ. pericardium) είναι ένας ινώδης σάκος που περιβάλλει την καρδιά. Εκφύεται από τα μεγάλα αγγεία και υπάρχει-χρειάζεται για να στηρίζει-κρατά στην θέση της την καρδιά, για να μην την αφήνει να μεγαλώνει πέρα από κάποιο όριο και επίσης για να μην μεταδίδονται φλεγμονές ή μικρόβια προς την καρδιά από τα παρακείμενα όργανα.
Περιγραφή
Aποτελείται από δύο πέταλα-μεμβράνες. Το ένα πέταλο είναι λεπτό, αποτελείται από μια μόνο στιβάδα κυττάρων, επικάθεται-προσκολλάται στην καρδιά, λέγεται επικάρδιο ή σπλαχνικό πέταλο και είναι αυτό που παράγει το υγρό της περικαρδίτιδας. Το άλλο πέταλο, εξωτερικά από το επικάρδιο, είναι ελεύθερο, ισχυρότερο, αποτελείται από ινώδη και ελαστικά στοιχεία, σκοπό έχει να μην αφήνει την καρδιά να διατείνεται-μεγαλώνει υπερβολικά και ονομάζεται ινώδες πέταλο.
Παθήσεις
thumb|250px|Περικαρδικακή συλλογή (βέλος) σε [[υπερηχογράφημα καρδιάς]]
Αυτή αρχικά είναι ξηρή (χωρίς υγρό) αλλά πολύ συχνά ακολουθεί παραγωγή  υγρού στο περικάρδιο.
Το υγρό μπορεί να οφείλεται είτε σε πάθηση που προκαλεί φλεγμονή στο περικάρδιο και αυξημένη παραγωγή υγρού από αυτό είτε σε μειωμένη απομάκρυνση του φυσιολογικά παραγόμενου υγρού εξ’ αιτίας αυξημένης φλεβικής πίεσης από συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια ή πνευμονική υπέρταση είτε σε υποθυρεοειδισμό (συνδυασμός μειωμένης απομάκρυνσης και αυξημένης διαπερατότητας των τριχοειδών αγγείων του περικαρδίου). Επίσης μπορεί να οφείλεται σε απώλεια  αίματος προς το περικάρδιο (αιμοπερικάρδιο)
Παραπομπές
Κατηγορία:Ανατομία ζώων Κατηγορία:Ανατομία της καρδιάς
Εναλλακτική δεξιά
250px|μικρογραφία|Συγκέντρωση εναλλακτικών δεξιών Η εναλλακτική δεξιά (Αγγλικά:alt-right) είναι όρος που καλύπτει πολιτικές συσχετισμένες με την ακροδεξιά π.χ. λευκή υπεροχή. Ο όρος ανάγεται στο 2008, στις ΗΠΑ.
Το 2010, ο Αμερικανός λευκός ακροδεξιός εθνικιστής Ρίτσαρντ Σπένσερ ξεκίνησε διαδικτυακή καμπάνια για να διαδώσει τις ιδέες του. Οι ιδέες του Σπένσερ επηρεάστηκαν από τις προηγούμενες μορφές αμερικανικού λευκού εθνικισμού, καθώς και από τον παλαιοσυντηρητισμό. Το 2015 το κίνημα προσέλκυσε περισσότερο κοινό, λόγω της υποστήριξης της κοινότητας προς τον Ντόναλντ Τραμπ για τις εκλογές το 2016, ωστόσο ο ίδιος δεν αποδέχτηκε την υποστήριξη.
Μέρος των μελών του υποστηρίζει την αντιμεταναστευτική πολιτική για να εξασφαλιστεί η λευκή υπεροχή στις ΗΠΑ. Άλλοι ζητούν τη δημιουργία ενός ανεξάρτητου κράτους αποκλειστικά για λευκούς. Κάποιοι επιδιώκουν να κάνουν τον λευκό εθνικισμό κοινωνικά αξιοσέβαστο στις Η.Π.Α., ενώ άλλοι - γνωστοί ως "1488" - υιοθετούν νεοναζιστικές απόψεις. Κάποιοι άλλοι είναι αντισημιτικοί, προωθώντας μια θεωρία συνωμοσίας ότι οι Εβραίοι επιδιώκουν λευκή γενοκτονία. Η πλειονότητα των εναλλακτικών δεξιών είναι αντιφεμινιστές, υποστηρίζει μια πατριαρχική κοινωνία, υποστηρίζουν γενικά τις αντι-παρεμβατικές και τον απομονωτισμό παράλληλα με τον οικονομικό προστατευτισμό και, ως εκ τούτου,επικρίνουν τον συντηρητισμό των ΗΠΑ. Οι στάσεις σε κοινωνικά θέματα όπως η ομοφυλοφιλία και οι αμβλώσεις ποικίλουν μέσα στο κίνημα. Είναι πολλά τα άτομα που ευθυγραμμίζονται με τις ιδέες του.
Η εναλλακτική δεξιά ξεχώριζε από τις προηγούμενες μορφές του λευκού εθνικισμού. Η συμμετοχή ήταν συντριπτικά λευκή και από άνδρες, με ακαδημαϊκούς και αντιφασίστες παρατηρητές που συνδέουν την ανάπτυξή της με την επιδείνωση του βιοτικού επιπέδου.
Κατηγορία:Δεξιά (πολιτική) Κατηγορία:Εθνικισμός Κατηγορία:Ρατσισμός
Βασίλι Μπλοχίν
Ο Βασίλι Μιχάηλοβιτς Μπλοχίν (Василий Михайлович Блохин, 7 Ιανουαρίου 1895 - 3 Φεβρουαρίου 1955) ήταν Σοβιετικός στρατηγός που θήτευσε ως επικεφαλής εκτελέσεων του NKVD την περίοδο 1926-1953.
Επιλεγμένος για τη θέση από τον Ιωσήφ Στάλιν το 1926, ο Μπλοχίν ηγήθηκε ενός συστήματος εκτελεστών που πραγματοποίησε και επέβλεπε πολυάριθμες μαζικές δολοφονίες κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης του Στάλιν, κυρίως κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Εκκαθάρισης και του Β΄ ΠΠ. Υπολογίζεται ότι εκτέλεσε ο ίδιος δεκάδες χιλιάδες αιχμαλώτους συμπεριλαμβανομένης της εκτέλεσης περίπου 7.000 Πολωνών αιχμαλώτων πολέμου κατά τη σφαγή του Κατίν την άνοιξη του 1940, καθιστώντας τον τον πιο παραγωγικό εκτελεστή στην καταγεγραμμένη παγκόσμια ιστορία. Αναγκάστηκε να συνταξιοδοτηθεί μετά τον θάνατο του Στάλιν.
Ο θάνατός του καταγράφηκε επίσημα ως αυτοκτονία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σοβιετικοί στρατιωτικοί Κατηγορία:Ρώσοι στρατιωτικοί Κατηγορία:Σφαγή του Κάτιν
Κατάλογος τραγουδιών στην κορυφή του Billboard Hot 100 (1988)
Αυτές είναι οι επιτυχίες στον κατάλογο Billboard Hot 100 που ήταν στο νούμερο ένα το έτος 1988.
Το σινγκλ με την μεγαλύτερη παραμονή στην κορυφή το 1988 ήταν το "Roll with It" από τον Στιβ Γουίνγουντ, το οποίο παρέμεινε στην κορυφή του τσαρτ επί 4 εβδομάδες. Όταν το τραγούδι του Μάικλ Τζάκσον "Dirty Diana" έφτασε στην κορυφή, έγινε το πέμπτο του σινγκλ από το άλμπουμ Bad που έγινε νούμερο ένα. Ο Τζάκσον έγινε ο πρώτος καλλιτέχνης με 5 τραγούδια από το ίδιο άλμπουμ στην κορυφή του Billboard Hot 100 και παραμένει ο μοναδικός άνδρας καλλιτέχνης που πέτυχε κάτι τέτοιο. Παρότι ήταν μόνο για μία εβδομάδα στην κορυφή το 1988, το τραγούδι "Faith" του Τζορτζ Μάικλ ήταν το πρώτο σε πωλήσεις στις ΗΠΑ εκείνη τη χρονιά. Το 1988 όπως και το 1989 ήταν οι χρονιές με τα δεύτερα περισσότερα #1 τραγούδια, καθώς συνολικά 32 τραγούδια ήταν στην κορυφή το 1988 και ισάριθμα το 1989.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
1988
Μεχμέτ Άμπιντ Εφέντι
Ο Ηγεμόνας Μεχμέτ Άμπιντ Εφέντι (Οθ. Τούρκικα:شہزادہ محمد عابد) (Τούρκικα: Şehzade Mehmed Abid Efendi, 17 Σεπτεμβρίου 1905 - 8 Δεκεμβρίου 1973) ήταν γιος του σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Βιογραφία
Ο Μεχμέτ Άμπιντ γεννήθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου 1905 στο Παλάτι Γιλντίζ στην Κωνσταντινούπολη, και ήταν γιος του σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ και της δέκατης τρίτης συζύγου του Σαλιχά Νατσιγιέ Χανιμεφέντι.
Κατά την ανατροπή του πατέρα του το 1909, ο Άμπιντ ακολούθησε τους γονείς του στην εξορία στη Θεσσαλονίκη. Ζούσαν στο Αρχοντικό Αλατίνι. Ένα χρόνο μετά επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη και εγκαταστάθηκε στο παλάτι Μπεϊλερμπέη μαζί με τον πατέρα του. Εκπαιδεύτηκε στα κολέγια της Γκαλατασαράι και του Χαμπιμπιγιά, στην Κωνσταντινούπολη.
Όταν η Οθωμανική Αυτοκρατορία καταργήθηκε το 1924, η βασιλική οικογένεια πήγε στην εξορία. Ο Άμπιντ ήθελε να εγκατασταθεί στην Αίγυπτο. Ωστόσο, ο βασιλιάς Φουάντ δεν επέτρεψε στην οικογένεια να εισέλθει στην Αίγυπτο. Πήγε για πρώτη φορά στη Βηρυτό, ενώ ο μεγαλύτερος αδελφός του Ηγεμόνας Μεχμέτ Σελίμ εγκαταστάθηκε στη Τζουνίγια. Ο Άμπιντ αργότερα πήγε στη Νίκαια.
Αργότερα πήγε στο Παρίσι και αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή της Σορβόννης το 1936 και από τη Σχολή Πολιτικών Επιστημών το 1937. Σπούδασε επίσης Γαλλική Γλώσσα και Λογοτεχνία από το Ecole Nationale des Langues Oriantales Vivantes.
Μεταξύ 1940 και 1948 έζησε στην Τουλούζη, τη Νίκαια, τη Μαδρίτη, τη Λισαβόνα, το Κάιρο, την Αλεξάνδρεια και τα Τίρανα. Ορίστηκε επίσης πρεσβευτής της Αλβανίας στη Γαλλία.
Ο Μεχμέτ Άμπιντ παντρεύτηκε δύο φορές:
Πηγές
Κατηγορία:Ηγεμόνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Οθωμανοί
Hellenic Seaways
Η  HELLENIC SEAWAYS είναι μέλος της ATTICA GROUP η οποία δραστηριοποιείται στην επιβατηγό ναυτιλία μέσω των SUPERFAST FERRIES, BLUE STAR FERRIES, HELLENIC SEAWAYS και AFRICA MOROCCO LINK με συνολικά 35 πλοία που προσφέρουν σύγχρονες, υψηλού επιπέδου μεταφορικές υπηρεσίες στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Τα πλοία του στόλου της ταξιδεύουν σε 4 χώρες, σε 60 μοναδικούς προορισμούς, προσεγγίζοντας 71 λιμάνια, μεταφέροντας πάνω από 7 εκατ. επιβάτες, 1 εκατ. Ι.Χ. οχήματα και 400.000 φορτηγά αυτοκίνητα ετησίως.
Στόλος
Η εταιρεία προσεγγίζει πάνω από 36 προορισμούς στη  νησιωτική και ηπειρωτική Ελλάδα με στόλο 17 συμβατικών και ταχύπλοων πλοίων.
Μουάνγκα
Η Μουάνγκα (Mwanga), είναι μια πόλη στη βόρεια της Τανζανίας, στους πρόποδες των βορείων Ορέων Πάρε. Είναι η επαρχιακή πρωτεύουσα της Περιοχής Μουάνγκα (Mwanga District).
Μεταφορές
Ο ασφαλτοστρωμένος οδικός κορμός T2 από το Νταρ ες Σαλαάμ προς Αρούσα, περνά μέσα από την πόλη.
Η Σιδηροδρομική Γραμμή Ουσαμπάρα (Usambara Railway) από την Τάνγκα προς την Αρούσα, επίσης περνά μέσα από την πόλη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Περιφέρεια Κιλιμαντζάρο
Παναθηναϊκός αμφορέας (Αρχαιολογικό Μουσείο Βερολίνου, αρ. 1832)
Ο Παναθηναϊκός αμφορέας με αριθμό καταλόγου 1832 που φιλοξενείται στο παλαιό αρχαιολογικό Μουσείο του Βερολίνου, είναι αρχαιολογικό εύρημα από τη Νόλα της Καμπανίας της Ιταλίας.
Περιγραφή
Η ζωφόρος του λαιμού είναι εντελώς μελανή. Στην έμπροσθεν όψη εικονίζεται η Αθηνά που φοράει χιτώνα αρχαϊκού ρυθμού. Είναι ζωγραφισμένος με σταυρούς, κύκλους και αστέρες. Η Αιγίδα είναι ερυθρή και έχει σχήμα ημισελήνου. Το σώμα της Αθηνάς είναι ζωγραφισμένο λευκό. Η ασπίδα της φέρει ερυθρό γοργόνειο με λευκή κόμη. Η όπισθεν όψη εικονίζει μια σκηνή αγώνα δρόμου. Τέσσερις γυμνοί δρομείς τρέχουν προς αριστερά. Ο μπροστινός φέρει γενειάδα και κοντά μαλλιά. Τα δάχτυλα του ενός ποδιού ακουμπούν το έδαφος, ενώ με το άλλο κάνει άλμα προς τα εμπρός. Οι δύο ακριανού δρομείς τρέχουν με το δεξί πόδι εμπρός, ενώ οι άλλοι δύο με το αριστερό. Και οι τέσσερις υψώνουν το δεξί χέρι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:αρχαϊκή τέχνη Κατηγορία:Μελανόμορφος ρυθμός Κατηγορία:Παναθηναϊκός αμφορέας Κατηγορία:Εκθέματα στο Άλτες Μουζέουμ Βερολίνου 480
Η Γέφυρα
Η Γέφυρα είναι ελληνική δραματική αστυνομική σειρά θρίλερ που προβλήθηκε από την streaming πλατφόρμα ANT1+ του ομίλου ANT1. Σεναριογράφοι της σειράς είναι ο Κώστας Γεραμπίνης, ο Δημήτρης Εμμανουηλίδης και η Άλκη Πολίτη ενώ σκηνοθετεί ο Γιάννης Χαριτίδης.
Το σενάριο της σειράς αποτελεί μεταφορά της σουηδικής και δανέζικης τηλεοπτικής σειράς "The Bridge".
Πρόκειται για ένα ελληνικό noir, ενώ αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες παραγωγές μυθοπλασίας που έχουν πραγματοποιηθεί ποτέ στη χώρα.
Η σειρά έκανε πρεμιέρα στις 27 Μαΐου 2022 και ολοκληρώνεται σε έναν κύκλο με 10 επεισόδια.
Πλοκή
Στο επίκεντρο της ιστορίας, βρίσκεται η δολοφονία του ιατρού Περικλή Αποστολάκη στην συνοριακή γραμμή της γέφυρας που χωρίζει Ελλάδα και Τουρκία. Η υπόθεση ανατίθεται στην αστυνόμο Σοφία Μπακάλη και στον Τούρκο Κενάν Καραμάν. Αναζητώντας την άκρη του νήματος, οι αρμόδιοι αντιλαμβάνονται τις πολιτικές δυνάμεις που εμπλέκονται καθώς και την επικινδυνότητα της υπόθεσης. Στο τέλος, η Σοφία και ο Κενάν θα πρέπει να αποφασίσουν τι είναι πιο σημαντικό: το καθήκον ή η ζωή τους;
Παραγωγή
Η γέφυρα που χρησιμοποιήθηκε στη σειρά, δεν γυρίστηκε στην πραγματική συνοριακή γέφυρα στους Κήπους, αλλά έγινε στις Καστανιές Έβρου λίγα χιλιόμετρα βόρεια από τα τουρκικά σύνορα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές ΑΝΤ1+