cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Καππαδοκία
Χριστιανική εποχή
Επί Μεγάλου Κωνσταντίνου η Καππαδοκία ενώθηκε με τον Πόντο και αποτέλεσε μικρό κράτος υπό τον ανεψιό του Αννιβαλιανό. Αλλά επί των διαδόχων του Αννιβαλιανού έγινε πάλι επαρχία του Βυζαντίου, δεχόμενη επιδρομές από γύρω λαούς.
Οι αυτοκράτορες του Βυζαντίου, διαπιστώνοντας τη σπουδαιότητα της χώρας για την αντιμετώπιση των Περσών και αργότερα των Αράβων και Τούρκων, την έκαναν μεγάλο στρατιωτικό κέντρο. Στον Ταύρο και Αντίταυρο κατασκεύασαν πολλά αμυντικά οχυρωματικά έργα, τα λεγόμενα Κλεισούρες, στα δε πεδινά συγκέντρωναν στρατό για προετοιμασία επιθέσεων. Στην Καππαδοκία συγκέντρωσε τον στρατό του ο Ιουστινιανός κατά των Περσών, και ο Ηράκλειος, όταν νίκησε τον Χοσρόη Β’ (623). Τελικά όμως υπέκυψε κάτω από το βάρος των επαναλαμβανόμενων επιθέσεων των Αράβων, οι οποίοι κατέλαβαν για μεγάλο χρονικό διάστημα τη χώρα πέραν του Αντιταύρου. Η Καππαδοκία ανακαταλήφθηκε από τη Βυζαντινή αυτοκρατορία τον 10ο αιώνα μ.Χ.
Τουρκική περίοδος
Στα τέλη του 11ου αι., την Καππαδοκία υπέταξαν οι Σελτζούκοι Τούρκοι και, μετά τη διαίρεση της μεγάλης Σελτζουκικής αυτοκρατορίας, απετέλεσε μέρος του κράτους του Ικονίου ή Σουλτανάτου του Ρουμ (Ρωμανία). Τον 13ο αι., μετά τη διάλυση και αυτού του κράτους, έγινε αυτόνομη χώρα κάτω από τη Δυναστεία Καραμάν εξ ου και το όνομα Καραμανία. Λίγο μετά την κατάληψη της Κωνσταντινούπολης, το κράτος αυτό καταλύθηκε και η Καππαδοκία περιήλθε στους Οθωμανούς Τούρκους.
Μετά τη κατάληψη από τους Οθωμανούς και επειδή η χώρα δεν ήταν και τόσο εύφορη, άρχισε η μετανάστευση των χριστιανών με διεξόδους τρεις κυρίως δρόμους: ο προς τη Μερσίνη κι από κει στην Αλεξάνδρεια, ο προς την Κωνσταντινούπολη και τη Σμύρνη και ο τρίτος προς Αμισό. Με τον χρόνο και με την ανάπτυξη της συγκοινωνίας στη Μικρά Ασία, άρχισε να δημιουργείται σειρά ακμαζουσών παροικιών κατά μήκος των παραπάνω οδών, από τις οποίες προήλθαν μεγαλέμποροι, τραπεζίτες, ακόμη και κυβερνητικοί υπάλληλοι, οι γνωστοί Καϊσερλήδες.
Έτσι τον 19ο αιώνα άρχισε νέα ακμή του ελληνοχριστιανικού στοιχείου και των ελληνικών γραμμάτων στην Καππαδοκία, ιδίως από το 1870 που ανυψώθηκε στον μητροπολιτικό θρόνο της Καισαρείας ο πρώην Διευθυντής της Μεγάλης του Γένους Σχολής Ευστάθιος (Κλεόβουλος). Αυτός συνετέλεσε στην ίδρυση Καππαδοκικής Αδελφότητας στην Κωνσταντινούπολη, για συλλογή χρημάτων και ίδρυση σχολείων. Το 1882, ο διαμένων στη Μασσαλία ομογενής Θεόδωρος Ροδοκανάκης έθετε στη διάθεση του Πατριαρχείου κατ΄ έτος 5.000 φράγκα προς ίδρυση και συντήρηση Ιερατικής Σχολής, η οποία άρχισε να λειτουργεί τον χειμώνα του 1882 στη Μονή Προδρόμου στο Ζιντζίντερε της Καισαρείας και της οποίας α’ δάσκαλος ήταν ο εξ Ανδρονικείου Σεραπίων Ιωάννου. Χάριν αυτής αργότερα φτιάχτηκε και οικοτροφείο στη Μονή.
Το 1904, ο από Κωνσταντινούπολη ομογενής Καππαδόκης Συμεών Σιντόσογλου ανοικοδόμησε λαμπρό διδακτήριο όπου και λειτουργούσε η Ιερατική Σχολή μέχρι το 1916-1917 οπότε κλείστηκε οριστικά από τους Τούρκους. Ο παραπάνω ομογενής είχε ιδρύσει και προικίσει δύο ακόμη ορφανοτροφεία (1 αρρένων και 1 θηλέων). Η κατά Καισάρεια Ιερατική Σχολή λειτούργησε επί 35 έτη με 100 μαθητές ετησίως.
thumb
Εκκλησιαστική ιστορία
Μέχρι την Δ' Οικουμενική σύνοδο (451), η Καππαδοκία αποτελούσε μία Εκκλησία υπό τον Μητροπολίτη και Πατριάρχη Καισαρείας, στον οποίο υπαγόταν και η Αρμενία. Στη συνέχεια, αφενός αποσπάσθηκαν τα Τύανα και αποτέλεσαν Μητρόπολη, υπαχθείσα αργότερα στη Μητρόπολη Ικονίου, αφετέρου δε με απόφαση της Δ' Οικουμενικής Συνόδου στη Χαλκηδόνα, υπάχθηκε ο ανεξάρτητος θρόνος της Καισαρείας κάτω από τον Αρχιεπίσκοπο (μετέπειτα Πατριάρχη) της Κωνσταντινούπολης.
Από τότε και μέχρι σήμερα ο Καισαρείας τάχθηκε Πρωτόθρονος υπό τον Οικουμενικό Θρόνο Μητροπολίτης, Υπέρτιμος των υπερτίμων, προς διάκριση των άλλων που καλούνται απλώς Υπέρτιμοι. Η Καππαδοκία είχε χριστιανικό πληθυσμό κατά πλειοψηφία μέχρι τον 12ο αιώνα μ.Χ. όταν μετά την κατάκτηση της πρώτα από τους Σελτζούκους και μετά από τους Οθωμανούς οι περισσότεροι κάτοικοι της εξισλαμίστηκαν και εκτουρκίστηκαν. Ωστόσο η Καππαδοκία διατήρησε μία σημαντική και μεγάλη χριστιανική μειονότητα μέχρι την ανταλλαγή πληθυσμών το 1923 μετά της Συνθήκη της Λωζάννης.
Καππαδοκικά ιδιώματα
Καππαδοκικά ιδιώματα λέγονται μέχρι σήμερα τα ιδιώματα που χρησιμοποιούσαν οι κάτοικοι της περιοχής και που είναι ένας κατακερματισμός ελληνικών λέξεων μέσα σε τουρκικά ιδιώματα.
Μεγάλη αναστάτωση είχε προκληθεί πριν δέκα χρόνια όταν κάποιοι τουρίστες Έλληνες και περαστικοί οδηγοί από την περιοχή της Καππαδοκίας δήλωναν επιστρέφοντας σε ιδιαίτερες κρατικές υπηρεσίες ότι άκουσαν κάποιους να ομιλούν σπαστά «ελληνικά», συνδυάζοντάς τους με αγνοούμενους της Κύπρου.
Εθνική Οδός 8α (Ελλάδα)
Η Εθνική Οδός 8α (κοινή ονομασία Νέα Εθνική Οδός Αθηνών-Πατρών, κωδικός: ΕΟ8α) ήταν η εθνική οδός της Ελλάδας που συνέδεε την Αθήνα με την Πάτρα, περνώντας από πόλεις της βόρειας Πελοποννήσου. Η κατασκευή της έγινε το διάστημα 1960-1969. Ο αριθμός της 8α καθορίστηκε από το Μητρώο Εθνικών Οδών της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας (η σημερινή Ελληνική Στατιστική Αρχή). Έχει μήκος 215 χιλιόμετρα.
Η εθνική οδός ξεκινάει από τις εγκαταστάσεις της ΑΕ Χαλυβουργική στην Ελευσίνα. Το τμήμα Αθήνα - Κόρινθος έχει προδιαγραφές αυτοκινητοδρόμου, με τρεις λωρίδες κυκλοφορίας, συν μία Λωρίδα Έκτακτης Ανάγκης (ΛΕΑ). Το τμήμα Κόρινθος - Πάτρα έχει επίσης προδιαγραφές αυτοκινητοδρόμου, με δύο λωρίδες κυκλοφορίας, συν μία Λωρίδα Έκτακτης Ανάγκης. Στο παρελθόν, το μεγαλύτερο μέρος στο τμήμα Κόρινθος - Πάτρα ήταν οδός ταχείας κυκλοφορίας με μια λωρίδα κυκλοφορίας και μία Λωρίδα Έκτακτης Ανάγκης, αν και σε ορισμένα σημεία, κυρίως στους ανισόπεδους κόμβους, ήταν αυτοκινητόδρομος με δύο λωρίδες συν μία ΛΕΑ.
Η οδός παραχωρήθηκε στην κοινοπραξία Ολυμπία Οδός το 2008 με σκοπό την αναβάθμιση της οδού εξ ολοκλήρου στον ομώνυμο αυτοκινητόδρομο. Έργα αναβάθμισης εκτελέστηκαν από το 2008 και ολοκληρώθηκαν τον Απρίλιο του 2017. Μέσω της εθνικής οδού, πριν την εκτέλεση έργων, η διάρκεια του ταξιδιού από την Αθήνα προς την Κόρινθο ήταν μία ώρα και, συνεχίζοντας, η απόσταση από την Κόρινθο μέχρι την Πάτρα ήταν μιάμιση με δύο ώρες, χρόνος που μειώθηκε σε 1 ώρα και 40 λεπτά στο σύνολο της (Ελευσίνα-Κόρινθος-Ρίο). Στις 11 Απριλίου 2017, μαζί με το τέλος της κατασκευής του Αυτοκινητοδρόμου Ελευσίνας-Κορίνθου-Ρίου πάνω στο προϋπάρχον τμήμα της παρούσας οδού, καταργήθηκε ο κωδικός 8α, με σκοπό ο δρόμος μαζί με την αναβάθμιση του σε αυτοκινητόδρομο να πάρει και επισήμως τον κωδικό Α8
Σήμερα παραμένουν ζωντανά κάποια κομμάτια της 8α. Αυτά είναι:
• Ένα κομμάτι της Λεωφόρου Αθηνών, μήκους 5.200 μ., από τον κόμβο εισόδου της Ελευσίνας όπου συνδέεται με ανισόπεδο ημικόμβο με την Παλαιά Εθνική οδό Αθηνών-Πατρών (8) μέχρι τον κόμβο της Μάνδρας όπου συνεχίζει ως Αυτοκινητόδρομος με τον κωδικό Α8.
• Ένα κομμάτι έξω από τα Μέγαρα, μήκους 3.310 μ., από τον κόμβο των Μεγάρων μέχρι την Κακιά Σκάλα, το οποίο επιλέχθηκε να μην χρησιμοποιηθεί από τον Α8 λόγω στενού πλάτους και επικίνδυνων στροφών. Σήμερα το κομμάτι αυτό έχει ενταχθεί στην ΕΟ 8.
• Ένα κομμάτι μήκους 360 μ. νότια της σήραγγας "Σκίρων" της Ολυμπίας Οδού, το οποίο επιλέχθηκε να μην χρησιμοποιηθεί από τον Α8 λόγω στενού πλάτους και επικίνδυνων στροφών. Σήμερα το κομμάτι αυτό παραμένει κλειστό, χρησιμοποιείται όμως για πρόσβαση στον ηλεκτρολογικό - μηχανολογικό εξοπλισμό της σήραγγας και μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για εκτροπή της κυκλοφορίας σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης - κλεισίματος της σήραγγας.
• Ένα κομμάτι μήκους 319 μ. νότια της σήραγγας "Θησέας" της Ολυμπίας Οδού, το οποίο επιλέχθηκε να μην χρησιμοποιηθεί από τον Α8 λόγω στενού πλάτους και επικίνδυνων στροφών. Σήμερα το κομμάτι αυτό παραμένει κλειστό, χρησιμοποιείται όμως για πρόσβαση στον ηλεκτρολογικό - μηχανολογικό εξοπλισμό της σήραγγας και μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για εκτροπή της κυκλοφορίας σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης - κλεισίματος της σήραγγας.
• Ένα κομμάτι μήκους 1.731 μ. από τα διυλιστήρια Κορίνθου μέχρι 1500 μ. πριν τα διόδια του Ισθμού, το οποίο επιλέχθηκε να μην χρησιμοποιηθεί από τον Α8 λόγω στενού πλάτους και επικίνδυνων στροφών. Σήμερα το κομμάτι αυτό έχει ενταχθεί στην ΕΟ 8.
• Το κομμάτι της Κορίνθου, μήκους 7.960 μ., από τον κόμβο του Ισθμού μέχρι τον Κόμβο του Μορέα (Α7) το οποίο επιλέχθηκε να μην χρησιμοποιηθεί από τον Α8 λόγω του ότι πέρναγε δίπλα στην πόλη της Κορίνθου. Σήμερα το κομμάτι αυτό χρησιμοποιείται από την τοπική κυκλοφορία, και καταλήγει στην αρχή του Μορέα (Α7).
• Ένα κομμάτι στο Κιάτο, μήκους 640 μ., από την γέφυρα των Σαταίικων Κορινθίας μέχρι το ΣΕΑ του Κιάτου το οποίο επιλέχθηκε να μην χρησιμοποιηθεί από τον Α8 λόγω στενού πλάτους και επικίνδυνων στροφών. Σήμερα το κομμάτι αυτό παραμένει κλειστό.
• Ένα κομμάτι στη Συκιά Ξυλόκαστρου, μήκους 1.010 μ., όπου επιλέχθηκε να μην χρησιμοποιηθεί από τον Α8 λόγω στενού πλάτους και επικίνδυνων στροφών. Σήμερα το κομμάτι αυτό παραμένει κλειστό, ενώ παρακάμφθηκε από ένα ημιστέγαστρο (μέθοδος cut and cover).
• Ένα κομμάτι στη Μαύρα Λιθάρια, μήκους 1.470 μ., όπου επιλέχθηκε να μην χρησιμοποιηθεί από τον Α8 λόγω στενού πλάτους και επικίνδυνων στροφών. Σήμερα το κομμάτι αυτό παραμένει κλειστό, ενώ παρακάμφθηκε από τις σήραγγες των Μαύρων Λιθαριών. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης - κλεισίματος των σηράγγων.
• Ένα κομμάτι μήκους 1.570 μ., από την παραλία του Πλατάνου μέχρι το Κορινθιακό Μπαλκόνι όπου επιλέχθηκε να μην χρησιμοποιηθεί από τον Α8 λόγω στενού πλάτους και επικίνδυνων στροφών. Σήμερα το κομμάτι αυτό παραμένει κλειστό ενώ παρακάμφθηκε από τις σήραγγες του Πλατάνου. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης - κλεισίματος των σηράγγων.
• Ένα κομμάτι μήκους 3.200 μ. το οποίο βρίσκεται στην περιοχή της Παναγοπούλας, βόρεια της σήραγγας της Παναγοπούλας της Ολυμπίας Οδού, το οποίο επιλέχθηκε να μην χρησιμοποιηθεί από τον Α8 λόγω επικίνδυνων στροφών. Σήμερα το κομμάτι αυτό χρησιμοποιείται από τα φορτηγά τα οποία διασχίζουν την Ολυμπία Οδό και μεταφέρουν επικίνδυνα φορτία, καθώς τους έχει απαγορευτεί να χρησιμοποιούν την σήραγγα.
Ασφάλεια
Η πρώην οδός Κόρινθος - Πάτρα ήταν γνωστή για το υψηλό ποσοστό ατυχημάτων, τα περισσότερα εκ των οποίων ήταν θανατηφόρα. Πολλά από αυτά προκλήθηκαν από πλαγιομετωπικές ή μετωπικές συγκρούσεις εξαιτίας της ανυπαρξίας κεντρικής προστατευτικής νησίδας και της κακής ποιότητας της οδού, ειδικά την περίοδο των έργων για την ανακατασκευή (2008-2017), καθ' ότι στο μεγαλύτερο μήκος της είχε περιορισθεί σε μισή λωρίδα ανά ρεύμα, από μία κανονική λωρίδα και μία Λωρίδα Έκτακτης Ανάγκης (ΛΕΑ) που ήταν προηγουμένως. Πολλοί οδηγοί για να αποφύγουν τον κίνδυνο για τέτοιες συγκρούσεις, οδηγούσαν σταθερά στη Λωρίδα Έκτακτης Ανάγκης, παρόλο που ούτε αυτό εθεωρείτο εντελώς ασφαλές, ενώ διαχρονικά απαγορεύεται αυστηρά από τον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας (αν και ειδικά στη συγκεκριμένη οδό υπήρχε ανοχή από την Τροχαία Εθνικών Οδών, λόγω της υψηλής επικινδυνότητας του οδικού άξονα πριν τη μετατροπή του σε αυτοκινητόδρομο). Σύμφωνα με την κοινοπραξία, το πρώτο έτος λειτουργίας υπό την δικαιοδοσία της, το 2008, στο τμήμα Κόρινθος - Πάτρα, τα θανατηφόρα ατυχήματα μειώθηκαν κατά 47%, με μείωση των νεκρών κατά 52%, δεδομένα που δεν επιβεβαιώνονται από καμία ανεξάρτητη πηγή, τουναντίον. μικρογραφία|Η Εθνική Οδός (πριν την αναβάθμιση) κοντά στο [[Αίγιο.]] μικρογραφία|Η Εθνική Οδός (πλέον [[αυτοκινητόδρομος) μετά την αναβάθμιση στα Σελιανίτικα.]]
Τμήμα Κορίνθου-Πατρών
Το τμήμα Κορίνθου - Πατρών εγκαινιάστηκε το Δεκέμβριο του 1969. Το μήκος του ήταν 135 χλμ. και επιτρεπόταν η ανάπτυξη ασφαλούς για τα δεδομένα της εποχής ταχύτητας 120 χλμ./ώρα. Το κόστος κατασκευής της οδού ανήλθε στα 2,5 δισεκατομμύρια δραχμές. Για τις ανάγκες του έργου κατασκευάσθηκαν 219 ανισόπεδες διαβάσεις και 6 ανισόπεδοι κόμβοι. Τα εγκαίνια αυτού του τμήματος πραγματοποιήθηκαν στις 21/12/1969 από τον Υπουργό Δημοσίων Έργων Κωνσταντίνο Παπαδημητρίου. Την άνοιξη του 1971 παρουσιάστηκαν εκτεταμένες κατολισθήσεις στην περιοχή Παναγοπούλα Πατρών, με αποτέλεσμα να διακοπεί για μεγάλο χρονικό διάστημα η κυκλοφορία. Η παράκαμψη του Αιγίου δόθηκε στην κυκλοφορία το φθινόπωρο του 1973. Από το 2008 η εθνική οδός παραχωρήθηκε στην κοινοπραξία Ολυμπία Οδός Α.Ε. μαζί με άλλες εθνικές οδούς στην Πελοπόννησο. Η κοινοπραξία έχει αναλάβει με αυτοχρηματοδότηση του έργου την αναβάθμιση της οδού.
Τμήμα Αθηνών-Κορίνθου
Η Νέα εθνική οδός Αθηνών – Κορίνθου κατασκευάστηκε στα πλαίσια του εκσυγχρονισμού του οδικού δικτύου της χώρας τη δεκαετία του 1960. Τα έργα για την κατασκευή της ξεκίνησαν το 1960. Τα εγκαίνιά της πραγματοποιήθηκαν στις 11 Νοεμβρίου 1962, σε επίσημη τελετή στον κόμβο Ελευσίνας. Το μήκος της οδού τότε ήταν 80,5 χιλιόμετρα. Την ημέρα των εγκαινίων παραδόθηκε στην κυκλοφορία όλη η νέα οδός από την Αθήνα έως την Κόρινθο, με εξαίρεση το τμήμα Μέγαρα - Κινέτα, στο οποίο οι εργασίες κατασκευής καθυστέρησαν να ολοκληρωθούν. Το τμήμα Μέγαρα - Κινέτα παραδόθηκε στην κυκλοφορία το φθινόπωρο του 1964.
Το πλάτος της οδού ήταν 14 μέτρα, δηλαδή ένας κλάδος διπλής κατεύθυνσης (τα δύο ρεύματα κυκλοφορίας σε επαφή, με διπλή διαχωριστική γραμμή). Εξαίρεση αποτέλεσε το τμήμα Δαφνί - Ελευσίνα, που κατασκευάστηκε με διατομή αυτοκινητοδρόμου (δύο ξεχωριστοί κλάδοι κυκλοφορίας με νησίδα στη μέση, συνολική διατομή 22 μέτρα), καθώς και ένα μικρό τμήμα μήκους 5,2 χιλιομέτρων στην περιοχή της Κακιάς Σκάλας, που κατασκευάστηκε επίσης με διατομή αυτοκινητοδρόμου. Το κόστος του έργου έφτασε τα 450 εκατομμύρια δραχμές, εκ των οποίων τα 50 δαπανήθηκαν για τις αποζημιώσεις των ιδιοκτησιών που απαλλοτριώθηκαν.
Ταυτόχρονα με την παράδοσή του στην κυκλοφορία, ξεκίνησε και η είσπραξη διοδίων. Για το λόγο αυτό καθορίστηκαν δύο σημεία είσπραξης (σταθμοί διοδίων) στα εξής σημεία: 1) Ελευσίνα και 2) Ισθμός. Η είσπραξη διοδίων εξακολουθεί μέχρι και σήμερα.
Η οδός αρχικά έλαβε τον χαρακτηριστικό αριθμό E92 (ως τμήμα της συγκεκριμένης ευρωπαϊκής αρτηρίας), ενώ αργότερα (με την επαναρίθμηση του συστήματος ευρωπαϊκών αρτηριών) έλαβε τον χαρακτηριστικό αριθμό E94, που διατηρεί μέχρι και σήμερα.
Κατά τη διάρκεια κατασκευής της οδού αντιμετωπίστηκαν σοβαρές δυσκολίες (τεχνικής φύσεως και μη). Ειδικά για τις απαλλοτριώσεις, απαιτήθηκε η έκδοση 180 δικαστικών αποφάσεων που αφορούσαν πάνω από δύο χιλιάδες ιδιοκτησίες και η καταβολή των ανάλογων αποζημιώσεων. Επίσης, χρειάστηκε να εκτελεστούν αντιπλημμυρικά έργα για την προστασία της οδού και των γύρω περιοχών, καθώς και να μετατοπιστεί κατά περίπτωση η σιδηροδρομική γραμμή Αθηνών - Κορίνθου. Η Νέα εθνική οδός Αθηνών – Κορίνθου αποτέλεσε έργο ευρύτερου προγράμματος οδοποιίας στην Ελλάδα. Είχε ήδη προηγηθεί η κατασκευή της εθνικής οδού Λάρισας - Κατερίνης (1959). Τα επόμενα χρόνια ολοκληρώθηκε η κατασκευή και άλλων οδών: Νέα εθνική οδός Λαμίας – Λάρισας (1967), Νέα εθνική οδός Κορίνθου – Πατρών (1969), Νέα εθνική οδός Κατερίνης - Αλεξάνδρειας – Θεσσαλονίκης (1973) και Νέα εθνική οδός Χαλάστρας – Ευζώνων (1973).
Η οδός κατασκευάστηκε με τα ακόλουθα γεωμετρικά χαρακτηριστικά:
Η μελέτη και εκτέλεση/κατασκευή του έργου έγινε αποκλειστικά από ελληνικά τεχνικά γραφεία. Στη μελέτη συμμετείχαν αρμόδιες υπηρεσίες του υπουργείου Δημοσίων Έργων, το τεχνικό γραφείο (κοινοπραξία) Χατζηνικολή-Καρρά-Αμπαδογιάννη, το τεχνικό γραφείο Επαμεινώνδα Βαλτινού και το τεχνικό γραφείο των Αμπουσελάμ-Αναγνωστόπουλου. Στην κατασκευή του έργου συμμετείχαν οι ακόλουθες εργοληπτικές - τεχνικές εταιρίες:
Σύνολο: 80,5 χιλιόμετρα
Σημαντικά σημεία
Η οδός συναντάται με ανισόπεδο κόμβο, ο οποίος κατευθύνεται στα δεξιά για τα Μέγαρα και αριστερά για την Πάχη. Διασχίζει τη διώρυγα της Κορίνθου αφού προηγηθεί δρόμος ο οποίος παρέχει πρόσβαση προς το Λουτράκι. Κατόπιν το δίκτυο διακλαδίζεται για διάφορους προορισμούς όπως η Τρίπολη, της οποίας είναι το τερματικό σημείο της εθνικής προς τα κεντρικά ενώ από εκεί εκκινούν επαρχιακά οδικά δίκτυα για διάφορους προορισμούς όπως η Μεγαλόπολη και το Ναύπλιο. Στα δυτικά δε τερματίζει στην Πάτρα, με συνέχεια επαρχιακά δίκτυα προς άλλες πόλεις και χωριά του νομού Αχαΐας. Πριν την Πάτρα συναντάει κανείς το Κιάτο, το Ξυλόκαστρο, το Δερβένι και το Αίγιο.
Πάνω στην οδό
Χιλιόμετρο, περιγραφή:
Έξοδοι
Χιλιόμετρο, περιγραφή:
Σήραγγες στην Κακιά Σκάλα
thumb|right|300px|Η σήραγγα «Αίθρα».
Άλλα
Χιλιόμετρο, περιγραφή:
Πηγές
8 8 Κατηγορία:Δρόμοι στη Δυτική Ελλάδα Κατηγορία:Δρόμοι στην Πελοπόννησο
Νήσος Γκράχαμ Μπελ
Η νήσος Γκράχαμ Μπελ (ρωσικά: Остров Греэм-Белл) είναι ρωσικό νησί στον Αρκτικό ωκεανό και ειδικότερα το τρίτο μεγαλύτερο νησί του αρχιπελάγους της γης του Φραγκίσκου Ιωσήφ μετά τη νήσο Ζεμλιά Γκεόργκα (Γη του Πρίγκηπος Γεωργίου) και τη Γη του Βίλτσεκ. Έχει έκταση 1.557 τετραγωνικά χιλιόμετρα και το ψηλότερο σημείο του νησιού βρίσκεται σε ύψος 509 μέτρων. Το νησί πήρε το όνομα του από τον Σκωτσέζο εφευρέτη, Αλεξάντερ Γκράχαμ Μπελ και διοικητικά ανήκει στην περιφέρεια Αρχάγγελσκ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Περιφέρεια Αρχάγγελσκ Κατηγορία:Νησιά της Ρωσίας
Περέ (Ερώ)
Το Περέ (γαλλικά: Péret, οξιτανικά: Peret) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ερώ, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Περετουά (γαλλικά: Péretois).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες του Ερώ
Παγανισμός
Παγανισμός (από το λατινικό paganus που σημαίνει άνθρωπος της υπαίθρου, αγρότης) είναι όρος που προσδιορίζει τις εθνικές θρησκείες. Πρόκειται για έναν όρο που αναπτύχθηκε στην χριστιανική κοινωνία της Νότιας Ευρώπης στα τέλη της αρχαιότητας και εκφράζει θρησκείες πέρα από τη δική τους. Κατά τη διάρκεια του Χριστιανισμού, συνέχισε να χρησιμοποιείται με μία υποτιμητική έννοια. Τον 19ο αιώνα, ο όρος υιοθετήθηκε ξανά από μέλη διαφόρων καλλιτεχνικών ομάδων εμπνευσμένων από τον αρχαίο κόσμο, ως περιγραφή των εαυτών τους. Τον 20ό αιώνα, χρησιμοποιήθηκε ως αυτο-περιγραφή ατόμων που ασπάστηκαν τα θρησκευτικά κινήματα του σύγχρονου παγανισμού ή του νεοπαγανισμού.
Κατηγορία:Θρησκευτικές πίστεις, παραδόσεις και κινήματα Κατηγορία:Παγανισμός Κατηγορία:Επανοικειοποιημένες λέξεις
Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Αθηνών 1954-55
Το πρωτάθλημα ΕΠΣ Αθηνών 1954-55 διεξήχθη σε πέντε κατηγορίες. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Παναθηναϊκός που μαζί με το δευτεραθλητή Απόλλωνα εκπροσώπησαν την ΕΠΣΑ στο πανελλήνιο πρωτάθλημα 1954-55.
Λεπτομέρειες
Το πρωτάθλημα διεκδίκησαν μέχρι τέλους ο Παναθηναϊκός με τον Απόλλωνα. Πριν από την τελευταία αγωνιστική ήταν ισόβαθμοι και αγωνίζονταν μεταξύ τους. Ο αγώνας έληξε ισόπαλος 1-1, οπότε ο τίτλος κρίθηκε σε αγώνα κατάταξης, στον οποίο ο Παναθηναϊκός υπερίσχυσε με 1-0 και κατέκτησε τον τίτλο για τέταρτη συνεχόμενη σεζόν.
Αγώνας διαβάθμισης
Σύμφωνα με τον κανονισμό πρωταθλήματος για την συμμετοχή στην Α΄ κατηγορία της επόμενης σεζόν έδωσαν αγώνες διαβάθμισης η τελευταία ομάδα της Α΄ με την πρωταθλήτρια Α2, δηλαδή ο Έσπερος Καλλιθέας με τον Αθηναϊκό Ν. Ελβετίας. Επιβλήθηκε ο Αθηναϊκός, ο οποίος ανέβηκε στην Α΄ κατηγορία ενώ ο Έσπερος υποβιβάστηκε. Τα αποτελέσματα των δύο αγώνων ήταν:
Βαθμολογία
1 Η πρώην «Ένωσις Αγ. Δημητρίου», η οποία μετονομάστηκε σε ΑΕ Δάφνης, έπειτα από τη μετονομασία του Δήμου Αγ. Δημητρίου σε Δήμο Δάφνης τον Ιανουάριο 1954. Η ομάδα δεν έχει σχέση με τον Π.Α.Ο. Αγίου Δημητρίου (Μπραχαμίου) που ιδρύθηκε το 1959.
Αγώνας διαβάθμισης
Σύμφωνα με τον κανονισμό πρωταθλήματος, για την συμμετοχή στην Β΄ κατηγορία της επόμενης σεζόν έδωσαν αγώνες διαβάθμισης η προετελευταία ομάδα της Β΄ με την δευτεραθλήτρια της Γ΄, δηλαδή ο Γκυζιακός με τον Πανεξαρχειακό. Έπειτα από τρεις αγώνες επικράτησε ο Γκυζιακός και παρέμεινε στην κατηγορία. Τα αποτελέσματα:
Πηγές
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Αθηνών Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1954-1955
1435
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1435 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Μητροπολίτης Κορωνείας Παντελεήμων Καθρεπτίδης
Ο Παντελεήμων Καθρεπτίδης, είναι Έλληνας επίσκοπος και τιτουλάριος μητροπολίτης Κορωνείας της Εκκλησίας της Ελλάδας.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Μητροπολίτης Παντελεήμων γεννήθηκε στη Νίκαια Αττικής το 1937 από Μικρασιάτες γονείς.
Αποφοίτησε από τη Θεολογική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου της Αθήνας. Πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στη Γερμανία για δύο χρόνια.
Το 1962, χειροτονήθηκε διάκονος, ενώ το 1963 πρεσβύτερος. Ανέλαβε τη διεύθυνση της Θρησκευτικής Υπηρεσίας του Γενικού Επιτελείου Αεροπορίας. Από το 1962 έως το 1967 χρημάτισε Ιεροκήρυκας της Ιεράς Μητροπόλεως Τρίκκης και Σταγών. Από το 1974 έως και το 2003 είχε αναλάβει καθήκοντα ιεροκήρυκα του Καθεδρικού Ιερού Ναού Αθηνών.
Το 2003, εξελέγη τιτουλάριος επίσκοπος Κορωνείας, από την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδας, ως βοηθός της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών. Χειροτονήθηκε σε επίσκοπο στις 14 Ιανουαρίου 2003.
Το 2008, προήχθη σε τιτουλάριο μητροπολίτη Κορωνείας.
Κατηγορία:Μητροπολίτες της Εκκλησίας της Ελλάδος Κατηγορία:Έλληνες ιεράρχες
Θανάσης Μυλωνάς
Ο Θανάσης Μυλωνάς (1938 – 4 Ιανουαρίου 1989) ήταν Έλληνας ηθοποιός.
Γεννήθηκε το 1938 στον Άγιο Στέφανο. Έπαιξε σε κωμωδίες κυρίως, όπως στο Της κακομοίρας. Ήταν παντρεμένος με την ηθοποιό Κατερίνα Βασιλάκου και απέκτησαν την κόρη τους, Ελένη Μυλωνά. Πέθανε στις 4 Ιανουαρίου 1989, σε ηλικία 51 ετών, και τάφηκε στο Νεκροταφείο της Άνοιξης, (Μπογιάτι) στην Άνοιξη Αττικής.
Θέατρο
Περισσότερες πληροφορίες για κάθε παράσταση εμφανίζονται ενεργοποιώντας τον σύνδεσμο που υπάρχει στο όνομα της κάθε παράστασης
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
ΣΑΜ (οχήματα)
thumb|Φορτηγάκι της ΣΑΜ (μοντέλο 1966)
Η εταιρεία ΣΑΜ ήταν μία από τις πολλές ελληνικές επιχειρήσεις κατασκευής τρικύκλων φορτηγών, η οποία λειτούργησε από το 1966 έως το 1974.
Το όνομα ΣΑΜ (που δεν έχει σχέση με την ομώνυμη σουηδική εταιρεία) προέρχεται από το ''«Στέφανος Α. Μπαλτάς»'', όνομα του ιδρυτή της. Τα πρώτα της μοντέλα χρησιμοποιούσαν αερόψυκτους κινητήρες 1200cc της Volkswagen, ενώ κινητήρες της Ford στα 1300cc χρησιμοποιήθηκαν σε μεταγενέστερα μοντέλα. Τα οχήματα αποδείχθηκαν ιδιαίτερα αξιόπιστα, και πολλά "επιβίωσαν" για πάνω από 30 χρόνια μετά τη διακοπή της παραγωγής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρώην ελληνικές αυτοκινητοβιομηχανίες
Εφιάλτης
Ο όρος εφιάλτης μπορεί να αναφέρεται στα εξής:
Ταινίες
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Πρωτάθλημα Γαλλίας πετοσφαίρισης ανδρών
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητισμός στη Γαλλία
Πρωτάθλημα Γαλλίας υδατοσφαίρισης ανδρών
Το Πρωτάθλημα Γαλλίας υδατοσφαίρισης ανδρών, γνωστό ως « Pro A » σύμφωνα με την επίσημη ονομασία του πρωταθλήματος από τη διοργανώτρια αρχή LPWP, αποτελεί την πρώτη κατηγορία στο σύστημα πρωταθλημάτων υδατοσφάιρισης ανδρών στη Γαλλία. Ιδρύθηκε το 1896 από την USFSA, ενώ το 1921, την ευθύνη της διοργάνωσης ανέλαβε η νεοϊδρυθείσα τότε FFN.
Ο πλέον επιτυχημένος σύλλογος του πρωταθλήματος είναι η Ανφάν ντε Νεπτούν ντε Τουρκουά με 46 τίτλους συνολικά. Οι αγωνιστικές περίοδοι 1955–56 και 1970–71 δεν διεξήχθησαν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητισμός στη Γαλλία
Τροπική μόρωση
Η τροπική μόρωση (επίσης γνωστή ως τροπικό θήλωμα, thymosis, polypapilloma tropicum, parangi, bouba, frambösie, και pian ) είναι μια τροπική μόλυνση του δέρματος, των οστών και των αρθρώσεων που προκαλείται από το μικρόβιο της σπειροχαίτης Treponema pallidum pertenue. Η ασθένεια εκδηλώνεται με μια στρογγυλή και σκληρή διόγκωση του δέρματος, διαμέτρου 2 έως 5 εκατοστών. Το κέντρο ενδέχεται να διαρραγεί και να σχηματιστεί μία έλκωση. Αυτή η αρχική δερματική αλλοίωση επουλώνεται κατά κανόνα μέσα σε τρεις έως έξι μήνες. Με την παρέλευση εβδομάδων ή και ετών, ενδέχεται να παρουσιαστεί πόνος στις αρθρώσεις και τα οστά, να εκδηλωθεί κόπωση, και να εμφανιστούν νέες δερματικές αλλοιώσεις. Το πάχος του δέρματος στις παλάμες των χεριών και στα πέλματα των ποδιών μπορεί να αυξηθεί και το δέρμα να ανοίξει. Τα οστά (κυρίως της μύτης) ενδέχεται να παραμορφωθούν. Μετά από πέντε ή περισσότερα έτη μπορεί να νεκρώσουν μεγάλα τμήματα του δέρματος και επακολούθως, να δημιουργηθούν ουλές.
Η τροπική μόρωση μεταδίδεται κατά την άμεση επαφή με το υγρό που προέρχεται από τη δερματική αλλοίωση κάποιου μολυσμένου ατόμου. Συνήθως η επαφή είναι μη σεξουαλικής φύσης. Η νόσος είναι πιο συχνή στα παιδιά, διότι εξαπλώνεται όταν παίζουν μαζί. Άλλες συναφείς τρεπονηματικές νόσοι είναι η bejel (Treponema pallidum endemicum), η πίντα (Treponema pallidum carateum) και η σύφιλη (Treponema pallidum pallidum). Συχνά, η τροπική μόρωση διαγιγνώσκεται από την παρουσία των αλλοιώσεων. Οι εξετάσεις αίματος αντισωμάτων είναι χρήσιμες, αλλά δεν προσφέρουν πληροφορίες για τον διαχωρισμό πρόσφατων μολύνσεων από παλαιότερες μολύνσεις. Η αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης (PCR) είναι η πιο ακριβής μέθοδος διάγνωσης.
Η πρόληψη συνίσταται εν μέρει στη θεραπεία όσων πάσχουν από τη νόσο μειώνοντας έτσι τον κίνδυνο μετάδοσης. Στις περιπτώσεις που η νόσος εκδηλώνεται με μεγάλη συχνότητα, είναι αποτελεσματική η ομαδική θεραπεία. Η εξάπλωση μπορεί επίσης να μειωθεί με τη βελτίωση της καθαριότητας και των συνθηκών υγιεινής. Η θεραπεία γίνεται συνήθως με αντιβιωτικό-ά μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται: η από του στόματος λαμβανόμενη αζιθρομυκίνη ή η ενέσιμη βενζαθινική πενικιλλίνη. Χωρίς την απαιτούμενη θεραπεία, εμφανίζονται σωματικές δυσμορφίες στο 10% των περιπτώσεων.
Από το 2012 η τροπική μόρωση είναι κοινή σε τουλάχιστον 14 τροπικές χώρες. Η νόσος προσβάλλει μόνο τους ανθρώπους. Κατά τις δεκαετίες του 1950 και του 1960 ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) κατάφερε να εξαλείψει σχεδόν την τροπική μόρωση. Έκτοτε ο αριθμός των κρουσμάτων έχει αυξηθεί και ο ΠΟΥ προσπαθεί και πάλι να εξαλείψει την ασθένεια μέχρι το 2020. Η τελευταία εκτίμηση σχετικά με τον αριθμό των μολυσμένων ατόμων αναφέρει περισσότερα από 500.000 κρούσματα το 1995. Παρά το γεγονός ότι μία από τις πρώτες περιγραφές της νόσου έγινε το 1679 από τον Willem Piso, τα ιστορικά στοιχεία δείχνουν ότι η τροπική μόρωση μπορεί να είχε ήδη εμφανιστεί στο ανθρώπινο είδος εδώ και 1,6 εκατομμύρια χρόνια.
Επαρχία της Έννα
Η επαρχία της Έννα (ιταλικά: Provincia di Enna) είναι επαρχία της Σικελίας στην Ιταλία. Η έκτασή της είναι 2.562 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 173.682 κατοίκους (2007). Έδρα της επαρχίας είναι η Έννα (Enna). Συνολικά, η επαρχία αριθμεί 20 δήμους.
Βρίσκεται στο κέντρο της Σικελίας, χωρίς να έχει καμία διέξοδο στη θάλασσα και συνορεύει βόρεια με την επαρχία της Μεσσίνα, δυτικά με τις επαρχίες του Παλέρμο και της Καλτανισέττα, ανατολικά με την επαρχία της Κατάνης και νότια με τις επαρχίες της Καλτανισέττα και της Κατάνης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Εννα
2124 Νίσεν
Ο Νίσεν (Nissen) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,7. Ανακαλύφθηκε το 1974 από το προσωπικό του «Αστεροσκοπείου Φελίξ Αγκυγιάρ» (Ελ Λεονθίτο της Αργεντινής) και πήρε το όνομά του προς τιμή του Αργεντινού αστρονόμου Χουάν Χοσέ Νίσεν (Juan José Nissen, 1901-1978), πρώτου ιστορικά διευθυντή του αστεροσκοπείου αυτού.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Νίσεν είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Νισεν
1437
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1437 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Ροβέρτος της Νεαπόλεως
Ο Ροβέρτος της Νεαπόλεως ή Ροβέρτος του Ανζού ή Ροβέρτος ο Σοφός (Roberto d'Angio, 1275 - 16 Ιανουαρίου 1343), μέλος του Οίκου των Καπετιδών-Ανζού ήταν βασιλιάς της Νεαπόλεως, Κόμης της Προβηγκίας και του Φορκαλκιέ (1309 - 1343), δούκας της Καλαβρίας (1296 - 1309) και τιτλούχος βασιλιάς των Ιεροσολύμων (1309 - 1343). Ο Ροβέρτος της Νεαπόλεως ήταν τρίτος και μακροβιότερος γιος του Καρόλου Β΄ του Χωλού της Νάπολης και της Μαρίας των Άρπαντ, κόρης του Στεφάνου Ε΄ της Ουγγαρίας. Όταν ζούσε ο πατέρας του έγινε δούκας της Καλαβρίας.
Βασιλιάς της Νεαπόλεως
Ο πατέρας του Καρόλου Β΄ του Χωλού, ο Κάρολος Α΄ δούκας του Ανζού, ιδρυτής του Ανδεγαυικού βασιλείου της Σικελίας, κατέλαβε το νησί ύστερα από πρόσκληση του πάπα (1262). Ο Κάρολος ο Ανδεγαυός ανατράπηκε στη Σικελία από τον εχθρό του Πέτρο Γ΄ της Αραγωνίας, όταν ξέσπασε ο Σικελικός Εσπερινός, όπου ακολούθησε μεγάλη σφαγή των Γάλλων στο νησί (1282) και ο 7χρονος Ροβέρτος έγινε όμηρος των Αραγωνέζων. Ο παππούς του πέθανε τρία χρόνια αργότερα (1285) αφήνοντας τον Κάρολο Β΄ τον Χωλό βασιλιά της Νεαπόλεως· διάδοχός του ήταν ο μεγαλύτερος αδελφός του Ροβέρτου, ο Κάρολος Μαρτέλος, που απέκτησε γιο τον Κάρολο (1288), όταν ο θείος του Ροβέρτος ήταν 13 ετών. Με τον πρόωρο θάνατο του Καρόλου Μαρτέλου (1295), ο Ροβέρτος -ενήλικος πιά- έγινε διάδοχος της Νεαπόλεως, αν και νόμιμος διάδοχος έπρεπε να ήταν ο επτάχρονος ανιψιός του Κάρολος (γιος του Καρόλου Μαρτέλου).
Κυρίαρχος στην Ιταλία
Ο Ροβέρτος σαν αρχηγός των Γουέλφων αντιτάχθηκε στην παραμονή του αυτοκράτορα Ερρίκου Ζ΄ του Λουξεμβούργου στην Ιταλία. Μετά τον θάνατο του Ερρίκου (1313) εντάθηκε στον βορά η αντίδραση των Γιβελλίνων εναντίον των Γουέλφων με αρχηγό τον Ματτέο Α΄ Βισκόντι και όπως φαίνεται ο Ροβέρτος είχε τον ρόλο του διαιτητή. Ο Ροβέρτος κυβερνούσε το Πεδεμόντιο, το κύρος του έγινε μεγαλύτερο όταν τον ονόμασε ο πάπας Γερουσιαστή της Ρώμης (1317), έγινε λόρδος στην Γένοβα (1318 - 1334), στην Μπρέσια (1319) και εφημέριος του πάπα σε ολόκληρη την Ιταλία (1317) όταν έλλειπε ο αυτοκράτορας. Πολέμησε εναντίον του Λουδοβίκου Δ΄ της Βαυαρίας (1328) και πίεσε τον Ιωάννη της Βοημίας να εγκαταλείψει την βόρεια Ιταλία (1330). Η ηγεμονία του Ροβέρτου στην Ιταλία απειλήθηκε μόνο από την Αραγωνική Σικελία.
Ο Μανφρέδος Ε΄ του Σαλούτσο και ο ανιψιός του Τόμας Β΄ συγκρούστηκαν για την ηγεμονία της μαγδραβίας του Σαλούτσο (1336), ο Ροβέρτος υποστήριξε τον Μανφρέδο επειδή η σύζυγος του Τόμας ανήκε στους Βισκόντι. Ο Ροβέρτος πολιόρκησε το Σαλούτσο, το έκαψε και αιχμαλώτισε τον Τόμας που αναγκάστηκε να πληρώσει λύτρα αλλά όταν ο αντιβασιλιάς του Ροβέρτου ηττήθηκε στην μάχη του Γκαμενάριο (22 Απριλίου 1345) η Ανδεγαυική δύναμη στο Πεδεμόντιο ελαττώθηκε. Ο Ροβέρτος και η δεύτερη σύζυγος του Σάντσα της Μαγιόρκας έφεραν στην αυλή τους στην Νάπολη την τέχνη και τον πολιτισμό της Αναγέννησης.
Διαδοχή
Τον Ροβέρτο διαδέχτηκε η 16χρονη εγγονή του Ιωάννα Α΄ της Νάπολης αφού ο γιος του Κάρολος της Καλαβρίας πέθανε πριν τον ίδιο (1328). Η Ιωάννα αρραβωνιάστηκε τον 15χρονο ξάδελφο της Ανδρέα της Καλαβρίας δεύτερο γιο του Καρόλου Α΄ της Ουγγαρίας. Στην διαθήκη του ο Ροβέρτος όρισε διάδοχο την Ιωάννα χωρίς να αναφέρει τίποτα για τον Ανδρέα, αν η Ιωάννα πέθαινε χωρίς απογόνους θα την διαδεχόταν η μικρότερη αδελφή της Μαρία. Ο αποκλεισμός του Ανδρέα από την διαδοχή οδήγησε τους μετέπειτα ιστορικούς να ασπαστούν την Ουγγρική προπαγάνδα ότι η δολοφονία του στην Αβέρσα (1345) έγινε με πρωτοβουλία της Ιωάννας. Οι επιθέσεις στην συνέχεια από τους Ούγγρους που ήταν βασιλιάς τους ο Λουδοβίκος Α΄ της Ουγγαρίας ενίσχυσαν σημαντικά την θεωρία αυτή υποστηρίζοντας ότι ο Λουδοβίκος ήθελε να εκδικηθεί την δολοφονία του αδελφού του.
Θρύλοι
Ο Ροβέρτος της Νάπολης ονομάστηκε "ειρηνοποιός της Ιταλίας" λόγω των σημαντικών αλλαγών που έφερε στην πόλη της Νάπολης. Η πόλη και ολόκληρο το βασίλειο βρισκόταν στα χέρια εμπόρων από την Τοσκάνη που ανήγειραν υπέροχα κτίρια, μνημεία και αγάλματα μετατρέποντας την Νάπολη από ένα βρώμικο λιμάνι που ήταν μέχρι τότε σε επιβλητική πόλη της εποχής και σε μεγάλο κέντρο Αναγεννησιακών σπουδών. Ο Ροβέρτος ανέθεσε στον διάσημο γλύπτη Τίνο ντι Καμάινο να κατασκευάσει και να διακοσμήσει έναν μεγάλο τάφο για τον γιο του που προοριζόταν διάδοχος του και στον διάσημο ζωγράφο Τζόττο να ζωγραφίσει πολλούς πίνακες για τον ίδιο. Το Πανεπιστήμιο της Νάπολης μπήκε υπό την προστασία του, έγινε κέντρο Αναγεννησιακών σπουδών με φοιτητές από ολόκληρη την Ιταλία, ο Δάντης Αλιγκέρι τον χαρακτήρισε "βασιλιά των λέξεων".
Στην εποχή του δεν υπήρχε μεσαία τάξη στην νότια Ιταλία που θα μπορούσε να εξισορροπήσει την μεγάλη δύναμη των φεουδαρχών ακολουθώντας την παράδοση των Ανδεγαυών προγόνων του στην Νορμανδία. Ο Πετράρχης και ο Βοκάκιος τον αναφέρουν καλλιεργημένο άντρα, προστάτη των γραμμάτων και των τεχνών με τις φράσεις "μοναδικός βασιλιάς στις μέρες του", "φίλος της τέχνης και του πολιτισμού". Ο Πετράρχης ζήτησε να εξεταστεί από τον Ροβέρτο πριν τον στέψουν ποιητή στον Καπιτωλίνο λόφος της Ρώμης (1341), το Λατινικό του ποίημα "Άφρικα" ήταν αφιερωμένο στον ίδιο τον Ροβέρτο αλλά δημοσιοποιήθηκε πολλά χρόνια μετά τον θάνατο τους (1397).
Οικογένεια
μικρογραφία|Ο Ροβέρτος Α΄ της Νεαπόλεως, παράσταση σε νόμισμα.
Με την πρώτη σύζυγό του Γιολάντα του Οίκου της Βαρκελώνης, κόρη του Πέτρου Γ΄ της Αραγωνίας, απέκτησε:
Με την δεύτερη σύζυγο του Σάντσα της Μαγιόρκας, κόρη του Ιακώβου Β΄ της Μαγιόρκας δεν απέκτησε παιδιά.
Νόθα παιδιά του ήταν:
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της Νεαπόλεως Κατηγορία:Δούκες της Καλαβρίας Κατηγορία:Κόμητες της Προβηγκίας Κατηγορία:Οίκος των Ανζού - Νάπολης Κατηγορία:Επίτιμοι βασιλείς της Ιερουσαλήμ
Σημαία των Νήσων Φώκλαντ
Η σημαία των Νήσων Φώκλαντ καθιερώθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου του 1948. Είναι μπλε σημαία, με τη σημαία του Ηνωμένου Βασιλείου επάνω αριστερά, και το εθνόσημο των Νήσων Φώκλαντ ενσωματωμένο.
Οι κτήσεις των νήσων Φώκλαντ είχαν τις δικές τους σημαίες. Αυτές είχαν τη σημερινή σημαία του Βρετανικού Εδάφους της Ανταρκτικής και δε χρησιμοποιούσαν τη σημαία των νησιών Φόκλαντ. Ωστόσο, με τη δημιουργία του Βρετανικού Εδάφους της Ανταρκτικής που ιδρύθηκε το 1963, τα νησιά Νότια Γεωργία και Νότια Σάντουιτς παρέμειναν κτήσεις των νησιών Φώκλαντ και επέστρεψαν στη σημαία των Φώκλαντ ως το 1985, οπότε αποτέλεσαν χωριστό υπερπόντιο έδαφος και κέρδισαν τη δική τους σημαία.
Κατά την περίοδο της κατοχής από την Αργεντινή, η σημαία των νησιών απαγορεύτηκε και στη θέση της χρησιμοποιήθηκε η σημαία της Αργεντινής. Σήμερα η Αργεντινή θεωρεί ότι τα νησιά ανήκουν στην επαρχία της «Γης του Πυρός» και η σημαία αυτής της επαρχίας είναι η νόμιμη, μολονότι δεν έχει υψωθεί ποτέ στα νησιά.
Μια κόκκινη σημαία με ενσωματωμένο το εθνόσημο των Νήσων Φώκλαντ καθιερώθηκε το 1998 και χρησιμοποιείται ως σημαία των πολιτών των νήσων. Προηγούμενα, η απλή κόκκινη σημαία χρησιμοποιούνταν από πλοία στα χωρικά ύδατα γύρω από τα νησιά Φώκλαντ.
Η σημαία του Κυβερνήτη είναι η σημαία του Ηνωμένου Βασιλείου με το εθνόσημο.
Νησοι Φώκλαντ Κατηγορία:Νήσοι Φώκλαντ Κατηγορία:Σημαίες του Ηνωμένου Βασιλείου
Τζωρτζ Γκέιλορντ Σίμπσον
Είχε καταγράψει και περιγράψει τις ενδείξεις για έννοιες όπως το punctuated equilibrium των Νάιλς Έλντρετζ και Στέφεν Τζέι Γκουλντ (1976). Οι πιο γνωστές εργασίες του αφορούν την εξέλιξη του αλόγου, όπου έδειξε ότι δεν είναι γραμμική και δεν φτάνει στην αποκορύφωσή της με την εμφάνιση του μοντέρνου αλόγου, του Equus caballus. Μεγάλο μέρος των εργασιών του αφορούσε στη ταξινομία των απολιθωμάτων και των εξαφανισμένων θηλαστικών. Επίσης, ήταν αντίθετος με την ιδέα του Άλφρεντ Βέγκενερ για την τεκτονική των ηπείρων (continental drift), και είχε μεγάλη επίδραση με τη στάση του αυτή, κι ας ήταν λανθασμένη. Υπήρξε καθηγητής ζωολογίας στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια της Νέας Υόρκης, και διευθυντής του τμήματος Γεωλογίας και Παλαιοντολογίας στο Αμερικανικό Μουσείο Φυσικής Ιστορίας (A.M.N.H.) από το 1945 έως το 1959. Ήταν διευθυντής στο Μουσείο Συγκριτικής Ζωολογίας του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ από το 1959 ως το 1970, και καθηγητής Γεωεπιστημών στο Πανεπιστήμιο της Αριζόνα ως τη συνταξιοδότησή του το 1982.
Βραβεία
Το 1943 ο Σίμπσον βραβεύθηκε με το μετάλλιο Μέρι Κλαρκ Τόμσον από την Εθνική Επιστημονική Ακαδημία των Η.Π.Α. (National Academy of Sciences). Έλαβε το μετάλλιο Daniel Giraud Elliot το 1944, για το βιβλίο του Tempo and mode in evolution. Βραβεύτηκε με το βραβείο Ντάργουιν-Γουάλας Μένταλ της Linnean Society of London το 1958. Για την ολική συμβολή του στη γενική εξελικτική θεωρία, έλαβε το μετάλλιο Δαρβίνου από τη Royal Society (Αγγλία) το 1962, εφόσον είχε μελετήσει εκτεταμένα την παλαιοντολογία, και ειδικότερα την παλαιοντολογία των σπονδυλωτών. Στο πανεπιστήμιο της Αριζόνα (Τούσον), ένα κτίριο πήρε το όνομά του (Gould-Simpson building), για τη συμβολή του στους τομείς της παλαιογεωγραφίας και την σχέση της εξέλιξής της με τις αλλαγές των ηπείρων. Ο Σίμπσον έγινε επίτιμο μέλος της Royal Society του Λονδίνου (ως αλλοδαπός) στις 24 Απριλίου του 1958.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Αμερικανοί βιολόγοι Κατηγορία:Παλαιοντολόγοι
Σχολή Πολωνικών για Ξένους Πανεπιστημίου του Λοτζ
Η Σχολή Πολωνικών για Ξένους ιδρύθηκε το 1952 στο Λοτζ. Αρχικά επικεντρώθηκε μόνο στο να επιτρέψει σε άτομα από άλλες χώρες να σπουδάσουν στα πολωνικά πανεπιστήμια,    αλλά από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 μετατράπηκε σε ακαδημαϊκή και εκπαιδευτική εγκατάσταση.
Η Σχολή Πολωνικών για Ξένους στο Λοτζ είναι το παλαιότερο ίδρυμα αυτού του είδους στην Πολωνία και για πάνω από τριάντα χρόνια ήταν η μόνη τέτοια σχολή στη χώρα. Έχει εκπαιδεύσει ανθρώπους από περισσότερες από 80 χώρες στον κόσμο. Κάθε χρόνο περίπου 300 φοιτητές αποφοιτούν από τη σχολή. Κατά τη διάρκεια όλων των ετών της δραστηριότητας της σχολής, οι υπάλληλοί του κατάφεραν να δημιουργήσουν μοναδικά βιβλία εργασίας για αλλοδαπούς που επιθυμούν να μάθουν την πολωνική γλώσσα. Έχουν επίσης ετοιμάσει, με σημαντική βοήθεια από τους ίδιους τους μαθητές, διαφορετικά λεξιλόγια πολλαπλών γλωσσών - μια πολύτιμη βοήθεια για όποιον διδάσκει και μαθαίνει την πολωνική γλώσσα. Τα βιβλία εργασίας που παρήχθησαν στο σχολείο έγιναν μια βάση για τα μαθήματα που δημιουργήθηκαν σε άλλες τέτοιες εγκαταστάσεις στη χώρα. Το σχολείο προετοιμάζει ξένους μαθητές για να πραγματοποιήσουν σπουδές σε πολλούς διαφορετικούς τομείς ενδιαφέροντος. Οι μαθητές παρακολουθούν, μεταξύ άλλων, τεχνικά, ιατρικά και οικονομικά μαθήματα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πανεπιστήμιο του Λοτζ
Κογκουριοϊκές γλώσσες
Σύμφωνα με τα αρχαία Κινεζικά αρχεία, τις γλώσσες Μπουγιό, Κόγκουριο, Ντόνγκιε, Όκτζο, Μπέκτζε και Γκοτζόσον ήταν παρόμοιες η μία με την άλλη, αλλά πολύ διαφορετική από τις τουνγκουζικές γλώσσες. Μπορεί να υπάρχει ένα χάσμα μεταξύ αυτών των κογκουριοϊκών γλωσσών και των γλωσσών Χαν, σχηματίζοντας δύο κλάδους της κορεανικής γλωσσικής οικογένειας. Η γλώσσα Γιε-Μεκ μπορεί να είναι προγονική για τις κογκουριοϊκές γλώσσες ή για μερικές από αυτές. Ωστόσο, όλες οι κογκουριοϊκές γλώσσες δεν είναι επαρκώς μελετημένες.
Μερικές θεωρίες προτείνουν ότι τα ιαπωνικά ανήκουν στις κογκουριοϊκές γλώσσες και έτσι θα σχηματιζόταν ιαπωνικό–κογκουριοϊκό κλάδο. Αλλά τα τοπωνυμικά στοιχεία δείχνουν ότι πιθανόν να προηγήθηκε μόνο από ιαπωνικές γλώσσες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γλώσσες της Κορέας
Εδουάρδος Κοντογιωργάκης
Ο Εδουάρδος Κοντογιωργάκης (20 Δεκεμβρίου 1949) είναι Αργεντινός πρώην ποδοσφαιριστής, διεθνής με την Ελλάδα, ο οποίος αγωνιζόταν στην επίθεση. Το πραγματικό του όνομα είναι Εδουάρδο Ρικάνι όμως με την άφιξή του στην Ελλάδα, τον Φεβρουάριο του 1972 και τον ΠΑΣ Γιάννινα, ελληνοποιήθηκε. Οι φίλαθλοι του ΠΑΣ Γιάννινα προτιμούσαν να τον αποκαλούν Loko (τρελός στα ισπανικά). Είναι γιος και συνονόματος του μεγάλου Αργεντινού ποδοσφαιριστή Εδουάρδο Ρικάνι (Eduardo Ricagni), ο οποίος υπήρξε και προπονητής του ΠΑΣ Γιάννινα το 1974.
Σε συλλογικό επίπεδο
Πριν έρθει στην Ελλάδα για λογαριασμό του ΠΑΣ Γιάννινα αγωνιζόταν στην Κλουμπ Ατλέτικο Ατλάντα της Αργεντινής. Στον ηπειρωτικό σύλλογο παρέμεινε επί μία δεκαετία, από το 1972 έως το 1983, κατόπιν αγωνίστηκε στην Κέρκυρα για έναν χρόνο και έπειτα επέστρεψε στον ΠΑΣ όπου και ολοκλήρωσε την καριέρα του το 1985, σε ηλικία 36 ετών.
Με τη φανέλα του ΠΑΣ Γιάννινα ο Κοντογιωργάκης αγωνίστηκε σε 317 αγώνες, εκ των οποίων οι 218 ήταν στην Α' Εθνική κατηγορία και σκόραρε 91 φορές. Την περίοδο 1976-77 ήταν πρώτος σκόρερ του ΠΑΣ Γιάννινα με 11 γκολ, επίτευγμα το οποίο επανέλαβε δύο χρόνια αργότερα (1978-79) με 8 γκολ.
Ήταν μέλος της μεγάλης ομάδας του ΠΑΣ, που οι φίλαθλοι ονόμασαν "Άγιαξ της Ηπείρου".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αργεντινοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Α.Σ. Γιάννινα Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κλουμπ Ατλέτικο Ατλάντα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Κέρκυρας
Εθνόσημο των Νήσων Φώκλαντ
right|200px|Το εθνόσημο των Νησιών Φώκλαντ Το εθνόσημο των Νήσων Φώκλαντ παραχωρήθηκε στα Φώκλαντ στις 29 Σεπτεμβρίου του 1948. Το πλοίο συμβολίζει το Desire, το σκάφος με το οποίο πιστεύεται ότι ανακάλυψε τα νησιά ο Άγγλος εξερευνητής Τζον Ντέιβις, το 1592. Το ρητό "Desire the Right" (Να επιθυμείς το Δίκαιο) αναφέρεται επίσης στο όνομα του καραβιού. Το κριάρι συμβολίζει την εκτροφή προβάτων, μέχρι πρόσφατα πρωταρχικός τομέας οικονομικής δραστηριότητας στα νησιά. Η χλόη δείχνει την πιο σημαντική βλάστηση στα Φώκλαντ.
Συμμετοχή της Πολωνίας στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Η Πολωνία συμμετείχε στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2020 στο Τόκιο. Αρχικά είχαν προγραμματιστεί να διεξαχθούν από τις 24 Ιουλίου έως τις 9 Αυγούστου 2020, όμως οι Αγώνες αναβλήθηκαν για τις 23 Ιουλίου έως τις 8 Αυγούστου 2021, λόγω της πανδημίας COVID-19. Από το επίσημο ντεμπούτο της χώρας το 1924, οι Πολωνοί αθλητές εμφανίστηκαν σε κάθε έκδοση των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων, με εξαίρεση τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1984 στο Λος Άντζελες, λόγω του σοβιετικού μποϊκοτάζ.
Συμμετέχοντες
Ακολουθεί ο κατάλογος με τον αριθμό των αγωνιζομένων στους Αγώνες.
Παραπομπές
Πολωνια 2020
Βιβάρι Αργολίδας
Το Βιβάρι είναι παραθαλάσσιο χωριό του δήμου Ναυπλιέων στο νομό Αργολίδας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 314 κατοίκους.
Γενικά στοιχεία
Το Βιβάρι είναι κτισμένο σε υψόμετρο 10 μέτρων στα νοτιοδυτικά του Ναυπλίου και διαθέτει φυσικό και προστατευμένο λιμάνι που βρέχεται από τον Αργολικό κόλπο. Ο οικισμός αποτελεί δημοφιλή τουριστικό προορισμό και ως εκ τούτου η πλειοψηφία των κατοίκων του ασχολείται κατά κύριο λόγο με τα τουριστικά επαγγέλματα και σε μικρότερο βαθμό με την αγροτική παραγωγή. Κοντά στο Βιβάρι βρίσκονται λιμνοθάλασσα και οι παραλίες της Πλάκας και του Κονδυλίου. Η κεντρική εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στον Προφήτη Ηλία και κάθε χρόνο, κατά την παραμονή της γιορτής του, διοργανώνεται τοπικό πανηγύρι. Οι υπόλοιποι ναοί είναι αφιερωμένοι στην Παναγία Λεύκα και στον Άγιο Νικόλαο.
Διοικητικά το Βιβάρι υπαγόταν μέχρι το 1997 στην κοινότητα Δρεπάνου της επαρχίας Ναυπλίου. Στη συνέχεια (πρόγραμμα Καποδίστριας) αποτέλεσε μέχρι το 2010 τμήμα του δήμου Ασίνης και έκτοτε υπάγεται στην τοπική κοινότητα Δρεπάνου του καλλικρατικού δήμου Ναυπλιέων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αργολίδας Κατηγορία:Δήμος Ναυπλιέων
Άρτεμις της Δήλου (Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, αρ. 1)
Το μαρμάρινο άγαλμα Αρτέμιδος από τη Δήλο βρέθηκε το 1878 στη νήσο Δήλο σε ανασκαφές της Γαλλικής Σχολής υπό τον Th. Homolle. Είναι φυσικού μεγέθους και πρόκειται για τo αρχαιότερο μεγάλο γλυπτό της ελληνικής τέχνης. Εκτίθεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας με αριθμό 1.
Περιγραφή
Φέρει στη βάση την εξής επιγραφή: «ΝΙΚΑΝΔΡΗ Μ ΑΝΕΘΕΚΕΝ ΗΕΚΗΒΟΛΟΙ ΙΟΧΕΑΙΡΗΙ QΟΡΗ ΔΕΙΝΟΔΙΚΗΟ ΤΟ ΝΑhΣΙΟ ΕhΣΟΧΟΣ ΑΛΗΟΝ ΔΕΙΝΟΜΕΝΕΟΣ ΔΕ ΣΑΣΙΓΝΕΤΗ ΦhΑhΣΟ Δ ΑΛΟΧΟΣ Ν[ΥΝ]», που αποδίδεται ως εξής: «Η Νικάνδρα με αφιέρωσε στην εύστοχη τοξότιδα, η κόρη του Δεινοδίκαιου από τη Νάξο, η πιο σπουδαία ανάμεσα στις άλλες, αδελφή του Δεινομένους, και τώρα γυναίκα του Φράξου».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαϊκή τέχνη Κατηγορία:Κόρες Κατηγορία:Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Αρτεμις Κατηγορία:Αγάλματα της Αρτέμιδος
Φοκάτσα
Η φοκάτσα είναι πατητό ψωμί, που παρασκευάζεται από ζύμη από αλεύρι, νερό, αλάτι και μαγιά, το οποίο μπορεί να μαγειρευτεί τόσο στο φούρνο όσο και στη σχάρα.
Ετυμολογία της λέξης
Η λέξη φοκάτσα προέρχεται από την ύστερη Λατινική "εστίαση" που αναφέρεται στο μαγείρεμα στην εστία. Η φοκάτσα στα Λατινικά ονομάστηκε "focacia", θηλυκό του "focacius". Συχνά με τη λέξη φοκάτσα αναφερόμαστε σε όλες τις πιθανές παραλλαγές της. Ωστόσο, με αυτόν τον όρο εννοούμε πάνω απ ' όλα την κλασική φοκάτσα από τη Γένοβα και το Μπάρι.
Η φουγκάσα είναι ο όρος στη Γενοβέζικη διάλεκτο που αναφέρεται στη φοκάτσα. Σύμφωνα με τον Φιορέντζο Τόσο, σύγχρονος γλωσσολόγος και συγγραφέας του "Μικρού Λιγουριανού λεξικού", η λέξη εμφανίζεται για πρώτη φορά σε ένα έγγραφο που γράφτηκε το 1300.
Θερμίδες και διατροφικά στοιχεία της κλασικής φοκάτσα
Η κλασική φοκάτσα περιέχει διάφορα θρεπτικά συστατικά: ως επί το πλείστον, υδατάνθρακας, λίπος και πρωτεΐνη.
Οι βιταμίνες Β1, Β2, Β3, Β5 και Β6 είναι επίσης παρούσες στο φαγητό.
Προφανώς μέσα σε αυτό έχει επίσης λιπίδια, όπως κορεσμένα λιπαρά, μονοακόρεστα λίπη και πολυακόρεστα λίπη.
Η φοκάτσα πρέπει ωστόσο να θεωρείται τροφή με χαμηλές θερμίδες. Στην πραγματικότητα, σε εκατό γραμμάρια φοκάτσα η ποσότητα των χιλιοθερμίδων είναι διακόσια σαράντα εννέα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλική κουζίνα
Σουσούμου Τονεγκάουα
Ο Σουσούμου Τονεγκάουα (利根川 進, Tonegawa Susumu) είναι Ιάπωνας μοριακός βιολόγος, που κέρδισε το βραβείο Νόμπελ φυσιολογίας και ιατρικής το 1987 για την ανακάλυψη του γενετικού μηχανισμού, που παράγει τεράστια ποικιλομορφία αντισωμάτων. Ανεκάλυψε ότι με τον συνδυασμό των γονιδίων μπορεί ο οργανισμός να παράγει έναν απεριόριστο αριθμό αντισωμάτων, που το καθένα καταπολεμά συγκεκριμένους παθολογικούς μικροοργανισμούς. Μετά την κατάκτηση του νόμπελ ιατρικής για την εργασία στην ανοσολογία, ο Τονεγκάουα ασχολήθηκε με τις νευροεπιστήμες εξετάζοντας τη μοριακή, κυτταρική και νευρωνική βάση της δημιουργίας και της ανάκτησης της μνήμης.