cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Όλυμπος Αχερίτου
Ιστορία
Αρχικά αγωνιζόταν στις διοργανώσεις της Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου Νεολαίας ΣΕΚ Λάρνακας (ΟΠΝ ΣΕΚ). Το καλοκαίρι του 1985 η Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) αποφάσισε τη δημιουργία της Δ΄ κατηγορίας. Ο Όλυμπος ήταν ανάμεσα στις ομάδες που επελέγησαν από τη ΣΤΟΚ για να συμμετάσχει στο πρώτο πρωτάθλημα της κατηγορίας και έτσι εντάχθηκε στις τάξεις της ΚΟΠ.
Στην πρώτη συμμετοχή του στο πρωτάθλημα, την περίοδο 1985-86, τερμάτισε στην 8η θέση του ομίλου του. Την επόμενη περίοδο τερμάτισε στην 12η θέση και έδωσε αγώνες μπαράζ με άλλες δύο ομάδες από τους άλλους δύο ομίλους για παραμονή στην κατηγορία. Ο Όλυμπος κέρδισε στους αγώνες μπαράζ και παρέμεινε στην κατηγορία. Τις επόμενες περιόδους κινδύνευε με υποβιβασμό. Την περίοδο 1989-90 τερμάτισε στην προτελευταία θέση του ομίλου του και υποβιβάστηκε στα αγροτικά (τοπικά) πρωταθλήματα. Συμμετείχε στις διοργανώσεις της ΟΠΝ ΣΕΚ.
Το 1991 επανεντάχθηκε στη Δ΄ κατηγορία μέσω του πρωταθλήματος ένταξης. Την περίοδο 1992-93 τερμάτισε στην τελευταία θέση του ομίλου του και υποβιβάστηκε. Συνέχισε στις διοργανώσεις της ΟΠΝ ΣΕΚ.
Το 2004 ενοποιήθηκε με την Δυναμό Αχερίτου δημιουργώντας την ομάδα ΑΕΝ Αγίου Γεωργίου Βρυσούλλων-Αχερίτου. 1Η Δ΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε τρεις ομίλους. Ο Όλυμπος συμμετείχε στον όμιλο Λάρνακας-Αμμοχώστου. 2Η Δ΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε τέσσερις ομίλους. Ο Όλυμπος συμμετείχε στον Β΄ όμιλο.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Ανενεργές ποδοσφαιρικές ομάδες Κύπρου (ανδρών) Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Επαρχίας Αμμοχώστου Κατηγορία:Κυπριακοί προσφυγικοί αθλητικοί σύλλογοι Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1962 Κατηγορία:Αχερίτου
Βενσάν Κασέλ
Ο Βενσάν Κασέλ (Vincent Cassel, πραγματικό όνομα: Vincent Crochon, 23 Νοεμβρίου 1966) είναι Γάλλος ηθοποιός. Γεννημένος στο Παρίσι, είναι γιος του Γάλλου ηθοποιού Ζαν-Πιέρ Κασέλ και της δημοσιογράφου Σαμπίν Λιτίκ. Είναι κυρίως γνωστός για ρόλους σκληρών αντρών και έχει εμφανιστεί τόσο σε γαλλόφωνες, όσο και σε αγγλόφωνες ταινίες.
Βιογραφικά Στοιχεία
Αποφάσισε πως ήθελε να γίνει ηθοποιός στην ηλικία των δεκαπέντε ετών. Όταν παρακολούθησε το 1990 την ταινία μικρού μήκους « Fierrot le pou » του Ματιέ Κασσοβίτς, σκέφτηκε πως αυτή εξέφραζε τέλεια την ενέργεια της γενιάς τους. Είχαν ήδη συναντηθεί στην ταινία « Métisse » το 1993, αλλά η πρώτη τους ουσιαστική συνεργασία ήταν το 1995, στην ταινία «Το Μίσος», όπου ο Κασέλ πρωταγωνιστούσε και ο Κασσοβίτς σκηνοθέτησε και έπαιξε ένα μικρότερο ρόλο. Η αμφιλεγόμενη αυτή ταινία, που πραγματεύεται το ρατσισμό, αποτέλεσε μεγάλη επιτυχία και βραβεύτηκε στο Φεστιβάλ των Καννών. Ήταν επίσης η ταινία που έφερε τον Κασέλ στο προσκήνιο. Με τον Κασσοβίτς συνεργάστηκαν έκτοτε κι άλλες φορές, όπως το 2000 στα «Πορφυρά Ποτάμια» και το 2001 στο «Κορίτσι των Γενεθλίων».
Ο Κασέλ έχει παίξει σε μια πληθώρα από ταινίες όπως στο « L’ Appartement », στο βίαιο « Dobermann », στην « Αδελφότητα των Λύκων » και στο γουέστερν « Blueberry ». Το τελευταίο μαζί με το « Μίσος », αποτελούν τις δύο ταινίες τις οποίες θεωρεί τις αγαπημένες στην καριέρα του. Το ντεμπούτο του σε αγγλόφωνη ταινία έκανε στο Elizabeth του Σεχάρ Καπούρ. Άλλες αγγλόφωνες ταινίες του είναι τα « Η Συμμορία των Δώδεκα] » και « [[Η Συμμορία των Δεκατριών », το « Derailed » και η « Ιωάννα της Λωραίνης ».
Με την πρώην σύζυγό του Μόνικα Μπελούτσι, έχουν παίξει μαζί σε δέκα ταινίες, ανάμεσα στις οποίες συναντάμε την Αδελφότητα των Λύκων και την ταινία Μη αναστρέψιμος που προκάλεσε μεγάλες αντιδράσεις για την προκλητικότητά της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Βραβευμένοι με Σεζάρ Α' Ανδρικού Ρόλου
Τσακ Γκράσλεϊ
Ο Τσαρλς «Τσακ» Έρνεστ Γκράσλεϊ (αγγλ. Charles "Chuck" Ernest Grassley, 17 Σεπτεμβρίου 1933), είναι Αμερικανός πολιτικός, ο οποίος υπηρετεί ως Γερουσιαστής των Ηνωμένων Πολιτειών για την Άϊοβα, από το 1981. Είναι μέλος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος.
Από το 2021, είναι επίτιμος Αναπληρωτής Πρόεδρος της Γερουσίας. Από το 2019, έως το 2021, ήταν Αναπληρωτής Πρόεδρος της Γερουσίας. Ο Τσακ Γκράσλεϊ, διατελεί την έβδομη θητεία του ως Γερουσιαστής, εκλεγμένος πρώτη φορά το 1980.
Βιογραφικό
Ο Τσακ Γκράσλεϊ, γεννήθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου 1933, στο Νιου Χάρτφορντ της Άϊοβα των Ηνωμένων Πολιτείων, γιος του Λούις Γκράσλεϊ και της Ρουθ Κόργουϊν. Μεγάλωσε σε μία αγροτική οικογένεια της Αϊόβας. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο της Βόρειας Αϊόβας, λαμβάνοντας πτυχίο (1955) και μεταπτυχιακό (1956) στις Πολιτικές Επιστήμες. Ο ίδιος κατά τη διάρκεια των σπουδών του, εργαζόταν ως αγρότης και στη συνέχεια ως εργάτης σε εργοστάσια της πολιτείας. Αργότερα, έκανε διδακτορικό στις Πολιτικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο της Αϊόβας, όμως δεν έλαβε το διδακτορικό δίπλωμα.
Πολιτική
Από το 1975 έως το 1981, διατέλεσε Βουλευτής των Ηνωμένων Πολιτειών για την 6η εκλογική περιφέρεια της Αϊόβας.
Από το 1981, είναι Γερουσιαστής των Ηνωμένων Πολιτειών για την Άϊοβα.
Στις 3 Ιανουαρίου 2019, έγινε Αναπληρωτής Πρόεδρος της Γερουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών (President pro tempore of the United States Senate).Ήταν τρίτος στην προεδρική διαδοχή των Ηνωμένων Πολιτειών, μετά τον Αντιπρόεδρο των ΗΠΑ και την Πρόεδρο της Βουλής των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ. Παρέμεινε στο αξίωμα, έως τις 20 Ιανουαρίου 2021, όπου και το Δημοκρατικό Κόμμα, ανέλαβε την πλειοψηφία της Γερουσίας.
Στις 20 Ιανουαρίου 2021, έγινε Επίτιμος Αναπληρωτής Πρόεδρος της Γερουσίας των ΗΠΑ.
Προσωπική Ζωή
Το 1954, ο Γκράσλεϊ, παντρεύτηκε την Μπάρμπαρα Άνν Σπέιτσερ, με την οποία έχουν κάνει 5 παιδιά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερουσιαστές των ΗΠΑ Κατηγορία:Άιοβα Κατηγορία:Αναπληρωτές Πρόεδροι της Γερουσίας των ΗΠΑ Κατηγορία:Πολιτικοί του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος (ΗΠΑ) Κατηγορία:Αμερικανοί πολιτικοί __ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Υπόηχος
Με τον όρο υπόηχος περιγράφεται κάθε ήχος του οποίου η συχνότητα είναι χαμηλότερη από το κατώτατο όριο συχνοτήτων που μπορούν να γίνουν αντιληπτές από την ανθρώπινη ακοή. Ο κλάδος που μελετά τέτοια ηχητικά κύματα μερικές φορές αναφέρεται σαν υποηχητική, και ασχολείται με ήχους που βρίσκονται μεταξύ του κατώτατου ορίου της ανθρώπινης ακοής (20 Hz) έως συχνότητες 0,001 Hz. Αυτή η περιοχή του ακουστικού φάσματος χρησιμοποιείται στη σεισμολογία για την παρακολούθηση των σεισμών. Οι υπόηχοι μπορούν να διαδοθούν σε μεγάλες αποστάσεις, ειδικά μέσα σε στερεά ή υγρά μέσα και να παρακάμψουν εμπόδια χωρίς σημαντική εξασθένιση.
Γενικά
Η πρώτη καταγεγραμμένη παρατήρηση φυσικών υπόηχων σημειώθηκε μετά την έκρηξη του ηφαιστείου Κρακατόα το 1883, όταν τα ηχητικά κύματα που δημιουργήθηκαν περιέτρεξαν τη Γη πάνω από επτά φορές και καταγράφηκαν από βαρόμετρα σε όλο τον κόσμο. Οι υπόηχοι χρησιμοποιήθηκαν επίσης από τις δυνάμεις της Αντάντ κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο για τον εντοπισμό του εχθρικού πυροβολικού. Χρησιμοποιώντας μικρόφωνα ευαίσθητα μόνο σε χαμηλές συχνότητες μπορούσε να διαχωριστεί ο ήχος της πυροδότησης του βλήματος (που παρήγαγε εκτός από τον ήχο της έκρηξης και υπόηχους) από τον υπερηχητικό κρότο που παρήγαγε το βλήμα καθώς έσπαζε το φράγμα του ήχου, και να καθοριστεί έτσι με ακρίβεια η θέση μιας εχθρικής πυροβολαρχίας.
Ένας από τους πρωτοπόρους στην έρευνα των υπόηχων ήταν ο Γάλλος Βλαντιμίρ Γαβρώ, που γεννήθηκε στη Ρωσία ως Βλαντιμίρ Γαβρόφσκι. Η ενασχόλησή του με τους υπόηχους ξεκίνησε όταν γύρω στο 1960 ο ίδιος και οι βοηθοί του αφενός ένιωθαν πόνο στα τύμπανα αφετέρου παρατήρησαν δονήσεις στον εξοπλισμό του εργαστηρίου, χωρίς ωστόσο τα μικρόφωνα του εργαστηρίου να συλλαμβάνουν κάποιον ήχο μέσα στο ακουστικό φάσμα. Έτσι ο Γαβρώ κατέληξε στο συμπέρασμα ότι για τα φαινόμενα αυτά ευθύνονταν υπόηχοι, τους οποίους στη συνέχεια μελέτησε. Ένα από τα πειράματά του αφορούσε μια υποηχητική σφυρίχτρα.
Οι υπόηχοι μπορούν να παραχθούν και από φυσικά φαινόμενα, όπως η κακοκαιρία (ιδιαίτερα από τυφώνες και σίφωνες), οι χιονοστιβάδες, οι σεισμοί, τα ηφαίστεια, τα μετέωρα, οι καταρράκτες, το σπάσιμο των παγόβουνων, το σέλας και οι αστραπές. Η μη γραμμική αλληλεπίδραση των κυμάτων κατά τη διάρκεια μιας καταιγίδας στον ωκεανό παράγει υπόηχους με συχνότητα περίπου 0.2 Hertz, που είναι γνωστοί και σαν φωνή της θάλασσας. Οι υπόηχοι μπορούν να παραχθούν επίσης από ανθρώπινες δραστηριότητες όπως ο υπερηχητικός κρότος, οι εκρήξεις, μηχανές όπως οι κινητήρες ντήζελ και οι ανεμογεννήτριες, καθως και από ειδικά σχεδιασμένες δονούμενες τράπεζες και μεγάλα ηχεία subwoofer. Ο Οργανισμός για την Εφαρμογή της Συνθήκης Πλήρους Απαγόρευσης των Πυρηνικών Δοκιμών χρησιμοποιεί τους υπόηχους για τον εντοπισμό τυχόν πυρηνικών εκρήξεων (σε συνδυασμό με σεισμικές και υδρακουστικές παρατηρήσεις όπως και μέτρηση των ραδιονουκλιδίων στην ατμόσφαιρα).
Οι φάλαινες, οι ελέφαντες, οι ρινόκεροι, οι καμηλοπαρδάλεις, τα οκάπι και οι αλιγάτορες χρησιμοποιούν τους υπόηχους για να επικοινωνήσουν ακόμα και σε απόσταση χιλιάδων χιλιομέτρων, όπως συμβαίνει με τις φάλαινες. Οι τελευταίες χρησιμοποιούν μια συχνότητα περίπου στα 15 Hz, και κύματα αυτής της συχνότητας μπορούν να διαδοθούν σε τεράστιες αποστάσεις μέσα στο νερό. Η ηχητική μόλυνση όμως της θάλασσας, κυρίως από τα μηχανοκίνητα πλοία, μπλοκάρει αυτό το κανάλι επικοινωνίας, και το γεγονός αυτό έχει προταθεί ως μια από τις εξηγήσεις για τη μείωση του πληθυσμού των φαλαινών κατά τον εικοστό αιώνα. Οι ελέφαντες παράγουν υπόηχους με την προβοσκίδα και τη ρινική κοιλότητά τους, οι οποίοι μπορούν να διαδοθούν μέσα στο έδαφος και να γίνουν αισθητοί (μέσω των ποδιών) από μια άλλη ορδή ελεφάντων σε απόσταση πολλών χιλιομέτρων.
Οι επιστήμονες κατά σύμπτωση ανακάλυψαν ότι η περιστρεφόμενη δίνη στους τυφώνες και τους σίφωνες δημιουργεί υποηχητικά κύματα. Όταν η δίνη είναι μεγάλη, οι συχνότητες είναι χαμηλότερες. Τα κύματα αυτά μπορούν να εντοπιστούν σε αποστάσεις έως και 160 χιλιομέτρων και έτσι να προειδοποιήσουν για την ύπαρξη κάποιου τυφώνα ή σίφωνα.
Αντιδράσεις των ζώων
Τα ζώα είναι γνωστό ότι αντιλαμβάνονται τους υπόηχους που μεταδίδονται μέσα στη γη ή στο νερό και υποστηρίζεται ότι αυτή τους η ικανότητα μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως προειδοποίηση για φυσικές καταστροφές που γεννούν υπόηχους. Κατά τη διάρκεια του Σεισμού στην Ινδονησία και του τσουνάμι που ακολούθησε το 2004, παρατηρήθηκε ότι τα ζώα απομακρύνθηκαν από τις ακτές πολύ πριν το τσουναμι φτάσει σε αυτές. Από άλλους όμως ερευνητές υποστηρίζεται ότι τα ηλεκτρομαγνητικά κύματα προειδοποίησαν τα ζώα και όχι οι υπόηχοι.
Αντιδράσεις των ανθρώπων στους υπόηχους
Έχει διαπιστωθεί ότι οι υπόηχοι προκαλούν αισθήματα δέους ή φόβου στους ανθρώπους. Από τη στιγμή που δεν μπορούν να γίνουν συνειδητά αισθητοί, κάποιος που δέχεται την επίδραση υπόηχων μπορεί να νομίσει ότι είναι μάρτυρας υπερφυσικών φαινομένων. Οι υπόηχοι έχουν προστεθεί εσκεμμένα κατά καιρούς στην ηχητική μπάντα ορισμένων ταινιών προκειμένου να προκαλέσουν ανησυχία ή δυσφορία στους θεατές. Το πιο γνωστό παράδειγμα είναι η ταινία Μη αναστρέψιμος του 2002. Για τον ίδιο λόγο υπόηχους χρησιμοποιεί και ο μουσικός Μπράιαν "Lustmord" Ουίλλιαμς. Λόγω αυτών των επιπτώσεων έχουν γίνει επίσης σκέψεις, κυρίως από τον αμερικανικό στρατό, για τη χρήση υπόηχων ως μεθόδου καταστολής και καταβολής του αντιπάλου, χωρίς όμως ουσιαστική συνέχεια λόγω του κόστους του εξοπλισμού παραγωγής υπόηχων ικανοποιητικής έντασης καθώς και της αδυναμίας εστίασης και κατεύθυνσής τους σε συγκεκριμένο στόχο.
Υποηχητικό κονσέρτο
Στις 31 Μαΐου 2003, μια ομάδα Βρετανών ερευνητών διεξήγαγαν ένα πείραμα όπου συνολικά περίπου 700 άνθρωποι άκουσαν μουσική στο υπόβαθρο της οποίας παρεμβάλλονταν ημιτονικά κύματα υπόηχων συχνότητας 17 Hz, που παράγονταν από ένα subwoofer που βρισκόταν στα δυο τρίτα της απόστασης από το άκρο ενός επτάμετρου πλαστικού σωλήνα. Το πειραματικό κονσέρτο (με την ονομασία Υποηχητικό) έγινε στην αίθουσα συναυλιών Purcell Room και αποτελούνταν από τέσσερα μουσικά κομμάτια. Δυο από τα κομμάτια περιείχαν στο υπόβαθρο υπόηχους. Στο δεύτερο κονσέρτο, οι υπόηχοι έπαιζαν στο υπόβαθρο των άλλων δυο κομματιών, έτσι ώστε το τελικό αποτέλεσμα να μην εξαρτάται από κάποιο συγκεκριμένο κομμάτι. Η παρουσία του τόνου υποήχων προκάλεσε μια αύξηση περίπου 22% των συμμετεχόντων που ένιωσαν άγχος, ανησυχία, έντονη θλίψη, αισθήματα αποστροφής ή φόβου, ανατριχίλες και βάρος στο στήθος σε σχέση με όσα κομμάτια δεν περιείχαν υποήχους, και επιπλέον αύξησε την ένταση των συναισθημάτων. Το συμπέρασμα του πειράματος κατά τον επιστήμονα που το διοργάνωσε ήταν ότι οι ήχοι χαμηλής συχνότητας μπορούν να προκαλέσουν ασυνήθιστα ή δυσάρεστα αισθήματα στους ανθρώπους παρά το γεγονός ότι δεν μπορούν να γίνουν αντιληπτοί. Κατά την ίδια έρευνα, οι υπόηχοι μπορεί να είναι υπεύθυνοι για τα περίεργα φαινόμενα που παρουσιάζονται σε μέρη που θεωρούνται στοιχειωμένα.
Το Φάντασμα στη Μηχανή
Η έρευνα του Βικ Τάντι (Vic Tandy, 1955-2005), λέκτορα στο Πανεπιστήμιο του Κόβεντρι, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι υπόηχοι σε συχνότητα περίπου 19 hertz είναι υπεύθυνοι για πολλές από τις θεάσεις φαντασμάτων. Ο Τάντι κάποιο βράδυ δούλευε μόνος σε ένα εργαστήριο στο Γουόργουικ, όπου μερικές βδομάδες πριν μια καθαρίστρια είχε αναφέρει ότι είδε ένα γκρίζο φάντασμα. Κάποια στιγμή ένιωσε έντονο άγχος και ανατριχίλες και είχε την αίσθηση ότι κάποιος τον παρακολουθεί, ενώ με τη γωνία του ματιού του έπιασε μια γκρίζα μορφή να έρχεται καταπάνω του. Όταν γύρισε να την αντιμετωπίσει, δεν είδε απολύτως τίποτα.
Ο Τάρντι διερεύνησε κι άλλα παρόμοια φαινόμενα και μαζί με τον ψυχολόγο Τόνι Λόρενς έγραψε τη μελέτη Το Φάντασμα στη Μηχανή (The Ghost in the Machine). Ανάμεσα στις περιπτώσεις που ερεύνησε ήταν αυτή του υπόγειου του Γραφείου Πληροφόρησης Τουριστών, δίπλα στον Καθεδρικό του Κόβεντρι, καθώς και ενός κελαριού στο Κάστρο του Εδιμβούργου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ακουστική κατηγορία:Σεισμολογία
Γουριώτισσα Αιτωλοακαρνανίας
Γουριώτισσα
Η Γουριώτισσα ή Κατσαρού είναι χωριό που βρίσκεται δυτικά του ποταμού Αχελώου στο τέλος του κάμπου του Αγρινίου, κοντά στην λίμνη Οζερού σε υψόμετρο 100 μ. με πληθυσμό 300 κατοίκους (απογραφή 2021). Το Δημοτικό διαμέρισμα Γουριώτισσας το 2001, με πληθυσμό 673 κατοίκους, ήταν το τρίτο σε πληθυσμό διαμέρισμα του πρώην καποδιστριακού Δήμου Στράτου (1999 -2010), του Νομού Αιτωλοακαρνανίας. Από το 2011 με το πρόγραμμα Καλλικράτη η Γουριώτισσα  ανήκει στο Δήμο Αγρινίου. Το χωριό Γουριώτισσα ή Κατσαρού βρίσκεται δυτικά του Αχελώου στο τέλος του κάμπου του Αγρινίου, κοντά στην λίμνη Οζερός σευψόμετρο 100 μ. Παλιότερα ονομάζονταν Γαλιτσά. Πολύ κοντά στο χωριό βρίσκεται η λίμνη Οζερός ονομασία που έχει σλαβική προέλευση, καθώς "Οζέρο" είναι σλαβική λέξη που σημαίνει «λίμνη». Έχει έκταση περίπου 10 τετραγωνικών χιλιομέτρων και βάθος 8-10 μέτρων, η στάθμη της όμως παρουσιάζει έντονες μεταβολές. Ο Οζερός σχηματίζεται από νερά του Αχελώου που εγκλωβίζονται στην περιοχή, όταν αυτός υπερχειλίζει, αλλά και από μικρούς χειμάρρους. Στη λίμνη καταμετρώνται πολλά υδρόβια πουλιά όπως φαλαριδες, κύκνοι, αγριόπαπιες, κορμοράνοι ενώ στη λίμνη ζουν νερόφιδα, νεροχελώνες και τουλάχιστον 11 είδη ψαριών. Στη Γουριώτισσα αρχιτσέλιγκας ήταν ο Κατσαρός και γι’ αυτό το χωριό ονομάζονταν και Κατσαρού. Το 1879 αναφέρεται ως Γαλιτσά ή Γουριώτισσα με 376 κατοίκους που ανήκε στο Δήμο Αστακού, όπως και στις επόμενες απογραφές (1889, 1896, 1907 και 1928). Μέχρι το 1912 ανήκει στο Δήμο Αστακού. Από το 1912 αποτελεί αυτόνομη κοινότητα. Στην τελευταία απογραφή του 2001 είχε 511 κατοίκους. Οι κάτοικοι της σήμερα ασχολούνται με αγροτικές καλλιέργειες και με την κτηνοτροφία. Το μοναστήρι του Λιγοβιτσίου αφιερωμένο στην Παναγία δεσπόζει σε λόφο παρακείμενο της Γουριώτισσας. Χτίστηκε μάλλον τον 17ο αιώνα από δύο αδέλφια (Σλάβοι;) και αποτέλεσε ορμητήριο για τον Καραϊσκάκη και άλλους οπλαρχηγούς. Επί Όθωνος η Μονή έκλεισε και δημεύτηκε η μεγάλη περιουσία της ενώ ξανάνοιξε τα τελευταία χρόνια ως γυναικεία μονή προσελκύοντας κόσμο από όλο το Ξηρόμερο.
Χωριό με ως επί το πλείστον παραδοσιακή αρχιτεκτονική, κτισμένο σε λόφο με θέα προς τον κάμπο του Αγρινίου και το δάσος της βελανιδιάς. Η ενοριακή εκκλησία, που είναι αφιερωμένη στον Άγιο Δημήτριο, βρίσκεται στη μέση του χωριού. Το χωριό έχει πολλά πετρόχτιστα σπίτια και στενούς δρόμους. Στην ανατολική άκρη του χωριού κατασκευάζεται ο σύγχρονος αυτοκινητόδρομος Αντιρρίου-Ιωαννίνων.
Η περιοχή της Γουριώτισσας προσφέρεται για μια περιήγηση στο βελανιδοδάσος και για μια βόλτα με βάρκα στη λίμνη του Οζερού, αλλά και για βόλτα στις πυκνόφυτες όχθες του Αχελώου. Σε μικρή απόσταση βορειοδυτικά πάνω από το χωριό βρίσκεται το Μοναστήρι του Λιγοβιτσίου. Η πρόσβαση στο Μοναστήρι από τη Γουριώτισσα είναι εύκολη και γρήγορη.
1) Τα λαογραφικά τους στοιχεία, παλαιά ενδυμασία, έθιμα και συνήθειες δείχνουν μια ελληνικότητα που ξεκινά από τους μυκηναϊκούς χρόνους (βλέπε λαογραφικά στοιχεία και εθιμικά σύμβολα)
2) Η ύπαρξη πολλών ομηρικών και αρχαϊκών λέξεων και αρχαίων γλωσσολογικών τύπων με προφορά πιο κοντινή από ότι οι άλλες Αρωμανικές διάλεκτοι
3) Η πολύ κλειστή κοινωνία των λατινόφωνων Ελλήνων της Αιτωλοακαρνανίας και ο αυστηρά νομαδοκτηνοτροφικός τρόπος διαβίωσης που δεν επέτρεπε συχνή επικοινωνία με άλλους πληθυσμούς π.χ. μέσω εμπορίου, μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι ένα τμήμα της ταυτότητας αυτών των ανθρώπων αποτελεί ίσως " ένα ζωντανό απολίθωμα" μιας αρχαίας εποχής. Η μεγάλη διασπορά των Αρμάνων στη βαλκανική χερσόνησο δυσκολεύει αρκετά την εύρεση της εντόπισης της κοιτίδας των Αρμάνων. Φαίνεται όμως ότι οι Ριμένοι της Ακαρνανίας εξαιτίας του παραδοσιακού νομαδοκτηνοτροφικού τρόπου διαβίωσης, της σχέσης τους με τα ηπειρώτικα έθιμα και την ηπειρώτικη μουσική, της διατήρησης αρχαίων ελληνικών γλωσσολογικών τύπων, της σημερινής τους γεωγραφικής εντόπισης προέρχονται από τη ραχοκοκαλιά της Πίνδου με περιόδους μετακίνησής τους στην Αλβανία (Αρβανιτόβλαχοι) και νότια Ήπειρο και τη Δυτική Μακεδονία. Φαίνεται δηλαδή ότι μετά την επιδρομή των Σλάβων τον 6ο αιώνα αποτραβιούνται στα βουνά υιοθετούν το νομαδικό τρόπο ζωής των κτηνοτρόφων σκηνιτών, δεν αναμειγνύονται με άλλες ομάδες και ίσως αυτό να είναι και η αιτία που δεν αναπτύσσουν το εμπόριο, τις τέχνες και τα γράμματα και θεωρούνται σύμφωνα με τον Αραβαντινό από τους άλλους Αρμάνους και Έλληνες απρόσιτοι και άγριοι.
Πολιτιστικές εκδηλώσεις
Κάθε καλοκαίρι Αύγουστο μήνα, ο Πολιτιστικός Σύλλογος Γουριώτισσας ο Άγιος Δημήτριος στο προαύλιο χώρο του σχολείου διοργανώνει ένα γλέντι, το οποίο κρατεί τη πρωτιά ως το μεγαλύτερο πανηγύρι της Αιτωλοακαρνανίας για 13 χρόνια τώρα. Στο πανηγύρι μοιράζεται παραδοσιακό βλάχικο φαγητό φτιαγμένο σε 43 καζάνια από έμπειρους ανθρώπους του χωριού. Τέλος το γλέντι κρατάει όλο το βράδυ, από της 11μ.μ μέχρι το πρώτο ξημέρωμα του 15 Αυγούστου, αφήνοντας πίσω αξέχαστες εμπειρίες.
Ιστορία
Η Γουριώτισσα είναι σχετικά νέο χωριό, τα πρώτα σπίτια άρχισαν να χτίζονται από τα μέσα του 19ου αι. από Ελληνόβλαχους νομάδες κτηνοτρόφους, που μέχρι τότε ζούσαν σε καλύβες και σκηνές και κατέβαιναν για χειμαδιά(ξεχειμώνιασμα) από την περιοχή της Ηπείρου. Στις απογραφές, απογράφονταν στα χωριά που ξεχειμώνιαζαν. Οι νομάδες αυτοί άρχισαν να εγκαθίστανται μόνιμα στην περιοχή δημιουργώντας χωριά κατά φάρες, διευρυμένες οικογένειες και ο αρχηγός τους ήταν ο αρχιτσέλιγκας. Έτσι έγινε η εγκατάστασή τους σε μόνιμους οικισμούς με την δημιουργία των έξι βλαχοχωριών στην Ακαρνανία. Στη Γουριώτισσα αρχιτσέλιγκας ήταν ο Κατσαρός και γι’ αυτό το χωριό ονομάζονταν και Κατσαρού.
Πολλές εκδηλώσεις και έθιμα των κατοίκων των Ελληνόφωνων χωριών μοιάζουν με τα αντίστοιχα αρχαιοελληνικά, με έντονη επιρροή από τα Ηπειρωτικά, γιατί ζούσαν μεταξύ Ακαρνανίας και Ηπείρου ως νομάδες. Οι Βλάχοι είναι Έλληνες λατινόφωνοι πρώην «υπήκοοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και όχι ιδιαίτερη εθνότητα». Στην ευρύτερη περιοχή του Ξηρομέρου είναι γνωστοί με το όνομα Γκαραγκούνηδες, εσφαλμένα κατ’ αυτούς και θα έπρεπε να τους αποκαλούν Βλάχους. Πολλοί Ελληνόβλαχοι έλαβαν μέρος στον Αγώνα και πολλοί έπεσαν για την ελευθερία της Ελλάδος. Με το Μ. Κατσικογιάννη αρκετοί μπήκαν στο Μεσολόγγι και πολέμησαν μέχρι την Έξοδο. Ύστερα εντάχθηκαν στο σώμα του Καραϊσκάκη. Δεν αναφέρεται ο τόπος καταγωγής τους, γιατί ακόμα ζούσαν σε κονάκια σε διάφορες περιοχές ως σκηνίτες. Συνέβαλαν στην συγκέντρωση της περιουσίας των Τούρκων από τη Διοίκηση γιατί γνώριζαν τα μέρη και τα κοπάδια των Τούρκων. Πολλοί Βλάχοι του Ξηρομέρου πολεμούσαν υπό τις διαταγές του επίσης Βλάχου Γ. Τσόγκα από τη Βόνιτσα και αργότερα στην Επανάσταση του 1854 στη Ήπειρο υπό τις διαταγές του Δημητρίου Τσόγκα. Το χωριό πλήρωσε επίσης το δικό του φόρο αίματος στην Πατρίδα, με νεκρούς και τραυματίες κατά την εποποιία του '40, στον ελληνοϊταλικό πόλεμο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Στράτου Κατηγορία:Δήμος Αγρινίου
Τελικός ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2012
Ο Τελικός του Champions League για το 2012 διεξήχθη στις 19 Μαΐου στο Αλιάντς Αρένα του Μονάχου μεταξύ της Μπάγερν Μονάχου και της Τσέλσι. Ο αγώνας έληξε με σκορ 1:1 στην κανονική διάρκεια του αγώνα, ενώ δεν άλλαξε κατά τη διάρκεια της παράτασης, οδηγώντας την αναμέτρηση στα πέναλντι, όπου η Τσέλσι νίκησε με 4-3. Η Τσέλσι κατέκτησε το τρόπαιο για πρώτη φορά στην ιστορία της. Διαιτητής του αγώνα ήταν ο Πέδρο Προένσα από την Πορτογαλία.
Λεπτομέρειες τελικού
Κατηγορία:Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης Κατηγορία:Διεθνείς ποδοσφαιρικές διοργανώσεις στη Γερμανία Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 2012 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικά παιχνίδια γερμανικών ομάδων Κατηγορία:Ποδοσφαιρικά παιχνίδια αγγλικών ομάδων
Μεταμεταγραφική ρύθμιση
Η μετα-μεταγραφική ρύθμιση (post-transcriptional regulation) αναφέρεται στο σύνολο των βιολογικών διαδικασιών που αφορούν ένα μετάγραφο RNA μετά την παραγωγή του στα ευκαρυωτικά κύτταρα.
== Τροποποιήσεις του ευκαρυωτικού mRNA εντός του πυρήνα == Στα ευκαρυωτικά κύτταρα οι τροποποιήσεις στα RNA μετάγραφα ξεκινούν πριν ακόμα από την έξοδό τους από τον πυρήνα. Αυτές οι αντιδράσεις επεξεργασίας είναι στενά συζευγμένες με τη μεταγραφή και πραγματοποιούνται ενόσω μεταγράφεται το RNA. Τα ένζυμα που ευθύνονται για την επεξεργασία του RNA ακολουθούν την ευκαρυωτική RNA πολυμεράση κατά τη διάρκεια της μεταγραφής. Η RNA πολυμεράση ΙΙ (RNAPII), η οποία είναι υπεύθυνη για τη μεταγραφή των mRNA και των μη κωδικών RNA (ncRNAs), περιέχει μία υπομονάδα, την Rpb1, η οποία αποτελείται από 52 επαναλήψεις ενός επταπεπτιδίου (YSPTSPS) (Steinmetz, 1997). Αυτή η περιοχή (domain) δρα ως πλατφόρμα αλληλεπίδρασης για τους παράγοντες που συμμετέχουν στη ρύθμιση της μεταγραφής και στις τέσσερις διεργασίες που σχετίζονται με αυτή: κάλυψη, συρραφή/μάτισμα, πολυαδενυλίωση και τερματισμός. Μόλις το μετάγραφο αναδυθεί από την RNA πολυμεράση, τα ένζυμα επεξεργασίας δεσμεύονται πάνω σε αυτό και το επεξεργάζονται.
Ανάλογα με το είδος του RNA που παράγεται, τα μετάγραφα υποβάλλονται σε διαφορετική κατά περίπτωση επεξεργασία. Δύο είδη επεξεργασίας στα οποία υποβάλλονται μόνο τα μετάγραφα που προορίζονται για mRNA είναι ο σχηματισμός της καλύπτρας και η πολυαδενυλίωση.
Ο σχηματισμός της καλύπτρας περιλαμβάνει μια τροποποίηση του 5’ άκρου του mRNA μεταγράφου, δηλαδή του άκρου που συντίθεται πρώτο κατά τη διάρκεια της μεταγραφής. Το 5’ άκρο καλύπτεται με την προσθήκη ενός νουκλεοτιδίου γουανίνης το οποίο περιέχει μια μεθυλομάδα. Ο σχηματισμός της καλύπτρας συνήθως γίνεται αμέσως μόλις η RNA πολυμεράση συνθέσει περίπου 25 νουκλεοτίδια, δηλαδή πολύ προτού ολοκληρώσει τη μεταγραφή ολόκληρου του γονιδίου.
Οι δύο αυτές τροποποιήσεις θεωρείται ότι χρησιμοποιούνται αργότερα από τον πρωτεϊνοσυνθετικό μηχανισμό ως ένδειξη ότι και τα δύο άκρα του mRNA είναι παρόντα και συνεπώς ότι το μήνυμα είναι πλήρες. Αλλαγές στην 5’ περιοχή της καλύπτρας επιτρέπουν  ασφαλές πέρασμα στο κυτταρόπλασμα ώστε το RNA να προωθηθεί για μετάφραση, παρέχοντας αυξημένη σταθερότητα και προστασία από τις 5’ εξωνουκλεάσες. Επιπλέον, το 5’ κάλυμμα του RNA θεωρείται ότι δρα και αυτό προς την ενίσχυση της μετάφρασης. Επίσης, πρόσφατες μελέτες φανερώνουν ότι οι δομές στο 5’ άκρο (π.χ. μεθυλίωση γουανίνης) ενισχύουν τη διάκριση των εγγενών mRNA από αυτά ιικής προέλευσης.
Πολλά ευκαρυωτικά γονίδια είναι μωσαϊκά, αποτελούμενα από τμήματα κωδικών αλληλουχιών (εξώνια) διαχωριζόμενα μεταξύ τους από τμήματα μη κωδικών αλληλουχιών (ιντρόνια). Τα μη κωδικά εξόνια περιλαμβάνουν τις 5’ UTRs και 3’ UTRs (μη μεταφραζόμενες περιοχές) ενός mRNA, όλα τα μέρη των συρραμμένων, σταθερών μη κωδικών RNA και περιοχές που δίνουν γένεση σε λειτουργικά RNA όπως τα micro RNAs.
Τα διακεκομμένα γονίδια των ευκαρυωτών μεταγράφονται σε ένα μονήρες αντίγραφο RNA ολόκληρου του γονιδίου. Έτσι το πρωτογενές μετάγραφο (pre-mRNA) ενός τυπικού ευκαρυωτικού γονιδίου περιέχει ιντρόνια και εξόνια. Τα ιντρόνια απομακρύνονται από το πρόδρομο mRNA μέσω μιας διαδικασίας η οποία ονομάζεται συρραφή/μάτισμα του RNA (RNA splicing) που μετατρέπει το πρόδρομο mRNA σε ώριμο mRNA. Ορισμένα πρόδρομα mRNA μπορούν να συρραφτούν με περισσότερους του ενός τρόπους, παράγοντας εναλλακτικά mRNA. Αυτή η διαδικασία αναφέρεται ως εναλλακτική συρραφή (alternative splicing) και δίνει γένεση σε προϊόντα-ισομορφές του ίδιου γονιδίου.
Ρύθμιση της εξόδου των RNA μορίων από τον πυρήνα στο κυτταρόπλασμα
Η μεταφορά του mRNA από τον πυρήνα προς το κυτταρόπλασμα όπου το mRNA μεταφράζεται σε πρωτεΐνη είναι πολύ επιλεκτική καθώς συνδέεται στενά με τη σωστή επεξεργασία του RNA. Αυτή η σύζευξη επιτυγχάνεται από το σύμπλοκο των πυρηνικών πόρων (nucleoporins) το οποίο αναγνωρίζει και μεταφέρει μόνο ολοκληρωμένα mRNA μετάγραφα. Για να είναι έτοιμο για εξαγωγή ένα μόριο mRNA πρέπει να είναι συνδεδεμένο με την κατάλληλη ομάδα πρωτεϊνών. Καθεμία από αυτές τις πρωτεΐνες σηματοδοτεί ότι το mRNA έχει υποβληθεί στη σωστή επεξεργασία: αρχικά πρωτεΐνες που εμπλέκονται στην προσθήκη καλύπτρας, κατόπιν παράγοντες συρραφής και τέλος τις πρωτεΐνες που μεσολαβούν στην πολυαδενυλίωση. Ο μηχανισμός εξαγωγής από τον πυρήνα φαίνεται να είναι στενά συνδεδεμένος με το μάτισμα του mRNA (splicing).
Η έξοδος των RNA μορίων από τον πυρήνα αποτελεί κομβικό στάδιο της μέτα-μεταγραφικής ρύθμισης. Για την πλειοψηφία των RNA μορίων, όπως τα tRNAs, miRNAs, και UsnRNAs, ως μόριο μεταφορέας χρησιμοποιείται η ιμπορτίνη/καρυοφερίνη-β-τύπου. Αντίθετα, για τα μόρια mRNA χρησιμοποιούνται συνήθως τα ετεροδιμερή  Tap–p15 (ή αλλιώς NXF1–NXT1) στα μετάζωα και Mex67–Mtr2 στον Saccharomyces cerevisiae. Ο μηχανισμός της εξόδου του mRNA είναι εξελικτικά συντηρημένος ανάμεσα στα είδη ζυμομυκήτων και μεταζώων. Ο έλεγχος της γονιδιακής έκφρασης πραγματοποιείται και στο επίπεδο της εξόδου των mRNA μορίων από τον πυρήνα, πέρα από το επίπεδο της μεταγραφής και της μετάφρασης. Ομάδες mRNA εμφανίζουν κοινή ρύθμιση, λόγω της ύπαρξης συγκεκριμένων αλληλουχιών στις αμετάφραστες περιοχές τους (UTR), με αποτέλεσμα την συντονισμένη έξοδο τους από τον πυρήνα (RNA regulons).
Η έξοδος των mRNA μορίων από τον πυρήνα περιλαμβάνει κάποια βασικά στάδια. Αρχικά, απαιτείται η πρόσδεση των κατάλληλων παραγόντων εξόδου πάνω στο mRNA, γεγονός που ξεκινά ήδη από το στάδιο της μεταγραφής. Στη συνέχεια, θα πρέπει το ριβονουκλεοπρωτεϊνικό σύμπλοκο (mRNP) που προκύπτει να “αγκυροβολήσει” στον πυρηνικό πόρο (nuclear pore complex, NPC) και να μεταφερθεί μέσα από τον κεντρικό δίαυλο, προς τα κυτταροπλασματικά ινίδια του. Όπως ήδη αναφέρθηκε η πιο κοινή πρωτεΐνη μεταφορέας που χρησιμοποιείται κατά την έξοδο από τον πυρήνα είναι η NXF1 (Nuclear RNA export factor 1 ή αλλιώς TAP). Συχνά εμφανίζεται και η πρωτεΐνη CRM1, που χρησιμοποιείται κυρίως για την μεταφορά ειδικών mRNA μορίων. Και στις δύο περιπτώσεις χρησιμοποιούνται κάποιες πρωτεΐνες προσαρμογείς, που αυξάνουν την συγγένεια πρόσδεσης των πρωτεϊνών μεταφορέων προς το mRNA. Μελέτες έχουν δείξει ότι η πρόσδεση ενός mRNA μορίου πάνω στο σύμπλοκο του πυρηνικού πόρου, δεν συνεπάγεται αυτόματα και την έξοδο αυτού από τον πυρήνα. Υπολογίζεται ότι μόνο το 25%-35% των μορίων που φτάνουν στον πυρηνικό πόρο, εξέρχονται από τον πυρήνα. Το γεγονός αυτό εξαρτάται από την σωστή επεξεργασία και ωρίμανση που έχει υποστεί το mRNA μέχρι να φτάσει στον πυρηνικό πόρο. Για το λόγο αυτό ελαττωματικά mRNA και παραπροϊόντα της ωρίμανσης του RNA, όπως ιντρόνια που προκύπτουν από το μάτισμα, αποικοδομούνται από το σύμπλοκο του εξωσώματος.
Το σύμπλοκο του πυρηνικού πόρου αποτελείται από 30 διαφορετικές πρωτεΐνες που ονομάζονται νουκλεοπρωτεΐνες (nucleoporins Nups), που διακρίνονται σε 3 κατηγορίες: οι Nups των μεμβρανών που αγκυροβολούν τα NPC στον πυρηνικό φάκελο, οι δομικές Nups και οι FG Nups που περιέχουν επαναλαμβανόμενες αλληλουχίες φαινυλαλανίνης και γλυκίνης (FG επαναλήψεις) και τυπικά παίζουν ρόλο στη μεταφορά φορτίων μέσω του κεντρικού διαύλου του πυρηνικού πόρου.
Μεταφορά μέσω της πρωτεΐνης NXF1
Για την μεταφορά ειδικών mRNA μορίων από τον πυρήνα στο κυτταρόπλασμα απαιτείται η επιστράτευση διαφορετικών πρωτεϊνών προσαρμογέων. Για παράδειγμα, η πρωτεΐνη NXF1 μπορεί να σχηματίσει το σύμπλοκο AREX, που περιλαμβάνει τις πρωτεΐνες CIP29 και DDX39 και χρησιμοποιείται για την μεταφορά mRNA μορίων που σχετίζονται με τη μίτωση. Για τον σχηματισμό αυτών των ειδικών πρωτεϊνικών συμπλόκων απαιτείται η παρουσία ειδικών αλληλουχιών στο mRNA. Παράδειγμα αποτελεί η πρωτεΐνη RBM15, που συμμετέχει στην μεταφορά μορίων με το στοιχείο RTE (RNA transport element). Σε ορισμένες περιπτώσεις, η NXF1 είναι σε θέση να εξάγει μετάγραφα αλληλεπιδρώντας άμεσα με αλληλουχίες RNA, όπως το CTE.
Μεταφορά μέσω της πρωτεΐνης CRM1
Η δεύτερη βασική πρωτεΐνη που χρησιμοποιείται για την έξοδο μορίων RNA από τον πυρήνα είναι η καρυοφερίνη CRM1. Πιο συγκεκριμένα, η πρωτεΐνη αυτή προσδένεται άμεσα στον πυρηνικό πόρο και παίζει σημαντικό ρόλο στην μεταφορά μικρών πυρηνικών μορίων RNA, ριβοσωμικών RNA, καθώς και μιας ειδικής ομάδας ώριμων mRNA μορίων. Παράλληλα, δεν προσδένεται άμεσα πάνω στα μόρια RNA που μεταφέρει, αλλά σε πρωτεΐνες προσαρμογείς, που διαθέτουν σήματα εξόδου από τον πυρήνα, πλούσια σε λευκίνη. Η συγγένεια πρόσδεσης αυξάνεται μόνο με την παρουσία της Ran-GTP. Η πρωτεΐνη αυτή καθορίζει και την κατεύθυνση μεταφοράς των mRNA φορτίων από ή προς τον πυρήνα. Για την απελευθέρωση του mRNA-φορτίου, από τη CRM1 στο κυτταρόπλασμα, είναι απαραίτητη η υδρόλυση του GTP της RAN-GTP. Η αντίδραση αυτή πραγματοποιείται από την πρωτεΐνη RanGAP (Ran GTPase activating protein) σε συνεργασία με μία από τις RanBP2 (κυτταροπλασματικό ινίδιο) και τη μικρή διαλυτή RanBP1. Το σύμπλοκο RAN-GDP που προκύπτει αλληλεπιδρά με τον πυρηνικό παράγοντα μεταφοράς NTF2 με αποτέλεσμα την μεταφορά του πίσω στον πυρήνα μέσω των πυρηνικών πόρων. Στον πυρήνα ο παράγοντας ανταλλαγής νουκλεοτιδίων γουανίνης RAN- GEF (Guanine nucleotide exchange factor), RCC1, αποκαθιστά τα επίπεδα της RAN-GTP. Επιπλέον, η καρυοφερίνη CRM1 ανακυκλώνεται και επιστρέφει στον πυρήνα μέσω του πυρηνικού πόρου, ώστε να μπορεί να χρησιμοποιηθεί εκ νέου.
Έλεγχος σταθερότητας του mRNA
Πρόσφατες επιστημονικές μελέτες έχουν δείξει ότι η σταθερότητα του mRNA είναι υψηλά ρυθμιζόμενη, ποικίλει κατά την ανάπτυξη και ανάλογα με τους περιβαλλοντικούς παράγοντες και ότι είναι δυνατό, συγκεκριμένα RNA να στοχευθούν για αποικοδόμηση. Η διαμόρφωση της σταθερότητας του mRNA παίζει πολύ σημαντικό ρόλο στη γονιδιακή ρύθμιση.
Η σταθερότητα ενός mRNA μετάγραφου καθορίζεται από την ύπαρξη αλληλουχιών εντός του mRNA, γνωστών ως cis-στοιχεία, που μπορεί να έχουν προσκολλημένες trans- ενεργές RNA-προσδεόμενες πρωτεΐνες (RNA binding proteins) για την αναστολή ή την ενίσχυση της αποσύνθεσης του mRNA.
Τα cis-στοιχεία είναι αλληλουχίες εντός του mRNA οι οποίες εμπλέκονται στον προσδιορισμό του βασικού χρόνου υποδιπλασιασμού ενός συγκεκριμένου mRNA, στη σταθεροποίηση ή μη του mRNA, ως ανταπόκριση σε πολυάριθμα ερεθίσματα, αλλά και στην τελική υποβάθμιση του mRNA. Βρίσκονται συνήθως στο 3’ UTR και αποτελούν στόχο για την πρόσδεση trans-ενεργών RNA-προσδεόμενων πρωτεϊνικών παραγόντων.
Δρουν ως αποσταθεροποιητές, είναι 50- 150 nt σε μήκος και αντιπροσωπεύουν ένα μεγάλο εύρος από AU-rich αλληλουχίες. Η αποσύνθεση του mRNA μέσω AREs είναι σημαντική για τη διατήρηση χαμηλών επιπέδων έκφρασης πολλών πρωτεϊνών.
Ο σίδηρος συμμετέχει στη μετάφραση διαφόρων mRNA, προσδεόμενος σε 31 ή 51 δομές στελέχους-θηλιάς, τα Iron-response Elements (IREs). Τα mRNA για τον υποδοχέα της τρανσφερίνης, ελαφριές και βαριές αλυσίδες φεριτίνης, μια μορφή συνθετάσης ερυθρολυτικού αμινολεβουλινικού οξέος, καθώς και μια μορφή μιτοχονδριακής ακονιτάσης, ελέγχονται από IREs και μια πρωτεϊνη που προσδένεται σε αυτά (IREBP). To IRE στο mRNA της φεριτίνης είναι στην 5’ πλευρική αλληλουχία και η μετάφραση του mRNA ρυθμίζεται από την πρόσδεση της IREBP, της οποίας η δραστηριότητα εξαρτάται από τη συγκέντρωση σιδήρου στο κύτταρο. Αντιθέτως, το IRE του mRNA της τρανσφερίνης βρίσκεται στην 3’ αλληλουχία και η πρόσδεση πρωτεϊνης IREBP σε αυτό ρυθμίζει την αποσύνθεση του mRNA. Επομένως, η πρόσδεση IREBP σε IREs φεριτίνης και τρανσφερίνης αυξάνει το βαθμό μετάφρασης του mRNA τρανσφερίνης και αναστέλλει τη μετάφραση mRNA φεριτίνης. Τα IREs ρυθμίζουν την αποσύνθεση ή τη μετάφραση του mRNA, ανάλογα με τη θέση τους, έχουν μήκος 26-30 nt και δομή φουρκέτας.
H TRHR παράγεται στον υποθάλαμο και επηρεάζει πολυάριθμες ζωτικές λειτουργίες, όπως η σύνθεση της θυροτροπίνης (TSH), η ανάπτυξη των νευρικών κυττάρων, η γνωσιακή λειτουργία, η ανάπτυξη και η αντίληψη του πόνου. Δρα μέσω των συγγενικών υποδοχέων TRHR1 ; και TRHR2. Ο TRHR1 εκφράζεται κυρίως στην υπόφυση, ενώ Ο TRHR2 στο νευρικό ιστό. Οι μηχανισμοί μεταμεταγραφικής τροποποίησης παίζουν καθοριστικό ρόλο στη ρύθμιση της γονιδιακής έκφρασης του TRHR1, σε επίπεδο αποσύνθεσης του RNA.
RNA binding proteins (RBP)
Οι RNA binding proteins (RBP) παίζουν καθοριστικό ρόλο στη μέτα-μεταγραφική ρύθμιση της γονιδιακής έκφρασης, συμμετέχοντας σε διεργασίες όπως το μάτισμα, η έξοδος από τον πυρήνα, η σταθερότητα καθώς και η αποικοδόμηση του RNA. Με αυτόν τον τρόπο επιτυγχάνεται η ρύθμιση του μεταβολισμού του RNA, από την σύνθεση έως την αποικοδόμηση του. Υπολογίζεται ότι οι RBP αποτελούν περίπου το 3-11% του πρωτεώματος στα βακτήρια, τα αρχαία και τα ευκάρυα καθώς και ότι εμφανίζουν μεγαλύτερο βαθμό συντήρησης από τις πρωτεΐνες που δεν διαθέτουν την ικανότητα πρόσδεσης στο RNA Οι RBPs αντιπροσωπεύουν μία από τις μεγαλύτερες οικογένειες πρωτεϊνών που κωδικοποιούνται στο ανθρώπινο γονιδίωμα.
Οι RBPs προσδένονται, μέσω  καθορισμένων δομικών επικρατειών (RNA binding domains- RBDs), πάνω σε συγκεκριμένα RNA, σχηματίζοντας ριβονουκλεοπρωτεϊνικά σύμπλοκα (RNPs). Πιο συγκεκριμένα, η ειδικότητα της πρόσδεσης επιτυγχάνεται μέσα από αναγνώριση είτε της πρωτοταγούς αλληλουχίας,  είτε της δομής του RNA, είτε σε κάποιες περιπτώσεις του συνδυασμού και των δύο. Κάθε RBP μπορεί να διαθέτει μία ή περισσότερες RBDs. Οι καλύτερα χαρακτηρισμένες επικράτειες είναι οι : RNA Recognition Motif (RRM), K-homology domain (KH), RGG (Arg-Gly-Gly) box, zinc finger, double stranded RNA-binding domain (dsRBD), Pumilio/PUF domain και Piwi/Argonaute/Zwille (PAZ) domain. Η RRM αποτελεί την πιο συχνά εμφανιζόμενη και καλύτερα μελετημένη από τις παραπάνω επικράτειες. Σχηματίζεται από μια β-πτυχωτή επιφάνεια, αποτελούμενη από 4 αντιπαράλληλους β-κλώνους, που περιβάλλεται από 2 α-έλικες. Στην αναγνώριση του RNA, η οποία πραγματοποιείται πάνω στις β-πτυχωτές επιφάνειες, συμμετέχουν αρωματικά αμινοξέα. Η K-homology domain αποτελείται από μία β-πτυχωτή επιφάνεια με 3 β-κλώνους που πακετάρεται μαζί με 3 α-έλικες. Εδώ η αναγνώριση του RNA εξαρτάται από την συμπληρωματικότητα των δομών σε συνδυασμό με τους δεσμούς Η και τις ηλεκτροστατικές αλληλεπιδράσεις. Εκτός από τις προαναφερθείσες βασικές επικράτειες πρόσδεσης, μια RBP μπορεί να διαθέτει και μία ή περισσότερες άλλες βοηθητικές επικράτειες, οι οποίες πολύ συχνά υφίστανται μέτα-μεταφραστικές τροποποιήσεις και οι οποίες επιτρέπουν αλληλεπιδράσεις και με άλλες πρωτεΐνες. Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με το πιθανό εναλλακτικό μάτισμα των mRNA από τα οποία θα προκύψουν RBP, αυξάνει την δομική και λειτουργική ποικιλομορφία των πρωτεϊνών αυτών, επιτρέποντας την δημιουργία πολλών διαφορετικών ριβονουκλεοπρωτεϊνικών συμπλόκων στο κύτταρο. Παρακάτω γίνεται αναφορά σε ορισμένες RBP που συμμετέχουν στα στάδια που μεσολαβούν από την μεταγραφή του mRNA έως την μεταφορά του στο κυτταρόπλασμα. μικρογραφία|423x423εσ|Επισκόπηση των κύριων οδών μέτα-μεταγραφικής ρύθμισης γονιδίων σε ευκαρυώτες. Απεικονίζεται η βιογένεση, η αποσύνθεση και η λειτουργία των πιο άφθονων RNAs: μεταφορικά RNA (tRNAs), ριβοσωμικά RNA (rRNAs), μικρά πυρηνικά RNAs (snRNAs), mRNAs, microRNAs (miRNAs), RNAs που αλληλεπιδρούν με πρωτεΐνες PIWI (piRNAs), και μεγάλα μη κωδικά RNAs (lncRNAs).
Εναλλακτικό μάτισμα
Το εναλλακτικό μάτισμα αποτελεί μια σημαντική διεργασία στην οποία λαμβάνουν μέρος οι RBP. Τουλάχιστον το 74% των ανθρώπινων γονιδίων δίνουν πολλαπλά μετάγραφα μέσω εναλλακτικού ματίσματος. Ένα παράδειγμα αποτελούν οι πρωτεΐνες Nova που ελέγχουν το εναλλακτικό μάτισμα μιας σειράς από πρόδρομα mRNAs (παραδείγματος χάριν gephyrins 1–2, JNK2, flamingo 1, neogenin), αναγνωρίζοντας αλληλουχίες YCAY (Υ αναφέρεται σε πυριμιδίνη U ή C), εντός των ιντρονίων. Καθεμία από τις πρωτεΐνες Nova περιλαμβάνει 3 επικράτειες KH. Η πλειονότητα των mRNA στόχων, των πρωτεϊνών Nova, κωδικοποιούν πρωτεΐνες που εντοπίζονται στις συνάψεις, συνδέοντας έτσι τις πρωτεΐνες Nova με τη ρύθμιση παραγόντων που εμπλέκονται στη διατήρηση της νευρωνικής πλαστικότητας. Η απώλεια των πρωτεϊνών Nova, ως αποτέλεσμα της αυτοάνοσης παρανεοπλασματικής νευρολογικής διαταραχής (paraneoplastic neurologic disorder-PND), οδηγεί σε νευρολογικά συμπτώματα υπερβολικής  κίνησης (Paraneoplastic Opsoclonus Myoclonus Ataxia, POMA).
Τροποποίηση του RNA (RNA editing)
Το RNA editing είναι ο πιο διαδεδομένος τύπος τροποποίησης του RNA και περιλαμβάνει την μετατροπή της αδενοσίνης (Α) σε ινοσίνη (Ι), μια αντίδραση που καταλύεται από τις πρωτεΐνες ADAR. Ενώ η πλειονότητα αυτών των αντιδράσεων παρατηρείται σε μη-κωδικές περιοχές, έχουν ταυτοποιηθεί κάποια γονίδια τα οποία υφίστανται RNA editing στις κωδικές περιοχές τους. Το πρόδρομο RNA, το οποίο αποτελεί υπόστρωμα της πρωτεΐνης ADAR, είναι ένα δίκλωνο RNA που εμφανίζει ατελή συμπληρωματικότητα βάσεων. Η δομή αυτή σχηματίζεται ανάμεσα στο εξώνιο που περιέχει την αδενοσίνη, η οποία πρόκειται να τροποποιηθεί, και σε μία μη-κωδική αλληλουχία ενός ιντρονίου. Ένα κλασσικό παράδειγμα RNA editing αδενοσίνης-ινοσίνης, αποτελεί η μετατροπή μιας γλουταμίνης σε αργινίνη, στο mRNA του υποδοχέα γλουταμικού GluR-B.
Πολυαδενυλίωση
Όλα σχεδόν τα ευκαρυωτικά mRNA υφίστανται επεξεργασία για την απόκτηση πολυ-Α ουράς μήκους περίπου 200 νουκλεοτιδίων στο 3’ άκρο. Εξαίρεση αποτελούν μερικά mRNA των ιστονών. Η διαδικασία της πολυαδενυλίωσης περιλαμβάνει 2 στάδια. Αρχικά, το μετάγραφο κόβεται ανάμεσα στην συντηρημένη ακολουθία ΑΑUΑΑΑ και σε μια εκφυλισμένη ακολουθία πλούσια σε U/GU. Στη συνέχεια, γίνεται η προσθήκη της πολυ-Α ουράς από την πολυ-Α πολυμεράση. Απαραίτητη είναι και η παρουσία της πρωτεΐνης CPSF, η οποία αποτελείται από 4 πολυπεπτίδια. Η πρωτεΐνη αυτή προσδένεται στην αλληλουχία ΑΑUΑΑΑ μέσω των πεπτιδίων CPSF-160 και CPSF-30. Η CPSF, μαζί με την ΡΑΒΡΝ1 (nuclear poly(A) binding protein), διεγείρει τη δραστικότητα της πολυ-Α πολυμεράσης, η οποία είναι ουσιαστικά ανενεργή από μόνη της. Στην αλληλεπίδραση αυτή συμμετέχει η επικράτεια RBD της ΡΑΒΡΝ1.
Έξοδος από τον πυρήνα
Το ετεροδιμερές TAP/ NXF1:p15 παίζει καθοριστικό ρόλο κατά την έξοδο των mRNA μορίων από τον πυρήνα στο κυτταρόπλασμα. Τόσο η TAP όσο και ο p15 εμφανίζουν μικρή συγγένεια για το RNA. Για το λόγο αυτό απαραίτητη είναι η παρουσία πρωτεϊνών προσαρμογής  για τη μεσολάβηση της αλληλεπίδρασης. Πιο συγκεκριμένα, η πρωτεΐνη Aly / REF αλληλεπιδρά άμεσα με την ΤΑΡ και την μεταφέρει στο mRNA.
Εντοπισμός του RNA
Σημαντικό ρόλο παίζει και η θέση εντοπισμού του RNA στο κύτταρο. Παράδειγμα αποτελεί το mRNA της πρωτεΐνης ASH1 του S. Cerevisiae, το οποίο αλληλεπιδρώντας με τις πρωτεΐνες μυοσίνη και ακτίνη, εντοπίζεται στο εκβλάστημα από το οποίο θα προκύψει το θυγατρικό κύτταρο μετά την κυτταρική διαίρεση. Πιο συγκεκριμένα, η She2 προσδένεται ως διμερές σε αλληλουχίες εντοπισμού, που εντοπίζονται στην κωδική περιοχή και την 3’UTR του ASH1 mRNA. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση της συγγένειας πρόσδεσης της She2 στο καρβοξυτελικό άκρο της She3. Η She3 στη συνέχεια προσδένεται στην μυοσίνη. Η εντοπισμένη αυτή έκφραση της πρωτεΐνης ASH1 οδηγεί στην καταστολή της αλλαγής του συζευκτικού τύπου στο θυγατρικό κύτταρο.
Σταθερότητα του RNA
Πολλές RBPs, όπως οι tristetraprolin (TTP), fragile X mental retardation protein (FMRP), polypyrimidine tract-binding protein (PTB), CUG triple repeats RNA-binding protein (CUGBP), nucleolin, και heterogeneous nuclear ribonucleoproteins (hnRNP) A1, A2, and C1/C2 επηρεάζουν την σταθερότητα του mRNA, αλληλεπιδρώντας με τις 3’UTR ή 5’UTR ή ακόμα και την κωδική περιοχή των μεταγράφων. Πιο συγκεκριμένα, πρωτεΐνες όπως οι AUF1 ή TTP προωθούν την αποικοδόμηση, μειώνοντας το χρόνο ημιζωής των mRNA και περιορίζοντας τα επίπεδα των πρωτεϊνών. Από την άλλη μεριά πρωτεΐνες όπως η οικογένεια των ELAV/ Hu συμβάλουν στην σταθερότητα μεταγράφων. Πιο συγκεκριμένα, οι πρωτεΐνες αυτές προσδένονται σε αλληλουχίες πλούσιες σε AU (AU-rich elements/ AREs), που εντοπίζονται στις 3’UTR mRNA μορίων. Πρόκειται για mRNA γονιδίων πρώιμης απόκρισης που εκφράζονται κυρίως στους νευρώνες. Οι HuB, HuC και HuD εκφράζονται ειδικά στους νευρώνες, ενώ η HuR παρουσιάζει καθολική έκφραση. Καθεμία από τις Hu πρωτεΐνες περιέχει 3 RBDs, εκ των οποίων οι δύο πρώτες συμμετέχουν στην πρόσδεση των πρωτεϊνών Hu στα στοιχεία ARE. Οι πρωτεΐνες αυτές σταθεροποιούν πολλά από τα mRNA στα οποία προσδένονται (όπως .c-fos, GM-CSF, EGF).
miRNA και στρες
Τα miRNAs εμπλέκονται συχνά στην απόκριση σε συνθήκες στρες. Σε κάποια από αυτά επάγεται ή αναστέλλεται η έκφρασή τους, παρουσιάζοντας το ίδιο μοτίβο απόκρισης, ενώ άλλα παρουσιάζουν διαφορετική απόκριση που εξαρτάται από τον παράγοντα στρες. Επίσης, κάτω από συνθήκες στρες, τα lncRNAs των φυτών μπορούν να λειτουργήσουν 1) ως ceRNAs, τα οποία γίνονται στόχος ειδικών miRNAs, τα οποία τελικά απομακρύνονται από τον αρχικό τους στόχο, 2) ως πρόδρομα sRNA ώστε να παράγουν miRNAs και siRNAs, 3) ως συμπληρωματικές αλληλουχίες σε mRNAs στόχους και 4) ως παράγοντες τροποποίησης της δομής της χρωματίνης.
Οι πρωτεΐνες DICER
Μία τάξη μεγάλων RNase III ενζύμων χαρακτηρίζεται από διάφορους τομείς με συγκεκριμένη σειρά, από το αμινο- προς το καρβοξυ- τέρμα: έναν τομέα DEXD/H ATPase, έναν DUF283, έναν PAZ τομέα, δύο διαδοχικούς RNase III τομείς και έναν dsRNA-bnding τομέα (dsRBD). Ένας γενικός κανόνας προτείνει ότι οργανισμοί με πολλαπλές DICER παρουσιάζουν λειτουργική εξειδίκευση μεταξύ τους. Για παράδειγμα, στη Drosophila η Dicer 1 είναι απαραίτητη για τη βιογένεση του miRNA, ενώ η Dicer 2 χρειάζεται περισσότερο για το μονοπάτι του siRNA.
Οι πρωτεϊνες Dicer σχίζουν τα δίκλωνα πρόδρομα RNA με τη βοήθεια δύο τομέων RNase ΙΙΙ. Η επεξεργασία γίνεται στα άκρα του dsRNA που σχετίζονται με τον PAZ τομέα, ο οποίος υπάρχει στις περισσότερες Dicer. Το υπόστρωμα τοποθετείται αργότερα στα ενεργά μέρη των RNase ΙΙΙ τομέων, που αποκόπτουν το miRNA/siNRA δίκλωνο μόριο, μήκους 20-30 nt, από τον πρόδρομό τους.
μικρογραφία|Η δομή των πρωτεϊνών Dicer.
Οι τομείς PAZ και RNase ΙΙΙ έχουν καθοριστικό ρόλο στην αποκοπή siRNA από τα άκρα δίκλωνων μορίων RNA. Οι τομείς PAZ υπάρχουν και στις πρωτεΐνες Argonaute και εξειδικεύονται στο να προσδένουν RNA άκρα με μικρές (2 nt) 3’ προεξοχές. Η ATP προωθεί την επεξεργασία του δίκλωνου RNA, μέσω της Dicer 2 της Drosophila και την Dicer 1 του C. elegans και μεταλλάξεις που προβλέπεται να καταστρέψουν τη δράση της ATPase στην Dicer 2 της Drosophila, καταργούν την επεξεργασία του dsRNA. Αντιθέτως, η ATP είναι περιττή για την επεξεργασία του dsRNA από ανθρώπινη Dicer και ένα μετάλλαγμα ελλειπές ως προς την ATPase δεν παρουσιάζει κανένα πρόβλημα.
Οι πρωτεΐνες ARGONAUTE
Η υπεροικογένεια των πρωτεϊνών Argonaute χωρίζεται σε τρεις ξεχωριστές υποομάδες: την ομάδα PIWI (που προσδένεται σε piRNA), την ομάδα AGO (που προσδένεται σε miRNA και siRNA) και μια τρίτη ομάδα που έχει βρεθεί και μελετηθεί μόνο σε νηματώδεις. Οι Argonaute είναι κεντρικοί, καθοριστικοί παράγοντες του RISC. Τα δίκλωνα προϊόντα της Dicer εισέρχονται σε ένα μονοπάτι του RISC, που περιλαμβάνει την εκτύλιξη του δίκλωνου μορίου, επιτρέποντας σε μία από τις δύο αλυσίδες να σχηματίσει σταθερή σύνδεση με την πρωτεΐνη Ago. Η αλυσίδα αυτή καθοδηγεί την αναγνώριση του στόχου μέσω Watson-Crick base pairing και η άλλη αλυσίδα απορρίπτεται.
Οι πρωτεΐνες Argonaute έχουν 4 σαφείς τομείς: τον τομέα PAZ (που υπάρχει και στις Dicer), τον PIWI, τον Ν και τον MID τομέα. Η δομή τους είναι δίλοβη, με τον έναν λοβό να αποτελείται από τον PAZ τομέα και τον άλλο από τον PIWI και τους γειτονικούς N και MID τομείς. Ο τομέας PIWI υιοθετεί μία RNase H- like αναδίπλωση, που σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να δράσει ως καταλύτης στο ενδονουκλεολυτικό σχίσιμο ενός στόχου με συζευγμένες βάσεις ;.
μικρογραφία|Η δομή των πρωτεϊνών Argonaute.
Παρόλο που τα μονόκλωνα siRNA μπορούν να συνδεθούν κατευθείαν με πρωτεΐνες Argonaute, τα δίκλωνα siRNA που δημιουργούνται από την Dicer δεν μπορούν και βασίζονται σε μονοπάτια siRISC. Διαφορετικές κατηγορίες siRNA βασίζονται σε διαφορετικές πρωτεΐνες για να λειτουργήσουν και ως εκ τούτου έχουν διαφορετική βιογένεση και μονοπάτια RISC.