cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γαλάτεια (Κύπρος)
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στο χωριό από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος του δεν ελέγχεται από αυτήν.
Πηγές
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Αμμοχώστου
Μεχμετσίκ (ΤΔΒΚ)
Το Μεχμετσίκ είναι χωριό της επαρχίας Ισκέλε στην Τουρκική Δημοκρατία Βορείου Κύπρου. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, σύμφωνα με την οποία το χωριό ονομάζεται Γαλάτεια. Ωστόσο, μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία και εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Πηγές
Κατηγορία:Οικισμοί στην Επαρχία Ισκέλε
Τομά Ερτέλ
Ο Τομά Ερτέλ (Γαλλικά: Thomas Heurtel, Μπέζιερς, 10 Απριλίου 1989) είναι Γάλλος επαγγελματίας διεθνής καλαθοσφαιριστής. Έχει 1,89 μ. ύψος και αγωνίζεται στη θέση του πόιντ γκαρντ στην Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης.
Πρώτα χρόνια (2007–2010)
Ο Ερτέλ ανέβηκε στις τάξεις του γαλλικού συλλόγου Ελάν Μπεαρναί Πω-Λακ-Ορτέζ και έπαιξε στην πρώτη ομάδα του συλλόγου για 2 σεζόν. Την περίοδο 2008–09 κέρδισε το Βραβείο Rising Star της Γαλλικής Λίγκας.
Ένα χρόνο αργότερα, μετά τον υποβιβασμό του Πω-Λακ-Ορτέζ, υπέγραψε με τη γαλλική ΑΣΒΕΛ Βιλερμπάν, αλλά έπαιξε ως δανεικός στην Στρασμπούργκ.
Ισπανία (2010–2014)
Το καλοκαίρι του 2010, ο Ερτέλ άφησε τη Γαλλία, για να ενταχθεί στον σύλλογο της Ισπανικής Λίγκας, Μεριντιάνο Αλικάντε.
Το 2011, ο Ερτέλ υπέγραψε με την ισπανική Μπασκόνια και μαζί τους έκανε το ντεμπούτο του στο κορυφαίο πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα, την Ευρωλίγκα.
Αναντολού Εφές (2014–2017)
Τη σεζόν 2016–17, ο Ερτέλ αναδείχθηκε MVP του μήνα στην Ευρωλίγκα, για πρώτη φορά στην καριέρα του, αφού σημείωσε μέσο όρο 16,7 πόντους και 10,7 ασίστ τον μήνα Φεβρουάριο.
Αντιάς Εύβοιας
Ο Αντιάς είναι ορεινό χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας σε υψόμετρο 500 μέτρα.
Τομά Ερτέλ
Μπαρτσελόνα (2017–2021)
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/ca/Basketball_match_Greece_vs_France_on_02_September_2017_44.jpg/157px-Basketball_match_Greece_vs_France_on_02_September_2017_44.jpg|μικρογραφία|236x236εσ| Ο Τομά Ερτέλ με τη Γαλλία στο[[Ευρωμπάσκετ 2017|Ευρωμπάσκετ 2017.]] Στις 22 Ιουνίου 2017 ο Ερτέλ υπέγραψε διετές συμβόλαιο με την Μπαρτσελόνα της Λίγκα ACB. Στις 18 Φεβρουαρίου 2018 ο Ερτέλ κέρδισε το Κύπελλο Ισπανίας με τους "μπλαουγκράνα" και αναδείχθηκε MVP του τουρνουά.
Κώστας Ζηλεμένος
Βίος
Γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε νομική και πολιτικές επιστήμες στην Αθήνα και το Παρίσι, όπου αναγορεύθηκε διδάκτορας Συνταγματικού Δικαίου του Πανεπιστημίου των Παρισίων (Panthéon). Παράλληλα, επί δύο χρόνια, παρακολούθησε μαθήματα στο Ινστιτούτο Διεθνών Σπουδών (Institut des Ètudes Internationales), επίσης στο Παρίσι, καθώς επίσης στην Ακαδημία Διεθνούς Δικαίου της Χάγης με υποτροφία «Νικολάου Πολίτη»  που επιφυλάσσει το Πανεπιστήμιο των Παρισίων για τους αριστούχους διδάκτορές του. Στη συνέχεια μετέβη στο Λονδίνο και τη Ρώμη όπου μελέτησε το αγγλοσαξονικό Δίκαιο και το ιταλικό Δημόσιο Δίκαιο.
Αντιάς Εύβοιας
Γεωγραφία - Ιστορία
Ο Αντιάς βρίσκεται στη Νότια Εύβοια και ανήκει στα λεγόμενα «χωριά του Κάβοντορο» της ευρύτερης περιοχής Καφηρέα. Απέχει 37 χλμ. (οδηγικά - μέσω Πλατανιστού) ΒΑ.-Α. από την Κάρυστο. Το χωριό είναι κτισμένο στις βόρειες πλαγιές του όρους Αηδόνι και στα νότια περνάει ρεματιά με πλατάνια και τρεχούμενα νερά. Είναι γνωστό για το χαρακτηριστικό των κατοίκων του επικοινωνούν και συνεννοούνται μεταξύ τους με σφυρίγματα, τα οποία είναι γνωστά ως «Σφυριά» και πρόκειται για μια σφυριχτή γλώσσα. Η «ανακάλυψή» της από τα μέσα ενημέρωσης έγινε τον Μάρτιο του 1969 από σωστικά συνεργεία, που σκοπό τους είχαν την ανεύρεση της σορού ενός πιλότου, το αεροπλάνο του οποίου προσέκρουσε στην περιοχή του όρους Όχη. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Καρύστου. Το 1912 με το ΦΕΚ 245Α - 16/08/1912 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Κομήτου. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με το Κόμιτο και τον Ευαγγελισμό αποτελούν την τοπική κοινότητα Κομίτου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Καφηρέως του Δήμου Καρύστου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 59 κατοίκους.
Τομά Ερτέλ
Μπαρτσελόνα (2017–2021)
Στις 5 Ιουλίου 2019, ο Ερτέλ ανανέωσε το συμβόλαιο του με την Μπαρτσελόνα για 2 ακόμη χρόνια, με οψιόν επέκτασης μέχρι το τέλος της σεζόν 2021–2022.
Βιλερμπάν (2021)
Στις 24 Φεβρουαρίου 2021, ο Ερτέλ υπέγραψε με την Βιλερμπάν του γαλλικού πρωταθλήματος για το υπόλοιπο της σεζόν.
Κώστας Ζηλεμένος
Βίος
Από το 1957 έως το 1962 διατέλεσε διευθυντής και αρχισυντάκτης της στρατιωτικής εφημερίδας «Στρατιωτικά Νέα», ενώ από το 1966 έως το 1971 ήταν προϊστάμενος στο Τμήμα Διαφωτίσεως και Ψυχολογικού Πολέμου του Γενικού Επιτελείου Στρατού (ΓΕΣ). Λόγω αυτών των δραστηριοτήτων του κατηγορήθηκε ως χουντικός στην μεταπολίτευση.
Αντιάς Εύβοιας
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Εύβοιας Κατηγορία:Δήμος Καρύστου
Κώστας Ζηλεμένος
Βίος
Διατέλεσε νομικός σύμβουλος της εφημερίδας «Αυριανή», του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού και της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, μεταξύ άλλων. Το 1989-90 ήταν δικηγόρος του διοικητή του ΟΤΕ, Θεοφάνη Τόμπρα (ο οποίος είχε κυνηγηθεί από την χούντα ως μέλος του ΑΣΠΙΔΑ)· ο Τόμπρας εξήρε την συμβολή του Ζηλεμένου στην υπεράσπισή του (τελικά απαλλάχθηκε από τις κατηγορίες).
Τομά Ερτέλ
Ρεάλ Μαδρίτης (2021–2022)
Στις 6 Ιουλίου 2021, ο Ερτέλ υπέγραψε μονοετές συμβόλαιο με την Ρεάλ Μαδρίτης της Λίγκα ACB και της Ευρωλίγκα. Αποκλείστηκε στο τελευταίο κομμάτι της σεζόν για πειθαρχικούς λόγους. Στις 29 Ιουνίου 2022, ο Ερτέλ χώρισε επίσημα τους δρόμους του με τον ισπανικό σύλλογο.
Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης (2022-σήμερα)
Στις 21 Σεπτεμβρίου 2022, ανακοινώθηκε ότι συνεχίζει την καριέρα του στη Ζενίτ και στη VTB Λίγκα με τη συμφωνία να είναι για 1+1 σεζόν. Τη σεζόν 2022-23, μέτρησε κατά μέσο όρο 13.5 πόντους (48.5% δίποντα, 40.1% τρίποντα, 79.4% βολές), 2.3 ριμπάουντ, 8.1 ασίστ, 1.1 κλεψίματα και 3.1 λάθη ανά 25’53” σε 45 αγώνες στο πρωτάθλημα της VTB. Στις 14 Ιουλίου 2023, ανανέωσε το συμβόλαιό του μέχρι το 2025.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Στρασμπούρ Ίλκιρχ-Γκράφενσταντεν Μπασκέτ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σάσκι Μπασκόνια Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπαρτσελόνα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΣΒΕΛ Βιλερμπάν Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εφές Αναντόλου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ελάν Μπεαρναί Πω-Λακ-Ορτέζ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Αλικάντε Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ισπανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισπανίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές τουρκικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Τουρκίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 Κατηγορία:Ολυμπιονίκες της καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 2014 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2013 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2017 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2022
Κώστας Ζηλεμένος
Βίος
Το 1994 ίδρυσε το Κέντρο Ευρωπαϊκών Μελετών και Σπουδών «Ιωάννης Καποδίστριας». Πέθανε στην Αθήνα στις 14 Μαρτίου 1997.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες νομικοί Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Έλληνες Συνταγματολόγοι
Παλαιογεωγραφία
Η παλαιογεωγραφία είναι η μελέτη της ιστορικής γεωγραφίας, γενικά των φυσικών τοπίων. Η παλαιογεωγραφία μπορεί επίσης να περιλαμβάνει τη μελέτη ανθρώπινων ή πολιτιστικών περιβαλλόντων. Όταν η εστίαση είναι συγκεκριμένα στη μελέτη των σχημάτων της γης, χρησιμοποιείται μερικές φορές αντ' αυτού ο όρος παλαιογεωμορφολογία.
Η παλαιογεωγραφία δίνει πληροφορίες που είναι ζωτικής σημασίας για την επιστημονική κατανόηση σε διάφορα πλαίσια. Για παράδειγμα, η παλαιογεωγραφική ανάλυση των ιζηματογενών λεκανών διαδραματίζει βασικό ρόλο στον τομέα της γεωλογίας του πετρελαίου, καθώς τα αρχαία γεωμορφολογικά περιβάλλοντα της γήινης επιφάνειας διατηρούνται στο στρωματογραφικό αρχείο. Οι παλαιογεωγράφοι μελετούν επίσης το ιζηματογενές περιβάλλον που σχετίζεται με απολιθώματα για ενδείξεις στην εξελικτική ανάπτυξη εξαφανισμένων ειδών. Και τα παλαιογεωγραφικά στοιχεία συνέβαλαν στην ανάπτυξη της θεωρίας της μετατόπισης των ηπείρων και συνεχίζουν να ενημερώνουν τρέχουσες θεωρίες τεκτινικών πλακών, παρέχοντας πληροφορίες για το σχήμα και το γεωγραφικό πλάτος των υπερηπείρων όπως της Παγγαίας και των αρχαίων ωκεανών όπως την Πανθάλασσα, επιτρέποντας έτσι την ανακατασκευή των προϊστορικών ηπείρων και ωκεανών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Παλαιογεωγραφία Κατηγορία:Φυσική γεωγραφία
Σαπατιστικοί Συνεταιρισμοί Καφέ
Οι Σαπατιστικοί Συνεταιρισμοί Καφέ  (Zapatista Coffee Cooperatives) είναι ενεργοί κυρίως στην Τσιάπας, στο νοτιότερο κράτος του Μεξικού και λειτουργούν σύμφωνα με την "Σαπατιστική" ιδεολογία.
Το Μεξικό είναι σημαντικός παραγωγός καφέ (7η θέση παγκοσμίως). Συγκεκριμένα, οι κλιματικές και γεωμορφολογικές συνθήκες στην Τσιάπας κάνουν αυτό το κράτος τον μεγαλύτερος παραγωγό καφέ σε ολόκληρο το Μεξικό. Η παραγωγή του καφέ σε αυτό το κράτος ανέρχεται σε 25% του εθνικού συνόλου. Μόνο ένα μικρό μέρος του κέρδους πηγαίνει στους παραγωγούς, ενώ η μερίδα του λέοντος των κερδών καταλήγει στους μεσάζοντες εμπορίας και επεξεργασίας του καφέ, δηλαδή κυρίως στις μεγάλες εταιρείες. Τα τελευταία είκοσι χρόνια η τάση αυτή έχει επιδεινωθεί.
Το 1989 οι προστατευτικές διατάξεις της Διεθνούς Συμφωνίας για τον Καφέ ανεστάλησαν. Την ίδια περίοδο, η Παγκόσμια Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο έδωσαν γενναιόδωρα δάνεια για την ανάπτυξη της καλλιέργειας του καφέ σε χώρες που μέχρι τότε δεν παρήγαν (όπως το Βιετνάμ, το οποίο εντωμεταξύ έγινε ο 2ος μεγαλύτερος παραγωγός καφέ παγκοσμίως). Ως αποτέλεσμα, υπήρξε υπερπροσφορά. Οι τιμές στη διεθνή αγορά, κατέρρευσαν και, παρά τις προσωρινές αυξομειώσεις, παραμένουν σε χαμηλά επίπεδα μέχρι και σήμερα. Η μέση τιμή του καφέ της ποικιλίας Arabica ανερχόταν σε 3,30 δολάρια ανά κιλό στη Νέα Υόρκη την περίοδο 1976-1989,. Την περίοδο 1990-2005 η τιμή έπεσε σε 2,20 δολάρια ανά κιλό. Προσμετρώντας την απώλεια αξίας του δολαρίου λόγω του πληθωρισμού, οι αποδόσεις μειώθηκαν σχεδόν κατά το ήμισυ για τους παραγωγούς.
Αυτό ήταν η επονομαζόμενη "κρίση του καφέ". Κατά την ίδια περίοδο, οι μεγάλες εταιρείες επεξεργασίας και εμπορίας καφέ σημείωσαν αύξηση των κερδών τους, καθώς η μειωμένη τιμή της πρώτης ύλης ευνόησε τους μετόχους. Από την άλλη, οι μικροί παραγωγοί ήρθαν αντιμέτωποι με μεγάλες δυσκολίες, ειδικά στην Κεντρική Αμερική. Το εισόδημά τους δεν έφτανε για να καλύψει το κόστος παραγωγής, με αποτέλεσμα εκατοντάδες χιλιάδες να εγκαταλείψουν τη γή τους και να μεταναστεύσουν στις γύρω πόλεις και ακόμα περισσότερο στις ΗΠΑ. Χιλιάδες εξαφανίστηκαν στην προσπάθεια να περάσουν τα σύνορα Μεξικού-ΗΠΑ. Επίσης, η πτώση της τιμής επηρέασε και την ευρύτερη τοπική κοινότητα της κάθε περιοχής, αφού βασίζονταν ως επί το πλείστον στην εξαγωγή καφέ.
Ο γηγενής πληθυσμός της Τσιάπας κατακερματίστηκε από την κρίση, καθώς βασίζονταν αποκλειστικά στην παραγωγή καφέ. Σε αυτή τη περιοχή, οι μεσάζοντες πλήρωναν το 1993 για κάθε κιλό καφέ 8 πέσος (=60 λεπτά), ενώ η τιμή της μεταπώλησης στην Ευρώπη ήταν λίγο παραπάνω απο 10 ευρώ. Ο καταποντισμός της τιμής του καφέ ήταν η σταγόνα που ξεχείλησε το ποτήρι για τους γηγενείς της Τσιάπας. Όσοι δεν εγκατέλειψαν τις φυτείες τους για να μεταναστεύσουν με τις οικογένειές τους στις ΗΠΑ, εντάχθηκαν στον στρατό των Σαπατιστών που κήρυξε επανάσταση κατά του κράτους του Μεξικού την πρώτη του Ιανουαρίου του 1994.
Η οργάνωση των σαπατιστικών συνεταιρισμών
Μετά την επανάσταση, οι απαιτήσεις των εξεγερμένων για αναγνώριση των πολιτιστικών, οικονομικών και πολιτικών τους δικαιωμάτων δεν έγιναν δεκτές. Ο αγώνας τους εκβάλλει στην καθιέρωση της ντε φάκτο αυτονομίας τους από το μεξικάνικο κράτος.
Χιλιάδες ιθαγενείς παραγωγοί καφέ με εμπειρία στην παραγωγή εντάχθηκαν στους συνεταιρισμούς που θεσπίστηκαν από τον Σαπατιστικό Στρατό της Εθνικής Απελευθέρωσης (EZLN). Ο στόχος τους ήταν να βρουν εναλλακτική διέξοδο για την εξαγωγή καφέ που θα τους απελευθέρωνε από την τυραννία των μεσαζόντων και τις απρόβλεπτες διακυμάνσεις της διεθνούς αγοράς. Η έκκληση για μια εναλλακτική αγορά καφέ με καλύτερες συνθήκες για τους παραγωγούς, έγινε δεκτή με επιτυχία από πολλά μικρά καφεπωλεία στις ΗΠΑ, συνήθως από όσα είχαν ήδη αλληλέγγυους συνεταιρισμούς.
Συνεταιρισμός Μουτ-Βιτζ (Mut-Vitz=Βουνό των Πουλιών)
Ο πρώτος συνεταιρισμός καφέ αποτελούμενος εξ ολοκλήρου από μέλη του κινήματος Σαπατίστα ήταν το Mut-Vitz στην περιοχή San Juan de la Libertad, στα υψιπέδια της Τσιάπας. Το Mut-Vitz εγκαινιάστηκε το 1997 με 200 παραγωγούς καφέ και το 1999 ξεκίνησε το εμπόριο με την Ευρώπη και τις ΗΠΑ με την εξαγωγή 35 τόνων. Η τιμή αποφασίστηκε από οργανισμούς δίκαιου εμπορίου. Επομένως, οι παραγωγοί πληρώνονταν περισσότερο από ό,τι εκείνοι της συμβατικής αγοράς, σχεδόν το διπλάσιο από τον μισθό που τους παραχωρούσαν οι μεσάζοντες. Ωστόσο, ο εξοπλισμός του Mut-Vitz κατασχέθηκε από την κυβέρνηση της Τσιάπας, για την υποτιθέμενη ανικανότητα τους να πληρώνουν φόρους, με αποτέλεσμα ο συνεταιρισμός να εξαρθρωθεί το 2009.
Συνεταιρισμός Γιατσίλ Σοχοβάλ Τσουλτσάν (Yachil Xojobal Chulchan=Το νέο φως του ουρανού)
Το πείραμα του Mut-Vitz αποδείχθηκε πολύ επιτυχές. Μέσα σε 3 χρόνια, η εξαγώμενη ποσότητα καφέ πενταπλασιάστηκε, ενώ ο αριθμός των συμμετεχόντων αυξήθηκε επίσης, καθώς όλο και περισσότερα μέλη των Σαπατίστας εντάχθηκαν στον συνεταιρισμό. Ωστόσο, με κοινή απόφαση, το Mut-Vitz αποφάσισε να μην υποδεχτεί νέα μέλη, ωσότου όλοι οι παραγωγοί συμπληρώσουν μια μεταβατική περίοδο τριετούς διαρκείας, για την διασφάλιση της βιολογικής ποιότητας του καφέ. Έτσι, δημιουργήθηκε νέος συνεταιρισμός στο Παντελιό (Pantelhó), στα υψιπέδια, το 2001, από Σαπατίστας που δεν είχαν γίνει δεκτοί στο Mut-Vitz. Το όνομά του ήταν Yachil Xojobal Chulchan και τα ιδρυτικά του μέλη ήταν 328 παραγωγοί. Το 2002, εξήγαγε το πρώτο του φορτίο καφέ στην "αγορά αλληλεγγύης", ενώ τα επόμενα χρόνια σημείωσε ικανοποιητική αύξηση στον αριθμό των εξαγωγών και των μελών.
Συνεταιρισμοί Γιόσιν Τάβελ Κίναλ (Yochin Tayel Kinal=Ξεκινώντας την καλλιέργεια νέας γης) και Σιτ Λέκιλ Λουμ (Ssit Lequil Lum=Καρποί της Μητέρας Γης)
Ο τρίτος Σαπατιστικός συνεταιρισμός με έδρα στην Τσιάπας που εξάγει καφέ μέσα από το δίκτυο αλληλεγγύης στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ είναι το Yochin Tayel Kinal. Βρίσκεται στο Altamirano και κάτω από τον έλεγχο της Junta de Buen Gobierno, του Συμβουλίου Καλής Διακυβέρνησης της Μορέλια. Εγκαινιάστηκε το 2002 και έκανε τις πρώτες του εξαγωγές το 2003. Ο συνεταιρισμός είχε 800 παραγωγούς-μέλη συμπεριλαμβανομένων παραγωγών από την περιοχή Ρομπέρτο Μπάριος, οι οποίοι, αφού προσκόμισαν την απαραίτητη τεχνογνωσία, έβαλαν σε τροχιά το 2007 αυτόνομα έναν τέταρτο συνεταιρισμό ονόματι Ssit Lequil Lum που έκανε την πρώτη του εξαγωγή την άνοιξη του 2008.
Η δομή των συνεταιρισμών
Η γενική συνέλευση των παραγωγών είναι το ανώτερο όργανο των συνεταιρισμών και συγκαλείται μια φορά ετησίως και εκλέγει ένα εκτελεστικό συμβούλιο για μια περίοδο 3 ετών. Συνολικά, περιλαμβάνονται 2500 παραγωγοί, ενώ η ποσότητα καφέ που φτάνει στην αγορά αλληλεγγύης ανέρχεται σε εκατοντάδες τόνους, ανάλογα με τις ειδικές συνθήκες της κάθε χρονιάς. Είναι αναπόσπαστο κομμάτι του σαπατιστικού κινήματος και γι'αυτό συνεργάζονται με πολιτικούς θεσμούς του κινήματος, με τα Συμβούλια Καλής Διακυβέρνησης.Οι σαπατιστικοί συνεταιρισμοί είναι ίσως το πιο καίριο παράδειγμα εναλλακτικής και αυτόνομης οικονομικής δραστηριότητας στην Τσιάπας. Μέσα από τις ενέργειές τους, οι παραγωγοί δεν είναι έρμαια της τοπικής και παγκόσμιας αγοράς. Μέσα από τη συλλογική δομή τους και τη συνεργασία με το δίκτυο αλληλεγγύης, οι παραγωγοί λαμβάνουν ένα αντίτιμο που όχι μόνο καλύπτει τα κόστος παραγωγής, αλλά τους δίνει πρόσβαση σε μια αξιοπρεπή ζωή, και οι τάσεις είναι αυξητικές.
Επίσης, οι παραγωγοί έχουν πρόσβαση σε κοινούς θεσμούς και σε τεχνική βοήθεια. Αλλά δεν ευνοούνται μόνο οι παραγωγοί από αυτές τις πρωτοβουλίες. Καθώς αναπτύσσονται και επεκτείνουν τις δραστηριότητές τους, καταβάλλουν ένα μέρος του εισοδήματος για αυτόνομα προγράμματα εκπαίδευσης, υγείας και κοινοτικών υποδομών. Επιπρόσθετα, οι σαπατιστικές πρωτοβουλίες και οι σαπατιστικοί συνεταιρισμοί, οι οποίοι έχουν πρόσβαση στο δίκτυο αλληλεγγύης μέσω της σαπατιστικής κοινότητας, επιστρέφουν ένα μέρος του εισοδήματός τους στην σαπατιστική κοινότητα. Κατ'αυτόν τον τρόπο, οι συνεταιρισμοί καφέ αποτελούν την ατμομηχανή του σαπατιστικού κινήματος.
Δυσκολίες
Οι συνεταιρισμοί συναντούσαν, και εξακολουθούν να συναντούν, αξιοσημείωτες δυσκολίες. Η πρώτη μεγάλη δυσκολία ήταν η ανέγερση ενός αποτελεσματικού συστήματος οριζόντιας και δημοκρατικής πολιτικής φύσης. Συνειδητά απορρίπτουν πάσης φύσεως βοήθεια από το μεξικάνικο κράτος και αντιμετωπίζουν τεχνικά και γραφειοκρατικά εμπόδια με τη βοήθεια ανεξάρτητων αλληλέγγυων μεξικάνικων οργανισμών. Παράλληλα, προσπαθούν να δημιουργήσουν έργα υποδομών, όπως χώρους φύλαξης και προ-επεξεργασίας καφέ. Το μεγαλύτερο εμπόδιο όμως, δίχως αμφιβολία, εντοπίζονται στο πρόσωπο των μεξικάνικων αρχών, οι οποίες για παράδειγμα το 2007 έθεσαν υπέρογκο πρόστιμο στο Mut-Vitz.
Δίκτυο διανομής στην Ευρώπη
Σήμερα, ο σαπατιστικός καφές διανέμεται σε 12 ευρωπαϊκές χώρες (τουλάχιστον) μέσω διαφόρων καναλιών. Όλα αυτά τα κανάια συνδέονται μεταξύ τους με το οριζόντιο δίκτυο RedProZapa (Δίκτυο Διανομής Σαπατιστικών Προϊόντων), το οποίο συνέρχεται δυο φορές το χρόνο σε μια ευρωπαϊκή πόλη. Το κύριο ενωτικό στοιχείο είναι η πολιτική αλληλεγγύη με τον αγώνα των Σαπατίστας.
Ποικιλία
Ο καφές που παράγουν οι σαπατιστικοί συνεταιρισμοί ανήκει στην ποικιλία Αράμπικα, της οποίας η ποιότητα είναι ανώτερη της ποικιλίας Ρομπούστα. Έχει τη μισή περιεκτικότητα σε καφεϊνη, απαλό άρωμα και έντονη γεύση. Καλλιεργείται σε περιοχές ύψους άνω των εξακοσίων μέτρων και με έντονη υγρασία. Αυτές οι δυο ποιότητες είναι καθοριστικές για την μεγιστοποίηση της ποιότητας των καρπών.
Μέθοδοι καλλιέργειας
μικρογραφία|250x250εσ|Καφές της ποικιλίας Αράμπικα Ο καφές καλλιεργείται κάτω από την φυσική σκιά δέντρων, ώστε η καλλιέργεια να μην διαταράσσει το τοπικό οικοσύστημα. Μόνο οργανικές μέθοδοι τίθενται σε εφαρμογή κατά την καλλιέργεια του καφέ: οι σαπατιστικές κοινότητες έχουν απαγορεύσει ρητά την χρήση χημικών λιπασμάτων και ζιζανιοκτόνωνστις αυτόνομες περιοχές. Οι τρεις συνεταιρισμοί (Mut-vitz, Yachil Xojobal Chulchan και Yochin Tayel Kinal) έχουν επίσημη πιστοποίηση οργανικής καλλιέργειας. Λόγω του κόστους πιστοποίησης και του γραφειοκρατικού λαβυρίνθου, ο τέταρτος συνεταιρισμός (Ssit Lequil Lum) αποφάσισε να θεσπίσει ένα αυτόνομο σύστημα αυτο-ελέγχου της ποιότητας του καφέ, σε συνεργασία με τα Συμβούλια Καλής Διακυβέρνησης. και ανεξάρτητους αλληλέγγυους οργανισμούς και επιστήμονες σοτ Μεξικό.
Στοιχειώδης φυσική επεξεργασία και αποστολή
Μετά την συγκομιδή, οι καρποί του καφέ υποβάλλονται σε μια σειρά βημάτων φυσικής επεξεργασίας: καθαρισμός και διαχωρισμός με νερό για τον εντοπισμό των "κακών" σπόρων, στέγνωμα στον ήλιο και μετά από αυτό ακολουθεί το ξεφλούδισμα. Ύστερα από αυτά τα στάδια, ο καφές καταλήγει σε μεγάλα κιβώτια ως πράσινος, μη ψημμένος καφές, έτοιμος να αποσταλεί στα κέντρα διανομής για ψήσιμο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επιχειρήσεις στο Μεξικό
Πρυναί-λε-Ταμπλ
Το Πρυναί-λε-Ταμπλ (γαλλικά: Prunay-le-Temple) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ιβλίν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Πρυναιζιέν (γαλλικά: Prunaysiens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ιβλίν
Γουλιέλμος της Αυστρίας
Ο Γουλιέλμος ο Φιλόφρων, γερμ. Wilhelm der Freundliche (π. 1370 - 15 Ιουλίου 1406) από τον Οίκο των Αψβούργων, ήταν δούκας της Έσω Αυστρίας, δηλ. Στυρίας, Καρινθίας και Καρνιόλης (1386-1406).
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Βιέννη και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Λεοπόλδου Γ΄ δούκα της Έσω Αυστρίας και της Βιρίντις Βισκόντι, κόρης του Μπερναμπό κυβερνήτη του Μιλάνου.
Ο Λεοπόλδος Γ΄ κυβερνούσε από κοινού με τον αδελφό του Αλβέρτο Γ΄ από το 1365, όταν απεβίωσε ο μεγαλύτερος αδελφός τους Ροδόλφος Δ΄, που κατείχε την Αυστρία μόνος του. Το 1379 στο Νόιμπουργκ συμφώνησαν να μοιράσουν τις κτήσεις: ο μεγαλύτερος έλαβε την Πέραν Αυστρία (Κανονική Αυστρία) και ο Λεοπόλδος Γ΄ την Έσω Αυστρία (Στυρία, Καρινθία, Καρνιόλη).
Για να επεκτείνει την κυριαρχία του ο Λεοπόλδος Γ΄, θέλησε να νυμφεύσει τους γιους του με συζύγους που θα κληρονομούσαν περιοχές. Ο Λουδοβίκος Α΄ Καπετιδών-Ανζού ήταν βασιλιάς της Ουγγαρίας και της Πολωνίας και θα μοίραζε τις κτήσεις του στις δύο κόρες του Μαρία και Χέντβιχ, μόνα επιζόντα τέκνα του. Ο 14ετής Γουλιέλμος αρραβωνιάστηκε την Χέντβιχ, αλλά όταν απεβίωσε ο πατέρας της το 1382 οι Πολωνοί ζήτησαν βασίλισσα τη Χέντβιχ και τη διάλυση του αρραβώνα της, πράγμα που έγινε.
Το 1386 ο πατέρας του σκοτώθηκε στη μάχη του Ζέμπαχ, προσπαθώντας να επεκτείνει την επικράτειά του στην Ελβετία. Την εξουσία ανέλαβε ο 18ετής Γουλιέλμος με τη βοήθεια του θείου του Αλβέρτου Γ΄, ο οποίος απεβίωσε το 1395 και τον διαδέχθηκε ο γιος του Αλβέρτος Δ΄. Τότε ξέσπασε αντιδικία μεταξύ του τελευταίου και του εξαδέλφου του Γουλιέλμου. Τελικά συμφώνησαν να κρατήσουν τη διαίρεση των πατέρων τους: ο Αλβέρτος Δ΄ έλαβε την Πέραν Αυστρία (Κανονική Αυστρία) και ο Γουλιέλμος την Έσω Αυστρία και το Τυρόλο. Ο Γουλιέλμος εγκαταστάθηκε στο Γκρατς.
Το 1401 νυμφεύτηκε την Ιωάννα Β΄ των Καπετιδών-Ανζού, μέλλουσα κληρονόμο της Νάπολης. Το 1404 ο εξάδελφός του Αλβέρτος Δ΄ απεβίωσε και άφησε γιο τον 7ετή Αλβέρτο Ε΄. Τότε ο Γουλιέλμος ανέλαβε, ως κηδεμόνας, τη διακυβέρνηση της Πέραν Αυστρίας και προσπάθησε να την κρατήσει δική του, αλλά απεβίωσε το 1406 στη Βιέννη. Τάφηκε στον εκεί ναό του Αγ. Στεφάνου, στην κρύπτη των δουκών. Επειδή ήταν άτεκνος, τον κληρονόμησαν τα αδέλφια του: ο Λεοπόλδος Δ΄, ως κηδεμόνας, τη διακυβέρνηση της Πέραν Αυστρίας, ο Ερνέστος την Έσω Αυστρία και ο μικρός Φρειδερίκος Δ΄ το Τυρόλο.
Το 1414 απεβίωσε ο Λαδίσλαος Α΄ της Νάπολης και τον διαδέχθηκε η αδελφή του Ιωάννα Β΄ ως βασίλισσα.
Αναφορές
Κατηγορία:Οίκος των Αψβούργων Κατηγορία:Δούκες της Αυστρίας Κατηγορία:Δούκες της Καρινθίας
Ντμιτρό Γιαβορνίτσκι
Ο Ντμιτρό Ιβάνοβιτς Γιαβορνίτσκι (Дмитро́ Іва́нович Яворни́цький  ), ή Ντμίτρι Ιβάνοβιτς Γιαβορνίτσκι (επίσης γνωστός ως Dmitry Evarnitsky, Дмитрий Иванович Яворницкий ; 6 Νοεμβρίου 1855, Κυβερνείο του Χάρκοβο, Ρωσική Αυτοκρατορία - 5 Αυγούστου 1940, Ντνιπροπετρόφσκ, Σοβιετική Ένωση) ήταν Ουκρανός ακαδημαϊκός, ιστορικός, αρχαιολόγος, εθνογράφος, λαογράφος και λεξικογράφος. Ο Γιαβορνίτσκι ήταν μέλος της Αρχαιολογικής Εταιρείας της Μόσχας (από το 1885), της Πανρωσικής Αρχαιολογικής Εταιρείας (από το 1886) και ακαδημαϊκός της Ουκρανικής Ακαδημίας Επιστημών (από το 1929).
Αναγνωρίστηκε ως ένας από τους πιο σημαντικούς ερευνητές των Ζαπορίζιων Κοζάκων από την εποχή του Χετμανάτου των Κοζάκων, και συγγραφέας της πρώτης γενικής ιστορίας τους. Σε αναγνώριση των πολλών συνεισφορών του στη διατήρηση της ιστορίας και του πολιτισμού του Ζαποροζιανού Χοστ, είναι ευρέως γνωστός στην ιστοριογραφία ως «ο πατέρας των Ζαποροζιανών».
Εκπαίδευση και καριέρα
Ο Γιαβορνίτσκι γεννήθηκε ως Ντμίτρι Εβαρνίτσκι. Ο πατέρας του Ιβάν Γιακίμοβιτς Εβαρνίτσκι (1827-1885) ανήκε στη Ρωσική Αυτοκρατορική αριστοκρατία. Ο Ντμίτρι εκπαιδεύτηκε στα πανεπιστήμια του Χάρκοβο, του Καζάν και της Βαρσοβίας, αλλά η ακαδημαϊκή του σταδιοδρομία διακόπηκε επανειλημμένα για πολιτικούς λόγους. Τόσο ως μαθητής όσο και αργότερα ως δάσκαλος, κατηγορήθηκε λανθασμένα για τον «ουκρανικό αυτονομισμό» και απολύθηκε από τη θέση του. Στη δεκαετία του 1890, αναγκάστηκε να πάει στο Ρωσικό Τουρκιστάν για να βρει απασχόληση. Το 1897, ο Ρώσος ιστορικός Βασίλι Κλιουτσέφσκι τον βοήθησε να αποκτήσει θέση ως λέκτορας για τους Ζαποροζιανούς Κοζάκους στο Πανεπιστήμιο της Μόσχας. Το 1902, όταν του προσφέρθηκε θέση ως Διευθυντής του Ιστορικού Μουσείου Γεκατερίνοσλαβ στη σύγχρονη κεντρική Ουκρανία, δέχτηκε με χαρά και παρέμεινε εκεί μέχρι το τέλος της ζωής του.
Ιστοριογράφος
μικρογραφία|300x300εσ| Η απάντηση των Ζαποροζιανών Κοζάκων στον Σουλτάνο Μεχμέτ Δ της Τουρκίας (1880-91) Ο Γιαβορνίτσκι απεικονίζεται ως γραμματέας στο κέντρο του πίνακα. Ως ιστορικός, ο Γιαβορνίτσκι έδειξε μια ρομαντική-αρχαιολογική προσέγγιση στο θέμα του και ήταν συνειδητός οπαδός του προκατόχου του Νικολάι Κοστομάροφ. Ήταν ένας ενθουσιώδης, που αναζήτησε ένθερμα έγγραφα και υλικά αντικείμενα, καθώς και ιστορίες και τραγούδια των ηλικιωμένων, σχετικά με τους Ζαποροζιανούς Κοζάκους, και έγραψε τις ιστορίες του βάσει αυτού του υλικού. Ήταν ένας πρωτοπόρος της ιστορίας των Ζαποροζιανών και ήταν ο πρώτος που συνέταξε ένα εκτενές αρχείο υλικών για ολόκληρη την ιστορία τους - από την προέλευσή τους έως την κατάρρευση τους. Δημοσίευσε μεγάλο μέρος αυτού του υλικού σε διάφορες συλλογές, συχνά με δικά του έξοδα.
Το σημαντικότερο έργο του Γιαβορνίτσκι ήταν η Ιστορία των Ζαποροζιανών Κοζάκων που δημοσιεύθηκε στα Ρωσικά σε τρεις τόμους μεταξύ του 1892 και του 1897. Σχεδίασε, αλλά ποτέ δεν ολοκλήρωσε, έναν τέταρτο τόμο. Σε αυτό και στα άλλα έργα του, απεικόνισε τους Ζαπορόζιους ως εκπροσώπους της ουκρανικής ελευθερίας. Αργότερα οι Ουκρανοί ιστορικοί τον επέκριναν ως μη κριτικό και μη συστηματικό στη συλλογή των πηγών του (Μιχαΐλο Χρουσέφσκι) και ότι δεν είχε εκτίμηση για την ουκρανική κρατική κατάσταση (Ντμιτρό Ντοροσένκο), αλλά ο Γιαβορνίτσκι έγραψε σε μια εποχή, που οι πολιτικές συνθήκες και οι αυτοκρατορικοί Ρώσοι λογοκριτές ήταν εξαιρετικά καταπιεστικοί και κάθε σύνθεση της ιστορίας της Ουκρανίας, που έδειχνε ενθουσιασμό για το θέμα, πόσο μάλλον την πολιτική ανεξαρτησία, ήταν ιδιαίτερα ύποπτη. Η Ιστορία του για τους Ζαπορόζιους Κοζάκους ήταν ένα πρωτοποριακό έργο, στο οποίο έδειξε τόσο ενθουσιασμό.
Κληρονομιά
Κατά τη διάρκεια της καταστολής της δεκαετίας του 1930 υπό τον Τζόζεφ Στάλιν, ο Γιαβορνίτσκι εμποδίστηκε από τη δημοσίευση και έπρεπε να διατηρήσει ένα πολύ χαμηλό προφίλ. Κατά τη διάρκεια του Χολοντόμορ (η πείνα της Ουκρανίας του 1932–33), ένιωθε υποχρεωμένος να παραδώσει αντικείμενα από τις συλλογές του, για να αποκτήσει φαγητό για τους λιμοκτονούντες αγρότες και άλλους.
Ο θάνατός του πέρασε απαρατήρητος τόσο στην ΕΣΣΔ όσο και στον ευρύτερο κόσμο. Το Μουσείο Γιεκατερίνοσλαβ (σήμερα Dnipro) μετονομάστηκε τελικά προς τιμήν του και αποκαταστάθηκε εν μέρει κατά τη διάρκεια των εποχών Νικίτα Χρουτσόφ και Πετρό Σέλεστ. Υλικό για αυτόν άρχισε να εμφανίζεται, και στις αρχές της δεκαετίας του 1970 μια συλλογή τεσσάρων τόμων των έργων του προετοιμάστηκε για δημοσίευση. Οι πολιτικές συνθήκες το εμπόδισαν ξανά αυτό, αλλά με την έλευση των μεταρρυθμίσεων Περεστρόικα στα τέλη της δεκαετίας του 1980, άρχισε να εμφανίζεται νέο υλικό και τα μεγάλα έργα του αναδημοσιεύθηκαν. Εκείνη την εποχή, η Ιστορία των Ζαποροζίων Κοζάκων ανατυπώθηκε τόσο στα Ρωσικά όσο και στα Ουκρανικά (1990–91). Η ουκρανική έκδοση περιέχει πολλές επιπλέον εικόνες. Το 2004, δημοσιεύθηκε ο πρώτος τόμος των Συλλεχθέντων Έργων του σε είκοσι τόμους. Οι πρώτοι δέκα τόμοι αυτής της συλλογής θα αφιερωθούν στα ιστορικά, γεωγραφικά και αρχαιολογικά του έργα, ενώ οι δεύτεροι τόμοι θα περιέχουν τα έργα του για τη λαογραφία, την εθνογραφία και τη γλώσσα.
Σήμερα, ο Γιαβορνίτσκι εξακολουθεί να θεωρείται ευρέως ως «ο πατέρας των Ζαποροζιανών».
Προκειμένου να συμμορφωθεί με τους νόμους περί αποκομμουνιστικοποίησης η πόλη του Ντνιπροπετρόφσκ μετονόμασε τον κεντρικό της δρόμο από τη λεωφόρο Karl Marx σε λεωφόρο Γιαβορνίτσκι τον Φεβρουάριο του 2016. δεξιά|μικρογραφία| Λεπτομέρεια της απάντησης των Ζαποροζιανών Κοζάκων (1880-91) όπου ο Γιαβορνίτσκι  απεικονίζεται ως γραμματέας. Ο Γιαβορνίτσκι απεικονίζεται στον πίνακα ζωγραφικής «Η σατυρική απάντηση των Κοζάκων των Ζαποροζιανών στον Σουλτάνο Μεχμέτ Δ' της Τουρκίας » του Ιλιά Ρέπιν ως γραμματέας, που γράφει την επιστολή στον Σουλτάνο. Ο Ρέπιν συμβουλεύτηκε τον Γιαβορνίτσκι κατά τη διάρκεια του έργου του στον πίνακα ζωγραφικής και έκανε χρήση αρκετών αντικειμένων από τη συλλογή του ιστορικού για να τα χρησιμοποιήσει ως ακριβή μοντέλα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ουκρανοί ιστορικοί
Σιδηροδρομικό δυστύχημα στον Γκαρ ντε Λυών
Το σιδηροδρομικό δυστύχημα στον Γκαρ ντε Λυών συνέβη στις 27 Ιουνίου 1988, όταν ένα προαστιακό τρένο της SNCF που κατευθυνόταν προς τον τερματικό σταθμό Γκαρ ντε Λυών του Παρισιού, συνετρίβη σε ακίνητο εξερχόμενο τρένο, σκοτώνοντας 56 και τραυματίζοντας 60 άτομα, με αποτέλεσμα την τρίτη πιο θανατηφόρα σιδηροδρομική καταστροφή σε καιρό ειρήνης στη Γαλλία.
Γενικά
Στις 27 Ιουνίου 1988, η προαστιακή αμαξοστοιχία 153944 της SNCF που εισερχόταν στον τερματικό σταθμό Γκαρ ντε Λυών του Παρισιού από το Μελάν προς τα νοτιοανατολικά, εκτελούσε τη συνηθισμένη διαδρομή των 80 χλμ., χρησιμοποιώντας μία από τις ηλεκτρικές πολλαπλές μονάδες της SNCF, Class Z 5300. Καθώς το τρένο πλησίαζε στο Παρίσι, περνούσε από τον σταθμό Λε Βερ ντε Μαιζόν, που συνήθως ήταν στάση στη διαδρομή. Ωστόσο, η SNCF είχε πρόσφατα εφαρμόσει νέο θερινό ωράριο, το οποίο σήμαινε ότι το τρένο 153944 δεν σταματούσε πλέον στο σταθμό.
Καθώς το τρένο περνούσε από την πλατφόρμα, ένας επιβάτης στο δεύτερο βαγόνι του τρένου ξαφνικά σηκώθηκε, τράβηξε το φρένο έκτακτης ανάγκης και έφυγε από το τρένο. Ο οδηγός, Ντανιέλ Σωλέν (Daniel Saulin), με τη βοήθεια του φύλακα Ζαν Σαρλ Μποβέ _Jean Charles Bovée), αφού προσπάθησε εολι 26 λεπτά, επανέφερε τα φρένα και συνέχισε. Αυτή η διαδικασία είχε διαρκέσει περισσότερο από το συνηθισμένο, με αποτέλεσμα περισσότεροι επιβάτες να εγκαταλείψουν το τρένο. Για να αναπληρώσει τον χαμένο χρόνο, ο ελεγκτής του σταθμού Γκαρ ντε Λυών, Αντρέ Τολάνς (André Tollance), έδωσε εντολή στον Σωλέν να παραλείψει την επόμενη προγραμματισμένη στάση (και τελευταία πριν από τον τερματικό σταθμό), Μαιζόν-Αλφόρ.
Αφού το τρένο πέρασε από το Μαιζόν-Αλφόρ, προσέγγισε σε κατηφορικό τμήμα με κλίση τεσσάρων βαθμών που οδηγούσε στον Γκαρ ντε Λυών. Όταν ο Σωλέν πέρασε το κίτρινο σήμα που του υπαγόρευε να επιβραδύνει το τρένο προετοιμάζοντας να μεταβεί σε άδεια πλατφόρμα, ο Σωλέν διαπίστωσε ότι τα φρένα μόλις που λειτουργούσαν. Καθώς το τρένο ανέβαζε ταχύτητα, λόγω της κατηφορικής κλίσης, ο Σωλέν απελπισμένος έστειλε μια προειδοποίηση έκτακτης ανάγκης, αλλά δεν κατάφερε να ενημερωσει τον ελεγκτή για την ταυτότητά του. Πάτησε το κουμπί γενικού συναγερμού στον ασύρματό του και άφησε την καμπίνα του για να απομακρύνει τους επιβάτες προς το πίσω μέρος του τρένου.
Το τρένο 153944 προσέκρουσε σε ένα καθυστερημένο εξερχόμενο τρένο καθώς οι επιβάτες του αποβιβάζονταν ακούγοντας τις προειδοποιήσεις του οδηγού του καθυστερημένου τρένου, Αντρέ Τανγκύ (André Tanguy), ο οποίος παρέμεινε με γενναιότητα στην καμπίνα του εκείνη τη στιγμή, επαναλαμβάνοντας προειδοποίηση στην ενδοεπικοινωνία πολλές φορές, μέχρι που σκοτώθηκε στο σύγκρουση.
Η έρευνα
μικρογραφία| Παρόμοιο τρένο με αυτό που ενεπλάκη στο ατύχημα Οι αρχικές σκέψεις ήταν ότι η σύγκρουση ήταν αποτέλεσμα τρομοκρατικής ενέργειας, λόγω μιας πρόσφατης σειράς βομβιστικών ενεργειών σε γαλλικά τρένα μέσα και γύρω από το Παρίσι. Αυτή η θεωρία υποστηρίχθηκε από το γεγονός ότι οι ερευνητές που εξέταζαν το κατεστραμμένο κέλυφος του τρένου 153944 βρήκαν τη βαλβίδα του κύριου σωλήνα της πέδης, που βρισκόταν πίσω από το πρώτο βαγόνι, κλειστή. Όταν είναι ανοιχτή, αυτή η βαλβίδα επιτρέπει στον πεπιεσμένο αέρα που παράγεται στο πρώτο βαγόνι να κυκλοφορήσει στα άλλα βαγόνια για να τροφοδοτήσει τα φρένα πεπιεσμένου αέρα. Όταν είναι κλειστή, τα φρένα σε όλα τα βαγόνια πίσω από τη βαλβίδα απενεργοποιούνται. Παρά τα σημάδια πιθανής τρομοκρατίας, οι ερευνητές πίστευαν ότι μόνον κάποιος με λεπτομερή γνώση της λειτουργίας του συστήματος πέδησης θα μπορούσε να είχε κλείσει τη βαλβίδα.
Στη συνέχεια, όποιος τράβηξε το φρένο έκτακτης ανάγκης ελέγχθηκε εξονυχιστικά, αν και το άτομο ήταν άγνωστο. Όταν μια εφημερίδα τύπωσε αγγελία που ζητούσε να εμφανιστεί το άτομο που τρέβηξε το φρένο, εμφανίσθηκε μια νεαρή μητέρα, η Οντίλ Μιρριό (Odile Mirrior). Είπε στους ερευνητές ότι συνήθως χρησιμοποιούσε τη στάση του τρένου 153944 στον σταθμό Λε Βερ ντε Μαιζόν για να πάρει τα παιδιά της από το σχολείο. Ωστόσο, δεν γνώριζε ότι το νέο καλοκαιρινό ωράριο σήμαινε ότι το τρένο της δεν θα σταματούσε στο Λε Βερ ντε Μαιζόν. Μη θέλοντας, λοιπόν, να περιμένει τα παιδιά της, τράβηξε το φρένο έκτακτης ανάγκης και βγήκε από το τρένο. Για την πράξη της επιβλήθηκε πρόστιμο 180 δολαρίων.
Στη συνέχεια, οι ερευνητές στράφηκαν σε μια παλαιότερη συνέντευξη με τον Σωλέν και εξέτασαν το αρχείο πιο προσεκτικά από πριν. Αφού τραβήχτηκε το φρένο, ο Σωλέν πήγε στο πίσω μέρος του πρώτου βαγονιού για να τραβήξει τη λαβή επαναφοράς, αλλά η λαβή ήταν σφηνωμένη και αρνήθηκε να μετακινηθεί. Έχοντας παραβλεφθεί προηγουμένως, ανακαλύφθηκε ότι ο Σωλέν είχε τοποθετήσει το χέρι του σαν μοχλό στη βαλβίδα του κύριου σωλήνα φρένου για να αποκτήσει περισσότερη δ'υναμη για να τραβήξει τη λαβή επαναφοράς. Όταν ο Σωλέν τελικά τράβηξε τη λαβή, υποθέτουν οι ερευνητές, πρέπει επίσης να έκλεισε κατά λάθος τη βαλβίδα.
Ωστόσο, αυτό το συμπέρασμα δημιούργησε ένα άλλο ερώτημα σχετικά με το πώς ο Σωλέν κατάφερε να βάλει το τρένο ξανά σε κίνηση. Ένας ασφαλής μηχανισμός στα βαγόνια κλειδώνει τα φρένα στη θέση ενεργοποίησης εάν η βαλβίδα είναι κλειστή. Ο μόνος τρόπος για να ξεκινήσει ξανά το τρένο είναι να ανοίξει πάλι η βαλβίδα ή να ξεκλειδώσει χειροκίνητα κάθε τακάκι φρένων. Η πολιτική της SNCF απαιτεί να κληθεί ένας μηχανικός για να εξετάσει το τρένο (ο οποίος πιθανότατα θα είχε βρει την κλειστή βαλβίδα). Ωστόσο, ο Σωλέν, ανυπόμονος να συνεχίσει το ταξίδι, ζήτησε τη βοήθεια του Μποβέ για να εργαστεί στις απέναντι πλευρές του τρένου ξεκλειδώνοντας κάθε φρένο. Ο Σωλέν πίστευε ότι η αιτία του προβλήματος ήταν μια κοινή κατάσταση, γνωστή ως «κλείδωμα αέρα». Όταν ενεργοποιείται το φρένο έκτακτης ανάγκης, το «κλείδωμα αέρα» είναι το αποτέλεσμα του πεπιεσμένου αέρα που γεμίζει τους σωλήνες των φρένων, τους φράσσει και εμποδίζει τη λειτουργία των φρένων. Τα τακάκια των φρένων κλειδώνουν ως μέρος του μηχανισμού που τα  προστατεύει από αστοχία όταν εμφανίζεται κλείδωμα αέρα. Για να διορθωθεί αυτό το πρόβλημα, ο παγιδευμένος αέρας πρέπει να εξέλθειί από τον σωλήνα για να απελευθερωθούν τα φρένα. Ωστόσο, ο Σωλέν δεν είχε ιδέα για το τι είχε κάνει και δήλωσε ότι το μανόμετρο στην καμπίνα του έδειχνε σωστή ένδειξη, γι' αυτό νόμιζε ότι όλα τα συστήματα πέδησης ήταν σε κατάσταση λειτουργίας. Εν αγνοία του, είχε κλείσει την κύρια βαλβίδα, απομονώνοντας το μπροστινό βαγόνι από το υπόλοιπο τρένο. Έτσι το μανόμετρο έδειχνε μόνο την πίεση των φρένων του πρώτου βαγονιού.
Ακόμη και με μόνο το ένα όγδοο της απαιτούμενης ισχύος πέδησης, εξακολουθούσαν να υπάρχουν ευκαιρίες να σταματήσει ή να επιβραδύνει το τρένο. Πρώτον, υπήρχε ένας ακόμη σταθμός (Μαιζόν-Αλφόρ), πριν από τον Γκαρ ντε Λυών, που θα έδινε στον οδηγό άφθονο χρόνο για να επιβραδύνει ή να σταματήσει το τρένο. Ωστόσο, για να αποφευχθεί η διέλευση άλλων τρένων στον σταθμό Γκαρ ντε Λυών εκτός προγράμματος, οι ελεγκτές έδωσαν εντολή στον μηχανοδηγό να περάσει από το Μαιζόν-Αλφόρ και να προχωρήσει απευθείας στον Γκαρ ντε Λυών. Δεύτερον, το τρένο ήταν εξοπλισμένο με ένα πρόσθετο ηλεκτρικό φρένο, αλλά, σύμφωνα με τον Σωλέν, οι μηχανοδηγοί συνήθως αντιπαθούσαν το ηλεκτρικό φρένο, επειδή ήταν αναξιόπιστο και είχε έντονη τάση να φθείρει τα τακάκια των φρένων. Σε κάθε περίπτωση, ο Σωλέν το ξέχασε εντελώς, ως αποτέλεσμα του πανικού του.
Τέλος, οι σηματωροί είχαν επίσης προ-προγραμματίσει τις γραμμές έτσι, ώστε η αμαξοστοιχία να εκτρέπεται στην πλατφόρμα 1, η οποία ήταν άδεια, αντί της πλατφόρμας 2 όπου βρισκόταν η καθυστερημένη αμαξοστοιχία. Η πρόσκρουση σε μιαν άδεια πλατφόρμα μπορεί να κατέστρεφε το τρένο, αλλά με την εκκένωση των επιβατών στο όγδοο βαγόνι, θα είχαν αποφευχθεί θύματα. Αλλά, όταν ο Σωλέν ενεργοποίησε τον συναγερμό, οι σηματοδότες έπρεπε να μετατρέψουν όλα τα σήματα σε κόκκινο σε μια διαδικασία που ονομάζεται «Γενική διαδικασία κλεισίματος». Ωστόσο, προκειμένου να δοθεί στους σηματωρούς πλήρης χειροκίνητος έλεγχος του συστήματος, αυτή η διαδικασία απενεργοποίησε όλο τον προ-προγραμματισμό των σιδηροδρομικών γραμμών και επέτρεψε στο ανεξέλεγκτο τρένο να μπει στην πλατφόρμα 2 αντί στην πλατφόρμα 1. Στο σημείο αυτό η σύγκρουση ήταν αναπόφευκτη.
Συνέπειες
Ο μηχανοδηγός Σωλέν αφέθηκε ελεύθερος αφού εξέτισε έξι μήνες ποινής τεσσάρων ετών για ανθρωποκτονία από αμέλεια. Με την ίδια κατηγορία καταδικάστηκε σε φυλάκιση και ο φύλακας του τρένου, ο οποίος βοήθησε τον μηχανοδηγό να απενεργοποιήσει τα φρένα του τρένου. Ξεκίνησαν νομικές διαδικασίες εναντίον του επόπτη του Γκαρ ντε Λυων, Ογκίστ-Αντρέ Τολάνς (Auguste-Andre Tholence), ο οποίος απέτυχε να εκκενώσει τον σταθμό, και της Μιρριό, αλλά χωρίς επιτυχία.
Οι εκπρόσωποι των συνδικάτων της SNCF ισχυρίστηκαν ότι ο Σωλέν ήταν ο αποδιοπομπαίος τράγος. Οι επικριτές της SNCF απέδωσαν το δυστύχημα στον υπερβολικά στενό προγραμματισμό, την έλλειψη επαρκούς χώρου στους σταθμους και την κακοδιαχείριση των σιδηροδρόμων.
Κάλυψη από τα ΜΜΕ
Το δυστύχημα εμφανίστηκε στη 2η σεζόν της σειράς ντοκιμαντέρ του National Geographic Channel Seconds From Disaster στο πρόγραμμα Paris Train Crash (γνωστό και ως Runaway Train ).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:1988 στη Γαλλία Κατηγορία:Σιδηροδρομικά ατυχήματα και δυστυχήματα
Λα Κε-αν-Ιβλίν
Το Λα Κε-αν-Ιβλίν (γαλλικά: La Queue-les-Yvelines), επίσης γνωστό ως Λα Κε-λεζ-Ιβλίν (γαλλικά: La Queue-lez-Yvelines), είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ιβλίν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Λακετουά (γαλλικά: Laqueutois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ιβλίν
Ραιζέ
Το Ραιζέ (γαλλικά: Raizeux) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ιβλίν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ραιζελιέν (γαλλικά: Raizeuliens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ιβλίν
Μάρια Γιαρέμα
Η Μάρια Γιαρέμα (πολωνικά: Maria Jarema) (24 Νοεμβρίου 1908 – 1 Νοεμβρίου 1958) ήταν Πολωνή ζωγράφος, γλύπτρια, σκηνογράφος και ηθοποιός.
Ζωή και καριέρα
Η Γιαρέμα γεννήθηκε στις 24 Νοεμβρίου 1908 στο Σταρί Σάμπιρ (ουκρανικά: Старий Самбір, πολωνικά: Stary Sambor) στο Βασίλειο της Γαλικίας και Λοδομερίας (σημερινή Ουκρανία). Κατά τα έτη 1929-1935, σπούδασε γλυπτική στην Ακαδημία Καλών Τεχνών «Γιαν Ματέικο» στην Κρακοβία, υπό την επίβλεψη του Ξαβέρι Ντουνικόφσκι. Το 1930, ίδρυσε την αβάν-γκαρντ, ριζοσπαστική αριστερή Ομάδα της Κρακοβίας.
Πριν από το ξέσπασμα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ασχολήθηκε κυρίως με τη γλυπτική, αλλά μετά τον πόλεμο επικεντρώθηκε στη ζωγραφική. Τα έργα της ήταν κυρίως αφηρημένοι πίνακες. Από το 1951 δημιούργησε μονοτυπίες. Χρησιμοποιώντας την τεχνική χαρακτικής και μερικές φορές συνδυάζοντάς την με λαδομπογιές και άλλα χρώματα, δημιούργησε τους πιο διάσημους κύκλους ζωγραφικής της – Penetracje (Διεισδύσεις) και Rytmy (Ρυθμοί). Τα έργα της δείχνουν μεγάλη γοητεία για το ανθρώπινο σχήμα και τη θέση του στο χώρο, καθώς και την απεικόνιση της κίνησης στη ζωγραφική. Η ισορροπία μεταξύ εικονιστικών επιδείξεων και αφηρημένων σημείων είναι επίσης ένα χαρακτηριστικό γνώρισμα των έργων της. Ήταν μία από τους ιδρυτές του πρωτοποριακού θεάτρου Cricot (1933–1938) μαζί με τους Γιούζεφ Γιαρέμα, Χένρικ Γκότλιμπ και Ζμπίγκνιεφ Προνάσκο. Είναι επίσης γνωστή για την καλλιτεχνική της συνεργασία με τον Ταντέους Κάντορ και το πειραματικό του θέατρο Cricot 2, καθώς και το κουκλοθέατρο του Άνταμ Πολέφκα. Οι πίνακές της έχουν εκτεθεί σε πολλά μουσεία στην Πολωνία, συμπεριλαμβανομένης της Εθνικής Πινακοθήκης Ζαχέντα.
Το 2019, η Αγκνιέσκα Ναούκσα δημοσίευσε το βιβλίο Jaremianka, το οποίο ήταν υποψήφιο για το Βραβείο Νίκε, εστιάζοντας στη ζωή της Γιαρέμα και στην καλλιτεχνική της κληρονομιά.
Προσωπική ζωή
Ήταν αδερφή του ζωγράφου Γιούζεφ Γιαρέμα και του ηθοποιού Βουαντίσουαφ Γιαρέμα – του ιδρυτή του Θεάτρου Γκροτέσκα στην Κρακοβία. Παντρεύτηκε τον μυθιστοριογράφο και συγγραφέα διηγημάτων Κόρνελ Φιλιπόβιτς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολωνές ζωγράφοι Κατηγορία:Πολωνές γλύπτριες Κατηγορία:Πολωνές ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Πολωνοί ζωγράφοι του 20ού αιώνα Κατηγορία:Απόφοιτοι της Ακαδημίας Καλών Τεχνών «Γιαν Ματέικο» Κατηγορία:Ενταφιασμοί στο Κοιμητήριο Σαλβάτορ
Κωστής Μαραβέγιας
Ο Κωστής Μαραβέγιας (Αγρίνιο, 13 Μαΐου 1974) είναι Έλληνας τραγουδιστής, τραγουδοποιός, συνθέτης, σκηνοθέτης, παρουσιαστής και συγγραφέας. Παίζει ακορντεόν, πιάνο, κιθάρα, αρμόνιο και τραγουδάει στα ελληνικά, αγγλικά, ισπανικά και ιταλικά.
Βιογραφία
Ο Μαραβέγιας υπηρέτησε ως οικοδεσπότης του μουσικού ντοκιμαντέρ «Μεσόγειος» για το 2011-2012 τηλεοπτική σεζόν, μια παραγωγή του Πάνου Καρκανεβάτου για την ελληνική δημόσια τηλεόραση της ΕΡΤ . Είναι ένα οδικό ταξίδι σε πόλεις της Μεσογείου με τον Μαραβέγια να ανταλλάσσει ιδέες και ήχους με ντόπιους μουσικούς, καθώς και εμπλοκή με αυτούς.
Τον Μάρτιο του 2012 παρουσίασε το πρώτο του μυθιστόρημα "Λόλα", το οποίο κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Μεταίχμιο, ως μέρος ενός CD με τον ίδιο τίτλο. Η ιστορία είναι για ένα νεαρό κορίτσι, μία μουσικό, που ονομάζεται Λόλα και ο φίλος της ο Μάρκος.
Το 2014 έγραψε και σκηνοθέτησε 12 επεισόδια της σειράς ντοκιμαντέρ μουσικής "Μουσική Πάντου", η οποία διαβιβάστηκε στην Ελληνική Δημόσια Τηλεόραση Νεριτ και κέρδισε θετικές κριτικές από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης.
Στις 8 Νοεμβρίου του 2014, ο Μαραβέγιας βραβεύτηκε ως Καλύτερος συνθέτης. Το καλοκαίρι του 2015 συνέθεσε τη μουσική για το θεατρικό έργο Εκκλησιάζουσες του Αριστοφάνη στο Εθνικό Θέατρο της Ελλάδας. Το Μάιο του 2016 συμμετείχε ως τραγουδιστής-τραγουδοποιός στη γαλλική ταινία "Voir du pays", η οποία βραβεύτηκε στο 69ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών. Τον Ιούνιο του 2016 συνέθεσε τη μουσική για το θεατρικό έργο "Monaksxa a lonely planet", για το Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου.
Το 2016, το 2017 και το 2018 ήταν ένας από τους κριτές στο Τhe Voice Greece, όπου και στις τρεις χρονιές αυτός και η ομάδα του κατάφεραν να βγουν νικητές.
Επίσης το 2016 έβγαλε καινούργιο δίσκο το Κατάστρωμα.
To 2023 έβγαλε καινούργιο δίσκο το Portofino.
Προσωπική ζωή
Στις 11 Οκτωβρίου 2021 παντρεύτηκε την ηθοποιό Τόνια Σωτηροπούλου στην Ύδρα.
Έχει έναν μεγαλύτερο αδελφό, τον Νίκο (γενν. 1971).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες μουσικοί Κατηγορία:Έλληνες τραγουδοποιοί Κατηγορία:Έλληνες άνδρες τραγουδιστές Κατηγορία:Έλληνες στιχουργοί Κατηγορία:Έλληνες συνθέτες
Δημήτριος Αναστασόπουλος
Το ελληνικό ονοματεπώνυμο Δημήτριος Αναστασόπουλος μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
Γαληνόπορνη
Η Γαληνόπορνη είναι κοινότητα της επαρχίας Αμμοχώστου στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στο χωριό από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος του δεν ελέγχεται από αυτήν.
Πηγές
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Αμμοχώστου
Κρεμαστή Ξάνθης
Η Κρεμαστή είναι πεδινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ξάνθης.
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Η Κρεμαστή βρίσκεται στα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Καβάλας και την δυτική άκρη της πεδιάδας της Ξάνθης σε υψόμετρο 15 μέτρα. Απέχει 5 χλμ. ΒΔ. από το Εύλαλο (έδρα του δήμου), 21 χλμ. ΝΔ. από την Ξάνθη και 46 χλμ. Α.-ΒΑ. από την Καβάλα. Δυτικά του χωριού περνάει ο Νέστος ποταμός, βόρεια είναι ο Άγιος Αθανάσιος και η Κοσμητή, ανατολικά το Όλβιο και το Παλιό Όλβιο, ενώ νότια είναι ο Κύρνος. Στο χωριό δραστηριοποιείται ο "Αναπτυξιακός και Πολιτιστικός Σύλλογος Κρεμαστής «η Πρόοδος»" ο οποίος διοργανώνει φεστιβάλ παραδοσιακών χωρών. Την περίοδο της τουρκοκρατίας αναφέρεται ως Kούρτ - Aσανλή και από το 1878 ως το 1912 ανήκε στο βιλαέτι Aδριανούπολης, στο σαντζάκι Γκιουμουλτζίνας (Kομοτηνής) και στον καζά Ξάνθης.
Διοικητικά στοιχεία
Επίσημα αναφέρεται μετά την απελευθέρωση της Θράκης το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Ευλάλου. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» ανήκει στη δημοτική κοινότητα Ευλάλου που υπάγεται στο Δήμου Τοπείρου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 382 κατοίκους.
Ινβενσιόν
Η " Ινβενσιόν" (ελλ.="εφεύρεση"), στη μουσική, είναι ένα κομμάτι αποτελούμενο από 2 αντιστικτικές φωνές. Οι συνθέσεις τέτοιου είδους με 3 αντιστικτικές φωνές ονομάζονται "sinfonias" (ελλ.="συμφωνίες"). Στη σύγχρονη εποχή μπορεί να συναντηθούν και ως 3φωνες inventions, για να αποφευχθεί η σύγχυση με τις ορχηστρικές συμφωνίες. Πολύ γνωστές είναι οι inventions του Johann Sebastian Bach, οι οποίες προορίζονταν όχι για δημόσια εκτέλεση σε κοινό, αλλά ως ασκήσεις για μαθητές πληκτροφόρων οργάνων και συνθετών.
Φόρμα
Η φόρμα της invention μοιάζει πολύ με αυτή της φούγκας, μόνο που είναι πολύ πιο απλή. Αποτελείται από μία μικρή έκθεση, μία μεγαλύτερη ανάπτυξη, και, κάποιες φορές, μία μικρή επανέκθεση. Η μεγάλη διαφορά είναι πως στις invention δε συναντάται απάντηση στο θέμα στην V βαθμίδα, ενώ στη φούγκα αυτό συμβαίνει. Το στυλ των 2φωνων ή 3φωνων invention είναι αντιστικτικό.
Έκθεση
Στην έκθεση, ένα μικρό μοτίβο εισάγεται από τη μία φωνή στην τονική. Αυτό είναι γνωστό ως το "θέμα". Το θέμα τότε επαναλαμβάνεται στη 2η φωνή στην τονική, ενώ η αρχική φωνή κινείται με ένα νέο θέμα ή κινείται σε ελεύθερη αντίστιξη.
Ανάπτυξη
Η ανάπτυξη αποτελεί τον μεγαλύτερο όγκο του κομματιού. Εδώ ο συνθέτης αναπτύσσει το θέμα γράφοντας είτε μελωδικές, είτε αρμονικές παραλλαγές. Αυτό συνήθως περιλαμβάνει την εναλλαγή επεισοδίων με δηλώσεις του θέματος, αντίστοιχων με αυτών της ανάπτυξης μιας φούγκας. Σε inventions ελάσσονος -και μείζονος -τρόπου το θέμα επαναδιατυπώνεται στην σχετική μείζονα και V αντίστοιχα. Νέες τονικότητες επιτυγχάνονται μέσω των επεισοδίων, τα οποία συνήθως κινούνται διαδοχικά μέσω του κύκλου των πεμπτών. Το τελευταίο επεισόδιο τελειώνει με μία ημιτελή καντέντσα στην αρχική τονικότητα, και συχνά είναι υπερβολικό για να κάνει το θέμα να ακούγεται πιο ξεχωριστό όταν επιστρέφει. Πολλές από τις inventions του Bach ακολουθούν αυτό το πλάνο, όπως η BWV 775 και η BWV 782.
Επανέκθεση
Αν σε μία invention υπάρχει επανέκθεση, αυτή είναι συνήθως πολύ μικρή σε έκταση - πολλές φορές 2 ή 4 μέτρων. Ο συνθέτης επαναλαμβάνει το θέμα στην επάνω φωνή και η invention τελειώνει. Η επανάληψη του θέματος περιέχει πολύ μικρή παραλλαγή (ή και καθόλου παραλλαγή) του αρχικού θέματος. Η χαμηλή φωνή συνήθως κινείται με το δεύτερο θέμα, κι αν δεν υπάρχει καθόλου δεύτερο θέμα κινείται σε ελεύθερη αντίστιξη.
Μιέσκο του Λούμπους
Ο Μιέσκο, πολων. Mieszko Lubuski (π. 1223/27 - 1242) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας ήταν δούκας του Λούμπους (από το 1241).