cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μάριο Άντορφ
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 8 Σεπτεμβρίου 1930 στην Ζυρίχη της Ελβετίας. Ήταν νόθος γιος ενός Ιταλού από την Καλαβρία. Μητέρα του ήταν η Αλίτσε Άντορφ, βοηθός πυρηνική φυσικός από την περιοχή Άιφελ της Γερμανίας. Ο νεαρός Μάριο μεγάλωσε κοντά στην μητέρα του, πήγε σχολείο και σπούδασε Φιλοσοφία, ψυχολογία, εγκληματολογία, φιλολογία, μουσική και θέατρο. Μετακόμισε στη Ζυρίχη για να συνεχίσει τις σπουδές του. Δούλεψε το θέατρο ως κομπάρσος, και τελικά εγκατέλειψε τις σπουδές για να προσηλωθεί στο θέατρο. Άρχισε να δουλεύει ως ηθοποιός το 1955 μέχρι το 1962.
ΣΣΚ Μπάρι
Σήμερα, απότελεί την τρίτη ομάδα της νότιας Ιταλίας, μετά τη Νάπολι και την Κάλιαρι, με βάση τις συμμετοχές της στη Σέριε Α. Έχει κατακτήσει 3 φορές το πρωτάθλημα της Σέριε Β, στην οποία έχει αγωνιστεί το μεγαλύτερο διάστημα της ιστορίας της, ενώ σε διεθνές επίπεδο μετράει ένα τρόπαιο με την κατάκτηση του Μιτρόπα Καπ το 1990.
Μάριο Άντορφ
Βιογραφία
Εργάστηκε σκληρά, εμφανίστηκε στο γερμανικό και χολυγουντιανό κινηματογράφο και γνώρισε τεράστια επιτυχία.
ΣΣΚ Μπάρι
Ονομασίες
Ακολουθούν οι ονομασίες της ομάδας στο πέρασμα του χρόνου:
Μάριο Άντορφ
Συγγράμματα
thumb|right|350px|Ο Μάριο Άντορφ εν μέσω των δημοσιογράφων στην εκδήλωση Μπιενάλε του 2010
ΣΣΚ Μπάρι
Χρώματα
Τα χρώματα της Μπάρι παρέμειναν σε γενικές γραμμές σταθερά, ενώ διέφεραν ελαφρώς έπειτα από την επανασύσταση της ομάδας το 1928. Η πρώτη αμφίεση ήταν σκουροκόκκινη (εξ ού και το προσωνύμιο granata που δώθηκε στην ομάδα το 1910) και την προμήθευσε στην ομάδα ο αυστριακός έμπορος Φλοριάνο Λούντβιχ. Από το 1915 έως και το ξέσπασμα του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου οπότε και η ομάδα διαλύθηκε, η αμφίεσή της αποτελούνταν από πρασινόμαυρες ρίγες. Από το 1928 και μετά, η αμφίεση της ομάδς παρουσίασε αρκετές αλλαγές στη μορφή, με κύριο χρώμα το λευκό και δευτερεύον το κόκκινο. Ένα σχεδόν σταθερό χαρακτηριστικό της αμφίεσης μέχρι τη δεκαετία του πενήντα ήταν οι μαύρες κάλτσες, με λευκή ρίγα, οι οποίες αργότερα πήραν χρώμα λευκό και κόκκινο. Η δεύτερη αμφίεση ήταν σχεδόν πάντα αντίστροφη της πρώτης. Τη δεκαετία του ογδόντα, η αμφίεση εμπεριείχε κόκκινα και λευκά μοτίβα.
Μάριο Άντορφ
Εξωτερικού σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ιταλοί άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Γερμανοί άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Γερμανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
ΣΣΚ Μπάρι
Έμβλημα
Το έμβλημα της νεοσύστατης τότε «Ουνιόνε Σπορτίβα Μπάρι», ο κόκορας, σχεδιάστηκε για πρώτη φορά, όπως και άλλα διάσημα σύμβολα του ιταλικού ποδοσφαίρου (συμπεριλαμβανομένων και άλλων ομάδων) δημιουργήθηκε από τον σκιτσογράφο Καρλίν το 1928 για την Guerin Sportivo. Το έμβλημα του συλλόγου έως το 2014, κύριο στοιχείο του οποίου ήταν το κεφάλι ενός κόκορα, δημιουργήθηκε από την εταιρεία το 1979, πρακτική την οποία ακολούθησαν και άλλοι σύλλογοι, με την έλευση του επαγγελματισμού στο ποδόσφαιρο, αποφασίζοντας τη δημιουργία και την καταχώρηση εμπορικών σημάτων.
Στις 2 Ιουλίου του 2014 παρουσιάστηκε το νέο εταιρικό λογότυπο του συλλόγου, σχεδιασμένο από τους γραφίστες Τζίτζι Μπουονστάντε και Σίνθια Τόρο. Τα στοιχεία του άλλαξαν ριζικά από το προηγούμενο. Το μόνο στοιχείο που απέμεινε ήταν η κορυφή του παλαιού κόκορα, η οποία όμως δεν ήταν στραμμένη πλέον προς τα αριστερά, αλλά προς τα δεξιά. Στο κέντρο υπήρχε η επιγραφή FC BARI 1908 μαζί με 11 διαγώνιες γραμμές που αντιπροσώπευαν την επανέναρξη της εταιρείας μετά την πτώχευση και τους 11 παίκτες που απαρτίζουν την ομάδα. Εκτός από το κόκκινο, σύμβολο της πόλης του Μπάρι, υπήρχε επίσης το χρυσό, το οποίο αντιπροσώπευε το φωτοστέφανο του Αγίου Νικολάου, πολιούχου της Μπάρι. Αυτό το έμβλημα παρέμεινε μέχρι το τέλος της περιόδου 2015-2016.
Στις 8 Ιουλίου του 2016 μετά από την αλλαγή στο ιδιοκτησιακό καθεστώς, ο σύλλογος εξέδωσε νέο λογότυπο που σχεδιάστηκε από τον Πάολο Μπαλντασάρι, παρόμοιο μ' εκείνο που χρησιμοποιήθηκε στη δεκαετία του 1970. Το έμβλημα, σε ωοειδές σχήμα, εμπεριέχει στα αριστερά ένα κόκκινο κόκορα σε λευκό φόντο, ενώ στα αριστερά αναγράφεται με λευκά γράμματα η ονομασία της ομάδας BARI Football Club 1908 σε κόκκινο φόντο.
ΑΣ Αβελλίνο 1912
Η ΟΣ Αβελλίνο 1912 είναι ιταλική, ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Αβελλίνο, Καμπανία (Ιταλία). Συμμετέχει στη Σέριε Β. Ιδρύθηκε το 1912. Έδρα της ομάδας είναι το Stadio Partenio, χωρητικότητας 26308 θεατών. Χρώματα της ομάδας είναι το κόκκινο και το πράσινο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1912
Πολιτική της Αρμενίας
Το πολιτικό σύστημα της Αρμενίας είναι κοινοβουλευτική αντιπροσωπευτική δημοκρατία ενιαίου κράτους. Αρχηγός του κράτους είναι ο Πρόεδρος. Η εκτελεστική εξουσία ασκείται από τον Πρόεδρο και την Κυβέρνηση, και η νομοθετική εξουσία ασκείται από το Κοινοβούλιο και την Κυβέρνηση. Ο Πρωθυπουργός είναι ο επικεφαλής της κυβέρνησης. Τα μέλη της κυβέρνησης εκλέγονται με δημοκρατικές εκλογές που διεξάγονται ανά πενταετία.
Ο Πρόεδρος εκλέγεται για επταετή θητεία από το Κοινοβούλιo, όπως ορίζεται από το άρθρο 124 του Συντάγματος μετά τις τροποποιήσεις του 2015.
Εκλογικό σύστημα
αριστερά|μικρογραφία|256x256εσ|Το κτίριο του αρμενικού κοινοβουλίου. Τα 101 μέλη της Εθνοσυνέλευσης εκλέγονται με σύστημα αναλογικής εκπροσώπησης. Οι έδρες κατανέμονται με τη μέθοδο d'Hondt και το όριο εισόδου στη Βουλή είναι 5% για τα κόμματα και 7% για τις πολυκομματικές συμμαχίες. Ωστόσο, τουλάχιστον τρεις πολιτικές δυνάμεις πρέπει να μπουν στο κοινοβούλιο, ανεξάρτητα από τα εκλογικά αποτελέσματα του τρίτου κόμματος ή συμμαχίας.
Το ψηφοδέλτιο έχει δύο τμήματα. το ένα είναι μία κλειστή λίστα υποψηφίων του κόμματος για τις έδρες εθνικού επιπέδου και το άλλο είναι μία ανοιχτή λίστα υποψηφίων για την εκλογική περιφέρεια (υπάρχουν 13 στην Αρμενία) όπου ψηφίζει ο ψηφοφόρος. Δηλαδή, οι ψηφοφόροι ψηφίζουν κόμμα σε εθνικό επίπεδο (ολόκληρη τη λίστα χωρίς σταυρό προτίμησης) και υποψήφιο σε περιφερειακό επίπεδο (με σταυρό προτίμησης). Οι έδρες κατανέμονται στα κόμματα αναλογικά με το ποσοστό ψήφων που συγκέντρωσαν. Τέσσερις έδρες προορίζονται για τις εθνικές μειονότητες ( Ασσύριοι, Κούρδοι, Ρώσοι και Γιαζίδντι), και τα κόμματα έχουν διαφορετικές λίστες για τις τέσσερις ομάδες. Μια ποσόστωση κατά φύλο απαιτεί τουλάχιστον το 25% μίας λίστας να είναι άνδρες ή γυναίκες, και οι εθνικές λίστες δεν επιτρέπεται να αναγράφουν πάνω από τρία διαδοχικά μέλη του ίδιου φύλου.
Εάν ένα κόμμα συγκεντρώσει την πλειοψηφία των ψήφων αλλά λιγότερες από το 54% των εδρών, τότε θα επιβραβευθεί με πρόσθετες έδρες ώστε να φτάσει το 54%. Εάν ένα κόμμα κερδίσει πάνω από τα 2/3 των εδρών, τότε θα κρατήσει αριθμό εδρών ίσο με τα 2/3 του συνόλου και οι υπόλοιπες έδρες θα μοιραστούν στα υπόλοιπα κόμματα. Εάν δεν σχηματιστεί κυβέρνηση εντός έξι ημερών από την ανακοίνωση των προκαταρκτικών αποτελεσμάτων, τότε εντός 28 ημερών πρέπει να διεξαχθεί δεύτερος εκλογικός γύρος μεταξύ των δύο κορυφαίων κομμάτων. Το κόμμα που θα κερδίσει στο δεύτερο γύρο θα πάρει και τις πρόσθετες έδρες που απαιτούνται για να φτάσει την πλειοψηφία του 54%, διατηρώντας όλες τις θέσεις που κέρδισε στον πρώτο γύρο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτική της Αρμενίας
আর্মেনিয়া
Φρανκ Ζυριετί
Ο Φρανκ Ζυριετί (γεννημένος στις 30 Μαρτίου 1975 στην Βαλάνς) είναι παλαίμαχος Γάλλος ποδοσφαιριστής, ο οποίος πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της καριέρας του αγωνιζόμενος στην Μπορντό ως αμυντικός.
Συλλογική καριέρα
Η επαγγελματική καριέρα του Ζυριετί ξεκίνησε από την Λυών, στης οποίας τις ομάδες νέων ήταν και μέλος. Ωστόσο, δεν αγωνίστηκε σε κανέναν αγώνα με την πρώτη της ομάδα, με αποτέλεσμα την μεταγραφή του στην Γκενιόν με την λήξη της σεζόν. Εκεί πέτυχε την άνοδο στην Ντιβιζιόν 1 για την πρώτη του χρονιά στην ομάδα, και στις 19 Ιουλίου 1995, αγωνίστηκε στον πρώτο του αγώνα για την Λιγκ 1 απέναντι στην Μετς. Με την λήξη της σεζόν, η Γκενιόν υποβιβάστηκε ξανά, και, έπειτα από μια ακόμη χρονιά στην Λιγκ 2 όπου απέτυχε να επιστρέψει στην ανώτερη κατηγορία του γαλλικού ποδοσφαίρου, ο Ζυριετί εγκατέλειψε την ομάδα με προορισμό την ΣΚ Μπαστιά, όπου παρέμεινε για τρία χρόνια.
Το συμβόλαιό του έλειξε το 2010, και ενημερώθηκε από τον προπονητή Λοράν Μπλαν πως δεν επρόκειτο να ανανεωθεί, βάζοντας, ως αποτέλεσμα, τέλος στην αγωνιστική του καριέρα.
Διεθνής καριέρα
Το 2005, ύστερα από μια πολύ καλή έναρξη στην σεζόν με την Μπορντό, ο Ζυριετί κλήθηκε από τον Ρεϊμόν Ντομενέκ στην Εθνική Γαλλίας για τους τελευταίους δύο προκριματικού της αγώνες ενόψει του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2006. Καθώς δεν χρησιμοποιήθηκε στον αγώνα απέναντι στην Ελβετία, ο Ζυριετί πραγματοποίησε το διεθνές ντεμπούτο του απέναντι στις 12 Οκτωβρίου 2005 στη διάρκεια μιας νίκης με σκορ 4–0 επί της Κύπρου, αλλά αγωνίστηκε μόλις στα πέντε τελευταία δευτερόλεπτα της αναμέτρησης σε αυτό που παρέμεινε ως η μοναδική του διεθνής συμμετοχή. Αυτό τον έκανε τον Γάλλο διεθνή με την μικρότερη χρονικά καριέρα, μπροστά από τον Μπερνάρ Μπουασιέ, ο οποίος είχε αγωνιστεί μόλις δύο λεπτά με την Εθνική Γαλλίας το 1975.
Αγωνιστικό στυλ
Ο Ζυριετί αγωνιζόταν και στις δύο πτέρυγες της άμυνας, ενώ μπορούσε να αγωνιστεί και ως μέσος όταν υπήρχε τέτοια ανάγκη. Στη διάρκεια της καριέρας του κατάφερε να αναπτύξει την φήμη ενός από τους « επικινδυνέστερους » ποδοσφαιριστές στο γαλλικό πρωτάθλημα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολιμπίκ Λιονναί Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Γκενιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ζιροντέν Μπορντό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΚ Μπαστιά Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΣ Μονακό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολιμπίκ Μαρσέιγ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1
Μικροσκόπιο σάρωσης σήραγγας
μικρογραφία|142x142εσ| Μικρογραφία μικροσκοπίας σάρωσης σήραγγας της επιφάνειας μονοκρυστάλλου [[Χρυσός|χρυσού (100) με ατομική ανάλυση. |εναλλ.=]]
μικρογραφία|Το πρώτο μικροσκόπιο σάρωσης σήραγγας To μικροσκόπιο σάρωσης σήραγγας (αγγλικά: scanning tunneling microscope, STM) είναι όργανο για την απεικόνιση επιφανειών σε ατομικό επίπεδο. Για την ανάπτυξή του (1981), το 1986 απονεμήθηκε το βραβείο Νόμπελ Φυσικής στους Μπίνιγκ (Binnig) και Ρόρερ (Rohrer). Επιτυγχάνει ανάλυση 0,1 nm στο επίπεδο και 0,01 nm (10 pm) εκτός επιπέδου. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την απεικόνιση αλλά και τη μετακίνηση μεμονωμένων ατόμων και μορίων στις επιφάνειες υλικών. Το μικροσκόπιο λειτουργεί σε πολύ υψηλό κενό, αέρα, νερό και άλλα περιβάλλοντα υγρών ή αερίων. Λειτουργεί ακόμα σε θερμοκρασίες που κυμαίνονται από 10 mK (κοντά στο απόλυτο μηδέν) έως πάνω από 1300 Κ (~ 1000 °C).
Το STM βασίζεται στο φαινόμενο σήραγγας. Όταν μία ακίδα πλησιάζει πολύ κοντά μία επιφάνεια υπό εξέταση, μία τάση μεταξύ των δύο επιτρέπει στα ηλεκτρόνια να διαπεράσουν το κενό που τους χωρίζει. Το ρεύμα σήραγγας που προκύπτει είναι συνάρτηση της απόστασης της ακίδας από την επιφάνεια, της εφαρμοζόμενης τάσης και της τοπικής πυκνότητας καταστάσεων του δείγματος. Τα δεδομένα λαμβάνονται με την παρακολούθηση του ρεύματος καθώς η ακίδα σαρώνει την επιφάνεια και συνήθως παρουσιάζονται με τη μορφή εικόνας.
Το μικροσκόπιο μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί στη φασματοσκοπία σάρωσης σήραγγας. Η τεχνική συνίσταται στη διατήρηση της ακίδας σε σταθερή θέση πάνω από την επιφάνεια, στη μεταβολή της τάσης πόλωσης και στην καταγραφή της προκύπτουσας μεταβολής του ρεύματος. Έτσι μπορεί να ανακατασκευαστεί η τοπική πυκνότητα καταστάσεων. Αυτή η τεχνική μπορεί να πραγματοποιηθεί και σε (υψηλά) μαγνητικά πεδία και/ή με παρουσία προσμίξεων για τη μελέτη των ιδιοτήτων των υλικών.
Η μικροσκοπία σάρωσης σήραγγας απαιτεί συχνά εξαιρετικά καθαρές και σταθερές επιφάνειες, αιχμηρές ακίδες, άριστη απομόνωση δονήσεων και εξελιγμένα ηλεκτρονικά συστήματα. Παρόλα αυτά, τέτοια μικροσκόπια κατασκευάζονται και ερασιτεχνικά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Όργανα μέτρησης Κατηγορία:Συσκευές εργαστηρίου Κατηγορία:Μικροσκοπία
Παραλία Τραπέζης Αχαΐας
Δημογραφική εξέλιξη
Συγκεντρωτικά, η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού σύμφωνα με τις εθνικές απογραφές είναι η εξής:
Φυσιογνωμία
Ο πληθυσμός του οικισμού αυξάνεται τους καλοκαιρινούς μήνες καθότι αποτελείται από πολλές εξοχικές κατοικίες. Γειτνιάζει με τον παραθεριστικό οικισμό της Πούντας και αποτελούν ως σύνολο δημοφιλή παραθεριστικό προορισμό με τοπόσημο της περιοχής την ομώνυμη βοτσαλωτή παραλία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Διακοπτού Κατηγορία:Δήμος Αιγιαλείας Κατηγορία:Παραλίες της Αχαΐας
Γεώργιος Βαλέττας
Ο Γεώργιος Βαλέττας ήταν Έλληνας στρατιωτικός, που υπηρέτησε ως διοικητής μεραρχίας και κατόπιν επιτελάρχης της Στρατιάς Μικράς Ασίας κατά τη Μικρασιατική Εκστρατεία.
Γεννήθηκε στις 23 Οκτωβρίου 1870. Εισήλθε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, αποφοιτώντας ως ανθυπολοχαγός του Μηχανικού τον Αύγουστο του 1891. Έγινε καθηγητής στην ίδια σχολή, πολέμησε στους Βαλκανικούς Πολέμους, και το 1916 ήταν επιτελάρχης του Δ΄ Σώματος Στρατού με έδρα την Καβάλα. Ακολούθησε την αιχμαλωσία του Δ΄ Σώματος στο Γκέρλιτς, όπου πέρασε το υπόλοιπο του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Αποκαταστάθηκε στην ενεργό υπηρεσία μετά τη νίκη της φιλοβασιλικής Ηνωμένης Αντιπολίτευσης στις εκλογές του Νοεμβρίου 1920, ως διοικητής της 2ης Μεραρχίας Πεζικού στη Μικρασιατική Εκστρατεία. Το Μάιο του 1922, όταν ο αντιστράτηγος Γεώργιος Χατζανέστης ανέλαβε την ηγεσία της Στρατιάς Μικράς Ασίας, ο Βαλέττας έγινε επιτελάρχης της στρατιάς, κατέχοντας το πόστο κατά τη διάρκεια της καταστροφικής μάχης στο Τουμλού Μπουνάρ και την κατάρρευση του ελληνικού μετώπου. Τον Οκτώβριο του 1922 αποσύρθηκε από το στράτευμα με το βαθμό του υποστρατήγου.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Στρατού Ξηράς
Λεύκτρα
Με το όνομα Λεύκτρα αναφέρονται δύο αρχαίες ελληνικές πόλεις:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Μίδεια
Το όνομα Μίδεια μπορεί να αναφέρεται:
Για την κόρη του Αιήτη και γυναίκα του Ιάσονα δείτε: Μήδεια
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Σταθμός Καλοχώρι-Παντείχι (Προαστιακός Αθήνας)
Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Καλοχωρίου - Παντειχίου είναι σιδηροδρομικός σταθμός στο Καλοχώρι-Παντείχι Εύβοιας. Ο σταθμός άνοιξε το 2005 και εξυπηρετείται από την Γραμμή 3 του Προαστιακού προς Αθήνα και Χαλκίδα.
Εύτρηση
Η Εύτρηση ήταν αρχαία Βοιωτική πόλη χτισμένη κοντά στις Θεσπιές. Σύμφωνα με τη μυθολογία η πόλη χτίστηκε από τον Ζήθο και τον Αμφίονα πριν βασιλέψουν στη Θήβα. Αναφέρεται από τον Όμηρο ανάμεσα στις βοιωτικές πόλεις που πήραν μέρος στον Τρωικό πόλεμο. 200px|right|thumb|Χάρτης της αρχαίας Βοιωτίας
Αρχαιολογική έρευνα
Η περιοχή της Εύτρησης ανασκάφηκε την περίοδο 1924-1927. Η αρχαιολογική έρευνα έδειξε πως η πόλη κατοικείται από την νεολιθική εποχή. Άκμασε ιδιαίτερα στο τέλος της Μυκηναϊκής περιόδου οπότε και οχυρώνεται αντίστοιχα με τα σημαντικά ανακτορικά κέντρα της εποχής. Λίγο πριν το τέλος της Μυκηναϊκής περιόδου εγκαταλείπεται για άγνωστους λόγους. Εποικίστηκε πάλι τον 6ο αιώνα από τη γειτονική πόλη των Θεσπιών και η νέα πόλη επιβίωσε μέχρι τους Ρωμαϊκούς χρόνους. Στις ανασκαφές της Εύτρησης βρέθηκε Κούρος του 6ου αιώνα π.Χ. που εκτίθεται σήμερα στο Αρχαιολογικό Μουσείο Θηβών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Βοιωτίας
Αγία Νίκη
Η Αγία Νίκη είναι μάρτυρας της Ορθόδοξης Εκκλησίας.
Ήταν αρχικά εθνική. Πίστεψε στον Χριστό όταν είδε ένα απ' τα θαύματα στο μαρτύριο του Αγίου Γεωργίου. Στη συνέχεια, το 303, εκτελέστηκε δια αποκεφαλισμού. Η μνήμη της εορτάζεται στις 16 Απριλίου κάθε έτους.
Μια άλλη Αγία ονόματι Νίκη εορτάζει στις 16 Απριλίου μαζί με τον Άγιο Λεωνίδη τις Αγίες Χάρισσα, Γαλήνη, Καλλίδα, Νουνεχία, Βασίλισσα και Θεοδώρα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας Κατηγορία:Βυζαντινοί του 4ου αιώνα
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Β΄ εθνικής κατηγορίας ανδρών 2008-2009
Β Ανδρών 2008-2009
Η πρώτη φάση της διοργάνωσης διήρκεσε από τις 12 Οκτωβρίου 2008 έως τις 25 Ιανουαρίου 2009. Η δεύτερη φάση ξεκίνησε στις 1 Φεβρουαρίου και ολοκληρώθηκε στις 24 Μαΐου 2009. Πρωταθλήτρια της κατηγορίας αναδείχτηκε η ομάδα του Αμύντα για πρώτη φορά στην ιστορία της.
<div style="margin:0 auto;clear:both; background:#E1F7E6; padding:5px; border:1px solid #99CC99;border-right-width: 2px; border-bottom-width: 2px;text-align:center;width:70%"> 20px|Β Βαθμολογία 20px|Β
Στοιχεία
Παραπομπές
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Β εθνική κατηγορία καλαθοσφαίρισης ανδρών Πρωταθλημα Ελλαδος Β Ανδρων 2008 2009 Πρωταθλημα Ελλαδος Β Ανδρων 2008 2009
Ζωομορφισμός
Με τον όρο θηριομορφισμός ή ζωομορφισμός, εννοείται στο εννοιολογικό πλαίσιο της θρησκειολογίας η απεικόνιση θεών ως ζώων ή η απόδοση ζωικών χαρακτηριστικών στο σύνολο των ιδιοτήτων τους με χαρακτηριστικά παραδείγματα τον ζωομορφισμό της αρχαίας αιγυπτιακής ή της αρχαίας σκανδιναβικής θρησκείας. Σε ένα διαφορετικό πλαίσιο, αυτό της τέχνης, με τον όρο εννοούμε τη χρήση ζωικών παραστάσεων, προκειμένου ο καλλιτέχνης να αποδώσει τα επιθυμητά νοήματα ή κατά την εκτίμησή του τον καταλληλότερο διάκοσμο. Στο κοινωνικό και ψυχολογικό πλαίσιο ο θηριομορφισμός χρησιμοποιείται για την περιγραφή της ανθρώπινης συμπεριφοράς και αποτελεί σημαντικό τμήμα του αρχετυπικού ονειρικού συμβολισμού.
Βλέπε επίσης
Κατηγορία:Μυθολογία Κατηγορία:Θρησκειολογία Κατηγορία:Λαογραφία Κατηγορία:Καλλιτεχνικές τεχνικές Κατηγορία:Είδη τέχνης
Σημαία του Λίχτενσταϊν
thumb|right|Κρατική σημαία. Αναλογίες: 3:5 Η προέλευση των χρωμάτων πιθανότατα ανάγεται στο 18ο αιώνα, από τον Βασιλικό Οίκο του Πριγκιπάτου. Το 1937 προστέθηκε στη σημαία και το στέμμα, καθώς ανακαλύφθηκε από την ομάδα του Λιχτενστάιν στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1936 ότι η σημαία χωρίς το στέμμα θα ήταν ολοίδια με τη σημαία της Αϊτής. Το σχέδιο του στέμματος τροποποιήθηκε ελαφρώς το 1982.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λίχτενσταϊν Λιχτενστάιν
Ρόμπουρ Σιένα
Η Ρόμπουρ Σιένα (ιταλικά: Robur Siena) είναι ιταλικός ποδοσφαιρικός σύλλογος που εδρεύει στη Σιένα. Η ομάδα διεξάγει τουε εντός έδρας αγώνες της στο Στάδιο Αρτέμιο Φράνκι (Montepaschi Arena).
Ο σύλλογος επανασυστάθηκε το 2014, έπειτα από την πτώχευση της εταιρείας του συλλόγου, που ήταν γνωστός ως ΑΚ Σιένα και ιδρύθηκε το 1904, κληρονομόντας έτσι την ιστορική ποδοσφαιρική παράδοση της πόλης.
Ιστορία
Την περίοδο 2000-01 αγωνίστηκε στη Σέριε Β μετά από 55 χρόνια, ενώ 3 σεζόν μετά προβιβάστηκε στη Σέριε Α, όπου παρέμεινε μέχρι τν περίοδο 2009-2010. Την επόμενη περίοδο ξαναπροβιβάστηκε, όμως δεν παρέμεινε στην κατηγορία. Αγωνίστηκε στη Σέριε Β, αφότου υποβιβάστηκε από τη Σέριε Α την περίοδο 2012-13, κατακτώντας την 19η θέση.
To 2014 ο σύλλογος χρεοκόπησε και επανασυστάθηκε ως «Ρόμπουρ Σιένα» (Robur Siena) και αγωνίστηκε για την περίοδο 2014-2015 στη Σέριε Δ, κερδίζοντας το πρωτάθλημα του Ομίλου Ε και την άνοδο στη Λέγκα Προ. Την περίοδο 2015-2016 κέρδισε στο ντέρμπι την Πίζα έπειτα από 57 χρόνια και προκρίθηκε έτσι στα ημιτελικά του Κυπέλλου Λέγκα Προ.
Χρώματα
Τα κύρια χρώματα της ομάδας είναι το μαύρο και το λευκό.
Έμβλημα
Το έμβλημα της ομάδας όπως έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1904
Γεροπλάτανος Χαλκιδικής
Ετυμολογία
Το όνομα του χωριού οφείλεται στον υπεραιωνόβιο πλάτανο (Platanus orientalis), που έχει ύψος 20 μ. και περίμετρο 15 μ. και βρίσκεται στην πλατεία του χωριού. Έχει μάλιστα κηρυχθεί διατηρητέο μνημείο της φύσης, το 1976. Τα κλαδιά του είναι τεράστια και υπάρχει πηγή στις ρίζες του.
Ιστορία
Το 1854 έλαβε χώρα το Ολοκαύτωμα του Γεροπλατάνου από τους Τούρκους ως αντίποινα για το ξέσπασμα της Επανάστασης στη Χαλκιδική. Τότε μαρτύρησαν έξι νέες κοπέλες του Γεροπλάτανου, τις οποίες οι Τούρκοι έκαψαν ζωντανές. Η Εκκλησία τις αναγνώρισε ως νεομάρτυρες και η μνήμη τους τιμάται στην Ενορία του Αγίου Δημητρίου Γεροπλατάνου την πρώτη Κυριακή του Μαΐου κάθε έτους.
Πολιτισμός
Ο πολιτιστικός σύλλογος που λέγεται " Α.Ε.Σ.Γεροπλατάνου" διοργανώνει πολιτιστικές και αθλητικές εκδηλώσεις όλο το χρόνο. Αξιοθέατο αποτελεί το εξωκλήσι της Παναγίας, σε μια τοποθεσία κατάφυτη από πλατάνια, πουρνάρια και καρυδιές.
Αθλητισμός
Η ομάδα ποδοσφαίρου Α.Ε.Σ. ΓΕΡΟΠΛΑΤΑΝΟΥ κατά την αγωνιστική περίοδο 2018-19 αγωνίστηκε στη Γ΄ Ερασιτεχνική Κατηγορία της Ε.Π.Σ. Χαλκιδικής.
Εκκλησίες
Η τρίκλιτη βασιλική του Αγίου Δημητρίου, που αποτελεί ένα ακόμα μνημείο στο χωριό, χρονολογείται από το 1836.
Γενικές πληροφορίες
Στον οικισμό βρίσκονται μεταξύ άλλων ταχυδρομείο και ΟΤΕ.
Σηκουάνας
Ο Σηκουάνας (γαλλικά: Seine, προφέρεται [sɛn]) είναι ένας από τους κυριότερους ποταμούς της βορειοδυτικής Γαλλίας. Έχει μήκος 780 χιλιόμετρα και αποτελεί σημαντικότατη υδάτινη εμπορική αρτηρία. Αποτελεί επίσης πόλο έλξης τουριστών, κυρίως στην πόλη του Παρισιού.
Ετυμολογία
Το όνομα «Σηκουάνας» προέρχεται από το λατινικό Sequana, που με τη σειρά του προέρχεται από το κελτικό Sicauna, η ρίζα του οποίου (sak-) σημαίνει «ιερός» και η κατάληξη -onna δηλώνει «πηγή, ποταμός». Στην περιοχή που αποτελεί τώρα τη Νορμανδία, ο Σηκουάνας ήταν γνωστός ως Rodo ή Roto, παραδοσιακές κελτικές ονομασίες για ποταμούς, όπως για παράδειγμα ο Ροδανός.
Πλοήγηση του ποταμού
Ο Σηκουάνας έχει εκβαθυνθεί και ποντοπόρα σκάφη ελλιμενίζονται στη Ρουέν, 120 χιλιόμετρα από τη θάλασσα. Στο Παρίσι, ο ποταμός είναι μόλις 24 μέτρα πάνω από το επίπεδο της θάλασσας και 560 χιλιόμετρα από το στόμιό του, με αποτέλεσμα να έχει αργή ροή και να καθιστά εύκολη την πλοήγησή του.
Το μέσο βάθος του Σηκουάνα σήμερα στο Παρίσι είναι περίπου οκτώ μέτρα, ενώ ελέγχεται και το πλάτος του. Κατά διαστήματα, παρουσιάζεται υπερχείλιση των υδάτων από το σύστημα υπονόμων του Παρισιού, κυρίως κατά περιόδους μεγάλων βροχοπτώσεων, με αποτέλεσμα μεγάλες ποσότητες αστικών λυμάτων να καταλήγουν στον Σηκουάνα.
Ιστορία
Από τo 855, ομάδες Βίκινγκς ανεβαίνουν τον Σηκουάνα, λεηλατούν τη Νορμανδία και πολιορκούν το Παρίσι. Τελικά εγκαθίστανται μόνιμα στην περιοχή κατά το 896. Με τη συνθήκη του Σαιν Κλέρ συρ Επτ (Saint-Clair-sur-Epte) στα 911, το δουκάτο της Νορμανδίας αναγνωρίζεται από τον βασιλιά της Γαλλίας Κάρολο Γ΄, ενώ το όριό του είναι ο μικρός παραπόταμος Επτ (Epte), στην αριστερή όχθη του Σηκουάνα.
Το 1684, ο βασιλιάς Λουδοβίκος ΙΔ΄ εγκαινιάζει τη μηχανή Μαρλύ, που βρίσκεται μέσα στον Σηκουάνα, προκειμένου να αντλήσει το νερό του ποταμού για τις διάφορες υδάτινες κατασκευές και σιντριβάνια στο πάρκο του ανακτόρου των Βερσαλλιών. Από το 1830 αρχίζει η διευθέτηση του Σηκουάνα με την κατασκευή φραγμάτων και υδατοφρακτών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωγραφία του Παρισιού Κατηγορία:Ποταμοί της Γαλλίας Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στη Γαλλία Κατηγορία:Ποταμοί της Νορμανδίας
Δοκητισμός
Ο δοκητισμός ήταν αρχαία χριστιανική θεολογική πεποίθηση, η οποία από πολύ νωρίς τέθηκε στο περιθώριο ως αιρετική από πρώιμους ορθόδοξους Χριστιανούς διότι αρνούνταν ουσιαστικά το γεγονός των παθημάτων και του θανάτου του Ιησού Χριστού.
Οι δύο βασικές δοκητιστικές αντιλήψεις
Άλλοι Χριστιανοί οι οποίοι χαρακτηρίστηκαν ως δοκητιστές είχαν ελαφρώς διαφορετική αντίληψη του ζητήματος. Για εκείνους, ο Ιησούς ήταν πραγματικός άνθρωπος με σάρκα και αίμα. Αλλά ο Χριστός ήταν ένα ξεχωριστό πρόσωπο, ένα θεϊκό ον το οποίο, όντας Θεός, δεν ήταν δυνατό να υποστεί πόνο και θάνατο. Σύμφωνα με αυτή την άποψη, ο θεϊκός Χριστός κατέβηκε από τον ουρανό με τη μορφή περιστεριού όταν βαφτίστηκε ο Ιησούς και εισήλθε σε εκείνον. Έκτοτε ο θεϊκός Χριστός έδωσε τη δυνατότητα στον Ιησού να εκτελεί θαύματα και να παρέχει εντυπωσιακές διδασκαλίες μέχρι το τέλος της ζωής του. Πριν να πεθάνει ο ανθρώπινος Ιησούς —καθώς ο θεϊκός δεν μπορεί να πεθάνει— ο Χριστός τον εγκατέλειψε και πάλι. Αυτό εξηγούσε το λόγο για τον οποίο ο Ιησούς κραύγασε «Θεέ μου, Θεέ μου, γιατί με εγκατέλειψες;» (Μάρκ. 15:34, ΝΜΒ) Για αυτούς τους Χριστιανούς, ο Θεός είχε εγκαταλείψει ή αφήσει πίσω του τον Ιησού, καθώς αναλήφθηκε στους ουρανούς και πάλι, αφήνοντας με αυτό τον τρόπο τον άνθρωπο Ιησού να πεθάνει μόνος του στον σταυρό. Αυτή η αντίληψη φαίνεται να περιέχει ορισμένα γνωστικιστικά στοιχεία.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ιστορία του Χριστιανισμού Κατηγορία:Αρχαίες χριστιανικές ομολογίες
Ο φαντάρος 08/15
Το 08/15 είναι αντιπολεμικό έργο του γερμανικού κινηματογράφου του 1954. Ακολούθησαν δυο μέρη της ομώνυμης τριλογίας.
Πλοκή
Βρισκόμαστε στα 1939 λίγο πριν από τον πόλεμο. Στον στρατώνα εκπαιδεύονται οι νεοσύλλεκτοι. Τα καψόνια είναι σε καθημερινή εφαρμογή, και ιδίως ο φιλόδοξος μουσικός πιάνου Φίερμπαϊν είναι θύμα της κτηνωδίας των Σουλτς και Πλάτσεκ. Μια μέρα ο Σουλτς φορτώνει στον Φίερμπαϊν αγγαρεία να του ξεσκονίσει τα χαλιά στο σπίτι, όπου τον στριμώχνει η καλλονή νυμφομανής γυναίκα του Σουλτς. Τα καψόνια γίνονται όλο και πιο εξοντωτικά, μέχρι που ο Φίερμπαϊν καταρρέει στα γυμνάσια και λιπόθυμος μεταφέρεται στο κατάλυμα από τους συντρόφους του. Σε μια στιγμή αδυναμίας κατά την διάρκεια ασκήσεων σκοποβολής βάζει ένα μάτσο φυσίγγια στην τσέπη του και πάει πιο πέρα για να αυτοκτονήσει. Ο καλός του φίλος Ας που το παρατήρησε κατορθώνει να του σώσει τη ζωή αποσπάζοντας του τα φυσίγγια. Η κλοπή πέρασε απαρατήρητη, όχι όμως και το έλλειμμα των φυσεκιών, για το οποίο γίνεται υπεύθυνος ο Πλάτσεκ ως αρμόδιος για την άσκηση της σκοποβολής. Ο Ας αποφασίζει να εκμεταλλευτεί την κατάσταση και να βάλει τον Πλάτσεκ και Σουλτς στη θέση τους. Σιγά σιγά ξεσκεπάζει τις αυθαιρεσίες όλων των αξιωματικών. Ο Σουλτς κάνει αναφορά, ο Ας κατηγορείται για ανταρσία και ο γιατρός του στρατοπέδου κάνει έκθεση για να τον βγάλει τρελό και να του δώσει απολυτήριο με κατεύθυνση τα στρατόπεδα εξόντωσης. Τελικά ο Ας καταφέρνει να αθωωθεί, και ο Κοβάλσκι αντί ποινής θα πάρει μετάθεση στις αποθήκες πυρομαχικών στην πρώτη γραμμή, ενώ ο Σουλτς αφαιρείται των υπηρεσιακών αποδοχών του. Ο γιατρός αποστρατεύεται και ο Ας με τον Φίερμπαϊν παίρνουν προαγωγή. Την επόμενη μέρα ο Χίτλερ θα επιτεθεί στην Πολωνία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1954 Κατηγορία:Ταινίες από Δυτική Γερμανία Κατηγορία:Γερμανικές ταινίες Κατηγορία:Γερμανόφωνες ταινίες Κατηγορία:Γερμανικές πολεμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Γερμανικές ασπρόμαυρες ταινίες
Μπελοσλάβα της Βουλγαρίας
Η Μπελοσλάβα της Σερβίας (σερβικά και βουλγαρικά: Белослава) ήταν Βουλγάρα πριγκίπισσα και βασίλισσα της Σερβίας ως σύζυγος του Στέφανου Βλάντισλαβ κι ζουπάν της Ζέτα.
Ήταν η κόρη του τσάρου Ιβάν Ασέν Β΄ της Βουλγαρίας και της Άννας, είχε μία αδελφή τη Μαρία. Ο γάμος της είχε κανονιστεί από το θείο του Βλάντισλαβ Αρχιεπίσκοπο Σάββα, προκειμένου να εξασφαλίσει καλές σχέσεις μεταξύ του Βασιλείου της Σερβίας και της βουλγαρικής αυτοκρατορίας.
Το 1234 με βουλγαρική βοήθεια ο Βλάντισλαβ ανεβαίνει στον θρόνο και η Μπελοσλάβα έγινε βασίλισσα. Το 1243 όμως ο Βλάντισλαβ ανατρέπεται από τον θρόνο από τον αδελφό του Στέφανο Ούρο η Μπελοσλάβα εγκαταστάθηκε στη Ραγκούζα. Αργότερα επέστρεψε στη Σερβία και της παραχωρήθηκε η περιοχή της Ζέτα και ο τίτλος της βασίλισσας.
Με τον Βλάντισλαβ απέκτησαν τρία παιδιά :
Πηγές
Κατηγορία:Βασίλισσες της Σερβίας (σύζυγοι βασιλέων) Κατηγορία:Βασίλειο της Σερβίας (Μεσαίωνας) Κατηγορία:Πριγκιπάτο της Ζέτα Κατηγορία:Δυναστεία των Νέμανιτς Κατηγορία:Οίκος των Ασέν Κατηγορία:Βουλγάρες πριγκίπισσες
Μουσείο του Πράδο
thumb|250px|[[Λας Μενίνας|Las Meninas του Βελάσκεθ.]]
Το Μουσείο του Πράδο (ισπ. Museo del Prado) είναι μουσείο τέχνης που βρίσκεται στη Μαδρίτη. Κατέχει μια από τις σπουδαιότερες συλλογές τέχνης του κόσμου, και συγκεκριμένα ένα μεγάλο πλήθος πινάκων από τον 14ο ως τις αρχές του 19ου αιώνα.
Ιστορία
Στεγάζεται σε κτήριο που κατασκευάστηκε από τον Κάρολο Γ', στα πλαίσια του κατασκευαστικού του έργου που είχε σκοπό να αναδείξει τη Μαδρίτη. Η λέξη «prado», που στα ισπανικά σημαίνει «λιβάδι» χαρακτήρισε ολόκληρη την περιοχή του Μουσείου. Το κτήριο αυτό χρησιμοποιήθηκε και από τον Ναπολέοντα για τις ανάγκες του ιππικού και του πυροβολικού του.
Ιδρύθηκε ως Μουσείο ζωγραφικής και γλυπτικής. Μετά την εκθρόνιση της Ισαβέλλας Β΄ το 1868, το Μουσείο εθνικοποιήθηκε και απέκτησε το σημερινό του όνομα. Στέγασε αρχικά τη βασιλική συλλογή τέχνης, αλλά γρήγορα αποδείχτηκε μικρό, οπότε και επεκτάθηκε το 1918. Κατά τη διάρκεια του Ισπανικού Εμφυλίου Πολέμου, κατόπιν σύστασης της Κοινωνίας των Εθνών, 353 πίνακες μαζί με άλλα έργα τέχνης στάλθηκαν στη Βαλένθια. Αργότερα κατέληξαν στη Γενεύη, από όπου επέστρεψαν στο Μουσείο με νυχτερινά τρένα μέσω γαλλικού εδάφους, μόλις ξέσπασε ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος.
left|thumb|Άγαλμα του Βελάσκεθ στην είσοδο του Μουσείου
Εκθέματα
βλ. και λήμμα Κατάλογος έργων του Πράδο
Αν και ιδρύθηκε ως Μουσείο ζωγραφικής και γλυπτικής, το Πράδο περιλαμβάνει σήμερα και πάνω από 5.000 σχέδια, 1.000 νομίσματα και μετάλλια, καθώς και περίπου 2.000 διακοσμητικά αντικείμενα. Τα γλυπτά του υπολογίζονται γύρω στα 700 και οι πίνακες ζωγραφικής, στους οποίος χρωστάει και τη διεθνή του αίγλη, γύρω στους 8.600. Πρόκειται για έργα των Βελάθκεθ, Γκόγια, Ελ Γκρέκο, Καραβάτζιο, Ρέμπραντ, κ.ά. Στο Μουσείο εκτίθενται περίπου το ένα τρίτο των πινάκων που κατέχει, έτσι λοιπόν τα εκθέματα εναλλάσσονται.
Το πιο γνωστό έργο που εκτίθεται στο Μουσείο είναι το «Las Meninas» του Βελάθκεθ. Ο Βελάθκεθ όχι μόνο παραχώρησε στο Μουσείο τα εκπληκτικά του έργα, αλλά δραστηριοποιήθηκε ενεργά στο να συγκεντρώσει στο Μουσείο έργα ιταλών καλλιτεχνών. Η περίφημη «Γκουέρνικα» του Πάμπλο Πικάσο εκτέθηκε στο Πράδο μετά την αποκατάσταση της Δημοκρατίας και την επιστροφή της στη χώρα, αλλά αργότερα μεταφέρθηκε στο Μουσείο Τέχνης Βασίλισσα Σοφία, όπου διαμορφώθηκε ο κατάλληλος χώρος για να εκτεθεί ένας τόσο τεράστιος πίνακας.
Σημαντικό τμήμα των πινάκων του Μουσείου ανήκουν στη χρονική περίοδο από το 15 έως το 17ο αιώνα μ.Χ., μια περίοδο που ονομάζεται «η Χρυσή περίοδος της Ισπανίας».
Παραπομπές
* Κατηγορία:Μουσεία στη Μαδρίτη
Αφίσα
thumb|right|Γαλλική διαφημιστική αφίσα του [[Ανρί ντε Τουλούζ-Λωτρέκ από τα 1892.]] εναλλ.=Διαφημιστική αφίσα σχεδιασμένη από τον ζωγράφο Cesare Saccaggi από την Tortona.|μικρογραφία|Διαφημιστική αφίσα σχεδιασμένη από τον ζωγράφο Cesare Saccaggi από την Tortona. Η αφίσα είναι ένα μεγάλο κομμάτι χαρτί, με κείμενο και εικόνες, συνήθως τυπωμένο, που αναρτάται σε τοίχο ή σε άλλη παρόμοια επιφάνεια. Συχνά είναι εργαλείο διαφήμισης, προπαγάνδας, διαμαρτυρίας ή τρόπος για να περάσει ένα μήνυμα. Οι αφίσες έχουν επίσης προσωπική χρήση, ειδικά για τους νέους ανθρώπους, καθώς μπορούν να χρησιμοποιηθούν σαν χαμηλού κόστους διακοσμητικά.
Ιστορία
Οι αφίσες που είχαν μόνο κείμενο έχουν μια μακρόχρονη ιστορία: διαφήμιζαν τα έργα του Σέξπιρ και ενημέρωναν τους πολίτες για κυβερνητικές αποφάσεις.
Η ανάπτυξη της έγχρωμης λιθογραφίας ήταν η μεγάλη επανάσταση για τις αφίσες, επιτρέποντας τη φτηνή εκτύπωση αφισών με έντονα χρώματα. Αρχικά χρησιμοποιήθηκαν στη Γαλλία αλλά από Δεκαετία 1890 διαδόθηκε η χρήση τους σε όλη την Ευρώπη. Ένα πλήθος σημαντικών καλλιτεχνών δημιουργεί τέχνη με αφίσες αυτήν την περίοδο, και ξεχώρισαν οι Ανρί ντε Τουλούζ-Λωτρέκ και Ζυλ Σερέ.
καλλιτεχνική αξία
Πολλές αφίσες είχαν ιδιαίτερη καλλιτεχνική αξία και έγιναν αντικείμενο συλλογών. Σ' αυτές περιλαμβάνονται οι διαφημίσεις Παγκοσμίων Εκθέσεων και Αποικιακών Εκθέσεων. Στον Πρώτο και στο Δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, οι αφίσες έγιναν συνηθισμένος τρόπος στρατολόγησης στις ΗΠΑ, στη Βρετανία και σε άλλα κράτη, κάνοντας επίκληση της εθνικής συνείδησης με συνθήματα όπως "ο θείος Σαμ σας χρειάζεται" ή "τα χαλαρά χείλη βυθίζουν καράβια" προειδοποιώντας για τον κίνδυνο από τους κατασκόπους. Η πρώτη αφίσα του είδους κυκλοφόρησε στη Βρετανία και απεικόνιζε τον Λόρδο Κίτσενερ με προτεταμένο δάχτυλο, όπως στις μεταγενέστερες αφίσες του "θείου Σαμ", να καλεί προς κατάταξη. Αφίσες παρόμοιου περιεχομένου χρησιμοποιήθηκαν, επίσης, στη Σοβιετική Ένωση, ενώ στη Ναζιστική Γερμανία αποτέλεσαν σημαντικό όργανο της αντισημιτικής προπαγάνδας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γραφιστική Κατηγορία:Διαφήμιση Κατηγορία:Τυπογραφία
Ο Νονός (ταινία)
Ο Νονός είναι δραματική γκανγκστερική κινηματογραφική ταινία του 1972 βασισμένη στο ομότιτλο μυθιστόρημα του Μάριο Πούζο. Σκηνοθέτης ήταν ο Φράνσις Φορντ Κόπολα, με πρωταγωνιστές τον Μάρλον Μπράντο και τον Αλ Πατσίνο.
Η ταινία απέσπασε 11 υποψηφιότητες για Όσκαρ και κατά την 45η τελετή των βραβείων (27η Μαρτίου 1973), κέρδισε 3, μεταξύ των οποίων, Καλύτερης Ταινίας, Α' Ανδρικού Ρόλου (Μάρλον Μπράντο) και Καλύτερου Προσαρμοσμένου Σεναρίου (Φράνσις Φορντ Κόπολα & Μάριο Πούζο).
Ο Νονός αποτελεί την 1η ταινία της ομώνυμης τριλογίας.
Θεωρείται από τις κορυφαίες ταινίες του παγκόσμιου σινεμά. Η ταινία παρουσιάζει μια σειρά από σκληρές και βίαιες σκηνές, αλλά στην ουσία είναι ένα επικό δράμα για τον ανασχηματισμό της οικογένειας Corleone και τη διαμόρφωση της ιστορικής επιρροής τους στην Νέα Υόρκη της εποχής εκείνης.
Οι ερμηνείες είναι εκπληκτικές, με τους Μάρλον Μπράντο (Marlon Brando) και τον Αλ Πατσίνο (Al Pacino) να ξεχωρίζουν, ενώ η μουσική του Νίνο Ρότα (Nino Rota) αποτελεί έναν από τους πιο αναγνωρίσιμους κινηματογραφικούς ήχους. Συνολικά, ο Νονός αξίζει κάθε λέξη των κριτικών και τη θέση της στην κορυφαία λίστα των ταινιών όλων των εποχών.
Στην ιστοσελίδα Internet Movie Database έχει αξιολογηθεί με 9,2/10 βαθμό από 1.9εκ. χρήστες.
Από την ταινία επίσης έχει μείνει η φράση που είχε πει ο Δον «I'm going to make him an offer he can't refuse» (Θα του κάνω μια προσφορά την οποία δε μπορεί να αρνηθεί), η οποία και ψηφίστηκε ως η δεύτερη πιο αξιομνημόνευτη φράση στην ιστορία του κινηματογράφου.
Το 1990 η ταινία χαρακτηρίστηκε από την Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου ως «πολιτιστικά, αισθητικά και ιστορικά σημαντική» και επιλέχθηκε να ενταχθεί στο Εθνικό Μητρώο Κινηματογράφου των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής.
Πλοκή
Ο Σολότσο πιέζει τον Χάγκεν να πείσει τον Σόνι να δεχτεί τη συμφωνία του και στη συνέχεια τον αφήνει ελεύθερο. Η οικογένεια Κορλέονε λαμβάνει ψάρια τυλιγμένα με το αλεξίσφαιρο γιλέκο του Μπράτσι, υποδεικνύοντας ότι ο Λούκα «κοιμάται με τα ψάρια». Ο Βίτο επιβιώνει και στο νοσοκομείο, ο Μάικλ ματαιώνει μια άλλη απόπειρα κατά του πατέρα του. Όταν ο αστυνόμος Μακλάσκι, ανεπίσημος σωματοφύλακας του Σολότσο, χτυπά και ραγίζει το σαγόνι του Μάικλ, ο Σόνι ανταποδίδει δολοφονώντας τον γιο του Τατάγκλια. Οι Κορλεόνε σχεδιάζουν να δολοφονήσουν τον Σόλοτσο και τον ΜακΚλάσκι, προσποιούμενοι την επιθυμία τους να διευθετήσουν τις διαφορές, με τον Μάικλ να τους συναντά σε ένα εστιατόριο στο Μπρονξ στο οποίο, αφού ανακτήσει ένα όπλο που είχε τοποθετηθεί από τον Κλεμένζα, ο Μάικλ θα σκοτώσει και τους δύο άνδρες.
Παρά την καταστολή των αρχών, ξεσπά πόλεμος μεταξύ των Πέντε Οικογενειών της μαφίας και του Βίτο, ο οποίος αρχίζει να φοβάται για την οικογένειά του. Ο Μάικλ καταφεύγει στη Σικελία και ο μεγαλύτερος αδελφός του, Φρέντο προστατεύεται από τον Μο Γκριν στο Λας Βέγκας. Ο Σόνι επιτίθεται στον γάμπρο του Κάρλο στο δρόμο επειδή κακοποίησε την Κόνι και απειλεί να τον σκοτώσει αν αυτό συμβεί ξανά. Όταν το κάνει, ο Σόνι σπεύδει στο σπίτι τους, αλλά βρίσκεται σε ενέδρα σε διόδια του αυτοκινητόδρομου και δολοφονείται βίαια από αντίπαλους γκάνγκστερ. Ενώ βρίσκεται στη Σικελία, ο Μάικλ γνωρίζει και παντρεύεται την ντόπια Απολλώνια Βιτέλι, αλλά μια αυτοκίνητο-βόμβα τοποθετημένη από έναν από τους σωματοφύλακες του με πρόθεση να σκοτώσει αυτόν, της αφαιρεί τη ζωή. Συντετριμμένος από τον θάνατο του Σόνι και συνειδητοποιώντας ότι οι Τατάγκλια ελέγχονται από τον κυρίαρχο πλέον Δον Εμίλιο Μπαρτζίνι, ο Βίτο προσπαθεί να τερματίσει τη διαμάχη. Διαβεβαιώνει τις Πέντε Οικογένειες ότι θα αποσύρει την αντίθεσή του στην επιχείρηση ηρωίνης τους και δεν θα εκδικηθεί την δολοφονία του Σόνι.
Έχοντας εξασφαλίσει την εγγύηση ότι δεν θα του συμβεί κάτι, ο Μάικλ επιστρέφει στο σπίτι για να μπει στην οικογενειακή επιχείρηση και αργότερα παντρεύεται την Κέι, υποσχόμενος ότι η επιχείρηση θα είναι νόμιμη μέσα σε πέντε χρόνια. Με τον πατέρα του μελλοθάνατο και τον Φρέντο πολύ αδύναμο, ο Μάικλ αναλαμβάνει τα ηνία της οικογένειας, ξεκινώντας να μεταφέρει την επιχείρηση της οικογένειας στο Λας Βέγκας. Αναμένοντας προβλήματα, ο Μάικλ επιμένει να τον ακολουθήσει ο Χάγκεν επίσης στο Λας Βέγκας, αλλά εκείνος παραιτείται από τον ρόλο του κονσιλιέρι επειδή δεν θέλει να είναι «συμμαχός πολέμου». Ο Βίτο συμφωνεί ότι ο Χάγκεν δεν πρέπει να «συμμετέχει σε αυτό που θα συμβεί» στις επόμενες μάχες με τις αντίπαλες οικογένειες. Όταν ο Μάικλ ταξιδεύει στο Λας Βέγκας για να εξαγοράσει το μερίδιο του Γκριν στα καζίνο της οικογένειας, αναστατώνεται όταν βλέπει ότι ο Φρέντο είναι πιο πιστός στον Γκριν παρά στη δική του οικογένεια.
Το 1955, αφού προειδοποίει τον Μάικλ ότι όποιος τον πλησιάσει για να κανονίσει μια συνάντηση μαζί του και του Μπαρζίνι είναι προδότης, ο Βίτο πεθαίνει από καρδιακό επεισόδιο. Στην κηδεία, ο Σαλβατόρε Τέσιο, ένας άλλος κάπο των Κορλεόνε, ζητά από τον Μάικλ να συναντηθεί με τον Μπαρτζίνι, υποδηλώνοντας την επικείμενη προδοσία που είχε προειδοποίησει ο Βίτο πρόσφατα. Η συνάντηση οριζέται την ίδια μέρα με τη βάπτιση του μωρού της Κόνι. Ενώ ο Μάικλ στέκεται στο βωμό ως νονός του παιδιού, οι δολοφόνοι των Κορλεόνε δολοφονούν τα άλλα αφεντικά της μαφίας της Νέας Υόρκης και τον Γκριν. Η προδοσία του Τέσιο οδηγεί στην εκτέλεσή του. Ο Μάικλ εξάγει την ομολογία του Κάρλο για τη συνενοχή του στη συνωμωσία της δολοφονίας του Σόνι για τον Μπαρζίνι. Ο Κλέμεντζα αναλαμβάνει να σκοτώσει τον Κάρλο. Αργότερα, μια εξοργισμένη Κόνι κατηγορεί τον Μάικλ για τη δολοφονία του συζύγου της και λέει στην Κέι ότι ο Μάικλ διέταξε όλες τις δολοφονίες. Η Κέι αρχικά ανακουφίζεται όταν ο Μάικλ συναινεί να συζητήσει την επιχείρησή του «αυτή τη φορά» και αρνείται την κατηγορία εμπλοκής του.
Η ταινία τελειώνει με τον Κλεμένζα, καθώς επίσης τους νέους υπαρχηγούς Ρόκο Λαμπόνε και Αλ Νέρι να υποβάλουν τα σέβη τους στον Μάικλ. Ο Κλεμένζα φιλά το χέρι του Μάικλ προσφωνώντας τον «Δον Κορλεόνε». Καθώς η Κέι τους κοιτά, η πόρτα του γραφείου κλείνει, κι εκείνη τότε συνειδητοποιεί ότι ο Μάικλ είναι ο νέος Νονός.
Βραβεία
Ο Νονός κέρδισε περισσότερα από 20 βραβεία μεταξύ αυτών 3 Όσκαρ (ήταν υποψήφιο για άλλα 8), 5 Χρυσές Σφαίρες και 1 Βραβείο Γκράμι.
Συνέχειες
Μετά από την επιτυχία που είχε η πρώτη ταινία ακολούθησαν άλλες δύο. Το δεύτερο μέρος Ο Νονός ΙΙ βγήκε το 1974 και είχε δύο παράλληλες ιστορίες. Η πρώτη ακολουθεί τον Μάικλ Κορλεόνε ο οποίος έχει κτίσει μια «αυτοκρατορία» και η δεύτερη ιστορία βλέπουμε τον Δον Κορλεόνε μικρό όταν έφτασε μετανάστης στην Αμερική και την άνοδο του, ρόλο που ενσάρκωσε καταπληκτικά ο Ρόμπερτ Ντε Νίρο ο οποίος και κέρδισε το Όσκαρ δεύτερου αντρικού ρόλου.
Το τρίτο μέρος Ο Νονός III βγήκε το 1990 όπου ο Μάικλ αρκετά μεγαλύτερος ψάχνει να βρει έναν διάδοχο αλλά και προσπαθεί να βγάλει την οικογένεια του από την παρανομία.
Αναφορές
Βαθμολογία χρηστών της IMDb από τη σελίδα http://www.imdb.com/chart/top. Η IMDb είναι η μεγαλύτερη διαδικτυακή βάση δεδομένων ταινιών στον κόσμο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας Κατηγορία:Ταινίες του 1972 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Paramount Pictures Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Νίνο Ρότα Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές αστυνομικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Φράνσις Φορντ Κόπολα Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Φράνσις Φορντ Κόπολα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Νέα Υόρκη Κατηγορία:Ταινίες που συσχετίζονται με το οργανωμένο έγκλημα στις Ηνωμένες Πολιτείες Κατηγορία:Ταινίες Εθνικού Μητρώου Κινηματογράφου Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε αμερικανικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στη Νέα Υόρκη Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο Λας Βέγκας Κατηγορία:Αμερικανικές γκανγκστερικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Ηθοποιού (Δραματικές ταινίες) Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο σκηνοθέτης κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Σκηνοθεσίας
Αμύντας
Το όνομα Αμύντας μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω:
Λιβάδι Ιωαννίνων
Για οικισμούς με το ίδιο όνομα στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Λιβάδι (αποσαφήνιση)
Το Λιβάδι (επίσημα Λιβάδιον) είναι χωριό της Δωδώνης στο νομό Ιωαννίνων σε υψόμετρο 350 μέτρων, το οποίο βρίσκεται σε απόσταση 47 χλμ. Ν.-ΝΔ. της πόλης των Ιωαννίνων και μόλις 4,5 χλμ. Δ. από τους Γεωργάνους. Στα δυτικά από το χωριό ξεκινά το Καταφύγιο Άγριας Ζωής "Κουπάκια". Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1961 με το όνομα Ζαραβίνα και μετονομάστηκε σε Λιβάδι το 1963. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τους Γεωργάνους και τον Μπάλα αποτελούν τη τοπική κοινότητα Γεωργάνων που ανήκει στη δημοτική ενότητα Λάκκας Σουλίου του Δήμου Δωδώνης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 20 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων Κατηγορία:Δήμος Δωδώνης
Ευρωκεντρισμός
Με τον όρο Ευρωκεντρισμός εννοείται η συνειδητή έμφαση σε ζητήματα ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος, στον πολιτισμό και τις ηθικές αξίες που αναπτύχθηκαν στην ευρωπαϊκή ήπειρο και ο ταυτόχρονος αποκλεισμός ή απαξίωση των αξιών που προέρχονται από άλλους πολιτισμούς. Στην έννοια ευρωκεντρισμός περιλαμβάνεται σήμερα ο αποκαλούμενος δυτικός κόσμος σχεδόν στο σύνολό του, καθώς αντλεί τις εκπαιδευτικές, κοινωνικές και θρησκευτικές βάσεις του από την ευρωπαϊκή ήπειρο. Στην πραγματικότητα ο ευρωκεντρισμός είναι μία περίπτωση του εθνοκεντρισμού, που αποκτά ιδιαίτερη δυναμική με την οικονομική και πολιτική ενδυνάμωση της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Πιθανώς ένα από τα χαρακτηριστικότερα δείγματα ευρωκεντρικής σκέψης διατυπώθηκε από τον Σάμιουελ Χάντιγκτον στο γνωστό άρθρο του «Σύγκρουση πολιτισμών;», που δημοσιεύτηκε στο Foreign Affairs. Σύμφωνα με την άποψή του «οι δυτικές αντιλήψεις διαφέρουν θεμελιακά από τις αντιλήψεις άλλων πολιτισμών. Οι δυτικές ιδέες της εξατομίκευσης, του φιλελευθερισμού, της συνταγματικότητας, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της ισότητας, της ελευθερίας, της δικαιοσύνης, της ελεύθερης αγοράς, του διαχωρισμού εκκλησίας και κράτους έχουν μικρή απήχηση στον Ισλαμικό, Κομφουκιανικό, Ιαπωνικό, Ινδουϊστικό, Βουδιστικό ή Ορθόδοξο πολιτισμό».
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ευρωπαϊκός πολιτισμός Κατηγορία:Εθνοκεντρισμός Κατηγορία:Πολιτικοί νεολογισμοί
Φρανκ Ζάπα
Ο Φρανκ Βίνσεντ Ζάπα (αγγλικά: Frank Vincent Zappa) γεννήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 1940 στη Βαλτιμόρη (Baltimore) του Μέριλαντ (Maryland) και πέθανε στις 4 Δεκεμβρίου 1993 στο Laurel Canyon της Καλιφόρνιας Υπήρξε Αμερικανός μουσικός ροκ και τζαζ, καθώς και συνθέτης, γνωστός για την προκλητική πολιτική σάτιρά του.
Η ζωή του
Ο Ζάπα μεγάλωσε στο Λάνκαστερ (Lancaster) της Καλιφόρνια και δέχθηκε επιρροές τόσο από πρωτοπόρους (αβάν-γκαρντ) συνθέτες όπως ο Εντγκάρ Βαρέζ και ο Ίγκορ Στραβίνσκι (Igor Stravinsky), όσο και από τα τοπικά συγκροτήματα ριθμ εντ μπλουζ (rhythm and blues, R&B) και ντου-γουόπ (doo-wop). Την προσοχή του στον Βαρέζε τράβηξε το έργο Ionisation του τελευταίου, το οποίο είχε γραφεί μόνο για κρουστά. Ο Ζάπα είχε ενθουσιαστεί τόσο πολύ, που σε ηλικία 15 ετών ήθελε να μιλήσει στο συνθέτη από το τηλέφωνο.
Τα επόμενα μουσικά του βήματα, στα γυμνασιακά του χρόνια, τα έκανε με τον Ντον Φαν Βλιτ (Don Van Vliet), γνωστό αργότερα και ως Κάπτεν Μπίφχαρτ (Captain Beefheart) με τον οποίο αλληλοεπηρεάστηκαν εκείνη την περίοδο.
Μετά από μια σύντομη σταδιοδρομία ως επαγγελματίας συνθέτης τραγουδιών (το ελεγειακό του Memories of El Monte ηχογραφήθηκε από τους The Penguins), ο Ζάπα έγινε κιθαρίστας ενός τοπικού συγκροτήματος R&B. Λίγο αργότερα μετονόμασε το συγκρότημα σε The Mothers. Στη συνέχεια, το όνομα άλλαξε ξανά και έγινε Frank Zappa and the Mothers of Invention, λόγω επιμονής της δισκογραφικής εταιρίας, για να αποφευχθεί πιθανή συνωνυμία.
Τους The Mothers στήριξε ο γνωστός παραγωγός Τομ Γουίλσον (Tom Wilson). Σύντομα έβγαλαν το πρώτο τους άλμπουμ Freak Out το 1966, ένα κράμα του συχνά ευρισκόμενου στη μόδα R&B και πειραματικού κολάζ ήχων. Ο δίσκος δεν είχε μεγάλη εμπορική επιτυχία, ωστόσο θεωρείται ότι δημιούργησε σχολή. Ο όρος "freak out" που χρησιμοποιείται ακόμη και σήμερα, ως παρακίνηση απόδρασης από τις κοινωνικές νόρμες, είναι εφεύρεση του Ζάπα. Το Freak Out είναι ένα από τα πρώτα διπλά άλμπουμ στην ιστορία της ροκ (μαζί με το Βlonde on Blonde του Μπομπ Ντίλαν (Bob Dylan)). Πρόκειται για ένα ασυνήθιστο συνονθύλευμα παρωδιών ερωτικών τραγουδιών ("Go Cry On Somebody Else's Shoulder", "You Didn't Try Το Call Me"), "αντεργκράουντ" κολάζ ("It Can't Happen Here", "Help, I'm A Rock") και πολιτικών σχολίων ("Hungry Freaks, Daddy", "Who Are The Brain Police?"). Αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα μιας αρχής που ο Ζάπα τήρησε μέχρι το τέλος: "Anything, any time, anywhere, for no reason at all" (οτιδήποτε, οπουδήποτε, οποτεδήποτε, για κανένα απολύτως λόγο).
Την επόμενη χρονιά ακολούθησαν τα επίσης εκλεκτικά Absolutely Free και Lumpy Gravy. Ο Ζάπα ηχογράφησε επίσης το We’ re Only In It For The Money, μια καυστική σάτιρα της ιδεολογίας των Χίππις και των επικρατούντων τάσεων στην Αμερική. Το εξώφυλλο του δίσκου παρωδεί αυτό του άλμπουμ των Μπιτλς (The Beatles) Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band, στο οποίο αντικαθιστά τα λουλούδια με λαχανικά.
Το 1971 ο Ζάπα γύρισε την ταινία 200 Motels. Η ταινία γυρίστηκε σε βίντεο σε μόλις 7 ημέρες με μικρό προϋπολογισμό (679.000 δολάρια) και θεωρείται σημαντικό "πολυμεσικό" έργο, αφού αποτέλεσε πρότυπο του είδους και καθιέρωσε την μορφή των περισσότερων βιντεοκλίπ για ροκ μουσική. Περιγράφει τη ζωή ενός συγκροτήματος ροκ σε τουρνέ. Ο τίτλος αναφέρεται στον αριθμό των μοτέλ που διανυκτέρευσε το συγκρότημα.
Το 1980 ο Ζάπα βοήθησε τα πρώην μέλη του συγκροτήματός του Γουόρεν Κουκουρούλο (Warren Cuccurullo) και Τέρι Μπότζιο (Terry Bozzio) στο ξεκίνημα του νέου τους συγκροτήματος Missing Persons, αφήνοντας τους να χρησιμοποιήσουν το ολοκαίνουργιο στούντιό του UMRK.
Μετά από ένα διάλειμμα ο Ζάπα επέστρεψε και μεγάλο μέρος της νεότερης δουλειάς του χαρακτηρίστηκε από την χρήση τόσο του ψηφιακού συνθεσάιζερ Synclavier ως εργαλείου σύνθεσης και εκτέλεσης, όσο και τεχνικών στο στούντιο για την παραγωγή συγκεκριμένων εφέ. Η δουλειά του πολιτικοποιήθηκε ακόμη περισσότερο και άρχισε να σατιρίζει την άνοδο των ευαγγελιστών της τηλεόρασης στην Αμερική, καθώς και του ρεπουμπλικανικού κόμματος.
Στις 19 Σεπτεμβρίου 1985, ο Ζάπα κατέθεσε στην Επιτροπή Εμπορίου, Τεχνολογίας και Μεταφορών της Γερουσίας των ΗΠΑ καταγγελία κατά του Parents Music Resource Center (PMRC), μια οργάνωση λογοκρισίας μουσικής που είχε ιδρύσει η Τίπερ Γκορ (Tipper Gore), σύζυγος του Αλ Γκορ (Al Gore), και στην οποία μέλη ήταν και άλλες σύζυγοι πολιτικών, συμπεριλαμβανομένων και πέντε συζύγων μελών της Επιτροπής. Εκεί ανέφερε:
« Η πρόταση του PMRC είναι μια ανόητη σύλληψη που δεν καταφέρνει να προσφέρει κάποιο πραγματικό όφελος στα παιδιά, περιορίζει τις ελευθερίες των ανθρώπων που δεν είναι παιδιά και υπόσχεται να κρατά τα δικαστήρια απασχολημένα για χρόνια, καθώς αυτά θα προσπαθούν να βρουν μια λύση στα προβλήματα ερμηνείας και εφαρμογής που είναι έμφυτα σε αυτή.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1970 ο Ζάπα αφιέρωσε όλη του σχεδόν την ενέργεια σε σύγχρονα έργα ορχηστρικά και synclavier.