cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Νήσος Πέμπα
Γεωγραφία
Το μεγαλύτερο μέρος της νήσου έχει περισσότερους λόφους, είναι ευφορότερο από την Ουνγκούτζα και κυριαρχείται από μικρής κλίμακας γεωργία. Υπάρχουν επίσης και μεγάλης κλίμακας βιομηχανικές καλλιέργειες όπως αυτή των γαριφάλων.
Τα προηγούμενα χρόνια, το νησί το επισκεπτόταν σπάνια λόγω της δυσπρόσιτης θέσης του αλλά και της κακής φήμης του, αναφορικά με την πολιτική βία, με αξιοσημείωτη εξαίρεση, εκείνων που έλκονταν από τη φήμη του ως κέντρου παραδοσιακής ιατρικής και μαγείας. Υπάρχει μια αρκετά μεγάλη Αραβική κοινότητα στο νησί, που μετανάστευσε από το Ομάν. Ο πληθυσμός είναι ένα μείγμα Αράβων και αυθεντικών Ουασουαχίλι (Waswahili) κατοίκων του νησιού. Σημαντική μερίδα του πληθυσμού ταυτίζεται με τους Σιράζι (Shirazi).
Οι κυριότερες πόλεις στην Πέμπα (Pemba) είναι το Τσάκε-Τσάκε (Chake-Chake) (η πρωτεύουσα), το Μκοάνι (Mkoani) και η Ουέτε (Wete), που είναι και η μεγαλύτερη πόλη. Το Τσάκε-Τσάκε (Chake-Chake) που βρίσκεται σε κεντρική τοποθεσία, είναι σκαρφαλωμένο σε ένα ανάχωμα με θέα προς τα δυτικά σε έναν κόλπο και τη μικροσκοπική Νήσο Μισάλι (Misali Island), όπου οι παλίρροιες καθορίζουν πότε ένα ντάου (dhow) μπορεί να εισέλθει στο τοπικό λιμάνι. Η Πέμπα (Pemba) είναι, με εξαίρεση μια λωρίδα γης κατά μήκος της ανατολικής ακτής της, ένα πολύ εύφορο μέρος: εκτός από τα δέντρα γαρίφαλων, οι ντόπιοι κυρίως καλλιεργούν ρύζι, καρύδες, μπανάνες, κασάβα και κόκκινα φασόλια (που στη Σουαχίλι γλώσσα λέγονται maharagwe).
Η Πέμπα (Pemba) φιλοξενεί πολλές τοποθεσίες καταδύσεων, με απόκρημνα σημεία πτώσης, ανέγγιχτα κοράλλια και θαλάσσια ζωή σε μεγάλη αφθονία.
Σημαντική ορνιθολογική περιοχή
H Πέμπα (Pemba) έχει καθοριστεί από την BirdLife International ως Σημαντική Ορνιθολογική Περιοχή (Important Bird Area [IBA]), γιατί υποστηρίζει πληθυσμούς από πράσινα περιστέρια Πέμπα (Pemba green pigeons), κουκουβάγιες Πέμπα (Pemba scops owls), λευκόματες Πέμπα (Pemba white-eyes) και ηλιόπουλα Πέμπα (Pemba sunbirds).
Κλίμα
H Πέμπα (Pemba) έχει τροπικό κλίμα, ωστόσο κάπως ηπιότερο από την ηπειρωτική χώρα της Τανζανίας και πιο ήπιο από ό,τι στη νήσο Ουνγκούτζα (Unguja). Σύμφωνα με την κλίμακα του συστήματος Köppen-Geiger είναι ταξινομημένο ως "Aw". Η μέση θερμοκρασία στο Τσάκε-Τσάκε (Chake Chake) είναι 25,5 °C (78 °F). Η ετήσια μέση βροχόπτωση είναι 1,364 mm. Οι μέσες μηνιαίες θερμοκρασίες, συνήθως κυμαίνονται μεταξύ 24 - 27,4 °C (75 °F - 81 °F). Υπάρχουν δύο εποχές βροχών, με τις περισσότερες βροχοπτώσεις να σημειώνονται μεταξύ Απριλίου και Μαΐου και τις μικρότερες βροχοπτώσεις μεταξύ Νοεμβρίου και Δεκεμβρίου. Οι ξηρότεροι μήνες είναι ο Ιανουάριος - Φεβρουάριος και μια μακρύτερη πιο ξηρή περίοδος μεταξύ Ιουνίου και Οκτωβρίου.
Αρχαιολογία
Δυτικά από την πρωτεύουσα Τσάκε-Τσάκε (Chake-Chake) της Πέμπα (Pemba), σε μια μεγάλη εκτεταμένη χερσόνησο που ονομάζεται Ρας Μκουμπούου (Ras Mkumbuu), μπορεί κανείς να βρει μερικές από τις παλαιότερες και καλύτερα διατηρημένες σειρές των πρώιμων ερειπίων στα νησιά (ερείπια του Νταγκόνι [Ndagoni], πιθανώς 14ος αιώνας).
Ανατολικά του Τσάκε-Τσάκε (Chake-Chake) μπορεί κανείς να βρει τα ερείπια Μκάμα Ντούμε (Mkama Ndume) στο χωριό Πουτζίνι (Pujini) (νότια του αεροδρομίου) σε κοντινή απόσταση οδικώς από το Τσάκε-Τσάκε (Chake-Chake). Αυτή είναι η μόνη γνωστή πρώιμη οχύρωση σε ολόκληρη την Ακτή Σουαχίλι (Swahili Coast)· που χρονολογείται στον δέκατο πέμπτο αιώνα.
Ιστορία
Σύμφωνα με τον Άραβα γεωγράφο Υακούτ αλ-Χαμάουι (Yaqut al-Hamawi), στα μέσα του 13ου αιώνα υπήρχαν δύο ανεξάρτητοι σουλτάνοι που κυβερνούσαν τμήματα της νήσου Πέμπα (Pemba).
Στις 24 Ιουνίου 2016, ο Ντάρεν Τσέστερ (Darren Chester), Υπουργός Υποδομών, Μεταφορών και Περιφερειακής Ανάπτυξης της Αυστραλίας (Minister for Infrastructure, Transport and Regional Development, of Australia), είπε ότι ένα κομμάτι από τα συντρίμμια αεροσκάφους βρέθηκε στη νήσο Πέμπα (Pemba), πιθανότατα από την αγνοούμενη Πτήση 370 των Μαλαισιανών Αερογραμμών.
Διοίκηση
Η Πέμπα (Pemba) είναι μέρος της ημιαυτόνομης Επαναστατικής Κυβέρνησης της Ζανζιβάρης (semi-autonomous Revolutionary Government of Zanzibar). Διοικητικά χωρίζεται σε δύο περιφέρειες, τη Βόρεια Πέμπα (Πέμπα Κασκαζίνι [Pemba Kaskazini]) με πρωτεύουσα το Ουέτε (Wete) και τη Νότια Πέμπα (Πέμπα Κουσίνι [Pemba Kusini]) με πρωτεύουσα το Μκοάνι (Mkoani). Αν και η κεντρική πόλη Τσάκε-Τσάκε (Chake-Chake), που βρίσκεται πλησίον του Αεροδρομίου Πέμπα, θεωρείται ως η πρωτεύουσα της Πέμπα (Pemba) και είναι η έδρα του δικαστηρίου της Πέμπα (Pemba) καθώς και η επίσημη κατοικία του Προέδρου της Ζανζιβάρης.
Αλιεία
Η Πέμπα (Pemba) φημίζεται επίσης για τους πλούσιους ιχθυότοπους. Μεταξύ του νησιού και της ηπειρωτικής χώρας υπάρχει το βαθύ κανάλι Πέμπα, πλάτους 50 χιλιομέτρων, το οποίο είναι ένας από τους πιο κερδοφόρους ιχθυότοπους για κυνήγι μεγάλων ιχθύων στην Ακτή Σουαχίλι (Swahili Coast).
Καλλιέργια και γεωργία
Η Πέμπα (Pemba) είναι (με εξαίρεση μια λωρίδα γης κατά μήκος της ανατολικής ακτής της) ιδιαίτερα εύφορη για τη γεωργία που εξυπηρετεί την παγκόσμια αγροτική βιομηχανία.
Προσοδοφόρες καλλιέργειες
Ένα μεγάλο τμήμα των εσόδων από τις εξαγωγές της Ζανζιβάρης προέρχεται από τα γαρίφαλα. Η μεγαλύτερη συγκέντρωση γαριφαλόδεδρων στη Ζανζιβάρη βρίσκεται στην Πέμπα (3,5 εκατομμύρια δένδρα), καθώς οι συνθήκες καλλιέργειας στο νησί είναι ανώτερες από εκείνες στο νησί Ουνγκούτζα (Unguja). Τα γαριφαλόδενδρα αναπτύσσονται σε ύψος 10 έως 15 περίπου μέτρα και μπορούν να θεριστούν μερικές φορές για πάνω από 50 χρόνια. Το μεγαλύτερο μέρος του νησιού, το οποίο είναι πιο λοφώδες και πιο εύφορο από την Ουνγκούτζα (Unguja), κυριαρχείται από μικρής κλίμακας καλλιέργειες. Υπάρχει επίσης μεγάλης κλίμακας γεωργία άλλων καλλιεργειών, κυρίως ρυζιού, καρύδων και κόκκινων φασολιών (που στα Σουαχίλι ονομάζονται maharagwe), καθώς επίσης, μανιόκα και μπανάνες.
Τοπογραφία εδάφους
Για την προώθηση του τουρισμού, το Τμήμα Έρευνας και Χαρτογράφησης στο Τσάκε-Τσάκε (Chake-Chake), εκδίδει από το 1992, χάρτες με τουριστικούς οδηγούς.
Αεροπορική Συγκοινωνία
Το Αεροδρόμιο Πέμπα (Pemba Airport) είναι επίσης γνωστό και ως Αεροδρόμιο Καρούμε (Karume Airport), αλλά και ως Αεροδρόμιο Ουάουι (Wawi Airport), συνδέεται με τακτικά δρομολόγια προς:
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." /> <references group="Παρ. Σημ." />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις-κράτη Σουαχίλι Κατηγορία:Αρχιπέλαγος Ζανζιβάρης Κατηγορία:Νησιά της Τανζανίας Κατηγορία:Σημαντικές Ορνιθολογικές Περιοχές στο Αρχιπέλαγος Ζανζιβάρης Κατηγορία:Πρώην Σουλτανάτα Κατηγορία:Χώρες νήσοι
Νουβέλ Ατέν
thumb|right|250px|"Νέα Αθήνα" - Οδός των Αθηνών, Παρίσι 2011 thumb|right|250px|"Νέα Αθήνα" - Εκκλησία Αγίας Τριάδας (Τρινιτέ), Παρίσι 2011 thumb|right|250px|"Νέα Αθήνα" - Το [[Casino de Paris|Καζινό ντε Παρί, Παρίσι 2011.]] thumb|right|250px|"Νέα Αθήνα" - [[Μουσείο της Ρομαντικής Ζωής|Μουσείο Ρομαντικής Ζωής. Οικία του Ολλανδού ζωγράφου Άρι Σέφερ. Παρίσι.]] Η «Νέα Αθήνα» (γαλλικά: Nouvelle Athènes) είναι μια συνοικία του Παρισιού στο 9ο διαμέρισμα της γαλλικής πρωτεύουσας, που οριοθετείται στην περίμετρο μεταξύ των οδών Σαιν-Λαζάρ, Μπλανς και Νοτρ-Νταμ-ντε-Λορέτ (Μετρό: Saint-Lazare, Trinité ή Saint-Georges). Αποτελεί νευραλγικό κέντρο του καλλιτεχνικού Παρισιού στη Δεξιά Όχθη του Σηκουάνα. Η περιοχή, με τη νεοκλασική όψη της, προσήλκυε πάντα καλλιτέχνες, συγγραφείς, μουσικούς, ηθοποιούς και άλλους ανθρώπους της τέχνης και της διανόησης.
Η καρδιά της «Νέας Αθήνας» βρίσκεται στην Πλας ντ’ Ορλεάν (Place d’ Orléans), η οποία ονομάστηκε έτσι προς τιμήν του βασιλιά Λουδοβίκου – Φιλίππου (Louis – Philippe), δούκα της Ορλεάνης. Το 1829 διαμορφώθηκε αρχιτεκτονικά σε ενιαίο σύνολο κατοικιών από τον Άγγλο αρχιτέκτονα Έντουαρντ Κρέσι (Edward Crésy ). Γύρω από τρεις εσωτερικές αυλές, που συνδέονται με σκεπαστές στοές, αναπτύχτηκε μια πνευματική και καλλιτεχνική κοινότητα ανθρώπων.
Τα 46 διαμερίσματα και τα 6 καλλιτεχνικά στούντιο του οικοδομικού συγκροτήματος της πλατείας κατοικήθηκαν, κατά καιρούς, από μουσικούς, ζωγράφους και ποιητές. Σ’ αυτά έζησε το ζεύγος των εραστών Γεωργία Σάνδη και Σοπέν από το 1842 μέχρι το χωρισμό τους το 1847. Εδώ έζησε η διάσημη χορεύτρια Μαρία Ταλιόνι (Maria Taglioni, 1804 – 1884), καθώς και ο μυθιστοριογράφος Αλέξανδρος Δουμάς, ο οποίος είχε διοργανώσει το 1833 στο διαμέρισμά του μια χοροεσπερίδα μεταμφιεσμένων με 300 καλεσμένους και είχε ζητήσει από το φίλο του ζωγράφο Ευγένιο Ντελακρουά να το διακοσμήσει με σκηνές εμπνευσμένες από το χορό.
Στην οδό Σαιν-Λαζάρ (Rue Saint-Lazare), αριθμός 44, βρίσκεται η κατοικία της διάσημης ηθοποιού του κωμικού θεάτρου Μαρί Ντορβάλ (Marie Dorval, 1798 – 1849), ερωμένης του ποιητή Αλφρέ ντε Βινιύ (Alfred de Vigny) και λεσβιακής φίλης της Γεωργίας Σάνδη. Στη γραφική και με περίτεχνα μέγαρα Πλατεία του Αγίου Γεωργίου (Place Saint-Georges) κυριαρχεί το άγαλμα του ζωγράφου Πωλ Γκαβαρνί (Paul Gavarni, 1804 – 1866), ο οποίος επιδιδόταν στο να ζωγραφίζει τις «Λορέτες» (Lorettes), γυναίκες του αγοραίου έρωτα, που σύχναζαν στην πίσω πλευρά της Εκκλησίας Νοτρ-Νταμ-ντε-Λορετ, εξ ου και ονομάστηκαν Λορέτες.
Σε μια κατοικία της οδού Σαιν-Ζωρζ (Rue Saint-Georges), αριθμός 28, με την έξοχη γοτθική πρόσοψη, είναι το Μέγαρο Παϊβά (Hôtel Païva), που ανεγέρθηκε το 1840 και ανήκε στη μαρκησία «Μαντάμ Παϊβά», διάσημη πόρνη ανώτερης κοινωνίας κατά τη διάρκεια της Δεύτερης Αυτοκρατορίας στη Γαλλία. Στο τέρμα της Οδού των Αθηνών (Rue d’ Athènes), εκεί που διασταυρώνεται με την Οδό Κλισύ (Rue de Clichy), βρίσκεται το διεθνούς φήμης μιούζικ-χωλ «Καζινό ντε Παρί» (Casino de Paris), που οικοδομήθηκε το 1890, ένα από τα πιο έξοχα σε ρυθμό αρ-ντεκό κτίσματα της γαλλικής πρωτεύουσας.
Η «Νέα Αθήνα» φιλοξενεί και δύο αξιόλογα μουσεία: Το Μουσείο του συμβολιστή ζωγράφου Γκυστάβ Μορώ (Gustave Moreau, 1826 – 1898) στην Οδό Ροσφουκό (14, Rue de la Rochefoucauld), όπου ήταν το σπίτι και το ατελιέ του. Το «Μουσείο της Ρομαντικής Ζωής» (Musée de la Vie Romantique) στην Οδό Σαπτάλ (16, Rue Chaptal) στεγάζεται στην οικία που έζησαν ο Ολλανδός ζωγράφος Άρι Σέφερ (1795 – 1858) και ο συγγραφέας Ερνέστ Ρενάν (Ernest Renan, 1823 – 1892). Ο Σέφερ έζησε εδώ από το 1830 μέχρι το θάνατό του το 1858 και στο χώρο αυτό δεχόταν τους φίλους του Ντελακρουά, Ενγκρ, Μορώ, Γεωργία Σάνδη, Σοπέν, Λαμαρτίν, Λιστ, Ροσίνι κ. ά. Στην οδό Σαπτάλ έζησε και ο Έλληνας συνθέτης Ιάννης Ξενάκης (1922 – 2001).
Πηγές
Κατηγορία:Γεωγραφία του Παρισιού
Blue plaque
Η Blue plaque είναι μία μόνιμη επιγραφή που τοποθετείται σε δημόσια μέρη, του Ηνωμένου Βασιλείου και συνδέει μία τοποθεσία με έναν διάσημο άνθρωπο ή ένα γεγονός.
Οι πρώτες τιμητικές πλακές τοποθετήθηκαν στο Λονδίνο, τον 19ο αιώνα, σε σπίτια ή σε χώρους εργασίας διάσημων ανθρώπων. Η τοποθέτηση τιμητικών πλακών, συνεχίζει και υφίσταται έως και σήμερα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτισμός του Ηνωμένου Βασιλείου Κατηγορία:Μνημεία
Ελένη του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς
H Ελένη (γερμ. Helene von Mecklenburg-Strelitz, 16 Ιανουαρίου 1857 - 28 Αυγούστου 1936) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν κόρη του Δούκα του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα της Σαξονίας-Άλτενμπουργκ.
Βιογραφία
Η Ελένη Μαρία Αλεξάνδρα Ελισάβετ Αυγούστα Αικατερίνη ήταν η μόνη κόρη του Γεωργίου Αυγούστου του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς και της Αικατερίνης Μιχαηλόβνας, κόρης του Μεγάλου Δούκα Μιχαήλ Παύλοβιτς της Ρωσίας.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1891 τον Αλβέρτο της Σαξονίας-Άλτενμπουργκ. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Ιβρί-συρ-Σεν
Το Ιβρί-συρ-Σεν (γαλλικά: Ivry-sur-Seine) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Βαλ-ντε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Βαλ-ντε-Μαρν
Λ'Άι-λε-Ροζ
Το Λ'Άι-λε-Ροζ (γαλλικά: L'Haÿ-les-Roses) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Βαλ-ντε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Λ'Αϊσιέν (γαλλικά: L'Haÿssiens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Βαλ-ντε-Μαρν
Βαρτσίσουαφ Β΄ Σφιεντομπόζιτς
Ο Βάρτισλαβ, γερμαν. Wartislaw (απεβ. 1196) από τον Οίκο των Γκρίφφινς-Σβαντιμποριδών ήταν καστελάνος τού Στεττίν (νυν Τσέτσιν Πολωνίας).
Βιογραφία
Ήταν γιος τού Σβάντιμπορ Α΄ και γι' αυτό τον αποκαλούσαν Βάρτισλαβ Σβντιμπόριτς ή Βάρτισλαβ τον νεότερο, για να τον διαχωρίσουν από τον θείο του Βάρτισλαβ Α΄ πρώτο δούκα της Πομερανίας.
Στις αρχές της δεκαετίας τού 1170 ο στρατός τού Βάλντεμαρ Α΄ της Δανίας πολιόρκησε το κάστρο τού Στεττίν. Ο Βάρτισλαβ περικυκλώθηκε και παρέδωσε το κάστρο στους Δανούς. Το 1173 ίδρυσε το αββαείο τού Κόοουμπατς.
Μάχη της Νινευή
Η Μάχη της Νινευή ήταν η σημαντικότερη μάχη του Βυζαντινοπερσικού πολέμου του 602-628.
Στα μέσα Σεπτεμβρίου του 627, ο Ηράκλειος εισέβαλε στη Νινευή σε μια εκπληκτική και επικίνδυνη χειμωνιάτικη επιχείρηση. Ο Χοσρόης Β΄ της Περσίας διόρισε τον Ραζάντ ως επικεφαλής του στρατού που θα αντιμετώπισε τους Βυζαντινούς. Οι Ουράνιοι Τούρκοι ή Γκιοκτούρκοι (σύμμαχοι του Βυζαντίου) αποστάτησαν γρήγορα και οι ενισχύσεις των Περσών άργησαν να φτάσουν. Έτσι ο Ραζάντ σκοτώθηκε και τα στρατεύματα των Σασσανιδών υποχώρησαν.
Βαρτσίσουαφ Β΄ Σφιεντομπόζιτς
Βιογραφία
Κατηγορήθηκε για το ότι έπεισε τον Κνούτο ΣΤ΄ της Δανίας να δώσει την Πομερανία ως φέουδο στους δύο νεαρούς δούκες. Προκλήθηκε εξέγερση εναντίον των Δανών και ο Κνούτος ΣΤ΄ τον εκτόπισε και όρισε τον Γιαρομάρ Α΄ πρίγκιπα τού Ρύγκεν ως επίτροπο. Από τότε ο Βάρτισλαβ Σβαντιμπόριτς αποσύρθηκε από τη δημόσια ζωή.
Μάχη της Νινευή
Η Βυζαντινή νίκη αργότερα οδήγησε σε εμφύλιο πόλεμο στην Περσία και για ένα μικρό διάστημα επανέφερε τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία στα παλιά της σύνορα στη Μέση Ανατολή.
Βαρτσίσουαφ Β΄ Σφιεντομπόζιτς
Βιογραφία
Τα αρχεία τού Κόουμπατς αναφέρουν ότι απεβίωσε το 1196.
Μάχη της Νινευή
Παραπομπές
Κατηγορία:Μάχες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Βαρτσίσουαφ Β΄ Σφιεντομπόζιτς
Οικογένεια
Είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Πομερανίας
Μποχντάν-Ίχορ Αντόνιτς
Ο Μποχντάν-Ίχορ Βασίλιοβιτς Αντόνιτς (Богдан-Ігор Васильович Антонич, 5 Οκτωβρίου 1909, Νοβίτσα – 6 Ιουλίου 1937, Λβιβ) ήταν Ουκρανός ποιητής. Το 1934, ο Αντόνιτς έλαβε το τρίτο βραβείο από την Εταιρεία Συγγραφέων και Δημοσιογράφων Ιβάν Φράνκο για το έργο του Τρία δαχτυλίδια σφραγιδόλιθων.
Βιογραφία
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/40/%D0%91%D1%83%D0%B4%D0%B8%D0%BD%D0%BE%D0%BA%2C_%D1%83_%D1%8F%D0%BA%D0%BE%D0%BC%D1%83_%D0%BC%D0%B5%D1%88%D0%BA%D0%B0%D0%B2_%D0%91._%D0%86._%D0%90%D0%BD%D1%82%D0%BE%D0%BD%D0%B8%D1%87.JPG/250px-%D0%91%D1%83%D0%B4%D0%B8%D0%BD%D0%BE%D0%BA%2C_%D1%83_%D1%8F%D0%BA%D0%BE%D0%BC%D1%83_%D0%BC%D0%B5%D1%88%D0%BA%D0%B0%D0%B2_%D0%91._%D0%86._%D0%90%D0%BD%D1%82%D0%BE%D0%BD%D0%B8%D1%87.JPG|μικρογραφία|333x333εσ| Το σπίτι όπου έζησε ο Αντόνιτς τα έτη 1928-1937. Ο Αντόνιτς γεννήθηκε και μεγάλωσε στο λέμκικο χωριό Νοβίτσα, όπου ο πατέρας του, Βασίλ, ήταν ιερέας της ενορίας. Το 1928, ο Αντόνιτς άφησε τη Νοβίτσα για να σπουδάσει στο Πανεπιστήμιο του Λβιβ, όπου παρέμεινε μέχρι να λάβει το πτυχίο του στις σλαβικές σπουδές το 1933. Προκειμένου να βοηθήσει στη χρηματοδότηση της καριέρας του ως επαγγελματία συγγραφέα, εργάστηκε περιστασιακά ως συντάκτης σε περιοδικά όπως το Dazhboh και το Karby. Ο Αντόνιτς πέθανε από πνευμονία στις 6 Ιουλίου 1937. Τον Οκτώβριο του 2009, η Εθνική Τράπεζα της Ουκρανίας εξέδωσε ένα αναμνηστικό νόμισμα προς τιμήν του ως μέρος της σειράς «Εξαιρετικές προσωπικότητες της Ουκρανίας».
Στην ποίησή του συνδυάζει τις αρχές του εικονισμού με έναν παγανισμό που επιβεβαιώνει τη ζωή, εμπνευσμένο από τη λαογραφία των Λέμκων. Δήλωσε «ειδωλολάτρης ερωτευμένος με τη ζωή» και «ποιητής της ανοιξιάτικης μέθης».
Παραπομπές
Κατηγορία:Ουκρανοί ποιητές Κατηγορία:Ποιητές του 20ού αιώνα Κατηγορία:Λέμκοι Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου του Λβιβ
Λε Κρεμλέν-Μπισέτρ
Το Λε Κρεμλέν-Μπισέτρ (γαλλικά: Le Kremlin-Bicêtre) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Βαλ-ντε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Κρεμλινουά (γαλλικά: Kremlinois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Βαλ-ντε-Μαρν
Ζουενβίλ-λε-Πον
Το Ζουενβίλ-λε-Πον (γαλλικά: Joinville-le-Pont) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Βαλ-ντε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ζουενβιλαί (γαλλικά: Joinvillais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Βαλ-ντε-Μαρν
Λεωφόρος Ηρακλείου
μικρογραφία|Η Πύλη του Ηρακλείου, που βρίσκεται στη ομώνυμη Λεωφόρο. Η Λεωφόρος Ηρακλείου, αποτελεί οδικό άξονα που ενώνει το Κέντρο της Αθήνας με το Ηράκλειο Αττικής, τη Λυκόβρυση και τα Βόρεια Προάστια. Ξεκινά στα Άνω Πατήσια, συγκεκριμένα κάθετα της Οδού Ζαμπελίου και διασχίζει τη Ριζούπολη, το δυτικό τμήμα της Νέας Ιωνίας, ενώ κατευθύνεται κατά μήκος του Ηρακλείου και καταλήγει στη Λυκόβρυση, όπου συνεχίζει ως Λεωφόρος Γρηγορίου Λαμπράκη (Λυκόβρυσης) και συναντά κάθετα τη Λεωφόρο Αμαρουσίου. Σήμερα είναι μία κύρια εμπορική εστία της Νέας Ιωνίας και του Ηρακλείου καθώς διαθέτει καταστήματα, εστιατόρια και άλλες επιχειρήσεις.
Η Λεωφόρος βρίσκεται σε αρκετά κοντινή απόσταση από τη Λεωφόρο Πατησίων, Γαλατσίου, Δεκελείας και Τατοΐου, ενώ μέρος του δρόμου είναι παράλληλο στη Γραμμή 1 του Μετρό της Αθήνας. Επίσης, κατά μήκος της, υπάρχει ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Ηρακλείου, στο σημείο πάνω από την Αττική Οδό.
Ονομασία
Η Λεωφόρος φέρει το όνομα "Ηρακλείου", ήδη από τον 19ο αιώνα, καθώς δημιουργήθηκε με σκοπό την ανάπτυξη δρόμου από το κέντρο της Αθήνας, μέχρι το σημερινό Ηράκλειο.
Ιστορία
Ο δρόμος φαίνεται να αρχίζει να αναπτύσσεται κατά την Οθωνική Εποχή, με την δημιουργία ενιαίου οδικού δικτύου στη χώρα.
Το 1858 ο ζυθοποιός Ιωάννης Φιξ από το Μόναχο λειτουργεί απέναντι από τον Άγιο Λουκά, στην Οδό Ηρακλείου, ένα ζυθοποιείο το οποίο σώζεται ερειπωμένο έως τις μέρες μας. μικρογραφία|Η Βίλλα Ακριβή στη [[Ριζούπολη, όπου βρισκόταν στη Λεωφόρο Ηρακλείου. ]] Τα μετέπειτα χρόνια η Λεωφόρος αποτέλεσε ένας από τους κυριότερους, οδικούς άξονες της πόλης, όπου και γύρω από αυτήν αναπτύχθηκε, η Νέα Ιωνία και το Ηράκλειο, ενώ στη διασταύρωση με τις Οδούς Μελίνας Μερκούρη και Ιφιγένειας περνούσε ο Σιδηρόδρομος Λαυρίου- Αγίων Αναργύρων.
Από το 1957, όπου εγκαινιάστηκε η επέκταση της Γραμμής 1 του Μετρό, από τον Σταθμό του Περισσού, μέχρι ανάμεσα από τους Σταθμούς των Πευκακίων και της Νέας Ιωνίας, η γραμμή είναι παράλληλη της Λεωφόρου Ηρακλείου.
Συγκοινωνίες
Η Λεωφόρος, σήμερα έχει σε κάθε σημείο της κάποιο μέσο συγκοινωνίας. Υπάρχουν οι σταθμοί του Περισσού και των Πευκακίων, του Μετρό της Αθήνας, οι οποίοι εξυπηρετούν τη Νέα Ιωνία, ενώ στο σημείο που περνά από την Αττική Οδό υπάρχει σιδηροδρομικός σταθμός και τέλος, υπάρχει πλήθος στάσεων Λεωφορείου, σε όλο της το μήκος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δρόμοι της Αθήνας Κατηγορία:Δήμος Ηρακλείου Κατηγορία:Νέα Ιωνία Αττικής Κατηγορία:Δήμος Αθηναίων
Αμαλία των Χοεντσόλερν-Ζίγκμαρινγκεν
H Αμαλία (γερμ. Amalie von Hohenzoller-Sigmaringen, 30 Απριλίου 1815 - 14 Ιανουαρίου 1841) από τον Οίκο των Χοεντσόλλερν ήταν κόρη του Πρίγκιπα του Χοεντσόλλερν-Ζίγκμαρινγκεν και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα της Σαξονίας-Άλτενμπουργκ.
Βιογραφία
Η Αμαλία Αντουανέττα Καρολίνα Αδριανή ήταν η δεύτερη κόρη του Καρόλου του Χοεντσόλλερν-Ζίγκμαρινγκεν και της Μαρίας Αντωνίας Μυρά, κόρης του Πιέρ Μυρά (αδελφού του Ζοακίμ Μυρά, Βασιλιά της Νάπολης).
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1835 τον Εδουάρδο της Σαξονίας-Άλτενμπουργκ και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γερμανίας Κατηγορία:Πριγκίπισσες του Χοεντσόλερν-Ζίγκμαρινγκεν Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Σαξονίας-Άλτενμπουργκ
Κούρε
Την 1η Μαΐου 2015 η πόλη είχε εκτιμώμενο πληθυσμό 228.030 κατοίκους. Η συνολική έκτασή της είναι 352,80 τετρ.χιλιόμετρα.
Ιστορία
thumb|Το ναυπηγείο του Κούρε τον Ιούλιο του 2015 thumb|Υποβρύχια του Ιαπωνικού Πολεμικού Ναυτικού στο Κούρε thumb|Εξωτερική άποψη του Μουσείου του Πολεμικού Ναυτικού της Ιαπωνίας και του «Μουσείου του Γιαμάτο» Η Θαλάσσια Διεύθυνση του Κούρε θεσπίσθηκε το 1889, οδηγώντας στην κατασκευή του Ναυπηγείου του ιαπωνικού Πολεμικού Ναυτικού και στην ταχεία ανάπτυξη της τοπικής παραγωγής χάλυβα και της πόλης.
Τα ναυπηγεία του Κούρε κατέγραψαν μερικές σημαντικές «πρωτιές», όπως τη ναυπήγηση του πρώτου μεγάλου πολεμικού πλοίου που κατασκευάσθηκε στην Ιαπωνία, του θωρακισμένου καταδρομικού Τσουκούμπα (1905), και του μεγαλύτερου θωρηκτού που είχε ναυπηγηθεί ποτέ μέχρι τότε, του Γιαμάτο, το 1940.
Κατά τη διάρκεια του Πολέμου του Ειρηνικού στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, το Κούρε ήταν η μεγαλύτερη βάση, ναυπηγείο και ναύσταθμος του ιαπωνικού Πολεμικού Ναυτικού. Το μεγαλύτερο μέρος της βιομηχανίας και του εργατικού δυναμικού της πόλεως απασχολείτο σε εργοτάξια του Πολεμικού Ναυτικού, εργοστάσια πυρομαχικών και σχετικές υποστηρικτικές δραστηριότητες. Στις τελευταίες φάσεις του πολέμου, το Κούρε έγινε στόχος αεροπορικών επιθέσεων, που κορυφώθηκαν στους βομβαρδισμούς του Κούρε τον Ιούνιο και τον Ιούλιο του 1945.
Από τον Φεβρουάριο του 1946 μέχρι το τέλος της μεταπολεμικής κατοχής της Ιαπωνίας το 1952, οι πολεμικές εγκαταστάσεις στο Κούρε χρησίμευσαν ως το Αρχηγείο Επιχειρήσεων της Δυνάμεως Κατοχής της Βρετανικής Κοινοπολιτείας.
Από το 2005 το Κούρε έχει τραβήξει την προσοχή ως τουριστικό κέντρο χάρη στο «Μουσείο του Γιαμάτο», που στεγάζει ένα ακριβές αντίγραφο του θωρηκτού σε κλίμακα 1:10 στη μεγάλη του αίθουσα, και μουσειακή έκθεση της ιαπωνικής πολεμικής ναυτικής ιστορίας.
Γεωγραφία
Το Κούρε είναι η τρίτη σε πληθυσμό πόλη του Νομού Χιροσίμα. Βρίσκεται περίπου 20 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά από την πόλη της Χιροσίμα, στις ακτές της Εσωτερικής Θάλασσας της Ιαπωνίας (Θάλασσα Σέτο). Συνορεύει με απότομες λοφοπλαγιές στα βόρεια, ενώ τα δύο μεγάλα εμποροβιομηχανικά κέντρα της πόλεως χωρίζονται από το χαμηλό όρος Γιασούμι (ύψος 497 μέτρα). Δίπλα στην πόλη και στο αρχιπέλαγος της Εσωτερικής Θάλασσας βρίσκεται το Εθνικό Πάρκο Σετοναϊκάι. Ο δήμος της περιλαμβάνει αραιοκατοικημένα νησιά σε αρκετή απόσταση, όπως τα Κουραχάσι, Σίμο-καμαγκάρι και Κάμι-καμαγκάρι. Το κέντρο της πόλεως βρίσκεται σε γεωγραφικές συντεταγμένες πλάτος 34°15΄ Βόρειο και μήκος 132°34΄ Ανατολικό.
Κλίμα
Το Κούρε έχει υγρό υποτροπικό κλίμα (Cfa στην Κλιματική ταξινόμηση Κέππεν), με πολύ ζεστά καλοκαίρια και δροσερούς χειμώνες. Δέχεται πολλές βροχές όλο το έτος, αλλά περισσότερες το καλοκαίρι.
Οικονομία
thumb|Η Γέφυρα Οντόνο-Σέτο στο Κούρε Το ναυπηγείο στο Κούρε ανήκει σήμερα στην εταιρεία Japan Marine United, πρώην IHI Marine United Υπάρχουν επίσης τα χαλυβουργεία της Nisshin και της Yodogawa, η εταιρεία Mitsubishi Hitachi Power Systems, ναυτιλιακά γραφεία, η Disco Corporation με τρία εργοστάσια κατασκευής εργαλείων ακριβείας (ιδίως για την επεξεργασία ημιαγωγών) στο Κούρε, η Mitutoyo (όργανα μετρήσεως) και η Χαρτοβιομηχανία Oji.
«Αδελφές» πόλεις
Σήμερα (Σεπτέμβριος 2017) το Κούρε είναι «αδελφοποιημένο» με τις εξής πόλεις :
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νομός Χιροσίμα Κατηγορία:Πόλεις της Ιαπωνίας
Νατάσα Ρίτσαρντσον
Η Νατάσα Ρίτσαρντσον (αγγλικά: Natasha Jane Richardson; 11 Μαΐου 1963 - 18 Μαρτίου 2009) ήταν Αγγλίδα ηθοποιός του κινηματογράφου και του θεάτρου. Ήταν η κόρη της ηθοποιού Βανέσας Ρέντγκρεϊβ και του σκηνοθέτη/παραγωγού Τόνι Ρίτσαρντσον καθώς και εγγονή του Μάικλ Ρέντγκρεϊβ και της Ρέιτσελ Κέμπσον.
Η Ρίτσαρντσον πέθανε στις 18 Μαρτίου 2009 από αιμάτωμα μετά από ένα χτύπημα στο κεφάλι καθώς έκανε σκι στο Κεμπέκ. Ήταν σύζυγος του Ιρλανδού ηθοποιού Λίαμ Νίσον.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί θεάτρου
Θηρεσία της Σαξονίας-Άλτενμπουργκ
H Θηρεσία (γερμ. Therese von Sachsen-Aletnburg von Wettin, 21 Δεκεμβρίου 1836 - 9 Νοεμβρίου 1914) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν κόρη του Πρίγκιπα της Σαξονίας-Άλτενμπουργκ και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα της Σουηδίας & δούκισσα της Νταλάρνα.
Βιογραφία
Η Θηρεσία Αμαλία Καρολίνα Ιωσηφίνα Αντωνία ήταν η πρώτη κόρη του Εδουάρδου της Σαξονίας-Άλτενμπουργκ και της Αμαλίας των Χοεντσόλλερν-Ζίγκμαρινγκεν, κόρης του Καρόλου του Χοεντσόλλερν-Ζίγκμαρινγκεν.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1864 τον Αύγουστο της Σουηδίας, Δούκα της Νταλάρνα. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν Κατηγορία:Σουηδέζες πριγκίπισσες Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Νορβηγίας Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Σαξονίας-Άλτενμπουργκ Κατηγορία:Δούκισσες της Σουηδίας
Μισέλ Μόναγκαν
Η Μισέλ Μόναγκαν (Michelle Lynn Monaghan ; 23 Μαρτίου 1976) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός. Είναι περισσότερο γνωστή για τους πρωταγωνιστικούς ρόλους της στις ταινίες Kiss Kiss Bang Bang (2005), Gone Baby Gone (2007), Made of Honor (2008), Eagle Eye (2008), Trucker (2008), Source Code (2011), Pixels (2015) και Patriots Day (2016). Έχει λάβει αναγνωρισιμότητα από τον πρωταγωνιστικό ρόλο της στην σειρά ταινιών κατασκοπείας και δράσης Mission: Impossible, εμφανιζόμενη στις Mission: Impossible III (2006), Mission: Impossible – Ghost Protocol (2011), Mission: Impossible – Fallout (2018).
Στην τηλεόραση, η Μόναγκαν πρωταγωνίστησε στην πρώτη σεζόν της δραματικής σειράς True Detective (2014), για την οποία έλαβε υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Β' Γυναικείου Ρόλου. Επίσης συμμετείχε στην δραματική σειρά The Path (2016-18) ενώ πρωταγωνίστησε στο θρίλερ του Netflix Messiah (2020) ; η σειρά αυτή ακυρώθηκε μετά από μια σεζόν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Λιμέιγ-Μπρεβάν
Το Λιμέιγ-Μπρεβάν (γαλλικά: Limeil-Brévannes) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Βαλ-ντε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπρεβαναί (γαλλικά: Brévannais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Βαλ-ντε-Μαρν
Μαιζόν-Αλφόρ
Το Μαιζόν-Αλφόρ (γαλλικά: Maisons-Alfort) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Βαλ-ντε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Βαλ-ντε-Μαρν
Ευρωπαϊκή θητεία
Υπόθεση
Ο νεαρός Γιάνεκ Τβαρντόφσκι, περίπου 15 ετών, είναι γιος ενός Πολωνού γιατρού στην τότε πολωνική πόλη Βίλνιους. Στις αρχές του χειμώνα του 1942, λίγο πριν τη μάχη του Στάλινγκραντ, ο πατέρας του τον κρύβει στο δάσος για να μην υποστεί τη μοίρα των δύο μεγαλύτερων γιων του που σκοτώθηκαν σε μάχες. Για να κρυφθεί, αυτός και ο πατέρας του σκάβουν μια κρυψώνα, ένα υπόγειο καταφύγιο στο δάσος με ενισχυμένους, καμουφλαρισμένους τοίχους, εφοδιασμένο με δέκα σακιά πατάτες για τροφή. Μετά από αρκετές ημέρες χωρίς νέα από τον πατέρα του, ο οποίος πιθανότατα σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια επίθεσης του γερμανικού στρατού, ενώνεται με παρτιζάνους που επίσης κρύβονταν και πολεμούσαν στο δάσος.
Στη μικρή ομάδα παγωμένων, πεινασμένων και ανεπαρκώς εξοπλισμένων παρτιζάνων, ο Γιάνεκ γίνεται σύνδεσμος και μεταφέρει μηνύματα στις γύρω πόλεις όπου οι κάτοικοι προσπαθούν να επιβιώσουν από την πείνα όσο καλύτερα μπορούν, υποτασσόμενοι ή συνεργαζόμενοι με την κατοχική δύναμη. Μια μέρα γνωρίζει τη Ζώσια, μια νεαρή κοπέλα 16 ετών που χρησιμοποιείται από τους αντιστασιακούς για να αντλεί πληροφορίες από τους Γερμανούς, εκπορνευόμενη και μεταφέροντας τις εκμυστηρεύσεις τους. Τα δύο παιδιά ερωτεύονται και αποφασίζουν να κρυφτούν μαζί στο υπόγειο καταφύγιο όπου ανακαλύπτουν την έννοια της αγάπης και της ελπίδας παρά το ακραίο κρύο, την πανταχού παρούσα πείνα και τις ασθένειες που αποδεκατίζουν τους Πολωνούς παρτιζάνους. Η Ζώσια αποφασίζει να μην συνεχίσει τον ρόλο της στις μυστικές υπηρεσίες, γεγονός που αποδέχονται οι παρτιζάνοι, μέχρι τη μέρα που ένας από αυτούς την πείθει να πάει να δει τους Γερμανούς για τελευταία φορά για να αποσπάσει πληροφορίες για ένα παράξενο κομβόι φορτηγών που φαίνεται να ανεβαίνει στο ρωσικό μέτωπο. Αυτή πηγαίνει, επιβεβαιώνει τον στόχο των φορτηγών και του φορτίου τους και η ομάδα επιτίθεται νικηφόρα, ωστόσο με απώλειες. Η ρωσική νίκη στο Στάλινγκραντ αποκαθιστά την ελπίδα στους μαχητές και τους δείχνει ότι η γερμανική ήττα είναι πιθανή.
Το 1945, ο Γιάνεκ, είναι νεαρός ανθυπολοχαγός με τη στολή του πολωνικού στρατού και πολεμά κατά το τέλος του πολέμου στα δυτικά. Επιστρέφοντας στη γενέτειρά του επισκέπτεται το καταφύγιο του δάσους και αναπολεί τα τελευταία τρία χρόνια κατά τα οποία ανδρώθηκε και έγινε πατέρας ενός μικρού παιδιού από την ένωσή του με τη Ζώσια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γαλλικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου
Καρολίνα Αυγούστα της Βαυαρίας
Η Καρολίνα Αυγούστα της Βαυαρίας (8 Φεβρουαρίου 1792 – 9 Φεβρουαρίου 1873) ήταν κόρη του Μαξιμιλιανού Α΄ Ιωσήφ της Βαυαρίας, και της συζύγου του, Αυγούστας Βιλελμίνης της Έσσης-Ντάρμστατ, καθώς και μέλος Οίκου των Βίττελσμπαχ. Παντρεύτηκε τον, τότε διάδοχο, Γουλιέλμο της Βυρτεμβέργης, με τον οποίο χώρισε, και τον Φραγκίσκο Α΄ της Αυστρίας. Εξαιτίας του δεύτερου γάμου της, από το 1816 ως το 1835, έφερε τον τίτλο της Αυτοκράτειρας της Αυστρίας.
Ο γάμος της Καρολίνας Αυγούστας με τον διάδοχο Γουλιέλμο της Βυρτεμβέργης έγινε στις 8 Ιουνίου 1808, στο Μόναχο. Το ζευγάρι δεν απέκτησε κανένα παιδί και χώρισε στις 31 Αυγούστου 1814. Εκείνος ο γάμος πραγματοποιήθηκε προκειμένου να αποφευχθεί ένας άλλος αναγκαστικός γάμος, που πιθανόν να επιβαλλόταν από τον Ναπολέοντα.
Μετά από την ακύρωση του πρώτου γάμου της, η Καρολίνα Αυγούστα θεωρήθηκε ως ιδανική νύφη τόσο για τον αυτοκράτορα Φραγκίσκο, όσο και για το μικρότερο αδελφό του, Φερδινάνδο. Έτσι, στις 29 Οκτωβρίου 1816, πραγματοποιείται ο δεύτερος γάμος της, αυτή τη φορά με τον Φραγκίσκο. Η Καρολίνα Αυγούστα ήταν η τέταρτη στη σειρά σύζυγος του αυτοκράτορα.
Αυτός ο γάμος, που διάρκεσε σχεδόν είκοσι έτη, ως το θάνατο του Αυτοκράτορα, ήταν αρμονικός, αλλά χωρίς το ζευγάρι να αποκτήσει τέκνα. Η Καρολίνα Αυγούστα ήταν μια δημοφιλής αυτοκράτειρα και δραστηριοποιήθηκε στο κοινωνικό έργο, όπως με την ίδρυση νοσοκομείων και κατοικιών για φτωχούς.
Μετά από το θάνατο του συζύγου της, το 1835, μετακόμισε στο Σάλτσμπουργκ και έζησε εκεί τις επόμενες δεκαετίες της ζωής της, μέχρι το θάνατό της στις 9 Φεβρουαρίου 1873, μία ημέρα μετά από τα 81α γενέθλιά της.
Αντουανέτα της Σαξονίας-Άλτενμπουργκ
H Αντουανέττα (γερμ. Antoinette von Sachsen-Aletnburg von Wettin, 17 Απριλίου 1838 - 13 Οκτωβρίου 1908) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν κόρη του Πρίγκιπα της Σαξονίας-Άλτενμπουργκ και με τον γάμο της έγινε Δούκισσα του Άνχαλτ.
Βιογραφία
Η Αντουανέττα Καρλόττα Μαρία Ιωσηφίνα Καρολίνα Φρίντα ήταν η δεύτερη κόρη του Εδουάρδου της Σαξονίας-Άλτενμπουργκ και της Αμαλίας των Χοεντσόλλερν-Ζίγκμαρινγκεν, κόρης του Καρόλου του Χοεντσόλλερν-Ζίγκμαρινγκεν.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1854 τον Φρειδερίκο Α΄ του Άνχαλτ και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Σαξονίας-Άλτενμπουργκ Κατηγορία:Γερμανίδες δούκισσες
Visionary: The Video Singles
Το Visionary: The Video Singles είναι σειρά από 20 hit singles του Μάικλ Τζάκσον, το οποίο κυκλοφόρησε στην Ευρώπη μεταξύ 20 Φεβρουαρίου-26 Ιουνίου 2006, και τότε κυκλοφόρησε στη Βόρεια Αμερική ως boxed set στις 14 Νοεμβρίου 2006. Το εξώφυλλο της περιορισμένης έκδοσης (limited edition) έχει εικόνες από τη καριέρα του Τζάκσον. Το κάθε single περιέχει δύο διαφορετικές audio versions για το κομμάτι και το αρχικό του βίντεο κλιπ. Τον Νοέμβριο του 2010, μερικά από τα κλιπ ξανακυκλοφόρησαν σε DVD, σε μεγαλύτερη και/ή λίγο διαφορετική έκδοση (δείτε Michael Jackson's Vision)
Remix EP
Το Visionary Remixes - EP κυκλοφόρησε στις 21 Φεβρουαρίου 2006 και είναι διαθέσιμο μόνο στα iTunes του Ηνωμένου Βασιλείου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
κατηγορία:Απανθίσματα του Μάικλ Τζάκσον
Σκοπός Καβάλας
Ο Σκοπός αποσπάστηκε από την κοινότητα Κεχροκάμπου και εντάχθηκε στην κοινότητα Αγίου Κοσμά, στην επαρχία Νέστου, το 1979. Με το πρόγραμμα Καποδίστριας εντάχθηκε στον δήμο Ορεινού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Νέστου Κατηγορία:Χωριά του νομού Καβάλας
Μαρόλ-αν-Μπρι (Βαλ-ντε-Μαρν)
Το Μαρόλ-αν-Μπρι (γαλλικά: Marolles-en-Brie) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Βαλ-ντε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μαρολαί (γαλλικά: Marollais).
Σαλιμά Γκεζαλί
Η Σαλιμά Γκεζαλί (1958, Μπουιρά Αλγερίας) είναι αλγερινή δημοσιογράφος, συγγραφέας και υπέρμαχος των δικαιωμάτων των γυναικών και της δημοκρατίας στην Αλγερία. Η θαρραλέα στάση της υπέρ της ειρήνης κατά τον εμφύλιο πόλεμο της Αλγερίας δέχθηκε τα πυρά τόσο της κυβέρνησης όσο και των ισλαμιστών, και η αλγερινή εβδομαδιαία εφημερίδα La Nation, της οποίας ήταν αρχισυντάκτρια, έκλεισε με παρέμβαση των αρχών.
Αρχικά δασκάλα και αργότερα δημοσιογράφος, η Γκεζαλί έγινε το 1994 αρχισυντάκτρια της γαλλόφωνης La Nation, της πιο δημοφιλούς εβδομαδιαίας εφημερίδας στην Αλγερία. Η La Nation, μέχρι το 1996 που έκλεισε, ήταν η μόνη εφημερίδα που επέκρινε τόσο την κυβέρνηση όσο και τις ισλαμιστικές ομάδες και υποστήριζε τον πολιτικό διάλογο, τα ανθρώπινα δικαιώματα και την ελευθερία της έκφρασης για όλες τις αντιμαχόμενες πλευρές. Ο 11ετής εμφύλιος πόλεμος ξέσπασε το 1991, μετά την ακύρωση των πρώτων πολυκομματικών εκλογών στην Αλγερία μετά την ανεξαρτησία λόγω του φόβου μιας νίκης των ισλαμιστών, και κόστισε τη ζωή σε δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους.
Όταν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αναγνώρισε, το 1997, το θάρρος της στην υπεράσπιση της ελευθερίας του λόγου και το έργο της για τα δικαιώματα των γυναικών, η Γκεζαλί ανήκε σε μια κοινότητα υπέρ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων «που έμοιαζε μικρή και αδύναμη» στην Αλγερία. Όταν παρέλαβε το Βραβείο Ζαχάρωφ, η Γκεζαλί υπογράμμισε τη δραματική κατάσταση της Αλγερίας έπειτα από χρόνια πολέμου, με εκατομμύρια άνδρες, γυναίκες και παιδιά να ζουν μέσα στον φόβο καθώς «ένας διπλός τρόμος τούς στερεί την πρωταρχική ελευθερία, την ελευθερία να ζήσουν».
Από το 2000 η Γκεζαλί συμμετέχει και στην πολιτική ως μέλος του Front des Forces Socialistes (FFS, ) και σύμβουλος του ιστορικού ηγέτη του FFS,. Μαζί με άλλες δύο κατόχους του Βραβείου Ζαχάρωφ, τη και την  Τασλίμα Νασρίν, η Γκεζαλί δημοσίευσε ένα άρθρο γνώμης με το οποίο καλούνται «οι ηγέτες και εκπρόσωποι της ΕΕ να ενθαρρύνουν ενεργά και ανοιχτά την Παλαιστινιακή Αρχή να προσχωρήσει στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο». Η Σαλιμά Γκεζαλί συνεργάζεται με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Δίκτυο Βραβείου Ζαχάρωφ για την υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, και ιδίως της ελευθερίας της έκφρασης.
Αναφορές
Κατηγορία:Βραβευμένοι με το Βραβείο Ζαχάρωφ‎ Κατηγορία:Αλγερινοί συγγραφείς Κατηγορία:Αλγερινοί φεμινιστές
Τζέιμς Π. Μάλορυ
Ο Τζέιμς Πάτρικ Μάλορυ (James Patrick Mallory, αναφερόμενος συχνότερα ως J. P. Mallory) είναι Αμερικανός αρχαιολόγος βορειοϊρλανδικής καταγωγής, ειδικός στις ινδοευρωπαϊκές σπουδές. Σήμερα είναι ομότιμος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Κουήνς του Μπέλφαστ, μέλος της Βασιλικής Ακαδημίας της Ιρλανδίας και ο αρχισυντάκτης των ερευνητικών περιοδικών Journal of Indo-European Studies και του Emania: Bulletin of the Navan Research Group (Μπέλφαστ).
Ζωή και έργο
Ο Μάλορυ γεννήθηκε το 1945 στο Μπέλφαστ και πήρε πτυχίο ιστορίας από το Κολέγιο Occidental της Καλιφόρνια το 1967. Στη συνέχεια υπηρέτησε επί τριετία στον αμερικανικό στρατό ως λοχίας της στρατιωτικής αστυνομίας. Πήρε διδακτορικό στις ινδοευρωπαϊκές σπουδές από το UCLA το 1975. Η μετέπειτα σταδιοδρομία του ήταν στο Πανεπιστήμιο Κουήνς του Μπέλφαστ, από το 1977, φθάνοντας στον βαθμό του Καθηγητή της Προϊστορικής Αρχαιολογίας το 1998.
Η έρευνα του Μάλορυ εστιάσθηκε στην Ευρώπη της νεολιθικής περιόδου και της Εποχής του Ορείχαλκου, στο πρόβλημα της αρχικής κοιτίδας των Πρωτο-ινδοευρωπαίων (ήταν το θέμα και της διδακτορικής διατριβής του), και στην αρχαιολογία της Ιρλανδίας. Προτιμούσε μια διεπιστημονική προσέγγιση αυτών των θεμάτων, συγκρίνοντας φιλολογικές, γλωσσολογικές και αρχαιολογικές ενδείξεις προκειμένου να προσεγγίσει ιστορικά αινίγματα.
Μια συνέπεια της ολοκληρωμένης αυτής προσεγγίσεως ήταν ότι ο Μάλορυ υπήρξε έντονα επικριτικός για τη θεωρία του Κόλιν Ρένφριου, κατά την οποία η κοιτίδα των ινδοευρωπαϊκών γλωσσών πρέπει να βρισκόταν στην πρώιμη νεολιθική Ανατολία και η εξάπλωσή της συνδέεται με την εξάπλωση της γεωργίας. Το βιβλίο των Μάλορυ και Ντάγκλας Κ. Άνταμς με τίτλο The Oxford Introduction to Proto-Indo-European and the Proto-Indo-European World (Oxford University Press 2006) προσφέρει μία περιεκτική παρουσίαση της ανακατασκευασμένης Πρωτο-ινδοευρωπαϊκής γλώσσας και εκτιμά το τι μπορεί να μάς πληροφορήσει σχετικά με την κοινωνία που τη μιλούσε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί αρχαιολόγοι Κατηγορία:Βορειοϊρλανδοί επιστήμονες Κατηγορία:Ινδοευρωπαϊστές
ΠΣΦ Κέμνιτς
Η ΠΣΦ Κέμνιτς (Chemnitzer Polizeisportverein eV, κοινά γνωστή ως  Chemnitzer PSV) είναι ένα γερμανικό αθλητικό σωματείο στο Κέμνιτς της Γερμανίας. Ιδρύθηκε το 1920 ως PSV Chemnitz, με το σημερινό σύλλογο να θεωρείται ως νόμιμος διάδοχός του. Με περίπου 1.140 μέλη, είναι ο τρίτος μεγαλύτερος αθλητικός σύλλογος στην πόλη. 22 διαφορετικά αθλήματα καλλιεργούνται στο σωματείο.
Ιστορία
Το σωματείο ιδρύθηκε στις 16 Αυγούστου 1920 από 17 αστυνομικούς της περιοχής του Κέμνιτς προκειμένου να βοηθήσει αθλητικές δραστηριότητες για τους ένστολους της περιοχής. Ως δημοφιλέστερο άθλημα το ποδόσφαιρο ήταν το πρώτο που αναπτύχθηκε και ήδη στις αρχές δεκαετίας του 1930 κατέκτησε τους πρώτους τοπικούς τίτλους με σημαντικότερο τον τίτλο του πρωταθλήματος της Κεντρικής Γερμανίας. Η κατασκευή του γηπέδου στο Gellertstraße το 1932 - 1934, με εγκαίνια στις 13 Μαΐου 1934 δημιούργησε άριστες συνθήκες για την ομάδα που τότε έζησε τις καλύτερες στιγμές της. Ήταν στην τετράδα του εθνικού πρωταθλήματος το 1936, ενώ το 1935 και 1936 κέρδισε την Gauliga Sachsen. Τη φανέλα του συλλόγου φόρεσαν στο πρώτο ήμισυ του 20ού αιώνα δύο από τους μεγαλύτερους σκόρερ όλων των εποχών Έρβιν Χέλμχεν και Ερνστ Βιλιμόφσκι.
Πιο ανεπτυγμένα είναι τα τμήματα ποδοσφαίρου, χάντμπολ και κολύμβησης.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Γερμανίας Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Γερμανίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1920
Πρόεδρος των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων
Ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων (αραβικά: رَئِـيْـس‎‎, Ρα-Ις) είναι ο επικεφαλής του κράτους των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο Πρόεδρος, όπως και ο Αντιπρόεδρος, εκλέγεται κάθε 5 χρόνια από το Ομοσπονδιακό Ανώτατο Συμβούλιο των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Κατά κανόνα ο Αντιπρόεδρος υπηρετεί και ως Πρωθυπουργός. Συνήθως, ένας Σεΐχης από το Εμιράτο του Άμπου Ντάμπι κατέχει την προεδρία και ένας Σεΐχης από το Εμιράτο του Ντουμπάι την πρωθυπουργία. Ο Σεΐχης Ζαγέντ μπιν Σουλτάν αλ Ναχαγιάν είναι ο ιδρυτής των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων και αναγνωρίζεται ευρύτερα για τη συμβολή του στην ενοποίηση των επτά Εμιράτων. Παρέμεινε ο πρώτος Πρόεδρος της χώρας από την ίδρυση του έθνους μέχρι το θάνατό του στις 2 Νοεμβρίου 2004. Την επόμενη ημέρα, το Ομοσπονδιακό Ανώτατο Συμβούλιο εξέλεξε το γιο του, Σεΐχη Χαλίφα μπιν Ζαγέντ αλ Ναχαγιάν, στο αξίωμα αυτό, στο οποίο παρέμεινε μέχρι τον θάνατό του το 2022. Ο Πρόεδρος είναι επίσης ο αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κυβέρνηση των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων
Ωραία Πύλη
thumb|right|295px|Τέμπλο ορθόδοξου ρωσικού ναού. Στο κέντρο κάτω διακρίνεται η Ωραία Πύλη με τα βημόθυρα. αριστερά|μικρογραφία|Ωραία Πύλη Ορθόδοξου [[Ναός|Ναού]] Ωραία Πύλη αποκαλείται η κεντρική (μεσαία) πύλη του Ιερού Βήματος («Ιερού») μέσα σε έναν ορθόδοξο χριστιανικό ναό. Η πύλη αυτή είναι η μία από τις τρεις πύλες-ανοίγματα στο τέμπλο, το οποίο χωρίζει το Ιερό από τον κυρίως ναό. Οι άλλες πύλες ονομάζονται και «παραπόρτια». Στις παλαιοχριστιανικές βασιλικές το τέμπλο είχε μορφή απλού χαμηλού κιγκλιδώματος, οπότε οι είσοδοι αυτές αποκαλούνταν «καγκελοθύρια» ή «Άγια Θύρα». Αλλά από τη βυζαντινή περίοδο και μετά η Ωραία Πύλη κατασκευαζόταν (και κατασκευάζεται) περισσότερο εξέχουσα και μεγαλόπρεπη, είτε με ένα τόξο πάνω από αυτή, στηριζόμενο σε δύο κίονες, είτε με τη διαμόρφωση ενός «προστώου», δηλαδή με 4 κίονες και πάνω της ένας μικρός θόλος ή πλάκα. Το άνοιγμα της πύλης καλύπτεται με δίφυλλη πόρτα, τα βημόθυρα ή (στη λαϊκή γλώσσα) τα δηλόπορτα. Αυτά είτε καλύπτουν όλο το ύψος της Ωραίας Πύλης, είτε το κατώτερο μισό.
Αμέσως δεξιά της Ωραίας Πύλης, όπως βλέπει ο πιστός από τον κυρίως ναό προς το Ιερό, τοποθετείται πάντοτε εικόνα του ενήλικου Χριστού, ενώ αριστερά της Ωραίας Πύλης τοποθετείται πάντοτε εικόνα της Θεοτόκου, που συνήθως κρατά τον Χριστό ως νήπιο στα χέρια της. Δίπλα και αριστερά από την εικόνα της Παναγίας τοποθετείται η εικόνα του Αγίου ή της Αγίας στον οποίο ή στην οποία είναι αφιερωμένος ο συγκεκριμένος Ναός. Δίπλα και δεξιά από τον Χριστό, βρίσκεται η εικόνα του Ιωάννη του Πρόδρομου.
Πάνω από την Ωραία Πύλη υπάρχει συνήθως η παράσταση του Μυστικού Δείπνου (και στις ρωσικές εκκλησίες η Ανάσταση), ενώ δεξιά και αριστερά της οι εικόνες του Δωδεκάορτου (των δώδεκα σπουδαιότερων εορτών), μέχρι τα άκρα του τέμπλου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ωραια Πυλη
Φαρμακευτική
Η άσκηση της φαρμακευτικής απαιτεί άριστη γνώση των φαρμάκων, του μηχανισμού δράσης τους, του τρόπου χειρισμού τους, των ανεπιθυμήτων ενεργειών, των αλληλεπιδράσεων, της κινητικής και της τοξικότητάς τους. Ταυτοχρόνως, απαιτεί γνώσεις θεραπευτικής και κατανόηση της παθολογικής διαδικασίας. Ορισμένες ειδικότητες φαρμακοποιών, όπως αυτή του κλινικού φαρμακοποιού, απαιτούν και άλλες ιδιότητες, π.χ. και γνώσεις γύρω από την απόκτηση και εκτίμηση φυσικών και εργαστηριακών δεδομένων.
Υπάρχουν πολλά χημικά υλικά με φαρμακολογικές ιδιότητες αλλά χρειάζονται ειδικά μέτρα για να αποκτήσουν θεραπευτικές ιδιότητες σχετικές με τα πεδία δράσης τους. Η φαρμακευτική βοηθά στην συσχέτιση των φαρμάκων με την πρόσληψη και διάθεσή τους στο σώμα. Η φαρμακευτική ασχολείται με την διαμόρφωση μιας καθαρής φαρμακολογικής ουσίας σε μια δοσολογική μορφή. Κλάδοι της φαρμακευτικής περιλαμβάνουν :
Φαρμακευτική Τεχνολογία
Τα επιστημονικά αντικείμενα του τομέα φαρμακευτικής τεχνολογίας είναι:
Η φαρμακευτική πράξη και νομοθεσία (εκτέλεση συνταγών και φαρμακο-τεχνικών εργασιών στο φαρμακείο και στο νοσοκομείο).
Η θεώρηση των φαρμακευτικών ουσιών και των σκευασμάτων και των συστημάτων εφαρμογής και δράσης αυτών ( φυσικοί και φυσικοχημικοί νόμοι) από φυσική-φαρμακευτική άποψη.
Οι βασικές φαρμακοτεχνικές διεργασίες σε ημιβιομηχανική και βιομηχανική κλίμακα των πρώτων υλών και φαρμακευτικών ουσιών καθώς και ο σχεδιασμός, τεχνολογία και μορφοποίηση αυτών σε σκευάσματα και καλλυντικά προϊόντα.
Η εκτίμηση της ποιότητας φαρμάκων, καλλυντικών και γενικά προϊόντων φυτικής προέλευσης, σκευασμάτων και ουσιών, με εφαρμογή μεθόδων ελέγχου ( φυσικοχημικών, τεχνολογικών, μικροβιολογικών, in vivo, κλπ.).
Η βιοφαρμακευτική τεχνολογία των σκευασμάτων και οι παράγοντες που επιδρούν στην αποτελεσματικότητα κατά την in vivo εφαρμογή τους.
Φαρμακολογία
thumb|right|230px|Μια ποικιλία θεμάτων που σχετίζονται με τη φαρμακολογία, συμπεριλαμβανομένης της νευροφαρμακολογίας, της νεφρικής φαρμακολογίας, του ανθρώπινου μεταβολισμού, του ενδοκυτταρικού μεταβολισμού και της ενδοκυττάριας ρύθμισης. Τα επιστημονικά αντικείμενα του τομέα Φαρμακολογίας είναι:
Η φαρμακολογική ανάπτυξη των νέων φαρμάκων και βελτίωση των γνωστών φαρμακευτικών ουσιών και η μελέτη δομής και φαρμακολογικής δράσης σε βιοχημικό, μοριακό επίπεδο in vitro καθώς και in situ (απομονωθέντα όργανα) και in vivo (πειραματόζωα).
Η ανάλυση δράσης χημειοθεραπευτικών για μικροβιακές λοιμώξεις, παρασιτικές αρρώστιες, ιώσεις και νεοπλασίες.
Η φαρμακοκινητική ανάλυση και κλινική δοκιμασία φαρμάκων (μηχανισμοί απορρόφησης, κατανομής, αποβολής φαρμάκων), καθορισμός δόσεων, θεραπευτικά πρωτόκολλα, αλληλεπιδράσεις φαρμάκων.
Η φαρμακογενετική μελέτη της ιδιοσυγκρασίας, μεταβολικής διεργασίας, εθισμού, ψυχικής και φυσικής εξάρτησης και αντίστασης στα φάρμακα.
Η ανοσοφαρμακολογική ανάλυση αλλεργιογόνων παραγόντων, φαρμακευτικών ουσιών, μηχανισμοί ανοσοκαταστολής από φάρμακα καθώς και η φαρμακολογική βάση των φαινομένων υπερευαισθησίας.
Η μελέτη φαρμακολογικής δράσης μακρομοριακών παραγόντων (εμβόλια, οροί, πρωτεΐνες, ορμόνες κ.ά.) και προϊόντων μεταβολισμού μικροοργανισμών που παρασκευάζονται με μεθόδους βιοτεχνολογίας. Όλα τα παραπάνω από φαρμακολογική άποψη.
Η Ανάπτυξη καινοτόμων αντικαρκινικών φαρμάκων, εξατομικευμένη θεραπευτική του καρκίνου.
Η Μοριακή φαρμακολογία των ριβοσωμοπαθειών.
Φαρμακογονιδιωματική και οι αλληλεπιδράσεις φαρμάκων με το "DNA".
Φαρμακογνωσία
Επιστημονικά αντικείμενα του τομέα Φαρμακογνωσίας είναι:
Η χημεία των φυσικών προϊόντων (φυτικής, ζωικής και ορυκτής προελεύσεως) δηλαδή η απομόνωση δραστικών συστατικών, ταυτοποίηση, έλεγχος και χημική μελέτη (Γενική Φαρμακογνωσία - Δρογοχημεία).
Η μελέτη των φαρμακευτικού ενδιαφέροντος δρογών και αρωματικών φυτών (αιθέρια έλαια, αλκαλοειδή κλπ.: ανάλυση, προδιαγραφές και μέθοδοι βελτιώσεών των). Περιγραφή των δρογών, κατάταξη, μικροσκοπικός έλεγχος, καλλιέργεια αυτών, απομόνωση, ταυτοποίηση, έλεγχος και βιογένεση των φυσικών προϊόντων τους, φυσιολογική δράση και χρήσεις αυτών (Εφαρμοσμένη Φαρμακογνωσία).
Η εφαρμογή φυσικοχημικών μεθόδων που χρησιμοποιούνται στη Φαρμακογνωσία.
Η Βιοτεχνολογία φαρμακευτικών φυτών (ταυτοποίηση και χαρακτηρισμός γονιδίων του δευτερογενούς μεταβολισμού, εφαρμογές της λειτουργικής γενωματικής έρευνας - functional genomics- στα αρωματικά και φαρμακευτικά φυτά, γενετικός μετασχηματισμός φυτών).
Η Βιοτεχνολογία βιολογικών, βιοδραστικών, φυτικών μορίων (π.χ. ασκορβικό, αργινίνη, κ.λπ.).
Φαρμακευτική Χημεία
Τα ερευνητικά ενδιαφέροντα του Τομέα Φαρμακευτικής Χημείας είναι ποικίλα και εστιάζονται στη σύνθεση πρωτότυπων βιολογικά δραστικών ενώσεων καθώς και σε in vivo και in vitro δοκιμασίες, προς διερεύνηση μοριακού μηχανισμού δράσης και εξαγωγή σχέσεων χημικής δομής και βιολογικής δραστικότητας με την υποστήριξη και της θεωρητικής Φαρμακοχημείας
Ο Θεωρητικός και πειραματικός προσδιορισμός φυσικοχημικών ιδιοτήτων που εμπλέκονται στις βιολογικές δράσεις
Ένα τομέας της έρευνας εστιάζεται στην ανάπτυξη πλουσίων σε ηλεκτρόνια αναστολέων του ενζύμου αναγωγάση της αλδόζης και της μη-ενζυμικής πρωτεϊνικής γλυκοζυλίωσης (με δυνητική χρησιμότητα στην αντιμετώπιση των μακροχρόνιων επιπλοκών του σακχαρώδους διαβήτη), καθώς και στην ανάπτυξη σεροτονινεργικών προσδεμάτων (στους 5-HT1A υποδοχείς). Εκτός αυτού επίσης ο Τομέας ασχολείται με αναστολή και άλλων ενζύμων όπως κυκλοοξυγονάση, λυποξυγονάση.
Αλλά πεδία επιστημονικού και ερευνητικού ενδιαφέροντος είναι αυτά των ελευθέρων ριζών, οξειδωτικού στρες και αντιοξειδωτικών παραγόντων, σε σχέση με το σχεδιασμό βιοδραστικών ενώσεων για αντιμετώπιση καταστάσεων όπως φλεγμονή, αθηρωμάτωση και νευροεκφυλιστικές παθήσεις, μεταβολισμός ξενοβιοτικών, καθώς και σχεδιασμος ενώσεων δοτών μονοξειδίου του αζώτου.
Μια άλλη κατεύθυνση είναι η σύνθεση ετεροκυκλικών ενώσεων φαρμακευτικού ενδιαφέροντος με αντιφλεγμονώδη και αντιμικροβιακή καθώς και αντι-ιική δράση (ΗΙV) καθώς και κατά της λευχαιμίας.
Τέλος, μια άλλη κατεύθυνση είναι η ανάπτυξη ραδιοεπισημασμένων ενώσεων με σκοπό την διάγνωση ή την θεραπεία παθήσεων (π.χ. σχεδιασμός στοχευμένων ραδιοφαρμάκων του τεχνητίου-99m).