cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βοσνία και Ερζεγοβίνη
Ιστορία
Στις 4 Δεκεμβρίου του 2007 η χώρα υπέγραψε συμφωνία για σύνδεση με την ΕΕ. Τα τρία μεγαλύτερα κόμματα στη χώρα συμφώνησαν στις 23 Δεκεμβρίου του 2008 να προωθήσουν πρωτοβουλία για την υιοθέτηση των απαιτούμενων συνταγματικών αλλαγών, προκειμένου να αλλάξει η διοικητική δομή της χώρας και να βρεθεί αυτή πιο κοντά στην Ευρωπαϊκή Ένωση. . Στις 18 Δεκεμβρίου 2022, η Βοσνία και Ερζεγοβίνη έγινε επίσημη υποψήφια χώρα προς ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Στις 4 Φεβρουαρίου 2014, ξεκίνησαν οι διαδηλώσεις κατά της κυβέρνησης της Ομοσπονδίας της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης, μιας από τις δύο οντότητες της χώρας, που ονομάστηκε Βοσνιακή Άνοιξη, η οποία ονομάστηκε έτσι από την Αραβική Άνοιξη, στη βόρεια πόλη Τούζλα. Εργάτες από πολλά εργοστάσια που είχαν ιδιωτικοποιηθεί και χρεοκοπήσει συγκεντρώθηκαν για να απαιτήσουν δράση για αύξηση των θέσεων εργασίας, των απλήρωτων μισθών και των συντάξεων. Σύντομα οι διαμαρτυρίες εξαπλώθηκαν στην υπόλοιπη Ομοσπονδία, με βίαιες συγκρούσεις να αναφέρονται σε σχεδόν 20 πόλεις, οι μεγαλύτερες από τις οποίες ήταν το Σαράγεβο, η Ζένιτσα, το Μόσταρ, η Μπίχατς, το Μπρτσκο και η Τούζλα. Τα βοσνιακά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν ότι εκατοντάδες άνθρωποι τραυματίστηκαν κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων, μεταξύ των οποίων δεκάδες αστυνομικοί, με εκρήξεις βίας στο Σεράγεβο, στη βόρεια πόλη Τούζλα, στο Μόσταρ στο νότο και στη Ζένιτσα στην κεντρική Βοσνία. Δεν σημειώθηκε το ίδιο επίπεδο αναταραχής ή ακτιβισμού δεν σημειώθηκε στη Σερβική Δημοκρατία, αλλά εκατοντάδες άνθρωποι συγκεντρώθηκαν επίσης για να υποστηρίξουν τις διαδηλώσεις στην πόλη της Μπάνια Λούκα κατά της χωριστής κυβέρνησής της περιοχής τους.
Οι διαδηλώσεις σηματοδότησαν το μεγαλύτερο ξέσπασμα της οργής του κοινού για την υψηλή ανεργία και δύο δεκαετίες πολιτικής αδράνειας στη χώρα από το τέλος του Βοσνιακού Πολέμου το 1995
Σύμφωνα με έκθεση του Κρίστιαν Σμιτ του Γραφείου του Ύπατου Εκπροσώπου, η Βοσνία-Ερζεγοβίνη βιώνει εντεινόμενες πολιτικές και εθνοτικές εντάσεις, οι οποίες θα μπορούσαν ενδεχομένως να διαλύσουν τη χώρα και να την οδηγήσουν ξανά στον πόλεμο. Η Ευρωπαϊκή Ένωση φοβάται ότι αυτό θα οδηγήσει σε βαλκανοποίηση στην περιοχή.
Οικονομία
Η περιοχή έχει πολλά ορυκτά, σιδηρομεταλλεύματα, γαιάνθρακες, αλάτι, μαγγάνιο, ασήμι, μόλυβδο, χαλκό, χρώμιο κ.ά. Στη χώρα υπάρχουν βιομηχανίες σιδηροβιομηχανίας, τροφίμων, καπνού και ειδών βυρσοδεψίας.
Κατά τη διάρκεια του πολέμου της Βοσνίας, η οικονομία υπέστη 200 δισεκατομμύρια ευρώ σε υλικές ζημιές. Η Βοσνία-Ερζεγοβίνη αντιμετωπίζει το διπλό πρόβλημα της ανοικοδόμησης μιας κατεστραμμένης από τον πόλεμο χώρας και της εισαγωγής μεταβατικών μεταρρυθμίσεων φιλελεύθερων αγορών στην πρώην μικτή οικονομία της. Μια κληρονομιά της προηγούμενης εποχής είναι μια ισχυρή βιομηχανία. Επί πρώην προέδρου της δημοκρατίας Τζεμάλ Μπιέντιτς και του Γιουγκοσλάβου προέδρου Γιόσιπ Μπροζ Τίτο, προωθήθηκε η κατασκευή εργοστασίων κατεργασίας μετάλλου στη δημοκρατία. Η ΣΔ Βοσνίας-Ερζεγοβίνης είχε μια πολύ ισχυρή βιομηχανική οικονομία προσανατολισμένη στις εξαγωγές τις δεκαετίες του 1970 και του 1980, με εξαγωγές μεγάλης κλίμακας αξίας εκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ. Για το μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας της Βοσνίας, η γεωργία γινόταν σε ιδιόκτητα αγροκτήματα. Τα φρέσκα τρόφιμα είναι παραδοσιακό εξαγώγιμο προϊόν από τη δημοκρατία.
Ο πόλεμος της δεκαετίας του 1990 προκάλεσε μια δραματική αλλαγή στην οικονομία της Βοσνίας. Το ΑΕΠ μειώθηκε κατά 60% και η καταστροφή των υλικών υποδομών κατέστρεψε την οικονομία. Καθώς μεγάλο μέρος της παραγωγικής ικανότητας δεν έχει αποκατασταθεί η οικονομία της Βοσνίας εξακολουθεί να αντιμετωπίζει σημαντικές δυσκολίες. Τα στοιχεία δείχνουν ότι το ΑΕΠ και το κατά κεφαλήν εισόδημα αυξήθηκαν κατά 10% από το 2003 έως το 2004. Αυτό και η συρρίκνωση του εθνικού χρέους της Βοσνίας είναι θετικές τάσεις, ενώ η ανεργία που κάποτε ξεπερνούσε το 40% και το μεγάλο εμπορικό έλλειμμα είναι αιτία ανησυχίας.
Το εθνικό νόμισμα είναι το (δεμένο με το ευρώ) Μετατρέψιμο Μάρκο, το οποίο ελέγχεται από το πίνακα συναλλαγμάτων. Ο ετήσιος πληθωρισμός είναι ο χαμηλότερος σε σχέση με άλλες χώρες της περιοχής, ενώ το 2004 έφτανε το 1.9%. Το διεθνές χρέος της χώρας στις 31 Δεκεμβρίου 2014 ήταν 5.1 δισεκατομμύρια δολάρια. Ο ρυθμός αύξησης του πραγματικού ΑΕΠ ήταν 5% για το 2004 σύμφωνα με την Κεντρική Τράπεζα της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης και τη Στατιστική Υπηρεσία της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης.
Η Βοσνία-Ερζεγοβίνη σημείωσε θετική πρόοδο τα προηγούμενα χρόνια, η οποία άλλαξε αποφασιστικά τη θέση της από τις χώρες με τη μεγαλύτερη εισοδηματική ανισότητα στις χώρες με τη μικρότερη εισοδηματική ανισότητα. Σύμφωνα με στοιχεία της ΕΣΥ, το κατά κεφαλήν ΑΕΠ σε ΜΑΔ της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης ήταν το 29 τοις εκατό του μέσου όρου της ΕΕ το 2010.
Ο δανεισμός της Βοσνίας αυξάνεται. Τον Σεπτέμβριο του 2012 εγκρίθηκε από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) η καταβολή ενός δανείου ύψους μισού δισεκατομμυρίου δολαρίων. Η Πρεσβεία των Ηνωμένων Πολιτειών στο Σεράγεβο εκδίδει τον Εμπορικό Οδηγό της Χώρας – μια ετήσια έκθεση που παρέχει μια ολοκληρωμένη ματιά στο εμπορικό και οικονομικό περιβάλλον της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης, χρησιμοποιώντας αναλύσεις για την αγορά, τα οικονομικά και τα πολιτικά της χώρας.
Το 2017, οι εξαγωγές αυξήθηκαν κατά 17% σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος, φτάνοντας τα 5,65 δισεκατομμύρια ευρώ. Ο συνολικός όγκος του εξωτερικού εμπορίου της χώρας 2017 ανήλθε σε 14,97 δισεκατομμύρια ευρώ και αυξήθηκε κατά 14% σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος. Οι εισαγωγές αγαθών αυξήθηκαν κατά 12% και ανήλθαν σε 9.32 δισεκατομμύρια ευρώ. Το 2017, η Βοσνία-Ερζεγοβίνη εξήγαγε κυρίως καθίσματα αυτοκινήτου, ηλεκτρική ενέργεια, επεξεργασμένη ξυλεία, αλουμίνιο και έπιπλα. Την ίδια χρονιά εισήγαγε κυρίως αργό πετρέλαιο, αυτοκίνητα, λάδια κινητήρα, άνθρακα και μπρικέτες. Το ποσοστό ανεργίας το 2017 ήταν 20,5%, αλλά το Ινστιτούτο Διεθνών Οικονομικών Μελετών της Βιέννης προβλέπει πτώση του ποσοστού ανεργίας για τα επόμενα χρόνια. Το 2018 η ανεργία θα πρέπει να είναι 19.4% και θα μειωθεί περαιτέρω στο 18,8% το 2019. Το 2020, το ποσοστό ανεργίας θα μειωθεί στο 18.3% σύμφωνα με τον ίδιο φορέα.
Η Παγκόσμια Τράπεζα προέβλεψε ότι η οικονομία θα αναπτυχθεί κατά 3,4% το 2019. Η Βοσνία-Ερζεγοβίνη κατατάχθηκε στην 83η θέση στον Δείκτη Οικονομικής Ελευθερίας για το 2019. Η συνολική βαθμολογία για τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη είναι 61.9 βαθμοί. Αυτή η θέση αντιπροσωπεύει κάποια πρόοδο σε σχέση με την 91η θέση το 2018. Αυτό το αποτέλεσμα είναι κάτω από το περιφερειακό επίπεδο, αλλά εξακολουθεί να είναι πάνω από τον παγκόσμιο μέσο όρο, καθιστώντας τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη μια «μετρίως ελεύθερη» χώρα.
Διακυβέρνηση
Η Βοσνία-Ερζεγοβίνη είναι κράτος αποτελούμενο από δύο οντότητες, την Ομοσπονδία Βοσνίας-Ερζεγοβίνης και τη Δημοκρατία της Σέρπσκα. Από το 1998 υπάρχει και η περιοχή του Μπρτσκό που δεν ανήκει σε καμία οντότητα, αλλά υπάγεται απευθείας στην κεντρική κυβέρνηση. Η Ομοσπονδία Βοσνίας-Ερζεγοβίνης διαιρείται περαιτέρω σε 10 καντόνια, ενώ η Δημοκρατία της Σέρπσκα είναι ενιαία στη δομή της. Η τοπική αυτοδιοίκηση στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη είναι οργανωμένη σε δήμους. Κάθε δήμος περιέχει πολλούς οικισμούς μέσα στα όριά του και υποδιαιρείται σε τοπικές κοινότητες.
Ως αποτέλεσμα της Συμφωνίας του Ντέιτον, η πολιτική εφαρμογή της ειρήνης εποπτεύεται από τον Ύπατο Εκπρόσωπο για τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη που επιλέγεται από το Συμβούλιο Εφαρμογής της Ειρήνης. Ο Ύπατος Εκπρόσωπος είναι η ανώτατη πολιτική αρχή στη χώρα. Ο Ύπατος Εκπρόσωπος έχει πολλές κυβερνητικές και νομοθετικές εξουσίες, συμπεριλαμβανομένης της απόλυσης αιρετών πολιτικών. Λόγω των τεράστιων εξουσιών του Ύπατου Εκπροσώπου στην πολιτική της Βοσνίας και των βασικών εξουσιών ως προς το δικαίωμα αρνησικυρίας, η θέση έχει επίσης συγκριθεί με αυτή του αντιβασιλέα.
Η πολιτική λαμβάνει χώρα σε ένα πλαίσιο κοινοβουλευτικής αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, όπου η εκτελεστική εξουσία ασκείται από το Συμβούλιο Υπουργών της Βοσνίας - Ερζεγοβίνης. Η νομοθετική εξουσία ανήκει τόσο στο Συμβούλιο Υπουργών όσο και στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης. Τα μέλη της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης επιλέγονται με σύστημα αναλογικής εκπροσώπησης.
Η Βοσνία-Ερζεγοβίνη είναι μια φιλελεύθερη δημοκρατία. Έχει πολλά επίπεδα πολιτικής διάρθρωσης, σύμφωνα με τη Συμφωνία του Ντέιτον.
Το πιο σημαντικό από αυτά τα επίπεδα είναι η διαίρεση της χώρας σε δύο οντότητες: την Ομοσπονδία της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης και Σερβική τη Δημοκρακα. Η Ομοσπονδία της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης καλύπτει το 51% της συνολικής έκτασης της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης, ενώΣερβική η Δημοκρατκα καλύπτει το 49%. Οι οντότητες, βασισμένες σε μεγάλο βαθμό στα εδάφη που κατείχαν οι δύο αντιμαχόμενες πλευρές εκείνη την εποχή, ιδρύθηκαν επίσημα με τη Συμφωνία του Ντέιτον το 1995 λόγω των τεράστιων αλλαγών στην εθνική δομή της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης. Από το 1996, η ισχύς των οντοτήτων σε σχέση με την κρατική κυβέρνηση έχει μειωθεί σημαντικά. Ωστόσο, οι οντότητες εξακολουθούν να έχουν πολλές εξουσίες για τον εαυτό τους.
Η περιοχή του Μπρτσκο στο βόρειο τμήμα της χώρας δημιουργήθηκε το 2000, παρμένη από εδάφη και από τις δύο οντότητες. Ανήκει επίσημα και στις δύο, αλλά δεν διοικείται από κανένα, και λειτουργεί υπό ένα αποκεντρωμένο σύστημα τοπικής αυτοδιοίκησης. Για εκλογικούς σκοπούς, οι ψηφοφόροι της περιοχής του Μπρτσκο μπορούν να επιλέξουν να συμμετάσχουν είτε στην Ομοσπονδία είτε στις εκλογές της Σερβικής Δημοκρατίας. Η περιοχή του Μπρτσκο έχει επαινεθεί για τη διατήρηση ενός πολυεθνικού πληθυσμού και ενός επιπέδου ευημερίας σημαντικά πάνω από τον εθνικό μέσο όρο.
Το τρίτο επίπεδο της πολιτικής υποδιαίρεσης της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης εκδηλώνεται στα καντόνια. Είναι μοναδικά για την οντότητα της Ομοσπονδίας της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης, η οποία αποτελείται από δέκα καντόνια. Το καθένα έχει μια καντονιακή κυβέρνηση, η οποία υπόκειται στο νόμο της Ομοσπονδίας στο σύνολό της. Ορισμένα καντόνια είναι εθνολογικώς μικτά και έχουν ειδικούς νόμους για τη διασφάλιση της ισότητας όλων των πληθυσμών.
Το τέταρτο επίπεδο πολιτικής διαίρεσης στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη είναι οι δήμοι. Η Ομοσπονδία της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης χωρίζεται σε 79 δήμους και η Σερβική Δημοκρατία σε 64. Οι δήμοι έχουν επίσης τη δική τους τοπική αυτοδιοίκηση και εδράζονται στην πιο σημαντική πόλη ή μέρος στην επικράτειά τους. Ως εκ τούτου, πολλοί δήμοι έχουν μακρά παράδοση και ιστορία με τα σημερινά τους όρια. Ορισμένοι άλλοι, ωστόσο, δημιουργήθηκαν μόνο μετά τον πρόσφατο πόλεμο μετά τη διάσπαση των παραδοσιακών δήμων από τη Συνοριακή Γραμμή μεταξύ οντοτήτων. Κάθε καντόνι στην Ομοσπονδία της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης αποτελείται από πολλούς δήμους, οι οποίοι χωρίζονται σε τοπικές κοινότητες.
Εκτός από τις οντότητες, τα καντόνια και τους δήμους, η Βοσνία-Ερζεγοβίνη έχει επίσης τέσσερις «επίσημες» πόλεις. Αυτές είναι οι: Μπάνια Λούκα, Μόσταρ, Σεράγεβο και Ανατολικό Σεράγεβο. Η επικράτεια και η κυβέρνηση των πόλεων Μπάνια Λούκα και Μόσταρ αντιστοιχεί στους ομώνυμους δήμους, ενώ οι πόλεις Σαράγεβο και Ανατολικό Σεράγεβο αποτελούνται επίσημα από αρκετούς δήμους. Οι πόλεις έχουν τη δική τους κυβέρνηση των πόλεων της οποίας η εξουσία βρίσκεται μεταξύ των δήμων και των καντονιών (ή της οντότητας, στην περίπτωση της Σερβικής Δημοκρατίας).
Πιο πρόσφατα, έχουν δημιουργηθεί αρκετοί κεντρικοί θεσμοί (όπως υπουργείο Άμυνας, Υπουργείο Ασφαλείας, κρατικό δικαστήριο, υπηρεσία έμμεσης φορολογίας και ούτω καθεξής) στη διαδικασία μεταφοράς μέρους της δικαιοδοσίας από τις οντότητες στο κράτος. Η εκπροσώπηση της κυβέρνησης της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης γίνεται από ελίτ που εκπροσωπούν τις τρεις μεγάλες ομάδες της χώρας, με την καθεμία να έχει ένα εγγυημένο μερίδιο εξουσίας.
Ο Πρόεδρος της Προεδρίας της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης επιλέγεται εκ περιτροπής μεταξύ τριών μελών (Βόσνιοι, Σέρβοι, Κροάτες), καθένας από τους οποίους εκλέγεται ως πρόεδρος για μια οκτάμηνη θητεία εντός της τετραετούς θητείας του ως μέλους. Τα τρία μέλη της Προεδρίας εκλέγονται απευθείας από τον λαό, με τους ψηφοφόρους της Ομοσπονδίας να ψηφίζουν για τους Βόσνιους και τους Κροάτες και τους ψηφοφόρους της Σερβικής Δημοκρατίας υπέρ των Σέρβων εκπροσώπων.
Ο Πρόεδρος του Υπουργικού Συμβουλίου προτείνεται από την Προεδρία και εγκρίνεται από τη Βουλή των Αντιπροσώπων. Ο Πρόεδρος του Υπουργικού Συμβουλίου είναι τότε υπεύθυνος για το διορισμό Υπουργού Εξωτερικών, Υπουργού Εξωτερικού Εμπορίου και άλλων κατά περίπτωση.Η Κοινοβουλευτική Συνέλευση είναι το νομοθετικό όργανο στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη. Αποτελείται από δύο Σώματα: τη Βουλή των Λαών και τη Βουλή των Αντιπροσώπων. Η Βουλή των Λαών έχει 15 αντιπροσώπους που επιλέγονται από τα κοινοβούλια των οντοτήτων, τα δύο τρίτα των οποίων προέρχονται από την Ομοσπονδία (5 Βόσνιοι και 5 Κροάτες) και το ένα τρίτο από τη Σερβική Δημοκρατία (5 Σέρβοι). Η Βουλή των Αντιπροσώπων αποτελείται από 42 μέλη που εκλέγονται από το λαό με μια μορφή αναλογικής εκπροσώπησης, τα δύο τρίτα εκλέγονται από την Ομοσπονδία και το ένα τρίτο εκλέγονται από τη Σερβική Δημοκρατία.
Το Συνταγματικό Δικαστήριο της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης είναι ο ανώτατος, τελικός διαιτητής νομικών υποθέσεων. Αποτελείται από εννέα μέλη: τέσσερα μέλη επιλέγονται από την Ομοσπονδιακή Βουλή των Αντιπροσώπων, δύο από την Εθνοσυνέλευση της Σερβικής Δημοκρατίας και τρία από τον Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων μετά από διαβούλευση με την Προεδρία, αφού δεν μπορούν να είναι Βόσνιοι πολίτες.
Ωστόσο, η ανώτατη πολιτική αρχή στη χώρα είναι ο Ύπατος Εκπρόσωπος για τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, ο ύπαρχος για τη διεθνή πολιτική παρουσία στη χώρα και επιλέγεται από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Από το 1995, ο Ύπατος Εκπρόσωπος μπορεί να παρακάμψει την εκλεγμένη κοινοβουλευτική συνέλευση και από το 1997 είναι σε θέση να απομακρύνει εκλεγμένους αξιωματούχους. Οι μέθοδοι που επέλεξε η Ύπατη Εκπρόσωπος έχουν επικριθεί ως αντιδημοκρατικές. Η διεθνής εποπτεία θα τερματιστεί όταν η χώρα κριθεί πολιτικά και δημοκρατικά σταθερή και αυτοσυντηρούμενη.
Εκλογές
Δικαίωμα ψήφου στις εκλογές έχουν όσες και όσοι είναι ηλικίας 18 ετών και άνω. Επίσης, οι 16χρονοι και 17χρονοι που εργάζονται έχουν κατ' εξαίρεση δικαίωμα ψήφου.
Δημογραφία
Οι Μποσνιάκοι είναι η μεγαλύτερη εθνοτική ομάδα (50%), ενώ ακολουθούν οι Σέρβοι (30%) και οι Κροάτες (15%). Το στοιχείο διαφοροποίησης των εθνοτικών ομάδων είναι η θρησκεία, καθώς δεν υπάρχουν άλλες διαφορές (γλωσσικές, φυλετικές). Οι σε αντίστοιχη σειρά θρησκείες είναι το ισλάμ, η ορθοδοξία και ο ρωμαιοκαθολικισμός. Επίσης, υπάρχουν 1.196 Μάρτυρες του Ιεχωβά.
Η γλώσσα ενώ προπολεμικά ήταν μία επίσημη (Σερβοκροατική γλώσσα), σήμερα επισήμως υπάρχουν 3 γλώσσες, καθώς οι Μποσνιάκοι ονομάζουν τη γλώσσα τους βοσνιακά, οι Σέρβοι, σερβικά και οι Κροάτες κροατικά. Αν και οι τρεις αυτές κωδικοποιημένες εθνικές γλώσσες διαφέρουν σε κάποια σημεία μεταξύ τους, εντούτοις υπάρχει συντριπτικά μεγάλο ποσοστό επικάλυψης μεταξύ των τριών γλωσσών και 100% κατανόηση της μίας από τους ομιλητές της άλλης.
Εκτός από την πρωτεύουσα Σαράγεβο, άλλες μεγάλες πόλεις της χώρας είναι η Μπάνια Λούκα, η Τούζλα, η Ζένιτσα, το Μόσταρ, το Μπίχατς, η Μπιέλινα, το Πριέντορ και το Μπρτσκο.
Το προσδόκιμο ζωής στο σύνολο του πληθυσμού, σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2019 του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας ήταν 76,8 χρόνια (74,4 χρόνια οι άνδρες και 79,1 οι γυναίκες).
Σύμφωνα με την απογραφή του 1991, η Βοσνία-Ερζεγοβίνη είχε πληθυσμό 4.369.319 κατοίκους, ενώ η απογραφή του Ομίλου της Παγκόσμιας Τράπεζας το 1996 έδειξε μείωση σε 3.764.425 κατοίκους. Οι μεγάλες μεταναστεύσεις πληθυσμού κατά τη διάρκεια των Γιουγκοσλαβικών Πολέμων στη δεκαετία του 1990 προκάλεσαν δημογραφικές αλλαγές στη χώρα. Μεταξύ των ετών 1991 και 2013, οι πολιτικές διαφωνίες κατέστησαν αδύνατη τη διοργάνωση απογραφής. Είχε προγραμματιστεί μια απογραφή για το 2011, και στη συνέχεια για το 2012, αλλά καθυστέρησε μέχρι τον Οκτώβριο του 2013. Η απογραφή του 2013 διαπίστωσε συνολικό πληθυσμό 3.531.159 ατόμων, μια πτώση περίπου 20% από το 1991 Τα στοιχεία της απογραφής του 2013 περιλαμβάνουν μη μόνιμους Βόσνιους κατοίκους και για το λόγο αυτό αμφισβητούνται από αξιωματούχους της Σερβικής Δημοκρατίας και Σέρβους πολιτικούς (βλ. Εθνοτικές ομάδες παρακάτω).
Η Βοσνία και Ερζεγοβίνη είναι η πατρίδα τριών «συστατικών εθνοτήτων», δηλαδή των Μποσνιάκων, των Σέρβων και των Κροατών, καθώς και ορισμένων μικρότερων ομάδων (συμπεριλαμβανομένων των Εβραίων και των Ρομά). Σύμφωνα με στοιχεία από την απογραφή του 2013 που δημοσίευσε η Στατιστική Υπηρεσία της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης, οι Μποσνιάκοι αποτελούν το 50.1% του πληθυσμού, οι Σέρβοι το 30.8%, οι Κροάτες το 15.5% και οι άλλοι το 2.7%, με τους υπόλοιπους ερωτηθέντες να μην δηλώνουν την εθνικότητα τους ή να μην απαντούν. Τα αποτελέσματα της απογραφής αμφισβητούνται από τη στατιστική υπηρεσία της Σερβικής Δημοκρατίας και από Σερβοβόσνιους πολιτικούς. Η διαφωνία σχετικά με την απογραφή αφορά τη συμπερίληψη μη μόνιμων Βόσνιων κατοίκων στα στοιχεία, κάτι στο οποίο αντιτίθενται οι αξιωματούχοι της Σερβικής Δημοκρατίας. Η στατιστική υπηρεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία, κατέληξε στο συμπέρασμα τον Μάιο του 2016 ότι η μεθοδολογία απογραφής που χρησιμοποιήθηκε από τη Βοσνιακή στατιστική υπηρεσία είναι σύμφωνη με τις διεθνείς συστάσεις.
Γλώσσες
Το σύνταγμα της Βοσνίας δεν προσδιορίζει καμία επίσημη γλώσσα. Ωστόσο, οι ακαδημαϊκοί Χίλαρι Φούτιτ και Μάικλ Κέλι σημειώνουν ότι η Συμφωνία του Ντέιτον δηλώνει ότι "γράφτηκε στα βοσνιακά, κροατικά, αγγλικά και σερβικά", καθεστώς το οποίο περιγράφουν ως "ντε φάκτο αναγνώριση τριών επίσημων γλωσσών" σε κρατικό επίπεδο. Το ισότιμο καθεστώς των τριών γλωσσών της χώρας επαληθεύτηκε από το Συνταγματικό Δικαστήριο το 2000. Αποφάνθηκε ότι οι διατάξεις της Ομοσπονδίας και των Συνταγμάτων της Σερβικής Δημοκρατίας για τη γλώσσα ήταν ασυμβίβαστες με το σύνταγμα του κράτους, καθώς αναγνώρισαν μόνο τα βοσνιακά και τα κροατικά (στην περίπτωση της Ομοσπονδίας) και τα Σερβικά (στην περίπτωση της Σερβικής Δημοκρατίας) ως επίσημες γλώσσες στην επίπεδο οντότητας. Ως αποτέλεσμα, η διατύπωση των συνταγμάτων των οντοτήτων άλλαξε και οι τρεις γλώσσες έγιναν επίσημες και στις δύο οντότητες. Οι τρεις τυπικές γλώσσες είναι πλήρως κατανοητές μεταξύ τους και είναι γνωστές συλλογικά με την ονομασία Σερβοκροατικά, παρά το γεγονός ότι αυτός ο όρος δεν αναγνωρίζεται επίσημα στη χώρα. Η χρήση μιας από τις τρεις γλώσσες έχει γίνει δείκτης εθνικής ταυτότητας. Ο Κέλι και η Κάθριν Μπέικερ υποστηρίζουν: «Οι τρεις επίσημες γλώσσες του σημερινού βοσνιακού κράτους... αντιπροσωπεύουν τη συμβολική διεκδίκηση της εθνικής ταυτότητας έναντι του πραγματισμού της αμοιβαίας κατανοητότητας».
Σύμφωνα με τον Ευρωπαϊκό Χάρτη για τις Περιφερειακές ή Μειονοτικές Γλώσσες του 1992, η Βοσνία-Ερζεγοβίνη αναγνωρίζει τις ακόλουθες μειονοτικές γλώσσες: αλβανικά, μαυροβουνιακά, τσέχικα, ιταλικά, ουγγρικά, μακεδονικά, γερμανικά, πολωνικά, ρομανικά, ρουμανικά, ρουθηνικά, σλοβακικά, σλοβενικά, Τουρκικά, Ουκρανικά και Εβραϊκά (Γίντις και ισπανοεβραϊκή γλώσσα). Η γερμανική μειονότητα στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη είναι ως επί το πλείστον απομεινάρια από Σουηβούς του Δούναβη, που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή αφού η μοναρχία των Αψβούργων διεκδίκησε τα Βαλκάνια από την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Λόγω των απελάσεων και της (αναγκαστικής) αφομοίωσης μετά τους δύο Παγκόσμιους Πολέμους, ο αριθμός των Γερμανών στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη μειώθηκε δραστικά.
Στην απογραφή του 2013, το 52.86% του πληθυσμού θεωρεί τη μητρική του γλώσσα τα βοσνιακά, το 30.76% τα σερβικά, το 14.6% τα κροατικά και το 1.57% άλλη γλώσσα, με το 0.21% να μην απαντά.
Θρησκεία
Η Βοσνία-Ερζεγοβίνη είναι μια πολύθρησκη χώρα. Σύμφωνα με την απογραφή του 2013, οι μουσουλμάνοι αποτελούσαν το 50.7% του πληθυσμού, ενώ οι ορθόδοξοι χριστιανοί το 30.7%, οι καθολικοί χριστιανοί το 15.2%, το 1,2% άλλοι και το 1,1% άθεοι ή αγνωστικιστές, με τους υπόλοιπους να μην δηλώνουν ή να μην απαντούν στην ερώτηση. Μια έρευνα του 2012 βρήκε ότι το 54% των μουσουλμάνων της Βοσνίας δεν ήταν θρησκευόμενοι, ενώ το 38% ακολουθούσε τον Σουνισμό.
Μεταφορές
δεξιά|μικρογραφία|Μερική άποψη του [[Διεθνές Αεροδρόμιο του Σεράγεβο|διεθνούς αεροδρομίου του Σεράγεβο]] Το Διεθνές Αεροδρόμιο του Σεράγεβο, επίσης γνωστό ως αεροδρόμιο Μπούτμιρ, είναι το κύριο διεθνές αεροδρόμιο στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη, το οποίο βρίσκεται 6.1 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του κεντρικού σιδηροδρομικού σταθμού του Σεράγεβο στην πόλη Σεράγεβο και συγκεκριμένα στο προάστιο Μπουτμίρ. Οι σιδηροδρομικές δραστηριότητες στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη είναι διάδοχοι των Γιουγκοσλαβικών Σιδηροδρόμων εντός των ορίων της χώρας μετά την ανεξαρτησία από την πρώην Γιουγκοσλαβία το 1992. Σήμερα, οι σιδηρόδρομοι από τους Σιδηροδρόμους της Ομοσπονδίας της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης (ŽFBiH) στην Ομοσπονδία της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης και από τους Σιδηροδρόμους της Σερβικής Δημοκρατίας (ŽRS) στη Σερβική Δημοκρατία. Η οδήγηση γίνεται στα δεξιά.
Πολιτισμός
Γεωγραφικά και ιστορικά η χώρα βρισκόταν σε επαφή με το μεσογειακό, βυζαντινό, οθωμανικό και δυτικοευρωπαϊκό πολιτισμό και δέχτηκε τις επιδράσεις τους. Αργότερα, όταν η χώρα αποτελούσε δημοκρατία της Ομοσπονδιακής Λαϊκής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας η πολιτιστική παραγωγή της εντασσόταν στα πλαίσια του ευρύτερου γιουγκοσλαβικού πολιτισμού. Το 1992 με τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, η χώρα ανακήρυξε την αυτονομία της, και η πολιτιστική παραγωγή άρχισε σταδιακά να αναζητά και να βρίσκει την ιδιαίτερη ταυτότητά της.
Ο γνωστότερος λογοτέχνης της χώρας είναι ο Ίβο Άντριτς, ο οποίος το 1961 κέρδισε το Νόμπελ Λογοτεχνίας. Άλλοι γνωστοί Βόσνιοι λογοτέχνες του 20ού αι. είναι ο Μέσα Σελίμοβιτς, ο ποιητής Αμπντουλάχ Σιντράν, ο Μακ Ντίζνταρ κ.ά. Ο Αντεμίρ Κένοβιτς και ο Εμίρ Κουστουρίτσα είναι οι γνωστότεροι κινηματογραφιστές που γεννημένοι στη Βοσνία κατάφεραν να γίνουν παγκοσμίως γνωστοί με τα έργα τους και να κερδίσουν πολλές διακρίσεις σε διεθνή κινηματογραφικά φεστιβάλ (Φεστιβάλ Βενετίας, Φεστιβάλ Κανών). Ο Ντάνις Τάνοβιτς με την ταινία του «No man’s Land» κέρδισε το 2001 το Όσκαρ Ξενόγλωσσης ταινίας. Επίσης από τη Βοσνία κατάγεται και ο Γκόραν Μπρέγκοβιτς ο οποίος είναι από τους πιο αναγνωρισμένους μουσικούς παγκοσμίως.
Κουζίνα
μικρογραφία|Πιατέλα με βοσνιακά κρέατα που περιέχει, μεταξύ άλλων, το [[τσεβάπι, που θεωρείται το εθνικό πιάτο της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης]] Η βοσνιακή κουζίνα χρησιμοποιεί πολλά μπαχαρικά, σε μέτριες ποσότητες. Τα περισσότερα πιάτα είναι ελαφριά, καθώς είναι βραστά. Οι σάλτσες είναι απολύτως φυσικές και αποτελούνται από λίγο περισσότερο υλικό από τους φυσικούς χυμούς των λαχανικών στα διάφορα πιάτα. Τα τυπικά συστατικά των βοσνιακών φαγητών είναι: ντομάτες, πατάτες, κρεμμύδια, σκόρδο, πιπεριές, αγγούρια, καρότα, λάχανο, μανιτάρια, σπανάκι, κολοκυθάκια, αποξηραμένα φασόλια, φρέσκα φασόλια, δαμάσκηνα, γάλα, πάπρικα και μια κρέμα γάλακτος που ονομάζεται παβλάκα. Η βοσνιακή κουζίνα ισορροπεί ανάμεσα στις δυτικές και ανατολικές επιρροές. Ως αποτέλεσμα της οθωμανικής διοίκησης για σχεδόν 500 χρόνια, το φαγητό της Βοσνίας συνδέεται στενά με την τουρκική, την ελληνική και άλλες πρώην οθωμανικές και μεσογειακές κουζίνες. Ωστόσο, λόγω των ετών της αυστριακής κυριαρχίας, υπάρχουν πολλές επιρροές από την Κεντρική Ευρώπη. Τα τυπικά πιάτα με κρέας περιλαμβάνουν κυρίως βοδινό και αρνί. Μερικές τοπικές σπεσιαλιτέ είναι οι: τσεβάπι, μπουρέκι, ντολμάς, σαρμά, πιλάφι, γκούλας, άιβαρ και μια ολόκληρη σειρά από γλυκά της Ανατολής. Το τσεβάπι είναι ένα ψητό πιάτο από κιμά, ένα είδος κεμπάπ, δημοφιλές στην πρώην Γιουγκοσλαβία και θεωρούμενο το εθνικό πιάτο στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη και τη Σερβία. Τα τοπικά κρασιά προέρχονται από την Ερζεγοβίνη όπου το κλίμα είναι κατάλληλο για την καλλιέργεια σταφυλιών. Η ερζεγοβινική λόζα (παρόμοια με την ιταλική γκράπα αλλά λιγότερο γλυκιά) είναι πολύ δημοφιλής. Τα αλκοολούχα ποτά δαμάσκηνου (ρακίγια) ή μήλου ( γιακουμπόβατσα) παράγονται στα βόρεια. Στο νότο, τα αποστακτήρια παρήγαγαν τεράστιες ποσότητες μπράντυ και προμήθευαν όλα τα πρώην γιουγκοσλαβικά εργοστάσια οινοπνευματωδών ποτών (το μπράντυ είναι η βάση των περισσότερων αλκοολούχων ποτών).
Τα καφενεία, όπου σερβίρεται βόσνιος καφές σε ντζέζβα με ραχάτ λουκούμ και κύβους ζάχαρης, ανθούν στο Σεράγεβο και κάθε πόλη της χώρας. Η κατανάλωση καφέ είναι ένα αγαπημένο χόμπι της Βοσνίας και μέρος της κουλτούρας. Η Βοσνία-Ερζεγοβίνη είναι η ένατη χώρα σε ολόκληρο τον κόσμο ως προς την κατά κεφαλήν κατανάλωση καφέ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ευρωπαϊκά κράτη Κατηγορία:Γιουγκοσλαβικές Δημοκρατίες Κατηγορία:Μεσογειακά κράτη
Μάρσια Πέλαμ του Γιάρμπορο
Η Μάρσια Πέλαμ του Γιάρμπορο (Marcia Pelham of Yarborough, γεννημένη ως Μάρσια Αμαλία Μαίρη Λέιν-Φοξ Marcia Amelia Mary Lane-Fox, 18 Οκτωβρίου 1863 - 17 Νοεμβρίου 1926) ήταν Βρετανίδα ευγενής και εργάστηκε στην πολιτική για το Συντηρητικό Κόμμα.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 18 Οκτωβρίου 1863, και ήταν κόρη του Σάκσβιλ Λέιν-Φοξ, 12ου Βαρώνου Κόνιερς και της Μαίρης Κέρτις.
Στις 5 Αυγούστου 1886 παντρεύτηκε τον Κάρολο Πέλαμ, 4ο Κόμη του Γιάρμπορο. Μαζί απέκτησαν τέσσερα παιδιά:
Πέθανε μετά ασθένεια στον ύπνο της, στις 17 Νοεμβρίου 1926 στο Μπρόκλεσμπι Παρκ σε ηλικία 63 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βρετανοί ευγενείς Κατηγορία:Αξιωματικοί του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας
Σταμάτης Σέρμπος
Ο Σταμάτης Σέρμπος, Λιβάδια της Χίου (1806)- Πειραιάς (1883), ήταν έμπορος που κατέγραψε στο χειρόγραφό του τις προσωπικές του αναμνήσεις από τη σφαγή της Χίου το 1822, την φυγή του αρχικά στα Ψαρά και στη συνέχεια την περιπλάνησή του στον Μοριά και τελικά την εγκατάσταση του στον Πειραιά το 1835 όταν έγινε η μεταφορά της πρωτεύουσας από το Ναύπλιο στην Αθήνα. Δεν παραλείπει να αναφερθεί στους εμφυλίους πολέμους, στη δολοφονία του Καποδίστρια και στην άφιξη του Όθωνα.
Το χειρόγραφό του
Ο Σέρμπος δεν αρκέσθηκε στα «ολίγα γράμματα και μέρος αριθμητική»(sic) που είχε μάθει στην νεαρή του ηλικία στη Χίο. Φρόντισε να παρακολουθήσει κατά την παραμονή του στο Ναύπλιο με τη μέθοδο που εφαρμόζονταν εκείνη την εποχή στα αλληλοδιδακτικά σχολεία. Το χειρόγραφό του περιλαμβάνει στις σαράντα πρώτες σελίδες την αφήγησή των αναμνήσεών του τις οποίες άρχισε να καταγράφει το 1833. Στο κείμενο αυτό ο συγγραφέας αφιερώνει λίγες γραμμές σχετικά με τα δεκαέξι πρώτα χρόνια της ζωής του που έζησε στη Χίο. Το 1821 όταν έγινε η επανάσταση μαζί με τους γονείς του εγκαταστάθηκαν στον Άγιο Γεώργη τον Σηκούση «όπου είμεθα εκεί φυλαγμένοι από τον φόβο των Τούρκων, καθότι εις την χώραν εγίνοντο καθ΄ημέραν καταχρήσεις και φονικά», όπως σημειώνει. Πολύ ενδιαφέρουσα είναι η διήγησή του όταν μιλά για την επίσκεψή του στο Γυμνάσιο και την βιβλιοθήκη της Χίου (3000 τόμοι) όπου συναντήθηκε με τον Νεόφυτο Βάμβα, τότε γυμνασιάρχη της Σχολής, ή στο τυπογραφείο ή ακόμη στην εξοχική έπαυλη του Τσελεμπή Ροδοκανάκη, όπου και εκεί υπήρχε βιβλιοθήκη με 2000 τόμους. Επίσης γοητευτική είναι η περιγραφή της διαδρομής μέσα από τις ανθισμένες πορτοκαλιές και λεμονιές που σκορπίζουν το ευχάριστο άρωμά τους. Η αφήγηση των «αναμνήσεων» του Σέρμπου θυμίζει πολύ το χειρόγραφο ενός άλλου χιώτη εμπόρου του Λουκά Τζίφου, στο οποίο βασίσθηκε ο Δημήτριος Βικέλας για να γράψει το διήγημά του «Λουκής Λάρας ». Όπως στον Λουκή Λάρα όπου περιγράφονται οι προσωπικές περιπέτειες χωρίς ηρωισμούς και υψηλά ιδανικά έτσι και ο Σέρμπος έβλεπε τη ζωή από την πρακτική της άποψη: επιβίωση του ατόμου, άγνοια των προβλημάτων του συνόλου και αδιαφορία για τις ιδέες.
Η επανάσταση στη Χίο
''«Κατά το 1822 Μαρτίου 20 ήλθον οι Σάμιοι με τινας άλλους Χίους επαναστάτας με 2 χιλιάδες περίπου στρατεύματα Σαμικά και επαναστάτησαν την Χίον και με την πρώτην ημέραν εσφάλησαν όλους τους Τούρκους της Χίου μέσα εις το φρούριον και διήρκεσεν η πολιορκία αύτη της Χίου ημέρας 22 και έπειτα ήλθεν η φλότα η τουρκική συνισταμένη από 30 περίπου κομμάτια από τρίκορτα βασέλα, φεργάδες και ολίγα βρίκια και ήτον και πολυάριθμος στρατός Τουρκικός εις τα παράλια της Ανατολής εκείνων των μερών συναγμένος όστις προετοιμάζετο δια τα επαναστατημένα μέρη της Ελλάδος και μαθών ο στόλος ότι η Χίος επαναστάτησεν εμβαρκάρισαν αμέσως τα στρατεύματα εκείνα και ελεηλάτησαν την περίφημον εκείνην νήσον της Χίου. Και κατά τας πληροφορίας που τότε ελάβαμεν, αιχμαλωτίσθηκαν έως 70 περίου χιλιάδες λαός και εσκοτώθηκαν τόσοι πολλοί ώστε εις πολλά μέρη δεν ημπορούσαν να απεράσουν από την βρώμαν των σκοτωμένων δια πολλούς μήνας ».
Εμφύλιοι πόλεμοι
Το 1823 βρίσκεται στο Ναύπλιο και είναι σε θέση να γνωρίζει καλά τα γεγονότα. "Κατά τω έτει 1825 περί τον Μάιον μήνα πολιορκήθην το Ναύπλιον από την τότε συσταθείσα Διοίκησιν εις το Κρανίδιν η Τρίτη Γενική Συνέλευσις των Ελλήνων. Διήρκησεν η πολιορκία αύτη σχεδόν 5 μήνας· ο βαστών το φρούριον του Ναυπλίου τότε ήταν ο Πάνος υιός του Κολοκοτρώνη όστις και αφού έδωκεν το Ναύπλιον τότε εις την Διοίκησιν, ανέβη εις Τριπολιτζά όπου ήταν ο πατέρας του και ο αδελφός του οίτινες εβαστούσαν την πόλιν της Τριπολιτζάς και δεν την παρέδιδαν εις την κυβέρνησιν· εις μίαν έξοδον πολέμου με τους διοικητικούς όπου ήτον έξω εφονεύθη κατά τω έτει 1825 περί τον Ιούλιον μήνα. Το δε φρούριον του Ναυπλίου παρέδωσεν η διοίκησις εις την εμπιστοσύνην του γέρου (Νάσου) Φωτομάρα.".
Αγγλοαμερικανικοί κανόνες καταλογογράφησης
Οι Αγγλοαμερικανικοί κανόνες καταλογογράφησης ACCR2 αποτελούν ένα εθνικό κώδικα καταλογογράφησης, οι οποίοι δημοσιεύθηκαν για πρώτη φορά το 1967.
Σταμάτης Σέρμπος
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Έλληνες ιστορικοί
Αγγλοαμερικανικοί κανόνες καταλογογράφησης
Ιστορία
Από τους Αγγλοαμερικανικούς κανόνες ξεχωρίζει δεύτερη έκδοση. Έχουν δημοσιευθεί από κοινού από την Αμερικάνικη Ένωση Βιβλιοθηκών, την Καναδική Ένωση Βιβλιοθηκών και το Ινστιτούτο Ορκωτών της βιβλιοθήκης και των επαγγελματιών της πληροφόρησης στο Ηνωμένο Βασίλειο.Ο συντάκτης των Αγγλο - Αμερικάνικων κανόνων είναι ο Michael Gorman γεννημένος βιβλιοθηκονόμος, ο οποίος ζει στην περιοχή του Σικάγου και παράλληλα έχει τιμηθεί τόσο από την Αμερικάνικη Ένωση Βιβλιοθηκών και το Ινστιτούτο Ορκωτών των βιβλιοθηκών και των επαγγελματιών της πληροφόρησης.Οι Αγγλο - Αμερικάνικοι κανόνες καταλογογράφησης σχεδιάστηκαν προκειμένου να χρησιμοποιηθούν στην κατασκευή καταλόγων και άλλων λιστών γενικά σε όλες τις βιβλιοθήκες όλων των μεγεθών.Οι κανόνες καλύπτουν τόσο την περιγραφή όσο και την παροχή σημείων πρόσβασης για όλα τα υλικά της βιβλιοθήκης που συλλέγονται συνήθως κατά την παρούσα στιγμή.
Οι εκδόσεις
Οι Αγγλοαμερικανικοί κανόνες καταλογογράφησης υπάρχουν σε διάφορες έντυπες εκδόσεις καθώς και σε μια ηλεκτρονική έκδοση.Ο Gorman επιμελήθηκε πολλές από τις αναθεωρήσεις των Αγγλοαμερικανικών κανόνων καταλογογράφησης μαζί και με την συνοπτική έκδοση.Η ηλεκτρονική έκδοση διατίθεται μόνο μέσω του Desktop Cataloger από τη Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου.Διάφορες μεταφράσεις διατίθενται επίσης από άλλες πηγές.Οι αρχές των Αγγλο - Αμερικάνικων κανόνων καταλογογράφησης περιλαμβάνουν την καταλογογράφηση από το στοιχείο και όχι συνάγοντας πληροφορίες από εξωτερικές πηγές.Η έννοια της «κύρια πηγή των πληροφοριών»,είναι αυτή που προτιμάται όπου υπάρχουν συγκρούσεις.
Με τα χρόνια οι Αγγλοαμερικανικοί κανόνες καταλογογράφησης έχουν ενημερωθεί με περιστασιακές τροποποιήσεις, και αναθεωρήθηκαν σημαντικά το 1988 (2η έκδοση, 1988 αναθεώρηση) και το 2002 (2η έκδοση, 2002 αναθεώρηση). Η αναθεώρηση του 2002 περιλαμβάνονται ουσιαστικές αλλαγές σε τμήματα για τα υλικά που δεν είναι βιβλία. Ένα χρονοδιάγραμμα των ετήσιων ενημερώσεων άρχισε το 2003 και σταμάτησε με το 2005.Οι Αγγλο - Αμερικάνικοι κανόνες καταλογογράφησης έχουν πετύχει από το Resource Description and Access(συνήθως αναφέρεται ως RDA), που κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 2010. Αυτός ο νέος κωδικός ενημερώνεται από τις λειτουργικές απαιτήσεις για βιβλιογραφική εγγραφή και σχεδιάστηκε για να είναι ένα πλαίσιο πιο ευέλικτο και κατάλληλο για χρήση σε ένα ψηφιακό περιβάλλον. Το φθινόπωρο του 2010, η Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου, η Εθνική βιβλιοθήκη της Ιατρικής, η Εθνική Αγροτική Βιβλιοθήκη και πολλά άλλα θεσμικά όργανα και οι εθνικές βιβλιοθήκες των άλλων αγγλόφωνων χώρων πραγματοποίησαν επίσημη δοκιμή του RDA, τα αποτελέσματα της οποίας δημοσιεύθηκαν τον Ιούνιο του 2011.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιβλιοθηκονομία
Κώστας Σαντοριναίος
Ο Κώστας Σαντοριναίος (Κωνσταντινούπολη, 8 Αυγούστου 1909 - Αθήνα, 10 Ιουνίου 2010) ήταν Έλληνας ηθοποιός.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1909. Σπούδασε στην Επαγγελματική Σχολή Θεάτρου. Έπαιξε σε έργα πρόζας, επιθεωρήσεις και μουσικές κωμωδίες. Στο μεταξύ είχε αρχίσει από το 1930 να συγκροτεί τους δικούς του θιάσους στην Αθήνα και σε περιοδείες σε όλη την Ελλάδα, σε συνεργασία με τη σύζυγο του Παμφίλη Αργυροπούλου.
Σύμφωνα με την Άννα Φόνσου, ιδρύτρια του φορέα "Το σπίτι του ηθοποιού", ο Σαντοριναίος ήταν εκείνος που είχε την αρχική ιδέα για τη δημιουργία του.
Ο Σαντοριναίος απεβίωσε στην Αθήνα, το 2010. Πέθανε απομονωμένος από τα φώτα της δημοσιότητας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Υπεραιωνόβιοι Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί μουσικού θεάτρου
Κατακόμβες της Μήλου
Οι Κατακόμβες της Μήλου είναι αρχαίο υπόγειο νεκροταφείο στη Μήλο, στις Κυκλάδες, το οποίο χρονολογείται από τους πρωτοχριστιανικούς χρόνους. Βρίσκονται κοντά στην Τρυπητή και τα ερείπια της αρχαίας Μήλου. Οι κατακόμβες αποτελούνται από υπόγειες αίθουσες και διαδρόμους λαξευμένους στον μαλακό ηφαιστειακό τόφφο, ενώ κοντά σε αυτές βρίσκονται και άλλοι τάφοι. Οι κατακόμβες χωρίζονται σε τρεις επιμέρους ομάδες με συνολικά πέντε διαδρόμους κατά μήκος των οποίων έχουν λαξευτοί οι τάφοι. Είναι επισκέψιμες για το κοινό.
Ιστορία
thumb|220px|left|Ο χώρος όπου βρίσκονται οι κατακόμβες Οι κατακόμβες της Μήλου ήταν ένα κοινοτικό νεκροταφείο το οποίο με βάση ευρήματα ανασκαφής που πραγματοποιήθηκε το 2007-2009 ήταν σε χρήση από τον 1ο μέχρι τον 7ο αιώνα μ.Χ. Ο Γερμανός αρχαιολόγος Λούντβιχ Ρος, ο οποίος επισκέφτηκε το χώρο το 1844 υπολόγισε ότι οι κατακόμβες είχαν 1.500 με 2.000 τάφους, και είχαν ταφεί σε αυτές 7.000 με 8.000 άνθρωποι. Ο Γάλλος Σαρλ Μπαγιέ το 1878 υπολόγισε ότι οι τάφοι ήταν 300 και σε αυτούς είχαν ταφεί το πολύ 1.500 άτομα.
Οι κατακόμβες χρησιμοποιούνταν ως τόπος λατρείας από τους πρώτους Χριστιανούς. Στη Μήλο πιθανόν ο Χριστιανισμός να μεταδόθηκε από Ιουδαίους οι οποίοι έφυγαν από την Παλαιστίνη μετά από σειρά διωγμών, είτε μετά την καταστροφή της Ιερουσαλήμ το 70 μ.Χ., είτε μετά τους διωγμούς υπό τον Ανδριανό, και κατέφυγαν σε άλλα, σημεία, όπως ο Μήλος, όπου πιθανόν εργάστηκαν ως δούλοι στα ορυχεία του νησιού. Παρόλα αυτά, οι επιγραφές που διασώθηκαν στις κατακόμβες είναι γραμμένες στα ελληνικά και αναφέρονται σε ελληνικά ονόματα, όπως Αλέξανδρος, γεγονός που υποδηλώνει ότι οι κατακόμβες χρησιμοποιήθηκαν από το ντόπιο πληθυσμό. Το τέλος της χρήσης των κατακομβών κατά τον 7ο αιώνα συμπίπτει με μια σειρά σεισμών και επιδρομών που έπληξαν το νησί.
Όταν άνοιξαν οι Κατακόμβες για το κοινό τη δεκαετία του 1960 ο χώρος φωτίστηκε με ηλεκτρικούς λαμπτήρες, οι οποίοι όμως λόγω της φθοράς των καλωδίων μετά από χρόνια αφαιρέθηκαν. Ο χώρος λειτουργούσε επίσης μία φορά το χρόνο, στη γιορτή των Αγίων Πάντων, ως εκκλησία, αρχίζοντας από το 2002. Ως Αγία Τράπεζα χρησιμοποιούταν ένας από τους τάφους, και πάνω του είχε τοποθετηθεί σταυρός από πλεξιγκλάς, ο οποίος στα τέλη της δεκαετίας του 2000 αφαιρέθηκε προκαλώντας αντιδράσεις. Τον Οκτώβριο του 2009 οι κατακόμβες πλημμύρισαν μετά από βροχή, και ξανάνοιξαν μετά από μερικούς μήνες.
Ανασκαφές
thumb|240px|Αρκοσόλιο Οι κατακόμβες ανακαλύφθηκαν ξανά τα χρόνια της οθωμανικής κυριαρχίας στο νησί από ντόπιους ανασκαφείς, αλλά η ανακάλυψή τους κοινοποιήθηκε το 1840. Οι τάφοι είχαν ήδη συλληθεί όταν τους επισκέφτηκε το 1843 ο Γερμανός αρχαιολόγος Λούντβιχ Ρος μαζί με τον Άντον Πρόκες φον Όστεν. Ακολούθως τις επισκέφτηκε ο Γάλλος Σαρλ Μπαγιέ το 1878. Το 1904 ερευνήθηκαν από τον Γεώργιο Λαμπάκη, ο οποίος προχώρησε σε καθαρισμό του χώρου από επιχώσεις, και το 1927 τις μελέτησε προσεκτικά ο Γεώργιος Σωτηρίου, ο οποίος διαπίστωσε ότι πολλές από τις πλάκες που κάλυπταν τους τάφους και τις οποίες είχε παρατηρήσει ο Ρος πλέον έλλειπαν.
Επιπλέον ανασκαφές πραγματοποιήθηκαν τη δεκαετία του 1950 και του 1960. Το 2007 ξεκίνησαν νέες ανασκαφές στο χώρο, σωστικού χαρακτήρα, οι οποίες ολοκληρώθηκαν το 2009. Αυτή η ανασκαφή βρήκε ότι το νότιο τμήμα των κατακομβών σε μήκος 16 μέτρων είχε καταρρεύσει σε μεγάλο βαθμό. Στην ανασκαφή βρέθηκαν αγγεία τα οποία είχαν εισαχθεί από τη Μικρά Ασία, την Κύπρο και τη Βόρεια Αφρική, καθώς και ένα λυχνάρι με ιουδαϊκά σύμβολα.
Περιγραφή
thumb|left|220px|Η κατακόμβη Β Οι κατακόμβες βρίσκονται στην πλαγιά λόφου στην περιοχή της αρχαίας πόλης της Μήλου, νοτιοδυτικά του σύγχρονου οικισμού Τρυπητή. Οι κατακόμβες έχουν σκαφθεί στον μαλακό ηφαιστειακό τόφφο της περιοχής. Το συνολικό μήκος των διαδρόμων των κατακομβών είναι περίπου 200 μέτρα. Ο Σωτηρίου θεωρούσε ότι αποτελούσαν τρεις ανεξάρτητες κατακόμβες, τις οποίες ονόμασε από τα δυτικά προς τα ανατολικά Α, Β και Γ, οι οποίες στη συνέχεια ενώθηκαν μεταξύ τους με διαδρόμους. Όμως περαιτέρω αρχαιολογική έρευνα στις αρχές του 21ου αιώνα οδήγησε στην ανακάλυψη των νοτίων προεκτάσεων των κατακομβών Α και Β. Επίσης, στο νότιο άκρο της η κατακόμβη Α επικοινωνεί προς τα δυτικά με αίθουσα μήκους τουλάχιστον 15 μέτρων με δέκα αρκοσόλια και δύο νεκρικούς θαλάμους. Πιθανόν η αρχική είσοδος του χώρου βρισκόταν στο νότιο σημείο σύγκλισης, ενώ σήμερα η είσοδος στον χώρο γίνεται από την κατακόμβη Β.
Στο μέσο της κατακόμβης βρίσκεται υπερυψωμένος κτιστός τάφος, ο μοναδικός στις κατακόμβες, σε σχήμα σαρκοφάγου, ο οποίος φαίνεται να καλυπτόταν στο παρελθόν από κιβώριο, καθώς σε κάθε άκρη του βρέθηκαν από τον Σωτηρίου βάσεις κιόνων. Ο Σωτηρίου παρατήρησε επίσης στη βάση του ίχνη επιγραφής. Ο τάφος είναι γνωστός ως ο «τάφος του μάρτυρα» και πιθανόν λειτουργούσε ως Αγία Τράπεζα. Πιθανόν ανήκε σε κάποιον από τους πρώτους επισκόπους της Μήλου.
Διακόσμηση και επιγραφές
thumb|240px|Η επιγραφή στο αρκοσόλιο του τάφου των Πρεσβυτέρων. μικρογραφία|εξωτερικός χώρος στην είσοδο των κατακομβών της Μήλου Σε κάποια από τα αρκοσόλια σώζονται στη στεφάνη ίχνη χρώματος και στο τύμπανο σπαράγματα επιγραφών. Ο Ρος και ο Μπαγιέ παρατήρησαν ότι τα τύμπανα ήταν χρωματισμένα μπλε και η στεφάνη με κόκκινο χρώμα από μίλτο (rubrīca). Η βάση των τόξων ήταν διακοσμημένη με φυτικά μοτίβα. Τα χριστιανικά σύμβολα, όπως ο ιχθύς, είναι πολύ περιορισμένα σε αριθμό. Ένας ιχθύς πράσινου χρώματος ήταν ζωγραφισμένος πάνω από τη θέση της κεφαλής του νεκρού, πιθανότατα δηλωτικό της πίστης του.
Σε κάποιους από τους τάφους σώζονται επιγραφές, με κόκκινα γράμματα. Οι επιγραφές βρίσκονται στα τύμπανα και βρίσκονται σε δελτούς με διαστάσεις 50 με 60 εκατοστά σε μήκος επί 10 εκατοστά σε ύψος. Ο Ρος είχε διακρίνει μια επιγραφή με το χριστόγραμμα και το όνομα Αλέξανδρος, η οποία όμως όταν επισκέφτηκε τις κατακόμβες ο Σωτηρίου είχε εξαφανιστεί. Από τις σωζόμενες επιγραφές, ο Σωτηρίου χαρακτήρισε σημαντικότερη αυτή στο 5ο αρκοσόλιο στον δεξί τοίχο της κατακόμβης Β, η οποία αναφέρει σπάνια χριστιανικά ονόματα (π.χ. Ασκληπιόδωρος, Κλαυδιανή, Αγαλίασις, Ασκλήπις) και τους εκκλησιαστικούς τίτλους των πρεσβυτέρων, των διακόνων και των παρθένων. Η επιγραφή αρχίζει με τη φράση ΕΝ ΚΩ (δηλαδή Εν Κυρίω) και αναφέρει επίσης την πίστη στον άγγελο του τάφου. Αξίζει να σημειωθεί ότι η επιγραφή αναφέρει τον όρο «θηκίον» αντί του τεχνικού όρου αρκοσόλιο. Παρόμοια επιγραφή σώζεται επίσης στο 3ο αρκοσόλιο του δεξιού τοίχου της κατακόμβης Α, η οποία αναφέρεται σε ενορκισμό των μητέρων στο όνομα του Χριστού.
Ο Σωτηρίου παρατήρησε ότι επιγραφές σώζονταν σε ακόμη πέντε αρκοσόλια, οι οποίες δε συνοδεύονται από χριστογράμματα. Σώζονται και επιγραφές οι οποίες συνοδεύονται από χριστογράμματα. Χαρακτηριστική είναι επιγραφή στο 4ο αριστερό αρκοσόλιο της κατακόμβης Α, όπου η επιγραφή εγγράφεται σε τετράγωνο μέσα στο οποίο είναι δέλτος στην οποία είναι γραμμένη η επιγραφή. Κάτω από την επιγραφή βρίσκεται το χριστόγραμμα και εκατέρωθέν του βρίσκονται σταυροί εγγεγραμμένοι σε κύκλο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στη Μήλο Κατηγορία:Αρχαία νεκροταφεία στην Ελλάδα Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Μήλο
Άννα της Βυρτεμβέργης
Η Άννα, γερμ.: Anna von Württemberg, πολων.: Anna Wirtemberska (12 Ιουνίου 1561, Στουτγκάρδη - 7 Ιουλίου 1616, Χόινουφ) από τον Οίκο της Βυρτεμβέργης, ήταν κόρη του δούκα της Βυρτεμβέργης και με τους γάμους της έγινε πρώτα δούκισσα της Ολάβα-Βόλουφ και μετά δούκισσα της Λεγκνίτσα.
Βιογραφία
Στο Μπζεγκ στις 16 Σεπτεμβρίου 1582 η Άννα παντρεύτηκε τον Ιωάννη-Γεώργιο, δεύτερο γιο του Γεωργίου Β΄ του Ευσεβούς, δούκα του Μπζεγκ. Το ζεύγος είχε παιδιά τον Γεώργιο-Χριστόφορο και τη Βαρβάρα, αλλά και τα δύο απεβίωσαν λίγο μετά τη γέννηση.
Ο Γεώργιος Β΄ απεβίωσε στις 7 Μαΐου 1586 και οι δύο γιοι του κληρονόμησαν μόνο την Oλάβα-Βόλουφ ως συγκυβερνήτες, επειδή αυτός άφησε το Μπζεγκ στη χήρα του Bαρβάρα ως ιδιοκτησία της χήρας (πολων.: οprawa wdowia). Η Άννα και ο σύζυγός της εγκατέστησαν την κατοικία τους στην Ολάβα. Ο Ιωάννης-Γεώργιος απεβίωσε εκεί έξι χρόνια αργότερα, στις 6 Ιουλίου 1592.
Με τη διαθήκη τού συζύγου της, η χήρα Άννα έλαβε το δουκάτο της Ολάβα ως ιδιοκτησία της, με πλήρη κυριαρχία μέχρι το τέλος της. Ωστόσο δύο χρόνια αργότερα, στις 24 Οκτωβρίου 1594, η Άννα παντρεύτηκε τον δύο φορές χήρο Φρειδερίκο Δ΄ δούκα της Λεγκνίτσα. Σύμφωνα με τους όρους της ιδιοκτησίας της χήρας, η δικαιούχος έχανε τα εδάφη της εάν ξαναπαντρευόταν ή γινόταν μοναχή. Έτσι από την Άννα αφαιρέθηκε η διακυβέρνηση επί της Oλάβα, η οποία περιήλθε στον Ιωακείμ-Φειδερίκο, αδελφό του πρώτου συζύγου της.
Ο Φρειδερίκος Δ΄ απεβίωσε στις 27 Μαρτίου 1596, μετά από μόνο 17 μήνες γάμου, χωρίς παιδιά. Η Άννα, χήρα για δεύτερη φορά, αποσύρθηκε στο Χόινουφ, όπου απεβίωσε 20 έτη αργότερα.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα το 1582 τον Ιωάννη-Γεώργιο των Πιαστ-Σιλεσίας δούκα της Ολάβα-Βόλουφ και είχε τέκνα:
Ο Ιωάννης-Γεώργιος απεβίωσε το 1592 και έπειτα η Άννα έκανε δεύτερο γάμο, το 1594, με τον Φρειδερίκο Δ΄ των Πιαστ-Σιλεσίας δούκα της Λεγκνίτσα. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Βυρτεμβέργης
Α.Π.Σ. Ατρόμητος Πατρών
Ο '''Α.Π.Σ. Ατρόμητος Πατρών''' είναι αθλητικός ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα την Πάτρα. Επίσημο έτος ίδρυσης του είναι το 1929 και διαθέτει ενεργά τμήματα ποδοσφαίρου ανδρών και γυναικών, ενώ στο παρελθόν διέθετε και τμήμα καλαθοσφαίρισης.
Ιστορικό
Ιδρύθηκε το 1929 αρχικά με έδρα την κεντρική συνοικία Μαρκάτο και την ονομασία «Άρης Πατρών» για να μετακομίσει τότε στην περιοχή των Ζαρουχλαιίκων και να μετονομαστεί σε «Αθλητικός και Ποδοσφαιρικός Σύλλογος Ατρόμητος Πατρών», επί προεδρίας Ντίνου Βασιλοπούλου. Στις 23 Νοεμβρίου 1929 αναγνωρίστηκε επίσημα από το Πρωτοδικείο Πατρών.
Από ιδρύσεως του διαθέτει τμήμα ποδοσφαίρου, ενώ αργότερα διατηρούσε και τμήμα μπάσκετ το οποίο σήμερα είναι ανενεργό. Το 2004 ίδρυσε θυγατρική ποδοσφαιρική ομάδα, τον Ατρόμητο Ζαρουχλέικων. Από την αγωνιστική περίοδο 2011-12 διαθέτει και τμήμα ποδοσφαίρου γυναικών.
Τμήμα ποδοσφαίρου ανδρών
left|thumb|Δημοτικό Γήπεδο Ζαρουχλέικων, έδρα του Ατρόμητου Πατρών. Το ανδρικό τμήμα ποδοσφαίρου του Ατρόμητου συστάθηκε με την ίδρυση του συλλόγου το 1929 και είναι το αρχαιότερο του τμήμα. Έχει αγωνιστεί κατά καιρούς σε όλες τις κατηγορίες της Ε.Π.Σ. Αχαΐας. Ξεκίνησε από το Πρωτάθλημα Γ' Κατηγορίας για να ανεβεί στην Β΄ πρώτη φορά το 1930 έως το 1934. Το 1935 ανέβηκε στην Α' Κατηγορία για να ανέβει ξανά το 1974, όπου αγωνίζεται συνεχώς έως σήμερα.
Ο Ατρόμητος Πατρών το 1975 έχασε το Πρωτάθλημα Αχαΐας σε αγώνα μπαράζ από τον Άρη Πατρών, στερούμενος έτσι την πρόκριση στα μπαράζ ανόδου από όπου και θα διεκδικούσε την άνοδο στη Β΄ Εθνική. Τη σεζόν 1992-93 στέφθηκε Πρωταθλητής Αχαΐας και κέρδισε την άνοδο στο Πρωτάθλημα Δ΄ Εθνικής της επόμενης περιόδου με γνωστούς ποδοσφαιριστές στο ρόστερ όπως οι Δημήτρης Τσαούσογλου, Γιάννης Κατσιγιάννης, Κώστας Τριαδάς, Κώστας Κυριακόπουλος, Γιάννης Κόντος, Παναγιώτης Μέξας κ.α. Στην Δ΄ Εθνική την περίοδο 1993-94 τερμάτισε στην 11η θέση με 13 νίκες 4 ισοπαλίες και 17 ήττες και υποβιβάστηκε.
Αγωνίζεται στο Δημοτικό Γήπεδο Ζαρουχλαιίκων, το οποίο διαθέτει πλαστικό χλοοτάπητα.
Ατρόμητος Ζαρουχλεΐκων
Θυγατρική ομάδα του Ατρόμητου Πάτρας που ιδρύθηκε το 2004 από μέλη που αποχώρησαν από τον Ηρακλή Πατρών. Έδρα έχει την συνοικία των Ζαρουχλέικων και χρώματα μπλέ-πορτοκαλί κι αγωνίζεται στην Β΄ Κατηγορία της Ε.Π.Σ. Αχαΐας. Την ομάδα την στελεχώνουν αθλητές μικρής ηλικίας μέχρι 20 ετών.
Τμήμα ποδοσφαίρου γυναικών
Το γυναικείο τμήμα ποδοσφαίρου του Ατρόμητου ξεκίνησε να υφίσταται από τη σεζόν 2011-12 και στα πρώτα βήματα της γυναικείας ομάδας υπήρξε σχετική επιφύλαξη από τον κόσμο. Τη σεζόν 2018-19 αγωνίστηκε στην Γ΄ Εθνική και κέρδισε την άνοδο στην Β΄ Εθνική.
Διοίκηση
Πρόεδρος: Νεκτάριος Σκόνδρας
Α' Αντιπρόεδρος: Κωνσταντίνος Κυριακόπουλος
Β' Αντιπρόεδρος: Νικόλαος Κολοβούρης
Γενικός Γραμματέας: Αλέξανδρος Μπογιάκης
Ειδικός Γραμματέας: Ιωάννης Ντόντης
Ταμίας: Πέτρος Σμυρλής
Μέλη: Κωνσταντίνος Φωτόπουλος
Ανδρέας Γεωργίου
Αμαλία Πανοπούλου
Γεωργία Αναγνωστόπουλου
Γεώργιος Παπαστεργίου
Νικόλαος Καλαντζής
Υπεύθυνος Υποδομών: Γεώργιος Γεροντίνης
Γενικός Αρχηγός: Νικόλαος Στυλιανόπουλος
Υπεύθυνος Ασφαλείας - Γηπέδου : Βασίλειος Βουκελάτος - Γεώργιος Γεροντίνης
Εκπρόσωπος ΕΠΣΑ: Βασίλειος Βουκελάτος
Τεχνικός Διευθυντής: Αλέξανδρος Μπογιάκης
Υπεύθυνοι Τύπου: Νικόλαος Στυλιανόπουλος - Γεώργιος Γεροντίνης
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αχαΐας Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1929 Κατηγορία:Γυναικείες ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Δήμος Ελασσόνας (πρόγραμμα Καποδίστριας)
Ο Δήμος Ελασσόνας λειτούργησε ως δήμος από το 1999 έως το 2010 σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστριας με έδρα την Ελασσόνα.
Ήταν δήμος του νομού Λάρισας και βρισκόταν στο βόρειο τμήμα του νομού, στις νότιες πλαγιές του Ολύμπου. Καταλάμβανε έκταση 328,6 τ.χλμ. (αποτελούσε τον δεύτερο μεγαλύτερο σε έκταση δήμο του νομού μετά τον Καποδιστριακό δήμο Τυρνάβου) και είχε συνολικό πληθυσμό 12.056 κατοίκους.
Με τη διοικητική διαίρεση του 2011 που προβλέπει το Σχέδιο Καλλικράτης, από 1 Ιανουαρίου 2011 εντάχθηκε στο νέο διευρυμένο  Δήμο Ελασσόνας της  Περιφέρειας Θεσσαλίας.
Ο δήμος περιελάμβανε τα παρακάτω 8 δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
E