cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Οσάκα
Αξιοθέατα
Η Οσάκα είναι γνωστή για τα μπουνράκου (παραδοσιακά κουκλοθέατρα), τα θέατρα Καμπούκι και πιο πρόσφατα για τα μανζάι (αυτοσχέδια κωμωδία).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Ιαπωνίας
Εκλογές στο Κιριμπάτι
Στο Κιριμπάτι διεξάγονται εκλογές για πρόεδρο και για κοινοβούλιο. Έπειτα από τις γενικές εκλογές, με τις οποίες οι πολίτες εκλέγουν τα μέλη του κοινοβουλίου, τα μέλη επιλέγουν "όχι λιγότερους από 3 ούτε περισσότερους από 4 υποψηφίους" για την προεδρία. Κανένα άλλο πρόσωπο δεν μπορεί να κατέλθει ως υποψήφιος. Στη συνέχεια ο πρόεδρος εκλέγεται από τους πολίτες του Κιριμπάτι μεταξύ των υποψηφίων.
1978
Οι πρώτες εκλογές έγιναν στις 17 Μαρτίου 1978 για ανώτερο υπουργό. Πρόεδρος εξελέγη ο Γερέμια Ταμπάι, με ποσοστό 55,6% των ψήφων και τη συμμετοχή να διαμορφώνεται στο 73,5%.
1982
Προεδρικές εκλογές διενεργήθηκαν στις 4 Μαΐου 1982. Εξελέγη πρόεδρος ξανά ο Ταμπάι, έχοντας συγκεντρώσει ποσοστό 48,7% των ψήφων. Η συμμετοχή καταγράφηκε στο 82,4%.
1983
Στις 17 Φεβρουαρίου 1983 έγιναν πάλι προεδρικές εκλογές. Πρόεδρος επανεξελέγη ο Ταμπάι με 49,6% με συμμετοχή 69,3%.
1987
Ο Ταμπάι κέρδισε και τις εκλογές στις 12 Μαΐου 1987, με ποσοστό 50,1%. Η συμμετοχή στις εκλογές ήταν 78,3%.
1991
Το Σύνταγμα δεν επέτρεπε να αναλάβει νέα θητεία ο Ταμπάι. Στις εκλογές που έγιναν στις 4 Ιουλίου 1991 εξελέγη πρόεδρος ο Τεατάο Τεανάκι με ποσοστό 46,3% των ψήφων. Η συμμετοχή καταγράφηκε στο 73,7%.
1994
Στις προεδρικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 30 Σεπτεμβρίου 1994, πρόεδρος εξελέγη ο Τεμπουρόρο Τίτο.
1998
Οι επόμενες προεδρικές εκλογές στις 27 Νοεμβρίου 1998 είχαν ως αποτέλεσμα την επανεκλογή του Τίτο με 52,3% των ψήφων. .
Φεβρουάριος 2003
Προεδρικές εκλογές έγιναν στις 25 Φεβρουαρίου 2003. Tο αποτέλεσμα ήταν η νίκη του προέδρου Τεμπουρόρο Τίτο με ποσοστό 50,4% των ψήφων. Ωστόσο, έπειτα από πρόταση δυσπιστίας στο κοινοβούλιο, ο Τίτο απομακρύνθηκε από την προεδρία τον Μάρτιο του 2003. Νέες εκλογές διεξήχθησαν τον Ιούλιο του 2003.
Ιούλιος 2003
Έπειτα από τις βουλευτικές εκλογές της ίδιας χρονιάς, πρόεδρος εξελέγη στις 7 Ιουλίου ο Ανότε Τονγκ, επικρατώντας του αδερφού του, Χάρι Τονγκ.
2007
Στις προεδρικές εκλογές στις 17 Οκτωβρίου 2007 επανεξελέγη με 65% ο Ανότε Τονγκ. Έτσι, ανέλαβε Πρόεδρος για δεύτερη συνεχή θητεία τεσσάρων ετών. Πρόεδρος, 17 Οκτωβρίου 2007 !style="background-color:#E9E9E9" align=left valign=top width=350|Υποψήφιοι - Κόμματα !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Ψήφοι !style="background-color:#E9E9E9" align=right|%
2012
Στις προεδρικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 13 Ιανουαρίου του 2012 ο Ανότε Τονγκ εξελέγη Πρόεδρος για τρίτη συνεχή φορά, με 14.315 ψήφους ή το 42% των συνολικών ψήφων, με διαφορά 2.500 ψήφων από τον Τεταούι Ταϊτάι. Ο τρίτος υποψήφιος, Ριμέτα Μπενιάμινα έλαβε μόνο 7.738 ψήφους. Ο Πρόεδρος Τονγκ κέρδισε σε 14 επί συνόλου 23 εκλογικών περιφερειών. Πρόεδρος, 13 Ιανουαρίου 2012 !style="background-color:#E9E9E9" align=left valign=top width=350|Υποψήφιοι - Κόμματα !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Ψήφοι !style="background-color:#E9E9E9" align=right|%
2016
Στις προεδρικές εκλογές που διενεργήθηκαν τον Μάρτιο του 2016, πρόεδρος εξελέγη ο Τανέτι Μαμάου.
2020
Οι τελευταίες βουλευτικές εκλογές έγιναν τον Απρίλιο του 2020.
1964 - 1974 (εκλογές στα Γκίλμπερτ και Έλις)
Οι πρώτες εκλογές διεξήχθησαν για Συμβουλευτικό Συμβούλιο, το 1964. Ακολούθησαν οι γενικές εκλογές του 1967, στις οποίες όλοι οι υποψήφιοι ήταν ανεξάρτητοι. Τον Μάρτιο του 1971 έγιναν εκλογές και εξελέγη ένα νέο νομοθετικό συμβούλιο με 28 αιρετά μέλη (όλοι οι υποψήφιοι ήταν ξανά ανεξάρτητοι). Στις 4 Απριλίου 1974 έγιναν εκλογές και το νομοθετικό συμβούλιο αντικαταστάθηκε από 31μελή βουλή (House of Assembly), με 28 αιρετά μέλη και τρία μέλη εξ οφίτσιο. Το συμβούλιο των υπουργών αντικατέστησε το εκτελεστικό συμβούλιο και συναποτελείτο από τον ανώτερο υπουργό (εκλεγμένο από τη βουλή) και 6 υπουργούς.
1978
Οι πρώτες βουλευτικές εκλογές έγιναν σε 2 γύρους την 1η Φεβρουαρίου και στις 6 Φεβρουαρίου 1978.> Όλοι οι υποψήφιοι για τις 35 έδρες κατήλθαν ως ανεξάρτητοι. Η συμμετοχή ήταν 81%.
1987
Οι επόμενες βουλευτικές εκλογές έγιναν σε δύο γύρους, στις 12 και στις 19 Μαρτίου 1987. Εξελέγησαν 39 ανεξάρτητοι.
1991
Στις 8 και στις 16 Μαΐου 1991 εξελέγησαν επίσης 39 βουλευτές. Η προσέλευση στις κάλπες έφτασε το 66%.
1998
Στις επόμενες εκλογές, που έγιναν στις 23 και στις 30 Σεπτεμβρίου 1998, εξελέγησαν 15 ανεξάρτητοι. Από τις συνολικά 40 έδρες στη βουλή, οι 14 κατελήφθησαν από υποψηφίους προσκείμενους στο κόμμα Προστατέψτε τη Μανεάμπα και οι 11 από προσκείμενους στο Εθνικό Προοδευτικό Κόμμα.
2002
Συνολικά 176 υποψήφιοι έλαβαν μέρος στις εκλογές που έγιναν στις 29 Νοεμβρίου και στις 8 Δεκεμβρίου 2002. Το νέο κόμμα Πυρσοί της Αλήθειας αναδείχθηκε νικητής, εξασφαλίζοντας τις 17 από τις συνολικά 40 έδρες στη βουλή.
2003
Στις 9 και στις 14 Μαΐου 2003 διεξήχθησαν σε δύο γύρους, πρόωρες βουλευτικές εκλογές. Στις εκλογές κέρδισε το κόμμα Προστατέψτε την Μανεάμπα, με 24 από τις συνολικά 40 έδρες που αναδείχθηκαν με εκλογές.
2007
Στις βουλευτικές εκλογές, που διεξήχθησαν στις 22 Αυγούστου και στις 30 Αυγούστου του 2007, κατήλθαν 146 υποψήφιοι στον πρώτο γύρο, μεταξύ των οποίων και ο Πρόεδρος, Ανότε Τονγκ, ο οποίος επανεξελέγη βουλευτής με μεγάλη πλειοψηφία.
2011
Στις εκλογές που έγιναν τον Οκτώβριο του 2011, επανεξελέγησαν 29 υποψήφιοι, ενώ 4 υπουργοί της κυβέρνησης έχασαν τις έδρες τους. Το κόμμα Πυρσοί τς Αλήθειας που πρόσκειται στον Πρόεδρο Ανότε Τονγκ κέρδισε 15 έδρες με το Ενωμένο Κόμμα του Συνασπισμού του Τετάουα Ταϊτάι πήρε 10 έδρες και το Maurin Kiribati Pati του Ριμέτα Μπενιάμινα κέρδισε 3 έδρες. Τις υπόλοιπες έδρες κατέλαβαν ανεξάρτητοι.
Δροσονήσι Ρόδου
Το Δροσονήσι είναι πολύ μικρή βραχονησίδα των Δωδεκανήσων και της Ρόδου η οποία βρίσκεται πολύ κοντά στα δυτικά της παράλια και στο ύψος του οικισμού Κρητηνία ενώ βορειοδυτικά και δυτικά της είναι η νησίδα Μακρύ και Στρογγύλη αντίστοιχα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βραχονησίδες της Ρόδου
42
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 42 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Πλαστογράφηση αιτήματος μεταξύ ιστοτόπων
Αφού εξαπατήσει έναν χρήστη, ένας επιτιθέμενος μπορεί να μεταδώσει τέτοια αιτήματα προκαλώντας την εκτέλεση ενεργειών, όπως για παράδειγμα η διαρροή δεδομένων πελάτη ή εξυπηρετητή, την αλλαγή της κατάστασης της συνεδρίας του χρήστη κ.α.
Χαρακτηριστικά
Σε μία CSRF επίθεση, ο σκοπός του επιτιθέμενου είναι να προκαλέσει την ακούσια υποβολή ενός αιτήματος σε έναν ευπαθή ιστότοπο από έναν αθώο χρήστη. Το αίτημα ιστού αυτό μπορεί να κατασκευαστεί ούτως ώστε να περιλαμβάνει παραμέτρους URL, cookies ή και άλλα δεδομένα, τα οποία φαίνονται απολύτως φυσιολογικά σε έναν εξυπηρετητή κατά την επεξεργασία του αιτήματος. Οι εφαρμογές ιστού που διατρέχουν κίνδυνο είναι εκείνες οι οποίες εκτελούν ορισμένες ενέργειες με βάση την είσοδο που παρέχουν έμπιστοι και ταυτοποιημένοι χρήστες, δίχως να απαιτούν την εξουσιοδότηση αυτής της συγκεκριμένης ενέργειας. Ένας χρήστης, ο οποίος έχει ταυτοποιηθεί μέσω ενός cookie που αποθηκεύεται στον φυλλομετρητή του, θα μπορούσε εν αγνοία του να υποβάλλει ένα HTTP αίτημα σε έναν ιστότοπο που τον εμπιστεύεται και επομένως, να προκαλέσει μη επιθυμητές ενέργειες.
Μία γενική ιδιότητα τον φυλλομετρητών είναι η αυτόματη και αόρατη συμπερίληψη τυχόντων cookie που χρησιμοποιούνται από έναν συγκεκριμένο τομέα κατά την αποστολή HTTP αιτημάτων σε αυτόν. Την ιδιότητα αυτή εκμεταλλεύονται οι CSRF επιθέσεις και έτσι, σε περίπτωση που ένας χρήστης υποβάλλει ακούσια ένα αίτημα μέσω φυλλομετρητή σε κάποιον τομέα, τότε αυτομάτως το πλαστό αυτό αίτημα μοιάζει αληθινό στον εξυπηρετητή χάρη στην συμπερίληψη των cookies που ευθύνονται για την ταυτοποίηση του χρήστη.
Στο πλαίσιο μιας CSRF επίθεσης, ο επιτιθέμενος θα πρέπει να αναγνωρίσει ένα αίτημα που μπορεί να αναπαράξει με κάποιο τρόπο, και το οποίο με τη σειρά του εκτελεί μία συγκεκριμένη ενέργεια (λ.χ. αλλαγή του κωδικού χρήστη). Μόλις αναγνωριστεί ένα τέτοιο αίτημα, τότε κατασκευάζει έναν υπερσύνδεσμο που προκαλεί την αποστολή του εν λόγω κακόβουλου αιτήματος. Ο υπερσύνδεσμος αυτός μπορεί να ενσωματωθεί σε μία ιστοσελίδα που είναι υπό τον έλεγχο του επιτιθέμενου και δη, με έναν τρόπο που δεν απαιτεί από τον χρήστη να τον ενεργοποιήσει (κάνοντας «κλικ»). Για παράδειγμα, είναι εφικτό να ενσωματωθεί σε μία HTML ετικέτα εικόνας, η οποία με τη σειρά της συμπεριλαμβάνεται εντός ενός email και κατά το άνοιγμα αυτού, η κακόβουλη εικόνα φορτώνεται αυτόματα. Μόλις το θύμα ανοίξει τον υπερσύνδεσμο, ο φυλλομετρητής θα συμπεριλάβει αυτόματα όσα cookies αφορούν τον ιστότοπο-στόχο και θα υποβάλλει το αίτημα στον εξυπηρετητή. Ο τελευταίος δεν θα είναι σε θέση να αναγνωρίσει το πλαστό αίτημα, διότι αυτό υποβλήθηκε από έναν χρήστη που ήταν συνδεδεμένος και παρείχε όλα τα απαραίτητα cookies (εν αγνοία του).
Μία τέτοια επίθεση φέρει, συνήθως, τα ακόλουθα χαρακτηριστικά:
Ιστορία
Οι ευπάθειες CSRF είναι γνωστές από το 2001. Επειδή εκτελείται από την διεύθυνση IP του χρήστη, ορισμένα αρχεία καταγραφής ιστότοπων είναι πιθανό να μην έχουν σχετικά στοιχεία καταγραφής. Μέχρι το 2007 μάλιστα υπήρχαν ελάχιστα πλήρως τεκμηριωμένα παραδείγματα:
Νέες επιθέσεις ενάντια σε συσκευές που μπορούν να συνδεθούν στον Ιστό έλαβαν χώρα το 2018, περιλαμβάνοντας προσπάθειες αλλαγής των DNS ρυθμίσεων των δρομολογητών. Ορισμένοι κατασκευαστές δρομολογητών έσπευσαν να αναβαθμίσουν το υλικο και λογισμικό τους για να βελτιωθεί η προστασία και συμβούλευσαν τους χρήστες να αλλάξουν τις ρυθμίσεις των δρομολογητών. Μάλιστα, δεν δόθηκαν περαιτέρω εξηγήσεις, με τις αναβαθμίσεις να αποδίδονται σε «προφανείς λόγους ασφάλειας».
Παράδειγμα
Οι επιτιθέμενοι που μπορούν να ανακαλύψουν έναν αναπαραγώγιμο υπερσύνδεσμο ο οποίος εκτελεί μία συγκεκριμένη ενέργεια σε έναν ιστότοπο-στόχο ενώ ο χρήστης είναι συνδεδεμένος σε αυτόν, έχουν τη δυνατότητα να τον ενσωματώσουν σε μία ιστοσελίδα που βρίσκεται υπό τον έλεγχό τους και να εξαπατήσουν τον χρήστη να τον ενερργοποιήσει άθελά του. Ο υπερσύνδεσμος που φέρει το φορτίο επίθεσης μπορεί να τοποθετηθεί σε ένα μέρος όπου το θύμα είναι πιθανό να επισκεφθεί ενόσω είναι συνδεδεμένο στον ιστότοπο-στόχο ή να σταλθεί μέσω email και είτε να περιέχεται στο HTML σώμα αυτού είτε να επισυνάπτεται. Μία πραγματική CSRF ευπάθεια στο uTorrent βασίστηκε στο γεγονός ότι η κονσόλα του, προσβάσιμη στη διεύθυνση localhost:8080, επέτρεπε την εκτέλεση κρίσιμων ενεργειών μέσω απλών GET αιτημάτων:
Εξαναγκασμένη λήψη ενός .torrent αρχείου
http://localhost:8080/gui/?action=add-url&s=http://evil.example.com/backdoor.torrent
Αλλαγή του κωδικού πρόσβασης του διαχειριστή
http://localhost:8080/gui/?action=setsetting&s=webui.password&v=eviladmin
Οι επιθέσεις εξαπολύθηκαν μέσω κακόβουλων HTML ετικετών εικόνας αυτόματης δράσης, οι οποίες τοποθετήθηκαν τόσο σε τόπους δημόσιας συζήτησης (forums) όσο και σε ανεπιθύμητα μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου (spam emails), ώστε οι φυλλομετρητές να ενεργοποιούσαν τους υπερσυνδέσμους κατά την επίσκεψη στις σελίδες αυτές, δίχως να απαιτείται περαιτέρω αλληλεπίδραση του χρήστη. Οι χρήστες που χρησιμοποιούσαν ευάλωτες εκδόσεις του uTorrent ενόσω επισκέπτονταν τις εν λόγω σελίδες ήταν ευάλωτοι σε επιθέσεις.
Στο συγκεκριμένο παράδειγμα, το γεγονός ότι η διεπαφή ιστού του uTorrent έκανε χρήση GET αιτημάτων για κρίσιμες λειτουργίες που τροποποιούν την κατάσταση του λογαριασμού (π.χ. αλλαγή κωδικού πρόσβασης, λήψης ενός torrent κτλ.) αποτέλεσαν γόνιμο έδαφος για την επίθεση.
Πλαστογράφηση αιτημάτων σύνδεσης
Ένας επιτιθέμενος μπορεί να πλαστογραφήσει ένα αίτημα, όυτως ώστε να συνδέσει το θύμα στον ιστότοπο-στόχο με τα στοιχεία σύνδεσης του ίδιου του επιτιθέμενου. Αυτό είναι γνωστό ως CSRF σύνδεσης και μπορεί να οδηγήσει και σε άλλες πιο εξεζητημένες επιθέσεις. Για παράδειγμα, ο επιτιθέμενος μπορεί αργότερα να συνδεθεί στον λογαριασμό του (στον οποίο προηγουμένως είχε συνδεθεί ακούσια το θύμα) με τα στοιχεία σύνδεσης του και να δει ιδιωτικές πληροφορίες, όπως η δραστηριότητα του λογαριασμού. Εταιρείας όπως η Google και η Yahoo υπήρξαν ευάλωτες σε τέτοιου τύπου επιθέσεις.
Μέθοδοι HTTP αιτημάτων και CSRF
Ανάλογα με τον τύπο μιας CSRF επίθεσης, οι μέθοδοι HTTP αιτημάτων ποικίλουν χάρη στον διαφορετικό τρόπο χειρισμού τους από τους φυλλομετρητές. Επομένως, τα μέτρα προστασίας έναντι σε μία επίθεση εξαρτώνται από τη μέθοδο του HTTP αιτήματος.
Άλλες CSRF προσεγγίσεις
Ενώ μια επίθεση CSRF περιγράφεται τυπικά ως στατικού τύπου, αξίζει να σημειωθεί πως δύναται να κατασκευαστεί δυναμικά ως μέρος μίας cross-site scripting επίθεσης, όπως συνέβη στην περίπτωση του σκουληκιού Sammy. Μπορεί επίσης να κατασκευαστεί επιτόπου βάσει πληροφοριών συνεδρίας που έχουν διαρρεύσει μέσω περιεχομένου εκτός ιστότοπου και στάλθηκαν σε έναν στόχο με την μορφή ενός κακόβουλου URL. Ακόμη, ψηφιακά διακριτικά CSRF θα μπορούσαν να σταλθούν στον πελάτη από έναν επιτιθέμενο χάρη σε επιθέσεις καθορισμού συνεδρίας, ή να βρεθούν μέσω μίας επίθεσης ωμής βίας μέσω μιας κακόβουλης ιστοσελίδας που γεννά χιλιάδες αποτυχημένα αιτήματα. Οι «δυναμικές CSRF» επιθέσεις περιγράφηκαν το 2009 από τους Nathan Harniel και Shawn Moyer.
Ένας άλλος τρόπος κατασκευής μίας δυναμικής CSRF επίθεσης παρουσιάστηκε το 2012 από τον Oren Ofer σε ένα από τα συνέδρια του οργανισμού OWASP (Open Web Application Security Project) με τίτλο «AJAX Hammer – Dynamic CSRF».
Περιορισμοί
Υπάρχει μια σειρά από σημαντικά προαπαιτούμενα για να πετύχει μια CSRF επίθεση:
Οι CSRF επιθέσεις αποτελούν, ουσιαστικά, το αποτέλεσμα της αποστολής και επιτυχούς εκτέλεσης ενός αιτήματος από τον εξυπηρετητή. Εκ φύσεως, λοιπόν, είναι τυφλές επιθέσεις και ο επιτιθέμενος δεν έχει τη δυνατότητα να «διαβάσει» την απάντηση (response) του εξυπηρετητή στο αίτημα. Αυτός είναι και ο λόγος που το Same-origin Policy δεν αποτελεί μέτρο προστασίας έναντι σε αυτό το είδος επίθεσης.
Αντίμετρα
Οι περισσότεροι προστατευτικοί μηχανισμοί για CSRF επιθέσεις λειτουργούν ενσωματώνοντας επιπρόσθετα δεδομένα ταυτοποίησης στα αιτήματα, γεγονός το οποίο επιτρέπει στην εφαρμογή να αναγνωρίσει αιτήματα μη εξουσιοδοτημένης προέλευσης.
Πρότυπο ψηφιακού διακριτικού συγχρονιστή (Synchronizer Token Pattern)
Το πρότυπο ψηφιακού διακριτικού συγχρονιστή (ή εν συντομία STP από την αγγλική ορολογία) είναι μία μέθοδος όπου ένα ψηφιακό διακριτικό (token), δηλαδή μία μυστική και μοναδική τιμή, ενσωματώνεται σε κάθε αίτημα που τροποποιεί την κατάσταση λογαριασμού του χρήστη και έπειτα, επαληθεύεται στην πλευρά του εξυπηρετητή. Το διακριτικό αυτό μπορεί να παραχθεί από οποιαδήποτε μέθοδο εγγυάται έλλειψη προβλεψιμότητας και μοναδικότητα (όπως π.χ. μία συνάρτηση κατακερματισμού). Συνεπώς, ο επιτιθέμενος δεν είναι σε θέση να προσθέσει ένα έγκυρο ψηφιακό διακριτικό σε ένα πλαστό αίτημα για να γίνει επιτυχής επαλήθευση της προέλευσης του αιτήματος.
Παρακάτω, ακολουθεί ένα παράδειγμα εφαρμογής του προτύπου διακριτικού συγχρονιστή όπως αυτό ορίζεται από το Django σε μία HTML φόρμα: Η μέθοδος αυτή, ωστόσο, επιφέρει ένα επιπλέον υπολογιστικό κόστος στην πλευρά του εξυπηρετητή, το οποίο οφείλεται στην ανάγκη επαλήθευσης του διακριτικού για κάθε αίτημα που αποστέλλεται. Ακόμη, η χρήση της μεθόδου αυτής, επιβάλλει μία καθορισμένη σειρά εκτέλεσης των ενεργειών του χρήση, καθώς το ψηφιακό διακριτικό είναι μοναδικό και απρόβλεπτο. Το γεγονός αυτό όμως, δημιουργεί προβλήματα στην ευχρηστία της εφαρμογής. Συνεπώς, μπορεί να γίνει χρήση ενός ψηφιακού διακριτικού ανά συνεδρία και όχι ανά αίτημα.
Διακριτικό cookie-to-header
Οι εφαρμογές ιστού που χρησιμοποιούν JavaScript για την πλειοψηφία των εργασιών τους μπορεί να χρησιμοποιούν την παρακάτω τεχνική προστασίας από CSRF:
Set-Cookie: csrf_token=i8XNjC4b8KVok4uw5RftR38Wgp2BFwql; Expires=Thu, 23-Jul-2015 10:25:33 GMT; Max-Age=31449600; Path=/; Domain=.wikipedia.org; SameSite=Lax; Secure
X-Csrf-Token: i8XNjC4b8KVok4uw5RftR38Wgp2BFwql
Το ψηφιακό διακριτικό θα πρέπει να είναι μοναδικό και απρόβλεπτο. Θα μπορούσε να δημιουργηθεί τυχαία, ή και να εξαχθεί από το ψηφιακό διακριτικό συνεδρίας με την χρήση του HMAC: csrf_token = HMAC(session_token, application_secret) Το cookie που περιέχει το ψηφιακό διακριτικό CSRF δεν θα πρέπει να έχει HttpOnly σήμανση, καθώς ο σχεδιασμός του ορίζει πως προορίζεται για ανάγνωση από κώδικα JavaScript.
Η συγκεκριμένη τεχνική υλοποιείται από πολλά σύγχρονα frameworks, όπως το Django και το AngularJS. Ακόμη, χάρη στο γεγονός ότι το ψηφιακό διακριτικό παραμένει εν ενεργεία καθ’όλη τη διάρκεια της συνεδρίας, η εν λόγω μέθοδος μπορεί να λειτουργήσει καλά σε εφαρμογές που κάνουν χρήση της τεχνολογίας AJAX. Τέλος, δεν απαιτείται ο αυστηρός καθορισμός μίας σειράς ενεργειών και γεγονότων στην εφαρμογή.
Η προστασία που παρέχεται από την εν λόγω τεχνική μπορεί να πάψει να υφίσταται σε περίπτωση που ο ιστότοπος-στόχος απενεργοποιήσει το same-origin policy, κάνοντας χρήση π.χ. ενός crossdomain.xml αρχείου, το οποίο παρέχει μη σκόπιμη πρόσβαση σε πελάτες ιστού, όπως το Adobe Flash Player ή το Adobe Acrobat.
Cookie διπλής υποβολής
Παρόμοια με την μέθοδο cookie-to-header, αλλά δίχως την βοήθεια κώδικα JavaScript, ένας ιστότοπος μπορεί να ορίσει ένα ψηφιακό διακριτικό CSRF ως ένα cookie, καθώς και να το εισάγει ως κρυφό πεδίο σε κάθε HTML φόρμα. Όταν η φόρμα υποβάλλεται, ο ιστότοπος μπορεί να ελέγξει ότι το ψηφιακό διακριτικό του cookie ταιριάζει με εκείνο της φόρμας. Το same-origin policy αποτρέπει έναν επιτιθέμενο από την ανάγνωση ή τον καθορισμό ενός cookie στον ιστότοπο-στόχο, ώστε να μην έχουν τη δυνατότητα να θέσουν ένα έγκυρο ψηφιακό διακριτικό στην φόρμα που περιέχει το φορτίο επίθεσης.
Το πλεονέκτημα που φέρει αυτή η μέθοδος σε σύγκριση με την μέθοδο STP έγκειται στο γεγονός ότι το ψηφιακό διακριτικό δεν χρειάζεται να αποθηκευτεί στον εξυπηρετητή.
SameSite ιδιότητα cookie
Η ιδιότητα “SameSite” μπορεί να προστεθεί όταν ο εξυπηρετητής ορίζει ένα cookie, υποδεικνύοντας στον φυλλομετρητή εάν θα συμπεριλάβει το cookie όταν τα αιτήματα είναι μεταξύ ιστότοπων (cross-site requests), δηλαδή διαφορετικής προέλευσης. Εάν η ιδιότητα λάβει την τιμή “strict”, τότε το cookie αποστέλλεται μόνο σε αιτήματα όμοιας προέλευσης (same-origin requests), καθιστώντας μία CSRF επίθεση αναποτελεσματική. Ωστόσο, αυτή η μέθοδος απαιτεί από τον φυλλομετρητή να αναγνωρίζει και να υλοποιεί ορθά την εν λόγω ιδιότητα, ενώ τέλος, απαιτείται το cookie να έχει σήμανση “Secure”.
Προστασία στην πλευρά του πελάτη
Επεκτάσεις φυλλομετρητή, όπως το RequestPolicy (για τον Mozilla Firefox) ή το uMatrix (τόσο για τον Firefox όσο και για τον Google Chrome / Chromium), είναι σε θέση να αποτρέψουν επιθέσεις CSRF, παρέχοντας μία προεπιλεγμένη πολιτική άρνησης για αιτήματα μεταξύ ιστότοπων. Ωστόσο, αυτή η πρακτική μπορεί να επέμβει σημαντικά στην εύρυθμη λειτουργία πολλών ιστότοπων. Η επέκταση CsFire μπορεί να μετριάσει την αποτελεσματικότητα μίας CSRF επιθέσεων με την αφαίρεση πληροφοριών ταυτοποίησης σε αιτήματα μεταξύ ιστοτόπων, έχοντας παράλληλα μικρότερο αντίκτυπο στην πλοήγηση (browsing).
Παραπομπές
Κατηγορία:Διαδίκτυο
8η Μεραρχία Ιππικού SS Florian Geyer
Η 8η Μεραρχία Ιππικού SS "Florian Geyer" (γερμ. 8. SS-Kavallerie-Division "Florian Geyer") ήταν μία μεραρχία των Waffen-SS η οποία δραστηριοποιήθηκε κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο κυρίως σε επιχειρήσεις κατά των Σοβιετικών ανταρτών (παρτιζάνων) στα μετόπισθεν του Ανατολικού Μετώπου.
Δημιουργία
200px|thumb|left|Ιππικό των SS στη [[Σοβιετική Ένωση το 1942]] Από τους πρώτους μήνες της Γερμανικής εισβολής στη Σοβιετική Ένωση, οι Σοβιετικοί αντάρτες (παρτιζάνοι) που δρούσαν στα μετόπισθεν των γερμανικών δυνάμεων ήταν ένα μεγάλο και μόνιμο πρόβλημα για τους εισβολείς, καθώς επέφεραν, μεταξύ άλλων, και σημαντικές φθορές στο δίκτυο ανεφοδιασμού του στρατού (κυρίως με την ανατίναξη σιδηροδρομικών γραμμών). Η ανάγκη για την άμεση αντιμετώπισή τους, αλλά και για τις εκκαθαρίσεις των μετόπισθεν, οδήγησε αρχικά στην αποστολή αστυνομικών τμημάτων από τη Γερμανία, καθώς ο τακτικός στρατός, η Βέρμαχτ (γερμ. Wehrmacht) δεν ήταν πρόθυμος να συμμετάσχει σε τέτοιου είδους εκκαθαρίσεις.
Ωστόσο, ο Χάινριχ Χίμλερ ήταν, εκτός από προϊστάμενος της αστυνομίας, Reichsführer (Εθνικός Ηγέτης) των SS. Έτσι τα τμήματα αυτά υπάχθηκαν διοικητικά στα μάχιμα τμήματα των SS, τα Waffen-SS και επιπλέον ελήφθη η απόφαση να σχηματιστούν μεραρχίες των ίδιων των Waffen-SS, προκειμένου να αναλάβουν καθήκοντα "εκκαθάρισης" στα μετόπισθεν.
Πράγματι, το 1942 συγκροτήθηκαν δύο νέες μεραρχίες των Waffen-SS: Η 7η Ορεινή Μεραρχία Εθελοντών SS Prinz Eugen (7. SS-Freiwilligen-Gebirgs-Division "Prinz Eugen") και η 8η Μεραρχία Ιππικού SS "Florian Geyer".
Σύσταση
Πυρήνα της 8ης Μεραρχίας SS απετέλεσε μία ταξιαρχία ιππικού SS, την οποία συγγκροτούσαν δύο προπολεμικά SS Totenkopf Reiterregiments (Συντάγματα Ιππικού SS της Νεκροκεφαλής). Η ταξιαρχία αυτή λόγω της σκληρότητας που έδειχνε στους παρτιζάνους (πράγμα αμοιβαίο) αλλά και στον άμαχο πληθυσμό, απέκτησε σύντομα κακή φήμη, αλλά οι ιθύνοντες ήταν ευχαριστημένοι με τις επιδόσεις της, γι' αυτό και αποφασίστηκε η αναβάθμισή της σε μεραρχία, πράγμα που έγινε το 1942. Η μεραρχία έλαβε τιμητικά το όνομα του Φλόριαν Γκάιερ (Florian Geyer), Φρανκονού ευγενή, διπλωμάτη και ιππότη, ηγέτη του Πολέμου των Χωρικών κατά τον Μεσαίωνα. 250px|thumb|right|Μονάδες ιππικού των SS σε εκκαθαριστική επιχείρηση κατά των παρτιζάνων το Μάιο του 1943 Με τη δημιουργία των δύο νέων μεραρχιών ("Prinz Eugen" και "Florian Geyer") τέθηκε το θέμα της επάνδρωσης. Μετά από πιέσεις του Χίμλερ, οι Ούγγροι δέχτηκαν την στρατολόγηση των γερμανικής καταγωγής (Volksdeutsche) Ούγγρων, με την προϋπόθεση ότι αυτή θα ήταν αυστηρά εθελοντική και ότι σε αυτή την περίπτωση θα αφαιρείτο από τους εθελοντές η ουγγρική υπηκοότητα. Μέχρι το καλοκαίρι του 1942, 18.000 εθελοντές είχαν κριθεί κατάλληλοι για υπηρεσία και οι περισσότεροι διατέθηκαν στις μεραρχίες αυτές. To 40% του δυναμικού της "Florian Geyer" αποτελείτο από Ούγγρους Volksdeutsche, κυρίως από την Τρανσυλβανία και το Βανάτο.
Επιχειρησιακή δράση
250px|thumb|left|[[Κυνηγός Αρμάτων "Hetzer" της μεραρχίας "Florian Geyer" στην Ουγγαρία το 1944]] Η μεραρχία εστάλη στο Ανατολικό Μέτωπο και πολέμησε στους τομείς του Ρζεφ και του Ορέλ - όπου το τάγμα Εκπαίδευσης και Αποκατάστασης της μεραρχίας συμμετείχε στην καταστολή της εξέγερσης του γκέτο της Βαρσοβίας - μέχρι την άνοιξη του 1943, οπότε και μετακινήθηκε στην περιοχή του Μπομπρούισκ. Εκεί ανέλαβε δράση σε επιχειρήσεις κατά των παρτιζάνων (Partisanenbekämpfung) και καθήκοντα επιβολής της "ασφάλειας". Η μεραρχία ευθύνεται για την εξόντωση δεκάδων χιλιάδων αμάχων πολιτών. Στην περιοχή αυτή παρέμεινε μέχρι το Σεπτέμβριο. Την άνοιξη αυτή συμμετείχε στην μεγάλη υποχώρηση των γερμανικών στρατευμάτων στον ποταμό Δνείπερο.
250px|thumb|right|Ταξιαρχία Ιππικού των SS στη Ρωσία το 1941
Τον Οκτώβριο του ίδιου έτους η μεραρχία μεταφέρθηκε στην Ουγγαρία για ανασυγκρότηση. Εκεί τα τάγματα Κυνηγών [Καταστροφέων] Αρμάτων (Panzerjäger) και πυροβόλων εφόδου (Sturmgeschütz) συγχωνεύθηκαν και το Τάγμα Αναγνώρισης της μεραρχίας αναβαθμίστηκε σε τεθωρακισμένο Τάγμα Αναγνώρισης. Μετά την ανασυγκρότηση η μεραρχία στάλθηκε στην Κροατία, αλλά επέστρεψε στην Ουγγαρία και συμμετείχε στις μάχες στην Τρανσυλβανία κατά των Σοβιετικών μετά την κατάρρευση του Μετώπου της Ρουμανίας.
Καθώς οι Σοβιετικοί προέλαυναν ακάθεκτοι, το τέλος του 1944 βρήκε την μεραρχία στην Ουγγαρία, μαζί με την 22η Μεραρχία Ιππικού Εθελοντών SS Maria Theresia (Μαρία Θηρεσία) και την 18η Μεραρχία Γρεναδιέρων Πάντσερ Εθελοντών SS Horst Wessel (Χορστ Βέσελ) (η τελευταία αποδεσμεύθηκε για να καταστείλει την εξέγερση της Σλοβακίας). Παρά τη σκληρή γερμανική αντίσταση, η Βουδαπέστη περικυκλώθηκε από τους Σοβιετικούς στις 29 Δεκεμβρίου 1944 και η "Florian Geyer" πολέμησε κατά των Σοβιετικών μέσα στην πόλη, δίνοντας συχνά μάχες σώμα με σώμα. Στις φονικές αυτές μάχες η "Florian Geyer" αποδεκατίστηκε. Οι 30.000 μαχόμενοι Γερμανοί που είχαν εγκλωβιστεί στο θύλακα προσπάθησαν να απεμπλακούν στις 11 Φεβρουαρίου 1945 και, ενδεικτικά, από τους άνδρες των μεραρχιών "Florian Geyer" και "Maria Theresia" μόνο 785 κατόρθωσαν να διασπάσουν τον σοβιετικό κλοιό και να φθάσουν πίσω στις γερμανικές γραμμές.
Τα υπολείμματα των μεραρχιών αυτών ενσωματώθηκαν στην 37η Μεραρχία Ιππικού Εθελοντών SS Lützow, την οποία κονιορτοποίησαν οι σοβιετικές επιθέσεις μέσα στους επόμενους τρεις μήνες.
Διοικητές
300px|thumb|Ο Χέρμαν Φέγκελαϊν (αριστερά, με το βαθμό του συνταγματάρχη) (Standartenführer) με τον Βίλχελμ Μπίτριχ, ο οποίος φέρει το βαθμό του ταξιάρχου (Brigadeführer).
Διάταξη μάχης
300px|thumb|Μπάντα του ιππικού των SS. Διακρίνεται η νεκροκεφαλή (Totenkopf), παραδοσιακό σήμα του γερμανικού ιππικού, πάνω στο τύμπανο του πρώτου ιππέα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μεραρχίες των Waffen-SS Κατηγορία:Μεραρχίες ιππικού
Αμμωνίτες (λαός)
thumb|right|260px|Η θέση και έκταση του Βασιλείου των Αμμωνιτών Οι Αμμωνίτες, ή Αμμανίτες, ήταν αρχαίος βιβλικός λαός, Βασίλειο, που το όνομά του έλαβε από τον γενάρχη του, γιο του Λωτ, Άμμων. Ήταν οι κάτοικοι της περιοχής της άλλοτε Υπεριορδανίας που ήταν εγκατεστημένοι αρχικά στο βόρειο άκρο της Νεκράς θάλασσας, ανατολικά από την κοιλάδα του Ιορδάνη ποταμού και αργότερα, υπό την πίεση των Αμορραίων αναγκάσθηκαν να μετοικήσουν ανατολικότερα. Προς νότο βρισκόταν το Βασίλειο του Μωάβ. Συγγενικός τους λαός ήταν οι Μωαβίτες. Το σημερινό Αμμάν βρίσκεται στη θέση της κυριότερης Αμμωνιτικής πόλης, της Ραββά Αμών και παλαιότερα Ραββά ή Ραββάθ Αμών. Οι Ισραηλίτες κατά την εποχή της κατάκτησης όπως αναφέρεται στο βιβλίο Κριτές (Κεφ.11, 5) δεν κατάφεραν τελικά να τους καταλάβουν, αλλά αργότερα η χώρα των Αμμωνιτών καταλήφθηκε μερικώς από τις εβραϊκές φυλές Ρουβήν και Γαδ.
Οι Αμμωνίτες φαίνεται πως ενσωματώθηκαν διαδοχικά στην Ασσυριακή, Βαβυλωνιακή και Περσική Αυτοκρατορία. Όμως στη διάρκεια της ανεξαρτησίας τους αποτελούσαν απειλή για τους Ισραηλίτες, όπως πίστευαν οι ίδιοι, επειδή μεταξύ των θεών που λάτρευαν ήταν και ο Μολόχ, τουλάχιστον μέχρι την εποχή των Μακκαβαίων, όπου λίγο αργότερα, το 332 π.Χ. υποτάχθηκαν στον Μέγα Αλέξανδρο όταν και η πρωτεύουσά τους στη συνέχεια μετονομάστηκε σε Φιλαδέλφεια, (Α΄ Μακκαβαίων Κεφ: 5, 6).
Οι Αμμωνίτες μιλούσαν ιδία γλώσσα συγγενή των Μωαβιτών. Η μεγαλύτερη ανάπτυξή τους προσδιορίζεται από το 1000 π.Χ μέχρι το 332 π.Χ. Αμμωνίτισσα ήταν η σύζυγος του Σολομώντα, Ναάμα, μητέρα του Ροβοάμ.
Τελευταία αναφορά για τους Αμμωνίτες θεωρείται αυτή του Αγίου Ιουστίνου στο τελευταίο έργο του "Διάλογος προς Τρύφωνα" (2ος αιώνας) που σημαίνει ότι υπήρχε ακόμη ως ξεχωριστή εθνότητα στη περιοχή της Παλαιστίνης.
Βιβλικές αναφορές
thumb|right|250px|Αρχαίο φυλάκιο των Αμμωνιτών στο [[Αμμάν]]
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαίοι λαοί Κατηγορία:Λαοί της Βίβλου Κατηγορία:Εξαφανισθέντες λαοί Κατηγορία:Ιστορία της Ιορδανίας Κατηγορία:Ιστορία της Παλαιστίνης Κατηγορία:Σημιτικοί λαοί Αμμωνιτες
Ιωάννης Ε΄ της Νάπολης
Ο Ιωάννης, από την οικογένεια των Σεργίων, ήταν πρόξενος, και Δούκας της Νάπολης την περίοδο προς το τέλος του 1033 έως στις αρχές του 1034 έως το 1050, πριν από τον Απρίλιο του 1051.
Ο Ιωάννης ήταν γιος και ο διάδοχος του Σέργιου Δ΄ ο οποίος παραιτήθηκε ενώ αντιμετώπιζε την συμμαχία των Πανδόλφου και Ράινουλφ Ντρένγκοτ. Ο Ιωάννης πήγε στην Κωνσταντινούπολη για να ζητήσει βοήθεια από τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία, όσο έλειπε ανέλαβε το δουκάτο εκ νέου ο πατέρας. Τελικά ο αυτοκράτορας δεν ικανοποιεί το αίτημα του υποτελούς του και ο Ιωάννης επέστρεψε στο δουκάτο.
Ο Ιωάννης αναγκάστηκε να δώσει φόρο στον Γκουαϊμάρ  του Σορέντο και να συνεχίσει ειρηνικά τη θητεία του. Το 1038 ίδρυσε μια νέα εκκλησία στη Νάπολη αφιερωμένη στον Άγιο Συμεών. Παιδιά του ήταν οι :
Παραπομπές
Κατηγορία:Δούκες της Νάπολης Κατηγορία:Οίκος Σεργίων της Νεαπόλεως Κατηγορία:Βυζαντινοί δούκες Κατηγορία:Βυζαντινοί διοικητές της Νάπολης Κατηγορία:Βυζαντινοί του 11ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί πρόξενοι (τίτλος)
Άρχανδρος
Στην ελληνική μυθολογία ο Άρχανδρος ήταν ο Φθιωτός γιος ή εγγονός του Αχαιού. Μαζί με τον αδελφό του, τον Αρχιτέλη, ήταν ήρωες των Αχαιών. Κατέβηκαν στο Άργος, όπου πήραν για συζύγους τις δύο από τις κόρες του Δαναού την Σκαιά και την Αυτομάτη. Οι δύο αδελφοί στη συνέχεια κυριάρχησαν στο Άργος και στη Σπάρτη, με αποτέλεσμα να δώσουν στους κατοίκους τους το κοινό όνομα «Αχαιοί». Σύμφωνα με άλλη εκδοχή ήταν γιοι του Ακάστου, που μαζί με τον πατέρα τους έδιωξαν από τη Φθία τον Πηλέα.
Κατηγορία:Ήρωες της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Αρχαίοι Θεσσαλοί
43
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 43 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Κορινθιακή χύτρα
Η κορινθιακή χύτρα είναι αρχαιολογικό εύρημα από την Κόρινθο που βρέθηκε το 1889 και αγοράστηκε από τον Βέλγο A. van Branteghem για την συλλογή του.
Περιγραφή της Θέτιδος, του Αχιλλέα και της κλίνης
Στο μέσο εικονίζεται ο Αχιλλέας ξαπλωμένος σε κλίνη. Τα πόδια της κλίνης είναι διακοσμημένα με ελεφάντινους φοίνικες. Ο Αχιλλέας είναι ασθενής. Ακουμπάει το αριστερό του χέρι στο μέτωπο. Είναι σκεπασμένος με τον ερυθρό του μανδύα. Οι ώμοι του στηρίζονται σε λευκό μαξιλάρι, ενώ το στρώμα του είναι τοποθετημένο επάνω σε φαρδύτερο χαλί με κρόσσια. Κάτω από την κλίνη είναι τοποθετημένο ένα υποπόδιο που είναι καλυμμένο με κόκκινο ακριβό πανί. Μπροστά του στέκει η μητέρα του, Θέτις που γέρνει επάνω του για να τον ανακουφίσει. Του προτείνει το δεξί της χέρι, ενώ με το αριστερό ανασηκώνει το μαντήλι της που φοράει στο κεφάλι. Δύο επιγραφές μνημονεύουν τον Αχιλλέα και την Θέτιδα. Επάνω από το κρεβάτι του ασθενούς είναι κρεμασμένη η ασπίδα του με το προσωπείο του Φόβου, και οι δύο πολεμικές κνημίδες του στα αριστερά. Ένα τρίποδο τραπεζάκι είναι πλούσια στρωμένο με ψωμί, φρούτα και ένα ποτήρι νερό. Το πόδι του τραπεζιού είναι διακοσμημένο με νύχια αρπακτικού.
Περιγραφή των παρευρισκομένων
Αριστερά και δεξιά εικονίζονται δύο άνδρες. Είναι ο Οδυσσέας με τον γηραιό Φένγρη, όπως υποδεικνύουν οι αντίστοιχες επιγραφές. Ο Οδυσσέας μιλάει προς τον Αχιλλέα, ενώ ο Φένγρης που κρατάει υψηλή ράβδο στο αριστερό επαναλαμβάνει τα λόγια του Οδυσσέα. Είναι και οι δύο ντυμένοι με μακρύ λευκό χιτώνα με κοντά μανίκια και δίχρωμη χλαίνη. Συνοδεύονται από τρεις Νηρηίδες που παρευρίσκονται χωρίς να παίρνουν ενεργό μέρος στην εκονιζόμενη σκηνή. Η ενδυμασία τους διαφέρει από αυτή της Θέτιδος, διότι λείπει το μαντήλι, και ο μανδύας είναι διαφορετικός.
Ερμηνεία
Ο αγγειογράφος συνδυάζει τη σκηνή αυτή με μια άλλη προγενέστερη, την πρεσβεία, κατά την οποία ο Φοίνιξ, ο Αίας ο Τελαμώνιος, ο Οδυσσέας συνοδευόμενοι από δύο ήρωες πηγαίνουν στον Αχιλλέα για να τον μεταπείσουν.
Χρονολόγηση
Η ηλικία του αγγείου μπορεί να προσδιοριστεί με τη βοήθεια του αλφάβητου των επιγραφών του, σε δεξιόστροφη και αριστερόστροφη γραφή, καθώς και από τη μυτερή μορφή των γραμμάτων.
Πηγές
Κατηγορία:Χύτρα (αγγείο) Κατηγορία:Αρχαία Κόρινθος
Infernal Overkill
Infernal Overkill είναι ο τίτλος του πρώτου στούντιο άλμπουμ του γερμανικού thrash metal συγκροτήματος Destruction, το οποίο κυκλοφόρησε τον Μάιο του 1985 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Steamhammer/SPV".
Η ηχογράφηση του άλμπουμ πραγματοποιήθηκε στο "Caet Studio" του Βερολίνου με την παραγωγή να αναλαμβάνει το ίδιο το συγκρότημα.
Οι κριτικές για το "Infernal Overkill" υπήρξαν ανάμεικτες, με το "Allmusic" να του δίνει δύο αστέρια με άριστα τα πέντε, αλλά το "Metal Storm" 8,8 / 10 και το "Metal Archives" 83%.
Τα μέλη των Destruction
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "Infernal Overkill" ήταν οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Destruction Κατηγορία:Άλμπουμ του 1985
Αλθαία
Στην ελληνική μυθολογία η Αλθαία ήταν σύζυγος του βασιλιά της Καλυδώνας (στην Αιτωλία) Οινέως. Η Αλθαία ήταν κόρη του βασιλιά Θεστίου και της Ευρυθέμιδας, και επομένως αδελφή της Λήδας.
Η Αλθαία απέκτησε με τον Οινέα τους Τοξέα, Θυρέα, Κλύμενο, τον ήρωα Μελέαγρο και τις Μελεαγρίδες Γόργη και Δηιάνειρα. Αναφέρεται πάντως και ότι τον μεν Μελέαγρο απέκτησε με τον θεό Άρη, τη δε Δηιάνειρα με τον θεό Διόνυσο.
Κατά τον μεταγενέστερο μύθο, όταν ο Μελέαγρος ήταν επτά ημερών βρέφος οι Μοίρες εμφανίσθηκαν στην Αλθαία για να πουν το μέλλον του. Η πρώτη Μοίρα, η Κλωθώ, της είπε ότι ο γιος της είχε γενναία ψυχή, η δεύτερη, η Λάχεσις, ότι θα είναι ανδρείος, ενώ η τρίτη, η Άτροπος, αφού είδε ένα δαυλό που καιγόταν, είπε ότι ο γιος της θα πέθαινε όταν θα καιγόταν τελείως το ξύλο του. Η Αλθαία, έντρομη, άρπαξε και έσβησε τον δαυλό, τον οποίο φύλαξε στη συνέχεια με μεγάλη προσοχή σε ένα κιβώτιο για να διατηρήσει το παιδί της στη ζωή. Αργότερα, όταν ο Μελέαγρος μεγάλωσε, έλαβε μέρος στο κυνήγι του Καλυδώνιου Κάπρου. Σε αυτό είχε συμμετάσχει και η Αταλάντη, και ο Μελέαγρος σκότωσε στη διαμάχη τους θείους του (γιους του Θεστίου) προκειμένου να προσφέρει το τομάρι του θηρίου στην Αταλάντη, και δίκαια, καθώς εκείνη το είχε πληγώσει πρώτη. Τότε η Αλθαία εξοργίσθηκε τόσο πολύ για τον φόνο των αδελφών της, Τοξέα και Πλεξίππου, ώστε άρπαξε τον κρυμμένο δαυλό και τον έκαψε, με αποτέλεσμα να πεθάνει αμέσως ο γιος της. Αυτή η ιστορία παρουσιάζει ομοιότητα με τον σκανδιναβικό μύθο του Norna-Gests. Η Αλθαία όμως αργότερα μετανόησε και αυτοκτόνησε.
Μια παραλλαγή του μύθου αναφέρει ότι, όταν η Αλθαία ήταν έγκυος, κατάπιε ένα βλαστάρι ελιάς και το «γέννησε» μαζί με τον Μελέαγρο. Αργότερα όμως, όταν πληροφορήθηκε τον φόνο των αδελφών της από τον γιο της, έκαψε την ελιά κι έτσι ο Μελέαγρος πέθανε. Τα πρώτα στοιχεία για τον μύθο της Αλθαίας βρίσκονται στον Όμηρο και στον Ησίοδο. Μετέπειτα συμπληρώθηκαν από τους τραγικούς ποιητές και μυθογράφους.
Ετυμολογία
Η λέξη Αλθαία ετυμολογείται από το ρήμα Αλθαίνω και ΄Αλθεξις ,που σημαίνει θεραπεία.
Πηγές
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Σέργιος Ε΄ της Νάπολης
Ο Σέργιος Ε΄, από την οικογένεια των Σεργίων, ήταν Δούκας της Νάπολης περίπου από το 1050έως το 1090.
Όταν το καλοκαίρι του 1074 ξέσπασαν εχθροπραξίες μεταξύ του Ρίχαρντ Α΄ κόμη της Αβέρσα και του Ροβέρτου Γυισκάρδου. Ο Σέργιος συμμάχησε με το δεύτερο και έκανε την πόλη του σημείο υποστήριξης για τα στρατεύματα του Γυισκάρδου που επιτέθηκαν στην Κάπουα και την Αβέρσα. Ωστόσο, ο Σέργιος που εγκατέλειψε μόνο τυχαία, λόγω της ασθένειας του ποντίφικα, τον συνασπισμό που ιδρύθηκε τον Ιούνιο, κατάλαβε γρήγορα ότι έπρεπε να ξεκινήσει διαπραγματεύσεις για την αποκατάσταση της ειρήνης μεταξύ των Νορμανδών και του Δούκα της Απουλίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δούκες της Νάπολης Κατηγορία:Οίκος Σεργίων της Νεαπόλεως Κατηγορία:Βυζαντινοί δούκες Κατηγορία:Βυζαντινοί διοικητές της Νάπολης Κατηγορία:Βυζαντινοί του 11ου αιώνα
Προτεκτοράτο της Νότιας Αραβίας
Το προτεκτοράτο της Νότιας Αραβίας αποτελείται από διάφορα κράτη που βρίσκονται στο νότιο άκρο της Αραβικής Χερσονήσου υπό συνθήκες προστασίας με τη Βρετανία.
Η περιοχή του πρώην προτεκτοράτου έγινε μέρος της Νότιας Υεμένης μετά την εξέγερση του Άντεν και είναι τώρα τμήμα της Δημοκρατίας της Υεμένης.
Υπόβαθρο
Το υπόβαθρο του προτεκτοράτου της Νότιας Αραβίας είναι μέρος μιας προσπάθειας της βρετανικής αυτοκρατορίας να προστατεύσει τη Διαδρομή της Ανατολικής Ινδίας, τη θαλάσσια διαδρομή μεταξύ της Μεσογείου και της Ινδίας, μέσω των νότιων ακτών της Αραβίας. Ήδη πριν από το άνοιγμα της διώρυγας του Σουέζ, η βιομηχανική Βρετανία με την ταχέως αναπτυσσόμενη οικονομία της, χρειάστηκε βελτιωμένη επικοινωνία με τη Βρετανική Ινδία.
Οι παράκτιες πεδιάδες της χερσονήσου είχαν καταστραφεί νωρίτερα τον 19ο αιώνα από Ουαχαμπιστές πουριτανούς μουσουλμάνους από την Κεντρική Αραβία και ακολούθως από μια αιγυπτιακή εισβολή. Από την πρώτη εμπορική συνθήκη με το Σουλτανάτο του Λαχίτζ το 1802, έγιναν διάφορες προσπάθειες για να αποφευχθεί η λεηλασία πλοίων της Ανατολικής Ινδίας, με αποτέλεσμα την προσάρτηση του Άντεν από την Βρετανική Εταιρεία Ανατολικών Ινδιών το 1839. Το προτεκτοράτο του Άντεν ιδρύθηκε το 1869, την ίδια χρονιά με το άνοιγμα της διώρυγας του Σουέζ, η οποία προήγαγε μια νέα εποχή εμπορίου και επικοινωνίας.
20ος αιώνας
Το προτεκτοράτο της Νότιας Αραβίας καθορίστηκε στις 18 Ιανουαρίου 1963 ως αποτελούμενο από εκείνες τις περιοχές του προτεκτοράτου του Άντεν που δεν εντάχθηκαν στην Ομοσπονδία της Νότιας Αραβίας και σε γενικές γραμμές, αλλά όχι ακριβώς, αντιστοιχούσε στη διαίρεση του προτεκτοράτου του Άντεν που ονομάστηκε Προτεκτοράτο του Ανατολικού Άντεν.
Το προτεκτοράτο περιλαμβάνονται τα κράτη της Χαντραμαούτ, Καθιρί, Μαχρά και Κουαΐτι, εκτός από τα τρία Σουλτανάτα Ουάχιντι στο Προτεκτοράτο του Ανατολικού Άντεν και της Άνω Γιάφα στο Προτεκτοράτο του Δυτικού Άντεν. Το προτεκτοράτο της Νότιας Αραβίας διαλύθηκε στις 30 Νοεμβρίου 1967 και τα καταστατικά του κράτη κατέρρευσαν γρήγορα, με αποτέλεσμα την κατάργηση των μοναρχιών τους. Το έδαφος απορροφήθηκε στη νέα ανεξάρτητη Λαϊκή Δημοκρατία της Νότιας Υεμένης, η οποία έγινε μέρος της Δημοκρατίας της Υεμένης το 1990.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρώην κράτη της Μέσης Ανατολής Κατηγορία:Πρώην χώρες του Ψυχρού Πολέμου Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα αραβικά
44
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 44 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Κάστρο Λεκουρέσι
Το Κάστρο Λεκουρέσι (Αλβανικά:Kalaja e Lëkurësit) ή Λυκούρσι είναι ερειπωμένο κάστρο στην ομώνυμη περιοχή, κοντά στις ακτές Ιουνίου Πελάγους της νότιας Αλβανίας. Το κάστρο βρίσκεται σε λοφώδη στρατηγική θέση εποπτεύοντας την σημερινή πόλη των Αγίων Σαράντα και βρίσκεται στα νοτιοανατολικά του κέντρου της τελευταίας. Από εκεί, είναι δυνατό για κάποιον να έχει υπό τον έλεγχό του τόσο την πόλη, όσο και τις νήσους Εξαμήλια (αλβ.: Ξαμίλ).
44
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Κάστρο Λεκουρέσι
Ιστορία
Το κάστρο του ανεγέρθηκε το 1537 από τον Σουλτάνο Σουλεϊμάν τον Μεγαλοπρεπή ο οποίος είχε επιτεθεί στην Κέρκυρα και χρειαζόταν να έχει υπό τον έλεγχό του το λιμάνι των Αγίων Σαράντα, καθώς και τον δρόμο που το συνέδεε με το Βουθρωτό.
Η περιοχή παραδοσιακά άνηκε στο νότια τμήμα της Χειμάρρας. Κατά το τέλος του 18ου αιώνα το κάστρο υπήρξε στόχος του Αλή Πασά των Ιωαννίνων, ενώ η περιοχή λεηλατήθηκε από τα στρατεύματά του.
Το κάστρο περιελάμβανε, κατά το παρελθόν, εντός των τειχών του, και το παλαιό ομώνυμο χωριό. Έχει τετράγωνο σχήμα, με δύο κυκλικούς πύργους στις βορειοδυτικές και νοτιοδυτικές του γωνίες. Για να φτάσουν στο κάστρο, οι επισκέπτες θα πρέπει να εγκαταλείψουν τον κύριο δρόμο κοντά στο Καφέ Γκιαστέ και να ανεβούν τον λόφο που βρίσκεται στην άλλη πλευρά της πόλης.
Τουριστικές εγκαταστάσεις έχουν πρόασφατα ανεγερθεί κοντά στο κάστρο στην ίδια με αυτό παραδοσιακή αρχιτεκτονική (εστιατόριο κλπ.).
Σαν Σεμπαστιάν
thumb|right|250px|Το Παλάτι Μιραμάρ στο Σαν Σεμπαστιάν right|275px|thumb|Ο καθεδρικός του Σαν Σεμπαστιάν Το Σαν Σεμπαστιάν (ισπαν. San Sebastián, βασκ. Donostia "Ντονόστια"), είναι πόλη και μικρό τουριστικό λιμάνι (διαθέτοντας μαρίνα), στη βόρεια Ισπανία, πρωτεύουσα της επαρχίας Γκιπούθκοα της αυτόνομης Χώρας των Βάσκων, σημαντική για την αλιεία, και μοντέρνο θέρετρο με μια υπέροχη παραλία, γνωστή ως La Concha, (Λα Κόντσα, ή παραλία Λα Κόντσα).
Στο Σαν Σεμπαστιάν βρίσκονται πολλές από τις εκθέσεις τέχνης της Ισπανίας, ενώ υπάρχει και το Παλάτι Μιραμάρ και το παλάτι Αγιέτε με τους υπέροχους κήπους τους, οι θερινές κατοικίες του Βασιλιά. Στη πόλη του Σαν Σεμπαστιάν στεγάζονται δύο πανεπιστήμια το Ντέουστο και το πανεπιστήμιο της χώρας τον Βάσκων. Ο πληθυσμός της πόλης είναι 186.185 κάτοικοι (2011).
Ιστορία
Στις 31 Αυγούστου 1813, κατά τον Ιβηρικό πόλεμο και συγκεκριμένα κατά τη δεύτερη γαλλική εκστρατεία στην Ισπανία, το Σαν Σεμπαστιάν δέχθηκε επίθεση από Βρετανικούς και Πορτογαλικούς στόλους, οι οποίοι κατέστρεψαν ολοκληρωτικά την πόλη, βάζοντάς της φωτιά, η οποία υπόψη είχε καταληφθεί από στρατεύματα του Ναπολέοντα και αποτελούσε τότε συνοριακή πόλη της Γαλλίας. Έπειτα λοιπόν από αυτή την καταστροφική επίθεση, οι κάτοικοι της πόλης αποφάσισαν να ξαναχτίσουν την πόλη από την αρχή. Μόνο ένας δρόμος κατάφερε να επιβιώσει από την επίθεση αυτή, ο οποίος σήμερα ονομάζεται 31 Αυγούστου, και σε κάθε επέτειο το βράδυ ο δρόμος αυτός, που βρίσκεται στην παλιά πόλη γεμίζει αναμμένα κεριά.
Κώμος
Ο Κώμος  ή Κάμος, (λατ. Comus) κατά την Ελληνική μυθολογία ήταν η προσωποποίηση της Διονυσιακής πομπής.
Περιγραφή
Αν και δεν αναφέρεται στους μύθους, τον συναντάμε σε αρκετές παραστάσεις, ιδίως στην αγγειογραφία. Παρουσιάζεται ως φτερωτός νεανίας, άλλοτε ως νεαρός σάτυρος και ως ακόλουθος του Διόνυσου.
Λογοτεχνία
Τον Κώμο αναφέρουν στα έργα τους ο Ρωμαίος Φλάβιος Φιλόστρατος και ο Νόννος ο Πανοπολίτης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κωμος
Βασιλεοπάτωρ
Ο Βασιλεοπάτωρ ήταν υψηλό βυζαντινό αυλικό αξίωμα. Δημιουργήθηκε επί Λέοντος, υιού του Βασιλείου του Μακεδόνα.
Σκάλα Aταλάντης
Από το 1999 έως το 2010, σύμφωνα με την τότε διοικητική διαίρεση της Ελλάδας αποτελούσε χωριό του Δήμου Αταλάντης του Νομού Φθιώτιδας. Ο πληθυσμός της είναι 178 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2011.
Βασιλεοπάτωρ
Πρώτος βασιλεοπάτωρ αναδείχτηκε ο Στυλιανός Ζαούτζης, πατέρας της δεύτερης συζύγου του Λέοντος, Ζωής. Απόκτησε με το αξίωμα αυτό μεγάλη δύναμη για κάποιο διάστημα. Επίσης ο Κωνσταντίνος ο Πορφυρογέννητος, γιος του Λέοντος ανακήρυξε βασιλεοπάτορα τον πεθερό του, Ρωμανό Λεκαπηνό, ο οποίος μετά από λίγο έγινε αυτοκράτορας. Εκτός των δύο αυτών, άλλος βασιλεοπάτωρ δεν αναφέρεται.
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί αυλικοί τίτλοι
Σκάλα Aταλάντης
Εισαγωγικά
Η Σκάλα Αταλάντης ως λιμάνι του Ταλαντίου (Λατινικά: La Calandri, Λα Καλάντρι) μνημονεύεται στα χρόνια της Λατινοκρατίας (1204-1458) ως ένα από τα σημαντικότερα λιμάνια του Δουκάτου των Αθηνών, το οποίο διατήρησε τη σπουδαιότητά του και κατά τους χρόνους της Τουρκοκρατίας. Η σπουδαιότητά του έγκειτο στο γεγονός ότι αποτελούσε σημείο απ’ όπου ξεκινούσε η τροφοδοσία όχι μόνο της Αταλάντης, αλλά και της ευρύτερης περιοχής μέχρι και τη Λιβαδειά και τα Σάλωνα (Άμφισσα). Άλλωστε, η έλλειψη πορθμού στην Κόρινθο καθιστούσε αναγκαία την ύπαρξη λιμανιών στα παράλια της Στερεάς Ελλάδας και της Πελοποννήσου. Συγκεκριμένα στη θέση Κάβο-Λένα (που σήμερα ονομάζεται Παλιομαγαζιά), βρίσκονταν αλυκές, στις οποίες εκτός από εξόρυξη άλατος, γινόταν και εμπόριο.
Χρονολόγιο
Από το 2010, όπως προβλέπεται από το σχέδιο Καλλικράτης, η Σκάλα Αταλάντης εντάχθηκε στο νέο διευρυμένο Δήμο Λοκρών.
Πολιτιστικά
Ο Εξωραϊστικός Σύλλογος Σκάλας Αταλάντης και ο Ναυτικός Όμιλος Αταλάντης εδρεύουν στον οικισμό, με τις δράσεις τους να λαμβάνουν χώρα ειδικότερα κατά τους καλοκαιρινούς μήνες.
Φωτογραφίες
Κατηγορία:Δήμος Λοκρών Κατηγορία:Χωριά του νομού Φθιώτιδας Κατηγορία:Λοκρίδα
Τόνι Ντελκ
Ο Tόνι Ντελκ είναι Αμερικανός πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής γεννημένος στις 28 Ιανουαρίου 1974. Αγωνιζόταν στη θέση του γκαρντ και έχει ύψος 1,88 μ.
Ο Τόνι Ντελκ αποφοίτησε από το Κολέγιο Κεντάκι. Το 1996 οι Σάρλοτ Χόρνετς τον επέλεξαν στο νούμερο 16 του ντραφτ του ΝΒΑ. Στα μισά της περιόδου 1997-98 μεταγράφηκε στους Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς. Στη σπουδαία καριέρα του αγωνίστηκε σε Σακραμέντο Κινγκς (1999-00), Φοίνιξ Σανς (2000-02), Μπόστον Σέλτικς (2002-03), Ντάλας Μάβερικς (2003-04), Ατλάντα Χοκς και από τον Ιανουάριο του 2006 στους Ντιτρόιτ Πίστονς.
Στον ΠΑΟ αγωνίστηκε από το καλοκαίρι του 2006 και έχει κερδίσει ένα κύπελλο Ελλάδος και το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα.
Είναι ένας από τους 5 παίκτες που σημείωσαν πάνω από 50 πόντους στο ΝΒΑ (53, εναντίον του Σακραμέντο στις 1/2/2001).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Αμερικανοί προπονητές καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σάρλοτ Χόρνετς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σακραμέντο Κινγκς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Φοίνιξ Σανς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπόστον Σέλτικς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ντάλας Μάβερικς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ατλάντα Χοκς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ντιτρόιτ Πίστονς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές πορτορικανικών συλλόγων Κατηγορία:Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα
45
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 45 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Τρωικό αντικείμενο
thumb|285px|Η θέση των [[Τρωικά αντικείμενα του Δία|τρωικών αστεροειδών του Δία στο Ηλιακό σύστημα (πράσινο χρώμα). Στο σημείο L4 βρίσκεται το «Ελληνικό στρατόπεδο» ("Greeks") και στο L5 το «Τρωικό» ("Trojans").]] Στην αστρονομία, ο όρος τρωικός αναφέρεται σε έναν μικρό πλανητοειδή (αστεροειδή) ή φυσικό δορυφόρο που κινείται στην ίδια τροχιά με έναν, μεγαλύτερου μεγέθους, πλανήτη ή δορυφόρο αντίστοιχα, αλλά δεν συγκρούεται με αυτό(ν) διότι ο χώρος στον οποίο βρίσκεται παγιδευμένο το μικρότερο αυτό σώμα τοποθετείται 60° μπροστά ή πίσω του σώματος με το οποίο μοιράζεται την τροχιά. Βρίσκεται, δηλαδή, στα σημεία Λαγκράνζ L4 και L5 αντίστοιχα.
Ο όρος τρωικός αφορούσε αρχικά αποκλειστικά σε δύο ομάδες αστεροειδών οι οποίοι μοιράζονταν την ίδια τροχιά με τον πλανήτη Δία. Στη συνέχεια τέτοια αντικείμενα βρέθηκαν παγιδευμένα στους χώρους των αντίστοιχων λαγκρανζιανών σημείων L4 και L5 της τροχιάς του Ποσειδώνα, του Άρη, της Γης, του Ουρανού και της Αφροδίτης. Επιπλέον, τέσσερα «τρωικά φεγγάρια» είναι γνωστό πως έχουν τροχιά στα λαγκρανζιανά σημεία δύο μεσαίου μεγέθους δορυφόρων του Κρόνου.
Τα σημεία L4 και L5
200px|left|thumb|Τα 5 Λαγκρανζιανά σημεία σε ένα σύστημα δύο σωμάτων, με σημαντική διαφορά στις μάζες τους (σε κυκλική τροχιά).