cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Η Αποικία
H Αποικία (πρωτότυπος τίτλος: Colonia) είναι ταινία του 2015 γερμανικής, γαλλικής και λουξεμβουργιανής συμπαραγωγής. Η σκηνοθεσία είναι του Φλόριαν Γκάλενμπεργκερ και το σενάριο είναι του σκηνοθέτη και του Τόρστεν Βέντσελ.
Βασίζεται στην υπόθεση της ναζιστικής Αποικίας της Αξιοπρέπειας (Colonia Dignidad) που υπήρχε κοντά στο χωριό Παράλ της Χιλής. Επρόκειτο για ένα ιδιότυπο κοινοβιακό στρατόπεδο, τόπος βασανιστηρίων και λατρείας, που λειτουργούσε με το προκάλυμμα της θρησκείας.
Πλοκή
Βρισκόμαστε στο 1973. Η Λένα και ο Ντάνιελ είναι ένα ζευγάρι Γερμανών. Ο Ντάνιελ είναι υποστηρικτής της κυβέρνησης του Σαλβαδόρ Αγιέντε και μεταναστεύει στη Χιλή. Η Λένα είναι αεροσυνοδός και ταξιδεύει επαγγελματικά μία μέρα στο Σαντιάγο. Συναντά και μένει μαζί με τον Ντάνιελ στο σπίτι του.
Η Λένα γίνεται μέλος στην Αποικία και την υποδέχεται η υπεύθυνη για τις γυναίκες τρόφιμους, η Γκιζέλα. Τη συστήνει στον ιδρυτή, τον Πάουλ Σέφερ ή αλλιώς Ευσεβή, και της λέει πως πρέπει να δρα σύμφωνα με το θέλημα του Θεού. Η Λένα εργάζεται σκληρά υπό αντίξοες συνθήκες. Μία νύχτα γίνεται μάρτυρας του ηθικού εξευτελισμού από άντρες, μιας κοπέλας, της Ντόρο. Σύντομα ανακαλύπτει ότι γίνονται βασανιστήρια και ότι τα ανήλικα αγόρια κακοποιούνται σεξουαλικά από τον Σέφερ.
Ο Ντάνιελ, μετά τους βασανισμούς, γίνεται μέλος στην Αποικία, συστήνεται πλέον ως Χανς και παριστάνει πως έχει νοητική στέρηση, για να μη του δίνουν σημασία. Κανονίζει να συναντηθεί ένα βράδυ με τη Λένα και εντοπίζει ένα υπόγειο τούνελ που οδηγεί στην έξοδο. Την επόμενη νύχτα, οι δυο τους αποφασίζουν να δραπετεύσουν μαζί με την Ούρσελ, που είναι έγκυος και κόρη της Γκιζέλα. Όταν βγαίνουν απ' το τούνελ, η Ούρσελ πυροβολείται θανάσιμα και οι δυο τους ξεφεύγουν.
Καταφτάνουν στη Γερμανική πρεσβεία και τους διηγούνται για την Αποικία. Η Λένα βρίσκει δύο θέσεις στο αεροπλάνο για Φρανκφούρτη από τον Ρόμαν. Η πρεσβεία ειδοποιεί τον Σέφερ και κλείνει την Λένα και τον Ντάνιελ σε ένα δωμάτιο στο αεροδρόμιο. Οι δυο τους το καταλαβαίνουν και δραπετεύουν και τρέχουν και προλαβαίνουν το αεροπλάνο. Όταν μπαίνουν, ο Ρόμαν ειδοποιείται από τον πύργο ελέγχου ότι η πτήση ακυρώνεται, όμως, εκείνος ξεκινά, για να σώσει το ζευγάρι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανικές ταινίες Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες Κατηγορία:Λουξεμβουργιανές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ισπανόφωνες ταινίες Κατηγορία:Γερμανικές ιστορικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε πραγματικά γεγονότα Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με τη Χιλή του Πινοσέτ Κατηγορία:Ταινίες του 2015 Κατηγορία:Γαλλικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Ισπανικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Γερμανικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Δραματικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Γαλλικές ιστορικές ταινίες Κατηγορία:Γερμανικές αισθηματικές ταινίες Κατηγορία:Γαλλικές αισθηματικές ταινίες Κατηγορία:Γαλλικές αισθηματικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Αργεντινή Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Χιλή Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Λουξεμβούργο Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Γερμανία Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Βερολίνο
Κιάρα Φερράνι
Η Κιάρα Φεράνι (ιταλικά: Chiara Ferragni, γενν. 7 Μαΐου 1987) είναι Ιταλίδα επιχειρηματίας, fashion blogger και σχεδιάστρια. Από το 2009 διατηρεί το προσωπικό της blog "The Blonde Salad" ενώ έχει και την δική της σειρά ρούχων και αξεσουάρ "Chiara Ferragni Collection".
Το φθινόπωρο του 2019, κυκλοφόρησε το αυτοβιογραφικό ντοκιμαντέρ της.
Καριέρα
Δημιούργησε το blog της, τον Οκτώβριο του 2009. Το 2010, κυκλοφόρησε τη δική της σειρά υποδημάτων, ενώ εμφανίστηκε και στα ιταλικά βραβεία MTV TRL. Τον Μάρτιο του 2011, το περιοδικό "New York" τη χαρακτήρισε ως "Μια από τις μεγαλύτερες street-style stars της χρονιάς" ενώ το Δεκέμβριο του ίδιου έτους, το περιοδικό "Teen Vogue" τη χαρακτήρισε ως τη νέα ανερχόμενη blogger, που παράλληλα είναι φοιτήτρια νομικής. Μέχρι εκείνη τη στιγμή, το blog της έφτασε να έχει παραπάνω από 12 εκατομμύρια επισκέψεις το μήνα. Ως το 2013, κατάφερε να κερδίσει ποικίλους τίτλους αναγνώρισης ως blogger ενώ πόζαρε και ως μοντέλο για την εταιρία ρουχισμού "Guess" σε μία φωτογράφηση, η οποία μεταγενέστερα έγινε διαφημιστική καμπάνια.
Τον Δεκέμβριο του 2013, εξέδωσε ένα ηλεκτρονικό βιβλίο με τον τίτλο "The Blonde Salad" (όπως η ονομασία του blog της) στην ιταλική γλώσσα, ενώ επίσης συνεργάστηκε με τον Στιβ Μάντεν, για το σχεδιασμό μίας συλλογής υποδημάτων, που κυκλοφόρησε τελικά την άνοιξη του 2014, αποτελούμενη από εννέα διαφορετικά σχέδια. Τον Αύγουστο του 2014, εμφανίστηκε ως guest κριτής στο τηλεοπτικό σόου μόδας "Project Runway" ενώ γενικά εκείνη τη χρονιά, τα έσοδα της αυξήθηκαν κατά οκτώ εκατομμύρια.
Τον Ιανουάριο του 2015, το blog (The Blonde Salad) και η σειρά υποδημάτων της (Chiara Ferragni Collection), έγιναν αντικείμενο μελέτης στη σχολή διοίκησης επιχειρήσεων του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ ενώ λίγο αργότερα, τον Μάρτιο, πόζαρε στο εξώφυλλο της ισπανικής Vogue, γεγονός που την έκανε τη πρώτη blogger που ποζάρει για εξώφυλλο της Vogue. Μέχρι τότε, είχε ποζάρει για περισσότερα από 50 εξώφυλλα περιοδικών παγκοσμίως.
Τον Ιανουάριο του 2016, υπέγραψε συνεργασία με την εταιρία Pantene και έγινε η παγκόσμια αντιπρόσωπος της.
Το 2017 υπέγραψε συνεργασία με την εταιρία "Intimissimi" ενώ στις 26 Ιουλίου 2017, άνοιξε το πρώτο της μαγαζί της με ρούχα (Chiara Ferragni Collection) στο Μιλάνο. Την ίδια χρονιά, χαρακτηρίστηκε από το περιοδικό "Forbes" ως "Η πιο σημαντική παράγοντας επιρροής στον κόσμο" και επιλέχθηκε ακόμα να συμμετάσχει στη χριστουγεννιάτικη συλλογή της εταιρίας "Swarovski" με μοντέλα όπως Κάρλι Κλος και Ναόμι Κάμπελ.
Τον Μάιο του 2018, η εφημερίδα "Footwear News" την χαρακτήρισε ως "Μια από τις μαμάδες με τη περισσότερη επιρροή στη βιομηχανία της μόδας".
To 2019 ξεκίνησε συνεργασία με την εταιρεία καλλυντικών "Lancôme Paris", δημιουργώντας την σειρά "Lancôme X Chiara Ferragni".
Έχει ποζάρει σε πλήθος περιοδικών μόδας παγκοσμίως, ως εξώφυλλο, όπως Vogue (Ισπανία, Τουρκία, Κίνα), Elle (Ιταλία, Ολλανδία, Ιαπωνία, Ισπανία, Ουκρανία), "Harper's Bazaar" (Σιγκαπούρη, Ταϊβάν, Ρωσία), "Glamour" (Ιταλία, Μεξικό, Τουρκία, Ισπανία, Βραζιλία, Ρωσία, Πολωνία, Ρουμανία), "Cosmopolitan" (Μεξικό, Χιλή, Σιγκαπούρη, Τουρκία) και "Maddame Figaro" (Ισπανία, Ελλάδα).
Προσωπική ζωή
Τον Αύγουστο του 2016, ξεκίνησε τη σχέση της με τον ράπερ Fedez (πραγματικό όνομα: Φεντερίκο Λουτσία). Στις 6 Μαΐου 2017 αρραβωνιάστηκαν στη Βερόνα ενώ την 1η Σεπτεμβρίου 2018, παντρεύτηκαν στη Σικελία. Απέκτησαν μαζί δύο παιδιά: τον Λεόνε (γενν. 19 Μαρτίου 2018) και την Βιτόρια (γενν. 23 Μαρτίου 2021). Ζουν οικογενειακώς μεταξύ Λος Άντζελες και Μιλάνου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί σχεδιαστές μόδας Κατηγορία:Ιταλοί μπλόγκερ
Φορτ Γουόρθ (Τέξας)
thumb|250px|Άποψη του Φορτ Γουορθ Το Φορτ Γουόρθ (αγγλικά: Fort Worth, Texas), είναι πόλη των ΗΠΑ, που βρίσκεται στην πολιτεία του Τέξας. Με πληθυσμό 958,692 κατοίκους, αποτελεί την 12η μεγαλύτερη πόλη στις Ηνωμένες Πολιτείες, καθώς και την 5η μεγαλύτερη στην πολιτεία του Τέξας. Είναι επίσης, έδρα και μεγαλύτερη πόλη της κομητείας Τάρραντ.
Το Φορτ Γουόρθ, είναι δίδυμη πόλη με το Ντάλας, όπου μαζί και με το Άρλινγκτον, αποτελούν την μητροπολιτική περιοχή του Ντάλας-Φορτ Γουόρθ, που έχει πληθυσμό 7,807,900 κατοίκους (σύμφωνα με εκτιμήσεις για το 2021 ), την 4η μεγαλύτερη στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Βρίσκεται στο βόρειο κεντρικό Τέξας και θεωρείται η πολιτιστική είσοδος για τη Δυτική Αμερική. Η πόλη καλύπτει έκταση 921 km2 σε τρεις κομητείες, την κομητεία Τάρραντ (της οποίας είναι έδρα), την κομητεία Ντέντον, καθώς και την κομητεία Γουάις.
Η πόλη του Φορτ Γουόρθ, ιδρύθηκε το 1849 ως αμερικανικό φυλάκιο σε ένα λόφο που βλέπει στο ποταμό Τρίνιτι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Τέξας
Captain Beyond (άλμπουμ)
Captain Beyond είναι ο τίτλος του πρώτου δίσκου του ομώνυμου ροκ συγκροτήματος. Ο δίσκος ηχογραφήθηκε στα τέλη του 1971 και στις αρχές του 1972 στο Λος Άντζελες των Ηνωμένων Πολιτειών και κυκλοφόρησε μέσω της "Capricorn Records" ανεβαίνοντας στο # 134 των αμερικανικών τσαρτ, χωρίς να καταφέρει να μπει στις πρώτες εκατό θέσεις του καταλόγου. Το συγκεκριμένο άλμπουμ επανεκδόθηκε σε μορφή CD στις 19 Αυγούστου 1997 από την "Capricorn Records".
Κατά τη διάρκεια των ηχογραφήσεων του πρώτου τους δίσκου, οι Captain Beyond αποτελούνταν από τον πρώην τραγουδιστή των Deep Purple, Ροντ Έβανς, τον κιθαρίστα Λάρι Ράινχαρτ και τον μπασίστα Λι Ντόρμαν από τους Iron Butterfly και τον ντράμερ Μπόμπι Κάλντγουελ ο οποίος έπαιζε πιο πριν με τον Τζόνι Γουίντερ.
Τραγούδια
1. Dancing Madly Backwards (On a Sea of Air) (Evans, Caldwell) - 4:08
2. Armworth (Evans, Caldwell) - 2:50
3. Myopic Void (Evans, Caldwell) - 3:37
4. Mesmerization Eclipse (Evans, Caldwell) - 3:45
5. Raging River of Fear (Evans, Caldwell) - 3:48
6. Thousand Days of Yesterdays (Intro) (Evans, Caldwell) - 1:30
7. Frozen Over (Evans, Caldwell) - 3:55
8. Thousand Days of Yesterdays (Time Since Come and Gone) (Evans, Caldwell) - 4:05
9. I Can't Feel Nothin' (Part 1) (Evans, Caldwell) - 3:07
10. As the Moon Speaks (To the Waves of the Sea) (Evans, Caldwell) - 2:30
11. Astral Lady (Evans, Caldwell) - 1:15
12. As the Moon Speaks (Return) (Evans, Caldwell) - 2:16
13. I Can't Feel Nothin' (Part 2) (Evans, Caldwell) - 1:11
Θέσεις τσαρτ
Επίσημη κυκλοφορία: Ιούλιος 1972
Μέλη των Captain Beyond
Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά την ηχογράφηση του "Captain Beyond" είχε την εξής μορφή:
Άγιος Δημήτριος Κατηφόρης
Ο Άγιος Δημήτριος Κατηφόρης ήταν χριστιανικός ναός στην Αθήνα. Ήταν κτισμένος στα ερείπια του αρχαίου Διογενείου, τα οποία ανακαλύφθηκαν το 1881 σε οδοποιητικά έργα αναστομώσεως των οδών Απόλλωνος και Φιλοθέης με την οδό Πανδρόσου κοντά στην πλατεία της Μητροπόλεως.
Πηγές
Δημητριος
511 π.Χ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έτη
Οφιούσα
Το όνομα Οφιούσα ήταν ένα από τα ονόματα που είχαν αποδοθεί κατά την αρχαιότητα στα νησιά: Με την ονομασία αυτή αναφέρονταν επίσης κατά την αρχαιότητα:
Αμφιθέατρο της Μέριδα
Το αμφιθέατρο της Μέριδα (ισπανικά: Anfiteatro de Mérida) είναι κατεστραμμένο ρωμαϊκό αμφιθέατρο το οποίο βρίσκεται στη ρωμαϊκή αποικία της Εμερίτα Αυγούστα, σημερινή Μέριδα, Ισπανία. Η πόλη αυτή καθέ αυτή ιδρύθηκε το 25 π.Χ. από τον Αύγουστο, ώστε να εγκατασταθασούν εκεί βετεράνοι του ρωμαϊκού στρατού, οι οποίοι είχαν πολεμήσει στους πολέμους της Κανταβρίας, από την 5η και την 10η λεγεώνα. Η πόλη έγινε πρωτεύουσα της ρωμαϊκής επαρχίας της Λουσιτανίας. Το αμφιθέατρο ολοκληρώθηκε το 8 π.Χ. Προορίζοταν για να φιλοξενεί μάχες μονομάχων και μάχες ανάμεσα σε άνθρωπο και ζώο.
Το αμφιθέατρο είναι τμήμα του αρχαιολογικού συγκροτήματος της Μέριδα, ενός από τους μεγαλύτερους αρχαιολογικούς χώρους στην Ισπανία. Ο χώρος ανακηρύχθηκε μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς από την UNESCO το 1993.
Το αμφιθέατρο έχει ελλειπτικό σχήμα και ο μεγάλος του άξονας είναι 126 μέτρα και ο μικρός 102 μέτρα, με την αρένα να έχει αντιστοίχως διαστάσεις 64 επί 41 μέτρα. Η αρένα, σκεπασμένη με άμμο, στο κέντρο είχε μια fossa bestiaria, σκεπασμένη με ξύλο και άμμο. Εκεί φυλάσσονταν τα ζώα πριν απελεθευρωθούν στην αρένα.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Εξτρεμαδούρα
Χρονολόγιο στρατιωτικών επιχειρήσεων Μικρασιατικής εκστρατείας
Στο παρόν χρονολόγιο αναγράφονται οι στρατιωτικές επιχειρήσεις καθώς και οι μάχες του Ελληνικού στρατού κατά τη διάρκεια της Μικρασιατικής Εκστρατείας καθώς επίσης και οι σημαντικότερες πολιτικές και διπλωματικές ενέργειες που επηρέασαν τις στρατιωτικές κινήσεις.
1920
22 Φεβρουαρίου 1920 (10/2)
Παραπομπές
Χ Μ Κατηγορία:Στρατιωτική ιστορία της Ελλάδας
Chronicles
Το Chronicles είναι διπλή συλλογή τραγουδιών του καναδικού χαρντ ροκ συγκροτήματος Rush, η οποία κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβριο του 1990 μέσω της δισκογραφικής εταιρίας "Anthem Records" στον Καναδά και της "Mercury Records" στον υπόλοιπο κόσμο.
Η συλλογή περιλαμβάνει κομμάτια από όλη την δισκογραφία του συγκροτήματος από το 1973 μέχρι το 1989, συμπεριλαμβανομένων των ζωντανά ηχογραφημένων δίσκων "All the World's a Stage", "Exit... Stage Left" και "A Show of Hands".
Το "Chronicles" βραβεύθηκε ως διπλά πλατινένιο στον Καναδά και τις Ηνωμένες Πολιτείες, μπαίνοντας στις λίστες επιτυχιών και στις δύο χώρες, όπως και το βρετανικό Top-50.
Θέσεις τσαρτ
{|width="100%" align="center"| Chronicles (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 4 Σεπτεμβρίου 1990
Βραβεία
Καναδάς (CRIA Certification): 2 x πλατινένιος
Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): 2 x πλατινένιος
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Rush Κατηγορία:Άλμπουμ του 1990
512 π.Χ.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
The Fighter
Το The Fighter είναι μια δραματική ταινία, παραγωγής 2010, σε σκηνοθεσία Ντέιβιντ Ο. Ράσελ (David O. Russell) και με πρωταγωνιστές τους Μαρκ Γουόλμπεργκ, Κρίστιαν Μπέιλ και Έιμι Άνταμς.
Η ταινία, η οποία είναι βασισμένη σε πραγματικά γεγονότα, πραγματεύεται τη ζωή ενός επαγγελματία μποξέρ, του «Ιρλανδού» Μίκυ Γουόρντ και του μεγαλύτερου σε ηλικία ετεροθαλούς αδερφού του, Ντίκι Έκλαντ. Η Έιμι Άνταμς υποδύεται την αγαπημένη του Γουόρντ.
Πρόκειται για την τρίτη συνεργασία των Ράσελ και Γουόλμπεργκ μετά τις ταινίες Οι Τρεις Ήρωες (Three Kings, 1999)) και Το Νόημα της Ζωής και Πως να το Χάσετε (I Heart Huckabees, 2004).
Πλοκή
Ο Ιρλανδο-Αμερικανός Ντίκι Έκλαντ (Κρίστιαν Μπέιλ) είναι το καμάρι της εργατικής τάξης της περιοχής Λόουελ, στη Μασαχουσέτη. Στη σκιά του ζει ο ετεροθαλής αδελφός του και προπονητής του στην πυγμαχία, Μίκυ Γουόρντ (Μαρκ Γουόλμπεργκ).
Μετά από έναν αγώνα με τον Σούγκαρ Ρέι Λέοναρντ, ο Ντίκι Έκλαντ βυθίζεται στον εφιάλτη της εξάρτησης από το κρακ, της βίας και της φυλακής. Με την κατάρρευση του του Ντίκι, συντρίβονται και οι ελπίδες της οικογενείας του.
Σαν ένας αληθινός Ρόκυ, ο Μίκυ αγωνίζεται με τους δικούς του όρους και βγάζει την οικογένεια από την απόγνωση, με την άνοδό του στα ρινγκ. Ο Ντίκι βρίσκει παρηγοριά προετοιμάζοντας τον μικρό του αδερφό, ο οποίος τώρα αγωνίζεται με το όνομα «Ο Ιρλανδός» Μίκυ Γουόρντ, στο Πρωτάθλημα, εναντίον του Σι Νίαρυ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2010 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Paramount Pictures Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής The Weinstein Company Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με δυσλειτουργικές οικογένειες Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Όσκαρ Β΄ Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Β΄ Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Αμερικανικές αθλητικές ταινίες Κατηγορία:Πυγμαχικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Μασαχουσέτη Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Β΄ Ανδρικού Ρόλου‎
Αμπού Μουσάμπ Αλ Ζαρκάουι
Ο Αμπου Μουσάμπ Αλ Ζαρκάουι (Αμμάν, Ιορδανία, 30 Οκτωβρίου 1966 - Μπακούμπα, Ιράκ, 7 Ιουνίου 2006) (αγγλικά Abu Musab al-Zarqawi, αραβικά أبومصعب الزرقاوي το πραγματικό του όνομα ήταν Αχμάντ Φαντίλ Αλ Καλαΐγιε, Ahmad Fadeel al-Nazal al-Khalayleh,  أحمد فضيل النزال الخلايله, ’) υπήρξε αρχηγός της τρομοκρατικής οργάνωσης Αλ Κάιντα στο Ιράκ.
Ζωή και δραστηριότητα μέχρι το 2003
Ο Αλ Ζαρκάουι είχε γεννηθεί στη φτωχή βιομηχανική πόλη Ζάρκα της Ιορδανίας το 1966. Το 1989 βρέθηκε στα πεδία μαχών του Αφγανιστάν σχεδόν στο χρόνο της αποχώρησης των ρωσικών στρατευμάτων.
Το 1992 επέστρεψε στη πατρίδα του και προσχώρησε σε μία εξτρεμιστική ισλαμική ομάδα. Το 1993 σε κατ΄ οίκον έρευνα της αστυνομίας συνελήφθη και φυλακίσθηκε όταν διαπιστώθηκε ότι είχε στην κατοχή του ελαφρύ και βαρύ οπλισμό (όπλα, τουφέκια, οπλοβομβίδες μέχρι και βόμβες), ευρωπαϊκής και αμερικανικής κατασκευής, ισχυριζόμενος ο ίδιος ότι τα είχε βρει στο δρόμο. Το 1999, στη γενική αμνηστία που δόθηκε από τον βασιλιά της Ιορδανίας, αποφυλακίσθηκε και τον επόμενο χρόνο (κατά πληροφορίες των Αμερικανών πρακτόρων) πήγε στο Αφγανιστάν όπου και δημιούργησε στρατόπεδο εκπαίδευσης ισλαμικών οπαδών της Τζιχάντ.
Δράση στο Ιράκ
Μετά την αμερικανο-βρετανική εισβολή στο Ιράκ το 2003 και μέχρι το θάνατό του ο σουνίτης Ζαρκάουι υπήρξε ένας από τους πιο δραστήριους μαχητές κατά των συμμαχικών στρατευμάτων και μία από τις ηγετικές μορφές στη δράση της Αλ Κάιντα στη χώρα. Οργάνωσε τις μεγαλύτερες και περισσότερες βομβιστικές επιθέσεις, και απαγωγές κατά των Αμερικανών και των συμμάχων τους αλλά και κατά σιϊτικών στόχων και ενέχονταν σε δολοφονίες με αποκεφαλισμό, κυρίως των ξένων ομήρων.
Με την φράση «Εξουδετερώσαμε τον Ζαρκάουι» στις 8 Ιουνίου 2006 ο πρωθυπουργός του Ιράκ Νούρι αλ Μαλίκι ανακοίνωσε στον ιρακινό λαό τον θάνατο του Ζαρκάουι, χαρακτηρίζοντάς τον ως αρχηγό της Αλ Κάιντα και αδίστακτο ισλαμιστή τρομοκράτη που δρούσε στο σπαρασσόμενο Ιράκ. Ταυτόχρονα ο τότε διοικητής των Αμερικανικών και συμμαχικών τους δυνάμεων, στο Ιράκ, στρατηγός Τζορτζ Κέισι έδωσε πληροφορίες για τον τρόπο οργάνωσης και της επιχείρησης όταν στις 16.15 (ώρα Ελλάδος) της Τετάρτης (7 Ιουνίου 2006) βομβαρδίστηκε με όπλα ακριβείας το σπίτι που είχε εντοπιστεί μέσα σε πυκνό φοινικόδασος κοντά στη πόλη Μπακούμπα, βορειοανατολικά της Βαγδάτης.
Από τα συντρίμμια του σπιτιού εκείνου ανασύρθηκαν οκτώ πτώματα μεταξύ των οποίων, με τη μέθοδο της εξέτασης των δακτυλικών αποτυπωμάτων και άλλων στοιχείων αναγνωρίσθηκε το πτώμα του Ζαρκάουι που είχε επικηρυχθεί από τις ΗΠΑ με το ποσόν των 25 εκατομμυρίων δολαρίων (ισόποσο με την επικήρυξη του Οσάμα Μπιν Λάντεν).
Διεθνείς αντιδράσεις
Ο θάνατος του Ζαρκάουι χαιρετίστηκε τόσο εντός του Ιράκ όσο και διεθνώς. Ο Βρετανός Πρωθυπουργός Τόνι Μπλερ σε συνέντευξη τύπου δήλωσε: «'Ο θάνατος του Ζαρκάουι είναι ένα κτύπημα κατά της Αλ Κάιντα». Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Τζωρτζ Μπους αναφέρθηκε σε μία «σημαντική επιτυχία στο πόλεμο κατά της τρομοκρατίας, που στερεί από την ιδεολογία του τρόμου έναν από τους πιο ορατούς και επιθετικούς ηγέτες της».
Παραπομπές
Αλ Ζαρκαουι Αλ Ζαρκαουι
Στολή
μικρογραφία|Στολή Η στολή στη σημερινή έννοια δηλώνει το σύνολο των ενδυμάτων με εμβληματικό χαρακτήρα που φέρουν προς διάκριση συγκεκριμένες ομάδες ατόμων π.χ. οι αστυνομικοί, πυροσβέστες, στρατιωτικοί, υπάλληλοι μέσων μεταφοράς, υγειονομικοί υπάλληλοι, μαθητές, ομάδες επαγγελματιών ακόμη και οι περιβεβλημένοι το ιερατικό σχήμα δηλαδή οι φέροντες ιερατική στολή.
Η στολή χρησιμεύει για να διακρίνονται από τρίτους αλλά και μεταξύ τους τα μέλη των ανωτέρω ομάδων. Πέραν της πρακτικότητας η χρήση της στολής έχει και κοινωνικές προεκτάσεις, ενώ η ίδια η στολή παίζει και το ρόλο εμβλήματος με ιδεολογικό περιεχόμενο όπως στην περίπτωση ένστολων πολιτικών οργανώσεων.
Ετυμολογία
Η λέξη προέρχεται από το αρχαίο ρήμα στέλλω, που σημαίνει και "εξοπλίζω, ενδύω, ντύνω". Άλλα παράγωγα στην αρχαία ελληνική είναι η στολίς, δηλαδή ένδυμα, καθώς και το ρήμα στολίζω που διατηρεί τη σημασία του.
Στρατιωτική στολή - Ιστορία
Στις παλαιότερες κοινωνίες, η χρήση διακριτικών ενδυμάτων δεν ήταν τόσο αναγκαία, εφόσον κατ' αρχήν δεν υπήρχαν οι δομές που μπορούσαν να εξασφαλίσουν την προμήθεια μεγάλων ποσοτήτων υφάσματος για τις ανάγκες συγκεκριμένων ομάδων ανθρώπων. Στις προβιομηχανικές κοινωνίες η παραγωγή ήταν πιο μικρή, δυσχερέστερη, ποιοτικά ανομοιόμορφη και δαπανηρή. Οι περισσότεροι άνθρωποι ήσαν αυτάρκεις και προσπαθούσαν να εξασφαλίζουν την ένδυσή τους με δικά τους μέσα. Φαίνεται ωστόσο ότι οι μεγάλες αυτοκρατορίες με τον όγκο των ενόπλων που κινητοποιούσαν για τις εκστρατείες τους, συνειδητοποίησαν την ανάγκη για παροχή ρουχισμού και εξοπλισμού στους άνδρες τους. Αυτά βέβαια δεν ήσαν σε καμία περίπτωση ομοιόμορφα, αλλά ορισμένες μονάδες πέτυχαν να καθιερώσουν κάποια τυπικά στοιχεία εμφάνισης που ακόμα και σήμερα αποτελούν άμεσα αναγνωρίσιμα σχήματα. Τέτοιοι ήσαν οι Αθάνατοι, η φρουρά των Περσών βασιλέων, οι Πραιτωριανοί αλλά και οι απλοί Ρωμαίοι λεγεωνάριοι, οι Γενίτσαροι και οι Λανσκενέτοι.
Είναι γενικά παραδεκτό ότι πρώτος καθιέρωσε στολή για τα στρατεύματά του ο βασιλιάς Λουδοβίκος ΙΔ΄, περίπου τη δεκαετία του 1660. Το παράδειγμά του ακολούθησαν οι υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες και μέχρι τις αρχές του 18ου αιώνα οι ευρωπαϊκοί στρατοί έφεραν ομοιόμορφες στολές με αρκετά τυποποιημένα χαρακτηριστικά. Έκτοτε σταδιακά η στρατιωτική στολή εξελίχθηκε ακολουθώντας τις επιταγές του εκάστοτε συρμού και την ανάγκη των στρατιωτικών για κοινωνική προβολή και διάκριση.
Η στρατιωτική μόδα έφθασε στο απόγειο της καλλιτεχνικής της έκφρασης στις πρώτες δεκαετίες του 19ου αιώνα στη διάρκεια των Ναπολεοντείων πολέμων και κατά την Παλινόρθωση των Βουρβόνων, όταν τόσο τα καλύμματα της κεφαλής όσο και τα ενδύματα συναγωνίζονταν σε χρώματα, σχήματα, υλικά και πρωτοτυπία τα εντυπωσιακότερα είδη του ζωικού βασιλείου. Από τα τέλη του αιώνα ωστόσο και μετά την αποικιακή εμπλοκή των ισχυρών ευρωπαϊκών κρατών, η επίδειξη και ο στολισμός παραχώρησαν τη θέση τους στην πρακτικότητα και την απλότητα σύμφωνα με τις ανάγκες της εκστρατείας. Στις αρχές του 20ού αιώνα υιοθετήθηκαν στολές ουδέτερου χρωματισμού, ενώ κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο έγινε χρήση των στολών παραλλαγής.
Λέγεται ότι την ιδέα είχε αρχικά διάσημος ζωγράφος, ο οποίος όταν ρωτήθηκε υποστήριξε πως ο καταλληλότερος χρωματισμός στρατιωτικής στολής ήταν εκείνος του Αρλεκίνου. Πλέον στην εποχή μας η στολή εκστρατείας σχεδόν του συνόλου των ανά τον Κόσμο ενόπλων σχηματισμών είναι η παραλλαγή με χρώματα και σχήματα ανάλογα με τον τόπο και το κλίμα των επιχειρήσεων.
Ράντερς ΦΚ
Η Ράντερς ΦΚ (δανικά: Randers FC) είναι δανική επαγγελματική ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Ράντερς, η οποία αγωνίζεται στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Δανίας. Ιδρύθηκε την 1η Ιανουαρίου 2003. Έδρα της ομάδας είναι το AutoC Park Randers, χωρητικότητας 12000 θεατών.
Ναός του Σωτήρα
Ο Ναός του Σωτήρα είναι χριστιανικό εκκλησάκι στην Αθήνα. Βρίσκεται κτισμένο στα ερείπια αρχαίου ναού του Σεράπιδος που είχαν εισαγάγει οι Αθηναίοι τον καιρό του Πτολεμαίου Φιλαδέλφου. Σύμφωνα με τον Παυσανία ευρίσκονταν στην οδό από το Πρυτανείο στα κάτω της πόλης οδού προς βορρά, μετά το Διογένειο γυμνάσιο. Τα ερείπια του αρχαίου ναού ανακαλύφθηκαν σε οδοποιητικές εργασίας το 1881 επί της αναστόμοσης των οδών Απόλλωνος και Φιλοθέης με την οδό Πανδρόσου κοντά στη πλατεία της Μητρόπολης. Σε μικρό βάθος βρέθηκαν μεγάλες και χονδρές μαρμάρινες πλάκες, σπόνδυλοι ογκώδεις κιόνων δωρικού ρυθμού, και μια επιγραφή επί στήλης από πέτρα του Υμηττού, που μνημονεύει τους πρυτάνεις της Αιγηίδου φυλής, επί άρχοντα Νικομάχου (341 π.Χ.).
Πηγές
Κατηγορία:Χριστιανικοί ναοί στην Αθήνα
513 π.Χ.
Γεννήσεις
Κατηγορία:Έτη
Γκρίνλαντ (Μπαρμπάντος)
Η  Γκρίνλαντ (αγγλικά: Greenland) είναι ένα χωριό των Μπαρμπάντος. Είναι η πρωτεύουσα της ενορίας του Αγίου Ανδρέα. Έχει πληθυσμό 626 κατοίκων (2000).
Γεωγραφία
Η Γροιλανδία βρίσκεται βορειοανατολικά του Μπαρμπάντος και βόρεια του Αγίου Ανδρέα. Βρίσκεται νοτιοανατολικά της Σόρεϋ Βίλλατζ, νοτιοδυτικά της Ντουγκλίν και βορειοδυτικά της Μπελπλαίν.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Πόλεις του Μπαρμπάντος
Φίλιππος της Βυρτεμβέργης
Ο Φίλιππος (γερμ. Philipp, 30 Ιουλίου 1838 - 11 Οκτωβρίου 1917) από τον Οίκο της Βυρτεμβέργης ήταν πρίγκιπας της Βυρτεμβέργης, διάδοχος (1903-17) του βασιλείου της Βυρτεμβέργης και ο πρώτος καθολικός του κλάδου του.
Βιογραφία
Ο Φίλιππος Αλέξανδρος Μαρία Ερνέστος ήταν το μόνο τέκνο του Αλεξάνδρου της Βυρτεμβέργης και της Μαρίας των Βουρβόνων-Ορλεάνης, κόρης του Λουδοβίκου Φιλίππου της Γαλλίας.
Ο πατέρας του όταν είχε νυμφευτεί, υποσχέθηκε ότι τα τέκνα του θα γινόταν καθολικά, έτσι ο Φίλιππος ήταν ο πρώτος καθολικός του κλάδου του. Ο Αλέξανδρος ανήκε στο νεότερο, πέμπτο κλάδο του Οίκου του. Ο πρεσβύτερος κλάδος κατείχε το βασίλειο της Βυρτεμβέργης. Ο Γουλιέλμος Β΄ της Βυρτεμβέργης, ήταν άτεκνος και διάδοχος ήταν ο Νικόλαος (από τον τρίτο κλάδο, αφού ο δεύτερος είχε αποκλειστεί της διαδοχής λόγω μοργανατικού γάμου). To 1903 απεβίωσε άτεκνος ο Νικόλαος και ο Φίλιππος έγινε διάδοχος (αφού ο τέταρτος κλάδος είχε επίσης αποκλειστεί λόγω μοργανατικού γάμου). Ο Φίλιππος απεβίωσε το 1917 στη Στουτγάρδη σε ηλικία 79 ετών. Το 1921 ακολούθησε και ο Γουλιέλμος Β΄, του οποίου το βασίλειο είχε καταργηθεί από το 1918, έτσι τον διαδέχθηκε ο γιος του Φιλίππου, ο Αλβέρτος ως τιτουλάριος βασιλιάς & δούκας της Βυρτεμβέργης. Ο κλάδος του ονομαζόταν καθολικός ή δουκικός.
Ο κλάδος του
Ο πρώτος και ο τρίτος κλάδος εξέλιπαν το 1921 και το 1903 αντίστοιχα. Ο δεύτερος και ο τέταρτος κλάδος, λόγω μοργαντικών γάμων, είχαν αποκλειστεί από το διαδοχή. Έτσι το 1921 η διαδοχή συνεχίστηκε από τον πέμπτο κλάδο, στον οποίο ανήκε ο καθολικός Φίλιππος, και δούκας έγινε ο γιος του Αλβέρτος.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1865 τη Μαρία Θηρεσία των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρη του Αλβέρτου, Αρχιδούκα της Αυστρίας & Δούκα του Τέσσεν, και είχε τέκνα :
Αναφορά σε Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Βυρτεμβέργης
Λένα Ζαρίφη
Η Λένα Ζαρίφη ήταν μέλος και αθλήτρια του Ομίλου αντισφαίρισης Αθηνών. Το 1923 σε διεθνής τουρνουά που έγινε από τον ΟΑΑ στο διπλό γυναικών με συμπαίκτρια την Στεφανία Χρουσάκη έχασαν το εισιτήριο για τον τελικό από το ζευγάρι Βαλλαωρίτου - Άμποτ, ενώ στο απλό έχασε στα ημιτελικά από την Χρουσάκη.
Ήταν πρωταθλήτρια Ελλάδος στο διπλό γυναικών το 1924 με συμπαίκτρια την Εσμέ Σημηριώτου, και τρίτη στο απλό γυναικών όπου έχασε στα ημιτελικά από την Λένα Βαλαωρίτου.
Την ίδια χρονιά, το 1924, ήταν στην ελληνική αποστολή για τους Ολυμπιακούς αγώνες και πήγε στο Παρίσι, αλλά άγνωστο γιατί δεν αγωνίστηκε.
514 π.Χ.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Λένα Ζαρίφη
Το 1950 έγινε μέλος του Παγκοσμίου Συμβουλίου οδηγισμού.
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της αντισφαίρισης Κατηγορία:Αθλητές του ΟΑΑ Λενα
Γιάννης Πετρίδης
Ο Γιάννης Πετρίδης γεννήθηκε στην Αθήνα και είναι ένας από τους παλαιότερους μουσικούς παραγωγούς στην Ελλάδα.
Καριέρα
Το 1975 ξεκίνησε στην Ελληνική Ραδιοφωνία την εκπομπή ‘’Ποπ Club’’ όπου αργότερα μετονομάστηκε σε ‘’από τις 4 στις 5’’ και κατάφερε να μείνει στον αέρα για 39 χρόνια στην ίδια συχνότητα, από Δευτέρα έως Παρασκευή από τις 4 έως τις 5 το απόγευμα, με αποτέλεσμα να χαρακτηριστεί ως η μακροβιότερη καθημερινή μουσική εκπομπή όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και στον υπόλοιπο κόσμο.
Έχει πάρει συνεντεύξεις από πολλούς γνωστούς Έλληνες αλλά και ξένους καλλιτέχνες στην εκπομπή του από τις 4 στις 5, όπως ο Ντέιβιντ Μπερν, οι Dire Straits, ο Τζον Μπάρι, ο Έννιο Μορικόνε, ο Τζο Κόκερ, ο Νικ Κέιβ, οι Roxy Music, ο Ρόρυ Γκάλαχερ και πολλοί άλλοι.
Το 1978 δημιούργησε μαζί με τον Κώστα Ζουγρή το περιοδικό ΠΟΠ & ΡΟΚ που αφορούσε όλες τις μουσικές εξελίξεις της ξένης κυρίως μουσικής μέχρι το 1998 όπου και αποχώρησε.
Διετέλεσε διευθυντής της Virgin Ελλάδας για 22 περίπου χρόνια. Έτσι είχε την ευκαιρία να γνωρίσει ακόμα περισσότερους καλλιτέχνες όπως τον Έλτον Τζον, Ρομπέρτα Φλαγκ, Λεντ Ζέπελιν, Τζορτζ Μάικλ, Τζάνετ Τζάκσον, κ.α.
Συγγραφικό έργο
Είναι συγγραφέας μαζί με τον Κώστα Ζουγρή 6 βιβλίων, “Τα τραγούδια του αιώνα”, “Τα άλμπουμ του αιώνα”, “Γιάννης Πετρίδης 30 χρόνια απογεύματα στην ΕΡΤ”, “Soundtracks ο ήχος της οθόνης” και “Από την κλασική στην Ροκ” τα οποία περιλαμβάνουν την μουσική ιστορία των τελευταίων 100 ετών.
Οικογένεια Καλαμογδάρτη
Η οικογένεια Καλαμογδάρτη είναι παλιά οικογένεια των Πατρών που ανέδειξε πολιτικούς και διαννοούμενους.
Γιάννης Πετρίδης
Συγγραφικό έργο
Το 2006 είχε ξεκινήσει νέα συνεργασία με το Τρίτο Πρόγραμμα της ΕΡΤ, κάθε απόγευμα στις 5 όπου έπαιζε τις μουσικές του επιλογές συνδυασμένες με την κλασική μουσική. Στην συνέχεια στην τρέχουσα δεκαετία η δεύτερη αυτή εκπομπή μεταφέρθηκε στο πρόγραμμα του KOSMOS.
Οικογένεια Καλαμογδάρτη
Στοιχεία
Εγκαταστάθηκε το 17ο αιώνα στην Πάτρα και προερχόταν από τη Δημητσάνα. Το πρώτο μέλος το οποίο εμφανίζεται στην Πάτρα είναι ο Ιωάννης Καλαμογδάρτης, έμπορος, ο οποίος απέκτησε μεγάλη περιουσία. Το 1778 η οικογένεια Καλαμογδάρτη κατέφυγε στη Ζάκυνθο λόγω των Ορλωφικών. Η ακμή της οικογένειας ξεκίνησε κυρίως μετά τον γάμο του Γεώργιου Καλαμογδάρτη με τη Χρυσάνθη, αδερφή του Μητροπολίτη Παλαιών Πατρών Γερμανού. Η επιρροή των Καλαμογδάρτηδων στην πολιτική ζωή του τόπου σφραγίστηκε με τον θάνατο του Περικλή Καλαμογδάρτη το 1887. Η οικογένεια συνδέθηκε με δεσμούς αίματος, εκτός από την οικογένεια του Μητροπολίτη Γερμανού και με άλλες ισχυρές οικογένειες της Πάτρας όπως με την οικογένεια Λόντου, Παπαλεξοπούλου, Bertiny, Πετιμεζά, Δρακοπούλου, Green και Παπαδιαμαντοπούλου.
Γιάννης Πετρίδης
Συγγραφικό έργο
Το 2009 η σκηνοθέτης Νικόλ Αλεξανδροπούλου γύρισε το ντοκιμαντέρ Once In A Lifetime, που αναφέρεται στην καριέρα του.
Οικογένεια Καλαμογδάρτη
Στοιχεία
Η οικογένεια ανέδειξε μεγάλες πνευματικές και πολιτικές μορφές του τόπου όπως οι: Αντώνιος, Περικλής, Ανδρέας, Παναγιώτης και Ηλίας Καλαμογδάρτης καθώς και μια απο τις σπουδαιότερες γυναίκες της εποχής, την Καλλιόπη Παπαλεξοπούλου. Αποσπασματικά η οικογένεια Καλαμογδάρτη κατέλαβε θέσεις όπως του νομάρχη, του βουλευτή, του προξένου, του δημάρχου, του γερουσιαστή, του εκπροσώπου των Εθνοσυνελεύσεων και του ανώτερου διπλωματικού υπαλλήλου. Σήμερα το επώνυμο Καλαμογδάρτης έχει εξαφανιστεί λόγω έλλειψης αρρένων τέκνων. Απόγονος της οικογένειας ήταν και η Θεώνη Δρακοπούλου καθώς και η Τιτίνα Γεωργακοπούλου, η οποία είχε νυμφευθεί τον Ανδρέα Ζωιόπουλο.
Γιάννης Πετρίδης
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες μουσικοί Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες ραδιοφωνικοί παραγωγοί
Οικογένεια Καλαμογδάρτη
Στοιχεία
Η πολιτεία τίμησε την προσφορά των μελών της οικογενείας δίνοντας σε μια κεντρική οδό της Πάτρας το όνομα του Περικλή Καλαμογδάρτη. Σημαντικό για την ιστορική μνήμη της οικογένειας είναι ότι μέχρι τις μέρες μας συναντάται το τοπωνύμιο Καλαμογδαρταίικα στα Βραχνέικα, μέρος στο οποίο είχαν μεγάλες εκτάσεις γης. Επίσης μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα στη συνοικία του Χαλκωματά ακουγόταν το τοπωνύμιο "Αμπελώνες του Καλαμογδάρτη", αφού στην περιοχή εκείνη ήταν το κυρίως σπίτι της οικογενείας. Η πλατεία Γεωργίου Α' παλιότερα ονομαζόταν "πλατεία Καλαμογδάρτη". Ο οικογενειακός τάφος διατηρείται ακόμα και σήμερα στο Α΄ νεκροταφείο Πατρών.
Παραπομπές και σημειώσεις
*
Γεώργιος Γεννάδης
Ο Γεώργιος Γεννάδης (Αθήνα, 1869-1933) ήταν Έλληνας ηθοποιός, από τους πρώτους δραματικούς, γιος του μεγάλου Έλληνα διπλωμάτη Νικολάου Γεννάδη. Γεννήθηκε το 1869 στην Αθήνα και πέθανε το 1933. Αν και σπούδασε νομικά ακολούθησε το θέατρο όπου και ανέβηκε στη θεατρική σκηνή αρχικά με το ψευδώνυμο Γεώργιος Βερρής. Νυμφεύθηκε αργότερα τη κορυφαία Ελληνίδα ηθοποιό Αικατερίνη Βερώνη όπου και μαζί της δημιούργησε δραματικό θίασο, συμμετέχοντας πλέον με το πραγματικό του όνομα, όπου και αναδείχθηκε συμμετέχοντας σε πρωταγωνιστικούς ρόλους.
Αργότερα, όταν το δραματικό θέατρο παραμελήθηκε χάριν των ελαφρών έργων και της επιθεώρησης, ο Γεννάδης και η σύζυγός του αποσύρθηκαν από το θέατρο. Στη συνέχεια διετέλεσε νομάρχης επί κυβερνήσεως Βενιζέλου, προ του 1920.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
HMS Dreadnought
Κατηγορία:Ονομασίες πλοίων του Βασιλικού Ναυτικού
Παναγία Ροϊδίτισσα
Η Παναγία Ροϊδίτισσα ήταν αρχαίο χριστιανικό εκκλησάκι στην Αθήνα. Ονομάζεται έτσι από την εικόνα της Παναγίας, που κρατούσε τον Χριστό παιδί στο αριστερό χέρι και ένα χρυσό ρόιδο στο δεξί.
Πηγές
Κατηγορία:Χριστιανικοί ναοί στην Αθήνα Ροιδιτισσα
515 π.Χ.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
ΦΚ Ρόσκιλε
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Δανίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 2004 Κατηγορία:ΦΚ Ρόσκιλε
Μιχαήλ Τοσίτσας
Ο Μιχαήλ Τοσίτσας (Μέτσοβο, 3 Ιανουαρίου 1787 - Αθήνα, 4 Νοεμβρίου 1856) ήταν Έλληνας εθνικός ευεργέτης.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Μέτσοβο το 1787. Πατέρας του ήταν ο Αναστάσης, γουναράς στη Θεσσαλονίκη. Ο μικρός Μιχαήλ έμεινε ως τα δέκα του χρόνια στο Μέτσοβο και εκεί έμαθε τα πρώτα του γράμματα. Μετά τον πήρε ο πατέρας του κοντά στη Θεσσαλονίκη, όπου εκεί συνέχισε το σχολείο μέχρι που έγινε δεκατεσσάρων ετών και το 1806 ανέλαβε μαζί με τα αδέλφια του το κατάστημα επεξεργασίας γουναρικών του πατέρα του. Ο Μιχαήλ έμαθε την τέχνη και γύρισε μαζί με τον πατέρα του στο Μέτσοβο. Εκεί ο πατέρας του του ανάθεσε το μαγαζί του. Ο Μιχάλης ανέπτυξε εμπορικό δαιμόνιο και οι δουλειές πήγαιναν τόσο καλά, που έβαλε και τα αδέρφια του (τρία αγόρια και ένα κορίτσι) στην τέχνη. Έστειλε τα αδέλφια του στην Αίγυπτο και παράλληλα ίδρυσε υποκαταστήματα σε Αλεξάνδρεια, Λιβόρνο και Μάλτα, αναθέτοντας τη διεύθυνση στα αδέρφια του Θεόδωρο, Κωνσταντίνο και Νικόλαο.
Το 1820 εγκαταστάθηκε στην Αλεξάνδρεια και ο Μιχαήλ Τοσίτσας. Εκεί γνωρίστηκε με τον αντιβασιλέα Μεχμέτ Αλή, ο οποίος αμέσως τον διόρισε διευθυντή όλης της κτηματικής περιουσίας του. Η εκτίμηση που τρέφει ο αντιβασιλέας για το πρόσωπό του, τον καθιστά προσωπικό του σύμβουλο και τον διορίζει επικεφαλής της πρώτης κρατικής τραπέζης, της ποταμοπλοϊκής εταιρείας του Νείλου και διαχειριστή των κτημάτων του. Ο Τοσίτσας καταπιάστηκε με τη βαμβακοκαλλιέργεια, και όλο μεγάλωνε τα πλούτη του.
Παράλληλα εξελίσσεται σε έναν από τους ισχυρότερους γαιοκτήμονες της Αιγύπτου και σημαντικό μέλος των Ελλήνων της Αιγύπτου. Ο Μιχαήλ Τοσίτσας υπήρξε ο πρώτος Γενικός Πρόξενος της Ελλάδας στην Αλεξάνδρεια και κατά γενική εκτίμηση θεωρείται ο πατέρας του ελληνισμού της Αιγύπτου. Συνέβαλε στην ίδρυση της Ελληνικής Κοινότητας και, μαζί με τα αδέλφια του, βοήθησε να αποκτήσει σημαντικές εκπαιδευτικές και εκκλησιαστικές υποδομές. Το 1854 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα όπου και πέθανε το 1856. Η ευεργετική του δράση δεν περιορίστηκε μόνο στην Αλεξάνδρεια αλλά εκδηλώθηκε εξίσου στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη και την ιδιαίτερη πατρίδα του, το Μέτσοβο. Στη διαθήκη του άφησε μεγάλα ποσά για την αρωγή των φτωχών καθώς και την ενίσχυση νοσοκομειακών, εκκλησιαστικών και εκπαιδευτικών ιδρυμάτων. Μεταξύ αυτών επισημαίνουμε τις δωρεές σημαντικών ποσών στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, το Αρσάκειο και το Πολυτεχνείο. Μετά τον θάνατό του η σύζυγός του Ελένη συνέχισε το φιλανθρωπικό του έργο προσφέροντας σημαντικά ποσά σε εκπαιδευτικά και φιλανθρωπικά ιδρύματα καθώς και για το κτίσιμο και την αποπεράτωση πολυτεχνείου των Αθηνών. Ο νεώτερος αδελφός του Θεόδωρος, ο οποίος απέκτησε επίσης τεράστια περιουσία στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, μετά την απελευθέρωση γύρισε στην Ελλάδα όπου δώρισε το μεγαλύτερο μέρος της περιουσίας του σε ιδρύματα.
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, όπου και απεβίωσε το 1856.
Το ευεργετικό του έργο
Στην Αλεξάνδρεια κτίζει την φημισμένη Τοσιτσαία Σχολή, που στέγαζε δημοτικό σχολείο, σχολαρχείο, παρθεναγωγείο και βιβλιοθήκη.
Στο Μέτσοβο κάθε χρόνο, όσο ζούσε έστελνε σημαντικά χρηματικά ποσά για την ανακούφιση των φτωχών. Στην Εθνική Τράπεζα κατέθεσε πάνω από 100.000 δραχμές για να πληρώνονται από τους τόκους στο Μέτσοβο δύο δάσκαλοι κάθε χρόνο.
Στη Θεσσαλονίκη κληροδότησε αρκετά χρήματα για το εκεί ελληνικό σχολείο, στο οποίο και αυτός μικρός είχε μαθητεύσει.
Στην Αθήνα ο Τοσίτσας έγινε ακόμα πιο γενναιόδωρος. Έκανε έργα οδοποιίας, και ενίσχυσε νοσοκομεία, το Αρσάκειο Παρθεναγωγείο και το Πανεπιστήμιο. Το Πολυτεχνείο το ενίσχυσε με 100.000 γαλλικά τάλιρα.
Πηγές
αυτοδιοίκησης Ιωαννίνων και Δήμου Μετσόβου, Μέτσοβο/Αθήνα 2004, τόμ. Α΄ σελ. 179-207, τόμ. Β΄ σελ. 203-217, τόμ. Γ΄. σελ. 69-71.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες Κατηγορία:Έλληνες επιχειρηματίες Κατηγορία:Έλληνες τραπεζίτες Κατηγορία:Έλληνες της Αιγύπτου Κατηγορία:Αιγύπτιοι ευεργέτες Κατηγορία:Αιγύπτιοι επιχειρηματίες Κατηγορία:Αιγύπτιοι τραπεζίτες Μ Κατηγορία:Ενταφιασμοί στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών
Μπελπλαίν
Εκπαίδευση
Η Μπελπλαίν συμπεριλαμβάνει το Σχολείο Αλλεΰν.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Πόλεις του Μπαρμπάντος
Γιώργος Μπρόζος
Ο Γιώργος Μπρόζος, γεννημένος στην Θεσσαλονίκη στις 25 Μαΐου 1986, είναι Έλληνας διεθνής καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 2,00 m και αγωνίζεται στην θέση του πάουερ φόργουορντ με την ομάδα του Αίολου Αστακού.
Καριέρα
Ο Μπρόζος ξεκίνησε την καριέρα του από τις ακαδημίες του Άρη και αγωνίστηκε για πρώτη φορά στην ανδρική ομάδα των "κίτρινων" στην εκτός έδρας νίκη κατά του Ηρακλή με 75-77 στις 21 Δεκεμβρίου 2002. Παρέμεινε στην Θεσσαλονίκη μέχρι το 2004, όταν μετακόμισε στις Ηνωμένες Πολιτείες για να σπουδάσει στο πανεπιστήμιο Φέρμαν της Νότιας Καρολίνας. Εκεί έπαιξε σε 113 αγώνες, αν και ξεκίνησε μόνο σε 12, όλους κατά την τελευταία του χρονιά. Εκείνη την σεζόν, είχε μέσο όρο 9,5 πόντων και 4,2 ριμπάουντ, χωρίς όμως να καταφέρει να γίνει ντραφτ για το ΝΒΑ.
Το καλοκαίρι του 2008 επέστρεψε στην Ελλάδα και υπέγραψε στην ΑΕ Λάρισας, με την οποία κατατάχθηκε 14ος και τελευταίος στο πρωτάθλημα της Α1 εθνικής κατηγορίας. Συνέχισε στην ομάδα της ΜΕΝΤ και το πρωτάθλημα της Β' εθνικής, πριν μεταγραφεί στον Αρκαδικό το καλοκαίρι του 2010.
Επόμενος σταθμός της καριέρας του Μπρόζου ήταν το κολλέγιο Ανατόλια, με την ομάδα του οποίου κατέλαβε την τρίτη θέση στον πρώτο όμιλο της τρίτης εθνικής κατηγορίας. Το 2012, μεταγράφηκε στον Φίλιππο Βέροιας, βοηθώντας την ομάδα της Ημαθίας να κερδίσει την άνοδο της από την Β' εθνική στην Α2, όπου την δεύτερη του χρονιά κατέλαβε την όγδοη θέση.
Το 2014-15, φόρεσε την φανέλα του Λαυρίου, το οποίο κέρδισε την άνοδο του στην Α1, ενώ το καλοκαίρι του 2015 υπέγραψε στην ομάδα του Αίολου Αστακού. Το καλοκαίρι του 2016, ανανέωσε για έναν ακόμη χρόνο με την ομάδα της Αιτωλοακαρνανίας.
Είναι διεθνής με την εθνική Ελλάδος εφήβων, έχοντας αγωνιστεί 13 φορές με τα γαλανόλευκα. Κορυφαία του εμφάνιση στις 10 Αυγούστου του 2003, όταν για την προκριματική φάση του παγκόσμιου πρωταθλήματος εφήβων πέτυχε 25 πόντους στη νίκη της ελληνικής ομάδας κατά της αντίστοιχης ιταλικής με 105-84.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ17 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΜΕΝΤ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λάρισας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λαυρίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Φιλίππου Βέροιας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Αιόλου Αστακού Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α.Σ. Καστοριάς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ανατόλια Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ
Τσιμποράσο
thumb|250px|Το Τσιμποράσο όπως φαίνεται από τα νότια Το Τσιμποράσο (ισπανικά: Chimborazo) είναι προς το παρόν αδρανές ηφαίστειο, το οποίο βρίσκεται στη Κορδιλιέρα Οξιδεντάλ του Ισημερινού, στις Άνδεις. Το Τσιμποράσο έχει ύψος 6.268 μέτρα και είναι η ψηλότερη κορυφή που βρίσκεται κοντά στον ισημερινό, και έτσι, αν και δεν είναι η ψηλότερη κορυφή όταν μετριέται από το επίπεδο της θάλασσας, εξαιτίας του ισημερινού εξογκώματος, η κορυφή του Τσιμποράσο είναι το σημείο που απέχει περισσότερο από το κέντρο της Γης.
Το Τσιμποράσο εξέχει περίπου 2,5 χιλιόμετρα από το περιβάλλον υψίπεδο, το οποίο βρίσκεται σε υψόμετρο περίπου 4000 μέτρων. Σε μικρή απόσταση βρίσκεται ένα άλλο σβηστό ηφαίστειο, το Καριουαϊράσο, με ύψος περίπου πέντε χιλιόμετρα. Η μέγιστη ηφαιστειακή δραστηριότητα του Τσιμποράσο έλαβε χώρα το Πλειόκαινο και το Πλειστόκαινο, ενώ οι εκρήξεις του το Ολόκαινο ήταν λίγες, με πυροκλαστικές ροές που έφταναν σχεδόν μέχρι τη βάση του ηφαιστείου. Η τελευταία έκρηξη του Τσιμποράσο έλαβε χώρα το 550 ± 150 μ.Χ. Σήμερα η κορυφή του Τσιμποράσο καλύπτεται με παγετώνες.
Γεωγραφία - Γεωλογία
Το Τσιμποράσο είναι ένα στρωματοηφαίστειο που αποτελείται κυρίως από ανδεσιτικά και δακιτικά πετρώματα. Πριν περίπου 35.000 χρόνια το Τσιμποράσο κατέρρευσε, παράγοντας μιας κατολίσθηση συντριμμιών, τα οποία έφτασαν μέχρι τη πόλη Ριομπάμπα, 30 χιλιόμετρα μακριά. Μετά την κατολίσθηση δημιουργήθηκαν τρία ηφαιστειακά οικοδομήματα σε κατεύθυνση ανατολή προς δύση, με το δυτικό να είναι το ψηλότερο. Η μέγιστη ηφαιστειακή δραστηριότητα του Τσιμποράσο έλαβε χώρα το Πλειόκαινο και το Πλειστόκαινο, ενώ οι εκρήξεις του το Ολόκαινο ήταν λίγες, με πυροκλαστικές ροές που έφταναν σε υψόμετρο 3.800 μέτρων. Η τελευταία έκρηξη του Τσιμποράσο έλαβε χώρα το 550 ± 150 μ.Χ.
Το Τσιμποράσο έχει υψόμετρο 6.268 μέτρα, ύψος που υπολογίστηκε με τη χρήση GPS, αλλά αναφέρεται συχνά ότι έχει ύψος 6.310 μέτρα. Το Τσιμποράσο είναι το ψηλότερο βουνό των Άνδεων βόρεια του Περού και είναι επίσης ψηλότερο από οποιαδήποτε βορειότερη κορυφή στην Αμερική. Επίσης, εξαιτίας της θέσης του κοντά στον ισημερινό, αν και δεν είναι η ψηλότερη κορυφή όταν μετράται από το επίπεδο της θάλασσας, εξαιτίας του ισημερινού εξογκώματος, η κορυφή του Τσιμποράσο είναι το σημείο που απέχει περισσότερο από το κέντρο της Γης, λίγα μέτρα ψηλότερο από το Ουασκαράν. Υπολογίζεται ότι η κορυφή του Τσιμποράσο, εξαιτίας της θέσης κοντά στον ισημερινό, όπου η Γη είναι «παχύτερη» και το επίπεδο της θάλασσας ψηλότερα, είναι 2.168 μέτρα μακρύτερα από το κέντρο της Γης σε σχέση με την κορυφή του Έβερεστ.
Αναρρίχηση
Οι πιο εύκολες (με βαθμό δυσκολίας ΙΙ) διαδρομές για την ανάβαση του βουνού είναι η κανονική διαδρομή και η διαδρομή Βίμπερ και είναι αυτές που χρησιμοποιούνται σήμερα περισσότερο. Και οι δύο ξεκινούν από το καταφύγιο Βίμπερ, το οποίο βρίσκεται σε υψόμετρο 5 χιλιομέτρων στη δυτική πλευρά του βουνού. Η κανονική διαδρομή έχει μεγαλύτερη κλίση, αλλά φτάνει ταχύτερα στη κορυφή, επειδή είναι πιο ευθεία από τη διαδρομή Βίμπερ. Μια παραλλαγή της είναι η ευθεία διαδρομή που έχει βαθμό δυσκολίας ΙΙΙ. Μια άλλη διαδρομή που ξεκινά από τα δυτικά είναι η διαδρομή Μουράλας Λόχας, η οποία έχει αφετηρία το χωριό Πόγκιο(ς). Υπάρχουν πολλές άλλες διαδρομές μεγαλύτερης δυσκολίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ηφαίστεια του Ισημερινού Κατηγορία:Άνδεις
Δικέφαλος αετός
thumb|300px|right|Ο Δικέφαλος αετός της [[Βυζαντινή αυτοκρατορία|Βυζαντινής αυτοκρατορίας. Η αριστερή κεφαλή (που είναι στραμμένη προς την δύση) συμβολίζει τη Ρώμη, ενώ η δεξιά (ανατολή) συμβολίζει την Κωνσταντινούπολη. Ο σταυρός και η σφαίρα στα νύχια συμβολίζουν την πνευματική και κοσμική εξουσία αντίστοιχα. Ο αετός στέκει επάνω σε δάφνινο στεφάνι. Ανάγλυφο στο Οικουμενικό Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης.]] μικρογραφία|Σημαίες με τον δικέφαλο αετό κυκλοφορούν συχνά στο εμπόριο, ιδίως τις ημέρες της 25ης Μαρτίου. Ο δικέφαλος αετός είναι σύμβολο που απαντά συχνά σε οικόσημα, εμβλήματα και σημαίες. Το σύμβολο συνδέεται με τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία, καθώς και τη βυζαντινή οικοσημολογία. Ο σταυρός και η σφαίρα στα νύχια του αετού αντιπροσωπεύουν τη διπλή εξουσία του αυτοκράτορα (κοσμική και πνευματική), και ο δικέφαλος αετός την κυριαρχία των βυζαντινών αυτοκρατόρων από την ανατολή έως τη δύση. Αποτέλεσε το σύμβολο της μικρασιατικής Αυτοκρατορίας της Νίκαιας, η οποία κατόρθωσε την επανάκτηση της Κωνσταντινούπολης, κατέλυσε τη Λατινική αυτοκρατορία και επανασύστησε τη Βυζαντινή αυτοκρατορία. Έτσι σήμερα αποτελεί σύμβολο των Μικρασιατών.
Διάφορα ανατολικο-ευρωπαϊκά έθνη το υιοθέτησαν από τους Βυζαντινούς και συνεχίζουν να το χρησιμοποιούν ως εθνικό σύμβολό τους μέχρι σήμερα, όπως η Σερβία, το Μαυροβούνιο, η Αλβανία, η Αρμενία και παλιότερα η Ρωσική Αυτοκρατορία, αλλά και η Ελλάδα. thumb|270px|Ο δικέφαλος αετός στο [[Ικόνιο της Μικράς Ασίας. Μαρμάρινο ανάγλυφο του 1220.]] Ειδικότερα η Αυστρία, διάφορες Γερμανικές πόλεις, και η επαρχία Μπόλτσβαλντ της Ολλανδίας χρησιμοποιούν τον δικέφαλο. Αυτοί τον κληρονόμησαν από την «Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία» του Καρλομάγνου κατά το 1250. Πιθανότατα μετά την άλωση του 1204 κάποιοι Ιππότες έφεραν «πίσω» στην «πραγματική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία» το σύμβολο της Ανατολικής Αυτοκρατορίας δεδομένου ότι υπήρχε μεγάλη αντιζηλία μεταξύ των δύο Αυτοκρατοριών.
Στην Ελλάδα χρησιμοποιείται ως σύμβολο από την Εκκλησία της Ελλάδος, το Γενικό Επιτελείο Στρατού , τις αθλητικές ομάδες ΑΕΚ & ΠΑΟΚ καθώς και ως σύμβολο του Μικρασιατικού Ελληνισμού από πολλούς Συλλόγους και Ενώσεις Μικρασιατών.
Στην Κύπρο ο δικέφαλος αετός είναι το έμβλημα της Εκκλησίας της Κύπρου και της Εθνικής Φρουράς. Τουρκία: Ο δικέφαλος κοσμούσε την στέψη του Σελτζούκου βασιλέα στην Μοσούλη ήδη από 1058 και από εκεί έγινε έμβλημα του Σουλτανάτου των Ρωμαίων. Τον δικέφαλο, δεν άργησαν να τον υιοθετήσουν και οι Τουρκομάνοι της Ανατολίας τον 13ο αιώνα. Τέλος εμφανίζεται σε μουσουλμανικά νομίσματα του Χαλίφη Νασρεντίν (Μαχμούντ μπιν Μοχάμαντ) όπου στην άλλη πλευρά βρίσκεται το «μαγκέν νταβίντ» (ή αλλιώς το άστρο του Δαυίδ). Μασονία: Η σκοτσέζικη Ελευθερο-μασονική στοά χρησιμοποιεί εδώ και χρόνια τον χρυσό δικέφαλο σε πορφυρό φόντο για να συμβολίσει την ένωση του θηλυκού και του αρσενικού ενώ εικάζεται πως έχει και αλχημιστική προέλευση. Επίσης, λιγότερο γνωστή είναι και η παρουσία του δικέφαλου αετού στον θυρεό της μεσαιωνικής Αρμενίας, όπου και έμεινε για 600 χρόνια από τον 3ο εώς τον 9ο αιώνα και καθιερώθηκε από την δυναστεία των Αρσακιδών. Τέλος από την Εθνικοσοσιαλιστική Γερμανία, αφού ο δικέφαλος αετός χρησιμοποιήθηκε από την Μεραρχία SS Skanderbeg την οποίαν επάνδρωσαν Αλβανοί Εθελοντές. Σύμφωνα μάλιστα με Σέρβους ιστορικούς ήταν αυτή η μεραρχία (ή, η βοσνιακή Hadzar) που επιφορτίσθηκε την εκκαθάριση του Εβραϊκού στοιχείου της Θεσσαλονίκης.
Προέλευση
Μια άλλη χρήση του δικέφαλου αετού σημειώνεται κατά την περίοδο εξουσία της δυναστείας των Αρσακιδών στην Αρμενία και από την οικογένεια Mamikonian από τον τρίτο έως τον ένατο αιώνα.
Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία
thumb|230px|Δικέφαλος αετός σε αυτοκρατορικά άμφια, μέσα του 14ου αιώνα. Στην Κωνσταντινούπολη χρησιμοποιούνταν ο παραδοσιακός ρωμαϊκός μονοκέφαλος αετός τουλάχιστον μέχρι την υστερορωμαϊκή περίοδο. Στους βυζαντινούς χρόνους οι αετοί αντικαταστάθηκαν ως επίσημα εμβλήματα του κράτους από τον σταυρό και το χριστόγραμμα, καθώς θεωρούνταν ειδωλολατρικό σύμβολο. Ο δικέφαλος αετός χρησιμοποιήθηκε ευρέως ως μοτίβο σε περσικά και Αρμενικά έργα τέχνης κατά την διάρκεια των πρώτων αιώνων μ.Χ. μέχρι τον 10ο αιώνα μ.Χ.
Σύμφωνα με την πιο επικρατούσα θεωρία, ο δικέφαλος αετός υιοθετήθηκε για πρώτη φορά ως αυτοκρατορικό έμβλημα από τον αυτοκράτορα Ισαάκιο Κομνηνό (1057-1059), εμπνευσμένο από τις τοπικές παραδόσεις για ένα μυθικό ον, το haga, στην πατρίδα του, την Παφλαγονία της Μικράς Ασίας. Οι τοπικοί μύθοι διηγούνται για έναν γιγάντιο αετό με δύο κεφάλια που εύκολα σήκωνε έναν ολόκληρο ταύρο με τα νύχια του. Τον λέγανε haga και ήταν προσωποποίηση της δύναμης, ενώ οι άνθρωποι συχνά στις προσευχές τους ζητούσαν την προστασία του.
Ίσως η επιρροή των δυτικών ιπποτών κατά τη διάρκεια της πρώτης σταυροφορίας να είναι αιτία για την χρήση θυρεών κατά τα δυτικά εραλδικά πρότυπα. Μετά από την τέταρτη σταυροφορία και την άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1204, ο δικέφαλος αετός άρχισε να χρησιμοποιείται στο Δεσποτάτο της Ηπείρου και την Αυτοκρατορία της Νίκαιας. Στην δύση αναφέρεται για πρώτη φορά το 1250, ενώ ο Θεόδωρος Β΄ Λάσκαρης τον επέλεξε για σύμβολό της αυτοκρατορίας του.