cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σεχαντέτ Μεκούλι
Η Σεχαντέτ ή Σαντέτ Μεκούλι (16 Οκτωβρίου 1928 - 12 Νοεμβρίου 2013), ήταν Γιουγκοσλάβα Αλβανή γυναικολόγος, καθηγήτρια και δημόσια προσωπικότητα. Έγινε γνωστή για την φροντίδα των τραυματιών μαθητών των διαδηλώσεων του 1981 στο Κοσσυφοπέδιο, όταν οι Αλβανοί απαίτησαν περισσότερη αυτονομία εντός της Γιουγκοσλαβικής ομοσπονδίας. Ως αποτέλεσμα των ενεργειών της, της αρνήθηκαν την θέση της πλήρους καθηγήτριας στη Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Πρίστινα και αναγκάστηκε να συνταξιοδοτηθεί πρόωρα το 1988. Είναι η έμπνευση για τον χαρακτήρα της Τέουτα Σκρέλι στο μυθιστόρημα του Ισμαήλ Κανταρέ το 1985 The Wedding Procession Turned to Ice (Krushqit jane te ngrire).
Βιογραφία
Γεννήθηκε ως Σεχαντέτ Ντόκο στις 16 Οκτωβρίου 1928 στην Οχρίδα του Βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας (τώρα στη Βόρεια Μακεδονία). Ακολούθησε δευτεροβάθμιες σπουδές το 1947 στην πατρίδα της και στη συνέχεια σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου, αποφοίτηση στις 7 Ιανουαρίου 1954. Την 1η Απριλίου 1954, άρχισε να εργάζεται στο Νοσοκομείο της Πρίστινας ως γυναικολόγος και μαιευτήρας. Η Μεκούλι ειδικεύτηκε στη γυναικολογία τον Μάρτιο του 1960 στο Βελιγράδι. Από το 1960 έως το 1962 ήταν επικεφαλής του τμήματος Γυναικολογίας και Μαιευτικής του Νοσοκομείου της Πρίστινα. Το 1963, για πολιτικούς λόγους, εγκατέλειψε το νοσοκομείο και έγινε επικεφαλής του ιατρείου (δημόσιο ιατρείο), στο Σώμα Υγείας της Πρίστινας. Τον Ιανουάριο του 1968, επέστρεψε στη θέση της ως επικεφαλής του τμήματος Γυναικολογίας και Μαιευτικής στο Νοσοκομείο Πρίστινα. Επίσης, ανέπτυξε μία σειρά διαλέξεων για σχολεία και κοιτώνες για τη βελτίωση της εκπαίδευσης των κοριτσιών στην υγεία.
Μετά το άνοιγμα του Πανεπιστημίου της Πρίστινας, η Μεκούλι εξελέγη αρχίατρος της Ιατρικής Σχολής που άνοιξε το 1970. Πήρε το διδακτορικό της στο Πανεπιστήμιο του Βελιγραδίου το 1973 και έγινε αναπληρώτρια καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο της Πρίστινας το 1976. Η Μεκούλι συμμετείχε στην ίδρυση του Συνδέσμου Ιατρών του Κοσσυφοπεδίου και διηύθυνε την έκδοση του Praxis Medica, ενός ιατρικού περιοδικού. Ξεκινώντας το 1972, ήταν διευθύντρια της Γυναικολογικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Πρίστινας. Η Μεκούλι δημοσίευσε 31 άρθρα σε ιατρικά περιοδικά.
Διαμαρτυρίες του 1981 στο Κοσσυφοπέδιο
Το 1981 η Μεκούλι φρόντισε τους Αλβανούς μαθητές που τραυματίστηκαν από την αστυνομία κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων του 1981 στο Κοσσυφοπέδιο, όταν οι Αλβανοί απαιτούσαν περισσότερη αυτονομία εντός της Γιουγκοσλαβίας. Κατηγορήθηκε ότι "έδειχνε πάρα πολύ ζήλο" στη θεραπεία των τραυματιών και στο πλευρό των μαθητών και στις απαιτήσεις τους. Εξαιτίας των ενεργειών της, το Πανεπιστήμιο της Πρίστινα αρνήθηκε να την προωθήσει σε πλήρη καθηγήτρια και αναγκάστηκε να συνταξιοδοτηθεί πρόωρα τον Οκτώβριο του 1988. Μετά τη διάλυση του Κοσσυφοπεδίου το 1989, απελάθηκαν όλοι οι επαγγελματίες υγείας στην κλινική. Το 1996 η Μεκούλι άνοιξε μία κλινική γυναικολογίας και μαιευτικής σε συνεργασία με τη φιλανθρωπική οργάνωση Mother Teresa, η οποία έφερε γυναικολόγους από όλο το Κοσσυφοπέδιο για τη θεραπεία γυναικών.
Προσωπική ζωή
Η Μεκούλι ήταν σύζυγος του Αλβανού ποιητή Εσάντ Μεκούλι (1916-1993). Πέθανε στην Πρίστινα στις 12 Νοεμβρίου 2013 και άφησε πίσω τα δύο παιδιά της.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αλβανοί εκπαιδευτικοί Κατηγορία:Κοσοβάροι Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Θεόπετρα Τρικάλων
Η Θεόπετρα είναι χωριό, μέρος του δήμου Μετεώρων της Θεσσαλίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2001, έχει 697 κατοίκους. Ο πληθυσμός της το 1981 ήταν 663 κάτοικοι, ενώ το 1991 ήταν 664.
Το χωριό βρίσκεται 6 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Καλαμπάκας και 15 χιλιόμετρα βόρεια των Τρικάλων, ενώ πλησίον του χωριού βρίσκεται το Σπήλαιο της Θεόπετρας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Τρικάλων Κατηγορία:Δήμος Καλαμπάκας Κατηγορία:Δήμος Μετεώρων
Αντόνιο Σουμπιράνα
Ο Αντόνιο Σουμπιράνα (Βαρκελώνη, 1 Μαΐου 1932 – 3 Αυγούστου 2010) ήταν Ισπανός αθλητής της κολύμβησης και της υδατοσφαίρισης.
Γεννήθηκε το 1932 στη Βαρκελώνη και ήταν αθλητής της ΚΝ Μπαρτσελόνα. Ως αθλητής της κολύμβησης ήταν δύο φορές πρωταθλητής στη μεγάλη απόσταση στο Πρωτάθλημα κολύμβησης της Καταλονίας. Το 1950 και το 1951 ήτα ο πρώτος Καταλανός που κατατάχθηκε στο αγώνα Travessia del Port de Barcelona και διπλός κάτοχος ρεκόρ στα 1.000 και 1.500 μέτρα ελεύθερο.
Στην υδατοσφαίριση ήταν πρωταθλητής Ισπανίας το 1949, 1950, 1952, 1954 και το 1956. Με την εθνική ομάδα υδατοσφαίρισης της Ισπανίας ήταν τριάντα τρεις φορές διεθνής από το 1950 έως το 1956. Κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στους Α' Μεσογειακούς αγώνες της Αλεξάνδρειας το 1951 και το χάλκινο στους Μεσογειακούς αγώνες της Βαρκελώνης το 1955. Το 1952 συμμετείχε στους Ολυμπιακούς αγώνες του Ελσίνκι στους οποίους κατέλαβε την 8η θέση και το 1955 στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα υδατοσφαίρισης του Τορίνο στο οποίο κατέλαβε την 7η θέση
Παραπομπές
Κατηγορία:Ισπανοί υδατοσφαιριστές Κατηγορία:Ισπανοί αθλητές της κολύμβησης Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές στους Μεσογειακούς Αγώνες 1951 Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές στους Μεσογειακούς Αγώνες 1955 Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές ΚΝ Μπαρτσελόνα
Πιέρ Καρντινάλ
Ο Πιέρ Καρντινάλ (γαλλικά: Pierre Cardinal), (8 Ιουνίου 1924 - 16 Μαΐου 1998), ήταν Γάλλος σκηνοθέτης και σεναριογράφος του κινηματογράφου και της τηλεόρασης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι σεναριογράφοι Κατηγορία:Γάλλοι σκηνοθέτες κινηματογράφου
Θεόδωρος Δοδόπουλος
Ο Θεόδωρος Δοδόπουλος του Χρήστου (1904-1989) ήταν Έλληνας πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής Υπολοίπου Αττικής από το 1958 ως το 1964.
Σταδιοδρομία
Γεννήθηκε το 1904 και ήταν γεωργός. Στις εκλογές του 1946 ήταν υποψήφιος βουλευτής Αττικοβοιωτίας με το Εθνικόν Κόμμα Ελλάδος του Ζέρβα χωρίς να καταφέρει να εκλεγεί, καθώς συγκέντρωσε 265 ψήφους.
Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής με το κόμμα των Φιλελευθέρων το 1958. Τον Φεβρουάριο του 1961 μαζί με άλλα στελέχη του κόμματος των Φιλελευθέρων, προσχώρησε στην ΕΡΕ.
Εξελέγη βουλευτής Υπολοίπου Αθηνών με την ΕΡΕ το 1961 και το 1963.
Γραμμική φορολογία
Η γραμμική φορολογία (Αγγλικά:Flat tax) αποτελεί σύστημα φορολογίας με έναν ενιαίο συντελεστή επί του φορολογητέου ποσού, αφού ληφθούν υπόψη τυχόν εκπτώσεις ή απαλλαγές από τη φορολογική βάση. Δεν είναι απαραίτητα ένας πλήρως αναλογικός φόρος. Υπάρχουν διάφορα φορολογικά συστήματα που φέρουν την ένδειξη «κατ' αποκοπήν φόρος» παρόλο που διαφέρουν σημαντικά. Το χαρακτηριστικό είναι η ύπαρξη μόνο ενός φορολογικού συντελεστή, σε αντίθεση με πολλαπλούς μη μηδενικούς συντελεστές που ποικίλλουν ανάλογα με το ποσό που υπόκειται σε φορολογία.
Ένα γραμμικό φορολογικό σύστημα συζητείται συνήθως στο πλαίσιο ενός φόρου εισοδήματος.
Θεόδωρος Δοδόπουλος
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Αθηνών Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΡΕ
Γραμμική φορολογία
Οι φόροι, εκτός από πηγή εσόδων, μπορούν να αποτελέσουν ισχυρά μέσα πολιτικής. Για παράδειγμα, είναι σύνηθες για τις κυβερνήσεις να ενθαρρύνουν την κοινωνική πολιτική. Σε ένα γραμμικό σύστημα ενιαίας φορολογίας με περιορισμένες εξαιρέσεις οι μηχανισμοί περιορίζονται. Εκτός από την κοινωνική πολιτική, η γραμμική φορολογία μπορούν να στερήσει και εργαλεία για την προσαρμογή της οικονομικής πολιτικής. Για παράδειγμα, στις Ηνωμένες Πολιτείες, τα βραχυπρόθεσμα κέρδη κεφαλαίου φορολογούνται με υψηλότερο συντελεστή από τα μακροπρόθεσμα κέρδη ως μέσο για την προώθηση των μακροπρόθεσμων επενδυτικών οριζόντων και την άμβλυνση των κερδοσκοπικών διακυμάνσεων.
Χώρες που εφαρμόζουν Γραμμική Φορολογία
Η Ρωσία θεωρείται περίπτωση επιτυχούς εφαρμογής ενός τέτοιου συστήματος. τα πραγματικά έσοδα από τον φόρο εισοδήματος φυσικών προσώπων αυξήθηκαν κατά 25,2% το πρώτο έτος μετά την εισαγωγή το 2001, ακολουθούμενα από αύξηση 24,6% το 2002 και αύξηση 15,2% το 2003.
Το ρωσικό παράδειγμα χρησιμοποιείται συχνά ως απόδειξη της εγκυρότητας αυτής της ανάλυσης, παρά τη μελέτη του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου το 2006, η οποία διαπίστωσε ότι δεν υπήρχε κανένα σημάδι "συμπεριφορικών αντιδράσεων τύπου Laffer που δημιουργούσαν αυξήσεις εσόδων από τα στοιχεία μείωσης φόρων αυτών των μεταρρυθμίσεων" Ρωσία ή σε άλλες χώρες. Το 2021, η Ρωσία εγκατέλειψε αυτό το σύστημα.
Σημειώσεις
<references group="lower-greek"/>
Παραπομπές
Κατηγορία:Φορολογία
Βιλελμίνη της Πρωσίας (1751-1820)
Η Βιλελμίνη της Πρωσίας (γερμανικά: Wilhelmine von Preußen, 7 Αυγούστου 1751 - 9 Ιουνίου 1820) ήταν η σύζυγος του Γουλιέλμου Ε΄ της Οράγγης.
Βιογραφία
Η Φρειδερίκη Σοφία Βιλελμίνη γεννήθηκε στις 7 Αυγούστου 1751 στο Βερολίνο, ήταν το τρίτο παιδί και η μοναχοκόρη του Αύγουστου Γουλιέλμου της Πρωσίας και της Λουίζας, κόρης του Φερδινάνδου Αλβέρτου Β΄ του Μπράουνσβαϊγκ-Βολφενμπύτελ.
Ανατράφηκε πλήρως από τη γιαγιά της. Στις 4 Οκτωβρίου 1767 παντρεύτηκε στο Βερολίνο τον Γουλιέλμο Ε΄ της Οράγγης, τελευταίο Ολλανδό Ανώτατο Άρχόντα. Ο Δούκας Λουδοβίκος Ερνέστος συνέβαλε στην οργάνωση του γάμου του Γουλιέλμου Ε΄ με την ανιψιά του.
Ως άνθρωπος ήταν υπερήφανη και πολιτικά φιλόδοξη. Σαν πριγκιπική σύζυγος, κυριάρχησε στον σύζυγό της και ασκούσε τόσο φανερή, όσο και συγκεκαλυμμένη επιρροή στην πολιτική ζωή. Συμμετείχε ενεργά στην επαναστατική πολιτική σύγκρουση των Κάτω Χωρών από το 1781 και μετά - όχι μόνο ως υποστηρίκτρια και συνεργάτης, αλλά ως κύρια κινητήρια δύναμη πίσω από το κόμμα του συζύγου της.
Το 1795 μαζί με τον σύζυγό της έφυγαν στην εξορία με την υποστήριξη των Γάλλων και πήγαν στον σύμμαχο τους Γεώργιο Γ΄ της Μεγάλης Βρετανίας. Έζησαν κατά διαστήματα στο Κιού, το Νάσσαου και το Μπράουνσβαϊγκ, όπου πέθανε ο Γουλιέλμος.
Μεταξύ 1802-1805 έζησε στη Γερμανία. Όταν η Βιλελμίνη και η κόρη της ήταν και οι δύο χήρες το 1806, ζούσαν μαζί σε διάφορα μέρη της Συνομοσπονδίας του Ρήνου. Ο γιος της πήγε με τον πατέρα του στην εξορία, αλλά επέστρεψε το 1813 για να γίνει βασιλιάς των Κάτω Χωρών και ιδρυτής της σημερινής ολλανδικής μοναρχίας.
Η Βιλελμίνη και η κόρη της επέστρεψαν στις Κάτω Χώρες στις 10 Ιανουαρίου 1814. Το 1815 υποδέχτηκε τον Τσάρο Αλέξανδρο Α΄ της Ρωσίας στο Χάαρλεμ.
Η Βιλελμίνη πέθανε στις 9 Ιουνίου 1820 στο Βασιλικό Παλάτι της Χάγης και θάφτηκε στο Άπελντοορν. Δύο χρόνια αργότερα, τάφηκε στο υπόγειο της Νέας Κρύπτης του Παλατιού της Οράγγης στο Ντελφτ.
Οικογένεια
Το 1767 η Βιλελμίνη παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Ε΄ της Οράγγης στο Βερολίνο. Μαζί απέκτησαν πέντε παιδιά:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν Κατηγορία:Οίκος του Νάσσαου Κατηγορία:Πρώσοι ευγενείς Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Πρωσίας Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Οράγγης
Citroën C4 Cactus
Το Citroën C4 Cactus ήταν ένα μικρομεσαίο 5-πορτο crossover SUV αυτοκίνητο, που κατασκευάστηκε από τη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Citroën, από τον Απρίλιο του 2014 έως τον Σεπτέμβριο του 2020. Διατέθηκε αποκλειστικά ως μπροστοκίνητο και σε 5-πορτο αμάξωμα, το οποίο φέρει σχεδιαστικές αναλογίες που θυμίζουν hatchback, με αποτέλεσμα να θεωρηθεί εξ αρχής από αρκετά έντυπα ως 5-πορτο hatchback. Στις 26 Οκτωβρίου 2017 παρουσιάστηκε η Φάση 2 του μοντέλου, με εμφανώς πιο δυναμική αισθητική, καθώς και 1 εκατοστό χαμηλότερο ύψος, η οποία απέκτησε έναν κάπως πιο hatchback crossover χαρακτήρα, και μπήκε στην παραγωγή τον Ιανουάριο του 2018.
Από τα μέσα του 2018 μέχρι σήμερα παράγεται στη Βραζιλία, για τις αγορές της Λατινικής Αμερικής. Προηγουμένως, εξαγόταν στα κράτη αυτά από την Ευρώπη.
Συγγενικά μοντέλα
Αν και το C4 Cactus ανήκει επίσημα στη μικρομεσαία κατηγορία C σύμφωνα την ευρωπαϊκή κατάταξη μεγέθους, ωστόσο βασίστηκε στην πλατφόρμα PF1 του τότε Ομίλου PSA, στην οποία βασίζονται και τα αυτοκίνητα πόλης Citroën C3, DS 3 και Peugeot 208, που ανήκουν στην κατηγορία B (supermini αυτοκίνητα πόλης).
Βασικά στοιχεία
Αντιθέτως, παρά την ονομασία του, δεν μοιράζεται σχεδόν κανένα κοινό στοιχείο με το μικρομεσαίο Citroën C4 δεύτερης γενιάς, που κατασκευαζόταν την ίδια χρονική περίοδο. Μάλιστα το C4 Cactus είναι ελαφρύτερο κατά 200 ολόκληρα κιλά από το «κανονικό» C4 δεύτερης γενιάς, με τα 175 από αυτά να οφείλονται στην πλατφόρμα και τα άλλα μείον 25 σε επιμέρους επιλογές (6 κιλά από τη γυάλινη οροφή, 11 κιλά από την κατάργηση των μοχλών ανοίγματος των πίσω παραθύρων, 6 κιλά από τη στάνταρ μονοκόμματη πλάτη του πίσω καθίσματος και 1,5 κιλό από την ενσωμάτωση των πιτσιλιστηρίων στους υαλοκαθαριστήρες). thumb|left|Το σαλόνι και το ταμπλό ενός Citroën C4 Cactus Feel Edition PureTech e-THP 110 του 2014. thumb|left|Ο πίνακας οργάνων του προηγούμενου C4 Cactus.
Ακόμα και το σαλόνι του C4 Cactus είναι εντελώς διαφορετικό από αυτό του C4 και γενικώς όλων των άλλων μοντέλων της εταιρείας. Αξιοσημείωτη είναι η απουσία κλασικού πίνακα οργάνων, καθώς ο οδηγός βλέπει μέσα από το τιμόνι μία μικρή ψηφιακή οθόνη για την ταχύτητα και τη στάθμη του καυσίμου, ενώ το κλασικό στροφόμετρο έχει αντικατασταθεί από μια άκρως ευανάγνωστη ένδειξη της βέλτιστης σχέσης στο κιβώτιο ταχυτήτων (αν και στην πράξη, η ανυπαρξία στροφόμετρου πυροδότησε τότε πολλά αρνητικά σχόλια στον Τύπο αυτοκινήτου και στο κοινό, με αρκετούς μάλιστα ιδιοκτήτες του μοντέλου να το τοποθετούν μετά ως aftermarket). Παράλληλα, φέρει και μια κεντρική οθόνη αφής των 7 ιντσών (είχε πρωτοεισαχθεί στο Peugeot 308 δεύτερης γενιάς, με την άφιξή του στις αγορές τον Σεπτέμβριο του 2013, επίσης ως στάνταρ), με ευανάγνωστη απεικόνιση και έλεγχο όλων των άλλων λειτουργιών του αυτοκινήτου. Στη βάση αυτής της κεντρικής οθόνης υπάρχουν και μερικά κλασικά κουμπιά, παραδοσιακής διάταξης.
Μια εντυπωσιακή καινοτομία του Citroën C4 Cactus στον τομέα της παθητικής ασφάλειας, είναι ότι ο αερόσακος συνοδηγού έχει μετακομίσει στην οροφή, από την οποία ανοίγει (αντί από το ταμπλό μπροστά από τον συνοδηγό) και ξεδιπλώνεται προς τα κάτω, μειώνοντας έτσι και άλλο τον κίνδυνο τραυματισμού σε τυχόν μετωπική πρόσκρουση. Επίσης, μια ακόμα άμεση συνέπεια αυτού του παράγοντα, είναι το ασυνήθιστο άνοιγμα και η μεγάλη χωρητικότητα που διαθέτει το ντουλαπάκι του συνοδηγού.
Καινοτομία Airbump
thumb|left|Citroën C4 Cactus Φάσης 1 με μαύρα πάνελ Airbump, στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της [[Γενεύης τον Μάρτιο του 2015.]]
Το ξεχωριστό σχεδιαστικό στοιχείο του Citroën C4 Cactus, που εμφανίστηκε για πρώτη φορά διεθνώς σε αυτό το μοντέλο, είναι η καινοτομία των πάνελ Airbump, μια παγκόσμια αποκλειστικότητα, όπου το ειδικής αισθητικής εξωτερικό «κέλυφος» προστατεύει το αμάξι από φθορές σε προσκρούσεις χαμηλής ταχύτητας. Το σύστημα αυτό αποτελείται από μια σειρά πολυάριθμες αεροκυψέλες που καλύπτονται από ένα εξωτερικό κέλυφος από θερμοπλαστική πολυουρεθάνη (TPU), έχοντας έτσι ιδιαίτερη ανθεκτικότητα στις μικροφθορές. Παράλληλα, προσφέρει και μια μοναδική αισθητική ταυτότητα στο μοντέλο. Το ίδιο σύστημα Airbump εμφανίστηκε και στο Citroën C3 τρίτης γενιάς, που κυκλοφόρησε στην αγορά τον Νοέμβριο του 2016.
Ειδικότερα στο Citroën C4 Cactus, το σύστημα αεροπροστασίας Airbump έχει τοποθετηθεί μπροστά, πίσω και πλευρικά, και διατίθεται σε 4 χρωματισμούς: Μαύρο, Γκρι, Dune (αμμόλοφος, δηλαδή σε κρεμ ανοιχτό, όπως αυτό στις ερήμους) και Chocolate (όπως τα σοκολατί στο λευκό αυτοκίνητο της πρώτης φωτογραφίας της αρχικής λεζάντας), σε χρωματικές αντιθέσεις με τα 10 διαθέσιμα χρώματα του αμαξώματος.
Παρά την ύπαρξη των πάνελ Airbump, ο αεροδυναμικός συντελεστής Cd του C4 Cactus είναι 0,30 - νούμερο πολύ καλό για μοντέλο crossover.
Στη Φάση 2 του μοντέλου, που μπήκε στην παραγωγή τον Ιανουάριο του 2018 και κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στην Ευρώπη στις 14 Απριλίου, το σύστημα αεροπροστασίας Airbump τυπικώς διατηρήθηκε, αλλά πλέον τα σχετικά πάνελ καταλαμβάνουν εμφανώς μικρότερη έκταση στο αμάξωμα από όσο στη Φάση 1.
Αντικατάσταση του C4 Cactus
Αρχικά, σύμφωνα με τη διευθύνουσα σύμβουλο της Citroën, Linda Jackson, σε συνέντευξή της τον Νοέμβριο του 2019, η νέα γενιά του C4 Cactus επρόκειτο να κυκλοφορήσει μέσα στο 2020. Τελικώς όμως, αποφασίστηκε να πάρει τη θέση του η τρίτη γενιά του Citroën C4 που αποκαλύφθηκε στις 16 Ιουνίου 2020 και αντικατέστησε οριστικά το C4 Cactus, για το οποίο δεν θα υπάρξει διάδοχος. Μάλιστα το C4 τρίτης γενιάς βασίζεται στην CMP (Common Modular Platform) πλατφόρμα του Ομίλου PSA και του Peugeot 208 και όχι στην EMP2 πλατφόρμα των Peugeot 308 και 3008, ενώ θα διατηρήσει την λίγο μεγαλύτερη απόσταση από το έδαφος που διέθετε το C4 Cactus. Η πλατφόρμα CMP μπορεί να φιλοξενήσει και μπαταρία, όπως συμβαίνει ήδη στο Peugeot e-208 και το νέο C4 προσφέρει εξ αρχής και μια αμιγώς ηλεκτροκίνητη έκδοση, που είναι και το πρώτο ηλεκτροκίνητο μοντέλο μαζικής παραγωγής στην ιστορία της Citroën. Η παραγωγή του C4 Cactus έληξε τον Σεπτέμβριο του 2020.
Επίσης, η Linda Jackson δήλωσε επίσημα ότι μέχρι το 2025 η Citroën θα διαθέτει και μία αμιγώς ηλεκτροκίνητη έκδοση για κάθε μοντέλο της. Για την ιστορία, το πρώτο μοντέλο της εταιρείας προς αυτή την κατεύθυνση είναι η plug-in υβριδική έκδοση του SUV Citroën C5 Aircross, γνωστή ως Hybrid 225 ë-EAT8, η οποία μπήκε στην παραγωγή τον Δεκέμβριο του 2019 και κυκλοφόρησε για πρώτη φορά, σταδιακά, μέσα στο πρώτο εξάμηνο του έτους 2020.
Πωλήσεις
Οι χρονολογίες δίνονται σε ημερολογιακά έτη και όχι σε σεζόν (model years).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μοντέλα Citroën Κατηγορία:Αυτοκίνητα SUV Κατηγορία:Μικρομεσαία αυτοκίνητα Κατηγορία:Γαλλικά αυτοκίνητα
Αλέξανδρος Παππάς
Με το ονοματεπώνυμο Αλέξανδρος Παππάς αναφέρονται οι:
Πέτρος Α΄ του Ουρζέλ
Ο Πέτρος Α΄, κόμης της Ουρζέλ, (πορτογαλική γλώσσα: Pedro, Κοΐμπρα 23 Φεβρουαρίου 1187 - 2 Ιουνίου 1258) μέλος του Πορτογαλικού Οίκου της Βουργουνδίας ήταν κύριος των Βαλεαρίδων νήσων (1236 - 1258) και έγινε μέσω του γάμου του Κόμης της Ουρζέλ (1229 -1231). Ο Πέτρος του Ουρζέλ ήταν δευτερότοκος γιος τού Σάντσο Α΄ της Πορτογαλίας και της Ντούλσε της Αραγωνίας, κόρης του Ραϋμόνδου-Βερεγγαρίου Δ΄, κόμη της Βαρκελώνης.
Στρατιωτικές υπηρεσίες στο Μαρόκο
Όταν πέθανε ο πατέρας του (1211) ο Πέτρος Α΄ υποστήριξε τις αδελφές του Μαφάλντα της Πορτογαλίας, Σάντσα και Θηρεσία απέναντι στον μεγαλύτερο αδελφό του Αλφόνσο Β΄ της Πορτογαλίας για την κληρονομία των κάστρων Σέια, Αλένκερ και Μοντέμορ-ο-Νόβο. Ανέλαβε να προστατεύσει την αδελφή του Θηρεσία, από τα εδάφη της έκανε συχνές επιθέσεις σε συνοριακές επαρχίες ώσπου ηττήθηκε και εξορίστηκε οριστικά από την Πορτογαλία. Ο Πέτρος εγκατέλειψε το Βασίλειο του Λεόν για να γίνει μισθοφόρος στις υπηρεσίες του Γιουσούφ Β΄ των Αλμοάδων, διοικούσε ένα στρατιωτικό σώμα με χριστιανούς εξόριστους και τυχοδιώκτες από το Μαρακές. Βοήθησε τον Μπεράρ του Κάρμπιο με άλλους τέσσερις Φραγκισκιανούς απεσταλμένους να μεταφερθούν στο Μαρόκο (1220). Οι Φραγκισκιανοί συνάντησαν την αδελφή του η οποία τους ζήτησε "να μεταφέρουν στον Πέτρο την αγάπη της". Οι Φραγκισκιανοί έφτασαν στην αγορά του Μαρακές και ξεκίνησαν σκληρά κηρύγματα εναντίον του Ισλάμ και του Μωάμεθ, ο χαλίφης τους είπε "τρελούς" και κατηγόρησε τον Πέτρο για την παρουσία τους. Ο Πέτρος προσπάθησε να απομακρυνθεί, οι ίδιοι συνέχισαν το έργο τους στην αγορά του Μαρακές αλλά ο χαλίφης τους συνέλαβε και τους αποκεφάλισε.
Κόμης του Ουρζέλ
Ο Πέτρος μετακινήθηκε κατόπιν στην πατρίδα της μητέρας της στο Βασίλειο της Αραγωνίας, συμμετείχε στις εκστρατείες του νεαρού και φιλόδοξου ανεψιού του Ιάκωβου Α΄ της Αραγωνίας. Συνεχίζοντας την οικογενειακή παράδοση αναζήτησε σύζυγο από την Καταλονία, παντρεύτηκε την κόμισσα Αουρεμμπιάιξ της Ουρζέλ κόρη του Ερμενγκόλ Η΄ του Ουρζέλ. Η Αουρεμμπιάιξ είχε εξοριστεί από τον σφετεριστή της κομητείας του Ουρζέλ Γκεράου Δ΄ δε Καβρέρα, δραπέτευσε στην Αραγωνία και έγινε ερωμένη στην αυλή του βασιλιά Ιακώβου Α΄. Ο Ιάκωβος Α΄ βοήθησε την Αουρεμμπιάιξ να διώξει τον Γκεράου Δ΄ δε Καβρέρα και να ανακτήσει την Ουρζέλ που την κυβέρνησε υπό την κηδεμονία της Αραγωνίας, ο Πέτρος παρέδοσε στον βασιλιά της Αραγωνίας τη Λιέιδα. Ο Πέτρος βοήθησε τον επίσκοπο της Ταρραγόνα να κατακτήσει τις Βαλεαρίδες της Ίμπιθα από τους Μαυριτανούς (1230).
Με τον θάνατο της Αουρεμμπιάιξ (1231) ο Πέτρος διατήρησε τη θέση του κόμητος του Ουρζέλ αλλά ο επικυρίαρχος του Ιάκωβος Α΄ της Αραγωνίας αμφισβήτησε τη θέση του. Ο Πέτρος εγκατέλειψε την Ουρζέλ ύστερα από συμφωνία με τον Ιάκωβο (1236), μεταβιβάστηκε στον Οίκο της Καμπρέρα και προσαρτήθηκε αργότερα στο Στέμμα της Αραγωνίας, σε αντάλλαγμα απέκτησε τη Μαγιόρκα, την Ίμπιθα και τη Φορμεντέρα. Κυβέρνησε τις Βαλεαρίδες μέχρι τον θάνατο του (1258), δεν άφησε νόμιμους γιους και τα νησιά πέρασαν στην Αραγωνία, αργότερα έγιναν ο πυρήνας του Βασιλείου της Μαγιόρκας που κυβερνήθηκε από έναν πλάγιο κλάδο του Οίκου της Αραγωνίας. Ο Πέτρος απέκτησε δύο νόθους γιους τον Ροντρίγκο και τον Φερνάντο.
Πηγές
Κατηγορία:Πορτογαλικός Οίκος της Βουργουνδίας
Ξερόκαμπος Λασιθίου
Με την ονομασία Ξερόκαμπος Λασιθίου αναφέρονται:
Συνέλευση στο χωριό Αρκούδαινα Αποκορώνου
Συνέλευση στο χωριό Αρκούδαινα Αποκορώνου είναι η συνέλευση που συγκλήθηκε στις 22 Ιουνίου 1823 στα πλαίσια της επανάστασης στην Κρήτη στο χωριό Αρκούδαινα Ρεθύμνου (σημερινή Αρχοντική) από τον αρμοστή Εμμανουήλ Τομπάζη προκειμένου να συγκροτηθεί ένα νέο τοπικό πολίτευμα.<mapframe latitude="35.274774" longitude="24.851074" zoom="2" width="257" height="171" align="right"> { "type": "FeatureCollection", "features": [ {     "type": "Feature", "properties": {}, "geometry": { "type": "Point", "coordinates": [ 24.336262,         35.315641        ]      }    }  ] }
Υπόβαθρο
Τον Μάιο του 1823 ανέλαβε την αρμοστεία της Κρήτης ο Υδραίος Μανώλης Τομπάζης. Αυτός στην αρχή είχε στρατιωτικές επιτυχίες – π.χ. κατάληψη Φρουρίου Κισάμου – κι αποφάσισε να κινηθεί προς τα νότια (Επαρχία Σελίνου).
Την ίδια περίοδο ανέλαβε την αρχηγία των τουρκοαιγυπτιακών δυνάμεων ο Χουσεΐν μπέης, ο οποίος προσπάθησε να ανασυντάξει τις δυνάμεις, οργάνωσε το ναυτικό με επικεφαλής τον Ισμαήλ Γιβραλτάρ  κι έφερε άνδρες κι εφόδια στο νησί.
Για να αντιμετωπίσει ο αρμοστής τα νέα δεδομένα συγκάλεσε συνέλευση των αντιπροσώπων στο χωριό Αρκούδαινα Αποκορώνου. Σύμφωνα με κάποιες πηγές, τη συνέλευση μεθόδευσαν οι Σφακιανοί που διεκδικούσαν θέσεις εξουσίας.
Συμμετέχοντες
Συμμετείχαν και οι 48 πληρεξούσιοι των 24 επαρχιών. Οι Σφακιανοί προέβαλαν στην αρχή αντιρρήσεις, αλλά τελικά πήγαν στις 26 Ιουνίου. Οι συμμετέχοντες ήταν άοπλοι, από φόβο αλληλοσκοτωμού, με εξαίρεση τους Σφακιανούς που αρνήθηκαν να αφοπλιστούν.
Συνέλευση
Η συνέλευση συγκλήθηκε στις 22 Ιουνίου 1823.
Στόχος ήταν η σύγκληση των δυνάμεων του νησιού και η οργάνωση των επαναστατών υπό τη νέα διοίκηση.
Κυριότερες αποφάσεις
Α) Ψηφίστηκε στις 28 Ιουνίου 1823 ο «Οργανισμός της ενιαυσίου τοπικής διοικήσεως της νήσου Κρήτης», στα πρότυπα του Συντάγματος της Επιδαύρου και σύμφωνα με το αναθεωρημένο Προσωρινό Πολίτευμα της Ελλάδος που είχε ψηφιστεί από την Β΄ Εθνοσυνέλευση στο Άστρος τον Απρίλιο του 1823: Πρόκειται για ένα νέο τοπικό πολίτευμα σε αντικατάσταση του Προσωρινού Πολιτεύματος της Κρήτης (Οργανικού Νόμου). Το νέο πολίτευμα είναι γνωστό κι ως «διοικητικός διοργανισμός της Κρήτης»
Σύμφωνα με το νέο πολίτευμα:
1.      Ο Αρμοστής ήταν ο αντιπρόσωπος της Εθνικής Διοίκησης στην Κρήτη. Είχε αυξημένες πολιτικές και στρατιωτικές αρμοδιότητες.
3.      Σε κάθε Φροντιστήριο διορίστηκαν πέντε ισότιμοι φροντιστές.
4.      Καταρτίστηκε 16μελής διοίκηση με έδρα τις Βρύσες Αμαρίου.
5.      Ψηφίστηκε για πρώτη φορά δικαστικός οργανισμός, που προέβλεπε την ίδρυση κριτηρίων (δικαστηρίων) για την απονομή της δικαιοσύνης.
Β) Οργανώθηκε η άμυνα του νησιού.
Εφαρμογή
Στην ουσία, δεν άλλαξε η προηγούμενη αρχή.
Βασική διαφορά σε σχέση με το προηγούμενο πολίτευμα είναι ότι δε χρειαζόταν έγκριση των αποφάσεων του αρμοστή από την κεντρική διοίκηση, όπως συνέβαινε  με τον «Γενικό Έπαρχο κι Αρχιστράτηγο της Κρήτης» Μιχαήλ Κομνηνό Αφεντούλη ή Αφεντούλιεφ. Δηλαδή το ψήφισμα της συνέλευσης ενδυνάμωνε ακόμα περισσότερο τη θέση του Αρμοστή.
Συνέπειες
Το ψήφισμα δυσαρέστησε τους επαναστάτες στο σύνολό τους. Η εσωτερική ενότητα δεν επετεύχθη. Φαίνεται ότι δυσαρεστήθηκαν ιδιαιτέρως οι Σφακιανοί, παρόλο που 9 από τα 16 μέλη της επιτροπής διορίστηκαν από την επαρχία τους, και οι Κατωμερίτες οπλαρχηγοί. Οι εσωτερικές έριδες συνεχίστηκαν σε πολιτικό επίπεδο, γεγονός που γρήγορα φάνηκε και στο πεδίο των μαχών.
Οι άστοχες ενέργειες του Τομπάζη, οι εσωτερικές διαμάχες, αλλά και οι αποτελεσματικές ενέργειες του Χουσεΐν από την άλλη οδήγησαν σε μια σειρά από ήττες το 1823 και το 1824, με αποτέλεσμα την παραίτηση και την αποχώρηση του Τομπάζη από την Κρήτη τον Απρίλη το 1824 και τελικά την κατάπνιξη της επανάστασης στο νησί στα τέλη Μαΐου του 1824.
Π.Α.Ο.Κ. (ποδηλασία)
Το τμήμα ποδηλασίας του ΠΑΟΚ, είναι από τα παλαιότερα του συλλόγου. Οι ποδηλάτες του έχουν αρκετές διακρίσεις και κατακτήσεις πανελληνίων πρωταθλημάτων σε ατομικά αγωνίσματα.
Ιστορία
Το τμήμα ποδηλασίας δημιουργήθηκε το 1926, μαζί την ίδρυση του συλλόγου. Τον πρώτο χρόνο λειτουργίας του απαριθμούσε 25 ποδηλάτες και αρκετοί από αυτούς προέρχονταν από την ΑΕΚ Θεσσαλονίκης. Έφορος ήταν ο Γιάννης Κακλίνης και σημαντικοί αθλητές οι Σαχτούρης, Κυρόγλου και Μάνος.
Λίγα χρόνια αργότερα το τμήμα διαλύθηκε. Επανιδρύθηκε το 1952 με έφορο τον Κρυστάλλη Παπαγιανόπουλο. Το 1955 ο ποδηλάτης Θόδωρος Ασβεστόπουλος κατέκτησε την δεύτερη θέση στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα στα 1000 και 4000 μέτρα. Δεύτερη αναδείχθηκε και η ομάδα μεικτής καταδίωξης η οποία αποτελούνταν απο τους Ασβεστόπουλο, Ουζούνη, Κεφαλά και Λαζαρίδη.
Το 1969 η ομάδα καταδίωξης αναδείχθηκε πρωταθλήτρια με τους Φουντουλάκη, Γκιουνενιώτη, Τσακίρογλου και Σαλονίδη. Σε ατομικό επίπεδο ο Γιώργος Φουντουλάκης υπήρξε Πανελληνιονίκης και μόνιμος πρωταθλητής Βορείου Ελλάδας.
Ατομικές Διακρίσεις
Πανελλήνια Πρωταθλήματα
Άλλες διακρίσεις και μετάλλια
Τουρνουά και τοπικά
Παραπομπές
Ποδηλασία Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι ποδηλασίας
Κομμίωση
thumb|right|250px|[[Φυτικός χυμός αναδύεται από το φλοιό μιας κερασιάς.]] Η κομμίωση είναι ο σχηματισμός μιας κολλώδους ουσίας -υπό την μορφή μπαλώματος- στην επιφάνεια ορισμένων φυτών, ιδιαίτερα οπωροφόρων δέντρων, κυρίως στο γένος προύμνη (Prunus). Επίσης απαντά στα γένη ακακία (Acacia), αστράγαλο (Astragalus) και κιτρέα (Citrus).
Η κομμίωση προσβάλλει κυρίως τον κορμό, τα κλαδιά, τους καρπούς και, σπανιότερα, τα φύλλα. Αυτό συμβαίνει όταν οι κολλώδεις χυμοί (sap) στάζουν από τις πληγές ή τα έλκη ως αντίδραση στα εξωτερικά ερεθίσματα, όπως δυσμενείς καιρικές συνθήκες, λοιμώξεις, προβλήματα εντόμων, μηχανική βλάβη. Από το προσβεβλημένο μέρος εκρέει ένα κολλώδες, άχρωμο, κεχριμπαρόχρωμο, φαιό ή σκουρόχρωμο υγρό, που αποτελείται στο μεγαλύτερό του μέρος από ενώσεις σακχάρων και οξέα. Τα μέρη που προσβάλλονται από την ασθένεια νεκρώνονται και σιγά σιγά αποβάλλονται από το φυτό. Σε ορισμένες περιπτώσεις προσβολής του κορμού καταστρέφεται ολόκληρο το φυτό.
Το κόμμι από το γένος ακακία (Acacia) και κυρίως από το είδος Ακακία η σενεγάλειος (Acacia senegal) είναι το γνωστό Κόμμι το αραβικόν. Η κομμίωση θεωρείται μια ψυχολογική φυτική νόσος.
Πρόληψη
Η πρόληψη είναι η καλύτερη μέθοδος για την αποφυγή την προσβολής. Τα μέτρα πρόληψης ξεκινούν με τη σωστή επιλογή του υποκειμένου, γιατί η ανθεκτικότητα του καθενός στην κομμίωση δεν είναι η ίδια. Στην Κύπρο χρησιμοποιείται η κιτρομηλιά, που είναι από τα πιο ανθεκτικά υποκείμενα. Ο εμβολιασμός της πρέπει να γίνεται σε ύψος τουλάχιστον 50 εκ. από το έδαφος, για να υπάρχει ένας γερός και ανθεκτικός κορμός. Αν ο εμβολιασμός γίνει κάτω από τα 50 εκ., με τα χρόνια το μπόλι χαμηλώνει και αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να βρέχεται περισσότερο και να προσβάλλεται από την κομμίωση.
Θα πρέπει να γίνεται τακτικός έλεγχος των δέντρων, για να επισημαίνεται αν υπάρχει η ασθένεια, με την πίσσα που παρουσιάζεται στο σημείο προσβολής. Ιδιαίτερη σημασία έχει ο εντοπισμός της, όσο το δυνατό πιο γρήγορα.
Το ετήσιο κλάδεμα των δέντρων βοηθά να υπάρχει καλός αερισμός και να αποφεύγεται η υψηλή υγρασία.
Κατά το πότισμα να αποφεύγεται, αν είναι δυνατόν, η διαβροχή του κορμού.
Η συνεχής κάλυψη του κορμού και των βραχιόνων με χαλκούχα παρασκευάσματα δίνει πολύ καλή προστασία.
Επίσης, ψεκασμός με χαλκούχα παρασκευάσματα ολόκληρων των δέντρων που βρίσκονται σε περιοχή με υψηλή υγρασία, μετά από χαλάζι ή μετά τη συγκομιδή.
Ο ψεκασμός αρχές φθινοπώρου με χαλκούχα παρασκευάσματα προστατεύει την παραγωγή.
Χειρωνακτική αφαίρεση της κομμίωσης
thumb|left|300px|Πληγή που προκαλείται από την κομμίωση σε μια καλλωπιστική κερασιά. Με ένα κοφτερό εργαλείο (μεγάλο μαχαίρι, σκεπάρνι, σκαρπέλο κλπ.) αφαιρείται ο φλοιός κυκλικά, ξεκινώντας από το σημείο προσβολής. Αν η προσβολή είναι παλαιά τότε θα υπάρχει ξηρός φλοιός και το ξύλο κάτω από το φλοιό θα είναι μαύρο και ξηρό.
Αφαιρώντας περιμετρικά το φλοιό, σε κάποιο σημείο φαίνεται ότι είναι χλωρός και το ξύλο μαύρο και καλυμμένο με στρώμα πίσσας. Συνεχίζοντας, ο φλοιός φαίνεται υγιής αλλά το ξύλο κάτω από το φλοιό έχει χρώμα πορτοκαλοκίτρινο και συνεχίζοντας, βρίσκεται ο υγιής φλοιός και το υγιές ξύλο, με χρώμα άσπρο χωρίς αλλοίωση. Αφού καθαριστεί ο φλοιός και φανεί ότι ο ξηρός φλοιός και το νεκρό ξύλο συνεχίζουν περιμετρικά του κορμού, το δέντρο δεν έχει σωτηρία, γιατί έχει καταστραφεί το μέρος που περνούν οι επεξεργασμένες τροφές.
Μερικές φορές μπορεί, παρόλο που η προσβολή είναι περιμετρική, το δέντρο να φαίνεται υγιές. Τούτο οφείλεται στο ότι η φυτοφθόρα καταστρέφει μόνο το εξωτερικό στρώμα του ξύλου, οπότε απορροφά υγρασία από το εσωτερικό ξύλο και το δέντρο ξηραίνεται σιγά-σιγά. Αν κατά το καθάρισμα φανεί ότι σε κάποιο σημείο, υπάρχει υγιής φλοιός και ξύλο, τότε γίνεται επέμβαση και θεραπεία. Αφαιρείται ο φλοιός σε όλα τα σημεία που υπάρχει η προσβολή (ξεχωρίζει εύκολα από την πορτοκαλοκίτρινη απόχρωση του ξύλου) και ένα εκατοστό στο υγιές ξύλο. Αφού βεβαιωθεί ότι το καθάρισμα έγινε πολύ σχολαστικά, γίνεται επάλειψη της πληγής με κατάλληλο μυκητοκτόνο. Παλαιότερα, χρησιμοποιείτο διάλυμα υπερμαγγανικού Καλίου ή παρασκευάσματα χαλκού. Σήμερα υπάρχουν άλλα φάρμακα, όπως Αλλιέτ ή Ριντομίλ 5G για ριζοπότισμα. Αφού περάσουν 15-20 μέρες, γίνεται ξανά έλεγχος και αν δεν παρουσιαστεί πίσσα, σημαίνει ότι η επέμβαση ήταν επιτυχής. Αν όχι, τότε επαναλαμβάνεται η ίδια διαδικασία.
Αν η προσβολή είναι περιμετρικά του βραχίονα, τότε καθαρίζεται ο φλοιός προς τα κάτω μέχρι να βρεθεί υγιές ξύλο και αφαιρείται ολόκληρος ο βραχίονας κόβοντας τον μέχρι το υγιές ξύλο. Αν η προσβολή είναι περιορισμένη γίνεται η ίδια διαδικασία όπως και στον κορμό.
Θεραπεία
Η επέμβαση και η θεραπεία γίνεται μόλις διαπιστωθεί η προσβολή. Καθυστέρηση σημαίνει επέκταση της ασθένειας, που στο τέλος μπορεί να καταστρέψει ολόκληρο το δέντρο.
Για προσβολές σε λεπτά κλαδιά ή μετά από χαλάζι γίνεται καθολικός ψεκασμός με Αλλιέτ ή άλλο κατάλληλο μυκητοκτόνο.
Το ψέκασμα κορμών και βραχιόνων με χαλκούχα παρασκευάσματα είναι αναγκαίο, ιδιαίτερα γι΄αυτούς που καλλιεργούν εσπεριδοειδή, που είναι τα πιο ευαίσθητα. Να γίνεται τακτικός έλεγχος για διαπίστωση τυχόν προσβολής και άμεση θεραπεία.
Σημειώσεις
<div style=""> <references group="Σημ."/> <references group="Παρ. Σημ."/>
Παραπομπές
<div style="">
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φυτοπαθολογία Κατηγορία:Ασθένειες φυτών
Σέρο Μπονέτε
Το Σέρο Μπονέτε (Cerro Bonete) είναι βουνό στα βόρεια της επαρχίας Λα Ριόχα της Αργεντινής, κοντά στα σύνορα της επαρχίας με την Καταμάρκα. Η κορυφή του είναι 6.759 μέτρα πάνω από τη μέση στάθμη της θάλασσας, καθιστώντας το το πέμπτο υψηλότερο μεμονωμένο βουνό στην αμερικανική ήπειρο (μετά τα Ακονκάγκουα, Όχος ντελ Σαλάδο, Μόντε Πισίς και Ουασκαράν). Τα δεδομένα SRTM διαψεύδουν τον συχνά διατυπωμένο ισχυρισμό ότι η κορυφή του είναι 6.872 μ. πάνω από το επίπεδο της θάλασσας.
Πετρωτό Θεσσαλονίκης
Το Πετρωτό είναι ένα χωριό του Δήμου Ωραιοκάστρου του Νομού Θεσσαλονίκης. το χωριό κείται ανατολικά του Γαλλικού Ποταμού.
Κιδαρίτες
thumb|Κιντάρα Αʹ Οι Κιδαρίτες ήταν δυναστεία της ιρανικής φυλής "Κι" που πήρε το όνομά της από τον ηγεμόνα της, Κιντάρα. Οι Κιδαρίτες αποτελούσαν τμήμα μιας συνομοσπονδίας ιρανόφωνων φυλών γνωστών με τη συλλογική ονομασία "Χιονίτες" ή "Χούνας".
Πετρωτό Θεσσαλονίκης
Έχει περίπου 389 κατοίκους (απογραφή 2011) και υψόμετρο 180 μέτρα. Στον Ιερό Ναό Ζωοδόχου Πηγής του χωριού, γίνονται διάφορες εκδηλώσεις κατά την ετήσια πανήγυρη. Μέσα από το χωριό διέρχεται η Εθνική Οδός Θεσσαλονίκης - Κιλκίς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Δήμος Ωραιοκάστρου
Κιδαρίτες
Κατά τη διάρκεια των 4ου-5ου αιώνα μ.Χ. ίδρυσαν το Βασίλειο των Κιδαριτών.
Κατηγορία:Ασιατικές δυναστείες Κατηγορία:Μονάρχες του Αφγανιστάν Κατηγορία:Ιστορία της Ινδίας‎ Κατηγορία:Ιστορία του Ουζμπεκιστάν‎ Κατηγορία:Ιστορία του Πακιστάν‎ Κατηγορία:Ιστορία του Τατζικιστάν‎ Κατηγορία:Ιστορία του Τουρκμενιστάν Κατηγορία:Πρώην βασίλεια Κατηγορία:Ιρανικές χώρες και εδάφη
Sukhoi Su-38
Το Su-38L είναι ρωσικό μονοκινητήριο αγροτικό αεροσκάφος, το πρώτο αυτού του είδους που αναπτύχθηκε από το σχεδιαστικό γραφείο Sukhoi. Μέχρι στιγμής δεν έχει εκδηλωθεί εμπορικό ενδιαφέρον, με συνέπεια να μην έχουν κατασκευαστεί άλλα αεροσκάφη πέραν των πρωτοτύπων.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αγροτικά αεροσκάφη Su-38
Αριστοφάνης ο Βυζάντιος
Ο Αριστοφάνης ο Βυζάντιος (περ. 257 - περ. 180 π.Χ.) υπήρξε σημαντικός Έλληνας φιλόλογος και διευθυντής της Βιβλιοθήκης της Αλεξανδρείας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες γραμματικοί Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες λεξικογράφοι Κατηγορία:Αρχαίοι Βυζάντιοι Κατηγορία:Βιβλιοθηκάριοι της Βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας
Vought XSB3U
Το Vought XSB3U ήταν μονοκινητήριο διπλάνο αναγνωριστικό-βομβαρδιστικό το οποίο αναπτύχθηκε για το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ την δεκαετία του 1930. Αξιολογήθηκε σε συγκριτικές δοκιμές όπου προτιμήθηκε τελικά το Vought SB2U Vindicator, με συνέπεια να μην κατασκευαστούν άλλα αεροσκάφη πέραν του μοναδικού πρωτοτύπου.
Σχεδιασμός και ανάπτυξη
Το Γραφείο Αεροναυτικής (Bureau of Aeronautics, BuAer) εξέφραζε εκείνη την περίοδο σοβαρές ενστάσεις για το κατά πόσον ήταν δόκιμη η επιχειρησιακή αξιοποίηση των μονοπλάνων με τα αεροπλανοφόρα του. Συνέπεια της στάσης αυτής ήταν να αναπτυχθεί το διπλάνο XSB3U-1 ως συμβατική εναλλακτική για το σύγχρονο μονοπλάνο XSB2U-1 που ανέπτυσσε παράλληλα η Vought. Το μοναδικό XSB3U που κατασκευάστηκε ποτέ προέκυψε από την μετατροπή του τελευταίου Vought SBU Corsair παραγωγής. Ήταν δε επί της ουσίας πανομοιότυπο με αυτό, αφού είχε γενική δομή, συμπεριλαμβανομένου του κλειστού πιλοτηρίου και του αστεροειδούς κινητήρα Pratt & Whitney R-1535. Οι επιφάνειες καθώς και το κάλυμμα του κινητήρα ήταν βελτιωμένα ως προς την αεροδυναμική. Επιπλέον το XSB3U είχε πλήρως ανασυρόμενο σύστημα προσγείωσης.
Επιχειρησιακή ιστορία
Το Απρίλιο του 1936 το πρωτότυπο παραδόθηκε στον αεροναύσταθμο της Anacostia προκειμένου να γίνει η αξιολόγησή του από το Ναυτικό. εκείνη την περίοδο πραγματοποιήθηκε και η αξιολόγηση του κυριότερου ανταγωνιστικού σχεδίου, του XSB2U-1. Κατά την διάρκεια των πτητικών δοκιμών κατέστη σαφής η ανωτερότητα του μονοπλάνου έναντι του διπλάνου σε όλες τις παραμέτρους. Παρόλα αυτά οι εντυπώσεις για το σύστημα προσγείωσης του XSB3U ήταν ιδιαίτερα θετικές, με την όλη διάταξη να κρίνεται ανώτερη των περισσοτέρων σύγχρονών της.
Μετά το πέρας της αξιολόγησης, το XSB3U παρέμεινε στην κατοχή του Ναυτικού και αξιοποιήθηκε για την διεξαγωγή δοκιμών καθώς και σαν αεροσκάφος συνδέσμου. Η NACA επίσης χρησιμοποίησε το αεροσκάφος σε δοκιμές στο διάστημα Αυγούστου 1938-Ιανουαρίου 1939, ενώ στην συνέχεια επιστράφηκε στο Ναυτικό.
Βιβλιογραφία
XSB3U Κατηγορία:Αεροσκάφη ναυτικής αεροπορίας Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη Κατηγορία:Αεροσκάφη του Μεσοπολέμου Κατηγορία:Αναγνωριστικά αεροσκάφη Κατηγορία:Βομβαρδιστικά αεροσκάφη
Αλεξί Τρουγιέ
Ο Αλεξί Τρουγιέ (γαλλικά: Alexis Trouillet, γεννημένος στις 23 Δεκεμβρίου 2000) είναι Γάλλος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως μέσος για λογαριασμό του Βόλου, ως δανεικός από τον Παναθηναϊκό.
ΟΖΚ Νις
Προϊόν της ακαδημίας της Ρεν, ο Τρουιγιέ εντάχθηκε στην ΟΖΚ Νις στις 31 Ιανουαρίου 2020. Έκανε το επαγγελματικό του ντεμπούτο με τη Νις σε αγώνα της Λιγκ 1 εναντίον της Στρασμπούρ στις 29 Αυγούστου 2020.
ΑΖ Οσέρ
Στις 30 Αυγούστου 2021, μετακόμισε στην Οσέρ ως δανεικός από τη Νις για την σεζόν 2021-2022. Κατά τη διάρκεια της σεζόν πραγματοποίησε, συνολικά, 28 συμμετοχές, ενώ πέτυχε, συνολικά, ένα τέρμα.
Παναθηναϊκός
Στις 15 Σεπτεμβρίου 2022, έγινε γνωστή η παραχώρησή του από τη Νις στον Παναθηναϊκό ως μεταγραφή έναντι χρηματικού ποσού της τάξεως άνω του 1 εκατομμυρίου ευρώ.
Στις 16 Οκτωβρίου 2022, πραγματοποίησε το επίσημο αγωνιστικό ντεμπούτο του με την ομάδα, εισερχόμενος στον αγωνιστικό χώρο ως αλλαγή στη θέση του Φώτη Ιωαννίδη, στο 71ο λεπτό αναμέτρησης με αντίπαλο τη Λαμία, στο πλαίσιο της 8ης αγωνιστικής του πρωταθλήματος της Σούπερ Λιγκ. Ωστόσο, δέκα λεπτά αργότερα, πιο συγκεκριμένα στο 81ο λεπτό της αναμέτρησης, υπέστη σοβαρό τραυματισμό, με αποτέλεσμα να αποχωρήσει άμεσα από τον αγωνιστικό χώρο. Ύστερα από ιατρικές εξετάσεις που ακολούθησαν, εκτιμήθηκε πως ο παίκτης υπέστη ολική ρήξη πρόσθιου χιαστού, με αποτέλεσμα να μείνει εκτός αγωνιστικής δράσης για το υπόλοιπο χρονικό διάστημα της σεζόν.
Βόλος
Στις 16 Ιουλίου 2023, έγινε γνωστή η παραχώρησή του, υπό τη μορφή δανεισμού, στον Βόλο, προκειμένου να βρει τον απαραίτητο χρόνο συμμετοχής έπειτα από την μακρά απουσία του από την αγωνιστική δράση, μετά τον σοβαρό τραυματισμό του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ερασιτεχνικού Πρωταθλήματος Γαλλίας 2 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 2 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΖ Οσέρ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΖΚ Νις Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σταντ Ρενναί Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Πασκαλίν Μπονγκό
Η Πασκαλίν Εμφερί Μπονγκό Οντιμπά, γεννηθείσα στις 10 Απριλίου 1956 στη Φρανσεβίλ, είναι Γκαμπονέζα πολιτικός.
Λάστος (βουνό)
Η Λάστος ή Καλή Λίμνη είναι το ψηλότερο βουνό της Καρπάθου και της Δωδεκανήσου με υψόμετρο 1.215 μέτρα. Βρίσκεται στο κέντρο του νησιού και το χωρίζει στην "Επάνω Μεριά" και την "Κάτω Μεριά", τα δε χωριά της περιοχής του ονομάζονται "Μεσοχώρια". Στις πλαγιές του βουνού, που μερικές χρονιές είναι χιονισμένες, υπάρχουν απόκρημνες χαράδρες, δαιδαλώδεις χείμαρροι, βαθιές σπηλιές, καταπράσινες κοιλάδες και πηγές με κρυστάλλινα νερά. Είναι κτισμένα τα χωριά Λάστος, Βωλάδα, Όθος και η περιοχή που καλύπτει το βουνό αποτελεί το πιο δασικό και καταπράσινο τμήμα του νησιού (ειδικότερα οι ανατολικές πλαγιές του). Η Λάστος διαθέτει σημαντική χλωρίδα και πανίδα και για αυτό το λόγο περιλαμβάνεται στο δίκτυο Natura 2000 με κωδικό GR4210002. Υπάρχουν εκτεταμένα δάση κωνοφόρων του είδους Pinus brutia (αν και μεγάλο μέρος του είχε καεί) και φρύγανα σε καλή κατάσταση. Το έδαφός του χαρακτηρίζεται από δύο τύπους πετρωμάτων (απολιθώσεις): τις περιοχές του πυριτίου υποστρώματος, οι οποίες είναι πολύ λείες και τις περιοχές με ασβεστόλιθους που έχουν μια τραχιά ανακούφιση. Η μορφολογία του κυριαρχείται από εσωτερικούς βράχους, λιβάδια, χαλάσματα και μικρά φαράγγια (χαρακτηριστικά του νησιού) και πηγές με τρεχούμενο νερό που περιβάλλεται από τη χαρακτηριστική βλάστηση.
Πασκαλίν Μπονγκό
Βιογραφία
Μεγαλύτερη κόρη του Προέδρου Ομάρ Μπονγκό και της Λουίζ Μουγιαμπί Μουκαλά, πραγματοποίησε μέρος των σπουδών της στη Γαλλία, συγκεκριμένα στην Εθνική Σχολή Διοίκησης. Είναι μεγαλύτερη αδερφή του Αλί Μπονγκό.
Λάστος (βουνό)
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουνά των νησιών του Αιγαίου Κατηγορία:Γεωγραφία της Καρπάθου
Πασκαλίν Μπονγκό
Βιογραφία
Η Πασκαλίν Μπονγκό διατέλεσε Υπουργός Εξωτερικών Υποθέσεων από το 1991 έως το 1994, ενώ διετέλεσε και διευθύντρια του προεδρικού γραφείου.
Είναι νυμφευμένη με τον Πολ Τουνγκί, πρώην Υπουργού Επικρατείας υπεύθυνου επί των Εξωτερικών Υποθέσεων.
Τον Μάιο του 2013, συγκαταλεγόταν μεταξύ των « 25 γυναικών με τη μεγαλύτερη επιρροή στον επιχειρηματικό κόσμο της Αφρικής », σύμφωνα με την εφημερίδα Jeune Afrique.
Τον Φεβρουάριο του 2015, κλητεύθηκε ενώπιον της Γαλλικής Δικαιοσύνης για ανεξόφλητους λογαριασμούς οι οποίοι έφταναν τις 453.300 ευρώ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φοιτητές της Εθνικής Σχολής Διοικήσεως (Γαλλία) Κατηγορία:Γκαμπονέζοι πολιτικοί Κατηγορία:Υπουργοί Εξωτερικών της Γκαμπόν
Κάτιτσα Κουλάβκοβα
Η Κάτιτσα Κουλάβκοβα (γεννήθηκε το 1951) είναι συγγραφέας και ακαδημαϊκός από τη Βόρεια Μακεδονία. Έχει δημοσιεύσει πάνω από σαράντα βιβλία, συμπεριλαμβανομένων είκοσι συλλογών ποίησης. Η Κουλάβκοβα είναι καθηγήτρια στη σχολή Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου στα Σκόπια και αντιπρόεδρος της λογοτεχνικής οργάνωσης PEN International.
Βιογραφία
Η Κάτιτσα (Κάτα) Κουλάβκοβα γεννήθηκε στα Βελεσά της Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας το 1951. Έλαβε το πτυχίο και το μεταπτυχιακό της από το Πανεπιστήμιο Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου στα Σκόπια και το διδακτορικό της, το 1986, από το Πανεπιστήμιο του Ζάγκρεμπ.
Η καριέρα της Κουλάβκοβα επικεντρώθηκε στην ποιητική γλώσσα της Βόρειας Μακεδονίας. Το πρώτο της ακαδημαϊκό έργο ήταν το Μεταφορικός Λόγος στη Ποίηση της Βόρειας Μακεδονίας, που δημοσιεύθηκε το 1984. Επί του παρόντος, είναι καθηγήτρια της θεωρίας της λογοτεχνίας και της λογοτεχνικής ερμηνευτικής στο Πανεπιστήμιο των Σκοπίων.
Στο παρελθόν διετέλεσε πρόεδρος του τμήματος της PEN International της Βόρειας Μακεδονίας και είναι μέλος της Ένωσης Συγγραφέων της χώρας της από το 1978. Είναι μέλος της Ακαδημίας Τεχνών και Επιστημών της Βόρειας Μακεδονίας από το 2003. Από το 2019, η Κουλάβκοβα είναι επίσης μέλος της εκτελεστικής επιτροπής της Διεθνούς Ένωσης Σημειωτικών Σπουδών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Συγγραφείς
Φερδινάνδος της Φλάνδρας
Ο Φερδινάνδος, κόμης της Φλάνδρας, (Πορτογαλική γλώσσα : Fernando, Κοΐμπρα 24 Μαρτίου 1188 - 27 Ιουλίου 1233), Ινφάντης της Πορτογαλίας και μέλος του Πορτογαλικού Οίκου της Βουργουνδίας ήταν Κόμης της Φλάνδρας και του Αινώ χάρη στα δικαιώματα της συζύγου του (1212 - 1233). Ο Φερδινάνδος ήταν ο τρίτος γιος του Σάντσο Α΄ της Πορτογαλίας και της Ντούλσε, κόρης του Ραϋμόνδου-Βερεγγαρίου Δ΄ κόμη της Βαρκελώνης.
Βιογραφία
thumb|250px|left|Ο Φερδινάνδος της Φλάνδρας Παντρεύτηκε στο Παρίσι (1212) την Ιωάννα της Κωνσταντινούπολης, κόμισσα της Φλάνδρας και μεγαλύτερη κόρη του Βαλδουίνου Α΄ της Κωνσταντινούπολης. Κατά τη διαδρομή τους προς τη Φλάνδρα ο Φερδινάνδος και η Ιωάννα αιχμαλωτίστηκαν από τον εξάδελφό της Λουδοβίκο Η΄ της Γαλλίας μεγαλύτερο γιο του Φιλίππου Αυγούστου και της Ισαβέλλας του Αινώ. Ο Λουδοβίκος Η΄ ζητούσε πίσω την προίκα της μητέρας του που περιείχε το Αρτουά, ο πατέρας της Ιωάννας την είχε πάρει με την βία. Οι δύο νέοι το επέστρεψαν και έτσι ελευθερώθηκαν, ακολούθησαν τους συμμάχους τού πατέρα της Ιωάννας Ιωάννη του Ακτήμονα και Όθων Δ΄ της Γερμανίας εναντίον της Γαλλίας. Νικήθηκαν αποφασιστικά στη μάχη του Μπουβίν (1214) και ο Φερδινάνδος φυλακίστηκε. Την εποχή που ο Φερδινάνδος ήταν φυλακισμένος την εξουσία ασκούσε μόνη της η Ιωάννα, παρέμεινε φυλακισμένος 12 χρόνια. Ο Φερδινάνδος ελευθερώθηκε με τον θάνατο του Λουδοβίκου του Λέοντα και την άνοδο στον θρόνο του Λουδοβίκου του Αγίου (1226) από την βασιλομήτωρ Λευκή της Καστίλης. Ο Φερδινάνδος πέθανε στην Νογιόν σε ηλικία 45 ετών (27 Ιουλίου 1233). Το μοναδικό παιδί που είχαν αποκτήσει η Μαρία πέθανε άτεκνη, με τον θάνατο της Ιωάννας η κομητεία πέρασε στην μικρότερη αδελφή της Μαργαρίτα Β΄ της Φλάνδρας (1244).
Σκηνή του Μαρτυρίου
μικρογραφία |Ομοίωμα της σκηνής, όπως φαίνεται στο [[Ισραήλ, στο πάρκο της κοιλάδας Τιμνά στο Ισραήλ]]
Η Ιερή Σκηνή, Σκηνή της Μαρτυρίας (κοινή ελληνική: Σκηνή του Μαρτυρίου), Σκηνή του Εκκλησιασμού (אֹ֣הֶל מוֹעֵד֩ ’ōhel mō‘êḏ) και Σκηνή της Συνάντησης σύμφωνα με την Παλαιά Διαθήκη ήταν ένα ιδιότυπο φορητό ιερό οίκημα των Ισραηλιτών, το οποίο κατασκευάστηκε με εντολή του Θεού προς τον Μωυσή. Θεωρήθηκε η κατοικία του Θεού ή το σημείο συνάντησης του Θεού με τα τέκνα του Ισραήλ.
Η ονομασία
Μόλις ο Μωυσής έμπαινε στη σκηνή, ένα σύννεφο (νεφέλη) κάλυπτε την είσοδο. Με αυτόν τον τρόπο ο Θεός εκεί «μαρτυρούσε», φανέρωνε δηλαδή την παρουσία του και συνομιλούσε με τον Μωυσή. Ο λαός σε ένδειξη σεβασμού την ονόμασε «Σκηνή του Μαρτυρίου».
Η εντολή
Σύμφωνα με το βιβλίο της Παλαιάς Διαθήκης "Έξοδος" και με τον Εβραίο ιστορικό Ιώσηπο την εντολή με τις λεπτομερείς οδηγίες για την κατασκευή της σκηνής του Μαρτυρίου την έλαβε ο Μωυσής στο όρος Σινά κατά την διάρκεια της συνομιλίας που είχε με τον Θεό από τον οποίο παρέλαβε ταυτόχρονα και τον Δεκάλογο. Ο Μωυσής κατόπιν εντολής του Κυρίου όρισε δύο τεχνίτες υπεύθυνους για την κατασκευή της σκηνής. Επρόκειτο για τους Βεσελεήλ, ο οποίος ήταν λιθουργός και ξυλουργός, γιος του Ουρία και εγγονός του Ώρ από την φυλή του Ιούδα και τον βοηθό του Ελιάβ, υφαντουργό, γιο του Αχισαμάχ από την φυλή του Δαν. Η σκηνή άρχισε να κατασκευάζεται τους τελευταίους μήνες του πρώτου χρόνου της Εξόδου των Ισραηλιτών από την Αίγυπτο.
Περιγραφή
Στο βιβλίο της Εξόδου από το κεφάλαιο 26 μέχρι το κεφάλαιο 40, αναφέρονται λεπτομερώς οι οδηγίες για την κατασκευή το στήσιμο και τον καθαγιασμό της σκηνής καθώς και των αντικειμένων που φυλάσσονταν σε αυτή. Επρόκειτο για ξύλινο παράπηγμα σχήματος «Π»  διαστάσεων 5x15 μέτρων περίπου, του οποίου ο σκελετός ήταν από επιχρυσωμένα ξύλινα δοκάρια ακακίας. Το στέγαστρο της σκηνής ήταν από στρώσεις ταπήτων. Τοποθετημένη σε μια μεγάλη αυλή χωριζόταν  από το στρατόπεδο των Ισραηλιτών με παραπετάσματα κατασκευασμένα από λινό ύφασμα. Μπροστά από την σκηνή ευρίσκοντο ο χάλκινος λουτήρας και το θυσιαστήριο των ολοκαυτωμάτων. Εσωτερικά ένα καταπέτασμα από ανθεκτικό λινό ύφασμα με κεντημένα Χερουβείμ χώριζε τη σκηνή σε δύο μέρη.
1. Άγια των Αγίων: Εκεί μακριά από τα μάτια των ανθρώπων ήταν τοποθετημένη η Κιβωτός της Διαθήκης και μόνο ο αρχιερέας έμπαινε μία φορά το χρόνο.
2. Τα Άγια: Εκεί ήταν τοποθετημένα η τράπεζα των Άρτων της προθέσεως, η επτάφωτη λυχνία και το θυσιαστήριο του θυμιάματος.