cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αδραβάστοι Λασιθίου
Περιγραφή
Το χωριό αναπτύσσεται γραμμικά ακολουθώντας το ανάγλυφο του εδάφους. Βρίσκεται σε θέση η οποία εποπτεύει τη θάλασσα και βρίσκεται κοντά σε καλλιεργήσιμες εκτάσεις. Ο οικισμός είναι οργανωμένος γύρω από την παλιά κρήνη και αναπτύχθηκε ημικυκλικά γύρω της. Το 1968 στη θέση της παλιάς κρήνης κατασκευάστηκε το υδραγωγείο του χωριού. Σήμερα σχεδόν όλοι οι εσωτερικοί δρόμοι του χωριού έχουν καλυφθεί με τσιμέντο. Στο δρόμο που οδηγεί στο υδραγωγείο έχει κτιστεί μικρή τσιμεντένια γέφυρα ώστε να φτάνει μικρό τροχοφόρο όχημα.
Παραπομπές
κατηγορία:Χωριά του νομού Λασιθίου κατηγορία:Δήμος Σητείας
Εγκλί
Το Εγκλί (γαλλικά: Égly) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Εσόν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Αγκλασιέν (γαλλικά: Aglatiens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Εσόν
Κιδάσι
Το Κιδάσι είναι κοινότητα της επαρχίας Πάφου στην Κύπρο.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Πάφου
Επιναί-σου-Σενάρ
Το Επιναί-σου-Σενάρ (γαλλικά: Épinay-sous-Sénart) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Εσόν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σπινολιέν (γαλλικά: Spinoliens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Εσόν
Λιμνοθάλασσα Σάσικ
μικρογραφία|297x297εσ|Ακτές λιμνοθάλασσας Σάσικ Η Λιμνοθάλασσα Σάσικ ή Κούντουκ (Ουκρανικά: Сасик, Кундук, Ρουμανικά: Limanul Sasic, Conduc, Τουρκικά: Sasık Gölü, Kunduk Gölü) είναι λιμνοθάλασσα στη νότια Ουκρανία κοντά στο Δέλτα του Δούναβη.Πρόκειται για μια περιοχή υγροτόπων που είναι καταχωρημένη στο Ραμσάρ και είναι σημαντική για τη μετανάστευση και την αναπαραγωγή πουλιών της περιοχής. Περίπου 25.000 ζευγάρια πουλιών υγροτόπων κάνουν τις φωλιές τους εκεί και η εποχιακή συσσώρευση τους είναι έως και 100.000.
Η περιοχή της λιμνοθάλασσας είναι 215 τ.χλμ και το βάθος της φτάνει τα 3,3 μ..Μέχρι το 1978, η λιμνοθάλασσα χωρίζονταν σε δύο μέρη:την περιοχή του βόρειου υφάλμυρου νερού, συμπεριλαμβανομένων των ποταμών Κογκαλνίκ και Σαράτα, και μια νότια θαλάσσια περιοχή.Η λιμνοθάλασσα διαχωρίστηκε από τη θάλασσα με αμμόλοφο πλάτους 0,5 χλμ..
Φράγμα και επιπτώσεις
αριστερά|μικρογραφία|291x291εσ|Ψάρεμα στο παράκτιο τμήμα των εκβολών, στην περιοχή του φράγματος Το 1978 κατασκευάστηκε ένα φράγμα από σκυρόδεμα στην άμμο και η λιμνοθάλασσα συνδέθηκε με τον Δούναβη μέσω ενός καναλιού, μέσα από το οποίο νερά κατέληγαν στη λιμνοθάλασσα. Αυτό όμως, έχει αλλάξει αρνητικά την αλατότητα στη λιμνοθάλασσα. Αυτό και η διαταραχή από ψυχαγωγικές και εμπορικές αλιευτικές δραστηριότητες επηρέασε τον βιότοπο για τα άγρια πτηνά. μικρογραφία|299x299εσ|Ακτές στην κορυφή των εκβολών, περιοχή του χωριού [[Χλιμπόκαγιε]] Ο στόχος αυτού του σοβιετικού φράγματος ήταν να μετατρέψει τη λιμνοθάλασσα σε μια λίμνη γλυκού νερού με σκοπό την άρδευση κοντινών περιοχών. Παρά τις προσπάθειες που καταβλήθηκαν, η δεξαμενή δεν έγινε πλήρως γλυκού νερού (δεδομένου ότι τα αποθέματα αλατιού στα ιζήματα βυθού ήταν πολύ υψηλότερα από τα προβλεπόμενα). Η χρήση νερού από τη λιμνοθάλασσα Σάσικ είχε ως αποτέλεσμα την αλάτωση περίπου 30.000 εκταρίων γης, με σχετικές επιζήμιες επιπτώσεις στις καλλιέργειες και την ανοργανοποίηση των υπόγειων υδάτων και των πηγαδιών. Επιπλέον, μετά την αφαλάτωση μία φορά κάθε λίγα χρόνια στις εκβολές υπάρχει ανθοφορία νερού (εκρηκτική αναπαραγωγή μονοκυτταρικών φυκών), η οποία οδηγεί στην ασφυξία των ψαριών.Το έργο του φράγματος επέφερε οικολογική, κοινωνική και οικονομική καταστροφή.
Μια στατιστική του 2007 ανέφερε ότι η λιμνοθάλασσα είχε γίνει πολύ επικίνδυνη για κολύμπι λόγω ρύπανσης, συμπεριλαμβανομένων των φυτοφαρμάκων και των βαρέων μετάλλων. Το νερό περιγράφεται ως πρασινωπό με δυσάρεστη μυρωδιά. Πολλοί τώρα προτείνουν να σπάσει το φράγμα και να επανασυνδεθεί η λίμνη με τη θάλασσα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αλμυρές λίμνες Κατηγορία:Λίμνες της Ευρώπης Κατηγορία:Γεωγραφικοί σχηματισμοί της Ουκρανίας
Σκούδο Ιταλίας
μικρογραφία|Παπικά Κράτη: τέσσερα χρυσά σκούδα (1689), νόμισμα που απεικονίζει τον [[Πάπας Αλέξανδρος Η΄|πάπα Αλέξανδρο Η΄ και στην άλλη όψη τους Αγίους Πέτρο και Παύλο.]]
Το σκούδο (ιταλ.: scudo, πληθ. scudi) ήταν το όνομα για έναν αριθμό νομισμάτων, που χρησιμοποιήθηκαν σε διάφορες πολιτείες της Iταλικής χερσονήσου μέχρι τον 19ο αι. Το όνομα, όπως αυτό του Γαλλικού écu και του Ισπανικού και Πορτογαλικού escudo, προήλθε από το λατινικό scutum («θυρεός»), δηλ. το οικόσημο που έφεραν. Από τον 16ο αι. το όνομα χρησιμοποιήθηκε στην Ιταλία για μεγάλα αργυρά νομίσματα. Τα μεγέθη διέφεραν ανάλογα με τη χώρα έκδοσης.
Το πρώτο αργυρό σκούδο (scudo d'argento) εκδόθηκε το 1551 από τον Κάρολο Ε΄ της Γερμανίας (1519–1556) στο Μιλάνο.
Κάτω από τη Μαρία-Θηρεσία και τον γιό της Ιωσήφ Β΄ το αργυρό σκούδο είχε βάρος 23,10 γραμ. και περιεκτικότητα 896/1000 σε άργυρο.
Στο βασίλειο της Λομβαρδο-Βενετίας (υπό τον έλεγχο της Αυστριακής Αυτοκρατορίας των Αψβούργων), το σκούδο Λομβαρδο-Βενετίας ήταν ισοδύναμο με το συμβατικό τάληρο (Conventionsthaler) και υποδιαιρέθηκε σε έξι λίρες.
Πριν από τους Ναπολεόντειους πολέμους η λίρα υποδιαιρέθηκε σε 20 σολδία (soldi), το καθένα από 12 δηνάρια (denari). Αργότερα, η λίρα διαιρέθηκε σε 100 centesimi.
Στa Παπικά Κράτη το σκούδο των Παπικών κρατών ήταν το νόμισμα μέχρι το 1866. Χωρίστηκε σε 100 μπαϊόκι (baiocchi, ενικός: baiocco), το καθένα από 5 κουατρίνι (quattrini). Αντικαταστάθηκε από την παπική λίρα, ίση με την ιταλική λίρα.
δεξιά|μικρογραφία|220x220εσ|Ομόλογο 100 σκούδων που εκδόθηκε τον 19ο αι.
Το δουκάτο της Μόντενα και του Ρέτζιο εξέδιδε επίσης σκούδα, αξίας τεσσάρων λιρών ή του ενός τρίτου του ταλήρου (tallero).
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Νομίσματα της Ιταλίας
FairCoin
To FairCoin (συντομογραφία: FAIR) είναι ένα κρυπτονόμισμα που δημιουργήθηκε το 2014 από έναν ανώνυμο προγραμματιστή, ο οποίος εγκατέλειψε την προσπάθεια μετά από σύντομο χρονικό διάστημα. Ήταν ο Ενρίκ Ντουράν με τη βοήθεια του Τόμας Κένιγκ (Thomas König), ο οποίος επανέκτησε το νόμισμα και το "λάνσαρε" εκ νέου, προκειμένου να προωθήσει μια πιο δίκαιη οικονομία σε παγκόσμια κλίμακα, στο πλαίσιο του συνολικού έργου που ονομάζεται FairCoop.
Πέραν του ότι είναι ένα κρυπτονόμισμα που μπορεί να είναι μια εναλλακτική λύση απέναντι στο συμβατικό νομισματικό σύστημα, το Faircoin αποσκοπεί στο να συμβάλει περαιτέρω στην δημιουργία ενός παγκόσμιου συνεργατικού οικοσυστήματος ικανού να λειτουργήσει ως μια εναλλακτική λύση στον καπιταλισμό, δημιουργώντας οικονομική δικαιοσύνη στις σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων, των κοινοτήτων, των συνεταιρισμών και των μη-κερδοσκοπικών οργανισμών.
Πρωτεργάτες
Το Faircoin δημιουργήθηκε τον Μάρτιο του 2014 από έναν ανώνυμο προγραμματιστή, ο οποίος εγκατέλειψε το πρότζεκτ μετά από λίγες εβδομάδες. Τον απρίλιο του 2014, ο Ενρίκ Ντουράν κατάφερε να το επαναφέρει με τη βοήθεια του Τόμας Κένιγκ, ενός έμπειρου προγραμματιστή υπολογιστών. Τον Μάιο του 2014 το FairCoin υιοθετήθηκε από την κοινότητα του Faircoop.
Πρώτα βήματα
Αρχικά δημιουργήθηκαν 50 εκατ. FairCoins. Ανάμεσα στις 6 και 8 μαρτίου 2014 αυτά τα FairCoins διανεμήθηκαν μέσω αεροδιανομής (airdrop) "πακέτων" της τάξεως των 1000 faircoins ανά ώρα σε όλους τους ανθρώπους που εγγράφηκαν και έδειξαν ενδιαφέρον για το νόμισμα. Με αυτό τον τρόπο, το FairCoin έγινε το πρώτο κρυπτονόμισμα που δεν χρειάζεται εξόρυξη, αντίθετα που διαμοιράστηκε με δίκαιο τρόπο για να προωθήσει την ισότητα και όχι τις οικονομικές δυνατότητες. Παρόλα αυτά το σύστημα προμήθειας "μέσω αεροδιανομής" μέσω ενός φόρουμ στο διαδίκτυο είχε πολύ περιορισμένη απήχηση και ως εκ τούτου δεν θα μπορούσε να ειπωθεί ότι η αρχική κατανομή των FairCoins υπήρξε αποτελεσματική στην προσπάθεια της να προσεγγίσει την ισότητα.
Σχέση FairCoin και FairCoop
Με την επανάκτηση του FairCoin, ο Ενρίκ Ντουράν έχει ένα κρίσιμο κομμάτι, πάνω στο οποίο μπορεί να βασιστεί άλλο έργο παγκόσμιου χαρακτήρα που ονομάζεται FairCoop. Το FairCoop είναι ένας ανοιχτός, αφορμαλιστικός, διεθνής συνεταιρισμός, που αυτοοργανώνεται μέσω του διαδικτύου έξω από τα όρια και τον έλεγχο του εθνοκράτους. Για να επιτύχει τους στόχους του, το FairCoop αναπτύχθηκε βάζοντας σε τροχιά μια σειρά προγραμμάτων και εργαλείων που δουλεύουν με FairCoins, όπως για παράδειγμα τα: FairMarket (δίκαιη αγορά), useFairCoin, getFairCoin, FairToEarth (δίκαια προς τη Γη), FreedomCoop (συνεταιρισμός της ελευθερίας), FairFunds (δίκαιοι πόροι) και FairSaving (δίκαιη εξοικονόμηση).
Βλέψεις για το FairCoin
Επί του παρόντος, το FairCoop έχει εναποθέσει τις ελπίδες του στο FairCoin, το οποίο ως κρυπτονόμισμα διαδραματίζει ρόλο-κλειδί για δίκαιη την ανακατανομή των πόρων και την κατασκευή ενός νέου διεθνούς οικονομικού και νομισματικού συστήματος.
Αυτό που διαφοροποιεί το Faircoin από τα υπόλοιπα νομίσματα και κρυπτονομίσματα είναι η συγκεκριμένη χρήση του ως εργαλείου του FairCoop, ως κρυπτονομίσματος σχεδιασμένου να λειτουργεί ως "αποθήκη αξίας" του FairCoop και με σκοπό την ανακατανομή των κεφαλαίων σε οργανωμένα κοινωνικά και περιβαλλοντικά έργα, όπως:
Χαρακτηριστικά του FairCoin
Το κρυπτονόμισμα Faircoin καταφέρνει να ξεπεράσει, μέσω της ανάπτυξης ενός εικονικού πορτοφολιού για τις ηλεκτρονικές συσκευές, τους περιορισμούς των κοινωνικών νομισμάτων που προορίζονται για τοπική χρήση και πολλές φορές είναι ελάχιστα διασυνδεδεμένα μέχρι τώρα μεταξύ τους, και που εξακολουθούν να συνδέονται με το τραπεζικό χρήμα, και ως εκ τούτου βρίσκονται στο έλεος των διακυμάνσεών του.
Πλατφόρμα του FairCoin
Αρχικά το FairCoin χρησιμοποιούσε ένα σύστημα POS (Proof of stake - Απόδειξη κατοχής) αλλά, ξεκινώντας από το έτος 2017, με την εφαρμογή του FairCoin2 άλλαξε στο σύστημα POC (Proof of Cooperation - Απόδειξη Συνεργασίας).
Σε αντίθεση με άλλα κρυπτονομίσματα, το FairCoin δεν εφαρμόζει καμία λειτουργία "εξόρυξης" (mining) ή κοπής (minting) (και τα δύο συστήματα βασίζονται στον ανταγωνισμό).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κρυπτονομίσματα
Άντζελο Καλοϊάρο
Ο Άντζελο Ντομινίκ Καλοϊάρο (Σαν Χοσέ, 28 Ιουλίου 1989), είναι Αμερικανοϊταλός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Με ύψος 2,03 μέτρων και παίζει στις θέσεις του πάουερ φόργουορντ και του σμολ φόργουορντ στην Γαλατασαράι. Έπαιξε κολεγιακό μπάσκετ για το Πανεπιστήμιο του Σαν Φρανσίσκο πριν παίξει επαγγελματικά στη Βουλγαρία, τη Γερμανία, την Ισπανία, την Τουρκία και το Ισραήλ.
Πρώιμη ζωή και σταδιοδρομία στο κολέγιο
Ο Καλοϊάρο φοίτησε στο Λύκειο Αρχιεπισκόπου Μίτι στο Σαν Χοσέ της Καλιφόρνια, όπου οδήγησε την ομάδα στον αγώνα τίτλου της 2ης Πολιτειακής Κατηγορίας το 2008. Κατετάγη δεύτερος στην ομάδα σε πόντους (16,8) και ηγήθηκε της ομάδας στα ριμπάουντ (8,6). Ο Καλοιάρο κέρδισε τις διακρίσεις ως μέλους της Πρώτης Ομάδας από το San Jose Mercury News και κέρδισε τιμητικές διακρίσεις στη δεύτερη ομάδα της καθολικής ομάδας της Δυτικής Καθολικής Αθλητικής Λίγκας μετά την ανώτερη χρονιά.
Ο Καλοϊάρο έπαιξε κολεγιακό μπάσκετ για τους Ντονς του Πανεπιστημίου του Σαν Φρανσίσκο, όπου είχε μέσο όρο 14 πόντους, 5.9 ριμπάουντ, 2.3 ασίστ και 1.7 κλεψίματα ανά παιχνίδι ως τεταρτοετής. Ο Καλοϊάρο κατετάγη πέμπτος στον κατάλογο με τα τρίποντα της σταδιοδρομίας του στο USF με 131 και ισοφάρισε στην τρίτη θέση στη Διάσκεψη της Δυτικής Ακτής με έξι επιδόσεις νταμπλ-νταμπλ. Στις 28 Φεβρουαρίου 2012, κέρδισε μια θέση στην Πρώτη Ομάδα του WCC.
Ρίλσκι (2013)
Στις 31 Ιανουαρίου 2013, ο Καλοϊάρο υπέγραψε με τη βουλγαρική ομάδα Ρίλσκι Σπόρτλιστ για το υπόλοιπο της χρονιάς. Στις 7 Απριλίου 2013, σημείωσε 26 πόντους, υψηλό χρονιάς, πετυχαίνοντας 9 στα 13 σουτ εντός πεδιάς, μαζί με 12 ριμπάουντ σε μία ήττα με 91–95 από την Τσέρνο Μορ.
Μιτελντόιτσερ ΜΚ (2013–2014)
Στις 14 Ιουνίου 2013, ο Καλοϊάρο υπέγραψε με τη γερμανική ομάδα Μιτελντόιτσερ ΜΚ για την περίοδο 2013–14. Στις 28 Δεκεμβρίου 2013, σημείωσε 25 πόντους, ατομικό ρεκόρ χρονιάς, ευστοχώντας σε 9 από τα 11 σουτ εντός πεδιάς, μαζί με έξι ριμπάουντ και δύο ασίστ σε μία νίκη με 83–77 επί της Μέντι Μπαϊρόιτ. Στις 18 Ιανουαρίου 2014, συμμετείχε στο All-Star Game του Γερμανικού Πρωταθλήματος του 2014. Στις 5 Φεβρουαρίου 2014, αναδείχθηκε Πολυτιμότερος Παίχτης (MVP) του μήνα για αγώνες που παίχτηκαν τον Ιανουάριο.
Ο Καλοϊάρο ολοκλήρωσε την πρώτη του χρονιά στη Γερμανία ως ο πέμπτος κορυφαίος ριμπάουντερ της Κανονικής Περιόδου του 2014 του Γερμανικού Πρωταθλήματος με 6.8 ανά αγώνα και επίσης είχε μέσο όρο 12 πόντους και 1.5 ασίστ ανά παιχνίδι. Στις 24 Απριλίου 2014, ο Καλοϊάρο κέρδισε μια θέση στην Πρώτη Ομάδα του Γερμανικού Πρωταθλήματος.
Τέλεκομ Μπον (2014–2015)
μικρογραφία| Ο Καλοϊάρο με την Τέλεκομ Μπον τον Νοέμβριο του 2014 Στις 25 Ιουλίου 2014, ο Καλοϊάρο υπέγραψε μονοετές συμβόλαιο με την Τέλεκομ Μπάσκετς Μπον. Στις 17 Απριλίου 2015, σημείωσε 26 πόντους, ρεκόρ χρονιάς, πετυχαίνοντας 9 στα 15 σουτ εντός πεδιάς, μαζί με επτά ριμπάουντ και δύο κλεψίματα σε μία νίκη με 78–71 επί της Αϊσμπάρεν Μπρεμερχάβεν.
Ο Καλοϊάρο βοήθησε τη Βόννη να φτάσει στους Ημιτελικούς του 2015 του Κυπέλλου Γερμανίας και στα Πλέι Οφ του Γερμανικού Πρωταθλήματος του 2015, όπου τελικά αποκλείστηκε από την Ράτιοφαρμ Ουλμ.
Ομπραντόιρο (2015–2016)
Την 1η Αυγούστου 2015, υπέγραψε με την ισπανική ομάδα Ομπραντόιρο ΚΑΜ για την περίοδο 2015–16. Στις 6 Μαρτίου 2016, σημείωσε 23 πόντους, υψηλό χρονιάς, σημειώνοντας 9 στα 13 σουτ εντός πεδιάς, μαζί με έξι ριμπάουντ και δύο κλεψίματα σε μία νίκη με 81–64 επί της Μανρέσα.
Μπουγιουκτσεκμετσέ (2016–2017)
Στις 3 Ιουλίου 2016, υπέγραψε με την τουρκική ομάδα Μπουγιουκτσεκμετσέ για την περίοδο 2016–17. Στις 11 Φεβρουαρίου 2017, κατέγραψε ένα νταμπλ-νταμπλ με 23 πόντους και 14 ριμπάουντ, υψηλό αγωνιστικής περιόδου πόντων, πετυχαίνοντας 8 στα 15 σουτ εντός πεδιάς στην ήττα με 69–73 από την Τόφας.
Ο Καλοϊάρο βοήθησε την Μπουγιουκτσεκμετσέ να φτάσει στη φάση των 16 του FIBA Europe Cup του 2017, όπου τελικά αποκλείστηκε από την Ενισέι.
Μπάνβιτ (2017–2018)
Στις 5 Ιουλίου 2017, ο Καλοϊάρο υπέγραψε μονοετές συμβόλαιο με την Μπάνβιτ. Στις 28 Μαΐου 2018, ο Καλοϊάρο σημείωσε 29 πόντους, κορυφαία επίδοση στην σταδιοδρομία του, ευστοχώντας σε 10 από τα 12 σουτ εντός πεδιάς, μαζί με 5 ριμπάουντ, 5 ασίστ και 3 κλεψίματα στην ήττα με 81–86 στα πλέι οφ από τη Φενερμπαχτσέ.
Ο Καλοϊάρο βοήθησε τη Μπάνβιτ να φτάσει στους Ημιτελικούς του Τουρκικού Πρωταθλήματος του 2018, καθώς και να φτάσει στους Προημιτελικούς του Champions League της FIBA του 2018, όπου τελικά αποκλείστηκε από το Μονακό. Σε 54 παιχνίδια που έγιναν κατά τη διάρκεια της περιόδου 2017–18 (που έγιναν στο Τουρκικό Πρωτάθλημα και στο Τσάμπιονς Λιγκ), ο Καλοϊάρο είχε μέσο όρο 12.4 πόντους, 5.7 ριμπάουντ, 1.8 ασίστ και 1.2 κλεψίματα ανά αγώνα, σημειώνοντας 43,8 τοις εκατό ευστοχία στα τρίποντα.
Μακάμπι Τελ Αβίβ (2018–2022)
μικρογραφία| Ο Καλοιάρο με τη [[Μακάμπι Τελ Αβίβ (καλαθοσφαίριση)|Μακάμπι Τελ Αβίβ τον Μάρτιο του 2019]] Στις 26 Ιουνίου 2018, ο ΚαλοΪάρο εντάχθηκε στην ισραηλινή ομάδα Μακάμπι Τελ Αβίβ της Ευρωλίγκας, υπογράφοντας συμβόλαιο ενός έτους. Στις 24 Ιανουαρίου 2019, σημείωσε νταμπλ-νταμπλ 20 πόντων και 11 ριμπάουντ, πετυχαίνοντας 6 στα 9 σουτ εντός πεδιάς στη νίκη με 84-75 επί του Παναθηναϊκού. Δύο μέρες αργότερα, ο Καλοϊάρο αναδείχθηκε Πολυτιμότερος Παίχτης (MVP) της 20ης αγωνιστικής της Ευρωλίγκα. Ο Καλοϊάρο βοήθησε τη Μακάμπι να κερδίσει τον τίτλο του Ισραηλινού Πρωταθλήματος. Τη σεζόν 2018-19, είχε 7.4 πόντους και 4.8 ριμπάουντ παίζοντας και στα 30 παιχνίδια της ομάδας στην Ευρωλίγκα.
Στις 30 Ιουνίου 2019, ο Καλοϊάρο υπέγραψε επέκταση συμβολαίου για ένα χρόνο με τη Μακάμπι. Τη σεζόν 2019-20, κατέγραψε 5.6 πόντους, 2.8 ριμπάουντ, 1.4 ασίστ στην Ευρωλίγκα και κατέκτησε το δεύτερο πρωτάθλημα Ισραήλ στην καριέρα του.
Στις 17 Αυγούστου 2020, ανανέωσε για ακόμα μια σεζόν το συμβόλαιό του. Είχε κατά μέσο όρο 7.2 πόντους και 5.3 ριμπάουντ ανά παιχνίδι τη χρονιά 2020-21. Στις 28 Μαΐου 2021, κατέκτησε για πρώτη φορά το Κύπελλο Ισραήλ, νικώντας στον τελικό την Μακάμπι Ρισόν με 86-69. Στις 17 Ιουνίου 2021, κατέκτησε για τρίτη φορά την κορυφή του ισραηλινού μπάσκετ καθώς νίκησε με σκορ 2-1 την Χάποελ Γκαλίλ Γκιλμπόα στους τελικούς.
Γαλατασαράι (2022-σήμερα)
Στις 15 Ιουλίου 2022, ανακοινώθηκε από την τούρκικη Γαλατασαράι.
Προσωπική ζωή
Και οι δύο γονείς του Καλοϊάρο έπαιξαν κολεγιακό μπάσκετ, ο αδελφός του, Βίνι, έπαιζε επαγγελματικό ποδόσφαιρο και η αδελφή του, Τζόαν, έπαιζε βόλεϊ υψηλού επιπέδου. Στη συνέχεια, υπάρχουν ξαδέρφια που έπαιξαν για τις εθνικές ομάδες των ΗΠΑ στο ποδόσφαιρο και το ράγκμπι και μία άλλη, η Κέρι Ουόλς Τζένινγκς, η οποία κέρδισε τρία χρυσά Ολυμπιακά μετάλλια στο μπιτς βόλεϊ.
Ευρωλίγκα
Πηγή: RealGM
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Σμολ φόργουορντ Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Τέλεκομ Μπάσκετς Μπον Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ομπραδόιρο Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μιτελντόιτσερ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μακάμπι Τελ Αβίβ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπουγιουκτσεκμετσέ Μπάσκετμπολ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπαντιρμά Μ.Ι.Κ. Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Γαλατασαράι Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισπανίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές τουρκικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Τουρκίας
Οινούσσα Σερρών
μικρογραφία|Απεικόνιση της Παναγίας σε βράχο σε ξωκλήσι στην Οινούσα Σερρών μικρογραφία|Άποψη της Οινούσας από την δυτική πλευρά. Η Οινούσσα (βυζαντινά ελληνικά: Δρεβέσαινα) είναι πεδινός οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Σερρών. Βρίσκεται στις δυτικές απολήξεις του όρους Μενοίκιου, 7 χλμ. ανατολικά της πόλης των Σερρών. Υπάγεται στον δήμο Σερρών. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 517 κατοίκων, ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2001 είχε πληθυσμό 524 κατοίκων. Μέχρι το 1928 ονομαζόταν Δερβέσιανη.
Αρχαιότητα
Νότια από την Οινούσα (Δερβέσιανη), στους πρόποδες του λόφου του «Προφήτη Ηλία» όπου βρίσκεται και το χριστιανικό νεκροταφείο, αποκαλύφτηκε η νεκρόπολη ενός ρωμαϊκού οικισμού, από την οποία προέρχονται τρεις επιτύμβιες επιγραφές (οι δυο από αυτές λατινικές). Επίσης, ΒΑ από τους Επταμύλους και περίπου 2 χλμ. βόρεια από την Οινούσα, στην πλαγιά ενός απότομου βραχώδους λόφου, εντοπίστηκε η θέση ενός άλλου οχυρωμένου ρωμαϊκού οικισμού. Ο λόφος υψώνεται στην απόκρημνη όχθη ενός ρέματος που πηγάζει από την περιοχή της Μονής του Τιμίου Προδρόμου και στην κορυφή του οποίου είχε εντοπιστεί παλιότερα αρχαίο αγροτικό ιερό του «Ήρωα Αυλωνείτη». Πρόκειται για τον «Θράκα ιππέα» (ή «Ήρωα») που έλαβε το τοπωνυμικό αυτό επίθετο από τον «αυλώνα» (=φαράγγι, χαράδρα) στον οποίο βρισκόταν το ιερό του. Από αυτό εικάζεται ότι ο εδώ αρχαίος οικισμός ονομαζόταν πιθανώς «Αυλών». Η άποψη αυτή ενισχύεται κι από την παλιότερη ονομασία του οικισμού «Δερβέσιανη», ετυμολογούμενη από τη λέξη «δερβένι» (ινδοευρωπαϊκή ρίζα derven), που σημαίνει κλεισούρα (δηλ. «αυλώνας»).
Βυζαντινή εποχή
Ο αρχαίος οικισμός στον λόφο του «Προφήτη Ηλία» κατάφερε να επιβιώσει ως τη βυζαντινή εποχή, κατά την οποία αναφέρεται σε βυζαντινά έγγραφα με την ονομασία «Δρεβέσαινα» (από αναγραμματισμό της λέξης «Δερβέσαινα», από όπου προήλθε και η μεταγενέστερη ονομασία «Δερβέσιανη»). Επίσης, η θέση όπου βρισκόταν το ιερό του «Ήρωα Αυλωνείτη» δεν έπαψε να έχει ιερό χαρακτήρα για τους κατοίκους του οικισμού, όπως μαρτυρεί η αποκάλυψη μιας αγιογραφίας της Παναγίας Οδηγήτριας (Βρεφοκρατούσας), που είναι ζωγραφισμένη στη νότια πλαγιά του βραχώδους λόφου στη θέση "Φανερωμένης", 1,5 χλμ. βόρεια του οικισμού. Η κεντρική μορφή της Θεοτόκου παριστάνεται σε προτομή. Κρατά το Χριστό με το δεξί της χέρι και ακουμπά την αριστερή της παλάμη στο στήθος. Δεξιά και αριστερά παρευρίσκονται όρθιοι συμμετρικά οι δύο φτερωτοί αρχάγγελοι. Σύμφωνα με την γραπτή επιγραφή χρονολογείται το έτος 1382. Η πρωτοβουλία της ιστόρησής της οφείλεται στον ιερομόναχο Νικήτα, ενώ η εκτέλεσή της αποδίδεται στον αγιογράφο Κασταμονίτη.
Νεότεροι χρόνοι
Στις μέρες μας, ο πληθυσμός της περιοχής δραστηριοποιείται κυρίως στον αγροτικό και ιδιαίτερα στον κτηνοτροφικό τομέα, με την εκτροφή βοοειδών και την αιγοπροβατοτροφία να καταλαμβάνει σταθερά μεγάλο ποσοστό απασχόλησης των νοικοκυριών. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό το γεγονός να τονισθεί, ότι η περιοχή της Οινούσσας Σερρών χαρακτηρίζεται από έντονη βλάστηση και ψηλά βουνά που οδηγούν στο Χιονοχώρι Σερρών και η φύση είναι ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά της. Επιπλέον, ο ποταμός όπως τον ονομάζουν οι κάτοικοι Μπαλαντής διασχίζει μεγάλο τμήμα του χωριού και ο εν λόγω ποταμός κάποτε φιλοξενούσε ποικιλία ψαριών με χαρακτηριστική την πέστροφα. Σήμερα, επιχειρείται και πάλι η αναπαραγωγή ορισμένων ειδών.
Αξιοσημείωτο είναι το κλίμα του χωριού, το οποίο είναι μεν ηπειρωτικό αλλά δεν χαρακτηρίζεται από τα μεγάλα επίπεδα υγρασίας της πόλης των Σερρών. Το γεγονός αυτό καθώς και η μικρή απόστασή του από την πόλη (7 χιλιόμετρα) αποτελούν πλεονεκτήματα χάρη στα οποία πολλές νέες κατοικίες έχουν ανεγερθεί τα τελευταία 30 χρόνια.
Στην Οινούσσα Σερρών, κάθε χρόνο διοργανώνεται το ετήσιο πανηγύρι στην Εκκλησία του χωριού (Αγίων Αναργύρων) όπου πλήθος κόσμου από τις Σέρρες και άλλα γειτονικά χωριά παρευρίσκονται.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Σερρών Κατηγορία:Δήμος Σερρών
Ένωση των Δημοσιογράφων της Λευκορωσίας
Η Ένωση των Δημοσιογράφων της Λευκορωσίας (ΕΔΛ) (Беларуская асацыяцыя журналістаў) εκπροσωπεί περισσότερους από 1 000 επαγγελματίες και αγωνίζεται για την προστασία των δημοσιογράφων που εργάζονται υπό ιδιαίτερα αντίξοες συνθήκες και συχνά αποτελούν θύματα εκφοβισμού, παρενόχλησης, ποινικής δίωξης και εξορίας. Έχοντας ιδρυθεί το 1995, έναν χρόνο μετά την ανάληψη της εξουσίας από τον λευκορώσο πρόεδρο Αλεξάντερ Λουκασένκο, η ΕΔΛ αποτελεί από την ίδρυσή της την κύρια ένωση για την ανεξαρτησία του Τύπου στη Λευκορωσία. Από τη βάση της στο Μινσκ και τα πέντε περιφερειακά της γραφεία, η ΕΔΛ επιδιώκει να παρέχει στο κοινό της Λευκορωσίας την πλέον αντικειμενική, ακριβή, αναλυτική και έγκαιρη πληροφόρηση. Αγωνίζεται επίσης για δημοσιογραφία υψηλής ποιότητας και υψηλού ηθικού επιπέδου.
Η ΕΔΛ αγωνίζεται ανυποχώρητα για την ελευθερία του Τύπου σε μια χώρα όπου η νομοθεσία για τα μέσα ενημέρωσης δίνει την εξουσία στις αρχές να κλείνουν τα μέσα ενημέρωσης που θεωρούν ότι είναι υπερβολικά επικριτικά, ενώ ο ποινικός κώδικας περιέχει άρθρα που τιμωρούν τη δυσφήμιση ανώτερων αξιωματούχων. Τα ξένα μέσα ενημέρωσης πρέπει να κατοχυρώνουν άδεια λειτουργίας και οι τοπικοί συνεργάτες τους παρενοχλούνται από την κρατική αστυνομία, ενώ τα ανεξάρτητα μέσα ενημέρωσης αντιμετωπίζουν οικονομικές διακρίσεις. Η ΕΔΛ κατήγγειλε αυξανόμενες νομικές διώξεις το 2014, έτος κατά το οποίο επιβλήθηκαν πρόστιμα και απαγγέλθηκαν ποινικές κατηγορίες κατά πολλών μελών της, μεταξύ των οποίων ένα κατηγορήθηκε ακόμα και για προδοσία.
Η Ένωση των Δημοσιογράφων της Λευκορωσίας (ΕΔΛ) έχει θέσει ως προτεραιότητά της τον αγώνα κατά της επιβολής περαιτέρω περιοριστικών τροπολογιών στο πλαίσιο της νομοθεσίας για τα μέσα μαζικής ενημέρωσης που τέθηκε σε ισχύ το 2015, η οποία διευκολύνει την κυβέρνηση να κλείνει ιστότοπους. Με την υποστήριξη των διεθνών οργανισμών Τύπου, η ΕΔΛ εργάζεται επίσης για την κατάργηση νομοθετικής διάταξης η οποία απαγορεύει στους ανεξάρτητους δημοσιογράφους να εργάζονται στη χώρα, κάτι που συνιστά παραβίαση των ευρωπαϊκών προτύπων περί ελευθερίας του Τύπου.
Το 2015 παραιτήθηκε η ιδρύτρια και επί μακρόν πρόεδρος της ΕΔΛ, η οποία όμως συνεχίζει να δραστηριοποιείται ως μέλος του διοικητικού συμβουλίου. Περίφημη δημοσιογράφος στη χώρα της, στο ενεργητικό της οποίας περιλαμβάνονται η διεύθυνση των γραφείων του Radio Liberty στο Μινσκ και η δημιουργία του ραδιοφωνικού σταθμού 101.2 FM, ο οποίος, αν και βραχύβιος, ήταν ο μοναδικός ανεξάρτητος ραδιοφωνικός σταθμός στη λευκορωσική γλώσσα, η Λίτβινα ήταν επικεφαλής της ΕΔΛ για 20 χρόνια από την ίδρυσή της.
Η ΕΔΛ εξέλεξε ως νέο πρόεδρο τον πρώην αναπληρωτή Αντρέι Μπάστουνετς (Andrei Bastunets). Ο Μπάστουνετς, που είναι δικηγόρος, έχει την υποστήριξη μιας ομάδας τεσσάρων αναπληρωτών προέδρων, την Σβετλάνα Καλίνκινα, του Μιχαήλ Γιάντσουκ, του Αλιαξάντρ Σταρύκεβιτς και της Αλίνα Σούραβετς.
Η ΕΔΛ έλαβε το Βραβείο Ζαχάρωφ το 2004 από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και συμμετέχει ενεργά στις εργασίες του Δικτύου Βραβείου Ζαχάρωφ. Το 2015 συμμετείχε στην εκστρατεία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την ελευθερία της έκφρασης και το 2016 σε διάσκεψη με τίτλο «Το Δίκτυο Βραβείου Ζαχάρωφ για ισχυρότερη δράση στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων» στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στις Βρυξέλλες.
Καππαδοκικό Καρδίτσας
Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Το Καππαδοκικό βρίσκεται στα νότια του Θεσσαλικού κάμπου σε απόσταση περίπου 10 χλμ. ΝΑ. από τους Σοφάδες (έδρα του δήμου), 28 χλμ. ΝΑ. από την Καρδίτσα και 32 χλμ. Δ. από τα Φάρσαλα. Είναι κτισμένο κοντά στον χείμμαρο Τσαρμούζια ή Μακρύρεμα, σε υψόμετρο 120 μέτρα, ανάμεσα στον Άγιο Βησσάριο (Β.), στο Γραμματικό ((ΒΑ.), στην Ανάβρα (ΝΔ.) και στους Μαυραχάδες (Δ.) ενώ μεταξύ τους περνάει ο Αυτοκινητόδρομος Κεντρικής Ελλάδα ς. Γύρω από το χωριό υπάρχουν μεγάλες εύφορες εκτάσεις όπου οι κάτοικοί του καλλιεργούν κατά κύριο λόγο βαμβάκι και σιτηρά. Το 1991 ιδρύθηκε και ξεκίνησε τις ποικίλλες δραστηριότητες του ο Μορφωτικός Πολιτιστικός Σύλλογος Γυναικών Καππαδοκικού. Παραμονή ή ανήμερα των Φώτων αναβιώνει το καππαδοκικό έθιμο "σάγια" όπου σε σταυροδρόμια ή στην πλατεία του χωριού γύρω από μεγάλες φωτιές (μετά από δημοπρασία για το άναμμα τους) η κοινότητα χορεύει με απλούς βηματισμούς και ψέλνει το απολυτίκιο των Θεοφανείων.
Ο οικισμός δημιουργήθηκε το 1926 από Μικρασιάτες πρόσφυγες της Καισάρειας Καππαδοκίας και ήταν γνωστός στην περιοχή με την ονομασία Κεμερλέρ και έτσι αναφέρεται επίσημα το 1928 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Μεγάλου Παζαρακίου. Το 1929 με το ΦΕΚ 221Α - 06/07/1929 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας και το 1930 με το ΦΕΚ 251Α - 24/07/1930 μετονομάστηκε σε Καππαδοκικόν. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι αποτελεί την κοινότητα Καππαδοκικού που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Σοφάδων του δήμου Σοφάδων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 457 κατοίκους ενώ το 1981 και το 1991 είχε 569 και 651 αντίστοιχα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Καρδίτσας Κατηγορία:Δήμος Σοφάδων
Θελέτρα
εναλλ.=Αθάνατα ή αλλιώς δάκρυα του Χριστού|μικρογραφία|Αθάνατα ή αλλιώς δάκρυα του Χριστού|197x197εσ
εναλλ.=Εκκλησία Θελέτρας- Παναγιά Χρυσελεούσα (Θελετροφυλάκτρια)|μικρογραφία|Εκκλησία Θελέτρας- Παναγιά Χρυσελεούσα (Θελετροφυλάκτρια)|220x220px εναλλ.=Παλιά Θελέτρα- Θέα|μικρογραφία|279x279εσ|Παλιά Θελέτρα Η Θελέτρα είναι κοινότητα της επαρχίας Πάφου στην Κύπρο. Κατά την ακρίβεια η Θελέτρα πρώτα ήταν κτισμένη πιο χαμηλά και μετά μεταφέρθηκε, με έξοδα κυρίως της Κυβέρνησης Μακαρίου (70% πληρώθηκε από το κράτος και το άλλο 30% πληρώθηκε από τους κατοίκους σε δόσεις), σε πιο ψηλό σημείο. Έτσι έχουμε την παλιά, και την καινούρια Θελέτρα στην οποία κατοικούν οι μόνιμοι κάτοικοι.
Τοποθεσία
Η παλιά Θελέτρα είναι ένα όμορφο γραφικό παραδοσιακό χωριό κτισμένο πάνω στην πέτρα, όπου όλα τα σπίτια του είναι φτιαγμένα από πέτρα της περιοχής. Η Θελέτρα συναντάται περίπου 23 χιλιόμετρα βόρεια της Πάφου στην ομώνυμη επαρχία της Κύπρου, και σε απόσταση περίπου 85 χιλιομέτρων βορειοδυτικά της Λεμεσού και περίπου 160 χιλιόμετρα μακριά από τη Λευκωσία.
Η πρόσβαση στην παλιά Θελέτρα επιτυγχάνεται από τον δρόμο που οδηγεί στην Πόλη Χρυσοχούς, μετά από το χωριό Στρουμπί περίπου 500 μέτρα προς τα αριστερά και πριν από το χωρίο Κάθικα. Μετά από ένα ισχυρό σεισμό που έγινε μέσα του 19ου αιώνα η παλιά Θελέτρα εγκαταλείφθηκε από τους κατοίκους της. Από τον σεισμό προκλήθηκαν κατολισθήσεις από τους λόφους με αποτέλεσμα να τεθούν σε κίνδυνο οι κάτοικοι, έτσι δημιουργήθηκε ένα νέο χωριό, η νέα Θελέτρα όπου μεταφέρθηκαν όλοι οι κάτοικοι με ασφάλεια και έχτισαν ξανά τα σπίτια τους.
Ιστορία Παλιάς και Νέας Θελέτρας
Τα σπίτια στην παλιά Θελέτρα ανήκουν ακόμα στους κατοίκους του χωριού. Παρά την μεγάλη τους προσπάθεια, τα σπίτια χάνουν τη μάχη με το χρόνο κάθε λεπτό που περνά. Το εγκαταλειμμένο χωριό, του οποίου μερικά σπίτια έχουν ερημωθεί εξαιτίας των κατολισθήσεων, παρουσιάζει εξαιρετικό ενδιαφέρον και είναι ένα από τα ωραιότερα χωριά της επαρχίας Πάφου. Κτισμένο σε απότομη πλαγιά και σε μέσο υψόμετρο 380 μέτρων, διατηρεί την παραδοσιακή λαϊκή αρχιτεκτονική του και είναι πνιγμένο στο πράσινο. Το τοπίο είναι διαμελισμένο από το ποτάμιο δίκτυο του ρυακιού Νεράδες, που πηγάζει από την κορυφογραμμή του οροπεδίου της Λαόνας και ενώνεται βορειότερα με τον ποταμό του Σταυρού της Ψώκας. Το ρυάκι κυλά στ' ανατολικά του χωριού, σε βαθύ και καταπράσινο φαράγγι. Γενικότερα, οι κοιλάδες στην περιοχή είναι στενές και σχετικά βαθιές, ενώ οι πλαγιές απότομες. Εξάλλου, το απότομο της πλαγιάς στην οποία βρίσκεται κτισμένη η παλαιά Θελέτρα ήταν βασική αιτία για την περιορισμένη ανάπτυξη του οικισμού, επειδή η οικοδόμηση δεν ήταν εύκολη.
Από γεωλογικής απόψεως, η Θελέτρα είναι κτισμένη πάνω σε μάργες, κρητίδες, γύψους, μαργαϊκές κρητίδες, ασβεστολιθικούς ψαμμίτες, άμμους, χαλίκια και μαργαϊκούς ασβεστόλιθους. Πάνω στα πετρώματα αυτά αναπτύχθηκαν ασβεστούχα ανώριμα εδάφη.
Η περιοχή του χωριού δέχεται μια μέση ετήσια βροχόπτωση γύρω στα 660 χιλιοστόμετρα. Κύριες καλλιέργειες είναι τα αμπέλια (οινοποιήσιμες κυρίως ποικιλίες), οι αμυγδαλιές, τα λαχανικά, τα σιτηρά και τα νομευτικά φυτά. Υπάρχουν ωστόσο και αρκετές ακαλλιέργητες εκτάσεις, στις οποίες φυτρώνει πλούσια άγρια βλάστηση, κυρίως θαμνώδης (σχινιές, μαζιές, μυρτιές κ.α.). Φυτρώνουν επίσης πολλά αγριολούλουδα, ενώ στις γύρω από το χωριό κοιλάδες και στους γκρεμούς ζουν και διάφορα είδη πουλιών. Η κτηνοτροφία του χωριού είναι περιορισμένη και περιορίζεται στην εκτροφή κατσικιών και λίγων προβάτων.
Η παλαιά Θελέτρα ενώνεται με τη νέα Θελέτρα με ανηφορικό χωματόδρομο. Στα ανατολικά συνδέεται επίσης με τον κύριο δρόμο Πάφου - Πόλης, που απέχει 1,5 χμ. περίπου. Η νέα Θελέτρα ενώνεται με ασφαλτόστρωτο δρόμο με το δρόμο Στρουμπιού - Κάθηκα, που βρίσκεται στα νοτιοδυτικά.
Το χωριό γνώρισε πληθυσμιακές αυξομειώσεις. Σύμφωνα με τα υπάρχοντα στοιχεία, οι πλήρεις απογραφές πληθυσμού έχουν ως ακολούθως:
Χρονολογία Κάτοικοι
1881 233
1891 246
1901 270
1911 257
1921 282
1931 297
1946 313
1960 271
1973 269
1976 -
1992 203
2001 177
Η παλαιά Θελέτρα διατηρεί σε μεγάλο βαθμό την παραδοσιακή της αρχιτεκτονική με πληθωρικά στοιχεία το μακρινάρι, το δίχωρο, το ανώιν και τις κεραμιδένιες στέγες ή και δώματα με βολίτζια. Επειδή η απότομη πλαγιά δεν επέτρεπε την ανάπτυξη του οικισμού, χαρακτηριστικά του στοιχεία είναι η συμπαγής οικοδόμηση, οι μικρές αυλές και τα στενά δρομάκια, που τα περισσότερα παραμένουν λιθόστρωτα.
Το χωριό υφίστατο τουλάχιστον από την εποχή της Φραγκοκρατίας, αφού μνημονεύεται από τον ντε Μας Λατρί ως φέουδο που ανήκε στον κόμητα της Έδεσσας. Αναφέρεται επίσης ότι η Θελέτρα ανήκε για κάποιο διάστημα και στον κόμητα ντε Ρουχά. Το χωριό βρίσκεται εξάλλου σημειωμένο και σε παλαιούς χάρτες ως Feletra.
Ο αρχιμανδρίτης Κυπριανός (1788) αναφέρει τη Θελέτρα, γράφοντας ότι από την περιοχή της πηγάζει ένας ποταμός (το ρυάκι που προαναφέραμε) που ποτίζει την κοιλάδα της Χρυσοχούς.
Κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας το χωριό ανήκε διοικητικά στον ναχιέ της Χρυσοχούς.
Κατά την πρώτη δεκαετία του 20ού αιώνα, το χωριό ήταν μικρό, όπως γράφει ο Τζέφρυ. Ο Γκάννις αναφέρει την εκκλησία της Παναγίας Χρυσελεούσας που τη θεωρεί ως κτίσμα του 1755, με εικονοστάσιο και ωραία πύλη από παλαιότερο ναό. Στην εκκλησία υπήρχαν εικόνα του Χριστού του 1528 και της Παναγίας της Θελετροφυλάκτριας του τέλους του 16ου αιώνα.
Το χωριό, αν και μικρό και δυσπρόσιτο, παρουσιάζει εκπαιδευτική κίνηση από το τελευταίο μισό του 18ου αιώνα, όταν πρωτοδίδασκε τα «κοινά» ο ντόπιος παπά Χατζηγιώργης, ο οποίος αναφέρεται ότι έκτισε και την εκκλησία της Χρυσελεούσας κι ιστόρησε το εικονοστάσιο και τις άγιες εικόνες. Τον διαδέχθηκαν ως δάσκαλοι πριν το 1821, πρώτα ο ιερομόναχος Χρύσανθος κι ύστερα ο μοναχός Καισάριος, γιος του παπά Χατζηγιώργη ο οποίος χειροτονήθηκε στο Άγιον Όρος. Αυτός φορούσε δερμάτινη ζώνη για να κατευνάζει τα σαρκικά πάθη κι έβαλε χαλκά στο στόμα του για να καλλιεργήσει τη φωνή, πράγμα που πέτυχε. Αργότερα συνέχισε να διδάσκει στο Κτήμα, ώσπου τελικά δηλητηριάστηκε από τους Τούρκους. Κατά τις σφαγές του Κουτσιούκ Μεχμέτ το 1821 το σχολείο έπαυσε να λειτουργεί· συνέχισε ωστόσο κατά το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα ως σύμπλεγμα με το σχολείο της Γιόλου. εναλλ.=Εκκλησία Παναγιάς Χρυσελεούσης - Καινούρια Θελέτρα|μικρογραφία|Εκκλησία Παναγιάς Χρυσελεούσης στην Καινούρια Θελέτρα|αριστερά|246x246εσεναλλ.=Τα πράσινα βουνά της Θελέτρας|μικρογραφία|Τα πράσινα βουνά της Θελέτρας|329x329εσ εναλλ.=Άγιος Τρύφωνας-Θελέτρα|πλαίσιο|μικρογραφία|225x225εσ|Άγιος Τρύφωνας-Θελέτρα
Αξιοθέατα
Σήμερα το χωριό διαθέτει πολλά αξιοθέατα όπως το κρησφύγετο ηρώων, την εκκλησία της Παναγίας Χρυσελεούσης, που είναι γνωστή και ως Θελετροφυλάκτρια, και της εκκλησία στην παλιά Θελέτρα που είναι η εκκλησιά της Παναγίας της Χρυσελεούσης. Ο Ιερός Ναός Παναγίας Χρυσελεούσης στη Νέα Θελέτρα ανεγέρθηκε το 1982. Τα Εγκαίνια έγιναν στις 21/11/1982. Ο Ναός αυτός κτίστηκε σε πολύ γρήγορο χρονικό διάστημα (ο θεμέλιος λίθος κατατέθηκε στις 6/2/1982) και ο Ναός ολοκληρώθηκε και εγκαινιάστηκε τον ίδιο χρόνο ύστερα από μεγάλες προσπάθειες και από προτροπή του Μητροπολίτη Πάφου Χρυσοστόμου Β. Στην ανέγερση βοήθησαν και κάτοικοι του χωριού.
Κατηφορίζοντας μετά την παλιά Θελέτρα, κοντά στον κεντρικό δρόμο προς Γιόλου, μπορεί κανείς να δει και το ξωκλήσι του Αγίου Τρύφωνα που ανακαινίσθηκε το 1920 ενώ τα εγκαίνια έγιναν στις 3 Οκτωβρίου το 1995 από τον Πάφου Χρυσόστομο Β΄.Το ξωκλήσι του Αγίου Τρύφωνα πανηγυρίζει την 1η Φεβρουαρίου. εναλλ.=Εκκλησία παλιάς Θελέτρας- Παναγία Χρυσελεούσα|μικρογραφία|Εκκλησία παλιάς Θελέτρας- Παναγία Χρυσελεούσα|345x345εσ|αριστεράΑκόμα στην παλιά Θελέτρα μπορεί κανείς να περάσει από δρόμους του αμπελιού, να θαυμάσει την πλούσια χαμηλή βλάστηση της περιοχής και να απολαύσει τη θέα όλης της γύρω περιοχής. Το χωριό είναι πλούσιο σε χλωρίδα και πανίδα. Διάφορα είδη αγριολούλουδων φυτρώνουν στην περιοχή ενώ κάνουν την εμφάνιση τους αρκετές αλεπούδες και λαγοί. Στην παλιά Θελέτρα μπορεί κανείς να βρει και το ξωκλήσι της Αγίας Αναστασίας της φαρμακολήτριας. Το ξωκλήσι έμεινε άθικτο παρά την μεγάλη πυρκαγιά που ξέσπασε στην περιοχή το 2015.
εναλλ.=Αγιά Αναστασία- ξωκλήσι στην Παλιά Θελέτρα|μικρογραφία|Αγιά Αναστασία- ξωκλήσι στην Παλιά Θελέτρα|244x244εσ
Ξενάγηση
Ξεκινώντας από την παλιά βρύση της Θελέτρας, πάνω από την οποία τρέχει ένας μικρός καταρράκτης κατά τη χειμερινή περίοδο, ο περιηγητής ανηφορίζει στην εκκλησία που στέκει αγέρωχη από το 1755, τον ανακαινισμένο ναό της Παναγίας Χρυσελεούσης, με το ξυλόγλυπτο εικονοστάσι της που φέρει δελφίνια, κι από εκεί στο ξωκλήσι του Αγίου Τρύφωνα, μέχρι και που βλέπει μια ένδειξη να τον οδηγεί μέσα στη σπηλιά των αγωνιστών της ΕΟΚΑ με το αφιερωματικό μνημείο. Καθ’ όλη τη διαδρομή του στο νέο οικισμό, ο επισκέπτης παρατηρεί καφενεία, ενώ το ταξίδι πίσω στο χρόνο, ολοκληρώνεται με την εξερεύνηση της γύρω περιοχής στον παλιό οικισμό του χωριού, που είναι γεμάτος από αγριολούλουδα και αναμνήσεις. εναλλ.=Παλιά θελέτρα 2020|μικρογραφία|Παλιά θελέτρα 2020|347x347εσ|κέντρο
Κλίμα
Είναι ένα χωριό χτισμένο σε βουνό, έτσι το κλίμα του είναι δροσερό τους καλοκαιρινούς μήνες και ψυχρό το χειμώνα. Υπάρχουν κάποια σπίτια προς ενοικίαση για κάποιον που θέλει να κάνει αγροτουρισμό. Οι κάτοικοι είναι πολύ φιλόξενοι και προσφέρουν στους ξένους διάφορα παραδοσιακά εδέσματα. Υπάρχουν επίσης τα κοινοτικά κτίρια του χωριού στα οποία υπάρχει ένα καφενεδάκι που μπορεί κάποιος να ξεκουραστεί και να απολαύσει τη θέα του χωριού.
Εκδηλώσεις
Στις 25 Μαρτίου, ημέρα του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου λειτουργεί η εκκλησία της παλιάς Θελέτρας ενώ κάθε Κυριακή λειτουργεί κανονικά η εκκλησία της καινούριας Θελέτρας. Το Πάσχα γίνονται διάφορα παραδοσιακά παιχνίδια στην πλατεία του χωριού, διοργανώνονται ποδοσφαιρικοί φιλικοί αγώνες με συμμετοχές από μόνιμους κάτοικους, απόδημους και τουρίστες, ενώ τούς καλοκαιρινούς μήνες γίνονται διάφορες εκδηλώσεις όπως σινεμά καλοκαιρινού κινηματογράφου, φεστιβάλ και παιχνίδια μπίγκο.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Πάφου
Σιδηροδρομικό δυστύχημα στο Έλθαμ Γουέλ Χολ
Το σιδηροδρομικό δυστύχημα στο Έλθαμ Γουέλ Χολ ήταν δυστύχημα στο βρετανικό σιδηροδρομικό δίκτυο, το οποίο συνέβη στις 11 Ιουνίου 1972 περίπου στις 21:35΄. Ένα εκδρομικό τρένο από το Μαργκέιτ προς το Κέντις Τάουν εκτροχιάστηκε σε μια απότομη καμπύλη στο σταθμό Έλθαμ Γουέλ Χολ, Έλθαμ (Eltham Well Hall, Eltham), Λονδίνο. Η καμπύλη είχε μέγιστη επιτρεπόμενη ταχύτητα 32 χλμ/ώ. αλλά το τρένο εκτιμήθηκε ότι ταξίδευε με 105 χλμ./ώ., με αποτέλεσμα η μηχανή και όλα, εκτός από ένα, τα δέκα βαγόνια να εκτροχιαστούν.
Ο μηχανοδηγός Ρόμπερτ Ουίλσντον (Robert Wilsdon) και πέντε επιβάτες σκοτώθηκαν και 126 άτομα τραυματίστηκαν. Στη μεταγενέστερη δημόσια έρευνα αποκαλύφθηκε ότι ο Ουίλσντον ήταν μεθυσμένος.
Ρόμπερτ Ουίλσντον
Η πρώτη συνέβη στις 7 Νοεμβρίου 1961, όταν ο Ουίλσντον χρεώθηκε £150 επειδή ήταν μεθυσμένος και εκτός ελέγχου, προκαλώντας ζημιά σε μια βιτρίνα και επίθεση σε αστυφύλακα ενώ ήταν εκτός υπηρεσίας. Παρόλο που ο Ουίλσντον πλήρωσε το πρόστιμο, οι Βρετανικοί Σιδηρόδρομοι δεν ενημερώθηκαν γι' αυτό το περιστατικό, έως ότου ένας συνάδελφος του Ουίλσντον κατηγορήθηκε για παρόμοιες παραβάσεις πέντε ημέρες αργότερα. Και οι δύο άνδρες τέθηκαν σε διαθεσιμότητα λίγο αργότερα, κατά της οποίας ο Ουίλσντον άσκησε αμέσως έφεση, ισχυριζόμενος ότι το γεγονός ήταν ένα μεμονωμένο περιστατικό. Δήλωσε ότι ντρεπόταν πολύ και ότι γιόρταζε μια προαγωγή στη θέση του Θερμαστή με τον συνάδελφό του, που τον βοήθησε πολύ. Αργότερα υποστήριξε σε έναν εκπρόσωπο από την Associated Society of Locomotive Engineers and Firemen ότι δεν θα έπινε ξανά. Το ASLEF τάχθηκε με τον Ουίλσντον και ο Γενικός Γραμματέας Ουίλιαμ Έβανς με τον Ουίλσντον. Τόσο ο Ουίλσντονόσο και ο συνάδελφός του αποκαταστάθηκαν στις 18 Δεκεμβρίου 1961, με τον Ουίλσντον να προάγεται σε μηχανοδηγό λιγότερο από μία εβδομάδα αργότερα στις 25 Δεκεμβρίου με τη μετάθεσή του στο Χίδερ Γκριν. Ο συνάδελφός του προήχθη παρομοίως, αλλά παραιτήθηκε στις αρχές του 1963 μετά από μια σειρά επιπλήξεων και αναστολών.
Η δημόσια έρευνα για το ατύχημα ένδεκα χρόνια αργότερα συμφώνησε ότι αυτό το περιστατικό ήταν ένα φαινομενικά μεμονωμένο περιστατικό και όλοι είχαν λόγους να πιστεύουν τον Ουίλσντον. ο Διευθυντής Γραμμής που επανέφερε τους δύο δεν επικρίθηκε γι' αυτήν την απόφαση, αν και ασκήθηκε κάποια κριτική στη Διοίκηση το 1961 για την προαγωγή του Ουίλσντον τόσο γρήγορα μετά την αποκατάσταση.
Το δεύτερο περιστατικό συνέβη στις 28 Μαρτίου 1969, όταν στον Ουίλσντον επιβλήθηκε πρόστιμο £ 1 επειδή ήταν μεθυσμένος στο Λιούισαμ. Και πάλι, ήταν εκτός υπηρεσίας εκείνη την εποχή και η βρετανική σιδηροδρομική υπηρεσία δεν ενημερώθηκε για αυτό το περιστατικό μέχρι τον Απρίλιο. Δεν τέθηκε σε αναστολή για αυτό το περιστατικό λόγω του γεγονότος ότι ο ανώτερός του στο Χίδερ Γκριν ήταν απασχολημένος και στη συνέχεια πήγε σε άδεια και ως εκ τούτου δεν μπόρεσε να μιλήσει με τον Ουίλσντον μέχρι τον Ιούνιο. Στη συνέχεια επέβαλε στον Ουίλσντον αυστηρή επίπληξη και τον συμβούλευσε ότι τέτοια συμπεριφορά δεν ήταν αποδεκτή. Οι ενέργειες του προϊσταμένου του σχετικά με αυτό το περιστατικό επικρίθηκαν ως «ασύνετες» αλλά δεν θεωρήθηκαν σοβαρή αποτυχία. Συνήχθη το συμπέρασμα ότι η τελική απάντησή του στη συμπεριφορά του Ουίλσντον ήταν κατάλληλη.
Από το 1969, ο Ουίλσντον είχε καθαρό φάκελο, χωρίς επίπληξη. Μέχρι το 1972 είχε νυμφευτεί και αποκτήσει παιδιά και ζούσε στο Ρέινχαμ του Κεντ - πράγμα που σήμαινε ότι θα έπρεπε συνήθως να κάνει μια διαδρομή σχεδόν δύο ωρών με το τρένο μέχρι το αμαξοστάσιο στο Χίδερ Γκριν. Αυτός ο χρόνος ταξιδιού και η απόσταση μεταξύ Ρέινχαμ και Χίδερ Γκριν έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στο δυστύχημα που συνέβη.
Εκδρομές στο Μαργκέιτ
Την Κυριακή 11 Ιουνίου 1972, είχε κανονιστεί ένα ημερήσιο ταξίδι στο Μαργκέιτ για τους υπαλλήλους (και τις οικογένειές τους) της περιφέρειας "Midland" των Βρετανικών Σιδηροδρόμων με έδρα το αμαξοστάσιο του Βόρειου Λονδίνου στο Κέντις Τάουν. Λόγω του μεγάλου αριθμού ημερήσιων ταξιδιωτών που είχαν κάνει κράτηση γι' αυτή τη συνηθισμένη ετήσια εκδρομή εργασίας, επιβιβάστηκαν σε δύο εκδρομικά τρένα για να τους μεταφέρουν στο Μαργκέιτ και πίσω. Αυτά τα τρένα θα οδηγούνταν από μηχανοδηγούς της Νότιας Περιφέρειας για κάποιο τμήμα του ταξιδιού (ιδιαίτερα για να διασφαλιστεί ότι οι έμπειροι οδηγοί θα αναλάβουν τα τρένα μέσω των περίπλοκων συστημάτων γραμμών γύρω από τη διασταύρωση Κλάπχαμ) και, όταν φτάσουν στο Μεργκέιτ και ξεφώρτωναν τους επιβάτες, θα τα πήγαιναν στο αμαξοστάσιο του Ράμσγκεϊτ όπου θα παρέμεναν μέχρι το ταξίδι της επιστροφής. Τα εξερχόμενα ταξίδια έφυγαν από το Κέντις Τάουν γύρω στις 08:30΄, ολοκληρώθηκαν χωρίς προβλήματα και τα τρένα στάθμευσαν στο Ράμσγκεϊτ όπως είχε προγραμματιστεί.
Το δεύτερο εκδρομικό τρένο, που ήταν προγραμματισμένο να αναχωρήσει από το Μαργκέιτ στις 20:05, επρόκειτο να επανδρωθεί από τον μηχανοδηγό Ουίλσντον, τον βοηθό του Π. Ε. Στόουκς (P.E. Stokes) και τον φύλακα Χ. Αττερμπέρι (H. Atterbury). Ο Στόουκς ήταν 18 ετών και εργαζόταν στους σιδηροδρόμους για σχεδόν δύο χρόνια τη στιγμή του δυστυχήματος, έχοντας έδρα στο Χίδερ Γκριν όλο αυτό το διάστημα. Είχε εργαστεί με τον Ουίλσντον περιστασιακά στο παρελθόν και είχε οδηγήσει μαζί του μερικές φορές στο παρελθόν. Ο φρουρός Αττερμπέρι ήταν 57 ετών και ήταν φύλακας από το 1948 και είχε έδρα στη Γέφυρα του Λονδίνου και παρόλο που είχε εργαστεί στη γραμμή Μπέξλεϊχιθ (Bexleyheath) στο παρελθόν, δεν το είχε κάνει ποτέ σε ταχεία. Είχε συνεργαστεί με τον Ουίλσντον μερικές φορές στο παρελθόν και τον θεωρούσε έμπειρο μηχανοδηγό. Ο Ουίλσντον και ο Στόουκς έπρεπε να υπογράψουν για την ανάληψη υπηρεσίας στο Χίδερ Γκριν μέχρι τις 15:42΄ για να προλάβουν ένα τρένο ως επιβάτες στο Ράμσγκεϊτ, που θα τους μετέφερε στο Ντάρτφορντ.
Το εκδρομικό τρένο της επιστροφής στις 20:05΄ με πλήρωμα από τους Ουίλσντον, Στόουκς και Άττερμπερι αποτελούνταν από μια βρετανική σιδηροδρομική μηχανή κλάσης 47, Νο. 1630 από την περιοχή Μίντλαντ, και δέκα βαγόνια. Αυτά ήταν τύπου "Brake Second Corridor", "Second Corridor", "Composite Corridor", τρία ακόμη "Second Corridor", ένα άλλο "Composite Corridor", ένα "τουριστικό στάνταρ ανοικτό", ένα άλλο "Second Corridor" και ένα δεύτερο "Brake Second Corridor" στο πίσω μέρος. Όλα τα βαγόνια ήταν τροχαίο υλικό Mark 1 με το παλαιότερο βαγόνι να χρονολογείται από το 1954 και το νεότερο να χρονολογείται από το 1962.
Γεγονότα πριν από την άφιξη του Ουίλσντον στο Ράμσγκεϊτ
Καθώς δεν χρειαζόταν να είναι σε υπηρεσία μέχρι το απόγευμα, ο Ουίλσντον ήρθε με τα δύο αδέρφια του για μεσημεριανό γεύμα γύρω στις 12:55΄, ενώ και οι τρεις σε μια τοπική παμπ όπου έμειναν μέχρι το κλείσιμό της λίγο μετά τις 14:00΄. Εδώ, ο Ουίλσντον ήπιε δύο πίντες ελαφριά πικρή μπύρα και μισή πίντα απλής ελαφριάς, κάτι που επιβεβαιώθηκε από τα αδέλφια του που έπιναν τα ίδια. Σύμφωνα με τους ίδιους, οι τρεις τους επέστρεψαν σπίτι και πέρασαν το απόγευμα στο σπίτι με τα παιδιά μέχρι που ο Ρόμπερτ οδηγήθηκε από έναν από τους αδελφούς του στον σταθμό Ρέινχαμ γύρω στις 17:15΄. Και τα δύο αδέλφια επιβεβαίωσαν ότι δεν είχε πιει αφού έφυγε από την παμπ και ήταν ανένδοτοι σε αυτό το σημείο στην μετέπειτα δημόσια έρευνα. Ωστόσο, αυτή η απόδειξη αντικρούστηκε από μια μεταγενέστερη δήλωση του βοηθού Στόουκς ότι όταν συναντήθηκαν στο Ράμσγκεϊτ, ο Ουίλσντον είπε στον Στόουκς ότι «κατέληξε να πάει κάπου και να πιει λίγο σέρι ».
Στις 15:22 ο Ουίλσντον υπέγραψε ανάληψη καθηκόντων στο Χίδερ Γκριν μέσω τηλεφώνου. Ισχυρίστηκε ότι επρόκειτο να κατευθυνθεί απευθείας στο Ράμσγκεϊτ από το Ρέινχαμ και είπε ότι έπρεπε να προλάβει ένα τρένο νωρίτερα από το Ρέινχαμ (των 15:32΄ αντί για των 15:42΄, το οποίο δεν εκτελούνταν τις Κυριακές) και ως εκ τούτου ρώτησε το Χίδερ Γκριν εάν θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι ανέλαβε καθήκοντα από τις 15:12΄. Αυτό συμφωνήθηκε καθώς δεν υπήρχαν στοιχεία για το αντίθετο και πιστεύεται ότι ο Ουίλσντον ταξίδευε προς Ράμσγκεϊτ αυτή τη στιγμή. Στην πραγματικότητα, ο Ουίλσντον δεν έφυγε για τον σταθμό Ρέινχαμ μέχρι τις 17:15΄ και ως εκ τούτου η κίνησή του ήταν αποκλειστικά για να κερδίσει αμοιβή για δύο επιπλέον ώρες για τις οποίες δεν είχε στην πραγματικότητα υπηρεσία. Αυτό σήμαινε επίσης ότι οι επόπτες του στο Χίδερ Γκριν δεν θα τον έβλεπαν προσωπικά.
Σε αντίθεση με αυτό, ο βοηθός Στόουκς έφτασε στο Χίδερ Γκριν, υπέγραψε ανάηψη καθηκόντων αυτοπροσώπως γύρω στις 15:12΄ και έλαβε οδηγίες από τον Επόπτη να ταξιδέψει με το τρένο των 15:32 και να προσπαθήσει να συναντήσει τον Ουίλσντον στο τρένο. Αυτό δεν συνέβη και οι δυο τους συναντήθηκαν στο αμαξοστάσιο του Ράμσγκεϊτ δίπλα στη μηχανή γύρω στις 18:25΄. Ο Στόουκς είχε φτάσει πρώτος, έχοντας μιλήσει με τον επόπτη στο Ράμσγκεϊτ για να εξακριβώσει τις λεπτομέρειες του τρένου. Ο Ουίλσντον δεν συναντήθηκε με τον επόπτη στο Ράμσγκεϊτ, πιθανότατα λόγω του γεγονότος ότι η δική του ήταν η μοναδική μηχανή Κλάσης 47 στο αμαξοστάσιο και θα ήταν εύκολο να βρεθεί.