cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μονή Αρετίου
Η μονή είναι κτισμένη σε επικλινές έδαφος. Διαθέτει δύο αυλές και δύο διαδοχικές εισόδους, στο νότιο τμήμα του συγκροτήματος. Το καθολικό βρίσκεται στο κέντρο της κεντρικής αυλής, αλλά όχι στο κέντρο της μονής. Το καθολικό της μονής αφιερωμένο στην Αγία Τριάδα και ανακαινίστηκε το 1880-81, και στο εσωτερικό του έχει εικόνες του 17ου αιώνα, της Κρητικής Σχολής. Επίσης στην κεντρική αυλή βρίσκεται το παρεκκλήσι του Αγίου Λαζάρου, πιθανόν ταφικού χαρακτήρα. Γύρω από την κεντρική αυλή διατάσσονται τα κελιά, σε διώροφα και οι υπόλοιποι κύριοι χώροι της μονής (πχ. τραπεζαρία, ηγουμενίο). Η μονή διαθέτει επίσης εργαστήρια, χώρους επεξεργασίες τροφίμων, ελαιοτριβείο, πατητήρι, φούρνους, αποθήκες και μεγάλες στέρνες για τη συλλογή του βρόχινου νερού. Οι σταύλοι και τα εργαστήρια βρίσκονται γύρω από τη δεύτερη, νότια αυλή.
Παραπομπές
Αρετιου Κατηγορία:Δήμος Αγίου Νικολάου
Γ.Σ. Εσπερίδες Καλλιθέας
Αγωνιστική περίοδος 2021-2022
Το 2021-22 δεν έμεινε ανεπηρέαστο από τον κορονοϊό, ωστόσο με τη παράλληλη λήψη υγειονομικών μέτρων εννέα σύλλογοι έφτασαν στο νήμα του τερματισμού. Οι Εσπερίδες ολοκλήρωσαν τις αγωνιστικές τους υποχρεώσεις για την Κανονική Περίοδο στην 3η θέση της βαθμολογικής κατάταξης με αρκετή διαφορά από τον επόμενο. Αναλυτικότερα συγκέντρωσε 11 νίκες και 5 ήττες. Στη διαδικασία των Play-Offs διασταυρώθηκε με τη Δάφνη Αγίου Δημητρίου, που είχε καταλάβει την 6η θέση. Η ομάδα της Καλλιθέας μετέφερε δύο νίκες (74-71 εντός, 59-67 εκτός έδρας) με αποτέλεσμα να χρειάζεται μόλις μία ακόμη για τη συμπλήρωση της σειράς. Την πέτυχε αμέσως στην έδρα της με το τελικό σκορ να διαμορφώνεται σε 73-68. Στην επόμενη αγωνιστική διασταυρώθηκε με το 2ο της Κανονικής Περιόδου, Παναθηναϊκό. Αυτή τη φορά σε απόλυτα πλεονεκτική θέση βρίσκονταν οι «πράσινες» (76-54 στη Λεωφόρο, 64-78 στο Έσπερος). Πετυχαίνοντας μία ακόμη νίκη με σκορ 77-66 έστειλαν τις Εσπερίδες σε σειρά κατάταξης για τις θέσεις 3 και 4. Εκεί αντιμετώπισαν την ομάδα του Ο.Α. Χανίων που είχε τερματίσει στην 5η θέση της Κανονικής Περιόδου. Οι Εσπερίδες μετέφεραν μία ήττα (79-78) και μία νίκη (80-68), συνεπώς η σειρά χρειαζόταν τουλάχιστον δύο αγώνες για να φτάσει ένας από τους αντιπάλους στις τρεις νίκες. Αρχικά οι Εσπερίδες ηττήθηκαν εντός έδρας με σκορ 76-79 παρόλο που ήταν θεωρητικά ισχυρότερη ομάδα και κατόπιν παρασύρθηκαν σε δεύτερη ήττα με σκορ 72-62 στην Κρήτη. Κατά συνέπεια ολοκλήρωσαν τη χρονιά στην 4η θέση της τελικής κατάταξης.
Κορυφαία σκόρερ για λογαριασμό της ομάδας αναδείχθηκε η Καναδή Έμιλι Πότερ (416 πόντοι σε 20 αγώνες, 20,80 κατά μ.ό.). Την ακολούθησαν η Αμερικανίδα Ροξάνα Μπάραμαν (329 πόντοι σε 19 αγώνες, 17,32 κατά μ.ό.) και η Ελληνίδα Σταυριανή Βιντσιλαίου (188 πόντοι σε 20 αγώνες, 9,40 κατά μ.ό.). Η Πότερ αναδείχθηκε παράλληλα η κορυφαία σκόρερ και κορυφαία ριμπάουντερ (228 σε 20 αγώνες, 11,40 κατά μ.ό.) στο σύνολο του Πρωταθλήματος.
Στο θεσμό του Κυπέλλου η ομάδα της Καλλιθέας εντάχθηκε απευθείας στη «Φάση των 16», όπου κατάφερε να σημειώσει εντός έδρας νίκη απέναντι στη Νίκη Λευκάδας με το τελικό σκορ να διαμορφώνεται σε 74-70. Οι Εσπερίδες αποκλείστηκαν με τη σειρά τους στη «Φάση των 8», έχοντας γνωρίσει την ήττα στην έδρα τους από τον Παναθηναϊκό με σκορ 57-76.
Τρέχουσα αγωνιστική περίοδος
Την περίοδο αυτή οι Εσπερίδες δήλωσαν συμμετοχή στο EuroCup. Αυτή είναι και η πρώτη ευρωπαϊκή έξοδος του συλλόγου υπό τη νέα ονομασία. Η τελευταία ήταν το 2008-09 ως Α.Ε. Εσπερίδες (επισήμως Esperides Ravenna Kallithea). Στην Προκριματική Φάση αναμένεται να αντιμετωπίσει τον Οκτώβριο του 2022 την ισραηλινή Ελιτζούρ Χολόν σε δύο αγώνες, χρησιμοποιώντας ως έδρα το Κλειστό Γυμναστήριο Παλαιού Φαλήρου «Σοφία Μπεφόν».
Έδρα του συλλόγου είναι το Κλειστό Γυμναστήριο Καλλιθέας «Έσπερος», χωρητικότητας 800 θεατών. Πρόεδρος της διοικούσας επιτροπής είναι ο Κώστας Σιδηρόπουλος. Καθήκοντα πρώτου προπονητή διατηρεί από το Μάιο του 2022 ο Θάνος Σόφτσης με άμεσο συνεργάτη το Σάκη Φέξη. <!--Το ρόστερ των Εσπερίδων Καλλιθέας για την αγωνιστική περίοδο 2019-20 συνθέτουν οι παρακάτω αθλήτριες:
Τμήματα υποδομής
Ο Γ.Σ. Εσπερίδες Καλλιθέας διατηρεί ως φυτώριο νεαρών αθλητριών διαθέτει διακρίσεις σε τοπικό και πανελλαδικό επίπεδο. Στο πρόσφατο παρελθόν έχει κατακτήσει:
Την αγωνιστική περίοδο 2021-22 οι Εσπερίδες κατέκτησαν την κορυφή στο οικείο τους τοπικό Πρωτάθλημα Νότιας Αττικής στην ηλικιακή βαθμίδα των Νεανίδων. Στη σειρά των Τελικών τέθηκαν αντιμέτωπες με τον Κρόνο Αγίου Δημητρίου, με τις δύο ομάδες να βάζουν στόχο τις τρεις νίκες. Ο Κρόνος προηγήθηκε με 2-0, ωστόσο ο σύλλογος της Καλλιθέας, υπό την ηγεσία του Θάνου Δήμου, κατάφερε να ανατρέψει τη σε βάρος του κατάσταση και να αναδειχθεί τιτλούχος. Σαν αποτέλεσμα η ομάδα προκρίθηκε απευθείας στην Τελική Φάση του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος που διεξήχθη τον Απρίλιο του 2022 στη Θεσσαλονίκη. Ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές της υποχρεώσεις στην 5η θέση της τελικής κατάταξης σε σύνολο 8 συλλόγων. Οι Εσπερίδες ήταν η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους ποσοτικά πόντους (352) στην Τελική Φάση, ενώ οι αθλητριές τους, Μαρκέλλα Σταμούλου και Νάγια Στολίγκα είχαν την τρίτη (76) και πέμπτη (62) καλύτερη ατομική συγκομιδή πόντων αντίστοιχα.
Την αγωνιστική περίοδο 2021-22 οι Εσπερίδες κατέκτησαν την κορυφή στο οικείο τους τοπικό Πρωτάθλημα Νότιας Αττικής στην ηλικιακή βαθμίδα των Κορασίδων. Ο απολογισμός της χρονιάς, υπό την τεχνική ηγεσία του Θανάση Μπούτα, ήταν 18 νίκες σε ισάριθμους αγώνες. Κατά συνέπεια η ομάδα προκρίθηκε απευθείας στην Τελική Φάση του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος που διεξήχθη τον Ιούλιο του 2022 στη Μεσσηνία. Ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές της υποχρεώσεις στην 3η θέση της τελικής κατάταξης, νικώντας στο Μικρό Τελικό τον Ανδρογέα Ηρακλείου με σκορ 41-72. Οι Εσπερίδες ήταν η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους ποσοτικά πόντους (333) στην Τελική Φάση, ενώ οι αθλητριές τους, Ναταλία Αρσενιάδου και Νάγια Στολίγκα είχαν την πρώτη (129) και τρίτη (110) καλύτερη ατομική συγκομιδή πόντων αντίστοιχα. Η Αρσενιάδου αναδείχθηκε επιπλέον και M.V.P. της διοργάνωσης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αθήνας Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.ΚΑ.Ν.Α. Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 2017 Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 2017
Ζεύξις (γλύπτης)
Ο Ζεύξις (2ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας γλύπτης του οποίου το όνομα αναγράφεται σε ένα καθήμενο άγαλμα που ανακαλύφθηκε στη Ρώμη και πιθανώς αναπαριστά τον φιλοσόφο Καρνεάδη τον Κυρηναίο, και το οποίο βρίσκεται στο Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης της Νέας Υόρκης.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες γλύπτες
Ελίζα Ντούσκου
Η Ελίζα Ντούσκου (Eliza Patricia Dushku · 30 Δεκεμβρίου 1980) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός, μοντέλο και παραγωγός. Πρωταγωνίστησε στην ταινία Buffy the Vampire Slayer και στην συνέχειά της Angel καθώς και στις δυο σειρές του Fox, το Dollhouse, για την οποία ήταν επίσης παραγωγός, και το Tru Calling. Είναι επίσης γνωστή για την συμμετοχή της στις ταινίες True Lies, Bye Bye Love, The New Guy, Bring It On, Wrong Turn και Jay and Silent Bob Strike Back καθώς και για τις δουλειές της ως ηθοποιός φωνής σε βιντεοπαιχνίδια!
Βιογραφία
Η Ντούσκου γεννήθηκε στην Βοστώνη της Μασαχουσέτης. Είναι η μοναδική κόρη και το νεότερο από τα τέσσερα παιδιά του Φίλιπ Ρίτσαρντ Τζόρτζ Ντούσκου και της Τζούντι Ντούσκου, καθηγήτριας πολιτικών επιστημών. Ο πατέρας της Ντούσκου γεννήθηκε στην Βοστώνη και οι γονείς της κατάγονται από την Κορυτσά. Η μητέρα της κατάγεται από το Αϊντάχο και είναι δανέζικης, αγγλικής, ιρλανδικής και γερμανικής καταγωγής. Οι γονείς της χώρισαν προτού η ίδια γεννηθεί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί Κατηγορία:Αμερικανοί ακτιβιστές Ντούσκου
Ιωάννης Δούκας
Ιωάννης Δούκας μπορεί να αναφέρεται στους:
Σταρόστα
Σταρόστα (κυριλλικά: староста, λατινικά: capitaneus, γερμανικά: Starost, Hauptmann) είναι ένας σλαβικός όρος που δηλώνει έναν γηραιό μιας κοινότητας του οποίου ο ρόλος ήταν να διαχειρίζεται τα περιουσιακά στοιχεία και κτήματα μιας φατριάς ή μιας οικογένειας. Η σλαβική ρίζα του σταρόστα μεταφράζεται ως «ανώτερος». Από τον Μεσαίωνα, σήμαινε έναν αξιωματούχο σε ηγετική θέση σε μια σειρά πολιτικών και κοινωνικών πλαισίων σε ολόκληρο τον σλαβικό κόσμο. Όσον αφορά έναν δήμο, ο σταρόστα ήταν ιστορικά ανώτερος βασιλικός διοικητικός αξιωματούχος, ισοδύναμος με τον σερίφη της κομητείας ή το ξεπερασμένο σενεσάλο, και ανάλογος με τον έπαρχο. Στην Πολωνία, ένας σταρόστα θα διαχειριζόταν μια περιοχή του στέμματος ή μια οριοθετημένη περιοχή που ονομαζόταν σταρόστφο (starostwo).
Στον Πρώιμο Μεσαίωνα, ο σταρόστα θα μπορούσε να ηγηθεί μιας εγκατεστημένης αστικής ή αγροτικής κοινότητας ή άλλων κοινοτήτων, όπως ένας σταρόστα της εκκλησίας ή ένας σταρόστα του αρτέλ, κ.λπ.. Ο σταρόστα λειτουργούσε επίσης ως ο κύριος των τελετών σε παραδοσιακούς γάμους στη Ρουθηνία, στην Ουκρανία και στην Πολωνία, παρόμοια με το στάρι σβατ (стари сват) στους σερβικούς γάμους.
Βασίλειο της Πολωνίας
Στο Βασίλειο της Πολωνίας και στην Πολωνική-Λιθουανική Κοινοπολιτεία, ο σταρόστα ήταν από τον 15ο αιώνα το αξίωμα ενός εδαφικού διαχειριστή, που συνήθως ανατέθοταν σε έναν τοπικό ιδιοκτήτη γης και μέλος της αριστοκρατίας, Σλάχτα (Szlachta). Μέχρι την τρίτη διχοτόμηση της Πολωνίας το 1795, υπήρχαν δύο τύποι σταρόστα:
Υπήρχαν επίσης γενικοί σταρόστα που ήταν επαρχιακοί κυβερνήτες. Όλοι οι σταρόστα εξαφανίστηκαν μετά την Εξέγερση του Κοστσιούσκο το 1794 και δεν αποκαταστάθηκαν παρά μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν άλλαξε ο ρόλος τους.
Στη σύγχρονη Πολωνία, ο σταρόστα ορίζει έναν διοικητή της περιφέρειας, ο οποίος είναι επικεφαλής της αστικής διοίκησης σταρόστφο και διαχειρίζεται ένα πόβιατ, παρόμοια με τον αρχηγό ενός δημοτικού συμβουλίου.
Αλμπέρτο Ντίαθ
Ο Αλμπέρτο Ντίαθ Ορτίθ (ισπανικά: Alberto Díaz Ortiz) (Μάλαγα, 23 Απριλίου 1994) είναι Ισπανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως πόιντ γκαρντ/σούτινγκ γκαρντ για την Ουνικάχα Μάλαγα.
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Ο Ντίαθ ξεκίνησε την επαγγελματική του σταδιοδρομία στην Κλίνικας Ρινκόν, μια συνδεδεμένη ομάδα της Ουνικάχα Μάλαγα. Έπαιξε ταυτόχρονα και με τις δύο ομάδες μέχρι τον Μάρτιο του 2014, όταν δόθηκε δανεικός στην Μπιλμπάο Μπασκέτ, μέχρι το τέλος της σεζόν 2013–14.
Σταρόστα
Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία
Ιστορικά, ο τίτλος «Starost» χρησιμοποιήθηκε επίσης σε μέρη της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, αλλά δεν συνδέεται με την ιδιοκτησία γης. Η γερμανική λέξη Starostei αναφερόταν στο γραφείο ή στην περιοχή στέμματος ενός Starost. Στα γερμανικά, ο τίτλος starost/starosta μεταφράζεται επίσης ως Hauptmann και ανάλογος με ένα έπαρχο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επικεφαλής τοπικής αυτοδιοίκησης Κατηγορία:Τίτλοι ευγενείας Κατηγορία:Σλαβικοί τίτλοι Κατηγορία:Πολωνικοί τίτλοι Κατηγορία:Πολωνικές λέξεις και φράσεις Κατηγορία:Τοπική αυτοδιοίκηση στη Ρωσική Αυτοκρατορία Κατηγορία:Τίτλοι εθνικής ή εθνοτικής ηγεσίας
Αλμπέρτο Ντίαθ
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Τελικά, το καλοκαίρι του 2015, επέστρεψε στην Ουνικάχα και πήρε οριστικά ρόλο στην ομάδα τη σεζόν 2015–16. Τη σεζόν 2016–17, ο Ντίαθ κέρδισε το EuroCup με την Ουνικάχα, κερδίζοντας την Βαλένθια Μπάσκετ στους Τελικούς. Μαζί με την κατάκτηση του τροπαίου του EuroCup, ο Ντίαθ ονομάστηκε επίσης ο Πολυτιμότερος Παίκτης των τελικών του EuroCup, αφού είχε κατά μέσο όρο 7,3 πόντους, 3,0 ασίστ και 1,3 κλεψίματα, σε 21,8 λεπτά ανά παιχνίδι, σε τρεις αγώνες.
Ο Ντίαθ υπέγραψε τετραετή επέκταση συμβολαίου με την Ουνικάχα στις 7 Αυγούστου 2020.
Εθνική ομάδα
Ο Ντίαθ ήταν μέρος της Εθνικής Ισπανίας Κ18 που κέρδισε το Τουρνουά Άλμπερτ Σβάιτσερ το 2012.
Τον Ιούλιο του 2014 κέρδισε το αργυρό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κ20 του 2014 που διεξήχθη στην Ελλάδα.
Συμμετείχε με την Εθνική Ισπανίας ανδρών στο Ευρωμπάσκετ 2022, όπου η Ισπανία κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο, κερδίζοντας στον τελικό τη Γαλλία με 88-76.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισπανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2022 Κατηγορία:Παίκτες νικητές Ευρωμπάσκετ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μάλαγας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπιλμπάο Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπαλονθέστο Φουενλαμπράδα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισπανίας
Καλύβια Καρύστου Εύβοιας
Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Καλύβια
Τα Καλύβια είναι πεδινό χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας σε υψόμετρο 60 μέτρα.
Γεωγραφία - Αξιοθέατα
Δυτικά από το χωριό και στους πρόποδες τους όρους Όχη βρίσκεται το "σπήλαιο της Αγίας Τριάδας" με εξερευνημένο μήκος περίπου 2.400 μέτρα, το οποίο είναι το μεγαλύτερο σπήλαιο της νότιας Εύβοιας και στο οποίο έχουν εντοπιστεί ίχνη ανθρώπινης παρουσίας σε συνεχείς φάσεις της Νεολιθικής περιόδου.
Στην περιοχή υπάρχουν τα ερείπια του μεσαιωνικού πύργου "Χαρτζάνι" κοντά στα δισυπόστατα εξωκλήσια Αγία Τριάδα - Άγιος Σπυρίδωνας και Άγιος Γεώργιος - Αγία Μαύρα. Το πιο σημαντικό θρησκευτικό αξιοθέατο είναι η εκκλησία του Ταξιάρχη, η οποία χρονολογείται στα 1200 και από το το 1966 έχει ανακηρυχθεί αρχαίο μνημείο. Πρόκειται για "σύνθετο τετρακιόνιο ναό με τρούλο και σταυρεπίστεγο νάρθηκα και με πολλά αξιόλογα στοιχεία γλυπτού αρχιτεκτονικού διακόσμου".
Σημείωση
Στην Εύβοια και τον Δήμο Μαντουδίου - Λίμνης - Αγίας Άννας υπάρχει ο συνώνυμος οικισμός Καλύβια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Εύβοιας Κατηγορία:Δήμος Καρύστου
Ρομπέρτο Κάρλος (τραγουδιστής)
Ο Ρομπέρτο Κάρλος Μπράγκα (Βραζιλία], 19 Απριλίου 1941 ),  γνωστότερος ως Ρομπέρτο Κάρλος, είναι τραγουδιστής και τραγουδοποιός από τη Βραζιλία και ένας από τους κυριότερους εκπροσώπους της MPB. Έχει πουλήσει περισσότερους από 80.000.000 δίσκους παγκοσμίως.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βραζιλιάνοι τραγουδιστές
Απόστολος Λευκάδιος
Με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Απόστολος Λευκάδιος (Λευκάδα, 1910 – Αθήνα, 18 Οκτωβρίου 1979) είναι γνωστός ο Έλληνας ζωγράφος του 20ού αιώνα Απόστολος Χαμοσφακίδης.
Βιογραφικά Στοιχεία
Ο Απόστολος Χαμοσφακίδης ή Λευκάδιος γεννήθηκε το 1910 στη Λευκάδα, όπου και μεγάλωσε. Στην Αθήνα εγκαταστάθηκε πριν από το 1933. Εκεί, συνδέθηκε με φιλία με τον γνωστό λογοτέχνη (και ιατρό) Παύλο Νιρβάνα, ο οποίος του προσέδωσε και το χαρακτηριστικό καλλιτεχνικό ψευδώνυμο "Λευκάδιος". Απεβίωσε στην Αθήνα, στις 18 Οκτωβρίου 1979, από εγκεφαλικό επεισόδιο, σε ηλικία 69 ετών.
Σπουδές
Σπούδασε ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας. Μαθήτευσε δίπλα σε σημαντικούς εκπροσώπους του καλλιτεχνικού κινήματος της Σχολής του Μονάχου (ή αλλιώς του ακαδημαϊκού ρεαλισμού), αλλά και του πρώιμου ελληνικού ιμπρεσιονισμού. Δάσκαλοί του ήταν ο Επαμεινώνδας Θωμόπουλος, ο Σπυρίδων Βικάτος, ο Δημήτριος Μπισκίνης και ο Δημήτριος Γερανιώτης. Σύμφωνα με δημοσίευση του Κώστα Θεοφάνους στην εβδομαδιαία εφημερίδα "Φωνή των Πειραιωτών" (στις 22.04.1982), υπήρξε μαθητής του Γεώργιου Ιακωβίδη.
Το Έργο του
Ασχολήθηκε με τη ζωγραφική και την αγιογραφία, ενώ η καλλιτεχνική του δημιουργία εκτείνεται σε διάστημα μεγαλύτερο των σαράντα ετών. Τα έργα του αποτελούνται κυρίως από λάδια, παρότι δημιούργησε και λίγες ακουαρέλες. Στην τεχνοτροπία του υπάρχει μεγάλη ποικιλία. Η  ζωγραφική του αναπτύσσεται  στην κατεύθυνση ενός ρεαλιστικού ιδιώματος ιμπρεσιονιστικής χρωματικότητας. Διακρίθηκε κυρίως σαν τοπιογράφος και αγιογράφος, αλλά το πολυδιάστατο έργο του περιλαμβάνει επίσης θαλασσογραφίες, σκηνές της καθημερινής ζωής, νεκρές φύσεις, συνθέσεις, ανθογραφίες, σκίτσα, προσωπογραφίες και πολεμικές σκηνές.
Ο συμπατριώτης του, Δήμος Μαλακάσης (δικηγόρος, λόγιος και ζωγράφος) έγραψε για τον Απόστολο Λευκάδιο το 1979: "Τα έργα του έχουν τη μυρωδιά της άρμης και του μαΐστρου, με τις σιλουέτες των Μύλων και της Γύρας, με τα ολόασπρα πανιά των τρεχαντηριών που ξεμακραίνουν στους χιμαιρικούς ορίζοντες της έμπνευσής του..."
Ο ζωγράφος παρουσίασε τη δουλειά του σε εκθέσεις στην Αθήνα, στο Άργος και στο Ναύπλιο.
Έργα του βρίσκονται στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, κυρίως σε ιδιωτικές συλλογές, στη συλλογή του Αντώνη Σολδάτου, στη Δημοτική Συλλογή Έργων Τέχνης Ελευσίνας, στην Πινακοθήκη "Σπάρτη" του Γιώργου Βογιατζόγλου, στην Πινακοθήκη του Συνδέσμου Οργανωμένων Φιλολογικών Ιστορικών Αρχείων (Ίδρυμα Σ.Ο.Φ.Ι.Α.) στην Αθήνα και αλλού. Έργο του ζωγράφου, το οποίο του ανατέθηκε κατόπιν διαγωνισμού, κοσμεί την Αίθουσα Συνεδρίων της ΑΣΚΤ και απεικονίζει το πορτραίτο του Αλέξανδρου Βουρνάζου, καθηγητή Χημείας στο ΕΜΠ.
Αγιογραφίες του βρίσκονται σε ναούς και παρεκκλήσια, όπως: Μετά τον θάνατό του, πραγματοποιήθηκαν δύο αναδρομικές εκθέσεις, μια στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων και μια στο Δημαρχιακό Μέγαρο του Πειραιά το 1982. Ο Λευκαδίτης συλλέκτης έργων τέχνης Ανδρέας Σολδάτος παρουσίασε έργα του ζωγράφου σε αναδρομική έκθεση, στην Αίθουσα Τέχνης "Θεόδωρος Στάμος" στην πλατεία Μαρκά της Λευκάδας. Έργο του παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο κοινό στις 17 Φεβρουαρίου 2014, στον Κύκλο Β' της ενότητας «Νεοελληνική Ζωγραφική 1870–1935», στην έκθεση της Πινακοθήκης Γιώργου Βογιατζόγλου στη Νέα Ιωνία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες καλλιτέχνες Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι Κατηγορία:Γενιά του ’30 Κατηγορία:Σχολή του Μονάχου Κατηγορία:Έλληνες αγιογράφοι
Ευσταθιάδης
Το ελληνικό επώνυμο Ευσταθιάδης μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
Γουέμπα (ποταμός)
Στο σύστημα διαχείρισης υδάτων, η λεκάνη του Γουέμπα ανήκει στη λεκάνη του Βιστούλα.
Ροή
Ο ποταμός ρέει από την περιοχή δυτικά του Καρτούζι στην περιοχή του Μποζεστόβο, σε υψόμετρο 170 μέτρων. Διασχίζει μια σειρά από λίμνες, οι μεγαλύτερες από τις οποίες είναι οι Ντουούγκιε, Βιέλκι, Ρεσκόφσκιε, Σιανόφσκιε και Γουέμπσκο. Εκβάλλει στη Βαλτική Θάλασσα κοντά στην πόλη Γουέμπα.
Ιστορία
Μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ο ποταμός στην πολωνική πλευρά των συνόρων ονομαζόταν Łeba στο ανώτερο ρεύμα του, και στη γερμανική πλευρά στο μέσο και κάτω ρου του ονομαζόταν Leba. Κατά την περίοδο του μεσοπολέμου, τα σύνορα μεταξύ της Δεύτερης Πολωνικής Δημοκρατίας και της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης καθορίστηκαν στο τμήμα μεταξύ των χωριών Τουουτσέβο και Παρασίνο. Το 1948, το όνομα Łeba καθιερώθηκε επίσημα για το κατώτερο και μεσαίο ρεύμα στη θέση του γερμανικού Leba Fluss.
Προστασία της φύσης
Στις εκβολές, σε ημικύκλιο σημειωμένο με ακτίνα 500 μέτρων με κατεύθυνση τη θάλασσα από την ανατολική κεφαλή της εισόδου του λιμανιού έχει δημιουργηθεί μόνιμο κύκλωμα προστασίας και απαγορεύεται η αλιεία.
Στα εσωτερικά θαλάσσια ύδατα εντός των ορίων του λιμανιού έχει δημιουργηθεί κύκλωμα περιοδικής προστασίας θαλάσσιας πέστροφας και σολομού, το οποίο ισχύει από 15 Σεπτεμβρίου έως 31 Δεκεμβρίου. Το αθλητικό ψάρεμα με καλάμι στα νερά των λιμανιών είναι απαγορευμένο.
Η άνω ροή του ποταμού προστατεύεται από το Natura 2000.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποταμοί της Πολωνίας
Μία Βασικόβσκα
Η Μία Βασικόβσκα (αγγλικά: Mia Wasikowska, γεν. 25 Οκτωβρίου 1989) είναι Αυστραλή ηθοποιός. Έκανε την πρώτη της εμφάνιση στην τηλεόραση στο αυστραλιανό τηλεοπτικό δράμα "All Saints" το 2004 και την πρώτη κινηματογραφική της εμφάνιση στην ταινία Suburban Mayhem το 2006.
Έγινε ευρέως γνωστή μετά την επιτυχημένη συμμετοχή της στην σειρά του HBO "In Treatment" (Μαθήματα ψυχολογίας). Ήταν υποψήφια για το βραβείο Β' Γυναικείου Ρόλου των Ανεξάρτητων Βραβείων Spirit για την συμμετοχή της στην ταινία That Evening Sun (2009).
Η Βασικόβσκα απέκτησε παγκόσμια αναγνώριση το 2010 όταν πρωταγωνίστησε ως Αλίκη στην ταινία του Τιμ Μπάρτον Η Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων. Ακολούθησαν οι ταινίες Τα παιδιά είναι εντάξει επίσης το 2010 (για τον ρόλο της στην ταινία έλαβε το Hollywood Award Καλύτερης πρωτοεμφανιζόμενης ηθοποιού).
Το 2015 πρωταγωνίστησε στην ταινία Πορφυρός Λόφος σε σκηνοθεσία του Γκιγιέρμο Ντελ Τόρο, όπως και στην ταινία φαντασίας Η Αλίκη μέσα από τον καθρέφτη, το σίκουελ της ταινίας Η Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων. Από τότε έχει εμφανιστεί σε αρκετές ανεξάρτητες ταινίες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυστραλές ηθοποιοί
Γουεντσίτσα
Η Γουεντσίτσα (πολωνικά: Łęczyca, γερμανικά: Lentschitza, εβραϊκά: לונטשיץ‎), με πλήρης ονομασία Βασιλική Πόλη της Γουεντσίτσα (Królewskie Miasto Łęczyca), είναι πόλη και η έδρα του Πόβιατ Γουεντσίτσα στο Βοεβοδάτο Λοτζ στην κεντρική Πολωνία. Ο πληθυσμός της είναι 13.786 κάτοικοι (2020).
Προέλευση του ονόματος
Η πόλη πιθανότατα πήρε το όνομά της από μία δυτική σλαβική (Λεχίτες) φυλή που ονομαζόταν Γουεντσάνοι (Łęczan), η οποία κατοίκησε στη κεντρική Πολωνία στις αρχές του Μεσαίωνα. Ωστόσο, ορισμένοι μελετητές ισχυρίζονται ότι η πόλη πήρε το όνομά της από την παλαιά πολωνική λέξη łęg, που σημαίνει βαλτώδης πεδιάδα.
Στα μεσαιωνικά λατινικά έγγραφα, η Γουεντσίτσα ονομάζεται Lonsin, Lucic, Lunciz, Lantsiza, Loncizia, Lonsitia και Lunchicia. Στις αρχές του 12ου αιώνα, ο Γάλλος Ανώνυμος ονόμασε την Γουεντσίτσα ως «Lucic», και το 1154, ο Άραβας γεωγράφος Μουχάμαντ αλ-Ιντρίσι την ονόμασε Nugrada (Νουγκράντα), τοποθετώντας την ανάμεσα σε άλλες κύριες πόλεις του Βασιλείου της Πολωνίας, όπως η Κρακοβία, το Σιέρατς, το Γκνιέζνο, το Βρότσουαφ και το Σάντοκ.
Τοποθεσία
Η Γουεντσίτσα βρίσκεται στη μέση του πόβιατ και καλύπτει έκταση 8,95 τετραγωνικών μιλίων. Στο παρελθόν, η πόλη ήταν η πρωτεύουσα της Ζιέμια Γουεντσίτσα, η οποία αργότερα μετατράπηκε σε Βοεβοδάτο Γουεντσίτσα. Στη Δεύτερη Πολωνική Δημοκρατία και την περίοδο 1945-1975, η Γουεντσίτσα ανήκε στο Βοεβοδάτο Λοτζ. Το 1975-1998, ήταν μέρος του Βοεβοδάτου Πουότσκ. Το γεωμετρικό κέντρο της Πολωνίας βρίσκεται κοντά στη Γουεντσίτσα.
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία|300x300εσ| Το πρώτο Σέιμ στη Γουεντσίτσα, του [[Γιαν Ματέικο.]] Η Γουεντσίτσα είναι μια από τις παλαιότερες πόλεις της Πολωνίας, που αναφέρεται στον 12ο αιώνα. Ήταν ο τόπος της πρώτης καταγεγραμμένης συνεδρίασης του Σέιμ, του πολωνικού κοινοβουλίου, το 1182. Το 1229, κατά την περίοδο του κατακερματισμού του Βασιλείου της Πολωνίας, έγινε η πρωτεύουσα του Δουκάτου της Γουεντσίτσα, το οποίο το 1263 χωρίστηκε σε δύο μέρη - το Δουκάτο της Γουεντσίτσα και το Δουκάτο του Σιέρατς. Στις αρχές του 14ου αιώνα, δημιουργήθηκε το Βοεβοδάτο Γουεντσίτσα, με τη Γουεντσίτσα να είναι η πρωτεύουσα. Αυτή η διοικητική μονάδα του Στέμματος του Βασιλείου της Πολωνίας ήταν μέρος της Επαρχίας Μείζονος Πολωνίας του Πολωνικού Στέμματος και υπήρχε μέχρι τους διαμελισμούς της Πολωνίας στα τέλη του 18ου αιώνα. Ήταν μια βασιλική πόλη του Πολωνικού Στέμματος.
Η Γουεντσίτσα, η οποία βρίσκεται στο κέντρο της Πολωνίας, ήταν για αιώνες μια από τις πιο σημαντικές πόλεις της χώρας. Έλαβε δικαιώματα του Μαγδεβούργου πριν από το 1267, και το 1331 οι Τεύτονες Ιππότες κατέστρεψαν την πόλη κατά τη διάρκεια μιας από τις επαναλαμβανόμενες επιδρομές τους στην Πολωνία. Κάηκαν πολλά κτίρια, συμπεριλαμβανομένων δύο εκκλησιών. Λίγες δεκαετίες αργότερα, με πρωτοβουλία του Καζίμιρ Γ΄ του Μέγα, η πόλη οχυρώθηκε και χτίστηκε ένα Βασιλικό Κάστρο στη νοτιοανατολική πλευρά της.
Η Γουεντσίτσα ευημερούσε την περίοδο μεταξύ των μέσων του 14ου και του 17ου αιώνα. Το βασιλικό κάστρο, που χτίστηκε από τον Καζίμιρ Γ΄ τον Μέγα, βρισκόταν σε ένα μικρό λόφο, προστατευμένο από τάφρο με νερό από τον ποταμό Μπζούρα. Το συγκρότημα ήταν φτιαγμένο από κόκκινα τούβλα, σε πέτρινα θεμέλια. Προστατεύοταν από ένα τοίχος ύψους 10 μέτρων και υπήρχε ένας πύργος στη νοτιοδυτική γωνία του. Ο πύργος της πύλης τοποθετήθηκε στο δυτικό τείχος, στο υπόγειο υπήρχε φυλακή και στην αυλή υπήρχε ένα διώροφο κτήριο. Οι αίθουσες αυτού του κτιρίου στέγαζαν συχνά συνεδριάσεις του Βασιλικού Συμβουλίου. Το 1964, ξεκίνησε εκτεταμένη ανακαίνιση του συγκροτήματος. Ένα άλλο κτίριο προστέθηκε εκείνη την εποχή, το οποίο στεγάζει τώρα το Μουσείο της Γης της Γουεντσίτσα.
Λίγο μετά την ολοκλήρωσή του στα μέσα του 14ου αιώνα, το κάστρο ορίστηκε ως μία από τις βασιλικές κατοικίες και η έδρα του Σταρόστα της Γουεντσίτσα. Το 1406, κάηκε από τους Τεύτονες Ιππότες, αλλά το συγκρότημα ξαναχτίστηκε τόσο γρήγορα, που το 1409 ο Βασιλιάς Λαδίσλαος Β΄ Γιαγκελόν παρευρέθηκε εδώ σε μια συνάντηση των συμβούλων του, συζητώντας τον επερχόμενο πόλεμο με τους Ιππότες. μικρογραφία|250x250εσ| [[Μπαρόκ Εκκλησία της Αμόλυντης Σύλληψης της Παναγίας.]] Μετά τη Μάχη του Γκρούνβαλντ (1410), ένας αριθμός υψηλόβαθμων Τευτόνων κρατουμένων κρατήθηκε εδώ για λύτρα. Εδώ πραγματοποιήθηκαν τέσσερις σύνοδοι του Σέιμ (πολωνικό κοινοβούλιο): το 1420, 1448, 1454 και 1462. Το 1420, μια αντιπροσωπεία του Βασιλείου της Βοημίας προσέφερε εδώ το Τσεχικό Στέμμα στον Γιαγκελόν. Το 1433, η Εκεχειρία της Γουεντσίτσα υπογράφηκε στην πόλη. Επιπλέον, το κάστρο χρησίμευσε ως έδρα του Βασιλιά Καζίμιρ Δ΄ της Πολωνίας, κατά τη διάρκεια του Δεκατριετούς Πολέμου (1454-1466). Η εξέχουσα θέση της πόλης τερματίστηκε με τη σουηδική εισβολή στην Πολωνία, όταν το κάστρο καταλήφθηκε και το μεγαλύτερο μέρος της πόλης καταστράφηκε και πάλι, και παρέμεινε σε κατάσταση κρίσης μέχρι τους διαμελισμούς. Μία από τις δύο κύριες διαδρομές που συνδέουν τη Βαρσοβία και τη Δρέσδη διέσχιζε την πόλη τον 18ο αιώνα και οι Βασιλείς Αύγουστος Β΄ ο Δυνατός και Αύγουστος Γ΄ της Πολωνίας συχνά ταξίδευαν σε αυτήν την διαδρομή.
Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος
Κατά τη διάρκεια της γερμανικής εισβολής στην Πολωνία, η οποία ξεκίνησε το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, οι Γερμανοί εκτέλεσαν 29 Πολωνούς, συμπεριλαμβανομένων δύο οικογενειών στις 9-10 Σεπτεμβρίου 1939. Η Γουεντσίτσα καταλήφθηκε τότε από τη ναζιστική Γερμανία και ενσωματώθηκε στην περιοχή που είναι γνωστή ως Ράιχσγκαου Βάρτελαντ, ως μέρος της περιοχής (kreis) του Lentschütz (Λέντσουτς, γερμανική λέξη για τη «Γουεντσίτσα»). Οι Γερμανοί απέλασαν 330 Πολωνούς από την πόλη τον Δεκέμβριο του 1939. Περαιτέρω απελάσεις των Πολωνών πραγματοποιήθηκαν το 1940. Οι Πολωνοί απελάθηκαν σε στρατόπεδο διέλευσης στο κοντινό Οζόρκουφ και στη συνέχεια απελάθηκαν νεαρά άτομα από το στρατόπεδο σε καταναγκαστική εργασία στη Γερμανία και τα παιδιά και οι ηλικιωμένοι απελάθηκαν στο Γενικό Κυβερνείο (γερμανοκρατούμενη κεντρική Πολωνία), ενώ τα σπίτια, τα καταστήματα και τα εργαστήρια τους παραδόθηκαν σε Γερμανούς αποίκους στο πλαίσιο της πολιτικής του Lebensraum (Ζωτικός χώρος). Τον Ιανουάριο του 1942 λειτουργούσε στρατόπεδο καταναγκαστικής εργασίας μέσα ή κοντά στην πόλη.
Οι Εβραίοι αποτελούσαν σημαντικό μέρος του πληθυσμού της Γουεντσίτσα από τα τέλη του 1400. Στην αρχή του πολέμου το 1939, ο εβραϊκός πληθυσμός ήταν πάνω από 4000 κάτοικοι, περίπου το 30 τοις εκατό της κοινότητας. Οι Γερμανοί άρχισαν να τρομοκρατούν, να λεηλατούν και να εξευτελίζουν τον εβραϊκό πληθυσμό από την αρχή της κατοχής. Οι Γερμανοί δημιούργησαν ένα γκέτο στα τέλη του 1939, και αργότερα απαγόρευαν στους Εβραίους να φύγουν με ποινή θανάτου. Μετά τον εγκλεισμό του γκέτο, η πείνα και ο τύφος κατασπάραξαν τον πληθυσμό του γκέτο. Περιοδικά, εκατοντάδες Εβραίοι της κοινότητας εκδιώχθηκαν σε άλλα μέρη, ενώ Εβραίοι από άλλες τοποθεσίες μεταφέρθηκαν στην Γουεντσίτσα. Τον Απρίλιο του 1942, οι εναπομείναντες Εβραίοι, περίπου 1.700, στάλθηκαν στο στρατόπεδο εξόντωσης του Χέλμνο, όπου αμέσως δολοφονήθηκαν με αέριο. Οι ντόπιοι Πολωνοί ανέλαβαν να πάρουν τα σπίτια τους και τα λιγοστά αντικείμενα που άφησαν πίσω τους.
Μετά τον πόλεμο, η Γουεντσίτσα επανεντάχθηκε στη Λαϊκή Δημοκρατία της Πολωνίας.
Αξιοθέατα
μικρογραφία|250x250εσ| Θέα από τον πύργο του κάστρου. μικρογραφία|250x250εσ| Δημαρχείο της Γουεντσίτσα. μικρογραφία|250x250εσ| Δημοτικό Πάρκο της Γουεντσίτσα.
Αθλητισμός
Η τοπική ομάδα ποδοσφαίρου είναι η Γκούρνικ Γουεντσίτσα. Συμμετέχει στις κατώτερες κατηγορίες.
Δούκες του Σιέρατς-Γουεντσίτσα
Μετά το 1305, μέρη του Ηνωμένου Βασιλείου της Πολωνίας αρχικά ως δύο υποτελείς δουκάτα, αργότερα ενσωματώθηκαν ως Βοεβοδάτο Γουεντσίτσα και Βοεβοδάτο Σιέρατς.
Δούκες της Γουεντσίτσα
Μετά το 1305, μέρος του Ηνωμένου Βασιλείου της Πολωνίας ως υποτελές δουκάτο, αργότερα, μετά το 1343, ενσωματώθηκε από τον βασιλιά Καζίμιρ Γ΄ το Μέγα ως το Βοεβοδάτο Γουεντσίτσα.
Αδελφοποιημένες πόλεις
Η Γουεντσίτσα είναι αδελφοποιημένη με τέσσερις πόλεις:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Βοεβοδάτου Λοτζ Κατηγορία:Πόλεις της Πολωνίας Κατηγορία:Πόβιατ Γουεντσίτσα Κατηγορία:Κυβερνείο Κάλις Κατηγορία:Βοεβοδάτο Λοτζ (1919-1939) Κατηγορία:Στετλ
Βαναντζόρ
Το Βαναντζόρ (Αρμενικά: Վանաձոր) είναι αστική δημοτική κοινότητα και η τρίτη μεγαλύτερη πόλη της Αρμενίας που υπηρετεί ως η πρωτεύουσα της επαρχίας Λορί στο βόρειο τμήμα της χώρας. Βρίσκεται περίπου 128 χιλιόμετρα βόρεια της πρωτεύουσας του Ερεβάν. Κατά απογραφή του 2011, η πόλη είχε πληθυσμό 86.199 κατοίκους, από τους 148.876 που αναφέρθηκαν στην επίσημη απογραφή του 1979. Επί του παρόντος, η πόλη έχει κατά προσέγγιση πληθυσμό 82.200 κατοίκους σύμφωνα με την επίσημη εκτίμηση του 2016.
Η πόλη βρίσκεται σε ένα γραφικό περιβάλλον, με γοητευτικό σχεδιασμένο κέντρο πόλης. Κυρίως ετοιμόρροπα εργοστάσια χημικών της Σοβιετικής περιόδου καταλαμβάνουν μεγάλο μέρος της κοιλάδας κάτω από την πόλη.
Το Βαναντζόρ είναι η έδρα της Επισκοπής του Γκουγκάρκ της Αρμενικής Αποστολικής Εκκλησίας.
Μπριτ Βέρμαν
Η Μπριτ Βέ(ε)ρμαν (ολλανδ. Britt Weerman, γενν. 13 Ιουνίου 2003) είναι Ολλανδή αθλήτρια του στίβου, και συγκεκριμένα του άλματος εις ύψος. Η μεγαλύτερη διάκρισή της μέχρι στιγμής είναι ότι κέρδισε το αργυρό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου του 2023.
Η Μπριτ Βέρμαν γεννήθηκε στην πόλη Άσσεν της βόρειας Ολλανδίας. Αρχικώς επιδόθηκε στην ενόργανη γυμναστική, από την ηλικία των 6 ετών, μέχρι που τη σταμάτησε εξαιτίας βλάβης στον χόνδρο στην άρθρωση του αγκώνα, σε ηλικία 13 ετών. Μετέπειτα σπούδασε εμπορική οικονομία στο «Ινστιτούτο Γιόχαν Κρόιφ», ένα ίδρυμα για την εκπαίδευση στο αθλητικό μάνατζμεντ. Η αθλήτρια έχει ύψος 1,74 μέτρο και ασχολήθηκε εκτός από άλμα εις ύψος με τους δρόμους 60 και 100 μέτρων μετ' εμποδίων.
Σταδιοδρομία
Το 2022 η τότε 19χρονη ακόμα Βέρμαν κατέρριψε το ολλανδικό εθνικό ρεκόρ γυναικών στο άλμα εις ύψος, με επίδοση 1,95 μέτρο σε αγώνες στο Νίνοβε του Βελγίου, βελτιώνοντας το ατομικό ρεκόρ της κατά 7 εκατοστά. Τον Αύγουστο του ίδιου έτους κέρδισε το αργυρό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου για αθλητές κάτω των 20 ετών, που διεξάχθηκε στο Κάλι (Κολομβία), με επίδοση 1,93 μ. (πρώτη ήλθε η νεότερή της Εσθονή Κάρμεν Μπρούους με 1,95 μέτρο). Δεν δίστασε να αγωνισθεί τον ίδιο μήνα και στους Πανευρωπαϊκούς αγώνες του Μονάχου, όπου κατέλαβε την τέταρτη θέση, αλλά με την ίδια επίδοση με εκείνη της τρίτης (της Σερβίδας Αγγελίνας Τόπιτς, 1,93 μέτρο.
Στις 3 Φεβρουαρίου 2023 η Βέρμαν κατέρριψε το ολλανδικό ρεκόρ γυναικών και στον κλειστό στίβο, και μάλιστα βελτιώνοντας με 1,96 μ. κατά 3 εκατοστά την προηγούμενη επίδοση, σε αγώνες στο Βάινχάιμ της Γερμανίας. Ισοφάρισε αυτή την επίδοση στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου τον επόμενο μήνα στην Κωνσταντινούπολη, παίρνοντας το αργυρό μετάλλιο (πρώτη ήταν η Yaroslava Mahuchikh. Αυτό ήταν το πρώτο μετάλλιο για Ολλανδή αθλήτρια στο άλμα εις ύψος στο Ευρωπαϊκό Κλειστού Στίβου μετά από σχεδόν μισό αιώνα, συγκεκριμένα μετά το χάλκινο μετάλλιο της Ανεμίκε Μπόουμα το 1975.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολλανδοί αθλητές του στίβου Κατηγορία:Άλτες του ύψους
Μαρία του Ανόβερου
Η Μαρία του Ανόβερου (Maria von Hannover, 26 Νοεμβρίου 1952 -) κόρη του Ερνέστου Αύγουστου Δ΄, Πρίγκιπα του Ανοβέρου.
Γεννήθηκε στο Πάττενσεν της Κάτω Σαξονίας, και είναι το μεγαλύτερο παιδί και κόρη του Ερνέστου Αύγουστου Δ΄, Πρίγκιπα του Ανοβέρου και της Πριγκίπισσας Όρτρουντ του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόνντερμπουρκ-Γκλύκσμπουρκ.
Τίτλοι
Επιπλέον, μέλη της οικογένειάς της εκ γεννήσεως φέρουν τον τίτλο Πρίγκιπας/Πριγκίπισσα της Μεγάλης Βρετανίας και της Ιρλανδίας, σύμφωνα με μια δήλωση του 1931 του Αρχηγού της Ανόβερου, κατά παράβαση της Βρετανικής Προνομιακής Επιστολής του 1917, που περιόριζε τον πριγκιπικό τίτλο στα παιδιά και τα εγγόνια των Βρετανών ηγεμόνων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Αννόβερου
Πάνος Σκουρολιάκος
Ο Πάνος Σκουρολιάκος (Παναγιώτης Σκουρολιάκος) (12 Σεπτεμβρίου 1954, Αθήνα) είναι Έλληνας ηθοποιός, σκηνοθέτης και πολιτικός του ΣΥΡΙΖΑ.
Στις εκλογές του Ιανουαρίου και του Σεπτεμβρίου του 2015 εξελέγη στο Eλληνικό Kοινοβούλιο με το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ στην εκλογική περιφέρεια Αττικής. Στις εκλογές της 7ης Ιουλίου 2019 επανεξελέγη με τον ΣΥΡΙΖΑ ως βουλευτής της περιφέρειας Α΄ Ανατολικής Αττικής.
Θεατρικές Παραστάσεις
Περισσότερες πληροφορίες για κάθε παράσταση εμφανίζονται ενεργοποιώντας τον σύνδεσμο που υπάρχει στο όνομα της κάθε παράστασης
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ Κατηγορία:Βουλευτές Αττικής Κατηγορία:Βουλευτές Α' Ανατολικής Αττικής
Αλφόνσος ντε Λενκάστρε
Ο Αλφόνσος ντε Λενκάστρε, πορτογαλ. Afonso de Lencastre (1597 - 1654) από τον Οίκο των Αβίς-Λενκάστρε ήταν ευγενής της Πορτογαλίας.
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Άλβαρο ντε Λενκάστερ 3ου δούκα τού Αβέιρο και της Ζουλιάνας ντε Λενκάστρε, κόρης τού Γεωργίου 2ου δούκα τού Αβέιρο. Γεννήθηκε στο ανάκτορο Αζεϊτάο τού Οίκου του, κοντά στο Σετούμπαλ.
Το 1627 ο Φίλιππος Δ΄ της Ισπανίας, ως Φίλιππος Γ΄ της Πορτογαλίας απένειμε στον Αλφόνσο τον νέο τίτλο τού μαρκησίου τού Πόρτο Σεγκούρο. Παρά την εξέγερση στην Πορτογαλία το 1640, ο Αλφόνσος παρέμεινε πιστός τους Αψβούργους της Ισπανίας. Για να τον ανταμείψει για την εμπιστοσύνη του, ο Φίλιππος Δ΄ τού χορήγησε το 1642 με διάταγμα τους νέους τίτλους τού δούκα τού Αμπράντες και τού μαρκησίου τού Σαρντόαλ. Όμως ο Φίλιππος Δ΄ δεν ήταν πια βασιλιάς της Πορτογαλίας και οι δύο τίτλοι δεν αναγνωρίστηκν ποτέ από τις Πορτογαλικές αρχές.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1627 την Άννα δε Σάνδε δε Παδίγια 2η μαρκησία τού Βαλδεφουέντες από την Ισπανία και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Αβίς
Εμμανουήλ Μικρογιαννάκης
Ο Εμμανουήλ Μικρογιαννάκης (Αμιρά Βιάννου, 1935 - Αθήνα 21 Ιανουαρίου 2020) ήταν Έλληνας ιστορικός, ομότιμος καθηγητής αρχαίας ιστορίας στο ΕΚΠΑ, μέλος και συνεργάτης της Πανελλήνιας Ένωσης Φιλολόγων.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στον Αμιρά Βιάννου και κατά την περίοδο του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και της Κατοχής, όταν ο ίδιος ήταν 8 ετών, έχασε τον πατέρα του και όλους τους άρρενες συγγενείς του.
Σπούδασε στο Τμήμα Φιλολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών και συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές, ως υπότροφος του ΙΚΥ, στο Πανεπιστήμιο του Γκέτινγκεν στη Γερμανία.
Δίδαξε επί σειρά ετών Ιστορία του Πολιτισμού και των Κλασικών Χρόνων στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών. Διετέλεσε πρόεδρος του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας, συγκλητικός και κοσμήτωρ της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών (1989-2001). Διετέλεσε επίσης επίτιμος καθηγητής της Σχολής Εθνικής Αμύνης και πρόεδρος του φιλολογικού συλλόγου Παρνασσός (2004-2007)
Δίδαξε σε διάφορα ξένα πανεπιστήμια και συνετέλεσε στη δημιουργία τμημάτων ξένων πολιτισμών στο Πανεπιστήμιο της Ταϊπέι στην Ταϊβάν και στις Ινδίες προκειμένου να γίνει μια βαθύτερη γνωριμία και κατανόηση του παγκόσμιου πολιτισμού και κυρίως του ελληνικού. Υπήρξε πολυγραφότατος, έχοντας συγγράψει πληθώρα μελετών, βιβλίων και άρθρων πάνω στην ιστορία της κλασικής περιόδου και της σύνδεσής της με τη φιλοσοφία ενώ παράλληλα προήγε την έρευνα πάνω στο φαινόμενο του ελληνικού πολιτισμού.
Είχε τιμηθεί από την UNESCO.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες επιστήμονες
Επιστήμες και τεχνολογία στην Αλβανία
Επισκόπηση
Από το 1993, το ανθρώπινο δυναμικό στις επιστήμες και την τεχνολογία μειώθηκε δραστικά.
Διάφορες έρευνες δείχνουν ότι κατά τη διάρκεια των ετών 1990-1999, το 40% περίπου των καθηγητών και ερευνητών από τα πανεπιστήμια και τα επιστημονικά ιδρύματα της χώρας έχει μεταναστεύσει.
Τα βασικά αίτια για την παρατηρούμενη διαρροή εγκεφάλων εντοπίζονται στις επιδεινωμένες οικονομικές συνθήκες διαβίωσης καθώς και στην έλλειψη υποδομών και πόρων προηγμένης τεχνολογίας, που αποτελούν σοβαρά εμπόδια για τη διεξαγωγή της έρευνας.
Εθνική στρατηγική για την επιστημονική ανάπτυξη
Το παραπάνω έγγραφο καθόριζε πέντε στρατηγικούς στόχους έως το 2015:
Η στρατηγική αποφασίστηκε να εφαρμοστεί σε συνέργεια με άλλες τομεακές στρατηγικές και λαμβάνοντας υπόψη τη στρατηγική για την τριτοβάθμια εκπαίδευση της Αλβανίας που εγκρίθηκε το 2008 καθώς και την εθνική στρατηγική για την ανάπτυξη και την ένταξη (2007-2013). Η τελευταία υπογραμμίζει τη σημασία του εκσυγχρονισμού οικονομικών τομέων όπως η βιομηχανία γεωργικών τροφίμων και ο τουρισμός. Υπογραμμίζει, επίσης, τη στρατηγική σημασία που κατέχει η διαχείριση της ενέργειας, του περιβάλλοντος και των υδάτινων πόρων. Οι ενδιαφερόμενοι έχουν προτείνει την ιεράρχηση πεδίων έρευνας όπως είναι η γεωργία και τα τρόφιμα, οι τεχνολογίες πληροφοριών και επικοινωνιών (ΤΠΕ), η δημόσια υγεία, η αλβανολογία και οι ανθρωπιστικές επιστήμες, οι φυσικοί πόροι, η βιοτεχνολογία, η βιοποικιλότητα, η άμυνα και η ασφάλεια. Ένα ακόμη χαρακτηριστικό της ανάπτυξης των τεχνολογιών πληροφοριών είναι η ηλεκτρονική μάθηση. Σήμερα, στην Αλβανία προσφέρονται και διαδικτυακά μαθήματα.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει θέσει σαφείς στόχους για την έρευνα και την καινοτομία στο πλαίσιο της στρατηγικής της Λισαβόνας, με στόχο να γίνει η πιο ανταγωνιστική οικονομία στον κόσμο. Όπως και άλλες χώρες των Δυτικών Βαλκανίων που επιθυμούν να ενταχθούν στην ΕΕ, η Αλβανία υστερεί στην αναπτυξιακή διαδικασία, έχοντας επικεντρωθεί τα τελευταία χρόνια στη θεμελίωση της οικονομικής ανάπτυξης.
Τον Αύγουστο του 2009, η κυβέρνηση ενέκρινε τη σύσταση της Αλβανικής Υπηρεσίας Έρευνας, Τεχνολογίας και Καινοτομίας, με στόχο τη βελτίωση της εφαρμογής της πολιτικής.
Το 2006, η αλβανική κυβέρνηση ξεκίνησε μια ριζική μεταρρύθμιση του συστήματος επιστημονικής έρευνας. Η Ακαδημία Επιστημών αναδιοργανώθηκε σύμφωνα με το πρότυπο πολλών άλλων ευρωπαϊκών χωρών. Τώρα λειτουργεί μέσω μιας επιλεγμένης κοινότητας επιστημόνων και δεν διαχειρίζεται πλέον τα ερευνητικά ιδρύματα, τα οποία έχουν ενσωματωθεί στο σύστημα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Δημιουργήθηκαν δύο νέες σχολές: η Σχολή Πληροφορικής στο Πολυτεχνείο των Τιράνων και η Σχολή Βιοτεχνολογίας και Τροφίμων στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο των Τιράνων. Το Πανεπιστήμιο των Τιράνων απέκτησε επίσης Τμήμα Εφαρμοσμένης και Πυρηνικής Φυσικής και Τμήμα Βιοτεχνολογίας. Έχουν επίσης δημιουργηθεί δώδεκα κυβερνητικοί φορείς και κέντρα μεταφοράς τεχνολογίας.
Προσωπικό
Μέχρι πρόσφατα, δεν είχαν συλλεχθεί στατιστικές Ε & Α και καινοτομίας στην Αλβανία σύμφωνα με τα πρότυπα του ΟΟΣΑ, της Eurostat και της UNESCO. Μια πρώτη έρευνα για τους δημόσια και ακαδημαϊκά ινστιτούτων ξεκίνησε στις αρχές του έτους, ενώ βρίσκεται σε εξέλιξη και μια έρευνα για την Ε & Α και την καινοτομία, με την υποστήριξη της UNESCO.
Στην Αλβανία υπάρχουν συνολικά 578 εργαζόμενοι επιστήμονες, από τους οποίους:
Ο αριθμός του προσωπικού στην Ε & Α στην Αλβανία είναι περίπου 0,2 ανά 1.000 κατοίκους.
Ροντιόν Μαλινόφσκι
Ο Ροντιόν Γιακόβλεβιτς Μαλινόφσκι (Родион Яковлевич Малиновский ; 11ιούλ./23γρ. Νοεμβρίου 1898, Οδησσός - 31 Μαρτίου 1967, Μόσχα) ήταν Στρατάρχης της Σοβιετικής Ένωσης και Ανώτατος Διοικητής των Σοβιετικών Χερσαίων Δυνάμεων. Ο Μαλινόφσκι ήταν υπουργός Άμυνας της Σοβιετικής Ένωσης από το 1957 έως το 1967.
Βιογραφία
Ο Μαλινόφσκι παρακολούθησε το σχολείο μέχρι 12 ετών και στη συνέχεια εργάστηκε ως αγρότης. Μετά την έναρξη του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου το 1914 κατάφερε να ενταχθεί στον ρωσικό στρατό ως ανήλικος. Τραυματίστηκε, προήχθη σε στρατιώτη και το 1916 πήγε στη Γαλλία με το ρωσικό εκστρατευτικό σώμα στο δυτικό μέτωπο. Πολέμησε στην 1η Ταξιαρχία υπό τον στρατηγό Λόχβιτσκι στην περιοχή της Ρενς, τραυματίστηκε ξανά και προήχθη σε διοικητή διμοιρίας. Μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση, ο Μαλινόφσκι υποστήριξε τους Μπολσεβίκους και έτσι συνελήφθη από τις γαλλικές αρχές. Υπηρέτησε στη Λεγεώνα των Ρώσων (Légion Russe) μέχρι το τέλος του πολέμου και τιμήθηκε με τον γαλλικό πολεμικό σταυρό.
Στον Κόκκινο Στρατό
Τον Αύγουστο του 1919, αφού επέστρεψε στη Ρωσία, κατατάχθηκε στον Κόκκινο Στρατό και υπηρέτησε στην Άπω Ανατολή μέχρι το τέλος του Εμφυλίου Πολέμου, όπου πολέμησε ενάντια στα στρατεύματα του Λευκού Ναυάρχου Κολτσάκ. Το 1927 ήταν διοικητής τάγματος και άρχισε να σπουδάζει στην Ακαδημία Φρούνζε, αποφοιτώντας με άριστα το 1930. Στη συνέχεια προσλήφθηκε ως αρχηγός του επιτελείου και αργότερα ως διοικητής της 2ης Μεραρχίας Ιππικού. Μετά από τέσσερα χρόνια στην επιχειρησιακή διοίκηση του Γενικού Επιτελείου του Κόκκινου Στρατού, διοικούσε σώμα ιππικού στη Βεσσαραβία. Από τον Ιανουάριο του 1937 έως τον Μάιο του 1938 εργάστηκε με το όνομα «Συνταγματάρχης Μαλίνο» ως στρατιωτικός σύμβουλος της ρεπουμπλικανικής κυβέρνησης στην Ισπανία. Μετά την επιστροφή του στην ΕΣΣΔ, έγινε στις 15 Ιούνιος 1938 διοικητής ταξιαρχίας και εργάστηκε από τον Σεπτέμβριο του 1939 ως λέκτορας στη Στρατιωτική Ακαδημία.
Στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο
Στις 4 Ιουνίου 1940 προήχθη σε υποστράτηγο και τον Μάρτιο του 1941 διορίστηκε διοικητής του 48ου Σώματος Τυφεκιοφόρων της 9ης Ανεξάρτητης Στρατιάς στη Στρατιωτική Περιοχή της Οδησσού. Τον Αύγουστο του 1941 ανέλαβε τη διοίκηση της 6ης στρατιάς. Από τον Δεκέμβριο του 1941 έως τον Ιούλιο του 1942 ηγήθηκε του Νοτίου Μετώπου, η στρατιά του συμμετείχε στην επιχείρηση Μπαρένκοβο-Λοζόβαγια μαζί με τμήματα του Νοτιοδυτικού Μετώπου. Στα τέλη Νοεμβρίου 1942 ανέλαβε τη διοίκηση του 2ου Στρατού Φρουρών που στη Μάχη του Στάλινγκραντ κατάφερε να αναχαιτίσει τα γερμανικά στρατεύματα που επιχείρησαν να σταματήσουν την περικύκλωση της γερμανικής 6η Στρατιάς (επιχείρηση Χειμερινή Καταιγίδα).
Τον Φεβρουάριο του 1943, προήχθη σε Γενικό Συνταγματάρχη, ανέλαβε τη διοίκηση του νότιου μετώπου, το οποίο είχε δημιουργηθεί πρόσφατα τον Ιανουάριο. Καθώς ο πόλεμος προχωρούσε, προήχθη σε Στρατηγό και από τον Μάρτιο του 1943 ηγήθηκε του Νοτιοδυτικού Μετώπου, το οποίο έληξε τον Οκτώβριο και στη συνέχεια μετονομάστηκε σε Ουκρανικό Μέτωπο. Από τον Μάιο του 1944 ήταν Αρχιστράτηγος του 2ου Ουκρανικό Μέτωπο, μαζί με τον Στρατάρχη Τολμπούχιν, πραγματοποίησε την επιχείρηση Γιάσι-Κίσινεφ στα τέλη Αυγούστου 1944. Τον Σεπτέμβριο του 1944 προήχθη σε Στρατάρχη της Σοβιετικής Ένωσης και αποδέχτηκε την παράδοση των ρουμανικών στρατευμάτων. Το μέτωπό του προχώρησε μέσω της Τρανσυλβανίας και της Ουγγαρίας, ξεκινώντας τη Μάχη της Βουδαπέστης στα τέλη Οκτωβρίου 1944 και την άνοιξη του 1945 βρισκόταν στα σύνορα της Σλοβακίας. Από τον Απρίλιο του 1945 ήταν πρόεδρος της Συμμαχικής Επιτροπής Ελέγχου για τη Ρουμανία. Τον Αύγουστο του 1945 ανέλαβε τη διοίκηση του Μετώπου Υπερβαϊκάλης, το οποίο πολέμησε με επιτυχία μαζί με τον Μογγολικό Λαϊκό Επαναστατικό Στρατό στην Επιχείρηση Αυγουστιάτικη Καταιγίδα εναντίον του Ιαπωνικού Στρατού στην Μαντζουρία.
Μεταπολεμική περίοδος
Μετά το τέλος του πολέμου, ο Μαλινόφσκι παρέμεινε σε αυτό το τμήμα της Σοβιετικής Ένωσης ως Ανώτατος Διοικητής της Στρατιωτικής Περιφέρειας Υπερβαϊκάλης και από το 1947 ως Γενικός Διοικητής των Στρατευμάτων της Άπω Ανατολής. Το 1954 αντικατέστησε τον Νικολάι Κρίλοφ ως Ανώτατος Διοικητής της Στρατιωτικής Περιφέρειας Άπω Ανατολής. Κατά τη διάρκεια του πολέμου της Κορέας συνδέθηκε στενά με τις επιχειρήσεις της Βόρειας Κορέας και της Κίνας.
Ο Μαλινόφσκι διαδέχθηκε τον Ιβάν Κόνεφ τον Μάρτιο του 1956 ως Ανώτατος Διοικητής των Χερσαίων Δυνάμεων της ΕΣΣΔ και Πρώτος Αναπληρωτής Υπουργός Άμυνας της ΕΣΣΔ. Ένα χρόνο αργότερα αντικατέστησε τον Γκεόργκι Ζούκοφ ως Υπουργός Άμυνας της ΕΣΣΔ. Ο Μαλινόφσκι κράτησε αυτό το αξίωμα μέχρι το θάνατό του.
Ως μέλος του ΚΚΣΕ από το 1926, ο Μαλινόφσκι ήταν βουλευτής στο Ανώτατο Σοβιέτ της Σοβιετικής Ένωσης από το 1946 και ταυτόχρονα βουλευτής στο Ανώτατο Σοβιέτ της ΡΣΟΣΔ από το 1959. Από το 1952 έως το 1967 ήταν μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΣΕ, αρχικά ως υποψήφιος και από το 1956 ως τακτικό μέλος. Ήταν ένας από τους λίγους αποδέκτες του υψηλότερου στρατιωτικού παράσημου της Σοβιετικής Ένωσης, του Τάγματος της Νίκης, και του απονεμήθηκε δύο φορές το βραβείο Ήρωας της Σοβιετικής Ένωσης. Έλαβε επίσης το παράσημο του Λένιν έξι φορές, και το Τάγμα Σουβόροφ 1ης τάξεως, το Κουτουζοβόρντεν 1ης τάξεως, ο Σταυρός του Γεωργίου 4ης τάξης και πολλά άλλα σοβιετικά και ξένα παράσημα και μετάλλια. Το 1963 έγινε επίτιμος δημότης του Μπρεσλάου.
Θόδωρος Παπαδόπουλος
Ο Θεόδωρος Παπαδόπουλος (16 Ιουλίου 1931 - 3 Ιουλίου 2015) του Ιωάννη ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής Σερρών με τη Νέα Δημοκρατία (ΝΔ) από το 1981 ως το 1993.
Ροντιόν Μαλινόφσκι
Μεταπολεμική περίοδος
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του ο Μαλινόφσκι υπέφερε από διαβήτη και καρδιακή ανεπάρκεια. Μετά το θάνατό του, η λάρνακα του θάφτηκε στον τοίχο του Κρεμλίνου στη Μόσχα.
Θόδωρος Παπαδόπουλος
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1931 και σπούδασε νομικά στη Θεσσαλονίκη. Ξεκίνησε να εργάζεται ως δικηγόρος τη δεκαετία του '60. Ανέπτυξε φιλανθρωπική δραστηριότητα, ενώ ως δικηγόρος συνέδραμε τους φτωχούς πελάτες του, χωρίς να τους παίρνει χρήματα για τα παράβολα. Εντάχθηκε αρχικά στην ΕΠΕΝ, εν συνεχεία όμως προσχώρησε στη Νέα Δημοκρατία. Ήταν παντρεμένος με 3 παιδιά και 3 εγγόνια.
Βουλευτής
Εξελέγη βουλευτής Σερρών με τη ΝΔ για πρώτη φορά το 1981 με 10.832 σταυρούς προτίμησης και επανεξελέγη το 1985, τον Ιούνιο και το Νοέμβριο του 1989 και τον Απρίλιο του 1990. Το 1993 ήταν ξανά υποψήφιος βουλευτής Σερρών, έλαβε 14.291 ψήφους και δεν εξελέγη.
Ροντιόν Μαλινόφσκι
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ρώσοι του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Ρώσοι πρωταγωνιστές του Α' Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος του Λένιν Κατηγορία:Ήρωες της Σοβιετικής Ένωσης Κατηγορία:Στρατάρχες της Σοβιετικής Ένωσης
Θόδωρος Παπαδόπουλος
Βουλευτής
Πέθανε από καρκίνο το καλοκαίρι του 2015 και κηδεύτηκε από το ναό Κωνσταντίνου και Ελένης στο Α’ κοιμητήριο Σερρών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Σερρών Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Νικ Μπέιτμαν
Ο Nicholas Kevin Stanley Yunge-Bateman (γεννήθηκε στο Μπέρλινγκτον, Οντάριο, στις 18 Νοεμβρίου του 1986) είναι γνωστός ηθοποιός και μοντέλο από τον Καναδά.
Βιογραφία
Ηθοποιός, μοντέλο, ο Νick Bateman έπαιξε τον πρώτο μεγάλο ρόλο του στην ταινία [http://Hobo%20With%20A%20Shotgun. Hobo With A Shotgun.]. Άρχισε να ασχολείται με το καράτε σε ηλικία 4 ετών. Το 1998 έγινε πρωταθλητής του καράτε και κατά την διάρκεια αυτής της περιόδου άρχισε την ηθοποιία και πολλές τηλεοπτικές διαφημίσεις. Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο Capilano στο Βανκούβερ σε ηλικία 20 ετών, έπειτα άνοιξε την δική του σχολή καράτε. Λίγο αργότερα άρχισε να ασχολείται επαγγελματικά με το μοντελινγκ όπου έζησε στο Μιλάνο, στην Νέα Υόρκη και το Μαϊάμι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Καναδοί μοντέλα Κατηγορία:Καναδοί σκηνοθέτες Κατηγορία:Καναδοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Καναδοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης