cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Έπαυλη των Μυστηρίων
Οι επιτοίχιες νωπογραφίες
Μεταξύ 2013 και 2015 πραγματοποιήθηκαν αποκαταστάσεις στις τοιχογραφίες, χρησιμοποιώντας σύγχρονες τεχνικές. Αυτές περιελάμβαναν θεραπεία με το αντιβιοτικό αμοξικιλλίνη, το οποίο απομάκρυνε το διοξείδιο του μαγγανίου, που είχε διηθηθεί στις ζωγραφιές από το έδαφος και τα βακτηρίδια στρεπτόκοκκων, που τρέφονται με τις χρωστικές ουσίες και προκαλούν φθορά. Άλλη επεξεργασία περιλάμβανε την ανάλυση και την αποκατάσταση των αρχικών τόνων χρώματος, αφού χρησιμοποιήθηκε η τεχνολογία λέιζερ για την αφαίρεση των στρώσεων κεριού και πετρελαίου που εφαρμόστηκαν στις αρχές του 20ου αιώνα.
Επεξήγηση των τοιχογραφιών
Υπάρχουν πολλές διαφορετικές ερμηνείες των τοιχογραφιών, αλλά πιστεύεται συνήθως ότι απεικονίζουν μία θρησκευτική τελετή. Μία άλλη κοινή θεωρία είναι ότι οι τοιχογραφίες απεικονίζουν μία νύφη, που μπαίνει στα Βακχικά Μυστήρια ως προετοιμασία γάμου. Σε αυτή την υπόθεση, το περίτεχνο ένδυμα που φορά η κύρια μορφή, πιστεύεται ότι είναι ενδυμασία γάμου.
Με βάση το θέμα και τη σειρά των τοιχογραφιών, οι τοιχογραφίες προορίζονται να διαβαστούν στη σειρά ως μια ενιαία αφήγηση. Οι γυναίκες και οι σάτυροι είναι εμφανείς. Δεδομένης της ευρέως αποδεκτής θεωρίας, ότι οι τοιχογραφίες απεικονίζουν μια μύηση στη λατρεία του Βάκχου, ορισμένοι προτείνουν, ότι το ίδιο τοιχογραφημένο δωμάτιο χρησιμοποιήθηκε για τη διεξαγωγή μυήσεων και άλλων τελετών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωμαϊκή θρησκεία Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Ιταλία
Ευρωπαϊκή Οδός 6
right right|thumb|220px|Η διαδρομή της Ε6 Η Ευρωπαϊκή Οδός 6 είναι μια οδική αρτηρία του Διεθνούς Δικτύου Εθνικών Οδών της Ευρώπης. Η Ε6 ξεκινά από το Τρέλλεμποργκ της Σουηδίας και καταλήγει στα νορβγηγο-ρωσσικά σύνορα. Το μήκος της είναι 3,140 χιλιόμετρα.
Παραπομπές
6 6
Τουλλία Κικερόνις
Η Τουλλία Κικερόνις (Tullia Ciceronis, 5 Αυγούστου 79 π.Χ. ή 78 π.Χ. – Φεβρουάριος 45 π.Χ.), ή Τουλλιόλα (όπως την αποκαλούσε χαϊδευτικά ο πατέρας της), ήταν η μοναχοκόρη και το πρώτο παιδί του Ρωμαίου ρήτορα και πολιτικού Μάρκου Τύλλιου Κικέρωνα από τον πρώτο του γάμο με την Τερεντία. Νεότερος αδερφός της ήταν ο Μάρκος Τούλλιος Κικέρων ο Νεότερος (γενν. 65 π.Χ.), ο οποίος και διετέλεσε ύπατος το 30 π.Χ.
Βιογραφικά στοιχεία
Πληροφορίες για τη ζωή της Τουλλίας μας παρέχει ο Πλούταρχος στη βιογραφία που συνέγραψε για τον Κικέρωνα, αλλά και τα γράμματα που ο ίδιος ο Κικέρων έγραψε σε φίλους, ιδίως στη μητέρα της και το Ρωμαίο ιππέα Τίτο Πομπόνιο Αττικό.
Η Τουλλία το 66 π.Χ. αρραβωνιάστηκε το Γάιο Καλπούρνιο Πίζο Φρούγκι, ο οποίος διετέλεσε κυαίστωρ το 58 π.Χ. Τον παντρεύτηκε το 63 π.Χ., ωστόσο εκείνος πέθανε το 57 π.Χ. Την επόμενη χρονιά η Τουλλία αρραβωνιάστηκε και νυμφεύτηκε το Φούριο Κρασίπη. Παρόλο που ο γάμος τους υπήρξε ευτυχισμένος, χώρισαν το 51 π.Χ. για άγνωστους λόγους.
Κατά τη διάρκεια των Εμφυλίων Πολέμων, η Τουλλία επισκέφτηκε τον πατέρα της στο Brundisium. Η Τερεντία δεν κατάφερε να παρέχει στην κόρη της κατάλληλη συνοδεία και χρήματα για τα έξοδά της.
Το καλοκαίρι του 50 π.Χ., η Τουλλία παντρεύτηκε τον Πόπλιο Κορνήλιο Δολαβέλλα, που εκλέχτηκε ύπατος το 44 π.Χ. Ο γάμος αυτός δεν υπήρξε ευτυχισμένος. Ωστόσο είχε ως καρπό δύο γιους. Ο πρώτος γεννήθηκε στις 19 Μαΐου 49 π.Χ. και χάθηκε τον ίδιο χρόνο. Το ζευγάρι πήρε διαζύγιο το 46 π.Χ. Το Φεβρουάριο του 45 π.Χ. η Τουλλία άφησε την τελευταία της πνοή στο σπίτι του Δολαβέλλα, ένα μήνα μετά τη γέννηση του δεύτερου παιδιού τους, το οποίο ευτυχώς επέζησε.
Ο Κικέρων ένιωσε μεγάλη θλίψη εξαιτίας του θανάτου της κόρης του. Οι φίλοι του και οι πολιτικοί του σύμμαχοι προσπάθησαν να τον παρηγορήσουν στέλνοντάς του γράμματα παρηγοριάς, ορισμένα από τα οποία επιβιώνουν μέχρι σήμερα. Εξαιτίας του πένθους του, τελικά χώρισε από τη δεύτερη σύζυγό του, την Πουμπιλία, η οποία ζήλευε την Τουλλία και δεν έδειξε ιδιαίτερη θλίψη μετά το θάνατο της τελευταίας.
Το 15ο αιώνα, βρέθηκε ένας τάφος στην πόλη της Ρώμης, ο οποίος αναγνωρίστηκε ως το μνήμα της Τουλλίας. Ανάμεσα σε άλλα αντικείμενα βρέθηκε κι ένα λυχνάρι, το οποίο σύμφωνα με το θρύλο έκαιγε για πάνω από δεκαπέντε αιώνες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γυναίκες στην Αρχαία Ρώμη
Usenet
μικρογραφία|Ένα διάγραμμα των διακομιστών και πελατών του Usenet. Οι μπλε, πράσινες και κόκκινες κουκίδες στους διακομιστές αντιπροσωπεύουν τις ομάδες που μεταφέρουν. Τα βέλη μεταξύ των διακομιστών υποδεικνύουν ανταλλαγές ομάδων συζήτησης (ροές). Τα βέλη μεταξύ υπολογιστών-πελατών και διακομιστών δείχνουν ότι ένας χρήστης είναι εγγεγραμμένος σε μια συγκεκριμένη ομάδα και διαβάζει ή υποβάλλει άρθρα. Το Usenet είναι παγκόσμιο κατανεμημένο σύστημα συζήτησης που διατίθεται στους υπολογιστές. Αναπτύχθηκε από την αρχιτεκτονική δικτύου dial-up γενικής χρήσης Unix-to-Unix (UUCP). Οι Τομ Τράσκοτ και Τζιμ Έλις συνέλαβαν την ιδέα το 1979 και ιδρύθηκε το 1980. Οι χρήστες διαβάζουν και δημοσιεύουν μηνύματα (που ονομάζονται άρθρα ή αναρτήσεις και συλλογικά ονομάζονται ειδήσεις) σε μία ή περισσότερες κατηγορίες γνωστές ως ομάδες συζήτησης. Το Usenet μοιάζει με το Σύστημα πίνακα ανακοινώσεων (BBS) σε πολλές απόψεις και είναι ο πρόδρομος των διαδικτυακών φόρουμ που χρησιμοποιούνται ευρέως σήμερα. Οι συζητήσεις είναι χωρισμένες σε νήματα, όπως στα διαδικτυακά φόρουμ και το BBS, αν και οι αναρτήσεις αποθηκεύονται διαδοχικά στον εξυπηρετητή. Το όνομα προέρχεται από τον όρο "δίκτυο χρηστών".
Μια αξιοσημείωτη διαφορά μεταξύ ενός BBS, ενός διαδικτυακού φόρουμ και του Usenet είναι η απουσία κεντρικού διακομιστή και ειδικού διαχειριστή. Το Usenet διανέμεται μεταξύ ενός μεγάλου, συνεχώς μεταβαλλόμενου συνόλου διακομιστών που αποθηκεύουν και διαβιβάζουν μηνύματα μεταξύ τους στις λεγόμενες πηγές ειδήσεων. Οι μεμονωμένοι χρήστες μπορούν να διαβάζουν μηνύματα και να αποστέλλουν μηνύματα σε έναν τοπικό διακομιστή που διαχειρίζεται ένας εμπορικός πάροχος υπηρεσιών usenet, ο τοπικός πάροχος υπηρεσιών διαδικτύου, ένα πανεπιστήμιο, ο εργοδότης ή ο δικός του διακομιστής.
Το Usenet έχει σημαντική πολιτιστική σημασία στον δικτυωμένο κόσμο, καθώς έχει δημιουργήσει ή και διαδώσει πολλές ευρέως αναγνωρισμένες έννοιες και όρους όπως οι "FAQ", "flame" και "spam".
Παραπομπές
Κατηγορία:Δίκτυα υπολογιστών Κατηγορία:Ιστορία του Διαδικτύου Κατηγορία:Πρωτόκολλα του ίντερνετ Κατηγορία:Πρότυπα διαδικτύου Κατηγορία:Πολιτισμός του διαδικτύου
Άιτορφ
Η Άιτορφ (γερμ. Eitorf) είναι πόλη της Γερμανίας στη Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία.
Γενικά
Είναι παρόχθια πόλη επί του ποταμού Σιέγκ. Βρίσκεται σε απόσταση περίπου 25 χιλιόμετρα ανατολικά της Βόνης και 50 χλμ. ΝΑ. της Κολωνίας. Ο συνολικός πληθυσμός της με τις γύρω υπαγόμενες στο δήμο περιοχές το 2010 αριθμούσε περίπου τους 19.400 κατοίκους.
Ιστορία
Την περιοχή της κατέλαβαν αρχικά ο Ρωμαίοι και στη συνέχεια οι Φράγκοι. Επί εποχής Καρλομάγνου πέρασε στη γερμανική αυτοκρατορία στο Δουκάτο της Κάτω Λωρραίνης, για να καταλήξει στο Δουκάτο του Μπεργκ. Η πρώτη ιστορική αναφορά της πόλης φέρεται σε έγγραφο του 1144. Τότε στη θέση της πόλης φέρεται να ιδρύθηκε ένα μοναστήρι όπου και απετέλεσε έδρα ιπποτών μεταβαλλόμενο σε κάστρο με γύρω - γύρω δάση. Στους νεότερους χρόνους υπέστη τις συνέπειες που επέφεραν στη περιοχή γενικότερα ο τριακονταετής πόλεμος, ο πόλεμος της ισπανικής διαδοχής καθώς και ο πόλεμος της αυστριακής διαδοχής, όπου τα διάφορα στρατεύματα διέρχονταν από την περιοχή. Στις αρχές του 1800 η πόλη αρχίζει ν΄ αναπτύσσεται ως διοικητικό κέντρο της περιοχής. Την ίδια περίοδο κατά τις επιχειρήσεις του Μ. Ναπολέοντα πέρασε στη γαλλική επικράτεια μέχρι το 1813, απ΄ όπου και περιήλθε τελικά στην επαρχία της Ρηνανίας.
Κατά τον Β' Π.Π. η πόλη υπέστη συμμαχικούς αεροπορικούς βομβαρδισμούς όπου και ο πληθυσμός αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη πόλη και να καταφύγει στην ύπαιθρο. Μεγάλες καταστροφές υπέστησαν τότε οι γέφυρες επί του ποταμού Σιέγκ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας
Νίτσα Τσαγανέα
Η Νίτσα Τσαγανέα (17 Φεβρουαρίου 1902 - 30 Απριλίου 2002)  ήταν Ελληνίδα ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου και αγωνίστρια της Εθνικής Αντίστασης.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα, ως Ελένη Λάσκαρη, όπως ήταν το πατρικό της όνομα, και σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Πρώτος σύζυγός της ήταν ο ηθοποιός Γιώργης Βιτσώρης και δεύτερος σύζυγός της ο επίσης ηθοποιός Χρήστος Τσαγανέας. Πιο γνωστές ταινίες της είναι οι Ένας ήρως με παντούφλες και Οι Γερμανοί ξανάρχονται.
Απεβίωσε σε ηλικία 100 ετών τον Απρίλιο του 2002 και ετάφη στο Α΄ νεκροταφείο, δίπλα στην αγαπημένη της κόρη, την επίσης ηθοποιό Λιάνα Βιτσώρη.
Θεατρικές Παραστάσεις
Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου.
Λιμάνι του Ηρακλή
Το Λιμάνι του Ηρακλή (Γαλλικά: Port Hercule) είναι το μόνο λιμάνι βαθέων υδάτων στο Μονακό και χρησιμοποιείται από την αρχαιότητα. Το σύγχρονο λιμάνι ολοκληρώθηκε το 1926 και υπέστη σημαντικές βελτιώσεις στη δεκαετία του 1970 και καλύπτει σχεδόν 40 στρέμματα (160.000 m2), αρκετά για να παρέχει αγκυροβόλιο μέχρι και 700 σκάφη. Το λιμάνι βρίσκεται στην περιοχή La Condamine. Το βάθος του νερού στο λιμάνι κυμαίνεται από επτά μέτρα έως 40 μέτρα για τις εξωτερικές αποβάθρες και τις αποβάθρες των κρουαζιερόπλοιων.
Η Εποχή των Παγετώνων 5: Σε Τροχιά Σύγκρουσης
Η Εποχή των Παγετώνων 5: Σε Τροχιά Σύγκρουσης (αγγλικά: Ice Age: Collision Course) είναι τρισδιάστατη κωμική ταινία κινουμένων σχεδιων παραγωγής 2016, σκηνοθετημένη από τον Στιβ Μαρτίνο και τον Μάικ Θόρμαιερ.
Λιμάνι του Ηρακλή
Το 2010 η Φινλανδική κατασκευαστική εταιρεία μαρινών και αποβάθρων Marinetek προσλήφθηκε για να παραδώσει τρεις νέες αποβάθρες στο λιμάνι του Ηρακλή. Οι παλαιές σταθερές αποβάθρες του Μονακό αντικαταστάθηκαν από τις πλωτές σκυροδέματος της Marinetek και η ανακαίνιση ολοκληρώθηκε το 2011.
Η Εποχή των Παγετώνων 5: Σε Τροχιά Σύγκρουσης
Πλοκή
Το αέναο κυνήγι του Σκρατ για το βελανίδι του τον εκτοξεύει στο διάστημα, όπου κατά λάθος ξεκινά μια σειρά γεγονότων που αλλάζουν και απειλούν τον κόσμο της Εποχής των Παγετώνων. Στην προσπάθεια τους να σωθούν, ο Σιντ, ο Μάνι, ο Ντιέγο και οι υπόλοιποι της αγέλης θα αφήσουν το σπίτι τους για μια αποστολή γεμάτη χιούμορ και περιπέτεια, ταξιδεύοντας σε εξωτικά νέα μέρη και συναντώντας διάφορους εκκεντρικούς χαρακτήρες.
Λιμάνι του Ηρακλή
Το 2011, ο Γάλλος συνθέτης Ζαν Μισέλ Ζαρ πραγματοποίησε μια δωρεάν συναυλία μπροστά σε 85.000 θεατές, για να γιορτάσει το γάμο του πρίγκιπα Αλβέρτου και της Σαρλίν Γουίτστοκ.
Η Εποχή των Παγετώνων 5: Σε Τροχιά Σύγκρουσης
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2016 Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων της 20th Century Fox Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Blue Sky Studios Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής 20th Century Fox Κατηγορία:Ταινίες φαντασίας Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Αμερικανικές 3D ταινίες Κατηγορία:Η Εποχή των Παγετώνων (ταινίες) Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων υπολογιστή Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων του 2016
Λιμάνι του Ηρακλή
Ιστορία
Κατά τον 6ο αιώνα π.Χ. Οι Έλληνες Φωκαίοι από τη Μασσαλία (σύγχρονη Μασσαλία) ίδρυσαν την αποικία του Μόνοικος. Το όνομα της αποικίας προέρχεται από την τοπική λατρεία του Έλληνα ημίθεου και του μυθολογικού ήρωα Ηρακλή, που επίσης υιοθετήθηκε αργότερα από τους Ρωμαίους, οι οποίοι λέγεται ότι είχαν κατασκευάσει το αρχαίο μονοπάτι που περνούσε από την Ισπανία στην Ιταλία. Ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Ιουλιανός έγραψε επίσης για την κατασκευή του λιμένα του Μονακό από τον Ηρακλή και έναν παραλιακό δρόμο. Ο δρόμος ήταν διάσπαρτος με βωμούς αφιερωμένους στον Ηρακλή, καθώς και ένας ναός ιδρύθηκε στον βράχο του Μονακό. Το όνομα Λιμάνι του Ηρακλή χρησιμοποιήθηκε στη συνέχεια για το αρχαίο λιμάνι.
Στη λαϊκή κουλτούρα
Το 1995, το λιμάνι χρησιμοποιήθηκε ως τοποθεσία στην ταινία Τζέιμς Μποντ, πράκτωρ 007:Επιχείρηση Χρυσά Μάτια. Ο Τζέιμς Μποντ (τον υποδύθηκε για πρώτη φορά ο Πιρς Μπρόσναν) προσπαθεί να εμποδίσει την κακοποιό Ξένια Όνατοπ (Φάμκε Γιάνσεν) να κλέψει ένα ελικόπτερο, αλλά δραπετεύει όταν ο Μποντ συλλαμβάνεται από την τοπική αστυνομία που δεν γνωρίζουν ποιος είναι.
Ραούλ Αλμπιόλ
Στατιστικά Συλλόγων
Last update: 26 Αυγούστου 2012.
Βάσος Φαληρέας
thumb|300px|Μνημείο του Κωστή Παλαμά, έργο του Βάσου Φαληρέα μικρογραφία|480x480εσ|Το άγαλμα της [[Αθηνά|Αθηνάς στο Πεδίον του Άρεως]] Ο Βάσος Φαληρέας (1905 – 7 Οκτωβρίου 1979) ήταν Έλληνας γλύπτης, ένας από τους πιο σημαντικούς εκπροσώπους της ακαδημαϊκής σχολής γλυπτών στην Ελλάδα κατά τον 20ό αιώνα.
Ραούλ Αλμπιόλ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισπανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2012 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2008 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2009 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βαλένθια ΚΦ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χετάφε ΚΦ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2013 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ20 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βαλένθια ΚΦ Μεστάγια Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεγούντα Ντιβιζιόν Β Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΣΚ Νάπολι Κατηγορία:Βαλενθιανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Παίκτες νικητές Παγκοσμίου Κυπέλλου ποδοσφαίρου FIFA Κατηγορία:Παίκτες νικητές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου
Βάσος Φαληρέας
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Βάσος Φαληρέας γεννήθηκε στην Αθήνα το 1905 και καταγόταν από την Καρδαμύλη της Μάνης. Σπούδασε ζωγραφική από το 1924 έως το 1929 στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (Α.Σ.Κ.Τ.) της Αθήνας με δασκάλους τους διάσημους καθηγητές της Σχολής Γεώργιο Ιακωβίδη και Θωμά Θωμόπουλο.
Το 1930 ο Φαληρέας, προκειμένου να τελειοποιήσει τις τεχνικές του, φεύγει για το Παρίσι και μέχρι το 1935 εργάζεται κοντά στους Γάλλους γλύπτες Σαρλ Ντεσπιώ (Charles Despiau) και Αριστίντ Μαγιόλ (Aristide Maillol). Εκείνη την εποχή, παρακολουθεί και μαθήματα χαρακτικής από τον Έλληνα χαράκτη Δημήτρη Γαλάνη, ο οποίος ζούσε στο Παρίσι.
Ο Φαληρέας πέθανε από συγκοπή στις 7 Οκτωβρίου 1979, ενώ συνεδρίαζε η κριτική επιτροπή του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1979, όπου μετείχε ως πρόεδρος της επιτροπής. Το 1980 και το 1989 με απόφαση των συγγενών και κληρονόμων του καλλιτέχνη, δεκάδες έργα του παραχωρήθηκαν στην Εθνική Πινακοθήκη της Ελλάδας.
Γλυπτική δημιουργία
Στο πληθωρικό έργο του συγκαταλέγεται μεγάλος αριθμός από προτομές και ανδριάντες. Σ’ αυτά περιλαμβάνονται η γλυπτική απεικόνιση βασιλέων, πολιτικών και στρατιωτικών, ποιητών και άλλων προσωπικοτήτων, όπως οι παρακάτω:
Ο Φαληρέας επιδόθηκε επίσης στη χάραξη μεταλλίων και νομισμάτων.
Κίμπρα
Η Κίμπρα Λι Τζόνσον (Kimbra Lee Johnson, 27 Μαρτίου 1990), γνωστή απλά ως Κίμπρα (Kimbra), είναι τραγουδίστρια - τραγουδοποιός από τη Νέα Ζηλανδία. Μεταξύ άλλων έχει κατακτήσει δύο βραβεία Grammy το 2013, για την συνεργασία της με τον Gotye στο τραγούδι Somebody That I Used to Know.
Βάσος Φαληρέας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες γλύπτες Κατηγορία:Χρυσός Σταυρός του Τάγματος του Γεωργίου Α΄ Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Αθηνών
Κίμπρα
Τα πρώτα χρόνια
Η Κίμπρα Λι Τζόνσον γεννήθηκε στο Χάμιλτον της Νέας Ζηλανδίας, όπου και πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της παιδικής της ηλικίας. Ο πατέρας της ήταν ο επικεφαλής ιατρός στο κέντρο υγείας των φοιτητών του Πανεπιστημίου του Waikato ενώ η η μητέρα της ήταν νοσοκόμα. Σε ηλικία 12 χρονών ξεκίνησε μαθήματα στην κιθάρα που της χάρισε ο πατέρας της. Φοίτησε στο γυμνάσιο Hillcrest, συμμετείχε στην τζαζ χορωδία του σχολείου και έλαβε μέρος, μέσω αυτού, στον εθνικό μουσικό διαγωνισμό των σχολείων της Νέας Ζηλανδίας Rockquest, όπου και βραβεύτηκε με την δεύτερη θέση το 2004 σε ηλικία 14 ετών. Επίσης εμφανίστηκε σε βιντεοκλίπ για την παιδική μουσική εκπομπή What Now με το τραγούδι «Smile». Από τις πρώτες δημόσιες παραστάσεις της συγκαταλέγονται αυτές στους ιππικούς αγώνες Waikato Times Gold Cup το 2000 σε ηλικία δέκα ετών, ενώ ερμήνευσε τον εθνικό ύμνο της χώρας στον τελικό πρωταθλήματος ράγκμπι το 2002, μπροστά σε 27.000 θεατές.
Το 2007, μετά τη νίκη στον διαγωνισμό του Juice Tv για το βραβείο Best Breakthrough music video για το βίντεο του τραγουδιού «Simply on My Lips», η 17χρονη τότε Κίμπρα, τράβηξε την προσοχή της πρώην διευθυντή της Independiente Records Μαρκ Ρίτσαρντσον (Mark Richardson), ο οποίος της πρότεινε να συμμετέχει στη νεοσυσταθείσα εταιρεία διαχείρισης ανεξάρτητης ετικέτας Forum 5, της Μελβούρνης. Η Κίμπρα μετακόμισε στην Αυστραλία και ξεκίνησε τις εργασίες για το πρώτο της δίσκο.
Vows (2010)
Το πρώτο single της υπό την Forum 5, το «Settle down», κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 2010, παράλληλα με ένα βιντεοκλίπ σε σκηνοθεσία Guy Franklin, αποσπώντας καλές κριτικές. Τον Δεκεμβρίου του ίδιου έτους συμμετείχε στα φωνητικά του single «I Look to You» του αυστραλιανού «indietronica» συγκροτήματος Miami Horror, ενώ συμμετείχε και στο βιντεοκλίπ του τραγουδιού.
Το παρθενικό της άλμπουμ με το όνομα «Vows» κυκλοφόρησε στις 29 Αυγούστου στη Νέα Ζηλανδία και στις 2 Σεπτεμβρίου στην Αυστραλία. Στην πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας του το άλμπουμ ανέβηκε στην 3η θέση των charts στη Νέα Ζηλανδία και στην 5η στην Αυστραλία, συνεχίζοντας και τις υπόλοιπες εβδομάδες ανοδική τροχιά. Κατάφερε να κερδίσει το βραβείο κριτικών των Μουσικών Βραβείων της Νέας Ζηλανδίας το 2011, τα βραβεία Καλύτερης Γυναίκας Καλλιτέχνη και Καλύτερου Τραγουδιού (για το «Cameo Lover») στον διαγωνισμό  ARIA Music Awards του  2011. , καθώς και το βραβείο «One to Watch» των μουσικών βραβείων του περιοδικού Rolling Stones για το 2012.
Παράλληλα, η συνεργασία των Gotye - Kimbra στο τραγούδι «Somebody That I Used to Know» σημείωσε διεθνή επιτυχία, καταλαμβάνοντας την 1η θέση στην Αυστραλία, τη Νέα Ζηλανδία, τη Γερμανία, το Βέλγιο, την Ολλανδία, το Ηνωμένο Βασίλειο, τον Καναδά και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Στην 55η απονομή των βραβείων Grammy, κατέλαβε από κοινού με τον Gotye τα βραβεία για το καλύτερο δίσκο της χρονιάς (Record of the Year) και το καλύτερο ποπ ντουέτο (Best Pop Duo/Group Performance) για το 2012, για το τραγούδι Somebody That I Used to Know.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νεοζηλανδοί τραγουδιστές Κατηγορία:Βραβευμένοι με Γκράμι
Kickapoo (τραγούδι)
Το τραγούδι έχει κι αυτό κωμικό στίχο και επικεντρώνεται στον ήρωα της ταινίας και την πουριτανική οικογένεια που μεγάλωσε, η οποία δεν τον αφήνει να παίξει rock, ειδικά ο πατέρας του (Meat Loaf). Όμως, ο μικρός ήρωας, μετά από προσευχή προς τον Ρόνι Τζέιμς Ντίο, βρίσκει τον δρόμο του και φεύγει από την οικογένειά του. Το κομμάτι εκτός από κωμικό στίχο εμπεριέχει και βωμολοχίες. Ένας από τους λόγους που το κομμάτι έγινε γνωστό, είναι και η συμμετοχή του Dio, ο οποίος, όπως είπε σε συνέντευξη του ο Μπλακ, «κατάλαβε κάποιες ομοιότητες με το κομμάτι Neon Knights, των Black Sabbath, όμως το θεώρησε φόρο τιμής και μας έδωσε τις ευχές του». Ο Μπλακ παραδέχτηκε πως η καλύτερη στιγμή της ταινίας είναι όταν εμφανίζεται ο Dio.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια του 2006 Κατηγορία:Τραγούδια των Tenacious D
Fidonet
Το FidoNet είναι παγκόσμιο δίκτυο υπολογιστών που χρησιμοποιείται για την επικοινωνία μεταξύ των συστημάτων πίνακα ανακοινώσεων (ΣΠΑ, BBS). Χρησιμοποιεί ένα σύστημα αποθήκευσης και προώθησης για την ανταλλαγή ιδιωτικών (ηλεκτρονικό ταχυδρομείο) και δημοσίων (φόρουμ) μηνυμάτων μεταξύ των ΣΠΑ στο δίκτυο, καθώς και άλλων αρχείων και πρωτοκόλλων σε ορισμένες περιπτώσεις.
Το σύστημα FidoNet βασιζόταν σε διάφορα μικρά αλληλεπιδρόντα προγράμματα. Μόνο ένα από αυτά αλληλεπιδρούσε άμεσα με το σύστημα BBS και ήταν το μόνο τμήμα που έπρεπε να μεταφερθεί για να υποστηρίξει άλλο λογισμικό BBS. Αυτό διευκόλυνε σημαντικά τη μετάδοση και το FidoNet ήταν ένα από τα λίγα δίκτυα που υποστηριζόταν ευρέως από όλο σχεδόν το λογισμικό του BBS, καθώς και από διάφορες διαδικτυακές υπηρεσίες εκτός του BBS. Αυτή η δομοστοιχειωτή κατασκευή επέτρεψε επίσης στο FidoNet να αναβαθμιστεί εύκολα σε νέα συστήματα συμπίεσης δεδομένων, τα οποία ήταν σημαντικά σε μια εποχή που χρησιμοποιούσε επικοινωνίες βασισμένες στο μόντεμ μέσω τηλεφωνικών συνδέσεων με υψηλές χρεώσεις υπεραστικών κλήσεων.
Η ταχεία βελτίωση στις ταχύτητες των μόντεμ στις αρχές της δεκαετίας του 1990, σε συνδυασμό με την ταχεία μείωση των τιμών των συστημάτων πληροφορικής και αποθήκευσης, καθιστούσαν το BBS όλο και πιο δημοφιλές. Στα μέσα της δεκαετίας του 1990 λειτουργούσαν σχεδόν 40.000 συστήματα FidoNet και ήταν δυνατή η επικοινωνία με εκατομμύρια χρήστες σε όλο τον κόσμο. Μόνο το UUCPNET πλησίασε το FidoNet σε αριθμούς χρηστών ή πλάτους. Η βάση χρηστών του FidoNet ξεπερνούσε κατά πολύ τα υπόλοιπα δίκτυα όπως το BITNET.
Ξεκινώντας από τα μέσα της δεκαετίας του 1990, η ευρεία διαθεσιμότητα συνδέσεων διαδικτύου χαμηλού κόστουςμείωσε την ανάγκη για σύστημα αποθήκευσης και προώθησης του FidoNet, καθώς οποιοδήποτε σύστημα στον κόσμο θα μπορούσε να επιτευχθεί με ίσο κόστος. Η άμεση κλήση σε τοπικά συστήματα BBS μειώθηκε γρήγορα. Παρόλο που το FidoNet συρρικνώθηκε σημαντικά από τα τέλη της δεκαετίας του 1990, παραμένει σε χρήση ακόμη και σήμερα, παρά το γεγονός ότι η σύνδεση στο διαδίκτυο καθίσταται παγκοσμίως διαθέσιμη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δίκτυα υπολογιστών
Αβάτσινσκι
thumb|250px|Το Αβάτσινσκι όπως φαίνεται από το Πετροπάβλοφσκ Το Αβάτσινσκι (ρωσικά: Ава́чинская со́пка) είναι ενεργό ηφαίστειο στην χερσόνησο Καμτσάτκα. Το ηφαίστειο βρίσκεται 25 χιλιόμετρα βορειανατολικά από την πόλη Πετροπάβλοφσκ Καμτσάτσκι, την μεγαλύτερη της Καμτσάτκας. Είναι ένα από τα πιο ενεργά ηφαίστεια της περιοχής, με την πιο πρόσφατη έκρηξη να έλαβε χώρα το 2001. Εξαιτίας των ισχυρών του εκρήξεων και της εγγύτητάς του κοντά σε μεγάλο αστικό κέντρο, το Αβάτσινσκι μαζί με το γειτονικό Κοριάκσκι αναγνωρίζονται ως ηφαίστεια δεκαετίας.
Ηφαιστειακή δραστηριότητα
Η ηφαιστειακή δραστηριότητα στο Αβάτσινσκι χωρίζεται σε δύο περιόδους μια που άρχισε πριν 18.000 χρόνια και μια που άρχισε πριν 7.250 χρόνια περίπου. Η ηφαιστειακή δραστηριότητα την περίοδο 7.250 με 3.500 χρόνια ήταν εκρηκτική και περιλάμβανε την παραγωγή κίσσηρη και πυροκλαστικές ροές. Αυτή η ηφαιστειακή δραστηριότητα θεωρείται ότι σχημάτισε μια σειρά από ηφαιστειακούς δόμους μέσα στην καλντέρα, όπως συμβαίνει σήμερα στο Σιβελούτς. Η τέφρα από τις εκρήξεις έφτασε σε απόσταση 200 με 400 χιλιομέτρων. Πριν 3.500 χρόνια άρχισε η ανάπτυξη του Νέου Κώνου. Η αρχή αυτή συνοδεύτηκε από μια ισχυρή έκρηξη γνωστή ως AV1. Η έκρηξη αυτή είχε ισχύ στην κλίμακα VEI 5 και είχε ως αποτέλεσμα την παραγωγή 4 κυβικών χιλιομέτρων ανδεσιτικής-βασαλτικής τέφρας.
Η ηφαιστειακή δραστηριότητα στον νέο κώνο περιλαμβάνει συχνές εκρήξεις, οι οποίες παράγουν πυροκλαστικές ροές και λαχάρ, τα οποία κινούνται νοτιοδυτικά της καλντέρας. Πιο πρόσφατα έχουν παρατηρηθεί μικρές ροές λάβας. Υπάρχουν τουλάχιστον 16 εκρήξεις έλαβαν χώρα κατά την καταγεγραμμένη ιστορία του Αβάτσινσκι. Η έκρηξη που έλαβε χώρα το 1779 παρατηρήθηκε από τον Τζον Λεντγιάρντ, ο οποίος ήταν μέλος της τελευταίας αποστολής του Κουκ. Η έκρηξη του 1945 είχε ισχύ 4 στην κλίμακα VEI και είναι η πιο πρόσφατη ισχυρή έκρηξη του ηφαιστείου. Από τότε το ηφαίστειο εξεράγει το 1991 και το 2001.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ηφαίστεια της Καμτσάτκας Κατηγορία:Βουνά της Ρωσίας
Αντώνιος Γραδενίγος
Βιογραφικά στοιχεία
Ίσως να ήταν αδελφός του Αλοΰσιου. Δίδαξε το 1650 στο Ελληνικό Σχολείο της Βενετίας.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 17ου αιώνα
Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1969-70
Η Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1969-70 ήταν η 31η έκδοση της Α΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κέρδισε η ΕΠΑ για 3η φορά στην ιστορία της.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας 1969-70 συμμετείχαν 12 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Η τελευταία ομάδα υποβιβάστηκε στη Β΄ κατηγορία 1970-71.
Η πρωταθλήτρια ομάδα εξασφάλιζε τη συμμετοχή της στο Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης 1970-71.
Επιπρόσθετα, ήταν σε ισχύ ο θεσμός της συμμετοχής κυπριακών ομάδων στο ελληνικό πρωτάθλημα, μέσα από τον οποίο η εκάστοτε πρωταθλήτρια Κύπρου εξασφάλιζε τη συμμετοχή της στην Α΄ Εθνική Ελλάδας για την επόμενη περίοδο (εκτός και αν πρωταθλήτρια της περασμένης περιόδου εξασφάλιζε την παραμονή της στο πανελλήνιο πρωτάθλημα). Επειδή ο Ολυμπιακός που συμμετείχε στην Α΄ Εθνική 1969-1970 υποβιβάστηκε, η πρωταθλήτρια ομάδα της Α΄ κατηγορίας 1969-70 είχε το δικαίωμα συμμετοχής στην Α΄ Εθνική 1970-1971.
Σύστημα βαθμολόγησης
Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς, η ισοπαλία με 2 βαθμούς ενώ η ήττα με ένα βαθμό.
Αλλαγές σε σχέση με την προηγούμενη περίοδο
Σε σχέση με το πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας 1968-69, στο πρωτάθλημα της περιόδου 1969-70 συμμετείχε η πρωταθλήτρια της Β΄ κατηγορίας 1968-69, Ένωσις Νέων Παραλιμνίου. Στο πρωτάθλημα δεν συμμετείχε ο Ευαγόρας ο οποίος είχε υποβιβαστεί στη Β΄ κατηγορία 1969-70.
Επιπρόσθετα, δεν συμμετείχε ο πρωταθλητής της προηγούμενης περιόδου, Ολυμπιακός, ο οποίος συμμετείχε στην Α΄ Εθνική 1969-1970 μέσω του θεσμού της συμμετοχής κυπριακών ομάδων στο ελληνικό πρωτάθλημα. Στο πρωτάθλημα συμμετείχε η ΑΕΛ (πρωταθλήτρια της Α΄ κατηγορίας 1967-68) η οποία συμμετείχε στην Α΄ Εθνική 1968-1969 από την οποία υποβιβάστηκε.
Ομάδες, στάδια και τοποθεσίες
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα και τα στάδια που χρησιμοποίησαν.
Βαθμολογία
Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν:
Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Αναλογία τερμάτων (Η αναλογία τερμάτων προέκυπτε από το γινόμενο γκολ κατά x 100 διαιρεμένου με τον αριθμό των γκολ υπέρ. Η ομάδα με το μικρότερο αποτέλεσμα είχε την καλύτερη αναλογία τερμάτων οπόταν καταλάμβανε υψηλότερη θέση στη βαθμολογία).
1Από την Ανόρθωση και τον Απόλλωνα αφαιρέθηκε ένας βαθμός.
Αποτελέσματα
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1969-1970
Ολυμπιακοί Δήμοι της Ελλάδος
Ολυμπιακοί Δήμοι της Ελλάδας ονομάστηκαν οι δήμοι στους οποίους τελέστηκαν ολυμπιακά αγωνίσματα κατά την Ολυμπιάδα του 2004 της Αθήνας. Οι δήμοι αυτοί πριν τους Ολυμπιακούς Αγώνες είχαν κάνει σημαντική προετοιμασία και είχαν παραχωρήσει ελεύθερους ή δημοτικούς χώρους για τη διευκόλυνση της τέλεσης των αγώνων.
Ιστορικό
Οι προετοιμασίες των Ολυμπιακών αγώνων έγιναν από την Ελληνική κυβέρνηση και την Ανώνυμη Εταιρία «Αθήνα 2004». Το κείμενο κατευθύνσεων υπογράφτηκε μεταξύ των Ολυμπιακών Δήμων και της «Αθήνα 2004». Ολυμπιακοί Δήμοι ονομάζονται οι δήμοι αυτοί, που
Πηγές
Κατηγορία:Παλαιότεροι δήμοι της Ελλάδας
Wettkampforte der Olympischen Sommerspiele 2004
Εγώ, ο Απαισιότατος (σειρά ταινιών)
μικρογραφία|Το λογότυπο της σειράς ταινιών Το Εγώ, ο Απαισιότατος (αγγλικά: Despicable Me) είναι σειρά ταινιών Αμερικάνικης παραγωγής. Η παραγωγή έγινε από την Illumination Entertainment και την διανομή της ανέλαβε η Universal Pictures. Αποτελείται από πέντε ταινίες (Εγώ, ο Απαισιότατος, Εγώ, ο Απαισιότατος 2, Minions, Εγώ, ο Απαισιότατος 3, Minions 2: Η Άνοδος του Γκρου).
Παραπομπές
2. Despicable Me franchise in wikipedia
Μάριο Μπάβα
Ο Μάριο Μπάβα (ιταλικά: Mario Bava, 31 Ιουλίου 1914 - 25 Απριλίου 1980) ήταν Ιταλός σκηνοθέτης και κινηματογραφιστής. Έμεινε στη μνήμη μας σαν ένα από τα μεγαλύτερα ονόματα της χρυσής εποχής των Ιταλικών ταινιών τρόμου.
Βιογραφία
Ο Μάριο Μπάβα γεννήθηκε στο Σαν Ρέμο της Λιγουρίας.
Το 1960 σκηνοθέτησε ένα από τα πρώτα Ιταλικά φιλμ γοτθικού τρόμου της δεκαετίας του '60, το La Maschera del Demonio (γνωστό και με τον τίτλο Black Sunday), ταινία που έκανε σταρ τη μετέπειτα βασίλισσα των ταινιών τρόμου, Μπάρμπαρα Στιλ. Όντας ζωγράφος προσπάθησε και κατάφερε να εφαρμόσει βασικές αρχές τις ζωγραφικής στις ταινίες του. Η χρήση του φωτός και του σκοταδιού στις ασπρόμαυρες ταινίες του θεωρείται υποδειγματική, όπως άλλωστε και η χρήση του χρώματος σε ταινίες όπως τα I Tre Volti della Paura  (γνωστό και με τον τίτλο Black Sabbath) (1963) και La Frusta e il Corpo (1963).
Η δουλειά του άσκησε μεγάλη επιρροή σε σύγχρονους και μεταγενέστερους συναδέλφους του: Υπήρξε ο σκηνοθέτης της πρώτης ταινίας τζιάλο (La Ragazza che Sapeva Troppo - 1963) ενώ η ταινία του Terrore nello Spazio (1965) αποτέλεσε κυρίαρχη πηγή έμπνευσης για το Alien (1979) του Ρίντλεϊ Σκοτ. Το Diabolik (1968) ύπηρξε μια από τις πρώτες μεταφορές κόμικ στον κινηματογράφο και το Reazione a Catena (γνωστό και σαν Twitch of the Death Nerve - 1971) θεωρείται ως ένα από τα πρώτα σλάσερ.
Ο Μάριο Μπάβα απέκτησε ένα γιο, τον Λαμπέρτο Μπάβα, ο οποίος είναι επίσης σκηνοθέτης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί κινηματογραφιστές Κατηγορία:Ιταλοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
Θερμές Πηγές Λουτρών Ξάνθης
Περιγραφή
Οι πηγές αυτές κατατάσσονται στην ιαματική κατηγορία των οξυανθρακικών νερών και βρίσκονται διάσπαρτες σε γεωμετρική ακτίνα 1 χιλιομέτρου. Ιατρική μελέτη αναφέρει ότι με τη λουτροθεραπεια από το νερό των ιαματικών πηγών, υπάρχουν ενδείξεις για ιαματική επίδραση σε ασθένειες όπως του γαστρεντερικού, τις ηπατοπάθειες, τις μεταβολικές και μολυσματικές παθήσεις καθώς και στην ουρολιθίαση. Οι θερμοκρασίες των Λουτρών κυμαίνονται από 29°C έως 53°C και συνολική παροχή των πηγών είναι άνω των 100 m3/h.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητα Θερμών Κατηγορία:Νομός Ξάνθης Λουτρων Ξανθης Κατηγορία:Λουτρά Κατηγορία:Δήμος Μύκης
Χέλμουτ Ετλ
Ο Ετλ μεγάλωσε στο Λιντς στον Δούναβη. Στη νεαρή ηλικία του ο Ετλ ήταν πολύ δραστήριος στη σοσιαλιστική νεολαία της Αυστρίας και στο φοιτητικό κίνημα. Ο Ετλ αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο Γιοχάνες Κέπλερ στο Λιντς με πτυχίο στα οικονομικά.
Το 1995 μετακόμισε στο Oesterreichische Nationalbank στο τμήμα ανάπτυξης του εξωτερικού εμπορίου. Διορίστηκε Αναπληρωτής Διευθυντής Ανάλυσης και Ελέγχου στην Τράπεζα το 2001. Μετά την παραμονή του στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο στην Ουάσινγκτον και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στις Βρυξέλλες, αποφοίτησε από το London School of Economics.
Ο Ettl είναι διευθυντής της Αυστριακής Αρχής Χρηματοοικονομικής Αγοράς (FMA) και μέλος του Εποπτικού Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Αρχής Τραπεζών (EBA) και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Συστημικού Κινδύνου (ΕΣΣΚ) από το 2008. Από το 2014 είναι μέλος του Εποπτικού Συμβουλίου της Αρχής Τραπεζών (SSM) της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ).
Παραπομπές
Κατηγορία:Αυστριακοί
Σελονιανή γλώσσα
μικρογραφία|Κατανομή των φυλές της Βαλτικής, γύρω στο 1200 μ.Χ. (τα όρια είναι κατά προσέγγιση) Η Σελονιανή γλώσσα ήταν Βαλτική γλώσσα που ομιλούταν από την Ανατολική Βαλτική φυλή των Σελόνων, η οποία ζούσε μέχρι τον 15ο αιώνα στη Σελονία, μια περιοχή στη νοτιοανατολική Λετονία και βορειοανατολική Λιθουανία.
Ιστορία
Κατά τον 13ο–15ο αιώνα, οι Σελονιανοί ξέχασαν τη γλώσσα τους, αφού αφομοιώθηκαν από τους Λιθουανούς.
Ίχνη της Σελονιανής γλώσσας μπορούν να βρεθούν ακόμα στα εδάφη που κατοικούσαν οι Σελόνοι, κυρίως στην προφορά και φωνητική της Σελονιανής διαλέκτου της λετονικής γλώσσας. Υπάρχουν κάποια ίχνη της γλώσσας στη βορειοανατολική υποδιάλεκτο της Αουκσταϊτιανής διαλέκτου της λιθουανικής γλώσσας, ως επί το πλείστον στο λεξικό.
Ταξινόμηση
Θεωρείται ότι η Σελονιανή γλώσσα διατήρησε τα πρωτοβαλτικά φωνήματα *an, *en, *in, *un όπως και η λιθουανική γλώσσα, αλλά όπως και στη λετονική γλώσσα τα πρωτοβαλτικά φωνήματα,  μετετράπησαν σε c, dz, και τα πρωτοβαλτικά *š, *ž μετετράπησαν σε s, z.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γλώσσες της Λετονίας Κατηγορία:Γλώσσες της Λιθουανίας Κατηγορία:Εξαφανισμένες γλώσσες της Ευρώπης Κατηγορία:Μεσαιωνικές γλώσσες
Ροδόλφος Α΄ της Γερμανίας
Ο Ροδόλφος ήταν ο πρώτος από τους Κόμητες Βασιλείς, όπως ονομάστηκαν από τον ιστορικό Bernd Schneidmüller.
Βιογραφικά στοιχεία
Έπαιξε σημαντικό ρόλο στην ενδυνάμωση της δυναστείας των Αψβούργων, κρατώντας ηγετική θέση μεταξύ των Αυτοκρατορικών φεουδαρχικών δυναστειών. Αρχικά ως κόμης της Σουαβίας ήταν ο πρώτος των Αψβούργων που απέκτησε τα δουκάτα της Αυστρίας και Στυρίας, περιοχές που παρέμειναν υπό τη δικαιοδοσία των Αψβούργων για περισσότερα από 600 χρόνια και αποτέλεσαν τον πυρήνα της Μοναρχίας των Αψβούργων, καθώς και της σημερινής χώρας της Αυστρίας.
Ο Ροδόλφος απεβίωσε στο Σπάιερ στις 15 Ιουλίου 1291 και τάφηκε στον Καθεδρικό Ναό του Σπάιερ. Αν και είχε μεγάλη οικογένεια, αυτή συνεχίστηκε μόνο από έναν γιο του, τον Αλβέρτο, που αργότερα χρίσθηκε βασιλιάς Αλβέρτος Α΄ της Γερμανίας. Οι περισσότερες από τις κόρες του άφησαν διαδόχους, εκτός από την Αικατερίνη, η οποία ετελεύτησε το 1282 κατά τη διάρκεια του τοκετού και τη Χέντβιγκ, που είχε αποβιώσει το 1285/1286.
Η βασιλεία του Ροδόλφου έμεινε γνωστή για την εδραίωση του Οίκου των Αψβούργων ως μία ισχυρή δυναστεία στις νοτιοανατολικές περιοχές του βασιλείου. Στις άλλες περιοχές συνεχίστηκε η μακραίωνη πτώση της αυτοκρατορικής εξουσίας από την εποχή της αμφισβήτησης της Αγιοποίησης και οι άρχοντες των περιοχών αυτών είχαν σε μεγάλο βαθμό αφεθεί στην τύχη τους.
200px|μικρογραφία|αριστερά|Ο βασιλιάς Ροδόλφος των Αψβούργων, Καθεδρικός Ναός του Σπάιερ στη Γερμανία.
Οικογένεια
Πρώτα νυμφεύτηκε το 1251 τη Γερτρούδη, κόρη του Μπούρκχαρντ Ε΄ κόμη του Χόενμπεργκ και είχε τέκνα:
Το 1281 απεβίωσε η Γερτρούδη και το 1284 ο Ροδόλφος Α΄ νυμφεύτηκε σε δεύτερο γάμο την Ισαβέλλα των Καπετιδών, κόρη του Ούγου Δ΄, δούκα της Βουργουνδίας· δεν απέκτησαν απογόνους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βασιλείς των Ρωμαίων Κατηγορία:Δούκες της Αυστρίας Κατηγορία:Κόμητες της Αυστρίας Κατηγορία:Κόμητες της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Οίκος των Αψβούργων Κατηγορία:Δούκες της Καρινθίας
Ευρυδίκη της Αιγύπτου
Η Ευρυδίκη από τη Δυναστεία των Αντιπατριδών ήταν κόρη του Αντίπατρου, διοικητή της Μακεδονίας κατά τη βασιλεία του Αλεξάνδρου του Μέγα. Αποτέλεσε επίσης την τρίτη σύζυγο του Πτολεμαίου Α’ του Σωτήρος, γιου του Λάγου και ιδρυτή της αιγυπτιακής δυναστείας των Πτολεμαίων.
Βιογραφία
Η ακριβής ημερομηνία του γάμου της δεν αναφέρεται στις αρχαίες πηγές, μα πιστεύεται πως έλαβε χώρα λίγο μετά τη Συμφωνία του Τριπαραδείσου και την ανάθεση στον Αντίπατρο της βασιλείας, το 321 π.Χ. Ο λόγος που συμφωνήθηκε ο γάμος ήταν η ενίσχυση της συμμαχίας του πατέρα της με τον Πτολεμαίο, καθώς εκείνη την εποχή μαίνονταν οι Πόλεμοι των Διαδόχων, για το διαμοιρασμό των εδαφών της Αυτοκρατορίας του Αλεξάνδρου του Μέγα, ανάμεσα στους διαδόχους του. Η Ευρυδίκη έγινε μητέρα τεσσάρων γιων, του Πτολεμαίου, του επονομαζόμενου «Κεραυνού», του Μελέαγρου, που διαδέχτηκε τον αδερφό του στο θρόνο της Μακεδονίας, του Αργαίου και ενός ακόμη του οποίου το όνομα μας είναι άγνωστο. Ο τελευταίος εκτελέστηκε από τον Πτολεμαίο Β' τον Φιλάδελφο. Η Ευρυδίκη έφερε επίσης στον κόσμο δύο κόρες, την Πτολεμαΐδα, σύζυγο του Δημητρίου του Πολιορκητή και τη Λυσάνδρα, σύζυγο του Αγαθοκλή, γιου του Λυσίμαχου. Ο σύζυγός της, Πτολεμαίος όμως, όπως και αρκετοί σύγχρονοί του, είχε πολλές συζύγους ταυτόχρονα, καθώς η πολυγαμία συνηθιζόταν από πολλούς ηγεμόνες.
Σύμφωνα με τον ιστορικό Πλούταρχο, η ευνοούμενη του ήταν η Βερενίκη, πρώην ακόλουθος της Ευριδίκης, της οποίας και τα παιδιά επέλεξε για τη διαδοχή. Πιστεύεται πως για τους παραπάνω λόγους η Ευρυδίκη εγκατέλειψε την αιγυπτιακή αυλή. Γνωρίζουμε πως το 287 π.Χ. κατοικούσε στη Μίλητο, όπου και υποδέχτηκε το Δημήτριο τον Πολιορκητή, στον οποίο έδωσε και το χέρι της κόρης της Πτολεμαΐδας, πράξη που ήταν ιδιαίτερα προσβλητική για τον Πτολεμαίο. Αρχαίοι ιστορικοί αναφέρουν μια γιορτή, τα Ευρυδίκεια, προς τιμήν της απελευθέρωσης της πόλης της Κασσάνδρειας, από τον τύραννο Απολλόδωρο, που βασίλεψε μεταξύ του 279 π.Χ. και του 276 π.Χ. Θεωρείται πως η γιορτή τιμούσε αυτή ακριβώς τη βασίλισσα, η οποία πιθανώς να ανέλαβε τη διοίκηση της πόλης κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Πτολεμαίου Κεραυνού. Αν αυτό έχει πράγματι συμβεί, ο θάνατός της τοποθετείται από το 280 π.Χ. και μετά.
Πηγές
Κατηγορία:Βασίλισσες και Πριγκίπισσες της Μακεδονίας Κατηγορία:Βασίλισσες και Πριγκίπισσες της Πτολεμαϊκής Αιγύπτου Κατηγορία:Ελληνίδες Βασίλισσες και Πριγκίπισσες Ελληνιστικής περιόδου Κατηγορία:Δυναστεία των Πτολεμαίων
Κρητηνία
Η Κρητηνία είναι χωριό της Ρόδου που ανήκει διοικητικά από το 2010 στη Δημοτική Ενότητα Ατταβύρου του Δήμου Ρόδου σύμφωνα με το Πρόγραμμα Καλλικράτης. Από το 1999–2010 ανήκε στον Δήμο Ατταβύρου του Σχεδίου Καποδίστρια. Στην απογραφή του 2011, η Τοπική Κοινότητα Κρητηνίας είχε 503 κατοίκους, με 454 στην Κρητηνία και 49 στην Κάμειρο Σκάλα.
Μυθολογία
Κατά την ελληνική μυθολογία, ο Αλθαιμένης ήταν πρωτότοκος γιος του Κατρέα, γιου του Μίνωα του βασιλιά της Κρήτης. Ο Κατρέας είχε λάβει χρησμό που τον πληροφορούσε ότι θα τον σκότωνε κάποιο παιδί του, χρησμό που έτυχε να μάθει και ο Αλθαιμένης. Για αυτό το λόγο, ο Αλθαιμένης έφυγε από την Κρήτη και έπλευσε προς τη Ρόδο, όπου ίδρυσε την Κρητηνία (Νέα Κρήτη) και έχτισε στο βουνό Αττάβυρο, το ναό του Ατταβύριου Διός, ερείπια του οποίου σώζονται μέχρι σήμερα. Μετά από χρόνια, και όταν ο Κατρέας γέρος πια, ήθελε να αφήσει τον θρόνο του στον πρωτότοκο γιο του, ταξίδεψε στη Ρόδο για να τον ενημερώσει. Εκεί, ο Αλθαιμένης και οι υπόλοιποι χωρικοί, πέρασαν τον Κατρέα και το πλοίο του για πειρατές, και μόλις αποβιβάστηκαν του επιτέθηκαν, με τον Αλθαιμένη να ρίχνει το ακόντιό του στον πατέρα του και σκοτώνοντάς τον να ολοκληρώνει τον χρησμό.
Ιστορία
Αρχικά, ο οικισμός ήταν παραθαλάσσιος, στην τωρινή θέση του οικισμού της Καμείρου Σκάλας, αλλά κατά τα μεταβυζαντινά χρόνια μεταφέρθηκε πιο ορεινά, για περισσότερη ασφάλεια από τους πειρατές. Ο αρχαίος οικισμός τελικά καταποντίστηκε. Σώζονται λίγα ερείπια, τα πιο πολλά μέσα στη θάλασσα. Στη ξηρά υπάρχουν μόνο τα ερείπια ενός παλαιοχριστιανικού ναού, ρυθμού Βασιλικής.
Το 1658, ο Φραντζέσκο Μοροζίνι αποπειράθηκε να κυριεύσει τη Ρόδο, αποβιβάζοντας στρατό στην παραλία της Καμείρου Σκάλας, αλλά η φρουρά, έγκαιρα ειδοποιημένη από τη Χάλκη, τον αποκρούει. Η μετέπειτα ασφάλεια του οικισμού στηριζόταν στο κάστρο του (Καστέλλο). Γι’ αυτό, μέχρι την απελευθέρωση της Δωδεκανήσου, το χωριό ονομαζόταν Κάστελλος, από το λατινικό Castellum, φρούριο, ή το Castel Nuovo, που αναφέρεται στα 1480.
Το κάστρο της Κρητηνίας είναι μείγμα βυζαντινής και μεσαιωνικής τεχνοτροπίας και μέσα υπάρχουν τα ερείπια της Καθολικής εκκλησίας του Αγίου Παύλου, καθώς και νεώτερα κτίσματα, γιατί το Κάστρο χρησιμοποιήθηκε επί Ενετοκρατίας σαν ναύσταθμος (Μαρινέρα).
Στο κάστρο εργάστηκαν σπουδαίοι μηχανικοί της εποχής, όπως ο Basilio della Scola, φροντίζοντας το κάστρο να ενισχυθεί ώστε να αντεπεξέλθει στις νέες εξελίξεις στην αμυντική τεχνολογία (να αντέχει στα κανόνια, με άλλα λόγια). Είναι γνωστό ότι ο Basilio della Scola (ειδικός επί των οχυρώσεων, μεγάλος τυχοδιώκτης και μισθοφόρος από τη Βιτσέντζα) ήταν στη Ρόδο μεταξύ 1520 και 1522 και η δουλειά του ήταν η ενίσχυση των φρουρίων για την αντιμετώπιση του Τουρκικού κινδύνου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Ρόδου Κατηγορία:Χωριά της Ρόδου
Αριστίων (γλύπτης)
Το 1839 και 1858 ανακαλύφθηκαν στην Αθήνα τρία τμήματα του ταφικού μνημείου του Αντίλοχου που φέρει την επιγραφή του: «ΑΡΙΣΤΙΟΝΜΕΠΟΕΣΕΝ». Στον Κεραμεικό βρέθηκε επίσης μια βάση αγάλματος που ήταν αφιερωμένη σε κάποιον Ξενοφάντη.
Επιπλέον, σύμφωνα με την αρχαιολόγο Μπρουνίλντε Σισμόντο Ρίτζγουέι (Brunilde Sismondo Ridgway) η πατρότητα της βορείου και ανατολικής ζωφόρου του θησαυρού των Σιφνίων πιθανόν να είναι του Αριστίωνα από την Πάρο, ενώ φημισμένο έργο του είναι η κόρη Φρασίκλεια.
Εξωτερικοί σύδνεσμοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες γλύπτες
Γκρίμσβοτν
μικρογραφία|Grimsvötn ένα ηφαίστειο στην Ισλανδία
Το Γκρίμσβοτν (Grímsvötn) είναι ηφαίστειο της Ισλανδίας, το οποίο βρίσκεται κάτω από τον παγετώνα Βατναγιοκούλ, στα υψίπεδα της Ισλανδίας. Έχει ύψος 1.725 μέτρα. Αποτελείται από ηφαιστειακή καλδέρα, της οποίας το ψηλότερο μέρος εξέχει από το παγετώνα και περιβάλει μία υποπαγετωνική λίμνη, η οποία φέρει το ίδιο όνομα. Κατά τη διάρκεια των εκρήξεων η λίμνη υπερχειλίζει προκαλώντας καταστροφικές πλημμύρες. Το ηφαίστειο ενώνεται με δύο ηφαιστειακές ρωγμές με το Λάκι, το ηφαίστειο που παρήγαγε τη περισσότερη λάβα στους ιστορικούς χρόνους το 1783 και 1785.
Είναι από τα πιο ενεργά ηφαίστεια της Ισλανδίας, κατά μέσο όρο με μία έκρηξη κάθε δεκαετία τον 20ό αιώνα. Η τελευταία έκρηξή του έλαβε χώρα το Μάιο του 2011. Το ηφαίστειο εξερράγη και δημιούργησε νέφος λευκού καπνού, που έφτανε σε ύψος τα 15 με 20 χιλιόμετρα. Εκφράστηκαν φόβοι ότι η έκρηξη του ηφαιστείου θα παρέλυε τις αεροπορικές μεταφορές στην Ευρώπη, όπως είχε γίνει 2010 με την έκρηξη του ηφαιστείου Εϊγιαφιατλαγιοκούτλ. Αν και οι φόβοι αρχικά δεν επιβεβαιώθηκαν, το κύριο αεροδρόμιο της Ισλανδίας στο Κεφλαβίκ έκλεισε, όπως συνέβη και με έναν αριθμό μικρότερων αεροδρομίων, καθώς η ηφαιστειακή τέφρα εξαπλώθηκε πάνω από την Ισλανδία.
Το 2020 το ηφαίστειο μπήκε σε νέα φάση αυξημένης διέγερσης, πράγμα το οποίο οδήγησε τις τοπικές αρχές να εκδώσουν ανακοίνωση για πιθανή μελλοντική έκρηξη.
Η ηφαιστειακή τέφρα έφτασε μέχρι τη Δανία και τη Βόρεια Ιρλανδία, αλλά η διατάραξη των αερομεταφορών (ακυρώθηκαν 900 από τις 90.000 πτήσεις σε δύο μέρες ) δεν ήταν αντίστοιχη με την έκρηξη του Εϊγιαφιατλαγιοκούτλ την προηγούμενη χρονιά. Ήταν η ισχυρότερη έκρηξη του ηφαιστείου τα τελευταία εκατό χρόνια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ηφαίστεια της Ισλανδίας
Θετικός και αρνητικός αθεϊσμός
Αρνητικός αθεϊσμός, (ή αδύναμος αθεϊσμός ή μαλακός αθεϊσμός), είναι κάθε είδους αθεϊσμόυ στο οποίο ο άνθρωπος δεν πιστεύει στην ύπαρξη κάποιας θεότητας αλλά δεν ισχυρίζεται ρητώς πως δεν υπάρχει καμιά θεότητα. Ο Θετικός αθεϊσμός (ή και δυνατός αθεϊσμός ή και σκληρός αθεϊσμός) πάλί το είδος του αθεϊσμού όπου προστίθεται καταφατικά ότι θεότητες δεν υπάρχουν.
Πεδιο εφαρμογής
Επειδή υπάρχει μεγάλο εύρος στο νόημα το οποίο λαμβάνει η λέξη θεός, είναι πιθανόν κάποιος να είναι θετικός/δυνατος αθεϊστής σε ορισμένους συγκεκριμένους όρους για τον θεό, ενώ να είναι αρνητικός/αδύνατος για άλλους. Για παράδειγμα, ο Θεός στον κλασσικό θεϊσμό, πολλές φορές θεωρείται παντοδύναμός, πανταχού παρον, πανάγαθος, ο οποίος ενδιαφέρται για τους ανθρώπους. Κάποιος μπορεί να είναι σίγουρος πως δεν υπάρχει μια τέτοια θεότητα, ωστόσο για άλλες θεότητες, να μην μπορεί να δηλώσει κατηγορηματικά ότι δεν υπάρχουν.
Υπό την κατηγορία του αρνητικού αθεϊσμού, εντάσσονται οι αγνωστικιστές αθεϊστές. Ορισμένοι γνωστοί άθεοι όμως, όπως ο Ρίτσαρντ Ντόκινς αρνούνταουται τον όρο. Στο έργο του Η περί θεού Αυταπάτη, περιγράφει το φάσμα της πιθανότητας ύπαρξης του θεού, και κατατάσσει την πίστη των ανθρώπων από «πολύ ψηλή» και «πολύ χαμηλή» ως αγνωστικιστές και αφήνει τον όρο σκληρός αθεϊστής για όσους ισχυρίζονται πως δεν υπάρχει θεός. . Στον αρνητικό αθεϊσμό, ο φιλόσοφος Anthony Kenny διαχωρίζει μεταξυ τους αγνωστικιστές, οι οποίοι δεν ξέρουν αν υπάρχει θεός και όσους έχουν θεολογική αγνωσία οι οποίοι θεωρούν κάθε ερώτηση για τον θεό ως χωρίς νόημα καθώς δεν μπορούν να γνωρίζουν τι περιέχει ο όρος θεός.
Εναλλακτικά νοήματα
Ο Goparaju Ramachandra Rao (1902–1975), γνωστότερος ως Gora, ήταν Ινδός ακτιβιστής κατά του συστήματος των καστών, και αθεος. Πρότεινε την χρήση την όρου θετικός αθεϊσμός σαν φιλοσοφική στάση ζωής στο βιβλίο του του Θετικός αθεϊσμός (1972).
Παρόμοια, η αθεϊστική κοινότητα του Ώστιν χρησιμοποίησε τον όρο θετικός αθεϊσμός για να παρακάμψει την αρνητική εικόνα που δίνανε στον αθεϊσμό θρησκευόμενοι, ιδίως στους χώρους λατρείας.
Πηγές
Κατηγορία:Αθεϊσμός Κατηγορία:Φιλοσοφία της θρησκείας
Κάρλες Ρίβα
Ο Κάρλες Ρίβα ι Μπρακόνς (Carles Riba i Bracons, 23 Σεπτεμβρίου 1893 - 12 Ιουλίου 1959) ήταν καταλανός ποιητής, συγγραφέας και ελληνιστής. Αποτελεί σπουδαία μορφή των καταλανικών γραμμάτων και είναι γνωστός για τις μεταφράσεις πολλών αρχαίων ελλήνων και του Κ. Π. Καβάφη στα καταλανικά, τις πρώτες στην Ισπανία. Ανήκει στους διανοούμενος του ευρύτερους ρεύματος του Νοουσεντίσμε. Επηρεάστηκε ιδιαίτερα, όσον αφορά τη λογοτεχνική του παραγωγή και τη λογοτεχνική θεωρία, από τον Γκαίτε και τον Φόσλερ.
Βιογραφία
Σπούδασε στη Φιλοσοφική και τη Νομική σχολή του Πανεπιστημίου της Βαρκελώνης. Εκεί ήρθε σε επαφή με την αρχαία Ελλάδα και τους συγγραφείς της. Στα δεκαεπτά του χρόνια μετέφρασε τις Βουκολικές του Βιργίλιου και το 1919 δημοσίευσε μια μετάφραση της Οδύσσειας, ενώ τα πρώτα του δύο βιβλία, Les aventures d'en Perot Marrasquí ('Οι περιπέτειες του Περότ Μαρασκί', διηγήματα) και το το Primer llibre d'Estances ('Πρώτο βιβλίο διαμονών', ποιήματα) εκδόθηκαν το 1917 και 1919 αντίστοιχα.
Τη δεκαετία του 1920 ταξίδεψε στη Γερμανία, όπου υπήρξε μαθητής του γερμανού φιλολόγου Καρλ Φόσλερ, στην Ιταλία και την Ελλάδα, και, απογοητευμένος από την περιορισμένη απήχηση των βιβλίων του, αφιερώθηκε στη μετάφραση κλασικών ελλήνων και λατίνων συγγραφέων στα καταλανικά, παράλληλα με τη διδασκαλεία αρχαίων ελληνικών, στο Ίδρυμα Μπερνάτ Μέτζε.
Η επόμενη δεκαετία τον βρήκε να εκδίδει το Segon llibre d'Estances ('Δεύτερο βιβλίων διαμονών', 1930) και να συνεχίζει το μεταφραστικό του έργο με τον Αισχύλο. Ήταν πεπεισμένος δημοκρατικός και κατά τον Εμφύλιο Πόλεμο αναγκάστηκε να διαφύγει στη Γαλλία μαζί με τη σύζυγό του, Κλεμεντίνα Αρδερίου, όπου συνέχισε τη συγγραφική και μεταφραστική του δραστηριότητα. Στην εποχή αυτή ανάγονται το έργα του Elegies de Bierville ('Ελεγείες της Μπιερβίλ', 1943).
Μετά την επιστροφή του στην Ισπανία, λειτούργησε ως εκπρόσωπος της καταλανικής λογοτεχνίας και κουλτούρας στα τρία συνέδρια που διοργάνωσαν οι καστελιανόφωνοι διανοούμενοι της Ισπανίας, παρά την καταπίεση στην οποία υπόκειντο η καταλανική πολιτισμική σφαίρα στα χρόνια της δικτατορίας του στρατηγού Φράνκο.
Από τα ιταλικά
(Minerva Segona sèrie. Col·lecció Popular de Literatures Modernes).
Παραπομπές
Κατηγορία:Καταλανοί λογοτέχνες Κατηγορία:ελληνιστές Κατηγορία:Ισπανοί ποιητές Ρίβα
Χριστόφορος Βούλγαρις
Βιογραφικά στοιχεία
Μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Νικόλαος. Εκπαιδεύτηκε στην Ρώμη και έμεινε πιστός στο ορθόδοξο δόγμα. Επέστρεψε στην πατρίδα του και παρέλαβε την ποιμαντική ράβδο του πρωτοπαπά. Κατά προτροπή του Χριστόφορου, ο Νικόλαος έγραψε την ιερά κατήχηση.
Έργα του
Εξέδωσε στην Βενετία το 1674 τα έργα του αδελφού του. Εκτός αυτού, σύμφωνα με τον Μουστοξύδη έγραψε ελληνικά τετράστιχα και επιστολές.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 17ου αιώνα Χριστοφορος
Δήμος Μόβρης
Ο Δήμος Μόβρης υπήρξε διοικητική διαίρεση του Νομού Αχαίας κατά τη χρονική περίοδο 1997-2010, ο οποίος συστάθηκε με το Σχέδιο «Καποδίστριας». Έπαψε να υφίσταται την 1η Ιανουαρίου του 2011, καθώς με την εφαρμογή του Σχεδίου «Καλλικράτης» εντάχθηκε στο νέο Δήμο Δυτικής Αχαΐας και πλέον αποτελεί δημοτική ενότητα του αυτού.
Το έμβλημα του Δήμου Μόβρης ήταν η θεά Δήμητρα. Έδρα του δήμου ήταν τα Σαγαίικα.