cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mediobanca
Ιστορικό
Από την προέλευσή της, η Mediobanca έχει λειτουργήσει σε τομείς ασφάλειας προς την πιστωτική αγορά, όπως η διαχείριση εμπιστοσύνης (1948 με τη Spafid), η προώθηση του διεθνούς εμπορίου (μέσω εμπορικών εταιρειών που λειτουργούσαν κυρίως μεταξύ Ιταλίας και Αφρικής στα μέσα της δεκαετίας του 1950), την καταναλωτική πίστη (το 1960 μέσω της εταιρείας Compass, η οποία είχε συσταθεί δέκα χρόνια νωρίτερα για την ανάπτυξη νέων πρωτοβουλιών με βιομηχανικούς εταίρους), τη συμμετοχή σε αλλες εταιρειες (το 1961 με τη Reconta, η οποία ήταν η πρώτη ιταλική εταιρεία), πράξεις χρηματοδοτικής μίσθωσης (το 1970 με τη Selma). Η τοποθέτηση κινητών αξιών σε ιταλικές εταιρειες στην εγχώρια αγορά και στο εξωτερικό οδήγησε στην απόκτηση μικρών συμμετοχών που αυξήθηκαν με την πάροδο του χρόνου επανεπένδυση μέρους των κερδών. Έγινε η κύρια πραγματική επένδυση της τράπεζας για την προστασία των ιδίων κεφαλαίων της. Αυτά τα πακέτα ευνόησαν τη διατήρηση μεγάλων πελατών, με τις πιο σημαντικές να είναι οι Assicurazioni Generali, Montedison, SNIA Viscosa, Pirelli και Fiat. Το 1963, μαζί με άλλες τράπεζες και χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, η Mediobanca οδήγησε το σχηματισμό του πρώτου συνδικάτου μετόχων που παρενέβη στη διοίκηση μιας εταιρείας, της Olivetti, με στόχο τον επαναπροσδιορισμό των στρατηγικών αγορών της σε πολλές περιπτώσεις συμμετοχών της όπως της Generali οδήγησε την τράπεζα να είναι ο μεγαλύτερος μέτοχος της (σήμερα 13%). Υπήρξαν πολλές, εξίσου σημαντικές, επιχειρήσεις με τις Montedison, Fiat, SNIA Viscosa και Italcementi. Αυτές και άλλες εταιρείες που λειτουργούσαν με τη Mediobanca ονομάζονταν συνήθως «Βόρειος Γαλαξίας».
Όταν ιδρύθηκε η Mediobanca, οι μέτοχοι εξουσιοδότησαν τον Ενρίκο Κούτσια να λειτουργήσει χρησιμοποιώντας τη δική του κρίση και κράτησε την τράπεζα απαλλαγμένη από τις πολιτικές επιρροές που επηρέασαν σταδιακά την IRI, τη δημόσια αρχή που ελέγχει τις τρεις ιταλικές τράπεζες εθνικού ενδιαφέροντος που ήταν οι περισσότεροι μέτοχοι της Mediobanca. Το 1982 ξεκίνησε μια περίοδο έντονης τριβής με την IRI υπό την προεδρία του Ρομάνο Πρόντι, όταν οι τρεις τράπεζες είχαν λάβει εντολή να διακόψουν την εντολή του Κούτσια. Ο Cuccia παραιτήθηκε από γενικός διευθυντής, ενώ η Mediobanca εξακολούθησε να διοικείται από δύο από τους αξιόπιστους βοηθούς του, τον Σίλβιο Σαλτέρι ως CEO και τον Βιντζέντσο Μαράτζι, τον γενικά αποδεκτό «κληρονόμο» του. Το 1988, όταν ο Αντόνιο Μεκάνικο ανέλαβε την προεδρία, η σύγκρουση διευθετήθηκε και η τράπεζα ιδιωτικοποιήθηκε με τη σύσταση συνδικάτου μετόχων με ίση εκπροσώπηση τραπεζικών ομίλων (αρχικά οι τρεις ιδρυτικές τράπεζες) και ιδιωτικών ομίλων. Με την ευκαιρία αυτή, τη θέση του Διευθύνοντος Συμβούλου ανέλαβε τον Vincenzo Maranghi και ο Κούτσια αποδέχτηκε το διορισμό του ως Επίτιμος Πρόεδρος διατηρώντας συμβολική παρουσία στην τράπεζα και πραγματοποιώντας στρατηγικές συμβουλές. Μετά την πρόσκληση του Αντόνιο Μεκάνικο σε κυβερνητικές θέσεις, η προεδρία πήγε στον Φρανσέσκο Σινγκάνο, ο οποίος ήταν ο διάδοχος του Ματιόλι στην Banca Commerciale Italiana.
Ο νέος τραπεζικός νόμος που ψηφίστηκε το 1993, κατάργησε την απαίτηση εξειδίκευσης που επιτρέπει στις κοινές τράπεζες να εισέλθουν στη μεσοπρόθεσμη / μακροπρόθεσμη πιστωτική αγορά και δημιούργησαν μια σειρά προβλημάτων μεταξύ της Mediobanca και των τραπεζικών εταίρων της. Στο μεταβαλλόμενο πλαίσιο των χρηματοπιστωτικών αγορών στις αρχές της δεκαετίας του 1990, η Mediobanca εξελίχθηκε με τη συμμετοχή πιο αποφασιστικά σε επενδυτικές τραπεζικές δραστηριότητες, δημιουργώντας μια σημαντική διαφοροποίηση στον τομέα των ιδιωτικών τραπεζών και επεκτείνοντας τον τομέα της καταναλωτικής πίστης, αναπτύσσοντας τελικά μια διεθνή παρουσία. Στη δεκαετία του 1990, ήταν μεταξύ των κύριων παραγόντων του ιταλικού προγράμματος ιδιωτικοποιήσεων μεγάλων κρατικών επιχειρήσεων (οι μεγαλύτερες επιχειρήσεις αφορούσαν τις Telecom Italia, Enel, Banca di Roma και Banca Nazionale del Lavoro), συμβάλλοντας επίσης σε ξένα προγράμματα στις Ηνωμένες Πολιτείες στο Ηνωμένο Βασίλειο, τη Γαλλία, τη Γερμανία και την Ισπανία.Η τελική και ίσως η μεγαλύτερη συμβολή της ήταν ο καθοριστικός ρόλος της στην εξαγορά της Telecom Italia από την Olivetti το 1999.
Η συμφωνία αποφασίστηκε από τα στενά περιθώρια με το 51% των μετόχων να ψηφίζουν υπέρ της συμφωνίας. Υπό την ηγεσία του Κούτσια, η οποία διήρκεσε μέχρι το θάνατό του το 2000, η τράπεζα χαρακτηρίστηκε ευρέως ως «μυστικοπαθής» παρά το γεγονός ότι διαπραγματεύτηκε δημόσια : δεν έγιναν δεκτές συναντήσεις με αναλυτές ή συνεντεύξεις με τα μέσα ενημέρωσης.
Δραστηριότητες
Η βασική δραστηριότητα της Mediobanca είναι η τραπεζική, η οποία αντιπροσωπεύει περίπου το 85% των συνολικών εσόδων του Ομίλου και το 60% των καθαρών κερδών της. Με τη δημιουργία της CheBanca! Υπήρξε περαιτέρω διαφοροποίηση μεταξύ των τραπεζικών δραστηριοτήτων, μεταξύ εταιρικών και λιανικών, το split είναι 50:35 για έσοδα και 65:35 για δανεισμό. Οι πηγές χρηματοδότησης της Τράπεζας επεκτείνονται και στις 21 Σεπτεμβρίου 2010 ο τομέας λιανικής αντιπροσωπεύει το 18% της συνολικής χρηματοδότησης. Παράλληλα με τις τραπεζικές της δραστηριότητες, η Mediobanca διαχειρίζεται επίσης ένα χαρτοφυλάκιο επενδύσεων σε μετοχές, με μερίδια σε κορυφαίες ιταλικές εταιρείες στον τομέα των ασφαλίσεων, των εκδόσεων και των τηλεπικοινωνιών.
Η εταιρεία δραστηριοποιείται, από μόνη της και μέσω θυγατρικών, στους ακόλουθους τομείς:
Η Mediobanca σήμερα
Ο θάνατος του Ενρίκο Κούτσια τον Ιούνιο του 2000 επιδείνωσε τις εντάσεις με τους μετόχους των τραπεζών λόγω συγκρούσεων συμφερόντων, ανταγωνισμού στις ίδιες αγορές και της εχθρότητας της κεντρικής τράπεζας έναντι της διοίκησης της Mediobanca. Τον Απρίλιο του 2003, ο Vincenzo Maranghi συμφώνησε να παραιτηθεί για όσο διάστημα διατηρήθηκε η ανεξαρτησία της τράπεζας. Αυτό επιτεύχθηκε προωθώντας δύο από τους βοηθούς του σε ανώτατες διοικητικές θέσεις, τον Alberto Nagel και τον Renato Pagliaro. Ανέπτυξαν τις δραστηριότητες της αγοράς πιο έντονα (IPO, M & A, διαπραγμάτευση χρηματοοικονομικών μέσων), μειώνοντας το βάρος των ιστορικών μετοχών (μερικές από τις οποίες, όπως η Fiat, πουλήθηκαν). Πέτυχαν επίσης τη διείσδυση στις κύριες ξένες αγορές, όπου η παρουσία της τράπεζας καθιερώθηκε μέσω τοπικών επαγγελματικών ομάδων. Με την κυκλοφορία του Che Banca! το 2008, οι δραστηριότητες στον τομέα της λιανικής τραπεζικής επεκτάθηκαν δημιουργώντας ένα μοντέλο πολυκαναλικής διανομής (Διαδίκτυο, τηλεφωνικά κέντρα, υποκαταστήματα) ικανό να παρέχει σημαντικές ροές καταθέσεων. Ενώ τα χρόνια αμέσως μετά την παραίτηση του Maranghi συνεπάγονται το διορισμό εξωτερικής Προεδρίας (Gabriele Galateri και Cesare Geronzi), τα επόμενα γεγονότα αποκατέστησαν όλες τις προϋποθέσεις που εγγυώνται την ανεξαρτησία του θεσμού, του οποίου η ηγεσία σήμερα έχει τον Alberto Nagel ως CEO και τον Renato Pagliaro ως πρόεδρο.
Διεθνή υποκαταστήματα
Από το 2006, η Mediobanca ξεκίνησε μια διαδικασία διεθνοποίησης με σκοπό την επέκταση της βάσης της αγοράς της, τη διαφοροποίηση του κινδύνου αντισυμβαλλομένου και την παροχή βοήθειας στους πελάτες της στις διασυνοριακές συναλλαγές τους. Στην Corporate and Investment Banking, η Mediobanca δραστηριοποιείται σε ολόκληρη την ηπειρωτική Ευρώπη μέσω υποκαταστημάτων που άνοιξαν στο Παρίσι (2004), στη Φρανκφούρτη (2007) και στη Μαδρίτη (2007). Σε αυτές τις χώρες η στρατηγική της Τράπεζας είναι να παρέχει δραστηριότητες εταιρικής χρηματοδότησης μέσω ενός ευρέος φάσματος εταιρικών και μοχλευμένων χρηματοοικονομικών, δανεισμού εταιρειών, αγοράς κεφαλαίων χρέους και υπηρεσιών μετοχικού κεφαλαίου. Το γραφείο της Νέας Υόρκης πραγματοποιεί μεσιτικές και αντιπροσωπευτικές δραστηριότητες, ενώ υπάρχουν επίσης γραφεία αντιπροσωπείας που βρίσκονται στη Μόσχα και το Λουξεμβούργο. Από το καλοκαίρι του 2013, η Mediobanca δραστηριοποιήται στην Τουρκία μέσω της θυγατρικής Mediobanca Advisory.Το υποκατάστημα του Λονδίνου, που ιδρύθηκε το 2008, αποτελείται από εξειδικευμένες ομάδες που παρέχουν λύσεις σε πελάτες: Credit, Rates, FX, Alternatives and Equity Derivatives, Corporate Lending and Leveraged Finance, Equity research and Advisory. Εκτός από τον ρόλο του ως πλατφόρμα μετοχών και παραγώγων, το γραφείο του Λονδίνου είναι στρατηγικό στην ενίσχυση των σχέσεων με τα αμοιβαία κεφάλαια κινδύνου και τα ιδιωτικά επενδυτικά κεφάλαια. Από το 2014, το γραφείο του Λονδίνου φιλοξενεί επίσης την ομάδα του FIG EMEA.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τράπεζες της Ιταλίας Κατηγορία:Οικονομία της Ιταλίας
Κύπελλο ΕΠΟΠΛ
Το Κύπελλο ΕΠΟΠΛ αποτελεί ποδοσφαιρική τοπική διοργάνωση κυπέλλου στην επαρχία Λευκωσίας της Κύπρου. Διοργανώνεται από την ΕΠΟΠΛ. Στη διοργάνωση συμμετέχουν οι ομάδες του πρωταθλήματος της ΕΠΟΠΛ. Πολυνίκης ομάδα του θεσμού είναι ο Κέδρος Αγίας Μαρίνας με 7 κατακτήσεις.
Η κυπελλούχος ομάδα αποκτά το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο ΣΤΟΚ.
Δείτε επίσης
Πρωτάθλημα ΕΠΟΠΛ Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις Κύπρου
Αθάνατοι Ηρακλείου
Οι Αθάνατοι είναι οικισμός της δημοτικής ενότητας και δήμου Ηρακλείου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ηρακλείου, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Τεμένους του νομού Ηρακλείου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης.
Γεωγραφία
Οι Αθάνατοι είναι ημιορεινός οικισμός στο βορειοκεντρικό τμήμα του νομού Ηρακλείου. Βρίσκεται λίγο ανατολικότερα του ρέματος Ξεροποτάμου και της επαρχιακής οδού Ηρακλείου-Φαιστού (ΕΟ 97), σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 180. Απέχει 12 χλμ. περίπου ΝΔ. του Ηρακλείου.
Πηγές
Κατηγορία:Δήμος Ηρακλείου Κρήτης Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηρακλείου
Χορστ Φέλμπερμαγιερ, Σρ.
Ο Χορστ Φέλμπερμαγιερ, Σρ. (γερμανικά: Horst Felbermayr, Sr., 19 Φεβρουαρίου 1945 στο Ριντ ιμ Ίννκραϊς της Αυστρίας - 17 Μαρτίου 2020), ήταν Αυστριακός πιλότος αυτοκινήτων.
Συμμετείχε έξι φορές στον αγώνα 24 Ωρών του Λε Μαν. .
Το 2016, έχοντας προηγουμένως διατελέσει συνεργάτης της ομάδας της Proton Competition, της οποίας, επίσης, ήταν ένας εκ των ιδρυτών, η εταιρεία του, Felbermayr, αποτέλεσε χορηγό των Audi R8 LMS της ομάδας της Car Collection Motorsport στο 24H Series.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οδηγοί αγωνιστικών αυτοκινήτων
Χορτάτα Λευκάδας
Γεωγραφική θέση
Βρίσκεται στη δυτική πλευρά του νησιού περίπου στο μέσο και σε υψόμετρο 625 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας. Είναι προσανατολισμένο προς το Νότο (κόλπο της Βασιλικής, Ιθάκη, Κεφαλονιά) και τη Δύση (ακρωτήρι του Λευκάτα, Πόρτο Κατσίκι, Εγκρεμνούς, Σέσουλα, Κάθισμα). Τα Χορτάτα ανήκουν στον δήμο Λευκάδας, Περιφερειακή Ενότητα Λευκάδας, Περιφέρεια Ιονίων Νήσων (πρόγραμμα “Καλλικράτης”). Αποτελούν οικισμό του τέως δήμου Απολλωνίων του νομού Λευκάδας.
Πληθυσμός - Έκταση
Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός του χωριού είναι 100 κάτοικοι. Τα δυτικά όρια του χωριού ξεκινούν από χαμηλά (στα όρια του χωριού Καλαμίτσι), νοτιοδυτικά ακολουθούν τη μεγάλη ρεματιά της Λευκάδας, και φτάνουν ως το εγκαταλελειμμένο χωριό Άγιος Βασίλειος. Μεγάλο κομμάτι του κεντρικού ορεινού τμήματος της Λευκάδας (έως 1.140 μ. υψόμετρο) βρίσκεται μέσα στα όρια του χωριού.
Προστατευόμενη περιοχή NATURA 2000
Η περιοχή Χορτάτων ανήκει στις προστατευόμενες περιοχές NATURA 2000. Σύμφωνα με τη Οδηγία (92/43) του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης η αξιολόγηση της περιοχής οφείλεται κυρίως στην ύπαρξη των φυτών του γένους Paeonia. Καθώς το φυτικό αυτό γένος σπανίζει στον ελληνικό χώρο, στη συγκεκριμένη περιοχή φύονται τα P. mascula ssp. russi και P. peregrina, είδη που πουθενά αλλού στην Ελλάδα δεν συνυπάρχουν. Αναφορά γίνεται στο Βοτανολόγιο του Βοτανικού Μουσείου του Πανεπιστημίου της Ζυρίχης (εκδ. 1968) σχετικά με το φυτό (Paeonia corallina – paeonia officinalis) και το ότι ευδοκιμεί στα Χορτάτα. Ο αρχαίος Έλληνας βοτανολόγος Διοσκουρίδης (1ος αι. π. Χ.) αναφέρει το ίδιο φυτό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Λευκάδας
Κατάλογος τραγουδιών στην κορυφή του Billboard Hot 100 (2022)
Το τραγούδι "We Don't Talk About Bruno" (2021) των Καρολίνα Γκαϊτάν, Μάουρο Καστίγιο, Adassa, Ρέντσι Φελίς, Ντιάνε Γκερέρο, Στέφανι Μπεατρίς και του επιτελείου της ταινίας Encanto κατέρριψαν το ρεκόρ στο Hot 100 όλων των εποχών για τους περισσότερους καλλιτέχνες σε ένα τραγούδι στην κορυφή (επτά). Είναι το δεύτερο νούμερο-ένα τραγούδι στον κατάλογο από μια ταινία κινουμένων σχεδίων του Ντίσνεϊ, μετά το "A Whole New World" των Πίμπο Μπράισον και Ρετζίνα Μπελ από την ταινία  Αλαντίν (1992), και το μοναδικό τραγούδι του στούντιο που πέρασε πέντε εβδομάδες στο νούμερο ένα. Το τραγούδι "Heat Waves" (2020) από το αγγλικό συγκρότημα της ίντι ποπ Glass Animals έφτασε στην κορυφή του Hot 100 την 59η εβδομάδα του στο chart, καταρρίπτοντας το ρεκόρ για τις περισσότερες εβδομάδες σε άλλες θέσεις μέχρι να φτάσει στην κορυφή, ξεπερνώντας τον απολογισμό 35 εβδομάδων για την Μαράια Κάρεϊ και το χριστουγεννιάτικο "All I Want for Christmas Is You" (1994). Το κύριο σινγκξλ "As It Was », από το τρίτο στούντιο άλμπουμ του Άγγλου τραγουδιστή Χάρι Στάιλς με γενικό τίτλο Harry's House, έκανε ττην πρώτη του εμφάνιση στην κορυφή του Hot 100 και διανύει την εντέκατη εβδομάδα στην πρώτη θέση—το μεγαλύτερο χρονικό διάστημα από οποιοδήποτε τραγούδι του 2022 μέχρι στιγμής. Ο Καναδός ράπερ Drake συγκέντρωσε δύο νούμερο ένα τραγούδια φέτος, με τα "Wait for U" και "Jimmy Cooks".
Παραπομπές
2022
Στάδιο Λόρο Μπορίτσι
Το Στάδιο Λόρο Μπορίτσι (αλβανικά: Stadiumi Loro Boriçi), παλαιότερα γνωστό ως Στάδιο Βόγιο Κούσι (αλβανικά: Stadiumi Vojo Kushi), είναι στάδιο πολλαπλών χρήσεων στη Σκόδρα της Αλβανίας, το οποίο χρησιμοποιείται κυρίως για ποδοσφαιρικούς αγώνες. Είναι η έδρα της ΚΦ Βλαζνία Σκόδρας και έχει χωρητικότητα περίπου 16.000 θέσεων.
Ιστορία
Στις 17 Μαΐου 1950 ξεκίνησε η κατασκευή του σταδίου και την 1η Μαΐου 1952 το στάδιο εγκαινιάστηκε και πήρε το όνομά του από τον Βόγιο Κούσι, ο οποίος ήταν Αλβανός παρτιζάνος, ήρωας της Αλβανίας. Το 1990, κατά την πτώση του κομμουνισμού στην Αλβανία, το στάδιο μετονομάστηκε προς τιμή του προπονητή ποδοσφαίρου και πρώην παίκτη Λόρο Μπορίτσι. Μεταξύ 2015 και 2016 το στάδιο ανακατασκευάστηκε σε ένα σύγχρονο στάδιο 16.022 θέσεις. Το στάδιο είναι επίσης το δεύτερο μεγαλύτερο στάδιο στην Αλβανία, πίσω από το Στάδιο Κεμάλ Σταφά στα Τίρανα.
Ανακατασκευή το 2015
Το στάδιο ανακαινίστηκε τελευταία φορά το 2001. Τον Οκτώβριο του 2014, ο πρωθυπουργός της Αλβανίας, Έντι Ράμα, ανακοίνωσε την ανακατασκευή του γηπέδου. Στις 3 Μαΐου 2015 ξεκίνησαν επίσημα οι κατασκευαστικές εργασίες, όπου ανέβασαν την χωρητικότητα του σταδίου σε 18.100 θεατές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στην Αλβανία Κατηγορία:Στάδια πολλαπλών χρήσεων στην Αλβανία Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Σκόδρα Κατηγορία:ΚΦ Βλαζνία Σκόδρας
Ισπανικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 2019-20
Η Μπαρτσελόνα κατέκτησε το περσινό πρωτάθλημα. Οι ομάδες που υποβιβάστηκαν την περσινή σεζόν ήταν: Χιρόνα ΦΚ, ΣΝ Ουέσκα, Ράγιο Βαγιεκάνο. Οι ομάδες που ανέβηκαν στην πρώτη κατηγορία είναι: Γρανάδα ΚΦ, ΡΚΝ Μαγιόρκα, ΚΑ Οσασούνα.
ΜΚ Μλάντα Μπόλεσλαβ
Η ΜΚ Μλάντα Μπόλεσλαβ (τσεχικά: BK Mladá Boleslav) είναι τσεχική επαγγελματική ομάδα χόκεϊ επί πάγου με έδρα τη Μλάντα Μπόλεσλαβ. Διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στη ŠKOENERGO Aréna, χωρητικότητας 4.200 θεατών. Το 2014 κέρδισε την άνοδο στο κορυφαίο Πρωτάθλημα Τσεχίας.
Ιστορία
Το σωματείο ιδρύθηκε το 1908 ως ένα από τα ιδρυτικά μέλη της Τσεχικής Ομοσπονδίας Χόκεϊ επί Πάγου (ČSLH). Τα έτη 1936-1938 μετείχε στο πρωτάθλημα ανώτατης κατηγορίας χόκεϊ της Τσεχοσλοβακίας, τερματίζοντας στην 8η και τελεφταία θέση χωρίς βαθμό, αλλά στη συνέχεια επικράτησε στα πλέι-οφ με 1:0 επί της Σλάβια Πράγας. Η επόμενη περίοδος ήταν καλύτερη, καθώς τερμάτησε στην 6η θέση.
Κατά τη διάρκεια της περιόδου 2010-2011, η ομάδα έμεινε στους 22 βαθμούς για το γεγονός ότι χρησιμοποίησε παίκτες που δεν είχαν καταχωρηθεί με τη σωστή διαδικασία στο σύλλογο, μια υπόθεση που αφορούσε επίσης τις ομάδες ΧΚ Πλζεν και ΧΚ Κλάντνο.
Έμβλημα
Το έμβλημα του συλλόγου όπως έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου.
Γιώργος Σταυριανός
Βιογραφικό
Ο Γιώργος Σταυριανός γεννήθηκε στο Ηράκλειο της Κρήτης, και από τότε δεν έπαψε ποτέ να κουβαλά τις μνήμες από μια εποχή που το χώμα ήταν ακόμα ανόθευτο και οι ήχοι ξάστεροι σαν τον ουρανό της.
Στην πόλη Νανσύ της Γαλλίας ολοκλήρωσε όλες τις πανεπιστημιακές του σπουδές στη Σχολή Γραμμάτων και Ανθρωπιστικών Επιστημών. Δύο φιλολογικά πτυχία ένα ελληνικής και ένα γαλλικής, ένα μάστερ και ένα διδακτορικό στην φιλοσοφία σφράγισαν την πρώτη αυτή περίοδο.
Δισκογραφία
Στην δισκογραφία εμφανίστηκε απροσδόκητα το καλοκαίρι του 1982 με την «Έρημη πόλη» σε μοναδικές ενορχηστρώσεις του Δημήτρη Λέκκα, και με την υποστήριξη μιας μεγάλης ερμηνεύτριας, της Μαρίας Δημητριάδη. Στον ίδιο δίσκο συμμετείχαν ακόμη ο Ανδρέας Μικρούτσικος και ο Κώστας Θωμαΐδης. Ξεχωριστή στιγμή το τραγούδι «Ήσουνα φεγγάρι» με τους γεμάτους ποιητικότητα στίχους του Λευτέρη Παπαδόπουλου.
Ακολουθεί μια περίοδος ουσιαστικής και γόνιμης αναζήτησης ενώ παράλληλα γινόταν μάρτυρας μιας Ελλάδας που μεταμορφωνόταν. Δέκα επτά δισκογραφικές καταθέσεις ακολούθησαν με την συμβολή μεγάλων προσωπικοτήτων του χώρου όπως του Γιάννη Μαρκόπουλου στο «Οι φόβοι του μεσημεριού», του Μάνου Χατζιδάκι στον Σείριο «Άνεμος είναι..» , του Νότη Μαυρουδή στο κορυφαίο «Το χρώμα της μνήμης» , «Ήσουνα φεγγάρι» , και «Codes». Ενδιάμεσα κυκλοφόρησαν σημαντικές δουλειές του όπως «Το πιο μεγάλο ψέμα», «Στην πολιορκία πέφτει πάντα η Τροία» , «Δέκα παιδικοί καημοί» , «Πού να τελειώνει η θάλασσα» , «Καθαρός ουρανός» , «Κι η κολοκύθα έγινε πάλι άμαξα» , «Πέρασες» , «Η πηγή των θαυμάτων» κ.α. Πολλά από τα τραγούδια του αγαπήθηκαν και τραγουδιούνται ακόμη όπως «Η Ελένη», «Ήσουνα φεγγάρι», «Ώρες μου χρωματιστές», «Ο καημός της φυσαρμόνικας», «Στα ξανθά σου μαλλιά», «Το πιο μεγάλο ψέμα», «Μα εσύ γελάς σαν πρώτα» και πολλά άλλα.
Με την ορχηστρική του δουλειά «Secrets» μπαίνει στη διεθνή αγορά. Το μουσικό θέμα «Secret love» φιλοξενείται σε δεκάδες διεθνείς συλλογές, ενώ σαν πρώτο κομμάτι στο Buddha Bar III γίνεται μια τεράστια διεθνής επιτυχία. Αυτή τη στιγμή είναι από τα πρώτα σε ακροαματικότητα μουσικά θέματα στο YouTube με εκατομμύρια επισκέψεις. Τραγούδια του έχουν κατά καιρούς κάνει διεθνή επιτυχία όπως το «Secret love» με την σπουδαία Sezen Aksu, η «Ελένη» με τον γνωστό Τούρκο τραγουδιστή Mahsun Kırmızıgül στην τουρκική γλώσσα προκαλώντας αίσθηση. Πρόσφατα η Γαλλίδα Julie Zenatti ερμήνευσε στην γαλλική γλώσσα το «Δρόμοι που αγάπησα» με τίτλο «L’ Exil».
Συνεργάστηκε με κορυφαίες προσωπικότητες από τον χώρο της μουσικής και του θεάματος όπως Μαρία Δημητριάδη, Ελένη Βιτάλη, Γλυκερία, Νένα Βενετσάνου, Αναστασία Μουτσάτσου, Καλλιόπη Βέττα, Ισιδώρα Σιδέρη,Μαρία Κανελλοπούλου,Ελένη Δήμου, Λιζέττα Καλημέρη, Πένυ Ξενάκη, Μανώλη Μητσιά, Γιώργο Νταλάρα, Πάνο Κατσιμίχα, Μίλτο Πασχαλίδη, Παντελή Θαλασσινό, Γεράσιμο Ανδρεάτο, Δυνάμεις του Αιγαίου (Νίκο Γράψα, Χρήστο Τσιαμούλη), Βασίλη Λέκκα, Αλέξανδρο Χατζή, Κώστα Μάντζιο, Αλέξανδρο Καλλιφατίδη, Πάνο Παπαϊωάννου, Παντελή Θεοχαρίδη και άλλους. Με την Κάτια Δανδουλάκη να διαβάζει κείμενά του προσπάθησε να περιγράψει το φως αλλά και την νοσταλγική ιδιαιτερότητα μιας Ελλάδας που προσπαθούσε να καταθέσει ταυτότητα, σε μια περίοδο παγκόσμιου πολιτισμικού επαναπροσδιορισμού και σύγχυσης.
Εκτός από τον Λευτέρη Παπαδόπουλο που του έδωσε και το… βάπτισμα στη δισκογραφία, και άλλοι δημιουργοί όπως είναι ο Οδυσσέας Ιωάννου, ο Φίλιππος Γράψας, ο Χρίστος Παπαδόπουλος, η Μυρτώ Κοντοβά, η Λίνα Νικολακοπούλου, ο Στέλιος Χατζημιχαήλ, Γιώργος Μητρόπουλος, Μύρω Παπαδοπούλου, έντυσαν στιχουργικά πολλά από τα τραγούδια του. Πρόσφατα δε και ο συγγραφέας Μάκης Τσίτας.
Συγγραφική πορεία
Η συγγραφή έρχεται να συμπληρώσει μια διαδρομή σε διαρκή αμφισβήτηση και αναζήτηση. Οι εκδόσεις Καστανιώτη κυκλοφορούν δύο μυθιστορήματα με την υπογραφή του, τις «Μητροπόλεις» (1996) και «Το τρυφερό παραμύθι του κόσμου» (1998), οι εκδόσεις Ηρόδοτος τις «Πόρτες μισάνοιχτες» (2003), την «Η αλήθεια της νύχτας» (2014),και τις μονογραφίες «Η δυναμική των πολιτισμών» (2007), και «Η νέα αφήγηση του κόσμου» (2012). Οι εκδόσεις Μετρονόμος τέλος τις «Απαγορευμένες περιοχές» (2018) με πρόλογο που υπογράφει ο Βασίλης Βασιλικός.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες Κατηγορία:Έλληνες στιχουργοί Κατηγορία:Έλληνες τραγουδοποιοί
Ντρούγκοβατς
Το Ντρούγκοβατς (σερβικά κυριλλικά: Друговац) είναι οικισμός της Σερβίας, ευρισκόμενος εντός του εδάφους της Πόλεως του Σμεντέρεβο, η οποία ευρίσκεται εντός του Διαμερίσματος του Ποντούναβλιε. Κατά την απογραφή του 2011, αριθμούσε 1,539 κατοίκους.
Το Ντρούγκοβατς είναι επισήμως κατηγοριοποιημένο ως ένα εκ των χωριών της Σερβίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικισμοί του Σμεντέρεβο
Κωνσταντίνος Γκελαούζος
Ο Κωνσταντίνος Γκελαούζος είναι Έλληνας αθλητής στίβου μεγάλων αποστάσεων. Γεννήθηκε στην Άμφισσα στις 21 Νοεμβρίου 1990.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές δρόμων μεγάλων αποστάσεων Κατηγορία:Αθλητές στίβου ΠΑΟ Κατηγορία:Έλληνες μαραθωνοδρόμοι Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Μεσογειακούς Αγώνες 2018 Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου
Χειροφιλία
Η Χειροφιλία ή φετιχισμός χεριών είναι ένα σεξουαλικό φετίχ για τα χέρια. Στο φετίχ αυτό, μπορεί να εκδηλώνεται σεξουαλική έλξη για μια συγκεκριμένη περιοχή όπως τα δάκτυλα, τη παλάμη ή τα νύχια, ή έλξη για μια συγκεκριμένη πράξη που εκτελείται με τα χέρια η οποία συνηθίζεται να θεωρείται ως μη σεξουαλική, όπως το πλύσιμο και το στέγνωμα πιάτων. Ο φετιχισμός χεριών μπορεί να υποδηλώνει μια επιθυμία για σωματική αλληλεπίδραση, ή σεξουαλική φαντασίωση.
Επίσης, το φετίχ των χεριών είναι γνωστό στη βιομηχανία πορνό, ωστόσο πέρα από τον αντρικό αυνανισμό που πραγματοποιείται με τα χέρια από άλλο άτομο (handjob), είναι ένα από τα λιγότερο συνηθισμένα φετίχ, σε αντίθεση με τη ποδολαγνεία που είναι το πιο κοινό.
Χαρακτηριστικά
Ο φετιχισμός των χεριών είναι η σεξουαλική έλξη για τα χέρια. Η έλξη αυτή εκφράζεται συνήθως με δακτύλωμα, handjobs ρούφηγμα δακτύλων και γλείψιμο παλαμών.
Στα μέσα μαζικής ενημέρωσης
Στην anime/manga σειρά Bizarre Adventure του JoJo, ο βασικός κακοποιός του τέταρτου τόξου Yoshikage Kira, είναι ένας σειριακός δολοφόνος που δολοφονεί τις γυναίκες για να βγει ραντεβού με τα χέρια τους τα οποία είχαν αποκοπεί, ξεκίνησε διάφορες συζητήσεις και το φετίχ αυτό συγκέντρωσε προσοχή.
Ιωσήφ της Μπραγκάνσα, αρχιεπίσκοπος της Μπράγκα
Ο Ιωσήφ, πορτογαλ. José (6 Μαΐου 1703 - 3 Ιουνίου 1756) από τον Οίκο της Μπραγκάνσα ήταν αρχιεπίσκοπος της Μπράγκα (1739-56).
Βιογραφία
Ήταν ο δεύτερος νόθος γιος τού Πέτρου Β΄ της Πορτογαλίας και της ερωμένης του Φρανσίσκα Κλάρα ντα Σίλβα. Ετεροθαλής αδελφός του ήταν ο Ιωάννης Ε΄ της Πορτογαλίας.
Γεννήθηκε στη Λισαβόνα και σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Έβορα, από όπου έλαβε διδακτορικό στη θεολογία. Έγινε αρχιεπίσκοπος της Μπράγκα το 1739 και χειροτονήθηκε δύο έτη μετά. Κατασκεύασε τις Επτά Πηγές (Sete Fontes), ένα σύστημα παροχής ύδατος στη Μπράγκα. Στην αρχιεπισκοπή τον διαδέχθηκε ο ανιψιός του Γασπάρ, νόθος γιος τού Ιωάννη Ε΄.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος της Μπραγκάνσα
Beastars
Το Beastars είναι ιαπωνική σειρά σόνεν manga γραμμένη και εικονογραφημένη από την Πάρου Ιταγκάκι. Η σειρά έχει κερδίσει πολλά βραβεία, όντας και ο πρώτος τίτλος της Akita Shoten που κέρδισε το βραβείο Manga Taishō. Μια διασκευή τηλεοπτικής σειράς anime από την Orange έκανε πρεμιέρα στις 9 Οκτωβρίου 2019 στα καθορισμένα προγράμματα +Ultra της Fuji TV. Μια δεύτερη σεζόν για το άνιμε ανακοινώθηκε στο τελείωμα της πρώτης σεζόν. Η πρώτη σεζόν κυκλοφόρησε στις 19 Μαρτίου 2020 στο Netflix εκτός Ιαπωνίας. Η 2η σεζόν έκανε πρεμιέρα τον χειμώνα του 2021 στο Ιαπωνικό Netflix. Η 3η σεζόν αναμένεται να κυκλοφορήσει το 2024.
Πλοκή
Η ιστορία λαμβάνει χώρο σε έναν κόσμο σύγχρονων και πολιτισμένων ανθρωπόμορφων ζώων με ένα πολιτισμικό χάσμα μεταξύ των σαρκοφάγων και των φυτοφάγων.
Απ' το πουθενά, ο Τεμ το αλπακά δολοφονείται άγρια και καταβροχθίζεται μέσ' τη νύχτα, δημιουργώντας ένα κύμα ανησυχίας και δυσπιστίας μεταξύ των φυτοφάγων και σαρκοφάγων φοιτητών. Την ίδια στιγμή, ο Λέγκοσι έχει μια μοιραία συνάντηση με την Χάρου, ένα μικρό κουνέλι, και αρχίζει να αναπτύσσει περίπλοκα συναισθήματα γι' αυτήν.
Ανταπόκριση
Η σειρά είχε 1,3 εκατομμύρια αντίτυπα σε έντυπη μορφή από τον Απρίλιο του 2018.
Τον Δεκέμβριο του 2017, η σειρά κατέλαβε τη δεύτερη θέση στον κατάλογο των κορυφαίων ανδρικών manga για το 2018 στο βιβλίο-οδηγό Kono Manga ga Sugoi!, τοποθετημένο μετά το The Promised Neverland. Η σειρά κέρδισε το 11ο ετήσιο βραβείο Manga Taishō το Μάρτιο του 2018, όντας η πρώτη φορά που πήρε το βραβείο σειρά από την Akita Shoten. Τον Απρίλιο του 2018 κέρδισε το New Creator Prize στα Πολιτιστικά Βραβεία Tezuka Osamu. Τον Μάιο του 2018, κέρδισε το βραβείο για το Καλύτερο Shōnen Manga στα 42α ετήσια Kodansha Manga Awards. Επίσης κέρδισε το New Face Award στα ιαπωνικά Media Arts Festival Awards τον Μάρτιο του 2018.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δραματικά anime και manga Κατηγορία:Shōnen anime και manga
Σαν Τζοβάννι Μπαττίστα των Ιπποτών της Ρόδου
Ο Σαν Τζοβάννι Μπαττίστα των Ιπποτών της Ρόδου (ιταλ. San Giovanni Battista dei Cavalieri di Rodi), δηλαδή ο Άγιος Ιωάννης ο Βαπτιστής των Ιπποτών της Ρόδου, είναι Ρωμαιοκαθολικός ναός στη Ρώμη, στην πλατεία Ντελ Γκρίλλο στο Διαμέρισμα Μόντι. Η πλήρης ονομασία του είναι «Παλατινό Παρεκκλήσιο του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή των Ιπποτών της Ρόδου» (Cappella palatina di San Giovanni Battista dei Cavalieri di Rodi).
Ιστορία
Παρότι είναι κτισμένος πάνω στα ερείπια της Αγοράς του Αυγούστου, ο ναός είναι ένα σύγχρονο κτίσμα, που ανεγέρθηκε το 1946 σε μία από τις αίθουσες του Οίκου των Ιπποτών της Ρόδου (Casa dei Cavalieri di Rodi). Αυτό το Τάγμα Ιπποτών, γνωστό σήμερα ως Κυρίαρχο Στρατιωτικό Τάγμα της Μάλτας, είχε αγοράσει τη γη του από τους Ναΐτες Ιππότες, όταν οι τελευταίοι διαλύθηκαν, στις αρχές του 14ου αιώνα. Ο ναός είναι κτισμένος σε ένα τετράγωνο πρόθυρο με διακοσμητικούς κίονες και αψίδες από τραβερτίνη. Στον οπίσθιο τοίχο του υπάρχει Αγία Τράπεζα με γλυπτά του Αλφρέντο Μπιατζίνι (Alfredo Biagini, 1886-1952).
Πηγές
Σαν Τζοβαννι Ιπποτων Ροδου
Μιχαήλ της Μπραγκάνσα
O δομ Μιχαήλ, πορτογαλ. Miguel (15 Οκτωβρίου 1699 - 13 Ιανουαρίου 1724) από τον Οίκο των Αβίς-Μπραγκάνσα ήταν ευγενής στην Πορτογαλία.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη δόνα Λουίζα-Καζιμίρα ντε Σούζα Νασσάου ε Λίγκνε, κόρη τού πρίγκιπα τού Λίγκνε. Ήταν κυρία της Σούζα, κόμισσα της Μιράνντα ντο Κόρβο και τιμητικά δούκισσα τού Λαφόες. Είχαν τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Μπραγκάνσα
Άγιος Λουκάς (συνοικία Λαπήθου)
Ο Άγιος Λουκάς είναι συνοικία του Δήμου Λαπήθου. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, η διοικητική έκταση της συνοικίας και γενικότερα του Δήμου Λαπήθου δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Τα εδάφη αυτά ανήκουν εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκουν στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Τοποθεσία
Στα δυτικά συνορεύει με την Τουρκική Συνοικία και τον Πρόδρομο, στα νότια με την Αγία Αναστασία και στα ανατολικά με τον Άγιο Μηνά, την Πετρογειτονιά και την Έξω Γειτονιά. Το βόρειο μέρος της διοικητικής του έκτασης είναι παραθαλάσσιο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Συνοικίες Δήμου Λαπήθου
4 μήνες, 3 εβδομάδες και 2 μέρες
Πλοκή
Βρισκόμαστε στη Ρουμανία επί εποχής Τσαουσέσκου. Η Οτίλια και η Γκαμπίτα είναι φοιτήτριες και φίλες. Όταν προκύπτει στην Γκαμπίτα ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη, πανικοβάλλεται, καθώς οι εκτρώσεις απαγορεύονται από το καθεστώς. Έτσι, η Γκαμπίτα ζητά τη βοήθεια της Οτίλια.
Για να κάνει την έκτρωση, απευθύνονται στον κ. Μπέμπε, που τις κάνει παράνομα, και κλείνουν οι τρεις τους ραντεβού σε ένα ξενοδοχείο. Οι κοπέλες λένε στον Μπέμπε πως η Γκαμπίτα είναι τριών μηνών, κάτι που στη συνέχεια, ανακαλύπτει πως δεν είναι αλήθεια. Για τον λόγο αυτό, τους ζητά περισσότερα χρήματα, αλλά αυτές δεν τα διαθέτουν, και κάνουν σεξ μαζί του για να τον ξεπληρώσουν.
Εν τέλει η έκτρωση γίνεται, ο Μπέμπε φεύγει και οι δύο κοπέλες γευματίζουν στο εστιατόριο του ξενοδοχείου και συμφωνούν να μην πουν σε κανέναν ποτέ για αυτό το γεγονός.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρουμανόφωνες ταινίες Κατηγορία:Νικητές Χρυσού Φοίνικα Κατηγορία:Ταινίες του 2007 Κατηγορία:Πολιτικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ρουμανικές ταινίες Κατηγορία:Ρουμανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Ρουμανία
Ο κύκλος με την κιμωλία
Ο κύκλος με την κιμωλία είναι ένα από τα διασημότερα θεατρικά έργα του Γερμανού συγγραφέα Μπέρτολτ Μπρεχτ. Ολοκληρώθηκε το 1945 και ο αρχικός τίτλος του ήταν Ο καυκασιανός κύκλος με την κιμωλία.
Υπόθεση του έργου
Η Γκρούσα που είναι υπηρέτρια σε αρχοντικό, παίρνει κοντά της τον γιο τού άρχοντα, όταν αυτός δολοφονείται από επαναστάτες και η μητέρα του τον εγκαταλείπει κυνηγημένη. Με θυσίες κρατάει το παιδί κοντά της, μέχρι την ημέρα που η βιολογική μητέρα του επιστρέφει και το διεκδικεί δικαστικά, κατηγορώντας τη Γρούσα, ότι της το έκλεψε. Ο Αζντάκ, ένας λαϊκός, μέθυσος και κουτοπόνηρος άνθρωπος που όλως τυχαίως, χρίζεται δικαστής καλείται να αποφασίσει για την τύχη του παιδιού, επιλέγοντας μία σολομώντεια λύση: Τοποθετεί το παιδί μέσα σ’ έναν κύκλο και ζητά από τις δύο γυναίκες να το τραβήξουν από τα χεράκια του με δύναμη, η κάθε μια προς το μέρος της. Όποια καταφέρει να το βγάλει από τον κύκλο, θα το κρατήσει δικό της για πάντα. Η βιολογική μητέρα το τραβά με δύναμη, ενώ η Γκρούσα που δεν θέλει να το πονέσει, το αφήνει.
Πηγές
Κατηγορία:Μπέρτολτ Μπρεχτ Κατηγορία:Γερμανικά θεατρικά έργα
Ντέιβιντ Χίλι (ποδοσφαιριστής)
Ο Ντέιβιντ Τζόναθαν Χίλι (David Jonathan Healy, γεννήθηκε 5 Αυγούστου 1979) είναι Βορειοϊρλανδός πρώην επαγγελματίας ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής ποδοσφαίρου. Έκανε επιτυχημένη καριέρα ως παίκτης σε βρετανικές ομάδες, είναι πρώτος σκόρερ όλων των εποχών της Εθνικής Βόρειας Ιρλανδίας με 36 γκολ.
Καριέρα
Ξεκίνησε την καριέρα του ως παίκτης στην ομάδα νέων της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ το 1995, έγινε επαγγελματίας το 1999, αλλά υπέγραψε στην Πρέστον Νορθ Εντ δύο χρόνια αργότερα μετά από ένα σύντομο δανεισμό. Πέρασε τρία χρόνια με την Πρέστον, διατηρώντας ικανοποιητική αναλογία γκολ προς αγώνες, πριν μεταγραφεί στη Λιντς Γιουνάιτεντ το 2004. Μετά από τρία χρόνια μετακόμισε στη Φούλαμ για μια σεζόν, προτού εγκατασταθεί στη Σάντερλαντ το 2008. Μετακόμισε βόρεια στη Σκωτία για να παίξει στη Ρέιντζερς Γλασκώβης τον Ιανουάριο του 2011. Βοήθησε τον σύλλογο να κατακτήσει το τίτλο του πρωταθλήματος το 2010–11 και έπαιξε επίσης στον τελικό του Λιγκ Καπ το 2011 κατακτώντας το δεύτερο και τελευταίο τίτλο της καριέρας του, πριν φύγει στο τέλος της σεζόν 2011–12. Επέλεξε να αποσυρθεί τον Νοέμβριο του 2013 καθώς δεν κατάφερε να βρει σύλλογο για να συνεχίσει την σταδιοδρομία του.
Πριν εκπροσωπήσει τη χώρα του σε επίπεδο ανδρών, έπαιξε τόσο για την ομάδα κάτω των 21 όσο και για την ομάδα Β. Στην προκριματική φάση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος του 2008 σημείωσε συνολικά 13 γκολ (σε 12 αγώνες), επίδοση ρεκόρ την εποχή εκείνη που τώρα μοιράζεται με το Ρόμπερτ Λεβαντόφσκι.
Ξεκίνησε τη προπονητική του καριέρα με τη Λίνφιλντ τον Οκτώβριο του 2015 και οδήγησε το σύλλογο σε τρεις τίτλους το 2016–17.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βορειοϊρλανδοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βορείου Ιρλανδίας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Αγγλία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νόριτς Σίτι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέστον Νορθ Εντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρέιντζερς Γλασκώβης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σάντερλαντ ΑΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ίπσουιτς Τάουν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιντς Γιουνάιτεντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούλαμ ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πορτ Βέιλ ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντόνκαστερ Ρόβερς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπέρι ΦΚ Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Βορειοϊρλανδοί προπονητές
Αντέμε Κούνεο
Ο Αντέμε Κούνεο είναι αθλητής στίβου μεσαίων και μεγάλων αποστάσεων.
Γεννήθηκε στις 24 Μαΐου του 1998 κοντά στη λίμνη Τάνα της βορειοδυτικής Αιθιοπίας. Τον Ιούλιο του 2007 υιοθετήθηκε μαζί με τον αδερφό του και τη μικρότερη αδερφή του από μια οικογένεια στο Βιτζεβάνο, πόλη στην επαρχία της Παβία της Ιταλίας, όπου και μετακόμισε. Αρχικά ασχολήθηκε με την καλαθοσφαίριση, αλλά σύντομα άρχισε να ασχολείται με το στίβο, χάρις στην επιτυχία που είχε στη διοργάνωση Trofeo Pensa, έναν τοπικό αγώνα ανωμάλου δρόμου που απευθύνεται σε μαθητές. Από το 2012 αφοσιώθηκε στο τρέξιμο, υπό την καθοδήγηση του προπονητή Τσάρλι Ντε Αντόνι και τον Οκτώβριο του 2016 έκανε το ντεμπούτο του με τη μπλε εμφάνιση της εθνικής ομάδας στίβου της Ιταλίας σε διοργάνωση στη Ρεν της Γαλλίας. Έπειτα μετακόμισε στην Αθήνα, φοιτώντας σε Ιταλικό σχολείο της πρωτεύουσας, με σκοπό να προπονείται υπό την καθοδήγηση του προπονητή και υπεύθυνου ακαδημιών του Παναθηναϊκού, Παναγιώτη Παπούλια.
Στις 13 Νοεμβρίου 2016, στον 34ο Αυθεντικό Μαραθώνιο της Αθήνας και στο αγώνισμα των 5000 μέτρων, τερμάτισε στη δεύτερη θέση με επίδοση 00:15:08.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθλητές στίβου ΠΑΟ
ΑΚ Σπάρτα Πράγας (αθλητική ένωση)
Η ΑΚ Σπάρτα Πράγας (τσεχικά: AC Sparta Praha, ) αποτελεί ένωση αθλητικών συλλόγων. Ο φορέας, ο οποίος συστάθηκε το 1991, συνεχίζει την παράδοση του αθλητικού συλλόγου ΑΚ Σπάρτα (AC Sparta), που ιδρύθηκε στα τέλη του 1893 με αρχές του 1894 στην περιοχή Βινοράντι της Πράγας.
Ιστορία
Η ΑΚ Βινοράντι ιδρύθηκε από μέλη που είχαν αποσπαστεί από την ΑΚ Πράγας. Ο σύλλογος ιδρύθηκε στις 17 Δεκεμβρίου του 1893 από τους αδελφούς Γιόζεφ και Κάρελ Οτάκαρ Μαλέτσκοβα, Όσκαρ Λανζόφσκι, Κάρελ και Φράντισεκ Μάλι, Μαξ Σβαγκρόφκι, Φράντισεκ Χρον και άλλους (μερικές πηγές σήμερα αναφέρουν την εμφάνιση του συλλόγου στις 16 Νοεμβρίου του 1893). Η ονομασία ΑΚ Σπάρτα αποφασίστηκε στη Γενική Συνέλευση στο εστιατόριο Vinohrady Deminka στις 9 Ιουλίου του 1894 (μερικές πηγές αναφέρουν 9 Αυγούστου του 1894) και ένα χρόνο αργότερα ο σύλλογος μετακόμισε στην Πράγα.
Το 1905 απέκτησε γη στη Λέτνα της Πράγας όπου βρίσκεται η κεντρική έδρα. Ο σύλλογος άλλαξε την ονομασία του αρκετές φορές κατά την περίοδο της σοσιαλιστικής Τσεχοσλοβακίας, λειτουργόντας για μεγάλο χρονικό διάστημα με την ονομασία «ΤΓ Σπάρτα ΤΚΝ Πράγας». Το 1990 επέστρεψε στην ονομασία ΑΚ Σπάρτα Πράγας. Σήμερα, η ονομασία Σπάρτα συναντάται σε περισσότερο ή λιγότερο ανεξάρτητους συλλόγους, με διάφορες νομικές μορφές. Η ένωση των συλλόγων Σπάρτα Πράγας συγκεντρώνει περίπου είκοσι επαγγελματικά εξειδικευμένα αθλητικά σωματεία.
Σύμβολα
thumb|right|150px|Σημαία της Σπάρτα
Η ονομασία Σπάρτα είναι εμπνευσμένη από το μαχητικό πνεύμα και το θάρρος των ανθρώπων από την αρχαία πόλη της Σπάρτης. Στην αρχή, τα χρώματα της Σπάρτα ήταν το μπλε (σύμβολο της Ευρώπης), το κόκκινο (σύμβολο της βασιλικής πόλης) και το κίτρινο (μαζί με το κόκκινο, τα επίσημα χρώματα της Πράγας). Το 1906, ένα από τα μέλη της επιτροπής, έφερε (από το ταξίδι του στην Αγγλία) φανέλες του συλλόγου της Άρσεναλ του Λονδίνου. Από τότε, η Σπάρτα αγωνίζεται με βυσσινί χρώματα.
Ο ποδοσφαιρικός σύλλογος Σπάρτα Πράγας έχει 3 αστέρια πάνω από το έμβλημα της, τα οποία συμβολίζουν το γεγονός ότι έχει κερδίσει πάνω από 30 εθνικά πρωταθλήματα, προσθέτοντας ένα νέο αστέρι για κάθε 10 τίτλους πρωταθλήματος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πράγα Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Τσεχίας
Αυτόνομοι Εξεγερμένοι Δήμοι των Ζαπατίστας
Οι Αυτόνομοι Εξεγερμένοι Δήμοι των Ζαπατίστας (ισπανικά: Municipios Autónomos Rebeldes Zapatistas, MAREZ) είναι de facto αυτόνομες περιοχές που ελέγχονται από τις βάσεις υποστήριξης νεο-Ζαπατίστας στην πολιτεία Τσιάπας του Μεξικού, που ιδρύθηκαν μετά την εξέγερση των Ζαπατίστας που πραγματοποιήθηκε το 1994 της ευρύτερης σύγκρουσης στην Τσιάπας. Παρά τις προσπάθειες διαπραγμάτευσης με την κυβέρνηση του Μεξικού που κατέληξαν στις Συμφωνίες του San Andrés το 1996, η αυτονομία της περιοχής παραμένει άγνωστη από αυτήν.
Αυτά τα μέρη βρίσκονται εντός των επίσημων δήμων, και πολλά ακόμη βρίσκονται στον ίδιο δήμο, όπως στην περίπτωση των San Andrés Larrainzar και Ocosingo. Το MAREZ συντονίζεται από αυτόνομα συμβούλια και οι κύριοι στόχοι τους ήταν η προώθηση της εκπαίδευσης και της υγείας στην επικράτειά τους. Επίσης, αγωνίζονται για τα δικαιώματα γης, την εργασία και το εμπόριο, τη στέγαση και τα ζητήματα εφοδιασμού με καύσιμα, προωθώντας τις τέχνες (ιδιαίτερα τη γηγενή γλώσσα και τις παραδόσεις) και αποδίδοντας δικαιοσύνη.
Κατανομή
Από το 2003 το MAREZ συντονίζεται σε πολύ μικρές ομάδες που ονομάζονται καρακόλ (Ισπανικά: "σαλιγκάρια"). Πριν από αυτό, οι Νεο-Ζαπατίστας χρησιμοποίησαν τον τίτλο του Aguascalientes μετά τον ιστότοπο της Εθνικής Δημοκρατικής Σύμβασης που διοργανώθηκε από το EZLN στις 8 Αυγούστου 1994. Αυτό το όνομα έδωσε τον υπαινιγμό στη Σύμβαση των Aguascalientes κατά τη διάρκεια της Μεξικανικής Επανάστασης, όπου ο Εμιλιάνο Ζαπάτα και άλλοι ηγέτες συναντήθηκαν το 1914 και ο Ζαπάτα έκανε συμμαχία με τον Φρανσίσκο Βίγια.
Κατανομή τοποθεσιών MAREZ Κατανομή τοποθεσιών CRAREZ
Κυβέρνηση
δεξιά|μικρογραφία|399x399εσ|Η πινακίδα γράφει (πάνω): "Βρίσκεστε στην περιοχή των ανταρτών της Ζαπατίστας. Εδώ οι άνθρωποι δίνουν τις εντολές και η κυβέρνηση υπακούει." Κάτω: "Βόρεια ζώνη. Συμβούλιο Καλής Κυβέρνησης. Απαγορεύεται αυστηρά η [[Διακίνηση όπλων|εμπορία όπλων, η φύτευση ναρκωτικών, η χρήση ναρκωτικών, τα αλκοολούχα ποτά και οι παράνομες πωλήσεις ξύλου. Όχι στην καταστροφή της φύσης." Federal Highway 307, Τσιάπας.]] Σε τοπικό επίπεδο, οι άνθρωποι παρευρίσκονται σε μια δημοφιλή συνέλευση 300 οικογενειών στις οποίες οποιοσδήποτε άνω των 12 ετών μπορεί να συμμετάσχει στη λήψη αποφάσεων. Αυτές οι συνελεύσεις προσπαθούν να επιτύχουν συναίνεση, αλλά είναι πρόθυμες να επιστρέψουν στην πλειοψηφία. Οι κοινότητες σχηματίζουν μια ομοσπονδία με άλλες κοινότητες για τη δημιουργία αυτόνομων δήμων, οι οποίες σχηματίζουν περαιτέρω ομοσπονδίες με άλλους δήμους για τη δημιουργία μιας περιοχής. Οι Ζαπατίστας αποτελούνται από πέντε περιοχές, συνολικά με πληθυσμό περίπου 360.000 άτομα από το 2018.
Κάθε κοινότητα έχει 3 κύριες διοικητικές δομές: (1) την επιτροπή, υπεύθυνη για την καθημερινή διοίκηση. (2) το συμβούλιο ελέγχου της γης, το οποίο ασχολείται με τη δασοκομία και τις διαφορές με γειτονικές κοινότητες· και (3) το agencia, μια κοινοτική αστυνομική υπηρεσία.
Οικονομία
Η οικονομία των Ζαπατίστας αποτελείται κυρίως από εργατικούς συνεταιρισμούς, οικογενειακά αγροκτήματα και κοινοτικά καταστήματα με συμβούλια καλής κυβέρνησης που παρέχουν δάνεια χαμηλού επιτοκίου, δωρεάν εκπαίδευση, ραδιοφωνικούς σταθμούς και υγειονομική περίθαλψη σε κοινότητες. Η οικονομία είναι σε μεγάλο βαθμό αυτόνομη και γεωργική, παράγοντας κυρίως καλαμπόκι, φασόλια, καφέ, μπανάνες, ζάχαρη, βοοειδή, κοτόπουλα, χοίρους και ρούχα σε συνεταιρισμούς. Οι κοινότητες έχουν καταργήσει την ιδιωτική (αλλά όχι προσωπική) ιδιοκτησία της ιδιοκτησίας και έχουν θεσπίσει ένα σύστημα κοινής ιδιοκτησίας γης και πωλούν αγαθά αξίας άνω των 44 εκατομμυρίων δολαρίων σε διεθνείς αγορές κάθε χρόνο. Δεδομένης της συλλογικής ιδιοκτησίας γης και συστήματος συμμετοχικής δημοκρατίας, η πείνα και η βία είναι εξαιρετικά χαμηλές σε σύγκριση με άλλες φτωχές κοινότητες του Μεξικού.
Φροντίδα υγείας
Οι Ζαπατίστας διατηρούν μια υψηλής ποιότητας καθολική υπηρεσία υγειονομικής περίθαλψης η οποία παρέχεται δωρεάν. Ωστόσο, τα φάρμακα πρέπει να πληρώνονται για να καλύψουν τα έξοδα επαναφόρτισης. Οι κάτοικοι των κοινοτήτων Ζαπατίστας πιστεύουν ότι οι υπηρεσίες υγείας τους είναι καλύτερα στελεχωμένοι, εξοπλισμένοι και λιγότερο ρατσιστικοί απέναντι στους αυτόχθονες πληθυσμούς από ότι οι περισσότερες υπηρεσίες στην Τσιάπας. Συνεργάζεται επίσης με τα γύρω νοσοκομεία και παίρνει ελεύθερα ασθενείς από άλλες κοινότητες που πρέπει να χρησιμοποιούν τις ιατρικές εγκαταστάσεις που διαθέτουν μόνο οι Ζαπατίστας. Από το 1994, οι Ζαπατίστας έχουν κατασκευάσει 2 νέα νοσοκομεία και 18 κλινικές υγείας στην περιοχή για να αυξήσουν την ευημερία των κοινοτήτων. Μια μελέτη του 2014 δείχνει τα ακόλουθα επιτεύγματα στην ιατρική περίθαλψη των Ζαπατίστας:
Σύμφωνα με έναν λογαριασμό της Oventic από το 2016:"Στο Oventic, υπήρχε μια μικρή αλλά φαινομενικά πλήρως λειτουργική ιατρική κλινική, η οποία φάνηκε να προσφέρει βασική υγειονομική περίθαλψη. Μια πινακίδα στην πόρτα είπε ότι οι γενικές διαβουλεύσεις, η γυναικολογία, η οπτομετρία και οι εργαστηριακές υπηρεσίες ήταν διαθέσιμες πέντε ημέρες την εβδομάδα. Οι υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης ήταν διαθέσιμες 24 ώρες, επτά ημέρες την εβδομάδα. Φάνηκαν να έχουν στη διάθεσή τους ένα νέο λαμπερό ασθενοφόρο. Άλλες υπηρεσίες που προσφέρονται λίγες μέρες την εβδομάδα περιλαμβάνουν οδοντιατρική και υπερήχους."
Προστασία του περιβάλλοντος
Αρκετοί οικο-σοσιαλιστές και οικο-αναρχικοί συγγραφείς επαίνεσαν τις προσπάθειες των Ζαπατίστας να οικοδομήσουν μια οικολογική κοινωνία. Ωστόσο, οι Ζαπατίστας έχουν επίσης επικριθεί έντονα τόσο από τους περιβαλλοντολόγους όσο και από τους γηγενείς Λακάντον Μάγια για την αποδοχή και την ενθάρρυνση της υλοτομίας, της γεωργίας και της κατασκευής οικισμών σε προστατευόμενες περιοχές της ζούγκλας του Λακάντον.
Φεμινισμός
Οι Ζαπατίστας συνδέονται στενά με τον φεμινισμό και την πολιτική υπέρ των queer, ο Επαναστατικός Νόμος για τις Γυναίκες, που εκπονήθηκε από την Comandanta Ramona δηλώνει ότι: Πρώτον: Οι γυναίκες, ανεξαρτήτως φυλής, θρησκείας, χρώματος ή πολιτικής σχέσης, έχουν το δικαίωμα να συμμετέχουν στον επαναστατικό αγώνα με τρόπο που καθορίζεται από την επιθυμία και την ικανότητά τους. Δεύτερον: Οι γυναίκες έχουν το δικαίωμα να εργάζονται και να λαμβάνουν έναν δίκαιο μισθό.
Τρίτον: Οι γυναίκες έχουν το δικαίωμα να αποφασίζουν τον αριθμό των παιδιών που θα έχουν και θα φροντίζουν.
Τέταρτον: Οι γυναίκες έχουν το δικαίωμα να συμμετέχουν στις υποθέσεις της κοινότητας και να κατέχουν θέσεις εξουσίας εάν εκλέγονται ελεύθερα και δημοκρατικά.
Πέμπτον: Οι γυναίκες και τα παιδιά τους έχουν το δικαίωμα στην πρωταρχική προσοχή σε θέματα υγείας και διατροφής.
Έκτον: Οι γυναίκες έχουν το δικαίωμα στην εκπαίδευση.
Έβδομο: Οι γυναίκες έχουν το δικαίωμα να επιλέξουν τον σύντροφό τους και δεν πρέπει να αναγκαστούν να παντρευτούν.
Όγδοο: Οι γυναίκες δεν πρέπει να ξυλοκοπούνται ή να κακοποιούνται σωματικά από τα μέλη της οικογένειάς τους ή από ξένους. Ο βιασμός και η απόπειρα βιασμού θα τιμωρηθούν αυστηρά.
Ένατο: Οι γυναίκες θα μπορούν να κατέχουν ηγετικές θέσεις στην οργάνωση και να κατέχουν στρατιωτικές τάξεις στις επαναστατικές ένοπλες δυνάμεις.
Δέκατο: Οι γυναίκες θα έχουν όλα τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις που περιγράφονται στους επαναστατικούς νόμους και κανονισμούς.
Το 2018, οι Ζαπατίστας φιλοξένησαν ένα φεμινιστικό φεστιβάλ, το οποίο χαρακτηρίστηκε ως «όχι μόνο μια ευκαιρία δημιουργίας εκπαιδευτικών ή επαγγελματικών δικτύων, αλλά και ένας χώρος για να εξετάσουμε την υγεία και την ευημερία κάποιου ως γυναίκα στον αγώνα για τη δικαιοσύνη. Υπήρχαν δραστηριότητες που κυμαίνονται από εργαστήρια, πίνακες συζητήσεων και προβολές ταινιών έως θεατρικές παραστάσεις, εκθέσεις τέχνης και αθλητικές εκδηλώσεις, συμπεριλαμβανομένων αγώνων μπάσκετ και ποδοσφαίρου. Τα θέματα περιελάμβαναν τη βία των φύλων, την αυτοάμυνα, την αυτοεξυπηρέτηση, το σεξισμό στα μέσα ενημέρωσης, τα σεξουαλικά δικαιώματα, την υγεία και την εκπαίδευση, τη μισογυνία και την παιδική ηλικία, τις διακρίσεις κατά των αυτόχθονων κοινοτήτων LGBTQ, τους υπερασπιστές των περιβαλλοντικών δικαιωμάτων των γυναικών και τον αποικιοκρατία. Όλες οι δραστηριότητες καθοδήγησαν και διεξήχθησαν από γυναίκες και όλες είχαν ως στόχο τη δημιουργία συνείδησης της ανισότητας των φύλων ή την αποκατάσταση της αυτοπεποίθησης και της αυτονομίας των γυναικών."
Πολιτική σχέση
Οι νεο-Ζαπατίστας δεν δηλώνουν την προσκόλληση σε μια συγκεκριμένη πολιτική ιδεολογία πέρα από την αριστερή πολιτική. Ωστόσο, η λειτουργία του MAREZ το ξεχώρισε μέσω προγραμματισμού από την παραδοσιακή αριστερά, διεκδικώντας τον Ζαπατίστα και τον Μαγιονιστή που ενέπνευσε τον «Ιντινενισμό» με συνεισφορές από τον ελευθεριακό σοσιαλισμό, τον Μαρξισμό, και τον αναρχισμό. Μερικοί συγγραφείς κάνουν επίσης παραλληλισμούς μεταξύ του νεοζαπατισμού και του αυτονομίας, ενώ άλλοι υποστηρίζουν ότι μπορεί να οριστεί καλύτερα ως ημι-αναρχικός.
Κριτική
Οι Ζαπατίστας αντιμετώπισαν κριτική από αρκετούς σοσιαλιστές και αναρχικούς. Οι αναρχικοί υποστηρίζουν ότι οι κοινότητες των Ζαπατίστας δεν έχουν καταβάλει αρκετή προσπάθεια για να καταργήσουν πλήρως τις καπιταλιστικές πρακτικές μισθωτής εργασίας, ενοικίου και πολυεθνικών επενδύσεων από τις κοινότητές τους, ενώ οι μη αναρχικοί σοσιαλιστές έχουν επικρίνει τους Ζαπατίστας επειδή δεν συγκεντρώνουν αρκετά την εξουσία τους και εκμεταλλεύονται τους φυσικούς τους πόρους για τη χρηματοδότηση κοινωνικών προγραμμάτων στις κοινότητές τους και τη χρηματοδότηση επαναστατικής δραστηριότητας σε όλο το Μεξικό. Μερικοί οικο-αναρχικοί έχουν επικρίνει τις κοινότητες που δεν συμμετέχουν σε έναν πλήρως χορτοφαγικό τρόπο ζωής, συνεχίζουν να χρησιμοποιούν πλαστικό και αποψιλώνουν της γύρω ζούγκλες για την εκτροφή βοοειδών.
Παραπομπές
Zapatistaw Κατηγορία:Γεωγραφία του Μεξικού
Πυρηνική τρομοκρατία
Η πυρηνική τρομοκρατία (nuclear terrorism) αναφέρεται σε οποιοδήποτε άτομο ή άτομα που κάνουν χρήση ενός πυρηνικού όπλου ως τρομοκρατική ενέργεια (δηλαδή, παράνομη ή ανήθικη χρήση βίας για πολιτικό ή θρησκευτικό σκοπό). Μερικοί ορισμοί της πυρηνικής τρομοκρατίας περιλαμβάνουν τη δολιοφθορά μιας πυρηνικής εγκατάστασης ή/και την έκρηξη μιας ραδιενεργής συσκευής, που στην καθομιλουμένη ονομάζεται «βρώμικη βόμβα». Στους νομικούς όρους, η πυρηνική τρομοκρατία είναι αδίκημα που διαπράττεται εάν ένα άτομο παράνομα και εκ προθέσεως «χρησιμοποιήσει με οποιονδήποτε τρόπο ραδιενεργό υλικό…με σκοπό να προκαλέσει θάνατο ή σοβαρό σωματικό τραυματισμό ή με πρόθεση να προκαλέσει σημαντική βλάβη στην ιδιοκτησία ή στο περιβάλλον», σύμφωνα με τη Διεθνή Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών του 2005 για την Καταστολή των Πράξεων Πυρηνικής Τρομοκρατίας.
Η πιθανότητα τρομοκρατικών οργανώσεων να χρησιμοποιούν πυρηνικά όπλα (συμπεριλαμβανομένων εκείνων μικρού μεγέθους, όπως αυτά που περιέχονται στις βαλίτσες) είναι κάτι που είναι γνωστό στην κουλτούρα των ΗΠΑ και μερικές φορές έχει συζητηθεί προηγουμένως στο πολιτικό περιβάλλον των ΗΠΑ. Θεωρείται εύλογο ότι τρομοκράτες θα μπορούσαν να αποκτήσουν πυρηνικό όπλο. Ωστόσο, παρά τις κλοπές και τη διακίνηση μικρών ποσοτήτων σχάσιμου υλικού, δεν υπάρχουν αξιόπιστες αποδείξεις ότι κάποια τρομοκρατική ομάδα κατάφερε να αποκτήσει τις απαραίτητες ποσότητες πλουτώνιου που απαιτείται για την κατασκευή ενός πυρηνικού όπλου.
Πεδίο εφαρμογής
Η πυρηνική τρομοκρατία μπορεί να περιλαμβάνει: