cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Φωτεινός σηματοδότης
Σηματοδότες ιδιαίτερης/πολλαπλής κατεύθυνσης
Γενικά, όταν υπάρχει ένας μόνο σηματοδότης, που προβάλλει τρίχρωμους, φωτεινούς δίσκους, τότε η σήμανση αφορά όλες τις δυνατές κατευθύνσεις χωρίς εξαίρεση. Εάν, όμως, μετά από έναν σηματοδότη, αλλάζει αναγκαστικά η πορεία (π.χ. λόγο μονοδρόμησης) ή υπάρχουν περισσότερες από μια επιλογές κατεύθυνσης (π.χ. ένα ρεύμα που κατευθύνεται αριστερά, ευθεία, δεξιά ή και διαγώνια), καθεμιά από τις οποίες ρυθμίζονται ξεχωριστά, τότε οι φωτεινοί σηματοδότες, που ρυθμίζουν μια συγκεκριμένη κατεύθυνση, προβάλλουν ένα φωτεινό βέλος προς την κατεύθυνση την οποία ρυθμίζουν, ώστε να είναι σαφείς οι οδηγίες προς στους οδηγούς των οχημάτων, που ακολουθούν διαφορετικές πορείες. Συχνά, δύο διακριτές κατευθύνσεις μπορεί να μοιράζονται την ίδια σήμανση, οπότε το βέλος να είναι διπλό (π.χ. να δείχνει ευθεία και δεξιά ή ευθεία και αριστερά).
thumb|Συνεγκατάσταση δύο φωτεινών σηματοδοτών στον ίδιο στύλο.
Πολλαπλοί σηματοδότες/Σύνθετη λειτουργία
Όταν υπάρχουν διάφορες επιλογές κατεύθυνσης (άρα και πολλαπλά ρεύματα κυκλοφορίας), οι οποίες ρυθμίζονται με διαφορετικούς φωτεινούς σηματοδότες, τότε συχνά γίνεται συνεγκατάσταση των σηματοδοτών αυτών στον ίδιο στύλο, ώστε να είναι εμφανείς σε όλους τους οδηγούς, που διέρχονται από τον κόμβο. Σε αυτή την περίπτωση, εάν υπάρχει σηματοδότης, που προβάλλει τρίχρωμους, φωτεινούς δίσκους, τότε αφορά όλες τις δυνατές κατευθύνσεις εκτός από εκείνη/εκείνες, που υποδεικνύουν οι υπόλοιποι σηματοδότες. Έτσι, μπορεί ο ένας σηματοδότης να απαγορεύει τη διέλευση οχημάτων προς τα αριστερά την ίδια ώρα, που ο άλλος σηματοδότης επιτρέπει τη διέλευση προς όλες τις άλλες κατευθύνσεις και αργότερα το αντίστροφο.
Λειτουργία διάβασης πεζών
thumb|right|Διάβαση πεζών με πιεζόμενο κομβίο στην [[Πράγα, Τσεχία.]] Σε πολλές χώρες του κόσμου, μεταξύ των οποίων και στην Ελλάδα, ορισμένοι σηματοδότες τοποθετούνται σε διαβάσεις πεζών σε πολυσύχναστους δρόμους. Στην καθομιλουμένη λέγονται «πεζοφάναρα». Είναι ρυθμισμένοι να δείχνουν πάντοτε το πράσινο φως στους οδηγούς. Αν όμως κάποιος πεζός θελήσει να διασχίσει με ασφάλεια το δρόμο, τότε διακόπτει την κυκλοφορία των οχημάτων πιέζοντας ένα ηλεκτρικό κομβίο (κουμπί) στον στύλο των σηματοδοτών (και στις δύο πλευρές τις διάβασης), το οποίο μετά από λίγα δευτερόλεπτα ενεργοποιεί τον ερυθρό σηματοδότη των οχημάτων (το πράσινο σηματοδότη των πεζών, αντίστοιχα). Μετά από μερικά δευτερόλεπτα, όσα χρειάζεται ένας μέσος άνθρωπος για να διασχίσει κάθετα όλο το οδόστρωμα (και αφού πρώτα ο σηματοδότης των πεζών γίνει ερυθρός, ώστε να διακόψει τη διέλευσή τους), επανέρχεται ο πράσινος σηματοδότης των οχημάτων έως ότου το κομβίο πιεστεί ξανά από κάποιον άλλο πεζό.
Ο χρόνος, που απαιτείται, για να γίνει η εναλλαγή των σηματοδοτών μετά την πίεση του κομβίου, δεν είναι συνήθως σταθερός, αλλά εξαρτάται από τη χρονική απόσταση δύο διαδοχικών ενεργοποιήσεων.
Λειτουργία απενεργοποίησης του σηματοδότη
thumb|right|Λειτουργία απενεργοποίησης σηματοδότη. Ένας φωτεινός σηματοδότης βρίσκεται σε λειτουργία απενεργοποίησης όταν χρησιμοποιεί παλλόμενα μόνο το πορτοκαλί φως. Σε αυτή τη περίπτωση, ένα ρεύμα κυκλοφορίας έχει μόνιμα παλλόμενο κίτρινο φως, το οποίο επιβάλλει ανακοπή ταχύτητας και παραχώρηση προτεραιότητας σε πεζούς και στο άλλο ρεύμα κυκλοφορίας, το οποίο διέρχεται ελεύθερα χωρίς σηματοδότες. Αυτή η λειτουργία εφαρμόζεται όταν τα διασταυρούμενα ρεύματα δεν είναι πολυσύχναστα. Εδώ διακρίνονται δύο περιπτώσεις:
1) Τα διασταυρούμενα ρεύματα είναι πολυσύχναστα μόνο σε ώρες αιχμής, άρα τον υπόλοιπο χρόνο (κυρίως τις νυκτερινές ώρες) δεν χρειάζεται να λειτουργούν κανονικά οι σηματοδότες. Τότε, στο ένα ρεύμα απενεργοποιούνται οι σηματοδότες (σαν να μην υπάρχουν), ενώ στο άλλο ρεύμα πάλλεται μόνο το μεσαίο κίτρινο φως.
2) Τα διασταυρούμενα ρεύματα δεν είναι πολυσύχναστα όλο το εικοσιτετράωρο. Επομένως, το ένα ρεύμα κινείται ελεύθερα χωρίς σηματοδότες, ενώ στο άλλο ρεύμα τοποθετείται μονόχρωμος σηματοδότης με δυο λαμπτήρες, οι οποίοι πάλλονται ταυτόχρονα με κίτρινο φως.
Ασφαλής λειτουργία του σηματοδότη
Ένας φωτεινός σηματοδότης βρίσκεται σε ασφαλή λειτουργία όταν χρησιμοποιεί μόνο το κόκκινο και το πορτοκαλί φως. Σε αυτή τη περίπτωση, στη κορυφή της τριάδας βρίσκεται ο ερυθρός σηματοδότης, ενώ στη μέση και στη βάση βρίσκεται ο κίτρινος σηματοδότης. Αυτή η κατάσταση διαφέρει από την κατάσταση κανονικής λειτουργίας μόνο στο ότι αντί του πράσινου σηματοδότη, ανάβει πάντα το κίτρινο παλλόμενο, ενώ το μεσαίο κίτρινο και το κόκκινο φως λειτουργεί κανονικά. Αυτό σημαίνει ότι όταν είναι αναμμένος ο ερυθρός σηματοδότης, ένας οδηγός υποχρεούται να διακόψει την πορεία του, ενώ όταν πάλλεται ο κίτρινος σηματοδότης, ο οδηγός υποχρεούται να διασχίσει τη διασταύρωση με προσοχή και να παραχωρήσει προτεραιότητα σε άλλα οχήματα ή πεζούς.
Η ασφαλής λειτουργία, μπορεί να αφορά μόνο μια πλάγια κατεύθυνση, γι' αυτό υπάρχουν και σηματοδότες με παλλόμενα βέλη, τα οποία προειδοποιούν, όσους οδηγούς επιλέξουν να ακολουθήσουν αυτή την κατεύθυνση, να προχωρήσουν με προσοχή και να παραχωρήσουν προτεραιότητα σε διερχόμενα οχήματα ή πεζούς.
Ασφαλής λειτουργία σηματοδοτών πλάγιας κατεύθυνσης (παλλόμενα βέλη)
Ένας συνήθης σηματοδότης, που συνεγκαθίσταται μαζί με τους δεξιότερους σηματοδότες, είναι ένας σηματοδότης δύο λαμπτήρων με βέλη συνήθως προς τα δεξιά, που πάλλονται, όταν ο κύριος σηματοδότης είναι πράσινος, για να ειδοποιήσουν τους οδηγούς, που προτίθενται να στρίψουν προς αυτήν την κατεύθυνση, ότι θα χρειαστεί να παραχωρήσουν πιθανόν προτεραιότητα σε άλλους χρήστες της οδού, όπως για παράδειγμα σε πεζούς ή ποδηλάτες (όπως στην ασφαλή λειτουργία του σηματοδότη, παραπάνω). Όταν ο κύριος σηματοδότης είναι κίτρινος ή κόκκινος, τότε τα βέλη σβήνουν, αφού η σήμανση του κύριου σηματοδότη επιβάλλεται και στην ιδιαίτερη αυτή κατεύθυνση.
Λειτουργία αναγγελίας ερυθρού σηματοδότη
Ορισμένοι σηματοδότες με δύο λαμπτήρες, οι οποίοι πάλλονται ταυτόχρονα με κίτρινο φως, τοποθετούνται σε αρκετούς δρόμους ταχείας κυκλοφορίας μόνο και μόνο, για να προειδοποιήσουν τους οδηγούς, ότι προσεγγίζουν ερυθρό σηματοδότη, άρα πρέπει να ελαττώσουν την ταχύτητά τους, ώστε να σταματήσουν έγκαιρα. Αντίστροφα, οι λαμπτήρες του σηματοδότη είναι σβηστοί ενημερώνοντας τους οδηγούς, ότι ο σηματοδότης, που προσεγγίσουν, είναι πράσινος. Ο χρόνος ενεργοποίησης και απενεργοποίησης αυτών των σηματοδοτών ρυθμίζεται ανάλογα με την απόσταση του τρίχρωμου σηματοδότη από το σημείο και το όριο ταχύτητας της οδού.
Λειτουργία αναγγελίας κινδύνου/διάβασης
Είναι σηματοδότες με δύο (συνήθως) λαμπτήρες, οι οποίοι πάλλονται ταυτόχρονα με κίτρινο φως εφιστώντας την προσοχή των οδηγών και τοποθετούνται κυρίως έξω από σχολεία, παιδικούς σταθμούς, παιδικές χαρές και γενικότερα κοντά σε διαβάσεις παιδιών ή ατόμων, που χρήζουν ιδιαίτερης προσοχής, ή σε επικίνδυνα σημεία (όπως επικίνδυνες στροφές, κινητά εμπόδια, οδικά έργα σε εξέλιξη). Οι οδηγοί πρέπει να ανακόπτουν ταχύτητα και να διέρχονται πολύ προσεκτικά από αυτή τη περιοχή.
Λειτουργία αναγγελίας διακοπής πορείας
Είναι σηματοδότες, οι οποίοι πάλλονται ταυτόχρονα με κόκκινο φως (σπανιότερα με διπλό εναλλασσόμενο κόκκινο φως) και τοποθετούνται κυρίως σε ισόπεδες σιδηροδρομικές διαβάσεις, πριν τις εισόδους χαμηλών σηράγγων ή γεφυρών, έξω από πυροσβεστικούς σταθμούς, έξω από αμαξοστάσια, κοντά σε αποβάθρες οχηματαγωγών πλοίων, σε εισόδους κινητών γεφυρών ή κοντά σε περιοχές απ' όπου μπορεί να πετούν σε χαμηλό ύψος αεροπλάνα. Σημαίνουν πάντα μεγάλο κίνδυνο και οι οδηγοί πρέπει να ακινητοποιήσουν το όχημά τους έως ότου σβήσει ο παλλόμενος ερυθρός σηματοδότης.
Σηματοδότες για ποδηλάτες
thumb|100px|Σηματοδότες ποδηλατιστών. Σε κάποιες χώρες του κόσμου, που υπάρχει ανεπτυγμένο δίκτυο ποδηλατοδρόμων, χρησιμοποιούν φωτεινούς σηματοδότες, οι οποίοι αφορούν μόνο τους ποδηλάτες.
Τα χρώματα, η διάταξη και η λειτουργία αυτών των σηματοδοτών είναι παρόμοια με εκείνη των λοιπών οχημάτων.
Όταν φωτίζονται, προβάλλεται, συνήθως, το εικονόγραμμα ενός ποδηλάτου, όπως φαίνεται στην διπλανή εικόνα.
Σηματοδότες για πεζούς
thumb|100px|Σηματοδότες πεζών. Οι σηματοδότες οι οποίοι ρυθμίζουν την κυκλοφορία των πεζών, έχουν στον ιστό τους εικονογράμματα ανθρώπων και δεν είναι τρίχρωμοι, όπως εκείνοι των οχημάτων, αλλά δίχρωμοι. Ο ερυθρός σηματοδότης έχει στον ιστό του μια φιγούρα ανθρώπου σε στάση προσοχής και ο πράσινος μια φιγούρα ανθρώπου σε στάση βαδίσματος. Τις φιγούρες αυτές ο ελληνικός λαός τις ονομάζει "Σταμάτη" και "Γρηγόρη", αντίστοιχα.
Σε διασταυρώσεις με μεγάλη κίνηση οχημάτων, ο "Γρηγόρης" δεν ανάβει συνεχώς, αλλά πάλλεται, το οποίο σημάνει πως οι πεζοί στο σημείο εκείνο μπορούν να διασχίζουν το δρόμο δίνοντας μεγάλη προσοχή και παραχωρώντας προτεραιότητα στα διερχόμενα οχήματα.
Ampelmännchen
thumb|left|150px|Τα Ampelmännchen της [[Ανατολική Γερμανία|Ανατολικής Γερμανίας.]] Περίφημες είναι οι φιγούρες Ampelmännchen, στους σηματοδότες πεζών της Γερμανίας. Οι σηματοδότες αυτοί υιοθετήθηκαν πριν την επανένωση της Γερμανίας, οπότε τα δύο κράτη εισήγαγαν διαφορετικές ανθρώπινες φιγούρες στους σηματοδότες τους. Οι φιγούρες της πρώην Δυτικής Γερμανίας έχουν γενικές μορφές ανθρώπου (βλ. δεξιά εικόνα), όμοιες με αυτές, που συναντώνται στην Ελλάδα, ενώ οι διάσημες φιγούρες της πρώην Ανατολικής Γερμανίας έχουν μια πιο αρσενική μορφή ανθρώπου, που φορά καπέλο (βλ. αριστερή εικόνα). Οι σηματοδότες διατηρήθηκαν ιστορικά και μετά την επανένωση του Βερολίνου και λειτουργούν παράλληλα στην πόλη μέχρι και σήμερα. Έτσι, μπορεί κάποιος να δει και τις δύο μορφές σηματοδότη πεζών, διασχίζοντας τις γειτονιές του (πρώην) Δυτικού και του (πρώην) Ανατολικού Βερολίνου, αντίστοιχα.
Σηματοδότες για μέσα σταθερής τροχιάς
thumb|120px|Σηματοδότες για τροχιοδρόμους.
Έτσι, ο κάτω σηματοδότης δείχνει μια λωρίδα κατακόρυφη (   |    ) ή διαγώνια (    \    ή    /    ), για να υποδείξει την ελεύθερη διέλευση προς τα εμπρός, προς τα αριστερά ή προς τα δεξιά αντίστοιχα. Όταν υπάρχουν πολλαπλές κατευθύνσεις, συνεγκαθίστανται ισάριθμοι σηματοδότες, για κάθε κατεύθυνση.
Ο μεσαίος σηματοδότης δείχνει για λίγα δευτερόλεπτα έναν μικρό δίσκο (   •    ), που προειδοποιεί τους ηλεκτροδηγούς, ότι πλησιάζει διακοπή πορείας, την οποία σημαίνει ο πάνω σηματοδότης με μια οριζόντια λωρίδα (    ―    ).
Σηματοδότες με αντίστροφη μέτρηση
Σε πολλές χώρες του κόσμου, όπως στην Τουρκία και στη Γερμανία, οι οδηγοί ή/και οι πεζοί ενημερώνονται για την διάρκεια της φωτεινής ένδειξης του σηματοδότη με ειδική οθόνη, που τοποθετείται σε ευκρινές σημείο, κοντά στον εν λόγω σηματοδότη, και αναγράφει σε δευτερόλεπτα τον υπολειπόμενο χρόνο μέχρι την επόμενη εναλλαγή του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας Κατηγορία:Οδικές μεταφορές
Φαρακλό Νάξου
Το Φαρακλό (ή παλαιότερα Φαρακλός) είναι μικρός οικισμός που βρίσκεται στη βορειοανατολική άκρη της Νάξου, σε υψόμετρο 80 μέτρων, με 5 κατοίκους (απογραφή 2011). Είναι ο βορειότερος οικισμός της Νάξου, βορειότερα και από τον όρμο του Απόλλωνα.
Το 1955 οι κάτοικοι του συνοικισμού αυτού ήταν περί τους 35.
Διοικητικές μεταβολές
Σήμερα, μετά τη τελευταία μεταβολή του 2010 (πρόγραμμα Καλλικράτης), αποτελεί μαζί με τους οικισμούς Αγιά ( 31 κ.), Απόλλωνα ( 129 κ.), Κάμπο ( 31 κ.), Κορωνίδα (Κωμιακή 279 κ.), Μυρίση (55 κ.), Ταξιάρχη ( 22 κ.)  και Χίλια Βρύση ( 42 κ.) την τοπική κοινότητα Κορωνίδος ( 594 κ.). Η τ.κ. Κορωνίδος υπάγεται στη δημοτική ενότητα Δρυμαλίας, του δήμου Νάξου και Μικρών Κυκλάδων, της περιφερειακής ενότητας Νάξου (του πρώην νομού Κυκλάδων), στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Νάξου
Τζόναθαν Μενσά
Ο Τζόναθαν Μενσά (γεννημένος στις 13 Ιουλίου 1990), πιο γνωστός ως Τζόναθαν, είναι Γκανέζος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως αμυντικός για λογαριασμό της ομάδας Κολόμπους Κρου και την Εθνική Γκάνας.
Ασάντι Γκολντ ΣΚ και Φρι Στέιτ Σταρς
Ο Τζόναθαν εντάχθηκε στους Φρι Στέιτ Σταρς στη διάρκεια της θερινής διακοπής του 2008 και αποκτήθηκε από τη μεγάλη ομάδα της Γκάνας, Ασάντι Γκολντ ΣΚ. Τον Ιούλιο του 2009, υπήρξαν φήμες για ενδεχόμενη μετακόμισή του στον Παναθηναϊκό, αλλά τελικώς ο Τζόναθαν προτίμησε να παραμείνει στη Νοτιοαφρικάνικη ομάδα του.
Ουντινέζε και Γρανάδα ΚΦ
Τον Ιανουάριο του 2010, αφού εντάχθηκε στην Ουντινέζε, μετακόμισε ως δανεικός στην ισπανική Γρανάδα ΚΦ. Καθώς όμως η Ουντινέζε δεν διέθετε θέση ξένου, ο παίκτης ουσιαστικά ανήκε στη θυγατρική ισπανική ομάδα.
Εβιάν-Τονόν-Γκαγιάρ
Στις 8 Ιουλίου 2011, ο Τζόναθαν μετακόμισε στη νεοπροβιβασθείσα ομάδα της γαλλικής Λιγκ 1, Εβιάν, υπογράφοντας συμβόλαιο τετραετούς διάρκειας.
Διεθνής καριέρα
Το 2009, ο Τζόναθαν ήταν μέλος της ομάδας της Γκάνας που συμμετείχε στο αφρικανικό πρωτάθλημα U-20 στο Κιγκαλί, όπου και βοήθησε την Γκάνα να κατακτήσει το τρόπαιο. Οι εμφανίσεις του στη διάρκεια της διοργάνωσης αυτής οδήγησαν στην κλήση του για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2010, το οποίο έλαβε χώρα στη Νότια Αφρική όπου έλαβε τον αριθμό 8 στη φανέλα του, έναν αριθμό που συνήθως χρησιμοποιούσε ο Μικαέλ Εσσιέν. Καθιερώθηκε ως κεντρικό αμυντικό δίδυμο με τον Τζον Μενσά εξαιτίας της απουσίας, λόγω τραυματισμού, του βασικού κεντρικού αμυντικού Ισαάκ Βορσά. Αγωνίστηκε σε δύο από τρία παιχνίδια της Γκάνας για τη φάση των ομίλων του Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου του 2010 και στη νίκη της ομάδας του, στη φάση των 16 της διοργάνωσης, επί των ΗΠΑ.
Διεθνείς
Γκάνα U-20
Γκάνα
Κρουασάν
class=cx-linter-tag|thumb|Κρουασάν με [[καφές|καφέ]] Το κρουασάν είναι αρτοσκεύασμα που έχει σαν βάση μια ζύμη αφράτη με πολλά φύλλα και περιέχει, εκτός από τη μαγιά, βούτυρο σε αρκετή ποσότητα.
Ιστορία
thumb|Βιεννέζικο αρτοποιείο, έτος 1909 (με ιδιοκτήτη τον Φιλίμπερ Ζακέ (Philibert Jacquet). Η ύπαρξη του κίπφερλ (kipferl), προάγγελος του κρουασάν, έχει βεβαιωθεί ήδη από τον 13ο αι. στη Ρουμανία, χωρίς όμως να γνωρίζουμε ούτε τη συνταγή (αλμυρό ή γλυκό) ούτε τον τρόπο παρασκευής της ζύμης (με ή όχι πολλά φύλλα-σφολιάτα).
Στο Παρίσι, τα πρώτα κρουασάν πωλούνταν στην οδό Ρισελιέ, αρ. 92 (rue Richelieu), ανάμεσα στο 1837 και 1839, στο βιεννέζικο αρτοποιείο που άνοιξαν οι Αυστριακοί August Zang και Ernest Schwarzer. Οι δικές τους εκδοχές τόσο για το κίπφερλ (στο σχήμα του κρουασάν) όσο και για το kaisersemmel (ψωμί του κάιζερ ή ψωμάκι του αυτοκράτορα), γρήγορα ενέπνευσαν πλήθος μιμητών και έτσι το κρουασάν, γύρω στο 1850, θεωρείται πλέον ένα συνηθισμένο ψωμί.
Σε κάθε περίπτωση, οι ιστορικοί της γαστρονομίας και της γαλλικής κουζίνας, διαπιστώνουν ότι η σημερινή συνταγή του κρουασάν, έγινε σύμβολο της γαλλικής ζαχαροπλαστικής τον 20ό αιώνα. Επιπλέον, ως προς την τεκμηρίωσή του  αναφορικά και με τα αρτοσκευάσματα γενικότερα, μπορούμε να πούμε ότι οι διάφορες εκδοχές προέλευσης του κρουασάν (βλ. παρακάτω) ανήκουν στη σφαίρα του θρύλου και του μύθου.
Από τη δεκαετία του 1950 το κρουασάν είναι πλέον παραδοσιακό συστατικό του πρωϊνού στη Γαλλία.
Προέλευση μύθου
Ζύμη στο σχήμα του κρουασάν πιθανόν να υπήρχε στην παράδοση της Αυστρίας τουλάχιστον από τις αρχές του 11ου αι. Κατά πάσα πιθανότητα ανάμεσα στα προϊόντα ζαχαροπλαστικής που παρασκεύαζαν στα μοναστήρια για το Πάσχα, θα ήταν κι αυτή, μια απλή ζύμη αφράτη και όχι σφολιάτα, πολύ κοντινή σ' αυτήν των κίπφερλ της εποχής. Στη Γαλλία, αναφέρονται σε κατάλογο απογραφής της γαλλικής διατροφικής κληρονομιάς,τον οποίο συνέταξε το Εθνικό Κέντρο για την Τέχνη της Μαγειρικής, με τον τίτλο σαράντα γλυκά με κρουασάν, που παρουσιάστηκαν σε συμπόσιο που προσφέρθηκε από τη βασίλισσα της Γαλλίας το 1549 στο Παρίσι. Ενδεχόμενη πρόθεση ήταν, για την συγκεκριμένη παρασκευή, να τιμηθεί η μνήμη της συμμαχίας που είχε γίνει μερικές εκατοντάδες χρόνια πριν, μεταξύ του Φραγκίσκου Α' της Γαλλίας και του Σουλεϊμάν Α' του Μεγαλοπρεπούς.
Κυκλοφορούν πολλοί μύθοι αναφορικά με την ανακάλυψη του κρουασάν. Μια παράδοση αναφέρει την, βιεννέζικης καταγωγής βασίλισσα της Γαλλίας, Μαρία-Αντουανέτα, να έχει επισήμως εισαγάγει και κάνει δημοφιλές το κρουασάν στη Γαλλία από το 1770, εξ' ού και το όνομα «βιενουαζερί» (viennoiserie) που σημαίνει αρτοσκεύασμα. Αφορμή για την προέλευση του κρουασάν υπάρχει στην αφήγηση του παρακάτω θρύλου: To 1683 οι Οθωμανοί πολιόρκησαν για δεύτερη φορά τη Βιέννη και, επωφελούμενοι από το σκοτάδι της νύχτας, θέλησαν να ανοίξουν λαγούμι κάτω από τα τείχη της πόλης. Όμως οι Βιεννέζοι αρτοποιοί, που δούλευαν ξημερώματα για να φουρνίσουν ψωμί, πήραν είδηση τους Οθωμανούς και σήμαναν συναγερμό. Για να γιορτάσουν τη νίκη των γαλλο-πολωνικών στρατευμάτων κατά των οθωμανικών, οι αρτοποιοί της Βιέννης είχαν την έμπνευση να αυτοσχεδιάσουν ένα γλύκισμα (το ονόμασαν Hörnchen, «petite Horn», λογοτεχνικά  «μικρή καραμούζα») που θα τους θύμιζε και θα συμβόλιζε αυτή τη νίκη. Του έδωσαν σχήμα μισοφέγγαρου που είναι σύμβολο της οθωμανικής σημαίας20px.
Μια άλλη εκδοχή της ίδιας ιστορίας τη συναντάμε στη Βουδαπέστη, κατά τη διάρκεια της πολιορκίας της Βούδας το 1686, όταν πάλι ένας αρτοποιός πήρε είδηση την επίθεση των Τούρκων και έσπευσε να σημάνει συναγερμό στην πόλη. thumb|Το κίπφερλ μπριοσέ (brioché), προάγγελος του κρουασάν
Σύμφωνα με μια άλλη βιενέζικη παράδοση-μύθο, εκατοντάδες στρατιώτες και αξιωματικοί αποζημιώθηκαν με δώρα μετά τη μάχη με τους Οθωμανούς, ως ανταμοιβή για το θάρρος και των ηρωϊσμό που έδειξαν. Μεταξύ αυτών, ήταν και ο Jerzy Franciszek Kulczycki, Πολωνός στρατιώτης, κατάσκοπος, διπλωμάτης και ...έμπορος, ιδιοκτήτης του πρώτου καφέ στη Βιέννη, με το όνομα Zur blauen Flasche («Στο μπλε μπουκάλι»). Έπεσαν στα χέρια του 300 σακιά καφέ, προϊόν άγνωστο την εποχή εκείνη στην Ευρώπη. Ήταν ένας θησαυρός που οι Τούρκοι είχαν αφήσει πίσω τους όταν ετράπησαν σε φυγή. Ο Kulczycki είχε την περιέργεια να αλέσει τους κόκκους του καφέ και να προτείνει το σχετικό ρόφημα στους Βιεννέζους. Όμως χωρίς επιτυχία. Τότε, του ήρθε η ιδέα να σερβίρει τον καφέ με τη συνοδεία ενός αρτοσκευάσματος. Παρήγγειλε λοιπόν σ' ένα φούρναρη να φτιάξει ένα νέο πρωτότυπο γλύκισμα μαζί με το οποίο θα κατάφερνε να προωθήσει και τον καφέ. Στο μυαλό του ήταν ακόμη, ανοιχτή πληγή, η επιδρομή των Τούρκων, κι έτσι αποφάσισε να φτιάξει αρτοσκευάσματα στο σχήμα του «τούρκικου» κρουασάν. Δίπλωσε δηλαδή τη ζύμη που χρησιμοποιούσε μέχρι τότε για τα γλυκά του με τέτοιο τρόπο, ώστε αυτή να σχηματίζει ένα μισοφέγγαρο.
thumb|Ποικιλία από Νότια [[Γερμανία: κρουασάν «άλμης» (Laugencroissant)]]
Χρήση στα γαλλικά
Ο όρος «croissant» (κρουασάν) συναντάται για πρώτη φορά σε λεξικό του 1863, σ' αυτό το λεξικό (Littré) αναφέρεται ως εξής: «Μικρό ψωμί ή μικρό γλυκό που έχει το σχήμα του κρουασάν». Ο Πέτρος Λαρούς (Pierre Larousse) αναφέρει στο Μεγάλο Παγκόσμιο Λεξικό του 19ου αιώνα, 5ος τόμος, του 1869 (Grand Dictionnaire universel du XIX e siècle ), «μικρό ψωμί του οποίου η φόρμα είναι σαν του κρουασάν. Τα κρουασάν παρασκευάζονται με αλεύρι πρώτης ποιότητας που ζυμώνεται με νερό και στο μείγμα προστίθενται αυγά που έχουν χτυπηθεί χωριστά».
Η πρώτη συνταγή δημοσιεύθηκε το 1891, ήταν όμως διαφορετική από τη σημερινή. Η πρώτη συνταγή του κρουασάν σφολιάτας πρωτοδημοσιεύτηκε στη Γαλλία το 1905, όμως γνώρισε επιτυχία το 1920. Στο λεξικό της Γαστρονομίας πρωτοεμφανίζεται το 1938. (Larousse gastronomique).
Παρασκευή
Τα βασικά στάδια παρασκευής του κρουασάν είναι τα ακόλουθα:
Υλικά
Τα βασικά υλικά που χρησιμοποιούνται είναι:
Ζύμωμα
Το ζύμωμα είναι το κλειδί της όλης διαδικασίας παρασκευής του και απ' αυτό εξαρτάται η υφή της ζύμης. Κατ' αυτό το στάδιο, δίνεται η δυνατότητα σε όλα τα συστατικά να ανακατευτούν ώστε να μπορέσει με τη σωστή μάλαξη να σχηματιστεί η ζύμη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γαλλική κουζίνα Κατηγορία:Πολωνική κουζίνα Κατηγορία:Αρτοσκευάσματα
Ένωση Σωματείων Καλαθόσφαιρας Ανατολικής Στερεάς και Εύβοιας
Η Ε.Σ.Κ.Α.Σ.Ε. (ακρωνύμιο της «Ένωσης Σωματείων Καλαθόσφαιρας Ανατολικής Στερεάς και Εύβοιας») αποτελεί μια από τις τοπικές ενώσεις καλαθοσφαίρισης στην ελληνική επικράτεια. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης.
Στην Ανατολική Στερεά Ελλάδα η ιστορία της καλαθοσφαίρισης ξεκινά στα τέλη της δεκαετίας του 1950 με επίκεντρο τις πόλεις της Χαλκίδας και των Θηβών. Σε αυτές διοργανώνονταν επί σειρά ετών δικά τους ανεξάρτητα πρωταθλήματα στα οποία λάμβαναν μέρος οι τοπικές ομάδες. Το 1980 ιδρύθηκε η Τοπική Επιτροπή Ε.Ο.Κ. Στερεάς Ελλάδας, την οποία διαδέχθηκε το 1986 η Ένωση Σωματείων Καλαθόσφαιρας Ανατολικής Στερεάς και Εύβοιας με τη σημερινή της μορφή.
Η έδρα της Ένωσης βρίσκεται στην πόλη της Θήβας. Στην δικαιοδοσία της ανήκουν τα καλαθοσφαιρικά σωματεία των Νομών Ευβοίας, Βοιωτίας, Φθιώτιδας, Φωκίδας και Ευρυτανίας.
Διοργανώσεις
Η Ένωση διοργανώνει τα παρακάτω Πρωταθλήματα: Σε επίπεδο μικρότερων ηλικιών οργανώνονται πρωταθλήματα Νεανίδων, Κορασίδων, Εφήβων και Παίδων καθώς και τουρνουά μικρότερων ηλικιακών ομάδων.
Σύμφωνα με τους κανονισμούς της Ομοσπονδίας οι πρωταθλήτριες ομάδες Ανδρών προβιβάζονται στο δεύτερο όμιλο νότου της Γ' Εθνικής Κατηγορίας Ανδρών, ενώ οι πρωταθλήτριες ομάδες γυναικών προβιβάζονται στην Α2 Εθνική Κατηγορία Γυναικών, εφόσον περάσουν νικηφόρα από σχετικό Πρωτάθλημα Ανόδου που διοργανώνεται ανάμεσα στους πρωταθλητές των τοπικών ενώσεων Νοτίου Ελλάδος.
Γυμναστήρια Σωματείων
Τα παρακάτω Γυμναστήρια αποτελούν τις αγωνιστικές έδρες ομάδων που διαγωνίζονται ή διαγωνίζονταν στα Πρωταθλήματα Ανατολικής Στερεάς και Εύβοιας:
Ζούζι Γέλινεκ
Η Ζούζι Γέλινεκ (Κροατικά: Žuži Jelinek, γεννηθείσα Σουζάνα Φέρμπερ, 17 Ιουλίου 1920 – 23 Ιανουαρίου 2016) ήταν μία γεννημένη στην Ουγγαρία, Κροάτισσα στυλίστρια μόδας, σχεδιάστρια και συγγραφέας.
Σταδιοδρομία και μεταγενέστερη ζωή
Η Γέλινεκ ήταν μόλις 17 ετών όταν ξεκίνησε να εργάζεται στο Παρίσι ως μοδίστρα σε ένα εργοστάσιο της Νίνα Ρίτσι. Ενώ βρισκόταν στο Παρίσι η Γέλινεκ γνώρισε την Κοκό Σανέλ για την οποία εργάστηκε για λίγο καιρό. Εξαιτίας του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, η Γέλινεκ επέστρεψε στο Ζάγκρεμπ το 1939. Στο Ζάγκρεμπ άνοιξε ένα κατάστημα ραπτικής, όπου έραβε για τις πλούσιες οικογένειες Εβραίων. Δραστηριοποιήθηκε, επίσης, στην εκμάθηση γλωσσών. Το 1941 γνώρισε και παντρεύτηκε τον πρώτο σύζυγό της, τον οδοντίατρο του Ζάγκρεμπ Δρ. Έριτς Γέλινεκ. Από αυτό το γάμο απέκτησε δύο παιδιά, τον Ίβιτσα και την Ντιάνα.
Με την ίδρυση του Ανεξάρτητου Κράτους της Κροατίας, το 1941, η διαβόητη πολιτική Ούστασε σύντομα οδήγησε τα αδέρφια της στα στρατόπεδα όπου σκοτώθηκαν και οι δύο, ο ένας στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Κερέστινετς και ο άλλος στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Γιαντόβνο. Ενώ βρισκόταν στο Σούσακ, όπου μετακόμισε για να ξεφύγει από το Ούστασε και το στρατόπεδο συγκέντρωσης Γιασένοβατς. Προσέγγισε έναν Ιταλό αξιωματικό, τον οποίο αποπλάνησε, και έτσι έσωσε τους γονείς της από την απέλαση. Κατά τη διάρκεια του πολέμου η Γέλινεκ εντάχθηκε στους Αντάρτες. Μετά τον πόλεμο επέστρεψε στο επάγγελμα της ραπτικής, και το '40 μετακόμισε στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Στις Ηνωμένες Πολιτείες αναδείχθηκε επιτυχημένη στη σταδιοδρομία της στη ραπτική. Όταν επέστρεψε στο Ζάγκρεμπ, η Γέλινεκ ανακάλυψε ότι ο σύζυγός της την είχε εγκαταλείψει για μία υπηρέτρια. Συνέχισε να εργάζεται σκληρά και ταξίδεψε σε όλον τον κόσμο. Τοιουτοτρόπως όμως ενόχλησε τον Γιόσιπ Μπροζ Τίτο. Ο Τίτο της τηλεφώνησε και της είπε ότι πρέπει να διακόψει τα ταξίδια και να προωθήσει τα μοντέλα της ως Ζούζι Γέλινεκ, επειδή θεώρησε ότι δεν ήταν επωφελές για την αυτοδιαχείριση των Γιουγκοσλάβων εργαζομένων. Της πρόσφερε την θέση της διευθύντριας στη μακεδονική εταιρεία μόδας Τέτεκς. Η Γέλινεκ απέρριψε την προσφορά του, και το 1962, σε μία διάλεξη χαρακτήρισε τον Τίτο ως ένα αρνητικό στοιχείο στη Γιουγκοσλαβία. Της είπαν να φύγει. Τότε μετακόμισε με τα παιδιά και τους γονείς της στη Γενεύη. Μετά την άφιξή της, η Γέλινεκ κινήθηκε προς ένα δρόμο και ζήτησε το φθηνότερο διαμέρισμα για την οικογένειά της. Κατά τον καιρό του θανάτου της στον ίδιο δρόμο, ήταν η ιδιοκτήτρια τεσσάρων σπιτιών. Το 1964 επέστρεψε στο Ζάγκρεμπ κατόπιν πρότασης του Τίτο. Εκεί ανέλαβε την δημιουργία ενδυμάτων καλής μόδας για την γυναίκα του Τίτο, Γιοβάνκα Μπροζ. Κατά τη διάρκεια της καριέρας της, η Γέλινεκ πώλησε δημιουργίες της στις Ηνωμένες Πολιτείες, στην Ιαπωνία και στην Ευρώπη.
Η Γέλινεκ είναι ο συγγραφέας οκτώ βιβλίων και από το 1994 ήταν τακτική αρθρογράφος στο κροατικό γυναικείο περιοδικό Γκλόρια. Η Κροατική Ραδιοτηλεόραση παρήγαγε ένα ντοκιμαντέρ που αφηγείται τη ζωή της Γέλινεκ από τα πρώτα χρόνια της φτώχειας έως την μετέπειτα επιτυχία. Λίγα χρόνια προ του θανάτου της, ο Στίβεν Σπίλμπεργκ εκδήλωσε ενδιαφέρον για την δημιουργία μιας ταινίας για τη ζωή της. Αυτό επειδή άκουσε την ιστορία της για μια μονάχη Εβραία γυναίκα στο Ολοκαύτωμα, η οποία διακινδύνευσε τη ζωή της για να σώσει τους γονείς της. Ο Σπίλμπεργκ πρότεινε στην Γέλινεκ την θέση του κύριου σύμβουλου της ταινίας, αλλά τελικά, μολονότι η προσφορά ήταν κολακευτική, η Γέλινεκ αρνήθηκε καταλήγοντας στο ότι λόγω χρονικών περιορισμών δεν μπορούσε να μείνει για δύο χρόνια στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η Γέλινεκ διέμενε στο Ζάγκρεμπ, στη Γενεύη και στην Οπατίγια. Έκανε τρεις γάμους μετά τον πρώτο, και τελευταίος σύζυγός της ήταν ο Μιλοραντ Ρονκούλιν.
Η Γέλινεκ ήταν για πολλά χρόνια μέλος του συμβουλίου της Εβραϊκής κοινότητας στο Ζάγκρεμπ.
Πέθανε την 23 Ιανουαρίου 2016 σε ηλικία 95 ετών.
Αναφορές
Κατηγορία:Σχεδιαστές μόδας Κατηγορία:Πολιτισμός της Κροατίας Κατηγορία:Κροάτες συγγραφείς
Κατάλογος μουσείων της Ελλάδας
Ο αριθμός των αρχαιολογικών μουσείων της Ελλάδας ειναι 203 σύμφωνα με την ιστοσελίδα της Διεύθυνση Αρχαιολογικών Μουσείων, Εκθέσεων και Εκπαιδευτικών Προγραμμάτων.
Παραπομπές
* μουσειων της ελλαδας
Βρύσες Αγίου Βασιλείου
Οι Βρύσες είναι χωριό της Κοινότητος Ακουμίων του δήμου Αγίου Βασιλείου, της περιφερειακής ενότητος Ρεθύμνης της Κρήτης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχουν 84 κατοίκους. Απέχει 39 χιλιόμετρα από το Ρέθυμνο και είναι κτισμένες σε υψόμετρο 550 μ.
Ιστορικά στοιχεία
Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:
Σημεία ενδιαφέροντος
Στο χωριό σώζεται πύργος, μάλλον των πρώτων οθωμανικών χρόνων (τέλη 17ου - αρχές 18ου αιώνα). Ο πύργος διατηρείται σε ερειπιώδη κατάσταση και είναι κατασκευασμένος με αργολιθοδομή. Χαρακτηριστικές είναι οι «ζεματίστρες» που προφυλάσσουν τις εισόδους καθώς και τα «κλουβιά» στις γωνίες του γείσου που στηρίζονταν σε λίθινα φουρούσια. Έχει χαρακτηριστεί ιστορικό διατηρητέο μνημείο, επειδή αποτελεί ένα από τα ελάχιστα σωζόμενα παραδείγματα πύργου που ανήκει στον τύπο του στενομέτωπου παραλληλόγραμμου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ρεθύμνης Κατηγορία:Δήμος Αγίου Βασιλείου
2718 Χάντλεϋ
Ο Χάντλεϋ (Handley) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,70. Ανακαλύφθηκε το 1951 από τον Νοτιοαφρικανό αγγλικής καταγωγής αστρονόμο Έρνεστ Λέοναρντ Τζόνσον, που παρατηρούσε από το Γιοχάνεσμπουργκ. Ο Χάντλεϋ πήρε το όνομά του στη μνήμη του Βρετανού κωμικού Τόμμυ Χάντλεϋ (Thomas Reginald "Tommy" Handley, 1892-1949).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Χάντλεϋ εκτιμάται σε 25,97 χιλιόμετρα, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,0547.
Κόμμα Ελευθερίας (Λιθουανία)
Το Κόμμα Ελευθερίας (Laisvės partija) είναι ένα πολιτικό κόμμα στη Λιθουανία, που ιδρύθηκε την 1η Ιουνίου 2019 και διευθύνεται από το πρώην μέλος του Κινήματος Φιλελευθέρων Αουσρινέ Αρμονάιτε.
Ιστορικό
Το κόμμα έχει τις ρίζες του στη λίστα του δημάρχου του Βίλνιους Ρεμίγκιους Σιμάσιους, ο οποίος κέρδισε τις δημοτικές εκλογές της λιθουανικής πρωτεύουσας. Τον Νοέμβριο του 2018, η Αουσρινέ Αρμονάιτε ανακοίνωσε τις προθέσεις της να ιδρύσει ένα νέο κόμμα. Μέχρι το καλοκαίρι και το φθινόπωρο του 2019, το κόμμα ίδρυσε τα παραρτήματά του στις πόλεις και τους γύρω δήμους.
Το κόμμα έγινε δεκτό ως πλήρες μέλος της Συμμαχίας Φιλελευθέρων και Δημοκρατών για την Ευρώπη τον Οκτώβριο του 2019. Το κόμμα σημείωσε επιτυχία στις βουλευτικές εκλογές του 2020 και έλαβε 11 έδρες. Μετά τις εκλογές, το κόμμα εντάχθηκε σε συνασπισμό με την Ένωση Πατρίδας και το Κίνημα Φιλελευθέρων.
Θέσεις
Σύμφωνα με το πρόγραμμα του Κόμματος Ελευθερίας, το κόμμα αντιπροσωπεύει τα ακόλουθα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Προοδευτικά πολιτικά κόμματα Κατηγορία:Λιθουανικά πολιτικά κόμματα
Φραντς Χάλντερ
Ο Φραντς Χάλντερ (Franz Halder, 30 Ιουνίου 1884 – 2 Απριλίου 1972) ήταν Γερμανός στρατηγός, επικεφαλής της Ανώτατης Διοίκησης Στρατού (OKH, Oberkommando des Heeres) από το 1938 ως τον Σεπτέμβριο του 1942, οπότε και απομακρύνθηκε, λόγω των ιδιαίτερα συχνών διαφωνιών του με τον Χίτλερ. Ο Χάλντερ τηρούσε ημερολόγιο για την περίοδο που διετέλεσε στη θέση αυτή, που ισοδυναμούσε με αυτήν του Αρχηγού του Γενικού Επιτελείου Στρατού. Το ημερολόγιο αυτό, το οποίο έχει εκδοθεί ως βιβλίο, αποτελεί σημαντική πηγή πληροφοριών για τους ιστορικούς που ασχολούνται με τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, τον Χίτλερ και το κόμμα του. Το ημερολόγιο αυτό αποτελεί σταθερή πηγή αναφοράς στο βιβλίο του Ουίλιαμ Σίρερ "Η Άνοδος και η Πτώση του Τρίτου Ράιχ" (The Rise and Fall of the Third Reich).
Πρώιμη περίοδος
Ο Χάλντερ, όπως αναφέρθηκε, συμμετείχε στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά όχι σε μάχιμη μονάδα, αντιθέτως η στατικότητα των συγκρούσεων στο δυτικό μέτωπο τον οδήγησε στην ανάπτυξη σχεδίων ελιγμών κατά τις πολεμικές συγκρούσεις, παρόμοιες με αυτές που ανέπτυξαν και οι Βρετανοί Μπέιζιλ Λίντελ - Χαρτ (Basil Liddell Hart) και Τζ. Φούλλερ (J.F.C. Fuller).
Περίοδος Μεσοπολέμου
Κατά τη διάρκεια των δεκαετιών του 1920 και 1930 ο Χάλντερ υπηρέτησε ως επιτελικός αξιωματικός σε πολλές μονάδες. Την πρώτη του διοίκηση σε μονάδα ανέλαβε το 1934, οπότε προάχθηκε σε υποστράτηγο β΄ και έλαβε τον τίτλο "Αρχηγός Πυροβολικού VII". Στην πραγματικότητα, ο τίτλος αυτός αντιπροσώπευε τη διοίκηση μιας πλήρους μεραρχίας πεζικού, σε μια προσπάθεια να υπερπηδηθούν οι όροι που είχε θέσει η Συνθήκη των Βερσαλλιών σχετικά με τον περιορισμό του γερμανικού στρατού, θέση από την οποία συγκρούστηκε με το εθνικοσοσιαλιστικό κόμμα. Το 1936 νέα προαγωγή σε υποστράτηγο α΄ επέφερε τη μετάθεσή του στο Γενικό Επιτελείο Στρατού στο Βερολίνο. Ο Χίτλερ, την εποχή εκείνη, πίεζε για μια γερμανική εισβολή στην Τσεχοσλοβακία, επισημαίνοντας τα εθνικά συμφέροντα της Γερμανίας στην περιοχή της Σουδητίας. Η πίεση αυτή, στην οποίαν αντιστεκόταν ο τότε επικεφαλής του γερμανικού επιτελείου στρατηγός Λούντβιχ Μπεκ, επέφερε την παραίτηση του τελευταίου. Μολονότι ο Χάλντερ είχε ανοιχτά επικρίνει τόσο την Γκεστάπο όσο και την SS και άλλες οργανώσεις του ναζιστικού κόμματος, προτάθηκε ο Χάλντερ ως αντικαταστάτης του, θέση την οποία ανέλαβε τον Σεπτέμβριο του 1938. Στην πραγματικότητα, η αντίθεση του Χάλντερ στους Ναζί δεν περιοριζόταν σε λεκτικές μόνο δράσεις, αλλά μαζί με τον Μπεκ έλαβε ενεργά μέρος σε συνωμοσία για την ανατροπή του Χίτλερ. Απέσυρε τη συμμετοχή του (και η συνωμοσία ατόνησε, ύστερα από αυτό) ύστερα από τη διπλωματική νίκη της ναζιστικής Γερμανίας με τη συμφωνία του Μονάχου: Ο Χάλντερ έκρινε ότι η θέση του Χίτλερ είχε πλέον ισχυρά σταθεροποιηθεί και η συνωμοσία ανατροπής του δεν θα επέφερε το επιθυμητό αποτέλεσμα. Ο ίδιος ο Χάλντερ είχε εκπονήσει το επιτελικό σχέδιο για πιθανή στρατιωτική επέμβαση στην Τσεχοσλοβακία, αλλά κατόπιν της επίτευξης της συμφωνίας δεν παρέστη ανάγκη στρατωτικής επέμβασης. Ο "υποτακτικός" του Χίτλερ Βίλχελμ Κάιτελ χαρακτήριζε τον Χάλντερ ως "έντιμο, αφοσιωμένο, αξιόπιστο και υπάκουο", αλλά δεν είχε αντιληφθεί ότι η αφοσίωση του Χάλντερ δεν ήταν προς τον Χίτλερ αλλά προς την πατρίδα του.
Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
Ο Χάλντερ, σε συνεργασία με τον Αρχηγό του Στρατού της Ναζιστικής Γερμανίας Βάλτερ φον Μπράουχιτς εκπόνησε το σχέδιο της γερμανικής εισβολής στην Πολωνία τον Σεπτέμβριο του 1939. Στην εισβολή αυτή χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά η τακτική του "κεραυνοβόλου πολέμου" (Blitzkrieg), που οδήγησε στην ολοκληρωτική κατάρρευση (και τον διαμελισμό) της Πολωνίας σε διάστημα σχεδόν ενός μόνον μήνα. Για τη συμβολή του στην επιτυχή έκβαση της εκστρατείας, ο Χάλντερ τιμήθηκε με τον Σταυρό των Ιπποτών του Σιδηρού Σταυρού στις 27 Οκτωβρίου 1939.
Από τη θέση του επικεφαλής της στρατιωτικής επέμβασης στην Πολωνία ο Χάλντερ πρέπει να είχε γνώση των ωμοτήτων που διέπρατταν οι SS εις βάρος του πολωνικού λαού και πολλοί έχουν εκφράσει την άποψη ότι δεν έκανε και πολλά για να τις σταματήσει ή να τις αποτρέψει, αν και σε γενικές γραμμές γίνεται αποδεκτό ότι δεν συμφωνούσε με αυτές. Ο Χάλντερ ήταν γνωστός για τις φιλειρηνικές απόψεις του, παρά το ότι ήταν ανώτατος στρατιωτικός και σε πολλές περιπτώσεις είχε καταφερθεί κατά των νέων εκστρατειών, αλλά ως πειθαρχημένος αξιωματικός υπάκουε πάντα στις διαταγές του Φύρερ.
Κατά τα τέλη του 1939 - αρχές 1940 ο Χάλντερ αντιτάχθηκε σφοδρά στην Επιχείρηση Weserübung (εισβολή στη Νορβηγία και τη Δανία), προβλέποντας ότι θα οδηγούσε σε καταστροφή και δήλωσε ότι ο Στρατός δεν είχε καμία ανάμιξη σε αυτήν και ότι η επιχείρηση ήταν δουλειά για την OKW (Oberkommando der Wehrmacht, Ανώτατη Διοίκηση της Βέρμαχτ) και την OKM (Oberkommando der Marine, Ανώτατη Διοίκηση του Ναυτικού). Η έκβαση της επιχείρησης τον δικαίωσε μόνον μερικά, καθώς ναι μεν ήταν επιτυχής για τη Γερμανία, της στοίχισε όμως ακριβά σε ναυτικές δυνάμεις επιφανείας
Την 19η Ιουλίου 1940 προάχθηκε σε αντιστράτηγο και συμμετείχε στο σχεδιασμό της εισβολής στις Κάτω Χώρες και τη Γαλλία, αν και αντιτασσόταν σε αυτήν. Τελικά ο Χίτλερ ενέκρινε το σχέδιο της εισβολής που είχε προτείνει ο Έριχ φον Μανστάιν και η απόλυτα επιτυχής έκβαση αυτού του σχεδίου περιθωριοποίησε ακόμη περισσότερο τον Χάλντερ στην εκτίμηση του Χίτλερ. Το 1940 ο Χάλντερ αρχικά συμμετείχε στην κατάστρωση των σχεδίων για την εισβολή στη Σοβιετική Ένωση, έχοντας πλήρη επίγνωση των δυσχερειών που όφειλε να υπερκεράσει η εκστρατεία αυτή. Άρχισε, λοιπόν, να εφιστά την προσοχή του Χίτλερ σχετικά με την, κατά την άποψή του υποτιμημένη, αριθμητική υπεροχή των Σοβιετικών, κάτι που υπέσκαψε ακόμη περισσότερο τις ήδη τεταμένες σχέσεις του με τον δικτάτορα. Ο Χάλντερ έγραψε σχετικά, κατά τη διάρκεια της εκστρατείας: "... καταστρέφουμε μια δωδεκάδα μεραρχίες και μια νέα δωδεκάδα ξεπροβάλλει..." (But there they are, and if we smash a dozen  of them, the Russians simply put up another dozen." Ο Χίτλερ, ο οποίος συνεχώς λοιδορούσε τον στρατηγό του για τις πεποιθήσεις του και ιδιαίτερα για τον καθολικισμό του, αύξησε τα υποτιμητικά σχόλια γι' αυτόν: Ο Κάιτελ αναφέρει ότι σε κάποια στιγμή, ειρωνευόμενος τον Χάλντερ, ο Χίτλερ αναφέρθηκε σε αυτόν αποκαλώντας τον "ανθρωπάκι" (little fellow)
Στις 17 Μαρτίου 1941 έγινε μυστική σύσκεψη των στρατηγών που θα συμμετείχαν στην εκστρατεία κατά της ΕΣΣΔ. Στη σύσκεψη αυτή ο Χίτλερ δήλωσε προς τους στρατηγούς του ότι όφειλαν να αγνοήσουν όλους τους κανόνες του πολέμου και ότι η εκστρατεία αυτή ήταν εκστρατεία εξόντωσης. Ο Χάλντερ, ο οποίος διαφωνούσε έντονα με τον Χίτλερ επί στρατιωτικών ζητημάτων, δεν εξέφρασε απολύτως καμία διαμαρτυρία για αυτή την απαίτηση του Φύρερ. . Σε δεύτερη σύσκεψη της 30ής Μαρτίου 1941, ο Χίτλερ περιέγραψε αναλυτικότερα στους στρατηγούς το είδος του πολέμου που όφειλαν να εφαρμόσουν κατά την εκστρατεία. Σύμφωνα με το ημερολόγιο που τηρούσε ο Χάλντερ, ο Χίτλερ ανέφερε τα εξής:
Την ίδια περίοδο εκδόθηκε και η περίφημη πλέον "Komissarbefehl" από τον Χίτλερ: Επρόκειτο για τη διαταγή επιτόπιας εκτέλεσης πολιτικών κομισάριων, όπου αυτοί συλλαμβάνονταν. Ο Χάλντερ, παρά τα όσα ισχυρίστηκε μετά τον τερματισμό του πολέμου, δεν αντιτάχθηκε καθόλου ούτε σε αυτήν - αντίθετα εξέφρασε την πεποίθηση ότι "τα στρατεύματα θα πρέπει να συμμετέχουν στην ιδεολογική μάχη του Ανατολικού μετώπου". Κατά τον σχεδιασμό της επιχείρησης "Μπαρμπαρόσσα", ο Χάλντερ είχε επίσης διακηρύξει, μέσω κατευθυντήριας διαταγής του, ότι τα γερμανικά στρατεύματα, σε περίπτωση προσβολής τους από αντάρτες, "θα πρέπει να επιβάλουν συλλογικά μέτρα βίας", ακόμη και εξολοθρεύοντας ολόκληρα χωριά". Η διαταγή αυτή αποτελούσε ευθεία παραβίαση διεθνών συνθηκών, που απαγόρευαν τα συλλογικά αντίποινα.
Τον Δεκέμβριο του 1941, ύστερα από την όχι και τόσο επιτυχημένη χειμερινή εκστρατεία, την οποία προσπαθούσε πάση θυσία να αποφύγει, ο Χίτλερ εξεδίωξε τον Μπράουχιτς από τη θέση του, αναλαμβάνοντας ο ίδιος την αρχηγία της Ανώτατης Διοίκησης του Στρατού (OKH, Oberkommando des Heeres). Ο Χάλντερ κάθε άλλο παρά χάρηκε με την κίνηση αυτή, αλλά επέλεξε να παραμείνει στη θέση που κατείχε, ώστε να εξασφαλίσει την επιτυχή για τη Γερμανία έκβαση του πολέμου.
Κατά τη διάρκεια του θέρους του 1942 ο Χάλντερ επισήμανε εκ νέου στον Χίτλερ ότι υποεκτιμούσε την αριθμητική δύναμη του Σοβιετικού στρατού. Ο Χίτλερ αντέτεινε ότι ύστερα από όλες τις απώλειες που είχε υποστεί, ο Σοβιετικός στρατός ήταν στα πρόθυρα της κατάρρευσης. Ωστόσο, ο Χάλντερ έχοντας μόλις διαβάσει ένα βιβλίο σχετικά με τη μάχη του Τσαρίτσιν και την ήττα του Άντον Ντένικιν από τον Στάλιν κατά τον ρωσικό εμφύλιο, ήττα που επέφερε τη μετονομασία του Τσαρίτσιν σε Στάλινγκραντ, είχε την άποψη ότι η 6η Στρατιά του στρατηγού Φρίντριχ Φον Πάουλους βρισκόταν ακριβώς στην ίδια θέση που βρέθηκαν τα στρατεύματα του Ντένικιν. Την ίδια περίοδο ο Χάλντερ αντιτάχθηκε στην απόφαση του Χίτλερ να αποστείλει την 11η Στρατιά του φον Μανστάιν, ο οποίος είχε μόλις ολοκληρώσει την πολιορκία και την κατάληψη της Σεβαστούπολης, στην άλλη άκρη του μετώπου για να βοηθήσει στην πολιορκία του Λένινγκραντ, η οποία παρέμενε στάσιμη. Η τελική ρήξη μεταξύ Χάλντερ - Χίτλερ επήλθε όταν ο στρατηγός έμαθε την ύπαρξη της αναφοράς των μυστικών γερμανικών υπηρεσιών, στην οποία αναφερόταν ότι ο Στάλιν μπορούσε να κινητοποιήσει περίπου 1,5 εκατ. μαχητών στην περιοχή γύρω από το Στάλινγκραντ και δυτικά του ποταμού Βόλγα. Όταν το ανέφερε ξανά στον Χίτλερ, αυτός εκφώνησε ένα λόγο, αναγγέλλοντας ότι αναζητούσε αντικαταστάτη του Χάλντερ, καθώς ο στρατηγός είχε χάσει την απαιτούμενη για επιθετικό πόλεμο νοοτροπία. Ο Χάλντερ απάντησε απλά "αποχωρώ" και, στις 24 Σεπτεμβρίου 1942 τέθηκε στις "εφεδρείες του Φύρερ".
Μετά την αποχώρησή του ο Χάλντερ διατήρησε την επαφή του με τον Λούντβιχ Μπεκ. Η επαφή αυτή είχε ως συνέπεια, ύστερα από την αποτυχημένη απόπειρα δολοφονίας του Χίτλερ της 20ής Ιουλίου 1944, ο Χάλντερ να συλληφθεί και να εγκλειστεί αρχικά στο στρατόπεδο του Φλόσενμπουργκ και στη συνέχεια στο Στρατόπεδο συγκέντρωσης Νταχάου. Λίγες ημέρες πριν τον τερματισμό του Πολέμου, μερικοί κρατούμενοι, τους οποίους το ναζιστικό καθεστώς θεωρούσε μεγάλης σημασίας, ανάμεσα στους οποίους ο Χάλντερ, ο Λεόν Μπλουμ και ο Αυστριακός πρώην καγκελάριος Κουρτ Σούσνιγκ μετήχθησαν από το Νταχάου σε ένα ξενοδοχείο στις Τιρολέζικες Άλπεις. Η ομάδα αυτή απελευθερώθηκε από τα Συμμαχικά στρατεύματα τον Μάιο του 1945.
Μετά τον Πόλεμο
Κατά τη δεκαετία του 1950 ο Χάλντερ εργάστηκε ως ιστορικός σύμβουλος για το τμήμα ιστορίας του Αμερικανικού στρατού (U.S. Army Historical Division). Η υπηρεσία αυτή του απένειμε το Βραβείο Αξιέπαινης Πολιτικής Υπηρεσίας (Meritorious Civilian Service Award) το 1961. Εργάστηκε, επίσης, για την αναδιοργάνωση του μεταπολεμικού Γερμανικού στρατού. Απεβίωσε στο Άσχαου ιμ Κίμγκαου της Βαυαρίας το 1972.
Συγγραφικό έργο
Ο Χάλντερ συνέγραψε το βιβλίο "Hitler als Feldherr" το 1949, έργο το οποίο μεταφράστηκε στα αγγλικά υπό τον τίτλο "Hitler as War Lord" (Χίτλερ, ο άρχοντας του Πολέμου) το 1950. Διατηρούσε, επίσης, ημερολόγιο για την περίοδο 14 Αυγούστου 1939 ως 24 Σεπτεμβρίου 1942, το οποίο εκδόθηκε υπό τον τίτλο "War journal of Franz Halder" μεταφρασμένο στα αγγλικά. Το ημερολόγιο αυτό αποτελεί σημαντικό ιστορικό ντοκουμέντο, το οποίο αποτέλεσε μια από τις βασικές πηγές του Ουίλιαμ Σίρερ για τη συγγραφή του βιβλίου του "Η Άνοδος και η Πτώση του Γ΄ Ράιχ", πριν ακόμη αυτό εκδοθεί, το 1976.
Η προσωπικότητα
Ο Βρετανός συγγραφέας Χιου Τρέβορ-Ρόπερ έγραψε σχετικά με τον Χάλντερ: "Πρόκειται για στρατιωτικό-σνομπ, ο οποίος πίστευε ότι ένας ερασιτέχνης ούτε καν μπορεί να αντιληφθεί τα μυστήρια του πολέμου". Ο συγγραφέας Κένεθ Μάκσι (Author Kenneth Macksey) έγραψε για τον Χάλντερ: "Ταχείας αντίληψης, ιδιόρρυθμος και πνευματώδης, ήταν λαμπρός ειδικός σε επιχειρησιακά και εκπαιδευτικά θέματα και γιος διακεκριμένου στρατηγού. Υποστήριξε την αντίσταση του Μπεκ στον Χίτλερ, αλλά σε κρίσιμα σημεία δεν πρόσφερε σημαντική βοήθεια..." Πολλοί θεωρούν τον Χάλντερ παραλλαγή στρατιωτικού της παλαιάς πρωσικής σχολής, αξιωματικό "αφοσιωμένο στο καθήκον του και στον όρκο του". Σύμφωνα με τους ιστορικούς Ρόναλντ Σμέλσερ (Ronald Smelser) και Έντουαρντ Ντέιβις (Edward J. Davies II), όπως γράφουν στο βιβλίο τους "The Myth of the Eastern Front" (Ο μύθος του Ανατολικού Μετώπου), Cambridge University Press, 2008, ο Χάλντερ διαδραμάτισε κομβικό ρόλο στη διαμόρφωση της ψευδούς και μυθώδους άποψης ότι κατά τον γερμανοσοβιετικό πόλεμο η Βέρμαχτ ήταν σχεδόν άμεμπτη και ελάχιστη ευθύνη φέρει τόσο για τον ρόλο που διαδραμάτισε στη γερμανική ήττα όσο και για τη συμμετοχή της σε εγκλήματα πολέμου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί στρατιωτικοί
Κινηματογράφος στην Αίγυπτο
Ο αιγυπτιακός κινηματογράφος αναφέρεται περισσότερο στην ακμάζουσα κινηματογραφική βιομηχανία του Καΐρου, της πρωτεύουσας της Αιγύπτου. Επίσης, από το 1976, στο Κάιρο διεξάγεται το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καΐρου, το οποίο έχει διαπιστευθεί από τη FIAPF. Εκτός από αυτό το Φεστιβάλ, και η πόλη της Αλεξάνδρειας έχει ένα δικό της. Περισσότερες από τις 4.000 μικρές και μεγάλου μήκους ταινίες που δημιουργήθηκαν σε αραβικά κράτη, η αιγυπτιακή παραγωγή καταλαμβάνει τα τρία τέταρτα αυτής.
Κάλυμνος
Η Κάλυμνος είναι νησί των Δωδεκανήσων, στο νοτιοανατολικό Αιγαίο. Έχει πληθυσμό 17.797 μόνιμους κατοίκους (απογραφή 2021). Η έκταση της είναι 111,14 τ.χλμ..
Θέση
Η Κάλυμνος βρίσκεται νότια της Λέρου από την οποία τη χωρίζει ομώνυμος στενός πορθμός (Λέρου), ή διώρυγα Καλύμνου, ή "Διαπόρι", έχοντας ΝΑ. την Κω και σε απόσταση 14 μίλια προς Α. τις τουρκικές ακτές της Μικράς Ασίας. Προς Νότον έχει το Κρητικό πέλαγος και προς Δυσμάς και Βόρεια το Ικάριο πέλαγος.
Σύντομη ιστορία
Η Κάλυμνος κατοικείται από τους χρόνους της νεολιθικής εποχής. Αρχαιότεροι κάτοικοι του νησιού ήταν οι Κάρες. Το αποδεικνύουν τα ερείπια με Καρικά χαρακτηριστικά στην αρχαία μητρόπολη του Κάστελλα, κοντά στα σημερινά Στημένια. Αργότερα το κατοίκησαν οι Φοίνικες, πράγμα που μαρτυρούν τα ερείπια που υπάρχουν στον Εμπορειό. Στην περίοδο 1150 π.Χ. - 800 π.Χ., η Κάλυμνος εποικίστηκε από τους Δωριείς. Σημαντική απόδειξη είναι η σημερινή ονομασία ΔΑΜΟΣ και τα αξιόλογα ερείπια του Ιερού από το ναό του θεού Απόλλωνα. Επιγραφές που σώζονται σήμερα μαρτυρούν ότι οι Δωριείς κυριάρχησαν στο νησί με αρχηγό το Θεσσαλό, γιο του Ηρακλή και της Χαλκιόπης. Ο Όμηρος την ονομάζει Καλύδνες - Καλύδναι (και Καλυδνεύς ονομαζόταν ο θεός Απόλλωνας στο νησί) και αναφέρει ότι συμμετείχε στον Τρωικό πόλεμο στέλνοντας μαζί με άλλα νησιά 30 πλοία με αρχηγούς τον Φείδιππο και τον Άντιφο. Μετά τον Τρωικό πόλεμο (σύμφωνα με τον Διόδωρο), τέσσερα από τα πλοία του Αγαμέμνονα στο γυρισμό τους ναυάγησαν έξω από το νησί. Τα πληρώματά τους (Αργείοι και Επιδαύριοι) εγκαταστάθηκαν τότε μόνιμα στο νησί και έχτισαν ένα οικισμό πάνω στο οροπέδιο του νησιού (κοιλάδα των Αμφιπετρών), που, σε ανάμνηση της μακρινής τους πατρίδας, ονομάστηκε Άργος. Για πολύ καιρό υπήρξε η πρωτεύουσα του νησιού. Στο τέλος της Αρχαϊκής εποχής και στις αρχές των Κλασικών χρόνων η Κάλυμνος είναι μια πολιτεία αυτόνομη. Το πολίτευμά της είναι δημοκρατικό, αφού οι αποφάσεις παίρνονται από την Εκκλησία του λαού -που λέγεται αλλιώς Δάμος- και από τη Βουλή. Όμως η αυτονομία της δεν κράτησε πολύ, γιατί την κατέλαβαν οι Πέρσες, τότε που κυρίευσαν τις Ιωνικές πόλεις της Μικράς Ασίας. Απελευθερώνεται το 477 π.Χ., γίνεται μέλος της Αθηναϊκής Συμμαχίας, μαζί με τη Λέσβο, τη Χίο, τη Σάμο, την Κω και τη Ρόδο και πληρώνει φόρο στο ταμείο της συμμαχίας που βρίσκεται στη Δήλο. Στον Πελοποννησιακό πόλεμο δε φαίνεται να παίρνει μέρος, αφού ο Θουκυδίδης δεν την αναφέρει καθόλου ανάμεσα σε άλλα νησιά. Το 357 π.Χ. η Κάλυμνος παύει να είναι ελεύθερη. Υποτάσσεται στην εξουσία του βασιλιά της Αλικαρνασσού Μαύσωλου. Μετά από 15 χρόνια περίπου, η Κάλυμνος επαναστατεί, αποκτά την ελευθερία της και ξαναγίνεται σύμμαχος των Αθηναίων. Κατά την κλασική εποχή παρουσίασε αξιόλογη πολιτιστική ακμή. Κατάλοιπο της εποχής εκείνης είναι τα σωζόμενα μέχρι σήμερα ερείπια του ναού του Καλυνδέου Απόλλωνα.
Αργότερα την κατέλαβαν οι Ρωμαίοι. Κατά τους Βυζαντινούς χρόνους ανήκε στο θέμα της Σάμου. Το 10ο αι. την κατέστρεψαν οι Τούρκοι και τον 14ο αιώνα την κατέλαβαν οι Ιππότες του Αγίου Ιωάννη. Οι Ιωαννίτες ιππότες ανακατασκεύασαν τα τείχη του κάστρου,που υπήρχε στο νησί από τον 10ο αιώνα, το διεύρυναν και έκτοτε αποτέλεσε το οικιστικό κέντρο του νησιού έως τις αρχές του 18ου αιώνα. Το 1522 υποτάχθηκε στους Τούρκους, οι οποίοι αργότερα της παραχώρησαν προνόμια.
Η νεότερη ιστορία της Καλύμνου συνδέθηκε με την αλιεία, την επεξεργασία και το εμπόριο του σφουγγαριού.
Μορφολογία
Το έδαφος της νήσου είναι σχετικά πετρώδες ορεινό με μικρές πεδιάδες (κυριότερες από αυτές είναι οι κοιλάδες της Πόθιας, του Βαθέος και του Πανόρμου) συνολικής έκτασης 109 τ.χλμ. Τα βουνά της Καλύμνου είναι άδενδρα με κυριότερες κορυφές τον Προφήτη Ηλία, ακριβώς στο κέντρο της νήσου (760 μ.), την Κυρά Ψηλή ή Καραψηλή (700 μ.) στα ΝΑ. και τη "Γαλατιανή" στο ΒΔ. άκρο. Οι ακτές της Καλύμνου είναι σχετικά απόκρημνες σχηματίζοντας πολλά ακρωτήρια, όρμους και λιμένες. Εξ αυτών σπουδαιότεροι είναι ο, της πρωτεύουσας της νήσου που λέγεται και λιμένας Ποθαίας (ΝΑ.), ο Ριναίας, βορειότερα, τα Πεζώντα ή Πέζοντας ακόμα βορειότερα, ο όρμος Παλαιονήσου Β.ΒΑ., ο Εμποριός (Δ.ΒΔ.), τα Λινάρια, νοτιότερα και το Πιθάρι προς Ν.
Νησίδες Καλύμνου
Η Κάλυμνος περιβάλλεται από ένα μεγάλο αριθμό μικρών νησίδων από τις οποίες σημαντικότερες είναι τα ακατοίκητα Γλαρονήσια, ο Καλαβρός, η κατοικημένηΤέλενδος, οι νησίδες Νερά, ο Άγιος Νικόλαος και ο Άγιος Ανδρέας, η κατοικήσιμη Πλάτη,τα Ιμια, η κατοικήσιμη Ψέριμος, η μεγαλύτερη όλων, και τέλος ΒΑ. η Πίττα και η Καλόλιμνος ή Γαϊδουρονήσι, όπως το ονομάζουν οι κάτοικοι της Καλύμνου και της Λέρου.
Αρχαιολογικό μουσείο Καλύμνου
Ανάμεσά τους χάλκινα και μαρμάρινα γλυπτά, εξαιρετική κεραμική, νομίσματα, κοσμήματα, εικόνες και χειρόγραφα της Βυζαντινής εποχής και πολλά άλλα. Κτισμένο στο κέντρο της πρωτεύουσας του νησιού, της Πόθιας, το Αρχαιολογικό Μουσείο της Καλύμνου οργανώθηκε από την ΚΒ΄ Εφορεία Αρχαιοτήτων του υπουργείου Πολιτισμού στο πλαίσιο του ΠΕΠ Νοτίου Αιγαίου 2000-2006.
Η είσοδος στην έκθεση γίνεται με μία σύντομη εισαγωγή για την ιστορία του νησιού και ακολουθούν σε μία προθήκη μεμονωμένα αντικείμενα, τα οποία ήταν προϊόντα λαθρανασκαφών ή είχαν παραδοθεί στην Εφορεία- δεν είναι δηλαδή γνωστή η προέλευσή τους-, με σημαντικότερο όλων το χάλκινο τελετουργικό αντικείμενο με κιονίσκο, επάνω στον οποίο βρίσκεται σύνταγμα αιγυπτιακών θεοτήτων. Η αίθουσα με τα αγάλματα που ήρθαν στο φως κατά τις ανασκαφές σε αποθέτες του ιερού του Δαλίου Απόλλωνος.