cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πείραμα τύχης
Ένα πείραμα τύχης ονομάζεται κάθε διαδικασία που εκτελείται (πείραμα), ή παρατηρείται (φαινόμενο) και στην οποίο το τελικό αποτέλεσμα είναι τυχαίο (όχι γνωστό εκ των προτέρων). Ακόμη, το αποτέλεσμα ενός πειράματος τύχης είναι ανεξάρτητο, ιδανικά κατανεμημένο και δεν επηρεάζεται από τα αποτελέσματα των προηγούμενων εκτελέσεων ή παρατηρήσεων του πειράματος τύχης. Για παράδειγμα, η ρίψη ενός ζαριού, το πλήθος των παιδιών που κάνει μία οικογένεια, είναι κατά τη θεωρία πιθανοτήτων πειράματα τύχης.
Αυτό που χαρακτηρίζει ένα πείραμα τύχης είναι ότι μπορεί να επαναληφθεί κάτω από τις ίδιες συνθήκες πολλές φορές. Στην πράξη, η επανάληψη ενός πειράματος κάτω από τις ίδιες ακριβώς αρχικές συνθήκες είναι δύσκολη εώς αδύνατη. Είναι δυνατό να επαναλάβουμε πολλές φορές με τις ίδιες αρχικές συνθήκες τη ρίψη ενός ζαριού αλλά είναι αδύνατο να παρακολουθήσουμε την ίδια οικογένεια να ξαναζεί, για να μετρήσουμε πόσα παιδιά θα κάνει κάθε φορά. Θεωρούμε όμως τις διάφορες οικογένεις που ζουν στον ίδιο τόπο και χρόνο ως επαναλήψεις του πειράματος αυτού. Γενικά τη δυνατότητα επανάληψης ενός πειράματος τύχης κάτω από τις ίδιες συνθήκες, τη δεχόμαστε ως αξίωμα.
Το αποτέλεσμα ενός πειράματος τύχης λέγεται απλό γεγονός ή απλό ενδεχόμενο, και ένα σύνολο απλών γεγονότων λέγεται γεγονός ή ενδεχόμενο.
Ταξιδιωτική επιταγή
Μια ταξιδιωτική επιταγή είναι ένα μέσο ανταλλαγής που μπορεί να χρησιμοποιηθεί στη θέση του σκληρού νομίσματος. Μπορεί να εκφράζεται σε ένα από τα σημαντικότερα παγκόσμια νομίσματα και να είναι προεκτυπωμένη, επιταγές σταθερού ποσού που έχει σχεδιαστεί για να επιτρέπει στο πρόσωπο που την υπογράφει να καταβάλει άνευ όρων πληρωμή σε κάποιον άλλο ως αποτέλεσμα της καταβολής στον εκδότη αυτού του προνομίου.
Πείραμα τύχης
Κατηγορία:Θεωρία πιθανοτήτων Κατηγορία:Στατιστικές μέθοδοι Κατηγορία:Τυχαιότητα
Θάνατοι το 1840
Δεκέμβριος
Κατηγορία:1840
Φίλιππος Ε΄ του Χάναου-Λίχτενμπεργκ
Ο Φίλιππος Ε΄, γερμ.: Philipp V, von Hanau-Lichtenberg (21 Φεβρουαρίου 1541 - 2 Ιουνίου 1599) από τον Οίκο του Χάναου-Λίχτενμπεργκ ήταν κόμης του Χάναου-Λίχτενμπεγκ το διάστημα 1590-1599.
Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος του Φιλίππου Δ΄ κόμη του Χάναου-Λίχτενμπεργκ και της Ελεονώρας, κόρης του Φρειδερίκου Γ΄ κόμη του Φύρστενμπεργκ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1560 τη Λουδοβίκα-Μαργαρίτα των Τσβάιμπρυκεν, κόρη του Ιακώβου κόμη του Τσβάιμπρυκεν-Μπιτς και είχε τέκνα:
Το 1569 απεβίωσε η Λουδοβίκα-Μαργαρίτα και ο Φίλιππος Ε΄ έκανε δεύτερο γάμο, με την Αικατερίνη του Βηντ και είχε τέκνα:
Το 1584 απεβίωσε η Αικατερίνη και ο Φίλιππος Ε΄ νυμφεύτηκε για τρίτη φορά, με τη Σένκες-Αγάθη, κόρη του Σενκ-Φρειδερίκου Ζ΄ κυρίου του Λίμπουργκ-Όμπερσοντχαϊμ και είχε τέκνα:
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Χάναου
Κοινότητα Θεοδώρας
Η Κοινότητα Θεοδώρας είναι κοινότητα του Δήμου Μυλοποτάμου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1931 με το ΦΕΚ 301Α - 29/08/1931 με την απόσπαση του οικισμού Θεοδώρα από την κοινότητα Αλόϊδων και τον ορισμό του ως έδρα της. Περιλαμβάνοντας μόνον την έδρα της, έχει 50 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Η Κοινότητα εκπροσωπείται από τον πρόεδρο κ. Εμμανουήλ Κουγιουμουτζή. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροί της:
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Μυλοπόταμου
Κινηματογράφος της Πολωνίας
Η ιστορία του κινηματογράφου στην Πολωνία έχει διάρκεια σχεδόν όσο η ιστορία της κινηματογραφίας, και έχει παγκοσμίως αναγνωρισμένα επιτεύγματα, παρόλο που οι πολωνικές ταινίες τείνουν να είναι λιγότερο εμπορικά διαθέσιμες από τις ταινίες πολλών άλλων ευρωπαϊκών εθνών.
Μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, η κομμουνιστική κυβέρνηση δημιούργησε έναν εθνικό κινηματογράφο με βάση έναν κρατικό κινηματογραφιστή, εκπαίδευσε εκατοντάδες νέους σκηνοθέτες και τους εξουσιοδότησε να δημιουργήσουν ταινίες. Σκηνοθέτες όπως ο Ρόμαν Πολάνσκι, Κσίστοφ Κιεσλόφσκι, Αγκνιέσκα Χόλαντ, Άντζεϊ Βάιντα, Άντζεϊ Ζουουάφσκι, Άντζεϊ Μουνκ και Γέζι Σκολιμόφσκι επηρέασαν την ανάπτυξη της πολωνικής κινηματογραφικής παραγωγής. Τα τελευταία χρόνια, η βιομηχανία καθοδηγείται από τους παραγωγούς με τη χρηματοδότηση να είναι το κλειδί για τη δημιουργία μιας ταινίας και με πολλούς ανεξάρτητους κινηματογραφιστές όλων των ειδών, οι πολωνικές παραγωγές τείνουν να εμπνέονται περισσότερο από τον αμερικανικός κινηματογράφο.
Πρώιμη ιστορία
Ο πρώτος κινηματογράφος στην Πολωνία (τότε υπό κατάληψη από τη Ρωσική Αυτοκρατορία) ιδρύθηκε στο Λοτζ το 1899, αρκετά χρόνια μετά την εφεύρεση της κινηματογραφικής κάμερας. Αρχικά ονομάστηκε Θέατρο Ζωντανών Εικόνων, απέκτησε μεγάλη δημοτικότητα και μέχρι το τέλος της επόμενης δεκαετίας υπήρχαν κινηματογράφοι σχεδόν σε όλες τις μεγάλες πόλεις της Πολωνίας. Αναμφισβήτητα ο πρώτος Πολωνός σκηνοθέτης ήταν ο Καζίμιες Προυσίνσκι, ο οποίος γύρισε διάφορα μικρού μήκους ντοκιμαντέρ στη Βαρσοβία. Η κινηματογραφική κάμερα του με πλεογράφο είχε κατοχυρωθεί με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας πριν από την εφεύρεση των αδελφών Λυμιέρ και θεωρείται ο συγγραφέας του πρώτου επιζώντος πολωνικού ντοκιμαντέρ με τίτλο Ślizgawka w Łazienkach (Παγοδρόμιο στα Βασιλικά Λουτρά), καθώς και των πρώτων μικρών αφηγηματικών ταινιών Powrót birbanta (Η επιστροφή του γλετζέ στο σπίτι) και Przygoda dorożkarza (Η περιπέτεια ενός οδηγού άμαξας), όπου και οι δύο δημιουργήθηκαν το 1902. Ένας άλλος πρωτοπόρος του κινηματογράφου ήταν ο Μπολέσουαφ Ματουσέφσκι, ο οποίος έγινε ένας από τους πρώτους κινηματογραφιστές που εργάστηκαν για την εταιρεία Λυμιέρ και ήταν ο επίσημος «κινηματογραφιστής» των Ρώσων τσάρων το 1897.
Η παλαιότερη σωζόμενη ταινία, η Antoś pierwszy raz w Warszawie (Ο Άντος για πρώτη φορά στη Βαρσοβία) γυρίστηκε το 1908 από τον Αντόνι Φέρτνερ. Η ημερομηνία της πρεμιέρας της, 22 Οκτωβρίου 1908, θεωρείται η ημερομηνία ίδρυσης της πολωνικής κινηματογραφικής βιομηχανίας. Σύντομα οι Πολωνοί καλλιτέχνες άρχισαν να πειραματίζονται με άλλα είδη κινηματογράφου: το 1910 ο Βλαντισλάβ Σταρέβιτς (πολωνικά: Władysław Starewicz, Βουαντίσουαφ Σταρέβιτς) έφτιαξε ένα από τα πρώτα κινούμενα σχέδια στον κόσμο - και ο πρώτος που χρησιμοποίησε την τεχνική καρέ καρέ (stop motion), το Piękna Lukanida (Όμορφη Λουκανίδα). Με την έναρξη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου ο κινηματογράφος στην Πολωνία ήταν ήδη σε πλήρη εξέλιξη, με πολλές προσαρμογές μεγάλων έργων της πολωνικής λογοτεχνίας να προβάλλονται (ιδίως οι Ιστορία της αμαρτίας, Meir Ezofowicz και Nad Niemnem).
Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου ο πολωνικός κινηματογράφος πέρασε τα σύνορα. Οι ταινίες που δημιουργήθηκαν στη Βαρσοβία ή τη Βίλνα συχνά επαναδημιουργήθηκαν με γερμανικούς τίτλους και εμφανίστηκαν στο Βερολίνο. Κάπως έτσι η νεαρή ηθοποιός Πόλα Νέγκρι (γεννημένη Μπαρμπάρα Απολόνια Χαουούπιετς) απέκτησε φήμη στη Γερμανία και τελικά έγινε μία από τους Ευρωπαίους αστέρες του βωβού κινηματογράφου.
Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, Πολωνοί σκηνοθέτες στη Μεγάλη Βρετανία δημιούργησαν την αντιναζιστική έγχρωμη ταινία Calling Mr. Smith  (1943) για τα τρέχοντα ναζιστικά εγκλήματα στην κατεχόμενη Ευρώπη και για τα ψέματα της ναζιστικής προπαγάνδας. Ήταν μια από τις πρώτες αντιναζιστικές ταινίες στην ιστορία που ήταν ταυτόχρονα και αβάν-γκαρντ και ντοκιμαντέρ.
Μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Τον Νοέμβριο του 1945, η κομμουνιστική κυβέρνηση ίδρυσε την οργάνωση παραγωγής και διανομής ταινιών Film Polski και έθεσε επικεφαλής τον γνωστό κινηματογραφιστή του Πολωνικού Λαϊκού Στρατού Αλεξάντερ Φορντ. Ξεκινώντας με μερικές σιδηροδρομικές άμαξες γεμάτες κινηματογραφικό εξοπλισμό που πάρθηκαν από τους Γερμανούς, προχώρησαν στην εκπαίδευση και την οικοδόμηση μιας πολωνικής βιομηχανίας κινηματογράφου. Η παραγωγή της Film Polski ήταν περιορισμένη. Μόνο δεκατρείς ταινίες κυκλοφόρησαν μεταξύ του 1947 και της διάλυσής της το 1952, με επίκεντρο την πολωνική οδύνη στα χέρια των Ναζί. Το 1947 ο Φορντ μετακόμισε για να βοηθήσει στην ίδρυση της νέας Εθνικής Σχολής Κινηματογράφου του Λοτζ, όπου δίδαξε για 20 χρόνια.
Η βιομηχανία χρησιμοποίησε εισαγόμενες κάμερες και αποθέματα ταινιών. Στην αρχή ασπρόμαυρο απόθεμα μεμβράνης ORWO από την Ανατολική Γερμανία και έπειτα αρνητικό απόθεμα έγχρωμου Eastman και αποθέματα εκτύπωσης ORWO. Η Πολωνία έφτιαξε το δικό της εξοπλισμό φωτισμού. Λόγω του υψηλού κόστους των αποθεμάτων ταινιών, οι πολωνικές ταινίες γυρίστηκαν με πολύ χαμηλές αναλογίες λήψης. Ο εξοπλισμός και το απόθεμα ταινιών δεν ήταν τα καλύτερα και οι προϋπολογισμοί ήταν μέτριοι, αλλά οι κινηματογραφιστές έλαβαν ίσως την καλύτερη εκπαίδευση στον κόσμο από την Πολωνική Ακαδημία Κινηματογράφου. Ένα άλλο πλεονέκτημα ήταν η ιδιότητα της Film Polski ως κρατικής οργάνωσης και έτσι οι κινηματογραφιστές της είχαν πρόσβαση σε όλα τα πολωνικά ιδρύματα και τη συνεργασία τους για τη δημιουργία των ταινιών τους. Οι κινηματογραφικές κάμερες μπόρεσαν να εισέλθουν σχεδόν σε κάθε πτυχή της πολωνικής ζωής.
Η πρώτη ταινία που δημιουργήθηκε στην Πολωνία μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο ήταν η Zakazane piosenki («Απαγορευμένα τραγούδια», 1946), σε σκηνοθεσία Λεόναρντ Μπουτσκόφσκι, την οποία είδαν 10,8 εκατομμύρια άνθρωποι (από τα 23,8 εκ. του συνολικού πληθυσμού) στην αρχική της προβολή. Ο Μπουτσκόφσκι γύριζε ταινίες τακτικά μέχρι το θάνατό του το 1967. Άλλες σημαντικές ταινίες της πρώιμης περιόδου μετά τονΔεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο ήταν η Τελευταίο Στάδιο (1948), σε σκηνοθεσία Βάντα Γιακουμπόφκσα, η οποία γύριζε ταινίες μέχρι τη μετάβαση από τον κομμουνισμό στον καπιταλισμό το 1989, και η Ulica Graniczna («Οδός Συνόρων», 1949), σε σκηνοθεσία Αλεξλαντερ Φορντ.
Στα μέσα της δεκαετίας του 1950, μετά το τέλος του σταλινισμού στην Πολωνία, η παραγωγή ταινιών οργανώθηκε σε ομάδες ταινιών. Μια ομάδα ταινιών ήταν μια συλλογή δημιουργών ταινιών, με επικεφαλής έναν έμπειρο σκηνοθέτη και αποτελούμενη από συγγραφείς, σκηνοθέτες και διευθυντές παραγωγής. Θα έγραφαν σενάρια, θα δημιουργούσαν προϋπολογισμούς, θα έκαναν αίτηση χρηματοδότησης από το Υπουργείο Πολιτισμού και θα παρήγαγαν την ταινία. Θα προσέλαβαν ηθοποιούς και συνεργεία και θα χρησιμοποιούσαν στούντιο και εργαστήρια που ελέγχονταν από την Film Polski.
Η αλλαγή του πολιτικού κλίματος δημιούργησε το κίνημα της Πολωνικής Σχολής Κινηματογράφου, ένα πεδίο εκπαίδευσης για ορισμένα από τα είδωλα της παγκόσμιας κινηματογραφίας, όπως ο Ρόμαν Πολάνσκι (Μαχαίρι στο Νερό, Το Μωρό της Ρόζμαρι, Frantic, Ο Πιανίστας) και ο Κσίστοφ Ζανούσι (κορυφαίος σκηνοθέτης του λεγόμενου κινηματογράφου ηθικής ανησυχίας της δεκαετίας του 1970). Οι ταινίες του Άντζεϊ Βάιντα προσφέρουν διορατικές αναλύσεις του καθολικού στοιχείου της πολωνικής εμπειρίας - τον αγώνα για τη διατήρηση της αξιοπρέπειας κάτω από τις πιο δύσκολες συνθήκες. Οι ταινίες του καθόρισαν αρκετές πολωνικές γενιές. Το 2000, ο Βάιντα τιμήθηκε με ένα τιμητικό Όσκαρ για τη συνολική προσφορά του στον κινηματογράφο. Τέσσερις από τις ταινίες του ήταν υποψήφιες για το Βραβείο Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας στα Όσκαρ με έξι άλλους Πολωνούς σκηνοθέτες να λαμβάνουν από μία υποψηφιότητα ο καθένας: οι Ρόμαν Πολάνσκι, Γέζι Καβαλερόβιτς, Γέζι Χόφμαν, Γέζι Άντσακ, Αγκνιέσκα Χόλαντ και Γιαν Κομάσα. Το 2015, ο Πολωνός σκηνοθέτης Πάβεου Παβλικόφσκι έλαβε αυτό το βραβείο για την ταινία Ida. Το 2019, ήταν επίσης υποψήφιος για το βραβείο για την επόμενη ταινία του, Ψυχρός Πόλεμος, σε δύο κατηγορίες - Καλύτερη Ξενόγλωσση Ταινία και Καλύτερη Σκηνοθεσία.
Είναι επίσης σημαντικό να σημειωθεί ότι κατά τη δεκαετία του 1980, η Λαϊκή Δημοκρατία της Πολωνίας θέσπισε τον στρατιωτικό νόμο για να κατατροπώσει και να λογοκρίνει όλες τις μορφές αντίθεσης κατά της κομμουνιστικής κυριαρχίας του έθνους, συμπεριλαμβανομένων οργανισμών όπως ο κινηματογράφος και το ραδιόφωνο. Μια αξιοσημείωτη ταινία που εμφανίστηκε κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου ήταν η ταινία Ανάκριση (Przesluchanie) του Ρίσαρντ Μπουγκάισκι το 1982, η οποία απεικονίζει την ιστορία μιας άτυχης γυναίκας (την οποία παίζει η Κριστίνα Γιάντα), η οποία συλλαμβάνεται και βασανίζεται από τη μυστική αστυνομία για να ομολογήσει ένα έγκλημα που δε γνωρίζει τίποτα γι αυτό. Ο αντικομμουνιστικός χαρακτήρας της ταινίας επέφερε την επταετή απαγόρευση της ταινίας. Το 1989, η απαγόρευση καταργήθηκε μετά την ανατροπή της κομμουνιστικής κυβέρνησης στην Πολωνία και η ταινία προβλήθηκε στους κινηματογράφους για πρώτη φορά αργότερα εκείνο το έτος. Η ταινία εξακολουθεί να επαινείται και σήμερα για το θράσος της στην απεικόνιση της σκληρότητας του σταλινικού καθεστώτος, καθώς πολλοί καλλιτέχνες φοβούνταν διώξεις κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου.
Μεταξύ των εξέχοντων ετήσιων φεστιβάλ κινηματογράφου που πραγματοποιούνται στην Πολωνία είναι: Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βαρσοβίας, Camerimage, Διεθνές Φεστιβάλ Ανεξάρτητου Κινηματογράφου Off Camera, Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Νέοι Ορίζοντες, καθώς και Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Γκντίνια και Βραβεία Πολωνικού Κινηματογράφου.
Κινηματογραφικό κοινό
Η κομμουνιστική κυβέρνηση επένδυσε πόρους για τη δημιουργία ενός εκλεπτυσμένου κινηματογραφικού κοινού. Όλοι οι κινηματογράφοι ήταν κρατικής ιδιοκτησίας και αποτελούνταν από πρεμιέρα κινηματογράφου πρώτης προβολής, τοπικό κινηματογράφο και κινηματογράφους οίκου τέχνης. Τα εισιτήρια ήταν φθηνά και οι φοιτητές και οι ηλικιωμένοι είχαν εκπτώσεις. Στην πόλη Λοτζ υπήρχαν 36 κινηματογράφοι τη δεκαετία του 1970 που έδειχναν ταινίες από όλο τον κόσμο. Υπήρχαν οι ιταλικές ταινίες του Φεντερίκο Φελίνι, γαλλικές κωμωδίες, αμερικανικές εγκληματικές ταινίες όπως η Ο άνθρωπος που έκλεψε την μαφία (Charley Varrick) του Ντον Σίγκελ. Οι ταινίες προβλήθηκαν στην αρχική τους έκδοση με πολωνικούς υπότιτλους. Αντικομμουνιστικές και ψυχροπολεμικές ταινίες δεν προβλήθηκαν, αλλά μεγαλύτερος περιορισμός ήταν το κόστος ορισμένων ταινιών. Υπήρχαν δημοφιλή κινηματογραφικά περιοδικά όπως το «Film» και το «Screen» και κριτικά περιοδικά όπως το «Kino». Όλα αυτά βοήθησαν στη δημιουργία ενός καλά ενημερωμένου κινηματογραφικού κοινού.
Πολωνική Ακαδημία Κινηματογράφου
Η Πολωνική Ακαδημία Κινηματογράφου ιδρύθηκε το 2003 στη Βαρσοβία και ο στόχος της είναι να δίνει στους γηγενείς κινηματογραφιστές ένα φόρουμ για συζήτηση και έναν τρόπο προαγωγής της φήμης του πολωνικού κινηματογράφου μέσω δημοσιεύσεων, παρουσιάσεων, συζητήσεων και τακτικής προώθησης του θέματος στα σχολεία.
Βραβεία
Από το 2003, οι νικητές των Βραβείων Πολωνικού Κινηματογράφου εκλέγονται από τα μέλη της Ακαδημίας.
Σχολές κινηματογράφου
Αρκετά ιδρύματα, κρατικά και ιδιωτικά, παρέχουν επίσημη εκπαίδευση σε διάφορες πτυχές της κινηματογραφικής παραγωγής.
Αρχιεπίσκοπος Νέας Ρώμης Παύλος Α΄
Βιογραφικά στοιχεία
Καταγόταν από την Θεσσαλονίκη. Υπηρέτησε στο πλευρό του επισκόπου Αλεξάνδρου ως γραμματέας (νοτάριος) και με αυτό τον τίλο φαίνεται πως παραβρέθηκε, σε ηλικία 12 ετών, στην Πρώτη Οικουμενική Σύνοδο. Σε νεαρή ηλικία χειροτονήθηκε επίσης διάκονος και πρεσβύτερος. Μετά τον θάνατο του Αλεξάνδρου, το 337, εξελέγη Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως, ενώ ο Αυτοκράτορας Κωνστάντιος, ο οποίος ήταν αρειανός, απουσίαζε στην Αλεξάνδρεια. Χειροτονήθηκε στον ναό της Αγίας Ειρήνης. Όταν ο Αυτοκράτορας πληροφορήθηκε την εκλογή, δυσαρεστήθηκε και, όταν επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη, συγκρότησε Σύνοδο αρειανών επισκόπων που τον έδιωξε από το Θρόνο και τοποθέτησε τον Ευσέβιο Νικομηδείας.
Μετά την εκδίωξή του πήγε στη Ρώμη, όπου κατέφυγε στον Πάπα Ιούλιο Α΄. Εκεί συνάντησε και τον Μέγα Αθανάσιο, ο οποίος είχε και αυτός εκδιωχθεί από την Επισκοπή Αλεξανδρείας για τον ίδιο λόγο. Αργότερα επέστρεψαν στο Θρόνο τους με την παρέμβαση και του Επισκόπου Ρώμης Ιούλιου Α΄: ο Παύλος έγινε ξανά αρχιεπίσκοπος μετά τον θάνατο του Ευσεβίου το 341.
Ο αυτοκράτορας Κωνστάντιος βρισκόταν στην Αντιόχεια και όταν το έμαθε διέταξε τον Ερμογένη, στρατηγό του ιππικού, να φροντίσει να εκδιωχθεί ξανά ο Παύλος. Ο λαός όμως επαναστάτησε, συγκεντρώθηκε στο σπίτι του στρατηγού, το πυρπόλησε, τον σκότωσαν επί τόπου, έδεσαν ένα σκοινί γύρω από τα πόδια του, τον έβγαλαν έξω από το φλεγόμενο κτίριο και τον έσυραν θριαμβευτικά γύρω από την πόλη. Ο Κωνστάντιος δεν ήταν δυνατόν να αφήσει να περάσει αυτή την εξέγερση ενάντια στην εξουσία του. Επέστρεψε γρήγορα στην Κωνσταντινούπολη, αποφασισμένος να την καταστείλει. Ο λαός τον συνάντησε, όμως, γονατιστός με δάκρυα και παρακλήσεις, οπότε τους τιμώρησε μόνο με την κατάργηση του μισού επιδόματος καλαμποκιού, αλλά διέταξε τον Παύλο να απομακρυνθεί από την πόλη.
Αφού εκδιώχθηκε και πάλι, μετά την Θεσσαλονίκη ο Παύλος κατέφυγε ξανά στη Ρώμη. Το 344 επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη και το 348, μετά τη Σύνοδο της Σαρδικής που καταδίκασε τον Μακεδόνιο, ο Παύλος επανήλθε στο Θρόνο του, υπό τις απειλές του Κώνστα, αυτοκράτορα της Δύσης, στον αδερφό του Κωνστάντιο, ότι διαφορετικά θα του επιτεθεί. Μετά τον θάνατο του Κώνστα το 350, ο Παύλος εξορίστηκε στην Κουκουσό της Αρμενίας. Εκεί, ενώ λειτουργούσε, δολοφονήθηκε από Αρειανιστές, οι οποίο τον έπνιξαν με το ωμοφόριό του.
Ανακηρύχθηκε άγιος, ως Παύλος ο Ομολογητής, και η μνήμη του γιορτάζεται στις 6 Νοεμβρίου. Το 385, επί Μεγάλου Θεοδοσίου, το λείψανό του μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη και τοποθετήθηκε αρχικά στο ναό της Αγίας Ειρήνης και μετά στον φερώνυμο ναό του Αγίου Παύλου. Περί το 1226, την εποχή της Λατινικής Αυτοκρατορίας, μεταφέρθηκε στη Βενετία, όπου βρίσκεται μέχρι σήμερα.
Πηγές
Παύλος Α΄ Κατηγορία:Βυζαντινοί του 4ου αιώνα Κατηγορία:Επίσκοποι του 4ου αιώνα
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών 1999
Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών 1999 διεξήχθη στις 28 Φεβρουαρίου στα Τρίκαλα. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Χαραμής του ΠΑΟ Φλόγα Παγκρατίου για 4η συνεχόμενη χρονιά (απόσταση 12.000μ.), ενώ πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε ο Πανελλήνιος.
Πηγές
Ανδρων Κατηγορία:Στίβος το 1999 Κατηγορία:Τρίκαλα
961
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 961 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Σαράι (αποσαφήνιση)
Ο όρος Σαράι μπορεί να αναφέρεται στα παρακάτω:
Λογγά (αποσαφήνιση)
Με την ονομασία Λογγά μπορεί να αναφέρονται:
Μεντρεσές Αθηνών
Ο Μεντρεσές των Αθηνών ήταν ισλαμικό ιεροσπουδαστήριο (μεντρεσές) που ιδρύθηκε στην Αθήνα κατά τον 17ο αιώνα και βρισκόταν βόρεια του Ωρολογίου του Κυρρήστου (κοινώς "Αέρηδες"). Στην εποχή του Όθωνα και του Γεωργίου του Α' χρησιμοποιούνταν ως φυλακές και τόπος εκτέλεσης. Μάλιστα στους κλάδους του αιωνόβιου πλατάνου στην αυλή του γίνονταν απαγχονισμοί των καταδίκων. Ο μεντρεσές αυτός κατεδαφίστηκε το 1898, για χάρη των αρχαιολογικών ανασκαφών. Σήμερα διασώζεται μόνο η κύρια είσοδός του ακριβώς απέναντι (βόρεια) του αρχαίου μνημείου.
Λογγά (αποσαφήνιση)
Διάφορα
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Φίλιππος Κοντογούρης
Ο Φίλιππος Κοντογούρης ήταν Έλληνας διπλωμάτης, εργαζόταν στο προξενείο της Ελλάδος στο Μοναστήρι κατά την διάρκεια του Μακεδονικού αγώνα με μεγάλη προσφορά σε αυτόν.
Μεντρεσές Αθηνών
Πηγές
Κατηγορία:Εκπαιδευτικά ιδρύματα στην Αθήνα Αθηνας
Φίλιππος Κοντογούρης
Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν γιος του Αριστομένη Κοντογούρη και της Βικτωρίας το γένος Σισίνη, αδελφός του ήταν ο Νικόλαος. Γεννήθηκε στην Πάτρα, όπου τελείωσε το Β' Γυμνάσιο Πατρών το 1891 σπούδασε νομικά κι ακολούθησε τον διπλωματικό κλάδο.
Ήταν αρχικά υπάλληλος του Ελληνικού προξενείου στο Μοναστήρι, αναφέρεται έπειτα ως πρόξενος εκεί και τέλος διορίσθηκε υποπρόξενος στην Θεσσαλονίκη, που ανήκε τοτε στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Μετά την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης παρέμεινε εκεί, άσκησε την δικηγορία κι αναφέρεται ότι ήταν στο συμβούλιο του Ελληνικού ερυθρού σταυρού στην πόλη και μέλος της επιτροπής επικουρίας και περίθαλψης Καυκασίων προσφύγων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες διπλωμάτες Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι Φιλιππος Κατηγορία:Μακεδονομάχοι Κ
Επαρχία του Ούντινε
Η επαρχία του Ούντινε (ιταλικά: Provincia di Udine) είναι επαρχία της αυτόνομης περιφέρειας του Φριούλι-Βενέτσια Τζούλια στην Ιταλία. Η έκτασή της είναι 4.905 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 541.522 κατοίκους (2010). Έδρα της επαρχίας είναι το Ούντινε. Συνολικά, η επαρχία αριθμεί 137 δήμους. Είναι η μεγαλύτερη σε έκταση και πολυπληθέστερη από τις τέσσερις επαρχίες του Φριούλι-Βενέτσια Τζιούλια. Συνορεύει βόρεια με την Αυστρία, ανατολικά με τη Σλοβενία και την επαρχία της Γκορίτσια και δυτικά με την επαρχία του Πορντενόνε και την περιφέρεια του Βένετο (επαρχίες του Μπελούνο και της Βενετίας).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επαρχίες του Φριούλι-Βενέτσια Τζούλια
Λίζα Μαρκόφσκι
Η Λίζα Άνν Μαρκόφσκι (αγγλικά: Lisa Murkowski, 22 Μαΐου 1957), είναι Αμερικανίδα πολιτικός και δικηγόρος, που υπηρετεί ως Γερουσιαστής των Ηνωμένων Πολιτειών από την Αλάσκα από το 2002. Είναι μέλος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος.
Επίσης, υπηρέτησε και ως Μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων της Αλάσκα από την 14η περιφέρεια από το 1999 έως το 2002.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 22 Μαΐου 1957 και είναι η κόρη του πρώην Γερουσιαστή και Κυβερνήτη της Αλάσκα Φρανκ Μαρκόφσκι. Πριν από το διορισμό της στη Γερουσία, υπηρετούσε στη Βουλή των Αντιπροσώπων της Αλάσκας, κατά το διάστημα 1999-2002.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερουσιαστές των ΗΠΑ Κατηγορία:Αλάσκα Κατηγορία:Πολιτικοί του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος (ΗΠΑ) Κατηγορία:Αμερικανοί πολιτικοί Κατηγορία:Αμερικανοί δικηγόροι __ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
15ος αιώνας π.Χ.
3η χιλιετία π.Χ. | 2η χιλιετία π.Χ. | 1η χιλιετία π.Χ. 17ος αιώνας π.Χ.| 16ος αιώνας π.Χ. | 15ος αιώνας π.Χ. | 14ος αιώνας π.Χ. | 13ος αιώνας π.Χ.
Ο 15ος αιώνας π.Χ. αρχίζει με το έτος 1500 π.Χ. και τελειώνει στις 31 Δεκεμβρίου του έτους 1401 π.Χ.
Αθλητισμός
-85 Κατηγορία:2η χιλιετία π.Χ.
Αλμυρός
Ο Αλμυρός είναι κωμόπολη, έδρα ομώνυμης δημοτικής κοινότητας, δημοτικής ενότητας και πρωτεύουσα του ομώνυμου δήμου που βρίσκεται στο νότιο τμήμα του νομού Μαγνησίας.
Γεωγραφία
Ο Δήμος Αλμυρού, εκτός από την κωμόπολη του Αλμυρού περιλαμβάνει και τα χωριά Ευξεινούπολη, Πλάτανος, Κρόκιο, Άνω Μαυρόλοφος, Μαυρόλοφος, Αργιλλοχώρι, Νεοχωράκι, Πέρδικα, Σούρπη, Πτελεός, Αμαλιάπολη (Νέα Μιτζέλα), Αχίλλειο, Άγιοι Θεόδωροι και Γάβριανη. Σύμφωνα με την τελευταία απογραφή, η κωμόπολη έχει πληθυσμό 7.895 κατοίκους. Ο Αλμυρός αποτελεί σημαντικό αγροτικό και εμπορικό κέντρο ολόκληρης της Μαγνησίας.
Ιστορία
του Αλμυρού είναι μεγάλη μέσα στο χρόνο. Η αρχαιολογική έρευνα έχει φέρει στο φως σημαντικά ευρήματα που υποδηλώνουν την έντονη παρουσία του ανθρώπου στην ευρύτερη περιοχή, από τη Νεολιθική ακόμη εποχή.
Στην αρχαιότητα, η ευρύτερη περιοχή του Αλμυρού ονομαζόταν Αχαΐα Φθιώτις. Σχεδόν όλος ο κάμπος Αλμυρού – Σούρπης αποτελούσε το λεγόμενο Αθαμάντιο Πεδίο, που πήρε τ’ όνομά του από τον βασιλιά Αθάμαντα. Η περιοχή έχει πλούσια μυθολογία (βασιλιάς Αθάμας, Φρίξος και Έλλη, Αχιλλέας και Μυρμιδόνες, Πρωτεσίλαος) και πλούσιο ιστορικό παρελθόν (Άλος, Φυλάκη) από τους Νεολιθικούς χρόνους έως σήμερα.
Η ιστορία του Αλμυρού ξεκινά από την αρχαία πόλη Άλο (10 χλμ. από τον Αλμυρό) κοντά στη σημερινή θέση "Κεφάλωση". Η πόλη Άλος, την οποία ίδρυσε ο Βοιωτός βασιλιάς Αθάμας, ήταν σημαντική στην αρχαιότητα και πολυάνθρωπη. Ο βασιλιάς Αθάμας διώχτηκε από τους Βοιωτούς και ήρθε στην περιοχή της Αχαΐας Φθιώτιδος, όπου ίδρυσε την πόλη. Ο Αθάμας είναι ο πατέρας του Φρίξου και της Έλλης ενώ η μητέρα τους ήταν η Νεφέλη. Τα δυο αδέρφια τα φυγάδευσε η μητέρα τους μ’ ένα χρυσόμαλλο κριάρι για να τα γλυτώσει από τη διαταγή του πατέρα τους, που ήθελε τη θυσία τους. Καθώς πετούσαν πάνω από το Βόσπορο η Έλλη έπεσε κι από τότε η περιοχή αυτή ονομάζεται Ελλήσποντος. Ο Φρίξος ταξίδεψε έως τη μακρινή Κολχίδα, όπου το κριάρι θυσιάστηκε στους θεούς αλλά το δέρμα του το κράτησαν ως φυλαχτό. Αυτό είναι το ξακουστό χρυσόμαλλο δέρας για το οποίο ταξίδεψαν οι Αργοναύτες έως την Κολχίδα. Σύμβολο του Δήμου Αλμυρού είναι ο Φρίξος και η Έλλη.
Η Άλος ήταν σημαντική και πολυάνθρωπη πόλη στην αρχαιότητα, γνωστή για το λιμάνι της και το ρόλο που έπαιξε στους Περσικούς πολέμους, αλλά και στον Τρωικό πόλεμο. Ήταν πρωτεύουσα του κράτους των Μυρμιδόνων και του ομηρικού ήρωα Αχιλλέα, ο οποίος ξεκίνησε την εκστρατεία του για την Τροία από τις Νηές, παράλιο οικισμό της Σούρπης. Ο Αχιλλέας ήταν γιος του Πηλέα και της Θέτιδος, περίφημος για την ανδρεία του. Είναι ο βασικός ήρωας της ομηρικής Ιλιάδας, υπόδειγμα πολεμιστή και περήφανου ανθρώπου.
Κατά το Μεσαίωνα αναπτύχθηκε η πόλη των Δύο Αλμυρών, λίγο βορειότερα της θέσης της ελληνιστικής Άλου. Συγκεκριμένα, τον 4ο-5ο αι. μ.Χ. η πόλη μετατοπίζεται στην παραλιακή θέση "Αλμυρά" και επικράτησε το όνομα «Δύο Αλμυροί», «Αλμυροί» ή απλώς «Αλμυρός», όπου εγκαταστάθηκαν και κάτοικοι από τις κατεστραμμένες Φθιώτιδες Θήβες. Τον 9ο και 10ο αι. μ.Χ. εξελίχθηκε σε ακμαία παραθαλάσσια πόλη, στην οποία ζούσε μια διεθνής κοινότητα από Βενετούς, Πιζάτες, Γενοβέζους και Εβραίους εμπόρους, και κατά τον 12ο αι. ο Παγασητικός Κόλπος ονομάσθηκε "Κόλπος του Αλμυρού". Γραπτές πηγές καθιερώνουν με σαφήνεια τον Αλμυρό ως μία από τις σημαντικότερες πόλεις - λιμάνια της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, μετά την Κωνσταντινούπολη και το Δυρράχιο. Στη σημερινή εποχή είναι γενικά αποδεκτή η υπόθεση ότι το όνομα «Δύο Αλμυροί» παραπέμπει στη γνωστή θέση στην περιοχή Τσιγκέλι Αλμυρού και στο φρούριο δυτικά της ελληνιστικής Άλου.
Μετά τη βυζαντινή εποχή, για λόγους κυρίως πειρατικών επιδρομών, η πόλη χτίστηκε στη σημερινή θέση.
Κοντά στον Αλμυρό έλαβε χώρα στις 15 Μαρτίου 1311 η αποφασιστικής σημασίας Μάχη του Αλμυρού, όπου η Καταλανική Εταιρεία εξόντωσε το στρατό του Δουκάτου των Αθηνών και των συμμάχων τους.
Ο Αλμυρός απελευθερώθηκε από τους Οθωμανούς και ενσωματώθηκε στο ελληνικό κράτος στις 17 Αυγούστου 1881. Το καλοκαίρι του 1980 ένας καταστροφικός σεισμός κατέστρεψε μεγάλο μέρος της πόλης. Μετά το σεισμό η πόλη ανοικοδομήθηκε ριζικά.
Δημοτική κοινότητα
Η δημοτική κοινότητα Αλμυρού είναι χαρακτηρισμένη ως αστικός πεδινός οικισμός, με έκταση 210,036 χμ² (2011).
Πληθυσμός
(σε παρένθεση ο πληθυσμός της δημοτικής κοινότητας)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμος Αλμυρού Κατηγορία:Κωμοπόλεις του νομού Μαγνησίας
Νέδα Ροδόπης
Η Νέδα είναι ημιορεινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης σε υψόμετρο 200 μέτρα. Βρίσκεται στα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Έβρου στην βορειοανατολική άκρη της πεδιάδας της Κομοτηνής σε απόσταση 39 χλμ. Α.-ΝΑ. από την πόλη και 17 χλμ. Α.-ΝΑ. από την Φιλλύρα (έδρα του δήμου). Αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση της Θράκης, το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Αρριανών. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την τοπική κοινότητα Νέδας που υπάγεται στη δημοτική κοινότητα Αρριανών του Δήμου Αρριανών και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 246 κατοίκους.
Νήσος Ρούντολφ
Η νήσος Ρούντολφ (ρωσικά: Остров Рудольфа) είναι ρωσικό νησί στον Αρκτικό ωκεανό και ειδικότερα νησί του αρχιπελάγους της γης του Φραγκίσκου Ιωσήφ. Έχει έκταση 297 τετραγωνικά χιλιόμετρα και το ψηλότερο σημείο του νησιού βρίσκεται σε ύψος 461 μέτρων. Η νήσος Ρούντολφ είναι το βορειότερο νησί του αρχιπελάγους και είναι σχεδόν όλο καλυμμένο από πάγο. Το ακρωτήριο Φλίγκελι στο βόρειο τμήμα του νησιού είναι και το βορειότερο σημείο της Ευρώπης. Το νησί πήρε το όνομα του από τον αυστροούγγρο Ροδόλφο, πρίγκηπα της Αυστρίας και διοικητικά ανήκει στην περιφέρεια Αρχάγγελσκ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Περιφέρεια Αρχάγγελσκ Ρούντολφ
Κοινότητα Καλύβου
Η Κοινότητα Καλύβου είναι κοινότητα του Δήμου Μυλοποτάμου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1926 με το ΦΕΚ 81Α - 06/03/1926 με την απόσπαση του οικισμού Κάλυβος από την κοινότητα Λειβαδίων και τον ορισμό του ως έδρα της. Περιλαμβάνοντας μόνον την έδρα της, έχει 327 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Η Κοινότητα εκπροσωπείται από τον πρόεδρο κ. Βασίλειο Αρκαδιανό. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροί της:
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Μυλοπόταμου
Ιωάννης Ράινχαρντ Α΄ του Χάναου-Λίχτενμπεργκ
Ο Ιωάννης-Ράινχαρντ Α΄, γερμ.: Johann-Reinhard I von Hanau-Lichtenberg (13 Φεβρουαρίου 1569 - 19 Νοεμβρίου 1625) από τον Οίκο του Χάναου ήταν κόμης του Χάναου-Λίχτενμπεργκ το διάστημα 1599-1625.
Βιογραφία
Ήταν ο μόνος (επιζήσας) γιος του Φιλίππου Ε΄ κόμη του Χάναου-Λίχτενμπεργκ και της Λουδοβίκος-Μαργαρίτας, κόρης του Ιακώβου κόμη του Τσβάιμπρυκεν-Μπιτς.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1593 τη Μαρία-Ελισάβετ (1576-1605), κόρη του Βόλφγκαγκ κόμη του Χόενλοε-Βάικερσχαϊμ και είχε τέκνα:
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Χάναου
Ρεάλ Μούρθια
Η Ρεάλ Μούρθια (ισπανικά: Real Murcia) είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος που εδρεύει στην πόλη Μούρθια της Ισπανίας. Σήμερα (2012) αγωνίζεται στη Σεγούντα Ντιβιζιόν. Το γήπεδό της είναι το Εστάδιο Νουέβα Κοντομίνα χωρητικότητας 33.054 θεατών.
Ιστορία
Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1908 αλλά υπάρχει μία αμφισβήτηση καθώς το 1903 ιδρύθηκε η FootBall Club de Murcia και το 1906 η Murcia Football Club. Τη σημερινή ονομασία την πήρε την σεζόν 1923-1924. Έχει αγωνιστεί στην Πριμέρα Ντιβισιόν 17 σεζόν και στη Σεγούντα Ντιβισιόν 46 σεζόν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ισπανίας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1908 Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1908
Θεοδωριάς
Η Θεοδωριάς ήταν μια βυζαντινή επαρχία, η οποία δημιουργήθηκε το 528 από τον αυτοκράτορα Ιουστινιανό Α' και ονομάστηκε προς τιμήν της συζύγου του, της αυτοκράτειρας Θεοδώρας.
Πρωτεύουσα της επαρχίας ήταν η Λαοδίκεια η Πάραλος (σημερινή πόλη Λαττάκεια της Συρίας).
Ιστορία
Η Θεοδωριάδα αποτελούσε μια μικρή παράκτια περιοχή, που είχε ληφθεί από τις προηγούμενες επαρχίες της Συρίας Α' και Β' (Συρία Πρίμα, Συρία Σεκούντα).
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινή Συρία Κατηγορία:Ιουστινιανός Α΄ Κατηγορία:Επαρχίες της Βυζαντινής αυτοκρατορίας Κατηγορία:Ύστερες Ρωμαϊκές επαρχίες
962
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 962 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Εφήβων Καλαθοσφαίρισης 1980-1981
Το  Πανελλήνιο πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης εφήβων του 1981 διοργανώθηκε από την ΕΟΚ σε δύο ομίλους, βόρειο και νότιο. Ο δύο νικητές συναντήθηκαν στον τελικό που διεξήχθη στη Λάρισα στις 13 Σεπτεμβρίου 1981. Τον τίτλο κατέκτησε ο ΠΑΟΚ για πρώτη φορά στην ιστορία της διοργάνωσης. Στον τελικό νίκησε τον Πανιώνιο.
Βόρεια Ελλάδα
Πρωταθλητής Θεσσαλονίκης και εν συνεχεία Βορείου Ελλάδος αναδείχθηκε ο ΠΑΟΚ, ο οποίος προκρίθηκε στον τελικό του Πανελληνίου πρωταθλήματος που έγινε στις 13 Σεπτεμβρίου στη Λάρισα.
Ο τελικός
Ο τελικός του πανελληνίου πρωταθλήματος εφήβων 1981 διεξήχθη στη Λάρισα, στις 13 Σεπτεμβρίου μαζί με τον τελικό του πανελληνίου πρωταθλήματος παίδων, μεταξύ ΠΑΟΚ και Πανιωνίου. Νικητής και πρωταθλητής Ελλάδος εφήβων αναδείχθηκε ο ΠΑΟΚ με κορυφαίους παίκτες τους Παναγιώτη Φασούλα, Κωνσταντινίδη και Κουμαντσιώτη.
Πηγές
1980 1981 Πανελληνιο Εφηβων Κατηγορία:Αθλητισμός στη Λάρισα
Λασκάρ Γκα
Η Λασκάρ Γκα, ή Λασκαργκά, (γνωστή και ως Μποστ ή Μπουστ) είναι μία ιστορική πόλη στο νότιο Αφγανιστάν, δυτικά της Κανταχάρ στη περιοχή Χελμάντ. Βρίσκεται μεταξύ των Χελμάντ και Αργκαντάμπ ποταμών. Η Λασκάρ Γκα συνδέεται με αυτοκινητοδρόμους με την Κανταχάρ προς τα ανατολικά, την Ζαράν προς τα δυτικά και τη Χεράτ βορειοδυτικά. Πρόκειται για πολύ άγονη και έρημη περιοχή. Ωστόσο, υφίσταται ανεπτυγμένη γεωργία μόνο γύρω από τους παραπάνω ποταμούς. Η πόλη διαθέτει και ένα αεροδρόμιο, όχι πολύ αξιόλογο που βρίσκεται στην ανατολική όχθη του ποταμού Χελμάντ, 8 χλμ. βόρεια της συμβολής των δύο ποταμών. Ο πληθυσμός της το 2006 αριθμούσε 45.850 κατοίκους.
Ιστορία
Το όνομα Λασκάρ Γκα στη περσική γλώσσα σημαίνει "στρατιωτικός καταυλισμός" (στρατώνες). Αναπτύχθηκε πριν μία χιλιετία περίπου, ως παρόχθιος στρατώνας - φυλάκιο για τους στρατιώτες που συνόδευαν τους βασιλείς στις μετακινήσεις τους. Έτσι σιγά σιγά άρχισε ν΄ αναπτύσσεται ως πόλη όπου και κατέληξε πρωτεύουσα της περιοχής. Στη περιοχή αυτή υφίσταται το μεγάλο "κάστρο του Μποστ", Καλά-ι-Μποστ, που παραμένει ένα εντυπωσιακό δείγμα  οχύρωσης και αρχιτεκτονικής των μουσουλμανικών δυναστειών.
Η σύγχρονη πόλη άρχισε ν΄ αναπτύσσεται μετά την εγκατάσταση Αμερικανών μηχανικών που ανέλαβαν τη κατασκευή μεγάλων αρδευτικών έργων στη κοιλάδα Χελμάντ κατά τη δεκαετία του 1950. Έτσι η πόλη ξαναχτίστηκε σε αμερικανικό πρότυπο, με ευρείς δεντρόφυτους δρόμους και σπίτια με τούβλα και περίβολους που χωρίζουν από το δρόμο. Μετά τη σοβιετική εισβολή, όταν ξέσπασε ο αφγανικός εμφύλιος πόλεμος, τα δένδρα αυτά κόπηκαν.
Μεταξύ των δεκαετιών του 1940 και του 1970 από τα μεγάλα τότε αρδευτικά έργα δημιουργήθηκε μία από τις πλέον εκτεταμένες ζώνες καλλιέργειας στο νότιο Αφγανιστάν, και πολλές χιλιάδες εκτάρια της ερήμου δόθηκαν τότε για γεωργική καλλιέργεια και κατοικίες. Το μεγάλο αρδευτικό έργο επικεντρώνεται σε τρία μεγάλα κανάλια: το Μπόγρα, το Σαμαλάν και το Νταρβισάν. Έτσι δημιουργήθηκαν νέες κοινότητες στη Nad-i-Ali Marja και βρίσκεται Δ.ΝΔ. της Λασκάρ Γκα.
Εθνογραφία
Η Λασκάρ Γκα είναι το πιο κοσμοπολίτικο μέρος της έρημης γεωγραφικής αυτής περιοχής. Ο πληθυσμός, ωστόσο, αποτελεί σαφώς μια Παρσιβανική πλειοψηφία, τόσο στην πόλη όσο και στη γύρω περιοχή. Από την άποψη αυτή, η Λασκάρ Γκα βρίσκεται εθνοτικά ενάντια προς την Κανταχάρ στην οποία πλειοψηφούν οι Παστούν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Αφγανιστάν
Κιονόκρανο
thumb|200 px|right|Ένδειξη κιονόκρανου - αρχιτεκτονική Κιονόκρανο (Κιονόκρανον) ονομάζεται το λεγόμενο "κράνος", η κεφαλή του κίονα, που επιστέφει μία κολόνα, (κοινώς: κεφαλοκόλονο ή κεφαλοκολόνα ). Κιονόκρανα απαντώνται από την αρχαία αρχιτεκτονική μέχρι και τη σύγχρονη.
Το κιονόκρανο είναι το ανώτερο μέλος του κίονα το οποίο και φέρεται να υποβαστάζει το επικαθήμενο σ΄ αυτό επιστύλιο (οριζόντιο μέρος) της οροφής του οικοδομήματος. Το ανώτερο αυτό τμήμα του κίονα ποικίλει τόσο κατά το σχήμα όσο και κατά τη διακόσμηση, καθώς και κατά τόπο, χρονική περίοδο και ύλη.
Διακρίσεις
Το Κρητικομυκηναϊκό κιονόκρανο αποτελείται από δύο κυρίως μέλη: του λεγόμενου "εχίνου" (μοιάζει με στρογγυλό προσκέφαλο) και του "άβακα" (απλής τετράγωνης πλάκας). Το Αιολικό κιονόκρανο αποτελείται από εχίνο διακοσμημένο με φύλλα και κρινοειδή έλικες και οριζόντιου επιθήματος ή προσκεφάλου. Το Δωρικό κιονόκρανο αποτελείται από εχίνο στρογγυλό και από τετράγωνο άβακα. Το Ιωνικό κιονόκρανο αποτελείται από εχίνο τετραγωνισμένο του οποίου τα άκρα ελίσσονται, προς τα κάτω σε έλικες, και από τον άβακα. Το Κορινθιακό κιονόκρανο αποτελείται από υψηλό εχίνο που ονομάζεται "κάλαθος", που περιβάλλεται από σειρές φύλλων ακάνθης με σπειροειδείς ελισσόμενους "καυλούς" (= μίσχους) και ανθεμίων (ανθών), και τον άβακα με υπόκοιλες πλευρές. Ο τύπος αυτός από την όψη που παρουσιάζει λέγεται και "ανθεμωτό κιονόκρανο".
Ρυθμοί
Τα τρία παραπάνω τελευταία είδη κιονόκρανου δηλαδή το Δωρικό, το Ιωνικό και το Κορινθιακό αποτελούν κατά την αρχαιολογία και την αρχιτεκτονική, τους τρεις βασικούς ρυθμούς του ελληνικού κιονόκρανου, από τους οποίους προήλθαν στους μετέπειτα χρόνους τα κιονόκρανα του ρωμαϊκού πολιτισμού (ρωμαϊκού ρυθμού) και στη συνέχεια χριστιανικού κόσμου (χριστιανικού ρυθμού) των οποίων τελικά κύριες διαφορές είναι μόνο στο διάκοσμο.
Κατηγορία:Αρχιτεκτονικά στοιχεία κτιρίων Κατηγορία:Αρχαιοελληνική και ρωμαϊκή ναοδομία
Νεεμίας (βιβλίο)
Το Νεεμίας είναι βιβλίο της Παλαιάς Διαθήκης το οποίο φέρει ως συγγραφέα τον Νεεμία. Θεωρήθηκε τόσο από την Ιουδαϊκή όσο και από την Χριστιανική κοινότητα ως μέρος του θεόπνευστου κανόνα των Γραφών. Υποστηρίζεται η απόψη ότι το ομώνυμο βιβλίο του Νεεμία, εκτός των απομνημονευμάτων του, προφανώς δεν έχει γραφτεί από τον ίδιο αλλά πιθανότατα από τον συγγραφέα του Έσδρα και των Παραλειπομένων.
Τα κεφάλαια του βιβλίου του Νεεμία αναφέρονται:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης
Μπούντουτσνοστ Ποντγκόριτσα
Η Μπούντουτσνοστ Ποντγκόριτσα (μαυροβουνιακά: Budućnost Podgorica, ) είναι αθλητικός σύλλογος με έδρα την Ποντγκόριτσα του Μαυροβουνίου. Ιδρύθηκε το 1925. Είναι γνωστή για τα τμήματα ποδοσφαίρου, καλαθοσφαίρισης αλλά και πετοσφαίρισης, τα οποία έχουν αγωνιστεί αρκετές φορές σε ευρωπαϊκές διοργανώσεις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Γιουγκοσλαβίας Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Μαυροβουνίου
Αμμώνιο
thumb|right|200px|Τρισδιάστατη αναπαράσταση αμμωνίου (NH4+) Το κατιόν αμμωνίου είναι ένα θετικά φορτισμένο πολυατομικό κατιόν με χημικό τύπο NH4+. Έχει ατομικό βάρος 18,05 g•mol-1 και δημιουργείται από την πρόσθεση πρωτονίων στην αμμωνία (ΝΗ3)
Χημεία
Το κατιόν αμμωνίου παράγεται από την αμμωνία με την εξής διαδικασία
Το ζευγάρι ηλεκτρονίων στο άτομο αζώτου (Ν) της αμμωνίας παρουσιάζεται ως ένα ζευγάρι τελειών. Αυτό το ζευγάρι ηλεκτρονίων σχηματίζει το δεσμό με το πρωτόνιο (Η+).
Το ιόν αμμωνίου είναι ένα συγκριτικά ισχυρό συνδετικό οξύ το οποίο αντιδρά με συνδετικές βάσεις για να γυρίσει στην μορφή του μορίου της αμμωνίας:
Ο σχηματισμός ενώσεων αμμωνίου μπορεί επίσης να προκύψει όταν το αμμώνιο βρίσκεται σε αέρια κατάσταση. Για παράδειγμα, όταν η αμμωνία (καθώς βρίσκεται σε αέρια κατάσταση) έρθει σε επαφή με υδροχλωρικό οξύ που βρίσκεται επίσης σε αέρια κατάσταση [HCl (g)], σχηματίζεται ένα άσπρο «σύννεφο» χλωριούχου αμμωνίου, το οποίο τελικά μετατρέπεται σε στερεά μορφή όταν έρθει σε επαφή με επιφάνειες, πάνω στις οποίες σχηματίζεται μια λεπτή, άσπρη «στοιβάδα». Τα κατιόντα αμμωνίου μοιάζουν με τα κατιόντα αλκαλίων, όπως το κάλιο (Κ+) και το νάτριο (Na+) και μπορεί να βρεθεί σε άλατα όπως το όξινο ανθρακικό αμμώνιο (NH4HCO3), το χλωριούχο αμμώνιο (NH4Cl) και το νιτρικό αμμώνιο (NH4NO3). Τα περισσότερα απλά άλατα αμμωνίου είναι πολύ ευδιάλυτα στο νερό.
Μείωση των κατιόντων αμμωνίου δίνει αμμωνία σε αέρια κατάσταση και υδρογόνο.
Κατιόντα αμμωνίου μπορούν να διαλυθούν σε υδράργυρο για να σχηματιστεί ένα κράμα. Πρακτικά μπορεί να επιτευχθεί με την ηλεκτρόλυση ενός διαλύματος αμμωνίου με ένα ηλεκτρόδιο υδραργύρου. Αυτό το κράμα αποσυντίθεται αυθόρμητα και παράγεται αμμωνία και υδρογόνο.
Δομή και Δεσμοί
Σε ένα κατιόν αμμωνίου το άτομο αζώτου σχηματίζει τέσσερις ομοιοπολικούς δεσμούς (συμπεριλαμβανομένου ενός ισοσταθμιστικού ομοιοπολικού δεσμού), αντί για τρεις δεσμούς, όπως στην αμμωνία, σχηματίζοντας ένα μόριο με ίδιο αριθμό ηλεκτρονίων με αυτό του μεθανίου και έτσι είναι ενεργητικά ευνοϊκό.
Βιολογία
Τα ιόντα αμμωνίου είναι τοξικά απόβλητα του μεταβολισμού των ζώων. Στα ψάρια και τα ασπόνδυλα ζώα του νερού αποβάλλεται κατευθείαν στο νερό. Στα θηλαστικά, τους καρχαρίες και τα αμφίβια μετατρέπεται σε ουρία μέσα του κύκλου της ουρίας, ο οποίος λαμβάνει χώρα στο ήπαρ και αποβάλλεται μέσω του ουροποιητικού συστήματος, επειδή η ουρία είναι λιγότερη τοξική και μπορεί να αποθηκευτεί πιο αποτελεσματικά. Στα πτηνά, τα ερπετά και τα χερσαία σαλιγγάρια το αμμώνιο που παράγεται από το μεταβολισμό μετατρέπεται σε ουρικό οξύ, το οποίο είναι δυσδιάλυτο και γι’ αυτό το λόγο μπορεί να εξαχθεί με μικρή απώλεια νερού.
Η αμμωνία είναι τοξική για τους ανθρώπους σε μεγάλες ποσότητες και μπορεί να προκαλέσει ζημιές στους βλεννογόνους των πνευμόνων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χημικές ρίζες Κατηγορία:Ιόντα
Λούκα Γιόβιτς
Ο Λούκα Γιόβιτς (αγγλικά: Luka Jović, σερβικά κυριλλικά: Лука Јовић, γενν. 23 Δεκεμβρίου 1997) είναι Σέρβος ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στην ιταλική Φιορεντίνα της Σέριε Α και στην εθνική Σερβίας στη θέση του επιθετικού.
Σε συλλόγους
Ξεκίνησε από τις ακαδημίες του Ερυθρού Αστέρα Βελιγραδίου και το 2014 μετέβη στην επαγγελματική ομάδα του συλλόγου, με την οποία κατέκτησε ένα πρωτάθλημα Σερβίας (2014). Το 2016 έγινε παίκτης της Μπενφίκα, με την οποία κατέκτησε δύο πρωταθλήματα Πορτογαλίας (2016, 2017).
Το 2017 παραχωρήθηκε δανεικός στην Άιντραχτ Φραγκφούρτης και το 2018 κέρδισε το κύπελλο Γερμανίας. Τον Απρίλιο του 2019 έγινε παίκτης της ομάδας. Τον Ιούνιο του 2019 υπέγραψε στη Ρεάλ Μαδρίτης. Μετά από πολλαπλές συμμετοχές αλλά όχι καλή απόδοση στον αγωνιστικό χώρο με μόλις 2 γκολ και 2 ασίστ σε 32 συμμετοχές, επέστρεψε ως δανεικός στην Άιντραχτ Φραγκφούρτης στις 14 Ιανουαρίου 2021. Την σεζόν 2021-22 αγωνίστηκε και πάλι με την Ρεάλ Μαδρίτης. Τον Ιούλιο του 2022 πήρε μεταγραφή στην ιταλική Φιορεντίνα.
Στην εθνική ομάδα
Έκανε το ντεμπούτο του με την εθνική Σερβίας τον Ιούνιο του 2018 σε έναν φιλικό αγώνα με τη Χιλή και πέτυχε το πρώτο του γκολ τον Μάρτιο του 2019 σε φιλικό αγώνα με τη Γερμανία.
Ήταν στην αποστολή της ομάδας στο Μουντιάλ του 2018.
Προσωπική ζωή
Από το 2019 είναι σε σχέση με το μοντέλο Σοφία Μιλόσεβιτς και έχουν αποκτήσει δύο γιους: τον Αλεξέι (γενν. 8 Σεπτεμβρίου 2020) και τον Τέοντορ (γενν. 27 Μαρτίου 2022).
Παραπομπές
Κατηγορία:Σέρβοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σερβίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σερβίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ερυθρού Αστέρα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άιντραχτ Φραγκφούρτης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σουπερλίγκα Σερβίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπενφίκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπενφίκα Β Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέιρα Λίγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεγκούντα Λίγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018 Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Σερβοβόσνιοι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022
2450 Ιωαννισιάνι
Ο Ιωαννισιάνι (Ioannisiani) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,3. Ανακαλύφθηκε το 1978 από τον Σοβιετικό αστρονόμο Νικολάι Τσερνίχ, που παρατηρούσε από το Ναουτσνί της Κριμαίας, και πήρε το όνομά του προς τιμή του αρμενικής καταγωγής Σοβιετικού μηχανικού Μπαγκράτ Κ. Ιωαννισιάνι (Баграт Константинович Иоаннисиани, 1911-1985), κατασκευαστή αστρονομικών οργάνων.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Ιωαννισιάνι εκτιμάται σε 29,3 χιλιόμετρα, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,062 ± 0,018.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Ιωαννισιανι
Λάγκα (αποσαφήνιση)
Με την ονομασία Λάγκα ή Λαγκά μπορεί να αναφέρονται:
Οικισμοί
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
964
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 964 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Φίλιππος Βόλφγκανγκ του Χάναου-Λίχτενμπεργκ
Ο Φίλιππος-Βόλφγκανγκ, γερμ.: Philipp-Wolfgang von Hanau-Lichtenberg (31 Ιουλίου 1595 - 14 Φεβρουαρίου 1641) από τον Οίκο του Χάναου ήταν κόμης του Χάναου-Λίχτενμπεργκ το διάστημα 1625-1641.
Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος του Ιωάννη-Ράινχαρντ Α΄ κόμη του Χάναου-Λίχτενμπεργκ και της Μαρίας-Ελισάβετ, κόρης του Βολφγκανγκ κόμη του Χόενλοε-Βάικερσχαϊμ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1619 την Ιωάννα (1602-1639), κόρη του Λουδοβίκου-Έμπερχαρντ του Έτινγκεν-Έτινγκεν και είχε τέκνα:
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Χάναου
Κοινότητα Λιβαδίων Ρεθύμνης
Η Κοινότητα Λιβαδίων είναι κοινότητα του Δήμου Μυλοποτάμου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 με έδρα τον οικισμό Λειβάδια (αρχική γραφή του Λιβάδια). Εκτός από την έδρα της, η κοινότητα περιλαμβάνει και τους οικισμούς Κράνα και Μαρινιανά. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:
Συνολικά η κοινότητα έχει 1.739 κατοίκους και εκπροσωπείται από πενταμελές συμβούλιο με επικεφαλής τον πρόεδρο κ. Γεώργιο Βαμβούκα. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροί της:
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Μυλοπόταμου
Θερμοχρωμία
thumb|150px|Θερμοχρωματικό δακτυλίδι. Στη Χημεία θερμοχρωμία, ή θερμοχρωματισμός, ονομάζεται μια χαρακτηριστική ιδιότητα που παρουσιάζουν διάφορα στερεά χημικά στοιχεία όπου μεταβάλλεται ο χρωματισμός τους ανάλογα με την υφιστάμενη θερμοκρασία.
Κατά το επικρατέστερο το χρώμα τους γίνεται περισσότερο σκούρο (βαθύτερο9) σε αύξηση της θερμοκρασίας και πιο ανοικτό σε χαμηλή θερμοκρασία αντίθετα. Τέτοια ιδιότητα για παράδειγμα παρουσιάζουν το θείο και ο φωσφόρος.
Ευρύτατη εφαρμογή αυτής της ιδιότητας παρατηρείται σε υγρούς κρυστάλλους και στη παραγωγή χαρακτηριστικών θερμοχρωμάτων που πρόκειται για ειδικές ενώσεις με βάση το κοβάλτιο.
Κατηγορία:Χρώμα Κατηγορία:Χημικές ιδιότητες
Caspian
Οι Caspian είναι αμερικανικό ποστ-ροκ συγκρότημα που δημιουργήθηκε το 2003 στο Μπέβερλι της Μασαχουσέτης. Η πρώτη τους ολοκληρωμένη δισκογραφική δουλειά, κυκλοφόρησε το 2007. Μέχρι τότε, είχαν δώσει αρκετές συναυλίες, περιλαμβανομένου και ενός σαπόρτ στο ιαπωνικό συγκρότημα Mono το 2005.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Post-rock συγκροτήματα Κατηγορία:Heavy metal συγκροτήματα από Μασαχουσέτη
Strangers in the Night
Το Strangers in the Night είναι ζωντανά ηχογραφημένο άλμπουμ του βρετανικού χαρντ ροκ συγκροτήματος UFO, το οποίο κυκλοφόρησε τον Ιανουάριο του 1979 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Chrysalis Records".
Ο δίσκος υπήρξε ο πιο επιτυχημένος από οποιονδήποτε άλλο κυκλοφόρησαν οι UFO στη καριέρα τους, αφού σκαρφάλωσε στο Top-10 των βρετανικών τσαρτ, φθάνοντας μέχρι την έβδομη θέση, για να βραβευθεί ως ασημένιο άλμπουμ. Την επιτυχία αυτή βοήθησαν τα δύο σινγκλ που κυκλοφόρησαν παράλληλα με τον δίσκο, με τις ζωντανές εκτελέσεις των "Doctor Doctor" και "Shoot Shoot", τα οποία ανέβηκαν στο Top-50 του καταλόγου επιτυχιών.
Για την προώθηση του "Strangers in the Night", οι UFO περιόδευσαν στην Βόρεια Αμερική, ανοίγοντας εμφανίσεις των Rush, ενώ συμμετείχαν και στο φεστιβάλ "World Music" της Καλιφόρνια. Επίσης, εμφανίστηκαν στην τηλεοπτική εκπομπή "Hollywood Squares" και το καλοκαίρι του 1979 περιόδευσαν και πάλι στις Ηνωμένες Πολιτείες, μαζί με τους Judas Priest, πριν συνεχίσουν με μία ακόμη σειρά συναυλιών, αυτή την φορά μαζί με τους AC/DC.
Οι κριτικές για το άλμπουμ υπήρξαν ιδιαίτερα θετικές, με το "Allmusic" να το βαθμολογεί με 4,5 αστέρια με άριστα τα πέντε, το "Ultimate Guitar" με 9,7 / 10, το "Sputnik Music" με μέσο όρο βαθμολογιών 4,5 / 5 και το "Rate Your Music" με 4,1 / 5.
Βραβεία
Strangers in the Night (άλμπουμ)
Μέλη των UFO
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν τα κομμάτια του "Strangers in the Night" ήταν οι εξής:
Ημιομάδα
Στα μαθημάτικά, μια ημιομάδα είναι μια αλγεβρική δομή που αποτελείται απο ενα σύνολο εφοδιασμένο με μία διμελή πράξη που επιπλέον είναι προσεταιριστική. Μία ημίομάδα πέραν απο τη συνήθη δόμη της μπορεί να εξοπλιστεί με πληθώρα ιδιοτήτων όπως αυτή της διάταξης (διατεταγμένη ημιομάδα), του ουδέτερου στοιχείου (μονοειδές), του αντίστροφου στοιχείου , του μηδενικού στοιχείου κ.α. Ο κλάδος των ημιομάδων αποτελεί ενα σχετικά σύγχρονο επιστημονικο κλάδο καθώς άρχισε να μελετάται στις αρχές του 20ου αιώνα. Γύρω στο 1950 εφαρμόστηκε στην επιστήμη υπολογιστων μιας και υπάρχει άμεση σύνδεση μεταξύ πεπερασμένων ημιομάδων και πεπερασμενων αυτομάτων μέσω συντακτικού μονοειδούς. Παράλληλα βρίσκει εφαρμογή σε διάφορους τομείς των εφαρμοσμένων μαθηματικών όπως στις αλυσίδες Μάρκοφ (θεωρία πιθανοτήτων) ,σε γραμμικά χρονικά αναλλοίωτα συστήματα, επίλυση μερικών διαφορικών εξισώσεων κ.α.
Ορισμός
Ένα σύνολο S με μια διμελής πράξη •   η οποία ικανοποιεί την προσεταιριστική ιδιότητα. Δηλαδή για καθε a,b,c\in S, ισχύει. Πολλές φορές χάριν συντομίας συμβολίζουμε
Με άλλα λόγια μία ημιομάδα ειναι ενα ομαδοειδές με την προσεταιριστική ιδιότητα.
Βασικές έννοιες
'' Ουδέτερο και απορροφητικό στοιχείο μιας ημιομαδας ''