cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Η Νύχτα με τις Μάσκες 4: Η Επιστροφή του Μάικλ Μάγιερς
Υπόθεση
Ενώ τη κυνηγούσε ο Μάικλ, η Τζέιμι τρέχει στο δρόμο και βρίσκει το Λούμις. Οι δυο τους βρίσκουν καταφύγιο σε ένα σχολείο, όμως ο Μάικλ εμφανίζεται και υπερνικά το Λούμις προτού συνεχίσει να κυνηγά τη Τζέιμι μέσα στο κτήριο. Η Τζέιμι σκοντάφτει και πέφτει από μερικά σκαλιά. Πριν μπορέσει να τη σκοτώσει ο Μάικλ, η Ρέιτσελ τον χτυπά με ένα πυροσβεστήρα ακινητοποιώντας τον προσωρινά. Το πλήθος φτάνει στο σχολείο αφού ακούν το συναγερμό να ηχεί. Σύντομα, η ομάδα καταφέρνει να μεταφέρει με ένα φορτηγό τη Τζέιμι και τη Ρέιτσελ στην επόμενη πόλη, ενώ όταν επέστρεφαν θα συναντούσαν την αστυνομία της πολιτείας για να φέρουν ενισχύσεις στο Σεφίφη Μίκερ. Ωστόσο, ο Μάικλ σκαρφαλώνει στο φορτηγό και σκοτώνει τους λιγοστούς άνδρες που βρίσκονταν εκεί. Αφού αναγκάζεται να οδηγήσει, η Ρέιτσελ προσπαθεί να ρίξει το Μάικλ κάτω. Το καταφέρνει και στη συνέχεια πατάει το Μάικλ στέλνοντας τον σε ένα χαντάκι που ήταν δίπλα σε ένα ορυχείο. Αφού καταφτάνει ο Σερίφης Μίκερ, ο Λούμις, επιζώντες άνδρες από το πλήθος και η αστυνομία της πολιτείας, η Τζέιμι πλησιάζει το Μάικλ και του ακουμπά το χέρι, με το δολοφόνο να ξυπνά. Όταν σηκώνεται όλοι οι αστυνόμοι και το πλήθος αρχίζουν να πυροβολούν ασταμάτητα το Μάικλ, μέχρι που έπεσε στο ορυχείο.
Ο Λούμις και ο Σερίφης Μίκερ πηγαίνουν τα κορίτσια πίσω στο σπίτι, όπου οι γονείς τους προσπαθούν να τα παρηγορήσουν. Καθώς η Νταρλίν πηγαίνει πάνω για να ετοιμάσει ένα μπάνιο για τη Τζέιμι, δέχεται μια επίθεση από τη τελευταία. Όταν ο Λούμις πηγαίνει για να δει τι έγινε, βλέπει την ανέκφραστη Τζέιμι πάνω στα σκαλοπάτια να κρατά ένα ματωμένο ψαλίδι, θυμίζοντας του τη δολοφονία της αδερφής του Μάικλ από τον ίδιο. Ο Λούμις ουρλιάζει «Όχι!» συνεχώς και προσπαθεί να πυροβολήσει τη Τζέιμι, όμως ο Σερίφης Μίκερ τον εμποδίζει. Ο Λούμις τότε καταρρέει κλαίγοντας, καθώς οι Ρέιτσελ, Ρίτσαρντ και Μίκερ κοιτούν τρομοκρατημένοι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1988 Κατηγορία:Ταινίες τρόμου Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες τρόμου σλάσερ Κατηγορία:Ταινίες του Η Νύχτα με τις Μάσκες Κατηγορία:Ταινίες συσχετιζόμενες με ορφανά Κατηγορία:Αμερικανικές ανεξάρτητες ταινίες Κατηγορία:Χαλοουίν μυθοπλασία
Σκυλλίας
Προς τιμήν του έχει ανεγερθεί στην παραλία της Νέας Σκιώνης σχετικό μνημείο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες
Σινγκιρλάου
Το Σινγκιρλάου (Шыңғырлау*, Чингирлау) είναι ένα χωριό στο βορειοδυτικό Καζακστάν. Είναι το διοικητικό κέντρο της επαρχίας Σινγκιρλάου στην περιφέρεια Δυτικού Καζακστάν. Πληθυσμός: 7,005 (απογραφή 2009) 6,722 (απογραφή 1999).
Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Super Cup ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2023
Ο τελικός του Σούπερ Καπ Κύπρου διεξήχθη στο στάδιο ΓΣΠ στη Λευκωσία στις 21 Ιουλίου 2023 μεταξύ του περσινού πρωταθλητή Άρη Λεμεσού και της περσινής κυπελλούχου Ομόνοιας Λευκωσίας και ο αγώνας είχε άρχισε στις 20.30 το βράδυ. Ο αγώνας του Σούπερ Καπ, σηματοδοτούσε την έναρξη της νέας ποδοσφαιρικής χρονιάς 2023-2024. Για την ιστορία του τελικού του 2023 ο πρωταθλητής Άρης Λεμεσού κέρδισε την κυπελλούχο Ομόνοια με 2-0 και κατέκτησε η ομάδα του Άρη Λεμεσού του Σούπερ Καπ Κύπρου για πρώτη φορά στην ιστορία του.
Μητροπολιτικός Πόλος Ελληνικού - Αγίου Κοσμά
Ο Μητροπολιτικός Πόλος Ελληνικού - Αγίου Κοσμά είναι η ονομασία που δίνεται στην υπό εξέλιξη αξιοποίηση/ανάπλαση του χώρου του πρώην Διεθνούς Αεροδρομίου του Ελληνικού και της παράκτιας Ολυμπιακής ζώνης του Αγίου Κοσμά Αττικής. Αποτελεί ένα υπό εξέλιξη έργο ανάπλασης στην περιοχή του πρώην αεροδρομίου του Ελληνικού, 8 χλμ. νοτιοδυτικά του κέντρου της Αθήνας. Η συνολική έκτασή του υπολογίζεται σε 6.200.000 τ.μ.
Η έκταση του πρώην Διεθνούς Αεροδρομίου Ελληνικού είναι 5.300 στρέμματα, από τα οποία 4.010 στρέμματα προβλέπεται ότι θα καλύψει το Μητροπολιτικό Πάρκο, 1.000 στρέμματα θα αξιοποιηθούν για πολεοδομική ανάπτυξη και τα υπόλοιπα 290 αφορούν νέες υποδομές ή υπάρχουσες εγκαταστάσεις. Ο καταμερισμός αυτός έχει συναντήσει αντιδράσεις από επιτροπές κατοίκων των γύρω προαστίων, που ζητούν τη διάθεση ολόκληρου του χώρου του πρώην αεροδρομίου για τη δημιουργία πάρκου.
Το έργο θα κοστίσει συνολικά 8 δις ευρώ, θα προσφέρει επί του συνόλου 75.000 θέσεις εργασίας και ξεκίνησε τον Ιούλιο του 2020.
Η κατασκευαστική εταιρεία Foster and Partners έχει κατασκευάσει το ψηλότερο κτήριο στην Ευρωπαϊκή Ένωση, στην Πολωνία. Μαζί με τους ARUP Engineers, Charles Anderson Landscape Architecture θα ολοκληρώσουν το σχέδιο.
Σύμφωνα με τα σχέδια του ιδιοκτήτη του έργου, το μητροπολιτικό πάρκο πρόκειται να είναι το μεγαλύτερο που δημιουργήθηκε ποτέ στην Ελλάδα.
Ιστορικό
Ο χώρος του Αεροδρομίου του Ελληνικού αποτέλεσε τον κρατικό αερολιμένα Αθηνών επί 60 χρόνια μέχρι και το 2001 όπου όλη η δραστηριότητα μεταφέρθηκε στο νέο αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος».
Τέλη δεκαετίας '90 - δεκαετία '00
Το 2003 το Υπουργείο πραγματοποίησε διεθνή διαγωνισμό τον οποίο κέρδισαν οι Γάλλοι αρχιτέκτονες David Serero, Εlena Fernandez και Ρhilippe Coignet, μαζί με την αρχιτέκτονα Στυλιανή Δαούτη. Το καλοκαίρι του 2007 ο τότε υπουργός ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. Γιώργος Σουφλιάς παρουσίασε την τελική μελέτη των Γάλλων για την αξιοποίηση του χώρου στο Ελληνικό, η οποία προέβλεπε συνολική επιφάνεια χώρων πρασίνου 6.500 στρεμμάτων με υπογειοποίηση της λεωφόρου Ποσειδώνος και ενοποίηση του Ελληνικού με την παραλία του Αγίου Κοσμά, δημιουργία δεκάδων χιλιομέτρων μονοπατιών πεζοπορίας, ποδηλασίας και ιππασίας, δενδροφυτεύσεις, και διατήρηση μόλις 41 από τα 419 κτήρια στο Ελληνικό. Το έργο θα κατασκευαζόταν με αυτοχρηματοδότηση, με παραχώρηση έκτασης 1.000 στρεμμάτων σε ιδιώτες από τα οποία τα 300 θα ανοικοδομούνταν με χώρους επαγγελματικών χρήσεων, κατοικίας και δημόσιων κτιρίων ώστε να χρηματοδοτηθεί η κατασκευή και συντήρηση του έργου. Υπήρχε η εκτίμηση ότι οι πρώτες εργασίες θα μπορούσαν να ξεκινήσουν ήδη από τον επόμενο χρόνο, το 2008. Μέχρι και εκείνη την περίοδο, προκρίνονταν σχέδια αναδιαμόρφωσης του Ελληνικού ως ενός πάρκου πρασίνου με ελάχιστη ανοικοδόμηση και εμπορική εκμετάλλευση. Στο πλαίσιο αυτό, η τότε αντιπολίτευση, ΠΑ.ΣΟ.Κ., Κ.Κ.Ε. και ΣΥ.ΡΙΖ.Α., εξέφρασε την αντίθεση της στο σχέδιο Σουφλιά που περιελάμβανε την ανοικοδόμηση έστω και μικρής έκτασης του χώρου. Ωστόσο, ήδη από τα τέλη της δεκαετίας του 2000 με τη νέα κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και το ξέσπασμα της ελληνικής οικονομικής κρίσης οι συζητήσεις για την αξιοποίηση του χώρου του Ελληνικού άρχισαν να αποκτούν κατά βάση οικονομικά χαρακτηριστικά, με δεδομένο ότι η ορθή εκμετάλλευση του έργου θα μπορούσε να συνεισφέρει στην τόνωση της οικονομίας και τη μείωση της ανεργίας. Ενδεικτικό είναι το γεγονός ότι το ποσοστό της έκτασης που προβλεπόταν για τη δημιουργία πάρκου πρασίνου υπήρξε διαφορετικό σε κάθε μελέτη, κυμαινόμενο από 35% επί του συνόλου της έκτασης σε μελέτη του 1994, σε 79% επί του συνόλου το 1999 και σε 90% του συνόλου στη μελέτη του 2007. Στο νομοσχέδιο του 2012 (βλ. παρακάτω), το ποσοστό της έκτασης πρασίνου προβλεπόταν να ανέρχεται στο 60% επί της συνολικής έκτασης του Ελληνικού.
Σχέδιο του Acebillio, ίδρυση της «Ελληνικό ΑΕ» και συζητήσεις με το Κατάρ
Την περίοδο 2010-2011, ο Ισπανός αρχιτέκτονας Χοσέ Αθεμπίγιο (Acebillio) επελέγη ως σύμβουλος της κυβέρνησης Γεωργίου Παπανδρέου για το Ελληνικό και ο τότε Υπουργός Επικρατείας Χάρης Παμπούκης ξεκίνησε μια σειρά διαπραγματεύσεων με την κρατική επενδυτική αρχή του Κατάρ (Qatar Investment Authority) που εκδήλωσε ενδιαφέρον για επένδυση στο Ελληνικό. Παράλληλα δρομολογήθηκε η σύσταση ανώνυμης εταιρείας του Δηµοσίου υπό την επωνυμία «Ελληνικό Α.Ε.» με σκοπό να αναλάβει το συνολικό πακέτο αξιοποίησης του Ελληνικού και το πρόγραμμα επενδύσεων της σύμπραξης δηµόσιου και ιδιωτικού τομέα. Η εταιρεία ιδρύθηκε στις 31 Μαρτίου 2011 και στη διοίκησή της μεταβιβάστηκε, συνολικά έως και το 2012 με τον Νόμο 4062/2012, έκταση 6.205.667 τετραγωνικών μέτρων, η οποία συνιστά τον «Μητροπολιτικό Πόλο Ελληνικού – Αγίου Κοσμά».
Στα μέσα του 2011, ο Αθεμπίγιο παρουσίασε την πρόταση του για την αξιοποίηση του χώρου στο Ελληνικό, η οποία περιελάμβανε μετατροπή του 72% της έκτασης του αεροδρομίου σε πράσινο, του 15% σε δρόμους και του 12% σε δομημένο τμήμα για οικιστική χρήση (περίπου 6.500 σπίτια για 15.000 κατοίκους) και ανέγερση γραφείων επιχειρήσεων και κυβερνητικών κτηρίων, πανεπιστημιούπολης, εμπορικού και συνεδριακού κέντρου, θερμοκηπίου, πάρκου φωτοβολταϊκών, μουσείου και ξενοδοχείου. Ο συντελεστής δόμησης προτάθηκε από 0,3 έως 0,5 και η συνολική επιφάνεια των κτιρίων στο Ελληνικό (υφιστάμενων και νέων) θα ήταν 2-3 εκατομμύρια τετραγωνικά μέτρα.
Διεθνής διαγωνισμός, καθορισμός ταυτότητας του έργου και ανακήρυξη προτιμητέου επενδυτή
Ένας Διεθνής Πλειοδοτικός Διαγωνισμός για την αξιοποίηση του Ελληνικού τελικά ξεκίνησε τον Δεκέμβριο του 2011 οπότε και δημοσιεύθηκε πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος σε ελληνικά και διεθνή ΜΜΕ. Κατά την πρώτη φάση, που ολοκληρώθηκε τον Απρίλιο του 2012, εκδήλωσαν ενδιαφέρον συνολικά 9 εταιρείες, από την Ελλάδα, το Ισραήλ, τις Η.Π.Α., την Κύπρο, το Ηνωμένο Βασίλειο, την Ισπανία και το Κατάρ. Το μοντέλο που προωθήθηκε από όλους τους επενδυτές ήταν μεικτό και περιλάμβανε κατοικίες, χώρους αναψυχής, εμπόριο και υπηρεσίες.
Παράλληλα, την άνοιξη του 2012 ψηφίστηκε από τη Βουλή νομοσχέδιο (Νόμος 4062/2012) με το οποίο καθορίζονταν οι όροι για την αξιοποίηση της έκτασης και εν γένει η πολεοδομική και χωροταξική ταυτότητα του ακινήτου. Το νομοσχέδιο υπερψηφίστηκε από το ΠΑΣΟΚ, τη ΝΔ, τη ΔΗΣΥ, τον ΛΑΟΣ και τους Ανεξάρτητους Έλληνες, ενώ καταψηφίστηκε από τη ΔΗΜΑΡ και τον ΣΥΡΙΖΑ. Ο Νόμος προέβλεπε ότι στην «Ελληνικό Α.Ε.» περιέρχονται επιπλέον 426 στρέμματα του Αθλητικού Κέντρου Αγίου Κοσμά και 529 στρέμματα του κέντρου ιστιοπλοΐας (μαρίνα) του Αγ. Κοσμά, πέραν των 5.249 στρεμμάτων της έκτασης του Ελληνικού που ήδη κατείχε η εταιρεία, οπότε στη διοίκησή της μεταβιβάστηκε συνολική έκταση περίπου 6.205 στρεμμάτων η οποία συνιστά τον «Μητροπολιτικό Πόλο Ελληνικού – Αγίου Κοσμά». Επιπλέον, οριζόταν ότι οι δημόσιοι και ανοιχτοί πράσινοι χώροι θα καλύπτουν συνολικά το 60% της συνολικής έκτασης, η κτιριακή κάλυψη θα συνιστά το 20% της συνολικής έκτασης, οι δρόμοι κυκλοφορίας το 20% και το μέσο ύψος των κτιρίων θα είναι 3,5 όροφοι. Αναφορικά με τη χρήση γης προβλέπονταν, πέρα από τους χώρους πρασίνου, χώροι κατοικίας, τουρισμού-αναψυχής, αθλητισμού, επιχειρηματικά και θεματικά πάρκα, εμπορικά κέντρα, καζίνο, θρησκευτικοί χώροι, γραφεία, τράπεζες, εκπαιδευτικοί και εκθεσιακοί χώροι.
Υπογραφή της σύμβασης παραχώρησης και εκμετάλλευσης του Ελληνικού το 2014
Στις 14 Νοεμβρίου 2014, επί κυβερνήσεως Σαμαρά, τελικά υπεγράφη η σύμβαση παραχώρησης και εκμετάλλευσης της έκτασης του Ελληνικού μεταξύ του ΤΑΙΠΕΔ και της Lamda Development S.A., η οποία είχε αναδειχθεί νωρίτερα το ίδιο έτος ως ο προτιμητέος επενδυτής. Ο, τότε στην αξιωματική αντιπολίτευση, ΣΥΡΙΖΑ ήταν αντίθετος στην επένδυση και στελέχη του, μετέπειτα υψηλόβαθμα στην κυβέρνηση Τσίπρα, κατήγγειλαν τη σύμβαση που υπογράφηκε μεταξύ του ΤΑΙΠΕΔ και της Lamda Development ως παράνομη και αντίθετη στο δημόσιο συμφέρον. Τον Δεκέμβριο του 2014 η τότε Περιφερειάρχης Αττικής, προερχόμενη από τον ΣΥΡΙΖΑ, Ρένα Δούρου προσέφυγε στο Ελεγκτικό Συνέδριο ζητώντας την ακύρωση προηγούμενης απόφασης του Συνεδρίου με την οποία κρίθηκε ως νόμιμος ο διαγωνισμός για το Ελληνικό.
Το συνολικό όφελος της επένδυσης για το Ελληνικό Δημόσιο, μαζί με τον προϋπολογισμό για τα έργα υποδομής, εκτιμάται ότι ανέρχεται στα 2,4 δισεκατομμύρια ευρώ, ενώ το σύνολο της επένδυσης αγγίζει τα 8 δισεκατομμύρια ευρώ. Επιπλέον, κατά τη διάρκεια της κατασκευής και λειτουργίας της επένδυσης θα δημιουργηθούν περίπου 50.000 νέες θέσεις εργασίας, ενώ ο επενδυτής θα αποδίδει στο Ελληνικό Δημόσιο άνω των 2 δισεκατομμυρίων ευρώ σε φόρους σε ετήσια βάση.
Καθυστερήσεις την περίοδο 2015-2019 και κύρωση σύμβ. παραχώρησης
Την περίοδο 2015-2019, επί κυβερνήσεως Τσίπρα, σημειώθηκε μια σειρά από καθυστερήσεις στην έναρξη του έργου. Μέχρι και το πρώτο μισό του 2015 στελέχη της νέας κυβέρνησης εξέφραζαν δημόσια την αντίθεση τους στην αποκρατικοποίηση του Ελληνικού, γεγονός που προκάλεσε την αντίδραση του επενδυτή. Ωστόσο, στα μέσα του 2015 οι αποκρατικοποιήσεις, με βασική αυτήν της επένδυσης του Ελληνικού, αποτέλεσαν ένα από τα προαπαιτούμενα για το νέο πρόγραμμα στήριξης της Ελλάδας από τους Ευρωπαϊκούς θεσμούς και την εκταμίευση των δόσεων με αποτέλεσμα η τότε κυβέρνηση να συμφωνήσει στην προώθησή υλοποίησης του έργου παρά την αντίθεση της.
Από το 2016 και έπειτα οι καθυστερήσεις στην επένδυση του Ελληνικού σχετίζονταν με δικαστικές προσφυγές, εμπλοκή των αρχαιολογικών υπηρεσιών και καθυστέρηση της αδειοδότησης του καζίνο και της μετεγκατάστασης δημόσιων φορέων σε άλλο χώρο από την κυβέρνηση.
Τον Σεπτέμβριο του 2016, η σύμβαση παραχώρησης που είχε υπογραφεί το 2014 μεταξύ του ΤΑΙΠΕΔ και της Lamda Development κυρώθηκε από την ελληνική Βουλή, αφού υπερψηφίστηκε από τον ΣΥΡΙΖΑ, τη Νέα Δημοκρατία, το ΠΑΣΟΚ, το Ποτάμι, τους Ανεξάρτητους Έλληνες και την Ένωση Κεντρώων, ενώ καταψηφίστηκε από τη Χρυσή Αυγή και το ΚΚΕ.
Τον Οκτώβριο του 2016, μετά από αίτημα διαφόρων οργανώσεων και φορέων που ζητούσαν τον χαρακτηρισμό πολλαπλών κτηρίων, εγκαταστάσεων και αεροσκαφών εντός του χώρου της επένδυσης ως νεώτερων μνημείων, το Συμβούλιο Νεώτερων Μνημείων τελικά αποφάσισε την κήρυξη ως μνημείου μόνο του υποστέγου «Παγόδα». Στις αρχές του 2017, η «Επιτροπή Αγώνα για το Μητροπολιτικό Πάρκο Ελληνικού» μαζί με κατοίκους της περιοχής και τον Σύλλογο Αρχιτεκτόνων Διπλωματούχων Ανωτάτων Σχολών, μεταξύ άλλων, προσέφυγαν στο ΣτΕ ζητώντας την κήρυξη περισσότερων κτηρίων στο Ελληνικό ως μνημείων. Την ίδια περίοδο, 18 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ με ερώτηση τους στη Βουλή ζήτησαν τον ορισμό αρχαιολογικών χώρων στο Ελληνικό.
Τον Μάιο του 2017, ο δασάρχης Πειραιά ανακήρυξε ως δασική περιοχή μια έκταση 37 στρεμμάτων κοντά στην παραλιακή ζώνη του Αγ. Κοσμά, σε περιοχή που ο επενδυτής σχεδίαζε την ανέγερση συμπλέγματος ακινήτων αναψυχής με ξενοδοχείο, καζίνο και καταστήματα, με αποτέλεσμα νέες καθυστερήσεις στην πρόοδο του έργου. Το ΤΑΙΠΕΔ και η Ελληνικό ΑΕ προσέφυγαν κατά της απόφασης του δασαρχείου και τελικά, τον Οκτώβριο του 2017, η Τεχνική Επιτροπή Εξέτασης Αντιρρήσεων Πειραιά αποχαρακτήρισε τη συγκεκριμένη έκταση από δασική.
Τον ίδιο μήνα, στις 3 Οκτωβρίου 2017, το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο (ΚΑΣ) υπό την προεδρία της Μαρίας Ανδρεαδάκη-Βλαζάκη, κήρυξε ως αρχαιολογικό χώρο χωρίς περιορισμούς δόμησης μία έκταση 280 στρεμμάτων στον Άγιο Κοσμά, στο λόφο Χασάνι, στο ρέμα Τραχώνων, αλλά και στον σταθμό του μετρό Αργυρούπολης και στο αμαξοστάσιο του τραμ, στα βορειοδυτικά του συνολικού οικοπέδου του χώρου του παλαιού αεροδρομίου, σε περιοχή που το επενδυτικό σχέδιο προέβλεπε την ανέγερση ενός εμπορικού κέντρου και πολυτελών κατοικιών. Το ΚΑΣ ενέκρινε ακόμα το Σχέδιο Ολοκληρωμένης Ανάπτυξης (ΣΟΑ) και τη Στρατηγική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΣΜΠΕ) εκφράζοντας παρόλα αυτά επιφύλαξη για το ύψος των κτηρίων που θα ανεγερθούν, το οποίο όμως αποτελεί αδιαπραγμάτευτο τμήμα της επένδυσης. Τους προηγούμενους μήνες το ΚΑΣ αρχικά επεδίωκε την κήρυξη σημαντικά μεγαλύτερης έκτασης ως αρχαιολογικού χώρου, επικαλούμενο νομοθεσία για την προστασία των αρχαιοτήτων και της πολιτιστικής κληρονομιάς. Μετά την ανακοίνωση της απόφασης του ΚΑΣ, η επενδύτρια εταιρεία Lamda Development εξέφρασε εκ νέου την ανησυχία της για την πορεία του έργου υποστηρίζοντας ότι προτίθεται να συζητήσει μόνο ήσσονος σημασίας αλλαγές στις υπογραφείσες συμβάσεις.
Τον Μάρτιο του 2018, με Προεδρικό Διάταγμα το οποίο είχε νωρίτερα κριθεί με απόφαση του ΣτΕ, εγκρίθηκε το Σχέδιο Ολοκληρωμένης Ανάπτυξης του Ελληνικού. Τον Σεπτέμβριο του 2019 εκδόθηκε από το Κεντρικό Συμβούλιο Διοίκησης η τελευταία από τις τέσσερις Κοινές Υπουργικές Αποφάσεις (ΚΥΑ) που απαιτούνται για την έγκριση των πολεοδομικών μελετών για την έναρξη της υλοποίησης του έργου.
Εγκαταστάσεις και Υποδομές
Ο σχεδιασμός του έργου περιλαμβάνει ένα μητροπολιτικό πάρκο 2.000.000 τ.μ. το οποίο θα συνδέεται με μια νέα, ελεύθερη παραλία μήκους ενός χιλιομέτρου και πλάτους 50 μέτρων, τη δημιουργία μιας σύγχρονης πόλης, καθώς και σημεία τουριστικού και πολιτιστικού ενδιαφέροντος, ξενοδοχειακές μονάδες, εμπορικές και επιχειρηματικές δραστηριότητες, αθλητικές εγκαταστάσεις και χώρους αναψυχής και ευεξίας.
Επίσης, ο πρώην κύριος διάδρομος προσγείωσης διατηρείται σαν χώρος κίνησης των πεζών. Όλα τα κτήρια του αεροδρομίου και της πρώην Αμερικανικής Βάσης θα κατεδαφιστούν, εκτός από το κτήριο του FΙR και το κτίριο του πρώην ανατολικού αερολιμένα (κτίριο Σαάρινεν). Στο έργο περιλαμβάνονται και επεκτάσεις του τραμ, καθώς και η βύθιση της λεωφόρου Ποσειδώνος ώστε να επιτευχθεί η ενοποίηση του πάρκου με τις εγκαταστάσεις του Αγίου Κοσμά και με το Γκολφ της Γλυφάδας.
Ο σχεδιασμός της ανάπλασης του Ελληνικού περιλαμβάνει μια σειρά σύγχρονων εγκαταστάσεων μεταξύ των οποίων:
Παραπομπές
Κατηγορία:Πάρκα της Αττικής Κατηγορία:Δήμος Ελληνικού - Αργυρούπολης
Τζον Μπελούσι
thumb|right|200px|Ο ηθοποιός Τζον Μπελούσι (1949-1982) όπως εμφανίζεται στην ταινία «Ένα Τρελό Τρελό Θηριοτροφείο» (1978). Ο Τζον Άνταμ Μπελούσι (John Adam Belushi, 24 Ιανουαρίου 1949 – 5 Μαρτίου 1982) ήταν ένας Αμερικανός κωμικός, ηθοποιός και μουσικός. Βραβευμένος με Έμμυ για την δουλειά του στην τηλεοπτική εκπομπή «Saturday Night Live», ένα μουσικό-κωμικό βαριετέ του ΝΒC, ο Μπελούσι ήταν επίσης γνωστός για τη συμμετοχή του στις ταινίες «Ένα Τρελό Τρελό Θηριοτροφείο» και «Οι Ατσίδες Με Τα Μπλε» ("The Blues Brothers").
Οικογενειακό Περιβάλλον
Ο Μπελούσι γεννήθηκε στο Σικάγο, της πολιτείας Ιλινόις. Ήταν γιος της Άγκνες Μπελούσι (πατρικό Σαμαρά), ταμία στο επάγγελμα και Αμερικανο-αλβανίδα πρώτης γενιάς, και του Άνταμ Μπελούσι, ενός Αλβανού μετανάστη και ιδιοκτήτη εστιατορίου. Ο τελευταίος άφησε το χωριό Qytezë, όπου και γεννήθηκε, το 1934 σε ηλικία 15 ετών. Ο Μπελούσι μεγάλωσε στους κόλπους της Αλβανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, στο Γούιτον, έξω από το Σικάγο. Ήταν μέλος της ομάδας ράγκμπι του σχολείου του, ενώ αργότερα φοίτησε στο Πανεπιστήμιο του Ουισκόνσιν-Γουαιτγουότερ και στο Κολέγιο του Ντουπέιτζ κοντά στο Σικάγο. Ο μικρότερος αδερφός του Τζον, Τζέιμς Μπελούσι, είναι επίσης ηθοποιός και κωμικός. Ο Τζον γνώρισε τη μέλλουσα σύζυγό του, Τζούντι, στο λύκειο και παρέμειναν μαζί μέχρι το θάνατό του.
Πρώτα Βήματα
Πρώτος σταθμός της καριέρας του ηθοποιού ήταν η συμμετοχή του στη θεατρική ομάδα «The Second City» στο Σικάγο. Χάρις στην επιτυχημένη μίμηση του ιδιαίτερου τρόπου με τον οποίο εμφανίζεται στη σκηνή ο μουσικός Τζο Κόκερ, τον προσέλαβαν στο «National Lampoon's Lemmings», μια παρωδία του Γούντστοκ, που ανέβηκε εκτός Μπρόντγουεϊ το 1972. Στο τελευταίο συμμετείχαν και οι μελλοντικοί κωμικοί του «Saturday Night Live» Τσέβυ Τσέης και Κρίστοφερ Γκεστ.
Από το 1973 μέχρι το 1975, η National Lampoon Inc. έβγαλε στον αέρα την  «The National Lampoon Radio Hour», ένα ημίωρο κωμικό πρόγραμμα που μετέδιδαν σε όλη τη χώρα περίπου 600 σταθμοί. Όταν ο αρχικός επικεφαλής της προσπάθειας Μάικλ Ο’ Ντόνογκ παραιτήθηκε το 1974, ο Μπελούσι πήρε τα ηνία μέχρι το τέλος του σόου. Άλλοι συμμετέχοντες ήταν οι Γκίλντα Ράντνερ, Μπιλ Μάρρεϋ, Μπράιαν Ντόυλ – Μάρρεϋ και Τσέβυ Τσέης. Ο Μπελούσι νυμφεύθηκε την Τζούντιθ Ζακλίν Πιάνο, μια από τους παραγωγούς του The Radio Hour. Μια σειρά από κωμικά σκετς που πρωτοπαρουσιάστηκαν στη ραδιοφωνική εκπομπή μεταφέρθηκαν αργότερα στην τηλεόραση στα πλαίσια του «Saturday Night Live».
Περίοδος 1975 - 1979
Ο Μπελούσι κέρδισε τη μεγάλη του φήμη για τη δουλειά του στα πλαίσια της τηλεοπτικής εκπομπής «Saturday Night Live», στην οποία ξεκίνησε να συμμετέχει σαν μέλος του αρχικού καστ το 1975. Την περίοδο που η εκπομπή ήταν στον αέρα, γύρισε και μια από τις γνωστότερες ταινίες του, το «Ένα Τρελό Τρελό Θηριοτροφείο» (1978). Όπως τονίζουν πολλές βιογραφίες του, στα τριακοστά του γενέθλια (το 1979), ταινία του βρισκόταν στο Νο1 στις ΗΠΑ («Ένα Τρελό Τρελό Θηριοτροφείο»), μουσικό του άλμπουμ βρισκόταν επίσης στο Νο1 («The Blues Brothers: Briefcase Full of Blues»), ενώ το «Saturday Night Live» ήταν το βραδινό τηλεοπτικό πρόγραμμα με τις καλύτερες κριτικές. Ενώ γύριζε το «Θηριοτροφείο» ο Μπελούσι εμφανίστηκε στο Κολλέγιο Ίθακα το 1976. Όταν τον παρουσίασαν ανέβηκε στη σκηνή με ένα αλυσοπρίονο και έκοψε το βάθρο στα δύο. Όταν ρωτήθηκε ποιος ήταν ο αγαπημένος του παρουσιαστής του «Saturday Night Live» μέχρι τότε, εκείνος ονόμασε τον Ρόμπερτ Κλάιν.
Σε μια συνέντευξη σχετικά με τον Μπελούσι, ο Νταν Ακρόιντ διηγήθηκε ιστορίες όπου ο Μπελούσι, έχοντας τελειώσει πρόβες για το «Saturday Night Live», απλά πήγαινε ακάλεστος σε κοντινά σπίτια γνωστών και αγνώστων, ψάχνοντας παντού για φαγητό ή πέφτοντας για ύπνο, καθιστώντας αδύνατο τον εντοπισμό του την επομένη από τους συνεργάτες του. Αυτή ήταν η έμπνευση για ένα σκετς με τίτλο «The Thing That Wouldn't Leave», στο οποίο ο Μπελούσι βασανίζει ένα ζευγάρι (που υποδύθηκαν οι Τζέην Κέρτεν και Μπιλ Μάρρεϋ) στο σπίτι τους, ψάχνοντας σνακ, εφημερίδες και περιοδικά για να διαβάσει, και παίρνοντας τον έλεγχο του τηλεκοντρόλ. Ο Άκροιντ τον αποκάλεσε «μουσαφίρη της Αμερικής».
Την περίοδο που η τηλεοπτική εκπομπή ήταν στον αέρα, ο Μπελούσι έπαιξε σε μια ταινία μικρού μήκους του σεναριογράφου της, Τομ Σίλερ, με τίτλο «Don't Look Back In Anger», όπου υποδύεται τον εαυτό του σε μεγάλη ηλικία να επισκέπτεται τους τάφους των παλαιών συνεργατών του (ανάμεσά τους και ο Τσέβυ Τσέης που είχε αποχωρήσει από το σόου) και να αποκαλύπτει πως ο λόγος που είναι ακόμη ζωντανός ήταν γιατί είναι χορευτής. Κι έπειτα αρχίζει να χορεύει στους τάφους των πρώην συντρόφων του. Ειρωνικά, ο Μπελούσι ήταν ο πρώτος από τα μέλη του «Saturday Night Live» που απεβίωσε.
Ο Μπελούσι αποχώρησε από την εκπομπή το 1979 για να ακολουθήσει καριέρα στον κινηματογράφο. Γύρισε τέσσερις ακόμη ταινίες, τις τρεις από τις οποίες, «1941», «Neighbors» και «The Blues Brothers: Οι Ατσίδες με τα Μπλε» με τον συνεργάτη του στην τηλεόραση, Νταν Ακρόιντ.
Άλλες Εμφανίσεις
Την εποχή που πέθανε, ο Μπελούσι προετοίμαζε διάφορες ταινίες, ανάμεσα στις οποίες το «Noble Rot», μια διασκευή σεναρίου του σεναριογράφου και παραγωγού της εκπομπής «The Mary Tyler Moore Show», Τζέι Σάντριτς, με τίτλο «Sweet Deception». Ο Μπελούσι ξανάγραφε το σενάριο με τον πρώην συνάδελφό του στο «Saturday Night Live», Ντον Νοβέλλο.
Ο Μπελούσι επίσης σκεφτόταν να αναλάβει τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στην ταινία «The Joy Of Sex», καθώς και ένα κομμάτι σε μια ταινία του Λουί Μαλ, με τίτλο «Moon Over Miami». Μετά το θάνατό του αυτά τα έργα εγκαταλείφθηκαν.
Ο Νταν Ακρόιντ έγραψε τους ρόλους του Δρος Πήτερ Βένκμαν στο «Ghostbusters» και του Έμετ Φιτζ-Χιουμ στους «Κατασκόπους που Γύρισαν από τη Ζέστη» έχοντας τον Μπελούσι στο μυαλό του. Τελικά τους υποδύθηκαν οι πρώην συνεργάτες του ηθοποιού Μπιλ Μάρρεϋ και Τσέβυ Τσέης αντίστοιχα. Ο Ακρόιντ συνήθιζε να λέει αστειευόμενος πως το πράσινο φαντασματάκι στο «Ghostbusters», ο Σλάιμερ, ήταν «το φάντασμα του Τζον Μπελούσι», με δεδομένη την ξέφρενη προσωπικότητά που διέθετε.
Βγαίνοντας στους κινηματογράφους το Σεπτέμβριο του 1981, η ρομαντική κωμωδία «Από το Σικάγο με Αγάπη» παρουσίαζε τον Μπελούσι στο ρόλο ενός τοπικού ήρωα του Σικάγο, του συγγραφέα Έρνι Σούχακ, στον οποίο ανατίθεται να κάνει μια έρευνα για έναν επιστήμονα που μελετούσε αρπακτικά πουλιά στα Βραχώδη Όρη. Ο χαρακτήρας του Μπελούσι βασίστηκε ελαφρώς στον πια αποθανόντα δημοσιογράφο του Σικάγο Μάικ Ρόικο, του οποίου τα άρθρα σχετικά με τη διαφθορά στη λεγόμενη «Πόλη των Ανέμων», πρώτα για τη «Chicago Daily News», έπειτα για τη «Chicago Sun-Times» και μετά μέχρι το τέλος της ζωής του για τη «Chicago Tribune», ήταν θρυλικά.
Σε μια συνέντευξη, ο ντράμερ του πανκ συγκροτήματος Fear, ο Σπιτ Στιξ, ανέφερε πως ο Μπελούσι δεν γύρισε στο «Saturday Night Live» για χρόνια, αλλά «για το σόου το δικό μας (με τον Ντόναλντ Πλέζανς οικοδεσπότη), έκανε μια εμφάνιση. Κατά την έναρξη είναι στην τουαλέτα και στρέφεται στην κάμερα, «Ζωντανά! Από τη Νέα Υόρκη!». Αυτή ήταν μια χάρη που μας έκανε επειδή κατά τη διάρκεια της πρόβας κάποιοι χορευτές μας σκόνταψαν σε ένα καλώδιο ή κάτι τέτοιο, και τα μέλη του σωματείου δεν ήθελαν χορευτές. Έτσι σαν ανταλλαγή, πήγε πάνω στο γραφείο του Γκραντ Τίνκερ για μας και είπε: «Θα εμφανιστώ στο σόου αν μείνουν οι χορευτές». Ο Τζον ήταν τόσο γενναιόδωρος τύπος».
The Blues Brothers
Τα Cherokee Studios ήταν στέκι για τους Blues Brothers κατά τις πρώτες μέρες τους ως συγκρότημα. Ο Τζον Μπελόύσι και ο Νταν Ακρόιντ έγιναν σταθερή αξία του στούντιο, ενώ τα υπόλοιπα μέλη και ο κιθαρίστας Στηβ Κρόπερ, το αποκαλούσαν σπίτι τους. Όταν χρειάζονταν μπασίστα ερχόταν κοντά τους ένα άλλο μέλος, ο Ντόναλντ «Ντακ» Νταν. Κατά την περίοδο αυτή, ο Κρόπερ από κοινού με το συνεργάτη του στην παραγωγή και ιδιοκτήτη του στούντιο Μπρους Ρομπ, δούλεψαν σε μια σειρά από πρότζεκτ με τους δύο κωμικούς / μουσικούς, συμπεριλαμβανομένων της αγαπημένης μπάντας του Μπελούσι, Fear, και της ταινίας του Ακρόιντ «Οι Δυο Ατσίδες» ("Dragnet").
Ήταν ο Μπελούσι που ανακάλυψε το μουσικό συγκρότημα Fear και τους έφερε στα Cherokee Studios για να ηχογραφήσουν τη μουσική επένδυση της ταινίας όπου θα συμπρωταγωνιστούσε με τον Νταν Ακρόιντ, με τίτλο «Neighbors». Οι Στηβ Κρόπερ και Μπρους Ρομπ θυμούνται τις αξιοσημείωτες ηχογραφήσεις, αλλά κανείς δεν ξέρει τι απέγινε το τελικό soundtrack το οποίο αντικαταστάθηκε στην ταινία από ένα συμβατικό score.
Από ότι φαίνεται η πραγματική διασκέδαση λάμβανε χώρα ανάμεσα στις λήψεις, θέμα για το οποίο κανείς δεν είναι πρόθυμος να σχολιάσει. «Τι μπορώ να πω; Ο Τζον ήταν εξαιρετικό ταλέντο, και υποθέτω μπορεί κανείς να πει πως ζούσε τη ζωή έξω από τα όρια. Πιστεύω πως αυτό που συνέβη στον Τζον έκανε πολύ κόσμο να συνέλθει, ανάμεσά τους κι εγώ», είπε ο μουσικός παραγωγός Μπρους Ρομπ.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, οι Blues Brothers επανενώθηκαν και συνέχισαν να παίζουν. Καμιά φορά συμμετέχει ο Νταν Ακρόιντ στα φωνητικά, άλλες φορές διάφοροι τραγουδιστές με παρόμοια φωνή. Τα μέλη έχουν στην κατοχή τους πολλές λήψεις από τα διάσημα Cherokee Studios με τον Μπρους Ρομπ και τον Στηβ Κόπερ. Ο αδερφός του Τζον, Τζέημς Μπελούσι έκανε περιοδεία με το συγκρότημα για μια σύντομη χρονική περίοδο, και μάλιστα ηχογράφησε το άλμπουμ ''«Blues Brothers & Friends: LIVE! From Chicago's H.O.B» με τον Νταν Ακρόιντ, ωστόσο δεν εμφανίστηκε στην ταινία «Blues Brothers 2000»'' (1998). Κυκλοφόρησαν φήμες πως του έγινε πρόταση όχι σχετικά με το ρόλο του Μάιτι Μακ (τον οποίο και υποδύθηκε ο Τζον Γκούντμαν, αλλά με αυτόν του Σερίφη Τσάμπερλαιν (τον οποίο υποδύθηκε ο Τζο Μόρτον). Ο Τζέημς αργότερα ξαναέσμιξε με τον Ακρόιντ για την ηχογράφηση ενός ακόμη άλμπουμ, όχι πλέον ως Blues Brothers αλλά με τα πραγματικά τους ονόματα: «BELUSHI/AYKROYD -"Have Love Will Travel (Big Men-Big Music)"»
Θάνατος
Στις 5 Μαρτίου 1982, ο Μπελούσι, σε ηλικία 33 ετών, βρέθηκε νεκρός στο διαμέρισμά του στο Bungalow #3 του Chateau Marmont στη Sunset Boulevard στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνια. Αιτία θανάτου ήταν ένα speedball, δηλαδή μια ένεση μείγματος κοκαΐνης με ηρωίνη. Τη νύχτα του θανάτου του δέχτηκε χωριστές επισκέψεις από τους φίλους του, Ρόμπιν Γουίλιαμς (την περίοδο που και ο ίδιος βυθιζόταν στις καταχρήσεις) και ο Ρόμπερτ Ντε Νίρο, καθένας από τους οποίους φεύγοντας τον άφησε με άλλους, ανάμεσά στους οποίους η Κάθι Σμιθ. Τα αίτια θανάτου του ερεύνησε ο παθολόγος Δρ. Ράιαν Νόρρις ανάμεσα σε άλλους, και όσο ακόμη τα ευρήματα προκαλούσαν διχογνωμίες, ανακοινώθηκε επισήμως ότι πρόκειται για ατύχημα που σχετίζεται με ναρκωτικές ουσίες.
Η υπόθεση ξανάνοιξε δύο μήνες μετά, όταν η Σμιθ, πρώην γκρούπι του συγκροτήματος, ομολόγησε σε μια συνέντευξη στο National Enquirer ότι βρισκόταν με τον Μπελούσι τη νύχτα του θανάτου του και πως ήταν εκείνη που του έκανε τη μοιραία ένεση. Μετά τη δημοσίευση του άρθρου με τίτλο «Σκότωσα το Μπελούσι» στην έκδοση της 29ης Ιουνίου 1982, η υπόθεση ξανάνοιξε. Η Σμιθ απελαύθη από το Τορόντο, συνελήφθη και κατηγορήθηκε για φόνο πρώτου βαθμού. Κατόπιν συμφωνίας η ποινή μετετράπη σε ακούσια ανθρωποκτονία, για την οποία πέρασε 18 μήνες στη φυλακή.
Μια από τις τελευταίες τηλεοπτικές εμφανίσεις του διάσημου ηθοποιού αποδείχτηκε παράξενα προφητική. Σαν χάρη στο φίλο του Τίνο Ινσάνα, σεναριογράφο της κωμικής σειράς «Police Squad!», ο Μπελούσι κινηματογραφήθηκε με το κεφάλι προς τα κάτω σε μια πισίνα, νεκρός. Το υλικό ελήφθη σαν μέρος ενός αστείου στα διάφορα επεισόδια της σειράς, σύμφωνα με το οποίο οι guest-star των επεισοδίων δεν είχαν διάρκεια πέραν των τίτλων αρχής χωρίς να γνωρίσουν κάποιο φρικτό τέλος.
Εις Μνήμην
Η ζωή του Τζον Μπελούσι αποτελεί τον κορμό της βιογραφίας του το 1985 με τίτλο «Wired: The Short Life and Fast Times of John Belushi» του Μπομπ Γουντγοαρντ. Πολλοί φίλοι και συγγενείς του ηθοποιού, ανάμεσα στους οποίους και η σύζυγός του Τζούντι, συναίνεσαν στο να δώσουν συνέντευξη για χάρη του βιβλίου. Αργότερα όμως θεωρήθηκε πως το όλο εγχείρημα απλά εκμεταλλευόταν τη μνήμη του αποθανόντος και δεν ήταν αντιπροσωπευτικό του Μπελούσι που γνώρισαν. Το βιβλίο αργότερα μεταφέρθηκε στη μεγάλη οθόνη, με πρωταγωνιστή τον Μάικλ Τσίκλις. Οι φίλοι και η οικογένεια του Μπελούσι μποϋκόταραν την ταινία, πράγμα που είχε μεγάλο αντίκτυπο και η ταινία αποτέλεσε εμπορική αποτυχία.
Ο Μπελούσι κηδεύτηκε στο Νεκροταφείο Abel's Hill, στη Μασσαχουσέτη. Η ταφόπλακά του αναγράφει: «Μπορεί να έχω φύγει, αλλά το Rock and Roll εξακολουθεί να ζει». Στην πραγματικότητα πρόκειται για κενοτάφιο, καθώς το σώμα μεταφέρθηκε όταν οι υπεύθυνοι του χώρου ανακάλυψαν πολλά σημάδια βανδαλισμού στο μνήμα.
Το τραγούδι των Grateful Dead «West L.A. Fadeaway» έχει σαν θέμα το θάνατο του ηθοποιού. Ο Μπελούσι ήταν καλός φίλος με τα μέλη του συγκροτήματος, ιδίως με τον Τζέρρυ Γκαρσία. Μερικές φορές είχε ανέβει μαζί τους στη σκηνή κατά τη δεκαετία του ’70. Τον Μπελούσι έχουν υποδυθεί οι ηθοποιοί Έρικ Σίγκελ στην ταινία «Gilda Radner: It's Always Something», ο Τάιλερ Λαμπίν στην «Behind the Camera: The Unauthorized Story of Mork & Mindy» και ο Μάικλ Τσίκλις στο «Wired».
Ο Μπελούσι ήταν στενός φίλος του Νταν Ακρόιντ, τον οποίο και επιστράτευσε στο «Saturday Night Live». Συναντήθηκαν για πρώτη φορά στο Τορόντο και ταίριαξαν αμέσως. Οι δύο τους επρόκειτο να παρουσιάσουν το πρώτο Βραβείο Όσκαρ Οπτικών Εφέ που δόθηκε ποτέ, το 1982, αλλά ο Τζον πέθανε λίγες βδομάδες πριν την απονομή. Παρόλο που ήταν καταρρακωμένος από το χαμό του φίλου του, ο Ακρόιντ παρουσίασε το βραβείο μόνος, σχολιάζοντας επί σκηνής: «Ο φίλος μου θα επιθυμούσε πολύ να βρίσκεται εδώ να παρουσιάσει αυτό το βραβείο, δεδομένου πως ήταν κάτι σαν οπτικό εφέ ο ίδιος».
Την Πρωταπριλιά του 2004, 22 χρόνια μετά το θάνατό του, ο Μπελούσι τιμήθηκε με το δικό του άστρο στη Λεωφόρο της Δόξας στο Χόλιγουντ, μετά από μια προσπάθεια δέκα ετών από τον Τζέημς Μπελούσι και τη σύζυγό του Τζον, Τζούντιθ. Ανάμεσα σε αυτούς που ήταν παρόντες στην τελετή ήταν οι φίλοι του Νταν Ακρόιντ, Τσέβυ Τσέης, Τεντ Ντάνσον, Μαίρη Στηνμπέργκεν και Τομ Άρνολντ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί κωμικοί σκετς Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Γενικές εκλογές της Μπουγκαινβίλ (2020)
Οι προεδρικές και κοινοβουλευτικές εκλογές του 2020 πραγματοποιήθηκαν στην Αυτόνομη Περιφέρεια της Μπουγκαινβίλ από τις 12 Αυγούστου έως την 1η Σεπτεμβρίου 2020. 440 υποψήφιοι διεκδικούσαν τις 40 έδρες στη Βουλή των Αντιπροσώπων της Μπουγκαιιβίλ, από τους οποίους οι 25 ήταν υποψήφιοι για τη θέση του Προέδρους της Αυτόνομης Περιφέρειας της Μπουγκαινβίλ. Η νέα κυβέρνηση θα διαπραγματευτεί το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος για την ανεξαρτησία του 2019, στο οποίο το 98,3% των ψηφοφόρων υποστήριξαν την ανεξαρτησία από την Παπούα Νέα Γουινέα.
Στις 21 Αυγούστου 2020, η Εκλογική Επίτροπος ανακοίνωσε ότι η ψηφοφορία είχε σχεδόν ολοκληρωθεί, μία εβδομάδα νωρίτερα από το χρονοδιάγραμμα. Στις 24 Αυγούστου ένας αστυνομικός τέθηκε σε διαθεσιμότητα επειδή φέρεται να παρενέβη στις εκλογές. Αρκετοί άλλοι αξιωματικοί βρίσκονται υπό έρευνα.
Προεδρική εκλογή
Οι εκλογές διεξάγονται στο πλαίσιο του συστήματος ψηφοφορίας της άμεσης εκλογής, με τους ψηφοφόρους να ταξινομούν ακριβώς τρεις υποψηφίους. 25 υποψήφιοι να διεκδικούν την προεδρία, μεταξύ των οποίων ο πρώην πρόεδρος Τζέιμς Τάνις, ο πρώην στρατιώτης Τόμας Ρέιβετ ο βουλευτής Φιντέλις Σεμόσο, ο δικηγόρος Πολ Νιράου, ο επιχειρηματίας Πίτερ Τσιαμαλίλι, ο επαγγελματίας υγειονομικής περίθαλψης Ρούμπι Μιρίνκα και η πρώην βουλευτής Μαγκνταλένε Τοροάνσι.
Ο κάτοχος της προεδρίας Τζον Μόμις προσπάθησε να αλλάξει το σύνταγμα για να του επιτρέψει να παραμείνει για τρίτη θητεία. Μετά την καταψήφιση της τροποποίησης από το κοινοβούλιο, προσέφυγε ανεπιτυχώς κατά της απόφασης στο Ανώτατο Δικαστήριο της Παπούα Νέας Γουινέας.
Αποτελέσματα
Η καταμέτρηση των ψήφων ξεκίνησε στις 4 Σεπτεμβρίου 2020. Μερικά αποτελέσματα κατά την έναρξη της διαδικασίας καταμέτρησης των ψήφων στις 18 Σεπτεμβρίου έδωσαν προβάδισμα στον πρώην διοικητή του επαναστατικού στρατού της Μπουγκαινβίλ, Ισμαέλ Τοροάμα, με τον πρώην βουλευτή της Παπούα Νέας Γουινέας, πάτερ Σάιμον Ντουμαρίνου στη δεύτερη θέση, ακολουθούμενο από τους Τόμας Ρέιβετ και Φιντέλις Σεμόζο.
Στις 14 Σεπτεμβρίου η περίοδος καταμέτρησης παρατάθηκε έως τις 24 Σεπτεμβρίου λόγω του αριθμού των ψήφων και των υποψηφίων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2020 Μπουγκαινβιλ
Χείμαρρος
Χείμαρρος ονομάζεται ένα ποτάμι που είναι στεγνό κατά τους καλοκαιρινούς μήνες. Οι χείμαρροι κατά γενικό κανόνα σχηματίζονται σε περιοχές όπου υπάρχει ασβεστολιθικό υλικό (ή άλλο πορώδες υπόστρωμα). Το νερό των χείμαρρων προέρχεται κυρίως απευθείας από τα ατμοσφαιρικά κατακρημνίσματα και από την επιφανειακή απορροή. Όταν βρέχει το ασβεστολιθικό υλικό, που είναι πορώδες, κατακρατεί το νερό στον υδροφόρο ορίζοντα του, και το απελευθερώνει με ένα σταθερό ποσοστό. Κατά τη διάρκεια της ξηρής περιόδου το επίπεδο του νερού μπορεί να πέσει κάτω από το επίπεδο της κοίτης του ποταμού, και να επιφέρει την ξήρανση του.
Οι κύριοι φυσικοί παράγοντες που ρυθμίζουν την ποιότητα του νερού ενός χείμαρρου είναι η φύση της κοίτης του και της λεκάνης απορροής του (τύποι και κλίσεις εδαφών, μορφές κάλυψης γης) και το καθεστώς των ατμοσφαιρικών κατακρημνισμάτων. Ως εκ τούτου η ποιότητα διαφέρει πολύ από εποχή σε εποχή και κατά μήκος της κοίτης.
Όταν ένας ποταμός ή χείμαρρος τροφοδοτείται από περισσότερες της μίας πηγές, τότε συνήθως θεωρούμε την ψηλότερη ως πηγή του και τις υπόλοιπες ως παραπόταμους.
Κατηγορία:Ποτάμιες και λιμνιαίες γεωμορφές
Η ελιά
Πλοκή
Η Αλμα είναι ένα 20χρονο κορίτσι που αγαπάει τον παππού της, ο οποίος δεν έχει μιλήσει εδώ και χρόνια. Όταν ο παππούς αρνείται και να φάει, η κοπέλα αποφασίζει να ανακτήσει το αιωνόβιο δέντρο που η οικογένεια πώλησε ενάντια στη θέλησή του. Για να επιτύχει, πρέπει να υπολογίζει στον θείο της, θύμα της κρίσης, στον φίλο της Ράφα, και σε ολόκληρη την πόλη για να την βοηθήσει. Το πρόβλημα είναι να μάθει σε ποιο μέρος της Ευρώπης βρίσκεται η ελιά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ισπανικές ταινίες Κατηγορία:Ισπανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ισπανόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2016 Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Ντίσελντορφ
Κρις Κουνς
Ο Κρίστοφερ Άντριου Κουνς (αγγλικά: Christopher "Chris" Andrew Coons), είναι Αμερικανός πολιτικός του Δημοκρατικού Κόμματος, που υπηρετεί ως Γερουσιαστής των Ηνωμένων Πολιτειών, για το Ντέλαγουερ.
Γεννήθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 1963 στο Γκρίνουιτς του Κονέκτικατ. Η καταγωγή του περιλαμβάνει αγγλικά και ιρλανδικά στοιχεία. Μεγάλωσε στο Χόκεσιν του Ντέλαγουερ και σπούδασε στο Κολέγιο Άμερστ και το Πανεπιστήμιο Γέιλ.
Η πολιτική του καριέρα ξεκίνησε ουσιαστικά το 2000, όταν αναδείχθηκε Πρόεδρος του Συμβουλίου της Κομητείας Νιου Κασλ. Από το 2005 ως το 2010 υπηρετούσε στο εκτελεστικό τμήμα της Κομητείας, όπου κατάφερε να εξισορροπήσει τον εκεί προϋπολογισμό, μειώνοντας τις δαπάνες και αυξάνοντας τους φόρους.
Το 2010 κέρδισε την εκλογική μάχη για τη Γερουσία, κερδίζοντας την Ρεπουμπλικανή υποψήφιο Κριστίν Οντόνελ. Επανεξελέγη το 2014 και υπηρετεί στις Επιτροπές Πιστώσεων, Προϋπολογισμού, Εξωτερικών Σχέσεων και Δικαιοσύνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερουσιαστές των ΗΠΑ Κατηγορία:Πολιτικοί του Δημοκρατικού Κόμματος (ΗΠΑ) Κατηγορία:Αμερικανοί πολιτικοί
At War with Satan
Το At War with Satan είναι το τρίτο άλμπουμ του αγγλικού χέβι μέταλ συγκροτήματος Venom, το οποίο κυκλοφόρησε στις 16 Απριλίου 1984 από τη δισκογραφική εταιρία "Neat Records" και ηχογραφήθηκε στα "Impulse Studios" στο Νιούκασλ. Επανεκδόθηκε το 2002 σε μορφή CD από την "Castle Music" με οκτώ επιπλέον κομμάτια.
Ιστορία του δίσκου
Στις 20 Ιανουαρίου 1984, οι Venom κυκλοφόρησαν το σινγκλ "Warhead", σε τρεις διαφορετικές εκδόσεις, το οποίο έφθασε στο # 3 του Heavy Metal τσαρτ και παρέμεινε για 15 εβδομάδες στο Top-30. Στη συνέχεια, περιόδευσαν στην Ευρώπη με την περιοδεία "The 7 Date Of Hell Tour", με τους Metallica να ανοίγουν τις εμφανίσεις τους.
Στις 16 Μαρτίου 1984, κυκλοφόρησε ο τρίτος τους δίσκος με τίτλο "At War with Satan", ο οποίος σκαρφάλωσε στο # 64 των βρετανικών τσαρτ και το Top-50 στη Σουηδία. Το άλμπουμ αντιμετώπισε προβλήματα διανομής στην Ευρώπη, λόγω του αμφιλεγόμενου εξώφυλλου και του στιχουργικού περιεχομένου του, το οποίο έκανε αναφορές σε σατανιστικά και αποκρυφιστικά θέματα.
left|thumb|140px|Ο Κόνραντ "Cronos" Λαντ Το ομώνυμο τραγούδι, είναι ένα εικοσάλεπτο κομμάτι που καλύπτει όλη την πρώτη πλευρά του άλμπουμ και η δομή του βασίστηκε στο "2112" των Rush. Οι στίχοι επικεντρώνονταν στον δαίμονα Abaddon, φύλακα των πυλών της Κολάσεως, και την επανάσταση του Κάτω Κόσμου εναντίον του Θεού.
Το εξώφυλλο του άλμπουμ, θύμιζε σκληρόδετο εξώφυλλο βιβλίου και εκτός του λογότυπου των Venom και του τίτλου του δίσκου, είχε έναν ανάποδο σταυρό. Το συγκρότημα αρνήθηκε πρόταση για να χρησιμοποιήσει τον πίνακα "Satan I" του Χανς Ρουέντι Γκίγκερ, το οποίο χρησιμοποιήθηκε τελικά στο "To Mega Therion" των Celtic Frost, έναν χρόνο αργότερα.
Τον Ιούνιο του 1984, οι Venom έδωσαν την πρώτη τους συναυλία επί βρετανικού εδάφους για την προώθηση του άλμπουμ, στο "Hammersmith Odeon", μία εμφάνιση που κυκλοφόρησε σε μορφή βίντεο με τίτλο "7 Date Of Hell". Ακολούθησε το σινγκλ "Manitou", τον Οκτώβριο του ίδιου έτους και ένα μήνα αργότερα, εκδόθηκε το προαναφερθέν βίντεο.
Στις αρχές του 1985, κυκλοφόρησαν στον Καναδά το ΕΡ "Canadian Assault" μέσω της "Banzai Records" το οποίο μπήκε στο Top-100 των καναδικών τσαρτ. Τον Μάρτιο του ίδιου έτους, ξεκίνησαν την αμερικάνικη περιοδεία τους, η οποία χαρακτηρίστηκε από πολλά προβλήματα. Αρχικά, ο κιθαρίστας Τζέφρι Νταν αρρώστησε, αναγκάζοντας τις προγραμματισμένες εμφανίσεις να αναβληθούν για δύο εβδομάδες. Η κατάσταση του κιθαρίστα χειροτέρεψε και οι Venom συνέχισαν την περιοδεία με προσωρινούς αντικαταστάτες τον Λες Τσίτχαμ των Avenger και τον Ντέιβ Ίργουιν των Fist. Παρ' όλα αυτά, όλες οι συναυλίες τους στον Καναδά πραγματοποιήθηκαν σε κοινό άνω των τριών χιλιάδων θεατών και η απόδοση του συγκροτήματος ήταν πολύ καλή. Κατά τη διάρκεια της συγκεκριμένης περιοδείας, εμφανίστηκαν στο "Studio 54" της Νέας Υόρκης, το οποίο μόλις είχε ανοίξει σαν ροκ κλαμπ, με τους Venom να είναι το πρώτο συγκρότημα που έπαιξε εκεί.
Αρχική έκδοση
1. At War with Satan (Dunn, Lant) - 19:57
2. Rip Ride (Dunn, Lant) - 3:09
3. Genocide (Dunn, Lant) - 2:59
4. Cry Wolf (Dunn, Lant) - 4:19
6. Women, Leather and Hell (Dunn, Lant) - 3:21
7. Aaaaaarrghh (Dunn, Lant) - 2:25
Επανέκδοση του 2002
8. At War with Satan (TV Adverts) (Dunn, Lant) - 1:04
9. Warhead (Dunn, Lant) - 3:40
11. The Seven Gates of Hell (Dunn, Lant) - 5:28
12. Manitou (Dunn, Lant) - 4:42
13. Woman (Dunn, Lant) - 2:56
15. Manitou (Abbey Road uncut mix) (Dunn, Lant) - 4:49
Θέσεις τσαρτ
At War with Satan (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 16 Μαρτίου 1984
Μέλη των Venom
Το "At War with Satan" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Venom Κατηγορία:Άλμπουμ του 1984
Socket 940
Η υποδοχή 940 ήταν η πρώτη που εξυπηρέτησε επεξεργαστές των 64άρων bit της AMD. Χρησιμοποιήθηκε επίσης για πρώτη φορά το πρωτόκολλο HyperTransport, ένα πρωτόκολλο απευθείας συνδέσεων.
Βρίσκεται σε εφαρμογή σε κεντρικούς υπολογιστές, τερματικούς υπολογιστές, προσωπικούς υπολογιστές υψηλής απόδοσης, και παρέχει δυο κανάλια για την σύνδεση με την μνήμη τύπου Registered DDR-SDRAM με προαιρετική ανίχνευση και διόρθωση λάθους ECC.
Διάδοχος της υποδοχής αυτής είναι η υποδοχή F, η οποία από τα μέσα του 2006 θα την αντικαταστήσει για όλους τους επεξεργαστές της AMD, εκτός από την οικογένεια Opteron 1xx.
Κατηγορία:Υποδοχές CPU
Θεωρία συνωμοσίας
thumb|Το [[Παντεπόπτης οφθαλμός|Μάτι της Πρόνοιας, ή το μάτι του Θεού που βλέπει τα πάντα, που φαίνεται εδώ στο χαρτονόμισμα του 1 δολαρίου ΗΠΑ, έχει εκληφθεί από ορισμένους ως απόδειξη μιας συνωμοσίας που περιλαμβάνει τους ιδρυτές πατέρες των Ηνωμένων Πολιτειών και των Ιλλουμινάτι. ]] Με τον όρο θεωρία συνωμοσίας χαρακτηρίζεται κάθε θεωρία σύμφωνα με την οποία κάποιο γεγονός ή μια σειρά από γεγονότα ερμηνεύονται ως αποτέλεσμα συνωμοτικής και οργανωμένης δράσης ενός ατόμου ή ομάδας ανθρώπων ή μυστικών υπηρεσιών ή πολιτικών παρατάξεων καθώς και κυβερνήσεων.
Οι θεωρίες συνωμοσίας αποτελούν εναλλακτικές απαντήσεις σχετικά με κάποιο θέμα, αντί των επίσημων κυβερνητικών ερμηνειών, οι οποίες εκλαμβάνονται ως προσπάθεια συγκάλυψης και παραπληροφόρησης. Ο όρος χρησιμοποιείται επίσης για να χαρακτηρίσει κάθε αναπόδεικτη μέχρι σήμερα ερμηνεία για κάποια γεγονότα.
Μέρος της κοινής γνώμης, που βαίνει αυξανόμενο, τείνει να υιοθετεί συνωμοσιολογικές θεωρίες για την ερμηνεία αγνώστων και μη επαρκών επιστημονικά τεκμηριωμένων φαινομένων. Συχνό αντικείμενο θεωριών συνωμοσίας αποτελούν τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, τα οποία θεωρούνται ως τέταρτη εξουσία και μέσο προπαγάνδας.
Ιστορικά, οι θεωρίες συνωμοσίας έχουν συνδεθεί στενά με προκαταλήψεις, προπαγάνδα, κυνήγι μαγισσών, πολέμους και γενοκτονίες. Συχνά πιστεύονται έντονα από τους δράστες των τρομοκρατικών επιθέσεων και χρησιμοποιήθηκαν ως δικαιολογία από τον Τίμοθι ΜακΒέι και τον Άντερς Μπρέιβικ, καθώς και από κυβερνήσεις όπως η Ναζιστική Γερμανία, η Σοβιετική Ένωση και η Τουρκία.
Περιπτώσεις όπως η άρνηση του AIDS από την κυβέρνηση της Νότιας Αφρικής, υποκινούμενη από θεωρίες συνωμοσίας, προκάλεσε περίπου 330.000 θανάτους από AIDS, ή η άρνηση σχετικά με τα αποτελέσματα των προεδρικών εκλογών των Ηνωμένων Πολιτειών του 2020 οδήγησαν στην εισβολή στο Καπιτώλιο των Ηνωμένων Πολιτειών στις 6 Ιανουαρίου, ενώ η πίστη στις θεωρίες συνωμοσίας για τα γενετικά τροποποιημένα τρόφιμα οδήγησε την κυβέρνηση της Ζάμπια να απορρίψει την επισιτιστική βοήθεια κατά τη διάρκεια ενός λιμού, σε μια εποχή που τρία εκατομμύρια άνθρωποι στη χώρα υπέφεραν από πείνα.
Κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID-19 οι θεωρίες συνωμοσίας απασχόλησαν ιδιαίτερα την παγκόσμια κοινότητα και οδηγίες εκδόθηκαν για την αντιμετώπιση τους. Ειδική προσπάθεια κατέβαλαν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, σε συνεργασία με άλλες εταιρείες διαδικτυακών υπηρεσιών, για να περιορίσουν τη διάδοση των θεωριών, μέσω της ανάπτυξης μοντέλων μηχανικής μάθησης.
Κριτική στάση απέναντι σε θεωρίες συνωμοσίας
Κατηγορία:Μυστικές οργανώσεις
Χρήστος Ανδρικόπουλος
Ο Χρήστος Ανδρικόπουλος (1916 - 11 Σεπτεμβρίου 1980) ήταν Έλληνας διοικητής του ΟΓΑ από το 1969 έως τον θάνατό του.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1916 και σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών. Άρχισε τη σταδιοδρομία του από το ΙΚΑ, στο οποίο εργάστηκε από τότε που συστάθηκε το ίδρυμα και έγινε εκπρόσωπος του ΙΚΑ σε διοικητικά συμβούλια άλλων οργανισμών. Στη διοίκηση του ΟΓΑ τον Αύγουστο του 1969 διαδέχθηκε τον Αντώνιο Μπερνάρη.
Στον ΟΓΑ επέδειξε έργο στον τομέα των συντάξεων, οργανώνοντας το τμήμα αυτό και διατελώντας προϊστάμενός του.
Απεβίωσε από καρδιακή εμβολή τον Σεπτέμβριο του 1980 και ενώ ήταν εν ενεργεία διοικητής στον ΟΓΑ και βρισκόταν στη βιβλιοθήκη του Υπουργείου Κοινωνικών Υπηρεσιών, στη διάρκεια σύσκεψης για θέματα του οργανισμού. Έγιναν προσπάθειες να τον επαναφέρουν στη ζωή από τον γιατρό και υφυπουργό Τσουκαντά, χωρίς όμως αποτέλεσμα.
Ήταν παντρεμένος και πατέρας ενός παιδιού. Είχε τιμηθεί με διάφορες διακρίσεις.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διοικητές του ΟΓΑ
971 Αλσατία
Η Αλσατία (Alsatia) είναι ένας σκουρόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,937. Ανακαλύφθηκε το 1921 από τον Γάλλο αστρονόμο Αλεξάντρ Σωμάς, που παρατηρούσε από τη Νίκαια της Γαλλίας και της έδωσε το όνομα της ιδιαίτερης πατρίδας του, της Αλσατίας. Η 971 Αλσατία ήταν ο πρώτος από τους δύο συνολικά αστεροειδείς που ανακαλύφθηκαν από τον συγκεκριμένο αστρονόμο.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Αλσατίας εκτιμάται σε 63,76 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι C (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,041. Η Αλσατία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 9 ώρες και 36 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αλσατια
Επαρχία Σινγκιρλάου
Η επαρχία Σινγκιρλάου (Шыңғырлау ауданы) είναι μια επαρχία της περιφέρειας Δυτικού Καζακστάν στο δυτικό Καζακστάν. Το διοικητικό κέντρο της επαρχίας είναι το Σινγκιρλάου. Πληθυσμός: 15,304 (εκτίμηση 2013) 16,116 (απογραφή 2009) 21,799 (απογραφή 1999).
Παραπομπές
Σινγκιρλαου
Απαρτχάιντ έργου
Το απαρτχάιντ έργου ή εργοαπαρτχάιντ ή εργοδιάκριση ή διάκριση έργου στην Εργοθεραπεία είναι ο όρος που υποδηλώνει ότι διαφορετικά άτομα, ομάδες και κοινότητες μπορεί να στερηθούν ουσιώδους και σκόπιμης δραστηριότητας μέσω του διαχωρισμού τους λόγω κοινωνικών, πολιτικών, οικονομικών παραγόντων και για λόγους κοινωνικής θέσης.