cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Απλακοφόρα
Τα Απλακοφόρα γνωστά και ως Σωληνόγαστρα είναι μία μονοφυλετική ομάδα μικρών, αποκλειστικά βενθικών, θαλασσίων μαλακίων, με αμφίπλευρη συμμετρία που απαντώνται σε όλους τους ωκεανούς του κόσμου. Όλες οι γνωστές σύγχρονες μορφές δεν έχουν όστρακο: μόνο κάποιες εξαφανισμένες πρώιμες μορφές διέθεταν όστρακο. Η ομάδα περιλαμβάνει τους δύο κλάδους Νεομηνιόμορφα και Χαιτοδρμόμορφα, με 28 οικογένειες και περίπου 320 είδη. Τα απλακοφόρα παραδοσιακά θεωρούνται πρόγονοι των άλλων ομοταξιών μαλακίων. Ωστόσο, η σχέση μεταξύ των δύο ομάδων απλακοφόρων και των άλλων ομοταξιών μαλακίων και μεταξύ τουςπαραμένει ασαφής. Ανακαλύφθηκαν από τον Λαβέν το 1841.
Τα απλακοφόρα είναι κυλινδρικά και σκωληκοειδή στο σχήμα και τα περισσότερα πολύ μικρά, χωίς να ξεπερνούν σε μήκο τα 5 εκατοστόμετρα· κάποια είδη, πάντως, φτάνουν σε μήκος και τα 30 εκατοστόμετρα. Διαθέτουν όλα εκτώς των Ουροβοθριδιωτών ένα αυλάκι που διαχωρίζει τον μανδύα από τον πόδα.
Κατηγορία:Μαλάκια
Πανελλήνιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου γυναικών 2019
Το 33ο Πανελλήνιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου γυναικών, διεξήχθη στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας του Νέου Φαλήρου, στις 9 και 10 Φεβρουαρίου 2019. Πρωταθλήτρια ομάδα αναδείχθηκε ο Γ.Σ. Κηφισιάς για τρίτη φορά στην ιστορία του θεσμού.
Σχόλια
Στο πρωτάθλημα μετείχαν δεκάδες αθλήτριες σωματείων από όλη την Ελλάδα καθώς και αθλήτριες εκτός βαθμολογίας από την Κύπρο. Βαθμολογήθηκαν 62 σύλλογοι.
Αποτελέσματα
2017 | 2018 | 2019 | 2020 | 2021
Πηγή:
Πηγές
Κλειστου στιβου γυναικων Κατηγορία:Στίβος το 2019 Κατηγορία:Διοργανώσεις στίβου στον Πειραιά
Αβραάμ Παυλίδης
Ο Αβραάμ Παυλίδης γεννήθηκε το 1950 στη Θεσσαλονίκη, αλλά πέρασε τα παιδικά του χρόνια στο Γάζωρο, χωριό των Σερρών. Είναι φωτογράφος και ιδιωτικός υπάλληλος. Ξεκίνησε σαν εικαστικός χρησιμοποιώντας ακουαρέλα να εκφράζεται καλλιτεχνικά, ενώ άρχισε να φωτογραφίζει από τις αρχές της δεκαετίας του ΄90. Η θεματολογία των φωτογραφικών του έργων περιστρέφεται γύρω από την παράδοση, την εγκατάλειψη και τη μνήμη. Ταξιδεύοντας σε όλη την Ελλάδα καταγράφει με χαρακτηριστικό τρόπο οικίες, ναούς, καφενεία, νοσοκομεία ή εργοστάσια εγκαταλελειμμένα, παρατημένα στον χρόνο και φορτισμένα με μνήμες και ιστορία.
Έχει παρουσιάσει το έργο του σε διάφορες εκθέσεις στο εξωτερικό και την Ελλάδα. Μερικές από αυτές είναι: Ανκόνα της Ιταλίας (2002), Αυστρία, Φωτογραφικό Κέντρο Θεσσαλονίκης (2002), ομαδική έκθεση "Αποθήκες του χρόνου" στο Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης (2003). Το 2004 το Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης παρουσίασε ατομική έκθεσή του, με τίτλο "Εστίες Παράδοσης", ενώ το 2010 παρουσιάστηκε ενόψει του Athens Photo Festival 2010, η ατομική του έκθεση με τίτλο "Το τελευταίο βλέμμα" στο 'The Lond Room' του Πικερμίου.
Σχετικά Άρθρα
Culture now
Τα Νέα online
Καθημερινή
Fmag photography magazine
Φωτογραφική Λέσχη Βόλου
Συμβούλιο Απόδημου Ελληνισμού
El Culture
Biblionet - "Το Τελευταίο Βλέμμα", Αβραάμ Παυλίδης
Κατηγορία:Έλληνες φωτογράφοι
Γεγονότα Οκτωβρίου 2020
Παρατίθενται παράκατω σημαντικά γεγονότα απ' όλο τον κόσμο που συνέβησαν το μήνα Οκτώβριο του 2020, συνοδευόμενα από τις πηγές μέσω των οποίων μεταδόθηκαν.
9 Οκτωβρίου
(BBC)
13 Οκτωβρίου
(ert.gr)
19 Οκτωβρίου
Ο συνολικός αριθμός των νεκρών είναι 30.712. (CNA)
22 Οκτωβρίου
(NPR)
25 Οκτωβρίου
Πολιτική και εκλογές
31 Οκτωβρίου
10
Όριο κόκκου
Όριο κόκκου (Grain boundary), είναι ο διεπιφανειακός διαχωρισμός δύο εφαπτόμενων κόκκων που έχουν διαφορετικό κρυσταλλογραφικό προσανατολισμό σ' ένα πολυκρυσταλλικό υλικό.
Πηγές
Επιστήμη και Τεχνολογία των Υλικών, W. D. Callister, Εκδόσεις Τζιόλα, 5η έκδοση
Κατηγορία:Μεταλλουργία Κατηγορία:Επιστήμη υλικών
Λεωνίδας Παρασκευόπουλος
Το ονοματεπώνυμο Λεωνίδας Παρασκευόπουλος μπορεί να οδηγεί στους:
Γκούσταφ Νάχτιγκαλ
Ο Γκούσταφ Νάχτιγκαλ (γερμ. Gustav Nachtigal, 1834-1885) υπήρξε Γερμανός εξερευνητής της Αφρικής.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 23 Φεβρουαρίου 1834 στο Άιχστεντ. Πατέρας του ήταν ο ιερέας Καρλ Φρίντριχ Νάχτιγκαλ, ο οποίος πέθανε νωρίς από φυματίωση. Ο μικρός Γκούσταφ, ορφανός από πατέρα, τελείωσε το γυμνάσιο και φοίτησε ιατρική στα Πανεπιστήμια της Χάλε, του Βύρτσμπουργκ και του Γκράιφσβαλντ. Προσχώρησε στις φοιτητικές λέσχες της Παλαιομαρκίας το 1854, Πομερανίας το 1877 και Νασοβίας το 1878. Διορίστηκε στρατιωτικός ιατρός στην Κολωνία το 1858.
Αρρώστησε από φυματίωση και πήγε στην Αφρική για να αναρρώσει. Εγκαταστάθηκε στην Αλγερία, και από το 1863 στην Τυνησία, όπου υπηρέτησε ως ιατρός στην εξτρατεία κατά των επανασταημένων φυλών του Μάγκρεμπ. Αργότερα έγινε προσωπικός ιατρός του Μπέη και έμαθε να μιλάει αραβικά. Το 1868 γνώρισε τον εξερευνητή Γκέρχαρντ Ρολφς, στον οποίο είχε ανατεθεί το 1868 η διακίνηση των δώρων του αυτοκράτορα Γουλιέλμου Α΄ της Γερμανίας προς τον Σουλτάνο του Μπόρνου (στη σημερινή Νιγηρία). Ο Ρολφς με τη σειρά του παρέθεσε τη διεκπεραίωση της εργασίας αυτής στον Νάχτιγκαλ. Αργότερα ο Νάχτιγκαλ γνώρισε και την εξερευνήτρια Αμεξαντρίνε Τίννε.
Ο Νάχτιγκαλ ξεκίνησε την αποστολή του στις 17 Φεβρουαρίου 1869. Πήγε στην Τρίπολη της Λιβύης, διέσχισε τη Σαχάρα, διέμεινε στην όαση του Φεζάν, και έφτασε στο άγνωστο τότε Τούμπου, και στο Τιμπέστι. Εκεί τον λήστεψαν και κόντεψαν να τον φονέψουν, γι' αυτό κατέφυγε στο Μουρτζούκ, όπου διαχείμασε πρίν συνεχίσει το ταξίδι του. Την άνοιξη του 1870 συνέχισε το ταξίδι του και έφτασε στο Κούκα, στα ανάκτορα του Σουλτάνου του Μπόρνου, και του παρέδωσε τα δώρα του αυτοκράτορα που προορίζονταν για αυτόν.
Από εκεί συνέχισε το ταξίδι του και επισκέφτηκε και άλλα μέρη της Αφρικής, επιστρέφοντας το 1872 στην Κούκα. Συνέχισε τις εξερευνήσεις του μέχρι το 1875, οπότε επέστρεψε στην πατρίδα του. Στο Βερολίνο έγραψε τις εντυπώσεις του, που απέσπασαν πολλά βραβεία. Διορίστηκε το 1882 από τον Μπίσμαρκ πρέσβης στην Τύνιδα. Το 1884 προάχθηκε σε αυτοκρατορικό επίτροπο (Reichskommissar) για τη Γερμανική Δυτική Αφρική.
Απεβίωσε στις 20 Απριλίου 1885 στην ακτή της Δυτικής Αφρικής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί εξερευνητές
Αρέθουσα
Με το όνομα Αρέθουσα επίσης αναφέρονται:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Αυστραλιανοί Πράσινοι
Οι Αυστραλιανοί Πράσινοι είναι μία αριστερή ομοσπονδία πολιτικών κομμάτων της Αυστραλίας. Οι Πράσινοι της Τασμανίας είναι το πρώτο οικολογικό κόμμα στον κόσμο αφού ιδρύθηκαν το 1972. Τα διάφορα πράσινα κόμματα συντονίστικαν σε ομοσπονδιακό επίπεδο το 1984 ενώ το ομοσπονδιακό κόμμα δημιουργήθηκε οχτώ χρόνια αργότερα.
Μουσά Μαμούτ
Ο Μουσά Μαμούτ (ρωσικά και κριμαϊκά ταταρικά: Муса Мамут, 20 Φεβρουαρίου 1931 - 28 Ιουνίου 1978) ήταν πολιτικός ακτιβιστής που αυτοθυσιάστηκε στην Κριμαία ως ένδειξη διαμαρτυρίας κατά της καταστολής των Τάταρων της Κριμαίας. Είναι σύμβολο της εθνότητας της Τατάρων της Κριμαίας.
Βιογραφία
Ο Μαμούτ γεννήθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 1931 στην Ουζούντζα, στην περιοχή Μπαλακλάβα, στην Κριμαία από μια οικογένεια βοσκών. Είχε πέντε αδέλφια και δύο αδελφές. Το 1944 ο Ιωσήφ Στάλιν κατηγόρησε τους Τάρκους της Κριμαίας ότι συνεργάζονταν με τους Ναζί. Όπως και χιλιάδες άλλοι Τάταροι της Κριμαίας, η οικογένεια του Μουσά απομακρύνθηκε από το σπίτι της, φορτώθηκε σε βαγόνι βοοειδών και απελάθηκε στο Ουζμπεκιστάν. Στην εξορία, η οικογένεια ζούσε στη φτώχεια και τέσσερα αδέλφια του Μαμούτ πέθαναν από υποσιτισμό. Ο Μαμούτ εργάστηκε σε αποθήκη βαμβακιού και το 1957 έγινε μηχανικός και οδηγός τρακτέρ.
Κατά την εποχή του Λεονίντ Μπρέζνιεφ, το κίνημα επαναπατρισμού των Τατάρων της Κριμαίας υποστηρίχθηκε από σοβιετικούς ακτιβιστές για τα ανθρώπινα δικαιώματα, όπως ο Πέτρο Γκριγκορένκο και ο Αντρέι Ζαχάρωφ. Τον Σεπτέμβριο του 1967 οι σοβιετικές αρχές παραιτήθηκαν από την κατηγορία εναντίον του λαού των Τατάρων της Κριμαίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυτόχειρες
Γούσιος (αποσαφήνιση)
Με το επώνυμο Γούσιος μπορεί να αναφέρονται:
Κατηγορία:Ελληνικά επώνυμα
Λούσεα
Η Λούσεα (αγγλικά: Lucea) είναι μια κωμόπολη της Τζαμάικα. Είναι η πρωτεύουσα της Ενορίας το Αννόβερου. Έχει πληθυσμό 5.739 κατοίκων (2001).
Γεωγραφία
Η Λούσεα βρίσκεται βορειοδυτικά της Τζαμάικα και του Αννόβερου. Βρίσκεται ανατολικά του Τομ Πάιπερς Μπέυ. Βρέχεται από τα ποτάμια Λούσεα Ηστ και Λούσεα Γουέστ. Έχει υψόμετρο 57 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.
Δημογραφία
Η Λούσεα έχει σύμφωνα με την απογραφή του 2001 5.739 κατοίκους, από τους οποίους το 92% (περίπου 5.310) είναι μαύροι, το 1% λευκοί, το 4% Ασιάτες, το 2% Λατίνοι, και το 2% διάφοροι άλλοι.
Οικονομία
Στην Λούσεα καλλιεργούνται δημητριακά, όσπρια, μπανάνες, λαχανικά, ζάχαρη, καφές, κακάο και ρούμι. Η Λούσεα έχει, επίσης, πολλά δένδρα και λουλούδια. Ξακουστό είναι το δένδρο Maranta arundinacea (υπάκουο φυτό).
Τουρισμός
Η Λούσεα έχει πολλές προσελκύσεις για τους τουρίστες. Έχει πολλά κλαμπ, όπως το 300 Club, που βρέθηκε το 1955, το Green Dragon ("Πράσινος Δράκος") και το Border Line ("Γραμμή Συνόρων"). Άλλες προσελκύσεις τουριστών είναι το Ξενοδοχείο Τράιαλ, που συμπεριλαμβάνει γήπεδο γκολφ και τέννις. Το Ξενοδοχείο Τράιαλ είναι το ξακουστότερο θέρετρο του Αννόβερου.
Δείτε επίσης
Λουσεα
Αρχή του Πασκάλ
μικρογραφία|Υδραυλική συσκευή ανύψωσης Η αρχή του Πασκάλ είναι ένας από τους βασικούς νόμους της υδροστατικής. Η αρχή αυτή που προσδιορίσθηκε από τον Γάλλο φυσικό και μαθηματικό Μπλεζ Πασκάλ (1623-1662), προς τιμή του οποίου και φέρει το όνομά της, καθορίζει ότι η οποιαδήποτε πίεση που τυχόν μπορεί ν΄ ασκηθεί στην επιφάνεια ενός υγρού μεταδίδεται ομοιόμορφα εντός αυτού, προς όλες τις διευθύνσεις και σε όλο το βάθος του.
Εφαρμογές της αρχής του Πασκάλ αποτελούν η πλήρωση με αέρα ενός τροχού ή μπαλονιού, το υδραυλικό πιεστήριο, οι υδραυλικοί γερανοί, τα υδραυλικά φρένα και πλείστα άλλα. Η αρχή του Πασκάλ αφορά όλα τα ρευστά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Υδροστατική Αρχή Πασκαλ
ARP spoofing
Το ARP spoofing (πλαστοπροσωπεία ARP) ή ARP poisoning (δηλητηρίαση ARP) είναι ένας τύπος παραβίασης σε δίκτυο υπολογιστών το οποίο βασίζεται στο πρωτόκολλο ARP.
Ο κακόβουλος χρήστης μπορεί, μεταδίδοντας (αγγλ. broadcast) λανθασμένα πακέτα ARP, να μπερδέψει άλλους host ώστε να στείλουν τα πλαίσια δεδομένων (αγγλ. data frames) τους σε άλλον υπολογιστή χωρίς να το αντιληφθούν. Μπορεί τότε να παρακολουθήσει την επικοινωνία μεταξύ (π.χ. ως βάση για μια επίθεση τύπου man-in-the-middle attack):
Περιορισμοί
Για να στηθεί μια τέτοια πλαστοπροσωπία, ο κακόβουλος χρήστης πρέπει να βρίσκεται στο ίδιο υποδίκτυο με τον/τους host που θέλει να εξαπατήσει και αυτό να αποτελείται από μεταγωγείς.
Ένας διαχειριστής συστήματος μπορεί να καταπολεμήσει τέτοιου είδους παραβιάσεις παρακολουθώντας τον κατάλογο ARP (αγγλ. ARP table) για παράξενες αλλαγές/αξίες (π.χ. μπορεί να κρατηθεί ιστορικό των καταχωρήσεων και να συγκριθούν με τις τωρινές εγγραφές). Κυκλοφορούν εργαλεία που αυτοματοποιούν τον έλεγχο αυτόν, και προειδοποιούν τον διαχειριστή σε περίπτωση ανάγκης.
Επιθυμητή καλόβουλη χρήση
Η χρήση της πλαστοπροσωπίας ARP μπορεί να είναι καλόβουλη. Παραδείγματος χάρη, ένας χρήστης μπορεί να επαναπροσανατολιστεί προς έναν host στον οποίο πρέπει να καταχωρηθεί πριν του δοθεί πλήρης ή μερική πρόσβαση στους πόρους του δικτύου. Το Packetfence βασίζεται σ´αυτήν την τεχνική για την λειτουργία του.
Παράδειγμα παραβίασης
thumb|341px|right|Παράδειγμα παραβίασης ARP. A και B: θύματα C : κακόβουλος χρήστης
Man-in-the-middle attack
Σκοπός του C είναι να "μπει" ανάμεσα από τον Α και το Β. Για να γίνει αυτό, στέλνει πακέτα ARP στον Α με διεύθυνση πρωτοκόλλου 192.168.0.20 και διεύθυνση MAC 30:30:30:30:30:30. Όταν λοιπόν ο Α θέλει να στείλει δεδομένα στον Β, θα χρησιμοποιήσει την διεύθυνση MAC του C. Με τον ίδιο τρόπο, εξαπατεί τον Β, ώστε στον κατάλογο ARP του τελευταίου να βρίσκεται το ζεύγος 192.168.0.10 → 30:30:30:30:30:30 αντί του 192.168.0.10 → 10:10:10:10:10:10.
Σ'αυτό το σημείο, ο Α στέλνει τα πακέτα με αποδέκτη τον Β στον κακόβουλο χρήστη C (και αντιστρόφως). Παρ'όλα αυτά, για να λειτουργήσει σωστά η παραβίαση αυτή, ο C πρέπει επίσης να δρομολογήσει όποιο πακέτο δεν του απευθύνεται (με βάση την διεύθυνση πρωτοκόλλου) ή όποιο πακέτο δεν θα έπρεπε να λαμβάνει στον επιθυμητό τελικό αποδέκτη, έτσι ώστε οι δυο host (εδώ Α και Β) να μην καταλάβουν πως η επικοινωνία τους παρακολουθείται.
Denial-of-service attack
Στην επίθεση άρνησης υπηρεσιών (denial of service attack), ο σκοπός είναι ο αποκλεισμός ενός host ή υποδικτύου από το δίκτυο που βρίσκεται ο C. Η τακτική είναι η ίδια με την παραβίαση τύπου man-in-the-middle. Για να μην φαίνεται ο Α ως μέρος του δικτύου του παραδείγματος και να μην μπορεί να στείλει κανένα πακέτο σε άλλους host, στέλνονται ακριβώς τα ίδια πακέτα με πριν στους άλλους δυο host. Όταν ένα πακέτο του Β με προορισμό τον Α φτάσει στον C, αυτός δεν το δρομολογεί και απαντάει πως ο host αυτός δεν υπάρχει (βλ. ICMP). Όλα τα πακέτα του Α καταφθάνουν στον C και απλώς απορρίπτονται.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωτόκολλα του ίντερνετ
Μιχαέλα Μεταλλίδου
Η Μιχαέλα Μεταλλίδου (γεν. 23 Ιανουαρίου 1993) είναι Ελληνίδα αθλήτρια της ρυθμικής γυμναστικής. Συμμετείχε στο αγώνισμα της ομαδικής ρυθμικής γυμναστικής στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2016, όπου η ελληνική εθνική ομάδα αποκλείστηκε στον προκριματικό γύρο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της ρυθμικής γυμναστικής
Αναστάσης Αναγνώστου Λιδωρίκης
Ο Αναστάσης Αναγνώστου Λιδωρίκης ή Λοιδωρίκης ή Αναστάσιος Αναγνώστου Λιδωρίκι ή Λοιδορίκης ή Αναστάσιος Λοιδορικίου ( Παλαιοκάτουνο 1797 – 31 Δεκεμβρίου 1845) ήταν πολιτικός κατά τη διάρκεια της ελληνικής επανάστασης καθώς και στα αμέσως επόμενα χρόνια.
Ήταν γος του κοτζαμπάση Αναγνώστη Λιδωρίκη και αδελφός του Παναγιώτη. Μικρός στάλθηκε στα Γιάννενα και φοίτησε κοντά στον λόγιο Αθανάσιο Ψαλίδα, αργότερα έγινε σύμβουλος του Αλή Πασά που τον έκανε "Μουρχουδάρη". Μυήθηκε στην Φιλική Εταιρεία και επέστρεψε στο Λιδωρίκη όπου βοήθησε στις ετοιμασίες της επανάστασης.
Ήταν πληρεξούσιος Λιδωρικίου στην Α' Εθνοσυνέλευση Επιδαύρου το 1821-22, μέλος του Βουλευτικού, στη Γ' Εθνοσυνέλευση Ερμιόνης το 1827, στη Δ' Εθνοσυνέλευση Άργους το 1829, στη Δ' κατ' επανάληψη Εθνική των Ελλήνων συνέλευση το 1831-32 και στη Δ' κατά συνέχειαν Εθνική των Ελλήνων Συνέλευση το 1832, καθώς και στην Γ’ Σεπτεμβρίου εν Αθήναις Εθνική των Ελλήνων Συνέλευση.
Ήταν διοικητής της ανατολικής Ελλάδας, ιδρυτικό μέλος της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας, επί Όθωνος διορίσθηκε διοικητής Καρύταινας και έπειτα διοικητής της Λιβαδειάς.
Παστίτσιο (μουσική)
Ο μουσικολογικός όρος παστίτσιο ή παστίς (εκ του ιτ. pasticcio ή του γαλλ. pastiche) αναφέρεται σε οπερατικά ή άλλα μουσικά έργα, το επιμέρους υλικό των οποίων ανήκει σε δύο ή περισσότερους συνθέτες. Στις περισσότερες περιπτώσεις το παστίστιο αποτελεί σύμμειξη πολλών διαφορετικών έργων, με στόχο τη διασκευή τους κατά τα τοπικά, ή άλλα πρότυπα. Συχνά, τέτοια έργα έχουν ως βάση τη χιουμοριστική διάθεση, διακωμωδώντας μια γνωστή άρια ή άλλη μουσική φράση, φτάνοντας ακόμη και στην παρωδία.
Ο όρος εμφανίζεται τον 16ο αιώνα, αναφερόμενος στο γνωστό γαστρονομικό έδεσμα παστίτσιο· με καταβολές στη λατινική λέξη του 13ου αιώνα pasticium , κατόπιν πέρασε στη λογοτεχνία και περί το 1795 στη μουσική (κατ' άλλους το 1742 ). Η αρχική σημασία της λέξης ανάγεται στην «πίτα» και τη «ζύμη» γενικά.
Όσον αφορά στην οργανική μουσική, το παστίτσιο ως φόρμα είναι μάλλον σπανιότερο, με εξαίρεση τις περιπτώσεις χοροεσπερίδων, στις οποίες η μουσική ανέκαθεν υπήρξε ανθολογία πολλών έργων. Μια ξεχωριστή περίπτωση αποτελούν τα τέσσερα πρώτα κοντσέρτα για πιάνο του Μότσαρτ (K. 37, 39–41), τα οποία βασίζονται σχεδόν εξ ολοκλήρου σε μέρη από σονάτες άλλων συνθετών. Ο νεαρός τότε Μότσαρτ συνδύασε τα διαφορετικά υλικά, προσθέτοντας μια ορχηστρική συνοδεία, φτάνοντας σε ένα αποτέλεσμα άξιο προσοχής, δεδομένης της ηλικίας του.
Πηγές
Κατηγορία:Μουσική μορφολογία
Ορθόδοξοι
Ορθόδοξοι αποκαλoύνται οι άνθρωποι που ανήκουν στην Εκκλησία η οποία ακολουθεί την σωστή θεολογική ή δογματική ερμηνεία του χριστιανισμού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ορθοδοξία
Παρωρία
Η Παρωρία ήταν αρχαία πολίχνη της Αρκαδίας.
Ιδρύθηκε και οικίστικε από τον Παρωρέα που ήταν ο μικρότερος γιος του Τρικόλωνα και εγγονός του Λυκάονα. Βρισκόταν 10 στάδια από την Ζοιτία και όταν πέρασε ο Παυσανίας από την περιοχή η πολίχνη ήταν ερειπωμένη.
Επίσης κοντά στην Παρωρία υπήρχαν και οι πόλεις Θυραίο και Υψούντα που τις βρήκε ο Παυσανίας και αυτές ερειπωμένες.
Αναφορές
Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Αρκαδίας
Εθνική Μοντσερράτ (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η Εθνική Μοντσερράτ εκπροσωπεί το νησί Μοντσερράτ στην Ποδοσφαιρική Συνομοσπονδία Βόρειας, Κεντρικής Αμερικής και Καραϊβικής. Το ποδόσφαιρο είναι το δεύτερο δημοφιλές άθλημα στο νησί, μετά το κρίκετ. Έδρα της ομάδας είναι το Blakes Estate Stadium. Η ομάδα ιδρύθηκε το 1973 και από το 2002 συμμετέχει στα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου, αλλά σε όλες τις περιπτώσεις αποκλείεται από τον πρώτο γύρο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στο Μοντσερράτ Μοντσερρατ
Μεγάλη Μουσική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος «Λίλιαν Βουδούρη»
Μουσικές συλλογές
Το υλικό της βιβλιοθήκης επικεντρώνεται στη δυτική μουσική, καλύπτει όμως και την αρχαία, τη βυζαντινή, την παραδοσιακή και την έντεχνη ελληνική μουσική. Η συλλογή ολοκληρώνεται με υλικό γύρω από την παραδοσιακή μουσική διαφόρων πολιτισμών ανά τον κόσμο και την τζαζ, ενώ αξιόλογες είναι και οι συλλογές για την αρχαία ελληνική τέχνη, το θέατρο, τον χορό, τη λογοτεχνία, τη φιλοσοφία και τις καλές τέχνες. Η συλλογή, επίσης, περιλαμβάνει έντυπα βιβλία και παρτιτούρες, ηχογραφήσεις, μικροφίλμ, μικροφίς, περιοδικά, προγράμματα συναυλιών, CD-ROM, βάσεις δεδομένων, ηλεκτρονικών βιβλίων κ.ά.
Προγράμματα Ψηφιοποίησης
Η Μεγάλη Μουσική Βιβλιοθήκη «Λίλιαν Βουδούρη» έχει ψηφιοποιήσει 300.000 τεκμήρια από το Αρχείο Ελληνικής Μουσικής και πιο συγκεκριμένα πολύτιμα χειρόγραφα ελλήνων συνθετών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στην Αθήνα
KM3NeT
KM3NeT είναι το ακρωνύμιο για το Τηλεσκόπιο Νετρίνων κυβικού χιλιομέτρου (Cubic Kilometer Neutrino Telescope), το οποίο αποτελεί μελλοντικό Ευρωπαϊκό έργο υποδομής με σκοπό την έρευνα και θα βρίσκεται στο πυθμένα της Μεσογείου. Το έργο αυτό θα φιλοξενεί το νέας γενιάς τηλεσκόπιο Νετρίνων υπό την μορφή ενός ανιχνευτή Cherenkov, περιστοιχιζόμενο από επιστημονικά μετρητικά όργανα, μέσα σε έναν όγκο μεγαλύτερο των 5 κυβικών χιλιόμετρων, κατανεμημένα σε 3 περιοχές της Μεσόγειου: KM3NeT-Fr (παράκτια της Toulon, Γαλλία), KM3NeT-It (παράκτια του Portopalo di Capo Passero, Σικελία, Ιταλία) και KM3NeT-Gr (παράκτια της Πύλου, Πελοπόννησος, Ελλάδα).
Το KM3NeT θα ψάξει για νετρίνα προερχόμενα από μακρινές αστρονομικές πηγές νετρίνων όπως υπολείμματα υπερκαινοφανών, εκρήξεις ακτίνων γάμμα, εκρήξεις υπερκαινοφανών η και συγκρούσεις αστέρων, ενώ θα αποτελέσει ισχυρότατο εργαλείο στην έρευνα για σκοτεινή ύλη στο σύμπαν. Ο πρωτεύον σκοπός του θα είναι να εντοπίσει νετρίνα από πηγές εντός του γαλαξία μας. Συστοιχίες από χιλιάδες οπτικούς ανιχνευτές θα εντοπίζουν στα βάθη της θάλασσας το αχνό φως από φορτισμένα σωματίδια προερχόμενα από γειτονικές στον ανιχνευτή συγκρούσεις μεταξύ νετρίνων και του νερού ή των βράχων. Η ερευνητική αυτή υποδομή θα στεγάσει επίσης όργανα για άλλες επιστήμες όπως η θαλάσσια βιολογία, η ωκεανογραφία και η γεωφυσική για τη μακροπρόθεσμη και on-line παρακολούθηση του περιβάλλοντος βαθέων υδάτων και του θαλάσσιου βυθού σε βάθος πολλών χιλιομέτρων.
Το πλήρες τηλεσκόπιο νετρίνων θα περιέχει με τη σειρά του 12000 ανθεκτικές στην πίεση γυάλινες σφαίρες που θα συνδέονται με περίπου 600 χορδές - κάθετες δομές με ύψος περίπου ενός χιλιομέτρου. Κάθε γυάλινη σφαίρα θα περιέχει 31 φωτοπολλαπλασιαστές και θα συνδέεται με την ακτή μέσω ενός υψηλού εύρους ζώνης οπτικό δίκτυο. Στην όχθη του κάθε τόπου εγκατάστασης KM3NeT, ένα υπολογιστικό κέντρο θα εκτελεί το πρώτο φιλτράρισμα στα δεδομένα με σκοπό την  την εύρεση του σήματος  των κοσμικών νετρίνων, πριν από τη διοχέτευση των δεδομένων σε ένα κεντρικό σταθμό δεδομένων για την αποθήκευση και την περαιτέρω ανάλυση από τους επιστήμονες του KM3NeT. Το 2012, η πρώτη φάση της εφαρμογής του μηχανισμού έρευνας KM3NeT έχει ξεκινήσει με την αναδιαμόρφωση του βυθού στις περιοχές KM3NeT-Fr και KM3NeT-It. Από τις αρχές του 2013, ένα πρωτότυπο ψηφιακό οπτικό συστημα(KM3NeT-DOM) είναι σε λειτουργία στο τηλεσκόπιο ANTARES. Η πρώτη KM3NeT-χορδή αναμένεται να εγκατασταθεί στην περιοχή KM3NeT-It στα τέλη του 2013.
Για το σχεδιασμό του ανιχνευτή νετρίνων, το KM3NeT βασίζεται στην εμπειρία των τριών πιλοτικών έργων στη Μεσόγειο Θάλασσα: τον ανιχνευτή ANTARES, το πείραμα NEMO και το έργο NESTOR. Ο ανιχνευτής ANTARES ολοκληρώθηκε στις 30 Μαΐου 2008, και είναι το μεγαλύτερο τηλεσκόπιο νετρίνων στο βόρειο ημισφαίριο.
Στο νότιο ημισφαίριο, στην Ανταρκτική, το παρατηρητήριο νετρίνων IceCube είναι ήδη σε λειτουργία. Μαζί, το IceCube και το KM3NeT θα παρατηρούν τον πλήρη ουράνιο θόλο και θα σχηματίζουν ένα παγκόσμιο παρατηρητήριο νετρίνων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τηλεσκόπια
Ιμπραχίμ Μαχλάμπ
Ο Ιμπραχίμ Μαχλάμπ (Ibrahim Mahlab, αραβικά: إبراهيم مح) (γενν. στις 12 Απριλίου 1949), ήταν Πρωθυπουργός της Αιγύπτου, από την 1η Μαρτίου 2014 ως το 2015. Προηγουμένως υπηρέτησε ως υπουργός Οικισμού. Παραιτήθηκε το 2015.
Σταδιοδρομία
Ο Μαχλάμπ ήταν μέλος της Πολιτικής Επιτροπής του Εθνικού Δημοκρατικού Κόμματος πριν την Αιγυπτιακή Επανάσταση του 2011. Έπειτα από το πραξικόπημα του 2013, ο Χαζέμ ελ Μπεμπλάουι ανέλαβε υπηρεσιακός πρωθυπουργός και ο Μαχλάμπ διορίστηκε ως υπουργός Οικισμού. Έπειτα από την ξαφνική παραίτηση της κυβέρνησης ελ Μπεμπλάουι, ανατέθηκε στο Μαχλάμπ η εντολή να σχηματίσει κυβέρνηση. Ο Μπεμπλάουι ανέφερε ότι η κυβέρνησή του "θα εργαστεί από κοινού για την αποκατάσταση της ασφάλειας στην Αίγυπτο και την συντριβή της τρομοκρατίας. Επίσης υποσχέθηκε να ανασυγκροτήσει την οικονομία. Μία ημέρα μετά την ανάληψη των καθηκόντων του ανέφερε ότι προτεραιότητα για εκείνον ήταν η ασφάλεια και κάλεσε σε τερματισμό των απεργιών και των διαδηλώσεων.
Επαναδιορίστηκε στις 17 Ιουνίου 2014.
Στις 12 Σεπτεμβρίου 2015 υπέβαλε την παραίτησή του, παρότι το υπουργικό του συμβούλιο θα παραμείνει ως το σχηματισμό νέας κυβέρνησης.
Προσωπική ζωή
Ο Μαχλάμπ είναι παντρεμένος και μιλά αγγλικά και γαλλικά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Αιγύπτου
Εθνόσημο
Το εθνόσημο είναι εθνικό σύμβολο που μπαίνει στα στρατιωτικά ενδύματα, στα ενδύματα των στολών των σωμάτων Ασφαλείας μίας χώρας, καθώς και στις σφραγίδες επισήμων εθνικών εγγράφων.
Δείτε επίσης
* Κατηγορία:Πληροφοριακά γραφήματα
Ο Λούσιας
Ο Λούσιας είναι μυθιστόρημα του Νίκου Χουλιαρά.
Περιγραφή
Το μυθιστόρημα αφηγείται τις σκέψεις ενός διανοητικά καθυστερημένου, αλλά κατά τα άλλα αγαθού και αγνού παιδιού που ξέρει να παρατηρεί τον κόσμο και να αντιλαμβάνεται τι γίνεται γύρω του. Ζει στα Γιάννενα τα πρώτα χρόνια του εμφυλίου και στη μεταπολεμική εποχή. Νοιώθει χαμένο μέσα στο πέλαγος της ζωής, φιλοσοφεί βαθιά την κάθε στιγμή και τις εμπειρίες του. Παρατηρεί και βγάζει συμπεράσματα που πείθουν ακόμα και τον πιο απαιτητικό αναγνώστη.
Παραπομπές
Λουσιας
Μάχη των Θερμοπυλών
Η Μάχη των Θερμοπυλών έγινε το 480 π.Χ. (παράλληλα με τη ναυμαχία του Αρτεμισίου) μεταξύ των Ελλήνων και των Περσών, κατά την δεύτερη περσική εισβολή στην Ελλάδα.
Το πεδίο μάχης
Οι Πέρσες είχαν χάσει στον Μαραθώνα δέκα χρόνια νωρίτερα, γι' αυτό ετοίμασαν μια δεύτερη εκστρατεία, ο αρχηγός τους ήταν ο Ξέρξης. Ο Αθηναίος πολιτικός και στρατηγός Θεμιστοκλής, ήταν εκείνος που έπεισε τους Έλληνες να κλείσουν τα στενά των Θερμοπυλών και του Αρτεμισίου. Οι Πέρσες, οι οποίοι είχαν εκατομμύρια άνδρες στρατό και εκατό με τριακόσιες χιλιάδες άνδρες,  έφθασαν στα στενά στις αρχές του Σεπτεμβρίου.
Μετά από τέσσερις μέρες αναμονής, οι Πέρσες επιτέθηκαν, αλλά οι Έλληνες αντιστάθηκαν για δύο μέρες. Την τρίτη μέρα, ο Εφιάλτης οδήγησε τους Πέρσες πίσω από τους Έλληνες. Όταν το έμαθε αυτό, ο Λακεδαιμόνιος βασιλεύς Λεωνίδας (των Αγιαδών) αποδεσμεύει τις συμμαχικές δυνάμεις, για να οργανωθεί νέα άμυνα των Ελλήνων νοτιότερα, κρατώντας μαζί του στις Πύλες μονάχα επίλεκτες και εθελοντικές δυνάμεις, επιπλέον από τους θρυλικούς 300 Σπαρτιάτες, δηλαδή 900 με 1000 Περίοικους Λακεδαιμόνιους, ίσως μαζί και με Είλωτες (= απόγονοι κατακτημένων Αχαιών), 400 Θηβαίοι και 700 Θεσπιείς με επικεφαλής τον Δημόφιλο, γιο του Διαδρόμου.
Οι Πέρσες εξόντωσαν ολόκληρη τη δύναμη που έμεινε στο πεδίο της μάχης. Ο ελληνικός στόλος, αφού έμαθε τα νέα, αποφάσισε να απομακρυνθεί από το Αρτεμίσιο και να υποχωρήσει στη Σαλαμίνα, όπου αργότερα πέτυχε μια σημαντική νίκη. Οι Πέρσες υποχώρησαν ολοκληρωτικά μετά τις μάχες των Πλαταιών και της Μυκάλης.
Πηγές και ιστορικοί
Κύρια πηγή για τους Περσικούς πολέμους αποτελεί ο Έλληνας ιστορικός Ηρόδοτος. Ο Ηρόδοτος, γνωστός ως «Πατέρας της Ιστορίας», γεννήθηκε το 484 π.Χ. στην Αλικαρνασσό της Μικράς Ασίας, η οποία εκείνη την περίοδο βρισκόταν υπό περσική κατοχή. Έγραψε το έργο «Ιστορίαι» γύρω στα 440-430 π.Χ, προσπαθώντας να ανακαλύψει τις πραγματικές αιτίες των Περσικών πολέμων, οι οποίοι ολοκληρώθηκαν το 450 π.Χ. Η μέθοδος του Ηρόδοτου αποτελούσε καινοτομία και σύμφωνα με μερικούς ιστορικούς, ο Ηρόδοτος έχει εφεύρει την ιστορία που ξέρουμε. Κατά τον Παπαρρηγόπουλο: «Ο Ηρόδοτος είναι ο δημιουργός της αληθούς ιστορικής τέχνης...πρώτος ενόησεν ότι η ιστορία δεν είναι απλούς πραγμάτων κατάλογος, αλλά και η τεχνική των πραγμάτων τούτων συναρμολογία και η εξήγησις του χαρακτήρος αυτών». Κατά τον Τομ Χόλλαντ: «Για πρώτη φορά, ένας ιστορικός αποφάσισε να αποκαλύψει τα αίτια ενός πολέμου, ο οποίος έληξε πρόσφατα, χωρίς να καταγράφει μύθους, αλλά αιτίες, τις οποίες θα μπορούσαμε να ελέγξουμε προσωπικά»
Αν και ο Θουκυδίδης είχε αρχικά αμφισβητήσει την ακρίβεια του Ηροδότου, αργότερα δήλωσε ότι το έργο του «πατέρα της ιστορίας» δεν χρειαζόταν επαναγραφή ή διορθώσεις, καθώς χαρακτηριζόταν από ικανοποιητικό βαθμό ακρίβειας. Γι' αυτό, ο Θουκυδίδης αποφάσισε εντέλει να ξεκινήσει την ιστορία του από το σημείο που είχε ο Ηρόδοτος τη δική του αφήγηση (στην πολιορκία της Σηστού). Η αξιοπιστία του Ηροδότου έχει αμφισβητηθεί και από άλλους ιστορικούς. Ο Παυσανίας, στα Φωκικά, αναφέρεται στην περιγραφή του Ηροδότου για τη μάχη των Θερμοπυλών, όπου ο δεύτερος καταγράφει ότι οι Θηβαίοι παραδόθηκαν, όπως και 80 Μυκηναίοι. Ο Πλούταρχος, στο έργο Περί της Ηροδότου κακοήθειας (αν όντως το έγραψε αυτός), κατηγορεί τον Ηρόδοτο επειδή ο τελευταίος ζήτησε χρήματα από τους Θηβαίους, και επειδή δεν τα έλαβε, έγραψε ότι οι Θηβαίοι δείλιασαν και παραδόθηκαν. Οπωσδήποτε οι κατηγορίες που εκτοξεύει το σύγγραμμα αυτό κατά του Ηρόδοτου κάθε άλλο παρά σοβαρές είναι. Την περίοδο της Αναγέννησης, παρά το γεγονός ότι οι άνθρωποι συνέχιζαν να διαβάζουν το έργο του Ηροδότου, ο ιστορικός είχε κακή φήμη. Παρ' όλ' αυτά, τα αρχαιολογικά ευρήματα επιβεβαίωσαν τα γραφόμενα του Ηροδότου και αποκατέστησαν τη φήμη και την αξιοπιστία του, ειδικά ως προς τα γεγονότα που εξέτασε αυτοπροσώπως. Οι σύγχρονοι ιστορικοί θεωρούν το έργο του αξιόπιστο, αλλά έχουν αμφιβολίες για τους αριθμούς των νεκρών και τις ημερομηνίες των μαχών.
Ο ιστορικός Διόδωρος Σικελιώτης έγραψε τον 1ο αιώνα π.Χ. τη Βιβλιοθήκη Ιστορική και αναφέρεται στην εκστρατεία του Ξέρξη. Θεωρείται ότι ο Ηρόδοτος και ο Έφορος ο Κυμαίος αποτελούν τις πηγές του Διόδωρου. Αρχαιολογικά ευρήματα, όπως η δελφική Στήλη των Όφεων, που βρίσκεται στον Ιππόδρομο της Κωνσταντινούπολης, υποστηρίζουν τα αναφερόμενα από τον Ηροδότο.
Υπόβαθρο
Η Αθήνα και η Ερέτρια υποστήριξαν τους Ίωνες στον αγώνα τους κατά των Περσών (499-494 π.Χ). Σύμφωνα με τους ιστορικούς, ο Δαρείος ήταν σφετεριστής, και πέρασε τα περισσότερα χρόνια της ζωής του στους πολέμους εναντίον των εξεγερμένων υποτελών του. Η Ιωνική Επανάσταση απείλησε τη σταθερότητα της αυτοκρατορίας του Δαρείου, γι' αυτό και ορκίστηκε να εκδικηθεί όσες πόλεις συμμετείχαν. Έβλεπε επίσης, κυρίως αυτό, την ευκαιρία να επεκταθεί στη Δύση. Το 492 π.Χ, οι Πέρσες, με αρχηγό τον Μαρδόνιο, ανακατέλαβαν τη Θράκη και ανάγκασαν τους Μακεδόνες να συμμαχήσουν μαζί τους.
Το 491 π.Χ, ο Δαρείος απαίτησε την παράδοση όλων των ελληνικών πόλεων. Πολλές από αυτές παραδόθηκαν - ο Ηρόδοτος αναφέρεται στην παράδοση των Αιγινητών, που μετέπειτα κατηγορήθηκαν από τους Σπαρτιάτες για προδοσία. Οι Αθηναίοι και οι Σπαρτιάτες, και άλλες πόλεις-κράτη βέβαια, αρνήθηκαν να παραδοθούν στους Πέρσες. Τότε, το 490 π.Χ, ο Δαρείος ξεκίνησε νέα εκστρατεία, με αρχηγούς τον Δάτη και τον Αρταφέρνη, οι οποίοι κατάφεραν να καταλάβουν τη Νάξο, τις Κυκλάδες και την Ερέτρια. Αλλά, η επέκτασή τους σταμάτησε και αναγκάστηκαν να επιστρέψουν στην Ασία χάρη στη νίκη των Αθηναίων και των Πλαταιέων στον Μαραθώνα.
Ο Δαρείος άρχισε να συγκεντρώνει μεγάλο στρατό για να επιτεθεί ξανά στην Ελλάδα, αλλά τα σχέδια του αναβλήθηκαν λόγω της εξέγερσης στην Αίγυπτο. Ένα χρόνο μετά ο Δαρείος πέθανε και στον θρόνο ανέβηκε ο γιος του Ξέρξης Α'. Ο Ξέρξης ανακατέλαβε την Αίγυπτο και άρχισε ξανά τις προετοιμασίες για εισβολή στην Ελλάδα. Καθώς η εισβολή θα ήταν μεγάλης κλίμακας, ο Ξέρξης χρειαζόταν πολύ χρόνο για συγκεντρώσει στρατό και υλικό πολέμου. Αποφάσισε ότι ο Ελλήσποντος έπρεπε να γεφυρωθεί για να επιτρέψει στον στρατό του να περάσει στην Ευρώπη, και ότι ένα κανάλι πρέπει να ανοιχθεί στον ισθμό του Όρους Άθως. Η πραγματοποίηση αυτών των στόχων ήταν πάρα πολύ δύσκολη, όπως είναι και για τα σύγχρονα κράτη. Στις αρχές του 480 π.Χ, οι ετοιμασίες τελείωσαν, και ο στρατός που συγκέντρωσε ο Ξέρξης στις Σάρδεις βάδισε στην Ευρώπη, περνώντας από τον Ελλήσποντο δια μέσου δύο τεχνητών γεφυρών.
Στα μέσα της δεκαετίας του 480 π.Χ, οι Αθηναίοι ξεκίνησαν τις προετοιμασίες για πιθανό πόλεμο κατά των Περσών. Το 482 π.Χ, ο Θεμιστοκλής έπεισε τους Αθηναίους να δημιουργήσουν ένα στόλο από τριήρεις, λέγοντας τους ότι πρόκειται να επιτεθεί στην Αίγινα. . Ωστόσο, οι Αθηναίοι δεν κατείχαν τον απαραίτητο αριθμό στρατιωτών για να μπορέσουν να αντιμετωπίσουν τους Πέρσες - συνεπώς, χρειάζονταν μια συμμαχία από ελληνικές πόλεις-κράτη. Το 481 π.Χ, ο Ξέρξης έστειλε πρεσβευτές σε όλες τις ελληνικές πόλεις-κράτη, με εξαίρεση την Αθήνα και τη Σπάρτη, ζητώντας γη και ύδωρ. Η Σπάρτη και Αθήνα έλαβαν την υποστήριξη μερικών ελληνικών πόλεων, και το ίδιο έτος, στην Κόρινθο, συγκλήθηκε συνέδριο, όπου και δημιουργήθηκε η ελληνική συμμαχία. Το κάθε μέλος της συμμαχίας είχε την δυνατότητα να στέλνει αγγελιαφόρους στις υπόλοιπες πόλεις-μέλη, ζητώντας στρατό για αμυντικούς σκοπούς. Σύμφωνα με τους σύγχρονους ιστορικούς, αυτό αποτελεί αξιοσημείωτο, καθώς οι εμφύλιες συρράξεις μεταξύ των Ελλήνων, εκείνη την περίοδο, συνεχίζονταν.
Το 480 π.Χ, συγκλήθηκε νέο συνέδριο. Μια αντιπροσωπεία από τη Θεσσαλία πρότεινε στους Έλληνες να σταματήσουν τον Ξέρξη στα Στενά των Τεμπών. Ωστόσο, οι Πέρσες έμαθαν από τον Αλέξανδρο Α' της Μακεδονίας ότι η κοιλάδα θα μπορούσε να παρακαμφθεί μέσω του Περάσματος του Σαρανταπόρου, και λόγω του μεγαλύτερου μεγέθους του περσικού στρατού, οι Έλληνες οπισθοχώρησαν. Λίγο αργότερα, έμαθαν ότι ο Ξέρξης διέσχισε τον Ελλήσποντο. Οι Έλληνες αποφάσισαν να κλείσουν το στενό πέρασμα των Θερμοπυλών, από όπου ο Ξέρξης θα αναγκαζόταν να περάσει για να φτάσει στη Νότια Ελλάδα και όπου οι Πέρσες δεν θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν την αριθμητική υπεροχή τους. Παράλληλα, οι Αθηναίοι θα αντιμετώπιζαν τον περσικό στόλο στο Αρτεμίσιο. Ωστόσο, οι πόλεις της Πελοποννήσου, σε περίπτωση αποτυχίας του σχεδίου, σχεδίαζαν να υπερασπιστούν τον Ισθμό της Κορίνθου, ενώ οι γυναίκες και τα παιδιά των Αθηναίων θα έφευγαν μαζικά στην Τροιζήνα.
Πριν την μάχη
thumb|300px|right|Χάρτης των ελληνικών και περσικών κινήσεων στις Θερμοπύλες και στο Αρτεμίσιο
Οι Πέρσες έφθασαν στις Θερμοπύλες στα τέλη Αυγούστου ή στις αρχές του Σεπτεμβρίου. Εκείνη την περίοδο, οι Σπαρτιάτες γιόρταζαν τα Κάρνεια, ενώ ήταν επίσης η περίοδος των Ολυμπιακών Αγώνων - μια σύγκρουση εκείνη την περίοδο θεωρούνταν ιεροσυλία. Παρ' ολ' αυτά, οι Έφοροι της Σπάρτης θεώρησαν ότι η επείγουσα κατάσταση ήταν σοβαρή δικαιολογία για να στείλουν στρατό με αρχηγό τον Λεωνίδα. Ο Ηρόδοτος αναφέρει τον χρησμό της Πυθίας : είτε η Σπάρτη θα χαθεί είτε θα χάσει ένα βασιλιά : <blockquote lang="grc" dir="ltr"> '''[7.220.4] ὑμῖν δ᾽, ὦ Σπάρτης οἰκήτορες εὐρυχόροιο, '''ἢ μέγα ἄστυ ἐρικυδὲς ὑπ᾽ ἀνδράσι Περσεΐδῃσι '''πέρθεται, ἢ τὸ μὲν οὐχί, ἀφ᾽ Ἡρακλέους δὲ γενέθλης '''πενθήσει βασιλῆ φθίμενον Λακεδαίμονος οὖρος. '''οὐ γὰρ τὸν ταύρων σχήσει μένος οὐδὲ λεόντων '''ἀντιβίην· Ζηνὸς γὰρ ἔχει μένος· οὐδέ ἑ φημί '''σχήσεσθαι, πρὶν τῶνδ᾽ ἕτερον διὰ πάντα δάσηται. [7.220.4] Εσάς, της Σπάρτης κάτοικοι, της όμορφα χτισμένης, νά τί σας περιμένει: ή τη μεγάλη πόλη σας, την ξακουστή, κουρσεύουν τα εγγόνια του Περσέα ή ετούτη ζει, μα θα πενθεί και ο λαός κι η χώρα του ήρωα Λακεδαίμονα τον σκοτωμένο βασιλιά, απ᾽ του Ηρακλή τη ρίζα. Κι αυτόν των ταύρων η ορμή να τον κρατήσει δεν μπορεί ούτε και των λεόντων· του Δία έχει τη δύναμη ο Πέρσης· και κανένας δεν τονε σταματά, προτού την πόλη είτε το ρήγα της κάνει χίλια κομμάτια.
[7.220.4] Εμείς ώ κάτοικοι της ευρύχωρης και όμορφα κτισμένης Σπάρτης ή η μεγάλη και ένδοξη πόλη μας θα κυριευτεί απο άνδρες, απόγονους του Περσέα, ή αν δεν γίνει αυτό, θα πενθήσει η Λακεδαιμονία βασιλιά από την γενιά του Ηρακλή. Αυτό ούτε η ορμή των ταύρων, αλλά ούτε και των λεόντων δεν μπορεί να το αντιμετωπίσει, γιατί έχει την δύναμη του Ζεύς και τίποτα δεν μπορεί να το σταματήσει, μέχρι το ένα να διαχωριστεί για πάντα από το άλλο. (Μετάφραση - Καζιλτζής Βασίλειος) https://www.youtube.com/watch?v=zv_LJLKgH4A&t=12s Ο Λεωνίδας πίστευε ότι έπρεπε να πεθάνει για να σωθεί η Σπάρτη, γι' αυτό και πήρε μονάχα 300 Σπαρτιάτες, οι οποίοι είχαν υιούς. Κατά τη διάρκεια της πορείας τους, οι Σπαρτιάτες ενισχύθηκαν με άλλους 5.000 άνδρες. Ο Λεωνίδας αποφάσισε να παρατάξει τους Σπαρτιάτες στο κέντρο, όπου βρίσκονταν το πιο στενό σημείο των Θερμοπυλών, ενώ οι Φωκείς ανέλαβαν να χτίσουν αμυντικό τείχος - έστειλε 1.000 Φωκείς να υπερασπιστούν την Τραχίνα, καθώς απ' εκεί οι Πέρσες μπορούσαν να περικυκλώσουν τους Έλληνες. Όταν οι Πέρσες έφθασαν στην περιοχή, οι Πελοποννήσιοι έλεγαν ότι έπρεπε να κατεβούν στον Ισθμό της Κορίνθου και να αμυνθούν εκεί. Αλλά οι Φωκείς και οι Λοκροί έπεισαν τον Λεωνίδα να μείνει στο στενό.
Περσικός στρατός
Ο Ηρόδοτος αναφέρει ότι οι Πέρσες είχαν στη διάθεση τους 2,6 εκατομμύρια στρατιώτες, καθώς και βοηθητικά σώματα. Ο ποιητής Σιμωνίδης ο Κείος, ο οποίος έζησε την περίοδο της μάχης, γράφει ότι οι Πέρσες είχαν στη διάθεση τους 4 εκατομμύρια άνδρες. Απ' την άλλη, ο Κτησίας κάνει λόγο για 800.000 στρατιώτες. Αυτοί οι αριθμοί έχουν απορριφθεί από τους σύγχρονους ιστορικούς, οι οποίοι θεωρούν ότι οι Πέρσες είχαν 70 με 300 χιλιάδες άνδρες.
Ελληνικός στρατός
Έχοντας τους αριθμούς απ' τον Ηρόδοτο και τον Διόδωρο Σικελιώτη παραθέτουμε τον πάρακάτω πίνακα:
Ο Διόδωρος γράφει ότι χίλιοι Λακεδαιμόνιοι και 3 χιλιάδες Πελοποννήσιοι (4.000 άνδρες) πολέμησαν στις Θερμοπύλες - ο Ηρόδοτος, ο οποίος παραπέμπει στον Σιμωνίδη, αναφέρει τον ίδιο αριθμό. Παρ' ολ' αυτά, ο Ηρόδοτος νωρίτερα είχε αναφερθεί στην παρουσία τριών χιλιάδων εκατό Πελοποννήσιων - αργότερα αναφέρεται και στους είλωτες, και ο Ρέτζιναλντ Γουόλτερ Μάκαν γράφει ότι «στις Θερμοπύλες βρίσκονταν και 900 είλωτες, 3 για κάθε Σπαρτιάτη». Οι είλωτες μπορεί να συμμετείχαν στη μάχη ως θωρακισμένοι υπηρέτες των Σπαρτιατών ή αλλιώς αυτοί οι 900 άνδρες να ήταν οι περίοικοι, για τους οποίους κάνει λόγο ο Διόδωρος.
Υπάρχει σύγχυση ως προς τον αριθμό των Λακεδαιμονίων. Στο 11ο βιβλίο του έργου Βιλιοθήκη Ιστορική (στο σημ. 4), ο Διόδωρος αναφέρει ότι ο Λεωνίδας ανακοίνωσε ότι θα πάρει μαζί του μονάχα χίλιους άνδρες (τῶν δὲ εἰς Θερμοπύλας ἐκπεμφθέντων Λεωνίδης ὁ τῶν Σπαρτιατῶν βασιλεύς, μέγα φρονῶν ἐπ´ ἀνδρείᾳ καὶ στρατηγίᾳ. οὗτος δὲ λαβὼν τὴν ἐξουσίαν ἐπήγγειλε χιλίοις μόνον ἐπὶ τὴν στρατείαν ἀκολουθεῖν αὐτῷ), αλλά στο ίδιο σημείο γράφει ότι μαζί με τους χίλιους Λακεδαιμόνιους ήταν και 300 Σπαρτιάτες (τῶν μὲν οὖν Λακεδαιμονίων ἦσαν χίλιοι, καὶ σὺν αὐτοῖς Σπαρτιᾶται τριακόσιοι). Ο Παυσανίας γενικά συμφωνεί με τον Ηρόδοτο, αλλά διαφωνεί στον αριθμό που δίνει ο τελευταίος για τους Λοκρούς - κατά τον Παυσανία, οι Λοκροί παρέταξαν 6 χιλιάδες άνδρες (αν προστεθούν με τους 5.200 που δίνει ο Ηρόδοτος, οι Λοκροί παρέταξαν 11.200 άνδρες) Πολλοί σύγχρονοι ιστορικοί, οι οποίοι συχνά θεωρούν πιο αξιόπιστο τον Ηρόδοτο, προσθέτουν τους χίλιους Λακεδαιμόνιους και τους 900 είλωτες στους 5.200 του Ηροδότου, αν και αγνοούν τους Λοκρούς του Παυσανία και τους Μαλιείς του Διόδωρου.
Στρατηγική και τακτική
Οι Έλληνες αποφάσισαν να υπερασπιστούν τις Θερμοπύλες, για να εξουδετερώσουν το μειονέκτημα της μικρής αριθμητικής τους δύναμης, περιοριζόμενοι αποκλειστικά στην άμυνα. Απ' την άλλη, οι Πέρσες δεν μπορούσαν να μείνουν στις Θερμοπύλες για πολύ καιρό - είτε θα υποχωρούσαν είτε έπρεπε να σπάσουν τις ελληνικές γραμμές. Οι Έλληνες οπλίτες μπορούσαν να κλείσουν το στενό πέρασμα, χωρίς να μπορεί να επιτεθεί στο περσικό ιππικό. Υπήρχε όμως ένα μονοπάτι απ' όπου οι Πέρσες μπορούσαν να περάσουν και να περικυκλώσουν τους Έλληνες.
Τοπογραφία του πεδίου της μάχης
thumb|250px|Χάρτης της περιοχής των Θερμοπυλών με την σύγχρονη ακτογραμμή και ανακατασκευασμένη την ακτογραμμή του 480 π.Χ
Η περιοχή, κατά την εποχή της μάχης, είχε ένα στενό πέρασμα κατά μήκος της ακτής του Μαλιακού Κόλπου (εκεί μπορούσε να περάσει μονάχα ένα άρμα) - νότια βρίσκονταν τα βράχια που αγνάντευαν τα στενά. Το όνομα των στενών οφείλεται στις θερμές πηγές τους. Σήμερα, τα στενά δεν είναι κοντά στη θάλασσα αλλά μερικά χιλιόμετρα προς το εσωτερικό, λόγω των προσχώσεων του Σπερχειού ποταμού - εκεί όπου βρίσκεται το άγαλμα του Λεωνίδα. Εκεί διεξήχθη και μάχη μεταξύ των Αυστραλών και των Γερμανών κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.
Πρώτη μέρα
thumb|326x326px|right|Ελληνική φάλαγγα
Οι Πέρσες, μετά από τέσσερις μέρες αναμονής, επιτέθηκαν - πρώτα έστειλε ο Ξέρξης τους Μήδους και τους Κισσίους, που επιτέθηκαν μετωπικά στους Έλληνες. Οι Έλληνες παρατάχθηκαν μπροστά από το τείχος, που έχτισαν οι Φωκείς και ήταν το πιο στενό πέρασμα των Θερμοπυλών. Μονάχα ο Διόδωρος περιγράφει την τακτική των Ελλήνων: οι Έλληνες παρατάχθηκαν σε πυκνή τάξη και ήταν ανώτεροι σε ανδρεία και στο μέγεθος της ασπίδας - οι ξύλινες ασπίδες και τα μικρά δόρατα των Περσών δεν ήταν αποτελεσματικά σε μάχη με τους Έλληνες. Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, οι Έλληνες σκότωσαν πολλούς Μήδους, γι' αυτό και ο Ξέρξης σηκώθηκε τρεις φορές από τον θρόνο - ο Κτησίας αναφέρει ότι την πρώτη μέρα σκοτώθηκαν μονάχα δύο-τρεις Σπαρτιάτες. Ο Ξέρξης αργότερα έστειλε τους Αθάνατους, με αρχηγό τον Υδάρνη, αλλά και αυτοί απέτυχαν. Οι Σπαρτιάτες έκαναν δήθεν ότι υποχωρούσαν, οι Πέρσες παρασύρονταν, και γι' αυτό σκοτώθηκαν πολλοί Πέρσες την πρώτη μέρα της μάχης.
Δεύτερη μέρα
thumb|271x271px|left|Οι Αθάνατοι
Τρίτη μέρα
Όταν ξημέρωσε, οι Φωκείς αντιληφθήκαν ότι είχαν περικυκλωθεί από τους Πέρσες και άρπαξαν βιαστικά τα όπλα τους. Στην αρχή οι Πέρσες νόμιζαν ότι είχαν να αντιμετωπίσουν τους Σπαρτιάτες, αλλά οι Φωκείς υποχώρησαν σε ένα κοντινό λόφο. Τότε ακολούθησε καταιγισμός βλημάτων, καθώς οι Πέρσες δεν ήθελαν να καθυστερήσουν κι άλλο. Παράλληλα, ένας ημεροσκόπος ειδοποίησε τους υπόλοιπους Έλληνες ότι οι Φωκείς είχαν αποσυρθεί. Οι περισσότεροι Έλληνες πρότειναν υποχώρηση, αλλά ο Λεωνίδας αποφάσισε να μείνει με τους Σπαρτιάτες ενώ οι υπόλοιποι Έλληνες, με ή χωρίς διαταγή, υποχώρησαν. Μαζί με τον Λεωνίδα έμειναν οι 300 Σπαρτιάτες, 700 Θεσπιείς (με αρχηγό τον Δημόφιλο) και 400 Θηβαίοι.
Ο Ξέρξης έκανε θυσίες και ξεκίνησε την επίθεση του - οι Έλληνες κινήθηκαν προς τα εμπρός, στο ευρύτερο σημείο των στενών. Οι Έλληνες πολέμησαν στην αρχή με τα δόρατά τους και αργότερα με τα ξίφη τους. Στη μάχη σκοτώθηκαν ο Αβροκώμης και ο Υπεράνθης, οι οποίοι ήταν αδέρφια του Ξέρξη, ενώ αργότερα σκοτώθηκε και ο Λεωνίδας απ' τα περσικά βέλη. Τότε ξεκίνησε άγρια μάχη γύρω απ' το σώμα του Σπαρτιάτη βασιλιά, κατά την οποία νίκησαν οι Έλληνες. Όταν εμφανίστηκαν οι Αθάνατοι, οι Έλληνες, πλην των Θηβαίων, υποχώρησαν πίσω απ' το τείχος - οι Θηβαίοι παραδόθηκαν και ο Ξέρξης τους στιγμάτισε με το βασιλικό σήμα. Για τους υπόλοιπους Έλληνες, ο Ηρόδοτος γράφει:
"Σ' εκείνο τον χώρο όσους είχαν ακόμη ξίφη και τους άλλους που με χέρια και με δόντια πολεμούσαν τους σκότωσαν οι βάρβαροι τοξεύοντάς τους, αφού κατέστρεψαν το τείχος (ἐν τούτῳ σφέας τῷ χώρῳ ἀλεξομένους μαχαίρῃσι, τοῖσι αὐτῶν ἐτύγχανον ἔτι περιεοῦσαι, καὶ χερσὶ καὶ στόμασι κατέχωσαν οἱ βάρβαροι βάλλοντες...τὸ ἔρυμα τοῦ τείχεος συγχώσαντες)"
thumb|right|298x298px|Βέλη και δόρατα που βρέθηκαν στις Θερμοπύλες
Το 1939, ο Σπυρίδων Μαρινάτος ανακάλυψε ένα μεγάλο αριθμό χάλκινων αιχμών απ' τα περσικά βέλη στον λόφο του Κολωνού. Οι Πέρσες κατέλαβαν τα στενά, αν και έχασαν 20.000 άνδρες. Στη μάχη σκοτώθηκαν και 4.000 Πελοποννήσιοι - κύρια πηγή γι' αυτό τον αριθμό αποτελεί το γνωστό επίγραμμα του Σιμωνίδη. Όπως φαίνεται στον παραπάνω πίνακα, ο Ηρόδοτος αναφέρει ότι οι Πελοποννήσιοι είχαν 3.100 άνδρες πριν τη μάχη, οι οποίοι μπορεί να είχαν συνοδευτεί από 900 είλωτες. Όσον αφορά τους νεκρούς, οι νεκροί Σπαρτιάτες και Θεσπιείς δεν συμπεριλήφθηκαν στον αριθμό νεκρών των Πελοποννήσιων. Γενικά, αυτός ο αριθμός θεωρείται σωστός.
Αποτελέσματα
Αφού βρήκαν το σώμα του Λεωνίδα, μετά τη μάχη, ο Ξέρξης διέταξε να το αποκεφαλίσουν - κάτι ασυνήθιστο για τους Πέρσες, που συνήθιζαν να τιμούν τους γενναίους αντιπάλους τους (όπως τον Πυθέα, ο οποίος αιχμαλωτίστηκε στη Σκιάθο πριν τη ναυμαχία του Αρτεμισίου). Μετά από σαράντα χρόνια, τα λείψανα του Λεωνίδα μεταφέρθηκαν στη Σπάρτη και διοργανώθηκαν ετήσιοι αγώνες προς τιμή του.
Μαζί με τη μάχη είχε λήξει και η ναυμαχία του Αρτεμισίου. Μετά τη νίκη τους στις Θερμοπύλες, οι Πέρσες κατέστρεψαν τη Βοιωτία, τις Πλαταιές και τις Θεσπιές, ενώ αργότερα κινήθηκαν για να καταλάβουν την άδεια Αθήνα. Στη Σαλαμίνα, ο Σπαρτιάτης ναύαρχος Ευρυβιάδης και οι υπόλοιποι Πελοποννήσιοι επέμεναν να προστατεύσουν τον Ισθμό της Κορίνθου, καταστρέφοντας τον μοναδικό δρόμο που οδηγούσε εκεί και χτίζοντας τείχος γύρω από αυτό Ο Θεμιστοκλής, όμως, έπεισε τους Έλληνες να μείνουν στη Σαλαμίνα, όπου πέτυχαν αποφασιστική νίκη.
Ο Ξέρξης, φοβούμενος ότι οι Έλληνες μετά τη νίκη τους στη Σαλαμίνα θα κατέστρεφαν τη γέφυρα του Ελλησπόντου, αποφάσισε να υποχωρήσει με το μεγαλύτερο μέρος του στρατού του. Ο Μαρδόνιος έμεινε με τους στρατιώτες που διάλεξε. Πέρασε τον χειμώνα στη Βοιωτία και στη Θεσσαλία, ενώ οι Αθηναίοι επέστρεψαν στην πόλη τους. Το επόμενο έτος, ο Μαρδόνιος ανακατέλαβε την Αθήνα. Αλλά, οι Έλληνες, υπό την ηγεσία των Σπαρτιατών, αποφάσισαν να τον αντιμετωπίσουν, για αυτό βάδισαν για την Αττική. Ο Μαρδόνιος υποχώρησε στη Βοιωτία, για να εξαναγκάσει τους Έλληνες να πολεμήσουν στις Πλαταιές. Στη μάχη των Πλαταιών, το ελληνικό πεζικό συνέτριψε τους Πέρσες, ενώ στη μάχη της Μυκάλης, ο ελληνικός στόλος πέτυχε σοβαρή νίκη επί του περσικού στόλου.
Σημασία
thumb|right|Το στενό των Θερμοπυλών όπως είναι σήμερα. Τον καιρό που έγινε η Μάχη των Θερμοπυλών, η ακτή ήταν πολύ πιο κοντά στο βουνό.|297x297εσ Η μάχη των Θερμοπυλών αποτελεί μια από τις πιο γνωστές και σημαντικές μάχες στην Ιστορία. Οι Έλληνες αποφάσισαν να πολεμήσουν στις Θερμοπύλες και στο Αρτεμίσιο για να σταματήσουν την προώθηση των Περσών στη Βοιωτία - κατά τον Τομ Χόλλαντ, «αν οι Έλληνες άντεχαν ακόμα μερικές μέρες, οι Πέρσες θα είχαν αναγκαστεί να υποχωρήσουν λόγω έλλειψης φαγητού και νερού». Η μάχη των Θερμοπυλών, κατά τους σύγχρονους ιστορικούς, έληξε με νίκη των Περσών, αν και υπέστησαν περισσότερες απώλειες από τους Έλληνες.
Παρ' ολ' αυτά, οι Πέρσες κατέλαβαν την Βοιωτία και το μεγαλύτερο μέρος της Ελλάδος, και οι συγκρούσεις Ελλήνων και Περσών συνεχίστηκαν και το επόμενο έτος. Η μάχη των Θερμοπυλών, σύμφωνα με ιστορικούς, έδωσε την ευκαιρία στους Αθηναίους και στον ελληνικό στόλο να προετοιμαστούν κατάλληλα για τη ναυμαχία της Σαλαμίνας - μερικοί άλλοι, όμως, διαφωνούν, καθώς η ναυμαχία της Σαλαμίνας διεξήχθη ένα μήνα μετά τη μάχη των Θερμοπυλών, ενώ οι Έλληνες υπέστησαν βαριές απώλειες και στη ναυμαχία του Αρτεμισίου. Επιπλέον, όπως αναφέρει ο ιστορικός Κόκγουελ, «η ναυμαχία της Σαλαμίνας διεξήχθη ένα μήνα μετά τη μάχη των Θερμοπυλών επειδή η Βοιωτία και η Φωκίδα συνέχισαν να αντιστέκονται» και συνεχίζει λέγοντας ότι «οι Πέρσες πέτυχαν νίκη σε ξηρά και θάλασσα, με τη μεγάλη εισβολή να αποκτά αδαμάντινη επιτυχία...ο Ξέρξης μπορούσε να συγχαρεί τον εαυτό του».
Επιτάφιος του Σιμωνίδη
right|300px|thumb|Επιτάφιος με το επίγραμμα του Σιμωνίδη
Ο Σιμωνίδης ο Κείος, μετά τη μάχη, έγραψε ένα από τα πιο γνωστά επιγράμματα. Το επίγραμμα λέγει τα πάρακατω (σύμφωνα με τον Ηρόδοτο): '''Ὦ ξεῖν', ἀγγέλλειν Λακεδαιμονίοις ὅτι τῇδε '''κείμεθα, τοῖς κείνων ῥήμασι πειθόμενοι. Ω ξένε, ανάγγειλε στους Λακεδαιμόνιους ότι εδώ ταφήκαμε, υπακούοντας στα προστάγματά τους.
Ω ξένε, ανάγγειλε στους Λακεδαιμόνιους ότι εδώ αναπαυόμαστε νεκροί, πιστοί στους νόμους τους. (Μετάφραση - Καζιλτζής Βασίλειος) https://www.youtube.com/watch?v=zv_LJLKgH4A&t=41s Τα επιγράμματα είχαν χρησιμοποιηθεί πολλές φορές σε επιτάφιους και είχαν τη μορφή ελεγειακού δίστιχου. Κατά τον Τζων Ράσκιν, «η υπακοή στην υψηλότερη μορφή της δεν είναι υπακοή στους σταθερούς και υποχρεωτικούς κανόνες, αλλά μια πεπεισμένη ή εθελοντική παραχώρηση σε μια εντολή».
Μνημείο του Λεωνίδα
Κοντά στο πεδίο της μάχης βρίσκεται το μνημείο του Λεωνίδα, κάτω απ' το οποίο φαίνεται η φράση «Μολών λαβέ». Αριστερά του μνημείου υπάρχει ένα μαρμάρινο άγαλμα που αναπαριστά τον Ευρώτα ποταμό, ενώ το μαρμαρινό άγαλμα που βρίσκεται στα δεξιά αναπαριστά την οροσειρά του Ταΰγετου.
Μνημείο των Θεσπιέων
Το 1997, η Ελληνική Πολιτεία αποφάσισε να στήσει ακόμα ένα μνημείο, προς τιμή των 700 Θεσπιέων που έδωσαν την τελευταία τους πνοή μαζί με τους Σπαρτιάτες - δίπλα απ' το μνημείο είναι και το άγαλμα του θεού Έρωτα.
Σχετιζόμενοι θρύλοι
Ο Πλούταρχος, στο έργο  Λακαινών Αποφθέγματα , αναφέρει ότι ο Λεωνίδας, όταν ρωτήθηκε από τη σύζυγο του, Γοργώ, τι πρέπει να κάνει αν δεν επιστρέψει, εκείνος απάντησε « ἀγαθὸν γαμεῖν καὶ ἀγαθὰ τίκτειν » (μετ: Παντρέψου ένα γενναίο άνδρα και γέννησε γενναία παιδιά). Οι Πέρσες, όταν έφθασαν στις Θερμοπύλες, έστειλαν κατασκόπους (ημεροσκόπους) για να μάθουν πόσους άνδρες είχαν οι Έλληνες. Αυτοί επέστρεψαν λέγοντας ότι είδαν τους Σπαρτιάτες που γυμνάζονταν και χτενίζονταν, αλλά ο Ξέρξης δεν τους πίστεψε και έβαλε τα γέλια. Τότε κάλεσε τον Δημάρατο (εξόριστο Σπαρτιάτη βασιλιά) και του επανέλαβε όσα του είχαν πει οι απεσταλμένοι του. Ο Δημάρατος δήλωσε ότι οι Σπαρτιάτες ήταν οι πιο γενναίοι άνδρες στην Ελλάδα και ότι είχαν την πρόθεση να υπερασπιστούν μέχρι θανάτου τα στενά και κατέληξε λέγοντας ότι αν ο Ξέρξης υποδούλωνε τους Σπαρτιάτες δεν θα υπήρχαν πια άνδρες που θα μπορούσαν να του αντισταθούν.