cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κρεμλίνο του Καζάν
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κρεμλίνα Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στη Ρωσία Κατηγορία:Αξιοθέατα στη Ρωσία
Αραφήν
Με την ονομασία Αραφήν μπορεί να αναφέρονται:
Κώστας Ισαακίδης
Καριέρα
Ο Ισαακίδης γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Βουλγαρία, όπου αγωνίστηκε στην Σλάβια Σόφιας, πριν μεταγραφεί στον Άρη το καλοκαίρι του 1975. Στην πρώτη του χρονιά με τους "κίτρινους" έπαιξε σε επτά αγώνες πρωταθλήματος, πετυχαίνοντας δύο γκολ. Την επόμενη σεζόν, ο Αλκέτας Παναγούλιας του εμπιστεύθηκε θέση βασικού στη μεσαία γραμμή της ομάδας, όπου αγωνίστηκε σε 28 παιχνίδια, σκοράροντας τέσσερις φορές.
Ο Ισαακίδης αποτέλεσε βασικό κομμάτι της ανανέωσης της ομάδας και την επόμενη χρονιά έπαιξε σε 23 αγώνες, για να έλθει η σεζόν 1978-79 όπου ο Άρης τερμάτισε στην πρώτη τριάδα για πρώτη φορά μετά από πέντε χρόνια, με τον Ισαακίδη να παίζει σε δεκαέξι αγώνες.
Τον Δεκέμβριο του 1980 μεταπήδησε στον Α.Ο. Καβάλας, αφού τον τελευταίο ένα χρόνο στους "κίτρινους" ταλαιπωρήθηκε από τραυματισμούς και δεν αγωνίστηκε. Το 1980-81 έπαιξε σε δεκαοκτώ αγώνες και σκόραρε μία φορά, βοηθώντας την ομάδα του να κερδίσει την παραμονή της στην Α' Εθνική.
Τελικά, η ομάδα της Καβάλας υποβιβάστηκε την επόμενη χρονιά, με τον Ισαακίδη να παίζει σε τριάντα αγώνες πρωταθλήματος.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Καβάλα Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Ασπίδα Πάκκου 1963
Η Ασπίδα Πάκκου 1963 ήταν η 6η έκδοση του Super Cup Κύπρου. Στον αγώνα συμμετείχαν η πρωταθλήτρια Κύπρου, Ανόρθωση, και η κυπελλούχος Κύπρου, ΑΠΟΕΛ. Το παιχνίδι έγινε στο Παλιό Γ.Σ.Π. στη Λευκωσία.
Η επίσημη ονομασία της διοργάνωσης ήταν Ασπίδα Χρυσόστομου Ιωαννίδη Πάκκου, προς τιμή του παλαιού ποδοσφαιριστή και διοικητικού στελέχους του ΑΠΟΕΛ Χρυσόστομου Ιωαννίδη (γνωστός ως Πάκκος), ο οποίος απεβίωσε το 1950.
Ο ΑΠΟΕΛ κέρδισε τον αγώνα, νικώντας την Ανόρθωση με 1-0.
Βιβλιογραφία
1963 Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 1963
Σαν Μαρτσέλλο (Ιταλία)
Το Σαν Μαρτσέλλο (ιταλικά: San Marcello) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Ανκόνας, στην περιφέρεια των Μάρκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Ανκόνας
Μαρία των Λουζινιάν, βασίλισσα της Αραγωνίας
Η Μαρία, γαλλ. Marie (1273 - Απρίλιος 1319) από τον Οίκο των Πουατιέ-Λουζινιάν ήταν κόρη του βασιλιά της Κύπρου και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Αραγωνίας.
Βιογραφία
Ήταν κόρη του Ούγου Γ΄ της Κύπρου και της Ισαβέλλας των Ιμπελέν, κόρης του Γκυ κοντόσταυλου της Κύπρου.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1315 τον Ιάκωβο Β΄ του Οίκου της Βαρκελώνης βασιλιά της Αραγωνίας & Σικελίας. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Πουατιέ Κατηγορία:Βασίλισσες της Σαρδηνίας Κατηγορία:Κόμισσες της Βαρκελώνης Κατηγορία:Βασίλισσες της Αραγωνίας
Λαζαράκια
μικρογραφία|Λαζαράκι Τα λαζαράκια είναι μικρά, αφράτα, ημίγλυκα ψωμάκια που παρασκευάζουν οι χριστιανοί το Σάββατο του Λάζαρου, τη Μεγάλη Εβδομάδα. Έχουν το σχήμα σπαργανωμένου ανθρώπου, όπως παριστάνεται ο Λάζαρος στις εικόνες, και συμβολίζουν την ανάστασή του. Είναι νηστίσιμα, δηλαδή δεν περιέχουν γαλακτοκομικά προϊόντα ή αυγά. Για τον λόγο αυτό, σε αντίθεση με τα τσουρέκια, αλείφονται με ελαιόλαδο για να γίνουν πιο γυαλιστερά.
Οι γυναίκες στους Λειψούς ταυτίζονταν συμβολικά με την Παναγία και μέρος του συμβολισμού της Μεγάλης Εβδομάδας ήταν αυτός του θανάτου που βιώνεται μέσω της μητρότητας. Αν και στη σύγχρονη εποχή τα λαζαράκια αγοράζονται ως επί το πλείστον έτοιμα από το τοπικό αρτοποιείο, παλαιότερα οι γυναίκες ζύμωναν τη ζύμη για τα λαζαράκια, σε σχήμα ανθρώπου, ως σύμβολο της ζωής που νικάει τον θάνατο. Ένα από τα λαζαράκια το κρατούσαν στο σπίτι όλο το χρόνο και είτε το έτρωγαν τον επόμενο χρόνο είτε το πετούσαν στη θάλασσα για να το φάνε τα ψάρια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μεγάλη Εβδομάδα Κατηγορία:Γλυκά ψωμιά Κατηγορία:Πασχαλινά εδέσματα Κατηγορία:Κυπριακή κουζίνα
Σεριζέ (Ορν)
Το Σεριζέ (γαλλικά: Cerisé) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ορν, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σεριζεέν (γαλλικά: Ceriséen).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ορν
Αρτεμίσιο (ακρωτήριο)
μικρογραφία| Παραλία στο ακρωτήριο Αρτεμίσιο. Στο βάθος φαίνεται η [[Αρχαία Μαγνησία|Μαγνησία.]] μικρογραφία| [[Ποσειδώνας του Αρτεμισίου|Ο Ποσειδώνας του Αρτεμισίου (Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών)]] Το Αρτεμίσιο είναι ακρωτήριο στη βόρεια Εύβοια, στην Ελλάδα. Το θρυλικό χάλκινο άγαλμα του Δία, ή πιθανώς του Ποσειδώνα, γνωστό ως Ποσειδώνας του Αρτεμισίου, βρέθηκε έξω από αυτό το ακρωτήριο σε ένα βυθισμένο πλοίο, όπως και ο Ιππέας του Αρτεμισίου, ένα χάλκινο άγαλμα ενός νεαρού αναβάτη πάνω σε ένα άλογο.
Στο ακρωτήριο έλαβε χώρα η Μάχη του Αρτεμισίου, μια σειρά από ναυτικές συγκρούσεις τριών ημερών κατά τη δεύτερη περσική εισβολή στην Ελλάδα το 480 π.Χ., ταυτόχρονα με τη Μάχη των Θερμοπυλών. Η ταινία 300: Η άνοδος της Αυτοκρατορίας βασίστηκε χαλαρά σε αυτή την ιστορική μάχη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ακρωτήρια της Ελλάδας Κατηγορία:Νομός Εύβοιας
Σαν Πάολο ντι Γιέζι
Το Σαν Πάολο ντι Γιέζι (ιταλικά: San Paolo di Jesi) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Ανκόνας, στην περιφέρεια των Μάρκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Ανκόνας
Κάρολος Φρειδερίκος του Μπάντεν
O Κάρολος-Φρειδερίκος, γερμ. Karl-Friedrich (22 Νοεμβρίου 1728 – 10 Ιουνίου 1811) από τον Οίκο του Τσέρινγκεν ήταν μάργραβος του Μπάντεν-Ντούρλαχ (1771-1803), μετά εκλέκτορας του Μπάντεν (1803-1806) και έπειτα μέγας δούκας του Μπάντεν (1806-1811).
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φρειδερίκου διαδόχου του Μπάντεν-Ντούρλαχ και της Αμαλίας, κόρης του Ιωάννη-Γουλέλμου-Φρίζο πρίγκιπα της Οράγγης.
Το 1811 απεβίωσε σε ηλικία 83 ετών και τον διαδέχθηκε ο εγγονός του Κάρολος.
Οικογένεια
Νυμφεύθηκε πρώτα το 1751 την Καρολίνα-Λουίζα, κόρη του Λουδοβίκου Η΄ λαντγκράβου της Έσσης-Ντάρμστατ και είχε τέκνα:
Το 1783 απεβίωσε η Καρολίνα-Λουίζα και ο Κάρολος-Φρειδερίκος έκανε το 1787 δεύτερο γάμο με τη Λουίζα-Καρολίνα, κόρη του αντισυνταγματάρχη Λουδοβίκου-Ερρίκου-Φιλίππου Γκάγιερ βαρόνου φον Γκάγιερσμπερκ. Ο γάμος ήταν μοργανατικός και δόθηκε σε αυτήν και τους απογόνους της ο τίτλος του κόμη/κόμισσας του Χόχμπερκ. Τα τέκνα τους, που αρχικά αποκλείστηκαν της διαδοχής, αλλά όταν εξέλιπαν οι απόγονοι του πρώτου γάμου, τους δόθηκε η διαδοχή, ήταν:
Φανή Γέμτου
Η Φανή Γέμτου (Αθήνα, 23 Νοεμβρίου 1974), είναι Ελληνίδα Ηθοποιός, Σκηνοθέτης, Θεατρική Συγγραφέας και Θεατρολόγος.
Βιογραφία
Η Φανή Γέμτου, γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα.
Σπουδές
Σπούδασε υποκριτική τέχνη και θέατρο στην Ανώτερη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης Αθηνών "Κάρολος Κούν", λαμβάνοντας πτυχίο το 1997, με άριστα. Στη συνέχεια, σπούδασε θεατρολογία και θεατρικές σπουδές, στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, λαμβάνοντας πτυχίο το 2005.
Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές επάνω στο μουσικό θέατρο και μιούζικαλ στο Royal Central School of Speech and Drama του Πανεπιστημίου του Λονδίνου, λαμβάνοντας μεταπτυχιακό δίπλωμα (MA) το 2001. Έχει μετεκπαιδευθεί στην τεχνική συγγραφής θεατρικού έργου, στο Θέατρο Αλλαγών (2005).
Έχει κάνει σεμινάρια και μαθήματα Υποκριτικής με την Aleta Chappelle, τον Eugenio Barba (2000) στη Δανία, με τους ηθοποιούς Odin Teatret και τη Lilo Bauer. Κλασσικό τραγούδι & Μονωδία έκανε με τις Λυδία Αγγελοπούλου και Αθήνα Τσολάκου (1998-2003), ενώ έχει κάνει και μαθήματα φυσικής τοποθέτησης - speech level singing (2004) με τον Νίκο Παναγιωτόπουλο. Έχει συγγράψει και σκηνοθετήσει αρκετά θεατρικά έργα και παραστάσεις.
Έργο
Το 2017, η Φανή Γέμτου και η μουσικός Έλλη Δαδήρα, δημιούργησαν το «A Little Theatre Music», μια σειρά από παραστάσεις της ιστορίας του μουσικού θεάτρου και κινηματογράφου με τραγούδια από μιούζικαλ του εξωτερικού. Εχουν κάνει μαζί με την ομάδα του A Little Theatre Music, αρκετές επιτυχημένες εμφανίσεις μέσα στο 2018 (Θέατρο Χυτήριο, El Convento Del Arte, φεστιβάλ Μικρού Παρισιού, Θέατρο Αγγέλων Βήμα , Πολιτιστικό Κέντρο Μπενετάτου, Αμφιθέατρο «Μ. Θεοδωράκης» και το 2019 στο Κελλάρι Athenaeum.
Έχει διδάξει ως καθηγήτρια υποκριτικής και αυτοσχεδιασμού, στην Ακαδημία Τεχνών του ΙΕΚ Ακμή.
Έχει Ίδρυσει τον «Τεχνοτόπο», πολυχώρο καλλιτεχνικών, εκπαιδευτικών και ψυχαγωγικών δραστηριοτήτων για παιδιά όλων των ηλικιών στο Χαλάνδρι, την αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία μουσικού θεάτρου «ΑΥΤΗ+ΑΥΤΗ» και την αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία θεάτρου «ΠΡΩΤΕΣ ΥΛΕΣ».
Από το 2014 είναι Υπεύθυνη Καθηγήτρια - Θεατρολόγος και Σκηνοθέτης του Θεατρικού Ομίλου της Ριζαρείου Σχολής Αθηνών.
Προσωπικά Στοιχεία
Είναι κόρη του πρώην Πρύτανη και Καθηγητή του Πανεπιστημίου Αθηνών, Πέτρου Α. Γέμτου, και έχει καταγωγή από την Λάρισα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί μουσικού θεάτρου Κατηγορία:Θεατρολόγοι Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες θεάτρου Κατηγορία:Μιούζικαλ
Σάντα Μαρία Νουόβα
Η Σάντα Μαρία Νουόβα (ιταλικά: Santa Maria Nuova) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Ανκόνας, στην περιφέρεια των Μάρκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Ανκόνας
Άγιος Γεώργιος Κιμώλου
Παραπομπές
Κατηγορία:Βραχονησίδες της Κιμώλου Κατηγορία:Δήμος Κιμώλου
Πέτρος Κληρίδης
Ο Πέτρος Κληρίδης (γεννημένος στις 20 Φεβρουαρίου 1946) είναι πρώην γενικός εισαγγελέας της Κύπρου. Παραιτήθηκε το 2013, μετά τις εκτεταμένες επικρίσεις για τους χειρισμούς του σε υποθέσεις υψηλής σοβαρότητας.
Σπούδασε στο Παγκύπριο Γυμνάσιο και το Πανεπιστήμιο Αθηνών, από όπου αποφοίτησε το 1969 με πτυχίο νομικής.
Είναι παντρεμένος με την Δανάη Μιχαηλίδου. Απέκτησαν δύο γιους που έγιναν και αυτοί δικηγόροι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Κύπριοι δικηγόροι Κατηγορία:Γενικοί Εισαγγελείς της Κυπριακής Δημοκρατίας Κατηγορία:Οικογένεια Κληρίδη Κατηγορία:Βοηθοί Γενικοί Εισαγγελείς της Κυπριακής Δημοκρατίας
Σασσοφερράτο
Το Σασσοφερράτο (ιταλικά: Sassoferrato) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Ανκόνας, στην περιφέρεια των Μάρκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Ανκόνας
Λουτρά Κύθνου
Τα Λουτρά είναι παραθαλάσσιος παραδοσιακός οικισμός της Κύθνου στη Τοπική Κοινότητα Κύθνου στο Νομό Κυκλάδων. Βρίσκονται στο βορειοανατολικό τμήμα του νησιού, απέχουν 5 χιλιόμετρα από τη Χώρα (Κύθνος) και 11 χιλιόμετρα από τον Μέριχα. Σύμφωνα με την απογραφή του 1991 τα Λουτρά είχαν 142 μόνιμους κάτοικους. Με την απογραφή του 2001 ο πληθυσμός των Λουτρών είχε 63 μόνιμους κατοίκους. Με την απογραφή του 2011 ο πληθυσμός ανήλθε στους 81 μόνιμους κατοίκους οι οποίοι ασχολούνται με τον τουρισμό και την αλιεία.
Ετυμολογία
Οι οικισμός οφείλει το όνομά του στις εγκαταστάσεις λουτρών επί των θερμών πηγών οι οποίες ήταν γνωστές από τη ρωμαϊκή περίοδο.
Γενικά στοιχεία
Η περιοχή των Λουτρών κατοικείται από την αρχαιότητα λόγω ύπαρξης πόσιμου νερού αλλά και του φυσικού λιμανιού που διαθέτει. Από τα αρχαία χρόνια τα Λουτρά ήταν γνωστά για τις ιαματικές πηγές τους. Οι πρώτες εγκαταστάσεις αξιοποίησης των πηγών φτιάχτηκαν το 1782 επί Τουρκοκρατίας από τον Νικόλαο Μαυρογένη. Παρόλο που οι πηγές χρησιμοποιούνταν ήδη την περίοδο που ο Χριστιανισμός δεν είχε διαδοθεί ακόμα στην Κύθνο, η τελική αξιοποίηση των ιαματικών πηγών (των Αγίων Αναργύρων και του Κάκαβου) ξεκίνησε κατά τη βασιλεία του Όθωνα όταν διαπιστώθηκαν οι θεραπευτικές ιδιότητες των πηγών και ξεκίνησε η κατασκευή του συγκροτήματος των ιαματικών λουτρών κατόπιν εισήγησης από την Ιατρική Σχολή για εκσυγχρονισμό των εγκαταστάσεων, ενώ οι ντόπιοι αναφέρουν πως ως τότε οι κάτοικοι των νεότερων χρόνων τις χρησιμοποιούσαν μόνο για να πατούν και να πλένουν κουβέρτες και χαλιά. Το αρχικό κτίριο του υδροθεραπευτηρίου ολοκληρώθηκε το 1857 σε σχέδια του αρχιτέκτονα Christian Hansen και του βοηθού του Laurent, που ανέλαβε την εκτέλεση και λίγα χρόνια αργότερα κτίστηκε το διπλανό κεραμοσκεπές νεοκλασικό κτίριο με σχέδια του Ernest Ziller. Στο λιμάνι των Λουτρών φόρτωναν τα μεταλλεύματα από το Όρος Κακόβολο.
Τα Λουτρά απέκτησαν ηλεκτρισμό το 1932 χάρη σε δωρεά του ζεύγους Κανελλόπουλου. Τον Μάιο του 1941, την περίοδο της Κατοχής της Ελλάδας από τις δυνάμεις του Άξονα, αποβιβάστηκαν στα Λουτρά ιταλικά στρατεύματα. Τα Λουτρά ξεκίνησαν να αναπτύσσονται από τη δεκαετία του ‘80. Διαθέτουν μαρίνα για σκάφη και αλιευτικό καταφύγιο για τους ψαράδες.
Υδατικά στοιχεία
Στην περιοχή τα πετρώματα είναι εν γένει υδροπερατά. Γίνεται χρήση μη στεγανών βόρθων (απορρόφησης) με αποτέλεσμα ρύπανση στον υδροφόρο ορίζοντα. Γεώτρηση στα Λουτρά καταδεικνύει πως το νερό είναι πόσιμο εντός αποδεκτών ορίων, σε αντίθεση με τις περισσότερες περιοχές της Κύθνου που δεν είναι.
Ιαματικές πηγές
Στα Λουτρά εκβάλλουν δύο ιαματικές πηγές που έχουν σχηματιστεί ως μεταηφαιστειακά γεγονότα και έχουν τα εξής χαρακτηριστικά:
Αρχαιολογικές ανασκαφές
Με τις ανασκαφές, ανακαλύφθηκαν αρχαίες κυκλικές κατοικίες, τάφοι και ένας ανθρώπινος σκελετός και κοντά σε αυτόν λίθινα εργαλεία από πυριτόλιθο, χαλαζία και οψιανό.
Σέρρα ντε' Κόντι
Το Σέρρα ντε' Κόντι (ιταλικά: Serra de' Conti) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Ανκόνας, στην περιφέρεια των Μάρκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Ανκόνας
Σεριζί-Μπελ-Ετουάλ
Το Σεριζί-Μπελ-Ετουάλ (γαλλικά: Cerisy-Belle-Étoile) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ορν, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σεριζεέν ή Εστολιέν (γαλλικά: Ceriséens ή Estoliens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ορν
Κάρολος Λουδοβίκος της Βάδης
Ο Κάρολος Λουδοβίκος (γερμ. Karl Ludwig von Baden, 14 Φεβρουαρίου 1755 - 16 Δεκεμβρίου 1801) από τον Οίκο του Τσέρινγκεν ήταν διάδοχος της Βάδης.
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Καρόλου Φρειδερίκου της Βάδης και της Καρολίνας Λουίζας, κόρης του Λουδοβίκου Η΄ της Έσσης-Ντάρμστατ.
Το 1801 απεβίωσε στο Άρμπογκα της Σουηδίας σε ηλικία 46 ετών. Ο μόνος γιος του έγινε μέγας δούκας της Βάδης.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1775 την Αμαλία, κόρη του Λουδοβίκου Θ΄ της Έσσης-Ντάρμστατ, και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Τσέρινγκεν
Κόλπος των Πεταλιών
μικρογραφία|250x250εσ| Η γεωγραφική θέση του κόλπου και των κοντινών νησιών Ο Κόλπος Πεταλιών είναι κόλπος του Αιγαίου Πελάγους. Εκτείνεται μεταξύ της ανατολικής ακτής της Αττικής και του νότιου άκρου της Εύβοιας. Πήρε το όνομά του από τα νησιά των Πεταλοιών, τα οποία βρίσκονται στο βορειοανατολικό τμήμα του Κόλπου, στα ανοιχτά της Ευβοϊκής ακτής. Ο κόλπος Πεταλιών συνδέεται στα βόρεια με τον Νότιο Ευβοϊκό Κόλπο. Κάποιες πηγές τον θεωρούν τμήμα του νότιου Ευβοϊκού. Το μήκος του κόλπου είναι 50 χιλιόμετρα (βορράς-νότος), ενώ έχει πλάτος περίπου 5 χιλιομέτρων στο βορρά, έως και 50 χιλιομέτρων στο νότο. Υπάρχουν αρκετά ακατοίκητα νησιά στον κόλπο, μεταξύ των οποίων είναι οι Πεταλιοί και η Μακρόνησος. Τα ακρωτήρια Στρογγυλό και Βίγλα βρίσκονται κατά μήκος του κόλπου στην Εύβοια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κόλποι της Ελλάδας
Σετόν
Το Σετόν (γαλλικά: Ceton) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ορν, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σετοναί (γαλλικά: Cetonnais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ορν
Μπρέζα (Κόλασιν)
Η Μπρέζα (σερβικά κυριλλικά: Бреза) είναι χωριό στο κέντρο του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου του Κόλασιν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του Μαυροβουνίου Κατηγορία:Οικισμοί του Κόλασιν
Μίμης Κουγιουμτζής
Ήταν δημιουργός ενός μεγάλου αρχείου των παραστάσεων του Θεάτρου Τέχνης, αφού φρόντιζε ανελλιπώς να κινηματογραφεί πρόβες και παραστάσεις. Το αρχείο αυτό ήταν μέρος του γενικότερου αρχείου του θεάτρου Τέχνης, που άρχισε να υλοποιείται από την δεκαετία του 1960 και μετά, με την χορηγία του ιδρύματος Ford προς το Θέατρο. Ο ίδιος ο Κάρολος Κουν μάλιστα, στη διαθήκή του (άρθρο 3) ορίζει ότι αφήνει τις «ταινίες γύρω από τις δράσεις του Θεάτρου» στον Μίμη Κουγιουμτζή. Το αρχείο, ωστόσο, δεν έχει ακόμα (2021) - παραδοθεί προς δημόσια χρήση, από τους κληρονόμους του Μίμη Κουγιουμτζή.
Πρώτα χρόνια
Τη γέννησή μου την οφείλω στους γονείς μου, όλα τα άλλα στον Κουν
Καλλιτεχνικός διευθυντής
Μετά τον θάνατο του Κάρολου Κουν ανέλαβε την καλλιτεχνική διεύθυνση του Θεάτρου Τέχνης. Το 1994 εγκαινίασε την «Παιδική Σκηνή του Θεάτρου Τέχνης» ανεβάζοντας τον «Μικρό Πρίγκιπα» του Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ. Το 1995 βραβεύτηκε από την Εταιρεία Θεατρικών Συγγραφέων για τη σκηνοθεσία του έργου της Λούλας Αναγνωστάκη «Ταξίδι μακριά».
Από το 1998 μετακόμισε στο κτίριο της Οδού Φρυνίχου στην Πλάκα, ενώ ο Γιώργος Λαζάνης (ο δεύτερος από τους τρεις θεατρικούς κληρονόμους του Κάρολου Κουν«[...]Και αν σήμερα οι δύο εκ των τριών κληρονόμων δεν είναι πια στη ζωή (Γιώργος Λαζάνης – Μίμης Κουγιουμτζής), ο τρίτος και νεότερός τους Γιώργος Αρμένης, που διαφώνησε και αποχώρησε από το Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν» λίγους μήνες μετά τον θάνατο του δασκάλου τους[...]» ) κράτησε το χώρο του Υπογείου.
Την τηλεοπτική σεζόν 1997 - 1998 συμμετείχε για πρώτη και τελευταία φορά, σε τηλεοπτική παραγωγή, και συγκεκριμένα στην τηλεοπτική μεταφορά του μυθιστορήματος «Η Αίθουσα του Θρόνου» του Τάσου Αθανασιάδη σε σκηνοθεσία Πηγής Δημητρακοπούλου, στο ρόλο του Σπύρου Δελόγγη. Για την συμμετοχή του σε τηλεοπτική σειρά είχε πει: ''«Στην καριέρα μου δεν με ενδιέφερε ποτέ η τηλεόραση. Τώρα όμως ήταν για μένα ένα παιχνίδι, μια ανάσα από τη θεατρική μου πορεία. Όλη η διαδικασία, καθώς και το αποτέλεσμα, ήταν για μένα πολύ γόνιμα. Όσο για τον ρόλο, δεν θα έλεγα ότι είχε ιδιαίτερες εντάσεις. Είχε όμως ενδιαφέρον»''.
Το 2000 σκηνοθέτησε για πρώτη φορά την μεγάλου μήκους κινηματογραφική ταινία «17 στα 18», σε σενάριο Αλέξανδρου Γραμματόπουλου και Ελένης Λαζάρου, ενώ είχε ήδη σκηνοθετήσει την μικρού μήκους ταινία «Αποχωρισμός» (1973), η οποία είχε συμμετάσχει στο διαγωνιστικό τμήμα του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.
Τελευταία του σκηνοθεσία ήταν στην παράσταση «Μια φορά κι ένα… λεπτό» στη Φρυνίχου (συρραφή κειμένων ρώσικων παραμυθιών), όπου και κατάφερε να παρευρεθεί στην πρεμιέρα του έργου.
Θάνατος
Πέθανε την 1η Μαρτίου 2003 από γενικευμένο καρκίνο ύστερα από σύντομη ασθένεια.
Υπήρξε παντρεμένος με την Ρένη Πιττακή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες κινηματογραφιστές
Κάρολος Β΄ της Βάδης
Ο Κάρολος (γερμ. Karl, 8 Ιουλίου 1786 - 8 Δεκεμβρίου 1818) από τον Οίκο του Τσέρινγκεν ήταν μέγας δούκας του Μπάντεν (1811-1818).
Βιογραφία
Ο Κάρολος Λουδοβίκος Φρειδερίκος ήταν ο μόνος γιος του Καρόλου Λουδοβίκου του Μπάντεν και της Αμαλίας, κόρης του Λουδοβίκου Θ΄ της Έσσης-Ντάρμστατ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1806 τη Στεφανία, κόρη του Κλωντ ντε Μπωαρναί. Ο Κλωντ ήταν εξάδελφος του Αλεξάντρ ντε Μπωαρναί, πρώτου συζύγου της Ιωσηφίνας Τασέρ ντε Λα Παζρί. Η Ιωσηφίνα και ο δεύτερος σύζυγός της Ναπολέων Βοναπάρτης είχαν υιοθετήσει την Στεφανία. Ο Κάρολος είχε τέκνα:
Έχει υποστηριχθεί ότι το έκθετο Κάσπαρ Χάουζερ (1812 - 1833), ήταν γιος του.
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Τσέρινγκεν
Σέρρα Σαν Κουίρικο
Το Σέρρα Σαν Κουίρικο (ιταλικά: Serra San Quirico) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Ανκόνας, στην περιφέρεια των Μάρκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Ανκόνας
Ισαβέλλα της Καστίλης, βασίλισσα της Αραγωνίας
Η Ισαβέλλα, ισπαν. Isabella (1283 - 1328) από τον Οίκο της Ιβρέας-Καστίλης ήταν πριγκίπισσα της Καστίλης & Λεόν και με τους γάμους της έγινε πρώτα βασίλισσα της Αραγωνίας και μετά δούκισσα της Βρετάνης.
Βιογραφία
Ήταν 8 ετών όταν το 1291 παντρεύτηκε για πρώτη φορά στη Σόρια τον 28 ετών Ιάκωβο Β΄ της Αραγωνίας. Το 1295 ο πατέρας της απεβίωσε και ο Ιάκωβος Β΄ της Αραγωνίας, θέλοντας να επωφεληθεί από την εσωτερική αναστάτωση στην Καστίλη, άλλαξε συμμάχους. Ακύρωσε τον γάμο του και έκανε δεύτερο με τη Λευκή των Καπετιδών-Ανζού, έτσι ο γάμος της Ισαβέλλας δεν ολοκληρώθηκε.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1291 τον Ιάκωβο Β΄ του Οίκου της Βαρκελώνης βασιλιά της Αραγωνίας, ο οποίος ακύρωσε τον γάμο το 1295, όταν η Ισαβέλλα ήταν 12 ετών.
Το 1310 η Ισαβέλλα έκανε δεύτερο γάμο, με τον Ιωάννη Γ΄ των Ντρε δούκα της Βρετάνης. Δεν απέκτησε τέκνα ούτε από αυτόν τον γάμο.
Πηγές
Κατηγορία:Καστιλιανός Οίκος της Ιβρέας Κατηγορία:Δούκισσες της Βρετάνης Κατηγορία:Ινφάντας της Καστίλλης Κατηγορία:Βασίλισσες της Σικελίας Κατηγορία:Κόμισσες της Βαρκελώνης Κατηγορία:Βασίλισσες της Αραγωνίας Κατηγορία:Βασίλισσες της Μαγιόρκας
Master of the Rings
Master of the Rings είναι ο τίτλος του έκτου άλμπουμ του γερμανικού power metal συγκροτήματος Helloween, το οποίο κυκλοφόρησε στις 8 Ιουλίου του 1994 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας Castle Communications.
Οι ηχογραφήσεις του δίσκου πραγματοποιήθηκαν τo 1994 στο Chateau du Pape του Αμβούργου της Γερμανίας, με παραγωγούς τον Τόμι Χάνσεν και τα ίδια τα μέλη του συγκροτήματος.
Αυτός ήταν ο πρώτος δίσκος των Helloween με τον Άντι Ντέρις στο μικρόφωνο, πρώην μέλος των Pink Cream 69. Παράλληλα, ο ντράμερ Ίνγκο Σβίχτενμπεργκ αντικαταστάθηκε από τον Ούλι Κους, μετά από ένα περιστατικό κατά την ιαπωνική περιοδεία του προηγούμενου τους άλμπουμ.
Οι πωλήσεις του "Master of the Rings" υπήρξαν θετικές στην χώρα του ανατέλλοντος Ηλίου, όπου ανέβηκε ως την έκτη θέση του καταλόγου επιτυχιών και πούλησε περισσότερα από 120.000 αντίτυπα.
Θέσεις τσαρτ
Master of the Rings (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 8 Ιουλίου 1994
Μέλη των Helloween
Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά την ηχογράφηση του "Master of the Rings" είχε την εξής μορφή:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Helloween Κατηγορία:Άλμπουμ του 1994
Λευκή του Ανζού
Η Λευκή, γαλλ. Blanche (1280 - 14 Οκτωβρίου 1310) από τον Οίκο των Καπετιδών-Ανζού ήταν κόρη του δούκα του Ανζού & βασιλιά της Νάπολης και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Αραγωνίας.
Βιογραφία
Ήταν κόρη του Καρόλου Β΄ δούκα του Ανζού & βασιλιά της Νάπολης και της Μαρίας των Άρπαντ, κόρης του Στεφάνου Ε΄ της Ουγγαρίας.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1295 τον Ιάκωβο Β΄ του Οίκου της Βαρκελώνης βασιλιά της Αραγωνίας και είχε τέκνα:
Σιρόλο
Το Σιρόλο (ιταλικά: Sirolo) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Ανκόνας, στην περιφέρεια των Μάρκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Ανκόνας
Φυλακή Γουόλνατ Στριτ
Η Φυλακή Γουόλνατ Στριτ (Walnut Street Jail), η οποία έλαβε το όνομα της από την ομώνυμη οδό στην οποία βρίσκεται στην Φιλαδέλφεια της Πενσυλβάνια, ήταν η πρώτη φυλακή που κατασκευάστηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής η οποία διέθετε ατομικά κελιά. Η φυλακή άρχισε να λειτουργεί το 1773 ώστε να αποσυμφορήσει την φυλακή της οδού Χάι Στριτ.
Αρχιτεκτονική
Η φυλακή σχεδιάστηκε για να φιλοξενήσει ομάδες φυλακισμένων σε μεγάλες αίθουσες. Σχεδιάστηκε από τον Ρόμπερτ Σμιθ, ο οποίος ήταν ένας από τους πλέον διακεκριμένους αρχιτέκτονες της Φιλαδέλφεια. Το κτίριο είχε το συνηθισμένο σχήμα U ώστε να μπορεί να φιλοξενήσει μεγάλο αριθμό φυλακισμένων. Δόθηκε ελάχιστη μνεία για την φυσική τους κατάσταση, και δεν έγινε καμία προσπάθεια να τους αποκαταστήσουν. Η φυλακή ήταν υπερπλήρης και βρώμικη, ενώ οι φυλακισμένοι καυγάδιζαν συχνά. Αυτοί που εκτελούσαν τις ποινές τους εξερχόταν από την φυλακή πιθανότερα με μεγαλύτερη κλίση προς το έγκλημα από ότι ήταν πριν την φυλάκισή τους.
Περίπου δεκαπέντε χρόνια αργότερα, πραγματοποίηθηκαν προσθήκες στο κτίριο. Κτίστηκε νέα πτέρυγα κελιών η οποία ονομάστηκε «σωφρονιστικός οίκος». Κατασκευάστηκε στον προαύλιο χώρο του υπάρχοντος κτιρίου, και διέθετε αρκετά μικρά κελιά τα οποία είχαν σχεδιαστεί για να είναι ατομικά. Τα κελιά και οι διάδρομοι που τα συνδέουν σχεδιάστηκαν έτσι ώστε να αποτρέπουν την επικοινωνία μεταξύ των φυλακισμένων. Τα παράθυρα βρισκόταν σε μεγάλο ύψος (η οροφή των κελιών βρισκόταν σε ύψος 2,7 μέτρων/9 ποδιών), με κιγκλιδώματα και περσίδες ώστε οι φυλακισμένοι να μην μπορούν να κοιτάζουν στον δρόμο. Σε κάθε κελί υπήρχε ένα στρώμα, ένας νιπτήρας και ένα αποχωρητήριο.
Επιτυχία της φυλακής
Η Φυλακή Γουόλνατ Στριτ θα μετατρεπόταν σε σωφρονιστήριο το 1790. Αλλά εξαιτίας πολιτικών λόγων (και την αντίσταση του δεσμοφύλακα Τζον Ρέυνολτς) η μετατροπή αυτή δεν πραγματοποιήθηκε μέχρι το 1795. Ως σωφρονιστήριο, στόχος ήταν η απομόνωση, αλλά λόγω των υπαρχουσών εγκαταστάσεων αυτό ήταν δυνατό να πραγματοποιηθεί μόνο στο ένα τρίτο των φυλακισμένων. Άλλοι φυλακισμένοι έπρεπε να κοιμηθούν γυμνοί σε κοινόχρηστο χώρο. Ο συνωστισμός υπονόμευσε τον στόχο της απομόνωσης πολλών βαρυποινιτών, και υπήρχαν πάνω από ένας φυλακισμένος σε κάθε κελί. Η απομόνωση είχε τραγική ψυχολογική επίδραση στους φυλακισμένους, και τελικά τους δόθηκε η δυνατότητα να εργαστούν «με το κομμάτι» από το κελί τους για οκτώ ώρες ημερησίως. Παρά τις δυσκολίες αυτές, παρόμοια ιδρύματα κατασκευάστηκαν στη Νέα Υόρκη (Νιουγκέιτ το 1797) και το Νιου Τζέρσεϊ (Τρέντον το 1798).
Πτήση με αερόστατο
Η πρώτη επανδρωμένη πτήση με αερόστατο στη Βόρεια Αμερική πραγματοποιήθηκε από τον Ζαν-Πιερ Μπλανσάρ στις 9 Ιανουαρίου 1793. Απογειώθηκε από την αυλή της φυλακής, μπροστά σε μεγάλο πλήθος θεατών, μεταξύ των οποίων βρισκόταν ο Πρόεδρος Τζορτζ Ουάσινγκτον, ο Αντιπρόεδρος Τζον Άνταμς, ο Τόμας Τζέφερσον, ο Τζέιμς Μάντισον και ο Τζέιμς Μόνροου. Ο Μπλανσάρ διέσχισε με ασφάλεια τον ποταμό Ντέλαγουερ και προσγειώθηκε με ασφάλεια στο Ντέτφορντ του Νιου Τζέρσεϊ.
Πηγές
Κατηγορία:Πενσυλβάνια Κατηγορία:Φυλακές
Όθων Ερρίκος του Χάρμπουργκ
Ο Όθων-Ερρίκος (Otto Heinrich von Braunschweig-Harburg, 16 Ιουνίου 1555 - 15 Οκτωβρίου 1591) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν διάδοχος του πριγκιπάτου του Χάρμπουργκ, που ήταν μέρος του δουκάτου του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ. Απεβίωσε όμως πριν τον πατέρα του.
Βιογραφία
Ήταν ο πρώτος γιος του Όθωνα Β΄ πρίγκιπα του Χάρμπουργκ και της πρώτης συζύγου του Μαργαρίτας, κόρης του Ιωάννη-Ερρίκου κόμη του Σβάρτσμπουργκ-Λιούτενμπεργκ.
Μορφώθηκε κάτω από την αυστηρή επίβλεψη του πατέρα του. Διδάχθηκε επιστήμες, αφού ο Όθων Β΄ ρητά απαγόρευε τις Καλές Τέχνες. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Στρασβούργου και ήταν ιερέας (canon) για λίγο, αλλά έπειτα διάλεξε στρατιωτική σταδιοδρομία. Το 1590 οδήγησε το ιππικό του Αλεξάνδρου Φαρνέζε δούκα της Πάρμας κατά τον Ογδοηκονταετή Πόλεμο της ανεξαρτησίας των Κάτω Χωρών από την Ισπανία. Έδειξε θάρρος και τόλμη στη μάχη του Ιβρύ, στην Άνω Νορμανδία, όπου τραυματίστηκε σοβαρά κατά τη διάρκειά της.
Απεβίωσε το επόμενο έτος στις Βρυξέλλες, 36 ετών, πριν από τον πατέρα του και έτσι δεν πρόλαβε να αναλάβει το πριγκιπάτο.
Οικογένεια
Το 1588 νυμφεύτηκε τη Μαρία ντ' Ενίν-Λιετάρ, κόρη του κόμη Ζαν ντε Μποσού. Η Μαρία δεν ήταν από την τάξη των ευγενών και από τον μοργανατικό αυτόν γάμο δεν μπορούσε να τον διαδεχθεί ο γιος του:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Γουέλφων
Τορωναίος κόλπος
Ο Τορωναίος κόλπος επίσης γνωστός ως Κόλπος Κοσσάνδρας και Τορωναϊκός κόλπος, είναι κόλπος του Θρακικού Πελάγους, μέρος του βόρειου Αιγαίου, στη Χαλκιδική. Βρίσκεται μεταξύ της χερσονήσου Κασσάνδρας στα δυτικά και της χερσονήσου της Σιθωνίας στα ανατολικά.
Ιστορία
Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, ο κόλπος ήταν ιστορικά γνωστός για τα ψάρια που ζούσαν εκεί. Η Τορώνη, η μοναδική πόλη στις ακτές πόλεις, ήταν γνωστή ως το «κουφό» λιμάνι λόγω της ησυχίας και της ηρεμίας του Τορωναίου κόλπου.
Λέγεται ότι η αρχαία πόλη της Ολύνθου λέγεται ότι βρισκόταν στις ακτές του Τορωναίου κόλπου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Θρακικό Πέλαγος Κατηγορία:Κόλποι της Ελλάδας
Λουδοβίκος Α΄ της Βάδης
Ο Λουδοβίκος Α΄ (γερμ. Ludwig I, 9 Φεβρουαρίου 1763 - 30 Μαρτίου 1830) από τον Οίκο του Τσέρινγκεν ήταν μέγας δούκας του Μπάντεν (1818-1830).
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Καρόλου Φρειδερίκου του Μπάντεν και της πρώτης συζύγου του Καρολίνας Λουίζας, κόρης του Λουδοβίκου Η΄ της Έσσης-Ντάρμστατ.
Το 1830 απεβίωσε στην Καρλσρούη σε ηλικία 67 ετών. Ήταν άγαμος και τον διαδέχθηκε ο νεότερος αδελφός του Λεοπόλδος, γιος από τον δεύτερο, μοργανατικό γάμο του πατέρα του. Επειδή οι απόγονοι του γάμου αυτού δεν είχαν δικαίωμα διαδοχής, ο νόμος του Οίκου τροποποιήθηκε, ώστε να έχουν δικαίωμα διαδοχής. Διαφορετικά θα έπρεπε να γίνει διάδοχος η Καρολίνα (κόρη του πρωτότοκου αδελφού του Καρόλου Λουδοβίκου) με τον σύζυγό της Μαξιμιλιανό Α΄ Ιωσήφ της Βαυαρίας.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Τσέρινγκεν
Χέρμαν Φρανκ Μάγερ
Ο Χέρμαν Φρανκ Μάγερ (Hermann Frank Meyer, 26 Σεπτεμβρίου 1940 - 12 Απριλίου 2009) ήταν Γερμανός συγγραφέας και ερευνητής που ασχολήθηκε με την περίοδο της γερμανικής κατοχής στην Ελλάδα.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε το 1940 στο Αννόβερο και σπούδασε οικονομικά στη Γερμανία, το Παρίσι και τις ΗΠΑ. Κατόπιν, από το 1966 εγκαταστάθηκε στις Βρυξέλλες όπου δραστηριοποιήθηκε στην αυτοκινητοβιομηχανία.
Ασχολήθηκε με τον κλασικό αθλητισμό, έτρεχε μαραθώνιο δρόμο και ήταν διακεκριμένος στο τρίαθλο, όπου σε διεθνείς αγώνες κατέλαβε την 4η θἐση. Επίσης ήταν δεινός ιστιοπλόος: Διέσχισε τις θάλασσες περιφερειακά στην Ευρώπη από τη Νορβηγία μέχρι τη Μέση Ανατολή. Στον επαγγελματικό τομέα ήταν εμπορευόμενος, αλλά στα μέσα του 1990 αφιέρωσε όλο του τον χρόνο στην ιστορική έρευνα.
Η ενασχόλησή του με την ιστορία ξεκίνησε το 1963, αρχικά ως αναζήτηση της πορείας του πατέρα του, δημοδιδασκάλου και επιστρατευμένου εφέδρου αξιωματικού της επιμελητείας των στρατιωτικών σιδηροδρόμων της ναζιστικής Βέρμαχτ (γερμανικός τίτλος Oberzahlmeister), που ήρθε στην Ελλάδα με ειδικό σιδηροδρομικό συρμό για τη συντήρηση του σιδηροδρομικού δικτύου, ενώ τον Νοέμβριο του 1942 διατάχθηκε να επισκευάσει τη γέφυρα του Γοργοποτάμου, μετά την ανατίναξή της.
Ο πατέρας του συνελήφθη αιχμάλωτος από τον ΕΛΑΣ. Μετά από δίκη που έγινε σε «ακτίφ» παρουσία Βρετανών αξιωματούχων, στο χωριό Κολοκυθιά της ορεινής Σπερχειάδας, εκτελέστηκε την 9η Απριλίου 1943 μαζί με 30 ακόμη Γερμανούς στρατιώτες και μια γυναίκα διερμηνέα, την Αυστριακή Τρουθ Ράνβαϊν, στο νεκροταφείο της Κολοκυθιάς.
Ο Μάγερ ανακηρύχθηκε επίτιμος πολίτης της κοινότητας Κομμένου από το 2002, ενώ το 2005 του απονεμήθηκε ο Τιμητικός Σταυρός της Γερμανικής Ομοσπονδίας με πρωτοβουλία του Γιοχάννες Ράου, τότε προέδρου της Γερμανίας.
Ιστορικό έργο
Καρπός της έρευνάς του, που κράτησε 25 χρόνια, αποτέλεσε το πρώτο του βιβλίο, ''Η Αναζήτηση. Ανθρώπινα πεπρωμένα στον ελληνικό απελευθερωτικό αγώνα 1941-1944''. Ο Μάγερ συνέχισε να ασχολείται με τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο, εστιάζοντας ιδιαίτερα στη μελέτη του δράματος στη σφαγή του Κομμένου στις 16 Αυγούστου 1943. Μετά μελέτησε τη διαδρομή μιας μεραρχίας της Βέρμαχτ, η οποία από τη Βιέννη κατάληξε στην Πελοπόννησο και ήταν οι άνδρες της που διέπραξαν τη σφαγή στα Καλάβρυτα.
Στη συνέχεια μελέτησε την αιματοβαμμένη πορεία μιας άλλης μεραρχίας της Βέρμαχτ, της 1ης Μεραρχίας Ορεινών Καταδρομέων, γνωστής με το όνομα του αλπικού λουλουδιού εντελβάις, η οποία το καλοκαίρι του 1943 αιματοκύλισε την Ήπειρο και Βόρειο Ήπειρο. Στην Κεφαλονιά, οι άνδρες της μεραρχίας αυτής εκτέλεσαν με συνοπτικές διαδικασίες μερικές χιλιάδες Ιταλούς αξιωματικούς και στρατιώτες, συμβάν γνωστό ως η σφαγή της μεραρχίας Άκουι. Η έρευνά του βασιζόταν τόσο στην αναψηλάφηση τεκμηρίων από τα γερμανικά και άλλα αρχεία, όσο και στην περιήγηση στους τόπους, όπου συνέβησαν τα γεγονότα και στις συνεντεύξεις από αυτόπτες μάρτυρες και πρωταγωνιστές στην Ελλάδα αλλά και σε άλλα μέρη του κόσμου. Για το βιβλίο του για τη δράση της 1ης ορεινής μεραρχίας «Εντελβάις», επισκέφθηκε περισσότερα από 200 χωριά της Ηπείρου και της Βορείου Ηπείρου. Πέραν των δεκάδων σφαγών που περιγράφει, αναφέρεται επιπλέον στις στρατιωτικές συνεννοήσεις του ΕΔΕΣ με τον Γερμανικό στρατό κατοχής.
Το βιβλίο Blutiges Edelweiss (Αιματοβαμμένο Έντελβαϊς) κυκλοφόρησε στη γερμανική έκδοση το 2008 και είχε ως αποτέλεσμα οι εισαγγελείς στη Γερμανία να ανασύρουν σκονισμένους φακέλους ανακρίσεων από τα αρχεία και να καλέσουν σε ανάκριση πάλι, άτομα που είχαν συμμετάσχει στις εγκληματικές πράξεις των ομάδων της Βέρμαχτ στην Ελλάδα.
Τζάκοπο Γκαττιλούζιο
Ο Τζάκοπο Γκαττιλούζι ή Τζάκομο (απεβίωσε το 1428) ήταν ο τρίτος Άρχοντας της Λέσβου την περίοδο μεταξύ 1403/4 - 1428. Ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Φραντσέσκο Β΄ Γκαττιλούζιο, τον οποίο διαδέχτηκε ως κύριος του νησιού στις 26 Οκτωβρίου 1404.
Ο Ουίλιαμ Μίλερ αναφέρει ότι στόχος του Τζάκοπο ως ημιαυτόνομου άρχοντα ήταν να ευνοεί τα συμφέροντα των Γενουατών όταν αυτοί βρίσκονταν σε διαμάχη με τους Ενετούς, ωστόσο, να συνεργάζεται και με τις δύο πλευρές όταν αυτές βρίσκονταν σε διαμάχη με τους Οθωμανούς γείτονές του. Για παράδειγμα, παρείχε βοήθεια στον Κεντυρίωνα Β΄ Ζαχαρία, Πρίγκιπα της Αχαΐας ενάντια στους Τόκκους της Κεφαλληνίας και της Ζακύνθου.
Αδέλφια του ήταν οι Ντορίνο, Παλαμέντε, Ιρένε και Ελένα. Καθώς δεν απέκτησε άρρενες απογόνους, μετά τον θάνατό του τον διαδέχτηκε ο νεαρότερος αδελφός του, Ντορίνο Α΄ Γκαττιλούζιο.
Οικογένεια
Ο Τζάκοπο νυμφεύθηκε την Μπόνα Γκριμάλντι. Μονάχα ένα τέκνο είναι γνωστό από τον γάμο αυτό:
Ο Νικολό αναφέρει τον Τζάκοπο ως πεθερό του σε επιστολές του, οι οποίες διασώζονται από το 1426. Ωστόσο, το όνομα της συζύγου του παραμένει άγνωστο. Ο Νικολό απέκτησε συνολικά έντεκα τέκνα, ωστόσο σε καμία πηγή δεν αναφέρεται η μητέρα ή μητέρες τους.
Μία καταγραφή του Κατερίνο Ζένο, η οποία χρονολογείται από το 1474, αναφέρει τον Νικολό ως νυμφευμένο με την Βαλέντζα Μεγάλη Κομνηνή, υποτιθέμενη αδελφή ή κόρη του Ιωάννη Δ΄ της Τραπεζούντας. Εάν αυτό σημαίνει ότι ο Νικολό νυμφεύθηκε δεύτερη φορά ή ότι ο Ζένο έκανε λάθος παραμένει υπό αμφισβήτηση μεταξύ των ιστορικών.
Γενεαλογία
Γενεαλογία Γκαττιλούζι (Γατελούζοι)
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία της Λέσβου Τζάκοπο Γκαττιλούζι
The Emperor Waltz
Το The Emperor Waltz (γερμανικά: Ich küsse Ihre Hand, Madame) είναι αμερικανική μουσική ταινία του 1948, σε σκηνοθεσία Μπίλι Γουάιλντερ. Το σενάριο γράφτηκε από τον ίδιο τον σκηνοθέτη, σε συνεργασία με τον Τσαρλς Μπράκετ, με τον τελευταίο να είναι και ο παραγωγός του έργου. Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι Μπινγκ Κρόσμπι και Τζόαν Φοντέιν. Η ταινία αφορά έναν Αμερικανικό πωλητή γραμμοφώνων, ο οποίος βρίσκεται στην Αυστρία και προσπαθεί να πουλήσει ένα γραμμόφωνο στον Φραγκίσκο Ιωσήφ Α΄ της Αυστρίας, ώστε το εν λόγω προϊόν να γίνει περιζήτητο στην Αυστρία. Κατά τα άλλα, η παραγωγή και η διανομή της ταινίας έγιναν από την Paramount Pictures, ενώ τη μουσική έγραψε ο Βίκτορ Γιανγκ.
Τα γυρίσματα της ταινίας ξεκίνησαν το 1946 κι έλαβαν μέρος στο Jasper National Park, του Καναδά. Τα φυτά που έμπαιναν στα πλάνα της ταινίας δεν ικανοποίησαν τον σκηνοθέτη, με την παραγωγή να χαλάει 20.000 δολάρια στη μεταφορά και φύτευση πεύκων, ενώ φύτεψε και 4.000 μαργαρίτες. Στην παραγωγή επίσης υπήρξαν και κάποια θέματα τον Κρόσμπι, ο οποίος ήταν ακατάδεκτος τόσο με τους συμπρωταγωνιστές του όσο και με τον σκηνοθέτη. Ο Γουάιλντερ, στον απολογισμό του, θεωρεί πως δεν πέτυχε πλήρως αυτό που ήθελε με την ταινία. Παρόλα αυτά, την Άνοιξη του 1948, η ταινία έκανε την πρεμιέρα της σε Λονδίνο, Νέα Υόρκη και Λος Άντζελες. Ενώ, το τραγούδι "The Kiss in Your Eyes", κατάφερε να γίνει κάπως δημοφιλές.
Η ταινία θεωρείται εισπρακτικά επιτυχημένη, καταλαμβάνοντας την 14η θέση στο box-office του 1948 και εισπράττοντας $3,209,000. Ενώ και οι κριτικές που δέχτηκε ήταν οι περισσότερες θετικές, και κατά την κυκλοφορία του και κατοπινές. Το 1949, η ταινία υπήρξε υποψήφια για Όσκαρ Καλύτερης Ενδυμασίας σε Έγχρωμη Ταινία, αλλά αντί αυτού, το κέρδισε η ταινία Joan of Arc (1948). Ενώ είχε υποψηφιότητα και για άλλο ένα ακόμα όσκαρ στην κατηγορία Καλύτερης Μουσικής σε Μουσική Ταινία, αλλά το έχασε από την ταινία Easter Parade (1948). Επίσης, υποψήφιοι υπήρξαν για το σενάριο τους οι Γουάιλντερ και Μπράκετ από τα Βραβεία Writers Guild of America, στην κατηγορία Καλύτερο Σενάριο Μουσικής Ταινίας, αλλά το έχασαν από την Easter Parade.
Παραπομπές
<References/>
Ποταμός Δειραδιώτης
Ο Ποταμός Δειραδιώτης ή Ποταμός Δειραδιωτών ή Ποταμός Δειράδων ή Ποτάμιοι ή Ποτάμιοι Δειραδιώτες ή Ποτάμιοι Δειράδες ή Ποταμοί Δειράδες ή Ποταμοί (Ποταμός Δειραδιῶται), (ο δήμος: Ποταμού Δειραδιωτών) ήταν αρχαίος οικισμός - πόλη και δήμος της Λεοντίδας (περιοχή της Αρχαίας Αττικής και φυλή της αρχαίας Αθήνας).
Ονομασία
Ο δήμος, όπως αντίστοιχα και οι δήμοι Ποταμός Καθύπερθεν, Ποταμός Υπένερθεν και Δειραδιώτες, πήρε όνομά του από τις λέξεις «ποταμός» και «δειράς» (δειράς), δηλαδή «κορυφογραμμή οροσειράς», λόγω του ότι βρισκόταν μετά από μια μικρή προσχωσιγενή πεδιάδα, που αναπτύχθηκε κατά μήκος της ακτής, με τη θέση του στους λόφους κοντά στις εκβολές του ποταμού, που εκβάλει στη θάλασσα βόρεια του Θορικού.
Τοποθεσία του αρχαίου δήμου
Ο δήμος του Ποταμού Δειραδιωτών, ήταν δήμος της Παραλίας. Βρισκόταν κοντά στην ανατολική ακτή στα νοτιοανατολικά της Αθήνας και τοποθετείται σε θέση στην κοιλάδα του Ποταμού, βόρεια του Θορικού και νότια των Πρασιών, Ιάκωβος Ρίζος Ραγκαβής, "Τα Ελληνικά, ήτοι περιγραφή γεωγραφική, ιστορική, αρχαιολογική και στατιστική της αρχαίας και νέας Ελλάδος. Συνταχθείσα υπό Ιακώβου Ρ. Ραγκαβή, εις τρεις τόμους. Ων ο Α' διαλαμβάνει την Στερεάν, Ανατολικήν και Δυτικήν Ελλάδα, ο Β' την Πελοπόννησον και ο Γ' τας νήσους τας τε ελευθέρας και μη, και τον πίνακα, και εκδοθείσα υπό Κωνσταντίνου Αντωνιάδου."... τόμοι 1-3, Εκ του τυπογραφείου Κ. Αντωνιάδου. Εν Αθήναις 1853-1854, Ta Hellenkika: etoi perigraphe, geographike, historike, archaiologike, kai statistike tes archaias kai neas Hellados, Iakobos R. Rankabes, Ek tou typ. K. Antoniadou, 1853, Τόμος 1, σελ. 264: [...] "Ποταμός, δήμος φυλής Λεοντίδος (3 = Αρποκρατ. εις λ. Ποταμός), κατά την ανατολικήν παραλίαν, προς το βόρειον του Θορικού και το νότιον των Πρασιών• οι δημόται ελέγοντο Ποτάμιοι (4 = Σταβ. β. 9, σ. 398, 399). Ο Παυσανίας ονομάζει τον δήμον τούτον Ποταμούς, και λέγει ότι εις τους Ποταμούς τούτους ην ο τάφος Ίωνος του Ξούθου, ος ώκησε παρά τοις Αθηναίοις και επολεμάρχησεν επί του των Αθηνών κατά των Ελευσινίων πολέμου (5 = Παυσ. Αττ. κ. 31 - Αχ. κ. 1. 12.)• ο Σουΐδας ονομάζει ωσαύτως τον δήμον τούτον Ποταμούς• κατά τον σχολιαστήν του Ομήρου ήσαν εν Αττική δύο δήμοι Ποταμοί ων ο μεν καθύπερθεν, ο δε υπένερθεν ωνομάζοντο (6 = Σχολιαστ. Ομηρ. Ιλ. Ω. ς. 545). Κατά τον Πλίνιον πριν κατασταθή δήμος εν τω τόπω τούτω ην φρούριον μόνον (7 = Πλιν. Φυσ. Ιστ. β. 4. 7.)• οι Ποτάμιοι εκωμωδούντο ως ευκόλως δεχόμενοι τους παρεγγράπτους (τους κρυφίως ή αδίκως καταγεγραμμένους εν τω καταλόγω τών πολιτών• τους νόθους πολίτας), ως καί εξ άλλων και εκ του Μενάνδρου εν Διδύμαις φαίνεται (8 Αρποκρατ. εις λ. Ποταμός). - Ο λιμήν ο ονομαζόμενος σήμερον Δασκαλιό ην, φαίνεται, το πάλαι ο λιμήν του Δήμου Ποταμού ή Ποταμών• ο δε δήμος και η κώμη ήσαν ένθα η τανύν Κερατιά (9 = Ληκ. Δημ.)". [...] ανατολικά της Κερατέας στην περιοχή Κουβαράς του Δήμου Σαρωνικού Αττικής και κοντά στο σημερινό Δασκαλειό, του πρώην Δήμου Κερατέας στη θέση Άγιος Γιάννης-Φοβόλες, η οποία υπάγεται στον Δήμο Λαυρεωτικής, παράλληλα με τον αρχαίο δήμο των Δειραδιωτών.
Ο Κουβαράς αργότερα αποκαλείτο "Επτάλοφος" λόγω των επτά λόφων που περιβάλλουν το χωριό. Στη σύγχρονη ιστορία στην περιοχή έζησε ο "Κούβας", μεγαλοκτηματίας ο οποίος μετά την αναγγελία του θανάτου του δάνεισε το όνομά του στο σημερινό οικισμό. Συγκεκριμένα, η ονομασία "Κουβαρά" αποτελείται από τα συνθετικά "Κούβα" + "ρα", δηλαδή "πτώση" του "Κούβα" στα αρβανίτικα. .
Στους παλαιότερους ερευνητές υπήρξε σχετική σύγχυση μεταξύ των τριών δήμων με την ονομασία «Ποταμός» και το κατά πόσο, ο καθύπερθεν ή ο υπένερθεν, αφορούσαν στους δυο δήμους του άστεως ή τον έναν της Παραλίας με το επίνειό του (=λιμάνι), δηλαδή το Δασκαλειό, αλλά και για το σε ποιον δήμο ήταν ο τάφος του Ίωνα, προγόνου των Ιώνων.
Η συμμετοχή του δήμου στην αρχαία Βουλή
Ο δήμος, η ύπαρξη του οποίου επιβεβαιώνεται και από διάφορες επιγραφές, ως μέλος αρχικά της Λεοντίδας φυλής, συμμετείχε με 2 βουλευτές στην αρχαία Βουλή των 500, κατά την πρώτη περίοδο (508 – 307/306 π.Χ.). Κατά τη δεύτερη περίοδο (307/306 – 224/223 π.Χ.) ως και την τρίτη περίοδο (224/223 – 201/200 π.Χ.) ο δήμος ενσωματώθηκε στην Αντιγονίδα φυλή με 2 βουλευτές στη Βουλή των 600. Μετά την κατάργηση και διάλυση των «μακεδονικών φυλών» (Αντιγονίς και Δημητριάς) ο δήμος επανήλθε στην Λεοντίδα φυλή, κατά την τέταρτη (201/200 π.Χ. – 126/127) και την πέμπτη περίοδο (126/127 – 3ος αιώνας) με άγνωστο αριθμό βουλευτών–αντιπροσώπων του δήμου.
Οι κάτοικοι των Ποτάμιων Δειραδιωτών
Ο δημότης των αρχαίων Ποτάμιων Δειραδιωτών ονομαζόταν Ποτάμιος Δειραδιώτης. Σύμφωνα με τον Παυσανία στον δήμο ήταν ο τάφος του Ίωνα, προγόνου των Ιώνων. Ο Ίωνας ήταν γιος του Ξούθου και εγγονός του Έλληνα ή κατά άλλη εκδοχή γιος του Απόλλωνα και της Κρέουσας, της κόρης του Ερεχθέα και γυναίκας του Ξούθου. Βοήθησε τους Αθηναίους στον πόλεμο κατά της Ελευσίνας και πέθανε στη μάχη. Η λατρεία του συνδέθηκε με εκείνη του Πατρίου Απόλλωνα. Μαζί με τον Ίωνα, λατρευόταν και ο Ξούθος σε αυτόν τον δήμο. Οι κάτοικοι των Ποτάμιων Δειραδιωτών είχαν τη φήμη ότι ήταν πολύ φιλελεύθεροι στην αποδοχή εισδοχής στα μητρώα των πολιτών, αρκετών απελευθερωμένων σκλάβων και ξένων. Ο δήμος διετέλεσε επίσης σκηνικό της κωμωδίας του Στάττιδος «Ποτάμιοι», το οποίο σύμφωνα με τον Σχολιαστή του Αριστοφάνους, παρουσιάσθηκε πριν τις «Εκκλησιάζουσες», δηλαδή πριν το 392 π.Χ.
Πηγές – βιβλιογραφία
Πρωτογενείς πηγές
Δευτερογενείς πηγές
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Αρχαίας Αττικής Κατηγορία:Αρχαία Αθήνα
Στάφφολο
Το Στάφφολο (ιταλικά: Staffolo) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Ανκόνας, στην περιφέρεια των Μάρκε.
Τρεκαστέλλι
Το Τρεκαστέλλι (ιταλικά: Trecastelli) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Ανκόνας, στην περιφέρεια των Μάρκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Ανκόνας
Πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης
Το Πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης ήταν ένα μανιφέστο που υιοθετήθηκε από τον Συνασπισμό Ριζοσπαστικής Αριστεράς (ΣΥΡΙΖΑ) και παρουσιάστηκε από τον πρόεδρό του Αλέξη Τσίπρα στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης στις 13 Σεπτεμβρίου 2014, το οποίο πρότεινε ένα σύνολο πολιτικών που αποσκοπούσαν στην αντιστροφή των μέτρων λιτότητας και την παράλληλη διατήρηση ισοσκελισμένων προϋπολογισμών. Στις αρχές του 2015, ο Αλέξης Τσίπρας, δήλωσε ότι το πρόγραμμα είναι «μη διαπραγματεύσιμο».
Μετά τη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές του Ιανουαρίου 2015, ο Τσίπρας έγινε Πρωθυπουργός της Ελληνικής Δημοκρατίας και δημιούργησε κυβέρνηση συνεργασίας με το δεξιό αντιμνημονιακό κόμμα των Ανεξαρτήτων Ελλήνων με στόχο την άμεση υλοποίηση του προγράμματος. Σύμφωνα με επίσημη ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ, «η νέα κυβέρνηση θα εφαρμόσει το Πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης, ώστε να τερματιστεί η ανθρωπιστική κρίση».
Οι τέσσερις πυλώνες του Σχεδίου Εθνικής Ανασυγκρότησης
Το Πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης στηριζόταν στους εξής τέσσερις πυλώνες:
Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, το πρόγραμμα ζητούσε την εφαρμογή ενός «ευρωπαϊκού New Deal» μεγάλης κλίμακας δημοσίων επενδύσεων από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, την εφαρμογή ποσοτικής χαλάρωσης από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και μέτρα για τη μείωση του ελληνικού και του νοτιοευρωπαϊκού χρέους στα πρότυπα της Συμφωνίας του Λονδίνου του 1953. Σε εθνικό επίπεδο, το πρόγραμμα προέβλεπε ένα «σχέδιο εθνικής ανασυγκρότησης» που στηριζόταν στην επανίδρυση και επέκταση του κράτους πρόνοιας και την ενδυνάμωση των δημοκρατικών θεσμών παράλληλα με την εφαρμογή μορφών άμεσης δημοκρατίας. Αυτές οι πολιτικές θα χρηματοδοτούνταν από έσοδα που θα προέκυπταν από την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και την κατανομή ευρωπαϊκών κονδυλίων από θεσμούς όπως τα Διαρθρωτικά Ταμεία και Ταμείο Συνοχής.
Κριτική
Στο πρόγραμμα άσκησε κριτική ο μετέπειτα Υπουργός Οικονομικών της πρώτης κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, Γιάνης Βαρουφάκης. Ασκήθηκε κριτική και από τη Νέα Δημοκρατία, λέγοντας ότι υποτιμούσε το κόστος των προτάσεών του. Έκτοτε, στο πρόγραμμα ασκήθηκε κριτική και από το εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ, καθώς το μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος Στάθης Κουβελάκης δήλωσε τον Ιανουάριο του 2015 ότι το πρόγραμμα «βασιζόταν σε υπεραισιόδοξες εκτιμήσεις (ή ακόμα λανθασμένες)».
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς Κατηγορία:Πολιτικά έντυπα
Γουλιέλμος της Βάδης (1792-1859)
O Γουλιέλμος (γερμ. Wilhelm, 8 Απριλίου 1792 - 11 Οκτωβρίου 1859) από τον Οίκο του Τσέρινγκεν ήταν πρίγκιπας του Μπάντεν.
Βιογραφία
Ο Γουλιέλμος Λουδοβίκος Αύγουστος ήταν ο τέταρτος γιος του Καρόλου Φρειδερίκου του Μπάντεν και της Λουίζας Καρολίνας, κόρης του αντισυνταγματάρχη Λούντβιχ Χάινριχ Φίλιπ Γκάγιερ, βαρόνου φον Γκάγιερσμπερκ. Ο γάμος ήταν μοργανατικός.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1830 την Ελισάβετ Αλεξανδρινή, κόρη του Λουδοβίκου της Βυρτεμβέργης, και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Τσέρινγκεν
Ασπίδα ΚΟΠ 2001
Η Ασπίδα ΚΟΠ 2001 ήταν η 32η έκδοση του Super Cup Κύπρου. Στον αγώνα συμμετείχαν η πρωταθλήτρια Κύπρου, Ομόνοια, και ο κυπελλούχος Κύπρου, Απόλλων. Το παιχνίδι έγινε στο Νέο Γ.Σ.Π. στη Λευκωσία.
Η Ομόνοια κέρδισε τον αγώνα νικώντας τον Απόλλωνα με 1-0.
Παραπομπές
2001 Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 2001
Λουδοβίκος Β΄ της Βάδης
O Λουδοβίκος Β΄ (γερμ. Ludwig II, 15 Αυγούστου 1824 - 22 Ιανουαρίου 1858) από τον Οίκο του Τσέρινγκεν ήταν μέγας δούκας της Βάδης (1852 - 1858).
Βιογραφία
Υπέφερε από διανοητική ασθένεια. Το 1858 απεβίωσε στην Καρσλρούη σε ηλικία 34 ετών. Ήταν άγαμος και τον διαδέχθηκε ο νεότερος αδελφός του Φρειδερίκος Α΄, που ήταν συγκυβερνήτης του και, από το 1856, μέγας δούκας της Βάδης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος του Τσέρινγκεν
Γκέιρ Γκίγκγια
Ο Γκέιρ Γκίγκγια (ισλανδικά: Geir Gígja) ήταν Ισλανδός αθλητής του στίβου ο οποίος ειδικευόταν στους δρόμους ταχύτητας, μεσαίων και μεγάλων αποστάσεων.
Γεννήθηκε το 1907 και ήταν αθλητής στίβου της ΚΡ Ρέικιαβικ. Το 1927 συμμετείχε στο Πρώτο Ισλανδικό Πρωτάθλημα Στίβου που διεξήχθη στο Ρέικιαβικ, κερδίζοντας το χρυσό μετάλλιο στα 800 μέτα (2:07.0), στα 1500 μέτρα (4:32.5) και στα 5000 μέτρα (18:05.5), επιδόσεις που καταγράφηκαν ως τα πρώτα ρεκόρ πρωταθλήματος. Στο ίδιο πρωτάθλημα τερμάτησε στην τρίτη θέση στα 400 μέτρα με επίδοση 55.2.
Στο Πρωτάθλημα του 1928 στο Ρέικιαβικ, κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στα 1500 μέτρα (4:24.2) και στα 5000 μέτρα (16:57.8). Με τις επιδόσεις του αυτές βελτίωσε τα ρεκόρ πρωταθλήματος και στα δύο αγωνίσματα.
Κορτσάνο (Ούμπρια)
Το Κορτσάνο (ιταλικά: Corciano) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Περούτζα, στην περιφέρεια της Ούμπρια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Περούτζα
Γουλιέλμος της Βάδης (1829-1897)
Ο Γουλιέλμος (γερμ. Wilhelm, 18 Δεκεμβρίου 1829 - 27 Απριλίου 1897) από τον Οίκο του Τσέρινγκεν ήταν πρίγκιπας του Μπάντεν.