cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σουμανίτιδα γυναίκα
Η Σουμανίτις γυναίκα, ή και Σουναμίτις γυναίκα είναι ένας χαρακτήρας από την Εβραϊκή Βίβλο που δεν ονομάζεται, και που αναφέρεται στα θαύματα του προφήτη Ελισσαίου στο Β΄ Βασιλέων της Εβραϊκής Βίβλου, το οποίον είναι το Δ΄ Βασιλειών της Αγίας Γραφής. Το βιβλικό όνομα της πόλης στο οποίο ζούσε η γυναίκα είναι Σωμάν, από το οποίο προκύπτει το Σουμάν, εξ ού και Σουμανίτις. Άλλη ονομασία είναι επίσης Σουνάμ, από το οποίο προκύπτει το Σουναμίτις. Η πόλη μπορεί ίσως να ταυτιστεί με το σύγχρονο χωριό Σουλάμ. Δεν πρέπει να γίνεται σύγχυση με τη γυναίκα Σουναμίτιδα που αναφέρεται στο Άσμα Ασμάτων, η οποία αναφέρεται συνήθως ως Σουλαμίτιδα ή Σουλαμίτις, αντιστοιχώντας στην παραλλαγή της ονομασίας της πόλης ως Σουλάμ.
Φιλοξενία
Σύμφωνα με το Δ΄ Βασιλέων 4:8 μια πλούσια γυναίκα που ζούσε στο Σωμάν φιλοξενούσε τον Ελισσαίο κάθε φορά που αυτός ερχόταν στην πόλη της. Ο προφήτης της ζήτησε τι θα μπορούσε να κάνει για να της ανταποδώσει την καλοσύνη της, και αφού εκείνη απάντησε τίποτα, ρώτησε τον υπηρέτη του και εκείνος του είπε ότι ήταν άτεκνη. Τότε ο Ελισσαίος προφήτευσε ότι θα αποκτήσει γιο, κάτι που όντως έγινε τον επόμενο χρόνο.
Η ανάσταση του γιου της
Η ιστορία συνεχίζει, και στο 4:18-37 περιγράφεται η ανάσταση αυτού του γιου από τον Ελισσαίο. Έχοντας μεγαλώσει ο γιος της γυναίκας, αρρώστησε και πέθανε. Τότε εκείνη πήγε στο όρος Καρμήλιο και όταν την ρώτησε ο υπηρέτης του προφήτη αν είναι όλοι καλά στην οικογένειά της εκείνη απάντησε πως ναι. Ο προφήτης όμως είχε καταλάβει και αφού του είπε για το θάνατο του γιου της, έστειλε τον υπηρέτη του με τη ράβδο του με την εντολή να την ακουμπήσει στο πρόσωπο του νεκρού παιδιού. Αυτό δεν είχε αποτέλεσμα, και ο Ελισσαίος που είχε ακολουθήσει με τη γυναίκα, πήγε στο παιδί, και αφού έθεσε τον εαυτό του απάνω στο παιδί επτά φορές ξαπλώνοντας απάνω του, εκείνο αναστήθηκε.
Απόδοση της γης
Η Σουμανίτιδα εμφανίζεται ξανά στο Δ΄ Βασιλέων στο 8:1-6. Κατά τη συμβουλή του Ελισσαίου ότι θα επικρατήσει στον τόπο λιμός, η γυναίκα είχε μετοικήσει στην γη των Φιλισταίων. Όταν επέστρεψε μετά από επτά χρόνια η γη της είχε καταπατηθεί. Πήγε στο βασιλιά, ο οποίος εκείνη την ώρα μιλούσε με τον υπηρέτη του Ελισσαίου, και τον ρωτούσε για τα μεγάλα πράγματα που έκανε. Ο υπηρέτης του είπε και για την ανάσταση της γυναίκας, και εκείνη την ώρα μπήκε εκείνη με το γιο της. Τότε ο βασιλιάς διέταξε έναν αξιωματικό να πάει μαζί της και να φροντίσει να της αποδοθούν η γη και οι καρποί της για τον καιρό που έλειπε.
Εκτίμηση
Η Ορθόδοξη Εκκλησία την τιμά ως αγία και εορτάζει τη μνήμη της την Κυριακή προ της Χριστού γεννήσεως ή Κυριακή των Προπατόρων.
Ἐλισαῖος σοι κλεῖθρα νηδύος λύει, ᾯ κλεῖθρα Σωμανῖτις ἤνοιξας δρόμου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης Κατηγορία:Άγιοι της Κυριακής των Προπατόρων Κατηγορία:Χριστιανοί άγιοι από την Παλαιά Διαθήκη
Tiger (comic)
Παραπομπές
Κατηγορία:Βρετανικά κόμικς
1550 Τίτο
Ο Τίτο (Tito) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,8. Ανακαλύφθηκε το 1937 από τον Γιουγκοσλάβο αστρονόμο Μίλοραντ Πρότιτς, που παρατηρούσε από το Βελιγράδι, και πήρε το όνομά του από τον μεταπολεμικό ηγέτη της Γιουγκοσλαβίας Γιόσιπ Μπροζ Τίτο (η ονοματοδοσία έγινε μεταγενέστερα).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο φασματικός τύπος του Τίτο είναι S (λιθώδης). Ο Τίτο περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 40 ως 70 περίπου ώρες.
Αλέξιος Παπαλεξίου
Ο Αλέξιος Παπαλεξίου (και Παπαλέξης, 1924-28 Απριλίου 2000) ήταν Έλληνας αντιστασιακός και πολιτευτής της Αριστεράς. Εξελέγη βουλευτής Θεσσαλονίκης με την ΕΔΑ (1963).
Σταδιοδρομία
Ανέπτυξε αντιστασιακή δραστηριότητα. Εξελέγη βουλευτής Α΄ Θεσσαλονίκης στις εκλογές του 1963 με την ΕΔΑ.
Πήρε μέρος στις εκλογές του 1974 ως υποψήφιος βουλευτής Α΄ Θεσσαλονίκης με την Ενωμένη Αριστερά και συγκέντρωσε 8.368 ψήφους, χωρίς να εκλεγεί. Πολιτεύτηκε για τελευταία φορά ανεπιτυχώς στις εκλογές του 1981, με το ΚΚΕ Εσωτερικού λαμβάνοντας 406 σταυρούς.
Πέθανε σε ηλικία 76 ετών το 2000 και κηδεύτηκε στις 2 Μαΐου. Ήταν παντρεμένος με την Κούλα Παπαλεξίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Α΄ Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΔΑ Κατηγορία:Έλληνες αντιστασιακοί
Πλάτων Ροδοκανάκης
Ο Πλάτων Ροδοκανάκης(2 Ιανουαρίου 1883 - 16 Ιανουαρίου 1919) ήταν Έλληνας συγγραφέας, ιστορικός, ερευνητής και δημοσιογράφος.
Σύντομο βιογραφικό σημείωμα
Γεννήθηκε στη Σμύρνη, όπου είχαν εγκατασταθεί οι Χιώτες προγόνοι του, ενώ ήταν συγγενής εξ αίματος του Kάλβου. Φοίτησε στην Ευαγγελική Σχολή Σμύρνης και στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης, καθώς προοριζόταν για κληρικός. Μεταστράφηκε όμως προς τη δημοσιογραφία, την οποία εξάσκησε αρχικά στη Σμύρνη και μετά στην Αθήνα, εργαζόμενος στις εφημερίδες Ακρόπολις και Εστία, κυρίως ως χρονογράφος. Ωραιοπαθής και αισθησιακός, ο Πλάτων Ροδοκανάκης έγραψε σε κομψό ύφος ποιήματα, πεζά ( όπως «De profundis» (1908), «Το φλογισμένο ράσο» (1911, αυτοβιογραφικό αφήγημα), «Το βυσσινί τριαντάφυλλο» (1912, αφηγήματα), κ.ά.), ιστορικές μελέτες («Βυζαντινά πολύπτυχα»( 1916), «Η βασίλισσα και αι βυζαντιναί αρχόντισσαι» (1920), καθώς και το ποιητικό δράμα «Άγιος Δημήτριος», που παίχτηκε από τον θίασο της Μαρίκας Κοτοπούλη το 1917. Στη σκηνή ανεβάστηκαν και τα μονόπρακτά του «Η θεατρίνα», «Ο πιερόττος» και «Το τσακάλι» (1912), καθώς και το ιστορικό δράμα «Η Κλυταιμνήστρα». Ρομαντικός και ταυτόχρονα παρνασσικός, συνοδοιπόρος του καβαφικού αισθητισμού ενώ κατά τον Nάσο Βαγενά ο Ροδοκανάκης είναι «ένας συγγραφέας που θα μπορούσε να θεωρηθεί πρόδρομος των υπερρεαλιστών μας». Ο Πλάτων Ροδοκανάκης διετέλεσε επίσης έφορος Βυζαντινών Αρχαιοτήτων και υπήρξε ένας από τους ιδρυτές της Εταιρείας Βυζαντινών Σπουδών. Το 2008 ανέβηκε η θεατρική διασκευή του «Βυσσινί τριαντάφυλλου» από την ομάδα «Όχι παίζουμε», σε σκηνοθεσία Γιώργου Σαχίνη και δραματουργική έρευνα του κοινωνιολόγου Άρη Ασπρούλη. Το 2019 ανέβηκε στον προαύλιο χώρο του Ασύλου Ανιάτων (τελευταία Αθηναϊκή οικία της οικογένειας Ροδοκανάκη) και στο Jubilee Theatre (Roehampton University) στο Λονδίνο, η θεατρική παράσταση "Στη μνήμη ενός μικρού παιδιού" σε σκηνοθεσία Ιόλης Ανδρεάδη και έρευνα αρχείου και τεκμηρίων του Άρη Ασπρούλη, η οποία βασιζόταν στη ζωή του Πλάτωνα Ροδοκανάκη, στις απόκρυφες πτυχές των γραπτών του και στις ανέκδοτες ιστορίες γύρω από την ξακουστή οικογένειά του.
Παραπομπές
Ροδοκανάκης Πλάτων Ροδοκανάκης Πλάτων Ροδοκανάκης Πλάτων Ροδοκανάκης Πλάτων
Αξιούπολη
Η Αξιούπολη (γνωστή έως το 1926 ως Μποέμιτσα ή Βοέμιτσα ) είναι κωμόπολη της Περιφερειακής Ενότητας Κιλκίς στη Μακεδονία. Διοικητικά ανήκει στη δημοτική ενότητα Αξιούπολης του Δήμου Παιονίας στην Κεντρική Μακεδονία. Βρίσκεται στη δυτική όχθη του ποταμού Αξιού.
Βρίσκεται 547 χιλιόμετρα Βόρεια-Βορειοδυτικά από την Αθήνα, 62 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Θεσσαλονίκης, 34 χιλιόμετρα δυτικά του Κιλκίς, 3,5 χιλιόμετρα δυτικά του Πολυκάστρου και δυτικά του ποταμού Αξιού.
Αρχαιότητα και Ρωμαίοι
Κατά την αρχαιότητα, στην περιοχή ζούσαν Παίονες (ήδη αναφέρονται στην Ιλιάδα). Μετά το 12ο π. Χ. αιώνα στην περιοχή εγκαθίστανται και Βοττιαίοι, ενώ βόρεια της Αξιούπολης, έχει βρεθεί προϊστορικό νεκροταφείο (11ος αιώνας π.Χ.). Στο νεκροταφείο έχει βρεθεί η αρχαιότερη χύτρα ταχύτητας (ηλικίας 2.700 ετών). Σύμφωνα με τον αρχαίο γεωγράφο Στράβωνα, κατά τους αρχαϊκούς χρόνους την Αμφαξίτιδα εξουσίαζαν οι Παίονες. Στην κλασική αρχαιότητα, η κοιλάδα του Αξιού ονομαζόταν Αμφαξίτις. Την περίοδο του Πελοποννησιακού Πολέμου (429π.Χ.), η περιοχή έγινε θέατρο επιχειρήσεων, καθώς ο Σιτάλκης, βασιλιάς των Θρακών, εισήλθε στην περιοχή από το βορρά, με σκοπό να επιτεθεί στο βασίλειο των Μακεδόνων. Τελικά, απέτυχε να καταλάβει την Ευρωπό και απεχώρησε. Νοτιοδυτικά της Αξιούπολης (στο δρόμο για Γοργόπη), υπάρχουν αρχαιολογικά ευρήματα, για τα οποία εικάζεται ότι σχετίζονται με την αρχαία Γόρτυνα. Τον 5ο αιώνα π.Χ. η περιοχή ενσωματώθηκε στο Βασίλειο της Μακεδονίας και έκτοτε ακολουθεί τη μοίρα της υπόλοιπης αρχαίας Ελλάδας.
Κατά τη διάρκεια της Ρωμαιοκρατίας, η περιοχή ανήκε στην Τρίτη Μερίδα της ρωμαϊκής επαρχίας της Μακεδονίας με πρωτεύουσα την Πέλλα. Κατά την περίοδο της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας δέχεται επιδρομές Σλάβων και άλλων φυλών από το Βορρά. Υπήρξε και κάθοδος Βοημών, οι οποίοι ονομάζουν την κοιλάδα του Αξιού, Μποέμιτσα.
Τουρκοκρατία
Το 1397, η περιοχή περιέρχεται στα χέρια των Οθωμανών. Βαθμιαία, από τον 15ο αιώνα, έρχονται στην περιοχή Βούλγαροι ως εργάτες στους αγρούς. Τους επόμενους 3 αιώνες εγκαθίστανται στην περιοχή πολλοί Βλάχοι, εκδιωγμένοι από τη Βόρειο Ήπειρο και Δυτική Μακεδονία από τις λεηλασίες των Τουρκαλβανών.
Το 1700, ιδρύεται η Αξιούπολη, ως Μποέμιτσα, από τους κατοίκους τριών γειτονικών χωριών, λόγω των εκτεταμένων καταστροφών που προκάλεσαν σε αυτά τα τουρκικά αντίποινα. Η κωμόπολη ονομάστηκε έτσι λόγω της θέσης της στη δυτική όχθη του Αξιού. Το 1760 ο πληθυσμός της ενισχύεται από κατοίκους του Δάσκιου Ημαθίας.
Επανάσταση του 1821 και Μακεδονικός Αγώνας
Στην Ελληνική επανάσταση του 1821, πολλοί κάτοικοι της περιοχής συμμετείχαν στα επαναστατικά κινήματα της Κεντρικής Μακεδονίας και ιδίως στη Βογδάντσα της σημερινής Δ.Β.Μ. Η οικογένεια του Ζαφειρίου Σταματιάδη από την Ειδομένη έδωσε τους πιο γνωστούς αγωνιστές της επανάστασης. Η αποτυχία της επανάστασης στη Μακεδονία έφερε την περιοχή σε δυσμένεια. Μετά την Καταστροφή της Νάουσας το 1822, εγκαταστάθηκαν στην Αξιούπολη πολλές οικογένειες από τη Νάουσα. Το 1843, με την παραχώρηση κάποιων δικαιωμάτων στους Χριστιανούς, χτίζεται η εκκλησία του Αγίου Δημητρίου, η οποία ολοκληρώνεται το 1859. Το 1843 οι κάτοικοι πήραν άδεια από τις Οθωμανικές αρχές και το 1859 ολοκληρώθηκε η κατασκευή του Ναού του Αγίου Δημητρίου, που αγιογραφήθηκε την περίοδο 1860 - 1862 από τον περίφημο αγιογράφο Μαργαρίτη Λάμπου από τη Χαλάστρα. Διοικητικά ανήκε στο καζά της Γευγελής. Το 1873 είχε 30 μωαμεθανικές και 90 χριστιανικές οικογένειες, ενώ το 1903 οι κάτοικοί της ήταν 1.413.
Μετά το 1878, δρουν στην περιοχή σώματα ντόπιων οπλαρχηγών με σκοπό την άμυνα κατά των Βουλγάρων. Από την Ειδομένη δρουν τα σώματα των Νικόλαου Στοΐδη, Στόικου Στοΐδη και Δέλλιου Κοβάτση. Από τη Γευγελή (Βόρεια Μακεδονία), ο Δημοσθένης Κύρου συντονίζει και οργανώνει την άμυνα των Ελλήνων σε όλη την περιοχή. Από τη Γευγελή επίσης, ενεργοποιούνται τα σώματα των Χρήστου Δέλλιου και Σίμου Μάλιου. Από τη Νεγόριτσα (Νεγκόρτσι, Βόρεια Μακεδονία) τα σώματα των Αθανάσιου Γιαγκούλα, Ιωάννη Τάσκου και Πέτρου Χαρισιάδη. Στην περιοχή δρουν επίσης και οι ομάδες των Αθανάσιου Καπετανόπουλου και Πέτρου Αβραμίδη από τις Τίκφες (Καβαντάρτσι, Βόρεια Μακεδονία). Σημαντική είναι τέλος, η προσφορά των οπλαρχηγών Νικόλαου Νικόλτσα, Γεώργιου Ξανθού και Δέλλιου Πέτκου Τοπάλη από τη Μαρζέντσα (Μαρζέντσι, Βόρεια Μακεδονία). Ο τελευταίος σκοτώθηκε από κομιτατζήδες το 1898. Το 1894 χτίστηκε το πρώτο σχολείο στην Αξιούπολη. Οι κάτοικοι του Δήμου Αξιούπολης είχαν σημαντική συμμετοχή στον Μακεδονικό Αγώνα (1904-1908). Στις 22 προς την 23η Οκτωβρίου 1912 ελευθερώθηκε το διοικητικό κέντρο της περιοχής, η Γουμένισσα, και στη συνέχεια όλη η επαρχία.
20ός αιώνας
μικρογραφία|[[Μάχη του Σκρα]] Οι κάτοικοι της Αξιούπολης έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη Μάχη του Σκρα κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, κατά τον οποίο γαλλικός στρατός εγκαταστάθηκε στην πόλη, ώστε να ελέγχει τις κύριες αρτηρίες ανεφοδιασμού. Οι Γάλλοι βοήθησαν στην κατασκευή πολλών έργων στην περιοχή, με σκοπό τη βελτίωση των μεταφορών. Μεταξύ άλλων, κατασκεύασαν σιδηροδρομική γραμμή από την Αξιούπολη έως το Σκρα..
Κατά την ανταλλαγή πληθυσμών μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας το 1923, η Αξιούπολη και η γύρω περιοχή δέχτηκε πρόσφυγες από τη Θράκη και τη Μικρά Ασία.
Ο κεντρικός σιδηρόδρομος Θεσσαλονίκης-Βιέννης περνούσε σε απόσταση λίγων χιλιομέτρων από την κωμόπολη και από την ίδρυσή του μέχρι το 1913 είχε το όνομα «Σ.Σ. ΓΟΥΜΕΝΙΤΣΗΣ», από το 1927 μετονομάστηκε σε ""Σ.Σ. ΑΞΙΟΥΠΟΛΗΣ. Από το σταθμό αυτό διεξάγονταν το εμπόριο της περιοχής, και έγινε κέντρο εφοδιασμού του ελληνικού και συμμαχικού στρατού κατά τους Βαλκανικούς και Παγκόσμιους Πολέμους. Στην Αξιούπολη λειτουργεί από το Μάρτιο του 2009, το Παράρτημα Μακεδονίας του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών και Μελετών «Ελευθέριος Βενιζέλος».
Αξιοθέατα
Τα αξιοθέατα στην περιοχή περιλαμβάνουν το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Αξιούπολης, βιβλιοθήκη, το Μέγα Ρέμα (Κοτζά Ντερέ), τη Λίμνη του Μεταλλείου και το Άγαλμα της Ελευθερίας στην κεντρική πλατεία, όπου και ο υπεραιωνόβιος πλάτανος που ανήκει στη Γοργόπη, όπου η παράδοση τον θέλει να υπάρχει από την εποχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Επίσης, σημαντικό αξιοθέατο είναι η Σμαραγδένια λίμνη ή Γαλάζια Λίμνη. Βρίσκεται ανάμεσα στα χωριά Κούπα και Σκρα.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμος Παιονίας Κατηγορία:Δήμος Αξιούπολης Κατηγορία:Κωμοπόλεις του νομού Κιλκίς
Ηπατική ανεπάρκεια
Ως ηπατική ανεπάρκεια είναι γνωστή στην ιατρική η αδυναμία του ήπατος να εκτελέσει τις συνήθεις συνθετικές και μεταβολικές λειτουργίες του ως μέρος του οργανισμού. Η ηπατική ανεπάρκεια διακρίνεται σε οξεία και χρόνια (γνωστή και ως κίρρωση). Στις αρχές της δεκαετίας του 2020, αρχίζει να γίνεται διακριτή και μια τρίτη κατηγορία της ηπατικής ανεπάρκειας, η οξεία - χρόνια ηπατική ανεπάρκεια, η οποία επηρεάζει άτομα με χρόνια ηπατική ανεπάρκεια και συνδυάζει στοιχεία της οξείας ανεπάρκειας.
Οξεία ηπατική ανεπάρκεια
Ως οξεία ηπατική ανεπάρκεια ορίζεται ως «η ταχεία ανάπτυξη ηπατοκυτταρικής δυσλειτουργίας, ειδικότερα της πηκτικότητας, αλλά και μεταβολών της νοητικής κατάστασης (εγκεφαλοπάθεια) σε έναν ασθενή χωρίς ιστορικό εμφάνισης ηπατικής νόσου στο παρελθόν».
Η εμφάνιση της νόσου σχετίζεται με την ανάπτυξη μιας ηπατικής πηκτικότητας του ήπατος, αλλά και μια μειωμένη συνείδηση στον ασθενή εξαιτίας της εμφάνισης ηπατικής εγκεφαλοπάθειας ταυτοχρόνως. Επομένως, ο ασθενής χρειάζεται ειδική φροντίδα όταν εισαχθεί στο νοσοκομείο. Η διάγνωση της οξείας ηπατικής ανεπάρκειας βασίζεται σε φυσική εξέταση, εργαστηριακά ευρήματα, ιστορικό ασθενούς και προηγούμενο ιατρικό ιστορικό, για να διαπιστωθούν αλλαγές νοητικής κατάστασης, πηκτικότητα, ταχύτητα έναρξης και απουσία εκδήλωσης οποιασδήποτε ηπατικής νόσου στο παρελθόν. Ορισμένες πηγές υποστηρίζουν ότι η οξεία ηπατική ανεπάρκεια μπορεί να προκύψει μόνο αν ο ασθενής εμφανίσει συμπτώματα εγκεφαλοπάθειας εντός 26 εβδομάδων από την εκδήλωση των πρώτων συμπτωμάτων ηπατικής ανεπάρκειας.
Χρόνια ηπατική ανεπάρκεια
Η χρόνια ηπατική ανεπάρκεια εμφανίζεται συνήθως ως τμήμα της κίρρωσης. Η χρόνια ηπατική ανεπάρκεια μπορεί να προκύψει από αίτια όπως η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ, η ηπατίτιδα τύπου Β ή Γ, αυτοάνοσα, κληρονομικά και μεταβολικά αίτια.
Οξεία επί χρόνιας ηπατική ανεπάρκεια
Ως οξεία επί χρόνιας ηπατικής ανεπάρκειας λέγεται ο τύπος ηπατικής ανεπάρκειας στην οποία ο ασθενής με χρόνια ηπατική νόσο αναπτύσσει χαρακτηριστικά ηπατικής ανεπάρκειας. Μια σειρά από υποκείμενες αιτίες μπορεί να επισπεύσουν την εκδήλωση συμπτωμάτων ηπατικής ανεπάρκειας, όπως η κατάχρηση αλκοόλ ή η μόλυνση από κάποιο βακτήριο. Τα άτομα με ηπατική ανεπάρκεια τέτοιου είδους μπορεί να είναι βαριά άρρωστα και να χρειάζονται θεραπεία σε ΜΕΘ και περιστασιακά μεταμόσχευση ήπατος. Το ποσοστό θνησιμότητας με θεραπεία είναι 50%.
Παραπομπές
Κατηγορία:Παθήσεις του ήπατος
Ροπή
250px|right|thumb|Παράδειγμα εφαρμογής της ροπής. Το κλειδί περιστρέφεται ευκολότερα ασκώντας δύναμη στο σημείο Β, σε σχέση με το σημείο Α Ροπή δυνάμεως ως προς σημείο είναι το διανυσματικό φυσικό μέγεθος που έχει μέτρο ίσο προς το γινόμενο της δύναμης επί την (κάθετη) απόσταση της δύναμης από το σημείο. Κατά όμοιο τρόπο ροπή δυνάμεως ως προς άξονα είναι το διανυσματικό μέγεθος που έχει ως μέτρο το γινόμενο της δύναμης επί την (κάθετη) απόσταση της δύναμης από τον άξονα, και φορέα τον άξονα. Στην ουσία πρόκειται για ένα ψευδοδιάνυσμα που περιγράφει την ύπαρξη ή δημιουργία ζεύγους δυνάμεων. Η ροπή εκφράζεται σε newton επί μέτρα. Τα συνήθη σύμβολα που χρησιμοποιούνται για την αναπαράσταση της ροπής είναι το ελληνικό πεζό τ στη Φυσική (αγγλικά torque: ροπή περιστροφής), το Μ στη Μηχανική (moment: ροπή σημείων), και το λατινικό G.
Η ροπή ορίζεται από τη (διανυσματική) σχέση
όπου η απόσταση από το εξεταζόμενο σημείο του σημείου εφαρμογής της δύναμης, και  η ασκούμενη δύναμη. Η φυσική σημασία της σχέσης Ευκλείδιο διάνυσμα είναι ότι ως ψευδοδιεύθυνση της ασκούμενης ροπής θεωρούμε εκείνη που είναι κάθετη στο επίπεδο που ορίζουν τα διανύσματα και, όπως ορίζει ο κανόνας του δεξιού χεριού.Σε σταθερό άξονα η περιστροφή (το ορατό αποτέλεσμα/torque) είναι η προβολή του διανύσματος της ροπής (moment) στον άξονα περιστροφής.
Ανάλογα με τον τρόπο που ορίζεται η δύναμη από τον 2ο Νόμο του Νεύτωνα, ορίζεται και η ροπή:
όπου η ροπή αδράνειας του περιστρεφόμενου σώματος και  το διάνυσμα της γωνιακής επιτάχυνσης.
Η ροπή στη θεωρητική μηχανική
Ας υποθέσουμε ότι έχουμε κάποιο σώμα μάζας Μ, το οποίο περιστρέφεται με σταθερή γωνιακή ταχύτητα ω γύρω από έναν δεδομένο άξονα. Αν θεωρήσουμε ότι το σώμα μάζας Μ είναι ένα τέλειο, ασυμπίεστο στερεό, τότε μπορούμε να φανταστούμε ότι το σώμα αυτό αποτελείται από Ν «σωματίδια» μάζας mi για το i-οστό σωματίδιο, τα οποία περιστρέφονται όλα με την ίδια γωνιακή ταχύτητα ω, ενώ η απόσταση κάθε σωματιδίου από τον άξονα περιστροφής, r_{\perp}, θα είναι πάντοτε σταθερή. Είναι βολικό για την παρακάτω ανάλυση να επιλέξουμε το σύστημα συντεταγμένων μας έτσι ώστε η αρχή των αξόνων να βρίσκεται πάνω στον άξονα περιστροφής και η διεύθυνση του άξονα να συμπίπτει με τον άξονα των z.
Όμως, η ταχύτητα του i-οστού σωματιδίου ισούται με το εξωτερικό γινόμενο ω×ri. Συνεπώς,
Όπως ακριβώς ορίζεται η δύναμη στην περίπτωση των σημειακών μαζών ή των μεταφορικών κινήσεων ως ο ρυθμός μεταβολής, έτσι στις περιπτώσεις των στερεών σωμάτων η ροπή ορίζεται ως ο ρυθμός μεταβολής της στροφορμής. Δεδομένου λοιπόν ότι η κατανομή μάζας του στερεού παραμένει σταθερή,
Ο παραπάνω ορισμός είναι τελείως ανάλογος με τον ορισμό που δόθηκε αρχικά. Αυτό γίνεται κατανοητό αν αναγνωρίσουμε ότι η στροφορμή ορίζεται βάσει της σχέσης L=r×p. Συνεπώς,
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Περιστροφική κίνηση Κατηγορία:Θεμελιώδεις έννοιες της φυσικής Κατηγορία:Μήκος Κατηγορία:Περιστροφή
Τίμοκ
Ο Τίμοκ ή Μεγάλος Τίμοκ (σερβικά & βουλγαρικά: Тимок, λατινικά: Timacus, ελληνικά: Τίμαχος), είναι ποταμός της ανατολικής Σερβίας που για τα τελευταία 15 χλμ. τρέχει στα σύνορα μεταξύ ανατολικής Σερβίας και της δυτικής Βουλγαρίας. Αντλεί το όνομα του από τη λατινική: Timacus.
Είναι ένα σύστημα πολλών μικρότερων ποταμών, ένας μεγάλος αριθμός από αυτούς που έχουν το ίδιο όνομα (Τίμοκ), που μόνο διευκρινίζεται με επίθετα. Από την πιο μακρινή πηγή στο σύστημα, αυτό του Σεβρλίσκι Τίμοκ, μέχρι τη συμβολή του στο Δούναβη ο Τίμοκ είναι 203 χιλιόμετρα μήκος. Ο ποταμός ρέει μέσα από τη Σερβία και για τα τελευταία 15 χιλιόμετρα αποτελεί το σύνορο μεταξύ της Σερβίας και της Βουλγαρίας. Η περιοχή της λεκάνης απορροής του ποταμού είναι 4.630 τετραγωνικά χλμ. Η Κοιλάδα του Τίμοκ είναι γνωστή για τον σημαντικό ρουμανόφωνο πληθυσμό στην ανατολική Σερβία.
Ο Τίμοκ που ονομάζεται επίσης Μεγάλος Τίμοκ για να τον διακρίνει από τους παραποτάμους του, σχηματίζεται από τη συμβολή των ποταμών Λευκός Τίμοκ και Μαύρος Τίμοκ κοντά στο Ζάγετσαρ. Το λευκός Τίμοκ σχηματίζεται από τη συμβολή των ποταμών Σεβρλίσκι Τίμοκ και Τριγκόβιτσκι Τίμοκ στο Κνιάζεβατς.
Ο Τίμοκ δεν έχει μεγάλους οικισμούς στη σερβική πλευρά αν και ρέει μόλις 7 χλμ. από τη Νεγκοτίν. Περίπου 15 χλμ. πριν να εκβάλλει στο Δούναβη γίνεται ένα ποτάμι στα σύνορα με τη Βουλγαρία περνώντας δίπλα από τη βουλγαρική πόλη Μπρέγκοβο. Το στόμιο του ποταμού αποτελεί το βορειότερο σημείο της Βουλγαρίας και απέχει μόλις 28 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, το οποίο είναι το χαμηλότερο σημείο της Σερβίας. Η μέση εκροή είναι 24 m³ / s, αλλά μπορεί να αυξηθεί σε 40 m³ / s. Ο Τίμοκ είναι μέρος της λεκάνης απορροής της Μαύρης Θάλασσας.
Αναφορές
Κατηγορία:Παραπόταμοι του Δούναβη Κατηγορία:Ποταμοί της Βουλγαρίας Κατηγορία:Ποταμοί της Σερβίας
Γιάννης Βάζος
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Σμύρνη το φθινόπωρο του 1914 σε οικογένεια με σχετική οικονομική άνεση. Ο πατέρας του Ζαχαρίας (από τα Βουρλά) ήταν έμπορος ζώων και διατηρούσε κρεοπωλείο, ενώ η μητέρα του Στέλλα εξαιτίας ασθένειας κατά την εγκυμοσύνη, είχε δύσκολο τοκετό με συνέπεια να κινδυνέψει η δική της ζωή και του νεογέννητου, το οποίο απέκτησε νευρολογικό πρόβλημα στα κάτω άκρα. Ακριβώς σε αυτό οφειλόταν η ελαφρά, αλλά εμφανής ιδιαιτερότητα του Βάζου στο τρέξιμο, με τους φιλάθλους να πιστεύουν ότι διαθέτει κοντύτερο το "καλό" δεξί του πόδι, μία φήμη που πάντως δεν έχει διαψευσθεί. Υπήρξε το μεσαίο από 7 αδέλφια και συγκεκριμένα τα μεγαλύτερα Ευαγγελία, Γεωργία, Βασίλη και τα νεότερα Στέλιο, Χρήστο, Κατίνα.αριστερά|μικρογραφία|Το Δημοτικό Στάδιο Δραπετσώνας που φέρει το όνομα του Γιάννη Βάζου.|208x208εσ
Το δεύτερο εξάμηνο του 1933 παντρεύτηκε τη Ροδή, επίσης Μικρασιάτισσα, κατόπιν γνωριμίας μερικών μηνών και παρά την πατρική διαφωνία για το νεαρό της ηλικίας τους. Στα 19 έγινε πατέρας στη Στέλλα, ενώ περίπου μία δεκαετία αργότερα ακολούθησε ο Ιορδάνης. Ενδιάμεσα είχε στρατευτεί την περίοδο 1937 με 1939 στο Α' Σύνταγμα Στρατού, όπου οργάνωσε ισχυρή ποδοσφαιρική ομάδα με τη στήριξη του αντισυνταγματάρχη Αγησίλαου Σινιώρη. Κατά την κήρυξη του Ελληνοϊταλικού πολέμου παρουσιάστηκε στο Βόλο, προωθήθηκε στο Τομόρι και υπό τις διαταγές του ίδιου πήρε μέρος σε επιχειρήσεις της Ταξιαρχίας Ελιγμών.
Απεβίωσε στις 6 Νοεμβρίου 1991 στον Πειραιά.
Ποδοσφαιρική σταδιοδρομία
Με το ποδόσφαιρο άρχισε να ασχολείται όταν σταμάτησε το σχολείο στα 11 και εργάστηκε για την οικογενειακή επιχείρηση. Διακρίθηκε άμεσα και “οι φίλοι του τούλεγαν να γραφτεί σε μια ομάδα, μα ο Γιάννης ήταν ακόμη μικρός — μόλις 13 χρονών — και ο πατέρας του δεν έβλεπε με καλό μάτι την μπάλλα.”
Απόλλων Δραπετσώνας
Ενάντια στην οικογενειακή αντίδραση, το 1929 εντάχθηκε 15ετής στο ανεπίσημο σωματείο Απόλλων της συνοικίας του, με συμπαίκτες τους μετέπειτα γνωστούς Ρούσσο, Βουβουδάκη και Χατζησάββα. Γρήγορα καθιερώθηκε στη θέση του δεξιού μεσοκυνηγού (ντεμί επιθετικού) ή μέσα δεξιά στην τότε διάταξη 2-3-5, ενώ καθοριστικό για τη συνέχιση της παρουσίας του στο άθλημα στάθηκε ένα τυχαίο -επίσης- γεγονός με τον πατέρα του. Αυτός σε μία προσπάθεια εντοπισμού του επανειλημμένως ασυνεπή επαγγελματικά γιου, βρέθηκε για πρώτη φορά σε ποδοσφαιρική αλάνα, γνωρίζοντας την αποθέωση και πλήθος συγχαρητηρίων όταν δήλωσε οργισμένος πως είναι ο γονιός του Βάζου που τον αναζητεί, αλλά και παρατηρώντας "σοβαρούς κυρίους" να παθιάζονται ως θεατές με το άγνωστο στον ίδιον παιχνίδι. Εκείνο το βράδυ υποχρέωσε το νεαρό να του εξηγήσει τους λόγους ενασχόλησής του με αυτό, όπως και τους κανονισμούς, με τη συζήτηση να ολοκληρώνεται περίπου ως εξής: ''“Είμαι σύμφωνος να παίζεις όσο θέλεις, θέλω όμως να γίνεις άσσος. Θέλω να είμαι περήφανος για σένα.”'' Έκτοτε μετατράπηκε σε ένθερμο φίλαθλο, στη δε συνέχεια θεώρησε χρέος να συνδράμει τα υποτυπώδη διοικητικά του σωματείου με το χρόνο και το περιορισμένο του εισόδημα.
ΑΕΚ Πειραιώς
Ορισμένες πηγές αναφέρουν ότι το 1931 αγωνίστηκε για την ΑΕΚ Πειραιώς, με τη βιογραφία του έκδοσης το Δεκέμβριο του 1947 (ως ενεργού ακόμη αθλητή) να μην περιέχει σχετική αναφορά. Είναι ενδεχόμενο να πήρε το συγκεκριμένο διάστημα μέρος σε φιλικές -μόνο- συναντήσεις της γειτονικής ΑΕΚ, δεδομένου ότι η μετακίνησή του στον Ολυμπιακό συμφωνήθηκε στη διάρκεια του ημιχρόνου ενός τέτοιου αγώνα.
Πρώτες εμφανίσεις
Την άνοιξη του 1931 αποδέχθηκε αμέσως την πρόταση για ένταξη στους ερυθρόλευκους, από το σύμβουλο και ανιχνευτή ταλέντων Γιώργο Αλεκάκη (παλαιό αμυντικό τους) που “τούκαμε εντύπωσι ο δυναμισμός του, η εξυπνάδα του, το πείσμα και η πονηράδα του”. Άρχισε προπονήσεις με τη β' ομάδα, επειδή όμως το δελτίο του στον Απόλλωνα βρισκόταν σε ισχύ, δεν απέκτησε δικαίωμα συμμετοχής σε επίσημες αναμετρήσεις παρά μόνον από τη νέα περίοδο. Την ερχόμενη, 1932-33, υπήρξε τόσο ο φυσικός διάδοχος για τη θέση του βασικού κεντρικού επιθετικού, με το Γιώργο Ανδριανόπουλο να έχει αποσυρθεί από το καλοκαίρι του 1931 (στα 28 ώστε να αφοσιωθεί σε δικηγορία και πολιτική), όσο και ο τυπικός, όταν ο ίδιος ο θρυλικός Ποδάρας του είχε ήδη απονείμει το σχετικό "τίτλο" έπειτα την εξαιρετική πρώτη του εμφάνιση με την α' ομάδα. Αυτή είχε πραγματοποιηθεί από τις 20 Σεπτεμβρίου 1931 στην παρθενική συνάντηση του Ολυμπιακού για το κύπελλο Ελλάδας, μία νίκη 4-1 επί του Ατρόμητου Αθηνών (ακόμη στην οδό Αχαρνών), με το Βάζο να πετυχαίνει τα 3 τέρματα αν και χρησιμοποιήθηκε ως κεντρικός μέσος (σέντερ χαφ, θέση που χωρίς τα οργανωτικά της καθήκοντα μετεξελίχθηκε σε εκείνη του πρώτου, ιστορικά, κεντρικού αμυντικού).
Πολύ σύντομα επιλέχθηκε εκ νέου για τα φιλικά του γηπέδου ΠΑΟ με τον Απόλλωνα Αθηνών (3-3, δικά του τα 2) και την αυστριακή Βάκερ (0-2), όπου πλέον του ανατέθηκε ο ρόλος του σέντερ φορ. Έχει ειπωθεί ότι πριν τον πρώτο αγώνα, ο μόλις 17χρονος ζήτησε και έλαβε την "ψήφο εμπιστοσύνης" των συμπαικτών του, ώστε από τη νευραλγική αυτή θέση να “οδηγήσει την ενδεκάδα” σύμφωνα με έκφραση της εποχής. Ενδεικτική τέλος για την προσοχή που έτυχε ο καινούργιος θεσμός του Κυπέλλου, αλλά και τη γενικότερη νοοτροπία στο τότε ελληνικό ποδόσφαιρο, είναι η θεώρηση των Πειραιωτών υπευθύνων ότι ο νεαρός δοκιμάζεται για πρώτη φορά με την α' ομάδα κατά τα δύο φιλικά -εμπρός στο αθηναϊκό φίλαθλο κοινό- και όχι με τον Ατρόμητο -στο Ποδηλατοδρόμιο-, ο οποίος αποτελούσε αφενός υπολογίσιμο σύνολο και αφετέρου αντίπαλο στα πλαίσια μίας επίσημης διοργάνωσης.
Η "θρυλική τριπλέτα"
Την ίδια περίοδο 1931-32 (για δύο συνεχείς και τρεις συνολικά), εφαρμόστηκε επίσης το πείραμα της προπολεμικής Εθνικής κατηγορίας, με τον Ολυμπιακό να έχει εξασφαλίσει τη συμμετοχή του λόγω παρουσίας στο προηγούμενο Πανελλήνιο πρωτάθλημα (κατάκτηση) και να μην μετέχει στο χαμηλής δυναμικότητας τοπικό πειραϊκό, το οποίο προσφερόταν για προώθηση παικτών από τη β' ομάδα. Συνέπεια ήταν ο Βάζος να μην λάβει ευκαιρίες στη νέα διοργάνωση, που εξελίχθηκε απογοητευτικά για το σύλλογο με τον περιορισμό στην 5η θέση από τις 8 της βαθμολογίας και μόνο μέσω διαβάθμισης με την Άμυνα Κοκκινιάς να αποφεύγει τον υποβιβασμό στην Α' τοπική κατηγορία ΕΠΣ Πειραιώς. Το τέλος της περιόδου έφερε και αυτό στην καριέρα Βασίλη και Ντίνου Ανδριανόπουλου, οπότε σε συνδυασμό με την πριν έτους αποχώρηση του Γιώργου, τα τρία αδέλφια αναπληρώθηκαν αντίστοιχα από τον μέσα δεξιά Χριστόφορο Ράγγο, τον μέσα αριστερά Θεολόγο Συμεωνίδη (επανακάμψαντα από και διεθνή ήδη με την Άμυνα) και τον Βάζο.
Οι συγκεκριμένοι ποδοσφαιριστές, τελείως διαφορετικών προσόντων και παιχνιδιού, γρήγορα συγκρότησαν μία επιθετική τριάδα με μέγιστη συνεισφορά στην κατάκτηση 5 Πανελλήνιων πρωταθλημάτων τα ερχόμενα 6 χρόνια και μετείχε αυτούσια το 1933 σε δύο αγώνες της Εθνικής ομάδας για το Βαλκανικό κύπελλο Εθνών του Βουκουρεστίου. Αντίθετα με ότι πιστεύεται εκ των υστέρων, η "θρυλική τριπλέτα" η οποία κατέστησε δημοφιλή τον Ολυμπιακό στην Ελλάδα, πρόκειται περί των Ράγγου-Βάζου-Συμεωνίδη και όχι η προγενέστερη Βασίλη-Γιώργου-Ντίνου. Πιθανές αιτίες, η εξάπλωση στο μεταξύ του ποδοσφαιρικού ενδιαφέροντος σε ολόκληρη τη χώρα και η επανειλημμένη στέψη τους ως εθνικών πρωταθλητών (έστω Αθηνών-Πειραιώς-Θεσσαλονίκης μόνο) στη νεοπαγή διοργάνωση της ΕΠΟ, ενώ κοινό σημείο αναφοράς των δύο τριάδων αποτελεί, βέβαια, η τροφοδότησή τους από τον αριστερό ακραίο επιθετικό και νεότερο Ανδριανόπουλο, το Λεωνίδα.
Σύνοψη
Ο Βάζος αγωνίστηκε με τον Ολυμπιακό επί 18ετία και εγκατέλειψε την ενεργό δράση στα 35. Η παρουσία του πάντως δεν υπήρξε αδιάλειπτη, με τουλάχιστον μία φορά μετά την Απελευθέρωση να αποφασίζει την οριστική αποχώρηση και να επανέρχεται εξαιτίας έλλειψης ισάξιου αντικαταστάτη. Απουσίασε κατά την πρώτη μεταπολεμική αγωνιστική περίοδο 1945-46, πριν επιστρέψει για τις επόμενες τρεις (πιθανώς σε μη σταθερή βάση) και αναδειχθεί εκ νέου αρχισκόρερ στο πρωτάθλημα Ελλάδας (4η φορά), κατακτήσει δύο επιπλέον τίτλους πρωταθλητή και τον μοναδικό του ως κυπελλούχος (με χατ τρικ στον τελικό), χριστεί δε για 14η και τελευταία φορά διεθνής το 1948, ξανά έπειτα από 12 χρόνια! Στις 26 Ιουνίου 1949 και την εκτός έδρας ήττα 3-2 από τον Παναθηναϊκό για το πρωτάθλημα, πραγματοποίησε -χωρίς να πετύχει κάποιο τέρμα- την καταληκτική εμφάνιση της ποδοσφαιρικής του σταδιοδρομίας σε επίσημο επίπεδο.
Μετείχε σε 11 από τις 13 τελικές ή/και προκριματικές φάσεις Πανελλήνιου πρωταθλήματος ή Εθνικής κατηγορίας που οι ερυθρόλευκοι αγωνίστηκαν επί των ημερών του, με εξαίρεση την παρθενική περίοδο 1931-32 στο σύλλογο και την πρώτη μεταπολεμική 1945-46. Σε 7 περιπτώσεις συνέβαλε στην κατάληψη της κορυφής (1933, 1934, 1936, 1937, 1938, 1947, 1948), σε 8 της αντίστοιχης του πρωταθλήματος Πειραιώς και το 1947 στην πρώτη κατάκτηση κυπέλλου Ελλάδας από τον Ολυμπιακό. Ο ίδιος ο Βάζος αναδείχθηκε 4 φορές αρχισκόρερ στο ελληνικό πρωτάθλημα (1933, 1936 με ακόμη τρεις, 1937, 1947), μία δεύτερος (1938) και 2 φορές πρώτος νοτίου ομίλου (1934, 1939 με Μαρόπουλο).
Συμμετοχές-τέρματα
Σύμφωνα με το Χρήστο Αρβανίτη, συλλέκτη στατιστικών στοιχείων του ποδοσφαιρικού Ολυμπιακού, έχουν ως εξής: † πρόκειται για το 1-0 στον αγώνα ΟΣΦΠ-ΠΑΟ 2-1 για το Πανελλήνιο πρωτάθλημα 1932-33, ο οποίος ακυρώθηκε εξαιτίας διακοπής (η συμμετοχή προσμετράται κανονικά σε αυτές τελικής φάσης)
Κατέχει τη διάκριση του δεύτερου ερυθρόλευκου σκόρερ όλων των εποχών και λαμβάνοντας υπόψη τις επικρατούσες σήμερα συνθήκες στο άθλημα (επίτευξη λιγότερων τερμάτων, συχνότερες μεταγραφές), είναι βέβαιο πως θα παραμένει για όλη την ιστορία του συλλόγου.
Μικτή Πειραιώς
Μόνιμο στέλεχος της μικτής Πειραιώς σε όλη την καριέρα του.
Εθνική Ελλάδας
Στην εθνική Ελλάδας αγωνίστηκε 14 φορές και σημείωσε 4 τέρματα.
Προπονητική καριέρα
Την περίοδο 1955-56 διετέλεσε προπονητής της Ανόρθωσης Αμμοχώστου. Το καλοκαίρι του 1956 η βρετανική διοίκηση της Κύπρου αρνήθηκε να ανανεώσει την άδεια παραμονής του και τον απέλασε. Επέστρεψε στην Ανόρθωση την περίοδο 1959-1960. Την περίοδο εκείνη η Ανόρθωση κατέκτησε το πρωτάθλημα. Ο Γιάννης Βάζος επέστρεψε στην Ελλάδα λίγο πριν την ολοκλήρωση του πρωταθλήματος λόγω προσωπικών δυσκολιών.
Τίτλοι - διακρίσεις
Ως ποδοσφαιριστής του Ολυμπιακού Πειραιώς
Σύνθημα
Ο Βάζος αποτέλεσε τον πρώτο ποδοσφαιριστή έπειτα τους αδελφούς Ανδριανόπουλου ή Ανδριανοπουλαίους (ίσως και τον αμυντικό Φίλιππο Κουράντη), ο οποίος πρωταγωνίστησε σε σύνθημα της ερυθρόλευκης κερκίδας. Έχει καταγραφεί χαρακτηριστικά το εξής προπολεμικό:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός
2015 Κατσουέφσκαγια
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Κατσουέφσκαγια είναι άγνωστα.
Δημήτριος Μεγαλίδης
Ο Δημήτριος Μεγαλίδης (Αθήνα, 1908 - 1979) ήταν Έλληνας ζωγράφος, γνωστός για τη συμμετοχή του στην Εθνική Αντίσταση 1941 – 1944 όταν ως επικεφαλής του φωτο-κινηματογραφικού συνεργείου του ΕΛΑΣ απεικόνισε τις σπουδαιότερες μορφές των αξιωματικών αλλά και απλών μαχητών του ΕΛΑΣ και άλλων αντιστασιακών οργανώσεων, όπως και σκηνές από την καθημερινή ζωή των ανταρτών. Σπούδασε ζωγραφική στην Académie de la Grande Chaumière του Παρισιού και στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας. Πίνακές του εκτέθηκαν δημοσίως σε διάφορες περιπτώσεις, ενώ σήμερα τα έργα του βρίσκονται διάσπαρτα σε όλες τις μεγάλες ελληνικές πόλεις, σε μουσεία, δημόσιες υπηρεσίες, πιστωτικά ιδρύματα και αλλού. Χρησιμοποιούσε κυρίως το κάρβουνο για τη σχεδίαση των δημιουργιών του, οι περισσότερες από τις οποίες πραγματοποιήθηκαν υπό αντίξοες συνθήκες. Θεωρείται ο «Εικονογράφος του Αγώνα», εκδίδοντας το σχετικό «Λεύκωμά» του.
Αλκοολισμός
Αλκοολισμός ονομάζεται η παθολογική σχέση που μπορεί να αναπτύξει το άτομο με το αλκοόλ. Ο συγκεκριμένος όρος υποδηλώνει την πλήρη εξάρτηση του ατόμου στο αλκοόλ.
Δημήτριος Μεγαλίδης
Πηγές
• [http://www.psatharis-auctions.com.cy/bio_dimitris_megalidis.htm Σύντομο βιογραφικό του Δημ. Μεγαλίδη]
Αλκοολισμός
Επιπτώσεις για την ανθρώπινη υγεία
Ο αλκοολισμός προκαλεί και σωματικές και ψυχικές επιπτώσεις στην ανθρώπινη υγεία.
Δημήτριος Μεγαλίδης
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι Κατηγορία:Μέλη του ΕΛΑΣ
Αλκοολισμός
Σωματικές επιπτώσεις
Η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλης προκαλεί κατά ένα μεγάλο ποσοστό πολλά καρδιαγγειακά νοσήματα όπως τη νόσο του μυοκαρδίου καθώς και σε πολλές περιπτώσεις τον αιφνίδιο θάνατο. Μεταξύ άλλων το αλκοόλ προκαλεί και κίρρωση του ήπατος. Επίσης έχει παρατηρηθεί σημαντική μείωση του αριθμού των λευκών αιμοσφαιρίων, γεγονός που σημαίνει ότι καταστρέφει το ανοσοποιητικό σύστημα του ανθρώπου. Επίσης σύμφωνα με έρευνες, ο αλκοολισμός προκαλεί συχνά οικιακά και εργατικά ατυχήματα, ενώ η οδήγηση υπό την επήρεια του αλκοόλ είναι ιδιαίτερα επικίνδυνη και μια από τις συχνότερες αιτίες τροχαίων ατυχημάτων.
Ψυχικές επιπτώσεις
Ο αλκοολισμός προκαλεί και ψυχικές επιπτώσεις στην ανθρώπινη υγεία. Οι αλκοολικοί συχνά εμφανίζουν καταθλιπτικές και αυτοκαταστροφικές τάσεις. Στους αλκοολικούς παρατηρείται μείωση της σεξουαλικής απόδοσης και το άτομο συχνά παρουσιάζει παραισθήσεις.
Σύνδρομο στέρησης
Το σύνδρομο στέρησης εμφανίζεται συνήθως μετά από 6-24 ώρες σχετικής ή απόλυτης αποχής από το οινόπνευμα, μερικές φορές ακόμη και 36 ώρες μετά το τελευταίο ποτό, αφού έχει προηγηθεί μία περίοδος χρονιάς τοξίνωσης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθισμοί Κατηγορία:Αλκοόλ
Αιχμή δόρατος της νήσου Μπερ
Η αιχμή δόρατος τύπου νήσου Μπερ (αγγλ. Bare Island projectile point) είναι λίθινο όπλο προϊστορικών ιθαγενών λαών της Βόρειας Αμερικής. Ονομάστηκε από τον Fred Kinsey το 1959 λόγω τψν ευρημάτων στην τοποθεσία Kent-Halley στη νήσο Μπερ στην Πενσυλβανία.
Χρησιμοποιήθηκε κατά την ύστερη αρχαϊκή περίοδο έως την εποχή Woodland. Ευρήματα έχουν χρονολογηθεί κυρίως στην ύστερη αρχαϊκή περίοδο στη Βόρεια Αμερική, 3000-1000 π.Χ.
Το σχήμα του είναι μεσαίου έως μεγάλου μεγέθους, με στενό, χοντρό μίσχο, ενίοτε με κόψη μαχαιριού και κωνικούς ώμους. Ο ένας ώμος είναι υψηλότερος από τον άλλο και η λεπίδα είναι κυρτή προς ευθεία. Ο κορμός είναι ευθύς κατά όλο το μήκος.
Το μήκος κυμαίνεται από 3 έως 10 cm με μέσο όρο κάπως πάνω από 5 εκ ενώ η σχέση μήκους σε πλάτος είναι 2 προς 3.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εποχή του Λίθου Κατηγορία:Τέχνεργα Κατηγορία:Προκολομβιανοί πολιτισμοί
Σία (όνομα)
Σία, γυναικείο όνομα συνηθισμένο, που προέρχεται από αφαίρεση συλλαβών από την αρχή γυναικείων ονομάτων όπως, Αθανασία, Αναστασία, Διονυσία, Κερασία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γυναικεία ελληνικά ονόματα Κατηγορία:Υποκοριστικά ονόματα
Γενί Τζαμί
Η ονομασία Γενί Τζαμί μπορεί να αναφέρεται σε:
RTL Group
Η RTL Group S.A. είναι εταιρεία ψυχαγωγίας στην Ευρώπη, και ελέγχεται κατά πλειοψηφία από τον γερμανικό όμιλο Bertelsmann. Κατέχει 54 τηλεοπτικούς και 29 ραδιοφωνικούς σταθμούς σε 10 χώρες. Ο όμιλος με έδρα το Λουξεμβούργο λειτουργεί τηλεοπτικά κανάλια και ραδιοφωνικούς σταθμούς στη Γερμανία, στη Γαλλία, στο Βέλγιο, στην Ολλανδία, στο Λουξεμβούργο, στην Ισπανία, στην Ουγγαρία, στην Κροατία και στην Ασία καθώς και εταιρείες παραγωγής σε όλο τον κόσμο.
Είναι ένας από τους παραγωγούς τηλεοπτικού περιεχομένου, όπως τηλεπαιχνίδια και σαπουνόπερες (κυρίως μέσω της κατοχής της εταιρείας FremantleMedia με έδρα το Λονδίνο), συμπεριλαμβανομένων των The X Factor, Pop Idol, Good Times, Bad Times.
Ιστορία
Ο σημερινός Όμιλος RTL ξεκίνησε το 1924 με ένα ραδιοφωνικό σταθμό που λειτουργούσε από μια ιδιωτική κατοικία στο Λουξεμβούργο. Το 1931 ιδρύθηκε η εταιρία CLR ή CLT, η οποία λειτουργούσε το Ράδιο Λουξεμβούργο. Η CLR ήταν ένας από τους 23 οργανισμούς-ιδρυτές της Ευρωπαϊκής Ραδιοτηλεοπτικής Ένωσης το 1950. Ο Όμιλος RTL εξακολουθεί να είναι μέλος της EBU με την προηγούμενη επωνυμία: CLT Multi Media. Το 1954 μετονομάστηκε σε CLT de Télédiffusion και άρχισε τηλεοπτικές μεταδόσεις. Το 1997 συγχωνεύθηκε με τη Αμβουργιανή εταιρεία UFA minuit und Fernseh-GmbH, θυγατρική του παγκόσμιου ομίλου μέσων ενημέρωσης Bertelsmann για τη δημιουργία της εταιρείας CLT-UFA. Το 2000 συγχωνεύθηκε με την Pearson τηλεόραση και έγινε ο Όμιλος RTL. Από τον Ιανουάριο του 2014 η Bertelsmann κατέχει ποσοστό 75,1% στην εισηγμένη εταιρεία.
Ένας από τους σημαντικότερους λόγους για την πρόωρη επιτυχία του RTL, εκτός από τα πλεονεκτήματα που σχετίζονται με το ίδιο το περιεχόμενο του προγραμματισμού, ήταν ότι το Λουξεμβούργο επέτρεψε εμπορικούς ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς σταθμούς πολύ πριν από άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Αυτή η ευελιξία επέτρεψε στο Όμιλο RTL τη μετάδοση σε άλλες χώρες (όπως το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Γαλλία, τη Γερμανία και την Ολλανδία), στη δική τους γλώσσα. Πολλοί Βρετανοί ραδιοφωνικοί παρουσιαστές ξεκίνησαν την καριέρα τους στο Ράδιο Λουξεμβούργο πριν από τη μετάβαση στο BBC και σε ιδιωτικούς ραδιοτηλεοπτικούς φορείς στο Ηνωμένο Βασίλειο. Στη δεκαετία του 1970, το κοινό της αγγλικής γλώσσας του Ράδιο Λουξεμβούργο μειώθηκε ως αποτέλεσμα των νέων μουσικών σταθμών στο Ηνωμένο Βασίλειο, καθώς η υπηρεσία σταμάτησε τη μετάδοση στις αρχές του 1990 σχετικά με το δορυφόρο Astra 1A, που συχνά αναφέρεται ως Astra Δορυφορική. Το Ράδιο Λουξεμβούργο επέστρεψε εκ νέου τον Νοέμβριο του 2005 και είναι σήμερα διαθέσιμος στην ηλεκτρονική διεύθυνση www.radioluxembourg.co.uk και στη Digital Radio Mondiale. Ένας αδελφικός σταθμός, ο Ατλάντικ 25.2 ήταν ένας ραδιοφωνικός σταθμός μεγάλου μήκους κύματος που διευθυνόταν από τον Όμιλο RTL και τον ραδιοτηλεοπτικό φορέα της Ιρλανδίας RTÉ. Έπαψε να εκπέμπει ζωντανά στις 20 Δεκεμβρίου 2001.
Ο Όμιλος RTL είναι μέλος του Hybrid Broadcast Broadband TV (HbbTV), κοινοπραξία εταιρείες μεταδόσεων και βιομηχανιών του Διαδικτύου που προωθεί τη δημιουργία ενός ανοικτού ευρωπαϊκού προτύπου (που ονομάζεται HbbTV) για υβριδικά set-top box για την υποδοχή των τηλεοπτικών εκπομπών και ευρωζωνικών πολυμεσικών εφαρμογών με Μια απλή διεπαφή του χρήστη. Η Τηλεόραση RTL (Γερμανία) έχει τη λειτουργία των υπηρεσιών HbbTV από το 2010.
Τον Αύγουστο του 2013, ο Όμιλος RTL ανακοίνωσε μια κοινοπραξία για την αγορά της Ασίας με την CBS Corporation και το λανσάρισμα δύο νέων τηλεοπτικών καναλιών. Το RTL-CBS Entertainment θα είναι το πρώτο κανάλι, που ξεκίνησε τον Σεπτέμβριο. Ένα άλλο κανάλι, το RTL-CBS Extreme έχει ανακοινωθεί για τις αρχές του 2014. Η κοινοπραξία λειτουργεί στο πλαίσιο του νεοσύστατου οργανισμού RTL-CBS Asian Entertainment Network.
Το 2014, η ευρωπαϊκή ομάδα των μεταδόσεων του Ομίλου RTL πήρε τον έλεγχο του StyleHaul, μια πλατφόρμα μόδας στο YouTube. Ο Όμιλος RTL αύξησε τη συμμετοχή του στην StyleHaul σε 93,6% για 107 εκατομμύρια δολάρια.
Οι σημαντικότεροι σταθμοί του
Όσα δεν έχουν ποσοστό είναι κατά 100% σε ιδιοκτησία του ομίλου RTL:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιχειρήσεις Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης
1551 Αργκελάντερ
Ο Αργκελάντερ (Argelander) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,056. Ανακαλύφθηκε το 1938 από τον Φινλανδό αστρονόμο Ούργιο Βάισαλα, που παρατηρούσε από το Τούρκου της Φινλανδίας, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Γερμανού αστρονόμου Φρίντριχ Βίλχελμ Αργκελάντερ.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Αργκελάντερ εκτιμάται σε 23 χιλιόμετρα περίπου. Τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά του είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αργκελαντερ
Ολλανδική Εταιρεία Ανατολικών Ινδιών
Η Ολλανδική Εταιρεία Ανατολικών Ινδιών (ολλανδικά: Vereenigde Oostindische Compagnie, VOC, κυριολεκτικά Ηνωμένη Εταιρεία Ανατολικών Ινδιών) ιδρύθηκε το 1602, όταν το κοινοβούλιο των Κάτω Χωρών της παραχώρησε ένα 21ετές μονοπώλιο για να πραγματοποιεί αποικιακές δραστηριότητες στην Ασία. Ήταν η πρώτη πολυεθνική εταιρεία στον κόσμο και η πρώτη επιχείρηση που εξέδωσε μετοχές. Επιπλέον, η Εταιρεία είχε σχεδόν-κυβερνητικές εξουσίες, συμπεριλαμβανομένης της δυνατότητας διεξαγωγής πόλεμου, να διαπραγματεύεται συνθήκες, να εκδίδει νόμισμα, και να ιδρύει αποικίες.
Χαμαμιζάντ Ισμαήλ Ντεντέ Εφέντη
Ο Χαμαμιζάντ Ισμαήλ Ντεντέ Εφέντη (1778–1846) ήταν συνθέτης της Οθωμανικής κλασικής μουσικής.
Ολλανδική Εταιρεία Ανατολικών Ινδιών
Παρέμεινε μια σημαντική επιχείρηση εμπορικών συναλλαγών για σχεδόν δύο αιώνες, πληρώνοντας ένα ετήσιο μέρισμα 18% για σχεδόν 200 έτη, έως ότου χρεωκόπησε και διαλύθηκε τυπικά το 1800, και τα υπάρχοντα και τα χρέη της αναλήφθηκαν από την κυβέρνηση της Βαταβικής Δημοκρατίας. Τα εδάφη της Εταιρείας έγιναν οι Ολλανδικές Ανατολικές Ινδίες και επεκτάθηκαν κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα για να περιλάβουν το σύνολο του ινδονησιακού αρχιπελάγους, και στον εικοστό αιώνα διαμόρφωσαν την Ινδονησία.
Χαμαμιζάντ Ισμαήλ Ντεντέ Εφέντη
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις 9 Ιανουαρίου 1778 στην Κωνσταντινούπολη. Ξεκίνησε τις μουσικές σπουδές του με τον Μεχμέτ Εμίν Εφέντη, σε ηλικία οκτώ ετών. Παρακολούθησε τελετουργικά στο Yenikapı Mevlevihanesi, ένα μέρος που συγκεντρώνονταν οι Μεβλεβήδες δερβίσηδες. Σπούδασε με τον Αλί Νουτκί Ντεντέ και έμαθε να παίζει αραβικό πλαγίαυλο (νέι) στο Yenikapı Mevlevihanesi. Πήρε τον τίτλο του "Ντεντέ" το 1799. Η μουσική του Ντεντέ Εφέντη εκτιμήθηκε πολύ από τον Σουλτάνο Σελίμ Γ΄ και έτσι στη συνέχεια εκτελούσε τα έργα του στο παλάτι. Είχε συνθέσει εκατοντάδες τραγούδια και τελετουργίες των Μεβλεβήδων. Το 1846 πήγε προσκυνητής στη Μέκκα, αλλά κατά το ταξίδι του προσβλήθηκε από χολέρα και πέθανε. Ο τάφος του βρίσκεται τώρα στη Μέκκα.
Μουσικό έργο
Ο Ντεντέ Εφέντη έδωσε μαθήματα τουρκικής μουσικής στον Τερετζούν Χαμπαρτζούμ (Baba Hamparsum Limonciyan), ο οποίος ανέπτυξε τη σημειογραφία Χαμπαρτζούμ, που έγινε η κύρια σημειογραφία της τουρκικής μουσικής.
Ολλανδική Εταιρεία Ανατολικών Ινδιών
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Εταιρεία Ανατολικών Ινδιών Κατηγορία:Ιστορία της Ινδονησίας Κατηγορία:Στρατιωτική ιστορία της Αφρικής Κατηγορία:Στρατιωτική ιστορία της Ασίας Κατηγορία:Ιστορία του διεθνούς εμπορίου
Χαμαμιζάντ Ισμαήλ Ντεντέ Εφέντη
Μουσικό έργο
Υπήρξε ένας από τους μεγαλύτερους Τούρκους συνθέτες, έχει δημιουργήσει αριστουργήματα σε όλες τις μορφές και τα μακάμια της τουρκικής μουσικής. Έχει επίσης αναπτύξει τα σύνθετα μουσικά μακάμια "sultanî yegâh", "nev-eser", "saba-buselik", "hicaz-buselik" και "araban kürdî". Σπουδαιότερα έργα του είναι τα επτά κομμάτια των Μεβλεβήδων για Samah. Περισσότερες από διακόσιες συνθέσεις του είναι διαθέσιμες σήμερα.
Το μουσείο του
Το σπίτι του και η μουσική αίθουσά του στην Κωνσταντινούπολη έχουν διατηρηθεί και είναι πλέον μουσείο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τούρκοι συνθέτες Κατηγορία:Οθωμανοί καλλιτέχνες
Κατάλογος δημάρχων Ρόδου
Ο Δήμαρχος Ρόδου είναι ο επικεφαλής του Δήμου Ρόδου. Εκλέγεται από το λαό για πενταετή θητεία. Πριν το 1912 ο Δήμαρχος ήταν Τούρκος. Ο τελευταίος Τούρκος δήμαρχος ήταν ο Μεχμέτ Αλή Εφέντης (Μεχμέτ Αλή Καπαντζή). Την περίοδο της ιταλικής Κατοχής η Ρόδος είχε Ιταλούς δημάρχους. Στις εκλογές που έγιναν το 2014, Δήμαρχος εξελέγη ο επικεφαλής του συνδυασμού "Ρόδος Δύναμη Πολιτών", Φώτης Χατζηδιάκος. Στις επόμενες εκλογές το 2019, δήμαρχος εξελέγη ο Αντώνιος Καμπουράκης.
Σημαία των Νήσων Κουκ
thumb|250px|Σημαία των Νησιών Κουκ. Λόγος σημαίας: 1:2
Η σημαία των Νήσων Κουκ βασίζεται στο παραδοσιακό μοτίβο των βρετανικών πρώην αποικιών στον Ειρηνικό Ωκεανό. Είναι σημαία με μπλε χρώμα που εμπεριέχει τη σημαία του Ηνωμένου Βασιλείου στην πάνω αριστερή πλευρά και στα δεξιά έχει δεκαπέντε αστέρια που σχηματίζουν κύκλο.
Η βρετανική σημαία αποτελεί σύμβολο των ιστορικών δεσμών των Κουκ με το Ηνωμένο Βασίλειο. Τα αστέρια αντιπροσωπεύουν τα 15 αστέρια, τα οποία απαρτίζουν τα Νησιά Κουκ. Το μπλε χρώμα συμβολίζει τον ωκεανό και τον ειρηνικό χαρακτήρα των κατοίκων. Το Union Jack συμβολίζει τους ιστορικούς δεσμούς των νησιών με την Κοινοπολιτεία.
Από το 1973 ως το 1979 η σημαία ήταν πράσινη με τα αστέρια να έχουν κίτρινο χρώμα και να είναι σε διαφορετική θέση. Το πράσινο χρώμα ήταν σύμβολο ανάπτυξης και ζωής, το κίτρινο αντιπροσώπευε την αγάπη, την ευτυχία και την αφοσίωση των νησιωτών. Ο κύκλος συμβολίζει την ένωση των νησιών αλλά και των κατοίκων με τα Νησιά Κουκ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νήσοι Κουκ Κουκ
Καπραΐα
Η Καπραΐα (ιταλ. Capraia Isola, αρχ. ελλ. Αίγυλλον ή Αἰγύλιον) είναι το τρίτο μεγαλύτερο νησί του Τοσκανικού αρχιπελάγους μετά την νήσο Έλβα και το Τζίλιο. Έχει έκταση 19 τ. χλμ. και πληθυσμό 410 κατοίκους (2010). Πρωτεύουσα του νησιού είναι η Καπραΐα.
Καπραΐα
Discoverer 22
Ο Discoverer 22 ή Corona 9015 ήταν αμερικανικός κατασκοπευτικός δορυφόρος ο οποίος χάθηκε κατά την εκτόξευση. Ήταν τύπου KH-2 Corona και βασίζονταν σε στάδιο πυραύλου Agena-B.
Αποστολή
Εκτοξεύτηκε στις 30 Μαρτίου 1961 (20:34:43 UTC), με πύραυλο Thor DM-21 Agena-B, από την Αεροπορική Βάση Βάντενμπερκ. Εξαιτίας δυσλειτουργίας του δευτέρου σταδίου του πυραύλου ο Discoverer δεν μπόρεσε να μπει σε τροχιά.
Στόχος ήταν να τεθεί σε χαμηλή περιγήινη τροχιά, από όπου θα φωτογράφιζε διάφορες περιοχές. Είχε ολική μάζα 1150 kg και ήταν εφοδιασμένος με πανοραμική κάμερα εστιακής απόστασης 61 cm με μέγιστη ανάλυση 7,6 m. Το φωτογραφικό φιλμ των 70 mm θα επέστρεφε στην Γη με την κάψουλα επανεισόδου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δορυφόροι Discoverer Κατηγορία:Διαστημικές αποστολές το 1961
Ηλιόδωρος (αποσαφήνιση)
Το αρχαίο ελληνικό όνομα Ηλιόδωρος (Ἥλιος + δῶρον = δώρο του ηλίου) μπορεί να αναφέρεται (κατά ιδιότητα και χρόνο ζωής):
Στην εκκλησία
Όνομα αγίων της ορθόδοξης εκκλησίας:
Παραπομπές
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Στιχηρά και απόστιχα
Τα στιχηρά στη χριστιανική εκκλησιαστική υμνολογία είναι τα τροπάρια που ψάλλονται μετά από τους τελευταίους στίχους ενός Ψαλμού. Αυτό γίνεται στην αρχή των ακολουθιών του Εσπερινού και του Όρθρου.
Αυτά που ψάλλονται μετά από τους τελευταίους στίχους ενός Ψαλμού, στο τέλος της ακολουθίας, λέγονται απόστιχα (από + στίχος, μετά τον στίχο).
Τα παρεμβαλλόμενα στιχηρά (και απόστιχα) ακολουθούν κατά κανόνα το μέλος και τον ήχο του πρώτου, έτσι το πρώτο είναι αυτόμελο στιχηρό, και τα επόμενα προσόμoια στιχηρά. Το ίδιο για τα απόστιχα. Το πλήθος τους μπορεί να είναι 4 ή 6 ή 8 ανάλογα με το μέγεθος της εορτής, το οποίο καθορίζεται στο Τυπικό της Εκκλησίας.
Έχουμε τα εσπέρια στιχηρά και απόστιχα. Τα στιχηρά και απόστιχα του Όρθρου λέγονται των Αίνων από τον 150ό Ψαλμό "Αινείτε τον Θεόν... Πάσα πνοή αινεσάτω...," στον οποίο στιχολογούνται (παρεμβάλλονται).
Η μουσική εκφορά (μέλος) των στιχηρών (και των αποστίχων) έχει καταγραφεί σε χειρόγραφους κώδικες και μετά σε έντυπα βιβλία, τα καλούμενα Στιχηράρια, χρήσιμα για τους ψάλτες.
Πηγές
Κατηγορία:Εκκλησιαστική υμνολογία Κατηγορία:Λειτουργική
Ρεσάβα
μικρογραφία|Ο Ρεσάβα Ο Ρεσάβα (σερβικά : Ресава) είναι ποταμός της Ανατολικής Σερβίας ένας από τους παραποτάμους του μεγάλου Μοράβα.
Δημιουργείτε στο όρος Μπελιανίτσα από τη συγχώνευση των Μπομπόβατσκα και του Ζλότσκε σε υψόμετρο 663 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, ενώ η υψηλότερη πηγή αυτή του Μπομπόβατσκα βρίσκεται σε υψόμετρο περίπου 1.120 μέτρων. Το μήκος της διαδρομής του είναι 65 χιλιόμετρα και η λεκάνη απορροής του καλύπτει μια έκταση 685 τετραγωνικά χλμ. Το ποτάμι είναι πλούσιο σε ψάρια, πέστροφες και κωβιούς κυρίως.
Στις όχθες του βρίσκονται οι πόλεις Δεσπότοβατς και Σβιλάινατς.
Αναφορές
Κατηγορία:Ποταμοί της Σερβίας Κατηγορία:Παραπόταμοι του Μεγάλου Μοράβα
Μπανούσης Καβατσέλος
Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν από τη Λιαπουριά. Κλήθηκε με άλλους ομοίους του από τους Τούρκους προκειμένου να καταπνίξει τα Ορλωφικά που είχαν εκδηλωθεί κυρίως στη Πελοπόννησο. Έτσι έφθασε το έτος εκείνο με 200 Λιάπηδες από τη Χιμάρα και εγκαταστάθηκε στη περιοχή της Κορώνης. Από εκεί, αν και τελικά η επανάσταση εκείνη είχε πνιγεί, επί δέκα συνεχή περίπου χρόνια ο Καβατσέλος είχε επιδοθεί σε σειρά λεηλασιών κυρίως σε χωριά της Μεσσηνίας, σκορπώντας τον φόβο και τον τρόμο.