cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τράπεζα Λονδίνου και Νότιας Αμερικής
Επιρροές
Ο μπρουταλισμός στην Αργεντινή, ήταν μια έντονη αρχιτεκτονική τάση ευρωπαϊκής προέλευσης, που κυριάρχησε μεταξύ του 1950 και 1960. Όπως διαμορφώθηκε, βασίστηκε στην κριτική ανάγνωση των συμβάσεων και στην έμφαση μιας ποιητικής διάστασης από τη χρήση του φωτός, των ανοιχτών χώρων και των ανεπίχριστων υλικών. Η αρχιτεκτονική αυτή, δηλώθηκε ως νόμιμη επιλογή σχεδιασμού σε κυβερνητικά κτίρια, η οποία αργότερα υιοθετήθηκε σε κτίρια που προορίζονταν να γίνουν κολέγια, πανεπιστήμια, νοσοκομεία και κεντρικά γραφεία τραπεζών. Από τα πιο σημαντικά έργα της εποχής αυτής, είναι η Εθνική Βιβλιοθήκη του Μπουένος Άιρες, από τον Clorindo Testa και το πανεπιστήμιο Ciudad, από μια ομάδα αρχιτεκτόνων.
Το κτίριο της τράπεζας του Λονδίνου αναδεικνύει αυτή τη μπρουταλιστική προσέγγιση, με βασική επιρροή να αποτελεί ο μπρουταλισμός των τελευταίων έργων του Λε Κορμπυζιέ, ακολουθώντας ένα λεξιλόγιο από οπλισμένο σκυρόδεμα, γυαλί και σίδερο. Η δημιουργία ενός κλειστού, συμπαγούς κτιρίου και η γλυπτική επεξεργασία στα μπετονένια υποστυλώματα, στις σκάλες και στους προβόλους είναι σημάδια προς αυτή την κατεύθυνση. Ο έντονος και επιβλητικός χαρακτήρας αυτής της προσέγγισης, οδήγησε σε μια τοπική αμφισβήτηση και διαμαρτυρία, όταν ανακοινώθηκε το αποτέλεσμα του διαγωνισμού.
Ιστορικά στοιχεία
Ο αρχιτέκτονας της τράπεζας του Λονδίνου και της Νότιας Αμερικής, Gerald Wakeham, οργάνωσε το διαγωνισμό για την εκπόνηση του κτιρίου, περιορίζοντας τις συμμετοχές σε αρχιτέκτονες που δρούσαν στην Αργεντινή. Παράλληλα, υπήρχε σχετική ενημέρωση, στα τέσσερα αρχιτεκτονικά γραφεία που προσκλήθηκαν, για την εκτίμηση των τότε τάσεων στις τοπικές τραπεζικές εργασίες και ειδικότερα στις ιδιαίτερες απαιτήσεις των τραπεζών της Αργεντινής, εξαιτίας του καθιερωμένου συστήματος πληρωμής με μετρητά και όχι με επιταγές. Η συγκεκριμένη τράπεζα έπρεπε να φιλοξενεί 133 ταμεία, καθιστώντας αναγκαία μια ασυνήθιστα γενναιόδωρη κατανομή δημοσίου χώρου και κυκλοφορίας.
Η νικητήρια πρόταση ανταποκρίθηκε στις απαιτήσεις, προτείνοντας μια εναλλακτική προσέγγιση από τον τυπικό σχεδιασμό τραπεζών και τον τοπικό μοντερνισμό της αρχιτεκτονικής στην Αργεντινή. Ο σκοπός ήταν να επιτευχθεί η απαιτούμενη συνοχή των διαφορετικών τμημάτων και η μεταξύ τους επικοινωνία, εντάσσοντας τα όλα σε έναν ενιαίο, δημόσιο, εσωτερικό χώρο.
Το κτίριο αποτελούσε υποκατάστημα της τράπεζας Lloyds κατά τη δεκαετία του 1980 μέχρι τις αρχές του 1990, ενώ το 1997 εξαγοράστηκε από, την πρόσφατα ιδιωτική, τράπεζα Hipotecario. Το 1999, αναγνωρίστηκε ως εθνικό ιστορικό μνημείο.
Κεντρική ιδέα και χωρική διάταξη
Η βασική ιδέα του κτιρίου είναι η συγκρότηση μιας στεγασμένης πλατείας, ενός ενιαίου συνεχούς χώρου, που φέρει σε πολλαπλά επίπεδα τις διαφορετικές λειτουργίες και ταυτοχρόνως πετυχαίνει τη μεταξύ τους επικοινωνία. Το πρόγραμμα συγκεντρώνει έξι επίπεδα, τα οποία  λειτουργούν ως αυτόνομες πλατφόρμες, διασυνδεδεμένες με δύο κάθετες κυκλοφορίες, μια γλυπτική σπειροειδής σκάλα και έναν πυρήνα ανελκυστήρα. Ο ένας απευθύνεται στο κοινό και ο άλλος στους υπαλλήλους.
Συγκεκριμένα, ο διαχωρισμός της ιδιωτικότητας στο εσωτερικό επιτυγχάνεται μέσω διαφορετικού δομικού σχεδιασμού και αναπτύσσεται καθ’ ύψος. Τα τέσσερα ανώτερα επίπεδα αναρτώνται από την οροφή και τα δυο πρώτα επίπεδα εκτείνονται ως πρόβολοι αποδεσμεύοντας το χώρο από υποστυλώματα. Ο κύριος τραπεζικός χώρος, μαζί με τα ταμεία, βρίσκεται στο ισόγειο και δύο επιπλέον επίπεδα (12x33 μ.) δημόσιου χώρου εκτείνονται πάνω από αυτόν. Στηρίζονται μόνο σε δυο σημεία και έχουν τονισμένα τα άκρα τους, προκειμένου να δημιουργούν ισχυρές αναφορές στον τεράστιο κεντρικό χώρο. Πιο πάνω, οι ιδιωτικοί χώροι της τράπεζας, που καταλαμβάνουν τα τρία κύρια επίπεδα και έναν δευτερεύοντα χώρο, αναρτώνται από την οροφή. Αυτή η διάταξη ελεύθερων ορόφων επιτρέπει ευέλικτες χρήσεις και θέα από τους χώρους εργασίας, που φτάνει σχεδόν σε ολόκληρο το κτίριο. Ο όγκος του κτιρίου καλύπτει περίπου 3200 τ.μ. και η κεντρική οροφή φτάνει στα 27 μ.
Κάτω από το δάπεδο πρόσβασης υπάρχουν τρία υπόγεια επίπεδα, τα οποία φθάνουν στα 14 μέτρα βάθους και φιλοξενούν χώρους εξυπηρέτησης, για σημαντικές συναλλαγές με μετρητά, μηχανοστάσια, τον κεντρικό χώρο στάθμευσης και έναν τεθωρακισμένο χώρο για τα αυτοκίνητα της τράπεζας. Στον τελευταίο όροφο, πάνω από το επίπεδο της οροφής, έχει προβλεφθεί υπαίθριος χώρος  ως εκτόνωση και μέρος συγκέντρωσης, τραπεζαρίες και αίθουσα συνεδριάσεων.
Κατασκευή
Βασικός άξονας για το σχεδιασμό του κτιρίου είναι η ίδια η κατασκευή. Προκειμένου να επιτευχθεί η χωρική ρευστότητα, το κτίριο στεγάζεται μόνο από μια στιβαρή οροφή σε ύψος 27μ. και αφήνει το εσωτερικό ελεύθερο. Η οροφή αποτελείται από μια δοκιδωτή πλάκα από σκυρόδεμα, οι δοκοί της οποίας ακολουθούν ένα κάναβο 3x3 μ. Η κατανομή των φορτίων επιτυγχάνεται από τα εξωτερικά υποστυλώματα, τους διαχωριστικούς τοίχους και μια σκυρόδετη στήλη, η οποία φέρει τον κατακόρυφο πυρήνα κίνησης στο κεντρικό σημείο του κτιρίου. Τα εξωτερικά υποστυλώματα ομαδοποιούνται ανά έξι και συνδέονται με εγκάρσιες δοκούς για την εξασφάλιση της ακαμψίας. Η όψη, που δημιουργούν χρησιμεύει επίσης ως στοιχείο σκίασης, καθώς πίσω τους το κτίριο είναι εγκιβωτισμένο σε έναν πλήρη γυάλινο τοίχο. μικρογραφία|345x345px|Το σκυρόδεμα και το γυαλί ως βασικά υλικά.Στο εσωτερικό, τα πρώτα δύο επίπεδα στηρίζονται σε δύο μεγάλα υποστυλώματα, ενώ οι πλάκες λειτουργούν ως προβόλοι από τις δύο πλευρές του στηρίγματος. Για την ανάρτηση των παραπάνω επιπέδων από την οροφή, χρησιμοποιούνται χαλύβδινοι εντατήρες ανά 6μ. Καμία από αυτές τις πλατφόρμες δεν στηρίζεται στον κεντρικό πυρήνα, αλλά λειτουργούν ως αυτόνομα δομικά συστήματα, που εμπεριέχονται στη στεγασμένη “πλατεία”. Κάτω από το δάπεδο πρόσβασης, τρία δάπεδα υπεδάφους που φτάνουν τα 14 μέτρα βάθος περιέχονται σε χοντρούς τοίχους από σκυρόδεμα που προσδίδουν ακαμψία στην κατασκευή.
Υλικά
Το σκυρόδεμα, το γυαλί και το σίδερο είναι τα υλικά που κυριαρχούν στο κτίριο, τα οποία προσδίδουν διαφορετικές ποιότητες στη σύνθεση τους. Το ανοιχτόχρωμο σκυρόδεμα, με εμφανή ξυλότυπο, επιδέχθηκε μια έντονη πλαστικότητα στις όψεις, με στρογγυλεμένες διατρήσεις και τις εναλλαγές των διαστάσεων. Στο εσωτερικό κυριαρχεί μόνο στους κατακόρυφους πυρήνες κίνησης, με τη σπειροειδή σκάλα να κυριαρχεί. Το γυάλινο θερμομονωτικό πλαίσιο του κτιρίου, χρησιμεύει ως ένα ελαφρύ όριο προς την πόλη και επιτυγχάνει τον άμεσο ηλιακό φωτισμό και την βλεμματική επαφή.
Αρχές σχεδιασμού
μικρογραφία|489x489px|Προοπτική φωτογραφία, που αναδεικνύει την τομή του κτιρίου.|αριστερά
Αρχιτεκτονική τομή
Οι τομές, εγκάρσιες και διαμήκεις, φανερώνουν την κεντρική ιδέα του ενιαίου χώρου με ελεύθερες πλατφόρμες. Η χειρονομία της ανάρτησης επιπέδων και της δημιουργίας προβόλων, καθώς και η ένωση αυτών, μέσω κεντρικών πυρήνων κάθετης κυκλοφορίας ξεκινούν από την εγκάρσια τομή. Το αρχικό σκίτσο του αρχιτέκτονα Clorindo Testa, που αποτελεί την τομή του κτιρίου, δείχνει την αίσθηση ενός ενιαίου, δημόσιου χώρου, που φιλοξενεί επίπεδα σε διαφορετικά ύψη. Επίσης, φανερώνει τις αναλογίες μεταξύ αυτών και των δομικών στοιχείων τους, καθώς και την ισχυρή κίνηση των ιδιωτικών επιπέδων, που αιωρούνται πάνω από τους δημόσιους χώρους. Ο επισκέπτης, εισερχόμενος στο εσωτερικό αντιλαμβάνεται αυτή την τομή, καθώς τα επίπεδα, όντας ελεύθερα διαγράφονται και ξεχωρίζουν μέσα στο σύνολο του κτιρίου. Εξαιτίας της απουσίας υποστυλωμάτων στο εσωτερικό, η τομή ουσιαστικά, αποκαλύπτει τη σχεδιαστική ιδέα της αιώρησης των πλακών και ταυτόχρονα, την πλαισίωση του κτιρίου από τη στέγη και τα εξωτερικά υποστυλώματα.
Στη διαμήκης τομή, γίνεται αντιληπτό, πως μέσω της εναλλαγής του μήκους των επιπέδων, εντείνεται η χωρική ρευστότητα. Το κτίριο, διαφοροποιείται σε κάθε όροφο δημιουργώντας βλεμματικές επαφές και περιπλέκοντας τα όρια δημοσίου και ιδιωτικού. Οι  πυλώνες των κατακόρυφων κινήσεων, διατρέχουν όλα τα επίπεδα, αποτελώντας ένα συνδετικό κρίκο αυτών.
Οι διαφοροποιήσεις των υψών, φανερώνονται από την αρχή της εισόδου στο κτίριο, μέσω της κεντρικής σκάλας και στη συνέχεια με την πλατφόρμα των κυλιόμενων διαδρόμων, την προβολή επιπέδων και το αίθριο, που φτάνει μέχρι την τελική οροφή.
Παράλληλα, για τα υποστυλώματα, στο σχέδιο της τομής, διαφαίνεται η διαφοροποίηση των διαστάσεων τους καθ’ ύψος και η καμπυλότητα τους. μικρογραφία|267x267εσ|Η συνέχεια του αστικού μετώπου.
Ένταξη στο περιβάλλον
Η ένταξη του κτιρίου στο περιβάλλον του Μπουένος Άιρες ήταν μια αρχή σχεδιασμού, καθώς βρίσκεται σε μια γειτονιά ιστορικών νεοκλασικών κτιρίων. Αρχικά, οι απαιτήσεις του διαγωνισμού ζητούσαν τη δημιουργία ενός υπαίθριου χώρου προς το δρόμο, αλλά οι αρχιτέκτονες ακολούθησαν το παράδειγμα των γειτονικών κτιρίων. Επομένως, οι συστοιχίες των υποστυλωμάτων τοποθετούνται στην άκρη του δρόμου και η γυάλινη πρόσοψη υποχωρεί, δημιουργώντας ένα είδος στοάς. Με αυτό τον τρόπο, συνεχίζονται τα οικοδομικά όρια, αλλά παρέχεται και υπαίθριος χώρος. Η πλαστικότητα των όψεων με τη δυναμική τους παρουσία, λόγω του σκυροδέματος και των γεωμετρικών μορφοποιήσεων, στέκεται με ένα πιο φουτουριστικό τρόπο στις διπλανές νεοκλασικές όψεις. Οι αρχιτέκτονες, για να ολοκληρώσουν τη συνέχεια με το γύρω αστικό περιβάλλον, τοποθετούν μια πλάκα από σκυρόδεμα, στη γωνία του κτιρίου, πάνω από την οροφή. Ο σκοπός είναι η άμεση νοηματική σύνδεση με τα μέτωπα των κτιρίων στη διασταύρωση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Αργεντινή
Εθνική Κεντροαφρικανικής Δημοκρατίας (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης γυναικών της Κεντροαφρικανικής Δημοκρατίας αντιπροσωπεύει την Κεντροαφρικανική Δημοκρατία στις διεθνείς διοργανώσεις γυναικείας καλαθοσφαίρισης υπό την εποπτεία της FIBA και της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Κεντροαφρικανικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (Fédération Centrafricaine de Basket-ball).
Συμμετοχές σε διεθνείς διοργανώσεις
Μεγαλύτερη επιτυχία της μέχρι σήμερα είναι η κατάκτηση του χάλκινου μεταλλίου στο Αφρικανικό Πρωτάθλημα που διοργανώθηκε στη Γουινέα το 1966.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κεντροαφρικανικη Δημοκρατια Γυναικων
Τεπέ Ναρέντζ
Το Τεπέ Ναρέντζ, ή Ταππέ-ε Ναρέντζ, είναι αρχαιολογικός χώρος στον οποίον υπάρχουν ερείπια βουδιστικού μοναστηριού του 5ου ή 6ου αιώνα, πλησίον της Καμπούλ στο Αφγανιστάν.
Ο χώρος
Τα θεμέλια του χώρου βρέθηκαν από μικτή μελέτη, η οποία πραγματοποιήθηκε από το Αφγανικό Ινστιτούτο Αρχαιολογικών Ερευνών και το Εθνικό Ιαπωνικό Ερευνητικό Ινστιτούτο για την Πολιτιστική Κληρονομιά.
Ο χώρος βρίσκεται σε λόφο και έχει μήκος 250 μέτρων. Βρίσκεται νότια της λίμνης Κουλέ Χεσματχάν, νότια της Καμπούλ και βρέθηκε κάτω από ένα αστυνομικό τμήμα. Το μοναστήρι αποτελείται από πέντε μικρές στήλες για διαλογισμό και πέντε παρεκκλήσια. Το Αφγανικό Ινστιτούτο Αρχαιολογίας συνεχίζει τις ανασκαφές για ένα μήνα κάθε καλοκαίρι από το 2005. Το 2008 ο χώρος τοποθετήθηκε στον κατάλογο με τους 100 πλέον απειλούμενους αρχαιολογικούς χώρους.
Απειλές
Λαμβάνοντας υπόψη το υλικό του χώρου και το γεγονός ότι ο χώρος δεν καλύπτεται, υπάρχει σημαντικός κίνδυνος διάβρωσης. Το γλυπτό που βρέθηκε στο χώρο είναι κατασκευασμένο από «πηλό επικαλυμμένο με ύφασμα και καλυμμένο με μαρμαροκονία».
Παραπομπές
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Αφγανιστάν
Νοέμι Κις
Η Νοέμι Κις (γεν. το 1974 στο Γκοντόλιο) είναι Ουγγαρέζα συγγραφέας, έργα της οποίας έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά, γερμανικά, βουλγαρικά, ρουμανικά και σερβικά. Ο γερμανικός Τύπος θεωρούσε την Κις μια από τις πιο πολλά υποσχόμενες συγγραφείς της γενιάς της.
Βιογραφικά στοιχεία
Η Κις σπούδασε Συγκριτική Λογοτεχνία, Κοινωνιολογία και Ουγγρικές Σπουδές στο Πανεπιστήμιο της Κωνσταντίας στη Γερμανία, καθώς και στο Πανεπιστήμιο του Μίσκολτς στην Ουγγαρία, όπου είναι λέκτορας από το 2000. Έλαβε το διδακτορικό της από το Πανεπιστήμιο του Μίσκολτς το 2003 εκπονώντας μια διατριβή με θέμα τον Πολ Τσελάν, η οποία δημοσιεύτηκε με τον τίτλο Határhelyzetek. Paul Celan költészete és magyar recepciója (Οριακές περιπτώσεις: η ποίηση του Paul Celan και η υποδοχή της στην Ουγγαρία). Η Κις δημοσιεύει τακτικά διηγήματα και φανταστικά ταξιδιωτικά κείμενα για την Ανατολική Ευρώπη καθώς και δοκίμια για τη φωτογραφία και τη λογοτεχνία.
Η Κις είναι συγγραφέας και ταξιδιώτισσα. Η μυθοπλασία της έχει ως επίκεντρο ανεξάρτητες και ευάλωτες γυναικείες φιγούρες, που κάποιες φορές φλερτάρουν με το εκκεντρικό, αλλά πιο συχνά αγωνίζονται μέσα σε πολύ οικεία περιβάλλοντα. Στο μυθιστόρημά της Sovány angyalok (Λεπτοί άγγελοι, 2015) αφηγείται την ιστορία μιας ανθρωποκτονίας από μια κακοποιημένη γυναίκα, στο Ικεράνια (2013) αναζητά μια νέα γλώσσα για να μιλήσει για την εγκυμοσύνη και τη μητρότητα, ενώ στο Trans (2006), το οποίο έχει μεταφραστεί και στα γερμανικά, αφηγείται περιπέτειες στη σφαίρα της σεξουαλικότητας, οριακές εμπειρίες και αλλαγές ρόλων. Το τελευταίο της βιβλίο με τον τίτλο Balaton (Μπάλατον, 2020) απεικονίζει τις κρυμμένες εντάσεις κάτω από την επιφάνεια ενός πολυπολιτισμικού και απελπιστικά επαρχιακού περιβάλλοντος του πιο δημοφιλούς παραθεριστικού θερέτρου της δεκαετίας του 1980 στην Ουγγαρία κατά τα τελευταία χρόνια της δικτατορίας από τη σκοπιά των αφηγητριών των ιστοριών, που είναι νεαρά κορίτσια. Η Κις διδάσκει επίσης λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο του Μίσκολτς, ενώ τα ακαδημαϊκά της βιβλία περιλαμβάνουν θέματα φωτογραφίας και λογοτεχνίας καθώς και μια μονογραφία για τον Πολ Τσελάν.
Η Κις είναι μητέρα διδύμων, ενός αγοριού και ενός κοριτσιού που γεννήθηκαν το 2010 Διαμένει στη Βουδαπέστη μαζί με την οικογένειά της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ούγγροι συγγραφείς
RPG
Ο όρος RPG μπορεί να αναφέρεται στα παρακάτω:
Τηλέμαχος Πλεύρης
Ο Τηλέμαχος Πλεύρης (Άγιος Γεώργιος Λασιθίου, 1917 – Αθήνα, 22 Ιανουαρίου 1982) του Γεωργίου και της Αριστέας, ήταν Έλληνας στρατιωτικός και πολιτικός, ο οποίος χρημάτισε βουλευτής Ηρακλείου από το 1963 ως το 1967 και από το 1974 ως το 1977.
Εκπαίδευση και δικηγορία
Γεννήθηκε στο χωριό Άγιος Γεώργιος του Λασιθίου (γιος του Γεωργίου Πλεύρη και της δασκάλας Αριστέας Τζερμιά), όπου τελείωσε την πρωτοβάθμια εκπαίδευση. Φοίτησε στη συνέχεια στο Γυμνάσιο Καστελλίου Πεδιάδος. Εισήλθε στη Νομική Σχολή της Θεσσαλονίκης τη δεκαετία του ΄30 και απέκτησε πτυχίο Οικονομικών και Νομικών Επιστημών. Όταν ήταν φοιτητής υπήρξε πρόεδρος της Φιλελεύθερης φοιτητικής νεολαίας. Τιμήθηκε με το Χρυσό Αριστείο Ανδρείας για τη δράση του κατά τον Πόλεμο (υπηρέτησε τη θητεία του ως έδεφρος ανθυπολοχαγός). Σταδιοδρόμησε ως δικηγόρος από το 1947 στην Αθήνα και έπειτα στο Ηράκλειο.
Τελευταία χρόνια
Έπειτα από το 1977, η κλονισμένη υγεία του δεν του επέτρεψε να συνεχίσει την ενασχόληση με τα κοινά. Πέθανε σε ηλικία 65 ετών στην Αθήνα το 1982 και η ταφή του έγινε στις 23 Ιανουαρίου από τον ιερό ναό του Αγίου Μηνά στο Ηράκλειο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την Ένωση Κέντρου Κατηγορία:Βουλευτές Ηρακλείου Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την Ένωση Κέντρου - Νέες Δυνάμεις
Κατάλογος Εθνικών Βιβλιοθηκών
Πολλές εθνικές βιβλιοθήκες συνεργάζονται στο πλαίσιο του Τμήματος Εθνικών Βιβλιοθηκών της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ενώσεων Βιβλιοθηκών και Ιδρυμάτων (IFLA) για να συζητήσουν τα κοινά τους καθήκοντα, να καθορίσουν και να προωθήσουν κοινά πρότυπα και να υλοποιήσουν προγράμματα που τις βοηθούν να εκπληρώσουν τα καθήκοντά τους. Οι εθνικές βιβλιοθήκες της Ευρώπης συμμετέχουν στην Ευρωπαϊκή Βιβλιοθήκη. Πρόκειται για μια υπηρεσία της Διάσκεψης των Ευρωπαίων Εθνικών Βιβλιοθηκονόμων (CENL).
Αλφαβητικός κατάλογος των Εθνικών Βιβλιοθηκών:
Παραπομπές
Κατηγορία:Εθνικές βιβλιοθήκες Κατηγορία:Κατάλογοι
Ρουμανικό Σοσιαλιστικό Κόμμα
Το Ρουμανικό Σοσιαλιστικό Κόμμα (ρουμαν.: Partidul Alianţa Socialistă) είναι πολιτικό κόμμα της Ρουμανίας. Ιδρύθηκε το 2003 με την ονομασία Κόμμα Σοσιαλιστικής Συμμαχίας, και πήρε το σημερινό του όνομα στα τέλη του 2014. Αναπτύχθηκε με την επιρροή μέρους του Σοσιαλιστικού Κόμματος Εργασίας (PSM) που αντιτάχθηκε στη συγχώνευση του PSM με το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα τον Ιούλιο του 2003, και θέλησε PSM για να συνεχίσει να υπάρχει ως Μαρξιστικό κόμμα. Οι Ρουμανικές αρχές δεν αναγνώρισαν αυτήν την ομάδα ως PSM, και αντ' αυτού πήρε το όνομα PAS.
Το Κόμμα διοικείται από μια Εθνική Επιτροπή 165 μελών, μια Επιτροπή Οδηγιών 60 μελών και ένα Εκτελεστικό Γραφείο 60 μελών.
Το PAS είναι ιδρυτικό μέλος του Κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς στο οποίο συμμετέχει και ο ΣΥΡΙΖΑ, ενώ συνδέεται χωρίς να είναι μέλος με την ομάδα GUE/NGL.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα της Ρουμανίας Κατηγορία:Σοσιαλδημοκρατικά κόμματα
Βραβείο Κορυφαίου Σκόρερ της Ευρωλίγκα «Αλφόνσο Φορντ»
Το Βραβείο Κορυφαίου Σκόρερ της Ευρωλίγκα «Αλφόνσο Φορντ», επίσης γνωστό ως Βραβείο Αλφόνσο Φόρντ, είναι ένα ετήσιο βραβείο καλαθοσφαίρισης της Ευρωλίγκα, της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης στην Ευρώπη. Δίνεται στον Κορυφαίο Σκόρερ καθ 'όλη τη διάρκεια της σεζόν της Ευρωλίγκα, μέχρι το Φάιναλ Φορ της σεζόν. Το βραβείο, με τη σημερινή του ονομασία, ξεκίνησε τη σεζόν 2004–05 και πήρε το όνομά του από τον αείμνηστο Αλφόνσο Φόρντ, ο οποίος ήταν ένας από τους σπουδαιότερους σκόρερ στην ιστορία της Ευρωλίγκα.
Από τη περίοδο που απονέμεται το βραβείο Αλφόνσο Φορντ (σεζόν 2004-2005), ένας παίκτης μπορεί να έχει κατά μέσο όρο τους περισσότερους πόντους κατά τη διάρκεια της πλήρους σεζόν της Ευρωλίγκα και τελικά να μην κερδίσει το βραβείο, καθώς υπολογίζονται μόνο οι αγώνες μέχρι το Φάιναλ Φορ. Πριν από τη σεζόν 2004-05, ο Κορυφαίος Σκόρερ της Ευρωλίγκα καταγραφόταν βάσει της στατιστικής, αλλά κέρδισε το βραβείο Κορυφαίος Σκόρερ της Ευρωλίγκα.
Νικητές του Βραβείου Αλφόνσο Φορντ και Κορυφαίοι Σκόρερ (2005 – σήμερα)
μικρογραφία|293x293εσ| Ο [[Ίγκορ Ρακόσεβιτς κέρδισε το Βραβείο Αλφόνσο Φόρντ σε 3 περιπτώσεις (2007, 2009, 2011). ]] μικρογραφία|360x360εσ| Ο [[Κιθ Λάνγκφορντ κέρδισε το Βραβείο Αλφόνσο Φορντ σε 2 περιπτώσεις (2014, 2017). ]]
Ξεκινώντας από τη σεζόν 2004–05, η Ευρωλίγκα απονέμει το Βραβείο Αλφόνσο Φορντ, στη μνήμη του Αλφόνσο Φορντ, στον παίκτη με τον υψηλότερο μέσο όρο πόντων πριν από τη διεξαγωγή του Φάιναλ Φορ. Εξαιτίας αυτού, είναι ακόμα δυνατό για έναν παίκτη να ηγηθεί του πρωταθλήματος στους πόντους, αλλά να μην κερδίσει το Βραβείο Αλφόνσο Φορντ. Αυτό συνέβη κατά τη διάρκεια της σεζόν 2006-07, όταν ο Ίγκορ Ρακόσεβιτς κέρδισε το βραβείο, αλλά ο Χουάν Κάρλος Ναβάρο ήταν ο πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος.
Ο Ναβάρο είχε τον υψηλότερο μέσο όρο πόντων σε ολόκληρη τη σεζόν στην Ευρωλίγκα, με 16,8 πόντους ανά αγώνα, αλλά δεν κέρδισε το Βραβείο Αλφόνσο Φορντ, επειδή δεν είχε τον υψηλότερο μέσο όρο πόντων πριν από την έναρξη του Φάιναλ Φορ. Αντ 'αυτού, το βραβείο δόθηκε στον Ρακόσεβιτς, παρά το γεγονός ότι τερμάτισε δεύτερος στη κατηγορία πόντων της πλήρους σεζόν, με μέσο όρο 16,2 πόντους ανά αγώνα. * Ο 🇪🇸 Χουάν Κάρλος Ναβάρο ήταν ο κορυφαίος σκόρερ της σεζόν 2006-07, ενώ ο 🇷🇸 Ίγκορ Ρακόσεβιτς ήταν ο νικητής του Βραβείου Αλφόνσο Φορντ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ευρωπαϊκά βραβεία καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Βραβεία και διακρίσεις της Ευρωλίγκα
Άγιος Αντώνιος Νισύρου
Ο Άγιος Αντώνιος είναι μικρή νησίδα των Δωδεκανήσων η οποία βρίσκεται βόρεια της Νισύρου, δίπλα στο Γυαλί. Απέχει από το Μανδράκι περίπου 2 ναυτικά μίλια, δηλαδή 15 με 20 λεπτά. Η έκτασή της είναι 0,080 τ.χλμ. και στο εσωτερικό της υπάρχει εξωκλήσι του Αγίου Αντωνίου το οποίο υπάγεται στην ενορία Νισύρου. Το καλοκαίρι γίνονται ημερήσιες επισκέψεις, μαζί με το γειτονικό Γυαλί, από καΐκια που μεταφέρουν για μπάνιο στις παραλίες τους επισκέπτες από τη Νίσυρο. Όπως η Νίσυρος και οι νησίδες της, έχει χαρακτηριστεί από το Ευρωπαϊκό Οικολογικό Δίκτυο NATURA 2000, ως Ζώνη Ειδικής Προστασίας για τα είδη: Buteo rufinus, Coracias garrulus, Emberiza caesia και Sylvia rueppelli. Ως οικισμός αναγνωρίστηκε το 2001. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 δεν υπάρχουν μόνιμοι κάτοικοι και σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης διοικητικά υπάγεται στο Δήμο Νισύρου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Άγιος Αντώνιος, Η νησίδα των γλάρων από https://photographybysophiakaragianni.blogspot.com/
Κατηγορία:Βραχονησίδες της Νισύρου
Όλεγκ Σεντσόφ
Από τις 14 Μαΐου 2018, άρχισε απεργία πείνας διαμαρτυρόμενος για τη φυλάκιση 65 Ουκρανών πολιτικών κρατουμένων στη Ρωσία, απαιτώντας την απελευθέρωσή τους. Τελείωσε την απεργία πείνας στις 5 Οκτωβρίου, λόγω ανησυχιών για την υγεία και την απειλή σίτισης δια της βίας. Ο Σεντσόφ τιμήθηκε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με το Βραβείο Ζαχάρωφ στις 25 Οκτωβρίου 2018.
Βιογραφία
Ο Όλεγκ Γεννάντγιεβιτς Σεντσόφ γεννήθηκε στις 13 Ιουλίου 1976, στη Συμφερόπολη, της Περιφέρειας της Κριμαίας, της Ουκρανικής Σοβιετικής Δημοκρατίας. Την περίοδο 1993-1998 ήταν φοιτητής οικονομικών στο Κίεβο. Οι δύο πρώτες του ταινίες μικρού μήκους ήταν η «Μια Τέλεια Μέρα για Μπανανόψαρο» (2008) και «Το Κέρατο του Ταύρου» (2009). Η ταινία Gamer, η πρώτη του μεγάλη ταινία, παρουσιάστηκε στο Rotterdam International Film Festival το 2012. Η επιτυχία σε αυτό και σε άλλα φεστιβάλ, τον βοήθησε να εξασφαλίσει χρηματοδότηση για την επικείμενη ταινία Rhino, παραγωγή η οποία είχε αναβληθεί λόγω της ενασχόλησής του με το κίνημα διαμαρτυρίας Euromaidan. Ήταν προγραμματισμένη να ξεκινήσει γυρίσματα το καλοκαίρι του 2014.
Μετά τα γεγονότα του Νοεμβρίου του 2013 με τις διαδηλώσεις του κινήματος Euromaidan ο Σεντσόφ έγινε ακτιβιστής του "AutoMaidan" και κατά τη διάρκεια της κρίσης της Κριμαίας του 2014 βοήθησε στην παράδοση τροφίμων και τις προμηθειών για τα ουκρανικά στρατεύματα που ήταν παγιδευμένα σε στρατιωτικές εγκαταστάσεις της Κριμαίας. Ο Σεντσόφ δήλωσε ότι δεν αναγνωρίζει τη ρωσική προσάρτηση της Κριμαίας.
Σύλληψη και κράτηση
Ο Σέντοφ συνελήφθη στις 11 Μαΐου 2014 στην Κριμαία, με την υποψία της "συνωμοσίας για τρομοκρατικές πράξεις". Μαζί με τους Γεννάντυ Αφανάσυεφ, Αλεξέι Τσιρνίγκο, και τον Αλεξάντερ Κολτσένκο, ήταν ένας από τους τέσσερις Ουκρανούς πολίτες που κρατήθηκαν από τη Ρωσική Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Ασφαλείας, η οποία τους κατηγόρησε ότι επιδιώκουν να πραγματοποιήσουν τρομοκρατικές επιθέσεις σε γέφυρες, γραμμές ηλεκτρικού ρεύματος και δημόσια μνημεία στις πόλεις της Κριμαίας Συμφερούπολη, Γιάλτα και Σεβαστούπολη. Αυτές οι κατηγορίες επισύρουν ποινή φυλάκισης 20 ετών.
Μετά την κράτηση του Σέντοφ χωρίς να του απαγγελθούν κατηγορίες για τρεις εβδομάδες, η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Ασφαλείας κατηγόρησε τους τέσσερις Ουκρανούς ότι είναι μέρος "τρομοκρατικής ομάδας, για να προκαλέσουν εκρήξεις με αυτοσχέδιους συσκευές στις 9 Μαΐου, 2014 κοντά στο μνημείο της Αιώνιας Φλόγας και το μνημείο του Λένιν στη Συμφερόπολη και να βάλει φωτιά στα γραφεία της δημόσιας υπηρεσίας της Ρωσικής Κοινότητας της Κριμαίας και το γραφείο του κόμματος Ενωμένη Ρωσία στη Συμφερούπολη στις 14 Απριλίου και 18 Απριλίου, 2014". Οι Σέντοφ, Αφανάσυεφ, Τσιρνίγκο, και Κολτσένκο κατηγορήθηκαν επίσης για ένταξη σε Ουκρανική εθνικιστική παραστρατιωτική ομάδα, Δεξιός Τομέας, Τον ισχυρισμό αρνήθηκαν και ο Σεντσόφ και ο Δεξιός Τομέας. Οι Ρώσοι εισαγγελείς δήλωσαν ότι ο Σεντσόφ, ομολόγησε για τις τρομοκρατικές ενέργειες ενώ ο σκηνοθέτης και ο δικηγόρος του, Ντμίτρι Ντίτζε, ο οποίος υπερασπίστηκε και τις Pussy Riot, αρνήθηκαν την ομολογία. Και αυτός και ο Σεντσόφ έχουν δηλώσει ότι ο Σεντσόφ ξυλοκοπήθηκε και απειλήθηκε με βιασμό για να εξαναγκαστεί σε ομολογία. Σύμφωνα με τον Σεντσόφ οι δικηγόροι και οι ερευνητές αρνήθηκαν να ανοίξει υπόθεση για τις κατηγορίες του για βασανιστήρια, λέγοντας ότι τις μελανιές προκάλεσε από μόνος του και ότι του άρεσε ο σαδο-μαζοχισμός.
Στις Ουκρανικές αρχές είχε απαγορευτεί από τους Ρώσους ομολόγους τους για να επικοινωνήσουν ή να βοηθήσουν τον Σεντσόφ. Σύμφωνα με τον Σεντσόφ, του έχει στερηθεί η ιθαγένεια της Ουκρανίας.
Δίκη
Ο Σεντσόφ οδηγήθηκε σε δίκη για τρομοκρατία στη Ρωσία στις 21 Ιουλίου 2015 μέσα σε διεθνή κατακραυγή και ανοικτή επιστολή στάλθηκε από επιφανείς Ευρωπαίους σκηνοθέτες, του Pedro Almodóvar, Κεν Λόουτς, Béla Tarr, και Wim Wenders.
Ο κύριος μάρτυρας κατηγορίας, Γεννάντυ Αφανάσυεφ, απέσυρε την κατάθεσή του στο δικαστήριο στις 31 Ιουλίου, λέγοντας ότι δόθηκε υπό πίεση. Σύμφωνα με τον δικηγόρο του Αφανάσυεφ, ο κατηγορούμενος είχε βασανιστεί, μεταξύ άλλων και με ηλεκτρικό ρεύμα.
Ρωσικό δικαστήριο στο Rostov-on-Don καταδίκασε τον Σεντσόφ σε 20 χρόνια στη φυλακή, στις 25 Αυγούστου. Ήταν τότε φυλακισμένος στο Γιακούτσκ. Ο Σεντσόφ αρχικά εξέτισε την ποινή του στο Ρωσικό Ομοσπονδιακό Υποκείμενο  Δημοκρατία των Σαχά. Το Σεπτέμβριο του 2017 φέρεται να είχε μεταφερθεί στη βορειότερη Ρωσική φυλακή στον Αυτόνομο Θύλακα Γιάμαλων Νένετς. Σταμάτησε να δέχεται επισκέψεις από την οικογένειά του μετά την παρατήρηση ότι όταν οι επισκέπτες φεύγουν οι άλλοι κρατούμενοι «πέφτουν σε τρομερά βαθιά κατάθλιψη». Τον Οκτώβριο του 2016 η Ρωσία αρνήθηκε να εκδώσει τον Σεντσόφ στην Ουκρανία, υποστηρίζοντας ότι είναι Ρώσος πολίτης.
Κράτηση
Ο Σεντσόφ είναι φυλακισμένος στη Σωφρονιστική Αποικία Labytnangi στην Αυτόνομη Περιοχή Γιάμαλο-Νένετς στο Βόρειο τμήμα της Ρωσίας. Στις 14 Μαΐου 2018, έκανε απεργία πείνας διαρκείας διαμαρτυρόμενος για τη φυλάκιση όλων των Ουκρανών πολιτικών κρατουμένων στη Ρωσία και απαιτώντας την απελευθέρωσή τους.
Ουκρανία
Σύμφωνα με τη συνήγορο του πολίτη της Ουκρανίας, Βαλέρια Lutkovska, η απόφαση του δικαστηρίου του Ροστόφ προς τους Ουκρανούς Όλεγκ Σεντσόφ και Αλεξάντρ Κολτσένκο συνιστά διάκριση για την εθνική καταγωγή.
Το Υπουργείο Εξωτερικών της Ουκρανίας, σε δήλωση στην ιστοσελίδα του, ονομάζει τη δίκη «δικαστική παρωδία».
Πανίκος Σιβιτανίδης
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Πανίκος Σιβιτανίδης γεννήθηκε στην Πάφο στις 11 Νοεμβρίου 1922. Ομιλούσε, πέρα από την ελληνική, την αγγλική γλώσσα. Σπούδασε νομική στο Μίτολ Τεμπλ. Εργάστηκε ως δικηγόρος.
Είχε 2 παιδιά. Απεβίωσε το 1997.
Όλεγκ Σεντσόφ
Ρωσία
Περισσότερα από 60 μέλη της ρωσικής ομάδας Kέντρο Μολυβιού και αρκετές μεγάλοι Ρώσοι σκηνοθέτες εξέφρασαν την υποστήριξή τους, συμπεριλαμβανομένου των Nikita Mikhalkov, Andrey Zvyagintsev και Αλεξάντερ Σοκούροφ.
Πανίκος Σιβιτανίδης
Πολιτική διαδρομή
Εκλέχτηκε βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 1960 στην Εκλογική Περιφέρειας Πάφου με το Πατριωτικό Μέτωπο για την Α΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Μετά τη διάλυση του Πατριωτικού Μετώπου το 1969 εντάχθηκε στην κοινοβουλευτική ομάδα του Ενιαίου Κόμματος.
Όλεγκ Σεντσόφ
Ρωσία
Του Κέντρου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων Memorial, δήλωσε ότι οι Σεντσόφ και Κολτσένκο είναι πολιτικοί κρατούμενοι στη Ρωσία.
Πανίκος Σιβιτανίδης
Πολιτική διαδρομή
Στις 28 Αυγούστου 1974 διορίστηκε Υπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων στην Κυβέρνηση Γλαύκου Κληρίδη 1974, θέση στην οποία παρέμεινε έως τις 14 Ιανουαρίου 1975.
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές Πάφου Κατηγορία:Κύπριοι δικηγόροι Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Πατριωτικό Μέτωπο Κατηγορία:Υπουργοί Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων (Κύπρος, 1960-2014) Κατηγορία:Βουλευτές Α΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Όλεγκ Σεντσόφ
Διεθνώς
Η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι Ηνωμένες Πολιτείες καταδίκασαν την κράτηση του Σεντσόφ και ζήτησε την απελευθέρωσή του.
Η ύπατη Εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Ένωσης για θέματα Εξωτερικής πολιτικής και Πολιτικής Ασφαλείας, κα Federica Mogherini, δήλωσε ότι «η ΕΕ θεωρεί ότι η υπόθεση είναι κατά παράβαση του διεθνούς δικαίου και στοιχειώδη πρότυπα της δικαιοσύνης».
Κυβερνήσεις της Δύσης, η Διεθνής Αμνηστία, ο αναπληρωτής πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Ακαδημία Κινηματογράφου Μάικ Ντάουνι περιέγραψαν τη διαδικασία ως μια δίκη-παρωδία.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες ονόμασαν την καταδίκη ως "πλάνη", δηλώνοντας ότι "οι Σεντσόφ και Κολτσένκο είχαν στοχοποιηθεί από τις αρχές λόγω της αντίθεσης της Ρωσίας στην απόπειρα προσάρτησης της Κριμαίας." Λέγοντας ότι οι Σεντσόφ και Κολτσένκο είχαν ληφθεί «όμηροι στην ουκρανική επικράτεια», καλεί τη ρωσική Ομοσπονδία να υλοποιήσει τις δεσμεύσεις που ανέλαβε με την υπογραφή των συμφωνιών του Μινσκ από την άμεση απελευθέρωση του Όλεγκ Σεντσόφ, Αλεκσάντρ Κολτσένκο, Νάντια Σαβτσένκο, και όλα τα άλλων υπόλοιπων ομήρων".
Οι Ευρωπαίοι σκηνοθέτες Ανιέσκα Χόλαντ, Κεν Λόουτς, Μάικ Λι, και Πέδρο Αλμοδόβαρ συνυπόγραψαν στις 10 Ιουνίου 2014 επιστολή από την Ευρωπαϊκή Ακαδημία Κινηματογράφου προς τις ρωσικές αρχές, απαιτώντας οι κατηγορίες εναντίον του Σεντσόφ να διαγραφούν και να διερευνηθούν οι καταγγελίες για βασανιστήρια. Ο Ιρανός σκηνοθέτης Mohsen Makhmalbaf αφιέρωσε την αποδοχή του Βραβείου Robert Bresson Βραβείο το 2015 στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας στον Σεντσόφ, αποκαλώντας την καταδίκη του "μεγάλη αδικία" και την ποινή «μια κίνηση για να εκφοβιστεί όλη τη ρωσική κοινωνία, ιδιαίτερα οι διανοούμενοι και οι καλλιτέχνες».
Το Sejm της Πολωνίας ενέκρινε ψήφισμα στις 15 Ιουνίου 2018, απαιτώντας την απελευθέρωση των Ουκρανών που κρατούνται στη Ρωσία για πολιτικούς λόγους. Στο ψήφισμα βουλευτές ζήτησαν ιδίως, να απελευθερωθούν οι Όλεγκ Σεντσόφ, Αλεκσάντρ Κολτσένκο, ο Ρόμαν Σουστσένκο.
Οικογένεια
Ο Σεντσόφ είναι πατέρας δύο παιδιών, της Αλίνα (2003) και του Βλάντισλαβ (2004).
AvtoVAZ
Η AvtoVAZ (ρωσικά: ABTOBA3) είναι ρωσική αυτοκινητοβιομηχανία και, σύμφωνα με την ίδια, εξυπηρετεί 46 χώρες παγκοσμίως. Η συγκεκριμένη είναι αυτή που παράγει τα οχήματα με το εμπορικό σήμα της Lada. Το 2008, η γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Renault εξαγόρασε το 30% της εταιρείας, ενώ το 2016 αύξησε το ποσοστό της στο 70%, καθιστώντας την πλέον θυγατρική της.
Η AvtoVAZ είναι η μόνη αυτοκινητοβιομηχανία μέχρι στιγμής που κατασκευάζει οχήματα για τέσσερις μάρκες: τη Lada, την Datsun, τη Nissan και τη Renault.
1966 - 1989
Η εταιρεία δημιουργήθηκε το 1966 με την ονομασία VAZ: Volzhskiy Automotive Factory εγκαθιστώμενη στο Τολιάττι κοντά στη Μόσχα. Το 1971 μεταονομάστηκε στη σημερινή της επωνυμία. Η ίδρυσή της, αποτέλεσε ως στόχο την ενδυνάμωση της εγχώριας οικονομίας και την ανάπτυξη της ποιοτικής ζωής των Ρώσων πολιτών και ήταν μέσα στο πενταετές σχέδιο της Σοβιετικής Ένωσης. Ως αυτοκινητοβιομηχανία τέθηκε η δημιουργία κεντρικού εργοστασίου μετά από πολλές προσπάθειες με ευρωπαϊκές αυτοκινητοβιομηχανίες, στο τέλος με τη Fiat. Στις 15 Αυγούστου 1966, υπογράφουν ο πρόεδρος της εταιρείας, Αλεξάντερ Ταράσοφ με τον διευθυντή της Ιταλικής μάρκας, Τζιάννι Αγκνέλλι για την κατασκευή εργοστασίου στο Τολιάττι. Το πρώτο μοντέλο της μεταξύ τους συνεργασίας ήταν το Fiat 124R σε πολλές μορφές αμαξώματος. Ωστόσο, στη Ρωσία το μοντέλο κυκλοφορούσε υπό την ονομασία Zhiguli (κωδικός προϊόντoς: VAZ 2101), προερχόμενη από το κοντινό βουνό της περιοχής. Το 1971 η βιομηχανία είχε φτάσει τον αριθμό παραγωγής 220.000 μοντέλων, το 1973 στις 660.000 και το 1974 είχε καταφέρει να φτάσει στο ένα εκατομμύριο. Εκείνη τη χρονιά μάλιστα, είχε λάβει και την κρατική αδειοδότηση και επιπλέον το δυναμικό της είχε αυξηθεί στις 100.000 θέσεις.
Η πρώτη εξωτερική αγορά που εισέβαλλε, ήταν της Μεγάλης Βρετανίας, το 1974. Εκεί ήταν που το όνομα «Lada» είχε πρωτοεμφανιστεί, ενώ όλα τα εξαγωγικά αντίτυπα υιοθέτησαν αποκλειστικά τον κωδικό 2101 ως το επίσημο όνομα του μοντέλου (η ονομασία «Zhiguli» αποκλείστηκε ως επιλογή για τις εξαγωγικές πωλήσεις, επειδή θύμιζε την, γνωστή στις δυτικές χώρες, λέξη «ζιγκολό»). Οι πωλήσεις είχαν θετική εξέλιξη, λόγω του χαμηλού κόστους των οχημάτων. Επεκτάθηκε αργότερα και στη Γερμανία, την Τουρκία, το Βέλγιο, τη Γαλλία και την Ουγγαρία. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός πως δεν υπήρχαν ανταγωνιστές στο θέμα της οικονομικής της τιμής. Το Zhiguli όμως είχε αποκτήσει αρνητική απήχηση, όσον αφορά την αξιοπιστία. Το σοβαρότερο ζήτημα του μοντέλου ήταν η εύρεση των εξαρτημάτων του, η οποία είχε καταντήσει αρκετά δύσκολη στο θέμα της συντήρησης.
Το 1975, νέος πρόεδρος καθορίστηκε ο Ζίτκοφ που βοήθησε στην εξέλιξη της κατασκευής δικών της μοντέλων. Το 1976 εντάχθηκε στην παραγωγή μια κάπως πολυτελέστερη έκδοση του Zhiguli, γνωστή ως «Six» ή 2103 Zhiguli (κωδικός προϊόντος: VAZ-2106). Το 1977 όμως, εισήχθη στην παραγωγή το πρώτο μοντέλο που δεν είχε κοινά με μοντέλο άλλης αυτοκινητοβιομηχανίας και ήταν το Lada Niva (κωδικός προϊόντος: VAZ-2121). Το θρυλικό Niva για πολλούς είχε αποτελέσει την έναρξη της κατηγορίας SUV / Crossover. Κύριο χαρακτηριστικό του οχήματος ήταν η δυνατότητα προσαρμογής του σε ακραίες συνθήκες, όπως οι χαμηλές θερμοκρασίες και η οδήγηση εκτός δρόμου.
Το 1979, οι ανανεώσεις του Zhiguli οδήγησαν στο Lada 2105 και το 1982 κυκλοφόρησε και η κάπως πολυτελέστερη έκδοση 2107. Τον Δεκέμβριο του 1984 εισήχθη στην παραγωγή άλλο ένα αυτόνομο μοντέλο, το Lada Samara (κωδικός προϊόντος: VAZ-2108), που ήταν το πρώτο στην ιστορία αεροδυναμικής σχεδίασης Lada και το πρώτο με τη διάταξη «κινητήρας μπροστά, κίνηση μπροστά», κοινώς «όλα εμπρός». Το 1986 άρχισε και η εξαγωγή του στις δυτικές χώρες. Παράλληλα, το Zhiguli συνέχισε λίγο ακόμα στην παραγωγή, μέχρι το 1987, καθώς ήταν εκτιμώμενο μοντέλο από την κοινή γνώμη.
1990 - 1998
thumb|Lada 110 στο Σαλόνι της [[Γενεύης το 2005.]]
Οι πρώτες δυσκολίες εμφανίστηκαν όταν επικρατούσε η κρίση της Σοβιετικής Ένωσης το 1990 - 1991. Από εκείνη την εποχή, η ίδια ξεκίνησε να αναπτύσσει το δικό της όνομα και τα δικά της αυτοδημιούργητα προϊόντα, πέρα από το θρυλικό Niva. Τελικά τα κατάφερε, με το μοντέλο Lada 110 να είναι το πρώτο της μοντέρνο όχημα, που αν και ήταν έτοιμο από το 1990, τελικώς εισήχθη μόλις το 1995, ενώ ακολούθησαν και οι επιπλέον εκδόσεις του. Πρώτα κυκλοφόρησε η Sedan και μετέπειτα οι Station Wagon και Hatchback. Το 1999, κυκλοφόρησε και η έκδοση Coupe.
Πηγές
Κατηγορία:Αυτοκινητοβιομηχανία Κατηγορία:Επιχειρήσεις της Ρωσίας Κατηγορία:Αυτοκινητοβιομηχανίες της Ρωσίας
Pegasus 3
Ο Pegasus 3 ή III ή Pegasus C ήταν αμερικανικός δορυφόρος που εκτοξεύτηκε το 1965 για να μελετηθούν οι προσκρούσεις των μικρομετεωριτών σε χαμηλή περιγήινη τροχιά. Ήταν ο τρίτος και τελευταίος δορυφόρος αυτού του τύπου που κατασκεύασε η Fairchild Hiller. Η εκτόξευση και η λειτουργία του έγινε από τη NASA.
Περιγραφή
Ο Pegasus 3 μετέφερε 1.450 kg οργάνων και στάλθηκε στο διάστημα προσκολλημένος σε ανώτερο στάδιο πυραύλου S-IV με το οποίο τέθηκε σε τροχιά. Η ολική μάζα του ήταν 10.323 kg. Διέθετε δύο πάνελ ανίχνευσης των μικρομετεωριτών καθώς και ραδιοπομπό για την μετάδοση των δεδομένων πίσω στη Γη. Τα πάνελ ήταν μήκους 29 m και διέθεταν 116 ανιχνευτές.
Αποστολή
Εκτοξεύτηκε με πύραυλο Saturn I από το Ακρωτήριο Κανάβεραλ στις 30 Ιουλίου 1965 (13:00:00 UTC). Αφού τέθηκε με επιτυχία σε τροχιά έλαβε τον κωδικό 1965-060A από το COSPAR καθώς και τον αριθμό 01467 στον Κατάλογο Δορυφόρων της NORAD. Ο Pegasus 3 ήταν δευτερεύον φορτίο. Ο Saturn I μετέφερε επίσης το Apollo 105, ένα μη επανδρωμένο διαστημόπλοιο του Προγράμματος Απόλλων.
Ο δορυφόρος λειτούργησε όπως προβλέπονταν και μετέδωσε κανονικά δεδομένα στην Γη. Παρέμεινε λειτουργικός μέχρι τις 29 Αυγούστου 1968. Η τροχιά του εκφυλίστηκε και καταστράφηκε στην ατμόσφαιρα στις 4 Αυγούστου 1969.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δορυφόροι Pegasus Κατηγορία:Διαστημικές αποστολές το 1965
Γύρος Δράμας
Ο Γύρος είναι ημιορεινό χωριό της Ανατολικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Δράμας.
Γεωγραφία - Ιστορία
Ο Γύρος βρίσκεται στους νοτιοανατολικούς πρόποδες του βουνού Μεγαλοβούνι (ή Κοτζά ή Κοτζά Νταγ) σε υψόμετρο 370 μέτρα. Απέχει 25 χλμ. Δ.-ΝΔ. από το Παρανέστι (έδρα του δήμου) και 19 χλμ. Α.-ΒΑ. από τη Δράμα. Η ονομασία του, στην περίοδο της τουρκοκρατίας, ήταν Γκερικλή και οι μουσουλμάνοι κάτοικοί του, μετά την Μικρασιατική καταστροφή και την Ελληνοτουρκική ανταλλαγή πληθυσμών του 1923, μετακινήθηκαν στην Τουρκία ενώ στο χωριό ήρθαν και εγκαταστάθηκαν αρχικά 18 οικογένειες προσφύγων (72 άτομα). Έτσι αναφέρεται, μετά την απελευθέρωση, το 1919 στο ΦΕΚ 251Α - 20/11/1919 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Νουσρατλή (σημ. Νικηφόρου). Το 1927 με το ΦΕΚ 76Α - 02/05/1927 μετονομάστηκε σε Γύρος. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με το Άνω Πυξάρι, το Υψηλόκαστρο και το Τείχος αποτελούν την τοπική κοινότητα Άνω Πυξαρίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Νικηφόρου του Δήμου Παρανεστίου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 15 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Δράμας Κατηγορία:Δήμος Παρανεστίου
Κόρινθ (Μισισίπι)
Η Κόρινθ (αγγλικά: Corinth) είναι μικρή πόλη στην πολιτεία Μισισίπι, στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Είναι πρωτεύουσα (έδρα) της Κομητείας Άλκορν και βρίσκεται στο ακραίο βορειοανατολικό μέρος της πολιτείας, πολύ κοντά στο σύνορο με το Τενεσί. Ο πληθυσμός της πόλης κατά την τελευταία απογραφή (2010) ήταν 14.573 κάτοικοι. Οι ταχυδρομικοί κώδικές της είναι 38834 και 38835.
Ιστορία
thumb|right|Το «σταυροδρόμι των Νότιων Πολιτειών» στην Κόρινθ Η πόλη ιδρύθηκε το 1853 με το όνομα Κρος Σίτυ («Σταυρός»), επειδή εκεί διασταυρώνονταν οι σιδηροδρομικές γραμμές των εταιρειών Mobile & Ohio Railroad και Memphis & Charleston Railroad. Ωστόσο ο αρχισυντάκτης της πρώτης εφημερίδας της νέας πόλης, ο W.E. Gibson, πρότεινε να μετονομασθεί η πόλη σε Κόρινθ, από την πόλη Κόρινθο της Ελλάδας, που επίσης αποτελούσε συγκοινωνιακό σταυροδρόμι, και έτσι η πόλη πήρε τη σημερινή της ονομασία.
Οι Βόρειοι έστειλαν τον υποστράτηγο Γουίλιαμ Ρόζεκρανς στην πόλη και συγκέντρωσαν τις δυνάμεις τους εκεί. Η Δεύτερη Μάχη της Κόρινθ (ή απλώς «Μάχη της Κόρινθ») έλαβε χώρα στις 3 και 4 Οκτωβρίου 1862, όταν ο υποστράτηγος των Νοτίων Ερλ Βαν Ντορν επεχείρησε να ανακαταλάβει την πόλη.
Γεωγραφία
thumb|Το δικαστικό μέγαρο της Κομητείας Άλκορν, στην πρωτεύουσα της κομητείας Κόρινθ Η Κόρινθ βρίσκεται σήμερα στη διασταύρωση δύο αυτοκινητόδρομων: του U.S. Route 45 (βορράς-νότος) και του U.S. Route 72 (ανατολή-δύση). Είναι η έδρα της μικρότερης σε έκταση από τις κομητείες του Μισισίπι. Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφών των ΗΠΑ, η ίδια η πόλη έχει συνολική έκταση 78,4 τετραγωνικά χιλιόμετρα, από τα οποία τα 78,1 είναι ξηρά και το 0,3 (0,43%) εσωτερικά ύδατα.
Κλίμα
Η μέση μέγιστη (μεσημέρι) ετήσια θερμοκρασία στην Κόρινθ είναι 21,8 °C, ενώ η μέση ελάχιστη 8,8 °C. Το ρεκόρ ζέστης είναι 44 °C, ενώ το ρεκόρ ψύχους −28 °C.
Πληθυσμιακά στοιχεία
Η εξέλιξη του πληθυσμού της Κόρινθ στις επίσημες απογραφές φαίνεται στον παρακάτω πίνακα:
Σύμφωνα με τα δεδομένα της απογραφής του 2000, υπήρχαν 6.220 νοικοκυριά και 3.800 οικογένειες στην πόλη. Η φυλετική σύνθεση του πληθυσμού ήταν 76,28% λευκοί, 21,60% Αφροαμερικανοί, και 2.12% από άλλες φυλές.
Το 21,8% του πληθυσμού είχε ηλικία κάτω των 18 ετών, ενώ το 19,6% άνω των 65. Η διάμεση ηλικία ήταν τα 40 έτη. Υπήρχε αξιοσημείωτη περίσσεια γυναικών: σε κάθε 100 θήλεις ηλικίας άνω των 18 ετών αντιστοιχούσαν 81 άρρενες άνω των 18 ετών.
Το διάμεσο εισόδημα για ένα νοικοκυριό στην πόλη ήταν 23.436 δολάρια ετησίως, ενώ για μια οικογένεια ήταν 35.232 δολάρια. Το κατά κεφαλή εισόδημα ήταν 15.452 δολάρια. Περί το 22,2% του πληθυσμού βρισκόταν κάτω από το όριο της φτώχειας.
Αξιοσημείωτοι κάτοικοι
Εξάλλου, το μουσικό συγκρότημα της ροκ Saving Abel δημιουργήθηκε στην Κόρινθ το 2004.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κορινθ
Σύμη (αποσαφήνιση)
Η ονομασία Σύμη μπορεί να αναφέρεται στα παρακάτω:
Μονομελές Εφετείο
Το Μονομελές Εφετείο Κακουργημάτων είναι δευτεροβάθμιο ποινικό δικαστήριο, που προβλέπεται στον τρέχοντα Κώδικα Ποινικής Δικονομίας. Συγκροτείται από έναν Πρόεδρο εφετών ή εφέτη, σύμφωνα με το άρ. 7 του ν. 4620/2019. Η αρμοδιότητα του Μονομελούς Εφετείου Κακουργημάτων, όπως διαγράφεται στο άρ. 110 του ίδιου νόμου, περιλαμβάνει την εκδίκαση υποθέσεων, που αφορούν την εκδίκαση:
β) των περιοριστικά απαριθμούμενων κακουργημάτων της διακεκριμένης κλοπής (άρθρο 374 ΠΚ), της ληστείας (άρθρο 380 ΠΚ), της παράτυπης μετανάστευσης (ν. 4251/2014), του κώδικα νόμων για τα ναρκωτικά (ν. 4139/2013), των περ. β΄ έως και ε΄ της παρ. 1 και της παρ. 3 του άρθρου 268 του ν.δ. 86/1969 «Δασικός Κώδικας» (Α΄ 7), και της παρ. 1 του άρθρου 71 τουν. 998/1979 «περί προστασίας δασών» (Α΄ 289), εκτός αν στον νόμο απειλείται κατά αυτών η ποινή της ισόβιας κάθειρξης, οπότε αυτά υπάγονται στη δικαιοδοσία του τριμελούς εφετείου.
γ) των υποθέσεων συγχώνευσης των ποινών με τον καθορισμό συνολικής ποινής στις περιπτώσεις που προβλέπονται στο άρθρο 551.
Κατηγορία:Δικαστικές αρχές
Μήνυμα του Αρεσίμπο
thumb|Το μήνυμα ως ηχητική ακολουθία
Το μήνυμα του Αρεσίμπο είναι ραδιοσήμα το οποίο εκπέμφθηκε από το παρατηρητήριο του Αρεσίμπο με κατεύθυνση το διάστημα το 1974, περιέχοντας βασικές πληροφορίες για την ανθρωπότητα και τον πλανήτη Γη σε κωδικοποιημένη μορφή. Σκοπός της εκπομπής ήταν η επικοινωνία με κάποιο άλλο εξωγήινο πολιτισμό ο οποίος θα λάβει και θα αποκρυπτογραφήσει το μήνυμα. Η εκπομπή του μηνύματος έγινε με κατεύθυνση την περιοχή γνωστή ως σφαιρωτό σμήνος του Ηρακλέους σε απόσταση 25.000 ετών φωτός. Η εκπομπή του μηνύματος έγινε μόνο μια φορά, ως μέρος της εκδήλωσης για τον εορτασμό της ανακαίνισης του τηλεσκοπίου στο παρατηρητήριο του Αρεσίμπο στις 16 Νοεμβρίου 1974. Το μήνυμα αποτελείται από 1.679 δυαδικά ψηφία (210 bytes), τα οποία μεταδόθηκαν σε συχνότητα 2.380 MHz με διαμόρφωση συχνότητας στα 10 Hz ισχύ εκπομπής 1.000 kW. Τα ψηφία του 1 και 0 από τα οποία αποτελείται το μήνυμα στην δυαδική μορφή του, μεταδόθηκε με μετατόπιση συχνότητας στον ρυθμό των 10 ψηφίων ανά δευτερόλεπτο. Η συνολική εκπομπή διήρκησε λιγότερο από 3 λεπτά.
Περιγραφή
Η διάταξη του μηνύματος αποτελείται από 1.679 τετράγωνα τα οποία είναι κατανεμημένα σε 73 γραμμές και 23 στήλες (1679 = 73 * 23 ως ημιπρώτος αριθμός), και στην μη κωδικοποιημένη μορφή του αποτελείται από συμβολικές απεικονίσεις. Το μήνυμα δημιουργήθηκε από τον Φρανκ Ντρέηκ, σε συνεργασία με τον Καρλ Σάγκαν και άλλους. Υπάρχουν 7 τμήματα στο μήνυμα με κατεύθυνση ανάγνωσης από πάνω προς τα κάτω:
Καθώς το μήνυμα θα χρειαστεί περίπου 25.000 έτη έως ότου φτάσει στο σφαιρωτό σμήνος του Ηρακλέους, και θα χρειαστούν άλλα 25.000 έτη αν υπάρξει απάντηση, το μήνυμα του Αρεσίμπο αποτελεί μια συμβολική επίδειξη του τεχνολογικού επιπέδου του ανθρώπου, καθώς και πραγματική προσπάθεια επικοινωνίας με άλλον εξωγήινο πολιτισμό, έστω και μονόδρομης. Ενδεικτικά, ο πυρήνας του σμήνους προς το οποίο το μήνυμα εκπέμφθηκε, δεν θα βρίσκεται στην θέση αυτή σε 25.000 χρόνια όταν φτάσει το μήνυμα αλλά θα έχει μετατοπιστεί, ωστόσο το μήνυμα θα φτάσει ούτως και άλλως κοντά στο κέντρο του γαλαξιακού σμήνους.
Αριθμοί
1 2 3 4 5 6 7 8 9  10 -- 0 0 0 1 1 1 1 00 00 00 0 1 1 0 0 1 1 00 00 10 1 0 1 0 1 0 1 01 11 01 X X X X X X X X  X  X <-δείκτης λιγότερο σημαντικού ψηφίου
ΟΙ αριθμοί από το 1 έως το 10 εμφανίζονται σε δυαδική μορφή με την τελευταία σειρά να υποδεικνύει το ξεκίνημα του κάθε αριθμού.
Στοιχεία DNA
H C N O P 1 6 7 8 15 -- 0 0 0 1 1 0 1 1 0 1 0 1 1 0 1 1 0 1 0 1                                                                                                   x x x x x
Οι αριθμοί 1, 6, 7, 8 and 15 αντιστοιχούν στους ατομικούς αριθμούς του υδρογόνου (H), άνθρακα (C), αζώτου (N), οξυγόνου (O), και φωσφόρου (P), τα οποία αποτελούν τα χημικά στοιχεία του DNA.
Νουκλεοτίδια
Οι χημικοί τύποι των νουκλεοτιδίων (οργανικές ενώσεις του DNA) αναπαριστώνται σε σχέση με τα χημικά στοιχεία όπως παρακάτω:
Για παράδειγμα η δεοξυριβόζη (C5H7O στο DNA, C5H10O4 ελεύθερη) διαβάζεται στο μήνυμα ως:
Διπλός έλιξ
Ο διπλός έλικας του DNA. Η κάθετη λευκή στήλη αναπαριστά των αριθμό των νουκλεοτιδίων, με την τιμή που αναπαρίσταται να είναι 4.3 δισεκατομμύρια (σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του 1974).
11 11 11 11 11 01 11 11 01 11 01 11 10 11 11 01 X
Ανθρωπότητα
Το σχήμα στο κέντρο αναπαριστά έναν άνθρωπο. Στα αριστερά υποδηλώνεται το μέσο ύψος ενός ανθρώπου στα 1,76 μέτρα. Αυτός ο αριθμός βρίσκεται σε αναλογία με τον δυαδικά αναγραμμένο αριθμό 14 πολλαπλασιασμένο επί του μήκους κύματος του μηνύματος (126 mm). Η αναπαράσταση στα δεξιά υποδηλώνει το σύνολο του ανθρωπίνου πληθυσμού το 1974, 4,3 δισεκατομμύρια. Στην περίπτωση αυτή ο αριθμός έχει οριζόντια αντί για κάθετη διάταξη. Ο δείκτης του λιγότερο σημαντικού ψηφίου βρίσκεται στην άνω αριστερά πλευρά της εικόνας, με τα δυαδικά ψηφία να έχουν κατεύθυνση προς τα δεξιά και τα πιο σημαντικά ψηφία παρακάτω.
X011011 111111 X0111   110111 111011         111111          110000
1110 (δυαδικό) = 14 (δεκαδικό)
000011 111111 110111 111011 111111 110110 (δυαδικό) = 4,292,853,750 (δεκαδικό)
Πλανήτες
Γη Ήλιος Ερμής Αφροδίτη    Άρης Δίας Κρόνος Ουρανός Ποσειδώνας Πλούτωνας
Απεικόνιση του Ήλιου και των πλανητών του Ηλιακού Συστήματος (ο Πλούτωνας θεωρούνταν κανονικός πλανήτης αντί για πλανήτης νάνος την εποχή εκείνη). Το τετράγωνο της Γης είναι υπερυψωμένο ώστε να ξεχωρίζει από τους υπόλοιπους πλανήτες, και επιπρόσθετα βρίσκεται ακριβώς από κάτω από την ανθρώπινη φιγούρα.
Τηλεσκόπιο
100101 111110 (δυαδικό) = 2.430 (δεκαδικό)
Στο τελευταίο τμήμα του μηνύματος περιέχεται αναπαράσταση του ραδιοτηλεσκοπίου του Αρεσίμπο και της διαμέτρου του, 2.430 επί το μήκος κύματος 126 mm του μηνύματος δίνει 306,18 μέτρα. Ο αριθμός αναπαριστάται οριζόντια, με τον δείκτη του λιγότερου σημαντικού ψηφίου στην κάτω δεξιά πλευρά της εικόνας. Το σημείο της εικόνας που μοιάζει με το γράμμα Μ είναι εκεί για να υποδηλώσει στον αναγνώστη του μηνύματος πως η καμπύλη που απεικονίζεται πιο πάνω αποτελεί παραβολικό κάτοπτρο.