cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
The Punisher (2ος κύκλος)
Ανάπτυξη
Τον Δεκέμβριο του 2017, το Netflix έδωσε επίσημα το πράσινο φως για τον δεύτερο κύκλο της σειράς, σε διάστημα λιγότερο από ένα μήνα από την κυκλοφορία των επεισοδίων του πρώτου κύκλου. Ο επικεφαλής της σειράς, Στιβ Λάιτφουτ, είχε μία γενική ιδέα για το τι θα απεικόνιζαν στον δεύτερο κύκλο από τη στιγμή που ήξερε «το ταξίδι του χαρακτήρα στον πρώτο κύκλο» στα πολύ πρώτα στάδια ανάπτυξης της σειράς, και δεν άφησε τις αντιδράσεις από τον πρώτο κύκλο να επηρεάσουν τα σχέδιά του αφού «κάποιοι λάτρεψαν τον πρώτο κύκλο, κάποιοι τον μίσησαν και κάποιοι ήταν ουδέτεροι. Η προσωπική μου γνώμη για αυτά τα πράγματα είναι πως απλά πρέπει να είσαι αληθινός με τον χαρακτήρα και την ιστορία που επέλεξες να πεις». Ο δεύτερος κύκλος της σειράς αποτελείται από 13 επεισόδια.
Σενάριο και σχεδιασμός
Ο Λάιτφουτ θεώρησε πως το θέμα του δεύτερου κύκλου θα έπρεπε να ήταν η «αποδοχή της ταυτότητας του Punisher» από τον ίδιο τον Φρανκ Καστλ. Ο κύκλος ξεκινάει με τον Καστλ να ταξιδεύει σε διάφορες περιοχές των Ηνωμένων Πολιτειών για να «δει τη χώρα για την οποία πολέμησε αλλά ποτέ ουσιαστικά δεν γνώρισε». Η σχεδιάστρια κοστουμιών, Λορέιν Κάλβερτ, χάρισε στον Καστλ μία «πιο χαλαρή» εμφάνιση για τα ταξίδια του, βάζοντάς τον να φοράει τζιν, αλλά τελικά ο Καστλ επιστρέφει στο γνωστό μπλουζάκι του χαρακτήρα με την απεικόνιση ενός ανθρώπινου κρανίου στο στήθος. Ο Λάιτφουτ και ο Τζον Μπέρνθαλ δούλεψαν στο να κάνουν τη στιγμή της αλλαγής «μία στιγμή αναπόσπαστη από την πλοκή και καθοδηγούμενη από αυτήν». Ο Μπέρνθαλ θεώρησε πως «είχαν βρει έναν πολύ έξυπνο, πολύ στρατηγικό λόγο, έναν πολύ ψυχολογικά στρατηγικό λόγο στο να φορέσει ξανά το μπλουζάκι» έτσι ώστε όλο αυτό «να βγάζει νόημα». Ο Λάιτφουτ μίλησε επίσης και για την συμπερίληψη του χαρακτήρα της Κάρεν Πέιτζ στον κύκλο, λέγοντας πως η σχέση μεταξύ Πέιτζ και Καστλ θα συνέχιζε «να είναι πολύ σημαντική».
Το τμήμα μακιγιάζ της σειράς εργάστηκε σχολαστικά έτσι ώστε να καταφέρουν να αποδώσουν όσο πιο ρεαλιστικά γινόταν τις ουλές στο πρόσωπο του Μπίλι Ρούσο, ο οποίος ανάρρωνε από τον τραυματισμό του και υπέφερε από απώλεια μνήμης και εγκεφαλικές βλάβες. Παρά το ότι ο Ρούσο μοιάζει με τον χαρακτήρα Jigsaw από τα κόμικ, στη σειρά δεν αναφέρεται ποτέ με αυτό το όνομα. Ο Μπεν Μπαρνς ξύρισε το κεφάλι του για τις ανάγκες του ρόλου και υιοθέτησε μία πιο τραχιά Νεοϋρκέζικη προφορά, η οποία ήταν και «πιο κοντά στις ρίζες του». Ο Μπαρνς θεώρησε πως ο Ρούσο είχε μία ευαλωτότητα σε αυτόν τον κύκλο, παρόμοια με αυτήν που είχε και ο χαρακτήρας του Γουίλσον Φισκ στον πρώτο κύκλο της σειράς Darecevil, τον οποίο ενσάρκωσε ο Βίνσεντ Ντ'Ονόφριο. Η Ντίνα Μαντάνι παθαίνει «ψύχωση» με τον Ρούσο, τον οποίο και επισκέπτεται καθημερινά στο νοσοκομείο. Η Άμπερ Ρόουζ Ρίβα πρόσθεσε πως η Μαντάνι προσπαθεί να «αυτο-θεραπευτεί» μετά τα γεγονότα του πρώτου κύκλου, καταφεύγοντας στο ποτό και σε ασύδοτη συμπεριφορά. Καθώς η Κρίστα Ντουμόντ ως χαρακτήρας είναι «πολύ κλειστή και δεν θέλει να εισβάλλει κανείς στον προσωπικό της χώρο», η Κάλβερτ προσπάθησε να φτιάξει την εμφάνισή της εξίσου απόκρυφη. Κάνοντάς το αυτό, «το ντύσιμο έγινε ένα πολύ σημαντικό κομμάτι του χαρακτήρα, αφού η Ντουμόντ κρυβόταν και καλυπτόταν όσο μπορούσε πίσω από τα ρούχα της».
Κάστινγκ
Τον Φεβρουάριο του 2018, επιβεβαιώθηκε η επιστροφή των Τζον Μπέρνθαλ, Μπεν Μπαρνς, Άμπερ Ρόουζ Ρίβα και Τζέισον Ρ. Μουρ, οι οποίοι θα επαναλάμβαναν τους ρόλους τους ως Φρανκ Καστλ, Μπίλι Ρούσο, Ντίνα Μαντάνι και Κέρτις Χόιλ αντίστοιχα. Επίσης, τον ίδιο μήνα ανακοινώθηκε πως οι Τζος Στιούαρτ, Φλοριάνα Λίμα και Τζόρτζια Γουίγκαμ θα συμπλήρωναν το βασικό καστ, ενσαρκώνοντας τους Τζον Πίλγκριμ, Κρίστα Ντουμόντ και Έιμι Μπέντιξ αντίστοιχα, ενώ τον Μάιο ανακοινώθηκαν οι Κόρμπιν Μπέρνσεν και Ανέτ Ο' Τουλ για τους ρόλους των Άντερσον και Ελάιζα Σουλτς. Τον Δεκέμβριο της ίδιας χρονιάς επιβεβαιώθηκε πως η Ντέμπορα Αν Γολ θα επαναλάμβανε τον ρόλο της ως Κάρεν Πέιτζ.
Γυρίσματα
Τα γυρίσματα του δεύτερου κύκλου ξεκίνησαν στις 10 Μαρτίου 2018 στην περιοχή Μπέλμορς της Νέας Υόρκης. Επίσης, γυρίσματα έλαβαν χώρα και στην περιοχή Όλμπανι στα μέσα Ιουλίου 2018, ενώ η παραγωγή ολοκληρώθηκε τον Αύγουστο του 2018.
Κυκλοφορία
Τον Ιανουάριο του 2019, κυκλοφόρησε ένα βίντεο με μικρά teasers για τις επικείμενες κυκλοφορίες του Netflix και, ανάμεσα στα teasers, βρισκόταν κι ένα για τον δεύτερο κύκλο της σειράς. Τον ίδιο μήνα κυκλοφόρησε επίσης ένα μεγαλύτερης διάρκειας teaser καθώς και το επίσημο τρέιλερ του δεύτερου κύκλου. Τα επεισόδια του δεύτερου κύκλου κυκλοφόρησαν όλα μαζί στην πλατφόρμα του Netflix στις 18 Ιανουαρίου 2019.
Κριτικές
Στη σελίδα συλλογής κριτικών Rotten Tomatoes, ο δεύτερος κύκλος της σειράς συγκεντρώνει ποσοστό αποδοχής 61%, με μέσο όρο 6,7/10, βασισμένα σε 36 κριτικές και στο τμήμα ομοφωνίας αναφέρεται: «Ο δεύτερος κύκλος της σειράς The Punisher αφήνει τους θεατές διχασμένους ανάμεσα στην αναμφισβήτητα γεμάτη δράση ψυχαγωγία και στην απογοητευτική απεικόνιση του χαρισματικού Φρανκ Καστλ». Η σελίδα Metacritic δίνει στον δεύτερο κύκλο ποσοστό 58% βασισμένο σε 6 κριτικές, με την ένδειξη «μικτές ή μέτριες κριτικές».
Ο Κέβιν Γιέομαν από την ιστοσελίδα Screen Rant γράφει πως ο δεύτερος κύκλος της σειράς έρχεται με μία ενδιαφέρουσα ιστορία για τον βασικό της χαρακτήρα, «η οποία υπαινίσσεται όχι μόνο ένα είδος λύτρωσης για τον εν ψυχρώ δολοφόνο, αλλά τον τοποθετεί και σε ένα νέο κάδρο όπου μοιάζει λιγότερο με αντι-ήρωα και περισσότερο με υπερήρωα». Ο Μέριλ Μπαρ από το περιοδικό Forbes ήταν επίσης θετικός με τον δεύτερο κύκλο της σειράς γράφοντας: «Αυτός ο κύκλος είναι το τέλειο παράδειγμα του τι συμβαίνει όταν τιμάς αληθινά το αυθεντικό υλικό που έχεις στα χέρια σου». Το μόνο αρνητικό σημείο, το οποίο δεν είναι σίγουρος αν θεωρείται αρνητικό, είναι πως δεν υπάρχει ουσιαστική εξέλιξη στον ίδιο τον χαρακτήρα, ενώ επαινεί την ερμηνεία του Μπέρνθαλ σημειώνοντας πως «φοράει τα γυαλιά» στους «συνάδελφους» Defenders. Η Άλισον Σουμέικερ από την ιστοσελίδα rogerebert.com εκθειάζει την ερμηνεία του Μπέρνθαλ, λέγοντας πως είναι «απίστευτα καλός ως Punisher. Ένας αξιοσημείωτος συνδυασμός δεξιότητας και ευαλωτότητας μαζί με τη δουλειά ενός εξαιρετικού διευθυντή κάστινγκ πρέπει να συναντηθούν για να έχουμε μία ερμηνεία σαν αυτή. [...] [Ο Μπέρνθαλ] ενσαρκώνει τον Καστλ άφοβα, αλλά με συμπόνια. Του δίνει ψυχή και, περιστασιακά, είναι ακόμα και αστείος». Η Χέιλι Φάουτς από την ιστοσελίδα Collider βαθμολόγησε τον δεύτερο κύκλο με 3/4, λέγοντας πως είναι «αρκετά καλός, ειδικά ως προϊόν ψυχαγωγίας για να ξεχαστείς». Σημειώνει πως αυτός ο κύκλος είναι εντελώς διαφορετικός, «σχεδόν αποκομμένος από την ωμή συναισθηματική ευαλωτότητα» που είχε ο πρώτος κύκλος και «πιο πιστός στον τόνο των κόμικ». Επαίνεσε τις σκηνές δράσης ως «κάποιες από τις καλύτερες που θα δεις στην τηλεόραση, με αξιόλογη χορογραφία, εφέ, σύνθεση πλάνων και ερμηνειών», καθώς επίσης και την ερμηνεία του Μπέρνθαλ, ο οποίος «προσφέρει ακόμα μία συναρπαστική ερμηνεία ως Φρανκ Καστλ, ακόμα και όταν το σενάριο δεν τον βοηθά». Επιπρόσθετα, αναφέρει τη χημεία Μπέρνθαλ-Γουίγκαμ με «κάθε σκηνή που μοιράζονται στην οθόνη να είναι από τις καλύτερες σκηνές του κύκλου». Η Λιζ Σάνον Μίλερ από την ιστοσελίδα IndieWire βαθμολόγησε τον δεύτερο κύκλο με B+, επισημαίνοντας πως ο πιο βίαιος χαρακτήρας της Marvel, δείχνει περισσότερη από την ανθρωπιά του. «Αυτό που κάνει αυτό τον κύκλο να λειτουργεί τόσο καλά, είναι πως μοιάζει περισσότερο σαν να είναι ο πέμπτος κύκλος κι όχι ο δεύτερος, με μία αυτόνομη ιστορία ανάμεσα στις καθιερωμένες περιπέτειες του Φρανκ Καστλ». Σημειώνει επίσης πως ο Μπέρνθαλ «κουβαλάει τη σειρά», ενώ η προσθήκη της Γουίγκαμ έφερε λίγο φως στη σκοτεινή αυτή σειρά.
Η Άνι Μπουντέλ, γράφοντας για το NBC News Think, αναφέρει πως ο δεύτερος κύκλος είναι μία «αιματηρή υπενθύμιση πως στον κόσμο του Φρανκ Καστλ, τα όπλα είναι υπερδύναμη» και δεν το βρίσκει παράξενο που η βάση των θαυμαστών της σειράς φαίνεται να αποτελείται από άντρες με ακροδεξιές ιδεολογίες. «Αυτή τη φορά, ο νέος κύκλος της σειράς The Punisher φαίνεται να έχει επίγνωση της φήμης του» και για αυτό «στοχεύει και σε ιστορίες που είναι ξεκάθαρα αντίθετες από ακροδεξιές ιδεολογίες». Η Γουένλεϊ Μα από την ιστοσελίδα news.com.au δεν ήταν καθόλου ενθουσιασμένη με τον δεύτερο κύκλο. Βρήκε τους νέους χαρακτήρες «χωρίς ενδιαφέρον» και την ιστορία «κουραστική και επαναλαμβανόμενη». Επέκρινε τον ρυθμό της σειράς, ενώ για τον χαρακτήρα του Punisher αναφέρει: «Παρά το ότι έκλεψε την παράσταση όταν εμφανίστηκε στον δεύτερο κύκλο της σειράς Daredevil, ο Φρανκ Καστλ δεν ταίριαξε ποτέ καλά στη δική του σειρά» και καταλήγει πως είναι «απλά ένας ακόμα θυμωμένος τύπος χωρίς σκοπό σε μια τηλεοπτική σειρά». Ο Άλεξ ΜακΛέβι από την ιστοσελίδα The AV Club βαθμολόγησε τον δεύτερο κύκλο με C+ λέγοντας πως ούτε η σειρά The Punisher «κατάφερε να ξεφύγει από την κατάρα των δεύτερων κύκλων των σειρών της Marvel στο Netflix», αφού κανένας δεύτερος κύκλος αυτών των σειρών δεν κατάφερε να ξεπεράσει τον πρώτο. «Όταν ο πρώτος κύκλος έθεσε ερωτήματα για την ηθική του Φρανκ Καστλ με σχετική επιτυχία, το να βλέπεις τη σειρά να επιστρέφει στα ίδια αλλά με μειωμένη απόδοση, είναι απογοητευτικό». Σημείωσε, ωστόσο, πως οι αδύναμες ιστορίες και οι συνηθισμένοι διάλογοι «δεν μπορούν να απαξιώσουν τις σκηνές δράσης». Η Έλεν Ο'Χάρα από το κινηματογραφικό περιοδικό Empire βαθμολόγησε τον κύκλο με 3/5 λέγοντας πως «ο καλύτερος λόγος για να τον παρακολουθήσεις, πέραν του χαρίσματος του Μπέρνθαλ, είναι η συνεχής βάναυση δράση» και καταλήγει πως τα 13 επεισόδια είναι πάρα πολλά «με ατελείωτο αργό ρυθμό, ακολουθούμενα από ένα τελευταίο επεισόδιο που δυσκολεύεται να χωρέσει μέσα και να ολοκληρώσει όλες τις ανοικτές ιστορίες». Ο Άλεξ Άμπαντ-Σάντος από την ιστοσελίδα Vox βαθμολόγησε τον δεύτερο κύκλο με 2,5/5 λέγοντας πως «ο Μπέρνθαλ είναι εξαιρετικός, όπως και οι σκηνές μάχης. Αλλά το σενάριο ήταν πραγματικά κακό» και «ακόμα και με τη νέα δυναμική που άλλαξε τη ζωή του Φρανκ, υπάρχουν κάποιες ιστορίες που θα ήταν καλύτερο να κλείσουν στην πρώτο κύκλο».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κύκλοι του The Punisher
Θέσαρ Σάντσεθ
Ο Θέσαρ Σάντσεθ Ντομίνγκεζ (César Sánchez Domínguez, 2 Σεπτεμβρίου 1971), γνωστός απλά ως Θέσαρ, είναι Ισπανός παλαίμαχος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως τερματοφύλακας.
Σε ακριβώς 20 σεζόν στη Πριμέρα Ντιβισιόν (το μόνο πρωτάθλημα που συμμετείχε ως επαγγελματίας), αγωνίστηκε σε 401 αγώνες με τις Ρεάλ Βαγιαδολίδ, Ρεάλ Μαδρίτης, Σαραγόσα, Βαλένθια και Βιγιαρεάλ, ήταν η πρώτη επιλογή σε τρεις από αυτές τις ομάδες και κέρδισε επτά σημαντικούς τίτλους με τη Ρεάλ Μαδρίτης, συμπεριλαμβανομένου του Τσάμπιονς Λιγκ 2001-02.
Βαγιαδολίδ/Ρεάλ Μαδρίτης
Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του και εξελίχθηκε στις ακαδημίες νέων της Ρεάλ Βαγιαδολίδ και έκανε το ντεμπούτο του με την πρώτη ομάδα στην εντός έδρας ήττα με 0-6 εναντίον της Μπαρτσελόνα, όπου πέρασε στον αγώνα στη θέση του Μάουρο Ράβνιτς νωρίς στο δεύτερο ημίχρονο, στο τέλος της σεζόν 1991-92. Έχασε, συνδυαστικά, μόνο τέσσερις αγώνες πρωταθλήματος μεταξύ των σεζόν 1995-2000.
Τη σεζόν 2000-01, υπέγραψε συμβόλαιο με τη Ρεάλ Μαδρίτης, αρχικά ως εφεδρικός του παιδιού-θαύμα Ίκερ Κασίγιας. Ωστόσο, την επόμενη σεζόν, τελικά έγινε η πρώτη επιλογή και ξεκίνησε σε πέντε από τους εννέα αγώνες του Τσάμπιονς Λιγκ, κατά τη διάρκεια της νικηφόρας εκστρατείας του 2001-02, αλλά αντικαταστήθηκε από τον Κασίγιας στον τελικό εναντίον της Μπάγερ Λεβερκούζεν, αφού υπέστη τραυματισμό.
Σαραγόσα/Τότεναμ
Λίγο αργότερα, ο Σάντσεθ αγοράστηκε από την Τότεναμ του Χουάντε Ράμος. Έκανε την πρώτη και μοναδική εμφάνισή του για το σύλλογο του Λονδίνου εναντίον της Λίβερπουλ, σε μία νίκη με 4-2 για το Λιγκ Καπ, αντικαθιστώντας τον τραυματισμένο Εουρέλιο Γκόμες.
Βαλένθια/Τελευταία χρόνια
Ο Θέσαρ επέστρεψε στην Ισπανία στις 20 Ιανουαρίου 2009, υπογράφοντας στη Βαλένθια με ελεύθερη μεταγραφή μέχρι το τέλος της σεζόν 2008-09, καθώς ο σύλλογος είχε μόλις χάσει τον βασικό τερματοφύλακα, Ρενάν, με τραυματισμό στη βουβωνική χώρα, κατά τη διάρκεια μίας ήττας με 2-3 από την Αθλέτικ Μπιλμπάο. Παρ 'όλα αυτά, ο Θέσαρ επιλέχθηκε για τον πάγκο σε έναν αγώνα της Τότεναμ στις 21 Ιανουαρίου, το δεύτερο ημιτελικό αγώνα του Λιγκ Καπ εναντίον της Μπέρνλι. Δύο μέρες αργότερα, ηΤότεναμ ανακοίνωσε ότι το συμβόλαιο του είχε ακυρωθεί με αμοιβαία συγκατάθεση και διατήρησε τη θέση του ως βασικός, ακόμη και όταν ο Βραζιλιάνος επανήλθε από τον τραυματισμό του.
Μετά από μία εντυπωσιακή μισή σεζόν, ο Θέσαρ (ηλικίας σχεδόν 38 ετών) ανανέωσε το συμβόλαιο του για ακόμη ένα έτος. Ξεκίνησε τη σεζόν 2009-10 στον πάγκο, παίρνοντας δεύτερο ρόλο μετά τη μεταγραφή του Μιγκέλ Άνχελ Μόγια. Ωστόσο, μετά τις μη πειστικές εμφανίσεις του τελευταίου, ανέκτησε θέση βασικού, διατηρώντας συνεχόμενες καθαρές εστίες εναντίον της Ράθινγκ Σανταντέρ (1-0), της πρωταθλήτριας Μπαρτελόνα (0-0), της Αλμερία ( 3-0) και της Μάλαγα (1-0). Το Μάϊο του 2010, αφού βοήθησε τη Βαλένθια στην κατάληψη της 3ης θέσης, με την ομάδα να επιστρέφει στο Τσάμπιονς Λιγκ, ο βετεράνος συμφώνησε σε μία ακόμη επέκταση συμβολαίου, διάρκειας ενός έτους.
Στις 2 Απριλίου 2011, ο Θέσαρ έγινε ο δεύτερος γηραιότερος τερματοφύλακας στην ιστορία του ισπανικού πρωταθλήματος, καθώς εμφανίστηκε - ως βασικός - στην εκτός έδρας νίκη με 4-2 επί της Χετάφε, σε ηλικία 39 ετών και 212 ημερών. Αγωνίστηκε σε 15 αγώνες, καθώς η ομάδα του τερμάτισε 3η και είχε προκρίθηκε στο Τσάμπιονς Λιγκ 2011-12.
Ωστόσο, μετά την απόκτηση του Ντιέγκο Άλβες και την ανανέωση συμβολαίου του νεαρού Βιθέντε Γκούαϊτα, ο Θέσαρ έγινε πλεονάζοντας. Στις 2 Ιουνίου 2011, υπέγραψε μονοετές συμβόλαιο με τη βαλενθιανή ομάδα Βιγιαρεάλ, κάνοντας το ντεμπούτο του στο πρωτάθλημα στις 10 Σεπτεμβρίου, σε μία ισοπαλία 2-2 εναντίον της Σεβίλλης. Στη συνέχεια, έγινε μόλις ο πέμπτος παίκτης που αγωνίστηκε στην Πριμέρα Ντιβισιόν σε ηλικία άνω των 40 ετών, μετά τους Χάρυ Λόου, Ζακ Σονγκό΄ο, Αμεντέο Καρμπόνι και Ντονάτο.
Διεθνής σταδιοδρομία
Ο Θέσαρ έκανε την πρώτη και μοναδική εμφάνισή του με την Εθνική Ισπανίας στις 16 Αυγούστου 2000, σε μία φιλική ήττα με 4-1 από τη Γερμανία στο Αννόβερο.
Διακρίσεις
Ρεάλ Μαδρίτης
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισπανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Βαγιαδολίδ Β Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Βαγιαδολίδ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεγούντα Ντιβιζιόν Β Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Σαραγόσα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τότεναμ Χότσπερ Κατηγορία:Ισπανοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βαλένθια ΚΦ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βιγιαρρεάλ ΚΦ Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ
Κοκκινιά Γρεβενών
Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Κοκκινιά
Η Κοκκινιά είναι ορεινό χωριό της περιφερειακής ενότητας Γρεβενών σε υψόμετρο 670 μέτρα.
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Κοκκινιά βρίσκεται στα βόρεια όρια των Γρεβενών με την περιφερειακή ενότητα Κοζάνης σε απόσταση 22 χλμ. Β.-ΒΑ. από τα Γρεβενά και 13 χλμ. ΝΔ. από τη Σιάτιστα. Σε απόσταση 5 χλμ. ανατολικά από το χωριό, μετά την ΕΟ Κοζάνης - Γρεβενών και την Εγνατία Οδό υπάρχουν ερείπια από το πέτρινο "γεφύρι του Πασά" το οποίο αποτελούσε σημαντικό πέρασμα του ποταμού Αλιάκμονα και ένωνε τα Γρεβενά με την Κοζάνη. Κτίστηκε το 1806, το μήκος του έφτανε τα 100 μ. και είχε έξι ανόμοιες καμάρες και πάνω από τα μεσόβαθρα του ανακουφιστικά ανοίγματα. Στις 14 Απριλίου 1941 ανατινάχτηκε από τους Άγγλους για να μην περάσουν οι Γερμανοί. Από το 1990 έχει χαρακτηριστεί ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο. Η παλιά ονομασία του χωριού είναι Σούμπινο και έτσι αναφέρεται στο ΦΕΚ 260Α - 31/12/1918 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Το 1927 μετονομάστηκε σε Κοκκινιά. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τη Νέα Τραπεζούντα αποτελούν την τοπική κοινότητα Κοκκινιά που ανήκει στην δημοτική ενότητα Ηρακλεωτών του Δήμου Γρεβενών και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 242 κατοίκους, ενώ ως οικισμός 223.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Γρεβενών Κοκκινιά
Σουηδοί
Οι Σουηδοί (σουηδικά: svenskar) είναι σκανδιναβικός λαός ο οποίος ζει κυρίως στη Σουηδία. Σουηδοί ζουν και σε γειτονικές χώρες, όπως η Φινλανδία. Στην αρχαιότητα οι Σουηδοί ήταν ένα γερμανικό φύλο το οποίο συμμετείχε στις μεγάλες εισβολές που σάρωσαν τη Δυτική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.
Μέχρι τον 10ο αιώνα οι σκανδιναβικές ζούσαν σε μικρά βασίλεια. Η γερμανική φυλή των Σουηδών ζούσε στη Σβέαλαντ και γειτνίαζε με τους Γότθους της Σκανδιναβίας στο νότο. Η ενοποίηση της Σουηδίας ήταν μακρά διαδικασία και ανάλογα με τα σύνορα διέφερε η γεωγραφική εξάπλωση των Σουηδών και της Σουηδικής γλώσσας.
Η σουηδόφωνη μειονότητα στη Φινλανδία (finlandssvenskar) προέκυψε από τη μακραίωνη Σουηδική διοίκηση της Φινλανδίας. Άλλες εθνοτικές ομάδες έχουν χτίσει μια σουηδική ταυτότητα. Για παράδειγμα, μέχρι το 1658, όταν η Σουηδία κατέκτησε τη Σκανία, οι κάτοικοι ήταν Δανοί που μιλούσαν τη σκανική διάλεκτο (skånska). Ομοίως, τον 17ο αιώνα μετανάστευσαν πολλοί Βαλλόνοι στη Σουηδία, όπως και πολλές εθνότητες αργότερα. Αντίθετα, σήμερα στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά ζουν μεγάλες κοινότητες ατόμων Σουηδικής καταγωγής, αποτέλεσμα της μαζικής μετανάστευσης στα τέλη του 19ου αιώνα και τις αρχές του 20ού αιώνα.
Κατανομή
Η μεγαλύτερη από τις περιοχές που κατοικούν οι Σουηδοί σήμερα είναι η Σουηδία, την οποία κατάκτησαν οι εθνογλωσσικοί πρόγονοι τους. Έχουν σημαντική παρουσία στο ανατολικό μισό της Σκανδιναβικής χερσονήσου. Μικρότερες κοινότητες Σουηδών ζουν στη Βόρεια Ευρώπη και αλλού. Οι Σουηδοί ζουν σε παραθαλάσσιες περιοχές στις βορειοανατολικές και ανατολικές ακτές της Βαλτικής. Μοιράζονται μια χιλιόχρονη ιστορία διαμονής στα εδάφη της Σουηδίας και των γειτονικών περιοχών. Πέρα από τη Σουηδία υπάρχει μια μακραίωνη παρουσία των Σουηδών στη Φινλανδία, όπου μιλούν τη διάλεκτο των σουηδικών της Φινλανδίας (finnlandssvenska) η οποία ανήκει στις ανατολικές σουηδικές διαλέκτους. Επίσης, οι Σουηδοί αποτελούν τη συντριπτική πλειοψηφία των κατοίκων των νήσων Ώλαντ, αυτόνομη περιοχή της Φινλανδίας. Η σουηδική διάλεκτος που μιλάνε εκεί εμφανίζει περισσότερες ομοιότητες με τις σουηδικές διαλέκτους της Σουηδίας και όχι της Φινλανδίας. Η Εσθονία είχε επίσης μια μεγάλη σουηδική μειονότητα μέχρι τη Σοβιετική προσάρτηση της χώρας, το 1940 και το 1944. Λόγω των μεταναστεύσεων από τον 18ο έως τον 20ό αιώνα, υπάρχουν ομάδες Σουηδών μεταναστών οι οποίες ζουν στην Αμερική (ιδιαίτερα στη Μινεσότα και το Ουισκόνσιν) και στην Ουκρανία.
Σήμερα, οι Σουηδοί τείνουν να μεταναστεύουν κυρίως προς τις σκανδιναβικές χώρες (Νορβηγία, Δανία, Φινλανδία), προς τις αγγλόφωνες χώρες (Ηνωμένες Πολιτείες, Ηνωμένο Βασίλειο). Επίσης μεταναστεύουν προς την Ισπανία και τη Γερμανία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σουηδοί Κατηγορία:Γερμανικοί λαοί
Δράκος του Βάβελ (άγαλμα)
Το Άγαλμα του Δράκου του Βάβελ (Pomnik Smoka Wawelskiego) είναι άγαλμα στους πρόποδες του λόφου Βάβελ, στην Κρακοβία της Πολωνίας, μπροστά από το Άνδρο του Δράκου, αφιερωμένο στον μυθικό Δράκο του Βάβελ. Το άγαλμα τοποθετήθηκε το 1972 και βγάζει φωτιά από το στόμα του κάθε τρία λεπτά.
Θρύλος
Ο Δράκος του Βάβελ (πολωνικά: Smok Wawelski) είναι ένας διάσημος δράκος στην πολωνική μυθολογία που ζούσε σε μια σπηλιά στους πρόποδες του λόφου Βάβελ στις όχθες του ποταμού Βιστούλα. Μία από τις πολλές δημοφιλείς ιστορίες για τον δράκο διαδραματίζεται στην Κρακοβία κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Βασιλιά Κράκου, του μυθικού ιδρυτή της πόλης. Στο μύθο, ο δράκος τρομοκρατεί τους ντόπιους χωρικούς καταστρέφοντας τα σπίτια τους και τρώγοντας τις μικρές κόρες τους. Απελπισμένος να λύσει το πρόβλημα, ο Βασιλιάς Κράκος υπόσχεται το χέρι της κόρης του, Βάντα, σε όποιον γενναίο άνδρα μπορέσει να νικήσει το δράκο. Ένας τσαγκάρης ονόματι Σκούμπα δέχεται την πρόκληση και γεμίζει ένα αρνί με θείο για να το φάει ο δράκος. Ο Σκούμπα αφήνει το αρνί κοντά στη σπηλιά του δράκου και το απρόσεκτο θηρίο καταβροχθίζει το δόλωμα. Αμέσως μετά, η δίψα του δράκου γίνεται αφόρητη και πίνει τόσο πολύ νερό από τον ποταμό Βιστούλα που εκρήγνυται από τον ασύλληπτο όγκο. Στη συνέχεια, ο Βασιλιάς Κράκος παντρεύει την κόρη του, Βάντα, με τον νικητή Σκούμπα. Στην παλαιότερη εκδοχή αυτής της ιστορίας του 12ου αιώνα, γραμμένη από τον Βιντσέτι Καντουούμπεκ, ο δράκος νικήθηκε από τους δύο γιους του βασιλιά Κράκου, τον Κράκο Β΄ και τον Λεχ Β΄.
Άγαλμα
Το άγαλμα σχεδιάστηκε από τον Πολωνό γλύπτη Μπρονίσουαφ Χρόμι και ολοκληρώθηκε το 1969. Εγκαταστάθηκε στη σημερινή του θέση το 1972, μια ημερομηνία που συνήθως επαναλαμβάνεται σε άλλες πηγές. Ο Μπιελόβιτς σημειώνει ότι το άγαλμα κατασκευάστηκε το 1969, αλλά δεν τοποθετήθηκε στη σημερινή του θέση μέχρι το 1972. Το άγαλμα είναι φτιαγμένο από μπρούντζο και στέκεται σε μεγάλο ασβεστολιθικό ογκόλιθο. Έχει ύψος 6 μέτρα. δεξιά|μικρογραφία|Βίντεο του αγάλματος που βγάζει φωτιά Μερικά πρώιμα σχέδια για το άγαλμα περιελάμβαναν μια πιο παραδοσιακή βρύση. Μια μεταγενέστερη παραλλαγή πρότεινε ότι θα έπρεπε να βυθιστεί μερικώς στον κοντινό ποταμό Βιστούλα, αλλά αυτό απορρίφθηκε. Στο τέλος, το άγαλμα σχεδιάστηκε για να βγάζει φωτιά. Επίσης εκσυγχρονίστηκε πρόσφατα, ώστε η ανάσα της φωτιάς να μπορεί να ενεργοποιηθεί με ένα μήνυμα κειμένου SMS (το άγαλμα μπορεί να το κάνει σε διαστήματα τουλάχιστον 15 δευτερολέπτων). Η υπηρεσία είναι δημοφιλής και δέχεται τουλάχιστον 2.500 αιτήματα την ημέρα. Για τη φωτιά χρησιμοποιείται φυσικό αέριο ως καύσιμο. Χωρίς μηνύματα κειμένου, οι αναπνοές φωτιάς εμφανίζονται σε διαστήματα περίπου πέντε λεπτών.
Το άγαλμα έχει περιγραφεί ως «παραδοσιακό» στοιχείο του σύγχρονου τοπίου της Κρακοβίας και ως σημαντικό τουριστικό αξιοθέατο της πόλης, ιδιαίτερα για τα παιδιά.
Ενωτικόν
Το Ενωτικόν ("πράξη της ένωσης") ήταν ένα χριστολογικό έγγραφο, που εκδόθηκε από τον Αυτοκράτορα των Ρωμαίων Ζήνωνα το 482, σε μία αποτυχημένη προσπάθεια να συμφιλιωθούν οι διαφορές μεταξύ των υποστηρικτών της Δ΄ Οικουμενικής Συνόδου στη Χαλκηδόνα και των αντιπάλων της Συνόδου. Ακολούθησε το Ακακιανό Σχίσμα
Το 451 η Σύνοδος στη Χαλκηδόνα διευθέτησε τις χριστολογικές διαφορές καταδικάζοντας τόσο τον Μονοφυσισμό, που υποστήριζε ο Ευτύχης, όσο και τον Νεστοριανισμό. Ωστόσο μεγάλα τμήματα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας στην ανατολή, ειδικά στην Αίγυπτο, αλλά και στην Παλαιστίνη και τη Συρία, είχαν απόψεις μονοφυσιτικές (ή, πιο αυστηρά, μιαφυσιτικές). Προκειμένου να αποκατασταθεί η ενότητα, ο Ακάκιος Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, επινόησε έναν ειρηνιστικό τύπο, που ο Αυτοκράτορας Ζήνωνας εξέδωσε χωρίς την έγκριση του επισκόπου της Ρώμης ή της Συνόδου των επισκόπων. Το Ενωτικόν ενέκρινε τις δοξασίες των Ευτύχη και Nεστορίου που είχαν καταδικαστεί στη Χαλκηδόνα και αποδέχθηκε ρητά θέσεις τους που είχαν αναθεματιστεί από τον Κύριλλο πάπα της Αλεξανδρείας, αλλά απέφυγε οποιαδήποτε οριστική δήλωση, σχετικά με το αν ο Χριστός είχε μία ή δύο φύσεις, προσπαθώντας να καθησυχάσει και τις δύο πλευρές της διαμάχης.
Αυτή η πράξη απέτυχε να ικανοποιήσει και τις δύο πλευρές. Όλες οι πλευρές προσβλήθηκαν από τον Αυτοκράτορα, που υπαγόρευε ανοικτά τα δόγματα της Εκκλησίας. Ο πατριάρχης της Αντιόχειας πιέστηκε να υπογράψει στο Ενωτικόν· όταν ο Ιωάννης Α΄ πάπας της Αλεξάνδρειας αρνήθηκε, ο Αυτοκράτορας τον απέβαλλε και, αντίθετα, αναγνώρισε τον μονοφυσίτη Πέτρο Μόνγκο, ο οποίος είχε αποδεχθεί το Ενωτικόν. Ωστόσο άλλοι μονοφυσίτες τον εγκατέλειψαν και στη συνέχεια ονομάστηκαν Ακέφαλοι, αφού είχαν χάσει τον ηγέτη τους. Μετά από δύο χρόνια υπεκφυγών και χρονοτριβών από τον Aκάκιο, ο Φήλιξ Γ΄ πάπας της Ρώμης καταδίκασε την πράξη και αφόρισε τον Ακάκιο (484), αν και αυτό αγνοήθηκε σε μεγάλο βαθμό στην Κωνσταντινούπολη, ακόμη και μετά το τέλος του Ακακίου το 489.
Ο Ζήνων απεβίωσε το 491. Ο διάδοχός του Αναστάσιος Α΄ ήταν συμπαθής προς τους μονοφυσίτες και αποδεχόταν το Ενωτικόν. Ωστόσο η θέση του Αναστάσιου Α΄ ήταν σε αντίθεση με το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού της Κωνσταντινούπολης που ήταν πιστό στη Δ΄ Οικουμενική Σύνοδο και σε αντίθεση με τον Βιταλιανό, έναν στρατηγό υπέρ της Συνόδου, που προσπάθησε να ανατρέψει τον Αυτοκράτορα το 514. Ο Αναστάσιος Α΄ στη συνέχεια προσπάθησε να θεραπεύσει το σχίσμα με τον πάπα Ορμίσδα, αλλά αυτό απέτυχε, όταν ο Αναστάσιος Α΄ αρνήθηκε να αναγνωρίσει τον αφορισμό του πλέον αποβιώσαντος Ακακίου. Ο Βιταλιανός προσπάθησε να ανατρέψει τον Αυτοκράτορα για δεύτερη φορά, αλλά ηττήθηκε από πιστούς στον Αναστάσιο Α΄ αξιωματικούς.
Το σχίσμα που προκλήθηκε από το Ενωτικόν διευθετήθηκε επίσημα το 519, όταν ο Αυτοκράτορας Ιουστίνος Α΄ αναγνώρισε τον αφορισμό του Aκακίου και επανένωσε τις εκκλησίες. Ωστόσο μερικοί Κόπτες χριστιανοί της Αλεξάνδρειας και Σύριοι χριστιανοί της Αντιόχειας εξακολουθούσαν να αγκαλιάζουν τον μονοφυσιτισμό και οι εκκλησίες τους έγιναν γνωστές στη σύγχρονη εποχή ως Προχαλκηδόνιες Εκκλησίες. Τα γεγονότα αυτά δεν συνέβαλαν στο να επιδιορθωθεί η αυξανόμενη ρήξη μεταξύ των εκκλησιών της Κωνσταντινούπολης και της Ρώμης, η οποία θα οδηγούσε στους επόμενους αιώνες στο Σχίσμα Ανατολής-Δύσης το 1054.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χριστιανική ορολογία Κατηγορία:Χριστιανισμός του 5ου αιώνα Κατηγορία:Ανατολίτικη Ορθοδοξία Κατηγορία:Δυναστεία του Λέοντος
Το Καταφύγιο του Τρόμου
Το Καταφύγιο του Τρόμου (αγγλικά: Cabin Fever) είναι αμερικανική κωμωδία τρόμου του 2003, σε σκηνοθεσία και σενάριο του Ιλάι Ροθ (σκηνοθετικό ντεμπούτο). Πρωταγωνιστούν οι Ράιντερ Στρονγκ, Τζόρνταν Λαντ, Τζέιμς Νταμπέλο, Σερίνα Βίνσεντ, Τζόι Κερν, και Τζουζέπε Άντριους. Η ιστορία ακολουθεί μια παρέα απόφοιτων πανεπιστημίου, οι οποία νοικιάζει μια καμπίνα στο δάσος και σιγά-σιγά πέφτουν θύμα ενός σαρκοβόρου ιού. Η έμπνευση της ιστορίας προήλθε από μια πραγματική εμπειρία, κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού του Ροθ στην Ισλανδία, όταν υπέστη μόλυνση του δέρματος.
Υπόθεση
Ένας ερημίτης που περπατά στο δάσος, μολύνεται, καθώς έρχεται αντιμέτωπος με τον σκύλο του, που πέθανε από μια αιματηρή μόλυνση. Εν τω μεταξύ, οι φοιτητές Τζεφ, Μάρσι, Πολ, Κάρεν, και Μπερτ πηγαίνουν για διακοπές σε μια απομακρυσμένη καλύβα ούτως ώστε να γιορτάσουν τις διακοπές τους. Ο Μπερτ, φεύγει για να πυροβολήσει σκίουρους, αλλά εν τέλει πυροβολεί τον τώρα παραμορφωμένο και αιματοβαμμένο ερημίτη. Παρά τις εκκλήσεις του ερημίτη, ο Μπερτ φεύγει και δεν αναφέρει πουθενά το περιστατικό.
Αφότου φτιάχνουν το φορτηγό, ο Μπερτ πτύει αίμα, αλλά δεν το λέει στους υπολοίπους. Ο Μπερτ οδηγεί μακριά από τον Πολ και ο Τζεφ ανακαλύπτει ότι έχει κολλήσει την ασθένεια. Ο Τζεφ παίρνει την υπόλοιπη μπύρα και φεύγει, τρομοκρατημένος από το γεγονός ότι μπορεί να μολυνθεί. Ο Μπερτ ζητά βοήθεια σε ένα παντοπωλείο, αλλά εκνευρίζει τον ιδιοκτήτη, επειδή ο γιος του, Ντένις, τον δαγκώνει. Ο Μπερτ φεύγει, ενώ τον κυνηγούν ο πατέρας του Ντένις και δύο φίλοι του. Στην καμπίνα, η Μάρσι φοβάται μήπως όλοι κολλήσουν τον ιό. Όταν ο Πολ την παρηγορεί, έπειτα κάνουν ενστικτωδώς σεξ. Μετανιωμένος για αυτήν την πράξη, ο Πολ φεύγει, ενώ η Μάρσι κάνει μπάνιο, κλαίγοντας, ενώ ξυρίζει τα πόδια της και ξεφλουδίζει το δέρμα της. Πανικόβλητη, ενώ τρέχει έξω, την τρώει ζωντανή ο σκύλος του Γκριμ, ο Δρ Μάμπο.
Ο Πολ ανακαλύπτει το πτώμα του ερημίτη να επιπλέει σε μια δεξαμενή και συνειδητοποιεί ότι η μόλυνση εξαπλώνεται μέσω της ύδρευσης. Σπεύδοντας πίσω στην καμπίνα, ο Πολ βρίσκει τα απομεινάρια της Μάρσι και τον Δρ Μάμπο να τρώει την Κάρεν. Αφότου σκοτώνει τον Δρ Μάμπο με το όπλο του Μπερτ, σκοτώνει την Κάρεν με ένα φτυάρι, για να μην υποφέρει. Ο ετοιμοθάνατος Μπερτ, επιστρέφει στην καμπίνα, με τον πατέρα του Ντένις και τους δύο φίλους του να τον ακολουθούν. Οι τρεις του πυροβολούν και σκοτώνουν τον Μπερτ, και ο Πολ με τη σειρά του, τους σκοτώνει. Ο Πολ ενώ ψάχνει τον Τζεφ, βρίσκει το πτώμα του Γκριμ. Ο Πολ παίρνει το φορτηγό του παντοπώλη, και ενώ οδηγεί, ανακαλύπτει ότι έχει μολυνθεί ενώ χτυπάει ένα ελάφι. Συναντά ξανά τον αστυνομικό Ουίνστον, ο οποίος διασκεδάζει με ανήλικους πότες. Ο Πολ ζητά να τον μεταφέρει στο νοσοκομείο, αλλά προτού φύγει η παρέα, ο Ουίνστον διατάσσεται να σκοτώσει όσους μολυσμένους δει. Με την παρέα να στρέφεται εναντίον του, ο Πολ επιτίθεται και μολύνει αρκετούς από τους φίλους του Ουίνστον, προτού κατατροπώσει τον Ουίνστον. Ένα περαστικό φορτηγό, αφήνει τον Πολ σε ένα νοσοκομείο, όπου μετά βίας αναφέρει για το που κόλλησε την ασθένεια. Οι γιατροί ενημερώνουν τον σερίφη ότι ο Πολ πρέπει να μεταφερθεί. Ξαπλωμένος στο πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου του Ουίνστον, ο Πολ ανεπιτυχώς τον προειδοποιεί για το μολυσμένο νερό. Τότε ο Ουίνστον τον παρατάει στην άκρη του ποταμού.
Ο Τζεφ, που κρυβόταν και έπινε στο δάσος, επιστρέφει στην καμπίνα την επόμενη ημέρα. Αρχικά κλαίει που βλέπει τη σορό των φίλων του, αλλά έπειτα εκστασιάζεται όταν συνειδητοποιεί ότι είναι ο μοναδικός επιζών. Ενώ σηκώνει τα χέρια του, νιώθοντας νίκη, ο Ουίνστον τον πυροβολεί και καίει το πτώμα του, μαζί με τα υπόλοιπα. Στο παντοπωλείο, αρκετά παιδιά πουλάνε πορτοκαλάδα στους αστυνομικούς, την οποία έφτιαξαν από το νερό του ποταμού, στον οποίον ήταν μέσα ο Πολ. Ένα μεγάλο φορτηγό γεμάτο από μπουκάλια νερού από τον ποταμό φαίνεται να φεύγει από το κατάστημα.
Καραμπέτ Καρογιάν
Ο Καραμπέτ Καρογιάν ήταν Κύπριος ποδοσφαιριστής, αρμένικης καταγωγής. Αγωνιζόταν στην θέση του τερματοφύλακα. Εντάχθηκε στην ΑΕΛ Λεμεσού το 1946, παραμένοντας στην ομάδα έως το 1950, κατακτώντας ένα κύπελλο. Ακολούθως, εντάχθηκε στην αρμενική ΑΫΜΑ Λευκωσίας, αγωνιζόμενος στην ομάδα την περίοδο 1950-1952. Την περίοδο 1952-53 επέστρεψε στην ΑΕΛ, με την οποία κατέκτησε το πρωτάθλημα. Την εποχή που αγωνιζόταν θεωρείτο από τους κορυφαίους τερματοφύλακες στην Κύπρο.
Ήταν πατέρας του πολιτικού Μάριου Καρογιάν. Απεβίωσε στις 29 Μαΐου 2020.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Κύπριοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΕΛ Λεμεσού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΫΜΑ Λευκωσίας Κατηγορία:Αρμένιοι της Κύπρου
Τσικ Κορία
Ο Αρμάντο Άντονυ Κορία, γνωστός με το καλλιτεχνικό προσωνύμιο Τσικ Κορία (Armando Anthony "Chick" Corea, 12 Ιουνίου 1941 – 9 Φεβρουαρίου 2021) ήταν ιταλικής καταγωγής Αμερικανός μουσικοσυνθέτης της τζαζ μουσικής, πιανίστας-κιμπορντίστας, επικεφαλής μουσικού συγκροτήματος και περιστασιακά ντράμερ. Οι συνθέσεις του «Spain», «500 Miles High», «La Fiesta», «Armando's Rhumba» και «Windows» θεωρούνται ευρύτατα ως σημαντικό μέρος του ρεπερτορίου της τζαζ. Ως μέλος της μπάντας του Μάιλς Ντέιβις στα τέλη της δεκαετίας του 1960, συμμετείχε στη γένεση του μουσικού είδους της jazz fusion. Το 1972 ο Κορία δημιούργησε το μουσικό συγκρότημα «Return to Forever». Μαζί με τους Μακκόυ Τάυνερ, Χέρμπι Χάνκοκ και Κηθ Τζάρετ, ο Κορία θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους πιανίστες της τζαζ της εποχής μετά τον Τζον Κολτρέιν.
Ο Κορέα είχε γεννηθεί στο Τσέλσι της Μασαχουσέτης, δίπλα στη Βοστώνη, και πέθανε στη Φλόριντα από σπάνια μορφή καρκίνου, σε ηλικία 79 ετών. Είχε κερδίσει συνολικά 25 Βραβεία Γκράμι, έχοντας περισσότερες από 60 υποψηφιότητες για αυτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί συνθέτες Κατηγορία:Συνθέτες της τζαζ Κατηγορία:Αμερικανοί πιανίστες Κατηγορία:Ιταλοαμερικανοί
Ντράμοντβιλ
Το Ντράμοντβιλ (Drummondville, γαλλ. προφορά Ντρυμονβίλ) είναι πόλη στην Επαρχία Κεμπέκ του Καναδά, ανατολικά-βορειοανατολικά του Μόντρεαλ, με πληθυσμό 68.601 κατοίκους στην απογραφή του 2016. Αποτελεί έδρα ομώνυμης μητροπολιτικής περιοχής με πληθυσμό 96.118 κατοίκους, αλλά και της Περιφερειακής Κομητείας-Δήμου Ντράμοντ.
Γεωγραφία
Το Ντράμοντβιλ είναι κτισμένο στην αριστερή όχθη του ποταμού Σαιν-Φρανσουά, σε μέσο υψόμετρο 85 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και σε γεωγραφικές συντεταγμένες 45°53΄ Βόρειο πλάτος και 72°29΄ Δυτικό μήκος. Απέχει περίπου 92 χιλιόμετρα σε ευθεία γραμμή από το κέντρο του Μόντρεαλ και 42 από τον ποταμό Άγιο Λαυρέντιο.
Ιστορία
Το Ντράμοντβιλ ιδρύθηκε τον Ιούνιο του 1815 από τον Βρετανό αντισυνταγματάρχη Φρέντερικ Χέριοτ (Frederick Heriot, 1786-1843). Σκοπός της ιδρύσεώς του ήταν η εγκατάσταση Βρετανών στρατιωτών του Πολέμου του 1812 και η φύλαξη της κοιλάδας του ποταμού Σαιν-Φρανσουά από επιθέσεις των Αμερικανών. Η πόλη ονομάσθηκε από το επώνυμο του σερ Γκόρντον Ντράμοντ, Γενικού κυβερνήτη του Καναδά το 1815-1816.
Το 1920 κατασκευάσθηκε το υδροηλεκτρικό φράγμα των Καταρρακτών Χέμινγκς, στον ποταμό Σαιν-Φρανσουά, δίπλα στην πόλη, γεγονός που επέφερε ένα νέο κύμα βιομηχανικής ανατύξεως στην περιοχή του Ντράμοντβιλ. Μετά το 1950 αρκετοί παλαιοί δήμοι της περιοχής έχουν συγχωνευθεί στον Δήμο του Ντράμοντβιλ, ως εξής:
Δημογραφικά
Ο πληθυσμός του Ντράμοντβιλ σημειώνει συνεχή αύξηση κατά τις τελευταίες δεκαετίες. Στην απογραφή του 2011 το 96% των κατοίκων είχαν δηλώσει ότι μητρική τους γλώσσα ήταν μόνο η γαλλική και μόλις 1,1% ότι ήταν η αγγλική γλώσσα. Στην απογραφή του 2016 μετρήθηκαν 33.812 κατοικίες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ντραμοντβιλ
Κυριάκος Σπυριούνης
Ο Κυριάκος Σπυριούνης του Πέτρου (γενν. 17 Νοεμβρίου 1933) είναι αντιστράτηγος εν αποστρατεία του ελληνικού Στρατού Ξηράς και πολιτικός. Διετέλεσε διοικητής του Γ΄ Σώματος Στρατού και βουλευτής του ΠΑΣΟΚ.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το Νοέμβριο του 1933 στον Πύργο Δυρού Λακωνίας, γόνος παλιάς στρατιωτικής οικογένειας της Μάνης. Αποφοίτησε από τη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων (ΣΣΕ) ως ανθυπολοχαγός του Πυροβολικού. Αργότερα συμπλήρωσε τις σπουδές του σε διάφορες στρατιωτικές σχολές στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Είναι επίσης πτυχιούχος Νομικής και Μαθηματικών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ).
Υπήρξε διοικητής ταξιαρχίας, μεραρχίας και του Γ΄ Σώματος Στρατού στη Θεσσαλονίκη, από τον Ιανουάριο του 1988 ως τον Ιούλιο του 1989 (διαδέχθηκε τον αντιστράτηγο Νικόλαο Βορβολάκο, επίσης υποστηρικτή του Ανδρέα Παπανδρέου).
Εκλέχθηκε βουλευτής Α΄ Θεσσαλονίκης με το ΠΑΣΟΚ το Νοέμβριο του 1989, το 1990, το 1993, το 1996 και το 2000. Τον Μάιο του 1991 έχασε την έδρα του στο εκλογοδικείο από το Νίκο Παπαδάκη, και επανήλθε στη Βουλή το 1993, ενώ τον Αύγουστο του 1995 διαγράφτηκε από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ επειδή άσκησε σκληρή κριτική στις πολιτικές φιλοδοξίες της Δήμητρας Λιάνη. Μετά την εκλογή του Κώστα Σημίτη στην πρωθυπουργία το 1996, επανήλθε στο ΠΑΣΟΚ.
Είναι παντρεμένος και έχει δύο παιδιά.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του πυροβολικού Κατηγορία:Βουλευτές Α΄ Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ Κατηγορία:Έλληνες βουλευτές διαγραφέντες
Βεατρίκη Ρεγκίνα ντελα Σκάλα
Η Βεατρίκη-Ρεγκίνα ιταλ. Beatrice-Regina della Scala (1331 - 18 Ιουνίου 1384) από τον Οίκο ντελα Σκάλα ήταν κόρη του κυρίου της Βερόνας και με τον γάμο της έγινε κυρία του Μιλάνου.
Βιογραφία
Ήταν η μόνη κόρη του Μαστίνο Β΄ κυρίου της Βερόνας και της Ταντέας ντα Καρράρα, κόρης του Ιακώβου Α΄ κυβερνήτη της Πάδουας.
Γεννήθηκε στη Βερόνα και είχε τρεις αδελφούς (και πέντε άλλους, νόθα τέκνα του Μαστίνο Β΄). Ο πατέρας της ήταν κύριος της Βερόνας, Μπρέσκιας, Πάρμας και Λούκας. Η μητέρα της ήταν κόρη της Άννας Γκραντενίγκο, κόρης του Πιέτρο δόγη της Βενετίας.
Επιστημονική σημειογραφία
Οι όροι επιστημονική μορφή, επιστημονική σημειογραφία ή e σημειογραφία (αγγλικά: scientific notation, standard index form) χρησιμοποιούνται για να περιγράψουν τον τρόπο γραφής αριθμών που είναι αρκετά μεγάλοι, ή αρκετά μικροί, για να γραφούν με εύχρηστο τρόπο σε δεκαδική μορφή. Ο συγκεκριμένος τρόπος γραφής έχει πολλές χρήσιμες ιδιότητες και χρησιμοποιείται συνήθως σε υπολογιστές τσέπης, αλλά και από επιστήμονες, μαθηματικούς και μηχανικούς.
Βεατρίκη Ρεγκίνα ντελα Σκάλα
Κυρία του Μιλάνου
Το 1350 παντρεύτηκε στη Βερόνα τον Μπερναμπό, γιο του Στέφανο και της Βαλεντίνας Ντόρια. Η Βεατρίκη-Ρεγκίνα ήταν 19 ετών και ο Μπερναμπό ήταν 27· ο γάμος θα σχημάτιζε πολιτική συμμαχία μεταξύ του Μιλάνου και της Βερόνας. Ο Μπερναμπό ανέλαβε τη διακυβέρνηση του Μιλάνου το 1354 και έτσι η σύζυγός του έγινε κυρία του Μιλάνου.
Επιστημονική σημειογραφία
Σε επιστημονική μορφή όλοι οι αριθμοί γράφονται
Βεατρίκη Ρεγκίνα ντελα Σκάλα
Κυρία του Μιλάνου
Υπάρχει ο ισχυρισμός ότι ο Μπερναμπό ήταν στυγνός και αδίστακτος δεσπότης, ένας αδυσώπητος εχθρός της Εκκλησίας. Κατέλαβε την παπική πόλη της Μπολόνια, απέρριψε τον πάπα και την εξουσία του, κατάσχεσε την εκκλησιαστική ιδιοκτησία και απαγόρευσε τους υπηκόους του να έχουν οποιαδήποτε συνδιαλλαγή με την παπική Αυλή (Curia). Ο πάπας Ουρβανός Ε΄ τον αφόρισε ως αιρετικό το 1363 και κήρυξε σταυροφορία εναντίον του. Όταν ο Μπερναμπό βρισκόταν σε μία από τις συχνές εξάρσεις οργής του, μόνο η Βεατρίκη-Ρεγκίνα μπορούσε να τον πλησιάσει. Από πληροφορίες ξέρουμε ότι αυτή είχε ισχυρή θέληση και η επιρροή της στον Μπερναμπό -και συνεπώς και στην πολιτική επί του Μιλάνου- ήταν αναγνωρισμένη: η Αγία Αικατερίνη της Σιένα την είχε ως μεσάζοντα, κάθε φορά που υπήρχε ένα πολιτικό αίτημα στον Μπερναμπό.
Απεβίωσε το 1384 σε ηλικία 53 ετών και τάφηκε στο Μιλάνο. Ενάμισι έτος μετά ο σύζυγός της εκτοπίστηκε και αργότερα δηλητηριάστηκε από τον ανιψιό του και γαμπρό του Τζαν Γκαλεάτσο Βισκόντι, που το 1395 έγινε ο 1ος δούκας του Μιλάνου.
Επιστημονική σημειογραφία
(a φορές το 10 υψωμένο στο b), όπου ο εκθέτης b είναι ακέραιος, ενώ ο συντελεστής, αποκαλούμενος ως mantissa (ή σημαντικά ψηφία), μπορεί να είναι οποιοσδήποτε πραγματικός αριθμός.
Βεατρίκη Ρεγκίνα ντελα Σκάλα
Υστεροφημία
Έδωσε το όνομά της στην εκκλησία Σάντα Μαρία αλλα Σκάλα στο Μιλάνο και κατά προέκταση στην Όπερα Teatro alla Scala, La Scala (Σκάλα) του Μιλάνου, που ξανακτίστηκε 400 έτη μετά, στην ίδια θέση.
Επιστημονική σημειογραφία
Κατηγορία:Αριθμοί
Βεατρίκη Ρεγκίνα ντελα Σκάλα
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1350 τον Μπερναμπό Βισκόντι κύριο του Μιλάνου και είχε 17 τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλοί ευγενείς
Pokémon Go
Το Pokémon Go είναι βιντεοπαιχνίδι επαυξημένης πραγματικότητας για κινητά τηλέφωνα που αναπτύχθηκε από την Niantic και κυκλοφόρησε από την The Pokémon Company, ως μέρος της σειράς Pokémon. Το παιχνίδι κυκλοφόρησε τον Ιούλιο του 2016 για συσκευές iOS και Android.
Το παιχνίδι δίνει τη δυνατότητα στους παίκτες να πιάνουν, να μονομαχούν και να προπονούν εικονικά πλάσματα, τα οποία ονομάζονται Pokémon, και τα οποία εμφανίζονται μέσω ενός ειδικού λογισμικού στην οθόνη, η οποία αποτυπώνει μέσω κάμερας τον πραγματικό κόσμο. Η εφαρμογή χρησιμοποιεί το GPS και την κάμερα της συμβατής συσκευής. Το παιχνίδι είναι δωρεάν, αλλά υποστηρίζει τη δυνατότητα αγορών εντός της εφαρμογής για PokéBalls (μπάλες για την δέσμευση Pokémon) και άλλων αντικειμένων. Μία επιπλέον φορητή συσκευή Bluetooth, το Pokémon Go Plus, κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβριο του 2016, ώστε οι χρήστες να έχουν τη δυνατότητα να το αιχμαλωτίσουν πατώντας απλώς ένα κουμπί, χωρίς ο χρήστης να χρειάζεται να κοιτάζει διαρκώς την συσκευή του.
Το παιχνίδι αμέσως μετά την κυκλοφορία του έγινε μία από τις πιο διάσημες εφαρμογές για κινητές συσκευές με εκατομμύρια κατεβάσματα (downloads), ξεπερνώντας στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής κατά πολύ το ρεκόρ που κατείχε το Candy Crush Saga, και αυτό είχε ως αποτέλεσμα τη ραγδαία αύξηση των μετοχών της Nintendo, η οποία κατέχει ένα μέρος της The Pokémon Company. Λίγους μήνες μετά την κυκλοφορία της εφαρμογής μεγάλος αριθμός παικτών αποχώρησε, η Niantic όμως ανακοίνωση πως η εφαρμογή θα βελτιώνεται διαρκώς με τακτικές αναβαθμίσεις και events. Τον Νοέμβριο του 2016 το πρώτο μεγάλο Halloween event έλαβε χώρα ικανοποιώντας αρκετούς χρήστες της εφαρμογής. Το Pokémon Go επαινέθηκε από κάποιους επαγγελματίες του ιατρικού κλάδου για την δυνητική βελτίωση της ψυχικής και σωματικής υγείας των παικτών, αλλά υπήρξαν και αντιδράσεις που βασίζονται σε πιθανή αύξηση των ατυχημάτων και της ενόχλησης σε ορισμένες τοποθεσίες.
Τρόπο παιχνιδιού
Καθώς οι παίκτες εξερευνούν τον πραγματικό κόσμο, το avatar τους κινείται στο χάρτη του παιχνιδιού. Διαφορετικά είδη Pokémon βρίσκονται σε διαφορετικές περιοχές του κόσμου. Για παράδειγμα τα Pokémon τύπου νερού βρίσκονται σε γενικές γραμμές κοντά σε νερό, ενώ υπάρχουν και ορισμένα Pokémon τοπικής εμβέλειας (αγγλικά: region exclusive Pokémon). Όταν ένας παίκτης συναντήσει ένα Pokémon, μπορεί να το δει, είτε με τη λειτουργία επαυξημένης πραγματικότητας (augmented reality, AR) είτε με προσαρμοσμένο φόντο του παιχνιδιού. Η λειτουργία επαυξημένης πραγματικότητας χρησιμοποιεί την κάμερα και το γυροσκόπιο της κινητής συσκευής του παίκτη για να εμφανίσει την εικόνα ενός Pokémon σαν να ήταν στον πραγματικό κόσμο. Οι παίκτες έχουν επίσης τη δυνατότητα να τραβήξουν φωτογραφίες του Pokémon που αντιμετωπίζουν είτε με τη λειτουργία επαυξημένης πραγματικότητας είτε χωρίς αυτή χρησιμοποιώντας την κάμερα της συσκευής τους.
Σε αντίθεση με άλλες κυκλοφορίες της σειράς Pokémon, οι παίκτες στο Pokémon Go δεν μονομαχούν με άγρια Pokémon για να τα πιάσουν. Κατά τη διάρκεια της συνάντησης με ένα άγριο Pokémon, ο παίκτης μπορεί να ρίξει μία PokéBall (μπάλα δέσμευσης Pokémon) σε αυτό για να το πιάσει. Αν το Pokémon πιαστεί με επιτυχία θα ανήκει πλέον στον παίκτη. Παράγοντες που επηρεάζουν το ποσοστό επιτυχίας δέσμευσης ενός Pokémon είναι η κατάλληλη δύναμη, η ρίψη της PokéBall την κατάλληλη στιγμή και το είδος της PokéBall που χρησιμοποιείται για τη δέσμευση. Μετά τη δέσμευση ενός άγριου Pokémon, ο παίκτης επιβραβεύεται με δύο είδη νομισμάτων που υπάρχουν στο παιχνίδι, τις καραμέλες (candies) και την αστερόσκονη (stardust). Οι καραμέλες δίνονται ως έπαθλο μετά από μία επιτυχημένη δέσμευση και το νούμερο εξαρτάται από την εξελικτική αλυσίδα στην οποία ανήκει το Pokémon. Ο παίκτης μπορεί να χρησιμοποιήσει αστερόσκονη και καραμέλες για να αυξήσει την δύναμη μάχης (combat power / CP) του Pokémon του. Επιπλέον, οι καραμέλες χρειάζονται για να εξελιχθεί ένα Pokémon. Κάθε εξελικτικό δέντρο Pokémon έχει τον δικό του ειδικό τύπο καραμέλας, ο οποίος μπορεί να χρησιμοποιηθεί μονάχα για εξέλιξη ή για την αύξηση του επιπέδου του παίκτη. Ο παίκτης μπορεί επίσης να αποσύρει ένα Pokémon που δεν χρειάζεται πίσω στον καθηγητή Willow για να πάρει μία ακόμα καραμέλα και να ανοίξει χώρο για περισσότερα Pokémon. Ο απώτερος σκοπός του παιχνιδιού είναι να συγκεντρωθούν όλα τα διαθέσιμα Pokémon στο Pokédex, μία ολοκληρωμένη εγκυκλοπαίδεια Pokémon, με την δέσμευση και την εξέλιξη. Αρχικά η εταιρεία κυκλοφόρησε μόνο την πρώτη γενιά Pokémon της σειράς, όμως ήδη έχει αρχίσει η σταδιακή προσθήκη Pokémon της δεύτερης γενιάς.
Όλα τα Pokémon εμφανίζονται με τη δύναμη μάχης (combat power / CP). Η δύναμη μάχης ενός Pokémon είναι μία αυστηρή μέτρηση του πόσο ισχυρό είναι ένα Pokémon στη μάχη. Τα Pokémon του ίδιου είδους δεν έχουν την ίδια δύναμη μάχης. Σε γενικές γραμμές, όσο ένας παίκτης μεγαλώνει επίπεδο τόσο πιο δυνατά Pokémon πιάνει. μικρογραφία|Συνάντηση παικτών Pokémon Go|231x231εσΟι παίκτες παίρνουν πόντους εμπειρίας από διάφορες δραστηριότητες εντός του παιχνιδιού και ανεβαίνουν επίπεδο, καθώς κερδίζουν πόντους εμπειρίας. Στο πέμπτο επίπεδο, ο παίκτης μπορεί να μονομαχήσει σε ένα γυμναστήριο Pokémon και να ακολουθήσει μία από τις τρεις ομάδες που υπάρχουν στο παιχνίδι (το κόκκινο χρώμα είναι για την ομάδα Valor, η οποία έχει τον Moltres ως μασκότ της, το μπλε χρώμα για την ομάδα Mystic, το οποίο χρησιμοποιεί το Articuno ως μασκότ της και το κίτρινο χρώμα για την ομάδα Instinct, που έχει τον Zapdos για μασκότ της). Αν ένας παίκτης εισέλθει σε ένα γυμναστήριο Pokémon, το οποίο ελέγχεται από άλλη ομάδα, μπορεί να μονομαχήσει τα μέλη του γυμναστηρίου για να μειώσει το κύρος του γυμναστηρίου αυτού. Αν το κύρος ενός γυμναστηρίου μηδενιστεί, τότε ο παίκτης μπορεί να ανακτήσει τον έλεγχο του γυμναστηρίου τοποθετώντας ένα Pokémon εκεί για να το υπερασπιστεί. Όσοι έχουν προσθέσει κάποιο Pokémon σε κάποιο γυμναστήριο ανταμείβονται με 10 Pokécoins (νόμισμα παιχνιδιού) και 500 αστερόσκονες (Stardust). Με παρόμοιο τρόπο, μία ομάδα μπορεί να αναβαθμίσει το κύρος ενός γυμναστηρίου υπό τον έλεγχό της μονομαχώντας με τα Pokémon που προστατεύουν το γυμναστήριο.
Παρόλο που το παιχνίδι είναι δωρεάν, υποστηρίζει αγορές εντός εφαρμογής για PokéBalls και άλλα αντικείμενα. Μέχρι τις 14 Ιουλίου 2016 οι παίκτες μπορούσαν να υποβάλουν στην ιστοσελίδα της Niantic τις προτάσεις τους, ώστε να συμπεριληφθούν στο παιχνίδι νέες Pokéstops και γυμναστήρια.
Ανάπτυξη
Η ιδέα του παιχνιδιού συνελήφθη το 2014 από τον Σατόρου Ιβάτα της Nintendo και του Τσουνεκάζου Ισιχάρα της The Pokémon Company, ως ένα πρωταπριλιάτικο αστείο σε συνεργασία με την Google, και το οποίο ονομάστηκε Pokémon Challenge.
Η Niantic χρησιμοποίησε δεδομένα από το προηγούμενο παιχνίδι επαυξημένης πραγματικότητας, το Ingress, το 2012, για τον αριθμό των Pokéstops και των γυμναστηρίων στο Pokémon Go. Το soundtrack του παιχνιδιού γράφτηκε από τον Τζουνίτσι Μασούντα, ο οποίος βοήθησε επίσης και στο σχεδιασμό του παιχνιδιού.
Στις 4 Μαρτίου 2016, η Niantic ανακοίνωσε ένα πιλοτικό τεστ στην Ιαπωνία, επιτρέποντας στους παίκτες να προτείνουν βελτιώσεις για το παιχνίδι, πριν από την επίσημη κυκλοφορία. Το πιλοτικό τεστ αργότερα επεκτάθηκε και σε άλλες χώρες. Στις 7 Απριλίου ανακοινώθηκε πως το πιλοτικό τεστ θα επεκτεινόταν στην Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία.
Pokémon Go Plus
left|150px|thumb|Το Pokémon Go Plus. Ο σχεδιασμός του έχει τη μορφή μίας PokéBall, ενώ το σχήμα παραπέμπει στην καρφίτσα του Google Maps. Το Pokémon Go Plus είναι μία φορητή συσκευή Bluetooth χαμηλής ενέργειας, η οποία επιτρέπει στον παίκτη να ταξιδέψει στον χάρτη του παιχνιδιού χωρίς να κοιτάζει διαρκώς την κινητή συσκευή του. Όταν ο παίκτης βρίσκεται κοντά σε ένα Pokémon ή μία Pokéstop, το Pokémon Go Plus δονείται. Ο παίκτης μπορεί να πατήσει το κουμπί για να πιάσει το Pokémon, αλλά δεν μπορεί να ελέγξει αν έχει πιαστεί μέχρι να συνδεθεί στην εφαρμογή μέσω της συσκευής του. Η συσκευή κυκλοφόρησε στο ευρύ κοινό τον Σεπτέμβριο του 2016. Ο σχεδιασμός της συσκευής είναι ένα συνδυασμός της PokéBall και του σήματος καρφίτσας του Google Maps.
Κυκλοφορία
Το παιχνίδι κυκλοφόρησε αρχικά στην Αυστραλία, τη Νέα Ζηλανδία και τις Ηνωμένες Πολιτείες στις 6 Ιουλίου 2016. Εξαιτίας ενός προβλήματος στον server λόγω των υψηλών απαιτήσεων μετά την κυκλοφορία στις χώρες αυτές η Niantic ανακοίνωσε πως η κυκλοφορία στις άλλες περιοχές παύθηκε μέχρι η Niantic να είναι σε θέση να διορθώσει τα προβλήματα. Το Pokémon Go κυκλοφόρησε επίσης στη Γερμανία στις 13 Ιουλίου, στο Ηνωμένο Βασίλειο στις 14 Ιουλίου, στην Ιταλία, την Ισπανία και την Πορτογαλία στις 15 Ιουλίου, ενώ στις 16 Ιουλίου έκανε την επίσημη εμφάνισή του στην Ελλάδα, την Κύπρο, την Αυστρία, το Βέλγιο, τη Βουλγαρία, την Κροατία, την Τσεχία, τη Δανία, την Εσθονία, τη Φινλανδία, την Ουγγαρία, την Ισλανδία, την Ιρλανδία, τη Λετονία, τη Λιθουανία, το Λουξεμβούργο, τη Μάλτα, την Ολλανδία, τη Νορβηγία, την Πολωνία, τη Ρουμανία, τη Σλοβακία, τη Σλοβενία, τη Σουηδία, την Ελβετία και την αυτόνομη Γροιλανδία. Πλέον η εφαρμογή έχει κυκλοφορήσει σχεδόν στο μεγαλύτερο μέρος του πλανήτη.
Σε μόλις 24 ώρες μετά την κυκλοφορία το Pokémon Go ανέβηκε στην κορυφή των εφαρμογών στις Ηνωμένες Πολιτείες. Έτσι το παιχνίδι έγινε το γρηγορότερο που φτάνει στην κορυφή του App Store και του Google Play. Μέσα σε δύο μέρες από την κυκλοφορία η εφαρμογή κατέβηκε από το 5% των συσκευών Android στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, σύμφωνα με το SimilarWeb Στις 13 Ιουλίου το Pokémon Go είχε περίπου 15 εκατομμύρια downloads.
Η αξία των μετοχών της Nintendo αυξήθηκε αρχικά κατά 10% και στις 14 Ιουλίου αυξήθηκε κατά 50%.
Αντιδράσεις για την εφαρμογή
Το Pokémon Go έλαβε ποικίλα σχόλια. Μετά την κυκλοφορία, κριτικοί ανέφεραν πως η εμπειρία είναι ευχάριστη, αλλά επεσήμαναν τα τεχνικά ζητήματα του παιχνιδιού. Αρκετοί κριτικοί επαίνεσαν την εφαρμογή, αλλά κάποιοι άλλοι είχαν μία διαφορετική άποψη για το παιχνίδι και τόνισαν τα συνεχή τεχνικά προβλήματα.
Όσον αφορά τις επιπτώσεις στην υγεία, έχει τονιστεί η άποψη ότι το Pokémon Go βελτιώνει την ψυχική και σωματική υγεία των παικτών. Σύμφωνα με τον Κασμίρα Γκάντερ του Independent, η κοινωνική φύση του παιχνιδιού παρέχει διεξόδους από την κοινωνική απομόνωση, καθώς οι παίκτες μπορούν να αλληλεπιδράσουν με άλλα άτομα. Επιπλέον πολλοί παίκτες αναφέρουν αυξημένη επιθυμία για εξάσκηση και χαρούμενη διάθεση.