cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αεροδυναμική σήραγγα
Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
Μέχρι το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, οι ΗΠΑ είχαν κατασκευάσει οκτώ νέες αεροδυναμικές σήραγγες, συμπεριλαμβανομένης της μεγαλύτερης στον κόσμο, στο Μόφετ Φιλντ κοντά στο Σάνιβεϊλ της Καλιφόρνια, η οποία σχεδιάστηκε για να ελέγχει αεροσκάφη πλήρους μεγέθους σε ταχύτητες κάτω των 400 χλμ/ώρα και μια κάθετη αεροδυναμική σήραγγα στο Ράιτ Φιλντ του Οχάιο, όπου η ροή ανέμου είναι προς τα πάνω για τη δοκιμή των μοντέλων σε καταστάσεις περιστροφής και των σχεδίων των πρώτων ελικοπτέρων που πέταξαν στις ΗΠΑ.
Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
thumb|Δοκιμή της αεροδυναμικής σήραγγας της [[NACA σε άνθρωπο, που δείχνει τις επιδράσεις των υψηλών ταχυτήτων του ανέμου στο ανθρώπινο πρόσωπο]] Αργότερα η έρευνα για τις ροές αέρα κοντά ή πάνω από την ταχύτητα του ήχου χρησιμοποίησε μια σχετική προσέγγιση. Οι μεταλλικοί θάλαμοι πίεσης χρησιμοποιήθηκαν για την αποθήκευση αέρα υψηλής πίεσης, ο οποίος στη συνέχεια επιταχύνθηκε μέσω ενός ακροφυσίου σχεδιασμένου να παρέχει υπερηχητική ροή. Ο θάλαμος παρατήρησης ή οργάνων («τμήμα δοκιμής») στη συνέχεια τοποθετήθηκε στη σωστή θέση στο λαιμό ή το ακροφύσιο για την επιθυμητή ταχύτητα αέρα.
Στις Ηνωμένες Πολιτείες, η ανησυχία σχετικά με την υστέρηση των αμερικανικών ερευνητικών εγκαταστάσεων σε σύγκριση με εκείνες που κατασκεύασαν οι Γερμανοί οδήγησε στο νόμο Ενιαίου Σχεδίου Αεροδυναμικών Σηράγγων το 1949, ο οποίος ενέκρινε δαπάνες για την κατασκευή νέων αεροδυναμικών σηράγγων σε πανεπιστήμια και στρατιωτικούς χώρους. Ορισμένες γερμανικές αεροδυναμικές σήραγγες της εποχής του πολέμου αποσυναρμολογήθηκαν και στάλθηκαν στις Ηνωμένες Πολιτείες στο πλαίσιο του σχεδίου εκμετάλλευσης των γερμανικών τεχνολογικών εξελίξεων.
Για περιορισμένες εφαρμογές, η υπολογιστική δυναμική ρευστών (CFD) μπορεί να συμπληρώσει ή ενδεχομένως να αντικαταστήσει τη χρήση των αεροδυναμικών σηράγγων. Για παράδειγμα, το πειραματικό πυραυλοκινούμενο αεροσκάφος SpaceShipOne σχεδιάστηκε χωρίς την χρήση αεροδυναμικών σηράγγων. Ωστόσο, σε μία δοκιμή, τα νήματα πτήσης προσαρτήθηκαν στην επιφάνεια των πτερυγίων, εκτελώντας έναν τύπο δοκιμής αεροδυναμικής σήραγγας κατά τη διάρκεια μίας πραγματικής πτήσης προκειμένου να βελτιωθεί το υπολογιστικό μοντέλο. Όπου υπάρχει εξωτερική τυρβώδης ροή, το CFD δεν είναι πρακτικό λόγω των περιορισμών στους σύγχρονους υπολογιστικούς πόρους. Για παράδειγμα, ένας τομέας που εξακολουθεί να είναι πολύ πολύπλοκος για τη χρήση του CFD, είναι ο καθορισμός των επιπτώσεων της ροής πάνω και γύρω από κτίρια, γέφυρες, έδαφος κ.λπ.
Υπάρχουν πολλές εφαρμογές για μοντελοποίηση με τη χρήση αεροδυναμικής σήραγγας οριακού στρώματος. Για παράδειγμα, η κατανόηση της επίδρασης του ανέμου σε πολυώροφα κτίρια, εργοστάσια, γέφυρες κ.λπ. μπορεί να βοηθήσει τους σχεδιαστές κτιρίων να κατασκευάσουν μια δομή που να αντέχει στις επιπτώσεις του αέρα με τον πλέον αποτελεσματικό τρόπο. Μια άλλη σημαντική εφαρμογή της μοντελοποίησης μέσω αεροδυναμικής σήραγγας οριακών στρωμάτων είναι η κατανόηση των μοντέλων διασποράς των αερίων για νοσοκομεία, εργαστήρια και άλλες πηγές εκπομπής. Άλλα παραδείγματα εφαρμογών αεροδυναμικών σηράγγων οριακών στρωμάτων είναι οι εκτιμήσεις της άνεσης των πεζών και της μεταφοράς του χιονιού. Η μοντελοποίηση μέσω αεροδυναμικών σηράγγων είναι αποδεκτή ως μέθοδος υποβοήθησης της οικολογικής σχεδίασης κτιρίων.
thumb|250px|Λεπίδες ανεμιστήρων στην αεροδυναμική σήραγγα του [[Ερευνητικό Κέντρο Λάνγκλεϊ|Ερευνητικού Κέντρου Λάνγκλεϊ το 1990]]
Οι δοκιμές με αεροδυναμικές σήραγγες οριακού στρώματος επιτρέπουν την προσομοίωση της φυσικής οπισθέλκουσας της επιφάνειας της Γης. Για λόγους ακρίβειας, είναι σημαντικό να προσομοιώνουμε το προφίλ μέσης ταχύτητας ανέμου και τις επιδράσεις στροβιλισμού εντός του ατμοσφαιρικού οριακού στρώματος. Οι περισσότεροι κώδικες και πρότυπα αναγνωρίζουν ότι η δοκιμή αεροδυναμικών σηράγγων μπορεί να παράγει αξιόπιστες πληροφορίες για τους σχεδιαστές, ειδικά όταν τα έργα τους βρίσκονται σε πολύπλοκο έδαφος ή σε εκτεθειμένες περιοχές.
Στις Ηνωμένες Πολιτείες, πολλές αεροδυναμικές σήραγγες έχουν παροπλισθεί τα τελευταία 20 χρόνια, συμπεριλαμβανομένων μερικών ιστορικών εγκαταστάσεων. Ασκείται πίεση στις εναπομείνασες αεροδυναμικές σήραγγες λόγω της φθίνουσας ή ακανόνιστης χρήσης τους, του υψηλού κόστους ηλεκτρικής ενέργειας και σε ορισμένες περιπτώσεις της μεγάλης αξίας του ακινήτου στο οποίο βρίσκεται η εγκατάσταση. Από την άλλη, η επικύρωση CFD εξακολουθεί να απαιτεί δεδομένα αεροδυναμικών σηράγγων και αυτό είναι πιθανόν να συμβαίνει και στο προσεχές μέλλον. Έχουν γίνει μελέτες και άλλες βρίσκονται σε εξέλιξη για να εκτιμηθούν οι μελλοντικές ανάγκες στρατιωτικών και εμπορικών αεροδυναμικών σηράγγων, αλλά το αποτέλεσμα παραμένει αβέβαιο. Πιο πρόσφατα, η αυξημένη χρήση μη επανδρωμένων οχημάτων με κινητήρα τζετ αντικατέστησε μερικές από τις παραδοσιακές χρήσεις των αεροδυναμικών σηράγγων.
Τρόπος λειτουργίας
thumb|left| Εξωτερική ισορροπία έξι στοιχείων κάτω από την αεροδυναμική σήραγγα Kirsten Ο αέρας εμφυσάται ή αναρροφάται μέσω ενός αγωγού εξοπλισμένου με θύρα προβολής και όργανα όπου τοποθετούνται μοντέλα ή γεωμετρικά σχήματα για μελέτη. Συνήθως ο αέρας κινείται μέσω της σήραγγας χρησιμοποιώντας μια σειρά ανεμιστήρων. Για πολύ μεγάλες αεροδυναμικές σήραγγες διαμέτρου αρκετών μέτρων, ένας μεγάλος μεγάλος ανεμιστήρας δεν είναι πρακτικός και έτσι αντ' αυτού χρησιμοποιείται μια σειρά παράλληλων πολλαπλών ανεμιστήρων για την παροχή επαρκούς ροής αέρα. Λόγω του απαιτούμενου όγκου και ταχύτητας κίνησης του αέρα, οι ανεμιστήρες μπορούν να τροφοδοτούνται από σταθερούς κινητήρες με στροβιλοκινητήρες και όχι από ηλεκτροκινητήρες.
Λόγω των επιδράσεων του ιξώδους, η εγκάρσια τομή μιας αεροδυναμικής σήραγγας είναι κατά βάση κυκλική και όχι τετραγωνική, διότι σε μια τετραγωνική σήραγγα υπάρχει μεγαλύτερη συστολή της ροής στις γωνίες η οποία μπορεί να κάνει τη ροή τυρβώδη. Μια κυκλική σήραγγα παρέχει ομαλότερη ροή.
Η εσωτερική όψη της σήραγγας είναι κατά κανόνα όσο το δυνατόν πιο ομαλή, για να μειωθεί η οπισθέλκουσα και η τύρβωση της επιφάνειας που θα μπορούσαν να επηρεάσουν την ακρίβεια των δοκιμών. Ακόμη και οι λείοι τοίχοι προκαλούν έλξη στη ροή του αέρα και έτσι το αντικείμενο που δοκιμάζεται συνήθως κρατείται κοντά στο κέντρο της σήραγγας, με μια κενή ζώνη προστασίας μεταξύ του αντικειμένου και των τοίχων της σήραγγας. Υπάρχουν συντελεστές διόρθωσης που συσχετίζουν τα αποτελέσματα των δοκιμών της αεροδυναμικής σήραγγας με εξωτερικά αποτελέσματα.
Ο φωτισμός είναι συνήθως ενσωματωμένος στα κυκλικά τοιχώματα της σήραγγας και φέγγει μέσα από τα παράθυρα. Εάν το φως τοποθετηθεί στην εσωτερική επιφάνεια της σήραγγας κατά συμβατικό τρόπο, ο λαμπτήρας θα δημιουργήσει αναταράξεις καθώς ο αέρας ρέει γύρω του. Ομοίως, η παρατήρηση γίνεται συνήθως μέσω διαφανών οπών στη σήραγγα. Αντί να έχουν σχήμα επίπεδου δίσκου, αυτά τα παράθυρα φωτισμού και παρατήρησης μπορεί να είναι καμπυλωτά για να ταιριάζουν με τη διατομή της σήραγγας ώστε να μειώνουν περαιτέρω τη στροβιλισμό γύρω τους.
Διάφορες τεχνικές χρησιμοποιούνται για να μελετήσουν την πραγματική ροή αέρα γύρω από τη γεωμετρία και να τις συγκρίνουν με τα θεωρητικά αποτελέσματα, τα οποία πρέπει επίσης να λάβουν υπόψη τον αριθμό Reynolds και τον αριθμό Μαχ για το καθεστώς λειτουργίας τους.
Μετρήσεις πίεσης
Η πίεση στις επιφάνειες του μοντέλου μπορεί να μετρηθεί εάν το μοντέλο περιλαμβάνει βάνες πίεσης. Αυτό μπορεί να είναι χρήσιμο για φαινόμενα στα οποία κυριαρχεί η πίεση, αλλά ισχύει μόνο για φυσιολογικές δυνάμεις που ασκούνται στο σώμα.
Μετρήσεις δύναμης
thumb|Διάγραμμα τυπικού συντελεστή άντωσης προς γωνία προσβολής
Με το μοντέλο τοποθετημένο σε ισορροπία δυνάμεων, μπορούν να μετρηθούν η άντωση, η οπισθέλκουσα, οι πλευρικές δυνάμεις, η εκτροπή, η περιστροφή και η κλίση σε μια σειρά γωνιών προσβολής. Αυτό επιτρέπει την δημιουργία συνηθισμένων διαγραμμάτων, όπως συντελεστή άντωσης προς γωνία προσβολής.
Σημειώστε ότι η ίδια η ισορροπία δυνάμεων δημιουργεί οπισθοδρόμηση και πιθανή αναταραχή που θα επηρεάσει το μοντέλο και θα εισαγάγει σφάλματα στις μετρήσεις. Οι δομές στήριξης είναι επομένως τυπικά ομαλά διαμορφωμένες ώστε να ελαχιστοποιούν τις αναταράξεις.
Οπτικοποίηση ροής
Επειδή ο αέρας είναι διαφανής, είναι δύσκολο να παρατηρηθεί άμεσα η κίνηση του αέρα. Αντ' αυτού, αναπτύχθηκαν πολλαπλές μέθοδοι για ποσοτικές και ποιοτικές μεθόδους απεικόνισης της ροής για δοκιμές σε αεροδυναμικές σήραγγες.
Ποιοτικές μέθοδοι
Οι στροβιλισμοί υψηλής ταχύτητας και οι στρόβιλοι μπορεί να είναι δύσκολο να το εντοπιστούν άμεσα, αλλά τα φώτα στροβοσκόπωσης και οι φωτογραφικές μηχανές ή ψηφιακές φωτογραφικές μηχανές υψηλής ταχύτητας μπορούν να συμβάλουν στην καταγραφή γεγονότων που είναι θολά με γυμνό μάτι.
Φαρίντα Ραχμά
H Φαρίντα Ραχμά (Farida Rahmed), γεννημένη στις 22 Σεπτεμβρίου 1953, είναι Λιβανέζα χιονοδρόμος, πρωταθλήτρια του αλπικού σκι.
Η Ραχμά εκπροσώπησε τον Λίβανο στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς αγώνες του 1976 στο Ίνσμπρουκ της Αυστρίας όπου στο γιγάντιο σλάλομ τερμάτισε 43η. Συμμετείχε στους αγώνες χωρίς πρόκριση από κάποια διοργάνωση, λόγω του Εμφύλιου πολέμου η ίδια διέμενε στο εξωτερικό και της ζητήθηκε από την πρεσβεία του Λιβάνου στην Αυστρία να συμμετάσχει στους αγώνες, μάλιστα ήταν η πρώτη γυναίκα που εκπροσωπούσε τον Λίβανο σε Ολυμπιακούς αγώνες σκι.
Αεροδυναμική σήραγγα
Ταξινόμηση
Υπάρχουν πολλά διαφορετικά είδη αεροδυναμικών σηράγγων. Κατά κανόνα ταξινομούνται ανάλογα με το φάσμα των ταχυτήτων που επιτυγχάνονται στο τμήμα δοκιμής, ως εξής:
Οι αεροδυναμικές σήραγγες ταξινομούνται επίσης από τον προσανατολισμό της ροής αέρα στο τμήμα δοκιμής σε σχέση με τη βαρύτητα. Συνήθως έχουν οριζόντιο προσανατολισμό όπως συμβαίνει στις πτήσεις αεροσκαφών. Μια διαφορετική κατηγορία αεροδυναμικών σηράγγων είναι προσανατολισμένη κάθετα έτσι ώστε η βαρύτητα να μπορεί να εξισορροπείται με την οπισθέλκουσα αντί της άντωσης. Αυτές οι αεροδυναμικές σήραγγες έχουν γίνει μια δημοφιλής μορφή αναψυχής για προσομοίωση καταδύσεων:
Φαρίντα Ραχμά
Παραπομπές
Κατηγορία:Λιβανέζες αθλήτριες των χιονοδρομιών
Αεροδυναμική σήραγγα
Ταξινόμηση
Οι αεροδυναμικές σήραγγες ταξινομούνται επίσης με βάση την κύρια χρήση τους. Σε εκείνες που χρησιμοποιούνται για οχήματα ξηράς όπως αυτοκίνητα και φορτηγά, ο τύπος του αεροδυναμικού δαπέδου είναι επίσης σημαντικός. Αυτά ποικίλλουν από στάσιμα δάπεδα έως τα πλήρως κινούμενα δάπεδα, με τα μικρότερα κινούμενα δάπεδα και μερικές προσπάθειες ελέγχου της οριακής στάθμης είναι επίσης σημαντικές.
Αεροναυτικές αεροδυναμικές σήραγγες
Οι κυριότερες υποκατηγορίες στις αεροναυτικές αεροδυναμικές σήραγγες είναι:
Σήραγγες υψηλού αριθμού Reynolds
Ο αριθμός Reynolds είναι μία από τις παραμέτρους ομοιότητας που διέπουν τη προσομοίωση ροής σε μια αεροδυναμική σήραγγα. Για αριθμό Μαχ μικρότερο από 0,3, αποτελεί την κύρια παράμετρο που καθορίζει τα χαρακτηριστικά της ροής. Υπάρχουν τρεις κύριοι τρόποι για την προσομοίωση του υψηλού αριθμού Reynolds, δεδομένου ότι δεν είναι πρακτικό να αποκτάται πλήρους κλίμακας αριθμός Reynolds για χρήση σε οχήματα πλήρους κλίμακας.
Σήραγγες αεροσκαφών κάθετης απογείωσης-προσγείωσης (V/STOL)
Οι σήραγγες V/STOL απαιτούν μεγάλη επιφάνεια διατομής, αλλά μόνο μικρές ταχύτητες. Δεδομένου ότι η ισχύς ποικίλλει ανάλογα με τον κύβο της ταχύτητας, η απαιτούμενη ισχύς για τη λειτουργία τους είναι επίσης μικρότερη.
Σήραγγες περιστροφής
Τα αεροσκάφη έχουν την τάση να περιστρέφονται όταν χάνουν την ισορροπία τους. Αυτές οι σήραγγες χρησιμοποιούνται για να μελετήσουν αυτό το φαινόμενο.
Σήραγγες οχημάτων
Οι αεροδυναμικές σήραγγες για οχήματα χωρίζονται σε δύο κατηγορίες:
Ο Βούνιμπαλντ Καμ κατασκεύασε την πρώτη πλήρους κλίμακας αεροδυναμική σήραγγα για οχήματα.
Για τις σήραγγες εξωτερικής ροής χρησιμοποιούνται διάφορα συστήματα για την αντιστάθμιση της επίδρασης του οριακού στρώματος στην επιφάνεια του οδοστρώματος, συμπεριλαμβανομένων συστημάτων κινούμενων ιμάντων κάτω από κάθε τροχό και του αμαξώματος του αυτοκινήτου (5 ή 7 συστήματα ιμάντων) ή ενός μεγάλου ιμάντα κάτω από ολόκληρο το αυτοκίνητο ή άλλες μεθόδους ελέγχου της οριακής στρώσης όπως κουτάλες ή διατρήσεις για να το απορροφούν.
Αεροακουστικές σήραγγες
Αυτές οι σήραγγες χρησιμοποιούνται στις μελέτες του θορύβου που παράγεται από τη ροή και την καταστολή του.
right|thumb|Η κάθετη αεροδυναμική σήραγγα T-105 στο [[TsAGI|Κεντρικό Αερουδροδυναμικό Ινστιτούτο της Μόσχας, το οποίο κατασκευάστηκε το 1941 για δοκιμές αεροσκαφών]]
Υδροδυναμικά αυλάκια
Οι αεροδυναμικές αρχές των αεροδυναμικών σηράγγων λειτουργούν εξίσου στα σκάφη, με εξαίρεση ότι το νερό είναι πιο ιξώδες και έτσι ασκεί μεγαλύτερες δυνάμεις στο αντικείμενο που δοκιμάζεται. Επαναληπτικά αυλάκια χρησιμοποιούνται συνήθως για υποβρύχιες αεροδυναμικές δοκιμές. Η αλληλεπίδραση μεταξύ δύο διαφορετικών τύπων υγρών σημαίνει ότι οι καθαρές δοκιμές αεροδυναμικής σήραγγας είναι μόνο εν μέρει σχετικές. Ωστόσο, παρόμοιες δοκιμές γίνονται σε δεξαμενές ρυμούλκησης.
Δοκιμές υπερμεγέθων υγρών χαμηλής ταχύτητας
Ο αέρας δεν είναι πάντα το καλύτερο μέσο δοκιμής για τη μελέτη αεροδυναμικών αρχών μικρής κλίμακας, λόγω της ταχύτητας ροής του αέρα και της κίνησης του αεροτομής.
Δοκιμές ανεμιστήρων
Υπάρχουν δύο τρόποι μέτρησης: ενός ολόκληρου ανεμιστήρα ή ενός στροφείου σε μια υδραυλική εγκατάσταση. Δύο σωλήνες μέτρησης επιτρέπουν μετρήσεις χαμηλότερων ρευμάτων αέρα (<30.000 m³/h) καθώς και υψηλότερα ρεύματα αέρα (<60.000 m³/h). Ο καθορισμός της καμπύλης Q/h του ανεμιστήρα είναι ένας από τους κύριους στόχους. Για τον προσδιορισμό αυτού του διαγράμματος (και για τον ορισμό άλλων παραμέτρων) μετρούνται τα τεχνικά, μηχανικά και ηλεκτροτεχνικά δεδομένα του αέρα:
Αεροτεχνικά δεδομένα:
Ηλεκτροτεχνικά χαρακτηριστικά:
Η μέτρηση μπορεί να πραγματοποιηθεί στον ανεμιστήρα ή στην εφαρμογή στην οποία χρησιμοποιείται.
Δοκιμές μηχανικής ανέμου
Στην μηχανική του ανέμου, οι δοκιμές αεροδυναμικής σήραγγας χρησιμοποιούνται για τη μέτρηση της ταχύτητας γύρω από κατασκευές, και των δυνάμεων ή πιέσεων σε αυτές. Πολύ ψηλά κτίρια, κτίρια με ασυνήθιστα ή περίπλοκα σχήματα (όπως ένα ψηλό κτίριο με παραβολικό ή υπερβολικό σχήμα), γέφυρες με καλώδια αναλύονται σε εξειδικευμένες αεροδυναμικές σήραγγες οριακού στρώματος. Αυτές διαθέτουν ένα μακρύ τμήμα με τον αέρα να κινείται αντίθετα το οποίο αντιπροσωπεύει με ακρίβεια την ταχύτητα ανέμου και το προφίλ στροβιλισμού που επενεργεί στη δομή. Οι δοκιμές αεροδυναμικής σήραγγας παρέχουν τις απαραίτητες μετρήσεις της σχεδιαστικής πίεσης κατά τη χρήση της δυναμικής ανάλυσης και ελέγχου των ψηλών κτιρίων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αεροδυναμική
Survivor (συγκρότημα)
Οι Survivor είναι Αμερικανικό ροκ συγκρότημα που σχηματίστηκε στο Σικάγο το 1978 από τους Τζιμ Πέτερικ και Φράνκι Σάλιβαν. Το συγκρότημα γνώρισε μεγάλη επιτυχία την δεκαετία του 1980, παράγοντας διάφορα σινγκλ που κατέληγαν στα τσαρτ, κυρίως στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Το συγκρότημα είναι πιο γνωστό για την μεγάλη τους επιτυχία "Eye of the Tiger", μέρος του soundtrack της ταινίας Ρόκυ ΙΙΙ: Ο Θρίαμβος. Το συγκρότημα μετά συνέχισε να δημιουργεί τραγούδια που κατέληξαν στα τσαρτ τα μέσα της δεκαετίας του 1980, όπως τα "Burning Heart", "The Search Is Over", "High on You", "Is This Love", και "I Can't Hold Back".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Grammy Κατηγορία:Αμερικανικά rock συγκροτήματα
Λώρενς Στερν
Ο Λώρενς Στερν (Laurence Sterne, 24 Νοεμβρίου 1713 - 18 Μαρτίου 1768) ήταν Ιρλανδός μυθιστοριογράφος, γνωστός κυρίως για το έργο του Τρίστραμ Σάντυ, που άσκησε μεγάλη επίδραση στην ευρωπαϊκή λογοτεχνία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Ιρλανδοί μυθιστοριογράφοι
Μη αναστρέψιμος
Η ταινία Μη αναστρέψιμος (γαλλικά: Irréversible) είναι ένα δραματικό ψυχολογικό θρίλερ Γαλλικής παραγωγής του 2002, σε σκηνοθεσία Γκασπάρ Νοέ. Πρωταγωνιστούν η Μόνικα Μπελλούτσι και ο Βενσάν Κασέλ. Η ταινία συμμετείχε στο Φεστιβάλ των Καννών το 2002 και κέρδισε το βραβείο καλύτερης ταινίας στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Στοκχόλμης. Έχει προκαλέσει ποικίλες αντιδράσεις σε κοινό και κριτικούς και είναι ακατάλληλη για ανηλίκους.
Η πλοκή της ταινίας εξελίσσεται σε αντίστροφη χρονολογική σειρά, με κάθε σκηνή κανονικά να διαδραματίζεται πριν από αυτήν που προηγείται.
Πλοκή
Ο Μάρκους και η έγκυος Άλεξ μαζί με τον φίλο τους, Πιέρ, πηγαίνουν σε ένα πάρτι, στο οποίο είναι καλεσμένοι. Ο Πιέρ, μετά από δύο ώρες, είναι ήδη κουρασμένος και ενοχλημένος με τη συμπεριφορά του Μάρκους, ο οποίος προσπαθεί μάταια να τον κάνει να διασκεδάσει.
Η Άλεξ που και αυτή είναι κουρασμένη, αλλά και ενοχλημένη με τη συμπεριφορά του συντρόφου της, αποφασίζει να φύγει από το σπίτι μόνη της. Ενώ διασχίζει μια υπόγεια διάβαση, θα πέσει θύμα βιασμού ​​και στη συνέχεια θα ξυλοκοπηθεί άγρια από έναν άγνωστο σαδιστή.
Υποδοχή
Οι κριτικές υπήρξαν διχασμένες λόγω των ωμών σκηνών βιασμού και δολοφονίας. Στην ιστοσελίδα κριτικών Rotten Tomatoes η ταινία συγκεντρώνει βαθμολογία θετικής έγκρισης σε ποσοστό 58%, με βάση 124 κριτικές και μέση βαθμολογία 6.10/10.
Box office
Η ταινία με προϋπολογισμό 4.6 εκατομμύρια δολάρια στην πρώτη εβδομάδα προβολής της είχε εισπράξεις 792.200 δολάρια (12%) και διεθνώς συνολικά έφτασε τα 5.687.128 δολάρια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες Κατηγορία:Γαλλικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Γαλλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2002 Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Γκασπάρ Νοέ Κατηγορία:Γαλλικές ψυχολογικές θρίλερ ταινίες
Φαναγορία
Η Φαναγορία (ρωσικά: Фанагория, γνωστή και ως η Φαναγόρεια, τα Φαναγόρεια, η Φαιναγόρη, η Φαναγόρα) ήταν αρχαία ελληνική αποικία της Τεούς η οποία ιδρύθηκε τον 6ο αιώνα π.Χ. στη νότια ακτή της χερσονήσου του Ταμάν, στις όχθες του Κιμμέριου Βοσπόρου. Ήταν σημαντικό εμπορικό κέντρο της ευρύτερης περιοχής της Μαιώτιδας λίμνης καθώς και των πόλεων στις ακτές του δυτικού Καυκάσου. Μετέπειτα αποτέλεσε την ανατολική πρωτεύουσα του βασιλείου του Βοσπόρου, με τη δυτική να είναι στο Παντικάπαιο. Κατά τον Μεσαίωνα αποτέλεσε ένα από τα κέντρα των Χαζάρων, ενώ αργότερα υπήρξε η πρωτεύουσα της Μεγάλης Βουλγαρίας. Στη σημερινή εποχή σε κοντινή απόσταση βρίσκεται ο οικισμός Σεννόυ στην επαρχία Κρασνοντάρ Κράι της Ρωσίας, και τα ερείπια της Φαναγορίας αποτελούν τον μεγαλύτερο χώρο ελληνικών αρχαιοτήτων στη Ρωσία.
Αποικία
μικρογραφία|300x300εσ|Οι αρχαίες ελληνικές αποικίες στον [[Εύξεινος Πόντος|Εύξεινο Πόντο. Η Φαναγορία βρισκόταν στη βορειοανατολική ακτή, στα ανατολικά της Ταυρικής χερσονήσου.]]
Η πόλη ιδρύθηκε το 540 π.Χ. και ιδρυτής της φέρεται να υπήρξε ο Φαναγόρας, αρχηγός της αποστολής η οποία έφυγε από την Τέω στα παράλια της Λυδίας υπό την καταδίωξη των Περσών, ωστόσο εξίσου πιθανό είναι πως πρόκειται για αποικία των Αβδήρων οι κάτοικοι των οποίων προέρχονταν επίσης από την Τέω. Η αποικία βρισκόταν σε νησί (σημερινό Ταμάν) το οποίο σχηματιζόταν από το κύριο ρεύμα του ποταμού Αντιχίτη ή Υπανίτη (Κουμπάν) ο οποίος διαχέονταν στον Εύξεινο Πόντο, και ένα μικρότερο ρεύμα το οποίο κατέληγε στη Μαιώτιδα λίμνη. Το τμήμα του Αντιχίτη προς Εύξεινο Πόντο σχημάτιζε μια μικρή λίμνη η οποία κατά τους αρχαίους χρόνους ήταν γνωστή ως Κοροκονδαμίτις κατά τον Στράβωνα (Κουμπανσκόι Λιμάν), και στα αριστερά της λίμνης αυτής βρισκόταν η Φαναγόρεια.
Βασίλειο του Βοσπόρου
Η συμμαχία της πόλης με το Παντικάπαιο και τις υπόλοιπες γειτονικές ελληνικές αποικίες δημιούργησε το βασίλειο του Βοσπόρου. Από το 480 π.Χ. η πόλη ανήκε στον οίκο των Αρχαιανακτιδών ωστόσο διατηρούσε την ανεξαρτησία της όπως μαρτυρείτε από τα επιγραφικά στοιχεία των τίτλων των αρχόντων της. Εκτείνονταν σε 2 επίπεδα, με συνολική έκταση 37 εκταρίων σύμφωνα με παλαιότερες εκτιμήσεις και έως και 65 εκταρίων σύμφωνα με νεώτερες. Στο χαμηλότερο επίπεδο βρισκόταν το κέντρο της πόλης και στο υψηλότερο η οχυρωμένη ακρόπολη. Γνώρισε τη μεγαλύτερη ακμή της κατά τον 4ο αιώνα π.Χ. καθώς διασώζονται ίχνη από λιθόστρωτους δρόμους, πηγάδια, σωληνώσεις, υπόγεια σε οικίες, και επιστεγασμένα σπίτια με κεραμίδια, ενώ έχουν επίσης ανακαλυφθεί ίχνη από το γυμνάσιο της πόλης χρονολογούμενο τον 3ο αιώνα π.Χ. .
μικρογραφία|Στήλη με παράσταση [[Γρύπας|γρύπα, 3ος-4ος αιώνας π.Χ.|αριστερά|280x280εσ]]
Περίοδος αναταραχής υπήρξε η εμφάνιση του οίκου των Σπαρτoκιδών οι οποίοι ανέτρεψαν τους Αρχαιανακτίδες κατά το 480-470 π.Χ., σύμφωνα με αρχαιολογικά ευρήματα τα οποία δείχνουν πως σημαντικό τμήμα της πόλης καταστράφηκε κατά την περίοδο εκείνη κατά την περίοδο μεγάλων συγκρούσεων και πυρκαγιάς, κάτι που συμπίπτει με παρόμοιες καταστροφές κατά την ίδια περίοδο στις άλλες πόλεις της ευρύτερης περιοχής. Η ευημερία της πόλης φαίνεται πως επανήλθε κατόπιν και ανέπτυξε σημαντική εμπορική δραστηριότητα τόσο με τις ελληνικές πόλεις στον κύριο ελλαδικό χώρο όσο και με την ασιατική ενδοχώρα έως τα Ουράλια όρη.
Βασίλειο του Πόντου
μικρογραφία|280px|[[Δίδραχμο της πόλης, 1ος αιώνας π.Χ., αναγραφή ΦΑΝΑΓΟΡΙΤΩΝ]] Κατόπιν από τον 1ο αιώνα π.Χ. και έπειτα η Φαναγορία έγινε τμήμα του βασιλείου του Πόντου. Κατά τη βασιλεία του Μιθριδάτη ΣΤ´ του Μέγα, η πόλη υποστήριξε τους Ρωμαίους κατά τον Γ´ Μιθριδατικό πόλεμο και υπήρξε η τοποθεσία όπου τον ανέτρεψε, καθώς ο Μιθριδάτης μαζί με τους γιούς του ήταν οχυρωμένος στο φρούριο της πόλης και τελικά αναγκάστηκε να παραδοθεί. Για κάποιο χρονικό διάστημα η πόλη μετονομάστηκε σε Αγριππεία προς τιμή του Μάρκου Βιψάνιου Αγρίππα ο οποίος ήταν θετός γιος του καίσαρα Οκταβιανού Αυγούστου.
Μετέπειτα
Από τον 7ο αιώνα έως τον 8ο, η πόλη έγινε η πρωτεύουσα της Μεγάλης Βουλγαρίας των Βουλγάρων υπό τους Κούβρατο και μετέπειτα Ασπαρούχ, οι οποίοι μετέπειτα κατέβηκαν νοτιότερα προς τη χερσόνησο των Βαλκανίων στην ευρύτερη τοποθεσία της σημερινής Βουλγαρίας.
Αρχαιολογικές έρευνες
Κατά τον 18ο αιώνα η θέση της πόλης εξακριβώθηκε επακριβώς, με την ανακάλυψη μαρμάρινων αναθηματικών βάσεων αγαλμάτων με αφιερώματα προς την Αφροδίτη. Η αρχαιολογική εξερεύνηση του χώρου ξεκίνησε το 1822, όταν ανακαλύφθηκαν χρυσά και αργυρά αντικείμενα τα οποία διαμοιράστηκαν μεταξύ των στρατιωτών που συμμετείχαν στις ανασκαφές. Πολλά από τα υπόλοιπα αρχαία αντικείμενα της πόλης μεταφέρθηκαν στη γειτονική Ερμώνασσα (Τμουταρακάν) κατά την περίοδο της ίδρυσης του εκεί ρωσικού φρουρίου, ενώ κάποια μεταφέρθηκαν στα μουσεία Ερμιτάζ της Αγίας Πετρούπολης και Πούσκιν στη Μόσχα. Δεν κτίστηκε κανένα κτήριο επί της αρχαίας πόλης ενώ περίπου το 1/3 της βρίσκεται πλέον βυθισμένο κάτω από τη θάλασσα.
Έκτοτε στην περιοχή εξακολούθησαν να ανακαλύπτονται εκατοντάδες χιλιάδες αντικείμενα, όπως νομίσματα, κοσμήματα, εκμαγεία, αλιευτικά αγκίστρια, δεξαμενές κρασιού, τμήματα αγαλμάτων, κλίβανοι και μήτρες, καθώς και μεγάλος αριθμός τμημάτων αμφορέων, πιθαριών, ειδωλίων και λοιπών ειδών κεραμικής.
Το 2006 ανακαλύφθηκε μαρμάρινη επιγραφή η οποία έκανε αναφορά στην Υψικράτεια, σύζυγο του Μιθριδάτη ΣΤ´ Ευπάτωρα. Στην επιγραφή η Υψικράτεια αναφέρεται ως Υψικράτης (ΥΨΙΚΡΑΤΗΣΙ ΓΥΝΗ ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΜΙΘΡΙΔΑΤΟΥ ΕΥΠΑΤΟΡΟΣ ΔΙΟΝΥΣΟΥ ΧΑΙΡΕ), κάτι που δικαιολογείται καθώς υπάρχουν αρχαίες αναφορές κατά τις οποίες ο ίδιος ο Μιθριδάτης αναφερόταν στη σύζυγο του με αρσενικό όνομα λόγω του ισχυρού πνευματικού σθένους και κουράγιου -παρομοίου με άντρα κατά τον Μιθριδάτη- που διέθετε. αριστερά|μικρογραφία|Ο [[Βλαντίμιρ Πούτιν κρατώντας 2 αρχαίους αμφορείς τους οποίους αναφέρθηκε πως ανακάλυψε κατά την κατάδυση του, 2011]] Το 2011 την περιοχή επισκέφτηκε ο Ρώσος πρωθυπουργός (και πρώην/μετέπειτα πρόεδρος) Βλαντίμιρ Πούτιν, όπου κατά την κατάδυση του στον αρχαιολογικό χώρο βγήκε από τη θάλασσα έχοντας ανακαλύψει 2 αρχαίους ελληνικούς αμφορείς. Μετά από μερικές ημέρες ο εκπρόσωπος τύπου του παραδέχτηκε πως οι αμφορείς είχαν ανακαλυφθεί μερικές ημέρες νωρίτερα από τους Ρώσους αρχαιολόγους της εκεί αρχαιολογικής αποστολής, και ανέφερε πως είχαν τοποθετηθεί σε εύκολα προσβάσιμο σημείο ως ευχάριστη έκπληξη για τον πρωθυπουργό κατά την κατάδυση του, κάτι που αποτέλεσε σημείο κριτικής ως προς την ευρύτερη σκοπιμότητα.
Κατά τη διάρκεια υποθαλάσσιας έρευνας το 2014, ανακαλύφθηκε ορειχάλκινο έμβολο πολεμικού πλοίου το οποίο χρονολογείται στην εποχή του Μιθριδάτη ΣΤ´,σε πολύ κοντινή τοποθεσία από πλοίο της ίδιας εποχής το οποίο ανακαλύφθηκε το 2012 και θεωρείται πως ήταν διήρης.
Το 2016 ανακαλύφθηκε κομμάτι από στήλη με επιγραφή στην περσική γλώσσα που αναφέρεται στον βασιλιά Δαρείο Α´ και θεωρείται πως μεταφέρθηκε στη Φαναγορία από τη Μίλητο όπου βρισκόταν αρχικά, με την επιγραφή να αφορά την καταστολή της Ιωνικής Επανάστασης από τους Πέρσες, ενώ η στήλη χρονολογείται στο πρώτο μισό του 5ου αιώνα π.Χ. .
Κοντά στον αρχαιολογικό χώρο υπάρχουν επίσης σκυθικές στήλες Κούργκαν και νεκρόπολη.
Άλλα
Η νήσος Φαναγόρεια των νήσων Ζεντ στα ανοικτά της νήσου Λίβινγκστον στην Ανταρκτική, έχει πάρει την ονομασία της από την αρχική Φαναγόρεια.
Πολιτισμός της Ισλανδίας
thumb|right|Εικονογράφηση για τη [[Ισλανδική Σάγκα|σάγκα του Χάραλντ Χάρφαγκρες, ξυλογραφία του 1899.]] Ο πολιτισμός της Ισλανδίας είναι πλούσιος και πολυποίκιλος καθώς και γνωστός για την λογοτεχνική του κληρονομιά που αποτελείται από εργασίες συγγραφέων του 12ου έως 14ου αιώνα.
Οι Ισλανδικές παραδοσιακές τέχνες περιλαμβάνουν την υφαντουργία, την αργυροχοΐα, και την ξυλογλυπτική. Η περιοχή του Ρέικιαβικ έχει πολλά επαγγελματικά θέατρα, συμφωνική ορχήστρα, όπερα, και ένα μεγάλο αριθμό από πινακοθήκες, βιβλιοπωλεία, κινηματογράφους, και μουσεία. Ο δείκτης αλφαβητισμού είναι ανάμεσα στους υψηλότερους του κόσμου, και η λογοτεχνία, η τέχνη, το σκάκι, και άλλες διανοητικές ασχολίες είναι ευρέως δημοφιλείς ανάμεσα στους Ισλανδούς.
Συμπεριφορά και έθιμα
Οι Ισλανδοί γενικά έχουν μια παραδοσιακή φιλελεύθερη Βόρεια αντίληψη, παρόμοια με άλλων Βόρειων χωρών όπως η Νορβηγία και η Σουηδία. Ακόμη, ένα σημαντικό κλειδί για να καταλάβεις τους Ισλανδούς και τον πολιτισμό τους (και ο οποίος τους διαφοροποιεί από την πλειονότητα των σύγχρονων Βόρειων ανθρώπων) είναι η μεγάλη σημασία που δίνουν στα γνωρίσματα της ανεξαρτησίας και της αυτάρκειας.
Στο ανάλυση της κοινής γνώμης του Ευρωβαρόμετρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής του Ιουνίου 2005, πάνω από το 85% των Ισλανδών βρήκαν την ανεξαρτησία να είναι "πολύ σημαντική" σε σύγκριση με τον μέσο όρο της Ευρωπαίκής Ένωσης των 25 του 53%, και 47% για τους Νορβηγούς, και 49% για τους Δανούς.
Οι Ισλανδοί είναι περήφανοι για την κληρονομιά τους των Βίκινγκ και την Ισλανδική γλώσσα και προσέχουν πολύ να διατηρούν τις παραδόσεις τους και τη γλώσσα.
Πιερ Σοντερλό ντε Λακλό
Για πολύ καιρό, ο Πιερ Σοντερλό ντε Λακλό θεωρείτο ότι ήταν το ίδιο σκανδαλώδης με τον Μαρκήσιο ντε Σαντ και τον Νικολά Εντμ Ρεσίφ ντε Λα Μπρετόν.
Τις Επικίνδυνες σχέσεις μετέφρασε στα Ελληνικά ο Ανδρέας Στάικος ("ΑΓΡΑ")
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Γάλλοι στρατιωτικοί
Κωνσταντία Πέλλας
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Κωνσταντία βρίσκεται προς τα σύνορα της Ελλάδας με τη Βόρεια Μακεδονία, χτισμένη στους πρόποδες του Πάικου σε υψόμετρο 180 μέτρων, σε απόσταση 11 χλμ. από την Αριδαία, την έδρα του τοπικού Καλλικρατικού Δήμου Αλμωπίας. Επί Τουρκοκρατίας ονομάζονταν Κωστελούπ και μετονομάστηκε Κωνσταντία το 1925. Υπήρξε αμιγώς μουσουλμανικό χωριό μέχρι το 1920 με 2 τζαμιά (εκ των οποίων το ένα μετά το 1930 μετατράπηκε προσωρινά σε χριστιανικό ναό), και με 1.197 κατοίκους που ασχολούνταν με την γεωργία και την κτηνοτροφία.
Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή και την συνακόλουθη ανταλλαγή των πληθυσμών, στην περιοχή εγκαταστάθηκαν πρόσφυγες από τον Πόντο και τη Μικρά Ασία. Οι σημερινοί κάτοικοι του χωριού είναι κυρίως απόγονοι προσφύγων Ποντίων από την Κορόνιξα (σημερινό Arpali - Ardassa) της Αργυρούπολης, οι οποίοι γύρω στο 1840 κατευθύνθηκαν αρχικά στα Κοτύωρα (Ορντού) του Πόντου και αργότερα (1880) κατέφυγαν στην περιοχή του Αντάπαζαρ (ιδρύοντας τις 14 αμιγώς ελληνοποντιακές κοινότητες της Καρασού) για να αποφύγουν τον βίαιο εξισλαμισμό.
Η Κωνσταντία, χάρη στον μικρό αλλά εύφορο κάμπο της αναπτύχθηκε σημαντικά κατά τον μεσοπόλεμο και ο πληθυσμός της έφτασε το 1940 τους 1.144 κατοίκους. Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο πολλοί κάτοικοι της μετανάστευσαν στην Αυστραλία και στη Γερμανία αναζητώντας μια καλύτερη ζωή, ενώ η σταδιακή εγκατάλειψη της καπνοκαλλιέργειας οδήγησε και τις νεότερες γενιές στα μεγάλα αστικά κέντρα της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης με αποτέλεσμα κατά την απογραφή του 2011 να καταμετρηθούν 570 κάτοικοι. , ενώ το 2001 ήταν 759.
Δραματική υπήρξε η συμμετοχή της Κωνσταντίας στα γεγονότα της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας καθώς υπήρξε επίκεντρο έντονων αντιπαραθέσεων μεταξύ των αντιμαχομένων πλευρών κατά τον Εμφύλιο, που τελικώς οδήγησαν στην πυρπόληση του χωριού στις 10 Φεβρουαρίου του 1947.
Το 1995, στη νότια πλευρά του χωριού (προς Μηλιά) και πιο συγκεκριμένα στην τοποθεσία «Ξερικά», εντοπίστηκαν αρχαιολογικά ευρήματα τα οποία ανήκουν σε νεκροταφείο της εποχής του Σιδήρου (1100-700 π.Χ.) κάτι που που επιτρέπει να αντληθούν πολύτιμες πληροφορίες για τον πολιτισμό των πρώτων αναφερόμενων από ιστορικές πηγές κατοίκων της περιοχής, των Αλμώπων.
Το χωριό έχει όμορφη λιθόκτιστη εκκλησία αφιερωμένη στον Άγιο Νεκτάριο, από το λείψανο του οποίου μικρό τμήμα φυλάσσεται στο ναό (η θρησκευτική πανήγυρη του χωριού γίνεται την 3η Σεπτεμβρίου, ημέρα ανακομιδής των λειψάνων του Αγίου). Ανατολικά του χωριού και σε υψόμετρο 700 μέτρων, επάνω στα υψώματα του Πάικου, βρίσκεται το γνωστό Αγίασμα των Αγίων Θεοδώρων που προσελκύει πλήθος πιστών.
Σημαντική υπήρξε η αθλητική εξέλιξη του χωριού κατά την δεκαετία του 1990, καθώς η τοπική ποδοσφαιρική ομάδα, Ατρόμητος Κωνσταντίας, κατόρθωσε να αναρριχηθεί από τις τοπικές κατηγορίες και έφτασε μέχρι την Δ΄ Εθνική Κατηγορία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Πέλλας Κατηγορία:Δήμος Αλμωπίας
The Telegraph
The Telegraph είναι ο τίτλος καθημερινής πρωινής εφημερίδας μεγάλου μεγέθους φύλλων. Το περιεχόμενό χαρακτηρίζεται κυρίως συντηρητικό. Διανέμεται στο Ηνωμένο Βασίλειο και διεθνώς. Ιδρύθηκε από τον Άρθουρ Μπ. Σλάι τον Ιούνιο το 1855 για να εκτοξεύσει μια προσωπική διαμαρτυρία εναντίον του μελλοντικού αρχηγού του βρετανικού στρατού, του πρίγκιπα Γεώργιου, του Δούκα του Κέμπριτζ, ως The Telegraph and Courier και από το 2004 ανήκει στους Ντέιβιντ και Φρέντερικ Μπάρκλεϊ. Είναι η αδελφή εφημερίδα της The Sunday Telegraph. Διοικείται ξεχωριστά με διαφορετικό προσωπικό συντακτών, αλλά συχνά παρουσιάζονται κοινές ιστορίες στα φύλλα τους και οι δύο εφημερίδας μοιράζονται την ίδια ιστοσελίδα.
Κυκλοφορία
Σύμφωνα με μια έρευνα της MORI που διεξήχθη το 2005, το 64% των αναγνωστών της σκόπευαν να ψηφίσουν το Συντηρητικό Κόμμα στις επερχόμενες εκλογές. Είχε κατά μέσο όρο καθημερινή κυκλοφορία 634.113 φύλλων τον Ιούλιο του 2011 (σε σχέση με τα 441.205 της εφημερίδας The Times). Σύμφωνα με τον ανεξάρτητο πάροχο στοιχείων διαδικτυακής επισκεψιμότητας Similar Web, η ιστοσελίδα του The Daily Telegraph ήταν η 39η σε επισκεψιμότητα ιστοσελίδα στο Ηνωμένο Βασίλειο και 2η μεταξύ των ειδησεογραφικών ιστοσελίδων, προσελκύοντας πεισσότερο από 65 εκατομμύρια επισκέπτες σε μηνιαία βάση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης το Λονδίνο Κατηγορία:Εφημερίδες στην αγγλική γλώσσα
Παγκόσμιο πρωτάθλημα PDC στα βελάκια
Το Παγκόσμιο πρωτάθλημα της PDC στα βελάκια (PDC World Darts Championship) αποτελεί τη μία έκδοση του παγκοσμίου πρωταθλήματος στα βελάκια. Είναι η μεγαλύτερη από τις διοργανώσεις της Επαγγελματικής Ένωσης, Το παγκόσμιο πρωτάθλημα ήταν ενιαίο από το 1978 ως το 1994. Τη χρονιά εκείνη έπειτα από διαμάχη με τον Βρετανικό Οργανισμό του αθλήματος (British Darts Organisation) μια ξεχωριστή ομάδα δημιουργήθηκε, με την επωνυμία Επαγγελματική Ένωση (Professional Darts Corporation) η οποία άρχισε να διεξάγει το δικό της παγκόσμιο πρωτάθλημα (PDC World Darts Championship). Η διοργάνωση χρηματοδοτείται από την εταιρεία στοιχημάτων William Hill και σήμερα διεξάγεται στο Alexandra Palace, στο Λονδίνο. Από το 1994 έως το 2007 τόπος διεξαγωγής ήταν η γνωστή ταβέρνα Circus στην ευρύτερη περιοχή του Έσσεξ. Οι αγώνες γίνονται παραδοσιακά στα τέλη Δεκεμβρίου κάθε χρόνο και ο τελικός στις αρχές Ιανουαρίου.
Έπειτα από το θάνατο του δημοφιλούς σχολιαστή της διοργάνωσης Σιντ Γουάντελ στις 11 Αυγούστου 2012, αποφασίστηκε να μετονομαστεί το τρόπαιο του νικητή με το ονοματεπώνυμο του σχολιαστή από το 2013 και έπειτα.
Ο Άγγλος Ρομπ Κρος κέρδισε στον τελικό, ο οποίος διεξήχθη την 1η Ιανουαρίου του 2018, νικώντας τον Φιλ Τέιλορ με 7-2.
Στον πιο πρόσφατο τελικό, στις 3 Ιανουαρίου 2023, τον τίτλο κατέκτησε για πρώτη φορά ο Άγγλος Μάικλ Σμιθ.
Χένρυ Μπόλινμπροκ
Ο Χένρυ Μπόλινμπροκ (Henry St John, 1st Viscount Bolingbroke, 1678 – 1751) ήταν Άγγλος πολιτικός, ηγέτης των Τόρις, και πολιτικός φιλόσοφος. Υποστήριξε την Εκκλησία της Αγγλίας παρά τις αντιθρησκευτικές απόψεις του και την αντίθεσή του στη θεολογία. Υποστήριξε την εξέγερση των Ιακωβιτών το 1715, η οποία είχε ως σκοπό να εκθρονίσει τον Γεώργιο τον Α΄ και μετά διέφυγε στη Γαλλία. Το 1723 του επιτράπηκε να επιστρέψει στην Αγγλία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι πολιτικοί Κατηγορία:Πολιτικοί φιλόσοφοι
Αοιδός
Ο αοιδός (< ᾄδω/ἀείδω > ἀοιδή, ᾠδὴ = τραγουδώ, τραγούδι)στην Αρχαία Ελλάδα ήταν επικός ποιητής που αυτοσχεδίαζε,συνέθετε αλλά και τραγουδούσε επικά ποιήματα. Αυτοσχεδίαζαν προφορικά βοηθούμενοι από τη Μούσα, που υποτίθεται πως αυτή τους απάγγελε τα θέματα που επέλεγαν να τραγουδήσουν. Στο έπος Οδύσσεια του Ομήρου ο αοιδός εμφανίζεται σαν πρόσωπο σεβαστό, στο παλάτι του βασιλιά Μενέλαου να τραγουδάει με τη συνοδεία κιθάρας/φόρμιγγας και στην Ιλιάδα σαν μοιρολογητής. Επώνυμοι αοιδοί της Οδύσσειας ήταν ο Φήμιος και ο Δημόδοκος. Συμμετείχαν σε λαϊκά πανηγύρια, συμπόσια αρχόντων, εορταστικές εκδηλώσεις της κοινότητας, δημόσιους αγώνες κλπ και έτερπαν τους ακροατές ψάλλοντας ή απαγγέλοντας τα επικά αυτά ποιήματα. Σύντομα έγιναν επαγγελματίες περιζήτητοι και το κάθε ανάκτορο ήθελε να έχει τον αοιδό του. Η αλήθεια είναι ότι οι αοιδοί μπορούσαν να αυτοσχεδιάζουν γιατί, εκτός από το ταλέντο που σίγουρα διέθεταν, εκπαιδεύονταν για το έργο τους, οι νεότεροι από τους παλαιότερους, γονείς ή δασκάλους.
Είχαν στη διάθεσή τους ένα «ρεπερτόριο» θρύλων και μοτίβων, μεταβιβασμένα από γενιά σε γενιά, το οποίο μπορούσαν να προσαρμόσουν με παραλλαγές και αυτοσχεδιασμούς κατά περίπτωση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτισμός στην αρχαία Ελλάδα Κατηγορία:Μουσική Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες
Martin AM Mauler
Το Martin AM Mauler (αρχικά ονομάζονταν XBTM) ήταν μονοθέσιο μονοκινητήριο επιθετικό αεροσκάφος που σχεδιάστηκε για να επιχειρεί από τα αεροπλανοφόρα του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ. Παρόλο που η σχεδίασή του ξεκίνησε στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, η ανάπτυξή του αποδείχθηκε μακρόχρονη και επίπονη διαδικασία με συνέπεια τα πρώτα Mauler να μπουν σε υπηρεσία μόλις το 1948 και μάλιστα σε μικρούς αριθμούς. Το αεροσκάφος αποδείχτηκε προβληματικό και παρέμεινε στις μονάδες πρώτης γραμμής για ελάχιστο χρονικό διάστημα. Το 1950, δύο μόλις χρόνια μετά την είσοδο του τύπου σε υπηρεσία, το Ναυτικό αποφάσισε την αντικατάσταση των Mauler από τα Douglas AD Skyraider. Παρέμειναν στις τάξεις διάφορων εφεδρικών μονάδων μέχρι το 1953. Μερικά μετατράπηκαν σε αεροσκάφη ηλεκτρονικού πολέμου με την ονομασία AM-1Q.
Σχεδιασμός και ανάπτυξη
Στα τέλη της δεκαετίας του 1930 το Ναυτικό αποφάσισε να χωρίσει τα βομβαρδιστικά των αεροπλανοφόρων του σε δύο κύριες κλάσεις: τα τορπιλοπλάνα βομβαρδιστικά και τα βομβαρδιστικά κάθετης εφόρμησης. Τα αεροσκάφη αυτά είχαν διμελές ή τριμελές πλήρωμα, όμως η εμπειρία των πολεμικών επιχειρήσεων έδειξε ότι οι πιλότοι μπορούσαν να στοχεύσουν τις βόμβες και τις τορπίλες των αεροπλάνων τους χωρίς την βοήθεια άλλων μελών του πληρώματος. Επίσης ήταν σε θέση να πλοηγούνται με επιτυχία χάρη στην χρήση ραδιοφάρων ενώ η εγκατάσταση ισχυρότερων προωστικών συστημάτων καθιστούσε σταδιακά περιττό τον οπίσθιο πολυβολητή διότι αξιοποιούσαν τις υψηλές ταχύτητες τους για να αποφύγουν τα εχθρικά μαχητικά. Επιπλέον η ενοποίηση των ρόλων των δύο κλάσεων βομβαρδιστικών θα επέτρεπε την συγκρότηση πιο ευέλικτων ομάδων αεροσκαφών στα αεροπλανοφόρα καθώς και την μεταφορά περισσότερων μαχητικών.
Βασισμένο στα συμπεράσματα που είχαν εξαχθεί από τις πολεμικές επιχειρήσεις, το Ναυτικό ζήτησε το 1943 την υποβολή προτάσεων σχετικά με την δημιουργία ενός νέου βομβαρδιστικού πολλαπλών ρόλων για τα αεροπλανοφόρα. Τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους έγιναν δεκτές τέσσερις προτάσεις: τα Curtiss XBTC, Douglas XBT2D Skyraider, Kaiser-Fleetwings BTK και Martin XBTM. Εξ αυτών επελέγη το XBTC για να αντικαταστήσει τα υπάρχοντα Curtiss SB2C Helldiver. Το σχέδιο της Martin θα ήταν η δεύτερη επιλογή, σε περίπτωση που παρουσιάζονταν προβλήματα με την ανάπτυξη του XBTC. Συγκεκριμένα ζητήθηκε από την Martin να δημιουργήσει ένα αεροσκάφος γύρω από τον αστεροειδή κινητήρα R-4360 Wasp Major επειδή το αεροσκάφος της Curtiss, που θα είχε τον ίδιο κινητήρα, ήταν πολύ περίπλοκο και το Ναυτικό είχε εκφράσει τις επιφυλάξεις του σχετικά με την διαδικασία ανάπτυξης του προγενέστερου Helldiver.
Το XBTM-1 ήταν ένα μονοθέσιο χαμηλοπτέρυγο μονοπλάνο ολομεταλλικής κατασκευής. Είχε ανασυρόμενο σύστημα προσγείωσης και αναδιπλούμενες πτέρυγες προκειμένου να εξοικονομείται χώρος αποθήκευσης στα αεροπλανοφόρα. Στο χείλος εκφυγής των πτερύγων ήταν εγκατεστημένα μεγάλα φρένα βύθισης που λειτουργούσαν και σαν flaps όταν ήταν κλειστά. Πίσω από το πιλοτήριο ήταν εγκατεστημένη δεξαμενή καυσίμου χωρητικότητας 570 l ενώ στις ρίζες των πτερύγων ήταν τοποθετημένες δύο ακόμα δεξαμενές των 680 l και οι τρεις αυτοφρασσόμενες. Ο πιλότος και η το ψυγείο του λαδιού προστατεύονταν από θωράκιση βάρους 135 kg.
Ο οπλισμός αποτελούνταν από τέσσερα πυροβόλα T-31 των 20 mm, με αναχορηγία 200 βλημάτων έκαστο. Το Mauler μπορούσε να μεταφέρει τεράστιες ποσότητες οπλισμού: μέχρι 1043 kg τορπιλών, βομβών και εξωτερικών δεξαμενών καυσίμου σε τρεις πυλώνες (έναν στο κάτω μέρος της ατράκτου και δύο στις ημιπτέρυγες) καθώς και μέχρι και δώδεκα βόμβες των 113 kg ή ρουκέτες των 127 mm στις πτέρυγες. Στις 30 Μαρτίου 1949 ένα Mauler μετέφερε 4830 kg φορτίου (τρεις τορπίλες των 998 kg, δώδεκα βόμβες των 113 kg καθώς και την πλήρη αναχορηγία βλημάτων για τα τέσσερα πυροβόλα). Είναι ίσως το μεγαλύτερο οπλικό φορτίο που μετέφερε ποτέ μονοκινητήριο ελικοφόρο αεροσκάφος.
Το αρχικό πρωτότυπο πραγματοποίησε την παρθενική του πτήση στις 26 Αυγούστου 1944 και οι πτητικές δοκιμές του ξεκίνησαν αφού έφθασε στο Κέντρο Αεροπορικών Δοκιμών του Ναυτικού στις 11 Δεκεμβρίου. Στις 15 Ιανουαρίου 1945 το Ναυτικό παρήγγειλε 750 αεροσκάφη, όμως μετά την συνθηκολόγηση της Ιαπωνίας τον Αύγουστο η παραγγελία μειώθηκε σε 99 μονάδες. Το δεύτερο πρωτότυπο πέταξε για πρώτη φορά στις 20 Μαΐου. Οι αρχικές πτητικές δοκιμές των δύο πρωτοτύπων έδειξαν ότι υπήρχαν σημαντικά προβλήματα με τον κινητήρα και το κάλυμμά του, καθώς και με τα πηδάλια και τον κάθετο σταθεροποιητή. Τον Απρίλιο του 1946 το αεροσκάφος μετονομάστηκε σε ΑΜ-1 επειδή το Ναυτικό αντικατέστησε την κλάση των τορπιλοπλάνων-βομβαρδιστικών (Bomber-Torpedo) με τα επιθετικά (Attack). Οι παραδόσεις ξεκίνησαν τον Μάρτιο του 1947 ενώ παράλληλα ξεκίνησε πρόγραμμα πτητικών δοκιμών που διήρκησε τρία ολόκληρα χρόνια προκειμένου να εντοπισθούν και να διορθωθούν όλες οι σημαντικές αδυναμίες του αεροσκάφους. Το Mauler κρίθηκε τελικά επαρκές για αποπροσνηώσεις στα αεροπλανοφόρα τον Αύγουστο του 1948. Ένα σμήνος είχε ήδη παραλάβει αεροσκάφη νωρίτερα την ίδια χρονιά ενώ τον Μάιο είχαν παραγγελθεί ακόμα 50 μονάδες.
Το αεροσκάφος παρέμεινε ιδιαίτερα δύσκολο στην συντήρηση, ειδικά όσον αφορά τα υδραυλικά του συστήματα. Επίσης ήταν δύσκολο στον χειρισμό και κατά την προσνήωση. Πολλοί πιλότοι το αποκαλούσαν "Απαίσιο Τέρας" (Awful Monster) εξ αιτίας των κακών χαρακτηριστικών του. Από την άλλη πλευρά, αποδείχθηκε πολύ σταθερό σαν βομβαρδιστικό κάθετης εφόρμησης και μπορούσε να μεταφέρει σημαντικά μεγαλύτερο οπλικό φορτίο σε σχέση με το Skyraider.
Το ΑΜ-1Q
Το AM-1Q ήταν ένα εξειδικευμένο αεροσκάφος ηλεκτρονικού πολέμου. Η δεξαμενή καυσίμου της ατράκτου αφαιρέθηκε και στην θέση της έγινε χώρος για το δεύτερο μέλος του πληρώματος που θα χειρίζονταν τον σχετικό εξοπλισμό. Μετέφερε δέκτες σημάτων ραντάρ και ραδιοσημάτων, πομπούς καθώς και αναλυτή σημάτων.
Επιχειρησιακή ιστορία
Σύμφωνα με τον σχεδιασμό του Ναυτικού, τα AD-1 Skyraider και AM-1 Mauler θα ήταν τα νέα επιθετικά αεροσκάφη των αεροπλανοφόρων, με τα δεύτερα να ανατίθενται στον Στόλο του Ατλαντικού. Η VA-17A ήταν η πρώτη μονάδα που παρέλαβε Mauler, με τις παραδόσεις των 18 συνολικά αεροσκαφών να ξεκινούν τον Μάρτιο του 1948 και να ολοκληρώνονται τον επόμενο μήνα. Στις 11 Αυγούστου μετονομάστηκε σε VA-174. Ξεκίνησε τις επιχειρησιακές δοκιμές επί του αεροπλανοφόρου USS Kearsarge στα τέλη Δεκεμβρίου και τις ολοκλήρωσε τον Ιανουάριο του 1939 επί του αεροπλανοφόρου USS Leyte. Τα αεροσκάφη του Σμήνους συμμετείχαν στις άκαρπες προσπάθειες για τον εντοπισμό ενός βρετανικού επιβατηγού αεροσκάφους Avro Tudor που χάθηκε στην Καραϊβική Θάλασσα. Για σύντομο χρονικό διάστημα η μονάδα μεταφέρθηκε στο αεροπλανοφόρο USS Midway, ένα από τα μεγαλύτερα αεροπλανοφόρα που διέθετε τότε το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ. Το μεγάλο κατάστρωμα του διευκόλυνε σημαντικά τους πιλότους στην προσνήωση. Αργότερα η VA-174 παρέδωσε τα αεροσκάφη της σε δύο νεοσυσταθείσες μονάδες, τις VA-44 και VA-45, που επιχειρούσαν από το Midway ενώ η ίδια παρέλαβε AD-1 Skyraider.
Οι δύο μονάδες ξεκίνησαν να παραλαμβάνουν τα Mauler τους τον Μάρτιο του 1949 και διεξήγαγαν τις επιχειρησιακές δοκιμές επί του αεροπλανοφόρου από τις 2 ως τις 7 Μαΐου. Η VA-45 ήταν η μοναδική μονάδα που εξοπλίσθηκε με Mauler και δεν είχε ατυχήματα κατά την διάρκεια των επιχειρησιακών δοκιμών. Οι VA-44 και VA-45 ήταν επιχειρησιακές με τον τύπο από την 1η μέχρι την 9η Σεπτεμβρίου και τον επόμενο μήνα γύρισαν πίσω στην χρήση αεροσκαφών Skyraider.
Στις 15 Σεπτεμβρίου 1948 συγκροτήθηκε το Carrier Air Group 8 (CVG-8) εξ αιτίας του αποκλεισμού του Βερολίνου από τους Σοβιετικούς. Δύο από τα Σμήνη επιθετικών αεροσκαφών του, τα VA-84 και VA-85, άρχισαν να παραλαμβάνουν Mauler το Νοέμβριο του ίδιου έτους. Τον Ιανουάριο του 1949 είχαν ολοκληρωθεί οι παραδόσεις και αργότερα συμμετείχαν στην τελετή για την ορκωμοσία του πρόεδρου Χάρυ Τρούμαν. Από την 3η μέχρι την 6η Μαΐου ολοκληρώθηκαν οι επιχειρησιακές δοκιμές του CVG-8 επί του αεροπλανοφόρου Midway. Το αεροπλανοφόρο απέπλευσε στις 27 Ιουνίου για ταξίδι δύο εβδομάδων κατά μήκος της ανατολικής ακτής των ΗΠΑ. Το Νοέμβριο το CVG-8 διαλύθηκε σαν αποτέλεσμα της ειρηνικής διευθέτησης της διεθνούς κρίσης του αποκλεισμού του Βερολίνου.
Πολλά από τα αεροσκάφη ηλεκτρονικού πολέμου AM-1Q διατέθηκαν στην VC-4, που είχε την βάση της στον αεροναύσταθμο του Atlantic City (NAS Atlantic City). Διατίθονταν σε μικρούς αριθμούς στις ομάδες μάχης αεροπλανοφόρων του Στόλου του Ατλαντικού. Λίγα είναι γνωστά σχετικά με την δράση αυτού του σχηματισμού. Η τελευταία γνωστή ημερομηνία που είναι γνωστό ότι διέθετε στην δύναμη του Mauler ήταν η 1η Οκτωβρίου 1950.
Παρόλο που το Skyraider ήταν κατά ένα τρίτο μικρότερο από το Mauler και μπορούσε να μεταφέρει κατά ένα τρίτο μικρότερο οπλικό φορτίο από το Mauler αποδείχθηκε πολύ πιο αξιόπιστο και ευκολότερο στον χειρισμό. Το 1950, ελάχιστα χρόνια μετά την είσοδο τους σε υπηρεσία, αποφασίστηκε όλα τα Mauler να επιχειρούν από αεροδρόμια στην ξηρά αντί από αεροπλανοφόρα και αργότερα μέσα στον χρόνο αποφασίστηκε να διατεθούν μόνο σε εφεδρικές μονάδες. Τελικά όλα αποσύρθηκαν μέχρι το 1953.
Βιβλιογραφία
AM Mauler Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη Κατηγορία:Αεροσκάφη ναυτικής αεροπορίας Κατηγορία:Αεροσκάφη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου
Συνδικάτο
Συνδικαλιστική οργάνωση είναι ένωση εργαζομένων κοινού ενδιαφέροντος. Κύριος σκοπός του αποτελεί η προάσπιση της ακεραιότητας της εργασίας τους, η βελτίωση των συνθηκών εργασίας, η επίτευξη υψηλότερων αποδοχών, ή διατήρησής τους σε περίπτωση μείωσης, παροχών (όπως άδειες μετ' αποδοχών, υγειονομική περίθαλψη και συνταξιοδότηση) και αύξηση της διαπραγματευτικής δύναμης που ασκείται από την αλληλεγγύη μεταξύ των εργαζομένων. Οι εκπρόσωποι των συνδικαλιστικών οργανώσεων είναι εθελοντές από τον χώρο εργασίας και εκλέγονται. Κατάγονται από τη Μεγάλη Βρετανία την εποχή της Βιομηχανικής επανάστασης.
Σούπερ Λιγκ
Ο όρος Σούπερ Λιγκ (Σουπερλίγκ) ή Super League (Superleague) μπορεί να παραπέμπει στα εξής:
Τεκτονική Γεωλογία
Η Τεκτονική Γεωλογία αποτελεί κλάδο της Γεωλογίας.
Ερευνά την κατασκευή του γήινου φλοιού, δηλαδή τη δομή των πετρωμάτων καθώς και τις διεργασίες, τις κινήσεις και τις δυνάμεις που την παρήγαγαν. Πιο συγκεκριμένα, εξετάζει τις αλλαγές που προκαλούν οι ενδογενείς δυνάμεις στο φλοιό της γης, μελετά δηλαδή το τρόπο δημιουργίας, τη γεωμετρία και την κινηματική των δομών του στερεού φλοιού.
Ο πρωταρχικός στόχος της τεκτονικής γεωλογίας είναι η μέτρηση των τωρινών γεωμετριών των πετρωμάτων, για να αποκαλυφθούν πληροφορίες σχετικά με το ιστορικό παραμόρφωσης στα πετρώματα και, τελικά, την κατανόηση του πεδίου τάσεων που συνέβαλε στην παρατηρούμενη καταπόνηση. Αυτή η κατανόηση της δυναμικής του πεδίου των τάσεων μπορεί να συνδεθεί με σημαντικά γεγονότα στο γεωλογικό παρελθόν. Στόχος είναι να γίνει κατανοητή η δομική εξέλιξη μιας συγκεκριμένης περιοχής σε σχέση με τα περιφερειακά ευρέως διαδεδομένα πρότυπα παραμόρφωσης των πετρωμάτων (π.χ. ορογένεση, ρωγματώσεις) λόγω της τεκτονικής των πλακών.
Χρήση και σημασία
Η δομική γεωλογία είναι ένα κρίσιμο μέρος της τεχνικής γεωλογίας, η οποία ασχολείται με τις φυσικές και μηχανικές ιδιότητες των φυσικών πετρωμάτων. Οι δομικές ανωμαλίες όπως τα ρήγματα, οι πτυχές, οι φολιώσεις και οι διακλάσεις είναι εσωτερικές αδυναμίες των πετρωμάτων που μπορεί να επηρεάσουν τη σταθερότητα κατασκευών όπως φράγματα, διανοίξεις οδών, ανοικτά ορυχεία και υπόγεια ορυχεία ή οδικές σήραγγες.
Ο γεωτεχνικός κίνδυνος, περιλαμβανομένου του σεισμικού κινδύνου, μπορεί να διερευνηθεί μόνο με τον συνδυασμό της τεκτονικής γεωλογίας και της γεωμορφολογίας. Επιπλέον, οι καρστικές περιοχές που υπάρχουν στην κορυφή σπηλαίων, οι πιθανές καταβόθρες ή άλλες δομές κατάρρευσης έχουν ιδιαίτερη σημασία για αυτούς τους επιστήμονες. Επιπλέον, περιοχές με απότομες πλαγιές είναι πιθανές για κατάρρευση ή υπάρχει κίνδυνος κατολίσθησης.
Οι περιβαλλοντικοί γεωλόγοι και υδρογεωλόγοι πρέπει να εφαρμόσουν τις αρχές της τεχνικής γεωλογίας για να καταλάβουν πώς οι γεωλογικές περιοχές επηρεάζουν ή επηρεάζονται από τη ροή και τη διείσδυση των υπόγειων υδάτων. Για παράδειγμα, ένας υδρογεωλόγος μπορεί να χρειαστεί να καθορίσει εάν υπάρχει διαρροή τοξικών ουσιών από χώρους εναπόθεσης αποβλήτων σε μια κατοικημένη περιοχή ή εάν το αλμυρό νερό εισχωρεί σε έναν υδροφόρο ορίζοντα.