cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ζάχος Θάνος
Αποφοίτησε από το Βαρβάκειο Γυμνάσιο Αθηνών και στη συνέχεια φοίτησε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών το οποίο όμως εγκατέλειψε προκειμένου ν΄ ασχοληθεί με το θέατρο, παρασυρόμενος από τον ξάδελφό του Πέτρο Λέοντα, στον θίασο του οποίου αρχικά και συμμετείχε.
Το 1912 ο Ζάχος Θάνος έγινε θιασάρχης συνεταιριζόμενος με τον Ηλία Θεοδώρου. Τον επόμενο χρόνο δημιούργησε δικό του θίασο και ίδρυσε το "Θέατρο του Λαού" στη συμβολή των οδών Κολοκυνθούς και Μ. Αλεξάνδρου, στο Μεταξουργείο, στο οποίο και ανέβαζε δικές του επιθεωρήσεις. Σημαντικότερη εξ αυτών ήταν, το 1914, η επιθεώρηση Σκούπα που σημείωσε εξαιρετική επιτυχία.
Ο Ζάχος Θάνος έγραψε λιμπρέτα για περίπου εξήντα οπερέτες καθώς και πολλά μονόπρακτα κυρίως δράματα που συνεχίζουν να παίζονται από περιοδεύοντες θιάσους. Επίσης σημαντική επιτυχία είχαν σημειώσει οι οπερέτες του Το κορίτσι της γειτονιάς, Η γυναίκα του δρόμου, Το αλανάκι, Πώς περνούν οι παντρεμένοι, Ο άνθρωπος της ταβέρνας, Γιόλα, Πονεμένες καρδιές, Ο ταχπίνης σερβιτόρος κ.ά.
Επίσης έγραψε πολλές επιθεωρήσεις μερικές των οποίων ανέβασε στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά καθώς και θεατρικές διασκευές ξένων μυθιστορημάτων. Είχε ασχοληθεί επίσης και με την ποίηση.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες θεατρικοί επιχειρηματίες Κατηγορία:Έλληνες θεατρικοί συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Εκλογές στη Νότια Οσσετία
Η Νότια Οσσετία διεξάγει εκλογές σε εθνικό επίπεδο για την εκλογή του Προέδρου (5ετής θητεία) και της Βουλής. Το Κοινοβούλιο αποτελείται από 34 μέλη τα οποία εκλέγονται με αναλογική εκπροσώπηση μέσω λιστών σε κόμματα. Η θητεία του κοινοβουλίου είναι επίσης πενταετής.
Η Νότια Οσσετία είναι μονοκομματικό κράτος, με το Ενωμένο Κόμμα να παραμένει στην εξουσία. Αντιπολίτευση επιτρέπεται, ωστόσο τα κόμματά της δεν έχουν πραγματική ευκαιρία να έχουν την εξουσία.
Προεδρικές εκλογές 2022
Οι πιο πρόσφατες προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν το 2022.
Βουλευτικές εκλογές (2014)
Οι πιο πρόσφατες βουλευτικές εκλογές έγιναν στις 8 Ιουνίου 2014.
1996
Στις προεδρικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 10 Νοεμβρίου 1996 εξελέγη πρόεδρος ο Λιούντβιγκ Τσιμπίροφ με ποσοστό 52,3% των ψήφων.
2001
Ο Έντουαρντ Κοκόιτι εξελέγη πρόεδρος σε ηλικία 38 ετών και με μεγάλη πλειοψηφία στις προεδρικές εκλογές του Νοεμβρίου και Δεκεμβρίου του 2001. Στον πρώτο γύρο των εκλογών, στις 18 Νοεμβρίου 2001 συγκέντρωσε το 45% των ψήφων έναντι 24% για το Στανισλάβ Κοτσίεφ και 21% για τον ως τότε πρόεδρο Λιούντβιγκ Τσιμπόροφ. Στον δεύτερο και τελικό γύρο στις 6 Δεκεμβρίου ο Κοκόιτι πήρε το 53% έναντι 40% για τον Κοτσίεφ και ανέλαβε πρόεδρος στις 18 Δεκεμβρίου.
2006
Στις προεδρικές εκλογές που διεξήχθησαν ταυτόχρονα με δημοψήφισμα στις 12 Νοεμβρίου 2006 ο πρόεδρος Έντουαρντ Κοκόιτι επανεξελέγη με ποσοστό άνω του 98%. Την ίδια ημέρα η Αντιπολίτευση οργάνωσε άλλες εκλογές σε εδάφη που ελέγχει η Γεωργία. Αντίπαλος πρόεδρος εξελέγη ο Ντμίτρι Σανακόγιεφ, πρώην πρωθυπουργός στη Νότια Οσετία, ο οποίος είχε απολυθεί από τον Κοκόιτι το 2001.
Βουλευτικές εκλογές
Βουλευτικές εκλογές διενεργήθηκαν τα έτη 1990, 1994, 1999, 2004, 2009, 2014 και 2019.
2004
Στις 23 Μαΐου 2004 έγιναν εκλογές για την ανάδειξη του 34μελούς Κοινοβουλίου. Για τελευταία φορά εφαρμόστηκε ένα μικτό σύστημα ψηφοφορίας: από τις συνολικά 34 έδρες, οι 15 αναδείχθηκαν με τη χρήση της αναλογικής εκπροσώπησης με κομματικές λίστες. άλλες 15 με το πλειοψηφικό σύστημα σε μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες και άλλες 4 περιήλθαν στους αντιπροσώπους από τα χωριά που ήταν υπό γεωργιανό έλεγχο, όπου η διεξαγωγή εκλογών ήταν αδύνατη. Στη 13:00 τοπική ώρα, το 52% των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων είχαν ψηφίσει. Ως αποτέλεσμα, οι εκλογές κηρύχθηκαν έγκυρες από την εκλογική επιτροπή. Το Ενωμένο Κόμμα του προέδρου Κοκόιτι κέρδισε τις 9 από τις συνολικά 15 έδρες που αναδείχθηκαν από κομματική λίστα (54,6% όλων των ψήφων), καθώς και άλλες 11 έδρες εκλογικών περιφερειών, δίνοντας στο κόμμα πλειοψηφία με 20 έδρες.
2009
Οι πρώτες βουλευτικές εκλογές μετά τον πόλεμο της Γεωργίας διεξήχθησαν στις 31 Μαΐου του 2009 και έλαβαν μέρος 4 κόμματα για 34 έδρες στη Βουλή. Σε δύο κόμματα που δεν πρόσκεινται στον πρόεδρο δεν επετράπη η συμμετοχή. Η προσέλευση στις κάλπες ήταν μεγάλη. Σύμφωνα με τα πρώτα αποτελέσματα το κόμμα του προέδρου Έντουαρντ Κοκόιτι Yedinstvo (Ενότητα) κέρδισε τις εκλογές.
Το Κόμμα της Ενότητας κέρδισε 17 έδρες στο κοινοβούλιο με 21.246 ψήφους, σύμφωνα με τα τελικά αποτελέσματα. To Λαϊκό Κόμμα κατέλαβε 9 έδρες λαμβάνοντας 10.345 ψήφους, ενώ το Κομμουνιστικό Κόμμα έλαβε 8 έδρες με 10.194 ψήφους.
Δημοψηφίσματα
Δημοψηφίσματα στην Νότια Οσσετία διεξήχθησαν τα έτη 1991, 1992, 2001, 2006, 2011 και 2017.
1992
Σε δημοψήφισμα που διεξήχθη στις 19 Ιανουαρίου 1992 και οι ψηφοφόροι τάχτηκαν υπέρ της ανεξαρτησίας, σε ποσοστό 99,89%. Στις 28 Νοεμβρίου 1991 η Νότια Οσσετία κήρυξε την ανεξαρτησία της.
2001
Στις 8 Απριλίου 2001 οι ψηφοφόροι υπερψήφισαν αλλαγές στο σύνταγμα σε ποσοστό 60% υπέρ έναντι 40% που καταψήφισαν. Με τις συνταγματικές αλλαγές θα επιβάλλονταν κριτήρια για να είναι κάποιος υποψήφιος για τις προεδρικές εκλογές, να γίνει η ρωσική γλώσσα επίσημη γλώσσα μαζί με την οσσετιανή γλώσσα και να γίνουν τα γεωργιανά επίσημη γλώσσα σε περιοχές όπου πλειοψηφούν οι Γεωργιανοί.
2006
Παράλληλα με το δημοψήφισμα και τις εκλογές, η υποστηριζόμενη από τη Γεωργία αντιπολίτευση οργάνωσε τις δικές της εκλογές στο Ερέντβι, το οποίο κατοικείται από γεωργιανούς. Στο εναλλακτικό δημοψήφισμα τέθηκε το ερώτημα της ένωσης της Νότιας Οσσετίας με τη Γεωργία.
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, το 99,8% των ψηφοφόρων υποστήριξε την ανεξαρτησία, με τη συμμετοχή να καταγράφεται στο 95%.
Η γεωργιανή κυβέρνηση κήρυξε αμφότερα τις εκλογές και το δημοψήφισμα εκτός νόμου.
2011
Σε δημοψήφισμα που έγινε στις 13 Νοεμβρίου 2011, οι πολίτες υπερψήφισαν την πρόταση να γίνουν τα οσσετικά και τα ρωσικά οι εθνικές γλώσσες στη Νότια Οσσετία.
2017
Στις 9 Απριλίου 2017 έγινε δημοψήφισμα για την αλλαγή του ονόματος της περιοχής, παράλληλα με τις προεδρικές εκλογές.
Το νέο όνομα εγκρίθηκε με ποσοστό 79,53% και έτσι το Σύνταγμα θα τροποποιηθεί ώστε το επίσημο όνομα της χώρας να αλλάξει από «Δημοκρατία της Νότιας Οσσετίας» σε «Δημοκρατία της Νότιας Οσσετίας - Κράτος της Αλανίας» («Νότια Οσετία-Αλανία»), σε μια αναφορά στην Αλανία, ένα κράτος που δημιουργήθηκε από τους Αλανούς. Οι σύγχρονοι Οσέτιοι προέρχονται από τους Αλάνες, αν και το όνομα «Οσέτιος» είναι γεωργιανής προέλευσης.
Παραπομπές
Εκλογες
AU
Η συντομογραφία λατινικών χαρακτήρων AU (στην αγγλική γλώσσα προφέρεται έι-γιου) μπορεί να αναφέρεται:
Μαριάνα Πόποβα
Η Μαριάνα Πόποβα (βουλγαρικά: Mariana Popova, κυριλλικά: Мариана Попова, 6 Ιουνίου 1978) είναι Βουλγάρα τραγουδίστρια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουλγάρες τραγουδίστριες Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με τη Βουλγαρία Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2006 Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision
Άνω τελεία
Η άνω τελεία ( · ) είναι το σημείο στίξης που χρησιμοποιείται για να διαχωρίσει δύο προτάσεις στενού νοηματικού συνδέσμου μέσα σε μία φράση.
Χρήση
Η άνω τελεία χρησιμοποιείται για να δηλώσει τον στενό νοηματικό σύνδεσμο δύο προτάσεων· αποτελώντας διακοπή μεγαλύτερη του κόμματος, αλλά μικρότερη της τελείας. Μέσα σε μία φράση μπορεί να διαχωρίσει δύο προτάσεις όπου η δεύτερη επεξηγεί την πρώτη ή αποτελεί μία αντίθεση. Την άνω τελεία ακολουθεί λέξη που δε γράφεται με κεφαλαίο αρχικό γράμμα.
Σε πολλές ξένες γλώσσες, η σημείωση της άνω τελείας γίνεται με το ελληνικό ερωτηματικό.
Πληκτρολόγια υπολογιστών
Στο ελληνικό πληκτρολόγιο (είτε πραγματικό είτε εικονικό) δεν υπάρχει πλήκτρο αποκλειστικά για την άνω τελεία (·) και για την εισαγωγή της πρέπει να χρησιμοποιηθεί ένας συνδυασμός πλήκτρων:
Άλλα Προγράμματα
Οι παραπάνω μέθοδοι, κατά κανόνα, δεν λειτουργούν με τα άλλα προγράμματα των Windows ή όταν δεν διαθέτει συσκευή πληκτρολογίου με ξεχωριστό αριθμητικό πληκτρολόγιο. Σε αυτές τις περιπτώσεις ο χρήστης έχει τις εξής επιλογές:
Δείτε επίσης
Άλλα δύσκολα σημεία στίξης για τα ελληνικά πληκτρολόγια:
Παραπομπές - Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Για την άνω τελεία:
Γενικά για τη χρήση των σημείων στίξης
Κατηγορία:Σημεία στίξης
Θοδωρής Παπαλουκάς
Ο Θοδωρής Παπαλουκάς (Αθήνα, 8 Μαΐου 1977) είναι Έλληνας πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 2,00 μ. και βάρος 90 κιλά. Αγωνιζόταν ως πόιντ γκαρντ.
Σταδιοδρομία
Ξεκίνησε την καριέρα του σε μικρή ηλικία στους Αμπελόκηπους από το 1995-1997, ενώ από το 1997 έως το 1999 αγωνίστηκε στη Δάφνη, με την οποία κατέκτησε το πρωτάθλημα της Α2, ως MVP της κατηγορίας και επομένως τον προβιβασμό της ομάδας στην πρώτη εθνική κατηγορία.
Το 1999 παραχωρήθηκε στον Πανιώνιο, μέχρι το 2001, οπότε και βρέθηκε στον Ολυμπιακό με μεταγραφή αντί του ποσου-ρεκόρ των 400 εκατομμυρίων δραχμών και συμβόλαιο 4 χρόνων. Το 2002 στο Κύπελλο Ελλάδας, στον ημιτελικό με τον Παναθηναϊκό στο Final Four του ΣΕΦ (83-75) είχε 17 πόντους, 6 ασίστ, ανοίγοντας το δρόμο για το τρόπαιο που τελικά το κατέκτησε στον τελικό απέναντι στο Μαρούσι (74-66). Ωστόσο η αποτυχία του Ολυμπιακού σε πρωτάθλημα (με πλεονέκτημα έδρας και με προβάδισμα 2-0 επί της ΑΕΚ στους τελικούς) και Ευρωλίγκα (αποκλεισμός από τον μετέπειτα πρωταθλητή Ευρώπης, Παναθηναϊκό στον όμιλο του Top-16), έφερε την απόφαση του τότε ιδιοκτήτη, Σωκράτη Κόκκαλη, να μειώσει το μπάτζετ ως εκ τούτου ο Παπαλουκάς έσπασε το συμβόλαιο με τον Ολυμπιακό έπειτα από την άρνησή του για μείωση αποδοχών.
Το καλοκαίρι του 2002, ακολούθησε νέο συμβόλαιο με ελευθέρας στην ΤΣΣΚΑ Μόσχας. Με αυτόν σε θέση οδηγού η ΤΣΣΚΑ μπήκε σταδιακά στον δρόμο των επιτυχιών. Έπειτα από πολλές αποτυχίες, η “ομάδα του στρατού” είδε τον Παπαλουκά να την οδηγεί το 2006 στην κορυφή της Ευρώπης, με τον ίδιο να αναδεικνύεται MVP του Final Four έχοντας στον τελικό κόντρα στην Μακάμπι (73-69) 18 πόντους. Επίσης πήρε τον τίτλο του Καλύτερου Ευρωπαίου Παίκτη. Έναν χρόνο αργότερα (2007) αναδείχθηκε MVP της κανονικής περιόδου της διοργάνωσης, έχασε όμως στον τελικό από τον Παναθηναϊκό με 93-91, με τον ίδιο να κάνει ιστορική εμφάνιση με 23 πόντους από 9/10 δίποντα, 5/6 βολές, 8 ασίστ και 28 αξιολόγηση. Το 2008 οδήγησε τους Ρώσους ξανά στην κορυφή της Ευρώπης.
Το καλοκαίρι του 2008, ανακοινώθηκε η επιστροφή του στον Ολυμπιακό έπειτα από 6 χρόνια. Τη σεζόν 2008-09, έχοντας στο πλευρό του τους Νίκολα Βούιτσιτς, Γιάννη Μπουρούση, Παναγιώτη Βασιλόπουλο, Τζος Τσίλντρες, αλλά και τον Γιώργο Πρίντεζη, υπό τις οδηγίες του κόουτς Παναγιώτη Γιαννάκη, θα οδηγήσει τον Ολυμπιακό στην επιστροφή στα Φάιναλ Φορ μετά από 10 χρόνια. Τέλειωσε τη σεζόν έχοντας κατά μέσο όρο 8 πόντους, 5,2 ασίστ, 2,7 ριμπάουντ και 1,1 κλέψιμο στην Ευρωλίγκα, αλλά οι Πειραιώτες δεν μπόρεσαν να φτάσουν στον τελικό, χάνοντας ακολούθως και τους τίτλους στην Ελλάδα. Την επόμενη αγωνιστική χρονιά (2009-10) οι Πειραιώτες παρουσιάζουν μια από τις καλύτερες ομάδες της ιστορίας τους με μεγάλο αγωνιστικό μπάτζετ. Ο Παπαλουκάς αριθμεί 7,4 πόντους, 5,1 ριμπάουντ, 2,1 ριμπάουντ και 1,3 κλεψίματα ανά αγώνα, ενώ στο κομμάτι της δημιουργίας βγαίνει πρώτος στις ασίστ στην Ευρωλίγκα και οδηγεί τους «ερυθρόλευκους» στον τελικό της Ευρωλίγκα. Ο Ολυμπιακός όμως θα χάσει το τρόπαιο στον τελικό κόντρα στην Μπαρτσελόνα, όπως και το πρωτάθλημα στην Ελλάδα κόντρα στον Παναθηναϊκό, αν και νωρίτερα είχε κατακτήσει τον δεύτερο τίτλο του με τα ερυθρόλευκα, το Κύπελλο Ελλάδας του 2010, που ήταν ο πρώτος τίτλος για τους ερυθρόλευκους ύστερα από οκτώ χρόνια. Επίσης στο τέλος του 2010 βρέθηκε στην καλύτερη ομάδα παικτών της Ευρωλίγκα για την δεκαετία 2000-2010. Το 2011, κατακτάει ξανά το Κύπελλο Ελλάδας, αποκλείστηκε από την Ευρωλίγκα στα play off, ενώ στους τελικούς του πρωταθλήματος στην Ελλάδα, χάνει δύο σερί βολές στον τελευταίο τελικό στο Ο.Α.Κ.Α, που κοστίζουν στον Ολυμπιακό τη διεκδίκηση του πρωταθλήματος. Το 2012, είχε δικαστική διαμάχη με τον σύλλογο, η οποία τελικά έληξε εξωδικαστικά με συμβιβασμό.
Την περίοδο 2011-2012 αγωνίστηκε στην Μακάμπι Τελ Αβίβ, κερδίζοντας τους εγχώριους τίτλους και την Αδριατική Λίγκα, με τον ίδιο ωστόσο να έχει μικρό αγωνιστικό ρόλο. Το Δεκέμβρη 2012, υπέγραψε συμβόλαιο με τη ρωσική ΤΣΣΚΑ Μόσχας, όπου και έκλεισε την καριέρα του την σεζόν 2012-2013 κατακτώντας το εθνικό πρωτάθλημα, κύπελλο και μια τελευταία συμμετοχή σε Φάιναλ Φορ Ευρωλίγκα.
Το καλοκαίρι του 2013, ανακοίνωσε την απόσυρσή του από την ενεργό δράση. Στις 12 Δεκεμβρίου 2013, η Ευρωλίγκα τον βράβευσε ως Θρύλο της διοργάνωσης, ενώ βραβεύτηκε και από την ΤΣΣΚΑ Μόσχας για την προσφορά του στο σύλλογο.
Στις 12 Αυγούστου 2020, ανακοινώθηκε από την Ευρωλίγκα ότι αποτελεί μέλος της κορυφαίας δεκάδας (ομάδας) του Ολυμπιακού στη δεκαετία 2010-2020, όντας όγδοος σε ψήφους του κοινού με ποσοστό 55.87%.
Εθνική Ελλάδας
Ξεκίνησε την καριέρα του στην Εθνική ανδρών στο Ευρωμπάσκετ 2001, ενώ ακολούθησε και το Ευρωμπάσκετ 2003 στη Σουηδία. Το 2004 συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας, καταλαμβάνοντας με την Εθνική την πέμπτη θέση, που είναι και η υψηλότερη που έχει ποτέ κατακτήσει η ομάδα σε Ολυμπιάδες. μικρογραφία|Ο Παπαλουκάς με την εθνική ομάδα Το 2005 κατέκτησε με την Εθνική Ελλάδος το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα το 2005 στη Σερβία, όντας ο ίδιος ένας από του σημαντικότερους αθλητές της ομάδας αφού σημείωσε κατά μέσο όρο 9,6 πόντους, 2,4 ριμπάουντ και 2,1 ασίστ και μπήκε και στην καλύτερη πεντάδα της διοργάνωσης μαζί με τον Δημήτρη Διαμαντίδη.
Το 2007 κατέκτησε την τέταρτη θέση στο Ευρωπαïκό Πρωτάθλημα στην Μαδρίτη, αφού η Ελλάδα έχασε στον Μικρό Τελικό το χάλκινο μετάλλιο από τους Λιθουανούς, με 69-78. Το 2008 κατέκτησε την πέμπτη θέση στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου. Στις δυο διοργανώσεις του 2007 και 2008, αποτέλεσε τον αρχηγό της ομάδας. Ύστερα από δική του απόφαση δεν αγωνίστηκε στο Ευρωπαïκό Πρωτάθλημα του 2009, όπου η εθνική κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο, λόγω τραυματισμού που αποκόμισε από τους τελικούς για το πρωτάθλημα με τον Ολυμπιακό. Τελικά δεν επέστρεψε ούτε για το Μουντομπάσκετ 2010 και έτσι επήλθε το τέλος της πορείας του με την Εθνική ομάδα. Πήρε μέρος σε εννιά Τουρνουά Ακρόπολις κερδίζοντας τα επτά. Με το εθνόσημο ανδρών μέτρησε 131 αγώνες με 958 πόντους (μ.ο: 7,31), ενώ με την ελπίδων αγωνίστηκε σε 14 αγώνες με 80 πόντους (μ.ο: 5,71).
Το 2020, μετά από ψηφοφορία στον ιστότοπο της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης, βρέθηκε στην καλύτερη πεντάδα της Εθνικής Ομάδας των τελευταίων δυο δεκαετιών (2000-2020) ετών σε Ευρωμπάσκετ, μαζί με τους Διαμαντίδη, Σπανούλη, Πρίντεζη και Αντετοκούνμπο.
Προσωπική ζωή
Στις 29 Σεπτεμβρίου 2012 παντρεύτηκε την γυμνάστρια και Μις Ελλάς 2003, Βασιλική Τσεκούρα και την 1η Οκτωβρίου 2017, το ζευγάρι απέκτησε το πρώτο του παιδί, που είναι κορίτσι.
Άλλες ασχολίες
Μετά την απόσυρσή του από την ενεργό δράση, ο Θοδωρής Παπαλουκάς, έγινε πρεσβευτής της Ευρωλίγκα, ενώ το Σεπτέμβριο του 2017 μαζί με τον Δημήτρη Διαμαντίδη ξεκίνησαν την ακαδημία Eurohoops Academy Εξέλιξις Α.Σ,  όπου οι νεαροί αθλητές μπορούν να μάθουν, να παίξουν και να αγαπήσουν το άθλημα του μπάσκετ  .
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Αμπελοκήπων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Δάφνης Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πανιωνίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΤΣΣΚΑ Μόσχας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μακάμπι Τελ Αβίβ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2001 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2003 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2005 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2007 Κατηγορία:Παίκτες νικητές Ευρωμπάσκετ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 2006 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2008 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α2 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ρωσικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές VTB Λίγκα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ισραηλινών συλλόγων
Νιαχαίικα Αχαΐας
Τα Νιαχαίικα (εναλλακτική γραφή: Νιαχέικα) είναι μικρή οικιστική περιοχή και τοποθεσία της Αχαΐας, υπαγόμενη διοικητικά στην Τοπική Κοινότητα Ελληνικού του Δήμου Ερυμάνθου. Απέχουν 27 χλμ από την πόλη της Πάτρας, 7 χλμ από την Χαλανδρίτσα, καθώς και 2 χλμ από το Ελληνικό.
Τοποθεσία
Βρίσκονται σε μια ημιορεινή τοποθεσία στις βόρειες υπώρειες του Ερυμάνθου και σε υψόμετρο 330 μέτρων περίπου. Περιβάλλονται ως επί το πλείστον από καλλιεργήσιμες εκτάσεις και κυρίως από ελαιώνες και αμπελώνες, ενώ και από δασικές εκτάσεις που κυριαρχεί το πουρνάρι, κυρίως στα βόρεια και βορειοανατολικά του οικισμού.
Ονομασία
Το όνομα της περιοχής προέρχεται από το επώνυμο της οικογένειας Νιάχου που κατοικεί εκεί.
Λοιπά στοιχεία
Τα Νιαχαίικα κατοικούνται από λιγοστές οικογένειες και η κύρια απασχόληση των κατοίκων εκεί είναι ο πρωτογενής τομέας και κυρίως η γεωργία και η κτηνοτροφία.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Φαρρών Κατηγορία:Δήμος Ερυμάνθου Κατηγορία:Ελληνικό Αχαΐας
Γεώργιος Αργυρόπουλος (δικηγόρος)
Ο Γεώργιος Αργυρόπουλος (1869 - ;) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1869. Εργάστηκε ως δικηγόρος.
Εξελέγη βουλευτής Αχαΐας και Ήλιδας για πρώτη φορά στις εκλογές που έγιναν τον Μάιο του 1915 και βουλευτής Πατρών στις εκλογές του 1923, του 1928 (με το Κόμμα Εθνικών Δημοκρατικών) και του 1933 (με το Εθνικό Ριζοσπαστικό Κόμμα). Για τελευταία φορά εξελέγη βουλευτής Αχαΐας με το Λαϊκό Κόμμα (Γενική Λαϊκή Ριζοσπαστική Ένωση) στις εκλογές του 1935.
Υπηρέτησε ως υπουργός Γενικός Διοικητής Θράκης από τις 19 Μαρτίου 1935 (κυβέρνηση Τσαλδάρη ως τις 30 Νοεμβρίου 1935 (κυβέρνηση Κονδύλη).
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Γενικοί Διοικητές Θράκης Κατηγορία:Βουλευτές Αχαΐας-Ήλιδος Κατηγορία:Βουλευτές Πατρών Κατηγορία:Βουλευτές Αχαΐας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Λαϊκό Κόμμα
Επιφάνιος Κωνσταντίας
Βιογραφία
Γεννήθηκε γύρω στο 315 στον οικισμό Βησανδούκη κοντά στην Ελευθερόπολη της Παλαιστίνης από Χριστιανούς γονείς εβραϊκής καταγωγής. Σε νεαρή ηλικία εισήλθε στον μοναχικό βίο και συναναστράφηκε με πολλές θρησκευτικές ομάδες (ακόμη και κάποιες που κατηγορούνταν ως αιρετικές) με σκοπό να έρθει σε επαφή με όλες τις μορφές της χριστιανικής ζωής και σκέψης της εποχής του. Επιπλέον σπούδασε στην Αλεξάνδρεια όπου απέκτησε σημαντική θεολογική κατάρτιση και πλούσια ή κατ΄άλλους μέτρια κλασσική παιδεία ενώ γνώριζε πέντε γλώσσες (ελληνικά, εβραϊκά, λατινικά, συριακά και κοπτικά). Αργότερα ίδρυσε μοναστήρι στη γενέτειρά του, του οποίου τη διοίκηση ανέλαβε επί τριάντα χρόνια αποκτώντας φήμη αγίου.
Το 367 εξελέγη επίσκοπος Κωνσταντίας (ονομασία την οποία είχε λάβει η Σαλαμίνα της Κύπρου προς τιμήν του αυτοκράτορα Κωνστάντιου Β´ που την ανοικοδόμησε), θέση που διατήρησε μέχρι το θάνατό του, επιτυγχάνοντας την αποδέσμευση των επισκοπών της Κύπρου από την Εκκλησία της Αντιόχειας και τη σύζευξή τους με την αντίστοιχη της Αλεξάνδρειας με την οποία υπήρχε δογματική (αποδοχή ομοουσίου) και διοικητική συμπόρευση (ο Αθανάσιος σε αντίθεση με τον επίσκοπο Αντιοχείας δεν διεκδικούσε κυριαρχικά δικαιώματα έναντι των επισκοπών του νησιού). Πέθανε το 403 εν πλω, ενώ επέστρεφε στην Κύπρο από την Κωνσταντινούπολη όπου είχε μεταβεί με αφορμή το ζήτημα του ωριγενισμού.
Θέσεις
αριστερά|μικρογραφία|227x227εσ|Αγιογραφία του Επιφανίου σε ναό της Καππαδοκίας (11ος αιώνας). Ο Επιφάνιος ήταν ένας από τους Πατέρες της Εκκλησίας που αναδείχτηκαν μέσω των συγγραμμάτων και των αγώνων τους εναντίον αιρέσεων όπως ο Αρειανισμός, ο Απολλιναρισμός , οι Πνευματομάχοι , οι Ημεροβαπτιστές κ.ά. Η θεολογία του ήταν βαθύτατα επηρεασμένη από την αλεξανδρινή σχολή και κυρίως από το έργο του Μεγάλου Αθανασίου. Υπήρξε μάλιστα σφοδρός πολέμιος της διδασκαλίας του Ωριγένη. Συγκεκριμένα, το 375 συμπεριέλαβε τις θεολογικές απόψεις του αλεξανδρινού θεολόγου στο αντιαιρετικό έργο του Πανάριον ενώ τα επόμενα χρόνια πέτυχε την καταδίκη του ωριγενισμού από διάφορες τοπικές συνόδους.
Αυτή του η στάση εναντίον του Ωριγένη προκάλεσε σοβαρό εκκλησιαστικό επεισόδιο κατά τη διάρκεια επίσκεψής του στα Ιεροσόλυμα καθώς ερχόμενος σε ρήξη με τον αρχιεπίσκοπο Ιεροσολύμων και οπαδό του Ωριγένη, Ιωάννη Β΄, κατηγόρησε τον τελευταίο ως αιρετικό, κάλεσε με επιστολές του τα μοναστήρια της Παλαιστίνης να διακόψουν την κοινωνία με τον Ιωάννη και προέβη σε αντικανονική χειροτονία πρεσβύτερου σε μοναστήρι της Βηθλεέμ που είχε συνταχτεί με τις απόψεις του. Η άμεση αντίδραση του Ιωάννη που κατήγγειλε την αντικανονική χειροτονία και η απειλή λήψης ευρύτερων εκκλησιαστικών μέτρων οδήγησαν τελικά στην αναδίπλωση του Επιφανίου.
Αργότερα πήρε θέση υπέρ του Θεόφιλου Αλεξανδρείας στη διένεξή του με τον επίσκοπο Κωνσταντινουπόλεως Ιωάννη Χρυσόστομο λόγω του γεγονότος πως μερίδα ωριγενιστών μοναχών της Αιγύπτου που διώκονταν από τον Θεόφιλο είχαν εγκατασταθεί στην Κωνσταντινούπολη. Επιπλέον επηρεασμένος από τον Θεόφιλο μετέβη το 402 στην έδρα του Χρυσοστόμου με εχθρικές διαθέσεις. Κατηγόρησε τον Χρυσόστομο ως αιρετικό, προέβη αυθαίρετα σε αντικανονική χειροτονία διακόνου και στην προσπάθειά του να πετύχει καταδίκη των ωριγενιστών συναναστράφηκε με τοπικούς αντιπάλους του Χρυσόστομου. Επακόλουθο της συμπεριφοράς του ήταν η απαίτηση του Χρυσοστόμου προς τον ηλικιωμένο ιεράρχη να αποχωρήσει από την Κωνσταντινούπολη, κάτι που τελικά ο Επιφάνιος έπραξε φοβούμενος τις συνέπειες των πράξεών του αλλά και αντιλαμβανόμενος πιθανώς την χρησιμοποίησή του από τον Θεόφιλο. Επίσης υποστηρίζεται πως κατά το διάστημα της παραμονής του στην Κωνσταντινούπολη και έπειτα από επιτόπια μελέτη του ζητήματος, η αρχική του στάση έναντι του Χρυσοστόμου μεταβλήθηκε.
Αρνητική στάση κράτησε και σχετικά με τη χρησιμότητα της αρχαίας ελληνικής παιδείας την οποία θεωρούσε από κοινού με τις διδασκαλίες του Ωριγένη ως τα θεμέλια όλων των αιρέσεων που είχαν προκύψει μέχρι την εποχή του. Μέσα από τα σωζόμενα έργα του (βλ. Κατά των επιτηδευόντων...εικόνας και Διαθήκη) φαίνεται η αντίθεσή του και σε ότι αφορά τη χρήση εικόνων από τους πιστούς την οποία χαρακτηρίζει ως ειδωλολατρία. Παράλληλα φαίνεται πως υπήρξε ο πρώτος θεολόγος που υποστήριξε την αειπαρθενία της Παναγίας.
Όντας και ο ίδιος μοναχός υπήρξε θιασώτης του μοναχικού θεσμού από την άλλη πλευρά όμως αναγνώριζε τη σημασία του γάμου. Σε ότι αφορά την Ιερά Παράδοση, κατά τον Επιφάνιο αυτή διαφυλάσσεται αποκλειστικά στην Εκκλησία και εκφράζεται ορθά μόνο από τους ιερείς που βρίσκονται εντός των κόλπων της, ενώ στο ζήτημα της ημερομηνίας του εορτασμού της Ανάστασης του Χριστού υποστήριζε πως αυτή έπρεπε να γιορτάζεται μια εβδομάδα μετά το εβραϊκό Πάσχα, ερχόμενος σε αντίθεση με την άποψη του Μεγάλου Αθανασίου, η οποία τελικά επικράτησε.
Αν και συγκαταλεγόταν ανάμεσα στις σημαντικότερες εκκλησιαστικές προσωπικότητες της εποχής του δεν έλαβε μέρος στη Β' Οικουμενική Σύνοδο η οποία δικαίωσε τους αντιπάλους του (Μέγας Βασίλειος και λοιποί Καππαδόκες θεολόγοι) σχετικά με τον Μελέτιο Αντιοχείας, τον οποίο ο Επιφάνιος είχε κατηγορήσει ως αιρετικό αναγνωρίζοντας ως κανονικό επίσκοπο τον Παυλίνο.
Συγγραφικό έργο
Ο Επιφάνιος υπήρξε συγγραφέας έργων και επιστολών κατά κύριο λόγο αντιρρητικού και ερμηνευτικού χαρακτήρα, απασχολούμενος με ένα ευρύ φάσμα θεολογικών ζητημάτων. Ως προς τη δομή, τη μορφή και τη γλώσσα, τα γραπτά του θεωρούνται κατώτερα από εκείνα των συγχρόνων του, γεγονός που οφείλεται αφενός στο ότι τα ελληνικά στα οποία έγραψε δεν ήταν η μητρική του γλώσσα και αφετέρου στην επιφυλακτικότητά που τον διακατείχε ως προς την κλασική παιδεία. μικρογραφία|Ο Επιφάνιος σε αγιορείτικη τοιχογραφία του 16ου αιώνα.
Από τα έργα του σημαντικότερα θεωρούνται ο Αγκυρωτός και το Πανάριον: το πρώτο είναι δογματικού χαρακτήρα και γράφτηκε το 374 για τις ανάγκες των Χριστιανών της Παμφυλίας με σκοπό την αντίκρουση των υποστηρικτών των διδασκαλιών του Απολλιναρίου και του Ωριγένη που κρίνονταν αιρετικές λόγω διάφορων θέσεων που ανέπτυσσαν σχετικά με την τριαδικότητα, την ανάσταση των σωμάτων κ.ά. Με κύρια πηγή την Αγία Γραφή, ο Επιφάνιος υπερασπιζόταν την θεότητα του Υιού και του Αγίου Πνεύματος αλλά και την ενανθρώπηση του Θεού η οποία πραγματοποιήθηκε για την επίτευξη της αιώνιας ζωής. Στα δύο τελευταία κεφάλαια του Αγκυρωτού παρατίθενται δύο σύμβολα της Πίστεως, με το πρώτο να θεωρείται μεταγενέστερη προσθήκη καθώς περιέχει αποσπάσματα που θεσπίστηκαν κατά την Β΄Οικουμενική Σύνοδο, τα οποία απουσιάζουν από την αρχαία αιθιοπική μετάφραση του Αγκυρωτού αλλά και από το δεύτερο σύμβολο της Πίστεως που αποτελεί ανάπτυξη των χριστολογικών χωρίων του συμβόλου της Νίκαιας από τον Επιφάνιο, απορρίπτοντας έτσι παλιότερες απόψεις που ήθελαν το Σύμβολο της Πίστεως που καθιερώθηκε από την Β' Οικουμενική Σύνοδο ως βασισμένο στο αντίστοιχο της επισκοπής της Κωνσταντίας.
Το Πανάριον ή Κατά αιρέσεων το επικληθέν πανάριον είτουν κιβώτιον γράφτηκε την κατά την περίοδο 374 - 377 με αφορμή δύο κληρικούς της Συρίας που λόγω προβλημάτων υγείας δεν ήταν σε θέση να τον επισκεφτούν ώστε να ζητήσουν τις συμβουλές του σε δογματικά ζητήματα. Είναι το σπουδαιότερο έργο του Επιφανίου και το εκτενέστερο από όλα τα αντιαιρετικά συγγράμματα των πρώτων αιώνων του Χριστιανισμού που έχουν διασωθεί. Αποτελείται από επτά μέρη και καταπιάνεται με τη λεπτομερή αναίρεση 80, κατά τον Επιφάνιο, αιρέσεων. Ο όρος αίρεση χρησιμοποιείται με μια ευρεία έννοια καθώς από τις κατά τον συγγραφέα αιρέσεις, οι είκοσι εντοπίζονται στην προχριστιανική περίοδο και περιλαμβάνουν διάφορες θρησκείες και φιλοσοφικές αντιλήψεις υπό ονομασίες όπως βαρβαρισμός, σκυθισμός, ελληνισμός, ιουδαϊσμός κλπ, ενώ οι υπόλοιπες δημιουργήθηκαν εντός του Χριστιανισμού (μεταξύ άλλων ασχολείται με τον Σίμωνα τον Μάγο, τον αρειανισμό, τον ωριγενισμό, τους Μεσσαλιανούς, τους Εβιωνίτες κλπ).
Αποτίμηση
Ο Επιφάνιος ήταν αξιόλογος και παραγωγικότατος συγγραφέας, πιστός υποστηρικτής των αποφάσεων της Α' Οικουμενικής Συνόδου και μια από τις σημαντικότερες εκκλησιαστικές φυσιογνωμίες της εποχής του, η φήμη του όμως ενίοτε κλονιζόταν από την «πολλή αφέλειά του». Συγκεκριμένα αναμείχθηκε έντονα σε διάφορες εκκλησιαστικές και θεολογικές έριδες, γεγονός που σε συνδυασμό με τον επηρεασμό της κρίσης που από προσωπικούς λόγους και την ροπή του προς αντικανονικές ενέργειες (π.χ. χειροτονίες σε περιοχές εκτός της δικαιοδοσίας του) οδήγησε σε αρκετές εντάσεις. Παράλληλα στον Επιφάνιο αποδίδεται αδυναμία παρακολούθησης της εξέλιξης της θεολογικής σκέψης και προβλήματα στην βαθύτερη κατανόηση λεπτών θεολογικών όρων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εκκλησιαστικοί Πατέρες Κατηγορία:Επίσκοποι του 4ου αιώνα Κατηγορία:Αρχιεπίσκοποι Κύπρου Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας Κατηγορία:Εκκλησιαστικοί συγγραφείς
Ασώτιος Γ΄ του Ταρόν
Ο Ασότ Γ΄ (Ασώτιος των βυζαντινών πηγών), αρμεν.: Ashot III, αραβικά : Ashūṭ ibn Ghirghūr και Ibn Ṭurnīq, (άκμασε π. 900-967 ) ήταν ο τελευταίος ανεξάρτητος ηγεμόνας της νότιας αρμενικής περιοχής Tαρόν από το c. 940 μέχρι το τέλος του το 967.
Βιογραφία
Ήταν φυσικός (νόθος) γιος τού Γρηγόριου Α΄ τού Ταρόν και ετεροθαλής αδελφός τού Βαγράτ Β΄ τού Ταρόν. Η οικογένεια ήταν κλάδος της δυναστείας των Βαγρατιδών της Αρμενίας (Μπαγκρατούνι). Λίγα είναι γνωστά για την πρώιμη ζωή του. Σύμφωνα με το Προς τον ίδιον υιόν Ρωμανόν περί διοικήσεως της Αυτοκρατορίας τού Αυτοκράτορα των Ρωμαίων Κωνσταντίνου Ζ΄ των Μακεδόνων (βασ. 913–959), στα νιάτα του επισκέφθηκε την Κωνσταντινούπολη και έλαβε τον τίτλο τού πρωτοσπαθάριου, γεγονός που χρονολογείται από τον ιστορικό και γενεαλόγο Κύριλ Τουμάνοφ στο c. 900. Μία δεύτερη επίσκεψη, που χρονολογείται από τον Τουμάνοφ στο c. 920, κατέληξε στην απονομή τού τίτλου τού πατρικίου. Μετά το τέλος τού Γρηγορίου Α΄ (κάποια στιγμή μεταξύ 923 και 936), ο Ασότ Γ΄ και ο ετεροθαλής αδελφός του Βαγράτ Β΄ ανέλαβαν την ηγεμονία, αλλά η εξουσία τους περιοριζόταν μόνο σε μέρος τού Ταρόν: περίπου το ήμισυ ελεγχόταν από τον εξάδελφό τους Τορνίκη, γιο τού θείου τους Αμπού Γκανίμ, που είχε και τον τίτλο τού πατρικίου. Ένας αγώνας ξεκίνησε μεταξύ των εξαδέλφων, αναγκάζοντας τον Τορνίκη να παραδώσει τα εδάφη του στον Αυτοκράτορα των Ρωμαίων Ρωμανό Α΄ Λεκαπηνό (βασ. 920–944 ). Όταν ο Τορνίκης απεβίωσε, ο Ρωμανός Α΄ έστειλε απεσταλμένους να παραλάβουν τα εδάφη που είχε υποσχεθεί, αλλά οι αδελφοί Ασότ Γ΄ και Βαγράτ Β΄ κατάφεραν να πείσουν τον Αυτοκράτορα να τους αφήσει τα εδάφη τού Τορνίκη, με αντάλλαγμα το φρούριο τού Ολνούτιν.
Μέχρι το 940, ο Βαγράτ Β΄ είχε αποβιώσει και έτσι ο Ασότ Γ΄ βασίλευσε ως μοναδικός πρίγκιπας τού Ταρόν. Εκείνη τη χρονιά, ο Χαμδανίδης πρίγκιπας Σαΐφ αλ-Ντάουλα εισέβαλε στην Αρμενία. Ο Άραβας ιστορικός Ιμπν Ζαφίρ καταγράφει ότι ο Σαΐφ αλ-Ντάουλα κατέστρεψε το Tαρόν και πολιόρκησε την πρωτεύουσά του Mους. Τελικά ο Ασότ Γ΄ —τον οποίο ο Ιμπν Ζαφίρ αποκαλεί «βασιλιά της Αρμενίας και της Γεωργίας»— αναγκάστηκε να τού δηλώσει υποτέλεια, να παραδώσει τις πόλεις Σασούν και Κουλμπ και να αναγνωρίσει την επικυριαρχία του στο Ταντβάν κοντά στη λίμνη Βαν. Ο Ασότ Γ΄ συνέχισε να κυβερνά το Ταρόν μέχρι το τέλος του στα τέλη τού καλοκαιριού ή στις αρχές τού φθινοπώρου τού 967 (που χρονολογείται από κάποιους προηγούμενους ιστορικούς στο 966). Μετά το τέλος του, οι γιοι του: παρέδωσαν το πριγκιπάτο στους Βυζαντινούς και ανέλαβαν οι ίδιοι τη βυζαντινή υπηρεσία, ιδρύοντας την ευγενή οικογένεια των Ταρωνιτών.
Πηγές
Κατηγορία:Πρωτοσπαθάριοι Κατηγορία:Πατρίκιοι Κατηγορία:Βαγρατίδες
NE
Η συντομογραφία λατινικών & ελληνικών χαρακτήρων NE ή Ne ή νε μπορεί να αναφέρεται:
Σπυρίδων Παππάς
Βουλευτής
Γιος του Μιχαήλ Παππά και της Ευανθίας, γεννήθηκε το 1886 και ήταν τραπεζίτης. Η καταγωγή του ήταν από την Παλαιόστανη Πιερίας. Εξελέγη βουλευτής Θεσσαλονίκης στις εκλογές του 1920. Αναφέρεται ως βουλευτής Κατερίνης όταν η Πιερία δεν ήταν ακόμα νομός. Στις εκλογές του 1920 κατήλθε με την αντιπολίτευση και συγκέντρωσε «εις το ναι 19.101 και εις το όχι 11.661» ψήφους.
Ο Σπύρος Παπάς υπηρέτησε ως βουλευτής από το 1920 ως το 1922.
Πέθανε στις 4 Μαΐου 1971 στη Θεσσαλονίκη και κηδεύτηκε την επομένη από το ναό της του Θεού Σοφίας. Με τη σύζυγό του, Αγλαΐα, απέκτησαν παιδιά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Κατερίνης-Βεροίας-Ναούσης Κατηγορία:Βουλευτές Θεσσαλονίκης
Τηλεπικοινωνίες στην Κύπρο
Οι τηλεπικοινωνίες στην Κύπρο ξεκινούν στα τέλη του 19ου αιώνα.
Χρονικό
Η Κύπρος έχει τον top-level domain κωδικό .cy
Δορυφορικοί Οργανισμοί
Από το 2001 λειτουργεί στην Κύπρο η HELLAS SAT θυγατρική του ΟΤΕ η οποία έχει στην ιδιοκτησία της και διαχειρίζεται τον ελληνοκυπριακό δορυφόρο HELLAS SAT 2. Η Εταιρεία έχει δικές της ιδιόκτητες εγκαταστάσεις στην Κοφινού από τις οποίες ελέγχει το δορυφόρο και εξυπηρετεί πληθώρα άλλων πελατών με δορυφορικές υπηρεσίες.
Τηλεόραση
Οι πρώτες επίσημες μεταδόσεις ραδιοφωνικού και τηλεοπτικού σήματος γίνονται το 1953 και 1957 αντίστοιχα από το πάλαι ποτέ κρατικό και νυν ημικρατικό ΡΙΚ. Το 1998 ιδρύεται η Αρχή Ραδιοτηλεόρασης Κύπρου. Η πρώτη άδεια τηλεόρασης σε ιδιώτη δόθηκε το 1992 στον Τηλεοπτικό Σταθμό της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κύπρου Ο ΛΟΓΟΣ, ο οποίος λειτούργησε το Πάσχα του 1992. Τα τελευταία χρόνια, όλοι οι σταθμοί της Κύπρου εκπέμπουν παγκύπρια στο ελεύθερο κομμάτι του νησιού και περισσότερα ιδιωτικά κανάλια στο νησί συνεργάζονται με τους ιδιωτικούς ελληνικούς σταθμούς εθνικής εμβέλειας.
Δημόσιοι: ΡΙΚ1, ΡΙΚ2, ΡΙΚ HD.
Ιδιωτικοί: Alpha, ANT1, Sigma, Plus TV, Omega TV.
Δορυφορικοί: ERT World και Euronews.
Περιοχές Βρετανικών βάσεων
Στις περιοχές των βρετανικών βάσεων μεταδίδεται το British Forces Broadcasting Service (BFBS) σε κωδικοποιημένο DVB-T, η οποία είναι η δημόσια ραδιοτηλεόραση των Βρετανικών Ενόπλων Δυνάμεων της Κύπρου.
Ψηφιακή τηλεόραση
Η Ψηφιακή Μετάβαση (analog switchover) ξεκίνησε στις 2 Μαρτίου 2010 με το κρατικό ΡΙΚ να ξεκινά επίσημα εκπομπή στη συχνότητα UHF 33 (Ψηφιακή Πλατφόρμα ΡΙΚ) σε μορφή MPEG-4. Η δεύτερη ψηφιακή πλατφόρμα που θα μεταφέρει τα ιδιωτικά δίκτυα δεν έχει βρει ακόμη ιδιοκτήτη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τηλεπικοινωνίες στην Κύπρο
Η Ιουλία τον Αύγουστο
Η Ιουλία τον Αύγουστο (πρωτότυπος τίτλος στα γερμανικά Im Juli, στα αγγλικά In July) είναι ο τίτλος κινηματογραφικής ταινίας, σε σκηνοθεσία του Φατίχ Ακίν, παραγωγή του 2000. Η διασκεδαστική ρομαντική κωμωδία γυρίστηκε σε στιλ ρόουντ μούβι και παίζει κατά το διάστημα της έκλειψης ηλίου του 1999.
Περίληψη
Στις αρχές των θερινών διακοπών του 1999 ο δάσκαλος Ντάνιελ Μπανιέ (Μόριτς Μπλάιμπτροϊ) γνωρίζει τη Γιούλη (Κριστιάνε Πάουλ) που πουλάει κοσμήματα και μπιζού. Η όμορφη και τζοκόντια χαμογελαστή κοπέλλα τον ερωτεύεται και τον πείθει να αγοράσει ένα δακτυλίδι των Μάγια με το σύμβολο του ηλίου, το οποίο όπως λέει θα τον οδηγήσει στη γυναίκα της ζωής του. Επίσης τον καλεί να έρθει σε ένα πάρτι, όπου ελπίζει να τον βρει.
Πράγματι ο Ντάνιελ από περιέργεια εμφανίζεται στο πάρτι, όπου συναντά τη Μελέκ, η οποία φοράει μπλουζάκι με μοτίβο ένα μεγάλο ήλιο. Σίγουρος πως πρόκειται για τη γυναίκα της ζωής του, ο Ντάνιελ της μιλά και μαθαίνει ότι η Μελέκ (Ιντίλ Ουνέρ) είναι ξένη στην πόλη και ψάχνει για μέρος να διανυχτερεύσει. Αφού συμφωνούν να τη φιλοξενήσει ο Ντάνιελ, εγκαταλείπουν το πάρτι τη στιγμή που εμφανίζεται η Γιούλη η οποία τους βλέπει να φεύγουν μαζί.
Απογοητευμένη η Γιούλη αποφασίζει την άλλη κιόλας μέρα να εγκαταλείψει την πόλη. Κάνοντας ωτοστόπ θέλει να φύγει οπουδήποτε την πάει το πρώτο αυτοκίνητο που θα την πάρει μαζί. Τελείως κατά τύχη ο πρώτος οδηγός που σταματά είναι ο Ντάνιελ, ο οποίος επιστρέφει από το αεροδρόμιο, όπου είχε πάει το ίδιο πρωί τη Μελέκ και τώρα θέλει να την ακολουθήσει στην Κωνσταντινούπολη όπου ξέρει ότι θα βρίσκεται την ερχόμενη Παρασκευή στις 12 το μεσημέρι κάτω από τη γέφυρα Γαλατά. Η Γιούλη πείθει τον Ντάνιελ να τον συνοδεύσει και έτσι αρχίζει με το σαράβαλο αυτοκίνητο ενός φίλου του το μεγάλο και περιπετειώδες τους ταξίδι που θα τους οδηγήσει από τη Βαυαρία στην Αυστρία, στον χώρο της πρώην Γιουγκοσλαβίας, τη Ρουμανία, την Ουγγαρία, τη Βουλγαρία και τελικά στην Τουρκία. Εκεί ο Ντάνιελ επιτέλους βρίσκει τη γυναίκα των ονείρων του: τη Γιούλη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2000 Κατηγορία:Γερμανόφωνες ταινίες Κατηγορία:Γερμανικές κωμικές ταινίες
Πολύαινος
Με το όνομα Πολύαινος είναι γνωστοί οι:
Πανελλήνιο πρωτάθλημα επιτραπέζιας αντισφαίρισης ανδρών-γυναικών 1965
Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα επιτραπέζιας αντισφαίρισης ανδρών-γυναικών 1965 ήταν η 9η διοργάνωση του Πανελληνίου Πρωταθλήματος Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης, που διεξήχθη από την Ελληνική Φίλαθλη Ομοσπονδία Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης (Ε.Φ.Ο.Επ.Α.). Στο πρωτάθλημα διεξήχθησαν τα αγωνίσματα απλό ανδρών, απλό γυναικών, διπλό ανδρών, διπλό γυναικών και διπλό μικτό και οι τελικοί έγιναν την Κυριακή 28 Φεβρουαρίου του 1965.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης Ανδρών και Γυναικών Κατηγορία:Επιτραπέζια αντισφαίριση το 1965
Ντζανκόι
Το Ντζανκόι (ουκρανικά και ρωσικά: Джанкой, γερμανικά: Dshankoj, κριμαϊκά: Canköy) είναι πόλη της Αυτόνομης δημοκρατίας της Κριμαίας στη νότια Ουκρανία. Η πόλη βρίσκεται περίπου 93 χιλιόμετρα βόρεια της πρωτεύουσας της Κριμαίας, Συμφερόπολης. Το κριμαϊκό ταταρικό όνομα της πόλης Canköy σημαίνει «νέο χωριό» από το Cani Köy (Cani δηλαδή "νέο" στη βόρεια διάλεκτο των Τατάρων της Κριμαίας και Köy το χωριό). Στην πόλη υπάρχουν διάφορα βιομηχανικά εργοστάσια, όπως αυτοκινήτων, σκυροδέματος, υφασμάτων, κρέατος και άλλων ειδών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Κριμαίας
Discogs
Το Discogs είναι ένας ιστότοπος και μια βάση δεδομένων πληροφοριών σχετικά με τις ηχογραφήσεις μουσικής. Το Discogs ανήκει στην εταιρεία Zink Media, Inc. με έδρα στο Πόρτλαντ του Όρεγκον των Ηνωμένων Πολιτείων. Σήμερα είναι μία από τις μεγαλύτερες διαδικτυακές βάσεις δεδομένων ηλεκτρονικών μουσικών εκδόσεων, και θεωρείται ότι είναι και η μεγαλύτερη διαδικτυακή βάση δεδομένων με εκδόσεις βινυλίου.
Ιστορικό
Το όνομα discogs.com καταχωρήθηκε τον Αύγουστο του 2018 και ο ιστότοπος άρχισε να λειτουργεί από τον Οκτώβριο του 2015 από τον Κέβιν Λεβαντόφσκι, ο οποίος τον ξεκίνησε ως μια βάση δεδομένων της προσωπικής του μουσικής συλλογής. Το όνομα του ιστότοπου προέρχεται από την αγγλική συντόμευση «discogs» (discographies).
Βάση Δεδομένων
Ενώ ο ιστότοπος δημιουργήθηκε αρχικά με στόχο να γίνει η μεγαλύτερη ηλεκτρονική βάση δεδομένων ηλεκτρονικής μουσικής, σήμερα υπάρχουν κυκλοφορίες σε όλα τα είδη και σε όλες τις μορφές στον ιστότοπο. Στην πραγματικότητα, μετά το άνοιγμα της βάσης δεδομένων σε συνεισφορές του κοινού, η ροκ μουσική άρχισε να γίνεται το πιο διαδεδομένο μουσικό είδος.
Το «Discogs» περιέχει επί του παρόντος περισσότερες από 11,6 εκατομμύρια κυκλοφορίες τραγουδιών, από περισσότερους από 6 εκατομμύρια καλλιτέχνες, σε πάνω από 1,3 εκατομμύρια ετικέτες, που συνέβαλαν σε αυτό περισσότεροι από 456.000 λογαριασμούς εγγεγραμένων χρηστών - με αυτά τα στοιχεία να αυξάνονται συνεχώς καθώς οι χρήστες προσθέτουν συνεχώς προηγούμενες μη καταχωρισμένες κυκλοφορίες στον ιστότοπο με την πάροδο του χρόνου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μουσικές ιστοσελίδες
Βέργα Καστοριάς
Η Βέργα είναι χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Καστοριάς στη Μακεδονία. Διοικητικά ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Αγίων Αναργύρων του Δήμου Καστοριάς.
Βρίσκεται στο βορειοανατολικό μέρος της περιφερειακής ενότητας και είναι ένα μικρό ορεινό χωριό με 97 μόνιμους κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Συνορεύει στα ανατολικά με την ιστορική Κλεισούρα, επίσης χωριό της Π.Ε. Καστοριάς. Η κύρια ασχολία των κατοίκων είναι η γεωργία και η κτηνοτροφία.
Σε δεσπόζουσα θέση βρίσκεται η εκκλησία του χωριού κτισμένη το 1849 από τεχνίτες μαστόρους από την Κοζάνη. Είναι λιθόκτιστη βασιλική. Το χωριό είχε περισσότερο πληθυσμό στις αρχές του αιώνα, πάνω από 500 κατοίκους, αλλά οι διάφοροι πόλεμοι και η ξενιτιά μίκρυναν αρκετά τον πληθυσμό του χωριού. Μέχρι το 1926, το όνομα του χωριού ήταν Μπόμπιτσα.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Καστοριάς Κατηγορία:Δήμος Καστοριάς
Π.Σ. Προμηθέας Πειραιά
Ο '''Π.Σ. Προμηθέας Πειραιά είναι ελληνικός ποδοσφαιρικός σύλλογος που δραστηριοποιείται στον Πειραιά, όπου και βρίσκεται η έδρα του στο Στάδιο Ρέντη ΣΤΑΥΡΟΣ ΜΕΛΙΣΣΟΥΡΓΟΣ'''.
Οι αθλητές του φοράνε κόκκινη φανέλα και αγωνίζεται στους ομίλους της Ένωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων Πειραιά όπως και σε εγκεκριμένα τουρνουά της περιφέρειας του Πειραιά.
Οι προπονήσεις των ακαδημιών και των ομάδων του γίνονται στα γήπεδα του Σ.Ε.Φ. και στα Βοτσαλάκια.
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Πειραιά
Ανάργυρος Σιμόπουλος
Βιογραφικό
Ο Ανάργυρος Σιμόπουλος εκλέχτηκε πρώτη φορά βουλευτής στην Παρνασσίδα, από όπου ήταν η καταγωγή του, το 1882. Στην κυβέρνηση του Χαρίλαου Τρικούπη (1892-1893) ήταν υπουργός Δικαιοσύνης. Το 1897 συμμετείχε στην κυβέρνηση του Δημητρίου Ράλλη αναλαμβάνοντας το Υπουργείο Οικονομικών. Την ίδια θέση ανέλαβε στις κυβερνήσεις του Γεώργιου Θεοτόκη: στην πρώτη τη διετία 1899-1901, στη δεύτερη το 1903, στη τρίτη τη διετία 1903-1904 και στην τελευταία από το 1905 μέχρι το 1908. Ο Σιμόπουλος είχε διετελέσει υποδιοικητής της Εθνικής Τράπεζας.
Το 1900, κατά την πρώτη θητεία της κυβέρνησης του Θεοτόκη, ο Σιμόπουλος ως υπουργός Οικονομικών και ο πρωθυπουργός και Υπουργός Εσωτερικών Γεώργιος Θεοτόκης υπέγραψαν για λογαριασμό της κυβέρνησης σύμβαση για την επέκταση της σιδηροδρομικής γραμμής Βόλου –Άνω Λεχωνίων μέχρι τις Μηλιές Πηλίου.
Στις 24 Μαΐου του 1906 ο Σιμόπουλος, κατέθεσε στη Βουλή νομοσχέδιο, στο άρθρο 31 του οποίου προβλεπόταν η ίδρυση στην Αθήνα σχολής για τη μόρφωση δημοσίων υπαλλήλων διαφόρων κλάδων. Σύμφωνα με το νομοσχέδιο προϋπόθεση για την εγγραφή στην εν λόγω σχολή θα ήταν η κατοχή απολυτήριου γυμνασίου ενώ οι σπουδαστές θα πλήρωναν δίδακτρα. Η σχολή θα είχε τέσσερα τμήματα, εφοριακό, ταμιακό, τελωνειακό και διοικητικό και οι απόφοιτοι θα διορίζονταν σε κλάδο του αντίστοιχου τμήματος. Το νομοσχέδιο αυτό δε ψηφίστηκε τελικά από τη Βουλή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες οικονομολόγοι Κατηγορία:Βουλευτές Παρνασσίδος Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Δικαιοσύνης Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Οικονομικών
Πολύαινος ο ρήτορας
Ο Πολύαινος ήταν μακεδόνας συγγραφέας του 2ου αιώνα μ.Χ. Το σημαντικότερο έργο του ήταν τα Στρατηγήματα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ιστορικοί Κατηγορία:Αρχαίοι Μακεδόνες
Λάμπετερ
Στο Λάμπετερ και στις γειτονικές του περιοχές ανήκουν ένα θέατρο (το Theatr Felinfach) και αρκετά τοπικά καταστήματα.
Ιστορία
Ο Εδουάρδος Α' της Αγγλίας εγκαθίδρυσε τη βασιλική κομητεία του Κάρντιγκανσιρ μετά την ήττα του τελεύταιου πρίγκηπα των Ουαλών Llywelyn ap Gruffydd το 1282- τότε το Λάμπετερ τέθηκε υπό αγγλικό έλεγχο. Το γεγονός αυτό, όμως είχε ελάχιστη επίπτωση στον πολιτισμό της πόλης, καθώς η Ουαλική γλώσσα και συνείδηση ευημερούσαν. Η παλαιότερη αναφορά στο Λάμπετερ χρονολογείται γύρω στο 1187, όταν ο Owain Gwennydd διέλυσε το κάστρο του βασιλιά της Ουαλίας γνωστό ως Pont Steffan (γέφυρα του Στεφάνου). Τα ερείπια του κάστρου χρησιμοποιήθηκαν αργότερα ως θεμέλια του κτηρίου του πανεπιστημίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Ουαλίας
Ερκονγουάλδος
Ο Ερκονγουάλδος (αγγλ.: Earconwald, επίσης Ercenwald, Erkenwald ή Erconwald) ήταν χριστιανός επίσκοπος της αγγλοσαξονικής εκκλησίας του Λονδίνου μεταξύ των ετών 675 και 693.
Ο Ερκονγουάλδος γεννήθηκε στο Lindsey και υποτίθεται πως είχε βασιλική καταγωγή. Έδωσε το μερίδιό του από τα χρήματα της οικογένειάς του προκειμένου να βοηθήσει να ιδρυθούν δύο μονές Βενεδικτίνων, η ανδρώα Chertsey Abbey στο Surrey το 661 και η γυναικεία Barking Abbey. Η αδελφή του, Εδιλμπούργκα, ήταν Ηγουμένη στο Barking, όταν αυτός υπηρετούσε ως Ηγούμενος στο Chertsey.
Το 675, ο Ερκονγουάλδος έγινε επίσκοπος Λονδίνου, διαδεχόμενος τον Wine. Ήταν επιλογή του Αρχιεπισκόπου Θεοδώρου του Canterbury. Ενώ ήταν επίσκοπος, συνεισέφερε στον κώδικα νόμων του βασιλιά Ine του Wessex, και αναφέρεται συγκεκριμένα στον κώδικα ως συνεισφέρων. Είναι επίσης γνωστός για το ότι βάπτισε χριστιανό τον Sebba, βασιλιά της Ανατολικής Σαξονίας το 677. Ο βασιλιάς Ine του Wessex προσέλαβε τον Ερκονγουάλδο ως νομικό του σύμβουλο.
Ο Ερκονγουάλδος πέθανε το 693 και το λείψανό του ετάφη στον παλαιό καθεδρικό ναό του Αγίου Παύλου. Ο τάφος του ήταν δημοφιλής τόπος προσκυνήματος στο Μεσαίωνα, αλλά καταστράφηκε μαζί με άλλους τάφους στο ναό κατά τη διάρκεια της Μεταρρύθμισης.
Η μνήμη του Ερκονγουάλδου τιμάται στις 30 Απριλίου (και από την Ορθόδοξη Εκκλησία).
Αλλυωντίτης
Ο Αλλυωντίτης (αγγλ. Alluaudite) είναι ένα σχετικά κοινό, αλκαλικό, μαγγανιούχο, σιδηρούχο, φωσφορικό ορυκτό, με χημικό τύπο (Na,Ca)Mn2+(Fe3+,Mn2+,Fe2+,Mg)2(PO4)3, δευτερογενούς προέλευσης και σχετιζόμενο κυρίως με γρανιτικούς πηγματίτες. Ανακαλύφθηκε το 1848. Το όνομα τού αποδόθηκε προς τιμήν του Φρανσουά Αλλυώ (Francois Alluaud), διευθυντή του διάσημου εργοστασίου πορσελάνης της Λιμόζ και ύστερα δημιουργού νέου εργοστασίου πορσελάνης στην περιοχή.
Εμφάνιση, παραγενέσεις
Εμφανίζεται ως δευτερογενές ορυκτό σε γρανιτικούς πηγματίτες προερχόμενο από εξαλλοιώσεις τριφυλλίτη, ετεροσίτη, πουρπουρίτη, ενώ ανευρίσκεται και σε φωσφορούχα συσσωματώματα μέσα σε σχιστολίθους. Ορυκτά με τα οποία σχετίζεται είναι ο τριφυλλίτης, ο αροϊαδεΐτης, ο βολφεΐτης και ο σιδηροπυρίτης.
Δεν είναι ιδιαίτερα σπάνιο ορυκτό, ανευρισκόμενο στις ΗΠΑ (πολιτείες Νότια Ντακότα και Νιού Χαμσάιρ, στη Γαλλία (περιοχή Chanteloube), την Τσεχία, τη Βρετανία (Κορνουάλη), το Μαρόκο, τον Καναδά και τη Ναμίμπια. Δεν έχει αναφερθεί ύπαρξή του στην Ελλάδα.
Δείτε επίσης
Αλλυωντίτης Κατηγορία:Ορυκτά του μαγγανίου Κατηγορία:Ορυκτά του νατρίου Κατηγορία:Ορυκτά του σιδήρου
Σέτα Εύβοιας
Η Σέτα είναι ορεινός οικισμός της Εύβοιας, χτισμένος σε υψόμετρο 740 μέτρων στην νότια πλαγιά του Ξηροβουνιού και είναι ο υψηλότερος οικισμός της Εύβοιας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, η Σέτα έχει 60 κατοίκους. Ανήκει στον Δήμο Ερέτριας, ενώ με το πρόγραμμα Καποδίστριας ανήκε στον τέως Δήμο Αμαρυνθίων. Στην Τοπική Κοινότητα Σέτας ανήκει και το χωριό Κάτω Σέτα, με 32 κατοίκους. Η Σέτα απέχει 128 χιλιόμετρα από την Αθήνα και 19 χιλιόμετρα από τις ακτές του Ευβοϊκού κόλπου, από τη νοτιοκεντρική πλευρά της Εύβοιας.
Σημεία ενδιαφέροντος
Στη Σέττα υπάρχει υπαίθριο θέατρο 750 θέσεων, το οποίο έκτισε στις αρχές της δεκαετίας του 1980 ο ηθοποιός Νίκος Παπακωνσταντίνου. Το θέατρο Σέτας είναι φτιαγμένο στα πρότυπα του αρχαίου θεάτρου της Επιδαύρου, λαξευμένο σε πέτρα, ενώ βρίσκεται ανάμεσα σε έλατα. Η λειτουργία του άρχισε στις 15 Οκτωβρίου 1989, οπότε έγιναν τα εγκαίνιά του. Τους καλοκαιρινούς μήνες φιλοξενούνται θεατρικές παραστάσεις.
Δημογραφική πορεία
Πληθυσμιακή διακύμανση: ,
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Ερέτριας Κατηγορία:Χωριά του νομού Εύβοιας
Μεταγειτνιών
Ο Μεταγειτνιών ή Μεταγιτνιών ήταν ο δεύτερος μήνας στο αττικό ημερολόγιο, ο οποίος ήταν αφιερωμένος στο Μεταγείτνιο Απόλλωνα και η μεγαλύτερη γιορτή του μηνός ήταν τα Παναθήναια. Δεν υπάρχουν σταθερές ημερομηνίες διότι οι Μήνες αλλάζουν με τη Νουμηνία (Νέα σελήνη)
Κυριότερες γιορτές κατά το μήνα αυτό ήταν τα Μεταγείτνια στην αρχαία Αθήνα την έβδομη μέρα του μήνα, τα Ηράκλεια εν Κυνοσάργει, που εορτάζονταν στην ίδια περιοχή με την προαναφερθείσα γιορτή και τα Πανελλήνια.
Παρόμοια γιορτή με τα αττικά Κρόνια προς τιμήν του Κρόνου φαίνεται να τελούνταν στη Ρόδο κατά το μήνα Μεταγειτνιώνα, κατά την οποία γίνονταν ανθρωποθυσίες, κυρίως εγκληματιών, ίσως με επιρροές από τη λατρεία του φοινικικού Μολώχ.
Επίσης εορταζόταν η γενέθλια γιορτή της χθόνιας θεάς Εκάτης την τελευταία μέρα του μήνα.
Πηγές
Κατηγορία:Αττικό ημερολόγιο
Μουρίνες Αχαΐας
Οι Μουρίνες είναι μικρή οικιστική περιοχή της Αχαΐας υπαγόμενη διοικητικά στην Δημοτική Κοινότητα Ελληνικού του Δήμου Ερυμάνθου. Απέχουν οδικώς περί τα 28 χλμ. από την Πάτρα, 8 χλμ. από την Χαλανδρίτσα, καθώς και 3 χλμ. από το Ελληνικό.
Τοποθεσία
Βρίσκονται σε ημιορεινή τοποθεσία στις βόρειες υπώρειες του Ερυμάνθου και σε υψόμετρο 330 μέτρων περίπου. Η γύρω περιοχή έχει πολλές καλλιεργήσιμες εκτάσεις, κυρίως ελαιώνες και αμπελώνες.
Λοιπά στοιχεία
Οι Μουρίνες κατοικούνται από λίγες οικογένειες και η κύρια απασχόληση των κατοίκων είναι η γεωργία και η κτηνοτροφία.
Στις Μουρίνες βρίσκεται εκκλησάκι αφιερωμένο στον Άγιο Γεώργιο, ενώ σε πολύ κοντινή απόσταση βρίσκεται και ο Ιερός Ναός Ζωοδόχου Πηγής και το τοπικό κοιμητήριο της περιοχής Βαλμαντούρας.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Φαρρών Κατηγορία:Δήμος Ερυμάνθου Κατηγορία:Ελληνικό Αχαΐας
Ζηλευτό Φθιώτιδας
Το Ζηλευτό είναι πεδινός οικισμός που βρίσκεται στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας, σε υψόμετρο 100 μέτρων.