cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μαρούσι
Δεύτερη πολιορκία της Ακρόπολης
Μετά την απελευθέρωση του ελληνικού έθνους και την ανάδειξη των Αθηνών σε νέα πρωτεύουσα, ιδρύθηκε για πρώτη φορά ο Δήμος Αμαρυσίων Αττικής με τους οικισμούς του Αμαρουσίου με 360 κατοίκους, το Χαλάνδρι με 127 κατοίκους, την Καλογρέζα με 8 κατοίκους, την Πεντέλη με 6 κατοίκους, τον Γέρακα με 2 κατοίκους, τον Καρυτό με 21 κατοίκους, το Μπραχάμι με 7 κατοίκους και την Κηφισιά με 181 κατοίκους. Πρώτος δήμαρχος εκλέγεται ο Δημήτριος Μόσχας το 1836. Η περιοχή μπορούσε πλέον να αναπτυχθεί ομαλά και οι κάτοικοι να διάγουν ένα φιλήσυχο και δημιουργικό βίο. Ανθοστόλιστες αυλές, πλούσιοι αμπελώνες, ελαιώνες και όμορφες αρχοντικές κατοικίες συμπληρώνουν το παραδείσιο τοπίο του Αμαρουσίου. Οι κάτοικοι ασχολούνται με αγροτικές και κτηνοτροφικές εργασίες, ενώ σύντομα στην περιοχή εγκαθίστανται πολλοί αγγειοπλάστες από τη Σίφνο, που διδάσκουν την τέχνη τους στους ντόπιους και πωλούν κανάτια στην Αθήνα και τον Πειραιά. Εγκαθίστανται επίσης πολλοί Καρπάθιοι που δουλεύουν κυρίως στα λατομεία μαρμάρου (νταμάρια) της Πεντέλης. Το 1860 ανεγείρεται το πρώτο δημοτικό σχολείο του Αμαρουσίου, καθώς και παρθεναγωγείο για τα κορίτσια. Το 1874 ανεγείρεται και ο μητροπολιτικός Ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου, ο οποίος τον Δεκαπενταύγουστο προσελκύει χιλιάδες προσκυνητών από ολόκληρη την Ελλάδα. Το 1885 καταφθάνει στην περιοχή το περιβόητο "Θηρίο", ατμοκίνητο τρένο που ξεκινούσε από τον Πειραιά, περνούσε από την Αθήνα και διερχόταν από το Μαρούσι προς το άλσος της Κηφισιάς.
Η πόλη ζωντάνευε από τους Αθηναίους που έρχονταν εύκολα πλέον στην περιοχή για εκδρομή και παραθερισμό, παρότι δεν διέθεταν δική τους άμαξα. Το 1896 το Αμαρούσιο, αν και χωριό, θεωρείτο εκπαιδευτικό κέντρο της βόρειας Αττικής, αφού στο δημοτικό σχολείο και το σχολαρχείο του φοιτούσαν και παιδιά από την Κηφισιά, το Χαλάνδρι, το Ηράκλειο, το Καπανδρίτι, τον Ωρωπό και το Μενίδι. Στην περιοχή κατέφθαναν και όσοι έπασχαν εκείνη την εποχή από φυματίωση για το υγιεινό του κλίμα. Εκείνη τη χρόνια διοργανώθηκαν και οι πρώτοι σύγχρονοι Ολυμπιακοί Αγώνες, με τον Σπύρο Λούη να έρχεται πρώτος στη μαραθώνιο διαδρομή. Η νίκη του δημοφιλούς κανατά ανέδειξε το Μαρούσι σε σημαντική έδρα του ελληνικού αθλητισμού, ενώ άμεσα λειτουργεί γυμναστικός σύλλογος και γυμναστήριο που αναδεικνύουν πολλούς αθλητές με πρωτιές σε πανελλήνιους και βαλκανικούς αγώνες. Στις αρχές του 20-ού αιώνα, μετά από πολλές διοικητικές εναλλαγές, το Αμαρούσιο αποσπάται οριστικά από τον Δήμο Αθηναίων το 1925 και γίνεται ανεξάρτητη κοινότητα με πρόεδρο τον Κωνσταντίνο Γαρδέλη. Άμεσα ανεγείρεται το Γυμνάσιο του Αμαρουσίου, το μοναδικό στην περιφέρεια των βορείων προαστίων των Αθηνών. Αναδεικνύεται πλέον σε μια προσφιλή περιοχή και ο πληθυσμός αυξάνεται μέχρι το 1943 που αγγίζει τους 10.000 κατοίκους και προάγεται σε δήμο. Το 1950 αποσπάται η γειτονική έκταση της Μαγκουφάνας και ιδρύεται η κοινότητα της Πεύκης. Ο σταθμός του ηλεκτρικού έγινε το 1957 υπέργειος (τύπου γέφυρας) προκειμένου να διατηρηθεί ανενόχλητη η κυκλοφορία στο ιστορικό κέντρο, ανεπηρέαστη από τη διάβαση των τρένων. Η μεγάλη υπέργεια γέφυρα που κατασκευάστηκε, διατηρείται ίδια μέχρι σήμερα, με κάποιες διακοσμητικές προσθήκες το 2004.
Το 1961 αποσπάται ο συνοικισμός των Μελισσίων, που από παραθεριστικό και ιαματικό κέντρο μετατρέπεται σε τόπο κατοικίας. Στα προσεχή χρόνια ο πληθυσμός του Αμαρουσίου παρουσιάζει έκρηξη και ο μικρός δήμος μετατρέπεται σε σημαντικό μητροπολιτικό των βορείων προαστίων. Χιλιάδες επιχειρήσεις, ελληνικές και πολυεθνικές, μεταφέρουν την έδρα τους, καθιστώντας το σύγχρονο Μαρούσι σε ένα από τα μεγαλύτερα οικονομικά κέντρα της χώρας. Στην ιστορική έδρα των φιλάθλων Αθμονέων, όπου χιλιάδες χρόνια πριν συναγωνίζονταν μπροστά στο Ιερό της Αμαρυσίας Αρτέμιδος κατασκευάζεται το Ολυμπιακό Αθλητικό Κέντρο των Αθηνών και εγκαινιάζεται το 1982. Το αποκορύφωμα της αίγλης έρχεται το 2004, όταν διοργανώνονται οι Ολυμπιακοί Αγώνες του 2004.
Πληθυσμιακή εξέλιξη
thumb|left|450px|Ο Δήμος Αμαρυσίων παραδοσιακά κάλυπτε το μητροπολιτικό συγκρότημα του Βορείου Τομέως
Συγκοινωνιακή Σύνδεση & Προσβασιμότητα
thumb|left|Σταθμός Νερατζιωτίσσης: Ο κόμβος σύνδεσης του Ηλεκτρικού Σιδηροδρόμου (Γραμμή 1 του Μετρό) με τον Προαστιακό. Η πόλη του Αμαρουσίου παλαιότερα ήταν προσβάσιμη αποκλειστικά από το μονοπάτι που συνέδεε την Αθήνα με τον Μαραθώνα, την Οδό Μαραθώνος όπως αποκαλείτο, δρόμο που διέσχιζαν αρχικά άμαξες. Όταν άρχισαν να κατοικούνται οι συνοικισμοί του Αμαρουσίου και της Κηφισιάς, χαράχθηκε επί της οδού αυτής η Οδός Αθηνών-Κηφισίας. Σήμερα, η Λεωφόρος Κηφισίας αποτελεί κομβική λεωφόρο ταχείας προσπέλασης που εξυπηρετεί με το μεγαλύτερο φόρτο το συγκρότημα Β των Αθηνών, διχοτομώντας το Μαρούσι κάθετα στα δύο. Την Κηφισίας τέμνει οριζοντίως ο διερχόμενος αυτοκινητόδρομος της Αττικής Οδού στον Παράδεισο, διχοτομώντας την πόλη στα τέσσερα. Λοιποί δρόμοι που συνδέουν το Μαρούσι με τους γειτονικούς δήμους είναι η οδός Πεντέλης-Λεωφόρος Δημοκρατίας προς τα Μελίσσια στα ανατολικά, η οδός Αγίου Κωνσταντίνου προς Πεύκη και Νέο Ηράκλειο στα δυτικά και η οδός Χαλανδρίου-Αμαρουσίου στα νότια προς το Χαλάνδρι.
Η είσοδος στο κέντρο της πόλης είναι εφικτή μέσω της οδού Βασιλίσσης Σοφίας που διέρχεται έμπροσθεν του δημαρχειακού μεγάρου, ενώ η Οδός Περικλέους οδηγεί στη Λεωφόρο Ειρήνης προς το κέντρο της Πεύκης και τη Λυκόβρυση. Η ιστορική Οδός Νερατζιωτίσσης συνδέει την ιστορική έδρα του αρχαίου Αθμόνου στη Νερατζιώτισσα με το σύγχρονο κέντρο της πόλης προς βορρά, εφαπτόμενη του σιδηροδρομικού συρμού.
thumb|right|Το δαχτυλίδι της μητροπολιτικής περιοχής στον κόμβο της Κηφισιάς. Για περισσότερο από ένα αιώνα το Μαρούσι εξυπηρετείται μέσω της Γραμμής 1 του Μετρό στον Σταθμό Μαρούσι του ΗΣΑΠ, που αρχικά λειτουργούσε ως ατμοκίνητος στη διαδρομή Πειραιάς-Αθήνα-Κηφισιά. Το 1982 εγκαινιάζεται ο Σταθμός Ειρήνη, ο οποίος ανακαινίστηκε το 2004 και βρίσκεται μπροστά από τις αθλητικές και εκπαιδευτικές εγκαταστάσεις της πόλης νοτιοδυτικά του κέντρου. Το 2004 ανοίγει νοτιότερα και ο Σταθμός Νερατζιώτισσα, παράλληλα με την ανακαίνιση των υπολοίπων σταθμών. Επιπλέον, εγκαινιάστηκε ο Σταθμός Λεωφόρου Κηφισίας του Προαστιακού, στο 'δαχτυλίδι' όπου η Αττική Οδός τέμνει τη διερχόμενη Λεωφόρο Κηφισίας, στο ύψος του Παραδείσου Αμαρουσίου.
Η περιοχή πρόκειται να καταστεί σημαντικός συγκοινωνιακός κόμβος, σύμφωνα με τις επεκτάσεις στις οποίες προβλέπεται να προβεί η Αττικό Μετρό, με τη νέα Γραμμή 4 να συνδέει την πόλη και τον Ηλεκτρικό Σιδηρόδρομο με το Μετρό Αθήνας στον Σταθμό Μαρούσι, αλλά και τον Προαστιακό Σιδηρόδρομο με το Μετρό στον μελλοντικό Σταθμό Παράδεισος. Σύμφωνα με τις μελέτες, η πόλη θα συνδεθεί με όλων των ειδών τα συγκοινωνιακά μέσα και θα είναι προσβάσιμη από κάθε κατεύθυνση της πρωτευούσης. Επιπλέον, θα επωφεληθεί από τις βόρειες επεκτάσεις του Ηλεκτρικού προς τα βόρεια προάστια και του Προαστιακού προς τη βορειοανατολική και την ανατολική Αττική, κάνοντας ένα σημαντικό βήμα στην αποσυμφόρηση της συνοικίας από την έντονη κυκλοφορία, και στην αναβάθμιση ζωής των κατοίκων.
Συνοικίες
Ο δήμος είναι από τους πρώτους που εξυπηρετήθηκαν από τη διέλευση του ηλεκτρικού σιδηρόδρομου, κάτι που έδωσε ώθηση στην τοπική ανάπτυξη της περιοχής και κατέστησε τον δήμο πόλο έλξης για τους κατοίκους του λεκανοπεδίου. Ήταν παράλληλα η αιτία να χάσει γρήγορα τον παραθεριστικό του χαρακτήρα, και να δημιουργηθούν πολλά κυκλοφοριακά προβλήματα στη συνέχεια. Έχει πολυάριθμα σημεία εστίασης και δραστήρια νυχτερινή ζωή. Τα πιο γνωστά είναι η εκτεταμένη πλατεία Ηλεκτρικού σταθμού που μονοπωλεί την ψυχαγωγία σε σχέση με τις υπόλοιπες περιοχές του κέντρου, το εμπορικό κέντρο Mall στη Νεραντζιώτισσα, ο Παράδεισος Αμαρουσίου με το Kosmopolis. Το Village Center και η ευρύτερη περιοχή του ήταν για πολλά χρόνια ένα από τα δημοφιλέστερα κέντρα ψυχαγωγίας σε ολόκληρη την Αθήνα, αλλά από το 2006 βρίσκεται σε κατακόρυφη πτώση προφανώς λόγω Mall. Το Village Center, γι' αυτό προφανώς τον λόγο, πρόσφατα έκλεισε και τώρα το κτήριο πρόκειται να στεγάσει γραφεία.
Στο Μαρούσι λειτουργούν μεγάλα νοσοκομεία (Υγεία, Μητέρα, Ιατρικό Κέντρο), καθώς και εταιρίες τηλεφωνίας και το μεγαλύτερο μέρος τεχνικών εταιριών, λόγοι που το καθιστούν ένα από τα μεγαλύτερα κέντρα εργασίας στο λεκανοπέδιο της Αττικής. Το 2007 εγκαταστάθηκε στο Μαρούσι και το Υπουργείο Παιδείας.
Δήμος Αμαρουσίου
Ο Δήμος Αμαρουσίου βρίσκεται στην Περιφερειακή Ενότητα Βορείου Τομέα Αθηνών της Περιφέρειας Αττικής.
Το Μαρούσι παραδοσιακά ήταν ένας από τους πρώτους οικισμούς οι οποίοι άρχισαν να αναπτύσσονται στην ευρύτερη περιοχή της βορειοανατολικής Αττικής, με τον μητροπολιτικό Δήμο Αμαρυσίων να ενσωματώνει μεταξύ άλλων τους οικισμούς του Ωρωπού, της Κηφισιάς, του Μαραθώνος, της Πεντέλης, του Χαλανδρίου και του Ψυχικού. Με τις μετέπειτα αποσπάσεις, με τελευταίες εκείνες της Πεύκης, των Μελισσίων και μέρους των Βριλησσίων, σήμερα εκτείνεται στο κέντρο του Βορείου Τομέως, αποτελώντας την καρδιά του συγκροτήματος.
Με την εφαρμογή της νέας διοικητικής διαίρεσης της χώρας κατά το Πρόγραμμα Καλλικράτης το 2011 ουδεμία μεταβολή επήλθε στον Δήμο, σύμφωνα με το άρθρο 1,§ 5.1.Β αυτού.
Οικονομική - πνευματική δραστηριότητα
Ο Δήμος Αμαρουσίου παραδοσιακά συγκέντρωνε πολλές μονάδες στην παραγωγική του ζώνη, όπως μαρμαράδικα και κέντρα κεραμικής. Σήμερα στην επιχειρηματική του ζώνη συγκεντρώνεται σημαντικό ποσοστό της επιχειρηματικής δραστηριότητας, κυρίως στον τομέα των υπηρεσιών, όπως της υγείας (Ιατρόπολις), του χρηματοπιστωτικού τομέα (σύστημα διατραπεζικών συναλλαγών ΔΙΑΣ), των τηλεπικοινωνιών και του εμπορίου λιανικής (Golden Hall, Mall, Avenue). Η ζώνη αναπτύσσεται περιμετρικά του δαχτυλιδιού της Κηφισίας, στη συγκοινωνιακή έδρα του μητροπολιτικού συγκροτήματος.
Στο Αμαρούσιο εδρεύουν επίσης το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων, η Ανώτατη Σχολή Παιδαγωγικής και Τεχνολογικής Εκπαίδευσης (Α.Σ.ΠΑΙ.ΤΕ), η Βόρειος Βιβλιοθήκη, η Δημοτική Πινακοθήκη, το Σπαθάρειο Μουσείο, το Ίδρυμα Γιάννη Τσαρούχη και η εφημερίδα Αμαρυσία. Επιπλέον στο Μαρούσι εδρεύει ένα από τα παλαιότερα Λούνα Παρκ της Αθήνας, τα "Αηδονάκια", με έτος ίδρυσης το 1952, μια ανάσα από το δακτυλίδι της Κηφισίας καθώς και τον προαστιακό ψυχαγωγώντας 58 χρόνια δεκάδες γενιές παιδιών.
Διακεκριμένοι και Επίτιμοι Δημότες
Από το Μαρούσι κατάγονται οι παρακάτω διακεκριμένοι, επίτιμοι ή ευρέως γνωστοί, μεταξύ άλλων, δημότες:
Έμβλημα
Ακολουθεί το έμβλημα του δήμου:
Δήμαρχοι
Δήμαρχοι Αμαρουσίου διετέλεσαν οι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κατηγορία:Βόρειος Τομέας Αθηνών Κατηγορία:Δήμοι της Περιφέρειας Αττικής
Βιλαέτι του Κοσσυφοπεδίου
thumb|right|250px|Βιλαέτι του Κοσσυφοπεδίου το 1881-1912. Το Βιλαέτι του Κοσσυφοπεδίου (οθωμανικά τουρκικά: Vilâyet-i Kosova, σερβικά : Косовски вилајет, αλβανικά: Vilajeti i Kosovës), ήταν επαρχία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας που περιελάμβανε κυρίως τα σημερινά εδάφη του Κοσσυφοπεδίου και το μεγαλύτερο τμήμα της Βόρειας Μακεδονίας. Διατηρήθηκε από το 1881 έως το 1912, πρωτεύουσα αρχικά ήταν η Πρίστινα κι έπειτα τα Σκόπια.
Σαντζάκια
Σαντζάκια της επαρχίας (βιλαέτι) του Κοσσυφοπεδίου:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οθωμανική διοικητική διαίρεση της Σερβίας Κατηγορία:Οθωμανική Βόρεια Μακεδονία Κατηγορία:Οθωμανικό Μαυροβούνιο Κατηγορία:Βιλαέτια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Οθωμανική Αλβανία Κατηγορία:Οθωμανικό Κοσσυφοπέδιο Κατηγορία:Οθωμανική περίοδος στα Βαλκάνια
Τζίμι Χέντριξ
Ο Τζίμι Χέντριξ (James Marshall "Jimi" Hendrix, 27 Νοεμβρίου 1942 – 18 Σεπτεμβρίου 1970), γεννημένος ως Τζόνι Άλεν Χέντριξ, ήταν Αμερικανός κιθαρίστας, τραγουδιστής και τραγουδοποιός. Θεωρείται από πολλούς ο κορυφαίος κιθαρίστας στην ιστορία της ροκ μουσικής.
Ξεκίνησε το 1961 να παίζει διάφορους ρυθμούς μπλουζ της εποχής. Το 1966, μετέβη στο Λονδίνο όπου και δημιούργησε ως Τζίμι Χέντριξ, μαζί με τους Μιτς Μίτσελ στα τύμπανα και τον Νόελ Ρέντινγκ στο μπάσο, το φημισμένο συγκρότημά του, The Jimi Hendrix Experience, που γνώρισε τεράστια επιτυχία ξεκινώντας τις μεγάλες του εμφανίσεις από τη Γαλλία συνεχίζοντας σε άλλες πόλεις της Ευρώπης, με μεγάλες επιτυχίες τα τραγούδια "Hey, Joe", "Purple Haze" και "The Wind Cries Mary". Το 1968, το συγκρότημα διαλύθηκε και τον αμέσως επόμενο χρόνο, ο Χέντριξ συνέχισε με το συγκρότημα Band of Gypsys. Μια από τις πιο γνωστές του εμφανίσεις ήταν αυτή στο φεστιβάλ του Γούντστοκ στις 18 Αυγούστου του 1969, όπου, μεταξύ άλλων, παρουσίασε μια διασκευή του Εθνικού ύμνου των Ηνωμένων Πολιτειών. Ο Τζίμι Χέντριξ χρησιμοποιώντας στο μέγιστο δυνατό τους ηλεκτρικούς ενισχυτές καθώς και τις δυνατότητες της μουσικής μίξης άνοιξε νέους ορίζοντες στο είδος αυτό της μουσικής με συνέπεια να καθιερωθεί πολύ γρήγορα.
Βρέθηκε νεκρός στις 18 Σεπτεμβρίου 1970 στο ξενοδοχείο "Samarkand" στο Λονδίνο όπου διέμενε. Αν και ως αιτία θανάτου προσδιορίστηκε αναρρόφηση τροφών, οι συνθήκες που οδήγησαν στο θάνατό του οφείλονταν σε υπερβολική λήψη βαρβιτουρικών. Ο τελευταίος άνθρωπος που ήταν μαζί του ήταν η Γερμανίδα σύντροφός του Μόνικα Ντάνεμαν.
Τα πρώτα χρόνια
thumb|right|150px|Μία από τις πρώτες κιθάρες του Χέντριξ Οι γονείς του πήραν διαζύγιο το 1951. Η μητέρα του πέθανε από κίρρωση του ήπατος στις 2 Φεβρουαρίου 1958, λόγω μακροχρόνιων προβλημάτων εθισμού στο αλκοόλ. Την κηδεμονία του Τζίμι Χέντριξ ανέλαβε ο πατέρας του και τον μεγάλωσε στο Βανκούβερ μαζί με τη γιαγιά του. Τα τρία από τα πέντε αδέλφια του, αντιμετώπιζαν σοβαρά προβλήματα υγείας εκ γενετής, με τον Τζόζεφ να έχει πρόβλημα νοητικής στέρησης, την Κάθι να είναι τυφλή και την Πάμελα να έχει κινητικά προβλήματα.
Ο χωρισμός των γονιών του τον επηρέασε, ωθώντας τον να είναι πιο ντροπαλός και ευαίσθητος. Στα 15 του χρόνια αγόρασε την πρώτη του ακουστική κιθάρα έναντι πέντε δολαρίων, από ένα γνωστό του πατέρα του. Έμαθε να παίζει, όντας αριστερόχειρας, ακούγοντας δίσκους του Μάντι Γουότερς, του Έλμορ Τζέιμς, του B.B. King, του Τσακ Μπέρι και του Έντι Κόχραν. Το 1959, ο πατέρας του του δώρισε την πρώτη του ηλεκτρική κιθάρα μάρκας "Supro Ozark". Πρώτες του μεγάλες επιρροές ήταν ο Μάντι Γουότερς και ο B.B. King. Στη συνέχεια, έγινε μέλος διάφορων τοπικών συγκροτημάτων, δίνοντας την πρώτη του συναυλία στο υπόγειο μίας εβραϊκής συναγωγής, στο Σιάτλ. Το πρώτο του επίσημο συγκρότημα ήταν οι Velvetones, ενώ ακολούθησαν οι Rocking Kings με τον Χέντριξ να κερδίζει το κοινό παίζοντας την κιθάρα ενώ την κρατούσε πίσω από το κεφάλι του ή ανάμεσα στα πόδια του. Στα τέλη της δεκαετίας του 1950, έγινε αποδεκτός στο "Garfield High School" αλλά δεν ολοκλήρωσε τις σπουδές του λόγω απουσιών. Κατά τη δεκαετία του 1990 του απονεμήθηκε, μετά θάνατον, τιμητικό δίπλωμα.
Στρατιωτική θητεία
Στα 19 του χρόνια, κατατάχθηκε στο στρατό για να αποφύγει τη σύλληψη λόγω του ότι οδηγούσε κλεμμένα αυτοκίνητα, με ημέρα κατάταξης την 31η Μαΐου 1961. Μετά τη δίμηνη βασική εκπαίδευση, μετατέθηκε στην 101η Αερομεταφερόμενη Μεραρχία, στο Φορτ Κάμπελ του Κεντάκι. Η σκληρή εκπαίδευση των αλεξιπτωτιστών τον οδήγησε στο να ζητήσει από τον πατέρα του να του στείλει την κιθάρα του, με τον Χέντριξ να ασχολείται περισσότερο με αυτήν, παραμελώντας τα καθήκοντα του. Εκεί, γνώρισε τον μπασίστα Μπίλι Κοξ, με τον οποίο συνεργάστηκαν σχηματίζοντας τους Casuals, οι οποίοι έπαιζαν σε τοπικά κλαμπ. Στις 11 Ιανουαρίου του 1962, ο Χέντριξ ολοκλήρωσε την εκπαίδευση του, αλλά ο χαρακτήρας του προκαλούσε δυσαρέσκεια στους ανωτέρους του, με την χαλαρή αντιμετώπιση των καθηκόντων του να του προκαλεί συχνά προβλήματα. Στις 29 Ιουνίου 1962, αποστρατεύτηκε λόγω ακαταλληλότητας. Παρ' όλα αυτά, ο ίδιος δήλωσε ότι η αποστράτευση του ήλθε μετά από στραμπούληγμα του αστραγάλου του κατά την 26η πτώση του με αλεξίπτωτο.
Πρώτες συνεργασίες
Στα τέλη του 1963, ο Χέντριξ σχημάτισε τους King Kasuals μαζί με τον Μπίλι Κοξ και μετακόμισαν στο Νάσβιλ όπου έπαιξαν για ένα μεγάλο διάστημα στο "Club del Morocco". Στην επόμενη διετία, συνεργάστηκε με ονόματα όπως ο Ουίλσον Πίκετ, ο Σαμ Κουκ, ο Τζάκι Ουίλσον, κ.ά.
Στις αρχές του 1964, παραιτήθηκε από τους King Kasuals και μετακόμισε στο Χάρλεμ της Νέας Υόρκης, μαζί με την κοπέλα του, Φέι. Λίγο αργότερα, κέρδισε το πρώτο βραβείο σε διαγωνισμό ερασιτεχνών μουσικών στο Apollo Theater, ενώ ξεκίνησε να συνεργάζεται με διάφορα συγκροτήματα της περιοχής. Έγινε μέλος των The Isley Brothers, με πρώτη του ηχογράφηση το σινγκλ "Testify", το οποίο κυκλοφόρησε μέσω της δισκογραφικής εταιρείας T-Neck τον Ιούνιο του 1964. Μετά από μία περιοδεία στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο Χέντριξ αποχώρησε από το συγκρότημα. Το καλοκαίρι του 1964, βοήθησε στην ενορχήστρωση του τραγουδιού "Mercy Mercy" του Ντον Κόβεϊ το οποίο σκαρφάλωσε στο Top-40 του Billboard, πριν ενταχθεί στους Upsetters του Λιτλ Ρίτσαρντ, παίζοντας στο σινγκλ "I Don't Know What You Got (But It's Got Me)" το οποίο έφθασε στο # 92 των αμερικάνικων τσαρτ. Στη συνέχεια, συμμετείχε στο "My Diary" της Ρόζα Λι Μπρουκς, όπου γνώρισε και τον Άρθουρ Λι των Love.
Στα τέλη Ιουλίου του 1965, απολύθηκε από το σχήμα του Λιτλ Ρίτσαρντ λόγω διαφωνιών με τον τραγουδιστή και επανενώθηκε με τους The Isley Brothers, ηχογραφώντας το σινγκλ "Move Over and Let Me Dance" μέσω της "Atlantic". Στη συνέχεια, έγινε μέλος των Curtis Knight and the Squires, με τους οποίους έπαιξε στο σινγκλ "How Would You Feel".
Το 1966, σχημάτισε τους Jimmy James and the Blue Flames με τον 15χρονο κιθαρίστα Ράντι Γουλφ, τον μπασίστα Ράντι Πάλμερ και το ντράμερ Ντάνι Κάσεϊ. Το συγκρότημα έπαιξε εκτενώς σε κλαμπ της Νέας Υόρκης, μέχρι το Μάιο εκείνης της χρονιάς, όταν και διαλύθηκαν. Η φήμη του Χέντριξ άρχισε να εξαπλώνεται στη Νέα Υόρκη όπου τον ανακάλυψε ο Κρις Τσάντλερ των Animals και τον έπεισε να πάει στο Λονδίνο.
Band of Gypsys
Μετά τη διάλυση των Experience στις αρχές του 1969, ο Χέντριξ δημιούργησε τους Gypsy Sun and Rainbows, οι οποίοι τυπικά εμφανίστηκαν για πρώτη φορά στο φεστιβάλ του Γούντστοκ. Μετά την ένταξη του ντράμερ Μπάντι Μάιλς στο συγκρότημα, ο Χέντριξ υιοθέτησε το όνομα Band of Gypsys.
thumb|right|190px|Το άγαλμα του Χέντριξ στο Isle of Wight Πρώτη τους ηχογράφηση ήταν το σινγκλ "Stepping Stone" για τη Reprise Records και έδωσαν τις πρώτες τους τέσσερις συναυλίες στο Fillmore East στα τέλη της χρονιάς. Οι εμφανίσεις τους ηχογραφήθηκαν για να κυκλοφορήσουν μέσω της Capitol, καλύπτοντας τις υποχρεώσεις του καλλιτέχνη για νέο υλικό, ολοκληρώνοντας το συμβόλαιο που είχε υπογράψει το 1966 με το μάνατζερ Εντ Τσάλπιν. Ο δίσκος με την ονομασία "Band of Gypsys" περιελάμβανε νέο υλικό και ανέβηκε στο Top-10 στις Η.Π.Α. και τη Μεγάλη Βρετανία, ενώ έχει πλέον βραβευθεί ως διπλά πλατινένιος.
Το συγκρότημα διαλύθηκε, εν μέρει εξαιτίας της απρόβλεπτης και αλλοπρόσαλλης συμπεριφοράς του Χέντριξ στη σκηνή και μετά από μία συναυλία στο Madison Square Garden στις 28 Ιανουαρίου 1970, όπου ο Χέντριξ προσέβαλε μία κοπέλα από το κοινό, πριν αποχωρήσει από τη σκηνή, έχοντας παίξει μόλις δύο κομμάτια.
The Cry of Love
εναλλ.=|μικρογραφία|Το εξώφυλλο του δίσκου [[The Cry of Love.]] Μετά τη διάλυση των Band of Gypsys, ο μάνατζερ του συγκροτήματος προσπάθησε να επανενώσει τους Experience, προσκαλώντας και πάλι τους Ρέντινγκ και Μίτσελ. Παρ' όλα αυτά, όταν ο Ρέντινγκ έφθασε στη Νέα Υόρκη, του ανακοινώθηκε ότι τη θέση του μπασίστα θα έπαιρνε ο Μπίλι Κοξ. Στις αρχές του 1970, ηχογράφησαν αρκετά τραγούδια τα οποία κατέληξαν στο άλμπουμ "The Cry of Love". Τον Απρίλιο σταμάτησαν τις ηχογραφήσεις ξεκινώντας να περιοδεύουν από το Λος Άντζελες, όπου έπαιξαν μπροστά σε 20.000 θεατές. Συνέχισαν να πραγματοποιούν ζωντανές εμφανίσεις και να ηχογραφούν στα "Record Plant Studios" της Νέας Υόρκης. Στις 4 Ιουλίου 1970 έπαιξαν μπροστά σε 600.000 θεατές στο "Atlanta International Pop Festival", ενώ η περιοδεία ολοκληρώθηκε στη Χαβάη, στις 1 Αυγούστου. Τον Σεπτέμβριο του 1970, ήταν προγραμματισμένη μία ευρωπαϊκή περιοδεία για το συγκρότημα, αλλά μετά από δύο συναυλίες στη Σουηδία, δύο στη Δανία και άλλες δύο στη Γερμανία, αποφάσισαν να ακυρώσουν την εμφάνιση τους στο Ρότερνταμ στις 13 Σεπτεμβρίου, αναβάλλοντας την υπόλοιπη περιοδεία.
Θάνατος
Στις 17 Σεπτεμβρίου 1970, ο Τζίμι Χέντριξ συνάντησε τη φίλη του, Μόνικα Ντάνεμαν, στο ξενοδοχείο Samarkand του Νότινγκ Χιλ στο Λονδίνο. Μετά από κατανάλωση αλκοόλ, η Ντάνεμαν οδήγησε τον Χέντριξ στην οικία φίλου τους, όπου παρέμειναν για λίγη ώρα και μετά επέστρεψαν στο διαμέρισμα της, στις τρεις τη νύχτα. Σύμφωνα με τη μοναδική μαρτυρία από τη Ντάνεμαν, παρέμειναν άυπνοι μέχρι τις επτά το πρωί, όταν και αποφάσισαν να κοιμηθούν. Τέσσερις ώρες αργότερα, βρήκε τον Χέντριξ ζωντανό αλλά αναίσθητο και χωρίς να μπορεί να ξυπνήσει. Αμέσως, κάλεσε ασθενοφόρο το οποίο έφθασε 18 λεπτά αργότερα και μετέφερε τον Χέντριξ στο νοσοκομείο St. Mary Abbot's, όπου ανακοινώθηκε ο θάνατός του στις 12:45 της 18ης Σεπτεμβρίου 1970. Λίγο νωρίτερα, το μήνυμα που βρήκε ο Κρις Τσάντλερ στον τηλεφωνητή του ήταν μια κραυγή αγωνίας: "Χρειάζομαι βοήθεια".
Ο "μαύρος Έλβις Πρίσλεϊ", ο "Άρτουρ Ρουμπινστάιν της κιθάρας", η "βόμβα Χέντριξ" έσβησε στο απόγειο της καριέρας του. Η νεκροψία έδειξε ότι ο θάνατος του κιθαρίστα προήλθε από πνευμονική αναρρόφηση του εμετού του και ασφυξία ενώ βρισκόταν υπό την επήρεια βαρβιτουρικών. Αργότερα, η Ντάνεμαν αποκάλυψε ότι ο Χέντριξ είχε λάβει εννέα δισκία Vesparax, 18 φορές πάνω από την επιτρεπτή δόση. Ορισμένοι αμφισβητούν αυτή την εκδοχή και επιμένουν να χαρακτηρίζουν "μυστηριώδη" τον θάνατο του ειδώλου της νεολαίας της αμφισβήτησης.
Η κηδεία του Τζίμι Χέντριξ πραγματοποιήθηκε στις 1 Οκτωβρίου 1970, στην εκκλησία βαπτιστών του Ντάνλοπ και η ταφή του στο κοιμητήριο του Γκρίνγουντ στο Ρέντον της Ουάσινγκτον.
Ρήσεις
thumb|right|180px|Μια από τις ιστορικές ρήσεις του Χέντριξ.
Γήπεδο ποδοσφαίρου
Το γήπεδο ποδοσφαίρου είναι ο χώρος στον οποίο παίζεται το ποδόσφαιρο. Οι διαστάσεις και οι προδιαγραφές του καθορίζονται από τη FIFA. Συνήθως το γήπεδο ποδοσφαίρου αποτελεί μέρος ενός σταδίου ποδοσφαίρου.
Ο αγωνιστικός χώρος
thumb|500px|Οι διαγραμμίσεις του ποδοσφαιρικού γηπέδου και οι διαστάσεις τους
Τα παιχνίδια μπορούν να παίζονται σε φυσικό ή τεχνητό γκαζόν, σύμφωνα με τους κανόνες κάθε διοργάνωσης.
Δεδομένου ότι οι Κανονισμοί του Παιχνιδιού διατυπώθηκαν στην Αγγλία και αρχικώς αποφασίζονταν από τις τέσσερις βρετανικές ποδοσφαιρικές ομοσπονδίες και το Διεθνές Ποδοσφαιρικό Συμβούλιο, οι τυποποιημένες διαστάσεις ενός ποδοσφαιρικού γηπέδου εκφράζονταν σε βρετανικές μονάδες μέτρησης. Στη σύγχρονη εποχή οι Κανονισμοί του Παιχνιδιού εκφράζονται σε διεθνείς κατά προσέγγιση ισοδύναμες, διαστάσεις. Ωστόσο, υπάρχει η τάση χρήσης των παραδοσιακών μονάδων σε αγγλόφωνες χώρες.
Ο αγωνιστικός χώρος διεξαγωγής του ποδοσφαίρου είναι ένα γήπεδο σε σχήμα ορθογώνιου παραλληλόγραμμου (βλ. εικόνα), το οποίο πρέπει να χαράσσεται με γραμμές. Οι γραμμές αυτές ανήκουν στις περιοχές των οποίων αποτελούν τα όρια. Όλες οι γραμμές πρέπει να έχουν το ίδιο πλάτος, το οποίο δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 12 εκατοστά. Οι δύο μεγαλύτερες σε μήκος γραμμές ονομάζονται πλάγιες γραμμές. Οι δύο μικρότερες σε μήκος γραμμές ονομάζονται γραμμές τέρματος Για διεθνείς ποδοσφαιρικούς αγώνες ενηλίκων το μήκος της πλάγιας γραμμής πρέπει να κυμαίνεται από 100 μέχρι 110 μέτρα και η γραμμή τέρματος από 64 μέχρι 75 μέτρα. Για μη διεθνείς ποδοσφαιρικούς αγώνες(δηλαδή μόνο για ερασιτεχνικούς αγώνες)η πλάγια γραμμή μπορεί να έχει μήκος 90 έως 120 μέτρα και η γραμμή τέρματος από 45 έως 90 μέτρα, με την προϋπόθεση ότι ο αγωνιστικός χώρος δεν θα γίνει τετράγωνο (το μήκος της πλάγιας γραμμής πρέπει να είναι πάντα μεγαλύτερο από το μήκος της γραμμής τέρματος). Το Διεθνές Ποδοσφαιρικό Συμβούλιο ενέκρινε, το 2008, τυποποιημένα μεγέθη (105 μέτρα για την πλάγια γραμμή και 68 μέτρα για τη γραμμή τέρματος) για διεθνές αγώνες επιπέδου Α, η απόφαση τέθηκε σε αναμονή και ποτέ δεν εφαρμόστηκε.
Ο αγωνιστικός χώρος χωρίζεται σε δύο τμήματα με μία διχοτόμο γραμμή (γραμμή κέντρου), η οποία συναντά το μέσο κάθε πλάγιας γραμμής. Το σημείο του κέντρου βρίσκεται στη μέση της διχοτόμου γραμμής. Γύρω από αυτό σημειώνεται ένας κύκλος με ακτίνα 9,15 μέτρα.
Κάθετα προς τη γραμμή τέρματος χαράσσονται δύο γραμμές που αρχίζουν από απόσταση 5,50 μέτρων από το εσωτερικό κάθετο δοκαριού. Οι γραμμές αυτές εκτείνονται μέσα στον αγωνιστικό χώρο σε απόσταση 5,50 μέτρων και ενώνονται με μία γραμμή παράλληλη με τη γραμμή τέρματος. Η περιοχή που καθορίζεται από τις γραμμές αυτές και την γραμμή τέρματος αποτελεί την «περιοχή τέρματος» ή «μικρή περιοχή».
Κάθετα προς τη γραμμή τέρματος χαράσσονται δύο γραμμές που αρχίζουν από απόσταση 16,50 μέτρων από το εσωτερικό κάθε κάθετου δοκαριού. Οι γραμμές αυτές εκτείνονται μέσα στον αγωνιστικό χώρο, σε απόσταση 16,50 μέτρων και ενώνονται με μία γραμμή παράλληλη με τη γραμμή τέρματος. Η περιοχή που καθορίζεται από τις γραμμές αυτές και τη γραμμή τέρματος αποτελεί την περιοχή πέναλτι. Μέσα σε κάθε περιοχή πέναλτι, αποτυπώνεται το σημείο του πέναλτι, σε απόσταση 11 μέτρων από τη μέση μεταξύ των κάθετων δοκαριών και σε ίση απόσταση από αυτά. Έξω από την περιοχή πέναλτι χαράσσεται ένα τόξο κύκλου με ακτίνα 9,15 μέτρων από το κέντρο κάθε σημείου πέναλτι.
Σε κάθε γωνία (κόρνερ) του αγωνιστικού χώρου τοποθετείται ένα κοντάρι ύψους το λιγότερο 1,5 μέτρα, χωρίς αιχμηρή κορυφή, με σημαία. Κοντάρια με σημαία επιτρέπεται να τοποθετηθούν στο κάθε άκρο της διχοτόμου γραμμής σε απόσταση το λιγότερο 1 μέτρο έξω από την πλάγια γραμμή. Στο εσωτερικό τμήμα του αγωνιστικού χώρου χαράσσεται ένα τεταρτημόριο κύκλου με ακτίνα 1 μέτρο από κάθε κοντάρι με σημαία του κόρνερ.
Ένα ορθογώνιο τέρμα είναι τοποθετημένη στο μέσο κάθε γραμμής τέρματος. Τα δύο κάθετα δοκάρια της εστίας βρίσκονται σε ίση απόσταση από κάθε κοντάρι με σημαία του κόρνερ και οι κορυφές τους ενώνονται από ένα οριζόντιο δοκάρι. Οι κάθετες και η οριζόντια δοκός πρέπει να είναι κατασκευασμένες από ξύλο, μέταλλο ή άλλο εγκεκριμένο υλικό. Επιτρέπεται να έχουν σχήμα τετράγωνο, ορθογώνιο, κυκλικό ή ελλειπτικό και δεν πρέπει να είναι επικίνδυνα για τους παίχτες. Η απόσταση μεταξύ των κάθετων δοκαριών είναι 7,32 μέτρα και η απόσταση από το χαμηλότερο άκρο του οριζόντιου δοκαριού μέχρι το έδαφος είναι 2,44 μέτρα. Και τα δύο κάθετα δοκάρια και το οριζόντιο δοκάρι έχουν το ίδιο πλάτος και πάχος, όχι μεγαλύτερο από 12 εκατοστά. Οι γραμμές τέρματος πρέπει να έχουν το ίδιο πλάτος με τα κάθετα δοκάρια και το οριζόντιο δοκάρι. Στο τέρμα και στο έδαφος πίσω από το τέρμα επιτρέπεται να αναρτηθούν δίχτυα (αν και δεν είναι απαραίτητα σύμφωνα με τους Κανονισμούς του Παιχνιδιού), με την προϋπόθεση ότι είναι καλά στερεωμένα και δεν εμποδίζουν τον τερματοφύλακα. Το χρώμα των κάθετων και οριζόντιων δοκαριών πρέπει να είναι λευκό. Τα τέρματα πρέπει να είναι αγκυρωμένα με ασφάλεια στο έδαφος. Επιτρέπεται η χρήση μεταφερόμενων τερμάτων, εφόσον πληρούν αυτή την προϋπόθεση.
Δείτε ακόμη
*
Regra 1 (futebol)
Πρόβλημα του Γκέτιερ
Ως πρόβλημα του Γκέτιερ έγινε γνωστή μια κατηγορία αντιπαραδειγμάτων που φαίνεται να καταρρίπτουν τον ορισμό της γνώσης ως «τεκμηριωμένη και αληθή πεποίθηση». Ο ορισμός αυτός προέρχεται από τον Πλάτωνα και υπήρξε ευρέως αποδεκτός μέχρι το 1963, όταν δημοσιεύτηκε το άρθρο «Είναι η τεκμηριωμένη και αληθής πεποίθηση γνώση;» από τον Αμερικανό φιλόσοφο Έντμουντ Γκέτιερ. Έκτοτε ο ορισμός της γνώσης έγινε ένα από τα κεντρικά προβλήματα της σύγχρονης Επιστημολογίας.
Ο Γκέτιερ στο άρθρο του περιγράφει δύο περιπτώσεις όπου τεκμηριωμένες και αληθείς πεποιθήσεις δεν μπορούν να θεωρηθούν γνώσεις. Τα αντιπαραδείγματά του δείχνουν ότι οι συνθήκες που προτείνει ο κλασικός ορισμός της γνώσης δεν είναι επαρκείς: για να λυθεί το πρόβλημα χρειάζεται να προσαρμοστεί ο ορισμός ή να προστεθούν συνθήκες οι οποίες θα αποτρέπουν παραδείγματα όπως εκείνα του Γκέτιερ να κατατάσσονται στη γνώση.
Ο πλατωνικός ορισμός
Στο Θεαίτητο ο Πλάτωνας ορίζει τη γνώση ως «μετά λόγου αληθή δόξαν». Σύμφωνα με τον πλατωνικό ορισμό, η πρόταση «Ο Α γνωρίζει πως φ» είναι σωστή, αν και μόνο αν πληρούνται τα τρία κριτήρια:
Το κάθε κριτήριο είναι αναγκαίο και τα τρία μαζί επαρκούν για να θεωρηθεί σωστή η πρόταση.
Ο ορισμός δέχτηκε για πρώτη φορά κριτική από τον Μπέρτραντ Ράσελ στο βιβλίο του «Τα Προβλήματα της Φιλοσοφίας». Ο Ράσελ γράφει:
Ο Ράσελ προτείνει μια πιθανή περίπτωση στην οποία η σωστή πεποίθηση δεν μπορεί να χαρακτηριστεί γνώση. Εκ πρώτης όψεως η ένσταση του Ράσελ φαίνεται να μην αφορά σε περίπτωση τεκμηριωμένης άποψης. Ωστόσο, με μικρές τροποποιήσεις το ίδιο παράδειγμα θα μπορούσε να συμπεριλάβει κάποια τεκμηρίωση που θα οδηγούσε και πάλι στο ίδιο συμπέρασμα.
Τα αντιπαραδείγματα του Γκέτιερ
Παρόμοια είναι και η ένσταση του Γκέτιερ. Σε ένα πολύ σύντομο άρθρο ο Γκέτιερ περιγράφει δύο καταστάσεις στις οποίες ο πρωταγωνιστής, ο Σμιθ, καταλήγει σε σωστά και τεκμηριωμένα συμπεράσματα, τα οποία ωστόσο δεν αποτελούν παραδείγματα γνώσης.
Πρώτη περίπτωση
Ο Σμιθ και ο Τζόουνς έχουν κάνει αίτηση για την ίδια δουλειά. Ο Σμιθ έχει λόγους να πιστεύει το εξής:
Ο λόγος που δικαιολογεί το Α είναι πως ο διευθυντής της εταιρίας τού έχει ήδη πει την πρόθεσή του να προσλάβει τον Τζόουνς και πως ο ίδιος ο Σμιθ έχει μετρήσει τα κέρματα στην τσέπη του Τζόουνς. Συνεπώς, ο Σμιθ καταλήγει στο συμπέρασμα Β:
Εν τέλει, αντί για τον Τζόουνς, προσλαμβάνεται ο Σμιθ, ο οποίος ωστόσο έχει επίσης δέκα κέρματα στην τσέπη του. Το συμπέρασμα Β παραμένει ορθό, παρόλο που στηρίζεται στη λανθασμένη προκείμενη Α.
Δεύτερη περίπτωση
Ο Σμιθ έχει στοιχεία που τεκμηριώνουν την πεποίθηση:
Πιθανά στοιχεία που αιτιολογούν το Γ είναι πως ο Σμιθ έχει δει τον Τζόουνς να οδηγεί το Φορντ, ή πως ο Τζόουνς έχει προτείνει στον Σμιθ να τον πάει βόλτα με το Φορντ αυτοκίνητό του.
Υποθέτουμε πως ο Σμιθ έχει ένα μακρινό φίλο, τον Μπράουν. Ο Σμιθ, χωρίς να γνωρίζει πού βρίσκεται ο Μπράουν, διαμορφώνει την πεποίθηση:
Η Γ συνεπάγεται τη Δ· επομένως αν η Γ είναι σωστή, τότε σωστή είναι και η Δ. Ωστόσο, εν αγνοία του Σμιθ, το Φορντ του Τζόουνς είναι ενοικιασμένο. Επομένως, η πεποίθηση Γ είναι λανθασμένη. Τυχαίνει όμως ο Μπράουν να βρίσκεται όντως στη Βοστόνη. Από αυτό το τυχαίο γεγονός προκύπτει ότι η πεποίθηση Δ είναι σωστή. Συνεπώς, σύμφωνα με τον Γκέτιερ, ο Σμιθ δεν μπορεί να γνωρίζει ότι Δ, παρότι ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις:
Ο Γκέτιερ καταλήγει στο συμπέρασμα ότι ο ορισμός «τεκμηριωμένη και αληθής πεποίθηση» δεν παρέχει επαρκείς συνθήκες για τη γνώση, αφού δεν αποκλείει περιπτώσεις όπως τις πιο πάνω.
Πιθανές λύσεις
Προκειμένου να υπερασπιστεί κανείς τον πλατωνικό ορισμό, θα πρέπει να ισχυριστεί ότι και στις δύο περιπτώσεις οι πεποιθήσεις του Σμιθ μπορούν να αναχθούν σε γνώσεις. Διαφορετικά, χρειάζεται να προστεθεί ένα τέταρτο κριτήριο στον ορισμό ή να διαμορφωθεί ένα από τα τρία ήδη υπάρχοντα, ούτως ώστε να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα του Γκέτιερ.
Χριστιανή του Μεκλεμβούργου
Η Xριστιανή, (γερμ. Christiane Sophie Albertine von Mecklenburg-Strelitz ή "Christine" ή "Christina", 6 Δεκεμβρίου 1735 - 31 Αυγούστου 1794) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν κόρη του Δούκα του Μεκλεμβούργου.
Πρόβλημα του Γκέτιερ
Πλήρης τεκμηρίωση
Μια προφανής πρώτη απόπειρα επίλυσης του προβλήματος του Γκέτιερ θα ήταν η απαίτηση πλήρους τεκμηρίωσης της πεποίθησης προκειμένου να θεωρηθεί γνώση. Παρόλο που η συγκεκριμένη απάντηση φαίνεται ελκυστική, αντιμετωπίζει δύο προβλήματα: ο όρος πλήρης τεκμηρίωση είναι αφενός ασαφής και αφετέρου ενδέχεται να περιορίζει σημαντικά τις περιπτώσεις όπου πληρούνται τα κριτήρια για γνώση. Αν, για παράδειγμα, υποτεθεί πως στην πρώτη περίπτωση του Γκέτιερ ο Σμιθ έχει ανεπαρκή στοιχεία, τότε υποχρεωτικά συμπεραίνεται ότι οι μαρτυρίες τρίτων δεν επαρκούν για πλήρη τεκμηρίωση. Ωστόσο, η συντριπτική πλειοψηφία των γνώσεων κάθε ανθρώπου προέρχεται από μαρτυρίες τρίτων. Αν η πλήρης τεκμηρίωση ήταν απαραίτητη, μόνο η πρωτογενής γνώση θα ικανοποιούσε τα κριτήρια. Δεν μπορεί επομένως να γίνει αποδεκτή ως κριτήριο γνώσης, γιατί περιορίζει αδικαιολόγητα τις περιπτώσεις στις οποίες οι τεκμηριωμένες πεποιθήσεις μπορούν να αναχθούν σε γνώσεις.
Χριστιανή του Μεκλεμβούργου
Βιογραφία
Η Χριστιανή Σοφία Αλβερτίνα γεννήθηκε στο κάστρο Ούντερες στο Μίροβ στο μικρό δουκάτο του Mεκλεμβούργου-Στρέλιτς, που ανήκε στην αυτοκρατορία της Γερμανίας. Ήταν η πρώτη κόρη του Καρόλου Λουδοβίκου Φρειδερίκου του Mεκλεμβούργου και της Ελισάβετ Αλβερτίνας, κόρης του Ερνέστου Φρειδερίκου Α΄ της Σαξονίας-Χίλντμπουργκχαουζεν.
Πρόβλημα του Γκέτιερ
Η αιτιακή θεωρία του Γκόλντμαν
Ο Άλβιν Γκόλντμαν στο άρθρο του «Μια Αιτιακή Θεωρία της Γνώσης» προτείνει πως το πρόβλημα στις περιπτώσεις του Γκέτιερ προκύπτει εξαιτίας της απουσίας αιτιακής σχέσης μεταξύ του γεγονότος και της πεποίθησης. Η ειδοποιός διαφορά μεταξύ σωστής πεποίθησης και γνώσης δεν είναι η τεκμηρίωση, αλλά οι αιτιακοί σύνδεσμοι που στηρίζουν την πεποίθηση.
Χριστιανή του Μεκλεμβούργου
Βιογραφία
αριστερά|μικρογραφία|Η Χριστιανή με τους αδελφούς της [[Ερνέστος Γκόττλομπ του Μεκλεμβούργου|Eρνέστο Γκότλομπ (αριστερά) και Aδόλφο Φρειδερίκο Δ΄ (1766).]]
Πρόβλημα του Γκέτιερ
Η αιτιακή θεωρία του Γκόλντμαν
Ο Γκόλντμαν εισηγείται πως η πρόταση «ο Σ γνωρίζει πως φ» ισχύει αν και μόνο αν το φ είναι αιτιακά συνδεδεμένο με τον κατάλληλο τρόπο με την πεποίθηση του Σ ότι φ. Ως «κατάλληλες» διαδικασίες χαρακτηρίζονται η αντίληψη, η μνήμη, μια αιτιακή αλυσίδα, ή συνδυασμός των τριών διαδικασιών. Επομένως, ως γνώση ορίζεται η σωστή πεποίθηση που στηρίζεται στους κατάλληλους αιτιακούς συνδέσμους. Η καταλληλότητα των συνδέσμων κρίνεται από τη σχέση μεταξύ γεγονότος και πεποίθησης.
Συγκεκριμένα, στην πρώτη περίπτωση του Γκέτιερ, η πεποίθηση «Εκείνος που θα προσληφθεί στην εταιρία έχει δέκα κέρματα στην τσέπη του» είναι αιτιακά ασύνδετη με το γεγονός ότι ο Σμιθ, που τελικά προσλήφθηκε, έχει δέκα κέρματα στην τσέπη του. Ο Σμιθ δε στηρίζει την πεποίθησή του στο γεγονός ότι ο ίδιος έχει δέκα κέρματα. Η ορθότητα της πεποίθησής του σε αυτή την περίπτωση είναι απλώς ένα τυχαίο γεγονός.
Χριστιανή του Μεκλεμβούργου
Βιογραφία
Η Χριστιανή και οι αδελφές της έλαβαν μία ολοκληρωμένη εκπαίδευση στο Mίροβ, συμπεριλαμβανομένων λατινικών, ελληνικών και γαλλικών από διδασκάλους όπως η Φρεντερίκε Ελίζαμπετ φον Γκράμποβ και ο Γκότλομπ Μπούρχαρντ Γκέντσμερ. Η νεότερη αδελφή της Καρλόττα παντρεύτηκε τον Γεώργιο Γ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου, ενώ δύο από τους αδελφούς της, ο Αδόλφος Φρειδερίκος Δ΄ και ο Κάρολος Β΄, ήταν επίτροποι του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς. Κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Περιήγησης τού Τζον Κερ, 3ου δούκα του Ρόξμπουργκ, στην Ευρώπη, η Χριστιανή τον συνάντησε, αλλά καθώς η μικρότερη αδελφή της Καρλόττα ήταν ήδη παντρεμένη με τον Γεώργιο Γ΄, το πρωτόκολλο τους απαγόρευε να παντρευτούν και τελικά τόσο η Χριστίνα όσο και ο Κερ ποτέ δεν παντρεύτηκαν.
Γυναίκα με καπέλο (Ανρί Ματίς)
Γυναίκα με καπέλο ονομάζεται η ελαιογραφία που φιλοτέχνησε το 1905 ο Γάλλος ζωγράφος Ανρί Ματίς, η οποία απεικονίζει τη σύζυγό του, Αμελί. Το έργο εκτέθηκε το ίδιο έτος στο ετήσιο Salon d'Automne μαζί με άλλα έργα εκπροσώπων του Φωβισμού. Σήμερα ο πίνακας βρίσκεται στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης του Σαν Φρανσίσκο (San Francisco Museum of Modern Art).
Πρόβλημα του Γκέτιερ
Η αιτιακή θεωρία του Γκόλντμαν
Οι ενστάσεις στη θεωρία του Γκόλντμαν στηρίζονται κατά κύριο λόγο στην προβληματικότητα της απαίτησης για «κατάλληλο τρόπο» σύνδεσης. Σε ένα πιθανό αντιπαράδειγμα, η (συνήθως ειλικρινής) κόρη του Σμιθ λέει ψευδώς στους γονείς της ότι μόλις έχει αγοράσει ένα αυτοκίνητο. Ο Σμιθ οδηγείται στο συμπέρασμα ότι κάποιος στην οικογένειά του έχει αγοράσει αυτοκίνητο. Αντίθετα, η κυρία Σμιθ αντιλαμβάνεται ότι η κόρη της λέει ψέματα και, θεωρώντας ότι το ψέμα της κόρης της ήταν υπονοούμενο για το ότι θέλει αυτοκίνητο, της αγοράζει κρυφά ένα. Σε αυτή την περίπτωση, η πεποίθηση του Σμιθ (κάποιος στην οικογένεια έχει αγοράσει αυτοκίνητο) και το γεγονός (η κυρία Σμιθ αγόρασε αυτοκίνητο) έχουν ως κοινή αιτία (είναι αιτιακά συνδεδεμένα) με τη δήλωση της κόρης. Παρόλο που ικανοποιείται το κριτήριο για «κατάλληλη» αιτιακή σχέση, και σε αυτή την περίπτωση η σωστή πεποίθηση του Σμιθ δεν αποτελεί περίπτωση γνώσης.
Χριστιανή του Μεκλεμβούργου
Βιογραφία
Η Χριστιανή έζησε στο Nόιστρελιτς με τον άγαμο αδελφό της Aδόλφο Φρειδερίκο Δ΄ και τον εκπροσώπησε σε ορισμένες περιπτώσεις. Γνώρισε τον Tόμας Νιούτζεντ εκεί το 1767. Παραμένοντας στο Nόιστρελιτς, στη μετέπειτα ζωή της, η Χριστιανή έγινε μέλος του Συλλόγου του αββαείου Χέρφορντ. Στις 13 Ιανουαρίου 1766 έγινε μία Κυρία 1ης τάξης του Τάγματος της Αγίας Αικατερίνης. Τα αμυγδαλωτά μάτια που φαίνονται στα πορτρέτα της μπορεί να υποδηλώνουν ότι είχε μία ασθένεια του θυρεοειδούς, πιθανώς τη νόσο του Γκρέιβς, η οποία προκαλεί την επέκταση των ματιών. Ο Aδόλφος-Φρειδερίκος απεβίωσε τον Ιούνιο του 1794 και τάφηκε στη βασιλική κρύπτη στο Mίροβ. Η Χριστιανή ακολούθησε στις 31 Αυγούστου 1794. Ο Φρίτς Ρόιτερ την παρουσίασε ως Prinzess Christel ή Christel-Swester στο έργο του Dörchläuchting (1866).
Πρόβλημα του Γκέτιερ
Η αιτιακή θεωρία του Γκόλντμαν
Ένα δεύτερο πρόβλημα που καλείται να αντιμετωπίσει η θεωρία του Γκόλντμαν αφορά στις γνώσεις που δε στηρίζονται σε αιτιακές αλυσίδες· συγκεκριμένα, γνώσεις που δε βασίζονται σε γεγονότα που συνέβησαν σε πραγματικό χρόνο. Η κυριότερη κατηγορία τέτοιων γνώσεων είναι τα μαθηματικά. Αν η θεωρία του Γκόλντμαν είναι σωστή, τότε φαίνεται πως μαθηματικές αλήθειες του τύπου «το 17 είναι πρώτος αριθμός» δεν μπορούν να θεωρηθούν γνώσεις, αφού δεν εξαρτώνται από αιτιακoύς συνδέσμους.
Γυναίκα με καπέλο (Ανρί Ματίς)
Ο πίνακας υπέστη στην εποχή του αρνητική κριτική. Αγοράστηκε από την αμερικανίδα συγγραφέα Γερτρούδη Στάιν και τον τεχνοκρίτη και συλλέκτη Λέο Στάιν, πριν περάσει στην ιδιοκτησία της οικογένειας Χάας.
Χριστιανή του Μεκλεμβούργου
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Γαλλικά (fr) Κατηγορία:Οίκος του Μεκλεμβούργου
Πρόβλημα του Γκέτιερ
Η «ανίχνευση της αλήθειας» του Νόζικ
Ο Ρόμπερτ Νόζικ αποδέχεται ως σωστά τα δύο πρώτα κριτήρια γνώσης :
Προσθέτει επιπλέον ένα τρίτο κριτήριο: ότι η πεποίθηση φ του Σ εξαρτάται κατά κάποιο τρόπο από την ορθότητα του γεγονότος στο οποίο στηρίζεται. Επομένως, ο Νόζικ αντικαθιστά το κριτήριο της τεκμηρίωσης με το εξής:
Το συγκεκριμένο κριτήριο αντιμετωπίζει επιτυχημένα το πρόβλημα του Γκέτιερ: στην πρώτη περίπτωση, αν εφαρμοστεί το κριτήριο, τότε η πρόταση «αν δεν ίσχυε το ότι εκείνος που θα προσληφθεί στην εταιρία έχει δέκα κέρματα στην τσέπη του, τότε ο Σμιθ δε θα το πίστευε» είναι λανθασμένη. Τα αντιπαραδείγματα του Γκέτιερ και το σύνολο των τυχαία σωστά πεποιθήσεων δεν ικανοποιούν το τρίτο κριτήριο του Νόζικ και επομένως δε θεωρούνται γνώσεις.
Η συγκεκριμένη λύση στο πρόβλημα προσεγγίζει τα αντιπαραδείγματα του Γκέτιερ με τρόπο παρόμοιο με τη θεωρία του Γκόλντμαν. Ωστόσο, καταφέρνει επίσης να ξεπεράσει τα προβλήματα που η αιτιακή θεωρία είχε να αντιμετωπίσει. Οι αχρονικές γνώσεις όπως τα μαθηματικά πληρούν τα κριτήρια γνώσης, ενώ οι αιτιακοί σύνδεσμοι που οδηγούν σε τυχαία σωστές πεποιθήσεις όχι.
Ωστόσο, ούτε αυτή η θεωρία καταφέρνει να ξεφύγει από προβληματικές καταστάσεις. Σε μια νέα υποθετική κατάσταση, ο Σμιθ βρίσκεται ακινητοποιημένος σε μια καρέκλα, με ηλεκτρόδια περασμένα στον εγκέφαλό του, τα οποία ελέγχουν κάθε σκέψη του. Ο επιστήμονας που χειρίζεται τις σκέψεις του μπορεί να τον κάνει να πιστέψει οτιδήποτε: ότι ο Σμιθ βρίσκεται στη δουλειά του, ότι παρακολουθεί ταινία, ότι απολαμβάνει ένα γεύμα, κλπ. Ο επιστήμονας ωστόσο επιλέγει να μεταφέρει στον εγκέφαλο του Σμιθ την πεποίθηση ότι βρίσκεται όντως ακινητοποιημένος σε μια καρέκλα. Σε αυτή την περίπτωση, η πεποίθηση είναι σωστή και ο Σμιθ την πιστεύει. Ισχύει επίσης πως αν ήταν λάθος, αν δηλαδή ο Σμιθ δεν ήταν ακινητοποιημένος στην καρέκλα, τότε δε θα είχε αυτή την πεποίθηση. Επομένως, τα κριτήρια του Νόζικ πληρούνται, χωρίς η κατάσταση που έχει περιγραφεί να ταιριάζει στην αντίληψη που έχουμε για τη γνώση.
Ο ίδιος ο Νόζικ αναγνωρίζει ότι τα κριτήρια της θεωρίας του είναι ανεπαρκή. Στο ίδιο άρθρο εισηγείται την προσθήκη ενός τέταρτου κριτηρίου:
Το τέταρτο κριτήριο ξεπερνά το προβληματικό αντιπαράδειγμα, αφού η πεποίθηση του Σμιθ δεν πηγάζει αποκλειστικά από το γεγονός φ (ότι είναι ακινητοποιημένος στην καρέκλα) αλλά και από την επιλογή του επιστήμονα να του περάσει αυτή την πεποίθηση. Ωστόσο, τα κριτήρια του Νόζικ όπως έχουν διαμορφωθεί θέτουν τον πήχη υπερβολικά ψηλά: ενώ προηγουμένως τα κριτήρια δεν απέκλειαν προβληματικές καταστάσεις, πλέον περιπτώσεις γνώσης αποτυγχάνουν να ικανοποιήσουν τα κριτήρια. Έτσι, αν ο Τζόουνς πει στο Σμιθ ότι μόλις έχει παρακολουθήσει μια θεατρική παράσταση, τότε ο Σμιθ δεν μπορεί να ξέρει αυτό το γεγονός για τον Τζόουνς, διότι δεν ικανοποιείται το τέταρτο κριτήριο: αν ο Τζόουνς έχει παρακολουθήσει μια θεατρική παράσταση, τότε δεν είναι απαραίτητα σωστό πως ο Σμιθ το πιστεύει.
Επαναξιολόγηση του προβλήματος
Παρότι καμία προσπάθεια ορισμού της γνώσης δεν έχει θεωρηθεί επιτυχημένη ως τώρα, οι μέχρι τώρα φιλοσοφικές θεωρίες παρέχουν χρήσιμες πληροφορίες για τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τη γνώση. Είναι ομόφωνα αποδεκτό ότι η γνώση απαιτεί ορθότητα και πεποίθηση. Είναι επίσης αποδεκτό ότι καταστάσεις όπου η πεποίθηση είναι σωστή τυχαία, ή κατά λάθος, ή από σύμπτωση δεν αποτελούν περιπτώσεις γνώσεις.
Παρόλο που δεν αποκλείεται να βρεθεί μελλοντικά κάποιος ορισμός που να αντιστέκεται σε κάθε πιθανό αντιπαράδειγμα, δεν είναι δύσκολο να κατανοηθεί γιατί οι προσπάθειες που έχουν γίνει ως τώρα έχουν αποτύχει. Καθημερινές έννοιες, όπως η «γνώση», δεν έχουν ξεκάθαρα όρια· η αοριστία και η σχετικότητα που τις χαρακτηρίζει είναι ο λόγος που αφήνουν (σχεδόν) πάντα ανοικτό το ενδεχόμενο για αντιπαραδείγματα.
Πηγές
Κατηγορία:Φιλοσοφικά προβλήματα Κατηγορία:Γνωσιολογία Κατηγορία:Γνώση Κατηγορία:Έννοιες στην επιστημολογία
Θυώνη
Στην ελληνική μυθολογία το όνομα Θυώνη ήταν μια άλλη ονομασία της μητέρας του θεού Διονύσου, της Σεμέλης (βλ.λ.). Η εξήγηση που δίνεται για τη μεταξύ τους διαφορά είναι ότι «Σεμέλη» είναι η θνητή υπόσταση της μητέρας του θεού, ενώ «Θυώνη» είναι η Σεμέλη μετά την αποθέωσή της (δηλαδή τη μετατροπή της σε θεά) από τον Διόνυσο, ο οποίος την έφερε στον Όλυμπο παίρνοντάς την από τον Άδη.
Πηγή
Θυωνη
Νετάνια
thumb|Στην άκρη τις πόλης Η Νετάνια (στα Εβραϊκά נְתַנְיָה) είναι πόλη του κεντρικού Ισραήλ, στις ακτές της Μεσογείου, 30 χλμ. βόρεια του Τελ Αβίβ και 56 χλμ. νότια της Χάιφα. Με 14 χιλιόμετρα ακτών θεωρείται η κατ’εξοχήν τουριστική πόλη της χώρας, ιδιαίτερα δημοφιλής στους Γάλλους αλλά και Ρώσους. Έχει 183.200 κατοίκους, με προβλέψεις για 350.000 το 2020, πολλοί από τους οποίους είναι μετανάστες από αγγλόφωνες χώρες. Δήμαρχος η Miriam Feirberg.
Οικονομία
Η Νετάνια είναι γνωστή ως την πόλη όπου άνοιξε το πρώτο κατάστημα ΙΚΕΑ στο Ισραήλ. Διαθέτει τέσσερα βιομηχανικά πάρκα με εταιρείες υψηλής τεχνολογίας και κινητής τηλεφωνίας. Άλλος σημαντικός τομέας είναι ο τουρισμός.
Αδελφοποιήσεις
Η Νετάνια έχει αδελφοποιηθεί με τις ακόλουθες πόλεις:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Ισραήλ
Γερμανικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 1991-1992
Το πρωτάθλημα της περιόδου 1991-1992 ήταν το 29ο από την καθιέρωση της Μπουντεσλίγκα. Ήταν το πρώτο πρωτάθλημα στο οποίο συμμετείχαν ομάδες από την πρώην Ανατολική Γερμανία, μετά την ενοποίηση της χώρας. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η ΦφΜ Στουτγκάρδη, για τέταρτη φορά στην ιστορία. Πρώτος σκόρερ αναδείχθηκε ο Φριτς Βάλτερ της Στουτγκάρδης, με 22 γκολ.
Σόνια Καστλ
Η Σόνια Καστλ (Ζάγκρεμπ, Βασίλειο της Γιουγκοσλαβίας, 14 Ιουλίου 1929 - ) είναι Κροάτισσα ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου, δασκάλα, χορεύτρια, χορογράφος.
Πρώτα χρόνια και προσωπική ζωή
Η Καστλ γεννήθηκε στο Ζάγκρεμπ στις 14 Ιουλίου 1929 σε μια εβραϊκή-κροατική οικογένεια. Γονείς της ήταν οι Τζούρο και Γιοσέπα Καστλ. Ο πατέρας της ήταν αρχιτέκτονας και η μητέρα της ήταν τραγουδίστρια της όπερας. Η καριέρα της μητέρας της Καστλ είχε ένα άδοξο τέλος, επειδή ο άντρας της και η οικογένειά της την αποδοκίμαζαν για τη δουλειά της. Η οικογένεια της Καστλ είχε συγγενική σχέση με τον Κροάτη πολιτικό Στέπαν Ράντιτς. Από τον δεύτερο γάμο της με τον γιατρό Μπόρις Ζίμερμαν, η Καστλ απέκτησε μια κόρη, την Μιργιάνα. Η Μιργιάνα σκοτώθηκε σε τροχαίο ατύχημα στην ηλικία των 22 ετών.
Καριέρα
Η Καστλ ξεκίνησε να ασχολείται με τον χορό στην ηλικία των πέντε ετών, παρακολουθώντας μαθήματα στο σχολείο ρυθμικής Μιργιάνα Γιάνετσεκ Στρόπνικ. Ως μαθήτρια, χόρεψε στο θέατρο "Αυτοκρατορία των παιδιών". Σε αυτό το θέατρο η Καστλ τραγούδησε και χόρεψε στις παραστάσεις μπαλέτων "Η κοκκινοσκουφίτσα", "Τα τρία κορίτσια" και "Βασίλισσα των κουκλών". Το 1944, η Καστλ ξεκίνησε την επαγγελματική της καριέρα ως μπαλαρίνα στο Μπαλέτο της Όπερας του Ζάγκρεμπ. Από το 1947, χόρευε σε ρόλους σόλο. Το 1949, η Καστλ έπαιξε στην ταινία Zastava (Σημαία), όπου ενσάρκωσε μια πολλά υποσχόμενη νεαρή μπαλαρίνα με το όνομα Μαρία. Έχει εμφανιστεί σε παραστάσεις όπως "Η ωραία κοιμωμένη", "Η μπαλάντα της μεσαιωνικής αγάπης", "Ρωμαίος και Ιουλιέτα", "Κοπέλια", "Σταχτοπούτα", "Η σφαγή των Αμαζόνων", "Η θαυματουργή μανδαρίνα" και "Οι διάβολοι του Λουντέν". Για διάφορες περιοδείες της τελευταίας παράστασης, έχει ταξιδέψει σε όλο το κόσμο με τους χορογράφους Πίο και Πίνα Μλάκαρ. Όταν ήταν 35 ετών, η Καστλ εγκατέλειψε την καριέρα της ως χορεύτρια λόγω τραυματισμού στο γόνατο. Αμέσως μετά έγινε διευθύντρια του μπαλέτου στο Κροατικό Εθνικό Θέατρο στο Ζάγκρεμπ. Τα επόμενα 40 χρόνια εργάστηκε στη χορογραφία. Το 2007 κυκλοφόρησε την αυτοβιογραφία της με τίτλο Το να χορεύεις είναι να ζεις, γραμμένη από τον τραγουδιστή και συγγραφέα Νταβόρ Σοπφ και τον χορευτή και κριτικό μπαλέτου Μλάντεν Μόρντεϊ Βούτσκοβιτς.
Τιμές
Το 1991, η Καστλ έλαβε το βραβείο Βλαντίμιρ Νάζορ για τα επιτεύγματα ζωής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κροάτες ηθοποιοί
Ορισμός
Η πρόταση αυτή πρέπει να διέπεται από ακρίβεια, σαφήνεια, πληρότητα και συντομία. Μία καλή πρακτική για τη σύνταξη ενός ορισμού είναι να μην περιλαμβάνει την ίδια τη λέξη που ορίζεται, ούτε σύνθετες και παράγωγες αυτής.
Ο επιστημονικός ορισμός πρέπει να ικανοποιεί τα κριτήρια της γενίκευσης, δηλαδή να καλύπτει όλες τις πτυχές της περιεχόμενης έννοιας, καθώς και της διάκρισης της έννοιας αυτής από οποιαδήποτε άλλη.
Αναλυτικός και συνθετικός ορισμός.
Ο αναλυτικός ορισμός προσεγγίζει την έννοια, παραθέτοντας όλα τα χαρακτηριστικά της γνωρίσματα. Κινείται δηλαδή από το ειδικό προς το γενικό.
Ο συνθετικός ορισμός περιγράφει μία διαδικασία σχηματισμού της έννοιας από τα επιμέρους χαρακτηριστικά της. Κινείται δηλαδή από το γενικό προς το ειδικό.
Κατηγορία:Λεξικογραφία Κατηγορία:Σημασιολογία
Εργατικός έλεγχος
Τα εργατικά συμβούλια είναι μια μορφή ελέγχου των εργαζομένων. Ο κομμουνισμός του Συμβουλίου, όπως στην πρώιμη Σοβιετική Ένωση, υποστηρίζει τον έλεγχο των εργαζομένων μέσω εργατικών συμβουλίων και εργοστασιακών επιτροπών. Ο συνδικαλισμός υποστηρίζει τον εργατικό έλεγχο των μέσων παραγωγής μέσω των συνδικάτων. Ο συντεχνιιακός σοσιαλισμός υποστηρίζει τον εργατικό έλεγχο των μέσων παραγωγής μέσω της αναβίωσης του συστήματος συντεχνιών. Η συμμετοχική οικονομία αντιπροσωπεύει μια πρόσφατη παραλλαγή της ιδέας του ελέγχου των εργαζομένων.