cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Στηλιτικά
Τα γεγονότα
thumb|left|180px|Ο Δημήτριος Βούλγαρης Παρά ταύτα στις 30 Νοεμβρίου του 1874 η κυβέρνηση με παρουσία 85 βουλευτών προχώρησε στη ψήφιση του προϋπολογισμού του έτους. Οι αντιπολιτευόμενοι τότε θεώρησαν την απόφαση αυτή αντισυνταγματική και αποχώρησαν και η κυβέρνηση κήρυξε τη λήξη της συνόδου. Στις 5 Μαρτίου του 1875 συγκλήθηκε η Βουλή σε έκτακτη σύνοδο. Επειδή όμως και τότε η κυβερνώσα παράταξη δεν ευρέθηκε σε απαρτία, παρισταμένων μόνο 81 βουλευτών, η κυβέρνηση δίνοντας άλλη ερμηνεία στο σχετικό άρθρο του συντάγματος συνέχισε το νομοθετικό της έργο. Τότε όλοι οι άλλοι αρχηγοί συνασπίστηκαν σε κοινό αγώνα κατά της κυβέρνησης δημιουργώντας πορείες και έκτροπα, προπηλακίζοντας τους κυβερνητικούς βουλευτές όπου βρίσκονταν ή εμφανίζονταν. Όλος ο αντιπολιτευόμενος τότε τύπος ξεσήκωσε τη κοινή γνώμη απαιτώντας να γράφονται καθημερινά στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων τα ονόματα των βουλευτών αυτών προκειμένου έτσι ο λαός να γνωρίζει με ποιους και χωρίς απαρτία η Βουλή ψήφιζε σοβαρά νομοσχέδια, κατά το πρότυπο που εφάρμοζαν στην αρχαία Αθήνα με τις ατιμωτικές στήλες που αναγράφονταν τα ονόματα μη πατριωτών. Εξ αυτού τα γεγονότα αυτά έμειναν στη νεότερη ιστορία με το όνομα στηλιτικά.
Τελικά τα έκτροπα αυτά, μετά και από παρέμβαση του Βασιλέως Γεωργίου του Α΄ εξανάγκασαν τον Βούλγαρη σε παραίτηση όπου στις 27 Απριλίου του 1875 ο Χαρίλαος Τρικούπης σχημάτισε κυβέρνηση και διέλυσε τη Βουλή αποκαθιστώντας την τάξη. thumb|right|150px| Ο Γεώργιος Σουρής Ο Γεώργιος Σουρής καυτηριάζοντας τα Στηλιτικά έγραψε μεταξύ άλλων: "Υπουργεία": έτσι λέγονταν τότε οι κυβερνήσεις,
"Μαραθωνομάχοι": αποκαλεί ο Γ. Σουρής τους Βουλευτές από τους μαραθώνιους λόγους τους,
"εσκέφθησαν καινά": είτε με νέες ερμηνείες, είτε χωρίς απαρτία.
Πηγές
Κατηγορία:Ταραχές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ταραχές στην Αθήνα
Π.Α.Ε. Ακρίτες Συκεών
Η Ποδοσφαιρική Αθλητική Ένωση Ακρίτες Συκεών είναι ποδοσφαιρικό σωματείο με έδρα το δήμο Συκεών στην Θεσσαλονίκη. Επίσημο έτος ίδρυσης είναι το 1939, έχει χρώματα τα κυανόλευκα και έμβλημα τον Ακρίτα με το δόρυ και την ασπίδα του, εμπνευσμένο από τους Ακρίτες της Καππαδοκίας και υπερασπιστές των συνόρων του Βυζαντίου. Ανήκει στη δύναμη της Ε.Π.Σ. Μακεδονίας και έδρα του αποτελεί το Δημοτικό Γήπεδο Συκεών, όπου διεξάγονται και οι εντός έδρας αγώνες του.
Αποτελεί το ιστορικότερο ποδοσφαιρικό σωματείο των Συκεών και ένα εκ των ιστορικότερων της Θεσσαλονίκης. Ξεχωριστή στιγμή στην ιστορία των Ακριτών Συκεών αποτελεί η συμμετοχή τους στην B΄ Εθνική Κατηγορία (1975-76). Σήμερα αγωνίζεται στα πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Μακεδονίας.
Ίδρυση και συνέχεια
Το ιστορικό ποδοσφαιρικό σωματείο των Συκεών ιδρύθηκε επίσημα το 1939 με την ονομασία Αθλητικός Ποδοσφαιρικός Σύλλογος «Ακρίτες Συκεών». Το 1946 ο Α.Π.Σ. Ακρίτες Συκεών αναγνωρίστηκε επίσημα από την Ε.Π.Ο. με Αριθμό Μητρώου 181 και εντάχθηκε στην δύναμη της Ε.Π.Σ. Μακεδονίας, ξεκινώντας την αγωνιστική του πορεία. Το 2000 συγχωνεύτηκε με τους «Τοξότη Συκεών», «Κολοκοτρώνη Συκεών», «Εθνικό Συκεών» και το ποδοσφαιρικό τμήμα του «Παναθλητικού Συκεών» και μετονομάστηκε σε Ποδοσφαιρική Αθλητική Ένωση «Ακρίτες Συκεών», με στόχο η πόλη τον Συκεών να έχει μια ομάδα που θα πρωταγωνιστεί στο ποδόσφαιρο.
Αγωνιστικές διακρίσεις
Η πρώτη παρουσία των Ακριτών Συκεών σε επίσημο πρωτάθλημα έπειτα από την αναγνώριση από την Ε.Π.Ο. καταγράφεται τη σεζόν 1946-1947, όποτε και ξεκινά η επίσημη αγωνιστική πορεία του ιστορικού σωματείου των Συκεών από το πρωτάθλημα Γ΄ Κατηγορίας της Ε.Π.Σ. Μακεδονίας. Συνέχισαν μεταξύ Γ΄ και Β΄ Κατηγορίας και τη σεζόν 1955-1956 οι Ακρίτες Συκεών αγωνίστηκαν για πρώτη φορά στην Α΄ Κατηγορία Ε.Π.Σ. Μακεδονίας και ήρθαν αντιμέτωποι με τους ΠΑΟΚ, Άρη, Ηρακλή και Απόλλων Καλαμαριάς. Στις 22/01/1960 έκανε την έκπληξη και απέκλεισε από το κύπελλο Ελλάδας τον Απόλλωνα Καλαμαριάς, ομάδα Α΄ Εθνικής, νικώντας τον με 1-0.
Τη σεζόν 1974-1975 κατέκτησαν για πρώτη φορά στην ιστορία τους το πρωτάθλημα Α΄ Ε.Π.Σ.Μ. και προκρίθηκαν στο ειδικό πρωτάθλημα ανόδου. Έπειτα από την νίκη με 2-1 στον αγώνα κατάταξης με τη Νίκη Πολυγύρου στη Βέροια, κατέκτησε την 1η θέση του 1ου ομίλου σε σύνολο 7 ομάδων και κέρδισε την ιστορική άνοδο στην Β΄ Εθνική κατηγορία, όπου αγωνίστηκε τη σεζόν 1975-76.
Τα επόμενα χρόνια ξεχώρισε η παρουσία των Ακριτών Συκεών στην Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία τις χρονιές 1979-1980, 1980-1981 και 1981-1982. Επίσης συμμετείχε στο πρωτάθλημα της Δ΄ Εθνικής επί 5 συνεχείς αγωνιστικές περιόδους και πιο συγκεκριμένα από τη σεζόν 1982-1983 μέχρι και τη σεζόν 1986-1987, αλλά και τις χρονιές 1990-1991, 1991-1992 και 1992-1993, με την τελευταία να αποτελεί και τη τελευταία παρουσία των Ακριτών Συκεών σε εθνική κατηγορία.
Κλινική διατροφή
Η κλινική διατροφή και διαιτολογία (ΚΔΔ) ή αλλιώς Ιατρική Διατροφική Θεραπευτική (ΙΔΘ) αποτελεί τον τομέα εκείνο που ασχολείται με την αξιολόγηση της διατροφικής κατάστασης των ατόμων που πάσχουν από κάποια ασθένεια που σχετίζεται ή όχι με την δίαιτα τους, με σκοπό να βελτιωθεί η υγεία τους, να θεραπευθεί η νόσος και να μειωθεί το κόστος της υγειονομικής περίθαλψης.
Η ΙΔΘ περιλαμβάνει τον καθορισμό στόχων για τη θεραπεία του ασθενούς και την ανάπτυξη ενός εξειδικευμένου πλάνου διατροφής που περιλαμβάνει την εκπαίδευση του ασθενούς και την εκμάθηση της αυτοδιαχείρισης από την πλευρά του. Η κλινική διαιτολογία και διατροφή, η οποία καλείται επίσης και θεραπευτική διατροφή, έχει καταστεί πλέον μια όλο και πιο σημαντική συνιστώσα των ολοκληρωμένων συστημάτων παροχής υγειονομικής περίθαλψης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διατροφολογία
Σόγκι
Το σόγκι ή σ'οόγκι (将棋 shōgi, σκάκι του στρατηγού) (, ιαπωνικά: ή ,είναι το παραδοσιακό ιαπωνικό σκάκι. Οι ρίζες του είναι κοινές με το γνωστό δυτικό σκάκι. Βασική διαφορά με το δυτικό σκάκι είναι ότι ο κάθε παίκτης μπορεί να χρησιμοποιήσει όσα κομμάτια του αντιπάλου έχει αιχμαλωτίσει. Για αυτό το λόγο τα κομμάτια δεν έχουν χρώμα, πράγμα που σημαίνει η φορά των κομματιών και μόνο δείχνει ποιος παίκτης ελέγχει το κάθε κομμάτι.
Τα κομμάτια του σόγκι είναι τα παρακάτω:
Από τα παραπάνω κομμάτια, το χίσ'α προάγεται σε 龍王 (ρυούου όου), δηλαδή βασιλιά - δράκο και μπορεί να κινηθεί και ένα τετράγωνο διαγώνια, το κάκουγκυόου προάγεται σε 龍馬 (ρυούουμα), δηλαδή δράκο - άλογο, και μπορεί να κινηθεί ένα τετράγωνο οριζόντια ή κάθετα. Τέλος, τα γκινσ'όου, κέιμα, κυόουσ'α και φουχυόου προάγονται και κινούνται όπως ο χρυσός στρατηγός.
Κατηγορία:Επιτραπέζια παιχνίδια
Γεώργιος Μαύρος
Ο Γεώργιος Μαύρος (Καστελλόριζο Μεγίστης, 15 Μαρτίου 1909 - Αθήνα, 6 Μαΐου 1995) ήταν Έλληνας πολιτικός του 20ού αιώνα, πολλές φορές υπουργός, πρόεδρος του κόμματος Ένωσις Κέντρου - Νέες Δυνάμεις - μετέπειτα Ένωση Δημοκρατικού Κέντρου.
Τα πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στο Καστελλόριζο στις 15 Μαρτίου του 1909. Πατέρας του ήταν ο έμπορος Ιωάννης Μαύρος, μητέρα του η Άννα Κοντούζογλου και αδελφός του ο Φίλιππος Μαύρος. Φοίτησε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών (1926-1930) και στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου του Βερολίνου (1934-1935). Το 1936 ανακηρύχθηκε αριστούχος διδάκτωρ του Δικαίου του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το 1937 εκλέχθηκε παμψηφεί Υφηγητής του Ιδιωτικού Διεθνούς Δικαίου στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, όπου δίδαξε έως το 1942. Κατά τη διάρκεια του πολέμου υπηρέτησε στο 7ο Σύνταγμα Πεζικού στο Αλβανικό Μέτωπο.
Είσοδος στην πολιτική
Εισήλθε στην πολιτική το 1945, μετά το τέλος του πολέμου, ύστερα από παρότρυνση του Θεμιστοκλή Σοφούλη, ο οποίος του ανέθεσε το Υφυπουργείο παρά τω Πρωθυπουργώ. Εκλέχθηκε βουλευτής σε όλες τις εκλογικές αναμετρήσεις, εκτός από αυτή της 16ης Νοεμβρίου του 1952, κατά την οποία η ένωση των κεντρώων δυνάμεων δεν εξέλεξε ούτε έναν βουλευτή στα μεγάλα αστικά κέντρα, λόγω του πλειοψηφικού εκλογικού συστήματος που εφαρμόστηκε. Διετέλεσε Υπουργός Δικαιοσύνης (1946), Παιδείας (προσωρινά, 1946) , Εθνικής Οικονομίας (1949) , Οικονομικών (την ίδια εποχή ήταν πρόεδρος του αθλητικού σωματείου Απόλλων Γ.Σ. ) και Συντονισμού (1951) , Εθνικής Άμυνας (1952) , Συντονισμού (1963-1964). Ανέλαβε Διοικητής της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Ιούνιος 1964-Ιούνιος 1966), έχοντας παραιτηθεί από Υπουργός Συντονισμού και από το βουλευτικό αξίωμα, κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες. Με πρωτοβουλία του ιδρύεται το Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης. Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας κρατήθηκε στην Ασφάλεια Αμαρουσίου, τέθηκε κατ’ επανάληψη σε κατ΄ οίκον περιορισμό, εξορίστηκε στη Σκόπελο, τη Δεσκάτη Γρεβενών και τη Γυάρο.
Συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ
Τον Οκτώβριο του 1981 συνεργάστηκε εκλογικά με το ΠΑΣΟΚ και εκλέχθηκε πρώτος βουλευτής Επικρατείας. Τον Ιούνιο του 1984 εκλέχθηκε ευρωβουλευτής. Τον Ιούνιο του 1985 ζητά με επιστολή του από τον πρόεδρο της Βουλής να καταγραφεί ως ανεξάρτητος βουλευτής του Κέντρου συνεργαζόμενος με το ΠΑΣΟΚ.
Τα τελευταία χρόνια
Μιλούσε αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά και ιταλικά. Ήταν λάτρης του θεάτρου και της κλασικής μουσικής, ενώ υπήρξε μέλος του ΔΣ του Ωδείου Αθηνών. Ήταν παντρεμένος με την Ελένη Νικολάου, κόρη σημαίνοντος Κασιώτη εφοπλιστή, και απέκτησε ένα γιο, τον Γιάννη.
Πέθανε στην Αθήνα το 1995.
Κύπρος
Ανακινεί το θέμα αυτοδιάθεσης της Κύπρου στη Συνεδρίαση της Δ΄ Επιτροπής Κηδεμονιών του ΟΗΕ στο Παρίσι στις 22 Νοεμβρίου του 1951, γεγονός για το οποίο ο Μακάριος τον συγχαίρει με επιστολή του, στην οποία αναφέρει μεταξύ άλλων «… συνεδέσατε αρρήκτως το όνομά σας με τον ιερόν αγώνα της δούλης Πατρίδος μας».
Στις 9 Ιανουαρίου του 1952, στην 6η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ στο Παρίσι θέτει το πρόβλημα του ορισμού της περιοχής, η οποία έχει θεμελιώσει δικαίωμα αυτοδιάθεσης.
Στις 25 Φεβρουαρίου του 1959 κατά τη συζήτηση στη Βουλή της πρότασης μομφής σχετικά με το Κυπριακό πρόβλημα, ο Γ. Μαύρος δηλώνει, σχετικά με τις συμφωνίες του Λονδίνου, ότι «… η δοθείσα λύσις είναι η χειροτέρα, διότι απεμπολεί ες αεί την αυτοδιάθεσιν, εγκαθιστά την Τουρκίαν εις την νήσον και δημιουργεί μόνιμον εστίαν διαταράξεως των ελληνοτουρκικών σχέσεων».
Επίσης, στις 11 Φεβρουαρίου του 1960 καταθέτει επερώτηση προς την κυβέρνηση «…διότι συνεχίζουσα επί του Κυπριακού την τακτικήν της μυστικής διπλωματίας, αποφεύγει να ενημερώση την Βουλήν επί των τελευταίων δυσάρεστων εξελίξεων της Κυπριακής υποθέσεως».
Υπό την ιδιότητά του ως Υπουργού Εξωτερικών ηγήθηκε της Ελληνικής Αντιπροσωπείας στην Α΄ (25-30/07/1974) και τη Β΄ Διάσκεψη (8-14/08/1974) της Γενεύης για το Κυπριακό και έλαβε μέρος στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ τον Σεπτέμβριο του 1974.
Κατά τη διάρκεια της θητείας του ως ευρωβουλευτού κατέθεσε επανειλημμένα ερωτήσεις σχετικά με την τουρκική προκλητικότητα, τις σχέσεις ΕΟΚ – Τουρκίας , την αλλοίωση της εθνικής ταυτότητας των υπό κατοχή εδαφών της , την καταστροφή της πολιτιστικής κληρονομιάς της Κύπρου, την αλλαγή τοπωνυμίων στα κατεχόμενα , τον ρόλο της ΕΟΚ απέναντι στους Αγνοούμενους της κυπριακής τραγωδίας και άλλες. Παράλληλα, στο πλαίσιο του ευρωκοινοβουλίου πρωτοστάτησε στη δημιουργία διακομματικής ομάδας με σκοπό την «προστασία της εθνικής ταυτότητας της Κύπρου», η οποία διοργάνωσε στις 24 Οκτωβρίου του 1988 έκθεση με θέμα «Κύπρος 9000 χρόνια ιστορίας, ευρωπαϊκή πολιτιστική κληρονομιά που πρέπει να προστατευτεί». Ο Γεώργιος Μαύρος υποστήριξε σθεναρά τη διακοπή του διαλόγου με την Τουρκία, όσο αυτή αγνοεί τις αποφάσεις του ΟΗΕ, και αγωνίστηκε με συνέπεια για το άνοιγμα του «Φακέλου της Κύπρου» και τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής προκειμένου να αποδοθούν οι ευθύνες στους υπεύθυνους της τραγωδίας.
Ορόσημα
"«…πιστεύω ότι η φορολογία διά να επιτύχη έχει ανάγκην της αμοιβαίας εμπιστοσύνης Κράτους και φορολογουμένων ήτις αποκτάται μόνον όταν εφαρμόζεται δικαία και ορθή φορολογία. Αποτελεί ασφαλώς καίριον πλήγμα η δημιουργία εκπλήξεων εις τους φορολογουμένους διά συνεχών και απροσδοκήτων μεταβολών της φορολογικής νομοθεσίας, συνεπεία των οποίων επιβάλλονται αναδρομικώς φόροι, αυξάνονται υπερμέτρως οι φορολογικοί συντελεσταί, εισάγονται τεκμήρια και εν γένει λαμβάνονται μέτρα αίτινα καθιστούν ασταθή την φορολογικήν πολιτικήν και έχουν ως συνέπειαν την αποθάρρυνσιν των παραγωγικών τάξεων προς εργασίαν και επενδύσεις. Ως εδήλωσα κατά την ανάληψιν των καθηκόντων μου βαθύτατή μου επιθυμία είναι να συμβάλλω δι΄ όλων μου των δυνάμεων εις την εισαγωγήν ενός παγίου συστήματος φορολογίας βασιζομένου επί του πραγματικού εισοδήματος, εξακριβουμένου εκ βιβλίων και στοιχείων και διεπομένου υπό της αρχής της προοδευτικότητος διά της οποίας επιτυγχάνεται η μείζων επιβάρυνσις των μεγαλυτέρων εισοδημάτων»"Σημαντικό μέτρο που έλαβε μεταξύ άλλων ο Γ. Μαύρος ήταν να ξεκαθαρίσει τα παλιά χρέη, όχι ακυρώνοντάς τα, αλλά συμφωνώντας με τους φορολογούμενους τα οφειλόμενα ποσά και αποδεχόμενος πληρωμή σε δόσεις. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα οι Έλληνες για πρώτη φορά να «…σχηματίζουν ουράς διά να πληρώσουν τους φόρους των». Επίσης, προχώρησε σε κατάρτιση νομοθετήματος περί ενιαίου προοδευτικού φόρου επί του εισοδήματος, σχεδίασε μεταρρυθμίσεις στον τομέα της έμμεσης φορολογίας προκειμένου να ανακουφιστούν οι χαμηλές και μεσαίες τάξεις και μίλησε για τη μηχανοργάνωση των φοροτεχνικών υπηρεσιών.
Επίσης, κατά τη διάρκεια της θητείας του συνέβη ένα γεγονός, η αντίδρασή του στο οποίο υποδηλώνει τις αντιλήψεις του ως προς το ζήτημα της άμυνας της χώρας. Η Βουλγαρία κατέλαβε ελληνική νησίδα και δολοφονήθηκε έλληνας αξιωματικός. Η ελληνική κυβέρνηση επέλεξε να απέχει από κάθε ενέργεια μέχρι οι ξένοι παρατηρητές να ολοκληρώσουν τη σύνταξη του πορίσματος. Μετά την υποβολή του εν λόγω πορίσματος, οι βούλγαροι κλήθηκαν να εγκαταλείψουν τη νησίδα, δεν υπάκουσαν και δέχθηκαν ελληνικά πυρά. Σε αρνητικά σχόλια που διατυπώθηκαν σχετικά με αυτή την αντίδραση δήλωσε τα εξής: "«… Η διαφύλαξις της ακεραιότητος της χώρας εναντίον εισβολών εις την μεθόριον … είναι θέμα του Διοικητού της μονάδος προκαλύψεως, ο οποίος οφείλει να δράσει κεραυνοβόλως … Ως προς την ανάμιξιν του Ατλαντικού Οργανισμού διευκρινίζεται ότι ουδεμία ανάγκη προηγούμενης εγκρίσεώς του υπάρχει… Εν τοιαύτη περιπτώσει η Ελλάς θα ευρίσκετο εις δεινήν θέσιν, διότι θα εγνώριζον οι παρά τα σύνορα εχθροί ότι εις οιανδήποτε επίθεσίν των, η Ελλάς ώφειλε να αναμένη με τας χείρας εσταυρωμένας την συγκατάθεσιν των χωρών του Ατλαντικού. Θα ήτο αφελές να υποστηρίξει κανείς ότι η Ελλάς δαπανώσα το ήμισυ του προϋπολογισμού διά την συντήρησιν του μεγαλυτέρου στρατού της Ηπειρωτικής Ευρώπης δεν δύναται να υπερασπισθή το έδαφός της αμυνομένη εναντίον θρασείας προκλήσεως των Βουλγάρων»"
Οικογένεια
Μεγαλύτερος αδελφός του επί χρόνια επίσης βουλευτή Φίλιππου Μαύρου.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αρχηγοί κομμάτων Κατηγορία:Καθηγητές νομικής Αθηνών Μαυρος Κατηγορία:Βουλευτές Αθηνών Μαυρος Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί παρά τω Πρωθυπουργώ Μαυρος Μαυρος Μαυρος Μαυρος Κατηγορία:Αντιπρόεδροι της Κυβέρνησης της Ελλάδας Κατηγορία:Καστελλόριζο Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την Ένωση Δημοκρατικού Κέντρου Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την Ένωση Κέντρου - Νέες Δυνάμεις Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ Κατηγορία:Έλληνες βουλευτές επικρατείας Κατηγορία:Ευρωβουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Ευρωβουλευτές της Ελλάδας εκλεγμένοι την περίοδο 1984-1989
Κατάλογος κωδικών χωρών ΔΟΕ
Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) χρησιμοποιεί τους ακόλουθους κωδικούς χωρών τριών γραμμάτων για τους διαγωνιζόμενους στα αθλητικά αγωνίσματα. Οι κωδικοί αυτοί ισχύουν για όλες τις Εθνικές Ολυμπιακές και Παραολυμπιακές Επιτροπές.
Κωδικοί που δε χρησιμοποιούνται πλέον:
Κατηγορία:Κατάλογοι χωρών Κατηγορία:Γεωκώδικες Κατηγορία:Ολυμπιακοί Αγώνες
Κιζλιάρ
Το Κιλζιάρ (Кизля́р) είναι μια ρωσική πόλη και ανήκει στην Δημοκρατία του Νταγκεστάν. Είναι χτισμένη δίπλα στο δέλτα του ποταμόυ Τερέκ, 221 χιλιόμετρα βορειοδυτικά του διοικητικού κέντρου της Δημοκρατίας του Νταγκεστάν,Μαχατσκαλά και περίπου 33 χιλιόμετρα δυτικά της Κασπίας θάλασσας. Με την ρωσική απογραφή του 2010 το Κιζλιάρ είχε 48,984 πληθυσμό.
Κατηγορία:Πόλεις της Ρωσίας Κατηγορία:Ευρωπαϊκές πόλεις της Ρωσίας
663 Γερλίνδη
Η Γερλίνδη (Gerlinde) είναι ένας μεγάλος αλλά σκουρόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,21. Ανακαλύφθηκε το 1908 από τον Γερμανό αστρονόμο Άουγκουστ Κοπφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Γερλίνδης εκτιμάται σε 100,88 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι X, ενώ το άλβεδό της είναι 0,0359. Η Γερλίνδη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 10 ώρες και 14 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γερλινδη
Ραλφ Νέβιλ, 1ος βαρόνος των Νέβιλ του Ρέμπι
Ο Ραλφ Νέβιλ, 1ος βαρόνος των Νέβιλ του Ρέμπι (18 Οκτωβρίου 1262 - 18 Απριλίου 1331) Νορμανδός ευγενής και μέλος της ισχυρής Οικογένειας Νέβιλ ήταν γιος του Ρόμπερτ Νέβιλ και της Μαρί ΦίτζΡανούλφ.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε σε πρώτο γάμο την Ευφημία του Κλάβεριγνκ, κόρη του Ροβέρτου του Κλάβεριγνκ, 5ου βαρόνου του Κλάβεριγνκ και της Μάργκαρετ Λα Ζουτσ αδελφής του Άλαν Λα Ζουτσ, 1ου βαρόνου του Λα Ζουτσ με την οποία απέκτησε :
Παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο την Μάργκερι ντε Θουένγκ, κόρη του Τζων ντε Θουένγκ και της Ιωάννας ντε Μάουλι. Ο Ραλφ Νέβιλ τάφηκε στην χορωδία του αβαείου του Κόβερχαμ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικογένεια Νέβιλ
Άνινος
Ο Άνινος ήταν βυζαντινός του 13ου αιώνα πολίτης του Πριγκιπάτου της Αχαΐας, μέλος της οικογένειας Κλαδά. Σχετικά με το όνομα του αναφέρεται από το Χρονικό του Μορέως και την γαλλική εκδοχή με το όνομα Anino όπου κατά άλλους αποδίδεται στα ελληνικά είτε Άνινος είτε Άνθιμος.
Ο Άνινος πήρε μέρος το 1296 στην εξέγερση του πεθερού του, είχε παντρευτεί κόρη του, άρχοντα Κορκονδίλλη. Ο Άνινος εργαζόταν σαν αποθηκάριος στο Φράγκικο κάστρο του Αγίου Γεωργίου των Σκορτών, εκεί κατάφερε να πάρει με το μέρος του τον σιργέντη του κάστρου, Βονιφάτιο, που ήταν Φράγκος. Ο Άνινος με την βοήθεια του Βονιφάτιου έβαλαν βράδυ στο κάστρο τον συγγενή του Λέων Μαυροπαπά που διοικούσε σώμα 100 Οθωμανών μισθοφόρων και κατέλαβαν το κάστρο εκ μέρους του Βυζαντινού αυτοκράτορα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 13ου αιώνα Κατηγορία:Πρόσωπα του Πριγκιπάτου της Αχαΐας Κατηγορία:Πρόσωπα του Δεσποτάτου του Μορέως Κατηγορία:Οικογένεια Κλαδά
Ηπειρωτική ασπίδα
Τα κέντρα των Ηπείρων της Γης, γνωστά ως ασπίδες (ή και γεωλογικές ασπίδες), στερεοποιήθηκαν πριν από 2.500 έως 500 εκατομμύρια χρόνια. Μερικές περιέχουν πετρώματα ηλικίας δύο δισεκατομμυρίων ετών και πλέον. Σχηματίστηκαν από μια σειρά παροξυσμικών φαινομένων: κινήσεις πλακών, σεισμούς και ηφαιστειακές εκρήξεις. Από το προκάμβριο, πριν από 570 και πλέον εκατομμύρια χρόνια, οι ασπίδες έχουν γνωρίσει μικρή τεκτονική δραστηριότητα. Σήμερα, αυτές οι επίπεδες χαμηλού υψομέτρου περιοχές, βρίσκονται στα κέντρα των ηπείρων και δομούνται από στερεοποιημένο μάγμα.
Λίστα ηπειρωτικών ασπίδων
Κατηγορία:Τεκτονικές πλάκες
Χρήστος Χαιρόπουλος
Ο Χρήστος Χαιρόπουλος (Απρίλιος 1909 - 8 Οκτωβρίου 1992) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος, συνθέτης και συγγραφέας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα τον Απρίλιο του 1909 και ήταν γιος του Κωστή Χαιρόπουλου. Σπούδασε νομικά και από πολύ νέος ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία. Το 1936 εξέδωσε μαζί με άλλους την εβδομαδιαία επιθεώρηση "Σαββατοκύριακο", και από το 1938 ανέλαβε την εφημερίδα του πατέρα του "Χρόνος". Κατά τη διάρκεια της κατοχής εργάσθηκε σε διάφορα περιοδικά όπως "Εβδομάς", "Μπουκέττο", "Θησαυρός" κ.ά. Μετά την απελευθέρωση επανήλθε στις εφημερίδες "Καιροί", "Αλλαγή", "Αθηναϊκή", "Έθνος", "Ακρόπολη", "Βραδυνή", "Εμπρός". Τότε άρχισε και τη καλλιτεχνική συνεργασία με τα περιοδικά "Φαντάζιο", "Φαντασία", "Πάνθεον" κ.ά.
Το 1936 ασχολήθηκε εκτός των παραπάνω και με το επιθεωρησιακό θέατρο όπου και έγραψε σε συνεργασία με άλλους την επιθεώρηση "Ντόπιο Πράμα". Εκτός όμως και από τις θεατρικές συγγραφικές του ασχολίες άρχισε να γράφει και ελαφρά τραγούδια, όπως: "Γυναίκες - γυναίκες", "Όνειρο ήταν και πάει", "Πάολα", την πασίγνωστη "Ψαροπούλα", καθώς και μουσική και σενάρια ταινιών του ελληνικού κινηματογράφου.
Επίσης ο Χρήστος Χαιρόπουλος ως λογοτέχνης έγραψε περίπου 100 μυθιστορήματα όπως "Μικρή Μαμά", "Ένα κορίτσι μέσ΄ τη βροχή" κ.ά., ιστορικά αναγνώσματα όπως "Δούκισσα της Πλακεντίας", "Μαντώ Μαυρογένους" κ.ά., καθώς και πολλά διηγήματα, ποιήματα και ιστορικές έρευνες.
Ο Χρήστος Χαιρόπουλος ήταν μέλος της ΕΣΗΕΑ, της Εταιρίας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων και επίσης της Société des Auteurs, Compsiteurs, Editeurs de Mousique, κ.ά. Μιλούσε επίσης αγγλικά, γαλλικά και ήταν κάτοικος Αθηνών. Πέθανε στις 8 Οκτωβρίου του 1992.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Έλληνες συνθέτες Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί μουσικού θεάτρου
898 Χίλντεγκαρντ
Η Χίλντεγκαρντ (Hildegard) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,614. Ανακαλύφθηκε το 1918 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από την Αγία Χίλντεγκαρντ (1098–1179).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο φασματικός τύπος της Χίλντεγκαρντ είναι SI (λιθώδης). Τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά της είναι άγνωστα.
Ντάνιελ Ντέι-Λιούις
Ο Σερ Ντάνιελ Μάικλ Μπλέηκ Ντέι Λούις (Sir Daniel Michael Blake Day-Lewis, 29 Απριλίου 1957) είναι πολυβραβευμένος Βρετανός ηθοποιός με διπλή υπηκοότητα (βρετανική και ιρλανδική). Μετά τις σπουδές του στη θεατρική σχολή Bristol Old Vic, ο Ντέι Λιούις έπαιξε σε πολλά θεατρικά έργα και ταινίες, κερδίζοντας τρία Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου, τέσσερα Βραβεία BAFTA και δύο Χρυσές Σφαίρες. Είναι γνωστός ως ένας από τους πιο επιλεκτικούς ηθοποιούς της κινηματογραφικής βιομηχανίας, καθώς έχει πρωταγωνιστήσει μόνο σε τέσσερις ταινίες την τελευταία δεκαετία. Θεωρείται ευρέως ως ο καλύτερος ηθοποιός όλων των εποχών.
Παιδικά - νεανικά χρόνια
Ο Ντεί Λιούις γεννήθηκε στις 29 Απριλίου του 1957 στο Λονδίνο. Ήταν γιος της ηθοποιού Τζιλ Μπάλκον και του Αγγλοϊρλανδού Σέσιλ Ντέι Λιούις. Δυο χρόνια μετά τη γέννησή του, η οικογένειά του μετακόμισε στο Κρουμς Χιλ, όπου ο Ντάνιελ μεγάλωσε μαζί με τη μεγαλύτερη αδελφή του, Ταμασίν Ντέι Λιούις. Ο πατέρας του, μετά από προβλήματα υγείας, πέθανε όταν ο Ντάνιελ ήταν 15 ετών.
Μετά την αποφοίτησή του το 1975, έπρεπε να επιλέξει επαγγελματική κατεύθυνση. Αν και είχε διακριθεί στο "Εθνικό Θέατρο Νέων" (National Youth Theatre), αποφάσισε να γίνει μαραγκός, επιχειρώντας να γραφτεί σε μια σχολή. Ωστόσο, λόγω έλλειψης εμπειρίας, δεν έγινε δεκτός. Τότε έκανε αίτηση και έγινε δεκτός στη θεατρική σχολή "Bristol Old Vic", όπου φοίτησε για τρία χρόνια, και στη συνέχεια έπαιξε στην ίδια σχολή.
Δεκαετία του ΄80
Έντεκα χρόνια μετά το κινηματογραφικό του ντεμπούτο, ο Ντέι Λιούις συνέχισε την καριέρα του με έναν μικρό ρόλο στην ταινία Γκάντι (Gandhi, 1982). Το 1984, είχε έναν δεύτερο ρόλο στην ταινία Η ανταρσία του Μπάουντι (The Bounty, 1984), μετά την οποία μπήκε στον θεατρικό θίασο Royal Shakespeare Company, όπου έπαιξε τον Ρωμαίο στο Ρωμαίος και Ιουλιέτα.
Το 1985 έπαιξε στην ταινία Ωραίο μου πλυντήριο (My Beautiful Laundrette, 1985) του Στίβεν Φρίαρς. Κέρδισε την προσοχή του κοινού όταν η ταινία κυκλοφόρησε ταυτόχρονα με το Δωμάτιο με θέα (Room with a View, 1986), καθώς σε κάθε ταινία έπαιζε δυο εντελώς διαφορετικούς χαρακτήρες.
Το 1987, ο Ντέι Λιούις ανέλαβε τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία του Φίλιπ Κάουφμαν Η αβάσταχτη ελαφρότητα του είναι (The Unbearable Lightness of Being 1988) (βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Μίλαν Κούντερα), με συμπρωταγωνίστριες τη Λένα Ολίν και τη Ζυλιέτ Μπινός. Στη διάρκεια των γυρισμάτων που κράτησαν οκτώ μήνες έμαθε τσέχικα και αρνήθηκε για πρώτη φορά να αποδυθεί το ρόλο του στα διαλείμματα των γυρισμάτων.
Ο Ντέι Λιούις εφάρμοσε πλήρως την προσωπική του μέθοδο υποκριτικής το 1989 στην ταινία του Τζιμ Σέρινταν Το αριστερό μου πόδι (My Left Foot), που κέρδισε πολλά βραβεία, μεταξύ των οποίων και το Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου.
Ο Ντάνιελ Ντέι Λιούις επέστρεψε στη σκηνή για να συνεργαστεί με τον Ρίτσαρντ Έιρ, παίζοντας τον Άμλετ στο Royal National Theatre του Λονδίνου, αλλά κατέρρευσε στη μέση μιας σκηνής όπου το φάντασμα του πατέρα του Άμλετ πρωτοεμφανίζεται στο γιο του. Άρχισε να κλαίει ανεξέλεγκτα και αρνήθηκε να επιστρέψει στη σκηνή, οπότε ο αντικαταστάτης του αναγκάστηκε να ολοκληρώσει το έργο. Διαδόθηκε η φήμη ότι ο Ντέι Λιούις είχε δει το φάντασμα του πατέρα του, αν και επίσημα το περιστατικό αποδόθηκε σε υπερκόπωση. Σε βρετανική τηλεοπτική εκπομπή στο ITV ο ίδιος επιβεβαίωσε τη φήμη. Δεν εμφανίστηκε ξανά στη σκηνή έκτοτε.
Δεκαετία του '90
Το 1992, τρία χρόνια μετά το Όσκαρ, πρωταγωνίστησε στην ταινία Ο τελευταίος των Μοϊκανών (The Last of the Mohicans). Συνεργάστηκε και πάλι με τον Τζιμ Σέρινταν στην ταινία Εις το όνομα του πατρός (In the Name of the Father. 1993). Έχασε πολλά κιλά για το ρόλο, διατήρησε τη βορειοϊρλανδική του προφορά σε όλη τη διάρκεια των γυρισμάτων, και πέρασε μεγάλα χρονικά διαστήματα σε ένα κελί. Επίσης επέβαλε στο προσωπικό της ταινίας να του πετάει κρύο νερό και να τον βρίζει.
Το 1996, πρωταγωνίστησε δίπλα στη Γουϊνόνα Ράιντερ στην ταινία Οι μάγισσες του Σάλεμ (The Crucible) βασισμένη ομώνυμο στο θεατρικό έργο Άρθουρ Μίλλερ. Ακολούθησε η ταινία του Τζιμ Σέρινταν και πάλι, Ο μποξέρ (The Boxer, 1997), μετά την οποία ο Ντέι Λιούις σχεδόν αποσύρθηκε από την υποκριτική και επέστρεψε στην παλιά του αγάπη, την ξυλουργική. Μετακόμισε στη Φλωρεντία της Ιταλίας, όπου γοητεύτηκε από την τέχνη των τσαγκάρηδων.
2000 - σήμερα
Πέντε χρόνια μετά την τελευταία του ταινία, ο Ντέι Λιούις επέστρεψε με τις Συμμορίες της Νέας Υόρκης (Gangs of New York, 2002), μια ταινία του Μάρτιν Σκορσέζε (με τον οποίο είχε συνεργαστεί και στην ταινία Τα χρόνια της αθωότητας (The Age of Innocence, 1993)). Μετά τις Συμμορίες της Νέας Υόρκης, η σύζυγός του, σκηνοθέτιδα Ρεμπέκα Μίλλερ (κόρη του θεατρικού συγγραφέα Άρθουρ Μίλλερ), του έδωσε τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία Μπαλάντα για δύο: Τζακ και Ρόουζ (The Ballad of Jack and Rose, 2005).
Το 2012, ο ηθοποιός υποδύθηκε τον Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών Αβραάμ Λίνκολν στην ταινία Λίνκολν (Lincoln) του Στίβεν Σπίλμπεργκ, όπου εμφανίστηκε στο πλευρό του Τόμι Λι Τζόουνς και της Σάλι Φιλντ σε μια ερμηνεία που του χάρισε για άλλη μια φορά την εύνοια των κριτικών καθώς και το τρίτο του Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου, Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ανδρικής Ερμηνείας σε Δράμα, Βραβείο BAFTA και Βραβείο SAG. Με την τρίτη του νίκη στα Όσκαρ έγινε ο μοναδικός άνδρας ηθοποιός με τρία Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου.
Προσωπική ζωή
Το 1996, ενώ δούλευε στην κινηματογραφική διασκευή του έργου The Crucible, επισκέφθηκε το σπίτι του θεατρικού συγγραφέα Άρθουρ Μίλλερ, όπου γνώρισε την κόρη του, Ρεμπέκα Μίλλερ. Το ζευγάρι έχει δυο γιους, τον Ρόναν Καλ Ντέι-Λιούις(γεν. 14 Ιουνίου, 1998) και τον Κάσελ Μπλέικ Ντέι-Λιούις (γεν. τον Μάιο του 2002) και ζουν στα σπίτια τους στις ΗΠΑ και την Ιρλανδία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Ηθοποιού (Δραματικές ταινίες) Κατηγορία:Βραβευμένοι με BAFTA Α' Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Ιρλανδοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ιρλανδοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Ιρλανδοί άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Άγγλοι ιρλανδικής καταγωγής
DeVotchKa
DeVotchKa είναι ο τίτλος τετραμελούς φωνητικού μουσικού συνόλου που χρησιμοποιεί πολλαπλά μουσικά όργανα. Παίρνουν το όνομα τους από τη ρωσική λέξη devochka (девочка), που σημαίνει "κορίτσι". Με βάση του το Ντένβερ του Κολοράντο, το μουσικό σύνολο αποτελείται από τον Νικ Γιουράτα, ο οποίος τραγουδάει και παίζει θέρεμιν, κιθάρα, μπουζούκι, πιάνο και τρομπέτα, τον Τομ Χάγκερμαν, ο οποίος παίζει βιολί, ακορντεόν και πιάνο, τη Τζίνι Σρόντερ, η οποία τραγουδά και παίζει σουσάφωνο, κοντραμπάσο και φλάουτο και τον Σον Κινγκ, ο οποίος παίζει κρουστά μουσικά όργανα και τρομπέτα.
Αρχικά, υπήρξαν υποστηρικτικό συγκρότημα για μπουρλέσκ σόου και στα πρώτα χρόνια τους έκαναν επίσης περιοδείες με τη χορεύτρια μπουρλέσκ και μοντέλο, Ντίτα φον Τιζ. Οι DeVotchKa έκαναν πολυάριθμες εθνικές περιοδείες για να υποστηρίξουν τα άλμπουμ που κυκλοφόρησαν οι ίδιοι και κατάφεραν να κερδίσουν την υποστήριξη ενός μικρού κοινού. Το τραγούδι τους "How It Ends" εισήγαγε το συγκρότημα σε ένα ευρύτερο κοινό, καθώς το τραγούδι ακούστηκε στο τρέιλερ της ταινίας Όλα Είναι Φωτισμένα (Everything Is Illuminated), σε ένα τρέιλερ του βιντεοπαιχνιδιού Gears of War 2 ονόματι "The Last Day" και σε ένα επεισόδιο του 4ου κύκλου της σειράς Everwood. Η ερμηνεία τους στο Μουσικό Φεστιβάλ Μποναρού θεωρήθηκε από πολλούς ότι τους ανέδειξε ακόμη περισσότερο. Το συγκρότημα επιλέχτηκε από τους για πρώτη φορά σκηνοθέτες, Τζόναθαν Ντέιτον και Βάλερι Φάρις, για να γράψουν τη μουσική επένδυση της ταινίας του 2006, Little Miss Sunshine,. Η ταινία στη συνέχεια θα λάμβανε τέσσερις υποψηφιότητες για Όσκαρ. Οι DeVotchKa, μαζί με τον συνθέτη Μάικλ Ντέινα, συνέθεσαν και ερμήνευσαν το μεγαλύτερο μέρος της μουσικής του σάουντρακ της ταινίας και ήταν υποψήφιοι στα Βραβεία Γκράμι του 2007 για τη "Καλύτερη Σύνταξη Σάουντρακ". Το κύριο τραγούδι, "The Winner Is", χρησιμοποιήθηκε επίσης σε μια διαφήμιση της Γαλλικής περιβαλλοντικής και ενεργειακής εταιρείας Suez και στο Δανικό ταμείο συντάξεων PGGM.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μουσικά συγκροτήματα από το Κολοράντο
Φραγκίσκος Α΄ του Νεβέρ
Ο Φραγκίσκος Α΄, γερμ. Frank I (2 Σεπτεμβρίου 1516 - 13 Φεβρουαρίου 1561) από τον Οίκο του Λα Μαρκ ήταν κόμης, μετέπειτα δούκας, του Νεβέρ (1539-1561)· επίσης κόμης του Ρετέλ (Rethel) και του Ε (Eu). Έγινε στρατιωτικός διοικητής στη Γαλλία και κατέστειλε τη συνωμοσία του Αμπουάζ.
Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος του Καρόλου Β΄ κόμη του Νεβέρ και της Μαρίας των Αλμπρέ κόμισσας του Ρετέλ, κόρης του Ιωάννη κυρίου του Ορβάλ και της Καρλόττας των Βαλουά-Βουργουνδίας κόμισσας του Ρετέλ (κόρης του Ιωάννη Β΄ κόμη του Νεβέρ & Ρετέλ).
Το 1521 διαδέχθηκε τον πατέρα του ως κόμης του Νεβέρ και του Ε. Έγινε στρατιωτικός διοικητής στη Γαλλία και κατέστειλε τη συνωμοσία του Αμπουάζ. Το 1539 αναβαθμίστηκε σε δούκα του Νεβέρ. Το 1549 απεβίωσε η μητέρα του και τη διαδέχθηκε ως κόμης του Ρετέλ.
Το 1561 απεβίωσε 45 ετών και τον διαδέχθηκαν οι γιοί του, πρώτα ο Φραγκίσκος Β΄ (για ένα έτος), μετά ο Ιάκωβος (για δύο έτη) και έπειτα η πρώτη κόρη του Ενριέττα.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1538 τη Μαργαρίτα των Βουρβόνων, κόρη του Καρόλου δούκα του Βαντόμ και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Λα Μαρκ
Κονσταντίν Καντακουζηνός (πιλότος)
Ο Κονσταντίν Καντακουζηνός (Constantin Cantacuzino, 11 Νοεμβρίου 1905 - 26 Μαΐου 1958) γνωστός με το παρατσούκλι Bâzu, ήταν Ρουμάνος αθλητής και αεροπόρος του Β΄ παγκοσμίου πολέμου με καταγωγή από παλιά ρουμανική αριστοκρατική οικογένεια.
Ο πατέρας του ήταν ο Μιχαήλ Καντακουζηνός (Mihai Cantacuzinο) και καταγόταν από την πριγκηπική Οικογένεια των Καντακουζηνών με καταγωγή από την Σμύρνη και η μητέρα του Μαρία Ροσέτι ήταν από τις παλαιές ρουμανικές ευγενείς οικογένειες. Αφότου πέθανε ο πατέρας του, η μητέρα του ξαναπαντρεύτηκε για δεύτερη φορά με τον George Enescu (από τους μεγαλύτερους Ρουμάνους συνθέτες). Ο Κονσταντίν πήγε σχολείο στο Βουκουρέστι. Από μικρός ασχολήθηκε με τον αθλητισμό, ήταν αθλητής της ποδηλασίας με πολλές εθνικές νίκες, αθλητής του τένις και αρχηγός της εθνικής ομάδας χόκεϊ επί πάγου της Ρουμανίας στο παγκόσμιο πρωτάθλημα το 1933. Ήταν ο πατέρας του Ρουμάνου μυθιστοριογράφου Oana Orlea.
Το 1939 κέρδισε τον εθνικό εναέριο διαγωνισμό ακροβατικών με το Bü 133 Jungmeister και το 1941 ονομάστηκε διευθυντής των ρουμανικών εθνικών αερομεταφορών. Παρόλα αυτά ο Κονσταντίν κατατάχτηκε στην 53η μοίρα μαχητών. Μετά από την κατάληψη της Οδησσού, ο ρουμανικός στρατός μείωσε τον αριθμό στρατιωτών και ο Κονσταντίν αποστρατεύτηκε, προσωρινά όμως γιατί κατάφερε να επιστρέψει στην ενεργό δράση το 1943. Στις 26 Απριλίου 1943. Συμμετείχε σε πολλές αερομαχίες και έχει καταγεγραμμένες 43 πιστοποιημένες και 11 μη επιβεβαιωμένες καταρρίψεις.
Με την επιβολή του κομμουνιστικού καθεστώτος έχασε την δουλειά του και κυνηγήθηκε από το καθεστώς, όπως και όλη η Ρουμανική ελίτ, με αποτέλεσμα να τον εγκαταλείψει η σύζυγος του. Το 1947 δραπέτευσε στην Ιταλία και αργότερα εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Ισπανία. Μάλιστα αγόρασε και ένα αεροπλάνο με την βοήθεια της Ρουμανικής κοινότητας από το οποίο έβγαζε τα προς το ζην.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ρουμάνοι πιλότοι Κατηγορία:Ρουμάνοι στρατιωτικοί Κατηγορία:Οικογένεια Καντακουζηνών Ρουμανίας Κατηγορία:Ρουμάνοι του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Έλληνες της Ρουμανίας
664 Ιουδήθ
Η Ιουδήθ (Judith) είναι ένας σκουρόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,97. Ανακαλύφθηκε το 1908 από τον Γερμανό αστρονόμο Άουγκουστ Κοπφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από τη βιβλική Ιουδήθ.
Δημοτική Βιβλιοθήκη Πάτρας
Η Δημοτική Βιβλιοθήκη Πατρών, είναι ο οργανισμός (Ν.Π.Δ.Δ) κεντρικής διαχείρισης και διάθεσης βιβλίων του Δήμου Πατρέων, ελεύθερα, σε οποιοδήποτε Έλληνα ή αλλοδαπό πολίτη. Σήμερα το κεντρικό της κτήριο στεγάζεται σε νεοκλασικό οίκημα, στο κέντρο της Πάτρας, το οποίο αποπερατώθηκε επί δημαρχίας Βασιλείου Ρούφου, ενώ διαθέτει ακόμα τρία Παραρτήματα. Στο δυναμικό της εντάσσονται περίπου 200.000 τόμοι, που αφορούν κάθε είδος βιβλιογραφικής συγγραφικής προσπάθειας.
Ιστορικό
Ο οργανισμός «Δημοτική Βιβλιοθήκη Πατρών», ιδρύθηκε το 1908 επί δημαρχίας Δημητρίου Βότση και αποτελεί τη πρώτη δημοτική βιβλιοθήκη στην Ελλάδα. Ως αρχικό πυρήνα βιβλίων είχε τη δωρηθείσα βιβλιοθήκη της Βιοτεχνικής Εταιρείας. Αρχικά στεγάστηκε στο διδακτήριο που υπήρχε επί των οδών Γούναρη και Καραϊσκάκη, ενώ τα εγκαίνιά της πραγματοποιήθηκαν δύο έτη αργότερα, δηλαδή το 1910 (Εγκαινιάστηκε στις 28-6-1910). Το 1944, χάρη στην κίνηση μιας ομάδας βιβλιόφιλων μεταξύ των οποίων οι: Κ. Τριανταφύλλου, Μ. Πραπόπουλος, ''Α. Μπεντερμάχερ-Γερούσης, Κ. Κυριακόπουλος κ.ά., μεταφέρθηκαν τα κιβώτια με τους τόμους της Βιβλιοθήκης, από τα υπόγεια της Δημαρχίας, οπού αρχικά φυλάσσοντο λόγω του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου οπου και παρέμεναν σε σχετική αφάνεια, στην οικία του Δημάρχου Ιωάννη Βλάχου και εν συνεχεία στο μέγαρο Καραμανδάνη'', στην οδό Μαιζώνος 42. Ύστερα από πολύμηνη προετοιμασία και οργάνωση του υλικού, επανεγκαινιάστηκε η μεταπολεμική Δημοτική Βιβλιοθήκη, επί δημαρχίας Ζαφειροπούλου, το 1947, με δυναμικό 18.200 και πλέον τόμους, εμπλουτιζόμενη με δωρεές αξιόλογων βιβλιοθηκών όπως Α.Μιχαλακόπουλου, Δ.Γούναρη, Δ.Βουρλούμη και Δ.Μαξίμου. Ένα έτος αργότερα συνεστήθη η Δημοτική Βιβλιοθήκη των Πατρών ως Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου, μετά από Βασιλικό Διάταγμα. Τελικά, λόγω της σημαντικής επέκτασής της, το 1955 η Βιβλιοθήκη μεταφέρθηκε στις σημερινές εγκαταστάσεις της, στην οδό Μαιζώνος 110, με την 20η Μαΐου 1957, να αποτελεί ημέρα εγκαινίων του νέου και μόνιμου μέχρι σήμερα, χώρου της.
Η Βιβλιοθήκη σήμερα
Η ταξινόμηση και αναζήτηση του υλικού γίνεται σύμφωνα με το δεκαδικό σύστημα Dewey, ενώ για την εισαγωγή υλικού σε Η/Υ χρησιμοποιείται σύστημα αυτοματισμού Βιβλιοθηκών ΑΒΕΚΤ 5.6 του Εθνικού Κέντρου Τεκμηρίωσης (Ε.Κ.Τ.). Στη Βιβλιοθήκη, επίσης, δύναται, χρησιμοποιηθεί και σύστημα Braille για τα άτομα με προβλήματα όρασης και παρέχονται διευκολύνσεις στα άτομα με κινητικές δυσκολίες.
Εσωτερικός κανονισμός
200px|left|thumb|Ο εκθεσιακός χώρος.
Παραρτήματα της Βιβλιοθήκης
Ο οργανισμός (Ν.Π.Δ.Δ.) «Δημοτική Βιβλιοθήκη Πατρών» σήμερα δε στεγάζεται σε ένα μόνο κτήριο αποκλειστικά, αλλά διαθέτει ενα ακόμα δανειστικό Παράρτημα, προς εξυπηρέτηση. Το Παράρτημα αυτό είναι:
Παραπομπές
Πατρας Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Πάτρα
Ακσαράι
Το Ακσαράι (τουρκικά: Aksaray, προφορά:, Κοινή ελληνική: Ἀρχελαΐς, Μεσαιωνική ελληνική: Κολώνεια, Αρχαία ελληνική: Γαρσάουρα) είναι πόλη της Καππαδοκίας, οικονομικό και διοικητικό κέντρο της ευρύτερης περιοχής και πρωτεύουσα της Επαρχίας Ακσαράι. Σύμφωνα με την απογραφή του 2009, ο πληθυσμός της επαρχίας είναι 376.907 από τους οποίους 171.423 ζουν στην πόλη Ακσαράι. Η περιφέρεια καλύπτει έκταση 4.589 τ.χλμ, και το μέσο υψόμετρο είναι 980 μέτρα με υψηλότερο σημείο του όρος Χασάν με 3.253 μέτρα.
Υποσημειώσεις
Κατηγορία:Ασιατικές πόλεις της Τουρκίας
Worldcon
thumb|right|250px|Οι νικητές του Worldcon 2005, κρατώντας βραβεία Χιούγκο (αγαλματίδια σε σχήμα ρουκέτας) και άλλα βραβεία Το Worldcon (συντομογραφία για το World Science Fiction Convention, ελληνικά: Παγκόσμιο Συνέδριο Επιστημονικής Φαντασίας) είναι το μακροβιότερο συνέδριο επιστημονικής φαντασίας, καθώς διοργανώθηκε από το 1939 έως το 1941 και μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο κάθε χρονιά από το 1946 και ύστερα.
Βραβεία
Στο συνέδριο απονέμονται τα βραβεία Χιούγκο, τα αρχαιότερα και πιο σημαντικά βραβεία επιστημονικής φαντασίας. Τα αποτελέσματα βγαίνουν κατόπιν ψηφοφορίας των μελών του συνεδρίου. Οι κατηγορίες περιλαμβάνουν μυθιστορήματα και διηγήματα, εικαστικές τέχνες, δραματική παρουσίαση (κινηματογράφος και τηλεόραση) και άλλες επαγγελματικές ή ιδιωτικές δραστηριότητες σχετικές με το χώρο της επιστημονικής φαντασίας. Συχνά τα Ιαπωνικά βραβεία Seiun παρουσιάζονται στα πλαίσια της τελετής απονομής των Χιούγκο.
Άλλα σημαντικά βραβεία που απονέμονται στο συνέδριο είναι το Βραβείο John W. Campbell για τον Καλύτερο Νέο Συγγραφέα και το Βραβείο Sidewise. Κάποια έτη έχουν απονεμηθεί και άλλα βραβεία.
Λονδίνο Μετά τα Μεσάνυχτα
Το Λονδίνο Μετά τα Μεσάνυχτα (γνωστό και ως Ο Υπνωτιστής στην Μεγάλη Βρετανία) είναι Αμερικάνικη ταινία μυστηρίου με κάποιες δόσεις τρόμου του 1927, σκηνοθετημένο από τον Τοντ Μπράουνινγκ, όπου πρωταγωνιστεί ο Λον Τσάνεϊ με τους Μαρσελίν Ντέι, Κόνραντ Νάγκελ, Χένρι Μ. Ουόλθολ και Πόλλι Μόργκαν. Η ταινία ήταν βασισμένη σε ένα διήγημα (ο Υπνωτιστής) επίσης γραμμένο από τον Μπράουνινγκ. Το τελευταίο γνωστό αντίγραφο της ταινίας καταστράφηκε στην φωτιά στα στούντιο της Metro Goldwyn Mayer το 1965, ενώ το 2002 η Turner Classic Movies πρόβαλε μια νέα έκδοση της ταινίας βασισμένη σε φωτογραφίες που τραβήχτηκαν κατά την διάρκεια της παραγωγής.
Εναλλακτικές
Εάν κάποιος θέλει να δει πως ήταν η ταινία έχει προς το παρόν δύο επιλογές: η πρώτη ειναι να δει την αναδημιουργία της  Turner Classic films, η οποία έγινε από φωτογραφιες παραγωγής της ταινίας. Η δεύτερη είναι να δει την άλλη αναδημιουργία της ταινίας The mark of the vampire με τον Μπέλ Λουγκόζι.
Η αφίσα
Πριν μερικά χρόνια στο Ντάλας της Αμερικής πωλήθηκε μία διαφημιστική άφησα της ταινίας για 478,000 Δολλάρια κάνοντας την ποιο ακριβή αφίσα ταινίας που έχει πωληθει σε δημόσια δημοπρασία
Παραπομπές
Κατηγορία:Ταινίες του 1927 Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Metro-Goldwyn-Mayer Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες τρόμου Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες μυστηρίου
Αθανάσιος Φεφές
Ο Αθανάσιος Φεφές (ή Παπαδημητρόπουλος) ήταν αγωνιστής του 1821.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Μάζι Κλειτορίας του νομού Αχαΐας. Από την αρχή του αγώνα υπηρέτησε ως Μπουλουξής επικεφαλής αρκετών άτακτων στρατιωτών. Έλαβε μέρος σε πολλές μάχες, μεταξύ των οποίων αυτές των Καλαβρύτων, των Πατρών, της Τριπόλεως και της Ακράτας όπου πολέμησε με καρτερία, πατριωτικό ζήλο και γενναιότητα.
Πριν το ξέσπασμα της επανάστασης ο Φεφές μαζί με τους Σωτήρη Παπαδαίο, Αθανάσιο Κωστόπουλο από το Μάζι και Γιαννάκη Βύρα από τα Κρινόφυτα, χτύπησαν υπηρέτη προπορευόμενο του διοικητή των Καλαβρύτων Αρναούτογλου που κατευθυνόταν προς τη θέση «Πλατανιά». Ο Αρναούτογλου ακούγοντας τον πυροβολισμό υποπτεύθηκε ότι κάτι συνέβη και επέστρεψε στα Καλάβρυτα. Αυτό ήταν και ένα από τα πρώτα επεισόδια στην επαρχία των Καλαβρύτων πριν την κήρυξη της επανάστασης.
Αναφορές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
665 Σαμπίνε
Η Σαμπίνε (Sabine) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,59. Ανακαλύφθηκε το 1908 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Βίλχελμ Λόρεντς, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σαμπινε
Δεκαεξάγωνο
Στη γεωμετρία, το δεκαεξάγωνο (από τις ελληνικές λέξεις δεκαέξι και γωνία) είναι ένα οποιοδήποτε πολύγωνο σχήμα με 16 πλευρές και 16 κορυφές. Οι εσωτερικές γωνίες οποιουδήποτε δεκαεξαγώνου έχουν άθροισμα 2520 μοίρες (°). Το σύμβολο Schläfli του δεκαεξαγώνου είναι {16}.
Κανονικό δεκαεξάγωνο
Συνήθως ο όρος δεκαεξάγωνο αναφέρεται σε ένα κανονικό δεκαεξάγωνο, στο οποίο όλες οι πλευρές και όλες οι γωνίες είναι ίσες μεταξύ τους. Σε ένα τέτοιο δεκαεξάγωνο, οι εσωτερικές γωνίες είναι ίσες με ακριβώς 157,5° η καθεμιά. Το εμβαδό (E) ενός κανονικού δεκαεξαγώνου με μήκος πλευράς α δίνεται από τη σχέση:
Το κανονικό δεκαεξάγωνο είναι δυνατό να κατασκευασθεί με κανόνα και διαβήτη:
Αρχείο:Regular_Hexadecagon_Inscribed_in_a_Circle.gif
Πολύγωνα Petrie
Το κανονικό δεκαεξάγωνο είναι το πολύγωνο Πέτρι για πολλά πολύτοπα περισσότερων διαστάσεων, μερικά από τα οποία παρατίθενται παρακάτω σε ορθογώνιες προβολές:
Δεκαεξαγωνο
899 Ιοκάστη
Η Ιοκάστη (Jokaste) (που δεν πρέπει να συγχέεται με τον δορυφόρο Ιοκάστη του Δία) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,991. Ανακαλύφθηκε το 1918 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από το όνομα της μητέρας του Οιδίποδα στην ελληνική μυθολογία.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Ιοκάστης εκτιμάται σε 27,69 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,203. Η Ιοκάστη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 6 ώρες και 15 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ιοκαστη
2776 Βαϊκάλη
Η Βαϊκάλη (Baikal) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,5. Ανακαλύφθηκε το 1976 από τον Σοβιετικό αστρονόμο Νικολάι Τσερνίχ, που παρατηρούσε από το Ναουτσνί της Κριμαίας, και πήρε το όνομά της από την ομώνυμη λίμνη της ανατολικής Ρωσίας.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Βαϊκάλης είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Βαικαλη
Σοφία της Σουηδίας
Η Σοφία (σουηδ. Sofia, 21 Μαΐου 1801 - 6 Ιουλίου 1865) από τον Οίκο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ ήταν Πριγκίπισσα της Σουηδίας και με τον γάμο της έγινε Μεγάλη Δούκισσα της Βάδης.
Γρηγόρης Καμπάκογλου
Ο Γρηγόρης Καμπάκογλου, γεννημένος στην Θεσσαλονίκη , είναι έλληνας πρώην πρωταθλητής και σήμερα προπονητής της αντισφαίρισης. Έχει βραβευτεί από την Ε.Φ.Ο.Α., τον Δήμο Αθηναίων, την Ε.Σ.Α.Θ.Χ.Κ. και τον σύλλογο Ελλήνων προπονητών. Είναι πατέρας του επίσης πρωταθλητή και προπονητή της αντισφαίρισης Γιάννη Καμπάκογλου όπου μαζί έχουν ακαδημία αντισφαίρισης στην Θεσσαλονίκη. Το 1999 βραβεύτηκε μαζί με άλλους πέντε αντισφαιριστές, σαν οι πέντε καλύτεροι αντισφαιριστές από την Βόρεια Ελλάδα από καταβολής αθλήματος. Ήταν αθλητής του Ομίλου Αντισφαίρισης Θεσσαλονίκης.
Σοφία της Σουηδίας
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1819 τον μεγάλο θείο της Λεοπόλδο της Βάδης και είχε τέκνα:
Γρηγόρης Καμπάκογλου
O Καμπάκογλου υπήρξε Πρωταθλητής Ελλάδος στο διπλό αντρών το 1984 και το 1993, δεύτερος το 1971 , 1985 και το 1991 , στο μεικτό πρώτος το 1986. Στο Εαρινό πρωτάθλημα ήταν πρώτος το 1971 και δεύτερος το 1993 και 1994.
Σοφία της Σουηδίας
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ Κατηγορία:Σουηδοί ευγενείς Κατηγορία:Οίκος του Τσέρινγκεν Κατηγορία:Μεγάλες Δούκισσες του Μπάντεν Κατηγορία:Σουηδέζες πριγκίπισσες
Γρηγόρης Καμπάκογλου
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της αντισφαίρισης Κατηγορία:Έλληνες προπονητές αντισφαίρισης Κατηγορία:Αθλητές του ΟΑ Θεσσαλονίκης
Καρβοπλατίνη
Η καρβοπλατίνη είναι η κοινή ονομασία της χημικής ένωσης cis-διαμινο-(1,1-κυκλοβουτανοδικαρβοξυλο)λευκόχρυσος(ΙΙ). Γνωστές εμπορικές ονομασίες της καρβοπλατίνης είναι: Παραπλατίνη και Παραπλατίνη-AQ. Η καρβοπλατίνη είναι φάρμακο που χρησιμοποιείται στις χημειοθεραπείες ενάντια σε κάποιες μορφές καρκίνου (κυρίως για καρκίνο του πνεύμονα, του λαιμού και του εγκεφάλου).
Εφευρέθηκε από το κρατικό πανεπιστήμιο του Μίτσιγκαν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χημικές ενώσεις Κατηγορία:Ενώσεις λευκόχρυσου Κατηγορία:Αντινεοπλασματικά φάρμακα Κατηγορία:Βασικά Φάρμακα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας
Δημήτριος Καντακουζηνός
Ο Δημήτριος Καντακουζηνός (... - 1686) ήταν πρίγκιπας της Μολδαβίας από το 1673 έως το 1674, το 1675, και από το 1684 έως το 1685.
Καταγόταν από την ελληνική οικογένεια των Καντακουζηνών με ρίζες στην Σμύρνη. Ήταν γιος του Μιχαήλ Καντακουζηνού (πέθανε το 1633), εγγονός του πρίγκιπα Ιωάννη Καντακουζηνού και δισέγγονος του Μιχαήλ, ο οποίος εκτελέστηκε από τους Τούρκους το 1578.
Έλαβε μέρος στη δολοφονία του θείου του πρίγκιπα Κωνσταντίνου Ανδρόνικου Καντακουζηνού. Στην αρχή διετέλεσε Μέγας βεστιάριος του ηγεμόνα της Βλαχίας Πέτρου Βόδα. Κατά την πρώτη θητεία του αντιμετώπισε επιτυχώς εισβολή 20.000 Ταρτάρων. Στις 25 Ιουλίου 1865 διώχτηκε από τον πριγκιπικό θρόνο και αποσύρθηκε στην Κωνσταντινούπολη, όπου και πέθανε το 1686.
Κατηγορία:Ηγεμόνες της Μολδαβίας Δημητριος
Σφαγή του Μονάχου
Η λεγόμενη Σφαγή του Μονάχου έγινε κατά τη διάρκεια των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 1972, όταν μέλη της Ισραηλινής αποστολής έπεσαν θύματα απαγωγής από την παλαιστινιακή τρομοκρατική οργάνωση Μαύρος Σεπτέμβρης. Η απαγωγή έληξε με αποτυχημένη επέμβαση της γερμανικής αστυνομίας, κατά την οποία σκοτώθηκαν 9 αθλητές, ένας αστυνομικός και πέντε από τους απαγωγείς. Μαζί με τους δυο αθλητές που είχαν δολοφονηθεί νωρίτερα, ο τελικός απολογισμός έφτασε τους 17 νεκρούς.
Πρόλογος
Οι Ολυμπιακοί Αγώνες του 1972 βρίσκονταν στη δεύτερη εβδομάδα διεξαγωγής τους. Η Ολυμπιακή Επιτροπή της Δυτικής Γερμανίας είχε δημιουργήσει μία φιλική ατμόσφαιρα στο Ολυμπιακό Χωριό του Μονάχου, με σκοπό να διαγραφούν οι μνήμες της στρατοκρατικής εικόνας της Γερμανίας στον πόλεμο και συγκεκριμένα κατά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1936 στο Βερολίνο οι οποίοι είχαν γίνει αντικείμενο εκμετάλλευσης από τον δικτάτορα των Ναζί, Αδόλφο Χίτλερ, για λόγους προπαγάνδας.
Στο ντοκιμαντέρ "One Day in September" αναφέρεται ότι η ασφάλεια στο χωριό των αθλητών ήταν σκοπίμως χαλαρή και πολλές φορές οι αθλητές έρχονταν ή έφευγαν από το Χωριό χωρίς να προσκομίζουν την απαραίτητη ταυτότητα. Πολλοί αθλητές παράκαμπταν τα σημεία ελέγχου της ασφάλειας και σκαρφάλωναν πάνω από τους φράχτες που περιέβαλλαν το Χωριό.
Η απουσία ένοπλου προσωπικού είχε ανησυχήσει τον αρχηγό της αποστολής του Ισραήλ, Σμουέλ Λάλκιν, πριν ακόμα η ομάδα του καταφτάσει στο Μόναχο. Σε συνέντευξή του σε δημοσιογράφους αργότερα, ο Λάλκιν είπε πως είχε επίσης εκφράσει την ανησυχία του στις αρμόδιες αρχές σχετικά με τα καταλύματα της αποστολής. Φιλοξενήθηκαν σε ένα σχετικά απομονωμένο τμήμα του Ολυμπιακού Χωριού, σε ένα μικρό κτήριο κοντά στην πύλη, το οποίο αισθανόταν πως έκανε την ομάδα του ιδιαίτερα ευάλωτη σε ενδεχόμενη εξωτερική επίθεση. Οι Γερμανικές αρχές διαβεβαίωσαν τον Λάλκιν ότι θα παρείχαν επιπλέον ασφάλεια στην αποστολή του Ισραήλ, αλλά ο Λάλκιν αμφιβάλλει ότι αυτά τα επιπλέον μέτρα είχαν ληφθεί ποτέ.
Οι διοργανωτές αρνήθηκαν να προχωρήσουν στην προετοιμασία για την "Κατάσταση 21" και των άλλων σεναρίων, έχοντας ως δεδομένο ότι αν φύλαγαν τους αγώνες, εναντιωνόταν στο στόχο των "Ανέμελων Αγώνων" χωρίς αυστηρά μέτρα ασφαλείας.