cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Νιτροβενζόλιο
Χρήσεις
Περίπου 95 % της κατανάλωσης, χρησιμοποιείται για την παρασκευή χρωμάτων (ανιλίνης), για την παρασκευή της βενζιδίνης και άλλων οργανικών ενώσεων. Επίσης για την παρασκευή φαρμάκων, βερνικίων, ως αρωματικό μέσο στη σαπωνοποιία και ως διαλυτικό μέσο.
Ειδικές χρήσεις
Το νιτροβενζόλιο χρησιμοποιείται επίσης στις βαφές παπουτσιών, σε γυαλιστικά πατωμάτων, βαφές δερματίνων ειδών, διαλύτες χρωμάτων και άλλα υλικά για να καλυφθούν οι δυσάρεστες οσμές. Επαναποστάζεται, σε έλαιο της μιρβάνας, όπου το νιτροβενζόλιο χρησιμοποιείται ως ανέξοδο άρωμα για την σαπωνοποίηση. Μια άλλη σημαντική χρήση του είναι στη φαρμακοβιομηχανία, για την παραγωγή της ουσίας παρακεταμόλη, που χρησιμοποιείται ως αναλγητικό (επίσης γνωστό "acetaminophen"). (Mannsville 1991).
Οργανικές αντιδράσεις
Εκτός από τη μετατροπή του σε ανιλίνη, το νιτροβενζόλιο είναι μετατρέπεται εύκολα σε συναφή παράγωγα όπως το αζωβενζόλιο, το νιτροσοβενζόλιο, και τη φαινυλυδροξυλαμίνη Η νιτρο-ομάδα είναι απενεργοποιημένη έτσι ώστε η υποκατάσταση να τείνει να εμφανιστεί στην μεταγενέστερη θέση.
Ασφάλεια
Το νιτροβενζόλιο είναι ιδιαίτερα τοξικό με μέγιστη επιτρεπτή συγκέντρωση στον αέρα 5 mg/m3. Απορροφάται εύκολα από το δέρμα. Η παρατεταμένη έκθεση μπορεί να προκαλέσει σοβαρές βλάβες στο κεντρικό νευρικό σύστημα, θέτει σε κίνδυνο την όραση του ατόμου που εκτίθεται, μπορεί να προκαλέσει ηπατική ή νεφρική βλάβη, αναιμία και ερεθισμό των πνευμόνων.
Η εισπνοή αναθυμιάσεων μπορεί να προκαλέσει πονοκέφαλο, ναυτία, κόπωση, ζάλη, κυάνωση, αδυναμία στα χέρια και τα πόδια, και σε σπάνιες περιπτώσεις μπορεί να αποβεί μοιραία. Το έλαιο απορροφάται εύκολα από το δέρμα και μπορεί να αυξήσει τον καρδιακό ρυθμό, να προκαλέσει σπασμούς ή να προκαλέσει σπανίως θάνατο. Η κατάποση μπορεί να προκαλέσει παρομοίως πονοκεφάλους, ζάλη, ναυτία, έμετο και γαστρεντερικό ερεθισμό, αίσθηση απώλειας των άκρων και, επίσης, μπορεί να προκαλέσει εσωτερική αιμορραγία.
Το νιτροβενζόλιο θεωρείται πιθανώς καρκινογόνο συστατικό για τον άνθρωπο από την Υπηρεσία Προστασίας του Περιβάλλοντος των Ηνωμένων Πολιτειών. και έχει ενταχθεί από τη Διεθνή Υπηρεσία Έρευνας για τον Καρκίνο στην κατηγορία 2Β Καρκινογόνων που χαρακτηρίζεται ως "πιθανώς καρκινογόνο για τον άνθρωπο". Έχει αποδειχθεί ότι προκαλεί καρκίνο του ήπατος, των νεφρών, του θυρεοειδούς και αδενωμάτων και καρκινωμάτων σε αρουραίους. Το νιτροβενζόλιο είναι από τις χημικές ουσίες που δεν επιτρέπεται να χρησιμοποιούνται στην κατασκευή καλλυντικών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρωματικές ενώσεις
1358 Γκάικα
Ο Γκάικα (Gaika) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,268. Ανακαλύφθηκε το 1935 από τον Νοτιοαφρικανό αγγλικής καταγωγής αστρονόμο Σύριλ Τζάκσον, που παρατηρούσε από το Γιοχάνεσμπουργκ και του έδωσε το όνομα ενός φυλάρχου των Xhosa της Νότιας Αφρικής.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Γκάικα εκτιμάται σε 19,96 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,0585. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται ο Γκάικα γύρω από τον εαυτό του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γκαικα
Γκι ντ'Ενγκιέν
thumb|right|150px|Ο θυρεός των Ανγκιάν Ο Γκυ του Ανγκιάν (γαλλικά : Guy of Enghien) (- 1377), ήταν  αυθέντης του Άργους, της Ναυπλίας και του Κιβερίου (1356–1376), υποτελής του Πριγκιπάτου της Αχαΐας και τιτουλάριος δούκας των Αθηνών ως Γκυ Β΄. Ήταν γιος του Γκωτιέ Γ΄ του Ανγκιάν και της Ισαβέλλας ντε Μπριέν και αδελφός του Λουδοβίκου, του Ιωάννη και του Σιγκέρ.
Παντρεύτηκε την Μπον Φοσερόλ και κόρη τους ήταν η Μαρία κληρονόμος του στο Άργος και την Ναυπλία. Το 1356 πήρε το Άργος το Κίβερι και όλη την Ναυπλία ως φέουδο από την μητέρα του, που τη διοίκησε με βάιλους. Το 1363 αναγκάστηκε να μεταβεί ο ίδιος στο Ναύπλιο, μετά από επανάσταση του λαού κατά των βαΐλων του, λόγω της κακής διοίκησής τους. Το 1362 συμμάχησε με τους Βενετούς και το 1371 με την βοήθεια των αδελφών του Λουδοβίκου και Ιωάννη μάζεψε στρατό και επιτέθηκε στους Καταλανούς του δουκάτου του Αθηνών, χωρίς επιτυχία. Ο Λουδοβίκος παρέμεινε στην Ναυπλία μέχρι τον θάνατό του το 1376 ή 77.
Σαμπατική
Η Σαμπατική είναι ένας μικρός οικισμός στις ακτές της Αρκαδίας.
Γεωγραφία
Η παραλία Θιόπαυτο βρίσκεται στα νότια του οικισμού.
Δραστηριότητες
Η περιοχή έχει ένα μικρό λιμανάκι και μια παραλία με βότσαλα. Το χωριό προσφέρει μερικές τουριστικές εγκαταστάσεις: εστιατόριο, μπαρ, ενοικίαση καταλυμάτων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Νότιας Κυνουρίας Σαμπατικη Κατηγορία:Ακρωτήρια της Ελλάδας Κατηγορία:Νομός Αρκαδίας
2429 Σύρερ
Ο Σύρερ (Schürer) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,2. Ανακαλύφθηκε το 1977 από τον Ελβετό αστρονόμο Πάουλ Βιλντ, που παρατηρούσε από το αστεροσκοπείο του Πανεπιστημίου της Βέρνης στο Τσίμερβαλντ, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Ελβετού αστρονόμου Μαξ Σύρερ.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Σύρερ είναι άγνωστα. Ο Σύρερ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 5 ως 9 ώρες περίπου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Συρερ
Φρεντ Αποστόλι
Ο Φρέντερικ "Φρεντ" Αποστόλι, (αγγλικά : Alfredo "Fred" Apostoli ), (Σαν Φρανσίσκο 2 Φεβρουαρίου 1913 - Σαν Φρανσίσκο 29 Νοεμβρίου 1973), ήταν Αμερικανός ιταλικής καταγωγής πυγμάχος παγκόσμιος πρωταθλητής το 1937 στα ημιβαρέα. Έπαιξε συνολικά 73 αγώνες έχοντας 61 νίκες και 10 ήττες και ήταν μέλος της "Ολυμπιακής λέσχης του Σαν Φρανσίσκο" (Olympic Club in San Francisco).
Ο Αποστόλι ξεκίνησε την καριέρα του το 1934 κατακτώντας το πρωτάθλημα ημιβαρέων "χρυσά γάντια", επίσης το εθνικό πρωτάθλημα ημιβαρέων AAU και το εφηβικό πρωτάθλημα. Σύντομα άρχισε να δίνει αγώνες στα ημιβαρέα με δυνατούς αντιπάλους κι έγινε υποψήφιος για τον παγκόσμιο τίτλο.
Στις 23 Σεπτεμβρίου 1937 νίκησε τον Γάλλο Μαρσέλ Θιλ (Marcel Thil) για τον παγκόσμιο τίτλο ημιβαρέων. Παρόλο την νίκη του δεν του αναγνωρίστηκε ο τίτλος του παγκόσμιου πρωταθλητή, αναγνωριζόταν ακόμα ο Φρέντυ Στιλ έως τον Ιανουάριο του 1938 που αναγνωρίστηκε επίσημα σαν ο νέος παγκόσμιος πρωταθλητής ημιβαρέων. Στις 2 Οκτωβρίου 1939 έχασε τον τίτλο του από τον Σεφερίνο Γκαρσία.
Πολέμησε στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο στο ελαφρύ καταδρομικό "USS Κολούμπια" (CL-56) στον Ειρηνικό όπου και τραυματίστηκε. Πέθανε το 1973 και τάφηκε στο ιταλικό κοιμητήριο της Κόλμα.
Πηγές
Κατηγορία:Αμερικανοί πυγμάχοι
Μέσα Γειτονιά
Η Μέσα Γειτονιά είναι δήμος της επαρχίας Λεμεσού στην Κύπρο. Αποτελεί ένα από τους έξι δήμους της μείζονος Λεμεσού.
Τοποθεσία
Η Μέσα Γειτονιά συνορεύει στα νότια και δυτικά με τον Δήμο Λεμεσού, στα ανατολικά με τον Δήμο Αγίου Αθανασίου και στα βόρεια με τη Φασούλα.
Ονομασία
Η ονομασία της Μέσα Γειτονιάς οφείλεται στην τοποθεσία της, στο γεγονός ότι είναι κτισμένη μέσα στο βάθος της πεδιάδας. Σύμφωνα με τον Jack C. Goodwin η λέξη μέσα σημαίνει χαμηλώματα-βάθος. Δηλαδή, Μέσα Γειτονιά σημαίνει γειτονιά που είναι κτισμένη μέσα στο βάθος.
Ιστορία
Είναι πιθανόν ο αρχαίος οικισμός της Μέσα Γειτονιάς να είχε ιδρυθεί τα Βυζαντινά χρόνια (330-1191 μ.Χ.). Ωστόσο, για διάφορους λόγους (σεισμοί, πόλεμοι, αραβικές επιδρομές), ο οικισμός αυτός καταστράφηκε. Το μόνο που διασώζεται είναι μια μεσαιωνική στέρνα.
Στην ευρύτερη περιοχή της Μέσα Γειτονιάς έχουν ανευρεθεί λαξευτοί τάφοι με ευρήματα από διάφορες ιστορικές περιόδους (αρχαϊκή, κλασική, ελληνιστική και ρωμαϊκή).
Τις περιόδους της Φραγκοκρατίας και της Ενετοκρατίας, η Μέσα Γειτονιά ήταν φέουδο.
Πληθυσμός
Σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο, μέχρι το 1960 ο πληθυσμός του χωριού ήταν περιορισμένος. Σε αυτό συνέτεινε το γεγονός ότι λόγω της κακής κατάστασης των δρόμων, το χωριό της Μέσα Γειτονιάς ήταν αποκομμένο από τη Λεμεσό. Μόλις το 1928 συνδέθηκε με γεφύρι με το γειτονικό χωριό του Αγίου Αθανασίου. Μετά το 1960 ο πληθυσμός αυξήθηκε επειδή η Μέσα Γειτονιά δέχθηκε το κύμα αστυφιλίας, δηλαδή τους κατοίκους των ορεινών περιοχών που μετανάστευαν σε περιοχές κοντά στην πόλη.
Διοικητική διαίρεση
Ο Δήμος Μέσα Γειτονιάς, για διοικητικούς σκοπούς, χωρίζεται σε 4 συνοικίες:
Δήμαρχοι
Δήμαρχοι Μέσα Γειτονιάς διετέλεσαν οι:
Αδελφοποιήσεις
Ο Δήμος Μέσα Γειτονιάς είναι αδελφοποιημένος με:
Αθλητικά σωματεία
Αθλητικό σωματείο της περιοχής είναι ο Αστέρας Μέσα Γειτονιάς, ομάδα καλαθοσφαίρισης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας Λεμεσού
Ιατρικό θερμόμετρο
Το ιατρικό θερμόμετρο είναι συσκευή μέτρησης θερμοκρασίας ή παρακολούθησης θερμοκρασιακών αλλαγών του ανθρώπινου σώματος. Υπάρχουν διάφορα είδη ιατρικού θερμομέτρου, αναλόγως του τρόπου χρήσης τους καθώς και των αρχών λειτουργίας στις οποίες που βασίζονται.
Υπόβαθρο της εφεύρεσης
Το 1866 ο Βρετανός ιατρός Σερ Τόμας Άλμπατ (Sir Thomas Allbutt) επινόησε θερμόμετρο, στο οποίο μια στένωση στο σωλήνα εμπόδιζε την κάθοδο της υδραργυρικής στήλης στο δοχείο υποδοχής, όταν η θερμοκρασία κατέβαινε. Αυτό ήταν το πρώτο ιατρικό θερμόμετρο.
Αυτή η εφεύρεση σχετίζεται γενικά με την συσκευή για την ηλεκτρονική μέτρηση της θερμοκρασίας ενός ζώντος σώματος, και πιο συγκεκριμένα, με το ψηφιακό θερμόμετρο που έχει προσαρμοστεί στην ανατομία του ανθρώπινου σώματος. Το βασικό θερμόμετρο υδραργύρου ήταν το κύριο όργανο μέτρησης της θερμοκρασίας του ανθρώπινου σώματος για δεκαετίες και είναι γνωστό σε όλο τον κόσμο. Αποτελείται από ένα κυλινδρικό γυάλινο σωλήνα που περιέχει μια πολύ μικρή ποσότητα υδραργύρου στην μια πλευρά της και μια βαθμολογημένη κλίμακα κατά μήκος του θερμομέτρου. Συνήθως εισαγόταν στο στόμα του ανθρώπου. Καθώς μεταφέρεται θερμότητα από τον ασθενή (που συνήθως είναι και θερμότερος) προς το θερμόμετρο, ο υδράργυρος που βρίσκεται στο εσωτερικό του διαστέλλεται μέχρι να τα δύο σώματα να φτάσουν σε θερμική ισορροπία. Τότε μπορούμε να αναγνώσουμε την στάθμη του υδραργύρου μέσα στο θερμόμετρο και να αποφανθούμε για την θερμοκρασία του σώματος του ασθενούς. Λάθη μπορούν να γίνουν στο διάβασμα στην θερμοκρασία από την βαθμολογημένη κλίμακα.
Στην δεκαετία του 1990, τα θερμόμετρα υδραργύρου θεωρήθηκαν ότι ήταν αρκετά επικίνδυνα στον χειρισμό τους και έχουν κατά μεγάλο βαθμό αντικατασταθεί με τα ηλεκτρονικά ψηφιακά θερμόμετρα ή πιο σπάνια θερμόμετρα που βασίζονται σε υγρά άλλα από τον υδράργυρο, που όμως εξακολουθούν να έχουν θερμοευαίσθητες ιδιότητες. Εξάλλου τώρα πια έχουμε, μερικά άλλα που είναι πολύ βολικά και διαθέσιμα όπως τα ψηφιακά θερμόμετρα υπερύθρων και τα μη-επαφής θερμόμετρα (θερμόμετρα σαρωτή). Αυτό το είδος του θερμομέτρου πρέπει να βρίσκεται κατά τη μέτρηση μέσα στο στόμα του, κάτω από τη γλώσσα του. Για πιο ακριβή αποτελέσματα θα πρέπει το θερμόμετρο να σχηματίζει κλίση 30 μοιρών περίπου με το επίπεδο. Πολλοί ασθενείς έχουν μια φυσική τάση να δαγκώνουν το θερμόμετρο με τα δόντια τους. Κάτι τέτοιο μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα καθώς όπως γνωρίζουμε ο υδράργυρος είναι δηλητηριώδης για τον άνθρωπο. Ύστερα από όλα αυτά, σε μερικά μέρη του κόσμου, έχει απαγορευτεί η πώληση προϊόντων που περιέχουν υδράργυρο, όπως θερμόμετρα.
Την λύση σε αυτό το πρόβλημα έφεραν τα ηλεκτρονικά θερμόμετρα. Αυτά προσομοιάζουν τη βασική δομή του θερμομέτρου υδραργύρου. Μια μικρή οθόνη χρησιμοποιείται στην οποία απεικονίζεται η μετρούμενη θερμοκρασία. Οι θερμοκρασίες που απεικονίζονται συνήθως από αυτά τα θερμόμετρα είναι εντός των 32o-42o.
Κατηγοριοποίηση θερμομέτρων βάσει τοποθεσίας χρήσης
Μασχάλης
Ο πιο διαδεδομένος τρόπος μέτρησης της θερμοκρασίας σώματος στην Ελλάδα είναι με χρήση θερμομέτρου που τοποθετούνται κάτω από την μασχάλη του ασθενούς. Η ένδειξη που λαμβάνουμε είναι κατά μισό βαθμό χαμηλότερη από την ένδειξη που θα λαμβάναμε από ένα θερμόμετρο στόματος. Για ακριβή αποτελέσματα πρέπει να παραμείνει εκεί για 2 - 3 λεπτά (ανάλογα τον τύπο του θερμομέτρου) και στην συνέχεια μπορούμε να διαβάσουμε την ένδειξη του.
Στοματικά
Στοματική θερμοκρασία μπορεί να ληφθεί από τον ασθενή ο οποίος είναι ικανός στο να κρατάει το θερμόμετρο μέσα στο στόμα του σωστά και με ασφάλεια, το οποίο γενικά αποκλείει ομάδες ατόμων, όπως τα μικρά παιδιά, ανθρώπους που έχουν έντονο βήχα, είναι αδύναμοι ή έχουν τάση για έμετο. Αυτό το πρόβλημα ελαχιστοποιείται όταν χρησιμοποιούνται ψηφιακά θερμόμετρα γρήγορης απόκρισης, αλλά σίγουρα είναι πρόβλημα για τα θερμόμετρα υδραργύρου τα οποία χρειάζονται αρκετά λεπτά ώστε να σταθεροποιηθεί στην σωστή ένδειξη θερμοκρασίας. Άλλη μια αντένδειξη της χρήσης τους είναι αν ο ασθενής έχει πιει καυτό ή κρύο ρόφημα λίγο πιο πριν, όπου σε αυτή την περίπτωση θα πρέπει να αναμένει ώστε η θερμοκρασία της στοματικής του κοιλότητας να επανέλθει στην κανονική της θερμοκρασία ή να χρησιμοποιήσει μια άλλη μέθοδο θερμομέτρησης.
Παρόλο που αυτή η μέθοδος είναι η πιο ακριβής, μπορεί να θεωρηθεί ντροπιαστική σε κάποιες χώρες ή ορισμένους πολιτισμούς, ιδίως αν χρησιμοποιείται σε ασθενείς μεγαλύτερους από μικρά παιδιά. Αν η λήψη δεν γίνει με τον σωστό τρόπο τότε μπορεί να είναι άβολη και σε μερικές περιπτώσεις επίπονη για τον ασθενή. Η λήψη της πρωκτικής θερμοκρασίας θεωρείται ως εναλλακτική μέθοδος λήψης της θερμοκρασίας αν και ιατρικά χαρακτηρίζεται ως η πιο ακριβής μέθοδος.
Ταινία μετρήσεως (μετώπου)
Αυτός ο τρόπος μετρήσεως της θερμοκρασίας δεν είναι πολύ διαδεδομένος στην Ελλάδα. Στα μεγάλα, όμως, φαρμακεία μπορεί κανείς να αγοράσει μια ειδική πλαστική ταινία μετρήσεως της θερμοκρασίας, που τοποθετείται στο μέτωπο. Η ταινία διαιρείται σε τμήματα στα οποία έχουν ενσωματωθεί χημικές ουσίες. Σε κάθε τμήμα σημειώνεται η αντίστοιχη θερμοκρασία. Οι διάφορες χημικές ουσίες φωσφορίζουν όταν φθάσουν σε ορισμένη η καθεμιά θερμοκρασία.
Μπορεί κανείς να μετρήσει ο ίδιος τη θερμοκρασία του βλέποντας την ταινία σε έναν καθρέπτη. Αν και ο τρόπος αυτός μετρήσεως της θερμοκρασίας δεν είναι τόσο ακριβής όσο η μέτρηση με θερμόμετρο, είναι αρκετός για χρήση στο σπίτι (Μπορεί κανείς έτσι να αποφύγει και το άγχος που συχνά προκαλείται απ' την επανειλημμένη θερμομέτρηση και την επίμονη παρακολούθηση μικρών μεταβολών της θερμοκρασίας που δεν έχουν, στην πραγματικότητα, κλινική σημασία). Η ταινία έχει ακόμα το πλεονέκτημα ότι είναι πιο εύχρηστη, ιδίως στα παιδιά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Θερμόμετρα
Ελευθεροχώρι Μαγνησίας
Γενικά στοιχεία
Το Ελευθεροχώρι βρίσκεται στα δυτικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Λάρισας, σε υψόμετρο 370 μέτρα. Απέχει περίπου 18 χλμ. ΝΔ. από το Βελεστίνο (έδρα του δήμου) και 43 χλμ. Δ.-ΝΔ. από τον Βόλο. Βόρεια του χωριού είναι η Αργιθέα Λάρισας, δυτικά ο Άγιος Χαράλαμπος Λάρισας ενώ στα νοτιοδυτικά του περνάει η ΕΟ Καρδίτσας - Βόλου. Το χωριό είναι γνωστό για τις ιππικές συναντήσεις που διοργανώνονται στην περιοχή του με την αιγίδα του δήμου Ρήγα Φεραίου.
Διοικητικά - πληθυσμιακά στοιχεία
Αναφέρεται επίσημα, μετά την Ένωση της Θεσσαλίας, το 1883 με την παλιά της ονομασία από την τουρκοκρατία ως Αρδουάν στο ΦΕΚ 126Α - 02/04/1883 να προσαρτάται στον τότε δήμο Σκοτούσσης. Το 1928 με το ΦΕΚ 156Α - 08/08/1928 μετονομάστηκε σε Κοκκινόβραχος και το 1984 με το ΦΕΚ 36Α - 26/03/1984 σε Ελευθεροχώριο. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με τον Άγιο Δημήτριο, την Κοκκίνα, το Περίβλεπτο και τα Κοκκαλαίικα αποτελούν την κοινότητα Περιβλέπτου που υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Φερών του Δήμου Ρήγα Φεραίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 101 κάτοικοι.
Απώλεια της βιοποικιλότητας
μικρογραφία|300x300εσ|Περίληψη των κύριων κατηγοριών περιβαλλοντικών αλλαγών που σχετίζονται με τη [[βιοποικιλότητα, εκφραζόμενες ως ποσοστό της ανθρώπινης αλλαγής (με κόκκινο χρώμα) σε σχέση με τη βασική γραμμή (μπλε).]] Η απώλεια της βιοποικιλότητας περιλαμβάνει την εξαφάνιση των ειδών παγκοσμίως, καθώς και την τοπική μείωση ή απώλεια ειδών σε έναν συγκεκριμένο βιότοπο, με αποτέλεσμα την απώλεια βιολογικής ποικιλομορφίας. Το τελευταίο φαινόμενο μπορεί να είναι προσωρινό ή μόνιμο, ανάλογα με το αν η περιβαλλοντική υποβάθμιση που οδηγεί στην απώλεια είναι αναστρέψιμη μέσω οικολογικής αποκατάστασης / οικολογικής ανθεκτικότητας ή οριστική (π.χ. μέσω απώλειας γης). Η παγκόσμια εξαφάνιση οδηγείται από ανθρώπινες δραστηριότητες που υπερβαίνουν τα πλανητικά όρια ως μέρος του ανθρωπόκαινου και μέχρι στιγμής έχει αποδειχθεί ότι είναι μη αναστρέψιμες.
Παρόλο που η μόνιμη παγκόσμια απώλεια ειδών είναι ένα πιο δραματικό και τραγικό φαινόμενο από τις περιφερειακές αλλαγές στη σύνθεση των ειδών, ακόμη όμως και οι μικρές αλλαγές από μια υγιή σταθερή κατάσταση μπορούν να έχουν δραματική επίδραση στον ιστό των τροφίμων και στην τροφική αλυσίδα. Οι μειώσεις σε ένα μόνο είδος μπορούν να επηρεάσουν αρνητικά ολόκληρη την αλυσίδα (συνεξαφάνιση), οδηγώντας σε μια συνολική μείωση της βιοποικιλότητας, παρά τις πιθανές εναλλακτικές σταθερές καταστάσεις ενός οικοσυστήματος. Οι οικολογικές επιπτώσεις της βιοποικιλότητας αντισταθμίζονται συνήθως από την απώλεια της. Η μειωμένη βιοποικιλότητα, ειδικότερα, οδηγεί σε μειωμένες υπηρεσίες οικοσυστήματος και τελικά θέτει σε άμεσο κίνδυνο την επισιτιστική ασφάλεια, αλλά μπορεί επίσης να έχει πιο μακροχρόνιες συνέπειες για τη δημόσια υγεία των ανθρώπων.
Διεθνείς περιβαλλοντικοί οργανισμοί αγωνίζονται για την πρόληψη της απώλειας της βιοποικιλότητας εδώ και δεκαετίες, οι αξιωματούχοι της δημόσιας υγείας την έχουν ενσωματώσει στην πρακτική της δημόσιας υγείας και η ολοένα και μεγαλύτερη διατήρηση της βιοποικιλότητας αποτελεί μέρος της διεθνούς πολιτικής. Για παράδειγμα, η Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τη Βιοποικιλότητα επικεντρώνεται στην πρόληψη της απώλειας της βιοποικιλότητας και στην προληπτική διατήρηση των άγριων περιοχών. Η διεθνής δέσμευση και οι στόχοι για αυτό το έργο ενσωματώνονται επί του παρόντος από τον Στόχο Βιώσιμης Ανάπτυξης 15 «Ζωή στην επιφάνεια της γης» και τον Στόχο Βιώσιμης Ανάπτυξης 14 «Ζωή κάτω από το νερό». Ωστόσο, η έκθεση του Προγράμματος των Ηνωμένων Εθνών για το Περιβάλλον «Kάνοντας Ειρήνη με τη Φύση» που κυκλοφόρησε το 2020 διαπίστωνε ότι οι περισσότερες από αυτές τις προσπάθειες δεν κατάφεραν να επιτύχουν τους διεθνείς στόχους.
Ρυθμός απώλειας
αριστερά|μικρογραφία|290x290εσ|Το Conservation International (conservation.org) ορίζει 36 σημεία πρόσβασης για τη βιοποικιλότητα - εξαιρετικά μέρη που φιλοξενούν τεράστιο αριθμό ειδών φυτών και ζώων που δεν βρίσκονται πουθενά αλλού.Όλα απειλούνται έντονα από την απώλεια και την υποβάθμιση των ενδιαιτημάτων, καθιστώντας τη διατήρησή τους ζωτικής σημασίας για την προστασία της φύσης προς όφελος όλης της ζωής στη Γη. Στον χάρτη απεικονίζεται ένα από τα σημεία αυτά, τα Nησιά της Ανατολικής Μελανησίας, [[Ωκεανία. ]] Ο τρέχων ρυθμός απώλειας παγκόσμιας ποικιλομορφίας εκτιμάται ότι είναι 100 έως 1000 φορές υψηλότερος από τον (φυσικά απαντώμενο) ρυθμό εξαφάνισης υποβάθρου, ταχύτερος από οποιονδήποτε άλλο χρόνο στην ανθρώπινη ιστορία και αναμένεται να αυξηθεί τα επόμενα χρόνια. Αυτές οι ταχέως αυξανόμενες τάσεις εξαφάνισης που επηρεάζουν πολλές ομάδες ζώων, συμπεριλαμβανομένων θηλαστικών, πτηνών, ερπετών, αμφιβίων και ψαριών, ώθησαν τους επιστήμονες να κηρύξουν μια σύγχρονη κρίση βιοποικιλότητας.
Τα τοπικά ποσοστά απώλειας μπορούν να μετρηθούν χρησιμοποιώντας τον πλούτο των ειδών και τη διακύμανσή τους με την πάροδο του χρόνου. Λαμβάνοντας υπόψη τις σχετικές συχνότητες, έχουν αναπτυχθεί πολλοί δείκτες βιοποικιλότητας. Εκτός από τον πλούτο, η ομοιογένεια και η ετερογένεια θεωρούνται οι κύριες διαστάσεις κατά τις οποίες μπορεί να μετρηθεί η ποικιλομορφία.
Όπως με όλα τα μέτρα της ποικιλομορφίας, είναι σημαντικό να ταξινομηθεί με ακρίβεια το χωρικό και χρονικό πεδίο της παρατήρησης. Οι ορισμοί τείνουν να γίνουν λιγότερο ακριβείς καθώς η πολυπλοκότητα του θέματος αυξάνεται και οι σχετικές χωρικές και χρονικές κλίμακες διευρύνονται. Η ίδια η βιοποικιλότητα δεν είναι μια ενιαία έννοια αλλά μπορεί να χωριστεί σε διάφορες κλίμακες (π.χ. ποικιλομορφία οικοσυστήματος έναντι ποικιλομορφίας ενδιαιτήματος) ή διαφορετικές υποκατηγορίες (π.χ. φυλογενετική ποικιλομορφία, ποικιλομορφία ειδών, γενετική ποικιλομορφία, ποικιλομορφία νουκλεοτιδίων). Το ζήτημα της καθαρής απώλειας σε περιορισμένες περιοχές είναι συχνά θέμα συζήτησης, αλλά οι μεγαλύτεροι χρόνοι παρατήρησης θεωρούνται ότι συνεισφέρουν θετικά στις εκτιμήσεις της απώλειας.
Για τη σύγκριση των ρυθμών μεταξύ διαφορετικών γεωγραφικών περιοχών, θα πρέπει επίσης να ληφθούν υπόψη οι γεωγραφικές απoστάσεις (LDG) στην ποικιλομορφία των ειδών.
Το 2006, πολλά περισσότερα είδη ταξινομήθηκαν επίσημα ως σπάνια ή απειλούμενα ή είδη που κινδυνεύουν με αφανισμό. Επιπλέον, οι επιστήμονες έχουν εκτιμήσει ότι κινδυνεύουν περισσότερα εκατομμύρια είδη που δεν έχουν αναγνωριστεί επίσημα. Το 2021, περίπου το 28% των 134.400 ειδών που αξιολογήθηκαν βάσει των κριτηρίων της κόκκινης λίστας IUCN αναφέρονται ως απειλούμενα με εξαφάνιση - συνολικά 37.400 είδη σε σύγκριση με τα 16.119 απειλούμενα είδη το 2006.
Αίτια
Η βιοποικιλότητα ορίζεται συνήθως ως η ποικιλία της ζωής στη Γη σε όλες τις μορφές της, συμπεριλαμβανομένης της ποικιλίας των ειδών, των γενετικών παραλλαγών τους και της αλληλεπίδρασης αυτών των μορφών ζωής. Ωστόσο, από τα τέλη του 20ού αιώνα η απώλεια της βιοποικιλότητας που προκαλείται από την ανθρώπινη συμπεριφορά έχει προκαλέσει σοβαρές και μακροχρόνιες επιπτώσεις. Οι ανθρώπινες δραστηριότητες που προκαλούν την απώλεια της βιοποικιλότητας περιλαμβάνουν καταστροφή των ενδιαιτημάτων, ρύπανση και υπερεκμετάλλευση των πόρων.
Αλλαγή στη χρήση γης
μικρογραφία|280x280εσ|Aλλαγή χρήσης γης στη [[Γκαμπόν, Αφρική.]] Η παγκόσμια έκθεση αξιολόγησης σχετικά με τη βιοποικιλότητα και τις υπηρεσίες των οικοσυστημάτων IPBES του 2019 υποστηρίζει ότι η βιομηχανική γεωργία είναι η κύρια αιτία της κατάρρευσης της βιοποικιλότητας. Oι γεωργικές δραστηριότητες καταστρέφουν τη βιοποικιλότητα μετατρέποντας τους φυσικούς οικοτόπους σε συστήματα με έντονη διαχείριση και απελευθερώνοντας ρύπους, συμπεριλαμβανομένων των αερίων του θερμοκηπίου. Οι τροφικές ανάγκες ενισχύουν περαιτέρω τις επιπτώσεις, συμπεριλαμβανομένων των μεταφορών και των αποβλήτων. Οι άμεσες επιπτώσεις της αστικής ανάπτυξης στην απώλεια των ενδιαιτημάτων είναι καλά κατανοητές: η κατασκευή κτιρίων οδηγεί συχνά σε καταστροφή και τον κατακερματισμό των ενδιαιτημάτων. Μικρά τμήματα οικοτόπων δεν είναι σε θέση να υποστηρίξουν το ίδιο επίπεδο γενετικής ή ταξινομικής ποικιλομορφίας με το παρελθόν, ενώ ορισμένα από τα πιο ευαίσθητα είδη μπορεί να εξαφανιστούν τοπικά.
Σύμφωνα με μια μελέτη του 2020 που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Nature Sustainability, περισσότερα από 17.000 είδη κινδυνεύουν να χάσουν τους βιότοπους έως το 2050 καθώς οι γεωργικές δραστηριότητες συνεχίζουν να επεκτείνονται προκειμένου να καλύψουν τις μελλοντικές ανάγκες σε τρόφιμα. Οι ερευνητές προτείνουν ότι η μεγαλύτερη γεωργική αποδοτικότητα στον αναπτυσσόμενο κόσμο και οι μεταβάσεις μεγάλης κλίμακας σε πιο υγιεινές, πλανητικές δίαιτες θα μπορούσαν να βοηθήσουν στη μείωση της απώλειας ενδιαιτημάτων. Ομοίως, μια έκθεση του Chatham House θεωρεί ότι μια σφαιρική στροφή σε μεγάλο βαθμό προς δίαιτες φυτικής προέλευσης θα ελευθερώσει τη γη για να επιτρέψει την αποκατάσταση των οικοσυστημάτων και της βιοποικιλότητας, διότι τη δεκαετία του 2010 πάνω από το 80% του συνόλου της παγκόσμιας γεωργικής γης χρησιμοποιήθηκε για την εκτροφή ζώων.
Ατμοσφαιρική ρύπανση
αριστερά|μικρογραφία|Δορυφορική λήψη από το Copernicus Sentinel-5P όπου φαίνονται οι μηνιαίες μέσες συγκεντρώσεις [[Διοξείδιο του αζώτου|διοξειδίου του αζώτου πάνω από την Κίνα το 2019, 2020 και 2021. Το 2019, η ατμοσφαιρική ρύπανση είχε μειωθεί λόγω της πανδημίας COVID-19 για να ξαναγυρίσει στα προηγούμενα επίπεδά της το 2021.]] Τέσσερα αέρια του θερμοκηπίου που μελετώνται συνήθως και παρακολουθούνται είναι οι υδρατμοί, το διοξείδιο του άνθρακα, το μεθάνιο και το οξείδιο του αζώτου. Τα τελευταία 250 χρόνια, οι συγκεντρώσεις διοξειδίου του άνθρακα και μεθανίου έχουν αυξηθεί, μαζί με την εισαγωγή καθαρά ανθρωπογενών εκπομπών όπως υδροφθοράνθρακες, υπερφθοράνθρακες και εξαφθοριούχο θείο στην ατμόσφαιρα. Αυτοί οι ρύποι εκπέμπονται στην ατμόσφαιρα από την καύση ορυκτών καυσίμων και βιομάζας, την αποψίλωση των δασών και τις γεωργικές πρακτικές που ενισχύουν τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής. Καθώς μεγαλύτερες συγκεντρώσεις αερίων του θερμοκηπίου απελευθερώνονται στην ατμόσφαιρα, προκαλείται αύξηση της θερμοκρασίας στην επιφάνεια της Γης. Με την αύξηση της θερμοκρασίας υπάρχουν υψηλότερα επίπεδα ατμοσφαιρικής ρύπανσης, μεγαλύτερη μεταβλητότητα στις καιρικές συνθήκες, εντατικοποίηση των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής και αλλαγές στην κατανομή της βλάστησης στο τοπίο.
Άλλοι ρύποι που απελευθερώνονται από τη βιομηχανική και τη γεωργική δραστηριότητα είναι το διοξείδιο του θείου και τα οξείδια του αζώτου. Μόλις τα άερια αυτά εισέλθουν στην ατμόσφαιρα, αντιδρούν με σταγονίδια νέφους (πυρήνες συμπύκνωσης νέφους), σταγόνες βροχής ή νιφάδες χιονιού, σχηματίζοντας θειικό οξύ και νιτρικό οξύ. Με την αλληλεπίδραση μεταξύ των σταγονιδίων νερού και θειικού και νιτρικού οξέος, δημιουργείται όξινη βροχή. Αυτά τα οξέα μετατοπίζονται σε διάφορες περιοχές κατά τη διάρκεια της βροχόπτωσης, έχοντας σημαντική εναέρια απόσταση (εκατοντάδες χιλιόμετρα) από την πηγή εκπομπών. Το διοξείδιο του θείου και το οξείδιο του αζώτου μπορούν επίσης να μεταφερθούν στη βλάστηση μέσω ξηρής εναπόθεσης.
Η συγκέντρωση διοξειδίου του θείου και οξειδίου του αζώτου έχει πολλές επιπτώσεις στα υδρόβια οικοσυστήματα, συμπεριλαμβανομένης της αλλαγής της οξύτητας, της αυξημένης περιεκτικότητας σε άζωτο και αλουμίνιο, και της αλλαγής των βιογεωχημικών διεργασιών. Συνήθως, το διοξείδιο του θείου και το οξείδιο του αζώτου δεν έχουν άμεσες φυσιολογικές επιδράσεις κατά την έκθεση. Τα περισσότερα αποτελέσματα αναπτύσσονται με τη συσσώρευση και την παρατεταμένη έκθεση αυτών των αερίων στο περιβάλλον, τροποποιώντας τη χημεία του εδάφους και του νερού. Κατά συνέπεια, το θείο συμβάλλει σε μεγάλο βαθμό στην οξίνιση της λίμνης και των ωκεανών και το άζωτο ξεκινά τον ευτροφισμό των εσωτερικών και παράκτιων υδάτινων σωμάτων που δεν έχουν άζωτο. Και τα δύο αυτά φαινόμενα μεταβάλλουν τη φυσική σύνθεση των υδρόβιων βιοτόπων και επηρεάζουν τον αρχικό ιστό των τροφίμων με υψηλότερο επίπεδο οξύτητας, ελαχιστοποιώντας την υδρόβια και θαλάσσια βιοποικιλότητα.
Η εναπόθεση αζώτου επηρεάζει επίσης τα χερσαία οικοσυστήματα, συμπεριλαμβανομένων των δασών, των λειμώνων, των αλπικών περιοχών και των τυρφώνων. Η εισροή αζώτου αλλάζει τον φυσικό βιογεωχημικό κύκλο και προωθεί την οξίνιση του εδάφους. Ως αποτέλεσμα, είναι πιθανό η σύνθεση των φυτικών και ζωικών ειδών και η λειτουργικότητα του οικοσυστήματος να μειωθούν και να υπάρχει αυξημένη ευαισθησία στο έδαφος. Αυτό θα συμβάλλει στην πιο αργή ανάπτυξη των δασών, στις ζημιές των δέντρων σε υψηλότερα υψόμετρα και στην αντικατάσταση των φυσικών βιοτόπων με είδη που να απορροφούν το άζωτο. Επιπλέον, το θειικό και το νιτρικό άλας μπορούν να εκπλυθούν από το έδαφος, αφαιρώντας βασικά θρεπτικά συστατικά όπως ασβέστιο και μαγνήσιο, και να εναποτίθενται σε γλυκά νερά, παράκτια και ωκεάνια περιβάλλοντα, προωθώντας τον ευτροφισμό.
Ηχορρύπανση
Οι θόρυβοι που δημιουργούνται από την κυκλοφορία, τα πλοία, τα οχήματα και τα αεροσκάφη μπορούν να επηρεάσουν την επιβίωση των ειδών άγριας ζωής και να φτάσουν σε αδιατάρακτους βιότοπους. Αν και οι ήχοι είναι συνήθως παρόντες στο περιβάλλον, οι ανθρωπογενείς θόρυβοι διακρίνονται λόγω διαφορών στη συχνότητα και στο πλάτος. Πολλά ζώα χρησιμοποιούν ήχους για να επικοινωνούν με άλλους του είδους τους, είτε πρόκειται για αναπαραγωγικούς σκοπούς, πλοήγηση ή για να ειδοποιούν άλλους για θήραμα ή αρπακτικά ζώα. Ωστόσο, οι ανθρωπογενείς θόρυβοι εμποδίζουν τα είδη να εντοπίσουν αυτούς τους ήχους, επηρεάζοντας τη συνολική επικοινωνία εντός του πληθυσμού. Είδη όπως πουλιά, αμφίβια, ερπετά, ψάρια, θηλαστικά και ασπόνδυλα είναι παραδείγματα βιολογικών ομάδων που επηρεάζονται από ηχορρύπανση. Εάν τα ζώα δεν μπορούν να επικοινωνήσουν μεταξύ τους, αυτό έχει ως αποτέλεσμα τη μείωση της αναπαραγωγής (δεν μπορούν να βρούν συντρόφους) και την υψηλότερη θνησιμότητα (έλλειψη επικοινωνίας για ανίχνευση αρπακτικών).
Η ηχορρύπανση είναι συχνή στα θαλάσσια οικοσυστήματα, επηρεάζοντας τουλάχιστον 55 θαλάσσια είδη. Για πολλούς θαλάσσιους πληθυσμούς, ο ήχος είναι η κύρια αίσθηση που χρησιμοποιείται για την επιβίωσή τους. Mπορεί να ανιχνεύσει ήχο εκατοντάδες έως χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από μια πηγή, ενώ η όραση περιορίζεται σε δεκάδες μέτρα υποβρύχια. Καθώς οι ανθρωπογενείς θόρυβοι συνεχίζουν να αυξάνονται, διπλασιάζοντας κάθε δεκαετία, αυτό θέτει σε κίνδυνο την επιβίωση των θαλάσσιων ειδών. Μια μελέτη ανακάλυψε ότι καθώς οι σεισμικοί θόρυβοι και το ναυτικό σόναρ αυξάνονται στα θαλάσσια οικοσυστήματα, στα κητώδη, όπως οι φάλαινες και τα δελφίνια, η ποικιλομορφία μειώνεται. Η ηχορρύπανση επηρεάζει επίσης την ακοή των ψαριών, σκοτώνει και απομονώνει πληθυσμούς φαλαινών, εντείνει την απόκριση στρες στα θαλάσσια είδη και αλλάζει τη φυσιολογία των ειδών. Τα θαλάσσια είδη που είναι ευαίσθητα στον θόρυβο βρίσκονται σε ενδιαιτήματα ή περιοχές που δεν εκτίθενται σε σημαντικό ανθρωπογενή θόρυβο, κάτι το οποίο περιορίζει τα κατάλληλα ενδιαιτήματα για τροφή και ζευγάρωμα. Οι φάλαινες έχουν αλλάξει τη διαδρομή μετανάστευσής τους για να αποφύγουν τον ανθρωπογενή θόρυβο και να μπορούν να επικοινωνούν. Η ηχορρύπανση επηρεάζει επίσης την ανθρώπινη διαβίωση. Πολλές μελέτες έχουν παρατηρήσει ότι λιγότερα ψάρια, όπως μπακαλιάρος, μπακαλιάρος του Ατλαντικού, ρέγγα, και προσφυγάκι, έχουν εντοπιστεί σε περιοχές με σεισμικούς θορύβους, όπου τα ποσοστά αλίευσης έχουν μειωθεί κατά 40-80%.
Η ηχορρύπανση αλλάζει επίσης τις κοινότητες και την ποικιλομορφία των πτηνών. Οι ανθρωπογενείς θόρυβοι έχουν παρόμοια επίδραση στον πληθυσμό των πτηνών όπως στα θαλάσσια οικοσυστήματα, όπου οι θόρυβοι μειώνουν την αναπαραγωγική επιτυχία. Τα πτηνά δεν μπορούν να ανιχνεύσουν θηρευτές λόγω παρεμβολών των ανθρωπογενών θορύβων, ελαχιστοποιώντας τις περιοχές φωλιάσματος και αυξάνοντας την απόκριση στο άγχος. Ορισμένα είδη πτηνών είναι πιο ευαίσθητα στους θορύβους σε σύγκριση με άλλα, με αποτέλεσμα να μεταναστεύουν σε λιγότερο θορυβώδεις οικοτόπους.
Εισβλητικά είδη
μικρογραφία|Ο Neogobius fluviatilis προέρχεται από τη [[Μαύρη Θάλασσα και τη Θάλασσα του Αζόφ. Εδώ είναι ένα εισβλητικό είδος, το οποίο μέσω του Δούναβη της Κεντρικής Ευρώπης κατέληξε στον Ρήνο στο Άρνεμ της Ολλανδίας.]] Τα χωροκατακτητικά είδη έχουν σημαντικές επιπτώσεις στην απώλεια της βιοποικιλότητας και έχουν υποβαθμίσει διάφορα οικοσυστήματα παγκοσμίως. Αποτελούν μεταναστευτικά είδη που έχουν παρεισφρήσει και εκτοπίσει τα γηγενή είδη, αλλάζουν τον πλούτο των ειδών και τους τροφικούς ιστούς, όπως επίσης και τις λειτουργίες και τις υπηρεσίες των οικοσυστημάτων. Σύμφωνα με την Αξιολόγηση Οικοσυστήματος Χιλιετίας των Ηνωμένων Εθνών, τα χωροκατακτητικά είδη θεωρούνται ένας από τους πέντε βασικούς παράγοντες που συμβάλλουν στην απώλεια της βιοποικιλότητας. Τον τελευταίο μισό αιώνα, οι βιολογικές εισβολές έχουν αυξηθεί πάρα πολύ παγκοσμίως λόγω της οικονομικής παγκοσμιοποίησης, με αποτέλεσμα την απώλεια βιοποικιλότητας. Τα οικοσυστήματα που είναι ευάλωτα σε βιολογικές εισβολές περιλαμβάνουν παράκτιες περιοχές, οικοσυστήματα γλυκού νερού, νησιά και μέρη με μεσογειακό κλίμα. Με βάση μια ανασκόπηση μελετών σχετικά με τις επιπτώσεις των εισβλητικών ειδών στα οικοσυστήματα μεσογειακού τύπου διαπιστώθηκε σημαντική απώλεια του πλούτου των ιθαγενών ειδών. Τα χωροκατακτητικά είδη εισέρχονται σε νέο βιότοπο, είτε εκ προθέσεως είτε ακούσια, από ανθρώπινες δραστηριότητες.
Επιπλέον, η υπερθέρμανση του πλανήτη έχει αλλάξει τις τυπικές συνθήκες σε διάφορα περιβάλλοντα, επιτρέποντας μεγαλύτερη μετανάστευση και κατανομή των ειδών που εξαρτώνται από το θερμό κλίμα. Αυτό το φαινόμενο θα μπορούσε είτε να οδηγήσει σε μεγαλύτερη βιοποικιλότητα (νέα είδη εισάγονται σε νέα περιβάλλοντα), είτε μείωση της βιοποικιλότητας (προώθηση εισβλητικών ειδών). Μια βιολογική εισβολή θεωρείται επιτυχής εάν το εισβλητικό είδος μπορεί να προσαρμοστεί και να επιβιώσει στο νέο περιβάλλον, να αναπαραχθεί, να διασκορπιστεί και να ανταγωνιστεί με τις ιθαγενείς κοινότητες. Μερικά χωροκατακτητικά είδη είναι γνωστό ότι έχουν υψηλούς ρυθμούς διασποράς και έχουν σημαντικές επιπτώσεις σε περιφερειακή κλίμακα. Για παράδειγμα, το 2010, ο μοσχοπόντικας, ο σκύλος ρακούν, τα θυσανόπτερα και το κινεζικό καβούρι εντοπίστηκαν ότι έχουν επηρεάσει 20 έως 50 περιοχές στην Ευρώπη.
Πέρα από την οικολογική ζημία και τις οικονομικές απώλειες, τα εισβλητικά είδη μπορούν να επηρεάσουν την ανθρώπινη υγεία. Με την αλλοίωση της λειτουργικότητας των οικοσυστημάτων, τα χωροκατακτητικά είδη προκαλούν αρνητικές επιπτώσεις την ανθρώπινη ευημερία, η οποία περιλαμβάνει μειωμένη διαθεσιμότητα πόρων και εξάπλωση ανθρώπινων ασθενειών. Όσον αφορά στην ανθρώπινη υγεία, τα εισβλητικά είδη έχουν προκαλέσει αλλεργίες και δερματικές βλάβες. Σε αυτά τα είδη οφείλεται ο ιός ανθρώπινης ανοσοανεπάρκειας (HIV), η ανεμοβλογιά και το σοβαρό οξύ αναπνευστικό σύνδρομο (SARS).
Ορυκτά καύσιμα
Λόγω της ανθρώπινης εξάρτησης και των απαιτήσεων, τα ορυκτά καύσιμα παραμένουν η κυρίαρχη πηγή ενέργειας παγκοσμίως. Στις Ηνωμένες Πολιτείες και σε άλλες χώρες, περίπου το 78% της παραγωγής ενέργειας προέρχεται από ορυκτά καύσιμα. Η εξόρυξη, η επεξεργασία και η καύση των ορυκτών καυσίμων επηρεάζει έμμεσα την απώλεια της βιοποικιλότητας συμβάλλοντας στην κλιματική αλλαγή, ενώ ταυτόχρονα προκαλεί καταστροφή και ρύπανση των οικοτόπων. Σε χώρους εξόρυξης ορυκτών καυσίμων, η μετατροπή γης, η απώλεια και η υποβάθμιση των ενδιαιτημάτων, η μόλυνση και η ρύπανση επηρεάζουν τη βιοποικιλότητα πέρα ​​από τα επίγεια οικοσυστήματα, όπως τα γλυκά νερά, τα παράκτια και τα θαλάσσια περιβάλλοντα. Μόλις εξορυχθούν τα ορυκτά καύσιμα, μεταφέρονται, υποβάλλονται σε επεξεργασία και εξευγενίζονται, γεγονός που επηρεάζει επίσης τη βιοποικιλότητα καθώς η ανάπτυξη των υποδομών απαιτεί την απομάκρυνση των οικοτόπων και εκπέμπεται περαιτέρω ρύπανση στο περιβάλλον. Για παράδειγμα, η κατασκευή των δρόμων, αγωγών, και ηλεκτροφόρων καλωδίων οδηγεί σε κατακερματισμό ενδιαιτημάτων και ηχορύπανση.
Η εκμετάλλευση ορυκτών καυσίμων τείνει να συμβαίνει σε περιοχές με υψηλό πλούτο και αφθονία ειδών, που συνήθως βρίσκονται σε παράκτια και χερσαία περιβάλλοντα. Σε μια μελέτη εντοπίστηκαν 181 πιθανές περιοχές «υψηλού κινδύνου» για εκμετάλλευση ορυκτών καυσίμων, οι οποίες ήταν περιοχές με υψηλά επίπεδα βιοποικιλότητας. Από τις τοποθεσίες αυτές, οι 156 ήταν πεδία υψηλού κινδύνου και δεν ήταν προστατευόμενες περιοχές, υποδεικνύοντας ότι θα μπορούσε να χαθεί περαιτέρω βιοποικιλότητα από την εξαγωγή των ορυκτών καυσίμων. Για παράδειγμα, ο Δυτικός Αμαζόνιος είναι γνωστό ότι έχει υψηλή βιοποικιλότητα. Η περιοχή αυτή απειλείται από εκμετάλλευση λόγω της μεγάλης ποσότητας δεξαμενών πετρελαίου και φυσικού αερίου.
Υπεραλίευση
αριστερά|μικρογραφία|Περίπου 400 τόνοι από χιλιανό [[σκουμπρί (trachurus murphyi) αλιεύονται από ένα χιλιανό γρι-γρι έξω από το Περού.]] Οι ανθρώπινες απαιτήσεις και η κατανάλωση έχουν οδηγήσει σε υπεραλίευση, η οποία οδηγεί σε απώλεια της βιοποικιλότητας με μείωση του πλούτου και της αφθονίας των ειδών των ψαριών. Το 2020, η παγκόσμια αφθονία ψαριών μειώθηκε κατά 38% σε σύγκριση με τον πληθυσμό ψαριών το 1970. Η μείωση του παγκόσμιου πληθυσμού ψαριών παρατηρήθηκε για πρώτη φορά κατά τη δεκαετία του 1990. Επί του παρόντος, πολλά εμπορικά ψάρια έχουν υπεραλιευθεί, όπου περίπου το 27% των ιχθυαποθεμάτων στις Ηνωμένες Πολιτείες ταξινομούνται ως υπεραλιευμένα. Στην Τασμανία, παρατηρήθηκε ότι πάνω από το 50% των κυριότερων ειδών αλιείας, όπως ο κόκκινος αστακός βράχου, το σκουμπρί και κάποια περκόμορφα, έχουν μειωθεί τα τελευταία 75 χρόνια λόγω της υπεραλίευσης.
Οι αλιευτικές μέθοδοι, όπως η τράτα βυθού, έχουν προκαλέσει καταστροφή ενδιαιτημάτων, με αποτέλεσμα τη μείωση της χωρικής ποικιλομορφίας και του πλούτου των περιφερειακών ειδών. Ορισμένες μελέτες, όπως η έκθεση της Διακυβερνητικής Πλατφόρμας Επιστημονικής Πολιτικής για τη Βιοποικιλότητα και τις Υπηρεσίες των Οικοσυστημάτων, διαπίστωσαν ότι η υπεραλίευση είναι η βασική αιτία μαζικής εξαφάνισης των ειδών στους ωκεανούς.
Με την υπεραλίευση να λειτουργεί ως μία από τις μεγαλύτερες απειλές για τη βιοποικιλότητα των ψαριών, υπάρχουν πολλές μέθοδοι με την οποίες πραγματοποιείται. Μπορεί να γίνει με παραγάδια και με τράτα βυθού. Αυτό που προκαλούν αυτές οι μέθοδοι είναι ότι προκύπτουν τα παρεμπίπτοντα αλιεύματα, τα οποία είναι ψάρια ή άλλα θαλάσσια είδη που αλιεύονται ακούσια ενώ αλιεύονται συγκεκριμένα είδη ή μεγέθη άγριας ζωής. Τα ανεπιθύμητα είδη που αλιεύονται συνήθως απελευθερώνονται, αλλά είναι συνηθισμένο τα ψάρια που αλιεύονται να πεθαίνουν ενώ βρίσκονται σε αιχμαλωσία ή να πεθαίνουν μετά την απελευθέρωσή τους.
Eπίδραση στα φυτά
αριστερά|μικρογραφία|Χλωρίδα των Άλπεων στο Logan Pass, Glacier National Park, στη [[Μοντάνα Ηνωμένων Πολιτειών. Τα φυτά των Άλπεων είναι μια ομάδα που αναμένεται να είναι ιδιαίτερα ευαίσθητη στις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής.]] Η κλιματική αλλαγή είναι οποιαδήποτε σημαντική μακροπρόθεσμη αλλαγή στο αναμενόμενο πρότυπο, είτε λόγω φυσικής μεταβλητότητας είτε ως αποτέλεσμα ανθρώπινης δραστηριότητας. Οι περιβαλλοντικές συνθήκες παίζουν καθοριστικό ρόλο στον καθορισμό της λειτουργίας και της κατανομής των φυτών, σε συνδυασμό με άλλους παράγοντες. Οι αλλαγές σε μακροπρόθεσμες περιβαλλοντικές συνθήκες που μπορούν να συνδυαστούν συλλογικά είναι γνωστό ότι έχουν τεράστιες επιπτώσεις στα τρέχοντα πρότυπα ποικιλομορφίας των φυτών, ενώ αναμένονται περαιτέρω επιπτώσεις στο μέλλον. Προβλέπεται ότι η κλιματική αλλαγή θα παραμείνει ένας από τους κύριους μοχλούς της βιοποικιλότητας στο μέλλον. Οι ανθρώπινες ενέργειες προκαλούν επί του παρόντος την έκτη μεγάλη μαζική εξαφάνιση των ειδών, αλλάζοντας την κατανομή και την αφθονία πολλών φυτών.
Οι πληθυσμοί των φυτών και των ζώων είναι αλληλένδετοι. Υπάρχουν πολλά παραδείγματα στη φύση που εμφανίζουν αυτήν την εξάρτηση. Υπάρχουν είδη φυτών που βασίζονται σε επικονιαστές και που εμφανίζουν παρατηρήσιμη ευαισθησία στις δραστηριότητες των επικονιαστών. Μια μελέτη του 2007 εξέτασε τη σχέση μεταξύ της ποικιλομορφίας των φυτών και της φαινολογίας, προσδιορίζοντας πειραματικά ότι η ποικιλία των φυτών επηρέασε τον ευρύτερο χρόνο ανθοφορίας της κοινότητας. Ο χρόνος άνθησης είναι ένα σημαντικό κομμάτι του παζλ επικονίασης, καθώς επηρεάζει την τροφοδοσία τροφίμων για επικονιαστές. Αυτό με τη σειρά του μπορεί να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στις γεωργικές δραστηριότητες και στην παγκόσμια επισιτιστική ασφάλεια.
Ενώ τα φυτά είναι απαραίτητα για την επιβίωση του ανθρώπου, δεν έχουν λάβει την ίδια προσοχή όπως με τις προσπάθειες προστασίας των ζώων. Εκτιμάται ότι το ένα τρίτο όλων των ειδών χερσαίων φυτών κινδυνεύει να εξαφανιστεί και το 94% δεν έχει ακόμη αξιολογηθεί ως προς την κατάσταση διατήρησής του.
Επιδράσεις σε υδρόβια μακροασπόνδυλα και μικρόβια
μικρογραφία|Τα υδρόβια μακροασπόνδυλα είναι έντομα στα στάδια της νύμφης και της [[Προνύμφη|προνύμφης, σαλιγκάρια, σκουλήκια, καραβίδες και μύδια που περνούν τουλάχιστον μέρος της ζωής τους στο νερό. Παίζουν μεγάλο ρόλο στα οικοσυστήματα γλυκού νερού ανακυκλώνοντας θρεπτικά συστατικά καθώς και παρέχοντας τροφή σε υψηλότερα τροφικά επίπεδα. Στην εικόνα παρουσιάζεται η προνύμφη τριχοπτέρων. ]] Πολλοί επιστήμονες έχουν μελετήσει τις επιπτώσεις της αλλαγής του κλίματος στις κοινοτικές δομές και τις συμπεριφορές των υδρόβιων μακροασπόνδυλων και μικροβίων - που αποτελούν την εξέχουσα βάση της ανακύκλωσης θρεπτικών ουσιών στα υδρόβια συστήματα. Αυτοί οι οργανισμοί είναι υπεύθυνοι για τη διάσπαση της οργανικής ύλης σε άνθρακα και θρεπτικά συστατικά που ανακυκλώνονται σε όλο το σύστημα και διατηρούν την υγεία και την παραγωγή ολόκληρου του οικοτόπου. Έχουν υπάρξει πολλές μελέτες (μέσω πειραματικής θέρμανσης) που έχουν δείξει αύξηση της μικροβιακής αναπνοής του άνθρακα εκτός του συστήματος, με ταυτόχρονη μείωση της διάσπασης των απορριμμάτων φύλλων που προκαλείται από ευαίσθητα στη θερμοκρασία μακροασπόνδυλα. Καθώς οι θερμοκρασίες αναμένεται να αυξηθούν σε μεγάλο βαθμό λόγω της ανθρωπογενούς επίδρασης, η αφθονία, ο τύπος και η αποτελεσματικότητα των μακροασπόνδυλων και μικροβιακών οργανισμών σε υδρόβια συστήματα πιθανότατα θα αλλάξει δραματικά.
Άλλοι παράγοντες
Οι κύριοι παράγοντες για το βιοτικό στρες και το επακόλουθο επιταχυνόμενο ποσοστό απώλειας είναι, μεταξύ άλλων απειλών:
Επίγεια απώλεια ασπόνδυλων
Το 2017, διάφορες δημοσιεύσεις περιέγραψαν τη δραματική μείωση της απόλυτης βιομάζας των εντόμων και του αριθμού ειδών στη Γερμανία και στη Βόρεια Αμερική για μια περίοδο 27 ετών. Ως πιθανοί λόγοι για τη μείωση θεωρήθηκαν τα νεονικοτινοειδή και άλλα αγροχημικά.
Για παράδειγμα, η κρίσιμη μείωση των γαιοσκωλήκων (πάνω από 80% κατά μέσο όρο) έχει καταγραφεί στο πλαίσιο μη οικολογικών γεωργικών πρακτικών. Οι γαιοσκώληκες διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στη λειτουργία του οικοσυστήματος. Βοηθούν στη βιολογική επεξεργασία του εδάφους, του νερού, ακόμη και στην εξισορρόπηση αερίων του θερμοκηπίου. Η μείωση των πληθυσμών τους λέγεται ότι οφείλεται σε πέντε λόγους: υποβάθμιση του εδάφους και καταστροφή των ενδιαιτημάτων, κλιματική αλλαγή, βιολογική εισβολή μη ιθαγενών ειδών, κακή διαχείριση του εδάφους και ρύπανση. Παράγοντες όπως οι πρακτικές οργώματος και η εντατική χρήση γης αποσυνθέτουν το έδαφος και τις ρίζες των φυτών που χρησιμοποιούν οι γαιοσκώληκες για να δημιουργούν τη βιομάζα τους, προκαλώντας αρνητικές επιπτώσεις στους κύκλους άνθρακα και αζώτου. Η γνώση της ποικιλίας ειδών γαιοσκώληκα είναι αρκετά περιορισμένη, καθώς δεν έχει περιγραφεί ούτε καν το 50%. Πρέπει να γίνουν περισσότερες μελέτες σχετικά με τους γαιοσκώληκες και τον τρόπο με τον οποίο παρέχουν τις υπηρεσίες του οικοσυστήματος προκειμένου να αποκτήσουν καλύτερη κατανόηση της διατήρησης της ποικιλομορφίας τους. Λόγω της μείωσης του πληθυσμού τους, η Γραμματεία της Σύμβασης για τη Βιοποικιλότητα έχει αναλάβει δράση για να προωθήσει την αποκατάσταση και τη συντήρηση πολλών διαφορετικών ειδών γαιωσκωλήκων.
Απώλεια πτηνών
Ορισμένοι τύποι φυτοφαρμάκων που ονομάζονται Neonicotinoids πιθανώς συμβάλλουν στην παρακμή ορισμένων ειδών πουλιών. Μια μελέτη που χρηματοδοτήθηκε από το BirdLife International επιβεβαιώνει ότι 51 είδη πτηνών κινδυνεύουν σοβαρά και 8 θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ως εξαφανισμένα ή σε κίνδυνο εξαφάνισης. Σχεδόν το 30% της εξαφάνισης οφείλεται στο κυνήγι και στην παγίδευση για το εμπόριο κατοικίδιων ζώων. Η αποψίλωση των δασών, που προκαλείται από τη μη βιώσιμη υλοτομία και γεωργία, θα μπορούσε να είναι ο επόμενος λόγος εξαφάνισης, επειδή τα πουλιά χάνουν το βιότοπο και την τροφή τους.
Μέσα στο τροπικό δάσος του Αμαζονίου υπάρχει μια περιοχή που ονομάζεται Bele´m και είναι μια περιοχή ενδημισμού. Στην περιοχή αυτή το 76% των φυσικών πόρων έχουν χαθεί, συμπεριλαμβανομένων των δέντρων του δάσους. Τα είδη των πτηνών έχουν επηρεαστεί έντονα, με το 56% των πτηνών να κινδυνεύουν με εξαφάνιση. Λόγω της κλιματικής αλλαγής ο πληθυσμός των πουλιών θα συνεχίσει να μειώνεται. Ακόμη και με προστατευόμενες εκτάσεις, η προστασία των πουλιών δεν είναι αποτελεσματική.
Ωτινιάκ
Το Ωτινιάκ (γαλλικά: Autignac, οξιτανικά: Autinhac) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ερώ, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ωτινιακουά (γαλλικά: Autignacois).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες του Ερώ
Τζαμί του Βοεβόδα Τσομπάν Χασάν
Το Τζαμί του Βοεβόδα Τσομπάν Χασάν (βοσνιακά: Čobanija džamija) είναι τζαμί στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη, εντός του εδάφους της Πόλεως του Σαράγιεβο. Ανεγερθέν προ του 1565, είναι καταγεγραμμένο εντός του προσωρινού καταλόγου των ιστορικών μνημείων της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης.
5 Ιουλίου
Η 5η Ιουλίου είναι η 186η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο (187η σε δίσεκτα έτη). Υπολείπονται 179 ημέρες.
Ορθόδοξη Εκκλησία
Κατηγορία:Ημέρες του έτους
Φυλακή (αποσαφήνιση)
Η Φυλακή μπορεί να αναφέρεται σε:
2430 Μπρους Χέλιν
Ο Μπρους Χέλιν (Bruce Helin) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,24. Ανακαλύφθηκε το 1977 από τους Αμερικανούς αστρονόμους Έλινορ Χέλιν και Γιουτζήν Σουμέικερ, που παρατηρούσαν από το Αστεροσκοπείο του Πάλομαρ, και πήρε το όνομά του από το ονοματεπώνυμο του γιου της Χέλιν.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο φασματικός τύπος του Μπρους Χέλιν είναι S (κατά Tholen) ή SI (κατά SMASSII). Ο Μπρους Χέλιν περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 100 ως 155 ώρες περίπου, μία εξαιρετικά αργή περιστροφή για αστεροειδή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Μπρους Χελιν
Χανς Μπέρναρντ Σάρουν
Ο Χανς (Μπέρναρντ) Σάρουν (γερμανικά: Hans Bernard Scharoun) (1893-1972) ήταν ένας Γερμανός αρχιτέκτονας της εποχής του μοντερνισμού. Ειδικότερα, το όνομά του έχει συνδεθεί με την εξπρεσιονιστική και την οργανική αρχιτεκτονική.
Πρώτα χρόνια
Ο Χάνς Σάρουν γεννήθηκε στις 20 Σεπτεμβρίου του 1893 στη Βρέμη. Σε ηλικία ενός έτους μετακόμισε με την οικογένειά του στο Μπρεμερχάφεν. Η έντονη δραστηριότητα του λιμανιού άφησε ανεξίτηλες μνήμες στον αρχιτέκτονα, όπως ο ίδιος αναφέρει σε διάλεξή του το 1967 στο πανεπιστήμιο της Βρέμης. Το ενδιαφέρον του για την αρχιτεκτονική εκδηλώθηκε από νωρίς με τον πατέρα του, όμως, να αποτελεί τροχοπέδη για οικονομικούς λόγους. Αντίβαρο αποτέλεσε η στενή επαφή του, ήδη από τα σχολικά του χρόνια, με την οικογένεια Χοφμάγιερ, η οποία είχε συστήσει κατασκευαστική εταιρία. Το 1912 μετά το απολυτήριο λυκείου (Abitur) εισήχθη στο τεχνικό πανεπιστήμιο Berlin-Charlottesburg στο τμήμα της αρχιτεκτονικής. Το 1914, με το ξέσπασμα του Α΄ Παγκοσμίου πολέμου, διέκοψε τις σπουδές του για να καταταγεί στον στρατό (1915-1918). Εκεί έδρασε ως επικεφαλής του τομέα ανακατασκευών της ανατολικής Πρωσίας, στην περιοχή Ίστενμπουργκ, όπου και εγκαταστάθηκε ως το 1925. Μετά τον πόλεμο, αποφάσισε να διακόψει τις σπουδές του –οι απόψεις του απέκλιναν από τον καθηγητή του Πάουλ Κρούχεν (Paul Kruchen) – προκειμένου να αποκομίσει εμπειρία μέσω της πρακτικής. Ήδη, κατά τη διάρκεια του πολέμου είχε συμμετάσχει σε αρχιτεκτονικούς διαγωνισμούς.