cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Απαραίτητο λιπαρό οξύ
Απαραίτητα λιπαρά οξέα
Σε μεταγενέστερη έρευνα του Χάνσεν, 426 τυχαιοποιημένα παιδιά εφάρμοσαν 4 διαφορετικά προγράμματα διατροφής: με τροποποιημένο αγελαδινό γάλα, με άπαχο γάλα, με άπαχο γάλα εμπλουτισμένο με κοκοφοινικέλαιο, ή με αγελαδινό γάλα εμπλουτισμένο με αραβοσιτέλαιο. Τα βρέφη που τράφηκαν με το άπαχο γάλα σκέτο ή εμπλουτισμένο με κοκοφοινικέλαιο παρουσίασαν συμπτώματα ανεπαρκούς πρόσληψης απαραίτητων λιπαρών οξέων. Θεραπεύτηκε με χορήγηση αιθυλεστέρα του λινελαϊκού οξέος σε ποσότητα 1% της ενεργειακής πρόσληψης.
Το 1970 δείχθηκε η ανεπάρκεια λινελαϊκού οξέος σε ενήλικες.Βρέθηκε ότι οι ασθενείς σε πρόγραμμα παρεντερικής διατροφής με γλυκόζη δεν αξιοποίησαν τις αποθήκες λίπους και γρήγορα παρουσίασαν βιοχημικές ενδείξεις ανεπαρκούς πρόσληψης απαραίτητων λιπαρών οξέων (αύξηση στην αναλογία 20:3n-9/20:4n-6 στο πλάσμα) και δερματικά συμπτώματα. Η κατάσταση αντιμετωπίστηκε με έγχυση λιπιδίων, και νεότερες μελέτες έδειξαν ότι τα δερματικά συμπτώματα αντιμετωπίζονταν με τοπική εφαρμογή ηλιέλαιου. Το λινελαϊκό οξύ έχει ένα συγκεκριμένο ρόλο στη διατήρηση του φραγμού υδατοδιαπερατότητας του δέρματος, μάλλον ως συστατικό των ακυλο γλυκοσυλο κεραμιδίων, και είναι αναντικατάστατο.
Η αναγκαιότητα για ω-6 λιπαρά οξέα αποδίδεται κύρια στο αραχιδονικό οξύ, που είναι πρόδρομη ουσία των προσταγλανδινών, των λευκοτριενίων που συμμετέχουν στην κυτταρική σηματοδότηση και του ενδογενούς κανναβινοειδούς ανανδαμίδη. Οι μεταβολίτες των οδών του ω-3, κύρια του εικοσιπενταενοϊκού οξέος, είναι ως επί το πλείστον ανενεργοί και έτσι εξηγείται γιατί τα ω-3 δεν θεραπεύουν την αναπαραγωγική αποτυχία σε αρουραίους, όπου είναι απαραίτητο το αραχιδονικό οξύ για τη σύνθεση ενεργών προσταγλανδινών που προκαλούν συστολή της μήτρας. Σε ορισμένο βαθμό, οποιοδήποτε ω-3 ή ω-6 μπορεί να συμβάλει στις αναπτυξιακές επιδράσεις της ανεπάρκειας απαραίτητων λιπαρών οξέων, αλλά μόνο τα ω-6 μπορούν να αποκαταστήσουν την αναπαραγωγική λειτουργία και να θεραπεύσουν τη δερματίτιδα σε αρουραίους. Συγκεκριμένα λιπαρά οξέα εξακολουθούν να απαιτούνται σε κρίσιμα στάδια της ζωής (π. χ. τη γαλουχία) και σε ορισμένες παθολογικές καταστάσεις.
Στην κοινή μη επιστημονική γραφή, στον όρο απαραίτητα λιπαρά οξέα περιλαμβάνονται όλα τα ω-3 και ω-6 λιπαρά οξέα. Τα συζευγμένα λιπαρά οξέα, όπως το καλενδικό οξύ, δεν θεωρούνται απαραίτητα. Οι έγκυρες πηγές αναφέρουν το σύνολο των οικογενειών, αλλά γενικά προτείνουν διατροφικές συστάσεις μόνο για το ΛΟ και το ΑΛΟ, με εξαίρεση το DHA για βρέφη ηλικίας μικρότερης των 6 μηνών. Το 2009 σε ανασκοπήσεις του ΠΟΥ/FAO και της Ευρωπαϊκής Αρχής Ασφάλειας Τροφίμων αναθεωρήθηκαν τα στοιχεία και κάνουν συστάσεις για τις ελάχιστες προσλαμβανόμενες ποσότητες ΛΟ και ΑΛΟ και, επίσης, συνιστούν την πρόσληψη ω-3 μεγαλύτερων αλυσίδων βάσει της συσχέτισης μεταξύ της κατανάλωσης ψαριών και του μικρότερου κινδύνου εμφάνισης καρδιαγγειακής νόσου. Οι προηγούμενες μελέτες είχαν ομαδοποιημένα όλα τα πολυακόρεστα λιπαρά οξέα μαζί χωρίς να διακρίνουν τα βραχείας από τα μακράς αλυσίδας πολυακόρεστα λιπαρά οξέα ή τα ω-3 από τα ω-6.
Υπό προϋποθέσεις απαραίτητα
Παραδοσιακά μιλώντας, τα μακράς αλυσίδας πολυακόρεστα λιπαρά οξέα δεν είναι απαραίτητα. Στις περιστάσεις που απαιτούνται μπορούν να θεωρηθούν ως υπό προϋποθέσεις απαραίτητα λιπαρά οξέα, ή ως μη απαραίτητα για τους υγιείς ενήλικες.
Διατροφικές πηγές
Στις διατροφικές πηγές των ω-3 και ω-6 λιπαρών οξέων περιλαμβάνονται τα ψάρια και τα οστρακοειδή, το έλαιο από φύκη, οι λιναρόσποροι και το λινέλαιο, οι σπόροι κάνναβης, το ελαιόλαδο, το σογιέλαιο, η κανόλα (ελαιοκράμβης), οι σπόροι τσία, οι κολοκυθόσποροι, οι ηλιόσποροι, τα φυλλώδη λαχανικά, και τα καρύδια.
Τα απαραίτητα λιπαρά οξέα συμμετέχουν σε πολλές μεταβολικές διεργασίες, και υπάρχουν στοιχεία που δείχνουν ότι η ανεπαρκής πρόσληψη απαραίτητων λιπαρών οξέων, ή η ακατάλληλη ισορροπία τύπων λιπαρών, συσχετίζεται με ορισμένες ασθένειες όπως την οστεοπόρωση.
Τα ψάρια αποτελούν την κύρια πηγή πρόσληψης των ω-3 μακράς αλυσίδας, εικοσιπενταενοϊκού οξέος και εικοσιδυεξαενοϊκού οξέος (DHA), τα οποία με την σειρά τους τα προσλαμβάνουν καταναλώνοντας άλγη και θαλάσσια φύκια. Ορισμένα φυτικά τρόφιμα περιέχουν ΑΛΟ που έχει ωφέλιμη δράση στην καρδιαγγειακή υγεία. Ορισμένοι χορτοφάγοι προσλαμβάνουν απαραίτητα λιπαρά οξέα καταναλώνοντας ορισμένα φύκη ή διατροφικά συμπληρώματα που παράγονται από αυτά. Το ανθρώπινο σώμα μπορεί να μετατρέψει το ΑΛΟ σε εικοσιπενταενοϊκό οξύ και τελικά σε DHA, αλλά το ποσοστό μετατροπής είναι ανεπαρκές και μάλιστα είναι υψηλότερο σε γυναίκες από ότι σε άντρες. Μερικές φορές πρέπει να χορηγείται DHA σε έμβρυα και βρέφη κατά την εγκυμοσύνη και την γαλουχία.
Ο Οδηγός Αναφοράς Των Λιπιδίων του IUPAC περιλαμβάνει έναν πολύ μεγάλο και λεπτομερή κατάλογο με τις περιεκτικότητες σε λιπαρά ορισμένων ζωικών και φυτικών λιπών, με συμπεριλαμβανόμενα των ω-3 και ω-6. Τα Αμερικάνικα Εθνικά Ινστιτούτα Υγείας δημοσίευσαν το Απαραίτητα Λίπη σε Εδώδιμα Έλαια, που περιλαμβάνει κατάλογο με 40 κοινά έλαια εστιάζοντας στα απαραίτητα λιπαρά οξέα και την αναλογία ω6/ω3. Το Φυτικά Λιπίδια ως Συστατικά της Βασικής Τροφής καταλογίζει σημαντικές φυτικές πηγές πρόσληψης απαραίτητων λιπαρών οξέων και αναφέρει σχολιασμούς και μία ανασκόπηση των βιοσυνθετικών οδών που εμπλέκονται. Οι προσεκτικοί αναγνώστες θα προσέξουν ότι δεν υπάρχει απόλυτη συμφωνία μεταξύ των πηγών, και αυτό οφείλεται κύρια στο ότι η περιεκτικότητα των φυτικών πηγών σε λιπαρά έχει διακυμάνσεις και εξαρτάται από τις συνθήκες της καλλιέργειας. Οι ζωικές πηγές έχουν μεγάλο εύρος διακυμάνσεων, και οι τιμές εξαρτώνται από την διατροφή του ζώου και το μέρος του ζώου από όπου προέρχονται τα λίπη.
Ανθρώπινη υγεία
Σχεδόν όλα τα πολυακόρεστα λιπαρά οξέα στην ανθρώπινη διατροφή είναι απαραίτητα, και είναι σημαντικά για τη ζωή και τον θάνατο των καρδιακών κυττάρων.
Προσλαμβανόμενες ποσότητες αναφοράς
Η ανεπάρκεια απαραίτητων λιπαρών οξέων έχει ως αποτέλεσμα δερματίτιδα παρόμοια με αυτήν που οφείλεται σε ανεπάρκεια ψευδαργύρου ή βιοτίνης.
Αναφορές
<references group="" responsive="0">
Κατηγορία:Λιπαρά οξέα
Γιαν Μάγεν
Το Γιαν Μάγεν (ορθή προφορά Γιαν Μάιεν) είναι ηφαιστειογενές νησί της Νορβηγίας, που βρίσκεται στον Αρκτικό Ωκεανό μήκους 55 χλμ. και έκτασης 377 τ.χλμ., καλυμμένο εν μέρει από παγετώνες (σε έκταση 114,2 τ.χλμ. γύρω από το ηφαίστειο Μπέερενμπεργκ. Αποτελείται από δύο τμήματα: το μεγαλύτερο βορειοανατολικό Νορντ-Γιαν και το μικρότερο νοτιοδυτικό Σερ-Γιαν, που συνδέονται με ένα ισθμό πλάτους 2,5 χλμ. Βρίσκεται 600 χλμ. βορειοανατολικά της Ισλανδίας, 500 χλμ. ανατολικά της κεντρικής Γροιλανδίας και 1.000 χλμ. δυτικά του Βόρειου Ακρωτηρίου της Νορβηγίας. Το νησί είναι ορεινό με υψηλότερη κορυφή το ηφαίστειο Μπέερενμπεργκ στο βορρά. Στον ισθμό βρίσκονται οι δύο μεγαλύτερες λίμνες του νησιού, η Σέρλαγκουνα (Νότια Λίμνη) και η Νόρντλαγκουνα (Βόρεια Λίμνη). Μία τρίτη λίμνη ονομάζεται Ούλερενγκλαγκουνα (Λίμνη Ούλερενγκ). Διοικητικά ανήκει στη Νορβηγία. Οικονομικά δεν έχει πλουτοπαραγωγικούς πόρους και η οικονομία του στηρίζεται στην παροχή υπηρεσιών (κυρίως στον μετεωρολογικό σταθμό τον οποίο διαθέτει).
Φυσικοί πόροι
Το νησί Γιαν Μάγεν έχει μόνο ένα εκμεταλλεύσιμο φυσικό πόρο, τα βότσαλα από τη θέση Τρόνγκσκαρετ. Πέραν αυτού η οικονομική δραστηριότητα περιορίζεται στην παροχή υπηρεσιών στους εργαζόμενους στον τηλεπικοινωνιακό και μετεωρολογικό σταθμό της Νορβηγίας στο νησί. Το Γιαν Μάγεν διαθέτει ένα μικρό χωμάτινο αεροδρόμιο μήκους 1.585 μέτρων. Οι μήκους 124,1 χλμ. ακτές δεν έχουν λιμάνια αλλά μόνο αγκυροβόλια στα ανοικτά.
Υπάρχουν σημαντικά αλιευτικά αποθέματα και η ύπαρξη του Γιαν Μάγεν δημιουργεί γύρω του μια μεγάλη αποκλειστική οικονομική ζώνη. Μια διένεξη μεταξύ Νορβηγίας και Δανίας σχετικά με την αποκλειστική ζώνη αλιείας μεταξύ Γιαν Μάγεν και Γροιλανδίας επιλύθηκε το 1988, παραχωρώντας στη Δανία τη μεγαλύτερη έκταση κυριαρχίας. Από γεωλόγους πιθανολογείται η ύπαρξη σημαντικών κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου κάτω από το βυθό γύρω από το Γιαν Μάγεν.
Καθεστώς
Το νησί Γιαν Μάγεν ανήκει στο Βασίλειο της Νορβηγίας. Από το 1995 διοικείται από τον περιφερειάρχη (fylkesmann) της πλησιέστερης σε αυτό περιφέρειας της βόρειας Νορβηγίας Νόρντλαντ. Εντούτοις κάποιες αρμοδιότητες επί του Γιαν Μάγεν έχουν παραχωρηθεί στο διοικητή του σταθμού του Οργανισμού Νορβηγικής Αμυντικής Μέριμνας, κλάδου των Νορβηγικών Ενόπλων Δυνάμεων.
Μεταφορές
Η μεταφορά στο νησί γίνεται με στρατιωτικά μεταφορικά αεροπλάνα C-130 της Νορβηγικής Βασιλικής Αεροπορίας, που προσγειώνονται στο χωμάτινο αεροδιάδρομο. Τα αεροπλάνα ξεκινούν από την Αεροπορική Βάση του Μπόντε οκτώ φορές το χρόνο. Καθώς το αεροδρόμιο δεν έχει υποδομές με όργανα προσγείωσης, είναι απαραίτητη η καλή ορατότητα και δεν είναι σπάνιο τα αεροπλάνα να αναγκάζονται να επιστρέψουν στο Μπόντε (δύο ώρες μακριά) χωρίς να προσγειωθούν. Για βαρειές προμήθειες έρχονται φορτηγά πλοία το καλοκαίρι, αλλά καθώς δεν υπάρχουν λιμάνια τα πλοία πρέπει να αγκυροβολήσουν μακριά από την ακτή.
Ιστορία
thumb|Παραλία στο νησί Γιαν Μάγεν
Ανεπιβεβαίωτες "ανακαλύψεις" μιας terra nullius
Μεταξύ του πέμπτου και του ενάτου αιώνα (400-900) μ.Χ. πολυάριθμες κοινότητες μοναχών από την Ιρλανδία διέπλεαν όλο το βόρειο Ατλαντικό με δερμάτινα σκάφη, εξερευνώντας και μερικές φορές εγκαθιστάμενοι σε μακρινά νησιά, όπου οι μοναστικές κοινότητες τους μπορούσαν να αποφεύγουν τη στενή επαφή με άλλους. Υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις της παρουσίας τους στις Νήσους Φερόες και την Ισλανδία πριν από την άφιξη των Βίκινγκ και τα μεσαιωνικά χρονικά, όπως το διάσημο Ταξίδι του Αγίου Μπρένταν του Ηγούμενου, μαρτυρούν το έντονο ενδιαφέρον για εξερεύνηση εκείνη την εποχή. Ένα σύγχρονο διατλαντικό ταξίδι απέδειξε την ικανότητα των παλιών θαλασσοπόρων να φτάσουν από την Ιρλανδία σε όλες τις περιοχές του Βόρειου Ατλαντικού, ακόμη και μακρύτερα από το Γιαν Μάγεν - και, δεδομένου του ευνοϊκού ανέμου, με ταχύτητα περίπου ίση με αυτή των σύγχρονων σκαφών. Αν και πλήρως εφικτό, δεν υπάρχει ωστόσο άμεσο φυσικό ίχνος μεσαιωνικής αποβίβασης ή εγκατάστασης στο Γιαν Μάγεν.
Ο τόπος που ονομάζεται Svalbarð ("ψυχρή ακτή") από τους Βίκινγκ στο παλιό μεσαιωνικό Βιβλίο του Αποικισμού μπορεί να ήταν το Γιαν Μάγεν (αντί της Σπιτσβέργης, που μετονομάστηκε σε Σβάλμπαρντ από τους Νορβηγούς τα νεότερα χρόνια). Η απόσταση από την Ισλανδία ως το Svalbarð που αναφέρεται σε αυτό το βιβλίο είναι ιστιοπλοΐα δύο ημερών (με ευνοϊκούς ανέμους), συμβατή με τα 550 χλμ περίπου ως το Γιαν Μάγεν και όχι με τουλάχιστον 1.550 χλμ. ως τη Σπιτσβέργη. Ωστόσο όσο γνωστό κι αν ήταν το Γιαν Μάγεν στην Ευρώπη εκείνη την εποχή, στη συνέχεια ξεχάστηκε για μερικούς αιώνες.
Το 17ο αιώνα υπήρξαν πολλοί ισχυρισμοί επανανακάλυψης του νησιού, που προκλήθηκαν από τον ανταγωνισμό στις περιοχές φαλαινοθηρίας της Αρκτικής και το νησί έλαβε πολλά ονόματα. Σύμφωνα με τον Tόμας Ετζ, καπετάνιο φαλαινοθηρικού των αρχών του 17ου αιώνα, που όμως ήταν συχνά ανακριβής, ο "Ουίλιαμ Χούντσον" ανακάλυψε το νησί το 1608 και του έδωσε το όνομά του. Ωστόσο ο Χούντσον θα μπορούσε να είχε έρθει μόνο με το ταξίδι του το 1607 (αν είχε κάνει μια παράλογη λοξοδρόμηση) και δεν έκανε καμία αναφορά στο ημερολόγιό του. Ο Ντάγκλας Χάντερ, στο Μισό φεγγάρι (2009), αναφέρει ότι ο Χούντσον μπορεί να μην ανέφερε την υποτιθέμενη ανακάλυψη του νησιού επειδή «δεν ήθελε να προκαλέσει μια εξέγερση του πληρώματος που θα μπορούσε να είχε ξεσπάσει εκείνη την εποχή, αν οι άντρες του συνειδητοποιούσαν πού προσπαθούσε να τους πάει." Αυτό ωστόσο είναι απλή εικασία του Χάντερ και δεν υπάρχει απολύτως κανένα στοιχείο για να υποστηριχθεί ένας τέτοιος ισχυρισμός.
Πρώτες επαληθευμένες ανακαλύψεις: χαρτογράφηση και ονομασία
Οι πρώτες επιβεβαιωμένες ανακαλύψεις του Γιαν Μάγεν, με τρεις ξεχωριστές αποστολές, έλαβαν χώρα το καλοκαίρι του 1614, πιθανώς μέσα σε ένα μήνα. Ο Ολλανδός Φοπ Γκέριτς, ενώ διηύθυνε μια φαλαινοθηρική επιχείρηση σταλμένος από τον Άγγλο Τζον Κλαρκ από τη Δουνκέρκη, ισχυρίστηκε (το 1631) ότι ανακάλυψε το νησί στις 28 Ιουνίου και το ονόμασε "Ισαβέλλα". Τον Ιανουάριο η Noordsche Compagnie (Βόρεια Εταιρεία), στα πρότυπα της Ολλανδικής Εταιρείας Ανατολικών Ινδιών, ιδρύθηκε για να υποστηρίξει τη φαλαινοθηρία των Ολλανδών στην Αρκτική. Δύο από τα πλοία της, που χρηματοδοτήθηκαν από εμπόρους από το Άμστερνταμ και το Ενκχάιζεν, έφτασαν στο Γιαν Μάγεν τον Ιούλιο του 1614. Οι πλοίαρχοι αυτών των πλοίων - Γιαν Γιάκομπσον Μάι βαν Σχέλινκαουτ του Gouden Cath (Χρυσή Γάτα) και Γιάκομπ ντε Χάουβενερ στο Orangienboom (Πορτοκαλιά) το ονόμασαν Mr. Joris Eylant από τον Ολλανδό χαρτογράφο Γιόρις Κάρολους που ήταν στο πλοίο και χαρτογράφησε το νησί. Οι πλοίαρχοι αναγνώρισαν ότι ένα τρίτο ολλανδικό πλοίο, το Cleyn Swaentgen (Μικρός Κύκνος) με πλοίαρχο το Γιαν Γιανς Κέρκοφ και χρηματοδότηση από τους μετόχους της Noordsche Compagnie από το Ντελφτ, είχε ήδη φτάσει στο νησί όταν έφθασαν εκείνοι. Είχαν υποθέσει ότι ο τελευταίος, ο οποίος ονόμασε το νησί Maurits Eylandt (ή Μαυρίκιος) από το Μαυρίκιο του Νάσσαου, Πρίγκιπα της Οράγγης θα ανέφερε την ανακάλυψή του στο Ολλανδικό Κοινοβούλιο. Ωστόσο οι έμποροι από το Ντελφτ αποφάσισαν να διατηρήσουν το μυστικό της ανακάλυψης και επέστρεψαν το 1615 για φαλαινοθηρία για ίδιο όφελος. Η διένεξη που ακολούθησε διευθετήθηκε μόλις το 1617, αν και οι δύο εταιρείες είχαν εν τω μεταξύ τη δυνατότητα φαλαινοθηρίας στο Γιαν Μάγεν.
Το 1615 αποβιβάσθηκε ο Αγγλος φαλαινοθήρας Ρόμπερτ Φόδερμπι. Σκεπτόμενος προφανώς ότι είχε κάνει μια νέα ανακάλυψη, ονόμασε το νησί "Νησί του Σερ Τόμας Σμιθ" και το ηφαίστειο "Μάουντ Χάκλοϊτ". Σε χάρτη του 1634 ο Ζαν Βρολίκ μετονόμασε το νησί Ιλ ντε Ρισελιέ, γαλ. ''Île de Richelieu'.
Το Γιαν Μάγεν πρωτοεμφανίστηκε στην έκδοση του 1620 του χάρτη της Ευρώπης του Βίλεμ Μπλάου, αρχικά εκδοθέντα από τον Κορνέλις Ντετζ το 1606. Ο Μπλάου, που ζούσε στο Άμστερνταμ, το ονόμασε "Γιαν Μάγεν" από τον πλοίαρχο Γιαν Γιάκομπσον Μάι του Gouden Cath. Ο Μπλάου έκανε τον πρώτο αναλυτικό χάρτη του νησιού στον περίφημό του άτλαντα «Zeespiegel» του 1623, καθιερώνοντας το σημερινό του όνομα.
Ολλανδική φαλαινοθηρική βάση
Από το 1615 ως το 1638 το Γιαν Μάγεν χρησιμοποιήθηκε ως φαλαινοθηρική βάση από την Ολλανδική Noordsche Compagnie, που είχε το μονοπώλιο της φαλαινοθηρίας στις περιοχές της Αρκτικής από το Κοινοβούλιο το 1614. Μόνο δύο πλοία, το ένα της Noordsche Compagnie και το άλλο των εμπόρων του Ντελφτ ήταν ανοιχτά του Γιαν Μάγεν το 1615. Την επόμενη χρονιά εστάλησαν στο νησί αρκετά σκάφη. Η Noordsche Compagnie έστειλε οκτώ πλοία συνοδευόμενα από τρία πολεμικά πλοία υπό το Γιαν Γιάκομπσον Σχρόμποπ, ενώ οι έμποροι του Ντελφτ έστειλαν πέντε πλοία υπό τον Αντριαν Ντίρκσον Λέβερσταϊν, γιο ενός από τους εμπόρους. Υπήρχαν επίσης δύο πλοία από τη Δουνκέρκη, που έστειλε ο Τζον Κλαρκ, καθώς και ένα πλοίο από το Λονδίνο και ένα από το Χαλ.
Ο Χέερτγε Γιαντς, καπετάνιος του Hope από το Ενκχάιζεν, έγραψε μια καθημερινή αναφορά της εποχής. Τα πλοία χρειάστηκαν δύο εβδομάδες για να φτάσουν στο Γιαν Μάγεν στις αρχές Ιουνίου. Στις 15 Ιουνίου συνάντησαν τα δύο αγγλικά πλοία, στα οποία ο Σχρόμποπ επέτρεψε να παραμείνουν, υπό την προϋπόθεση να δώσουν τη μισή ψαριά τους στα ολλανδικά. Οι ίδιοι όροι τέθηκαν στα πλοία από τη Δουνκέρκη. Στα τέλη Ιουλίου το πρώτο πλοίο έφυγε με πλήρες φορτίο φαλαινελαίου, ενώ τα υπόλοιπα έφυγαν στις αρχές Αυγούστου, μερικά γεμάτα με φαλαινέλαιο.
Εκείνη τη χρονιά 200 άνδρες ζούσαν και εργάζονταν εποχιακά στο νησί σε έξι προσωρινούς φαλαινοθηρικούς σταθμούς (κατά μήκος της βορειοδυτικής ακτής). Την πρώτη δεκαετία της φαλαινοθηρίας περισσότερα από δέκα πλοία επισκέπτονταν το Γιαν Μάγεν κάθε χρόνο, ενώ τη δεύτερη περίοδο (1624 και αργότερα) στέλνονταν πέντε ως δέκα πλοία. Το 1624 χτίστηκαν δέκα ξύλινα σπίτια στο Ζούιντμπαϊ. Αυτή την περίοδο οι Ολλανδοί φαίνεται να είχαν εγκαταλείψει τους προσωρινούς σταθμούς, που αποτελούνταν από σκηνές από καραβόπανο και στοιχειώδεις φούρνους, αντικαθιστώντας τους με δύο ημιμόνιμους σταθμούς με ξύλινες αποθήκες και κατοικίες και μεγάλους φούρνους από τούβλα, έναν στο προαναφερθέν Ζούιντμπαϊ και τον άλλο στο βόρειο κόλπο. Το 1628 κατασκευάστηκαν δύο οχυρά για την προστασία των σταθμών. Μεταξύ των ναυτικών που δραστηριοποιούντο στο Γιαν Μάγεν ήταν ο μεταγενέστερα ναύαρχος Μιχίλ Άντριανσον ντε Ράουτερ, που το 1633 σε ηλικία 26 ετών για πρώτη φορά ενεγράφη ως αξιωματικός στο πλοίο de Groene Leeuw (Πράσινος Λέων) και ξαναπήγε στο Γιαν Μάγεν το 1635 με το ίδιο πλοίο. Το 1632 η Noordsche Compagnie έδιωξε τους, απασχολούμενους στους Δανούς, Βάσκους φαλαινοθήρες από τη Σπιτσβέργη. Σε αντίποινα οι τελευταίοι έπλευσαν στο Γιαν Μάγεν, όταν οι Ολλανδοί είχαν φύγει το χειμώνα, για να λεηλατήσουν τον ολλανδικό εξοπλισμό και να κάψουν τους οικισμούς και τους εμπορικούς σταθμούς. Ο καπετάνιος Όουτχερ Γιάκομπς από το Γκρούτεμπρεκ κλήθηκε να παραμείνει τον επόμενο χειμώνα (1633/34) στο Γιαν Μάγεν με έξι ναυτικούς για να υπερασπιστεί το νησί. Ενώ μια ομάδα με το ίδιο καθήκον επέζησε το χειμώνα στη Σπιτσβέργη και οι επτά στο Γιαν Μάγεν πέθαναν από σκορβούτο ή τριχίνωση (από την κατανάλωση ωμού κρέατος πολικών αρκούδων) σε συνδυασμό με τις σκληρές συνθήκες.
Κατά την πρώτη φάση της φαλαινοθηρίας το αποτέλεσμα ήταν γενικά καλό, μερικές φορές εξαιρετικό. Για παράδειγμα ο Μάτις Γιάνσον Χέπστοκ έπιασε 44 φάλαινες στο Χέπστοκμπουκτα το 1619, από τις οποίες παρήγαγε 2300 βαρέλια φαλαινελαίου. Κατά τη δεύτερη φάση οι αποδόσεις ήταν πολύ χαμηλότερες. Ενώ το 1631 αποδείχθηκε μια πολύ καλή εποχή, το επόμενο έτος, λόγω του καιρού και του πάγου, πιάστηκαν μόνο οχτώ φάλαινες. Το 1633 ένδεκα πλοία κατάφεραν να πιάσουν μόλις 47 φάλαινες. ενώ ακόμα λιγότερες (42) ο ίδιος αριθμός πλοίων το 1635. Η φάλαινα μυστακοκήτος κυνηγήθηκε τοπικά σχεδόν μέχρι εξαφάνισης γύρω στο 1640 (περίπου 1000 είχαν σκοτωθεί και υποστεί επεξεργασία στο νησί), οπότε το Γιαν Μάγεν εγκαταλείφθηκε και παρέμεινε ακατοίκητο για δυόμισι αιώνες.
19ος και 20ός αιώνας
Κατά το Διεθνές Πολικό Έτος 1882-1883 η Αυστροουγγρική Αποστολή στο Βόρειο Πόλο παρέμεινε ένα έτος στο Γιαν Μάγεν. Η αποστολή πραγματοποίησε εκτεταμένη χαρτογράφηση της περιοχής, με τους χάρτες τους να έχουν τέτοια ποιότητα, που χρησιμοποιούντο μέχρι τη δεκαετία του 1950. Ο Αυστριακός πολικός σταθμός στο νησί Γιαν Μάγεν κατασκευάσθηκε και εξοπλίστηκε το 1882 πλήρως με έξοδα του Κόμη Βίλτσεκ.
Πολικές αρκούδες εμφανίζονται στο Γιαν Μάγεν, αν και σε μειωμένους αριθμούς σε σύγκριση με παλαιότερες εποχές. Μεταξύ 1900 και 1920 υπήρχαν αρκετοί Νορβηγοί κυνηγοί που περνούσαν το χειμώνα στο Γιαν Μάγεν, κυνηγώντας αρκτικές αλεπούδες καθώς και μερικές πολικές αρκούδες. Αλλά η υπερεκμετάλλευση σύντομα έκανε τα κέρδη να μειωθούν και το κυνήγι σταμάτησε. Οι πολικές αρκούδες είναι γενετικά διαφορετικές σε αυτήν την περιοχή της Αρκτικής από εκείνες που ζουν αλλού.
Η Κοινωνία των Εθνών παραχώρησε στη Νορβηγία δικαιοδοσία για το νησί και το 1921 η Νορβηγία άνοιξε εκεί τον πρώτο μετεωρολογικό σταθμό. Το 1926 το σύνολο του νησιού προσαρτήθηκε στη Νορβηγία, όταν ο Χόλβαρντ Ντέβολντ ήταν επικεφαλής της βάσης καιρικών παρατηρήσεων του νησιού. Στις 27 Φεβρουαρίου του 1930 το νησί έγινε Ντε γιούρε τμήμα του Βασίλειου της Νορβηγίας.
Κατά το Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμο η ηπειρωτική Νορβηγία δέχθηκε εισβολή και καταλήφθηκε από τη Γερμανία την άνοιξη του 1940. Η τετραμελής ομάδα στο Γιαν Μάγεν παρέμεινε στη θέση της και σε μια πράξη ανυπακοής άρχισε να στέλνει τις εκθέσεις της για τον καιρό στο Ηνωμένο Βασίλειο αντί της Νορβηγίας. Οι Βρετανοί έδωσαν στο Γιαν Μάγεν το κωδικό όνομα 'Island X' και προσπάθησαν να το ενισχύσουν με στρατεύματα για να αντιμετωπίσει τυχόν γερμανική επίθεση. Το νορβηγικό περιπολικό σκάφος Fridtjof Nansen προσέκρουσε στο Νανσεφλούα, έναν από τους πολλούς αχαρτογράφητους υφάλους λάβας του νησιού και το 68μελές πλήρωμα εγκατέλειψε το πλοίο και εντάχθηκε στη νορβηγική ομάδα στην ακτή. Ο Βρετανός διοικητής της αποστολής μετά την απώλεια της κανονιοφόρου αποφάσισε να εγκαταλείψει το Γιαν Μάγεν μέχρι την επόμενη άνοιξη και κάλεσε για ένα σκάφος διάσωσης. Μέσα σε λίγες μέρες ένα πλοίο έφτασε και απομάκρυνε τους τέσσερις Νορβηγούς και τις ενισχύσεις τους μετά τη διάλυση του μετεωρολογικού σταθμού για να αποφευχθεί η πτώση του στα χέρια των Γερμανών. Οι Γερμανοί προσπάθησαν να αποβιβάσουν μια μετεωρολογική ομάδα στο νησί στις 16 Νοεμβρίου 1940. Το γερμανικό πλοίο που τη μετέφερε συνετρίβη στα βράχια λίγο έξω από το Γιαν Μάγεν μετά τον εντοπισμό του με ραντάρ από ένα βρετανικό αντιτορπιλικό που περιπολούσε. Αυτό δεν ήταν τυχαίο δεδομένου ότι το γερμανικό σχέδιο είχε γίνει αντιληπτό από την αρχή από τους βρετανικούς ασύρματους σταθμούς της Υπηρεσίας Ασφάλειας Ραδιοεπικοινωνιών, που παρακολουθούσαν τις ανακοινώσεις της Άμπβερ (Γερμανικής Υπηρεσίας Πληροφοριών) σχετικά με την επιχείρηση και το αντιτορπιλικό καραδοκούσε. Το μεγαλύτερο μέρος του πληρώματος βγήκε στην ξηρά και συνελήφθη από μια αποβατική ομάδα από το αντιτορπιλικό. Οι Σύμμαχοι επέστρεψαν στο νησί στις 10 Μαρτίου 1941, όταν το νορβηγικό πλοίο Veslekari, συνοδευόμενο από το περιπολικό σκάφος Honningsvåg, αποβίβασε στο νησί 12 Νορβηγούς μετεωρολόγους. Οι ραδιοφωνικές μεταδόσεις της ομάδας πρόδωσαν σύντομα την παρουσία τους στον Άξονα και γερμανικά αεροπλάνα από τη Νορβηγία άρχισαν να βομβαρδίζουν το Γιαν Μάγεν όποτε το επέτρεπαν οι καιρικές συνθήκες, αν και προξένησαν μικρές ζημιές. Σύντομα έφθασαν προμήθειες και ενισχύσεις, ακόμα και μερικά αντιαεροπορικά όπλα, παρέχοντας στο νησί μια φρουρά μερικών δεκάδων μετεωρολόγων και στρατιωτών. Μέσα στο 1941 η Γερμανία εγκατέλειψε την ελπίδα να εκδιώξει τους Συμμάχους από το νησί και οι συνεχείς αεροπορικές επιδρομές σταμάτησαν.
Στις 7 Αυγούστου 1942 ένα Γερμανικό Focke-Wulf Fw 200 "Condor", πιθανότατα σε αποστολή βομβαρδισμού του σταθμού, συνετρίβη λόγω της ομίχλης στην κοντινή βουνοπλαγιά του Ντανιλσενκράτερετ, με απώλεια και των εννέα μελών του πληρώματος. Το 1950 η πτώση ενός άλλου γερμανικού αεροπλάνου με τετραμελές πλήρωμα ανακαλύφθηκε στη νοτιοδυτική πλευρά του νησιού. Το 1943 οι Αμερικανοί εγκατέστησαν ένα σταθμό ραδιοεντοπισμού, ονόματι Ατλάντικ Σίτυ στο βορρά για τον εντοπισμό των γερμανικών βάσεων ραντάρ στη Γροιλανδία.
Μετά τον πόλεμο ο μετεωρολογικός σταθμός τοποθετήθηκε στο Ατλάντικ Σίτυ, αλλά μετακόμισε το 1949 σε νέα θέση. Το Ράδιο Γιαν Μάγεν χρησίμευσε επίσης ως σημαντικός ραδιοφωνικός σταθμός για την κυκλοφορία των πλοίων στον Αρκτικό Ωκεανό. Το 1959 το ΝΑΤΟ αποφάσισε να κατασκευάσει το δίκτυο LORAN-C στον Ατλαντικό Ωκεανό και ένας από τους πομπούς επρόκειτο να είναι στο Γιαν Μάγεν. Τοο 1961 οι νέες στρατιωτικές εγκαταστάσεις, συμπεριλαμβανομένου ενός νέου αεροδρομίου, λειτουργούσαν.
Για κάποιο χρονικό διάστημα οι επιστήμονες αμφέβαλλαν αν μπορούσε να υπάρξει κάποια δραστηριότητα στο ηφαίστειο Μπέερενμπεργκ, αλλά το 1970 το ηφαίστειο εξερράγη και πρόσθεσε άλλα 3 χλμ. μάζας εδάφους στο νησί κατά τις τρεις ως τέσσερις εβδομάδες της δραστηριότητάς του. Έκανε περισσότερες εκρήξεις το 1973 και το 1985. Κατά τη διάρκεια μιας έκρηξης η θερμοκρασία της θάλασσας γύρω από το νησί μπορεί να αυξηθεί από ακριβώς πάνω από τους 0° στους περίπου 30° C.
Καταφύγιο άγριας ζωής
Ένας κανονισμός που χρονολογείται από το 2010 καθιστά το νησί καταφύγιο άγριας ζωής υπό νορβηγική δικαιοδοσία. Στόχος αυτού του κανονισμού είναι να εξασφαλίσει τη διατήρηση ενός παρθένου νησιού της Αρκτικής και της θαλάσσιας ζωής γύρω του, συμπεριλαμβανομένου του βυθού του ωκεανού. Οι αποβιβάσεις στο Γιαν Μάγεν μπορούν να γίνουν με πλοίο. Ωστόσο αυτό επιτρέπεται μόνο σε ένα μικρό μέρος του νησιού, το Båtvika. Δεδομένου ότι δεν υπάρχει καμμία εμπορική αεροπορική εταιρεία που να λειτουργεί στο νησί, δεν μπορεί να φτάσει κανείς εκεί με αεροπλάνο, παρά μόνο με τσάρτερ. Η άδεια προσγείωσης πτήσης τσάρτερ πρέπει να εξασφαλιστεί εκ των προτέρων. Η άδεια διαμονής στο νησί πρέπει να λαμβάνεται εκ των προτέρων και γενικά περιορίζεται σε λίγες μέρες (ή ακόμα και ώρες). Η τοποθέτηση σκηνής ή η εγκατάσταση κατασκήνωσης απαγορεύεται. Υπάρχει ξεχωριστός κανονισμός για τη διαμονή αλλοδαπών .
Περιοχή Σημαντικών Πτηνών
Το νησί αναγνωρίστηκε από την BirdLife International ως Περιοχή Σημαντικών Πτηνών, επειδή είναι τόπος αναπαραγωγής για μεγάλο αριθμό θαλάσσιων πτηνών, υποστηρίζοντας 152.000-448.000 ζεύγη προστατευομένων ειδών.
Κλίμα
Το Γιαν Μάγεν έχει υπερωκεάνειο πολικό κλίμα, παρόμοιο με της Γροιλανδίας και του Σβάλμπαρντ, με Κλιματική ταξινόμηση Κέππεν ET. Η ισχυρή επιρροή του Ρεύματος του Κόλπου κάνει τις εποχιακές μεταβολές της θερμοκρασίας εξαιρετικά μικρές λαμβάνοντας υπόψη το γεωγραφικό πλάτος του νησιού, από 6 ° C τον Αύγουστο ως -6 ° C το Φεβρουάριο, αλλά και το νησί πολύ συννεφιασμένο με λίγη ηλιοφάνεια ακόμη και κατά τη διάρκεια της συνεχούς πολικής ημέρας. Η βαθιά χιονοκάλυψη εμποδίζει την ανάπτυξη μόνιμα παγωμένου εδάφους παρά τη μικρή μέση ετήσια θερμοκρασία, που είναι ελαφρά χαμηλότερη του μηδενός.
Διοίκηση
Διοικητής του Σταθμού του νησιού (Stasjonssjef) από τις 8 Απριλίου 2013 είναι ο Νορβηγός Χάλφαρντ Γιάκομπσεν (Hallvard Jacobsen).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νησιά της Νορβηγίας
Ραλφ Σάμσον
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές του NBA Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές All-Star Game (NBA) Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Χιούστον Ρόκετς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σακραμέντο Κινγκς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ουάσινγκτον Ουίζαρντς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ισπανικών συλλόγων Κατηγορία:Σέντερ Κατηγορία:Εισαχθέντες στο Naismith Memorial Basketball Hall of Fame
Μπαλοδημαίικα Μεσσηνίας
Τα Μπαλοδημαίικα, αναφερόμενα παλαιότερα και ως τα Μπαλοδημέϊκα, είναι οικισμός κοντά στην Πύλο και υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Πύλου - Νέστορος, του Νομού Μεσσηνίας.
Τοποθεσία
Τα Μπαλοδημαίικα βρίσκονται περίπου 9,5 χιλιόμετρα προς τα βορειοανατολικά της Πύλου και περίπου 20 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά από την Χώρα. Έχουν υψόμετρο 157 μέτρα και απέχουν 5 περίπου χιλιόμετρα από τις ακτές του κόλπου της Πύλου. Κοντά στα Μπαλοδημαίικα, προς τα βόρεια βρίσκεται η Στενωσιά σε απόσταση 3,5 περίπου χιλιομέτρων και προς τα νοτιοδυτικά βρίσκεται η Πύλα σε απόσταση 1,5 περίπου χιλιομέτρων αντίστοιχα.
Ιστορία
Το χωριό έχει ιστορία που ακολουθεί την ιστορία της Μεσσηνίας, της Πύλου και της ευρύτερης περιοχής της Πυλίας. Η περιοχή του οικισμού, κατά την αρχαιότητα, ήταν τμήμα του βασιλείου του Νέστορα, της αρχαίας Πύλου. Το όνομα του οικισμού προέρχεται από την ονομασία που έφερε, στις αρχές του 20ου αιώνα, η πλειονότητα των κατοίκων του, οι οποίοι είχαν το επώνυμο Μπαλοδήμας.
Διοικητική ιστορία
Τα Μπαλοδημέϊκα προσαρτήθηκαν επίσημα, το 1908, στον παλαιό Δήμο Πύλου, ή Δήμου Πυλίων, όπως αναφερόταν τότε, όπου και παρέμεινε ως το 1912 που ο δήμος καταργήθηκε. Το 1912 τα Μπαλοδημέϊκα προσαρτώνται στην Κοινότητα Χανδρινού, με έδρα τον Χανδρινό. Στην Κοινότητα Χανδρινού προσαρτήθηκαν επίσης οι οικισμοί Καντηλιοκέρι (σήμερα η Πλατανόβρυση), Καμπάσι (μετονομάσθηκε το 1956 σε Κάλαμος, καταργήθηκε το 1961) και Αβαρινίτσα (καταργήθηκε το 1920). Το 1919 τα Μπαλοδημέϊκα αποσπώνται από την Κοινότητα Χανδρινού και προσαρτώνται στην Κοινότητα Πύλου, με έδρα την Πύλο, ως το 1928, που αποσπώνται εκ νέου και από την κοινότητα αυτή και προσαρτώνται στην Κοινότητα Πύλας, με έδρα την Πύλα. Το 1940 η ονομασία του χωριού τροποποιείται μερικώς και από Μπαλοδημέϊκα διορθώνεται σε Μπαλοδημαίικα, ονομασία που διατηρεί επίσημα ως σήμερα. Το χωριό παρέμεινε ως οικισμός της Κοινότητας Πύλας, από το 1928 ως το 1997, όταν τότε, στα πλαίσια των αλλαγών που επήλθαν στη τοπική αυτοδιοίκηση, μέσω του σχεδίου «Καποδίστριας», η Πύλα και τα Μπαλοδημαίικα υπήχθησαν στον κατηργημένο Δήμο Πύλου, ως το 2010. Από το 2011, μετά τις νέες αλλαγές του σχεδίου «Καλλικράτης» τα Μπαλοδημαίικα ανήκουν πλέον στον νέο Δήμο Πύλου - Νέστορος. Ο δήμος αυτός, συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης με την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Κορώνης, Μεθώνης, Παπαφλέσσα, Πύλου, Νέστορος και Χιλιοχωρίων. Τα Μπαλοδημαίικα σήμερα είναι οικισμός της Τοπικής Κοινότητας της Πύλας του Δήμου Πύλου-Νέστορος, της οποίας έδρα είναι η Πύλα.
Κάτοικοι
Ο οικισμός, με βάση την απογραφή του 2011, έχει 26 μόνιμους κατοίκους, οι οποίοι απασχολούνται κυρίως σε διάφορες αγροτικές εργασίες.
Κτίρια
Εκτός από τα παραδοσιακά σπίτια υπάρχει και η εκκλησία του χωριού, ο Ιερός Ναός της Αγίας Παρασκευής, ο οποίος υπάγεται στην Ιερά Μητρόπολη Μεσσηνίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Επαρχία Πυλίας Κατηγορία:Δήμος Πύλου - Νέστορος
Κουμάρι (θεά)
Στο Νεπάλ, η κουμάρι είναι ένα κορίτσι που δεν έχει φτάσει στην φάση της ήβης και ανήκει στην κάστα Σάκια ή της φυλής Μπατζρατσάρια της νεπαλέζικης βουδιστικής κοινότητας Νεβάρι. Η κουμάρι είναι σεβαστή και λατρεύεται από κάποιους Νεπαλέζους Ινδουιστές. Ενώ υπάρχουν πολλές κουμάρι σε όλο το Νεπάλ, με ορισμένες πόλεις να έχουν πάνω από μια, η πιο γνωστή είναι η Βασιλική Κουμάρι του Κατμαντού. Ζει στο Κουμάρι Γκαρ, ένα παλάτι στο κέντρο της πόλης. Η διαδικασία επιλογής της είναι ιδιαίτερα αυστηρή. Από το 2017, η βασιλική κουμάρι είναι η Τρίσνα Σάκια, ηλικίας 3 ετών, η οποία κατέχει το αξίωμα από τον Σεπτέμβριο του 2017 και τοποθετήθηκε από την Μαοϊκή κυβέρνηση που αντικατέστησε τη μοναρχία. Η Ουνίκα Μπατζρατσάρια επελέγη τον Απρίλιο του 2014 ως κουμάρι του Πατάν, είναι η δεύτερη σημαντικότερη ζωντανή θεά.
Μια κουμάρι επιλέγεται γενικά για μια μέρα και λατρεύεται αναλόγως σε ορισμένα φεστιβάλ όπως το Ναβαράτρι ή τη Ντούργκα Πούτζα. Στην Κοιλάδα του Κατμαντού αυτή είναι μια ιδιαίτερα διαδεδομένη πρακτική. Πιστεύεται ότι η Κουμάρι είναι ενσάρκωση του Ταλέτζου. Όταν αρχίζει η πρώτη έμμηνος ρύση, πιστεύεται ότι η θεά αδειάζει το σώμα της. Μια σοβαρή ασθένεια ή σοβαρή απώλεια αίματος από έναν τραυματισμό επίσης προκαλεί την απώλεια της θεϊκής ιδιότητάς της.
Κατάλογος κουμάρι
μικρογραφία|Κουμάρι Ντεβί, Κατμαντού, Μάρτιος 2007
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτισμός του Νεπάλ Κατηγορία:Ινδουισμός
Εμιλιάνο Σέχου
Ο Εμιλιάνο Σέχου (αλβανικά: Emiljano Sehu, γενν. 10 Ιουνίου 1998) είναι Αλβανός ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως αμυντικός στον Αλμωπό Αριδαίας.
Ποδοσφαιρική καριέρα
Ο Σέχου αγωνίστηκε στην ομάδα του Πλατανιά από το 2014 ως το 2016, ενώ τη σεζόν 2016-17 συμμετείχε αρχικά με τη Λουφτετάρι στο πρωτάθλημα Αλβανίας και στη συνέχεια με την Α.Ε.Ε.Κ. ΙΝ.ΚΑ. στην ελληνική Γ΄ Εθνική.
Το καλοκαίρι του 2017, πήγε ως ελεύθερη μεταγραφή στον Α.Ο. Καβάλας, με τον οποίο συμμετείχε επίσης στο πρωτάθλημα Γ΄ Εθνικής, ενώ μετά το τέλος της σεζόν συμφώνησε για τη νέα χρονιά με την Επισκοπή Ρεθύμνου, αγωνιζόμενος έτσι και τη σεζόν 2018-19 στη Γ΄ Εθνική.
Το καλοκαίρι του 2019, ο Σέχου μεταπήδησε στον Ο.Φ. Ιεράπετρας, για να τον ενισχύσει στη Football League, μετά την άνοδό του από τη Γ΄ Εθνική ως πρωταθλητής του 5ου Ομίλου.
Το καλοκαίρι του 2021, ο Σέχου υπέγραψε συμβόλαιο με τον Αλμωπό Αριδαίας που συμμετέχει στην Super League 2.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αλβανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Πλατανιά Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λουφτετάρι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Καβάλα
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Θεσσαλίας 2013–14
Η περίοδος 2013–14 της Ε.Π.Σ. Θεσσαλίας διεξάγεται με 40 ομάδες σε 2 κατηγορίες, την Α' Ερασιτεχνική σε 1 όμιλο με 16 ομάδες και τη Β' Ερασιτεχνική σε 2 ομίλους με 24 ομάδες.
Πρωτάθλημα
Το πρωτάθλημα της Α΄ Κατηγορίας ξεκίνησε το Σαββατοκύριακο 21-22 Σεπτεμβρίου του 2013 με τη συμμετοχή 16 συλλόγων. O Πύρασος Νέας Αγχιάλου είχε πανηγυρίσει το πρωτάθλημα 2013-14, και o Λευτέρης Δενελάβας με τον με τον Πύρασο είχε αναδειχθεί πρώτος σκόρερ.
Πηγές - Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Θεσσαλίας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2013-2014
Χόκαν Σάντμπεργκ
Ο Χόκαν Σάντμπεργκ (στα σουηδικά Håkan Sandberg, γεν. 27 Ιουλίου 1958 Ludvika, Σουηδία) είναι Σουηδός πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν στη θέση του κεντρικού επιθετικού, με σημαντική καριέρα στη χώρα του αλλά και στην Ελλάδα.
Με εντυπωσιακή εμφάνιση (κατάξανθος, ύψος 1,88 μ.) δυνατό διασκελισμό και τεχνικά χαρακτηριστικά στο παιχνίδι του, ήταν το ίδιο αποτελεσματικός τόσο στο χαμηλό όσο και στο ψηλό παιχνίδι.
Στη Σουηδία αγωνίσθηκε με τα χρώματα των Orebro και Γκέτεμποργκ αλλά και στην Εθνική Ομάδα της Σουηδίας, πριν μεταγραφεί στην ΑΕΚ το καλοκαίρι του 1984, στο απόγειο της καριέρας του. Ωστόσο, στον πρώτο του επίσημο αγώνα με το Αιγάλεω εκτός έδρας (0-0) εξουδετερώθηκε αναπάντεχα από τον αντίπαλο κεντρικό αμυντικό των γηπεδούχων, Παναγιώτη Σκόνδρα. Ακολούθησαν εντυπωσιακές του εμφανίσεις τα τρία επόμενα χρόνια και το καλοκαίρι του 1987 μεταπήδησε στον Ολυμπιακό, αλλά δεν κατάφερε να βρεθεί στο ίδιο επίπεδο απόδοσης και το Δεκέμβριο του ίδιου έτους αποχώρησε και υπέγραψε στη σουηδική Sundsvall. Με την ΑΕΚ έλαβε μέρος σε συνολικά 80 αγώνες πρωταθλήματος, σημειώνοντας 30 τέρματα.
Πηγές
Κατηγορία:Σουηδοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Σουηδοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σουηδίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Έρεμπρο ΣΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΙΦΚ Γκέτεμποργκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΓΙΦ Σούντσβαλ
Αεροδρόμιο του Μπόρνμουθ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αεροδρόμια στην Αγγλία
Βροχή διαττόντων
Μία βροχή διαττόντων αστέρων ή ορθότερα βροχή μετεώρων είναι ένα ουράνιο φαινόμενο που συμβαίνει όταν η Γη διέρχεται μέσα από σμήνη σωματιδίων μετεωρικής ύλης. Η ύλη αυτή προέρχεται συνήθως από κομήτες που έχουν μερικώς ή ολικώς διαλυθεί. Το φαινόμενο αυτό συμβαίνει σε ορισμένη ημέρα του έτους όταν η Γη βρίσκεται στη τομή της τροχιάς της με τη τροχιά κάποιου κομήτη ή πολύ κοντά σ΄ αυτήν. Γι΄ αυτό το λόγο και οι διάττοντες αστέρες παρατηρούνται σαν να «πηγάζουν» από ένα συγκεκριμένο σημείο της ουράνιας σφαίρας, που ονομάζεται ακτινοβόλο σημείο, απ΄ όπου και εμφανίζονται με χαρακτηριστικά υψηλότερους ρυθμούς (διάττοντες ανά ώρα) από τον μέσο όρο εμφάνισής τους.
Εξήγηση των βροχών μετεώρων
Κάθε φορά που ένας περιοδικός κομήτης περνά από το περιήλιο της τροχιάς του παράγει μυριάδες σωματίδια, που ονομάζονται μετεωροειδείς, τα οποία αργά αλλά σταθερά διασκορπίζονται κατά μήκος της τροχιάς του κομήτη, σε μια αρκετά πλατιά ζώνη. Αν η τροχιά της Γης γύρω από τον Ήλιο και η τροχιά του κομήτη πλησιάζουν αρκετά η μία την άλλη σε κάποια περιοχή, τότε η γη θα περνά μέσα από αυτό το «ρεύμα μετεωροειδών» επί λίγες ημέρες, περίπου τις ίδιες ημερομηνίες κάθε χρόνο. Τότε οι κάτοικοι της Γης παρατηρούν μία βροχή διαττόντων. Οι συγκεκριμένοι κομήτες-πατέρες των περισσότερων καταγεγραμμένων βροχών διαττόντων έχουν πλέον ταυτοποιηθεί. Υπάρχουν και λίγες βροχές διαττόντων που προέρχονται από αστεροειδείς.
Η βαρυτική έλξη των πλανητών καθορίζει πού θα περάσει την τροχιά της Γης το ρεύμα μετεωροειδών. Σε μεγαλύτερα χρονικά διαστήματα ωστόσο, τα ρεύματα αυτά μπορεί να εξελιχθούν κατά πολύπλοκους τρόπους. Οι τροχιές ορισμένων περιοδικών κομητών βρίσκονται σε συντονισμό με τον Δία ή κάποιο άλλο μεγάλο πλανήτη: Ν περιφορές του κομήτη γίνονται στον ίδιο χρόνο με Μ περιφορές του πλανήτη, όπου Μ, Ν φυσικοί αριθμοί. Επειδή τότε ο πλανήτης έχει την ίδια σχετική θέση ως προς το ρεύμα κατά διαστήματα, τείνει να τραβήξει τους μετεωροειδείς σε αυτή τη σχετική θέση, δημιουργώντας λεπτά «νήματα» αντί ρεύματα.
Επίσης, οι πολύ κοντινές διαβάσεις των ίδιων των μετεωροειδών από τους πλανήτες, τους επιταχύνουν ή τους επιβραδύνουν μεταβάλλοντας σημαντικά τις τροχιές τους. Αν ο πλανήτης είναι η Γη, αποτέλεσμα είναι η εμφάνιση κενών στη βροχή διαττόντων κατά το επόμενο έτος.
Τρίτος παράγοντας είναι η πίεση ακτινοβολίας από το φως και την υπόλοιπη ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία του Ηλίου, που οδηγεί ιδίως τους μικρότερους κόκκους μακρύτερα από τον Ήλιο.
Προέλευση μετεώρων
thumb|left|200px|Σκίτσο του [[Κομήτης Μπιέλα|Κομήτη Μπιέλα το 1846, μετά τη διάσπασή του σε δυο μέρη]] thumb|200px|Ο κομήτης του Χέιλ-Μπόπ, σε φωτογραφία του Geoff Chester στις 11 Μαρτίου 1997
Η αρχική σύνδεση των διαφόρων ετήσιων βροχών μετεώρων με τους κομήτες βασίστηκε στην παρατήρηση της συμπεριφοράς του Κομήτη Μπιέλα που ανακαλύφτηκε το 1826. Όταν ο κομήτης αυτός επέστρεψε το 1845 διαχωρίστηκε σε δύο κομμάτια που επέστρεψαν και πάλι το 1851, αν και από τότε δεν ξαναεμφανίστηκε ποτέ. Τον Νοέμβριο όμως του 1872, σε μία καταπληκτική εμφάνιση μιας «καταιγίδας διαττόντων» μετρήθηκαν εκατό περίπου διάττοντες κάθε λεπτό και επί μία ολόκληρη ώρα. Οι διάττοντες αυτοί εκπέμπονταν από το σημείο του ουρανού από το οποίο αναμενόταν να εμφανιστεί ο κομήτης Μπιέλλα τον ίδιο εκείνο μήνα. Έτσι το φαινόμενο αυτό επιβεβαίωσε την υποψία των επιστημόνων που συνδύαζαν τις βροχές διαττόντων με τους κομήτες.
Είναι επίσης γεγονός ότι κάθε ημέρα που περνάει πάνω από 100 τόνοι λεπτής σκόνης πέφτει πάνω στην επιφάνεια της Γης χωρίς καν να το καταλάβουμε. Υπολογίζεται ότι 1.000 περίπου από τους διαστημικούς αυτούς «επιδρομείς» είναι αρκετά μεγάλοι ώστε να αντέξουν το ταξίδι μέσα από την ατμόσφαιρα του πλανήτη μας κάθε χρόνο και φτάνουν στην επιφάνεια της Γης ως μετεωρίτες. Επειδή όμως τα 2/3 του πλανήτη μας είναι καλυμμένα με νερό οι πτώσεις αυτές σπάνια γίνονται αντιληπτές.
Το ακτινοβόλο σημείο
Επειδή οι μετεωροειδείς κινούνται σε παράλληλες τροχιές και με την ίδια περίπου ταχύτητα, εμφανίζονται στον γήινο παρατηρητή να «προέρχονται» από ένα συγκεκριμένο σημείο της ουράνιας σφαίρας, που ονομάζεται «ακτινοβόλο σημείο» και είναι μοναδικό και χαρακτηριστικό για κάθε βροχή διαττόντων. Μάλιστα, το ακτινοβόλο σημείο δίνει στη βροχή αυτή το όνομά της, συνήθως του αστερισμού στον οποίο περιέχεται αυτό, π.χ. «Περσίδες» από τον Περσέα. Η ύπαρξη του ακτινοβόλου σημείου οφείλεται στην Προοπτική, παρόμοια με τις σιδηροδρομικές γραμμές που φαίνεται να «συγκλίνουν» σε ένα σημείο του ορίζοντα. Το σημείο αυτό είναι σταθερό ως προς τους αστερισμούς και συνεπώς κινείται μαζί τους από την ανατολή προς τη δύση κατά τη διάρκεια μιας νύκτας, ανατέλλει και δύει και αυτό όπως τα άστρα.
Οι γνωστότερες βροχές μετεώρων
Η ευκολότερα παρατηρούμενη (εξαιτίας του καλού καιρού) βροχή μετεώρων είναι οι Περσείδες, που κορυφώνονται περί τις 12 Αυγούστου εκάστου έτους. Η θεαματικότερη όμως ιστορικά (κάθε 33 χρόνια που περνά ο κομήτης της) είναι οι Λεοντίδες, ενώ η βροχή με τη μεγαλύτερη μάζα είναι οι Διδυμίδες.
! Βροχή ! Ημερομηνίες ! Υπεύθυνο σώμα
Πηγές
Διαττοντες
Panda Bear Meets the Grim Reaper
To "Panda Bear Meets the Grim Reaper" είναι το πέμπτο σόλο άλμπουμ του Panda Bear, ο οποίος είναι μέλος των Animal Collective. Κυκλοφόρησε στις 9 Ιανουαρίου του 2015 από την Domino Recording Company. Από το άλμπουμ βγήκαν 2 singles: το "Mr Noah" και το "Boys Latin". Είναι η δεύτερη συνεργασία του Panda Bear με τον Sonic Boom, αφού είχαν συνεργαστεί ξανά στο "Tomboy" του 2011. Οι δύο ξόδεψαν 2 εβδομάδες τον Νοέμβριο του 2013, ώστε να βελτιώσουν τα demo που είχε φτιάξει στο σπίτι του ο Panda Bear, και ξόδεψαν άλλες 5 ώστε να το τελειώσουν. Ο Sonic Boom έκανε το μίξινγκ στη νήσο Μινόρκα των Βαλεαρίδων Νήσων. Το άλμπουμ έλαβε άριστες κριτικές. Τα λυρικά θέματα του άλμπουμ επικεντρώνονται στην προσωπική ανάπτυξη, αν και ο Panda Bear ήθελε να συζητήσει θέματα μεγαλύτερης κλίμακας, ώστε να αποφευχθεί η αυτοεμμονή ή ο ναρκισσισμός. Ο προγραμματισμός των ντραμς στο άλμπουμ επηρεάστηκε από το χιπ χοπ των 90's. Συγκεκριμένα, ο Panda Bear αναφέρει τους Dust Brothers, Q-Tip, A Tribe Called Quest, Pete Rock, DJ Premier, 9th Wonder και J Dilla ως επιρροές. Το τραγούδι "Tropic of Cancer" περιέχει ένα κομμάτι από τον Καρυοθραύστη και οι στίχοι αφορούν το θάνατο του πατέρα του Panda Bear.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2015
Χένρι Ντέιβιντ Θόρω
Ο Χένρι Ντέιβιντ Θόρω (Henry David Thoreau, 12 Ιουλίου 1817 − 6 Μαΐου 1862) ήταν Αμερικανός φιλόσοφος, φυσιοδίφης, συγγραφέας και ποιητής από το Κόνκορντ της Μασαχουσέτης. Είναι περισσότερο γνωστός για το βιβλίο του Γουόλντεν (Walden), μία αναζήτηση της απλής ζωής σε φυσικό περιβάλλον, και για το δοκίμιό του Resistance to Civil Government ή Civil Disobedience («Πολιτική ανυπακοή»), ένα επιχείρημα υπέρ της ανυπακοής προς ένα άδικο κράτος.
Συνολικά, τα γραπτά του Θόρω γεμίζουν περίπου 20 τόμους. Στο πεδίο της φυσικής ιστορίας, προφήτευσε τις μεθόδους και τα ευρήματα της οικολογίας. Ενδιαφερόταν επίσης για την επιβίωση σε εχθρικό περιβάλλον, ή έναντια στις ιστορικές μεταβολές και στη φυσική φθορά, ενώ ταυτόχρονα υποστήριζε την εγκατάλειψη της σπατάλης και των αυταπατών προκειμένου να ανακαλύψουμε τις αληθινές και ουσιώδεις ανάγκες της ζωής.
Η ζωή του
Ήταν το τρίτο παιδί ενός μικρο-επιχειρηματία. Φοίτησε στην Ακαδημία Κόνκορντ και συνέχισε τις σπουδές του στο Χάρβαρντ, όπου είχε καθηγητή τον Έμερσον, από τον οποίο επηρεάστηκε σε μεγάλο βαθμό. Προσχώρησε στον υπερβατικό ιδεαλισμό, αλλά ήταν τελείως αντίθετος με τους Γερμανούς ιδρυτές του. Έτσι θεμελίωσε τη δική του φιλοσοφία σε θεωρία και πράξη. Υπήρξε από τους πιο πρωτότυπους Αμερικανούς συγγραφείς και ποιητές της εποχής του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Αμερικανοί ποιητές Κατηγορία:Αμερικανοί συγγραφείς Κατηγορία:Αμερικανοί αναρχικοί Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 19ου αιώνα
Χρυσή Πύλη της Θεσσαλονίκης
Η Χρυσή Πύλη της Θεσσαλονίκης, γνωστή και ως πύλη του Βαρδάρη ή πύλη Αξιού, ήταν η κεντρική πύλη των τειχών της Θεσσαλονίκης κατά την ρωμαϊκή, βυζαντινή, και οθωμανική περίοδο έως και το μεγαλύτερο τμήμα του 19ου αιώνα. Ήταν ρωμαϊκής κατασκευής του 1ου ή 2ου αιώνα μ.Χ. με θριαμβική αψιδωτή διαρρύθμιση, και κατεδαφίστηκε το 1874 από τις οθωμανικές αρχές για την διάνοιξη επιπλέον χώρου για την είσοδο στην πόλη. Βρισκόταν στη σημερινή Πλατεία Δημοκρατίας.
Πύλες της πόλης
Τα τείχη της Θεσσαλονίκης διέθεταν πλήθος πυλών, εκ των οποίων οι 4 μεγάλες ήταν η Χρυσή και η Ληταία στα δυτικά, και η Κασσανδρεωτική και η Νέα Χρυσή στα ανατολικά. Από αυτές η Χρυσή ήταν η κεντρικότερη ως αυτή με την μεγαλύτερη χρήση και βρισκόταν στην νοτιοδυτική πλευρά. Από αυτήν ξεκινούσε η κύρια οδική αρτηρία της πόλης, η ρωμαϊκή Decumanus Maximus και μετέπειτα Μέση Οδός ή Λεωφόρος  των Βυζαντινών η οποία αντιστοιχεί στην σύγχρονη Εγνατία οδό της πόλης -η αρχαία Εγνατία οδός δεν περνούσε εντός της πόλης αλλά λίγο βορειότερα  - και προχωρώντας περνούσε κάτω από την αψίδα του Γαλερίου, καταλήγοντας στο άλλο άκρο της πόλης στην Κασσανδρεωτική πύλη. Αυτό προσδιορίζει η ονομασία της ως Χρυσή, καθώς από την πύλη αυτή περνούσαν και οι επίσημοι, όπως αυτοκράτορες και αξιωματούχοι, παρομοίως και στην Κωνσταντινούπολη υπήρχε η αντίστοιχη χρυσή πύλη.
Προ του αρχαίου κτίσματος είχε κτιστεί οχυρωματικό προτείχισμα το οποίο διέθετε την δική του ξεχωριστή πύλη, πιθανώς από τα μέσα του 3ου αιώνα και έπειτα. Τόσο η πύλη του προτειχίσματος όσο και η θριαμβική αψίδα αναφέρονταν ως Χρυσή Πύλη. Κοντά στην Χρυσή Πύλη βρισκόταν και το παλαιοχριστιανικό Οκτάγωνο, ο μνημειώδης οκταγωνικός ναός της Θεσσαλονίκης.
Ονομασίες
Στα λατινικά ονομαζόταν porta aurea (χρυσή πύλη), ενώ κατά την οθωμανική περίοδο έγινε γνωστή ως πύλη του Βαρδάρη (Βαρντάρ Καπούσου) ή πύλη του Αξιού από τον ομώνυμο ποταμό στην τοποθεσία του οποίου οδηγούσε.
Τοποθεσία
Έως το 1880 η τοποθεσία της αρχαίας Χρυσής Πύλης ήταν αταυτοποίητη, όμως αναγνωρίστηκε από τον Μιχαήλ Χατζηιωάννου πως η πύλη του Βαρδάρη επρόκειτο για την Χρυσή Πύλη. Στην τοποθεσία όπου βρισκόταν η πύλη αντιστοιχεί σήμερα η πλατεία Δημοκρατίας, το κέντρο της περιοχής του Βαρδάρη πολύ κοντά στο Δικαστικό Μέγαρο Θεσσαλονίκης.
Η βυζαντινή εορτή των Δημητρίων
Έξω από τη Χρυσή Πύλη κατά τη βυζαντινή περίοδο εορτάζονταν τα Δημήτρια, η σημαντικότερη γιορτή της πόλης. Κατά την εμποροπανήγυρη αυτή ανταλλάσσονται τα προϊόντα της ενδοχώρας με τα θαλασσινά προϊόντα, κατά την εποχή του Βυζαντίου και συγκεκριμένα από τον 10ο αιώνα μ.Χ. Ονομάζονταν «Δημήτρια» διότι πραγματοποιούνταν κατά τις ημέρες εορτασμού της μνήμης του πολιούχου της Θεσσαλονίκης Αγίου Δημητρίου. Η πανήγυρη με την ονομασία αυτή άκμασε τον 14ο αιώνα, τον επονομαζόμενο και «χρυσό αιώνα» της Θεσσαλονίκης. Αρχικά η γιορτή αυτή είχε κυρίως θρησκευτικό και εμπορικό χαρακτήρα. Παράλληλα όμως ο λαός της πόλης κατά τα «Δημήτρια» έβρισκε πολλές διασκεδάσεις και ευκαιρίες ψυχαγωγίας με σχοινοβάτες, γελωτοποιούς, μίμους και θεατρίνους οι οποίοι γύριζαν τις αγορές και τις γειτονιές. Επίσης κατά τη γιορτή, σύμφωνα με τις πηγές, παρουσιάζονταν θεατρικά έργα του αρχαιοελληνικού δραματολογίου καθώς και διαλέξεις φιλοσόφων και λογίων. Στην ίδα περιοχή οι ντονμέδες οπαδοί του Σεμπατάι Ζεβί, περίμεναν στον δρόμο της πύλης την επιστροφή του, καθώς είχε αναχωρήσει από εκεί όταν έφυγε.
Κατεδάφιση
Η πύλη κατεδαφίστηκε το 1874 καθώς από το 1868 είχε διαπλατυνθεί η κύρια οδός της πόλης στην οποία οδηγούσε και η είσοδος της πύλης ήταν μικρότερου μήκους και δημιουργούσε στενότητα. Τα ερείπια της χρησιμοποιήθηκαν ως πρώτες ύλες για την κατασκευή κτισμάτων στο λιμάνι της πόλης.
Σύντομες αναφορές
Ευρήματα ανάγουν την πρώτη εντατική ανθρώπινη δραστηριότητα στα ελληνιστικά χρόνια, όπως μαρτυρούν οι πολυάριθμοι τάφοι που βρέθηκαν σε ανασκαφές που πραγματοποιήθηκαν κατά την ανέγερση πολυκατοικιών αλλά και κατά την κατασκευή του Μετρό Θεσσαλονίκης. Αυτός ο χαρακτήρας συνεχίστηκε στα πρώτα χριστιανικά χρόνια ταυτόχρονα όμως με όλο και περισσότερο αναπτυσσόμενες οικιστικές και εμπορικές δραστηριότητες στην περιοχή της Χρυσής Πύλης, της Ληταίας Πύλης (στη συμβολή των σύγχρονων οδών Αγίου Δημητρίου, Ειρήνης και Αρκαδιουπόλεως) αλλά και στο Τσερέμπουλον (το βυζαντινό λιμάνι της πόλης που καταλάμβανε την περιοχή όπου σήμερα βρίσκονται τα Δικαστήρια και τα Λαδάδικα). Στην πρωτοχριστιανική και Βυζαντινή περίοδο, ανεγείρονται στην περιοχή σημαντικοί ναοί. Ένας παλαιοχριστιανικός ναός ανακαλύφθηκε στις παρυφές του δυτικού αρχαίου νεκροταφείου λίγο έξω από την πλατεία Δημοκρατίας κτισμένος πάνω σε συγκρότημα αποθηκών της ύστερης αρχαιότητας, καταδεικνύοντας και τον εμπορικό χαρακτήρα του τόπου. Ο ναός αυτός καταστράφηκε τον 7ο μ. Χ. αιώνα ενδεχομένως από τις επιδρομές των Σλάβων. Από πηγές είναι γνωστός και ο ναός του Αγίου Νικολάου που βρισκόταν στην περιοχή επί βυζαντίου.
Στην Ελληνική Πατρολογία υπάρχει ο προσδιορισμός της πύλης ως ο τόπος εκτέλεσης του Νέστορα, συντρόφου του Αγίου Δημητρίου, από τους Ρωμαίους. Ιστορική αναφορά υπάρχει και από τον Ιωάννη Καμινιάτη στο χρονικό του για την άλωση της Θεσσαλονίκης από τους Σαρακηνούς το 904. Εκεί αναφέρει πως μεγάλο πλήθος κατοίκων στην προσπάθεια τους να ξεφύγουν, απέτυχαν να ανοίξουν την πύλη και ήταν τόσο συνωστισμένοι όπου επικράτησε πανικός, και φτάνοντας τους οι πολιορκητές τους εκτέλεσαν μαζικά μπροστά στην πύλη. Αναφορά υπάρχει και από τον Ευστάθιο Θεσσαλονίκης κατά την Νορμανδική άλωση όπου οι τοξότες ήταν στην πύλη στοχεύοντας το στρατόπεδο των πολιορκητών εκτός των τειχών.
Στην Πύλη Αξιού (Χρυσή Πύλη) κατά την Ελληνική Επανάσταση του 1821 οι Οθωμανοί σκότωσαν Έλληνες κατοίκους κατά τις σφαγές που έγιναν σε πολλές περιοχές της πόλης (όπως τη Ροτόντα, το Καπάνι κ.α.).