cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ναός C στον Σελινούντα
Περιγραφή
Μετά από την κιονοστοιχία της όψης υπάρχει ακόμη μία παράλληλη με αυτή κιονοστοιχία· ακολουθεί ο πρόναος εν παραστάσει, ο σηκός και το άδυτο. επίσης σύνηθες στους ναούς της Μεγάλης Ελλάδας. Οι κίονες, ύψους 8,65 μ., είναι εξαιρετικά λεπτοί· το μεσοκιόνιο διάστημα είναι μεγάλο στις κιονοστοιχίες των στενών πλευρών, αλλά είναι κανονικό στις μακρές πλευρές. Οι διάμετροι των κιόνων ποικίλλουν, αν και η τυπολογία του δωρικού ναού στην κυρίως Ελλάδα ήταν πιο αυστηρή.
Γλυπτός διάκοσμος
Οι δέκα μετόπες της πρόσοψης σκαλίστηκαν, όχι ως ανάγλυφα απλά, αλλά ως έξεργα και περιβάλλονται από πλαίσιο μόνο στην επάνω και στην κάτω πλευρά. Τα ενδιάμεσα τρίγλυφα προεξέχουν από την επιφάνεια των μετοπών. Τρεις μετόπες είναι άρτιες: το τέθριππο άρμα του Ηλίου, ο Περσέας που αποκεφαλίζει τη Μέδουσα με την παρουσία της Αθηνάς και ο Ηρακής που φέρει κρεμασμένους από τους ώμους του τους δύο Κέρκοπες. Στο κέντρο του αετώματος υπάρχει ένα κεραμικό προσωπείο της Γοργούς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι ελληνικοί ναοί Κατηγορία:Μεγάλη Ελλάδα Κατηγορία:Σελινούντας Σικελίας Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Σικελία
USA Today
USA Today (ελληνικά: Οι ΗΠΑ σήμερα) είναι ο τίτλος Αμερικανικής πανεθνικής κυκλοφορίας καθημερινής εφημερίδας που εκδίδεται από την εταιρεία Gannett Company. Ιδρύθηκε από τον Αλ Νιούχαρθ στις 15 Σεπτεμβρίου 1982. Η εφημερίδα διανέμεται και στις 50 πολιτείες, στο Πουέρτο Ρίκο, στην Ουάσινγκτον, το Γκουαχάν, στον Καναδά και στο Ηνωμένο Βασίλειο. Η εφημερίδα έχει την έδρα της στην περιοχή Τάισονς Κόρνερ στην Κομητεία Φέαρφαξ της Βιρτζίνια.
Κυκλοφορία
Η εφημερίδα ανταγωνίζεται με την εφημερίδα The Wall Street Journal για τη θέση της πιο ευρέως κυκλοφορίσιμης εφημερίδας στις Ηνωμένες Πολιτείες, ένα τίτλο που κατείχε από το 2003. Σύμφωνα με το Εξεταστικό Γραφείο Κυκλοφορίας, η εφημερίδα έχει 1,8 εκατομμύρια αντίτυπα ως προς το Μάρτιο του 2012 σε σχέση με τα 2,1 εκατομμύρια της The Wall Street Journal αν και σε αυτό το νούμερο περιλαμβάνονται οι 400.000 εγγεγραμμένοι επί πληρωμή διαδικτυακοί αναγνώστες. Σύμφωνα με τον ανεξάρτητο πάροχο στοιχείων διαδικτυακής επισκεψιμότητας Similar Web, η ιστοσελίδα της USA Today ήταν η 100ή σε επισκεψιμότητα ιστοσελίδα στις Ηνωμένες Πολιτείες και 18η μεταξύ των ειδησεογραφικών ιστοσελίδων, προσελκύοντας περισσότερους από 65 εκατομμύρια επισκέπτες σε μηνιαία βάση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης τις Ηνωμένες Πολιτείες Κατηγορία:Εφημερίδες στην αγγλική γλώσσα
Ιδάλιον
Τοποθεσία
Το Ιδάλιον βρισκόταν στο μέσον της Κύπρου, σε απόσταση, περίπου, 22 χιλιομέτρων βορειοδυτικά του Κιτίου, επί της βορειοανατολικής πλευράς του Ολύμπου, του σημερινού Τροόδους. Κατά τη διάρκεια της περιόδου της Αρχαιότητας, υφίστατο άλσος αφιερωμένο στην Αφροδίτη πλησίον της κωμόπολης, συχνές αναφορές προς το οποίο γίνονται εντός αρχαίων ελληνικών και ρωμαϊκών ποιητικών κειμένων.
Το Ιδάλιον αποτελείτο από δύο ακροπόλεις ή άνω πόλεις και μία κάτω πόλη. Η ανατολική εξ'αυτών είναι σήμερα γνωστή ως Μούττη του Αρβίλη, ενώ η δυτική ως Αμπελέρη. Η κάτω πόλη εκτεινόταν εντός της πεδιάδας με κατεύθυνση προς τα βόρεια των λόφων, νότια του σημερινού χωριού του Δαλίου. Η έκταση της περιοχής η οποία τελούσε υπό τον έλεγχο της πόλης-κράτους του Ιδαλίου ήταν σχετικά μεγάλου μεγέθους, πιο συγκεκριμένα εκτιμώμενη σε μέγεθος μεγαλύτερο των 500 τετραγωνικών χιλιομέτρων.
Ιστορία
Το Ιδάλιον αποτελούσε ένα εκ των αρχαίων βασιλείων της Κύπρου. Σύμφωνα με την αρχαία ελληνική παράδοση, ιδρύθηκε από τον Χαλκάνωρα. Αρχαιολογικά ευρήματα που βρέθηκαν στη συγκεκριμένη τοποθεσία καταδεικνύουν την κατοίκηση της ακρόπολης της πόλης, τουλάχιστον, από την Ύστερη Περίοδο του Ορείχαλκου ή τη Μυκηναϊκή Περίοδο.
Το Ιδάλιον συμμετείχε στην Ιωνική Επανάσταση, η οποία έλαβε χώρα μεταξύ του 499–498 π.Χ., εναντίον της κυριαρχίας των Περσών. Στη συνέχεια, η πόλη κατελήφθη από τους Πέρσες και τους Κιτιείς, προτού τεθεί υπό τον έλεγχο των τελευταίων, οι οποίοι, με τη σειρά τους, κυβερνούνταν από φοινικική δυναστεία. Κατά τη διάρκεια του 5ου αιώνα π.Χ., το Ιδάλιον φαίνεται να κυβερνιόταν με δημοκρατικό τρόπο. Κατά τη διάρκεια της ελληνιστικής, καθώς και της ρωμαϊκής περιόδου, η πόλη βρισκόταν, ακόμη, σε ακμή.
Ο πληθυσμός του Ιδαλίου φαίνεται να αποτελείτο εν μέρει από Έλληνες και εν μέρει από Φοίνικες. Οι κάτοικοι της πόλης ήσαν γνωστοί υπό τα εθνωνύμια «Ιδαλεύς» και «Εδάλιος».
Αρχαιολογικές ανασκαφές στην περιοχή του Ιδαλίου ξεκίνησαν κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα, ενώ συνεχίστηκαν και μετέπειτα, με τις σημαντικότερες εξ'αυτών να λαμβάνουν χώρα το 1928. Σήμερα, το Ιδάλιον αποτελεί έναν εκ των σημαντικότερων αρχαιολογικών τόπων της Κύπρου.
Κτίρια και αρχαιολογικά ευρήματα
μικρογραφία|[[Κυπριακό συλλαβάριο επί ορειχάλκινης πλάκας προερχόμενης από το Ιδάλιον, π. 470 π.Χ. Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας, Παρίσι.]] μικρογραφία|Μπολ κατασκευασμένο από [[ήλεκτρον|ήλεκτρο, διακοσμημένο με μυθολογική θεματολογία. Κυπροαρχαϊκή Περίοδος Α, π. 8ος-7ος αιώνας π.Χ.]]
Το Ιδάλιον διέθετε συγκεκριμένο πολεοδομικό σχέδιο, ενώ, παράλληλα, ήταν περιτειχισμένο. Η έκταση της περιτειχισμένης περιοχής εκτιμάται, περίπου, στα 40 εκτάρια. Τμήματα των τειχών σώζονται, μεταξύ άλλων, επί των πλαγιών της ακρόπολης. Επί της δυτικής ακροπόλεως βρισκόταν ιερό και χώρος λατρείας αφιερωμένος στην Αθηνά, την οποία οι Φοίνικες συσχέτιζαν με δική τους θεά, την Ανάτ. Το συγκεκριμένο ιερό βρισκόταν σε χρήση μεταξύ της Ύστερης Κυπρογεωμετρικής Περιόδου και της Πρώιμης Κυπροκλασικής Περιόδου. Παράλληλα, βασιλικό ανάκτορο της πόλης του Ιδαλίου ανευρέθηκε εντός του χώρου της δυτικής ακροπόλεως. Επί της ανατολικής ακρόπολης βρισκόταν ιερό αφιερωμένο στην Αφροδίτη, ενώ εντός της πεδιάδας η οποία εκτεινόταν μεταξύ των δύο ακροπόλεων βρισκόταν ιερό αφιερωμένο στον Απόλλων Άμυκλο, ονομασία αποδιδόμενη στα φοινικικά ως Ρεσέφ Μικάλ.
Κοιμητήρια έχουν ανευρεθεί εντός του ανατολικού, καθώς και του δυτικού τμήματος της πόλης. Οι παλαιότεροι χρονολογικά τάφοι οι οποίοι έχουν ανευρεθεί εντός του ανατολικού τμήματος της πόλης χρονολογούνται μεταξύ της Ύστερης Περιόδου του Ορείχαλκου και της Γεωμετρικής Περιόδου. Αντιθέτως, εντός του δυτικού τμήματος της πόλης έχουν ανευρεθεί τάφοι ύστερης ημερομηνίας, πιο συγκεκριμένα χρονολογούμενοι μεταξύ της Αρχαϊκής Περιόδου και της Ρωμαϊκής Περιόδου.
Το σημαντικότερο αρχαιολογικό εύρημα από την τοποθεσία του Ιδαλίου αποτελεί ορειχάλκινη πλάκα φέρουσα κυπριακό συλλαβάριο, η οποία χρονολογείται, περίπου, από το 470 π.Χ. Αποτέλεσε την πρώτη χρονικά ανεύρεση παρόμοιας επιγραφής και έλαβε χώρα το 1869. Η συγκεκριμένη επιγραφή περιελάμβανε αρχαίο ελληνικό κείμενο το οποίο ήταν γραμμένο τόσο με αρχαία ελληνική γραφή όσο και με κυπριακή γραφή, ενώ ήταν επαρκούς μεγέθους προκειμένου, στη συνέχεια, να οδηγήσει στην αποκρυπτογράφηση ολόκληρου του κυπριακού συστήματος γραφής, λίγο μόνον καιρό μετά την ανεύρεσή της. Σήμερα, η συγκεκριμένη πλάκα βρίσκεται στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας, στο Παρίσι, ενώ άλλα τέχνεργα προερχόμενα από την τοποθεσία του Ιδαλίου στεγάζονται στο Κυπριακό Μουσείο, στη Λευκωσία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Κύπρο Κατηγορία:Επαρχία Λευκωσίας
Λιτλ Κέιμαν
Το Λιτλ Κέιμαν (Αγγλικά: Little Cayman) είναι νησί στην Καραϊβική, το οποίο ανήκει στο Βρετανικό Υπερπόντιο Έδαφος των Νήσων Κέιμαν. Έχει έκταση 26 τ.χλμ. και 115 κατοίκους (1999). Κύριος οικισμός του νησιού είναι η South Town.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Λιτλ Κειμαν
Τσετσένοι στην Τουρκία
δεξιά|μικρογραφία|250x250εσ|Παιδιά του Τσετσενικού στρατοπέδου προσφύγων στην Φενέρμπαχτσε, στην Κωνσταντινούπολη. (2011) Οι Τσετσένοι στην Τουρκία (Туркойчура нохчий, Türkiye Çeçenleri) είναι τούρκοι πολίτες Τσετσενικής καταγωγής και Τσετσένοι πρόσφυγες που ζουν στην Τουρκία.
Χωριά
Τα τσετσενικά χωριά στην Τουρκία είναι τα παρακάτω:
Παραπομπές
Κατηγορία:Ευρωπαϊκή διασπορά στην Τουρκία
Δάτης
Ο Δάτης ήταν στρατηγός, αρχηγός του περσικού στρατού που μαζί με τον Αρταφέρνη, τον έστειλε ο Πέρσης βασιλιάς Δαρείος Α΄ να υποτάξει την Ελλάδα το 490 π.Χ., αρχικά ως αντικαταστάτη του τραυματία Μαρδόνιου.
Για την άτυχη αυτή εκστρατεία φαίνεται ότι ο Δάτης δεν έπεσε σε δυσμένεια, γιατί οι δυο γιοι του, Αρμαρίθρης και Τίθαιος ήταν ίππαρχοι στην εκστρατεία του Ξέρξη κατά της Ελλάδας.
Για το Δάτη οι Έλληνες πίστευαν πως ήταν άνδρας ευσεβής, γιατί δεν κατέστρεψε την ιερά Δήλο, αλλά θυσίασε στα ιερά της και γιατί έδωσε το άγαλμα του Απόλλωνα, που βρήκε μέσα στο φοινικικό πλοίο, στους Ταναγραίους. Από το όνομα του Δάτη προήρθε και ο όρος «δατισμός» που σημαίνει «βαρβαρισμός».
Παραπομπές
Κατηγορία:Πέρσες Κατηγορία:Πρωταγωνιστές των Περσικών Πολέμων
Επισκοπή Μεσαορίας
Η Επισκοπή Μεσαορίας είναι μια Επισκοπή που ανήκει Εκκλησιαστικά στην Εκκλησία της Κύπρου άνευ ποιμαντικής περιφέρειας. Δημιουργήθηκε από την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας Κύπρου το Μάρτιο του 2008, κατόπιν εισηγήσεως του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Κύπρου Χρυσοστόμου Β΄. Ο Επίσκοπος Μεσαορίας είναι τιτουλάριος Επίσκοπος (μη επαρχιούχος), δηλαδή δεν έχει Επισκοπική Περιφέρεια, και είναι βοηθός του Αρχιεπισκόπου Κύπρου, με ευθύνη συγκεκριμένου έργου και η έδρα του βρίσκεται εντός του Μεγάρου της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κύπρου, στη Λευκωσία. Από τις 30 Μαρτίου 2008 μέχρι και σήμερα Επίσκοπος Μεσαορίας είναι ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Μεσαορίας Γρηγόριος.
Παραπομπές
Μεσαοριας
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Θεσσαλίας 2011–12
Για την περίοδο 2011–12, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Θεσσαλίας είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Μαγνησίας.
Πρωτάθλημα
O Α.Σ. Ρήγας Φεραίος Βελεστίνου είχε πανηγυρίσει το πρωτάθλημα 2011-12, και o Λευτέρης Δενελάβας με τον Θησέας Αγριάς είχε αναδειχθεί πρώτος σκόρερ.
Γ' Κατηγορία
* Ο Ηρακλής Α.Θ. ξεκίνησε το πρωτάθλημα με -8 βαθμούς και οι Α.ΠΟ.Β. και Αετός με -2.
** Ρεπό στον γ’ γύρο έκανε η Δημητριάς.
Πηγές - Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Θεσσαλίας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2011-2012
Μαξίμ Ματβέγεφ
Ο Μαξίμ Αλεξάντροβιτς Ματβέγεφ (Ρώσικα: Макси́м Алекса́ндрович Матве́ев, γεννημένος 22 Ιουλίου 1982), είναι Ρώσος ηθοποιός του θεάτρου και της τηλεόρασης.
Βιογραφία
Ο Μαξίμ Ματβέγεφ γεννήθηκε στις 22 Ιουλίου του 1982, στο Σβέτλι της Ρωσίας. Το 1999 ο Μαξίμ αποφοίτησε από το γυμνάσιο, με ασημένιο μετάλιο. Κατά το σχολικό έτος σκεφτόταν να περάσει στην ιατρική σχολή, αλλά άλλαξε γνώμη και μπήκε στο Τμήμα Νομικής, ύστερα μπήκε στο τμήμα θεάτρου. Ο Μαξίμ έδωσε εξετάσεις στη νομική σχολή και στη θεατρική σχολή, περνώντας με επιτυχία και στις δύο. Το 2002 ο Μαξίμ αποφοίτησε από το Κρατικό Ωδείο και από τότε πρωταγωνιστούσε σε πολλές παραστάσεις και κινηματογραφικά φιλμ. Ο Μαξίμ εκτός από τον κινηματογράφο είναι γνωστός και για το φιλανθρωπικό του έργο, που κάνει σε νοσοκομεία της Ρωσίας.
Προσωπική Ζωή
Το 2008 ο Μαξίμ παντρέυτηκε με την Λετονή-Ρωσίδα ηθοποιό Γιάννα Σέξτι, αλλά χώρισαν. Το 2010 παντρεύτηκε την Ρωσίδα ηθοποιό Γελιζαβέτα Μπογιάρσκαγια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρώσοι ηθοποιοί
Μαίρη Πόππινς (ταινία)
μικρογραφία|260x260εσ|Η [[Τζούλι Άντριους σε σκηνή της ταινίας]] Το Μαίρη Πόππινς (αγγλικά Mary Poppins) είναι μιούζικαλ φαντασίας, παραγωγής Γουόλτ Ντίσνεϊ του 1964 και σκηνοθεσίας Ρόμπερτ Στίβενσον. Η ταινία, της οποίας η μουσική και τα τραγούδια γράφτηκαν από τους αδελφούς Σέρμαν, είναι βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα της Πάμελα Λύντον Τράβερς, το οποίο διασκευάστηκε για τη μεγάλη οθόνη από τους Μπιλ Γουόλς και Ντον ΝταΓκράντι. Πρωταγωνίστρια της ταινίας είναι η Τζούλι Άντριους που ερμηνεύει το ρόλο μιας αξιαγάπητης γκουβερνάντας με μαγικές ικανότητες που επισκέπτεται το σπίτι μιας προβληματικής οικογένειας προκειμένου να συνεισφέρει στην βελτίωση της ζωής των μελών της. Η ταινία έλαβε θετικές κριτικές και ήταν υποψήφια για 13 Όσκαρ, μεταξύ των οποίων και για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας και κέρδισε 5 βραβεία, χαρίζοντας το Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου στη Τζούλι Άντριους στην πρώτη της κινηματογραφική εμφάνιση. Το 2013 η ταινία επελέγη από τη Βιβλιοθήκη του Αμερικάνικου Κογκρέσου ως τμήμα του Εθνικού Μητρώου Κινηματογράφου ως πολιτιστικά, ιστορικά και αισθητικά σημαντική.
Πλοκή
Ο Τζορτζ Μπανκς (Ντέιβιντ Τόμλινσον) και η σύζυγός του Γουίνιφρεντ (Γκλίνις Τζονς) είναι και οι δυο πολύ απασχολημένοι με τις προσωπικές τους υποθέσεις, ο κύριος Μπανκς δουλεύει στην τράπεζα και η κυρία Μπανκς συμμετέχει στο κίνημα των σουφραζετών, και δεν έχουν το χρόνο για να φροντίσουν τα παιδιά τους. Έτσι διάφορες γκουβερνάντες αναλαμβάνουν τη φροντίδα των μικρών Μάικλ (Μάθιου Γκάρμπερ) και Τζέιν (Κάρεν Ντότρις), οι οποίες μετά από λίγες μέρες εγκαταλείπουν την οικογένεια εφόσον δεν μπορούν να επιβληθούν στα δυο παιδιά. Η Κέιτι Νάννα (Έλσα Λάντσεστερ) η τελευταία στη σειρά γκουβερνάντα εγκατέλειψε το σπίτι όταν τα δυο παιδιά χάθηκαν στους δρόμους του Λονδίνου για τέταρτη συνεχή φορά μέσα σε μια βδομάδα. Ο Μάικλ και η Τζέιν θέλουν η νέα γκουβερνάντα να είναι εύθυμη, να παίζει μαζί τους και να τους συμπεριφέρεται σαν να ήταν παιδιά της, ενώ ο κύριος Μπανκς επιμένει ότι η αυστηρή γκουβερνάντα είναι η καταλληλότερη και δημοσιεύει αγγελία στο περιοδικό Time. Τα δυο παιδιά γράφουν τη δική τους αγγελία προς ανεύρεση μιας καινούριας νταντάς, αλλά ο κύριος Μπανκς τη σκίζει και την πετάει στο τζάκι. Την επόμενη μέρα μια σειρά από γκουβερνάντες βρίσκονται στην είσοδο της οικίας των Μπανκς για να περάσουν από συνέντευξη από τον κύριο Μπανκς και να βρεθεί η κατάλληλη για τα παιδιά του, αλλά ένας δυνατός άνεμος τις παρασέρνει όλες μακριά και τότε κατεβαίνει από τον ουρανό η Μαίρη Πόππινς (Τζούλι Άντριους) και με τη βοήθεια της μαγικής της ομπρέλας προσγειώνεται στην είσοδο της οικίας Μπανκς. Η Πόππινς χειρίζεται αμέσως τον κύριο Μπανκς με τον κατάλληλο τρόπο, λέγοντας του ότι θα μείνει δοκιμαστικά για μια εβδομάδα με την οικογένεια κι έπειτα θα αποφασίσει αν θα δεχτεί τη θέση της γκουβερνάντας. Κατά τη διάρκεια της δοκιμαστικής περιόδου της παραμονής της Πόππινς στο σπίτι των Μπανκς, ανοίγεται μπροστά στα μάτια του Μάικλ και της Τζέιν ένας μαγικός κόσμος γεμάτος χαρά που έχει εκείνους ως πρωταγωνιστές. Στα ονειρεμένα τους ταξίδια έχουν για συντροφιά τους πάντα τη Μαίρη Πόππινς και τον καπνοδοχοκαθαριστή Μπερτ (Ντικ Βαν Ντάικ).
Πληροφορίες παραγωγής
Ο Ντίσνεϊ προσέλαβε τον Ντικ Βαν Ντάικ για τον ρόλο του Μπερτ, καθώς του άρεσε η δουλειά του ηθοποιού στο The Dick Van Dyke Show. Ο Βαν Ντάικ ερμήνευσε επίσης το ρόλο του κύριου Ντόους στην ταινία και παρά το γεγονός ότι όλοι θυμούνται με θαυμασμό την ερμηνεία του, η κόκνεϊ προφορά του ηθοποιού θεωρείται μια από τις χειρότερες στην ιστορία του κινηματογράφου. Σε γκάλοπ που έκανε το περιοδικό Empire το 2003 η προφορά του Βαν Ντάικ στην ταινία ήρθε δεύτερη στη λίστα με τις χειρότερες κινηματογραφικές προφορές όλων των εποχών, μετά από ψηφοφορία των αναγνωστών. Ο Βαν Ντάικ υποστηρίζει ότι ο καθηγητής που τον προετοίμαζε για το ρόλο ήταν Ιρλανδός και η κόκνεϊ προφορά του ήταν χειρότερη ακόμα και από τη δική του.
Σύμφωνα με ντοκιμαντέρ του 2004 σχετικό με την 40η επετειακή έκδοση της ταινίας, ο Γουόλτ Ντίσνεϊ προσπαθούσε επί σειρά 23 ετών να αποσπάσει τα δικαιώματα των διηγημάτων της Π.Λ. Τράβερς, αλλά η συγγραφέας πίστευε ότι η κινηματογραφική μεταφορά των δημιουργιών της θα κατέστρεφε το έργο της και αρνιόταν να υπογράψει. Επιπλέον ο Ντίσνεϊ ήταν γνωστός για την παραγωγή κινουμένων σχεδίων και δεν είχε ακόμα ασχοληθεί με την παραγωγή ταινιών. Ο παραγωγός προσέγγισε επανειλημμένα την Τράβερς για την παραχώρηση των δικαιωμάτων, αλλά η απάντηση της συγγραφέως ήταν πάντα αρνητική. Η Τράβερς ενέδωσε τελικά το 1961, όταν βρέθηκε σε οικονομική ανάγκη, αλλά ζήτησε να της δοθεί έγκριση του σεναρίου. Η ταινία προετοιμαζόταν για δυο χρόνια με την Τράβερς να διαφωνεί σχεδόν στα πάντα με τον σεναριογράφο και τους συνθέτες. Στο τέλος πολλές από τις ενστάσεις της, που αφορούσαν κυρίως τη μουσική και την ύπαρξη κινουμένων σχεδίων στην ταινία, δεν λήφθηκαν υπόψιν καθώς ο Ντίσνεϊ είχε τον τελικό λόγο πάνω στο φιλμ.
Η σχέση του Ντίσνεϊ με την Τράβερς περιγράφεται στη βιογραφία που έγραψε η Βάλερι Λώσον για την Τράβερς με τίτλο Mary Poppins She Wrote. . Η ταινία του 2013 με τίτλο Η μαγική ομπρέλα (Saving Mr. Banks) με πρωταγωνιστές τους Έμμα Τόμσον και Τομ Χανκς πραγματεύεται επίσης τη σχέση των Ντίσνεϊ και Τράβερς.
Το σενάριο παρουσιάζει διαφορές, σε σχέση με το μυθιστόρημα της Τράβερς, σε πολλά σημεία. Στο μυθιστόρημα της Τράβερς τα παιδιά είναι περισσότερα από δυο. Η στάση της Μαίρης Πόππινς απέναντι στα παιδιά είναι λιγότερο ματαιόδοξη και περισσότερο συμπαθής απέναντι τους σε σχέση με το μυθιστόρημα. Ο Μπερτ παρουσιάζει στοιχεία από διαφορετικούς χαρακτήρες που εμφανίζονται στα μυθιστορήματα της Τράβερς, ενώ η συγγραφέας απαίτησε να μην υπάρξει κανένα υπονοούμενο που να δείχνει ότι υπήρξε ερωτική σχέση μεταξύ του Μπερτ και της Πόππινς.
Η Τζούλι Άντριους δάνεισε τη φωνή της ντουμπλάροντας τον κοκκινολαίμη κατά την εκτέλεση του τραγουδιού A Spoonful of Sugar και έναν από τους άνδρες τραγουδιστές κατά την εκτέλεση του Supercalifragilisticexpialidocious. Ο Ντέιβιντ Τόμλινσον ερμήνευσε τον κύριο Μπανκς και δάνεισε τη φωνή του στη μαγική ομπρέλα της Πόππινς. Κατά την εκτέλεση του τραγουδιού Jolly Holiday η Μάρνι Νίξον, μια τραγουδίστρια που προσλαμβανόταν συχνά για να ντουμπλάρει ηθοποιούς που δεν είχαν καλές φωνές σε ταινίες μιούζικαλ, δάνεισε τη φωνή της στις τρεις χήνες που συμμετέχουν στο τραγούδι. Η Νίξον αργότερα επρόκειτο να ντουμπλάρει την Όντρεϊ Χέπμπορν στο Ωραία μου κυρία και να ενσαρκώσει μια από τις καλόγριες στην ταινία Η μελωδία της ευτυχίας (The Sound of Music).
Υποδοχή
Η ταινία έλαβε διθυραμβικές κριτικές μετά την προβολή της, ενώ η ιστοσελίδα των κριτικών Rotten Tomatoes της δίνει βαθμολογία 98%.
Το περιοδικό Variety επαίνεσε τις μουσικοχορευτικές σκηνές της ταινίας, ειδικά εκείνες με τη Τζούλι Άντριους και τον Ντικ Βαν Ντάικ και η κριτική στο περιοδικό Time έγραφε: ''Τα σκηνικά είναι πολυτελή, τα τραγούδια σε απογειώνουν, το σενάριο είναι ευφυές και παράλληλα συναισθηματικό. Όλα αυτά τα στοιχεία σε συνδυασμό με το καστ αγγίζουν την τελειότητα''.
Ο κριτικός κινηματογράφου σχολίασε την επιρροή της Μαίρη Πόππινς το 2011 λέγοντας: ''Ο Ντίσνεϊ ήταν πρωτοποριακός στο να συνδυάζει τα κινούμενα σχέδια με τους ηθοποιούς προκαλώντας την τέρψη στους θεατές μικρούς και μεγάλους. Η Μαίρη Πόππινς ήταν ακρογωνιαίος λίθος για την εταιρία του, παρά το γεγονός ότι η υπόθεση είναι τετριμμένη. Η επιτήδευση και ευρηματικότητα καθιστούν την ταινία ξεχωριστή .''
Βραβεία
Όταν ο Τζακ Γουόρνερ αρνήθηκε να προσλάβει την Τζούλι Άντριους για το ρόλο της Ελάιζα Ντούλιτλ στον οποίο η ηθοποιός είχε διαπρέψει στο Μπρόντγουεϊ, ο Τύπος της εποχής προσπάθησε να δημιουργήσει κόντρα μεταξύ της ηθοποιού και της Όντρεϊ Χέπμπορν που ανέλαβε το ρόλο. Η δικαιολογία του Γουόρνερ ήταν ότι η Άντριους δεν ήταν εμπορικό όνομα και γι' αυτό δεν μπορούσε να της εμπιστευτεί το ρόλο. Έπειτα η ταινία έγινε η εμπορικότερη της χρονιάς και χάρισε στην Άντριους τη Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Γυναικείας Ερμηνείας σε Κωμωδία ή Μιούζικαλ και η Άντριους είπε στον ευχαριστήριο λόγο της: ''Σας ευχαριστώ για αυτή τη μεγάλη τιμή. Πρόκειται για ένα υπέροχο ενθύμιο μιας πολύ...πολύ ευτυχισμένης στιγμής. Και για να κλείσω οι ευχές μου για έναν άνθρωπο που παρήγαγε μια υπέροχη ταινία και που είναι υπεύθυνος για αυτή μου την τιμή. Τον κύριο Τζακ Γουόρνερ''. Όταν ανακοινώθηκαν οι υποψηφιότητες για τα Όσκαρ η Χέπμπορν δεν συμπεριελήφθη στη λίστα με τις υποψήφιες για το Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου. Η Μαίρη Πόππινς έλαβε 13 υποψηφιότητες για Όσκαρ και κέρδισε 5, μεταξύ και των οποίων και Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου για τη Τζούλι Άντριους. Η Άντριους όπως και η Χέπμπορν παρουσιάστηκε ντυμένη στα λευκά για να παραλάβει το βραβείο της και για να ευχαριστήσει τους Αμερικανούς για τη φιλοξενία τους.
Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου (Όσκαρ) Βραβεία:
Υποψηφιότητες:
Διαχρονικότητα
Το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου συμπεριέλαβε την ταινία σε δυο λίστες. Έλαβε την 6η θέση στη λίστα με τα 10 καλύτερα μιούζικαλ όλων των εποχών και το τραγούδι Supercalifragilisticexpialidocious (Υπερφύσισσπάστιγκούτσιγούτσικαλιρίο) έλαβε την 36η θέση στη λίσταAFI 100 Χρόνια... 100 Τραγούδια (Λίστα με τα 100 καλύτερα κινηματογραφικά τραγούδια όλων των εποχών).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές μουσικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1964 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Walt Disney Pictures Κατηγορία:Ταινίες φαντασίας Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε παραγωγή Ουώλτ Ντίσνεϋ Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε παιδικά βιβλία Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με δυσλειτουργικές οικογένειες Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο μοντέρ κέρδισε Όσκαρ Καλύτερου Μοντάζ Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Όσκαρ Α΄ Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Ταινίες που κέρδισαν Όσκαρ Καλύτερης Πρωτότυπης Μουσικής Κατηγορία:Ταινίες που κέρδισαν το Όσκαρ καλύτερων οπτικών εφέ Κατηγορία:Ταινίες Εθνικού Μητρώου Κινηματογράφου Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ηθοποιού (Κωμωδίες ή Μιούζικαλ)
Γιούι Κόικε
Η Γιούι Κόικε (小池 唯, Koike Yui) είναι μοντέλο, ηθοποιός και τραγουδίστρια που κατάγεται από την Ιαπωνία και είναι γεννημένη στις 4 Απριλίου του 1991 στην πόλη Σαϊτάμα της Ιαπωνίας. Είναι κυρίως γνωστή για τον ρόλο της στην 35η σεζόν της Ιαπωνικής σειράς Super Sentai (スーパー戦隊シリーズ Sūpā Sentai Shirīzu), Kaizoku Sentai Gokaiger (海賊戦隊ゴーカイジャー Kaizoku Sentai Gōkaijā), ως Ahim de Famille/Gokai Pink απ' το 2011 εώς το 2012. Ήταν μέλος του συγκροτήματος Tomato n' Pine ή εν συντομία Tomapai. Τέλος, η Koike Yui σχετιζόταν με την Ιαπωνική εταιρεία Four Springs πρίν λήξει το συμβόλαιο που είχε με αυτήν στις 7 Ιουλίου του 2013.
Ιωάννης Δ. Μανιάτης
Ο Ιωάννης Μανιάτης (1892 - ...) ήταν Έλληνας δικαστικός και υπηρεσιακός υπουργός.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1892 στο Γαλατά της Νεμέας. Ακολούθησε νομικές σπουδές στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών. Την περίοδο 1916-22 εργάστηκε ως δικηγόρος και προήχθη σε πάρεδρο, πρωτοδίκη και σύμβουλο του ΣΤΕ. Από το 1958 ως το 1963 ήταν πρόεδρος του Γ΄ Τμήματος του Συμβουλίου της Επικρατείας (αντιπρόεδρος). Ήταν παντρεμένος με τη Χριστίνα Δημητρίου.
Στην υπηρεσιακή κυβέρνηση του Ιωάννη Παρασκευόπουλου ο Μανιάτης ήταν υπουργός Δικαιοσύνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες δικαστικοί Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Δικαιοσύνης
Ιωξίδες
Στην ελληνική μυθολογία με το συλλογικό όνομα Ιωξίδες (Ιωξίδαι) είναι γνωστοί οι απόγονοι του Ιώξου, οι οποίοι με όρκο σέβονταν και τιμούσαν τα φυτά ασφάραγον και στοιβήν, επειδή σε αυτά τα δύο φυτά βρήκε προστασία και καταφύγιο η Περιγούνη, η γιαγιά του Ιώξου. Γιος της Περιγούνης και του Θησέα ήταν ο Μελάνιππος και γιος του Μελανίππου ήταν ο Ίωξος, ο γενάρχης των Ιωξιδών.
Πηγή
Ιωξιδες
Άρση βαρών στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1904
Συμμετέχουσες χώρες
Οι δύο χώρες που συμμετείχαν είναι οι εξής (σε παρένθεση ο αριθμός των αθλητών):
Αγώνισμα 10 γύρων με αλτήρες
Ημερομηνία: 1 & 3 Σεπτεμβρίου 1904
Πρόκειται για ένα ασυνήθιστο αγώνισμα, ουσιαστικά ένα δέκαθλο άρσης βαρών, όπου οι αθλητές θα έπρεπε να σηκώσουν τους αλτήρες με το ένα τους χέρι και με δέκα διαφορετικές κινήσεις. Σε κάθε γύρο από τους εννέα πρώτους, ο αθλητής που σήκωνε τα περισσότερα κιλά έπαιρνε 5 βαθμούς, ο δεύτερος 3 και ο τρίτος 1. Στον δέκατο και τελευταίο γύρο, οι δύο πρώτοι αναμετρήθηκαν σε ένα πιο ελεύθερο στυλ και βαθμολογήθηκαν με επιπλέον βαθμούς. Μετά το πέρας των εννέα γύρων, ο Φρέντερικ Γουίντερς προηγούταν στη βαθμολογία με σημαντική διαφορά. Στον τελευταίο γύρο όμως, ο Όσκαρ Όστχοφ βαθμολογήθηκε με 15 βαθμούς, πέρασε στην πρώτη θέση και ήταν εκείνος που κατέκτησε τελικά το χρυσό μετάλλιο, αφήνοντας τον Γουίντερς δεύτερο.
Με δύο χέρια
Ημερομηνία: 3 Σεπτεμβρίου 1904
Έλαβαν μέρος τέσσερις αρσιβαρίστες από δύο χώρες. Απών από τον αγώνα ήταν ο Δημήτριος Τόφαλος, ο οποίος αν και δήλωσε συμμετοχή, αρρώστησε κατά τη διάρκεια του ταξιδιού και αναγκάστηκε να νοσηλευτεί σε νοσοκομείο στην Αμβέρσα του Βελγίου.
Η κίνηση που χρησιμοποιήθηκε στο αγώνισμα ήταν παρόμοια με αυτή του ζετέ που ξέρουμε σήμερα. Ο Περικλής Κακούσης αποδείχθηκε ανώτερος από τους αντιπάλους του, κερδίζοντας με διαφορά άνω των 27 κιλών από τον δεύτερο Όσκαρ Όστχοφ.
Πίνακας μεταλλίων
thumb|right|160px|Ο Όσκαρ Όστχοφ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
Ιωνίδες
Στην ελληνική μυθολογία με το συλλογικό όνομα Ιωνίδες ή Ιωνιάδες Νύμφες είναι γνωστές τέσσερις Νύμφες: η Καλλιφάεια, η Συνάλλασις, η Πηγαία και η Ίασις. Την ονομασία αυτή την πήραν από τον Ίωνα, τον γιο του Γαργηττού, όταν εκείνος ταξίδεψε στην Ηλεία. Οι Νύμφες αυτές είχαν θεραπευτικές ικανότητες. Το ιερό τους υπήρχε στην Ηλεία, όπως γράφει ο Παυσανίας (ΣΤ΄ 22, 7), στην κωμόπολη Ηράκλεια, κοντά στην πηγή του ποταμού Κυθήρου ή Κυθήριου. Ο Παυσανίας, αλλά και ο Στράβων επίσης βεβαιώνουν ότι όποιος λουζόταν στα νερά της πηγής αυτής θεραπευόταν από κάθε είδους πόνο. Τα νερά τους αναβλύζουν ακόμα στο χωριό Πουρνάρι του δήμου αρχαίας Ολυμπίας και μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του '70 αξιοποιούνταν αποτελώντας πόλο έλξης επισκεπτών και συμβάλλοντας στην οικονομία της κοινότητας.
Πηγές
Κατηγορία:Νύμφες της ελληνικής μυθολογίας
Επαρχία Αστραχάν
Η επαρχία Αστραχάν (Астрахан ауданы) είναι μια επαρχία στην περιφέρεια Ακμόλα στο βόρειο Καζακστάν. Το διοικητικό κέντρο της επαρχίας είναι η Αστραχάνκα. Πληθυσμός: 27,419 (απογραφή 2009) 32,980 (απογραφή 1999).
Παραπομπές
Αστραχαν
Νίκος Σμαραγδής
Ο Νίκος Σμαραγδής (12 Φεβρουαρίου 1982, Θεσσαλονίκη) είναι Έλληνας πετοσφαιριστής που αγωνίζεται στη θέση του κεντρικού. Είναι ο μόνος Έλληνας πετοσφαιριστής που έχει κατακτήσει το Πρωτάθλημα Ελλάδας με τέσσερις διαφορετικές ομάδες. Την περίοδο 2017-18 αγωνίζεται στο Πρωτάθλημα ανδρών Volleyleague με τη φανελα του Ολυμπιακού Πειραιώς.
Καριέρα
Ο Νίκος Σμαραγδής ξεκίνησε πολύ μικρός την πετοσφαίριση από τις ακαδημίες του Άρη Θεσσαλονίκης το 1996. Στους κιτρινόμαυρους παρέμεινε μέχρι το 1999, χρονιά κατά την οποία μεταπήδησε σε μια άλλη ομάδα της Θεσσαλονίκης τον Π.Α.Ο.Κ., στον οποίο παρέμεινε μέχρι το 2003.
Από το καλοκαίρι του 2003 μέχρι το 2006 αγωνίστηκε με τα χρώματα του Παναθηναϊκού σε Ελλάδα και Ευρώπη, καταφέρνοντας να κατακτήσει δύο Πρωταθλήματα Ελλάδας (2004, 2006). Το καλοκαίρι του 2006 μεταγράφηκε στον Ηρακλή, με τον οποίο αγωνίστηκε επίσης σε Ελλάδα και Ευρώπη, κατακτώντας δύο πρωταθλήματα (2007, 2008) και δύο σούπερ καπ (2007, 2008). Την περίοδο 2009-10 αγωνίστηκε ξανά με τον Παναθηναϊκό, κατακτώντας το Κύπελλο Ελλάδας του 2010, αλλά στο τέλος της περιόδου επέστρεψε στον Ηρακλή Θεσσαλονίκης, με τον οποίο κατέκτησε το Πρωτάθλημα και το Κύπελλο Ελλάδας της περιόδου 2011-12. Το καλοκαίρι του 2012 μεταγράφηκε στον Ολυμπιακό Πειραιώς στον οποίο έμεινε μέχρι τις αρχές του 2015. Με τους ερυθρόλευκους κατέκτησε δύο πρωταθλήματα (2013, 2014), δύο κύπελλα (2013, 2014) και ένα λιγκ καπ (2013).
Τον Ιανουάριο του 2015 εντάχθηκε στον Φοίνικα Σύρου, στον οποίο παρέμεινε μέχρι τον Ιανουάριο του 2016, οπότε μεταπήδησε και πάλι στον Π.Α.Ο.Κ. Θεσσαλονίκης, με τον οποίο κατέκτησε το πρωτάθλημα του 2016. Με την κατάκτηση αυτή, έγινε ο πρώτος Έλληνας πετοσφαιριστής που καταφέρνει να κατακτήσει το πρωτάθλημα με τέσσερις διαφορετικές ομάδες. Το 2017 κατέκτησε ξανά το πρωτάθλημα με τον ΠΑΟΚ, φτάνοντας τις εννέα κατακτήσεις και πιάνοντας στη σχετική λίστα τους Κώστα Χριστοφιδέλη και Βασίλη Κουρνέτα. Τον Ιανουάριο του 2018 συμφώνησε να αγωνιστεί για τρίτη φορά με τον Ηρακλή, φτάνοντας ως τον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας (2018). Το Καλοκαίρι του ίδιου χρόνου έμεινε ελεύθερος και για να διατηρηθεί σε αγωνιστική ετοιμότητα συμμετείχε στις προπονήσεις της Χ.Α.Ν. Θεσσαλονίκης μέχρι τον Ιανουάριο του 2019, οπότε αποδέχθηκε την πρόταση του Ολυμπιακού Πειραιώς για επιστροφή στην ομάδα του μεγάλου λιμανιού.
Διεθνής καριέρα
Ο Νίκος Σμαραγδής έχει πραγματοποιήσει με την εθνική ομάδα πετοσφαίρισης της Ελλάδας 195 διεθνείς συμμετοχές. Έχει συμμετάσχει σε όλες τις διοργανώσεις που έλαβε μέρος η Εθνική Ελλάδας, όπως σε προκριματικούς Ευρωπαϊκών και Παγκόσμιων πρωταθλημάτων, αλλά και σε αγώνες της Ευρωπαϊκής και Παγκόσμιας Λίγκας.
Διεθνείς διοργανώσεις
'''Τσάμπιονς Λιγκ
'''Κύπελλο Κορυφαίων Ομάδων (Top Teams Cup)
'''π. Κύπελλο CEV - Τωρινό Κύπελλο Θριάμβου (Τσάλεντζ Καπ)
Εθνικά Κύπελλα
'''4 Κύπελλα Ελλάδας
2 Λιγκ Καπ Ελλάδας
'''2 Σούπερ Καπ Ελλάδας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι - Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της πετοσφαίρισης Κατηγορία:Πετοσφαιριστές της εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Πετοσφαιριστές Άρη Κατηγορία:Πετοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Πετοσφαιριστές ΠΑΟ Κατηγορία:Πετοσφαιριστές Ηρακλή Κατηγορία:Πετοσφαιριστές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Πετοσφαιριστές Φοίνικα Σύρου
Ζαν Ντέσα
Ο Ζαν Ντέσα, η προφορά στα ισπανικά είναι Γιαν Ντέσα (γεννημένος στις 9 Ιουνίου 1993 στο Καγιάο) είναι Περουβιανός ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως μέσος για λογαριασμό της Μονπελιέ στην Λιγκ 1.
ΜΣΚ Ζίλινα
Τον Αύγουστο του 2011, πήρε μεταγραφή για την σλοβάκικη ΜΣΚ Ζίλινα, βάζοντας την υπογραφή του σε συμβόλαιο διάρκειας τεσσάρων ετών. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με τη νέα του ομάδα στις 27 Αυγούστου 2011 σε αναμέτρηση για την Corgoň Liga απέναντι στην ΦΚ Ντούκλα Μπάνσκα Μπίστριτσα, μπαίνοντας στον αγωνιστικό χώρο ως αλλαγή στην θέση του Ρόμαν Γκέργκελ. Ο Ζαν Ντέσα είχε συνδεθεί, μέσω μεταγραφικών σεναρίων, με την Μπόκα Τζούνιορς και την ΦΚ Βασιλεία προτού πάρει μεταγραφή για τη νυν ομάδα του.
Μονπελιέ ΣΚ
Τον Αύγουστο του 2013, αποκτήθηκε από την γαλλική Μονπελιέ ΣΚ, βάζοντας την υπογραφή του σε συμβόλαιο μονοετούς διάρκειας.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Περουβιανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΜΣΚ Ζίλινα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μονπελιέ ΕΣΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ακαδέμια Ντεπορτίβα Καντολάο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Περού Κ20 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΝ Ουνιβερσιδάδ Σαν Μαρτίν
Κινητήρας Βάνκελ
thumb|right|200px|Τομή κινητήρα Βάνκελ της [[Mazda στο Deutsches Museum στο Μόναχο της Γερμανίας.]]
Ο κινητήρας Βάνκελ (Wankel) είναι ένας τύπος κινητήρα εσωτερικής καύσης που εφευρέθηκε από τον Γερμανό μηχανολόγο Φέλιξ Βάνκελ στις αρχές της δεκαετίας του 1950. Το χαρακτηριστικό γνώρισμα του κινητήρα αυτού αφορά την κίνηση του εμβόλου η οποία είναι περιστροφική και διαφέρει από τις εμβολοφόρες Ντίζελ και Όττο οι οποίες βασίζονται στην παλινδρομική κίνηση των εμβόλων. Λόγω της βασικής αυτής διαφοράς, το έμβολο του κινητήρα Βάνκελ διαφέρει, με τη σειρά του, από τα συνήθη έμβολα ως προς τα γεωμετρικά του στοιχεία. Το βασικό σχήμα του εμβόλου είναι το ισόπλευρο τρίγωνο και περιστρέφεται μέσα στον κύλινδρο της μηχανής, όπου γίνεται και η καύση. Το κέντρο του εμβόλου στηρίζεται στον εκκεντροφόρο άξονα της μηχανής, που στη συγκεκριμένη διάταξη αναλαμβάνει και ρόλο στροφαλοφόρου άξονα. Μέσα στο έμβολο υπάρχει και ομόκεντρο γρανάζι, πάνω στο οποίο "κρέμεται" το έμβολο κατά την περιστροφή του στον ελλειψοειδή κύλινδρο.thumb|Ο κύκλος καύσης σε έναν κινητήρα Βάνκελ.|left|200x200px
Η καύση στον κινητήρα Βάνκελ γίνεται ως εξής: εισάγεται μέσω αυλού εισαγωγής το καύσιμο μίγμα αέρα-καυσίμου, το οποίο ακολουθεί την περιστροφή εφόσον ωθείται από τη γωνία του τριγωνικού εμβόλου, στο οποίο παρέχουν στεγανότητα τα ελατήρια του τοιχώματος του κυλίνδρου. Έτσι, το μίγμα μεταφέρεται μετά από περιστροφή ορισμένων μοιρών στο στάδιο πλήρους συμπίεσης. Εκεί δέχεται σπινθηρισμό με τη βοήθεια αναφλεκτήρα (μπουζί) και ακολουθεί καύση και εκτόνωση των καυσαερίων, καθώς ο όγκος μέσα στον οποίο περιέχονται αυξάνεται λόγω της περιστροφής του εμβόλου. Τέλος, τα καυσαέρια εξωθούνται από το θάλαμο καύσης από την εξαγωγή. Η περιστροφή συνεχίζεται όσο υπάρχει καύση.
Το συγκριτικό πλεονέκτημα του κινητήρα σε σχέση με άλλους εμβολοφόρους είναι η συνεχής κίνηση του εμβόλου, επειδή τα νεκρά σημεία (δηλαδή τα ακραία σημεία σε μια παλινδρομική κίνηση, όπου η ταχύτητα του εμβόλου στιγμιαία μηδενίζεται καθώς η κίνησή του αλλάζει φορά) είναι ανύπαρκτα, και, επομένως, οι απώλειες που οφείλονται σε αυτά (απώλειες νεκρών σημείων) είναι μηδενικές. Επίσης, ο κινητήρας Βάνκελ πραγματοποιεί τρεις καύσεις ανά κύκλο σε σχέση με τη μια των άλλων κινητήρων. Το έμβολο σε έναν κινητήρα Βάνκελ δεν σταματά να περιστρέφεται όσο ο κινητήρας είναι σε λειτουργία, και εδώ οφείλεται η ύπαρξη μέγιστης ισχύος σε υψηλό αριθμό στροφών κατά τη λειτουργία του.
Μια πρώιμη έκδοση του κινητήρα, αναπτύχθηκε τον 16ο αιώνα από τον Ιταλό μηχανικό Αγκοστίνο Ραμέλι.
Κομένο (αποβατικό)
Το αποβατικό αρμάτων Κομένο Α/Β 625 παραχωρήθηκε στο Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό από το Αμερικανικό Ναυτικό το 1946. Συμμετείχε στις επιχειρήσεις στη Μεσσήνη Ιταλίας στις 11 Σεπτεμβρίου 1945. Παραχωρήθηκαν στο Π.Ν. άλλα ένδεκα σκάφη όμοιου τύπου (Βραχνί, Θήρα, Μήλος, Κύθηρα, Αμοργός, Κάνδανος, Σέριφος Ι, Μαλακάσι, Ανάφη, Παλαιοχώρι και Σοφάδες), τα οποία εκποιήθηκαν το 1963, με την εξαίρεση των Α/Β Μήλος και Κύθηρα. Αυτά τα πλοία χρησιμοποιήθηκαν επί μακράν για στρατιωτικές και κρατικές μεταφορές κυρίως τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια.
Ευγένιο Φερνάντο Μπίλα
Επιπρόσθετα, συμμετέχει στην Εθνική Μοζαμβίκης. Έχει συμμετάσχει με την εθνική ομάδα της χώρας του στο Κύπελλο Εθνών Αφρικής 2010 στην Ανγκόλα, το 2010.
Εσκίσεχιρσπορ
Η Εσκίσεχιρσπορ (τουρκικά: Eskişehirspor) είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος της Τουρκίας η οποία συνήθως παίζει στη διοργάνωση Σούπερ Λίγκ της χώρας αυτής. Ιδρύθηκε το 1965 και η έδρα της είναι το Εσκισεχίρ Ατατούρκ Στάντιουμ με χωρητικότητα 18.495 θέσεων. Τη σεζόν 2009-10 τερμάτισε στην 7η θέση με 51 βαθμούς. Εχει τα ψευδώνυμα Τα Κόκκινα Φώτα και Οι Αστέρες της Ανατολής.
Ιστορία
Η Εσκισεχίρσπορ ενώθηκε με την Ιντμάν Γιουρντού, τη Γκέντσλικ και τη Γιλντίζτεπε και άρχισε από τη Δεύτερη Κατηγορία την σεζόν 1966-1967. Την επόμενη χρονιά προβιβάστηκε στην τότε Λίγκ 1 (1. Lig) και από τότε θεωρείται ως ένα από τα πιο ιστορικά σωματεία της Τουρκίας. Γι αυτό και αποκαλούνται Τα Αστέρια της Ανατολής. Παρέμεινε στην Πρώτη Κατηγορία από το 1967 μέχρι το 1975. Επίσης κατέκτησε το Κύπελλο της Τουρκίας την περίοδο 1969-1970, όταν νίκησε την Μπούρσασπορ με 4-3. Την επόμενη χρονιά (1971) κατέκτησε το "Προεδρικό Κύπελλο" (Cumhurbaşkanlıği Kupası), όπως ονομαζόταν τότε το Σούπερ Καπ, που διεξάγεται κάθε χρόνο μεταξύ Πρωταθλητή και Κυπελλούχου της προηγούμενης σεζόν.
Διακρίσεις στην Ευρώπη
Δεν έχει εμφανιστεί πολλές φορές στην Ευρώπη. Η μεγαλύτερη της επιτυχία σημειώθηκε το 1970, όταν τερμάτισε δεύτερη στη Λιγκ 1 κερδίζοντας την έξοδό της στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, όπου απέκλεισε στον πρώτο γύρο την Σεβίλλη με συνολικό σκορ 3-2 (ήττα 0-1 εκτός, νίκη 3-1 εντός), για να αποκλειστεί στη συνέχεια από την ολλανδική Τβέντε.
Επιστροφή στη Σούπερ Λιγκ
Το 2008 νίκησε στα πλέι-οφ και προβιβάστηκε στη Σούπερ Λιγκ. Την επόμενη χρονιά τερμάτισε στη 10η θέση με 49 βαθμούς, ενώ το 2010 κατέλαβε με 54 βαθμούς την 7η θέση, χάνοντας για μία θέση την 6η που οδηγούσε στο Γιουρόπα Λιγκ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Τουρκίας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1965 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Τουρκίας Κατηγορία:Εσκισεχίρ Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1965 Κατηγορία:Εσκισεχίρσπορ
Ανατολική Μεσόγειος
Η Ανατολική Μεσόγειος   είναι ένας χαλαρός όρος που περιγράφει το ανατολικό μισό ή ένα τρίτο της Μεσογείου (με τη Θάλασσα του Λεβάντε να αποτελεί το ελάχιστο κοινό μέρος). Κατά βάση περιλαμβάνει όλες τις παράκτιες περιοχές αυτής της θαλάσσιας περιοχής, που αναφέρεται και στις κοινότητες που συνδέονται με την περιοχή. Περιλαμβάνει το νοτιότερο μισό της περιοχής της Ανατολίας της Τουρκίας, τη μικρότερη Επαρχία του Χάταϊ, την Κύπρο, τα Δωδεκάνησα, και τις χώρες Λίβανος, Συρία, Παλαιστίνη, Ισραήλ, Ιορδανία, και Αίγυπτος.
Μια πιο ευρεία χρήση του όρου μπορεί να περιλαμβάνει το Λιβυκό Πέλαγος και κατά συνέπεια τη Λιβύη. Επίσης, το Αιγαίο και έτσι την Ανατολική Θράκη, την ηπειρωτική Ελλάδα και τα νησιά της. Τέλος, ένα κομμάτι της κεντρικής Μεσογείου, το Ιόνιο, και τη νότια Αλβανία στη Νοτιοανατολική Ευρώπη, προς παραπέρα στις νοτιοανατολικές ακτές της Ιταλίας.
Περιοχές
Η ανατολική αυτή περιοχή της Μεσογείου συνήθως περιγράφεται με δύο τρόπους:
Χώρες
Οι χώρες και περιοχές της Ανατολικής Μεσογείου περιλαμβάνουν την Κύπρο, την Ανατολία, τη Επαρχία Χάταϊ, τα Δωδεκάνησα, και τις χώρες Λίβανος, Συρία, Παλαιστίνη, Ισραήλ, Ιορδανία, και Αίγυπτος. Ο όρος Νοτιοανατολική Μεσόγειος έχει καταγραφεί ως όρος για τα Ευρύτερα Βαλκάνια: Αλβανία, Βοσνία και Ερζεγοβίνη, Βουλγαρία, Κροατία, Ελλάδα, Σλοβενία, Βόρεια Μακεδονία, Σερβία, Κόσοβο, Μαυροβούνιο και Ρουμανία. Μία έρευνα το 2019 θέλησε να προσθέσει και τη Μολδαβία και Ουκρανία, που άλλοι συνδέουν περισσότερο με την οικονομία και ιστορία της Μαύρης Θάλασσας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Περιοχές της Αφρικής Κατηγορία:Περιοχές της Ευρασίας Κατηγορία:Γεωγραφία της Μεσογείου Κατηγορία:Γεωγραφία της Μέσης Ανατολής Κατηγορία:Γεωγραφία της Βόρειας Αφρικής Κατηγορία:Γεωγραφία της Νοτιοανατολικής Μεσογείου
Ζωολογικός κήπος Σιγκαπούρης
Ο ζωολογικός κήπος της Σιγκαπούρης (Singapore Zoo, κινέζικα: 新加坡动物园, μαλαϊκά: Taman Haiwan Singapura, ταμίλ: சிங்கப்பூர் விலங்குக் காட்சிச்சாலை) κοινώς γνωστός τοπικά ως ο ζωολογικός κήπος Μαντάι, καταλαμβάνει έκταση 28 στρεμμάτων στο περιθώριο της δεξαμενής Άνω Σέλεταρ μέσα στην πυκνοκατοικημένη κεντρική λεκάνη απορροής της Σιγκαπούρης. Ο ζωολογικός κήπος χτίστηκε με κόστος 9 εκατομμυρίων δολαρίων που χορηγήθηκε από την κυβέρνηση της Σιγκαπούρης και άνοιξε στις 27 Ιουνίου 1973. Λειτουργεί από τον Οργανισμό Καταφυγίων Άγριας Ζωής της Σιγκαπούρης η οποία διαχειρίζεται επίσης το γειτονικό Νυχτερινό Σαφάρι, το Ποταμό Σαφάρι και το Πάρκο Πουλιών Τζουρόνγκ. Υπάρχουν περίπου 315 είδη ζώων στον ζωολογικό κήπο, από τα οποία περίπου 16% θεωρούνται απειλούμενα είδη. Ο ζωολογικός κήπος προσελκύει 1,7 εκατομμύρια επισκέπτες κάθε χρόνο.
Ζώα που φιλοξενεί
Ο ζωολογικός κήπος φιλοξενεί πολλά σπάνια και απειλούμενα ζώα, όπως οι ουρακοτάγκοι, οι ασιατικοί ελέφαντες, οι λευκές τίγρεις, το γιγάντιο πάντα, ενώ στο παρελθόν φιλοξενούσε και πολικές αρκούδες.
Νίκος Καμπάς
Ο Νίκος Καμπάς (Μυτιλήνη, 1857 - Αλεξάνδρεια, 1932) ήταν Έλληνας ποιητής και νομικός. Θεωρείται ένας από τους πρώτους ποιητές της Νέας Αθηναϊκής Σχολής. .
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Νίκος Καμπάς γεννήθηκε στη Μυτιλήνη, όπου τελείωσε το σχολείο και σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών απ' όπου απέκτησε τον τίτλο του διδάκτορα το 1880. Κατά την διάρκεια των σπουδών του συγκατοικούσε στο ίδιο διαμέρισμα με τον Κωστή Παλαμά. Άρχισε να δημοσιεύει τα πρώτα του ποιήματα στις εφημερίδες «Ραμπαγάς» και «Μη χάνεσαι». Το 1880 εξέδωσε την ποιητική του συλλογή Στίχοι, η οποία, μαζί με τους Ιστούς Αράχνης του Γ. Δροσίνη σηματοδοτεί την εμφάνιση της Νέας Αθηναϊκής Σχολής ή Γενιάς του 1880, που ειγάγει στη λογοτεχνία τη χρήση της δημοτικής/ομιλούμενης και την απελευθερώνει από τη λόγια/αρχαΐζουσα γλώσσα και τον ρομαντισμό.
Την ίδια χρονιά όμως, εγκαταστάθηκε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, εγκατέλειψε την ποίηση και αφοσιώθηκε στο δικηγορικό επάγγελμα, όπου εκλέχθηκε πρόεδρος των μεικτών δικαστηρίων της πόλης. Έμεινε στην Αλεξάνδρεια ως τον θάνατό του, το 1932. Πολλοί λογοτέχνες της εποχής, μεταξύ αυτών και ο Κωστής Παλαμάς, αναφέρθηκαν για το πόσο επηρέασε τα λογοτεχνικά πράγματα της εποχής, αλλά και το κενό που άφησε ο Νίκος Καμπάς με την απομάκρυνσή του από αυτά.
Σημειώσεις
Ο Νίκος Καμπάς σε επιστολή του προς τον Κωστή Παλαμά από την Αλεξάνδρεια αναφέρει χαρακτηριστικά: ''«Μην ελπίσεις παρ' εμού ούτε στίχους ούτε άλλο τι. Μόνον διά της λύπης είμαι εισέτι ποιητής. Ολοι οι άλλοι παράγοντες εξέλιπον»''.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές Κατηγορία:Νέα Αθηναϊκή Σχολή Κατηγορία:Παρνασσισμός Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές από 01/2010 Κατηγορία:Λογοτεχνία-επέκταση
Αριστείδης Καλαντζάκος
Ο Αριστείδης Καλαντζάκος (10 Απριλίου 1928 - 26 Φεβρουαρίου 2017) ήταν Έλληνας πολιτικός από τη Μεσσηνία, ο οποίος υπήρξε βουλευτής από το 1958 ως το 1967 και από το 1974 ως το 1996, και είχε υπηρετήσει ως υπουργός Εργασίας (1990-1993), Εμπορίου (1980-1981) καθώς και ως υφυπουργός Οικονομικών (1967) και Συντονισμού και Πληροφοριών (1976-1977).
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Κυπαρισσία. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών. Συνέχισε τις σπουδές του στις Πολιτικές και Οικονομικές Επιστήμες στα Πανεπιστήμια Παρισίων και Νανσί, στη Γαλλία. Ήταν διδάκτορας Αστικού Δικαίου στο Πανεπιστήμιο του Τίμπιγκεν της Γερμανίας.
Πολιτική σταδιοδρομία
Εξελέγη βουλευτής Μεσσηνίας με την ΕΡΕ στις εκλογές του 1958 και επανεξελέγη το 1961, 1963 και 1964.
Στην κυβέρνηση του Παναγιώτη Κανελλόπουλου ανέλαβε υφυπουργός Οικονομικών από τις 4 Απριλίου 1967 ως την ανατροπή της από τη Χούντα, στις 21 Απριλίου 1967.
Έπειτα από τη Μεταπολίτευση προσχώρησε στη Νέα Δημοκρατία, με την οποία εξελέγη βουλευτής το 1974, 1977, 1981, 1985, Ιούνιο 1989, Νοέμβριο 1989, 1990 και το 1993. Από τις 10 Σεπτεμβρίου 1976 ως τις 21 Οκτωβρίου 1977 θήτευσε ως υφυπουργός Συντονισμού και Προγραμματισμού στην κυβέρνηση Καραμανλή. Επί πρωθυπουργίας του Γεωργίου Ράλλη χρημάτισε υπουργός Εμπορίου, από τις 11 Οκτωβρίου 1980 ως τις 21 Οκτωβρίου 1981. Από τις 11 Απριλίου 1990 ως τις 13 Οκτωβρίου 1993 υπηρέτησε ως υπουργός Εργασίας.
Πέθανε στις 26 Φεβρουαρίου 2017.
Οικογένεια
Ο Καλαντζάκος είχε καταγωγή από οικογένεια πολιτικών. Ο πατέρας του Γεώργιος Καλαντζάκος ήταν δήμαρχος Κυπαρισσίας (τελευταία θητεία το 1964) και οι θείοι του ήταν, ο μεν Νίκος Καλαντζάκος βουλευτής το 1920 και το 1926 και ο γιατρός Αλέξανδρος Καλαντζάκος βουλευτής από το 1928 έως το 1957 και υπουργός.
Σύζυγός του ήταν η Δωροθέα Λαντζούνη με την οποία είχαν μια κόρη, τη Σοφία, η οποία εξελέγη επίσης βουλευτής Μεσσηνίας και έγινε υφυπουργός Απασχόλησης το 2007.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Μεσσηνίας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΡΕ Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Οικονομικών Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εμπορίου Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εργασίας Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Συντονισμού και Προγραμματισμού
Iron Butterfly
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Hard rock συγκροτήματα από Καλιφόρνια
My Way
Το My Way είναι από τα γνωστότερα τραγούδια του Φρανκ Σινάτρα. Κατέκτησε όλα τα top ten, μεταφράστηκε και τραγουδήθηκε από τους σημαντικότερους καλλιτέχνες της υφηλίου και αποτελεί σήμερα αναπόσπαστο μέλος του ρεπερτορίου των μουσικών, τραγουδιστών, πιανίστων, κιθαρίστων και ερμηνευτών της γης. Είναι το πιο πολυτραγουδισμένο κομμάτι μουσικής όλων των εποχών.
Οι στίχοι του γράφτηκαν από τον Πωλ Άνκα, σε μουσική του Γάλλου Κλωντ Φρανσουά. Οι στίχοι του Άνκα όμως έχουν δικό τους πρωτότυπο θέμα. Φιλοσοφεί τη ζωή και τα έπη ενός ενήλικα στην δύση της σταδιοδρομίας του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τραγούδια του 1967 Κατηγορία:Singles του 1969 Κατηγορία:Singles του 1970 Κατηγορία:Singles του 1977 Κατηγορία:Singles του 1980 Κατηγορία:Τραγούδια της Νίνα Σιμόν Κατηγορία:Singles της RCA Records Κατηγορία:Τραγούδια του Φρανκ Σινάτρα Κατηγορία:Τραγούδια του Έλβις Πρίσλεϊ Κατηγορία:Singles της Reprise Records Κατηγορία:Νικητές Grammy Hall of Fame Award
Τάγμα Ιερωνυμιτών
Το Τάγμα Ιερωνυμιτών ή Ιερωνυμίτες είναι θρησκευτικό τάγμα της Καθολικής Εκκλησίας. Ιδρύθηκε το 1373 από Φραγκισκανούς μαθητές του Αγίου Θωμά της Σιέννας. Τα κυριότερα και σπουδαιότερα των Μοναστηριών τους βρίσκονται στην Ισπανία και στη Πορτογαλία. Οι Ιερωνυμίτες διακρίνονται για την ακραία αυστηρότητα του μοναστικού τους βίου και για τις διάφορες ιεραποστολές που επιχείρησαν κατά καιρούς ιδίως στην Αμερική. Με το αυτό γενικό όνομα φέρονται και άλλα, κατά τόπους προσδιοριζόμενα, καθολικά τάγματα μεταξύ των οποίων και γυναικεία.
Κατηγορία:Θρησκευτικά τάγματα
The Jackson 5
Οι The Jackson 5 ήταν οικογενειακό μουσικό συγκρότημα της οικογένειας Τζάκσον. Ιδρυτικά μέλη του ήταν οι Τζάκι, Τίτο, Ζερμαίν, Μάρλον και Μάικλ Τζάκσον.
Ίδρυση
thumb|right|150px|Ο Ζερμαίν Τζάκσον, ένα από τα μέλη του συγκροτήματος. thumb|right|250px|Το σπίτι των Jackson 5 στην Ιντιάνα. Το οικογενειακό αυτό συγκρότημα ίδρυσε ο πατέρας τους, ο Τζόζεφ Τζάκσον, πρώην παλαιστής, ο οποίος την δεκαετία του 1950 έπαιζε κιθάρα στο συγκρότημα Falcons. Τα αρχικά του μέλη ήταν οι Τζόνυ Τζάκσον (δεν ήταν συγγενής των αδερφών Τζάκσον, έπαιζε αρχικά στα ντραμς), ο Μάρλον (χορευτής), Τίτο (κιθάρα), Τζάκι, Ζερμαίν (μπάσο) και Μάικλ Τζάκσον. Αργότερα ο Τζόνυ αποχώρησε από το συγκρότημα. Οι σχέσεις του πατέρα με τα παιδιά του ήταν σχέσεις εξουσίας ή καλύτερα τυραννίας (όπως ανέφερε ο Μάικλ Τζάκσον). Ο πατέρας τους συχνά χρησιμοποιούσε σωματική βία σε περίπτωση που τα παιδιά του δεν έπαιζαν όπως αυτός το ήθελε. Αλλά εκτός από σωματική βία, τους έδινε συμβουλές, με βάση τις δικές του μουσικές εμπειρίες. Οι πρώτες τους συναυλίες δε γίνονταν σε στάδια, αλλά σε μπαρ και σε στριπτιζάδικα ακόμα. Ζούσαν σε ένα μικρό σπίτι στην Ιντιάνα με τα αδέρφια να κοιμούνται μαζί (έως και 3 άτομα) σε μια κουκέτα. Η πρώτη τους δισκογραφική εταιρεία ήταν η τοπική δισκογραφική εταιρεία Steeltown.
Steeltown
Το Steeltown ήταν η πρώτη δισκογραφική εταιρεία των Τζάκσον 5. Οι παράγοντες της εταιρείας έδειξαν την προσοχή τους στο γκρουπ μετά τη νίκη του σε ένα διαγωνισμό ταλέντων στο τοπικό Λύκειο Ρούσβελτ το 1965, όπου οι Τζάκσον 5 ερμήνευσαν το My Girl των Temptations, αν και τελικά τους έκαναν πρόταση για συνεργασία μετά τη νίκη τους στο Γυμνάσιο Μπέκμαν του Γκάρι. Μαζί με τη δισκογραφική εταιρεία ηχογράφησαν 2 σινγκλ, τα Big Boy και το We Don't Have To Be Over 21 (Fall In Love) που κυκλοφόρησαν το 1968. Στο μεταξύ ο Τζόζεφ πάντα έψαχνε τρόπους για να ανεβάσει το συγκρότημα στο επόμενο επίπεδο.