cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ναράμ-Σιν της Ασσυρίας
Ο Κατάλογος Ασσυρίων βασιλέων αναφέρει ότι ο μετέπειτα μεγάλος βασιλιάς Σαμσί-Αντάντ Α΄ "εξορίστηκε από το βασίλειο του Εκαλλατούμ στην Βαβυλώνα από τον Ναράμ-Σιμ της Εσνούννα, την εποχή του Ναράμ-Σιν". Ο Σαμσί-Αντάντ Α΄ ανακατέλαβε το Εκαλλατούμ μετά τον θάνατο του Ναράμ-Σιν της Εσνούννα, προετοιμάστηκε στρατιωτικά τρία χρόνια και στην συνέχεια επιτέθηκε στην Ασσούρ και ανέτρεψε από τον θρόνο τον Ερισούμ Β΄ που είχε διαδεχτεί τον πατέρα του. Ο Ερισούμ Β΄ βασίλευσε πολύ λίγα χρόνια, είναι προφανές ότι η μεγάλη πλειοψηφία των 64 ετών ανήκουν στον Ναράμ-Σιν, τα συμπεράσματα που προκύπτουν σύμφωνα με τις επιγραφές είναι ότι κυβέρνησε 44 ή 54 χρόνια. Παρά το μεγάλο διάστημα της βασιλείας του δεν υπάρχουν επιγραφές σε μνημεία που να καταγράφουν τις δραστηριότητες του.
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της Ασσυρίας
Ομόλογα χρωμοσώματα
Ένα ζευγάρι ομόλογων χρωμοσωμάτων, ή ομόλογα, είναι μία σειρά ενός μητρικού κι ενός πατρικού χρωμοσώματος που κάνουν ζευγάρι το ένα με το άλλο μέσα σε ένα κύτταρο κατά τη μείωση. Αυτά τα αντίγραφα έχουν τα ίδια γονίδια στους ίδιους τόπους όπου παρέχουν σημεία κατά μήκος κάθε χρωμοσώματος τα οποία καθιστούν ένα ζευγάρι χρωμοσωμάτων ικανό να ευθυγραμμιστεί σωστά το ένα με το άλλο πριν από χωριστούν κατά τη μείωση. Αυτή είναι η βάση για τη Μεντελική κληρονομικότητα η οποία χαρακτηρίζει τα πρότυπα κληρονομικότητας του γενετικού υλικού από έναν οργανισμό στο γονικό αναπτυσσόμενο κύτταρο του απογόνου του σε ένα δεδομένο χρόνο και τόπο.
Επισκόπηση
Τα χρωμοσώματα είναι γραμμικές διευθετήσεις συμπυκνωμένου δεοξυριβονουκλεϊκού οξέος (DNA) και πρωτεϊνών ιστόνη, οι οποίες σχηματίζουν ένα σύμπλοκα που ονομάζεται χρωματίνη. Τα ομόλογα χρωμοσώματα συνίστανται από ζεύγη χρωμοσωμάτων περίπου ίδιου μήκους, τη θέση κεντρομερούς, και το πρότυπο χρώσης, για γονίδια με ίδιους αντίστοιχους τόπους. Το ένα ομόλογο χρωμόσωμα κληρονομείται από τον οργανισμό της μητέρας• το άλλο κληρονομείται από τον οργανισμό του πατέρα. Αφού γίνει η μίτωση μεταξύ των θυγατρικών κυττάρων, αυτά έχουν το σωστό αριθμό γονιδίων τα οποία είναι μείγμα των γονιδίων των δύο γονέων. Στους διπλοειδείς (2n) οργανισμούς, το γονιδίωμα αποτελείται από μία σειρά κάθε ζεύγους ομόλογων χρωμοσωμάτων, σε αντίθεση με τους τετραπλοειδείς οργανισμούς οι οποίοι μπορούν να έχουν δύο σειρές από κάθε ζεύγος ομόλογων χρωμοσωμάτων. Τα αλληλόμορφα στα ομόλογα χρωμοσώματα μπορεί να είναι διαφορετικά, έχοντας ως αποτέλεσμα διαφορετικούς φαινοτύπους των ίδιων γονιδίων. Αυτή η ανάμειξη μητρικών και πατρικών χαρακτηριστικών αυξάνεται από τη διασταύρωση κατά τη μείωση, τρόπος με τον οποίο τα μήκη των χρωμοσωμικών βραχιόνων και το DNA που περιέχεται μεταξύ ενός ζεύγους ομόλογων χρωμοσωμάτων ανταλλάσονται το ένα με το άλλο.
Ιστορία
Στις αρχές της δεκαετίας του 1900 ο Γουίλιαμ Μπάτεσον και ο Ρέτζιναλντ Πάννετ μελετούσαν τη γενετική κληρονομικότητα και παρατήρησαν ότι κάποιοι συνδυασμοί των αλληλομόρφων εμφανίζονταν πιο συχνά από άλλους. Αυτά τα δεδομένα και οι πληροφορίες εξερευνήθηκαν περαιτέρω από τον Τόμας Μόργκαν. Χρησιμοποιώντας πειράματα δοκιμών διασταύρωσης, αποκάλυψε ότι, για ένα μονό γονέα, τα αλληλόμορφα των γονιδίων κοντά το ένα στο άλλο κατά μήκος του χρωμοσώματος κινούνται μαζί. Χρησιμοποιώντας αυτή τη λογική συμπέρανε ότι τα δύο γονίδια που μελετούσε βρίσκονταν σε ομόλογα χρωμοσώματα.
Αργότερα κατά τη δεκαετία του 1930 οι Χάρριετ Κρέιτον και Μπάρμπαρα ΜακΚλίντοκ μελετούσαν τη μείωση σε κύτταρα αραβοσίτου και εξέτασαν τους γονιδιακούς τόπους στα χρωμοσώματα του αραβόσιτου. Οι Κρέιτον και ΜακΚλίντοκ ανακάλυψαν ότι οι καινούριοι συνδυασμοί αλληλομόρφων που παρουσιάζονταν στον απόγονο και το γεγονός της διασταύρωσης συσχετίζονταν άμεσα. Αυτό απέδειξε τον ενδοχρωμοσωμικό γενετικό ανασυνδυασμό.
Δομή
Τα ομόλογα χρωμοσώματα είναι χρωμοσώματα που περιέχουν τα ίδια γονίδια στην ίδια διάταξη κατά μήκος των χρωμοσωμικών βραχιόνων τους. Υπάρχουν δύο κύριες ιδιότητες των ομόλογων χρωμοσωμάτων: το μήκος των χρωμοσωμικών βραχιόνων και η θέση του κεντρομερούς Το πραγματικό μήκος του βραχίονα, σε συμφωνία με τις θέσεις των γονιδίων, είναι σε μεγάλο βαθμό σημαντικό για τη σωστή ευθυγράμμιση. Η θέση του κεντρομερούς μπορεί να χαρακτηρίζεται από τέσσερις βασικές διατάξεις, που είναι είτε μετακεντρικό, υπομετακεντρικό, τελοκεντρικό, ή ακροκεντρικό. Και οι δύο αυτές ιδιότητες είναι οι βασικοί παράγοντες για τη δημιουργία δομικής ομολογίας μεταξύ των χρωμοσωμάτων. Συνεπώς, όταν υπάρχουν δύο χρωμοσώματα της ακριβής δομής, είναι ικανά να ταιριάξουν μαζί για να σχηματίσουν τα ομόλογα χρωμοσώματα.
Εφόσον τα ομόλογα χρωμοσώματα δεν είναι ταυτόσημα και δεν προέρχονται από τον ίδιο οργανισμό, διαφέρουν στις αδελφές χρωματίδες. Οι αδελφές χρωματίδες σχηματίζονται αφού έχει προκύψει η αντιγραφή του DNA, και έτσι είναι ταυτόσημα, αντίγραφα δίπλα-δίπλα η μία της άλλης.
Στους ανθρώπους
Οι άνθρωποι έχουν ένα σύνολο 46 χρωμοσωμάτων, αλλά υπάρχουν μόνο 22 ζεύγη των ομόλογων αυτοσωμικών χρωμοσωμάτων. Το επιπλέον 23ο ζεύγος είναι τα φυλετικά χρωμοσώματα, X και Y. Για το ζεύγος που αποτελείται από X και Y χρωμοσώματα,ισχύει ότι το ζεύγος δεν είναι στην πραγματικότητα ομόλογο (επειδή τα συγκεκριμένα χρωμοσώματα είναι ανισομεγέθη και δεν έχουν όλες τις περιοχές τους ομόλογες), όμως, παρολαυτα, χαρακτηρίζονται ομόλογα. Τα 22 ζεύγη των ομόλογων χρωμοσωμάτων περιέχουν τα ίδια γονίδια αλλά κωδικοποιούν διαφορετικά χαρακτηριστικά στα αλληλόμορφά τους από τη στιγμή που ένα κληρονομήθηκε από τη μητέρα και ένα από τον πατέρα. Άρα οι άνθρωποι έχουν δύο ομόλογες σειρές χρωμοσωμάτων σε κάθε κύτταρο, που σημαίνει ότι οι άνθρωποι είναι διπλοειδείς οργανισμοί.
Σχετική έρευνα
Τρέχουσα και μελλοντική έρευνα σχετικά με το θέμα των ομόλογων χρωμοσωμάτων είναι σε μεγάλο βαθμό εστιασμένη στους ρόλους των διαφόρων πρωτεϊνών κατά τον ανασυνδυασμό ή κατά την επιδιόρθωση του DNA. Σε ένα πρόσφατα δημοσιευμένο άρθρο από τον Πέζζα κ.ά. η πρωτεΐνη γνωστή ως HOP2 είναι υπεύθυνη τόσο για την ομόλογη σύναψη των χρωμοσωμάτων όσο και για την επιδιόρθωση σπασίματος της διπλής έλικας μέσω ομόλογου ανασυνδυασμού. Η αφαίρεση της HOP2 σε ποντίκια έχει μεγάλες επιπτώσεις στη μείωση. Άλλες πρόσφατες μελέτες επικεντρώνονται σε συγκεκριμένες πρωτεΐνες που εμπλέκονται επίσης σε ομόλογο ανασυνδυασμό.
Υπάρχει μία έρευνα σε εξέλιξη σχετικά με την ικανότητα των ομόλογων χρωμοσωμάτων να επιδιορθώνουν σπασίματα στο δίκλωνο DNA. Οι ερευνητές διερευνούν τη δυνατότητα αξιοποίησης αυτής της ικανότητας για την αναγεννητική ιατρική. Αυτό το φάρμακο θα μπορούσε να είναι πολύ διαδεδομένο όσον αφορά τον καρκίνο, καθώς οι βλάβες του DNA πιστεύεται ότι συμβάλλουν στην καρκινογένεση. Ο χειρισμός της λειτουργίας επιδιόρθωσης των ομόλογων χρωμοσωμάτων μπορεί να επιτρέψει τη βελτίωση ενός συστήματος αντιμετώπισης βλαβών ενός κυττάρου. Ενώ η έρευνα δεν έχει ακόμη επιβεβαιώσει την αποτελεσματικότητα μίας τέτοιας αγωγής, μπορεί να καταστεί χρήσιμη θεραπεία για τον καρκίνο.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Χρωμοσώματα
Επιτακτική έγκλιση
Η επιτακτική είναι μία ρηματική έγκλιση της Σανσκριτικής, η οποία χαρακτηρίζονταν από την εμφάνιση των δευτερεύουσων καταλήξεων και την απουσία αύξησης, και συνήθως έμοιαζε με ένα ρήμα στον αόριστο ή τον παρατατικό χωρίς την αύξηση. Μπορούσε συνήθως να σταθεί σε κύρια πρόταση και είχε σημασία υποτακτικής ή προστακτικής – για παράδειγμα μπορούσε να δηλώσει πρόθεση, λ.χ. índrasya nú vīryā̀ṇi prá vocam «τα ηρωικά κατορθώματα του Ίντρα τώρα θα/ προτίθεμαι να απαγγείλω» (Beekes, Εισαγωγή στη συγκριτική Ινδοευρωπαϊκή γλωσσολογία, 2004, σ.340). Η χρήση της ήταν υποχρεωτική στις απαγορεύσεις, όπου και ακολουθούσε το mā́. Αργότερα, στην Κλασική Σανσκριτική, παρέμεινε σε χρήση μόνο μετά το mā (στην Κλασική Σανσκριτική δεν υπάρχουν τόνοι).
Η Αρχαία Ελληνική είχε κάποιους ρηματικούς τύπους που, όσον αφορά τη μορφή, μοιάζουν με την επιτακτική της Σανσκριτικής, και πρόκειται για αόριστους ή παρατατικούς χωρίς χρονική αύξηση. Σ' αυτήν την περίπτωση όμως δεν υπάρχει καμία διαφορά ως προς την σημασία μεταξύ αυτών των δύο διαφορετικών τύπων. Κατά κύριο λόγο, χρησιμοποιούνταν στον Όμηρο και γενικότερα στην επική ποίηση (βλ. Ομηρική διάλεκτος).
Γενικά θεωρείται ότι η αύξηση ήταν αρχικά ένα ξεχωριστό μόριο που είχε περίπου τη σημασία του «τότε» και προστίθονταν για να δηλώσει την παρελθοντική αναφορά, μιας και ο ρηματικός τύπος ήταν μάλλον ουδέτερος ως προς το χρόνο και δήλωνε κυρίως την όψη (ποιόν ενέργειας). Στην αρχή, η χρήση του φαίνεται να ήταν προαιρετική, όταν χρειαζόταν να αποφευχθεί η αμφισημία, όπως συμβαίνει και με τα χρονικά επιρρήματα στα Κινεζική. Σταδιακά όμως συγχωνεύτηκε με το ρήμα και η χρήση του καταστάθηκε υποχρεωτική· ωστόσο σε πρωιμότερα στάδια της Αρχαίας Ελληνικής και της Σανσκριτικής η αλλαγή αυτή δεν είχε ολοκληρωθεί πλήρως, κι έτσι οι δύο τύποι συνυπήρχαν. Η σημασία των τύπων χωρίς αύξηση ενδέχεται να αποτελεί μια μετεξέλιξη του Ινδοϊρανικού ή του Ινδοάριου κλάδου. Είναι επίσης πιθανό η σημασία να προέκυψε στην πρωτογλώσσα αλλά οι συνεπακόλουθες εξελίξεις της Πρωτοελληνικής να την αφαίρεσαν και να επανέφεραν αναλογικά τη βασική σημασία του αόριστου και της προστακτικής.
Κατηγορία:Γραμματική
Ριχίλδη του Αινώ
Κόμισσα της Φλάνδρας
Ο Βαλδουίνος ΣΤ΄ στο νεκροκρέβατο του (1070) παραχώρησε την Φλάνδρα στον μεγαλύτερο γιο του Αρνούλφο και το Αινώ στον δεύτερο γιο του Βαλδουίνο υπό τον όρο αν πεθάνει πριν τον Αρνούλφο το Αινώ θα κληροδοτηθεί στον αδελφό του. Ο Βαλδουίνος ΣΤ΄ ανέθεσε στον μικρότερο αδελφό του Ροβέρτο Α΄ την κηδεμονία του μικρού Αρνούλφου και του εγγυήθηκε την ασφάλεια του δικού του γιου Ροβέρτου ενώ τον έβαλε να ορκιστεί ότι θα είναι πιστός στον Αρνούλφο, την σύζυγο του Ριχίλδη όρισε συμβασιλέα του Ροβέρτου μέχρι την ενηλικίωση του μικρού Αρνούλφου.
Ανατροπή του γιου της Αρνούλφο από τον κουνιάδο της Ροβέρτο
Στην μάχη του Κάσσελ που ακολούθησε σκοτώθηκαν τόσο ο μεγαλύτερος γιος της Αρνούλφος όσο και ο τρίτος της σύζυγος η Ριχίλδη συνελήφθη και φυλακίστηκε. O Φίλιππος Α΄ της Γαλλίας αναγνώρισε τον κουνιάδο της Ροβέρτο νέο κόμη της Φλάνδρας. Η Ριχίλδη και ο μικρότερος γιος της Βαλδουίνος Β΄ κράτησαν το Αινώ αλλά δεν εγκατέλειψαν τις προσπάθειες τους να ανακτήσουν την Φλάνδρα. Η Ριχίλδη έκτισε το κάστρο του Μπομόντ με ένα αβαείο αφιερωμένο στον Άγιο Βενάντιο, με τον γιο της Βαλδουίνο ίδρυσε το μοναστήρι του Σαιν Ντενίς αν Μπροκερουά, στο τέλος της ζωής της αποσύρθηκε στο αβαείο του Μεσίν όπου και πέθανε στις 15 Μαρτίου 1086.
Οικογένεια
Με τον πρώτο της σύζυγο Χέρμαν του Αινώ κόμη του Αινώ δεν απέκτησε παιδιά.
Κέλυ Σακάκου
Η Κέλυ Σακάκου (1945 - 8 Ιανουαρίου 2017) ήταν Ελληνίδα τηλεπαρουσιάστρια, από τα «ιστορικά» πρόσωπα της τηλεόρασης στην Ελλάδα. Εργάστηκε στην ΕΡΤ για 30 χρόνια (1972 - 2002), τόσο στη τηλεόραση παρουσιάζοντας το καθημερινό πρόγραμμα, όσο και στο ραδιόφωνο. Επίσης, εργάστηκε και ως εκφωνήτρια διαφημίσεων.
Ριχίλδη του Αινώ
Οικογένεια
Με τον τρίτο σύζυγο της ευγενή Γουλιέλμο Φίτζομπορν δεν απέκτησε παιδιά.
Κέλυ Σακάκου
Γεννήθηκε στη Νέα Σμύρνη, τελείωσε τις εγκύκλιες σπουδές στην Ευαγγελική Σχολή Σμύρνης της Νέας Σμύρνης και φοίτησε στη Δραματική Σχολή του Πέλου Κατσέλη, με σκοπό να γίνει ηθοποιός. Μετά την αποφοίτηση από τη σχολή, δούλεψε για ένα διάστημα ως μέλος του θιάσου του Κώστα Βουτσά και της Σμαρούλας Γιούλη σε περιοδεία στο εξωτερικό, όταν έλαβε μέρος στο διαγωνισμό που προκηρύχθηκε από την ΕΡΤ για την πρόσληψη παρουσιαστριών. Μετά από έναν δύσκολο και πολύμηνο διαγωνισμό στον οποίο συμμετείχαν 800 υποψήφιες για τέσσερις θέσεις, η Σακάκου προσλήφθηκε αποτελώντας έτσι την πρώτη γενιά, μαζί με τη Νάκυ Αγάθου, τη Μακώ Γεωργιάδου και την Ρίτα Ασημακοπούλου. Η πρώτη της εκφώνηση ήταν το δελτίο καιρού του καναλιού. Από την ΕΡΤ έφυγε το 2002 εκμεταλλευόμενη ευεργετικές διατάξεις περί εθελουσίας εξόδου, ενώ τα επόμενα χρόνια συμμετείχε περιστασιακά σε πάνελ εκπομπών της ιδιωτικής τηλεόρασης.
Στην ΕΡΤ εκτός από την εκφώνηση του καθημερινού προγράμματος, η Σακάκου παρουσίαζε εκπομπές λογοτεχνίας και μουσικής στο Δεύτερο και Τρίτο πρόγραμμα της ΕΡΑ, ενώ το 1985 και το 1987 ήταν η εκπρόσωπος της επιτροπής βαθμολογίας της Ελλάδας, στους τελικούς της Eurovision.
Ριχίλδη του Αινώ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κόμισσες της Φλάνδρας Κατηγορία:Κόμισσες του Αινώ
Κέλυ Σακάκου
Συμμετείχε σε μερικές κινηματογραφικές ταινίες, με πιο χαρακτηριστικές Τα τσακάλια του Γιάννη Δαλιανίδη, και το Μ΄ αγαπάς; του Γιώργου Τσεμπερόπουλου. Από τη δουλειά της στον τομέα της διαφήμισης ξεχωρίζει η 15χρονη συνεργασία της με την δισκογραφική εταιρεία Minos EMI, της οποίας υπήρξε η φωνή των διαφημίσεών της.
Ήταν παντρεμένη με τον ηθοποιό και αδερφό του Αλέκου Φασιανού, Σπύρο. Πέθανε τον Ιανουάριο του 2017, έξι μήνες μετά το θάνατο του συζύγου της, καταβεβλημένη ψυχικά από το γεγονός, αλλά και από τη νόσο του Πάρκινσον από την οποία έπασχε. Για τον θάνατό της εξέδωσε ανακοίνωση η ΕΡΤ αλλά και το Γραφείο Τύπου της ΝΔ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σ Κατηγορία:Πρόσωπα της ΕΡΤ
Κωνσταντίνος Σέκερης
Ο Κωνσταντίνος Σέκερης (1933 - 2009) Έλληνας βιοχημικός υπήρξε ομότιμος καθηγητής Βιοχημείας του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Ναύπλιο και ήταν γιος του Ευάγγελου Σέκερη, υπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων στην κυβέρνηση Τσουδερού και απογόνου του Φιλικού Αθανάσιου Σέκερη, και της Πολυξένης Ευλαμπίου. Αδέλφια του ήταν οι Γεώργιος Σέκερης, διπλωμάτης, Καλλιόπη Σέκερη, διευθύντρια Ερευνών στο Δημόκριτο, και Αθανάσιος Σέκερης, αντιναύαρχος του Πολεμικού Ναυτικού. Σπούδασε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και συμπλήρωσε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου, του οποίου αναγορεύθηκε διδάκτωρ.
Διετέλεσε πρόεδρος των παιδικών χωριών SOS.
Ακαδημαϊκή σταδιοδρομία
Εργάστηκε ως ερευνητής στο επιστημονικό ινστιτούτο του Max Planck υπό την εποπτεία του καθηγητή Πέτερ Κάρλσον και του τιμημένου με Νόμπελ καθηγητή Άντολφ Μπούτεναντ. Το 1966 αναγορεύθηκε Υφηγητής της Φυσιολογικής Χημείας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Marburg. Η διατριβή του με τίτλο «Μηχανισμός δράσεως µμερικών στεροειδών ορμονών: απόδειξη σχηματισμού αγγελιοφόρων ριβονουκλεϊνικών οξέων» υπήρξε καινοτόμα καθώς με αυτή υποστηρίχθηκε για πρώτη φορά με πειραματικά δεδομένα ότι ότι οι στεροειδείς ορμόνες δρουν µέσω της ρύθμισης της έκφρασης των γενετικών πληροφοριών. Το 1974 ανέλαβε την διεύθυνση του Τμήματος Μοριακής Βιολογίας του Κυττάρου του Γερμανικού Αντικαρκινικού Κέντρου στη Χαϊδελβέργη, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1978.
Το 1978 επέστρεψε στην Ελλάδα, όπου ανέλαβε την διεύθυνση (1977-1993) του Κέντρου Βιολογικών Ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών, του οποίου διετέλεσε αντιπρόεδρος (1986 - 1993) και διευθύνων σύμβουλος (1990 - 1993). Παράλληλα εξελέγη καθηγητής Βιοχημείας της Φυσικοµαθηµατικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και εν συνεχεία, το 1993, Καθηγητής Βιολογικής Χημείας της Ιατρικής Σχολής µέχρι το 2000, οπότε και συνταξιοδοτήθηκε με τον τίτλο του Ομότιμου Καθηγητή..
Το 1980 η Φυσικοµαθηµατική Σχολή του Πανεπιστημίου της Χαϊδελβέργης τον εξέλεξε Επίτιμο Καθηγητή της το 1980..
Αναφορές
Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών
Α.Ο. Γλαύκος Πατρών
Ο Αθλητικός Όμιλος Γλαύκος Πατρών είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στην ευρύτερη περιοχή των Ζαρουχλεΐκων της Πάτρας. Ιδρύθηκε το 2003 και αγωνίζεται με χρώματα το μπλε, το λευκό και το μαύρο. Καλλιεργεί αποκλειστικά το άθλημα της καλαθοσφαίρισης, διατηρώντας τμήματα τόσο για ενήλικους άνδρες, όσο και για νεαρούς αθλητές και αθλήτριες όλων των ηλικιακών ομάδων. Ως έδρα ο σύλλογος χρησιμοποιεί το ιδιόκτητο Κλειστό Γυμναστήριο Γλαύκου σε τμήμα των εγκαταστάσεων της πρώην βιομηχανίας Πειραϊκής-Πατραϊκής και στα όρια της περιοχής της Κρύας Ιτεών.
Ίδρυση
Η νέα ομάδα ξεκίνησε την πορεία της από το Πρωτάθλημα της Α1 Κατηγορίας Ανδρών Αχαΐας-Ηλείας στο οποίο είχε εξασφαλίσει θέση η Δάφνη πριν τη συνένωση. Πρώτος προπονητής της ομάδας ήταν ο Δημήτρης Δημακόπουλος.
Πορεία στις εθνικές κατηγορίες (2015-σήμερα)
Η λήξη της αγωνιστικής περιόδου 2014-15 βρήκε τον Γλαύκο Πατρών κάτοχο του τίτλου του Πρωταθλητή Αχαΐας - Ηλείας. Σαν αποτέλεσμα κέρδισε για πρώτη φορά στην ιστορία του το δικαίωμα συμμετοχής σε Πρωτάθλημα ευρύτερης εμβέλειας και συγκεκριμένα στη Γ' Εθνική Κατηγορία. Προπονητής της ομάδας ήταν από το 2007 ο Αλέκος Πολυδωρόπουλος, με τις δύο πλευρές να ανανεώνουν τη συνεργασία τους εν όψει της νέας αυτής εμπειρίας.
Το Πρωτάθλημα της Γ' Εθνικής συγκροτείται από τέσσερις ομίλους, με τις ομάδες να μοιράζονται σε αυτούς βάσει γεωγραφικών κριτηρίων. Ο Γλαύκος τοποθετήθηκε για την περίοδο 2015-16 στον 1ο Όμιλο Νότου, τον οποίο συγκρότησαν 14 συνολικά σωματεία. Στο πλαίσιο αυτό η πατρινή ομάδα συγκέντρωσε 11 νίκες και 15 ήττες, ολοκληρώνοντας τις αγωνιστικές της υποχρεώσεις στη 10η θέση της τελικής κατάταξης. Κορυφαίος σκόρερ της ομάδας και πέμπτος παραγωγικότερος στον Όμιλο, αναδείχθηκε ο Σταύρος Κάλλης με 400 πόντους.
Την επόμενη χρονιά, 2016-17, ο Όμιλος του Γλαύκου φιλοξένησε 15 ομάδες στο σύνολο, μία περισσότερη από πριν. Στον τελικό βαθμολογικό πίνακα συγκατοίκησε με μια άλλη ομάδα της Αχαΐας, την Αχαγιά '82. Αμφότερες συγκέντρωσαν από 15 νίκες και 13 ήττες και βάσει των μεταξύ τους αποτελεσμάτων κατετάγησαν ο μεν Γλαύκος στην 7η, η δε Αχαγιά στην 8η θέση. Κορυφαίος σκόρερ της ομάδας και τέταρτος παραγωγικότερος στον Όμιλο, αναδείχθηκε ο Βασίλης Λαμπρόπουλος με 493 πόντους.
Τον Ιούνιο του 2017, μετά από δέκα χρόνια κοινής πορείας, ο Πολυδωρόπουλος έπαψε να διατηρεί το ρόλο του πρώτου προπονητή του Γλαύκου Πατρών.
Την αγωνιστική περίοδο 2017-18, και με νέο προπονητή το Νίκο Βουρνά, ο Γλαύκος είχε την καλύτερη πορεία της μέχρι τότε ιστορίας του, συγκατοικώντας στην κορυφή της τελικής κατάταξης του Ομίλου του με τον Οίακα Ναυπλίου. Μειονεκτώντας στα μεταξύ τους παιχνίδια, ο Γλαύκος έχασε τον τίτλο του Πρωταθλητή, εξασφάλισε όμως την άνοδο στη Β' Εθνική Κατηγορία. Ο απολογισμός της κανονικής περιόδου ήταν 22 νίκες και 4 ήττες απέναντι σε 13 αντιπάλους. Κορυφαίος σκόρερ της ομάδας και δεύτερος παραγωγικότερος στον Όμιλο, αναδείχθηκε ο Βασίλης Λαμπρόπουλος με 475 πόντους.
Το Πρωτάθλημα της Β' Εθνικής Κατηγορίας για τη χρονιά 2018-19 προέβλεπε τη συγκρότηση δύο Ομίλων των 16 ομάδων, με το Γλαύκο να συμμετέχει στην κλήρωση του Ομίλου Νότου. Η απόδοσή του κυμάνθηκε σε χαμηλά επίπεδα με συνέπεια να πετύχει μόνο 9 νίκες σε 30 αγωνιστικές. Στην τελική κατάταξη βρέθηκε στη 15η και προτελευταία θέση με συνέπεια να υποβιβαστεί. Παρατηρήθηκε δε ισοβαθμία του σωματείου με την Ένωση Ιλίου, απέναντι στην οποία μειονεκτούσε βάσει των μεταξύ τους αποτελεσμάτων. Πρώτος προπονητής της ομάδας ήταν από τον Ιούνιο του 2018 μέχρι το Φεβρουάριο του 2019 ο πρώην καλαθοσφαιριστής Χρήστος Μυριούνης, ενώ για τους επόμενους τρεις μήνες ο Δημήτρης Παπαδόπουλος. Την ίδια περίοδο ο Γλαύκος πραγματοποίησε και το παρθενικό του παιχνίδι στο θεσμό του Κυπέλλου Ελλάδος. Αντιμετωπίζοντας στις 15 Σεπτεμβρίου 2018 εκτός έδρας την Ένωση Ιλίου στην πρεμιέρα, γνώρισε την ήττα και τον αποκλεισμό με σκορ 72-64.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αχαΐας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 2003 Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.Κ.Α.Η. Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 2003
Αλιμπέγκοβτσι
Το Αλιμπέγκοβτσι (κυριλλικά: Алибеговци) είναι χωριό της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ευρίσκεται εντός του Δήμου της Ούσορα, ο οποίος ευρίσκεται εντός του Καντονιού της Ζένιτσα-Ντόμποϊ, το οποίο ευρίσκεται εντός της Ομοσπονδίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της βοσνιακής απογραφής του 2013, αριθμούσε 1,212 κατοίκους.
Προ του Πολέμου της Βοσνίας, το χωριό αποτελούσε μέρος του Δήμου του Ντόμποϊ.
Γεωγραφία
Το χωριό ευρίσκεται επί των όχθων του ποταμού Ούσορα, εξ αριστερών παραποτάμου της Μπόσνα.
Βασίλειος Ηλιάδης
Εργάσθηκε σαν συντάκτης σε διάφορες εφημερίδες της Κωνσταντινούπολης και το 1922 ήρθε στην Αθήνα και σπούδασε Νομικά. Ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία και σε κορυφαίες Αθηναϊκές εφημερίδες («Το Βήμα», «Τα Νέα»), ενώ συνέγραψε περίπου 15 θεατρικά έργα, ένα εκ των οποίων με τίτλο «Η Σβησμένη Καντήλα» παρουσιάσθηκε από παρισινή σκηνή.
Δημοτικές εκλογές Κύπρου 1986
Οι Δημοτικές εκλογές Κύπρου 1986 ήταν οι πρώτες Δημοτικές εκλογές της Κύπρου. Διεξήχθησαν στις 25 Μαΐου 1986 για την εκλογή δημάρχων και δημοτικών συμβουλίων των Δήμων της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ήταν οι πρώτες δημοτικές εκλογές μετά την εγκαθίδρυση της Κυπριακής Δημοκρατίας το 1960. Οι εκλογές διεξήχθησαν με βάση τον περί Δήμων Νόμο αρ. 111 του 1985.
Ιστορικό
Πριν την ανεξαρτησία της Κύπρου διεξάγονταν δημοτικές εκλογές από την αποικιοκρατική κυβέρνηση του νησιού. Οι τελευταίες εκλογές έγιναν το 1953. Πριν την ανεξαρτησία της Κύπρου υπήρχαν οι εξής 15 δήμοι στο νησί:
Το 1962 δημιουργήθηκε και ο Δήμος Λύσης, αλλά σύντομα καταργήθηκε. Μετά την ανεξαρτησία της Κύπρου οι δήμοι αυτοί συνέχισαν με διορισμένους δημάρχους έως το 1986.
Κατά τη διάρκεια της τουρκικής εισβολής του 1974 η επικράτεια των 8 από τους δήμους αυτούς καταλήφθηκε από τα τουρκικά στρατεύματα (Δήμος Αμμοχώστου, Δήμος Κερύνειας, Δήμος Λευκονοίκου, Δήμος Καραβά, Δήμος Λαπήθου, Δήμος Ακανθού, Δήμος Κυθρέας, Δήμος Μόρφου). Οι δήμοι αυτοί συνέχισαν και συνεχίζουν να διατηρούν το νομικό τους καθεστώς. Επιπλέον, το 1986 επαναδημιουργήθηκε ο Δήμος Λύσης, του οποίο η επικράτεια επίσης κατέχεται από τα τουρκικά στρατεύματα. Το 1986 δεν διεξήχθησαν εκλογές για τους δήμους αυτούς.
Στις 23 Φεβρουαρίου 1986 διεξήχθησαν δημοψηφίσματα μέσα από τα οποία ανακηρύχθηκαν 11 νέοι δήμοι:
Συνολικά το 1986 διεξήχθησαν δημοτικές εκλογές για 7 παλιούς δήμους και για τους 11 καινούργιους.
Εκλογικό σύστημα
Κάθε ψηφοφόρος είχε το δικαίωμα να ψηφίσει δήμαρχο και δημοτικούς συμβούλους. Ουσιαστικά επρόκειτο για δύο διαφορετικές ψηφοφορίες, με δύο διαφορετικά ψηφοδέλτια. Η ψηφοφορία για την εκλογή δημάρχων έγινε με το σύστημα της απλής πλειοψηφίας (όποιος υποψήφιος συγκέντρωνε τους περισσότερους ψήφους εκλεγόταν δήμαρχος). Η ψηφοφορία για την εκλογή δημοτικών συμβούλων έγινε με το σύστημα της ενισχυμένης αναλογικής. Κάθε ψηφοφόρος επέλεγε είτε ένα κομματικό συνδυασμό είτε έναν ανεξάρτητο υποψήφιο. Αν επέλεγε κομματικό συνδυασμό, μπορούσε να ψηφίσει επιπρόσθετα δημοτικούς συμβούλους του συνδυασμού αυτού. Για κάθε δήμο οι σταυροί προτίμησης που εδικαιούτο κάθε ψηφοφόρος ήταν διαφορετικός:
Τις 18 θέσεις δημάρχων διεκδίκησαν 69 υποψήφιοι. Τις θέσεις των δημοτικών συμβούλων διεκδίκησαν 920 υποψήφιοι. Το σύνολο των ψηφοφόρων και στους 18 δήμους ήταν 214944. Σ’ αυτούς περιλαμβάνονται και οι πρόσφυγες, οι οποίοι ψήφισαν στους τόπους προσωρινής διαμονής τους και 9305 νέοι, οι οποίοι είχαν συμπληρώσει το 18ο έτος της ηλικίας τους και ψήφισαν δια πρώτη φορά σύμφωνα με το νέο περί Δήμων Νόμο.
Η ψηφοφορία ήταν υποχρεωτική. Συνολικά ψήφισαν 197678 (91,967%) για δημάρχους και 197668 (91,962%) για δημοτικούς συμβούλους.
Επαρχία Λευκωσίας
Στους δήμους της Επαρχίας Λευκωσίας είχαν δικαίωμα ψήφου 99166 ψηφοφόροι: Δήμος Λευκωσίας 34709, Δήμος Αγίου Δομετίου 9645, Δήμος Αγλαντζιάς 8947, Δήμος Έγκωμης 4033, Δήμος Λακατάμιας 8011, Δήμος Λατσιών 5776 και Δήμος Στροβόλου 28045.
Δήμαρχος
Στον Δήμο Λευκωσίας υποψήφιοι ήταν ο τότε δήμαρχος Λέλλος Δημητριάδης ως ανεξάρτητος υποψήφιος, ο Παύλος Δίγκλης ως υποψήφιος του ΑΚΕΛ και ο Ιωάννης Ρωσσίδης ως ανεξάρτητος υποψήφιος. Δήμαρχος εξελέγη ο Λέλλος Δημητριάδης.
Στον Δήμο Αγίου Δομετίου υποψήφιοι ήταν ο Ανδρέας Κλεάνθους ως υποψήφιος του ΔΗΣΥ και οι ανεξάρτητοι υποψήφιοι Παύλος Μελισσάς, Κώστας Νικολάου και Βύρων Στυλιανού. Δήμαρχος εξελέγη ο Ανδρέας Κλεάνθους.
Στον Δήμο Αγλαντζιάς υποψήφιοι ήταν ο Ανδρέας Πέτρου ως υποψήφιος του ΑΚΕΛ, ο Νίκος Γρηγορίου ως υποψήφιος του ΔΗΣΥ, ο Σάββας Τζιανίδης ως υποψήφιος της ΕΔΕΚ και οι ανεξάρτητοι Αδάμος Χριστοφή και Νεόφυτος Παπαμιλτιάδους. Δήμαρχος εξελέγη ο Ανδρέας Πέτρου.
Στον Δήμο Λακατάμιας υποψήφιοι ήταν ο Χριστάκης Βιολάρης ως υποψήφιος του ΑΚΕΛ, ο Επαμεινώνδας Οδυσσέως ως υποψήφιος του ΔΗΣΥ και οι ανεξάρτητοι υποψήφιοι Παναγιώτης Ξ. Μεσαρίτης και Δημήτριος Σπ. Τσεριώτης. Δήμαρχος εξελέγη ο Χριστάκης Βιολάρης.
Στον Δήμο Λατσιών υποψήφιοι ήταν ο Ανδρέας Κουκουμάς ως υποψήφιος του ΑΚΕΛ, ο Χριστάκης Χριστοφίδης ως υποψήφιος του ΔΗΣΥ και ο ανεξάρτητος υποψήφιος Κύπρος Ξενοφώντος. Δήμαρχος εξελέγη ο Ανδρέας Κουκουμάς.
Στον Δήμο Στροβόλου υποψήφιοι ήταν ο Ιωσήφ Χατζηιωσήφ ως υποψήφιος του ΔΗΣΥ, ο Γεώργιος Σαββίδης ως υποψήφιος του ΑΚΕΛ, ο Κωνσταντίνος Καδής ως υποψήφιος της ΕΔΕΚ και οι ανεξάρτητοι υποψήφιοι Ανδρέας Μιχαήλ και Γρηγόρης Κυριακίδης. Δήμαρχος εξελέγη ο Ιωσήφ Χατζηιωσήφ.
Επαρχία Λεμεσού
Στους δήμους της Επαρχίας Λεμεσού είχαν δικαίωμα ψήφου 68831 ψηφοφόροι: Δήμος Λεμεσού 53347, Δήμος Αγίου Αθανασίου 4173, Δήμος Κάτω Πολεμιδίων 5616 και Δήμος Μέσα Γειτονιάς 5695.
Δήμαρχος
Στον Δήμο Λεμεσού υποψήφιοι ήταν ο Αντώνης Χατζηπαύλου ως ανεξάρτητος υποψήφιος, ο Πανίκκος Παιονίδης ως υποψήφιος του ΑΚΕΛ, η Λιβανίου (Μιχαηλίδου) Δέσπω ως υποψήφια της ΕΔΕΚ και ο Θράσος Γεωργιάδης ως ανεξάρτητος υποψήφιος. Δήμαρχος εξελέγη ο Αντώνης Χατζηπαύλου.
Στον Δήμο Αγίου Αθανασίου υποψήφιοι ήταν ο Φειδίας Διαμαντής ως υποψήφιος του ΑΚΕΛ και οι ανεξάρτητοι υποψήφιοι Ανδρέας Ελπιδοφόρου, Βασίλης Θεοδώρου και Στυλιανού Στέλιος. Δήμαρχος εξελέγη ο Φειδίας Διαμαντής.
Στον Δήμο Μέσα Γειτονιάς υποψήφιοι ήταν ο Γεώργιος Χριστοφόρου υποψήφιος του ΑΚΕΛ, ο Λεύκος Βασιλειάδης ως υποψήφιος της ΕΔΕΚ και οι ανεξάρτητοι υποψήφιοι Τρύφων Νικολάου, Γεώργιος Πρωτοπαπάς και Χριστοφίδης Χριστόδουλος. Δήμαρχος εξελέγη ο Γεώργιος Χριστοφόρου.
Επαρχία Αμμοχώστου
Στον Δήμο Παραλιμνίου της Επαρχίας Αμμοχώστου είχαν δικαίωμα ψήφου 4170 ψηφοφόροι.
Δήμαρχος
Στον Δήμο Παραλιμνίου υποψήφιοι ήταν ο Νίκος Βλίττη ως υποψήφιος του ΔΗΣΥ και ο ανεξάρτητος υποψήφιος Χρίστος Α. Γεωργαλλά. Δήμαρχος εξελέγη ο Νίκος Βλίττη.
Επαρχία Λάρνακας
Στους δήμους της Επαρχίας Λάρνακας είχαν δικαίωμα ψήφου 32700 ψηφοφόροι: Δήμος Λάρνακας 25989, Δήμος Αθηένου 2622, Δήμος Αραδίππου 3255 και Δήμος Πάνω Λευκάρων 834.
Δήμαρχος
Στον Δήμο Λάρνακας υποψήφιοι ήταν ο Γεώργιος Χριστοδουλίδης ως υποψήφιος του ΑΚΕΛ και οι ανεξάρτητοι υποψήφιοι Ανδρέας Μούσκος και Χριστόφορος Χριστοφίδης. Δήμαρχος εξελέγη ο Γεώργιος Χριστοδουλίδης.
Στον Δήμο Αθηένου υποψήφιοι ήταν ο Κώστας Σάκκαλλου ως υποψήφιος του ΔΗΣΥ, ο Κυριάκος Αθηαινίτης ως υποψήφιος του ΑΚΕΛ, ο Ανδρέας Μελάς ως υποψήφιος του ΔΗΚΟ και ο Παναγιώτης Κουμή ως υποψήφιος της ΕΔΕΚ. Δήμαρχος εξελέγη ο Κώστας Σάκκαλλου.
Στον Δήμο Αραδίππου υποψήφιος ήταν ο Ανδρέας Τράττου ως υποψήφιος του ΑΚΕΛ και οι ανεξάρτητοι υποψήφιοι Ευάγγελος Νικολάου, Χριστόδουλος Μούσκος και Ανδρέας Ξιουρούππα. Δήμαρχος εξελέγη ο Ανδρέας Τράττου.
Στον Δήμο Πάνω Λευκάρων υποψήφιοι ήταν ο Χριστάκης Κωνσταντίνου ως υποψήφιος της ΕΔΕΚ, ο Αντώνης Κορνιώτης ως υποψήφιος του ΑΚΕΛ και οι ανεξάρτητοι υποψήφιοι Κώστας Λύτρας και Χριστάκης Παπαλοΐζου. Δήμαρχος εξελέγη ο Χριστάκης Κωνσταντίνου.
Επαρχία Πάφου
Στους δήμους της Επαρχίας Πάφου είχαν δικαίωμα ψήφου 10077 ψηφοφόροι: Δήμος Πάφου 9177 και Δήμος Πόλεως Χρυσοχούς 900.
Δήμαρχος
Στον Δήμο Πάφου υποψήφιοι ήταν οι ανεξάρτητοι Ανδρέας Αταλιώτης, Χρύσανθος Κακογιάννης, Αργύρης Πολυκαρπίδης και Ανδρέας Χαραλαμπίδης (Πολυνείκης). Δήμαρχος εξελέγη ο Ανδρέας Αταλιώτης.
Στον Δήμο Πόλης Χρυσοχούς υποψήφιοι ήταν ο Χρυσόστομος Κυριάκου ως υποψήφιος του ΑΚΕΛ, ο Γεώργιος Παπαδόπουλος ως υποψήφιος του ΔΗΣΥ, ο Νίκος Τριμιθιώτης ως υποψήφιος της ΕΔΕΚ και Παύλος Σεραφείδης ως ανεξάρτητος υποψήφιος. Δήμαρχος εξελέγη ο Χρυσόστομος Κυριάκου.
Πηγές
Κατηγορία:Δημοτικές εκλογές Κύπρου
The Last Stand (άλμπουμ)
The Last Stand είναι ο τίτλος του όγδοου, επίσημου στούντιο άλμπουμ του σουηδικού χέβι μέταλ συγκροτήματος Sabaton, το οποίο κυκλοφόρησε στις 19 Αυγούστου 2016 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Nuclear Blast Records".
Οι ηχογραφήσεις του άλμπουμ πραγματοποιήθηκαν τον Απρίλιο και τον Μάιο του 2016 στο "Studio Abyss" του Πάρλμπι της Σουηδίας, με παραγωγό τον Πέτερ Τέγκτγκρεν.
Ο δίσκος σκαρφάλωσε στην πρώτη θέση των καταλόγων επιτυχιών της Ελβετίας, της Φινλανδίας και της Σουηδίας, όπως και στη δεύτερη θέση στην Αυστρία, τη Γερμανία και την Πολωνία. Παράλληλα, υπήρξε το πρώτο άλμπουμ του συγκροτήματος που μπήκε στο βρετανικό Top-20, ενώ έφθασε ως το # 63 του αμερικάνικου Billboard.
Θέσεις τσαρτ
The Last Stand (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 19 Αυγούστου 2016
Τα μέλη των Sabaton
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "The Last Stand" είναι οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Sabaton Κατηγορία:Άλμπουμ του 2016
Ισλάμ στην Ινδία
Το Ισλάμ είναι η δεύτερη μεγαλύτερη θρησκεία στην Ινδία, με το 14,2% του πληθυσμού της χώρας (200 εκατομμύρια άνθρωποι), να προσδιορίζονται ως μουσουλμάνοι (εκτίμηση 2018). Η Ινδία είναι η χώρα με τον τρίτο μεγαλύτερο μουσουλμανικό πληθυσμό παγκοσμίως(μετά την Ινδονησία και το Πακιστάν). Η πλειοψηφία των Ινδών μουσουλμάνων είναι Σουνίτες, ενώ οι Σιίτες αποτελούν μια σημαντική μειονότητα. Το τζαμί Τσεραμάν Τζούμα στη Μεθάλα,Κεράλα και το τζαμί Μπαρβάντα στην Γκόγκα του Γκουτζαράτ θεωρούνται τα πρώτα τζαμιά στην Ινδία, χτισμένα πριν από το 623 μ.Χ. από άραβες εμπόρους. Μετά από μια αποστολή από τον κυβερνήτη του Μπαχρέιν στο Μπαχούρ τον 7ο αιώνα μ.Χ, αραβικές και περσικές εμπορικές κοινότητες από τη Νότια Αραβία και τον Περσικό Κόλπο άρχισαν να εγκαθίστανται στο παράκτιο Γκουτζαράτ. Ο Ισμαηλισμός, κλάδος του Σιισμού έφτασε στην Γκουτζαράτ το δεύτερο μισό του 11ου αιώνα, όταν ο Φατιμίντ Ιμάμ Αλ Μουστασίρ Μπιλάχ έστειλε στην περιοχή ιεραποστόλους το 1073 μ.Χ.
Το Ισλάμ έφτασε στη Βόρεια Ινδία και την Βεγγάλη τον 12ο αιώνα μέσω των τουρκικών κατακτήσεων και έκτοτε έχει γίνει μέρος της θρησκευτικής και πολιτιστικής κληρονομιάς της Ινδίας· το Σουλτανάτο του Δελχί και η Μογγολική αυτοκρατορία της Ινδίας κυβέρνησαν το μεγαλύτερο μέρος της Ινδίας, ενώ το Σουλτανάτο της Βεγγάλης και τα σουλτανάτα Ντέκαν έπαιξαν σημαντικούς οικονομικούς και πολιτικούς ρόλους. Η ισλαμική κυριαρχία στην Ινδία έφτασε στην κορυφή της κατά τη διάρκεια της ηγεμονίας του αυτοκράτορα Aurangzeb, η οποία ήταν η μεγαλύτερη οικονομία του κόσμου, όταν συντάχθηκε και εφαρμόστηκε η Fatawa Alamgiri, ένα σύνολο νόμων και ηθικών. Η εισαγωγή περαιτέρω ισλαμικών πολιτικών στο βασίλειο της Mαϊσόρ, από τον σουλτάνο Tipu συνέβαλε στον πολιτισμό της Νότιας Ινδίας. Κατά τη διάρκεια των αιώνων, υπήρξε σημαντική ενοποίηση των ινδουιστικών και μουσουλμανικών πολιτισμών στην Ινδία. Οι μουσουλμάνοι έχουν διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην οικονομία, την πολιτική και τον πολιτισμό της Ινδίας.
Θρησκευτική διοίκηση
Η θρησκευτική διοίκηση κάθε πολιτείας διευθύνεται από τον Μουφτή της Πολιτείας υπό την εποπτεία του Μεγάλου Μουφτή της Ινδίας, της ανώτερης θρησκευτικής αρχής και του πνευματικού ηγέτη των Μουσουλμάνων στην Ινδία. Το σύστημα αυτό βρίσκεται σε ισχύ από την περίοδο της Μογγολικής αυτοκρατορίας της Ινδίας.
Ρόλος στο κίνημα για την ανεξαρτησία της Ινδίας
Μέχρι το 1920, ο Μοχάμεντ Αλί Τζίνα, αργότερα ο ιδρυτής του Πακιστάν, ήταν μέλος του Ινδικού Εθνικού Κογκρέσου και ήταν μέρος του αγώνα ανεξαρτησίας. Μέχρι το 1930, ο Μοχάμεντ Ιμπάλ, ποιητής και φιλόσοφος, ήταν ισχυρός υποστηρικτής της ενότητας των ινδουιστών και των μουσουλμάνων, καθώς και μίας αδιαίρετης Ινδίας.. Γενικά, οι μουσουλμάνοι της Ινδίας υποστήριζαν μια αδιαίρετη Ινδία μέχρι την δεκαετία του 1930.
Διαχωρισμός της Ινδίας
μικρογραφία|294x294εσ| Ο διαχωρισμός των Βρετανικών Ινδιών βασιζόταν στη θρησκεία. Οι διαπραγματεύσεις απέτυχαν αρκετές φορές, με διαφορετικές απαιτήσεις ως προς τα όρια, όπως φαίνεται σε αυτόν τον χάρτη του 1946. Ο διαχωρισμός της Ινδίας ήταν η διαίρεση των Βρετανικών Ινδιών βάσει της θρησκείας των κατοίκων της. Οδήγησε στη δημιουργία του ντομίνιον του Πακιστάν (που αργότερα χωρίστηκε στην Ισλαμική Δημοκρατία του Πακιστάν και τη Λαϊκή Δημοκρατία του Μπαγκλαντές) και του ντομίνιον της Ινδίας (αργότερα Δημοκρατία της Ινδίας). Ο νόμος για την ανεξαρτησία της Ινδίας του 1947 είχε αποφασίσει την 15 Αυγούστου 1947 ως την καθορισμένη ημερομηνία για την διαίρεση. Το Πακιστάν, ωστόσο, γιορτάζει την ημερομηνία δημιουργίας του στις 14 Αυγούστου.
O διαχωρισμός της Ινδίας ήταν αποτέλεσμα του νόμου για την ανεξαρτησία της Ινδίας του 1947 και οδήγησε στο τέλος των Βρετανικών Ινδιών. Προκάλεσε μια διαμάχη μεταξύ των νεοσυσταθέντων κρατών της Ινδίας και του Πακιστάν και εκτόπισε μέχρι και 12,5 εκατομμύρια ανθρώπους (οι περισσότερες εκτιμήσεις για τον αριθμό των ανθρώπων που διέσχισαν τα σύνορα μεταξύ της Ινδίας και του Πακιστάν το 1947 κυμαίνονται μεταξύ των 10 και 12 εκατομμυρίων ανθρώπων) με τις εκτιμήσεις των θανάτων να κυμαίνονται από μερικές εκατοντάδες χιλιάδες έως ένα εκατομμύριο. Η βίαιη φύση της διαίρεσης δημιούργησε μια ατμόσφαιρα αμοιβαίας εχθρότητας και καχυποψίας μεταξύ της Ινδίας και του Πακιστάν, γεγονός που πλήττει τη σχέση τους μέχρι σήμερα. αριστερά|μικρογραφία| Ο [[Χαν Αμπντούλ Γκαφάρ Χαν|Καν Αμπντούλ Γκαφάρ με τον Γκάντι το 1930. Επίσης γνωστός ως Frontier Gandhi, ο Καν υποστήριζε και αυτός την μη βίαιη εναντίωση στους Βρετανούς και ήταν εναντίων του διαχωρισμού της Ινδίας . ]] Ο διαχωρισμός περιελάμβανε τη γεωγραφική διαίρεση της επαρχίας της Βεγγάλης στην Ανατολική Βεγγάλη, η οποία έγινε μέρος του ντομίνιον του Πακιστάν (Ανατολικό Πακιστάν από το 1956 και μετά) και στην Δυτική Βεγγάλη, η οποία έγινε μέρος της Ινδίας. Η επαρχία Παντζάμπ διαχωρίστηκε στην Δυτική Παντζάμπ, η οποία έγινε μέρος του Πακιστάν και την Ανατολική Παντζάμπ, η οποία έγινε μέρος της Ινδίας. Η συμφωνία διαχωρισμού περιελάμβανε επίσης τη διαίρεση των περιουσιακών στοιχείων της παλίας ινδικής κυβέρνησης, συμπεριλαμβανομένης της ινδικής δημόσιας υπηρεσίας, του ινδικού στρατού, του βασιλικού ινδικού ναυτικού, των ινδικών σιδηροδρόμων, του κεντρικού ταμείου και άλλων διοικητικών υπηρεσιών. μικρογραφία| Μουσουλμάνοι στην Ινδία ανά πληθυσμό. Οι δύο αυτοδιοικούμενες χώρες της Ινδίας και του Πακιστάν άρχισαν να υφίστανται νόμιμα στα μεσάνυχτα της 14-15 Αυγούστου 1947. Οι τελετές για τη μεταβίβαση εξουσίας πραγματοποιήθηκαν μια ημέρα νωρίτερα στο Καράτσι, της τότε πρωτεύουσας του νέου κράτους του Πακιστάν, έτσι ώστε ο τελευταίος βρετανός αντιβασιλέας, ο Λόρδος Mountbatten της Βιρμανίας, να μπορεί να παραστεί τόσο στην τελετή στο Καράτσι όσο και στην τελετή στο Δελχί. Έτσι, η Ημέρα Ανεξαρτησίας του Πακιστάν γιορτάζεται στις 14 Αυγούστου και της Ινδίας γιορτάζεται στις 15 Αυγούστου.
Μετά τον διαχωρισμό της Ινδίας το 1947, τα δύο τρίτα των μουσουλμάνων κατοικούσαν στο Πακιστάν (Δυτικό και Ανατολικό) και οι υπόλοιποι κατοικούσαν στην Ινδία. Με βάση την απογραφή του 1951, 7.226.000 μουσουλμάνοι πήγαν στο Πακιστάν (Δυτικό και Ανατολικό) από την Ινδία, ενώ 7.249.000 ινδουιστές πήγαν στην Ινδία από το Πακιστάν (Δυτικό και Ανατολικό). Ορισμένοι ιστορικοί ισχυρίζονται ότι η βιασύνη των Βρετανών στη διαδικασία διαχωρισμού οδήγησε σε αυξημένα περιστατικά βίας. Επειδή η ανεξαρτησία των νέων κρατών διακηρύχθηκε πριν από τον πραγματική διαχωρισμό, ήταν όφελος των νέων κυβερνήσεων της Ινδίας και του Πακιστάν να διατηρήσουν τη δημόσια τάξη. Δεν είχαν προβλεφθεί μεγάλες μετακινήσεις πληθυσμών· το σχέδιο είχε ορίσει διασφαλίσεις για τις μειονότητες και στις δύο πλευρές των νέων συνόρων, πράγμα στο οποίο τα δύο κράτη απέτυχαν. Υπήρξε πλήρης διάλυση του νόμου και της τάξης· πολλοί πέθαναν σε διαδηλώσεις, σφαγές ή απλά από τις κακουχίες της μετακίνηση τους προς μια ασφαλέστερη τοποθεσία. Ακολούθησε μια από τις μεγαλύτερες μετακινήσεις πληθυσμών στην ιστορία. Σύμφωνα με τον Richard Symonds, στη χαμηλότερη εκτίμηση, μισό εκατομμύριο άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους και δώδεκα εκατομμύρια έμειναν άστεγοι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ισλάμ ανά χώρα
Απόλυτη Διαγραφή
Το Απόλυτη Διαγραφή (πρωτότυπος τίτλος: Eraser) είναι μία αμερικανική θρίλερ ταινία δράσης, του 1996, σε σκηνοθεσία Τσακ Ράσελ. Το σενάριο γράφτηκε από τους Τόνι Περγίαρ και Γουάλον Γκριν. Πρωταγωνιστούν οι Άρνολντ Σβαρτσενέγκερ και Βανέσα Γουίλιαμς. Η πλοκή της ταινίας αφορά έναν Αμερικανό αστυνομικό, ο οποίος ασχολείται με το Πρόγραμμα Προστασίας Μαρτύρων, όπου στην πιο πρόσφατη υπόθεσή του, είναι μπλεγμένοι μέχρι και μέλη της κυβέρνησης, καθώς και της αστυνομίας.
Η ταινία κυκλοφόρησε 21 Ιουνίου του 1996 στις ΗΠΑ, καταλήγοντας να γίνει εισπρακτική επιτυχία, συγκεντρώνοντας πάνω από 240 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως. Οι κριτικές, παρόλα αυτά, δεν ήταν ευνοϊκές για το έργο, και όποιες ήταν επαινούσαν την ερμηνεία του Σβαρτσενέγκερ, τις σκηνές δράσης καθώς και τα Εφέ. Το 1997, υπήρξε υποψήφια Όσκαρ Καλύτερου Sound Editing, με το The Ghost and the Darkness, τελικά, να λαμβάνει αυτό το βραβείο.
Πλοκή
Ο John Kruger, ένας Αμερικανός αστυνομικός, δουλεύει για το Πρόγραμμα Προστασίας Μαρτύρων, ασχολούμενος με υψηλής σημασίας πρόσωπα, όπου για να τα προστατεύσει "τα διαγράφει", κοινώς σκηνοθετεί τον θάνατό τους. Ο αρχηγός του τμήματος Άρθουρ Μπέλερ, του αναθέτει να προφυλάξει την Λι Κέλεν, η οποία εργάστηκε με το FBI για να δώσει πληροφορίες για την εταιρεία Cyrez, η οποία κατασκευάσει όπλα τελευταίας τεχνολογίας, που τα πουλάει στη μαύρη αγορά.
Η Λι αντέγραψε κάποια αρχεία από την εταιρεία σε 2 CD χωρίς να το πει στους πράκτορες, καθώς ήθελε να το δώσει σε μία φίλη της δημοσιογράφο, η οποία πεθαίνει αργότερα επειδή επικοινώνησαν. Η ιστορία, της Λι, ανεβαίνει πολύ ψηλά, καθώς είναι μπλεγμένοι στην υπόθεση με τα όπλα στελέχη της αστυνομίας, καθώς και ο υφυπουργός άμυνας των ΗΠΑ. Ο Τζον Κρούγκερ, προδίδεται από τον φίλο του και μέντορα του Ρόμπερτ, ο οποίος είναι κι αυτός μπλεγμένος. Αργότερα, απαγάγει και την Λι, που όμως δεν μπορεί να σκοτώσει εξ αιτίας των δύο CD που είχε βγάλει.
Η ταινία από εκεί κι πέρα έχει αρκετή δράση και μάχες μεταξύ των "κακών" και του Τζον, ο οποίος ζητά τη βοήθεια ενός μάρτυρα που "είχε διαγράψει", ο οποίος έχει ξαδέλφια στη μαφία, όταν ανακαλύπτουν που θα γίνει η ανταλλαγή των όπλων με έναν Ρώσο μαφιόζο. Στην προβλήτα που θα γινόταν η ανταλλαγή ο Τζον αποτρέπει την αγοραπωλησία, σώζει τη μάρτυρα και οι υπεύθυνοι πάνε σε δίκη. Καθώς όμως η δικαιοσύνη δε θα τους τιμωρούσε, ο Τζον σκηνοθετεί τον θάνατό του και της Λι, σκοτώνοντας στο τέλος της ταινίας τους υπεύθυνους, λέγοντάς τους «you've been erased».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1996 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές θρίλερ ταινίες δράσης Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Warner Bros. Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Άλαν Σιλβέστρι
Ίμραν Χαν
Πρώτα χρόνια και αθλητική σταδιοδρομία
Γεννημένος στη Λαχόρη, σπούδασε στο Κολέγιο Άιτσισον της γενέτειράς του και στη συνέχεια στο Βασιλικό Σχολείο του Γουόρτσεστερ στο Γουόρτσεστερ, και αργότερα στο Κολέγιο Κεμπλ της Οξφόρδης. Ξεκίνησε να παίζει κρίκετ από την ηλικία των 13 ετών και στα 18 του έκανε την πρώτη του εμφάνιση με την εθνική Πακιστάν σε ματς με την Αγγλία (1971). Έπαιξε ως το 1992 και από το 1982 ως το 1992 με διαλείμματα ήταν αρχηγός της εθνικής. Ως αρχηγός, οδήγησε το Πακιστάν στην πρώτη του και μοναδική κατάκτηση του Παγκοσμίου Κυπέλλου, το 1992. Ο Χαν αποσύρθηκε από το κρίκετ το 1992, ως ένας από τους πλέον επιτυχημένους παίκτες του Πακιστάν. Συνολικά έκανε 3.807 ρόνια (runs) και έλαβε 362 ουίκετ στο τεστ κρίκετ.
Φιλανθρωπικό έργο
Ανέπτυξε φιλανθρωπικό έργο, ιδρύοντας και χρηματοδοτώντας νοσοκομεία, στη μνήμη της μητέρας του, η οποία απεβίωσε από καρκίνο. Από το 2005 ως το 2014 χρημάτισε αντιπρύτανης του Πανεπιστημίου του Μπράντφορντ.
Πολιτική σταδιοδρομία
Τον Απρίλιο του 1996 ο Χαν ίδρυσε το Πακιστάν Τεχρίκ-ε-Ινσάφ (στην κυριολεξία: Κίνημα του Πακιστάν για Δικαιοσύνη), ένα κεντρώο πολιτικό κόμμα, του οποίου έγινε ο εθνικός αρχηγός. Εξελέγη βουλευτής στις εκλογές του 2002 και του 2013.
Έπειτα από τις γενικές εκλογές του 2018, το κόμμα του νίκησε το PML-N και ο ίδιος έγινε πρωθυπουργός.
Πρωθυπουργός
Στις 17 Αυγούστου 2018 ο Χαν εξασφάλισε 176 ψήφους και έγινε ο 22ος πρωθυπουργός του Πακιστάν, ενώ ο αντίπαλός του και αρχηγός της αντιπολίτευσης, Σεχμπάζ Σαρίφ έλαβε 96 ψήφους. Ο Χαν ορκίστηκε πρωθυπουργός στις 18 Αυγούστου 2018. Ανετράπη στις 10 Απριλίου 2022, έπειτα από πρόταση μομφής.
Συγγραφικό έργο
Ο Χαν έχει εκδώσει συνολικά 6 βιβλία, μεταξύ των οποίων και ένα αυτοβιογραφικό (μαζί με τον Πάτρικ Μέρφι).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί του Πακιστάν Κατηγορία:Πακιστανοί αυτοβιογράφοι Κατηγορία:Αρνητές της γενοκτονίας των Αρμενίων
Εμάνουελ Ρίνγκελμπλουμ
Ο Εμάνουελ Ρίνγκελμπλουμ (Emanuel Ringelblum) (21 Νοεμβρίου 1900 – 10 Μαρτίου (πιθανότατα), 1944) ήταν Πολωνοεβραίος ιστορικός, πολιτικός και κοινωνικός λειτουργός, γνωστός για τις Σημειώσεις από το Γκέτο της Βαρσοβίας, Σημειώσεις για τους Πρόσφυγες στο Ζμπόνσιν, που εξιστορούν την απέλαση των Εβραίων από την πόλη Ζμπόνσιν και το λεγόμενο Αρχείο Ρίνγκελμπλουμ του Γκέτο της Βαρσοβίας.
Πριν τον πόλεμο
Ο Ρίνγκελμπλουμ γεννήθηκε στο Μπούτσατς, μια πόλη της ανατολικής Γαλικίας, στη συνέχεια στην Αυστροουγγρική Αυτοκρατορία και τώρα στην Ουκρανία. Λόγω της έντονης παρουσίας του γίντις πολιτισμού στη γενέτειρά του, ο Ρίνγκελμπλουμ ανέπτυξε μια ισχυρή αφοσίωση στη γλώσσα γίντις, καθώς και στις πολιτικές του πεποιθήσεις. Το 1914, ο Ρίνγκελμπλουμ μετακόμισε στο Νόβι Σοντς και στη συνέχεια στη Βαρσοβία το 1920. Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο της Βαρσοβίας, όπου ολοκλήρωσε τη διδακτορική του διατριβή το 1927 σχετικά με την ιστορία των Εβραίων της Βαρσοβίας κατά τον Μεσαίωνα. Στη συνέχεια, δίδαξε ιστορία σε εβραϊκά σχολεία και έγινε μέλος ενός πολιτικού κινήματος που είναι γνωστό ως «Αριστερό Ποάλε Ζίον». Ήταν γνωστός ως ιστορικός και ειδικός στον τομέα της ιστορίας των Πολωνοεβραίων από τον ύστερο Μεσαίωνα έως τον 18ο αιώνα. Ο Ρίνγκελμπλουμ εργάστηκε για μια ποικιλία κοινωνικών οργανώσεων πριν από την έναρξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Το πιο αξιοσημείωτο είναι ότι βοήθησε τους Πολωνοεβραίους που εκδιώχθηκαν από τη Γερμανία το 1938 και το 1939.
Προπολεμικές δραστηριότητες
Πριν από το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Ρίνγκελμπλουμ συμμετείχε σε πολλές οργανώσεις που βοήθησαν στη διαμόρφωση του πάθους του για την εβραϊκή ιστορία, καθώς και στη δραστηριότητά του κατά τη διάρκεια του πολέμου. Ήταν μέλος του Ποάλε Ζίον (Εργάτες της Σιών), κάτι που πυροδότησε την αφοσίωσή του τόσο στη γλώσσα γίντις όσο και στην ιστορία του Ιουδαϊσμού και του λαού του. Όταν το κόμμα διασπάστηκε το 1920, ευθυγραμμίστηκε με το αριστερό μισό της οργάνωσης, στην οποία έπαιξε μεγάλο ρόλο στο πολιτιστικό έργο. Το 1923, ο Ρίνγκελμπλουμ έγινε ένας από τους ιδρυτές του Κύκλου των Νέων Ιστορικών. Με τη βοήθεια του συνιδρυτή Ράφαελ Μάλερ, ο Ρίνγκελμπλουμ κατάφερε να συγκεντρώσει περισσότερους από 40 Εβραίους φοιτητές ιστορίας, καθώς και μια γενιά Εβραίων ιστορικών που εργάστηκαν για να υπηρετήσουν τον λαό τους. Η ομάδα ήταν ευρέως αναγνωρισμένη για τη δημοσίευση δύο περιοδικών και το έργο της για την υπεράσπιση του δικαιώματος να ζει κανείς στην Πολωνία. Προχώρησε στην ένταξή του στο YIVO το 1925 ως αποτέλεσμα της σταθερής του πίστης στο «για τον λαό από τον λαό» και εργάστηκε στο ιστορικό τμήμα της οργάνωσης. Εργάστηκε ως συντάκτης για την ομάδα και μέχρι το 1939, και είχε δημοσιεύσει 126 επιστημονικά άρθρα με το όνομά του. Ο Ρίνγκελμπλουμ ήταν επίσης ενεργό μέλος του κινήματος Landkentenish, στο οποίο τόνισε την ανάγκη διατήρησης του εβραϊκού δεσμού με την Ανατολική Ευρώπη. Το 1932, ο Ρίνγκελμπλουμ άρχισε να εργάζεται για την Αμερικανική Εβραϊκή Κοινή Επιτροπή Διανομής (ΑΕΚΕΔ), όπου έμαθε πώς η αυτοβοήθεια θα μπορούσε να προσφέρει ηθική και οικονομική βοήθεια στους Εβραίους στην Πολωνία που αντιμετωπίζουν διακρίσεις ως αποτέλεσμα των πογκρόμ. Λόγω της επιτυχίας του, η οργάνωση τον έστειλε να βοηθήσει τους Πολωνούς πρόσφυγες το 1938. Μετά τη δουλειά του με την ΑΕΚΕΔ, ο Ρίνγκελμπλουμ υπηρέτησε ως ηγέτης του Aleynhilf, το οποίο αργότερα έγινε βασικός οργανισμός παροχής βοήθειας στο Γκέτο της Βαρσοβίας, δουλεύοντας ενάντια στη Γιούντενρατ της Βαρσοβίας και την Εβραϊκή Αστυνομία των Γκέτο. Η ομάδα παρείχε ευκαιρίες εργασίας για την εβραϊκή ελίτ, και αυτό χρησίμευσε ως βάση για το Αρχείο Ρίνγκελμπλουμ. Ίδρυσε επίσης μια οργάνωση γίντις πολιτισμού, με τίτλο Yidishe Kultur Organizatsiye.
Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
δεξιά|μικρογραφία|225x225εσ| Πλάκα στη μνήμη περίπου 40 Εβραίων – ανάμεσά τους ο Εμάνουελ Ρίνγκελμπλουμ – και στην οικογένεια Βόλσκι, στην οδό Γκρουγέσκα 77 στη Βαρσοβία Κατά τη διάρκεια του πολέμου, ο Ρίνγκελμπλουμ και η οικογένειά του εγκαταστάθηκαν στο Γκέτο της Βαρσοβίας. Εκεί ηγήθηκε μιας μυστικής επιχείρησης με την κωδική ονομασία Oyneg Shabbos. Οι δραστηριότητες της ομάδας κρατήθηκαν τόσο μυστικές που ούτε οι κάτοικοι του γκέτο γνώριζαν την επιχείρηση. Περνούσε τις μέρες του συλλέγοντας πληροφορίες και έγραφε σημειώσεις τη νύχτα. Μαζί με πολλούς άλλους Εβραίους συγγραφείς, επιστήμονες και απλούς ανθρώπους, ο Ρίνγκελμπλουμ συνέλεξε ημερολόγια και έγγραφα, και διατήρησε τις αφίσες και τα διατάγματα που αποτελούσαν τη μνήμη της καταδικασμένης κοινότητας. Μεταξύ περίπου 25.000 φύλλων που διατηρούνται, υπάρχουν επίσης λεπτομερείς περιγραφές καταστροφής γκέτο σε άλλα μέρη της κατεχόμενης Πολωνίας, όπως το στρατόπεδο εξόντωσης Τρεμπλίνκα και το στρατόπεδο εξόντωσης Χέλμνο, και μια σειρά από αναφορές επιστημόνων που διεξάγουν έρευνα για τις επιπτώσεις του λιμού στα γκέτο. Η επιχείρηση χρησιμοποίησε την Εβραϊκή Κοινωνική Αυτοβοήθεια (ΕΚΑ), μια οργάνωση που ήταν ανεκτή από το Ναζιστικό Κόμμα, ως κάλυμμα για τις δραστηριότητές της. Το γραφείο αυτής της κοινωνικής υπηρεσίας είναι πλέον ο χώρος αποθήκευσης των αρχείων.
Ήταν επίσης ένα από τα πιο ενεργά μέλη της Żydowska Samopomoc Społeczna (Εβραϊκή Κοινωνική Βοήθεια), μια οργάνωση που ιδρύθηκε για να βοηθήσει τους πεινασμένους ανθρώπους του Γκέτο της Βαρσοβίας. Την παραμονή της καταστροφής του γκέτο την άνοιξη του 1943, όταν όλα έμοιαζαν χαμένα, το αρχείο τοποθετήθηκε σε τρία κουτιά γάλακτος και μεταλλικά κουτιά. Μερικά θάφτηκαν στα κελάρια των κτιρίων της Βαρσοβίας.
Λίγο πριν την Εξέγερση του Γκέτο της Βαρσοβίας, ο Ρίνγκελμπλουμ και η οικογένειά του δραπέτευσαν από το γκέτο και βρήκαν καταφύγιο στην πολωνική πλευρά της Βαρσοβίας. Ωστόσο, στις 7 Μαρτίου 1944, η κρυψώνα τους (προπολεμική διεύθυνση, οδός Γκρουγέσκα 81) ανακαλύφθηκε από την Γκεστάπο. Αμέσως μετά, ο Ρίνγκελμπλουμ και η οικογένειά του εκτελέστηκαν, μαζί με τους Πολωνούς διασώστες τους, Μιετσίσουαφ Βόλσκι και Γιάνους Βισότσκι, στη φυλακή Πάβιακ.