cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μπεκάτσα
Άλλοι κίνδυνοι
Εκτός από το κυνήγι, η σημαντικότερη απειλή για το είδος στην περιοχή αναπαραγωγής του, είναι η αυξημένη κατάτμηση των δασών (del Hoyo et al. 1996). Εκτός αναπαραγωγικής περιόδου, απειλείται από την εξαφάνιση των μόνιμων λειμώνων (del Hoyo et al. 1996) και την εντατικοποίηση ς των γεωργικών πρακτικών (π.χ. καταστροφή των φρακτών, μειώσεις στον αριθμό των μόνιμων θέσεων αναζήτησης τροφής, υποβάθμιση της πανίδας του εδάφους ως αποτέλεσμα της εφαρμογής χημικών στο όργωμα, κ.ο.κ) (Duriez et al. 2005b). Το είδος είναι επίσης ευαίσθητο στη γρίπη των πτηνών (τόσο στην αναπαραγωγή όσο και στη διαχείμαση), έτσι ώστε να μπορεί να απειλείται από τις μελλοντικές εστίες του ιού (Melville και Shortridge 2006).
Μέτρα διαχείρισης
Στη Γαλλία, οι πληθυσμοί διαχείμασης και αναπαραγωγής παρακολουθούνται από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 (Ferrand et al 2006). Το φθινόπωρο και το χειμώνα, η παρακολούθηση αυτή βασίζεται σε δεδομένα που συλλέγονται από κυνηγούς και δακτυλιώσεις. Την άνοιξη, η παρακολούθηση αυτή βασίζεται στις απογραφές του ρόντινγκ των αρσενικών (βλ. Αναπαραγωγή-Τελετουργικό), από ένα δίκτυο 400 παρατηρητών. Η ετήσια επιτυχία της αναπαραγωγής υπολογίζεται από την ανάλυση των φτερών που συλλέγονται από τους κυνηγούς, κυρίως στη Γαλλία (Ferrand et al., 2006) και τη Δανία (Clausager 2006) και από τις δακτυλιώσεις (5.000 άτομα κάθε χρόνο στη Γαλλία).
Στη Βρετανία η κατάλληλη μέθοδος μέτρησης των πτηνών χρησιμοποιεί δεδομένα από το εποχικό ρόντινγκτων αρσενικών (Hoodless et al. 2006). Διαπιστώθηκε ότι, οι καλύτεροι μήνες για την καταμέτρηση είναι ο Μάιος και ο Ιούνιος, και ότι η ανίχνευση του 83% των αρσενικών που περνάνε από ένα σταθερό σημείο πρέπει να έχει ολοκληρωθεί μέσα σε 1 ώρα και να αρχίζει 15 λεπτά πριν το ηλιοβασίλεμα (Hoodless et al. 2006).
Στη Γαλλία, επίσης, διαπιστώθηκε ότι οι πρακτικές δασικής διαχείρισης θα πρέπει να αποσκοπούν στη διατήρηση πλουσίων σε χούμο θαμνωδών εκτάσεων, με επιλεκτική κοπή δέντρων που βελτιώνουν την ποιότητα του εδάφους (Duriez et al. 2005b). Τα πουλιά μπορούν επίσης να επωφεληθούν από την αγρανάπαυση, την οριοθέτηση προστατευομένων χώρων και την απλούστευση των γεωργικών πρακτικών (π.χ. με τη μείωση οργώματος του εδάφους και άμεση σπορά) (Duriez et al. 2005b).
Κατάσταση πληθυσμού
Η μπεκάτσα, λόγω της κρυπτικής της φύσης και των μηχανισμών άμυνας που διαθέτει, έχει καταφέρει να διατηρεί τους πληθυσμούς της σε σταθερό επίπεδο. Αυτός είναι άλλωστε ο λόγος που, η IUCN έχει χαρακτηρίσει το πτηνό ως Ελαχίστης Ανησυχίας (LC).
Άλλες ονομασίες
Στον ελλαδικό χώρο η Μπεκάτσα απαντάται και με τις ονομασίες Ασκαλώπας (Κρήτη), Ξυλόκοτα, Ορνιθοσκαλίδα, Σκαλόρνιθα (Άνδρος), Σουλτάνα (Κυκλάδες), Τσαπόρνιθα (Κύπρος) και Κουκουβαγιοκεφαλή.
Χαϊδευτικά
Η μπεκάτσα είναι από εκείνα τα πουλιά που ασκούσαν ανέκαθεν γοητεία στους κατοίκους των περιοχών, όπου σύχναζε, με αποτέλεσμα να κοσμείται από «ανθρωπογενή» επίθετα ή παρατσούκλια, που είναι διαφορετικά από τις λαϊκές της ονομασίες, κάποια με πιθανή ξένη προέλευση. Μερικά από αυτά είναι: βελουδομάτα, μακρομύτα, μεγαλομάτα, αφέντρα, γαλαζοπόδαρη, κουκουβαγιοκέφαλη, τσιγγάνα, αλλά και «μυστηριώδης κυρία των δρυμών», «γοητευτική κυρία του βορρά», «αγγλοπρεπέστατη κυρία», «βασίλισσα του λόγγου».
Πηγές
Κατηγορία:Σκολοπακίδες Κατηγορία:Πτηνά της Ευρώπης Κατηγορία:Πτηνά της Αφρικής Κατηγορία:Πτηνά της Ασίας Κατηγορία:Πτηνά της Ελλάδας
Θεοδόσιος Α΄
Ο Θεοδόσιος Α΄ (Flavius Theodosius Augustus, 11 Ιανουαρίου 347 – 17 Ιανουαρίου 395), γνωστός και ως Μέγας Θεοδόσιος, ήταν Ρωμαίος αυτοκράτορας από το 379 έως το 395, ως ο τελευταίος αυτοκράτορας τόσο στο ανατολικό όσο και στο δυτικό ήμισυ της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, πριν χωριστούν τα δύο αυτά ημίσεα. Αφού αποδέχθηκε το θρόνο, αγωνίστηκε εναντίον των Γότθων και άλλων βαρβάρων που εισέβαλαν στην αυτοκρατορία.
Η διακυβέρνησή του
Ο Θεοδόσιος αντιμετώπισε επιτυχώς τις βαρβαρικές εισβολές, τη διείσδυση Γότθων κ.ά., οι οποίοι απειλούσαν ήδη την αυτοκρατορία με διάλυση (κάτι που για το δυτικό τμήμα του κράτους έγινε πραγματικότητα εκατό περίπου χρόνια μετά), και στερέωσε την αυτοκρατορία παραδίδοντας στους απογόνους κράτος στα όρια αυτού του Μεγάλου Κωνσταντίνου, με στρατιωτική και οικονομική ισχύ και, ακόμη περισσότερο, ενιαία και ισχυρή πολιτειακή ιδεολογία.
Κατά την απουσία του Θεοδόσιου στις πολεμικές επιχειρήσεις στην Ιταλία και κατά την παραμονή του εκεί για επιβολή της ειρήνης, ο πληθυσμός της Θεσσαλονίκης στασίασε και σκότωσε τους στρατηγούς και τους μισθοφόρους Γότθους του αυτοκράτορα με τους οποίους ο Θεοδόσιος είχε κάνει συμφωνία για να σταματήσει τις επιθέσεις του, ο λαός έδεσε τα κορμιά τους στα άλογα και τους έσυρε στην πόλη για να τους εξευτελίσει τότε ο Θεοδόσιος αγανάκτησε και ενώ μέγα πλήθος παρακολουθούσε τις Ιπποδρομίες διέταξε τους μισθοφόρους να σφάξουν τον άμαχο πληθυσμό. Αυτό αποτέλεσε ένα από τα τραγικότερα σημεία της Βυζαντινής ιστορίας. Η επίθεση του Θεοδόσιου χαρακτηρίζεται πολιτική καθότι είχε έρθει σε συμφωνία με τους Γότθους για να σταματήσουν οι καταστροφικές επιδρομές τους στην Ελλάδα και όχι θρησκευτική, καθότι η Θεσσαλονίκη ήταν ήδη το κέντρο του Χριστιανισμού στην βόρεια Ελλάδα έπειτα από την πρώτη αποστολή του Παύλου εκεί το 54 μ.Χ. Γι’ αυτό άλλωστε και στην αρχή ο Μέγας Κωνσταντίνος θέλησε να κάνει πρωτεύουσα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας τη Θεσσαλονίκη, την οποία μάλιστα αποπεράτωσε και μερικά έργα οχύρωσης, μέχρις ώσπου να επιλέξει εν τέλει το Βυζάντιο ως νέα πρωτεύουσα. Στις 27 Φεβρουαρίου του 380 αναγνώρισε τον Χριστιανισμό ως την επίσημη θρησκεία της αυτοκρατορίας δηλώνοντας «επιθυμούμε όλα τα διάφορα υπήκοα έθνη [...] να ακολουθούν την Θρησκεία που παραδόθηκε στους Ρωμαίους από τον άγιο απόστολο Πέτρο» και στις 8 Νοεμβρίου του 392 έθεσε εκτός νόμου τις αρχαίες θρησκείες. Στις 2 Μαΐου του 381 εξέδωσε το λεγόμενο «έδικτο κατά των αποστατών» με το οποίο τιμωρούσε με πλήρη στέρηση δικαιωμάτων δικαιοπραξίας όλους τους πρώην χριστιανούς που επέστρεφαν στην Εθνική Θρησκεία. Στις 21 Δεκεμβρίου του 382 απαγόρευσε με ποινή θανάτου και δήμευση της περιουσίας των ενόχων Εθνικών (που χαρακτηρίζονται «παράφρονες» και «ιερόσυλοι»), κάθε μορφή θυσίας, μαντικής, ψαλμωδιών προς τιμή των Θεών ή τις απλές επισκέψεις σε αρχαίους Ναούς.
Το 384 διέταξε την κατεδάφιση ή το σφράγισμα ειδωλολατρικών Ιερών και υπέγραψε νέα απαγόρευση των θυσιών, ενώ στις 24 Φεβρουαρίου του 391 ανανέωσε την πλήρη απαγόρευση των θυσιών, των επισκέψεων σε ειδωλολατρικούς ναούς: «Κανείς δεν θα μολυνθεί με θυσίες και σφάγια, κανείς δεν θα πλησιάσει ή θα εισέλθει σε Ναούς, ούτε θα σηκώσει τα μάτια σε εικόνες φτιαγμένες από ανθρώπινο χέρι, διαφορετικά θα είναι ένοχος μπροστά στους ανθρώπινους και τους θεϊκούς νόμους». Ως συνέπεια της διογκούμενης έλλειψης ανεκτικότητας, το 392 καταστράφηκε ο μεγάλος ναός του Σέραπι στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Σταμάτησαν να δίνονται επιχορηγήσεις προς τα παγανιστικά ιερατεία, ενώ αυξήθηκε η οχλοκρατική βία εναντίον των παγανιστικών ναών και ομοιωμάτων με την υποκίνηση των μοναχών.
thumb|230px|Ο Θεοδόσιος προσφέρει δάφνινο στεφάνι στον νικητή. Βαθύ ανάγλυφο στη βάση του οβελίσκου του ιππόδρομου (Κωνσταντινούπολη)
Στις 5 και 6 Σεπτεμβρίου του 394 εξουδετέρωσε τα στρατεύματα υπό τους Βίριο Νικόμαχο Φλαβιανό και Αρβογάστη, τα οποία είχαν την υποστήριξη της παγανιστικής πλειοψηφίας της ρωμαϊκής Συγκλήτου, νικώντας τον στρατό τους στη φονική μάχη του Φρίγδου και εξοντώνοντας μετά όλους τους πρωτεργάτες της ανταρσίας. Τα χριστιανικά στρατεύματα θεώρησαν αυτή τη νίκη ως σημείο στροφής καθώς ο Θεός είχε εκδηλώσει την οργή του κατά των παγανιστών.
Η βασιλεία του Θεοδοσίου δεν παρουσιάζει συνταρακτικές επιτυχίες, ωστόσο ήλθε σε εποχή εξαιρετικά δύσκολη για την Αυτοκρατορία, και συνετέλεσε αποφασιστικά στη διάσωσή της. Ήταν ικανός στρατηλάτης και διπλωμάτης και σε όλη την διάρκεια της βασιλείας του πολεμούσε συνεχώς με επιτυχία εναντίον εξωτερικών εχθρών. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του ακολούθησε αδιάλλακτη θρησκευτική πολιτική στη διάρκεια της οποίας έθεσε εκτός νόμου τις αρχαίες λατρείες. Η αρχαία θρησκεία επέζησε βέβαια τουλάχιστον έως την εποχή του Ιουστινιανού.
left|thumb|230px|Στον οπισθότυπο του νομίσματος που κόπηκε από τον Ουαλεντινινό II, απεικονίζονται ο Ουαλεντινιανός και ο Θεοδόσιος με άλω και τα σύμβολα της σφαίρας και του σταυρού.
Έως σήμερα είναι διαδεδομένη η άποψη ότι ο Μέγας Θεοδόσιος απαγόρευσε την τέλεση των Ολυμπιακών Αγώνων, με την αιτιολογία ότι είχαν πάρει πλέον μια καθαρά ωφελιμιστική κατεύθυνση, με επιδείξεις μονομάχων, θεάματα τσίρκων και εκτεταμένο επαγγελματισμό, θεάματα που ήταν ασύμβατα με την νοοτροπία του Χριστιανισμού. («Η μεγαλύτερη ευεργεσία για τους Ολυμπιακούς Αγώνες», γράφει ο π. Γ. Μεταλληνός στο έργο του «Παγανιστικός Ελληνισμός ή Ελληνορθοδοξία;», «ήταν η παύση τους [«στο πλαίσιο όμως της απαγορεύσεως κάθε εθνικής θρησκευτικής εκδηλώσεως», σημειώνει και παραπέμπει], όπως είχαν καταντήσει».) Σύμφωνα με έρευνες νεωτέρων βυζαντινολόγων (Howell, Robinson κ.ά.· βλ. και Κορομηλά Μαριάννα, «Εν τω Σταδίω»), όμως, δεν απαγόρευσε ο Μέγας Θεοδόσιος τους Ολυμπιακούς Αγώνες, αλλά απλώς απαγόρευσε τις θυσίες κατά τη διάρκειά τους. Μάλιστα, οι Αγώνες συνεχίστηκαν για περίπου 30 χρόνια ακόμη και ο λόγος που έσβησαν (όχι διεκόπησαν - οι συγκεκριμένοι ιστορικοί ομιλούν για φθορά και σβήσιμο) ήταν η έλλειψη χρημάτων (χορηγών) και κάποιες φυσικές καταστροφές, όπως η πυρκαγιά στον ναό της Ολυμπίας.
Πεθαίνοντας ο Θεοδόσιος τον Ιανουάριο του 395, σε ηλικία 50 ετών, κληροδότησε την αυτοκρατορία στους δύο γιους του: στον Αρκάδιο, το ανατολικό τμήμα και στον Ονώριο το δυτικό. Από τότε τα δύο τμήματα της αυτοκρατορίας ακολούθησαν διαφορετικές πορείες, γι’ αυτό πολλοί ιστορικοί θεωρούν το έτος 395 απαρχή της βυζαντινής ιστορίας.
Η θρησκευτική πολιτική του
thumb|right|230px|Ο αυτοκράτορας Θεοδόσιος Α΄ με άλω, σε σύγχρονο αργυρό δίσκο (Βασιλική Ακαδημία Επιστημών, Μαδρίτη)
Ο Μέγας Θεοδόσιος κατά τα αρχικά έτη της διακυβέρνησής του, εφάρμοσε μια μετριοπαθή θρησκευτική πολιτική, κυρίως λόγω της παρουσίας ουκ ολίγου πληθυσμού, που εξακολουθούσε ακόμα να έχει ως πίστη την «εθνική» θρησκεία. Σε κάθε περίπτωση, ενίσχυσε περαιτέρω την χριστιανική πίστη, χωρίς να μεταβάλει ουσιαστικά με κάποια διάταξη το περιεχόμενο της πολιτικής αντιμετώπισης της «εθνικής» θρησκείας, με εξαίρεση το 383 όταν και απαγόρευσε με ποινή θανάτου και δήμευση της περιουσίας τους όποιον τελούσε προσφορές θυσιών. Λίγο νωρίτερα, το 380 σε συνεννόηση με το Γρατιανό, ο οποίος αν και δεν ήταν ο διάδοχος στο Δυτικό κομμάτι της Αυτοκρατορίας, κατείχε όμως στα χέρια του την εξουσία, είχε απαγορεύσει όλες τις θρησκείες πλην της χριστιανικής, που όμως λόγο της μετριοπαθούς πολιτικής του, δεν τις εξεδίωξε. Η μεγαλύτερη σπουδή του Θεοδοσίου αφορούσε κατά κύριο λόγο την αντιμετώπιση των αιρετικών ομάδων, δηλαδή όσων διαφωνούσαν με τις αποφάσεις της Ά Οικουμενικής συνόδου. Έτσι θέλοντας να εξουδετερώσει την εσωτερική διάσπαση του Χριστιανισμού, συγκάλεσε, όπως και ο Κωνσταντίνος, σύνοδο στην Κωνσταντινούπολη (Β’ Οικουμενική) το 381 για την καταπολέμηση των Αρειανών –που δεν είχαν εκλείψει– η οποία συμπλήρωσε το Σύμβολο της Πίστης. Ο διορισμός ως επάρχου της Ανατολής, του Ματέρνου Κυνηγίου το 384, φαίνεται πως αποτέλεσε την αφετηρία πιέσεων στους εναπομείναντες «εθνικούς» και ειδωλολάτρες. Την ίδια εποχή κατά τον ιστορικό Σωκράτη, καταστραφήκαν πολλοί ναοί των εθνικών και ειδωλολατρών, κατά κύριο λόγο στην Αίγυπτο και τη Συρία, ενώ πολλοί άλλοι μετατράπηκαν σε χριστιανικούς ναούς. Ο Θεοδόσιος αντιλαμβανόμενος όμως ότι αυτή η πολιτική ήταν αδιέξοδη, φρόντισε με το θάνατο του Κυνηγίου το 388, να τον διαδεχθεί ο Ευτόλμιος Τατιανός, ο οποίος ήταν ιδιαίτερα μετριοπαθής σε θρησκευτικά ζητήματα και ο οποίος με την άνοδό του στο επαρχιακό αξίωμα, έπαυσε πλήρως τους διωγμούς, ενώ με διατάγματα υπό την ονομασία του Θεοδοσίου, απαγόρευε τις καταστροφές ναών.
Η πολιτική του Μεγάλου Θεοδοσίου όμως οξύνθηκε μετά από το 392 όταν στη Δύση ο Φλάβιος Ευγένιος και πολλοί αριστοκράτες εθνικοί, με προεξάρχοντα τον στρατηγό Αρβογάστη, στήριξαν υποψηφιότητα για τον Αυτοκρατορικό θρόνο, τον πρώην έμπιστο του Θεοδοσίου και εθνικό Νικόμαχο Φλαβιανό. Ο ίδιος μάλιστα αγωνίστηκε με πάθος για την αναβίωση της παλαιάς θρησκείας, φτάνοντας σε σημείο να υποσχεθεί, πως σε περίπτωση εκλογής του, θα μετατρέψει σε στάβλους το χριστιανικό ναό του Αμβροσίου. Η αντιπαράθεση αυτή έφτασε σε πολεμική σύρραξη στον ποταμό Φρίγδο της Ακυληίας, με αποτέλεσμα τη συντριβή των δυνάμεων του Αρβογάστη και του Νικόμαχου, οι οποίοι και αυτοκτόνησαν. Ο Θεοδόσιος συνέδεσε άρρηκτα τη νίκη αυτή με τον έναν Θεό των χριστιανών. Παρόλα αυτά με το πέρας της νίκης δεν έδειξε εκδικητικές διαθέσεις, αλλά με νέα διατάγματα ενίσχυσε και άλλο τη θέση του Χριστιανισμού στην αυτοκρατορία, όντας πανίσχυρος, μεταξύ 392 και 394. Σήμερα επίσης πιστεύεται ότι δεν εξέδωσε διάταγμα επί των ημερών του, για παύση των Ολυμπιακών αγώνων, όπως πολλοί του αποδίδουν. Εν τέλει ο Μέγας Θεοδόσιος με τη θρησκευτική πολιτική του, καθόρισε την εξαιρετική θέση της Εκκλησίας στις δομές της λειτουργίας της αυτοκρατορίας, επιβάλλοντας το Χριστιανισμό ως επίσημη θρησκεία.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 376 την Αιλία Φλασίλλα, Ισπανο-Ρωμαία και είχε τέκνα:
Έπειτα ο Θεοδόσιος Α΄ έκανε δεύτερο γάμο το 387 με τη Γάλλα, κόρη του Βαλεντινιανού Α΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων στη Δύση και είχε τέκνα:
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Δυναστεία του Θεοδοσίου Κατηγορία:Ρωμαίοι Αυτοκράτορες Κατηγορία:4ος αιώνας
Ανατολική (αποσαφήνιση)
Με την ονομασία Ανατολική μπορεί να αναφερόμαστε:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Κερέσοβα
Με την ονομασία Κερέσοβα απαντώνται οι εξής οικισμοί της Πελοποννήσου:
Κάστρο Καράμπαμπα
Το κάστρο Καράμπαμπα είναι οχύρωση που βρίσκεται σε λόφο στην ηπειρωτική ακτή της Χαλκίδας. Το σημερινό κάστρο κτίστηκε το 1684 σε σχέδια του Βενετού Τζερόλιμο Γκαλόπο για λογαριασμό των Οθωμανών. Στη θέση του κάστρου βρισκόταν κατά την αρχαιότητα η πόλη Κάνηθος και πιθανόν να ήταν οχυρωμένη κατά τους Ρωμαϊκούς χρόνους, όμως δε σωζόταν κάστρο κατά την βυζαντινή και ενετική εποχή. Ο Φραγκίσκος Μοροζίνι το πολιόρκησε ανεπιτυχώς το 1688 και παρέμεινε απόρθητο μέχρι που πέρασε στην κυριότητα του ελληνικού κράτους το 1833.
Το κάστρο αυτό βρίσκεται στην κορυφή του λόφου Φούρκα, από την οποία εποπτεύει τόσο την Χαλκίδα και τον Εύριπο όσο και μεγάλο τμήμα του βόρειου και του νότιου Ευβοϊκού κόλπου. Το κάστρο είναι στενόμακρο, αναπτυγμένο σε άξονα ανατολής-δύσης, με μέγιστο μήκος 240 μέτρα και πλάτος 54. Διαθέτει τρεις προμαχώνες, ένα μεγάλο πύργο και προτείχισμα στη βόρεια πλευρά. Ο πιο σύνθετος προμαχώνας είναι ο εξαγωνικός στην ανατολική άκρη του κάστρου, απέναντι από τη Χαλκίδα. Η μόνη πύλη του κάστρου βρίσκεται στη νοτιοανατολική πλευρά. Ανάμεσα στην πύλη και στον προμαχώνα βρίσκεται το κωδωνοστάσιο, όπου βρισκόταν η καμπάνα συναγερμού του κάστρου. Στη δυτική πλευρά του κάστρου βρίσκεται εφτάγωνος πύργος, με στενή είσοδο. Βρίσκεται στο ψηλότερο σημείο του λόφου και οι τοίχοι του έχουν πάχος 3,5 μέτρα εξωτερικά. Στο εσωτερικό του υπήρχε δεξαμενή για τις ανάγκες του κάστρου. Το ύψος των τειχών είναι 6 μέτρα.
Στο παρελθόν στο κάστρο βρίσκονται στρατιωτικές εγκαταστάσεις. Σήμερα το μόνο σωζόμενο κτίριο στο εσωτερικό του κάστρου είναι ο ναός του Προφήτη Ηλία, κτισμένος το 1895. Στις επάλξεις του ανατολικού προμαχώνα βρίσκονται δύο ρωσικά κανόνια του 19ου αιώνα. Στο βόρειο τμήμα του τείχους διατηρούνται οι τυφεκιοθυρίδες. Ο εσωτερικός διάδρομος του δυτικού πύργου έχει μετατραπεί σε εκθεσιακό χώρο όπου εκτίθενται γλυπτά, από ανάγλυφες παραστάσεις μέχρι αρχιτεκτονικά μέλη, που χρονολογούνται από την παλαιοχριστιανική, βυζαντινή, ενετική και οθωμανική εποχή.
Παραπομπές
κατηγορία:Χαλκίδα Καραμπαμπα
Αμενμεσής
Πηγές
Κατηγορία:Φαραώ της 19ης Αιγυπτιακής Δυναστείας
Opel Corsa
Το Opel Corsa είναι ένα supermini αυτοκίνητο πόλης της κατηγορίας Β, που κατασκευάζεται από τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία Opel, από τον Σεπτέμβριο του 1982 στην Ισπανία και μεταγενέστερα και σε άλλα κράτη διεθνώς, ενώ σήμερα βρίσκεται στην έκτη γενιά του. Μέχρι σήμερα, πάνω από 10 εκατομμύρια αντίτυπα έχουν διατεθεί παγκοσμίως. Η έκτη γενιά του Corsa (Corsa F) μπήκε στην παραγωγή το καλοκαίρι του 2019 και είναι η πρώτη που φέρει πλατφόρμα (την EMP1, στην οποία βασίζονται και το νέο Peugeot 208 και το DS3 Crossback) και κινητήρες του Ομίλου PSA (και από τον Ιανουάριο του 2021 του Ομίλου Stellantis) αντί (έως την 5η γενιά, παραγωγής 2014 - 2019) της General Motors.
Κάρολ Σφιντέρσκι
Ο Κάρολ Σφιντέρσκι (πολωνικά: Karol Świderski) (γενν. στις 23 Ιανουαρίου 1997) είναι Πολωνός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός για την Σάρλοτ ΦΚ στη Μέιτζορ Λιγκ Σόκερ.
ΠΑΟΚ
Στις 20 Ιανουαρίου 2019, ο ΠΑΟΚ ανακοίνωσε την υπογραφή του Σφιντέρσκι, με συμβόλαιο τριετούς διάρκειας. Έκανε το ντεμπούτο του στις 27 Ιανουαρίου 2019, μπαίνοντας ως αλλαγή στο 81ο λεπτό, στη θέση του Ομάρ Ελ Καντουρί. Στις 30 Ιανουαρίου 2019, σημείωσε το πρώτο του γκολ για την ομάδα στο 87ο λεπτό, αφού είχε μπει ως αλλαγή στη θέση του Δημήτρη Λημνιού. Στις 10 Μαρτίου 2019, σκόραρε στην εντός έδρας νίκη με 3–0 εναντίον του Ατρομήτου. Στις 21 Απριλίου 2019, σκόραρε το τελευταίο γκολ στη νίκη με 5–0 επί του Λεβαδειακού, που επιβεβαίωσε την κατάκτηση του πρωταθλήματος από τον ΠΑΟΚ ύστερα από 34 χρόνια.
Το 2019-2020 αποτέλεσε, μαζί με τον Άγγλο επιθετικό Τσούμπα Άκπομ, το επιθετικό δίδυμο της ομάδας του Δικεφάλου, χωρίς ωστόσο να φτάσει στην κατάκτηση κάποιου τίτλου. Το 2020-2021, ήταν, για ακόμη μία χρονιά, βασικό στέλεχος της ομάδος, συμμετέχοντας συνολικά σε 49 αγώνες σε όλες τις διοργανώσεις, πετυχαίνοντας 11 γκολ και μοιράζοντας 8 ασίστ. Στο φινάλε της χρονιάς, στέφθηκε κυπελλούχος Ελλάδας για δεύτερη φορά με την φανέλα του ΠΑΟΚ. Στον τελικό, ο ΠΑΟΚ αντιμετώπισε τον ΟΣΦΠ, με τον Δικέφαλο του Βορρά να επικρατεί με σκορ 2-1. Στον τελικό, ο Σφιντέρσκι ξεκίνησε βασικός και αντικαταστάθηκε στο 80' από τον Τσέχο επιθετικό Μίχαλ Κρμέντσικ.
Εθνική ομάδα
Επιλέχθηκε το Μάρτιο του 2015, από τον προπονητή της Εθνικής Πολωνίας Κ18, Ράφαου Γιάνας, για να παίξει στο LFF U-18 Federation Cup. Έκανε το ντεμπούτο του στο νικηφόρο αγώνα με 1-0 εναντίον της Γεωργίας. Έπαιξε ξανά και σκόραρε το πρώτο του γκολ, στο 9ο λεπτό του ισόπαλου αγώνα με 1-1 εναντίον της Λετονίας.
Στις 5 Σεπτεμβρίου 2015, έκανε το ντεμπούτο του για την Εθνική Πολωνίας Κ19, σε μία φιλική αναμέτρηση εναντίον της Ουαλίας, που έληξε ισόπαλη με 1-1. Έπαιξε σε δύο φιλικούς αγώνες εναντίον της Σλοβενίας, σημειώνοντας και τα δύο γκολ στον πρώτο αγώνα, που έληξε ισόπαλος με 2-2. Ήταν εύστοχος στα προκριματικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Κ19 στην Κύπρο, εναντίον των Εθνικών Ομάδων Κ19 των Βουλγαρίας, Κύπρου και Λουξεμβούργου, σημειώνοντας 3 γκολ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πολωνίας Κ18 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πολωνίας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πολωνίας Κ20 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πολωνίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πολωνίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γιαγκελόνια Μπιάλιστοκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εκστρακλάσα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Πολωνοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σάρλοτ ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μέιτζορ Λιγκ Σόκερ Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής
Διαμέρισμα της Πουάντ-α-Πιτρ
Το Διαμέρισμα της Πουάντ-α-Πιτρ (γαλλικά: Pointe-à-Pitre) είναι ένα από τα δύο διαμερίσματα της υπερπόντιας περιοχής της Γουαδελούπης. Πήρε το όνομά της από την πρωτεύουσα Πουάντ-α-Πιτρ. Η Πουάντ-α-Πιτρ έχει έκταση 774 τ.χλμ.. Είναι σε έκταση το μικρότερο διαμέρισμα της Γουαδελούπης. Έχει πληθυσμό 210.875 κατοίκων (1999). Είναι σε πληθυσμό το μεγαλύτερο διαμέρισμα της Γουαδελούπης. Η αριθμητική πυκνότητα είναι 271,5 κάτοικοι ανά τ.χλμ. Είναι σε πυκνότητα το μεγαλύτερο διαμέρισμα της Γουαδελούπης.
Καντόνια
Η Πουάντ-α-Πιτρ 14 καντόνια:
Παραπομπές
Κατηγορία:Γουαδελούπη
Ain't Misbehavin'
Το Ain't Misbehavin'  είναι ΕΡ σινγκλ του βρετανικού χαρντ ροκ συγκροτήματος UFO, το οποίο κυκλοφόρησε στις 2 Φεβρουαρίου του 1988 μέσω της δισκογραφικής εταιρίας "Revolver " στην Ευρώπη και της "Metal Blade" στην Αμερική.
Τα τραγούδια του ΕΡ ηχογραφήθηκαν μετά την κυκλοφορία του άλμπουμ "Misdemeanor" και λίγο πριν την προσωρινή διάλυση του συγκροτήματος.
Στην ιαπωνική έκδοση προστέθηκε το κομμάτι "Lonely Cities (Of The Heart)".
Μέλη των UFO
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "Ain't Misbehavin' " ήταν οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των UFO Κατηγορία:Άλμπουμ του 1988
Ιγκόρ Μωραΐτης
Ο Ιγκόρ Μωραΐτης (Igor Moraitov), γεννημένος στις 29 Ιανουαρίου 1974, είναι πρώην καλαθοσφαιριστής. Γενέτειρά του είναι η Τιφλίδα της Γεωργίας, κομμάτι τότε της Σοβιετικής Ένωσης.
Αγωνίστηκε στον Άρη από το 1991 έως το 1996 και αναδείχθηκε Κυπελλούχος Ευρώπης το 1993 στο Τορίνο και κυπελλούχος Ελλάδας το 1992.
Μετά τον Άρη αγωνίστηκε στις ομάδες Freiburg USC, RB Montecatini Terme, Pallacanestro Trieste, Basket Livorno, Basket Avellino, στον Πανιώνιο και εντέλει στην Alvik Stockholm.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Σοβιετικοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ16 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πανιωνίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Φελίτσε Σκαντόνε Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παλλακανέστρο Τριέστε Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπάσκετ Λιβόρνο Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές γερμανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ιταλικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές σουηδικών συλλόγων Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές στο εξωτερικό
Ίλος ο Ιασονίδης
Στην ελληνική μυθολογία ο `Ιλος αυτός ήταν δισέγγονος του ήρωα Ιάσονα. Συγκεκριμένα, ήταν γιος του Μερμέρου, γιου του Φέρητα του Β΄, ο οποίος με τη σειρά του ήταν γιος του Ιάσονα και της Μήδειας. Γι' αυτό και στην Οδύσσεια (ραψωδία α, στίχος 259) ο Ίλος αναφέρεται ως «Μερμερίδης», δηλαδή γιος του Μερμέρου. Ο Ίλος αυτός βασίλεψε στην πόλη Εφύρα. Από τη μάγισσα προγιαγιά του είχε κληρονομήσει το μυστικό των αλάθευτων φαρμάκων, καλών και κακών (φάρμακο/φαρμάκι). Πήγε λοιπόν να τον συναντήσει ο Οδυσσέας πριν φύγει για τον Τρωικό Πόλεμο, για να του ζητήσει δηλητήριο να βουτήξει μέσα τα βέλη του. Αλλά ο Ίλος αρνήθηκε, φοβούμενος μήπως τον τιμωρήσουν οι θεοί για την πράξη του αυτή.
Πηγές
Ιλος ο Ια
Ανδρέας Παπαντωνίου
Ο Ανδρέας Παπαντωνίου είναι Έλληνας πρώην καλαθοσφαιριστής, γεννημένος στις 12 Ιανουαρίου 1951 στο Δάρα Αρκαδίας.
Αγωνίστηκε στον Ηλυσιακό, στον Έσπερο και στη συνέχεια στον Παναθηναϊκό, με τον οποίο γνώρισε πλήθος διακρίσεων από το 1970 έως το 1983. Κατέκτησε 9 πρωταθλήματα Ελλάδας (1971, 1972, 1973, 1974, 1975, 1977, 1980, 1981, 1982) και 2 κύπελλα (1979, 1982) ενώ συμμετείχε στα ημιτελικά του Κυπέλλου Πρωταθλητριών το 1972.
Υπήρξε 4 φορές διεθνής με την Εθνική ανδρών και 3 με την Εθνική εφήβων.
Μετά την απόσυρσή του συνέχισε να ασχολείται με την καλαθοσφαίριση, αναλαμβάνοντας διοικητικά στον Ηλυσιακό, στο Παγκράτι και στου Παπάγου. Το 1996 ανέλαβε γενικός διευθυντής του Αμαρουσίου.
Γιός του είναι ο, επίσης καλαθοσφαιριστής, Νώντας Παπαντωνίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ17 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ηλυσιακού Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Έσπερου Καλλιθέας
Εσρώμ
Σύμφωνα με τη Βίβλο γενέσεως Ιησού Χριστού ο Εσρώμ φέρεται ως γιος του Φαρές, πατέρας του Αράμ, ή Ιωράμ και πρόγονος του Βασιλέως του Ισραήλ Δαυίδ.
Η Ορθόδοξη Εκκλησία τον έχει αναγνωρίσει Άγιο, την μνήμη του οποίου εορτάζει την Κυριακή των Προπατόρων, πριν τα Χριστούγεννα
Πηγές
Κατηγορία:Πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης Κατηγορία:Άγιοι της Κυριακής των Προπατόρων Κατηγορία:Χριστιανοί άγιοι από την Παλαιά Διαθήκη Κατηγορία:Ευαγγέλιο κατά Ματθαίον
Zëri i Popullit
Η εφημερίδα στην αρχή προσπαθεί να καταγράψει τους αγώνες του αντιστασιακού κινήματος με ένα πέπλο κομμουνιστικής ιδεολογίας για να συγκεκριμενοποιηθεί μεταπολεμικά ως καθαρά κομμουνιστικό έντυπο. Το 1948, η εφημερίδα θα αποτελέσει το επίσημο έντυπο του Εργατικού Κόμματος της Αλβανίας (μεταγενέστερα "Κομμουνιστικό κόμμα της Αλβανίας") μέχρι το τέλος της Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Αλβανίας το 1992. Για δεκαετίες, οι σελίδες της εφημερίδας αντανακλούν την επίσημη θέση της κυβέρνησης, μεταφέροντας τις αποφάσεις και την προπαγάνδα του κομμουνιστικού κόμματος, ενώ συνετέλεσε και στην προσωπολατρεία του ηγέτη της χώρας Ενβέρ Χότζα έως τον θάνατό του το 1985.
Η εφημερίδα αποτελεί σήμερα το όργανο του Σοσιαλιστικό Κόμμα της Αλβανίας, που αποτελεί διάδοχο κόμμα του Εργατικού Κόμματος. Το 2011, η κυκλοφορία της εφημερίδας έφτανε τα 25.000 αντίτυπα ημερησίως. Στο οπισθόφυλλο της εφημερίδας υπάρχουν άρθρα στην αγγλική γλώσσα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης την Αλβανία Κατηγορία:Κομμουνιστικές εφημερίδες στην Αλβανία
Κωνσταντίνος Προβελέγγιος
Ο Κωνσταντίνος Προβελέγγιος (1800 - 1880) ήταν Έλληνας πολιτικός του 19ου αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Σίφνο το 1800. Σπούδασε νομικά και διακρίθηκε για τους λόγους του. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Μήλου - Σίφνου στις εκλογές του 1844 και επανεξελέγη σε αυτές του 1850. Το 1851 διορίστηκε γερουσιαστής.
Απεβίωσε στην Αθήνα το 1880. Γιος του ήταν ο Ιωάννης Προβελέγγιος
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εσωτερικών Π Κατηγορία:Εισαγγελείς του Αρείου Πάγου Κατηγορία:Οικογένεια Προβελέγγιου Κατηγορία:Έλληνες γερουσιαστές
Δημήτριος Ηρακλείδης
Ο '''Δημήτριος Αχ. Ηρακλείδης''' (1880 - 1956) ήταν Έλληνας κτηματίας, δημόσιος υπάλληλος και ευεργέτης. Υπηρέτησε ως βουλευτής.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αγιά το 1880 και ήταν γιος του Αχιλλέα Ηρακλείδη, πολιτικού και γόνου οικογένειας εμπόρων. Εξελέγη βουλευτής Αγυιάς για πρώτη φορά το 1923 με το Αγροτικό Εργατικό Κόμμα και επανεξελέγη βουλευτής το 1928 και βουλευτής Λάρισας το 1932.
Στην κυβέρνηση Παπαναστασίου υπηρέτησε ως υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ την περίοδο από τις 26 Μαΐου 1932 ως τις 5 Ιουνίου 1932.
Στη διάρκεια της δικτατορίας του Μεταξά εκτοπίστηκε στην Αλόννησο.
Το 1952 επανήλθε στη βουλή ως εκλεγμένος βουλευτής Αγυιάς με την ΕΠΕΚ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί παρά τω Πρωθυπουργώ Κατηγορία:Βουλευτές Αγυιάς Κατηγορία:Βουλευτές Λάρισας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Αγροτικό Εργατικό Κόμμα Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΠΕΚ
Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 2011
Οι 64οι Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 2011 έγιναν στην πόλη Σλίβεν της Βουλγαρίας στις 2 & 3 Ιουλίου. Μετείχαν αθλητές και αθλήτριες από δέκα βαλκανικές χώρες. Νικήτρια αναδείχθηκε η Ελλάδα στους άνδρες και η Ρουμανία στις γυναίκες. Διεξήχθησαν ξεχωριστά τα βαλκανικά πρωταθλήματα μαραθωνίου και βάδην. Το βάδην έγινε στο Βουκουρέστι στις 9 Απριλίου με συμμετοχή 48 αθλητών και αθλητριών από έξι χώρες και ο μαραθώνιος στα Σκόπια στις 8 Μαΐου. Και τα δύο ήταν εκτός γενικής βαθμολογίας. Συνολικά, έγιναν τα εξής βαλκανικά πρωταθλήματα.
Ανδρών
* Διεξήχθησαν ξεχωριστά πρωταθλήματα μαραθωνίου και βάδην.
Πηγές
Κατηγορία:Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου Κατηγορία:Στίβος το 2011
Αιτωλικός Πόλεμος
Υπόβαθρο
Μετά την ήττα των Μακεδόνων στον Δεύτερο Μακεδονικό Πόλεμο, ξέσπασε μια διαμάχη μεταξύ Ρωμαίων και Αιτωλών σχετικά με τους όρους της συνθήκης. Οι Ρωμαίοι είχαν την υποστήριξη των άλλων συμμάχων, Περγαμίων και Ροδίων, και οι Αιτωλοί έχασαν τη διαμάχη. Οι Αιτωλοί ζητούσαν εκδίκηση και το 192 π.Χ. έστειλαν απεσταλμένους στον Βασιλιά της Σπάρτης, Νάβις, τον Βασιλιά Φίλιππος Ε΄ της Μακεδονίας και τον Αυτοκράτορα των Σελευκιδών, Αντίοχο Γ΄ τον Μεγάλο. Ο Νάβις, ο οποίος είχε αναγκαστεί να συνθηκολογήσει με εξευτελιστικούς όρους το 195 π.Χ., αφού είχε ηττηθεί από τη Ρώμη και την Αχαϊκή Συμπολιτεία, αποδέχθηκε, για να δολοφονηθεί από τους Αιτωλούς. Ο Φίλιππος, ο οποίος εξακολουθούσε να πληρώνει αποζημιώσεις στη Ρώμη μετά την ήττα του στον Δεύτερο Μακεδονικό Πόλεμο και ο γιος του κρατούντα όμηρος στη Ρώμη, αρνήθηκε την προσφορά. Ο Αντίοχος το είδε αυτό ως μια ευκαιρία να επεκταθεί σε Ευρωπαϊκό έδαφος, δέχθηκε τη συμμαχία και ξεκίνησε για την Ελλάδα.
Ο Αντίοχος αποβιβάστηκε στη Δημητριάδα με 10.000 πεζικό και 500 ιππείς και προσπάθησε να στρατολογήσει και άλλα κράτη στις συμμαχίες του εναντίον της Ρώμης. Οι Ρωμαίοι, θορυβημένοι από την άφιξη του Αντίοχου στην Ελλάδα, έστειλαν τον ύπατο Μάνιο Ακίλιο Γκλάμπριο (Manius Acilius Glabrio) με το στρατό του για να τον νικήσει. Οι δύο στρατοί συναντήθηκαν στις Θερμοπύλες, και μόνο 500 από τους Σελευκίδες επέζησαν. Μετά από αυτή την ήττα, ο Αντίοχος και το σωζόμενο τμήμα του στρατού του επέστρεψε στην Ασία. Η Ρώμη και οι σύμμαχοί τους συνέχισαν να πολεμούν τον Αντίοχο στη Μικρά Ασία στον Ρωμαιο-Σελευκιδικό Πόλεμο.
Θεσσαλική εκστρατεία
Αυτό άφησε τους Αιτωλούς και τους Αθαμανούς χωρίς συμμάχους και τον νικηφόρο Ρωμαϊκό στρατό να προελαύνει χωρίς αντίπαλο στη Θεσσαλία. Ο Ακίλιος πήγε με τον στρατό του στην Ηράκλεια και έστειλε έναν απεσταλμένο στην αιτωλική φρουρά της πόλης, ζητώντας τους να του παραδώσουν την πόλη και να σκεφτούν να ζητήσουν συγχώρεση από τη Σύγκλητο για τις λαθεμένες τους αποφάσεις. Οι Αιτωλοί δεν απάντησαν και οι Ρωμαίοι άρχισαν να ετοιμάζονται να πάρουν την πόλη διά της βίας.
Μετά από εικοσιτέσσερις ημέρες μαχών, ο ύπατος ήξερε ότι οι Αιτωλοί είχαν εξαντληθεί από τη διάρκεια της πολιορκίας και από τις αναφορές που του είχαν δώσει λιποτάκτες, και σκέφτηκε ένα σχέδιο. Τα μεσάνυχτα έδωσε σήμα σε όλους τους στρατιώτες να επιστρέψουν στο στρατόπεδο. Όταν επέστρεψαν στο στρατόπεδο, τους κράτησε ανενεργούς ως τις 3:00 το πρωί όταν διέταξε να επανεκκινήσουν οι πολιορκητικές επιχειρήσεις. Οι Αιτωλοί, νομίζοντας ότι οι Ρωμαίοι είχαν επίσης εξαντληθεί, άφησαν τις θέσεις τους και επέστρεψαν στις 3 το πρωί. Ο ύπατος, γνωρίζοντας ότι το σχέδιό του είχε πετύχει, διέταξε γενική επίθεση από τρεις διαφορετικές κατευθύνσεις. Ο Ακίλιος διέταξε τον Τιβέριο Σεμπρόνιο (Tiberius Sempronius), που ήταν υπεύθυνος για το ένα τρίτο των ανδρών, να είναι σε εγρήγορση και να περιμένει διαταγές, πιστεύοντας ότι οι Αιτωλοί θα έσπευδαν εκεί που ακούστηκαν οι φωνές. Όταν οι Αιτωλοί, που κοιμόντουσαν, άκουσαν τον ρωμαϊκό στρατό να πλησιάζει, προετοιμάστηκαν βιαστικά για μάχη και προσπάθησαν να πάνε στο πεδίο μάχης μέσα στο σκοτάδι. Οι Ρωμαίοι άρχισαν να σκαρφαλώνουν στους τοίχους με σκάλες και να αναρριχώνται πάνω στα ερείπια κάποιων τειχών. Καθώς όλοι οι Αιτωλοί έσπευδαν εκεί που οι Ρωμαίοι είχαν τις σκαλωσιές, ο Ακίλιος έδωσε σήμα στον Σεμπρόνιο να επιτεθεί το τμήμα του τείχους που είχε μείνει ανυπεράσπιστο. Οι Αιτωλοί, βλέποντας την ομάδα του Σεμπρόνιου να έρχεται, υποχώρησαν στην ακρόπολη. Ο ύπατος τότε επέτρεψε στους νικητές στρατιώτες του να λεηλατήσουν την πόλη.
Όταν η λεηλασία τελείωσε, ο Ακίλιος διέταξε τον στρατό να χωριστεί σε δύο ομάδες. Η μία ομάδα για να πάει γύρω από την άλλη πλευρά της ακρόπολης, όπου υπήρχε ένας λόφος ίσου ύψους, από όπου θα μπορούσαν να εκτοξεύουν πυραύλους με φωτιά προς την ακρόπολη. Η άλλη ομάδα για να επιτεθεί στην ακρόπολη κατά μέτωπο. Βλέποντας τα δύο μέτωπα, οι Αιτωλοί αποφάσισαν να παραδοθούν. Μεταξύ αυτών που παραδόθηκαν ήταν και ο αρχηγός τους, ο Δαμόκριτος
Ενώ οι Ρωμαίοι επιτίθονταν στην Ηράκλεια, ο Φίλιππος με τον στρατό του και λίγους Ρωμαίους άρχισε να πολιορκεί τη Λαμία, η οποία ήταν επτά μίλια μακριά από την Ηράκλεια. Οι Ρωμαίοι και οι Μακεδόνες παρουσίαζαν μεγάλη ενεργητικότητα, σαν να ανταγωνίζονται ο ένας τον άλλο. Καθώς έκαναν μικρή μόνο πρόοδο στην πολιορκία, ο Φίλιππος συναντήθηκε με αρκετούς από τους πιο επιφανείς, φοβούμενος ότι αν οι Ρωμαίοι κυρίευαν την Ηράκλεια πρώτοι, οι Λαμιείς θα παραδίνονταν στους Ρωμαίους. Οι φόβοι του έγιναν πραγματικότητα όταν ένα Ρωμαίος απεσταλμένος του ζήτησε να εγκαταλείψει την πολιορκία.
Αιτωλία
Οι Αιτωλοί, εξακολουθώντας να ελπίζουν ότι ο Αντίοχος θα επιστρέψει στην Ελλάδα με νέα δύναμη, του έστειλαν απεσταλμένους. Οι απεσταλμένοι είχαν εντολή να του ζητήσουν, εάν δεν μπορούσε να έρθει στην Ελλάδα, να στείλει χρήματα και ενισχύσεις. ΟΑντίοχος τους έδωσε χρήματα και υποσχέθηκε να στείλει ενισχύσεις.
Ωστόσο, η πτώση της Ηράκλειας έσπασε το μαχητικό πνεύμα των Αιτωλών και έτσι έστειλαν απεσταλμένους στους Ρωμαίους. Ο ύπατος τους παραχώρησε δεκαήμερη ανακωχή και επίσης έστειλε τον Λούκιο Βαλέριο Φλάκκο (Lucius Valerius Flaccus) για να διαπραγματευτεί μαζί τους. Οι Ρωμαίοι απαίτησαν την παράδοση του Δικαίαρχου, του Μονέστα της Ηπείρου και του Αμύνανδρου της Αθαμανίας. Οι Αιτωλοί αποφάσισαν να υπακούσουν τους Ρωμαίους και τους έστειλαν άντρες για να παραλάβουν τις ενισχύσεις. Ωστόσο, λίγες μέρες αργότερα ο Νίκανδρος, ένας από τους απεσταλμένους που πήγε στον Αντίοχο, επέστρεψε στην Αιτωλία, αφού είχε κρατηθεί από τον Φίλιππο της Μακεδονίας. Η άφιξή του και η είδηση ότι ο Αντίοχος θα έστελνε ενισχύσεις, έπεισε τους Αιτωλούς να συνεχίσουν να αγωνίζονται.
Όταν οι Αιτωλοί επέστρεψαν από τη Ρώμη και είπαν στους ηγέτες τους πως δεν υπήρχε καμία ελπίδα για ειρήνη, οι Αιτωλοί κατέλαβαν το πέρασμα στο Όρος Κόραξ, ώστε να το μπλοκάρουν. Οι Αχαιοί άρχισαν να λυμαίνονται τα παράλια της Αιτωλίας απέναντι από την Πελοπόννησο. Οι Αιτωλοί περίμεναν τον Ακίλιο να επιτεθεί και πάλι στη Ναύπακτο αλλά εκείνος επιτέθηκε ξαφνικά στη Λαμία. Οι Λαμιείς, παρά τη μεγάλη σύγχυση, κατάφεραν να αποκρούσουν την πρώτη επίθεση. Ο Ακίλιος κινητοποίησε τους άνδρες του και τους είπε να επιστρέψουν στο στρατόπεδο μόνο αν καταλάβουν την πόλη, πράγμα που έκαναν λίγες ώρες αργότερα.
Οι Ρωμαίοι, βλέποντας ότι δεν μπορούσαν να καταλάβουν τη Ναύπακτο, επιτέθηκαν στην Άμφισσα. Ανέπτυξαν πολιορκητικές μηχανές και κατεδάφισαν με επιτυχία μέρη των τειχών. Ωστόσο, οι κάτοικοι συνέχισαν να αμύνονται, μέχρι ότου έφτασε ο νέος ύπατος, ο Λούκιος Κορνήλιος Σκιπίων μαζί με τον αδερφό του, Σκιπίονα τον Αφρικανό. Κατά την άφιξή τους, οι κάτοικοι εγκατέλειψαν την πόλη και κλείστηκαν μέσα στο κάστρο. Κατόπιν έφτασαν απεσταλμένοι των Αθηναίων και ζήτησαν από τους Ρωμαίους να σκεφτούν την υπογραφή ειρήνης με τους Αιτωλούς.
Κατάληξη και Συνθήκη
Οι Ρωμαίοι υπαγόρευσαν μια συνθήκη η οποία τελικά έκανε την Αιτωλία ένα Ρωμαϊκό κράτος-μαριονέτα. Δεσμευόταν να πολεμά σε κάθε πόλεμο που θα διεξήγαγαν οι Ρωμαίοι, διατηρώντας τους ίδιους συμμάχους και εχθρούς, όπως και τα πρόστιμα, την ανταλλαγή κρατουμένων και την επιλογή των ομήρων.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ρωμαϊκοί πόλεμοι Κατηγορία:Ιστορία της αρχαίας Αιτωλοακαρνανίας
Αρχιδουκάτο της Αυστρίας
thumb|right|300px|Το Αρχιδουκάτο το 1477 Το Αρχιδουκάτο της Αυστρίας (γερμανικά: Erzherzogtum Österreich) ήταν ένα κρατίδιο που δημιουργήθηκε το 1453 μετά την αναβάθμιση σε Αρχιδουκάτο του Δουκάτου της Αυστρίας. Πρωτεύουσα του ήταν η Βιέννη και περιελάμβανε τα εδάφη των σημερινών ομόσπονδων κρατιδίων της Αυστρίας Άνω Αυστρία και Κάτω Αυστρία.
Αποτέλεσε τμήμα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας έως το 1806 και έπειτα του στέμματος των Αψβούργων και της Αυστριακής Αυτοκρατορίας έως το 1849. Τυπικά διαλύθηκε το 1918 με την κατάρρευση της Αυστροουγγαρίας και τη δημιουργία των επιμέρους ομόσπονδων κρατιδίων της Κάτω και της Άνω Αυστρίας στη νέα Δημοκρατία της Αυστρίας.
Διατηρούσε κοινοβούλιο με 116 βουλευτές από το οποίο εκλεγόταν η εθνική επιτροπή με 7 μέλη και ο πρόεδρος του κοινοβουλίου διορίζονταν από τον αυτοκράτορα που διατηρούσε τον τίτλο του αρχιδούκα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Συστατικά μέλη της Αυστριακής αυτοκρατορίας Κατηγορία:Πρώην κράτη της Ευρώπης Κατηγορία:Κρατίδια της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Η συνωμοσία του Καΐρου
Η συνωμοσία του Καΐρου (صبي من الجنة είναι σουηδικό πολιτικό θρίλερ του 2022 σε σκηνοθεσία του Ταρίκ Σάλεχ. Πρωταγωνιστούν οι Μοχαμέντ Μπακρί, Φάρες Φάρες και Τοφίκ Μπαρχόμ.
Η ταινία έκανε την παγκόσμια πρεμιέρα της στις 20 Μαΐου 2022 στο Φεστιβάλ Καννών 2022, όπου επιλέχθηκε να διαγωνιστεί για τον Χρυσό Φοίνικα. Στις Κάννες, ο Σάλεχ βραβεύτηκε για το καλύτερο σενάριο και η ταινία έλαβε το βραβείο François Chalais.
Πλοκή
Ο Άνταμ, γιος ενός ψαρά, δέχεται μια πρόταση να σπουδάσει στο διάσημο Πανεπιστήμιο Αλ Αζχάρ στο Κάιρο της Αιγύπτου. Λίγο μετά την άφιξή του, ο Μεγάλος Ιμάμης του Αλ-Αζχάρ πεθαίνει ξαφνικά σχεδόν μπροστά στα μάτια των μαθητών και ακολουθεί ένας αγώνας εξουσίας για την αντικατάστασή του.
Το πολιτικό κατεστημένο στην Αίγυπτο θέλει οπωσδήποτε να αποφύγει την επιλογή ενός ιμάμη κοντά στη Μουσουλμανική Αδελφότητα και να επιβάλει έναν δικό του υποψήφιο. Γι αυτό ανατίθεται στον συνταγματάρχη Ιμπραήμ της Κρατικής Ασφάλειας η αποστολή να χειραγωγήσει τις εκλογές. Για να δραστηριοποιηθεί στο πλαίσιο του αναγνωρισμένου κύρους ιδρύματος, χρησιμοποιεί τη βοήθεια μαθητών τους οποίους αποκαλεί τους «αγγέλους» του. Ο Ζίζο, ο μαθητής με τον οποίο συνεργάζεται, ανησυχεί για την ασφάλειά του και θέλει να διακόψει τη συνεργασία του με τον Ιμπραήμ. Έπειτα έρχεται πιο κοντά με τον Αδάμ και κερδίζει την εμπιστοσύνη του, γιατί θέλει να τον προτείνει στον Ιμπραήμ για να τον αντικαταστήσει.
Ένα βράδυ, ο Ζίζο δολοφονείται μπροστά στον Άνταμ. Στον Ιμπραήμ ανατίθεται η έρευνα για τον θάνατό του. Πείθει τον Άνταμ να συνεργαστεί μαζί του υποσχόμενος του τη χρηματοδότηση μιας επιχείρησης που πρέπει να σώσει τη ζωή του πατέρα του. Διατάζει τον Άνταμ να έρθει πιο κοντά και να κατασκοπεύσει φοιτητές κοντά στους Αδελφούς Μουσουλμάνους.
Ο Σεΐχης Νγκεμ, ο οποίος είναι τυφλός και χαρισματικός και θεωρείται απολύτως αξιόπιστος υποψήφιος για τη θέση του μεγάλου ιμάμη, παρουσιάζεται στην ασφάλεια και κατηγορείται για τη δολοφονία του Ζίζο. Παρόλα αυτά προφυλακίζεται. Ο Ιμπραήμ καταλαβαίνει ότι ο Σεΐχης Νγκεμ γνωρίζει πραγματικά ότι ο Ζίζο δολοφονήθηκε από την ασφάλεια και ότι σκοπεύει να εκμεταλλευτεί τη μελλοντική του δίκη για να καταγγείλει τους πραγματικούς ενόχους.
Ο συνταγματάρχης Ιμπραήμ κανονίζει να γίνει ο Άνταμ βοηθός του Σεΐχη Αλ Ντουράνι, ενός υποψηφίου κοντά στη Μουσουλμανική Αδελφότητα, τον οποίο η αιγυπτιακή εξουσία δεν θέλει να δει να παίρνει την καθοδήγηση του ιδρύματος. Χάρη στις πληροφορίες που μεταδίδονται από τον Άνταμ, ο Ιμπραήμ ανακαλύπτει ότι ο σεΐχης συνήψε μυστικό γάμο με μια πολύ νεαρή κοπέλα με την οποία απέκτησε ένα παιδί, και ο Άνταμ και ο Ιμπραήμ χρησιμοποιούν αυτές τις πληροφορίες για να τον αποκλείσουν από τις εκλογές.
Τέλος, ο υποψήφιος που θα εκλεγεί στη θέση του Μεγάλου Ιμάμη θα είναι ο Σεΐχης Ομάρ Μπεμππλάουι, στενός συνεργάτης της αιγυπτιακής εξουσίας. Ο προϊστάμενος του Ιμπραήμ αποφασίζει τότε ότι ο Άνταμ, είναι πλέον άχρηστος και ζητά από τον Ιμπραήμ να τον συλλάβει για να κατηγορηθεί για τον φόνο του Ζίζο και να καταδικαστεί σε θάνατο. Ο Ιμπραήμ αρνείται να το κάνει, ωστόσο ο Άνταμ συλλαμβάνεται. Στη συνέχεια, ο Ιμπραήμ πηγαίνει να δει τον Αρχηγό της Ασφάλειας και τον πείθει ότι ο Άνταμ μπορεί να πείσει τον Σεΐχη Νγκεμ να κατηγορεί τον εαυτό του για τον φόνο του Ζίζο.
Ο Άνταμ τελικά απελευθερώνεται και μπορεί να επιστρέψει στο χωριό του.
Παραγωγή
Ο Ταρίκ Σαλέχ ανέφερε ότι το σενάριό του εμπνεύστηκε από τις θρησκευτικές συγκρούσεις που ανακάλυψε στο μυθιστόρημα του Ουμπέρτο Έκο, Το όνομα του ρόδου. Ο χαρακτήρας του Άνταμ μπορεί επίσης να σχετίζεται με τον παππού του Ταρίκ Σαλέχ, ο οποίος ήταν από ένα μικρό χωριό στο δέλτα του Νείλου και σπούδασε στο αλ-Αζάρ όταν η οικογένειά του ήταν αναλφάβητη.
Κριτικές
Η ταινία στον ιστότοπο συλλογής κριτικών Rotten Tomatoes, έχει βαθμολογία θετικής έγκρισης 75% βασισμένες σε 17 κριτικές με μέσο όρο 7.10/10. Ενώ στο Metacritic της αποδίδεται μέσος όρος βαθμολογίας 71 στα 100, με βάση 7 κριτικές, υποδεικνύοντας «γενικά ευνοϊκές κριτικές».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2022 Κατηγορία:Σουηδικές ταινίες Κατηγορία:Σουηδικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Αραβόφωνες ταινίες
Κάρλο Ρουτζίνι
Ο Κάρλο Ρουτζίνι (ιταλικά: Carlo Ruzzini, Βενετία, 11 Νοεμβρίου 1653 - 5 Ιανουαρίου 1735) ήταν ο 113ος Δόγης της Βενετίας (2 Ιουνίου 1732 - 5 Ιανουαρίου 1735). Ο Κάρλο Ρουτζίνι ήταν γιος των πάμπλουτων ευγενών Μάρκο Ρουτζίνι και Αικατερίνης Ζένο. Η Δημοκρατία της Βενετίας είχε τεράστιες απώλειες στα τέλη του 17ο αιώνα στους Βενετοτουρκικούς πολέμους από την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Η Βενετία χρειαζόταν έναν διπλωμάτη ικανό με πλούσια εκπαίδευση, ο Κάρλο Ρουτζίνι είχε όλες τις ικανότητες.
Συμμετοχή σε διαπραγματεύσεις
Ξεκίνησε την πολιτική του σταδιοδρομια σε ηλικία 26 ετών στο Βενετικό οπλοστάσιο και στον ναύσταθμο. Διορίστηκε απεσταλμένος της Δημοκρατίας στη Μαδρίτη (1691), στη Βιέννη και οργάνωσε τον Ιούλιο του 1698 την επίσκεψη του τσάρου Πέτρου του Μέγα στη Βενετία, η επίσκεψη επειδή ξέσπασε στη Μόσχα η επανάσταση των Στρέλτσι. Ο Κάρλο Ρουτζίνι εκπροσώπησε αργότερα τη Βενετία στη Συνθήκη του Κάρλοβιτς (1698 - 1699) και πέτυχε πολλά κέρδη για την πατρίδα του. Η αναποφασιστικότητα του και ο φόβος του να προχωρήσει σε τολμηρές αποφάσεις οδήγησαν τους υπόλοιπους συμβούλους στον αποκλεισμό του. Το επεισόδιο αυτό του στοίχισε προσωρινά αλλά δεν έπληξε σημαντικά τη σταδιοδρομία του αφού αργότερα εμφανίζεται ξανά εκπρόσωπος της Δημοκρατίας στη Χάγη (1706), στην Οθωμανική αυλή (1707) και στη Βιέννη.
Διετέλεσε αντιπρόσωπος της Βενετίας σε πολλές διεθνείς διαπραγματεύσεις όπως στην Ουτρέχτη (1712) αλλά η παρακμή της Βενετίας περιόριζε σημαντικά τις εξουσίες του. Όταν τελείωσαν οι Βενετοτουρκικοί πόλεμοι ο Κάρλο Ρουτζίνι εκπροσώπησε τη Βενετία στις διαπραγματεύσεις που ακολούθησαν στο Ποζάρεβατς τον Ιούλιο του 1718 αλλά η αδυναμία της Βενετίας τον εμπόδισε να έχει μεγάλα κέρδη. Μετά τη Συνθήκη του Πασάροβιτς συνέχισε τη διπλωματική του σταδιοδρομία στην Κωνσταντινούπολη αλλά η ασθένεια του τον ανάγκασε να επιστρέψει στη Δημοκρατία που έπαιξε σημαντικό πολιτικό ρόλο χάρη στην εμπειρία του.
Δόγης της Βενετίας
Ο Κάρλο Ρουτζίνι ήταν υποψήφιος Δόγης της Βενετίας (1722) αλλά έχασε την εκλογή από τον Αλβίζε Γ΄ Μοτσενίγκο. Με τον θάνατο του Αλβίζε Γ΄ δέκα χρόνια αργότερα (6 Ιουνίου 1732) ο Ρουτζίνι εξελέγη άνετα δόγης με 40 ψήφους στις 41. Τη σύντομη περίοδο που κυβέρνησε δεν πέτυχε κάτι το σημαντικό αλλά κατόρθωσε να διατηρήσει ουδέτερη τη Βενετία από τις μεγάλες συγκρούσεις.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Δόγηδες της Βενετίας
Betfred
Η εταιρεία Betfred είναι ένας πράκτορας στοιχημάτων που εδρεύει στο Ηνωμένο Βασίλειο και ιδρύθηκε από τον Fred και τον Peter Done. Ο κύκλος εργασιών της το 2004 ήταν πάνω από £ 3,5 δισ., με αύξηση από £ 550 εκατ. μέσα στο 2003. Έχει τα κεντρικά της γραφεία στο Birchwood, Warrington και έχει επίσης γραφεία στο Media City, Salford Quays, Salford. Ο ιστότοπος Betfred.com, ο δικτυακός τόπος για τα τυχερά παιχνίδια της εταιρείας, εδρεύει στο Γιβραλτάρ και έχει καταχωρηθεί στα μητρώα ως Petfre (Gibraltar) Limited.
Τον Σεπτέμβριο του 2017, η εταιρεία Betfred γιόρτασε το πεντηκοστό έτος της δραστηριότητάς της. Μια ταινία ντοκιμαντέρ για την ιστορία της εταιρείας κυκλοφόρησε στο επίσημο κανάλι της Betfred στο Youtube. Τον Ιούλιο 2018, η Betfred κέρδισε μια δικαστική υπόθεση κατά της HM Revenue & Customs (HMRC). Η απόφαση δηλώνει ότι η Betfred χρεώθηκε επιπλέον Φόρο Προστιθέμενης Αξίας (ΦΠΑ) και θα μπορούσε να λάβει επιστροφή 100 εκατομμυρίων λιρών.
Ιπποδρομίες
Το πρακτορείο στοιχημάτων Betfred είναι ένας από τους μεγαλύτερους χορηγούς ιπποδρομιών στο Ηνωμένο Βασίλειο, με τους αγώνες διασκορπισμένους σε ιπποδρομίες σε όλη την χώρα, όπως  οι Midlands National που διεξάγονται στο Ιπποδρόμιο Uttoxeter, οι Dante Stakes και ο Ebor Handicap στο Ιπποδρόμιο της Υόρκης και ο αγώνας Betfred Cesarewitch Handicap στον αγώνα δρόμου Rowley Mile στο Ιπποδρόμιο του Newmarket.
Ποδόσφαιρο
Η Betfred υπήρξε επίσημος συνεργάτης στοιχημάτων της Manchester United από το 2006 έως το 2009.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστοσελίδες τζόγου
Αντίρριο Αιτωλοακαρνανίας
Το Αντίρριο είναι χωριό του Νομού Αιτωλοακαρνανίας νοτιοανατολικά του Μεσολογγίου και νοτιοδυτικά της Ναυπάκτου, έναντι από το Ρίο. Σύμφωνα με την ελληνική απογραφή του 2011 ο πληθυσμός του οικισμού ανέρχεται στους 1.018 μόνιμους κατοίκους.
Γενικά και ιστορικά στοιχεία
Διοικητικά υπαγόταν ως κοινότητα μέχρι το 1997 στην Επαρχία Ναυπακτίας ενώ στη συνέχεια αποτέλεσε δημοτικό διαμέρισμα και πρωτεύουσα του Δήμου Αντιρρίου. Από το 2011, μετά τις αλλαγές που επιβλήθηκαν στην τοπική αυτοδιοίκηση μέσω του διοικητικού προγράμματος Καλλικράτης, αποτελεί έδρα της ομώνυμης (τοπικής) κοινότητας που υπάγεται στο Δήμο Ναυπακτίας. Εκκλησιαστικά το Αντίρριο υπάγεται στη Μητρόπολη Ναυπακτίας και Αγίου Βλασίου ενώ η κεντρική εκκλησία του είναι αφιερωμένη στον Άγιο Νικόλαο.
Στην περιφέρεια της Κοινότητας Αντιρρίου ανήκουν επίσης οι μικροί οικισμοί Καραούλια, Σπαρτόραχη, Μυρτιά και Μεσόκαμπος.
Εκπαίδευση
Από τον Σεπτέμβριο του 2013 μέχρι και τον Μάιο του 2019, το Αντίρριο φιλοξενούσε το τμήμα Μηχανικών Πληροφορικής ΤΕ του πρώην ΤΕΙ Δυτικής Ελλάδας, το οποίο καταργήθηκε με τον νόμο 4610/2019 (ΦΕΚ 70 Α/19). Με τον ίδιο νόμο το τμήμα Μηχανικών Πληροφορικής ΤΕ συγχωνεύτηκε με το τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών ΤΕ του πρώην ΤΕΙ Δυτικής Ελλάδας, δημιουργώντας έτσι το τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου με έδρα την Πάτρα.
Αξιοθέατα
Στο Αντίρριο υπάρχει το ομώνυμο κάστρο που κτίστηκε από τους Οθωμανούς αρχικά κατά τα τέλη του 15ου αιώνα (επί Βαγιαζήτ Β΄) ως Κάστρο της Ρούμελης. Μάλιστα έλαβε, μαζί με το Κάστρο του Ρίου που βρίσκεται στα γειτονικά πελοποννησιακά παράλια, την ανεπίσημη ονομασία Μικρά Δαρδανέλια. Διατηρείται σε καλή κατάσταση και είναι επισκέψιμο, ενώ στους χώρους του πραγματοποιούνται διάφορες εκδηλώσεις, κυρίως κατά τους θερινούς μήνες. Πάνω στο κάστρο βρίσκεται παραδοσιακός πέτρινος φάρος ύψους 9 μέτρων, ο οποίος κτίστηκε το 1880.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Ακρωτήρια της Ελλάδας Κατηγορία:Δήμος Ναυπακτίας
Σίλιγο
thumb|220px|[[7ος αιώνας. Η Βασιλική Βυζαντινή της Παναγίας tou Μεσouμούνδou Σίλιγο, Σαρδηνία]] Το Σίλιγο (ιταλικά: Siligo) είναι ορεινός δήμος της Σαρδηνίας και υπάγεται στην επαρχία του Σάσσαρι, στην Ιταλία. Βρίσκεται 25 χιλιόμετρα βορειοδυτικά του Σάσσαρι. Έχει πληθυσμό 813 (2020) κάτοικους και έκταση 43,6 τετραγωνικά χιλιόμετρα.
Το Σίλιγο είναι η γενέτειρα της τραγουδίστριας και ηθοποιού Μαρία Κάρτα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Σαρδηνίας Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Σάσσαρι
Αρισταίος
Με το όνομα Αρισταίος ήταν γνωστοί οι:
That Dog
Οι That Dog (εμφανίζονται σαν that dog.) είναι ροκ μπάντα από το Λος Άντζελες που σχηματίστηκε το 1991 και διαλύθηκε το 1997. Ωστόσο επανενώθηκαν το 2011 και ετοιμάζουν νέο υλικό. Η μπάντα αποτελείται από την Anna Waronker (τραγουδίστρια, κιθάρα), την Rachel Haden (μπάσο, φωνητικά), την αδερφή της, Petra Haden (βιολί, φωνητικά) και τον Tony Maxwell στα ντραμς. Τα μέλη της μπάντας είναι κοντινοί φίλοι με τον Beck και τους Weezer.
Αράμ
Ο Αράμ, ή Ραμ είναι βιβλικό πρόσωπο που αναφέρεται στη Παλαιά Διαθήκη και στη Καινή Διαθήκη.