cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ταϋγέτη Λακωνίας
Γενικά και ιστορικά στοιχεία
Η περιοχή και ιδιαίτερα η ορεινή της ζώνη θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ενδοχώρα του Μυστρά. Ο Μυστράς υπήρξε, τουλάχιστον από τα μέσα του 13ου αιώνα, ο δεσπόζων οικισμός όχι μόνο στην ανατολική πλαγιά του Ταϋγέτου αλλά και σε όλη τη Λακεδαίμονα, εφόσον επιλέχθηκε ως περιφερειακή έδρα από τρεις διαδοχικές αυτοκρατορίες, φραγκική, βυζαντινή και οθωμανική, καθώς και από άλλη μία αποικιακή δύναμη, τη Βενετική Δημοκρατία, η οποία συνυπήρξε για μακρά διαστήματα με τους ανταγωνιστές της και μάλιστα στο γύρισμα του 17ου προς τον 18ο αιώνα κατόρθωσε να τους εκτοπίσει και να κυριαρχήσει αυτή στην Πελοπόννησο.
Το όνομα Βαρσινίκος προέρχεται από τη σλαβική λέξη «βρσνίκ» που σημαίνει «ύψωμα» και «κορυφή» και έφτασε στις μέρες μας με την παραλλαγή του αρχικού «β» σε «μπ» (Μπαρσινίκος), κατά τα φωνητικά πρότυπα της ελληνικής των νεότερων χρόνων. Το τοπωνύμιο, εφόσον περιγράφει φυσική διαμόρφωση και όχι ανθρώπινο δημιούργημα, δεν φανερώνει από μόνο του τους οικιστές του τόπου, αν και είναι φανερή η επήρεια της σλαβικής παρουσίας στην Πελοπόννησο, μετά τον 7ο αιώνα. Όπως συμβαίνει με πολλά τοπωνύμια τα οποία καθιερώθηκαν στη διάρκεια του βυζαντινού μεσαίωνα, πιθανόν προέρχεται κι αυτό από αυτόχθονες υπηκόους της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, γλωσσικά επηρεασμένους από τη γειτνίαση ή τη συγκατοίκησή τους με κάποιο σλαβικό φύλο· και επικράτησε, διότι δεν προέκυψε εξέχουσα αιτία ή δεν βρέθηκε παράγοντας με τοπική επιρροή ισχυρότερη από την αδράνεια της παράδοσης που να το αλλάξει. Παρόμοια σλαβική φωνητική επιρροή απαντάται βορειότερα με τη Βάρσοβα, το χωριό με τη σημερινή ονομασία Αγία Ειρήνη.
Η παλαιότερη ένδειξη κατοίκησης του Μπαρσινίκου βρίσκεται στην απογραφή του πληθυσμού της Πελοποννήσου του 1700, η οποία διενεργήθηκε κατ’ εντολή και για λογαριασμό των βενετικών αρχών από τους ιερείς των χωριών, που ήσαν εγγράμματοι και άρα ικανοί να συντάξουν ένα δελτίο. Τα δελτία αποστέλλονταν στις περιφερειακές αρχές, στην περίπτωσή μας στον Μυστρά, από όπου διαβιβάζονταν στον Ενετό προβλεπτή, στο Ναύπλιο. Με την ίδρυση του σύγχρονου ελληνικού κράτους ο οικισμός υπήχθη στο νομό Λακωνίας ενώ με βασιλικό διάταγμα του 1835 εντάχθηκε στον δήμο Σπάρτης όπου παρέμεινε μέχρι το 1912 όταν και περιήλθε στην κοινότητα Μυστρά. Το 1997 προσαρτήθηκε στον καποδιστριακό δήμο Μυστρά ενώ από το 2011 ανήκει στον δήμο Σπάρτης.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
κατηγορία:Χωριά του νομού Λακωνίας Κατηγορία:Δήμος Σπάρτης
Bloch MB.200
Το Bloch MB.200 ήταν γαλλικό δικινητήριο μέσο βομβαρδιστικό της δεκαετίας του 1930. Κατασκευάστηκαν περισσότερα από 200 για τη Γαλλική Πολεμική Αεροπορία καθώς και μεγάλος αριθμός κατόπιν αδείας στην Τσεχοσλοβακία. Παρόλο που εντάχθηκε σε υπηρεσία το 1935, ήταν ήδη παρωχημένο τεχνολογικά όταν ξέσπασε ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος και είχε ξεκινήσει ήδη η απόσυρσή του από μονάδες πρώτης γραμμής.
Σχεδιασμός και ανάπτυξη
Το πρωτότυπο πραγματοποίησε την παρθενική του πτήση στις 26 Ιουνίου 1933. Μαζί με το μεγαλύτερων διαστάσεων Farman F.221 κέρδισαν σχετικό διαγωνισμό της αεροπορίας για αεροσκάφη αυτής της κλάσης. Την 1η Ιανουαρίου 1934 έγινε η αρχική παραγγελία για 30 ΜΒ.200 ενώ σύντομα ακολούθησαν και άλλες με αποτέλεσμα στα τέλη του 1935 να έχουν εξοπλισθεί με τον τύπο δώδεκα σμηναρχίες. Στη Γαλλία παρήχθησαν συνολικά 208 αεροσκάφη.
Επιχειρησιακή ιστορία
Η Τσεχοσλοβακία επέλεξε το MB.200 στα πλαίσια του ευρύτερου επανεξοπλισμού της αεροπορίας της στα μέσα της δεκαετίας του 1930. Παρόλο που δεν ήταν προηγμένο τεχνολογικά και σύντομα κατέστη παρωχημένο, η Τσεχοσλοβακία το επέλεξε επειδή χρειάζονταν άμεσα ένα αξιόπιστο σχέδιο, που θα μπορούσε να κατασκευαστεί εγχώρια. Η βιομηχανία της χώρας δεν είχε επαρκή εμπειρία με αεροσκάφη μεγάλων διαστάσεων, δη ολομεταλλικής κατασκευής. Οι Aero και Avia κατασκεύασαν εγχώρια 124 αεροσκάφη. Τα MB.200 τσεχοσλοβακικής κατασκευής είχαν μικροδιαφορές σε σχέση με τα γαλλικά, κυρίως στον εξοπλισμό και τον αμυντικό οπλισμό. Τα αεροσκάφη αυτά έπεσαν σταδιακά στα χέρια της Luftwaffe, όταν η χώρα διαμελίστηκε και πέρασε στον έλεγχο του Τρίτου Ράιχ στα 1938-39. Μερικά παραδόθηκαν αργότερα στη Βουλγαρία, που τότε ήταν σύμμαχος της Γερμανίας.
Τα MB.200 ήταν ξεπερασμένα και δεν διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο στη Μάχη της Γαλλίας. Η Γαλλία του Βισύ χρησιμοποίησε ένα σμήνος MB.200 στις επιχειρήσεις ενάντια στους Συμμάχους στον Λίβανο και τη Συρία το 1941.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αεροσκάφη Bloch Κατηγορία:Βομβαρδιστικά αεροσκάφη Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη Κατηγορία:Αεροσκάφη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου
Δείκτης επιβίωσης
Είναι μια μέθοδος περιγραφής της πρόγνωσης σε ορισμένες καταστάσεις νόσου και μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την αξιολόγηση των προτύπων θεραπείας. Η περίοδος επιβίωσης υπολογίζεται συνήθως από την ημερομηνία της διάγνωσης ή την έναρξη της θεραπείας. Τα ποσοστά επιβίωσης βασίζονται στον πληθυσμό ως σύνολο και δεν μπορούν να εφαρμοστούν απευθείας σε ένα άτομο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οικονομικά της υγείας Κατηγορία:Ιατρική έρευνα
Porsche Boxster
Βασικά στοιχεία
Διαχρονικά, σε όλες τις γενιές της, η Porsche Boxster αποτελεί το εισαγωγικό μοντέλο στην παλέτα της Porsche, με την χαμηλότερη τιμή πώλησης στην παλέτα της εταιρείας, και διατηρεί σταθερά υψηλή εμπορική απήχηση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μοντέλα Porsche Κατηγορία:Αυτοκίνητα πολυτελείας Κατηγορία:Σπορ αυτοκίνητα Κατηγορία:Γερμανικά αυτοκίνητα Κατηγορία:Αυτοκίνητα ράλλυ
Άνω Κουφονήσι Κυκλάδων
Το Άνω Κουφονήσι (ή απλώς Κουφονήσι) είναι μικρό νησί των Κυκλάδων που βρίσκεται στο σύμπλεγμα των Μικρών Κυκλάδων, μεταξύ των νησιών Νάξου και Αμοργού. Έχει έκταση 5,77 τ.χλμ και πληθυσμό 366 κατοίκους, κύρια ασχολία των οποίων είναι η αλιεία και σε μικρότερο βαθμό η κτηνοτροφία (κυρίως αιγοπρόβατα). Επίσης ξεχωρίζουν οι 5 αξιόλογες παραλίες που υπάρχουν στο νησί, με ωραιότερες το Πορί και τον Φοίνικα. Ο οικισμός της Χώρας στη νοτιοδυτική ακτή του νησιού είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα της κυκλαδίτικης αρχιτεκτονικής. Το νησί γνωρίζει σημαντική τουριστική ανάπτυξη την τελευταία δεκαετία. Υπάρχει και το χειμώνα ακτοπλοϊκή σύνδεση με τον Πειραιά και τη Νάξο.
Πηγές
Κατηγορία:Κουφονήσια
Ευρωπαϊκή Ένωση Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης
Η Ευρωπαϊκή Ένωση Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης (αγγλικά: European Table Tennis Union, ETTU) είναι ο ανώτερος οργανισμός που διατηρεί την εποπτεία του αθλήματος της επιτραπέζιας αντισφαίρισης στην Ευρώπη. Ιδρύθηκε το 1957 και είναι η μόνη αρχή που αναγνωρίζεται για το σκοπό αυτό από την Διεθνή Ομοσπονδία Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης (ITTF). Η Ευρωπαϊκή Ένωση Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης ασχολείται με όλα τα θέματα που σχετίζονται με την επιτραπέζια αντισφαίριση σε ευρωπαϊκό επίπεδο, συμπεριλαμβανομένης της ανάπτυξης και της προώθησης του αθλήματος στα εδάφη που ελέγχονται από 58 ομοσπονδίες μέλη της, καθώς και την οργάνωση των ηπειρωτικών διοργανώσεων, όπως το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα. Η έδρα της βρίσκεται στο Λουξεμβούργο και ο πρόεδρός της από το 2013 είναι ο Ρόναλντ Κράμερ.
Πρόεδροι
Οι διατελέσαντες Πρόεδροι είναι:
Ομοσπονδίες μέλη
Οι 58 ομοσπονδίες μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης.
Διοργανώσεις
Η Ευρωπαϊκή Ένωση Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης εγκρίνει τις ακόλουθες διοργανώσεις:
Ατομικές
thumb|Φωτογραφία από το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης του 2012.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνικά μέλη της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης Κατηγορία:Επιτραπέζια αντισφαίριση στην Ευρώπη Επιτραπέζια αντισφαίριση
Αντίρροπο χρόνου
Κατηγορία:Οικονομικά της υγείας
Λίμνη Βιστωνίδα
Η λίμνη Βιστωνίδα ή λίμνη Μπουρού (παλαιότερη ονομασία που χρησιμοποιείται και σήμερα   ) ή Μπουρού Γκιόλ (ονομασία στα Τουρκικά την οποία έφερε επί οθωμανικής περιόδου) είναι λίμνη της Ελλάδας, στα σύνορα μεταξύ Νομού Ξάνθης και Ροδόπης και ο υγροβιότοπός τής προστατεύεται από τη σύμβαση Ραμσάρ. Η ονομασία της προέρχεται από την αρχαία ονομασία της περιοχής, αλλά και πόλης της Βιστονίας ή Βιστωνίας, που ίδρυσε ο μυθικός Βίστων, όπου διέμεναν οι Βίστονες.
Ονομασίες της λίμνης
Η λίμνη έχει αναφερθεί με τα εξής ονόματα: Λίμνη Βιστωνίδα (το πιο συχνά χρησιμοποιούμενο όνομα σήμερα), λίμνη Μπουρού (σπανιότερα χρησιμοποιούμενο σήμερα, βασιζόμενη στην προηγούμενη ονομασία), Μπουρού Γκιόλ (στα Τουρκικά: λίμνη Μπουρού), Βιστωνίς λίμνη, Βιστονική λίμνη.
Γενικά
Είναι η τέταρτη μεγαλύτερη λίμνη της Ελλάδας, συνολικής έκτασης 45 τ.χλμ με μέγιστο μήκος 12,5 χλμ. και μέγιστο πλάτος 7 χλμ.. Στη λίμνη αυτή εκβάλουν τρεις μικροί ποταμοί που την τροφοδοτούν με νερό. Το μέσο βάθος υπολογίζεται στα 4 μέτρα. Η λίμνη συνδέεται με την θάλασσα, τον Βιστωνικό Κόλπο, (ή Πόρτο Λάγους), μέσω στενών καναλιών και λόγω του θαλασσινού νερού που εισέρχεται στην λίμνη το νερό της παρουσιάζει μεταβολές αλατότητας. Τα αβαθή ύδατά της προσφέρονται για ιχθυοτροφικές δραστηριότητες, με την εκμετάλλευση των μετακινήσεων των ψαριών από και προς το εσωτερικό της κυρίως για πολλαπλασιασμό. Έτσι πέριξ των καναλιών σύνδεσης της λίμνης με τη θάλασσα έχουν αναπτυχθεί σπουδαίες παραλίμνιες ιχθυοτροφικές δραστηριότητες με ιστορικές καταβολές, από τους κατοίκους της περιοχής.
Οικολογία
thumb|right|240px|Τοπίο Βιστωνίδας κοντά στο χωριό Γλυκονέρι. thumb|240px Η λίμνη περιβάλλεται από καλαμιώνες (phragmites), έχει ζώνες αρμυρικιών (tamarix sp.), αλίπεδα, παραποτάμια δάση καθώς και λίμνες με γλυκό νερό και υγρά λιβάδια. Στη λίμνη έχουν καταγραφεί 227 είδη πουλιών μερικά από τα οποία ιδιαίτερα σπάνια όπως το κεφαλούδι, η λαγγόνα και η νανόχηνα.
Ιδιοκτησιακό καθεστώς
Το ιδιοκτησιακό καθεστώς του χώρου αυτού προβάλλεται ως ιδιαίτερα προβληματικό λόγω αφενός των πραγματικών αδυναμιών του ακριβούς προσδιορισμού του και αφετέρου ένεκα διαφόρων παραλείψεων. Εν προκειμένω υπάρχει ένας αριθμός (23) αυτοκρατορικών χρυσόβουλων και σιγιλλίων που ανάγονται από την εποχή της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, (από το έτος 1100 και πιο σύγχρονα) που φυλάσσονται στο Άγιο Όρος, καταμαρτυρούν ιδιαίτερα προνόμια επ' αυτού της Ι. Μονής Βατοπεδίου του Αγίου Όρους.
Με το πέρασμα όμως των αιώνων ο εν λόγω χώρος έχει υποστεί τόσες πολλές γεωμορφολογικές μεταβολές που πολλά προσδιοριστικά σημεία των παραπάνω χρυσόβουλων είναι αδύνατον σήμερα να εντοπιστούν, εκτός του γεγονότος της μεταβολής που έχει υποστεί η κυρία λεκάνη της λίμνης ένεκα των προσχώσεων των ποταμών που εκβάλλουν σ΄ αυτή αναδεικνυόμενες σήμερα και ως παρόχθιες περιοχές, ή κάποιου τμήματος αυτών. Ένα επιπρόσθετο στοιχείο στην υπόθεση, είναι η προβληματικότητα που παρουσιάζουν εννοιολογικά οι διάφοροι χαρακτηρισμοί που εξετάζονται με διαφορετική νομοθεσία έκαστος π.χ. λίμνη, λιμνοθάλασσα, νησίδες, παρόχθιες περιοχές, μετόχια κ.λπ. Για παράδειγμα στη λίμνη δεν παρέχεται αποκλειστικό δικαίωμα χρήσης, σε αντίθεση με τη λιμνοθάλασσα, η πρώτη έχει μόνο όχθη, ενώ η δεύτερη πιθανώς και ζώνη παραλίας, ή ακόμα που μπορεί να ταυτίζεται η ακτή, εσωτερικά ως όχθη και εξωτερικά ως τμήμα παραλίας, όπως ομοίως επί νησίδων αμφοτέρων (λιμνών, λιμνοθαλασσών). Κατά τον Αστικό Κώδικα, άρθρο 967 έτερα πράγματα κοινής χρήσης, συγκατελεγόμενα εις την ποταμίαν δημοσίαν κτήσιν, είναι «αι όχθαι των πλευσίμων ποταμών και αι μεγάλαι λίμναι μετά των οχθών αυτών»
Παρά ταύτα εξετάζοντας τη σκοπιμότητα της έκδοσης των συγκεκριμένων χρυσόβουλων και σιγιλλίων καθίσταται εμφανές ότι στόχος αυτών δεν ήταν κανείς άλλος πλην της εκμετάλλευσης της λιμνοθάλασσας, γεγονός που πιστοποιεί ταυτόχρονα τόσο τον χαρακτήρα αυτής "λιμνοθάλασσας" όσο και την από αιώνων αλιευτική δραστηριότητα σ΄ αυτήν των γηγενών κατοίκων της περιοχής. Η σκοπιμότητα αυτή αναγνωρίστηκε τελικά από το Ελληνικό Δημόσιο και έγινε σεβαστή, όπως αποδείχθηκε, στην με αριθμ. 2343/4 Μαΐου 1930 σύμβαση μεταξύ αυτού και της Μονής Βατοπεδίου όπου η ιχθυοτροφική καλλιέργεια, η εκμετάλλευση και η εμπορία των εξ αυτής παραγομένων στη λιμνοθάλασσα Βιστωνίδα παραχωρήθηκαν στην εν λόγω Μονή, διατηρουμένου κάθε άλλου δικαιώματος του χώρου υπέρ του Ελληνικού Δημοσίου.
Αποτελεί ζωτικό χώρο όσον αφορά στις παρόχθιες εκτάσεις και τις υδατικές εκμεταλλεύσεις για τα χωριά: right|thumb|500px|Ο Άγιος Νικόλας (Μετόχι Μονής Βατοπεδίου) στη λίμνη χτισμένος το 1904.
της Περιφερειακής ενότητας Ξάνθης:
Σκάνδαλο Μονής Βατοπεδίου
Τα νερά της Βιστωνίδας και οι παρόχθιες εκτάσεις είναι δημόσια λόγω του κοινόχρηστου χαρακτήρα των μεγάλων λιμνών και ποταμών. Ωστόσο όμως σύμφωνα με διάταξη του Αστικού Κώδικα που εναρμονίζεται τόσo με τα προϊσχύσαντα Συντάγματα όσο και με το ισχύον Σύνταγμα: ορίζεται: «Τα κοινής χρήσεως πράγματα, εφόσον δεν ανήκουσιν εις δήμο ή κοινότητα, ή ο νόμος δεν ορίζει άλλως ανήκουσιν εις το Δημόσιον». Η λίμνη βρίσκεται υπό ζώνες προστασίας και έχει χαρακτηριστεί ως λιμνοθάλασσα και με αυτόν τον τρόπο δεν μπορούν να γίνουν οικοδομικές δραστηριότητες. Παρόλα αυτά το "ιδιοκτησιακό καθεστώς" της λίμνης από το 1930 έχει ρυθμιστεί διαφορετικά από το δημόσιο (στηριζόμενο σε σουλτανικά φιρμάνια και αυτοκρατορικά χρυσόβουλα στα οποία φέρεται με την τουρκική ονομασία Μπουρού γκιόλ - Buru göl). Το ζήτημα της ιδιοκτησίας θεωρήθηκε ζωτικό για τους κατοίκους των παραλιμνίων περιοχών, καθώς πληρώνουν φόρο για τη χρήση γαιών και υδάτων στη μονή Βατοπεδίου. Το κράτος ανέλαβε να αποκαταστήσει το δημόσιο χαρακτήρα των παραλίμνιων περιοχών και να δώσει λύση στο οικονομικό πρόβλημα της τοπικής κοινωνίας, ανταλλάσσοντας τις με άλλες δημόσιες εκτάσεις. Το θέμα απασχόλησε την πολιτική επικαιρότητα μετά το 2008 καθώς συνδέθηκε με το σκάνδαλο Μονής Βατοπεδίου, το οποίο αφορά ανταλλαγές ακινήτων μεταξύ του δημοσίου και της μονής Βατοπεδίου από τις οποίες ζημιώθηκε το δημόσιο. Τα δικαιώματα της αλιευτικής δραστηριότητας στη λίμνη Βιστωνίδα αποδίδονται στη Μονή Βατοπεδίου από το ελληνικό δημόσίο το 1930. Με γνωμοδοτήσεις του Συμβουλίου Δημοσίων Κτημάτων το 1998 και 2002 αναγνωρίστηκε κυριότητα της μονής Βατοπεδίου στη λίμνη και στις παραλίμνιες εκτάσεις. Η μονή διεκδίκησε δικαστικά την κυριότητα της περιοχής από το 2003. Πριν εκδοθεί απόφαση, τον Ιούνιο του 2004, το δημόσιο παραιτήθηκε από την δίκη αποδεχόμενο τις παραπάνω γνωμοδοτήσεις. Τον επόμενο χρόνο η μονή επέστρεψε στο δημόσιο την λίμνη ανταλλάσσοντάς τη με ακίνητα του δημοσίου υψηλής εμπορικής αξίας. Υποστηρίζεται ότι από τις ανταλλαγές και τις μεταβιβάσεις αυτές ζημιώθηκε το δημόσιο. Η υπόθεση απασχολεί ακόμα την δικαιοσύνη και την ελληνική βουλή. Λόγω του σκανδάλου, το θέμα της ανταλλαγής πάγωσε, και δεν δόθηκε τελικά λύση στο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι κάτοικοι της περιοχής. Τον Δεκέμβριο 2011 εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης του μοναχού Εφραίμ ο οποίος κατηγορούμενος για το σκάνδαλο οδηγήθηκε από την Μονή Βατοπεδίου στις φυλακές Κορυδαλλού.
Πηγές
Βιστωνίδα Κατηγορία:Νομός Ξάνθης Κατηγορία:Νομός Ροδόπης Κατηγορία:Υγροβιότοποι
Θίοντορ Αντρέι
Ο Θίοντορ Αντρέι (Theodor Andrei, γεννημένος στις 9 Οκτωβρίου 2004) είναι Ρουμάνος τραγουδιστής. Εκπροσώπησε τη Ρουμανία στο με το τραγούδι "D.G.T. (Off and On)".
Βιοργραφία
Τον Δεκέμβριο του 2022 ο Αντρέι ανακοινώθηκε ως ένας από τους 12 συμμετέχοντες του Selecția Națională 2023, ένα φεστιβάλ τραγουδιού που χρησιμοποιείται για την επιλογή του Ρουμάνου εκπροσώπου στον ετήσιο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision. Το "D.G.T. (Off and On)", το τραγούδι του για το φεστιβάλ, είχε ήδη κυκλοφορήσει ως κομμάτι στο άλμπουμ του σε συνεργασία με τον Λούκα Ουντατσεάνου (Luca Udățeanu) και γι' αυτό το λόγο, κυκλοφόρησε μια τρίλεπτη σόλο έκδοση, αφού μέχρι τρία λεπτά διάρκειας επιτρέπεται να έχει ένα τραγούδι στη Eurovision, σύμφωνα με τους κανονισμούς. Στις 11 Φεβρουαρίου 2023, ο Αντρέι ερμήνευσε τη συμμετοχή του στο Selecția Națională, όπου το κοινό τον επέλεξε ως τον νικητή ανάμεσα σε 12 συμμετέχοντες και έτσι θα εκπροσωπήσει τη χώρα του στον στο Λίβερπουλ.
D.G.T. (Off and On)
Το "D.G.T. (Off and On)" είναι ένα τραγούδι του Ρουμάνου τραγουδιστή Θίοντορ Αντρέι, που κυκλοφόρησε στις 16 Δεκεμβρίου 2022. Το τραγούδι κυκλοφόρησε αρχικά ως τραγούδι του 2022 ως μέρος ενός άλμπουμ με τον Ρουμάνο τραγουδιστή Λούκα Ουντατσεάνου στο άλμπουμ του Αντρέι, Fragil. Αφού ξαναφτιάχτηκε ως σόλο-έκδοση που έγινε ειδικά για να συμμετάσχει στο Selecția Națională 2023, την εθνική επιλογή της Ρουμανίας για τον, το τραγούδι θα κατάφερνε να κερδίσει τον διαγωνισμό, κερδίζοντας επομένως τη Ρουμανική θέση για τον διαγωνισμό εκείνης της χρονιάς.
Ιστορικό
Σε συνεντεύξεις, ο Θίοντορ Αντρέι εξέφρασε την επιθυμία να αναμειγνύει διάφορα μουσικά είδη που θα έλκουν τόσο τους Ρουμάνους όσο και τους ξένους ακροατές, θέλοντας να δημιουργήσει ένα τραγούδι που η Ρουμανία "δεν είχε στείλει ποτέ στον μεγάλο τελικό".
Σύνθεση
Ο Αντρέι περιγράφει το "D.G.T. (Off and On)" ως "μια ιστορία αγάπης όπου η λογική έρχεται σε σύγκρουση με το ένστικτο, όπου το πάθος και η ασφάλεια μονομαχούν". Το τραγούδι μιλά για τις καλές και τις κακές πλευρές του να ερωτεύεσαι, όπως το πάθος, το σεξ, την ωριμότητα, τα ψέματα και άλλες ιδέες που σχετίζονται στενά με την αγάπη. Ο Αντρέι φέρεται να έγραψε το ορχηστρικό "από πλήξη" και με τη βοήθεια του φίλου Λούκα ντε Μέτσο, θα έγραφε στη συνέχεια την προ-χορωδία του τραγουδιού. Θα χρειαζόταν περίπου μία εβδομάδα για να ολοκληρώσει ο Αντρέι το ορχηστρικό και τους πρώτους στίχους του τραγουδιού.
Στη Eurovision
Σύμφωνα με τους κανόνες της Eurovision, όλες οι συμμετέχουσες χώρες, εκτός από τη διοργανώτρια χώρα και τις "Μεγάλες Πέντε", που αποτελούνται από τη, τη , την , την και το , έπρεπε να προκριθούν σε έναν από τους δύο ημιτελικούς για να διαγωνιστούν για τον τελικό, με τις 10 πρώτες χώρες από τους αντίστοιχους ημιτελικούς τους να προκρίνονται στον τελικό. Πριν από την κλήρωση κατανομής των ημιτελικών, η Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση (EBU) χώρισε τις διαγωνιζόμενες χώρες σε έξι διαφορετικά δοχεία με βάση τα μοτίβα ψηφοφορίας από προηγούμενους διαγωνισμούς, όπως καθορίστηκαν από τον συνεργάτη τηλεψηφοφορίας του διαγωνισμού Digame, με στόχο τη μείωση της πιθανότητας ψηφοφορίας από γειτονικές χώρες, ενώ παράλληλα να αυξήσει το σασπένς κατά τη διαδικασία ψηφοφορίας. Στις 31 Ιανουαρίου 2023, πραγματοποιήθηκε η κλήρωση κατανομής στο St George's Hall στο Λίβερπουλ που έβαλε κάθε έθνος σε έναν από τους δύο ημιτελικούς και καθόρισε σε ποιο μισό της παράστασης θα έπαιζε. Εκεί, ανακοινώθηκε ότι η Ρουμανία είχε προγραμματιστεί να εμφανιστεί στο πρώτο μισό του δεύτερου ημιτελικού του διαγωνισμού, που διεξάχθηκε στις 11 Μαΐου 2023. Το τραγούδι απέτυχε να προκριθεί στον τελικό, καθώς δεν πήρε κανέναν βαθμό στον δεύτερο ημιτελικό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρουμάνοι τραγουδιστές Κατηγορία:Αγγλόφωνοι τραγουδιστές από τη Ρουμανία Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με τη Ρουμανία Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2023
Κύπελλο Ελλάδας καλαθοσφαίρισης ανδρών 2006-2007
To Κύπελλο Ελλάδος καλαθοσφαίρισης ανδρών 2006-07 που διοργάνωσε η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης άρχισε στις 9 Σεπτεμβρίου 2006 με τους αγώνες της πρώτης φάσης και τελείωσε στις 25 Μαρτίου 2007 με τον τελικό, ο οποίος έγινε στο Ολυμπιακό Κλειστό Γυμναστήριο, στην Αθήνα, με αντιπάλους τον Α.Γ.Ο. Ρεθύμνου και τον Παναθηναϊκό. Στην ημιτελική φάση η πρόκριση κρίθηκε σε διπλά ματς. Το κύπελλο Ελλάδος κατέκτησε ο Παναθηναϊκός για δέκατη φορά στην ιστορία της διοργάνωσης.
Δίαιτα (συνέλευση)
Στην πολιτική, δίαιτα είναι μια επίσημη διαβουλευτική συνέλευση. Ο όρος χρησιμοποιείται ιστορικά για διαβουλευτικές συνελεύσεις όπως η γερμανική Αυτοκρατορική Δίαιτα (η γενική συνέλευση των Αυτοκρατορικών Κτημάτων της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας), καθώς και μια ονομασία για τα σύγχρονα νομοθετικά σώματα ορισμένων χωρών και κρατών, όπως η Εθνική Δίαιτα της Ιαπωνίας ή το γερμανικό Μπούντεσταγκ, η Ομοσπονδιακή Δίαιτα.
Ετυμολογία
Ο όρος (επίσης με τη διατροφική έννοια) μπορεί να προέρχεται από τη μεσαιωνική λατινική dieta, που σημαίνει τόσο «κοινοβουλευτική συνέλευση» όσο και «ημερήσια μερίδα φαγητού», από το προηγούμενο λατινικό diaeta, πιθανώς από την ελληνική λέξη διαιτησία, ή μεταγραφή από το αρχαίο ελληνικό δίαιτα, που σημαίνει «τρόπος ζωής», και ως εκ τούτου επίσης «διατροφή», «τακτική (καθημερινή) άσκηση».
Μέσα από μια ψεύτικη ετυμολογία, η οποία αντανακλάται στην αλλαγή ορθογραφίας στην αντικατάσταση του ae με e, η λέξη «δίαιτα» συνδέθηκε με το λατινικό dies, «ημερομηνία». Χρησιμοποιήθηκε στη μετά την Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία Ευρώπη με την έννοια της «συνέλευσης», λόγω της χρήσης της για το έργο μιας συνεδρίασης συνελεύσεων σε καθημερινή βάση ή μια δεδομένη ημέρα της χρονικής περιόδου, και ως εκ τούτου για την ίδια τη συνέλευση. Η συσχέτιση με το dies αντικατοπτρίζεται στη χρήση του Tagung (συνάντηση) στη γερμανική γλώσσα, όπως και του -tag (όχι μόνο σημαίνει «ημέρα», όπως στο Montag (Δευτέρα), αλλά και «κοινοβούλιο», «συμβούλιο» ή άλλη αίθουσα διαβουλεύσεων) όπως στο Μπούντεσταγκ ή στο Ράιχσταγκ).
Ιστορικές χρήσεις
Υπό αυτήν την έννοια, αναφέρεται συνήθως στις συνελεύσεις της Αυτοκρατορικής Δίαιτας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας:
Μετά τη Δεύτερη Ειρήνη του Θορν του 1466, μια γερμανόφωνη Πρωσική δίαιτα, Λάνταγκ, πραγματοποιήθηκε στα εδάφη της Βασιλικής Πρωσίας, μιας επαρχίας της Πολωνίας σε προσωπική ένωση με τον βασιλιά της Πολωνίας.
Η κροατική λέξη για μια νομοθετική συνέλευση είναι sabor (από το ρήμα sabrati se, «να συγκεντρώνω»). Σε ιστορικά πλαίσια συχνά μεταφράζεται με ως «δίαιτα», όπως στη «Δίαιτα της Δαλματίας» (Dalmatinski sabor), την «Κροατική Δίαιτα» (Hrvatski sabor), την «Ουγγροκροατική Δίαιτα» (Ugarsko-hrvatski sabor) ή τη Δίαιτα της Βοσνίας (Bosansko-hercegovački sabor).
Η Δίαιτα της Ουγγαρίας, η οποία συνήθως συγκεντρωνόταν κάθε τρία χρόνια στο Σέκεσφεχερβαρ, στη Βούδα ή στη Μπρατισλάβα, ονομαζόταν επίσης «Δίαιτα» στην Αυστριακή Αυτοκρατορία πριν από τις επαναστάσεις του 1848.
Το ελβετικό νομοθετικό σώμα ήταν το Τάγκσατζουνγκ (Diète), πριν το αντικαταστήσει η Ομοσπονδιακή Συνέλευση στα μέσα του 19ου αιώνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νομοθετικά σώματα
Βραβείο Χορν
Το Βραβείο Χορν (Χρυσός Σταυρός για τους άνδρες) απονέμεται κάθε χρόνο προς έναν νέο ηθοποιό του θεάτρου, στη μνήμη του ηθοποιού Δημήτρη Χορν (1921-1998). Το βραβείο είναι ο χρυσός σταυρός που φορούσε ο ηθοποιός, τον οποίο παραδίδει ο κάθε βραβευθείς στον επόμενο. Το βραβείο θεσπίστηκε από το Σταμάτη Φασουλή.
Πρόεδρος της επιτροπής του βραβείου είναι ο Κώστας Γεωργουσόπουλος. Οι υποψήφιοι πρέπει να είναι απόφοιτοι δραματικής σχολής ή να έχουν πρωτοεμφανιστεί επαγγελματικά, το πολύ πέντε χρόνια πριν από τη θεατρική περίοδο για την οποία τιμάται.
Τα βραβεία αναφέρονται στην προηγούμενη χρονιά από την απονομή (έτσι, η πρώτη απονομή για το 2000 έγινε το 2001 κλπ.).
Παραπομπές
Χορν Κατηγορία:Βραβείο Χορν
Πέτρωμα
thumb|Ασβεστολιθικό πέτρωμα που εμφανίστηκε στην επιφάνεια.
Ως πετρώματα χαρακτηρίζονται τα υλικά από τα οποία αποτελείται ο στερεός φλοιός της Γης, το ανώτερο δηλ. στρώμα της λιθόσφαιρας. Μερικά εξ' αυτών εμφανίζονται κατά συμπαγείς μάζες, όπως ο γρανίτης ή ο ασβεστόλιθος. Άλλα είναι δυνατόν ν΄ αποτελούνται από μαλακότερα ή ασύνδετα υλικά όπως η άμμος, η άργιλος κλπ, ενώ κάποια άλλα είναι ρευστά, όπως το νερό και το πετρέλαιο.
Κατηγορίες πετρωμάτων
Ανάλογα με τον τρόπο σχηματισμού τους τα πετρώματα διακρίνονται σε τρεις κατηγορίες:
Από την παραπάνω ονομαστική σειρά των κατηγοριών των πετρωμάτων καθίσταται έκδηλος και ο τρόπος δημιουργίας τους, καθώς αντικατοπτρίζουν της διεργασίες που συντελέστηκαν κατά το χρόνο σχηματισμού τους.
Ποσοτικά μεγέθη εμφάνισης πετρωμάτων
thumb|Παραλία στην οποία φαίνονται διαβρωμένοι βράχοι και άμμος
Θραύσματα πετρωμάτων
Μερικά είδη θραυσμάτων πετρωμάτων που συναντώνται στην επιφάνεια της γης είναι:
Κύκλος μετασχηματισμού των πετρωμάτων
Σε βάθος γεωλογικών χρόνων, με την αντίθετη δράση δυνάμεων δημιουργίας και καταστροφής, εξωγενών (π.χ. αποσάθρωση, διάβρωση) και ενδογενών διεργασιών (π.χ. κίνηση λιθοσφαιρικών πλακών), παρατηρείται μια αέναη και δυναμικά μεταβαλλόμενη κατάσταση μετάπτωσης- μετασχηματισμού των πετρωμάτων από μία κατηγορία σε μία άλλη. Κάθε ένας από τους μετασχηματισμούς μπορεί να διακοπεί σ' ένα στάδιο, γι' αυτό και πολλές φορές τα όρια της μεταξύ τους διάκρισης ενδεχομένως να μην είναι ξεκάθαρα.
*  Κατηγορία:Λίθος (υλικό)
Τυμφαία
right|250px|thumb|Χάρτης του Μακεδονικού Βασιλείου
Η Τυμφαία ή Στυμφαία είναι ιστορική περιοχή της Άνω Μακεδονίας. Η αρχαία Τυμφαία εκτείνεται στην γεωγραφική περιοχή δυτικά του ρου του Αλιάκμονα που ανήκει σήμερα διοικητικά στην Περιφερειακή Ενότητα Γρεβενών στα νοτιοδυτικά της περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας. Η Τυμφαία αποτελεί μία από τις διοικητικές περιοχές του Μακεδονικού Βασιλείου και εκτεινόταν νότια της επαρχίας της Ορεστίδας και δυτικά της επαρχίας της Ελιμίας.
Η Τυμφαία θεωρείται, από άλλους συγγραφείς, περιοχή της Ηπείρου, πριν ενταχθεί διοικητικά στην Άνω Μακεδονία και στο βασίλειο του Φιλίππου Β' μετά το 355 π.Χ.. Οι κάτοικοι της περιοχής ονομάζονται Τυμφαίοι (Τυμφαῖοι). Σύμφωνα με άλλες πηγές, η περιοχή της Τυμφαίας μέχρι το όρος Τύμφη, αποτελεί περιοχή της Ελιμίας.
Γεωγραφία
Η αρχαίας Τυμφαία ορίζονταν γεωγραφικά πιθανόν στα βόρεια από τον παραπόταμο του Αλιάκμονα, Πραμορίτσα και τον Αώο, από τον ποταμό Αλιάκμονα στα ανατολικά, στα νότια από τα όρη Χάσια (ίσως μέχρι τον Πηνειό) και στα δυτικά από την οροσειρά της Πίνδου. Στα δυτικά ίσως περιλαβάνει ολόκληρη την περιοχή της βόρειας Πίνδου από το Ζαγόρι έως το Μέτσοβο. Το όνομα της ιστορικής περιοχής προέρχεται από το όρος Τύμφη.
Ιστορία
Από την περίοδο της Μυκηναϊκής Εποχής μέχρι την κατάλυση του βασιλείου της Τυμφαίας από τον Φίλιππο Β', η περιοχή είναι οικονομικά και πολιτιστικά ανεπτυγμένη. Η αρχαία Αιανή στην Ελιμία και το Άργος Ορεστικόν στην Ορεστίδα, είναι δυό σημαντικές πόλεις της Άνω Μακεδονίας σε συνδυασμό με τα αρχαιολογικά ευρήματα των τελευταίων δεκαετιών, τονίζουν την μεγάλη σημασία της περιοχής και το σημαντικό βιωτικό και πολιτιστικό επίπεδο των κατοίκων του, πριν την προσάρτηση των περιοχών στο Μακεδονικό Βασίλειο του Φιλίππου του Β'.
Μαρτυρίες
Γραπτές μαρτυρίες για τις αρχαίες πόλεις της περιοχής δεν υπάρχουν πολλές. Στα κείμενα του ιστορικού Διόδωρου Σικελιώτη αναφέρεται η πόλη Τραμπύα, στην οποία εξελίχθηκε στην Ελληνιστική Περίοδο μια μάχη μεταξύ του Πολυπέρχοντα και του Κασσάνδρου, σχετικά με την διαδοχή της Μακεδονίας από τον Ηρακλή, νόθο υιό του Μεγάλου Αλεξάνδρου. . Γειτονική πόλη αναφέρεται και η Βουνείμα από τον Στέφανο τον Βυζάντιο, χτισμένη από τον Οδυσσέα. Επίσης, σημαντική πόλη της περιοχής, και μάλιστα πρωτεύουσά της σύμφωνα με το ιστορικό Στράβων, ιστορείται το Αιγίνιον.
Ευρήματα
Αρχαιολογικά ευρήματα εντοπίζονται τις τελευταίες δεκαετίες λόγω κυρίως της κατασκευής σημαντικών έργων υποδομής. Κατά την κατασκευή του οδικού άξονα της Εγνατίας Οδού εντοπίστηκαν μυκηναϊκές και μακεδονικές οικιστικές περιοχές κοντά στα χωριά Πριόνια και Κνίδη. Στον ορεινό όγκο, γνωστός είναι και ο αρχαίος οικισμός στη θέση Καστρί στο Πολυνέρι. Στις όχθες του ποταμού Αλιάκμονα, έγιναν κυρίως ανασκαφές κατά την διάρκεια κατασκευής του φράγματος του Ιλαρίωνα. Αρχαίοι οικισμοί εντοπίζονται στη θέση Άγιος Κωνσταντίνος στη Δήμητρα, στη θέση Μεγάλη Πέτρα στο Μοναχίτι και στη θέση Κεραμαριό στη Παλιουριά.
Νικηφορίτζης
Ο Νικηφορίτζης ήταν ένας ισχυρός βυζαντινός, ευνούχος αξιωματούχος, ο οποίος υπηρέτησε ως στρατηγός και διοικητής στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία κατά τη διάρκεια της βασιλείας του αυτοκράτορα Μιχαήλ Ζ΄ (1071-1078). Το πραγματικό του όνομα ήταν Νικηφόρος αλλά έλαβε το προσωνύμιο "Νικηφορίτζης" λόγω της μικρής ηλικίας που ανέλαβε στρατιωτική υπηρεσία. Είχε την αντιλαϊκή δυσαρέσκεια λόγω της φορολόγησης και της ανάμιξής του στην προμήθεια σιτηρών στην Κωνσταντινούπολη, καθώς και για την παραμέληση του Μικράς Ασίας για την αντιμετώπιση της τουρκικής διείσδυσης. Αυτή η δυσαρέσκεια οδήγησε στο ξέσπασμα δύο μεγάλων εξεγέρσεων το 1077, και με την ενδεχόμενη παραίτηση του Μιχαήλ Ζ΄, ο Νικηφορίτζης συνελήφθη και βασανίστηκε μέχρι θανάτου.
Βιογραφία
Ο Νικηφορίτζης γεννήθηκε στο Θέμα Βουκελλαρίων και μπήκε σε υπηρεσία στην αυτοκρατορική γραμματεία του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Θ΄ του Μονομάχου (1042 με 1055). Υπό τον Κωνσταντίνο Ι΄ (1059-1067), τον έστειλαν μακριά για να αναλάβει τη διοίκηση της Αντιοχείας, επειδή φέρεται ότι δυσφημούσε την αυτοκράτειρα Ευδοκία Μακρεμβολίτισσα, κατηγορώντας την για μοιχεία. Μετά το θάνατο του αυτοκράτορα και την ανάληψη της αντιβασιλείας, φυλακίστηκε. Αφέθηκε ελεύθερος από τον νέο αυτοκράτορα, τον Ρωμανό Δ΄ Διογένη (1068 έως 1.071.) ο οποίος τον διόρισε ως πραίτορα (νομάρχη) των συνδυασμένων θεμάτων της Ελλάδας και της Πελοποννήσου. Με την ανάληψη της εξουσίας από τον Μιχαήλ Ζ΄ το 1071, ο Νικηφορίτζης ανακλήθηκε στην Κωνσταντινούπολη, όπου ο Νικηφορίτζης διορίστηκε λογοθέτης του δρόμου, και η δύναμή του αυξήθηκε γρήγορα. Όχι μόνο σύντομα παραγκώνισε τους άλλους υπουργούς, συμπεριλαμβανομένου του ισχυρού Μιχαήλ Ψελλού, το φθινόπωρο του 1073, ανάγκασε τον Καίσαρα Ιωάννης Δούκας να αποσυρθεί από την ενεργό συμμετοχή στη διακυβέρνηση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και να αποσυρθεί στα κτήματά του.
Ο Νικηφορίτζης de facto ποια ηγέτης της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, για την αναδιοργάνωση του κράτους, προσπαθεί να αποκαταστήσει τη δύναμή της και να αποκαταστήσει τον κεντρικό έλεγχο. Η πρώτη του προτεραιότητα ήταν να τροφοδοτήσει το ταμείο. Γι' αυτό κατέφυγε στην βάρβαρη φορολογία, η οποία προκάλεσε μεγάλη δυσαρέσκεια τόσο στις επαρχίες όσο και στην Κωνσταντινούπολη. Ίδρυσε επίσης μια κεντρική αποθήκη στη Ραδεστό, σε μια προσπάθεια να συγκεντρώσει την παραγωγή καλαμποκιού και την διανομή του στην Κωνσταντινούπολη, σχηματίζοντας ένα κρατικό μονοπώλιο. Σύμφωνα με τον Μιχαήλ Ατταλειάτη, ομολογουμένως μία εχθρικό πηγή, η πολιτική του οδήγησε σε ελλείψεις σε σιτηρά και τον πληθωρισμό των τιμών της. Από το χειμώνα του 1076/1077, η Κωνσταντινούπολη αντιμετώπιζε την πείνα. Την ίδια στιγμή, μια εξέγερση ξέσπασε στην παραδουνάβια επαρχία Θέμα Παρίστριον, επειδή ο Νικηφορίτζης σταμάτησε την καταβολή των ετήσιων επιχορηγήσεων. Ο βεστάρχης Νέστορας, ο οποίος στάλθηκε να λύσει το πρόβλημα, προσχώρησε στην εξέγερση. Αξίζει να σημειωθεί ότι, οι εξεγερμένοι απαίτησαν μόνο ένα πράγμα, την απόλυση του Νικηφορίτζη, και όταν πήγαν στη Ραδεστό, έκαψαν την αποθήκη καλαμποκιού. Ο Μιχαήλ Ζ΄ αρνήθηκε τους όρους και ο Νέστορας με τον τοπικό πληθυσμό στο Θέμα Παρίστριον συμμάχους για τις επόμενες δύο δεκαετίες πέρασε αποτελεσματικά έξω από τον αυτοκρατορικό έλεγχο.
Ο Νικηφορίτζης προσπάθησε επίσης να μεταρρυθμίσει το στρατό, και αναβίωσε το σύνταγμα των Αθανάτων. Η στρατιωτική κατάσταση κατά τη διάρκεια αυτή ήταν ιδιαίτερα σοβαρή, με σερβικές επιθέσεις και τη βουλγαρική εξέγερση του Κωνσταντίνου Βοδίν, ενώ στη Μικρά Ασία, η αυτοκρατορική κυβέρνηση είχε να αντιμετωπίσει την εξέγερση του Ρουσέλ ντε Μπαγιέλ, καθώς και τη συνεχώς αυξανόμενη τουρκική διείσδυση στην Μικρά Ασία στον απόηχο της μάχης του Μαντζικέρτ, στην οποία απέτυχε να ανταποκριθεί επαρκώς. Αν και αναμφισβήτητα ικανός διοικητής, τα οικονομικά μέτρα του δημιούργησαν αγανάκτηση εναντίον του. Με εξαίρεση τον Κεκαυμένο, που τον επαινεί ως "ένα εξαιρετικό άνθρωπο σε όλα, πιο λογικό, με εμπειρία και στα δύο στρατιωτικά και διοικητικά θέματα, αν και ευνούχος, γενναιόδωρος, πολύ έξυπνος, και να κατανοή και να μιλά σωστά", οι άλλες πηγές αφορούν όλες τους ιστορίες της απληστίας και της διαφθοράς του. Σε αυτό, δίνετε ιδιαίτερη έμφαση στη διαμονή του στο Έβδομον, όπου συγκέντρωσε την προσωπική του περιουσία.
Το καλοκαίρι του 1077, ο Νικηφόρος Βρυέννιος στα Βαλκάνια και ο Νικηφόρος Βοτανειάτης στη Μικρά Ασία επαναστάτησαν εναντίον του Μιχαήλ Ζ΄. Ο Βρυέννιος βάδισε εναντίον της Κωνσταντινούπολης, ελπίζοντας ότι θα παραδοθούν, αλλά η λεηλασία των προαστίων της από τα στρατεύματά του είχαν αποτέλεσμα τη δυσαρέσκεια των κατοίκων της πρωτεύουσας, και ο ίδιος αναγκάστηκε να υποχωρήσει. Με τη σειρά της, μια ομάδα επισκόπων ήταν αντίθετοι στον Νικηφορίτζη, συγκεντρώθηκαν στην Αγία Σοφία στις 7 Ιανουαρίου, 1078, και ανακήρυξαν αυτοκράτορα τον Βοτανειάτη. Ο Νικηφορίτζης απάντησε βίαια και τους έβγαλε από τον ναό, για την ενέργεια αυτή αφορίστηκε από τον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως. Ο Αλέξιος Κομνηνός, ο οποίος είχε ανέλθει σε υψηλά αξιώματα υπό τον Νικηφορίτζη, πρότεινε την βίαιη καταστολή της αντιπολίτευσης, αλλά ο Μιχαήλ Ζ΄ τελικά αποφάσισε να παραιτηθεί από το θρόνο υπέρ του Βοτανειάτη, στις 31 Μαρτίου, 1078.
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί διοικητές της Αντιόχειας Κατηγορία:Βυζαντινοί δούκες Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί Κατηγορία:Κυβερνήτες του Θέματος Πελοποννήσου Κατηγορία:Βυζαντινοί του 11ου αιώνα Κατηγορία:Κυβερνήτες του Θέματος Ελλάδος Κατηγορία:Λογοθέτες του δρόμου
Κέρδος ευημερίας
Το κέρδος ευημερίας στα οικονομικά της υγείας, περιγράφει την αύξηση στην υγεία σαν μια κατάσταση ύπαρξης, δηλαδή η ασφάλιση που μοιράζει το βάρος της φροντίδας υγείας ανάμεσα σε άτομα αυξάνει την συνολική κοινωνική ευημερία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οικονομικά της υγείας
Ντήτερ του Νάσσαου
Ο Ντήτερ, γερμ.: Diether von Nassau (π. 1250 - Τρηρ, 23 Νοεμβρίου 1307)     ήταν κληρικός από τον κλάδο του Βάλραμ Β΄ του Οίκου του Νάσσου. Από το 1300 έως το 1307 ήταν αρχιεπίσκοπος και εκλέκτορας του Τρηρ ως Ντήτερ Γ΄.
Βιογραφία
Ο Ντήτερ ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Βάλραμ Β΄ κόμη του Nάσσαου και της Αδελαΐδας, κόρης του Ντήτερ Δ΄ κόμη του Kάτσενελνμπογκεν. Πιστεύεται ότι, μετά το τέλος τού πατέρα του το 1276, η μητέρα και η αδελφή του Ντήτερ έζησαν μία πολύ ευσεβή ζωή στο αβαείο Κλάρενταλ στο Βήσμπαντεν. Ο μικρότερος αδελφός του, ο Αδόλφος κόμης του Νάσσαου, εξελέγη βασιλιάς της Γερμανίας το 1292 και απεβίωσε το 1298 στη Μάχη του Γκέλχαϊμ.
Ο Ντήτερ ήταν δομινικανός στο Μάιντς από το 1292 με διδακτορικό στη Θεολογία. Αργότερα, ως αρχιεπίσκοπος, υποστήριξε ενεργά το Δομινικανό Τάγμα.
Από το 1295 ο Ντήτερ ήταν στην υπηρεσία του πάπα Boνιφάτιου Η΄. Όχι μόνο ο Boνιφάτιος Η΄ χρησιμοποίησε περιστασιακά το Ντήτερ για να επηρεάσει τον βασιλιά Αδόλφο, αλλά και ο Αδόλφος τον έστειλε ως διαμεσολαβητής στον Φίλιππο Δ΄ της Γαλλίας] το 1297, όταν ο Aδόλφος, αναθεωρώντας τη συμμαχία του με τον Εδουάρδο Α΄ της Αγγλίας, πίστευε ότι θα μπορούσε να επιτύχει διπλό πολιτικό παιχνίδι.
Αρχιεπίσκοπος-εκλέκτορας του Τρηρ
μικρογραφία|Ο θυρεός της αρχιεπισκοπής του Τρηρ Αν και ο Σύλλογος του καθεδρικού ναού του Τρηρ είχε εκλέξει τον Ερρίκο Β΄ του Βίρνεμπουργκ, τον πρύτανη του Συλλόγου του καθεδρικού ναού της Κολωνίας, όμως για πολιτικούς λόγους ο πάπας έθεσε τον Ντήτερ ως αρχιεπίσκοπο του Τρηρ στις 18 Ιανουαρίου 1300. Ήταν η πρόθεση του πάπα να διορίσει έναν ασυμβίβαστο αντίπαλο, -μετά το τέλος τού αδελφού τού Ντήτερ, του Αδόλφου- για τον νέο βασιλιά Aλβέρτο Α΄. Ο Ντήτερ έπρεπε να θυσιάσει τον εαυτό του γι' αυτή την πολιτική.
Η Ντήτερ είχε κτίσει το κάστρο Ράμσταιν το 1300 και οχύρωσε κάστρα σε άλλα μέρη. Την ίδια χρονιά παραχώρησε προνόμια πόλης στο Βίτιχ. Το 1302 ίδρυσε τη με Σύλλογο εκκλησία Λύμπφραουενκιρχε στο Όμπερβεζελ.
Ο λεγόμενος Πόλεμος των Διοδίων που ξεκίνησε ο Αλβέρτος Α΄ ενάντια στη συμμαχία των τεσσάρων εκλογέων από τη Ρηνανία το 1301, ανάγκασε, πρώτα τον Ροδόλφο Α΄ παλατινό κόμη του Ρήνου, και στη συνέχεια τον Γκέραρντ Β΄ αρχιείσκοπο του Mάιντς και Βίγκμπολντ Α΄ αρχιεπίσκοπο της Κολωνίας, να υποταχθούν. Τον Νοέμβριο του 1302 ο Αλβέρτος Α΄ βάδισε στο Τρηρ και ανάγκασε και τον Ντήτερ, ο οποίος εγκαταλείφθηκε από τους κατοίκους της περιοχής του, σε μία ταπεινή ειρήνη.
Η διακυβέρνηση του Ντήτερ χαρακτηρίστηκε από συγκρούσεις με τον Σύλλογο του καθεδρικού ναού, τους κληρικούς και τους υπηκόους. Η πόλη του Τρηρ υπέφερε από οικονομικές δυσκολίες και υπήρχε μία διαμάχη εξουσίας μεταξύ της Συνέλευσης των τάξεων του βασιλείου με άλλες πόλεις του εκλεκτοράτου. Την άνοιξη του 1303, μετά από μια εξέγερση των συντεχνιών, ο Ντήτερ έπρεπε να επιτρέψει στην πόλη Τρηρ την πλήρη ελευθερία από τη δημοτική διοίκηση. Από το 1276 οι κάτοικοι του Kόμπλεντς ζήτησαν περισσότερη ανεξαρτησία και ίδρυσαν δημοτικό συμβούλιο· το 1280 εμπόδισαν την περαιτέρω κατασκευή των τειχών και του κάστρου της πόλης. Το 1304 ο Ντήτερ υπέταξε την πόλη μετά από άγριες μάχες και το Kόμπλεντς αναγκάστηκε να διαλύσει το δημοτικό συμβούλιο. Ως αποτέλεσμα του πολέμου με τον Αλβέρτο Α΄ της Γερμανίας, η οικονομική κατάσταση τού Ντήτερ, που ήταν ήδη πολύ κακή, τώρα έγινε πολύ χειρότερη.
Ο Ντήτερ απεβίωσε στο Τρηρ στις 23 Νοεμβρίου 1307, προτού μπορέσει να εκπληρώσει περαιτέρω αιτήματα λογοδοσίας στον πάπα. Άφησε τη χώρα του σε μεγάλη σύγχυση και επιβεβαρυμένη με χρέη. Τάφηκε στην εκκλησία του αβαείου των Δομινικανών. Αυτή η εκκλησία καταστράφηκε το 1812.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Νάσσαου
Αθανάσιος Χότζας
Ο Αθανάσιος Χότζας ήταν σημαντικός Έλληνας Μακεδονομάχος, οπλαρχηγός από το Βλάδοβο (Άγρας) Εδέσσης Περιφερειακής Ενότητας Πέλλας.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Αθανάσιος Χότζας γεννήθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα στο Βλάδοβο (Άγρας) Εδέσσης Περιφερειακής Ενότητας Πέλλας. Οργανώθηκε στη Μακεδονική Άμυνα και συνεργάστηκε από το 1904 με τον Κωνσταντίνο Μαζαράκη Αινιάνα ως μεταφορέας οπλισμού και πυρομαχικών στα αντάρτικα σώματα που δρούσαν στην περιοχή Έδεσσας. Στη συνέχεια συγκρότησε δικό του ένοπλο σώμα του οποίου τέθηκε επικεφαλής. Έδρασε με το σώμα του στις περιοχές Έδεσσας, Οστρόβου (Βεγορίτιδας) και Γιαννιτσών. Διακρίθηκε στις μάχες της Σαμπανίτσας (κορυφή του Βερμίου), της μονής Υψώσεως Τιμίου Σταυρού στο Μεσημέρι και του Βλαδόβου (Άγρας). .
Παραπομπές
Κατηγορία:Μακεδονομάχοι
Melodifestivalen 2019
Το Melodifestivalen 2019 ήταν ο 59ος διαγωνισμός τραγουδιού Melodifestivalen και διεξήχθη σε μια χρονική περίοδο 6 εβδομάδων από τις 2 Φεβρουαρίου μέχρι τις 9 Μαρτίου 2019. Παρουσιαστές ήταν οι Sarah Dawn Finer, Kodjo Akolor, Marika Carlsson και Eric Saade. Ο Edward af Sillén επέστρεψε ως σύμβουλος και δημιούργησε αρκετά interval acts για τους παρουσιαστές. Ο νικητής του διαγωνισμού είναι ο John Lundvik με το τραγούδι "Too Late for Love". Εκπροσώπησε τη Σουηδία στον στο Τελ Αβίβ του Ισραήλ.
Μορφή
Το Melodifestivalen 2019, που οργανώθηκε από τον SVT, ήταν ο 18ος συνεχόμενος διαγωνισμός Melodifestivalen που διεξήχθη σε διάφορες πόλεις της Σουηδίας. Οι τέσσερις ημιτελικοί έγιναν στο Scandinavium, στο Γκέτεμποργκ (2 Φεβρουαρίου), στη Malmö Arena στο Μάλμε (9 Φεβρουαρίου), στην Tegera Arena στο Λέξαντ (16 Φεβρουαρίου) και στη Sparbanken Lidköping Arena στο Λίντσοπινγκ (23 Φεβρουαρίου). Ο Γύρος Δεύτερης Ευκαιρίας διεξήχθη στο Rosvalla Nyköping Eventcenter στο Νίσοπινγκ, στις 2 Μαρτίου, ενώ ο τελικός στη Friends Arena στη Στοκχόλμη, στις 9 Μαρτίου 2019. Συνολικά, 28 καλλιτέχνες διαγωνίστηκαν σε 4 ημιτελικούς (7 καλλιτέχνες ανά ημιτελικό). Από κάθε ημιτελικό, οι καλλιτέχνες που κατέληξαν στην πρώτη και δεύτερη θέση, προκρίθηκαν απευθείας στον τελικό, ενώ όσοι θα ήρθαν τρίτοι και τέταρτοι, προκρίθηκαν στο γύρο δεύτερης ευκαιρίας. Τα τελευταία τρία τραγούδια του κάθε ημιτελικού, έμειναν εκτός διαγωνισμού. Από τον γύρο δεύτερης ευκαιρίας προκρίθηκαν άλλοι 4 καλλιτέχνες στον τελικό, ανεβάζοντας τον αριθμό των φιναλίστ σε 12.
Παρουσιαστές
Στις 26 Οκτωβρίου 2018, ο SVT ανακοίνωσε πως οι Sarah Dawn Finer, Kodjo Akolor, Marika Carlsson και Eric Saade θα παρουσιάσουν τον διαγωνισμό.
2ος Ημιτελικός
Ο δεύτερος ημιτελικός διεξήχθη στις 9 Φεβρουαρίου 2019, στη Malmö Arena στο Μάλμε. Συνολικά, υπήρξαν 6.993.333 ψήφοι από τους οποίους 522.183 SEK (49.673€) δόθηκαν στον οργανισμό βοήθειας Radiohjälpen.
3ος Ημιτελικός
Ο τρίτος ημιτελικός διεξήχθη στις 16 Φεβρουαρίου 2019, στην Tegera Arena στο Λέξαντ. Συνολικά, υπήρξαν 6.305.045 ψήφοι από τους οποίους 662.869 SEK (63.268€) δόθηκαν στον οργανισμό βοήθειας Radiohjälpen.
4ος Ημιτελικός
Ο τέταρτος ημιτελικός διεξήχθη στις 23 Φεβρουαρίου 2019, στη Sparbanken Lidköping Arena στο Λίντσοπινγκ. Συνολικά, υπήρξαν 6.810.817 ψήφοι από τους οποίους 905.041 SEK (85.386€) δόθηκαν στον οργανισμό βοήθειας Radiohjälpen.
Γύρος Δεύτερης Ευκαιρίας
Ο γύρος δεύτερης ευκαιρίας διεξήχθη στις 2 Μαρτίου 2019, στο Rosvalla Nyköping Eventcenter στο Νίσοπινγκ. Συνολικά, υπήρξαν 7.244.085 ψήφοι από τους οποίους 949.238 SEK (89.997€) δόθηκαν στον οργανισμό βοήθειας Radiohjälpen.
Τελικός
Ο τελικός διεξήχθη στις 9 Μαρτίου 2019, στη Friends Arena στη Στοκχόλμη. Συνολικά, υπήρξαν 15.757.707 ψήφοι από τους οποίους 4.273.096 SEK (402.989€) δόθηκαν στον οργανισμό βοήθειας Radiohjälpen.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Melodifestivalen Κατηγορία:Eurovision Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2019
Ροστόφ
Το Ροστόφ (ρωσ: Ростов, ΔΦΑ [rɐˈstof], αρχαίο σκανδιναβικό: Rostofa) είναι πόλη της Ρωσίας και ένα σημαντικό τουριστικό κέντρο του ρωσικού Χρυσού Δακτυλίου. Βρίσκεται στις ακτές της λίμνης Νέρο, στην Περιφέρεια του Γιαροσλάβλ. Ο πληθυσμός του στην απογραφή του 2002 ήταν 35.300 κάτοικοι.
Αν και το επίσημο όνομα της πόλης είναι Ροστόφ, αποκαλείται συχνά από τους Ρώσους "Ροστόφ Βελίκι" (Rostov Veliky - Ростов Великий), δηλαδή το «Μεγάλο Ροστόφ». Αυτό το όνομα χρησιμοποιείται για να το διακρίνει από το Ροστόφ επί του Ντον (Ростов-на-Дону), που είναι πολύ μεγαλύτερη πόλη. Το όνομα του σιδηροδρομικού σταθμού της πόλης είναι «Ροστόφ Γιαροσλάβσκι».
Ιστορία
thumb|200px|Το Κρεμλίνο του Ροστόφ. Ακόμα κι αφού έχασε την ανεξαρτησία του, παρέμεινε σημαντικό εκκλησιαστικό κέντρο: από το 988 ήταν έδρα επισκόπου, τον 14ο αι. έγινε έδρα αρχιεπισκόπου και προς τα τέλη του 16ου αι., Μητροπολίτη. Ο μητροπολίτης Ιωνάς Σισόεβιτς (περίπου το 1607-1690) έχτισε το Κρεμλίνο της πόλης, το οποίο θεωρείται από πολλούς ως το αξιολογότερο έξω από τη Μόσχα.
Καταλήφθηκε από τη Χρυσή Ορδή τον 13ο-14ο αι και λεηλατήθηκε από τους Πολωνούς το 1608. Η έδρα του μητροπολίτη μεταφέρθηκε στο Γιαροσλάβλ στα τέλη του 18ου αι. και σήμερα πια δεν είναι παρά μια μικρή ήσυχη πόλη.
Μνημεία
Η κεντρική πλατεία του Ροστόφ καταλαμβάνεται από τον τεράστιο Καθεδρικό της Κοιμήσεως. Δεν είναι γνωστό πότε ανεγέρθηκε το τωρινό κτήριο, πιθανότατα στα μέσα του 16ου αι., αν και τα κατώτερα μέρη της τοιχοποιίας χρονολογούνται στον 12ο αι. Το καμπαναριό οικοδομήθηκε τον 17ο αι. Οι καμπάνες του είναι από τις μεγαλύτερες και τις πιο φημισμένες στη Ρωσία και η καθεμιά έχει το δικό της όνομα: η μεγαλύτερη καμπάνα (1688), βάρους 32 τόνων, ονομάζεται Σισόι προς τιμήν του παλιού μητροπολίτη.
Μια περιοχή μεταξύ της πλατείας του καθεδρικού και της λίμνης επιλέχτηκε από τον Ιωνά Σισόεβιτς για να χτιστεί το συγκρότημα που θα χρησίμευε ως επισκοπική έδρα. Όλες οι εργασίες έγιναν μεταξύ 1667 και 1694. Τα κυριότερα κτήρια είναι οι ναοί του Σωτήρος (1675), ''του Αγ. Γρηγορίου (1670), του Αγ. Ιωάννου του Αποστόλου (1683) και της Ανάστασης'' (1670). Το κτιριακό συγκρότημα, που συχνά αποκαλείται Κρεμλίνο, περιλαμβάνει 11 πύργους, παλάτια, αρκετά μικρά καμπαναριά και την μπαρόκ εκκλησία της Παναγίας του Σμολένσκ (1693). Όλες οι εκκλησίες είναι λαμπρά τοιχογραφημένες και διακοσμημένες.
Ο καθεδρικός και οι τέσσερις υψηλοί ναοί του Κρεμλίνου με τους ασημένιους "τυφλούς" τρούλους τους έγιναν το πρότυπο άλλων κτηρίων σε ολόκληρη την πόλη. Αυτή η τάση είναι ιδιαίτερα εμφανής στο ναό του Σωτήρος στην Αγορά και στον καθεδρικό της Μονής της Γεννήσεως, που χτίστηκαν μετά τον 17ο αι. κοντά στα τείχη του Κρεμλίνου. Η αρχαιότερη εκκλησία μέσα στο κέντρο της πόλης αφιερώθηκε στον ''Αγ. Ισίδωρο τον Τυφλό'' το 1565. Λέγεται μάλιστα ότι ο Ιβάν ο Τρομερός εκτέλεσε τον αρχιτέκτονα, επειδή η εκκλησία του ήταν κατά πολύ μικρότερη από των προκατόχων του.
Το Κρεμλίνο πλαισιώνεται από δύο μεγάλα μοναστήρια που αντικρίζουν τη λίμνη Νέρο. Αριστερά του Κρεμλίνου βρίσκεται η μονή Αβραάμ, που ιδρύθηκε τον 11ο αι. και είναι από τις παλαιότερες στη Ρωσία. Ο καθεδρικός της ιδρύθηκε από τον Ιβάν τον Τρομερό το 1553 προς τιμήν της κατάκτησης του Καζάν.
Στη μονή Γιακοβλέβσκι, στα αριστερά του Κρεμλίνου και στα προάστια της πόλης, φυλάσσονται τα οστά του ''Αγ. Δημητρίου του Ροστόφ''. Τα περισσότερα οικοδομήματα της μονής χτίστηκαν τον 18ο αι. και στις αρχές του 19ου αι. σε νεοκλασικό ρυθμό. Υπάρχουν επίσης άλλοι δύο ναοί, αφιερωμένοι στη ''Σύλληψη της Αγ. Άννης και στη Μεταμόρφωση του Σωτήρος''. Το μοναστήρι στεγάζει επίσης θεολογική σχολή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ευρωπαϊκές πόλεις της Ρωσίας
Παράδεισος στη Δύση
Πλοκή
Μια ομάδα παράνομων μεταναστών μεταφέρεται με βάρκα από κάποια ακτή, πιθανόν της Μικράς Ασίας, χωρίς η αφετηρία να προσδιορίζεται, σε ένα φορτηγό πλοίο, κάπου στη Μεσόγειο. Το πλοίο είναι γεμάτο από παράνομους μετανάστες που επιβιβάστηκαν με τον ίδιο τρόπο από μικρότερα πλοιάρια με το όνειρο να βρουν μια καλύτερη τύχη. Δύο νεαροί που φαίνονται φίλοι προσπαθούν εν πλω να τελειοποιήσουν τα γαλλικά τους επειδή ειδικά ο ένας ονειρεύεται από πέρσι να πάει στο Παρίσι. Ενώ βλέπουν φώτα από ακτές και χαίρονται, τους προσεγγίζει μέσα στη νύχτα ένα σκάφος του λιμενικού. Ο κεντρικός ήρωας, που θέλει να πάει στο Παρίσι, βουτάει στο νερό για να μη συλληφθεί. Ακολουθεί το παράδειγμά του ο φίλος του και μερικοί ακόμα, παρότι ο κυβερνήτης του πλωτού φωνάζει να μην πέσουν στη θάλασσα γιατί θα πνιγούν.
Ο ήρωας συνέρχεται το πρωί σε μια ακτή που τον ξέβρασε καταπονημένο το κύμα. Ανακαλύπτει ότι στην ακτή κολυμπούν διάφοροι γυμνοί άνδρες και γυναίκες. Πρόκειται για την ιδιωτική παραλία ενός ξενοδοχείου που λέγεται Eden Club-Paradise. Ο μετανάστης παριστάνει τον γυμνιστή, αφού έτσι κι αλλιώς στο πολύωρο κολύμπι του είχε χάσει σχεδόν όλα τα ρούχα του, αλλά μετά ξαναντύνεται για να παραστήσει τον υπάλληλο και μετά, όταν βλέπει έναν μπουφέ, τρώει παριστάνοντας τον πελάτη. Ένας υπάλληλος του ξενοδοχείου του λέει κάποια στιγμή "πάρε τις βαλίτσες" και τότε ο θεατής αντιλαμβάνεται ότι η στεριά αυτή αποτελεί ελληνικό έδαφος.
Το βράδυ ένας ταχυδακτυλουργός μάγος δίνει μια παράσταση για τους πελάτες του ξενοδοχείου και τότε ο ήρωας συστήνεται ως Ελίας -όταν τον αποκαλούν Αλίας, τους διορθώνει την προφορά. Ο μάγος τον αξιοποιεί ως κομπάρσο σε διάφορα ταχυδακτυλουργικά κόλπα του και επειδή ο Ελίας "τα πηγαίνει πολύ καλά" του δίνει μια κάρτα και του λέει "αν βρεθείς στο Παρίσι έλα να με βρεις στο Λίντο". Το Παρίσι τότε γίνεται για τον νεαρό παράνομο μετανάστη σκοπός της ύπαρξής του.
Όσο μένει στο ξενοδοχείο, οι αστυνομικοί περιπολούν τριγύρω για να βρουν παράνομους μετανάστες και το ξενοδοχείο αναλαμβάνει να δημιουργήσει "αποσπάσματα" με υπαλλήλους και πελάτες ώστε να ερευνήσουν εκείνοι τους χώρους του κλαμπ και να μην ενοχληθούν από την παρουσία ένστολων. Όσο μένει στο club Eden, ο Ελίας αναγκάζεται να ξεβουλώσει μια τουαλέτα με τα χέρια του, πέφτει θύμα βιασμού από τον υποδιευθυντή του ξενοδοχείου με την απειλή ενός λυκόσκυλου, βλέπει τον φίλο του να συλλαμβάνεται, αντικρίζει τα πτώματα δύο συνταξιδιωτών του μεταναστών στην ακτή και τελικά συμβιώνει για λίγο με μια αστή Γερμανίδα, την Κριστίνα, που τον θέλει για εραστή της. Η Κριστίνα τον συμπαθεί όμως αρκετά ώστε να του προσφέρει κάλυψη και κάποια στιγμή του βάζει κρυφά στην τσέπη περίπου 200 ευρώ.
Όταν ο Ελίας αποφασίζει να φύγει βρίσκει στο τσεπάκι τα χρήματα και ξεκινά με ωτοστόπ για το Παρίσι. Ένας οδηγός σταματά και καταλαβαίνοντας ότι ο μετανάστης είναι αφελής, του λέει ότι θα τον πάει στο Παρίσι αμέσως, αρκεί να μοιραστούν τα έξοδα. Αρπάζει όμως το φάκελο με τα χρήματα του Ελίας και φεύγει. Λίγο αργότερα περνάει με ένα τρακτέρ μια πλανώδια πωλήτρια ωδικών πτηνών με τα παιδιά της, που τον λυπάται και τον παίρνει μαζί. Και αυτή μιλά ελληνικά. Δείχνει να της αρέσει και του λέει ότι στον τόπο της «υπάρχει μεροκάματο ενώ στο Παρίσι δεν έχει δουλειές". Εκείνος όμως είτε επειδή δεν θέλει να γίνει εραστής της είτε επειδή έχει απόλυτο στόχο το Παρίσι, φεύγει.