cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μάχη της Ηλεκτρικής
Προσπάθειες σωτηρίας των υποδομών της πρωτεύουσας
Στις 8 Οκτωβρίου 1944, το 4ο τάγμα του 3ου Συντάγματος του ΕΛΑΣ Νέας Ιωνίας, υπό την ηγεσία του έφεδρου ανθυπολοχαγού Βασίλη Γρατσία, μαζί με μαχητές της Εθνικής Πολιτοφυλακής, συγκρούστηκε με την φρουρά της ΟΥΛΕΝ, σε μία προσπάθεια να διεκδικήσει τα διυλιστήρια νερού. Η φρουρά, αποτελούμενη από ταγματασφαλίτες, αποσύρθηκε και οι εγκαταστάσεις καταλήφθηκαν, με τον ΕΛΑΣ να έχει δύο απώλειες. Στις 9 Οκτωβρίου, με τη βοήθεια μιας ομάδας Γερμανών που αιχμαλωτίστηκαν ή αυτομόλησαν στη Νέα Μάδυτο, ο 17ος λόχος Νέας Φιλαδέλφειας έκοψε καλώδια πυροδότησης εκρηκτικών με τα οποία οι Γερμανοί σκόπευαν να ανατινάξουν την αποθήκη πυρομαχικών στα Άνω Λιόσια, τη κλωστοϋφαντουργία «Ελλήνις», τη βαμβακουργία «Α.Ε Ελληνικά Κλωστήρια» και την εριουργία «A.E. Britannica» οι οποίες είχαν μετατραπεί σε αποθήκες πυρομαχικών. Το βράδυ της 11ης Οκτωβρίου δυνάμεις του 6ου συντάγματος του ΕΛΑΣ, με στρατιωτικό διοικητή τον Σωτήρη Κύβελο και καπετάνιο τον Νίκανδρο Κεπέση, απέτρεψαν την ανατίναξη λιμενικών εγκαταστάσεων του Πειραιά, κόβοντας τα καλώδια πυροδότησης.
Διαπραγματεύσεις πριν τη μάχη
Το απόγευμα της 12ης Οκτωβρίου, ο υπολοχαγός της φρουράς του Εργοστασίου διαπραγματεύτηκε με αντιπροσώπους της εργοστασιακής επιτροπής του ΕΑΜ και του Ι/6 τάγματος του ΕΛΑΣ, την παράδοση του εργοστασίου. Οι Γερμανοί φρουροί υποχώρησαν χωρίς να χτυπηθούν και ο ΕΛΑΣ ανέπτυξε φρουρά γύρω από το εργοστάσιο.
Η μάχη
Την επομένη μέρα, οι Γερμανοί κατέστρεψαν εγκαταστάσεις υγρών καυσίμων της Shell στο Πέραμα ενώ η φρουρά των Γερμανών της Ηλεκτρικής επέστρεψε στο εργοστάσιο με βαρύ οπλισμό. Στόχος ήταν να βυθίσουν στο σκοτάδι την Αττική, προκαλώντας ζημιές στη περιοχή. Άμεσα, κινητοποιήθηκαν τέσσερις λόχοι του 1ου τάγματος του ΕΛΑΣ, ενώ δόθηκε εντολή στο 2/6 Τάγμα Κοκκινιάς να καλύψει τα νώτα των αμυνομένων από το νεκροταφείο της Νίκαιας έως τη περιοχή του Ρούφ. Σε βοήθεια των μαχητών του ΕΛΑΣ ήρθαν οπλισμένοι εργάτες του εργοστασίου της Ηλεκτρικής υπό τον μηχανικό υπηρεσίας Βενιζέλο Αποστολίδη, και αστυνομικοί υπό την ηγεσία του επιτελάρχη της Στρατιωτικής Διοίκησης Αττικής, Παυσανία Κατσώτα. Μεταξύ άλλων, στη μάχη της Ηλεκτρικής πήρε μέρος ως μέλος του ΕΛΑΣ και υπάλληλος της εταιρίας ο πατέρας του Θανάση Βέγγου, Βασίλης Βέγγος, αλλά και ο παίκτης του Ολυμπιακού, Νίκος Γόδας.
Επακόλουθα
Μετά από πέντε ώρες μάχης οι Γερμανοί νικήθηκαν, με απώλειες 11 νεκρούς, 21 τραυματίες και 24 αιχμαλώτους. Ο Κατσώτας καθώς και οι Βρετανοί, εξέφρασαν την ευαρέσκειά τους στη διοίκηση του 6ου Συντάγματος του ΕΛΑΣ. Την επομένη ημέρα έγιναν οι κηδείες των μαχητών, με πάνδημη συμμετοχή.
Στη μάχη σκοτώθηκαν οι εξής αντιστασιακοί:
Υστεροφημία
Ο Δήμος Κερατσινίου για να τιμήσει τους πεσόντες και τους αγωνιστές ανέγειρε μνημείο στον χώρο του εργοστασίου, ενώ κάθε χρόνο πραγματοποιείται κατάθεση στεφάνου από τις τοπικές αρχές και από τους συλλόγους αντιστασιακών. Η ονομασία "13ης Οκτωβρίου" έχει δοθεί σε οδό της συνοικίας Αμφιάλης του Κερατσινίου. Από το 2016, μετά από απόφαση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, η 13η Οκτωβρίου αποτελεί αργία για τους υπαλλήλους της ΔΕΗ, σε ανάμνηση της μάχης.
Βιβλιογραφία
Ιστορικές Μελέτες
Κατηγορία:Μάχες του ΕΛΑΣ Κατηγορία:Μάχες της Εθνικής Αντιστάσεως
Άρτεμις Σπανού
Η Άρτεμις Σπανού (γεν. 01 Ιανουαρίου 1993) είναι Ελληνο Βρετανίδα διεθνής αθλήτρια καλαθοσφαίρισης, η οποία αγωνίζεται ως σέντερ/πάουερ φόργουορντ για την Άρκα Γκντίνια. Έχει ύψος 1,87 μ..
Έχει σπουδάσει ψυχολογία με υποτροφία στο Πανεπιστήμιο Ρόμπερτ Μόρις των ΗΠΑ (Πενσυλβάνια), με εξειδίκευση στην Αθλητική Ψυχολογία.
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Η Άρτεμις Σπανού γεννήθηκε στη Ρόδο αλλά κατάγεται από τη Λέρο. Αρχικά, και από την ηλικία των επτά ετών έπαιζε ποδόσφαιρο. Ξεκίνησε την καλαθοσφαίριση τυχαία σε ηλικία 10 ετών, στον Πανιώνιο, επειδή δεν υπήρχε γυναικεία ομάδα ποδοσφαίρου στη Νέα Σμύρνη. Σε ηλικία 13,5 ετών εντάχθηκε στην γυναικεία ομάδα του συλλόγου που αγωνιζόταν στην Α1 Εθνική Κατηγορία, τη χρονιά που κατέκτησε το πρωτάθλημα Ελλάδος με προπονητή το Νίκο Μαρίνο, ο οποίος την εμπιστεύτηκε και την ενθάρρυνε. Στα 16 της αγωνίστηκε με τον Πανιώνιο στο EuroCup Γυναικών και το 2010 στα ημιτελικά του Κυπέλλου Ελλάδος. Σταδιακά καθιερώθηκε στην βασική πεντάδα του συλλόγου και τη σεζόν 2009-10 αναδείχθηκε πρώτη σκόρερ της ομάδας. Τη σεζόν 2010-11, με εντάχθηκε με υποτροφία στο Πανεπιστήμιο Ρόμπερτ Μόρις του Ιλινόις στις ΗΠΑ, όπου συνέχισε την καλαθοσφαίριση και παράλληλα σπούδαζε. Είναι ψυχολόγος με εξειδίκευση στην Αθλητική Ψυχολογία. Το 2011 επιλέχθηκε ως η κορυφαία Ρούκι παίκτρια της χρονιάς στο Κολεγιακό Πρωτάθλημα των ΗΠΑ. Το 2014 και πριν την αποφοίτηση της από το Κολέγιο, ανακοινώθηκε ως κορυφαία παίκτρια (σε άνδρες και γυναίκες) στην ιστορία του Κολεγιακού Πρωταθλήματος των ΗΠΑ. Παράλληλα, τον Μάιο του 2014, ήταν Πρωταθλήτρια με την Ομάδα του Ρόμπερτ Μόρις της Αμερικής, με υψηλό σκορ για την ίδια, αλλά και η πολυτιμότερη παίκτρια του αγώνα. Μετέπειτα τον Μάιο του 2014, έγινε DRAFT στο WNBA, στην κορυφαία διοργάνωση των ΗΠΑ για ανάδειξη παικτριών και επιλέχθηκε με την ομάδα των Ουάσινγκτον Μίστικς. Από το 2014 και μέχρι σήμερα αγωνίζεται σε ευρωπαϊκές ομάδες, με συνεχή συμμετοχή σε Euroleage και Eurocup. Τον Ιανουάριο του 2020, επιλέχθηκε και κλήθηκε στο Hall of Fame του Ρόμπερτ Μόρις των ΗΠΑ, όπου και βραβεύθηκε, για την άκρως τιμητική και κορυφαία διάκριση της. Παράλληλα ανακοινώθηκε ως η πολυτιμότερη παίχτρια στο NCAA της Αμερικής, για την δεκαετία 2010-2020. Το 2015 ήταν κυπελλούχος Ισπανίας με την ομάδα της, την Ούνι Ζιρόνα της Βαρκελώνης. Το 2017, στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα κατέλαβε την 4η θέση με την Εθνική Ομάδα Γυναικών. Το 2018 ήταν Πρωταθλήτρια Πολωνίας με την ομάδα της, την CCC Πολκοβίτσε.
Εθνική ομάδα
Τον Ιούλιο 2007, σε ηλικία 14 ετών κλήθηκε στην εθνική κορασίδων με την οποία πήρε μέρος σε διεθνές τουρνουά και στη συνέχεια στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κορασίδων, στο οποίο αγωνίστηκε σε 6 ματς. Το 2008, στο επόμενο Πανευρωπαϊκό Κορασίδων Β΄ κατηγορίας ήταν βασική και αναδείχθηκε κορυφαία σκόρερ της ομάδας με 110 πόντους. Με την εθνική κορασίδων (Κ16) έπαιξε και στο Πανευρωπαϊκό του 2009 στη Νάπολη, όπου είχε Μ.Ο. 14 π., αναδείχθηκε δεύτερη στα ριμπάουντ (Μ.Ο. 12,1) και πρώτη στο Μ.Ο. λεπτών συμμετοχής με 39΄.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ Κατηγορία:Σέντερ Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες της εθνικής Ελλάδος κορασίδων Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες της εθνικής Ελλάδος νεανίδων Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Πανιωνίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Άρκα Γκντίνια
Διαστημικό Λεωφορείο Ατλαντίς
Το Διαστημικό Λεωφορείο Ατλαντίς (Κωδικός Τροχιακού Οχήματος: OV-104) είναι ένα από τα τρία επιχειρησιακά διαστημικά λεωφορεία του στόλου της NASA. Όταν πρωτοπέταξε το 1985, το Ατλαντίς έγινε το τέταρτο επιχειρησιακό διαστημικό λεωφορείο. Στις αρχές του 2007, οι αξιωματούχοι της NASA αναίρεσαν προηγούμενη απόφασή τους με την οποία το Ατλαντίς θα συνέχιζε τις διαστημικές πτήσεις μέχρι το 2010, οπότε και θα τερματιζόταν το πρόγραμμα των διαστημικών λεωφορείων. Αργότερα όμως άλλαξαν ξανά την απόφασή τους. Η τελευταία πτήση για το Ατλαντίς (33η) πραγματοποιήθηκε τελικά τον Ιούλιο του 2011.
Επιχειρησιακή Ιστορία
Το Ατλαντίς πραγματοποίησε την πρώτη του πτήση τον Οκτώβριο του 1985, με μια αποστολή το περιεχόμενο της οποίας χαρακτηρίστηκε ως στρατιωτικό απόρρητο, κάτι που επαναλήφθηκε τέσσερις ακόμα φορές. Το 1989 το Ατλαντίς εξαπέλυσε δύο πλανητικές διαστημοβολίδες Magellan και Galileo, ενώ το 1991 εξαπέλυσε το Παρατηρητήριο Ακτίνων Γάμμα Κόμπτον (Compton Gamma Ray Observatory).
Ξεκινώντας το 1995, το Ατλαντίς πραγματοποίησε επτά ταξίδια στον Ρωσικό Διαστημικό Σταθμό Μιρ. Κατά το δεύτερο ταξίδι στον Μιρ παρέδωσε μία μονάδα σύνδεσης και στις επόμενες πτήσεις πραγματοποιήθηκαν ανταλλαγές αστροναυτών.
Από τον Νοέμβριο του 1997 έως τον Ιούλιο του 1999, στο πλαίσιο ενός προγράμματος αναβάθμισης, έγιναν 165 τροποποιήσεις στο Ατλαντίς, περιλαμβανόμενης της εγκατάστασης του Συστήματος Ηλεκτρονικής Απεικόνισης Πολλαπλών Χρήσεων (Multifunction Electronic Display System ή αλλιώς Γυάλινο Κόκπιτ). Από τότε πραγματοποίησε έξι πτήσεις, οι οποίες αφορούσαν τη συναρμολόγηση του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού.
Τον Οκτώβριο του 2002 το Ατλαντίς, με εξαμελές πλήρωμα, πραγματοποίησε μία ενδεκαήμερη αποστολή στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό ή οποία περιλάμβανε τρεις διαστημικούς περιπάτους.
Η προγραμματισμένη 27η αποστολή του Ατλαντίς για τον Σεπτέμβριο του 2005, μεταξύ 9 και 24 Σεπτεμβρίου, δεν πραγματοποιήθηκε καθώς κρίθηκε ότι δεν ήταν ασφαλές λόγω των επιπλοκών που παρουσιάστηκε κατά την εκτόξευση του Ντισκάβερι στο πλαίσιο της αποστολής STS-114. Το πρόβλημα με τον μονωτικό αφρό της εξωτερικής δεξαμενής καυσίμων που είχε προκαλέσει την Τραγωδία του Κολούμπια δεν είχε λυθεί σε ικανοποιητικό βαθμό και έτσι η NASA αποφάσισε να αναβάλλει όλες τις μελλοντικές πτήσεις των διαστημικών λεωφορείων. Το Ατλαντίς είχε επιλεγεί ως το σκάφος διάσωσης (στο πλαίσιο της αποστολής STS-300) για την αποστολή STS-114. Το Ατλαντίς είχε επιλεγεί επίσης για την αποστολή STS-121 στην οποία όμως χρησιμοποιήθηκε το Ντισκάβερι.
Μετά την τετραετή παύση των διαστημικών πτήσεων, συνέπεια της τραγωδίας του Κολούμπια, το Ατλαντίς επέστρεψε στο διάστημα με εξαμελές πλήρωμα στο πλαίσιο της αποστολής STS-115, μεταφέροντας τα τμήματα του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού P3/P4 και ηλιακούς συλλέκτες.
Η δεκατετραήμερη αποστολή STS-117 ήταν η μεγαλύτερη σε διάρκεια αποστολή του Ατλαντίς.
Αποστολές
300px|thumbnail|Η εκτόξευση του Ατλαντίς στο πλαίσιο της αποστολής [[STS-115]] 300px|thumbnail|Το ειδικά μετασκευασμένο [[Boeing 747, που χρησιμοποιείται ως μεταφορέας διαστημικών λεωφορείων, μεταφέρει το Ατλαντίς]] 300px|thumbnail|Η εκτόξευση του Ατλαντίς στο πλαίσιο της αποστολής [[STS-27]] 300px|thumbnail|Το τμήμα P3/P4 συνδέεται στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό από το Ατλαντίς, στο πλαίσιο της αποστολής [[STS-115]]
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διαστημικά λεωφορεία
Ατλαντίς
Η λέξη Ατλαντίς χρησιμοποιείται με τις ακόλουθες σημασίες:
Κυκλοπροπάνιο
Το κυκλοπροπάνιο (αγγλικά cyclopropane) είναι οργανική χημική ένωση με μοριακό τύπο C3H6, αλλά συνήθως παριστάνεται με το γραμμικό του τύπο, που μοιάζει με ένα ισόπλευρο τρίγωνο (40 px). Είναι το απλούστερο κυκλοαλκάνιο, δηλαδή κορεσμένος υδρογονάνθρακας με ένα δακτύλιο ανά μόριο. Το μόριό του περιέχει τρία (3) άτομα άνθρακα που σχηματίζουν τριμελή δακτύλιο, καταλήγοντας σε μοριακή συμμετρία D3h. Καθένα από αυτά τα άτομα άνθρακα είναι ενωμένο με δύο (2) άτομα υδρογόνου. Το κυκλοπροπάνιο έχει μόνο ένα (1) (σταθερό) ισομερές θέσης, το προπένιο, αλλά είναι ισομερές και με δύο (2) καρβένια, το 1-προπυλιδένιο (CH3CH2CH:) και το 2-προπυλιδένιο [(CH3)2C:].
Το κυκλοπροπάνιο έχει ιδιότητες αναισθητικού, όταν εισπνέεται, αλλά στη σύγχρονη αναισθητική πρακτική έχει ξεπεραστεί από άλλα αναισθητικά μέσα, ενώ αποφεύγεται η χρήση του για το σκοπό αυτό, γιατί η εξαιρετική του χημική δραστικότητα το καθιστά επικίνδυνο. Άλλωστε, όταν το αέριο αυτό αναμειγνύεται με οξυγόνο, υπάρχει και ένας σημαντικός κίνδυνος έκρηξης.
Ονοματολογία
Η ονομασία «κυκλοπροπάνιο» προέρχεται από την ονοματολογία κατά IUPAC. Συγκεκριμένα, το πρόθεμα της κύριας ονομασίας «προπ-» δηλώνει την παρουσία τριών (3) ατόμων άνθρακα ανά μόριο της ένωσης, το ενδιάμεσο «-αν-» δείχνει την παρουσία μόνο απλών δεσμών μεταξύ ατόμων άνθρακα στο μόριο και η κατάληξη «-ιο» φανερώνει ότι δεν περιέχει χαρακτηριστικές ομάδες, δηλαδή ότι είναι υδρογονάνθρακας. Το αρχικό πρόθεμα «κυκλο-» δηλώνει την παρουσία ενός (1) ισοκυκλικού δακτυλίου στο μόριο της ένωσης.
Ιστορία
Το κυκλοπροπανιο ανακαλύφθηκε το 1881, από τον Αυγκούστ Φρέουντ (August Freund), που πρότεινε τη σωστή δομή για τη νέα (τότε) ένωση στις πρώτες κιόλας αναφορές του. Ο Αυγκούστ Φρέουντ επέδρασε νάτριο σε 1,3-διβρωμοπροπάνιο. Η χημική αντίδραση που ακολούθησε είναι μια ενδομοριακή αντίδραση Βουρτζ (Wurtz reaction), που οδηγεί απευθείας σε κυκλοπροπάνιο. Η απόδοση της αντίδρασης μπορεί να βελτιωθεί με τη χρήση ψευδαργύρου αντί νατρίου. Το κυκλοπροπάνιο δεν είχε εμπορική εφαρμογή μέχρι που οι Χέντερσον (Henderson) και Λούκας (Lucas) ανακάλυψαν τις αναισθητικές του ιδιότητες το 1929. Η βιομηχανική του παραγωγή άρχισε από το 1936.
Δομή
left|thumb|Επικάλυψη τροχιακών στο μοντέλο του κυκλοπροπανίου με δεσμούς με κάμψη. left|thumb|300x300px|Μοριακή γεωμετρία του κυκλοπροπάνιο (σχηματικά). Η ισόπλευρη τριγωνική δομή του κυκλοπροπανίου απαιτεί οι δεσμικές γωνίες C-C-C να είναι 60°. Η γωνία αυτή είναι πολύ μικρότερη από την πλέον σταθερή, θερμοδυναμικά, δεσμική γωνία των περίπου 109.5°, των δεσμών σ μεταξύ υβριδικών τροχιακών sp³-sp³. Αυτό οδηγεί στην ύπαρξη σημαντικής παραμόρφωσης δακτυλίου. Το μόριο έχει επίσης και παραμόρφωση στρέψης, εξαιτίας της εκλειπτικής διαμόρφωσης των ατόμων υδρογόνου του. Για τους παραπάνω λόγους, οι χημικοί δεσμοί μεταξύ των ατόμων άνθρακα του κυκλοπροπανίου είναι σχετικά ασθενέστεροι από τους τυπικούς δεσμούς C-C ενός τυπικού αλκανίου, οδηγώντας σε πολύ μεγαλύτερη χημική δραστικότητα (σε σύγκριση με τα αλκάνια).
Η δεσμολογία μεταξύ των ατόμων άνθρακα γενικά περιγράφεται με τους όρους των δεσμών με κάμψη (bent bonds). Σύμφωνα με αυτό το μοντέλο, οι δεσμοί άνθρακα - άνθρακα στο κυκλοπροπάνιο κάμπτονται έτσι ώστε να σχηματίζεται μια ενδοτροχιακή γωνία των 104°. Αυτό ελαττώνει το επίπεδο της παραμόρφωσης δακτυλίου στρεβλώνοντας τον sp3 υβριδισμό των ατόμων άνθρακα έτσι ώστε να έχουν μεγαλύτερο π χαρακτήρα από το κανονικό, ενώ από την άλλη οι δεσμοί άνθρακα - υδρογόνου αποκτούν μεγαλύτερο σ χαρακτήρα, από το κανονικό. Μια ασυνήθιστη συνέπεια της δεσμολογίας με κάμψη είναι ότι ενώ οι δεσμοί C-C, είναι ασθενέστεροι από το κανονικό, τα άτομα άνθρακα βρίσκονται κοντύτερα το ένα με το άλλο, σε σύγκριση με έναν κανονικό απλό δεσμό αλκανίων: Πιο συγκεκριμένα, βρίσκονται σε απόσταση 151 pm αντί για το κανονικό που είναι 153 pm. Λάβετε υπόψη, ακόμη, ότι ο μέσος όρος για τα αλκένια είναι 146 pm.
Ένα εναλλακτικό μοντέλο περιγραφής της δεσμολογίας του κυκλοπροπανίου περιλαμβάνει διαγράμματα Γουάλς (Walsh diagrams) και στοχεύει να κάνει καλύτερη δουλειά ώστε να ταιριάζει η θεωρία μοριακών τροχιακών, υπό το φως των φασματοσκοπικών ενδείξεων και των επιχειρημάτων της συμμετρίας ομάδας. Σε αυτό το μοντέλο, το μόριο του κυκλοπροπάνιο περιγράφεται με τη χρήση δεσμικού τροχιακού συνδυασμού τριών κέντρων τριών (3) καρβενίων μεθυλενίου.
Ο κυκλικός απεντοπισμός των έξι (6) ηλεκτρονίων των τριών (3) C-C σ δεσμών δόθηκε από τον Μάικλ Ντιούαρ (Michael J. S. Dewar) ως μια εξήγηση της σχετικά μικρή ενέργεια παραμόρφωσης, σε σύγκριση με την αντίστοιχη του κυκλοβουτανίου (μόνο 27,6 έναντι 26,2 kcal/mol), με το κυκλοεξάνιο ως ένωση αναφοράς με Estr = 0 kcal/mol. Αυτή η (σχετική) σταθεροποίηση αναφέρεται ως «αρωματικότητα σ». Η παραδοχή ενός διαμαγνητικού δακτυλικού ρεύματος στο κυκλοπροπάνιο ευθυγραμμίζεται με την «προστασία» των πρωτονίων στη φασματοσκοπία πυρηνικού μαγνητικού συντονισμού και στις ασυνήθιστες μαγνητικές ιδιότητες του κυκλοπροπανίου, που περιλαμβάνουν υψηλή διαμαγνητική ευαισθησία και υψηλή ανισοτροπία της διαμαγνητικής ευαισθησίας. Πιο πρόσφατες έρευνες που ενισχύουν την υπόθεση ότι το κυκλοπροπάνιο σταθεροποιείται από μια αρωματικότητα αποδίδουν μια σταθεροποίηση της τάξης των 11,3 kcal/mol από αυτό το φαινόμενο.
Εξαιτίας αυτού του γεγονότος προκύπτει η λεγόμενη «ενέργεια τάσης δεσμών» που συνυπολογίζει την ενέργεια παραμόρφωσης δεσμικής γωνίας (κατά Baeyer), που οφείλεται στη διαφορά γωνίας από την κανονική, και την ενέργεια στρέψης (κατά Piltzer), που οφείλεται στην αδυναμία του συστήματος να στρέψει τους δεσμούς του και να πάρει διαμόρφωση αποφυγής των απώσεων τύπου Van der Waals, που αναπτύσσονται από την προσέγγιση αλληλαπωθούμενων ατόμων και ομάδων αυτών. Ενώ λοιπόν το ισομερές προπένιο έχει θερμότητα ολικής καύσης 1.971 kcal/mole το κυκλοπροπάνιο έχει 2.088 kcal/mole. Το ΔQ = 117 kJ/mole αντιστοιχεί ακριβώς στην επιπλέον ενέργεια που παγιδεύει η ιδιάζουσα δομή του τριμελή δακτυλίου.
Αποτέλεσμα των παραπάνω είναι τα κυκλοπροπάνια να δίνουν αντιδράσεις 1,3-κυκλοπροσθήκης.
Κυκλοπροπάνια
Τα «Κυκλοπροπάνια» είναι κατηγορία οργανικών ενώσεων. Η κατηγορία περιλαμβάνει το «μητρικό» κυκλοπροπάνιο καθώς αλλά και όλες τις «θυγατρικές» ενώσεις που περιέχουν έναν τουλάχιστον τριμελή δακτύλιο κυκλοπροπανίου. Οι πλευρικές αλυσίδες, όταν υπάρχουν, διαμορφώνονται όπως στα αλκάνια. Η δομή του κυκλοπροπανικού δακτυλίου περιγράφεται παραπάνω. Η απλούστερη πολυκυκλική ένωση που περιέχει πολλαπλούς συμπυκνωμένους δακτυλίους πολυπροπανίου είναι το τετραεδράνιο, που το μόριό του αποτελείται από τέσσερις (4) κυκλοπροπανικούς δακτυλίους που σχηματίζουν τις έδρες ενός τετραέδρου. Ακόμη, το [1.1.1]-προπελάνιο περιέχει τρεις (3) κυκλοπροπανικούς δακτυλίους που μοιράζονται ένα κοινό κεντρικό ζεύγος ατόμων άνθρακα και το δεσμό τους.
Ενδομοριακή αντίδραση Würz
Ιστορικά πρωτοπαρασκευάστηκε από τον August Freund το 1881 με τη χρήση ενδομοριακής αντίδρασης Würtz, από 1,3-διβρωμοπροπάνιο 40px|κυκλοπροπάνιο
40px|κυκλοπροπάνιο
Αιθένιο και μεθυλένιο
Λόγω της τάσης χρήσης του αιθενίου ως κεντρική πρώτη ύλη της οργανικής χημείας, επικράτησε περισσότερο η προσθήκη του κατάλληλου καρβενίου σ' αυτό, δηλαδή του μεθυλενίου, που παράγεται επί τόπου από CH3Cl και KOH. Η στοιχειομετρική εξίσωση της αντίδρασης είναι : 40px|κυκλοπροπάνιο 40px|κυκλοπροπάνιο
Αλογόνωση
1. Φωτοχημική αλογόνωση υποκατάστασης υδρογόνου: Το κυκλοπροπάνιο έχει 6 ισότιμα, άτομα υδρογόνου, που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για φωτοχημική αντικατάσταση από αλογόνα, οπότε προκύπτει ένα μόνο κυκλοπροπυλαλογονίδιο : 40px|κυκλοπροπάνιο 40px|κυκλοπροπυλαλογονίδιο Ανάλυση του μηχανισμού της χλωρίωσης του κυκλοπροπανίου:
40px|κυκλοπροπάνιο 50 px
50 px 50px
\mathrm{2} 50 px 100 px
2. Με 1,3-κυκλοπροσθήκη παράγεται 1,3-διαλοπροπάνιο: 40px|κυκλοπροπάνιο
Επίδραση καρβενίων
40px|κυκλοπροπάνιο 40px|Μεθυλοκυκλοπροπάνιο
Νίτρωση
40px|κυκλοπροπάνιο 70 px|νιτρκυκλοπροπάνιο
Καταλυτική 1,3-υδρογόνωση
Με καταλυτική υδρογόνωση - Παράγεται προπάνιο : 40px|κυκλοπροπάνιο
1,3-υδραλογόνωση
Με υδραλογόνο (ΗΧ) - Παράγεται προπυλοαλογονίδιο: 40px|κυκλοπροπάνιο
1,3-Υδροξυαλογόνωση
Με υπαλογονώδες οξύ (HOX) - Παράγεται 3-αλο-1-προπανόλη: 40px|κυκλοπροπάνιο
1,3-ενυδάτωση
Με επίδραση θειικού οξέως σε κυκλοπροπάνιo παράγεται ο μονοπροπυλεστέρας του θειικού οξέος, που υδρολύεται σχηματίζοντας 1-προπανόλη: 40px|κυκλοπροπάνιο
1,3-διυδροξυλίωση
Με επίδραση υπεροξείδιο του υδρογόνου σε κυκλοπροπάνιo, παρουσία καρβονικών οξέων παράγεται 1,3-προπανoδιόλη: 40px|κυκλοπροπάνιο
Εφαρμογή ως αναισθητικό
Το κυκλοπροπάνιο χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά σε κλινική χρήση από τον Αμερικανό αναισθησιολόγο Ραλφ Γουάτερς (Ralph Waters), που χρησιμοποίησε ένα κλειστό σύστημα με απορρόφηση διοξειδίου του άνθρακα για να τη φύλαξη αυτού του ακριβού (τότε) μέσου. Το κυκλοπροπάνιο είναι ένα σχετικά ισχυρό, μη ερεθιστικό και με γλυκιά οσμή αέριο (υπό συνηθισμένες συνθήκες) με ελάχιστη κυψελιδική συγκέντρωση 17,5% και συντελεστή κατανομής αερίων αίματος 0,55. Αυτό σημαίνει ότι η αναισθησία με εισπνοή κυκλοπροπανίου και οξυγόνου είναι γρήγορη και όχι δυσάρεστη. Ωστόσο το συμπέρασμα από την παρατεταμένη αναισθησία ασθενών, που υποβλήθηκαν σε αναισθησία από κυκλοπρπάνιο, ήταν ότι μπορεί να υπέφεραν από ξαφνική μείωση της πίεσης αίματος, που μπορούσε να οδηγήσει σε καρδιακή δυσρυθμία, μια αντίδραση που έγινε γνωστή ως «σοκ κυκλοπροπανίου» (cyclopropane shock). Για το λόγο αυτό, αλλά και εξαιτίας του υψηλού του οικονομικού κόστους και της εκρηκτικής του φύσης, πρόσφατα χρησιμοποιούνταν μόνο για την επαγωγή της αναισθησίας, πριν σταματήσει τελείως η χρήση του ως αναισθητικό. Οι κύλινδροι και μετρητές ροής είχαν ένα ενδεικτικό πορτοκαλί χρώμα.
Φαρμακολογία
Το κυκλοπροπάνιο είναι ανενερό για τους υποδοχείς GABAA και γλυκίνης, αλλά δρα σε έναν ανταγωνιστικό υποδοχέα NMDA. Επίσης, εμποδίζει τον υποδοχέα AMPA και τους υποδοχείς νικοτινικής ακετυλοχολίνης, και ενεργοποιεί αρκετά κανάλια K2P
Ασφάλεια
Το κυκλοπροπάνιο είναι πολύ εύφλεκτο. Ωστόσο, παρά την ενέργεια παραμόρφωσής του, δεν είναι πιο εκρηκτικό σε σύγκριση με τα αλκάνια.
Αναφορές και παρατηρήσεις
Κατηγορία:Κυκλοπροπάνια Κατηγορία:C3 Κατηγορία:Κυκλοαλκάνια Κατηγορία:Μητρικές ενώσεις Κατηγορία:Αναισθητικά
Εμμανουήλ Α΄ της Πορτογαλίας
Ο Μανουήλ Α΄ της Πορτογαλίας ή Μανουήλ ο Τυχερός, (Πορτογαλική γλώσσα : Manuel I, 31 Μαΐου 1469 - 13 Δεκεμβρίου 1521) μέλος του Οίκου των Αβίς ήταν Βασιλιάς της Πορτογαλίας και της Αλγκάρβε (1495 - 1521). Ο Μανουήλ Α΄ ήταν γιος του Φερδινάνδου, δούκα του Βιζέου και της Μπέζα και της Βεατρίκης των Αβίς, κόρης του Ιωάννη κοντόσταυλου της Πορτογαλίας. Από τη μεριά του πατέρα του ήταν εγγονός τού Εδουάρδου της Πορτογαλίας και ανεψιός του Αλφόνσου Ε΄ της Πορτογαλίας, ενώ από τη μεριά της μητέρας του ήταν δισεγγονός του Ιωάννη Α΄ της Πορτογαλίας. Διαδέχθηκε τον πρώτο εξάδελφό του Ιωάννη Β΄ της Πορτογαλίας, ο οποίος είχε νυμφευτεί την αδελφή του Ελεονώρα του Βιζέου (1495). Την εποχή του Μανουήλ Α΄ η Πορτογαλική αποικιακή αυτοκρατορία επεκτάθηκε σημαντικά, χάρη στις αμέτρητες ανακαλύψεις που έγιναν με πρωτοβουλία του ίδιου.
Ο κορυφαίος θαλασσοπόρος Βάσκο ντα Γκάμα ανακάλυψε τον ναυτικό δρόμο για την Ινδία (1498), δημιούργησε κατόπιν την "Πορτογαλική Αρμάδα της Ινδίας", έναν στόλο πλοίων με στόχο το μονοπώλιο στο εμπόριο των μπαχαρικών. Ο Μανουήλ Α΄ εποίκησε την Αμερική και την Πορτογαλική Ινδία, δημιούργησε με αυτό τον τρόπο μια τεράστια εμπορική αυτοκρατορία κατά μήκος της Ασίας και της Αφρικής. Ο Μανουήλ Α΄ δημιούργησε το "Κάζα ντι Ίντια", ένα βασιλικό ίδρυμα με στόχο να έχει υπό τον έλεγχο του την Πορτογαλική Αποικιακή Αυτοκρατορία. Οι σπουδαιότεροι θαλασσοπόροι που είχε στην υπηρεσία του ήταν ο Πέδρο Άλβαρες Καμπράλ που ανακάλυψε τη Βραζιλία, ο Αφόνσο ντι Αλμπουκέρκε που ίδρυσε την Αυτοκρατορία της Πορτογαλίας στον Ινδικό Ωκεανό, ο Ζοάο Βαζ Κόρτε Ρεάλ που ανακάλυψε τη Νέα Γη και αμέτρητοι ακόμα. Τα τεράστια έσοδα από τα εμπορικά Πορτογαλικά μονοπώλια έκαναν τον Μανουήλ Α΄ τον πιο πλούσιο Ευρωπαίο ηγεμόνα στην εποχή του, δημιούργησε την "Πορτογαλική Αναγέννηση" με κολοσσιαία καλλιτεχνικά και λογοτεχνικά έργα. Οι σημαντικότεροι άντρες που είχε στην υπηρεσία του ήταν ο θεατρικός συγγραφέας Ζιλ Βισέντε που πήρε τον τίτλο "πατέρας του Ισπανικού και του Πορτογαλικού θεάτρου", ο ιατρός Γκαρσία ντι Όρτα που ανακάλυψε την τροπική ιατρική και ο μαθηματικός Πέντρο Νούνες που ανακάλυψε τη Λοξοδρομία. Το "Στυλ του Μανουήλ" θεωρείται κορυφαίο για την Πορτογαλική αρχιτεκτονική και πήρε το όνομα του.
Πρώτα χρόνια
Ο Μανουήλ μεγάλωσε σε ένα κλίμα από συνωμοσίες στη βασιλική αυλή του ξαδέλφου του Ιωάννη του Τέλειου. Πολλοί ευγενείς εκτελέστηκαν, εξορίστηκαν και κατασχέθηκαν οι περιουσίες τους, ο μεγαλύτερος αδελφός του Ντιόγκο του Βιζέου θανατώθηκε από τα χέρια του ίδιου του βασιλιά (1484). Ο Ιωάννης Β΄ κάλεσε τον Μανουήλ στην αυλή του (1493), ο ίδιος ήταν πολύ διστακτικός επειδή φοβήθηκε ότι θα έχει την τύχη του αδελφού του. Ο Μανουήλ αντίθετα έκπληκτος είδε τον ξάδελφο του να τον ορίζει διάδοχο του θρόνου, ο γιος του Αλφόνσος, πρίγκιπας της Πορτογαλίας πέθανε πολύ πρόωρα και όλες οι προσπάθειες που έκανε να ορίσει διάδοχο τον νόθο γιο του Γεώργιο ντε Λενκάστρε είχαν αποτύχει. Η μεγάλη μεταστροφή της τύχης, το γεγονός ότι ορίστηκε διάδοχος χωρίς να το περιμένει σε καμιά περίπτωση του έδωσε το προσωνύμιο "Τυχερός", διαδέχθηκε τον Ιωάννη Β΄ όταν πέθανε (1495).
Εξερευνήσεις
thumb|250px|right|Απεικόνιση του βασιλιά Μανουήλ του Τυχερού της εποχής του (1515-1517) Ο Μανουήλ Α΄ αποδείχτηκε αμέσως άριστος διάδοχος του ξαδέλφου του στο θέμα των Πορτογαλικών εξερευνήσεων στον Ατλαντικό, τα σημαντικότερα κατορθώματα των Πορτογάλων στη βασιλεία του ήταν :
Η κατάκτηση της Μαλάκας στη Μαλαισία (1511) ήταν από την αρχή στα σχέδια του με στόχο να πλήξει το μουσουλμανικό εμπόριο στον Ινδικό, κατάφερε επίσης να ελέγξει το εμπόριο με την Κίνα. Με την κατάκτηση του Άντεν στην Υεμένη διέκοψε το μουσουλμανικό εμπόριο με την Αλεξάνδρεια, όταν κατέκτησε τέλος τα Στενά του Ορμούζ διέκοψε το μουσουλμανικό εμπόριο με τον Περσικό και τη Βηρυτό. Με τις κατακτήσεις και τον πλήρη έλεγχο του εμπορίου το βασιλικό Πορτογαλικό θησαυροφυλάκιο απέκτησε τεράστιες ποσότητες, ο βασιλιάς τα χρησιμοποίησε για να οικοδομήσει μεγάλο αριθμό από κτίρια με το "Στυλ του Μανουήλ", τεράστια καλλιτεχνικά και επιστημονικά κέντρα στην αυλή του. Οι εμπορικές συνθήκες και οι διπλωματικές συμμαχίες πλαστογραφήθηκαν από τη Δυναστεία Μινγκ στην Κίνα και τους Σαφαβίδες στην Περσία. Ο Πάπας Λέων Ι΄ δέχτηκε διπλωματική αποστολή από την Πορτογαλία, του ζήτησε να επιστήσει την προσοχή σε όλους τους βασιλείς για τη μεγάλη σημασία των Πορτογαλικών κατακτήσεων σε ολόκληρη την Ευρώπη. Την εποχή του Μανουήλ του Τυχερού η μορφή του πολιτεύματος ήταν η βασιλική Απολυταρχία, τα Πορτογαλικά Κορτές συνεκλήθησαν μονάχα τρεις φορές, στη Λισαβώνα την έδρα του βασιλιά. Μεταρρύθμισε σημαντικά την αυλή και τα βασιλικά διατάγματα, οι νέες διατάξεις που δημοσίευσε έμειναν γνωστές σαν "Καταστατικά του Μανουήλ".
Εβραίοι
Ο Μανουήλ ο Τυχερός ήταν ένας άντρας πολύ θρησκευόμενος, έστειλε πολλούς ιεραποστόλους στις νέες του αποικίες όπως ο Φρανσίσκο Άλβαρες με εντολή να οικοδομήσουν μεγάλους ναούς, πρότεινε επίσης Σταυροφορία εναντίον των Τούρκων. Οι σχέσεις του με τους Εβραίους στην αρχή ήταν αρκετά καλές, ελευθέρωσε όλους τους Εβραίους που είχε φυλακίσει ο ξάδελφος του Ιωάννης ο Τέλειος. Τα προβλήματα μαζι τους ξεκίνησαν όταν αποφάσισε να παντρευτεί την Ινφάντη Ισαβέλλα της Αραγωνίας διάδοχο του ενωμένου Ισπανικού Στέμματος, γονείς της ήταν οι Καθολικοί βασιλείς Φερδινάνδος Β΄ της Αραγωνίας και Ισαβέλλα Α΄ της Καστίλης. Οι Καθολικοί βασιλείς που είχαν διώξει όλους τους Ιουδαίους (1492) δεν δέχτηκαν με κανένα τρόπο να πάει η κόρη τους σε βασίλειο με την παρουσία τους, βασικός όρος για να προχωρήσει ο γάμος ήταν η εκδίωξη των Ιουδαίων από την Πορτογαλία. Τον Δεκέμβριο του 1496 εξέδωσε διάταγμα με το οποίο έδωσε εντολή όλοι οι Ιουδαίοι της Πορτογαλίας να βαπτιστούν χριστιανοί ή να φύγουν από τη χώρα μαζί με τα παιδιά τους. Οι εξόριστοι θα έφευγαν από τη χώρα με πλοία που θα μίσθωνε ο ίδιος ο βασιλιάς, όταν έφτασαν στο λιμάνι για να αναχωρήσουν βρήκαν πλήθος από κληρικούς που με πολλά παρακάλια και δώρα ζητούσαν να τους βαπτίσουν χριστιανούς. Την περίοδο αυτή έληξε η παρουσία των Ιουδαίων στην Πορτογαλία, όσοι βαπτίστηκαν χριστιανοί έμειναν γνωστοί σαν γενιά των "νέων χριστιανών", με διάταγμα τους απαγορεύτηκε να ερευνήσουν την πίστη τους, επεκτάθηκε ως το 1534. Όταν ξέσπασε το "μακελειό της Λισαβώνας" (1506) πολλοί χριστιανοί επιτέθηκαν στην Ιουδαϊκή συνοικία και σκότωσαν χιλιάδες που κατηγορήθηκαν ως Ιουδαίοι, ο βασιλιάς Μανουήλ Α΄ διέταξε την εκτέλεση των υπεύθυνων του μακελειού.
Τελευταία χρόνια
thumb|250px|right|Απεικόνιση του βασιλιά Μανουήλ Α΄ από τον Πορτογάλο ζωγράφο Φρανσίσκο Ενρίκες την περίοδο (1514-1518) Η Ισαβέλλα πέθανε στη γέννα (1498) θέτοντας σε κίνδυνο τις Πορτογαλικές φιλοδοξίες στην Ισπανία που είχαν κυβερνήσει διάφοροι βασιλείς από την εποχή του Φερδινάνδου Α΄ της Πορτογαλίας. Ο γιος τους Μιγκουέλ πήρε τους τίτλους του πρίγκιπα των Αστουριών, της Πορτογαλίας και της Τζιρόνα, ορίστηκε διάδοχος της Αραγωνίας, της Καστίλης και της Πορτογαλίας αλλά πέθανε σε ηλικία δύο ετών (1500) διαγράφοντας όλες τις ελπίδες. Η επόμενη σύζυγος του Μανουήλ Α΄ Μαρία της Αραγωνίας ήταν μικρότερη αδελφή της πρώτης συζύγου του, δύο από τους γιους τους έγιναν βασιλείς της Πορτογαλίας. Η Μαρία πέθανε (1517) αλλά το Ισπανικό Στέμμα θα το κληρονομήσει η άλλη τους αδελφή Ιωάννα Α΄ της Καστίλης (γεν. το 1479), παντρεύτηκε τον πρίγκιπα των Αψβούργων Φίλιππο τον Ωραίο γιο του αυτοκράτορα Μαξιμιλιανού Α΄. Ο γιος τους Κάρολος Κουίντος θα κληρονομήσει το ενωμένο Ισπανικό Στέμμα και τις κτήσεις των Αψβούργων. Ο Πάπας Ιούλιος Β΄ παραχώρησε στον Μανουήλ Α΄ το "Χρυσό Τριαντάφυλλο" (1506), το ίδιο του παραχώρησε και ο Πάπας Λέων Ι΄ (1514). Ο Μανουήλ Α΄ έγινε η δεύτερη προσωπικότητα που δέχτηκε το "Χρυσό Τριαντάφυλλο" μετά τον αυτοκράτορα Σιγισμόνδο.
Το τέλος του
Τον Δεκέμβριο του 1521 ξέσπασε στη Λισαβώνα μεγάλη επιδημία από Μαύρη πανώλη, ο Μανουήλ Α΄ με ολόκληρη την αυλή του κλείστηκαν στα ανάκτορα της Ριμπέιρα με την ελπίδα να αποφύγουν τον θάνατο. Ο Μανουήλ Α΄ παρουσίασε τα πρώτα συμπτώματα με υψηλό πυρετό (4 Δεκεμβρίου 1521), κατέρρευσε πλήρως (11 Δεκεμβρίου 1521) και σε δυο μέρες πέθανε (13 Δεκεμβρίου 1521) σε ηλικία 52 ετών, τον διαδέχθηκε ο γιος του Ιωάννης Γ΄. Την επόμενη μέρα μετά τον θάνατο του (14 Δεκεμβρίου 1521) η σορός του μεταφέρθηκε με ένα βελούδινο φέρετρο, ακολουθούσε μιά μεγάλη μάζα από λαό που θρηνούσε, τάφηκε στην εκκλησία του Ρεστέλο αν και το Μοναστήρι του Ιερώνυμου, το βασιλικό Πάνθεον των Αβίς είχε ολοκληρωθεί. Στη συνοδεία βρισκόταν ο Ιάκωβος της Μπραγκάνσα, ο Γεώργιος ντε Λενκάστρε της Κοΐμπρα, ολόκληρη η βασιλική οικογένεια και η Πορτογαλική αριστοκρατία. Τα οστά του μεταφέρθηκαν στο "Μοναστήρι του Ιερώνυμου" πολύ αργότερα (1551), τοποθετήθηκαν δίπλα από τη δεύτερη σύζυγο του Μαρία της Αραγωνίας.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1497 την Ισαβέλλα των Τραστάμαρα, κόρη του Φερδινάνδου Β΄ της Αραγωνίας, είχε τέκνο:
Όταν η Ισαβέλλα απεβίωσε το 1498, ο Εμμανουήλ Α΄ έκανε δεύτερο γάμο το 1501 με τη Μαρία των Τραστάμαρα, αδελφή της Ισαβέλλας, είχε τέκνα:
Το 1518 απεβίωσε η Μαρία και ο Εμμανουήλ Α΄ νυμφεύτηκε σε τρίτο γάμο την Ελεονώρα των Αψβούργων, κόρη του Φιλίππου Α΄ της Καστίλης, είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της Πορτογαλίας Κατηγορία:Οίκος των Αβίς
Βλαχέρνες
Οι Βλαχέρνες (Βλαχέρναι) ήταν προάστιο της Κωνσταντινούπολης. Βυζαντινές πηγές αναφέρουν ότι στις Βλαχέρνες υπήρχε μία κρήνη και αρκετές εκκλησίες, ανάμεσα σε αυτές και αυτή της Πουλχερίας καθώς και της Θεοτόκου (Παναγία των Βλαχερνών).
Πανεπιστήμιο Πατρών
Το Πανεπιστήμιο Πατρών (Π.Π.) είναι δημόσιο ακαδημαϊκό ίδρυμα της Ελλάδας, με έδρα το Ρίο στην Πάτρα του Νομού Αχαΐας. Τμήματα του Πανεπιστημίου βρίσκονται στην Πάτρα, το Μεσολόγγι και το Αγρίνιο. Ιδρύθηκε το 1964 και σήμερα είναι το 4ο μεγαλύτερο πανεπιστήμιο της χώρας (μετά το Αριστοτέλειο, το Εθνικό και Καποδιστριακό και της Δυτικής Αττικής).
Βλαχέρνες
Ιστορία
Αρχικά, η περιοχή ήταν εκτός των πρώτων τειχών της πόλης, όμως το 627, τα Θεοδοσιανά τείχη ενσωμάτωσαν τις Βλαχέρνες στο κύριο σώμα της Κωνσταντινούπολης.
Πανεπιστήμιο Πατρών
Αποτελείται από επτά (7) Σχολές, συγκροτούμενες από τριάντα ένα (31) ακαδημαϊκά Τμήματα, με περισσότερους από 33.000 προπτυχιακούς και μεταπτυχιακούς φοιτητές και περισσότερα από 700 άτομα διδακτικού προσωπικού (μέλη ΔΕΠ) και περίπου 234 μέλη επιστημονικού προσωπικού. Το Πανεπιστήμιο Πατρών είναι αναγνωρισμένο διεθνώς για την ποιότητα της έρευνας και της διδασκαλίας του.
Βλαχέρνες
Ιστορία
Τον 11ο αιώνα, ο Αλέξιος Α' Κομνηνός δημιούργησε το ανάκτορο των Βλαχερνών, το οποίο υπήρξε η μόνιμη κατοικία των αυτοκρατόρων από το 1081 ως το 1453. Παρ' όλα αυτά, το παλάτι συνέχιζε να χρησιμοποιείται για επίσημες τελετές.
Πανεπιστήμιο Πατρών
Ιστορία
Το Πανεπιστήμιο ιδρύθηκε με το Νομοθετικό Διάταγμα 4425 στις 11 Νοεμβρίου 1964 ως αυτοδιοικούμενο Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου υπό την εποπτεία του Κράτους, στα πλαίσια του Προγράμματος Διοικητικής Ανάπτυξης της Χώρας.
Βλαχέρνες
Ιστορία
Η αδυναμία να οχυρωθεί η εν λόγω περιοχή διαφάνηκε από την Δ' Σταυροφορία από όπου οι Σταυροφόροι διείσδυσαν στην πόλη από εκεί. Κατά την Άλωση από τους Τούρκους το 1453, τα τείχη στον τομέα των Βλαχερνών καταστράφηκαν ολοσχερώς από τους ανελέητους βομβαρδισμούς.
Πανεπιστήμιο Πατρών
Ιστορία
Οι στόχοι της ιδρύσεως του Πανεπιστημίου Πατρών κατά την εποχή ιδρύσεώς του ήταν:
Βλαχέρνες
Ιστορία
Μετά την οθωμανική κατάκτηση, η περιοχή των Βλαχερνών περιέπεσε σε αφάνεια.
Πανεπιστήμιο Πατρών
Ιστορία
Η διοίκηση του Πανεπιστημίου Πατρών ανατέθηκε αρχικά σε πενταμελή Διοικούσα Επιτροπή, η οποία αργότερα έγινε με το Ν.Δ. 4591/1966 επταμελής. Έργο της επιτροπής αυτής ήταν η οργάνωση και ο καθορισμός του τρόπου λειτουργίας των σχολών και η συγκρότηση των οργάνων διοίκησης και διαχείρισής του. Η πρώτη Διοικούσα Επιτροπή διορίστηκε στις 9 Ιανουαρίου 1965 με έδρα την Αθήνα. Αργότερα, η έδρα της επιτροπής μεταφέρθηκε στην Πάτρα και σταμάτησε να ασκεί τα καθήκοντά της όταν τον Οκτώβριο του 1974 εξελέγησαν από τη Γενική Συνέλευση των καθηγητών οι πρώτες πανεπιστημιακές αρχές και η πρώτη σύγκλητος, με ετήσια αρχικά θητεία.
Βλαχέρνες
Πηγές
Κατηγορία:Διαμερίσματα της Επαρχίας Κωνσταντινούπολης Κατηγορία:Συνοικίες της Βυζαντινής Κωνσταντινούπολης Palazzo delle Blacherne
Πανεπιστήμιο Πατρών
Ιστορία
Τον Ιούνιο του 2013 στο Πανεπιστήμιο Πατρών εντάχθηκε το Πανεπιστήμιο Δυτικής Ελλάδας.
Τον Μάιο του 2019 στο Πανεπιστήμιο Πατρών εντάχθηκε το Τεχνολογικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα Δυτικής Ελλάδας (ΤΕΙ Δυτικής Ελλάδας), σύμφωνα με τον νόμο 4610/2019.
Ο νέος ακαδημαϊκός χάρτης του Πανεπιστημίου Πατρών, που ισχύει από το ακαδημαϊκό έτος 2022-2023, περιέχεται στο Προεδρικό Διάταγμα 52/2022 (ΦΕΚ 131/Α/7.7.2022).
Έμβλημα
Τα εγκαίνια της λειτουργίας του Πανεπιστημίου έγιναν στις 30 Νοεμβρίου 1966, εορτή του Απόστολου Ανδρέα, προστάτη της πόλεως των Πατρών. Ο Άγιος Ανδρέας, στον σταυρό σε σχήμα Χ, αποτελεί το έμβλημα του ιδρύματος.
Το 2012, το έμβλημα και ο λογότυπος του Πανεπιστήμιου Πατρών ανανεώθηκε, διατηρώντας το ίδιο πρότυπο.
Σχολές και τμήματα
Το Πανεπιστήμιο Πατρών αποτελείται από επτά (7) Σχολές και τριάντα ένα (31) τμήματα. Επίσης, το ίδρυμα προσφέρει μεταπτυχιακά προγράμματα σπουδών καθώς και διαδικτυακά εξ αποστάσεως μαθήματα.
Έρευνα
Το πανεπιστήμιο Πατρών παρουσιάζει σημαντική ερευνητική δραστηριότητα, όπως προκύπτει από αξιολογήσεις από φορείς του εσωτερικού και εξωτερικού.
Το ίδρυμα βρίσκεται στην τρίτη θέση μεταξύ των ελληνικών πανεπιστημίων όσον αφορά στις δημοσιεύσεις ανά μέλος ΔΕΠ ανά έτος. Σήμερα, στα ερευνητικά προγράμματα συμμετέχουν περίπου 2700 άτομα ως ερευνητικό προσωπικό.
Ερευνητικά ινστιτούτα
Τα τμήματα του πανεπιστημίου Πατρών συνεργάζονται στενά με τα ακόλουθα ερευνητικά ινστιτούτα:
Τα επόμενα ινστιτούτα έχουν επίσης συσταθεί με απόφαση της συγκλήτου:
Τοποθεσία
thumb|right|Άποψη από τις εγκαταστάσεις του Π.Π. Στο βάθος η Γέφυρα Ρίου - Αντιρρίου. Τμήματα του Πανεπιστημίου Πατρών στεγάζονται στην Πάτρα και στις πόλεις του Μεσολογγίου, του Αγρινίου, του Αιγίου, του Πύργου και της Αμαλιάδας.
Η Πανεπιστημιούπολη του Ρίου βρίσκεται 6 χλμ. βορειοανατολικά του κέντρου της Πάτρας, 3 χλμ. νότια της Γέφυρας Ρίου – Αντιρρίου, 206 χλμ. δυτικά των Αθηνών, 106 χλμ. βορειοανατολικά του Πύργου και 2 χλμ. ανατολικά του Ρίου. Το υψόμετρο είναι γύρω στα 50 μ. πάνω από το επίπεδο της θάλασσας.
Η έκταση της Πανεπιστημιούπολης είναι 4,5 τ.χλμ. Εκτός από τις σχολές και τα τμήματα, περιλαμβάνει την Φοιτητική Εστία στα βορειοδυτικά και τα γραφεία του πανεπιστημίου στα νοτιοδυτικά.
Η οροσειρά «Παναχαϊκό» βρίσκεται στα νοτιοανατολικά. Ο στίβος και τα αθλητικά γήπεδα είναι στο νότιο μέρος. Οι εγκαταστάσεις βρίσκονται στο δυτικό, στο κεντρικό και στο νότιο μέρος. Μερικά σχολεία και κολέγια βρίσκονται σε αυτό το κομμάτι.
Κοντά στην ιδιοκτησία του πανεπιστημίου είναι το Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Πατρών, το οποίο βρίσκεται στα βορειοανατολικά. Η Σχολή Ιατρικής βρίσκεται δυτικά του νοσοκομείου, με τις θέσεις στάθμευσης στα δυτικά του Ρίο και ένα ποτάμι με την Λεωφόρο Παπανδρέου στα νοτιοδυτικά της. Η διασταύρωση Ρίο/Πανεπιστήμιο Πατρών/Δρέπανο βρίσκεται βόρεια.
Υποδομές
Το Πανεπιστήμιo Πατρών στεγάστηκε αρχικά σε oίκημα πoυ παραχωρήθηκε από τoν Οργανισμό Σχολικών Κτιρίων (Ο.Σ.Κ.) στo κέντρo της Πάτρας.
Η κύρια πανεπιστημιούπολη βρίσκεται στο Ρίο αλλά τμήματα που ανήκουν στις σχολές του πρώην Α.Τ.Ε.Ι. Δυτικής Ελλάδας, βρίσκονται στην τοποθεσία Κουκούλι της Πάτρας καθώς και στις πόλεις του Μεσολογγίου, του Αγρινίου, του Αιγίου, του Πύργου και της Αμαλιάδας.
Κτίρια Α και Β
Οι πρώτες εγκαταστάσεις στην πανεπιστημιούπολη ήταν προκατασκευασμένου τύπου και ολοκληρώθηκαν το 1984. Τo 1972 άρχισε η ανέγερση των δύo πρώτων κτιρίων συμβατικών κατασκευών που είναι γνωστά με τoν χαρακτηρισμό «Α» και «Β» αντίστοιχα. Είναι δύo όμoια κτίρια πoυ oλoκληρώθηκαν τo 1975 και στεγάζoυν σήμερα τις διoικητικές υπηρεσίες τoυ πανεπιστημίoυ και τις ακαδημαϊκές λειτoυργίες των διαφόρων τμημάτων, ενώ περιλαμβάνoυν αμφιθέατρα, εργαστήρια και αίθoυσες διδασκαλίας. Τo 1972 επίσης, ανατέθηκε η εκπόνηση τoυ ρυθμιστικoύ σχεδίoυ της πανεπιστημιoύπoλης, η oπoία oλoκληρώθηκε σε δύo φάσεις και εγκρίθηκε από τo Πανεπιστήμιo τoν Ιoύνιo τoυ 1973.
Στo κτίριo «Α» βρίσκονται τα γραφεία της Πρυτανείας, της γενικής διεύθυνσης ακαδημαϊκών και διοικητικών υποθέσεων, της γενικής διεύθυνσης οικονομικών υπηρεσιών και φοιτητικής μέριμνας, της γενικής διεύθυνσης τεχνικών υπηρεσιών, προγραμματισμού και δικτύων, της επιτροπής ερευνών, της νομικής υπηρεσίας, του πρωτοκόλλο, oι αίθoυσες συνεδριάσεων της συγκλήτου και τoυ Πρυτανικoύ συμβoυλίoυ και η αίθoυσα τελετών τoυ πανεπιστημίoυ "Οδυσσέας Ελύτης".
Βιβλιοθήκη και Κέντρο Πληροφόρησης
thumb|right|Κεντρική Βιβλιοθήκη και Υπηρεσία Πληροφοριών (ΒΚΠ)
Οι συλλογές της ΒΚΠ περιλαμβάνουν:
Επίσης στις ηλεκτρονικές πηγές της ΒΚΠ περιλαμβάνονται και οι παρακάτω ψηφιακές συλλογές ανοικτής πρόσβασης:
Μουσείο Επιστημών και Τεχνολογίας
Διαβάστε περισσότερα: Μουσείο Επιστημών και Τεχνολογίας Πανεπιστημίου Πατρών
Φοιτητική εστία
thumb|Η Φοιτητική Εστία Πατρών.
Η Φ.Ε.Π. του Ρίου άρχισε να λειτουργεί κατά το ακαδημαϊκό έτος 1978-1979 και φιλοξενεί φοιτητές του Πανεπιστημίου Πατρών, οι οποίοι πληρούν τα κριτήρια ασθενέστερων κοινωνικών ομάδων.
Συγκροτήματα αμφιθεάτρων σχολών
Αυτά είναι των Αμφιθεάτρων Ιατρικής (ΑΙ), των Αμφιθεάτρων Σχολής Θετικών Επιστημών (ΑΘΕ) και των Αμφιθεάτρων Πολυτεχνικής Σχολής (ΑΠ).
Λοιπές εγκαταστάσεις
Στο χώρο της πανεπιστημιούπολης υπάρχουν και λειτουργούν επίσης:
Συγκοινωνία
Το πανεπιστήμιο είναι προσβάσιμο από την Ολυμπία Οδό και από την περιφερειακή λεωφόρο, με δύο διασταυρώσεις δυτικά και βορειοανατολικά. Επίσης, πρόσβαση μπορεί να έχει κανείς από την παλιά Εθνική Οδό 8 και την Λεωφόρο Παπανδρέου.
Υπάρχουν δύο γραμμές του αστικού ΚΤΕΛ Πατρών που εξυπηρετούν το Πανεπιστήμιο, οι 6 και 9.
Από τον Ιούλιο του 2010, ο ΟΣΕ ξεκίνησε τη λειτουργία γραμμής προαστιακού Πάτρας. Το πανεπιστήμιο εξυπηρετείται κάθε μία ώρα.
Ιστορία
Οι «Πολιτιστικές Ομάδες Φοιτητών Πανεπιστημίου Πατρών» (Π.Ο.Φ.Π.Π.) λειτουργούν από το 1981. Δημιουργήθηκαν οι πρώτες ομάδες και αρχικά η χρηματοδότηση από το πανεπιστήμιο γινόταν με πόρους των «ΦΕΠΑΠ». Ο χώρος συναντήσεων, προβών και πραγματοποίησης καλλιτεχνικών εκδηλώσεων στην αρχή ήταν το αμφιθέατρο του παραρτήματος του πανεπιστημίου στο κέντρο της Πάτρας.
Το 1990 δημιουργήθηκε ο σύλλογος «Πολιτιστικές Ομάδες Πανεπιστημίου Πατρών», ενώ ήδη από το 1988 είχε τη στήριξη του ιδρύματος Ι. & Ε. Τοπάλη. Το 1996 σύλλογος μετονομάστηκε σε «Πολιτιστικές Ομάδες Φοιτητών Πανεπιστημίου Πατρών», καθώς υπήρχε σύγκρουση επωνυμίας με πρότερη πολιτιστική ομάδα υποστηριζόμενη από τη διοίκηση του πανεπιστημίου.
Ο χώρος που σήμερα στεγάζεται ο σύλλογος ονομάζεται «Στέκι των Π.Ο.Φ.Π.Π.» και στεγάζεται σε ιδιόκτητο χώρο στη μαρίνα της Πάτρας στην οδό Ηρώων Πολυτεχνείου.
Οργάνωση-Διοίκηση
Οι Π.Ο.Φ.Π.Π. είναι νομικό πρόσωπο, με καταστατικό εγκεκριμένο από το πρωτοδικείο ως "μη κερδοσκοπικός σύλλογος". Διοικούνται από την γενική τους συνέλευση στην οποία αποφασίζονται όλα τα ζητήματα που απασχολούν το σύλλογο. Υπάρχει διοικητικό συμβούλιο, ελεγκτική επιτροπή και εκπρόσωπος του συλλόγου στην Επιτροπή Πολιτιστικής Ανάπτυξης του πανεπιστημίου Πατρών. Ο σύλλογος συμμετέχει με δύο μέλη του στο διοικητικό συμβούλιο του Ιδρύματος Ι. & Ε. Τοπάλη. Στο σύλλογο είναι εγγεγραμμένα πάνω από 600 άτομα ενώ πολλαπλάσιοι φοιτητές συμμετέχουν παροδικά.
Λειτουργούν τα εξής τμήματα: Θεατρικό Τμήμα, Κινηματογραφικό Τμήμα, Εικαστικό Τμήμα, Φωτογραφικό Τμήμα, Λογοτεχνικό Τμήμα, Τμήμα Χορού (μοντέρνου, παραδοσιακών χορών,, λάτιν, αργεντίνικου τάνγκο, RnB, Break Dance), τμήμα debate καθώς και ιντερνετικό ραδιοφωνικό σταθμό.
Συμμετοχή στις Π.Ο.Φ.Π.Π.
Στις πολιτιστικές ομάδες συμμετέχουν ως μέλη φοιτητές, προπτυχιακοί ή μεταπτυχιακοί του Πανεπιστημίου Πατρών, αλλά μπορούν να συμμετάσχουν και φοιτητές του ΤΕΙ Δυτικής Ελλάδας. Επίσης, μπορεί να συμμετάσχει και οποιοσδήποτε ως "συνεργάτης". Υπάρχει ετήσια συνδρομή για τα μέλη των Π.Ο.Φ.Π.Π. που το αντίτιμό της καθορίζεται από την εκάστοτε διοίκηση.
Οι Π.Ο.Φ.Π.Π. μέσω των τμημάτων τους, οργανώνουν διαφόρων ειδών εκδηλώσεις τόσο στο χώρο του Πανεπιστημίου όσο και στην πόλη της Πάτρας. Πολλά τμήματα διοργανώνουν και συμμετέχουν σε εκδηλώσεις άλλων πανεπιστημίων ή τοπικών φορέων ανά την Ελλάδα, καθώς επίσης και σε σεμινάρια πάνω στο αντικείμενο ενδιαφέροντός τους.
Συνεργαζόμενα πανεπιστήμια
Το Πανεπιστήμιο Πατρών έχει υπογράψει συμφωνίες συνεργασίας με τα εξής ιδρύματα:
Προηγούμενες Πρυτανικές Αρχές
Στα περισσότερα από 50 χρόνια λειτουργίας του Πανεπιστημίου Πατρών, διετέλεσαν Πρυτάνεις και Αντιπρυτάνεις οι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πατρων Κατηγορία:Εκπαιδευτικά ιδρύματα στην Αχαΐα Κατηγορία:Δήμος Ρίου Κατηγορία:Δήμος Πατρέων
NGC 194
Ο NGC 194 είναι ελλειπτικός γαλαξίας στον αστερισμό Ιχθύες. Τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Ουίλιαμ Χέρσελ στις 25 Δεκεμβρίου 1790. Απέχει περίπου 190 εκατομμύρια έτη φωτός και ανήκει στην ομάδα γαλαξιών NGC 200.
Σταθόπουλος
Το ελληνικό επώνυμο Σταθόπουλος, που ετυμολογικά σημαίνει «γιος του Στάθη», μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα εξής πρόσωπα:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Ελληνικά επώνυμα
Βέλιμιρ Ράντμαν
Ο Βέλιμιρ Ράντμαν (γεννημένος 28 Μαΐου 1983) είναι Κροάτης ποδοσφαιριστής και αγωνίζεται ως τερματοφύλακας.
Κροατία
Ξεκίνησε την ερασιτεχνική του καριέρα από τα τμήματα υποδομής της Ριτζέκα, από πολύ νεαρή ηλικία. Προωθήθηκε στην πρώτη ομάδα το 2002 και έμεινε εκεί ως το 2010, ενώ την σεζόν 2002-03 δόθηκε δανεικός στην Οπατίγια.
Ελλάδα
Το 2010 τον απέκτησε ο Πανσερραϊκός. Έκανε μια εξαιρετική σεζόν στις Σέρρες και το όνομά του ακούστηκε για πολλές ομάδες, όταν ο ομάδα υποβιβάστηκε και εκείνος έμεινε ελεύθερος. Ο Ατρόμητος τον απέκτησε το καλοκαίρι του 2011 για εναλλακτική λύση. Στις λίγες συμμετοχές (8) που έκανε την πρώτη του χρονιά στο Περιστέρι, ήταν σταθερός και με καλή απόδοση. Την σεζόν 2012-13, στο δεύτερο μισό, γίνεται βασικός γκολκίπερ του συλλόγου, όμως το συμβόλαιό του τελειώνει και δεν ανανεώνεται, μένοντας ελεύθερος από τον Ιούλιο του 2013.
Πηγές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατρόμητου Αθηνών Κατηγορία:Κροάτες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΧΝΚ Ριέκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανσερραϊκού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κροατίας Κ16 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κροατίας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κροατίας Κ21 Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Επαναχρησιμοποιήσιμο σύστημα εκτόξευσης
μικρογραφία|Οι πλαϊνοί προωθητήρες του [[Falcon Heavy προσγειώνονται στην πρώτη δοκιμαστική πτήση του το 2018]] Το επαναχρησιμοποιήσιμο σύστημα εκτόξευσης είναι σύστημα εκτόξευσης το οποίο χρησιμοποιείται για την μεταφορά φορτίου σε τροχιά, περισσότερες από μία φορές. Είναι αντίθετο με το αναλώσιμο σύστημα εκτόξευσης το οποίο χρησιμοποιείται μόνο μια φορά. Στις μέρες μας υπάρχουν αρκετά πλήρως επαναχρησιμοποιήσιμα υποτροχιακά συστήματα και μερικώς επαναχρησιμοποιήσιμα τροχιακά συστήματα.
Το πρώτο επαναχρησιμοποιήσιμο όχημα εκτόξευσης που μπήκε σε τροχιά ήταν το Διαστημικό Λεωφορείο (Space Shuttle), άλλα δεν κατάφερε να πετύχει τον στόχο του να μειώσει το κόστος εκτόξευσης κάτω από αυτό ενός αναλώσιμου συστήματος εκτόξευσης. Ο διευθύνων σύμβουλος της SpaceX Ίλον Μασκ είπε πως αν κάποιος καταφέρει να επαναχρησιμοποιήσει τους πυραύλους σαν τα αεροπλάνα, το κόστος μετάβασης στο διάστημα θα μειωθεί κατά δέκα φορές. Ο πύραυλος Falcon 9 της SpaceX ήταν ο πρώτος τροχιακός πύραυλος που έγινε εμπορικώς επιτυχημένος και χρησιμοποιείται ακόμα και σήμερα.
Στον 21ο αιώνα, το εμπορικό ενδιαφέρον για επαναχρησιμοποιούμενους πυραύλους έχει αυξηθεί σημαντικά. Ο Falcon 9 έχει επαναχρησιμοποιήσιμο πρώτο στάδιο και αναλώσιμο δεύτερο στάδιο, η The Spaceship Company έχει παράξει επαναχρησιμοποιήσιμα διαστημοπλάνα και η Blue Origin επαναχρησιμοποίει το πρώτο στάδιο και την κάψουλα του πυραύλου της New Shepard.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πύραυλοι Κατηγορία:Αναδυόμενες τεχνολογίες
Αλεξάνδρειο Μέλαθρο
Τοποθεσία
Το Αλεξάνδρειο Μέλαθρο βρίσκεται στο κέντρο της πόλης της Θεσσαλονίκης, εντός των εγκαταστάσεων της Διεθνούς Έκθεσης και απέναντι από το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας.
Ονομασία
Αρχικά είχε το όνομα «Εθνικόν Κλειστόν Γυμναστήριον Θεσσαλονίκης» αλλά τον Ιούνιο του 1966 πήρε την ονομασία «Αλεξάνδρειον Αθλητικόν Μέλαθρον Θεσσαλονίκης» από τον Μέγα Αλέξανδρο. Οι Γάλλοι κατασκευαστές είχαν συμμετοχή και στην κατασκευή του "Palais des Sports de Gerland" της Λυών της Γαλλίας το 1962, ενώ τα δύο αυτά γήπεδα μοιάζουν εμφανισιακά (ίδια οροφή) και ποσοτικά (και τα δύο έχουν χωρητικότητα περίπου στις 5.200 θέσεις), έτσι το γήπεδο απέκτησε το ψευδώνυμο Παλαί ντε Σπορ. Στις 7 Μαΐου του 2013, ύστερα από απόφαση της πολιτείας, η κεντρική σάλα του Αλεξανδρείου (ο αγωνιστικός χώρος) μετονομάστηκε σε Σάλα Νίκος Γκάλης (Nick Galis Hall), προς τιμήν του Νίκου Γκάλη.
Ιστορία
Στις 26 Αυγούστου 1959 το κράτος αποφάσισε την κατασκευή κλειστού γυμναστηρίου. Η κατασκευή του γηπέδου ξεκίνησε ένα χρόνο αργότερα, με κύριο χρηματοδότη την Γενική Γραμματεία Αθλητισμού. Οι εργασίες έγιναν από ελληνικές εταιρίες αλλά η πολύ δύσκολη κατασκευή της οροφής ανάγκασε τους κατασκευαστές να απευθυνθούν σε γαλλικές εταιρίες. Τα εγκαίνιά του έγιναν στις 29 Ιουνίου 1966 από τον Βασιλιά Κωνσταντίνο. Αρχικά το γήπεδο φιλοξενούσε όλες τις ομάδες καλαθοσφαίρισης και πετοσφαίρισης της Θεσσαλονίκης, σταδιακά όμως όλες αποχώρησαν έχοντας αποκτήσει τις δικές τους έδρες. Μέχρι το 1985 ήταν το μεγαλύτερο κλειστό γήπεδο της Ελλάδας, οπότε και χτίστηκε το Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας. Το 2004 έγινε μία σημαντική ανακαίνιση του γηπέδου, με αφορμή την τέλεση των Ολυμπιακών Αγώνων στην Ελλάδα. Σήμερα χρησιμοποιείται αποκλειστικά από την ομάδα του Άρη. Επίσης το γήπεδο φιλοξενεί και άλλες αθλητικές όπως και καλλιτεχνικές δραστηριότητες πέρα από το μπάσκετ.
Πηγές
Κατηγορία:Κλειστά στάδια στην Ελλάδα Κατηγορία:Γήπεδα καλαθοσφαίρισης στην Ελλάδα Κατηγορία:Αθλητικές εγκαταστάσεις στη Θεσσαλονίκη Κατηγορία:Γήπεδα πετοσφαίρισης στην Ελλάδα
Αικατερίνη, δούκισσα της Βιγιένα
Η Ινφάντα Αικατερίνη της Καστίλλης (1403-1439) ήταν Δούκισσα της Βιγιένα  και, εξ αγχιστείας, Ινφάντα της Αραγονίας, κόμισσα της Αλμπουκέρκης και κόμισσα του Εμπόριο.