cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Iron Fist (2ος κύκλος)
Σενάριο
Όταν ρωτήθηκε το πώς θα επηρεαστεί ο κύκλος από τις επικρίσεις που δέχθηκε η σειρά κατά τον πρώτο κύκλο, ο Μέτζνερ είπε πως η Marvel του επέτρεψε να πει τη δική του ιστορία παρά να συνεχίσει από αυτήν του πρώτου κύκλου, κι έτσι προσέγγισε το πρότζεκτ ως θαυμαστής των κόμικ και των χαρακτήρων. Περιέγραψε τον δεύτερο κύκλο ως μία «εξέλιξη» του πρώτου. Ο Τζόουνς θεώρησε πως το κοινό θα μπορούσε να συσχετιστεί με τον Ραντ περισσότερο στον δεύτερο κύκλο μετά τη συγκατοίκηση με την κοπέλα του και με το γεγονός πως θα περνούσε λιγότερο χρόνο στη Rand Enterprises. Ο Μέτζνερ περιέγραψε αυτή την προσέγγιση ως «ολιστική», θέλοντας η σειρά να δίνει την αίσθηση πως βρίσκεσαι στους δρόμους της Νέας Υόρκης.
Κάστινγκ
Με την ανακοίνωση του κύκλου, αποκαλύφθηκε πως η Σιμόν Μίσικ θα εμφανιζόταν σε αυτόν επαναλαμβάνοντας τον ρόλο της ως Μίστι Νάιτ από προηγούμενες σειρές του MCU στο Netflix. Αυτό επέτρεψε την εξερεύνηση της ομάδας Daughters of the Dragon, την οποία συγκροτούν οι Γουίνγκ και Νάιτ από τα κόμικ. Ο Τζέιμς Τσεν προστέθηκε επίσης στο καστ ως Σαμ Τσανγκ, έναν ρόλο ελαφρώς βασισμένο στον ομώνυμο υποστηρικτικό χαρακτήρα των κόμικ.
Γυρίσματα
Τα γυρίσματα του κύκλου αναμένονταν να ξεκινήσουν «σύντομα» μετά την ανακοίνωση στη Comic-Con του Σαν Ντιέγκο, με τον ηθοποιό Σάσα Νταβάν να λέει τότε πως «ελπίζουμε να ξεκινήσουν» μέχρι τον Δεκέμβριο του 2017. Μέχρι τις 13 Δεκεμβρίου, τα γυρίσματα ξεκίνησαν στην πόλη της Νέας Υόρκης όπου και ολοκληρώθηκαν στις 10 Μαΐου 2018, με τον Τζόουνς να περιγράφει την όλη διάρκεια ως το τέλος ενός «μεγάλης διάρκειας και απαιτητικού σωματικά επτάμηνου χειμωνιάτικου γυρίσματος». Εκτεταμένο μέρος των γυρισμάτων έλαβαν χώρα στην Τσάιναταουν στο Μανχάταν της Νέας Υόρκης, ενώ ο Νιλς Άλπερτ ήταν ο διευθυντής φωτογραφίας για τον δεύτερο κύκλο.
Ο Κλέιτον Μπάρμπερ ανέλαβε ως ο συντονιστής των σκηνών μάχης του κύκλου, ένας ρόλος που είχε και στην ταινία της Marvel Black Panther (2018), αφού ο χορογράφος των σκηνών μάχης του πρώτου κύκλου επικρίθηκε έντονα για τη δουλειά του. Ο Μπάρμπερ εμπνεύστηκε από «κουνγκ φου παλιάς σχολής», όπως οι δουλειές του Τζάκι Τσαν, και ήθελε να κάνει τις σκηνές μάχης να μοιάζουν με ένα «πανκ ροκ τραγούδι». Ο Μέτζνερ σημείωσε πως ο Τζόουνς είχε μήνες μπροστά του πριν αρχίσουν τα γυρίσματα για να «ακονίσει τις ικανότητές του» για τις σκηνές μάχης και ανέφερε επίσης πως τόσο ο Τζόουνς όσο και το υπόλοιπο καστ, μαζί με τον Μπάρμπερ, «πίεσαν πραγματικά τους εαυτούς τους» για να βγάλουν ένα καλό αποτέλεσμα. Ο Τζόουνς πρόσθεσε πως όλες οι σκηνές μάχης έχουν «μία συναισθηματική χροιά» για να βοηθήσουν στην εξέλιξη της ιστορίας, και δεν έγιναν απλά για να υπάρχουν ως «φοβερές σκηνές μάχης» στη σειρά.
Μουσική
Ο Ρόμπερτ Λάιντεκερ συνέθεσε τη μουσική του δεύτερου κύκλου.
Συνδέσεις με Κινηματογραφικό Σύμπαν της Marvel
Η φανταστική χώρα Σοκόβια, η οποία εισήχθη στο MCU στην ταινία Εκδικητές: Η Εποχή του Ultron (2015), αναφέρεται κατά τη διάρκεια του κύκλου ως μέρος του παρελθόντος της Γουόκερ ως μέρος όπου ενεργούσε.
Προώθηση
Οι Τζόουνς, Χένγουικ, Μίσικ, Ιβ, Λόουμπ, Μέτζνερ και Μπάρμπερ βρέθηκαν στη Διεθνή Comic-Con του Σαν Ντιέγκο του 2018 για να προωθήσουν τον δεύτερο κύκλο. Ο Τσαρλς Πούλιαμ-Μουρ από το io9 ένιωσε πως το υλικό που προβλήθηκε κατά τη διάρκεια του πάνελ τον άφησε αισιόδοξο για τον κύκλο αφού «Επιτέλους μοιάζει η σειρά Iron Fist να έχει ξεδιαλύνει τι αποζητούσε ο κόσμος από αυτήν». Θεώρησε πως τα αποσπάσματα που προβλήθηκαν έδειξαν «πόσο δραστική βελτίωση» υπήρχε στις χορογραφίες των σκηνών μάχης, χάρη εν μέρη στον νέο συντονιστή των σκηνών, Μπάρμπερ. Ένα απόσπασμα το οποίο έδειχνε τον Ραντ να αντιμετωπίζει τον Ντάβος στην Καν Λαν ήταν «βάναυσο και αιματηρό», ενώ ταυτόχρονα «ρευστό και κομψό με έναν τρόπο που έμοιαζε φρέσκο, νέο και ακριβώς αυτό που θέλεις από τον Iron Fist».
Κριτικές
Η σελίδα συλλογής κριτικών Rotten Tomatoes δίνει ποσοστό αποδοχής του κύκλου 55%, βασισμένο σε 47 κριτικές. Στο τμήμα ομοφωνίας διαβάζουμε: «Ο δεύτερος κύκλος Iron Fist έχει καλύτερες σκηνές δράσης και πιο γρήγορο ρυθμό, αλλά παραμένει κατώτερος από τις άλλες MCU σειρές». Η σελίδα συλλογής κριτικών Metacritic βαθμολόγησε τον κύκλο με 39/100 βασισμένο σε έξι κριτικές, με την ένδειξη «γενικά μη ευνοϊκές κριτικές».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κύκλοι του Iron Fist
Κατάλογος πόλεων του Καναδά
thumb|Κοινότητες ανά επαρχίες και εδάφη του Καναδά Σε αυτόν τον κατάλογο πόλεων του Καναδά αναφέρονται οι πόλεις του Καναδά με πληθυσμό άνω των 100.000 κατοίκων, σύμφωνα με την απογραφή του 2016.
Δείτε επίσης
Καναδάς
Sfakianakis
δεξιά|μικρογραφία|200x200εσ|Αστυνομικό λεωφορείο της Sfakianakis, ένα από τα πολλά εξειδικευμένα είδη που αναπτύχθηκε για κρατικές αρχές και οργανισμούς Ο Όμιλος Εταιρειών Sfakianakis, είναι μια ελληνική πολυεθνική εταιρεία με ένα ευρύ φάσμα δραστηριοτήτων, που απασχολούν πάνω από 2800 εργαζόμενους σε 6 χώρες μέσα στο 2014.
Ιστορία
Η εταιρεία ιδρύθηκε ως κατασκευαστική οχημάτων. Ιδρύθηκε το 1957 με το όνομα Büssing Hellas (από τον γερμανό κατασκευαστή, από τον οποίο προέρχονταν οι μηχανές) μετά από άλλες επιτυχείς εμπορικές εταιρείες, της ίδιας οικογένειας. Αρχικά χρησιμοποιούσε εισαγόμενα σασί, σύντομα όμως δημιούργησε το δικό της σασί (βασισμένο σε ένα γερμανικό μοντέλο της ΜΑΝ, την οποία είχε αποκτήσει η Büssing). Το ονομαζόμενο σασί SS500 ("SS" σημαίνει '' Στρατής Σφακιανάκης") στη συνέχεια αναπτύχθηκε περαιτέρω και μια μεγάλη ποικιλία τύπων λεωφορείων σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε πάνω του τα επόμενα χρόνια, στο εργοστάσιο της εταιρείας, στην Ελευσίνα, με εξαγωγές προς την Ανατολική Ευρώπη και τη Μέση Ανατολή. Άλλες βιομηχανικές δραστηριότητες περιλαμβάνουν τη κατασκευή σωμάτων φορτηγών και Ιαπωνικών σασί της Hino. Η εταιρεία μετονομάστηκε σε Sfakianakis Α.Ε. το 1993 και τα τελευταία είδη που σχεδίασε και παρήγαγε ήταν τα μικρά λεωφορεία SS400 και SS380, η νέα σειρά των SS500 λεωφορείων και παραλλαγές πούλμαν.
Εξέλιξη της Βιομηχανικής Μονάδας
Η βιομηχανική μονάδα της Sfakianakis κατάφερε να επιβιώσει για δεκαετίες χωρίς καμία κρατική υποστήριξη, παρά το σκληρό ανταγωνισμό των εισαγωγών που κατάφερε να κάνει τη κατασκευή λεωφορείων, ασύμφορη. Αυτό το τμήμα συρρικνώθηκε σε μεγάλο βαθμό το 2006, αφού ο όμιλος είχε διάφορες μεγάλες επιτυχίες σε άλλους επιχειρηματικούς τομείς, συμπεριλαμβανομένων των εισαγωγών και πωλήσεων οχημάτων και του τομέα των υπηρεσιών.
Η Sfakianakis παραμένει μέχρι σήμερα, μια οικογενειακή επιχείρηση. Με 500.000 πελάτες και έσοδα 500 εκ. € το 2009,  η Sfakianakis είναι η μεγαλύτερη αυτοκινητοβιομηχανία στην Ελλάδα και ηγείται της αγοράς αυτοκινήτων λιανικής πώλησης σε οκτώ επιχειρήσεις στην Ελλάδα, τη Βουλγαρία και τη Βόρεια Μακεδονία. Εξειδικεύεται σε υπηρεσίες, που περιλαμβάνουν την εισαγωγή και διάθεση αυτοκινήτων, μοτοσικλετών, φορτηγών και λεωφορείων, την εισαγωγή και διάθεση μηχανημάτων για κατασκευές, του βιομηχανικού και του αγροτικού τομέα, και ένα δίκτυο 24 εμπόρων μάρκων αυτοκινήτων, συμπεριλαμβανομένων των Suzuki, BMW, Mini, Fiat, Alfa Romeo, Abarth, Nissan, Volvo, Ford, Opel, Renault, Dacia και Cadillac.
Η Sfakianakis, μέσω της εκτελεστικής μίσθωσης ενοικιάσεως αυτοκινήτων, αντιπροσωπεύει την Enterprise Rent-A-Car στην Ελλάδα και σε δεκατρείς άλλες χώρες, όπως στις Αλβανία, Βοσνία και Ερζεγοβίνη, Βουλγαρία, Κροατία, Κύπρος, Βόρεια Μακεδονία, Μολδαβία, Μαυροβούνιο, Ρουμανία, Σερβία και Σλοβενία.
Ο όμιλος δραστηριοποιείται επίσης στον ταχυδρομικό τομέα μέσω της Speedex courier, με 7 εκατομμύρια ετησίως παραδόσεις μέσα από 200 κέντρα διανομής-εξυπηρέτησης σε 14.000 προορισμούς σε 220 χώρες σε όλο τον κόσμο. Η Speedex απασχολεί 1.400 εξαιρετικά εκπαιδευμένα άτομα, με ένα στόλο 300 φορτηγών και 700 μοτοσικλετών. Πραγματοποιεί, επίσης, αέριες παραδόσεις φορτίων σε νησιωτικούς προορισμούς μέσω της Express Cargo.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εταιρίες εισηγμένες στο Χρηματιστήριο Αθηνών Κατηγορία:Ελληνικές αυτοκινητοβιομηχανίες Κατηγορία:Ελληνικά εμπορικά σήματα
Τόπος (γεωγραφία)
Ο τόπος είναι μια από τις βασικές γεωγραφικές έννοιες. Δημιουργείται όταν ο χώρος αποκτάει υλική υπόσταση, ιστορία, νόημα, ιδιαιτερότητα και μοναδικότητα, που καταλαμβάνεται από πρόσωπα ή πράγματα (Tuan, 1977). Με άλλα λόγια, για τον ουμανιστή Yi-Fu Tuan ο χώρος αποτελεί την «πρώτη ύλη» του τόπου: όταν ο χώρος, ως σύνολο φυσικών διαστάσεων αντικειμενικών ιδιοτήτων, «γεμίζει» ή υποστασιοποιείται μέσα από απτές -και νοητικές- εκδηλώσεις ανθρωπίνων δραστηριοτήτων, συμπεριφορών, αντιλήψεων, συναισθημάτων, ιδεολογιών, προσδοκιών, σημασιών, διαθέσεων, κλπ., γίνεται τόπος. Περιέχει ορατά, βιώσιμα, μετρήσιμα στοιχεία, ορίζεται ιστορικά, έχει νόημα, μνημεία και πολιτισμό και αποτελεί σημείο αναφοράς κοινωνικών ομάδων (Λεοντίδου, 2011). Έχει όμως και ισχυρή συμβολική υπόσταση…αποτελεί κέντρο ανθρώπινης δράσης και αλληλεπίδρασης (Graumann, 2002), κέντρο συναισθανόμενης αξίας (Tuan, 1977) και στοιχείο προσωπικής και συλλογικής ταυτότητας. Οι τόποι πυροδότησαν εθνικισμούς και ρομαντισμούς του "τοπικου", του "αυθεντικού" και σε περιπτώσεις όπως αυτές της Ανατολικής Ευρώπης, μπορούν να ιδωθούν ως "πολιτικά συντηρητικά καταφύγια" (Λεοντίδου, 2011:68).
Σε μια χαρακτηριστική περιγραφή της διάκρισης των εννοιών του τόπου και του χώρου ο Tuan (1977:6) μας λέει: «Στην ανθρώπινη εμπειρία, το νόημα του χώρου συχνά ταυτίζεται με αυτό του τόπου. Ο χώρος είναι περισσότερο αφηρημένος από τον τόπο. Αυτό που αρχίζει ως αδιαφοροποίητος χώρος μετατρέπεται σε τόπο καθώς το γνωρίζουμε όλο και καλύτερα και του αποδίδουμε αξία... Οι ιδέες του χώρου και του τόπου απαιτούν η μια την ύπαρξη της άλλης για τον ορισμό τους... Ο χώρος είναι ελευθερία, ο τόπος ασφάλεια: είμαστε συνδεδεμένοι με τον ένα, αλλά επιθυμούμε τον άλλο. Από την ασφάλεια και σταθερότητα του τόπου, αντιλαμβανόμαστε την ανοιχτοσύνη, την ελευθερία  και την απειλή του χώρου, και αντίστροφα.... Επιπλέον, αν θεωρήσουμε το χώρο ως αυτό [το πλαίσιο] που επιτρέπει την κίνηση, τότε ο τόπος είναι στάση. Κάθε στάση στην κίνηση παρέχει τη δυνατότητα σε μια θέση να μεταμορφωθεί σε τόπο.»
Από την άλλη μεριά, η Doreen Massey, που σε μεγάλο βαθμό ευθύνεται για την ανάδειξη του ενδιαφέροντος για τον τόπο στις σχολές των μαρξιστών, θεώρησε ότι ένας τόπος μπορεί να οριστεί από τις κοινωνικές σχέσεις, διαδικασίες και ταυτότητες που βρίσκονται "υπό διαπραγμάτευση"... κατ΄ουσίαν ο τόπος αποτελεί κομμάτι των αντιθέσεων και συγκρούσεων μεταξύ κοινωνικών τάξεων, φύλων, ηλικιών και διαφορετικών πολιτισμικών, εθνοτικών και άλλων ομάδων, οι οποίες δεν μπορούν να κατανοηθούν επαρκώς χωρίς αυτόν. Ο τόπος, όμως, για τη Massey δεν συνδέεται απαραίτητα με μια υλική χωρική ενότητα με σαφή όρια που ορίζουν το μέσα από το έξω, ούτε με μια ομοιογενή κοινότητα που δείχνει έμφαση στις "τοπικές παραδόσεις". Tο "παγκόσμιο" εμπεριέχεται στο "τοπικό" και το αντίστροφο, ενώ η "παράδοση" δεν αφορά στατικότητα και επιλεκτική μνήμη και τα όρια είναι αρκετά ρευστά.
H αίσθηση του τόπου αναφέρεται στον εγγενή χαρακτήρα του τόπου (Παρθενώνας, Grand Canyon, Ιερουσαλήμ, κ.α.) που ενσαρκώνει νοήματα και αξίες εννοιολογικού βάθους, σε συνάρτηση με τα συναισθήματα που προέρχονται από προσωπικά βιώματα, μνήμες και προθέσεις. Η αίσθηση του τόπου είναι στοιχείο του καθαρού ανθρώπινου ενσυνείδητου. O ανθρωπογεωγράφος Relph (1976) πιστεύει ότι η αίσθηση του τόπου μπορεί να δημιουργηθεί, ή τουλάχιστο να ενισχυθεί με τον κατάλληλο σχεδιασμό του τοπίου (ή αντίθετα με την απουσία τοπικού σχεδιασμού).
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Χαρτογραφία Κατηγορία:Γεωγραφία
Γρηγόριος ο Δέρκων
Ο Γρηγόριος Δέρκων ήταν ορθόδοξος ιεράρχης και μέλος της Φιλικής Εταιρείας. Είναι Άγιος της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Έγινε Μητροπολίτης Δέρκων (οι Δέρκοι της Ανατολικής Θράκης βρίσκονταν κοντά στην Κωνσταντινούπολη) και μαρτύρησε το 1821.
Η ζωή του
Ο Γρηγόριος γεννήθηκε πριν από τα μέσα του 18ου αιώνα, περί το 1750, στον ορεινό οικισμό Ζουμπάτα της περιοχής Μοίρα της Επαρχίας Πατρών. Ο πατέρας του λεγόταν Κανέλλος, η μητέρα του Μαλάμω και ο μόνος αδελφός του Μήτρος.
Από τον πατέρα του εστάλη στη Μονή Αγίου Αθανασίου των Φιλίων της Επαρχίας Καλαβρύτων, όπου εκάρη μοναχός. Αργότερα μετέβη στην Κωνσταντινούπολη, όπου φοίτησε στη Μεγάλη του Γένους Σχολή, διακρινόμενος από τότε για την μόρφωσή του.
Για την ποικιλία των γνώσεών του και το αυστηρό του ήθος δεν άργησε να γίνει γνωστός σε ευρύ κύκλο λογίων, κληρικών και λαϊκών, ελκύσας την εύνοια και εκτίμηση του Οικουμενικού Πατριάρχου Σωφρονίου Β΄ (1774-1780). Τον Φεβρουάριο του 1777 χειροτονήθηκε από αυτόν Μητροπολίτης Λακεδαιμονίας και προσελήφθη ως μέλος της Ιεράς Συνόδου. Κατά τη διάρκεια της θητείας του, η Αρχιεπισκοπή Δημητσάνης υπήχθη στη Μητρόπολη Λακεδαιμονίας, ενώ η Πατριαρχική Εξαρχεία Ζαρνάτας προήχθη σε Επισκοπή υπαγόμενη στη Μητρόπολη Λακεδαιμονίας. Ο Αμβρόσιος Φραντζής μας πληροφορεί ότι η δράση του Γρηγόριου ήταν ενοχλητική για τους Τούρκους της περιοχής, γι' αυτό ο Πασάς Σαλλαμπάσης Ναυπλιώτης τον φυλάκισε για εννιά μήνες και, στέλνοντας τρεις φορές ταχυδρόμους στην Κωνσταντινούπολη, ζητούσε να εκδοθεί φιρμάνι για να αποκεφαλισθεί. Ωστόσο οι οθωμανικές αρχές εξαγοράσθηκαν με το ποσό των τριάντα χιλιάδων γροσίων.
Στα μέσα του 1790 ο Πασάς της Πελοποννήσου τον προσκάλεσε στην Τριπολιτσά, αλλά εκείνος κατόρθωσε να διαφύγει πριν συλληφθεί και υποστεί μαρτυρικό τέλος σαν του προκατόχου του Ανανίου Λαμπάρδη. Δια μέσου της Ύδρας κατέφυγε στην Κωνσταντινούπολη.
Το Νοέμβριο του 1791 εξελέγη διάδοχος του αποθανόντος Μητροπολίτη Βιδύνης και τον Ιούνιο του 1801 έγινε Μητροπολίτης Δέρκων (οι Δέρκοι της Ανατολικής Θράκης βρίσκονταν κοντά στην Κωνσταντινούπολη). Η εκλογή του αυτή έγινε επί Πατριάρχου Καλλίνικου Ε΄, διαδεχόμενος τον Μακάριο, ο οποίος έγινε Μητροπολίτης Εφέσου. Ως Μητροπολίτης Δέρκων, ευθύς αμέσως για τις ποικίλες γνώσεις και την πολύτιμη πείρα του, εκλήθηκε ως Συνοδικός και παρέμεινε στη θέση αυτή μέχρι τον Απρίλιο του 1821, υπό τέσσερις Πατριάρχες, τον Καλλίνικο Ε΄, τον Ιερεμία Δ΄ (1809-1813), τον Κύριλλο ΣΤ΄ (1813-1818) και τον Γρηγόριο Ε΄ (1818-1821). Εκεί αναδείχτηκε προστάτης των γραμμάτων και με προτροπή του ιδρύθηκε Ελληνική Σχολή στα Θεραπειά, κατόπιν μεσολάβησης του Δημήτριου και Αλέξανδρου Μουρούζη στην οθωμανική εξουσία.
Η προσωπικότητά του
Ο Δέρκων Γρηγοριος υπήρξε μέλος της Φιλικής Εταιρείας και είχε βαρύνοντα λόγο στις εργασίες της Συνόδου της Κωνσταντινουπόλεως. Κατόρθωσε να φέρει σε πέρας δύσκολα και δύσλυτα προβλήματα του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Η φωτισμένη σκέψη του εβάρυνε πάντοτε επί των σκέψεων και των αποφάσεων της Ιεράς Συνόδου του Πατριαρχείου. Συγκαταλέγεται μεταξύ των Ιεραρχών εκείνων, οι οποίοι επέδειξαν μεγάλο ζήλο για την ίδρυση σχολείων με σκοπό την εξύψωση του πνευματικού και μορφωτικού επιπέδου της νεολαίας. Ως πνευματικά του τέκνα αναφέρονται οι δύο Πατριάρχες Γρηγόριος ΣΤ΄ και Άνθιμος Ε΄ (1841-1842), ως και ο πολύς κατόπιν Γρηγόριος Παπαφλέσσας. Συνέβαλε πολύ στην αναδιοργάνωση της Μεγάλης του Γένους Σχολής καθώς και στην μετεγκατάστασή της από το Φανάρι στην Ξηροκρήνη. Ο Γρηγόριος μιλούσε την αλβανική, την τουρκική και την γαλλική γλώσσα. Ο Αμβρόσιος Φραντζής μας πληροφορεί πως οι Φαναριώτες τον σέβονταν αν και γνώριζαν την δυσπιστία που τους είχε λόγω της σχέσης τους με τους Τούρκους.
Άγιος
Ο Γρηγόριος Δέρκων έχει ανακηρυχθεί Άγιος από την Ορθόδοξη Εκκλησία και η μνήμη του τιμάται στις 3 Ιουνίου.
Η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος γνωστοποίησε την απόφαση της περί της αγιοκατάξεως του με την υπ’ αριθμόν 3046/15.7.2021 εγκύκλιό της.
Υποσημειώσεις
<references group="lower-greek"/>
Πηγές
Γρηγόριος Δερκων Γρηγόριος Δερκων
Ειρήνη Αλεξάνδροβνα της Ρωσίας
Η Ειρήνη Αλεξάνδροβνα της Ρωσίας (Княгиня Ирина Александровна Романова/Knyaginya Irina Aleksandrovna Romanova, 15 Ιουλίου 1895 - 26 Φεβρουαρίου 1970) ήταν κόρη του Μέγα Δούκα Αλέξανδρου Μιχαήλοβιτς της Ρωσίας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 15 Ιουλίου 1895 στο Πέτερχοφ, και ήταν το μεγαλύτερο παιδί κι η μοναχοκόρη του Μέγα Δούκα Αλέξανδρου Μιχαήλοβιτς της Ρωσίας και της Μεγάλης Δούκισσας Ξένιας Αλεξάνδροβνα της Ρωσίας.
Στις 22 Φεβρουαρίου 1914 παντρεύτηκε τον Πρίγκιπα Φέλιξ Φελίξοβιτς Γιουσούποβ στο Παλάτι Ανίτσκοβ. Μαζί απέκτησαν ένα παιδί:
Πέθανε στις 26 Φεβρουαρίου 1970 στο Παρίσι σε ηλικία 74 ετών. Είναι θαμμένη στο Ρωσικό Κοιμητήριο Σαιντ-Ζενεβιέβ-ντε-Μπουά του Παρισιού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος Ρομάνοφ Κατηγορία:Ρώσοι ευγενείς
Κατάλογος αστέρων του Κριού
Ο παρών κατάλογος αστέρων του Κριού παραθέτει τους σημαντικότερους αστέρες στον αστερισμό του Κριού κατά φθίνουσα φωτεινότητα (φαινόμενο μέγεθος), μαζί με τους προσδιορισμούς και κωδικοποιήσεις των αστρονομικών καταλόγων που διαθέτουν και τα βασικά χαρακτηριστικά τους.
! Ονομασία ! Μπάγιερ ! Φλάμστηντ ! Μεταβλητός αστέρας ! Ντρέιπερ ! Ίππαρχος ! Ορθή αναφορά ! Απόκλιση ! data-sort-type="number" | Φαινόμενο μέγεθος ! Απόλυτο μέγεθος ! Απόσταση έτη φωτός ! Φασματικός τύπος
Πηγές
* Κατηγορία:Αστέρες ανά αστερισμό
Άγιος Γεώργιος Αργολίδας
Ο  Άγιος Γεώργιος είναι χωριό της τοπικής κοινότητας Καρυάς, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Λυρκείας, του δήμου Άργους - Μυκηνών, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Αργολίδας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Άργους του νομού Αργολίδος, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου.
Γεωγραφία
Ο Άγιος Γεώργιος είναι ημιορεινός οικισμός στο δυτικό τμήμα του νομού Αργολίδας, στο διάσελο μεταξύ των κορυφών «Μπαχριάμι» (1.031 μ.) και «Ξεροβούνι» (1.370 μ.), του Αρτεμισίου. Βρίσκεται πάνω στην επαρχιακή οδό Άργους-Νεστάνης, κοντά στην Καρυά και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 480. Απέχει 34 χλμ. περίπου Δ.ΒΔ. του Ναυπλίου.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1981 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Καρυάς. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Καρυάς και προσαρτήθηκε στον δήμο Λυρκείας. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 ο οικισμός αποσπάστηκε από τον δήμο Λυρκείας και προσαρτήθηκε στον δήμο Άργους - Μυκηνών.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αργολίδας
Ιζαμπέλ Γουέρθ
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανίδες αθλήτριες της ιππασίας Κατηγορία:Ιππασία Κατηγορία:Γερμανοί αθλητές
Ναστάσια Μίροντσικ-Ιβάνοβα
Η Ναστάσια Μίροντσικ-Ιβάνοβα (λευκορωσικά: Настасся Сяргееўна Мірончык-Іванова, Σλουτσκ, Σοβιετική Ένωση, 13 Απριλίου 1989 ) είναι Λευκορωσίδα αθλήτρια του άλματος εις μήκος. Στις διακρίσεις της περιλαμβάνονται μετάλλια σε παγκόσμιο και ευρωπαϊκό επίπεδο, καθώς και αρκετοί εγχώριοι τίτλοι.
Καριέρα
Η Μίροντσικ-Ιβάνοβα γεννήθηκε το 1989 στο Σλουτσκ της Λευκορωσίας, το οποίο εκείνη την εποχή υπαγόταν στη Σοβιετική Ένωση (ΣΣΔ Λευκορωσίας). Ξεκίνησε να ασχολείται με τον αθλητισμό από την παιδική της ηλικία και το 2003 μετακόμισε από τη γενέτειρά της στο Μινσκ προκειμένου να ενταχθεί σε κρατικό αθλητικό πρόγραμμα. Πρωτοεμφανίστηκε σε διάφορες διοργανώσεις το 2004, όταν κατετάγη τέταρτη στο αγώνισμα του μήκους, στο πλαίσιο τριεθνούς μίτινγκ εφήβων-νεανίδων που διεξήχθη στο Κίεβο. Την επόμενη χρονιά συμμετείχε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Νέων του Μαρόκο, όπου κατέλαβε την όγδοη θέση.
Το 2008 διακρίθηκε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κ20 που διεξήχθη στο Μπίντγκοστς της Πολωνίας όπου κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο με άλμα στα 6,46 μέτρα, πίσω από τη Σέρβα Ιβάνα Σπάνοβιτς. Το επόμενο έτος κατέκτησε ένα ακόμη ασημένιο μετάλλιο, αυτή τη φορά στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου Κ23 με καλύτερο άλμα στα 6,76 μ, ενώ προκρίθηκε στον τελικό του ίδιου αθλήματος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου, μένοντας στην ενδέκατη θέση (ανέβηκε στη δέκατη μετά τη μεταγενέστερη τιμωρία της Τατιάνα Λεμπέντεβα για υπόθεση ντόπινγκ ). Το 2010 κατετάγη έκτη στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ανοικτού Στίβου και το 2011 κατέλαβε την ίδια θέση στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου στο Παρίσι. Την ίδια χρονιά έφτασε στον τελικό του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου της Νταεγού, όπου έχασε μια θέση στο βάθρο όταν μεγάλο άλμα της μετρήθηκε στα 6,74 μέτρα, καθώς η κοτσίδα των μαλλιών της που βρισκόταν πίσω από τον κορμό του σώματός της ακούμπησε στο σκάμμα. Ως εκ τούτου έμεινε στην τέταρτη θέση, δύο εκατοστά πίσω από την τρίτη Ινέτα Ραντεβίτσα και 8 εκ. πίσω από τη νικήτρια Μπρίτνεϊ Ριζ. Εν τέλει, το 2017 της απονεμήθηκε το χάλκινο μετάλλιο, έπειτα από ακύρωση της - αρχικά - ασημένιας νικήτριας Όλγα Κουτσαρένκο για χρήση αναβολικών.
Το 2012 η Μίροντσικ έλαβε μέρος στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου και προκρίθηκε στον τελικό, μένοντας έβδομη με καλύτερο άλμα στα 6,72 μ., ωστόσο το 2016 η συμμετοχή της ακυρώθηκε, καθώς σε επανέλεγχο βρέθηκε θετική σε χρήση απαγορευμένης ουσίας. Τα επόμενα χρόνια έφτασε μέχρι τους τελικούς αρκετών σημαντικών διοργανώσεων όπως το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2015 και το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου του 2018. Το 2019 η Μίροντσικ-Ιβάνοβα κατέκτησε τη δεύτερη θέση στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου που διεξήχθη στη Γλασκώβη με άλμα στα 6,93 μ. , το οποίο αποτελεί ατομικό της ρεκόρ στον κλειστό στίβο. Παράλληλα, την ίδια χρονιά κατετάγη πέμπτη στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ανοικτού Στίβου.
Προσωπική ζωή
Η Μίροντσικ-Ιβάνοβα είναι παντρεμένη από το 2008 και είναι μητέρα ενός παιδιού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λευκορώσοι αθλητές του στίβου Κατηγορία:Άλτες του μήκους Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012 Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Κλειστού Στίβου Κατηγορία:Ντόπινγκ στον αθλητισμό Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Isonami (αντιτορπιλικό, 1927)
Το Isonami (ιαπωνικά: 磯波) ήταν το ένατο από τα εικοσιτέσσερα αντιτορπιλικά κλάσης Fubuki που ναυπηγήθηκαν για το Ιαπωνικό Αυτοκρατορικό Ναυτικό μετά το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Όταν εντάχθηκαν σε υπηρεσία τα πλοία αυτής της κλάσης ήταν τα ισχυρότερα αντιτορπιλικά στον κόσμο. Ήταν πλοία πρώτης γραμμής σε όλη την δεκαετία του 1930 και παρέμειναν αξιόμαχα ως οπλικά συστήματα και κατά την διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Περιγραφή
Η ναυπήγηση των προηγμένων αντιτορπιλικών της κλάσης Fubuki εγκρίθηκε στα πλαίσια του ευρύτερου προγράμματος ενίσχυσης του Ιαπωνικού Ναυτικού ξεκινώντας από το οικονομικό έτος 1923· στόχος ήταν η Ιαπωνία να αποκτήσει ποιοτικό πλεονέκτημα διαθέτοντας τα πλέον σύγχρονα πολεμικά πλοία. Οι δυνατότητες των νέων αντιτορπιλικών ήταν σημαντικά ανώτερες σε σύγκριση με προγενέστερες σχεδιάσεις, σε τέτοιο βαθμό που ονομάστηκαν Αντιτορπιλικά Ειδικού Τύπου (ιαπωνικά: 特型). Το μεγάλο μέγεθος, το προωστικό σύστημα, η υψηλή ταχύτητα πλεύσης και η μεγάλη ακτίνα δράσης τους σε συνδιασμό με τον ισχυρότατο οπλισμό τους προσέδιδαν ισχύ εφάμιλλη με αυτή πολλών ελαφρών καταδρομικών τότε σε υπηρεσία με διάφορες ναυτικές δυνάμεις ανά την υφήλιο.
Η ναυπήγηση του Isonami ξεκίνησε στις 19 Οκτωβρίου 1926, η καθέλκυσή του έλαβε χώρα στις 24 Νοεμβρίου 1927 και η ένταξή του στον στόλο στις 30 Ιουνίου 1928.
Επιχειρησιακή ιστορία
Με την ολοκλήρωσή του το Isonami καθώς και τα αδελφά Uranami, Shikinami και Ayanami εντάχθηκαν στην 19η Μοίρα Αντιτορπιλικών υπό τον 2ο Στόλο του Αυτοκρατορικού Ναυτικού. Κατά τον Β΄ Σινοϊαπωνικό Πόλεμο το Isonami συμμετείχε στην κάλυψη των δυνάμεων που πραγματοποίησαν αμφίβιες αποβάσεις σε Σαγγάη και Χανγκτσόου. Από το 1940 ανέλαβε αποστολές περιπολίας και καλύψεως αποβατικών ενεργειών στη νότια Κίνα.
Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
Όταν έγινε η επίθεση στο Περλ Χάρμπορ, που σηματοδότησε την είσοδο της Ιαπωνίας στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, το Isonami ανήκε στη 19η Μοίρα Αντιτορπιλικών του 1ου Στόλου και είχε σταλεί από τη Ναυτική Περιοχή Κούρε στη Samah της νήσου Χαϊνάν. Από τις 4 Δεκεμβρίου 1941 ως τις 30 Ιανουαρίου 1942 το Isonami ήταν ένα από τα σκάφη συνοδείας των βαρέων καταδρομικών Suzuya, Kumano, Mogami και Mikuma που συμμετείχαν στις επιθετικές επιχειρήσεις ενάντια σε Μαλαισία, Μπάνγκα-Παλεμπάνγκ και τα νησιά Ανάμπας. Τους επόμενους μήνες εντάχθηκε στις ναυτικές δυνάμεις που συμμετείχαν στην εισβολή της Ιάβας, της βόρειας Σουμάτρας και των νήσων Ανταμάν. Κατά την διάρκεια των ιαπωνικών επιδρομών στον Ινδικό Ωκεανό, το Isonami ανέλαβε αποστολές περιπολίας και συνοδείας στα ανοικτά του Πορτ Μπλαιρ. Το διάστημα 13-22 Απριλίου 1942 έπλευσε μέσω Σιγκαπούρης πίσω στο Κούρε προκειμένου να πραγματοποιηθούν εργασίες συντήρησης.
Στις 4 και 5 Ιουνίου το Isonami συμμετείχε στη Ναυμαχία του Μίντγουεϊ, όντας ένα από τα σκάφη της κύριας δύναμης υπό το ναύαρχο Ισορόκου Γιαμαμότο. Κατά την επιστροφή από τη ναυμαχία συγκρούστηκε με το Uranami με συνέπεια να χρειαστεί να πλεύσει στη Γιοκοσούκα για τις αναγκαίες επισκευές, που κράτησαν μέχρι τα τέλη Ιουλίου. Το διάστημα Αυγούστου-Σεπτεμβρίου ανέλαβε εκπαιδευτικά καθήκοντα με τα αεροπλανοφόρα Jun'yō και Hiyō στη θάλασσα του Σέτο, τα οποία και συνόδευσε στις αρχές Οκτωβρίου στην ατόλη Τρουκ. Μέχρι τα μέσα Ιανουαρίου 1943 ανέλαβε απόστολές περιπολίας στα ανοικτά της Τρουκ και μετείχε επίσης σε απόστολές ενίσχυσης των ιαπωνικών στρατευμάτων στις νήσους του Σολομώντα, το περίφημο Τόκιο Εξπρές.
Την 1η Δεκεμβρίου υπέστη ζημιές εξαιτίας αεροπορικής επίθεσης των Αμερικανών στα ανοικτά της Νέας Γουινέας. Στις 18 του ίδιου μήνα διέσωσε ναυαγούς από το τορπιλισμένο καταδρομικό Tenryū.
Στις αρχές του Ιανουαρίου το Isonami επέστρεψε στο Κούρε για επισκευές. Τον Φεβρουάριο συνόδευσε νηοπομπή από το Μπούσαν στο Παλάου και στην συνέχεια στο Wewak. Στις 25 Φεβρουαρίου εντάχθηκε στη δύναμη του Νοτιοδυτικού Στόλου Περιοχής, με βάση τη Σουραμπάγια και κύρια καθήκοντα αυτά της συνοδείας νηοπομπών στις Ολλανδικές Ανατολικές Ινδίες.
Στις 9 Απριλίου 1943, ενώ συνόδευε νηοπομπή από Σουραμπάγια, τορπιλίστηκε από το αμερικανικό υποβρύχιο USS Tautog. Επτά μέλη του πληρώματος σκοτώθηκαν και εννέα ακόμα τραυματίστηκαν. Την 1η Αυγούστου 1943 το Isonami διεγράφη από τη δύναμη του στόλου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αντιτορπιλικά κλάσης Fubuki
Τζίνα Αλιμόνου
Η Τζίνα (Κωνσταντίνα) Αλιμόνου (Σπάρτη, 7 Νοεμβρίου 1972) είναι Ελληνίδα ηθοποιός και μοντέλο.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε το 1972 στη Σπάρτη και μεγάλωσε στην Αθήνα. Το 1989, σε ηλικία 17 ετών, έλαβε μέρος στον διαγωνισμό ομορφιάς Top Model of the Year, όπου κέρδισε τον πρώτο τίτλο. Στα 18 της χρόνια εγκαταστάθηκε στην Αμερική ξεκινώντας την πορεία της ως μοντέλο. Οι πόλεις στις οποίες έχει εργαστεί ως μοντέλο είναι η Νέα Υόρκη, το Μαϊάμι και, τέλος, το Παρίσι. Παράλληλα σπούδασε Ιστορία της Τέχνης στο Ecole du Louvre, ενώ παρακολούθησε μαθήματα υποκριτικής και θεάτρου. Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1998, δουλεύοντας σε μεγάλα περιοδικά μόδας.
Τηλεόραση
Το 2000, έκανε το τηλεοπτικό της ντεμπούτο κάνοντας κάποιες εμφανίσεις στις σειρές «Πες το ψέματα», «Ιδιαιτέρα για κλάματα» και «Αέρινες Σιωπές». Τη σεζόν 2000–2001 συμμετείχε στο βασικό καστ της κωμικής σειράς «Το κλειδί» σε σκηνοθεσία Πέτρου Φιλιππίδη. Ο ρόλος που την έκανε ιδιαίτερα γνωστή στο ευρύ κοινό ήταν αυτό της Ιταλίδας κρατούμενης Φραντσέσκα Σαλιέρι στην κωμική σειρά «Οι Στάβλοι της Εριέτας Ζαΐμη» τις σεζόν 2002–2004. Την περίοδο 2003–2004, πέρα από την παρουσία της στο δεύτερο κύκλο των «Στάβλων», πρωταγωνίστησε μαζί με τον Πασχάλη Τσαρούχα στη δραματική σειρά «Το παιχνίδι της συγνώμης» σε σκηνοθεσία Μανούσου Μανουσάκη. Από το 2004 μέχρι το 2006 υποδυόταν την Αγγελική Στασινού στην καθημερινή σειρά του Mega Channel «Φιλοδοξίες», συμπρωταγωνιστώντας με τον Γιάννη Βούρο. Παράλληλα με την παρουσία της στην καθημερινή σειρά, εμφανίστηκε στις σειρές «Σαν γλυκό του κουταλιού», «Le Dernier seigneur des Balkans» και «Δυο μέρες μόνο». Από το 2006 μέχρι το 2008 είχε τον ρόλο της Τζίνας Κασιμάτη στην καθημερινή σειρά «Μαρία η άσχημη» στο Mega Channel. Τη σεζόν 2007–2008 πρωταγωνίστησε μαζί με τη Ζέτα Δούκα, τον Αλέξη Γεωργούλη και τον Γιάννη Στάνκογλου στην κωμική σειρά «1 μήνας και κάτι».
Κινηματογράφος
Εμφανίστηκε για πρώτη φορά στον κινηματογράφο το 1997 με ένα μικρό ρόλο στη γαλλική παραγωγή «Nel profondo paese straniero». Το 2002 έπαιξε στην ταινία μικρού μήκους «Κάνε όρεξη». Το 2006 πρωταγωνίστησε στην κοινωνική ταινία «Ιλουστρασιόν».
Προσωπική ζωή
Το 1997 ξεκίνησε τη σχέση της με τον πολιτικό Σίμο Κεδίκογλου. Δύο χρόνια αργότερα παντρεύτηκαν αλλά λίγους μήνες μετά αποφάσισαν να χωρίσουν.
Το 2005 ξεκίνησε τη σχέση της με τον επιχειρηματία Παύλο Βαρδινογιάννη. Το καλοκαίρι του 2006 παντρεύτηκαν και μέσα στα επόμενα χρόνια απέκτησαν τέσσερα παιδιά: την Αδριάννα (γεν. 2009) και τα τρίδυμα Σταύρο, Αέλια και Αμαλία (γεν. 2013). Η οικογένεια Βαρδινογιάννη ζούσε μόνιμα στο Κονέκτικατ των ΗΠΑ μέχρι το 2017, όταν το ζευγάρι χώρισε και εκείνη επέστρεψε με τα παιδιά στην Ελλάδα. Από τον Αύγουστο του 2019 διατηρεί κανάλι στο YouTube (GoodLife by Gina), στο οποίο ασχολείται με το ευ ζην.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες μοντέλα Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες YouTubers
Άγιος Γεώργιος ο Μεθυστής Ηρακλείου
Γεωγραφία
Ο Άγιος Γεώργιος είναι πεδινό χωριό, στο βορειοανατολικό τμήμα της πρώην επαρχίας Μαλεβιζίου, στην ανατολική όχθη του μικρού ποταμού Γαζανού. Βρίσκεται πάνω στην επαρχιακή οδό Γαζίου-Καμαρίου, αμέσως νότια του Καβροχωρίου και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 80. Απέχει 11 χλμ. περίπου ΝΔ. του Ηρακλείου.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 2011 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Χερσονήσου.
Σημειώσεις
i. Παρόλο που ο οικισμός αναφέρεται στην επίσημη ιστοσελίδα της eetaa ότι αναγνωρίστηκε το 2011, υπάρχει επίσημη καταγραφή πληθυσμού στην απογραφή του 2001.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηρακλείου Κατηγορία:Δήμος Μαλεβιζίου
PMR446
PMR446 (Private Mobile Radio / Ιδιωτικό Κινητό Ραδιοδίκτυο 446 MHz) ονομάζεται τμήμα του ηλεκτρομαγνητικού φάσματος στην περιοχή εξαιρετικά υψηλής συχνότητας το οποίο διατίθεται για επικοινωνία επιχειρήσεων και προσώπων χωρίς την απαίτηση άδειας στις περισσότερες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Με το όνομα PMR446 είθισται να αποκαλούνται και οι ασύρματες συσκευές επικοινωνίας που λειτουργούν στην περιοχή αυτή.
Το PMR446 προσφέρεται για επικοινωνίες μικρής απόστασης, και χρησιμοποιείται τόσο επαγγελματικά (π.χ. σε εργοτάξια, τουριστικές επιχειρήσεις κλπ), όσο και ιδιωτικά (π.χ. σε δραστηριότητες αναψυχής, σε αθλήματα κλπ). Η εμβέλεια που παρέχει το PMR446 εξαρτάται από τα εμπόδια που μεσολαβούν μεταξύ πομπού και δέκτη, και κυμαίνεται από λίγες εκατοντάδες μέτρα σε πυκνοδομημένο περιβάλλον, μέχρι λίγα χιλιόμετρα στην ύπαιθρο. Όταν υπάρχει οπτική επαφή μεταξύ πομπού και δέκτη η εμβέλεια μπορεί να φτάσει τις λίγες δεκάδες χιλιόμετρα, ενώ η μέγιστη απόσταση στην οποία έχει επιτευχθεί επικοινωνία είναι 535,8km (μεταξύ Blyth, Northumberland στο Ηνωμένο Βασίλειο και Almere στην Ολλανδία.
Γενικά τεχνικά χαρακτηριστικά
Τα γενικά τεχνικά χαρακτηριστικά του PMR446 έχουν οριστεί σε ευρωπαϊκό επίπεδο, ωστόσο δεν έχουν υιοθετηθεί πλήρως από όλες τις χώρες-μέλη. Κατά συνέπεια σε κάθε χώρα ισχύουν ειδικοί περιορισμοί, και ο χρήστης πρέπει να αναζητά και να συμμορφώνεται με την νομοθεσία της κάθε χώρας.
Το PMR446 εκτείνεται στην ζώνη 446,0–446,2MHz και έχει 16 αναλογικά κανάλια. Η μέγιστη ισχύς εκπομπής ορίζεται σε 500mW, με διαμόρφωση συχνότητας (narrow FM - 16KF3E). Γενικά δεν απαιτείται οι κεραίες να είναι ενσωματωμένες στην συσκευή (επιτρέπονται οι αποσπώμενες κεραίες), ενώ οι συσκευές μπορεί να είναι φορητές (handheld), ή κινητές επί οχήματος (mobile).
Ψηφιακό PMR445 (dPRM446)
Το ψηφιακό PMR (FDMA) διαθέτει 32 ψηφιακά κανάλια φωνής, που βρίσκονται στην ίδια περιοχή συχνοτήτων (446,0MHz - 446,2MHz), ανάμεσα στα αναλογικά κανάλια του PMR446, και που έχουν διαχωρισμό διαύλου 6,25kHz. Χρησιμοποιείται διαμόρφωση μετατόπισης συχνότητας 4 επιπέδων, με ρυθμό μετάδοσης 3,6kbit/s. .
Ελληνική νομοθεσία
Στην Ελλάδα η διάθεση και η χρήση συσκευών PMR446 επιτράπηκε με την ΚΥΑ 4100/2002 (ΦΕΚ 328Β/2002). Για την αγορά και χρήση των συσκευών αυτών δεν απαιτείται κανενός είδους άδεια. Σύμφωνα με την απόφαση, επιτρέπεται η λειτουργία PMR446 στην περιοχή συχνοτήτων 446,000MHz - 446,100MHz, με διαχωρισμό διαύλων (καναλιών) 12,5kHz, με μέγιστη ισχύ εκπομπής 500mW και διαμόρφωση συχνότητας (narrow FM - 16KF3E). Οι συσκευές πρέπει να είναι φορητές (τύπου walkie-talkie), με μη αποσπώμενη κεραία. Με βάση τα παραπάνω, στην Ελλάδα επιτρέπεται η χρήση των πρώτων 8 αναλογικών καναλιών PMR446, όπως φαίνεται στον πίνακα:
Αναφορές
Κατηγορία:Ραδιοφωνική τεχνολογία Κατηγορία:Μικροκύματα
Λογοτεχνία Εσπεράντο
Η λογοτεχνία στη γλώσσα της εσπεράντο ξεκίνησε πριν από την πρώτη επίσημη έκδοση της γλώσσας, το 1887: ο δημιουργός της γλώσσας, Λουδοβίκος Λάζαρος Ζαμένχοφ, μετέφρασε ποίηση και πεζογραφία στην εσπεράντο, καθώς ήθελε να πειραματιστεί ως προς την πληρότητα και την εκφραστικότητα της γλώσσας. Ο Ζαμένχοφ εξέδωσε αρκετές μεταφράσεις και ένα σύντομο πρωτότυπο ποίημα ως παράρτημα του πρώτου του βιβλίου για τη γλώσσα, το οποίο είχε τίτλο Unua Libro. Άλλοι πρώιμοι ομιλητές της εσπεράντο έγραψαν ποίηση, διηγήματα και δοκίμια στη γλώσσα αυτή. Ο Henri Vallienne ήταν ο πρώτος που έγραψε μυθιστορήματα στη γλώσσα εσπεράντο. Η πρώτη γυναίκα μυθιστοριογράφος της εσπεράντο ήταν η Edith Alleyne Sinnotte. Το βιβλίο της που είχε τον τίτλο Lilio εκδόθηκε το 1918. Εκτός από πολύ λίγα ποιήματα, το μεγαλύτερο μέρος της βιβλιογραφίας από τις δύο πρώτες δεκαετίες της εσπεράντο θεωρείται πλέον ότι έχει μόνο ιστορικό ενδιαφέρον. αριστερά|μικρογραφία| Βιβλία στην εσπεράντο στο Παγκόσμιο Συνέδριο Εσπεράντο, [[Ρότερνταμ 2008]] Μεταξύ των δύο παγκόσμιων πολέμων, αρκετοί νέοι ποιητές και μυθιστοριογράφοι δημοσίευσαν τα πρώτα τους έργα, μεταξύ των οποίων και αρκετοί που αναγνωρίστηκαν ως οι πρώτοι που παρήγαγαν έργα εξαιρετικής ποιότητας στη νέα ακόμη γλώσσα, όπως οι παρακάτω: Julio Baghy, Eŭgeno Miĥalski, Kálmán Kalocsay, Heinrich Luyken και Jean Forge.
Δύο από τους πιο σύγχρονους συγγραφείς είναι ο Κλοντ Πιρόν και ο William Auld, οι οποίοι ήταν και υποψήφιοι για το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας.
Η εσπεράντο έχει γνωρίσει αρκετά μεγάλη παραγωγή υλικού σε κώδικα μπράιγ από το έργο του τυφλού Ρώσου εσπεραντιστή Βασίλι Εροσένκο, ο οποίος έγραψε και δίδαξε στην Ιαπωνία και την Κίνα το 1910 και το 1920. Επίσης, ο Χάρολντ Μπράουν έγραψε αρκετά σύγχρονα θεατρικά έργα σε εσπεράντο.
Η μεγαλύτερη υπηρεσία βιβλίων σε εσπεράντο της Παγκόσμιας Ένωσης Εσπεράντο διαθέτει περίπου 4.000 βιβλία στον κατάλογό της. Περίπου 130 πρωτότυπα μυθιστορήματα έχουν δημοσιευτεί στην εσπεράντο. Τρία μεγάλα λογοτεχνικά περιοδικά, τα Fonto, Literatura Foiro και Beletra Almanako, εκδίδονται επίσης τακτικά. Μερικά άλλα περιοδικά, όπως το Monato, επίσης δημοσιεύουν έργα μυθοπλασίας.
Ο πιο περιεκτικός οδηγός για τη λογοτεχνία της γλώσσας εσπεράντο είναι η Συνοπτική Εγκυκλοπαίδεια Πρωτότυπης Λογοτεχνίας Εσπεράντο του Geoffrey Sutton, η οποία εκδόθηκε υπό την αιγίδα της Ένωσης Συγγραφέων που μιλούν την εσπεράντο από τη Mondial.
Διακεκριμένοι συγγραφείς
Ακολουθούν μερικές από τις σημαντικότερες λογοτεχνικές μορφές που έγραψαν σε εσπεράντο:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εσπεράντο Κατηγορία:Λογοτεχνία
Χουάν Χοσέ δε Αμεσάγκα
Ο Χουάν Χοσέ δε Αμεσάγκα Λανταρόσο (Juan José de Amézaga Landaroso, 28 Ιανουαρίου 1881 – 21 Αυγούστου 1956) ήταν Ουρουγουανός πολιτικός, που διετέλεσε Πρόεδρος της Ουρουγουάης, την τετραετία 1943-1947.
Πριν την προεδρία
Ο Αμεσάγκα, που γεννήθηκε στην πρωτεύουσα της χώρας Μοντεβιδέο, υπήρξε επιφανής δικηγόρος, που δίδαξε μάλιστα νομικά σε πανεπιστήμιο για πολλά χρόνια. Επιπλέον ήταν εξέχον μέλος του Κόμματος Κολοράδο (δηλαδή του «Χρωματιστού» Κόμματος), το οποίο κυβέρνησε τη χώρα για μακρές περιόδους. Αν και πρωτευουσιάνος, εκλεγόταν βουλευτής στη μικρή πόλη Δουράσνο (1907-1915), ενώ αργότερα εγινε Υπουργός Βιομηχανίας.
Ως Πρόεδρος της Ουρουγουάης
Την 1η Μαρτίου 1943 ο Αμεσάγκα διαδέχθηκε τον Αλφρέδο Μπαλντομίρ ως ο 28ος Πρόεδρος της Ουρουγουάης. Η προεδρία του χαρακτηρίζεται από το γεγονός ότι ήταν η πρώτη πλήρως συνταγματική από την εποχή του πραξικοπήματος του Γκαβριέλ Τέρα το 1933. Ο αντιπρόεδρός του, ο Αλμπέρτο Γκουανί, είχε ήδη διακριθεί ως βετεράνος διπλωμάτης. Από την άλλη, ο παλαιός σοσιαλιστής ηγέτης Εμίλιο Φρουγκόνι στάλθηκε από τον Αμεσάγκα στη Μόσχα ως πρεσβευτής της Ουρουγουάης. Τον Φεβρουάριο του 1945 ο Αμεσάγκα κήρυξε τον πόλεμο στη Γερμανία και στην Ιαπωνία, αλλά δεν έστειλε στρατεύματα να πολεμήσουν.
Τον Αμεσάγκα διαδέχθηκε στην προεδρία την 1η Μαρτίου 1947 ο κατά 6 έτη μεγαλύτερός του Τομάς Μπερέτα, ο οποίος πέθανε 5 μήνες αργότερα. Ο Αμεσάγκα έζησε 9 χρόνια ακόμα και απεβίωσε στο Μοντεβιδέο σε ηλικία 75 ετών. Ήταν έγγαμος με τη Θέλια Αλβαρές Μούλια (Celia Álvarez Mouliá) από το 1907 και είχαν έναν γιο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόεδροι της Ουρουγουάης
Εθνικομπολσεβικισμός
250px|μικρογραφία|Η σημαία του Εθνικομπολσεβικικού κόμματος thumb|200px|Η [[σβάστικα, χαρακτηριστικό σύμβολο του Ναζισμού σε προσομοίωση με τη σημαία του Εθνικομπολσεβικισμού|εναλλ.=]] Ο Εθνικομπολσεβικισμός (ρωσικά: национал-большевизм, γνωστός και ως "NAZBOL"), είναι ιστορικό πολιτικό κίνημα που αναπτύχθηκε στις αρχές του 20ου αι. στη Δημοκρατία της Βαϊμάρης και στη Σοβιετική Ένωση, και συνδυάζει στοιχεία κομμουνισμού (όπως η πάλη των τάξεων, και η κρατικοποίηση των μέσων παραγωγής) με εθνικιστικές, ακόμα και σωβινιστικές θεωρίες.
Το κίνημα του Εθνικομπολσεβικισμού γνώρισε νέα ώθηση μετά την ίδρυση στη Ρωσία το 1993 του (απαγορευμένου σήμερα) Εθνικού Μπολσεβικικού Κόμματος.
Οι Αλεξάντρ Ντούγκιν και Έντουαρντ Λιμόνοφ θεωρούνται οι πιο γνωστοί εκφραστές του κινήματος αυτού σήμερα.
.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτικές ιδεολογίες
Μάτι Κας
Ο Μάθιου «Μάτι» Στιούαρτ Κας (αγγλικά: Matthew "Matty" Stuart Cash) (γενν. στις 7 Αυγούστου 1997) είναι Πολωνός-Άγγλος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως δεξιός πλάγιος αμυντικός για την Άστον Βίλα.
Ο Κας ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στη Γουίκομπ Γουόντερερς Φ.Κ. και αργότερα στην Αγγλική Εθνική Ποδοσφαιρική Ακαδημία, πριν υπογράψει το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο με τη Νότιγχαμ Φόρεστ και καθιερωθεί ως δεξιός πλάγιος αμυντικός. Υπέγραψε στην Άστον Βίλα τον Σεπτέμβριο του 2020.
Παρόλο που ο Κας γεννήθηκε στην Αγγλία, η μητέρα του είναι Πολωνή και τον Οκτώβριο του 2021 έλαβε το πολωνικό διαβατήριό του, δίνοντάς του το δικαίωμα να παίξει στην Εθνική Πολωνίας. Έκανε το ντεμπούτο του τον επόμενο μήνα.
Νότιγχαμ Φόρεστ
Ο Κας επέστρεψε από τον τραυματισμό του στις 25 Νοεμβρίου ως αλλαγή στο 79ο λεπτό σε μια ήττα με 5-2 εναντίον της Μπάρνσλεϊ ΦΚ. Τρεις ημέρες αργότερα, συνδέθηκε με μεταγραφή 5.000.000 λιρών στους γίγαντες της Πρέμιερ Λιγκ, Τσέλσι ΦΚ, αν και ο ιδιοκτήτης της Φόρεστ, Φαουάζ Αλ-Χασαουί, ανακοίνωσε στη συνέχεια στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης πως ο μέσος δε θα πουληθεί στη μεταγραφική περίοδο του Ιανουαρίου. Στις 4 Ιανουαρίου 2017, ο Κας ήταν το θέμα μεταγραφής στην ΡΜ Λειψία της Μπούντεσλιγκα έναντι 6.000.000 λιρών. Έχοντας παραμείνει στη Φόρεστ μετά το κλείσιμο της μεταγραφικής περιόδου του Ιανουαρίου, ο Κας υπέγραψε νέο συμβόλαιο στις 3 Μαρτίου 2017 για να παρατείνει το τρέχον συμβόλαιό του με τον σύλλογο μέχρι το 2021.
Ο Κας σημείωσε το εναρκτήριο γκολ για τη Νότιγχαμ Φόρεστ τη σεζόν 2019–20, σε μια ήττα με 2–1 εναντίον της Γουέστ Μπρόμιτς Άλμπιον. Κατά τη διάρκεια της σεζόν, ο προπονητής της ομάδας, Σαμπρί Λαμουσί, άρχισε να χρησιμοποιεί τον Κας ως δεξιό πλάγιο αμυντικό, ύστερα από τραυματισμούς παικτών. Καθιερώθηκε ως βασικός σε αυτή τη θέση και οι εντυπωσιακές του εμφανίσεις οδήγησαν τους υπεύθυνους της Εθνική Πολωνίας να παρακολουθούν την πρόοδό του πριν από μια πιθανή κλήση. Υπέγραψε επέκταση συμβολαίου 3,5 ετών με τη Φόρεστ τον Νοέμβριο του 2019.
Τον Ιανουάριο του 2020, αρκετοί σύλλογοι, όπως η Μίλαν, η Έβερτον και η Γουέστ Χαμ, ενδιαφέρθηκαν να υπογράψουν τον Κας. Ωστόσο, ο Κας είπε ότι επιθυμούσε να μείνει στη Φόρεστ μέχρι το τέλος της σεζόν με την ελπίδα ότι θα μπορούσε να βοηθήσει την ομάδα να εξασφαλίσει την άνοδο στην Πρέμιερ Λιγκ. Ανέφερε τον Τζακ Γκρίλις της Aston Villa ως επιρροή πίσω από αυτή την απόφαση.
Στις 12 Αυγούστου 2020, ο Κας ανακηρύχθηκε Παίκτης της Σεζόν από τους υποστηρικτές του συλλόγου.
Άστον Βίλα
μικρογραφία|301x301εσ| Ο Κας με την Άστον Βίλα το 2021 Στις 3 Σεπτεμβρίου 2020, η Άστον Βίλα ανακοίνωσε την υπογραφή του Κας σε πενταετές συμβόλαιο για 14 εκατομμύρια λίρες, που μπορεί να φτάσει στα 16 εκατομμύρια. Έκανε το ντεμπούτο του για τον σύλλογο στις 21 Σεπτεμβρίου 2020, σε μια εντός έδρας νίκη με 1–0 εναντίον της Σέφιλντ Γιουνάιτεντ.
Στις 18 Σεπτεμβρίου 2021, ο Κας σημείωσε το πρώτο του γκολ για την Άστον Βίλα, σε μια νίκη με 3–0 επί της Έβερτον.
Εθνική ομάδα
Ο Κας είναι πολωνικής καταγωγής μέσω της μητέρας του. Τον Σεπτέμβριο του 2021, έκανε αίτηση για πολωνικό διαβατήριο. Η αίτηση του Κας για ιθαγένεια υπογράφηκε στις 26 Οκτωβρίου 2021 στο κυβερνητικό κτίριο του Βοεβοδάτου Μασοβίας στη Βαρσοβία. Την 1η Νοεμβρίου, έλαβε την πρώτη του κλήση στην Εθνική Πολωνίας για τους αγώνες των προκριματικών του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2022 εναντίον της Ανδόρας και της Ουγγαρίας. Έκανε την πρώτη του εμφάνιση σε μια εκτός έδρας νίκη με 4–1 εναντίον της Ανδόρας στις 12 Νοεμβρίου.
Προσωπική ζωή
Ο Κας είναι γιος του πρώην επαγγελματία ποδοσφαιριστή, Στιούαρτ Κας. Ο αδερφός του, Άνταμ, είναι προπονητής ποδοσφαίρου σε σχολικό επίπεδο. Ο Μάτι μεγάλωσε στο Άιβερ και εργαζόταν σε ένα υποκατάστημα του πολυκαταστήματος Daniel, πριν ενταχθεί στην ακαδημία της Νότιγχαμ Φόρεστ.
Διακρίσεις
Ατομικές
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Άγγλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Πολωνοί αγγλικής καταγωγής Κατηγορία:Άγγλοι πολωνικής καταγωγής Κατηγορία:Πολωνοί πολίτες μέσω καταγωγής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πολωνίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νότιγχαμ Φόρεστ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Αγγλία) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντάγκεναμ εντ Ρέντμπριτζ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άστον Βίλα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ
Ανανεώστε την Ευρώπη
Η Ανανεώστε την Ευρώπη (Renew Europe, RE) είναι πολιτική ομάδα του 9ου Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Αποτελεί συνέχεια της Συμμαχίας Φιλελεύθερων και Δημοκρατών, που δραστηριοποιήθηκε κατά το χρονικό διάστημα 2004-2019.
Ιστορία
Τον Μάιο του 2019, ο πρόεδρος της Συμμαχίας Φιλελευθέρων και Δημοκρατών για την Ευρώπη, Γκι Φερχόφστατ, μιλώντας σε ντιμπέιτ, ανακοίνωσε ότι μετά τις εκλογές η Κοινοβουλευτική Ομάδα θα διαλυθεί για να σχηματιστεί μια νέα Ομάδα, με τη συμμετοχή και του Γάλλου Προέδρου, Εμανουέλ Μακρόν.
Η νέα ομάδα ανακοίνωσε την υιοθέτηση του ονόματός της στις 12 Ιουνίου 2019, αφού σχημάτισε συμμαχία με την Η Δημοκρατία Μπροστά! του Μακρόν, πλέον (2023) Αναγέννηση.
Στις 19 Ιουνίου 2019, ανακοινώθηκε ότι ο Ντατσιάν Τσιόλος, πρώην πρωθυπουργός της Ρουμανίας και Επίτροπος Γεωργίας και Αγροτικής Ανάπτυξης, είχε επιλεγεί ως αρχικός πρόεδρος της ομάδας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτικές ομάδες Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
Μετανάστευση πλανητών
Δίσκοι αερίου
Οι πρωτοπλανητικοί δίσκοι αερίου γύρω από νεαρούς αστέρες παρατηρείται ότι έχουν χρόνους ζωής λίγων εκατομμυρίων ετών. Αν πλανήτες με μάζες περί τη μία μάζα Γης ή μεγαλύτερες σχηματίζονται ενόσω υπάρχει ακόμη αέριο, τότε οι πλανήτες μπορούν να ανταλλάξουν στροφορμή με το αέριο του δίσκου, έτσι ώστε οι τροχιές τους μεταβάλλονται αργά. Παρά το ότι η μετανάστευση είναι συνήθως προς τον αστέρα σε τοπικώς ισόθερμους δίσκους, μετανάστευση προς τα έξω μπορεί να συμβεί σε δίσκους που έχουν βαθμίδες εντροπίας.
Δίσκοι πλανητίσκων
Κατά την ύστερη φάση του σχηματισμού ενός πλανητικού συστήματος, πρωτοπλανήτες και πλανητίσκοι (planetesimals) αλληλεπιδρούν βαρυτικά με χαοτικό τρόπο, με αποτέλεσμα πολλοί πλανητίσκοι να εκτινάσσονται σε νέες τροχιές. Αυτό συνεπάγεται ανταλλαγή στροφορμής ανάμεσα στους πρωτοπλανήτες (τους μελλοντικούς πλανήτες) και τους πλανητίσκους, οδηγώντας σε μετανάστευση, είτε προς τα έξω, είτε προς τα μέσα. Η προς τα έξω μετανάστευση του Ποσειδώνα πιστεύεται ότι ευθύνεται για τη αιχμαλώτιση του Πλούτωνα και των άλλων πλουτίνων σε τροχιά συντονισμού 3:2 με τον Ποσειδώνα.
Μετανάστευση Τύπου I
Μικροί πλανήτες υφίστανται μετανάστευση Τύπου I, προκαλούμενη από ροπές από κύματα προερχόμενα από τις θέσεις των συντονισμών Lindblad και συντονισμών συμπεριστροφής. Οι συντονισμοί Lindblad επάγουν σπειροειδή κύματα πυκνότητας στο περιβάλλον αέριο, εσωτερικά και εξωτερικά της τροχιάς του πλανήτη. Στις περισσότερες περιπτώσεις, το εξωτερικό σπειροειδές κύμα ασκεί μεγαλύτερη ροπή από όσο το εσωτερικό κύμα, προκαλώντας απώλεια στροφορμής του πλανήτη και άρα μετανάστευσή του προς τον αστέρα. Ο ρυθμός της μεταναστεύσεως που οφείλεται σε αυτές τις ροπές είναι ανάλογος με τη μάζα του πλανήτη και με την τοπική πυκνότητα του αερίου, και δίνει χρονικές κλίμακες μεταναστεύσεως μικρές σε σχέση με τα εκατομμύρια έτη της ζωής του αεριώδους περιαστρικού δίσκου.
Πρόσθετες ροπές συμπεριστροφής ασκούνται και από αέριο που περιφέρεται με περίοδο παρόμοια με εκείνη του πλανήτη. Σε ένα πλαίσιο αναφοράς που κινείται μαζί με τον πλανήτη, αυτό το αέριο φαίνεται να διαγράφει πεταλοειδείς τροχιές, αντιστρέφοντας την κίνησή του όταν πλησιάζει τον πλανήτη από εμπρός ή από πίσω. Το αέριο που αντιστρέφει την κίνησή του εμπρός από τον πλανήτη προέρχεται από μεγαλύτερους μεγάλους ημιάξονες τροχιάς και για τον λόγο αυτό μάλλον είναι ψυχρότερο και πυκνότερο από το αέριο που αντιστρέφει την κίνησή του πίσω από τον πλανήτη. Αυτό μπορεί να δημιουργήσει μια περιοχή μεγαλύτερης πυκνότητας εμπρός από τον πλανήτη και μικρότερης πυκνότητας πίσω από αυτόν, οπότε προκαλείται αύξηση της τροχιακής στροφορμής του πλανήτη Η πλανητική μάζα για την οποία η μετανάστευση μπορεί να είναι Τύπου I εξαρτάται από το ύψος της βαθμίδας της πιέσεως του τοπικού αερίου και λιγότερο από το κινηματικό ιξώδες του αερίου. Σε θερμούς και υψηλού ιξώδους δίσκους, η μετανάστευση Τύπου I μπορεί να αφορά πλανήτες μεγαλύτερης μάζας. Σε τοπικά ισοθερμικούς δίσκους και μακριά από απότομες βαθμίδες πυκνότητας και θερμοκρασίας, οι ροπές συμπεριστροφής είναι ασθενέστερες από τις ροπές Lindblad. Περιοχές μεταναστεύσεως προς τα έξω μπορεί να υπάρχουν για κάποια διαστήματα πλανητικής μάζας και συνθηκών του δίσκου, τόσο σε ισοθερμικούς, όσο και σε μη ισοθερμικούς δίσκους. Οι θέσεις αυτών των περιοχών μπορεί να αλλάζουν κατά τη διάρκεια της εξελίξεως του δίσκου και στην περίπτωση της τοπικής ισοθερμικότητας περιορίζονται σε περιοχές με μεγάλες ακτινικές βαθμίδες πυκνότητας και/ή θερμοκρασίας σε πολλές κλίμακες πιέσεων. Η μετανάστευση Τύπου I σε έναν τοπικώς ισόθερμο δίσκο αποδείχθηκε συμβατή με τον σχηματισμό και με την μακροπρόθεσμη εξέλιξη μερικών από τους παρατηρηθέντες από την αποστολή Kepler εξωηλιακούς πλανήτες. Η ταχεία προσαύξηση του πλανήτη με στερεό υλικό μπορεί επίσης να προκαλέσει μία «ροπή θερμάνσεως», που αυξάνει τη στροφορμή του πλανήτη.