cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Επτά Θάλασσες
Ανατολικές Ινδίες
Στην εποχή της Αποικιοκρατίας η 'Διαδρομή του Τσαγιού' με το Clipper Ship από την Κίνα στην Αγγλία, ήταν η μεγαλύτερη εμπορική διαδρομή στον κόσμο. Μετέφερε τους ναυτικούς, δια μέσου των επτά θαλασσών, πλησίον των Ολλανδικών Ανατολικών Ινδιών: τη Θάλασσα Μπάντα (Banda Sea), τη Θάλασσα Κελέβης (Celebes Sea), τη Θάλασσα Φλόρες (Flores Sea), τη Θάλασσα της Ιάβας (Java Sea), τη Θάλασσα της Νότιας Κίνας, τη Θάλασσα Σούλου (Sulu Sea) και τη Θάλασσα του Τιμόρ (Timor Sea). Οι Επτά Θάλασσες αναφέρονταν σε αυτές τις θάλασσες και εάν κάποιος είχε πλεύσει τις Επτά Θάλασσες, σήμαινε ότι είχε πλεύσει προς / και επιστρέψει από την άλλη πλευρά του κόσμου.
Νεώτερη
thumb|left|250px|Ο Νότιος (ή Ανταρκτικός) Ωκεανός. Πριν από τη σύγχρονη αναγνώριση, ο όρος «Επτά Θάλασσες», είχε χρησιμοποιηθεί για να αναφερθεί στα επτά από τα μεγαλύτερα σώματα νερού στον κόσμο: • 3
Lewis Pugh
Το 2014, ο Βρετανός κολυμβητής αντοχής Lewis Pugh, ανέλαβε την πρώτη μεγάλης απόστασης κολύμβηση στις Επτά Θάλασσες. Οι κολυμβήσεις του, πραγματοποιήθηκαν στη: • 2
Σημειώσεις
<references group="Σημ." /> <references group="Παρ. Σημ." />
Υποσημειώσεις
<references responsive="0" group="Υποσημ." />
Παραπομπές
Κατηγορία:Ωκεανοί Κατηγορία:Ναυτική ορολογία
64
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 64 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Κάμπος Αιτωλοακαρνανίας
Με την ονομασία Κάμπος υπάρχουν τρεις οικισμοί στην Αιτωλοακαρνανία:
Σημείωση
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
65
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 65 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Ιδιότητες της ύλης
Στη φύση τα σωματίδια κάθε χημικής ουσίας σχηματίζουν ένα μοναδικό συνδυασμό. Αυτό έχει ως συνέπεια να είναι αδύνατο να βρεθούν δύο ή περισσότερες πανομοιότυπες ουσίες. Έτσι ένα στερεό μπορεί να είναι σκληρό ή μαλακό ή ένα υγρό να είναι κολλώδες ή και λεπτόρρευστο. Ορισμένα ακόμη υλικά παρουσιάζονται πιο ελαστικά από άλλα. Αυτού του είδους τα χαρακτηριστικά λέγονται φυσικές ιδιότητες της ύλης.
Σημαντικότερες φυσικές ιδιότητες της ύλης είναι:
Κατηγορία:Κατάσταση της ύλης *
Συνθήκη της Αθήνας
Ο όρος Συνθήκη της Αθήνας μπορεί να αναφέρεται σε:
Ούλρικ Χριστιανός Γκύλντενλιβε (1678-1719)
Ο Ούλρικ-Χριστιανός Γκύλντενλιβε ο νεότερος, δανικά Ulrik-Christian Gyldenløve (1678 - Δεκέμβριος 1719) από τον Οίκο του Όλντενμπουρκ ήταν κόμης του Σάμσι (Samsø) και κυβερνήτης τη Ισλανδίας.
Βιογραφία
Ήταν ο δεύτερος νόθος γιος του Χριστιανού Ε΄ της Δανίας και της ερωμένης του Σοφίας-Αμαλίας Μοτ. Στην Σοφία-Αμαλία και στους απογόνους της δόθηκε ο τίτλος του κόμη (κόμισσας) του Ντάννεσκιολτ-Σάμσι. Ο πατέρας του τού έδωσε το όνομα του θείου του Ούλρικ-Χριστιανού του πρεσβύτερου, στρατηγού που έπεσε μαχόμενος τους Σουηδούς.
Ήταν 6 ετών, όταν ο πατέρας του τον όρισε κυβερνήτη της Ισλανδίας. Διετέλεσε σε αυτή τη θέση ως το τέλος της ζωής του, αν και δεν μετέβη ποτέ εκεί. Αν και ο ετεροθαλής αδελφός του Φρειδερίκος Δ΄ δυσπιστούσε προς τους ευγενείς, τον διόρισε αντιναύαρχο του Δανικού στόλου το 1697. Τελικά έγινε αρχηγός του Στόλου και ίδρυσε τη Β. Ναυτική Ακαδημία της Δανίας.
Με το ξεκίνημα του Μεγάλου Βορείου Πολέμου (1700-21) ο Ούλρικ-Χρίστιαν με το Στόλο του ήταν σε ετοιμότητα, αλλά δεν χρειάστηκε. O στόλος των Σουηδών, Βρετανών και Ολλανδών είχε 61 πλοία και υπερείχε κατά πολύ του στόλου των 21 πλοίων της Δανίας. Έτσι η Δανία δεν μπόρεσε να αποτρέψει την αποβίβαση των Σουηδικών στρατευμάτων και τον βομβαρδισμό της Κοπεγχάγης, πράγμα που έκανε τη Δανία να παύσει νωρίς τη συμμετοχή της στον Πόλεμο.
Το 1709 ο πόλεμος αναβίωσε, αλλά ο Ούλρικ-Χρίστιαν ήταν πιο οργανωμένος. Η Δανία πολιορκούσε το Στράλσουντ στο Μεκλεμβούργο, πόλη που κατείχαν οι Σουηδοί. Ο Ούλρικ-Χρίστιαν με τα πλοία του βομβάρδιζε τα Σουηδικά πλοία, που πήγαιναν να αποβιβάσουν στρατιώτες και να ανακουφίσουν την πολιορκία: έκαψε 80 από αυτά. Η πόλη τελικά έπεσε και ο Κάρολος ΙΒ΄ της Σουηδίας επέστρεψε στη Σουηδία. Ήταν μία αξιοσημείωτη νίκη.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Όλντενμπουργκ Κατηγορία:Ιστορία της Ισλανδίας
Σέου δ' Ουρζέλ
Η Λα Σέου δ' Ουρζέλ (La Seu d'Urgell στα καταλανικά, La Seo de Urgel στα ισπανικά) είναι μία κωμόπολη της Καταλονίας στην επαρχία της Λιέιδα. Εντάσσεται στην ευρύτερη περιοχή της πυρηναϊκής Καταλονίας και είναι η μεγαλύτερη ισπανική πόλη κοντά στην Ανδόρρα. Ιστορικά αποτέλεσε σημαντική πόλη της Κομητείας του Ουρζέλ.
Ιστορία
Το όνομα της πόλης σημαίνει «ο Καθεδρικός του Ουρζέλ» και αναφέρεται στην ομώνυμη εκκλησιαστική επισκοπή που έχε τη θέση της στην πόλη. Το όνομα Ουρζέλ έχει μάλλον προ-ρωμαϊκή προέλευση και σχετίζεται με την παρουσία νερού. Ο ρωμαϊκός οικισμός της Orgellia είχε κτιστεί πάνω από την προ-ρωμαϊκό οικισμό του Arse-durgui (πρωτεύουσα μάλλον των ιβήρων Κερετανών), που βρισκόταν στον σημερινό λόφο της Καστελσιουτάτ. Ο εκχριστιανισμός της πόλης και της περιοχής μάλλον έλαβε χώρα μεταξύ του 516 και 527.
Κατά τον 8ο αιώνα, η πόλη καταστράφηκε από τους Μαυριτανούς και εισήλθε σε παρακμή όταν ο επίσκοπος του Ουρζέλ, Φέλιξ, υιοθέτησε την χριστιανική αίρεση του υιοθετισμού. Τότε χτίστηκε ο πρώτος καθεδρικός της Αγίας Μαρίας, που αποτέλεσε το κέντρο της νέας πόλης (και που ταυτίζεται και με την σύγχρονη), σε αντίθεση με την παλιά, που έμεινε μόνο ως φρούριο και κατοικία των μετέπειτα κόμητων του Ουρζέλ, μέχρι την κατάκτηση του Αγραμούν και του Μπαλαγέ.
Η συνεχώς αυξανόμενη περιουσία της επισκοπής του Ουρζέλ, βοηθημένη από την κατάκτηση του κάτω Ουρζέλ (σήμερα κομητεία του Ουρζέλ), που έφτασε στο αποκορύφωμά της με τον επίσκοπο και μετέπειτα άγιο της καθολικής εκκλησίας, Ερμενγκόλ έντυσε την πόλη με έναν νέο καθεδρικό και νέα έργα πολεοδομίας που περιελάμβαναν κυρίως ένα σύστημα γεφυρών πάνω στον ποταμό Σέγρε.
Στη συνέχεια, το 1195, έζησε μια πολιορκία από τον κόμη της Φουά, που ανάγκασε τους περίπου χίλιους κατοίκους της και την τοπική εκκλησία να του αποτίνει φόρο υποτέλειας. Σταδιακά ωστόσο η νέα πόλη του Ουρζέλ αύξησε τον πληθυσμό της, περιτειχίστηκε και μεταμορφώθηκε σε κέντρο της ευρύτερης περιοχής. Η παραγωγή σιταριού, η άνοδος των τεχνικών επαγγελμάτων και η εβδομαδιαία αγορά συνέβαλαν σε αυτό. Η διαμάχη των επισκόπων με τους κόμητες της Φουά ολοκληρώθηκε το 1278 με την απόδοση δικαιωμάτων συγκυριαρχίας πάνω στην πόλη. Ακολούθησε η μεγάλη επιδημία πανώλης στα μέσα του 14ου αιώνα και διάφοροι πόλεμοι οι οποίοι δεν άφησαν αδιάφορη την πόλη. Στον Πόλεμο της Ισπανικής διαδοχής ένας από τους γνωστότερους υποστηρικτές του αρχιδούκα Καρόλου υπήρξε ο κληρικός από την Λα Σέου, Πάου Κλάρις ενώ κατά τον Πόλεμο της Τετραπλής Συμμαχίας εναντίον του βασιλιά Φιλίππου Ε' της Ισπανίας η Λα Σέου πολιορκήθηκε και τελικά έπεσε στα χέρια των Γάλλων. Επίσης, κατά την διάρκεια της Φιλελεύθερης Τριετίας της Ισπανίας (1820-1823) η πόλη έπεσε στα χέρια των Απολυταρχικών, σε μια προσπάθειά τους να αντισταθμίσουν την εξουσία των Φιλελεύθερων στην χώρα. Αντίστοιχα συντηρητικόστροφη ήταν και η σταθερή συμμετοχή της πόλης στους Καρλικούς Πολέμους, κατά τους οποίους παρέμεινε πλειοψηφικά φιλικά προσκείμενη στους καρλικούς υποψηφίους.
Στις αρχές του 20ού αιώνα η Λα Σέου δ' Ουρζέλ άλλαξε κατεύθυνση όσον αφορά τις οικονομικές δραστηριότητες των κατοίκων της, με την κτηνοτροφία να κερδίζει έδαφος μπροστά στην αδύναμη πλέον γεωργία, που είχε κτυπηθεί από την φυλλοξήρα. Τότε κατασκευάστηκε και ο δρόμος προς την Ανδόρρα και την Σερδάνια και ξεκίνησαν τα πρώτα έργα σύγχρονης πολεοδομικής παρέμβασης στην πόλη. Μετά τον Εμφύλιο Πόλεμο, η Σέου δ' Ουρζέλ επανέκαμψε σε συνδυασμό με την εμπορική ακμή της γειτονικής της Ανδόρρας. Στην δεκαετία του 1980 επιτελέστηκε η καναλικοποίηση του Σέγρε και η δημιουργία του Πάρκου του Σέγρε, με αφορμή τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Βαρκελώνης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Καταλονίας
Μαργαρίτα (όνομα)
Η Μαργαρίτα είναι γυναικείο όνομα. Προέρχεται από το ελληνικό επίθετο "μαργαρίτης", προερχόμενο από την αρχαία περσική λέξη για το μαργαριτάρι (την μαργκαρίτα -για σύγκριση το μαργαριτάρι στα σύγχρονα περσικά λέγεται μορβαρίντ). Από την ελληνική μορφή έχει περάσει σε πολλές γλώσσες του κόσμου.
Η περσική λέξη είναι ομόρριζη με την Σανσκριτική λέξη μαντζαρί (मञ्जरी = "μαργαριτάρι" ή "σύμπλεγμα ανθών").
Από το όνομα έχουν βγει πολλά υποκοριστικά σε πολλές διαφορετικές γλώσσες. Σε αυτά περιλαμβάνονται τα Ρίτα, Μάγκι, Μέριαντ, Μαντζ, Μαργκαρέτε, Μάργκε, Μάρτζι, Μεγκ, Μέγκαν, Άουρι, Γκρέτχεν, Γκρέτα, Γκρέτε,κ.ά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γυναικεία ελληνικά ονόματα
Δήμος Πετριτσίου
Ο δήμος Πετριτσίου ήταν δήμος του νομού Σερρών που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Σιντικής. Βρισκόταν στο βόρειο τμήμα του νομού. Ο δήμος αποτελούταν από 6 δημοτικά διαμερίσματα και είχε συνολικό πληθυσμό 5.877 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν το Νέον Πετρίτσι.
Διαίρεση
Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς.
Δήμαρχοι
Την τελευταία τετραετία λειτουργία του δήμου, δήμαρχος διετέλεσε ο Βαγγέλης Παπάζογλου
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Π
Синтика (дем)
Μητροπολίτης Ειρηναίος Γαλανάκης
Ο  Ειρηναίος (κατά κόσμον Μιχαήλ Γαλανάκης, 1911-2013) ήταν Ορθόδοξος κληρικός, Μητροπολίτης Κισάμου και Σελίνου και Μητροπολίτης Γερμανίας.
Η ζωή του
Γεννήθηκε το 1911 στο Νεροχώρι Αποκορώνου Χανίων. Σπούδασε στο Ιεροδιδασκαλείο Κρήτης και στην Θεολογική Σχολή Αθηνών του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου, από την οποία αποφοίτησε το 1937. Πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στη Θεολογία και την Κοινωνιολογία στη Γαλλία, στα Πανεπιστήμια της Λιλ και του Παρισιού.
Εργάστηκε ως Καθηγητής Θεολογίας σε σχολεία του Νομού Χανίων την περίοδο 1938 - 1945. Εκάρη Μοναχός στην Ιερά Πατριαρχική και Σταυροπηγιακή Μονή Αγίας Τριάδος Τζαγκαρόλων υπό του Επισκοπου Κυδωνίας και Αποκορώνου Αγαθαγγέλου. Το 1946 χειροτονήθηκε Διάκονος και κατόπιν Πρεσβύτερος υπό του Επισκοπου Κυδωνίας και Αποκορώνου Αγαθαγγέλου και του δόθηκε το οφίκιο του Αρχιμανδρίτου. Χρημάτισε Υποδιευθυντής της Εκκλησιαστικής Σχολής Κρήτης και επίσης προσέφερε τις υπηρεσίες του ως εφημέριος και Ιεροκήρυκας της Μητροπόλεως Κυδωνίας και Αποκορώνου. Το Δεκέμβριο του 1957 η Ιερά Επαρχιακή Σύνοδος της Εκκλησίας Κρήτης τον εξέλεξε δια κλήρου επίσκοπο της Ιεράς Επισκοπής Κισάμου και Σελίνου και χειροτονήθηκε στις 22 Δεκεμβρίου 1957. Στις 25 Σεπτεμβρίου 1962 με την ανύψωση των Επισκοπών της Εκκλησίας Κρήτης σε Μητροπόλεις προήχθη σε Μητροπολίτη. Χρημάτισε δύο φορές Τοποτηρητής της Ιεράς Μητροπόλεως Κυδωνίας και Αποκορώνου.
Στις 16 Δεκεμβρίου 1971 εξελέγη από την Αγία και Ιερά Σύνοδο του Οικουμενικού Πατριαρχείου, Μητροπολίτης της Ιεράς Μητροπόλεως Γερμανίας. Επί αρχιερατείας του αναγνωρίσθηκε η Ορθόδοξη Μητρόπολη Γερμανίας ως τρίτη επίσημη εκκλησία στη χώρα, οικοδομήθηκε ο Ιερός Μητροπολιτικός Ναός της Αγίας Τριάδος και το Μητροπολιτικό μέγαρο στη Βόννη, αλλά και πολλοί άλλοι Ιεροί Ναοί σε άλλα μεγάλα κέντρα της Γερμανίας. Συνήθιζε να ομιλεί κάθε Σάββατο από το γερμανικό ραδιόφωνο στους εκεί Έλληνες και άρχισε να εκδίδει το μηνιαίο περιοδικό μέ τίτλο «Ορθόδοξος Μετανάστης». Παραιτήθηκε το έτος 1980. Στις 26 Ιανουαρίου 1981 ο Μητροπολίτης Ειρηναίος τη φροντίδι και επιμονή Κλήρου και Λαού των Επαρχιών Κισάμου και Σελίνου επανήλθε εκ νέου στη Μητρόπολη Κισάμου και Σελίνου. Στις 24 Αυγούστου 2005 υπέβαλε την παραίτησή του για λόγους υγείας στην Ιερά Επαρχιακή Σύνοδο της Εκκλησίας Κρήτης η οποία και έγινε αποδεκτή.
Επί αρχιερατείας του οραματίστηκε και ίδρυσε την Ορθόδοξο Ακαδημία Κρήτης. Επί των ημερών του, με τη συνεργασία και άλλων κοινωνικών παραγόντων δημιουργήθηκε η μεγάλη ναυτιλιακή εταιρεία ΑΝΕΚ (Ανώνυμη Ναυτιλιακή Εταιρεία Κρήτης), η ΕΤΑΝΑΠ (Εταιρεία Αναπτύξεως Αποκορώνου), η Εταιρεία Αναπτύξεως Σελίνου, η ΑΝΕΝ (Ανώνυμη Ναυτιλιακή Εταιρεία Νότου). Ήταν ισόβιος Πρόεδρος του «Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών και Μελετών Ελευθέριος Βενιζέλος» και είχε τιμηθεί με το ανώτατο παράσημο της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας.
Σε ειδική τελετή τον Αύγουστο του 2007 το κτίριο του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών και Μελετών Ελευθέριος Βενιζέλος ονομάστηκε «Μέγαρο Μητροπολίτης Ειρηναίος Γαλανάκης» προς τιμήν του ανθρώπου που οραματίστηκε τη δημιουργία του Ιδρύματος.
thumb|right|270x270px|Άμφια του Ειρηναίου Γαλανάκη που εκτίθενται σε χώρο εντός της Μονής Αγίας Τριάδας στην Κρήτη Το έτος 2008 ιδρύθηκε Σωματείο με την επωνυμία «Ένωση προβολής του έργου του από Κισάμου και Σελίνου Μητροπολίτη Ειρηναίου». Τον Οκτώβριο του 2009 στις κτιριακές εγκαταστάσεις της Ιεράς Μητροπόλεως Κισάμου και Σελίνου στεγάζεται το μουσείο «Ειρηναίος Γαλανάκης», τα εγκαίνια του οποίου τέλεσε ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος στις 6 Οκτωβρίου 2009.
Απεβίωσε την Μεγάλη Τρίτη 30 Απριλίου 2013 σε ηλικία 102 ετών, και ετάφη στον αύλειο χώρο του Ιερού Μητροπολιτικού Ναού Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Καστελλίου.
Τιμές μετά θάνατον
Το Διοικητικό συμβούλιο του Αννουσάκειου Κέντρου Αποθεραπείας Αποκατάστασης 'Ο Άγιος Σπυρίδων' αποφάσισε ομόφωνα να στήσει την προτομή του μακαριστού Μητροπολίτου στον προαύλειο χώρο του Ιδρύματος, τα αποκαλυπτήρια πραγματοποιήθηκαν στις 12 Αυγούστου 2013 παρουσία της Α.Θ.Μ. του Πάπα και Πατριάρχη Αλεξανδρείας και Πάσης Αφρικής Θεοδωρου Β.
Το Κοινωφελές Ίδρυμα Αγία Σοφία, ο Σύλλογος Καταγομένων από την πρώην Κοινότητα Παϊδοχωρίου «Η Παναγία», ο Πολιτιστικός Σύλλογος Παϊδοχωρίου, Νεροχωρίου και Αγίων Πάντων, η Ομοσπονδία Σωματείων Αποκορώνου Αττικής και ο Δήμος Αποκορώνου αποφάσισαν να στήσουν την προτομή του μακαριστού Μητροπολίτου στην πλατεία του χωριού Νεροχωρίου Αποκορώνου απ' όπου και κατάγονταν. Τα αποκαλυπτήρια πραγματοποιήθηκαν στις 23 Αυγούστου 2014.
Στις 15 Δεκεμβρίου 2015, η Ορθόδοξος Ακαδημία Κρήτης (ΟΑΚ) διοργάνωσε Πνευματικό Μνημόσυνο σεβασμού, μνήμης και τιμής προς τον αοίδιμο Μητροπολίτη Ειρηναίο, με θέμα: «ΠΟΛΙΤΙΚΗ και ΘΡΗΣΚΕΙΑ».
Στην 1 Απριλίου 2016 η Ορθόδοξος Ακαδημία Κρήτης και η Εταιρεία Εκκλησιαστικού και Κανονικού Δικαίου διοργάνωσε Συνέδριο με θέμα: «Σχέσεις Εκκλησίας και Πολιτείας στην ελληνική επικράτεια» εις ένδειξη σεβασμού, μνήμης και τιμής προς τον Μακαριστό Μητροπολίτη Ειρηναίο. Τον Αύγουστο του 2017 το Β’ Παγκόσμιο Συνέδριο Αποκορωνιωτών αφιερώθηκε στη μνήμη του Μακαριστού Μητροπολίτου Ειρηναίου.
Στις 22 Δεκεμβρίου 2015 η Οργανωτική Επιτροπή του «1ου Μαραθώνιου Κρήτης 2016» αποφάσισε ομόφωνα όπως ο αγώνας αφιερωθεί στη μνήμη του Μακαριστού Μητροπολίτου Ειρηναίου.
Έργα
Επί της Αρχιερατείας του και μετά από ενέργειες του, ιδρύθηκαν και οικοδομήθηκαν:
Βιβλία
Συνέγραψε τα εξής βιβλία:
Συνθήκη της Αθήνας (1913)
Η Συνθήκη της Αθήνας μεταξύ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και του Βασιλείου της Ελλάδος, που υπογράφηκε στις 14 Νοεμβρίου 1913, έπαυσε επίσημα τις εχθροπραξίες μεταξύ τους, μετά τους δύο Βαλκανικούς Πολέμους και παραχώρησε τη Μακεδονία — συμπεριλαμβανομένης της σημαντικότατης πόλης της Θεσσαλονίκης — της περισσότερης Ηπείρου και πολλών νησιών του Αιγαίου στην Ελλάδα.
Ιστορικό
Στον Α΄ Βαλκανικό Πόλεμο, ο συνασπισμός της Βουλγαρίας, της Σερβίας, της Ελλάδας και του Μαυροβουνίου νίκησε την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Οι Οθωμανοί έχασαν σχεδόν όλες τις ευρωπαϊκές τους κατακτήσεις, οι οποίες μειώθηκαν σε μια μικρή έκταση γύρω από τη Θάλασσα του Μαρμαρά από τη Συνθήκη του Λονδίνου. Ωστόσο, οι Οθωμανοί κατάφεραν να ανακτήσουν την Ανατολική Θράκη κατά τη διάρκεια του Β' Βαλκανικού Πολέμου, όταν η Βουλγαρία επιτέθηκε στους πρώην συμμάχους της και ηττήθηκε από τις συνδυασμένες δυνάμεις όλων των γειτόνων της.
Οροι
Το σημαντικότερο ζήτημα που παρέμεινε ανεπίλυτο ήταν η τύχη των νησιών του Βόρειου Αιγαίου (Λέσβος, Χίος, Λήμνος, Ίμβρος και Τένεδος, τα οποία προσαρτήθηκαν από την Ελλάδα κατά τη διάρκεια του πολέμου. Το θέμα αφέθηκε στη διαιτησία των Μεγάλων Δυνάμεων, που το Φεβρουάριο του 1914 τα απένημαν, εκτός από την Ίμβρο και την Τένεδο, στην Ελλάδα. Καθώς η Οθωμανική Αυτοκρατορία αρνήθηκε να παραιτηθεί από τις αξιώσεις της, ξέσπασε μια κρίση που οδήγησε σε ναυτικό αγώνα κατά τη διάρκεια του 1913 – 1914 και προετοιμάστηκαν για μια ανανεωμένη σύγκρουση και από τις δύο πλευρές. Η κατάσταση εκτονώθηκε μόνο από την έξαρση του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Συνέπειες
Μετά την ήττα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η Ελλάδα κέρδισε για κάποιο χρονικό διάστημα την Ανατολική Θράκη, μέχρι τη γραμμή Çatalca, καθώς και τις Ίμβρο και Τένεδο και μια ζώνη στην Ανατολία, γύρω από τη Σμύρνη (Συνθήκη των Σεβρών), αλλά αναγκάστηκε να τις παραχωρήσει στη Δημοκρατία της Τουρκίας στη Συνθήκη της Λωζάνης.
Παραπομπές και σημειώσεις
Κατηγορία:Βαλκανικοί Πόλεμοι Κατηγορία:Συνθήκες της Ελλάδας Κατηγορία:Συνθήκες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Pages with unreviewed translations
Αριστοτέλης (κρατήρας)
Ο Αριστοτέλης (αγγλικά: Aristoteles) είναι ένας μεγάλος κρατήρας στη Σελήνη. Η διάμετρός του είναι 87 χιλιόμετρα. Βρίσκεται στο βόρειο ημισφαίριο και στην ορατή από τη Γη πλευρά της Σελήνης, σε σεληνογραφικές συντεταγμένες 50,2° βόρειο πλάτος και 17,4° ανατολικό μήκος. Πήρε το όνομά του προς τιμή του μεγάλου Έλληνα φιλοσόφου Αριστοτέλη.
Χαρακτηριστικά
Ο κρατήρας Αριστοτέλης έχει βάθος 3.300 μέτρα. Το τοίχωμά του είναι ελαφρώς παραμορφωμένο: προσεγγίζει ένα στρογγυλευμένο εξάγωνο. Το εσωτερικό μέρος του τοιχώματος είναι ευρύ και έχει πολλές αναβαθμίδες, ενώ από το εξωτερικό απλώνεται μία γενικώς ακτινωτή δομή λοφοσειρών, η οποία εκτείνεται στην περιοχή όπου έπεσαν τα υλικά που εκτοξεύθηκαν κατά την πρόσκρουση που δημιούργησε τον κρατήρα. Ο πυθμένας του Αριστοτέλη παρουσιάζει ανάγλυφο και είναι καλυμμένος με χαμηλές λοφοσειρές. Ο Αριστοτέλης διαθέτει μικρές κεντρικές πυραμιδοειδείς κορυφές, αλλά βρίσκονται νότια του ακριβούς κέντρου. Ο πυθμένας εμφανίζεται σαν να έχει καλυφθεί με ένα στρώμα υλικού που έθαψε τμήμα αυτών των εξαρμάτων.
Δευτερεύοντες κρατήρες
Ο Αριστοτέλης περιβάλλεται από μερικούς μικρότερους κρατήρες, πολλοί από τους οποίους δημιουργήθηκαν μάλλον από την ίδια πρόσκρουση. Καθώς συνηθίζεται, αυτοί οι κρατήρες-δορυφόροι ονομάζονται με το όνομα του κύριου κρατήρα ακολουθούμενο από ένα κεφαλαίο γράμμα του λατινικού αλφαβήτου. Υπάρχουν έτσι οι κρατήρες:
Πηγές
Αριστοτελης
66
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 66 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Αργινούσες
Στην κλασική αρχαιότητα, οι Αργινούσες (Ἀργινούσαι, επίσης Ἀργινούσσαι) ήταν τρία νησιά στη χερσόνησο Ντικιλί στις ακτές της σύγχρονης Τουρκίας, γνωστή ως η τοποθεσία της ναυμαχίας των Αργινουσών. Επίσης αναφέρονται συλλογικά ως Κάνες από την πόλη της Κάνης στο μεγαλύτερο νησί. Σήμερα, δύο από τα νησιά παραμένουν ως είναι, ενώ το τρίτο και μεγαλύτερο έχει συνδεθεί με την ηπειρωτική χώρα ως ακρωτήρι, κοντά στο σύγχρονο χωριό Μπαντεμλί   :
Στην Αργένουσσα βρισκόταν η αρχαία πόλη Κάνη.
Τα ονόματα Αργινούσες και Αργέννουσα προέρχονται από το αρχαιοελληνικό ἀργινόεις, ἀργεννόεις, που σημαίνει "αυτός που λάμπει φωτεινά".
Παραπομπές
Κατηγορία:Νησιά της Τουρκίας
Πατρική Νάξου
Η Πατρική ήταν ο μικρότερος οικισμός της Νάξου.
Βρίσκεται κοντά και ανατολικά της μεγάλης διασταύρωσης Σταυρού Νάξου. Σήμερα ο οικισμός αυτός είναι ακατοίκητος.
Κατά τοπική παράδοση το όνομα οφείλεται στους πρώτους οικιστές της Κεραμωτής που προέρχονταν από το χωριό "Κόρωνος" και που προηγουμένως είχαν κατοικήσει εκεί.
Κατηγορία:Χωριά της Νάξου
Citroën Dyane
Το Citroën Dyane ήταν ένα αυτοκίνητο πόλης της κατηγορίας Β, που παρήχθη από τη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Citroën, από τον Ιούλιο του 1967 έως τον Ιούνιο του 1983. Βασίστηκε στο Citroën 2CV, αλλά με λίγο πιο σύγχρονη αισθητική και πληρέστερο εξοπλισμό. Κατά τη διάρκεια μιας παραγωγής που κράτησε 16 έτη, συνολικά κατασκευάστηκαν 1.444.583 αντίτυπα σειράς Dyane. Αντικαταστάθηκε από τα Citroën Visa και Citroën Axel. Το Dyane αποτέλεσε και τη βάση για ένα ελαφρύ επαγγελματικό βαν, το Citroën Acadiane.
Εξέλιξη και εμπορική τοποθέτηση
Το Dyane ήταν μια βελτιωμένη περαιτέρω εξέλιξη του Citroën 2CV και ήταν η απάντηση της εταιρείας στο ολοένα και πιο δημοφιλές Renault 4, το οποίο μετά την εισαγωγή του, το 1961, είχε επηρεάσει τις πωλήσεις του 2CV. Μάλιστα το Renault 4 είχε ενσωματώσει πολλές ιδέες που αντιγράφτηκαν κατευθείαν από τα 2CV και Citroën Traction Avant χωρίς να έχει ληφθεί σχετική άδεια, αν και σε μικρότερη κλίμακα.
Μολονότι η Citroën είχε παρουσιάσει μέσα στο ίδιο έτος το Ami 6, που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά τον Απρίλιο του 1961, σύντομα έγινε αντιληπτό ότι το μοντέλο αυτό ανήκε σε διαφορετική κατηγορία και το πρόβλημα δεν φάνηκε να αμβλύνεται. Ως αποτέλεσμα, εν έτει 1964 τα ανώτατα διοικητικά στελέχη της Citroën έδωσαν στους μηχανικούς της εταιρείας τις οδηγίες για τις προδιαγραφές του μελλοντικού ανταγωνιστή του Renault 4:
thumb|left|Το πίσω μέρος ενός Citroën Dyane 6 με την υφασμάτινη οροφή πλήρως ανοιχτή.
Για λόγους μείωσης του κόστους, το τρίτο και το τέταρτο σημείο ήταν τα πλέον κρίσιμα για το νέο μοντέλο, που τελικώς έλαβε την ονομασία Dyane. Το μειονέκτημα ήταν ότι οι εξωτερικές διαστάσεις του νέου μοντέλου ήταν προκαθορισμένες: δεδομένου ότι το σασί και το μεταξόνιο θα ήταν κοινά, το Dyane δεν θα μπορούσε να είναι μεγαλύτερο από το 2CV.
Στο παρελθόν είχε επικρατήσει μια εσφαλμένη εντύπωση στο ευρύ κοινό ότι το Dyane επρόκειτο να αντικαταστήσει το 2CV, αλλά στην πραγματικότητα κατασκευάστηκε με στόχο μια ελαφρώς υψηλότερη κατηγορία αυτοκινήτων και τοποθετήθηκε στην παλέτα των μοντέλων της Citroën μεταξύ του 2CV και του Citroën Ami. Ως αποτέλεσμα, προσέλκυσε μια διαφορετική πελατεία που αναζητούσε την ευελιξία που προσέφερε το 2CV, αλλά με πιο σύγχρονη εξωτερική αισθητική και με πληρέστερο εξοπλισμό. Από το 1955 έως το 1970, το έτος που κυκλοφόρησε το Citroën GS, η Citroën δεν είχε μοντέλο στο τμήμα της αγοράς των μεσαίων αυτοκινήτων και αναγκάστηκε να αξιοποιήσει στο έπακρο το ικανό σασί του Citroën 2CV, στο οποίο και βασίστηκαν τα όσα ενδιάμεσα μοντέλα παρουσίασε, με κυριότερα το Dyane και το Ami.
Αμάξωμα
thumb|right|Οι συμβατικοί προβολείς στα μπροστινά φτερά του Dyane, σε αντιδιαστολή με τους ξεχωριστούς από το σασί προβολείς του 2CV.
Όπως και το 2CV, το Citroën Dyane είχε αμάξωμα 2 όγκων τύπου landaulet, δηλαδή με αποσπώμενη υφασμάτινη ηλιοροφή που εκτεινόταν σε όλο το μήκος της οροφής, ίδιας διάταξης με του 2CV. Μοιραζόταν το ίδιο σασί και τους ίδιους κινητήρες με το 2CV, καθώς και την προηγμένη ανεξάρτητη και στους 4 τροχούς ανάρτησή του, ενώ είναι αξιοσημείωτο ότι το μεταξόνιο των δύο μοντέλων ήταν ακριβώς το ίδιο, στα 2.400 χιλιοστά. Ωστόσο, το Dyane είχε κάποιες αισθητικές διαφορές από το 2CV, όπως οι συμβατικοί στρογγυλοί προβολείς που ενσωματώθηκαν στα μπροστινά φτερά και σφραγίστηκαν με έναν τετράγωνο δακτύλιο από χρώμιο (σε αντίθεση με τους παλαιομοδίτικους, ξεχωριστούς από το σασί, προβολείς του 2CV), τα πιο σύγχρονης αισθητικής μπροστινά φλας και τα στάνταρ διακοσμητικά στις ζάντες, επίσης από χρώμιο.
Μεταγενέστερες βελτιώσεις
thumb|left|Citroën Dyane 6 με την υφασμάτινη οροφή πλήρως ανοιχτή, καθώς και με μπροστινά προσκέφαλα.
Η παραγωγή του Dyane ξεκίνησε τον Ιούλιο του 1967 και πρωτοκυκλοφόρησε στην εγχώρια αγορά τον Αύγουστο του ίδιου έτους, ενώ σύντομα ακολούθησαν και οι εξαγωγικές αγορές. Τα πρώτα μοντέλα, για 5 μήνες, προσφέρονταν μόνο με τον γνωστό από το 2CV κινητήρα, επίπεδο 2-κύλινδρο, κυβισμού 425 cm³ και ισχύος 21 hp στις 5.500 στροφές το λεπτό, με τελική ταχύτητα 100 km/h.
Τον Ιανουάριο του 1968, στο Σαλόνι Αυτοκινήτου στις Βρυξέλλες παρουσιάστηκε και σχεδόν ταυτόχρονα παρουσιάστηκε το Dyane 6, με τον κινητήρα M4 των 602 cm³, ισχύος 28 hp στις 5.400 στροφές το λεπτό, από το Ami 6, επιτυγχάνοντας έτσι τελική ταχύτητα 110 km/h. Τον Μάρτιο του 1968, η αρχική βασική έκδοση του Dyane με τα 425 cm³ αντικαταστάθηκε από το Dyane 4. Η νέα αυτή έκδοση έφερε έναν εντελώς καινούριο κινητήρα 435 cm³, ισχύος 26 hp και με τελική ταχύτητα στα 105 km/h, ενώ και η επιτάχυνση είχε εμφανώς βελτιωθεί. Όπως και στο 2CV, όλοι οι κινητήρες του Dyane ήταν αερόψυκτοι και επίπεδοι δικύλινδροι, βενζίνης.
Τον Σεπτέμβριο του 1968, ο κινητήρας M4 των 602 cm³ του Dyane 6 αντικαταστάθηκε από έναν ισχυρότερο κατά 5 ίππους, φτάνοντας έτσι τους 33 hp, αν και επίσης κυβισμού 602 cm³. Το 1970, η ισχύς του έφτασε τους 35 hp, ενώ το ίδιο έτος, όλα τα Dyane απέκτησαν στάνταρ τρίτο πλαϊνό κρύσταλλο, όπως συνέβη ταυτόχρονα και με την ισχυρότερη έκδοση του 2CV, που εισήχθη ταυτόχρονα, το 2CV6. thumb|right|Dyane 6 του 1983, το τελευταίο έτος παραγωγής του, επίσης με ανοιχτή την υφασμάτινη οροφή.
Δύο επιπλέον βελτιώσεις έλαβαν χώρα στα επόμενα χρόνια: το 1975 η μπροστινή γρίλια επανασχεδιάστηκε και το 1978 η αποκλειστική πλέον έκδοση Dyane 6 απέκτησε στάνταρ μπροστινά δισκόφρενα, καθώς η παραγωγή της έκδοσης Dyane 4 είχε σταματήσει το 1976.
Γιουγκοσλαβικό εργοστάσιο
Η γιουγκοσλαβική εταιρεία Tomos παρήγαγε το Dyane στο εργοστάσιό της στο Κόπερ, της σημερινής Σλοβενίας. Υπήρχαν δύο εκδοχές, το Cimos Geri και το Cimos Dak. Το Geri ήταν πικ-απ, ενώ το συγγενικό αυτοκίνητο Dak ήταν ανακατασκευή του Dyane. Η παραγωγή τους ήταν ελάχιστη και τελικώς διακόπηκε λόγω του ότι η Citroën σταμάτησε να παρέχει εξαρτήματα για την παραγωγή τους. Συνολικά παρήχθησαν 2.200 Dak και 900 Geri.
Αντικατάσταση του Dyane
Τελικώς και το Dyane 6 σταμάτησε να παράγεται τον Ιούνιο του 1983, λήγοντας οριστικά την 16-χρονη εμπορική πορεία του Dyane, αν και η παραγωγή της επαγγελματικής έκδοσης Acadiane έφτασε έως τον Ιούλιο του 1987. Επισήμως, το Dyane και το Citroën Ami αντικαταστάθηκαν από το Citroën Visa που παρήχθη από το 1978 έως το 1988 και, σε μικρότερο βαθμό, από το Citroën Axel (παραγωγής στη Ρουμανία), που διατέθηκε σε ορισμένες χώρες της Δυτικής Ευρώπης μεταξύ του 1984 και του 1990.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Dyane Κατηγορία:Αυτοκίνητα πόλης Κατηγορία:Γαλλικά αυτοκίνητα
Αθλητισμός στην Ασία
μικρογραφία| Η Σιτσούκε Αρακάουα κατά τη διάρκεια του Japan Gymnasics Open Το ποδόσφαιρο της ένωσης (γνωστό και ως ποδόσφαιρο) είναι το πιο δημοφιλές άθλημα σε όλες σχεδόν τις ασιατικές χώρες. Το κρίκετ είναι το δεύτερο πιο δημοφιλές άθλημα στην Ασία και είναι πιο δημοφιλές στη Νότια Ασία. Άλλα δημοφιλή αθλήματα στην Ασία περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων το μπέιζμπολ, το μπάσκετ, το μπάντμιντον και το πινγκ πονγκ. Τα κορυφαία αθλητικά έθνη στην Ασία περιλαμβάνουν την Κίνα, την Ιαπωνία, τη Νότια Κορέα, την Ταϊβάν, την Ινδία, το Πακιστάν, το Ιράν, το Καζακστάν και το Ουζμπεκιστάν.
Ομοσπονδία ποδοσφαίρου
μικρογραφία| Στάδιο Azadi στο Ιράν Η Ασιατική Ποδοσφαιρική Συνομοσπονδία ιδρύθηκε το 1954. Διοργανώνουν πολλά τουρνουά για εθνικές ομάδες, με πιο αξιοσημείωτα το AFC Asian Cup από το 1956 και το AFC Women's Asian Cup από το 1975, καθώς και προκριματικά τουρνουά για το Παγκόσμιο Κύπελλο FIFA, το Παγκόσμιο Κύπελλο Γυναικών της FIFA και τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες. Το AFC Champions League είναι το κορυφαίο τουρνουά της Ασίας για συλλόγους, που πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά το 1967.
Τα μέλη της AFC χωρίζονται σε πέντε περιφερειακές ομοσπονδίες: Δυτική, Κεντρική, Νότια, Ανατολή και Νοτιοανατολική. Αυτές οι ομοσπονδίες διοργανώνουν περιφερειακά πρωταθλήματα ποδοσφαίρου.
Το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου του 2002 διοργανώθηκε από κοινού από την Ιαπωνία και τη Νότια Κορέα. Ήταν η πρώτη έκδοση που δεν πραγματοποιήθηκε στην Ευρώπη ή την Αμερική. Το Παγκόσμιο Κύπελλο U-17 της FIFA 2017 φιλοξένησε την Ινδία. Το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA 2022 έχει προγραμματιστεί να διεξαχθεί στο Κατάρ.
Η Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας φιλοξένησε την πρώτη έκδοση του Παγκοσμίου Κυπέλλου Γυναικών της FIFA το 1991, καθώς και την έκδοση του 2007.
Μπάντι
δεξιά|μικρογραφία| Εθνική ομάδα μπάντι της Κίνας με την Ουκρανία Το μπάντι είναι ένα αναπτυσσόμενο άθλημα στην Ασία. Ενώ είναι παραδοσιακό σε ορισμένες πρώην σοβιετικές δημοκρατίες, ειδικά το Καζακστάν (το μπάντυ είναι το μόνο ομαδικό άθλημα στο οποίο το Καζακστάν έχει κατακτήσει μετάλλια στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα), είναι λίγο πολύ νέο σε ορισμένες άλλες. Ο Πρόεδρος Τσαχιάγκιϊν Ελμπεγκντόρζ κάλεσε την εθνική ομάδα της Μογγολίας μετά το χάλκινο μετάλλιο στη Β' κατηγορία του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 2017. Η Ιαπωνία έφτασε επίσης στον ημιτελικό. Κατά συνέπεια, η Μογγολία τους κέρδισε στο χάλκινο ματς. Η Κίνα ξεκίνησε να αγωνίζεται στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα το 2015 και στην Εθνική Γυναικών το 2016. Τόσο η Κατηγορία Β του τουρνουά ανδρών 2018 όσο και το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Γυναικών 2018 (στο οποίο η Ιαπωνία σχεδιάζει να κάνει ντεμπούτο) θα διεξαχθεί στην Κίνα, η οποία θα είναι η πρώτη φορά που οποιοδήποτε τουρνουά θα διεξαχθεί σε μια εξ ολοκλήρου ασιατική χώρα (την περιοχή βόρεια και δυτικά της Ο ποταμός Ουράλης βρίσκεται στην Ευρώπη, επομένως το Καζακστάν, όπου διεξήχθη το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2012, είναι μια διηπειρωτική χώρα ). Τον Σεπτέμβριο του 2017 ανακοινώθηκε ότι ένα γραφείο ανάπτυξης και μάρκετινγκ της FIB στην Ασία θα ανοίξει στο Χαρμπίν. Εκτός από τις χώρες που αναφέρθηκαν, το Αφγανιστάν, η Αρμενία, η Ινδία και το Κιργιστάν είναι επίσης μέλη της FIB. Στις Φιλιππίνες ξεκίνησε μια προσπάθεια το 2016 να εισαχθεί το ρινκ μπάντι. Η FIB ενδιαφέρεται ιδιαίτερα να ενταχθεί η Νότια Κορέα στην κοινότητα των bandy. Από το 2017 οι διαπραγματεύσεις βρίσκονται σε εξέλιξη.
Μπέιζμπολ
μικρογραφία| Επαγγελματικός αγώνας μπέιζμπολ Νίπον στη Χιροσίμα Το μπέιζμπολ είναι το πιο δημοφιλές άθλημα στην Ιαπωνία, όπου εισήχθη τη δεκαετία του 1870 και έγινε επαγγελματικό τη δεκαετία του 1920. Η Ιαπωνική Λίγκα Μπέιζμπολ λειτούργησε από το 1936 έως το 1949 και αναδιοργανώθηκε σε Nippon Professional Baseball το 1950. Οι ομάδες έχουν ιστορικά ταυτιστεί με τους εταιρικούς ιδιοκτήτες τους και όχι με την έδρα της ομάδας, και συχνά έχουν μεταφερθεί σε άλλες πόλεις.
Πάνω από 50 παίκτες ιαπωνικής καταγωγής έχουν παίξει στο Major League Baseball, συμπεριλαμβανομένων των Ichiro Suzuki, Hideki Matsui, Koji Uehara και Hideo Nomo.
Η εθνική ομάδα μπέιζμπολ της Ιαπωνίας έχει κερδίσει το Παγκόσμιο Κλασικό Μπέιζμπολ του 2006 και του 2009. Το σχολικό μπέιζμπολ είναι επίσης δημοφιλές στην Ιαπωνία.
Στη Νότια Κορέα, το μπέιζμπολ εισήχθη τη δεκαετία του 1900 και το πρωτάθλημα KBO ιδρύθηκε το 1982. Η ομάδα της Νότιας Κορέας ήταν η δεύτερη στο World Baseball Classic του 2009. Το κινεζικό επαγγελματικό πρωτάθλημα μπέιζμπολ με έδρα την Ταϊβάν ιδρύθηκε το 1989. Όπως και το NPB, αυτά τα δύο πρωταθλήματα διαθέτουν ομάδες που ανήκουν σε μεγάλες εταιρείες.
Μπάσκετ
Το μπάσκετ είναι δημοφιλές σε πολλές ασιατικές χώρες. Η FIBA Asia διοργανώνεται από τη Διεθνή Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης (FIBA) και διαχειρίζεται το άθλημα στην περιοχή. Σημαντικές ανταγωνιστικές χώρες είναι η Κίνα, η Ιαπωνία, οι Φιλιππίνες, το Ιράν, η Νότια Κορέα και η Ταϊβάν.
Οι Φιλιππίνες έχουν τον καλύτερο τερματισμό στο Παγκόσμιο Κύπελλο FIBA από ομάδες εκτός της Αμερικής και της Ευρώπης που κέρδισαν το χάλκινο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της FIBA το 1954. Επίσης, η ομάδα κατέλαβε την πέμπτη θέση στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1936, τον καλύτερο τερματισμό από οποιαδήποτε ομάδα εκτός της Αμερικής, της Ευρώπης και της Ωκεανίας. Η Κίνα κυριαρχεί στο πρωτάθλημα της FIBA Ασίας από τη δεκαετία του 1970, ενώ οι Φιλιππίνες, η Ταϊβάν, η Νότια Κορέα, η Ιαπωνία και το Ιράν συνεχίζουν να είναι ισχυροί διεκδικητές. Στο γυναικείο μπάσκετ, το Πρωτάθλημα Γυναικών της FIBA Asia έχει διεξαχθεί μεταξύ Κίνας, Ταϊβάν, Ιαπωνίας και Νότιας Κορέας.
Το Παγκόσμιο Κύπελλο FIBA διεξήχθη στην Ασία το 1978 στις Φιλιππίνες, το 2006 στην Ιαπωνία και το 2019 στην Κίνα. Το 2023, οι Φιλιππίνες και η Ιαπωνία θα φιλοξενήσουν ξανά το Παγκόσμιο Κύπελλο, μαζί με την Ινδονησία.
Το κύριο τουρνουά για τους ασιατικούς συλλόγους μπάσκετ είναι το FIBA Asia Champions Cup, που διεξάγεται από το 1981.
Πυγμαχία
Η πυγμαχία είναι ένα δημοφιλές άθλημα στην Ασία, όπου υπάρχει μια τεράστια ακολουθία επαγγελματικών αγώνων σε όλη την περιοχή. Είναι κυρίως δημοφιλές σε χώρες όπως το Καζακστάν, το Ουζμπεκιστάν, η Ιαπωνία, οι Φιλιππίνες, η Ινδία και η Νότια Κορέα. Το Καζακστάν είναι το πιο κυρίαρχο στην πυγμαχία σε επαγγελματικό και ερασιτεχνικό επίπεδο στην Ασία με 12 Παγκόσμια Πρωταθλήματα Πυγμαχίας Ερασιτεχνών, 7 Χρυσούς Ολυμπιακούς Αγώνες και 46 Ασιατικά Πρωταθλήματα Πυγμαχίας Ερασιτεχνών.
Κρίκετ
μικρογραφία| Ο Ινδός batsman [[Σατσίν Τεντουλκάρ σε προπόνηση κρίκετ]] Το κρίκετ είναι ένα δημοφιλές άθλημα στη Νότια Ασία. Πέντε χώρες έχουν καθεστώς δοκιμής: το Αφγανιστάν, το Μπαγκλαντές, η Ινδία, το Πακιστάν και η Σρι Λάνκα.
Στο Παγκόσμιο Κύπελλο Κρίκετ, η Ινδία έχει κερδίσει δύο φορές, ενώ το Πακιστάν και η Σρι Λάνκα έχουν κερδίσει από μία φορά. Στο ICC World Twenty20, τρεις χώρες έχουν κερδίσει μία φορά. Το Μπαγκλαντές ήταν γνωστό ότι ήταν η πιο αδύναμη από τις τέσσερις ομάδες (το Αφγανιστάν δεν είχε καθεστώς τεστ πριν από το 2017), έχοντας κερδίσει 7 από τους 91 αγώνες τεστ και 95 από τους 309 αγώνες One Day International. Τώρα όμως αφήνει το στίγμα της στο κρίκετ, αφού κέρδισε τις κορυφαίες ομάδες του παγκόσμιου κρίκετ.
Το Ασιατικό Συμβούλιο Κρίκετ είναι ένας οργανισμός κρίκετ που ιδρύθηκε το 1983 με σκοπό την προώθηση και ανάπτυξη του αθλήματος του κρίκετ στην Ασία. Τα μέλη του Ασιατικού Συμβουλίου Κρίκετ κατανέμονται σε πέντε μέλη με καθεστώς δοκιμών, επτά συνδεδεμένα μέλη και έντεκα συνδεδεμένα μέλη. Τέσσερις ασιατικές χώρες, δηλαδή η Ινδονησία, η Ιαπωνία, οι Φιλιππίνες και η Νότια Κορέα, είναι μέλη του ICC Ανατολικής Ασίας-Ειρηνικού αντί του Ασιατικού Συμβουλίου Κρίκετ, αν και η Ινδονησία έχει υποβάλει αίτηση για ένταξη στο Ασιατικό Συμβούλιο Κρίκετ. Το 2020, η Ταϊλάνδη και η Ιαπωνία συμμετείχαν για πρώτη φορά στο Παγκόσμιο Κύπελλο Γυναικών T20 και στο Παγκόσμιο Κύπελλο Κρίκετ κάτω των 19 ετών αντίστοιχα. Η Μαλαισία έχει υποβάλει αίτηση για να φιλοξενήσει μια διεθνή διοργάνωση κρίκετ την περίοδο 2023-2031.
Το Asia Cup είναι το διεθνές τουρνουά κρίκετ One Day International και Twenty20 International. Το Indian Premier League ένα τουρνουά κρίκετ Twenty20 για ομάδες franchise που διεξάγεται από το 2008.
Ο ανταγωνισμός κρίκετ Ινδίας-Πακιστάν προσελκύει έως και ένα δισεκατομμύριο θεατές. Ωστόσο, λόγω των τεταμένων σχέσεων Ινδίας-Πακιστάν, οι σειρές δοκιμών έχουν διακοπεί μεταξύ 1962 και 1977, 1999-2003 και από το 2008.
Επιτραπέζια αθλήματα
Τα επιτραπέζια αθλήματα, γνωστά και ως αθλήματα μπιλιάρδου, είναι δημοφιλή στην Ασία, ιδιαίτερα σε χώρες της Ανατολικής και Νότιας Ασίας, με το Eight Balls, το Nine Balls και το Snooker να είναι τα πιο δημοφιλή είδη. Η Ασιατική Συνομοσπονδία Αθλημάτων Μπιλιάρδου είναι το κύριο όργανο διοίκησης στην Ασία. Τα επιτραπέζια αθλήματα περιλαμβάνονται σε Ασιατικούς Αγώνες και άλλους περιφερειακούς αγώνες. Διάφορα έθνη έχουν δημιουργήσει παγκόσμιους πρωταθλητές κυρίως από τις Φιλιππίνες, την Ινδία, την Ταϊβάν, την Ιαπωνία και το Χονγκ Κονγκ.
Οι Φιλιππίνες θεωρούνται συχνά η πρωτεύουσα του μπιλιάρδου στον κόσμο, επειδή πολλοί από τους κορυφαίους παίκτες προέρχονται από τη χώρα. Οι Φιλιππινέζοι παίκτες είναι γνωστοί για την εξαιρετική γνώση του παιχνιδιού και τις καινοτόμες στρατηγικές τους που έχουν φέρει επανάσταση στον τρόπο με τον οποίο παίζεται το άθλημα. Αυτό ήταν γνωστό ως Φιλιππινέζικη Εισβολή, στην οποία συμμετείχαν διάφοροι Φιλιππινέζοι παίκτες, συμπεριλαμβανομένων των Hall of Famers Efren The Magician Reyes και Francisco Bustamante.
Γκολφ
Λίγοι Ασιάτες άντρες παίκτες γκολφ έχουν κερδίσει στο PGA Tour ή στο European Tour. Μεταξύ των πιο επιτυχημένων ήταν ο KJ Choi, ο οποίος έχει οκτώ νίκες στο PGA Tour, μια τρίτη θέση στο Masters Tournament του 2004 και τρεις εμφανίσεις στο Presidents Cup. Ο Hideki Matsuyama, ο οποίος έχει έξι νίκες στο PGA Tour, συμπεριλαμβανομένου του Masters Tournament του 2021 και δύο διοργανώσεων του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Γκολφ. Ο Shigeki Maruyama, ο οποίος έχει τρεις νίκες στο PGA Tour. και τον Yang Yong-eun, ο οποίος κέρδισε το Πρωτάθλημα PGA το 2009. Από το 2010, περισσότεροι παίκτες έχουν αρχίσει να απολαμβάνουν την επιτυχία, όπως ο Bae Sang-moon με δύο νίκες στο PGA Tour, ο Wu Ashun με τρεις νίκες στον Ευρωπαϊκό Γύρο και ο Li Haotong με δύο.
Αντίθετα, πολλές Ασιάτισσες παίκτριες του γκολφ γνώρισαν επιτυχία στο κορυφαίο LPGA Tour, με εκείνες από τη Νότια Κορέα και την Ταϊβάν να γίνονται κυρίαρχη δύναμη στο άθλημα. Αρκετοί έχουν κερδίσει μεγάλα τουρνουά, με πιο αξιοσημείωτες το Inbee Park (επτά), το Se Ri Pak (πέντε), τον Yani Tseng (πέντε) και τον Jiyai Shin (δύο).
Σημαντικά τουρνουά γκολφ ανδρών στην Ασία περιλαμβάνουν τα WGC-HSBC Champions (Κίνα), Zozo Championship (Ιαπωνία), CJ Cup (Νότια Κορέα), CIMB Classic (Μαλαισία), DP World Tour Championship, Dubai, Dubai Desert Classic, Πρωτάθλημα γκολφ Abu Dhabi, (Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα), και η Σαουδική Διεθνής (Σαουδική Αραβία). Εν τω μεταξύ, τα πιο αξιοσημείωτα τουρνουά γκολφ γυναικών στην Ασία είναι το LPGA KEB–Hana Bank Championship, το BMW Ladies Championship (Νότια Κορέα), το Blue Bay LPGA, το Buick LPGA Shanghai (Κίνα), το Toto Japan Classic, το Sime Darby LPGA Malaysia και το LPGA Taiwan Championship.
Μηχανοκίνητος αθλητισμός
μικρογραφία| Ο Τακούμα Σάτο οδηγεί ένα BAR Honda Ο μηχανοκίνητος αθλητισμός είναι δημοφιλής στην Ιαπωνία. Η χώρα έχει φιλοξενήσει αρκετούς διεθνείς αγώνες, όπως το Ιαπωνικό Γκραν Πρι ( Φόρμουλα 1 ), 6 Ώρες Φούτζι ( Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Αντοχής FIA ), Γκραν Πρι Ιαπωνικής μοτοσικλέτας ( αγώνες μοτοσικλέτας Γκραν Πρι ), Σουζούκα 8 Ώρες ( Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Αντοχής FIM ), Ράλι Ιαπωνίας ( Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ράλι ), FIA WTCC Race of Japan ( Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Αυτοκινήτων Τουρισμού ), Indy Japan 300 ( IndyCar Series ), NASCAR Thunder 100 και Coca-Cola 500 ( NASCAR Cup Series ).
Η Ιαπωνία έχει φιλοξενήσει επαγγελματικά πρωταθλήματα όπως το Super GT, Super Formula, All Japan Sports Prototype Championship, Japanese Touring Car Championship, All Japan Road Race Championship και D1 Grand Prix.
Οι Kazuyoshi Hoshino, Masahiro Hasemi και Toshio Suzuki κέρδισαν το 1992 τις 24 ώρες της Daytona με ένα NISMO. Ο Masanori Sekiya κέρδισε το 1995 το 24 Hours of Le Mans. και ο Takuma Sato κέρδισε το 2017 Indianapolis 500. Άλλοι αξιόλογοι Ιάπωνες οδηγοί αγώνων είναι οι Satoshi Motoyama, Seiji Ara, Satoru Nakajima, Kazuki Nakajima και Kamui Kobayashi.
Το Grand Prix του Μακάο, που διεξάγεται από το 1954, είναι γνωστό για τους αγώνες Formula 3, τουριστών αυτοκινήτων και superbikes.
Οι μεγάλες πίστες στην Κίνα ( Σαγκάη και Zhuhai ), Μαλαισία, Ινδονησία, Ταϊλάνδη, Μπαχρέιν, Ντουμπάι και Άμπου Ντάμπι έχουν φιλοξενήσει πολλά άλλα διεθνή πρωταθλήματα όπως το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Αντοχής FIA, το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Αυτοκινήτων Τουρισμού, το Πρωτάθλημα Grand Prix Road Racing FIM, το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike, Σειρά GP2, Σειρά GP2 Asia, Super GT και V8 Supercars.
Λιγκ Ράγκμπι
Το πρωτάθλημα ράγκμπι στην Ασία κυριαρχείται επί του παρόντος από τον Λίβανο. Η εθνική ομάδα ράγκμπι του Λιβάνου και η εθνική ομάδα ράγκμπι της Ρωσίας είναι μέχρι στιγμής οι μόνες ασιατικές ομάδες που έχουν αγωνιστεί στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ράγκμπι Λιγκ.
Ένωση Ράγκμπι
Η ένωση ράγκμπι στην Ασία κυριαρχείται επί του παρόντος από την Ιαπωνία. Η εθνική ομάδα της Ιαπωνίας είναι μέχρι στιγμής η μόνη ασιατική ομάδα που έχει αγωνιστεί στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ράγκμπι, έχοντας εμφανιστεί και στα επτά τουρνουά μέχρι στιγμής.
Το Hong Kong Sevens είναι ένα από τα πιο διάσημα γεγονότα ράγκμπι επτά στον κόσμο. διεξάγεται από το 1976 και είναι μέρος της World Rugby Sevens Series από το 2000. Άλλα αξιοσημείωτα τουρνουά ράγκμπι επτά στην Ασία ήταν τα Επτά του Ντουμπάι, τα Επτά Ιαπωνίας, τα Επτά της Σιγκαπούρης, τα Επτά της Μαλαισίας και τα Επτά της Κίνας. Η Ιαπωνία φιλοξένησε το Παγκόσμιο Κύπελλο Ράγκμπι 2019.
Το Top League είναι η κορυφαία διοργάνωση συλλόγων ράγκμπι της Ιαπωνίας, που ιδρύθηκε το 2003. Το 2016, οι Sunwolves εντάχθηκαν στο Super Rugby με έδρα το Νότιο Ημισφαίριο. Η ομάδα εδρεύει στο Τόκιο αλλά παίζει και εντός έδρας αγώνες στη Σιγκαπούρη.
Τένις
Οι πιο επιτυχημένες ασιατικές χώρες στο τένις ήταν η Ινδία, η Κίνα, η Ιαπωνία και η Ταϊβάν.
Στο απλό ανδρών, ο Kei Nishikori ήταν φιναλίστ στο US Open του 2014 και σε δύο τουρνουά ATP Masters 1000, ενώ ο Vijay Amritraj έφτασε στους προημιτελικούς σε τέσσερα Grand Slam και ήταν ημιτελικός στους τελικούς WCT του 1982. Στο διπλό ανδρών, ο Leander Paes κέρδισε οκτώ τουρνουά Grand Slam και ο Mahesh Bhupathi κέρδισε τέσσερα τουρνουά Grand Slam και στο μικτό διπλό ο Paes κέρδισε 10 και ο Bhupathi κέρδισε 8 Grand Slam. Ο Leander Paes κέρδισε συνολικά 18 grand slam, το οποίο είναι το υψηλότερο από έναν Ασιάτη τενίστα και επίσης είναι από τους ελάχιστους που ολοκλήρωσαν την καριέρα του slam τόσο στο διπλό όσο και στο μικτό διπλό ανδρών. Ο Rohan Bopanna κέρδισε τον πρώτο του τίτλο γκραν σλαμ μεικτού διπλού στο Γαλλικό Όπεν 2017. Μέχρι στιγμής, μόνο οι Ινδοί άντρες έχουν καταφέρει να κερδίσουν γκραν σλαμ και επίσης η πιο επιτυχημένη ασιατική ομάδα στο Davis Cup έχοντας φτάσει στους τελικούς τρεις φορές.
Η Sania Mirza είναι η πιο επιτυχημένη τενίστρια έχοντας κερδίσει 6 γκραν σλαμ 3 το καθένα σε διπλό γυναικών και μικτά διπλά. Η Sania Mirza κατετάγη Νο.1 του κόσμου στο διπλό γυναικών για 91 συνεχόμενες εβδομάδες. Στο απλό γυναικών, η Λι Να κέρδισε δύο τίτλους Grand Slam στο Γαλλικό Όπεν 2011 και στο Αυστραλιανό Όπεν 2014. Η Ναόμι Οσάκα από την Ιαπωνία έγινε η δεύτερη παίκτρια στο single γυναικών που κέρδισε το Grand slam κερδίζοντας το 2018 US Open και το 2019 Australian Open, ενώ η Kimiko Date-Krumm κέρδισε τέσσερις τίτλους Japan Open ήταν ημιτελική σε τρία τουρνουά Grand Slam. Σημαντικές παίκτριες του διπλού γυναικών είναι οι Ai Sugiyama, Hsieh Su-wei, Peng Shuai και Zheng Jie.
Βόλεϊ
μικρογραφία| Εθνική ομάδα βόλεϊ της Κίνας στο Παγκόσμιο Γκραν Πρι βόλεϊ FIVB στο Χονγκ Κονγκ Στο βόλεϊ ανδρών, η εθνική ομάδα της Ιαπωνίας έχει κερδίσει τρία ολυμπιακά μετάλλια, συμπεριλαμβανομένου ενός χρυσού μεταλλίου το 1972. Επίσης, η ομάδα ήταν τρίτη στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1970 και του 1974 και δεύτερη στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1969 και του 1977. Η Ιαπωνία ήταν λιγότερο επιτυχημένη στην εποχή του World League. Εν τω μεταξύ, η Νότια Κορέα τερμάτισε τέταρτη στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1978 και το Ιράν τερμάτισε έκτο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2014.
Στο γυναικείο βόλεϊ κυριαρχούν οι εθνικές ομάδες της Κίνας και της Ιαπωνίας. Η Κίνα έχει κερδίσει τρία χρυσά Ολυμπιακά μετάλλια, δύο Παγκόσμια Πρωταθλήματα, τέσσερα Παγκόσμια Κύπελλα και ένα Γκραν Πρι. Εν τω μεταξύ, η Ιαπωνία έχει κερδίσει δύο χρυσά Ολυμπιακά μετάλλια, τρία Παγκόσμια Πρωταθλήματα και ένα Παγκόσμιο Κύπελλο. Η Νότια Κορέα έχει επίσης διεκδικήσει τρίτες θέσεις σε Ολυμπιακούς Αγώνες, Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, Παγκόσμιο Κύπελλο και Παγκόσμιο Γκραν Πρι.
Αγώνες
μικρογραφία| Τελετές λήξης των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 1988 στη Σεούλ Η Ασία έχει φιλοξενήσει συνολικά έξι Ολυμπιακούς Αγώνες : τρεις Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες : 1964 στο Τόκιο, 1988 στη Σεούλ και 2008 στο Πεκίνο, και τρεις Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες : 1972 στο Σαπόρο, 1998 στο Ναγκάνο και 2018 στην Πιονγκτσάνγκ. Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή επέλεξε 2 πόλεις από την Ασία για να φιλοξενήσουν τους επόμενους δύο Ολυμπιακούς Αγώνες: το 2020 στο Τόκιο (αναβλήθηκε για το 2021) και το 2022 στο Πεκίνο. Το Πεκίνο θα είναι η πρώτη πόλη που θα φιλοξενήσει τόσο τους Θερινούς όσο και τους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες.
Οι τρεις πιο επιτυχημένες χώρες στους Ολυμπιακούς Αγώνες είναι η Κίνα (νικητές το 2008 και δευτεραθλήτριες το 2004 και το 2012), η Ιαπωνία (τρίτη το 1964 και το 1968, πέμπτη μόλις το 2004) και η Νότια Κορέα (τέταρτη το 1988 και πέμπτη το 2010). και 2012). Οι ασιατικές χώρες κυριάρχησαν στο τζούντο, το ταεκβοντό, το μπάντμιντον και το πινγκ πονγκ, ενώ είχαν επίσης επιτυχίες στην τοξοβολία, τις καταδύσεις, τη γυμναστική και την άρση βαρών.
Οι Αγώνες Πρωταθλήματος Άπω Ανατολής ήταν μια διοργάνωση πολλαπλών αθλημάτων που διεξήχθη από το 1913 έως το 1934, με συμμετέχοντες από όλη την Ασία. Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, οι Ασιατικοί Αγώνες, που ονομάζονται επίσης Ασιατικοί Αγώνες, καθιερώθηκαν το 1951. Οι Ασιατικοί Αγώνες είναι η δεύτερη μεγαλύτερη διοργάνωση πολλαπλών αθλημάτων στον κόσμο μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Υπάρχει επίσης μια χειμερινή έκδοση Ασιατικών Αγώνων, η οποία διεξήχθη για πρώτη φορά το 1986.
Το Ισραήλ έχει αποκλειστεί από τους Ασιατικούς Αγώνες από το 1978, με το AGF να επικαλείται λόγους ασφαλείας. Ωστόσο, Ισραηλινοί αθλητικοί αξιωματούχοι υποστηρίζουν ότι οφειλόταν στην αντίθεση Αράβων και Κινέζων στη συμμετοχή τους. Ο Samuel Lalkin, γενική ασφάλεια της Ισραηλινής Αθλητικής Ομοσπονδίας, δήλωσε: «Η δικαιολογία ότι θέτουμε μεγάλα προβλήματα ασφάλειας είναι εντελώς γελοία αν νομίζετε ότι η Βόρεια Κορέα αγωνίζεται. Αυτό είναι χειρότερο πρόβλημα, αλλά θέλουν να μας δουν έξω. Δεν μπορούμε να λάβουμε μέρος λόγω αυτού που είμαστε» Λόγω της αραβο-ισραηλινής σύγκρουσης, οι αθλητικές ομοσπονδίες του Ισραήλ έχουν ενταχθεί στις ευρωπαϊκές συνομοσπονδίες.
Ορισμένες ασιατικές χώρες διαγωνίζονται στους Αγώνες της Κοινοπολιτείας, κυρίως η Ινδία (4η σε μετάλλια όλων των εποχών), η Μαλαισία (11η), η Σιγκαπούρη (13η) και το Πακιστάν (15η). Η έκδοση του 1998 πραγματοποιήθηκε στην Κουάλα Λουμπούρ, ενώ η έκδοση του 2010 πραγματοποιήθηκε στο Δελχί.
Αλλα
Άλλα γνωστά αθλήματα περιλαμβάνουν το αμερικανικό ποδόσφαιρο, το οποίο δεν παίζεται στην Ασία, αλλά εξακολουθεί να μεταδίδεται από την τηλεόραση και το ραδιόφωνο. Το πιο κοινό πρόγραμμα στο αμερικάνικο ποδόσφαιρο είναι το Super Bowl, ένα γεγονός που μεταδίδεται σχεδόν σε όλο τον κόσμο. Διάφορα στέκια και μπαρ με τηλεοράσεις υψηλής ευκρίνειας δείχνουν πλάνα από το Super Bowl σε όλη την Ασία.
Καμπάντι
Το Kabaddi είναι ένα άθλημα επαφής που προέρχεται από την Ινδία. Το παιχνίδι είναι δημοφιλές στην Ινδία, το Πακιστάν και το Μπαγκλαντές. Κερδίζει δημοτικότητα σε άλλες χώρες όπως η Νότια Κορέα, το Ιράν και η Ταϊλάνδη. Οι εθνικές ομάδες αυτών των χωρών έχουν αγωνιστεί στο Παγκόσμιο Κύπελλο Kabaddi. Το Pro Kabaddi League of India μεταδίδεται σε πολλές ασιατικές χώρες.
Kho kho
Το Kho-kho είναι ένα άθλημα που προέρχεται από την Ινδία. Συμμετείχε στους Αγώνες της Νότιας Ασίας του 2016. Το 2022, ένας ινδικός διαγωνισμός kho-kho franchise γνωστός ως Ultimate Kho Kho ολοκλήρωσε την πρώτη του σεζόν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις