cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κοινότητα Λουσακιών
Η Κοινότητα Λουσακιών είναι κοινότητα του Δήμου Κισσάμου στην Περιφερειακή Ενότητα Χανίων της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 και έδρα τον οικισμό Λουσακιές. Εκτός από την έδρα της, η κοινότητα περιλαμβάνει τους οικισμούς: Γαλουβάς, Ζαχαριανά, Μεράδα, Μετόχι και Φτερόλακκα. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:
Συνολικά η κοινότητα έχει 373 κατοίκους και εκπροσωπείται από πενταμελές Συμβούλιο με επικεφαλής τον Πρόεδρο κ. Νικόλαο Ρουπάκη.
Κοινοτάρχες Λουσακιών
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της κοινότητας:
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Κισάμου
Λαμπρό Ροδόπης
Το Λαμπρό είναι πεδινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης, το οποίο βρίσκεται σε απόσταση 15 χλμ. Α. από την Κομοτηνή και 8 χλμ. Δ. από τη Φιλλύρα (έδρα του δήμου). Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την τοπική κοινότητα Άνω Δροσινής που υπάγεται στη δημοτική κοινότητα Φιλλύρας του Δήμου Αρριανών και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 550 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ροδόπης Λαμπρό Κατηγορία:Δήμος Αρριανών
Μάχη του Κόβελ-Στανισλάβ
Η Μάχη του Κόβελ-Στανισλάβ, γνωστή απλά ως Μάχη του Κόβελ, πραγματοποιήθηκε από τις 24 Ιουλίου έως τις 8 Αυγούστου 1916, κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Ξεκίνησε με την επίθεση των αυστριακών στρατευμάτων υπό τον Αλεξάντερ φον Λίνσινγκεν εναντίον της πόλης Κόβελ, μιας πόλης που βρίσκεται στην επαρχία Βόλυν στη ΒΔ Ουκρανία. Ο Λίνσινγκεν σκόπευε να σταματήσει την επίθεση των ρωσικών στρατευμάτων υπό τον στρατηγό Αλεξέι Αλεξέγεβιτς Μπρούσιλοβ.
Η μάχη
Ο τσάρος παρείχε μεγάλες ποσότητες πυροβολικού και όπλων στον Μπρούσιλοβ, ωστόσο αυτό είχε επιπτώσεις στους Ρώσους καθώς ο Μπρούσιλοφ επέστρεψε στην τακτική των φραγμάτων ακολουθούμενων από κύματα στρατιωτών, μια τακτική που αποδείχθηκε ανεπιτυχής το 1915 όταν οι Γερμανοί διοικητές παρατήρησαν ότι υπήρχαν ομοιότητες μεταξύ του Κόβελ και του Δυτικού Μετώπου.
Ο Γερμανός διοικητής Λίνσινγκεν προσπάθησε να ασκήσει έλεγχο στα ρωσικά στρατεύματα υπό την ηγεσία του στρατηγού Μπρούσιλοβ. Η ρωσική δύναμη που σχηματίστηκε με τα 29 τμήματα του πεζικού και του ιππικού αντιμετώπισε μόνο 12 αυστριακά στρατεύματα, όμως το αναποτελεσματικό μπαράζ και η τακτική της επίθεσης των στρατιωτών με τη μορφή "κυμάτων" είχαν ως αποτέλεσμα να προκύψει ένας σημαντικός αριθμός Ρώσων θυμάτων και την ακύρωση της επίθεσης του Μπρούσιλοβ.
Συνέπειες
Τα 500.000 θύματα της Ρωσίας κατά τη διάρκεια της επίθεσης, που κορυφώθηκε με τη μάχη του Κόβελ-Στανισλάβ, "κατέταξαν τη Ρωσία στους ενεργούς συμμετέχοντες του πολέμου". Ο σερ Τζορτζ Μπούναχαν, Βρετανός πρέσβης στη Ρωσική Αυτοκρατορία, εξέφρασε την άποψή του για τα αποτελέσματα της μάχης: "Οι απώλειες που υπέστη η Ρωσία είναι τόσο κολοσσιαίες ώστε ολόκληρη η χώρα τέθηκε σε πένθος. Τόσες πολλές ζωές θυσιάστηκαν άσκοπα στις πρόσφατες ανεπιτυχείς επιθέσεις εναντίον του Κόβελ και άλλων περιοχών ώστε θεωρείται άσημο να συνεχιστεί ο πόλεμος και η Ρωσία, σε αντίθεση με τη Μεγάλη Βρετανία, δεν έχει τίποτα να κερδίσει με την παράταση του πολέμου". Επίσης, η μάχη είχε σοβαρό αντίκτυπο στην Αυστρία καθώς απεικονίζει την εξάρτηση της χώρας από τη Γερμανία και στερεί το έθνος από έναν μεγάλο αριθμό μαχητών. Η Ρουμανία, που βασίστηκε και ήλπισε σε μια επιτυχία της Ρωσίας κατά τη διάρκεια της μάχης του Κόβελ, κατακτήθηκε από την Αυστροουγγαρία, τη Γερμανία και τη Βουλγαρία λίγο μετά την ήττα της Ρωσίας. Με τις ένοπλες δυνάμεις της Γερμανίας και της Αυστροουγγαρίας να χάνουν την εμπιστοσύνη τους στους μονάρχες τους ως αποτέλεσμα της εμπλοκής τους στον πόλεμο, και παράλληλα με την αποτελεσματική απομάκρυνση της Ρωσίας από τον πόλεμο, η μάχη του Κόβελ παραμένει μια από τις σημαντικότερες μάχες του Α' ΠΠ.
Σοφία Χέντβιχ του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ
Η Σοφία Χεδβίγη (γερμ. Sophia Hedwig von Braunschweig-Wolfenbüttel, 13 Ιουνίου 1592, Βόλφενμπυτελ - 13 Ιανουαρίου 1642, Άρνεμ) από τον Οίκο των Γουέλφων, ήταν κόρη του Δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ και με τον γάμο της έγινε Κόμισσα του Nάσσαου-Ντητς. Έγινε επίτροπος του Ντητς κατά τη διάρκεια των απουσιών των γιων της μεταξύ 1632 και 1642.
Βιογραφία
Ήταν η 2η κόρη (1η από τον 2ο γάμο) του Ερρίκου Ιουλίου του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ και της δεύτερης συζύγου του Ελισάβετ των Όλντενμπουργκ, κόρης του Φρειδερίκου Β΄ της Δανίας.
Στις 8 Ιουνίου 1607 η Σοφία Χεδβίγη παντρεύτηκε τον Ερνέστο Καζιμίρ Α΄ του Nάσσαου-Ντητς.
Επίτροπος του Ντητς
Όταν χήρευσε, η Σοφία Χεδβίγη εγκαταστάθηκε στο κτήμα για τη χήρα (wittum), το κάστρο των κομήτων του Ντητς. Την κομητεία του Νάσσαου-Ντητς κληρονόμησε ο μεγαλύτερος γιος της, ο οποίος ήταν 20 ετών, ικανός για να κυβερνήσει μόνος του. Ωστόσο αυτός ανέλαβε κυβερνήτης του Φρήσλαντ και διόρισε τη μητέρα του ως επίτροπο για να κυβερνήσει στην απουσία του.
Εκείνη κατάφερε να ελαχιστοποιήσει τις ζημιές, που είχαν προκληθεί κατά τη διάρκεια του Τριακονταετούς Πολέμου. Απέτρεψε τη λεηλασία και την βλάβη στην πόλη και την κομητεία κατά τη διάρκεια του Τριακονταετούς Πολέμου, διαπραγματευόμενη επιδέξια με τους διοικητές του στρατού. Το όνομα της Σοφίας Χεδβίγης έγινε διάσημο έξω από την κομητεία, όταν στράφηκε στον Άξελ Ούξενχανα το 1633 και ζήτησε αποζημίωση, για τις ζημιές που είχαν κάνει τα στρατεύματά του στην επικράτειά της. Στο εσωτερικό φρόντισε τον αγροτικό πληθυσμό και διασφάλισε ότι υπήρχε επαρκής παροχή τροφής και νερού. Όταν το Ντητς επλήγη από επιδημία πανώλης το 1635, ήταν έτοιμη να βοηθήσει.
Η Σοφία Χεδβίγη ήταν Καλβινίστρια, αλλά αυτό δεν την εμπόδισε να επωφεληθεί από τη συνεργασία με τον γαμπρό της Ιωάννη Λουδοβίκο του Nάσσαου-Χάνταμαρ, ο οποίος είχε επιστρέψει στον Καθολικισμό.
Όταν ο μεγαλύτερος γιος της απεβίωσε και τον διαδέχθηκε ο μικρότερος γιος της το 1640, επιβεβαιώθηκε η θέση της ως επιτρόπου και συνέχισε να κυβερνά. μικρογραφία| Sophia Hedwig και μερικά από τα παιδιά της, από τον [[Πάουλους Μορέιλσε|Paulus Moreelse .]]
Οικογένεια
Ο Άγγλος εκπρόσωπος στο βάπτισμα του Ερρίκου Καζιμίρ Α΄ τον Μάρτιο του 1612 στο Άρνεμ ήταν ο Σερ Έντουαρντ Σέσιλ. Ο Σέσιλ έφερε δώρα ένα επιχρυσωμένο ερμάριο, ένα διαμαντένιο κολιέ με ένα λουκέτο, δύο άλογα και ένα κεντητό μεσοφόρι για τη Σοφία Χεδβίγη, που ήταν ανιψιά της Άννας της Δανίας, συζύγου του Ιακώβου Α΄ της Αγγλίας. Η Ολλανδική Δημοκρατία της έδωσε ως δώρο μία ετήσια σύνταξη.
Υστεροφημία
Στα μέσα της δεκαετίας του 1990 το γυμνάσιο στο Ντητς πήρε το όνομά της: Γυμνάσιο της Σοφίας-Χέντβιχ.
Επίσης ένας δρόμος στο Ντητς πήρε το όνομά του.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Δούκισσες του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ
Microsoft Classroom
Το Microsoft Classroom ήταν μια διαδικτυακή πλατφόρμα μάθησης και διδασκαλίας για τα σχολεία που είχε ως στόχο να απλοποιήσει την βαθμολόγηση των εργασιών και την επικοινωνία των μαθητών με τον καθηγητή χωρίς την χρήση χαρτιού. Κυκλοφόρησε για τους συνδρομητές του Office365 Education τον Απρίλιο 2016.
Στις 18 Μαΐου 2017 η Microsoft ανακοίνωσε την διακοπή λειτουργίας του Microsoft Classroom, η οποία ολοκληρώθηκε στις 31 Ιανουαρίου 2018. Μερικά χαρακτηριστικά και μερικές λειτουργίες του Microsoft Classroom εισήχθησαν στο Microsoft Teams, το οποίο ανήκει επίσης στο Office 365 Education.
Ούτα του Σάουενμπουργκ
Η Ούτα, γερμ.: Uta von Schauenburg (π.1115/20 - 1197) από τον Οίκο του Σάουμπουργκ ήταν κόρη του παλατινού κόμη του Ρήνου και με τον γάμο της έγινε μαργραβίνα της Τοσκάνης και δούκισσα του Σπολέτο. Έγινε κόμισσα του Σάουενμπουργκ suo jure από το 1151 ως το 1197.
Βιογραφία
Ήταν κόρη του Γκότφρηντ φον Καλβ παλατινού κόμη του Ρήνου και μία από τις πλουσιότερες κληρονόμους στη Γερμανία.
Παντρεύτηκε τον Γουέλφο ΣΤ΄ μάργραβο της Τοσκάνης· τον γάμο είχε κανονίσει ο Ερρίκος Ι΄ δούκας της Βαυαρίας, αδελφός του γαμπρού. Μετά το τέλος του πατέρα της το 1131, ακολούθησε ένας σκληρός πόλεμος διαδοχής: την παλατινή κομητεία του Ρήνου διεκδικούσε ο Αδαλβέρτος, ανιψιός του γκότφρηντ και οι Γουέλφοι. Η έριδα λύθηκε υπέρ της από τον ανιψιό του συζύγου της Γουέλφου ΣΤ΄, τον Φρειδερίκο Α΄ Χοενστάουφεν, το 1151.
Ήταν η ιδρύτρια του αβαείου τω Αγ. Πάντων στο Μπάντεν-Βυρτεμβέργη.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Γουέλφο ΣΤ΄ των Γουέλφων μάργραβο της Τοσκάνης και δούκα του Σπολέτο και είχε τέκνο:
Κατάλογος πρωθυπουργών του Τρινιντάντ και Τομπάγκο
Ο Πρωθυπουργός του Τρινιντάντ και Τομπάγκο είναι ο αρχηγός της κυβέρνησης του Τρινιντάντ και Τομπάγκο και αρχηγός του στρατού. Η θέση ιδρύθηκε όταν η χώρα έγινε δημοκρατία το 1976. Πρωθύστερη θέση ήταν εκείνη του επικεφαλής υπουργού (Chief Minister), η οποία συστάθηκε το 1950.
Ούτα του Σάουενμπουργκ
Παραπομπές
Κατηγορία:Σουαβοί ευγενείς
Κατάλογος πρωθυπουργών του Τρινιντάντ και Τομπάγκο
Με βάση το σύνταγμα του 1976 ο Πρωθυπουργός ασκεί την εκτελεστική εξουσία μαζί με το υπουργικό συμβούλιο, εξ ονόματος του Προέδρου. Ο Πρόεδρος διορίζει ως Πρωθυπουργό τον αρχηγό του μεγαλύτερου κόμματος στη Βουλή των Αντιπροσώπων, και, επίσης διορίζει τα μέλη της Γερουσίας έπειτα από πρόταση του Πρωθυπουργού και του αρχηγού της Αντιπολίτευσης.
Σημερινός πρωθυπουργός του Τρινιντάντ και Τομπάγκο είναι ο Κιθ Ρόουλι.
Κατάλογος
Ακολουθεί κατάλογος αρχηγών κυβερνήσεως, από το 1950 (επικεφαλής υπουργός) ως σήμερα.
Εν ζωή πρώην πρωθυπουργοί
Σήμερα ζουν δύο πρώην πρωθυπουργοί:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί του Τρινιντάντ και Τομπάγκο
Λαρς Άρονσσον
Ο Λαρς Έρικ Άρονσσον (σουηδικά: Lars Aronsson, γεννήθηκε στις 19 Μαρτίου 1966 στο Έρεμπρο της Σουηδίας) είναι Σουηδός προγραμματιστής, σύμβουλος και ο ιδρυτής δύο σουηδικών δικτυακών τόπων: το δωρεάν αρχείο ηλεκτρονικών βιβλίων Project Runeberg και το σουηδόφωνο βίκι Susning.nu.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σουηδοί προγραμματιστές
Ορνέλλα Μούτι
Η Ορνέλλα Μούτι (ιταλικά: Ornella Muti), (γεννηθείσα στις 9 Μαρτίου 1955) είναι Ιταλίδα ηθοποιός. Κατά την διάρκεια της μακρόχρονιας καριέρας της στον κινηματογράφο αλλά και στην τηλεόραση έχει κερδίσει πολλά βραβεία όπως: μια Χρυσή Πλάκα των Νταβίντ Ντι Ντονατέλο το 1976, δύο Grolle d'oro (Α' Γυναικείου Ρόλου το 1979 , και Επιτεύγματος καριέρας το 1998, 3 Ιταλικές Χρυσές Σφαίρες (Α' Γυναικείου Ρόλου το 1982 και 1988 και Επιτεύγματος καριέρας του 2007, ένα βραβείο Pasinetti στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας το 1988 και δύο Νάστρο ντ' Αρτζέντο Α' Γυναικείου Ρόλου το 1988 και 1989 ,Έλαβε επίσης τρεις υποψηφιότητες Α' Γυναικείου Ρόλου στα Νταβίντ ντι Ντονατέλλο του 1982, 1988, 1989 και μία υποψηφιότητα Α' Γυναικείου Ρόλου στα Βραβεία Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου του 1988.
Η Μούτι έχει συνεργαστεί με πλήθος γνωστών Ιταλών σκηνοθετών όπως οι Νταμιάνο Νταμιάνι, Ουμπέρτο Λέντσι, Μάριο Μονιτσέλι, Φραντσέσκο Ρόσι, Ντίνο Ρίζι, Κάρλο Βερντόνε, Έτορε Σκόλα, Τζουσέπε Μπερτολούτσι και Άζια Αρτζέντο, αλλά και με ηθοποιούς διεθνούς εμβέλειας όπως οι Αλέν Ντελόν, Ζεράρ Ντεπαρντιέ, Ούγκο Τονιάτσι, Μπεν Γκαζάρα, Σιλβέστερ Σταλόνε κτλ.
Το 1994 είχε ψηφιστεί ως η ωραιότερη γυναίκα στον κόσμο από μια παγκόσμια ψηφοφορία των αναγνωστών του περιοδικού "Class". Εκτός απο την ενασχόληση της με τον κινηματογράφο η Ορνέλλα Μούτι το 2008 δημιούργησε δική της σειρά κοσμημάτων και άνοιξε καταστήματα σε Παρίσι, Μιλάνο, Ρώμη, Ρίγα και Μόσχα. Το Σεπτέμβριο του 2016 επισκεπτόμενη τη νήσο Σαχαλίνη ανακοίνωσε ότι διαθέτει πια και την Ρωσική υπηκοότητα.
Πρώτα χρόνια
Η Φρανσέσκα Ρομάνα Ριβέλι, όπως είναι το πραγματικό της όνομα γεννηθήκε στη Ρώμη από Ναπολιτάνο δημοσιογράφο πατέρα και Γερμανοεσθονή μητέρα γλύπτρια. Η καταγωγή της από την μεριά της μητέρας της είναι από την Αγία Πετρούπολη.
Καριέρα
Το καλλιτεχνικό της ψευδώνυμό Ορνέλλα Μούτι, η νεαρή Φρανσέσκα Ριβέλλι το έλαβε από τον σκηνοθέτη Νταμιάνο Νταμιάνι,και στην ταινία του "Η πιο όμορφη σύζυγος", ενώ έκανε το ντεμπούτο της σε ηλικία των 15 ετών. Έτσι ώστε η πρωταγωνίστρια της ταινίας του δεν θα πρέπει να συγχέοταν με την «ομώνυμη», γνωστή ιταλίδα ηθοποιό Λουίζα Ριβέλλι (η οποία, με τη σειρά της χρησιμοποιεί το ψευδώνυμο Ριβέλλι), όπου ο Νταμιάνι αποφάσισε να δώσει στην νεαρή Φρανσκέσκα ένα διαφορετικό όνομα και το οποίο προέρχεται από τα ονόματα των χαρακτήρων σε δύο έργα του αγαπημένου του Ιταλού συγγραφέα και θεατρικού συγγραφέα Γκαμπριέλε Ντ' Ανουτσίο. Η ίδια η ηθοποιός σε συνέντευξή της στο κανάλι TVT παραδέχτηκε ότι στην αρχή δεν της άρεσε το καλλιτεχνικό της ψευδώνυμό αλλά τώρα η στάση της απέναντί ​​του έχει αλλάξει, καθώς "έφερε στην ίδια την επιτυχία και την ευτυχία της".
Προσωπική ζωή
Η Ορνέλλα Μούτι έχει παντρευτεί δύο φορές: τον ηθοποιό Αλέσιο Οράνο (1975-1981) και τον Φεντερίκο Φακινέττι (1988-1996). Έχει τρία παιδιά: η μεγαλύτερη Νάικε Ριβέλλι, γεννημένη το 1974, είναι ηθοποιός και τραγουδίστρια. Η Καρολίνα και ο Αντρέα, από το γάμο της με τον Φακινέττι, είναι επίσης ηθοποιοί. Έχει τρία εγγόνια, τον Ακάσι (γιο της Νάικε), τον Αλεσσάντρο και την Τζούλια (παιδιά από την Καρολίνα). Από το 1998 συζεί με τον πλαστικό χειρουργό Στεφάνο Πικόλο.
Νομικά προβλήματα
Στις 6 Ιουλίου 2017 η Μούτι καταδικάστηκε σε έξι μήνες φυλάκιση και πρόστιμο 500 ευρώ για απόπειρα απάτης και πλαστογράφησης από το Εφετείο της Τεργέστης. Στις 10 Δεκεμβρίου 2010, η ηθοποιός ακύρωσε την παράσταση, ισχυριζόμενη ότι ήταν άρρωστη και παρουσίασε ιατρική γνωμάτευση για οξεία λαρυγγοτραχείτιδα με πυρετό, βήχα και βραχνάδα, με την υπόδειξη να μην χρησιμοποιεί την φωνή της για πέντε ημέρες. αλλά την ίδια ημέρα, παρευρέθηκε σε μια φιλανθρωπική γκαλά στην Αγία Πετρούπολη, προσκεκλημένη από τον ίδιο τον Βλαντίμιρ Πούτιν, αρκετούς μήνες νωρίτερα.. Η αναστολή της ποινής υπόκειται σε καταβολή 30.000 ευρώ ως αποζημίωση στο θέατρο Friulian. Η ποινή επιβεβαιώθηκε οριστικά από το Ακυρωτικό Δικαστήριο στις 13 Ιουνίου 2019.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ιταλίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Ιταλίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νάστρο ντ' Αρτζέντο
Αγραφοί Κέρκυρας
Οι Αγραφοί είναι χωριό της Κέρκυρας. Αποτελεί έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Εσπερίων, του δήμου Βόρειας Κέρκυρας, της περιφερειακής ενότητας του Νομού Κέρκυρας, στην περιφέρεια Ιονίων Νήσων, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης και των μεταβολών μετά από αυτό το πρόγραμμα. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία και νομό Κερκύρας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ιονίων Νήσων. Στην τοπική κοινότητα Αγραφών ανήκει και ο οικισμός Αγία Παρασκευή.
Γεωγραφία
Οι Αγραφοί είναι πεδινό χωριό στη βόρεια Κέρκυρα. Βρίσκεται ανάμεσα στα χωριά Καρουσάδες και Άγιοι Δούλοι, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 99. Απέχουν 31 χλμ. περίπου ΒΔ. της πόλης της Κέρκυρας. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 5,068 χμ² (2011).
Γενικά στοιχεία
Σύμφωνα με κάποια εκδοχή, η ονομασία του οικισμού οφείλεται στους «άγραφους», που ήταν χωρικοί ελεύθεροι από φορολογικές υποχρεώσεις απέναντι στο κράτος. Ο οικισμός έχει πολλά, παραδοσιακής αρχιτεκτονικής, σπίτια βαμμένα σε όμορφους χρωματισμούς
Πληθυσμός
(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1866 και προσαρτήθηκε στον δήμο Ακρολοφιτών του νομού Κέρκυρας. Το 1912 ορίστηκε έδρα της κοινότητας Αγραφών. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αγραφών και προσαρτήθηκε στον δήμο Εσπερίων. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Εσπερίων και προσαρτήθηκε στον δήμο Κερκυραίων. Με το ΦΕΚ 43Α - 09/03/2019 αποσπάστηκε από τον δήμο Κερκυραίων και προσαρτήθηκε στον δήμο Βόρειας Κέρκυρας.
Αξιοθέατα
Η εκκλησία της Οδηγήτριας, βαμμένη σε όμορφα παστέλ χρώματα, με ιστορία που ανάγεται στον 13ο αιώνα. Στο προαύλιο του ναού εντυπωσιάζει η μνημειακή κεντρική είσοδος με την περίτεχνη διακόσμηση και με τις τοιχογραφίες των αγίων Πέτρου και Παύλου δεξιά και αριστερά.
Εκδηλώσεις
Το πανηγύρι της εκκλησίας της Οδηγήτριας στις 22 και 23 Αυγούστου, με τη συμμετοχή του χορευτικού συλλόγου Αγραφιτών και τις παραδοσιακές κερκυραϊκές στολές.
Γκιουνεϊμεχλέ
Το Γκιουνεϊμεχλέ (επίσης, Γκιουνεϊμεχελλέ, αζερικά: Güneyməhəllə) είναι ένα χωριό στο δήμο Πιουστεκασίμ στην επαρχία Κούμπα του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο βορειοανατολικό μέρος της χώρας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Κούμπα
Σωτήρης Λεγάτος
Ο Σωτήρης Λεγάτος (1934-2009) ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής. Υπήρξε σπουδαίος παίκτης της Παναχαϊκής και της Θύελλας Πατρών.
Βιογραφικό
Κατά την δεκαετία του ’50 και μέχρι τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του ’60 ήταν ποδοσφαιριστής της Θύελλας.
Την φανέλα της Παναχαϊκής φόρεσε ως βασικό της μέλος κατά την δεκαετία του ’60, σε μια ανοδική πορεία για την ομάδα που μετείχε σταθερά στη νεοϊδρυθείσα Β΄ Εθνική και που κατέφερε να κερδίσει την μεγάλη άνοδο στην στην Α΄ Εθνική.
Αφότου «κρέμασε τα παπούτσια του» ανέλαβε προπονητής στην Παναχαϊκή τέσσερις φορές.
Απεβίωσε ξημερώματα της 7ης Οκτωβρίου του 2009, στην Πάτρα και η κηδεία του τελέστηκε στον Ιερό Ναό Αγίας Σοφίας Πατρών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναχαϊκής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Θύελλας Πατρών Κατηγορία:Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Παναχαϊκής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Πατσάς
Μέση Ανατολή και Νοτιοανατολική Ευρώπη
δεξιά|μικρογραφία| Σιραμπί Ο πατσάς είναι ένα συνηθισμένο πιάτο στις κουζίνες των Βαλκανίων, της Ανατολικής Ευρώπης και της Μέσης Ανατολής. Θεωρείται ευρέως θεραπεία της μέθης.
Στην ιρανική κουζίνα, το σιραμπί (sirabi) γνωστό και ως sirab shir-dun είναι το όνομα της σούπας πατσά και μπορεί να γίνει είτε με πατσά μοσχαρίσιο ή αγελαδινό ή αρνίσιο πατσά.
Βουλγαρία
μικρογραφία| Σκεμπέ τσορμπά Στη Βουλγαρία, η σκεμπέ τσορμπά ( шкембе чорба ) φτιάχνεται με ολόκληρο στομάχι χοιρινό, μοσχαρίσιο ή αρνί βρασμένο για λίγες ώρες, κομμένο σε μικρά κομμάτια που έχει γίνει ζωμός. Η σούπα είναι καρυκευμένη με αλεσμένη κόκκινη πάπρικα η οποία τηγανίζεται για λίγο (запръжка), και συχνά προστίθεται μικρή ποσότητα γάλακτος. Παραδοσιακά, η σούπα σερβίρεται με σκόρδο πολτοποιημένο σε ξύδι και καυτερή κόκκινη πιπεριά. Υπάρχει μια παραλλαγή της σούπας με έντερα αντί για πατσά.
Ρουμανία
μικρογραφία| Τσιορμπά ντε μπούρτα Η ρουμανική ονομασία της ξινής σούπας πατσά είναι ciorbă de burtă (από το ciorbă «ξινή σούπα» < τουρκ. çorba + burtă «κοιλιά»). Ο ρουμανικός πατσάς ciorbă de burtă είναι παρόμοιο με το ciorbă de ciocănele (σούπα από χοιρινά μπούτια). Το Ciorbă de burtă χυλώνεται συχνά με αλεύρι, κρέμα γάλακτος με υψηλή περιεκτικότητα σε λιπαρά και κρόκους αυγών, χρωματίζεται με τηγανητά τριμμένα καρότα ή πιπεριές και καρυκεύεται με ξύδι, κρέμα γάλακτος υψηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά και ντιπ σκόρδου (τριμμένο σκόρδο ανακατεμένο με λάδι), που ονομάζεται mujdei. Ο Ρουμάνος δημοσιογράφος Ράντου Άντον Ρόμαν είπε τα εξής: «Αυτό το πιάτο μοιάζει να είναι φτιαγμένο για μεθυσμένους αμαξάδες, αλλά έχει τον πιο εκλεπτυσμένο και επιτηδευμένο τρόπο παρασκευής σε όλη τη ρουμανική κουζίνα. Είναι ξινό και γλυκό, ζεστό και βελούδινο, λιπαρό αλλά λεπτό, εκλεκτικό και απλό ταυτόχρονα»
Εάν η ξινή βάση από ζυμωμένο πίτουρο σιταριού που ονομάζεται μπορς χρησιμοποιείται στη σούπα πατσά, η ξινή σούπα ονομάζεται borş, όχι ciorbă.
Σερβία
Στη Σερβία, αυτή η σούπα φτιάχνεται από φρέσκο πατσά μαγειρεμένο με κρεμμύδια, σκόρδο και πάπρικα. Συνήθως καρυκεύεται με τηγανητό μπέικον και περισσότερο σκόρδο, μερικές φορές χυλώνεται με αλεύρι. Μερικές εκδοχές του σκεμπέ τσορμπά φτιάχνονται με γάλα. Σκόρδο, ξύδι και πιπεριές τσίλι προστίθενται συχνά ως καρύκευμα.
Κεντρική Ευρώπη
Στην κροατική κουζίνα, είναι γνωστό ως Φιλέκι (Fileki), τρίπιτσε (Tripice) ή Βάμπι (Vampi).
Στην τσέχικη κουζίνα, η σούπα πατσά είναι καρυκευμένη με πάπρικα, κρεμμύδια και σκόρδο με αποτέλεσμα να έχει πολύ ξεχωριστή πικάντικη γεύση που μοιάζει με γκούλας. Το τσέχικο όνομα είναι drštková polévka, που συχνά συντομεύεται σε drštkovka.
Δυτική και Νότια Ευρώπη
Στη γαλλική κουζίνα, το τριπ α λα μοντ ντε Καν (tripes à la mode de Caen) είναι παραδοσιακό πιάτο της κουζίνας της Νορμανδίας.
Στην ιταλική κουζίνα, το τρίπα άλλα φιορεντίνα (trippa alla fiorentina) είναι ένα παραδοσιακό πιάτο της Φλωρεντίας και το τρίπα άλλα μιλανέζε (trippa alla milanese) είναι παραδοσιακό πιάτο του Μιλάνου. Το καλντούμε (Caldume) (ιταλικά) ή κουαρούμι (quarumi) (Σικελικά) είναι πιάτο της Σικελίας με μοσχαρίσιο πατσά μαγειρεμένο με λαχανικά, που σερβίρεται ως φαγητό του δρόμου στο Παλέρμο και την Κατάνια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σούπες
Συμμετοχή των Νήσων Κουκ στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Οι Νήσοι Κουκ θα συμμετέχουν στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 στο Τόκιο. Ήταν προγραμματισμένοι να διοργανωθούν από τις 24 Ιουλίου μέχρι τις 9 Αυγούστου 2020, αλλά λόγω ανησυχιών για την πανδημία του κορονοϊού 2019–20 αναβλήθηκαν για το έτος 2021, από τις 23 Ιουλίου έως τις 8 Αυγούστου. Θα είναι η ένατη εμφάνιση της χώρας στους αγώνες.
Σπριντ
Σημειώσεις: ΤΑ = Πρόκριση στον τελικό A (μετάλλιο); ΤΒ = Πρόκριση στον τελικό Β (χωρίς μετάλλιο)
Παραπομπές
Νησοι Κουκ Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2020
Καβαλλαριανά Χανίων
Τα Καβαλλαριανά είναι οικισμός της Κοινότητας Κανδάνου, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Καντάνου, του δήμος Καντάνου-Σελίνου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Χανίων, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης». Πριν το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και το σχέδιο «Καποδίστριας», ανήκε στην επαρχία Σελίνου του νομού Χανίων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης.
Γεωγραφία
Τα Καβαλλαριανά είναι ορεινός οικισμός στο νοτιοδυτικό τμήμα του Νομού Χανίων. Έχουν μέσο σταθμικό υψόμετρο 513 μέτρων και απέχουν περίπου 58 χιλιόμετρα από την πόλη των Χανίων. Ο οικισμός έχει οικοδομηθεί σε μία περιοχή όπου κυριαρχεί η κτηνοτροφία και η γεωργία.
Πληθυσμός
Τα Καβαλλαριανά Χανίων έχουν μόλις 5 μόνιμους κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Ο πληθυσμός των Καβαλλαριανών, από την Απογραφή 1991, μέχρι την Απογραφή 2011 ήταν ο εξής.
Αξιοθέατα
Κοντά στα Καβαλλαριανά υπάρχει η βυζαντινή εκκλησία του Μιχαήλ Αρχαγγέλου η οποία οικοδομήθηκα κατά τον 14ο αιώνα. Οι τοιχογραφίες του αγιογράφου Ιωάννη Παγωμένου, χρονολογούνται στα 1327 και είναι αξιοσημείωτο έργο τέχνης της περιόδου και από τις σπουδαιότερες και παλαιότερες της Κρήτης. Οι δεκατέσσερις δωρητές του ναού φαίνονται στις αγιογραφίες χωρισμένοι σε δύο ομάδες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Κρήτης
Κελεζεϊβέ
Το Κελεζεϊβέ (επίσης, Καλά-Ζεϊνά, Κελαζέϊβα, και Ζέιβα) είναι ένα χωριό στην επαρχία Ισμαΐλι του βορειοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Το χωριό αποτελεί μέρος του δήμου Σουλούτ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Ισμαϊλί
Νόιζιντλ αμ Ζέε
Το Νόιζιντλ αμ Ζέε (γερμανικά: Neusiedl am See, Nezider, Niuzalj, Nezsider, Nezider) είναι μια πόλη στο κρατίδιο Μπούργκενλαντ της Αυστρίας και διοικητικό κέντρο της επαρχίας Νόιζιντλ αμ Ζέε.
Ιστορία
Η περιοχή ήταν, όπως και το υπόλοιπο Μπούργκενλαντ, με την Ουγγαρία έως το 1920/21 (Γερμανική Δυτική Ουγγαρία). Μετά το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, συμπεριλήφθη μετά από σκληρές διαπραγματεύσεις στη Γερμανική Δυτική Ουγγαρία στη Συνθήκη του Αγίου Γερμανού και Τριανόν στην Αυστρία το 1919. Ο τόπος ανήκε από το 1921 στο νεοσυσταθέν κρατίδιο του Μπούργκενλαντ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Αυστρίας
Hearts on Parade
Το "Hearts on Parade" είναι το τρίτο στούντιο άλμπουμ των American Hi-Fi. Κυκλοφόρησε στις 12 Απριλίου του 2005. Έφτασε μέχρι το #129 του Billboard 200. Το άλμπουμ ήταν υποψήφιο για άλμπουμ της χρονιάς στα Boston Music Awards 2005.
Κομμάτια
Όλα τα κομμάτια γράφτηκαν από τον Stacy Jones
Παραπομπές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2005
Διαγωνισμός Νέων Χορευτών Eurovision 2017
Ο Διαγωνισμός Νέων Χορευτών Eurovision 2017 ήταν ο 15ος διαγωνισμός νέων χορευτών της Eurovision. Ο τελικός διεξήχθη στον Συνεδριακό Κέντρο Πράγας, στην πρωτεύουσα της Τσεχίας, Πράγα στις 16 Δεκεμβρίου 2017. Αυτή ήταν η δεύτερη συνεχόμενη φορά όπου ο διαγωνισμός διοργανώθηκε από την Τσεχική Τηλεόραση (ČT). Ο διαγωνισμός απευθύνεται σε νέους χορευτές ηλικίας 16 έως 21 ετών, οι οποίοι διαγωνίζονται σε σε μοντέρνους χορούς, με την προϋπόθεση ότι δεν ασχολούνται επαγγελματικά.
Οκτώ χώρες συμμετείχαν στον διαγωνισμό, με την Πορτογαλία να επιστρέφει έχοντας συμμετάσχει τελευταία φορά το 2011, ενώ η Αλβανία, η Ολλανδία και η Σλοβακία αποχώρησαν. Τον διαγωνισμό κέρδισε η Paulina Bidzińska από την Πολωνία, ενώ η Patricija Crnkovič από τη Σλοβενία έλαβε τη δεύτερη θέση.
Τοποθεσία
thumb|left|Το Συνεδριακό Κέντρο Πράγας, χώρος διεξαγωγής του διαγωνισμούΣτις 7 Ιουλίου 2015, η πρωτεύουσα της Μάλτας, Βαλέτα, επιλέχθηκε ως η διοργανώτρια πόλη του διαγωνισμού. Ο λόγος που επιλέχθηκε η συγκεκριμένη πόλη ήταν να συμπέσει ο διαγωνισμός με την περίοδο που η Βαλέτα ήταν Πολιτιστική πρωτεύουσα της Ευρώπης (2018). Ο διαγωνισμός ήταν αρχικά προγραμματισμένος να διεξαχθεί στις 9 Ιουνίου 2017, στο Mediterranean Conference Centre. Ωστόσο, στις 19 Νοεμβρίου 2016 διέρρευσε πως ο διοργανωτής (PBS) είχε σκοπό να διοργανώσει τον διαγωνισμό σε ανοικτό χώρο, όπως ο Διαγωνισμός Νέων Μουσικών Eurovision 2016. Στις 24 Δεκεμβρίου 2016, ανακοινώθηκε πως ο διαγωνισμός θα διεξαχθεί στο Λιμάνι της Βαλέτας.
Τον Μάιο, ωστόσο, κατά τη διάρκεια συνέντευξης τύπου για τον εθνικό του τελικό, ο ραδιοτηλεοπτικός φορέας της Πολωνίας, Telewizja Polska (TVP), επιβεβαίωσε πως ο διαγωνισμός θα διεξαχθεί στην Τσεχία, αργότερα μέσα στη χρονιά. Στις 18 Μαΐου 2017, ο ραδιοτηλεοπτικός φορέας της Τσεχίας, Česká televize (ČT) επιβεβαίωσε πως θα διοργανώσει τον διαγωνισμό. Αργότερα, αναφέρθηκε πως ο διαγωνισμός θα διεξαχθεί στις 16 Δεκεμβρίου 2017. Ο ραδιοτηλεοπτικός φορέας της Σλοβενίας, Radiotelevizija Slovenija (RTVSLO) επιβεβαίωσε πως ο διαγωνισμός θα διεξαχθεί στην Πράγα. Στις 22 Ιουνίου 2017, η EBU ανακοίνωσε πως ο διαγωνισμός θα διεξαχθεί στο Forum Hall του Συνεδριακού Κέντρου Πράγας.
Επιλογή διοργανωτή
Σε αντίθεση με τον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision, όπου η νικήτρια χώρα διοργανώνει τον επόμενο διαγωνισμό, στον Διαγωνισμό Νέων Χορευτών αυτό δεν ισχύει. Η Διευθύνουσα Ομάδα του διαγωνισμού πραγματοποιεί μια συνάντηση όπου συζητάει τις αιτήσεις διοργάνωσης από διάφορες χώρες και στη συνέχεια αποφασίζουν ποια θα φιλοξενήσει τον επόμενο διαγωνισμό.
Μορφή
Στον διαγωνισμό συμμετέχουν μη επαγγελματίες χορευτές ηλικίας από 16 έως 21 ετών, οι οποίοι πραγματοποιούν μία χορευτική ρουτίνα της επιλογής τους, την οποία έχουν προετοιμάσει πριν τον διαγωνισμό. Επιπλέον, όλοι οι συμμετέχοντες χορευτές πραγματοποιούν μαζί ένα ομαδικό χορευτικό.
Κριτική Επιτροπή
Τα μέλη της κριτικής επιτροπής (οι οποίοι είναι επαγγελματίες και γνώστες του μπαλέτου, του σύγχρονου και του μοντέρνου χορού) βαθμολογούν τον κάθε χορευτή τόσο στην ατομική του ρουτίνα όσο και στο ομαδικό χορευτικό. Όταν καταμετρηθούν οι ψήφοι της κριτικής επιτροπής, οι χορευτές με τα δύο υψηλότερα σκορ προκρίνονται στον τελικό γύρο. Ο τελικός γύρος περιλαμβάνει ένα "διπλό χορό" 90 δευτερολέπτων όπου κάθε χορευτής έχει 45 δευτερόλεπτα να πραγματοποιήσει μια τυχαία χορευτική ρουτίνα. Ο τελικός νικητής θα αποφασιστεί και αυτός από την κριτική επιτροπή αμέσως μετά τον τελικό γύρο.
Τα μέλη της κριτικής επιτροπής ήταν τα παρακάτω:
Συμμετέχουσες χώρες
Στις 14 Αυγούστου 2017, αποκαλύφθηκε πως οκτώ χώρες θα συμμετάσχουν στον διαγωνισμό, με την Πορτογαλία να επιστρέφει για πρώτη φορά μετά το 2011, ενώ η Αλβανία, η Ολλανδία και Σλοβακία αποχώρησαν. Αυτός είναι ο μικρότερος αριθμός συμμετεχόντων στην ιστορία του διαγωνισμού.
Αναμετάδοση
Οι παρακάτω χώρες, με σειρά ημερομηνίας αναμετάδοσης, είχαν επιβεβαιώσει πως αναμετέδωσαν τον διαγωνισμό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διαγωνισμοί Νέων Χορευτών Eurovision
Ρογήρος Α΄ της Απουλίας
Ο Ρογήρος Μπόρσα (Ruggero Borsa, 1060 ή 1078 - 22 Φεβρουαρίου 1111) ήταν Νορμανδός Δούκας της Απουλίας και της Καλαβρίας και κυβερνήτης της νότιας Ιταλίας από το 1085 μέχρι τον θάνατό του. Καταγόταν από τον Οίκο των Ωτβίλ. Ήταν δευτερότοκος υιός του Ροβέρτου γυϊσκάρδου και της δεύτερης συζύγου του Σικελγκάιτας. To παρωνύμιό του προήλθε από τη συνήθειά του να μετρά και να ξαναμετρά τα χρήματά του.
Βιογραφία
Η Λομβαρδή μητέρα του ήταν μια επιβλητική πολεμήστρια. Η φιλοδοξία της διευθέτησε τα πράγματα ώστε τον Ροβέρτο να διαδεχθεί όχι ο πρωτότοκος υιός του Βοϊμόνδος (από την πρώτη σύζυγό του), αλλά ο Ρογήρος Α': όταν ο Ροβέρτος ασθένησε το 1073 η Σικελγκάιτα ανακήρυξε διάδοχο τον υιό της. Αντίρρηση έφερε ο Αβελάρδος, υιός του Ονφρουά, προκατόχου του Ροβέρτου στην Απουλία και Καλαβρία, που διεκδίκησε τον τίτλο. Αλλά ο Ροβέρτος ανάρρωσε και εκστράτευσε στην Ελλάδα, όπου και απεβίωσε στην Κεφαλλονιά. Ο Ρογήρος Α' που τον είχε ακολουθήσει, επέστρεψε στη Ν. Ιταλία για να εξασφαλίσει τη θέση του από το μεγαλύτερο αδελφό του. Με την υποστήριξη του θείου του Ρογήρου Α' κόμη της Σικελίας, ανέλαβε δούκας της Απουλίας και Καλαβρίας.
Οι Λομβαρδοί τον προτιμούσαν λόγω της καταγωγής της μητέρας του. Τότε ο Βοϊμόνδος Α' πήγε στον εξάδελφό του Ιορδάνη Α' Ντρενγκό πρίγκιπα της Κάπουα, που τον βοήθησε να εξεγερθεί εναντίον του αδελφού του και να καταλάβει τον Τάραντα και άλλες δύο πόλεις. Ο Ρογήρος Α' έκανε ειρήνη το 1086: τα δύο αδέλφια συγκυβερνούσαν. Το επόμενο έτος ο Βοϊμόνδος Α' ανανέωσε τον πόλεμο και νίκησε ανέλπιστα τον αδελφό του στο Φρανέτο. Αν και ο Ρογήρος Α' ήταν δυνατός πολεμιστής -κατέλαβε πέντε πόλεις με πολιορκία- δεν μπόρεσε τελικά να ελέγξει τη δύναμη του αδελφού του. Με τη μεσολάβηση του πάπα Ουρβανού Β' επήλθε ειρήνη: ο Βοϊμόνδος Α' κράτησε τον Τάραντα και άλλες πόλεις χωρίς φεουδαλική υποτέλεια και ο Ρογήρος Α' περιεβλήθη τον τίτλο του δούκα της Απουλίας και Καλαβρίας από τον πάπα.
Ο Ρογήρος Α' επέτρεψε σε δύο βαρόνους του την κοπή νομισμάτων. Θέλησε να αστικοποιήσει τη Ν. Ιταλία, έτσι απέδωσε προνόμια σε πόλεις και ενθάρρυνε τον πολεοδομικό σχεδιασμό τους. Το 1090 παρότρυνε με τον πάπα τον Μπρούνο της Κολωνίας, ιδρυτή του Καρθουσιανού Τάγματος, να αναλάβει επίσκοπος Ρηγίου (Ρέτζιο) στην Καλαβρία.
Όταν απεβίωσε ο εξάδελφός του Ιορδάνης Α' οι βαρόνοι έδιωξαν τον υιό του Ριχάρδο Β'. Εκείνος όταν ενηλικιώθηκε ζήτησε από το Ρογήρο Α' να τον αποκαταστήσει ως πρίγκιπα στην Κάπουα, με αντάλλαγμα την υποτέλειά του. Η πολιορκία άρχισε το 1098 και κράτησε 40 έτη ώσπου να παραδοθεί η πόλη. Το 1104 ο Ρογήρος Α' πολιόρκησε την πόλη Σαντ Άντζελο στο όρος Γκαργκάνο, στη Φότζια, όπου ο ανεξάρτητος κόμης της Γουλιέλμος είχε συνδέσεις με τους Ρωμαίους, η οποία επίσης παραδόθηκε.
Κύρια πηγή πληροφοριών είναι ο Γουλιέλμος της Απουλίας, που αφιέρωσε τη Χρονογραφία του στο Ροβέρτο και στον υιό του Ρογήρο Α'.
Οικογένεια
Με τον γάμο του με την Αδέλα της Φλάνδρας (1092) κόρη του Ροβέρτου Α', κόμη της Φλάνδρας παιδιά του ήταν :
Είχε άλλα δύο τέκνα, που απεβίωσαν μικρά. Από μια εκτός γάμου σχέση είχε υιό τον
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Ωτβίλ Κατηγορία:Δούκες της Απουλίας Κατηγορία:Δούκες του Αμάλφι
Ερρίκος Δ΄ του Βολφενμπύτελ
Ο Ερρίκος Δ΄ ο Πρεσβύτερος ή ο Κακός (1463 - 1514) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν πρίγκιπας του Βολφενμπύτελ και Κάλενμπεργκ μαζί με τον αδελφό του (1491-94) και πρίγκιπας του Βολφενμπύτελ (1494-1514). Οι κτήσεις του ήταν μέρος του δουκάτου του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ.
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Γουλιέλμου Δ΄ και της Ελισάβετ του Στόλμπεργκ. Ο πατέρας του, πρίγκιπας του Βολφενμπύτελ και Κάλενμπεργκ, αποσύρθηκε το 1491 παραχωρώντας την κτήση του στους γιους του Ερρίκο Δ΄ και στο νεότερο αδελφό του Ερρίκος Α΄. Τρία έτη μετά τα δύο αδέλφια μοίρασαν την κληρονομιά: ο Ερρίκος Δ΄ έλαβε το Βολφενμπύτελ και ο αδελφός του το Κάλενμπεργκ.
Αρτέμ Μικογιάν
thumb|250px|Το μουσείο των αδελφών Μικογιάν O Αρτέμ (Αρτιόμ) Ιβάνοβιτς Μικογιάν (ρωσικά: Артём Ива́нович Микоя́н; αρμενικά: Արտյոմ (Անուշավան) Հովհաննեսի Միկոյան 5 Αυγούστου [π.η. 23 Ιουλίου] 1905 – 9 Δεκεμβρίου 1970) ήταν Σοβιετικός Αρμένιος αεροναυπηγός. Σε συνεργασία με τον Μιχαήλ Γκουρέβιτς σχεδίασε πολλά από τα διάσημα στρατιωτικά αεροσκάφη MiG.
Ερρίκος Δ΄ του Βολφενμπύτελ
Βιογραφία
Το 1492 η πόλη του Μπράουνσβαϊγκ όφειλε φόρους και ο Ερρίκος Δ΄ την απέκλεισε για ενάμιση έτος ώσπου συμβιβάστηκαν. Το 1498 αυτός και ο Ιωάννης Ε΄ δούκας της Σαξονίας-Λάουενμπουρκ συμφώνησαν να κατακτήσουν τις εκβολές του Βέζερ στη Φρεισία. Η περιοχή αυτή, που λεγόταν Βούρστεν (Wursten), ανήκε τυπικά στον Γιόχαν Ρόντε αρχιεπίσκοπο της Βρέμης, αλλά ουσιαστικά ήταν αυτόνομη. Ο Ερρίκος Δ΄ έστειλε 3.000 ακοντιοφόρους, που υπέταξαν τους εκεί αγρότες του βάλτου και αμείφθηκαν λεηλατώντας τους. Τότε ο Ρόντε συμμάχησε με το Αμβούργο, που φοβόταν για τη ναυσιπλοΐα στον Έλβα, επιτέθηκαν με 1.300 πολεμιστές και κατέλαβαν το Χάντελν το επόμενο έτος. Το 1500 η περιοχή ανακαταλήφθηκε από τον Μάγκνους Α΄, γιο του Ιωάννη Ε΄, με τη βοήθεια της Μαύρης Φρουράς, ένα σώμα αδίστακτων μισθοφόρων της Ολλανδίας και της Ανατολικής Φρεισίας. Ο επίσκοπος, μη γνωρίζοντας τη συμμαχία, ζήτησε τη βοήθεια του Ερρίκου Ε΄. Πρόσφερε τη θέση του διοικητή (coadjutor) της επισκοπής με δικαίωμα διαδοχής (cum jure succedendi) στον πρώτο γιο του Ερρίκου Δ΄, τον Χριστόφορο. Η συμφωνία εξυπηρετούσε τις επεκτατικές βλέψεις του Ερρίκου Δ΄, που έγινε διώκτης της Μαύρης Φρουράς. Ο Ερρίκος Δ΄ και ο αδελφός του μεσολάβησαν για την ειρήνη μεταξύ του Μάγκνους A΄ και του Ρόντε, με τον όρο το Χάλντεν να μείνει στον Μάγκνους Α΄, όπως ήταν και πριν (status quo ante). Ο Σύλλογος των κληρικών της Βρέμης επικύρωσε τη συμφωνία. Ο Χριστόφορος όμως ήταν μόλις 13 ετών και ο πάπας Aλέξανδρος ΣΤ΄ Βοργίας ζήτησε 1.500 φιορίνια (guelders) του Ρήνου για να συμφωνήσει, που τα πλήρωσε ο Σύλλογος.
Αρτέμ Μικογιάν
Βιογραφία
Ο Μικογιάν γεννήθηκε στο Σαναχίν, Αρμενία, τις 5 Αυγούστου 1905. Ο μεγαλύτερος αδελφός του, Αναστάς Μικογιάν, έγινε Σοβιετικός πολιτικός. Ολοκλήρωσε τη βασική του εκπαίδευση και προσλήφθηκε ως χειριστής μηχανών στο Ροστόφ, μετά εργάστηκε στο εργοστάσιο Δυναμό στη Μόσχα πριν εγγραφεί στο στρατό. Μετά την στρατιωτική υπηρεσία, εντάχθηκε στην ακαδημία αεροπορίας Ζουκόφσκι, όπου δημιούργησε το πρώτο του αεροπλάνο, και αποφοίτησε το 1936. Εργάστηκε με στην Πολικάρποφ, πριν γίνει επικεφαλής ενός νέου σχεδιαστικού γραφείου αεροσκαφών στη Μόσχα το Δεκέμβριο του 1939. Μαζί με τον Μιχαήλ Γκουρέβιτς, ο Μικογιάν δημιούργησε το σχεδιαστικό γραφείο Μικογιάν-Γκουρέβιτς, το οποίο σχεδίασε σειρά μαχητικών αεροσκαφών. Τον Μάρτιο του 1942, το γραφείο μετονομάστηκε σε OKB MiG, ANPK MiG και OKO MiG. Το MiG-1 αποδείχθηκε κακό ξεκίνημα, το MiG-3 μπήκε σε παραγωγή αλλά χρησιμοποιήθηκε περιστασιακά στο ρόλο του ως αναχαιτιστικό μαχητικό. Επιπλέον, τα MiG-5, MiG-7 και MiG-8 δεν προχώρησαν πέρα από το στάδιο των πρωτοτύπων.
Τα πρώτα μεταπολεμικά σχέδια βασίζονταν σε εγχώρια έργα καθώς και σε γερμανικά αεριωθούμενα μαχητικά και πληροφορίες τις οποίες παρείχε η Βρετανία ή οι Ηνωμένες Πολιτείες. Μέχρι το 1946, οι Σοβιετικοί σχεδιαστές ακόμη δυσκολεύονταν σε τελειοποιήσουν τον σχεδιασμένο στη Γερμανία αξονικής ροής κινητήρα αεριώθησης BMW 109-003. Οι σοβιετικές δυνάμεις είχαν πάρει τα σχέδια του κινητήρα 109-003 από το εργοστάσιο Basdorf-Zühlsdorf κοντά στο Βερολίνο και από το εργοστάσιο στο Νορντχάουζεν. Η παραγωγή του 003 έγινε στο εργοστάσιο «Κόκκινος Οκτώβρης» GAZ 466 στο Λένινγκραντ, όπου οι κινητήρες αεριώθησης 003 παράγονταν μαζικά από το 1947 με την ονομασία RD-20. Η ανάπτυξη πλαισίων από τα σοβιετικών γραφείων και πτερύγων για ταχύτητα κοντά στου ήχου καθυστερούσαν την ανάπτυξη των κινητήρων. Ο Σοβιετικός υπουργός αεροπορείας Μιχαήλ Χρουνίτσεφ και ο σχεδιαστής αεροσκαφών Αλεξάντρερ Σεργκέγιεβιτς Γιάκοβλεβ ζήτησαν από τον Ιωσήφ Στάλιν να αγοράσει προηγμένους κινητήρες αεριώθησης από τους Βρετανούς. Ο Στάλιν λέγεται ότι απάντησε «Ποιος τρελός θα πουλούσε τα μυστικά του;». Όμως, έδωσε την άδειά, και ο Αρτέμ Μικογιάν, ο σχεδιαστής κινητήρων Κλίμοφ και άλλοι αξιωματούχοι ταξίδευσαν στο Ηνωμένο Βασίλειο για να ζητήσουν βοήθεια για τους κινητήρες. Προς έκπληξη του Στάλιν, η βρετανική κυβέρνηση και ο φιλοσοβιετικός υπουργός εμπορείου Στάφορντ Κριπς ήταν πρόθυμοι να παρέχουν τεχνικές πληροφορίες και την άδεια κατασκευής των κινητήρων αεριώθησης Rolls-Royce Nene. Οι σοβιετικοί κατασκεύασαν μια τροποποιημένη μορφή, τον κινητήρα VK-1, ο οποίος ενσωματώθηκε στο MiG-15. Στο ενδιάμεσο, στις 15 Απριλίου 1947, το υπουργικό συμβούλιο διέταξε από την MiG να κατασκευάσει δύο πρωτότυπα για ένα νέο αεριωθούμενο μαχητικό τα οποία θα πετούσαν τον Δεκέμβριο του ίδιου χρόνου και έτσι οι σχεδιαστές βασίστηκαν σε ένα προηγούμενο σχέδιο, το προβληματικά MiG-9. Το MiG-9 χρησιμοποιούσε τους κινητήρες RD-20, οι οποίοι αποδείχθηκαν αναξιόπιστοι και υπήρχαν προβλήματα ελέγχου.
Ερρίκος Δ΄ του Βολφενμπύτελ
Βιογραφία
Το 1509 η συμμαχία με τον Μάγκνους σφραγίστηκε με τον γάμο του με την Αικατερίνη, κόρη του Ερρίκου Δ΄. Το 1511 που απεβίωσε ο Ρόντε, τον διαδέχθηκε ο 24ετής Χριστόφορος. Το ίδιο έτος ο Ερρίκος Δ΄ με άλλα μέλη του Οίκου του υπέταξαν το Χόγια, που είχε αρνηθεί τη φεουδαλική υποτέλεια στο Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ. Το 1514 ενεπλάκη στη διαμάχη της Σαξονίας με την Ανατολική Φρεισία και στην πολιορκία του κάστρου Λέερ πυροβολήθηκε στο κεφάλι.
Αρτέμ Μικογιάν
Βιογραφία
Το γραφείο MiG σχεδίασε το πρώτο αξιόπιστο σοβιετικό σχέδιο αεροσκάφους με φτερά με κλίση προς τα πίσω το 1945, το πειραματικό MiG-8 Utka, την έρευνα με βάση αυτό και τα ερευνητικά σχέδια των Γερμανών, επέτρεψαν στους Σοβιετικούς να αναπτύξουν ένα πρωτότυπο μαχητικό με ένα κινητήρα αεριώθησης, το I-310. Με την εκδοχή Klimov VK-1 του βρετανικού κινητήρα Nene, το σχέδιο αυτό παρήχθη μαζικά με την ονομασία MiG-15. Με την πρώτη πτήση να λαμβάνει χώρα τις 31 Δεκεμβρίου 1948, περίπου 15 μήνες μετά την πρώτη πτήση του πρώτου πρωτότυπου αμερικανικού αεροσκάφους με φτερά με κλίση προς τα πίσω, το XP-86 Sabre. Το αεροσκάφος είχε εξαιρετική απόδοση και αποτέλεσε τη βάση αρκετών μελλοντικών μαχητικών. Το MiG-15 σχεδιαζόταν αρχικά να αναχαιτίζει αμερικανικά βομβαρδιστικά, όπως το B-29 Superfortress. Κατασκευάστηκαν πολλές εκδοχές του MiG-15, με την πιο κοινή να είναι η MiG-15UTI, ένα διθέσιο εκπαιδευτικό. Τελικά κατασκευάστηκαν περισσότερα από 18.000 MiG-15 και ακολούθησαν τα MiG-17 και MiG-19. Τα MiG-15 χρησιμοποιήθηκαν στον πόλεμο της Κορέας από τις Κομμουνιστικές δυνάμεις. Πολλές αερομαχίες δόθηκαν πάνω από τον ποταμό Γιαλού, όπου δόθηκαν αερομαχίες ανάμεσα στις MiG-15 και F-86 Sabre, οι πρώτες μεγάλης κλίμακας ανάμεσα σε αεριωθούμενα.
Από το 1952, ο Μικογιάν σχεδίασε πυραυλικά συστήματα ειδικά για τα αεροσκάφη του, όπως το διάσημο MiG-21. Σχεδίασε και άλλα υψηλής απόδοσης μαχητικά τις δεκαετίες του 1950 και 1960. Του απονεμήθηκε δύο φορές η ανώτερη διάκριση για πολίτη, Ήρωας της Σοσιαλιστικής Εργασίας, και ήταν αντιπρόσωπος σε έξι ανώτερα Σοβιέτ.
Ερρίκος Δ΄ του Βολφενμπύτελ
Οικογένεια
Το 1486 νυμφεύτηκε την Αικατερίνη, κόρη του Έρικ Β΄ δούκα της Πομερανίας και είχε τέκνα:
Αρτέμ Μικογιάν
Βιογραφία
Μετά τον θάνατο του Μικογιάν το 1970, το όνομα του σχεδιαστικού γραφείου άλλαξε από Mikoyan-Gurevich σε Mikoyan.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σοβιετικοί μηχανικοί Κατηγορία:Αεροναυπηγική κατηγορία:Αρμένιοι επιστήμονες Κατηγορία:Νικητές βραβείου Λένιν
Γενικές εκλογές του Κουβέιτ (2020)
Γενικές εκλογές πραγματοποιήθηκαν στο Κουβέιτ στις 5 Δεκεμβρίου 2020. Τα δύο τρίτα των βουλευτών της προηγούμενης Εθνοσυνέλευσης έχασαν τη θέση τους, συμπεριλαμβανομένης της μοναδικής γυναίκας βουλευτή Σαφά Αλ Χασέμ
Ιστορικό
Η υποβολή υποψηφιοτήτων για τις 50 έδρες της Εθνοσυνέλευσης πραγματοποιήθηκε μεταξύ 26 Οκτωβρίου και 4 Νοεμβρίου 2020. Χρησιμοποιήθηκαν 102 σχολεία για τις εκλογές της Εθνοσυνέλευσης που διεξήχθησαν στις 5 Δεκεμβρίου. Σε κάθε σχολείο λειτουργούσε μια κλινική για να ελέγξει την κατάσταση της υγείας όλων εκείνων που εισέρχονταν.
Εκλογικό σύστημα
Τα 50 εκλεγμένα μέλη της Εθνοσυνέλευσης εκλέγονται από πέντε εκλογικές περιφέρειες 10 εδρών με μία μόνο μη μεταβιβάσιμη ψήφο.
Παραπομπές
2020 Κουβειτ
Κουκλουτζάς
Με την ονομασία Κουκλουτζάς μπορεί να αναφέρονται:
Πίτερ Κλες
Ο Πίτερ Κλες (φλαμανδικά: Pieter Claesz, περ. 1597 – 1 Ιανουαρίου 1660 ) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος νεκρών φύσεων, ο οποίος δραστηριοποιήθηκε στην Ολλανδία κατά την περίοδο της ολλανδικής Χρυσής Εποχής.
Βιογραφία
Ο Κλες γεννήθηκε στο Μπέρχεμ του σημερινού Βελγίου, κοντά στην Αμβέρσα. Το 1620 έγινε μέλος στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά της πόλης, αλλά το 1621 μετοίκησε στο Χάαρλεμ, όπου γεννήθηκε ο γιος του, ο επίσης ζωγράφος Νικολάες Πίτερσον Μπέρχεμ. Αυτός και ο Βίλλεμ Κλέσον Χέντα, ο οποίος επίσης εργαζόταν στο Χάαρλεμ, ήταν οι σημαντικότεροι εκπρόσωποι του είδους ζωγραφικής που αποκλήθηκε "ontbijt" (απεικόνιση σκευών δείπνου). Χρησιμοποιούσαν ήπιες, σχεδόν μονοχρωματικές παλέτες, με τον λεπτό χειρισμό του φωτισμού και των υφών να αποτελούν το κύριο μέσο έκφρασης. Ο Κλες εν γένει επέλεγε αντικείμενα πιο καθημερινής χρήσης σε σχέση με τον Χέντα, αν και τα κατοπινά του έργα έγιναν περισσότερο πολύχρωμα και διακοσμητικά. Οι νεκρές φύσεις του Κλες συνήθως εξυπηρετούν αλληγορικούς σκοπούς, με τα απεικονιζόμενα κρανία να υπενθυμίζουν το θνητό του ανθρώπου. Ορισμένες συνθέσεις του ανήκουν ειδικότερα στο είδος των βάνιτας (vanitas), δηλαδή σε εκείνες τις αλληγορικές νεκρές φύσεις που συμβολίζουν τη ματαιότητα των επίγειων απολαύσεων.
Οι δυο καλλιτέχνες δημιούργησαν διακεκριμένη παράδοση στη ζωγραφική νεκρών φύσεων στο Χάαρλεμ.
Κληρονομιά
Ο Κλες καταγράφεται στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά του Χάαρλεμ ως δάσκαλος του γιου του, Νικολάες Μπέρχεμ, το 1634 αλλά ο Νικολάες προτιμούσε να ζωγραφίζει τοπία αντί για νεκρές φύσεις και αργότερα, μετά από κάποιο ταξίδι, επέδειξε ταλέντο στη μουσική. Ο Κλες είχε, εκτός από τον γιο του, μαθητές τους Έφερτ φαν Ελστ, Φλόρις φαν Ντάικ, Κρίστιαν Μπέρεντζ, Φλόρις φαν Σχόοτεν και Γιαν Γιανς Τρεκ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι της Χρυσής Εποχής
Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου του Χιούστον
Η Ενωση Κριτικών Κινηματογράφου του Χιούστον (αγγλικά: Houston Film Critics Society) (HFCS) είναι μια μη κερδοσκοπική οργάνωση κριτικών κινηματογράφου που εδρεύει στο Χιούστον του Τέξας, στις Ηνωμένες Πολιτείες που περιλαμβάνει 40 κριτικούς κινηματογράφου του έντυπου τύπου, του ραδιοφώνου, της τηλεόρασης και του διαδικτύου στην ευρύτερη περιοχή του Χιούστον.
Κάθε χρόνο η Ένωση Κριτικών απονέμει μια σειρά κινηματογραφικών βραβείων για τα "εξαιρετικά επιτευγματα στον Κινηματογράφο" σε μια τελετή που πραγματοποιείται στο Μουσείο Καλών Τεχνών του Χιούστον.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κινηματογραφικά βραβεία στις Ηνωμένες Πολιτείες Χιούστον Κατηγορία:Πολιτισμός του Χιούστον
Τορκ
μικρογραφία|Τορκ από τον [[Πολιτισμός Λα Τεν|πολιτισμό Λα Τεν]] Το τορκ είναι είδος μεταλλικού κοσμήματος, το οποίο φοριέται γύρω από το λαιμό. Κατασκευαζόταν από ένα κομμάτι μετάλλου ή από ελάσματα συνεστραμμένα μεταξύ τους και συναντάτο σε πολλούς πολιτισμούς της Ευρώπης και της Ασίας, όπως οι Κέλτες και οι Ιλλυριοί.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κελτική τέχνη Τορκ
Παλάτι Σιγκαράκι
Το Παλάτι Σιγκαράκι (紫香楽宮, Shigaraki-no-miya, γράφεται επίσης 信楽宮)  ήταν ένα αυτοκρατορικό παλάτι, που χτίστηκε από τον αυτοκράτορα Σόμου, αρχικά ως βίλα, και αργότερα ονομάστηκε από τον ίδιο ως πρωτεύουσα της Ιαπωνίας το 744 μ.Χ. Βρισκόταν στην περιοχή Κόκα της επαρχίας Όμι σε αυτό που σήμερα αποτελεί τμήμα της πόλης Κόκα, στην επαρχία Σίγκα, στην Ιαπωνία. Η πρωτεύουσα-παλάτι αναφέρεται επίσης ως Παλάτι Κόκα (甲賀宮, Kōka-no-miya) στο Σόκου Νιχόνγκι. Τα ερείπιά του χαρακτηρίστηκαν ως Εθνικός Ιστορικός Τόπος της Ιαπωνίας το 1974.
Ιστορική ανασκόπηση
Μετά την εξέγερση του Φουτζιβάρα νο Χιροτσούγκου το 740, ο αυτοκράτορας Σόμου μετέφερε την έδρα του στο Κούνι-κιό (恭仁京) (σήμερα μέρος της Κιζουγκάβα στο Κιότο) και έχτισε επίσης μια ανεξάρτητη βίλα βαθιά στα βουνά του νότιου Όμι, η οποία ονομάστηκε «Ρακουμούρα». Επισκεπτόταν συχνά αυτή τη βίλα και το 742 αποφάσισε να την κάνει την κύρια κατοικία του. Υπάρχουν διάφορες θεωρίες για το γιατί ο αυτοκράτορας Σόμου επέλεξε να μετακομίσει σε μια τόσο άβολη τοποθεσία βαθιά στα βουνά. Η περιοχή Κούνι ήταν μια βάση εξουσίας για τον Τατσιμπάνα νο Μορόε, ο οποίος ήταν τότε υπουργός με de facto εξουσία στο συμβούλιο "ντάτζο-καν". Η προτίμηση του Σιγκαράκι πιθανώς δείχνει ότι η αντίπαλη φυλή Φουτζιβάρα υπό τον Φουτζιβάρα νο Νακαμάρο επανήλθε στο προσκήνιο, αφού η επιρροή τους επεκτάθηκε γύρω από την περιοχή Σιγκαράκι στην επαρχία Όμι. Από την άλλη πλευρά, ο αυτοκράτορας Σόμου μπορεί να είχε επηρεαστεί από βουδιστές ιεράρχες όπως ο Ρόμπεν και ο Γκιόκι, οι οποίοι έβλεπαν την περιοχή ως ιερό τόπο. Μια ένδειξη αυτού είναι τα σχέδια που ανακοίνωσε ο αυτοκράτορας Σόμου το επόμενο έτος για την κατασκευή μιας μνημειώδους εικόνας του Βούδα Βαϊροκάνα σε μίμηση των Σπηλαίων Λόνγκμεν στη δυναστεία Τανγκ της Κίνας κοντά στην τοποθεσία Σιγκαράκι.
Το 744, το όνομα του παλατιού άλλαξε σταδιακά από "Σιγκαράκι " σε "Κόκα", και τον Νοέμβριο του ίδιου έτους, ο κεντρικός πυλώνας στήριξης του αγάλματος του Βούδα Βαϊροκάνα ανεγέρθηκε στο Κόκα-τζι, έναν βουδιστικό ναό, που είχε δημιουργηθεί, για να στεγάσει το άγαλμα. Το 745, η Κόκα ανακηρύχθηκε επίσημα πρωτεύουσα. Ωστόσο, τα τεράστια έξοδα, που απαιτήθηκαν για το έργο, οδήγησαν σε αντίσταση από πολλούς από τους υποτελείς του και μια σειρά φυσικών καταστροφών όπως οι πυρκαγιές και ο σεισμός στο Τενπέι ανάγκασαν τον αυτοκράτορα Σόμου να επιστρέψει στο Χέιτζο-κιό. Το σχέδιο για την κατασκευή ενός γιγαντιαίου αγάλματος στο Σιγκαράκι μετατράπηκε στο έργο Νταϊμπούτσου της Νάρα.
Η πραγματική τοποθεσία του παλατιού χάθηκε για πολλά χρόνια. Αρχικά, τα ερείπια στη γειτονιά Ουράνο του Σιγκαράκι θεωρούνταν ότι ήταν η τοποθεσία του παλατιού και αυτά τα ερείπια χαρακτηρίστηκαν ως Εθνικός Ιστορικός Χώρος το 1926. Ωστόσο, μεταγενέστεροι αρχαιολόγοι εντόπισαν μια άλλη πιθανή τοποθεσία δύο χιλιόμετρα βόρεια, στη γειτονιά Μιγιαμάτσι. Τα θεμέλια μεγάλων κτηρίων αποκαλύφθηκαν και τα τεχνουργήματα περιλάμβαναν μεγάλο αριθμό ξύλινων ετικετών, που έδειχναν πληρωμές φόρων. Αυτός ο χώρος επανασχεδιάστηκε ως τα "ερείπια του παλατιού Σιγκαράκι " το 2005, με τον αρχικό χώρο να θεωρείται πλέον τα ερείπια του Κόκα-τζι.
Η τοποθεσία απέχει περίπου 20 λεπτά με τα πόδια από το σταθμό Σιγκαράκιγκούσι του σιδηροδρόμου Σιγκαράκι Κόγκεν. Ο χώρος επιχωματώθηκε μετά την ανασκαφή, αλλά μερικά από τα ευρήματα μπορούν να φανούν στο Γραφείο Έρευνας Αρχαιολογικού Χώρου των Ερειπίων του Παλατιού Σιγκαράκι (紫香楽宮跡関連遺跡群調査事務所).
Σημειώσεις
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Ιαπωνία Κατηγορία:Αξιοθέατα στην Ιαπωνία