cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πανεπιστήμιο της Λα Λαγούνα
Ιστορία
Το 1792, με βασιλικό διάταγμα, ο Κάρολος Δ΄ της Ισπανίας διέταξε την ίδρυση στο Σαν Κριστόμπαλ ντε Λα Λαγούνα, τότε πρωτεύουσα της Τενερίφης και των Καναρίων Νήσων, του πρώτου Λογοτεχνικού πανεπιστημίου των Καναρίων, αλλά η πολιτική κατάσταση στην ηπειρωτική χώρα εμπόδισε την ίδρυσή του. Ωστόσο, με την αποκατάσταση του Οίκου των Βουρβόνων στο πρόσωπο του Φερδινάνδου Ζ΄ της Ισπανίας, το πανεπιστήμιο ιδρύθηκε στην πόλη της Λα Λαγούνα,  παρά τις αντιρρήσεις από τις κυβερνήσεις των άλλων νησιών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πανεπιστήμια στην Ισπανία Κατηγορία:Κανάριες νήσοι
Ζορκούλ
Η Ζορκούλ (ή Σιρ-ι-κολ) είναι λίμνη στα όρη Παμίρ στη μεθόριο μεταξύ Αφγανιστάν και Τατζικιστάν. Εκτείνεται σε απόσταση 25 χιλιομέτρων από δυτικά προς ανατολικά. Η μεθόριος μεταξύ Αφγανιστάν και Τατζικιστάν βρίσκεται παράλληλα με τη λίμνη από ανατολάς προς δυσμάς, στρίβοντας νότια προς την κορυφή Κονκόρντ (5.469 μ), περίπου 15 χιλιόμετρα νότια της λίμνης. Το βόρειο μισό της λίμνης βρίσκεται στο Τατζικιστάν, όπου προστατεύεται ως τμήμα του Εθνικού Δρυμού Ζορκούλ. Στα δυτικά της λίμνης ρέει ο ποταμός Παμίρ, ο οποίος καθορίζει τα σύνορα μεταξύ Αφγανιστάν και Τατζικιστάν. Ο ποταμός αυτός, αλλά και η λίμνη λειτουργούν ως πηγές για τον ποταμό Αμού Ντάρια ή Ώξο. Η κοιλάδα του Μεγάλου Παμίρ εκτείνεται νότια της λίμνης.
Η λίμνη βρίσκεται στην πορεία του Δρόμου του Μεταξιού. Αναφέρεται ως «Λίμνη του Μεγάλου Δράκου» (大龙池) σε ιστορικά κινεζικά έγγραφα.
Η λίμνη κάποτε ανήκε στον μιρ του Γουακάν, αλλά αργότερα η λίμνη και ο ποταμός καθορίστηκαν ως τα σύνορα μεταξύ Ρωσίας και Αφγανιστάν μέσω συμφωνίας των Ρώσων με τους Βρετανούς το 1895.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λίμνες του Αφγανιστάν Κατηγορία:Λίμνες του Τατζικιστάν
Αμπάν-Ντεσού
Το Αμπάν-Ντεσού (γαλλικά: Abbans-Dessous) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Άτμιση με αμμωνία
μικρογραφία|280px|Δρύινοι πάγκοι χορωδίας σε καθολική εκκλησία στην Ιρλανδία. Η ξυλεία δρυός έχει ατμιστεί με αμμωνία. Η άτμιση με αμμωνία (αγγλ. ammonia fuming) είναι μια παραδοσιακή τεχνική φινιρίσματος του ξύλου, η οποία το σκουραίνει αναδεικνύοντας τη σχεδίασή του. Συνίσταται στην απευθείας έκθεση του ξύλου σε αναθυμιάσεις από ισχυρό υδατικό διάλυμα υδροξειδίου του αμμωνίου που αντιδρά με τις ταννίνες του ξύλου.
Η επεξεργασία αυτή δρα αποτελεσματικότερα σε λευκή δρυ (Quercus sp.) που περιέχει πολλές ταννίνες. Η ξυλεία τεχνικά ονομάζεται ατμισμένη δρυς με αμμωνία, ή εμπορικά είναι γνωστή ως "καπνιστή δρυς" (αγγλ. fumed oak, smoked oak).
Η ανάπτυξη αυτής της τεχνικής σε έπιπλα και ξυλοκατασκευές συνδέεται με τον Αμερικανό κατασκευαστή επίπλων Γκούσταβ Στίκλεϋ (Gustav Stickley) από τις αρχές του 20ου αιώνα, αν και η άτμιση του ξύλου (wood steaming) σαν τεχνική ήταν ήδη γνωστή στην Ευρώπη πολύ προγενέστερα.
Επεξεργασία
thumb|right|Ξύλινη επιφάνεια, από ευρωπαϊκή λευκή δρυ, η οποία έχει υποστεί δριμεία άτμιση με αμμωνία. Το ξύλο, που πρόκειται να ατμιστεί, τοποθετείται σε ένα σφραγισμένο θάλαμο, ή σε σύγχρονο κλειστό κλίβανο από ανοξείδωτο μέταλλο, με όλες τις επιφάνειές του εκτεθειμένες στον αέρα που κυκλοφορεί ελεύθερα.
Ένα μεγάλο δοχείο διαλύματος υδροξειδίου του αμμωνίου (NH₄OH) τοποθετείται στο δάπεδο του θαλάμου και ο θάλαμος κλείνει ερμητικά. Εάν ο θάλαμος είναι πολύ μεγάλος -ή οι ατμοί της αμμωνίας πρόκειται να δράσουν για μεγάλο χρονικό διάστημα- τότε πρέπει να υπάρχουν περισσότερα από ένα δοχεία στον χώρο, ή η αμμωνία να αναπληρωθεί κατά τη διάρκεια της διαδικασίας.
Ο ολικός χρόνος άτμισης εξαρτάται από την επιδιωκόμενη σκουρότητα, το μέγεθος του θαλάμου και την ολική συγκέντρωση του διαλύματος της αμμωνίας που χρησιμοποιείται. Είναι συνηθισμένο επίσης, μετά το τέλος της άτμισης, οι ξύλινες επιφάνειες να λαδώνονται, δηλ. να υφίστανται ένα φινίρισμα με κατάλληλο έλαιο, ώστε το τελικό αποτέλεσμα του χρωματισμού του ξύλου -συνεπεία της άτμισης- να αναδεικνύεται εντονότερα.
Πλεονεκτήματα - μειονεκτήματα
Η άτμιση έχει ένα πλεονέκτημα έναντι της βαφής επειδή δεν κρύβει τα "νερά" του ξύλου και απλώς τα σκουραίνει. Σε αντίθεση με τη βαφή, δεν υπάρχει πιθανότητα να εμφανιστούν λεκέδες ή κηλίδες.
Η άτμιση με αμμωνία επιφέρει χρωματικό αποτέλεσμα, χωρίς ωστόσο να είναι μία ακριβής διαδικασία. Διαφορετικές παρτίδες ξύλου αντιδρούν διαφορετικά στην αέρια αμμωνία. Για το λόγο αυτό, το ξύλο που πρόκειται να ατμιστεί για ένα ξυλουργικό έργο συχνά συλλέγεται από τον ίδιο κορμό (δένδρο). Ακόμα κι έτσι, οι σανίδες από τον ίδιο κορμό σε διαφορετικές θέσεις μπορούν να έχουν αισθητά διαφορετικό "χρώμα". Όπου απαιτείται ένας ομοιογενής χρωματισμός, τότε η βαφή με ανιλίνη είναι μια καλύτερη εναλλακτική.
Η συγκεκριμένη άτμιση με αμμωνία έχει κάποια προβλήματα σε σχέση με την ασφάλεια. Το διάλυμα του υδροξειδίου του αμμωνίου (γνωστό ως νερό αμμωνίας ή υδατική αμμωνία) το οποίο χρησιμοποιείται είναι πολύ ισχυρότερο (περιεκτικότητας περίπου 26%-30% κατά μάζα), σε σύγκριση με την κοινή αμμωνία οικιακής χρήσης, και κατά συνέπεια, είναι εξόχως διαβρωτικό. Όλη η διαδικασία άτμισης θα πρέπει να γίνεται σε έναν κλειστό και καλά σφραγισμένο θάλαμο. Ίχνη ή σταγόνες αμμωνίας μπορούν να κάψουν το ανθρώπινο δέρμα, ενώ οι αναθυμιάσεις της μπορεί να προκαλέσουν εγκαύματα στα μάτια και τους πνεύμονες. Οι χειριστές σε αυτή την επεξεργασία πρέπει οπωσδήποτε να φορούν ειδικές μάσκες, κατάλληλα ανθεκτικά γάντια και να φέρουν γυαλιά για προστασία των ματιών.
Το σκουρόχρωμο χρώμα που αποκτά η ξύλινη επιφάνεια βασίζεται στην αντίδραση της αμμωνίας με τις ταννίνες του ξύλου. Η επεξεργασία αυτή, αν και σπάνια, εφαρμόζεται συνήθως σε λευκή δρυ (white oak), καθώς το είδος αυτό έχει πολύ υψηλή περιεκτικότητα σε ταννίνες, ενώσεις του ξύλου που είναι φαινολικές. Η κόκκινη δρυς (red oak) μπορεί να γίνει πρασινωπή σε χρωματισμό, παρά σκούρα καφέ. Άλλα είδη ξυλείας μπορεί να μη σκουραίνουν τόσο αισθητά όσο η λευκή δρυς, ανάλογα με την περιεκτικότητα του κάθε είδους σε ταννίνες.
Η επίδραση της άτμισης αυτής μπορεί να ενισχυθεί σε είδη που είναι φτωχά σε ταννίνες, με την εφαρμογή ενός στρώματος ταννικού οξέος (γνωστού ως δεψικό οξύ) στην επιφάνεια πριν από την κυρίως άτμιση.
Σήμερα η τεχνική αυτή είναι διαδεδομένη σε λίγες χώρες (βλ. Αγγλία και ΗΠΑ), ιδίως σε κατασκευές δαπέδων.
Ιστορικό
Η άτμιση του ξύλου με αμμωνία αποκαλύφθηκε μετά από τυχαία παρατήρηση στην Αγγλία, αφού πρώτα εργάτες σε στάβλους ίππων παρατήρησαν δρύινα στοιχεία σε μέρη του στάβλου να έχουν σκουρύνει πάρα πολύ. Διαπίστωσαν ότι αυτό είχε προκληθεί στα ξύλα από αναθυμιάσεις της αμμωνίας που προέρχονταν από τα ούρα των αλόγων, που ουσιαστικά αντιδρούσαν χημικά με το ξύλο.
Στα τέλη του 19ου αιώνα και στις αρχές του 20ου αιώνα, αυτή η συγκεκριμένη άτμιση με αμμωνία έγινε δημοφιλής ιδίως στους κατασκευαστές επίπλων μέσα από το Κίνημα Τεχνών και Χειροτεχνίας. Η τεχνική αυτή εισήχθη και στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής από τον Γκούσταβ Στίκλεϋ το 1901. Επίσης, μία τεχνική τέτοιου τύπου φινιρίσματος τελειοποιήθηκε σε σειρά επίπλων Mission style της οικογενειακής παραγωγικής επιχείρησης Stickley. Ο ίδιος ο Στίκλεϋ περιέγραψε μία μεθοδολογία άτμισης σε ξύλινη αρχιτεκτονική δωματίων τοποθετώντας ανοιχτά μικρά δοχεία με αμμωνία στο κάθε δωμάτιο, και στη συνέχεια σφραγίζοντας το. Αυτή η μέθοδος δεν ήταν πολύ πρακτική, ενώ ήταν και αρκετά επικίνδυνη για το άτομο που τοποθετούσε την αμμωνία χωρίς καν να διαθέτει μέσα ατομικής προστασίας. Τον Στίκλεϋ τον μιμήθηκαν γρήγορα και άλλοι κατασκευαστές επίπλων, όπως ο Τσαρλς Λίμπερτ και η κοινοπραξία Roycroft.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ξύλο
Payback (2017)
Το WWE Payback (2017) είναι ένα επερχόμενο pay-per-view επαγγελματικής πάλης και ένα σόου του WWE Network, που θα παραχθεί από το WWE για το τηλεοπτικό σόου Raw. Θα διεξαχθεί στις 30 Απριλίου του 2017 στο SAP Center του Σαν Χοσέ της Καλιφόρνια. Θα είναι το πέμπτο σόου στην χρονολογία του Payback.
Παραπομπές
Κατηγορία:WWE
NGC 2040
Το NGC 2040 είναι ανοικτό σμήνος σε απόσταση 160.000 ετών φωτός στον αστερισμό της Δοράδος. Πρόκειται για σχηματισμό νέων άστρων σε μια από τις μεγαλύτερες περιοχές γενέσεως αστέρων του Μεγάλου Νέφους του Μαγγελάνου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2040 Κατηγορία:Ανοικτά σμήνη Κατηγορία:Δοράς (αστερισμός) Κατηγορία:Μέγα Νέφος του Μαγγελάνου
NGC 2438
thumb|right|250px|NGC 2438 Το NGC 2438 είναι πλανητικό νεφέλωμα σε απόσταση περίπου 3.000 ετών φωτός στον αστερισμό Πρύμνα. Το ανακάλυψε ο Γουίλιαμ Χέρσελ (William Herschel) στις 19 Μαρτίου 1786. . Φαίνεται εντός του Μεσιέ 46, αλλά κατά πάσα πιθανότητα δεν σχετίζεται με αυτό, διότι υπάρχει διαφορά στην ακτινική ταχύτητα.
Έχει μεγάλο γαλακτικό δακτύλιο, ενώ υπάρχουν ενδείξεις πως η ευκολότερα ορατή πλευρά του έχει τις απαρχές της στον θάνατο ενός ερυθρού γίγαντα στο κέντρο του. Ο κεντρικός αστέρας του νεφελώματος είναι ένας λευκός νάνος που έχει φαινόμενο μέγεθος 17,7. Πρόκειται για έναν από τους θερμότερους αστέρες με θερμοκρασίες στην επιφάνεια που ανέρχονται στους 75.000 K (74.700 °C).
Αμπάν-Ντεσύ
Το Αμπάν-Ντεσύ (γαλλικά: Abbans-Dessus) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
National Basketball League (Ηνωμένες Πολιτείες)
Το NBL (National Basketball League) αποτελούσε τη διοργανώτρια αρχή του ομώνυμου επαγγελματικού πρωταθλήματος καλαθοσφαίρισης στη Βόρεια Αμερική, που ιδρύθηκε το 1937. Στο τέλος της περιόδου 1948–49, που ήταν συνολικά η δωδέκατη, συγχωνεύθηκε με το BAA δημιουργώντας το ΝΒΑ.
Basketball Association of America
Το BAA (Basketball Association of America) αποτελούσε τη διοργανώτρια αρχή του ομώνυμου επαγγελματικού πρωταθλήματος καλαθοσφαίρισης στη Βόρεια Αμερική, που ιδρύθηκε το 1946. Μετά την τρίτη αγωνιστική της περίοδο, 1948–49, το ΒΑΑ και το NBL συγχωνεύθηκαν για να δημιουργήσουν το ΝΒΑ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής
Κωνσταντίνος Τσαχουρίδης
Ο Κωνσταντίνος Τσαχουρίδης (Βέροια, 19 Μαρτίου 1980) είναι Έλληνας τραγουδιστής. Είναι αδερφός του λυράρη Ματθαίου Τσαχουρίδη.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Βέροια 1980 όπου μεγάλωσε και τελείωσε και τις εγκύκλιες σπουδές του.
Σπουδές
Σπούδασε μουσική στο Λονδίνο, κατόπιν υποτροφίας της Ιεράς Μητρόπολης Βεροίας (Εκκλησία της Ελλάδος). Είναι απόφοιτος του πανεπιστημίου Goldsmiths University of London. Ολοκλήρωσε το πτυχίο μουσικών σπουδών και το μεταπτυχιακό του στην Εθνομουσικολογία ερευνώντας μια σειρά από ειδικά θέματα όπως μουσική λογοκρισία, αίσθηση πολιτιστικής ταυτότητάς μέσω της μουσικής, μουσική και εθνικισμός, εθνική μουσική της Ελλάδος, αυθεντικότητα στη μουσική παράδοση, ιταλική όπερα και άλλα.
Το 2003 κερδίζει μια δεύτερη υποτροφία, αυτή τη φορά από το Αγγλικό ίδρυμα Michael Marks Charitable Trust για την αποπεράτωση διδακτορικής διατριβής με θέμα: «Παραδοσιακές φωνητικές τεχνικές του Πόντου και της Ηπείρου στη σύγχρονη Ελλάδα: μια αντανακλαστική μουσική εθνογραφία». Το αντικείμενο διαπραγμάτευσης αποτελεί πρωτόλεια έρευνα στο ευρύτερο πεδίο της μελέτης παραδοσιακών φωνών καθιστώντας έτσι μια πιλοτική μελέτη για παρόμοιες έρευνες. Αξίζει να αναφέρουμε ότι η τελευταία συνέντευξη του πόντιου τραγουδιστή Χρύσανθου Θεοδωρίδη παραχωρήθηκε στον Κωνσταντίνο ως αντικείμενο μελέτης.
Δημοσιεύσεις
Το τελικό κονσέρτο υπεράσπισης της διδακτορικής του διατριβής έλαβε χώρα τον Ιούνιο 2008 στο Ελληνικό κέντρο του Λονδίνου με τίτλο «Ψυχή & Σώμα» όπου ο Κωνσταντίνος απέσπασε άριστες κριτικές από τους εξεταστές του αποπερατώνοντας τη διατριβή του με βαθμό άριστα. Εκείνη η μέρα στάθηκε αφορμή για τη γέννηση μιας «μουσικής οντότητας» όπου ακολουθεί τον Κωνσταντίνο και τον αδερφό του Ματθαίο μέχρι σήμερα. Η μουσική αυτή οντότητα έχει αντικείμενο διαπραγμάτευσης τα «σύνορα της μουσικής» και κατ’ επέκταση το πάντρεμα διαφόρων μελωδιών από το παγκόσμιο ρεπερτόριο (εθνικής, κλασσικής και κινηματογραφικής μουσικής) εκτελεσμένο από την ποντιακή λύρα του Ματθαίου και από τη φωνή του Κωνσταντίνου. Όπως και ο ίδιος (Κωνσταντίνος) έχει τονίσει σε διάφορες συνεντεύξεις του πρόκειται για πάντρεμα από «έρωτα και όχι από προξενιό». .
Ψυχή και Σώμα
Αυτή η μουσική αναζήτηση ακολουθείται και από μια αναπάντεχη εμπορική επιτυχία μιας και το «Ψυχή & Σώμα» ξεκινά επί σκηνής το 2011 και συνεχίζει να ταξιδεύει μέχρι και σήμερα με παραστάσεις (στην πλειοψηφία τους sold out) εντός και εκτός των ελληνικών συνόρων.
Συμμετοχές
Ο Κωνσταντίνος έχει συμμετάσχει σε πάμπολλες μουσικές παραγωγές από πολύ μικρή ηλικία. Σταθμός στη μέχρι τώρα πορεία του αποτελεί το ειδικά γραμμένο «Μοιρολόι για την άλωση της Πόλης» από τον Άγγλο ορθόδοξο συνθέτη Sir John Tavener καθώς επίσης και η θέση του καλλιτεχνικού διευθυντή στο 21ο διεθνές Βυζαντινό συνέδριου του Λονδίνου με πρόεδρο τη Λαίδη Marina Marks και πατρόνα τον πρίγκιπα Κάρολο της Ουαλίας. Ανάμεσα στις άλλες διακρίσεις έχει τιμηθεί και από το Ελληνικό Ίδρυμα Λονδίνου ως «ο πιο υποσχόμενος Έλληνας καλλιτέχνης του Ηνωμένου Βασιλείου». Τέλος, έχει εμφανισθεί ως σολίστας στα πιο σημαντικά πολιτιστικά κέντρα της Ευρώπης, της Ρωσίας, Αυστραλίας, Ιράκ, Καναδά, Κύπρου, Η.Π.Α., κ.α..
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες τραγουδιστές
Λαϊκή Δημοκρατία της Κριμαίας
Η Λαϊκή Δημοκρατία της Κριμαίας (κριμαϊκά ταταρικά: Qırım Halq Cumhuriyeti, ρωσικά: Крымская народная республика) υπήρξε από τον Δεκέμβριο του 1917 έως τον Ιανουάριο του 1918 στη χερσόνησο της Κριμαίας, περιοχή που επί του παρόντος αμφισβητείται μεταξύ της Ρωσικής Ομοσπονδίας και της Ουκρανίας. Κατά την ίδρυσή της, η Λαϊκή Δημοκρατία της Κριμαίας ήταν μια από τις πολλές βραχύβιες προσπάθειες δημιουργίας νέων κρατών μετά την κατάρρευση της Ρωσικής Αυτοκρατορίας μετά τη Ρωσική Επανάσταση του 1917.
Ίδρυση
Η Λαϊκή Δημοκρατία της Κριμαίας κηρύχθηκε με πρωτοβουλία του Κογκρέσου των Τάταρων της Κριμαίας, που προέβλεπε την ισότητα όλων των εθνικοτήτων στην χερσόνησο. Το μεγαλύτερο ποσοστό των ανθρώπων που ζούσαν στην Κριμαία τότε ήταν οι Ρώσοι (που στη συνέχεια αποτελούσαν το 42% του πληθυσμού της Κριμαίας) ή οι Ουκρανοί (11%).. Ωστόσο, οι Τάταροι της Κριμαίας ήταν για μια στιγμή η κυρίαρχη πολιτική και πολιτιστική δύναμη στη χερσόνησο. Ο Νομάν Τσελεμπιτσιχάν ήταν ο πρώτος Πρόεδρος της αναδυόμενης Δημοκρατίας.
Το Κουρουλτάι αποτελούταν από 76 αντιπροσώπους, τέσσερις από τους οποίους ήταν γυναίκες (Σεφίκα Γκασπρίνσκαγια, Ανίφε Μποντανίνσκαγια, Ιλχάν Τοχτάρ, Χατιτσέ Αβτσί). Οι εκπρόσωποι επελέγησαν από πέντε κομητείες: Γιάλτα (24), Ακμεστσίτ (19), Κεφέ (16), Κέζλεφ (11) και Ορκαπί (6). Το Κουρουλτάι εκλέχτηκε ως πρόεδρος του τον Κριμαϊκό συγγραφέα Ασάν Σαμπρί Αϊβάζοφ.
Το Κουρουλτάι σε αντίθεση με τους Μπολσεβίκους δημοσίευσε ένα «Βασικό Νόμο της Τατάρων της Κριμαίας», ο οποίος συγκάλεσε μια Πανκριμαϊκή Συνταγματική Συνέλευση, ίδρυσε ένα Διοικητικό Συμβούλιο ως προσωρινή κυβέρνηση και όρισε το Συμβούλιο Εθνικών Αντιπροσώπων ως προσωρινό κοινοβούλιο. Το Διοικητικό Συμβούλιο και το Κεντρικό Συμβούλιο της Ουκρανίας αναγνωρίζονταν αμοιβαία μεταξύ τους.
Μπολσεβικικό πραξικόπημα
Αυτή η προσπάθεια να οικοδομηθεί ένα νέο έθνος νικήθηκε γρήγορα από τον Μπολσεβικικό και κυριαρχούμενο από αναρχικούς στόλο της Μαύρης Θάλασσας. Ήδη στις 16 Δεκεμβρίου 1917, οι Μπολσεβίκοι κατέλαβαν τη Σεβαστούπολη όπου εγκαταστάθηκε το κεντρικό τμήμα του Στόλου της Μαύρης Θάλασσας και διέλυσε το τοπικό συμβούλιο αντιπροσώπων. Η εξουσία στην πόλη μεταφέρθηκε στην τοπική ρεβκόμ. Οι Μπολσεβίκοι υποστηρίχθηκαν από μερικά πλοία του στόλου της Μαύρης Θάλασσας. Για να υπερασπιστεί τον εαυτό της, η κυβέρνηση της Κριμαίας δημιούργησε στις 19 Δεκεμβρίου 1917 την Ηνωμένη Κριμαϊκή Έδρα που είχε στη διάθεσή της δύο συντάγματα ιππικού και ένα σύνταγμα πεζικού των Τάταρων της Κριμαίας καθώς και κάποιους Ουκρανούς και ρωσικούς σχηματισμούς που ανήλθαν σε μερικές χιλιάδες ανθρώπους. Πολλές ένοπλες συρράξεις έλαβαν χώρα τον Ιανουάριο του 1918. Στις 14 Ιανουαρίου 1918, οι Μπολσεβίκοι κατέλαβαν τη Συμφερόπολη, όπου κατάφεραν να συλλάβουν τον πρώην Πρόεδρο της Κριμαίας (Διευθυντής της Διεύθυνσης) Νομάν Τσελεμπιτσιχάν ο οποίος μόλις παραιτήθηκε στις 4 Ιανουαρίου 1918. Μεταφέρθηκε πίσω στη Σεβαστούπολη και κρατήθηκε μέχρι τις 23 Φεβρουαρίου 1918, όταν πυροβολήθηκε χωρίς δίκη. Το σώμα του Τσελεμπιτσιχάν ρίχτηκε στη θάλασσα.
Με πρωτοβουλία του Τσελεμπιτσιχάν στις 10 Ιανουαρίου 1918, το Κουρουλτάι δημιούργησε μια ειδική επιτροπή που διεξήγαγε συνομιλίες με τους Μπολσεβίκους για να σταματήσουν την ένοπλη σύγκρουση στην Κριμαία.
Μέχρι τα τέλη Ιανουαρίου του 1918 οι Μπολσεβίκοι κατέλαβαν ολόκληρη την Κριμαία και διέλυσαν τόσο το Κογκρέσο όσο και το Συμβούλιο των Εθνικών Αντιπροσώπων. Ένας μαζικός τρόμος κατέπληξε τη χερσόνησο με βάση την ταξική πάλη και την εθνοκάθαρση. Με τον Τσελεμπιτσιχάν στην κράτηση των Κόκκινων, ένας άλλος ηγέτης των Τατάρων της Κριμαίας, ο Τζαφέρ Σεϊνταμέτ, κατόρθωσε να δραπετεύσει στον Καύκασο μέσω της ηπειρωτικής Ουκρανίας. Πολλοί κριμαϊκοί στρατιωτικοί σχηματισμοί υποχώρησαν στα βουνά. Η κυβέρνηση της Ουκρανίας απέκλεισε την Κριμαία, ενώ προσπαθούσε να αποκαταστήσει τον έλεγχο του στόλου της Μαύρης Θάλασσας και της πόλης της Σεβαστούπολης. Οποιοσδήποτε μουσουλμάνος που να υποστηρίζει στρατιωτικούς σχηματισμούς στο δρόμο για την Κριμαία σταμάτησε να υπάρχει. Αυτό με τη σειρά του πυροδότησε μια διαμαρτυρία από το πανρωσικό μουσουλμανικό στρατιωτικό σούρο (συμβούλιο). Σημειώστε ότι μέχρι τα τέλη Ιανουαρίου του 1918, η ίδια η ουκρανική κυβέρνηση αναγκάστηκε να κηρύξει πόλεμο στη Ρωσική ΣΟΣΔ λόγω της προόδου των δυνάμεων της Κόκκινης Φρουράς της Μόσχας και της Πετρούπολης στην Ουκρανία χωρίς ρητή ειδοποίηση.
Οι Μπολσεβίκοι ίδρυσαν για σύντομο χρονικό διάστημα τη Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Ταυρίδας στην επικράτεια της Κριμαίας στις αρχές του 1918, πριν την λεηλάτηση της περιοχής από τις δυνάμεις της Λαϊκής Δημοκρατίας της Ουκρανίας και της Γερμανικής Αυτοκρατορίας. Κάποιοι αξιωματούχοι της εθνικής κυβέρνησης, όπως ο Τζαφέρ Σεϊνταχμέτ Κιριμέρ, που κατόρθωσαν να ξεφύγουν από τον τρόμο των μπολσεβίκων, ζήτησαν πολιτικό άσυλο στο Κίεβο και ζήτησαν στρατιωτική βοήθεια από τον Ουκρανικό Στρατό καθώς και από τις δυνάμεις των Κεντρικών Δυνάμεων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρώην δημοκρατίες Κατηγορία:Πρώην κράτη της Ευρώπης Κατηγορία:Ιστορία της Κριμαίας Κατηγορία:Λαϊκές Δημοκρατίες
Αμπενάν
Το Αμπενάν (γαλλικά: Abbenans) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Ζντούνσκα Βόλα
Η Ζντούνσκα Βόλα (πολωνικά: Zduńska Wola) είναι πόλη και η έδρα του Πόβιατ Ζντούνσκα Βόλα στο Βοεβοδάτο Λοτζ στην κεντρική Πολωνία. Τα έτη 1975-1998 ανήκε στο Βοεβοδάτο Σιέρατς. Η πόλη ήταν κάποτε ένα από τα μεγαλύτερα κέντρα ύφανσης υφασμάτων, λινού και βαμβακιού στην Πολωνία και είναι η γενέτειρα του Αγίου Μαξιμίλιαν Κόλμπε και του Μαξιμίλιαν Φακτορόβιτς, ιδρυτή της εταιρείας καλλυντικών Max Factor. Ο πληθυσμός της είναι 41.288 κάτοικοι (2020).
Πρώιμη ιστορία
αριστερά|μικρογραφία| Έγγραφο παραχώρησης δικαιωμάτων πόλης στη Ζντούνσκα Βόλα. Η πόλη αναφέρθηκε για πρώτη φορά και τεκμηριώθηκε το 1394. Η Ζντούνσκα Βόλα ήταν τότε μέρος μιας σημαντικής εμπορικής οδού που διέσχιζε την Πολωνία και συνέδεε την Ανατολική και Δυτική Ευρώπη. Διοικητικά βρισκόταν στο Βοεβοδάτο Σιέρατς στην Επαρχία Μείζονος Πολωνίας του Πολωνικού Στέμματος. Κατά τη διάρκεια της ιστορίας της, η πόλη ανήκε σε ευγενείς ή βιομηχάνους και τελικά μετατράπηκε σε στετλ. Στις αρχές του 18ου αιώνα, η Ζντούνσκα Βόλα αγοράστηκε από την αριστοκρατική οικογένεια Ζουοτνίτσκι.
Η ανάπτυξη του χωριού συνδέθηκε στενά με την ταχεία εισροή Σιλέσιων υφαντών και εργατών υφαντουργίας. Το 1817, με τη συμβολή και την προσπάθεια του Στέφαν Ζουοτνίτσκι, το χωριό άνθισε και κατοικήθηκε από μετανάστες από τη Σιλεσία, τα γερμανικά κράτη και τη Βοημία. Το 1824 ο πληθυσμός της πόλης έφτασε τα 1.400 άτομα, συμπεριλαμβανομένων 150 επαγγελματιών κλωστοϋφαντουργών σε 125 ιδιωτικά εργαστήρια. Μετά την ταχεία ανάπτυξη, η Ζντούνσκα Βόλα έλαβε προνόμια πόλης τον Οκτώβριο του 1825.
Το 1827, ο πληθυσμός είχε φτάσει τα 2.758 άτομα και η πόλη είχε 320 κτίρια, ωστόσο, μόνο 30 ήταν από τούβλα ή πέτρα. Λόγω της έλλειψης διαθέσιμου χώρου για εισερχόμενους υφαντές, η πόλη επεκτάθηκε και δημιουργήθηκαν νέες περιοχές με την ενσωμάτωση γειτονικών χωριών και οικισμών.
Βιομηχανική ανάπτυξη
αριστερά|μικρογραφία| Ένα παράδειγμα σπιτιού υφαντών από τούβλα του 19ου αιώνα. Το τέλος του 19ου αιώνα ήταν μια περίοδος δυναμικής ανάπτυξης, η οποία τελικά μετέτρεψε την αγροτική πόλη σε ένα μικρό βιομηχανικό κέντρο. Το 1909 ο πληθυσμός ήταν ήδη 22.504 άτομα. Πάνω από 50 νέες βιομηχανικές επιχειρήσεις ή κλωστοϋφαντουργικές εταιρείες ιδρύθηκαν, οι οποίες απασχολούσαν 5.200 εργαζόμενους. Η Ζντούνσκα Βόλα απέκτησε το ψευδώνυμο «Πόλη των Υφαντών» και από τα 1.360 κτίρια, περίπου τα 600 ήταν κατασκευασμένα από τούβλα. Το 1892 κατασκευάστηκε το πρώτο ζυθοποιείο ατμού, το οποίο συνέβαλε στη σημασία της πόλης στην περιοχή. Υπό την αιγίδα της οικογένειας Ζουοτνίτσκι και των ντόπιων ιδιοκτητών επιχειρήσεων, η Ζντούνσκα Βόλα ανακαινίστηκε πλήρως και αστικοποιήθηκε. Κατασκευάστηκαν νέες κατοικίες για τους εργαζόμενους και το πρώτο πάρκο της πόλης άνοιξε κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. δεξιά|μικρογραφία| Καρτ ποστάλ στις αρχές του 20ου αιώνα με το κέντρο της Ζντούνσκα Βόλα. Το 1903, η περιοχή συνδέθηκε σιδηροδρομικώς με το Κάλις και το Λοτζ. Το 1902, ο Ζένον Άνσταντ, μέλος μιας πλούσιας οικογένειας ζυθοποιών από το Λοτζ, ήταν υπεύθυνος για τη συνεχή ανάπτυξη των υποδομών της πόλης. Λίγο πριν από το ξέσπασμα του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου το 1914, ο πληθυσμός της πόλης ήταν 28.437 άτομα. Υπό την αυτοκρατορική γερμανική κατοχή κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο πληθυσμός της πόλης μειώθηκε σε μόλις 12.000 το 1918.
Μετά την ανεξαρτησία της Πολωνίας το 1918, η πόλη με τις βιομηχανίες της ανοικοδομήθηκε από την καταστροφή του πολέμου. Παράλληλα με την πρώην κλωστοϋφαντουργία, δημιουργήθηκαν νέες μεταλλουργικές επιχειρήσεις, σταθμοί παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος, δημόσια σχολεία, γυμναστήρια, δημοτικό νοσοκομείο και πυροσβεστικός σταθμός. Το 1930, η Ζντούνσκα Βόλα έγινε ένας σημαντικός κόμβος μεταφορών, όταν συνδέθηκε σιδηροδρομικώς με το πολωνικό λιμάνι της Γκντίνια στη Βαλτική Θάλασσα. Μέχρι το 1939, η Ζντούνσκα Βόλα ήταν η μεγαλύτερη πόλη στο δυτικό τμήμα του Βοεβοδάτου Λοτζ.
Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
αριστερά|μικρογραφία| Αεροφωτογραφία της Ζντούνσκα Βόλα το Σεπτέμβριο του 1939. Κατά τη διάρκεια της από κοινού γερμανικής-σοβιετικής εισβολής στην Πολωνία, η οποία ξεκίνησε τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η Γερμανία εισέβαλε στην πόλη το Σεπτέμβριο του 1939 και στη συνέχεια το Einsatzgruppe III εισήλθε στην πόλη για να διαπράξει διάφορα εγκλήματα κατά του πληθυσμού. Οι Γερμανοί κατακτητές ενσωμάτωσαν την πόλη απευθείας στη νεοϊδρυθείσα επαρχία Ράιχσγκαου Βάρτελαντ της Ναζιστικής Γερμανίας και άλλαξαν το όνομα της πόλης σε Freihaus (Φράιχαους) για να διαγράψουν ίχνη πολωνικής καταγωγής.
Τον Νοέμβριο του 1939, οι Γερμανοί πραγματοποίησαν δημόσια εκτέλεση έξι Πολωνών ομήρων από το κοντινό Σιέρατς και τον Δεκέμβριο του 1939 πραγματοποίησαν τις πρώτες εκδιώξεις 420 Πολωνών. Κατά τη διάρκεια του Ιντελιγκέντσακτιον, οι Γερμανοί συνέλαβαν 169 μέλη της τοπικής πολωνικής ιντελιγκέντσια ήδη το 1939, και άλλα 187 το 1940-1941. Μεταξύ των θυμάτων ήταν τοπικοί αξιωματούχοι, ακτιβιστές, μέλη του πολωνικού υπόγειου κινήματος αντίστασης και καθολικοί ιερείς. Συνολικά, αρκετές χιλιάδες Πολωνοί απελάθηκαν σε καταναγκαστική εργασία, εκδιώχθηκαν ή συνελήφθησαν. Όπως εξέφρασε ο ντόπιος Γερμανός κυβερνήτης Άρτουρ Γκράιζερ κατά τη διάρκεια συνάντησης με τους κατοίκους της πόλης, οι Πολωνοί υποτίθεται ότι ήταν υπηρέτες για τους Γερμανούς. Η Γερμανία λειτούργησε στρατόπεδο διέλευσης για Γερμανούς εποίκους, οι οποίοι επανεγκαταστάθηκαν στην κατεχόμενη Πολωνία στο πλαίσιο της πολιτικής Lebensraum. Ωστόσο, αρκετές πολωνικές οργανώσεις αντίστασης έδρασαν στην πόλη και μεταξύ των δραστηριοτήτων τους ήταν μυστικές εκπαιδεύσεις, πληροφορίες, διανομή υπόγειου πολωνικού τύπου, δράσεις σαμποτάζ και μυστική εκπαίδευση.
Σχεδόν όλα τα μέλη του εξέχοντος και μεγάλου εβραϊκού πληθυσμού της Ζντούνσκα Βόλα, περίπου 8.000, στην αρχή του πολέμου δολοφονήθηκαν ως μέρος του Ολοκαυτώματος. Κατά την άφιξη των γερμανικών στρατευμάτων τον Σεπτέμβριο του 1939, ντόπιοι Γερμανοί και Πολωνοί λεηλάτησαν εβραϊκή περιουσία. Οι Γερμανοί πυροβόλησαν αρκετούς Εβραίους εκείνη την εποχή και έκαψαν τη συναγωγή. Τους επόμενους μήνες, η εβραϊκή κοινότητα λεηλατήθηκε, βασανίστηκε και περιορίστηκε σε μια περιοχή γκέτο. Το 1940 και το 1941, Εβραίοι από άλλες τοποθεσίες μεταφέρθηκαν στο γκέτο, ο πληθυσμός του οποίου αυξήθηκε σε περίπου 11.000, συναθροίστηκαν μαζί. Τον Αύγουστο του 1942, ο εβραϊκός πληθυσμός συγκεντρώθηκε. Αρκετές εκατοντάδες στάλθηκαν στο Γκέτο του Λοτζ. Εκατοντάδες πυροβολήθηκαν στο νεκροταφείο Ζντούνσκα Βόλα. Περισσότεροι από 6.000 και ίσως και 9.000 στάλθηκαν στο στρατόπεδο εξόντωσης του Χέουμνο, όπου αμέσως δολοφονήθηκαν με αέριο.
Περίπου 60 άτομα από τον εβραϊκό πληθυσμό της Ζντούνσκα Βόλα πιστεύεται ότι επέζησαν από τον πόλεμο. Ο Γερμανός διαχειριστής που επέβλεψε την τελική επιλογή, Χανς Μπίεμπουφ, δικάστηκε, καταδικάστηκε και εκτελέστηκε μετά τον πόλεμο για τα εγκλήματά του στο Λοτζ και στη Ζντούνσκα Βόλα. Αντίθετα, ο επικεφαλής του εβραϊκού συμβουλίου στην πόλη επαινέθηκε για την ορθότητά του. Δολοφονήθηκε από τον Μπίεμπουφ μετά την επιλογή τον Αύγουστο, καθώς είχε αρνηθεί να συνεργαστεί με τους Γερμανούς ή να προδώσει τους συντρόφους Εβραίους.
Η πόλη καταλήφθηκε από τους Σοβιετικούς τον Ιανουάριο του 1945 και στη συνέχεια αποκαταστάθηκε στην Πολωνία, ωστόσο με ένα σοβιετικό κομμουνιστικό καθεστώς, το οποίο στη συνέχεια παρέμεινε στην εξουσία μέχρι την πτώση του κομμουνισμού στη δεκαετία του 1980. Η πόλη υπέστη επίσης μεγάλη καταστροφή στον πόλεμο.
Σύγχρονη περίοδος
Υπό το σοσιαλισμό, μεταξύ 1945 και 1989, οι Ζντούνσκα Βόλα και Λοτζ ανέκτησαν την προπολεμική τους σημασία ως βιομηχανικά κλωστοϋφαντουργικά κέντρα της κεντρικής Πολωνίας. Από το 2014, η πόλη έχει δει πολλές ευκαιρίες και επενδύσεις και συνεχίζει να ευδοκιμεί στον τομέα των υπηρεσιών.
Πολιτισμός
δεξιά|μικρογραφία| Γενέτειρα του Αγίου [[Μαξιμίλιαν Κόλμπε, ένα παράδειγμα ξύλινου υφαντουργείου, τώρα μουσείο.]] Τα μουσεία της Ζντούνσκα Βόλα είναι το Μουσείο Ιστορίας της Ζντούνσκα Βόλα, το σιδηροδρομικό μουσείο στην περιοχή Καρσνίτσε και ένα μουσείο αφιερωμένο στον Άγιο Μαξιμίλιαν Κόλμπε, που βρίσκεται στη γενέτειρά του.
Αθλητισμός
Η τοπική ποδοσφαιρική ομάδα είναι η Πόγκον Ζντούνσκα Βόλα. Αγωνίζεται στις κατώτερες κατηγορίες.
Αδελφοποιημένες πόλεις
Η Ζντούνσκα Βόλα είναι αδελφοποιημένη με τις:
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις του Βοεβοδάτου Λοτζ Κατηγορία:Πόλεις της Πολωνίας Κατηγορία:Πόβιατ Ζντούνσκα Βόλα Κατηγορία:Κυβερνείο Κάλις Κατηγορία:Βοεβοδάτο Λοτζ (1919-1939)
Αμπεβιλέρ
Το Αμπεβιλέρ (γαλλικά: Abbévillers) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Ακολάν
Το Ακολάν (γαλλικά: Accolans) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Σταθμός Βαρσάβα Γκντάνσκα
μικρογραφία|Άποψη του σταθμού Ο σταθμός Βαρσάβα Γκντάνσκα (επίσης γνωστός ως Ντβόρζετς Γκντάνσκι, κυριολεκτικά σταθμός του Γκντανσκ) είναι σιδηροδρομικός σταθμός στη βόρεια Βαρσοβία της Πολωνίας. Το όνομα του σταθμού προέρχεται από το παρελθόν του σταθμού ως τον κύριο σταθμό που εξυπηρετεί τρένα προς Γκντανσκ. Επί του παρόντος, τα τρένα προς αυτή την κατεύθυνση χρησιμοποιούν την κύρια διαστική γραμμή και το σιδηροδρομικό σταθμό Βαρσάβα Τσεντράλνα.
Βρίσκεται στην "Βόρεια Γραμμή" που εκτείνεται μεταξύ της Κεντρικής Βαρσοβίας και της επαρχίας Ζόλιμπορζ της πόλης προς τα βόρεια. Χρησιμεύει ως συγκοινωνιακός κόμβος για περιφερειακά τρένα που αναχωρούν από το σταθμό. Συνδέεται με τη στάση Ντβόρζετς Γκντάνσκι του μετρό της Βαρσοβίας, που βρίσκεται κάτω από τον σιδηροδρομικό σταθμό, καθώς και με αρκετές στάσεις τραμ και λεωφορείων. Το μετρό της Βαρσοβίας έχει λάβει χρηματοδότηση από την ΕΕ για την κατασκευή ενός πεζόδρομου που θα συνδέει το σταθμό του μετρό με το σιδηροδρομικό σταθμό.
Επί του παρόντος (2011), χρησιμοποιείται αποκλειστικά από την Κολέγιε Ματσοβιέτσκιε για τις υπηρεσίες KM9 από και προς το Τσιεχανόφ και το Ντζιάλντοβο μέσω του Λεγκιόνοβο, του Μόντλιν, του Νασιέλσκ, όπου ο αριθμός αμαξοστοιχίας αλλάζει, της Μλάβα (μόνο για τρένα που συνεχίζουν προς το Ντζιάλντοβο, από και προς που αρχίζουν/τελειώνουν στη Βαρσάβα Βόλα). Τα τρένα που συνεχίζουν προς το Ντζιάλντοβο περιμένει στο Τσιεχάνοφ για 50 λεπτά. Ορισμένα τρένα τερματίζουν στο Λεγκιόνοβο και στο Μόντλιν.
Ιστορία
Κατά την υποχώρηση των ρωσικών στρατευμάτων από τη Βαρσοβία τον Αύγουστο του 1915, ο σταθμός κατεδαφίστηκε μαζί με τη γέφυρα στην οποία οδηγούσε. Μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και τα δύο ξαναχτίστηκαν, και ο σταθμός μετονομάστηκε σε Βαρσάβα Γκντάνσκα (σταθμός Γκντανσκ της Βαρσοβίας), παίρνοντας το όνομά του από την πόλη του Γκντανσκ.
Μετά το 1933, με το άνοιγμα της γραμμής διασύνδεσης μεταξύ των τριών κύριων σιδηροδρομικών σταθμών της Βαρσοβίας, ο σταθμός Βαρσάβα Γκντάνσκα έχασε τη σημασία του ως σταθμό διέλευσης και άρχισε να λειτουργεί ως σταθμός για τοπικά και προαστιακά τρένα.
Μετά το 1942, το δυτικό τμήμα (δίπλα στο γκέτο της Βαρσοβίας) του σταθμού φορτίων είχε προσαρμοστεί για να γίνει το Ούμσλαγκπλατς (σημείο συλλογής) - η εγκατάσταση απέλασης για τους Εβραίους της Βαρσοβίας.
Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, εξαιτίας της πλήρους καταστροφής πολλών σιδηροδρομικών σταθμών της Βαρσοβίας, ο σταθμός Βαρσάβα Γκντάνσκα χρησιμοποιήθηκε ως προσωρινός σταθμός για τρένα μεγάλων αποστάσεων, μεταξύ των οποίων, μέχρι τη δεκαετία του 1970, τρένα που διέρχονταν από τη Βαρσοβία μεταξύ της ΕΣΣΔ και της δύσης. Μεταξύ των αξιοσημείωτων αμαξοστοιχιών που σταματούσαν εκεί ήταν η Ταχεία Ανατολής-Δύσης από τη Μόσχα προς την Οστάνδη και άλλα. Ως εκ τούτου, ήταν η κύρια θέση μέσω της οποίας οι άνθρωποι που απελάθηκαν μετά την πολωνική πολιτική κρίση του 1968 εγκατέλειψαν την Πολωνία. Τα γεγονότα του 1968 τώρα μνημονεύονται από μια πέτρινη πλάκα στον ανατολικό τοίχο του κτιρίου με την επιγραφή του Χένρικ Γκρίνμπεργκ Εδώ έφυγαν περισσότεροι από ότι είχαν.
Μεταξύ του 1958-1959 κατασκευάστηκε το νέο κτίριο του σταθμού. Ήταν ο πρώτος σταθμός που χτίστηκε στη Βαρσοβία μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και ήταν τότε ο πιο μοντέρνος σταθμός στη Βαρσοβία. Το κτίριο υπήρξε μέχρι το 1984, όταν καταστράφηκε σε πυρκαγιά. Ο σταθμός ξαναχτίστηκε σε λίγα χρόνια με κάποιες αλλαγές - προστέθηκε νέος όροφος.
Στη δεκαετία του 1970, οι υπηρεσίες μεγάλων αποστάσεων του σταθμού ανελήφθησαν πλήρως από το νεόκτιστο σταθμό Βαρσάβα Τσεντράλνα και ο Βαρσάβα Γκντάνσκα έγινε ένας μικρός σταθμός για τα προαστιακά τρένα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεταφορές στην Πολωνία
Αντάμ-λε-Πασαβάν
Το Αντάμ-λε-Πασαβάν (γαλλικά: Adam-lès-Passavant) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Κωνσταντίνος Μελιτηνιώτης
O Κωνσταντίνος Μελιτηνιώτης (άκμασε από τη δεκαετία του 1240 - 2 Απριλίου 1307) ήταν Έλληνας εκκλησιαστικός συγγραφέας της Ρωμανίας και εξέχων υποστηρικτής της ένωσης της Λυών μεταξύ των Εκκλησιών. Είναι γνωστός ως ο ένας από τους δύο αρχιδιακόνους του Πατριάρχη Ιωάννη ΙΑ΄ Βέκκου, που φυλακίστηκαν και εξορίστηκαν μαζί του, κατά τα έτη που ακολούθησαν την κατάρρευση της ένωσης· έμεινε σε κατ' οίκον περιορισμό, ώσπου απεβίωσε.
Έργα του
Δύο συζητήσεις γράφτηκαν από τον Κωνσταντίνο κατά τη διάρκεια της Ένωσης και σε υποστήριξη της θέσης ότι το Αγ. Πνεύμα εκπορεύεται από και δια του Υιού. Εκδόθηκαν από τον Λέοντα Αλλάτιο τον 17ο αι. με λατινική μετάφραση, η οποία είχε τον τίτλο De ecclesiastica unione Latinorum et Graecorum, et de processione Spiritus Sancti per Filium. Επανεκτυπώθηκαν από τον Ζακ Πωλ Μιν (Patrologia Graeca, vol. 141, cols. 1032 C - 1273 C). Κάποια στιγμή μεταξύ των ετών 1285-1289, ο Μελιτηνιώτης έγραψε επίσης δύο διαλόγους εναντίον του Τόμου του Γρηγορίου Κυπριώτου και της δογματικής της αιώνιας εκδήλωσης. Επιμελήθηκαν από τον Μάρκο Ορφανό και τυπώθηκαν στην Αθήνα το 1986. Κανένα έργο του δεν έχει μεταφραστεί στα Αγγλικά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 14ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί του 13ου αιώνα
Λιμάνι του Βέντσπιλς
μικρογραφία|Εναέρια άποψη του λιμένα του Βέντσπιλς Το λιμάνι του Βέντσπιλς είναι θαλάσσιο λιμάνι, ελεύθερο από πάγο και βαθέων υδάτων, που βρίσκεται στις Βαλτικές ακτές της Λετονίας. Η συνολική του έκταση είναι 2451,39 εκτάρια. Με τον κύκλο εργασιών φορτίου είναι ένα από τα πιο πολυσύχναστα λιμάνια της Βαλτικής.
Το λιμάνι του Βέντσπιλς έγινε λιμάνι πολλαπλών μεταφορών, όταν το λιμάνι βαθύνθηκε σημαντικά το 1998, φθάνοντας σε μέγιστο βάθος τα 17.5 μέτρα στην υγρή περιοχή χύδην. Αυτό επέτρεψε τη στέγαση των μεγαλύτερων σκαφών που τότε λειτουργούσαν στη Βαλτική Θάλασσα, συμπεριλαμβανομένων των δεξαμενόπλοιων Aframax με μέγιστο βάρος 130.000 μετρικών τόνων νεκρού βάρους (DWT). Η περιοχή ξηρού φορτίου και γενικού φορτίου, με βάθος 16 μέτρων, επιτρέπει στο τερματικό σταθμό να δέχεται πλοία τύπου Panamax με χωρητικότητα φορτίου μέχρι 75.000 DWT.
Ελεύθερος λιμένας του Βέντσπιλς
Το λιμάνι του Βέντσπιλς, διοικείται από τον Ελεύθερο Λιμένα του Βέντσπιλς, ο οποίος εποπτεύεται από το Υπουργικό Συμβούλιο της Δημοκρατίας της Λετονίας, υπό διάφορες νομικές αρχές. Αυτές, περιλαμβάνουν τον νόμο του 1994 για τους λιμένες (σχετικά με τις διαδικασίες), τον νόμο του 1997 για τον ελεύθερο λιμένα του Βέντσπιλς (ο οποίος προβλέπει τις επιχειρήσεις εντός του λιμένα) και τον νόμο του 2002 για τους φόρους στα ελεύθερα λιμάνια και τις ειδικές οικονομικές ζώνες, και ρυθμίζει τους φόρους για αυτούς που εμπορεύονται με τον λιμένα.
Υποδομές
Το Βέντσπιλς βρίσκεται στον σιδηροδρομικό διάδρομο Ανατολής-Δύσης και αποτελεί μέρος του ευρασιατικού συστήματος μεταφορών, καθώς και της ευρωπαϊκής διαδρομής αυτοκινητόδρομου E22. Το αεροδρόμιο του Βέντσπιλς βρίσκεται κοντά, ενώ το Διεθνές Αεροδρόμιο της Ρίγας (RIX) απέχει περίπου 2 ώρες με το αυτοκίνητο.
Πρόοδος
Στη μελέτη «Παγκόσμιες Ελεύθερες Ζώνες του Μέλλοντος 2010/11», η οποία δημοσιεύτηκε από τη βρετανική εφημερίδα για την οικονομία Financial Times, το ελεύθερο λιμάνι του Βέντσπιλς κατέλαβε την πέμπτη θέση ανάμεσα στις πιο ελπιδοφόρες ελεύθερες ζώνες, καθώς και τη θέση της καλύτερης ελεύθερης ζώνης λιμένα του οικονομικού έτους 2010/11. Η μελέτη έδειξε ότι το λιμάνι των Βέντσπιλς δημιουργεί μερικές από τις καλύτερες συνθήκες στον κόσμο για την ανάπτυξη επιχειρήσεων.
Σύμφωνα με μια μελέτη που δημοσιεύθηκε στους Financial Times, με τίτλο "Παγκόσμιες Ελεύθερες Ζώνες του Μέλλοντος 2012/13", το Ελεύθερο λιμάνι του Βέντσπιλς κατέλαβε την έβδομη θέση μεταξύ των πιο ελπιδοφόρων ειδικών οικονομικών ζωνών στον κόσμο και κατέλαβε επίσης τη δεύτερη θέση μεταξύ των λιμένων. Μεταξύ των ειδικών οικονομικών ζωνών της Ευρώπης είχε την υψηλότερη κατάταξη.
Προβλήματα
Στα μέσα της δεκαετίας του 2000, η Ρωσία αναπροσανατολίζει τη ροή φορτίου στους ρωσικούς λιμένες της Βαλτικής, πράγμα που δημιουργεί αμφιβολίες για τις προοπτικές του λιμένα του Βέντσπιλς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λιμάνια στη Λετονία
Μονή Ενδύσσενας Αρκαδίας
Η Ιερά Μονή Ενδύσσενας Αρκαδίας, είναι ένα ερειπωμένο, σήμερα, μοναστήρι, χτισμένο 11 χλμ νότια του Αγίου Ανδρέα και 10 χλμ ανατολικά του Ορεινού Κορακοβουνίου. Ο χώρος της μονής, βρίσκεται σε υψόμετρο 655 μ.
Ιστορία
Η μονή αναφέρεται για πρώτη φορά το 1698, σε έγγραφο προς την διοίκηση των Ενετών, στο οποίο ο ηγούμενος της μονής, Νείλος, αναφέρει ότι το μοναστήρι είχε 4 παπάδες και 4 μοναχούς. Το 1812, η μονή λειτουργούσε γιατί ο Επίσκοπος Ρέοντος και Πραστού Ιάκωβος, αφήνει στην διαθήκη του 50 γρόσια για την μονή. Σε άλλο έγγραφο του 1833, διαβάζουμε ότι το μοναστήρι είναι σταυροπηγιακόν και είναι διακοσιοι χρόνοι αφ'ου εκτίσθη. Το 1834, η μονή διαλύθηκε με διάταγμα του βασιλιά Όθωνα, αφού δεν συμπλήρωνε επαρκή αριθμό μοναχών, μαζί με άλλες μονές της περιοχής.
Η μονή
Το παλαιό μοναστήρι, βρίσκεται χτισμένο μέσα σε μία κατάφυτη ρεματιά. Από την μονή, σώζεται η μονόκλιτη βασιλική, μια παλαιά, οθωμανικού τύπου, βρύση και καμάρες από τα κτήρια της. Ο ναός είναι δισυπόσταστος και εορτάζει του Αγίου Γεωργίου και του Αγίου Παντελεήμονος.
Πηγές
Κατηγορία:Μοναστήρια στην Αρκαδία Κατηγορία:Δήμος Βόρειας Κυνουρίας
Αντάμ-λε-Βερσέλ
Το Αντάμ-λε-Βερσέλ (γαλλικά: Adam-lès-Vercel) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Φιλ Λαμάρ
Ο Φιλ Λαμάρ (Phillip "Phil" LaMarr, 24 Ιανουαρίου 1967) είναι Αμερικανός ηθοποιός, κωμικός και ηθοποιός φωνής. Ένας από τα αρχικά μέλη του καστ της κωμικής σειράς MADtv, είναι ακόμη γνωστός για το μικρό, αλλά αξιοσημείωτο ρόλο του ως Marvin στην ταινία Pulp Fiction. Επιπλέον, είναι γνωστός για το δανεισμό της φωνής του στις σειρές κινουμένων σχεδίων: Futurama, Wow Wow Wubbzy, Static Shock, Samurai Jack, Justice League, Justice League Unlimited, Transformers Animated, Star Wars: The Clone Wars αλλά και στα βιντεοπαιχνίδια: Star Wars: Knights of the Old Republic, Metal Gear Solid 2: Sons of Liberty, στη σειρά Jak and Daxter, Darksiders, Final Fantasy XII, Metal Gear Solid 4: Guns of the Patriots, inFAMOUS και τη σειρά Mercenaries.
Πρώτα χρόνια
Ο Λαμάρ γεννήθηκε στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνια. Αποφοίτησε από το Λύκειο του Χάρβαρντ στο βόρειο Χόλυγουντ και από το Πανεπιστήμιο Γέιλ, όπου βοήθησε στην ίδρυση του κωμικού γκρουπ αυτοσχεδιασμού Purple Crayon. Ένας από τους μεγαλύτερους ρόλους του στο Γέιλ ήταν αυτός του πρωταγωνιστή στη Βρετανική κωμωδία Trevor. Μετά την αποφοίτησή του το 1989, ο Λαμάρ έγινε μέλος του βραβευμένου με Annie κωμικού γκρουπ αυτοσχεδιασμού The Groundlings. Ακόμη, σπούδασε αυτοσχεδιασμό στο The Second City και στο ImprovOlympic στο Σικάγο μαζί με τον Del Close.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί κωμικοί σκετς Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί φωνής
Αϊσέ
Το Αϊσέ (γαλλικά: Aïssey) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Αιμπρ
Το Αιμπρ (γαλλικά: Aibre) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Ανταλλακτικός τουρισμός
Ο ανταλλακτικός τουρισμός αποτελεί δραστηριότητα ανταλλακτικής οικονομίας στην οποία λαμβάνει χώρα η ανταλλαγή αγαθών και υπηρεσιών μεταξύ των οικονομικών μονάδων χωρίς την διαμεσολάβηση του χρήματος.
Αναπτύχθηκε τα τελευταία χρόνια ως νέα μορφή εναλλακτικού τουρισμού βασιζόμενη σε αρχές της Κοινωνικής και Αλληλέγγυας Οικονομίας όπως η συλλογικότητα, ο μουτουαλισμός και η συνεργασία με έμφαση στη συλλογική προσφορά του οικιστικού αγαθού από και προς τα μέλη μιας κοινότητας η οποία θεσμοθετεί άτυπα τους κανόνες διαχείρισής του.
Κύριο γνώρισμα του ανταλλακτικού τουρισμού είναι η επίσκεψη ενός προορισμού για αναψυχή, επαφή και γνωριμία με άλλες κουλτούρες (πολιτιστική ανταλλαγή) ή δημιουργία κοινωνικών σχέσεων, χωρίς τα έξοδα της διαμονής ανταλλάσσοντας αυτήν με αγαθό ή υπηρεσία. Το πλαίσιο της ανταλλαγής ορίζεται κατόπιν συμφωνίας μεταξύ του οικοδεσπότη- ιδιοκτήτη της κατοικίας και του φιλοξενούμενου-επισκέπτη.
Μορφές ανταλλακτικού τουρισμού
Το CouchSurfing είναι ευρέως διαδεδομένο δίκτυο υπηρεσιών φιλοξενίας το οποίο εξυπηρετεί τους παραπάνω σκοπούς και τα μέλη της κοινότητας στην οποία απευθύνεται (οικοδεσπότες και φιλοξενούμενοι) έρχονται σε επαφή μέσω της διαδικτυακής πλατφόρμας ή μέσω σελίδων CouchSurfing του Facebook. Ο David Bollier χαρακτηρίζει το CouchSurfing ως μια τεράστια διαδικτυακή οικονομία δώρου η οποία βοηθάει (...) άγνωστους μεταξύ τους ανθρώπους να προσφέρουν και να δέχονται φιλοξενία στα σπίτια ο ένας του άλλου, συχνά σφυρηλατώντας νέες φιλίες.
Αυτή η μορφή ανταλλακτικού τουρισμού συναντάται σε πλατφόρμες όπως το workaway.info. Το Workaway είναι μια πλατφόρμα που έχει σκοπό την πολιτιστική ανταλλαγή των μελών μέσω της φιλοξενίας. Οι εθελοντές ή "Workawayers", εργάζονται για ένα προκαθορισμένο χρονικό διάστημα με αντάλλαγμα τη διαμονή και το φαγητό τους, το οποίο παρέχεται από τον οικοδεσπότη τους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τύποι τουρισμού
Χρονολόγιο της ΕΡΤ
Αυτό είναι ένα χρονολόγιο της ιστορίας της Ελληνικής Ραδιοφωνίας Τηλεόρασης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία της ΕΡΤ Κατηγορία:Ελληνική Ραδιοφωνία Τηλεόραση
Ευρωπαϊκή Συμμαχία Πόλεων και Περιφερειών για την ένταξη των Ρομά
Η Ευρωπαϊκή Συμμαχία Πόλεων και Περιφερειών για την ένταξη των Ρομά είναι μια πρωτοβουλία του Κογκρέσου των Τοπικών και Περιφερειακών Αρχών του Συμβουλίου της Ευρώπης. Περιλαμβάνει σήμερα 130 πόλεις και περιφερειακές αρχές από 29 πόλεις.
Σκοπός
Ο κύριος σκοπός της Ευρωπαϊκής Συμμαχίας Πόλεων και Περιφερειών για την ένταξη των Ρομά είναι - μέσω των πόλεων και των περιφερειών που συμμετέχουν, σε συντονισμό με τις αντίστοιχες εθνικές κυβερνήσεις και λαμβάνοντας υπόψη τις ιδιαιτερότητες κάθε χώρας - να ευνοήσει έργα και πολιτικές για την ένταξη των Ρομά σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο. Στο πλαίσιο αυτό, το προεδρείο του Συνεδρίου ενέκρινε στις 8 Σεπτεμβρίου 2014 στο Στρασβούργο μια στρατηγική κατευθυντήρια γραμμή για την περίοδο 2014-2020.
Ιστορία
Τα τελευταία χρόνια υπήρξε μια έντονη ανάπτυξη των ευρωπαϊκών και εθνικών πλαισίων πολιτικής για την ένταξη των Ρομά. Δεδομένου ότι τα μέτρα πολιτικής σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο είναι καθοριστικά για την επίτευξη πραγματικής βελτίωσης της κοινωνικής ένταξης των Ρομά, το Κογκρέσο των Τοπικών και Περιφερειακών Αρχών του Συμβουλίου της Ευρώπης αποφάσισε να δημιουργήσει μια πλατφόρμα ανταλλαγής γνώσεων για την αποτελεσματική καταπολέμηση των πεποιθήσεων που στρέφονται κατά των Ρομά, με βάση την Διακήρυξη του Στρασβούργου για τους Ρομά η οποία εγκρίθηκε το 2010 από την Επιτροπή Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης.
Η ιδέα της Συμμαχίας προέκυψε κατά την Σύνοδο Κορυφής των Δημάρχων για τους Ρομά τον Σεπτέμβριο 2011. Ακολούθησε η δημιουργία μιας κεντρικής ομάδας πόλεων και περιφερειών οι οποίες προθυμοποιήθηκαν να ιδρύσουν την Συμμαχία και να καταρτίσουν ένα γενικό πλαίσιο των στόχων και των μεθόδων εργασίας. Μετά από μια διεξοδική διαβούλευση το 2012, η οποία περιλάμβανε μιας μεγάλης κλίμακας έρευνα, προσδιορίστηκαν οι κύριες ανάγκες και τα συμφέροντα των πόλεων και των περιφερειών. Η Συμμαχία εγκαινιάστηκε επίσημα κατά την 24η Σύνοδο του Κογκρέσου στις 20 Μαρτίου 2013.
Στρατηγικές κατευθύνσεις (2014/2020)
Μια στρατηγική για την περίοδο 2014-2020 εγκρίθηκε από το Γραφείο του Κογκρέσου στο Στρασβούργο στις 8 Σεπτεμβρίου 2014. Η στρατηγική αυτή καθόρισε την πορεία των εξελίξεων της Συμμαχίας έως το 2020 και θεωρείται ως το βασικό έγγραφο ιδεών για την Ομάδα Δράσης της Συμμαχίας, η οποία είναι υπεύθυνη για την σύνταξη και την υλοποίηση των δραστηριοτήτων της Συμμαχίας. Το έγγραφο περιγράφει τους κύριους στόχους, τις προβλεπόμενες δραστηριότητες, τα αναμενόμενα ενδιάμεσα αποτελέσματα της Συμμαχίας αλλά και την δομή και λειτουργία της.
Γκαμπριέλε Αντολοράτα
Ο Γκαμπριέλε Αντολοράτα (Saint Gabriel of Our Lady of Sorrows C.P ; ιταλικά Gabriele dell'Addolorata ; γεννήθηκε Francesco Possenti ; 1 Μαρτίου 1838 - 27 Φεβρουαρίου 1862) ήταν Ιταλός Πασσιονιστής κληρικός. Γεννημένος σε μια οικογένεια της κοσμικής τάξης, εγκατέλειψε τις φιλοδοξίες για μια καριέρα αντάξια της κοινωνικής του τάξης προκειμένου να μπει στους πασσιονιστές. Η ζωή του στο μοναστήρι δεν ήταν εξαιρετική, ωστόσο ακολούθησε τους κανόνες της εκκλησίας και έγινε γνωστός για την πιστή αφοσίωσή του στην Παναγία. Πέθανε από φυματίωση σε ηλικία 23 ετών στο Isola del Gran Sasso, στην επαρχία Τέραμο. Αγιοποιήθηκε από τον πάπα Βενέδικτο XV το 1920.
Βιογραφία
Ο Φραντσέσκο Ποσσέντι γεννήθηκε την 1η Μαρτίου 1838 στην Ασίζη της Ιταλίας και ήταν το ενδέκατο από τα δεκατρία παιδιά της Άγκνες και του Σάντε. Η οικογένεια κατοικούσε τότε στην Ασίζη όπου ο Σάντε εργαζόταν για την τοπική κυβέρνηση. Ο Ποσσέντι βαπτίστηκε την ημέρα που γεννήθηκε με τον ίδιο τρόπο που είχε βαπτιστεί ο Άγιος Φραγκίσκος της Ασίζης. Λίγες μέρες μετά την γέννηση του Φράνσις, ο Σάντε Ποσσέντι βρήκε δουλειά στην Μοντάλτα και ύστερα στο Σπολέτο όπου το 1841 διορίστηκε ως αξιολογητής επί των νομικών υποθέσεων. Στο Σπολέτο η οικογένεια ήρθε αντιμέτωπη με μια σειρά θανάτων : της Ρόζας που πέθανε βρέφος τον Δεκέμβριο 1841, της επτάχρονης Αντέλ τον Ιανουάριο 1842 και της Άγκνες το 1842.
Ως παιδί και νέος άνδρας, ο Φραντσέσκο Ποσσέντι ήταν πολύ αγαπητός από τους συνομηλίκους του και είχε την φήμη του μεγάλου φιλάνθρωπου και ευσεβή. Ήταν γνωστός για την φροντίδα που λάμβανε στην εμφάνισή του και ξόδευε αρκετές ώρες προετοιμασίας για τα πάρτι. Ο Φραντσέσκο μπορούσε να γίνει ένα δύσκολο παιδί και να θυμώνει εύκολα. Ασχολήθηκε εις βάθος με τις κοινωνικές εκδηλώσεις της πόλης του Σπολέτο και σύντομα κέρδισε το ψευδώνυμο "ο χορευτής". Ήταν συνοδός κυριών και είχε αρκετές ερωτικές σχέσεις ενώ την νύχτα πήγαινε στους πασσιονιστές. Υπήρχε η φήμη ότι ίσως θα αρραβωνιαζόταν με μια ντόπια κοπέλα, την Μαρία Παναχέτι, η οποία ήταν ερωτευμένη μαζί του και είχαν βγει αρκετά ραντεβού. (Η ίδια συμμετείχε αργότερα στην αγιοποίηση του Ποσσέντι) Εκπαιδεύτηκε από την Χριστιανική Αδελφοσύνη και από τους Ιησουίτες στο κολέγιο της πόλης, στο οποίο διακρίθηκε, κυρίως στα λατινικά. Το 1851 ο Φράνσις αρρώστησε βαριά και υποσχέθηκε να μπει στην μοναστική ζωή μόλις αναρρώσει. Μόλις όμως ανάρρωσε, η υπόσχεσή του ξεχάστηκε. Το ίδιο συνέβη όταν γλίτωσε από μια αδέσποτη σφαίρα που πέρασε ξυστά από δίπλα του κατά την διάρκεια ενός κυνηγιού με φίλους. Ο αδερφός του Πωλ πέθανε το 1848 και ο αδερφός του Λώρενς αυτοκτόνησε το 1853. Το 1853 ο Φραντσέσκο αρρώστησε ξανά ; αυτή την φορά υπέφερε από απόστημα στον λαιμό. Απέδωσε την ανάρρωσή του στην πρόσφατη αγιοποίηση του Άντριου Μπόμπολα. Για ακόμη μια φορά είχε υποσχεθεί να μπει στην μοναστική ζωή μετά την ανάρρωσή του και ξεκίνησε πράγματι την διαδικασία. Έκανε αίτηση για να ενταχθεί στους Ιησουίτες αλλά για κάποιο άγνωστο λόγο η αίτηση δεν προχώρησε ποτέ. Η τραγωδία χτύπησε ξανά την οικογένεια όταν η αδερφή του Μαίρη Λουίζα, η οποία είχε φροντίσει τον Φραντσέσκο μετά τον θάνατο της μητέρας τους, πέθανε από χολέρα.