cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Λατινική λογοτεχνία
Βιογραφία
Αφετηρία της χριστιανικής αγιολογίας είναι η μορφή της ακριβούς καταγραφής των πρακτικών μαρτυρίων (Acta), όπως τα πρακτικά της ανάκρισης των Σκιλλιτανών μαρτύρων στην Καρχηδόνα περί το 180 μ.Χ.. Το έργο Passio SS. Perpetue et Felicititatis (202 ή 203 μ.Χ), συνδυάζει περιγραφή και αυτοβιογραφία. Το μαρτύριο του Κυπριανού (258) σε μορφή πρακτικών και η Vita Cypriani του Ποντίου, ο αρχαιότερος λατινικός βίος αγίου. Έχοντας τον χαρακτήρα ρητορικού πανηγυρικού, θα μπορούσε να εκληφθεί ως εγκώμιο. Ο βίος του Αντωνίου του Μεγάλου Αθανασίου μεταφράζεται στα λατινικά δύο φορές, μια ανωνύμως και μια από τον Ευάγριο. Οι βιογραφίες του Ιερώνυμου Vita S. Pauli, Vita S. Hilarionis, Vita Malchi και η Vita S. Martini του Σουλπήκιου Σεβήρου, αλλά και η Vita Ambrosii του Παυλίνου, βρίσκονται υπό την επίδραση του "βίου" του Αθανασίου. Ο Ευσέβιος γράφει μια πανηγυρική βιογραφία Εις τον βίον του μακαρίου Κωνσταντίνου βασιλέως. Ο Ιερώνυμος με το έργο του De viris illustribus συνεχίζει την παράδοση του Σουητώνιου.
Επιστολογραφία
Πολύπτυχη είναι η επιστολογραφία του Ιερώνυμου και του Αυγουστίνου. Τα γράμματα των επισκόπων υπηρετούν παιδαγωγικούς και διδακτικούς σκοπούς.
Ιστοριογραφία
Στην ιστοριογραφία έχουμε τον Αμμιανό Μαρκελλίνο και τους πεζογράφους Μαρτιανό Καπέλλα, Σύμμαχο, Κασσιόδωρο, Εννόδιο και ο Βοήθιο.
Επιπλέον βιβλιογραφία
Λατινικη λογοτεχνια Λατινικη λογοτεχνια
Γεώργιος Κωδινός
Ο κουροπαλάτης Γεώργιος Κωδινός ή και ψευδο-Κωδινός ήταν Έλληνας λόγιος του 15ου αιώνα και κατείχε το αξίωμα του κουροπαλάτη.
Βιογραφικά στοιχεία
Πιθανώς να κατάγεται από το Βυζάντιο. Επέζησε της άλωσης της Κωνσταντινούπολης.
Έργα του
Στον Κωδινό αποδόθηκαν τα παρακάτω έργα αλλά αμφισβητούνται εντονότατα από τη νεώτερη ιστορική έρευνα :
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί λόγιοι Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 15ου αιώνα Κατηγορία:Κουροπαλάτες Κατηγορία:Βυζαντινοί του 15ου αιώνα
Hyundai i30
Ειδικότερα στις ΗΠΑ και στον Καναδά, το i30 διατέθηκε παράλληλα με το Hyundai Elantra 5ης γενιάς, αρχικά ως Elantra Touring και από το 2012 ως Elantra GT, πριν την οριστική διακοπή του i30 στα κράτη αυτά το 2020.
Πρώτη γενιά
Η εκδοχή i30cw παρουσιάστηκε στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Σεούλ στη Νότια Κορέα το 2007 και κυκλοφόρησε σε παγκόσμια κλίμακα, συμπεριλαμβανομένης της Βόρειας Αμερικής από τη σεζόν του 2009. Είναι μια μεγαλύτερη και πιο ευρύχωρη έκδοση του hatchback i30. Ο μέγιστος όγκος του φορτίου του i30cw είναι 65 κυβικά πόδια ή 1.800 λίτρα.
Δεύτερη γενιά
thumb|left|Hyundai i30 δεύτερης γενιάς στο Σαλόνι του [[Παρίσι|Παρισιού τον Σεπτέμβριο του 2012.]] Τον Σεπτέμβριο του 2011, στο Διεθνές Σαλόνι Αυτοκινήτου της Φρανκφούρτης, παρουσιάστηκε η δεύτερη γενιά του Hyundai i30. Το 2012, το Elantra Touring Wagon έφερε έναν κινητήρα 2.0 λίτρων I4 (4-κύλινδρο σε σειρά), που παράγει ισχύ 138 hp (103 kW) και ροπή 184 Ν·m (136 λίβρες·πόδια). Η αμερικανική EPA έχει μετρήσει τα ποσοστά κατανάλωσης στα 23 μίλια το γαλόνι στην πόλη και 30 μίλια το γαλόνι στον αυτοκινητόδρομο σε γαλόνια ΗΠΑ (10 λίτρα στα 100 χιλιόμετρα και 7,8 λίτρα στα 100 χιλιόμετρα, αντίστοιχα). Το Elantra Touring εξοπλίζεται είτε με 5-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο ή με 4-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο.
Τρίτη γενιά
Τον Οκτώβριο του 2016, στο Διεθνές Σαλόνι Αυτοκινήτου του Παρισιού, παρουσιάστηκε η τρίτη γενιά του Hyundai i30. Κυκλοφόρησε για τη σεζόν (model year) του 2017, ενώ τον Φεβρουάριο του 2020 υπέστη ένα λίφτινγκ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
i30 Κατηγορία:Μικρομεσαία αυτοκίνητα Κατηγορία:Νοτιοκορεατικά αυτοκίνητα Κατηγορία:Αυτοκίνητα ράλλυ
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ρωσίας 2000
Πρωτάθλημα
Η Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης και η ΤΣΣΚΑ Μόσχας αρνήθηκαν να συμμετέχουν στο Κύπελλο Ιντερτότο 2001
33 καλύτεροι
Ο κατάλογος των 33 καλύτερων ποδοσφαιριστών του Πρωταθλήματος ποδοσφαίρου Ρωσίας αποφασίστηκε κατά τη διάρκεια συνόδου της ΡΠΟ, στις 5 Δεκεμβρίου 2000.
Πηγές
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ρωσίας 2000
Τεατάο Τεανάκι
Ο Τεατάο Τεανάκι (Teatao Teannaki, 1936 – 11 Οκτωβρίου 2016) ήταν πολιτικός από το Κιριμπάτι. Υπήρξε πρόεδρος από το 1991 ως το 1994. Υπηρέτησε και ως αρχηγός του Εθνικού Προοδευτικού Κόμματος.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1936 και εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής τη δεκαετία του 1970, στην Αμπιάνγκ. Το 1979 διορίστηκε Αντιπρόεδρος της χώρας, με πρόεδρο τον Γερέμια Ταμπάι. Το 1987 ορίστηκε υπουργός Εσωτερικών και από το 1987 ως το 1991 υπηρέτησε και ως υπουργός Οικονομικών. Εξελέγη με οριακή πλειοψηφία για να αντικαταστήσει τον Ταμπάι στην προεδρία της χώρας. Ορκίστηκε πρόεδρος στις 8 Ιουλίου 1991 και κυβέρνησε ως την 1η Οκτωβρίου 1994. Παράλληλα, από το 1992 ανέλαβε και υπουργός Εξωτερικών. Λέγεται ότι ο προκάτοχός του, Ταμπάι, είχε ασκήσει πολιτική επίδραση στον Τεανάκι όσο ο τελευταίος ήταν πρόεδρος. Στις 30 Σεπτεμβρίου του 1994 διεξήχθησαν προεδρικές εκλογές, στις οποίες ο Τεανάκι ηττήθηκε από τον Τεμπουρόρο Τίτο. Ο τελευταίος ανέλαβε νέος Πρόεδρος την επόμενη μέρα.
Ο Τεανάκι απεβίωσε από ανακοπή της καρδιάς στα 80 του χρόνια, το 2016.
Πηγές
Κατηγορία:Πρόεδροι του Κιριμπάτι Κατηγορία:Αντιπρόεδροι του Κιριμπάτι
Ιωάννης Αλταμούρας
Ο Ιωάννης Αλταμούρας (Φλωρεντία ή Νεάπολη Ιταλίας, 1852 – Σπέτσες, Μάιος 1878) ήταν Έλληνας ζωγράφος του 19ου αι., ο οποίος διακρίθηκε κυρίως για τις θαλασσογραφίες του.
Βιογραφία
Πατέρας του ήταν ο Ιταλός ζωγράφος και επαναστάτης Φραντσέσκο Σαβέριο Αλταμούρα (Francesco Saverio Altamura) και μητέρα του η Ελένη Μπούκουρα-Αλταμούρα, κόρη σημαντικής σπετσιώτικης οικογένειας και η πρώτη Ελληνίδα ζωγράφος. Το 1857 ή 1859 οι γονείς του χώρισαν και ο Αλταμούρας μαζί με τα αδέλφια του ακολούθησαν τη μητέρα τους στην Αθήνα.
Από τα παιδικά του χρόνια, ο Ιωάννης έδειξε την έμφυτη κλίση του προς την ζωγραφική, στην τέχνη της οποίας μυήθηκε από τη μητέρα του. Έγινε δεκτός στην Σχολή των Τεχνών (την μετέπειτα «Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών» της Αθήνας), όπου μελέτησε ζωγραφική κοντά στον Νικηφόρο Λύτρα κατά την διετία 1871–1872. Με υποτροφία του βασιλιά Γεωργίου Α΄, συνέχισε τις σπουδές του στην Κοπεγχάγη κατά την περίοδο 1873–1876 κοντά στον Καρλ Φρέντερικ Σόρενσεν (Carl Frederik Sørensen). Το 1875, και ενώ βρίσκονταν ακόμα στην Κοπεγχάγη, έστειλε στην έκθεση των Ολυμπίων στην Αθήνα το έργο του Το λιμάνι της Κοπεγχάγης, για το οποίο τιμήθηκε με αργυρό μετάλλιο β΄ τάξεως.
Το έργο του
Πεθαίνοντας νέος, ο Ιωάννης Αλταμούρας άφησε πίσω του λίγα αλλά σημαντικά ζωγραφικά έργα. Το 1878, χρονιά του θανάτου του, δύο πολεμικές θαλασσογραφίες του — η Πυρπόληση της πρώτης οθωμανικής φρεγάτας στην Ερεσό από τον Παπανικολή και η Ναυμαχία του ναυάρχου Μιαούλη εναντίον δύο οθωμανικών φρεγατών στην είσοδο της Πάτρας — παρουσιάστηκαν στην Διεθνή Έκθεση του Παρισιού. Ο δεύτερος πίνακας παρουσιάστηκε και στην Έκθεση Μνημείων του Ιερού Αγώνα στο Πολυτεχνείο της Αθήνας το 1884. Τέλος, μία θαλασσογραφία του παρουσιάστηκε στην Διεθνή Έκθεση της Ρώμης το 1911.
Περισσότερο από έναν αιώνα μετά τον θάνατό του και συγκεκριμένα το 2011, το Μουσείο Μπενάκη διοργάνωσε στην Αθήνα μεγάλη έκθεση έργων του ζωγράφου, καθώς και έργων του πατέρα του, της μητέρας του και του αδελφού του.
Αν και κατατάσσεται στην ακαδημαϊκή «Σχολή του Μονάχου» (ήταν επίσης επηρεασμένος και από την ακαδημαϊκή σχολή της Δανίας ) εντούτοις η φωτεινότητα των έργων του, ο ανοιχτός ορίζοντας και η κίνηση δείχνουν ότι ο Αλταμούρας είχε αρχίσει να ξεπερνάει την αυστηρή γραμμή του ακαδημαϊσμού και να στρέφεται προς τον πρώιμο ιμπρεσιονισμό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι Κατηγορία:Σχολή του Μονάχου Α Κατηγορία:Έλληνες ιταλικής καταγωγής
Μαυρέλι Τρικάλων
Το Μαυρέλι είναι ορεινό χωριό του νομού Τρικάλων. Είναι χτισμένο σε υψόμετρο 1.130 μέτρων στις πλαγιές των Αντιχασίων και αποτελεί έναν από τους πιο ορεινούς οικισμούς του νομού Τρικάλων.
Το Μαυρέλι ανήκει στον Δήμο Μετεώρων ενώ παλαιότερα υπαγόταν στον δήμο Τυμφαίων. Ο πληθυσμός του σύμφωνα με την απογραφή του 2001 ήταν 379 κάτοικοι. Απέχει περίπου 50 χιλιόμετρα από τα Τρίκαλα. Στη θέση Σταθμός Λόχου Ευζώνων όπου υπάρχει και σήμερα το ομώνυμο κτίσμα ήταν τα σύνορα του Ελληνικού κράτους από το 1881 μέχρι τους βαλκανικούς πολέμους.
Διατηρητέο μνημείο στο χωριό αποτελεί η εκκλησία της Κοιμήσεως Θεοτόκου, που χτίστηκε το 1640.
thumb|Μαυρέλι
Στο χωριό υπηρέτησε ο Γεώργιος Κονδύλης, υπολοχαγός του Σώματος Ευζώνων, κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
κατηγορία:χωριά του νομού Τρικάλων Κατηγορία:Δήμος Μετεώρων
Σταθμός Σταμνάς Αιτωλοακαρνανίας
Ο Σταθμός Σταμνάς είναι πεδινό χωριό του νομού Αιτωλοακαρνανίας με υψόμετρο 30 μέτρα.
Γεωγραφία - Ιστορία
Ο Σταθμός Σταμνάς βρίσκεται βόρεια της λιμνοθάλασσας του Αιτωλικού και ανατολικά του Αχελώου ποταμού, δίπλα στην Ιόνια Οδό. Απέχει 16 χλμ. ΒΔ. του Αιτωλικού (μέσω Αγίου Ηλία) και 24 χλμ. ΒΔ. του Μεσολογγίου. Ως οικισμός περιλαμβάνεται στις ελληνικές απογραφές από το 1971 ως μέρος της τότε κοινότητας Σταμνάς. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με τη Σταμνά και το Κεφαλόβρυσο αποτελούν την τοπική κοινότητα Σταμνάς που ανήκει στη δημοτική ενότητα Αιτωλικού του Ιεράς Πόλης Μεσολογγίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 33 κατοίκους.
Διάσκεψη της Μόσχας (1941)
Η πρώτη Διάσκεψη της Μόσχας του Β' Παγκοσμίου Πολέμου έλαβε χώρα από τις 29 Σεπτεμβρίου έως και την 1 Οκτωβρίου του 1941 στην ομώνυμη πόλη της Ρωσίας.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:1941 Κατηγορία:Διασκέψεις του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Ιστορία της Βρετανίας Κατηγορία:Ιστορία της Σοβιετικής Ένωσης Κατηγορία:Ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών Κατηγορία:Ιστορία της Μόσχας
Δανιήλ Εφέσου
Ο μητροπολίτης Εφέσου και αργότερα Σμύρνης Δανιήλ ήταν Έλληνας λόγιος του 15ου αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο αρχιερέας αυτός είχε μεγάλη μόρφωση και με τις υπηρεσίες του ήταν χρησιμότατος για την Πατριαρχία. Έκανε πολλά ταξίδια αψηφώντας πολλούς κινδύνους, φόβους ληστών και ζημιών. Τον έστειλε ο Πατριάρχης Κωνσταντινούπολης Μάξιμος στα τρία πατριαρχεία της ανατολής, Αλεξανδρείας, Αντιοχείας και Ιεροσολύμων. Πέρασε ταξιδεύοντας την Ασία και την Φρυγία, απέπλευσε από εκεί για την Πεντάπολη της Αιγύπτου, ανέβηκε τον Νείλο ως το Κάιρο και από εκεί διέσχισε με καμήλες δεκατέσσερις ημέρες έρημο και άνυδρες χώρες. Ανέβηκε στο όρος Σινά και στο Χωρήβ, και από την άκρη της Ερυθράς Θάλασσας επέστρεψε στην Αίγυπτο. Από την Γάζα ανέβηκε μετά από δεκαέξι ημέρες οδοιπορίας στην Ιερουσαλήμ, και από εκεί στην Βηθλεέμ και στα περίχωρα, και επισκεπτόμενος τον Ιορδάνη, την Ιεριχώ και την Νεκρά θάλασσα κατέβηκε στην Καισάρεια και Ιόππη. Από εκεί συνέχισε το ταξίδι του με πλοίο για την Κύπρο, Αμορίου, Σίδης, και Αττάλεια.
Συγγράμματα
Διήγησιν και περιήγησιν των αγίων τόπων. Εκδόθηκε από τον Μεγγαρέλη στον Κατάλογο των Νανιανών Κωδίκων.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 15ου αιώνα Κατηγορία:Μητροπολίτες Εφέσου
Κεφαλή Λυσιμάχης (Βρετανικό Μουσείο αρ 2001)
Η κεφαλή της Λυσιμάχης που εκτίθεται στο Βρετανικό Μουσείο είναι εύρημα από την Ιταλική Ταρκινία. Βρέθηκε σε ανασκαφές και αγοράστηκε για το Μουσείο το 1887 και μελετήθηκε από τον Ολλανδό αρχαιολόγο Γιαν Σιξ (Jan Six).
Περιγραφή
Εικονίζει μια γηραιά γυναίκα, την ιέρεια Λυσιμάχη του ναού της Πολιάδος Αθηνάς. Είναι μαρμάρινο αντίγραφο προγενέστερου μπρούτζινου ανδριάντα, του οποίου το πρότυπο ίσως να ανάγεται σε αρχαιότατο ξύλινο ξόανο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικά και Ρωμαϊκά εκθέματα στο Βρετανικό Μουσείο
Κυβέρνηση Θεμιστοκλή Σοφούλη 1945
Η Κυβέρνηση Θεμιστοκλή Σοφούλη 1945 (Νοέμβριος 1945 – Απρίλιος 1946) ανέλαβε μετά την παραίτηση της Κυβέρνησης Κανελλόπουλου 1945.
Υπό τις πιέσεις του Αντιβασιλέα Δαμασκηνού και του Άγγλου υφυπουργού Εξωτερικών Έκτωρ ΜακΝηλ, το συμβούλιο όλων των πολιτικών αρχηγών που συνεκλήθη στις 20 Νοεμβρίου 1945, προκειμένου να απαλλάξει τη χώρα από το κυβερνητικό αδιέξοδο τόσων μηνών, κατάφερε τελικά το σχηματισμό βιώσιμης κυβέρνησης συνεργασίας των κομμάτων του κέντρου - οι εκπρόσωποι του Λαϊκού κόμματος αρνήθηκαν οποιαδήποτε συμμετοχή - επιλέγοντας ως Πρωθυπουργό τον πρεσβύτερο όλων και αρχηγό του κόμματος των Φιλελευθέρων, Θεμιστοκλή Σοφούλη. Η συμφωνία πραγματοποιήθηκε υπό τους όρους του αγγλικού παράγοντα, ο οποίος θα διέθετε οικονομική βοήθεια στην Ελλάδα, με την προϋπόθεση των άμεσων εκλογών και την αναβολή του δημοψηφίσματος για την επάνοδο του βασιλιά, έως το Μάρτιο του 1948.
Η συμμετοχή προσώπων του ευρύτερου δημοκρατικού χώρου, όπως οι Σοφιανόπουλος, Καζαντζάκης, Καρτάλης και Τσουδερός, προσέδωσε κύρος στη νέα κυβέρνηση με αποτέλεσμα να έχει την ανοχή και του Λαϊκού κόμματος αλλά και του Κ.Κ.Ε. Ειδικά το Κ.Κ.Ε. και οι ΕΑΜ ικές πολιτικές οργανώσεις ήλπιζαν και ζητούσαν την πλήρη κάθαρση των σωμάτων ασφαλείας και των ενόπλων δυνάμεων από τα φασιστικά στοιχεία, καθώς και την εξουδετέρωση των φασιστικών, αντικομμουνιστικών, παραστρατιωτικών οργανώσεων και την παύση της τρομοκράτησης των οπαδών του.
Οι εκλογές πραγματοποιήθηκαν τελικά, την καθορισμένη ημερομηνία, 31 Μαρτίου 1946 υπό τα όμματα της συμμαχικής αποστολής, - "Allied Mission to observe Greek elections " - η οποία είχε έρθει προκειμένου να εγγυηθεί το αδιάβλητο της διαδικασίας. Οι εκλογές ανέδειξαν πρώτο κόμμα το Λαϊκό κόμμα και πιο συγκεκριμένα τον εκλογικό συνασπισμό που είχε σχηματίσει, την Ηνωμένη Παράταξις Εθνικοφρόνων, με ποσοστό 51,4%.
Τελικά, αποφασίστηκε, η δημιουργία κυβέρνησης συνασπισμού, και ο Παναγιώτης Πουλίτσας, πρόεδρος του Συμβουλίου Επικρατείας ανέλαβε να ηγηθεί αυτής.
Γαλαξίας της Δίνης
Ο γαλαξίας της δίνης (whirlpool galaxy) επίσης γνωστός ως Μεσιέ 51α, Μ51α ή ngc 5194 είναι σπειροειδής γαλαξίας με καθαρή δομή βραχιόνων που αλληλεπιδρά με το NGC 5195 σε απόσταση 23 MLy στον αστερισμό των Θηρευτικών Κυνών. Είναι ένας από τους πιο διάσημους γαλαξίες. Ο γαλαξίας και ο συνοδός του παρατηρούνται εύκολα από τους ερασιτέχνες αστρονόμους ακόμη και με κιάλια. Ο γαλαξίας της δίνης είναι επίσης δημοφιλής στόχος για τους επαγγελματίες αστρονόμους που θέλουν να κατανοήσουν τη σπειροειδή μορφή και τις αλληλεπιδράσεις των γαλαξιών.
Ανακάλυψη
thumb|left|100px|Σχέδιο το Μ51 από τον λόρδο του Ρος Ο γαλαξίας της δίνης ανακαλύφθηκε από τον Σαρλ Μεσιέ το 1773 και ο Πιέρ Μεσαίν ανακάλυψε τον συνοδό του το 1781. Όμως μόνο το 1845 ανακαλύφθηκε ότι ο γαλαξίας της δίνης ήταν σπειροειδής, από τον Λόρδο του Ρος.
Κάποιες φορές ο όρος Μ51 χρησιμοποιείται για να περιγράψει το ζευγάρι των γαλαξιών και τότε οι γαλαξίες λέγονται αντίστοιχα Μ51a (ngc 5194) και M51b (ngc 5195).
Ως τώρα τρεις υπερκαινοφανείς αστέρες έχουν ανακαλυφθεί στο γαλαξία της δίνης, ο SN 1994I και ο SN2005cs, ο οποίος έφτασε σε λαμπρότητα 14 και SN2011 dh.
Χαρακτηριστικά
Από αποτελέσματα που βασίζονται στον πρόσφατο σουπερνόβα 2005cs, ο γαλαξίας της δίνης απέχει περίπου 23 εκατομμύρια έτη φωτός, και φαινομενική διάμετρο 11',2 ο δίσκος του έχει διάμετρο περίπου 40.000 έτη φωτός.
Εξαιτίας της αλληλεπίδρασής του με τον NGC 5195 έχει τονιστεί η σπειροειδής δομή του γαλαξία της δίνης. Επιπλέον, η συμπίεση του υδρογόνου έχει δημιουργήσει αστρογόνες περιοχές, οι οποίες εμφανίζονται ως φωτεινοί μπλε "κόμβοι" πάνω στους σπειροειδείς βραχίονες.
Ομάδα γαλαξιών
Ο γαλαξίας της δίνης είναι ο λαμπρότερος γαλαξίας στην ομάδα Μ51, η οποία περιλαμβάνει επίσης τον γαλαξία ηλιοτρόπιο, NGC 5023 και NGC 5229. Αυτή η μικρή ομάδα είναι μία υποδιαίρεση μια μεγαλύτερης ομάδας που αποτελείται από αυτή, την ομάδα Μ101 και την ομάδα NGC 5866, αν και τις περισσότερες φορές αναφέρονται ως ξεχωριστές οντότητες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σπειροειδείς γαλαξίες 51 5194 Κατηγορία:Θηρευτικοί Κύνες Κατηγορία:Γαλαξίες Σίφερτ Κατηγορία:Γαλαξίες Arp Κατηγορία:Ιδιόμορφοι γαλαξίες
Γερέμια Ταμπάι
Ο Σερ Γερέμια Ταμπάι (Sir Ieremia Tienang Tabai, 16 Δεκεμβρίου 1949- ) είναι πολιτικός από το Κιριμπάτι. Ήταν πρώτος πρόεδρος της νησιωτικής χώρας, από το 1979 ως το 1991, με μια μικρή διακοπή από το 1982 ως το 1983.Το 1982 τιμήθηκε με τον τίτλο του Ιππότη. Ήταν μέλος του Εθνικού Προοδευτικού Κόμματος.
Πολιτική καριέρα
Γεννήθηκε στο Νονούτι και μορφώθηκε στη Νέα Ζηλανδία. Μετά το πέρας των σπουδών του, επέστρεψε στο Κιριμπάτι, όπου εργάστηκε ως λογιστής. Εξελέγη βουλευτής των νησιών Γκίλμπερτ το 1974. Το 1976 η περιοχή κέρδισε περιορισμένο καθεστώς αυτοκυβέρνησης και ο Ταμπάι έγινε αρχηγός της Αντιπολίτευσης. Από τη θέση αυτή άσκησε έντονη κριτική στον ανώτερο υπουργό Ναμπούτ Ρατιέτα. Αγωνίστηκε για να διαφυλάξει την παράδοση και τον πολιτισμό της χώρας του. Άσκησε επίσης κριτική στην τακτική της κυβέρνησης να ενισχύει περισσότερο την Ταράουα, σε βάρος των υπόλοιπων νησιών.
Αποδείχθηκε πολύ καλός διαπραγματευτής όταν πέτυχε έναν οικονομικό διακανονισμό με το Ηνωμένο Βασίλειο αναφορικά με τις απαιτήσεις των κατοίκων της Μπανάμπα για αποζημίωση, εξαιτίας της απώλειας της πατρικής γης τους λόγω της εξόρυξης φωσφάτων. Το 1979 το Κιριμπάτι έγινε πλήρως ανεξάρτητο και ο Ταμπάι χρίστηκε από τη Βασίλισσα Ελισάβετ Ιππότης του Τάγματος του Αγίου Μιχαήλ και του Αγίου Γεωργίου. Ορκίστηκε ο πρώτος πρόεδρος του ανεξάρτητου Κιριμπάτι.
Το 1991 επανεξελέγη στο ύπατο αξίωμα, ωστόσο το Σύνταγμα δεν του επέτρεπε να αναλάβει νέα θητεία
Κατά την προεδρία του, έδειξε αξιοσημείωτη περιφρόνηση στην εξωτερική οικονομική βοήθεια και κάποτε είχε πει ότι οι άνθρωποι της χώρας του ήταν "καλύτερο να είναι φτωχοί αλλά ελεύθεροι". Υπέγραψε συμφωνία με τις αλιευτικές αρχές της Σοβιετικής Ένωσης, για την αλίευση τόνου. Επίσης κατά την περίοδο της προεδρίας του ιδρύθηκε ταμείο από την εξόρυξη φωσφάτων, τα έσοδα των οποίων δόθηκαν για την εκτέλεση αναπτυξιακών έργων.
Παραπομπές
Ταμπαι Γερεμια
Κένεθ Καούντα
Ο Κένεθ Καούντα (Kenneth David Buchizya Kaunda, 1924 - 2021), γνωστός και με τα αρχικά KK ήταν πολιτικός από τη Ζάμπια. Αγωνίστηκε για την ανεξαρτησία της χώρας από το Ηνωμένο Βασίλειο. Υπήρξε ο πρώτος πρόεδρος της χώρας, για το διάστημα από το 1964 ως το 1991. Κυβέρνησε ένα μονοκομματικό κράτος και στη διάρκεια της διακυβέρνησής του η χώρα αντιμετώπισε οικονομικά προβλήματα λόγω της Κρίσης του Πετρελαίου το 1973. Έπειτα από διεθνείς πιέσεις, ο Καούντα υποχρεώθηκε να προβεί σε μεταρρυθμίσεις και στη νομιμοποίηση των πολιτικών κομμάτων το 1991. Το 1999 και για βραχύβιο χρονικό διάστημα του αφαιρέθηκε η ζαμπιανή υπηκοότητα.
Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στο Τσινζάλι της Βόρειας Ροδεσίας, σημερινής Ζάμπιας, στις 28 Απριλίου του 1924 και είχε άλλα 7 αδέρφια. Ο πατέρας του, Αιδεσιμότατος Ντέιβιντ Καούντα, ήταν ιεραπόστολος της Εκκλησίας της Σκωτίας και δάσκαλος, ο οποίος γεννήθηκε στο Μαλάουι. Ο Καούντα δίδαξε σε Δημοτικά Σχολεία τη δεκαετία του 1940 και αργότερα την ίδια περίοδο απέτυχε να εργαστεί ως εκπαιδευτής στο στρατό. Εργάστηκε για ένα διάστημα σε ορυχείο και στις αρχές του 1948 δίδαξε στις Ενωμένες Αποστολές του Κόπερμπελτ (UMCB) στην πόλη Μουφουλίρα.
Αγώνας για ανεξαρτησία
Από το 1949 ως το 1951 εργάστηκε ξανά ως δάσκαλος στη Λουμπούα, με μειωμένο ωράριο. Την περίοδο αυτή έγινε γραμματέας του Αφρικανικού Εθνικού Κογκρέσου της Βόρειας Ροδεσίας για τη Βόρεια Επαρχία. Το 1953 πήγε στη Λουσάκα και ανέλαβε τη θέση του γραμματέα. Το 1955 φυλακίστηκε για δύο μήνες με καταναγκαστικά έργα επειδή κατηγορήθηκε ότι διένειμε προπαγανδιστικά βιβλία. Αργότερα ήρθε σε ρήξη με το Αφρικανικό Εθνικό Κογκρέσο και αποχώρησε από αυτό, για να ιδρύσει δικό του κόμμα, τον Οκτώβριο του 1958. Το κόμμα αυτό ονομάστηκε Αφρικανικό Εθνικό Κογκρέσο της Ζάμπιας (ZANC) και τέθηκε εκτός νόμου του Μάρτιο του 1959. Ο ιδρυτής του τιμωρήθηκε με φυλάκιση 9 μηνών.
Διάδοχος του κόμματος αυτού ήταν το Ενωμένο Κόμμα για την Εθνική Ανεξαρτησία (UNIP). Το 1960 ο Καούντα αποφυλακίστηκε και εξελέγη πρόεδρος του UNIP. Τον Ιούλιο του επόμενου χρόνου ξεκίνησε εκστρατεία δημόσιας ανυπακοής κατά των αρχών, που περιελάμβανε πυρπολήσεις σχολικών κτηρίων και αποκλεισμούς δρόμων. Η εκστρατεία αυτή ονομάστηκε "Cha-cha-cha campaign". Στις εκλογές του 1962 ο Καούντα κατήλθε υποψήφιος με το UNIP, το οποίο σχημάτισε κυβέρνηση με το ANC. στην κυβέρνηση αυτή ο Καούντα έγινε υπουργός για την τοπική αυτοδιοίκηση και για την κοινωνική αλληλεγγύη. Στις εκλογές του Ιανουαρίου του 1964 το UNIP αναδείχθηκε νικητής επί του ANC. Ο Καούντα διορίστηκε πρωθυπουργός. Στις 24 Οκτωβρίου του 1964 η Ζάμπια έγινε ανεξάρτητη και ο εθνικιστής πολιτικός έγινε πρώτος πρόεδρος, με αντιπρόεδρο το Ρούμπεν Καμάνγκα.
Προεδρία
Το 1964 ο Καούντα αντιμετώπισε τις ταραχές με τους οπαδούς της ανεξάρτητης εκκλησίας της Λούμπα. Στη Βόρεια Επαρχία ξέσπασαν συγκρούσεις ανάμεσα σε νεολαίους του UNIP και σε μέλη της Lumpa, με αποτέλεσμα να σταλούν στρατιωτικές δυνάμεις στην περιοχή. Στις συγκρούσεις που επακολούθησαν έχασαν τη ζωή τους περί τους 1.500 χωρικούς και δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι κατέφυγαν στην Κατάνγκα. Η εκκλησία Λούμπα απαγορεύτηκε τον Αύγουστο του 1964 και η κατάσταση πολιορκίας παρέμεινε ως το 1991. Ο Καούντα επέβαλε μονοκομματικό καθεστώς. Το 1968 έγιναν ταραχές μετά τις εκλογές εκείνης της χρονιάς. Το 1973 το μοναδικό κόμμα της Αντιπολίτευσης, Αφρικανικό Εθνικό Κογκρέσο, έπαψε να υφίσταται. Ο εθνικιστής πολιτικός οικοδόμησε μια προσωπικότητα βασισμένη σε αριστερή ιδεολογία. Για την ευρύτερη διάδοση της ιδεολογίας του, ο Καούντα εξέδωσε αρκετά βιβλία.
Στον εκπαιδευτικό τομέα, η κυβέρνηση Καούντα μερίμνησε να δοθούν τετράδια, βιβλία, μολύβια και άλλα σχολικά είδη δωρεάν σε όλα τα παιδιά του Δημοτικού. Το 1966 άρχισε να λειτουργεί το Πανεπιστήμιο της Ζάμπιας, στη Λουσάκα. Τις επόμενες δεκαετίες ιδρύθηκαν και άλλα εκπαιδευτικά ιδρύματα.
Η κρατικοποίηση των ορυχείων ήταν μια από τις σπουδαιότερες μεταρρυθμίσεις στην οικονομική πολιτική. Ωστόσο, η αύξηση στην τιμή του πετρελαίου του 1973 ακολουθήθηκε από πτώση στην τιμή του χαλκού το 1975 και μειώθηκαν τα κέρδη από το εξωτερικό. Το τρίτο εθνικό σχέδιο ανάπτυξης εγκαταλείφθηκε λόγω των διεθνών οικονομικών συγκυριών.
Διεθνής πολιτική
Στη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, ο Καούντα ήταν υποστηρικτής του Κινήματος των Αδεσμεύτων. Το 1970 διοργάνωσε στη Λουσάκα μία σύνοδο κορυφής του οργανισμού και από εκείνη τη χρονιά ως το 1973 ήταν πρόεδρός του. Σύναψε φιλικούς δεσμούς με τη Γιουγκοσλαβία του Τίτο. Οι διαφορές του με το Ρόναλντ Ρίγκαν και τη Μάργκαρετ Θάτσερ ήταν συχνές αλλά σε φιλικό επίπεδο. Παράλληλα, διατήρησε φιλικούς δεσμούς με το Πεκίνο.
Λίγο πριν τον πόλεμο στον Κόλπο, σύναψε σχέσεις με το Ιράκ του Σαντάμ Χουσεΐν. πέτυχε μάλιστα να διαπραγματευτεί την απελευθέρωση μιας Βρετανίδας νοσοκόμας. Υπήρξε πρόεδρος του Οργανισμού Αφρικανικής Ενότητας (OAU) από το 1970 ως το 1973.
Τέλος προεδρίας
Τα οικονομικά προβλήματα και οι διεθνείς πιέσεις για εκδημοκρατισμό της χώρας ανάγκασαν τον Καούντα να αλλάξει το σύστημα που τον διατηρούσε στην εξουσία. Μιμούμενος το φίλο του Τζούλιους Νιερέρε, ο οποίος είχε παραιτηθεί από την προεδρία στην Τανζανία, ο Καούντα επέτρεψε τον πολυκομματισμό και διεξήχθησαν εκλογές με συμμετοχή όλων των κομμάτων το 1991. Το Κίνημα για την Πολυκομματική Δημοκρατία (MMD) κέρδισε και ο Καούντα αποχώρησε από την εξουσία. Στις 2 Νοεμβρίου του 1991 ορκίστηκε πρόεδρος ο Φρέντερικ Τσιλούμπα. Ο Καούντα έγινε το 1991 ο δεύτερος Αφρικανός αρχηγός Κράτους, ο οποίος αποχώρησε από την εξουσία έπειτα από ήττα σε εκλογές: ο πρώτος ήταν ο Ματιέ Κερεκού στην Μπενίν, το Μάρτιο της ίδιας χρονιάς.
Μετά την προεδρία
Στη συνέχεια η νέα κυβέρνηση προσπάθησε να απελάσει τον Καούντα με το αιτιολογικό ότι ήταν από το Μαλάουι. Το Σύνταγμα τροποποιήθηκε και απαγορεύεται στους πολίτες που ο πατέρας τους δεν είναι από τη Ζάμπια να διεκδικούν την προεδρία. Το 1997 ο γηραιός πολιτικός κατηγορήθηκε για σχεδιασμό απόπειρας με σκοπό την ανατροπή της κυβέρνησης. Το 2000 με δικαστική απόφαση έπειτα από προσφυγή του ιδίου κηρύχθηκε πολίτης της Ζάμπιας. Μετά την αποχώρησή του από την προεδρία ενεπλάκη σε πολλές φιλανθρωπικές δραστηριότητες. Πρόσφατα συμμετείχε στην εκπομπή Dancing With The Stars καθώς ο ίδιος είναι ικανός χορευτής μπαλέτου.
Στις 19 Οκτωβρίου του 2007 ο Καούντα τιμήθηκε με το βραβείο Ουμπούντου για το 2007.
Θάνατος
Στις 14 Ιουνίου 2021 ο Καούντα διακομίστηκε στο στρατιωτικό νοσοκομείο Μάινα Σόκο στη Λουσάκα. Στις 17 Ιουνίου 2021 απεβίωσε σε ηλικία 97 ετών έπειτα από σύντομη ασθένεια. Κατέλιπε 30 εγγόνια και 11 δισέγγονα. .Στη Ζάμπια κηρύχθηκε εθνικό πένθος 21 ημερών και στην Μποτσουάνα πένθος επτά ημερών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόεδροι της Ζάμπιας Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ζάμπιας
NCT
Οι NCT (Κορεάτικα: 엔시티) είναι Νοτιοκορεάτικο μουσικό συγκρότημα που σχηματίστηκε από την SM Entertainment. Το όνομα του συγκροτήματος αποτελεί την συντόμευση του Hallyu project Neo Culture Technology, έννοια που επινόησε ο ιδρυτής της SM Entertainment Lee Soo-man για να περιγράψει την ιδέα του συγκροτήματος να αποτελείται από απεριόριστο αριθμό μελών διαχωρισμένων σε πολλαπλές υποομάδες, τα λεγόμενα "sub-units", με έδρα διάφορες πόλεις παγκοσμίως.
Η πρώτη υποομάδα του συγκροτήματος, οι NCT U, έκανε το ντεμπούτο της στις 9 Απριλίου του 2016, με τα ψηφιακά single “The 7th Sense” και “Without You”. Η δεύτερη υποομάδα, οι NCT 127, με έδρα την Σεούλ, έκανε το ντεμπούτο της στις 10 Ιουλίου του 2016 με το μίνι άλμπουμ NCT . Η τρίτη υποομάδα, οι NCT Dream, έκανε το ντεμπούτο της στις 24 Αυγούστου του 2016 με το single “Chewing Gum” και η τέταρτη με όνομα WayV και έδρα την Κίνα έκανε το ντεμπούτο της στις 17 Ιανουαρίου 2019 με το άλμπουμ "The Vision".
2013-2016: Δραστηριότητες πριν το ντεμπούτο και σχηματισμός του συγκροτήματος
Τον Δεκέμβριο του 2013 η δισκογραφική εταιρία SM Entertainment παρουσίασε μια ομάδα εκπαιδευόμενων-idols, των SM Rookies. Σε αυτή την ομάδα μέχρι την αρχή του Ιανουαρίου του 2016 συμπεριλαμβάνονταν 16 μέλη, τα οποία προετοιμάζονταν σταδικά για το ντεμπούτο τους ως NCT. Τα μέλη που αποτέλεσαν τους SM Rookies έγιναν μέλος της SM Entertaintment μέσα από διάφορες οντισιόν που διοργάνωνε η ίδια η δισκογραφική εταιρία τόσο στην Κορέα όσο και σε άλλες χώρες (SM Global Auditions).
Τον Ιανουάριο του 2016, ο ιδρυτής της SM Entertainment Lee Soo-man σε παρουσίασή του στο SM Coex Artium με όνομα SMTOWN: New Culture Technology 2016, μίλησε για τα σχέδια της εταιρείας για ένα νέα ανδρικό συγκρότημα σχετικά με τη στρατηγική «πολιτιστικού περιεχομένου» τους που θα κάνουν ντεμπούτο σε διαφορετικές ομάδες με έδρα διαφορετικές χώρες του κόσμου.
2016-2017: Ντεμπούτο των NCT U, NCT 127, NCT Dream
Στις 4 Απριλίου 2016, η SM Entertainment ανακοίνωσε την πρώτη υποομάδα των NCT, οι NCT U, αποτελούμενο από 6 μέλη: Taeil, Taeyong, Doyoung, Ten, Jaehyun, και Mark. Οι NCT U κυκλοφόρησαν 2 ψηφιακά singles, το “The 7th Sense” στις 9 Απριλίου και το “Without You” στις 10 Απριλίου σε 2 εκδοχές (μια κορεάτικη εκδοχή μελοποιημένη από τον Taeil, Doyoung, και Jaehyun και μια κινέζικη εκδοχή μελοποιημένη με την πρόσθεση του Kun των SM Rookies).
Στις 9 Απριλίου 2016 οι NCT U έκαναν την πρώτη τους εμφάνιση σε εκπομπή με το NCT On Air στην εφαρμογή V-app του Naver, την οποία παρουσίαζε ο Kim Hee-chul των Super Junior. Την ίδια ημέρα, είχαν την πρώτη τους ζωντανή περφόρμανς στην Κίνα στα 16α Music Feng Yun Bang Awards μαζί με άλλα δύο κινέζικα μέλη, Kun και Winwin. Το γκρουπ έκανε το ντεμπούτο του στην μουσική εκπομπή Music Bank της KBS στις 15 Απριλίου και έπειτα εμφανίστηκε σε τρεις κύκλους του δικού του ριάλιτι NCT Life, μαζί με άλλα μέλη των SM Rookies''. ''
Στις 18 Αυγούστου, η SM Entertainment ανακοίνωσε ότι η τρίτη υποομάδα των NCT θα ονομαζόταν NCT Dream. Η υποομάδα αποτελείται από επτά μέλη: Mark, Renjun, Jeno, Haechan, Jaemin, Chenle, και Jisung. Το πρώτο τους single “Chewing Gum” κυκλοφόρησε στις 24 Αυγούστου και η υποομάδα έκανε την εμφάνιση του ντεμπούτο της στο M Countdown στις 25 Αυγούστου.
2018: NCT 2018
Το 2018 η SM Entertaintment πρόσθεσε άλλα 3 μέλη στους NCT, τους Kun, Jungwoo και Lucas.
Στις 12 Οκτωβρίου με την έκδοση του άλμπουμ Regular-Irregular των NCT 127 ανακοινώθηκε και η προσθήκη του Jungwoo ως μέλος του συγκεκριμένου sub-unit, καθιστωντας τους NCT 127 ένα δεκαμελές συγκρότημα(Taeil, Johnny, Taeyong, Yuta, Doyoung, Jaehyun, Winwin, Jungwoo, Mark, Haechan).
2019:Ντεμπούτο των WayV
Την 1η Ιανουαρίου 2019, ανακοινώθηκε το ντεμπούτο των WayV. Το επταμελές γκρούπ αποτελείται από τους Kun, Ten, Winwin, Lucas, Xiaojun, Hendery, και Yangyang, οι οποίοι ξεκίνησαν με το διαδικτυακό τους EP " The Vision" στις 17 Ιανουαρίου 2019. Παρόλο που οι WayV αρχικά παρουσιάστηκαν ως η κινέζικη υποομάδα των NCT, λειτουργούν ως ένα ανεξάρτητο C-Pop γκρουπ, το οποίο ελέγχει το κινεζικό παράρτημα της δισκογραφικής εταιρίας SM Entertaintment, Label V.
2020: NCT 2020
Στις 27 Ιανουαρίου, οι NCT 127 ανέρτησαν ένα βίντεο κλιπ για το τραγούδι τους "Dreams Come True". Στις 6 Μαρτίου δημοσίευσαν το άλμπουμ τους με τίτλο Neo Zone και κύριο τραγούδι το "Kick It". Στο συγκεκριμένο άλμπουμ δεν συμμετείχε ο Winwin, ο οποίος αποτελούσε ενεργό μέλος των WayV, παρόλα αυτά συμπεριλάμβανε τον Jungwoo, ο οποίος είχε αποσυρθεί για λίγους μήνες, λόγω προβλημάτων που αφορούσαν την υγεία του. Στις 19 Μαϊου οι NCT 127 έβγαλαν μια ανασκευασμένη έκδοση του τελευταίου τους άλμπουμ, με τίτλο Neo Zone: The Final Round με κύριο τραγούδι του άλμπουμ το τραγούδι "Punch"
Στις 29 Απριλίου, οι NCT Dream (Renjun, Jeno, Haechan, Jaemin, Chenle, Jisung) έβγαλαν το τέταρτο ΕΡ τους με τίτλο Reload και κύριο τραγούδι το "Ridin". Αφού τελείωσαν τα promotions του άλμπουμ, η SM Entertaintment ανακοίνωσε την κατάργηση του συστήματος της "αποφοίτησης" των μελών του συγκεκριμένου sub-unit, όταν φτάσουν την ηλικία των 20, καθώς και την επιστροφή του Mark.
Στις 9 Ιουνίου η κινέζικη υποομάδα WayV έβγαλε το πρώτο άλμπουμ μεγάλου μήκους με τίτλο Awaken The World και κύριο τραγούδι το "Turn Back Time".
Στις 15 Σεπτεμβρίου ανακοινώθηκε ένα νέο πρότζεκτ με τίτλο NCT 2020, στο οποίο θα συμμετέχουν και τα 23 μέλη[NCT 127 (Taeil, Johnny, Taeyong, Yuta, Doyoung, Jaehyun, Winwin, Jungwoo, Mark, Haechan), NCT Dream (Mark, Renjun, Jeno, Jaemin, Haechan, Chenle, Jisung), WayV (Kun, Ten, Winwin, Lucas, Hendery, Xiaojun, Yangyang)]. Με το συγκεκριμένο πρότζεκτ έγινε φανερό το γεγονός ότι οι WayV αποτελούν όντως sub-unit των NCT και ότι δεν είναι ένα ξεχωριστό συγκρότημα, ενώ ακόμα ανακοινώθηκε και η προσθήκη δύο νέων μελών στους NCT, του Sungchan και του Sotaro.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μουσική στη Νότια Κορέα Κατηγορία:K-pop συγκροτήματα
Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 1969-70
Το Κύπελλο Κύπρου 1969-70 ήταν η 28η έκδοση του Κυπέλλου Κύπρου. Νικητής ήταν ο Πεζοπορικός για πρώτη φορά στην ιστορία του.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο κύπελλο Κύπρου 1969-70 συμμετείχαν οι 12 ομάδες του πρωταθλήματος Α΄ κατηγορίας 1969-70 και οι 4 πρώτες ομάδες του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας 1969-70 (Το πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας δεν είχε ακόμη ολοκληρωθεί. Στο κύπελλο συμμετείχαν οι πρώτες 4 ομάδες του βαθμολογικού πίνακα την ημέρα της κλήρωσης του κυπέλλου).
Διεξήχθη σε 4 γύρους με το σύστημα νοκ-άουτ. Οι αγώνες ήταν μονοί και διεξάγονταν στην έδρα της ομάδας που είχε κληρωθεί ως γηπεδούχος. Σε περίπτωση ισοπαλίας διεξαγόταν επαναληπτικός στην έδρα της άλλης ομάδας.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Κύπελλο Κύπρου (ποδόσφαιρο ανδρών) Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 1969-1970
Δούκας (λόγιος)
Ο Δούκας ήταν Βυζαντινός ιστορικός και λόγιος του 15ου αιώνα, που έζησε στη Λέσβο ως πρεσβευτής των Γατελούζων. Είναι γνωστός για το έργο του Ιστορία, που αποτελεί πολύ σημαντική πηγή για την Άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Οθωμανούς το 1453.
Βιογραφικά στοιχεία
Τόσο το μικρό όνομα του Δούκα, όσο και ο χρόνος και τόπος γέννησης του δεν είναι γνωστά. Εικάζεται ότι το βαπτιστικό του όνομα ήταν Μιχαήλ, καθώς από πληροφορίες του ιδίου του Βυζαντινού ιστορικού φέρεται να ήταν εγγονός του Βυζαντινού αξιωματούχου Μιχαήλ Δούκα, από τη γνωστή Βυζαντινή οικογένεια, ο οποίος στις συγκρούσεις της περιόδου 1341-1347 είχε υποστηρίξει τον Ιωάννη ΣΤ΄ Καντακουζηνό, είχε φυλακιστεί από τον Ιωάννη Απόκαυκο, αλλά δραπέτευσε στη Μικρά Ασία και εγκαταστάθηκε στην Έφεσο, όπου εργάστηκε ως ιατρός. Αρχαιότερος πρόγονός του ήταν ο Μιχαήλ Δούκας Γλαβάς Ταρχανειώτης.
Πρώιμα χρόνια
Πιθανολογείται ότι γεννήθηκε γύρω στο 1400 στη Λέσβο ή στη Μικρά Ασία (Φώκαια ή Έφεσο).
Το 1421 ήταν ήδη γραμματέας και σύμβουλος τού Γενουάτη διοικητή (podesta) της Φώκαιας, Τζοβάνι Αντόρνο, που εκμεταλλευόταν το αλουμίνιο της περιοχής. Από την ιδιότητα του αυτή φαίνεται ότι ο Δούκας πρέπει να ήταν πολύ μορφωμένος και γλωσσομαθής, γνωρίζοντας ιταλικά, τουρκικά και βέβαια τη μητρική του ελληνικά. Έγραψε επιστολή το 1421 στα τουρκικά προς τον νεαρό τότε Μουράτ Β΄ για να προσφέρει βοήθεια εκ μέρους του Αντόρνο στη μάχη διαδοχής του θρόνου των Οθωμανών.
Στη Λέσβο με τους Γατελούζους
Έπειτα, μετά το 1423 που ο Αντόρνο έφυγε από τη Φώκαια, πήγε στη Λέσβο στην υπηρεσία των επίσης Γενουατών Γατελούζων, αρχόντων του νησιού. Ήταν γραμματέας του Ντορίνο Α΄ και στη συνέχεια από το 1449 του γιου και διαδόχου του Ντομένικο, ως πρεσβευτής του οποίου ανέλαβε διάφορες αποστολές προς τον Τούρκο σουλτάνο Μωάμεθ Β΄, τον οποίο επισκέφθηκε αρκετές φορές προκειμένου να του προσκομίσει τον φόρο υποτέλειας της Λέσβου.
Διάσκεψη της Μόσχας (1942)
Η Δεύτερη Διάσκεψη της Μόσχας μεταξύ των μεγάλων Συμμαχικών Δυνάμεων του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου έλαβε τόπο από τις 12 μέχρι τις 17 Αυγούστου του 1942.
Ο Ουίνστον Τσώρτσιλ, ο ειδικός απεσταλμένος του Προέδρου των ΗΠΑ Άβερελ Χάριμαν και ο ηγέτης της Σοβιετικής Ένωσης Ιωσήφ Στάλιν σχεδίασαν την Εκστρατεία στην Β. Αφρική και συζήτησαν για την αποβίβαση στρατευμάτων και το άνοιγμα ενός νέου μετώπου στη Βόρεια Γαλλία.
Δούκας (λόγιος)
Στη Λέσβο με τους Γατελούζους
Τον Νοέμβριο του 1452 βρέθηκε στο Διδυμότειχο τις παραμονές της πολιορκίας και περιγράφει ότι είδε τα άταφα, αποκεφαλισμένα πτώματα Βενετών ναυτικών, που είχαν συλλάβει και σκοτώσει οι Τούρκοι, επειδή πήγαν να περάσουν με σιτηρά τα στενά της Προποντίδας, μπροστά στο νεόκτιστο Ρούμελι Χισάρ. Το φθινόπωρο του 1453 πήγε στην Κωνσταντινούπολη, τη νέα έδρα του σουλτάνου, όπου ρώτησε και έμαθε από αυτόπτες μάρτυρες τα γεγονότα της πολιορκίας και της Άλωσης.
Διάσκεψη της Μόσχας (1942)
Δείτε επίσης
Κατηγορία:1942 Κατηγορία:Διασκέψεις του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Ιστορία της Βρετανίας Κατηγορία:Ιστορία της Σοβιετικής Ένωσης Κατηγορία:Ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών Κατηγορία:Ιστορία της Μόσχας
Δούκας (λόγιος)
Στη Λέσβο με τους Γατελούζους
Το 1455 την άνοιξη έκανε την εμφάνισή του εμπρος στο λιμάνι της Μυτιλήνης ο στόλος του Χαμζά Μπέη, πρώτη φορά μετά την Άλωση. Ο Ντομένικο έστειλε τον Δούκα με πλούσια δώρα και τρόφιμα για να κερδίσει την ουδετερότητα και ανεξαρτησία του, όπως και έγινε. Στις 30 Ιουνίου απεβίωσε ο Ντορίνο Α΄ και ο Ντομένικο, που ανέλαβε και επίσημα καθήκοντα, ξαναέστειλε τον Δούκα τον Αύγουστο στο συνηθισμένο του ταξίδι. Ο σουλτάνος του επέτρεψε να του φιλήσει το χέρι και να του κάνει παρέα το απόγευμα. Όμως την άλλη ημέρα ο βεζίρης απαίτησε να έλθει ο ίδιος ο Ντομένικο ενώπιόν του για να εγκριθεί ως νέος τοποτηρητής, αλλιώς το νησί θα δεχόταν μαζική επίθεση. Ο Δούκας επέστρεψε εσπευσμένα στη Λέσβο, ενημέρωσε τον Ντομένικο, αυτός έβαλε τον μικρό αδελφό του Νικολό στη θέση του και με τον Δούκα και μερικούς ευγενείς της γερουσίας αναχώρησαν και πάλι για να βρουν τον Μωάμεθ Β΄. Αυτός όμως είχε φύγει από την Αδριανούπολη, φοβούμενος την πανώλη που ενδημούσε στη Θράκη. Μάταια τον αναζήτησαν και στη Φιλιππούπολη. Τελικά μετά από πολλές ταλαιπωρίες τον βρήκαν στη Ζλάτιτσα της Βουλγαρίας. Εκεί κατέβαλαν τον φόρο και ο Ντομένικο έγινε αποδεκτός ως νέος υποτελής άρχοντας, αλλά με δυσβάσταχτους όρους: 1) ακόμη μεγαλύτερο φόρο (από 3000 σε 4000 χρυσά δουκάτα για τη Λέσβο και ελαφρώς λιγότερα για τη Λήμνο), 2) την υποχρέωση να παραχωρήσει τη Θάσο και 3) να προστατεύει τους Τούρκους στις ακτές της Μ. Ασίας από Καταλανούς πειρατές. Ο Δούκας, ο Ντομένικο και η συνοδεία τους ορκίστηκαν, έλαβαν καφτάνια ως δώρα και έφυγαν γρήγορα για το νησί, δοξάζωοντας τον Θεό που γλίτωσαν "εκ των χειρών του αλάστορος".
Τον Αύγουστο του 1456 ξαναπήγε στην Αδριανούπολη, όχι μόνο για την καταβολή του ετήσιου φόρου, αλλά και για να διαπραγματευτεί τη σωτηρία 40 ναυτικών από τη Λέσβο, που είχαν συλληφθεί από τους Τούρκους στη Λήμνο τον περασμένο Μάιο. Δεν κατάφερε αρχικά να πείσει τον σουλτάνο, αλλά ενώ αυτοί ετοιμάζονταν να εκτελεστούν, ο Μωάμεθ Β΄ άλλαξε γνώμη και τους πώλησε ως σκλάβους για 1000 χρυσά δουκάτα.
Τον χειμώνα του 1456/1457 έσωσε, με τη διαμεσολάβησή του στον σουλτάνο, τον Νικολό Γκαττιλούζιο, αδελφό του Ντομένικο και διοικητή στη Λήμνο, όπου ο Νικολό αντιμετώπισε ανταρσία, συνελήφθη από τον Τούρκο ναύαρχο Χαμζά Μπέη και τελικά αντί να εκτελεστεί, απλά εξορίστηκε στη Λέσβο. Τον επόμενο χρόνο όμως (1458) ο Νικολό επιτέθηκε στον αδελφό του στη Μυτιλήνη, κατηγορώντας τον ότι συνεργάζεται με τους Τούρκους, έβαλε φρουρούς να τον πνίξουν και υφάρπαξε την εξουσία της Λέσβου. Δεν είναι γνωστό πώς αντέδρασε ο Δούκας.
Η χρονολογία θανάτου του Δούκα δεν είναι γνωστή, αλλά τοποθετείται πιθανώς γύρω στο 1470, καθώς η Ιστορία του τελειώνει απότομα (στο μέσο μίας φράσης "ορώντες ουν οι εντός...") και ενώ αφηγείται τα γεγονότα του Σεπτεμβρίου του 1462 και συγκεκριμένα της Άλωσης της Λέσβου. Ο Βούλγαρος βυζαντινολόγος Τσβετέλιν Στεπάνοφ υποθέτει, ότι εφόσον το γραπτό του βρέθηκε στη Βενετία, είτε ο ίδιος ο Δούκας γλίτωσε και το μετέφερε εκεί, είτε κάποιος Ιταλός που το βρήκε στο σπίτι του στη Μυτιλήνη, ο μετέφερε.
Έργο
Στην Ιστορία του ο Δούκας δίνει μία περιληπτική περιγραφή των γεγονότων «από κτίσεως κόσμου» μέχρι το 1204 και εξιστορεί λεπτομερώς τα γεγονότα από το 1204 μέχρι το 1462. Δίνει πολύ σημαντικές πληροφορίες για τη σταδιακή επέκταση των Οθωμανών και τη Μάχη του Κοσσυφοπεδίου (1389), καθώς και για την προετοιμασία της πολιορκίας της Κωνσταντινούπολης, την πολιορκία καθ' εαυτή και την Άλωση της Πόλης από τον Μωάμεθ Β΄ τον Πορθητή.
Η Ιστορία του είχε βρεθεί μεταφρασμένη στα ιταλικά στη Βενετία από τον ιστορικό Λέοπολντ φον Ράνκε. Σώζεται σε χειρόγραφο κώδικα της Παρισινής Βιβλιοθήκης από τον 15ο έως τον 16ο αιώνα και στην ιταλική μετάφραση του 15ου αιώνα και μία ελληνική μεταγλώττιση από κώδικα του 18ου αιώνα. Την εξέδωσε για πρώτη φορά το 1834 ο Γερμανός βυζαντινολόγος Άουγκουστ Ιμμάνουελ Μπέκερ.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 15ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί του 15ου αιώνα
Δήμος Αγίας Βαρβάρας
Με την ονομασία Δήμος Αγίας Βαρβάρας μπορεί να αναφερόμαστε σε:
Ζουπανία Βαράζντιν
μικρογραφία|Το έμβλημα της περιοχής μικρογραφία|Χάρτης της περιοχής Η  Ζουπανία Βαράζντιν (κροατικά: Varaždinska županija, ουγγρικά: Varasd vármegye) ήταν διοικητική διαίρεση του Βασιλείου της Σλαβονίας από το 1850 έως το 1868, από το 1868 έως το 1918 στο Βασίλειο της Κροατίας και Σλαβονίας, επαρχίας του Βασιλείου της Ουγγαρίας και της Αυστροουγγαρίας. Από το 1918 έως το 1924 αποτέλεσε διοικητική περιοχή του Βασίλειου Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων. Η πρωτεύουσα της περιοχής ήταν η Βαράζντιν, είχε κατοίκους κι έκταση 2.521 τετραγωνικά χλμ.
Ιστορία
Από τον 15ο αιώνα η περιοχή ήταν τμήμα του Βασιλείου της Σλαβονίας και το 1868 έγινε μέρος του Βασιλείου της Κροατίας και Σλαβονίας. Μετά το 1918 και την διάλυση της Αυστροουγγαρίας με απόφαση του Κροατικού κοινοβουλίου η Κροατία και Σλαβονία ενώθηκαν στο Βασίλειο Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων. Καταργήθηκε το 1924 και έγινε τμήμα της Περιφέρειας Ζάγκρεμπ.
Πληθυσμός
Σύμφωνα με την απογραφή του 1910 αριθμούσε 307.010 κατοίκους που μιλούσαν τις εξής γλώσσες:
Διοικητικές διαιρέσεις
Σύμφωνα με τη διοικητική οργάνωση της Σλαβονίας το 1850 το έδαφος της χωρίζεται σε έξι νομούς, και στην πόλη της Βαράζντιν. Η διοικητική περιοχή χωρίζεται σε επιπλέον διοικητικές περιοχές και επαρχίες (Βαράζντιν, Κλάνιετς, Κράπινα και Τσάκοβετς). Το Τσάκοβετς και η Μετζιμούριε από το 1848 αποτελούσαν ειδική περιοχή. Σύμφωνα με το σύνταγμα του 1854 η Ζουπανία Βαράζντιν είχε 13 διοικητικές περιοχές (Κριζέβατσκι, Κοπρίβνιτσα, Λούντμπρετσκι, Σπα, Βαράζντιν, Ίβανετς, Κράπινα, Ζλάταρσκι, Πρέγκραντσκι, Κλάνιετσκι, Τσακόβετσκι, Πρέλοσκι και Στρόγκιβσκι (Στρόγκιφσκι)) και τρεις αστικές περιοχές την Κρίζεβτσι, την Κοπρίβνιτσα και το Βαράζντιν. Το 1861 καταργήθηκε η περιοχή Μετζιμούριε, και διαιρέθηκε στις περιοχές Τσάκοβετς, Πρέλογκ, Στρίγκοβα.
Από 1875 έως το 1886 η Ζουπανία Βαράζντιν αποτελείτο από τρεις επιμέρους νομούς: Βαράζντιν, Βαραζντίνσκε Κράπινα και Τόπλιτσκα, η Κρίζεβτσι και Κορπίβνιτσα, και Μπιέλοβαρ και Κρίζεβτσι. Από το 1851 έως το 1861 δεν υπήρχε κυβέρνηση οι υποθέσεις διέπονταν από ένα μεγάλο νομάρχη και το διοικητικό συμβούλιο. Από το 1861 διοικούνταν από έναν μεγάλο νομάρχη και δύο Συνέλευσης. Από ό, τι το 1870 έως το 1874 είχε συνέλευση και διοικητικό συμβούλιο.
Αναφορές
Κατηγορία:Διοικητική διαίρεση του Βασιλείου Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων Κατηγορία:Διοικητική διαίρεση της Κροατίας στο Βασίλειο Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων Κατηγορία:Διοικητική διαίρεση του Βασιλείου της Σλαβονίας Κατηγορία:Διοικητική διαίρεση του Βασιλείου της Ουγγαρίας Κατηγορία:Διοικητική διαίρεση της Αυστροουγγαρίας
Αντώνιος Πυρόπουλος
Ο Αντώνιος Πυρόπουλος ήταν Έλληνας λόγιος του 15ου αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Κορώνη. Διέτριβε όπως φαίνεται και εκπαιδεύτηκε στην Ιταλία. Αργότερα, το 1494, έγινε μοναχός στο Άγιο Όρος στην μονή της Θεοτόκου και του Βατοπαιδίου.
Συγγράμματα
Προς τον Πυρόπουλο διεύθυνε επιστολή ο περιφανής Ερμόλαος Βάρβαρος.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 15ου αιώνα Κατηγορία:Αγιορείτες
Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών
Το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών (Γ.Π.Α.) είναι Ανώτατο Εκπαιδευτικό Ιδρυμα που εδρεύει στην ευρύτερη περιοχή του Βοτανικού, στην Αθήνα. Ιδρύθηκε στις 15 Ιανουαρίου 1920 επί κυβερνήσεως Ελευθερίου Βενιζέλου με τον νόμο 1844/1920 ως αυτοτελές ΑΕΙ με την επωνυμία Ανωτέρα Γεωπονική Σχολή Αθηνών (Α.Γ.Σ.Α.) και με πρώτο διατελέσαντα πρύτανη τον γεωπόνο και πολιτικό Σπυρίδωνα Χασιώτη, που υπήρξε εξέχουσα προσωπικότητα της γεωπονικής επιστήμης του τόπου μας. Το Γ.Π.Α. αποτελεί το πρώτο ανώτατο εκπαιδευτικό ίδρυμα στην Ελλάδα σε αυτόν τον επιστημονικό τομέα και είναι το τρίτο κατά σειρά αρχαιότητας πανεπιστημιακό ίδρυμα της Ελλάδας μετά το ΕΚΠΑ και το ΕΜΠ. Το 2016 το Γ.Π.Α. βρισκόταν στην 25η θέση της ευρωπαϊκής κατάταξης και στην 76η θέση της παγκόσμιας κατάταξης των γεωπονικών πανεπιστημίων, σύμφωνα με τον δείκτη NTU ο οποίος μετρά την ερευνητική δραστηριότητα.
Ιστορία
Το 1920, ιδρύθηκε η Ανωτέρα Γεωπονική Σχολή Αθηνών κατά τη διάρκεια της περιόδου πρωθυπουργίας του Ελευθερίου Βενιζέλου. Η σχολή εγκαταστάθηκε εντός κτήματος - παλαιότερα - ιδιοκτησίας του βοεβόδα Χατζή Αλή Χασεκή, στην περιοχή του Βοτανικού, τοποθεσία όπου, ήδη, από τον 19ο αιώνα, προϋπήρχαν γεωργικός, δενδροκομικός και κηπουρικός σταθμός, καθώς και, με σημείο εκκίνησης το 1888, η Τριανταφυλλίδειος Γεωργική Σχολή. Η ίδρυση της Γεωπονικής Σχολής συμπίπτει χρονικά με την Μικρασιατική Καταστροφή, γεγονός που σηματοδοτεί μια κρίσιμη οικονομική περίοδο για την Ελλάδα. Η άφιξη πλέον του ενός εκατομμυρίου προσφύγων δημιουργεί ποικίλα προβλήματα και συμβάλλει στην αγροτική μεταρρύθμιση. thumb|left|Το κεντρικό κτίριο
Η συμβολή της Α.Γ.Σ.Α. στην αντιμετώπιση των σύνθετων ζητημάτων του αγροτικού χώρου υπήρξε καθοριστική. Το 1926 ιδρύεται το Ειδικό Ταμείο της Σχολής που επιλύει σημαντικά ζητήματα εξοπλισμού και κτιριακών εγκαταστάσεων. Το 1929 με τον νόμο 3894 η σχολή μετονομάζεται από Ανωτέρα σε Ανωτάτη, ενώ η φοίτηση αυξάνεται από 3,5 σε 4 χρόνια. Το 1934 με τον νόμο 6263 η Σχολή γίνεται ισότιμη με το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και τάσσεται μετά από το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο.
Την περίοδο 1937 – 1943 η Σχολή μεταφέρεται και ενσωματώνεται στο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης. Το 1947 η φοίτηση αυξάνεται σε 5 έτη. Το 1972 καθιερώνεται βασικός ενιαίος κορμός εκπαίδευσης για τα τρία πρώτα έτη σπουδών και δύο έτη ειδίκευσης σε βασικούς τομείς της γεωπονικής επιστήμης. Από τη δεκαετία του 1980 γίνεται σταδιακή επέκταση της Σχολής με την κατασκευή νέων κτιρίων στον χώρο μεταξύ της Ιεράς Οδού και της Λεωφόρου Αθηνών. Το 1985/1986 γίνεται κατάτμηση σε δύο τμήματα: Γεωργικής Παραγωγής και Γεωργικής Ανάπτυξης. Το 1989, με το Προεδρικό Διάταγμα 377, η Ανωτάτη Γεωπονική Σχολή Αθηνών μετεξελίχθηκε σε Γεωργικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, αποτελούμενο από επτά ανεξάρτητα ακαδημαϊκά τμήματα. Το 1995, με το Προεδρικό Διάταγμα 226, το Γεωργικό Πανεπιστήμιο Αθηνών μετονομάζεται σε Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Το 2013 με το Σχέδιο Αθηνά του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων και με το Προεδρικό Διάταγμα 80, το γενικό τμήμα του πανεπιστημίου καταργείται και ιδρύονται δυο σχολές με την πρώτη να αφορά την Αγροτική Παραγωγή, τις Υποδομές και το Περιβάλλον και την δεύτερη να αφορά τα Τρόφιμα, την Βιοτεχνολογία και την Ανάπτυξη.
Σκοπός του ιδρύματος
Το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών (εφεξής ΓΠΑ) παρέχει υψηλού επιπέδου Εκπαιδευτικό και Ερευνητικό έργο σε προπτυχιακό και μεταπτυχιακό επίπεδο στους τομείς των Γεωπονικών Επιστημών. Όραμα του Ιδρύματος αποτελεί η δυναμική τοποθέτησή του στο διεθνές ακαδημαϊκό περιβάλλον και η ανταπόκρισή του στις παραγωγικές και αναπτυξιακές ανάγκες της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας. Παράλληλα, το όραμά του υλοποιείται σε τρεις άξονες δράσεων με στόχους την Εκπαιδευτική Αριστεία, την Ερευνητική Αριστεία και τη Σύνδεση με την κοινωνία.
Το ΓΠΑ συνεπές ως προς τον ιστορικό του ρόλο, παρακολουθεί, παρεμβαίνει, αλλά και αναπτύσσεται στους ρυθμούς και τις κατευθύνσεις της σύγχρονης εκπαίδευσης και επιστήμης. Βρίσκεται σε συνεχή επαφή με την κοινωνία, αντιλαμβάνεται τις ανάγκες της και παρέχει θέσεις και προτάσεις για την επίλυση προβλημάτων που αφορούν στον αγροτοδιατροφικό τομέα.
Το Άρθρο 1 του Εσωτερικού Κανονισμού του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών ορίζει ότι: "Το ΓΠΑ παρέχει γεωπονική εκπαίδευση σε προπτυχιακό και μεταπτυχιακό επίπεδο η οποία καλύπτει όλους τους τομείς της γεωργικής δραστηριότητας. Τα εκπαιδευτικά του προγράμματα συνδυάζουν τη θεωρητική διδασκαλία με την εργαστηριακή άσκηση και την πρακτική εξάσκηση, πηγάζουν από την ερευνητική εμπειρία και σχετίζονται με τα προβλήματα και τις προοπτικές της ελληνικής γεωργίας. Αποσκοπούν να καταστήσουν τους αποφοίτους του Ιδρύματος ικανούς για το ρόλο του Γεωπόνου, που είναι δάσκαλος και συμπαραστάτης του Αγρότη και σχεδιαστής της γεωργικής ανάπτυξης της χώρας, ενώ συμβάλλει με την έρευνά του στην επίλυση των προβλημάτων του αγροτικού χώρου και στην ορθολογική διαχείριση των φυσικών πόρων για την παραγωγή αγροτικών προϊόντων. Μέσα στα πλαίσια του ΓΠΑ θεραπεύεται η βασική και προσανατολισμένη έρευνα που αποσκοπεί στην ανάπτυξη της γεωπονικής επιστήμης και σε μια αυτοδύναμη ελληνική γεωργία προς το συμφέρον του αγροτικού πληθυσμού και γενικότερα του ελληνικού λαού".
Εισαγωγή
Η εισαγωγή των φοιτητών στο Γ.Π.Α. γίνεται με το σύστημα των Γενικών Πανελληνίων Εξετάσεων.
Σχολές και τμήματα
thumb|right|Το κτίριο της πρυτανείας του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών.