cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Χάρρυ Κλυνν
Πολιτική
Το 2015 συγκέντρωσε αρνητική κριτική για την επιθετική επιστολή του στον Μανώλη Γλέζο στην οποία μεταξύ άλλων του έγραφε πως έχεις τη γνώμη σου, αλλά καλά θα κάνεις να την κρατήσεις για τον εαυτό σου.
Κριτική για ομοφοβία
Έγινε αποδέκτης αρνητικής κριτικής για ομοφοβία λόγω των απόψεων που εξέφραζε με αναρτήσεις του στα κοινωνικά δίκτυα.
Αναγνώριση
Τον Αύγουστο του 2023, ανακοινώθηκε ότι το Γήπεδο Καλαμαριάς θα μετονομαστεί προς τιμήν του σε Βασίλης Τριανταφυλλίδης.
Τηλεόραση
Η σχέση του Χάρρυ Κλυνν με την τηλεόραση άρχισε με πολλά διαφημιστικά σποτ, τα περισσότερα από τα οποία έχουν βραβευθεί από τα Φεστιβάλ Ελληνικής Διαφημιστικής Δημιουργίας της EΔEE. Το 1990 και για τέσσερις συνεχείς χρονιές παρουσίαζε στον ΑΝΤ1 την εκπομπή Harry Klynn Special Shows. Στο ίδιο κανάλι το 1995 παρουσίασε ένα one man show 10 επεισοδίων με το όνομα Πολίτης Κλυνν.
Δισκογραφία
Το 1977 πρότεινε στην EMI - Columbia να συνεργαστούν πειραματικά στην παραγωγή ενός σατιρικού δίσκου. Οι δίσκοι του αποτέλεσαν ένα ιδιαίτερο στοιχείο στο χώρο της ελληνικής δισκογραφίας. Για πρώτη φορά σατιρικοί δίσκοι φιγουράρουν στην πρώτη θέση του ελληνικού Top Ten.
Κυκλοφορεί ένας μεγάλος αριθμός από πειρατικές κασέτες με ηχογραφήσεις από ζωντανές του παραστάσεις καθώς και οι ραδιοφωνικές εκπομπές του «Αραμπάδες με καρούλια», «Βάσανα που 'χει η Αγάπη» τις οποίες παρουσίασε από το Δεύτερο Πρόγραμμα της Ελληνικής Ραδιοφωνίας το 1981 μαζί με τον Αντώνη Ανδρικάκη.
Βιβλία
Ο Χάρρυ Κλυνν ξεκίνησε να γράφει από νεαρή ηλικία. Μόλις στα 15 του δημοσίευσε ένα ποίημά του στην εφημερίδα Μακεδονία. Μέχρι την ηλικία των 18 ετών πολλά από τα ποιήματά του δημοσιεύτηκαν σε φιλολογικά περιοδικά της εποχής. Η συγγραφική του δραστηριότητα είναι συνεχής από τότε και πολύ υλικό του δεν έχει δει ακόμα το φως της δημοσιότητας. Τα βιβλία του είναι τα εξής:
Ζωγραφική
Επηρεασμένος από τον ζωγράφο πατέρα του, δημιούργησε εκατοντάδες έργα ζωγραφικής, άλλα με τον κλασικό τρόπο και άλλα με τη βοήθεια του ηλεκτρονικού υπολογιστή.
Ποδόσφαιρο
Χρημάτισε πρόεδρος του Απόλλωνα Καλαμαριάς. Η προσπάθεια κρίνεται επιτυχημένη αφού η ομάδα κατά το διάστημα της προεδρίας του αποκτά γήπεδο, επανέρχεται στην Α΄ Εθνική Κατηγορία μετά από 20 χρόνια, αποκτά υποδομές, φυτώριο και γύρω της συσπειρώνει παλιούς και νέους φίλους. Έκανε προτάσεις αναδιάρθρωσης του θεσμικού πλαισίου του επαγγελματικού ποδοσφαίρου και αναδεικνύεται σε ηγετική μορφή της σύγκρουσης του 1988 μεταξύ συλλόγων και πολιτείας που οδηγεί για πρώτη φορά στα ελληνικά χρονικά σε διακοπή του πρωταθλήματος.
Την εποχή εκείνη το επαγγελματικό ποδόσφαιρο περνάει κρίση. Η πολιτεία αφαιρεί τη διοργάνωση του πρωταθλήματος από την ΕΠΑΕ και την παραχωρεί στην ΕΠΟ. Ομόφωνα όλες οι ομάδες προτείνουν για πρόεδρο της ΕΠΑΕ τον Xάρρυ Κλυνν. Ο Xάρρυ Κλυνν αναλαμβάνει την προεδρία, αναδιοργανώνει την EΠAE, έρχεται σε επαφές με τη FIFA και την UEFA και προτείνει όρους που είναι εξαιρετικά ελκυστικοί και η πολιτεία δεν μπορεί να αρνηθεί. Το πρωτάθλημα τελικά ξαναγυρίζει στην ΕΠΑΕ. Τρία χρόνια αργότερα αποχωρεί από την προεδρία. Η πρότασή του για την καθιέρωση ημιεπαγγελματικού ποδοσφαίρου απορρίφθηκε από την πλειοψηφία των ΠΑΕ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι Κατηγορία:Έλληνες κωμικοί Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες παρουσιαστές
Άγιος Θεόδωρος Πιτσιλιάς
Ο Άγιος Θεόδωρος Πιτσιλιάς (ή Άγιος Θεόδωρος Αγρού) είναι κοινότητα της επαρχίας Λεμεσού στην Κύπρο.
Τοποθεσία
Το χωριό είναι κτισμένο σε επτά λόγους και για το λόγο αυτό ονομάζεται και «Επτάλοφη της Πιτσιλιάς», ονομασία που παραπέμπει στην Επταλόφη της Κωνσταντινούπολης.
Ονομασία
Το χωριό οφείλει την ονομασία του στον Άγιο Θεόδωρο τον Στρατηλάτη. Ωστόσο, κάποιοι κάτοικοι του χωριού τιμούσαν και τον Άγιο Θεόδωρο τον Τήρωνα και γι΄ αυτό το χωριό ήταν γνωστό και ως Άγιοι Θεοδώροι. Επιπλέον, επειδή στην Κύπρο υπάρχουν ακόμη 4 χωριά με την ίδια ονομασία, το χωριό φέρει το τοπωνύμιο «Πιτσιλιάς» ή «Αγρού», που προσδίδει και τη γεωγραφική του θέση.
Ιστορία
Σύμφωνα με αρχαιολογικά ευρήματα που έχουν ανεβρεθεί στο χωριό, ο Άγιος Θεόδωρος κατοικείται από τον 4ο π.χ. αιώνα. Στην περιοχή Βασιλική υπάρχει μικρός οικισμός ο οποίος κατοικήθηκε από την Ελληνιστική περίοδο (4ο π.χ. αιώνα) και καταστράφηκε ή εγκαταλείφθηκε κατά την Ρωμαϊκή περίοδο (3ο μ.Χ. αιώνα). Στο χωριό έχουν ανεβρεθεί πήλινα αγαλματίδια, θραύσματα αγγείων, χάλκινα νομίσματα της Ελληνιστικής και Ρωμαϊκής περιόδου, λαξευτός τάφος και λυχνάρια.
Επιπλέον, σε θολωτό τάφο ανευρέθηκαν εφτά νομίσματα, τέσσερα μπρούντζινα και τρία αργυρά. Τα δύο μπρούντζινα κόπηκαν από τον αυτοκράτορα Κλαύδιο (41-54 μ.Χ.) και τα άλλα δύο από τον αυτοκράτορα Τραϊανό (97-117μ.Χ.). Και τα τέσσερα είναι κυπριακής κοπής του τύπου ΚΟΙΝΟΝ ΚΥΠΡΙΩΝ. Ένα αργυρό τετράδραχμο σε άριστη κατάσταση κόπηκε από τον αυτοκράτορα Βεσπασιανό και φέρει στη μια όψη την κεφαλή του βασιλιά με στεφάνι ελιάς και στην άλλη όψη τον Ναό της Αφροδίτης στην Πάφο με την επιγραφή ΕΤΟΥC ΝΕΟΥ ΙΕΡΟΥ Η (76/77 μ.Χ.) .Τα άλλα δύο αργυρά νομίσματα ήταν δηνάρια (αργύρια) του αυτοκράτορα Τραϊανού που φέρουν στην μια τους όψη την επιγραφή OPTIMUS, τίτλος που αποδόθηκε στον βασιλιά περί το 104 μ.Χ. Τα δύο τελευταία αυτά νομίσματα καθόρισαν και την χρονολόγηση του τάφου στα πρώτα χρόνια του 2ου αιώνα μ.Χ.
Φυσικό περιβάλλον
Στον Άγιο Θεόδωρο υπάρχουν καταπράσινες εκτάσεις με δέντρα, θάμνους και χρωματιστά λουλούδια που απλώνονται σε όλη περίπου την έκταση του χωριού. Σημαντική θέση έχουν τα αιωνόβια δέντρα του χωριού: η τρεμιθιά κοντά στην εκκλησία της Παναγίας Κιβωτού, ο «δρυς του Κουτσόφτα» και ο «πεύκος του Κουτσόφτα». Τα τρία αυτά δέντρα είναι προστατευόμενα από το Τμήμα Δασών. Επιπλέον, στο χωριό υπάρχουν 39 είδη χλωρίδας και 35 είδη πανίδας (εκ των οποίων 28 είδη πτηνών).
Πληθυσμός
Σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο, ο πληθυσμός του χωριού από το 1881 έως το 1946 αυξανόταν. Στη συνέχεια ο πληθυσμός ξεκίνησε να μειώνεται λόγω αστυφιλίας. Κάτοικοι του χωριού που εργάζονταν σε Λεμεσό και Λευκωσία άρχισαν σταδιακά να το εγκαταλείπουν. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του Αγίου Θεόδωρου όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Ναοί
Στο χωριό υπάρχουν 3 ναοί:
Προσωπικότητες
Στον Άγιο Θεόδωρο γεννήθηκε και μεγάλωσε ο Ονούφριος Κληρίδης, ο πρώτος που σκοτώθηκε από τους Άγγλους κατά την διάρκεια των Οκτωβριανών (1931) έξω από το Κυβερνείο. Επίσης, στον Άγιο Θεόδωρο διατηρούσε κατοικία ο ζωγράφος Αδαμάντιος Διαμαντής, ο οποίος εμπνεόταν από το χωριό και το αποτύπωνε σε αρκετά από τα έργα του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Λεμεσού Κατηγορία:Χωριά της Πιτσιλιάς
Επιχείρηση Τάννενμπεργκ
Η Επιχείρηση Τάννενμπεργκ (γερμανικά: Unternehmen Tannenberg) ήταν η κωδική ονομασία της συντονισμένης δράσης των Einsatzgruppen για την εξόντωση των Πολωνών διανοουμένων, λογίων, οικονομικών παραγόντων, ηθοποιών, ιερέων και άλλων ατόμων, που θα μπορούσαν να αναπτύξουν και να συντηρήσουν όχι μόνο την Πολωνική αντίσταση αλλά και ολόκληρη την Πολωνική κοινωνία. Ήταν ένα τμήμα του "Generalplan Ost", του Γενικού Σχεδίου που είχαν καταστρώσει οι Ναζί για την εκμετάλλευση των (μελλοντικά) κατεχόμενων Σλαβικών και Βαλτικών χωρών.
Σχεδιασμός
Η επιχείρηση σχεδιάστηκε πριν την Γερμανική εισβολή στην Πολωνία με τη βοήθεια γερμανόφωνων κατοίκων (γερμανικής μειονότητας) της Πολωνίας: Δημιουργήθηκαν κατάλογοι προγραφών και, όσα άτομα περιλαμβάνονταν σε αυτούς επρόκειτο είτε να φυλακισθούν είτε να εκτελεστούν. Το σχέδιο και οι κατάλογοι άρχισαν να υλοποιούνται ήδη από τον Μάιο του 1939 και τη γενική του επίβλεψη είχε το Κεντρικό Γραφείο Ασφαλείας του Ράιχ (RSHA — Reichssicherheitshauptamt), επικεφαλής του οποίου ήταν ο Ράινχαρντ Χάιντριχ. Έτσι, δημιουργήθηκε μια ειδική ομάδα δράσης από άτομα της Ασφάλειας (Schutzpolizei - Schupo), της Ειδικής Ασφάλειας (SD - Sicherheitsdienst), της Αστυνομίας Δίωξης Εγκλήματος (Reichskriminalpolizei) και της Γκεστάπο, τους οποίους η RSHA, θεωρητικά, είχε υπαγάγει στη Βέρμαχτ. Η δράση αυτών των ομάδων - στα πλαίσια της Βέρμαχτ - προκάλεσε τις διαμαρτυρίες πολλών έντιμων στρατιωτικών: Ο Στρατηγός Γκέοργκ φον Κύχλερ (Georg von Küchler) δήλωσε στον γκαουλάιτερ Κοχ της Ανατολικής Πρωσίας ότι "προορισμός του Γερμανικού Στρατού δεν είναι να συνεργάζεται με μια συμμορία δολοφόνων". Ο Στρατηγός Γιοχάνες Μπλάσκοβιτς, Στρατιωτικός Διοικητής των κατεχόμενων εδαφών, συλλαμβάνει άνδρες των SS που είχαν διαπράξει εγκλήματα και τους καταδικάζει σε θάνατο. Ο Χίτλερ ακυρώνει την επέμβαση του Στρατηγού και του απευθύνει επίπληξη. Το σχέδιο Τάννενμπεργκ εξελίσσεται από τα μέσα Σεπτεμβρίου και ολόκληρο τον Οκτώβριο του 1939. Υπολογίζεται ότι έγιναν περίπου 760 μαζικές εκτελέσεις από τα Einsatzgruppen, με αποτέλεσμα τη θανάτωση τουλάχιστον 20.000 επιφανών Πολωνών πολιτών, πρώην αξιωματικών και ιερέων. Οργάνώθηκε, επίσης, μια ομάδα γερμανών Πολωνών, η οποία αποκλήθηκε "Selbstschutz" και η οποία βοήθησε το έργο των Einsatzgruppen. Μετά, όμως, την ολοκλήρωση της "Επιχείρησης" οι Γερμανοί διέλυσαν την ομάδα, λόγω της κάκιστης φήμης που είχε αποκτήσει, και μετέφεραν αρκετά από τα μέλη της στη Γερμανία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ναζιστική Γερμανία Κατηγορία:Γερμανική εισβολή στην Πολωνία Κατηγορία:Διωγμός Πολωνών
Ούγκλιεσα Μρνιάβτσεβιτς
Ο (Γιοβάν) Ούγκλιεσα σερβ. Јован Угљеша Мрњавчевић (άκμασε 1346 - 1371) από τον Οίκο του Μρνιάβτσεβιτς ήταν Σέρβος ευγενής, από τους πιο εξέχοντες μεγιστάνες. Κατείχε τον τίτλο του δεσπότη, που έλαβε από τον Στέφανο Ούρο Ε΄ αυτοκράτορα της Σερβίας, του οποίου ο συμβασιλιάς Βουκάσιν ήταν αδελφός του Ούγκλιεσα.
Βιογραφία
Ήταν γιος τού Μρνιάβα, θησαυροφύλακα της Έλενας των Καπετιδών-Ανζού (συζύγου του Στεφάνου Ούρου Α΄ της Σερβίας). Κατείχε την Τραβούνια το 1346, κατά τη βασιλεία του Στεφάνου Ούρου Δ΄ Δουσάν (βασ. 1331-55).
Ο Ούγκλιεσα νυμφεύτηκε τη Γιελένα (μετέπειτα μοναχή Γιεφημία), κόρη του Βόιχνα, καίσαρα της Δράμας. Αυτό προήγε την ισχύ του Ούγκλιεσα, που αργότερα θα κυβερνούσε την περιοχή μαζί με τον πεθερό του: ο Βόιχνα απεβίωσε περί το 1360 και οι γαίες του κληρονομήθηκαν από τον Ούγκλιεσα.
Του δόθηκε ο τίτλος του δεσπότη το 1365 από την Ελένα των Σρατσιμίρ, σύζυγο του Δουσάν. Η επαρχία του βρισκόταν κατά μήκος της κάτω εκροής του Στρυμώνα (Στρούμα) με τις Σέρρες για έδρα του. Και για να θεωρείται ως ένας κανονικός Χριστιανός ηγεμόνας, ήταν καθήκον του να εκτελέσει την παραδοσιακή πρακτική της προστασίας: έκανε υπολογίσημες δωρεές σε μοναστήρια του Αγ. Όρους Άθω, ειδικά στη μονή Χιλανδαρίου και στην επισκευή και ανακαίνιση της μονής Σιμωνόπετρας το 1364. Όπως τόσοι άλλοι Σέρβοι μονάρχες πριν και μετά από αυτόν, ένας από τους κύριους σκοπούς της χορηγίας και του προσκυνήματος στο Άγιο Όρος Άθω ήταν να ζητήσει την ευλογία των Αθωνιτών για τον αγώνα του εναντίον των Τούρκων.
Το βασίλειό του ήταν κάτω από τη θρησκευτική δικαιοδοσία του Πατριαρχείου της Κωνσταντινούπολης από το 1368. Ο Πατριάρχης ανέφερε τον κύριο της Ράσκας (αρχαίο όνομα της Σερβίας) Γιοβάν Ούγκλιεσα σε μία επιστολή του το 1371.
Το τέλος και η υστεροφημία του
Με την Οθωμανική απειλή να εγείρεται στα Βαλκάνια, ο Ούγκλιεσα και οι αδελφοί του Βουκάσιν και Γκόικο προσπάθησε να αντιτεθεί στους Τούρκους. Ο Ούγκλιεσα σκοτώθηκε στις 26 Σεπτεμβρίου 1371 στη μάχη του ποταμού Μαρίτσα το 1371. Ο στρατός των Σέρβων συνετρίβη από αυτόν των Οθωμανών διοικητών Λάλα Σαχίν πασά και Γαζή Εβρενός στη σύγκρουση. Η ήττα είχε ως αποτέλεσμα μεγάλα τμήματα της περιοχής της Μακεδονίας να περιέλθουν στους Οθωμανούς. Επιπρόσθετα οι δύο αδελφοί του σκοτώθηκαν κατά τη μάχη. Το σθένος τους και η αυτοθυσία τους όμως τούς έκανε ήρωες στη Βουλγαρική και Σερβική επική ποίηση.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την ποιήτρια Γιεφιμίγια, κόρη του Βόιχνα βοϊβόδα, καίσαρα και κυβερνήτη της Δράμας.
Νίκη του Μενδαίου Παιωνίου
Το άγαλμα της Νίκης του Παιωνίου είναι αριστούργημα της γλυπτικής τέχνης της αρχαίας Ελλάδας. Βρέθηκε το 1875 στην Ολυμπία από γερμανικές αρχαιολογικές ανασκαφές και εκτίθεται σήμερα στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ολυμπίας.
Περιγραφή
Το άγαλμα φέρει σοβαρές φθορές και του λείπουν τμήματα που έχουν χαθεί. Είναι φτιαγμένο από μάρμαρο της Πάρου. Αν και το πρόσωπο δεν έχει βρεθεί, υπάρχει στην Ρώμη ένα μεταγενέστερο αντίγραφο σε καλή κατάσταση, που μας δίνει μια καλή εικόνα της αρχικής μορφής του αγάλματος. Έχει συνολικό ύψος 2,90 μέτρα μέχρι την κορυφή των φτερών, ενώ ήταν τοποθετημένο επάνω σε τριγωνικό κίονα ύψους 9 μέτρων, έτσι, συνολικά το ύψος  φτάνει τα 12 μέτρα. Είναι η στιγμή που η Θεά Νίκη κατεβαίνει από τον ουρανό στη γη, σταλμένη από τους θεούς για να φέρει την πολυπόθητη νίκη. Φοράει αραχνοΰφαντο ένδυμα που καλύπτει τους αστραγάλους και στερεώνεται ψηλά στον ένα ώμο,αφήνοντας το ένα στήθος γυμνό. Κρατούσε, σύμφωνα με τη περιγραφή του Παυσανία, κλαδί φοινικιάς με το ένα χέρι και στεφάνι αγριελιάς με το άλλο. Πατάει με την άκρη των δακτύλων του ενός ποδιού στη γη ενώ ετοιμάζεται να ακουμπήσει και το άλλο πόδι. Δίπλα της, καταγής, διακρίνεται το κεφάλι ενός αετού, σύμβολο του Θεού Δία.
Ερμηνεία
Η Νίκη, μαζί με τον αετό που την συνοδεύει, είναι αλληγορική εικόνα που μας παρουσιάζει την στιγμή της τιθασεύσεως του πεπρωμένου.
Καλλιτεχνική επιρροή
Το άγαλμα αυτό παριστάνει με μοναδικό και μέχρι σήμερα αξεπέραστο τρόπο στην γλυπτική όλων των εποχών την ευνοϊκή έκβαση του πολέμου.
Είναι το καλύτερα σωζόμενο έργο του Παιωνίου, ο οποίος θεωρούνταν κορυφαίος γλύπτης της εποχής και καταγόταν από τη Μένδη της Μακεδονίας. Εξ άλλου, είναι το παλαιότερα γνωστό άγαλμα Νίκης, διότι είναι κατά 200 χρόνια περίπου παλαιότερο της άλλης περίφημης Νίκης που βρίσκεται στο Λούβρο. Οι συμμετρικές αναλογίες, η φυσικότητα, η χάρη και η ομορφιά της νεανικής γυναικείας μορφής της Νίκης, κατατάσσουν το έργο αυτό στα μοναδικά και αξεπέραστα έργα της κλασσικής περιόδου.
Ιστορική τοποθέτηση
Το άγαλμα αρχικά βρίσκονταν στημένο πάνω σε ψηλό βάθρο έξω από το Ναό του Δία στην ανατολική του πλευρά. Ακόμα και σήμερα είναι ορατό το τριγωνικό βάθρο που έχει αποκατασταθεί και διατηρείται στο ένα τρίτο του αρχικού του ύψους. Φέρει ευανάγνωστα την επιγραφή:
'''Μεσσάνιοι και Ναυπάκτιοι ανέθεν Διί Ολυμπίω δεκάταν από των πολεμίων. Παιώνιος εποίησε Μενδαίος και τακρωτήρια ποιών επί τον ναόν ενίκα.'''
Δηλαδή: Οι Μεσσήνιοι και οι Ναυπάκτιοι το αφιέρωσαν στον Ολύμπιο Δία ως δέκατο από τα λάφυρα που έλαβαν από τους εχθρούς.''
Το έφτιαξε ο Παιώνιος από τη Μένδη, που έφτιαξε και τα ακρωτήρια του ναού για τα οποία κέρδισε σε διαγωνισμό''. Ο Παυσανίας λέει ότι οι Μεσσήνιοι έστησαν το αφιέρωμα αυτό, για να δοξάσουν τη νίκη τους επί των Λακεδαιμονίων. Να τονίσουμε πως το όνομα των ηττημένων (Λακεδαιμόνιοι) δεν δηλώνεται στο βάθρο,αλλά σίγουρα κάθε επισκέπτης από τη πόλη της Σπάρτης θα ένοιωθε αμηχανία και ντροπή μπροστά στο μνημείο αυτό της σπαρτιατικής ήττας.Χρονολογείται γύρω στα 421 π.Χ. και εντάσσεται στα γεγονότα του Πελοποννησιακού πολέμου. Το καλλιτεχνικό στιλ του αγάλματος έχει ομοιότητες με τα ακρωτήρια σε έναν ναό στην Δήλο και τα αγάλματα του μνημείου των Νηρηίδων που φτιάχτηκαν την ίδια εποχή.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαία ελληνικά αγάλματα Κατηγορία:Αρχαιολογικό Μουσείο Ολυμπίας Κατηγορία:Ναός του Δία στην Ολυμπία Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στην Ηλεία
Μενεξέ (σειρά)
Το “Μενεξέ” είναι μία τουρκική σαπουνόπερα. Η σειρά έκανε πρεμιέρα στη Τουρκία στις 7 Σεπτεμβρίου 2007 και ολοκληρώθηκε στις 24 Μαΐου 2008. Τα γυρίσματα έγιναν στο Βερολίνο και στην Κωνσταντινούπολη.
Υπόθεση
Η Μενεξέ είναι μια εικοσάχρονη, γεννημένη στην Ούρφα της Τουρκίας, αλλά μεγαλωμένη στο Βερολίνο. Εκεί θα γνωρίσει τον έρωτα της ζωής της, τον Χαλίλ. Όμως ο αυστηρός και συντηρητικός πατέρας της θα την πιέσει να παντρευτεί έναν πλούσιο άντρα από την Ούρφα. Το ερωτευμένο ζευγάρι θα προσπαθήσει να βρει ένα τρόπο να κρατήσει τη φλόγα του έρωτα δυνατή. Μόνος τρόπος να ξεφύγουν από τη «φυλακή» που προσπαθούν να τους ρίξουν οι άλλοι, είναι να φύγουν από το Βερολίνο και να επιστρέψουν στη Κωνσταντινούπολη. Όμως ο Χαλίλ έχει πολλούς λόγους να μη θέλει αυτή την επιστροφή… Από τη μια, καλά κρυμμένα μυστικά πιέζονται να βγουν στην επιφάνεια για να ανατινάξουν τις εύθραυστες ισορροπίες. Από την άλλη, η εκδικητική μανία του προδομένου συζύγου και του αυταρχικού πατέρα πιέζουν σε ριψοκίνδυνες αποφάσεις. Η Μενεξέ και ο Χαλίλ είναι έτοιμοι να θυσιαστούν ο ένας για τον άλλο. Αλλά η αγάπη που νιώθουν δε θα το επιτρέψει. Αρκεί να βρουν τη καλύτερη δυνατή λύση. Και πρέπει να τη βρουν σύντομα…
Ηθοποιοί και Χαρακτήρες
Οι ήρωες με αστερίσκο (*) είναι νεκροί.
Προβολή στην Ελλάδα
Η σειρά "Μενεξέ" ξεκίνησε τη προβολή της στις 27 Ιουνίου 2011 από τον τηλεοπτικό σταθμό Alpha TV, σημειώνοντας ποσοστό τηλεθέασης 13,8%. Στη συνέχεια, η θεαματικότητα της σειράς όλο και μειωνόταν, έτσι οι υπεύθυνοι του σταθμού αποφάσισαν να την "μεταφέρουν" στη πρωινή ζώνη 10:00 - 12:00. Η σειρά, άρχισε να ανεβάζει τη θεαματικότητά της, με αποκορύφωμα το ικανοποιητικό 20,2% στο τελευταίο επεισόδιο (Επεισόδιο 36), το οποίο προβλήθηκε στις 17 Αυγούστου 2011.
Κατηγορία:Τουρκικές τηλεοπτικές σειρές
Σκεπαστός Ιππόδρομος της Κωνσταντινούπολης
Ο Σκεπαστός Ιππόδρομος της Κωνσταντινούπολης ήταν χώρος ψυχαγωγίας, αλλά και δικαστικός χώρος, μικρός ιππόδρομος στην πόλη της Κωνσταντινούπολης και στην Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Ο Ιππόδρομος ήταν ιδιωτικός, για τον αυτοκράτορα, βρισκόταν μέσα στο Παλάτι της Δάφνης ή παλάτι του Μεγάλου Κωνσταντίνου ή Ιερόν παλάτιον και ήταν εξίσου παλιός όσο ο Μεγάλος Ιππόδρομος. Συγκεκριμένα βρισκόταν στις χαμηλότερες βαθμίδες του παλατιού και ήταν κήπος με τη μορφή ιπποδρόμου που αναφέρεται πρώτη φορά τον 9ο αιώνα.
Τα Πάτρια αναφέρουν ότι κατασκευάστηκε από τον Μέγα Κωνσταντίνο για να ασκούνται σε αυτόν οι αυτοκράτορες. Ονομάστηκε μάλιστα σκεπαστός επειδή αργότερα οι βαθμίδες γύρω από τον στίβο άσκησης σκεπάστηκαν και έγιναν αίθριο. Από κάποιους ερευνητές ταυτίζεται με τον Καβαλάρην που αναφέρεται σε διάφορες πηγές. Ο ιππόδρομος χρησιμοποιούνταν και για αυλικές τελετές, επίσης εκεί στάθμευε η αυτοκρατορική φρουρά.
Πηγές
Κατηγορία:Χώροι δημοσίων θεαμάτων της Βυζαντινής Κωνσταντινούπολης Κατηγορία:Αθλητισμός στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία Κατηγορία:Βυζαντινό Δίκαιο
Γιόνγιν
Η πόλη Γιόνγιν (Yongin, Χάνγκουλ: 용인) είναι μία πόλη της Επαρχίας Γκιόνγκι, δηλαδή το Γκιόνγκι-ντο της Νότιας Κορέας. Η πόλη έχει 909.425 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Η έκταση της πόλης είναι 591,36 χλμ2.
Κατηγορία:Πόλεις της Νότιας Κορέας
Κουεζόν
Η Κουεζόν (ταγκάλογκ: Lungsod ng Quezon, Quezon City, Ciudad Quezón) είναι η πιο πολυπληθής πόλη στις Φιλιππίνες. Σύμφωνα με την απογραφή του 2020, έχει πληθυσμό 2.960.048 κατοίκους. Ιδρύθηκε στις 12 Οκτωβρίου 1939 και πήρε το όνομά της από τον Μανουέλ Λ. Κέσον, τον δεύτερο πρόεδρο των Φιλιππίνων. Η πόλη προοριζόταν να είναι η εθνική πρωτεύουσα των Φιλιππίνων που θα αντικαθιστούσε τη Μανίλα, καθώς η τελευταία υπέφερε από υπερπληθυσμό, έλλειψη στέγασης, κακή υγιεινή και κυκλοφοριακό συνωστισμό. Για την δημιουργία της πόλης Κέσον, εξαιρέθηκαν αρκετές ισπανόφωνες συνοικίες από τις πόλεις Καλοόκαν, Μαρικίνα, Σαν Χουάν και Πάσιγκ, εκτός από τις οκτώ τεράστιες εκτάσεις που αγόρασε η κυβέρνηση των Φιλιππίνων για το σκοπό αυτό. Ανακηρύχθηκε επίσημα ως εθνική πρωτεύουσα στις 12 Οκτωβρίου 1949 και πολλά κυβερνητικά τμήματα και ιδρύματα απομακρύνθηκαν από τη Μανίλα και εγκαταστάθηκαν στη νέα πρωτεύουσα. Αυτό επέβαλε την επέκταση της πόλης προς τα βόρεια, αφαιρώντας το Νοβαλίτσες από το Καλοόκαν που το χώρισε σε δύο μη συνεχόμενα μέρη. Αρκετές ισπανόφωνες συνοικίες πάρθηκαν επίσης από το Σαν Ματέο και μέρη του Μονταλμπάν. Ωστόσο, στις 24 Ιουνίου 1976, θεσπίστηκε το Προεδρικό Διάταγμα 940, το οποίο επέστρεψε στη Μανίλα το καθεστώς της εθνικής πρωτεύουσας, ενώ ολόκληρη η Μητροπολιτική Μανίλα ορίστηκε ως έδρα της κυβέρνησης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις των Φιλιππίνων
Κουντούζ (περιοχή)
Η Κουντούζ, ή Κοντούζ είναι μία από τις 34 διοικητικές περιφέρειες (νομούς) του Αφγανιστάν.
Βρίσκεται στο βόρειο τμήμα της Χώρας στα σύνορα με το Τατζικιστάν και αποτελεί ομώνυμη κοιλάδα που την διαρρέει ομώνυμος επίσης ποταμός. Η έκτασή της είναι περίπου 8.000 τ.χλμ, και ο πληθυσμός της, (κατ΄ εκτίμηση), το 1980 ήταν 590.000, ενώ το 2002 αριθμούσε περίπου τους 820.000  κατοίκους. Η Κουντούζ περιλαμβάνει 7 επαρχίες. Επικρατούσες γλώσσες στη περιοχή είναι οι: περσική (φαρσί), τουρκμενική, ουζμπεκική και πάστο ή παστού. νομούς.
Πρωτεύουσα της Κοντούζ είναι η ομώνυμη πόλη Κουντούζ ή Κοντούζ.
BMW S1000RR
μικρογραφία|350px|BMW S1000RR στα αγωνιστικά χρώματα της εταιρείας. Η BMW S1000RR είναι μια σπορ μοτοσικλέτα που κατασκευάζεται από τη γερμανική βιομηχανία BMW από το 2009 έως σήμερα.
Η BMW κατασκεύασε αρχικά 1.000 τέτοιες μοτοσικλέτες για να εξασφαλίσει έγκριση συμμετοχής στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike. Αργότερα, μέσα στο 2010 ξεκίνησε η ευρεία διάθεσή της στην αγορά. Φέρει στάνταρ ABS και έξτρα traction control system. Ο κινητήρας της είναι 999 κυβικών εκατοστών, η κόκκινη ζώνη στο στροφόμετρο αρχίζει στις 14.200 στροφές το λεπτό, η επιτάχυνση 0-100 χιλιόμετρα την ώρα έρχεται σε μόλις 2,6 δευτερόλεπτα και η τελική ταχύτητα είναι 320 χιλιόμετρα την ώρα.
Κατηγορία:Μοντέλα μοτοσικλετών BMW
Σπαρμός Λάρισας
Ο Σπαρμός, που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Ολύμπου του Δήμου Ελασσόνας, απέχει από την Ελασσόνα 20 χλμ. και 60 χιλιόμετρα από τη Λάρισα. Είναι χτισμένος σε υψόμετρο 670 μ. Ως την ημέρα της απελευθέρωσης από τους Γερμανούς, ήταν χτισμένος στη νότια πλαγιά της Μονής Αγίας Τριάδος. Το 1955 το χωριό ενσωματώθηκε και συνυπάρχει με την Ολυμπιάδα. Έχει πληθυσμό 150 κατοίκους.
Οι κάτοικοι του χωριού ασχολούνται με τη γεωργία και την κτηνοτροφία και τηρούν πιστά τις παραδόσεις και τα έθιμα του τόπου τους.
Για τους επισκέπτες, πολύ μεγάλο ενδιαφέρον παρουσιάζει ο ναός της Αγίας Τριάδας (Μονή Σπαρμού) που πανηγυρίζει τη μέρα του Αγίου Πνεύματος με πλήθος κόσμου και εκδηλώσεων.
Το μοναστήρι του Σπαρμού
Η Μονή είναι χτισμένη σε υψόμετρο 1000 μ. στη νότια πλευρά του Ολύμπου. Ιδρύθηκε το 13ο αιώνα και έλαβε το όνομα του από το Βυζαντινό οικισμό, Σφαρημό. Έχει εξαιρετικές τοιχογραφίες, ανέδειξε αξιόλογους λόγιους μοναχούς (όπως ο Ιωνάς Σπαρμιώτης) και υπήρξε καταφύγιο κλεφτών και ανταρτών του Ολύμπου. Η μονή ανακαινίσθηκε τα τελευταία χρόνια και αναβιώνει με μοναστική αδελφότητα. Στο δρόμο προς το μοναστήρι υπάρχει πλατανόδασος στις όχθες του ποταμού, ιδανικό για εκδρομή και αναψυχή.
Διαδρομές
Από το Σπαρμό ξεκινάει ο δρόμος που οδηγεί στο χιονοδρομικό κέντρο Ολύμπου στη θέση "Βρυσοπούλες", σε υψόμετρο 1800 μ. Εκεί υπάρχει και ορειβατικό καταφύγιο που λειτουργεί όλο το χρόνο, ενώ υπάρχει και καταφύγιο ανάγκης λίγο ψηλότερα (2450 μ.). Εξαιρετική διαδρομή για ορειβάτες και φυσιολάτρες είναι από το καταφύγιο ως την κορυφή Άγιος Αντώνιος (2815 μ.), με εξαίρετη θέα.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λάρισας Κατηγορία:Δήμος Ελασσόνας
Επιτροπή για την Κρατική Ασφάλεια
thumb|261px|Το κτίριο της Λουμπιάνκα, έδρα της КГБ Η Επιτροπή για την Κρατική Ασφάλεια (Комитет государственной безопасности), γνωστή επίσης και με την ρωσική της συντομογραφία ως К.Г.Б. (προφέρεται "Κα Γκε Μπε", λατ.: KGB), ήταν ένας "οργανισμός ομπρέλα" στην υπηρεσία της Σοβιετικής Ένωσης ως κατεξοχήν υπηρεσία ασφαλείας, μυστική αστυνομία και οργανισμός πληροφοριών, από το 1954 έως το 1991.
Διαμόρφωση συχνότητας
thumb|right|200px|Ένα ακουστικό σήμα διαμορφωμένο με ΑΜ και με FM Η διαμόρφωση συχνότητας (FM - Frequency Modulation) είναι μία αναλογική διαμόρφωση σήματος. Στην διαμόρφωση συχνότητας η συχνότητα του υψίσυχνου σήματος (φέρον κύμα) μεταβάλλεται ανάλογα με το πλάτος του σήματος πληροφορίας (ακουστικό σήμα). Το διαμορφωμένο σήμα που προκύπτει έχει σταθερό πλάτος άλλα μεταβαλλόμενη συχνότητα και μοιάζει να παρουσιάζει «πυκνώματα» και «αραιώματα». Ο τρόπος με τον οποίο το πλάτος του ακουστικού σήματος επηρεάζει το φέρον είναι ο εξής. Όπου το ακουστικό σήμα έχει μεγάλο πλάτος έχουμε αύξηση της συχνότητας του φέροντος και όπου το ακουστικό σήμα έχει μικρό πλάτος έχουμε μείωση της συχνότητας του φέροντος.
Επιτροπή για την Κρατική Ασφάλεια
Ήταν παρόμοια στη λειτουργία της με τη Μοσάντ του Ισραήλ, καθώς και με τη CIA των Ηνωμένων Πολιτειών, με πρόσθετα καθήκοντα την αντι-κατασκοπεία και την εθνική ασφάλεια του FBI, όπως επίσης με τους οργανισμούς MI5 και MI6 του Ηνωμένου Βασιλείου.
Διαμόρφωση συχνότητας
Μαθηματική έκφραση της FM
Ένα διαμορφωμένο κατά συχνότητα (FM) σήμα περιγράφεται από την παρακάτω σχέση:
Επιτροπή για την Κρατική Ασφάλεια
Η λειτουργία του οργανισμού αποτυπωνόταν στο επίσημο έμβλημα της οργάνωσης, τονίζοντας τόσο την ασπίδα όσο και το σπαθί. Ήταν μια οργάνωση με στρατιωτική ιεραρχία που στόχευε τόσο στην παροχή εθνικής ασφάλειας, όσο και στην ασφάλεια του ΚΚΣΕ.
Διαμόρφωση συχνότητας
Μαθηματική έκφραση της FM
όπου F η συχνότητα του φέροντος σήματος, f η συχνότητα του σήματος πληροφορίας, Α το πλάτος (σε Volt) του φέροντος σήματος και Κ ένας συντελεστής της διαμόρφωσης συχνότητας,FM (αδιάστατο μέγεθος).
Επιτροπή για την Κρατική Ασφάλεια
Το όνομα της μεγαλύτερης οργάνωσης της Ρωσίας που διαδέχτηκε την КGB είναι η FSB (ρωσικά: ФСБ, Федеральная служба безопасности; Fjedjeral'naja Sluzhba Bjezopasnosti). Στις 21 Δεκεμβρίου 1995, ο Πρόεδρος της Ρωσίας Μπορίς Γιέλτσιν υπέγραψε την πράξη που καταργούσε τη ΚGB, που έκτοτε υποκαταστάθηκε από την FSB, τη σημερινή εσωτερική κρατική υπηρεσία ασφαλείας της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Στη Λευκορωσία το επίσημο όνομα της Κρατικής Υπηρεσίας Ασφαλείας παραμένει К.Г.Б.
Διαμόρφωση συχνότητας
Εφαρμογές της FM
Η κύρια εφαρμογή της διαμόρφωσης συχνότητας (FM) είναι στην ραδιοφωνία. Η τεχνική αυτή έχει το μεγάλο πλεονέκτημα ότι επηρεάζεται ελάχιστα από παράσιτα γι' αυτό έχει επικρατήσει στις περισσότερες εφαρμογές έναντι της παλαιότερης διαμόρφωσης κατά πλάτος (ΑΜ amplitude modulation). Απαιτεί όμως υψηλότερες συχνότητες φέροντος σήματος γι' αυτό σε εκπομπές σε χαμηλότερες ζώνες όπως στα μακρά και στα μεσαία κύματα χρησιμοποιείται ακόμα η ΑΜ. Η διαμόρφωση FM χρησιμοποιείται επίσης στην διαμόρφωση του ήχου στο αναλογικό τηλεοπτικό σήμα (το σήμα εικόνας είναι διαχωρισμένο και διαμορφώνεται με διαμόρφωση ΑΜ).
Επιτροπή για την Κρατική Ασφάλεια
Ο όρος χρησιμοποιείται μερικές φορές παραστατικά στις δυτικές και ευρωπαϊκές χώρες για να αναφερθεί στη σημερινή FSB, μετά τη μετονομασία της το 1991, λόγω της αναγνωρισιμότητας και της δημόσιας κατανόησης του όρου. Σημειώνεται ότι οι περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τον οργανισμό παραμένουν ακόμη απόρρητες, παρόλο που υπάρχουν πηγές ντοκουμέντων διαθέσιμες στο ιντερνέτ.
Διαμόρφωση συχνότητας
Πηγές
Κατηγορία:Ραδιοφωνική τεχνολογία
Επιτροπή για την Κρατική Ασφάλεια
Προέλευση της Κα Γκε Μπε
Τον Μάρτιο του 1953, ο Λαβρέντι Μπέρια ενοποίησε το Ρωσικό Υπουργείο Εσωτερικών Υποθέσεων (συντ.: MVD) και την MGB σε ένα σώμα — την MVD. Μέσα σε ένα χρόνο ο Μπέρια εκτελέστηκε και η MVD διασπάστηκε ξανά. Η νέα MVD που δημιουργήθηκε διατήρησε τις εξουσίες της για αστυνόμευση και εφαρμογή του νόμου, ενώ η δεύτερη νέα υπηρεσία, η KGB, απέκτησε την αρμοδιότητα για εσωτερική και εξωτερική ασφάλεια και τις λειτουργίες συλλογής πληροφοριών, και λογοδοτούσε απευθείας στο Συμβούλιο των Υπουργών. Στις 5 Ιουλίου 1978 η KGB μετονομάστηκε σε "KGB της Σοβιετικής Ένωσης," με τον επικεφαλής της να κατέχει μία θέση στο υπουργικό συμβούλιο.
Η KGB διαλύθηκε όταν ο αρχηγός της, Γενικός Επικεφαλής Βλαντιμίρ Κριούτσκοφ, χρησιμοποίησε τους πόρους της για να συνδράμει τον Αύγουστο του 1991 στην Σοβιετική Επιχείρηση πραξικοπήματος του 1991 για την ανατροπή του Σοβιετικού Προέδρου Μιχαήλ Γκορμπατσώφ. Στις 23 Αυγούστου 1991 ο Κριούτσκοφ συνελήφθη, και ο Στρατηγός Βαντίμ Μπακάτιν διορίστηκε ως Πρόεδρος της KGB — και εξουσιοδοτήθηκε να διαλύσει αυτή την οργάνωση της Σοβιετικής Ένωσης. Στις 6 Νοεμβρίου, 1991, η KGB έπαψε να υφίσταται επίσημα. Οι υπηρεσίες της μοιράστηκαν σε δύο ξεχωριστούς οργανισμούς. Την FSB για την Εσωτερική Ασφάλεια και την Υπηρεσία Πληροφοριών Εξωτερικού (SVR) για τη συγκέντρωση πληροφοριών από το εξωτερικό. Επιχειρησιακά, η FSB μοιάζει πολύ περισσότερο με την Σοβιετική KGB. Ο Βλαντιμίρ Κριούτσκοφ πέθανε το 2007 στη Μόσχα από αδιευκρίνιστη ασθένεια.
Από την ίδρυσή της, η KGB απέβλεψαν να αποτελέσει "το σπαθί και η ασπίδα" για την επανάσταση των Μπολσεβίκων και το Κομμουνιστικό Κόμμα της Σοβιετικής Ένωσης (συντ.: ΚΚΣΕ). Η KGB έφτασε σε μια σημαντική σειρά από επιτυχίες στα πρώτα στάδια της ιστορίας της. Η τότε -σχετικά χαλαρή ασφάλεια των ξένων δυνάμεων όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ηνωμένο Βασίλειο επέτρεψαν στην KGB να αδράξει ευκαιρίες χωρίς προηγούμενο για να διεισδύσει στις ξένες μυστικές υπηρεσίες και στις κυβερνήσεις με τους δικούς της ιδεολογικά στρατολογημένους πράκτορες όπως Η πεντάδα του Κέμπριτζ. Κατά κοινή ομολογία, η πιο σημαντική επιτυχία της Σοβιετικής Ένωσης στην ιστορία της κατασκοπίας, η Πεντάδα του Κέμπριτζ, αφορούσε απόκτηση λεπτομερών πληροφοριών για το κτίριο της ατομικής βόμβας (το πρόγραμμα Μανχάτταν), η οποία συνέβη λόγω της πετυχημένης τοποθέτησης πρακτόρων της KGB μέσα στο πρόγραμμα όπως ο Κλάους Φουχς και ο Τέοντορ Χωλ. Η KGB κυνήγησε επίσης εχθρούς της Σοβιετικής Ένωσης και του Ιωσήφ Στάλιν. Στην κατηγορία αυτή περιλαμβάνονταν άνθρωποι όπως ο Λέων Τρότσκι, η δολοφονία του οποίου επετεύχθη τελικά, και αντεπαναστατικές ομάδες όπως ο Λευκός Στρατός.
Στη διάρκεια του ψυχρού πολέμου, η KGB έπαιξε έναν κρίσιμο ρόλο στην επιβίωση του μονοκομματικού Σοβιετικού κράτους μέσω της καταπίεσης της πολιτικής διαφωνίας και παρακολουθώντας στενά αξιόλογα δημόσια πρόσωπα όπως ο Σολζενίτσιν και ο Αντρέι Ζαχάρωφ. Είχε επίσης σημαντικές επιτυχίες στο πεδίο της ξένης διπλωματίας, περιλαμβανομένης της συνεχόμενης συγκέντρωσης πληροφοριών για την επιστήμη και της τεχνολογία στη Δύση (πολλές από αυτές τις πληροφορίες χρησιμοποιήθηκαν στον σχεδιασμό του Tupolev Tu-144, οι οποίες είχαν αντιγραφεί από το Άγγλο-Γαλλικό Concorde) από πράκτορες όπως η Μελίτα Νόργουντ και η μυστική διείσδυση στην κυβέρνηση της Δυτικής Γερμανίας του Βίλλυ Μπραντ, σε συνεργασία με την Στάζι της Ανατολικής Γερμανίας.
Modus operandi
thumb|left|Αναμνηστική καρφίτσα της Κα Γκε Μπε Το περιοδικό Time σε άρθρο του, το 1983, χαρακτήρισε τη Κα Γκε Μπε ως την πιο αποτελεσματική υπηρεσία πληροφοριών παγκοσμίως.
Προκάτοχοι της Κα Γκε Μπε
Η πρώτη υπηρεσία πληροφοριών του σοβιετικού κράτους ήταν η Τσεκά (Βε Τσε Κα) που ιδρύθηκε έξι εβδομάδες μετά από την Οκτωβριανή Επανάσταση του 1917 με σκοπό να υπερασπιστεί το εκκολαπτόμενο κράτος των Μπολσεβίκων από τους πανίσχυρους αστούς εχθρούς του, και κυρίως το κίνημα των Λευκών. Η Τσεκά ξεκίνησε τη δράση της με σκοπό να καταπνίξει βίαια την διαφωνία ανακρίνοντας και βασανίζοντας ύποπτους αντεπαναστάτες και της είχε δοθεί από τον Λένιν ένας κεντρικός ρόλος για την επιβίωση του νέου καθεστώτος. Με την έγκριση του Λένιν, μια νέα υπηρεσία πληροφοριών για το εξωτερικό της Τσέκα, με τα αρχικά INO (Innostranyi Otdel), ιδρύθηκε στις 20 Δεκεμβρίου του 1920. Η ίδια η Τσέκα μετονομάστηκε σε Πολιτικό Διευθυντήριο του Κράτους (OGPU), ένα όνομα που θα διατηρούσε για ένα μεγάλο διάστημα της πρώιμης κυριαρχίας του Στάλιν (1920-30).
Η OGPU συνέχισε να επεκτείνει τις επιχειρήσεις της μέσα στη χώρα και στο εξωτερικό. Αν και, η κλιμακούμενη παράνοια του Στάλιν, η οποία προμήνυε την περίοδο των διώξεων που θα επακολουθούσε, επηρέασε καθοριστικά την απόδοση και την κατεύθυνση της υπηρεσίας πληροφοριών. Υπό τον Στάλιν, η αναζήτηση φανταστικών κατασκόπων που ήταν ενάντια στο κράτος όπως οι Τροτσκιστές έγινε το κεντρικό μέλημα της υπηρεσίας. Καθώς ο Στάλιν δρούσε ο ίδιος ως αναλυτή πληροφοριών, ο ρόλος της διαδικασίας παροχής πληροφοριών υποτάχθηκε σε αυτόν της συλλογής, και συχνά οι αναφορές που υποβάλλονταν στον Στάλιν σχεδιάζονταν για να ανταποκρίνονται μόνο σε αυτό που ήθελε εκείνος να ακούσει. Από τους πολλούς πράκτορες που διέθετε η OGPU, μόνο ο Νικολάι Βλάσικ είχε επιλεγεί μακροχρόνια ως σωματοφύλακας του Στάλιν. Αυτό ήταν μόνο ένα μικρό νεύμα για την οργάνωση ως σύνολο. Η περίοδος αυτή στην ιστορία της Κα Γκε Μπε κορυφώθηκε με την πραγματική εκκαθάριση πολλών αξιωματικών της και χάος μέσα στις εσωτερικές και εξωτερικές επιχειρήσεις της οργάνωσης στην διάρκεια της Μεγάλης Εκκαθάρισης, όπως συνέβη με την καταδίκη του πρώην επικεφαλής της Εν Κα Βε Ντε Γκένριχ Γιαγκόντα για προδοσία και συνωμοσία με τους Τροτσκιστές, και του πρώην επικεφαλής της Εν Κα Βε Ντε Νικολάι Γιέζοφ, για παρόμοιες κατηγορίες, ο οποίος κατά ειρωνικό τρόπο είχε καταγγείλει τον και είχε διεξάγει τις εκκαθαρίσεις υπό τις διαταγές του Στάλιν από το 1936 έως το 1938.
Η υπηρεσία, που αποκαλούνταν τώρα Επιτροπή του Λαού για την Κρατική Ασφάλεια (NΚα Γκε Μπε) και αργότερα τμήμα της NKVD, επεδίωξε να ανασυνταχθεί μετά από την καταστροφή των εκκαθαρίσεων του Στάλιν. Υπό τον Λαβρέντι Μπέρια, συνέχισε τον συκοφαντικό της ρόλο παράγοντας πληροφορίες για να ενισχύσουν τις συνωμοτικές θεωρίες του ίδιου του Στάλιν και ταυτόχρονα επιτυγχάνοντας μια από τις μεγαλύτερες διεισδύσεις σε υπηρεσίες Δυτικών χωρών που έχουν ποτέ επιτευχθεί από οποιαδήποτε υπηρεσία πληροφοριών.
Εντωμεταξύ, ο Μπέρια, που ήταν ο επικεφαλής τώρα της ΜVD, είχε εδραιώσει την εξουσία του με τη φιλοδοξία να διαδεχτεί τον Στάλιν ως ηγέτης της Σοβιετικής Ένωσης. Μετά τον θάνατο του Στάλιν το 1953, ο Μπέρια συγχώνευσε την MGB με την MVD. Φοβούμενοι μια απόπειρα πραξικοπήματος, οι σύντροφοι του Μπέρια στο «Πρεζίντιουμ» (εκτελεστική επιτροπή) ενώθηκαν εναντίον του. Τον παρέπεμψαν σε δίκη με τις κατηγορίες των "εγκληματικών αντί-κομματικών και αντι-κρατικών δραστηριοτήτων" και τον εκτέλεσαν για προδοσία. Η MGB διαχωρίστηκε και πάλι από την MVD και υπέστη την τελική της μετονομασία σε Κα Γκε Μπε.
Ο επόμενος επικεφαλής της Κα Γκε Μπε που είχε υψηλές φιλοδοξίες ήταν ο σχετικά νέος σε ηλικία Αλεξάντρ Σελέπιν (για τα έτη 1958–61), που βοήθησε για το πραξικόπημα ενάντια στον Νικίτα Χρουστσόφ το 1964. Ο προστατευόμενός του στην Κα Γκε Μπε, Βλαντίμιρ Σεμιτσάστνι (1961–67), απολύθηκε, και ο ίδιος ο Σελέπιν παραμερίστηκε από τη δεσπόζουσα θέση του στην Επιτροπή του Κόμματος και ελέγχου του Κράτους σε μία ασήμαντη θέση του Συμβουλίου της Ένωσης για το Εμπόριο από τον Μπρέζνιεφ και το Κομμουνιστικό Κόμμα, του οποίου οι μνήμες για τον Μπέρια ήταν ακόμα νωπές στο μυαλό τους.
Ο Βλαντίμιρ Κριουτσκόφ, θορυβήθηκε από τις προσπάθειες του Γκορμπατσόφ να ανοίξει την Σοβιετική κοινωνία στην «γκλάσνοστ» (гласность) και ήταν ένας από τους κύριους οργανωτές του Σοβιετικού πραξικοπήματος του 1991. Εντούτοις, λόγω της παρακμής της Κα Γκε Μπε και άλλων παραγόντων είχε μοιραία εξασθενίσει το Σοβιετικό καθεστώς, και ως συνέπεια της αποτυχίας του πραξικοπήματος, η Κα Γκε Μπε διαλύθηκε επίσημα στις 6 Νοεμβρίου 1991. Η υπηρεσία που την διαδέχτηκε, η FSB, υλοποιεί σήμερα τις περισσότερες από τις λειτουργίες της πρώην Κα Γκε Μπε, αν και η μεγαλύτερη και πιο σημαντική διεύθυνση της Κα Γκε Μπε, η FCD, διασπάστηκε για να γίνει η SVR (Sluzhba Vneshney Razvedki).
Ο πρώην πρωθυπουργός της Ρωσίας και σημερινός πρόεδρος, Βλαντίμιρ Πούτιν, ξεκίνησε την καριέρα του στην Κα Γκε Μπε, παρακολουθώντας τις δραστηριότητες των φοιτητών του Κρατικού Πανεπιστημίου της Αγίας Πετρούπολης. Αργότερα, εργάστηκε για την Κα Γκε Μπε στην πρώην Ανατολική Γερμανία.
Ντέιβ Κάουενς
Ο Ντέιβιντ Ουίλιαμ Κάουενς (David William Cowens, γεννήθηκε 25 Οκτωβρίου 1948), είναι Αμερικανός πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Αγωνιζόταν ως σέντερ και ψηφίστηκε ως πολυτιμότερος παίκτης του NBA το 1972—73.
Βιογραφία
Σε ηλικία οκτώ ετών, έπαιξε στην πρώτη του ομάδα μπάσκετ και άρχισε να ασχολείται με το άθλημα. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια του πρώτου έτους στο γυμνάσιο ήρθε σε σύγκρουση με τον προπονητή του και εγκατέλειψε την ομάδα. Στράφηκε στην κολύμβηση και το στίβο και φάνηκε ότι ο νεαρός που τότε ήταν 1,85 μέτρα σε ύψος, δεν θα επέστρεφε ποτέ στο γήπεδο μπάσκετ. Όμως πήρε σε ύψος 13 πόντους σε ένα έτος και ενασχόλησή του με την καλαθοσφαίριση επανήλθε.
Έπαιξε στο κολέγιο του μπάσκετ της Φλόριντα ( Florida State University) από το 1967 έως το 1970. Πέτυχε 1.479 πόντους σε 78 παιχνίδια, με 19,0 πόντους ανά παιχνίδι και είναι μεταξύ των 10 κορυφαίων σκόρερ όλων των εποχών της πολιτείας. Είναι ο κορυφαίος ριμπάουντερ όλων των εποχών της Φλόριντα με 1.340 ριμπάουντ (17,2 ριμπάουντ ανά παιχνίδι). Κατέχει το ρεκόρ της ομάδας για τον καλύτερο μέσο όρο ριμπάουντ με 17,5 τη σεζόν 1968–69. Ο Κάουενς είχε κατά μέσο όρο 17,0 πόντους και 15,4 ριμπάουντ ως ρούκι το 1969–70 με τους Μπόστον Σέλτικς που τον επέλεξαν για να πάρει τη θέση του Μπιλ Ράσελ που αποχώρησε. Τα επιτεύγματά του χάρισαν μερίδιο των τιμών του NBA ως καλύτερος ρούκι της χρονιάς. Οι Σέλτικς βελτιώθηκαν με επίδοση 44–38 και ο Κάουενς κέρδισε γρήγορα διακρίσεις για την κινητικότητα, την επιμονή και την ανιδιοτελή προσέγγιση του παιχνιδιού. Βελτιώθηκε στους 18,8 πόντους ανά παιχνίδι στη δεύτερη σεζόν του στο NBA Στην πρώτη από τις επτά εμφανίσεις του στο All-Star Game ΝΒΑ, σημείωσε 14 πόντους και κέρδισε 20 ριμπάουντ. Μόλις στην τρίτη του σεζόν, ο Κάουενς εντάχθηκε στους θρύλους Μπομπ Κούζι και Ράσελ ως οι μόνοι της ομάδας της Βοστώνης που κέρδισαν το βραβείο του πολυτιμότερου παίκτη του πρωταθλήματος. Το 1973–74, χρονιά κατά την οποία είχε κατά μέσο όρο 19,0 πόντους, 15,7 ριμπάουντ και 4,4 ασίστ, οδηγώντας τη Βοστώνη σε ρεκόρ 56–26 νίκες και στο πρωτάθλημα του NBA.
Στους τελικούς του 1974 απέναντι στον Καρίμ Αμπντούλ Τζαμπάρ και τους Μιλγουόκι Μπακς, οδήγησε τους Σέλτικς στο 12ο πρωτάθλημά τους στο ΝΒΑ, πετυχαίνοντας 28 πόντους και 14 ριμπάουντ και σταμάτησε τον κορυφαίο αντίπαλό του, κρατώντας τον χωρίς πόντους για 18 λεπτά στο αποφασιστικό έβδομο παιχνίδι των τελικών του ΝΒΑ. Οι Σέλτικς κατέκτησαν ένα ακόμα τίτλο το 1976 με τον Κάουενς να συμπεριλαμβάνεται στην καλύτερη αμυντική ομάδα της χρονιάς. Έκλεισε την καριέρα του το 1983 παίζοντας για ένα χρόνο με τους Μιλγουόκι Μπακς και έχοντας μέσο όρο 17,6 πόντους και 13,6 ριμπάουντ σε 766 αγώνες κανονικής περιόδου του NBA. Εισήχθη στο Naismith Memorial Basketball Hall of Fame το 1991 και το 1996 ψηφίστηκε στην επετειακή επιλογή των 50 κορυφαίων του NBA. Το 2021 συμπεριλήφθηκε στην επετειακή επιλογή των 75 καλύτερων του NBA με τη συμπλήρωση 75 χρόνων ιστορίας του. Έχει επίσης πολυάριθμες προπονητικές θέσεις εντός και εκτός του ΝΒΑ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές αμερικανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές του NBA Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές All-Star Game (NBA) Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπόστον Σέλτικς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μιλγουόκι Μπακς Κατηγορία:Σέντερ Κατηγορία:Αμερικανοί προπονητές καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Μπόστον Σέλτικς Κατηγορία:Εισαχθέντες στο Naismith Memorial Basketball Hall of Fame
Αλφόνς Πενώ
Ο Αλφόνς Πενώ (Alphonse Pénaud, 31 Μαΐου 1850 – 22 Οκτωβρίου 1880), ήταν Γάλλος πρωτοπόρος του σχεδιασμού και της μηχανικής των αεροσκαφών του 19ου αιώνα. Ήταν ο πρώτος που χρησιμοποίησε συνεστραμμένο καουτσούκ για να τροφοδοτήσει το μοντέλο αεροσκάφος του, και το μοντέλο αεροπλάνο του του 1871, το οποίο έλαβε το όνομα Planophore. Αυτό ήταν το πρώτο πραγματικά επιτυχημένο αυτόματα σταθερό ιπτάμενο μοντέλο. Επιχείρησε να σχεδιάσει ένα πλήρους μεγέθους αεροσκάφος, με πολλά προηγμένα χαρακτηριστικά, αλλά δεν κατάφερε να προσελκύσει υποστηρικτές στο έργο του, αυτοκτονώντας τελικά το 1880 σε ηλικία 30 ετών. thumb|Από πάνω προς τα κάτω: 1870 ελικόπτερο 1871 Planophore 1873 ορνιθόπτερο
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Πενώ γεννήθηκε στο Παρίσι σε οικογένεια με ναυτική παράδοση, μιας και ο πατέρας του ήταν ναύαρχος του Γαλλικού Πολεμικού Ναυτικού. Λόγω προβλήματος στο ισχίο του περπατούσε με πατερίτσες και έτσι δεν μπόρεσε να εγγραφεί και να παρακολουθήσει τα μαθήματα της Ναυτικής Σχολής. Σε ηλικία 20 ετών, άρχισε να μελετά για την αεροπορία και εγγράφηκε στην νεοϊδρυθείσα Αεροναυτική Εταιρεία της Γαλλίας (Société Aéronautique de France). Έγινε αντιπρόεδρος της Εταιρείας το 1876 και συμμετείχε στην έκδοση του περιοδικού L'Aéronaute.
Planophore
Την επόμενη χρονιά κατασκεύασε το Planophore, το οποίο αποτέλεσε σημαντική επιρροή στον πρώιμο σχεδιασμό αεροσκαφών. Πέρα από την χρήση κινητήρα συνεστραμμένου καουτσούκ ο οποίος τροφοδοτούσε έναν έλικα διάταξης προωθητήρα, αυτή η μηχανή εισήγαγε δύο σημαντικές αρχές στην πρακτική αεροναυτική: οι πτέρυγες ήταν καμπυλωτές προς τα πάνω στις άκρες, έχοντας στην πραγματικότητα διεδρικό σχήμα και ο οριζόντιος σταθεροποιητής που ήταν τοποθετημένος στο πίσω μέρος, τοποθετήθηκε υπό μικρότερη γωνία πρόσπτωσης από τις πτέρυγες. Και τα δύο αυτά χαρακτηριστικά έδωσαν εν μέρει στο Planophore αυτόματη σταθερότητα. Η αρχή των διεδρικών αποτέλεσε έργο της μελέτης του Τζορτζ Κέιλι, αν και την εποχή εκείνη ο Πενώ δεν γνώριζε για το έργο του Κέιλι. Η αρχή της διαφοράς στη γωνία πρόσπτωσης μεταξύ της κύριας επιφάνειας ανύψωσης εκπονήθηκε για πρώτη φορά από τον Πενώ. Το Planophore πέταξε με επιτυχία για πρώτη φορά στον Κήπο του Κεραμεικού στο Παρίσι μπροστά σε μέλη της Αεροναυτικής Εταιρείας στις 18 Αυγούστου 1871, πετώντας σε απόσταση 40 μέτρων και παραμένοντας στον αέρα για 11 δευτερόλεπτα.
Μεταγενέστερα έργα
Την επόμενη χρονιά κατασκεύασε ένα κινούμενο με καουτσούκ ορνιθόπτερο. Τόσο το ελικόπτερο όσο και το ορνιθόπτερο είχαν επιτυχία ως παιχνίδια. Το 1873 άρχισε να συνεργάζεται με έναν μηχανικό με όνομα Γκωσό, και δημιούργησε δύο σχέδια για πλήρους μεγέθους αεροσκάφη, το πρώτο το 1874 και το δεύτερο το 1876. Το αεροσκάφος του 1876 σχεδιάστηκε λεπτομερώς με σκοπό την κατοχύρωση με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας των ιδεών που ενσωμάτωσε και είχε πολλά αξιοσημείωτα προηγμένα χαρακτηριστικά, όπως ηλεκτρικά πηδάλια ανόδου-καθόδου, μια πλήρως κλειστή καμπίνα για τον πιλότο, ένα ανασυρόμενο σύστημα προσγείωσης και ένα ζεύγος ελίκων που περιστρέφονταν σε αντίθετες κατευθύνσεις για την εξάλειψη της αντίδρασης της ροπής που προκαλείται από έναν μόνο έλικα.
Συμμετείχε επίσης σε πειράματα για μηχανές ελαφρύτερες από τον αέρα, και κατασκεύασε μια σειρά από ευφυείς συσκευές, όπως ένα διαφορικό βαρόμετρο το οποίο έδειχνε τον ρυθμό ανόδου ή καθόδου.
Ο Αλφόνς Πενώ δεν μπόρεσε να συγκεντρώσει οικονομική υποστήριξη για τα φιλόδοξα σχέδια του και αυτοκτόνησε στις 22 Οκτωβρίου 1880, σε ηλικία 30 ετών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι μηχανικοί Κατηγορία:Γάλλοι εφευρέτες Κατηγορία:Πρωτοπόροι της αεροπορίας
Κυερού
Η Κυερού (κινιαρουάντα: Cyeru) είναι μια πόλη της Ρουάντα. Ανήκει στη Βόρεια Ρουάντα και είναι η πρωτεύουσα του Δήμου Μπουρέρα. Βρίσκεται βόρεια της Ρουάντα και της Βόρειας επαρχίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βόρεια Ρουάντα Κατηγορία:Πόλεις της Ρουάντα
Ομάρι Τετράντζε
Ο Ομάρι Τετράντζε (Omari Mikhajlovič Tetradze, Омари Михайлович Тетрадзе) είναι Ρώσος πρώην ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως αμυντικός.
Γεννήθηκε στις 13 Οκτωβρίου 1969 στο Βελισπίρι της Γεωργίας. Αν και συχνά θεωρείται ως Γεωργιανός, στην πραγματικότητα είναι ελληνικής καταγωγής και το πραγματικό του όνομα είναι Όμηρος Ιωσηφίδης. Ξεκίνησε την καριέρα του το 1987 από την Ντιναμό Τιφλίδας όπου έμεινε μέχρι το 1989. Τότε ήταν που ύστερα από πιέσεις του τότε προέδρου της γεωργιανής ομοσπονδίας ποδοσφαίρου, Νοντάρια Αχαλκάτσι αλλάζει το όνομα του από Όμηρος Ιωσηφίδης σε Ομάρ Τετράτζε. Το 1990 παίζει στη Μερτσχάλι Οζουργκέτι και έπειτα αγωνίζεται για 3 χρόνια στην Ντιναμό Μόσχας. Ακολουθεί η Αλάνια και το 1997 μεταγράφεται στην ιταλική ΑΣ Ρόμα. Το 1999 έρχεται στην Ελλάδα για λογαριασμό του ΠΑΟΚ. Το 2002 επιστρέφει στην Αλάνια. Ακολουθούν η Ανζί Μαχατσκάλα και Κρίλια Σοβιέτοφ Σαμάρα στην οποία κλείνει την καριέρα του το 2005. Σήμερα είναι βοηθός προπονητή στην Κρίλια. Έχει 3 συμμετοχές με την εθνική της Σοβιετικής Ένωσης και άλλες 37 με την εθνική Ρωσίας πετυχαίνοντας και ένα γκολ. Πήρε μέρος στα Ευρωπαϊκά πρωταθλήματα του 1992 και 1996 και στο Μουντιάλ του 1994.
Πηγές
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Σοβιετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες ομογενείς ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Γεωργιανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ρώσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ρωσίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρόμα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1996 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1994 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ντιναμό Μόσχας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αλάνια Βλαντικαφκάς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντιναμό Τιφλίδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μερτσχάλι Οζουργκέτι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Κρίλια Σοβέτοφ Σαμάρα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής ΕΣΣΔ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΦΚ Χίμκι Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΦΚ Βόλγκα Νίζνι Νόβγκοροντ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΦΚ Ζετισού Κατηγορία:Γεωργιανοί προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Ρωσίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ανζί Μαχατσκαλά Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Πολιτογραφημένοι πολίτες της Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές που έχουν αγωνιστεί σε δύο εθνικές ομάδες ανδρών ή περισσότερες
Βορεινό Πέλλας
Το Βορεινό (παλιότερα Σέβρενη ή Σεβέριανη) είναι χωριό του νομού Πέλλας. Έχει 766 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, και βρίσκεται 7 χλμ. βόρεια της Αριδαίας σε υψόμετρο 180 μ. Υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Αλμωπίας.
Στους κατοίκους περιλαμβάνονται και οι κάτοικοι του οικισμού Πευκωτού οι οποίοι εγκαταστάθηκαν εκεί αφού το ορεινό χωριό τους πυρπολήθηκε από τους Ναζί και τον στρατό. Σήμερα η τοπική κοινότητα Βορεινού έχει λιγότερο από 600 κατοίκους προσφυγικής καταγωγής 70% Χηλιώτες καταγόμενους από το χωριό Νεοχώρι Χηλής Βιθυνίας, Πόντιους κυρίως από την περιοχή Τραπεζούντας και Αργυροπόλεως στο χωριό Νεοχώρι (παλιά ονομασία Νίβορ), 400 ντόπιους περίπου στο χωριό Πευκωτό, προερχόμενους από το παλιό Πευκωτό που εγκαταστάθηκαν εκεί το 1946. Επίσης στο χωριό υπάρχουν λίγοι πρόσφυγες καταγόμενοι από το χωριό Άγιος Χαράλαμπος και Σαφράνι Γιάλοβας. Οι κάτοικοι ασχολούνται με τη γεωργία, την κτηνοτροφία και την υλοτομία.
Αθλητισμός
Το Βορεινό, έχοντας πλεονεκτική θέση στις κορυφές του Βόρα, αποτελεί ορμητήριο για ορειβατικές διαδρομές. Η διαδρομή στο φαράγγι του «Ασπρορέματος» στο χωριό διαρκεί περίπου 3,5 με 4 ώρες με μικρά διαλλείματα. Επίσης, νερό προσφέρεται καθ' όλη τη διάρκεια της ορειβασίας από την αφετηρία, αλλά και από τη βρύση στο Παλιό Πευκωτό. Οι δασικοί δρόμοι και τα μονοπάτια είναι εύκολα προσβάσιμα είτε με αυτοκίνητο είτε με ποδήλατο.
Τρούμπαρ
Προ του Πολέμου της Βοσνίας, το χωριό του Τρούμπαρ αποτελούσε μέρος του Δήμου του Ντρβαρ, ο οποίος επίσης ευρίσκεται εντός της Ομοσπονδίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης, όμως εντός του Καντονιού 10.
Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα (1991)
Το 1991, το χωριό αριθμούσε 312 κατοίκους, οι οποίοι ήσαν όλοι τους Σέρβοι,.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικισμοί του Μπίχατς Κατηγορία:Οικισμοί του Μπίχατς με σερβική πληθυσμιακή πλειοψηφία
Πολιτική του Μαρόκου
Το Μαρόκο είναι συνταγματική μοναρχία με κοινοβουλευτικό σύστημα. Αρχηγός της κυβέρνησης είναι ο Πρωθυπουργός. Η εκτελεστική εξουσία ασκείται από την Κυβέρνηση και η νομοθετική από την Κυβέρνηση και τα δύο σώματα του Κοινοβουλίου: τη Βουλή των Αντιπροσώπων και τη Βουλή των Συμβούλων. Με βάση το Σύνταγμα, το Μαρόκο είναι συνταγματική μοναρχία με Κοινοβούλιο και ανεξάρτητη δικαιοσύνη και με τον πρωθυπουργό να ηγείται της διακυβέρνησης της χώρας.