cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τηλεόραση
Η τηλεόραση στην Ελλάδα
Μέχρι το 1989 η τηλεόραση, και μαζί της και το ραδιόφωνο, παρέχονταν αποκλειστικά από το κράτος. Σήμερα υπάρχουν πολλά ιδιωτικά κανάλια αλλά και συνδρομητική τηλεόραση. Η ιδιωτική εταιρεία Multichoice Ελλάδος παρέχει το πακέτο συνδρομητικής τηλεόρασης NOVA. Εκπέμπει δικά της κανάλια καθώς και τα ψηφιακά πανελλαδικής εμβέλειας (κρατικά και ιδιωτικά). Η Alpha Digital, μια δεύτερη απόπειρα ψηφιακής, δορυφορικής συνδρομητικής τηλεόρασης κατέληξε σε αποτυχία. Ο OTE έχει μια δορυφορική, ψηφιακή πλατφόρμα στο δορυφόρο Hellas Sat 2. Πλέον με το όνομα COSMOTE TV εκπέμπει δικά της κανάλια καθώς και τα ψηφιακά πανελλαδικής εμβέλειας, κρατικά και ιδιωτικά (παλιότερα OTE TV και Conn-x TV) και χρησιμοποιεί μια δορυφορική συχνότητα ή σύνδεση μέσω διαδικτύου, εκπέμποντας ελληνικά και διεθνή τηλεοπτικά και ραδιοφωνικά κανάλια μέσω μηνιαίας συνδρομής.
Το σύστημα της καλωδιακής τηλεόρασης στην Ελλάδα λειτουργεί σε περιορισμένη κλίμακα στις περιοχές Πλάκα, Εξάρχεια και Κολωνάκι της Αθήνας & στην Θεσσαλονίκη.
Δείτε επίσης το λήμμα Κέντρα ραδιοτηλεοπτικών εκπομπών στην Ελλάδα για μια παρουσίαση της γεωγραφικής κατανομής των εκπομπών τηλεοπτικού σήματος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικιακές συσκευές * Κατηγορία:Τηλεοπτική τεχνολογία Κατηγορία:Αμερικανικές εφευρέσεις
Αλάτρι
Η Αλάτρι (ιταλικά: Alatri) είναι πόλη και δήμος της νότιας και κεντρικής Ιταλίας, στην περιφέρεια του Λάτιου, στην Επαρχία του Φροζινόνε (Λατινική Κοιλάδα), στη πεδιάδα που διαρρέει ο ποταμός Κόζα.
Η Αλάτρι είναι κτισμένη σε υψόμετρο 520 μ. καλύπτοντας έκταση 97 τ.χλμ. και αποτελεί ένα από τα κύρια εμπορικά κέντρα της περιοχής, καθώς και σημαντικός τουριστικός προορισμός. Ο πληθυσμός της το 1979 αριθμούσε τους 22.000, ενώ τελευταία προσεγγίζει τις 30.000. Γνωστό αξιοθέατο της πόλης είναι η ακρόπολη προρωμαϊκής εποχής χτισμένη με μεγαλιθικά τείχη, τα οποία διατηρούνται ακόμη και σήμερα, και της οποίας γνωστότερο μνημείο είναι η Porta Maggiore (Μεγάλη Πύλη). Αξιόλογη είναι ακόμη η εκκλησία Santa Maria Maggiore, ένας αρχιτεκτονικος συνδυασμός γοτθικών-ρομανικών επιδράσεων.
Πηγές
Κατηγορία:Πόλεις του Λάτιου
Άννα Μόρτιμερ
Η Άννα Μόρτιμερ, κόμισσα του Κέιμπριτζ (Anne de Mortimer, 27 Δεκεμβρίου 1390 - 22 Σεπτεμβρίου 1411) ήταν μεγαλύτερη κόρη και παιδί του Ρότζερ Μόρτιμερ, 4ου κόμη του Μαρς και της Λαίδης Ελεονώρας Χόλλαντ. Η Άννα Μόρτιμερ ήταν μητέρα του Ριχάρδου της Υόρκης και γιαγιά του Εδουάρδου Δ΄ της Αγγλίας και του Ριχάρδου Γ΄ της Αγγλίας. Είχε δυο αδελφούς τον Εδμόνδο Μόρτιμερ, 5ο κόμη του Μαρς και τον Ρογήρο (1393 - 1413) και μια αδελφή την Ελεονώρα που παντρεύτηκε τον Σερ Εδουάρδο Κουρτεναί (πέθανε στις 5 Δεκεμβρίου 1419) και δεν είχε παιδιά.
Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στο Νιου Φόρεστ, Ουέστμιθ. Η μητέρα της Ελεονώρα Χόλλαντ ήταν κόρη του Τόμας Χόλλαντ, 2ου κόμη του Κεντ και της Λαίδης Αλίκης Φιτς Άλαν της κόρης του Ριχάρδου Φιτς Άλαν, 10ου κόμη του Αρουντέλ και της δεύτερης συζύγου του Ελεονώρας της κόρης της κόρης του Ερρίκου, 3ου κόμη του Λάνκαστερ του εγγονού του Ερρίκου Γ΄ της Αγγλίας. Ο Τόμας Χόλλαντ ήταν εγγονός και διάδοχος της Ιωάννας του Κεντ. Η Άννα Μόρτιμερ ήταν απόγονος του Εδουάρδου Γ΄ της Αγγλίας μέσω των παππούδων της Εδμόνδου Μόρτιμερ, 3ου κόμη του Μαρς και της Φιλίππης, 5ης κόμισσας του Ούλστερ της κόρης του Λάιονελ της Αμβέρσας του δεύτερου γιου του Εδουάρδου Γ΄. Ο Ριχάρδος Γ΄ της Αγγλίας εγγονός και διάδοχος του Εδουάρδου Γ΄ μεσω του μεγαλύτερου γιου του δεν είχε παιδιά και ο πατέρας της Άννας Ρογήρος Μόρτιμερ, 4ος κόμης του Μαρς θεωρούσε τον εαυτό του φυσικό διάδοχο του Ριχάρδου Β΄, όταν πέθανε στην Ιρλανδία στις 20 Ιουλίου 1398 τα κληρονομικά του δικαιώματα πέρασαν στον μεγαλύτερο γιο του Εδμόνδο.
Θάνατος
Η Άννα Μόρτιμερ πέθανε στις 22 Σεπτεμβρίου 1411 αμέσως μετά την γέννηση του τελευταίου της παιδιού. Τάφηκε στο Χερτφορτσάιρ στα ανάκτορα των βασιλεων του Λάνγκλεϊ στα οποία είχαν ταφεί ο πεθερός της και η πεθερά της Εδμόνδος του Λάνγκλεϊ και Ισαβέλλα της Καστίλης. Ο Ριχάρδος του Κέιμπριτζ μετά τον θάνατο της παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο την Ματθίλδη Κλίφορντ που ήταν διαζευγμένη με τον Τζων Νέβιλ, 6ο βαρόνο του Λάιμερ και ήταν κόρη του Τόμας Κλίφφορντ, 6ου βαρόνου του Κλίφφορντ, δεν είχε μαζί της παιδιά.
Πηγές
Κατηγορία:Οικογένεια Μόρτιμερ
Πλείσταρχος (γιος του Αντίπατρου)
Βιογραφία
Ήταν γιος τού στρατηγού Αντίπατρου πανίσχυρου αντιβασιλιά της Αυτοκρατορίας. Αδέλφια του ήταν ο Κάσσανδρος της Μακεδονίας, ο Ιόλλας, ο Φίλιππος, η Φίλα, η Ευρυδίκη και η Νίκαια.
Ο Ελλήσποντος όμως και ο Βόσπορος κατεχόταν από τον Δημήτριο Πολιορκητή, γιο τού Αντιόχου, έτσι ο Πλείσταρχος προσπάθησε να μεταφέρει τον στρατό του από την Οδησσό (νυν Βάρνα) κατ' ευθείαν στην Ηράκλεια Ποντική. Έχασε όμως το μεγαλύτερο μέρος των στρατιωτών κατά τη μεταφορά: μερικοί πιάστηκαν από τα εχθρικά πλοία, ενώ άλλοι απωλέσθηκαν σε καταιγίδα, στην οποία ο Πλείσταρχος μόλις απέφυγε το ναυάγιο. Παρά την ατυχία αυτή, φαίνεται, πως πρόσφερε αρκετή υπηρεσία στη συμμαχία, διότι μετά τη μάχη της Ιψού το 301 π.Χ., τού έδωσαν την Κιλικία να την κυβερνήσει ανεξάρτητα. Αυτό πάντως δεν κράτησε πολύ, καθώς το επόμενο έτος τον εκδίωξε ο Δημήτριος, σχεδόν χωρίς αντίσταση.
Αργότερα καταγράφεται σε επιγραφές ως κυβερνήτης της Καρίας· η επαρχία τού είχε προφανώς δοθεί μετά τη μάχη της Ιψού και κυβέρνησε εκεί για επτά έτη τουλάχιστον. Ο Παυσανίας αναφέρει, ότι ηττήθηκε από τους Αθηναίους, όταν διοικούσε το ιππικό και το βοηθητικό σώμα στον στρατό τού Κασσάνδρου· η εποχή που έγινε αυτό δεν είναι σίγουρη. Ίσως είναι αυτός, στον οποίο ο Διοκλής ο Καρύστιος αφιέρωσε το βιβλίο του Τα προς τον Πλείσταρχον υγιεινά και το οποίο αναφέρει πολλάκις ο Αθήναιος.
Πηγές
Κατηγορία:Δυναστεία των Αντιπατριδών
Ρέιτσελ Μπρόσναχαν
Η Ρέιτσελ Ελίζαμπεθ Μπρόσναχαν (Rachel Elizabeth Brosnahan, γεννημένη στις 12 Ιουλίου του 1990) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός. Είναι γνωστή για τον ρόλο της στην κωμική σειρά του Amazon Prime Video The Marvelous Mrs. Maisel (2017–2023), για τον οποίο κέρδισε Βραβείο Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης Α' Γυναικείου Ρόλου σε Κωμική Σειρά το 2018 και δύο συνεχόμενες Χρυσές Σφαίρες το 2018 και το 2019. Θα υποδυθεί την Λόις Λέιν στο DC Universe, ξεκινώντας με την επερχόμενη ταινία Superman: Legacy (2025).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί φωνής
Μητροπολίτης Κεφαλληνίας Σπυρίδων
Ο Μητροπολίτης Κεφαλληνίας Σπυρίδων (κατά κόσμον Καλαφατάκης, Πειραιάς, 1926 - 2015) ήταν Έλληνας μητροπολίτης.
Το 1976 έγινε επίσκοπος Νεοχωρίου. Το 1984 εξελέγη Μητροπολίτης Κεφαλληνίας διαδεχόμενος τον Προκόπιο και από τότε υπηρέτησε στη Κεφαλλονιά. Πέθανε στις 20 Ιανουαρίου 2015 σε ηλικία 89 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μητροπολίτες Κεφαλληνίας
Μαρμάρι Κω
Το Μαρμάρι είναι τουριστικός οικισμός στη βόρεια ακτή του νησιού Κως, σε απόσταση 13 χλμ. περίπου από την πόλη της Κω και 9 χλμ. από το αεροδρόμιο. Το χωριό αποτελεί θερινό προορισμό πολλών Ευρωπαίων τουριστών. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 567 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Κω
Ολαρία Ατλέτικο Κλούμπε
Η Ολαρία Ατλέτικο Κλούμπε είναι μια παραδοσιαική, βραζιλιάνικη ποδοσφαιρική ομάδα από το Ρίο ντε Τζανέιρο. Ιδρύθηκε την 1η Ιουλίου 1915. Έδρα της ομάδας είναι το Estádio da Rua Bariri, χωρητικότητας 11000 θεατών. Το 1974 συμμετείχε στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών Βραζιλίας. Το 1981 κέρδισε την Série C.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1915 Κατηγορία:Ολαρία Ατλέτικο Κλούμπε Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Βραζιλίας
Κάτω Σούλι Αττικής
Στην αρχαιότητα, η πόλη του Μαραθώνα, η Τρικόρινθος, η Προβάλινθος και η Οινόη αποτελούσαν την Τετράπολη Μαραθώνος ή Ιωνική Τετράπολη. Οι αρχαίες Τετραπόλεις αποτελούσαν πολιτικές ή θρησκευτικές ενώσεις (ομοσπονδίες) τεσσάρων πόλεων ή δήμων.
Κατά την είσοδο στο χωριό, πλάι στο δρόμο Μπέη-Κάτω Σουλίου, βρίσκεται η Μακαρία πηγή. Ο Παυσανίας αναφέρει σχετικά: "Εδώ, η Μακαρία, κόρη της Δηιάνειρας και του Ηρακλέους, σφάχτηκε μόνη της κι έτσι έγινε δυνατόν στους Αθηναίους να νικήσουν στον πόλεμο και στην πηγή να πάρει το όνομά της". Μέχρι και σήμερα, η αρχαία Μακαρία είναι η μεγάλη πηγή (Μεγάλο Μάτι) που αναβλύζει, κάτω από το βουνό Σταυροκοράκι.
Στη λεωφόρο Κάτω Σουλίου, σε απόσταση περίπου 4 χλμ. από το Μαραθώνα, βρίσκονται το κτήμα και η επιβλητική έπαυλη Μπενάκη. Το κτήμα κάποτε έφτανε μέχρι το Λιμικό (Ραμνούντα). Αγοράστηκε το 1911 από τον τότε Υπουργό Εθνικής Οικονομίας Εμμ. Μπενάκη και είχε έκταση 30.000 στρ. Σήμερα έχει έκταση 2.500 στρ. και ανήκει στο Ίδρυμα του Μουσείου Μπενάκη (από το 1962). Ο πρώτος ιδιοκτήτης του κτήματος ήταν ο πρίγκηπας Κατακουζινός, ο οποίος το αγόρασε από τον Ομέρ Πασά. Το 1836 ο Κατακουζινός έδωσε το κτήμα ως προίκα στη θυγατέρα του Ελπίδα, για το γάμο της με τον Σκαρλάτο Σούτσο. Από τους κληρονόμους του Αλέξ. Σούτσου αγόρασε το κτήμα ο Εμμ. Μπενάκης.Τελευταίος διαχειριστής του κτήματος, ήταν ο Κωνσταντίνος Μπενάκης, ανηψιός του Εμμ. Μπενάκη Οι παλιότεροι αναγνωρίζουν τη συμβολή του κτήματος Μπενάκη στην επιβίωση της περιοχής σε δύσκολες εποχές.
Νοτιότερα του χωριού, κοντά στην παραλία και μέσα στο Εθνικό Πάρκο Σχινιά, βρίσκεται το Ολυμπιακό κωπηλατοδρόμιο.
Το Κάτω Σούλι ήταν μια από τις περιοχές της ανατολικής Αττικής που κινδύνευσε από την μεγάλη πυρκαγιά της ανατολικής Αττικής του 2009. Οι φλόγες έφτασαν μέχρι τα όρια σχεδόν του οικισμού.
Ο οικισμός Αύρα
Βορειοανατολικά του Κάτω Σουλίου, πάνω στο δρόμο που συνδέει το Κάτω Σούλι με το μικρό λιμανάκι της Αγίας Μαρίνας, βρίσκεται ο οικισμός Αύρα. Είναι μικρός οικισμός που αποτελείται από νεόκτιστα κυρίως σπίτια. Ο πληθυσμός του είναι 235 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2001.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αττικής
Βσέβολοντ του Πσκοβ
Ο Βσέβολοντ Μστισλάβιτς, ρωσ. Всеволод Мстиславич (1103 - 1138) από τον Οίκο των Ρουρικιδών ήταν πρίγκιπας του Νόβγκοροντ (1117-32), Περεσλάβλ & Τούροβ (1132), Πσκοβ (1137-38) και μεγάλος πρίγκιπας τού Κιέβου (1125-38). Είναι ο προστάτης άγιος του Πσκοβ και η μνήμη του γιορτάζεται στις 11 Φεβρουαρίου.
Βιογραφία
Ήταν γιος τού Μστισλάβ Α΄ του μεγάλου πρίγκιπα του Νόβγκοροντ και μεγάλου πρίγκιπα τού Κιέβου και της Χριστίνας των Στένκιλ, κόρης τού Ίνγκε Α΄ της Σουηδίας.
Γεννήθηκε στο Νόβγκοροντ, όταν ο πατέρας του ήταν εκεί πρίγκιπας και του δόθηκε το όνομα Γαβριήλ. Μάλλον σε ανάμνηση της γέννησής του ο Μστισλάβ Α΄ έκτισε τον ναό τού Ευαγγελισμού στην αγορά το 1103.
Το 1117 ο πατέρας του έγινε μέγας πρίγκιπας τού Κιέβου και ο Βσέβολοντ πρίγκιπας τού Νόβγκοροντ· το 1136 οι Νοβγκοροντιανοί τον εκτόπισαν. Το 1123 τους οδήγησε εναντίον των Εσθονών και οι εκστρατείες συνεχίστηκαν ως το 1130 και κατά τα επόμενα επτά έτη. Όπως και ο μεγάλος θείος τού πατέρα του Βλαντίμιρ του Νόβγκοροντ, ο Βσέβολοντ ήταν σε σύγκρουση με τους Φινλανδούς.
Το 1132 αποβίωσε ο πατέρας του και ο θείος του Γιαροπόλκ Β΄ του Κιέβου τον έκανε πρίγκιπα τού Περεσλάβλ. Ο Βσέβολοντ πήγε εκεί για τη στέψη, αλλά οι Νοβγκοροντιανοί, στους οποίους είχε ορκιστεί ότι θα αποβιώσει στην πόλη τους, δυσαρεστήθηκαν και όταν επέστρεψε δεν τον δέχθηκαν στο Νόβγκοροντ. Ωστόσο το 1133 οδήγησε έναν στρατό από Νοβγκοροντιανούς και κατέλαβε το Γιουρίεβ (νυν Τάρτου Εσθονίας).
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1123 μία κόρη του Σβιετοσλάβ Νταβίντοβιτς πρίγκιπα τού Τσέρνιγοβ και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Ρουρικίδες
Απαλλαγή από το μάθημα των Θρησκευτικών στην Ελλάδα
Η απαλλαγή από το μάθημα των Θρησκευτικών στην Ελλάδα είναι ένα ζήτημα που συνδέεται με τα ευρύτερα ζητήματα της προστασίας προσωπικών δεδομένων, ανεξιθρησκίας, και διαχωρισμό κράτους και εκκλησίας. Από καταβολής του ελληνικού κράτους είναι, για λόγους ιστορικούς, κοινωνικούς και πολιτικούς, μάθημα ομολογιακό της ορθόδοξης χριστιανικής πίστης. Η συνταγματική ελευθερία της θρησκευτικής συνείδησης, παρέχει την δυνατότητα απαλλαγής από το μάθημα των Θρησκευτικών για λόγους θρησκευτικής συνείδησης. Όμως ο τρόπος με τον οποίο μπορεί κάποιος μαθητής να πάρει απαλλαγή από το μάθημα των Θρησκευτικών όπως και το ποιοι δικαιούνται απαλλαγή είναι ασαφή και για αυτόν τον λόγο καθορίζονται με εγκυκλίους του Υπ. Παιδείας που εκδίδονται σχεδόν κάθε χρόνο. Οι εγκύκλιοι αυτές κάθε τόσο δημιουργούν διαμάχες ή και ρήξεις ανάμεσα στα εμπλεκόμενα μέρη.
Τι ίσχυε μέχρι το 2008
Το 1998 εκδόθηκε το ΠΔ 201/1998 σχετικά με την οργάνωση και λειτουργία των Δημοτικών Σχολείων. Όσον αφορά στην απαλλαγή από τα Θρησκευτικά αναφέρει ότι μαθητές που ανήκουν σε άλλο δόγμα ή θρήσκευμα απαλλάσσονται από το μάθημα των Θρησκευτικών εφόσον το ζητήσουν οι γονείς τους με γραπτή δήλωση.
Η γνωμοδότηση της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα
Τον Ιούνιο του 2002 το ΥΠΕΠΘ εξέδωσε εγκύκλιο σχετικά με τον τρόπο απαλλαγής σύμφωνα με την οποία στην δήλωση των γονέων πρέπει να αναφέρεται ότι ο μαθητής δεν είναι χριστιανός ορθόδοξος αλλά δεν είναι υποχρεωτική η αναφορά του θρησκεύματός του.
Συμπτωματικά λίγες ημέρες μετά και με αφορμή καταγγελίες γονέων μαθητών που επιθυμούσαν απαλλαγή από το μάθημα των Θρησκευτικών, η ανεξάρτητη Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα (ΑΠΔΠΧ) εξέδωσε την απόφαση 77Α/2002 στην οποία «απευθύνει σύσταση, προειδοποιεί και καλεί τον υπεύθυνο επεξεργασίας του ΥΠΕΠΘ» να εκδώσει κάθε αναγκαία οδηγία ώστε εφεξής οι γονείς που επιθυμούν τα παιδιά τους να απαλλαγούν από το μάθημα των Θρησκευτικών «να μην ζητείται να δηλώνουν αν είναι άθρησκοι, ετερόδοξοι ή ετερόθρησκοι αλλά να ασκούν το δικαίωμά τους αυτό κατ’ επίκληση των πεποιθήσεων τους και χωρίς να προβαίνουν σε καμία περαιτέρω διευκρίνιση». Η ΑΠΔΠΧ στήριξε αυτήν την σύσταση στο ότι α) το θρήσκευμα αποτελεί ευαίσθητο προσωπικό δεδομένο και β) η δήλωση ότι κάποιος δεν είναι χριστιανός ορθόδοξος αποτελεί αρνητική δήλωση θρησκεύματος (δηλ. δεν δηλώνει μεν τι είναι αλλά δηλώνει τι δεν είναι).
Οι εγκύκλιοι Στυλιανίδη
Το καλοκαίρι του 2008 εκδόθηκαν τρεις εγκύκλιοι (ευρύτερα γνωστές ως «εγκύκλιοι Στυλιανίδη») που δημιούργησαν σύγχυση στους διευθυντές των σχολείων και ένταση ανάμεσα στο ΥΠΕΠΘ και τον Συνήγορο του Πολίτη. Πιο συγκεκριμένα στις 10 Ιουλίου εκδόθηκε η εγκύκλιος 91109 σύμφωνα με την στην υπεύθυνη δήλωση για την απαλλαγή «θα αναφέρεται η επιθυμία απαλλαγής χωρίς να δηλώνεται ο λόγος της συγκεκριμένης επιλογής». Η εγκύκλιος αυτή εγκωμιάστηκε από τον Συνήγορο του Πολίτη, ο οποίος σε δελτίο τύπου στις 30 Ιουλίου εξέφρασε την ικανοποίησή του για την εγκύκλιο αυτή.
Στις 4 Αυγούστου εκδόθηκε η διευκρινιστική εγκύκλιος 104071 στην οποία αναφέρεται ξανά ότι «δεν είναι αναγκαία η αιτιολόγηση της άρνησης στην υπεύθυνη δήλωση», διευκρινίζεται ότι «η συγκεκριμένη διαδικασία ακολουθείται στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση εδώ και πάρα πολλά χρόνια» και τονίζεται ότι η διαδικασία αυτή εναρμονίζεται «με τις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και των ανεξάρτητων αρχών της χώρας.»
Το ΥΠΕΠΘ υπαναχώρησε κάτω από τις πιέσεις και στις 26 Αυγ. 2008 εξέδωσε μία νέα, διφορούμενη εγκύκλιο, την εγκύκλιο Φ12/977/109744 σχετικά με την απασχόληση των απαλλασσόμενων μαθητών στην οποία αναφέρεται: «Οι μη Ορθόδοξοι μαθητές δηλ. οι αλλόθρησκοι ή ετερόδοξοι, οι οποίοι […] απαλλάσσονται από το μάθημα των Θρησκευτικών για λόγους συνείδησης, κατά την ώρα διδασκαλίας του συγκεκριμένου μαθήματος παρακολουθούν υποχρεωτικά τη διδασκαλία διαφορετικού διδακτικού αντικειμένου σε άλλο τμήμα της ίδιας τάξης […]». Η τελευταία εγκύκλιος δημιούργησε σύγχυση διότι ενώ στις δύο προηγούμενες εγκυκλίους δεν αναφερόταν τίποτα σχετικά με τις θρησκευτικές πεποιθήσεις των μαθητών και συνεπώς απαλλαγή από το μάθημα των Θρησκευτικών μπορούσε να ζητήσει και ένας χριστιανός ορθόδοξος μαθητής (για λόγους συνείδησης που μπορεί να είχε), η τρίτη εγκύκλιος υπονοούσε ότι μόνον οι μη ορθόδοξοι μαθητές ήταν δυνατό να πάρουν απαλλαγή από το μάθημα. Επίσης η τρίτη εγκύκλιος ουσιαστικά παρείχε στους διευθυντές των σχολείων την αρμοδιότητα ελέγχου της προϋπόθεσης εξαίρεσης (να είναι ο αιτών μη ορθόδοξος).
Τον Νοέμβριο ο Συνήγορος του Πολίτη, Γεώργιος Καμίνης, σε επιστολή του στον Γ. Γούση, (Ειδικό γραμματέα Θεμάτων Σπουδών, Επιμόρφωσης και Καινοτομιών Α'βάθμιας και Β'βάθμιας Εκπαίδευσης) που είχε υπογράψει τις τρεις εγκυκλίους, ανέφερε πως διαπιστώθηκε ότι σε αρκετά σχολεία οι διευθυντές ζητούσαν από τους γονείς που αιτούνταν απαλλαγή των παιδιών τους από το μάθημα των Θρησκευτικών να βεβαιώσουν ότι δεν είναι χριστιανοί ορθόδοξοι («αρνητική δήλωση θρησκεύματος») εξαιτίας της ασάφειας που προκάλεσε η τρίτη εγκύκλιος. Πρότεινε α) να αποσαφηνιστεί η τρίτη εγκύκλιος και β) να ενημερωθούν οι διευθυντές και για τις δύο προηγούμενες εγκυκλίους. Λίγες ημέρες μετά ο ΥΠΕΠΘ, Ε. Στυλιανίδης, απαντώντας στην προηγούμενη επιστολή του Συνηγόρου του Πολίτη εγκάλεσε την ανεξάρτητη αρχή για «υπέρβαση των ορίων της θεσμικής της αρμοδιότητας». Ο Συνήγορος του Πολίτη υπερασπίστηκε την παρέμβασή του με νέα επιστολή στον ΥΠΕΠΘ.
Οι εγκύκλιοι Στυλιανίδη καταργήθηκαν από την εγκύκλιο Αρβανιτόπουλου.
2009–2010
Τον Ιούνιο του 2009 η σχετική εγκύκλιος ανέφερε ότι σύμφωνα με την εγκύκλιο 109744 το μάθημα είναι υποχρεωτικό «αλλά δίνεται η δυνατότητα απαλλαγής στους αλλόθρησκους και ετερόδοξους μαθητές, οι οποίοι για λόγους συνείδησης δεν επιθυμούν να παρακολουθήσουν το εν λόγω μάθημα». Σε σχετική ερώτηση του Φώτη Κουβέλη η Υφ. Παιδείας, Εύη Χριστοφιλοπούλου απάντησε ότι «επειδή έχει παρατηρηθεί κατάχρηση της δυνατότητας απαλλαγής από μη ετερόδοξους ή αλλόθρησκους μαθητές, ιδιαίτερα της Γ' Λυκείου λόγω φόρτου εργασίας, παραβιάζεται η αρχή της ίσης αντιμετώπισης των μαθητών και η αρχή της ίσης προσπάθειας για την απόκτηση απολυτηρίου. Επομένως οι μαθητές που δεν εμπίπτουν στην κατηγορία των αλλόθρησκων ή ετερόδοξων, δεν μπορούν να απαλλάσσονται […]».
Η απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Χανίων
Τον Ιανουάριο του 2011 εννέα θεολόγοι καθηγητές Β’βάθμιας εκπαίδευσης έστειλαν στον Προϊστάμενο της Δ/νσης Β’βάθμιας Εκπαίδευσης Ν. Χανίων αίτηση-υπόμνημα-διαμαρτυρία επειδή η ΕΛΜΕ Χανίων είχε αποστείλει έγγραφο στους διευθυντές των σχολείων «υποκαθιστώντας, ως μη έδει, την Πολιτεία και τον θεσμικό ρόλο της Διεύθυνσης [Β’βάθμιας Εκπαίδευσης Ν. Χανίων]» με το οποίο «επιχειρεί κατά τρόπο άμεσο και παραπλανητικό να δώσει “εντολή” στους διευθυντές των σχολείων ότι δικαίωμα απαλλαγής από το μάθημα των Θρησκευτικών, εκτός των αλλόθρησκων και ετερόδοξων, έχουν και οι έχοντες πρόβλημα συνείδησης». Έτσι παρουσιάζονται φαινόμενα κατάχρησης (30 απαλλασσόμενοι μαθητές σε σύνολο 200 σε κάποιο σχολείο του νομού) και του ζητούν να προβεί στις απαραίτητες ενέργειες προκειμένου να αποκατασταθεί η νομιμότητα. Επειδή μετά την πάροδο τριών μηνών οι εννέα θεολόγοι δεν είχαν λάβει απάντηση (σιωπηρή άρνηση), τον Ιούνιο του 2011 κατέθεσαν αίτηση ακύρωσης κατά του Υπ. Παιδείας, διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων και του Προϊσταμένου της Δ/νσης Β’βάθμιας Εκπαίδευσης Ν. Χανίων στο Διοικητικό Εφετείο Χανίων (ΔΕφ Χανίων).
Το ΔΕφ Χανίων έκανε δεκτή την αίτηση και ακύρωσε την σιωπηρή άρνηση του Προϊσταμένου της Δ/νσης Β’βάθμιας Εκπαίδευσης Ν. Χανίων επικαλούμενο αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ 3533/1986, ΣτΕ 3356/1995 ) σύμφωνα με τις οποίες:
Η εγκύκλιος Αρβανιτόπουλου
Τον Σεπτέμβριο του 2013 ο τότε υπ. Παιδείας και Θρησκευμάτων, Κωνσταντίνος Αρβανιτόπουλος εξέδωσε εγκύκλιο σύμφωνα με την οποία οι γονείς πρέπει να υποβάλουν υπεύθυνη δήλωση εντός πέντε ημερών από την έναρξη των μαθημάτων στην οποία «θα αναφέρεται ότι ο μαθητής δεν είναι Χριστιανός Ορθόδοξος ή επικαλείται λόγους θρησκευτικής συνείδησης, χωρίς να είναι υποχρεωτική η αναφορά του θρησκεύματος στο οποίο ανήκει». Επίσης η εγκύκλιος αυτή κατάργησε τις τρεις εγκυκλίους Στυλιανίδη). Η εγκύκλιος Αρβανιτόπουλου, παρά το ότι ουσιαστικά είναι ίδια με την πρώτη εγκύκλιο Στυλιανίδη, δεν συνάντησε την αντίδραση που είχαν συναντήσει οι εγκύκλιοι Στυλιανίδη.
Η εγκύκλιος Λοβέρδου
Στις 23 Ιανουαρίου 2015 δύο ημέρες πριν από τις βουλευτικές εκλογές ο τότε υπ. Παιδείας και Θρησκευμάτων, Ανδρέας Λοβέρδος εξέδωσε εγκύκλιο σύμφωνα με την οποία απαλλαγή δικαιούνται μόνον οι αλλόθρησκοι και ετερόδοξοι μαθητές, που επικαλούνται λόγους θρησκευτικής συνείδησης και στην υπεύθυνη δήλωση θα πρέπει να αναφέρεται ότι ο μαθητής δεν είναι χριστιανός ορθόδοξος, χωρίς όμως να είναι υποχρεωτική η αναφορά του θρησκεύματός του. Επίσης, καθιστά αρμόδιους τους διευθυντές των σχολείων «να ελέγχουν την τεκμηρίωση των προβαλλόμενων λόγων […] και κατόπιν να προβαίνουν στη χορήγηση νόμιμης απαλλαγής του μαθητή». Τέλος, η εγκύκλιος Λοβέρδου κατάργησε τις (ήδη καταργημένες) εγκυκλίους Στυλιανίδη και την εγκύκλιο Αρβανιτόπουλου.
Αντιδράσεις
Κάθε φορά που το Υπ. Παιδείας εκδίδει νέα εγκύκλιο για την απαλλαγή από το μάθημα των Θρησκευτικών υπάρχουν αντιδράσεις όσον αφορά α) στο ποιοι την δικαιούνται και β) στο περιεχόμενο της υπεύθυνης δήλωσης.
Δικαίωμα απαλλαγής
Για τους ετερόδοξους, αλλόθρησκους και άθρησκους μαθητές υπάρχει γενικά συμφωνία ότι δικαιούνται απαλλαγή από το μάθημα των Θρησκευτικών. Όσον αφορά στους χριστιανούς ορθόδοξους μαθητές οι απόψεις διίστανται.
Αυτοί που θεωρούν ότι οι χριστιανοί ορθόδοξοι μαθητές δικαιούνται την απαλλαγή υποστηρίζουν ότι είναι δυνατό και αυτοί να επιθυμούν την απαλλαγή για λόγους συνείδησης. Επίσης θεωρούν ότι ένας χριστιανός ορθόδοξος μαθητής που ζητά απαλλαγή για να μειώσει τον φόρτο εργασίας έχει ήδη συνειδησιακά απομακρυνθεί από την θρησκεία. Σε κάθε περίπτωση, δεδομένου ότι το θρήσκευμα αποτελεί ευαίσθητο προσωπικό δεδομένο και δεν πρέπει να αναγραφεί στην υπεύθυνη δήλωση, είναι αδύνατο να ελεγχθεί αν ένας μαθητής είναι χριστιανός ορθόδοξος ή όχι.
Περιεχόμενο υπεύθυνης δήλωσης
Γενικά είναι αποδεκτό ότι στην αιτιολόγηση της αίτησης δεν είναι απαραίτητο να δηλωθεί το συγκεκριμένο θρήσκευμα ή δόγμα στο οποίο ανήκει ο μαθητής, διότι αυτό αποτελεί ευαίσθητο προσωπικό δεδομένο. Από κει και πέρα, ο Συνήγορος του Πολίτη και η ΑΠΔΠΧ υποστηρίζουν ότι στην υπεύθυνη δήλωση δεν χρειάζεται καν να δηλώσουν ότι δεν είναι χριστιανοί ορθόδοξοι, διότι αυτό αποτελεί αρνητική δήλωση θρησκεύματος. Επιπλέον είναι δυνατό και κάποιος χριστιανός ορθόδοξος μαθητής ή οι γονείς του να θέλουν απαλλαγή από το μάθημα για λόγους συνείδησης. Η αντίθετη άποψη ισχυρίζεται ότι αφενός οι χριστιανοί ορθόδοξοι μαθητές δεν δικαιούνται απαλλαγή (βλ. προηγούμενη υποενότητα) αφετέρου, αν δεν δηλώνει ο αιτών ότι δεν είναι χριστιανός ορθόδοξος τότε θα ζητούν απαλλαγή και πολλοί χριστιανοί ορθόδοξοι μαθητές και το μάθημα θα καταστεί de facto προαιρετικό.
Αντιδράσεις στις εγκυκλίους Στυλιανίδη
Η Ιερά Σύνοδος αλλά και μεμονωμένοι ιεράρχες της Εκκλησίας της Ελλάδας είχαν αντιδράσει έντονα στις εγκυκλίους Στυλιανίδη (βλ. σχετική υποενότητα). Πιο συγκεκριμένα, ο Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Άνθιμος κατηγόρησε το Υπ. Παιδείας ότι καθιστά προαιρετικό το μάθημα των Θρησκευτικών, ότι αν δεν αποσυρθεί η εγκύκλιος «θα το πληρώσουμε πολλαπλώς πάρα πολύ και ιδιαίτερα όλοι εσείς που θα το ψηφίσετε» και κάλεσε τον κόσμο να αντιδράσει. Ο Μητροπολίτης Καλαβρύτων και Αιγιαλείας Αμβρόσιος κατηγόρησε τους «ψευτοπροοδευτικούς εγκεφάλους του Υπ. Παιδείας» ότι «χωρίς ούτε τα προσχήματα διαλόγου και δημοκρατικών διαδικασιών να κρατήσουν […] αποφασίζουν και διατάσσουν την ουσιαστική κατάργηση του μαθήματος των Θρησκευτικών». Η Διαρκής Ιερά Σύνοδος δεν αναγνώρισε την νομιμότητα των εγκυκλίων και θεώρησε ότι οι εγκύκλιοι ουσιαστικά καθιστούν το μάθημα προαιρετικό. Ζήτησε από το ΥΠΕΠΘ να τις αποσύρει και να επαναφέρει την εγκύκλιο 61723/2002 στην οποία ο αιτών έπρεπε να δηλώσει ότι δεν είναι χριστιανός ορθόδοξος. Τέλος, η Πανελλήνια Ένωση Θεολόγων εξέφρασε την έντονη διαμαρτυρία της προς την κυβέρνηση και την ηγεσία του ΥΠΕΠΘ διότι «στο μέσον του καλοκαιριού και ενώ όλοι ετοιμάζονται για τις διακοπές του Αυγούστου, εξαπέλυσε την επίμαχη εγκύκλιο, με την οποία το μάθημα των Θρησκευτικών […] πρακτικώς μεταβάλλεται σε μάθημα επιλεγόμενο» και κάλεσε το ΥΠΕΠΘ να αποσύρει τις εγκυκλίους. Ομοίως και ο Ιερός Σύνδεσμος Κληρικών Ελλάδος ζήτησε την απόσυρση των εγκυκλίων και κατηγόρησε την ηγεσία του ΥΠΕΠΘ ότι «συμπράττει (άθελά του;) στη γενικότερη μαζική εκστρατεία ημεδαπών και αλλοδαπών μαινομένων ‘‘καλοθελητών’’ κατά της μητρός και τροφού του έθνους μας Ορθοδόξου Εκκλησίας».
Αντιδράσεις στην πρόθεση απλοποίησης της διαδικασίας απαλλαγής
Τον Σεπτέμβριο του 2015 ο αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος αντέδρασε έντονα στην τοποθέτηση της αν. υπ. Παιδείας, Σίας Αναγνωστοπούλου, ότι θα πρέπει να απλοποιηθεί η διαδικασία απαλλαγής από τα Θρησκευτικά. Πιο συγκεκριμένα φέρεται ότι είχε δηλώσει ότι «δεν είναι δυνατόν να οφείλει να δηλώνει ο μαθητής σε δημόσιο έγγραφο το θρήσκευμά του (ή την ιδιότητα του άθεου), ώστε να εξασφαλίσει την απαλλαγή. Κακώς δεν το αλλάξαμε ως τώρα, θα το αλλάξουμε». Ο αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος σχολίασε ότι η πρόθεση να απλοποιηθεί η διαδικασία απαλλαγής από τα Θρησκευτικά «δεν είναι του Υπουργείου· κάποια κυρία, η οποία έχει ορισμένες ιδέες, της ήρθε στο μυαλό της […] Πρέπει οι Έλληνες επιτέλους να σοβαρευτούμε και να μην ακούμε τις ανοησίες του ενός και του άλλου.»
Η Σ. Αναγνωστοπούλου μετά την αντίδραση του Αρχιεπισκόπου Ιερώνυμου υποστήριξε ότι οι δηλώσεις της παραποιήθηκαν.
Αντιδράσεις από διευθυντές σχολείων
Κατά καιρούς έχουν γίνει καταγγελίες από γονείς ότι οι διευθυντές κάποιων σχολίων δεν δέχονται τις υπεύθυνες δηλώσεις με τις οποίες αιτούνται την απαλλαγή. Για παράδειγμα και όπως προκύπτει από την αλληλογραφία της Δ/νσης Β' βάθμιας Εκπαίδευσης Αν. Αττικής, ο διευθυντής του 1ου Γυμνασίου Γλυκών Νερών αρνήθηκε να χορηγήσει την απαλλαγή σε μαθητή της Β' Γυμνασίου παρά τη γραπτή δήλωση των γονέων και τις επανειλημμένες προσφυγές τους στις αρμόδιες αρχές επειδή «εφαρμόζει πρώτα τον νόμο του Χριστού». Ακόμα, γονείς μαθητών κατήγγειλαν ότι ο διευθυντής του ΓΕΛ Ακρωτηρίου απέρριψε τις αιτήσεις απαλλαγής στις οποίες δεν δηλωνόταν ότι οι μαθητές ήταν αλλόθρησκοι, ετερόδοξοι ή άθεοι παρά το γεγονός ότι ίσχυε η εγκύκλιος Αρβανιτόπουλου σύμφωνα με την οποία αρκούσε απλώς η επίκληση λόγων συνείδησης για την απαλλαγή.
Εξελίξεις 2016 έως 2023, Παρούσα Κατάσταση
Από το 2016 και έπειτα, δημοσιεύεται σχεδόν ετησίως νέα εγκύκλιος σχετικά με την απαλλαγή από το μάθημα των θρησκευτικών, ενώ η διαδικασία απαλλαγής έχει περάσει από διάφορα δικαστήρια, το ΣτΕ και το ΕΔΔΑ με διάφορες αποφάσεις. Η κατάσταση το 2023 συνοψίζεται στο ότι σύμφωνα με το ΣτΕ το μάθημα είναι ομολογιακό και υποχρεωτικό, ενώ προβλέπεται εναλλακτικό μάθημα το οποίο πρέπει να ξεκινήσει από το Σεπτέμβριο του 2023. Το ΕΔΔΑ έχει αποφασίσει ότι η απαλλαγή πρέπει να δίνεται σε όλους χωρίς οποιαδήποτε αναφορά σε θρήσκευμα. Παρόλα αυτά, η τελευταία εγκύκλιος του Υπουργείου Παιδείας, το 2022 εξακολουθεί να ορίζει ότι η απαλλαγή πρέπει να γίνεται με επίκληση "λόγων θρησκευτικής συνείδησης". . Εναντίον της απόφασης αυτής εκκρεμεί απόφαση του ΣτΕ μετά την προσφυγή της Ένωσης Αθέων και οικογενειών μαθητών
Αναλυτικά: Στις 31-10-2019 το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου με ομόφωνη απόφασή του επί της υποθέσεως Παπαγεωργίου και λοιποί κατά Ελλάδας, αποφάνθηκε ότι η υποχρεωτική συμμετοχή στο μάθημα των θρησκευτικών στα ελληνικά σχολεία είναι αντίθετη με την Ευρωπαϊκή Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ) και επεσήμανε ότι οι ελληνικές αρχές δεν έχουν το δικαίωμα να υποχρεώνουν τους ιδιώτες να φανερώνουν τις θρησκευτικές πεποιθήσεις τους.
Στις 07-07-2022 Η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ), με την υπ’ αριθμ. 1478/2022 απόφασή της, ακύρωσε Κοινή Υπουργική Απόφαση του 2021, κατά το μέρος που προβλέπεται η απαλλαγή των μαθητών από το μάθημα των Θρησκευτικών, καθώς δεν προηγήθηκε της έκδοσης της ΚΥΑ η γνώμη της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα για αυτό το θέμα.
Στις 22-08-2022 η Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα εξέδωσε τη δεσμευτική γνωμοδότηση με αριθμό 2/2022. Σύμφωνα με αυτή, η απαλλαγή των μαθητών από τα θρησκευτικά οφείλει να γίνεται με απλή επίκληση σε λόγους συνείδησης, δίνοντας μάλιστα αυτό το δικαίωμα σε όλους, χωρίς οποιαδήποτε καταγραφή ή έλεγχο θρησκευτικών πεποιθήσεων.
Άνθος
thumb|right|325px|Ανάλογα με τη συμμετρία του το άνθος των [[Αγγειόσπερμα|Αγγειοσπέρμων διακρίνεται σε: α)Ακτινόμορφο ή πολυσυμμετρικό β)Δισυμμετρικό γ) Ζυγόμορφο ή μονοσυμμετρικό και δ) Ασύμμμετρο. Τύποι ανθών: Αστεροειδές, σταυροειδές, κωνοειδές, ροδοειδές, κυπελλόσχημο, ψυχόμορφο και χοανοειδές.]] Το άνθος, κοινώς λουλούδι ή και ανθός αποτελεί το αναπαραγωγικό όργανο των αγγειόσπερμων φυτών ή των ανθοφύτων. Κατά κανόνα, είναι το πιο όμορφο, το πιο φανταχτερό και το πιο ευωδιαστό μέρος του φυτού. Τα άνθη εμφανίζονται σε διάφορες μορφές και μεγέθη, αλλά και χρώματα· υπάρχουν πολύ μικρά άνθη τα οποία είναι μόλις ορατά με το γυμνό μάτι και άνθη τόσο μεγάλα που μπορούν να φθάσουν σε διάμετρο το 1 μέτρο. Τα άνθη έχουν μεγάλη αισθητική αξία για τον άνθρωπο. Tο άνθος μπορεί να είναι θηλυκό ή αρσενικό και αν έχει και τα δύο.
Ανθοφόροι οφθαλμοί
Τα άνθη προέρχονται από τους ανθοφόρους οφθαλμούς που είναι διαφορετικοί από τους βλαστοφόρους. Άλλοτε τα άνθη εκφύονται απευθείας από βλαστό και λέγονται επιφυή, και άλλοτε ενώνονται με το βλαστό με στέλεχος που λέγεται ποδίσκος (κοινώς, κοτσάνι) και δεν πρέπει να συγχέεται με το μίσχο των φύλλων.
Ανθόρροια
Η ανθόρροια είναι πάθηση των φυτών που εκδηλώνεται με την πτώση των λουλουδιών, αμέσως μετά τη γονιμοποίηση τους. Τα αίτια που την προκαλούν είναι η κακή σύσταση των αρσενικών μερών του άνθους, η κακή σύσταση των θηλυκών μερών του άνθους, οι κλιματολογικές συνθήκες, επιβλαβείς είτε για το φυτό είτε για τη γύρη (όπως βροχές, ξηρασία, απότομη πτώση της θερμοκρασίας της ατμόσφαιρας κατά την άνθηση), καθώς και η προσβολή του φυτού από παθογόνους οργανισμούς. Σε ανθόρροια οδηγεί και η κακή διατροφή του φυτού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ανθος Κατηγορία:Άνθη
Βλαχαίικα Αχαΐας
Τα Βλαχαίικα (ή Βλαχέικα) είναι πρώην χωριό της πρώην επαρχίας Πατρών του Νομού Αχαΐας. Διοικητικά ανήκει στην Τοπική Κοινότητα (πρώην Κοινότητα) των Καραίικων του Δήμου Μόβρης αποτελώντας συνοικία του χωριού. Συνορεύουν με τα χωριά Καραίικα, Καραμμεσηναίικα, Γομοστό και Λιοσαίικα.
Ιστορικά στοιχεία
Πρώτοι οικιστές αναφέρεται η οικογένεια Βλάχου από το Παγκράτι Καλαβρύτων, όπου οφείλει και το όνομα του. Η οικογένεια Βλάχου ήταν ποιμένες που αρχικά κατέβαιναν τον χειμώνα στην περιοχή για να εγκατασταθούν μόνιμα μετά το 1865. Αργότερα εγκαταστάθηκαν και άλλες οικογένειες από χωριά των Καλαβρύτων. Το 1958 συνδέθηκε οδικώς με τα Καραίικα, αναφέρεται με 41 κατοίκους το 1920 και 53 το 1928 αντίστοιχα. Στις αρχές του 20ού αιώνα η περιοχή ήταν ορμητήριο κλεφτών και γνωστότερος από αυτούς αναφέρεται ο Αντριόπουλος.
Το 1835 (Β.Δ. 8/4/1835) αποτέλεσε οικισμό του Δήμου Δύμης έως το 1912 (ΦΕΚ 256Α - 28/08/1912) οπότε έγινε οικισμός της νεοσύστατης κοινότητας Καραίικων, μέχρι το 1940 που έπαψε να είναι διακριτός οικισμός. Από το 1997 με το Σχέδιο Καποδίστριας αποτέλεσε συνοικισμό του δημοτικού, μετέπειτα κοινοτικού, διαμερίσματος Καραίικων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Μόβρης Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Αχαΐας
Βλαντιμίρ Σμιρνόφ
Ο Βλαντιμίρ Μιχαήλοβιτς Σμιρνόφ (ρωσικά: Влади́мир Миха́йлович Смирно́в, 1887 – 26 Μαΐου 1937) ήταν Ρώσος κομμουνιστής και μέλος του Κόμματος των Μπολσεβίκων (από το 1907), όπου υποστήριζε μια μαχητική και δογματικά καθαρή γραμμή.
Ο Σμιρνόφ, ο οποίος συνδεόταν στενά με τον Νικολάι Μπουχάριν, ήταν πολιτικός κομισάριος του Ερυθρού Στρατού και εκπροσωπούσε τους Αριστερούς Εσέρους, και ήταν ο κύριος εκπρόσωπος της Στρατιωτικής αντιπολίτευσης το 1919. Ήταν μέλος της συντακτικής επιτροπής του Κομμουνίστ, οργάνου της Επιτροπής Πετρούπολης του κόμματος. Χρόνια πριν την Οκτωβριανή Επανάσταση πίεζε για περισσότερο μαχητική τακτική του κόμματος, προς μεγάλη ενόχληση του Λένιν. Έγινε οικονομικός διευθυντής του διοικητικού οργάνου της περιφέρειας Μόσχας, Σόβναρκομ, το οποίο ασκούσε ευρείες εξουσίες και είχε υψηλές φιλοδοξίες τοπικής διακυβέρνησης, αν και καταργήθηκε ήδη από τον Ιούνιο του 1918. Οι προσπάθειές του για τον σχηματισμό παρομοίων οργάνων αποδείχθηκαν βραχύβιες.
1919
Στο 8ο Συνέδριο του Κόμματος, ο Σμιρνόφ εμφανίστηκε ως αντιπρόσωπος της 5ης Στρατιάς. Στις 20 Μαρτίου 1919, ο Σμιρνόφ μίλησε στο Συνέδριο σχετικά με τη χρησιμοποίηση των πρώην Τσαρικών αξιωματικών (που ονομάζονταν “Ειδικοί” μέσα στο κόμμα) και για τους πολιτικούς κομισάριους στον Ερυθρό Στρατό. Απαντώντας σε κατηγορίες από τον Γκριγκόρι Σοκόλνικοφ ότι αντιτάχθηκε στη χρησιμοποίηση των αξιωματικών, η οποία είχε γίνει από το σημείο αυτό βασικό μέρος της στρατιωτικής στρατηγικής των Μπολσεβίκων, αρνήθηκε την προτίμηση της χρησιμοποίησης ανταρτικών πολιτοφυλακών στον Ρωσικό Εμφύλιο Πόλεμο. Προειδοποίησε, ωστόσο, για τους ανεπαρκείς πολιτικούς μηχανισμούς που η Σοβιετική εξουσία είχε στη διάθεσή της για να ελέγχει τους αξιωματικούς-ειδικούς. Υποστηρίζοντας την κατάργηση του Διατάγματος για τα Επαναστατικά Στρατιωτικά Συμβούλια, είπε προς το Συνέδριο:
Ο Σμιρνόφ θεωρούσε τους κομισάριους σαν αναπόσπαστο έλεγχο για την πιθανή απιστία των αξιωματικών του παλαιού καθεστώτος. Αυτή την προτίμηση για τη λεγόμενη “πολιτικοποίηση” του Ερυθρού Στρατού τη συμμεριζόταν το Κόμμα των Αριστερών Εσέρων της αντιπολίτευσης, σε μεγάλο όμως βαθμό απορρίφθηκε από τον Λέοντα Τρότσκι, τον Λαϊκό Επίτροπο για τον Στρατό και τον Στόλο, ο οποίος από το 1919 ασκούσε πλήρη έλεγχο στον στρατό. Αλλά τον Απρίλιο του 1919 η Κεντρική Επιτροπή του ΡΚΚ διόρισε τον Σμιρνόφ σαν τον πρώτο οργανωτή των εθελοντών ChON για να στηρίζουν τον Ερυθρό Στρατό στην εμφυλιο-πολεμική προσπάθεια.
Αντιπολίτευση, φυλάκιση και θάνατος
Το 1923 ανήκε σε αυτούς που υπόγραψαν τη Δήλωση των 46. Το 1926 ο Σμιρνόφ, μαζί με τον Τιμοφέι Σαπρόνοφ, ίδρυσαν την “Ομάδα των 15”, η οποία προσχώρησε στην Ενωμένη Αντιπολίτευση με επικεφαλής τους Τρότσκι, Γκριγκόρι Ζινόβιεφ και Λεβ Κάμενεφ. Διαγράφηκαν από το Κομμουνιστικό Κόμμα στο 15ο Συνέδριο του Κόμματος τον Δεκέμβριο του 1927 μαζί με τους υπόλοιπους της Ενωμένης Αντιπολίτευσης. Αργότερα, στις 31 Δεκεμβρίου 1927 συνελήφθη και καταδικάστηκε σε απέλαση από τη Μόσχα στην περιοχή των Ουραλίων για 3 χρόνια. Στις 29 Ιανουαρίου 1930, καταδικάστηκε και πάλι σε 3 χρόνια φυλάκιση. Στις 10 Νοεμβρίου 1932, η ποινή επεκτάθηκε κατά 2 χρόνια. Και στις 4 Νοεμβρίου 1934 στάλθηκε για 3 χρόνια στη Σιβηρία. Μετά τη δολοφονία του Κίροφ, τον Μάρτιο του 1935, ο Σμιρνόφ συνελήφθη πάλι, και με ειδική απόφαση της NKVD από τις 22 Μαΐου 1935, φυλακίστηκε μια ακόμα φορά για 3 χρόνια. Στις αρχές 1937, ενώ εκρατείτο στην ειδική φυλακή Ζούζνταλ, ο Σμιρνόφ έστειλε επιστολές στον Λαϊκό Επίτροπο Εσωτερικών Γιέζοφ και τον Εισαγγελέα της ΕΣΣΔ Βισίνσκι, διαμαρτυρόμενος για την κράτησή του. Στις 20 Απριλίου του ίδιου έτους μεταφέρθηκε στη Μόσχα και, στις 26 Μαΐου 1937, το Στρατιωτικό Κολέγιο του Ανωτάτου Δικαστηρίου της ΕΣΣΔ υπό την προεδρία του Β. Ούλριχ τον καταδίκασε σε θάνατο για συμμετοχή σε αντεπαναστατική τρομοκρατική οργάνωση. Ο Σμιρνόφ εκτελέστηκε την ίδια ημέρα, για να γίνει θύμα της Μεγάλης Εκκαθάρισης.
Στις 16 Νοεμβρίου 1960, ο Σμιρνόφ αποκαταστάθηκε εν μέρει, αλλά δεν αποκαταστάθηκε πλήρως μέχρι το 1990.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μπολσεβίκοι Κατηγορία:Ρώσοι κομμουνιστές Κατηγορία:Ρώσοι επαναστάτες
Βικτωριανή εποχή
Η βικτωριανή εποχή στη βρετανική ιστορία ήταν η περίοδος βασιλείας της βασίλισσας Βικτωρίας από τις 20 Ιουνίου 1837 έως τον θάνατό της, στις 22 Ιανουαρίου 1901. Ήταν μακρά περίοδος ευημερίας και εθνικής αυτοπεποίθησης για τη Βρετανία. Ορισμένοι ιστορικοί τοποθετούν την έναρξη της περιόδου σύμφωνα με την Πράξη Μεταρρύθμισης του 1832. Της βικτωριανής εποχής προηγείται η Γεωργιανή εποχή και ακολουθείται από την Εδουαρδιανή εποχή. Το δεύτερο μισό της περιόδου συμπίπτει περίπου με την πρώιμη Μπελ Επόκ στην Ευρώπη και η επίχρυση εποχή στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Πολιτισμός
Πολιτισμικά παρατηρείται απομάκρυνση από τον ορθολογισμό της γεωργιανής εποχής προς την κατεύθυνση του ρομαντισμού και του θρησκευτικού μυστικισμού, των κοινωνικών αξιών και των τεχνών. Σε ό,τι αφορούσε στις διεθνείς σχέσεις η συγκεκριμένη εποχή ήταν μακρά περίοδος ειρήνης, γνωστή ως Pax Britannica. Η οικονομική, αποικιακή και η βιομηχανική ανάπτυξη, διαταράχτηκε από τον Κριμαϊκό Πόλεμο το 1854. Στο τέλος αυτής της περιόδου έγινε ο δεύτερος πόλεμος των Μπόερς. Σε ό,τι αφορά στην εσωτερική πολιτική, η πολιτική ατζέντα περιελάμβανε μετατοπίσεις προς την κατεύθυνση της βαθμιαίας πολιτικής μεταρρύθμισης και της διεύρυνσης του εκλογικού σώματος.
Σημαντικές μορφές
Δύο σημαντικές μορφές σε αυτή την περίοδο της βρετανικής ιστορίας είναι οι πρωθυπουργοί Γκλάντστοουν και Ντισραέλι, οι αντιθετικές απόψεις των οποίων άλλαξαν τον ρου της ιστορίας. Ο Ντισραέλι, ευνοούμενος της βασίλισσας, ήταν συντηρητικός πολιτικός. Ο αντίπαλός του Γκλάντστοουν, φιλελεύθερος που δεν έχαιρε της εκτίμησης της βασίλισσας, επέβλεψε το μεγαλύτερο τμήμα της νομοθέτησης της εποχής.
Δημογραφία
Ο πληθυσμός της Αγγλίας και της Ουαλίας στη συγκεκριμένη περίοδο σχεδόν διπλασιάστηκε από 16,8 εκατομμύρια το 1851 σε 30,5 το 1901, όπως και ο πληθυσμός της Σκωτίας, από 2,8 εκατομμύρια το 1851 σε 4,4 το 1901. Αντίθετα ο πληθυσμός της Ιρλανδίας μειώθηκε γοργά, από 8,2 εκατομμύρια το 1841 σε λιγότερα από 4,5 το 1901, κυρίως εξαιτίας του μεγάλου λιμού. Την ίδια στιγμή, περίπου 15 εκατομμύρια μετανάστες εγκατέλειψαν το Ηνωμένο Βασίλειο για να εγκατασταθούν κυρίως στις ΗΠΑ, τον Καναδά και την Αυστραλία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορικές περίοδοι Κατηγορία:Ιστορία του Ηνωμένου Βασιλείου ανά περίοδο Κατηγορία:Ιστορία της Αγγλίας ανά περίοδο Κατηγορία:19ος αιώνας στην Αγγλία Κατηγορία:19ος αιώνας στο Ηνωμένο Βασίλειο
Todomondo
Οι Todomondo είναι ρουμανικό μουσικό συγκρότημα. Εκπροσώπησαν τη Ρουμανία στον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision το 2007 με το τραγούδι Liubi, Liubi I Love You, το οποίο κατέλαβε τη 13η θέση στον τελικό του διαγωνισμού.
Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2007 Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με τη Ρουμανία Κατηγορία:Ρουμανικά μουσικά συγκροτήματα
Αγία Σοφία (ναός, Μερόπειο Ίδρυμα)
Ο ναός της Αγίας Σοφίας, ρυθμού μονόκλιτης βασιλικής, βρίσκεται στην Αθήνα, επί της οδού Διονυσίου Αρεοπαγίτου 45 και ανήκει στο Μερόπειο Ίδρυμα.
Ιστορικό
Είναι αφιερωμένος στην Αγία Σοφία και στις τρεις κόρες της Πίστη, Ελπίδα και Αγάπη που βρήκαν μαρτυρικό θάνατο στη Ρώμη, στα χρόνια του αυτοκράτορα Αδριανού. Ο ναός γιορτάζει στις 17 Σεπτεμβρίου. Αποστολή του Μεροπείου Ιδρύματος ήταν η μόρφωση φτωχών κοριτσιών. Γι' αυτό και το πρώτο συμβούλιο του Ιδρύματος το 1914 αποφάσισε να ανεγείρει ναό εντός των εγκαταστάσεών του επ' ονόματι της Αγίας Σοφίας.
Τα θεμέλιά του τέθηκαν το 1919 από τον αρχιεπίσκοπο Αθηνών Χρυσόστομο Α΄. Τα εγκαίνια έγιναν το 1926. Χτίστηκε σε σημείο όπου βρίσκονταν τα ερείπια ιερού της Αθηνάς. Το ιερό υπήρχε στη νότια πλευρά του σπιτιού όπου κατοικούσε ο νεοπλατωνικός φιλόσοφος Πρόκλος, διευθυντής της πλατωνικής Ακαδημίας. Κατά τη διάρκεια των εργασιών για να μπουν τα θεμέλια του ναού, ανακαλύφθηκαν μωσαϊκά, άγαλμα της θεάς Αθηνάς και άλλα αντικείμενα. Σημειωτέον ότι για να κατασκευαστεί η τοιχοδομή του ναού χρησιμοποιήθηκαν τμήματα προϋπαρχόντων εκεί κλασικών και ελληνιστικών κτισμάτων.
Πηγές
Σοφια Μεροπειο Ιδρυμα
Χ. Ποσάδας
Ο Ομέρο Ρομούλο Κριστάλλι Φρασνέλλι (1912 - 14 Μαΐου 1981), γνωστός αποκλειστικά με το ψευδώνυμο '''Χ. Ποσάδας''' (J. Posadas), υπήρξε Αργεντινός τροτσκιστής. Είναι ο εισηγητής μιας μικρής τάσης του τροτσκιστικού κινήματος που φέρει το όνομά του (ποσαδισμός) και χαρακτηρίζεται από την πεποίθηση, ότι ο σοσιαλισμός μπορεί να εγκαθιδρυθεί με πυρηνικά όπλα ή εξωγήινη επέμβαση.
Βιογραφία
Παιδί Ιταλών μεταναστών, ο Ποσάδας υπήρξε στα νιάτα του δημοφιλής ποδοσφαιριστής της Εστουδιάντες Λα Πλάτα. Τη δεκαετία του '30 εργαζόταν παράλληλα ως τσαγκάρης και οργάνωσε μια απεργία βυρσοδεψών στην πόλη Κόρδοβα. Την ίδια περίοδο συμμετείχε ως υποψήφιος στις εκλογές με το Εργατικό Σοσιαλιστικό Κόμμα (Partido Socialista Obrero). Εν συνεχεία εντάχθηκε στο Κόμμα Σοσιαλιστικής Επανάστασης (Partido de la Revolución Socialista), το οποίο προσχώρησε στην Τέταρτη Διεθνή το 1941.
Συνεπεία των διαφωνιών τους με την κεντρική γραμμή, οι ποσαδικοί αποχώρησαν από το Διεθνές Γραφείο το 1962 και ίδρυσαν δική τους διεθνή συνομοσπονδία με επικεφαλής τον Ποσάδας - αρχικά την ονόμασαν Τέταρτη Διεθνή και στις αρχές της δεκαετίας του '70 προσέθεσαν το «Ποσαδική». Η συνολική επιρροή της ήταν πολύ μικρή, περιοριζόμενη σχεδόν αποκλειστικά σε μικρές οργανώσεις της Λατινικής Αμερικής.
Προς το τέλος της ζωής του, έστρεψε τις (σε μεγάλο βαθμό προϋπάρχουσες) αναζητήσεις του κινήματός του προς τον εσωτερισμό και τα παράξενα φαινόμενα. Πέθανε στην Ιταλία το Μάιο του 1981.
Ιδιαίτερες απόψεις
Περισσότερο από την κινηματική δράση του, ο Χ. Ποσάδας είναι γνωστός για τις αντιλήψεις του σχετικά με τον πυρηνικό πόλεμο και τα ΑΤΙΑ.
Υποστήριζε ότι ο Ψυχρός Πόλεμος θα οδηγούσε αναπόφευκτα σε ένοπλη πυρηνική σύγκρουση, η οποία με τη σειρά της θα ξεσήκωνε την εργατική τάξη όλων των κρατών εναντίον των καπιταλιστών και τελικά θα οδηγούσε στην εγκαθίδρυση επαναστατικών καθεστώτων σε ολόκληρο τον πλανήτη. Επομένως χρέος των κομμουνιστών δεν ήταν η αποφυγή αλλά η υποδαύλιση της σύγκρουσης, αφού κατά τον Ποσάδας ο πυρηνικός πόλεμος ισούται με επαναστατικό πόλεμο. Πιστοί σε αυτή τη γραμμή, οι ποσαδιστές της Κούβας πίεζαν το Φιντέλ Κάστρο να επιτεθεί κατά της αμερικανικής βάσης του Γκουαντάναμο μέχρι που τούς διέλυσε. Επίσης στη δεκαετία του '70, το ποσαδικό κίνημα απαιτούσε από τη Σοβιετική Ένωση και την Κίνα να ξεκινήσουν «προληπτικό πόλεμο» εναντίον των ΗΠΑ.
Μία άλλη, γνωστή, θεωρία του Ποσάδας είναι αυτή σχετικά με τους εξωγήινους, που πρωτοδιατυπώθηκε το 1968. Πίστευε ότι μόνο μια σοσιαλιστική κοινωνία μπορεί να φτάσει σε τέτοιο βαθμό πνευματικής και υλικής προόδου, ώστε να επιτύχει διαπλανητικά ταξίδια, συνεπώς η εμφάνιση των ΑΤΙΑ αποδείκνυε την ύπαρξη του σοσιαλισμού σε άλλους πλανήτες. Έτσι υποστήριζε ότι το κομμουνιστικό κίνημα πρέπει να τεθεί υπό την καθοδήγηση εξωγήινων συντρόφων, ώστε να οργανώσει την επανάσταση στη Γη.
Στο κείμενό του «Ιπτάμενοι δίσκοι, η διαδικασία της ύλης και της ενέργειας, επιστήμη και σοσιαλισμός» (γαλλικό πρωτότυπο: Les Soucoupes Volantes, le processus de la matiere et de l'energie, la science et le socialisme), ο Ποσάδας υποστήριξε ότι τα ΑΤΙΑ δε μένουν πολύ καιρό στη Γη, διότι ούτε ο καπιταλισμός ούτε ο σταλινισμός ενδιαφέρουν τους πιλότους τους. Το βιβλίο αυτό κλείνει με το ''κάλεσμα σε όντα από άλλους πλανήτες να παρέμβουν και να συνεργασθούν με τους γήινους για να ξεπερασθεί η δυστυχία. Πρέπει να τους καλέσουμε να χρησιμοποιήσουν τους πόρους τους για να μας βοηθήσουν''. Έγραψε επίσης για την επικοινωνία με τα δελφίνια και υπέρ του τοκετού μέσα στο νερό.
Η εμμονή του με τα ΑΤΙΑ οδήγησε πολλούς παλιούς συντρόφους του σε αστεϊσμούς. Κάποιοι σχολίασαν ότι, όπως ο Τρότσκι αντιστρατευόταν το «σοσιαλισμό σε μια χώρα», έτσι ο Ποσάδας αντιστρατευόταν το «σοσιαλισμό σε έναν πλανήτη». Επίσης, ο παλιός μέντοράς του Μισέλ Πάμπλο (Μιχάλης Ράπτης) έγραψε πως ''ο Χ. Ποσάδας διεκήρυσσε τη διαρκή επανάσταση ταυτόχρονα και παντού σε τόσο μεγάλο βαθμό, που της έδωσε διαπλανητική διάσταση''.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αργεντινοί τροτσκιστές Κατηγορία:Αργεντινοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εστουδιάντες Λα Πλάτα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές αδιευκρίνιστης θέσης
Παϊσαντού Σπορτ Κλαμπ
Η Παϊσαντού Σπορτ Κλαμπ είναι μια βραζιλιάνικη, ποδοσφαίρικη ομάδα από την πόλη Μπελέμ. Ιδρύθηκε στις 3 Φεβρουαρίου 1914. Έδρα της ομάδας είναι το Estádio da Curuzú, χωρητικότητας 12000 θεατών. Συμμετέχει στη Campeonato Brasileiro Série C.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1914 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Βραζιλίας Κατηγορία:Παϊσαντού Σπορτ Κλαμπ
Βλαδίμηρος Γ΄ Μστισλάβιτς
Ο Βλαντίμιρ Γ΄ Μστισλάβιτς, ρωσ. Владимир III Мстиславич (1131/2 - 1173) από τον Οίκο των Ρουρικιδών ήταν μεγάλος πρίγκιπας τού Κιέβου (1154-71), πρίγκιπας τού Ντορογκόμπουζ (!150-54, 70-71), Βλαντίμιρ & Βολίν (1154-57), Σλουτσκ (1162), Τριπόλιε (1162-68) και μεγάλος πρίγκιπας του Κιέβου (1171).
Βιογραφία
Ήταν γιος τού Μστισλάβ Α΄ μεγάλου πρίγκιπα τού Κιέβου και της Λιουμπάβας, κόρης του Ντμίτρι Ζαβιντόβιτς ευγενούς τού Νόβγκοροντ.
Ο Βλαντίμιρ Γ΄ διατήρησε εξαίρετες σχέσεις με την Ουγγαρία και τη Σερβία. Η αδελφή του Ευπραξία παντρεύτηκε τον Αλέξιο Κομνηνό, γιο τού Ιωάννη Β΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1150 την κόρη τού Μπέλος Βουκάνοβιτς μεγάλου πρίγκιπα της Σερβίας και μπάνου της Σλαβονίας η σύζυγός του απεκαλείτο μπάνοβνα.
Πηγές
Κατηγορία:Ρουρικίδες
Ο Πόνος της Αγάπης
Η ταινία Ο Πόνος της Αγάπης (αγγλ. Love Affair) είναι δράμα παραγωγής 1939, σε σκηνοθεσία Λίο ΜακΚάρεϊ και σενάριο των Ντέλμερ Ντέιβς και Ντόναλντ Όγκντεν Στιούαρτ, βασισμένο σε ιστορία του ίδιου του ΜακΚάρεϊ και της Μίλντρεντ Κραμ. Πρωταγωνιστές της ταινίας είναι οι Άιριν Νταν, Σαρλ Μπουαγιέ και Μαρία Ουσπένσκαγια.
Ο Πόνος της Αγάπης, έλαβε 6 υποψηφιότητες για βραβείο Όσκαρ το 1939, μεταξύ των οποίων και για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας και Α' Γυναικείου Ρόλου για την Άιριν Νταν. Η ταινία γυρίστηκε ξανά το 1957, από τον ίδιο τον ΜακΚάρεϊ και με τίτλο Μεγάλε μου Έρωτα (An Affair to Remember), ενώ το 1994 γυρίστηκε ακόμη μια, λιγότερο επιτυχημένη, εκδοχή με τίτλο Ενας Μεγάλος Έρωτας (Love Affair) και πρωταγωνιστές τους Γουόρεν Μπίτι, Ανέτ Μπένινγκ και Κάθριν Χέπμπορν στην τελευταία της κινηματογραφική εμφάνιση.