cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κατάλογος πόλεων στην Αλγερία
Παραπομπές
Πολεις *
Αγία Άννα Ηλείας
Με το όνομα Αγία Άννα Ηλείας απαντώνται δύο τοπωνύμια στην Ηλεία:
Αγια Αννα Ηλειας
Έστερ Φερρέρ
Η Έστερ Φερρέρ (Esther Ferrer Ruiz, Σαν Σεμπαστιάν, 19 Δεκεμβρίου 1937) είναι Ισπανίδα που επικεντρώνεται στην performance art και θεωρείται μία από τους καλύτερους Ισπανούς καλλιτέχνες της γενιάς της. Το 2008 έλαβε το Premio Nacional de Artes Plásticas de España και το 2014, το Premio Velázquez de Artes Plásticas που απονεμήθηκε από το Υπουργείο Πολιτισμού.
Πορεία
Η παραγωγή της Φερρέρ περιλαμβάνει αντικείμενα, φωτογραφίες και συστήματα που βασίζονται σε σειρές πρώτων αριθμών. Είναι επίσης γνωστή για τη δουλειά της ως καλλιτέχνης performance. Το 1973 μετακόμισε στο Παρίσι, όπου ζει μέχρι σήμερα. Το 2012, το μουσείο Artium στη Βιτόρια παρουσίασε την έκθεση En cuatro movimientos πάνω στο έργο της, που επιμελήθηκε η Rosa Olivares.
Η Sylvie Ferré είπε ότι: "Το έργο της Έστερ Φερρέρ χαρακτηρίζεται από έναν πολύ ιδιαίτερο μινιμαλισμό που ενσωματώνει την αυστηρότητα, το χιούμορ, τη διασκέδαση και τον παραλογισμό".
Το 2017 το Εθνικό Μουσείο Τέχνης Βασίλισσα Σοφία διοργάνωσε την έκθεση ''Esther Ferrer. Todas las variaciones son válidas, incluida esta, μια περιήγηση στην καλλιτεχνική δραστηριότητα, αυτής της πρωτοπόρου και μιας από τους κύριους εκπροσώπους της performance art, που ολοκληρώθηκε με το Concierto ZAJ para 60 voces.''
Το 2018, με την ευκαιρία της 40ης επετείου του Ισπανικού Συντάγματος, η εγκατάστασής της Memoria, 1991 επιλέχθηκε μεταξύ των έργων του Εθνικού Μουσείου Τέχνης Βασίλισσα Σοφία για την έκθεση El poder del arte, που τοποθετήθηκε για πρώτη φορά στη Βουλή και στη Γερουσία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισπανοί φεμινιστές
Γιάννης Βολιώτης
Ο Γιάννης Βολιώτης (Έδεσσα, 5 Μαΐου 1986) είναι Έλληνας σεναριογράφος, σκηνοθέτης και παραγωγός.
Βιογραφικό σημείωμα
Γεννήθηκε στην Έδεσσα κι έχει καταγωγή από τα Ασπρόγεια Φλώρινας. Απόφοιτος του Τμήματος Κινηματογράφου της Σχολής Καλών Τεχνών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης το 2010 ενώ παράλληλα παρακολουθούσε μαθήματα στο ΚΘΒΕ με μεταπτυχιακές σπουδές στο  London Film Academy.Έχει επίσης παρακολουθήσει μαθήματα κινηματογράφου με τον Κριστόφ Ζανούσι στην Πολωνία και τον Εμίρ Κουστουρίτσα στη Σερβία.
Από το 2005 εργάζεται στον κλάδο του Οπτικοακουστικού και του Θεάτρου με διάφορες ειδικότητες σε πολυάριθμα project με γνωστούς και καταξιωμένους επαγγελματίες του χώρου και με το Location Management σε ξένες παραγωγές που γυρίζονται στην Ελλάδα. Σκηνοθετεί την πρώτη του μικρού μήκους ταινία με τίτλο "36" το 2008 και αποσπά πολλές διακρίσεις. Ασχολείται με το εκπαιδευτικό πρόγραμμα γνωριμίας των μαθητών με τον κινηματογράφο Πάμε σινεμα; από το 2011 έως το 2016
Επιμελείται και δημιουργεί τρισδιάστα εικονικά σκηνικά για την παράσταση Σμύρνη μου Αγαπημένη της Μιμής Ντενίση στο "Θέατρον" του Ελληνικού Κόσμου του Ιδρύματος Μείζονος Ελληνισμού το 2014. Στο θέατρο κάνει το ντεμπούτο του το 2016 σαν σκηνοθέτης και παραγωγός με Το πορτραίτο του Ντόριαν Γκρέυ στο Θέατρο Βέμπο, μια παράσταση, στην οποία υπογράφει και τη θεατρική διασκευή.
Το 2020 συμμετέχει στη σεναριακή ομάδα της Τίνας Καμπίτση στο σήριαλ του τηλεοπτικού σταθμού Mega με τίτλο "'Έξαψη ". Το 2021 συμμετε΄χει στη σεναριακή ομάδα του Γιάννη Σκαραγκά για την καθημερινή σειρά "Το αύριο μας ανήκει ". Το 2022 συνεργάζεται με το συγγραφικό δίδυμο των Χάρη Ρώμα και Άννας Χατζησοφιά για τη σειρά του Alpha "Νεοκλασικά " και συνυπογράφει την σειρά "στΟργή " σε  παραγωγή Ajun Medya και σκηνοθεσία Χρίστου Γεωργίου για τον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΪ. Το 2023 συμμετέχει στη σεναριακή ομάδα της σειράς "Παραλία" για την Foss Productions για την ΕΡΤ και γίνεται μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Ένωσης Σεναριογράφων Ελλάδος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες παραγωγοί Κατηγορία:Έλληνες σεναριογράφοι Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες
Άρσος (αποσαφήνιση)
Με το όνομα Άρσος είναι γνωστά τα παρακάτω:
Τίνι (Σαβοΐα)
Το Τίνι (γαλλικά: Tignes) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Τινιάρ (γαλλικά: Tignards).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σαβοΐας
Auto Avio Costruzioni
Η Auto Avio Costruzioni (AAC) ήταν ιταλική εταιρεία κατασκευής αυτοκινήτων, που ιδρύθηκε από τον Έντσο Φερράρι το 1939 στη Μόντενα, ως η αμέσως προηγούμενη της μάρκας Ferrari.
Ιστορία
Αφού πέρασαν σχεδόν 20 χρόνια στην Alfa Romeo, ο Έντσο Φερράρι εγκατέλειψε το 1939 την Κάζα ντελ Πορτέλο, λόγω των ισχυρών αντιθέσεων με το νέο τεχνικό διευθυντή Ουιλφρέντο Ρίκαρντ.
Επί τη ευκαιρία, ο Φερράρι υπέγραψε συμφωνία, η οποία τον εμπόδισε από το να εμπλακεί σε κάθε είδους ανταγωνιστική δραστηριότητα με τη μάρκα της Scuderia για 5 χρόνια, αλλά, χάρη στα χρήματα που συνέλεξε από την Alfa Romeo, ίδρυσε στη Μόντενα την 1η Σεπτεμβρίου του 1939 μια νέα εταιρεία με την επωνυμία «Auto Avio Costruzioni».
thumb|Tipo 815 Το επόμενο έτος, μετείχε στους αγώνες Mille Miglia, το αυτοκίνητο που ονομάστηκε Auto Avio Costruzioni 815 (ή Tipo 815), εμπεριέχοντας την ονομασία Ferrari. Η χρήση των διακριτικών της Ferrari, συνέβη και πάλι το 1943, ώστε να συμπέσει με τη μεταβίβαση των δραστηριοτήτων στα νέα εργοστάσια στο Μαρανέλλο.
Η επωνυμία Auto Avio Costruzioni, ωστόσο, παρέμεινε ενεργή μέχρι το 1957, όταν μετονομάστηκε σε Auto Costruzioni Ferrari. Αργότερα, το 1960, μετατράπηκε σε Società per azioni (ανώνυμη εταιρεία), υπό τη νέα επωνυμία SEFAC (Società Esercizio Fabbriche Automobili e Corse).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλικές αυτοκινητοβιομηχανίες
Οροσειρά Αμούρ
Η Οροσειρά Αμούρ (جبل العمور, Djebel Amour) είναι οροσειρά στην Αλγερία, η οποία αποτελεί τμήμα του Σαχαριανού Άτλαντα, του ορεινού συστήματος του Άτλαντα.
Γεωγραφία
Η οροσειρά Αμούρ βρίσκεται στην κεντρική περιοχή του Σαχαριανού Άτλαντα, με την οροσειρά Κσουρ στο δυτικό άκρο και την οροσειρά Ουλέντ-Ναΐλ στο ανατολικό άκρο.
Η πόλη Αφλού, η οποία είναι μία από τις υψηλότερες πόλεις της Αλγερίας καθώς επίσης και μία από τις πιο ψυχρές, βρίσκεται στην περιοχή σε υψόμετρο 1.426 μ. Υπάρχουν περίπου 35.000 κάτοικοι στην περιοχή της οροσειράς Αμούρ.
Κορυφές
Τα βουνά της οροσειράς Αμούρ έχουν υψόμετρα κατά μέσο όρο μεταξύ 1.400 και 2000 μ. Η υψηλότερη κορυφή της οροσειράς είναι η Τζεμπέλ Κσελ, η οποία βρίσκεται σε υψόμετρο 2.008 μ.
Παραπομπές
Αμουρ
Λα Τουρ-αν-Μωριέν
Το Λα Τουρ-αν-Μωριέν (γαλλικά: La Tour-en-Maurienne) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σαβοΐας
Ειρήνη της Ουγγαρίας
Η Αγία Ειρήνη της Ουγγαρίας, γνωστή πριν τον γάμο της ως Πιρόσκα (Szent Piroska, 1088 - 13 Αυγούστου 1134), ήταν σύζυγος του Βυζαντινού αυτοκράτορα Ιωάννη Β΄ Κομνηνού και μητέρα του Μανουήλ Α΄ Κομνηνού. Τιμάται ως αγία από την Ορθόδοξη Εκκλησία στις 13 Αυγούστου.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1088 στο Έστεργκομ ως δεύτερη κόρη (μόνη από τον 2ο γάμο) του Λαδισλάου Α΄ της Ουγγαρίας και της δεύτερης συζύγου του, Αδελαΐδας του Ράινφελντεν, κόρης του Ροδόλφου δούκα της Σουαβίας και διεκδικητή του θρόνου της Γερμανίας. Ο Λαδίσλαος Α΄ ήταν γιος της Ριτσέζας των Πιαστ, κόρης της Ριχέτσας των Ετσονιδών, κόρης της Ματθίλδης των Οθωνιδών, κόρης της Θεοφανούς των Σκληρών. Η μητέρα της πέθανε το 1090, όταν η Πιρόσκα ήταν σε ηλικία δύο ετών, και ο πατέρας της πέντε χρόνια αργότερα. Στον θρόνο ανέβηκε ο ξάδερφός της, Κολομάν, ο οποίος έγινε και προστάτης της.
Σε μια προσπάθεια να βελτιώσει της σχέσεις της Ουγγαρίας με την Βυζαντινή Αυτοκρατορία, ο Κολομάν πρόσφερε την Πιρόσκα στον Αυτοκράτορα Αλέξιο Α΄ Κομνηνό ως σύζυγο του γιου του Ιωάννη Β΄, του επονομαζόμενου Καλοϊωάννη λόγω των πολλών του αρετών. Ο Ιωάννης ήταν διάδοχος της Αυτοκρατορίας και ήδη συναυτοκράτορας από την 1η Σεπτεμβρίου 1092. Οι διαπραγματεύσεις ευδοκίμησαν και ο γάμος έγινε το 1104. Αναφέρεται από τον Ιωάννη Ζωναρά και τον Ιωάννη Κίνναμο.
μικρογραφία|left|280px|Ψηφιδωτό του 12ου αιώνα από το άνω τμήμα της [[Αγία Σοφία (Κωνσταντινούπολη)|Αγίας Σοφίας. Ο αυτοκράτορας Ιωάννης Β΄ Κομνηνός (1118–1143) απεικονίζεται στα αριστερά, με την Παναγία και το βρέφος Ιησού Χριστό στο κέντρο, και τη σύζυγο του Ιωάννη αυτοκράτειρα Ειρήνη στα δεξιά.]]
Αυτοκράτειρα
Η Πιρόσκα, αφού ασπάστηκε την Ορθοδοξία και εγκαταστάθηκε στην Κωνσταντινούπολη, μετανονομάστηκε σε Ειρήνη, όπως και η προκάτοχός της Ειρήνη Δούκαινα. Η ίδια δεν ασχολήθηκε με την πολιτική, καθώς αφιερώθηκε στην φιλανθρωπία και στα πολλά της παιδιά. Ο γάμος της όμως με τον Ιωάννη Β΄ επέτρεψε στο Βυζάντιο να επέμβει επανειλημμένα στις δυναστικές έριδες της Ουγγαρίας, πράγμα που δημιούργησε πολλά προβλήματα στις μεταξύ τους σχέσεις.
Η Ειρήνη έκανε πολλά φιλανθρωπικά έργα, μόνη μάλιστα πήγαινε σε φτωχικές καλύβες για να δώσει όχι μόνο χρήματα, αλλά και ανώτερη ενίσχυση και παρηγοριά της ελπίδας στο Χριστό. Επίσης έκτισε γηροκομεία και ξενώνες και άφησε σε αυτά μεγάλα χρηματικά ποσά για την ασφαλή και άνετη συντήρησή τους. Μαζί με τον σύζυγό της έγιναν κτίτορες της Μονής Παντοκράτορος, η οποία είχε τρεις ναούς και νοσοκομείο ανοικτό σε όλες τις κοινωνικές τάξεις.
Ο Ιωάννης Β΄ πέθανε σε μια εκστρατεία του στη Συρία το 1143. Αργότερα πέθαναν και οι δύο από τους τέσσερεις γιους τους. Η Ειρήνη, αφού πήρε τη συγκατάθεση του βασιλιά γιου της Μανουήλ Α΄, αποσύρθηκε στη μονή Παντοκράτορος, όπου εκάρη μοναχή παίρνοντας το όνομα Ξένη. Εκεί τη βρήκε ο θάνατος στις 13 Αυγούστου 1134. Την κήδευσαν με μεγάλη απλότητα, όπως η ίδια το επιθυμούσε, καθώς λίγο πριν πεθάνει έλεγε ότι η βασίλισσα Ειρήνη είχε πεθάνει προ πολλού και δεν έμενε πλέον παρά μόνο η μοναχή Ξένη.
Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά την μνήμη της ως αγία στις 13 Αυγούστου.
Οικογένεια
Η Ειρήνη με τον Ιωάννη απέκτησαν τα εξής οκτώ παιδιά:
Πηγές
Κατηγορία:Σύζυγοι Βυζαντινών Αυτοκρατόρων Κατηγορία:Βυζαντινοί του 12ου αιώνα Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας
Λαλλά Χεντιτζά
Το Λαλλά Χεντιτζά (لالة خديجة, καβυλιακά: Tamgut Aâlayen ή Azeru Amghur), είναι βουνό στην Αλγερία. Με υψόμετρο 2.308 μέτρων, είναι η υψηλότερη κορυφή της οροσειράς Τζουρτζουρά, μιας υπο-οροσειράς του Τελλ Άτλαντα.
Γεωγραφία
Η κορυφή βρίσκεται στην υπο-οροσειρά Ακουκέρ του ανατολικού τμήματος της οροσειράς Τζουρτζουρά. Είναι επίσης το υψηλότερο σημείο του ίδιου Τελλ Άτλαντα, ο οποίος με τη σειρά του αποτελεί μέρος του ευρύτερου συστήματος του Άτλαντα. Το Λαλλά Χεντιτζά συνήθως καλύπτεται από χιόνι το χειμώνα.
Τουρνόν (Σαβοΐα)
Το Τουρνόν (γαλλικά: Tournon) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Τουρνοναί (γαλλικά: Tournonais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σαβοΐας
Λίνα Μπρόκντορφ
Νεανικά χρόνια
Η Λίνα Μπρόκντορφ γεννήθηκε στη Σενγκλέα από τον Πάτρικ και τη Μαίρη Μαχόνεϊ το 1930. Η νεανική της ζωή σημαδεύτηκε από το ξέσπασμα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, όταν η Μπρόκντορφ ήταν εννέα ετών. Η οικογένειά της μετακόμισε πολλές φορές κατά τη διάρκεια του πολέμου, ζώντας σε διάφορες τοποθεσίες όπως η Βιτοριόζα, η Σλιέμα, το Ντίνγκλι και το Ραμπάτ.
Εκπαίδευση
Η πρώιμη εκπαίδευση της Μπρόκντορφ διακόπηκε από το ξέσπασμα του πολέμου, αλλά όταν τελείωσε ο πόλεμος επέστρεψε στο σχολείο με την επιμονή του πατέρα της. Ήθελε να ακολουθήσει ιατρική σταδιοδρομία, ωστόσο η οικογένειά της δεν είχε την οικονομική δυνατότητα να τη στείλει στο Πανεπιστήμιο και την έγραψε σε κύκλο μαθημάτων εκπαίδευσης δασκάλων χωρίς να την ενημερώσει. Συνέχισε την εκπαίδευσή της αργότερα στη ζωή της, όταν εγγράφηκε σε ένα μονοετές εισαγωγικό μάθημα στη θεολογία το 1991, ακολουθούμενο από ένα πενταετές πρόγραμμα Bachelor. Τελικά απέκτησε μεταπτυχιακό δίπλωμα στη θεολογία και τις ανθρωπιστικές επιστήμες το 2002 σε ηλικία 72 ετών.
Καριέρα
Η διδακτική καριέρα της Μπρόκντορφ ξεκίνησε σε ένα κρατικό δημοτικό σχολείο, ωστόσο σταμάτησε να διδάσκει, για να μεγαλώσει τα τέσσερα παιδιά της. Σε αυτό το διάστημα, επικεντρώθηκε στη συγγραφή της. Αργότερα συνέχισε την καριέρα της στο St Aloysius College ως καθηγήτρια αγγλικής γλώσσας. Υπηρέτησε ως μέλος του συμβουλίου της L-Akkademja tal-Malti μεταξύ 2004 και 2005 και παραμένει μέλος της ακαδημίας. Υπηρέτησε επίσης ως Πρόεδρος της Għaqda Letterarja Maltija για οκτώ χρόνια και είναι μέλος της Għaqda Poeti Maltin.
Γραπτές
Η Μπρόκντορφ άρχισε να γράφει σε ηλικία 17 ετών ενώ παρακολουθούσε το κολέγιο εκπαίδευσης δασκάλων, όπου ο μελετητής Γκουζέ Ακουιλίνα ενθάρρυνε τους μαθητές του να γράφουν διηγήματα ή δοκίμια για μετάδοση στο ραδιόφωνο. Ήταν ιδιαίτερα παραγωγική τις επόμενες δεκαετίες, γράφοντας και παρήγαγε πολλά προγράμματα, που προβλήθηκαν στο Rediffusion κατά τη διάρκεια των δεκαετιών του 1950 και του 1960, συμπεριλαμβανομένων των Ħlieqa Bejnietna, Quddiem il-Mera, Nofs Siegħa Flimkien και Magic in the Kitchen.
Έγραψε πολλά ραδιοφωνικά έργα, συμπεριλαμβανομένου του Il-Fqajjar t'Assisi. Κάποια από τα έργα της μεταδόθηκαν και στο αυστραλιανό ραδιόφωνο.
Σε όλη τη διάρκεια της καριέρας της, έγραψε έξι ανθολογίες, δώδεκα μυθιστορήματα και πάνω από 340 νουβέλες. Έγραψε επίσης μια αυτοβιογραφία για την εμπειρία της από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο με τίτλο Sireni u Serenati (Σερενάδες Ανάμεσα στις Σειρήνες), που τιμήθηκε με το βραβείο Καλύτερου μυθιστορήματος - Non Fiction από το Εθνικό Συμβούλιο Βιβλίου της Μάλτας το 2004. Στη συνέχεια κυκλοφόρησε και μεταδόθηκε σε διάφορους ραδιοφωνικούς σταθμούς. Της απονεμήθηκε το Χρυσό Μετάλλιο στο Ġieħ l-Akkademja tal-Malti.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μαλτέζοι συγγραφείς
Όρμος Αγίου Ιωάννου Βοιωτίας
Ο Όρμος Αγίου Ιωάννου ή Σκάλα Αγίου Ιωάννη είναι μικρός παραθαλάσσιος οικισμός στον νομό Βοιωτίας με υψόμετρο 10 μέτρα. Βρίσκεται στον κόλπο της Δομβραίνης, στα βόρεια παράλια του Κορινθιακού κόλπου. Απέχει 42 χλμ. Δ.-ΝΔ. της Θήβας και περίπου 7 χλμ. Ν.-ΝΔ. από τη Δομβραίνα και τη Θίσβη, των οποίων είναι το επίνειο και καλοκαιρινό θέρετρο. Ως οικισμός αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά το 1961. Διοικητικά, σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τη Θίσβη αποτελούν τη τοπική κοινότητα Θίσβης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Θίσβης του Δήμου Θηβαίων και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 7 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Βοιωτίας Κατηγορία:Δήμος Θηβαίων
Ραδιοτηλεοπτική Εταιρεία Μπαϊράκ
Η Ραδιοτηλεοπτική Εταιρεία Μπαϊράκ (Bayrak Radyo Televizyon Kurumu) είναι ο επίσημος ραδιοτηλεοπτικός φορέας της αυτοανακηρυγμένης Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου.
Ιστορία
Η ίδρυση του BRT ανάγεται στον Δεκέμβριο του 1963 όταν η διακοινοτική βία ανάμεσα στους Έλληνες και τους Τούρκους έθεσε τέλος σε κάθε συνεργατική επιχείριση. Μέχρι τότε, το Ραδιοφωνικό Ίδρυμα Κύπρου διοικούταν από μέλη των δύο κοινοτήτων.
Το ραδιόφωνο Μπαϊράκ ιδρύθηκε στις 25 Δεκεμβρίου ως αντίβαρο για τον αποκλεισμό των τουρκοκυπρίων από το ΡΙΚ και την κυπριακή κυβέρνηση. Το ραδιόφωνο Μπαϊράκ ξεκίνησε από ένα μικρό γκαράζ ενός σπιτιού στη Λευκωσία με ακτίνα κάλυψης που έφτανε τα 2.5 χιλιόμετρα. Μέχρι τον Φεβρουάριο του 1964 οι εκπομπές του ραδιοφώνου Μπαϊράκ ήταν διαθέσιμες για ακρόαση σε όλη τη Κύπρο. =
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τηλεόραση στην Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου
Υποτροφία
Η υποτροφία είναι το χρηματικό ποσό που καταβάλλεται σε φοιτητές / μαθητές που ξεχώρισαν με βάση την απόδοσή τους και σκοπό έχει την οικονομική ενίσχυση για την συντήρησή τους. Αφορά κατά κύριο λόγο μαθητές εντός της χώρας διαμονής τους αλλά σε μικρότερο ποσοστό καλύπτει και μαθητές που επιθυμούν να σπουδάσουν σε πανεπιστήμια έξω από την χώρα τους.
Τύποι
Οι πιο κοινοί τύποι υποτροφιών μπορούν να ταξινομηθούν ως εξής:
Κριτήρια
Τα κριτήρια για την υποτροφία ποικίλουν ανάλογα τον φορέα που θα αναλάβει την οικονομική στήριξη του φοιτητή. Συνήθη σημαντικά κριτήρια είναι:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Εκπαίδευση Κατηγορία:Μη κυβερνητικές οργανώσεις
Τουρ-αν-Σαβουά
Το Τουρ-αν-Σαβουά (γαλλικά: Tours-en-Savoie) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Τουρσεραίν (γαλλικά: Tourserains).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σαβοΐας
Λιλίγια Χρίνεβιτς
Την περίοδο 2006-2009 η Χρύνεβιτς διεύθυνε το τμήμα παιδείας της κρατικής Διοίκησης της πόλης του Κιέβου. Αντιπροσωπεύει την πανουκρανική ένωση Πατρίδα και εκλέχθηκε με το κόμμα Βερχόβνα Ράντα στις ουκρανικές βουλευτικές εκλογές το 2012. Θήτευσε ως πρόεδρος της κοινοβουλευτικής επιτροπής για την εκπαίδευση και την επιστήμη. Ήταν ένατη στην κομματική λίστα του Εθνικού Μετώπου και επανεκλέχθηκε στις βουλευτικές εκλογές του 2014.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ουκρανοί βουλευτές Κατηγορία:Υπουργοί της Ουκρανίας Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου του Λβιβ
Τραιζ
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Τραιζολάν (γαλλικά: Traizolans).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σαβοΐας
Προεδρικές εκλογές στο Μπουρούντι 2015
Προεδρικές εκλογές διενεργήθηκαν στο Μπουρούντι στις 21 Ιουλίου 2015. Πρόεδρος εξελέγη για 3η θητεία ο Πιερ Νκουρουνζίζα, παρά τις διαμαρτυρίες και την αμφισβήτηση για το αν είχε δικαίωμα να διεκδικήσει άλλη μία θητεία. Η αντιπολίτευση δεν έλαβε μέρος στις εκλογές και ο Νκουρουνζίζα εξασφάλισε την επανεκλογή του.
Εκλογικό σύστημα
Ο Πρόεδρος εκλέγεται με το σύστημα των δύο γύρων. Αν κανείς υποψήφιος δεν συμπληρώσει το απαιτούμενο ποσοστό ώστε να εκλεγεί από τον πρώτο γύρο, είναι απαραίτητη η διεξαγωγή και δεύτερου γύρου.
Αμφιλεγόμενη επανεκλογή Νκουρουνζίζα
Υπήρξε ασυμφωνία μεταξύ του κυβερνώντος CNDD–FDD και της αντιπολίτευσης για το αν ο πρόεδρος Πιερ Νκουρουνζίζα μπορούσε να είναι υποψήφιος και να διεκδικήσει και τρίτη θητεία. Οι προσκείμενοι στον Νκουρουνζίζα ισχυρίστηκαν ότι ο πρόεδρος μπορούσε να διεκδικήσει και τρίτη θητεία, καθώς η πρώτη προεδρική θητεία του ξεκίνησε μετά την εκλογή του από το Κοινοβούλιο και όχι από την ψήφο του λαού, κατά συνέπεια δεν συμπεριελήφθη στο όριο για τις προεδρικές θητείες.
Στη διάρκεια διήμερης επίσκεψής του στο Μπουρούντι τον Μάρτιο του 2015 ο πρόεδρος της Τανζανίας Τζακάια Κικουέτε προειδοποίησε για τον κίνδυνο να ξεσπάσουν βίαια επεισόδια εάν δεν υπήρξε σεβασμός στο σύνταγμα και στην ειρηνευτική συμφωνία που υπογράφηκε στην Αρούσα το 2005.
Τον Απρίλιο του 2015 το CNDD–FDD έχρισε τον Νκορουνζίζα υποψήφιό του. Η απόφαση πυροδότησε ταραχές που διήρκεσαν αρκετές ημέρες και συμπλοκές με την αστυνομία στην πρωτεύουσα Μπουζουμπούρα. Η κυβέρνηση καταδίκασε τα επεισόδια και κατηγόρησε την αντιπολίτευση ότι αποπειράθηκε να αναθερμάνει τη βία και τις εθνοτικές ταραχές του εμφυλίου πολέμου.
Στις 5 Μαΐου 2015 το Συνταγματικό Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι ο Νκουρουνζίζα μπορούσε να είναι υποψήφιος για 3η θητεία, παρότι ο αντιπρόεδρος του δικαστηρίου, Σιλβέρ Νιμπαγκαρίτσε, έφυγε από τη χώρα και ανέφερε ότι οι περισσότεροι από τους δικαστές πίστευαν ότι η απόφαση να διεκδικήσει ο Νκουρουνζίζα και 3η θητεία είναι αντισυνταγματική, όμως είχαν πιεστεί να αλλάξουν τη γνώμη τους. Στις 13 Μαΐου εκδηλώθηκε απόπειρα πραξικοπήματος από στοιχεία του στρατού που ήταν αντίθετα στην 3η θητεία του Νκουρουνζίζα, όμως στρατιώτες πιστοί στον πρόεδρο έθεσαν ξανά την κατάσταση υπό έλεγχο την επόμενη ημέρα.
Στις 8 Ιουνίου 2015 η εφορευτική επιτροπή καθυστέρησε τη διεξαγωγή των εκλογών και μετέθεσε την ημερομηνία από τις 26 Ιουνίου στις 15 Ιουλίου. Η προεκλογική εκστρατεία του Νκουρουνζίζα ξεκίνησε στις 25 Ιουνίου.
Έπειτα από αίτημα ηγετών της περιοχής, η κυβέρνηση αποφάσισε στις 11 Ιουλίου να αναβάλει για άλλη μία φορά τις εκλογές για τις 21 Ιουλίου. Η προσπάθεια διαμεσολάβησης με επικεφαλής τον πρόεδρο της Ουγκάντα, Γιουέρι Μουσέβενι, ήταν αποτυχημένη. Οι συνομιλίες τελικά διεκόπησαν στις 19 Ιουλίου, καθώς δεν προσήλθε σε αυτές η κυβέρνηση.
Αντιπολίτευση
Τον Δεκέμβριο του 2014 ανακοινώθηκε ότι 8 κόμματα της αντιπολίτευσης θα κατέβαζαν έναν κοινό υποψήφιο για τις προεδρικές εκλογές.
Στις 10 Ιουνίου 2015, διάφοροι ηγέτες της αντιπολίτευσης κάλεσαν σε αποχή από την εκλογική διαδικασία, προβάλλοντας το επιχείρημα ότι οι εκλογές έπρεπε να είχαν αναβληθεί για περισσότερο χρόνο, εξαιτίας της βίας και της αμφιλεγόμενης απόφασης για διεκδίκηση τρίτης θητείας από τον Νκουρουνζίζα.
Συνολικά 17 κόμματα της αντιπολίτευσης ανακοίνωσαν στις 26 Ιουνίου ότι δεν θα ελάμβαναν μέρος στις εκλογές. Παρότι οι υποψήφιοι της αντιπολίτευσης αποσύρθηκαν από τον εκλογικό αγώνα και κάλεσαν σε μη συμμετοχή, τα ονόματά τους παρέμειναν γραμμένα στα ψηφοδέλτια.
Αποτελέσματα
Η εφορευτική επιτροπή ανακοίνωσε στις 24 Ιουλίου 2015 ότι ο Νκουρουνζίζα ήταν ο νικητής των εκλογών με ποσοστό 69,41% των ψήφων. Ο Αγκατόν Ρουαζά ήρθε 2ος με ποσοστό 18,99%.
Παραπομπές
2015
Ρωμαϊκή γραφή
Η ρωμαϊκή γραφή είναι σύμφωνα με την ελληνική παλαιογραφία η ελληνική γραφή με την οποία είναι γραμμένοι οι ελληνικοί χειρόγραφοι πάπυροι στην Αίγυπτο της ρωμαϊκής περιόδου, η οποία εκτείνεται από τον αυτοκράτορα Αύγουστο μέχρι τον Διοκλητιανό. Αν και αναφέρεται στην ελληνική και όχι στην λατινική γραφή, ονομάζεται έτσι για να διακρίνεται από την προγενέστερη πτολεμαϊκή γραφή, η οποία ήταν σε χρήση κατά την πτολεμαϊκή περίοδο (323 - 30 π.Χ.), αλλά και τη βυζαντινή γραφή των μεταγενέστερων βυζαντινών χρόνων.
Χαρακτηριστικά της ρωμαϊκής γραφής
Η ρωμαϊκή γραφή χαρακτηρίζεται για την γενικά μικρή και στενή μορφή των γραμμάτων, και την γενικά συμπαγή εικόνα του όλου κειμένου. Οι ευθείες γραμμές αποφεύγονται γενικά, και τα γράμματα αποκτούν καμπύλες, ενώ γράφονται σχεδόν χωρίς η μύτη του καλαμιού να σηκώνεται από τον πάπυρο.
Πηγές
Κατηγορία:Παλαιογραφία
Πέτρος Καρατρούπκος
Ο Πέτρος Καρατρούπκος (1929 – 31 Ιανουαρίου 2012) ήταν Έλληνας επίσκοπος. Υπηρέτησε ως Ελληνορθόδοξος επίσκοπος Ζάμπιας το 2001-2003. Γεννήθηκε στη Νάουσα το 1929. Ήταν ο πρώτος επίσκοπος Ζάμπιας και είχε εκλεγεί ομόφωνα.
Το 1960 έγινε πρεσβύτερος και το 1964 αρχιμανδρίτης. Σπούδασε στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Υπηρέτησε ως επίσκοπος Ζάμπιας από τις 22 Φεβρουαρίου 2001 έως τις 14 Μαρτίου 2003, όταν έγινε επίσκοπος Νικοπόλεως μέχρι τον θάνατό του στις 31 Ιανουαρίου 2012. Το 1953 έγινε διάκονος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επίσκοποι του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας
Τρεσέρβ
Το Τρεσέρβ (γαλλικά: Tresserve) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Τρεσερβιέν ή Τρεσερβάν (γαλλικά: Tresserviens ή Tresservans).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σαβοΐας
Λαζάρεβο Σέλο
Το Λαζάρεβο Σέλο (σερβικά κυριλλικά: Лазарево Село) είναι χωριό της Σερβίας, ευρισκόμενο εντός του Δήμου της Νίσκα Μπάνια και εντός του εδάφους της Πόλεως του Νις, η οποία ευρίσκεται εντός του Διαμερίσματος της Νίσαβα. Κατά την απογραφή του 2011, αριθμούσε 149 κατοίκους.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικισμοί του Νις
Γιαν Κοτ
Ο Γιαν Κοτ (Jan Kott, Βαρσοβία, 27 Οκτωβρίου 1914 - Σάντα Μόνικα, Καλιφόρνια (ΗΠΑ), 23 Δεκεμβρίου 2001) ήταν Πολωνός πολιτικός ακτιβιστής, κριτικός, θεωρητικός του θεάτρου και θεατρικός συγγραφέας. Θεωρείται από τους πιο σπουδαίους κριτικούς της θεατρικής τέχνης του 20ού αιώνα, με σημαντική επίδραση στη διαμόρφωση της σύγχρονης σκηνοθετικής προσέγγισης της αρχαίας ελληνικής τραγωδίας και του ελισαβετιανού θεάτρου.
Σύντομο βιογραφικό
Γεννήθηκε στη Βαρσοβία, από εβραϊκή οικογένεια, αλλά βαπτίστηκε καθολικός. Το 1932 εντάχθηκε στο κομμουνιστικό κίνημα, από το οποίο αποχώρησε το 1957, οπότε εγκατέλειψε την Πολωνία και μετέβη στις ΗΠΑ.
Εστέρκα
Η Εστέρκα (Esterka) αναφέρεται σε μια θρυλική Εβραία ερωμένη του Καζίμιρ του Μέγα, του ιστορικού βασιλιά της Πολωνίας που βασίλευσε μεταξύ 1333 και 1370. Οι μεσαιωνικοί Πολωνοί και Εβραίοι χρονογράφοι θεωρούσαν το θρύλο ως ιστορικό γεγονός και αναφέρουν μια υπέροχη ιστορία αγάπης μεταξύ της όμορφης Εβραίας και του σπουδαίου μονάρχη.
Θρύλος
μικρογραφία|227x227εσ| Εστέρκα Μάουαχ Η πρώτη αναφορά της Εστέρκα μπορεί να βρεθεί σε χειρόγραφα του Πολωνού χρονογράφου του 15ου αιώνα Γιαν Ντουούγκος και θα αναφερθεί ξανά, έναν αιώνα αργότερα, από τον διάσημο Εβραίο χρονογράφο Ντάβιντ Γκανς, ο οποίος μάλιστα υποστήριξε ότι η Εστέρκα ήταν παντρεμένη με τον βασιλιά. Ο Γκανς έγραψε:
«Ο Καζίμιρ, βασιλιάς της Πολωνίας, πήρε για τον εαυτό του μια παλλακίδα - μια νεαρή Εβραία με το όνομα Έστερ. Από όλες τις κοπέλες της γης, καμία δε συγκρινόταν με την ομορφιά της. Ήταν η γυναίκα του για πολλά χρόνια. Για χάρη της, ο βασιλιάς έδωσε πολλά προνόμια στους Εβραίους του βασιλείου του. Έπεισε τον βασιλιά να εκδώσει έγγραφα ελευθερίας και ευεργεσίας».
Σύμφωνα με το θρύλο, η Εστέρκα ήταν κόρη ενός φτωχού ράφτη από το Οπότσνο, με το όνομα Ράφαελ. Η ομορφιά της και η νοημοσύνη ήταν θρυλική. Αργότερα εγκαταστάθηκε στο βασιλικό παλάτι του Λομπζόβο, κοντά στην Κρακοβία. μικρογραφία|180x180εσ| Εθνογραφικό Μουσείο Σεβέριν Ουντζιέλα στην Κρακοβία. Οδός Κρακόφσκα 46. Κτίριο Εστέρκα (1872). Λέγεται ότι η Εστέρκα έπαιξε σημαντικό ρόλο στη ζωή του Καζίμιρ. Στον θρύλο, διετέλεσε σύμβουλος του Βασιλιά για την υποστήριξη διαφόρων πρωτοβουλιών: ελεύθερο εμπόριο, οικοδόμηση πέτρινων πόλεων, ανοχή σε εκπροσώπους διαφορετικών θρησκευτικών πίστεων και υποστήριξη της πολιτιστικής ανάπτυξης. Ο Καζίμιρ ήταν πιστός στους Εβραίους και τους ενθάρρυνε. Για πολλά χρόνια, η Κρακοβία ήταν το σπίτι για μια από τις σημαντικότερες εβραϊκές κοινότητες στην Ευρώπη. Ονομάστηκε Μεγάλος Βασιλιάς για την ευφυΐα και το φωτεινό όραμά του, που τον βοήθησαν να αυξήσει το μέγεθος και τον πλούτο της Πολωνίας. Κατά τη διάρκεια των χρόνων του Μαύρου Θανάτου, η επιρροή της Εστέρκα βοήθησε στην αποτροπή της δολοφονίας πολλών Πολωνών Εβραίων που ήταν αποδιοπομπαίοι τράγοι για την ασθένεια. μικρογραφία|220x220εσ| «Ο Καζίμιρ ο Μέγας φτάνει στο σπίτι της ερωμένης του, Εστέρκα», του [[Βουαντίσουαφ Γουστσκιέβιτς (1870)]] Ο Βασιλιάς Καζίμιρ είχε πολλές συζύγους, αλλά η Εστέρκα λέγεται ότι ήταν η μόνη που του έδωσε αρσενικούς απογόνους, παρά το γεγονός ότι ποτέ δεν ήταν επίσημα παντρεμένοι. Οι γιοι τους, ο Πέλκο και ο Νέμιρ, αναφέρονται στο θρύλο ότι βαφτίστηκαν μετά από αίτημα του πατέρα τους. Οι δύο έγιναν οι μυθικοί πρόγονοι πολλών ευγενών οικογενειών της Πολωνίας. Για την ανάπτυξη νομικών και εμπορικών σχέσεων μεταξύ Εβραίων, Πολωνών και Γερμανών, ο Πέλκο στάλθηκε στην Κρακοβία. Το 1363, ο Νέμιρ στάλθηκε στη Ρουθηνία για να δημιουργήσει μια ένα νέο τάγμα ιπποτών, το οποίο αργότερα έγινε η κληρονομική φωλιά της δυναστείας Ρουντανόφσκι. Είχε επίσης δύο κόρες που μεγάλωσαν ως Εβραίες.
Μετά τον θάνατο του Καζίμιρ, ο ανιψιός του, Λουδοβίκος Α΄ της Ουγγαρίας, έγινε ο Βασιλιάς της Πολωνίας. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του, ξέσπασαν ταραχές εναντίον των Εβραίων, ιδιαίτερα βίαιων στην Κρακοβία. Σύμφωνα με το θρύλο, οι ταραξίες εισέβαλαν στο παλάτι της Εστέρκα στο Λομπζόβο και δολοφόνησαν αυτήν και τις δύο κόρες της. Το Ρουντανόφσκι στον ποταμό Ρουντάβα θεωρήθηκε ο τόπος ταφής της Εστέρκα.
Στη σύγχρονη κουλτούρα
Ιστορική τοιχογραφία
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεσαιωνικές Εβραίες γυναίκες Κατηγορία:Θρυλικοί Πολωνοί Κατηγορία:Πολωνές του 14ου αιώνα Κατηγορία:Καζίμιρ Γ΄ ο Μέγας Κατηγορία:Εβραίες παλλακίδες Κατηγορία:Θρυλικοί Εβραίοι
Λα Τρινιτέ (Σαβοΐα)
Το Λα Τρινιτέ (γαλλικά: La Trinité) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Τρινιταίν (γαλλικά: Trinitains).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σαβοΐας
Τρεβινιέν
Το Τρεβινιέν (γαλλικά: Trévignin) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σαβοΐας
Υζίν
Το Υζίν (γαλλικά: Ugine) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Υζινουά (γαλλικά: Uginois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σαβοΐας
Γουίλιαμ Μπανκς
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βρετανοί εξερευνητές Κατηγορία:Αιγυπτιολόγοι
Βαλ-ντ'Ιζέρ
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Αβαλέν ή Αβαλαίν (γαλλικά: Avalins ή Avalains).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σαβοΐας
Ιάσων Γεωργιάδης
Ο Ιάσων Γεωργιάδης, (Βόλος 1 Απριλίου 1902- ? ), ήταν Έλληνας αθλητής και διοικητικός παράγοντας της αντισφαίρισης.
Ο Γεωργιάδης γεννήθηκε στον Βόλο αλλά έζησε τα παιδικά του χρόνια στο Κάιρο όπου είχε μετακομίσει η οικογένεια του όταν ο πατέρας του Κωνσταντίνος ανέλαβε διευθυντής της Τράπεζας Ανατολής. Κατατάχτηκε εθελοντής στον ελληνικό στρατό και πήρε μέρος στην Μικρασιατική εκστρατεία, εκεί αναφέρεται να παίρνει μέρος σε στρατιωτικούς αγώνες αντισφαιρίσεως το 1922 στην Σμύρνη. Αναδείχτηκε μάλιστα πολυνίκης των αγώνων, αγώνες πανστρατιάς όπως ονομάστηκαν, και τιμήθηκε γι' αυτό.
Το 1923 με την επιστροφή του στην Ελλάδα έγινε αθλητής του Ο.Α.Α. όπου τον υπηρέτησε από όλα τα πόστα έως τον θάνατο του. Το 1924 ήταν πρωταθλητής στο πανελλήνιο πρωτάθλημα στο απλό νικώντας στον τελικό τον Ζ. Αργυρόπουλο και νικητής στο διπλό αντρών με συμπαίκτη τον Αργυρόπουλο. Στο απλό αντρών νίκησε κατά σειρά τους Σ. Ζώτο με 2-0 σετ, τον Ι. Κετσέα με 2-0 σετ στα ημιτελικά τον Ντίκερσον και στον τελικό τον Αργυρόπουλο με 3-1 σετ (6-1,7-5,2-6,8-6). Στο διπλό αντρών με συμπαίκτη τον Αργυρόπουλο νίκησαν στον τελικό το ζευγάρι Ντίκερσον-Χάρτοπ με 3-1 σετ.
Πήρε μέρος με την Εθνική ομάδα σε πολλές διοργανώσεις του κυπέλλου Ντέιβις, ήταν αρχηγός αποστολών σε πολλές διοργανώσεις , σύμβουλος της ΕΦΟΑ κτλ. Είχε διατελέσει ανώτερος τραπεζικός υπάλληλος και διευθυντής σε ασφαλιστικές εταιρίες.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της αντισφαίρισης Κατηγορία:Αθλητές του ΟΑΑ Κατηγορία:Αιγύπτιοι αθλητές της αντισφαίρισης
Βαλ-Σενί
Το Βαλ-Σενί (γαλλικά: Val-Cenis) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σαβοΐας
Ντεοντά Ντολομιέ
Ο Ντεοντά Γκρατέ ντε Ντολομιέ (Déodat Gratet de Dolomieu, 23 Ιουνίου 1750 – 28 Νοεμβρίου 1801) ήταν Γάλλος γεωλόγος, ορυκτολόγος και ηφαιστειολόγος. Ήταν επίσης Ιππότης και Διοικητής του Τάγματος του Ξενώνα του Αγίου Ιωάννη του Ιεροσολυμίτη.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Ντεοντά Γκρατέ ντε Ντολομιέ γεννήθηκε στο κάστρο των Gratet στις 23 Ιουνίου 1750. Ήταν το τέταρτο παιδί του Μαρκησίου ντε Ντολομιέ. Ο πατέρας του τον εισήγαγε στο Τάγμα του Ξενώνα του Αγίου Ιωάννη του Ιεροσολυμίτη, της Ρόδου και της Μάλτας (Ιωαννίτες Ιππότες) από τη βάφτιση του ή, σύμφωνα με μια άλλη πηγή, σε ηλικία δύο ετών. Η φτωχή οικογένεια και ο Ντεοντά δεν θα έχουν δάσκαλο.
Στην ηλικία των 22 ετών, αφού πήρε τα μαθήματα χημείας από τον Jean-Baptiste Thyrion, επικεφαλής φαρμακοποιός στο στρατιωτικό νοσοκομείο του Μετζ (ο Ντεοντά ήταν φρουρός εκεί σε ένα σύνταγμα καραμπινιέρων), συνάντησε τον Δούκα Alexandre de La Rochefoucauld, Συνταγματάρχης στο σύνταγμα του La Sarre και μέλος της Βασιλικής Ακαδημίας Επιστημών, ο οποίος τον εισήγαγε στην ορυκτολογία και στη γεωλογία. Το 1775, στη Βρετάνη και στο Ανζού, ο Ντεοντά άρχισε να ασχολείται με τη διαμόρφωση του νιτρικού καλίου στα ορυχεία της Βρετάνης. Επιστρέφοντας στο Παρίσι, συναντήθηκε με τον γνωστό φυσιοδίφη Louis Jean-Marie Daubenton, για τον οποίο θα διοριστεί τον Αύγουστο του 1778, ανταποκριτής της Ακαδημίας Επιστημών.
Έγινε Ιππότης του Τάγματος του Ξενώνα του Αγίου Ιωάννη του Ιεροσολυμίτη το 1778. Αυτό το αξίωμα του εξασφάλισε σημαντικό εισόδημα. Το 1783 διορίστηκε Αντιστράτηγος του Τάγματος και Διοικητής της Βαλέτας, πρωτεύουσα της Μάλτας. Ώμος ήρθε σύντομα σε αντίθεση με το Μεγάλο Μάγιστρο Εμανουέλ ντε Ροάν-Πολντύκ και με τον βασιλιά της Νάπολης. Γρήγορα παραιτήθηκε και έφυγε για την Ιταλία. Το 1786, έγινε υποψήφιος για το Συμβούλιο του Τάγματος, αλλά απέτυχε: είχε πάρα πολλοί εχθροί. Το 1792, η κατάσχεση όλης της περιουσίας του Τάγματος από των Γάλλων Επαναστατών του στερήθηκε από τα έσοδα της διοίκησης του. Το 1793, κατά τη διάρκεια της περιόδου της Τρομοκρατίας έμεινε στη La Roche-Guyon, κοντά στη Δούκισσα του La Rochefoucauld και στη Δούκισσα του Enville.
Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στη Λισαβόνα, ο Ντολομιέ έκανε τις πρώτες παρατηρήσεις του σχετικά με τον βασάλτη, ένα «προϊόν της φωτιάς», όπως έλεγε. Έθεσε επίσης το ζήτημα της πιθανής σχέσης μεταξύ ηφαιστείων και σεισμών. Έγραψε στον Faujas de Saint-Fond αρκετές επιστολές σχετικά με αυτό το θέμα: ο Saint-Fond θα τα δημοσιεύσει στις Έρευνες περί ανενεργών ηφαιστείων των Vivarais και Velais. Το 1781 πήγε στην Ιταλία όπου εξερευνήσε το Αίτνα, το Στρόμπολι και το Βουλκάνο. Δημοσίευσε το 1783 το Ταξίδι στα νησιά Λίπαρι και το 1784 την Έκθεση περί ανενεργών ηφαίστειων του Val di Noto στη Σικελία.
Βοηθήθηκε στο γεωλογικό έργο του από τον Nicolas Théodore de Saussure, ο οποίος ανέλυσε τα δείγματα που ελήφθησαν κατά τη διάρκεια των ερευνών. Ο Ντολομιέ περιέγραψε διάφορα ορυκτά, όπως το Ανάλκιμο, ο ψιλομέλας, η βήρυλλος, το σμαράγδι, ο σελεστίνης και o ανθρακίτης. σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:SassolungoHDR.jpg|μικρογραφία|260x260εσ|Οι [[Δολομίτες (Dolomiti), οροσειρά των Ιταλικών Άλπεων, φέρουν το όνομα του Ντεοντά Γκρατέ ντε Ντολομιέ (Dolomieu). Ήταν ο πρώτος γεωλόγος που περιέγραψε τον δολομίτη, έναν τύπο πετρώματος που απέδωσε τα χαρακτηριστικά σχήματα και χρώματα αυτών των βουνών.|εναλλ.=|αριστερά]] Το 1791, ο Ντολομιέ δημοσίευσε στο Journal de Physique: « Ένα είδος ασβεστολιθικών λίθων πολύ λίγο αναβράζουσα με οξέα και φωσφορίζουσα από σύγκρουση ». Ανακάλυψε αυτόν τον λίθο στις Άλπεις και έστειλε δείγματα στο Saussure στη Γενεύη για ανάλυση. Ο Ελβετός επιστήμονας θα δώσει στο πέτρωμα το όνομα «Δολομίτης», προς τιμήν του Ντολομιέ τον Μάρτιο του 1792. Το όνομα «Δολομίτες» θα δοθεί στη συνέχεια (περίπου το 1876) στην περιοχή των ιταλικών Άλπεων όπου βρίσκεται αυτό το πέτρωμα.
Το 1795 εξελέγη μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας Επιστημών και διδάχθηκε στη Σχολή Ορυχείων του Παρισιού, δίνοντας μαθήματα φυσικής γεωγραφίας και για τα κοιτάσματα ορυκτών.
Όταν ο Βοναπάρτης, καθ 'οδόν προς την Αίγυπτο το 1798, κατέλαβε τη Μάλτα, ο Ντολομιέ ήταν υπεύθυνος για τη διαπραγμάτευση της παράδοσης της. Οι παλιοί εχθροί του αναγνώρισαν το μεγαλείο της ψυχής του. Στη συνέχεια συμμετείχε στην Εκστρατεία της Αιγύπτου. Μετά από κάποια επιστημονικά έργα στον Νείλο, τον Μάρτιο του 1799, αναγκάστηκε να επιστρέψει από την Αλεξάνδρεια στη Γαλλία λόγω διαφωνιών με τον Βοναπάρτη και αρρώστιας. Αλλά καταλήφθηκε στην Καλαβρία για σκοτεινούς πολιτικούς λόγους και φυλακίστηκε στη Σικελία κάτω από φρικτές συνθήκες, σε απομόνωση, για τους επόμενους 21 μήνες. Η φυλάκιση ενός παγκοσμίου φήμης επιστήμονα, υπό τέτοιες συνθήκες, ήταν αποτρόπαια για την πνευματική κοινότητα της Ευρώπης. Απελευθερώθηκε (με την επιμονή του Ναπολέοντα) μόνο στις 14 Ιουνίου 1800 μετά τη νίκη των γαλλικών στρατών στη Μάχη του Μαρένγκο. Ένας από τους όρους που ορίστηκε από τον Ναπολέοντα στην ειρηνευτική Συνθήκη της Φλωρεντίας ήταν η άμεση απελευθέρωση του Ντολομιέ.
Μετά την επιστροφή του στο Παρίσι το 1801, ο Ντολομιέ συνέχισε τις επιστημονικές έρευνες και τις εκδρομές του. Συνεργάστηκε επίσης με έναν βιβλιοπώλη στην οδό Serpente, όμως, πολύ επηρεασμένος από τη φυλάκιση του, πέθανε στις 28 Νοεμβρίου 1801 (7 frimaire Αn X) στο Châteauneuf (Σον-ε-Λουάρ), σε ηλικία μόνο 51 ετών, στο σπίτι της αδελφής του, της Μαρκησίας de Drée.
Ήταν μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας (Ινστιτούτο της Γαλλίας) και άλλων ακαδημιών, μεταξύ των οποίων και του Γκέτινγκεν. Η εκτεταμένη συλλογή των ορυκτών του φιλοξενείται σήμερα στο Εθνικό Μουσείο Εθνικής Ιστορίας του Παρισιού.
Δημοσιεύσεις
μικρογραφία|Voyage aux iles de Lipari, 1783
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι γεωλόγοι Κατηγορία:Ορυκτολόγοι
Μπαλμπίρ Σινγκ
Ο Μπαλμπίρ Σινγκ γεννήθηκε το 1896 στην Κάτρα Γκάρμπα Σινγκ, Αμριτσάρ, ήταν μελετητής του Σιχισμού και αδελφός του Μπάι Βιρ Σινγκ.
Πρώτα χρόνια και Εκπαίδευση
Ο πατέρας του Μπαλμπίρ Σινγκ, Δρ. Τσαράν Σινγκ, απεβίωσε όταν εκείνος ήταν δώδεκα ετών κι έτσι τον μεγάλωσε ο αδελφός του, Βιρ Σινγκ, τον οποίο και αποκαλούσε πατέρα. Μετά την πρωτοβάθμια εκπαίδευσή του στην Αμριτσάρ, μελέτησε Επιστήμες στο Κυβερνητικό Πανεπιστήμιο της Λαχόρη, ενώ μετέπειτα πήγε στην Αγγλία και απέκτησε Ph.D στη Χημεία στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου. Επέστρεψε στην Ινδία το 1923.
Εργασία
Μετά την επιστροφή του στην Ινδία, δεν δέχτηκε να δουλέψει για την Κυβέρνηση όπως είχε κανονιστεί για εκείνον. Το 1925 ανέλαβε την πρώτη του δουλειά ως Διευθυντής του Προπαρασκευαστικού Σχολείου του Κέιμπριτζ στην Ντεχραντούμ, θέση στην οποία παρέμεινε έως το 1935. Το 1937, ανέλαβε Διευθυντής της P&S Τράπεζας και το 1947 προάχθηκε σε Διευθύνων Σύμβουλο, θέση που κράτησε μέχρι το 1960.
Λογοτεχνικό έργο
Τον Μπαλμπίρ Σινγκ τον ενδιέφερε η λογοτεχνία και ήθελε πάντα να βοηθήσει τον αδελφό του στη δουλειά του. Άρχισε να γράφει μια ιστορία για το κίνημα Σινγκ Σαμπά και εξέδωσε επίσης το Charan Hari Visthar, ένα βιβλίο σε δύο τόμους που μιλούσε για την ιστορία της ζωής της οικογένειάς του και του πατέρα του. Βοήθησε επίσης τον Μπάι Βιρ Σινγκ στη σύνταξη του Guru Granth Kosh. Υπήρξε μελετητής και συγγραφέας αρκετών βιβλίων της φιλοσοφίας της θρησκείας των Σιχ, τόσο στη γλώσσα παντζάμπι όσο και στην αγγλική. Είχε στην κατοχή του μια μεγάλη συλλογή σπάνιων βιβλίων (περίπου 1000) στην κατοικία του στην Ντεχραντούν, γνωστή ως Παντσμπάτι και η οποία έχει μετατραπεί σε βιβλιοθήκη και γκαλερί τέχνης εις μνήμην του, φέροντας το όνομά του.
Ένα τριμηνιαίο λογοτεχνικό περιοδικό, το Panchbati Sandesh, είχε επίσης ξεκινήσει από τον Μπαλμπίρ Σινγκ, το οποίο συνέχισε να εκδίδει η κόρη του, Μοχιντέρ Καούρ, και μεταγενέστερα το Παντζάμπι Πανεπιστήμιο.
Nirukta Sri Guru Granth Sahib
Το Nirukta Sri Guru Granth Sahib είναι ένα εγκυκλοπαιδικό λεξικό του Γκουρού Γκραντ Σαχίμπ. Αυτό ήταν ένα σημαντικό πρότζεκτ το οποίο ξεκίνησε από τον Μπαλμπίρ Σινγκ. Εξέδωσε τον πρώτο τόμο ενώ βρισκόταν εν ζωή και συνέχισε να δουλεύει πάνω στον δεύτερο μέχρι τον θάνατό του, την 1η Οκτωβρίου 1974, οπότε και είχε ήδη παραδώσει τον τόμο για εκτύπωση μετά τις τελευταίες διορθώσεις. Το Παντζάμπι Πανεπιστήμιο της Πατιάλα, εξέδωσε περαιτέρω άλλους τέσσερις τόμους σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές που εκείνος είχε καθορίσει. Η δουλειά του σχετικά με την έκδοση αυτών των εναπομείναντων τόμων, παραμένει στη βιβλιοθήκη που φέρει το όνομά του, Μπαλμπίρ Σινγκ Σαχίτια Κέντρα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Συγγραφείς του Σιχισμού Κατηγορία:Μελετητές του Σιχισμού
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Ηπείρου 2022–23
Για την περίοδο 2022–23, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ηπείρου είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Ιωαννίνων.
Η πρωταθλήτρια ομάδα της ΕΠΣ Ηπείρου συμμετέχει στα μπαράζ ανόδου της Γ΄ Εθνικής ερασιτεχνικής κατηγορίας.
Η ομάδα που ανακηρύσσεται κυπελλούχος ΕΠΣ Ηπείρου, αποκτά το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ελλάδας της επόμενης περιόδου.
Πρωτάθλημα
Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Ηπείρου είναι η εξής:
Α ερασιτεχνική
Η Α ερασιτεχνική διεξάγεται σε έναν όμιλο ξανά. Δεν κατεβαίνουν σε σχέση με πέρυσι ο ΠΑΣ Κράψης, ο Πασσαρών Ροδοτοπίου και ο ΠΑΣ Πηγών Λούρου. Μετά την διαδικασία της κλήρωσης η ΑΕ Μικρασιατών αποφάσισε την μη κάθοδο της στο πρωτάθλημα. Οι ομάδες έγιναν 18 και έγινε νέα κλήρωση. Μετά την αποχώρηση και της ΑΕΜ, αποφασίστηκε ο υποβιβασμός τεσσάρων ομάδων αντί των πέντε που ήταν αρχικά το πλάνο.
Β΄ ερασιτεχνική
Η Β ερασιτεχνική διεξάγεται σε 2 ομίλους. Δεν κατεβαίνουν σε σχέση με πέρυσι ο Αγροτικός Αστέρας Άνω Καλαμά, ο Θρίαμβος Σερβιανών και ο Σταυραετός Συρράκου. Αντίθετα κατεβαίνουν μετά από απουσία ενός χρόνου ο ΑΕΔ Πωγωνάτος και ο ΑΟ Ζωοδόχος. Οι 5 πρώτοι κάθε ομίλου θα παίξουν μεταξύ τους σε μίνι πρωτάθλημα μεταφέροντας την βαθμολογία της κανονικής διάρκειας. Οι πρώτοι θα ανέβουν απευθείας στην Α ερασιτεχνική ενώ θα υπάρξει μπαράζ μεταξύ των δεύτερων για να ανέβει ακόμα μια ομάδα. Από την άλλη με τον ίδιο τρόπο θα παίξουν και οι υπόλοιπες ομάδες play out.Υποβιβάζονται οι 2 τελευταίες κάθε ομίλου.
Γ΄ ερασιτεχνική
Η Γ ερασιτεχνική διεξάγεται σε έναν όμιλο.Δεν κατεβαίνουν σε σχέση με πέρυσι ο ΑΠΟ Επισκοπικού,ο ΕΑΣ Μαχητής Ιωαννίνων,ο Πανζαγορισιακός και ο ΑΟ Κόντσικας.Αντίθετα κατεβαίνουν ξανά η ΑΕ Ρόνα Ανηλίου και ο Πύρρος Βοτονοσίου.Ανεβαίνουν 2 ομάδες.
Κύπελλο
Στο κύπελλο συμμετέχουν υποχρεωτικά οι ομάδες Α και Β ερασιτεχνικής. Προαιρετική είναι η συμμετοχή για τις ομάδες της Γ ερασιτεχνικής.
1η φάση
Οι αγώνες είναι μονοί. Σε περίπτωση ισοπαλίας το παιχνίδι πηγαίνει στα πέναλτι. Οι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στις 29 και 30 Οκτωβρίου 2022.
ΑΕ Πλατανιάς-ΑΕ Ραφταναίων 3-0 αα
ΑΟ Βελισσαρίου-Κένταυρος Μουσιωτίτσας 4-1
ΠΑΣ Αλμυρός Βουνοπλαγιάς-ΑΠΣ Οι Τίγρεις 5-1
ΠΑΣ Περιβλέπτου-ΑΕ Πραμάντων 0-3
ΑΣ Απείθαρχος-ΠΑΣ Κάστρου 0-3
ΑΕ Δαφνούλας-ΑΕ Γιάννενα 1-2
ΠΑΟ Ασβεστοχωρίου-ΑΟ Αμπελόκηποι 1-0
ΑΕ Κληματιάς-ΑΕ Κρανούλας 2-4
Προοδευτική Περάματος-ΑΣ Νεοκαισάρειας 4-1
Αετός Αετορράχης-ΑΟ Ζωοδόχος 0-3
ΠΑΟ Πεντέλης-ΑΣ Αχέρων Ρωμανού 3-0
2η φάση
Οι αγώνες θα πραγματοποιηθούν στις 23 και 30 Νοεμβρίου 22 και στις 7 Δεκεμβρίου 2022.
ΑΟ Ανατολής-ΠΑΣ Κάστρου 3-0
ΑΕ Γιάννενα-Πίνδος Κόνιτσας 0-6
Αστήρ Αμφιθέας-Προοδευτική Περάματος 2-1
Αγροτικός Καστρίτσας-ΑΕ Πλατανιάς
ΑΟ Κοσμηράς-ΑΟ Ζωοδόχος
ΠΑΣ Αλμυρός Βουνοπλαγιάς-ΑΕ Πραμάντων
ΠΑΣ Αγίας Μαρίνας-ΠΑΟ Κουτσελιού
Ήφαιστος Αυγού 2020-ΑΕ Κρανούλας
Παντελεήμων Δροσοχωρίου-ΑΕΔ Πωγωνάτος
ΑΟ Βελισσαρίου-ΑΣ Αετός Νήσου
ΑΟ Νεοχωρόπουλου-Θύελλα Ελεούσας
ΑΟ Σταυραυκίου 2009-ΠΑΟ Ασβεστοχωρίου
Θύελλα Κατσικάς-ΠΑΟ Ηλιόκαλης
ΑΕ Χουλιαράδων-Τιτάν Λογγάδων
ΑΕ Αναγέννηση Κεβαλοβρύσου-ΠΑΣ Μετσόβου
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διοργανώσεις Ένωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ηπείρου Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2022–2023 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2022-2023
Βαλ-ντ'Αρκ
Το Βαλ-ντ'Αρκ (γαλλικά: Val-d'Arc) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σαβοΐας
Καρίμ Φίντι
Ο Καρίμ Φίντι, (1946 Κουρδιστάν - Ιράκ) είναι Κούρδος συγγραφέας. Έχει συγγράφει πολλά βιβλία για την πολιτική, γεωγραφία, γλώσσα, λογοτεχνία, και ιστορία των Κούρδων στα αγγλικά, κουρδικά, και αραβικά. Είναι επίσης ένας από τους ιδρυτές του Συνδικάτου Δημοσιογράφων του Κουρδιστάν, και ήταν αρχισυντάκτης του περιοδικού Dijla (Ντίτζλα, αραβική ονομασία του ποταμού Τίγρη) που ασχολείται με ζητήματα του Κουρδιστάν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κούρδοι συγγραφείς
Όιπεν
Το Όιπεν (γερμανικά: Eupen) είναι πόλη και δήμος στη βελγική επαρχία της Λιέγης, καθώς και η πρωτεύουσα του Ανατολικού Βελγίου. Βρίσκεται 15 χιλιόμετρα από τα γερμανικά σύνορα (Άαχεν), από τα ολλανδικά σύνορα (Μάαστριχτ) και από το φυσικό καταφύγιο «Hohes Venn» (Αρδέννες). Η πόλη είναι επίσης η πρωτεύουσα της ευρωπεριοχής Μεύση-Ρίνου.
Αναφέρθηκε για πρώτη φορά το 1213 ως πόλη που ανήκε στο Δουκάτο της Λιμβουργίας. Η κατοχή του Όιπεν πέρασε στη Βραβάντη, τη Βουργουνδία, την Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και τη Γαλλία πριν δοθεί το 1815 στην Πρωσία, η οποία έγινε μέρος της νέας Γερμανικής Αυτοκρατορίας το 1871. Το 1919, μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, η Συνθήκη των Βερσαλλιών μετέφερε το Όιπεν και τον κοντινό δήμο Μαλμεντύ από τη Γερμανία στο Βέλγιο.
Τα γερμανικά παραμένουν η επίσημη γλώσσα στο Όιπεν (ομιλούνται επίσης με τη μορφή της διαλέκτου Όιπεν), και η πόλη χρησιμεύει ως πρωτεύουσα για τη γερμανόφωνη κοινότητα του Βελγίου. Η πόλη διαθέτει ένα μικρό πανεπιστήμιο, το Autonome Hochschule in der deutschsprachigen Gemeinschaft, που προσφέρει πτυχία στην Εκπαίδευση και τη Νοσηλευτική. Το 2010, η ποδοσφαιρική ομάδα του ομίλου ΚΑΣ Όιπεν, κατέστη ο πρώτος όμιλος από τη γερμανόφωνη κοινότητα που έπαιξε στη Βελγική Pro League.
Την 1η Ιανουαρίου 2006, το Όιπεν είχε συνολικό πληθυσμό 18.248 κατοίκους (8.892 άνδρες και 9.356 γυναίκες). Η συνολική έκταση είναι 103,74 τετραγωνικά χιλιόμετρα η οποία δίνει πληθυσμιακή πυκνότητα 175,90 κατοίκων ανά τ.χλμ. Το Όιπεν θεωρείται στο Βέλγιο ως ρωμαιοκαθολική περιοχή με έντονα συντηρητικές απόψεις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Βελγίου
Βαλζελόν-Λα Ροσέτ
Το Βαλζελόν-Λα Ροσέτ (γαλλικά: Valgelon-La Rochette) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Βαλζελοναί (γαλλικά: Valgelonnais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σαβοΐας
Βαλουάρ
Το Βαλουάρ (γαλλικά: Valloire) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Βαλουαρέν (γαλλικά: Valloirins).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σαβοΐας
Φαζάνο
Το Φαζάνο (ιταλικά: Fasano) είναι πόλη και δήμος στην επαρχία Μπρίντιζι, Απουλία, στη νότια Ιταλία. Το 2021 είχε 39.867 κατοίκους. Το όνομα φαζάνο πιθανών προέρχεται από την ελληνική λέξη φάσσα, το οποίο αναφέρεται σε είδος περιστεριού. Ένα περιστέρι απεικονίζεται στο έμβλημα της πόλης.
Ανάμεσα στο Φαζάνο και το Μονόπολι βρισκόταν η αρχαία πόλη Γνατία ή Εγνατία. Η πόλη αυτή καταστράφηκε από επιδρομές Γότθων και Σαρακηνών και τελικά εγκαταλείφθηκε καθώς το λιμάνι της καταποντίστηκε στη θάλασσα. Η ενδοχώρα της περιοχής ήταν οργανωμένη σε μετόχια, τα οποία ο Πάπας Ιωάννης ΚΒ΄ έδωσε στους Οσπιτάλιους Ιππότες το 1317. Το Φαζάνο ήταν ένα από αυτά τα μετόχια και άρχισε να αναπτύσσεται γρήγορα τον 16ο αιώνα.
Επαρχία Μουνσιγκάντζ
Το Μουνσιγκάντζ (মুন্সিগঞ্জ), επίσης γνωστό ιστορικά ως Μπικραμπούρ, είναι επαρχία στο κέντρο του Μπανγκλαντές. Ανήκει στη διαίρεση Ντάκα και συνορεύει με την επαρχία Ντάκα.
Βαλμενιέ
Το Βαλμενιέ (γαλλικά: Valmeinier) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.