cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μιχάλης Τυρίμος
Η Κομμουνιστική δράση
Μετά τη λήξη της λεγόμενης χωρίς αρχές φραξιονιστικής πάλης της περιόδου 1929-1931 με την επέμβαση της Κομμουνιστικής Διεθνούς και την ανάθεση της θέσης του Γενικού Γραμματέα του κόμματος στο Νίκο Ζαχαριάδη, ο Τυρίμος ανέλαβε διάφορες ανώτατες καθοδηγητικές θέσεις στο κόμμα. Παράλληλα, σπούδασε στις κομματικές σχολές ΚUΤV (Κομμουνιστικό Πανεπιστήμιο Εργαζομένων της Ανατολής) στη Μόσχα. Τον Μάρτη του 1934 στο 5ο Συνέδριο του ΚΚΕ εκλέχθηκε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής. Δύο χρόνια αργότερα, το 1936 ο Τυρίμος εκλέχθηκε βουλευτής Λέσβου του ΚΚΕ με το Παλλαϊκό Μέτωπο ενώ ανέλαβε και τη διεύθυνση του Ριζοσπάστη. Ως βουλευτής ο Τυρίμος ζήτησε τη δημιουργία Εφετείου στη Λέσβο, ωστόσο ο αγώνας του διακόπηκε από το ξέσπασμα της μεταξικής δικτατορίας.
Το κομματικό του ψευδώνυμο ήταν "Σβίγκος".
Η δικτατορία Μεταξά και η μεταστροφή του Τυρίμου
Μετά το ξέσπασμα της μεταξικής δικτατορίας, ο Τυρίμος πέρασε στην παρανομία. Συνελήφθη το 1938 και μεταφέρθηκε στις φυλακές της Αίγινας. Αργότερα, το 1939, οι μεταξικές αρχές τον μετέφεραν στις φυλακές της Κέρκυρας, στην Αχτίνα Θ' στην οποία κρατούνταν πλήθος κορυφαίων στελεχών του ΚΚΕ. Μετά από μερικές μέρες από τη μεταφορά του, κατά τις οποίες απέφυγε κάθε επικοινωνία με τα υπόλοιπα στελέχη - τα οποία επικοινωνούσαν μεταξύ τους κυρίως με σήματα μορς- ο Τυρίμος υπέγραψε δήλωση αποκήρυξης του Κομμουνισμού, και ζήτησε να περάσει στην υπηρεσία του μεταξικού καθεστώτος.
Η προσχώρηση του Τυρίμου στη δικτατορία, σύμφωνα με μια εκδοχή, ήταν αποτέλεσμα της είδησης της εκτέλεσης του μικρότερου αδερφού του Γιώργου στην ΕΣΣΔ ως τροτσκιστή, κατά τη διάρκεια των σταλινικών εκκαθαρίσεων (1936-38). Βέβαια ο αδερφός του Γιώργος δεν εκτελέστηκε και επέστρεψε το 1960 από την ΕΣΣΔ, οπότε τη φήμη της εκτέλεσής του την διοχέτευσε εντέχνως η Ασφάλεια για να τον "σπάσει" και το επέτυχε πλήρως.
Αμέσως αφέθηκε ελεύθερος και εντάχθηκε στις αρχές Ασφαλείας. Ο Τυρίμος τέθηκε επικεφαλής της επιχείρισης δίωξης του Κομμουνισμού και αποτέλεσε τον κυριότερο σύμβουλο των Μανιαδάκη - Παξινού. Επιπλέον στα τέλη του 1939 ανέλαβε την ευθύνη μαζί με τον Γιάννη Μιχαηλίδη, τον Δημήτρη Κουτσογιάννη, τον Μανώλη Μανωλέα για το σχηματισμό του νέου -υπό τη διεύθυνση της Ασφάλειας- καθοδηγητικού κέντρου του ΚΚΕ, της Προσωρινής Διοίκησης, η οποία είχε στόχο να προκαλέσει σύγχυση στους κόλπους των κομμουνιστών, να οδηγήσει στη σύλληψη τα ελεύθερα στελέχη του ΚΚΕ που αγνοούσαν το ρόλο της ΠΔ και να εξαρθρώσει τον πραγματικό παράνομο καθοδηγητικό μηχανισμό του ΚΚΕ, τη λεγόμενη Παλιά Κεντρική Επιτροπή.
Παρά το γεγονός ότι ο ρόλος της Προσωρινής Διοίκησης και του Τυρίμου προσωπικά είχε καταγγελθεί από τον Θανάση Κλάρα (Άρη Βελουχιώτη) που είχε περάσει από τους κόλπους της, καθώς και από το Νίκο Πλουμπίδη που είχε την καθοδήγηση της Παλιάς Κεντρικής Επιτροπής, η ΠΔ κατάφερε να επηρεάσει πολλά ανυποψίαστα μέλη του ΚΚΕ. Ακόμα και ο Νίκος Ζαχαριάδης τάχθηκε με το μέρος της ΠΔ κατηγορώντας την Παλιά Κεντρική Επιτροπή σαν ασφαλίτικη και χαφιέδικη.
Ο ρόλος της ΠΔ άρχισε να αποκαλύπτεται προς τα τέλη του 1940, όταν ο πλαστός Ριζοσπάστης άρχισε να υμνεί τον Μεταξά και να αποκτά έντονο εθνικιστικό και φιλοκαθεστωτικό λόγο.
Η δράση του στην Κατοχή
Κατά τη διάρκεια της Κατοχής, ο Τυρίμος κλήθηκε από αξιωματικούς της Ασφάλειας να συμμετάσχει στην συγκρότηση της νεοϊδρυθείσας ΕΣΠΟ, αλλά παρά την αρχική συμμετοχή του, γρήγορα διαχώρισε τη θέση του. Αργότερα συμμετείχε στην υπηρεσία πληροφοριών του Τσιγάντε. Παράλληλα συνδέθηκε και με κύκλους του ΕΔΕΣ και της Ρ.Α.Ν.
Το καλοκαίρι του 1944 κλήθηκε από αξιωματικούς της Ασφάλειας στην Εύβοια, όπου συμμετείχε στη συγκρότηση των τοπικών Ταγμάτων Ασφαλείας. Κατά την περίοδο των Δεκεμβριανών συνελήφθη από την Πολιτοφυλακή του ΕΛΑΣ, και οδηγήθηκε στην καθοδήγηση του ΚΚΕ στη Θήβα. Εκεί έγραψε λεπτομερείς εκθέσεις για τη στάση του την περίοδο 1936-1944.
Τον Γενάρη του 1945, λίγο πριν τη Συνθήκη της Βάρκιζας, εκτελέστηκε από την ΟΠΛΑ ως δωσίλογος και προδότης του ΚΚΕ.
Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Λίχτενσταϊν
Η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Λίχτενσταϊν (γερμανικά: Liechtensteiner Fussballverband, LFV) αποτελεί τον ανώτατο οργανισμό διοίκησης του ποδοσφαίρου στο Λίχτενσταϊν. Ιδρύθηκε το 1934, ενώ το 1974 έγινε μέλος της FIFA και της UEFA. Είναι η μόνη χώρα-μέλος της UEFA που δεν διοργανώνει πρωτάθλημα, καθώς οι ομάδες είναι λίγες. Αντίθετα διοργανώνει κάθε χρόνο το Κύπελλο Λίχτενσταϊν (FL1 Aktiv-Cup), ενώ είναι υπεύθυνη για την οργάνωση και διοίκηση των εθνικών ομάδων ανδρών, γυναικών και νέων του Λίχτενσταϊν. Πρόεδρος της ομοσπονδίας μέχρι πρότινος ήταν ο Ράινχαρντ Βάλσερ.
Λογότυπο
Το λογότυπο της Ομοσπονδίας αλλάζει κατά καιρούς. Η τελευταία αλλαγή έγινε το 2018.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομοσπονδίες Λίχτενσταϊν Λιχτενσταιν
Γη του Βίλτσεκ
Η νήσος Γη του Βίλτσεκ (ρωσικά: Земля Вильчека) είναι ρωσικό νησί στον Αρκτικό ωκεανό και ειδικότερα το δεύτερο μεγαλύτερο νησί του αρχιπελάγους της γης του Φραγκίσκου Ιωσήφ μετά τη νήσο Ζεμλιά Γκεόργκα (Γη του Πρίγκηπος Γεωργίου). Έχει έκταση 2.203 τετραγωνικά χιλιόμετρα και το ψηλότερο σημείο του νησιού βρίσκεται σε ύψος 606 μέτρων. Το νησί πήρε το όνομα του από τον αυστροούγγρο Κόμη Γιόχαν Νέπομουκ Βίλτσεκ και διοικητικά ανήκει στην περιφέρεια Αρχάγγελσκ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Περιφέρεια Αρχάγγελσκ Κατηγορία:Νησιά της Ρωσίας
Σύριγγα (ιατρική)
μικρογραφία|Σύμφωνα με τον [[Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας|Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, περίπου το 90% των ιατρικών συριγγών χρησιμοποιούνται για την ένεση φαρμάκων, το 5% χρησιμοποιείται για εμβολιασμούς και το 5% για άλλες χρήσεις όπως μεταγγίσεις αίματος.]] Μια σύριγγα είναι απλή εναλλασσόμενη αντλία η οποία αποτελείται από ένα έμβολο το οποίο μπαίνει σφιχτά μέσα σε ένα κυλινδρικό σωλήνα που ονομάζεται βαρέλι. Το έμβολο μπορεί να είναι τραβηγμένο γραμμικά και σπρωγμένο κατά μήκος του εσωτερικού του σωλήνα, επιτρέποντας στη σύριγγα να λάβει και να απομακρύνει το υγρό ή το αέριο μέσω μιας οπής απαλλαγής στο μπροστινό (ανοιχτό) μέρος του σωλήνα. Οι σύριγγες χρησιμοποιούνται συχνά στην κλινική ιατρική για την χορήγηση ενέσεων, τον εμποτισμό ενδοφλέβιας θεραπείας στην κυκλοφορία του αίματος, για την χορήγηση κάποιου εμβολίου και για πολλές άλλες χρήσεις.
Η λέξη σύριγγα είναι μετεξέλιξη της αρχαιοελληνικής λέξης σύριγξ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αιγυπτιακές εφευρέσεις Κατηγορία:Ιατρικές συσκευές
Μητροπολίτης Χαλκίδος Χρυσόστομος
Ο Μητροπολίτης Χαλκίδος, Ιστιαίας και Βορείων Σποράδων Χρυσόστομος (κατά κόσμον Κωνσταντίνος Τριανταφύλλου) είναι Έλληνας επίσκοπος και σημερινός μητροπολίτης της Ιεράς Μητροπόλεως Χαλκίδος.
Βιογραφικά Στοιχεία
Χειροτονήθηκε διάκονος και πρεσβύτερος και του δόθηκε το οφίκιο του Αρχιμανδρίτου το 1983, από τον Mητροπολίτη Χαλκίδος, Ιστιαίας και Βορείων Σποράδων Χρυσόστομο Βεργή. Στις 13 Οκτωβρίου 1985 έλαβε το οφίκιο της πνευματικής πατρότητος υπό του ιδίου Επισκόπου. Μέχρι την εκλογή, πέρασε από διάφορες ποιμαντικές και διοικητικές θέσεις της Mητροπόλεως Χαλκίδος, όπως του Γραμματέα, του Ιεροκήρυκα και του Γενικού Αρχιερατικού Επιτρόπου.
Στις 14 Δεκεμβρίου 2001 εξελέγη από την Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος, Μητροπολίτης της Ιεράς Μητροπόλεως Χαλκίδος, Ιστιαίας και Βορείων Σποράδων. Η χειροτονία του τελέσθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 2001 στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό των Αθηνών από τον Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Χριστόδουλο κι ενθρονίστηκε στις 12 Ιανουαρίου 2002 στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Αγίου Δημητρίου Χαλκίδος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Χρυσοστομος
1365
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1365 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Παγκόσμιο Συμβούλιο Ειρήνης
thumb|350px|Το έμβλημα του ΠΣΕ
Το Παγκόσμιο Συμβούλιο Ειρήνης (ΠΣΕ) είναι μη κυβερνητική οργάνωση παγκόσμιας εμβέλειας. Αντιπροσωπεύει σήμερα 141 χώρες. Επίσης, αντιπροσωπεύονται σε αυτό 2.000 περίπου εθνικές οργανώσεις και κινήσεις, εργατικά συνδικάτα, θρησκευτικά δόγματα, οργανώσεις γυναικών, νεολαιών, σπουδαστών, κοινωνικές και πολιτιστικές ενώσεις. Υποστηρίζει τη φιλία και τη συνεργασία όλων όσων παλεύουν για την ειρήνη σε Παγκόσμιο επίπεδο. Έχει σχέση με ειδικές οργανώσεις και επιτροπές των Ηνωμένων Εθνών και έχει συμβουλευτικό ρόλο στην UNESCO, την UNCTAD και τη UNIDO.
Δράση
Συντονίζει σε παγκόσμιο επίπεδο κινήσεις ενάντια στον πόλεμο, τον ρατσισμό και τον ιμπεριαλισμό. Στην Ελλάδα, μέλος της ΠΣΕ είναι η ΕΕΔΥΕ (Ελληνική Επιτροπή για την Διεθνή Ύφεση και Ειρήνη). Διοργανώνει ανά τακτά χρονικά διαστήματα φεστιβάλ σε όλο τον κόσμο, καθώς και εκδηλώσεις για την ειρήνη ενάντια στον πόλεμο και τον ιμπεριαλισμό.
Τον Σεπτέμβριο του 2007 οργάνωσε Ευρωπαϊκή Διάσκεψη Κινημάτων Ειρήνης μαζί με το Πορτογαλικό Συμβούλιο για την Ειρήνη και Συνεργασία, στη Λισαβόνα, ενώ τον Απρίλιο του 2008 πραγματοποίησε το συνέδριό του για πρώτη φορά στη Νότια Αμερική και συγκεκριμένα στη Βενεζουέλα, κηρύσσοντας παράλληλα εκείνη την εβδομάδα το Καράκας «Παγκόσμια Πρωτεύουσα Ειρήνης και Αντι-ιμπεριαλιστικής Πάλης».
Ιστορικά Γεγονότα
Στη Σύνοδο του Παγκοσμίου Συμβουλίου Ειρήνης που έγινε στην Πράγα στις 26 Ιουνίου 1983 με τη λήξη της «Παγκόσμιας Συνέλευσης για την ειρήνη και τη ζωή ενάντια στον πυρηνικό πόλεμο», αναδείχτηκαν στα όργανα του ΠΣΕ οι παρακάτω προσωπικότητες του ελληνικού κινήματος ειρήνης:
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Επίσημος δικτυακός τόπος του Παγκόσμιου Συμβουλίου Ειρήνης
Κατηγορία:Μη κυβερνητικές οργανώσεις
1367
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1367 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Κυβέρνηση της Φινλανδίας
Η Φινλανδική Κυβέρνηση ( Suomen valtioneuvosto. Finlands statsråd) είναι ο φορέας της εκτελεστικής εξουσίας στη Φινλανδία. Αποτελείται από τον Πρωθυπουργό και το Υπουργικό Συμβούλιο. Ο Πρωθυπουργός εκλέγεται από το Κοινοβούλιο και διορίζεται επίσημα από τον Πρόεδρο, γνωμοδοτεί για τη σύσταση του Υπουργικού Συμβουλίου, κατευθύνει τις δραστηριότητες της Κυβέρνησης και προεδρεύει στις συνόδους ολομέλειας της.
Η Κυβέρνηση αποτελείται από 11 Υπουργεία και το Γραφείο του Πρωθυπουργού. Η τρέχουσα κυβέρνηση είναι η 76η της Φινλανδίας, με επικεφαλής τη Σάνα Μάριν. Αποτελείται από 19 Υπουργούς και 5 κόμματα: το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα, το Κόμμα Κέντρου, την Πράσινη Ένωση, την Αριστερή Συμμαχία και το Σουηδικό Λαϊκό Κόμμα.
Οργάνωση
Η Κυβέρνηση είναι ο φορέας της εκτελεστικής εξουσίας στη Φινλανδία. Οι ανώτατες εξουσίες της βασίζονται στο Τμήμα 3, Κεφάλαιο 1 του Συντάγματος της Φινλανδίας (και στον υποκείμενο Νόμο του 2003 ): "Οι κυβερνητικές εξουσίες ασκούνται από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και την Κυβέρνηση, τα μέλη της οποίας πρέπει να έχουν την εμπιστοσύνη του Κοινοβουλίου."
Υπουργικό συμβούλιο, Υπουργοί, Υπουργεία
Η κυβέρνηση αποτελείται από 11 Υπουργεία και το Γραφείο του Πρωθυπουργού.
μικρογραφία|250x250εσ|Το κτίριο της Κυβέρνησης στο [[Ελσίνκι|Ελσίνκι, Φινλανδία]]
Υπουργικές επιτροπές
Ο Πρωθυπουργός μπορεί να συνεδριάσει με ένα υποσύνολο της κυβέρνησης, μια Υπουργική Επιτροπή, όταν είναι μη απαραίτητο ή αθέμιτο να συγκληθεί ολόκληρη η Κυβέρνηση. Υπάρχουν τέσσερις θεσμοθετημένες Υπουργικές επιτροπές:
Περιστασιακά, μπορούν να συσταθούν πρόσθετες υπουργικές επιτροπές ειδικά για κάποιο συγκεκριμένο θέμα. Ο Πρωθυπουργός θα ορίσει τα μέλη τους και τις αρμοδιότητές τους. μικρογραφία|250x250εσ|Το υπουργικό συμβούλιο του [[Μάτι Βάνχανεν σε σύνοδο του Φινλανδικού Κοινοβουλίου το 2007]]
Νομοθεσία
Οι περισσότερες από τις αποφάσεις που λαμβάνονται στο Κοινοβούλιο βασίζονται σε Κυβερνητικές προτάσεις. Τα νομοσχέδια προετοιμάζονται από τα αρμόδια Υπουργεία και υποβάλλονται για μία πρώτη ανάγνωση σε μία σύνοδο ολομέλειας του Κοινοβουλίου. Στη δεύτερη ανάγνωση εγκρίνονται ή απορρίπτονται. Οι Νόμοι που ψηφίζονται από το Κοινοβούλιο υποβάλλονται στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας για επικύρωση, που πρέπει να γίνει εντός 3 μηνών. Για να τεθούν σε ισχύ πρέπει να υπογραφούν από τον Πρόεδρο.
Τρέχουσα κυβέρνηση
Η τρέχουσα είναι η 76η κυβέρνηση της Φινλανδίας, που άρχισε τη θητεία της την 10η Δεκεμβρίου 2019. Είναι η Κυβέρνηση της Σάνα Μάριν. Αποτελείται από 19 Υπουργούς και 5 κόμματα: το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα, το Κόμμα Κέντρου, την Πράσινη Ένωση, την Αριστερή Συμμαχία και το Σουηδικό Λαϊκό Κόμμα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτική της Φινλανδίας Κατηγορία:Κυβερνήσεις ανά χώρα Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα σουηδικά Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα φινλανδικά
Υπέδαφος
Υπέδαφος λέγεται το συμπαγές στρώμα που βρίσκεται "υπό του εδάφους".
Ορυκτά
Το υπέδαφος αποτελείται από ασβεστόλιθο, γρανίτη, μάρμαρο κ.ά, που ονομάζονται πετρώματα και αποτελούνται από τα ορυκτά. Τα ορυκτά έχουν καθορισμένη χημική σύσταση.
Σύμφωνα με την Ελληνική μεταλλευτική νομοθεσία τα ορυκτά διακρίνονται σε λατομικά ορυκτά και σε μεταλλεύματα.
Λατομικά Ορυκτά
Τα λατομικά ορυκτά διακρίνονται σε τρεις κατηγορίες :α) τα αδρανή υλικά, β) μάρμαρα, σχιστολιθικές πλάκες και λοιπά διακοσμητικά πετρώματα και γ) τα βιομηχανικά ορυκτά.
Τα λατομικά ορυκτά ανήκουν στον ιδιοκτήτη του εδάφους, ο οποίος δικαιούται αποκλειστικά να τα ερευνά και εκμεταλλεύεται με τις προϋποθέσεις και περιορισμούς της λατομικής νομοθεσίας, που απαιτεί τη λήψη ειδικής αδείας, που χορηγείται εφόσον διαπιστωθεί ότι δεν προκαλούνται προβλήματα και οχλήσεις σε περιοίκους, αρχαιολογικούς χώρους, κτίσματα οικισμούς, δημόσια έργα και περιβάλλον και εφόσον υποβληθούν και αξιολογηθούν ειδικές τεχνικές και περιβαλλοντικές μελέτες.
Λατομική/Μεταλλευτική Νομοθεσία
Ο χάρτης των λατομείων αδρανών στην Ελλάδα
Μεταλλεύματα
Τα ορυκτά ή τα πετρώματα που περιέχουν μέταλλα σε οικονομικά εκμεταλλεύσιμη ποσότητα ονομάζονται μεταλλεύματα π.χ. από το μετάλλευμα βωξίτης παράγεται το μέταλλο αλουμίνιο.
Μεταλλεύματα σύμφωνα με τον Μεταλλευτικό Κώδικα είναι τα μέταλλα και οι ενώσεις τους, τα ραδιενεργά και ενεργειακά ορυκτά, οι πολύτιμοι λίθοι, το θειάφι, ο τάλκης, ο φθορίτης,ο αμίαντος, οι άστριοι, το ορυκτό αλάτι, το αέριο ήλιο, τα γηγενή αέρια, τα φυσικά λιπάσματα κ.ά. .
Ο μεταλλευτικός χάρτης της Ελλάδος
Ορυκτά καύσιμα
Το πετρέλαιο, τα ενεργειακά ορυκτά (γαιάνθρακες,λιγνίτες κλπ), το φυσικό αέριο,αν και είναι μείγματα, χαρακτηρίζονται ως ορυκτά καύσιμα, επειδή εξορύσσονται από το υπέδαφος.
Επίσης το δικαίωμα έρευνας και εκμετάλλευσης των υδρογονανθράκων, κατά το άρθρο 143 και 148 παρ. 1 του Μεταλλευτικού Κώδικα, ανήκει αποκλειστικά στο δημόσιο και εφαρμόζεται το ειδικό αδειοδοτικό καθεστώς των Ν.2289 /1995,  Ν.4001/ 2011 Κεφάλαιο Β και η οδηγία 94/22/ΕΚ1994, όπως ισχύει.
Ορυκτός πλούτος
Οι πρώτες ύλες που υπάρχουν στο υπέδαφος μιας χώρας αποτελούν τον ορυκτό πλούτο της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωλογία
Μπέλι Πότοκ (Σόκομπανια)
Το Μπέλι Πότοκ (σερβικά κυριλλικά: Бели Поток) είναι χωριό της Σερβίας, ευρισκόμενο εντός του Δήμου της Σόκομπανια, ο οποίος ευρίσκεται εντός του Διαμερίσματος του Ζάγιετσαρ. Κατά την απογραφή του 2011, αριθμούσε 199 κατοίκους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικισμοί της Σόκομπανια
Τάσος Κωνσταντίνου
Ο Τάσος Κωνσταντίνου (1951-2019), περισσότερο γνωστός ως "Τάσος", ήταν Κύπριος διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως ακραίος επιθετικός, κυρίως στη δεξιά πλευρά.
ΕΠΑ Λάρνακας
Γεννήθηκε στο Παλαιομέτοχο στις 11 Μαρτίου 1951.
Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από την ΕΠΑ Λάρνακας, με την οποία την περίοδο 1969-70 κατέκτησε το πρωτάθλημα. Το 1970 αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος σημειώνοντας συνολικά 15 τέρματα.
ΑΕΚ
Το 1972 σε ηλικία 21 ετών εντάχθηκε στην ΑΕΚ, στην οποία γρήγορα απέκτησε θέση βασικού, κατακτώντας στο διάστημα της παρουσίας του δύο πρωταθλήματα (1977-78, 1978-79) και ένα κύπελλο (1977-78).
Αποχώρησε από την ΑΕΚ εννέα χρόνια αργότερα τον Δεκέμβριο του 1980, καταγράφοντας συνολικά με τη φανέλα της 147 συμμετοχές και 50 τέρματα σε αγώνες πρωταθλήματος, 21 συμμετοχές και 7 τέρματα για το κύπελλο, ενώ σπουδαία υπήρξε η συνεισφορά του και στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, έχοντας 20 συμμετοχές και 6 τέρματα, με αποκορύφωμα την πορεία στο κύπελλο ΟΥΕΦΑ, της περιόδου 1976-77 όταν έφτασε μέχρι τα ημιτελικά της διοργάνωσης.
Συνέχισε για 6 μήνες μέχρι το τέλος της περιόδου 1980-81 στον Ατρόμητο Αθηνών, όπου είχε 14 συμμετοχές και κατόπιν αγωνίστηκε με τη φανέλα του Βύζαντα Μεγάρων στη Β΄ Εθνική την περίοδο 1981-82 με τη λήξη της οποίας τερμάτισε την ποδοσφαιρική του καριέρα.
Πηγές
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κύπρου Κατηγορία:Κύπριοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΕΠΑ Λάρνακας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατρόμητου Αθηνών Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Κύπριοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου
Δημοκρατική Συμμαχία Ειρήνης
Η Δημοκρατική Συμμαχία Ειρήνης (Γαλλικά: Alliance Démocratique pour la Paix, με ακρωνύμιο: ADP-MALIBA) είναι ένα οικονομικό φιλελεύθερο πολιτικό κόμμα στο Μάλι. Ιδρύθηκε το 2013 από τον μεγαλοεπιχειρηματία Αλιού Μπουμπακάρ Ντιάλο. Από το 2015 αρχηγός του κόμματος είναι ο Αμαντού Τιάμ.
Ιστορικό
Στο πρώτο συνέδριο του κόμματος, τον Φεβρουάριο του 2015, ο Αλιού Ντιάλο έγινε επίτιμος Πρόεδρος του κόμματος και νέος αρχηγός του κόμματος έγινε ο Αμαντού Τιάμ. Στις 26 Σεπτεμβρίου 2016, τέσσερις βουλευτές εγκατέλειψαν το κυβερνών κόμμα Συναγερμός για το Μάλι και προσχώρησαν στη Δημοκρατική Συμμαχία Ειρήνης. Ακόμα ένας βουλευτής έφυγε από την Ένωση Ρεπουμπλικανική και Δημοκρατική και ήρθε στη ΔΣΕ, οπότε το κόμμα έφτασε να έχει 9 έδρες στην Εθνοσυνέλευση. Στις προεδρικές εκλογές του 2018 ο Αλιού Ντιάλο αντιμετώπισε τον Ιμπραΐμ Μπουμπακάρ Κεϊτά και ήρθε τρίτος συγκεντρώνοντας το 8,03% των ψήφων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτική του Μάλι
Χαράλαμπος Κοτσής
Ο Χαράλαμπος Κοτσής ήταν Έλληνας, από την Πάτρα, πρωταθλητής στον στίβο. Ήταν αθλητής της Γ.Ε. Πατρών και κατέκτησε μετάλλια στα πανελλήνια πρωταθλήματα του 1901 και του 1904.
Πρώτη φορά κατέκτησε μετάλλιο στους εσωτερικούς αγώνες τη ΓΕΠ το 1900 όπου ήταν πρώτος σε τρία αγωνίσματα, το δίζυγο, το μονόζυγο στους κρίκους. Είχε δηλωθεί από την ομάδα του στους "Β' δοκιμαστικούς αγώνες" που θα ήταν προκριματικοί για τους Ολυμπιακούς αγώνες του 1900 στο Παρίσι αλλά τελικά οι αγώνες δεν έγιναν.
Στους Πανελλήνιους αγώνες του 1901 ήταν πρώτος στο δίζυγο και δεύτερος στο μονόζυγο σε ισοβαθμία με άλλον αθλητή, τον Β. Κουμπή μοιράστηκαν την θέση. Το 1902 πήρε μέρος στα Β' Σωτήρια στην Αθήνα, εκεί ήταν δεύτερος στο μονόζυγο και το δίζυγο. Στα Σάμια του 1903 ήταν δεύτερος στο δίζυγο, κατά την επιστροφή τους οι αθλητές έτυχαν θερμής υποδοχής και τους στεφάνωσαν με δάφνινο στεφάνι σε εκδήλωση στο γυμναστήριο του συλλόγου. Στους Πανελλήνιους αγώνες του 1904 ήταν πρώτος στο δίζυγο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της ενόργανης γυμναστικής
Κατηγορία:Αθλητές γυμναστικής της Παναχαϊκής
1366
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1366 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Στάδιο Αζτέκα
Το Στάδιο Αζτέκα (ισπανικά: Estadio Azteca) ή Αστέκα με την ορθή προφορά στα λατινοαμερικάνικα ισπανικά ή Αθτέκα στα καστιλιάνικα ισπανικά, είναι ποδοσφαιρικό στάδιο που βρίσκεται στην Πόλη του Μεξικού και χωρά 87.523 θεατές (τις πρώτες δεκαετίες 115.000 θεατές, αλλά σταδιακά η χωρητικότητά του μειώθηκε, λόγω νέων κανονισμών ασφαλείας). Χτισμένο στα μέσα της δεκαετίας του 1960, ενώ το Μεξικό ετοιμαζόταν να φιλοξενήσει τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες, είναι ένας από τους μεγαλύτερους - σε χωρητικότητα - αθλητικούς χώρους του κόσμου. Για το λόγο αυτό, φέρει το προσωνύμιο «Κολοσσός της Σάντα Ούρσουλα» (από τη συνοικία που βρίσκεται).
Ονομασία
Αν και είναι γνωστό αποκλειστικά με το αρχικό του όνομα προς τιμήν των Αζτέκων, πρώτων κατοίκων του Μεξικού, από το 1997 το στάδιο επίσημα ονομάζεται Γκιγιέρμο Κανιέδο. Αυτό έχει να κάνει με το μάρκετινγκ: Με το κύμα ιδιωτικοποιήσεων της δεκαετίας του 1990, η εγκατάσταση πωλήθηκε στην τηλεοπτική εταιρεία Televisa. Αυτή δεν ήθελε το στάδιο να έχει όνομα που παραπέμπει σε ανταγωνιστικό σταθμό, την TV Azteca. Έτσι το μετονόμασε, δίνοντάς του την επωνυμία ενός από τα κορυφαία στελέχη της.
Ιστορικό
Η ανέγερση του Αζτέκα ξεκίνησε το 1962 πάνω σε ένα σβησμένο ηφαίστειο και ενώ χτιζόταν, ανατέθηκαν στη χώρα οι Ολυμπιακοί Αγώνες του 1968 και το Μουντιάλ του 1970. Επιδιώκοντας να σχεδιάσουν το απόλυτα σωστό στάδιο, οι αρχιτέκτονες Πέδρο Ραμίρες Βάσκες και Ράφαελ Μιχάρες επισκέφθηκαν μια σειρά ξένων σταδίων για να πάρουν ιδέες: Μπουένος Άιρες, Μαδρίτη, Ρώμη, Φλωρεντία, Παρίσι, Λονδίνο, Μόσχα και Βαρσοβία. Το τελικό δημιούργημά τους ξεχωρίζει μέχρι σήμερα για τα τρία διαζώματα αλλά και το στέγαστρο, το οποίο αντανακλά τις ιαχές των οπαδών πολλαπλασιάζοντας την έντασή τους.
Σε επίπεδο συλλόγων, αποτελεί μόνιμη έδρα της Κλουμπ Αμέρικα και της Εθνικής Μεξικού, ενώ για μικρότερα χρονικά διαστήματα έχει χρησιμοποιηθεί από ακόμα πέντε ομάδες της πόλης. Παράλληλα έχει στεγάσει πλήθος εξωαθλητικών δραστηριοτήτων, από συναυλίες και προεκλογικές συγκεντρώσεις μέχρι κήρυγμα του Ποντίφηκα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αζτεκα Κατηγορία:Αθλητικές εγκαταστάσεις Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων 1968  Κατηγορία:Εθνική Μεξικού (ποδόσφαιρο) Κατηγορία:Πόλη του Μεξικού Κατηγορία:Στάδια Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 1970
Σκυταλοδρομίες στίβου στις Ολυμπιάδες
Οι σκυταλοδρομίες εντάχθηκαν στα ολυμπιακά αγωνίσματα στίβου στην Ολυμπιάδα του Λονδίνου το 1912. Τότε διεξήχθη μια σκυταλοδρομία 1600 μέτρων (200x200x400x800 μ.), η οποία δεν επαναλήφθηκε.
Από το 1912 στη Στοκχόλμη καθιερώθηκαν και συνεχίζονται μέχρι σήμερα οι σκυταλοδρομίες 4x100 και 4x400 μέτρων.
Το γυναικείο αγώνισμα των 4x100 διεξάγεται συνεχώς από το 1928, την πρώτη γυναικεία ολυμπιάδα στίβου του Άμστερνταμ. Τα 4x400 μπήκαν στις ολυμπιάδες το 1972 στο Μόναχο.
Σκυταλοδρομία 1600 μ.
Σημείωση: Στη σκυταλοδρομία 1600 μέτρων τέσσερις αθλητές έτρεξαν 200, 200, 400 και 800 μέτρα. Από την επόμενη Ολυμπιάδα το αγώνισμα αντικαταστάθηκε από τη σκυταλοδρομία 4x400 μ.
4x400 μέτρα
Σημείωση: Το 2000 τον αγώνα 4x400 μ. ανδρών κέρδισε η ομάδα των ΗΠΑ αλλά το μετάλλιο αργότερα αφαιρέθηκε, επειδή ο αθλητής Αντόνιο Πέτιγκριου βρέθηκε ντοπαρισμένος. Ακόμα δεν έχει αποφασιστεί αν θα δοθεί στη Νιγηρία που ήταν δεύτερη.
Σημείωση: Το 2000 τον αγώνα 4x400 μ. γυναικών κέρδισε η ομάδα των ΗΠΑ αλλά το μετάλλιο αργότερα αφαιρέθηκε, επειδή η αθλήτρια Μάριον Τζόουνς βρέθηκε ντοπαρισμένη. Ακόμα δεν έχει αποφασιστεί αν θα δοθεί στην Τζαμάικα που ήταν δεύτερη.
Πηγές
Σκυταλοδρομίες
Μάρκος Λίβιος Δρούσος Λίβο
Ο Μάρκος Λίβιος Δρούσος Λίβο, λατιν.: Marcus Livius Drusus Libo, ήταν Ρωμαίος ύπατος της πρώιμης Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Ήταν γιος τού Λεύκιου Σκριβόνιου Λίβο από άγνωστη σύζυγο και υιοθετημένος αδελφός της Ρωμαίας αυτοκράτειρας Λιβίας. Η φυσική εκ πατρός θεία του ήταν η Σκριβωνία, η δεύτερη σύζυγος τού Αυγούστου, με συνέπεια να είναι εξάδελφος της Ιουλίας της Πρεσβύτερης από τη μητέρα.
Βιογραφία
Πιστεύεται ότι υιοθετήθηκε από τον Mάρκο Λίβιο Δρούσο Κλαυδιανό, πατέρα της Λιβίας Δρουσίλας, η οποία ήταν η τρίτη σύζυγος τού Aυγούστου.
Ωστόσο, ως αποτέλεσμα τού «L. f. (Leucius filius)» στο όνομά του, όπως πιστοποιείται στο βιβλίο 54 της Ρωμαϊκής Ιστορίας του Δίωνα Κάσσιου, πιστεύεται ότι η υιοθεσία του ήταν μόνο κατά τη διαθήκη (όπου ο υιοθετημένος επιτρέπεται να χρησιμοποιεί, και επομένως να φέρει το όνομα τού υιοθετούντος).
Η σταδιοδρομία τού Μάρκου Λίβιου Δρούσου Λίβο είναι σε μεγάλο βαθμό άγνωστη, εκτός από το ότι ήταν απλός ύπατος το 15 π.Χ. με τον Λεύκιο Καλπούρνιο Πίσο. Ο Λίβιος Δρούσος υπηρέτησε ως αγορανόμος (aediles) το 28 π.Χ., λίγο πριν ολοκληρωθεί το Πάνθεον στη Ρώμη. Ο ιστορικός Πλίνιος ο Πρεσβύτερος τον αναφέρει μεταξύ εκείνων στη Ρώμη, που οργάνωσαν τους αγώνες τού αιώνα κατά τη διάρκεια της βασιλείας τού Αυγούστου. Υπάρχει επίσης πιθανότητα να ήταν μέλος των αδελφών Άρβαλ (ιερέων των αγρών).
Οικογένεια
Δεν υπάρχει σύζυγος για τον Mάρκο Λίβιο Δρούσο Λίβο, αλλά υπήρξαν εικασίες, ότι ήταν νυμφευμένος με μία Πομπηία. Ο Κρίστιαν Σετιπάνι εικάζει ότι μπορεί να ήταν μία Κορνηλία. Η Λιβία Μεδουλίνα Καμίλα, την οποία ο Κλαύδιος επρόκειτο να νυμφευτεί στα 8, αλλά απεβίωσε την ημέρα τού γάμου τους, υποτίθεται ότι είναι η εγγονή του, με βάση το όνομά της. Το όνομά της οδήγησε σε εικασίες: ότι ήταν κόρη τού Mάρκου Φούριου Κάμιλου και μίας γυναίκας, που ονομαζόταν «Λιβία», που θεωρήθηκε ότι ήταν κόρη τού Mάρκου Λίβιου Δρούσου Λίβο. Αυτή η εικαζόμενη γυναίκα έχει το υποκοριστικό Λιβία Σκριβωνιανή από τους ιστορικούς.
Οι άνδρες Mάρκος Σκριβόνιος Λίβο Δρούσος και Λεύκιος Σκριβόνιος Λίβο μπορεί επίσης να ήταν γιοι ή εγγονοί του, ή πιθανώς υιοθετημένοι ως γιοί ανιψιοί του.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Β΄ κατηγορία ΠΟΑΣΠ 2018-19
Η Β΄ κατηγορία ΠΟΑΣΠ 2018-19 αποτέλεσε ποδοσφαιρική περίοδο της Β΄ κατηγορίας ΠΟΑΣΠ. Το πρωτάθλημα κέρδισε ο Κισσός Κισσόνεργας.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο πρωτάθλημα της Β΄ κατηγορίας ΠΟΑΣΠ 2018-19 συμμετείχαν 8 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Οι δύο πρώτες ομάδες προβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας ΠΟΑΣΠ 2019-20.
Σύστημα βαθμολόγησης
Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό.
Ομάδες, στάδια και τοποθεσίες
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα και τα στάδια που χρησιμοποίησαν.
Βαθμολογία
Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν:
Πηγή:
Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων αγώνες (i. Βαθμοί από τα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, ii. Διαφορά τερμάτων σε μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, iii. Καλύτερη εκτός έδρας επίθεση στα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια), 3ος Γενική διαφορά τερμάτων, 4ος Καλύτερη επίθεση.
Αποτελέσματα
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος:
Πηγή:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Β΄ κατηγορία ΠΟΑΣΠ Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2018–2019
Άντριου Σκοτ (ηθοποιός)
Ο Άντριου Σκοτ (αγγλικά: Andrew Scott, 21 Οκτωβρίου 1976) είναι Ιρλανδός ηθοποιός του κινηματογράφου, της τηλεόρασης και του θεάτρου. Περισσότερο δημοφιλής έγινε για τον ρόλο του στην τηλεοπτική σειρά του BBC, Sherlock, όπου υποδύεται τον Jim Moriarty. Με τον ρόλο αυτόν κέρδισε κι ένα βραβείο BAFTA, στην κατηγορία Television Award for Best Supporting Actor. Στην τηλεόραση, έχει, επίσης, εμφανιστεί και σε σειρές όπως το Black Mirror, το Fleabag και το Big Hero 6: The Series.
Στον κινηματογράφο έχει εμφανιστεί σε ταινίες όπως το Saving Private Ryan (1998), το Locke (2013), το Pride (2014), το Spectre (2015), το Alice Through the Looking Glass (2016) και το 1917 (2019). Στο θέατρο έπαιξε Άμλετ, το 2017, δουλειά που του έδωσε μια υποψηφιότητα στα Βραβεία Ολίβιε στην κατηγορία Καλύτερου Ηθοποιού, ενώ έχει κερδίσει κι ένα στην κατηγορία Outstanding Achievement in an Affiliate Theatre, το 2005.
Ο Σκοτ γεννήθηκε στο Δουβλίνο, γιος της Νορα και Τζιμ Σκοτ κι έχει 2 αδελφές. Η μητέρα του ήταν δασκάλα τέχνης και ο πατέρας του εργαζόταν σε πρακτορείο εργασίας. Αργότερα, τελείωσε το Gonzaga College και η πρώτη του δουλειά αφορούσε διαφημίσεις. Σε ηλικία 17 ετών κάνει ντεμπούτο στον κινηματογράφο, με το Korea. Ο Σκοτ, το 2013, δήλωσε πως είναι ομοφυλόφιλος. Η The Independent, τον κατέταξε στη θέση 22, στη Rainbow List, το 2014.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιρλανδοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ιρλανδοί άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Γκέι ηθοποιοί Κατηγορία:Βραβευμένοι με BAFTA Κατηγορία:Ιρλανδοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
2818 Γιουβενάλης
Ο Γιουβενάλης (Juvenalis) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,91. Ανακαλύφθηκε το 1960 από τον Ολλανδοαμερικανό αστρονόμο Τομ Γκέρελς, που παρατηρούσε από το Αστεροσκοπείο του Πάλομαρ, καθώς και από το ζεύγος Ολλανδών αστρονόμων Κορνέλις Γιοχάνες βαν Χούτεν και Ίνγκριντ βαν Χούτεν-Γκρένεβελντ, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Ρωμαίου σατιρικού ποιητή Γιουβενάλη.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο φασματικός τύπος του Γιουβενάλη είναι S (λιθώδης). Τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά του είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Γιουβεναλης
Ρίτσαρντ Νίξον
Ο Ρίτσαρντ Μίλχαουζ Νίξον (αγγλικά: Richard Milhous Nixon, 9 Ιανουαρίου 1913 – 22 Απριλίου 1994) ήταν Αμερικανός πολιτικός, που υπηρέτησε ως 37ος Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών από το 1969 έως το 1974, όταν και έγινε ο πρώτος Αμερικανός πρόεδρος που παραιτήθηκε από το αξίωμά του. Επίσης υπηρέτησε ως 36ος Αντιπρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, από το 1953 έως το 1961, υπό τον πρόεδρο Ντουάιτ Αϊζενχάουερ. Ήταν μέλος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος.
Προηγουμένως, υπηρέτησε ως Γερουσιαστής των Ηνωμένων Πολιτειών για την πολιτεία της Καλιφόρνιας, από το 1950 έως το 1953, καθώς και ως Μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών για την 12η κογκρεσιακή περιφέρεια της Καλιφόρνιας.
Είναι μέχρι στιγμής ο μοναδικός που έχει εκλεγεί ως πρόεδρος και αντιπρόεδρος σε δύο διαφορετικές περιόδους, αλλά και ο μόνος πρόεδρος που παραιτήθηκε από τη θέση του. Η παραίτησή του ήρθε ως συνέχεια του σκανδάλου Γουότεργκεϊτ, σε μια απόπειρα να αποφύγει την καθαίρεσή του από το αξίωμα του Προέδρου. Η θητεία του συνδέθηκε τόσο με την κλιμάκωση του πολέμου στο Βιετνάμ, όσο και με την αποχώρηση των αμερικανικών στρατιωτικών δυνάμεων από εκεί το 1973.
Τον αντικατέστησε ο δεύτερος αντιπρόεδρός του, Τζέραλντ Φορντ, ο οποίος και του απέδωσε χάρη για οποιοδήποτε αδίκημα διέπραξε επί θητείας του, από τις 20 Ιανουαρίου 1969 έως τις 9 Αυγούστου 1974.
Βιογραφία
Ο Ρίτσαρντ Μίλχαουζ Νίξον, γεννήθηκε τον Ιανουάριο του 1913, στην Γιόρμπα Λίντα (μια προαστιακή πόλη της κομητείας Όραντζ) της Καλιφόρνιας των ΗΠΑ. Μεγάλωσε σε φτωχή οικογένεια Κουακέρων και ήταν γιος του Φράνσις Νίξον και της Χάνα Μίλχαουζ. Τα πρώτα του χρόνια, μεγάλωσε στην Γιόρμπα Λίντα, και στη συνέχεια από το 1922 και έπειτα στο Ουίτιερ του Λος Άντζελες. Αποφοίτησε από το Λύκειο «Whittier High School» το 1930. Με την αποφοίτησή του από το Λύκειο, έλαβε υποτροφία για να σπουδάσει στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ, όμως παρέμεινε στην γενέτειρά του για να σπουδάσει, προκειμένου να εργάζεται στο κατάστημα της μητέρας του.
Σπούδασε Ιστορία στο Κολλέγιο Ουίτιερ στο Ουίτιερ της Καλιφόρνιας, και έλαβε πτυχίο (BA) το 1934 με διάκριση. Το ίδιο έτος με την αποφοίτησή του από το Κολλέγιο Ουίτιερ, έγινε δεκτός στη νομική σχολή του Πανεπιστημίου Ντιούκ στην Βόρεια Καρολίνα, στο οποίο σπούδασε Νομική, λαμβάνοντας πτυχίο (LLB), το 1937, και αποφοίτησε τρίτος με διάκριση.
Καριέρα
Αρχικά, όταν αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο Ντιούκ, επιδίωκε να ενταχθεί στο FBI, όμως δεν έλαβε απάντηση και έτσι επέστρεψε πίσω στην Καλιφόρνια, προκειμένου να πραγματοποιήσει πρακτική άσκηση δικηγορίας. Από το 1938 έως το 1942, εργάστηκε ως δικηγόρος.
Το 1942, μετακόμισε με την οικογένειά του στην Ουάσινγκτον Π.Κ., και εντάχθηκε στο Πολεμικό Ναυτικό των Ηνωμένων Πολιτειών, ως υπολογαχός. Ήταν ενεργός αξιωματικός, από το 1942 έως το 1946. Στη συνέχεια, έως το 1966, ήταν έφεδρος αξιωματικός, και έφτασε έως τον βαθμό του αντιναυάρχου.
Προσωπική ζωή
Ο Νίξον, ήταν νυμφευμένος από το 1940 έως τον θάνατό της (1993), με την Θέλμα «Πατ» Ράιαν. Μαζί απέκτησαν δύο κόρες, την Πατρίσια Νίξον (γ. 1946) και την Τζούλι Νίξον (γ. 1948).
Η μητέρα του Ρίτσαρντ Νίξον, ήταν απόγονος του Τόμας Κορνέλ (ιδρυτή του Πανεπιστημίου Κορνέλ) και προγόνου των Τζίμι Κάρτερ και Μπιλ Γκέιτς.
Η εκλογή του
Ανταποδίδοντας στο Δημοκρατικό Κόμμα την ήττα του το 1960 από τον Τζον Φιτζέραλντ Κένεντι με μία από τις μικρότερες διαφορές στην αμερικανική ιστορία, ο Ρίτσαρντ Μίλχαουζ Νίξον εκλέχθηκε πρόεδρος των Η.Π.Α. στις 5 Νοεμβρίου του 1968 "μετά δραματικόν εις διακυμάνσεις και στήθος προς στήθος μέχρι της τελευταίας σχεδόν στιγμής αγώνα", όπως σημείωσε ο Τύπος της εποχής, με διαφορά μόλις 335 χιλιάδων ψήφων από τον αντίπαλό του, Χιούμπερτ Χάμφρι. Αντιπρόεδρος εκλέχθηκε για πρώτη φορά ένας Ελληνοαμερικανός, ο κυβερνήτης του Μέριλαντ Σπύρο Άγκνιου (Αναγνωστόπουλος), ο οποίος καταγόταν από τους Γαργαλιάνους της Μεσσηνίας. Η προεκλογική εκστρατεία του 1968 καθορίστηκε από δύο, κυρίως, γεγονότα: την απόφαση του Λύντον Τζόνσον να μη διεκδικήσει την προεδρία και τη δολοφονία του Ρόμπερτ Κένεντι την ημέρα που είχε κατακτήσει ουσιαστικά το χρίσμα των Δημοκρατικών. Ωστόσο, ο υποψήφιος του Δημοκρατικού Κόμματος, ο αντιπρόεδρος Χιούμπερτ Χάμφρι, αποδείχθηκε ιδιαίτερα σκληρός αντίπαλος, ενώ σε αστάθμητο παράγοντα, ως τρίτος υποψήφιος, αναδείχθηκε ο ρατσιστής κυβερνήτης της Αλαμπάμα, Τζορτζ Ουάλας. Το τελικό αποτέλεσμα ήταν Νίξον 43,6%, Χάμφρι 43%, Ουάλας 13%. Για πολλούς στις Η.Π.Α. ο Νίξον, ακόμα και την ημέρα του θριάμβου του, παρέμενε ένα ερωτηματικό. Ωστόσο, σε ανύποπτο χρόνο ο Λύντον Τζόνσον είχε εξηγήσει: "Θα δείτε, στο τέλος θα κάνει κάποιο τρομερό σφάλμα. Πάντοτε κάνει".
Στις 20 Ιανουαρίου του 1969, ο Ρίτσαρντ Νίξον έδωσε τον νενομισμένο όρκο προ του αρχιδικαστού Ερλ Ουόρεν και ανέλαβε τα καθήκοντά του ως 37ος πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, ενώ ταυτόχρονα η Ουάσινγκτον συγκλονιζόταν από τεράστιες αντιπολεμικές διαδηλώσεις. Παρόντες στην τελετή η σύζυγός του Πατ Νίξον, ο δημοκρατικός υποψήφιος Χιούμπερτ Χάμφρι και ο απερχόμενος πρόεδρος Λύντον Τζόνσον. Αντιπρόεδρος ορκίστηκε στην ίδια τελετή ο ελληνικής καταγωγής Σπύρο Άγκνιου.
Η προεδρία
Ένα μήνα αργότερα, στις 23 Φεβρουαρίου, ο Νίξον αναχώρησε για τη Δυτική Ευρώπη, όπου και πραγματοποίησε περιοδεία-αστραπή, επισκεπτόμενος πέντε χώρες σε οκτώ ημέρες, αρχής γενομένης από τις Βρυξέλλες, όπου είχε επαφές με τη βελγική κυβέρνηση και, κυρίως, την ηγεσία του ΝΑΤΟ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόεδροι των ΗΠΑ Κατηγορία:Αντιπρόεδροι των ΗΠΑ Κατηγορία:Πρόσωπο της Χρονιάς (περιοδικό Time) Κατηγορία:Κουάκεροι
Φεζ
thumb|250px|right|Η Γαλάζια Πύλη στη Φεζ
Η Φεζ ή Φες (αραβ. فاس / Fās, γαλλ. Fès) είναι πόλη του Μαρόκου, η μεγαλύτερη σε πληθυσμό (946.815 κάτοικοι) μετά την Καζαμπλάνκα και το Ραμπάτ και μία από τις τέσσερις "αυτοκρατορικές πόλεις" (ανάμεσα στο Μαρακές, το Ραμπάτ και τη Μεκνές). Είναι πρωτεύουσα της περιφέρειας Φεζ-Μπουλμάν.
Η πόλη χωρίζεται σε τρία μέρη: το Φεζ ελ Μπαλί, η Παλαιά Πόλη με τα τείχη, το Φεζ Τζντιντ, που αποτελεί τη Νέα Πόλη, και τη Ville Nouvelle, το νεότερο κομμάτι της πόλης που κτίστηκε από τους Γάλλους. Η μεντίνα του Φεζ ελ Μπαλί είναι η μεγαλύτερη από τις δύο που έχει η Φεζ και εκτιμάται ότι είναι η πιο μεγάλη αστική περιοχή χωρίς αυτοκίνητα σε ολόκληρο τον κόσμο, ενώ αποτελεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO από το 1981.
Ιστορία της πόλης
Η πόλη δημιουργήθηκε στην απέναντι όχθη του ποταμού Φεζ από τον Ιντρίς το 789, ιδρυτή της ομώνυμης δυναστείας, ενώ ο γιος του, Ιντρίς Β΄, ο οποίος γεννήθηκε μετά τη δολοφονία του πατέρα του, τον διαδέχτηκε το 810.
Η πόλη απέκτησε αραβικό χαρακτήρα με τη μετακίνηση των Αράβων κυρίως από την Ανδαλουσία (Ελ Ανδαλούς) μετά από μια εξέγερση στην Κόρδοβα το 818 και από την Τυνησία μετά από ακόμη μια εξέγερση το 824. Μετά την άνοδο του Αλί ιμπν Ουμάρ, φυλές μουσουλμάνων Χαριζιτών δημιούργησαν ένα κοινό μέτωπο ενάντια στους Ιντρισίδες, νίκησαν το στρατό του Αλί και κατέκτησαν τη Φεζ, για να εκδιωχθούν αργότερα από το Γιαχία ιμπν Αλ Κασίμ, που αυτοανακηρύχθηκε διάδοχος του Ουμάρ.
thumb|250px|right|Το βασιλικό παλάτι στη Φεζ
Η πόλη έγινε το κέντρο της δυναστείας των Αλαουιτών το 1649. Ο πληθυσμός της πόλης αποτελούνταν από Μουσουλμάνους απο ολόκληρη τη βόρεια Αφρική, τη Μέση Ανατολή, Μορίσκους από την Ισπανία και την Πορτογαλία και Εβραίους, ενώ η πόλη με το πέρασμα των χρόνων μετεξελισσόταν σε μεγάλο επιστημονικό και θρησκευτικό κέντρο, που προσέλκυε επιστήμονες, μελετητές και φιλόσοφους από τον τότε γνωστό κόσμο, όπως το ραββίνο φιλόσοφο και συγγραφέα Μαϊμονίδη.
Η Φεζ υπήρξε πρωτεύουσα του Μαρόκου σε διάφορες περιόδους στο παρελθόν, με τελευταία την περίοδο μέχρι το 1912, οπότε και στις 30 Μαρτίου υπογράφτηκε η Συνθήκη της Φεζ, που αναγνώρισε το Μαρόκο ως προτεκτοράτο της Γαλλίας και την Ισπανία προστάτιδα χώρα στη βόρεια και νότια ζώνη της Σαχάρας. Το Ραμπάτ επελέγη ως η πρωτεύουσα της νέας αποικίας, τίτλο που διατήρησε η πόλη ακόμη και όταν το Μαρόκο απέκτησε την ανεξαρτησία του το 1956.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Μαρόκου
Αλεξάνδρα του Όλντενμπουργκ
Η Μεγάλη Δούκισσα Αλεξάνδρα Πέτροβνα της Ρωσίας (Великая княгиня Александра Петровна Романова/Velikaya knyaginya Aleksandra Petrovna Romanova), γεννημένη ως Αλεξάνδρα του Ολδεμβούργου (Alexandra von Oldenburg, 2 Ιουνίου 1838 - 25 Απριλίου 1900) ήταν κόρη του Πέτρου Γεώργιεβιτς του Όλντενμπουργκ.
Βιογραφία
Η Αλεξάνδρα Φρειδερίκη Βιλελμίνη γεννήθηκε στις 2 Ιουνίου 1838 στην Αγία Πετρούπολη, και ήταν το μεγαλύτερο παιδί και κόρη του Πέτρου Γεώργιεβιτς του Ολδεμβούργου και της Θηρεσίας του Νάσσαου-Βάιλμπουργκ.
Στις 25 Οκτωβρίου 1855 αρραβωνιάστηκε τον Μεγάλο Δούκα Νικόλαο Νικολάγιεβιτς στο Παλάτι Ανίτσκοβ. Ο γάμος τους έγινε στις 6 Φεβρουαρίου 1856 στο Παλάτι Πέτερχοφ. Μαζί απέκτησαν δύο παιδιά:
Τον Νοέμβριο του 1889 η Αλεξάνδρα έγινε καλόγρια, με το όνομα Αδελφή Αναστασία, ενώ ο σύζυγός της ήταν ακόμα ζωντανός. Για το υπόλοιπο της ζωής της, εργάστηκε στο νοσοκομείο εκτελώντας νοσηλευτικά καθήκοντα, βοηθούσε μολυσμένους ασθενείς και καθάριζε μολυσμένες πληγές. Βοήθησε συχνά και σε χειρουργικές επεμβάσεις.
Η υγεία της Αλεξάνδρας ήταν κακή. Τον Μάιο του 1892, υποβλήθηκε σε μια επιτυχημένη επέμβαση καρκίνου του μαστού και πέρασε αρκετό χρόνο στην Κέρκυρα ενώ όταν ανάρρωσε, επέστρεψε στη δουλειά της, τον Φεβρουάριο του 1893. Λίγο πριν πεθάνει διαγνώστηκε με καρκίνο του στομάχου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ Κατηγορία:Οίκος Ρομάνοφ Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς Κατηγορία:Ρώσοι ευγενείς Κατηγορία:Μεγάλες Δούκισσες της Ρωσίας
Σύμφωνο Μόλοφ-Καφαντάρη
Ιστορικό πλαίσιο
Οι Βαλκανικοί Πόλεμοι προκάλεσαν μεταβολή των συνόρων στην περιοχή της Βαλκανικής Χερσονήσου γειτνιάζουσας του Αιγαίου Πελάγους. Ο Α΄ Βαλκανικός Πόλεμος προκάλεσε την υποχώρηση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας από, σχεδόν, το σύνολο της Ευρώπης. Ο Β΄ Βαλκανικός Πόλεμος ολοκληρώθηκε με την ήττα της Βουλγαρίας, η οποία υποχρεώθηκε στην υπογραφή της Συνθήκης του Βουκουρεστίου (1913) και την παραίτηση από τη διεκδίκηση, ως αποτέλεσμα, ορισμένων εκ των εδαφών που είχε καταλάβει στη διάρκεια του προηγούμενου πολέμου. Ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος κατέληξε σε νέα ήττα της Βουλγαρίας, η οποία υποχρεώθηκε στην υπογραφή της Συνθήκης του Νεϊγύ και την παραχώρηση της Δυτικής Θράκης στην Ελλάδα.
Περιεχόμενο του συμφώνου
Το σύμφωνο υπεγράφη από τους Υπουργούς Οικονομικών του Βασιλείου της Βουλγαρίας, Βλαντιμίρ Μόλοφ, και της Δεύτερης Ελληνικής Δημοκρατίας, Γεωργίου Καφαντάρη. Έδωσε λύση στα οικονομικής φύσεως ζητήματα που σχετίζονταν με τη ρευστοποίηση των βουλγαρικών ιδιοκτησιών στην Ελλάδα και των ελληνικών ιδιοκτησιών στη Βουλγαρία. Η Ελλάδα υποχρεώθηκε στην καταβολή αποζημίωσης στη Βουλγαρία ύψους 1,050,000 λεβ της εποχής εκείνης. Ακολούθησε, επίσης, ως απόρροια αυτής, νέα ανταλλαγή πληθυσμών μεταξύ των δύο Κρατών.
Εξωτερικός Σύνδεσμος
Κατηγορία:Ιστορία των Βαλκανίων Κατηγορία:Βαλκανικοί Πόλεμοι Συμφωνο Μολοφ-Καφανταρη Κατηγορία:Συνθήκες της Ελλάδας Κατηγορία:Ελληνοβουλγαρικές σχέσεις
Χαμένοι στο διάστημα (τηλεοπτική σειρά)
Το Χαμένοι στο διάστημα (αγγλικά: Lost in Space) είναι αμερικανική τηλεοπτική σειρά επιστημονικής φαντασίας του Ίρβιν Άλεν, παραγωγής της εταιρείας 20th Century Fox Television, η οποία προβλήθηκε από το δίκτυο CBS.
Διήρκεσε τρεις περιόδους, με 83 συνολικά επεισόδια, που προβλήθηκαν στις ΗΠΑ από τις 15 Σεπτεμβρίου του 1965 έως και τις 6 Μαρτίου του 1968. Την πρώτη σεζόν τα επεισόδια ήταν ασπρόμαυρα, ενώ για το υπόλοιπο διάστημα η παραγωγή ήταν έγχρωμη. Προβλήθηκε και στην Ελλάδα κατά την αρχή της δεκαετίας του '70 και γνώρισε αρκετή επιτυχία για τα δεδομένα της εποχής.
Το 1998, μια ταινία βασισμένη στο σίριαλ έκανε την εμφάνισή της στις κινηματογραφικές αίθουσες.
Υπόθεση
Η σειρά είναι, ουσιαστικά, μια διαστημική μεταφορά στη μικρή οθόνη της νουβέλας "Οικογένεια Ροβινσώνων".
Το έτος 1997, η Γη υποφέρει από τεράστιο υπερπληθυσμό. Ο καθηγητής Τζον Ρόμπινσον, η σύζυγός του Μωρίν, τα παιδιά τους (Τζούντι, Πένι και Γουΐλ) και ο Ταγματάρχης Ντον Γουέστ επιλέγονται να σταλούν στον τρίτο κατά σειρά πλανήτη του αστερισμού Άλφα του Κενταύρου, προκειμένου να ιδρύσουν μια αποικία, ώστε να κατοικηθεί στη συνέχεια από τους γήινους. Για τη μεταφορά τους πρόκειται να χρησιμοποιήσουν ένα διαστημόπλοιο που σχεδίασε ο Καθηγητής Ρόμπινσον, το "Τζούπιτερ 2".
Ωστόσο, ο δόκτωρ Ζάκαρι Σμιθ, ένας πράκτορας μιας εχθρικής κυβέρνησης στέλνεται με στόχο να σαμποτάρει την αποστολή. Επιτυγχάνει να αποσυντονίσει το ρομπότ του σκάφους, όμως στη συνέχεια παγιδεύεται και ο ίδιος μέσα στο διαστημόπλοιο και λόγω του επιπλέον βάρους, το "Τζούπιτερ" χάνει εντελώς τον προσανατολισμό του και περιπλανιέται στο αχανές σύμπαν. Τελικά συντρίβονται σε έναν άγνωστο πλανήτη, όπου επιζούν μετά από πολλές περιπέτειες. Η φιγούρα του Σμιθ παραμένει καθόλη τη διάρκεια της σειράς ως μια φυσιογνωμία που συνδυάζει το κωμικό με το τραγικό στοιχείο, δοκιμάζοντας την υπομονή και την αντοχή της οικογένειας Ρόμπινσον.
Συντελεστές
Ηθοποιοί: Άντζελα Κάρτραϊτ, Μαρκ Γκόνταρντ, Μάρτα Κρίστεν, Μπομπ Μέι (Ρομπότ), Τζόναθαν Χάρις, Τζουν Λόκχαρτ, Γκάι Γουίλιαμς και Μπιλ Μάμυ. Τη σκηνοθεσία της σειράς υπογράφουν οι Ντον Ρίτσαρτσον, Σόμπι Μάρτιν, Νέιθαν Τζουράν, Έζρα Στόουν κ.α., ενώ βασικοί σεναριογράφοι ήταν οι Έρβιν Άλεν, Πίτερ Πέικερ και Μπάρνεϊ Σλέιτερ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές διαστημικής περιπέτειας Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές του CBS Κατηγορία:Ρομπότ στην τηλεόραση
Σνιέζκα
thumb|250px|Άποψη του βουνού Το Σνιέζκα ή Σνέζκα (τσεχικά: Sněžka, πολωνικά: Śnieżka, Schneekoppe στα γερμανικά) είναι βουνό στα σύνορα Τσεχίας και Πολωνίας. Με ύψος 1.603,3 μέτρα, η κορυφή του είναι το ψηλότερο σημείο στη Τσεχία, στα όρη Κρκόνοσε (γιγάντια όρη) και σε ολόκληρα τα σουδητικά όρη. Το ψηλότερο σημείο της κορυφής βρίσκεται στην πολωνική πλευρά, λίγα μέτρα δυτικά από το εξωκλήσι του Αγίου Λαυρεντίου. Υπάρχει σύνδεση μέσω τελεφερίκ, μήκους 4,5 χιλιομέτρων, από το Πετς ποντ Σνέσκου με την κορυφή. Καθώς το Σνιέζκα είναι το ψηλότερο βουνό στην ευρύτερη περιοχή, η κορυφή του προσφέρει ανεμπόδιστη πανοραμική θέα και αποτελεί τουριστικό προορισμό, ο οποίος προσβάσιμος μέσω μονοπατιών τα οποία είναι κατάλληλα και για ποδηλασία.
Ιστορία
Η πρώτη καταγεγραμμένη αναφορά αναρρίχησης στην κορυφή χρονολογείται από το 1456, από ένα Βενετό έμπορο ο οποίος έψαχνε για πολύτιμους λίθους. Σύντομα δημιουργήθηκαν στο βουνού οι πρώτοι οικισμοί, από μεταλλωρύχους οι οποίοι εξόρισαν τα αποθέματα του βουνού σε χαλκό, σίδηρο και αρσενικό. Τα μεταλλευτικά φρεάτια, με συνολικό μήκος 1,5 χιλιόμετρα, σώζονται μέχρι σήμερα.
Το παλαιότερο όνομα του βουνού στα γερμανικά Ρίζεμπεργκ («γιγάντιο όρος»), αναφέρεται από τον Αγκρικόλα το 1546. Δεκαπέντε χρόνια αργότερα, το όνομα εμφανίζεται σε χάρτη της Σιλεσίας του Μάρτιν Χέλβιγκ. Το όνομα αργότερα άλλαξε σε Ρισενκόπε («γιγάντια κορυφή») και εν τέλει σε Σνίκοπε («χιονισμένη κορυφή»). Στα τσεχικά, το βουνό αρχικά ονομαζόταν Πάχρμπεκ Σνέσνι. Το όνομα Σνιέζκα ή Σνέσοβκα, σημαίνει χιονισμένο ή χιονοσκεπές, το οποίο υιοθετήθηκε το 1823. Στα πολωνικά, το βουνό είχε το όνομα Γκόρα Ολμπρζίμια, που σημαίνει «γιγάντιο βουνό».
Κτίρια στην κορυφή
thumb|250px|Η κορυφή το 1900 Στην πολωνική πλευρά βρίσκεται ένα δισκόμορφο παρατηρητήριο και εστιατόριο που χτίστηκε το 1974, ένας μετεωρολογικός σταθμός και το εξωκλήσι του Αγίου Λαυρεντίου. Στην τσεχική πλευρά βρίσκονται τα ερείπια της Βοημικής καλύβας, ένα ταχυδρομικό γραφείο και ο σταθμός του τελεφερίκ που συνδέει την κορυφή με το χωριό Πετς ποντ Σνέσκου στους πρόποδες του βουνού.
Το εξωκλήσι του αγίου Λαυρεντίου, ύψους 14 μέτρων, κατασκευάστηκε την περίοδο 1665 - 1681 και κατασκευή του αποδίδεται στο αριστοκράτη Κρίστοφ Λέοπολντ Σχάφγκοτσχ. Οι εργασίες για την κατασκευή είχαν ξεκινήσει από το 1653, αλλά σταμάτησαν επειδή η έκταση ήταν ιδιοκτησία του κόμη Χούμπρεχτ Τσέρνιν. Η διαμάχη διήρκησε για 11 χρόνια, με αποτέλεσμα η κατασκευή να αρχίσει το 1665. Θρησκευτικές τελετές τελούνταν πέντε φορές το χρόνο. Το ξωκκλήσι έκλεισε το 1810 και μέχρι το 1850 λειτουργούσε ως καταφύγιο. Το 1854 καθαγιάστηκε ξανά, αλλά καταστράφηκε αρκετές φορές από φωτιά.
Παραπομπές
κατηγορία:Βουνά της Τσεχίας κατηγορία:Γεωγραφία της Πολωνίας
Ελεύθερος στίχος
Ελεύθερος στίχος ονομάζεται το είδος της ποίησης που δεν ακολουθεί την κανονική μετρική μορφή, αμφισβητεί και δεν υπακούει στις στιχουργικές δεσμεύσεις της παραδοσιακής ποίησης.
Ιστορία
Η συστηματική και συνειδητή χρήση του ελεύθερου στίχου ξεκινά στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα, κυρίως στο γαλλόφωνο και αγγλόφωνο χώρο. Κορυφώνεται στον 20ό αιώνα, με όλους σχεδόν τους σημαντικούς ποιητές, σε όλο τον κόσμο, να γράφουν σε ελεύθερο στίχο.
Στη νεώτερη ευρωπαϊκή λογοτεχνία τους πρώτους ελεύθερους στίχους της λόγιας ποίησης έγραψε ο Γάλλος Αρθούρος Ρεμπώ το 1873 στο έργο του Μια εποχή στην κόλαση. Στη συνέχεια δεν άργησαν να τον μιμηθούν και άλλοι, με αποτέλεσμα σε λίγο καιρό οι Γάλλοι ποιητές να χωριστούν στους κανονικούς ποιητές και στους οπαδούς του ελεύθερου στίχου.
Μορφή
Εκείνο που διακρίνει τη μορφή του ελεύθερου στίχου είναι η ελευθερία του μήκους του, δηλαδή αν έχει μικρό ή μεγάλο μήκος, αλλά και το αν το μηκος αυτό είναι σταθερό ή αυξομειώνεται, ανάλογα με το γούστο του ποιητή και την αισθητική του, που ακολουθεί περισσότερες φορές το νόημα, σε τρόπους που η εξωτερική μορφή να έχει σχέση και να υπηρετεί το νόημα. Το μήκος αυτό βέβαια δεν μπορεί να είναι απεριόριστο.
Οι στίχοι είναι ανισοσύλλαβοι μεταξύ τους και δεν ακολουθούν κάποιο μέτρο. Δεν υπάρχει ομοιοκαταληξία και οι στροφές είναι ακανόνιστες, με τους στίχους να είναι τοποθετημένοι ο ένας κάτω απ' τον άλλο, χωρίς ορισμένο αριθμό.