cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Νορβηγική Θάλασσα
Αλιεία και φαλαινοθηρία
Η φαλαινοθηρία ήταν επίσης σημαντική στη Νορβηγική Θάλασσα. Λίγο μετά το 1600 ο Άγγλος Στέφεν Μπένετ άρχισε να κυνηγάει θαλάσσιους ίππους στη Μπγιέρνεγια. Το Μάιο του 1607 η Εταιρεία Μόσκοβυ, αναζητώντας το Βορειοδυτικό Πέρασμα (μεταξύ Ατλαντικού και Ειρηνικού Ωκεανού) και εξερευνώντας τη θάλασσα, ανακάλυψε τους μεγάλους πληθυσμούς θαλάσσιων ίππων και φαλαινών στη Νορβηγική Θάλασσα και άρχισε να τους κυνηγά το 1610 κοντά στη Σπιτσβέργη. Αργότερα τα ολλανδικά πλοία άρχισαν να κυνηγούν φάλαινες κοντά στο Γιαν Μάγεν. Ο πληθυσμός τοξοκέφαλων μεταξύ Σβάλμπαρντ και Γιαν Μάγεν ήταν τότε περίπου 25.000 άτομα. Στη συνέχεια τους Βρετανούς και Ολλανδούς ακολούθησαν Γερμανοί, Δανοί και Νορβηγοί. Μεταξύ 1615 και 1820 τα νερά μεταξύ Γιαν Μάγεν, Σβάλμπαρντ, Μπγιέρνεγια και Γροιλανδίας, μεταξύ της Νορβηγικής, της Γροιλανδικής και της Θάλασσας του Μπάρεντς, ήταν η πιο παραγωγική περιοχή φαλαινοθηρίας στον κόσμο. Ωστόσο η εκτεταμένη θήρευση είχε εξαλείψει τις φάλαινες σε αυτή την περιοχή ήδη στις αρχές του 20ού αιώνα.
Θαλάσσια τέρατα και δίνες
thumb|Η Κάρτα Μαρίνα (1539) του Όλαους Μάγκνους είναι ο πρώτος λεπτομερής χάρτης των [[Βόρειες Χώρες|Βόρειων Χωρών. Παρατηρήστε διάφορα θαλάσσια τέρατα στο χάρτη.]] thumb|left|upright|Εικονογράφηση του Χάρι Κλαρκ (1889–1931) για την ιστορία του [[Έντγκαρ Άλλαν Πόε «Κάθοδος στη Δίνη», που δημοσιεύθηκε το 1919.]] Μεταξύ των νησιών Μοσκενέσεγια και Βέρεϊ των Λοφότεν, στο μικρό νησί Mόσκεν, δημιουργείται το Μοσκενστράουμεν - ένα σύστημα παλιρροιακών δινών και μια δίνη, που με ταχύτητα της τάξης των 15 km /h (η τιμή ποικίλλει αρκετά μεταξύ των πηγών), είναι μια από τις ισχυρότερες στον κόσμο. Περιγράφηκε τον 13ο αιώνα στην Αρχαία Νορδική Ποιητική Έντα και παρέμεινε ελκυστικό θέμα για ζωγράφους και συγγραφείς, συμπεριλαμβανομένων των Έντγκαρ Άλλαν Πόε, Βάλτερ Μερς και Ιούλιου Βερν. Η λέξη (νορβηγικά maelstrom) εισήχθη στην αγγλική γλώσσα από τον Πόε στην ιστορία του "A Descent in the Maelström" (1841) που περιγράφει το Μοσκενστράουμεν. Το Μοσκενστράουμεν δημιουργείται ως αποτέλεσμα ενός συνδυασμού διαφόρων παραγόντων, όπως οι παλίρροιες, η θέση του Λοφότεν και η υποβρύχια τοπογραφία. Σε αντίθεση με τις περισσότερες άλλες δίνες, δημιουργείται στην ανοιχτή θάλασσα και όχι σε πορθμό ή κόλπο. Με διάμετρο 40-50 μέτρα, μπορεί να είναι επικίνδυνη ακόμη και στη σύγχρονη εποχή για μικρά αλιευτικά σκάφη που μπορεί να προσελκυσθούν από τον άφθονο μπακαλιάρο που τρέφεται με τους μικροοργανισμούς που απορροφούνται από τη δίνη.
Εξερεύνηση
thumb|Στα τέλη του 19ου αιώνα ο Χένρικ Μον ανέπτυξε το πρώτο μοντέλο δυναμικής ροής του Βόρειου Ατλαντικού. Αυτός ο χάρτης του 1904 δείχνει τα επιφανειακά και τα υποβρύχια ρεύματα. Τα πλούσια σε αλιεύματα παράκτια νερά της Βόρειας Νορβηγίας ήταν προ πολλού γνωστά και έχουν προσελκύσει ναυτικούς από την Ισλανδία και τη Γροιλανδία. Έτσι οι περισσότεροι οικισμοί στην Ισλανδία και τη Γροιλανδία βρίσκονταν στις δυτικές ακτές των νησιών, που ήταν επίσης θερμότερες λόγω των ρευμάτων του Ατλαντικού. Ο πρώτος εύλογα αξιόπιστος χάρτης της βόρειας Ευρώπης, η Κάρτα Μαρίνα του 1539, παρουσιάζει τη Νορβηγική Θάλασσα ως παράκτια νερά και δεν δείχνει τίποτα βόρεια του Βόρειου Ακρωτηρίου. Η Νορβηγική Θάλασσα ανοιχτά των παραθαλάσσιων περιοχών εμφανιζόταν στους χάρτες του 17ο αιώνα ως σημαντικό τμήμα του τότε αναζητούμενου Βόρειου Θαλάσσιου Δρόμου και πλούσιο πεδίο φαλαινοθηρίας.
Το νησί Γιαν Μάγεν ανακαλύφθηκε το 1607 και έγινε σημαντική βάση Ολλανδών φαλαινοθηρών. Ο Ολλανδός Γουλιέλμος Μπάρεντς ανακάλυψε τη Μπγιέρνεγια και το Σβάλμπαρντ, που στη συνέχεια χρησιμοποιήθηκαν από Ρώσους φαλαινοθηρικούς, που ονομάζονταν πομόρ. Τα νησιά στην άκρη της Νορβηγικής Θάλασσας γρήγορα μοιράστηκαν μεταξύ διάφορων κρατών. Στην αιχμή της φαλαινοθηρίας, περίπου 300 πλοία με 12.000 μέλη πλήρωμα επισκέπτονταν κάθε χρόνο το Σβάλμπαρντ.
Οι πρώτες βυθομετρήσεις της Νορβηγικής Θάλασσας πραγματοποιήθηκαν το 1773 από τον Κόνσταντιν Φιπς με το πλοίο Racehorse, στο πλαίσιο της αποστολής του στο Βόρειο Πόλο. Η συστηματική ωκεανογραφική έρευνα στη Νορβηγική Θάλασσα ξεκίνησε στα τέλη του 19ου αιώνα, όταν η μείωση των αποδόσεων του μπακαλιάρου και της ρέγγας από τα Λοφότεν ώθησε τη Νορβηγική κυβέρνηση να διερευνήσει το θέμα. Ο ζωολόγος Γκέοργκ Όσιαν Σαρς και ο μετεωρολόγος Χένρικ Μον έπεισαν την κυβέρνηση το 1874 να στείλει μια επιστημονική αποστολή και μεταξύ του 1876 και του 1878 εξερεύνησαν μεγάλο μέρος της θάλασσας με το Vøringen. Τα δεδομένα που ελήφθησαν επέτρεψαν στον Moν να καθιερώσει το πρώτο δυναμικό μοντέλο ωκεάνιων ρευμάτων, που περιελάμβανε ανέμους, διαφορές πίεσης, θερμοκρασία θαλάσσιου νερού και αλατότητα και αποδείχθηκε αρκετά σύμφωνο με μεταγενέστερες μετρήσεις. Το 2019 βρέθηκαν κοιτάσματα σιδήρου, χαλκού, ψευδαργύρου και κοβαλτίου στη Ράχη Μον, πιθανότατα από υδροθερμικούς αεραγωγούς.
Ναυσιπλοΐα
thumb|Το HMS Sheffield κατά τη διάρκεια χειμερινής νηοπομπής μέσω της Νορβηγικής Θάλασσας στη Ρωσία το 1941 thumb|Σοβιετικό πυρηνικό υποβρύχιο K-278 Komsomolets, 1986 Μέχρι τον 20ο αιώνα οι ακτές της Νορβηγικής Θάλασσας ήταν αραιοκατοικημένες και ως εκ τούτου η ναυτιλία στη θάλασσα επικεντρωνόταν κυρίως στην αλιεία, τη φαλαινοθηρία και τις περιστασιακές παράκτιες μεταφορές. Από τα τέλη του 19ου αιώνα έχει δημιουργηθεί η θαλάσσια γραμμή Hurtigruten, που συνδέει τον πιο πυκνοκατοικημένο νότο με το βόρειο τμήμα της Νορβηγίας με τουλάχιστον ένα δρομολόγιο την ημέρα. Η σημασία της ναυτιλίας στη Νορβηγική Θάλασσα αυξήθηκε επίσης με την επέκταση του Ρωσικού και του Σοβιετικού ναυτικού στη Θάλασσα του Μπάρεντς και την ανάπτυξη διεθνών δρόμων προς τον Ατλαντικό μέσω της Βαλτικής Θάλασσας, του Κάτεγατ, του Σκάγκερακ και της Βόρειας Θάλασσας.
Η Νορβηγική Θάλασσα είναι απαλλαγμένη από πάγο και παρέχει μια απευθείας πρόσβαση από τον Ατλαντικό προς τα ρωσικά λιμάνια της Αρκτικής (Μούρμανσκ, Αρχάγγελσκ και Κανταλάκσα), που συνδέονται άμεσα με την κεντρική Ρωσία. Αυτή η πρόσβαση χρησιμοποιήθηκε εκτενώς για ανεφοδιασμό κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου - από 811 πλοία των ΗΠΑ, 720 έφτασαν στα ρωσικά λιμάνια, φέρνοντας περίπου 4 εκατομμύρια τόνους φορτίου, μεταξύ αυτών περίπου 5.000 τανκ και 7.000 αεροσκάφη. Οι Σύμμαχοι έχασαν 18 πλοία συνοδείας και 89 εμπορικά σε αυτή τη διαδρομή. Οι κύριες επιχειρήσεις του Γερμανικού ναυτικού ενάντια στις νηοπομπές περιλάμβαναν το PQ 17 τον Ιούλιο του 1942, τη Ναυμαχία της Θάλασσας του Μπάρεντς το Δεκέμβριο του 1942 και τη Ναυμαχία στο Βόρειο Ακρωτήριο το Δεκέμβριο του 1943 και πραγματοποιήθηκαν γύρω από τα σύνορα μεταξύ της Νορβηγικής Θάλασσας και της Θάλασσας του Μπάρεντς, κοντά στο Βόρειο Ακρωτήριο.
Η ναυσιπλοΐα στη Νορβηγική Θάλασσα μειώθηκε μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και εντατικοποιήθηκε μόνο τη δεκαετία του 1960 -70 με την επέκταση του Σοβιετικού Βόρειου Στόλου, που εκφράστηκε με μεγάλες κοινές ναυτικές ασκήσεις των Σοβιετικών στόλων Βόρειας και Βαλτικής στη Νορβηγική Θάλασσα. Η θάλασσα ήταν η πύλη του Σοβιετικού Ναυτικού προς τον Ατλαντικό Ωκεανό και έτσι προς τις Ηνωμένες Πολιτείες και το μεγάλο σοβιετικό λιμάνι του Μούρμανσκ ήταν ακριβώς πίσω από τα σύνορα της Νορβηγίας και τη Θάλασσα του Μπάρεντς. Τα αντίμετρα από τις χώρες του ΝΑΤΟ οδήγησαν σε σημαντική ναυτική παρουσία στη Νορβηγική Θάλασσα και έντονα παιχνίδια της γάτας με το ποντίκι μεταξύ Σοβιετικών και ΝΑΤΟϊκών αεροσκαφών, πλοίων, και ιδίως υποβρυχίων. Ένα λείψανο του Ψυχρού Πολέμου στη Νορβηγική Θάλασσα, το σοβιετικό πυρηνικό υποβρύχιο K-278 Komsomolets, βυθίστηκε το 1989 νοτιοδυτικά του νησιού Μπγιέρνεγια, στα σύνορα της Νορβηγικής και της Θάλασσας του Μπάρεντς, με ραδιενεργό υλικό που ενέχει δυνητικό κίνδυνο για τη χλωρίδα και την πανίδα.
Η Νορβηγική Θάλασσα είναι τμήμα του Βόρειου Θαλάσσιου Δρόμου για τα πλοία από ευρωπαϊκά λιμάνια προς την Ασία. Η απόσταση από το Ρότερνταμ στο Τόκιο είναι 21.100 χλμ. μέσω της Διώρυγας του Σουέζ και μόνο 14.100 χλμ. μέσω της Νορβηγικής Θάλασσας. Ο θαλάσσιος πάγος είναι ένα κοινό πρόβλημα στις αρκτικές θάλασσες, αλλά συνθήκες χωρίς πάγο σε όλο το Βόρειο Δρόμο παρατηρήθηκαν στα τέλη Αυγούστου 2008. Η Ρωσία σχεδιάζει να επεκτείνει την υπεράκτια παραγωγή πετρελαίου στην Αρκτική, γεγονός που αναμένεται να αυξήσει την κίνηση των δεξαμενόπλοιων μέσω της Νορβηγικής Θάλασσας σε αγορές στην Ευρώπη και την Αμερική. Αναμενόταν ότι ο αριθμός των αποστολών πετρελαίου μέσω της βόρειας Νορβηγικής Θάλασσας θα αυξηθεί από 166 το 2002 σε 615 το 2015. thumb|Χάρτης του αγωγού Λάνγκελεντ
Πετρέλαιο και φυσικό αέριο
Τα πιο σημαντικά προϊόντα της Νορβηγικής Θάλασσας δεν είναι πλέον τα ψάρια, αλλά το πετρέλαιο και ιδιαίτερα το αέριο που βρίσκεται κάτω από τον πυθμένα του ωκεανού. Η Νορβηγία ξεκίνησε την υποθαλάσσια παραγωγή πετρελαίου το 1993, ακολουθούμενη από την ανάπτυξη του πεδίου φυσικού αερίου Χούλντρα το 2001. Το μεγάλο βάθος και τα δύσκολα νερά της Νορβηγικής Θάλασσας δημιουργούν σημαντικές τεχνικές προκλήσεις για τις υπεράκτιες γεωτρήσεις. Ενώ γεωτρήσεις σε βάθη άνω των 500 μέτρων έχουν πραγματοποιηθεί από το 1995, μόνο λίγα πεδία αερίου έχουν εξερευνηθεί για εκμετάλλευση. Το πιο σημαντικό τρέχον έργο είναι το Όρμεν Λάνγκε (βάθος 800-1.100 μ.), όπου ξεκίνησε η παραγωγή φυσικού αερίου το 2007. Με αποθέματα 1,4 × 1013 κυβικά πόδια είναι το σημαντικότερο νορβηγικό πεδίο φυσικού αερίου. Συνδέεται με τον αγωγό Λάνγκελεντ, που είναι σήμερα ο μακρύτερος υποθαλάσσιος αγωγός στον κόσμο, και στη συνέχεια με ένα μεγάλο ευρωπαϊκό δίκτυο αγωγών φυσικού αερίου. Αναπτύσσονται αρκετά άλλα πεδία φυσικού αερίου. Μια ιδιαίτερη πρόκληση είναι το πεδίο Κρίστιν, όπου η θερμοκρασία είναι 170 °C και η πίεση αερίου υπερβαίνει τα 900 bar (900 φορές την κανονική πίεση). Ακόμη βορειότερα είναι τα Νόρνε και Σνέχβιτ.
Αναστάσιος Βαρουξής
Ο Αναστάσιος Βαρουξής ήταν Έλληνας πολιτικός και δήμαρχος του Πύργου.
Βιογραφικά στοιχεία
Καταγόταν από παραδοσιακή οικογένεια δημοσιογράφων του Πύργου. Ήταν δήμαρχος Πύργου και ήταν ο πρώτος δήμαρχος Πύργου που πέθανε εν ενεργεία.
Απεβίωσε το 1906. Σύμφωνα με δημοσιεύματα της εφημερίδας Πατρίς πέθανε από δηλητηρίαση επειδή πολλοί πολιτικοί αντίπαλοι επιδίωκαν τον θάνατο του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμαρχοι Πύργου Ηλείας
Rush
Οι Rush ήταν καναδικό συγκρότημα της progressive rock μουσικής σκηνής, το οποίο σχηματίστηκε το 1968 στο Τορόντο. Αποτελούνταν από τους Τζέντι Λι στο μπάσο, τα πλήκτρα και τα φωνητικά, τον Άλεξ Λάιφσον στην κιθάρα και τα φωνητικά και το Νιλ Πιρτ στα τύμπανα. Οι 19 στούντιο δίσκοι τους έχουν γίνει χρυσοί ή πλατινένιοι στην πατρίδα τους, ενώ έχουν 24 χρυσούς, 14 πλατινένιους και 3 πολυπλατινένιους δίσκους στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Η αρχή
Οι Rush σχηματίστηκαν στο Τορόντο από τον κιθαρίστα Άλεξ Λάιφσον, τον μπασίστα και τραγουδιστή Τζεφ Τζόουνς και το ντράμερ Τζον Ράτσεϊ. Μέσα στον πρώτο μήνα ύπαρξης του σχήματος ο Τζέντι Λι αντικατέστησε τον Τζόουνς και από το 1971 και έπειτα αυτή η σύνθεση σταθεροποιήθηκε παραμένοντας για τρία χρόνια.
Το 1973 κυκλοφόρησαν το πρώτο τους σινγκλ, μία διασκευή στο "Not Fade Away" του Μπάντι Χόλι, ανεβαίνοντας στο # 88 των καναδικών τσαρτ. Λόγω διαφορών με την εταιρεία του, το συγκρότημα αποφάσισε να δημιουργήσει τη δική του δισκογραφική εταιρεία με την ονομασία "Moon Records", μέσω της οποίας κυκλοφόρησε το ομώνυμο ντεμπούτο άλμπουμ τους, το Μάρτιο του 1974, ενώ τέσσερις μήνες αργότερα ο δίσκος εκδόθηκε από τη "Mercury Records", μπαίνοντας στο Top-100 του Καναδά.
Μετά την κυκλοφορία του "Rush", ο Ράτσεϊ αναγκάστηκε να αποχωρήσει λόγω προβλημάτων υγείας, για να αντικατασταθεί από το Νιλ Πιρτ στα τέλη Ιουλίου του 1974.
Εμπορική επιτυχία
Το "Fly by Night" του 1975 συνέχισε στο μουσικό μοτίβο του πρώτου τους δίσκου, αλλά η στιχουργική, την οποία είχε αναλάβει ο Πιρτ, περιελάμβανε επική και φανταστική θεματολογία. Το άλμπουμ ανέβηκε στο # 9 στον Καναδά και οι Rush ηχογράφησαν το διάδοχο του λίγους μήνες αργότερα, με τίτλο "Caress of Steel". Λόγω της μικρής εμπορικής επιτυχίας του δίσκου, η εταιρεία που τους εκπροσωπούσε τους ζήτησε να ηχογραφήσουν πιο εμπορικά κομμάτια για το επόμενο τους άλμπουμ, με το συγκρότημα να αγνοεί αυτή την επιθυμία δημιουργώντας το "2112", του οποίου την πρώτη πλευρά καταλαμβάνει το ομώνυμο εικοσάλεπτο κομμάτι. Ο δίσκος ανέβηκε στο # 5 στην πατρίδα τους και έχει βραβευθεί ως τριπλά πλατινένιος στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Κατά την περιοδεία για την προώθηση του άλμπουμ, οι Rush ηχογράφησαν το ζωντανό "All the World's a Stage", το πρώτο τους Top-40 στο αμερικάνικο Billboard. Ακολούθησαν τα πλατινένια "A Farewell to Kings" και "Hemispheres" τα οποία εδραίωσαν το συγκρότημα ως ένα από τα σπουδαιότερα ονόματα του progressive rock.
Το 1980, οι Rush κυκλοφόρησαν το Top-5 άλμπουμ "Permanent Waves", εισάγοντας στον ήχο τους στοιχεία από ρέγκε και ηλεκτρονική μουσική. Ο δίσκος περιείχε τη μεγάλη επιτυχία "The Spirit of Radio" και έγινε πλατινένιος. Η δημοτικότητα του συγκροτήματος έφθασε στο απόγειο της με το "Moving Pictures" του 1981, το οποίο έχει γίνει τετραπλά πλατινένιο σε Ηνωμένες Πολιτείες και Καναδά. Το άλμπουμ συνοδευόταν από τις μεγάλες επιτυχίες "Limelight" και "Tom Sawyer".
thumb|250px|Το αστέρι των Rush στο Walk of Fame του Καναδά Τον Οκτώβριο του 1981, οι Rush κυκλοφόρησαν το δεύτερο ζωντανά ηχογραφημένο δίσκο τους, "Exit... Stage Left", ανεβαίνοντας για άλλη μια φορά στο Top-10.
Αλλαγή ήχου
Το άλμπουμ "Signals" σηματοδότησε την αλλαγή του ήχου των Rush, με έντονη χρήση συνθεσάιζερ, οδηγώντας τους στο πιο επιτυχημένο σινγκλ τους στις Ηνωμένες Πολιτείες, "New World Man". Σε αυτό το ύφος συνέχισαν και με τα "Grace Under Pressure" του 1984, "Power Windows" του 1985 και "Hold Your Fire" του 1987.
Το 1989 κυκλοφόρησε ο τρίτος ζωντανός τους δίσκος με τίτλο "A Show of Hands", ενώ στα τέλη της χρονιάς ακολούθησε ο 13ος στούντιο δίσκος τους με τίτλο "Presto", ο οποίος χαρακτηρίζεται ως το ξεκίνημα της επιστροφής των Rush στον κλασικό κιθαριστικό ήχο με τον οποίο καθιερώθηκαν.
Η επιστροφή
Στο ύφος του "Presto" συνέχισε και το "Roll the Bones" του 1991, το οποίο ανέβηκε στο # 3 των αμερικάνικων τσαρτ και έγινε πλατινένιο. Σε αυτό το δίσκο το συγκρότημα πειραματίστηκε με φανκ και Χιπ χοπ στοιχεία, ενώ στο "Counterparts" του 1993 ο ήχος των Rush βασίζεται περισσότερο στην κιθάρα του Λάιφσον, όπως και στο "Test for Echo" του 1996, δύο άλμπουμ τα οποία ανέβηκαν στο Top-5 και έγιναν χρυσά.
Μετά το τέλος της περιοδείας για το "Test for Echo", το συγκρότημα αποχώρησε από την ενεργό δράση για πέντε χρόνια, λόγω προσωπικής τραγωδίας την οποία βίωνε ο Νιλ Πιρτ, ο οποίος σε διάστημα δέκα μηνών έχασε την κόρη και τη σύζυγο του.
Ακολούθησε το "Snakes & Arrows" του 2006, το οποίο ανέβηκε στην τρίτη θέση του αμερικάνικου καταλόγου επιτυχιών πουλώντας 93.000 αντίτυπα στην πρώτη εβδομάδα της κυκλοφορίας του. Στην περιοδεία του άλμπουμ, ηχογραφήθηκε το ζωντανό "Snakes & Arrows Live".
Το 2010 και το 2011, οι Rush πραγματοποίησαν την περιοδεία "Time Machine Tour" όπου παρουσίασαν τραγούδια από όλη την δισκογραφία τους, ενώ το 2012 κυκλοφόρησαν το "Clockwork Angels" ανεβαίνοντας στο # 1 στον Καναδά και το # 2 στις Ηνωμένες Πολιτείες. Στις 18 Απριλίου 2013, οι Rush εντάχθηκαν στο Rock and Roll Hall of Fame.
Το 2015, το συγκρότημα πραγματοποίησε την περιοδεία R40, γιορτάζοντας την τεσσαρακοστή επέτειο από την ένταξη του Νιλ Πιρτ στο συγκρότημα. Στις 7 Δεκεμβρίου 2015, ο Πιρτ ανακοίνωσε την αποχώρηση του από τις περιοδείες και τις ζωντανές εμφανίσεις των Rush.
Στις 19 Ιανουαρίου 2018, ο Άλεξ Λαιφσόν ανέφερε σε συνέντευξη του ότι το συγκρότημα δεν θα ξαναπραγματοποιήσει περιοδεία ούτε θα ηχογραφήσει ξανά.
Δισκογραφία
thumb|250px|Ο Νιλ Πιρτ το 2004
Πηγές
Κατηγορία:Καναδικά heavy metal συγκροτήματα Κατηγορία:Progressive rock συγκροτήματα Κατηγορία:Καναδικά hard rock συγκροτήματα Κατηγορία:Μουσικά τρίο
Hammerheart
Hammerheart είναι ο τίτλος του πέμπτου στούντιο άλμπουμ του σουηδικού metal συγκροτήματος Bathory, το οποίο κυκλοφόρησε στις 16 Απριλίου του 1990 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Noise Records".
Η μουσική
Το "Hammerheart" θεωρείται ένας από τους σπουδαιότερους δίσκους του Viking Metal, εδραιώνοντας το ιδίωμα και τον τρόπο με τον οποίο θα παιζόταν στο μέλλον. Το συγκρότημα ασχολήθηκε με την επική θεματολογία όπως ποτέ στο παρελθόν, έχοντας ως θέμα τη χριστιανική εισβολή στη Σκανδιναβία κατά τον Μεσαίωνα και την αποστροφή των προγόνων του Quorthon προς τον Χριστιανισμό.
Το εξώφυλλο
Το εξώφυλλο του άλμπουμ προέρχεται από τον πίνακα "The Funeral of a Viking" (μτφ. Η κηδεία ενός Βίκινγκ) του Φρανκ Ντίξι, δημιουργία του 1893.
Ανάλυση τραγουδιών
Στο οκτάλεπτο "Baptised In Fire And Ice", ο Quorthon εγκωμιάζει τους προγόνους του, ενώ το "Father to Son" ξεκινάει με μία δίλεπτη εισαγωγή από ήχους ενός χωριού, πριν ξεκινήσει ένα αργό και δυναμικό κομμάτι, με πολεμικές ιαχές στο ρεφρέν του.
Το "Song to Hall Up High" είναι ένα σύντομο ακουστικό κομμάτι, στο οποίο για πρώτη φορά ο Quorthon παρουσιάζει μελωδικές φωνητικές αρμονίες. Οι στίχοι του είναι προσευχή προς τον Όντιν από την οπτική ενός πολεμιστή. Αυτό το κομμάτι οδηγεί στο "Home of Once Brave", ένα επικό τραγούδι με χαρακτηριστικό ριφ της κιθάρας. Η μονότονη προσέγγιση των φωνητικών παρουσιάζει έντονο συναισθηματισμό, ενώ το μελωδικό ρεφρέν με τη χορωδία να συνοδεύει τον τραγουδιστή, συμπληρώνει τους στίχους που μιλούν για τη μετά θάνατο ζωή των Βίκινγκ.
Τελευταίο τραγούδι του άλμπουμ είναι το "One Rode to Asa Bay", το οποίο αποτέλεσε το οποίο αποτέλεσε το μοναδικό βίντεο κλιπ της καριέρας των Bathory. Το κομμάτι ξεκινάει με μία ακουστική εισαγωγή πριν μπουν τα υπόλοιπα όργανα για ένα δεκάλεπτο τραγούδι με επικούς στίχους που έχουν να κάνουν με τον εκχριστιανισμό της Σκανδιναβίας.
Ο δίσκος ολοκληρώνεται με ένα σύντομο κομμάτι, όπως συνέβη και σε όλους τους προηγούμενους δίσκους τους.
Τραγούδια του δίσκου
1. Shores in Flames (Quorthon) - 11:07
3. Baptised in Fire and Ice (Quorthon) - 7:57
4. Father to Son (Quorthon) - 6:28
6. Home of Once Brave (Quorthon) - 6:43
7. One Rode to Asa Bay (Quorthon) - 10:23
8. Outro (Quorthon) - 0:52
Τα μέλη των Bathory
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "Hammerheart" είναι οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Bathory Κατηγορία:Άλμπουμ του 1990
Πόρτα Σαβοΐα
Η Πόρτα Σαβοΐα είναι ρωμαϊκή πύλη, που βρίσκεται δίπλα στον καθεδρικό ναό του Σαν Τζιόυστο, στη Σούσα, στη μητροπολιτική πόλη του Τορίνου, στη βόρεια Ιταλία. Αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα στρατιωτικής ρωμαϊκής αρχιτεκτονικής στη περιοχή της Βάλε ντι Σούσα.
Αριστερά και δεξιά της πύλης υπάρχουν δύο μεγάλοι κυλινδρικοί πύργοι, οι οποίοι μέχρι περίπου το ύψος των έξι μέτρων δεν έχουν παράθυρα ενώ ψηλότερα έχουν τρεις σειρές με μονά κλιμακωτά ανοίγματα. Στο τμήμα του κτίσματος ανάμεσα στους πύργους και πάνω από την αψίδα υπάρχουν τέσσερις σειρές ανοίγματα. Ειδικότερα η πρώτη και η τρίτη έχουν από τρία ανοίγματα ενώ οι άλλες από δύο. Το 1750 έγιναν εργασίες για να μεγαλώσει το άνοιγμα και το ύψος της πύλης.
Από τη Πόρτα Σαβοΐα ξεκινούσε ο δρόμος που οδηγούσε μέσω του περάσματος Colle del Moncenisio στη περιοχή της Σαβοΐας, γεγονός στο οποίο οφείλεται το όνομα της. Μπροστά στη Πόρτα Σαβοΐα βρίσκεται η πλατεία Σαβοΐα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Ιταλία Κατηγορία:Ρωμαϊκές οχυρώσεις Κατηγορία:Πύλες (αρχιτεκτονική)
Άνω Μούσουρα Αιτωλοακαρνανίας
Τα Άνω Μούσουρα ή Μούσουρα είναι ορεινό χωριό του νομού Αιτωλοακαρνανίας σε υψόμετρο 580 μέτρα.
Γεωγραφία - Ιστορία
Τα Άνω Μούσουρα βρίσκονται ΒΑ.-Α. του Αιτωλικού σε απόσταση 23 χλμ. (μέσω Αγριλιάς) και 15 χλμ. Β.-ΒΔ. του Μεσολογγίου. Το 1845 αναφέρεται στο ΦΕΚ 32Α - 08/12/1845 ως Μούσουρι να προσαρτάται στον τότε δήμο Αιτωλικού. Ως οικισμός με το όνομα Άνω Μούσουρα αναγνωρίστηκε επίσημα το 1940 οπότε και ορίστηκε έδρα της τότε κοινότητα Μοσούρων. Δυτικά του χωριού και προς το Κεφαλόβρυσο υπάρχει ο οικισμός Κάτω Μούσουρα που στην απογραφή του 1981 ενσωματώθηκε στα Άνω Μούσουρα. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Μουσούρων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ιεράς Πόλης Μεσολογγίου του δήμου Ιεράς Πόλης Μεσολογγίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 242 κατοίκους. Η κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 11,841 χμ² (2011).
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου
Φλουφαιναζίνη
thumb|250px|Η χημική δομή της φλουφαιναζίνης Η φλουφαιναζίνη, που πωλείται υπό την εμπορική ονομασία Prolixin μεταξύ άλλων, είναι αντιψυχωσικό φάρμακο. Χρησιμοποιείται στη θεραπεία χρόνιων ψυχώσεων όπως η σχιζοφρενία, και φαίνεται να είναι περίπου ίση ως προς την αποτελεσματικότητα έναντι των αντιψυχωσικών χαμηλής ισχύος όπως η χλωροπρομαζίνη. Χορηγείται από το στόμα, με έγχυση σε μυ, ή υποδόρια. Υπάρχει επίσης μια μακράς δράσεως ενέσιμη παραλλαγή που μπορεί να διαρκέσει μέχρι και τέσσερις εβδομάδες. Η δεκανοϊκή φλουφαιναζίνη, η μορφή ενέσεως ντεπό της φλουφαιναζίνης, δεν πρέπει να χρησιμοποιείται από άτομα με βαριά κατάθλιψη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αντιψυχωσικά Κατηγορία:Αντιεμετικά Κατηγορία:Βασικά Φάρμακα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας Κατηγορία:Αρωματικές ενώσεις Κατηγορία:Φαινοθειαζίνες Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις φθορίου Κατηγορία:Αλκοόλες Κατηγορία:Πιπεραζίνες
Ιδιοπαθής θρομβοπενική πορφύρα
Ιδιοπαθής θρομβοπενική πορφύρα (Idiopathic Thrombocytopenic Purpura - ITP) ονομάζεται η νόσος κατά την οποία έχουμε χαμηλό αριθμό αιμοπεταλίων και σχετιζόμενες κλινικές εκδηλώσεις, λόγω αυτοάνοσης αντίδρασης που δεν μπορεί να αποδοθεί σε άλλη συνυπάρχουσα νοσολογική οντότητα. Ουσιαστικά λοιπόν πρόκειται για πρωτοπαθή θρομβοπενία αγνώστου αιτιολογίας. Παραδοσιακά αναγνωρίζονται δύο βασικές υποκατηγορίες, η οξεία και η χρόνια ITP που αφορούν σε διαφορετικές ηλικιακές ομάδες και έχουν διαφορετική αντιμετώπιση και πρόγνωση.
Η οξεία ΙΤΡ ακολουθεί ιογενή, συνήθως εξανθηματική νόσο και εμφανίζεται κατά κανόνα σε παιδιά και εφήβους. Αντίθετα η χρόνια ΙΤΡ εμφανίζεται σε ενήλικες, συνηθέστερα γυναίκες, ηλικίας 20-40 επί το πλείστον. Σπάνια θρομβοπενία σε ενήλικα οφείλεται σε οξεία ΙΤΡ.
Αναφορές
Κατηγορία:Παθήσεις του αίματος
Χριστοδουλόπουλος
Με το επώνυμο Χριστοδουλόπουλος:
Γινόμενο
Το γινόμενο είναι το αποτέλεσμα του πολλαπλασιασμού ενός συνόλου αριθμών. Οι "αριθμοί" προς τον πολλαπλασιασμό μπορεί να είναι φυσικοί αριθμοί, μιγαδικοί αριθμοί, πίνακες ή ακόμη πιο περίπλοκα αντικείμενα.
Συμβολισμός
Το γινόμενο των 2, 3, και 4 είναι 2 × 3 × 4 = 24. Αφού για τον πολλαπλασιασμό ισχύει η προσεταιριστική ιδιότητα, έτσι δεν παίζει ρόλο να ερμηνεύουμε το "2 × 3 × 4" ως (2 × 3) × 4 ή ως 2 × (3 × 4). Το αποτέλεσμα είναι το ίδιο, οπότε οι παρενθέσεις συνήθως παραλείπονται σε ένα γινόμενο. Ο πολλαπλασιασμός είναι επίσης αντιμεταθετική πράξη, οπότε η σειρά με την οποία γράφονται οι αριθμοί δεν επηρεάζει το γινόμενο.
Κατηγορία:Αριθμητική Κατηγορία:Μαθηματικός συμβολισμός
Κύπελλο φιλίας και αλληλεγγύης
Κύπελλο Φιλίας και Αλληλεγγύης ή Σούπερ Καπ του ελληνικού ποδοσφαίρου ονομαζόταν ο αγώνας ανάμεσα στην πρωταθλήτρια και την κυπελλούχο ομάδα της προηγούμενης αγωνιστικής περιόδου. Σύμφωνα με την προκήρυξη σε περίπτωση που η πρωταθλήτρια ομάδα της Σούπερ Λιγκ και η κυπελλούχος ομάδα ήταν ίδια (νταμπλ), τότε ο αγώνας δεν διεξαγόταν, όπως συνέβη τα έτη 1991, 1995, 2010 λόγω της επίτευξης νταμπλ από τον Παναθηναϊκό και τα έτη 2008, 2009 από τον Ολυμπιακό. Κάποιες άλλες χρονιές δεν έγινε υπό το φόβο επεισοδίων. Η διοργάνωση ξεκίνησε το 1980.
Το βιβλίο Θρύλος: πορεία μέσα στο χρόνο (Εκδόσεις Ηλιοτρόπιο, 1997) αναφέρει ως πρώτο Σούπερ Καπ εκείνο του 1980: «Το 1980 έγινε η πρώτη διοργάνωση του "Σούπερ Καπ", ...» (σ. 245) με αφορμή την καθιέρωση του επαγγελματικού ποδοσφαίρου στην Ελλάδα. Η διοργάνωση θεωρείται επίσημη, παρότι διοργανώθηκε από τον ΠΣΑΤ. Οι διοργανώσεις Σούπερ καπ της ΕΠΟ και της ΕΠΑΕ ξεκίνησαν το 1987.
Με το αρχικό όνομα έγιναν οκτώ διοργανώσεις, με τελευταία φορά το 1996. Επανήλθε το 2007 για μια και μοναδική φορά ως Σούπερ Καπ. Στην πράξη η διοργάνωση έχει διακοπεί, καθώς δεν τελείται είτε από τον φόβο επεισοδίων, όπως το 1990 μεταξύ ΠΑΟ-Ολυμπιακού και το 1997 μεταξύ ΑΕΚ-Ολυμπιακού, που αποτέλεσε και το "τελειωτικό χτύπημα" στο παλιό κύπελλο Φίλιας, είτε λόγω έλλειψης ελεύθερων ημερομηνιών. Με το νέο της όνομα ξεκίνησε πάλι το 2007 αλλά τις επόμενες τρεις χρονιές οι πρωταθλήτριες ομάδες έκαναν το νταμπλ, οπότε η διοργάνωση σχεδόν ξεχάστηκε. Το 2011 έπρεπε να γίνει μεταξύ ΑΕΚ-Ολυμπιακού αλλά δεν βρέθηκαν κενές ημερομηνίες ενώ πάντα ελλόχευε ο κίνδυνος επεισοδίων.
Από το 1987 μέχρι το 1994 οι αγώνες του Κυπέλλου Φιλίας και Αλληλεγγύης διεξήχθησαν στο Ολυμπιακό Στάδιο Αθήνας, ενώ το 1980, 1996 και το 2007 έγιναν στο στάδιο Καραϊσκάκης. Οι αγώνες ήταν μονοί και σε περίπτωση μη ανάδειξης νικητή κατά την κανονική διάρκεια, ακολουθούσε 30λεπτη παράταση και αν και πάλι δεν υπήρχε νικητής, τότε αυτός αναδεικνυόταν μέσω της διαδικασίας των πέναλτι, κάτι που χρειάστηκε μόνο δύο φορές: το 1989 και το 1996.
Το παλαιοπωλείο (μυθιστόρημα)
Το παλαιοπωλείο (αγγλικός τίτλος: The Old Curiosity Shop) είναι κοινωνικό μυθιστόρημα του Τσαρλς Ντίκενς που δημοσιεύθηκε σε συνέχειες από το 1840 έως το 1841 σε εβδομαδιαίο περιοδικό του συγγραφέα και εκτυπώθηκε σε μορφή βιβλίου το 1841.
Κύπελλο φιλίας και αλληλεγγύης
Ιστορικό
Το 2007 η Σούπερ Λίγκα επανέφερε το θεσμό με την ονομασία Σούπερ Καπ, αλλά δεν συνεχίστηκε καθώς τα επόμενα έτη κατέκτησαν το νταμπλ ο Ολυμπιακός (2008 και 2009) και ο ΠΑΟ (2010). To 2011 η αναμέτρηση ανάμεσα στον πρωταθλητή Ολυμπιακό και την κυπελλούχο ΑΕΚ είχε προγραμματιστεί αλλά δεν διεξήχθη ποτέ για άγνωστους λόγους. Ακολούθησαν τα νταμπλ του Ολυμπιακού (2012, 2013), οπότε η διοργάνωση διακόπηκε.
Το παλαιοπωλείο (μυθιστόρημα)
Η υπόθεση αναφέρεται στη νεαρή Νελ, η οποία ζει με τον παππού της σε ένα παλιό σπίτι στο Λονδίνο, που στο ισόγειο στεγάζει το παλαιοπωλείο τους. Χάνοντας την περιουσία του σε τυχερά παιχνίδια, ο ηλικιωμένος αναγκάζεται να φύγει νύχτα συνοδευόμενος από τη μικρή ορφανή Νελ. Μέσα από την ιστορία ο Ντίκενς σκιαγραφεί τη βικτωριανή εποχή και καταγγέλλει τις δύσκολες συνθήκες υπό τις οποίες ζούσαν τα χαμηλότερα κοινωνικά στρώματα του 19ου αιώνα.
Κύπελλο φιλίας και αλληλεγγύης
Σούπερ Καπ (διοργάνωση ΠΣΑΤ)
Υπό τον ΠΣΑΤ οργανώθηκε το πρώτο Σούπερ καπ μεταξύ Πρωταθλητή και Κυπελλούχου, το 1980.
Παραπομπές
<References />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κύπελλα ποδοσφαίρου Ελλάδας Ελλαδα
Το παλαιοπωλείο (μυθιστόρημα)
Υπόθεση
μικρογραφία|250x250εσ|Ο Κιτ και η μητέρα του, από εικονογράφηση του 1840 μικρογραφία|315x315εσ|Ο Κουίλπ στο παλαιοπωλείο, εικονογράφηση του 1840 Η υπόθεση διαδραματίζεται γύρω στο 1825 και αναφέρεται στην ιστορία της Νελ Τρεντ, ένα όμορφο και αθώο 14χρονο κοριτσάκι.
Η Νελ, αφού βρέθηκε ορφανή, ζει με τον παππού της από τη μητέρα της (το όνομα του παππού δεν αναφέρεται ποτέ) πάνω από το παλαιοπωλείο του. Είναι ο μόνος συγγενής που της έχει απομείνει στον κόσμο εκτός από τον μεγαλύτερο αδερφό της, ο οποίος όμως ζει μακριά. Ο παππούς της την υπεραγαπά και η Νελ τον φροντίζει στοργικά, αλλά ζει μια μοναχική ζωή χωρίς σχεδόν κανέναν συνομήλικο φίλο της. Ο μόνος της φίλος είναι ο Κιτ, ένα έντιμο αγόρι που εργάζεται στο μαγαζί, στον οποίο προσπαθεί να μάθει να γράφει. που
Με την κρυφή εμμονή να διασφαλίσει ότι η Νελ δεν θα πεθάνει στη φτώχεια όπως οι γονείς της, ο παππούς της προσπαθεί να εξασφαλίσει στη Νελ μια καλή κληρονομιά παίζοντας χαρτιά. Τις νύχτες πηγαίνει κρυφά να παίξει, αλλά δεν έχει τύχη και χάνει μεγάλα χρηματικά ποσά, έτσι δανείζεται από τον Ντάνιελ Κουίλπ, έναν κακόβουλο, παραμορφωμένο, καμπούρη νάνο τοκογλύφο, που ζει τρομοκρατώντας τους πάντες γύρω του, μη αρκούμενος να βασανίζει μόνο τη νεαρή γυναίκα και την πεθερά του, και έχει ανήθικες βλέψεις για τη Νελ. Στο τέλος, ο παππούς παίζει και τα τελευταία λεφτά που του έχουν απομείνει και ο Κουίλπ αρπάζει την ευκαιρία να πάρει στην κατοχή του το μαγαζί και το σπίτι και να τους διώξει. Ο παππούς καταρρέει και χάνει τα λογικά του, η Νελ τον παίρνει μακριά και ζουν περιπλανώμενοι και ζητιανεύοντας. μικρογραφία|250x250εσ|Η Νελ και ο παππούς της (1924) Πεπεισμένος ότι ο ηλικιωμένος άνδρας έχει καταφέρει να συγκεντρώσει μεγάλη περιουσία για τη Νελ, ο άσωτος μεγαλύτερος αδερφός της, Φρέντερικ, πείθει τον καλοσυνάτο αλλά εύκολα παρασυρόμενο Ντικ Σουίβελερ να τον βοηθήσει να βρει τη Νελ, ώστε ο Σουίβελερ να την παντρευτεί και να μοιραστούν την υποτιθέμενη κληρονομιά. Για το σκοπό αυτό, ενώνουν τις δυνάμεις τους με τον Κουίλπ, ο οποίος, αν και γνωρίζει πολύ καλά ότι δεν υπάρχει περιουσία, τους προτρέπει σαδιστικά να συνεχίσουν την έρευνα ενθαρρύνοντας τις ελπίδες τους, μόνο και μόνο για να απολαύσει τη δυστυχία που θα επιφέρει σε όλους τους ενδιαφερόμενους. Ο Κουίλπ αρχίζει να προσπαθεί να εντοπίσει τη Νελ, αλλά οι φυγάδες δεν ανακαλύπτονται εύκολα. Για να παρακολουθεί τον Ντικ Σουίβελερ, ο Κουίλπ κανονίζει να τον πάρει ως υπάλληλο ο δικηγόρος του κ. Μπρας. Στο δικηγορικό γραφείο του Μπρας, ο Ντικ γίνεται φίλος με την υπηρέτρια Σάρα. Η Νελ, μετά από πολλές περιπέτειες, όπου συναντά μερικούς κακούς και κάποιους ευγενικούς χαρακτήρες, καταφέρνει να οδηγήσει τον παππού της στην ασφάλεια σε ένα μακρινό χωριό, όπου ένας ηλικιωμένος κύριος τους φροντίζει και τους παρέχει ένα όμορφο σπίτι, αλλά οι περιπλανήσεις έχουν σημαντικό κόστος για την υγεία της. μικρογραφία|298x298εσ|Ο Κουίλπ Εν τω μεταξύ, ο Κιτ, έχοντας χάσει τη δουλειά του στο παλαιοπωλείο, βρίσκει νέα δουλειά κοντά στον ευγενικό κύριο και την κυρία Γκάρλαντ. Εδώ επικοινωνεί μαζί του ένας μυστηριώδης κύριος που αναζητά πληροφορίες για τη Νελ και τον παππού της. Τελικά, ο κύριος, μαζί με τον Κιτ και την καλή μητέρα του, την κυρία Νάμπλς, ξεκινούν να τους αναζητήσουν. Κατά τη διάρκεια της αναζήτησής τους συναντούν τον Κουίλπ, που μισεί τον Κιτ, τον κατηγορεί για κλέφτη και το αγόρι καταδικάζεται σε απέλαση. Ωστόσο, ο Ντικ Σουίβελερ αποδεικνύει την αθωότητά του με τη βοήθεια της φίλης του Σάρας. Ο Κουίλπ καταδιώκεται και πνίγεται στα νερά του Τάμεση σε μια μάταιη προσπάθεια να ξεφύγει τη σύλληψη.
Την ίδια στιγμή, μια σύμπτωση οδηγεί τον κύριο Γκάρλαντ να μάθει πού βρίσκεται η Νελ και συναντώντας τον Κιτ και τον κύριο (ο οποίος αποδεικνύεται ότι είναι ο μικρότερος αδερφός του παππού της Νελ) πηγαίνουν να τους βρουν. Όλα φαίνονται να πηγαίνουν καλά, αλλά δυστυχώς, το μακρύ και επικίνδυνο ταξίδι, η κακοκαιρία και οι σκληρές ταλαιπωρίες έχουν υπονομεύσει την υγεία της Νελ και μέχρι να φτάσουν, η Νελ έχει πεθάνει. Ο παππούς της, ήδη με χαμένα τα λογικά του και τρελός από τον πόνο του, αρνείται να παραδεχτεί ότι είναι νεκρή και κάθε μέρα δίπλα στον τάφο την περιμένει να επιστρέψει μέχρι, λίγους μήνες αργότερα, πεθαίνει και ο ίδιος.
Επιτυχία
μικρογραφία|250x250εσ|Κατάστημα στην οδό Portsmouth 13–14, [[Ουέστμινστερ στο Λονδίνο,  θεωρείται η έμπνευση του Ντίκενς. Χρονολογείται από τον 16ο αιώνα, αλλά το όνομά του είναι μετά την έκδοση του μυθιστορήματος.|αριστερά]] Το μυθιστόρημα, το τέταρτο του Ντίκενς, γνώρισε αμέσως σημαντική επιτυχία στην Αγγλία και το εξωτερικό. Ήταν τόσο δημοφιλές που το 1841, όταν έφτασε το πλοίο που μετέφερε την τελευταία συνέχεια του έργου, οι αναγνώστες της Νέας Υόρκης εισέβαλαν στην προβλήτα.
Ο θάνατος της μικρής Νελ και του παππού της παραμένει ένα από τα πιο διάσημα γεγονότα της αγγλικής μυθοπλασίας. Την εποχή της δημοσίευσης των συνεχειών, ξεσηκώθηκε κύμα αντιδράσεων χωρίς προηγούμενο: χιλιάδες αναγνώστες παρακάλεσαν τον Ντίκενς να κρατήσει το παιδί στη ζωή, και στη συνέχεια χιλιάδες άλλοι εξέφρασαν το πένθος για την εξαφάνισή του που πήρε διαστάσεις εθνικής καταστροφής. Ένα μικρό κατάστημα στο κέντρο του Λονδίνου μετονομάστηκε σε Παλαιοπωλείο (The Old Curiosity Shop) στο απόγειο της δημοτικότητας του μυθιστορήματος.
Η βασίλισσα Βικτώρια διάβασε το μυθιστόρημα το 1841 και το βρήκε «πολύ ενδιαφέρον και έξυπνα γραμμένο».
Ελληνικές μεταφράσεις
Το παλαιοπωλείο:
Παραπομπές
Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Κάρολου Ντίκενς Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν τηλεοπτικές σειρές
Ντόντι Σμιθ
Η Ντόροθι Γλάντυς "Ντόνι" Σμιθ (αγγλικά: Dorothy Gladys "Dodie" Smith, 3 Μαΐου 1896 - 24 Νοεμβρίου 1990) ήταν Αγγλίδα συγγραφέας παιδικών μυθιστορημάτων και δραματουργός, περισσότερο γνωστή για το μυθιστόρημά της Τα 101 σκυλιά της Δαλματίας (1956). Μερικές ακόμα γνωστές δουλειές της είναι το I Capture the Castle και το The Starlight Barking. Το Τα 101 σκυλιά της Δαλματίας, απέκτησε μεγάλη φήμη, εξ αιτίας της μεταφοράς του στον κινηματογράφο από την Disney, το 1961, ενώ και το I Capture the Castle, μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο, το 2003. Το τελευταίο, ψηφίστηκε 82ο, ανάμεσα στα 200 Πιο Αγαπημένα Μυθιστορήματα, των Βρετανών, σε ψηφοφορία του BBC (The Big Read, 2003). Στο μέρος, όπου ζούσε έχει τοποθετηθεί Blue plaque.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι θεατρικοί συγγραφείς Κατηγορία:Συγγραφείς παιδικής και νεανικής λογοτεχνίας
France Médias Monde
Το France Médias Monde, παλαιότερα γνωστό με την ονομασία «Audiovisuel Extérieur de la France» (AEF), επίσης γνωστό για κάποιο διάστημα ως «France Monde» και στη συνέχεια ως «Société de l'Audiovisuel Extérieur de la France» (SAEF), είναι μια μητρική εταιρεία, η οποία ιδρύθηκε τον Απρίλιο του 2008 με στόχο την επιτήρηση και τον σχεδιασμό των δραστηριοτήτων των δημοσίων ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών σταθμών που ανήκουν στο Γαλλικό Κράτος και οι οποίοι έχουν διεθνή προβολή.
Αποστολή του είναι η ενίσχυση και ο εκσυγχρονισμός αυτών των εταιρειών οι οποίες μέχρι πρότινος λειτουργούσαν η καθεμία αυτόνομα της άλλης, καθώς και ο καθορισμός από κοινού στρατηγικής τους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης της Γαλλίας Κατηγορία:Επιχειρήσεις της Γαλλίας Κατηγορία:Επιχειρήσεις Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης
25 Απριλίου
24 Απριλίου | 25 Απριλίου | 26 Απριλίου
Η 25η Απριλίου είναι η 115η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο. Υπολείπονται 250 ημέρες.
Ορθόδοξη Εκκλησία
Κατηγορία:Ημέρες του έτους
Στάδιο Γιοκοχάμα
Το Στάδιο Γιοκοχάμα (横浜スタジアム Yokohama Sutajiamu) είναι στάδιο που βρίσκεται στη Γιοκοχάμα της Ιαπωνίας. Άνοιξε το 1978 με χωρητικότητα 30.000 ατόμων.
Χρησιμοποιείται συνήθως για τα αγωνίσματα του μπέιζμπολ και του σόφτμπολ. Στο στάδιο είναι γηπεδούχος η ομάδα "Yokohama DeNA BayStars".
Αθλήματα
Το Στάδιο Γιοκοχάμα θα είναι το στάδιο που θα διοργανωθεί το μπέιζμπολ και σόφτμπολ στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γιοκοχάμα Κατηγορία:Αθλητικές εγκαταστάσεις Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων 2020
Μίλτος Σαπάνης
Ο Μίλτος Σαπάνης (28 Ιανουαρίου 1976) είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής. Αγωνίζεται στη μεσαία γραμμή. Στο τέλος της σεζόν 2009-2010 είχε παίξει σε 247 ματς πρωταθλήματος και είχε πετύχει 37 γκολ.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στις 28 Ιανουαρίου 1976 στον Πεντάλοφο Θεσσαλονίκης και άρχισε να παίζει ποδόσφαιρο στις ακαδημίες της ομάδας του χωριού του, την Δόξα Πενταλόφου. Έπειτα αγωνίστηκε στην ομάδα "Ακαδημία Χελιδόνια". Λάτρευε το ποδόσφαιρο και οι προπονητές του εκεί δεν άργησαν να καταλάβουν το ταλέντο του, με αποτέλεσμα στα 18 του να μετακομίσει στην Φ.Α.Σ. Νάουσα. Από μικρός αρχίζει να παίζει με την τοπική ομάδα αρχίζει να διακρίνεται στο πρωτάθλημα της Β΄ Εθνικής κατηγορίας για τρία χρόνια.
Πινακοθήκη του Βερολίνου
Η Πινακοθήκη του Βερολίνου (Gemäldegalerie Berlin) είναι μουσείο που φιλοξενεί δημιουργήματα της ευρωπαϊκής τέχνης από τον 13ο μέχρι τον 18ο αιώνα. Οι ζωγραφικοί πίνακες της Πινακοθήκης της περιόδου αυτής αποτελούν μιαν από τις μεγαλύτερες και αντιπροσωπευτικότερες συλλογές ζωγραφικής παγκοσμίως. Ιδιαίτερα πλούσιες είναι οι συλλογές γερμανικής, ιταλικής και πρώιμης φλαμανδικής ζωγραφικής. Είναι χαρακτηριστικό ότι υπάρχει μία οκτάγωνη αίθουσα αφιερωμένη στον Ρέμπραντ και μία αίθουσα με πέντε Μαντόνες του Ραφαήλ.
Μίλτος Σαπάνης
Βιογραφικό
Ο Πανηλειακός το καλοκαίρι του 1997 τον εντάσσει στο δυναμικό του. Με την ομάδα του Πύργου κάνει καλά παιχνίδια, αλλά η πιο άτυχη στιγμή στην καριέρα του έρχεται το 1999. Στη Ριζούπολη, κόντρα στον Απόλλωνα παθαίνει ρήξη χιαστών, υποβάλλεται στη σχετική επέμβαση και επιστρέφει την ερχόμενη περίοδο. Την περίοδο 2000-2001 η ομάδα του Πύργου υποβιβάζεται στη διαδικασία των μπαράζ στη Β΄ Εθνική κατηγορία αλλά η μεγάλη στιγμή για τον Μίλτο Σαπάνη που έχει πραγματοποιήσει πολύ καλές εμφανίσεις δεν αργεί.
Ο Παναθηναϊκός δείχνει ενδιαφέρον για την απόκτησή του, οι διοικήσεις των δύο συλλόγων συμφωνούν και παίρνει το δρόμο για την Παιανία. Μάλιστα σε ένα θεαματικό παιχνίδι που έληξε 6-3 στην Λεωφόρο, στις 23 Δεκεμβρίου 2003, σκόραρε σε βάρος του Πανηλειακού (που έίχε ξανανέβει στην Α' Εθνικη). Ένα γκολ που δεν το πανηγύρισε και χειροκροτήθηκε για αυτό και από τους φιλάθλους του Πανηλειακού. Με τον Παναθηναϊκό στα τέσσερα χρόνια της παρουσίας του, κατέκτησε ένα πρωτάθλημα και ένα Κύπελλο Ελλάδος, ενώ είχε συμμετοχές στα ματς του Τσάμπιονς Λιγκ και του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ.
Το συμβόλαιο του με τον Παναθηναϊκό λήγει το καλοκαίρι του 2005, μένει ελεύθερος και εντάσσεται στο δυναμικό της ΑΕΚ που προχώρησε στην απόκτησή του. Στις 10 Ιανουαρίου του 2007 ο Μίλτος υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας τον ΑΠΟΕΛ και συνέχισε την καριέρα του στην Κύπρο. Μάλιστα, στο πρώτο του εξάμηνο στη Μεγαλόνησο, κατάφερε να κατακτήσει το πρωτάθλημα και να προσθέσει μία ακόμη επιτυχία στην καριέρα του.
Επέστρεψε στη συνέχεια στην Ελλάδα για να αγωνιστεί το 2008 στο πρωτάθλημα της Β' Εθνικής με τα χρώματα του Ιωνικού Νικαίας, ενώ σε ομάδα της ίδιας κατηγορίας συμφώνησε να συνεχίσει το καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς την καριέρα του, την Καβάλα. Παρέμεινε παίκτης Β΄ Εθνικής, αγωνιζόμενος στη συνέχεια από μια χρονιά στους Θρασύβουλο Φυλής (2009-10) και Αγροτικό Αστέρα (2010-11) στην Football League και ακολούθως, αγωνίστηκε μια χρονιά με τον Ηρακλή Θεσσαλονίκης (2011-12) στην Γ΄ Εθνική. Από το 2012 είναι στη Δόξα Πενταλόφου, η οποία την σεζόν 2013-2014 αγωνίζεται στη Γ' Εθνική κατηγορία. Η επίσημη ποδοσφαιρική του καριέρα του σταμάτησε την αγωνιστική περίοδο 2018-19, έπειτα από 7 χρονιές με την ομάδα του Πενταλόφου Θεσσαλονίκης.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φ.Α.Σ. Νάουσας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Πανηλειακού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΠΟΕΛ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ιωνικού Νίκαιας Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Καβάλα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Θρασύβουλου Φυλής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αγροτικού Αστέρα Ευόσμου Π.Μ.Α.Σ. Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ηρακλή Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ΄ Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004
Πινακοθήκη του Βερολίνου
Πυρήνας της Πινακοθήκης ήταν οι συλλογές που σχημάτισαν (κάπως αργά σε σχέση με τους ηγεμόνες της Σαξονίας, της Βρουνσβίκης ή του Κάσσελ) ο Μέγας Εκλέκτωρ Φρειδερίκος Γουλιέλμος A΄ και ο Φρειδερίκος ο Μέγας. Από το 1815 ο Φρειδερίκος Γουλιέλμος Γ΄ ηγήθηκε της προσπάθειας αγοράς έργων τέχνης για λογαριασμό του κράτους πλέον και όχι για προσωπική χρήση του ηγεμόνα. Το 1830, επί του ιδίου βασιλέως, κατασκευάστηκε το σημερινό Παλαιό Μουσείο (Altes Museum), το οποίο άνοιξε τις πύλες του την ίδια χρονιά στεγάζοντας τα εκθέματα των συλλογών. Από τους πρωτεργάτες της προσπάθειας ήταν ο αρχιτέκτονας του Παλαιού Μουσείου Καρλ Φρίντριχ Σίνκελ και ο Βίλχελμ φον Χούμπολτ, ιδρυτής του πανεπιστημίου του Βερολίνου.
Μετά το 1870 και αφού το Βερολίνο είχε γίνει πρωτεύουσα της Γερμανικής Αυτοκρατορίας, ο Βίλχελμ φον Μπόντε αποδύθηκε σε έντονη προσπάθεια απόκτησης έργων γερμανικής, φλαμανδικής και ιταλικής τέχνης.
Οι περιπέτειες των δύο Παγκοσμίων Πολέμων είχαν βέβαια τις συνέπειές τους και για το Μουσείο. Μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου τα έργα του για μεγάλο διάστημα περιφέρονταν, καίγονταν και φθείρονταν. Τελικά, το 1953, άρχισαν να επιστρέφονται και συγκεντρώθηκαν στην περιοχή Ντάλεμ του Δυτικού Βερολίνου και στο Μουσείο Μπόντε του Ανατολικού Βερολίνου.
Το 1986 άρχισε να ανεγείρεται στο Δυτικό Βερολίνο το σημερινό κτίριο της Πινακοθήκης για να στεγάσει τις συλλογές του Βερολίνου-Ντάλεμ. Αλλά το 1989 έπεσε το Τείχος και οι Γερμανίες ενώθηκαν. Έργα των ίδιων δημιουργών ήταν διαμοιρασμένα σε δύο κρατικά μουσεία στην ίδια πόλη. Έπρεπε στη νέα αυτή πινακοθήκη να στεγαστούν και τα έργα του Μουσείου Μπόντε. Το αποτέλεσμα είναι ότι ασφυκτιούν σήμερα όλα στην Gemäldegalerie, δεδομένου ότι εκτίθενται περίπου χίλια τετρακόσια έργα και παραμένουν στις αποθήκες χίλια εξακόσια. Πάντως οι αρμόδιοι υπερηφανεύονται για την μεθοδική παρουσίαση των έργων.
Η Πινακοθήκη βρίσκεται στο Kulturforum, σε μικρή απόσταση δυτικά της Ποτσντάμερ Πλατς, με την οποία την ενώνει η Λάιπτσιγκερ Στράσσε, και σε χώρο όπου υπάρχουν πολλά ακόμη μουσεία και η Φιλαρμονική του Βερολίνου.
Τα σημαντικότερα από τα εκτιθέμενα έργα παρουσιάζονται στο λήμμα "Κατάλογος έργων της Πινακοθήκης του Βερολίνου".
Παραπομπές
Κατηγορία:Μουσεία τέχνης στη Γερμανία Κατηγορία:Μουσεία στο Βερολίνο
Μαρσύας
Ο μύθος του Μαρσύα, αν και θεωρήθηκε ως πάλη και νίκη (επικράτηση) της κιθάρας έναντι του φρυγίου αυλού και κατ' επέκταση της δωρικής ελληνικής μουσικής έναντι της φρυγικής, δεν έπαψε και να θεωρείται ότι συμβολίζει την πάλη ανάμεσα στην Απολλώνεια και τη Διονυσιακή πλευρά της ανθρώπινης φύσης και είναι ένα συνηθισμένο θέμα στην Αρχαία Ελληνική, Ρωμαϊκή και Αναγεννησιακή τέχνη.
thumb|90px|right|Άγαλμα του Μαρσύα, 3ος αιώνας π.Χ., από την [[Ταρσός|Ταρσό, Αρχαιολογικό Μουσείο Κωνσταντινούπολης]]
Την μικρασιατική καταγωγή του Μαρσύα αποδεικνύουν πολλοί ομώνυμοι χείμαρροι και τοποθεσίες στη Μικρά Ασία. Κατά Στέφανο τον Βυζάντιο οι τότε ξεναγοί (εξηγητές) επεδείκνυαν και τον τάφο του Μαρσύα στη πόλη της Πεσσινούντος όπου λατρευόταν κυρίως η θεά Ρέα - Κυβέλη που κατά την ασιατική παράδοση ο Μαρσύας που ανακάλυψε τον αυλό συνόδευε πάντα αυτή τη θεά. Εξ όλων όμως των ομώνυμων ποταμών σπουδαιότερος είναι ο Μυσίας της Φρυγίας, παραπόταμος του Μαίανδρου, πλησίον της πόλης των Κελαινών. Εδώ όπου και η πηγή του χείμαρρου Μαρσύα λέγεται ότι συνέβη ο περίφημος μουσικός διαγωνισμός όπως αναφέρει ο Ηρόδοτος και ο Ξενοφών. Κριτές ήταν ο Τμώλος (υπέρ του θεού) και ο Μίδας υπέρ του Μαρσύα. Κατά τινες μυθολόγους παίχτηκε ο αυτός σκοπός με τον αυλό και με τη κιθάρα, με απροκάλυπτη την υπεροχή της κιθάρας. Μετά την ήττα του Μαρσύα ο θεός Απόλλων για να τιμωρήσει τον στόμφο και τη αλαζονεία του ο ίδιος έδεσε αυτόν σε πεύκο και τον έγδαρε όπως διηγείται ο Νίκανδρος, ο Φιλόστρατος, ο Λουκιανός ή όπως αναφέρει ο Πλίνιος ότι αυτό συνέβη στη Σκύθη.
Στην Αθήνα πίστευαν, όπως αναφέρει ο Ηρόδοτος, ότι το δέρμα του Μαρσύα φυλασσόταν σε σπήλαιο της Ακρόπολης πάνω από την αγορά.
Λέγεται ακόμη πως η θεά Αθηνά όταν βρήκε τον αυλό και δοκίμασε να παίξει είδε τον εαυτόν της στα νερά του Μαιάνδρου με φουσκωμένα μάγουλα και το πρόσωπό της παραμορφωμένο και με βδελυγμία το απέρριψε.
Ερμάννο Όλμι
Ο Ερμάννο Όλμι (Ermanno Olmi, 24 Ιουλίου 1931 – 5 Μαΐου 2018 ) ήταν Ιταλός σκηνοθέτης του κινηματογράφου και σεναριογράφος.
Μαρσύας
Τέλος το όνομα Μαρσύας φέρουν α) τρεις συγγραφείς της αρχαιότητας κατά μαρτυρία Σουίδα εξ ών ο Μαρσύας από την Πέλλα και ο Μαρσύας από τους Φιλίππους και β) τρεις ποταμοί: της Καρίας, της Φρυγίας και της Συρίας.
Ερμάννο Όλμι
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Ε. Όλμι γεννήθηκε στο Τρεβίλιο της επαρχίας του Μπέργκαμο, στη Λομβαρδία της βόρειας Ιταλίας. Σε ηλικία τριών ετών μετακόμισε με την οικογένειά του στο Μιλάνο, όπου πήγε σε γυμνάσιο θετικής κατευθύνσεως και παρακολούθησε μαθήματα ηθοποιίας στην Ακαδημία Δραματικών Τεχνών. Ενδιαφέρθηκε για τη σκηνοθεσία όταν εργαζόταν στην ηλεκτρική εταιρεία «Edisonvolta» του Μιλάνου και άρχισε τη σταδιοδρομία του γυρίζοντας ντοκιμαντέρ σε φιλμ των 16 χιλιοστών σχετικά με τις εταιρείες παραγωγής ενέργειας.
Μαρσύας
Κατηγορία:Θεότητες της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Φρυγία
Ερμάννο Όλμι
Βιογραφικά στοιχεία
Το 1963 νυμφεύθηκε τη Λορεντάνα Ντέττο, η οποία είχε ερμηνεύσει τον ρόλο της Αντονιέττα Μαζέττι στη δεύτερη ταινία του (Η θέση, 1961).
Οι ταινίες του Όλμι ταιριάζουν στο καλλιτεχνικό ρεύμα του ιταλικού νεορεαλισμού, αν και ο ίδιος έλεγε (π.χ. σε συνέντευξη που περιέχεται στο Criterion Edition DVD της ταινίας του Η θέση) ότι ήταν αντίθετος με τη χρήση επαγγελματιών ηθοποιών και γύριζε τις ταινίες του σε αυθεντικές τοποθεσίες. Ωστόσο, πολλοί νεορεαλιστές σκηνοθέτες χρησιμοποιούσαν ερασιτέχνες ηθοποιούς για δευτερεύοντες και κάποτε και βασικούς ρόλους. Οι ταινίες του όπως και οι περισσότερες του νεορεαλισμού, είναι γυρισμένες σε μακρές και αργές μονοκόμματες σκηνές, και γενικώς περιέχουν κάποια δόση κοινωνικού σχολιασμού, αν και σπανίως, όπως και οι άλλοι νεορεαλιστές, διατυμπανίζει πολιτικές απόψεις με άμεσο τρόπο.
Η γνωστότερη ίσως ταινία του είναι Το δέντρο με τα τσόκαρα (L'Albero degli zoccoli), που κέρδισε τον Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ των Καννών το 1978. Η ταινία αυτή βασίσθηκε πολύ στις ιστορίες της γιαγιάς του σκηνοθέτη σχετικά με τη ζωή των χωρικών στις αγροτικές περιοχές της Ιταλίας. Το 1983 η ταινία του Camminacammina προβλήθηκε εκτός συναγωνισμού στο Φεστιβάλ των Καννών, ενώ πέντε χρόνια αργότερα Ο θρύλος του Αγίου Πότη, βασισμένος στην ομώνυμη νουβέλα του Γιόζεφ Ροτ και με πρωταγωνιστή τον Ρούτγκερ Χάουερ, κέρδισε τον Χρυσό Λέοντα στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας, καθώς και ένα Βραβείο Νταβίντ ντι Ντονατέλλο (το ιταλικό αντίστοιχο του «Όσκαρ»).
Τον 21ο αιώνα, με το Il mestiere delle armi (2001) κέρδισε άλλο ένα «Νταβίντ ντι Ντονατέλλο», ενώ το 2008 πήρε έναν τιμητικό Χρυσό Λέοντα στο Φεστιβάλ της Βενετίας.
Ο Ερμάννο Όλμι απεβίωσε στο Αζιάγκο σε ηλικία 87 ετών, μετά από μακρά μάχη με το σύνδρομο Γκυλαίν-Μπαρέ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί σεναριογράφοι Κατηγορία:Ιταλοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
Πλειστοάνακτας
Ο Πλειστοάνακτας (αρχαία: Πλειστώναξ και Πλειστοάναξ), γιος του στρατηγού Παυσανία του νικητή των Περσών στις Πλαταιές, υπήρξε κατά διαστήματα βασιλιάς της Σπάρτης για συνολικά περίπου 33 χρόνια (458-445 και 428 ή 426-408) και είναι γνωστός για τη συμβολή του στις προσπάθειες ειρήνευσης με την Αθήνα, αλλά και για δύο σημαντικά σκάνδαλα. Αυτά, αν και δεν είναι απόλυτα τεκμηριωμένα ιστορικά, αφορούσαν πάντως το μεν ένα δωροληψία το δε άλλο, αντιθέτως, δωροδοκία.
Πρώτα χρόνια
Ήταν γιος του στρατηγού Παυσανία, ο οποίος ως ένδοξος στρατηγός αλλά και αντιβασιλέας είχε ουσιαστικά κυριαρχήσει στην πολιτική σκηνή της Σπάρτης μέχρι το 470, όταν οι Έφοροι τον κατηγόρησαν για προδοσία και τον καταδίκασαν σε θάνατο με ασιτία. Ο Πλειστοάνακτας ανατράφηκε στη Σπάρτη πάντως σαν παιδί που ανήκε σε βασιλική γενιά, αφού ο πατέρας του, αν και θανατώθηκε με την κατηγορία του μηδισμού, δεν έπαυε να είχε υπάρξει ένας νικηφόρος στρατηγός και ανήκε ως εγγονός του Αναξανδρίδα Β' στη γενιά των Αγιαδών –οι δύο βασιλείς της Σπάρτης ορίζονταν αντίστοιχα από τον οίκο των Αγιδών ο ένας και από τον οίκο των Ευρυποντιδών ο άλλος.