cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Το Αυτό: Κεφάλαιο 2
Συζητήσεις για το σίκουελ της ταινίας ξεκίνησαν τον Φεβρουάριο του 2016, όταν ο Muschietti αποκάλυψε το πλάνο του για την εξέλιξη της παραγωγής. Τον Σεπτέμβριο του 2017, η New Line Cinema ανακοίνωσε ότι η συνέχεια θα κυκλοφορήσει τον Σεπτέμβριο του 2019, με τον Dauberman να γράφει το σενάριο και τον Muschietti να σκηνοθετεί την ταινία. Τα γυρίσματα της ταινίας ξεκίνησαν στις 19 Ιουνίου 2018, στα Pinewood Toronto Studios, αλλά και σε τοποθεσίες όπως το Port Hope, Oshawa, και Τορόντο, Οντάριο. Ολοκληρώθηκαν πέντε μήνες αργότερα, στις 31 Οκτωβρίου 2018.
Πλοκή
Το 2016, στο Ντέρι του Μέιν ο ομοφυλόφιλος Ντον Χάγκαρτι και ο σύντροφος του, Έντριαν Μέλον, ξυλοκοπούνται άγρια μετά από την επίθεση μίας ομάδας κατά την διάρκεια του ετήσιου καρναβαλιού του Ντέρι. Η ομάδα ρίχνει κάτω απ' την γέφυρα του Ντέρι, γνωστή και ως "Γέφυρα των Φιλιών" τον Μέλον, ο οποίος και ακρωτηριάζεται από έναν μυστήριο κλόουν. Πρόκειται για το Αυτό, το οποίο έπειτα από έναν λήθαργο 27 χρονών επιστρέφει ξανά πίσω. Ο Αφροαμερικανός Μάικ Χάνλον ανακαλύπτει ότι έχει επιστρέψει και καλεί τους τους έξι παιδικούς του φίλους από το Λούζερς Κλαμπ, τον Μπιλ Ντένμπροου, τον Μπεν Χάνσκομ, την Μπέβερλι Μαρς, τον Ρίτσι Τόζιερ, τον Έντι Κάσπμπρακ και τον Στάνλεϊ Γιούρις, να επιστρέψουν στο Ντέρι και να τηρήσουν την υπόσχεσή που έδωσαν όταν ήταν ακόμη παιδιά το καλοκαίρι του 1989. Ενώ οι πέντε από αυτούς ταξιδεύουν για να γυρίσουν πίσω με μόνο εφόδιο τις θολές τους αναμνήσεις και την γνώριμη αίσθηση φόβου, ο Στάνλεϊ αυτοκτονεί κόβοντας τους καρπούς του στην μπανιέρα του σπιτιού του, αμέσως μετά την κλήση του Μάικ. Οι Λούζερς συναντιούνται για δείπνο σε ένα κινέζικο εστιατόριο, όπου ο Μάικ ανανεώνει τις αναμνήσεις τους, κι ενώ βασανίζονται από τις ψευδαισθήσεις και τα κόλπα του Αυτού μαθαίνουν για τον θάνατο του Στάνλεϊ.
Ο Ρίτσι και ο Έντι, φέρνοντας στο μυαλό τους τις αναμνήσεις από εκείνο το καλοκαίρι, αποφασίζουν να φύγουν από τη πόλη, άλλα η Μπέβερλι αποκαλύπτει ότι από τότε που εκτέθηκε στα Νεκρόφωτα του Αυτού, βιώνει οράματα για τους θανάτους όλων τους εάν αποτύχουν ή εγκαταλείψουν την πόλη χωρίς να εκπληρώσουν την υπόσχεσή τους. Εν τω μεταξύ, ο παλιός εχθρός τους, Χένρι Μπάουερς, ο οποίος επέζησε και κατέληξε σε ένα ψυχιατρικό ίδρυμα για τη δολοφονία του πατέρα του, Μπουτς Μπάουερς, δραπετεύει με τη βοήθεια του Αυτού, το οποίο τον ξεγελάει παίρνοντας τη μορφή του παλιού νεκρού φίλου του Πάτρικ Χόκστετερ. Σε έναν αγώνα μπέιζμπολ, ένα μικρό κορίτσι που ονομάζεται Βικτώρια δολοφονείται βάναυσα από το Αυτό, το οποίο την εξαπάτησε παίρνοντας την αγαπημένη του μορφή, του κλόουν Πένιγουαϊζ, λέγοντας της ότι μπορεί να αφαιρέσει ένα σημάδι από το πρόσωπό της. Ο Μάικ πηγαίνει τον Μπιλ στη βιβλιοθήκη του Ντέρι και του δείχνει, μέσω ενός οράματος, ότι η Τελετουργία του Τσαντ της Ιθαγενούς Αμερικανικής φυλής Shokoiwah που επισκέφθηκε, μπορεί να σταματήσει το Αυτό για πάντα.
Οι Λούζερς επισκέπτονται τη παλιά τους λέσχη, το Λούζερς Κλαμπ, όπου ο Μάικ τους εξηγεί ότι η τελετουργία του Τσαντ απαιτεί επτά προσωπικά αντικείμενα από το παρελθόν τους για να τα θυσιάσουν στη φωτιά. Έτσι η Μπέβερλι πηγαίνει στο παλιό της σπίτι, όπου το βρίσκει να κατοικείται από μια ηλικιωμένη γυναίκα που ονομάζεται κυρία Κερς, και βρίσκει την παλιά καρτ ποστάλ του Μπεν, την οποία πιστεύει ακόμη ότι την έγραψε ο Μπιλ. Καθώς πάει να φύγει, αποκαλύπτεται ότι η ηλικιωμένη είναι το Αυτό, και γλυτώνει έγκαιρα από τον θάνατο. Ο Μπεν, επισκέπτεται το παλιό του σχολείο, και φέρνει στη μνήμη του μία παλιά τρομαχτική του συνάντηση με το Αυτό, από την οποία και συνειδητοποιεί ότι το δικό του προσωπικό αντικείμενο είναι ένα χαρτί με την υπογραφή της εντεκάχρονης Μπέβερλι, την οποία την είχε κρατήσει όλα αυτά τα χρόνια στο πορτοφόλι του. Ακόμη, και ο Ρίτσι και ο Έντι θυμούνται τις προσωπικές τους συναντήσεις με το Αυτό, ενώ ανακτούν τα σημαντικά προσωπικά τους αντικείμενα: ένα συμβολικό παιχνίδι από μια εγκαταλελειμμένη στοά και μια συσκευή εισπνοής. Ο Μπιλ βρίσκει το παιδικό του ποδήλατο τον Σίλβερ και ανακτά το χάρτινο καραβάκι του μικρού του αδερφού Τζόρτζι από την αποχέτευση που σκοτώθηκε.
Κατά την διάρκεια ανάκτησης όλων αυτών των χαμένων αντικειμένων και αναμνήσεων ο Ρίτσι αντιμετωπίζει μία βίαιη επίθεση του Πένιγουαϊζ, ενώ ο Μπιλ μία ακόμη πιο τραυματική. Αφού βρίσκει το χάρτινο καραβάκι συναντάει ένα μικρό αγόρι, το οποίο είδε νωρίτερα στο κινέζικο εστιατόριο και ζει στο παλιό του σπίτι. Όταν το μικρό αγόρι του εξομολογείτε ότι ακούει φωνές από την αποχέτευση του ντους του, ο Μπιλ έντρομος τον συμβουλεύει να προσέχει και να μετακομίσει κάπου πολύ μακριά με την οικογένεια του. Έπειτα συνειδητοποιεί ότι το αγόρι, το οποίο πήγε στο Λούνα Πάρκ, κινδυνεύει και το ακολούθησε ως εκεί, διότι το ότι ήταν στην ηλικία του αδερφού του όταν πέθανε και το ότι το Αυτό το είχε στοχεύσει, τον έκανε να θέλει απεγνωσμένα να το σώσει ώστε να μην επαναληφθεί η ιστορία. Ο Μπιλ καταλήγει σε έναν γυάλινο λαβύρινθο όπου παρακολουθεί αβοήθητα τον Πένιγουάϊζ να σκοτώνει το αγόρι μπροστά στα μάτια του. Εντωμεταξύ ο Χένρι προσπαθεί ανεπιτυχώς να δολοφονήσει τον Έντι κι ύστερα επιτεθείτε στον Μάικ, τον οποίο σώζει ο Ρίτσι, καθώς παρεμβαίνει την κατάλληλη στιγμή και σκοτώνει τον Χένρι. Οι Λούζερς ανασυγκροτούνται και αποφασίζουν ότι ήρθε η ώρα να σκοτώσουν μια για πάντα το Αυτό.
Η ομάδα πηγαίνει σε ένα σπήλαιο κάτω από τους υπονόμους, όπου ο Μάικ τους οδηγεί σε ένα τεράστιο βράχο, ο οποίος αποτελεί τα ερείπια του μετεωρίτη που έφεραν το Αυτό στη Γη πριν από εκατομμύρια χρόνια. Εκεί επιλέγουν να κάνουν τη Τελετουργία του Τσαντ. Η Τελετουργία φαίνεται να λειτουργεί και να παγιδεύει τα Νεκρόφωτα, αλλά το Αυτό εμφανίζεται μπροστά τους με τη πραγματική του μορφή: μίας τεράστιας αράχνης. Έπειτα πιέζει τον Μάικ να αποκαλύψει ότι όσοι είχαν προηγουμένως εκτελέσει τη Τελετουργία δεν τα είχαν καταφέρει και ότι είχε κοροϊδέψει τους φίλους του. Οι υπόλοιποι τα βάζουν μαζί του. Ο Μάικ τους διαβεβαιώνει ότι έχουν περισσότερες πιθανότητες να νικήσουν το Αυτό αν αντιμετωπίσουν τους φόβους τους αντί να μαλώνουν. Η Μπέβερλι συνειδητοποιεί ότι ο Μπεν έγραψε το ποίημα στη καρτ ποστάλ, ενώ ο Ρίτσι και ο Έντι αναγκάζονται να αντιμετωπίσουν τη παγίδα του Αυτού με τις τρεις πόρτες. Ο Μάικ παγιδεύεται από το Αυτό, αλλά ο Ρίτσι καταφέρνει να το αποσπάσει, επιτρέποντας στον Μάικ να ξεφύγει και να νικήσει τα Νεκρόφωτα, αλλά ο Έντι τραυματίζεται σοβαρά. Τότε αποκαλύπτει στους άλλους ότι η μοναδική στιγμή που ένιωσε το Αυτό να φοβάται και να λυγίζει, ήταν όταν το κοίταξε χωρίς φόβο, σαν να ήταν ένας μικρός και ασήμαντος κλόουν που δεν μπορούσε να τον πειράξει. Έτσι οι υπόλοιποι αρχίζουν να χλευάζουν το Αυτό χωρίς να φοβούνται τις οποιεσδήποτε μορφές του και επαναλαμβάνουν τη φράση "είσαι απλά ένας κλόουν". Οι κοροϊδίες τους το κάνουν να νιώθει όλο και περισσότερο μειονεκτικά με αποτέλεσμα να συρρικνώνεται τόσο, που το μέγεθος του να μην ξεπερνάει αυτό ενός βρέφους. Ο Μάικ ξεριζώνει τη καρδιά του και όλοι οι Λούζερ την συντρίβουν. Ο Έντι δεν καταφέρνει να επιζήσει και πεθαίνει από τα τραύματα του με αποτέλεσμα οι Λούζερς να αναγκάζονται να τον αφήσουν πίσω όταν ο θάνατος του Αυτού προκαλεί έναν τεράστιο σεισμό που καταστρέφει το σπίτι της Νέιμπολτ Στριτ.
Οι εναπομείναντες Λούζερς θρηνούν για τον θάνατο του Έντι και το τέλος του Αυτού σηματοδοτείται από τις ουλές στα χέρια τους που εξαφανίζονται. Έπειτα αποχαιρετούν ο ένας τον άλλον. Η ταινία αφήνει να εννοηθεί ότι ο Μπεν και η Μπέβερλι έγιναν ζευγάρι. Ο Ρίτσι επέστρεψε στη "Γέφυρα των Φιλιών", όπου είχε κάποτε σκαλίσει τα αρχικά εκείνου και του Έντι με τον οποίο ήταν κρυφά ερωτευμένος, ο Μάικ αποφασίζει να φύγει από το Ντέρι και να ξεκινήσει μια νέα ζωή και ο Μπιλ αρχίζει να γράφει ένα νέο μυθιστόρημα σχετικά με το Αυτό και το Λούζερς Κλαμπ. Λαμβάνει μια κλήση από τον Μάικ καθώς φεύγει από το Ντέρι, και μαθαίνει ότι ο Στάνλεϊ έστειλε στον κάθε ένα τους τις μεταθανάτιες επιστολές του. Ο Στάνλεϊ αποκαλύπτει στην επιστολή του ότι ήταν πολύ φοβισμένος για να αντιμετωπίσει για άλλη μια φορά το Αυτό και ότι η αυτοκτονία του ήταν στην πραγματικότητα ένας τρόπος να δώσει στους φίλους του μια πιθανότητα μάχης εναντίον του Αυτού. Τέλος, ζητά από τους Λούζερς να ζήσουν μία ζωή αφήνοντας πίσω το παρελθόν και να θυμούνται για πάντα ότι ήταν, είναι και θα είναι Λούζερς.
Ανάπτυξη
Στις 16 Φεβρουαρίου 2016, ο παραγωγός Roy Lee, σε συνέντευξή του με το Collider, αναφέρθηκε μια δεύτερη ταινία It, επισημαίνοντας ότι ο Dauberman έγραψε το πιο πρόσφατο σχέδιο σεναρίου με τον Muschietti.
Στις 21 Ιουλίου 2017, ο Muschietti μίλησε για την ανυπομονησία του για τη δεύτερη ταινία, λέγοντας, "... φαίνεται ότι το δεύτερο μισό θα είναι πολύ συνδεδεμένο με το πρώτο". Ο Muschietti δήλωσε επείσης ότι δύο σκηνές θα κοπούν από την πρώτη ταινία και θα συμπεριληφθούν ενδεχομένως στη δεύτερη, μία από τις οποίες θα είναι το Αυτό που ξεγελάει τον Μπεν, παίρνοντας την μορφή μιας Μπέβερλι που καίγεται.
Στις 25 Σεπτεμβρίου 2017, η New Line Cinema ανακοίνωσε ότι η ταινία θα κυκλοφορήσει στις 6 Σεπτεμβρίου 2019 με τον Gary Dauberman και τον Jeffrey Jurgensen να υπογράφουν το σενάριο. Ο Dauberman θα αφήσει αργότερα το σενάριο για να γράψει αυτό του Annabelle Comes Home, έτσι ο Jason Fuchs εισήχθη ως αντικαταστάτης του.
Κάστινγκ
Σε συνέντευξή των παιδικών χαρακτήρων της πρώτης ταινίας τον Ιούλιο του 2017, οι ηθοποιοί ερωτήθηκαν ποιους ηθοποιούς θα επέλεγαν να τους υποδυθούν στο δεύτερο μέρος. Η Sophia Lillis επέλεξε τη Jessica Chastain και ο Finn Wolfhard επέλεξε τον Bill Hader, δύο ηθοποιοί οι οποίοι τελικά πήραν αυτούς τους ρόλους.
Τον Σεπτέμβριο του 2017, ο Muschietti και η αδελφή του ανέφεραν ότι η Chastain θα ήταν η πρώτη επιλογή τους για να παίξει την ενήλικη εκδοχή της Beverly Marsh. Τον Νοέμβριο του 2017, η ίδια η Chastain εξέφρασε ενδιαφέρον για αυτόν τον ρόλο. Τέλος, τον Φεβρουάριο του 2018, η Chastain εντάχθηκε και επισήμως στο cast για να απεικονίσει αυτόν τον χαρακτήρα. Μέχρι τον Απρίλιο του 2018, ο Hader και ο James McAvoy συζητούσαν το ενδεχόμενο του να συμμετάσχουν στο cast για να παίξουν τις ενήλικες εκδοχές των Richie Tozier και Bill Denbrough. Τον Μάιο του 2018, ο James Ransone, ο Jay Ryan και ο Andy Bean εντάχθηκαν στο cast για να απεικονίσουν τις ενήλικες εκδόσεις του Eddie Kaspbrak, του Ben Hanscom και του Stanley Uris.
Τον Ιούνιο του 2018, ο Isaiah Mustafa επιλέχθηκε ως η ενήλικη εκδοχή του Mike Hanlon, ενώ οι Xavier Dolan και Will Beinbrink ήταν επίσης επιλεγμένοι ως Adrian Mellon και Tom Rogan. Αργότερα, ο Teach Grant ορίστηκε ότι θα παίξει την ενήλικη εκδοχή του Henry Bowers.
Γυρίσματα
Η κύρια φωτογράφιση για την ταινία ξεκίνησε στις 19 Ιουνίου 2018, στο Pinewood Toronto Studios. Το σύστημα αποχέτευσης κατασκευάστηκε στο Pinewood, ενώ η πραγματική σχάρα βρίσκεται στη Βόρεια Υόρκη.
Το φανταστικό Ντέρι γυρίστηκε στη πόλη του Λιμανιού της Ελπίδας κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού του 2018. Το εξωτερικό του Δημαρχείου αναπαράστησε τη βιβλιοθήκη του Ντέρι. Κάποια εξωτερικά πλάνα του ξενοδοχείου του Ντέρι γυρίστηκαν στο Hotel Carlyle της πόλης.
Ορισμένοι εσωτερικοί χώροι κινηματογραφήθηκαν σε ένα αρχοντικό του 1902 στο Τορόντο, στο σπίτι του Cranfield, ενώ τα σπίτια της πόλης χρησιμοποιήθηκαν ως εξωτερικοί χώροι. Ένα παλιό αρχοντικό χτίστηκε για τους εξωτερικούς χώρους του σπιτιού του Pennywise και αργότερα κάηκε στην Oshawa. Οι εξωτερικοί χώροι του Derry γυρίστηκαν στο Mount Mary Retreat Center στο Ancaster του Οντάριο. Άλλες τοποθεσίες που χρησιμοποιήθηκαν στην παραγωγή περιελάμβαναν την περιοχή διατήρησης λατομείου Elora, τη σκωτσέζικη τελετή στο Χάμιλτον, το Οντάριο, το Audley Park στο Ajax, το πάρκο Rouge στο Scarborough, το Τορόντο και το εστιατόριο Mandarin στο Mississauga.
Η μαγνητοσκόπηση ολοκληρώθηκε στις αρχές Νοεμβρίου του 2018 μετά από 86 ημέρες παραγωγής.
Μετά την παραγωγή
Τα οπτικά εφέ προστέθηκαν από το Atomic Arts and Method Studios. Το εποπτεύουν οι Brooke Lyndon-Stanford, Justin Cornish και Josh Simmonds, καθώς και ο Nicholas Brooks ως Επιβλέπων Παραγωγής, με τη βοήθεια των Cubica, Lola VFX, Make VFX, Rodeo FX και Soho VFX.
Μουσική
Στις 29 Μαρτίου 2019 ανακοινώθηκε ότι ο Άγγλος συνθέτης, ηθοποιός και πιανίστας Benjamin Wallfisch, ο οποίος είχε προηγουμένως γράψει πρωτότυπη μουσική για ταινίες όπως το Hidden Figures, το Blade Runner 2049 και το Shazam!, είχε οριστεί για να συνθέσει το soundtrack για τη ταινία Το Αυτό: Κεφάλαιο Δύο. Αυτή είναι η δεύτερη φορά που ο συνθέτης συνεργάστηκε με τον σκηνοθέτη Andy Muschietti, αφού προηγουμένως είχε συνθέσει το soundtrack για την πρώτη ταινία It (2017). Το soundtrack διαθέτει 45 πρωτότυπα κομμάτια που κυκλοφόρησαν στις 30 Αυγούστου 2019.
Σύμφωνα με τον Wallfisch, το soundtrack της δεύτερης ταινίας περιλαμβάνει μια πολύ μεγαλύτερη ορχήστρα και χορωδία από ό,τι στο παρελθόν και αντλεί έμπνευση από το soundtrack της πρώτης ταινίας, ώστε η δεύτερη να αντικατοπτρίζει την εξέλιξη των χαρακτήρων τα τελευταία 27 χρόνια.
Κυκλοφορία
Η ταινία "Το Αυτό: Κεφάλαιο Δύο" έκανε την παγκόσμια πρεμιέρα του στο Regency Village Theatre στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνια στις 26 Αυγούστου 2019 και κυκλοφόρησε στις Ηνωμένες Πολιτείες στις 6 Σεπτεμβρίου 2019 από την Warner Bros. Pictures.
Μάρκετινγκ
Η πρώτη εικόνα του ενήλικου Λούζερς Κλαμπ κυκλοφόρησε στις 2 Ιουλίου 2018, καθώς τότε ξεκίνησε και η κύρια φωτογράφιση. Η πρώτη αφίσα του κινηματογράφου κυκλοφόρησε στις 31 Οκτωβρίου 2018. Τα βίντεο από την ταινία παρουσιάστηκαν στο CinemaCon στις 2 Απριλίου 2019. Μια δεύτερη αφίσα teaser κυκλοφόρησε στις 9 Μαΐου 2019 μαζί με ένα τρέιλερ. Στις 17 Ιουλίου 2019, η δεύτερη αφίσα και το τελικό τρέιλερ απελευθερώθηκαν στο Σαν Ντιέγκο Comic-Con.
Home Media
Η ταινία κυκλοφόρησε σε ψηφιακή μορφή στις 19 Νοεμβρίου 2019. Μια έκδοση σε DVD, Blu-ray και 4K κυκλοφόρησε στις 10 Δεκεμβρίου 2019 στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Super Cut
Τον Σεπτέμβριο του 2019, ο Muschietti εξέφρασε ενδιαφέρον για να κυκλοφορήσει μια έκδοση "Super Cut" και των δύο κεφαλαίων. Αυτή η έκδοση θα συνδυάζει και τις δύο ταινίες σε μία. Ο Muschietti ανέφερε επίσης τη δυνατότητα προσθήκης δύο ή τριών νέων σκηνών που θα βιντεοσκοπηθούν μόνο για αυτή την έκδοση. Ωστόσο κάτι τέτοιο δεν έχει ακόμη κυκλοφορήσει.
Box office
"Το Αυτό: Κεφάλαιο Δύο" έχει πραγματοποιήσει κέρδη 211,6 εκατομμυρίων δολαρίων στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά και 261,4 εκατομμύρια σε άλλες χώρες μαζεύοντας το συνολικό ποσό των 473 εκατομμυρίων δολαρίων παγκοσμίως.
Στις Ηνωμένες Πολιτείες και στον Καναδά, η ταινία είχε προβλεφθεί να μαζέψει 90-100 εκατομμύρια δολάρια από 4.570 θέατρα στο εναρκτήριό του Σαββατοκύριακου αλλά η εβδομάδα της κυκλοφορίας του έσπασε το ρεκόρ του Fandango για τα περισσότερα εισιτήρια που πωλούνται από μια ταινία τρόμου. Η ταινία μάζεψε την πρώτη ημέρα 37,4 εκατομμύρια δολάρια, συμπεριλαμβανομένων 10,5 εκατομμυρίων δολαρίων από το βράδυ της Πέμπτης, το δεύτερο υψηλότερο ποσό τόσο για άνοιγμα Σεπτεμβρίου όσο και για ταινία τρόμου, μετά από τα 13,5 εκατομμύρια δολάρια της πρώτης ταινίας.
Κριτικές
Στο Rotten Tomatoes, η ταινία απέσπασε συνολική βαθμολογία 63% με βάση 349 κριτικές, με μέση βαθμολογία 6,1 / 10. Στο Metacritic, η ταινία βαθμολογήθηκε με 58 στα 100, βασισμένη σε 52 κριτικούς. Το κοινό που ερωτήθηκε από το CinemaScore έδωσε στην ταινία ένα μέσο βαθμό "B +" σε κλίμακα A + έως F, ίδια βαθμολογία με της πρώτης ταινίας, ενώ οι PostTrak της έδωσαν συνολική βαθμολογία 76% και 56%.
Στη Chicago Sun-Times, ο Richard Roeper επαίνεσε την εταιρία παραγωγής και το cast αλλά είπε ότι η ταινία δεν ήταν τόσο τρομακτική όσο η πρώτη, λέγοντας: " Παρόλη την εκπληκτική σκηνοθεσία του Muschietti και τον εξαιρετικά ταλαντούχο Bill Skarsgård που για άλλη μια φορά μέσα από τον ρόλο του Pennywise είδαμε στα μάτια του γνήσια τρέλα, το Κεφάλαιο Δύο είχε μια σχετικά συγκρατημένη επιρροή σε μένα". Ο Peter DeBruge πάλι έγραψε,"Ο κλόουν γύρισε πίσω αλλά τα παιδιά έχουν μεγαλώσει πλέον κάτι το οποίο ενέπνευσε μια ίσως υπερβολική αλλά κατάλληλα τρομακτική συνέχεια", ενώ ο Christy Lemire του RogerEbert.com έδωσε την ταινία δυόμιση στα τέσσερα αστέρια, δηλώνοντας ότι "Το Κεφάλαιο Δύο μπορεί να είναι ένα ατελείωτο, δύσκαμπτο χάος - υπερβολικό και γεμάτο απογοητευτικές παρακάμψεις - αλλά το casting του είναι τόσο υπέροχο, οι ηθοποιοί του έχουν τόσο μεγάλη χημεία μεταξύ τους και τα φανταστικά τέρατα είναι τόσο εθιστικά που η ταινία καταφέρνει να σας κρατά γαντζωμένους μέχρι το τέλος».
Η Katie Rife από το τη λέσχη A.V. έδωσε στην ταινία τη βαθμολογία "C+", για να επαινέσει την απόδοση του Hader αλλά συνόψισε λέγοντας: "Τι ντροπή, να οικοδομήσουμε ένα τόσο όμορφο σκηνικό, να το γεμίσουμε με ταλαντούχους ηθοποιούς και τεχνίτες υψηλού επιπέδου και στη συνέχεια να τα πετάξουμε όλα αυτά". Ο Aja Romano του Vox χαρακτήρισε την ταινία "καλοφτιαγμένη και διασκεδαστική", αλλά δυσαρεστήθηκε από αυτό που χαρακτήρισε την "έλλειψη χημείας" μεταξύ των μελών του cast και έγραψε ότι η ταινία" δεν μεταλαμπαδίζει το μήνυμα" του μυθιστορήματος επί του οποίου βασίζεται.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2019 Κατηγορία:Ταινίες τρόμου Κατηγορία:Ταινίες φαντασίας Κατηγορία:Περιπετειώδεις ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές περιπετειώδεις ταινίες‎ Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες μυστηρίου Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Warner Bros. Κατηγορία:Ταινίες σκοτεινής φαντασίας Κατηγορία:Ταινίες που αφορούν την ενδοοικογενειακή βία Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής New Line Cinema Κατηγορία:Ταινίες 4DX Κατηγορία:Ταινίες σε παραγωγή Νταν Λιν Κατηγορία:Ταινίες IMAX
Δάφνη Αγίου Δημητρίου (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Ο Αθλητικός Όμιλος Δάφνη Αγίου Δημητρίου είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στην περιοχή του Αγίου Δημητρίου, στο Νότιο τομέα Αθηνών. Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 1972 και αγωνίζεται με χρώματα το πράσινο, το πορτοκαλί και το λευκό. Στο έμβλημά του απεικονίζεται το φυτό δάφνη, σύμβολο δόξας.
Βολβοσηραγγώδης μυς
Στην ανθρώπινη ανατομία, ο βολβοσηραγγώδης μυς είναι ένας από τους επιφανειακούς μύες του ανθρώπινου περινέου. Ο μυς εντοπίζεται και στα δύο φύλα με ορισμένες διαφορές ως προς τη δομή και τη λειτουργία του. Στους άνδρες, ο βολβοσηραγγώδης μυς καλύπτει τον βολβό του πέους και τείνει να είναι μακρύτερος από τον αντίστοιχο της γυναίκας, ο οποίος εντοπίζεται γύρω από τον κόλπο.
Δομή & λειτουργία
Ο συγκεκριμένος μυς συμβάλλει στη στύση, τις συσπάσεις του πέους κατά τον οργασμό και την εκσπερμάτιση. Κατά την ούρηση, οι ίνες του μυός είναι χαλαρές, ενώ συσπώνται για την πληρέστερη κένωση της ουρήθρας στο τέλος της διαδικασίας. Οι πρόσθιες ίνες συμβάλλουν στην ανόρθωση του πέους κατά τη στύση συμπιέζοντας την ραχιαία φλέβα και τον στυτικό ιστό των σηραγγωδών σωμάτων.
Στις γυναίκες, τα δύο τμήματα του μυός δεν συνενώνονται, αλλά εντοπίζονται στα δύο άκρα γύρω από το αιδοίο, πάνω από τον πρωκτό. Μαζί με άλλους μύες σχηματίζουν μια υποστηρικτική μυϊκή δομή που περιβάλλει τον κόλπο και τα υπόλοιπα γεννητικά όργανα της γυναίκας. Συμβάλλει στις συσπάσεις του αιδοίου, στο κλείσιμο των τοιχωμάτων και την κένωση του κόλπου.
Δάφνη Αγίου Δημητρίου (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Πρώτα βήματα στο τοπικό (2012-2014)
Την αγωνιστική περίοδο 2012-13, οπότε και συμμετείχε για πρώτη φορά σε επίσημο Πρωτάθλημα της Ε.Σ.ΚΑ. Νότιας Αττικής, ο σύλλογος του Αγίου Δημητρίου ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις στην 5η θέση της βαθμολογικής κατάταξης, σε σύνολο 15 ομάδων. Η θέση αυτή δεν επαρκούσε για συνεχίσει να αγωνίζεται στα Play-offs.
Βολβοσηραγγώδης μυς
Παραπομπές
Κατηγορία:Ανθρώπινη ανατομία
Δάφνη Αγίου Δημητρίου (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Πρώτα βήματα στο τοπικό (2012-2014)
Την επόμενη χρονιά, 2013-14, στο τοπικό Πρωτάθλημα δήλωσαν συμμετοχή 17 ομάδες, ενώ δύο αποχώρησαν στην πορεία. Η Δάφνη ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές της υποχρεώσεις για την κανονική περίοδο αήττητη, λαμβάνοντας το δικαίωμα να αγωνιστεί στα Play-offs ανόδου στα εθνικά πρωταθλήματα. Εκεί αντιμετώπισε αρχικά την ομάδα του Φοίνικα Πειραιώς απέναντι στην οποία επικράτησε δύο φορές σε ισάριθμους αγώνες (47-40 εντός, 37-38 εκτός). Στους τελικούς αντιμετώπισε την Ελευθερία Μοσχάτου απέναντι στην οποία χρειαζόταν δύο νικηφόρα αποτελέσματα. Στον πρώτο αγώνα όπου υποδέχτηκε εντός έδρας την Ελευθερία, κατάφερε να επικρατήσει με σκορ 49-43. Στο δεύτερο αγώνα, που οδηγήθηκε στην παράταση, η Ελευθερία κέρδισε το χαμένο έδαφος επικρατώντας με σκορ 65-61 (η μοναδική ήττα της Δάφνης μέσα στη χρονιά). Στον τρίτο και τελευταίο αγώνα η Δάφνη αναδείχθηκε Πρωταθλήτρια Ε.Σ.ΚΑ.Ν.Α. παίρνοντας τη νίκη με σκορ 65-54.
Πορεία στην Α2 Εθνική (2014-2016)
Η Δάφνη συμμετείχε για πρώτη φορά στο Πρωτάθλημα της Α2 Εθνικής Κατηγορίας την περίοδο 2014-15. Οι ομάδες που συνέθεσαν τον Όμιλο Νότου ήταν 12 στον αριθμό, με το σύλλογο του Αγίου Δημητρίου να ολοκληρώνει τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις στην 5η θέση της τελικής βαθμολογίας. Αναλυτικότερα ισοβάθμισε με το Σπόρτιγκ, ο οποίος είχε επίσης συλλέξει 13 νίκες και 9 ήττες, εντούτοις τοποθετήθηκε μία θέση υψηλότερα από αυτόν βάσει των μεταξύ τους αποτελεσμάτων. Την περίοδο αυτό η Δάφνη πραγματοποίησε και την πρώτη της εμφάνιση στο Κύπελλο Ελλάδος, χωρίς να καταφέρει να ξεπεράσει στην 1η Αγωνιστική το εμπόδιο του Κρόνου Αγίου Δημητρίου από τον οποίο ηττήθηκε με σκορ 59-60 στην παράταση. Τη χρονιά αυτή προπονητής της ομάδας ήταν και πάλι ο Μπουμπούς, με βοηθό το Γεώργιο Καρατράντο.
Η επόμενη περίοδος, 2015-16, αποδείχθηκε κομβικής σημασίας για το σύλλογο, καθώς η κατάκτηση από εκείνον του Πρωταθλήματος της Α2 Εθνικής τον οδήγησε στην Α1 Εθνική Κατηγορία. Ο Όμιλος Νότου συγκροτήθηκε από 11 ομάδες, λόγω αποχωρήσεων της τελευταίας στιγμής. Σε αυτό το πλαίσιο η Δάφνη είχε απολογισμό 19 νίκες και 1 ήττα, κατακτώντας την κορυφή του τελικού βαθμολογικού πίνακα. Στο θεσμό του Κυπέλλου Ελλάδος, η ομάδα απέκλεισε στην πρεμιέρα τον Ο.Α. Χανιών επικρατώντας εκτός έδρας με σκορ 45-64. Στη 2η Αγωνιστική, ωστόσο, η πορεία της τερματίστηκε επειδή έχασε από το Σπόρτιγκ με σκορ 48-58.
Τρέχουσα αγωνιστική περίοδος
Κορυφαία σκόρερ για την ομάδα στην Κανονική Περίοδο αναδείχθηκε η Αμερικανίδα Κασσάνδρα Σίντνεϊ Μπράουν (359 πόντοι σε 22 αγωνιστικές, 16,32 κατά μ.ό.), με την επίσης Αμερικανίδα Σέλμπι Σέλσεκ να ακολουθεί στενά (337 πόντοι σε 21 αγωνιστικές, 16,05 κατά μ.ό.). Οι δύο τους είχαν, επίσης, την 5η και 8η καλύτερη επίδοση στο σύνολο των ομάδων αντίστοιχα.
Στο θεσμό του Κυπέλλου Ελλάδος η ομάδα του Αγίου Δημητρίου διαγωνίστηκε απευθείας στη «Φάση των 16», όπου και επικράτησε εκτός έδρας της Α.Ε. Πυλαίας με σκορ 39-65. Στη «Φάση των 8» γνώρισε την ήττα από τον Πρωτέα Βούλας με σκορ 59-47 και συνεπώς αποκλείστηκε από τη συνέχεια της διοργάνωσης.
Έδρα του συλλόγου είναι το Κλειστό Γυμναστήριο Δημοτικού Σταδίου Αγίου Δημητρίου, χωρητικότητας 600 θεατών. Πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου είναι ο Χρήστος Τσούρης και υπεύθυνος του τμήματος ο Φώτης Παγώνης. Καθήκοντα πρώτου προπονητή διατηρεί για πέμπτη συνεχόμενη χρονιά ο Αντώνης Μπουμπούς. Το ρόστερ της Δάφνης Αγίου Δημητρίου για την αγωνιστική περίοδο 2016-17 συνθέτουν οι παρακάτω αθλήτριες:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Καλαθοσφαιριση Γυναικων Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.ΚΑ.Ν.Α. Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 2011
Μεχμέτ Μπουρχανεντίν Εφέντι (γιος του Αμπντούλ Μετζίτ Α΄)
Ο Ηγεμόνας Μεχμέτ Μπουρχανεντίν Εφέντι (Οθ. Τούρκικα:شاهزاده محمد برهان الدين أفندي) (Τούρκικα: Şehzade Mehmet Burhaneddin Efendi, 22 Μαΐου 1849 – 4 Νοεμβρίου 1876) ήταν γιος του σουλτάνου Αμπντούλ Μετζίτ Α΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Ο Μεχμέτ Μπουρχανεντίν γεννήθηκε στις 22 Μαΐου 1849 στην Κωνσταντινούπολη, και ήταν γιος του σουλτάνου Αμπντούλ Μετζίτ Α΄ και της δέκατης ένατης συζύγου του Νιουκχετσεζά Χανιμεφέντι. Ήταν ο αγαπημένος αδελφός του Αμπντούλ Χαμίτ Β΄. Ήταν μαθητής συνθέσης δυτικής μουσικής. Επίσης έπαιζε φλάουτο.
Ήταν παντρεμένος με την Μεστινιγιάζ Χανιμεφέντι και μαζί απέκτησαν ένα γιο τον Ιμπραήμ Τεβφίκ Εφέντι. Πέθανε στις 4 Νοεμβρίου 1876 στην Κωνσταντινούπολη σε ηλικία 27 ετών. Είναι θαμμένος στον τάφο του Αμπντούλ Μετζίτ Α΄.
Ο Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ έδωσε το όνομα αδελφού του σε έναν από τους γιους του.
Πηγές
Κατηγορία:Ηγεμόνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Οθωμανοί
Παναγία Κουνίστρα
Η μονή της Παναγίας της Κουνίστρας βρίσκεται στη δυτική Σκιάθο, σε απόσταση 12 χιλιομέτρων από την πόλη. Το καθολικό τιμάται στα Εισόδια της Θεοτόκου στις 21 Νοεμβρίου.
Ιστορία
Το όνομά της το πήρε από την ομώνυμη εικόνα η οποία σύμφωνα με την παράδοση βρέθηκε κρεμασμένη σε ένα πεύκο και κουνιόταν. Υπάρχουν και άλλες εκδοχές του ονόματος, όπως Εικονίστρια. Την ιστορία της εικόνας την μαθαίνουμε από χειρόγραφο του διδασκάλου του Γένους Επιφάνειου ή Στέφανου Δημητριάδη (1760-1827), το οποίο βρέθηκε στο Άγιο Όρος. Η χρονολογία της ευρέσεως της εικόνας υπολογίζεται ίσως περί το 1655. Μετά την εύρεση της εικόνας χτίστηκε ο ναός των Εισοδίων ο οποίος το 1726 μεγάλωσε σε βασιλική με τρούλο και το 1741 ζωγραφίστηκε με ωραίες τοιχογραφίες. Το μοναστήρι διαλύθηκε το 1834 από την Αντιβασιλεία, η οποία διέλυσε πολλά μοναστήρια της Ελλάδος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μοναστήρια στην Εύβοια Κατηγορία:Σκιάθος
Βαλ-ντε-Βι
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Ιμλίνγκ
Το Ιμλίνγκ (Ίμλινγκεν) είναι κοινότητα στο νομό Μοζέλ της διοικητικής περιφέρειας Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία. Το Ιμλίνγκ είναι παλαιάς φραγκικής προέλευσης, με την πόλη να έχει ενδεχομένως ιδρυθεί, αν δεν έχει μετονομαστεί. Ιστορικά η πόλη φιλοξενούσε μία κοινότητα Μενονιτών, ιστορικά κυρίως γερμανικής νοοτροπίας, αλλά έχει αλλάξει και παρουσιάζει κυρίως γαλλική νοοτροπία και οι περισσότεροι άνθρωποι μιλούν γαλλικά, τόσο τυποποιημένα όσο και διαλεκτικά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Μοζέλ
Βαλ ντε Ντρομ
Το Βαλ ντε Ντρομ (γαλλικά: Val de Drôme) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Μάλη Μεσσηνίας
Η Μάλη (παλαιότερες ονομασίες: Μάλι, Μάλα), είναι μικρός ορεινός οικισμός κοντά στα Φιλιατρά και υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Τριφυλίας, του Νομού Μεσσηνίας.
Τοποθεσία
Το χωριό βρίσκεται ανατολικά των Φιλιατρών σε υψόμετρο 956 -980 μέτρων και απέχει περίπου 20 χιλιόμετρα από τις ακτές του Ιονίου Πελάγους. Είναι σε απόσταση περίπου 19 χιλιόμετρα από τα Φιλιατρά, και απέχει από την Πλάτη, η οποία βρίσκεται στα δυτικά του οικισμού, περίπου 9,5 χιλιομέτρα.
Ιστορία
Το χωριό, που βρίσκεται σε βαθούλωμα στη σκιά του όρους του Αγίου Κωνσταντίνου (υψόμετρο 1.225 μέτρα) στα βόρειά του, το ύψωμα ''Αγ. Βαρβάρα στα δυτικά του και τα υψώματα Μαύρο Λόγγο Νόκα, Αστρά και την Μαρτζένα'' στα ανατολικά του έχει μακραίωνη ιστορία. Σύμφωνα με την πιθανότερη εκδοχή πιθανολογείται ότι πήρε την ονομασία του από οικιστή που ήταν αλβανικής ή αρβανίτικης καταγωγής, καθώς η λέξη «Μάλη» στα αλβανικά σημαίνει «μεγάλο βουνό».
Το χωριό κατά την περίοδο των Βιλλεαρδουίνων και του Πριγκιπάτου της Αχαΐας ήταν υπό την κεντρική διοίκηση, που ασκείτο από την πρωτεύουσα του πριγκιπάτου, στην Ανδραβίδα. Την περίοδο της Τουρκοκρατίας ανήκε στην Κόλη των Κοντοβουνίων μαζί με άλλα 32 χωριά της ευρύτερης περιοχής.
Κατά την Επανάσταση του 1821, οι κάτοικοι του χωριού μαζί με τους υπόλοιπους ορεσίβιους κατοίκους της περιοχής, επονομαζόμενοι και ως Αρκαδινοί, βρέθηκαν στο πλευρό του Γέρου του Μοριά Θεόδωρου Κολοκοτρώνη. Στην Μάλη, στη συνέχεια, ο Δημήτριος Κολιόπουλος, γνωστός ως Πλαπούτας, έστησε το «ορδί» του για την αντιμετώπιση του Ιμπραήμ και όταν ο Παπαφλέσσας, το 1825, πολεμούσε κατά την Μάχη στο Μανιάκι τον Ιμπραήμ, ο Πλαπούτας με 3.000 οπλοφόρους βρισκόταν στρατοπεδευμένος στην Μάλη.
Η Μάλη θα βρεθεί ξανά στο προσκήνιο το 1866, όταν ο Σωτήριος Σωτηρόπουλος, τότε υπουργός Οικονομικών (μεταγενέστερα, το 1893, διετέλεσε και πρωθυπουργός), παραθερίζοντας σε κτήμα του στον Αγρίλη έπεσε θύμα απαγωγής από τη ληστοσυμμορία των Λαφαζάνη – Παπακυριτσόπουλου, που δρούσε στην ευρύτερη περιοχή με έδρα την Ολυμπία. Τον έβαλαν δέσμιο στο υπόγειο της οικογένειας Κωστάκη στο τότε Κατσίμπαλι (μεταγενέστερα Εξωχικό, σήμερα το Εξοχικό) και στη συνέχεια μεταφέρθηκε στην Μάλη, παραμένοντας ως όμηρος για 36 μέρες, από όπου και αφέθηκε ελεύθερος, μετά την πληρωμή λύτρων από την οικογένειά του. Από ευγνωμοσύνη προς τους κατοίκους του χωριού, οι οποίοι του παρείχαν περίθαλψη, παρά τη φρούρηση των ληστών, στο διάστημα της ομηρίας του, αργότερα κατά την θητεία του ως πρωθυπουργός χρηματοδότησε την κατασκευή δρόμου από τα απόκρημνα βουνά της Μάλης, μέσω της Αγίας Μαύρας και της Κερασίτσας (το χωριουδάκι αυτό σήμερα δεν κατοικείται) προς τα Φιλιατρά.
Διοικητική ιστορία
Η παλαιότερη επίσημη ονομασία του χωριού ήταν Μάλι, όπως αναφέρεται το 1835. Από το 1896 αναφερόταν και ως Μάλα, μέχρι και το 1912, ενώ από το 1913 έγινε διόρθωση του ονόματος σε Μάλη. Πάντως το χωριό συναντάται με παρόμοιες ονομασίες και σε προγενέστερες βιβλιογραφικές πηγές-αναφορές. Ο οικισμός αναφέρεται, σε διάφορες απογραφές των Βενετών Προνοητών της Γαληνοτάτης Δημοκρατίας της Βενετίας, οι οποίες έγιναν στο χρονικό διάστημα της τριακονταετίας (1683/84-1715), κατά την οποία οι Βενετοί κατείχαν την Πελοπόννησο. H Μάλη (Mali), ανήκε, το 1689, στην επαρχία της Αρκαδίας (ή Αρκαδιάς, δηλαδή την περιοχή της σημερινής Κυπαρισσίας), η οποία ήταν μια από τις 4 επαρχίες, στις οποίες χωριζόταν τότε το διαμέρισμα της Μεθώνης (επαρχία Φαναριού, επαρχία Αρκαδιάς, επαρχία Ναβαρίνου και επαρχία Μεθώνης). Ο οικισμός Μάλι προσαρτήθηκε στον παλαιό Δήμο Τριπύλης το 1835. Το 1840 αποσπάται από τον Δήμο Τριπύλης και προσαρτάται στον παλαιό Δήμο Κυπαρισσίας, ως το 1842, που επανέρχεται ξανά στον Δήμο Τριπύλης. Η Μάλη αναφέρεται, το 1853 στον β΄ τόμο των «Ελληνικών» του Ιάκωβου Ρίζου Ραγκαβή ως χωριό του Δήμου Τριπύλης της Επαρχίας Τριφυλίας με πληθυσμό 301 κατοίκων, με βάση την απογραφή του 1851. Το 1899, αναφερόμενο και ως Μάλα, μεταφέρεται από το Νομό Μεσσηνίας και υπάγεται στον Νομό Τριφυλίας, για μια περίπου δεκαετία, ως το 1909, που επανέρχεται ξανά στον Νομό Μεσσηνίας, ως οικισμός της Επαρχίας Τριφυλίας. Το 1912 ως Μάλα αποσπάται από τον Δήμο Τριπύλης και ορίζεται έδρα της Κοινότητας Μάλας, ενώ το 1913 το όνομα του οικισμού και της κοινότητας διορθώνεται σε Μάλη και Κοινότητα Μάλης αντίστοιχα. Το 1940 στην Κοινότητα Μάλης προσαρτάται και ο οικισμός Κερασέα, ο οποίος καταργήθηκε το 1991. Η Μάλη παρέμεινε έδρα της ομώνυμης κοινότητας, από το 1912 ως το 1997, όταν τότε, στα πλαίσια των αλλαγών που επήλθαν στη τοπική αυτοδιοίκηση, μέσω του σχεδίου «Καποδίστριας», υπήχθη στον κατηργημένο Δήμο Φιλιατρών, ως το 2010. Από το 2011, μετά τις νέες αλλαγές του σχεδίου «Καλλικράτης» ανήκει πλέον στον νέο Δήμο Τριφυλίας. Ο δήμος αυτός, συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης με την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Αετού, Αυλώνος, Γαργαλιάνων, Κυπαρισσίας, Φιλιατρών και την κοινότητα Τριπύλας.
Κτίρια-εκδηλώσεις
Ο οικισμός αποτελείται κυρίως από κατοικίες και αγροικίες. Οι κάτοικοι του χωριού απασχολούμενοι ως επί το πλείστον με την κτηνοτροφία έχουν ιδρύσει τον "Σύλλογο Κτηνοτρόφων των Κοντοβουνίων", ο οποίος έχει την έδρα του στο χωριό και διοργανώνει διάφορες ετήσιες εκδηλώσεις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Δήμος Τριφυλίας
Επαρχία της Σπανίας
Η Επαρχία της Σπανίας (λατινικά: Provincia Spaniae) υπήρξε επαρχία της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας μεταξύ του 6ου και 7ου αιώνα. Αποτέλεσε την πιο δυτική επαρχία της Αυτοκρατορίας και προέκυψε ως αποτέλεσμα των εκστρατειών του Ιουστινιανού Α΄ που είχαν ως σκοπό την ανασύσταση της ευρύτερης Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Η επικράτειά του εντοπίζεται στη σημερινή νότια Ισπανία και Πορτογαλία, στις πρώην ρωμαϊκές επαρχίες της Βαιτικής και της Καρχηδονιακής. Τα εδάφη αυτά είχαν αποτελέσει πριν την βυζαντινή κατάκτηση μέρος του Βησιγοτθικού Βασιλείου του Τολέδο, το οποίο και εν τέλει ήταν αυτό που τα ανέκτησε. Η σημερινή ισπανική πόλη Θέουτα επίσης ανήκε στην Αυτοκρατορία, αν και ήταν μέρος της επαρχίας της Δεύτερης Μαυριτανίας.
Πηγές
Οι πηγές που αναφέρονται στην αυτοκρατορική παρουσία στην νότια Ιβηρία δεν είναι ιδιαίτερα γλαφυρές. Ο μόνος βυζαντινός συγγραφέας που αναφέρεται μερικώς στα γεγονότα που οδήγησαν στην εμπλοκή του αυτοκρατορικού στρατού στις εσωτερικές διαμάχες των Βησιγότθων είναι ο Ιορδάνης στο βιβλίο του Getica («Περί της καταγωγής και πράξεων των Γότθων/Γετών»). Η κύρια πηγή είναι η Historia Gothorum του Ισιδώρου της Σεβίλλης, που εν τούτοις είναι ξεκάθαρα ταγμένη υπέρ του Βησιγοτθικού Βασιλείου.
Η βυζαντινή κατάκτηση
Η αντεπίθεση των βησιγότθων περιόρισε τους βυζαντινούς, οι οποίοι σε καμία περίπτωση δεν φαίνεται να είχαν σκοπό να ανακτήσουν ολόκληρη την Ιβηρία. Εκεί, με πρωτεύουσα την Καρθαγένη, τότε Carthago Spartaria, ιδρύθηκε η επαρχία της Σπανίας. Η πρωτεύουσα ανοικοδομήθηκε (είχε καταστραφεί από τους Βάνδαλους έναν αιώνα πριν) και ενισχύθηκε με αμυντικά έργα. Τουλάχιστον μέχρι το 572 πιθανολογείται ότι η Αυτοκρατορία ήλεγχε βόρεια μέχρι την Κορδούη και δυτικά μέχρι την Ασιδόνα, την Καρτηία και τα Γάδειρα όπου έχουν βρεθεί βυζαντινές επιγραφές.
Η βησιγοτθική ανάκτηση
Από το 572 και μέχρι το θάνατό του, ο βησιγότθος μονάρχης Λεοβίγιλδος ανέκτησε σημαντικό μέρος των δυτικών περιοχών της επαρχίας. Το 613 μάλλον έπεσε η Μάλαγα και το οριστικό τέλος της επαρχίας μάλλον επήλθε το 624, όταν και κατακτήθηκε η Καρθαγένη που καταστράφηκε ολοσχερώς.
Οι σχέσεις των δύο κρατών
Μεταξύ των δύο σφαιρών επιρροής του νότου της Ιβηρικής, της βυζαντινής και τη βησιγοτθικής, υφίστατο ένα ουσιαστικό ιδεολογικό σύνορο που προστίθετο στο αντίστοιχο στρατιωτικό. Οι Βυζαντινοί αντιμετώπιζαν τους Βησιγότθους αρχικά ως αιρετικούς αρειανιστές και μετά την μεταστροφή τους στον νικαϊκό χριστιανισμό ως απλώς «βαρβάρους» ενώ οι Βησιγότθοι έβλεπαν την βυζαντινή παρουσία εχθρική και βάρβαρη. Ωστόσο οι σε καμία περίπτωση δεν έζησαν απομονωμένες η μία από την άλλη. Παρά την διαρκή επιφυλακή στην οποία βρίσκονταν οι δύο πλευρές και την ιδεολογική αντιπαλότητα που τους χώριζε, υφίσταντο διαρκείς οικονομικές και διπλωματικές ανταλλαγές.
Πηγές
Κατηγορία:Επαρχίες της Βυζαντινής αυτοκρατορίας Κατηγορία:Ιστορία της Ισπανίας
Ευανθία Σάββα
Βιογραφικά στοιχεία
Η Ευανθία Σάββα γεννήθηκε στην Αραδίππου στις 17 Οκτωβρίου 1964. Ομιλεί πέρα από την ελληνική και την αγγλική γλώσσα. Είναι κάτοχος πτυχίου νομικής του Δημοκρίτειου Πανεπιστήμιου Θράκης.
Είναι νυμφευμένη με τον Σαββάκη Σάββα και έχει ένα υιό και δύο κόρες.
Πολιτική διαδρομή
Στις Δημοτικές εκλογές του 2006 εκλέχθηκε δημοτικός σύμβουλος στον Δήμο Αραδίππου με το ΑΚΕΛ. Επανεκλέχθηκε στις Δημοτικές εκλογές του 2011. Ήταν επικεφαλής της δημοτικής ομάδας του ΑΚΕΛ στον Δήμο Αραδίππου την περίοδο 2011-Μάιος 2016. Επιπλέον, ήταν μέλος της Σχολικής Εφορείας Αραδίππου την περίοδο 2006-2011.
Ακολούθως, εκλέχτηκε βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 2016 στην Εκλογική Περιφέρεια Λάρνακας με το ΑΚΕΛ για την ΙΑ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Ως βουλευτής, ήταν μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Ίσων Ευκαιριών μεταξύ Ανδρών και Γυναικών, της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εσωτερικών, της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Νομικών και της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Περιβάλλοντος. Επιπλέον, ήταν μέλος της αντιπροσωπίας της Βουλής στη Διακοινοβουλευτική Συνέλευση της Ορθοδοξίας.
Διεκδίκησε επανεκλογή στις βουλευτικές εκλογές του 2021 αλλά δεν επανεκλέγηκε.
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΑΚΕΛ Κατηγορία:Βουλευτές Λάρνακας Κατηγορία:Βουλευτές ΙΑ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Διλινάτα
Τα Διλινάτα (ή Δηλινάτα) είναι οικισμός της δημοτικής ενότητας Αργοστολίου. Διοικητικά ανήκει στον Δήμο Κεφαλονιάς του ομώνυμου νομού. Αποτελεί τον μοναδικό οικισμό του ομώνυμου δημοτικού διαμερίσματος. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 502 κατοίκους. Είναι χτισμένος σε μια βουνοπλαγιά, σε υψόμετρο 400 μέτρων. Βρίσκεται 2 χλμ ανατολικά από τα Δαυγάτα, 2 χλμ βόρεια από τα Φαρακλάτα και 6 χλμ βορειοανατολικά από το Αργοστόλι. Η βουνοκορφή Ευμορφία της οροσειράς Αίνος, με υψόμετρο 1.125μ., βρίσκεται βορειοανατολικά του οικισμού. Τα Διλινάτα υπέστησαν σοβαρές ζημιές από τους σεισμούς του Ιονίου το 1953.
Αθλητισμός
Τα Διλινάτα είναι ο τόπος καταγωγής του Γεώργιου Καλαφάτη, ιδρυτή του Παναθηναϊκού Αθλητικού Ομίλου.
Μπέη Χαμάμ
Πρόκειται για το μεγαλύτερο Χαμάμ της Θεσσαλονίκης και ένα από τα σημαντικότερα στα Βαλκάνια. μικρογραφία|Θερμό διαμέρισμα του ανδρικού λουτρού Η λειτουργία του δεν διαφέρει από αυτή των υπολοίπων Χαμάμ (Λουτρών) καθώς διαθέτει τρείς κυρίως αίθουσες (Κρύα, χλιαρή, ζεστή) με πολλά μικρότερα διαμερίσματα και επιμέρους βοηθητικούς χώρους.
Διλινάτα
Αθλητισμός
Στα Διλινάτα εδρεύει ο Αθλητικός Όμιλος Διλινάτων. Ιδρύθηκε το 1990 και έχει ως χρώματα το κόκκινο και το πράσινο. Είναι κάτοχος ενός πρωταθλήματος ΕΠΣΚΙ (2012) και ενός κυπέλλου ΕΠΣΚΙ (2015). Αγωνίζεται στο Δ.Α.Κ. Αργοστολίου.
Μπέη Χαμάμ
Παραπομπές
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Θεσσαλονίκη Κατηγορία:Οθωμανική Θεσσαλονίκη Κατηγορία:Οθωμανική Μακεδονία
Μάρκος Άννιος Βήρος (πάππος του Μάρκου Αυρηλίου)
Ο Μάρκος Άννιος Βήρος ο Πρεσβύτερος, λατιν.: Marcus Annius Verus II (π. 50 - 138 μ.Χ.) ήταν ο πάππος και θετός πατέρας του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Mάρκου Αυρηλίου και πεθερός του Αυτοκράτορα Aντωνίνου Πίου. Έγινε δύο φορές ύπατος.
Βιογραφία
Ο Βήρος ήταν γιος του Μάρκου Αννίου Βήρου Ι, που εισήλθε στην τάξη των συγκλητικών και έγινε πραίτωρ. Η οικογένειά του καταγόταν από το Uccibi (σημερινό Espejo), κοντά στην Κορδύβη (σημερινή Κόρδοβα) στη Ρωμαϊκή επαρχία της Βαιτικής Ισπανίας. Η οικογένεια έγινε εξέχουσα, όταν πλούτισε από την παραγωγή ελαιολάδου στην Ισπανία. Ήταν στενός φίλος του Αδριανού.
Έγινε έπαρχος της Ρώμης και εγγράφτηκε ως πατρίκιος, όταν ο Βεσπασιανός και ο Τίτος ήταν τιμητές (censores). Ο Βήρος έγινε ύπατος: την πρώτη φορά ως αναπληρωτής ύπατος το 97, μετά ως ύπατος το 121 και το 126. Υπάρχει μία πολύ περίεργη επιγραφή, που βρέθηκε χαραγμένη σε μία μεγάλη μαρμάρινη πλάκα, που ανασκάφηκε τον 16ο αι. στη Βασιλική του Αγ. Πέτρου στη Ρώμη, η οποία αναφέρεται στην ανάληψη του αξιώματός του και στο ότι "ήταν επιτήδειος στο να παίζει με μία υάλινη μπάλα". Ο Έντουαρντ Τσάμπλιν σημειώνει ότι ίσως είναι δημιουργία ενός φιλικού αντιπάλου του, του Λεύκιου Ιουλίου Ούρσου Σερβιανού, επίσης τρεις φορές υπάτου, την τελευταία μετά από τον Βήρο:
Όταν ο γιος του Βήρος ο Νεότερος απεβίωσε το 124, ο Βήρος ο Πρεσβύτερος υιοθέτησε και ανέθρεψε, μαζί με τη μητέρα τους Δομιτία, τα δύο παιδιά της (που ήταν εγγόνια του).
Απεβίωσε το 138, σχεδόν σε ηλικία 90 ετών. Ο Μάρκος Αυρήλιος λέει στους «Διαλογισμούς» του: «Από τον πάππο μου, τον Βήρο, [έμαθα] την ευγενική διάθεση και τη γλυκύτητα της ιδιοσυγκρασίας». Στα παλαιότερά του χρόνια, ο Βήρος είχε μία ερωμένη· ο Αδριανός εκφράζει την ευγνωμοσύνη του ότι «ευτυχώς δεν ανατράφηκα από την ερωμένη του πάππου μου».
Οικογένεια
Ο Μ. Ά. Βέρος νυμφεύτηκε την Ρουπιλία Φαυστίνα, κόρη του Λίβο Ρουπίλιου Φρούγι αναπληρωτή υπάτου και της Σαλονίας Ματιδίας, ανιψιάς του Tραϊανού, και είχε τουλάχιστον τρία παιδιά:
Ο Ρόουναλντ Σάυμε προτείνει, με βάση ονομαστικά στοιχεία, ότι απέκτησαν και ένα τέταρτο παιδί, την Αννία, που παντρεύτηκε τον Γάιο Ουμίδιο Κουαδράτο Σερτόριο Σεβήρο συγκλητικό, αναπληρωτή ύπατο.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Πολίαρχοι Ρώμης Κατηγορία:Δυναστεία των Αντωνίνων
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 2015
Το 80ο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 2015 διεξήχθη στις 25 και 26 Ιουλίου 2015 στο Ολυμπιακό Στάδιο Αθηνών στο Μαρούσι, εκτός από τα πρωταθλήματα 10χλμ, βάδην, σύνθετων αγωνισμάτων, ημιμαραθωνίου και μαραθωνίου που έγιναν σε διαφορετικούς τόπους και ημερομηνίες. Πρωταθλήτρια ομάδα αναδείχθηκε ο '''Γ.Σ. Γλυφάδας''' για πρώτη φορά στην ιστορία του.
Ειδικά πρωταθλήματα
Διεξήχθησαν ξεχωριστά από το πανελλήνιο πρωτάθλημα σε διάφορες περιοχές ως εξής:
Παραπομπές
Γυναικων Κατηγορία:Στίβος το 2015 Κατηγορία:Διοργανώσεις στίβου στην Αθήνα
Βαλνταλιέρ
Το Βαλνταλιέρ (γαλλικά: Valdallière) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Ελαία Λάρισας
Η Ελαία ή Ελιά ή Εληά είναι οικισμός της Θεσσαλίας στην Περιφερειακή Ενότητα Λάρισας.
Γενικά στοιχεία
Η Ελαία βρίσκεται στα βορειοδυτικά του νομού και βόρεια του Πηνειού ποταμού σε υψόμετρο 180 μέτρα. Απέχει περίπου 29 χλμ. Β. από την Λάρισα, 10 χλμ. ΒΔ. από το Μακρυχώρι (έδρα του δήμου) και 4 χλμ. Δ. από τους Γόννους. Ενοριακός ναός του χωριού είναι η εκκλησία του Αγίου Αθανασίου.
Αναφέρεται επίσημα, μετά την ένωση της Θεσσαλίας, με το παλιό της όνομα από την τουρκοκρατία ως Κιτσιλέρ το 1883 στο ΦΕΚ 126Α - 02/04/1883 να προσαρτάται στον τότε δήμο Γόννων. Το 1927 με το ΦΕΚ 306Α - 22/12/1927 μετονομάστηκε σε Εληά. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με τους γειτονικούς Γόννους αποτελούν την κοινότητα Γόννων που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Γόννων του Δήμου Τεμπών και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 74 κατοίκους. Οι απογραφές πραγματικού πληθυσμού (de facto) μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λάρισας Κατηγορία:Δήμος Τεμπών
Κονσταντίν Ντανίλ
Ο Κονσταντίν Ντανίλ (Константин Данил, 1798-1873) ήταν Σέρβος ζωγράφος του 19ου αιώνα. Είναι πιο γνωστός για τα πορτρέτα και τη θρησκευτική ζωγραφική του. Ο Ντανίλ θεωρείται ο σημαντικότερος Σέρβος ζωγράφος της Μπίντερμαϊερ (μια χρονική περίοδος στην Κεντρική Ευρώπη μεταξύ 1815 και 1848 κατά τη διάρκεια της οποίας η μεσαία τάξη μεγάλωσε σε αριθμό και οι τέχνες έκαναν έκκληση σε κοινές ευαισθησίες).
Βιογραφία
Σύμφωνα με τον Φίληξ Κάνιτζ, γεννήθηκε σε μια σερβική οικογένεια ως Ντανίλο Πετρόβιτς. Άλλες πηγές δηλώνουν ότι η καταγωγή και η γενέτειρά του είναι ασαφής. Γεννήθηκε είτε στο Λούγκοτζ είτε στην Έτσκα. Στην ηλικία των δεκατριών, έφυγε από το Λούγκοτζ για την Τιμισοάρα, ​​όπου πραγματοποίησε ένα σχέδιο που εξασφάλισε την είσοδό του στη Σχολή του Αρσενίτζε Τεοντορόβιτς. Ο Τεοντορόβιτς ήταν διευθυντής μιας σχολής ζωγραφικής, και μέσω αυτού επηρεάστηκε μια ολόκληρη νέα γενιά νεότερων καλλιτεχνών, συμπεριλαμβανομένων μερικών που τον ανταγωνίστηκαν. Ένας από αυτούς ήταν ο Κονσταντίν Ντανίλ. Εκεί ο Κονσταντίν Ντανίλ μελέτησε για αρκετά χρόνια και παρήγαγε, μεταξύ άλλων έργων, μια εικόνα του Αγίου Σάββα που προσέλκυσε μεγάλη προσοχή. Ο Σέρβος δάσκαλος έδωσε κάθε ενθάρρυνση στον νεαρό Κονσταντίν Ντανίλ για τα επόμενα τέσσερα χρόνια. Οι καλλιτέχνες είχαν ήδη αρχίσει να καλούν τον Κονσταντίν Ντανίλ Γκριγκορόβιτς, ο οποίος σχεδίαζε διαρκώς κάθε είδους αντικείμενα στην τέχνη και στη φύση, με το όνομα του πατέρα του, Ντανίλ. Ο Κονσταντίν Ντανίλ μέχρι στιγμής είχε αποκτήσει τόση γνώση της τεχνικής ζωγραφικής που οι δημιουργίες του ήταν σχεδόν διακριτές από τις δημιουργίες του Τεοντορόβιτς.
Στην ηλικία των δεκαεπτά, έφυγε από τον Τεοντορόβιτς και πήγε στο ατελιέ ενός από τους τρεις Βιεννέζους ακαδημαϊκούς και στη συνέχεια εργαζόταν στη Τιμισοάρα. Ο Ντανίλ πήρε επίσης μαθήματα από πλανόδιους ζωγράφους και στη συνέχεια εισήλθε ως φοιτητής στην Ακαδημία Τεχνών στη Βιέννη και στο Μόναχο. Ήταν στη Βιέννη και στο Μόναχο, όπου επηρεάστηκε για λίγο από τα έργα των κλασικών γερμανών ζωγράφων Άσμους Τζέικομπ Κάρστενς, Γιοακίμ Κρίστιαν Ράινχαρτ, Πίτερ Φέντι, Τζόζεφ Άντον Κοχ, Γκότλιμπ Σικ και Μποναβεντούρα Τζενέλι. Ταξίδεψε και ζωγράφισε σε ολόκληρο το Βανάτο και τη Ερντέλτζ (σημερινή Τρανσυλβανία). Ο Ντανίλ είχε δοκιμάσει την ικανότητά του σε κάθε είδος, όπως πορτραίτα, τοπίο, ζωγραφική λουλουδιών, σκηνές της σύγχρονης ζωής. Από το Μόναχο, ο Ντανίλ επέστρεψε στη Βέλικι Μπέτσκερεκ (σύγχρονη Ζρένιανιν), όπου επανέλαβε το ύφος του Τεοντορόβιτς, και λίγο αργότερα η Βέλικι Μπέτσκερεκ έγινε η πόλη μόνιμης κατοικίας του.
Παντρεύτηκε τη Γερμανίδα ευγενή Σοφία Ντελί το 1827. Ο Ντανίλ ζωγράφισε τον τοπικό ευγενή Καρακσόνι, και όταν ο Καρακσόνι έγινε αντιβασιλέας του Βανάτου, η δημοτικότητα του Ντανίλ αυξήθηκε.
Έχοντας περάσει πολύ χρόνο στα στρατιωτικά σύνορα, και έχοντας υπάρξει μαζί με τα αυστριακά στρατεύματα σε πραγματικό πόλεμο, ανέλαβε να ζωγραφίσει τους στρατιωτικούς στα σύνορα, αξιωματικούς και συνοριακούς. Ταυτόχρονα, δημιούργησε μια σειρά σχεδίων της ιστορίας της Παλαιάς Διαθήκης.
Από το 1834 έως το 1873 ο Ντανίλ έριξε τον εαυτό του στην Μπίντερμαϊερ και στην ιερή ζωγραφική της Ναζαρηνής Σχολής που βασίστηκε στη Σχολή της Βιέννης και έγινε ένας από τους περιφερειακούς ηγέτες της. Δούλεψε στο δικό του ατελιέ στην οδό Τσαρ Ντουτσάν 37 στη Βέλικι Μπέτσκερεκ, όπου μαθήτευσαν αρκετοί Σέρβοι καλλιτέχνες, συμπεριλαμβανομένου του ποιητή-ζωγράφου Ντούρα Τζακσίκ και του καλλιτέχνη Λαζάρ Νικόλιτς, ο οποίος έγραψε μια βιογραφία του δασκάλου του.
Ο Ντανίλ ήταν Σέρβος Ορθόδοξος Χριστιανός. Το 1872, η σύζυγός του, η Σοφία Ντέλι, πέθανε, και ένα χρόνο αργότερα (1873), ο Ντανίλ πέθανε στη Βέλικι Μπέτσκερεκ (Ζρένιανιν) στις 13 Μαΐου.
Έργο
μικρογραφία|[[Γιουγκοσλαβία|Γιουγκοσλαβικό γραμματόσημο που δείχνει τον Πάβελ Γιαγκόντιτς, με την επιγραφή "Κονσταντίν Ντανίλ" (1802-1873), από τη σειρά "Γιουγκοσλαβικά πορτρέτα".]] Οι κυριότερες εικόνες του είναι η Μαντόνα, το Πορτραίτο Αρσενικού, η Νεκρή Ζωή, ο Στάνκι Ντέλι (ο πεθερός του), ο Αρχάγγελος Γαβριήλ, η κα Βέγκλινγκ, η κα Τετεσί και πιο γνωστά έργα από όλα, τα Στρατηγός Στεβάν Κνιτσάνιν και Πορτρέτο της Μαρίας (1872). Τα πορτρέτα της συζύγου του Σοφία Ντέλι (1840), Πέταρ Τζάγκοντι και Μία Κυρία με Έναν Σταυρό είναι από τα καλύτερα επιτεύγματά του σε αυτήν την κλάση. Ο Ντανίλ ζωγράφισε διάφορα πορτρέτα της πλούσιας οικογένειας Γιάγκοντιτς.
Το πορτρέτο του καπετάνιου Κλτζουνόβιτς και της συζύγου του εντυπωσίασε έναν Σέρβο Ορθόδοξο ιερέα με το όνομα Αρσένοβιτς, ο οποίος επέλεξε τον Ντανίλ για να διακοσμήσει τους τοίχους, τον τρούλο και το τέμπλο μιας νέας Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας στο Πάντσεβο με μορφές αγίων. Με την ολοκλήρωση της δουλειάς του το 1833 ο Ντανίλ έλαβε τιμητήριο 4.000 ασημένιων φλωρινιών. Οι εικόνες που ζωγράφισε ο Ντανίλ μπορούν επίσης να βρεθούν στις Τιμισοάρα, Ούζντιν, Ντόμπρικα και Τζάρκοβακ.
Δημόσιες συλλογές
Το έργο του βρίσκεται στις ακόλουθες δημόσιες συλλογές:
Κληρονομιά
Ο Ντανίλ έχει μείνει στην ιστορία ως «αφέντης τεχνικής» και τα πορτρέτα του αποκαλύπτουν μια εξαιρετική μελέτη για τους χαρακτήρες των θεμάτων του. Ωστόσο, για αρκετό καιρό μετά το θάνατό του το όνομά του ξεχάστηκε σχεδόν από το κοινό, και μόνο τον 20ο αιώνα του παραχωρήθηκε η θέση μεταξύ των δασκάλων της σύγχρονης Σερβικής Σχολής.
Βάσει του πρώτου έργου τέχνης του στην Τεμισοάρα, ο Κονσταντίν Ντάνιλ διεκδικείται επίσης από τρία άλλα έθνη, τη Ρουμανία, την Αυστρία και την Ουγγαρία.
Συμπεριλαμβάνεται στους 100 πιο εξέχοντες Σέρβους.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Σέρβοι ζωγράφοι
Άμπελ Φερέιρα
Σταδιοδρομία ως ποδοσφαιριστής
Από τη σεζόν 2008-09 και ύστερα, άρχισε να έχει δυνατό ανταγωνισμό από το Βραζιλιάνο Πέντρο Σίλβα. Η κατάσταση αυτή επιδεινώθηκε από τον Ιανουάριο του 2010 και ύστερα, μετά την αγορά του Ζοάο Περέιρα από τη Μπράγκα.