cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αυτοί οι τρελοί τρελοί παραγωγοί
Υποδοχή
Με τα χρόνια, η ταινία απέκτησε καλή φήμη. Έχει κερδίσει αξιολόγηση 90% στο Rotten Tomatoes, με βάση 69 κριτικές και με μέση βαθμολογία 8,1/10. Η κριτική του ιστότοπου αναφέρει: "Μια ξεκαρδιστική σάτιρα της επιχειρηματικής πλευράς του Χόλιγουντ, το Αυτοί οι τρελοί τρελοί παραγωγοί είναι μια από τις καλύτερες, καθώς και πιο αστείες ταινίες του Μελ Μπρουκς, με ξεχωριστές ερμηνείες των Τζιν Γουάιλντερ και Ζίρο Μόστελ". Στο Metacritic, η ταινία έχει μέσο όρο βαθμολογίας 97 στα 100, με βάση 6 κριτικές της επανέκδοσης της ταινίας το 2002, καθιστώντας την μία από τις ταινίες με την υψηλότερη βαθμολογία στον ιστότοπο, καθώς και τη δεύτερη με την υψηλότερη βαθμολογία κωμωδία (πίσω από τον Μάγο του Οζ). Στην κριτική του, δεκαετίες αργότερα, ο Ρότζερ Ίμπερτ ισχυρίστηκε ότι «είναι μια από τις πιο αστείες ταινίες που έγιναν ποτέ».
Διακρίσεις
Το 1996, η ταινία κρίθηκε «πολιτιστικά, ιστορικά ή αισθητικά σημαντική» από τη Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου των Ηνωμένων Πολιτειών και επιλέχθηκε για διατήρηση στο Εθνικό Μητρώο Ταινιών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες Εθνικού Μητρώου Κινηματογράφου Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Νέα Υόρκη Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στη Νέα Υόρκη Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές σατιρικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές μουσικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες συσχετιζόμενες με ΛΟΑΤ Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες μαύρης κωμωδίας Κατηγορία:Ταινίες του 1967 Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο σεναριογράφος κέρδισε Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Σεναρίου
Φριμπούρ (Μοζέλ)
Το Φριμπούρ (Φράιμπουργκ) είναι κοινότητα στο Νομό Μοζέλ της Διοικητικής Περιοχής Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Μοζέλ
Φτέρυχα
Η Φτέρυχα είναι κοινότητα της επαρχίας Κερύνειας στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στο χωριό από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος του δεν ελέγχεται από αυτήν.
Πηγές
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Κερύνειας
Νάντα Κόστιτς
Η Νάντα Κόστιτς διέδωσε θεωρίες συνωμοσίας, που σχετίζονται με τον COVID-19 το 2020.
Πρώτα χρόνια
Η Κόστιτς εντάχθηκε στο Δημοκρατικό Κόμμα της Σερβίας (Demokratska stranka Srbije, DSS) με τον σχηματισμό του το 1992. Το κόμμα συμμετείχε στις βουλευτικές εκλογές της Σερβίας του 1992 ως μέρος της συμμαχίας του Δημοκρατικού Κινήματος της Σερβίας (DEPOS) και η Κόστιτς έλαβε την εικοστή τέταρτη θέση στον εκλογικό του κατάλογο στο Βελιγράδι. Το κόμμα κέρδισε δεκαπέντε έδρες στην πόλη και δεν επελέγη στη συνέχεια ως μέλος του κοινοβουλίου. (Από το 1992 έως το 2000, ο εκλογικός νόμος της Σερβίας όριζε ότι το ένα τρίτο των βουλευτικών εντολών θα εκχωρούνταν σε υποψηφίους από καταλόγους επιτυχόντων με αριθμητική σειρά, ενώ τα υπόλοιπα δύο τρίτα θα κατανέμονταν μεταξύ των άλλων υποψηφίων στους καταλόγους από τα κόμματα, που τους υποστήριζαν. Ήταν κοινή πρακτική οι έδρες να ανατίθενται εκτός αριθμητικής σειράς. Η Κόστιτς θα μπορούσε να είχε λάβει κουνοβουλευτική έδρα παρά τη σχετικά χαμηλή θέση της στη λίστα, αν και στην περίπτωση αυτή δεν έγινε.)
Το DSS είχε εγκαταλείψει το DEPOS μέχρι τις σερβικές κοινοβουλευτικές εκλογές του 1993 και διεκδίκησε τις εκλογές μόνο του. Η Κόστιτς έλαβε την έκτη θέση στη λίστα του κόμματος στο Βελιγράδι. Το DSS κέρδισε τέσσερις έδρες στην πόλη και δεν είχε επιλεγεί αρχικά ως βουλευτής. Έλαβε, ωστόσο, μία κοινοβουλευτική έδρα στις 30 Ιουνίου 1997 ως αντικαταστάτρια του Ντράγκολιουμπ Πόποβιτς.
Η πρώτη της θητεία στο κοινοβούλιο ήταν σύντομη. Οι βουλευτικές εκλογές του 1997 προκηρύχθηκαν λίγο μετά την ανάληψη των καθηκόντων της ως βουλευτίνας και το DSS επέλεξε να μποϊκοτάρει την ψηφοφορία. Η θητεία της έληξε όταν συνήλθε η νέα εθνοσυνέλευση στις 3 Δεκεμβρίου.
Υπουργός του υπουργικού συμβουλίου της Σερβίας
Μετά την πτώση της διακυβέρνησης του Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς τον Οκτώβριο του 2000, η Σερβία κυβερνήθηκε από έναν συνασπισμό του Σοσιαλιστικού Κόμματος της Σερβίας (SPS), της Δημοκρατικής Αντιπολίτευσης της Σερβίας (DOS) και του Σερβικού Κινήματος Ανανέωσης (SPO) μέχρι να γίνουν νέες εκλογές να κληθούν και να σχηματιστεί νέα κυβέρνηση. Το ίδιο το DOS ήταν ένας συνασπισμός πολλών κομμάτων της αντιπολίτευσης, συμπεριλαμβανομένου του DSS. Το κόμμα ανέλαβε το υπουργείο Υγείας στη νέα κυβέρνηση συνασπισμού και η Κόστιτς διορίστηκε υπουργός στις 24 Οκτωβρίου 2000
Τον Ιανουάριο του 2001, η Κόστιτς ανέφερε ότι το υπουργείο υγείας θα διορίσει μια επιτροπή επιστημόνων και γιατρών, για να παρακολουθήσει τις πιθανές μακροπρόθεσμες επιπτώσεις στον σερβικό πληθυσμό των πυρομαχικών απεμπλουτισμένου ουρανίου, που εκτοξεύτηκαν από τις δυνάμεις του Οργανισμού Βορειοατλαντικού Συμφώνου (ΝΑΤΟ) στους βομβαρδισμούς του ΝΑΤΟ το 1999 της Γιουγκοσλαβίας. Πρόσθεσε ότι «δεν υπήρχε λόγος πανικού» στο θέμα και το υπουργείο της ανέφερε ότι δεν υπήρχαν στοιχεία για άμεσο κίνδυνο.
Η Δημοκρατική Αντιπολίτευση της Σερβίας κέρδισε με συντριπτική νίκη τις σερβικές κοινοβουλευτικές εκλογές του 2000. Μετά τις εκλογές, το Δημοκρατικό Κόμμα της Σερβίας πρότεινε τον Ομπρέν Γιοκσίμοβιτς να αντικαταστήσει την Κόστιτς ως υπουργό Υγείας. Η υποψηφιότητα του Γιοκσίμοβιτς επικρίθηκε από πολλούς στον τομέα της υγείας. Μια ομάδα γιατρών στο Ποζάρεβατς ανέφερε ότι αυτός ήταν ακατάλληλος για τον ρόλο, ενώ περιέγραψε την Κόστιτς ως «το είδος του ατόμου του οποίου οι επαγγελματικές και ηθικές ιδιότητες ταιριάζουν πλήρως σε έναν υπουργικό ρόλο, κάτι που έχει αποδείξει στο έργο της στη σερβική μεταβατική κυβέρνηση και στις δημόσιες εμφανίσεις της μέχρι τώρα». Παρόλα αυτά, ο διορισμός του Γιοκσίμοβιτς υλοποιήθηκε και η Κόστιτς αποχώρησε από το υπουργείο στις 25 Ιανουαρίου 2001. Την ίδια μέρα παραιτήθηκε από το Δημοκρατικό Κόμμα της Σερβίας.
Σερβικές προεδρικές εκλογές Σεπτεμβρίου – Οκτωβρίου 2002
Κατά το πρώτο μέρος της πολιτικής της σταδιοδρομίας, η Κόστιτς δεν εξέφρασε τις αμφιλεγόμενες απόψεις με τις οποίες συνδέθηκε αργότερα.
Δεύτερη θητεία στο κοινοβούλιο
Η Κόστιτς επέστρεψε στην πολιτική ζωή το 2016, και κατέλαβε τη δέκατη όγδοη θέση στον εκλογικό κατάλογο του κινήματος Φτάνει Αρκετά (Dosta je bilo, DJB) στις βουλευτικές εκλογές της Σερβίας το 2016. Η λίστα κέρδισε δεκαέξι έδρες και δεν εξελέγη αμέσως. Ήταν επίσης στην τρίτη θέση στη λίστα του DJB για τη δημοτική συνέλευση του Στάρι Γκραντ στις ταυτόχρονες τοπικές εκλογές της Σερβίας του 2016 και εξελέγη, όταν η λίστα κέρδισε οκτώ έδρες.
Η Κόστιτς αποχώρησε από το DJB λίγο μετά τις εκλογές του 2016, επικαλούμενη διαφορές με την ηγεσία του κινήματος. Ήταν στη δωδέκατη θέση στον εκλογικό κατάλογο του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος του Νίκολα Σαντούλοβιτς στις εκλογές για τη πόλη του Βελιγραδίου το 2018, αν και αργότερα είπε ότι είχε συμπεριληφθεί στη λίστα χωρίς την άδειά της. Το κόμμα δεν κέρδισε, σε καμία περίπτωση, καμία έδρα.
Τον Μάρτιο του 2018, ο εκπρόσωπος του DJB Μίλος Μπόσκοβιτς ανακοίνωσε την παραίτησή του από το κοινοβούλιο. Η Κόστιτς ήταν η επόμενη υποψήφια στη λίστα του κινήματος, που μπορούσε να καταλάβει έδρα. Η εφημερίδα Danas ανέφερε ότι ήταν έτοιμη να υπηρετήσει με την ομάδα του DJB στο κοινοβούλιο παρά τις προηγούμενες διαφωνίες. Παρόλα αυτά, επέλεξε να παραμείνει ως ανεξάρτητο μέλος, αφού κατέλαβε την έδρα στις 17 Απριλίου. Ανέφερε επίσης ότι είχε αποχωρήσει από το Δημοκρατικό Κόμμα (Demokratska stranka; DS) μετά την αποχώρησή της από το DJB δύο χρόνια νωρίτερα. Όταν ρωτήθηκε γιατί δεν μπήκε στην ομάδα του DS στο κοινοβούλιο, απάντησε ότι δεν θα ήταν σκόπιμο να το κάνει, καθώς είχε εκλεγεί σε διαφορετική λίστα.
Τον Μάιο του 2020, η Κόστιτς παρουσίασε θεωρίες συνωμοσίας σχετικά με την πανδημία COVID-19, που αφορούσαν, μεταξύ άλλων, το δίκτυο 5G, τον Μπιλ Γκέιτς, τον Τζωρτζ Σόρος και την αντίθεση στον εμβολιασμό. Αυτά τα σχόλια επικρίθηκαν στα σερβικά ΜΜΕ.
Δεν ήταν υποψήφια στις βουλευτικές εκλογές της Σερβίας το 2020. Η θητεία της έληξε στις 3 Αυγούστου 2020.
Παραπομπές
Κατηγορία:Καθηγητές του Πανεπιστημίου του Βελιγραδίου Κατηγορία:Σέρβες πολιτικοί Κατηγορία:Σέρβοι υπουργοί Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Ιωάννης Δ΄ του Οσφιέντσιμ
Ο Ιωάννης Δ΄, πολων. Jan IV oświęcimski (1426/30 - 1497) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας ήταν δούκας του Οσβιέντσιμ (1434-56, με τους αδελφούς του ως το 1445) και του Γκλιβίτσε (1465-82).
Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Καζιμίρ Α΄ δούκα του Οσβιέντσιμ, Τόσεκ, Στζέλιν και της Άννας των Πιαστ-Σιλεσίας-Γκλόγκουφ, κόρης του Ερρίκου Η΄ του Σπουργίτη, δούκας του Ζάγκαν, Γκλόγκουφ, κ.ά.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1465 την Αικατερίνη, αγνώστου καταγωγής. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Το 1475 ο Ιωάννης Δ΄ έκανε δεύτερο γάμο, με τη Βαρβάρα των Πρεμυσλιδών, κόρη του Νικολάου Ε΄ δούκα του Κρνοβ και είχε τέκνο:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ-Σιλεσίας
Σ.Κ. Νικόπολη Πρέβεζας
Ο Σύλλογος Καλαθοσφαίρισης Νικόπολη Πρέβεζας είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται με έδρα την Πρέβεζα. Επίσημο έτος ίδρυσης του είναι το 1981 και οι αθλητές του αγωνίζονται με χρώματα το κίτρινο, το μαύρο και το άσπρο.
Πρώτα χρόνια
Ο σύλλογος εκπροσωπεί το μπάσκετ από το 1975. Το 1976 έγινε ο πρώτος αγώνας καλαθοσφαίρισης στον οποίο έλαβε μέρος ομάδα από την Πρέβεζα. Οι αντίπαλοι ήταν το πανεπιστήμιο Ιωαννίνων και επίλεκτοι Πρέβεζας. Το 1977 δημιουργείται ο Αθλητικός Όμιλος Πρέβεζας ενώ το 1981 με την δημιουργία της ΕΣΚΑΒΔΕ δημιουργείται η Γυμναστική Εταιρία Πρέβεζας Νικόπολη.
Η δεκαετία του 1990 και του 2000
Την δεκαετία του 1990 η ομάδα κατέκτησε 3 φορές το πρωτάθλημα ΕΣΚΑΒΔΕ, το 1994, το 1997 και το 1999. Δεν καταφέρνει όμως να σταθεί στην Γ' Εθνική και υποβιβάζεται. Το 2000 σύμφωνα με τον νόμο τροποποιεί το καταστατικό και μετονομάζεται σε Σύλλογος Καλαθοσφαίρισης Νικόπολη Πρέβεζας. Η ομάδα θα κατακτήσει άλλες δυο φορές το πρωτάθλημα της ΕΣΚΑΒΔΕ, το 2003 και το 2008.Ξανά όμως η ομάδα δεν θα καταφέρει να σταθεί για πολύ στην Γ' Εθνική.
Τα νεότερα χρόνια
Το 2012 η Νικόπολη θα ενωθεί με τον Άτλα. Το 2016 κατέκτησε για άλλη μια φορά το πρωτάθλημα ΕΣΚΑΒΔΕ και ανέβηκε στην Γ' Εθνική.
Κατά την αγωνιστική περίοδο, 2016-17, η Νικόπολη έλαβε μέρος στο Πρωτάθλημα της Γ' Εθνικής στον 1ο όμιλο βορρά και τερμάτισε στην 5η θέση.
Τρέχουσα αγωνιστική περίοδος
Κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2018-19, η Νικόπολη λαμβάνει μέρος στο Πρωτάθλημα της Γ εθνικής,1ο όμιλο βορρά.
Έδρα του συλλόγου είναι το ΔΑΚ Πρέβεζας χωρητικότητας 2000 ατόμων. Πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου είναι ο Παντελής Καρασαβόγλου.
Τμήματα υποδομής
Σημαντική είναι η παρουσία των τμημάτων υποδομής της Νικόπολης τόσο σε επίπεδο ΕΣΚΑΒΔΕ όσο και σε πανελλήνιο επίπεδο. Σημαντικότερες επιτυχίες είναι η δεύτερη θέση στο πανελλήνιο παίδων του 1994,η πέμπτη θέση στο πανελλήνιο παίδων 2006 και η έκτη θέση στο πανελλήνιο εφήβων 1990.
Εφήβων
Την σεζόν 2018-19 βγήκε πρωταθλήτρια ΕΣΚΑΒΔΕ νικώντας την ΑΕ Δόξα Πύρρου στο ΔΑΚ Αερογέφυρας με 51-48.
Τμήμα καλαθοσφαίρισης γυναικών
Τα τελευταία χρόνια η Νικόπολη έχει και τμήμα γυναικών που συμμετέχει στις διοργανώσεις της ΕΣΚΑΒΔΕ.
Κατά την αγωνιστική περίοδο 2017-18, η Νικόπολη έλαβε μέρος στο Πρωτάθλημα γυναικών που διοργάνωσε η ΕΣΚΑΒΔΕ.Κατέβηκε μόνο σε 2 αγώνες.Είχε 0 νίκες,2 ήττες και 8 μηδενισμούς,49-247 πόντους και 1 βαθμό. Τερμάτισε στην 6η και τελευταία θέση.
Τρέχουσα αγωνιστική περίοδος
Κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2021-22,η Νικόπολη έλαβε μέρος στο Πρωτάθλημα γυναικών της ΕΣΚΑΒΔΕ.Τερμάτισε στην 4 θέση με 6 βαθμούς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Πρέβεζας Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.ΚΑ.Β.Δ.Ε. Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1981 Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 2000
Θανατική απειλή
Μια θανατική απειλή είναι ένα μήνυμα, το οποίο απευθύνεται προφορικώς ή εγγράφως σε ένα άτομο, γνωστοποιώντας του πως η ζωή του θα βρεθεί στο στόχαστρο, ενδεχομένως υπό ορισμένες συνθήκες, οι οποίες σχετίζονται με πράξεις του συγκεκριμένου προσώπου, στις περισσότερες των περιπτώσεων προς συμφέρον του αποστολέα του μηνύματος. Η σοβαρότητα των συγκεκριμένων απειλών τις καθιστά νομικά ως πλημμέλημα.
Στο Γαλλικό Δίκαιο
Στη Γαλλία, οι θανατικές απειλές εναντίον ατόμων προβλέπονται και τιμωρούνται βάση του άρθρου 222-17 του ποινικού κώδικα. Η παράβαση αυτή κατατάσσεται στην κατηγορία των πλημμελημάτων. Τιμωρείται με 3 χρόνια φυλάκισης και χρηματικό πρόστιμο της τάξεως των 45,000 €.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποινικό Δίκαιο Κατηγορία:Βία Κατηγορία:Εκφοβισμός
Γκαντράνζ
Το Γκαντράνζ (Γκάντρινγκεν) είναι κοινότητα στο Νομό Μοζέλ της Διοικητικής Περιοχής Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Μοζέλ Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Γαλλικά (fr)
Ζαν-Σαρλ Λανγκλουά
Ο Ζαν-Σαρλ Λανγκλουά (Jean-Charles Langlois) ήταν Γάλλος ζωγράφος και στρατιωτικός του 19ου αιώνα. Γεννήθηκε το 1789 στο Beaumont-en-Auge και πέθανε το 1870 στο Παρίσι. Ειδικεύτηκε στην απεικόνιση πολεμικών σκηνών.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1789 στο Beaumont-en-Auge της Νορμανδίας και το 1806-1807 σπούδασε στην École polytechnique του Παρισιού γρήγορα όμως προτίμησε να ακολουθήσει στρατιωτική καριέρα ως αξιωματικός του πεζικού, συμμετέχοντας σε αρκετές καθοριστικές μάχες της Γαλλικής Αυτοκρατορίας κατά τη διάρκεια των Ναπολεόντιων Πολέμων, όπως στο Βαγκράμ και στο Βατερλό.
Απεβίωσε το 1870 στο Παρίσι. Λίγα χρόνια αργότερα (1873) η οικογένεια του παραχώρησε στο Μουσείο Καλών Τεχνών της Καέν, 256 έργα ζωγραφικής του καλλιτέχνη τα οποία απεικόνιζαν μάχες και στρατιωτικά πανοράματα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι ζωγράφοι Κατηγορία:Γάλλοι στρατιωτικοί
Ορέσθειο Αρκαδίας
Το Ορέσθειο (συναντάται με διάφορες μορφές στα αρχ.ελληνικά: Ὀρεσθάσιον, Ὀρέσθειον, Ὀρέστειον), ήταν αρχαία πόλη στα νότια της Αρκαδίας, στην περιοχή του Μαινάλου, κοντά στην Μεγαλόπολη. Σύμφωνα με την παράδοση η πόλη ιδρύθηκε από τον Ορέσθειο, γιο του Λυκάονος.
Με την ίδρυση της Μεγαλόπολης το 370 π.Χ. οι κάτοικοι του Ορέσθειου μετακινήθηκαν εκεί. Σύμφωνα με τον Θουκυδίδη εντός της περιοχής του Ορέσθειου βρισκόταν ο οικισμός της Λαοδοκείας ή Λαδόκειας ο οποίος αργότερα αποτέλεσε προάστιο της Μεγαλοπόλεως. Οι εκτιμήσεις που έχουν γίνει για την ακριβή τοποθεσία του Ορέσθειου αναφέρουν πως βρισκόταν στο φαράγγι του Τζιμπάρου, ή σε κοντινή τοποθεσία, στην περιοχή όπου αργότερα χτίστηκε το χωριό της Μαρμαριάς.
Από το Ορέσθειο καταγόταν ο Τέλλων, ολυμπιονίκης του 5ου αιώνα π.Χ. στην πυγμαχία παίδων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Αρκαδίας
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Ηλείας 1974–75
Για την περίοδο 1974-75, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ηλείας είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Ηλείας.
Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Α.Π.Σ. Ζάκυνθος ο οποίος προκρίθηκε στο Πρωτάθλημα πρωταθλητριών Ε.Π.Σ. για την άνοδο στη Β εθνική κατηγορία.
Πρωτάθλημα
Η περίοδος 1974-75 ήταν η 6η σεζόν των πρωταθλημάτων της Ε.Π.Σ. Ηλείας.
Η δομή του πρωταθλήματος είναι η εξής:
Α κατηγορία
Στην Α κατηγορία μετείχαν 10 ομάδες, εννέα από την Ηλεία και μια από τη Ζάκυνθο.
Β κατηγορία
Στη Β κατηγορία μετείχαν 6 ομάδες. Την άνοδο πήραν ο Ολυμπιακός Ζαχάρως ως πρωταθλητής και αήττητος και ο Αχιλλέας Νεοχωρίου.
Γ κατηγορία
Στην Γ κατηγορία μετείχαν 8 ομάδες. Την άνοδο πήραν οι : Αλφειός Επιταλίου-Άφοβος Βροχίτσας-Ήφαιστός Βουνάργου-Ηλειακός Βαρθολομιού-Έσπερος Ζακύνθου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Ηλείας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1974-1975 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 1974-1975
Γκαρμπούρ
Το Γκαρμπούρ (Γκάρμπουργκ) είναι κοινότητα στο Νομό Μοζέλ της Διοικητικής Περιοχής Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Μοζέλ Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Γαλλικά (fr)
Φώττα
Η Φώττα είναι κοινότητα της επαρχίας Κερύνειας στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στο χωριό από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος του δεν ελέγχεται από αυτήν.
Πηγές
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Κερύνειας
A Brand New Day (τραγούδι, The Wiz)
Χρήση στη λαϊκή κουλτούρα
Το τραγούδι ακούστηκε στο επεισόδιο Barely Legal της σειράς Family Guy. Κατά το επεισόδιο, ο Δήμαρχος Άνταμ Γουέστ στέλνει ολόκληρο το Αστυνομικό Τμήμα του Κουαχόγκ, στην Καρτατζίνα της Κολομβίας, για να ψάξουν ένα φανταστικό χαρακτήρα από την ταινία Romancing the Stone. Όταν άκουσαν τα νέα της υποχώρησης της αστυνομίας, οι Αφροαμερικανοί κάτοικοι του Κουαχόγκ πέταξαν τις καυκάσιες μεταμφιέσεις τους και άρχισαν να χορεύουν στους δρόμους κάτω από τους ρυθμούς A Brand New Day.
Παραπομπές
κατηγορία:Τραγούδια του Μάικλ Τζάκσον Κατηγορία:Singles του 1978 Κατηγορία:Τραγούδια του 1975 Κατηγορία:Τραγούδια γραμμένα για ταινίες
Κβετέρα
Η Κβετέρα (Γεωργιανά: კვეტერა) είναι μία ιστορική πόλη-κάστρο στο Δήμο Αχμέτα του μχάρε Καχέτι στη Γεωργία. Βρίσκεται στη δεξιά όχθη του ποταμού Ίλτο, 12 χλμ. από την πόλη Αχμέτα. Το κτιριακό συγκρότημα περιλαμβάνει το εσωτερικό κάστρο, το εξωτερικό φρούριο, το τείχος, το παλάτι και μία θολωτή εκκλησία.
Ιστορία
Το κάστρο της Κβετέρα πρωτοαναφέρθηκε τον 11ο αιώνα, αλλά πιστεύεται ότι υπήρχε ήδη από τον 8ο αιώνα.
Την περίοδο της βασιλείας του Κβιρίκε Γ' (1010-1037) η πόλη ήταν στα χέρια των Δούκων της Κβετέρα.
Οι αρχαιολογικές έρευνες και ανασκαφές έχουν αποκαλύψει αναρίθμητα ίχνη αστικής ζωής από τον 13ο αιώνα. Μετά τον 13ο αιώνα δεν υπάρχουν ιστορικές αναφορές για την πόλη και ελάχιστα είναι γνωστά για αυτήν την περίοδο.
Το 2007 η Εκκλησία της Κβετέρα συμπεριλήφθηκε στον κατάλογο της ΟΥΝΕΣΚΟ με Μνημεία Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς.
Αξιοθέατα
Το κάστρο της Κβετέρα ήταν το φρούριο της ομώνυμης οχυρωμένης πόλης. Βρίσκεται στο υψηλότερο σημείο του βουνού. Η πόλη βρισκόταν παρακείμενη, στη δυτική και τη νότια πλευρά. Από άποψη θέσης θεωρείται καλό οχυρό, που στη συμβολή των ποταμών Ίλτο και Χεβγκρτζέλι φύλασσε την παλαιά βόρεια διαδρομή από το Καχέτι προς το Κάρτλι.
Το βουνό έχει πυκνή ξυλώδη βλάστηση και η ορατότητα είναι περιορισμένη. Η είσοδος στην πόλη γίνεται μέσα από τα απομεινάρια μιας παλαιάς πύλης. Λίγο μετά συναντάται ένας μικρός πύργος. Το κάστρο και οι πύργοι του είναι ερειπωμένα. Μέσα του υπάρχουν τα ερείπια ενός παλατιού και μία θολωτή τετράκογχη εκκλησία.
Η Κβετέρα έχει ακανόνιστο σχήμα, με μήκος 308 μ. και πλάτος 85 μ. Η απόσταση μεταξύ του εσωτερικού κάστρου και του εξωτερικού φρούριου ήταν 35 μ. αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Σχεδιάγραμμα του φρουρίου της Κβετέρα μικρογραφία|Σχεδιάγραμμα της τετράκογχης εκκλησίας της Κβετέρα
Εσωτερικό κάστρο
Επρόκειτο για την ακρόπολη της πόλης. Έχει σχήμα ελλειπτικού πολυγώνου με κατεύθυνση ανατολικά προς δυτικά, με στρογγυλούς και τετράγωνους πύργους στο οχυρωματικό τείχος. Έχει έκταση 3.500 τ.μ. Έχει δύο εισόδους, μία στα βόρεια και μία στα νότια που οδηγεί στο εξωτερικό φρούριο. Ο βορειοανατολικός πύργος είναι τεράστιος, με διάμετρο 7 μ. και ύψος 16,6 μ., και η ανάβαση σε αυτόν γίνεται με σκάλα. Στη νοτιοανατολική γωνία υπάρχει ένας τριώροφος πύργος, με διάμετρο 5,3 μ. και ύψος 12,2 μ. Στο εσωτερικό υπάρχουν η θολωτή εκκλησία, τα ερείπια του παλατιού και άλλων κτιρίων.
Εκκλησία της Κβετέρα
Πρόκειται για μια εξαιρετικά εκλεπτυσμένη σύνθεση, διαστάσεων 10,5 x 9,8 μ., του 10ου αιώνα. Είναι μία τετράκογχη εκκλησία σε σχήμα σταυρού (με 4 αψίδες) κατασκευασμένη από μεγάλες πλάκες τοπικής τούφας σιρίμι. Ο θόλος είναι στερεωμένος στο μεσαίο τετράγωνο του σταυρού. Είναι στρογγυλός στο εσωτερικό του, με 1 παράθυρο στα ανατολικά και δυτικά και 2 παράθυρα στα βόρεια και νότια. Η οροφή της εκκλησίας είναι καλυμμένη με γυαλιστερά μπλε πλακάκια. αριστερά|μικρογραφία|Το παλάτι
Παλάτι
Χρονολογείται του 10ου-11ου αιώνα. Περιλαμβάνει δύο ορθογώνια τμήματα, εκ των οποίων το ένα ήταν διώροφο διαστάσεων 16,5 x 9,2 μ. και το άλλο μονοόροφο.
Εκκλησία
Πρόκειται για μια μικρή πέτρινη πρώιμη μεσαιωνική καθεδρική εκκλησία, εσωτερικών διαστάσεων 6,1 x 3,1 μ.
Εξωτερικό φρούριο
αριστερά|μικρογραφία Βρίσκεται χαμηλότερα από την ακρόπολη, στις νοτιοδυτικές και βόρειες ορεινές πλαγιές. Έχει έκταση 25.000 τ.μ., με περίμετρο τείχους 540 μ. και πάχος τείχους 1,1 μ. Οι περισσότερες δομές του βρίσκονται σε κατάσταση ερειπίων. Το μέσο ύψος των τοίχων που διασώθηκαν είναι 4,5 μ.
Διαθέτει 2 πύλες εισόδου. Η πιο σημαντική βρισκόταν στο δυτικό άκρο του νότιου τείχους, στο χαμηλότερο υψομετρικά σημείο του φρουρίου. Η κύρια πύλη βρισκόταν μεταξύ δύο ενισχυμένων στηλών, εκ των οποίων η μία ήταν στρογγυλή διαμέτρου 3 μ. και ύψους 7,8 μ. και η δεύτερη ήταν τριώροφη με ύψος 9 μ. Υπάρχουν, επίσης, ενδείξεις για την ύπαρξη συστήματος υδροδότησης με παροχή από τα νοτιοδυτικά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ακίνητα Πολιτισμικά Μνημεία Εθνικής Σημασίας της Γεωργίας
Μαρία Ομπράντοβιτς (πολιτικός)
Η Μαρία Ομπράντοβιτς (Marija Obradović) (Марија Обрадовић; γεννημένη στις 24 Ιουνίου 1974) είναι Σέρβα πολιτικός, που διετέλεσε υπουργός δημόσιας διοίκησης και τοπικής αυτοδιοίκησης από το 2020 έως το 2022. Ήταν μέλος του Σερβικού Προοδευτικού Κόμματος (SNS), και διετέλεσε στο παρελθόν αντιπρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης (PACE) από το 2017 έως το 2019.
Νεανικά χρόνια και καριέρα
Η Ομπράντοβιτς γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Κράλιεβο, στην τότε Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Σερβίας στη Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας. Παρακολούθησε την παιδαγωγική ακαδημία στο Κρούσεβατς, τη Σχολή Εκπαίδευσης Δασκάλων του Πανεπιστημίου του Βελιγραδίου και τη διπλωματική ακαδημία του Υπουργείου Εξωτερικών της Σερβίας. Ήταν δημοσιογράφος στη Radio Television Kruševac από το 1991 έως το 1994 και στη συνέχεια εργάστηκε για το JP "Ibarske novosti" και στη Ραδιοτηλεόραση της Σερβίας στο Κράλιεβο από το 1994 έως το 2008, υπηρετώντας ως συντάκτρια του προγράμματος Danas ("Σήμερα"). Τώρα ζει στο Βελιγράδι.
Ενασχόληση με το κοινοβούλιο
Τον Ιανουάριο του 2016, η Ομπράντοβιτς δήλωσε ότι ήταν ανοιχτό το ενδεχόμενο να γίνει νέα υπουργός Άμυνας της Σερβίας σε έναν επερχόμενο ανασχηματισμό του υπουργικού συμβουλίου. Σε αυτήν την χρονική περίοδο, δεν διορίστηκε σε θέση υπουργού.
Η Ομπράντοβιτς ήταν στη δέκατη πέμπτη θέση στον εκλογικό κατάλογο του Προοδευτικού Κόμματος για τις βουλευτικές εκλογές του 2016 και εξελέγη για τρίτη θητεία όταν ο κατάλογος του κόμματος κέρδισε δεύτερη συνεχόμενη πλειοψηφία με 131 βουλευτικές έδρες. Συνέχισε να προεδρεύει της επιτροπής άμυνας και εσωτερικών υποθέσεων και ήταν μέλος της επιτροπής εξωτερικών υποθέσεων και της επιτροπής ελέγχου των υπηρεσιών ασφαλείας, αναπληρωματικό μέλος της επιτροπής πολιτισμού και ενημέρωσης. Ήταν αναπληρωματικό μέλος της κοινοβουλευτικής επιτροπής σταθεροποίησης και σύνδεσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Σερβίας και μέλος των κοινοβουλευτικών ομάδων φιλίας της Σερβίας με την Αρμενία, τον Καναδά, την Κίνα, τη Γερμανία, την Ινδία, το Κατάρ, τη Ρωσία και τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής.
Η Ομπράντοβιτς ήταν μέλος της αντιπροσωπείας της Σερβίας στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης μέχρι το 2020, μαζί με την ομάδα του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος. Ήταν επικεφαλής της αντιπροσωπείας της Σερβίας από τις 7 Οκτωβρίου έως τις 23 Νοεμβρίου 2017 και ήταν αντιπρόεδρος της συνέλευσης από το 2017 έως το 2019. Ήταν τακτικό μέλος της επιτροπής PACE για τον πολιτισμό, την επιστήμη, την εκπαίδευση και τα μέσα ενημέρωσης από το 2014 έως το 2017 και της επιτροπής νομικών υποθέσεων και ανθρωπίνων δικαιωμάτων από το 2014 έως το 2020. Υπήρξε επίσης αναπληρωματικό μέλος της επιτροπής πολιτικών υποθέσεων και δημοκρατίας από το 2015 έως το 2020 (εκτός από τον Οκτώβριο έως τον Νοέμβριο του 2017, όταν ήταν τακτικό μέλος) και της επιτροπής για την ισότητα και κατά των διακρίσεων από το 2014 έως το 2017. Επίσης, υπηρέτησε ως αναπληρωματικό μέλος της υποεπιτροπής για τις εξωτερικές σχέσεις από το 2015 έως το 2017 και ως τακτικό μέλος από το 2017 έως το 2018.
Υπουργός κυβέρνησης
Η Ομπράντοβιτς διορίστηκε στο υπουργικό συμβούλιο στις 28 Οκτωβρίου 2020 ως υπουργός δημόσιας διοίκησης και τοπικής αυτοδιοίκησης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σέρβοι υπουργοί Κατηγορία:Σέρβες πολιτικοί Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Δίας LII
Ο Δίας LII είναι ένας ανώμαλος φυσικός δορυφόρος του πλανήτη Δία. Ανακαλύφθηκε από τον Κριστιάν Βεϊγέ, με το τηλεσκόπιο 3,5 μέτρων, ονόματι Τηλεσκόπιο Γαλλίας-Καναδά-Χαβάης το 2010, ενώ η ανακάλυψή του ανακοινώθηκε την 1 Ιουνίου του 2011. Είναι ο δεύτερος δορυφόρος του Δία που ανακαλύφθηκε το έτος 2010. Πήρε το μόνιμο όνομά του το Μάρτιο του 2015. Είναι ο μικρότερος δορυφόρος του Ηλιακού συστήματος που έχει ανακαλυφθεί ως τώρα από τη Γη. Η αρχική προσωρινή ονομασία που του είχε δοθεί ήταν S/2010 J 2.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φυσικοί δορυφόροι Δία
Ινδουισμός ανά χώρα
μικρογραφία|300x300εσ|Τα ποσοστά των Ινδουιστών ανά χώρα, σύμφωνα με το Κέντρο Ερευνών Πιου. Ο Ινδουισμός έχει περίπου 1.1 δισεκατομμύριο πιστούς σε όλο το κόσμο (αποτελώντας το 15% του παγκόσμιου πληθυσμού). Σε δύο χώρες ο Ινδουισμός αποτελεί τη θρησκεία της πλειοψηφίας του πληθυσμού τους. Αυτές είναι το Νεπάλ (81.3%) και η Ινδία (79.8%). Ο Ινδουισμός είναι μια από τις τρεις μεγαλύτερες θρησκείες του κόσμου, μαζί με το Χριστιανισμό (31.5%) και το Ισλάμ (23.2%). Ο ινδουισμός είναι η τρίτη μεγαλύτερη θρησκεία στον κόσμο μετά το Χριστιανισμό και το Ισλάμ.
Αφρικανικό μαμούθ
μικρογραφία|Καλλιτεχνική ανακατασκευή
Ινδουισμός ανά χώρα
Επί του παρόντος οι δύο χώρες όπου τα ποσοστά των Ινδουιστών ως προς το συνολικό πληθυσμό ξεπερνούν το 50% είναι η Ινδία και το Νεπάλ. Οι περισσότεροι Ινδουιστές ζουν στα ασιατικά κράτη. Οι χώρες στις οποίες ζουν πάνω από 5.000 Ινδουιστές κάτοικοι και πολίτες είναι (σε φθίνουσα σειρά από το μεγαλύτερο προς το μικρότερο) οι παρακάτω: Ινδία, Νεπάλ, Μπανγκλαντές, Ινδονησία (ειδικά στο Μπαλί, όπου το 84% του πληθυσμού είναι Ινδουιστές), Πακιστάν, Σρι Λάνκα, Μαλαισία, Σιγκαπούρη, Ηνωμένες Πολιτείες, Μιανμάρ, Ηνωμένο Βασίλειο, Καναδάς, Νότια Αφρική, Μαυρίκιος και Καραϊβική (Δυτικές Ινδίες).
Αφρικανικό μαμούθ
αριστερά|μικρογραφία|Απολίθωμα από την Τυνησία Το Αφρικανικό μαμούθ, η Mammuthus africanavus (κυριολεκτικά, "Αφρικανικός πρόγονος μαμούθ"), είναι το δεύτερο αρχαιότερο είδος μαμούθ, αφού πρώτα εμφανίστηκε περίπου πριν από 3 εκατομμύρια χρόνια κατά την ύστερη Πλειόκαινο, με την τελευταία του εμφάνιση να είναι πριν από 1.65 εκατομμύριο χρόνια πριν, στις αρχές του Πλειστοκαίνου. Τα απολιθώματα της έχουν βρεθεί στο Τσαντ, τη Λιβύη, το Μαρόκο και την Τυνησία. Ήταν σχετικά μικρού μεγέθους και θεωρείται ως ο άμεσος πρόγονος του ''Μ. meriodionalis'', αν και χαυλιόδοντας του αποκλίνει περισσότερο από τα κρανία των μετέπειτα ειδών μαμούθ, το οποίο θα μπορούσε να υποδεικνύει ότι ήταν ένα εξελικτικό αδιέξοδο.
Ινδουισμός ανά χώρα
Στην Αυστραλία, τον Καναδά, τη Νέα Ζηλανδία και άλλες χώρες εντοπίζονται διάφοροι θύλακες Ινδουιστών. Ο Ινδουισμός είναι η θρησκεία ορισμένων λαών που δεν έχουν ινδική καταγωγή. Τέτοιοι λαοί είναι οι Μπαλινέζοι (Ινδονησία), οι Τενγκέρ και οι Οσίνγκ της Ιάβας (Ινδονησία), οι Τσαμ (Βιετνάμ), οι Γκανέζοι Ινδουιστές (Γκάνα), οι Κινέζοι της Μαλαισίας και οι Οράνγκ Ασλί (Μαλαισίας).
Αφρικανικό μαμούθ
Παραπομπές
Κατηγορία:Προϊστορικοί ελεφαντίδες
Ινδουισμός ανά χώρα
Δημογραφικές εκτιμήσεις
Το 2012, το Κέντρο Ερευνών Πιου δημοσίευσε δημογραφικές εκτιμήσεις του πληθυσμού Ινδουιστών ανά χώρα. Το 2006 το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ δημοσίευσε δημογραφικές εκτιμήσεις του πληθυσμού Ινδουιστών ανά χώρα ως τμήμα της Διεθνούς Αναφοράς Θρησκευτικής Ελευθερίας του 2006''. ''
Η Ινδία έχει το μεγαλύτερο πληθυσμό Ινδουιστών στο κόσμο (πάνω από 1 δισεκατομμύριο). Το Νεπάλ έχει το μεγαλύτερο ποσοστό Ινδουιστών (81.3%) από οποιαδήποτε άλλη χώρα στο κόσμο, ακολουθούμενο από την Ινδία και τον Μαυρίκιο. Το 2010, οι Ινδουιστές εκτός Ινδίας ήταν 60 με 70 εκατομμύρια. Το 2010, ο Ινδουισμός ήταν η θρησκεία της πλειοψηφίας του πληθυσμού δύο χωρών: της Ινδίας και του Νεπάλ. Τέσσερις χώρες (η Γουιάνα, το Φίτζι, το Τρινιντάντ και Τομπάγκο και το Σουρινάμ) έχουν μεγάλες και ισχυρές ινδουιστικές μειονότητες.
Ανά χώρα
Οι πηγές των στατιστικών του παρακάτω πίνακα είναι το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ, το CIA World Factbook, το adherents.com, το Κέντρο Ερευνών Πιου και άλλες πηγές.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ινδουισμός
Μπάμπης Τσικληρόπουλος
Ο Μπάμπης Τσικληρόπουλος (1939 -2011) ήταν συγγραφέας, σεναριογράφος, στιχουργός και ποιητής. Ήταν ιδρυτικό μέλος της Ένωσης Σεναριογράφων Ελλάδος.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στον Πύργο το 1939. Αφού τελείωσε το γυμνάσιο εγκαταστάθηκε στην Αθήνα. Το 1966 εξέδωσε την ποιητική συλλογή με τίτλο «Επίσκεψη». Έγραψε μυθιστορήματα (Ο Βαρώνος, Η Οδύσσεια του Μήτσου, Μην ξεχάσω και δε γυρίσω, Αποδέσμευση, Επίσκεψη, Τα απομνημονεύματα ενός εμβρύου, Ερασιτέχνης άνθρωπος, Η δευτέρα παρουσία σε απευθείας μετάδοση) και θεατρικά έργα (Η έκπληξη, Οι κερατάδες, Λέγε Μήτσο, Η πρόσκληση, Ο κύριος, Σάλτο Μορτάλε, Οι γίγαντες, Ούρσουλα, Κραυγές κυριών, Ο Παρασκευάς, Ο κήπος με τα χελιδόνια, Είμαστε όλοι θεατές, Το υπόγειο, Ωχ τα νεφρά μου) ενώ ασχολήθηκε και με το παιδικό βιβλίο (Το νησί της χελώνας Καρέτα-Καρέτα, Στο νησί της φώκιας Μονάχους-Μονάχους, Στο νησί των γλάρων, Τα Χριστούγεννα ενός χαμένου σκύλου, Ο αετός που δάκρυζε).
Έγραψε επίσης σενάρια για τηλεοπτικές σειρές (Ερασιτέχνης άνθρωπος, Ζητώ γνωριμία, Η επιστροφή, Η παιδική μας πόλη, Κρουσταλλένια, Παραμύθια πίσω από τα κάγκελα, Το πάθος) και κινηματογραφικές ταινίες (The flight of the swan, Ηλεκτρικός άγγελος, Ο βαρώνος, Σουβλίστε τους! Έτσι θα πάρουμε το κουραδόκαστρο, Τα βαποράκια) καθώς και στίχους για τραγούδια, με ποιο γνωστά το «Ελένη» και το «Γράμμα», που μελοποιήθηκαν από το Θάνο Μικρούτσικο.
Πέθανε στις 30 Μαρτίου 2011 σε ηλικία 72 ετών και τάφηκε στον Πύργο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες σεναριογράφοι Κατηγορία:Έλληνες στιχουργοί Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς
Γεώργιος Κατσίμπας
Ο Γιώργος Κατσίμπας (Καρούτες Φωκίδας 1913 - Αθήνα 27 Μαρτίου 2000) του Θωμά ήταν Έλληνας αντιστασιακός, στρατιωτικός και συγγραφέας.
Hak Dini Kur'an Dili
Το Hak Dini Kur'an Dili είναι βιβλίο το οποίο γράφτηκε από τον Μουχάμεντ Χαμντί Γιαζίρ, Τούρκο μουσουλμάνο θεολόγο ο οποίος γεννήθηκε στην Αττάλεια της Τουρκίας. Το Hak Dini Kur'an Dili εκτυπώθηκε με διάταγμα του Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ. Είναι το πρώτο κοράνιο που μεταφράστηκε στα σύγχρονα τουρκικά. Το Hak Dini Kur'an Dili συνεχίζει να είναι πολύ συχνό σε πολλά τουρκικά σπίτια, ακόμη και σήμερα.
Γεώργιος Κατσίμπας
Βιογραφία
Φοίτησε στη Σχολή των Ευελπίδων και αποφοίτησε με το βαθμό του Ανθυπολοχαγού. Πολέμησε στην Αλβανία. Υπήρξε ένας από τους πρώτους αντάρτες του ΕΛΑΣ. Του δόθηκε ο βαθμός του Ταγματάρχη. Το 1942 παρέλαβε τους πρώτους 'Αγγλους σαμποτέρ στη Γκιώνα, οι οποίοι ανατίναξαν τη γέφυρα του Γοργοποτάμου. Έπειτα από τη Συμφωνία της Βάρκιζας υπέστη διώξεις και φυλακίστηκε επί 7 χρόνια. Εξελέγη βουλευτής Φωκίδας με την ΕΔΑ στις εκλογές του 1958. Το 1985 του απονεμήθηκε ο βαθμός του συνταγματάρχη ε.α. Ήταν συγγραφέας, μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών. Έγραψε πολλά ποιήματα και πεζογραφήματα όπως το "Επέζησα και Μιλώ", "Ανθυπολοχαγός χωρίς 'Αστρα", "'Οταν ο 'Ανθρωπος Ραπίζεται" κλπ.
Hak Dini Kur'an Dili
Παραπομπές
Κατηγορία:Τουρκική γλώσσα
Γεώργιος Κατσίμπας
Βιογραφία
Πέθανε σε ηλικία 87 ετών και ετάφη στην ιδαίτερη πατρίδα του, τις Καρούτες Φωκίδας.
Σύμφωνα με μαρτυρία του Καπετάν Νικηφόρου, ο Γεώργιος Κατσίμπας - με προσωπική παρέμβαση στον 'Αρη Βελουχιώτη - έσωσε τη ζωή του μετέπειτα διαβόητου δωσίλογου Λενή στο Μαυρολιθάρι τον Ιανουάριο του 1943, όταν ο τελευταίος συνελήφθη από τον ΕΛΑΣ ως ζωοκλέφτης.
Σύμφωνα με μαρτυρία του Ευθ. Ταλάντη τα περί παρέμβασης του Γ. Κατσίμπα στον Άρη Βελουχιώτη δεν είναι ακριβή. Όπως και ότι συνελήφθη ως ζωοκλέπτης, γιατί ήταν ήδη ενταγμένος στον ΕΛΑΣ. Ο Λενής που ανήκε μέχρι το Μαυρολιθάρι στον ΕΛΑΣ οδηγήθηκε προς εκτέλεση μετά από παρέμβαση του Τζαβέλα πρώην ληστή που πέρασε στον ΕΛΑΣ. Ήταν θανάσιμοι εχθροί από τις φυλακές όπου συνευρέθηκαν. Ήταν ο Θύμιος Μπάφας, Σεγδιτσιώτης και συγγενής του, αυτός που χαλάρωσε τα δεσμά του και έτσι καθώς οδηγείτο για εκτέλεση κατόρθωσε να διαφύγει.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΔΑ Κατηγορία:Βουλευτές Φωκίδας Κατηγορία:Μέλη του ΕΛΑΣ
Γκαβίς
Το Γκαβίς (Γκάουβις, Φραγκονικά της Λωρραίνης: Γκάβις) είναι κοινότητα στο Νομό Μοζέλ της Διοικητικής Περιοχής Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Μοζέλ Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Γαλλικά (fr)
Ντέιβιντ Άνταμς
Ο Ντέιβιντ Άνταμς (αγγλικά: David Adams), γεννημένος στις 5 Ιανουαρίου 1970, είναι πρώην πρωταθλητής αντισφαίρισης από τη Νότια Αφρική.
Έγινε επαγγελματίας το 1989 και κατά τη διάρκεια της καριέρας του κέρδισε 19 τίτλους στα διπλά και ήταν δεύτερος 33 φορές, μεταξύ άλλων στο Ρολάν Γκαρός το 1992.
Ο Άνταμς συμμετείχε σε έξι διοργανώσεις του κυπέλλου Ντέιβις με τη Νότια Αφρική μεταξύ 1997 και 2003, καταγράφοντας ρεκόρ 4 νίκες και 2 ήττες συμμετέχοντας μόνο στο διπλό αντρών.
Ο Άνταμς κέρδισε δύο τίτλους Γκραν σλαν στο διπλό μεικτό, και οι δύο με συμπαίκτρια τη συμπατριώτισσα του Μαριάν ντε Σβαρντ, συγκεκριμένα το Αυστραλιανό όπεν το 1999 και το Ρολάν Γκαρός το 2000. .
Γιάκουμπ Κάρολ Πάρνας
Ο Γιάκουμπ Κάρολ Πάρνας (πολωνικά: Jakub Karol Parnas), επίσης γνωστός ως Γιάκοφ Οσκάροβιτς Πάρνας (Яков Оскарович Парнас) (16 Ιανουαρίου 1884 - 29 Ιανουαρίου 1949) ήταν Εβραίος-Πολωνός-Σοβιετικός διακεκριμένος βιοχημικός, που συνέβαλε στην ανακάλυψη του μονοπατιού Έμπντεν-Μάγιερχοφ-Πάρνας, μαζί με τους Όττο Φριτς Μάγιερχοφ και Γκουστάβ Γκεόργκ Έμπντεν. Έγινε Σοβιετικός ακτιβιστής μετά την προσάρτηση της Δυτικής Ουκρανίας το 1939. Συνελήφθη κατά τη διάρκεια της υπόθεσης της σταλινικής εβραϊκής αντιφασιστικής επιτροπής το 1949 και πέθανε στη φυλακή, σύμφωνα με πληροφορίες από καρδιακή προσβολή.
Βιογραφία
Ο Πάρνας γεννήθηκε το 1884 στην Ταρνοπόλ, εκείνη την εποχή μέρος της Αυστροουγγρικής Αυτοκρατορίας, στην επαρχία της Γαλικίας (τώρα χωρισμένη μεταξύ Πολωνίας και Ουκρανίας), από Εβραίους γονείς. Αποφοίτησε από το Βασιλικό Τεχνικό Κολέγιο του Σαρλότενμπουργκ το 1904. Από το 1920 έως το 1941, ήταν επικεφαλής του Ινστιτούτου Ιατρικής Χημείας στο Πανεπιστήμιο Λβοφ. Ταξίδεψε σε όλη την Ευρώπη, συνεργαζόμενος με πανεπιστήμια στο Κέιμπριτζ, τη Νάπολη, το Στρασβούργο, τη Γάνδη και τη Ζυρίχη. Ήταν μέλος της Γερμανικής Ακαδημίας Επιστημών Λεοπολντίνα, αντεπιστέλλον μέλος της Πολωνικής Ακαδημίας Επιστημών, καθώς και επίτιμος γιατρός του Πανεπιστημίου Σορβόννης και του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Στη Σοβιετική Ένωση, ο Πάρνας συνάντησε τον Ιωσήφ Στάλιν και απέκτησε το δικό του εργαστήριο. Έγινε Ακαδημαϊκός της Ακαδημίας Επιστημών της ΕΣΣΔ και ιδρυτικό μέλος της Ακαδημίας Ιατρικών Επιστημών της ΕΣΣΔ.
Παρά τα επιτεύγματα και τη δημοτικότητά του, ο Πάρνας κατηγορήθηκε ψευδώς ότι ήταν κατάσκοπος της Δύσης και συνελήφθη από την KGB στις 28 Ιανουαρίου 1949. Σύμφωνα με τα αρχεία της KGB, πέθανε κατά την πρώτη του ανάκριση στη φυλακή Lubyanka "από καρδιακή προσβολή " στις 29 Ιανουαρίου 1949.
Επιτεύγματα
Το σημαντικότερο έργο του Πάρνας ήταν η μελέτη των μηχανισμών του μεταβολισμού των υδατανθράκων στον μυϊκό ιστό. Μαζί με τον Βλαντισλάφ Μπαρανόφσκι, ανακάλυψε τη διαδικασία της φωσφορόλυσης. Ο Παρνάς συνέβαλε επίσης σημαντικά στη θεωρητική ανάλυση της γλυκόλυσης.
Κληρονομιά
μικρογραφία| Μνημείο του Γιάκουμπ Πάρνας Ο Πάρνας τιμάται από το Συνέδριο Πάρνας Πολωνίας-Ουκρανίας, που διοργανώθηκε από την Πολωνική Βιοχημική Εταιρεία και την Ουκρανική Βιοχημική Εταιρεία, το οποίο πραγματοποιείται κάθε δύο χρόνια από το 1996.
Το 2009, ο καθηγητής Άντρει Ντζουγκάι, Πρόεδρος της Πολωνικής Βιοχημικής Εταιρείας, πρότεινε να συμπεριληφθούν οι Ισραηλινοί βιοχημικοί στους διοργανωτές του Συνεδρίου, για να αναγνωρίσουν τις ρίζες του Πάρνας και των συναδέλφων του. Χάρη στις προσπάθειές του, το 8ο Συνέδριο Πάρνας πραγματοποιήθηκε το 2011, στην Πολωνία, για πρώτη φορά, με την κοινή οργάνωση τριών εθνικών Εταιρειών, της Πολωνικής, Ουκρανικής, και του Ισραήλ. Το 2013 το συνέδριο πραγματοποιήθηκε στην Ιερουσαλήμ (που διοργανώθηκε από την Ισραηλινή Εταιρεία Βιοχημείας και Μοριακής Βιολογίας). Το επόμενο συνέδριο Πάρνας πραγματοποιήθηκε στην Πολωνία στις 10-12 Ιουλίου 2016 (Πανεπιστήμιο Βρότσλαβ).
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολωνοί επιστήμονες Κατηγορία:Εβραίοι επιστήμονες Κατηγορία:Σοβιετικοί επιστήμονες Κατηγορία:Ουκρανοί επιστήμονες Κατηγορία:Εβραίοι της Ουκρανίας Κατηγορία:Πολωνοί εβραϊκής καταγωγής
Πάλσαρ των Ιστίων
Ο Πάλσαρ των Ιστίων (Vela Pulsar, PSR J0835-4510 ή PSR B0833-45) είναι ένας νεαρός σχετικώς πάλσαρ, δηλαδή αστέρας νετρονίων, που βρίσκεται στο Υπόλειμμα Υπερκαινοφανούς των Ιστίων (νεφέλωμα), στον ομώνυμο αστερισμό. Εκτός από τα ραδιοκύματα, ανιχνεύεται εύκολα στις ακτίνες γ (είναι η εντονότερη μόνιμη πηγή ακτίνων γ υψηλής ενέργειας στον γήινο ουρανό) και στις ακτίνες Χ, και δυσκολότερα στο ορατό φως (η ονομασία του ως μεταβλητού αστέρα είναι HU Ιστίων).
Χαρακτηριστικά
Ο Πάλσαρ των Ιστίων περιστρέφεται 11,195 φορές κάθε δευτερόλεπτο, δηλαδή έχει περίοδο περιστροφής 89,33 χιλιοστά του δευτερολέπτου, τη μικρότερη που ήταν γνωστή όταν ανακαλύφθηκε). Η σύνδεσή του με το Υπόλειμμα Υπερκαινοφανούς των Ιστίων σημαίνει ότι έχει ηλικία 11 ως 12 χιλιάδων ετών περίπου. Η απόσταση του Πάλσαρ των Ιστίων από τη Γη έχει εκτιμηθεί από 800 μέχρι 1210 έτη φωτός. Σε κάθε περίπτωση, βρίσκεται μέσα στον δίσκο του Γαλαξία μας. Παρά το ότι το ορατό φως του είναι ανιχνεύσιμο μόνο με μεγάλα τηλεσκόπια, είναι το τρίτο εντονότερο φως όλων των γνωστών πάλσαρ όπως φαίνεται από τη Γη (φαινόμενο μέγεθος V = 23,6) και σημειώνει δύο παλμούς για κάθε παλμό στα ραδιοκύματα.
Παρατηρησιακή ιστορία
Η σύνδεση του Πάλσαρ των Ιστίων με το Υπόλειμμα Υπερκαινοφανούς των Ιστίων, που έγινε από αστρονόμους του Πανεπιστημίου του Σίδνεϊ το 1968, υπήρξε απευθείας παρατηρησιακή ένδειξη ότι οι υπερκαινοφανείς αστέρες παράγουν αστέρες νετρονίων.
Λίγο αργότερα, έρευνα του Kellogg και άλλων με τον τεχνητό δορυφόρο Uhuru το 1970–1971 κατέδειξαν ότι η πηγή ακτίνων Χ «Ιστία Χ» (Vela X) και ο Πάλσαρ των Ιστίων ήσαν διαχωρισμένες, αλλά κοντινές στον χώρο πηγές ακτινοβολίας. Ο όρος «Ιστία Χ» υποδήλωνε ολόκληρο το υπόλειμμα υπερκαινοφανούς, το οποίο εκπέμπει ακτίνες Χ. . Ο Weiler και Panagia απέδειξαν το 1980 ότι η πηγή Χ ήταν στην πραγματικότητα ένα νεφέλωμα ανέμου πάλσαρ, που βρίσκεται στο εσωτερικό του αμυδρότερου υπολείμματος και τροφοδοτείται με ενέργεια που απελευθερώνει ο πάλσαρ.
Στις 12 Μαΐου 2015 ένα ερευνητικό αερόστατο της NASA απογειώθηκε από το Άλις Σπρινγκς της Αυστραλίας φέροντας ειδικά όργανα ανεπτυγμένα στα πανεπιστήμια της Ναγκόγια και του Κόμπε της Ιαπωνίας, προκειμένου να μετρηθεί η ροή ακτίνων γ από τον Πάλσαρ των Ιστίων.
Στη μουσική
Τα ραδιοκύματα του Πάλσαρ των Ιστίων και του πάλσαρ PSR B0329+54 μετατράπηκαν σε ήχους από τον Γάλλο συνθέτη Ζεράρ Γκριζέ και ενσωματώθηκαν στο έργο του Le noir de l'étoile (1989–1990).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ιστιων Παλσαρ
Ιερό του Ανούβιδος
thumb|Κάτοψη του [[KV62]]
Το Ιερό του Ανούβιδος (ή Ιερό του Άνουβη) ήταν μέρος των κτερισμάτων του Τουταγχαμών (18η Δυναστεία, Νέο Βασίλειο). Ο τάφος ανακαλύφθηκε όντας σχεδόν ανέπαφος στις 4 Νοεμβρίου 1922 στην Κοιλάδα των Βασιλέων στις δυτικές Θήβες από τον Χάουαρντ Κάρτερ. Σήμερα το αντικείμενο, με τον αριθμό εύρεσης 261, αποτελεί έκθεμα στο Αιγυπτιακό Μουσείο στο Κάιρο, με τον αριθμό απογραφής JE 61444.
Ανακάλυψη
Το Ιερό του Ανούβιδος βρέθηκε πίσω από την ατείχιστη είσοδο που οδηγεί από τον ταφικό θάλαμο (J) στον λεγόμενο "Αποθηκευτικό Χώρο" (Ja). Το ιερό, με μια εικόνα του Ανούβιδος στην κορυφή, κοιτούσε προς τα δυτικά. Πίσω του ήταν το Κανωπικό κιβώτιο με τα κανωπικά αγγεία του Φαραώ μέσα. Κατά τη διάρκεια της εργασίας στον ταφικό θάλαμο, η είσοδος στον Αποθηκευτικό Χώρο φράχθηκε με ξύλινες σανίδες, έτσι ώστε οι εργασίες εκκαθάρισης στον ταφικό θάλαμο να μην βλάψουν τα αντικείμενα στον Αποθηκευτικό Χώρο. Η έρευνα και εκκαθάριση του Αποθηκευτικού Χώρου ξεκίνησε την πέμπτη περίοδο ανασκαφής (22 Σεπτεμβρίου 1926 - 3 Μαΐου 1927) και ο Κάρτερ περιέγραψε για πρώτη φορά το Ιερό του Ανούβιδος στο βιβλίο καταγραφής του για τις ανασκαφές στις 23 Οκτωβρίου 1927.
right|thumb|Φωτογραφία του 1922 του τάφου του Τουταγχαμών. Φωτογραφία από τον [[Χάρι Μπάρτον (αιγυπτιολόγος)|Χάρι Μπάρτον (1879–1940)]]
Άγαλμα Ανούβιδος
Το άγαλμα του Ανούβιδος, απεικονιζόμενο εντελώς σε ζωική μορφή ως ξαπλωμένο τσακάλι, ήταν προσαρτημένο στην οροφή του ιερού. Το άγαλμα είναι κατασκευασμένο από ξύλο, καλυμμένο με μαύρη βαφή. Το εσωτερικό των αυτιών, τα φρύδια και ο περίγυρος των ματιών, και το κολάρο και η λωρίδα δεμένη με κόμπο γύρω από το λαιμό, εκτελέστηκαν σε λεπτό φύλλο χρυσού. Τα ασπράδια των ματιών είναι κατασκευασμένα από ασβεστίτη και οι κόρες από οψιανό. Τα νύχια είναι από ασήμι, το οποίο ήταν πολυτιμότερο από τον χρυσό στην αρχαία Αίγυπτο.
Το άγαλμα του Ανούβιδος ήταν τυλιγμένο σε μια λινή μπλούζα η οποία ήταν από το έβδομο βασιλικό έτος του Φαραώ Ακενατόν, σύμφωνα με τα ιερογλυφικά από μελάνι σε αυτό. Κάτω του ήταν μια πολύ λεπτή λινή γάζα δεμένη στο μπροστινό μέρος του λαιμού. Ένα φουλάρι τυλιγμένο γύρω από το λαιμό της φιγούρας, με νούφαρο και κυανή κενταύρια υφασμένα σ'αυτό, δεμένα σε θηλιά πίσω από το κεφάλι.
Μεταξύ των μπροστινών του ποδιών ήταν μια χαραγμένη πλάκα με το όνομα της μεγαλύτερης κόρης του Ακενατόν, Μεριτατέν.
Ένα άγαλμα Ανούβιδος που βρέθηκε στον τάφο του Φαραώ Χορεμχέμπ (KV57) είναι παρόμοιο, εκτός του ότι τα ενθέματά του είναι κατασκευασμένα με πολύτιμους λίθους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαία αιγυπτιακή τέχνη Κατηγορία:18η Αιγυπτιακή Δυναστεία
Πρόβλημα του κακού
Το πρόβλημα του κακού αναφέρεται στην ερώτηση πώς συμβιβάζεται η ύπαρξη του κακού με ένα πανάγαθο, πάνσοφο και παντοδύναμο Θεό.. Το επιχείρημα από το κακό προσπαθεί να δείξει ότι η συνύπαρξη του κακού με ένα τέτοιο Θεό είναι απίθανη ως αδύνατη. Οι απόπειρες να δειχτεί πως είναι συμβατή η έννοια του Θεού με την ύπαρξη του κακού, ονομάζονται θεοδικία.
Το πρόβλημα του κακού συχνά παρουσιάζεται με δύο μορφές: Το λογικό πρόβλημα και το αποδεικτικό πρόβλημα του κακού. Η λογική μορφή του προβλήματος προσπαθεί να δείξει πως λογικά η συνύπαρξη του Θεού με το κακό είναι αδύνατη ενώ η αποδεικτική μορφή του, προσπαθεί να δείξει ότι με δεδομένη την ύπαρξη του κακού στον κόσμο, είναι απίθανο να υπάρχει ένας παντοδύναμος, πάνσοφος και πανάγαθος θεός. Το πρόβλημα του κακού, έχει επεκταθεί ώστε να συμπεριλαμβάνει και μη ανθρώπινες μορφές ζωής, όπως για παράδειγμα την κακοποίηση ζώων.
Τα επιχειρήματα
Το πρόβλημα του κακού, αναφέρεται στη δυσκολία να συμβιβαστεί η ύπαρξη ενός πάνσοφου, παντοδύναμου και πανάγαθου θεού, με την ύπαρξη κακού και δυστυχίας στον κόσμο. . Το πρόβλημα μπορεί να περιγραφεί θεωρητικά και πρακτικά. Το πρακτικό πρόβλημα είναι στη δυσκολία να πιστέψει κάποιος σε ένα Θεό ο οποίος αγαπάει τον κόσμο, όταν αντικρίσει στον πραγματικό κόσμο επιδημίες, πολέμους, δολοφονίες, βιασμούς, τρομοκρατικές επιθέσεις όπου αθώα παιδιά, γυναίκες και άντρες, ή αγαπημένα μας πρόσωπα γίνονται θύματα. Το πρόβλημα του κακού, θεωρητικά, μπορεί να περιγραφεί και μελετηθεί από μελετητές και ακαδημαϊκούς σε δύο μορφές: το λογικό πρόβλημα και το αποδεικτικό πρόβλημα.
Το λογικό πρόβλημα του κακού
Το λογικό πρόβλημα αποδίδεται συνήθως στον Επίκουρο, και είναι ως εξής:
Ακολούθησαν μοντέρνες μορφές του επιχειρήματος:
Το αποδεικτικό πρόβλημα του κακού
Το αποδεικτικό πρόβλημα του κακού (επίσης αναφέρεται και ως πιθανολογικό ή και επαγωγικό) προσπαθεί να αποδείξει πως η ύπαρξη του Θεού, παρότι λογική, είναι απίθανη ή μειώνει τις πιθανότητες να υπάρχει ένας Θεός.
Μια εκδοχή από τον William L. Rowe:
Άλλη εκδοχή από τον Πολ Ντρέιπερ:
Πρόβλημα του κακού και η κακοποίηση των ζώων
Το πρόβλημα του κακού έχει επεκταθεί και πέραν της ανθρώπινης δυστυχίας, για να συμπεριλάβει τον πόνο των ζώων από τη σκληρότητα, ασθένειες και το κακό. Μια εκδοχή αυτού του προβλήματος, υπολογίζει τα ζώα τα οποία υποφέρουν από φυσικές καταστροφές, όπως τη βία και τον φόβο που αντιμετωπίζουν τα ζώα από άλλα αρπακτικά και φυσικές καταστροφές, σε όλη την ιστορία της εξέλιξης. Αυτό ονομάζεται ως το Δαρβινικό πρόβλημα του κακού ο οποίος το εξέφρασε ως ακολούθως: "ο πόνος τόσων εκατομμυρίων κατώτερων ζώων που μοιάζει ατελείωτη στον χρόνο, είναι προφανώς ασυμβίβαστη με την ύπαρξη ενός δημιουργού δεσμευμένου στο καλό"
- Charles Darwin
Η δεύτερη εκδοχή του προβλήματος του κακού που βρίσκει εφαρμογή στα ζώα και τον άσκοπο πόνο που βιώνουν, αφορά τον πόνο που προκαλείται στα ζώα από τους ανθρώπους, όταν τα κακοποιούν, τα πυροβολούν ή τα σφάζουν. Αυτή η εκδοχή έχει χρησιμοποιηθεί από μελετητές όπως τον John Hick για να ανταπαντήσει σε όσους ισχυρίζονται πως η δυστυχία είναι μέσο για να βελτιωθούν οι ηθικές αξίες ή η δυστυχία ορισμένων προκαλεί μεγαλύτερο καλό αργότερα, καθώς τα ζώα είναι αθώα, αβοήθητα, χωρίς ηθική αλλά θύματα τα οποία έχουν αισθήσεις. Σύμφωνα με τον ακαδημαϊκό Michael Almeida αυτή η εκδοχή «ίσως είναι η πιο σοβαρή και δύσκολη εκδοχή του προβλήματος του κακού» Το πρόβλημα του κακού για τα ζώα, σημειώνει ο Almeida, μπορεί να εκφραστεί ως
Απαντήσεις, άμυνες και θεοδικίες
Οι απαντήσεις στο πρόβλημα του κακού, έχουν παραδοσιακά ταξινομηθεί ως άμυνες ή θεοδικίες, αν και δεν συμφωνούν οι συγγραφείς στους ορισμούς τους.