cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τατιάνα Λισένκο
Παραπομπές
Κατηγορία:Σφυροβόλοι Κατηγορία:Ρώσοι αθλητές του στίβου Κατηγορία:Ντόπινγκ στον αθλητισμό Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Πρωταθλητές Ευρώπης στον στίβο Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Παγκόσμιοι πρωταθλητές στίβου Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004
Τζαφέρ μπέης Ούπι
Από τις 2 Δεκεμβρίου 1922 έως τις 31 Ιανουαρίου 1925, ο Ούπι ήταν μέλος του Ανωτάτου Συμβουλίου (το οποίο λειτουργούσε συλλογικά στη θέση του αρχηγού κράτους, που επισήμως ήταν ο Γουλιέλμος του Βιντ). Τον Ιούνιο του 1924 έφυγε από την Αλβανία λόγω της εξέγερσης του Νόλι, αλλά συνέχισε να κρατά τη θέση επίσημα.
Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Ζογ, ο Ούπι ήταν επικεφαλής επιθεωρητής της Βασιλικής Αυλής.
Όταν ξεκίνησε η ιταλική κατοχή, ο Ούπι χαιρέτισε τους Ιταλούς που «απελευθέρωσαν» την Αλβανία «από τη βαριά δουλεία του αιματηρού Ζόγου». Αφού ο βασιλιάς Ζογ διέφυγε, από τις 9 Απριλίου έως τις 12 Απριλίου 1939, ο Ούπι ήταν Επικεφαλής και Πληρεξούσιος Δικαιοσύνης της Προσωρινής Επιτροπής Διοίκησης και, ως εκ τούτου, αρχηγός του κράτους. Από τις 12 Απριλίου, ήταν Υπουργός Δικαιοσύνης στην κυβέρνηση του Σεφτσέτ Βερλάτσι. Σκοτώθηκε από βόμβα κατά τη διάρκεια του Ελληνοϊταλικού Πολέμου.
Φιαβέ
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Αυτόνομης Επαρχίας του Τρέντο
Ηράκλειος (θεατρικό έργο)
Ηράκλειος (γαλλικός τίτλος: Héraclius) είναι πεντάπρακτη έμμετρη τραγωδία του Πιέρ Κορνέιγ που παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το το 1647.
Η υπόθεση αναφέρεται στη Βυζαντινή αυτοκρατορία και δραματοποιεί φανταστικά γεγονότα που σχετίζονται με τις μορφές των βυζαντινών αυτοκρατόρων Μαυρίκιου, Φωκά και Ηράκλειου.
Υπόθεση
μικρογραφία|Ο [[Φωκάς (αυτοκράτορας 602-610)]] Η πλοκή αναφέρεται σε (φανταστικά) γεγονότα που ακολούθησαν την ανατροπή, το 602, του Βυζαντινού αυτοκράτορα Μαυρίκιου Α', ο οποίος δολοφονήθηκε μαζί με τους πέντε γιους του από τον τυραννικό Φωκά. Στο έργο, ο Ηράκλειος, είναι ο γιος του αυτοκράτορα Μαυρίκιου που σώζεται από την τροφό Λεοντίνη και ξεφεύγει από τη δολοφονία που διέταξε ο Φωκάς - στη θέση του η τροφός θυσίασε και παρέδωσε στον Φωκά τον δικό της γιο και ανατρέφει τον Ηράκλειο σαν γιο της. Ως ανταμοιβή και πεπεισμένος για την πίστη της Λεοντίνης, ο Φωκάς αποφασίζει να της εμπιστευτεί τον δικό του γιο, τον Μαρτιανό. Ο Λεοντίνη αντικαθιστά τα παιδιά προετοιμάζοντας την εκδίκηση κατά του Φωκά. Έτσι, ο σφετεριστής Φωκάς έχει αναθρέψει στην αυλή του, πιστεύοντας ότι ήταν γιος του, τον γιο του αυτοκράτορα Μαυρικίου, τον Ηράκλειο.
Μετά από 20 χρόνια διακυβέρνησης, η θέση του αυτοκράτορα Φωκά δεν είναι σταθερή, ξεσπούν εξεγέρσεις. Έτσι, για να φέρει στον οίκο του τα δικαιώματα και τους τίτλους της αυτοκρατορίας και να νομιμοποιήσει τον σφετερισμό του, ο Φωκάς αποφασίζει να αναγκάσει την Πουλχερία, τη μόνη επιζήσασα κόρη του Μαυρίκιου και αδελφή του Ηράκλειου, να παντρευτεί τον γιο του. Η Πουλχερία, που γνωρίζει το κακό που έκανε ο Φωκάς στην οικογένειά της, δεν θέλει να στηρίξει τη δύναμη του τυράννου και προτιμά να πεθάνει, άλλωστε είναι ερωτευμένη με τον Μαρτιανό. Αντιμέτωπη με τον κίνδυνο ενός αιμομικτικού γάμου, η Λεοντίνη καταλήγει να αποκαλύψει την αληθινή του ταυτότητα στον Ηράκλειο και αυτός προσπαθεί να αποφύγει τον γάμο.
Αλλά ο Φωκάς καταλήγει να μάθει ότι ο Ηράκλειος βρίσκεται στην αυλή του αλλά δεν γνωρίζει ποιος είναι: και οι δύο νέοι διεκδικούν με το ίδιο πείσμα το όνομα του Ηράκλειου. Ο Φωκάς δεν ξέρει πια ποιον να πιστέψει και ποιος είναι ο πραγματικός του γιος, ποιον πρέπει να σκοτώσει και ποιον να παντρέψει με την Πουλχερία.
Όλο και πιο αναποφάσιστος, ο Φωκάς επιδιώκει την ομολογία του Ηράκλειου, τον οποίο θεωρεί τελικά γιο του, και διατάζει τη δολοφονία του Μαρτιανού. Ο Ηράκλειος συμφωνεί να αναγνωρίσει τον εαυτό ως γιό του Φωκά για να σώσει τον φίλο του όμως εξακολουθεί να αρνείται τον γάμο με την Πουλχερία. Τελικά, η δολοφονία του Φωκά από υποστηρικτή του Ηράκλειου, λύνει την κατάσταση. Η Λεοντίνη αποκαλύπτει την ταυτότητα των δύο πριγκίπων με τη βοήθεια ενός σημειώματος που της έδωσε πριν πεθάνει η αυτοκράτειρα Κωνσταντίνα. Ο Ηράκλειος παντρεύεται την Ευδοξία, κόρη της τροφού Λεοντίνης, και η αδελφή του Πουλχερία τον Μαρτιανό.
Ιστορική ακρίβεια
Ο Κορνέιγ εμπνεύστηκε το θέμα από την ιστορία της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, αλλά δεν υπάρχει ιστορική ακρίβεια εκτός από τη σειρά διαδοχής των αυτοκρατόρων και τα ονόματα των χαρακτήρων, δίνοντας έτσι μια απατηλή ιστορική ατμόσφαιρα. Όλα τα άλλα είναι μυθοπλασία. Παρουσιάζει τον Ηράκλειο, γιο έξαρχου της Καρχηδόνας, ως γιο του αυτοκράτορα Μαυρίκιου. Παρατείνει τη βασιλεία του Φωκά κατά δώδεκα χρόνια και παρουσιάζει έναν φανταστικό γιο του, τον Μαρτιανό. Ο ηρωισμός της νοσοκόμας του Ηράκλειου δεν είχε αποτέλεσμα, καθώς, σύμφωνα με τον θρύλο από τη διήγηση του Θεοφάνη Ομολογητή, ο Μαυρίκιος αρνήθηκε τη θυσία της γυναίκας να αντικαταστήσει έναν από τους γιους του με τον δικό της ώστε να σώσει τουλάχιστον έναν από τους κληρονόμους της αυτοκρατορίας : Ο Κορνέιγ εμπνεύστηκε από τη διήγηση και η πλοκή του περιστρέφεται γύρω από την αντικατάσταση των παιδιών. Παρατείνει τη ζωή της αυτοκράτειρας Κωνσταντίνας κατά δέκα χρόνια, κ.ά.
Υποδοχή
Το έργο, που δεν είναι ούτε το πιο γνωστό ούτε το πιο ερμηνευμένο στο ρεπερτόριο του Πιέρ Κορνέιγ, χαρακτηρίζεται από την πολυπλοκότητά του. Όταν παρουσιάστηκε έτυχε πολύ καλής υποδοχής από το κοινό αλλά οι κριτικοί κατηγόρησαν τον συγγραφέα ως μελοδραματικό. Ο Μπουαλώ καταδίκασε τις περίεργες περιπλοκές της τραγωδίας και προειδοποίησε τους συγγραφείς ότι η διασκέδαση δεν πρέπει να κουράζει. Το 1660, ο ίδιος ο συγγραφέας αναγνώρισε ότι το έργο ήταν τόσο πυκνό που είναι δύσκολο να αποκτήσει κανείς ξεκάθαρη ιδέα από την πρώτη παράσταση: «Είδα πολύ έξυπνους και πολύ καταρτισμένους ανθρώπους της αυλής να διαμαρτύρονται ότι η παράσταση ήταν τόσο κουραστική για το μυαλό όσο μια σοβαρή μελέτη..... πιστεύω ότι είναι απαραίτητο να δούμε το έργο περισσότερες από μία φορές για να το κατανοήσουμε πλήρως».
Παραπομπές
Κατηγορία:Θεατρικά έργα του Πιέρ Κορνέιγ
Ασράφ Χακίμι
Ο Ασράφ Χακίμι (Achraf Hakimi, 4 Νοεμβρίου 1998) είναι Μαροκινός ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται κυρίως ως δεξιός αμυντικός στην Παρί Σεν-Ζερμέν, και για την εθνική ομάδα του Μαρόκου.
Ο Αχράφ προέρχεται από την ακαδημία της Ρεάλ Μαδρίτης. Τη σαιζόν 2017-18 πραγματοποίησε μερικές συμμετοχές με τη κυρία ομάδα τόσο στο πρωτάθλημα όσο και στο Τσάμπιονς Λιγκ, και αν και δεν ήταν μέλος της ομάδας που αγωνίστηκε στον τελικό Τσάμπιονς Λιγκ του 2017-18, έλαβε και αυτός μετάλλιο, και έγινε έτσι ο πρώτος Μαροκινός που κατέκτησε το Τσάμπιονς Λιγκ. Στη συνέχεια δόθηκε δανεικός για δύο χρόνια στην Μπορούσια Ντόρτμουντ. Ο Χακίμι πραγματοποίησε πολύ καλές εμφανίσεις με τη Ντόρτμουντ τόσο στο ανασταλτικό όσο και στο δημιουργικό κομμάτι, σκοράροντας 9 φορές και δίνοντας 10 ασίστ σε 45 αγώνες. Τον Ιούνιο του 2020 ο Χακίμι αποκτήθηκε από την Ίντερ για 40 εκατομμύρια ευρώ και 5 εκατομμύρια ευρώ τα μπόνους. Το 2021 υπέγραφε συμβόλαιο με την Παρί Σεν-Ζερμέν μετά από μεταγραφή ύψους 60 εκατομμυρίων ευρώ, με άλλα 11 σε μπόνους.
Ο Ασράφ πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική ομάδα αντρών το 2016 και ήταν μέλος της αποστολής του Μαρόκου στο Μουντιάλ 2018.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μαροκινοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Μαρόκου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης Καστίγια Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεγούντα Ντιβιζιόν Β Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπορούσια Ντόρτμουντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παρί Σεν Ζερμέν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2019 Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μαροκινοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γερμανία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2021 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022
The L-Shaped Man
Παραπομπές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2015
Μαλλός Τρωάδος
Η Μαλλός ή Μαλός ήταν μια αρχαία πόλη της Τρωάδος, στα βορειοανατολικά της Τροίας. Κατά τον Στράβωνα στα γεωγραφικά του, από την πόλη έρρεε ο ποταμός Κάρησσος. Η τοποθεσία της κατά τον Αμάσειο γεωγράφο προσδιορίζεται μεταξύ της Παλαισκήψεως και του λιμένος των Αχαιών (κοντά στο Σίγειον).
Φιερότσο
Το Φιερότσο (ιταλικά: Fierozzo) είναι ιταλικός δήμος στην Αυτόνομη Επαρχία του Τρέντο, στην περιφέρεια ειδικού καθεστώτος του Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Αυτόνομης Επαρχίας του Τρέντο
Φολγκαρία
Η Φολγκαρία (ιταλικά: Folgaria) είναι ιταλικός δήμος στην Αυτόνομη Επαρχία του Τρέντο, στην περιφέρεια ειδικού καθεστώτος του Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Αυτόνομης Επαρχίας του Τρέντο
Γυμναστικός Σύλλογος «Κινύρας»
Ο Γυμναστικός Σύλλογος «Κινύρας» (ΓΣΚι) ήταν κυπριακός γυμναστικός σύλλογος με έδρα την Πάφο.
Ίδρυση
Πρώτος Γυμναστικός Σύλλογος της Πάφου ήταν ο Γυμναστικός Σύλλογος «Ο Κόροιβος» ο οποίος είχε ιδρυθεί το 1898. Με την πάροδο των χρόνων η δραστηριότητα του Γυμναστικού Σύλλογου «Ο Κόροιβος» ατόνησε και στη συνέχεια ο σύλλογος περιήλθε σε κατάσταση παρακμής.
Ως αποτέλεσμα δημιουργήθηκαν συνθήκες για την ίδρυση νέου γυμναστικού συλλόγου στην πόλη. Αυτό έγινε τον Οκτώβριο του 1932 σε συγκέντρωση φίλων του αθλητισμού. Την πρωτοβουλία για ίδρυση του νέου γυμναστικού συλλόγου είχε ο νομικός Λοΐζος Φιλίππου. Ο νέος σύλλογος ονομάστηκε Γυμναστικός Σύλλογος «Κινύρας». Τα εγκαίνια του νέου γυμναστικού συλλόγου πραγματοποιήθηκαν στις 26 Μαρτίου 1933. Πρόεδρος ανέλαβε ο Λοΐζος Φιλίππου.
Τα γεγονότα του 1948
Το 1948 η Ελλάδα διάνυε μια περίοδο ενόπλων συγκρούσεων λόγω της διαμάχης μεταξύ δεξιών και αριστερών στον ελληνικό εμφύλιο. Η κατάσταση στην Ελλάδα μεταφέρθηκε και στην Κύπρο και διείσδυσε τόσο στην πολιτική ζωή του τόπου, όσο και στον αθλητισμό. Οι περισσότεροι αθλητικοί παράγοντες ασχολούνταν και με την πολιτική.
Πριν από τους παγκύπριους αγώνες στίβου το Μάιο του 1948, ο Σύνδεσμος Ελληνικών Γυμναστικών Αθλητικών Σωματείων (ΣΕΓΑΣ), ζήτησε από όλους τους Γυμναστικούς Συλλόγους της Κύπρου, τα μέλη και τους αθλητές τους, να υπογράψουν δημόσια διακήρυξη όπου θα εξεφράζουν την υποστήριξη τους προς τη Δεξιά παράταξη στον ελληνικό εμφύλιο, θα δήλωναν «εθνικοφρόνων φρονημάτων» και θα καταδίκαζαν τη δράση της Αριστεράς. Οι Γυμναστικοί Σύλλογοι και οι αθλητές δεξιάς ιδεολογίας υπέγραψαν τις δηλώσεις αυτές. Ο μόνος σύλλογος που αρνήθηκε να υπογράψει τη δήλωση αυτή ήταν ο Γυμναστικός Σύλλογος «Κινύρας» Πάφου και για αυτό αποκλείστηκε από τους αγώνες. Ο αποκλεισμός έγινε με απόφαση της Τοπικής Επιτροπής ΣΕΓΑΣ Κύπρου.
Μετά την αποβολή του Γυμναστικού Συλλόγου «Κινύρα» επανιδρύθηκε από τον Δήμαρχο Πάφου Χριστόδουλο Γαλατόπουλο ο Γυμναστικός Σύλλογος «Κόροιβος» ο οποίος πήρε τη θέση του Γυμναστικού Συλλόγου «Κινύρα».
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Επαρχίας Πάφου ΓΣΚι Κατηγορία:Σύλλογοι στίβου Κύπρου Κατηγορία:Δήμος Πάφου
Φορνάτσε (Ιταλία)
Το Φορνάτσε (ιταλικά: Fornace) είναι ιταλικός δήμος στην Αυτόνομη Επαρχία του Τρέντο, στην περιφέρεια ειδικού καθεστώτος του Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Αυτόνομης Επαρχίας του Τρέντο
Βασιλική του Έρεντβι
Η Βασιλική του Έρεντβι του Αγίου Γεωργίου (ერედვის წმინდა გიორგის ბაზილიკა) είναι μια Γεωργιανή Ορθόδοξη εκκλησία του 10ου αιώνα που βρίσκεται στον ομώνυμο οικισμό στο μχάρε Σίντα Κάρτλι, στη Νότια Οσσετία, που επί του παρόντος αποτελεί αντικείμενο εδαφικής διαμάχης. Πρόκειται για μία τρίκλιτη βασιλική, η οποία, παρά τις μεταγενέστερες ανακαινίσεις, έχει διατηρήσει σε μεγάλο βαθμό τα αρχικά της αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά. Η εκκλησία είναι εγγεγραμμένη στον κατάλογο με τα Αμετακίνητα Μνημεία Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Γεωργίας.
Ιστορία
Η Εκκλησία του Έρεντβι βρίσκεται στο χωριό Έρεντβι στην κοιλάδα Λέσερ Λιάχβι, 5 χλμ. βορειοδυτικά της πόλης Τσχινβάλι. Η κατασκευή του κτιρίου άρχισε το 906 και περατώθηκε τον 10ο αιώνα. Περιβάλλεται από οχυρωματικό τείχος, του οποίου οι δομές χρονολογούνται του 13ου-14ου αιώνα.
Μέχρι τον 18ο αιώνα, το φρούριο και η εκκλησία ήταν στην κατοχή των πριγκίπων των Παβλενισβίλι. Η εκκλησία λεγόταν ότι είναι «θαυματουργή» όπως ανέφερε ο πρίγκιπας Βακχούστι, ενώ το Γαλλικό Παγκόσμιο Γεωγραφικό Λεξικό το 1826 την περιέγραψε ως τόπο προσέλκυσης για ετήσιο προσκύνημα.
Ο οικισμός Έρεντβι, του οποίου η καταγεγραμμένη ιστορία χρονολογείται από τον 14ο αιώνα, ήταν μέρος της Αυτόνομης Περιφέρειας της Νότιας Οσσετίας στη Σ.Σ.Σ. της Γεωργίας και παρέμεινε υπό τον έλεγχο των Γεωργιανών μετά τον Πόλεμο της Νότιας Οσσετίας του 1991-92.
Το 2007 η εκκλησία του Έρεντβι αναγνωρίστηκε ως Αμετακίνητο Μνημείο Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Γεωργίας. Η περιοχή του Έρεντβι κατακτήθηκε από τις δυνάμεις της Ρωσίας και της Νότιας Οσσετίας κατά τον Ρωσο-Γεωργιανό πόλεμο του 2008, και οι οχυρώσεις της εκκλησίας υπέστησαν μερικές ζημιές από τις εχθροπραξίες. Σύμφωνα με την έκθεση της επιτροπής του Υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ για τη Διεθνή Ανεξιθρησκεία του 2014, οι αρχές της Νότιας Οσσετίας δεν επέτρεψαν τις λειτουργίες στις Γεωργιανές Ορθόδοξες εκκλησίες, όπως του Έρεντβι. Το 2017, το κατεστραμμένο χωριό Έρεντβι, εκκενωμένο από τον Γεωργιανό πληθυσμό του, καταστράφηκε ολοσχερώς από τις αρχές της Νότιας Οσσετίας με την υποστήριξη της Ρωσίας. Τα τηλεοπτικά κανάλια ανέφεραν, εν τούτοις, ότι η εκκλησία του Έρεντβι παρέμεινε άθικτη.
Επί του παρόντος, η εκκλησία προστατεύεται ως μέρος του ευρύτερου Μουσείου και Αποθέματος της Κοιλάδας του Λιάχβι. Η διοίκηση του μνημείου, με έδρα στη γειτονική Βερχεμπι του Γκόρι Γεωργίας, έχει ως αποστολή τη συλλογή πληροφοριών για τα Γεωργιανά πολιτιστικά μνημεία που βρίσκονται στη Νότια Οσσετία.
Περιγραφή
Η βασιλική, που έχει διαστάσεις 13 × 21 μέτρα, είναι χτισμένη από πελεκητές πέτρα και η οροφή της είναι καλυμμένη με κεραμίδια. Είναι ένα τροποποιημένο σχέδιο τρίκλιτης εκκλησίας, ιδιόμορφο για την όψιμη μεσαιωνική Γεωργιανή αρχιτεκτονική, Ο ιστορικός τέχνης Γκιόργκι Τσουμπινασβίλι την περιέγραψε ως «τριπλή βασιλική». Δηλαδή, τα κλίτη είναι εντελώς χωρισμένα από τις νησίδες με στέρεους τοίχους, και μοιάζουν με 3 εκκλησίες στη σειρά.
Γεωργιανή Επιγραφή
Η βασιλική του Έρεντβι περιέχει μια χαραγμένη επιγραφή γραμμένη στα μεσαιωνικά Γεωργιανά ασομταβρούλι, που βρίσκεται στο ανώτερο μέρος μιας στρογγυλής κολόνας στο νότιο τοίχο. Είναι αναρτημένη στο όνομα του αρχιτέκτονα Τεβντόρε Ταπλαϊστζε ο οποίος έθεσε τα θεμέλια της εκκλησίας το 906. Στο κείμενο γίνεται αναφορά σε σύγχρονους λαϊκούς και κληρικούς αξιωματούχους, όπως στον Βασιλιά Κωνσταντίνο Γ 'της Αμπχαζίας, ο οποίος είχε πρόσφατα παρει την ευρύτερη περιοχή του Κάρτλι από τα χέρια των Βαγρατιδών, στον Ιβάν Τμπέλι, ένα μέλος της ευγενούς οικογένειας των Τμπέλι στο Κάρτλι, και στον επίσκοπο Στέφανο του Νικόζι, τον προστάτη της εκκλησίας. Η επιγραφή, επιπλέον, αναφέρει τη νικηφόρα εκστρατεία του Κωνσταντίνου εναντίον του Βασιλείου του Ερέτι και την κατάληψη του φρουρίου του Βεγίνι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ακίνητα Πολιτισμικά Μνημεία Εθνικής Σημασίας της Γεωργίας
Κωνσταντίνος Μητσοτάκης (αποσαφήνιση)
Το ονοματεπώνυμο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης μπορεί να αναφέρεται σε ένα από τα παρακάτω πρόσωπα:
Γιόνας Κόλκα
Ο Γιόνας Κόλκα (Joonas Kolkka) είναι πρώην διεθνής Φινλανδός ποδοσφαιριστής γεννημένος στις 28 Σεπτεμβρίου 1974 στο Λάχτι της Φινλανδίας. Αγωνιζόταν κυρίως στη θέση του αριστερού μέσου και κάποιες φορές μπορούσε να παίξει και ως δεξιός μέσος. Διακρίθηκε με ομάδες από τη Φινλανδία, την Ολλανδία, την Ελλάδα, τη Γερμανία, την Αγγλία και τις ΗΠΑ.
Καριέρα
Στη Φινλανδία ξεκίνησε την καριέρα του από τη Ρέιπας Λάχτι και εν συνεχεία κατέκτησε το Κύπελλο με τη Μιλικόσκι το 1995. Μεταπήδησε στην Ολλανδία και τη Βίλεμ και το 1998 αγωνίστηκε με τη Αιντχόβεν κατακτώντας 2 πρωταθλήματα Ολλανδίας έχοντας την ευκαιρία να αγωνιστεί και στο Τσάμπιονς Λιγκ.
Το 2001 αποκτήθηκε από τον Παναθηναϊκό με τον οποίον συμμετείχε 2 φορές στα προημιτελικά Ευρωπαϊκής διοργάνωσης έχοντας σημαντική συμμετοχή σε εκείνες τις διακρίσεις. Το 2002 στην προημιτελική φάση του Τσάμπιονς Λιγκ κέρδισε πέναλτι εναντίον της Μπαρτσελόνα το οποίο εκτελέστηκε εύστοχα δίνοντας στον Παναθηναϊκό προβάδισμα για την πρόκριση στον ημιτελικό της διοργάνωσης. Το 2003 στον προημιτελικό του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ μετά από δική του σέντρα ακριβείας ο Εμμάνουελ Ολισαντέμπε σκόραρε εναντίον της Πόρτο και ο Παναθηναϊκός κέρδισε τον πρώτο αγώνα νοκ άουτ. Για το ελληνικό πρωτάθλημα σημείωσε 3 γκολ ένα εκ των οποίων σε κρίσιμο αγώνα εναντίον του Ολυμπιακού για την διεκδίκηση του πρωταθλήματος.
Το 2003 αποκτήθηκε από τη Γκλάντμπαχ και εν συνεχεία από την Κρίσταλ Πάλας με την οποία σημείωσε γκολ στο Άνφιλντ, στο Ολντ Τράφορντ και εναντίον της Νόργουιτς σε κρίσιμη αναμέτρηση. Επέστρεψε στην Ολλανδία και αγωνίστηκε με επιτυχία στις Ντεν Χάαγκ, Φέγενορντ, Μπρέντα και Βίλεμ. Έκλεισε την καριέρα του στις ΗΠΑ.
Τίτλοι
Μιλικόσκι
Αϊντχόβεν
Εθνική Φινλανδίας
Εξωτερικές συνδέσεις
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Φινλανδοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Φινλανδίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βίλεμ ΙΙ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΣΦ Αϊντχόφεν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπορούσια Μενχενγκλάντμπαχ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κρίσταλ Πάλας ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΝΤΟ Ντεν Χάαχ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φέγενορντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΝΑΚ Μπρέντα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Έρεντιβιζι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ίιρστε Ντιβίζι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ολλανδία Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γερμανία Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Αγγλία Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Αλφόνσος δε Αραγόν
Ο Αλφόνσος, ισπαν. Alonso (1468 - 24 Φεβρουαρίου 1520) από τον Οίκο της Τραστάμαρα ήταν αρχιεπίσκοπος της Θαραγόθα, της Βαλένθια και αντιβασιλιάς της Αραγωνίας.
Βιογραφία
Ήταν νόθος γιος τού Φερδινάνδου Β΄ της Αραγωνίας και της Καταλανής ερωμένης του, της ευγενούς Αλδόνθα Ρουίθ δε Ιβόρρα (1452-1516).
Στα νεανικά του έτη παιδαγωγός του ήταν ο Αντόνιο Γκεραλντίνι, αδελφός τού ανθρωπιστή λογίου Αλεσσάντρο Γκεραλντίνι. Έγινε πιο πολύ πολιτικός από κληρικός. Η εκκλησιαστική του σταδιοδρομία καθορίστηκε από τον πατέρα του, όταν ήταν πέντε ετών, οπότε ο θείος του Ιωάννης δε Αραγόν αρχιεπίσκοπος της Θαραγόθα, νόθο τέκνο τού Ιωάννη Β΄ της Αραγωνίας, απεβίωσε. Ο Φεδινάνδος Β΄, αδελφός τού αρχιεπισκόπου, αποφάσισε ο Αλφόνσος να τον διαδεχθεί στη Θαραγόθα. Ωστόσο ο Πάπας Σίξτος Δ΄ αποφάσισε ότι ο Αλφόνσος ήταν πολύ μικρός και διόρισε τον Αουσίας δε Πούγγιο. Ο πάπας δεν μπόρεσε να αντέξει τις πιέσεις τού Φερδινάνδου Β¨ και το 1478 όρισε τον Αλφόνσο ως νέο αρχιεπίσκοπο. Πάντως ο Αλφόνσος δεν χειροτονήθηκε ιερέας ως τις 7 Νοεμβρίου 1501· την επόμενη ημέρα χειροτονήθηκε επίσκοπος. Το 1512 διορίστηκε αρχιεπίσκοπος της Βαλένθια· η ενθρόνισή του έγινε τρεις μήνες μετά.
Οικογένεια
Αν και αρχιεπίσκοπος, από την Άνα δε Γκουρρέα (1470-1527) απέκτησε τέκνα:
Πρόγονοι
Κατηγορία:Οίκος της Τραστάμαρα
Καλή Πεύκη Τρωάδος
Η Καλή Πεύκη ήταν αρχαία πόλη της Τρωάδας.
Αναφέρεται στα γεωγραφικά του Στράβωνος. Φαίνεται ότι την ονομασία της οφείλει στην εξαίσια τοποθεσία που κτίστηκε, όπου δεσπόζουν πεύκα. Εκεί κοντά διασταυρωνόταν επτά φορές ο ποταμός Πολύπορος ή Επτάπορος. Στην γύρω περιοχή βρίσκονταν τα χωριά Μελαιναί και Ασκληπείον (ίδρυμα του Λυσιμάχου). Πιθανόν να ιδρύθηκε από τον Άτταλο Α΄, ο οποίος αντίκρυσε ένα τεράστιο πεύκο με περιφέρεια 24 ποδιών, ύψος 67 πόδια, τρεις κλάδους, με απόσταση ίση ο ένας από τον άλλο. Αυτά κατέληγαν σε σχήμα κεφαλιού, με ολικό ύψος 2 πλέθρα και περίπου 7 μέτρα. Η απόσταση της πόλεως ήταν 180 στάδια βορείως του Αδραμμυτίου και 60 σταδίων από τη Γόρδο και την Κλεανδρία.
Η τοποθεσία της πόλεως λογικά θα βρισκόταν στα βόρεια του όρους Gürgen Dağ της Τουρκίας.
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Τρωάδας
Φρασσιλόνγκο
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Αυτόνομης Επαρχίας του Τρέντο
Multi-Love
Το "Multi-Love" είναι το τρίτο στούντιο άλμπουμ των Unknown Mortal Orchestra. Κυκλοφόρησε στις 26 Μαΐου του 2015 από την Jagjaguwar. Παραγωγός ήταν ο τραγουδιστής της μπάντας, Ruban Nielson.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2015
Γκαρνίγκα Τέρμε
Η Γκαρνίγκα Τέρμε (ιταλικά: Garniga Terme) είναι ιταλικός δήμος στην Αυτόνομη Επαρχία του Τρέντο, στην περιφέρεια ειδικού καθεστώτος του Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε.
Phamgkb
H PharmGKB (Pharmacogenomics Knowledge Base), είναι μία δημόσια διαθέσιμη βάση διαδικτυακή δεδομένων, υπεύθυνη για τη συγκέντρωση, την επιμέλεια και την διάδοση της γνώσης σχετικά με την επίδραση της γενετικής ποικιλομορφίας στην απόκριση των φαρμάκων. Χρηματοδοτείται από το Εθνικό Ινστιτούτο Υγείας (NIH) και το Εθνικό Ινστιτούτο Γενικών Ιατρικών Επιστημών (NIGMS). Διοικείται από το Stanford University από το 2000, όπου και δημιουργήθηκε.
Σκοπός
Ο κύριος στόχος του PharmGKB είναι να βοηθήσει τους ερευνητές να κατανοήσουν πώς η ποικιλία στη γενετική σύνθεση ενός ατόμου επηρεάζει τον τρόπο με τον οποίο ανταποκρίνεται σε ένα φάρμακο, ένα πεδίο γνωστό ως φαρμακογονιδιωματική ή φαρμακογενετική (PGx). Για να επιτευχθεί αυτός ο στόχος, το PharmGKB επιμελείται με μη αυτόματο τρόπο πληροφορίες PGx από την πρωτογενή βιβλιογραφία και στη συνέχεια τις αποθηκεύει στη βάση γνώσεων. Αυτές οι πληροφορίες μπορούν να συγκεντρωθούν, επιτρέποντας στο PharmGKB να αναγνωρίσει συνεπείς αλληλεπιδράσεις γενετικής παραλλαγής- απόκρισης φαρμάκου. Αλληλεπιδράσεις παραλλαγής-φαρμάκου με μεγάλο αριθμό υποστηρικτικών στοιχείων μπορεί στη συνέχεια να ληφθούν υπόψη για πιθανή κλινική εφαρμογή. Προκειμένου να αξιοποιηθούν οι περιπτώσεις όπου υπάρχουν ισχυρά βιβλιογραφικά στοιχεία για την PGx, η PharmGKB ίδρυσε την Clinical Pharmacogenetic Implementation Consortium (CPIC), έναν οργανισμό υπεύθυνο για τη δημιουργία και τη διάδοση αξιολογημένων, ελεύθερα διαθέσιμων κατευθυντήριων γραμμών για τη δοσολογία φαρμάκων βάσει γονότυπου για κλινικούς γιατρούς. PharmGKB συνεργάζεται επίσης με διάφορες διεθνείς κοινοπραξίες, όπως η International Warfarin Pharmacogenetics Consortium (IWPC) και η International Clopidogrel Pharmacogenomics Consortium (ICPC), διευκολύνοντας τη συνεργασία και την ανάλυση μεγάλων συνόλων δεδομένων PGx.
Κλινικοί σχολιασμοί
Οι κλινικοί σχολιασμοί συνδυάζουν όλους τους σχολιασμούς παραλλαγών που συζητούν την ίδια συσχέτιση παραλλαγής-φαινοτύπου φαρμάκου και τους συγκεντρώνουν σε μια ενιαία γραπτή περίληψη της συσχέτισης. Οι κλινικοί σχολιασμοί αποτελούνται από συνοπτικό κείμενο, το οποίο γράφεται ως συσχετισμός για κάθε γονότυπο σε σύγκριση με άλλους γονότυπους. Κάτω από αυτό το συνοπτικό κείμενο, οι κλινικοί σχολιασμοί περιέχουν μια λίστα με όλους τους σχολιασμούς παραλλαγών που υποστηρίζουν αυτή τη συγκεκριμένη συσχέτιση φαινοτύπου παραλλαγής-φαρμάκου. Σε κάθε κλινικό σχολιασμό δίνεται επίσης ένα επίπεδο αποδεικτικών στοιχείων, παρέχοντας ένα μέτρο εμπιστοσύνης στη συσχέτιση. Το επίπεδο των αποδεικτικών στοιχείων για έναν κλινικό σχολιασμό αξιολογείται χειροκίνητα και βασίζεται σε κριτήρια όπως ο αριθμός των μελετών που βρήκαν θετικά έναντι αρνητικών αποτελεσμάτων, τιμές p και μεγέθη μελέτης:
Πολύ σημαντικές περιλήψεις Pharmacogene (VIP)
Τα VIP είναι επισκοπήσεις σημαντικών γονιδίων που εμπλέκονται στην απόκριση στα φάρμακα. Σκοπός τους είναι να παρέχουν στους χρήστες καλύτερη κατανόηση ενός συγκεκριμένου γονιδίου που σχετίζεται με την PGx και αποτελούνται από βασικές πληροφορίες για το γονίδιο, συμπεριλαμβανομένων τυχόν συσχετίσεων ασθενειών, και μια εις βάθος ανασκόπηση της φαρμακογενετικής του. Αν και τα VIP είναι διαθέσιμα στον ιστότοπο PharmGKB σε διαδραστική μορφή, συνήθως δημοσιεύονται επίσης στο περιοδικό Pharmacogenetics and Genomics. VIP παρέχουν επίσης συνδέσμους σε περιλήψεις για ιδιαίτερα σημαντικές παραλλαγές εντός αυτού του γονιδίου – αυτές είναι γνωστές ως περιλήψεις παραλλαγής VIP.
Διαδρομές
Οι οδοί PharmGKB είναι διαγράμματα βασισμένα σε στοιχεία που περιγράφουν λεπτομερώς τη φαρμακοκινητική (PK) ή τη φαρμακοδυναμική (PD) ενός φαρμάκου που σχετίζεται με την PGx, συνοδευόμενα από κείμενο που παρέχει φόντο για το φάρμακο και μια συζήτηση για τα PK, PD και PGx του. Οι διαδρομές δημοσιεύονται συνήθως στο περιοδικό Pharmacogenetics and Genomics. διαδρομές δημιουργούνται χειροκίνητα μετά από εκτενή βιβλιογραφική ανασκόπηση και οι συνδέσεις στα διαγράμματα μονοπατιών υποστηρίζονται από βιβλιογραφικές αναφορές. Αυτές οι υποστηρικτικές αναφορές μπορούν να προβληθούν στις διαδικτυακές εκδόσεις των μονοπατιών. Επιπλέον, οι πληροφορίες που περιέχονται σε κάθε διάγραμμα διαδρομής είναι διαθέσιμες για λήψη στο TSV ,BioPAX και GPML μορφές.
Οδηγίες δοσολογίας
Το PharmGKB παρέχει κατευθυντήριες γραμμές για τη δοσολογία φαρμάκων που βασίζονται σε PGx από το CPIC, καθώς και από την Ομάδα Εργασίας της Βασιλικής Ολλανδικής Ένωσης για την Προώθηση της Φαρμακογενετικής Φαρμακευτικής (DWPG) και επαγγελματικές εταιρείες όπως το Αμερικανικό Κολλέγιο Ρευματολογίας. Περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το DPWG και τους στόχους και τις μεθόδους τους μπορείτε να βρείτε στον ιστότοπο PharmGKB.
CPIC
Το CPIC αποτελείται από μέλη του NIH Pharmacogenomics Research Network (PGRN), προσωπικό της PharmGKB και ειδικούς στην PGx και την ιατρική. Ο στόχος του CPIC είναι να δημιουργήσει ελεύθερα διαθέσιμες, αξιολογημένες κατευθυντήριες γραμμές για τη δοσολογία φαρμάκων για κλινικούς γιατρούς που έχουν πρόσβαση σε αποτελέσματα προληπτικών γενετικών εξετάσεων. Οι οδηγίες CPIC έχουν γραφτεί για συσχετίσεις PGx που έχουν ουσιαστικά υποστηρικτικά στοιχεία, όπως οι συσχετίσεις μεταξύ του HLA-B *58:01 και του συνδρόμου Stevens-Johnson / τοξικής επιδερμικής νεκρόλυσης σε ασθενείς που λαμβάνουν αλλοπουρινόλη,  και SLCO1B1 rs4149056 και μυοπάθεια σε ασθενείς που λαμβάνουνΟι οδηγίες σιμβαστατίνης  CPIC δημοσιεύονται στο περιοδικό Clinical Pharmacology & Therapeutics , και είναι επίσης διαθέσιμες μέσω του PharmGKB σε διαδραστική μορφή. οδηγίες δοσολογίας CPIC για το PharmGKB περιλαμβάνουν απόσπασμα από τη δημοσιευμένη οδηγία, τις θεραπευτικές συστάσεις δοσολογίας σε μορφή πίνακα και εκδόσεις PDF της κατευθυντήριας γραμμής και του συμπληρώματος. Το PharmGKB παρέχει επίσης ένα εργαλείο κατευθυντήριων γραμμών δοσολογίας, όπου οι χρήστες μπορούν να εισαγάγουν έναν γονότυπο που τους ενδιαφέρει και να λάβουν τη σχετική σύσταση δοσολογίας. Στο PharmGKB είναι επίσης διαθέσιμες εκδόσεις των οδηγιών με δυνατότητα λήψης, υπολογιστές σε μορφή JSON.
Ετικέτες φαρμάκων FDA και EMA
Το PharmGKB επιμελείται και σχολιάζει ετικέτες φαρμάκων που περιέχουν πληροφορίες PGx τόσο από τον Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ (FDA) όσο και από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Φαρμάκων (EMA). Οι εγκεκριμένες από τον FDA ετικέτες φαρμάκων με πληροφορίες PGx προέρχονται από τη σελίδα του Πίνακα Φαρμακογονιδιωματικών Βιοδεικτών του FDA στη σελίδα Ετικέτες φαρμάκων ή προσδιορίζονται από τους επιμελητές. Οι ετικέτες φαρμάκων που έχουν εγκριθεί από τον EMA (γνωστές ως Ευρωπαϊκές Δημόσιες Εκθέσεις Αξιολόγησης (EPAR)) αναζητούνται με μη αυτόματο τρόπο για τη χρήση των φαρμάκων στον πίνακα Βιοδείκτες FDA. Η PharmGKB επισημαίνει κάθε ετικέτα FDA ή EMA με ένα επίπεδο PGx με βάση τις εσωτερικά δημιουργημένες οδηγίες:
Υπάρχουν πολλά ζητήματα στην επιμέλεια των εγκεκριμένων από την FDA ετικέτες φαρμάκων. αυτά συζητούνται σε μια ανάρτηση ιστολογίου PharmGKB του 2013.
Αναφορές
Κατηγορία:Βιολογικές βάσεις δεδομένων
Ερνάντο δε Αραγόν
Ο Ερνάντο, ισπαν. Hernando (25 Ιουλίου 1498 - 29 Ιανουαρίου 1575) από τον Οίκο της Τραστάμαρα ήταν αρχιεπίσκοπος της Θαραγόθα (1539-75) και αντιβασιλιάς της Αραγωνίας (1566-75).
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος (νόθος) γιος τού Αλφόνσου αρχιεπισκόπου της Θαραγόθα & αντιβασιλιά τη Αραγωνίας και της Καταλανής ερωμένης του, της ευγενούς Άνας δε Γουρρέα. Ο Αλφόνσος ήταν νόθος γιος τού Φερδινάνδου Β΄ της Αραγωνίας.
Οικογένεια
Αν και αρχιεπίσκοπος, από τη Μαρία Χιμένεθ Θερδάν, είχε ένα τέκνο:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Τραστάμαρα
Τζόβο
Το Τζόβο (ιταλικά: Giovo) είναι ιταλικός δήμος στην Αυτόνομη Επαρχία του Τρέντο, στην περιφέρεια ειδικού καθεστώτος του Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Αυτόνομης Επαρχίας του Τρέντο
Τζουστίνο (Ιταλία)
Το Τζουστίνο (ιταλικά: Giustino) είναι ιταλικός δήμος στην Αυτόνομη Επαρχία του Τρέντο, στην περιφέρεια ειδικού καθεστώτος του Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε.
Ξεράκια Καρδίτσας
Τα Ξεράκια είναι οικισμός των Βραγκιανών στη Θεσσαλία και την Περιφερειακή Ενότητας Καρδίτσας.
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Τα Ξεράκια βρίσκονται στα δυτικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Άρτας και τον ποταμό Αχελώο ενώ είναι κτισμένα στις δυτικές πλαγιές του όρους Γαλάτσι (υψομ. 1.894 μ.) των Δυτικών Αγράφων σε υψόμετρο 740 μέτρων. Απέχουν περίπου 2 χλμ. Β. από τα Βραγκιανά, 28 χλμ. Ν.-ΝΑ. από το Ανθηρό (έδρα του δήμου) και 94 χλμ. Δ.-ΝΔ. από την Καρδίτσα.
Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1940 να απογράφεται στην κοινότητα Βραγκιανών. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με τα Βραγκιανά, Γριμπιανά, τον Δένδρο, τις Νούλες, τα Πλάγια, τα Νεοχώρια και τα Ρόγκια αποτελούν την κοινότητα Βραγκιανών που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αχελώου του Δήμου Αργιθέας ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφησαν 18 κάτοικοι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Αργιθέας Κατηγορία:Χωριά του νομού Καρδίτσας
Ναζίρ Αχμέντ Χαν
Κινηματογραφική καριέρα
Ο Ναζίρ Αχμέντ Χαν προερχόταν από μία Παστούν οικογένεια της φυλής Κακαζάι. Το 1929, ο Ναζίρ έφυγε από τη Λαχόρη και πήγε στην Καλκούτα μαζί με τον διάσημο παραγωγό ταινιών, Αμπντούρ Ρασίντ Καρντάρ, συμμετέχοντας στην ταινία του Καρντάρ, Sarfarosh (γνωστή και ως 'Ο Τολμηρός'). Αργότερα, ο Καρντάρ γύρισε την ταινία Heer Ranjha (βασισμένη στην ιστορία Χιρ και Ραντζιά), όπου ο Ναζίρ είχε τον ρόλο του Κάζι. Και οι δύο αυτές ταινίες, ανήκουν στην εποχή του βουβού κινηματογράφου. Ο Ναζίρ έπαιξε επίσης κι έναν δεύτερο ρόλο στην ταινία Farebi Daku (1931), επίσης γνωστή ως Mysterious Bandit, πάλι του Καρντάρ.
Η αρτιστική κομψότητα του Ναζίρ και η άριστη γνώση της υποκριτικής τον έκαναν να κερδίσει την αποδοχή από ολόκληρο τον χώρο της κινηματογραφικής βιομηχανίας, κάτι που τον οδήγησε στη Μουμπάι. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ανέλαβε και ερμήνευσε σημαντικούς πρωταγωνιστικούς ρόλους στις ταινίες Rajputana Ka Sher, Chandaal Chaukri, Badmaash Ka Baita και Pahari Sawar. Το 1934 επέστρεψε στην Καλκούτα έπειτα από παράκληση του παλιού του φίλου Καρντάρ να παίξει σημαντικούς ρόλους στις παραγωγές του Chandragupta (1934), Sultana (1934), Milap (1937), Mandar, Night Bird και Aab-e-Hayat. Είχε επίσης τον πρωταγωνιστικό ρόλο στις ταινίες Badroohi και Zareena του Εζρά Μιρ.
Στην Καλκούτα, ο Ναζίρ επαινέθηκε για τον δυναμικό ρόλο του Τζανάκια στην ταινία Chandragupta. Για να ερμηνεύσει τον ρόλο του πονηρού πρωθυπουργού όσο πιο αυθεντικά γινόταν, ο Ναζίρ ξύρισε τελείως το κεφάλι του. Το 1938, τόσο ο Ναζίρ όσο και ο Καρνταρ, μετακόμισαν στη Μουμπάι και, υπό τις οδηγίες του Καρντάρ, ερμήνευσε τον πιο ξακουστό ρόλο του στην ταινία Baghban (1938), η οποία εκτός του ότι είχε εμπορική επιτυχία, καθιέρωσε επίσης τον Ναζίρ ως έναν από τους πιο καλά εξευγενισμένους, ευαίσθητους και ώριμους ηθοποιούς της εποχής του.
Ο Ναζίρ ήταν ένας από τους πρωτοπόρους της βιομηχανίας κινηματογράφου της Ινδίας. Αποτελεί τον μόνο πρωταγωνιστή στην ιστορία που έχει συμπρωταγωνιστήσει απέναντι σε 35 γυναίκες ηθοποιούς, οι περισσότερες από τις οποίες ήταν οι βασίλισσες της εποχής τους. Ο Ναζίρ ξεκίνησε να ασχολείται με την παραγωγή και τη σκηνοθεσία ταινιών υπό την επωνυμία Hind Pictures. Ίδρυσε στη Μουμπάι ένα στούντιο με το ίδιο όνομα, αλλά αυτό δεν τον εμπόδισε στο να αποδέχεται προτάσεις από άλλους παραγωγούς.
Ο Ναζίρ ξεκίνησε την εταιρία Hind Pictures στη Μουμπάι. Το στούντιό του και τα γραφεία της εταιρίας κάηκαν το 1946-1947 κατά τη διάρκεια των ταραχών στη Μομπάι που γίνονταν για την ανεξαρησία κι έτσι, το 1947, ο Ναζίρ μετανάστευσε στη Λαχόρη στο Πακιστάν, αφήνοντας πίσω ό,τι είχε. Ξεκίνησε από το μηδέν και στην πορεία έγινε ένας από τους πρωτοπόρους στον χώρο της κινηματογραφικής βιομηχανίας του Πακιστάν.
Ως πρώτη του ταινία (παραγωγή και σκηνοθεσία) στο «νεογέννητο» Πακιστάν ήταν η Saachai. Ακολούθησαν οι Pheray το 1949 (την οποία ολοκλήρωσε σε έναν μόλις μήνα) και Laarey το 1950. Άλλες του δουλειές περιλαμβάνουν τις ταινίες Shehri Babu (1953), Anokhi Daastan, Shamaa, Heer, Khatoon, Noor-e-Islam και Azmat-e-Islam.
Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960, λόγω της πτώσης της κινηματογραφικής βιομηχανίας, διαχώρισε τον εαυτό του από τον Πακιστανικό κινηματογράφο, καθώς δεν μπορούσε να συμφιλιωθεί με τις συνεχείς ποιοτικά μειωμένες τάσεις του χώρου.
Προσωπική ζωή
Η Ναζίρ, με τα χρόνια, είχε αποκτήσει τουλάχιστον τρεις συζύγους. Ο πρώτος του γάμος ήταν με την ξαδέλφη του Σικαντάρα Μπέγκουμ. Αργότερα, είχε έναν πολύ σύντομο γάμο με την Σιτάρα Ντεβί, τη θρυλική χορεύτρια Κάτακ. Η τελευταία σύζυγος του Ναζίρ ήταν η ηθοποιός Σβαρν Λατά Ο Ναζίρ είχε αποκτήσει αρκετά παιδιά.
Ο Ναζίρ Αχμέντ Χαν πέθανε στις 26 Αυγούστου 1983. Σήμερα, ο γιος του, Αχτάρ Ναζίρ (γνωστός και ως Κούκι), συμμετέχει ενεργά στην αναβίωση του Πακιστανικού κινηματογράφου και δουλεύει σκληρά στο να παρέχει στο κοινό, τόσο εγχώρια όσο και στο εξωτερικό, απόλυτα καταρτισμένες και δημιουργικές ταινίες, οι οποίες κάποτε αποτελούσαν την περηφάνια του πατέρα του στον Ινδικό και Πακιστανικό κινηματογράφο.
Μίκι Μανόλοβιτς
Ο Πρέντραγκ (Μίκι) Μανόλοβιτς (Предраг "Мики" Манојловић, γεν. στις 5 Απριλίου 1950) είναι Σέρβος ηθοποιός, διάσημος για τους πρωταγωνιστικούς του ρόλους σε μερικές από τις πιο σημαντικές ταινίες του κινηματογράφου της πρώην Γιουγκοσλαβίας. Από τις αρχές της δεκαετίας του 1990, ο Μανόλοβιτς ξεκίνησε να παίζει με επιτυχία σε ταινίες που γυρίστηκαν εκτός των Βαλκανίων και δραστηριοποιήθηκε σε παραγωγές σε όλη την Ευρώπη.
Καριέρα
Ο Μανόλοβιτς μεγάλωσε σε μια οικογένεια ηθοποιών. Πατέρας του ήταν ο Ιβάν Μανόλοβιτς και μητέρα του η Ζόρκα Ντόκνιτς.
Μετά το ντεμπούτο του στην οθόνη το 1970, ο νεαρός Πρέντραγκ συνέχισε να εμφανίζεται σε πολυάριθμες ταινίες και τηλεοπτικά δράματα που γυρίζονταν στην πρώην Γιουγκοσλαβία, μερικές από τις οποίες, όπως η τηλεοπτική σειρά του 1975 Grlom u jagode όπου έπαιξε αξέχαστα τον Μίκι Ρουμπιρόζα, έγιναν καλτ.
Είναι αναμφισβήτητα περισσότερο γνωστός για τον ρόλο του πατέρα στην ταινία του Εμίρ Κουστουρίτσα Ο μπαμπάς λείπει σε ταξίδι για δουλειές (1985) και ως τραγικός καιροσκόπος στο Underground του 1995 (επίσης του Κουστουρίτσα). Είναι γνωστός για την ευελιξία του που τον βοήθησε να κάνει ισχυρή εντύπωση τόσο σε πρωταγωνιστικούς ρόλους και σε ρόλους χαρακτήρων, καθώς και σε δράματα και κωμωδίες, με τον μικρό του ρόλο στην επιτυχημένη κωμωδία του 1992 Mi nismo anđeli (Δεν είμαστε άγγελοι) να αποτελεί παράδειγμα του τελευταίου. Έπαιξε τον ρόλο του Αγκοστίνο Τάσι στην ταινία Αρτεμισία (Artemisia) του 1997 και αυτόν του Μίκι στο Ιρίνα Παλμ (2007).
Τον Φεβρουάριο του 2009, η κυβέρνηση της Σερβίας τον όρισε πρόεδρο του Σερβικού Κέντρου Κινηματογράφου.
Προσωπική ζωή
Ο Μανόλοβιτς είναι παντρεμένος με την ηθοποιό Ταμάρα Βούτσκοβιτς με την οποία έχει έναν γιο, τον Ιβάν. Έχει επίσης μια κόρη, την Τσάρνα Μανόλοβιτς, από προηγούμενο γάμο του.
Στέφανος Η΄ Μπάτορυ
Ο Στέφανος Η΄ Μπάτορυ, ουγγρ. Báthory István (1477 - 1534) από τον Οίκο των Μπάτορυ ήταν βοϊβόδας της Τρανσυλβανίας.
Βιογραφία
Ήταν γιος του Νικόλας Μπάτορυ (1462-1500), του κλάδου Μπάτορυ-Σομλυό και της Σοφίας Μπάνιφυ του Λοσόντς.
Μίκι Μανόλοβιτς
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σέρβοι θεατρικοί συγγραφείς Κατηγορία:Σέρβοι σκηνοθέτες κινηματογράφου Κατηγορία:Σέρβοι ηθοποιοί
Στέφανος Η΄ Μπάτορυ
Βιογραφία
Το 1521 διορίστηκε βοηθός (adjoin) του βοϊβόδα της Τρανσυλβανίας και υπηρέτησε υπό τον βοϊβόδα Ιωάννη Ζαπόλυα. Έπειτα από τη μάχη του Μοχάτς το 1526, ο Στέφανος Η΄ υποστήριξε τη διεκδίκηση του Ιωάννη στον θρόνο της Ουγγαρίας και το 1529 έγινε βοϊβόδας της Τρανσυλβανίας.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε την Αικατερίνη Τελέγκντι, κόρη του Στέφεν του Κινσταρτό, θησαυροφύλακα της Ουγγαρίας και είχε τέκνα:
Γκρίνιο
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Αυτόνομης Επαρχίας του Τρέντο
Κέννεθ Λαπάτιν
Ο Κέννεθ Λαπάτιν (αγγλ. Kenneth Lapatin) είναι έφορος αρχαιοτήτων (Associate Curator of Antiquities) στο μουσείο J. Paul Getty Museum. Είναι απόφοιτος των πανεπιστημίων της Καλιφόρνιας, του Μπέρκλεϋ (Ph.D.), και της Οξφόρδης (Μ. Stud.). Εξειδικεύτηκε στην αρχαία μεσογειακή τέχνη και αρχαιολογία, ιδιαίτερα στα έργα τέχνης του Αιγαίου από την εποχή του χαλκού και μέχρι τους ελληνικούς και ρωμαϊκούς χρόνους. Έχει διευθύνει αρχαιολογικές έρευνες στην Καισάρεια του Ισραήλ, την Ρώμη και την Κόρινθο.
Πηγές
Κατηγορία:Αμερικανοί αρχαιολόγοι
Μαρία Αλεξάντροβνα (Μαρία της Έσσης)
Η Μαρία της Έσσης και παρά τω Ρήνω (Marie von Hessen und bei Rhein, 8 Αυγούστου 1824 - 3 Ιουνίου 1880) ήταν περισσότερη γνωστή ως Μαρία Αλεξανδρόβνα, πρώτη σύζυγος του Αλέξανδρου Β΄ της Ρωσίας και μητέρα του Αλέξανδρου Γ΄. Το Θέατρο Μαριίνσκυ και η πόλη Μάριεχαμν στο Ώλαντ ονομάστηκαν πριν τιμήν της.
Βιογραφία
Η Μαξιμιλιανή Βιλελμίνη Αυγούστα Σοφία Μαρία γεννήθηκε στις 8 Αυγούστου 1824 στο Ντάρμστατ και ήταν η μικρότερη από τα τέσσερα (επιζόντα) παιδιά του Λουδοβίκου Β της Έσσης και της Βιλελμίνης του Μπάντεν. Η Βιλελμίνη ήταν αδελφή της Λουίζας του Μπάντεν (Ελισάβετ Αλεξέγιεβνα), συζύγου του Αλεξάνδρου Α΄, Αυτοκράτορα της Ρωσίας. Τα δύο μικρότερα παιδιά της Βιλελμίνης φέρονται να ήταν βιολογικά παιδιά του Βαρόνου Άουγκουστ φον Σεναρκλάν ντε Γκρασύ, αν και μετά το θάνατο της μητέρας τους, ο Λουδοβίκος Β΄ τα αναγνώρισε ως δικά του παιδιά και έζησαν μαζί του μέχρι την ενηλικίωσή τους. Ο Αλέξανδρος, μελλοντικός Αυτοκράτορας της Ρωσίας, ζήτησε σε γάμο την Μαρία και ο Λουδοβίκος έδωσε την συγκατάθεση του.
Το 1838, ο Τσάρεβιτς Αλέξανδρος Νικολάγιεβιτς περιόδευε στην Ευρώπη για να βρει γυναίκα, και ερωτεύτηκε την 14χρονη Μαρία. Η Μαρία ταξίδεψε στη Ρωσία με την συνοδεία του αδελφού της, και στις 16 Απριλίου 1841 τελέστηκε ο γάμος, παρά το γεγονός ότι ο τσάρεβιτς γνώριζε καλά τις καταγγελίες που αφορούν την καταγωγή της. Η μητέρα του Αλεξάνδρου, Αλεξάνδρα Φεόντοροβνα, έφερε αντίρρηση, αλλά ο γιος της επέμενε. Μετά τη μεταστροφή της Μαρίας στην Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία πριν από το γάμο, τις δόθηκε το ρωσικό όνομα Μαρία Αλεξανδρόβνα. Ήταν πολύ ντροπαλή. Η προσαρμογή στη ζωή τις ρωσικής Αυλής αποδείχθηκε μια δύσκολη πρόκληση για τη Μαρία, με αποτέλεσμα κατά τα επόμενα χρόνια, να προβεί σε αρκετά ταξίδια στο εξωτερικό: το υγρό κλίμα της Αγίας Πετρούπολης δεν αποδείχθηκε υγιές γι' αυτήν, και ανέπτυξε έναν επίμονο βήχα και επαναλαμβανόμενους πυρετούς. Παρ' όλα αυτά, έγινε η μητέρα οκτώ παιδιών. Αυτές οι εγκυμοσύνες, σε συνδυασμό με την κακή υγεία, συχνά την κρατούσαν μακριά από τις δραστηριότητες στην Αυτοκρατορική Αυλή, πράγμα το οποίο έφερε πειρασμούς για τον σύζυγό της.
Η Αυτοκράτειρα Μαρία Αλεξανδρόβνα πέθανε στις 3 Ιουνίου 1880 στα Χειμερινά Ανάκτορα και ετάφη στον Καθεδρικό Ναό των Αγίων Πέτρου και Παύλου στην Αγία Πετρούπολη. Η Μαρία ήξερε ο Αλέξανδρος Β΄ ήταν άπιστος και ότι είχε πολλές ερωμένες. Ο τσάρος είχε τρία παιδιά με την ερωμένη του, Πριγκίπισσα Εκατερίνα Μιχαηλόβνα Ντολγκορούκαγια, η οποία μετακόμισε, μαζί με τα παιδιά της, στο Αυτοκρατορικό Παλάτι κατά τη διάρκεια της τελικής ασθένειας της Μαρίας, και σύναψαν μοργανατικό γάμο στις 18 Ιουλίου 1880, ενάμισι μήνα μετά τον θάνατο της Αυτοκράτειρας Μαρίας.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1841 τον Αλέξανδρο Β΄ της Ρωσίας και απέκτησαν δύο κόρες και έξι γιους:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς Κατηγορία:Οίκος της Έσσης Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Έσσης Κατηγορία:Οίκος Ρομάνοφ Κατηγορία:Αυτοκράτειρες της Ρωσίας Κατηγορία:Μεγάλες Δούκισσες της Ρωσίας
Πηγές
Κατηγορία:Δούκισσες του Χόλσταϊν-Γκόττορπ
Ιμέρ
Το Ιμέρ (ιταλικά: Imer) είναι ιταλικός δήμος στην Αυτόνομη Επαρχία του Τρέντο, στην περιφέρεια ειδικού καθεστώτος του Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Αυτόνομης Επαρχίας του Τρέντο
Ντανίλο Λουίς ντα Σίλβα
Ο Ντανίλο Λουίς ντα Σίλβα (Danilo Luiz da Silva, 15 Ιουλίου 1991), περισσότερο γνωστός απλά ως Ντανίλο, είναι Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται δεξιός αμυντικός για τη Γιουβέντους και την εθνική ομάδα της Βραζιλίας.
Ο Ντανίλο ξεκίνησε την καριέρα του από την Αμέρικα Μινέιρο πριν μετακινηθεί στη Σάντος, όπου σκόραρε το τέρμα που κέρδισε το Κόπα Λιμπερταδόρες 2011. Τον Ιανουάριο του 2012 αποκτήθηκε από την Πόρτο για 13 εκατομμύρια ευρώ, όπου κέρδισε συνεχόμενη πρωταθλήματα, πρωτού αποκτηθεί από τη Ρεάλ Μαδρίτης για 31,5 εκατομμύρια ευρώ το 2015, με την οποία κατέκτησε δύο Τσάμπιονς Λιγκ. Το 2017 αποκτήθηκε από την Μάντσεστερ Σίτι για 26,5 εκατομμύρια λίρες. Μετά από δύο χρόνια στους πολίτες, με τους οποίους κατέκτησε δύο πρωταθλήματα, ένα FA Cup και δύο EFL Cup, ο Ντανίλο αποκτήθηκε από τη Γιουβέντους για 37 εκατομμύρια ευρώ.
Ο Ντανίλο πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική ομάδα αντρών της Βραζιλίας το 2011 και ήταν μέλος της αποστολής στο Μουντιάλ 2018. Επίσης με τις εθνικές ομάδες έχει κατακτήσει το παγκόσμιο κύπελλο Κ-20 το 2011 και το ασημένιο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2012.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βραζιλιάνοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βραζιλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αμέρικα Φουτεμπόλ Κλούμπε (Μίνας Ζεράις) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σάντος Φουτεμπόλ Κλούμπε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Πόρτο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μάντσεστερ Σίτι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γιουβέντους Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018 Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2021 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Καμπεονάτο Μπραζιλέιρο Σέριε Γ
Ιζέρα
Η Ιζέρα (ιταλικά: Isera) είναι ιταλικός δήμος στην Αυτόνομη Επαρχία του Τρέντο, στην περιφέρεια ειδικού καθεστώτος του Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Αυτόνομης Επαρχίας του Τρέντο
Αικατερίνη Τελέγκντι
Η Αικατερίνη Τελέγκντι, ουγγρ. Katalin Telegdi (1492 - 1547) από τον Οίκο Τελέκντι του Κινσταρτό ήταν κόρη του θησαυροφύλακα της Ουγγαρίας και με τον γάμο της έγινε σύζυγος του βοϊβόδα της Τρανσυλβανίας.
Βιογραφία
Ήταν κόρη του Στέφανου Τελέγκντι, βασιλικού θησαυροφύλακα της Ουγγαρίας και της Μαργκίτ Μπέμπεκ ντε Πέλσουτς.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Στέφανο Η΄ Μπάτορυ βοηθό βοϊβόδα της Τρανσυλβανίας και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Ούγγροι ευγενείς
Γιόχαν Χάινριχ Φίσλι
thumb|right|250px|Πορτρέτο του Χένρυ Φιούζελι Ο Γιόχαν Χάινριχ Φίσλι (γερμ. Johann Heinrich Füssli) ή Χένρυ Φιούζελι (Henry Fuseli, Ζυρίχη 1741 – Λονδίνο 1825), όπως είναι γνωστός στην Αγγλία, ήταν Αγγλοελβετός ζωγράφος, χαράκτης, σχεδιαστής και κριτικός της τέχνης. Καταγόταν από αξιοσέβαστη Λουθηρανή οικογένεια καλλιτεχνών και συγγραφέων, η οποία αντιδρούσε στις επιθυμίες του να ακολουθήσει καλλιτεχνική σταδιοδρομία. Ο Φιούζελι σπούδασε αρχικά στο Βερολίνο (1763 – 65) και στη δεκαετία του 1770 έζησε αρκετά χρόνια στη Ρώμη, μελετώντας το έργο του Μιχαήλ Αγγέλου στην Καπέλα Σιξτίνα. Μετά την οριστική του εγκατάσταση στο Λονδίνο (1778), απέκτησε μεγάλη φήμη και συνδέθηκε φιλικά με τους Άγγλους ζωγράφους Σερ Τζόσουα Ρέυνολντς και Ουίλιαμ Μπλέικ. Το 1790 έγινε μέλος της Βασιλικής Ακαδημίας του Λονδίνου, όπου δίδαξε και έγινε έφορος. Πέθανε το 1825 σε ηλικία 84 ετών και ενταφιάστηκε στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Παύλου στο Λονδίνο, δίπλα στον Τζέσουα Ρέυνολντς.
Καλλιτεχνική δημιουργία
Ο Φιούζελι, με το εκκεντρικό ύφος στα έργα του, ένα κράμα ιταλικού μανιερισμού και επιδράσεων από το γερμανικό κίνημα στην τέχνη «Sturm und Drang» (Θύελλα και Ορμή, πρόδρομος του Ρομαντισμού), επηρέασε σημαντικά την πορεία της αγγλικής τέχνης. Ήταν ο δημιουργός του κινήματος του ρομαντισμού στην αγγλική ζωγραφική. Το έργο του διαπνέεται από ένα απροκάλυπτο ερωτισμό, δύναμη φαντασίας, εφιαλτικούς υπαινιγμούς, προσωπικές φαντασιώσεις και μια ονειρική διάθεση, που τον καθιστούν προάγγελο του σουρεαλισμού. Το έργο του, όπως συχνά επισημαίνεται, αποτελεί ένα εικαστικό σχόλιο του Ομήρου, των Νιμπελούγκεν και του θεάτρου του Σαίξπηρ. Τα περισσότερα έργα του βρίσκονται στο Κούνστχαους της Ζυρίχης και την Πινακοθήκη Τέιτ του Λονδίνου.
Ερωτισμός στην τέχνη
Η απόδοση των σεξουαλικών θεμάτων στο έργο του Φιούζελι χαρακτηρίζεται από μια απελευθέρωση της ερωτικής φαντασίωσης, που παρόμοια δεν είχε εκδηλωθεί μέχρι τότε στις εικαστικές τέχνες. Φιλοτέχνησε εκατοντάδες ερωτικά σχέδια, για ιδιωτική μόνο χρήση με τους φίλους του, που χρονολογούνται κυρίως από το δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1790. Τα σχέδια του αυτά αναδεικνύουν απροκάλυπτα τις επώδυνες εμμονές του στο σεξ και τον ονειρικό ερωτικό κόσμο του, που ήταν απόρροια της μειονεκτικής εμφάνισής του, του άχαρου παρουσιαστικού του και της έλλειψης ερωτικής γοητείας.
Τα ερωτικά θέλγητρα, τα φετιχιστικά στοιχεία, τα γυμνά σώματα που συμπλέκονται, τα ακάλυπτα γεννητικά όργανα ανδρών και γυναικών, η έμφαση στη βία, ο λανθάνων σαδισμός και η ερωτική υποταγή υπάρχουν στο έργο του Φιούζελι με τρόπο απροκάλυπτο. Τα πιο γνωστά, μυθολογικής προέλευσης και με έκδηλο ερωτικό περιεχόμενο, είναι τα έργα του που τιτλοφορούνται «Incubus» και «Succubus». Πρόκειται για τους μεσαιωνικούς δαίμονες, αφενός τον αρσενικό «Incubus», που εμφανίζεται με τη μορφή άνδρα ή αλόγου, ξαπλώνει πάνω σε κοιμισμένες γυναίκες και συνουσιάζεται μαζί τους, αφετέρου τον «Succubus», που με μορφή γυναίκας αποπλανά τους άντρες.
Στο ίδιο εικαστικό ύφος και με έντονο ερωτικό στοιχείο είναι και τα έργα του: «Ο Εφιάλτης» (1781), «Ο θάνατος του Οιδίποδα» (1784), «Ο Ινκούμπους εγκαταλείποντας δυο κοιμισμένες γυναίκες» (1793), « Η Τιτάνια αγκαλιάζει τον γαϊδουροκέφαλο Μπότομ» (1793 – 94, Κούνστχαους, Ζυρίχη), «Το Τζάκι» (1798), «Η Ντεμπυτάντ» (Πινακοθήκη Τέιτ, Λονδίνο), «Γυναίκα σ’ ένα τζάκι» (περ. 1817), «Το Φιλί» (1819, Κούνστχαους, Ζυρίχη), «Καλλίπυγος» (περ. 1810 – 1820), «Λεσβιακό ζευγάρι» (περ. 1815 -20), «Σύμπλεγμα ενός άντρα με τρεις γυναίκες» (περ. 1820, Μουσείο Βικτωρίας και Αλβέρτου, Λονδίνο), «Κοιμισμένη γυναίκα με Ερινύες» (1821) ή το μακάβριο «Ο Βόλφραμ κοιτάζει τη γυναίκα του, που την έχει φυλακίσει με το πτώμα του εραστή της» (1812 – 1820).
Πηγές
Κατηγορία:Άγγλοι ζωγράφοι Κατηγορία:Ελβετοί ζωγράφοι Κατηγορία:Άγγλοι χαράκτες Κατηγορία:Ελβετοί χαράκτες Κατηγορία:Βρετανοί κριτικοί της τέχνης
Λαβαρόνε
Το Λαβαρόνε (ιταλικά: Lavarone) είναι ιταλικός δήμος στην Αυτόνομη Επαρχία του Τρέντο, στην περιφέρεια ειδικού καθεστώτος του Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Αυτόνομης Επαρχίας του Τρέντο
Λαβίς
Το Λαβίς (ιταλικά: Lavis) είναι ιταλικός δήμος στην Αυτόνομη Επαρχία του Τρέντο, στην περιφέρεια ειδικού καθεστώτος του Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Αυτόνομης Επαρχίας του Τρέντο
Λέντρο
Το Λέντρο (ιταλικά: Ledro) είναι ιταλικός δήμος στην Αυτόνομη Επαρχία του Τρέντο, στην περιφέρεια ειδικού καθεστώτος του Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Αυτόνομης Επαρχίας του Τρέντο