Ανδρέας_Ίσκος
Δεύτερο έτος της Επανάστασης
Στις 22 Φεβρουαρίου στη σύγκληση της Γερουσίας της Δυτικής Χέρσου Ελλάδας στο Βραχώρι, ο καπετάνιος Ανδρέας Ίσκος προβιβάστηκε στο βαθμό του χιλίαρχου. Του ανατέθηκε επίσης η επιστασία για τη συγκέντρωση των χρηματικών συνεισφορών, εκτός του Βάλτου και των επαρχιών Κραβάρων και Καρπενησίου. Ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος με επιστολή τον κάλεσε να ετοιμαστεί για εκστρατεία στην  Ήπειρο. Ο Ίσκος, αν και απρόθυμος, ξεκίνησε στις 2 Φεβρουαρίου με μικρό στρατιωτικό σώμα που συγκρότησε στο Μεσολόγγι. Στρατοπέδευσε στη Λάσπη, όπου συγκεντρώθηκαν και άλλοι 3.000 αγωνιστές, και τοποθετήθηκε στην εμπροσθοφυλακή. Στις 9 Ιουνίου έφτασε στο Κομπότι. Στην ξαφνική επίθεση Τούρκων ιππέων έπιασε τη θέση "Βαγγελίστρα" για να διαφυλάξει τα νώτα, και οι υπόλοιποι κατεδίωξαν τους Τούρκους ιππείς έως την Άρτα. Στο αίτημα των Σουλιωτών για βοήθεια, αφού συγκρότησε εκστρατευτικό σώμα συμμετέχει, παρόλο που διστάζει, χτυπήθηκε όμως αιφνιδιαστικά και υποχώρησε. Οι άντρες του διασκορπίστηκαν και κατέληξαν σε άθλια κατάσταση στο Πέτα. Σε αυτό έχουν στρέψει την προσοχή τους ο Κιουταχής και ο Ομέρ Βρυώνης. Στα υψώματα γύρω από το χωριό τοποθετήθηκαν σώματα Ελλήνων ατάκτων 1.500 ανδρών, στο κέντρο ο Βαρνακιώτης και ο Βλαχόπουλος, αριστερά ο Μπότσαρης και δεξιά ο Μπακόλας. Από τους άλλους Έλληνες οπλαρχηγούς επίκαιρες θέσεις είχαν καταλάβει ο Ανδρέας Ίσκος, ο Γάτσος και ο Τσέλιος. Οι Έλληνες καταστράφηκαν ολοσχερώς. Η εκστρατεία της Ηπείρου τελείωσε τραγικά. Οι Τούρκοι πλέον θα κατέπνιγαν την  επανάσταση στο Κάρλελι. Κιουταχής, Ισμαήλ και Βρυώνης καταφθάνουν στο Λουτράκι. Εκεί, 3.000 Έλληνες, μαζί τους και ο Ίσκος που είχε έρθει από τη Λαγκάδα, αποφάσισαν να τους χτυπήσουν αιφνιδιαστικώς, όμως οι Τούρκοι τούς απέκρουσαν. Ο Ίσκος αποσύρθηκε στο Μακρυνόρος. Στο επόμενο διάστημα μαζί με τους Βαρνακιώτη, Ράγκο και Βαλτινό προσχώρησαν στον Ομέρ Βρυώνη, ο οποίος χάρη στους «προσκυνημένους» οπλαρχηγούς του Βάλτου εξασφάλισε το πέρασμά του από τα στενά του Μακρυνόρους και κίνησε με 8.000 Τουρκαλβανούς και πέρασε χωρίς την παραμικρή ενόχληση, βαδίζοντας για το Μεσολόγγι. Ο Κασομούλης αναφέρει ότι ο Ανδρέας Ίσκος, όπως ο ίδιος του αποκάλυψε, «προσωρινώς υπό της ανάγκης εδέχθη και αυτός την προσκύνησιν του, διότι δεν εδύνατο να βαστάξει το πλήθος των Τούρκων και βεβαίωνε ότι «… και οι άλλοι πολιτεύονται έως να τους εμβάσωμεν μέσα και έπειτα να τους αποκλείσωμεν γύρωθεν». Στις 25 Οκτωβρίου Τούρκοι υπό τον Ομέρ Βρυώνη και τον Κιουταχή έφθασαν έξω από το Μεσολόγγι, αφού λεηλάτησαν τα χωριά Μποχώρι και Γαλατά. Αμέσως τα στρατεύματά τους χωρίσθηκαν. Ο Βρυώνης στρατοπέδευσε κοντά στον Άγιο Δημήτριο, ενώ ο Κιουταχής και ο Ισμαήλ κοντά στον Άγιο Αθανάσιο. Μαζί τους βρίσκονταν οι Βαρνακιώτης, Μπακόλας, Ίσκος, Ράγκος και Βαλτινός, που είχαν δηλώσει υποταγή. Ο Στασινός Μικρούλης, αποδίδοντας έμμετρα το 1824 την πρώτη αυτή εκστρατεία των Τούρκων και την πολιορκία του Μεσολογγίου, αναφερόμενος στην παρουσία του Ίσκου έξω από την πόλη, πιστεύει ότι «ο Ίσκος το έκαμεν χωρίς την όρεξιν του». Η  πολιορκία της πόλης έληξε νικηφόρα για τους Έλληνες. Ειδοποιημένοι από τον Έλληνα κυνηγό του Βρυώνη, Γιάννη Γούναρη, απέκρουσαν ξημερώματα των Χριστουγέννων την έφοδο των Τούρκων, οι οποίοι αποτραβήχτηκαν. Η επιτυχία μάλιστα έγινε ακόμα μεγαλύτερη, γιατί αμέσως μετά την αποχώρηση των Τούρκων από το Μεσολόγγι, ενώθηκαν με τους Έλληνες και οι οπλαρχηγοί Ανδρέας Ίσκος και Βαλτινός, που λίγους μήνες πριν είχαν προσχωρήσει στους Τούρκους.