cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Νικόπολη (Ουκρανία)
Μικίτιν Ριχ και Μικίτιν Σιτς
Το 1638-1639 Κοζάκοι υπό τον Φ. Λιντσάι έκτισαν σχεδόν στο ίδιο μέρος το φρούριο Μικίτιν Σιτς (Микитинська Січ). Το φρούριο αυτό έγινε τοπόσημο της ουκρανικής ιστορίας και εθνικής ταυτότητας όταν εκλέχθηκε εκεί ο Μπογκντάν Χμελνίτσκι ως αταμάνος της Ουκρανίας και από εκεί άρχισε την εξέγερσή του εναντίον της Πολωνο-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας. Διοικητικά ως οικισμός υπαγόταν στην Παλάνκα του Κοντάκ, τμήμα του Σιτς της Ζαπορίζια.
Σλαβιάνσκ και Νικόπολη
Μετά τη διάλυση του Σιτς από τη Ρωσική Αυτοκρατορία το 1775, το Νικίτιν Ροκ μετονομάσθηκε σε Σλαβιάνσκ και αργότερα, τον 19ο αιώνα, η πόλη πήρε το σημερινο της όνομα, Νικόπολη. Το 1900 οι 21.282 κάτοικοι της πόλεως απογράφηκαν ως «Ουκρανοί», «Εβραίοι» και «Μεννονίτες», ασχολούμενοι με τη γεωργία και με τη ναυπήγηση λέμβων και πλοιαρίων για το ποτάμι. Ακόμα και τότε η πόλη, κτισμένη στον δρόμο που οδηγεί από το Ντνίπρο στη Χερσώνα, ήταν το σημείο όπου η «οδός του αλατιού» των Τσουμάκων για την Κριμαία διέσχιζε παραδοσιακά τον Δνείπερο. Από τον ύστερο 19ο αιώνα άρχισαν να εξάγονται από το ποτάμιο λιμάνι της Νικόπολης σημαντικές ποσότητες καλαμποκιού, λιναρόσπορου και μαλλιού.
Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο η Νικόπολη κατεχόταν από τον γερμανικό στρατό μέχρι τις 18 Φεβρουαρίου 1944. Ο Άλμπερτ Σπέερ αναφερόταν σε αυτή ως το «κέντρον της εξορύξεως μαγγανίου» και ζωτικής σημασίας για την παραγωγή εξοπλισμών του ναζιστικού καθεστώτος.
Αυτό που θα μπορούσε σήμερα να είναι ο ιερότερος ίσως τόπος για τον ουκρανικό εθνικισμό, εξαφανίσθηκε εξαιτίας της σοβιετικής πολιτικής του εκβιομηχανισμού: Από το 1956 τα νερά της τεχνητής λίμνης Καχόφκα καλύπτουν το έδαφος του φρουρίου του Χμελνίτσκ στο πρώην Ζαποριζιανό Σιτς και τους τάφους χιλιάδων πολεμιστών, των οποίων τα ονόματα δεν θα γίνουν ίσως ποτέ γνωστά. Λίγα χιλιόμετρα δυτικά από την πόλη βρίσκεται πάντως ο τάφος του κος (στρατιωτικού) αταμάνου του 17ου αιώνα Ιβάν Σιρκό.
Η σημερινή πόλη
Σήμερα η Νικόπολη είναι η τρίτη μεγαλύτερη πόλη της Περιφέρειας Ντνιπροπετρόφσκ μετά το Ντνίπρο (από το οποίο απέχει 121 χιλιόμετρα) και το Κριβί Ριχ, αν και ο πληθυσμός της μειώνεται συνεχώς μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ. Αποτελεί ισχυρό βιομηχανικό κέντρο και συγκοινωνιακό κόμβο. Από τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις στην πόλη είναι το Σωληνουργείο Νικοπόλεως (τώρα διαιρεμένο σε μικρότερες επιχειρήσεις) και το εργοστάσιο σιδηροκραμάτων, το οποίο είναι το μεγαλύτερο στην Ευρώπη και το δεύτερο σε ολόκληρο τον κόσμο στην παραγωγή σιδηρομαγγανίου (Fe-Mn) και σιδηροπυριτομαγγανίου (Fe-Si-Mn). Εκτός από τις οδικές και σιδηροδρομικές συγκοινωνίες, υπάρχει και το λιμάνι στην τεχνητή λίμνη, που συνδέει τη Νικόπολη με άλλες πόλεις (η λίμνη, ουσιαστικά ο πλημμυρισμένος Δνείπερος, έχει μήκος 240 χιλιόμετρα).
«Αδελφές» πόλεις
Η Νικόπολη της Ουκρανίας είναι «αδελφοποιημένη» με τις παρακάτω τρεις πόλεις:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Νικοπολη
1323 Τουγκέλα
Ο Τουγκέλα (Tugela) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται κυρίως στην εξωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,71. Ανακαλύφθηκε το 1934 από τον Νοτιοαφρικανό αγγλικής καταγωγής αστρονόμο Σύριλ Τζάκσον, που παρατηρούσε από το Γιοχάνεσμπουργκ, και πήρε το όνομά του από τον ποταμό Τουγκέλα της Νότιας Αφρικής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τουγκελα
26 Φεβρουαρίου
25 Φεβρουαρίου | 26 Φεβρουαρίου | 27 Φεβρουαρίου
Η 26η Φεβρουαρίου είναι η 57η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο. Υπολείπονται 308 ημέρες (309 σε δίσεκτα έτη).
Ορθόδοξη Εκκλησία
Κατηγορία:Ημέρες του έτους
Ιεράκων πόλις
μικρογραφία|Ανασκαφές στην Ιερακων πόλις το 1910 Η Ιεράκων ή Ιερακόπολις (αρχαία ελληνικά : Ἱεράκων) ήταν αρχαία πόλη της Αιγύπτου η αρχαία αιγυπτιακή Νεκχέν (nḫn), ο αρχαιολογικός χώρος σήμερα βρίσκεται στο χωριό Κομ ελ Αχμάρ. Ήταν το θρησκευτικό και πολιτικό κέντρο της Άνω Αιγύπτου στο τέλος της προδυναστικής όπως ενδεχομένως και κατά την πρώιμη δυναστική περίοδο.
Ιστορία
Η πόλη σχηματίζεται σε οικισμό κατά τη προδυναστική περίοδο και τον πολιτισμό Νακάντα στην εποχή του λίθου. Στις αρχές της περιόδου του πολιτισμού Νακάντα Β΄ η Νεκχέν απέκτησε σημασία και έγινε η πρωτεύουσα της Άνω Αιγύπτου. Οι απαρχές του οικισμού χρονολογούνται από τα τέλη του πολιτισμού Μπανταρί ή στην αρχή του πολιτισμού Νακάντα. Στην ελληνορωμαϊκή περίοδο ο οικισμός της Ιεράκων πόλις αριθμούσε περίπου 5 με 10.000 κατοίκους.
Με το τέλος της περιόδου Νακάντα η Νεκχέν έχασε τη σημασία της και αργότερα έπαψε να είναι η πρωτεύουσα της 3ης αιγυπτιακής νομής. Η πόλη ήταν ένα από τα μεγάλα εμπορικά κέντρα της Άνω Αιγύπτου, εδώ κυρίως εμπορεύονταν έβενο, χρυσό και ελεφαντόδοντο.
Η αστική περιοχή της Νεκχέν καταλάμβανε έκταση περίπου 145 τργ χλμ. Υπάρχουν τμήματα τειχών της πόλης, ο ναός και τμήμα της νεκρόπολης που έχει ανασκαφεί. Μέσα στην πόλη βρέθηκαν τοίχοι από καταστήματα αναψυχής και ίχνη εκβιομηχάνισης. Στον αρχαιολογικό χώρο βρέθηκε η παλαιότερη τεκμηριωμένη ζυθοποιία. Οι τέσσερις σωζόμενοι κάδοι ζυθοποιίας, ο καθένας με χωρητικότητα 390 λίτρων χρονολογούνται στον πολιτισμό Νακάντα. Μπορούν έτσι να αντιπροσωπεύουν την αρχαιότερη γνωστή ζυθοποιία στον αρχαίο κόσμο.
Κατά τις ανασκαφές βρέθηκαν τα ερείπια ενός αρτοποιείου και πολλά όστρακα. Η Νεκχέν κατά την περίοδο Νακάντα Β΄ έγινε το κύριο κέντρο παραγωγής κεραμικών στην Άνω Αίγυπτο.
Τα περισσότερα από τα κτίρια χτίστηκαν από τούβλα λάσπης και είναι δύσκολη σήμερα η ανακατασκευή τους. Παρ 'όλα αυτά, η αρχαία Νεκχέν είναι ένα από τα καλύτερα διατηρημένα ερείπια της προδυναστικής περιόδου. Ο Χόφμαν έχει χωρίσει την ανάπτυξη της πόλης σε έξι φάσεις:
Ο ναός του Ώρου
μικρογραφία|Η παλέτα του Νάρμερ Στη πόλη έχει ανασκαφεί ο ναός του Ώρος ένας από τους παλαιότερους ναούς της Αιγύπτου, ο οποίος εξακολούθησε να παραμένει μετά την παρακμή της πόλης ένα σημαντικό θρησκευτικό μέρος. Ο ναός του Ώρος-γεράκι είναι πλαισιωμένος από λόφους άμμου ψαμμίτη κι περιβάλλεται από ένα υψηλό τείχος περιμέτρου 90 χ 145 μέτρα. Μερικοί από τους σωζόμενους λίθους γρανίτη έχουν τα παλαιότερα αιγυπτιακά ανάγλυφα του ναού από την εποχή του βασιλιά Χασεκχέμουι. Εντός των τειχών υπάρχει επίσης ένα παλάτι από την πρώτη Δυναστεία.
Στο ναό βρέθηκαν σειρά από αφιερώματα, επίσης λίθινα αγγεία του βασιλιά Σκορπιού και η μεγαλοπρεπή απεικόνιση του. Εδώ βρέθηκε και η Παλέτα του Νάρμερ και γλυπτά από ελεφαντόδοντο. Τα περισσότερα από τα αντικείμενα χρονολογούνται από την 1η έως τον 3η Δυναστεία.
Το Φρουριακό συγκρότημα
Στη πόλη υπάρχει μία περιοχή περιτοιχισμένη με τούβλα από την εποχή του βασιλιά Χασεκχέμουι, παρόμοιες μαζικές δομές υπάρχουν και στη Άβυδο. Η κατασκευή αυτή φέρει την επιστημονική ονομασία HK29A και καταλαμβάνει 3705 τετραγωνικά μέτρα. Η περιοχή περικλείεται με ένα τοίχο από τούβλα που έχει πάχος τοιχώματος από πέντε μέτρα και ύψος δώδεκα μέτρα. Στα σημεία εισόδου έχει ενεπίγραφους πυλώνες γρανίτη.
Αυτός είναι ο παλαιότερος γνωστός τόπος λατρείας στην Αίγυπτο, κατασκευάστηκε κατά την περίοδο Νακάντα Β΄ και χρησιμοποιήθηκε για βασιλικές τελετές. Μερικά ευρήματα κεραμικής από την προδυναστική περίοδο, την Κάτω Αίγυπτο και την Παλαιστίνη δείχνουν ότι το συγκρότημα ήταν σε χρήση μέχρι το τέλος της 2ας δυναστείας. Το 1905 βρέθηκε τμήμα ενός αγάλματος του Χασεκχέμουι. Αυτή ήταν η πρώτη φορά από στην εποχή του φαραώ Νάρμερ που κάποιος φαραώ, ο Αχά, απεικονιζόταν στους τοίχους.
Οι νεκροπόλεις
μικρογραφία|ο ζωγραφισμένος τάφος της Ιερακόπολις Στις ανασκαμμένες νεκροπόλεις έχουν βρεθεί μούμιες ανθρώπων αλλά και ζώων. Ο αριθμός και οι μάσκες που έχουν βρεθεί δείχνουν τη μακρά παράδοση προς τα αρχαία αιγυπτιακά ταφικά έθιμα.
Στην Ιερακόπολις υπάρχουν επίσης διακοσμημένοι σε βράχο τάφοι της εποχής Φαραώ:
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Πόλεις της Αρχαίας Αιγύπτου Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Αίγυπτο
Λέγκα Σέριε Α
Η «Εθνική Επαγγελματική Ένωση Σέριε Α» (ιταλικά: Lega Nazionale Professionisti Serie A, LNPA) ευρύτερα γνωστή ως Λέγκα Σέριε Α (Lega Serie A), είναι ο φορέας που διαχειρίζεται το κορυφαίο τη τάξει πρωτάθλημα ποδοσφαίρου για τους συλλόγους στην Ιταλία. Ιδρύθηκε την 1η Ιουλίου του 2010 και εδρεύει στο Μιλάνο. Ο σημερινός πρόεδρος Μαουρίτσιο Μπαρέτα επανεκλέχθηκε για δεύτερη φορά στις 18 Ιανουαρίου του 2013.
Η LNPA διοργανώνει το πρωτάθλημα της Σέριε Α (Serie A), το Κύπελλο Ιταλίας (Coppa Italia), το Σούπερ Καπ Ιταλίας (Supercoppa Italiana), το Εαρινό Πρωτάθλημα (Campionato Primavera), το Εαρινό Κύπελλο Ιταλίας (Coppa Italia Primavera) και το Εαρινό Σούπερ Καπ (Supercoppa Primavera).
Ιστορία
Η LNPA δημιουργήθηκε την 1η Ιουλίου του 2010, έπειτα από τη διαίρεση της Λέγκα Κάλτσιο (LNP) σε δύο διακριτά όργανα, η δεύτερη εκ των οποίων ήταν η Λέγκα Σέριε Β, η οποία ανέλαβε τη διοργάνωση της Σέριε Β.
Λογότυπο
Το λογότυπο του οργανισμού έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου. Το 2018 παρουσιάστηκαν τα νέα λογότυπα του οργανισμού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στην Ιταλία
Σίθωνες
Οι Σίθωνες ήταν θρακική φυλή που κατοικούσε κατά την αρχαιότητα στο δεύτερο πόδι της Χαλκιδικής. Γενάρχης τους θεωρείται ο Σίθων, υιός του Άρη ή του Ποσειδώνα και της Όπης, Σύμφωνα όμως με άλλη εκδοχή ήταν βασιλιάς των Οδομάντων της Μακεδονίας. Από αυτόν πήρε το όνομά της η Σιθωνίας Άκρα στη Χαλκιδική και από την κόρη του, Παλλήνη, ονομάστηκε η ομώνυμη χερσόνησος. Μεταξύ του Τορωναίου και του Σιγγιτικού κόλπου ήταν οι πόλεις Σερμύλη, Τορώνη, Γαληψός και Σιγγός.
Νικόλαος Πλάτων
Ο Νικόλαος Πλάτων (Κεφαλονιά, 8 Ιανουαρίου 1909 - Αθήνα, 28 Μαρτίου 1992), ήταν Έλληνας αρχαιολόγος στον τομέα της προϊστορικής αρχαιολογίας. Διενήργησε ανασκαφές στην κάτω Ζάκρο της Κρήτης, όπου ανακάλυψε μινωικό ανάκτορο. Μεταξύ άλλων τιμήθηκε και με το παράσημο του Τάγματος του Φοίνικα.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1909 στα Μεσοβούνια  Κεφαλονιάς, αλλά από μικρός εγκαταστάθηκε οικογενειακώς στο Ηράκλειο, όπου ο πατέρας του Ελευθέριος Πλάτων, υπηρετούσε ως διευθυντής του κρατικού Χημείου. Στο Ηράκλειο ολοκλήρωσε και τις εγκύκλιες σπουδές του. Σπούδασε Φιλολογία και Αρχαιολογία στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και τελείωσε το διδακτορικό του στο Παρίσι (École pratique des hautes études). Ξεκίνησε το 1930 την αρχαιολογική του σταδιοδρομία ως βοηθός στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ηρακλείου. Το 1937, γύρισε στο Παρίσι για σπουδές και το 1939 επέστρεψε στην Κρήτη, έγινε διευθυντής του Μουσείου Ηρακλείου και της Εφορίας Αρχαιοτήτων Ανατολικής Κρήτης. Διεξήγε ανασκαφές στο ανατολικότερο κέντρο της Κρήτης, στον κάτω Ζάκρο. thumb|left|200px|Τα ερείπια του Παλατιού της Ζάκρου thumb|right|200px|Άποψη της Κάτω Ζάκρου
Σίθωνες
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι λαοί της Μακεδονίας Κατηγορία:Ιστορία της Χαλκιδικής
Νικόλαος Πλάτων
Βιογραφία
Το 1945, η ιδιότητά του ως Έφορος επεκτείνεται σε όλη την Κρήτη μέχρι το 1962. Διέσωσε τα εκθέματα του Μουσείου του Ηρακλείου, το κτίριο του οποίου έπαθε μεγάλες ζημιές κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Από το 1960 ως το 1962, ορίστηκε διευθυντής της Αρχαιολογικής Περιφέρειας Αθηνών και του Μουσείου Ακροπόλεως. Το 1962, βρέθηκε επικεφαλής της αρχαιολογικής περιφέρειας Βοιωτίας και έκανε ανασκαφές στη Θήβα. Το 1965 έγινε καθηγητής Προϊστορικής Αρχαιολογίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και το 1974 στο Πανεπιστήμιο Ρεθύμνου, νεοσυσταθέν τότε.
Πρότεινε στο Συνέδριο Προϊστορικής Αρχαιολογίας του Αμβούργου το 1958 ένα διαφορετικό σύστημα χρονολόγησης του μινωικού πολιτισμού, στηριγμένο κυρίως στις μεταβολές του ανακτορικού συστήματος με την εναλλακτική χρονολογική αλληλουχία: Προανακτορική (ΠM I–MM I), Πρωτοανακτορική (MM I–MM III), Νεοανακτορική l (MM III–ΥΜ II [ΥΜ IIIa στην Κνωσσό]) και Μεταανακτορική (ΥΜ III). Η ακαδημαϊκή κοινότητα αποδέχθηκε το νέο χρονολογικό σχήμα, χωρίς ωστόσο να απορρίψει το σχήμα που είχε προτείνει ο Άρθουρ Έβανς.
Λίγο πριν το θάνατό του, τιμήθηκε από την Ακαδημία Αθηνών, από ανώτατα πνευματικά ιδρύματα της Ελλάδας και του εξωτερικού και από το ιταλικό κράτος.
Άγγελος Βλάχος (1838-1920)
Ο Άγγελος Βλάχος (25 Μαρτίου 1838 - 19 Ιουλίου 1920 ) ήταν Έλληνας πολιτικός και συγγραφέας.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 25 Μαρτίου 1838. Έγινε γνωστός κυρίως για το μεταφραστικό και φιλολογικό του έργο. Έχει συγγράψει πληθώρα θεατρικών έργων και αποτέλεσε τον πατέρα της «κωμωδίας μετ' ασμάτων» με το έργο του «Η κόρη του παντοπώλου». Διατέλεσε πρεσβευτής στο Βερολίνο (1887-1890), νομάρχης Κέρκυρας, βουλευτής Αττικοβοιωτίας, υπουργός Παιδείας (1895) και διευθυντής του Βασιλικού Θεάτρου (1900 και 1906-1908). Γιος του ήταν ο δημοσιογράφος Γεώργιος Βλάχος.
Έργα
Διηγήματα Θεατρικά Έργα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βλαχος Αγγελος Βλαχος Αγγελος Βλαχος Αγγελος Βλαχος Αγγελος Β
Νέος Κλείτος Κοζάνης
Ο Νέος Κλείτος είναι συνοικισμός σε απόσταση 6,5 χλμ. νοτιοδυτικά της Κοζάνης, που γειτονεύει με τον Άργιλο (ΝΔ.) και το Πρωτοχώρι (ΒΔ.). Δημιουργήθηκε από την αναγκαστική μετακίνηση των κατοίκων του παλιού χωριού Κλείτου, που βρισκόταν στα βορειοανατολικά της Κοζάνης. Η μετεγκατάσταση έγινε την περίοδο 2000 - 2003 εξαιτίας της επέκτασης των εδαφών εξόρυξης των λιγνιτωρυχείων της ΔΕΗ. Στην απογραφή του 2011 μαζί με τον Κλείτο (αν και γεωγραφικά βρίσκονται σε διαφορετικά σημεία) αποτελούν την τοπική κοινότητα Κλείτου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ελλησπόντου του δήμου Κοζάνης έχει πληθυσμό 407 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Κοζάνης Κατηγορία:Δήμος Κοζάνης
Centenionalis
O centenionalis, πληθ. centenionales, ήταν μπρούτζινο νόμισμα στην προσπάθεια του Κώνστα και του Κωνστάντιου Β΄ να επανεισάγουν ένα μεγάλο νόμισμα μεταξύ των ετών 320 και 340, καθώς οι φόλλεις είχαν συρρικνωθεί δραματικά.
Ο πρώτος centenionalis ήταν, όπως λέει και το όνομα, το 1/100 του σόλιδου (centum = εκατό). Ήταν ένα μπρούτζινο νόμισμα που περιείχε άργυρο και έκοψε πρώτα ο Διοκλητιανός, αλλά γρήγορα μειώθηκε η περιεκτικότητά του σε άργυρο, ώσπου εξαλείφθηκε ο άργυρος από αυτό.
Δεν είναι σίγουρο ποιος ήταν ακριβώς ο τύπος του νομίσματος, αλλά οι νομισματολόγοι έχουν κατηγοριοποιήσει μεγάλα μπρούτζινα νομίσματα της ανωτέρω περιόδου με την ονομασία αυτή. Ο centenionalis πάντως δεν κράτησε πολύ. Ως το τέλος του Θεοδοσίου Α΄, κόπηκαν μόνο μικρότερες παραλλαγές μπρούτζινων νομισμάτων, τα λεγόμενα μπρούτζινα του Κωνσταντίνου.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαία ρωμαϊκά νομίσματα Κατηγορία:Νομίσματα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Τέταρτη εξουσία
Ο όρος Τέταρτη εξουσία αναφέρεται στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης (ΜΜΕ). Αρχικά αναφερόταν στον Τύπο, καθώς ήταν το μόνο μέσο, αλλά στη συνέχεια με την ανάπτυξη και των υπολοίπων (π.χ. ραδιόφωνο, τηλεόραση, Internet), χαρακτηρίζει τα ΜΜΕ γενικότερα.
Ο τίτλος της Τέταρτης εξουσίας δίνεται με βάση τις τρεις (προηγούμενες) εξουσίες: και με τη λογική ότι όλες τους υπάρχουν για τον ίδιο σκοπό, την εξυπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος.
Φιλελεύθερη Προσέγγιση
Σύμφωνα με τη φιλελεύθερη προσέγγιση απ' την οποία προέρχεται και η έννοια της Τέταρτης εξουσίας, τα ΜΜΕ ύστερα από την απελευθέρωση και ανεξαρτητοποίησή τους από το κράτος, συνέβαλαν στην εκδημοκράτισή του. Αυτό αιτιολογείται με κάποιες από τις λειτουργίες που πραγματοποιούν: Καταλαβαίνουμε λοιπόν, ειδικά από τα δυο τελευταία σημεία, ότι λειτουργούν ως επικοινωνιακός δίαυλος μεταξύ των κυβερνώντων και του λαού αλλά και ανάμεσα στις ετερόκλητες ομάδες του τελευταίου. Έτσι, υποστηρίζεται ότι τα ΜΜΕ ενισχύουν το λαό: απ' τη μια ασκώντας κριτική στην πολιτική εξουσία και ελέγχοντάς την εξονυχιστικά κι απ' την άλλη μεταφέροντας το λαϊκό παλμό κι αντιπροσωπεύοντας την κοινή γνώμη στην κυβέρνηση. Αυτή η μετατόπιση εξουσίας απ΄ το κράτος προς το λαό με τη μεσολάβηση των ΜΜΕ, δίνει στα τελευταία τον τίτλο της Τέταρτης Εξουσίας. Τέταρτη Εξουσία, με την έννοια ότι ενσαρκώνουν τη "φωνή του λαού στους διαδρόμους της εξουσίας".
Παράδειγμα της λειτουργίας των ΜΜΕ σύμφωνα με τη συγκεκριμένη θεώρηση είναι η αποκάλυψη του σκανδάλου Γουοτεργκέϊτ όπως φαίνεται και μέσα από την ταινία "Όλοι οι άνθρωποι του προέδρου" αλλά και η αποκάλυψη της φυλάκισης αθώων ανθρώπων οι οποίοι καταδικάστηκαν για συμμετοχή στον IRA και βόμβες κατά τη περίοδο διακυβέρνησης της Θάτσερ στο Ηνωμένο Βασίλειο. Μέσα από τα παραπάνω παραδείγματα υπογραμμίζεται η σημασία και εξιδανικεύεται η αποστολή της δημοσιογραφίας.
Ριζοσπαστική Θεώρηση
Η ριζοσπαστική θεώρηση αντιτίθεται στην φιλελεύθερη θεώρηση και αυτό γιατί οι εκπρόσωποί της και οι εκπρόσωποι της πολιτικής οικονομίας των μέσων αρνούνται τη λειτουργία των ΜΜΕ ως Τέταρτης Εξουσίας. Θεωρούν ότι τα μέσα ποτέ δεν κατάφεραν να απελευθερωθούν απ´τη δομή της εξουσίας και να ανεξαρτητοποιηθούν πλήρως αλλά ούτε και να γίνουν η φωνή της κοινωνίας. Αυτά είναι κάποια απ' τα σημεία της κριτικής από τη ριζοσπαστική θεώρηση που δείχνουν ότι τα ΜΜΕ μάλλον χειραγωγούν και παράγουν την πραγματικότητα, παρά λειτουργούν ως καθρέφτης της. Έτσι, μάλλον δεν υπάρχει Τέταρτη Εξουσία, η δύναμη του λαού μέσω των μέσων όπως υποστηρίζει η φιλελεύθερη θεώρηση, αλλά φανερώνεται η δύναμη των μέσων, σύμφωνα με την οικονομική και πολιτιστική ελίτ που είναι στην εξουσία, πάνω στο λαό.
''Η εφημερίδα El Mercurio, η οποία κάλυψε ένα στρατιωτικό πραξικόπημα στη Χιλή αλλά και υποστήριξε ένθερμα τη δικτατορία του Πινοσέτ, είναι ένα παράδειγμα των όσων υποστηρίζει η ριζοσπαστική προσέγγιση. Ακόμη η περίπτωση του Ιταλού πρωθυπουργού Μπερλουσκόνι εγείρει ανησυχίες στη σχέση της ιδιοκτησίας των μέσων με την πολιτική εξουσία και την ανεξαρτησία του λόγου.''
Φεμινιστική θεώρηση
Σύμφωνα με τη φεμινιστική προσέγγιση των μέσων η εξέλιξη των ΜΜΕ σχετίζεται με την δύσκολη και συνταρακτική προσπάθεια απελευθέρωσης των γυναικών. Συγκεκριμένα:
Η Θεώρηση της Λαϊκής Κουλτούρας
Η βασική θεωρία της λαϊκής κουλτούρας είναι ότι η απελευθέρωση των ΜΜΕ προς όλες τις κοινωνικές τάξεις δηλαδή η εκλαΐκευσή τους συντελεί στην εκδημοκράτισή τους.
Μέχρι και το πρώτο μισό του 20ου αιώνα επικρατούσε μια πολιτιστική ελίτ η οποία περιφρονούσε και καταδείκνυε τη μαζική κουλτούρα με αλαζονεία. Η λογική αυτή ήταν φανερή σε όλες τις μορφές πολιτισμού από τις βιβλιοθήκες (όπου έχει ληφθεί απόφαση για κατάργηση της ευτελούς λογοτεχνίας) μέχρι το ραδιόφωνο με χαρακτηριστικό παράδειγμα το κυριακάτικο ηθικοπλαστικό πρόγραμμα του BBC.
Καταλύτη της αλλαγής των Μέσων αποτέλεσε ο εμπορικός ανταγωνισμός. Νέα ιδιωτικά ραδιοφωνικά κανάλια και τηλεοπτικοί σταθμοί τα οποία κέρδιζαν ολοένα και περισσότερο την αγορά, διανέμοντας εκλαϊκευμένο προϊόν, ανάγκασαν και τα πιο συντηρητικά, "κλειστά" μέσα να προσαρμοστούν.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης
Ελένη Λιντζαροπούλου
Η Ελένη Λιντζαροπούλου είναι Ελληνίδα ποιήτρια. Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 31 Μαρτίου 1962.
Βιογραφικό
Αριστούχος απόφοιτη, υποψήφια διδάκτωρ του Τμήματος Κοινωνικής Θεολογίας και Θρησκειολογίας της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και Πρόεδρος του Συλλόγου Μεταπτυχιακών Φοιτητών και Υποψηφίων Διδακτόρων για το 2020 - 2021. Ασχολήθηκε για περισσότερο από μια δεκαπενταετία με το ερασιτεχνικό θέατρο, ενώ έχει γράψει, διασκευάσει και σκηνοθετήσει θεατρικά έργα και ιστορίες για παιδιά.
Εργάστηκε ως εμψυχώτρια Θεατρικού Παιχνιδιού και υπεύθυνη Δημοσίων Σχέσεων στο Δήμο Κορυδαλλού, είναι τακτικό μέλος της Εθνικής Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών, ενώ εθελοντικά συντονίζει πανελλαδικές δράσεις για τον πολιτισμό και την εκπαίδευση στις φυλακές μέσω του Δικτύου "Γεώργιος Ζουγανέλης".
Κείμενα, ποιήματα, δοκίμια και κριτικές της δημοσιεύονται σε διάφορα περιοδικά, ποιητικές ανθολογίες, ημερολόγια και στο διαδίκτυο. Έχει εκδώσει τις ποιητικές συλλογές: Ο Πίθος των Γυναικών, Η Εποχή των Λέξεων, Η αναιδής σκιά και Άδηλον τραύμα, Παραλλαγές στο Παράφορο. Μια ιστορία για παιδιά με τίτλο: Ο Βασίλης κι ο Αι Βασίλης. Την συλλογή πεζών κειμένων Κείμενα μικρά σχεδόν ανήλικα, την εικονογραφημένη συλλογή με ποιήματα για μικρά και μεγάλα παιδιά Γλωσσολύτες – 20+1 Παιζωποιήματα και την συλλογή μελετημάτων και κριτικών κειμένων για το έργο της Ελένης Λαδιά: Η Φέγγουσα Κόρη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ποιητές Κατηγορία:Ελληνίδες συγγραφείς
Ιστ
Το Ιστ, (κροατικά: Ist) είναι νησί της Κροατίας στην Αδριατική Θάλασσα. Έχει έκταση 9,7 τ.χλμ. και 202 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Πρωτεύουσα του νησιού είναι το Ιστ.
Παραπομπές
Ιστ
Τετραγωνική ρίζα του 5
Η τετραγωνική ρίζα του 5 είναι ο θετικός πραγματικός αριθμός ο οποίος όταν πολλαπλασιάζεται με τον εαυτό του, δίνει τον αριθμό 5. Πιο συγκεκριμένα ονομάζεται η κύρια τετραγωνική ρίζα του 5, ώστε να διακρίνεται από τον αριθμό με αρνητικό πρόσημο με την ίδια ιδιότητα. Αυτός ο αριθμός εμφανίζεται στην κλασματική έκφραση για τη χρυσή αναλογία. Μπορεί να δηλώνεται ως ασύμμετρος αριθμός ως εξής:
\sqrt{5}.
Πρόκειται για έναν άρρητο αλγεβρικό αριθμό. Τα πρώτα εξήντα σημαντικά ψηφία του δεκαδικού επέκτασης είναι: 2,23606 79774 99789 69640 91736 68731 27623 54406 18359 61152 57242 7089 ... η οποία μπορεί να στρογγυλοποιείται προς το 2,236 εντός ακρίβεια 99,99%. Από τον Απρίλιο του 1994, η αριθμητική τιμή του σε δεκαδικά είχε υπολογιστεί σε τουλάχιστον ένα εκατομμύριο ψηφία.
Απόδειξη του άρρητου αριθμού
Ας υποθέσουμε ότι η \sqrt{5} είναι ρητός αριθμός, και την εκφράζουν σε χαμηλότερο δυνατό τρόπο (δηλαδή, ως ένα πλήρως μειωμένο κλάσμα), όπως \frac{m}{n} για τους φυσικούς αριθμούς m και n. Στη συνέχεια η \sqrt{5} μπορεί να εκφραστεί με όρους όπως, η οποία είναι μια αντίφαση.
Το συνεχές κλάσμα
Μπορεί να εκφράζεται ως το συνεχές κλάσμα [2; 4, 4, 4, 4, 4 ...]. Η ακολουθία της καλύτερης προσέγγισης του ρητού αριθμού είναι:
Οι συγκλίνουσες του συνεχούς κλάσματος είναι χρωματισμένες. Οι αριθμητές τους είναι 2, 9, 38, 161, ... και οι παρονομαστές είναι 1, 4, 17, 72, ... . Οι υπόλοιποι (μη χρωματισμένοι) όροι είναι ημι-συγκλίνοντες.
Βαβυλώνιος μέθοδος
Όταν \sqrt{5} υπολογίζεται με τη βαβυλώνια μέθοδο, ξεκινώντας με r0 = 2 και χρησιμοποιώντας rn+1 = (rn + 5/rn) / 2,το n του approximant rn είναι ίσο με το 2n-οστό συγκλίνουσα της συγκλίνουσας ακολουθία:
Σχέση με τη χρυσή αναλογία και οι αριθμοί Fibonacci
Η χρυσή αναλογία φ είναι ο αριθμητικός μέσος όρος του 1 και η τετραγωνική ρίζα του 5, η αλγεβρική σχέση μεταξύ της τετραγωνικής ρίζας του 5 , η χρυσή αναλογία και η συζευγμένη χρυσή αναλογία εκφράζονται από τους ακόλουθους τύπους:
(Βλ. παρακάτω ενότητα για την γεωμετρική ερμηνεία τους ως αποσυνθέσεις της ρίζας-5 ορθογώνιο.) Η τετραγωνική ρίζα του 5 τότε φυσικά αποδεικνύεται στην κοντινή μορφή έκφρασης για τους αριθμούς Fibonacci, ένας τύπος που συνήθως γράφεται με βάση τη χρυσή αναλογία:
Το πηλίκο του √ 5 και φ (ή το προϊόν της √ 5 και Φ), και της αμοιβαιότητας, παρέχει μια ενδιαφέρουσα πορεία της συνεχές κλάσματος και σχετίζεται με τις σχέσεις μεταξύ των αριθμών Fibonacci και τους αριθμούς Lucas :
Η σειρά των συγκλίνουσων σε αυτές τις αξίες χαρακτηρίζουν τη σειρά των αριθμών Fibonacci και τη σειρά των αριθμών Lucas ως αριθμητές και παρανομαστές, και αντίστροφα, αντίστοιχα:
Γεωμετρία
Γεωμετρικά, η τετραγωνική ρίζα του 5 αντιστοιχεί στη διαγώνιο του ορθογωνίου του οποίου οι πλευρές έχουν μήκος 1 και 2 , όπως προκύπτει από το πυθαγόρειο θεώρημα. Μια τέτοια ορθογώνιος μπορεί να επιτευχθεί με τη μείωση κατά το ήμισυ ενός τετράγωνου, ή με την τοποθέτηση δύο ίσων τετραγώνων δίπλα δίπλα. Μαζί με την αλγεβρική σχέση μεταξύ √ 5 και φ, αυτό αποτελεί τη βάση για τη γεωμετρική κατασκευή ενός χρυσού ορθογωνίου από ένα τετράγωνο, και για την κατασκευή ενός κανονικού πεντάγωνου, δεδομένης κάθε πλευράς του (από τότε που η δεξιά-διαγώνια είναι ανάλογη σε ένα κανονικό πεντάγωνο είναι φ).
Σχηματίζοντας μία δίεδρη δεξιά γωνία με τα δύο ίσα τετράγωνα που είναι 1:2 ορθογώνιο, μπορεί να φανεί ότι η √ 5 αντιστοιχεί επίσης με τη σχέση μεταξύ του μήκους μίας ακμής κύβου και της συντομότερης απόστασης από ένα, από κάθε κόμβο με το αντίθετο, όταν διέρχονται από την επιφάνεια του κύβου (η μικρότερη απόσταση, όταν διέρχονται μέσα από το εσωτερικό του κύβου αντιστοιχεί στο μήκος της διαγωνίου του κύβου, η οποία είναι η τετραγωνική ρίζα του τρία επί την άκρη).
Ένα ορθογώνιο παραλληλόγραμμο με διαστάσεις πλευρά 1: √ 5 ονομάζεται ρίζα πέντε ορθογώνιο και αποτελεί μέρος της σειράς της ορθογώνιας ρίζας, ένα υποσύνολο της δυναμικής ορθογωνίων, οι οποίες βασίζονται σε √ 1 (= 1), √ 2, √ 3, √ 4 (= 2), √ 5 ... διαδοχικά και κατασκευάστηκε με τη διαγώνιο της προηγούμενης ορθογώνιας ρίζας, ξεκινώντας από ένα τετράγωνο. Μια ρίζα 5 ορθογώνιο είναι ιδιαίτερα σημαντική, δεδομένου ότι μπορεί να χωριστεί σε ένα τετράγωνο και σε δύο ίσα χρυσά ορθογώνια, (διαστάσεων Φ × 1), ή σε δύο χρυσά ορθογώνια διαφόρων μεγεθών (διαστάσεις του Φ × 1 and 1 × φ). Μπορεί επίσης να αναλυθεί ως την ένωση των δύο ίσων χρυσών ορθογωνίων (με διαστάσεις 1 × φ), του οποίου αποτελεί τομή σε ένα τετράγωνο. Όλα αυτά μπορεί να θεωρηθούν ως η γεωμετρική ερμηνεία των αλγεβρικών σχέσεων μεταξύ √ 5, φ και Φ που αναφέρθηκε παραπάνω. Η ρίζα 5 ορθογώνιο μπορεί να κατασκευαστεί από ένα ορθογώνιο 1:2 (η ρίζα 4 ορθογώνιο), ή απευθείας από ένα τετράγωνο με τρόπο παρόμοιο με εκείνο για το χρυσό ορθογώνιο φαίνεται στην εικόνα, αλλά και την επέκταση του μήκους του τόξου √ 5/2 και στις δύο πλευρές.
Τριγωνομετρία
Όπως η √ 2 και η √ 3, έτσι και η τετραγωνική ρίζα του πέντε φαίνεται εκτενώς στους μαθηματικούς τύπους για τις ακριβές τριγωνομετρικές σταθερές, και ως εκ τούτου ο υπολογισμός της αξίας του είναι σημαντικός για τη δημιουργία τριγωνομετρικών πινάκων. Δεδομένου ότι η √ 5 είναι γεωμετρικά συνδεμένη σε ένα δεύτερο ορθογώνιο τετράγωνο και σε πεντάγωνα, εμφανίζεται επίσης συχνά στα παρασκευάσματα για τις γεωμετρικές ιδιότητες των στοιχείων που προέρχονται από αυτά, όπως στον τύπο για τον όγκο του δωδεκάεδρου.
Διοφαντικές προσεγγίσεις
Το θεώρημα του Hurwitz στην Diophantine προσεγγίσεων αναφέρει ότι κάθε άρρητος αριθμός x μπορεί να προσεγγιστεί από πολλούς άπειρους ρητούς αριθμούς m / n στη χαμηλότερη άποψη κατά τέτοιο τρόπο ώστε: και ότι η √ 5 είναι η καλύτερη δυνατή, με την έννοια ότι για κάθε μεγαλύτερη σταθερή √ 5, υπάρχουν κάποιοι άρρητοι αριθμοί όπως το x για τα οποία υπάρχουν μόνο πολλές πεπερασμένες τέτοιες προσεγγίσεις. Στενά συνδεδεμένο με αυτό είναι το θεώρημα ότι οποιωνδήποτε τριών διαδοχικών συγκλίνουσων pi/qi, pi+1/qi+1, pi+2/qi+2, ενός αριθμού α, τουλάχιστον μία των τριών ανισοτήτων κατέχει: Και η √ 5 στον παρονομαστή είναι η καλύτερη δυνατή δέσμευση από τις συγκλίνουσες της χρυσής αναλογίας κάνει τη διαφορά στην αριστερή πλευρά αυθαίρετα κοντά στην αξία στη δεξιά πλευρά. Ειδικότερα, δεν μπορεί κανείς να αποκτήσει ένα αυστηρότερο δεσμεύτη από την εξέταση των ακολούθων τεσσάρων ή περισσότερων διαδοχικών συγκλινουσών.
Άλγεβρα
Ο δακτύλιος περιέχει τους αριθμούς της μορφής, όπου a και b είναι ακέραιοι και  είναι ο φανταστικός αριθμός. Αυτό το δαχτυλίδι είναι το πιο συχνό παράδειγμα αναπόσπαστου τομέα που δεν είναι ενός μοναδικού τομέα παραγοντοποίησης. Ο αριθμός 6 έχει δύο ισότιμες παραγοντοποιήσεις σε αυτό το δαχτυλίδι: Το πεδίο, όπως και κάθε άλλος τετραγωνικός τομέας , είναι ένα abelian επέκταση των ρητών αριθμών. Το Kronecker Weber θεώρημα εγγυάται, συνεπώς, ότι η τετραγωνική ρίζα του πέντε μπορεί να γραφτεί ως ένας ρητός γραμμικός συνδυασμός των ριζών της ενότητας :
Ταυτότητες Ramanujan
Η τετραγωνική ρίζα του 5 εμφανίζεται σε διάφορες ταυτότητες Ramanujan, οι οποίες εμπλέκονται σε συνεχείς κλάσματα. Για παράδειγμα, η περίπτωση του Rogers Ramanujan σε συνεχές κλάσμα :
Κατηγορία:Άρρητοι αριθμοί Κατηγορία:Μαθηματικές σταθερές
Τυπικό της Εκκλησίας
Τυπικό της Εκκλησίας ή Εκκλησιαστικό Τυπικό ή Λειτουργικό Τυπικό (τυπικόν, typikon, solemnitas, rite) είναι το σύνολο των οδηγιών και διατάξεων για το πώς και πότε πρέπει να τελούνται οι ακολουθίες της Εκκλησίας. Έτσι το Τυπικό αναφέρει ποιες είναι οι ακολουθίες που πρέπει να τελούνται κάθε ημέρα, είτε είναι Κυριακή, είτε Δεσποτική ή Θεομητορική εορτή, είτε μνήμη Αγίου, είτε μια απλή καθημερινή. Επίσης καθορίζει την βασική δομή των ακολουθιών, τους ύμνους που πρέπει να ψαλλούν, τα εκκλησιαστικά κείμενα (ψαλμούς, ευχές, αποστολικά και ευαγγελικά αναγνώσματα, κ.λπ.) που πρέπει να διαβαστούν, πώς συμπλέκονται δύο ή τρεις ακολουθίες σε μία ημέρα και πλήθος άλλων οδηγιών. Είναι απαραίτητο για την ορθή διεξαγωγή των ακολουθιών της Ορθοδόξου Εκκλησίας και συμπληρώνει και συμβιβάζει το περιεχόμενο άλλων Λειτουργικών βιβλίων, όπως είναι το Ευχολόγιο, το Ωρολόγιον, η Παρακλητική, τα Μηναία, κ.λπ.
Το σύνολο των διατάξεων έχει καταγραφεί σε ιδιαίτερο βιβλίο, που και αυτό καλείται Τυπικό.
Ιστορικό
Το Τυπικό είναι μάθημα του Λειτουργικού κλάδου των Θεολογικών επιστημών. Το Τυπικό διαφέρει από την καθ' αυτό Λειτουργική, διότι έχει χαρακτήρα πρακτικό και χρηστικό. Η ιστορία και εξέλιξη του Τυπικού όμως εντάσσεται σαφώς στο περιεχόμενο της θεωρητικής Λειτουργικής. Το Τυπικό επίσης διαφέρει και από την Τελετουργική, διότι αυτή αναφέρεται κυρίως στους τελετουργούς, δηλαδή στους κληρικούς και στις ενέργειες και πράξεις που πρέπει να τελέσουν κατά την διάρκεια των ακολουθιών, ενώ το Τυπικό αναφέρεται κυρίως και πρωτίστως στους ψάλτες. Πολλά σημεία όμως είναι κοινά σε Τυπικό, Λειτουργική και Τελετουργική.
Η ιστορία του Τυπικού χάνεται στα βάθη των πρώτων χριστιανικών αιώνων. Έχουν σωθεί αποσπάσματα (διατάξεις) και περιγραφές από τυπικά του 3ου και 4ου αιώνος, αλλά το αρχαιότερο ολοκληρωμένο σύγγραμμα Τυπικού που έχει σωθεί μέχρι σήμερα είναι ένα πατμιακό χειρόγραφο του 9ου αιώνος. Θεωρείται ότι διασώζει κείμενο παλαιότερό του τουλάχιστον κατά έναν αιώνα.
Με την πάροδο των αιώνων διαμορφώθηκαν δύο κύριες παραδόσεις εκκλησιαστικού τυπικού, το Τυπικό της Κωνσταντινουπόλεως (ενοριακός τύπος) και το Τυπικό των Ιεροσολύμων (μοναστικός τύπος). Άλλες τοπικές παραδόσεις (Αλεξανδρείας, Αντιοχείας, Σινά, Ανατολικών Εκκλησιών κ.λπ.) συγχωνεύτηκαν ή απορροφήθηκαν σ' αυτά τα δύο Τυπικά ή και παρήκμασαν. Από τον 9ο-10ο περίπου αιώνα έχουμε μία σύνθεση του Κωνσταντινουπολίτικου και του Ιεροσολυμίτικου Τυπικού, από την οποία προήλθε γύρω στον 11ο-12ο αιώνα το Τυπικό της Λαύρας του Αγίου Σάββα Ιεροσολύμων. Αυτό θεωρείται η βάση του σημερινού εκκλησιαστικού Τυπικού. Επικράτησε και εφαρμόστηκε σε όλη την Ορθόδοξη Εκκλησία. Οι διάφορες τοπικές παραλλαγές του, έδωσαν τα σημερινά Τυπικά (Αγίου Όρους, Σλαυικών Εκκλησιών, Πάτμου κ.λπ.)
Τον 19ο αιώνα το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως δημοσίευσε τρεις εκδόσεις του Τυπικού. Βασίζεται κυρίως στο ιεροσολυμιτικό Τυπικό της Λαύρας του Αγίου Σάββα, αλλά έχει και πολλά στοιχεία από το Κωνσταντινουπολίτικο Τυπικό. Το τυπικό αυτό ονομάζεται "Τυπικόν της Μεγάλης Εκκλησίας", είναι προσαρμοσμένο περισσότερο στις ανάγκες και την πράξη των ενοριών και συντομεύει κάποιες ακολουθίες. Η τρίτη έκδοσή του έγινε από τον πρωτοψάλτη Γεώργιο Βιολάκη (1888), γι' αυτό λέγεται και "Τυπικόν Βιολάκη" και είναι μέχρι σήμερα το επίσημο Τυπικό όλων σχεδόν των Ελληνόφωνων Εκκλησιών (Οικουμενικού Πατριαρχείου, Αλεξανδρείας, Ελλάδος, Κύπρου, ομογενών σε Ευρώπη, Αμερική, Αυστραλία).
Μετά το 1924, με την εισαγωγή του νέου ημερολογίου δημιουργήθηκαν περιπτώσεις Τυπικού που δεν προβλέπονταν από το Τυπικό του Βιολάκη. Γι' αυτό πρώτη η Εκκλησία της Ελλάδος άρχισε να εκδίδει ετήσιο τυπικό, ανεπίσημα περίπου από το 1930, επίσημα από το 1954, με σκοπό την πρακτική διευκόλυνση ιερέων και ψαλτών επάνω στο Τυπικό. Σήμερα ετήσιο Τυπικό δημοσιεύουν και άλλες Εκκλησίες (Οικουμενικό Πατριαρχείο, Κύπρος) και ιδιώτες, η βάση όμως είναι πάντοτε το "Τυπικόν της Μεγάλης Εκκλησίας" (Βιολάκη, 1888) και η προγενέστερη τυπική παράδοση.
Οι τρεις λειτουργικοί κύκλοι
Ο ημερήσιος κύκλος: αρχίζει με τον Εσπερινό και τελειώνει με την Θ΄ Ώρα. Σε αυτόν ανήκουν για παράδειγμα ο Προοιμιακός Ψαλμός και ο Επιλύχνιος Ύμνος τού Εσπερινού· επίσης ο Εξάψαλμος και η Δοξολογία τού Όρθρου. Τα βιβλία που χρησιμοποιούνται είναι το Ωρολόγιον και το Εγκόλπιον τού Αναγνώστου.
Ο ετήσιος κύκλος: αρχίζει την 1η Σεπτεμβρίου και λήγη την 31 Αυγούστου (κατά το Ρωμαϊκό ημερολόγιο). Ακίνητες εορτές είναι οι Δεσποτικές, οι Θεομητορικές και αυτές των Αγίων. Τα 12 βιβλία των Μηναίων αναφέρονται σε αυτές ανά μήνα. Οι κινητές εορτές έχουν κέντρο το Πάσχα, που εορτάζεται την πρώτη Κυριακή μετά την πρώτη πανσέληνο μετά την εαρινή ισημερία. Το βιβλίο Τριώδιον -που ονομάστηκε έτσι διότι ο Κανόνας τού Όρθρου έχει μόνο τρεις ωδές- αναφέρεται στις 3+7 εβδομάδες πριν το Πάσχα (3 των Απόκρεω και 7 της Μεγάλης Τεσσαρακοστής· η τελευταία εβδομάδα είναι η Μεγάλη Εβδομάδα). Το βιβλίο Πεντηκοστάριο αναφέρεται στις επόμενες 7+1 εβδομάδες.
Η λειτουργική αξία των εορτών φαίνεται από το πλήθος των ωδών, που έχει ο Κανόνας τού Όρθρου. Έτσι:
Νικόλαος Δοξαράς (πρεσβύτερος)
Ο Νικόλαος Δοξαράς ήταν Έλληνας ιππότης του 17ου αιώνα. Γεννήθηκε στην επαρχία της Μάνης. Εγκατέλειψε την πατρίδα του για να ζήσει ατυράννευτος από τους Τούρκους και κατέφυγε στη Ζάκυνθο υπό τη σκέπη της Ενετικής προστασίας. Το 1685, όταν έγινε πόλεμος ανέλαβε την αποστολή να επιστρατεύσει συμπολίτες του υπέρ της Ενετικής πολιτείας. Υπηρέτησε και πολέμησε γενναία στην άλωση των φρουρίων Ζαρνάτας, Κεφαλά και Πασσαβά και οδήγησε δικό του στρατό στο στενό της Κορίνθου. Ανταμείφθηκε δια επιχωρήσεως μεγάλων κτημάτων στην Πελοπόννησο και δια τιμών. Γιος του ήταν ο Παναγιώτης Δοξαράς.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες στρατιωτικοί σε στρατούς άλλων κρατών
Θέμα Αδάνων
Η Στρατηγίς Αδάνων, ήταν διοικητική διαίρεση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, ήταν ένα από τα μικρά σε έκταση αλλά και συνοριακά Θέματα που αποκαλούνταν στρατηγίδες.
Βρισκόταν στην Κιλικία, με έδρα του στρατηγού τα οχυρωμένα Άδανα. Δημιουργήθηκε το 975 από τον Νικηφόρο Φωκά ο οποίος ανακατέλαβε την πόλη και διόρισε στρατηγό και διατηρήθηκε μέχρι τα τέλη του 11ου αιώνα.
Γνωστοί διοικητές ήταν οι :
1324 Κνύσνα
Η Κνύσνα (Knysna) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,664. Ανακαλύφθηκε το 1934 από τον Νοτιοαφρικανό αγγλικής καταγωγής αστρονόμο Σύριλ Τζάκσον, που παρατηρούσε από το Γιοχάνεσμπουργκ, και ονομάσθηκε έτσι από την ομώνυμη πόλη της Νότιας Αφρικής.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Κνύσνα δεν είναι γνωστή με κάποια ακρίβεια, καθώς το άλβεδό της είναι επίσης άγνωστο. Ο φασματικός τύπος της είναι Sq. Η Κνύσνα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 2 ώρες και 33 λεπτά, μία αρκετά γρήγορη περιστροφή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κνυσνα
Κύπελλο Ερασιτεχνικών Ομάδων Ε.Π.Σ. 2016–17
Το '''Κύπελλο Ερασιτεχνικών Ομάδων Ε.Π.Σ. 2016–17''' είναι η 44η διοργάνωση του θεσμού του Κυπέλλου Ερασιτεχνών. Την πρώτη φάση αποτελούν οι διοργανώσεις των κυπέλλων των κατά τόπους Ενώσεων Ποδοσφαιρικών Σωματείων. Οι κυπελλούχες ομάδες των τοπικών ενώσεων αγωνίζονται στη δεύτερη φάση του Κυπέλλου Ερασιτεχνών, με διοργανώτρια αρχή την Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία. Η νικήτρια ομάδα αποκτά το δικαίωμα συμμετοχής στο Σούπερ Καπ Ερασιτεχνών με αντίπαλο τη νικήτρια του Κυπέλλου Γ΄ Εθνικής 2016–17. Η κλήρωση της δεύτερης φάσης ήταν προγραμματισμένη για τις 23 Μαρτίου, αλλά τελικά πραγματοποιήθηκε στις 28 Μαρτίου του 2016.
Ομάδες
Οι ενώσεις ποδοσφαιρικών σωματείων χωρίζονται σε εννέα ομίλους με βάση τη γεωγραφική τους θέση. Κάθε ομάδα μετέχει στον όμιλο στον οποίο βρίσκεται η ένωση στην οποία ανήκει.
Ημερομηνίες
Ακολουθεί το πρόγραμμα της διοργάνωσης:
Φάση ομίλων
Διεξάγονται μονοί αγώνες της μορφής νοκ-άουτ.
1ος όμιλος
Πηγή: ΕΠΟ
Μέθοδος πρόκρισης: νοκ-άουτ αναμετρήσεις
2ος όμιλος
Πηγή: ΕΠΟ
Μέθοδος πρόκρισης: νοκ-άουτ αναμετρήσεις
3ος όμιλος
Πηγή: ΕΠΟ
Μέθοδος πρόκρισης: νοκ-άουτ αναμετρήσεις
4ος όμιλος
Πηγή: ΕΠΟ
Μέθοδος πρόκρισης: νοκ-άουτ αναμετρήσεις
5ος όμιλος
Πηγή: ΕΠΟ
Μέθοδος πρόκρισης: νοκ-άουτ αναμετρήσεις
6ος όμιλος
Μέθοδος πρόκρισης: νοκ-άουτ αναμετρήσεις
7ος όμιλος
Πηγή: ΕΠΟ
Μέθοδος πρόκρισης: νοκ-άουτ αναμετρήσεις
8ος όμιλος
Πηγή: ΕΠΟ
Μέθοδος πρόκρισης: νοκ-άουτ αναμετρήσεις
9ος όμιλος
Πηγή: ΕΠΟ
Μέθοδος πρόκρισης: νοκ-άουτ αναμετρήσεις
Ενδιάμεση φάση
Στην ενδιάμεση φάση κληρώθηκαν οι νικήτριες του 5ου και 6ου ομίλου. Ο αγώνας ορίστηκε για τις 26 Απριλίου του 2017.
Πηγή: ΕΠΟ
Προημιτελική φάση
Στην προημιτελική φάση κληρώθηκαν οι νικήτριες του 1ου, 2ου, 3ου, 4ου, 7ου, 8ου και 9ου ομίλου, με τη νικήτρια του αγώνα της ενδιάμεσης φάσης να εισέρχεται εν συνεχεία. Οι αγώνες ορίστηκαν για τις 3 Μαΐου του 2017.
Ημιτελική φάση
Οι αγώνες της ημιτελικής φάσης ορίστηκαν για τις 20 Απριλίου του 2017.
Πηγή: ΕΠΟ
Τελικός
Ο τελικός αγώνας ορίστηκε για τις 20 Μαΐου του 2017.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2016-2017
Στρατηγίς Σαρδικής
Η Στρατηγίς Σαρδικής ήταν διοικητική διαίρεση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, από τα μικρά συνοριακά Θέματα που λέγονταν στρατηγίδες ή στρατηγάτα τον 11ο αιώνα.
Η στρατηγίς είχε έδρα στρατηγού στη Σαρδική, τη σημερινή Σόφια της Βουλγαρίας, και διατηρήθηκε από το 1059 έως το 1070. Διοικητικά ανήκε στο Θέμα Βουλγαρίας και μετά το 1067 ο δοικητής της είχε το αξίωμα του δούξ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινά θέματα Κατηγορία:Μεσαιωνική Βουλγαρία
Αμπού Νιντάλ
Ο Αμπού Νιντάλ (πραγματικό όνομα Σάμπρι Χαλίλ αλ –Μπάννα /Αμπού Νιντάλ σημαίνει στα αραβικά πατέρας της μάχης ) (1937 – 2002) ήταν Παλαιστίνιος τρομοκράτης, ιδρυτής της οργάνωσης Φατάχ-Επαναστατικό Συμβούλιο, που είναι πιο γνωστή ως Οργάνωση Αμπού Νιντάλ.
Ο Αμπού Νιντάλ και η οργάνωσή του πιστεύεται ότι σχεδίασαν και εκτέλεσαν επιθέσεις σε περισσότερες από 20 χώρες, προκαλώντας το θάνατο τουλάχιστον 300 ανθρώπων και τον τραυματισμό περισσότερων από 650. Πέθανε στις 16 Αυγούστου 2002, στο διαμέρισμά του στη Βαγδάτη, από πυροβολισμό. Σύμφωνα με παλαιστινιακές πηγές σκοτώθηκε με εντολή του Σαντάμ Χουσεΐν ενώ αντίθετα ιρακινοί αξιωματούχοι υποστήριξαν ότι αυτοκτόνησε κατά τη διάρκεια μιας ανάκρισης.
Σύμφωνα με το δημοσιογράφο του Guardian, Ντέιβιντ Χιρστ, ο Αμπού Νιντάλ ήταν ο τέλειος μισθοφόρος, ένας πατριώτης που μετατράπηκε σε ψυχοπαθή και υπηρετούσε πλεόν μόνο τον εαυτό του, με τα στρεβλά προσωπικά του κίνητρα να τον οδηγούν σε απεχθή εγκλήματα.
Προκριματικά Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2014 (ΚΑΦ)
Πρώτος γύρος
Από τις 53 εθνικές ομάδες που είναι μέλη της ΚΑΦ, οι 52 μπήκαν στην κλήρωση των προκριματικών για το επόμενο Παγκόσμιο Κύπελλο στη Βραζιλία το 2014. Η 53η εθνική ομάδα, αυτή της Μαυριτανίας, δεν δήλωσε συμμετοχή στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2014.
Οι πρώτες αναμετρήσεις είχαν προγραμματιστεί για τις 11 με 12 Νοεμβρίου 2011, ενώ οι δεύτερες για τις 15 με 16 Νοεμβρίου 2011.
Δεύτερος γύρος
Ο δεύτερος γύρος είδε τις κορυφαίες 28 ομάδες της κατάταξης της ΚΑΦ να ενώνονται με τους 12 νικητές από τον πρώτο γύρο. Αυτές οι ομάδες μπήκαν σε δέκα όμιλους των τεσσάρων ομάδων στην κλήρωση των προκριματικών του Παγκοσμίου Κυπέλλου που έγινε στο Ρίο ντε Τζανέιρο της Βραζιλίας, στις 30 Ιουλίου 2011. Οι αγώνες παίχτηκαν από την 1η Ιουνίου 2012 έως την 7η Σεπτεμβρίου 2013 και η πρώτη ομάδα από τον κάθε όμιλο προχώρησε στον τρίτο γύρο.
Το Καμερούν ανεστάλη από τη ΦΙΦΑ στις 4 Ιουλίου 2013 για κυβερνητική παρέμβαση, αλλά η αναστολή άρθηκε στις 22 Ιουλίου 2013.
Τα αποτελέσματα που σημειώνονται με * στους παρακάτω ομίλους είναι μετά από απόφαση της ΦΙΦΑ.
Τρίτος γύρος
Ο τρίτος γύρος είδε τις 10 νικήτριες ομάδες των ομίλων του δεύτερου γύρου να γίνονται ζευγάρια και να αγωνίζονται σε μια φάση νοκ-άουτ με διπλούς αγώνες. Οι νικήτριες της κάθε αναμέτρησης προχώρησαν στο Μουντιάλ του 2014 στη Βραζιλία.
Οι αγώνες παίχτηκαν κατά τις περιόδους 11 έως 15 Οκτωβρίου και 16 έως 19 Νοέμβρίου 2013.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Προκριματικά Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2014 (ΚΑΦ)
Γεωγραφικό κέντρο της Ασίας
μικρογραφία|Το Γεωγραφικό Κέντρο της Ασίας στο [[Κιζίλ της Ρωσίας]] Η θέση του γεωγραφικού κέντρου της Ασίας (ρωσικά: Центр Азии, τουβανικά: Азияның Төвү, κινέζικα: 亚洲地理中心) εξαρτάται από τον ορισμό των συνόρων της Ασίας, κυρίως αν απομακρυσμένα νησιά συμπεριληφθούν για να οριστούν τα ακραία σημεία της Ασίας, και σχετικά με τη μέθοδο υπολογισμού του τελικού αποτελέσματος. Επίσης, σχετικά με την προβολή που χρησιμοποιείται (ακτινική προβολή στο αεροπλάνο εναντίον προβολής στο γεωειδές), δεν υπάρχει αντικειμενικά σωστός τρόπος για να βρεθεί "το κέντρο της Ασίας". Έτσι, πολλά μέρη ισχυρίζονται ότι φιλοξενούν αυτό το υποθετικό κέντρο.
Η πρώτη επίσημη δήλωση για το Κέντρο της Ασίας, έγινε στη δεκαετία του 1890 από Βρετανό ταξιδιώτη, και υπολογίζεται να είναι κοντά στο Αρχοντικό του Κτήματος του Σαφιάνοφ στο Σαλντάμ (σύγχρονη Τούβα στη Ρωσία) στο 52.48333°N, 96.08583°W. Υπάρχει ένα μνημείο για τον εορτασμό αυτού του γεγονότος στο κήπο του κτήματος.
Κίνα
Το Γεωγραφικο Κέντρο της Ασιατικής Ηπείρου (亚洲大陆地理中心) είναι το όνομα του ενός μνημείου που δείχνει το υποτιθέμενο γεωγραφικό κέντρο της Ασιατικής ηπείρου. Βρίσκεται περίπου 20 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Ουρούμτσι, στο Σιντσιάνγκ της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας.
Η μέτρηση στο οποίο βασίζεται χρονολογείται από το 1992. Ήταν με βάση υπολογισμού το γεωγραφικό κέντρο των 49 Ασιατικών χωρών (συμπεριλαμβανομένων και των νησιωτικών κρατών της Κύπρου και της Ιαπωνίας, και μετρώντας την Παλαιστίνη και Σικκίμ ως ξεχωριστές χώρες), το γεωγραφικό κέντρο των χωρών αυτών τοποθετείται στο 43°40′52″Β 87°19′52″Α.
Πριν από την ολοκλήρωση του μνημείου, η περιοχή χαρακτηριζόταν από ένα ξύλινο κοντάρι που έγραφε "Γεωγραφικό Κέντρο της Ασίας" (亚洲地理中心). Ένα χωριό έτυχε να βρίσκεται στο χώρο όπου μεταφέρθηκε το μνημείο που ήταν να κατασκευαστεί, και το νέο χωριό είναι τώρα γνωστό ως η "Καρδιά της Ασίας" (亚心).
Ο χώρος έχει έναν πύργο με την ένδειξη "Κέντρο της Ασίας", το οποίο αντιπροσωπεύει τις 48 χώρες της Ασίας. Το μνημείο ολοκληρώθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1990.
Ρωσία
Ο Οβελίσκος "Κέντρο της Ασίας" (ρωσικά: Центр Азии, τουβανικά: Азияның Төвү) είναι το όνομα ενός μνημείου που δείχνει το υποτιθέμενο γεωγραφικό κέντρο της Ασιατικής ηπείρου. Αυτό το μνημείο βρίσκεται στο Κιζίλ, στη Δημοκρατία της Τιβά στη Ρωσική Ομοσπονδία.
Βρίσκεται στο περιοχή Τος-Μπουλάκ νότια της πόλης, σε απόσταση περίπου 700 χλμ. βόρεια-βορειοανατολικά του μνημείο του Ουρούμτσι στις γεωγραφικές συντεταγμένες 51.72472°N, 94.44361°W. Το μνημείο ολοκληρώθηκε το 1968.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωγραφία της Ασίας
27 Φεβρουαρίου
26 Φεβρουαρίου | 27 Φεβρουαρίου | 28 Φεβρουαρίου
Στρατηγίς Δρυινουπόλεως
Η Στρατηγίς Δρυινουπόλεως ήταν διοικητική διαίρεση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, από τα μικρά συνοριακά Θέματα που λέγονταν στρατηγίδες ή στρατηγάτα τον 11ο και 12ο αιώνα.
Η στρατηγίς είχε έδρα στρατηγού στην περιοχή της Δρυινούπολης, σήμερα στην Ήπειρο ανάμεσα σε Ελλάδα και Αλβανία, και δημιουργήθηκε το 1018. Δημιουργήθηκε από τον Βασίλειο Β΄ μετά τον θάνατο του Ιβάν Βλάντισλαβ της Βουλγαρίας και την κατάλυση της πρώτης Βουλγαρικής αυτοκρατορίας. Η Δριυνούπολη πριν την κατάκτηση της από τους Βούλγαρους ανήκε στο Θέμα Νικοπόλεως.
27 Φεβρουαρίου
Ορθόδοξη Εκκλησία
Κατηγορία:Ημέρες του έτους
Στρατηγίς Δρυινουπόλεως
Κατά την Α΄ Σταυροφορία ο σταυροφορικός στρατός πέρασε από την περιοχή χωρίς να δημιουργηθούν προβλήματα, αντιθέτως με με ένα τμήμα του που διοικούνταν από έναν Γάλλο ιερέα όπου λεηλάτησαν πολλά χωριά. Κατά την Γ΄ Σταυροφορία η περιοχή λεηλατήθηκε και κάηκαν πολλά χωριά. Μετά το 1204 η στρατηγίδα προσαρτήθηκε στο Δεσποτάτο της Ηπείρου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινά θέματα
Στρατηγίς Δεαβόλεως
Η Στρατηγίς Δεαβόλεως ήταν διοικητική διαίρεση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, από τα μικρά συνοριακά Θέματα που λέγονταν στρατηγίδες ή στρατηγάτα τον 11ο αιώνα.
Η στρατηγίς είχε έδρα στρατηγού την οχυρωμένη με φρούριο πόλη της Δεάβολις, σήμερα στην Ήπειρο και Αλβανία, και δημιουργήθηκε το 1073. Η Δεάβολις είναι γνωστή και για την Συνθήκη της Δεαβόλεως που υπογράφηκε από τους Βυζαντινούς και τον Βαλδουίνο της Βουλώνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινά θέματα
Αφθώδης πυρετός
Ιστορία του ιού
Η μεγάλη επιδημία αφθώδους πυρετού που ξεκίνησε στις αρχές του 2001 από τη Μεγάλη Βρετανία και εξαπλώθηκε ταχύτατα σε όλη σχεδόν την Ευρώπη, προκλήθηκε από τον πανασιατικό ορολογικό τύπο O, που εισήχθη στη χώρα πιθανότατα από παράνομη εισαγωγή ζωικών προϊόντων. Το επεισόδιο αυτό αποτελεί ένα ακόμα παράδειγμα για την πλήρη κατάργηση των «συνόρων» στα νοσήματα που άμεσα ή έμμεσα σχετίζονται με την διατροφή του σύγχρονου ανθρώπου.
Συμπτώματα
Η νόσος εκδηλώνεται συνήθως το καλοκαίρι και το φθινόπωρο με φαινόμενα κοινού κρυολογήματος, που συνοδεύεται από άφθες και εξελκώσεις στα πέλματα, στις παλάμες και στη στοματική κοιλότητα. Μεταδίδεται από άνθρωπο σε άνθρωπο μέσω του σάλιου, των κοπράνων, της αναπνοής, αλλά και μέσω των εκκρίσεων των δερματικών αλλοιώσεων. Η επώαση της νόσου είναι 2 - 6 ημέρες και το εξάνθημα μπορεί να διαρκέσει 7 - 10 μέρες. Όπως για τα περισσότερα ιογενή νοσήματα, δεν υπάρχει και γι αυτή τη νόσο ειδική θεραπεία.
Βοοειδή
τη γλώσσα. φυσαλίδες στα πόδια, ειδικά στο µεσοδακτύλιο διάστηµα και τη στεφάνη.
Αιγοπρόβατα
Η ασθένεια είναι συνήθως ήπια και δύσκολα µπορεί να διαγνωστεί. Τα ζώα παρουσιάζουν συνήθως χωλότητα, καθώς και αγαλαξία. Στα νεαρά αιγοπρόβατα η θνησιµότητα είναι σχετικά ψηλή.
Χοίροι
Οι χοίροι παρουσιάζουν απροθυµία να στέκονται όρθιοι, ενώ κατά το περπάτηµα χωλαίνουν. Στα νεαρά χοιρίδια παρατηρείται ψηλή θνησιµότητα.
Πηγές του ιού
Πηγές του ιού μπορεί να είναι:
Η μετάδοση μπορεί να γίνει:
Εμβολιασμός
Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν την απαγόρευση χρήσης στο έδαφος τους εμβολίων κατά του αφθώδους πυρετού πλην των περιπτώσεων που προβλέπει η παρούσα οδηγία.