cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Frequencies from Planet Ten
Μέλη των Orange Goblin
Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά την ηχογράφηση του "Frequencies from Planet Ten" είχε την εξής μορφή:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Orange Goblin Κατηγορία:Άλμπουμ του 1997
Σεισμός στη Ρόδο (1481)
Ο σεισμός στη Ρόδο του 1481 σημειώθηκε στις 3:00 το πρωί, στις 3 Μαΐου. Ο σεισμός προκάλεσε ένα μικρό τσουνάμι το οποίο προκάλεσε πλημμύρες σε τοπικό επίπεδο. Ο σεισμός στοίχισε τη ζωή σε περίπου 30.000 άτομα. Ήταν ο μεγαλύτερος από μια σειρά σεισμών που έπληξαν τη Ρόδο ξεκινώντας στις 15 Μαρτίου 1481 και συνεχίζοντας μέχρι τον Ιανουάριο του 1482.
Τεκτονικά, η Ρόδος βρίσκεται εντός των συνόρων της πλάκας του Αιγαίου και της αφρικανικής πλάκας
Ζημιά
Πηγές κάνουν λόγο για καταστροφές στην πόλη της Ρόδου. Το Παλάτι του Μεγάλου Μαγίστρου των Ιπποτών της Ρόδου υπέστη μεγάλες ζημιές, σε τέτοιο σημείο που έπρεπε να ανοικοδομηθεί άμεσα (η Ρόδος βρισκόταν υπό πολιορκία από τους Τούρκους). Λόγω της ζημιάς που προκάλεσε ο σεισμός, τα χρόνια μετά το 1481 σηματοδοτούνται από ένα κύμα ανοικοδόμησης της πόλης. Λέγεται ότι το τσουνάμι προκάλεσε μεγαλύτερη ζημιά από τον ίδιο τον σεισμό. Το τσουνάμι μάλιστα προκάλεσε ένα μεγάλο πλοίο να αποκολληθεί από την αποβάθρα που είχε δέσει. Αυτό (ή κάποιο άλλο πλοίο) αργότερα βυθίστηκε και όλο το πλήρωμα σκοτώθηκε, επειδή το πλοίο συγκρούστηκε σε ύφαλο.
Τσουνάμι
Το τσουνάμι ήταν σχετικά μικρό. Σύμφωνα με εκτιμήσεις, έφτασε σε μέγιστο ύψος 1.8 μέτρων. Ωστόσο, έχουν εντοπιστεί υπολείμματα από το τσουνάμι ακόμη και στο Λεβάντε. Στο Νταλαμάν (στη νοτιοδυτική ακτή της Τουρκίας) βρέθηκε στρώμα ιζήματος τσουνάμι. Αν και οι μελέτες σχετικά για τη μεταφορά ιζημάτων από τσουνάμι είναι περιορισμένες, είναι πιθανό ότι η χρονολόγηση του τσουνάμι είναι 1473 ±46. Το ίζημα που βρέθηκε και μελετήθηκε φαίνεται να ταυτοποιείται με το τσουνάμι που αναφέρθηκε παραπάνω.
Σεισμός
Στη Ρόδο έλαβε χώρα ένας προσεισμός στις 15 Μαρτίου 1481. Μετά τον κύριο σεισμό στις 3 Μαΐου, συνέχισαν να εκδηλώνονται σεισμοί (πιθανότατα μετασεισμοί) έως τον Ιανουάριο του 1482. Οι ισχυρότεροι μετασεισμοί έλαβαν χώρα στις 5 Μαΐου στις 12 Μαΐου, στις 3 Οκτωβρίου και στις 18 Δεκεμβρίου. Το εκτιμώμενο μέγεθος του σεισμού φτάνει τους 7.1 βαθμούς στην κλίμακα Ρίχτερ.
Παραπομπές
Ροδος 1481 Κατηγορία:Ιπποτοκρατία στη Ρόδο Κατηγορία:Τσουνάμι στην Ελλάδα
Δαμάσκιος
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Δαμασκό της Συρίας, από όπου έλαβε και το όνομά του. Το συριακό του όνομα είναι άγνωστο. Φοίτησε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου ρητορική με τον Θέωνα και φιλοσοφία με τον Ερμεία, τον Αμμώνιο και τον Ηλιόδωρο. Αργότερα εγκαταστάθηκε στην Αθήνα όπου ήταν μαθητής του Μαρίνου, του Ζηνόδωτου και του Ισίδωρου, τον οποίο και διαδέχθηκε στην διεύθυνση της Νεοπλατωνικής Σχολής των Αθηνών το 515 περίπου. Έκλεισε τη Σχολή γιατί εκδιώχθηκε από τον Ιουστινιανό τον Μέγα το 529. Μαζί με τους μαθητές του Σιμπλίκιο, Ευλάμπιο τον Φρύγα, Πρισκιανό τον Λυδό, Ερμεία και Διογένη από τη Φοινίκη και Ισίδωρο τον Γαζαίο, εγκαταστάθηκαν στην Αυλή του Πέρση βασιλιά Χοσρόη. Στη συνέχεια λέγεται ότι μετέβη μαζί με τους έξι προαναφερθέντες μαθητές του στην Αιγυπτιακή όαση Σίβα, όπου λειτουργούσε το ιερό του Άμμωνα Δία, συνεχίζοντας τη φιλοσοφική τους δράση. .
Έργο
Το κυρίως σύγγραμμά του ονομάζεται Απορίαι καὶ λύσεις περὶ τῶν πρώτων ἀρχῶν στο οποίο επικεντρώνεται σε οντολογικά μεταφυσικά ερωτήματα και υποστηρίζει ότι το "Εν" (ο Θεός) (έτσι όπως το εννοεί ο Πλωτίνος και ο Πρόκλος) συνδέεται με το "Ον" και τον "Νου", και ότι δεν είναι κάτι απόλυτο σε έναν ανώτερο κόσμο. Σώζεται ακόμα το σύγγραμμα Εις τον Πλάτωνος Παρμενίδην απορίαι και και λύσεις. Άλλα έργα του Δαμάσκιου είναι κυρίως σχόλια σε έργα του Αριστοτέλη και του Πλάτωνα: Ανάμεσα στα χαμένα του έργα είναι:
Ένα επίγραμμά του σώθηκε στην Παλατινή Ανθολογία (VI 553) και την Ανθολογία του Πλανούδη. Από τον Πάτον, θεωρείται ότι το επίγραμμά του ανήκε στη συλλογή Κύκλος των νέων επιγραμμάτων του Αγαθία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ανθολογία του Πλανούδη Κατηγορία:Παλατινή Ανθολογία Κατηγορία:Νεοπλατωνικοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Βυζαντινοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Μαθητές του Σωκράτη Κατηγορία:Ακαδημεικοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Φιλόσοφοι της γλώσσας Κατηγορία:Σύροι φιλόσοφοι Κατηγορία:Βυζαντινοί του 5ου αιώνα
Γεώργιος Κορρές (αποσαφήνιση)
Με την ονομασία Γεώργιος Κορρές ή Γιώργος Κορρές μπορεί να αναφέρονται:
Βαλέρια (τραγουδίστρια)
Η Άλλα Γιούργεβνα Περφίλοβα (Ρωσικά: Алла Юрьевна Перфилова), γνωστή ως Βαλέρια (Ρωσικά: Валерия), είναι Ρωσίδα τραγουδίστρια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωσίδες τραγουδίστριες Κατηγορία:Πρέσβεις Καλής Θέλησης της UNICEF
Ιωάννης Δεμέστιχας
Ο Ιωάννης Δεμέστιχας (καπετάν Νικηφόρος στον Μακεδονικό Αγώνα ) (30 Νοεμβρίου 1882 - 7 Δεκεμβρίου 1960 ) ήταν Έλληνας ανώτατος αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού, που συμμετείχε σε εθνικούς αγώνες, πολιτεύτηκε, και έγινε υπουργός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 30 Νοεμβρίου 1882. Εισήλθε στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων το Σεπτέμβρη του 1896, και αποφοίτησε τον Ιούλιο του 1900 με το βαθμό του Σημαιοφόρου. Στις 6 Μαΐου 1905 προήχθη σε Ανθυποπλοίαρχο. Συμμετείχε στους Μεσοολυμπιακούς Αγώνες του 1906 στα 400 μ. στο στίβο. Αργότερα, συμμετείχε την περίοδο 1906-1907 στο Μακεδονικό Αγώνα με το ψευδώνυμο καπετάν Νικηφόρος, ηγούμενος ένοπλης αντάρτικης ομάδας στην περιοχή της Λίμνης των Γιαννιτσών.
Τον Αύγουστο του 1909 συμμετείχε στο επιτυχημένο Κίνημα στο Γουδί, και αργότερα ήταν από τους αρχηγούς στο αποτυχημένο κίνημα των πιο ριζοσπαστών νεότερων αξιωματικών, υπό τον Κωνσταντίνο Αλφονσάτο-Τυπάλδο. Προήχθη σε Υποπλοίαρχο Β΄ Τάξης στις 29 Μαρτίου 1910, περνώντας τα έτη 1910-1912 σε εκπαίδευση στο εξωτερικό. Με το ξέσπασμα του Α΄ Βαλκανικού Πολέμου τον Οκτώβριο 1912, του ανατέθηκε η διοίκηση μιας κανονιοφόρου, με την οποία συμμετείχε στις επιχειρήσεις στον Αμβρακικό Κόλπο, αλλά στις αρχές Νοεμβρίου του ίδιου έτους αποσπάστηκε στο Στόλο του Αιγαίου ως διοικητής ενός αποβατικού αποσπάσματος, με το οποίο πολέμησε στις μάχες για την κατάληψη των νησιών του ανατολικού Αιγαίου. Τραυματίστηκε κατά την απελευθέρωση της Χίου (11 Νοεμβρίου 1912), και αργότερα διορίστηκε στρατιωτικός κυβερνήτης της Τενέδου. Την 1η Ιανουαρίου 1913 προήχθη σε Υποπλοίαρχο Α΄ Τάξης.
Μετά τους Βαλκανικούς Πολέμους, υπηρέτησε ως πλοίαρχος (καπετάνιος) του τορπιλοβόλου Αίγλη (1914–15), έχοντας προαχθεί στο βαθμό του Πλωτάρχη στις 20 Οκτωβρίου 1914. Κατόπιν έγινε πλοίαρχος (καπετάνιος) του αντιτορπιλικού Ασπίς (1915–17), καθώς και εκπαιδευτής στο μάθημα της ναυτικής μαθηματικής ανάλυσης στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων (1916–17). Στις 9 Μαΐου 1917, άφησε τη θέση του για να ενταχθεί στην Προσωρινή Κυβέρνηση Εθνικής Αμύνης υπό τον Ελευθέριο Βενιζέλο. Μετά την επιστροφή του Βενιζέλου στην Αθήνα και την ανάληψη της κυβέρνησης και πρωθυπουργίας τον Ιούνιο του 1917, ο Δεμέστιχας έγινε πλοίαρχος (καπετάνιος) κατά σειρά των αντιτορπιλικών Νίκη (1917–18) και Νέα Γενεά (1918–19), με τα οποία συμμετείχε στις ανθυποβρυχιακές επιχειρήσεις στην ανατολική Μεσόγειο. Στις 26 Δεκεμβρίου 1917 προήχθη στο βαθμό του Αντιπλοιάρχου.
Το 1919-20, έλαβε μέρος στις ναυτικές επιχειρήσεις της Μικρασιατικής Εκστρατείας ως διοικητής του αντιτορπιλικού Λέων, αλλά μετά τη νίκη της αντιβενιζελικής και φιλοβασιλικής Ηνωμένης Αντιπολιτεύσεως στις εκλογές της 1ης Νοέμβρη 1920 ετέθη σε διαθεσιμότητα. Μετά την ήττα στη Μικρά Ασία και την Επανάσταση της 11ης Σεπτεμβρίου 1922, στην οποία συμμετείχε ενεργά στην Αθήνα, ανακλήθηκε στην ενεργό υπηρεσία ως πλοίαρχος του θωρηκτού Κιλκίς, και κατόπιν ως στρατιωτικός διοικητής της νήσου Σάμου (1922-23). Στις 20 Δεκεμβρίου 1923 προήχθη σε Πλοίαρχο και ανέλαβε ακολούθως τη διοίκηση της Μοίρας Γυμνασίων του Πολεμικού Ναυτικού τη χρονιά 1923–24, και το 1924 έγινε διοικητής της Σχολής Ναυτικών Δοκίμων. Κατά τη διάρκεια της αποκαλούμενης Απεργίας του Ναυτικού τον Ιούνιο του 1924, αποσύρθηκε από το στράτευμα οικειοθελώς, αλλά η απόφασή του αυτή ανακλήθηκε στις 21 Αυγούστου του ιδίου έτους.
Το 1926 ήταν πλοίαρχος του θωρηκτού Λήμνος και κατόπιν Γενικός Δ/ντης του Υπουργείου Ναυτικών, αργότερα Αρχηγός του ΓΕΝ το 1926-27 (περίοδοι 07/07/1926-03/10/1926 και 01/12/1926-17/02/1927), διοικητής της Ανωτέρας Διοίκησης Υποβρυχίων (1927–28), ξανά Γενικός Δ/ντης του Υπουργείου Ναυτικών (1928–29), Διοικητής Στόλου (1929–31), Γενικός Διοικητής του Ναυστάθμου Σαλαμίνας (1931–32), και ξανά Αρχηγός ΓΕΝ το 1932–33 (10/12/1932-06/03/1933).
Στις 6 Μαρτίου 1933 έγινε μέλος της μεταβατικής στρατιωτικής κυβέρνησης υπό τον αντιστράτηγο Αλέξανδρο Οθωναίο, που κατέστειλε το κίνημα της 6ης Μαρτίου 1933. Διατήρησε τις θέσεις του Υπουργού Ναυτικών και του Υπουργού Αεροπορίας το διάστημα 6-9 Μαρτίου 1933. Μετά την αποτυχία του κινήματος του Πλαστήρα, ετέθη σε διαθεσιμότητα στις 11 Μαρτίου από την κυβέρνηση Τσαλδάρη, λόγω της συμμετοχής του σε αυτό. Στις 12 Σεπτέμβρη ετέθη σε άδεια επ΄ αόριστον, για ν΄ αποσυρθεί οριστικά στις 5 Φεβρουαρίου 1934 με το βαθμό του Αρχιπλοιάρχου εν αποστρατεία. Την ίδια χρονιά υπήρξε ένα απο τα ιδρυτικά μέλη του Ναυτικού Ομίλου Ελλάδος.
Το 1935 πήρε μέρος στο Κίνημα της 1ης Μαρτίου. Πρωταγωνίστησε δε στην κατάληψη του Στόλου στη διάρκεια εκείνων των γεγονότων, και μετά την αποτυχία του κινήματος κατέφυγε στη Νάπολη. Δικάστηκε ερήμην και καταδικάστηκε σε θάνατο και στέρηση του βαθμού του, αλλά τον Ιούνιο του 1936 τού εδόθη χάρη και αποκαταστάθηκε στο βαθμό του.
Τον Απρίλιο 1943, μεσούσης της Κατοχής, κατέφυγε στη Μέση Ανατολή, όπου στις 17 Απριλίου εντάχθηκε στην εξόριστη ελληνική κυβέρνηση. Ανακλήθηκε στην ενεργό υπηρεσία, υπηρέτησε ως Γενικός Επιθεωρητής του Πολεμικού Ναυτικού (1943–45), προαχθείς σε Υποναύαρχο στις 17 Σεπτεμβρίου 1943 και Αντιναύαρχο στις 2 Νοεμβρίου 1943. Τον Απρίλιο του 1944 υπηρέτησε ως Υπουργός Εσωτερικών, Παιδείας, και Υφυπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας στη μικρής διάρκειας εξόριστη κυβέρνηση του Σοφοκλή Βενιζέλου.
Αποσύρθηκε ξανά τον Αύγουστο του 1945 ως Αντιναύαρχος ε.α., αλλά ανακλήθηκε στο διάστημα μεταξύ 30/10/1946 και 1/7/1947 οπότε και υπηρέτησε ως μέλος της επιτροπής επιλογής του προσωπικού για το μειωμένης σύνθεσης πολεμικό ναυτικό της ειρηνικής περιόδου. Τον Ιανουάριο του 1948 τού απονεμήθηκε ο Πολεμικός Σταυρός για το ρόλο του στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Απεβίωσε στο Μαρούσι στις 7 Δεκεμβρίου 1960 σε ηλικία 78 ετών.
Προτομές του Δεμέστιχα έχουν ανεγερθεί στα Γιαννιτσά, και το χωριό καταγωγής της οικογένειάς του, τον Κότρωνα Μάνης. Ο Δεμέστιχας αποτελεί κύριο χαρακτήρα στο μυθιστόρημα της Πηνελόπης Δέλτα Στα μυστικά του βάλτου του 1937, το οποίο πραγματεύεται το Μακεδονικό Αγώνα στην περιοχή των Γιαννιτσών. Στη Θεσσαλονίκη, μια οδός της περιοχής του Παλαιού Σταθμού φέρει το όνομά του.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αρχηγοί Γενικού Επιτελείου Ναυτικού (Ελλάδα) Κατηγορία:Μακεδονομάχοι Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εμπορικής Ναυτιλίας Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Ναυτικών Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Αεροπορίας Κατηγορία:Έλληνες βουλευτές Κατηγορία:Βενιζελισμός Κατηγορία:Έλληνες αθλητές δρόμων ταχύτητας Κατηγορία:Αθλητές στίβου Πανελληνίου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου
Καταρρίχηση
Η καταρρίχηση είναι η τεχνική κατάβασης από βράχο ή η κατάβαση σε φαράγγι μετά την αναρρίχηση. Η κατάβαση γίνεται πάνω στο σχοινί με το οποίο χρησιμοποιήθηκε για την άνοδο ή ενώνοντας (συνήθως) δύο σχοινιά και τοποθετώντας πάνω τους ένα απλό εργαλείο, που λέγεται οχτάρι, με το οποίο στην ουσία ο καταρριχητής γλιστράει πάνω στο σχοινί έως ότου φθάσει στο έδαφος. Στην αναρριχητική ορολογία έχει επικρατήσει η ξενική λέξη rappel για τη διαδικασία αυτή, ενώ η κατάβαση από βράχο με πεζοπορία ονομάζεται επίσης καταρρίχηση.
Σφαιρικό τρίγωνο
Σφαιρικό τρίγωνο, (spherical triangle), ονομάζεται το σχηματιζόμενο τρίγωνο στην επιφάνεια μιας σφαίρας από τη τομή, ανά δύο, τριών μεγίστων κύκλων της.
Γενικά
Αν ληφθεί μια τρίεδρη στερεά γωνία και η κορυφή της τεθεί στο κέντρο μιας σφαίρας τότε οι ακμές αυτής, στην επιφάνεια της σφαίρας, θα ορίσουν τρίγωνο που προφανώς θα είναι σφαιρικό. Τότε οι έδρες της στερεάς αυτής γωνίας θ΄ αντιστοιχούν προς τις πλευρές του σφαιρικού τριγώνου, οι δε δίεδρες αυτού με τις γωνίες του σφαιρικού τριγώνου. Συνεπώς οι μεν ιδιότητες των εδρών της στερεάς γωνίας θα αποτελούν ιδιότητες των πλευρών του σφαιρικού τριγώνου, οι δε των διέδρων θα αποτελούν και ιδιότητες των γωνιών αυτού (του σφαιρικού).
Είδη
Τα σφαιρικά τρίγωνα διακρίνονται σε πέντε βασικές κατηγορίες
Προβλήματα
Τα προβλήματα επίλυσης σφαιρικών τριγώνων που απαντώνται στη πράξη ειδικά στην Αστρονομία, Ωκεανοπλοΐα και στη Πολική ναυτιλία, εξετάζει τόσο η σφαιρική γεωμετρία όσο και η σφαιρική τριγωνομετρία.
Λίμπερτα (Αντίγκουα και Μπαρμπούντα)
Η  Λίμπερτα (Liberta) είναι η τέταρτη μεγαλύτερη κωμόπολη της Αντίγκουα και Μπαρμπούντα, τρίτη της Αντίγκουα και δεύτερη του Αγίου Παύλου. Βρίσκεται νότια της Αντίγκουα και Μπαρμπούντα και της Αντίγκουα και βόρεια του Αγίου Γεωργίου. Έχει πληθυσμό 2.239 κατοίκων (2001).
Γεωγραφία
Η Λίμπερτα βρίσκεται νότια της Αντίγκουα και Μπαρμπούντα και της Αντίγκουα και βόρεια του Αγίου Γεωργίου. Βρίσκεται νότια της πρωτεύουσας, Σεντ Τζονς. Βρίσκεται στην οδό Τζόνας Ρόουντ.
Εκπαίδευση
Στη Λίμπερτα υπάρχει ένα σχολείο, το Νηπιαγωγείο της Λίμπερτα και φιλοξενεί παιδιά τάξεων 1-9.
Πηγές
Κατηγορία:Πόλεις της Αντίγκουα και Μπαρμπούντα Κατηγορία:Άγιος Παύλος (Αντίγκουα και Μπαρμπούντα)
Ιερό Προσκύνημα Αγίας Μαρκέλλας Χίου
Το Ιερό Προσκύνημα Αγίας Μαρκέλλας είναι μία μονή του νομού Χίου. Σήμερα στη μονή δεν υπάρχουν μοναχές.
Η θέση της μονής
Το Ιερό Προσκύνημα απέχει 6 χιλιόμετρα από τη Βολισσό και 45 από την πόλη της Χίου. Βρίσκεται στον τόπο, όπου σύμφωνα με την παράδοση μαρτύρησε η Αγία Μαρκέλλα, περί το 1500 μ.Χ.
Ο ναός είναι χτισμένος σε κόλπο ανάμεσα σε τεράστια αιωνόβια πλατάνια. Σε κοντινή απόσταση από το ναό βρίσκεται ο τόπος μαρτυρίου της αγίας, όπου μέσα από τα βράχια αναβλύζει αγίασμα. Στον περίβολο του ναού υπάρχουν παλιά κελιά, που σήμερα χρησιμοποιούνται ως ξενώνες και προσφέρουν δωρεάν κατάλυμα στους προσκυνητές.
Ιερά Πανήγυρις
Το πανηγύρι του Προσκυνήματος πραγματοποιείται κάθε χρόνο στις 22 Ιουλίου. 300px|μικρογραφία|left|Ο τόπος μαρτυρίου της αγίας Το πανηγύρι αυτό είναι το μεγαλύτερο παγχιακό πανηγύρι. Αποτελεί πόλο έλξης για μεγάλο πλήθος προσκυνητών που συρρέουν από διάφορα μέρη της χώρας για να τιμήσουν τη μνήμη της αγίας.
Σύμφωνα με την παράδοση την ημέρα εκείνη η θάλασσα, που βρίσκεται πλησίον του προσκυνήματος παίρνει ένα σκούρο, σχεδόν κόκκινο χρώμα, όπως το αίμα της Αγίας, που χύθηκε στα νερά αυτά. Μέσα στα πλαίσια του γιορτής, οι προσκυνητές ζώνουν το ναό με κερένιες κλωστές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μοναστήρια στη Χίο Κατηγορία:Δήμος Χίου
Ωχρινοτροπίνη
Η ωχρινοτρόπος ορμόνη ή ωχρινοποιητική ορμόνη ή ωχρινοτροπίνη (διεθνής όρος:LH- Lutenizing hormone) είναι μία ορμόνη που σχετίζεται με τη γυναικεία αναπαραγωγική διαδικασία. Υπάγεται στις γοναδοτροπίνες όπως και η ωοθυλακιοτρόπος ορμόνη (FSH- Follicular Stimulating Hormone). Είναι υπεύθυνη για τη στεροειδογένεση στις ωοθήκες, την ανάπτυξη και την ωρίμανση των ωοθυλακίων. Στις γυναίκες η εν λόγω ορμόνη δρα συνεργικά με την FSH (θυλακιοτρόπος) για τη ρύθμιση της ανάπτυξης του ωοθυλακίου και το σχηματισμό του ωχρού σωματίου. Η αιχμή της LH στα μέσα του εμμηνορυσιακού κύκλου, προκαλεί την ωοθυλακιορρηξία 24-36 ώρες μετά. Στους άνδρες η ορμόνη αυτή ελέγχει την ανάπτυξη των διάμεσων κυττάρων (κυττάρων Leydig) που εκκρίνουν την τεστοστερόνη.
Πηγές
Κατηγορία:Πεπτιδικές ορμόνες Κατηγορία:Γλυκοπρωτεΐνες Κατηγορία:Ανθρώπινες ορμόνες Κατηγορία:Σεξουαλικές ορμόνες
Πανεπιστήμιο της Βοστώνης
Το Πανεπιστήμιο της Βοστώνης (αγγλικά: Boston University, αναφερόμενο συνήθως συντομογραφικά ως BU ή Boston U.) είναι ιδιωτικό πανεπιστήμιο των ΗΠΑ με έδρα την πόλη Βοστώνη της Μασαχουσέτης. Ιστορικά είχε στενότερους δεσμούς με τη Μεθοδιστική Εκκλησία, αλλά σήμερα είναι τελείως ουδέτερο θρησκευτικά. Σήμερα έχει περισσότερους από 3800 καθηγητές και 33.000 φοιτητές, αποτελώντας έτσι έναν από τους μεγαλύτερους εργοδότες στη Βοστώνη. Το πανεπιστήμιο έχει 18 σχολές και κολέγια σε δύο αστικού τύπου πανεπιστημιουπόλεις. Η κύρια πανεπιστημιούπολη απλώνεται κατά μήκος του ποταμιού Τσαρλς, ενώ η Ιατρική Σχολή βρίσκεται στη συνοικία Σάουθ Εντ. Το ίδρυμα λειτουργεί επίσης 75 προγράμματα στο εξωτερικό, σε περισσότερες από 30 πόλεις σε 20 χώρες. Το λεκτικό έμβλημα (μόττο) του Πανεπιστημίου είναι «Μάθησις, αρετή, ευσέβεια» (Learning, Virtue, Piety).
Το Πανεπιστήμιο της Βοστώνης χαρακτηρίζεται ως «RU/VH Research University» (με πολύ υψηλή ερευνητική δραστηριότητα) στην Ταξινόμηση του Carnegie. Μέχρι στιγμής υπάρχουν οκτώ κάτοχοι Βραβείου Νόμπελ που με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο συνδέονται με το Πανεπιστήμιο (υπήρξαν φοιτητές ή καθηγητές του), μεταξύ των οποίων οι Μάρτιν Λούθερ Κινγκ και Ελί Βίζελ. Επίσης, 35 βραβευμένοι με Βραβείο Πούλιτζερ και 9 βραβευμένοι με «Όσκαρ».
Οι αθλητικές του ομάδες, γνωστές ως «Boston University Terriers» αγωνίζονται σε 10 ανδρικά και 13 γυναικεία αθλήματα, με γνωστότερη την ομάδα χόκεϊ επί πάγου ανδρών, που έχει κερδίσει 5 εθνικά κολεγιακά πρωταθλήματα.
Πρόδρομα ιδρύματα και αναγνώριση
Το Πανεπιστήμιο της Βοστώνης έχει τις ρίζες του στο Βιβλικό Ινστιτούτο του Νιούμπερυ (Newbury Biblical Institute) στην ομώνυμη πόλη του Βερμόντ, που ιδρύθηκε το 1839 από μία ομάδα παστόρων και λαϊκών Μεθοδιστών της Βοστώνης. Μετά από μία μετεγκατάσταση στο Κόνκορντ (Νιου Χάμσαϊρ) (1847-1867), το ίδρυμα μετακόμισε στη Βοστώνη και αναγνωρίσθηκε με το όνομα Boston University από τη βουλή της Μασαχουσέτης τον Μάιο του 1869. Το Πανεπιστήμιο οργάνωσε επίσημες τελετές για τα 100 χρόνια του τόσο το 1939, όσο και το 1969. Ως ιδρυτές του με τη μορφή πανεπιστημίου αναφέρονται τρεις έφοροι του Θεολογικού Ινστιτούτου της Βοστώνης, επιτυχημένοι επιχειρηματίες της Βοστώνης και λαϊκοί Μεθοδιστές, που είχαν ασχοληθεί και προηγουμένως με τα εκπαιδευτικά πράγματα: οι Ισαάκ Ριτς (Isaac Rich, 1801–1872), Λη Κλάφλιν (Lee Claflin, 1791–1871) και Τζέικομπ Σλήπερ (Jacob Sleeper, 1802–1889), των οποίων τα ονόματα φέρουν οι τρεις κοιτώνες στην κυρίως πανεπιστημιούπολη (West Campus). Ο γιος του Λη Κλάφλιν, ο Γουίλιαμ, ήταν τότε Κυβερνήτης της Μασαχουσέτης και υπέγραψε το ιδρυτικό καταστατικό (Charter) του νέου Πανεπιστημίου στις 26 Μαΐου 1869, αφού είχε ψηφισθεί από το κοινοβούλιο της Πολιτείας.
Οι ιδρυτές εισήγαγαν στο καταστατικό την ακόλουθη πρόνοια, που ήταν ασυνήθιστη για την εποχή της:
Γενικώς, το κάθε τμήμα του νέου πανεπιστημίου ήταν ανοικτό για όλους, ανεξαρτήτως φύλου, φυλής ή (με την εξαίρεση της Θεολογικής Σχολής) θρησκείας.
Τα πρώτα χρόνια (1870–1900)
Τον Ιανουάριο του 1872 ο Ισαάκ Ριτς πέθανε αφήνοντας τον κύριο όγκο της περιουσίας του σε ένα καταπίστευμα που θα περιερχόταν στο Πανεπιστήμιο της Βοστώνης μετά από 10 χρόνια. Αποτελούμενη κυρίως από ακίνητα στο κέντρο της Βοστώνης, αυτή η δωρεά περιγράφεται ως η μεγαλύτερη που είχε γίνει μέχρι τότε σε αμερικανικό κολέγιο ή πανεπιστήμιο (αξίας πάνω από 1,5 εκατομμύριο δολάρια της εποχής). Αλλά τον Νοέμβριο η μεγάλη πυρκαγιά της Βοστώνης του 1872 κατέστρεψε όλα τα ακίνητα της δωρεάς εκτός από ένα και οι ασφαλιστικές εταιρείας στις οποίες ήταν ασφαλισμένα χρεωκόπησαν. Η αξία της δωρεάς όταν αποδόθηκε στο Πανεπιστήμιο το 1882 ήταν η μισή εκείνης του 1872. Το ίδρυμα δεν ήταν έτσι σε θέση να ανεγείρει τη σχεδιαζόμενη πανεπιστημιόπολη στο Aspinwall Hill και η γη πωλήθηκε λίγη-λίγη. Το επόμενο έτος το Πανεπιστήμιο της Βοστώνης στεγάσθηκε σε κτίσματα διάσπαρτα στην κεντρική συνοικία Μπήκον Χίλ (Beacon Hill).
Το Πανεπιστήμιο της Βοστώνης συνέχισε την παράδοση του ανοίγματος σε όλη την κοινωνία: Το 1877 έγινε το πρώτο αμερικανικό πανεπιστήμιο στην ιστορία που έδωσε διδακτορικό σε γυναίκα. Συγκεκριμένα, η Χέλεν Μ. Χουάιτ πήρε διδακτορικό με μία διατριβή πάνω στο αρχαίο ελληνικό δράμα. Εξάλλου, το 1878 η Άννα Όλιβερ έγινε η πρώτη γυναίκα που πήρε πτυχίο θεολογίας στις ΗΠΑ, ενώ ο Σόλομον Κάρτερ Φούλερ, που απεφοίτησε από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου το 1897, έγινε ο πρώτος μαύρος ψυχίατρος στις ΗΠΑ (συνεισέφερε στη μελέτη της νόσου Αλτσχάιμερ).
Ο εικοστός αιώνας
thumb|Η πλατεία Μαρς και τα γύρω κτήρια ήταν ένα από τα πρώτα μέρη της πανεπιστημιόπολης στον Ποταμό Τσαρλς που ολοκληρώθηκαν. Αναζητώντας την τοπογραφική ενοποίηση του ιδρύματος, ο πρόεδρος Λέμουελ Μέρλιν (Murlin) κανόνισε την αγορά της εκτάσεως της σημερινής του πανεπιστημιόπολης, κατά μήκος του Ποταμού Τσαρλς. Μεταξύ του 1920 και του 1928 το πανεπιστήμιο αγόρασε μόλις 61 στρέμματα γης. Ο Μέρλιν δεν μπόρεσε ποτέ να κτίσει το νέο «κάμπους», αλλά ο διάδοχός του Ντάνιελ Μαρς (Marsh) πρωτοστάτησε σε μία σειρά εράνων για αυτό τον σκοπό με επιτυχή τελικά αποτελέσματα, μετά τις διακοπές από την οικονομική ύφεση του 1929 και τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο Την άνοιξη του 1936 οι φοιτητές και φοιτήτριες είχαν φθάσει τις 10.384.
thumbnail|left|Ο Τζων Σίλμπερ Η προεδρία του Τζων Σίλμπερ είχε επίσης επεκτατικό χαρακτήρα. Φθάνοντας από το Πανεπιστήμιο του Τέξας το 1971, ο Σίλμπερ θέλησε να προσδώσει τον χαρακτήρα παγκόσμιου κέντρου «στρατολογώντας» διάσημους διδάσκοντες. Δύο από τις επιλογές του, οι Ελί Βίζελ και Ντέρεκ Γουόλκοτ, αποδείχθηκαν ιδιαίτερα επιτυχημένες, αφού τιμήθηκαν με βραβεία Νόμπελ λίγο μετά τη «στρατολόγησή» τους, ενώ δύο άλλες διασημότητες, ο συγγραφέας Σολ Μπέλοου και ο φυσικός Σέλντον Λη Γκλάσοου, είχαν ήδη κερδίσει Νόμπελ.
Ο Σίλμπερ επεξέτεινε και τις εγκαταστάσεις, κατασκευάζοντας το «Photonics Center» για τη μελέτη του φωτός, ένα νέο κτήριο για τη Σχολή Διοίκησης Επιχειρήσεων και το κτήριο Επιστημών της Ζωής και Μηχανικής για διαπιστημονική έρευνα, μεταξύ άλλων.
Ο 21ος αιώνας
thumb|Οι τρεις κοιτώνες της δεκαετίας του 1960 δεξιά ταπεινώνονται ως προς το ύψος τους από τον πύργο 26 ορόφων του 2009, έναν από τους τρεις κοιτώνες της StuVi Η επέκταση της πανεπιστημιόπολης συνεχίσθηκε και κατά την πρώτη δεκαετία του νέου αιώνα, με την κατασκευή νέων κοιτώνων και της Agganis Arena. Ο πρόεδρος Μπράουν δεσμεύθηκε να επενδυθούν από το Πανεπιστήμιο της Βοστώνης 1,8 δισεκατομμύριο δολάρια για την ολοκλήρωση δεκαετούς στρατηγικού σχεδίου, με νέους πόρους σε διεπιστημονικές ευκαιρίες για προπτυχιακούς φοιτητές, βελτίωση των υποδομών και πρόσληψη νέων καθηγητών για το μεγαλύτερο κολέγιο του πανεπιστημίου. Η στρατηγική περιλαμβάνει την αύξηση του ετήσιου προϋπολογισμού σε 225 εκατομμύρια δολάρια.
Βασική πτυχή του σχεδίου είναι η εστίαση στις προπτυχιακές σπουδές, με τη ενθάρρυνση των εγγραφών σε περισσότερα από ένα κολέγια ή/και σχολές του ιδρύματος.
Υπάρχουν σχέδια για την ενίσχυση της Νομικής Σχολής, της Σχολής Διοίκησης Επιχειρήσεων και του Κολεγίου Καλών Τεχνών, με τροποποιήσεις των εγκαταστάσεων και την πρόσληψη περισσότερων διδασκόντων. Επίσης, για τη βελτίωση της στεγάσεως των φοιτητών. Το σύστημα υπολογιστών της πανεπιστημιόπολης εκσυγχρονίσθηκε το 2009, παρά την τότε οικονομική κρίση.
Βοστώνη
Η κύρια πανεπιστημιόπολη, κατά μήκος του Ποταμού Τσαρλς, ακολουθεί τη Λεωφόρο Κόμονγουελθ, αρχίζοντας κοντά στην Πλατεία Κένμορ (Kenmore Square) και συνεχίζοντας επί 2,5 χιλιόμετρα, μέχρι τα όρια της συνοικίας Allston. Η ομώνυμη Γέφυρα του Πανεπιστημίου της Βοστώνης (Boston University Bridge) πάνω στο ποτάμι αντιστοιχεί στο όριο μεταξύ του Κύριου Κάμπους (Main Campus), όπου είναι συγκεντρωμένα τα περισσότερα κτήρια σχολών και αιθουσών διδασκαλίας, και του Δυτικού Κάμπους (West Campus), όπου υπάρχουν αρκετές αθλητικές εγκαταστάσεις και γήπεδα, ο μεγάλος κοιτώνας του Δυτ. Κάμπους και το νέο «φοιτητικό χωριό Τζων Χάνκοκ» (John Hancock Student Village complex).
Ως αποτέλεσμα της διαχρονικής της επεκτάσεως, η πανεπιστημιόπολη απαρτίζεται από αρχιτεκτονικώς διαφορετικά κτίσματα. Τα πιο αναγνωρίσιμα είναι το Κολέγιο Τεχνών και Επιστημών, το Παρεκκλήσιο Μαρς (Marsh Chapel, τοποθεσία του ομώνυμου πειράματος) και η Θεολογική Σχολή, όλα κτισμένα μεταξύ 1935-1950 σε «κολεγιακό γοτθικό» ρυθμό. Μετά το 1960 ανεγέρθηκαν πολλά σύγχρονα κτήρια, όπως η Βιβλιοθήκη Mugar, ο πύργος της Νομικής και ο Πύργος Γουώρεν, όλα σε μπρουταλιστικό αρχιτεκτονικό ρυθμό, μία απόκλιση από την παραδοσιακή αρχιτεκτονική του πανεπιστημίου. Το Κέντρο Επιστήμης και Τεχνολογίας Μέτκαλφ (1983), θα μπορούσε να περιγραφεί ακριβέστερα ως δείγμα δομικού εξπρεσιονισμού. Το Αμφιθέατρο Μορς δίπλα του δημιουργεί αντίθεση. Οι πλέον πρόσφατες προσθήκες είναι κτισμένες με τούβλο.
Στέγαση φοιτητών
thumb|Οι Πύργοι Γουώρεν αποτελούν το δεύτερο μεγαλύτερο μη στρατιωτικό κτήριο κοιτώνων στις ΗΠΑ Το σύστημα κοιτώνων (φοιτητικών εστιών) του Πανεπιστημίου της Βοστώνης είναι το δέκατο μεγαλύτερο στις ΗΠΑ για ίδρυμα 4ετών ανώτατων σπουδών. Σήμερα το Πανεπιστήμιο εγγυάται την επιλογή για κάθε φοιτητή ή φοιτήτρια της στέγασης στην πανεπιστημιόπολη επί 4 χρόνια. Τα τελευταία χρόνια περί το 76% των προπτυχιακών διαμένει στους κοιτώνες. Το Πανεπιστήμιο απαιτεί όλοι οι φοιτητές και φοιτήτριες που διαμένουν σε κοιτώνες να είναι εγγεγραμμένοι σε ετήσιο πλάνο γευμάτων.
Οι μεγάλοι κοιτώνες είναι οι δυναμικότητας 1.800 κλινών Πύργοι Γουώρεν (Warren Towers) και το κτήριο που αποκαλείται απλώς «Οι Πύργοι» (The Towers). Υπάρχουν όμως και τα παραδοσιακά αστικά κτήρια με την καφέ πέτρα της Βοστώνης (τα «brownstones»). Το λεγόμενο «Νότιο Κάμπους» είναι μία περιοχή φοιτητικής κατοικίας στα νότια της Λεωφόρου Κόμονγουελθ, που χωρίζεται από την κύρια πανεπιστημιόπολη από τον αυτοκινητόδρομο Interstate 90 (Massachusetts Turnpike).
Η πλέον πρόσφατη ενότητα κατοικίας, που αποτελείται κυρίως από φοιτητικά διαμερίσματα, αποκαλείται επισήμως 33 Harry Agganis Way και ανεπίσημα «StuVi2», και αποτελεί τμήμα του φοιτητικού χωριού Τζων Χάνκοκ. Ο βόρειος 26ώροφος πύργος έχει διαμερίσματα, ενώ ο νότιος 19ώροφος είναι τύπου κοιτώνα με σουίτες των 8 υπνοδωματίων. Συνολικά, η δυναμικότητά τους ανέρχεται σε 960 κλίνες.
Πέρα από αυτές τις βασικές ενότητες φοιτητικής κατοικίας, μικρότερες εστίες είναι διάσπαρτες κατά μήκος της Λεωφόρου Κόμονγουελθ.
Το Πανεπιστήμιο παρέχει επίσης ειδικές οικίες ή ορόφους σε άτομα με ειδικά ενδιαφέροντα ή ανάγκες.
Η Agganis Arena
thumb|right|225px|Το εσωτερικό της Agganis Arena διαμορφωμένο για αγώνα χόκεϊ επί πάγου Η Agganis Arena, που ονομάσθηκε έτσι προς τιμή του μεγάλου Ελληνοαμερικανού αθλητή Χάρη Αγγάνη (1929-1955), άνοιξε για συναυλίες και αγώνες χόκεϊ επί πάγου τον Ιανουάριο του 2005. Η χωρητικότητά της φθάνει τους 6224 θεατές (χόκεϊ) ή 7200 (συναυλίες κλπ.) και αντικατέστησε τη μικρότερη Walter Brown Arena. Αποτελεί την έδρα της ομάδας χόκεϊ επί πάγου του πανεπιστημίου, αλλά χρησιμοποιείται περιστασιακά και για αγώνες καλαθοσφαίρισης, καθώς και για ομιλίες ή εμφανίσεις διάσημων προσώπων, όπως ο Μπαράκ Ομπάμα και ο μαύρος κωμικός Ντέιβ Σαπέλ. Ανήκει στο συγκρότημα του φοιτητικού χωριού Τζων Χάνκοκ.
Γενικές υποδομές
thumb|right|225px|Η Βιβλιοθήκη Mugar thumb|left|155px|Το Κέντρο Ιουδαϊκών Σπουδών «Ελί Βίζελ» Η Βιβλιοθήκη Mugar είναι η κεντρική ακαδημαϊκή βιβλιοθήκη της κύριας πανεπιστημιόπολης. Το κτίσμα της στεγάζει επίσης το Κέντρο Αρχειακών Ερευνών «Howard Gotlieb» (πρώην «Αρχείο του 20ού αιώνα»), όπου φυλάσσονται ντοκουμέντα από χιλιάδες εξέχουσες μορφές των γραμμάτων, της δημοσιογραφίας, της διπλωματίας, των τεχνών και άλλων πεδίων. Ανάμεσά τους το προσωπικό αρχείο του Ισαάκ Ασίμωφ μετά το 1965 και ντοκουμέντα του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ.
Η Φοιτητική Ένωση «George Sherman» (GSU), δίπλα στη Βιβλιοθήκη Mugar, φιλοξενεί καταστήματα αρκετών αλυσίδων γρήγορου φαγητού και σάλες για τη φοιτητική ανάπαυση και μελέτη των φοιτητών, ενώ στο υπόγειο υπάρχει μεγάλη αίθουσα για συναυλίες και άλλες εκδηλώσεις.
Από τον Αύγουστο του 2012 λειτουργεί και το Κέντρο Φοιτητικών Υπηρεσιών (Center for Student Services) στην οδό Bay State 100 (Πλατεία Κένμορ. Περιλαμβάνει το Κέντρο Εκπαιδευτικού Υλικού, το Κέντρο Σταδιοδρομίας, εστιατόριο, το Κέντρο Ακαδημαϊκής Συμβουλευτικής και πολλούς χώρους μελέτης.
Λονδίνο
thumb|Το βασικό κτήριο του παραρτήματος του Πανεπιστημίου της Βοστώνης στο Λονδίνο Το μεγαλύτερο πρόγραμμα σπουδών του Πανεπιστημίου της Βοστώνης στο εξωτερικό βρίσκεται στο Λονδίνο. Συνεργάζεται με το Κολέγιο της Αγίας `Αννας του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης. Τα ακαδημαϊκά πεδία σχετίζονται με τη βρετανική ιστορία, πολιτισμό και κοινωνία, και τον ρόλο της Βρετανίας στη σύγχρονη Ευρώπη. Τα μαθήματα γίνονται από Βρετανούς καθηγητές. Η έδρα του βρετανικού προγράμματος του Πανεπιστημίου είναι στο Σάουθ Κένσινγκτον. Ο αριθμός των φοιτητών κυμαίνεται μεταξύ 650 και 850.
Λος Άντζελες
Στο Λος Άντζελες το Πανεπιστήμιο της Βοστώνης προσφέρει εσωτερικό πρόγραμμα σε τρία γνωστικά αντικείμενα για προπτυχιακούς και μεταπτυχιακούς φοιτητές: Διαφήμιση και δημόσιες σχέσεις, κινηματογράφος και τηλεόραση, και διοίκηση επιχειρήσεων ψυχαγωγίας (Entertainment Management).
Παρίσι
Το Κέντρο του Πανεπιστημίου στο Παρίσι φιλοξενεί αρκετά διαφορετικά προγράμματα, το μεγαλύτερο από τα οποία, το Paris Internship Program, χρονολογείται από το 1989. Οι φοιτητές παρακολουθούν μαθήματα γαλλικής γλώσσας και πολιτισμού με Γάλλους καθηγητές και στη συνέχεια τοποθετούνται σε θέσεις πρακτικής εξασκήσεως σε γαλλικές επιχειρήσεις και οργανισμούς στην περιοχή των Παρισίων.
Ουάσινγκτον
Στην πρωτεύουσα των ΗΠΑ Ουάσινγκτον το Πανεπιστήμιο της Βοστώνης προσφέρει προγράμματα πρακτικής εξασκήσεως, δημοσιογραφίας και δημόσιων σχέσεων. Τα μαθήματα γίνονται στο ιδιόκτητο κτήριο του ιδρύματος, στη Λεωφόρο Μασαχουσέτης στην Πλατεία Ντυπόν. Το 2011 το Πανεπιστήμιο ολοκλήρωσε την κατασκευή νέας πολυώροφης φοιτητικής εστίας δίπλα σε σταθμό του μετρό.
Σίδνεϊ
Στο Σίδνεϊ το Πανεπιστήμιο της Βοστώνης στεγάζει περί τους 150 φοιτητές στο νέο ιδιόκτητο κτίσμα του στο Τσίπεντέιλ, που άνοιξε στις αρχές του 2011 και διαθέτει υπόγειες αίθουσες διδασκαλίας, αίθουσα διαλέξεων και βιβλιοθήκη.
Εισαγωγή φοιτητών και στατιστικές
Για το 2015 το Πανεπιστήμιο της Βοστώνης δέχθηκε 54.757 αιτήσεις εισαγωγής, από τις οποίες έκανε δεκτό το 32%. Επειδή όμως αρκετοί φοιτητές/-τριες που γίνονται δεκτοί δεν επιλέγουν να φοιτήσουν στη Βοστώνη, περίπου 3600 πρωτοετείς φοιτητές/-τριες άρχισαν τις σπουδές τους στο ίδρυμα το συγκεκριμένο εξάμηνο.
Σύμφωνα με ερωτηματολόγιο που συμπλήρωσαν οι φοιτητές/-τριες του ιδρύματος το 2012, το 88,4% του φοιτητικού σώματος ήταν Αμερικανοί πολίτες και το 11,6% αλλοδαποί. Από τους πρώτους το 50,6% ήταν λευκοί, το 14% ασιατικής καταγωγής, το 8,6% ισπανόφωνοι και το 3,2% Αφροαμερικανοί. Από τους αλλοδαπούς, το 18% ήταν Κινέζοι από τη Λαϊκή Κίνα, το 12% Κορεάτες, το 11% Ινδοί, το 6% Κινέζοι από την Ταϊβάν, το 6% Καναδοί, το 4% Ιάπωνες, το 3% Τούρκοι, το 2% Ταϊλανδοί, το 2% Σαουδάραβες, το 2% Μεξικανοί, κλπ.. Μόλις το 26% των αλλοδαπών φοιτητών είναι προπτυχιακοί, ενώ το 47% σπουδάζουν για μεταπτυχιακό τίτλο και το υπόλοιπο 27% αφορά άλλες εκπαιδευτικές δραστηριότητες. Το Πανεπιστήμιο της Βοστώνης έχει τον δεύτερο μεγαλύτερο αριθμό Εβραίων από οποιοδήποτε άλλο ιδιωτικό ΑΕΙ στις ΗΠΑ μετά το Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης), μεταξύ 3000 και 4000,, ή ποσοστό 15% περίπου να αυτοπροσδιορίζονται ως Εβραίοι.
Κολέγια και σχολές
Το Πανεπιστήμιο της Βοστώνης προσφέρει πτυχία, μεταπτυχιακά διπλώματα ειδίκευσης (masters) και διδακτορικά από τις 18 Σχολές και Κολέγιά του, που φαίνονται στον πίνακα. Το Κολέγιο Καλών Τεχνών ονομαζόταν παλαιότερα Σχολή Καλών Τεχνών, το Κολέγιο Σπουδών Επικοινωνίας (College of Communication) ονομαζόταν παλαιότερα Σχολή Δημόσιας Επικοινωνίας (School of Public Communication, SPC) και το Κολέγιο Γενικών Σπουδών ονομαζόταν Κολέγιο Βασικών Σπουδών (CBS). Παλαιότερα υπήρχε και Νοσηλευτική Σχολή και Κολέγιο Πρακτικών Τεχνών και Γραμμάτων, που έχουν καταργηθεί.
Αξιολογήσεις
Ο ιστότοπος U.S. News & World Report αξιολογεί το Πανεπιστήμιο της Βοστώνης ως το 42ο ανάμεσα στα πανεπιστήμια των ΗΠΑ για το 2015. . Η μεταπτυχιακή σχολή του Δημόσιας Υγείας ωστόσο κατατάχθηκε 11η στις ΗΠΑ, η Σχολή Κοινωνικών Επιστημών 16η, η Νομική 27η και η Ιατρική 32η.
Το 2012 η εταιρεία ανθρώπινου δυναμικού Emerging και το Ινστιτούτο Trendence κατέταξαν το Πανεπιστήμιο 17ο στον κόσμο και έβδομο στις ΗΠΑ ως προς το πόσο εύκολα βρίσκουν εργασία οι απόφοιτοί του. thumb|Το Κτήριο Τάλμποτ στεγάζει τη Σχολή Δημόσιας Υγείας. Η QS World University Rankings το 2014 αξιολόγησε το Πανεπιστήμιο ως 78ο στον κόσμο και 25ο στον δικό του κατάλογο αμερικανικών πανεπιστημίων, ενώ στο σύστημα αξολογήσεως «QS Stars» πήρε το μέγιστο (5 άστρα).
Το ένθετο Times Higher Education το 2015 κατέταξε το Πανεπιστήμιο της Βοστώνης στην 57η θέση στον κόσμο και στην 31η στις ΗΠΑ, ενώ το Πανεπιστήμιο της Σαγκάης Jiao Tong το αξιολόγησε 42ο στις ΗΠΑ και 72ο στον κόσμο το 2014.
Το 2010 ο Economist αξιολόγησε το πρόγραμμα MBA ως 42ο καλύτερο στον κόσμο.
thumb|Το κτήριο της Σχολής Διοικήσεως Επιχειρήσεων, που στεγάζει και το γραφείο του Προέδρου του Πανεπιστημίου.
Κόστος σπουδών
Τα ετήσια δίδακτρα για έναν φοιτητή πλήρους φοιτήσεως στο Πανεπιστήμιο της Βοστώνης το ακαδημαϊκό έτος 2013-14 ανέρχονταν σε 43.970 δολάρια, με την εξαίρεση ορισμένων σχολών. Μαζί με τις δαπάνες διατροφής και διαμονής το συνολικό ετήσιο κόστος ήταν κατά μέσο όρο 58.530 δολάρια.
Εκδόσεις
Το Πανεπιστήμιο της Βοστώνης φιλοξενεί αρκετά ακαδημαϊκά περιοδικά και άλλες εκδόσεις. Μόνη της η Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου εκδίδει 6 νομικά περιοδικά, τα: Boston University Law Review, American Journal of Law and Medicine, Review of Banking & Financial Law, Boston University International Law Journal, Journal of Science and Technology Law και Public Interest Law Journal. Η Παιδαγωγική Σχολή εκδίδει το The Journal of Education, που είναι το αρχαιότερο περιοδικό στις ΗΠΑ για την εκπαίδευση που εκδίδεται χωρίς διακοπή από την ίδρυσή του, το 1875. . Το περιοδικό Studies in Romanticism του Κολεγίου Τεχνών και Επιστημών έχει τα γραφεία του στο Τμήμα Αγγλικής Φιλολογίας, ενώ το The Journal of Field Archeology στο Τμήμα Αρχαιολογίας. Το Τμήμα Ιστορίας μαζί με την Ιστορική Εταιρεία (The Historical Society) εκδίδουν τα περιοδικά The Journal of the Historical Society και Historically Speaking.
Το Κολέγιο Σπουδών Επικοινωνίας στεγάζει το New England Center for Investigative Reporting, που παράγει πολυάριθμες δημοσιεύσεις κάθε χρόνο. Το Πανεπιστήμιο της Βοστώνης προσφέρει επίσης στους προπτυχιακούς φοιτητές και φοιτήτριές του την ευκαιρία να δημοσιεύσουν εξαιρετική δουλειά τους στο WR: Journal of the CAS Writing Program.
Φοιτητικές εκδόσεις
Παρά την πολιτική που απαγορεύει τη χρηματοδότηση υπό του ιδρύματος του κόστους εκτυπώσεως εντύπων εκδιδόμενων από φοιτητές, τα φοιτητικά περιοδικά συνεχίζουν να ευδοκιμούν στο Πανεπιστήμιο, υποστηριζόμενα από τα τμήματά του.
Παρότι επισήμως ανεξάρτητη από το Πανεπιστήμιο, η φοιτητική εφημερίδα The Daily Free Press (συχνά αναφερόμενη ως «Δε Φρηπ», The FreeP) εκδίδεται στην πανεπιστημιόπολη και είναι η 4η μεγαλύτερη ημερήσια εφημερίδα στη Βοστώνη. Ιδρύθηκε το 1970.
Το THE BU BUZZ, που εκδίδεται από το 2009, είναι το περιοδικό lifestyle του Πανεπιστημίου, με νέα και συμβάντα από την πανεπιστημιόπολη και εκτός αυτής. Την άνοιξη του 2013 μεταβλήθηκε σε περιοδικό online με ημερησίως και εβδομαδιαίως ανανεούμενα άρθρα και διαδραστικά features.
Το The Quad είναι ένα ανεξάρτητο φοιτητικό online περιοδικό που άρχισε επίσης το 2009. Φιλοξενεί άρθρα και μόνιμες στήλες σε θέματα όπως νέα της πανεπιστημιόπολης, τηλεόραση, φαγητό, πολιτική και μουσική.
Το Synapse είναι το επιστημονικό περιοδικό των προπτυχιακών φοιτητών του Πανεπιστημίου, εκδιδόμενο στο διαδίκτυο κάθε εξάμηνο.
Το The Brownstone Journal είναι η παλαιότερη έκδοση στην πανεπιστημιόπολη (εκδίδεται από το 1982). Δημοσιεύει έρευνες προπτυχιακών φοιτητών, άρθρα, δοκίμια και μεταφρασμένη λογοτεχνία. Επίσης, το λογοτεχνικό περιοδικό Clarion εκδίδεται από το 1998, ενώ το Burn Magazine είναι νεότερο λογοτεχνικό περιοδικό, που εκδίδεται ανά εξάμηνο. Τον Ιανουάριο του 2014 εμφανίσθηκε και το πρώτο τεύχος του νέου λογοτεχνικού περιοδικού στο πανεπιστήμιο, του εξαμηνιαίου Coup d'État, εκδιδόμενου από τη Literary Society με τη στήριξη του Τμήματος Αγγλικής Φιλολογίας.
Το 2006 εκδόθηκε το πρώτο τεύχος του Pusteblume, περιοδικού για τη μετάφραση, από ομάδα πρώην και ενεργών φοιτητών/-τριών ενός διατμηματικού σεμιναρίου στην ποίηση που οργάνωνε ο καθηγητής Τζωρτζ Καλογερής (George Kalogeris). Το έντυπο δημοσιεύει μεταφρασμένη λογοτεχνία και άρθρα για τη μετάφραση.
Το Arché είναι ετήσια επιθεώρηση προπτυχιακών εργασιών στη φιλοσοφία, με πρώτο τεύχος που κυκλοφόρησε το καλοκαίρι του 2007. Υποστηρίζεται από το Τμήμα Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου και εκδίδεται από την Undergraduate Philosophy Association.
Ακόμα πιο ανεξάρτητο, το έντυπο The Student Underground εστιάζει στην εναλλακτική πολιτική και πολιτιστική δραστηριότητα. Από το 1997 τα τεύχη του εκδίδονται περίπου μηνιαία από μία «μη κερδοσκοπική κολεκτίβα» που αποτελείται κυρίως από φοιτητές του ιδρύματος. Το 2007 μετονομάσθηκε σε The Boston Underground, καθώς η αρχική έμφαση στα φοιτητικά θέματα εξασθένησε μετά την αποφοίτηση των ιδρυτών του.
Το «BU Culture Shock» είναι το επίσημο blog του Howard Thurman Center, του πολυπολιτισμικού κέντρου του Πανεπιστημίου. Είναι αφιερωμένο στην ελεύθερη έκφραση και στην ανοικτή συζήτηση.
Το Κέντρο Κοινωνικών Υπηρεσιών
Το Κέντρο Κοινωνικών Υπηρεσιών (Community Service Center, CSC) του Πανεπιστημίου της Βοστώνης διοικείται και λειτουργείται σχεδόν αποκλειστικά από φοιτητές και φοιτήτριες. Κάθε εξάμηνο το CSC «τρέχει» 13 εθελοντικά προγράμματα τοπικού, εθνικού, ή παγκόσμιου ενδιαφέροντος, όπως η πείνα, οι άστεγοι, οι ανάπηροι, τα ανθρώπινα δικαιώματα και το περιβάλλον.
Το CSC επίσης διατηρεί δύο εξαιρετικά δημοφιλή εβδομαδιαία προγράμματα. Στο Πρόγραμμα των Πρωτοετών (First Year Student Outreach Project, FYSOP), φοιτητές ανώτερων ετών καθοδηγούν ομάδες πρωτοετών σε εθελοντικές δράσεις σε όλη την Βοστώνη πριν την αρχή του 1ου εξαμήνου. Για την Εναλλακτική Εαρινή Διακοπή (ASB) εκατοντάδες φοιτητών ταξιδεύουν με βανάκια, λεωφορεία και αεροπλάνα σε ολόκληρη τη χώρα για να συμμετάσχουν σε βοηθητικές δράσεις.
Αθλητισμός
thumbnail|Το περίπτερο ιστιοπλοΐας του Πανεπιστημίου στον ποταμό Τσαρλς Οι ομάδες του Πανεπιστημίου της Βοστώνης συμμετέχουν στην πρώτη κατηγορία των εθνικών κολεγιακών πρωταθλημάτων (NCAA championships) στα παρακάτω αθλήματα:
Ανδρών: Καλαθοσφαίριση, κρος κάντρυ, γκολφ, χόκεϊ επί πάγου, κωπηλασία, ποδόσφαιρο, κολύμβηση, αντισφαίριση, στίβος και λακρός
Οι ομάδες έχουν την κοινή επωνυμία «τέριερς» και η μασκότ τους είναι ο «Ρετ, το τεριέ της Βοστώνης».
Η ομάδα του χόκεϊ επί πάγου ανδρών είναι η πλέον επιτυχημένη, με 5 κολεγιακούς τίτλους πρωταθλητή, τον τελευταίο το 2009. Επί 40 συναπτές περιόδους προπονητής της ήταν ο Τζακ Πάρκερ, μέλος του hall-of-fame του αθλήματος, ενώ πολλοί αθλητές της συμμετείχαν στην εθνική ομάδα των ΗΠΑ που κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1980.
Το πανεπιστήμιο έχει επίσης κατακτήσει δύο εθνικά πρωταθλήματα στην κωπηλασία γυναικών, το 1991 και το 1992.
Το πανεπιστήμιο διέλυσε την ομάδα του του αμερικανικού ποδοσφαίρου το 1997 και χρησιμοποίησε τα περίπου 3 εκατομμύρια δολάρια του ετήσιου προϋπολογισμού της για να κατασκευάσει το φοιτητικό χωριό Τζων Χάνκοκ και το αθλητικό του συγκρότημα.
Διάσημοι καθηγητές και απόφοιτοι
thumb|upright|Ο [[Μάρτιν Λούθερ Κινγκ πήρε το διδακτορικό του από το Πανεπιστήμιο το 1955.]] Με σχεδόν 300 χιλιάδες αποφοίτους στη ζωή, άνθρωποι με τίτλο σπουδών από το Πανεπιστήμιο της Βοστώνης υπάρχουν σε όλη τη Γη. Μέχρι στιγμής υπάρχουν οκτώ κάτοχοι Βραβείου Νόμπελ που υπήρξαν φοιτητές ή καθηγητές του.
Ο ηγέτης του κινήματος για τα δικαιώματα των Αφροαμερικανών Μάρτιν Λούθερ Κινγκ (1929-1968), που πήρε το διδακτορικό του στη συστηματική θεολογία από το Πανεπιστήμιο της Βοστώνης το 1955, έγινε ο γνωστότερος απόφοιτος του Πανεπιστημίου, κερδίζοντας το Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης το 1964. Τρεις άλλοι απόφοιτοι έχουν ειδικότερη ιστορική σημασία για τις ΗΠΑ: η Ρεμπέκα Λη Κράμπλερ (Rebecca Lee Crumpler, 1831-1895) υπήρξε η πρώτη Αφροαμερικανίδα και ο Τσαρλς Ήστμαν (1858-1939) ο πρώτος Ινδιάνος που πήραν άδεια ασκήσεως της ιατρικής στην ιστορία των ΗΠΑ, ενώ η Χέλεν Μ. Χουάιτ ήταν η πρώτη γυναίκα στις ΗΠΑ που πήρε διδακτορικό.
Θετικές επιστήμες
thumbnail|left|Ο [[Αλεξάντερ Γκράχαμ Μπελ, εφευρέτης του τηλεφώνου]] Μεταξύ των πλέον διάσημων επιστημόνων που εργάσθηκαν στο Πανεπιστήμιο της Βοστώνης ήταν ο Αλεξάντερ Γκράχαμ Μπελ, εφευρέτης του τηλεφώνου, ο οποίος πραγματοποίησε πολλά από τα σχετικά πειράματά του στο Πανεπιστήμιο, όταν ήταν καθηγητής φυσιολογίας της φωνής και ορθοφωνίας σε αυτό.
thumbnail|right|145px|Ο Τζέιμς Κόλινς Κατά τον 21ο αιώνα το πανεπιστήμιο έγινε πρωτοπόρο κέντρο για τη συνθετική βιολογία χάρη στο έργο του Τζέιμς Κόλινς. Ο Κόλινς και οι συνεργάτες του ανεκάλυψαν ότι υποθανάσιμες δόσεις αντιβιοτικών προκαλούν μεταλλάξεις, οδηγώντας σε ανθεκτικότητα απέναντι σε πολλά φάρμακα. Η ανακάλυψη αυτή έχει σημαντικές συνέπειες για την κατάχρηση αντιβιοτικών.
Από τους πλέον αξιόλογους επιστήμονες του Πανεπιστημίου της Βοστώνης είναι οι Σέλντον Λη Γκλάσοου (Βραβείο Νόμπελ Φυσικής 1979), Ντάνιελ Τσούι (Βραβείο Νόμπελ Φυσικής 1998) και Οσάμου Σιμομούρα (Βραβείο Νόμπελ Χημείας 2008).
Τέχνες
Πολυάριθμοι ηθοποιοί έχουν σπουδάσει στο Πανεπιστήμιο της Βοστώνης, μεταξύ των οποίων οι Τζέισον Αλεξάντερ, Μαρίζα Τομέι, Έμιλυ Ντεσανέλ, Τζούλιαν Μουρ, Πωλ Μάικλ Γλέιζερ και Τζίνα Ντέιβις. Επίσης, μουσικοί όπως ο Αντρέ ντε Κουάντρος (είναι και καθηγητής στο Πανεπιστήμιο) και η τραγουδίστρια Τζόαν Μπαέζ. Ζωγράφος που εκπαιδεύθηκε στο BU ήταν ο Φραντς Κλάιν, ενώ ο Τζων Γουόκερ είναι επικεφαλής του μεταπτυχιακού προγράμματος ζωγραφικής του ιδρύματος.
Λογοτεχνία
thumbnail|right|Ο Ελί Βίζελ.Οι ποιητές Ρόμπερτ Λόουελλ και Ρόμπερτ Πίνσκυ έχουν διδάξει στο Πανεπιστήμιο της Βοστώνης. Το ίδιο και οι τιμηθέντες με Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας Σολ Μπέλοου και Ντέρεκ Γουόλκοτ, αλλά και ο συγγραφέας Ελί Βήζελ, κάτοχος του Βραβείου Νόμπελ Ειρήνης του 1986. Γνωστοί λογοτέχνες είναι και οι Χα Τζιν και Τζούμπα Λαχίρι.
Πολιτική
Το Πανεπιστήμιο της Βοστώνης μετρά μεταξύ των αποφοίτων του από της ιδρύσεώς του 11 κυβερνήτες Πολιτειών των ΗΠΑ, επτά γερουσιαστές και 32 μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων. Αξιοσημείωτοι υπήρξαν ο πρώτος εκλεγμένος μαύρος γερουσιαστής στην ιστορία των ΗΠΑ Έντουαρντ Μπρουκ, ο υπουργός Εθνικής Αμύνης επί Κλίντον Γουίλιαμ Κοέν, και ο υπουργός Εμπορίου και μετέπειτα πρέσβης στην Κίνα Γκάρυ Λοκ. Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Ουίλλιαμ Χάουαρντ Ταφτ έδινε διαλέξεις πάνω στη νομική δεοντολογία στη Νομική Σχολή του ιδρύματος από το 1918 μέχρι το 1921. Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό πολιτική το 2014, ο πρώην δήμαρχος της Βοστώνης Τόμας Μενίνο διετέλεσε καθηγητής στην πρακτική της πολιτικής επιστήμης στο Πανεπιστήμιο. Ο πολύ γνωστός στις ΗΠΑ πολιτικός σχολιαστής και τηλεοπτική προσωπικότητα Μπιλ Ο'Ράιλυ σπούδασε δημοσιογραφία στο Πανεπιστήμιο της Βοστώνης και έγραφε στήλη στη φοιτητική εφημερίδα The Daily Free Press. Περιγράφοντας τη ζωή του στο πανεπιστήμιο, έγραψε: «Ολόκληρο εκείνο το φθινόπωρο στο BU η κάλυψη γεγονότων έγινε πάθος για μένα. Μού άρεσε να πηγαίνω σε διάφορα μέρη και να βλέπω καινούργια πράγματα. Διέτρεχα τη Βοστώνη ενοχλώντας κόσμο, αλλά επιστρέφοντας με καλό, τραγανό υλικό... ...Αυτά που έμαθα στο Πανεπιστήμιο της Βοστώνης με έθεσαν στέρεα στην πορεία που συνεχίζω ως τώρα. Μέσα στο χάος της Λεωφόρου Κόμονγουελθ βρήκα μία απασχόληση που απελάμβανα.».
Φερνάντο Λούγο
Ο Φερνάντο Λούγο (Fernando Armindo Lugo Méndez, 1951-) είναι πολιτικός και επίσκοπος της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας από την Παραγουάη. Αναδείχθηκε νικητής των γενικών εκλογών το 2008 και υπηρέτησε ως πρόεδρος της χώρας από τις 15 Αυγούστου του 2008 ως τις 22 Ιουνίου 2012. Η Καθολική Εκκλησία δεν τον καθαίρεσε από το αξίωμα του κληρικού, όταν κατήλθε ως υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές. Το 2012 καθαιρέθηκε και αποχώρησε από την προεδρία, κάτι που χαρακτηρίστηκε ως "πραξικόπημα" από όμορες χώρες.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 30 Μαΐου του 1951 στο Σαν Πέδρο ντελ Παρανά, στην επαρχία Ιταπούα. Χειροτονήθηκε ιερέας το 1977 και το 1994 έγινε επίσκοπος του Σαν Πέδρο. Έχοντας την επιθυμία να διεκδικήσει τον προεδρικό θώκο, παραιτήθηκε από επίσκοπος στις 11 Ιανουαρίου του 2005.
Εκλογή στην προεδρία
Γνωστός με το όνομα «Ο επίσκοπος των πτωχών», ο ίδιος θέλει να αποστασιοποιήσει τον εαυτό του από λαϊκιστές ηγέτες της Νότιας Αμερικής.
Κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας ο Λούγο δέχθηκε απειλές για τη ζωή του και το Υπουργείο Εσωτερικών του προσέφερε ασφάλεια το 2007, όπως αναφέρεται σε άρθρο στην Prensa Latina. Οι δημοσκοπήσεις έδειξαν το Λούγο ως νικητή των εκλογών.
Τον Οκτώβριο του 2007 η εφημερίδα ABC Color έγραψε ότι ο Λούγο θα ήταν υποψήφιος με το Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα της Παραγουάης.
Το κόμμα της κυβέρνησης δεν έκανε προσπάθειες να εμποδίσει την υποψηφιότητα του επισκόπου, ωστόσο συζητήθηκε η πιθανή παραβίαση του Άρθρου 235 του Συντάγματος της Παραγουάης, το οποίο απαγορεύει στους υπουργούς που βρίσκονται σε οποιοδήποτε εκκλησιαστικό αξίωμα να κατέχουν εκλόγιμη θέση. Ο Πάπας αρνήθηκε την παραίτηση του Λούγο από τον Κλήρο.
Προσωπική ζωή
Ο Λούγο δεν είναι παντρεμένος και κατά συνέπεια όρισε ως Πρώτη Κυρία την αδερφή του, Μερσέδες Λούγο.