cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αρχαίοι αστροναύτες
Σκλόφσκι και Σαγκάν
Επιπλέον, οι Σκλόφσκι και Σαγκάν ανέφεραν ιστορίες των Oannes, που μοιάζουν με ψάρια με τη εκμάθηση της γεωργίας, των μαθηματικών και των τεχνών στους πρώτους Σουμέριους, καθώς αξίζουν καλύτερου ελέγχου ως πιθανή περίπτωση παλαιοεπικοινωνίας λόγω της συνέπειας και της λεπτομέρειας.
Έριχ φον Ντένικεν
Ο Έριχ φον Ντένικεν ήταν ο κύριος υποστηρικτής αυτής της θεωρίας στα τέλη της δεκαετίας του 1960 και στις αρχές της δεκαετίας του 1970, κερδίζοντας μεγάλο κοινό μέσω της έκδοσης του 1968 του βιβλίου του Αρμάτα των Θεών;. Σύμφωνα με τον φον Ντένικεν, ορισμένα τεχνουργήματα απαιτούν μια πιο εξελιγμένη τεχνολογική ικανότητα στην κατασκευή τους από εκείνη που ήταν διαθέσιμη στους αρχαίους πολιτισμούς που τα δημιούργησαν. Ο φον Ντένικεν υποστηρίζει ότι αυτά τα αντικείμενα κατασκευάστηκαν είτε απευθείας από εξωγήιους επισκέπτες είτε από ανθρώπους που έμαθαν τις απαραίτητες γνώσεις από τους εν λόγω επισκέπτες. Σε αυτά περιλαμβάνονται το Στόουνχετζ, τα Pumapunku, τα Μοάι του Πάσχα, η Μεγάλη Πυραμίδα της Γκίζας και οι αρχαίες ηλεκτρικές μπαταρίες της Βαγδάτης.
Ο Φον Ντένικεν γράφει ότι η αρχαία τέχνη και η εικονογραφία σε όλο τον κόσμο απεικονίζουν τον ουρανό και διαστημικά οχήματα, μη ανθρώπινα αλλά έξυπνα όντα, αρχαίους αστροναύτες και αντικείμενα μιας παλαιάς προηγμένης τεχνολογίας. Ο φον Ντένικεν δηλώνει επίσης ότι οι γεωγραφικά διαχωρισμένοι ιστορικοί πολιτισμοί μοιράζονται καλλιτεχνικά θέματα, τα οποία υποστηρίζει ότι υποδηλώνουν κοινή προέλευση. Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι η ερμηνεία του φον Ντένικεν σχετικά με το καπάκι της σαρκοφάγου που ανακτήθηκε από τον τάφο του ηγεμόνα του Palenque των Μάγια της Κλασικής εποχής, τον Μέγα Πακάλ. Ο φον Ντένικεν γράφει ότι ο σχεδιασμός αντιπροσώπευε έναν καθισμένο αστροναύτη. Η εικονογραφία και η συνοδευτική επιγραφή των Μάγια, ωστόσο, το αναγνωρίζουν ως πορτρέτο του ίδιου του ηγεμόνα με το Παγκόσμιο δέντρο της μυθολογίας των Μάγια.
Η προέλευση πολλών θρησκειών ερμηνεύεται από τον φον Ντένικεν ως αντιδράσεις σε συναντήσεις με εξωγήινα όντα. Σύμφωνα με την άποψή του, οι άνθρωποι θεώρησαν ότι η τεχνολογία των εξωγήινων ήταν υπερφυσική και οι ίδιοι οι εξωγήινοι θεοί. Ο φον Ντένικεν δηλώνει ότι οι προφορικές και γραπτές παραδόσεις των περισσότερων θρησκειών περιέχουν αναφορές σε ξένους επισκέπτες με τον τρόπο περιγραφής των αστεριών και των οχημάτων που ταξιδεύουν μέσω του ουρανού και του διαστήματος. Ένα τέτοιο είναι η αποκάλυψη του Ιεζεκιήλ στην Παλαιά Διαθήκη, την οποία ο Ντένικεν ερμηνεύει ως μια λεπτομερή περιγραφή ενός διαστημικού σκάφους προσγείωσης (Τα διαστημόπλοια του Ιεζεκιήλ).
Στο βιβλίο του Άρματα των Θεών, ο φον Ντένικεν όσον αφορά τις Γραμμές Νάκζα, δηλώνει ότι «Βλέποντας από τον ουρανό, η ξεκάθαρη εντύπωση που μου έκανε η πεδιάδα των 37 μιλίων της Νάκζα ήταν αυτή ενός αεροδρομίου». Λαμβάνοντας υπόψη ότι βρισκόταν στη διαδικασία εύρεσης αποδεικτικών στοιχείων για αρχαίους εξωγήινους, ο φον Ντένικεν εμφανίζει μια προκατάληψη επιβεβαίωσης, καθώς δεν θεωρεί ότι οι γραμμές Νάκζα είναι τεχνητές μέχρι τη δημοσίευση των Αρμάτων των Θεών.
Αυτή η ηθική προοπτική που παρουσιάζει θα μπορούσε εύκολα να γίνει αποδεκτή από έναν αναγνώστη εξοικειωμένο με τα αεροπορικά ταξίδια και από μια ανεπτυγμένη γνώση της φύσης των γεωγλυφικών. Επιπλέον, δεδομένου ότι η πλειοψηφία των αναγνωστών των Αρμάτων των Θεών, δεν εκπαιδεύονται στην προβολή αντικειμένων από αρχαίους πολιτισμούς, οι ερμηνείες τους υπόκεινται σε μεγάλο βαθμό στις απόψεις του φον Ντένικεν για τα αντικείμενα. Ο Κένεθ Φέντερ υποστηρίζει ότι ένας αναγνώστης που βλέπει τις Γραμμές Νάκζα για πρώτη φορά σε ένα βιβλίο για τους εξωγήινους θα ήταν πολύ πιο πιθανό να συσχετίσει αυτά τα χαρακτηριστικά με εξωγήινη προέλευση, παρά από έναν πολιτισμό που υπήρχε ήδη στη Γη.
Το 1970, ο φον Ντένικεν παραδέχτηκε ότι οι Γραμμές Νάκζα «θα μπορούσαν να είχαν σχεδιαστεί στη γιγαντιαία τους κλίμακα δουλεύοντας ένα μοντέλο που χρησιμοποιούσε ένα σύστημα συντεταγμένων».
Ζεκάρια Σίτσιν
Η σειρά βιβλίων Τα Χρονικά της Γης (The Earth Chronicles) του Ζεκάρια Σίτσιν, ξεκινώντας από τον 12ο Πλανήτη, περιστρέφεται γύρω από τη μοναδική ερμηνεία του Σίτσιν για αρχαία κείμενα των Σουμερίων και Μέσης Ανατολής, μεγαλιθικά μνημεία και αντικείμενα από όλο τον κόσμο. Υποθέτει ότι οι θεοί της παλιάς Μεσοποταμίας ήταν αστροναύτες από τον πλανήτη «Νιμπίρου», τον οποίο ο Σίτσιν δηλώνει ότι οι Σουμέριοι πίστευαν ότι ήταν ένας απομακρυσμένος «12ος πλανήτης» (μετρώντας τον Ήλιο, τη Σελήνη και τον Πλούτωνα ως πλανήτες) με τον θεό Μαρντούκ. Σύμφωνα με τον Σίτσιν, ο Νιμπίρου συνεχίζει να περιστρέφεται γύρω από τον ήλιο μας σε μια επιμήκη τροχιά 3.600 ετών. Η σύγχρονη αστρονομία δεν βρήκε στοιχεία που να υποστηρίζουν τις ιδέες του Σίτσιν.
Ο Σίτσιν υποστηρίζει ότι υπάρχουν κείμενα των Σουμερίων που αφηγούνται την ιστορία ότι 50 Ανονάκι, κάτοικοι ενός πλανήτη που ονομάζεται Νιμπίρου, ήρθαν στη Γη πριν από περίπου 400.000 χρόνια με σκοπό την εξόρυξη πρώτων υλών, ειδικά του χρυσού και την μεταφορά τους πίσω στο Νιμπίρου. Με τους μικρούς τους αριθμούς, σύντομα κουράστηκαν από το έργο και ξεκίνησαν να δημιουργούν γενετικά όντα για να εργαστούν τα ορυχεία. Μετά από πολλές δοκιμές και λάθη τελικά δημιούργησαν τον Χόμο Σάπιενς: το «Αντάπα» (μοντέλο άνθρωπος) ή τον Αδάμ της μεταγενέστερης μυθολογίας. Ο Σίτσιν ισχυρίστηκε ότι οι Ανονάκι ήταν ενεργοί στις ανθρώπινες υποθέσεις έως ότου ο πολιτισμός τους καταστράφηκε από παγκόσμιες καταστροφές που προκλήθηκαν από το απότομο τέλος της τελευταίας εποχής των παγετώνων, περίπου 12.000 χρόνια πριν. Βλέποντας ότι οι άνθρωποι επέζησαν και ό, τι είχαν χτίσει καταστράφηκε, οι Ανονάκι έφυγαν από τη Γη αφού έδωσαν στους ανθρώπους την ευκαιρία και τα μέσα για να κυβερνήσουν. Το έργο του Σίτσιν δεν έχει λάβει γενική επιστημονική υποστήριξη και έχει επικριθεί από επαγγελματίες που έχουν επανεξετάσει τις υποθέσεις του. Ο μελετητής των σημιτικών γλωσσών Μίκαελ Χάιζερ λέει ότι πολλές από τις μεταφράσεις του Σίτσιν για τις λέξεις Σουμέριοι και Μεσοποταμία δεν είναι σύμφωνες με τα μεσοποταμικά σφηνοειδή δίγλωσσα λεξικά, που έχουν παραχθεί από τους αρχαίους γραμματείς.
Ο Αλαν Άλφορντ, συγγραφέας του βιβλίου Θεοί της Νέας Χιλιετίας (Gods of the New Millennium, 1996), ήταν οπαδός της θεωρίας των αρχαίων αστροναύτων. Μεγάλο μέρος της δουλειάς του βασίζεται στις υποθέσεις του Σίτσιν. Ωστόσο, τώρα βρίσκει λάθος με την υπόθεση του Σίτσεν μετά από βαθύτερη ανάλυση, δηλώνοντας ότι: «Είμαι τώρα ακράδαντα της άποψης ότι αυτοί οι θεοί προσωποποίησαν τον ουρανό που πέφτει. Με άλλα λόγια, η κατάβαση των θεών ήταν μια ποιητική παράδοση του μύθου του κατακλυσμού που στάθηκε στην καρδιά των αρχαίων θρησκειών της Εγγύς Ανατολής».
Ρόμπερτ Τέιμπλ
Στο βιβλίο του Μυστήρια του Σείριου (The Sirius Mystery, 1976) ο Ρόμπερτ Τέιμπλ, υποστηρίζει ότι οι κάτοικοι του Ντόγκον του βορειοδυτικού Μάλι διατήρησαν μια αναφορά εξωγήινης επίσκεψης από περίπου 5.000 χρόνια πριν. Παραθέτει διάφορες αποδείξεις, όπως προηγμένες αστρονομικές γνώσεις που κληρονομήθηκαν από τη φυλή, περιγραφές και συγκριτικά συστήματα πεποιθήσεων με αρχαίους πολιτισμούς όπως η αρχαία Αίγυπτος και οι Σουμέριοι. Το έργο του βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στις μελέτες των πολιτιστικών ανθρωπολόγων Μαρσέλ Γκραούλ και Ζερμέν Ντιτερλέν.
Τα συμπεράσματά του έχουν επικριθεί από επιστήμονες, οι οποίοι επισημαίνουν ασυμφωνίες στην έρευνα του Τέιμπλ, και πρότειναν ότι ο Ντόγκον μπορεί να έχει λάβει μερικές από τις αστρονομικές πληροφορίες του πρόσφατα, πιθανώς από ευρωπαϊκές πηγές, και μπορεί να έχει παραπλανήσει την εθνογραφία Ντόγκον.
Αποδεικτικά στοιχεία που παρατίθενται από τους υποστηρικτές
Μεταξύ των επιστημόνων, η συναίνεση είναι ότι η αρχαία υπόθεση αστροναύτη δεν είναι αδύνατη, αλλά αδικαιολόγητη και περιττή. Τα «μυστήρια» που αναφέρονται ως στοιχεία για την υπόθεση μπορούν να εξηγηθούν χωρίς να χρειάζεται να επικαλεσθούν αρχαίους αστροναύτες. Οι υποστηρικτές αναζητούν μυστήρια όπου δεν υπάρχουν. Δεδομένου ότι οι αρχαίοι αστροναύτες είναι περιττοί, πρέπει η υπόθεση να απορριφθεί σύμφωνα με την επιστημονική συναίνεση.
Αρχαία θρησκευτικά κείμενα
Οι υποστηρικτές αναφέρουν αρχαίες μυθολογίες για να υποστηρίξουν τις απόψεις τους με βάση την ιδέα ότι οι μύθοι της αρχαίας δημιουργίας των θεών που κατεβαίνουν από τους ουρανούς στη Γη για να δημιουργήσουν ή να καθοδηγήσουν την ανθρωπότητα είναι αναπαραστάσεις ξένων επισκεπτών, των οποίων η ανώτερη τεχνολογία ευθύνεται για την αντίληψή τους ως θεοί. Οι υποστηρικτές αντλούν περιστατικά στη σύγχρονη εποχή, όταν οι απομονωμένοι πολιτισμοί εκτίθενται στη δυτική τεχνολογία, όπως όταν, στις αρχές του 20ου αιώνα, ανακαλύφθηκαν στον Νότιο Ειρηνικό πολιτισμοί που πίστευαν ότι ήταν διάφορα δυτικά πλοία και το φορτίο τους στάλθηκαν από τους θεούς ως εκπλήρωση προφητειών σχετικά με την επιστροφή τους.
Ο αρχαίος Σουμεριακός μύθος της Enûma Eliš, γραμμένος σε σφηνοειδή δίσκο και μέρος της Βιβλιοθήκης του Ασουρμπανιπάλ, λέει ότι η ανθρωπότητα δημιουργήθηκε για να εξυπηρετεί θεούς που ονομάζονται «Ανονάκι». Οι υποστηρικτές της υπόθεσης πιστεύουν ότι οι Ανονάκι ήταν εξωγήινοι που ήρθαν στη γη για να εξορύξουν χρυσό για δικές τους χρήσεις. Σύμφωνα με την ιστορία του Enuma Elish, οι Ανονάκι συνειδητοποίησαν ότι ο χρυσός εξόρυξης είχε φόρο στη φυλή τους και στη συνέχεια δημιούργησε την ανθρώπινη φυλή ως σκλάβους.
Ραμαγιάνα
Στην ινδουιστική μυθολογία, οι θεοί και τα είδωλά τους ταξιδεύουν από τόπο σε τόπο σε ιπτάμενα οχήματα που ονομάζονται Βιμάνα. Υπάρχουν πολλές αναφορές αυτών των ιπτάμενων αντικειμένων στο Ραμαγιάνα, το οποίο χρησιμοποίησε ο βασιλιάς της Λάνκα Ραβάνα από τη Σρι Λάνκα χρονολογείται στον 5ο ή 4ο αιώνα π.Χ. Ακολουθούν μερικά παραδείγματα:
Από το 6ο βιβλίο, Canto CXXIII: The Magic Car: Δεν είναι το θαυμάσιο άρμα ορυχείου, Ονομάστηκε ΠούσΠακ, επεξεργασμένο από τα χέρια θεϊκά. …Αυτό το άρμα, διατηρημένο με απόλυτη προσοχή, Θα σε σκαρφαλώσει μέσα από τα πεδία του ουρανού, Και θα φωτίσεις χωρίς φόβο Τη βασιλική πόλη της Ayodhyá.
Από το 6ο βιβλίο, Canto CXXIV: The Departure: Περνά στον ουρανό, όπως επέλεξε ο Ράμα, Το θαυμάσιο αυτοκίνητο που από τη γη προέκυψε. Και στολισμένο με κύκνους και ασημένια φτερά Μετέφερε στα σύννεφα το φορτίο των βασιλιάδων..
Ο Φον Ντάνικεν αναφέρει το Ραμαγιάνα και τους Βιμάνας στο Κεφάλαιο 6 των Αρμάτων των Θεών, υποδηλώνοντας ότι ήταν «διαστημικά οχήματα». Για να υποστηρίξει την θεωρία του, προσφέρει ένα απόσπασμα που λέει ότι προέρχεται από μια μετάφραση του Μαχαμπχαράτα το 1889 από τον C. Roy: «Ο Bhima πέταξε με τον Βιμάνα του σε μια τεράστια ακτίνα που ήταν τόσο λαμπρή όσο ο ήλιος και έκανε έναν θόρυβο όπως η βροντή σε μια καταιγίδα».
Βιβλίο Γένεσης και Βιβλίο Ενώχ
Το Βιβλίο της Γένεσης, Κεφάλαιο 6 στίχοι 1-2 και 4, αναφέρει: "Όταν τα ανθρώπινα όντα άρχισαν να αυξάνονται σε αριθμό στη γη και οι κόρες τους γεννήθηκαν, οι γιοι του Θεού είδαν ότι οι κόρες των ανθρώπων ήταν όμορφες και παντρεύτηκαν οποιοδήποτε από αυτούς που επέλεξαν. ... Οι Νεφελίμ βρισκόταν στη γη εκείνες τις ημέρες - και επίσης μετά - όταν οι γιοι του Θεού πήγαν στις κόρες των ανθρώπων και έκαναν παιδιά από αυτούς.. — Γένεσις 6:1–4 (Νέα Διεθνής Έκδοση)"
Πολλοί Χριστιανοί θεωρούν αυτές τις ομάδες, διαφορετικές οικογένειες των παιδιών του Αδάμ και της Εύας. Μια άλλη ερμηνεία είναι ότι οι Νεφιλίμ είναι παιδιά των «γιων του Θεού» και «κόρες ανθρώπων», αν και οι μελετητές είναι αβέβαιοι. ] Η έκδοση Κινγκ Τζέιμς μεταφράζει τους Νεφιλίμ ως «γίγαντες».
Το πρώτο μέρος του Αποκρυφιστικού Βιβλίου του Ενώχ επεκτείνεται και ερμηνεύει τη Γένεση 6:1, ότι οι «γιοι του Θεού» ήταν μια ομάδα 200 «αγγέλων» που ονομάζονταν «Παρατηρητές», που κατέβηκαν στη Γη για να αναπαραχθούν με ανθρώπους. Όταν οι άνθρωποι δεν μπορούσαν πλέον να στηρίξουν τους Νεφίλιμ, στράφηκαν εναντίον της ανθρωπότητας. Οι παρατηρητές έδωσαν επίσης οδηγίες στους ανθρώπους για τη μεταλλουργία, τα καλλυντικά, τη μαγεία, την αστρολογία, την αστρονομία και τη μετεωρολογία. Στη συνέχεια, ο Θεός δημιούργησε τη Μεγάλη Πλημμύρα (ή τους πολυάριθμους μύθους του Κατακλυσμού) για να απαλλάξει τη Γη από τους Νεφελίμ και από τους ανθρώπους που πήραν γνώση από τους Παρατηρητές. Για να διασφαλιστεί η επιβίωση της ανθρωπότητας, ο Νώε προειδοποιήθηκε για την επικείμενη καταστροφή. Επειδή δεν υπακούαν στον Θεό, το βιβλίο περιγράφει τους Παρατηρητές ως «έκπτωτους αγγέλους».
Ορισμένοι αρχαίοι υποστηρικτές αστροναυτών υποστηρίζουν ότι αυτή η ιστορία είναι μια αφήγηση των εξωγήινων που επισκέπτονται τη Γη, που ονομάζονται «Παρατηρητές», επειδή η αποστολή τους ήταν να παρατηρήσουν την ανθρωπότητα. Μερικοί από τους εξωγήινους παραβίασαν τις εντολές. Έκαναν επαφή με ανθρώπους, διασταυρώθηκαν με ανθρώπινα θηλυκά και μοιράστηκαν τις γνώσεις τους. Οι Νεφελίμ ήταν λοιπόν 50% ανθρώπινα - 50% εξωγήινα υβρίδια.
Ο Τσακ Μίσλερ και ο Μαρκ Ήστμαν υποστηρίζουν ότι τα σύγχρονα Α.Τ.Ι.Α φέρουν τους έκπτωτους αγγέλους ή τους απογόνους τους και ότι «η γενεαλογία του Νώε δεν αμαυρώθηκε από την εισβολή των έκπτωτων αγγέλων. Φαίνεται ότι αυτή η διασταύρωση της ομάδας ανθρώπινων γονιδίων ήταν ένα μεγάλο πρόβλημα για τον πλανήτη γη».
Ο Φον Ντάνικεν προτείνει επίσης ότι οι δύο άγγελοι που επισκέφτηκαν τον Λοτ στη Γένεση: κεφάλαιο 19 ήταν αρχαίοι αστροναύτες, οι οποίοι χρησιμοποίησαν ατομικά όπλα για να καταστρέψουν την πόλη Σόδομα. Ο Μαρκ Ντεμ ερμηνεύει το βιβλίο της Γένεσης γράφοντας ότι η ανθρωπότητα ξεκίνησε σε έναν άλλο πλανήτη και ότι ο Θεός της Βίβλου είναι εξωγήινος.
Βιβλίο του Ιεζεκιήλ
Στην Παλαιά Διαθήκη, το Κεφάλαιο 1 του Βιβλίου του Ιεζεκιήλ αφηγείται ένα όραμα στο οποίο ο Ιεζεκιήλ βλέπει «ένα τεράστιο σύννεφο» που περιέχει φωτιά και εκπέμπει αστραπή και «λαμπρό φως». Συνεχίζει: «Το κέντρο της φωτιάς έμοιαζε με λαμπερό μέταλλο το οποίο έμοιαζε με τέσσερα ζωντανά πλάσματα». Αυτά τα πλάσματα περιγράφονται ως φτερωτά και ανθρωποειδή, «επιταχύνουν μπρος-πίσω σαν αστραπές» και «φωτιές κινούνται μπρος-πίσω ανάμεσα στα πλάσματα». Το απόσπασμα συνεχίζει να περιγράφει τέσσερα γυαλιστερά αντικείμενα, το καθένα να εμφανίζεται «σαν τροχός που τέμνει έναν τροχό». Αυτά τα αντικείμενα μπορούσαν να πετάξουν και να κινηθούν με τα πλάσματα: «Όταν κινούνταν τα ζωντανά πλάσματα, οι τροχοί δίπλα τους κινούνταν και όταν τα ζωντανά πλάσματα σηκώθηκαν από το έδαφος,οι τροχοί επίσης ανέβηκαν».
Στο Κεφάλαιο 4 των Αρμάτων των Θεών, με τίτλο «Ο Θεός ήταν αστροναύτης;», ο φον Ντάνικεν προτείνει ότι ο Ιεζεκιήλ είχε δει ένα διαστημόπλοιο. Αυτή η υπόθεση είχε προταθεί από τον Μόρις Τζέσουπ το 1956 και από τον Άρθουρ Όρτον το 1961. Μια λεπτομερής εκδοχή αυτής της υπόθεσης περιγράφεται από τον Τζόζεφ Φ. Μπλούμριτς στο βιβλίο του Τα διαστημόπλοια του Ιεζεκιήλ (The Spaceships of Ezekiel) (1974).
Αλλού στη Βίβλο
Ο Ρόμπερτ Ντιόν και ο Πωλ Μισράκι δημοσίευσαν βιβλία τη δεκαετία του 1960, περιγράφοντας τα γεγονότα στη Βίβλο που προκλήθηκαν από την εξωγήινη τεχνολογία. Ο Μπάρι Ντάουνινγκ, ένας πρεσβυτέριος υπουργός, έγραψε ένα βιβλίο το 1968 υποστηρίζοντας ότι ο Ιησούς ήταν εξωγήινος, αναφέροντας τον Ιωάννη 8:23 και άλλους βιβλικούς στίχους ως αποδεικτικά στοιχεία.
Ορισμένοι υποστηρικτές των αρχαίων αστροναυτών, όπως ο Φον Ντάνικεν και ο Μπάρι Ντάουνινγκ πιστεύουν ότι η έννοια της κόλασης στη Βίβλο θα μπορούσε να είναι μια πραγματική περιγραφή του πλανήτη Αφροδίτη από εξωγήινους που έδειξαν φωτογραφίες της καυτής επιφάνειας της Αφροδίτης στους ανθρώπους. Οι υποστηρικτές της υπόθεσης δηλώνουν ότι «ο Θεός» και ο «Σατανάς» ήταν εξωγήινοι που διαφωνούσαν για το κατά πόσον οι άνθρωποι θα έπρεπε να έχουν τις πληροφορίες που προσφέρει το δέντρο της γνώσης. Ο Ντέιβιντ Χάτσερ Τσίλντρες, ένας κορυφαίος υποστηρικτής της υπόθεσης δημιουργίας αρχαίων αστροναυτών, συγκρίνει αυτήν την ιστορία με την ελληνική ιστορία του Προμηθέα, που έδωσε στην ανθρωπότητα τη γνώση της φωτιάς. Οι αρχαίοι υποστηρικτές του αστροναύτη πιστεύουν ότι η βιβλική έννοια του Σατανά βασίζεται σε μια παρεξηγημένη επίσκεψη εξωγήινων. Ο Φον Ντάνικεν θεώρησε ότι οι απόγονοι των εξωγήινων είναι παιδιά από ανθρωποειδή, και αυτό αναφέρεται στη Βίβλο ως «Πρωτότυπη αμαρτία». Ο Φον Ντάνικεν πιστεύει ότι η μεγάλη βιβλική πλημμύρα ήταν τιμωρία αφού ένας εξωγήινος «Θεός» ανακάλυψε ότι γήινοι και έκπτωτοι άγγελοι ζευγαρώθηκαν με προιστορικούς ανθρώπους.
Υποστηρικτές
Πολλοί συγγραφείς έχουν υποστηρίξει τις υποθέσεις των αρχαίων αστροναυτών. Σημαντικά παραδείγματα περιλαμβάνουν:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εξωγήινη ζωή
Στρατονίκη της Συρίας
Η Στρατονίκη της Συρίας ήταν κόρη του Μακεδόνα βασιλιά Δημήτριου του Πολιορκητή και της Φίλας, κόρης του Αντίπατρου. Το 300 π.Χ., όταν δεν θα πρέπει να ήταν μεγαλύτερη των 17 ετών, το χέρι της ζήτησε ο Σέλευκος Α’ Νικάνωρ, βασιλιάς της Συρίας και στρατηγός του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Οδηγήθηκε από τον πατέρα της στην ακτή της Πιερίας στη Μακεδονία, όπου οι γάμοι της γιορτάστηκαν με μεγαλοπρέπεια. Παρά τη μεγάλη διαφορά στην ηλικία τους πρέπει να έζησε σε αρμονία με τον ηλικιωμένο βασιλιά για κάποια χρόνια, του χάρισε μάλιστα μια κόρη, στην οποία έδωσε το όνομα της μητέρας της.
Άλγκα (Καζακστάν)
Η Άλγκα είναι πόλη στην περιφέρεια Ακτόμπε του δυτικού Καζακστάν. Βρίσκεται στην δυτική όχθη του ποταμού Ιλέκ (Τζελέκ) και στον σιδηροδρομικό σταθμό του Ακτόμπε προς το Αράλ. Πληθυσμός: 19,705 (απογραφή 2009) 15,372 (απογραφή 1999).
Στρατονίκη της Συρίας
Τότε ο γιος του Σέλευκου από την Απάμα, ο Αντίοχος, αρρώστησε βαριά, αρνούμενος να περιποιηθεί τον εαυτό του ή να φάει. Ο γιατρός που τον φρόντιζε, ο Ερασίστρατος, ανακάλυψε πως αιτία της συμπεριφοράς του αυτής ήταν κάποια ερωτική απογοήτευση. Παρατήρησε πράγματι πως ενώ, κατά τις επισκέψεις διαφόρων γυναικών στον άρρωστο πρίγκιπα, εκείνος έμενε απαθής, κατά τις επισκέψεις του πατέρα του με τη νεαρή του σύζυγο, τη Στρατονίκη, παρουσίαζε τα συμπτώματα ενός κεραυνοβολημένου από έρωτα ανθρώπου. Κατέληξε λοιπόν στο συμπέρασμα πως ο νεαρός ήταν ερωτευμένος, αλλά, θεωρώντας ανίερο το να αγαπά τη σύζυγο του πατέρα του, προσπαθούσε μάταια να καταπιέσει τα συναισθήματά του, πράγμα που εκφραζόταν σε φυσική ατονία. Έτσι ο Ερασίστρατος μίλησε με τρόπο στον ηλικιωμένο Σέλευκο που αισθανόταν μεγάλη τρυφερότητα για το γιο του, και ο οποίος συγκατατέθηκε στην ένωση της Στρατονίκης με τον Αντίοχο. Κατόπιν τους ονόμασε βασιλείς των επαρχιών της Άνω Ασίας. Τα παραπάνω γεγονότα αφηγείται ο Πλούταρχος στους Παράλληλους Βίους του (“Δημήτριος 31, 32”).
Άλγκα (Καζακστάν)
Χρησιμοποιήθηκε ως χημικό εργοστάσιο φωσφάτων που τώρα έχει ερειπωθεί, αλλά προκάλεσε περιβαλλοντικά προβλήματα και μεγάλες ποσότητες χημικών αποβλήτων συγκεντρώνονται σε λιμνούλες χωρίς μόνωση σε υδροφόρες περιοχές.
Στρατονίκη της Συρίας
Το ζευγάρι κατόπιν εγκαταστάθηκε στη Βαβυλώνα. Το 281 π.Χ. ο Σέλευκος δολοφονείται από τον Πτολεμαίο Κεραυνό, και ο Αντίοχος ανεβαίνει στο θρόνο του βασιλείου της Συρίας. Η ένωση της Στρατονίκης μαζί του πρέπει να ήταν ευτυχισμένη, αν και δεν έχουμε ιδιαίτερα πολλές αναφορές για τη ζωή της Στρατονίκης μετά το σημείο αυτό. Χάρισε στον Αντίοχο πέντε παιδιά: το Σέλευκο, τη Λαοδίκη, τον Αντίοχο, που διαδέχτηκε τελικά τον πατέρα του στο θρόνο ως Αντίοχος Β' Θεός, την Απάμα, που νυμφεύθηκε το Μάγα της Κυρήνης και τη Στρατονίκη, σύζυγο του Δημητρίου Β’ της Μακεδονίας. Την κόρη της από το Σέλευκο, την Φίλα, παντρεύτηκε ο αδελφός της Αντίγονος Γονατάς. Η πόλη της Στρατονίκειας στην Καρία ονομάστηκε, σύμφωνα με το γεωγράφο Στράβωνα, από τον Αντίοχο προς τιμήν της συζύγου του.
Ισαβέλλα της Αυστρίας
Η Ισαβέλλα της Αυστρίας (Isabella van Habsburg, 18 Ιουλίου 1501 - 19 Ιανουαρίου 1526) από τον Οίκο των Αψβούργων ήταν αρχιδούκισσα της Αυστρίας, ινφάντα της Καστίλης και της Αραγωνίας, βασίλισσα της Δανίας, της Σουηδίας και της Νορβηγίας σαν σύζυγος του βασιλιά Χριστιανού Β'. Γεννήθηκε στις Βρυξέλλες. Η Ισαβέλλα ήταν θυγατέρα του Φιλίππου του Ωραίου και της Ιωάννας της τρελής αδελφή των αυτοκρατόρων Καρόλου Κουίντου και Φερδινάνδου Α'.
Γάμος με τον βασιλιά της Δανίας Χριστιανό Β'
Μεγάλωσε στην Ολλανδία υπό την κηδεμονία της θείας της αντιβασίλισσας της Ολλανδίας Μαργαρίτας της Αυστρίας, ο βασιλιάς της Δανίας Χριστιανός Β' ζήτησε από την οικογένεια της ως σύζυγο τη μεγαλύτερη αδελφή της Ελεονώρα της Αυστρίας. Οι Αψβούργοι του απάντησαν ότι η θέση της πρωτότοκης θυγατέρας ήταν πολύ βαριά για ένα βασίλειο σαν το δικό του. Στη συνέχεια συμφώνησαν να του δοθεί ως σύζυγος η Ισαβέλλα η οποία ήταν τότε μόλις 13 ετών (1514), η συμφωνία κλείστηκε με τη μεσολάβηση του παππού της Ισαβέλλας αυτοκράτορα Μαξιμιλιανού Α'. Η Ισαβέλλα παρέμεινε τον πρώτο χρόνο στην Ολλανδία στη συνέχεια έφτασε στην Κοπεγχάγη όπου τελέστηκε ο γάμος στις 12 Αυγούστου/1515.
Βασίλισσα της Δανίας
Οι σχέσεις της Ισαβέλλας στην αρχή με τον σύζυγο της και τη νέα της οικογένεια ήταν εξαιρετικά άσχημες, την ψυχρότητα επιβάρυνε η παράνομη σχέση του Χριστιανού με μια αυλική του την Ντβεκ Σιγκμπριτσντάτερ της οποίας η μητέρα ήταν παλιά αυλική ευνοούμενη. Η ψυχρότητα έληξε με τον πρόωρο θάνατο της Ντβεκ (1517), τότε αποκαταστάθηκαν οι σχέσεις της Ισαβέλλας με τον σύζυγο της και τη μητέρα της Ντβέκ, από τότε οι σχέσεις του βασιλικού ζεύγους ήταν εξαιρετικές. Το 1520 ο Χριστιανός Β' ενσωμάτωσε στο βασίλειο του και τη Νορβηγία, ήταν η τελευταία βασίλισσα της ενωμένης Σουηδίας και Δανίας αλλά δεν πήγε στη Σουηδία ποτέ, δεν ακολούθησε τον σύζυγο της στη Στοκχόλμη λόγω της εγκυμοσύνης της. Η Ισαβέλλα ήταν αντιβασίλισσα της Δανίας την περίοδο που ο σύζυγος της βρισκόταν στη Σουηδία αλλά την επόμενη χρονιά εκθρονίστηκε ύστερα από συνωμοσία σε βάρος του από τον θείο του δούκα Φρειδερίκο ο οποίος έγινε στη συνέχεια ο νέος βασιλιάς.
Ανατροπή από τον θρόνο
Μετά την εκθρόνιση του το βασιλικό ζεύγος ταξίδεψε στην Ολλανδία (1523) και στη συνέχεια στη Γερμανία σε μια τελευταία προσπάθεια τους ειδικά με τη βοήθεια της οικογένειας της Ισαβέλλας τους Αψβούργους να επανέλθουν στον θρόνο τους, η Ισαβέλλα ήταν δίπλα στον σύζυγο της σε όλα τα ταξίδια. Στο Βερολίνο προσηλυτίστηκε τον Προτεσταντισμό γοητευμένη από τη διδασκαλία του Λούθηρου (1524), ο σύζυγος της προσπάθησε να το κρύψει από την οικογένεια της, φοβήθηκε την οργή των Αψβούργων επειδή ήταν φανατικοί καθολικοί.
Τεπίκ
Το Τεπίκ (ισπανικά: Tepic, προφορά: [teˈpik]) είναι η πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη της δυτικής μεξικανικής πολιτείας Ναγιαρίτ.
Βρίσκεται στο κεντρικό τμήμα της πολιτείας, βρίσκεται σε υψόμετρο 915 μέτρα (3.002 πόδια) πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, στις όχθες του Ρίο Μολολόα και του Ρίο Τεπίκ, περίπου 225 χιλιόμετρα (140 mi) βορειοδυτικά της Γουαδαλαχάρα.
Σε κοντινή απόσταση βρίσκεται το εξαφανισμένο ηφαίστειο Sangangüey και η λίμνη του κρατήρα. Το Τεπίκ είναι το κύριο αστικό κέντρο αυτής της πλούσιας γεωργικής περιοχής. Οι μεγάλες καλλιέργειες περιλαμβάνουν ζαχαροκάλαμο, καπνό και εσπεριδοειδή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις του Μεξικού
Ισαβέλλα της Αυστρίας
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1515 τον Χριστιανό Β΄ των Όλντενμπουργκ βασιλιά της Δανίας και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Αψβούργων Κατηγορία:Βασίλισσες της Δανίας Κατηγορία:Βασίλισσες της Σουηδίας Κατηγορία:Βασίλισσες της Νορβηγίας Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Αυστρίας Κατηγορία:Ινφάντας της Αραγωνίας Κατηγορία:Ινφάντας της Καστίλλης Κατηγορία:Ισπανίδες Ινφάντας
Θεόδωρος Βασιλακάκης
Ο Θεόδωρος Βασιλακάκης (γεννημένος στις 20 Ιουλίου 1988) είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως μεσοεπιθετικός για την Λαμία.
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Γεννημένος στη Θεσσαλονίκη, ο Βασιλακάκης άρχισε να παίζει επαγγελματικό ποδόσφαιρο με τη Βέροια υπό τον προπονητή Γιάννη Μαντζουράκη. Αγωνίστηκε για το σύλλογο από το 2007 έως το 2009.
Τον Αύγουστο του 2009, υπέγραψε πενταετές συμβόλαιο με τη Ξάνθη, κατόπιν σύστασης του Γιάννη Μαντζουράκη. Ο σύλλογος κατέληξε σε συμφωνία με τη Βέροια, η οποία συμφώνησε να αποδεσμεύσει τον 21χρονο μέσο, ο οποίος προσέλκυσε το ενδιαφέρον τόσο του Άρη όσο και της Μαιντζ.
Ατρόμητος
Στις 3 Ιουλίου 2017, μετά από 8 χρόνια στη Ξάνθη, μετακινήθηκε στον Ατρόμητο με συμβόλαιο διετούς διάρκειας, για μη ανακοινωθήσα αμοιβή. Έκανε το ντεμπούτο του για το σύλλογο στην ισοπαλία 1-1 με τον Απόλλωνα Σμύρνη, στις 21 Αυγούστου 2017. Στις 4 Δεκεμβρίου 2017, σημείωσε δύο εκπληκτικά γκολ, βοηθώντας την ομάδα του να κερδίσει με 3-1 εκτός έδρας τον Πλατανιά. Στις 16 Δεκεμβρίου 2017, σκόραρε στην νίκ η με 3-1 επί της Κέρκυρας. Τέσσερις μέρες αργότερα, το γκολ του έδωσε στη ομάδα του μια σημαντική νίκη με 1-0 επί του Αστέρα Τρίπολης για το πρώτο σκέλος της φάσηες των 16 κυπέλλου 2017-18. Στις 8 Φεβρουαρίου 2018, σκόραρε στην εντός έδρας ήττα με 1-3 από τον ΠΑΟΚ για τους προημιτελικούς του κυπέλλου, γεγονός που οδήγησε στον αποκλεισμό της ομάδας από τους ημιτελικούς. Στις 11 Φεβρουαρίου 2018, σκόραρε στην εντός έδρας ισοπαλία 2-2 με τον Ολυμπιακό. Στο τέλος της σεζόν 2017-18, ηΜακάμπι Χάιφα και δύο άλλες ισραηλινές ομάδες εξέφρασαν ενδιαφέρον για την υπογραφή του, ο οποίος εντυπωσίασε με τις επιδόσεις του, σημειώνοντας 6 γκολ και δίνοντας 1 ασίστ, αλλά καμία επίσημη προσφορά δεν έγινε ποτέ στη διοίκηση του συλλόγου. Στις 29 Σεπτεμβρίου 2018, σημείωσε το πρώτο του γκολ στη σεζόν 2018-19 στην εκτός έδρας νίκη με 2-0 επί του Λεβαδειακού.
Ανόρθωση
Στις 28 Μαΐου 2019, η κυπριακή Ανόρθωση ανακοίνωσε την υπογραφή του Βασιλακάκη προσφέροντας του διετές συμβόλαιο στην ομάδα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Α.Ε. Βέροιας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Ξάνθη Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατρόμητου Αθηνών Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ανόρθωσης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΣ Λαμίας
Κοινότητα Ανωπόλεως
Με την ονομασία κοινότητα Ανωπόλεως αναφέρονται:
Βικτόρια ντε Ντουράνγκο
Η Βικτόρια ντε Ντουράνγκο (ισπανικά: Victoria de Durango) είναι η πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη της μεξικανικής πολιτείας Ντουράνγκο. Η πόλη, που βρίσκεται στο Βόρειο Μεξικό, έχει πληθυσμό 654.876 από την απογραφή του 2015, και βρίσκεται σε υψόμετρο 1.890 μέτρα (6.201 πόδια).
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις του Μεξικού
Χλέμπνογιε (περιφέρεια Ακμόλα)
Το Χλέμπνογιε είναι οικισμός στην επαρχία Σαντικτάου, στην περιφέρεια Ακμόλα στο Καζακστάν.
Γεωγραφική θέση
Το επαρχιακό κέντρο, το Μπαλκάσινο απέχει 110 χιλιόμετρα από το Χλέμπνογιε, ενώ βρίσκεται 320 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Αστάνα.
Πληθυσμός
Ο πληθυσμός είναι ο εξής:
Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Ματσουκάτα Κεφαλονιάς
Τα Ματσουκάτα είναι οικισμός στην Κεφαλονιά. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Κεφαλονιάς του ομώνυμου νομού. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 55 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Κεφαλονιάς Κατηγορία:Χωριά του νομού Κεφαλληνίας
Κατάλογος αποδράσεων από το Αλκατράζ
27 Απριλίου 1936
Η πρώτη απόπειρα απόδρασης από τη φυλακή έγινε στις 27 Απριλίου 1936 από τον Τζοσέφ Μπόουερς, στον οποίο είχε ανατεθεί το καθήκον της καύσης απορριμμάτων στον αποτεφρωτήρα. Δούλευε στην καύση απορριμμάτων στον αποτεφρωτήρα του νησιού κατά τις ώρες εργασίας, όταν ξαφνικά έτρεξε  και άρχισε να σκαρφαλώνει ένα φράκτη με αλυσίδα στην άκρη του νησιού  σε μια προφανή προσπάθεια να πάει προς την ακτή. Όταν εντοπίστηκε σε αυτήν την ενέργεια του από τον δεσμοφύλακα που βρισκόταν στο πύργο της Δυτικής Οδού, και αρνήθηκε να υπακούσει στις διαταγές του να κατέβει κάτω, τον πυροβόλησαν. Τραυματίστηκε σοβαρά από την πτώση των 15 μέτρων και εν τέλη κατέληξε.
Το περιστατικό που ονομάστηκε "Desperate Escape" του Μπόουερς θεωρήθηκε από τους κρατούμενους, ως μια πραγματική απόπειρα απόδρασης, ή ως μια σκόπιμη αυτοκτονία (ο Μπόουερς είχε κάνει πολλές απόπειρες αυτοκτονίας), ή ως μια προσπάθεια να ανέβει για να αρπάξει τα σκουπίδια που είχαν σφηνωθεί στο φράκτη, ή ως μια προσπάθεια να αναρριχηθεί στον φράχτη για να τάισει ένα γλάρο. Ωστόσο, ανεξάρτητα από το αρχικό κίνητρο του Μπόουερ, είναι αναμφισβήτητο ότι ο Μπόουερ αγνόησε τα δυνατά μηνύματα των φρουρών για να σταματήσει και συνέχισε να αναρριχείται ακόμη και όταν οι φρουροί άρχισαν να τον πυροβολούν, έτσι ώστε έπεσε στο εξωτερικό μέρος του φράχτη.
23 Μαΐου 1938
Στην τρίτη προσπάθεια απόδρασης πήραν μέρος οι Ρούφους Φράνκλιν, Τόμας Λιμέρικ και ο Τζέιμς Λούκας, οι οποίοι επιτέθηκαν σε έναν δεσμοφύλακα με ένα σφυρί στο εργαστήριο ξυλογλυπτικής στο κτίριο των βιοτεχνιών και στη συνέχεια προχώρησαν στην οροφή, όπου ένας ένοπλος φρουρός πυροβόλησε τους Φράνκλιν και Λιμέρικ. Όταν ήρθαν και άλλοι φρουροί και περικύκλωσαν τον Λούκας αυτός παραδόθηκε. Ο φρουρός που δέχθηκε την επίθεση, πέθανε την επόμενη μέρα. Ο Λιμέρικ κατέληξε.
13 Ιανουαρίου 1939
Ο Άρθουρ Μπάρκερ, ο Γουίλιαμ Μάρτιν, ο Ρούφους ΜακΚέην, ο Χένρι Γιανγκ και ο Ντέιλ Στάμφιλ ήταν κρατουμένοι στη δήθεν ασφαλέστερη πτέρυγα της D-Block της φυλακής, όταν κατάφεραν να ξεφύγουν από τα κελιά τους και να φτάσουν στην ακτή του νησιού τη νύχτα της 13ης Ιανουαρίου 1939. Καθώς έβαζαν μια αυτοσχέδια σχεδία, εντοπίστηκαν και πυροβολήθηκαν από έναν φρουρό σε έναν πύργο. Ο Μπάρκερ σκοτώθηκε, ο Στάμφιλ τραυματίστηκε και οι υπόλοιποι απεστάλησαν στην απομόνωση.
15 Σεπτεμβρίου 1941
Ο Τζον Ρίτσαρντ Μπέιλις εργάζονταν στην χωματερή των σκουπιδιών όταν κατάφερε να ξεφύγει από τους φρουρούς και να φτάσει στην  ακτή του νησιού. Πήδηξε στο νερό και προσπάθησε να κολυμπήσει προς το Σαν Φρανσίσκο, αλλά εγκατέλειψε γρήγορα την προσπάθεια.
31 Ιουλίου 1945
Λίγο μετά την αναχώρηση του πλοίου για το νησί Έιντζελ, οι υπάλληλοι στην προβλήτα του Αλκατράζ και στο πλοίο ανακάλυψαν την μεταμφίεση  και ο Τζιλς συνελήφθη στο νησί Έιντζελ και επέστρεψε στο Αλκατράζ.
23 Ιουλίου 1956
Ο Φλόυντ Γουίλσον εξαφανίστηκε από την δουλειά του στην αποβάθρα του νησιού, αλλά ανακαλύφθηκε από τους φρουρούς αφού προηγούμενως κρυβόταν για 12 ώρες ανάμεσα σε μεγάλους βράχους κατά μήκος της ακτής.
Ο Γουίλσον είχε εγκαταλείψει το σχέδιό του να κάνει μια αυτοσχέδια βάρκα που θα του επέτρεπε να φτάσει στο Σαν Φρανσίσκο.
29 Σεπτεμβρίου 1958
Ο Ααρών Μπάρτζετ και ο Κλάιντ Τζόνσον εργάζονταν στην χωματερή των σκουπιδιών όταν εξουδετέρουσαν έναν φρουρό.
Και οι δύο πήγαν κατευθείαν στη θάλασσα, προσπαθώντας να κολυμπήσουν μακριά από το νησί. Ένας αστυνομικός κατεφέρε να πιάσει τον Τζόνσον, αλλά ο Μπάρτζετ εξαφανίστηκε. Απεβίωσε στην προσπάθεια του και το πτώμα του ξεβράστηκε στην ακτογραμμή του  Σαν Φρανσίσκο, δύο εβδομάδες αργότερα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έγκλημα στις Ηνωμένες Πολιτείες Κατηγορία:Αλκατράζ
Άγγελος Τερζάκης
Ο Άγγελος Τερζάκης (16 Φεβρουαρίου 1907 – 3 Αυγούστου 1979) ήταν Έλληνας λογοτέχνης της γενιάς του ’30 και δοκιμιογράφος. Έγραψε διηγήματα, μυθιστορήματα και θεατρικά έργα. Πολύ αξιόλογο είναι το δοκιμιακό του έργο: αυτός και ο Γεώργιος Θεοτοκάς είναι οι κύριοι εκφραστές του θεωρητικού προβληματισμού και των αναζητήσεων της ανανεωτικής γενιάς του ’30.
Βίος
Ήταν γιος του πολιτικού Δημητρίου Τερζάκη με καταγωγή από τον Άγιο Πέτρο Κυνουρίας και της Αγγελικής Πανοπούλου από τα Δολιανά Κυνουρίας. Γεννήθηκε στο Ναύπλιο και έζησε εκεί μέχρι το 1915, όταν και μετακόμισε στην Αθήνα, όπου τελείωσε το Γυμνάσιο και σπούδασε νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έλαβε την άδεια ασκήσεως επαγγέλματος το 1929, αλλά εγκατέλειψε σύντομα τη δικηγορία για να αφοσιωθεί στη λογοτεχνία.
Στα γράμματα εμφανίστηκε το 1925 με τη συλλογή διηγημάτων Ο ξεχασμένος και έκτοτε ασχολήθηκε συστηματικά με την πεζογραφία και το θέατρο, όπου πρωτοεμφανίστηκε το 1936 με το έργο του Αυτοκράτωρ Μιχαήλ που ανέβασε τον ίδιο χρόνο το Εθνικό Θέατρο. Παράλληλα διηύθυνε και τα βραχύβια περιοδικά Πνοή και Λόγος. Το 1937 έγινε γραμματέας του Εθνικού Θεάτρου και αργότερα καλλιτεχνικός και γενικός διευθυντής του Δραματολογίου (1939-1942) και γενικός διευθυντής της ιστορίας και της δραματολογίας της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου (1950-1971) και γενικός διευθυντής της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου (1950-1975).
Πήρε μέρος στον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο και κατέγραψε τις εμπειρίες του σε κάποια από τα διηγήματά του και κυρίως στο βιβλίο του «Απρίλης». Το 1964 συνέγραψε για λογαριασμό του Γενικού Επιτελείου Στρατού το χρονικό του πολέμου, το οποίο εκδόθηκε με τον τίτλο «Ελληνική Εποποιία 1940-41». Το 1954 παρουσιάστηκε στους κινηματογράφους η ταινία «Νυχτερινή περιπέτεια», η μοναδική ταινία που σκηνοθέτησε ο Άγγελος Τερζάκης, με πρωταγωνιστές τον Βασίλη Διαμαντόπουλο, την Μαρία Αλκαίου και την Σταρ Ελλάς Νταίζη Μαυράκη.
Μετά τον πόλεμο συνέχισε την ενασχόλησή του με τα γράμματα: αρθρογραφούσε για πολλά χρόνια στην εφημερίδα Το Βήμα (φιλολογικός συνεργάτης) και από το 1948 θεατρικός κριτικός. Επίσης υπήρξε και διευθυντής του περιοδικού Εποχές (1963-1967).
Το 1969 τιμήθηκε με το Αριστείο Γραμμάτων της Ακαδημίας Αθηνών και το 1974 έγινε Ακαδημαϊκός. Επίσης τιμήθηκε δύο φορές με το πρώτο κρατικό βραβείο μυθιστορήματος (1938 και 1939), με το κρατικό βραβείο θεάτρου (1957) και πρώτο κρατικό βραβείο της ομάδας των δώδεκα καλύτερων ποιητών και πεζογράφων (1963).
Πέθανε στις 3 Αυγούστου 1979 στην Αθήνα. Γιος του είναι ο Ελληνογερμανός συνθέτης Δημήτρης Τερζάκης (γενν. 1938).
Πεζογραφικό έργο
Ο Τερζάκης ξεκίνησε τη λογοτεχνική πορεία του κατά τη δεκαετία του 1920 με δύο συλλογές διηγημάτων, Ο ξεχασμένος (1925) και Φθινοπωρινή συμφωνία (1929). Στα έργα αυτά δε φαίνεται τόσο το προσωπικό του ύφος, όσο οι διάφορες λογοτεχνικές επιδράσεις από άλλους συγγραφείς. Κατά τη δεκαετία του 1930 στράφηκε στο μυθιστόρημα, όπως και όλοι οι λογοτέχνες της γενιάς του, χωρίς όμως να εγκαταλείψει τα διηγήματα.
Τα μυθιστορήματα του Τερζάκη, με εξαίρεση την Πριγκηπέσσα Ιζαμπώ και Το ταξίδι με τον Έσπερο, είναι αστικά μυθιστορήματα που απεικονίζουν την ελληνική κοινωνία του Μεσοπολέμου. Χαρακτηριστικό όλων είναι το καταθλιπτικό κλίμα, η ασφυκτική ατμόσφαιρα, οι ήρωες-δέσμιοι της οικονομικής στενότητας και των κοινωνικών προκαταλήψεων και η απαισιοδοξία.
Η Πριγκηπέσσα Ιζαμπώ θεωρείται το αρτιότερο πεζογράφημα του Τερζάκη και ένα από τα καλύτερα, ιστορικά και μη, μυθιστορήματα της νεοελληνικής λογοτεχνίας. Είναι ιστορικό μυθιστόρημα εμπνευσμένο από την περίοδο της Φραγκοκρατίας. Αναφέρεται στην εξέγερση των Ελλήνων και Σλάβων το 1293, που οδήγησε στην κατάληψη του φράγκικου κάστρου της Καλαμάτας και ο κεντρικός άξονας του έργου είναι ο έρωτας ανάμεσα στην Ιζαμπώ, κόρη του Γουλιέλμου Βιλλαρδουίνου, και τον ηγέτη της εξέγερσης Νικηφόρο Σγουρό.
Το 1975 παρουσιάστηκε στην ελληνική δημόσια τηλεόραση το μυθιστόρημα του Τερζάκη Μενεξέδενια Πολιτεία. Την τηλεοπτική διασκευή του βιβλίου έκανε ο συγγραφέας Γιάννης Κανδήλας. Στη σειρά πρωταγωνιστούσε ο Θάνος Κωτσόπουλος.
Θεατρικά έργα και παραστάσεις
[https://query.wikidata.org/embed.html#SELECT%20DISTINCT%20%28%3F%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7%20as%20%3F%CE%BA%CF%89%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CF%82_%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7%CF%82%29%20%3F%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7Label%20%3F%CF%83%CE%B5%CE%B6%CF%8C%CE%BDLabel%20%3F%CF%84%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%B8%CE%B5%CF%83%CE%AF%CE%B1Label%20%3F%CE%B8%CE%AF%CE%B1%CF%83%CE%BF%CF%82Label%20%3F%CF%83%CE%BA%CE%B7%CE%BD%CE%BF%CE%B8%CE%AD%CF%84%CE%B7%CF%82Label%20%3F%CF%80%CF%81%CE%B5%CE%BC%CE%B9%CE%AD%CF%81%CE%B1%20%0AWHERE%20%7B%0A%20%20%3F%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7%20wdt%3AP31%20wd%3AQ7777570%3B%0A%20%20%20%20wdt%3AP50%20wd%3AQ3565560%3B%0A%20%20%20%20wdt%3AP495%20wd%3AQ41.%0A%20%20SERVICE%20wikibase%3Alabel%20%7B%20bd%3AserviceParam%20wikibase%3Alanguage%20%22%5BAUTO_LANGUAGE%5D%2Cel%22.%20%7D%0A%20%20OPTIONAL%20%7B%20%3F%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7%20wdt%3AP2348%20%3F%CF%83%CE%B5%CE%B6%CF%8C%CE%BD.%20%7D%0A%20%20%20OPTIONAL%20%7B%20%3F%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7%20wdt%3AP1191%20%3F%CF%80%CF%81%CE%B5%CE%BC%CE%B9%CE%AD%CF%81%CE%B1.%20%7D%0A%20%20OPTIONAL%20%7B%20%3F%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7%20wdt%3AP276%20%3F%CF%84%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%B8%CE%B5%CF%83%CE%AF%CE%B1.%20%7D%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20FILTER%20NOT%20EXISTS%20%7B%3F%CF%84%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%B8%CE%B5%CF%83%CE%AF%CE%B1%20wdt%3AP31%20wd%3AQ194428.%20%7D%0A%20%20OPTIONAL%20%7B%20%3F%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7%20wdt%3AP272%20%3F%CE%B8%CE%AF%CE%B1%CF%83%CE%BF%CF%82.%20%7D%0A%20%20OPTIONAL%20%7B%20%3F%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7%20wdt%3AP57%20%3F%CF%83%CE%BA%CE%B7%CE%BD%CE%BF%CE%B8%CE%AD%CF%84%CE%B7%CF%82.%20%7D%0A%7D%0A%20%20ORDER%20BY%20ASC%20%28%3F%CF%83%CE%B5%CE%B6%CF%8C%CE%BDLabel%29%20%28%3F%CF%80%CF%81%CE%B5%CE%BC%CE%B9%CE%AD%CF%81%CE%B1%29%0A Κατάλογος θεατρικών παραστάσεων βασισμένων σε έργα του Αγγ. Τερζάκη].
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες θεατρικοί συγγραφείς Κατηγορία:Γενιά του ’30 Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Καθηγητές της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Κόμμοδος
Ο Κόμμοδος, γεννημένος ως Λούκιος Αίλιος Αυρήλιος Κόμμοδος (Lucius Aelius Aurelius Commodus· 31 Αυγούστου 161 - 31 Δεκεμβρίου 192) ήταν Ρωμαίος αυτοκράτορας με τον πατέρα του, Μάρκο Αυρήλιο, από το 177 έως τον θάνατο του τελευταίου το 180, και μόνος του έως το 192. Ο Κόμμοδος κατά τη διάρκεια της ζωής του έλαβε διάφορα ονόματα: την περίοδο που ήταν συναυτοκράτορας με τον πατέρα του αποκαλείτο Καίσαρας Λούκιος Αυρήλιος Κόμμοδος Αύγουστος (λατινικά: Caesar Lucius Aurelius Commodus Augustus), ενώ όταν έμεινε μόνος στο θρόνο πρόσθεσε αρχικά το όνομα «Αντωνίνος» κι αργότερα το «Μάρκος», οπότε το όνομά του διαμορφώθηκε σε Καίσαρας Μάρκος Αυρήλιος Κόμμοδος Αντωνίνος Αύγουστος (Caesar Marcus Aurelius Commodus Antoninus Augustus). Το 191 έλαβε το όνομα Καίσαρας Λούκιος Αίλιος Αυρήλιος Κόμμοδος Αύγουστος (Caesar Lucius Aelius Aurelius Commodus Augustus).
Βιογραφικά στοιχεία
Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του πατέρα του, συνόδευσε τον Μάρκο Αυρήλιο σε πολέμους το 172 και σε μία περιοδεία στις ανατολικές επαρχίες το 176. Έγινε ο νεαρότερος ύπατος στη ρωμαϊκή ιστορία το 177 και αργότερα εκείνο το έτος έγινε συναυτοκράτορας με τον πατέρα του. Ήταν η πρώτη φορά που ένας γιος διαδέχθηκε τον βιολογικό του πατέρα από τότε που ο Τίτος διαδέχθηκε τον Βεσπασιανό το 79. Ήταν επίσης ο πρώτος αυτοκράτορας του οποίου ο πατέρας και ο παππούς (ο οποίος υιοθέτησε τον πατέρα του Κόμμοδου) ήταν οι δύο προηγούμενοι αυτοκράτορες. Κατά τη διάρκεια που βασίλευε μόνος του, η αυτοκρατορία γνώρισε μία περίοδο μειωμένων στρατιωτικών συγκρούσεων σε σύγκριση με τη βασιλεία του Μάρκου Αυρήλιου, αλλά η πληθώρα των συνωμοσιών οδήγησε τον Κόμμοδο σε μία όλο και περισσότερο δικτατορική ηγεσία. Μετά τη δολοφονία του, το 192, τον διαδέχθηκε ο Περτίναξ, ο πρώτος αυτοκράτορας στο ταραχώδες έτος των πέντε αυτοκρατόρων.
Ο Κόμμοδος ήταν ο μόνος εν ζωή γιος του Μάρκου Αυρήλιου όταν αυτός πέθανε και ο νεότερος αυτοκράτορας μετά τον Νέρωνα. Από την παιδική του ηλικία επέδειξε έναν χαρακτήρα δύστροπο και σκληρό. Η μόρφωση του ήταν περιορισμένη και σαφώς μικρότερη του πατέρα του. Πρέπει να διδάχθηκε ρητορική και καθόλου Φιλοσοφία. Ο Μάρκος Αυρήλιος παρόλο που αντιλαμβανόταν την ιδιαίτερη προσωπικότητα του γιου του, δεν μπορούσε παρά να τον χρίσει ως άμεσο διάδοχο του. Ως εκ τούτου προσπάθησε να τον προετοιμάσει καλύτερα ορίζοντας τον συναυτοκράτορα και Αύγουστο το 177.
Η πρώτη ενέργεια του Κόμμοδου όταν ανέλαβε αυτοκράτορας ήταν να διαπραγματευτεί με τους βαρβάρους του Δούναβη ώστε να ξεκινήσει την βασίλεια του με ειρήνη. Ωστόσο οι εσωτερικές αντιθέσεις γίνονταν πλέον εμφανείς, αφενός με τη συνωμοσία της αδελφής του Λουσίλας εναντίον του, και αφετέρου λόγω της δυσπιστίας που έτρεφε στους συγγενείς του. Ο Κόμμοδος είχε δημιουργήσει μια αυλή ευνοούμενων που προέρχονταν από ιππείς και απελεύθερους. Η έλλειψη επαφής με την πραγματικότητα και η δυσπιστία τον έκαναν να κυβερνά με τρομοκρατία ενώ ταυτόχρονα η διαφθορά έφθανε στα ύψη με τον αρχηγό των Πραιτωριανών Κλέανδρο να πουλάει δημόσια αξιώματα. Τα τελευταία χρόνια της βασιλείας του, ταύτιζε τον εαυτό του με τον Ηρακλή, εκτελούσε τους άθλους του ήρωα της αρχαίας Ελλάδας, ντυνόταν με ρόπαλο και λεοντή και τέλος έδωσε το όνομα του ακόμη και στη Ρώμη ορίζοντας το νέο της όνομα ως Colonia Commodiana. Φαντάζονταν τον εαυτό του ως εγγυητή και αρχηγό ενός νέου χρυσού αιώνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωμαίοι Αυτοκράτορες
24 Ώρες του Λε Μαν
Οι 24 Ώρες του Λε Μαν (γαλλικά:24 Heures du Mans) είναι ο παλαιότερος ενεργός αγώνας του μηχανοκίνητου αθλητισμού στον κόσμο σε αγώνες αντοχής, που πραγματοποιείται κάθε χρόνο από το 1923 κοντά στην πόλη Λε Μαν της Γαλλίας.
Ο αγώνας θεωρείται ένας από τους πιο διάσημους αγώνες αυτοκινήτων στον κόσμο και αποκαλείται ως το «Grand Prix of Endurance and Efficiency». Ο αγώνας αντιπροσωπεύει το ένα σκέλος του Τριπλού Στέμματος του Μηχανοκίνητου Αθλητισμού (Triple Crown of Motorsport), με τα άλλα γεγονότα να είναι το Ιντιανάπολις 500 (Indianapolis 500) και το Γκραν Πρι του Μονακό (Monaco Grand Prix). Σε αντίθεση με τους αγώνες σταθερής απόστασης τους οποίους ο νικητής καθορίζεται από τον ελάχιστο χρόνο, οι 24 ώρες του Λε Μαν κερδίζονται από το αυτοκίνητο που καλύπτει τη μεγαλύτερη απόσταση σε 24 ώρες. Οι αγωνιστικές ομάδες πρέπει να εξισορροπήσουν τις απαιτήσεις ταχύτητας με την ικανότητα των αυτοκινήτων να τρέχουν για 24 ώρες χωρίς να υποστούν μηχανική βλάβη. Στον αγώνα του 2019, 47 από τα 61 αυτοκίνητα που πήραν μέρος στα προκριματικά έτρεξαν καθ' όλη τη διάρκεια του Λε Μαν.
Ο αγώνας διοργανώνεται από το Automobile Club de l'Ouest (ACO) και πραγματοποιείται στο Circuit de la Sarthe, το οποίο αποτελείται από κλειστούς δημόσιους δρόμους και ειδικά τμήματα αγώνων. Οι 24 Ώρες του Λε Μαν ήταν συχνά μέρος του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Αθλητικών Αυτοκινήτων από το 1953 μέχρι την τελευταία σεζόν της σειράς το 1992. Το 2011, ήταν μέρος του Διηπειρωτικού Κυπέλου Λε Μαν (Intercontinental Le Mans Cup). Από το 2012, ο αγώνας συμμετέχει στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Αντοχής της FIA. Στη σούπερ σεζόν του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Αντοχής από τον Μάιο του 2018 έως τον Ιούνιο του 2019, οι 24 ώρες του Λε Μαν ήταν ο δεύτερος και ο τελευταίος γύρος της σεζόν.
Παρουσίαση
Υπάρχουν διαφορετικοί τύποι αυτοκινήτων που αγωνίζονται σε διαφορετικές κατηγορίες. Επί του παρόντος υπάρχουν τέσσερις διαφορετικές κατηγορίες, οι οποίες είναι οι «LMP1», «LMP2», «LM GTE PRO» και «LM GTE AM». (Περιεχόμενες αυτοκινητιστικές ομάδες αποτελούν: Ford Motor Company, Ferrari, Aston Martin, Porsche, Honda κ.α.) Οι πρώτες δύο κατηγορίες (LMP1και LMP2) αφορούν πρωτότυπα αγωνιστικά αυτοκίνητα τα οποία έχουν κατασκευαστεί με μοναδικό σκοπό τη συμμετοχή σε έναν αγώνα αντοχής. Η διαφορά ανάμεσα στην πρώτη κατηγορία, η οποία αφορά τα ταχύτερα αυτοκίνητα που αγωνίζονται στην κατηγορία «LMP1» και την «LMP2» είναι ότι η πρώτη αφορά τις εργοστασιακές συμμετοχές, ενώ η δεύτερη τις ιδιωτικές ομάδες. Οι άλλες δύο κατηγορίες (LM GTE PRO και LM GTE AM) αφορούν μοντέλα αυτοκινήτων τα οποία κυκλοφορούν και σε ευρεία παραγωγή. Οι τέσσερις κατηγορίες διαγωνίζονται ταυτόχρονα όμως υπάρχει ξεχωριστή βαθμολογική κατάταξη για την κάθε μία από αυτές. Ο αγώνας 24 Ώρες του Λε Μαν διεξάγεται τον Ιούνιο κάθε έτους, που έχει σαν αποτέλεσμα οι οδηγοί να αγωνίζονται σε πολύ δύσκολες και ζεστές συνθήκες, καθώς ο αγώνας ξεκινά τις μεσημεριανές ώρες. Οι οδηγοί αγωνίζονται καθ' όλη τη διάρκεια του 24ωρου εώς ότου τερματίσουν την ίδια ώρα που ξεκίνησε ο αγώνας την επόμενη μέρα και νικήτρια θα είναι η ομάδα που θα έχει κάνει τους περισσότερους γύρους.
Οι ελεύθερες δοκιμές διάρκειας τεσσάρων ωρών ξεκινούν τρεις μέρες νωρίτερα από την επίσημη έναρξη του Λε Μαν και συνεχίζονται με την πρώτη περίοδο κατατακτήριων δοκιμών την ίδια μέρα στις 23:00. Την επόμενη μέρα ξεκινά η δεύτερη και η τρίτη περίοδος των κατατακτήριων δοκιμών στις 20:00 και 23:00, αντίστοιχα.
Σε επίπεδο οδηγών ο πιο επιτυχημένος είναι ο Δανός Τομ Κρίστενσεν που μετρά εννέα νίκες στο Λε Μαν, στις ομάδες στην κορυφή βρίσκεται η Joest Racing με 13 νίκες ενώ στους κατασκευαστές βρίσκεται η Porsche η οποία είναι και η απόλυτη κυρίαρχος του αγώνα 24 Ώρες του Λε Μαν αφού έχει κερδίσει 19 φορές συνολικά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αγώνες αυτοκινήτου Κατηγορία:Μηχανοκίνητος αθλητισμός
Λουδοβίκος του Μπλουά
Ο Λουδοβίκος του Μπλουά (Γαλλική γλώσσα : Louis de Blois, 1172 - 14 Απριλίου 1205) από τον Οίκο του Μπλουά ήταν Κόμης του Μπλουά, της Σαρτρ, του Σατωντάν και του Κλερμόν (1191 - 1205). Ήταν γιος του Θεοβάλδου Ε΄ του Μπλουά και της Αλίκης της Γαλλίας. Οι παππούδες του από μητέρα ήταν ο Λουδοβίκος Ζ΄ της Γαλλίας και η Ελεονώρα της Ακουιτανίας. Οι θείοι του ήταν ο Ριχάρδος Α' της Αγγλίας και ο μικρότερος αδελφός του Ιωάννης της Αγγλίας. Την περίοδο της εφηβείας του συνόδευσε τον πατέρα του στην Γ΄ Σταυροφορία. Ο Λουδοβίκος ανακήρυξε με διάταγμα ότι καταργεί την Δουλοπαροικία στα εδάφη του. Ο Λουδοβίκος του Μπλουά και ο ξάδελφος του Θεοβάλδος Γ΄ της Καμπανίας ήταν οι πρώτοι ευγενείς που ανταποκρίθηκαν σε ένα Τουρνουά (28 Νοεμβρίου 1199) την πρόταση του πάπα Ιννοκέντιου Γ΄ για τη συμμετοχή τους στην Δ΄ Σταυροφορία. Την εποχή που εγκατέλειψε τη Γαλλία ο θείος του Ιωάννης ο Ακτήμων του έδωσε σαν δώρο 1000 μάρκα.
Στην Πολιορκία της Κωνσταντινούπολης τον Ιούλιο του 1203 ήταν διοικητής σε ένα από τα οκτώ στρατιωτικά τάγματα. Οι υπόλοιποι στρατιωτικοί διοικητές ήταν : Ο Βονιφάτιος ο Μομφερρατικός που ήταν και αρχηγός της Σταυροφορίας, ο Δόγης της Βενετίας Ενρίκο Ντάντολο, ο μετέπειτα Βαλδουίνος Α΄ της Κωνσταντινούπολης ο πρώτος Λατίνος Αυτοκράτοραας της Κωνσταντινούπολης και ο αδελφός του Ερρίκος της Φλάνδρας. Ο Λουδοβίκος υπέφερε για πολλούς μήνες με υψηλό πυρετό, ήταν απών την εποχή που οι Σταυροφόροι κατέλαβαν την Κωνσταντινούπολη (1204). Δεν συμμετείχε στις υπόλοιπες εκστρατείες των ανδρών του στη Μικρά Ασία λόγω του πυρετού. Πήρε τον τίτλο του "Δούκα της Νίκαιας" που δεν τον απέκτησε ποτέ, οι Σταυροφόροι απέτυχαν να καταλάβουν την πόλη, ο Θεόδωρος Α΄ Λάσκαρης ίδρυσε την Αυτοκρατορία της Νίκαιας. Όταν έγινε καλά συμμετείχε μαζί με τον Λατίνο αυτοκράτορα Βαλδουίνο Α΄ στη μάχη της Ανδριανούπολης εναντίον του αρχηγού των Κουμάνων Καλογιάν της Βουλγαρίας. Ο Λουδοβίκος και ο Βαλδουίνος Α΄ καταδίωξαν τον εχθρό, οι άντρες και τα άλογα τους εξαντλήθηκαν όταν έφτασαν σε μια ανοιχτοί πεδιάδα, οι ίδιοι έπεσαν σε παγίδα των Κουμάνων και δολοφονήθηκαν.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε την Αικατερίνη του Κλερμόν, κόρη του Ραούλ Α΄ του Κλερμόν-αν-Μπωβαιζί κόμη του Κλερμόν και της Αλίξ του Μπρετέιγ. Το ζεύγος απέκτησε ως απογόνους :
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κόμητες του Μπλουά Κατηγορία:Κόμητες της Σαρτρ Κατηγορία:Γάλλοι Σταυροφόροι Κατηγορία:Δούκες των σταυροφορικών κρατών Κατηγορία:Οίκος του Μπλουά
Σακατέκας (πόλη)
Το Σακατέκας (ισπανικά: Zacatecas, προφορά: [sakaˈtekas]) είναι η κύρια πόλη του δήμου, η πρωτεύουσα και η μεγαλύτερη πόλη της πολιτείας Σακατέκας. Βρίσκεται στο βόρειο-κεντρικό Μεξικό, η πόλη ξεκίνησε ως ισπανικό στρατόπεδο εξόρυξης στα μέσα του 16ου αιώνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις του Μεξικού