cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Final Fantasy Type-0
Το Final Fantasy Type-0 (ιαπωνικά: ファイナルファンタジー零式, Χέπμπορν: Fainaru Fantajī Reishiki) είναι βιντεοπαιχνίδι δράσης ρόλων που αναπτύχθηκε και κυκλοφόρησε από τη Square Enix για το PlayStation Portable. Κυκλοφόρησε στην Ιαπωνία στις 27 Οκτωβρίου του 2011. Είναι μέρος της υποσειράς Fabula Nova Crystallis, ένα σύνολο βιντεοπαιχνιδιών που μοιράζεται ένα μύθο που περιλαμβάνει τα Final Fantasy XIII και Final Fantasy XV. Ο τρόπος παιχνιδιού είναι παρόμοιος με αυτόν του Crisis Core: Final Fantasy VII, όπου ο παίκτης ελέγχει τους χαρακτήρες σε πραγματικό χρόνο στη μάχη στον κόσμο του Orience. Ο παίκτης, επίσης, χρησιμοποιεί τεχνικές ευρείας γκάμας στο χάρτη του κόσμου. Κατά τη διάρκεια αποστολών σχετικών με την ιστορία αλλά και παράπλευρων, έχει πρόσβαση σε μία επιλογή multiplayer (πολλαπλών παικτών).
Η ιστορία εστιάζει στην Class Zero (Κλάση Μηδέν), μία ομάδα δεκατεσσάρων μαθητών από το Vermillion Peristylium (Περιστύλιο Vermillion), μία μαγική ακαδημία στο Dominion of Rubrum (Επικράτεια του Rubrum). Όταν η Αυτοκρατορία Militesi εξαπολύει επίθεση στις υπόλοιπες Crystal States (Κρυστάλλινες Πολιτείες), αποζητώντας τον έλεγχο τον κρυστάλλων τους, η Ομάδα Μηδέν κινητοποιείται για την άμυνα του Rubrum. Τελικά, η ομάδα εμπλέκεται στα μυστικά πίσω από τον πόλεμο αλλά και τον λόγο της ίδιας της ύπαρξής της. Το υπόβαθρο και η παρουσίαση του παιχνιδιού είναι εμπνευσμένα από ιστορικά τεκμήρια, ενώ η ίδια η ιστορία του έχει γραφτεί με τρόπο τέτοιο ώστε να είναι πιο σκοτεινή από τους υπόλοιπους τίτλους της σειράς Final Fantasy.
Σύστημα μάχης
Το Final Fantasy Type-0 είναι βιντεοπαιχνίδι δράσης και εναλλαγής ρόλων, στο οποίο ο παίκτης ελέγχει τα 14 μέλη την Κλάσης Μηδέν, που αποστέλλεται σε αποστολές στον κόσμο του Orience. Εκτός από τα εξωτερικά περιβάλλοντα όπως το Περιστύλιο Vermillion (η βάση της Κλάσης Μηδέν) και τις ξεχωριστές αποστολές, ο κόσμος του παιχνιδιού παρουσιάζεται και εξερευνάται σε ένα χάρτη σχεδιασμένο σε μικρή κλίμακα. Ο παίκτης ταξιδεύει σε διάφορες περιοχές του κόσμου μέσω αερόπλοιου.
Υπόβαθρο
Το Final Fantasy Type-0 εξελίσσεται στο Orience, μία γη ανάμεσα σε τέσσερα έθνη, ή αλλιώς "Crystal States". Κάθε έθνος έχει κρυστάλλους δύναμης βασισμένους στα Τέσσερα Σύμβολα, τα οποία είναι τα ενθικά τους εμβλήματα. Η Επικράτεια του Rubrum χρησιμοποιεί τον Κρύσταλλο Vermillion Bird, ο οποίος ελέγχει τη μαγεία, η Αυτοκρατορία Militesi ελέγχει τον κρύσταλλο White Tiger, που περιέχει τη δύναμη της επιστήμης και των όπλων, το Βασίλο της Concordia χρησιμοποιεί τον Κρύσταλλο Azure Dragon, που περιέχει τη δύναμη των Δράκων και, τέλος, ο Συνασπισμός Lorican ελέγχει τον Κρύσταλλο Black Tortoise, που περιέχει τη δύναμη της φύλαξης. Κάθε έθνος έχει μία ακαδημια, ή Περιστύλιο, για την έρευνα και την προστασία του κάθε κρυστάλλου κάθε χώρας. Οι κρύσταλλοι έχουν την ικανότητα να σημαδεύουν τους ανθρώπους ως υπηρέτες της πόλης τους. Αυτοί οι υπηρέτες, οι οποίοι ονομάζονται I'Cie, εξουσιοδοτούνται ένα σύμβολο και τους δίνεται μία "Εστίαση", μία αποστολή να ολοκληρώσουν. Είναι ευλογημένοι με μεγάλο διάστημα ζωής και την ικανότητα να μεταμορφώνονται σε κρύσταλλο, οι I'Cie είναι καταραμένοι να χάνουν τις αναμνήσεις τους με το χρόνο. Οι άνθρωποι του Orience, επίσης, χάνουν τις αναμνήσεις τους των νεκρών, ώστε να μην κρατηθούν πίσω από πράγματα για τα οποία έχουν μετανιώσει στο παρελθόν, και συνεχίζουν να εξασκούν την ψυχή τους μέσα από τη μάχη, ένα μηχανισμό που τίθεται από τους κρυστάλλους, για να την εύνοια των θεοτήτων που τους κατασκεύασαν. Ο βασικός στόχων πολλών χαρακτήρων είναι να γίνουν Agito, μία μυθική φιγούρα που θα εμφανιστεί και θα σώσει τον κόσμο από το Tempus Finis (Ώρα του Τέλους), ένα προφητικό γεγονός που θα καταστρέψει το Orience.
Χαρακτήρες
Οι βασικοί χαρακτήρες του Final Fantasy Type-0 είναι Κλάσης Μηδέν, μία επίλεκτη ομάδα δεκατεσσάρων μαθητών από το Περιστύλιο Vermillion. Οι πρώτοι δώδεκα είναι ο χειριστής τράπουλας Ace, η φλαουτίστρια Deuce, ο τοξότης Trey, η χρήστης μαγικού όπλου Cater, η κάτοχος ροπάλου Cinque, η χρήστης δρεπανιού Sice, η χρήστης μαστιγίου Seven, ο γνώστης πολεμικών τεχνών Eight, ο λογχοφόρος Nine, ο χρήστης κατάνα Jack, η ξιφομάχος Queen, και ο χειριστής διπλών πιστολιών King. Οι δύο τελευταίοι είναι ο Machina Kunagiri κα ιη Rem Tokimiya, που εξυπηρετούν ως αφηγητές και κύριοι πρωταγωνιστές του σεναρίου. Υποστηρικτές της Κλάσης Μηδέν είναι ο μέντοράς της, Kurasame Susaya, και η Arecia Al-Rashia, πρώην μέντορας της ομάδας και υπεύθυνη και την ανάπτυξη της μαγείας στο Περιστύλιο Vermillion. Άλλοι σημαντικοί χαρακτήρες από το Rubrum είναι η Khalia Chival VI, η νυν αρχηγός του Rubrum και διευθύντρια της ακαδημίας Περιστυλίου Vermillion, και η l'Cie Caetuna. Βασικοί ανταγωνιστές του παιχνιδιού είναι διάφορες φιγούρες Militesi, με αρχηγό τον Marshal Cid Aulstyne. Άλλοι σημαντικοί χαρακτήρες περιλαμβάνουν την Andoria, βασίλισσα της Concordia, τη Gala, αρχηγό του Στρατού Rursus και υποκινήτρια του Tempus Finis, και τους Joker και Tiz, δύο μυστηριώδεις φιγούρες που παρατηρούν τα γεγονότα του παιχνιδιού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2011 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια Final Fantasy Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια δράσης ρόλων
Τάγκα-τάισα
μικρογραφία|280x280εσ| Χάιντεν Το Τάγκα-τάισα (多賀大社) είναι Σιντοϊστικό ιερό, που βρίσκεται στην πόλη Τάγκα, στην περιοχή Ινουκάμι, στο νομό Σίγκα της Ιαπωνίας. Το ιερό συχνά αναφέρεται ως Ο-Τάγκα-σαν (O-Taga-san) (お多賀さん) από τους ντόπιους κατοίκους. Οι κήποι του εσωτερικού σόιν, οι οποίοι ανάγονται στην περίοδο Μομογιάμα είναι ένας αναγνωρισμένος Εθνικός Τόπος Γραφικής Ομορφιάς, ενώ το σόιν της μέσης περιόδου Έντο είναι μία Σημαντική Πολιτιστική Περιουσία του νομού Σίγκα.
Ιστορία
Η ίδρυση του Τάγκα-τάισα είναι άγνωστη. Αναφέρεται στα αρχαία χρονικά των Κοτζίκι και Νιχόν Σόκι από το 712 μ.Χ. Ο θρύλος του ιερού το συνδέει με τον θρυλικό ήρωα Γιαμάτο Τακέρου, του οποίου ο γιος, Ινουγκάμι νο Μιτασούκι στάλθηκε ως απεσταλμένος στη Sui China το 614 μ.Χ. και την πρώτη ιαπωνική πρεσβεία στην Τανγκ Κίνας το 630 μ.Χ. Ήταν επίσης ο πρόγονος της φυλής Ινουκάμι, από την οποία πήρε το όνομά της η περιοχή Ινουκάμι, στη Σίγκα (όπου βρίσκεται το ιερό). Ωστόσο, στα αρχεία Ενγκισίκι του 914 μ.Χ., αναφέρεται μόνο ως μικρό ιερό. Από την περίοδο Χεϊάν λατρευόταν, επειδή είχε αποτελεσματικότητα για τον τοκετό, επαγγελματική βοήθεια, την πυρόσβεση και τη μακροζωία. Κατά τη διάρκεια της περιόδου Μουρομάτσι, καθώς τα προσκυνήματα στο Μεγάλο Ιερό της Ίσε και στο Κουμάνο Σάνζαν κέρδισαν δημοτικότητα, οι προσκυνητές ενθαρρύνθηκαν να επισκεφθούν το ιερό Τάγκα ως μέρος της διαδρομής. Στην περίοδο Σενγκόκου, ο Τογιοτόμι Χιντεγιόσι είχε ισχυρή πίστη σε αυτό το ιερό και προσευχόταν συχνά για παράταση της ζωής της μητέρας του. Δώρισε 10.000 koku, ή το ισοδύναμο εισόδημα ενός έτους για ένα νταϊμιό για την ανακατασκευή και τη συντήρησή του.
Το ιερό καταστράφηκε από πυρκαγιά το 1615, αλλά ξαναχτίστηκε αμέσως από τον σόγκουν Τοκουγκάβα Χιντετάντα και ανακατασκευάστηκε το 1633 από τον Τοκουγκάβα Ιεμίτσου. Το 1651, ο Ίι Ναοτάκα του τομέα Χικόνε του παραχώρησε κτήματα 150 koku για τη συντήρησή του. Ωστόσο, μεγάλο μέρος του ιερού καταστράφηκε ξανά από πυρκαγιά το 1733 και από καταιγίδα το 1791. Κάθε φορά, ξαναχτιζόταν με τη βοήθεια του σογκουνάτου Τοκουγκάβα και του τομέα Χικόνε. αριστερά|μικρογραφία Με την ίδρυση του Κρατικού Σιντοϊσμού μετά την αποκατάσταση του Μεϊτζί, το ιερό χαρακτηρίστηκε ως νομαρχιακό ιερό σύμφωνα με το σύγχρονο σύστημα καταταγμένων σιντοϊστικών ιερών το 1871. Προήχθη σε Κανπέι-τσούσα (Kanpei-chūsha) (官幣中社, Αυτοκρατορικό ιερό, 2ης βαθμίδας) το 1885 και σε Κανπέι-τάισα (Kanpei-taisha) (官幣大社, Αυτοκρατορικό ιερό, 1ης βαθμίδας) το 1914.
Πολλά από τα κτήρια του ιερού είναι εγγεγραμμένα ενσώματα πολιτιστικά αγαθά της πόλης Τάγκα.
Πρόσβαση
μικρογραφία|287x287εσ Το ιερό απέχει περίπου 20 λεπτά με τα πόδια από το σταθμό Τάγκα Τάισα-μάε στη γραμμή Ohmi Railway Taga, ή περίπου δέκα λεπτά με το λεωφορείο από το σταθμό Μινάμι-Χικόνε στη γραμμή JR West Biwako.
Παραπομπές
Ταγκα-ταισα
Φραγκίσκος της Ασίζης
thumb|right|255px|Ο άγιος Φραγκίσκος της Ασίζης, έργο του [[Ελ Γκρέκο]] Ο Φραγκίσκος της Ασίζης (1182 – 3 Οκτωβρίου 1226) είναι άγιος της Καθολικής εκκλησίας, ιδρυτής του Τάγματος των Φραγκισκανών.
Γεννήθηκε στην Ασίζη της Ιταλίας, από πλούσια οικογένεια. Πήρε μέρος σε εμφύλιους πολέμους. Κατά τη διάρκεια μιας αρρώστιας του είδε δύο όνειρα τόσο συγκλονιστικά, που τον οδήγησαν στην αμετάκλητη απόφαση να αφιερωθεί ολοκληρωτικά στο έργο της φιλανθρωπίας. Στόχος της φροντίδας του ήταν οι φτωχοί και σε αυτούς έδειχνε έμπρακτα την αγάπη του. Κάποτε μάλιστα ενώθηκε μαζί τους σε μια εξέγερση κατά των ευγενών και αυτό του στοίχισε ένα χρόνο φυλάκιση. Διωγμένος και αποκληρωμένος από τον πατέρα του, έγινε ερμηνευτής των αισθημάτων που ήταν διαδεδομένα στην εποχή του: κήρυξε την ισότητα, την ειρήνη, την περιφρόνηση του πλούτου και την υπεροχή της φτώχειας, την αγάπη προς όλα τα δημιουργήματα του Θεού, έμψυχα και άψυχα, τη στοργή στους λεπρούς. Ο ίδιος κυκλοφορούσε ντυμένος με ένα χιτώνα, δεμένο στη μέση με ένα σκοινί (αυτό το είδος ενδυμασίας έχουν και σήμερα οι μοναχοί του τάγματός του).
Για τρία χρόνια αποσύρθηκε στην ησυχία της ασκητικής ζωής, ώσπου το 1209 ίδρυσε χωριστό μοναχικό τάγμα. Οι οπαδοί του ολοένα πλήθαιναν και αποτέλεσαν το τάγμα των Φραγκισκανών, που είχε την έγκριση και του Πάπα Ιννοκέντιου Γ΄. Ο Φραγκίσκος της Ασίζης επισκέφθηκε τη Γαλλία, την Ισπανία, την Παλαιστίνη, την Αίγυπτο. Επιστρέφοντας στην Ιταλία έθεσε κανονισμούς για την καλύτερη λειτουργία του τάγματος, του οποίου η οργάνωση έγινε αρτιότερη. Το 1224, ύστερα από σαράντα ημέρες προσευχής και νηστείας, είδε να αποτυπώνονται πάνω στο σώμα του τα στίγματα των πληγών του Ιησού.
Όταν πέθανε, τον έθαψαν σε ναό που μόλις είχε χτιστεί. Ανακηρύχτηκε άγιος το 1228 από τον Πάπα Γρηγόριο Θ΄. Η μνήμη του τιμάται στις 4 Οκτωβρίου.
Η ζωή του
Ο άγιος Φραγκίσκος, κατά κόσμον Τζοβάνι ντε Μπερναντόνε, γεννήθηκε στην Ασίζη το 1182 και ήταν γιος του Πιέτρο ντι Μπερναντόνε, πλούσιου εμπόρου. Ο πατέρας του, σε ένα ταξίδι του στη Προβηγκία, γνώρισε την όμορφη Γαλλίδα Πίκα, την ερωτεύτηκε, τη νυμφεύθηκε και απέκτησε από αυτή ένα γιό, που τον ονόμασε Φραγκίσκο. Ο νεαρός Φραγκίσκος έμαθε να μιλάει τα ιταλικά και τα γαλλικά από τους γονείς του και τα λατινικά από τον ιερέα της ενορίας. Δεν συνέχισε παραπάνω τις σπουδές του αλλά αναμίχτηκε με τη δουλειά του πατέρα του. Το 1202 πολέμησε με τον στρατό της Ασσίζης εναντίον της Περούτζια, συνελήφθη και παρέμεινε αιχμάλωτος για ένα χρόνο.
Η αφιέρωσή του στον Θεό
Το 1204 κατετάγη στον στρατό του Πάπα Ιννοκέντιου του Γ’ για να πολεμήσει τους άπιστους. Φτάνοντας στο Σπλίτ στη Δαλματία, έπεσε βαριά άρρωστος και έτσι εγκατέλειψε τον στρατό και ξαναγύρισε στην πόλη του, όπου και εκδήλωνε μέρα με τη μέρα μεγαλύτερο θρησκευτικό ζήλο. Προσευχόμενος μια μέρα του 1207, στο φτωχικό παρεκκλήσι του Αγίου Δαμιανού, είδε σε όραμα τον Θεό, που του ζήτησε να προσφέρει τη ζωή του σε αυτόν. Από αυτή τη στιγμή αφιερώθηκε στον Θεό.
Αφού κατ’ αρχήν έδωσε στον ιερέα του παρεκκλησιού όλα τα χρήματα που είχε πάνω του, άρχισε η νέα καθημερινότητά του, που περιλάμβανε πολλές δωρεές στους φτωχούς, επισκέψεις στα άσυλα των λεπρών, προσευχές και νηστείες. Προκάλεσε όμως την κοινή γνώμη της Ασσίζης που στην αρχή τον θεώρησαν τρελό. Αυτή η συμπεριφορά προκάλεσε τον θυμό του πατέρα του, και ο Φραγκίσκος τότε, εγκατέλειψε το σπίτι του, πήρε όλα τα υπάρχοντά του και πήγε να μείνει στο αγαπημένο του παρεκκλήσι του Αγίου Δαμιανού. Ακόμα και όταν ο πατέρας του, τον πήγε μπροστά στον δικαστή – στο επισκοπικό δικαστήριο- για να του ζητήσει τον λόγο για τα χρήματα της πατρικής περιουσίας που είχε έτσι «άσκοπα» ξοδέψει, εκείνος απαρνήθηκε το οικογενειακό του όνομα, και έδωσε ότι είχε και δεν είχε, ακόμα και το ράσο του, μένοντας εντελώς γυμνός μπροστά στο κοινό του δικαστηρίου για να ξεπληρώσει αυτά που χρωστούσε στον πατέρα του.
Ο καιρός της πενίας
Τον Φεβρουάριο του 1209 σε μια στιγμή έμπνευσης, κατά τη διάρκεια της θείας λειτουργίας, και ακούγοντας τα λόγια του Ευαγγελίου
''«….και υπάγοντες κηρύττετε λέγοντες, Ότι επλησίασεν η βασιλεία των ουρανών. Ασθενούντες θεραπεύετε, λεπρούς καθαρίζετε, νεκρούς εγείρετε, δαιμόνια εκβάλλετε, δωρεάν λάβατε, δωρεάν δότε. Μην έχετε χρυσόν, μηδέ άργυρον, μηδέ χαλκόν εις τας ζώνας σας. Μη σακκίον δια την οδόν, μηδέ δυο χιτώνας, μηδέ υποδήματα, μηδέ ράβδον….»'' (Ματθαίου Ι,7-9)
κατάλαβε πως αυτό ήταν που έπρεπε να κάνει. Πίστεψε ότι αυτή ήταν η θέληση του Χριστού για εκείνον αλλά και για όλο τον κόσμο, και ότι η επιστροφή στον καιρό της αποστολικής πενίας ήταν ο δρόμος για τη σωτηρία της ψυχής. Από εκείνη τη μέρα, γύριζε την Ασσίζη αλλά και στις γειτονικές πόλεις κηρύττοντας την πενία και την αξία της, καλώντας τους ανθρώπους να πουλήσουν όλη την περιουσία τους και να τη μοιράσουν στους φτωχούς, καταδίκαζε τους πλούσιους και τους μοναχούς που ζούσαν μέσα στη χλιδή, και καταράστηκε το χρήμα σαν την αιτία για όλες τις συμφορές. Σύντομα, παρόλο που ο περισσότερος κόσμος ακόμα τον χλεύαζε, βρέθηκαν οι πρώτοι 12 που αποφάσισαν να τον ακολουθήσουν. Εκείνος τους δέχτηκε και τους έδωσε σαν κανόνα, τα παραπάνω λόγια του Ευαγγελίου.
Η κοινοβιακή ζωή του
Αυτοαποκαλούνταν fratres minores ή οι ελάχιστοι αδερφοί, φορούσαν σκούρα ενδύματα, έχτισαν καλύβες από κλαδιά και ζούσαν όλοι μαζί και κάθε μέρα κατέβαιναν στις πόλεις για να κηρύξουν. Η αγάπη του επεκτείνονταν και προς τα ζώα και όλα τα πλάσματα της φύσης, το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του που συγκινεί τον κόσμο ακόμα και σήμερα.
Είναι γνωστή η ιστορία του, της ομιλίας με τα σπουργίτια που αναφέρεται στο «Μικρά Άνθη του Αγίου Φραγκίσκου», αν και βέβαια οι ιστορικοί θεωρούν ότι αυτό το βιβλίο συμπλέκει αξεδιάλυτα τον μύθο και την πραγματικότητα.
''«….μικρά μου αδέρφια πουλιά, πρέπει να ευγνωμονείτε τον Θεό, το δημιουργό σας, και παντού και πάντοτε να τον δοξάζετε γιατί σας έδωσε διπλό και τριπλό ένδυμα. Σας έδωσε την ελευθερία να πετάτε παντού…χωρίς να σπέρνετε, χωρίς να θερίζετε, ο Θεός σας τρέφει και σας δίνει ποτάμια και πηγές για να δροσίζεστε, σας δίνει βουνά και κοιλάδες ως καταφύγιο και μεγάλα δέντρα για να χτίζετε εκεί τη φωλιά σας. Χωρίς να γνωρίζετε να ράβετε και να πλέκετε, ο Θεός φροντίζει να σας ντύνει εσάς και τα παιδιά σας… έτσι μικρά μου αδέρφια και μικρές μου αδερφές, φυλαχτείτε από το αμάρτημα της αχαριστίας και δοξάζετε τον Θεό…»'' right|thumb|Ζωγραφιά του Αγίου Φραγκίσκου από εκκλησία στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης
Το Τάγμα των Φραγκισκανών αδελφών
Το 1210 ο Φραγκίσκος μαζί με τους 12 μαθητές του πήγε στη Ρώμη για να ζητήσει την έγκριση του Πάπα (όπως ήταν αναγκαίο σύμφωνα με τους κανόνες της Εκκλησίας) για τη δημιουργία του Τάγματός του. Ο Ιννοκέντιος ο Γ’, διαβάζοντας τους αυστηρούς κανόνες του αγίου Φραγκίσκου, τους συμβούλευσε να αναβάλουν την ίδρυση του Τάγματος μέχρι ο καιρός να αποδείξει την εφαρμοσιμότητα του κανόνα. Ο Πάπας τελικά, υποχώρησε στην αποφασιστικότητα του Φραγκίσκου, και απεδέχθη τον κανονισμό. Οι μοναχοί χειροτονήθηκαν, δέχτηκαν την υπακοή στην ιεραρχία της Εκκλησίας και οι Βενεδικτίνοι μοναχοί τους παραχώρησαν το παρεκκλήσι της Παναγίας των Αγγέλων, ένα μικροσκοπικό εκκλησάκι 3 μέτρων μήκους μόνο. Οι αδερφοί έχτισαν τις καλύβες τους δίπλα στο παρεκκλήσι και έτσι σχηματίστηκε το πρώτο μοναστήρι του Πρώτου Τάγματος των Φραγκισκανών.
Σύντομα νέοι μαθητές συνέρρευσαν και ανάμεσά τους η 18χρονη Κλάρα ντε Σκίφφι, το 1212, η οποία και ζήτησε από τον Φραγκίσκο να της επιτρέψει να ιδρύσει και ένα τάγμα γυναικών. Έτσι ιδρύθηκε και το Δεύτερο (το γυναικείο) τάγμα των Φραγκισκανών και η μετέπειτα Αγία Κλάρα έχτισε το μοναστήρι της γύρω από το παρεκκλήσι του Αγίου Δαμιανού. Το 1221 ιδρύθηκε και το Τρίτο τάγμα των Φραγκισκανών από λαϊκούς που είχε σαν έργο του να βοηθά το Πρώτο και το Δεύτερο τάγμα, μια που οι λαϊκοί θα συνέχιζαν την κατά κόσμο ζωή τους και δεν θα ζούσαν με τους μοναστικούς κανόνες. Το 1212 ο Φραγκίσκος θέλησε να πάει στους μουσουλμάνους και να τους προσηλυτίσει στον χριστιανισμό. Πραγματικά έφυγε από κάποιο ιταλικό λιμάνι για τη Συρία αλλά μια θύελλα ναυάγησε το καράβι στις δαλματικές ακτές και έτσι ο Φραγκίσκος γύρισε πίσω. Το 1220 παραιτήθηκε από τη διεύθυνση του τάγματος εντελώς για να μπορέσει να αφιερωθεί απερίσπαστος στην πνευματική ζωή. Το 1221 όμως όταν κατάλαβε τη χαλάρωση που δημιουργήθηκε στις τάξεις του τάγματος, ξαναέγραψε τον κανόνα του – την περίφημη Διαθήκη του- με την ίδια αυστηρότητα που υπήρχε και στον κανόνα του 1210 και τον υπέβαλλε για έγκριση στην ιεραρχία της εκκλησίας που τον δέχτηκαν μεν αλλά κάνοντας αρκετές αλλαγές προς μετριασμό της αυστηρότητάς του. Παρόλο που δυσαρεστήθηκε, ωστόσο πειθάρχησε στις αποφάσεις της εκκλησίας.
Ο θάνατός του
Τον επόμενο χρόνο ο Φραγκίσκος είχε επιστρέψει στην Ασσίζη,όταν άρχισε σιγά-σιγά να χάνει την όρασή του. Τα επόμενα χρόνια, ξαναβρήκε κάπως την όρασή του και συνέχιζε να κηρύττει αλλά στο τέλος κουρασμένος από τις κακουχίες της ασκητικής ζωής του, την ελονοσία αλλά και την υδρωπικία που τον έπληξε, πέθανε στις 3 Οκτωβρίου 1226 σε ηλικία 45 χρονών. Μετά από δυο χρόνια, το 1228 η Εκκλησία τον ανακήρυξε άγιο.
Η μέρα που γιορτάζεται η μνήμη του είναι η 4η Οκτωβρίου. Ως δεύτερη μέρα εορτής, η ημέρα όπου εμφανίστηκαν τα στίγματα, ορίστηκε η 17η Σεπτέμβρη, και πρωτο -εισήλθε στο αγιολόγιο της Καθολικής Εκκλησίας το 1585.
Κατά τον χρόνο του θανάτου του, το τάγμα του αριθμούσε ήδη γύρω στους 5.000 μοναχούς σε αρκετές χώρες της Ευρώπης, όπως στην Ουγγαρία, στη Γερμανία, τη Γαλλία, την Αγγλία και την Ισπανία.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Άγιοι της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας Κατηγορία:Χριστιανοί άγιοι του 12ου αιώνα
Μπροκ Μότουμ
Ο Μπροκ Ουίλιαμ Μότουμ (Μπρίσμπεϊν, 16 Οκτωβρίου 1990), είναι Αυστραλός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Με ύψος 2,08 μέτρα αγωνίζεται ως πάουερ φόργουορντ για τους Λεβάνγκα Χοκαϊντο. Είναι επίσης μέλος της εθνικής ομάδας καλαθοσφαίρισης της Αυστραλίας.
Κολεγιακή σταδιοδρομία
Ο Μότουμ, ως πάουερ φόργουορντ - σέντερ με ύψος 2,08 μέτρων από το Μπρίσμπεϊν, έπαιξε μπάσκετ στο Αυστραλιανό Ινστιτούτο Αθλητισμού. Το 2009, πήγε στις Ηνωμένες Πολιτείες για να παίξει κολεγιακό μπάσκετ για τους Ουάσινγκτον Στέιτ Κούγκαρς. Στην τετραετή πορεία του, ο Μότουμ σημείωσε 1.530 πόντους (12,8 ανά παιχνίδι) και άφησε το WSU πέμπτο στον κατάλογο όλων των εποχών στο σκοράρισμα της ομάδας. Ως τριτοετής το 2011–12, ο Μότουμ είχε κατά μέσο όρο 18,0 πόντους ανά παιχνίδι για να ηγηθεί της Διάσκεψης Πακ-12. Ονομάστηκε μέλος της πρώτης ομάδας του Πακ-12 και ο πιο βελτιωμένος παίκτης του πρωταθλήματος. Στην τελευταία του χρονιά, είχε μέσο όρο 18,7 πόντους ανά παιχνίδι και επιλέχτηκε στη δεύτερη ομάδα του Πακ-12.
Γκραναρόλο Μπολόνια
Αφού δεν επιλέχθηκε από κάποια ομάδα στο ντραφτ του 2013 του ΝΒΑ, ο Μότουμ εντάχθηκε στους Φιλαδέλφεια 76ερς για το Σάμερ Λιγκ του ΝΒΑ του 2013. Στις 27 Ιουλίου 2013, υπέγραψε διετές συμβόλαιο με την Γκραναρόλο Μπολόνια του Ιταλικού Πρωταθλήματος, με ρήτρα εκτός NBA για το 2014. Σε 25 αγώνες για τη Μπολόνια το 2013–14, είχε μέσο όρο 8,3 πόντους και 3,3 ριμπάουντ ανά παιχνίδι.
Γιούτα Τζαζ
Μετά από μέσο όρο 8,0 πόντων και 4,6 ριμπάουντ σε πέντε αγώνες του Σάμερ Λιγκ για τους Γιούτα Τζαζ, ο Μότουμ υπέγραψε ένα μη εγγυημένο συμβόλαιο με την ομάδα στις 26 Αυγούστου 2014. Αργότερα αποχώρησε από τους Τζαζ στις 25 Οκτωβρίου 2014, αφού εμφανίστηκε μόνο σε ένα παιχνίδι προετοιμασίας.
Νότιο Κυβερνείο Ας Σαρκίγια
Το Νότιο Κυβερνείο Ας Σαρκίγια (مُحَافَظَة جَنُوْب ٱلشَّرْقِيَّة) είναι κυβερνείο του Ομάν. Δημιουργήθηκε στις 28 Οκτωβρίου 2011, όταν η Περιοχή Ας Σαρκίγια διαιρέθηκε σε Βόρειο Κυβερνείο Ας Σαρκίγια και Νότιο Κυβερνείο Ας Σαρκίγια. Το κέντρο του κυβερνείου είναι το βιλάγια της Σουρ.
Μπροκ Μότουμ
Αντελαΐντ 36ερς
Στις 3 Νοεμβρίου 2014, ο Μότουμ υπέγραψε διετές συμβόλαιο υπό όρους με τους Αντελαΐντ 36ερς του Πρωταθλήματος NBL στην Αυστραλία. Στην πρώτη εμφάνισή του στις 9 Νοεμβρίου ο Μότουμ υποστήριξε τον 2,16 μέτρων σέντερ Λουκ Σένσερ και σημείωσε 28 πόντους και 6 ριμπάουντ στην ήττα των 36ερς με 100-107 από τους Σίντνεϊ Κινγκς. Ενώ οι 36ερς έχασαν τους πρώτους επτά αγώνες τους με τον Μότουμ, ξεκίνησαν μια προσπάθεια μάχης για να προσπαθήσουν να προκριθούν στα πλέι οφ του NBL του 2014–15 καθώς κέρδισαν οκτώ από τα επόμενα 10 παιχνίδια τους. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου με τον Σένσερ να περιορίζεται από έναν τραυματισμό στον αστράγαλο, ο Μότουμ μετακινήθηκε στην αρχική πεντάδα στη θέση του πάουερ φόργουορντ και ο ύψους 2,12 μέτρων Ντάνιελ Τζόνσον (ο οποίος επανήλθε στον σύλλογο στα τέλη της χρονιάς μετά από ένα πέρασμα στην Πολωνία ) έπαιξε στο κέντρο, με τους δύο να αποτελούν έναν τρομερό συνδυασμό μπροστά στο γήπεδο. Στις 23 Ιανουαρίου 2015, αναδείχθηκε Παίκτης της Εβδομάδας για τον 15ο γύρο, αφού κατέγραψε 31 πόντους και 13 ριμπάουντ στις 16 Ιανουαρίου απέναντι στο Περθ και 17 πόντους και 11 ριμπάουντ στις 18 Ιανουαρίου επί του Ουόλονγκονγκ.
Νότιο Κυβερνείο Ας Σαρκίγια
Επαρχίες
Το Νότιο Κυβερνείο Ας Σαρκίγια αποτελείται από έξι βιλάγια:
Παραπομπές
Ας Σαρκιγια Νοτιο Κυβερνειο
Μπροκ Μότουμ
Αντελαΐντ 36ερς
Τον Ιούνιο του 2015, ο Μότουμ άσκησε τη ρήτρα εξόδου του ΝΒΑ και της ευρωπαϊκής ρήτρας στο συμβόλαιό του με τους 36ερς, χωρίζοντας τους δρόμους του με τον σύλλογο.
Ζαλγκίρις Κάουνας
Στις 4 Αυγούστου 2015, υπέγραψε μονοετές συμβόλαιο, με επιλογή και ενός δεύτερου έτους, με τη Ζαλγκίρις Κάουνας του Λιθουανικού Πρωταθλήματος (LKL). Στις 7 Αυγούστου 2016, υπέγραψε εκ νέου με την ομάδα. Ο Μότουμ είχε μια καταπληκτική δεύτερη χρονιά, καθώς έγινε ένας από τους κορυφαίους της ομάδας στην Ευρωλίγκα και στο LKL, μετατρέποντας την κριτική της πρώτης περιόδου σε επαίνους στη δεύτερη. Κατά τη διάρκεια της θητείας του με τη Ζαλγκίρις, ο Μότουμ κέρδισε τα Πρωταθλήματα Λιθουανίας το 2016 και το 2017 και το Κύπελλο Λιθουανίας (ΚΜΤ) το 2017.
Αναντολού Εφές
Στις 29 Ιουνίου 2017, ο Μότουμ υπέγραψε μονοετές συμβόλαιο με την τουρκική Εφές Αναντολού. Τη σεζόν 2018-19, μέτρησε 6,5 πόντους με 44% από το τρίποντο και 1,8 ριμπάουντ κατά μέσο όρο σε 31 παιχνίδια στην Ευρωλίγκα.
Βαλένθια Μπάσκετ
Στις 2 Ιουλίου 2019, ο Μότουμ υπέγραψε διετές συμβόλαιο με την ισπανική Βαλένθια Μπάσκετ. Αφού είχε μέσο όρο 5,9 πόντους ανά παιχνίδι, έληξε το συμβόλαιό του στις 4 Ιουλίου 2020.
Γαλατασαράι
Στις 10 Αυγούστου 2020, ο Μότουμ υπέγραψε με τη Γαλατασαράι του Τουρκικού Πρωταθλήματος και του Μπάσκετμπολ Τσάμπιονς Λιγκ.
Ναντέρ 92
Στις 5 Μαΐου 2021, υπέγραψε με τη Ναντέρ 92 του Πρωταθλήματος Γαλλίας μέχρι το τέλος της περιόδου ως δανεικός.
ΑΣ Μονακό
Στις 2 Σεπτεμβρίου 2021, ανακοινώθηκε από την ΑΣ Μονακό του Πρωταθλήματος Γαλλίας. Στις 15 Ιουλίου 2022, αποχώρησε από την γαλλική ομάδα.
Εθνική ομάδα
Ο Μότουμ εκπροσώπησε για πρώτη φορά την Αυστραλία στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης κάτω των 19 της FIBA του 2009 στο Όκλαντ της Νέας Ζηλανδίας, βοηθώντας την ομάδα να πετύχει επίδοση 7–2 και να τερματίσει στην τέταρτη θέση. Ο Μότουμ ήταν ο κορυφαίος της διοργάνωσης σε ποσοστό ευστοχίας στα σουτ εντός πεδιάς, ευστοχώντας με 60 %.
Στις 28 Ιουλίου 2014, επιλέχτηκε στην ομάδα των Μπούμερς του 2014 για το Παγκόσμιο Κύπελλο Καλαθοσφαίρισης της FIBA του 2014 στην Ισπανία.
Προσωπικές πληροφορίες
Ο Μότουμ είναι γιος του Γκρεγκ και της Λίονι Μότουμ και έχει μια αδερφή, την Άννα.
Στις 15 Αυγούστου 2017, έκανε πρόταση γάμου στην πρώην παρουσιάστρια της τηλεόρασης της Ζαλγκίρις, Μάρτινα Μάρμαιτε, την οποία γνώρισε ενώ έπαιζε για τη Ζαλγκίρις Κάουνας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυστραλοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Βίρτους Μπολόνια Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Βαλένθια Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ναντέρ 92 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Γαλατασαράι Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ζάλγκιρις Κάουνας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εφές Αναντόλου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΣ Μονακό Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές λιθουανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές τουρκικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Τουρκίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ισπανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισπανίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές γαλλικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Γαλλίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 2014 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Λεό Βεστερμάν
Ο Λεό Ζοζέφ Πολ Βέστερμαν (Αγκνώ, 24 Ιουλίου 1992) είναι Γάλλος επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Με ύψος 1,98 μέτρων, παίζει στη θέση του πόιντ γκαρντ, για την Ομπραντόιρο του Πρωταθλήματος Ισπανίας. Εκπροσωπεί επίσης την εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης της Γαλλίας.
Πρώτα χρόνια
Ο Βέστερμαν ξεκίνησε την σταδιοδρομία του στο ανδρικό τμήμα της Σεντράλ Φεντεράλ ντε Μπασκετμπόλ το 2008, στην τρίτη κατηγορία του γαλλικού μπάσκετ (Nationale Masculine 1). Έπαιξε στην Σέντερ Φεντ για δύο χρόνια, έχοντας κατά μέσο όρο 10,1 πόντους, 2,6 ασίστ και 1,1 κλεψίματα ανά παιχνίδι, σε 48 αγώνες όπου συμμετείχε.
ΑΣΒΕΛ
Ο Βέστερμαν υπέγραψε με την γαλλική ΑΣΒΕΛ Μπασκέτ, το 2010. Έμεινε εκεί για δύο χρονιές, παίζοντας στο ανώτερο επίπεδο, στο Γαλλικό Πρωτάθλημα και στην ευρωπαϊκή διασυλλογική διοργάνωση 2ης κατηγορίας EuroCup. Το 2012, ο Βέστερμαν επιλέχθηκε για να παίξει για την Παγκόσμια Ομάδα στο Νάικ Χουπ Σάμιτ στο Πόρτλαντ του Όρεγκον. Έφυγε από την ομάδα λίγες μόνο ώρες πριν υπογράψει συμβόλαιο με διαφορετική ομάδα.
Παρτιζάν
Στις 2 Ιουλίου 2012, αναφέρθηκε ότι ο Βέστερμαν είχε υπογράψει τριετές συμβόλαιο με τη σερβική Παρτιζάν Βελιγραδίου. Με την Παρτιζάν ήταν ένας από τους υποψηφίους για το διάσημο βραβείο του Ανερχομένου Αστέρα της Ευρωλίγκα, το οποίο τελικά πήγε στον Κώστα Παπανικολάου. Στον πρώτο του χρόνο, είχε κατά μέσο όρο 9.6 πόντους, 2.6 ριμπάουντ και 4.1 ασίστ ανά αγώνα στην Ευρωλίγκα. Στην Αδριατική Λίγκα, ο Βέστερμαν βοήθησε την ομάδα του να κερδίσει τον τίτλο, έχοντας κατά μέσο όρο 6.9 πόντους, 2.5 ριμπάουντ και 2.2 ασίστ ανά παιχνίδι, σε 28 αγώνες. Στον εκτός έδρας αγώνα της Ευρωλίγκας τον Νοέμβριο του 2013 με την ΤΣΣΚΑ Μόσχας, υπέστη ρήξη χιαστού στο γόνατό του, κάτι που τον άφησε εκτός δράσης για το υπόλοιπο της περιόδου. Ως αποτέλεσμα του τραυματισμού, η Παρτιζάν χρειάστηκε να βρει αντικαταστάτη του στον Μιλένκο Τέπιτς, πρώην μέλος της ομάδας.
Μπαρτσελόνα / Λιμόζ
Στις 17 Ιουλίου 2014, η ισπανική ομάδα Μπαρτσελόνα απέκτησε τα δικαιώματα του Βέστερμαν. Στις 25 Ιουλίου 2014, δόθηκε δανεικός από την Μπαρτσελόνα στη γαλλική ομάδα της Ευρωλίγκα Λιμόζ ΣΣΠ, για έναν χρόνο. Σε 10 παιχνίδια της χρονιάς στην Ευρωλίγκα, είχε μέσο όρο 7.7 πόντους, 2.3 ριμπάουντ, 4.3 ασίστ και 1.3 κλέψιμο ανά αγώνα. Στις 11 Ιουλίου 2015, ο Βέστερμαν υπέγραψε επέκταση ενός έτους, με επιλογή ενός ακόμη έτους, με τη Λιμόζ.
Ζαλγκίρις Κάουνας
Στις 30 Μαΐου 2016, ο Βέστερμαν υπέγραψε μονοετές συμβόλαιο, με δυνατότητα παράτασης για έναν ακόμη χρόνο, με τον λιθουανικό σύλλογο Ζαλγκίρις Κάουνας. Σε πάνω από 30 αγώνες της χρονιάς στην Ευρωλίγκα, είχε μέσο όρο 8.2 πόντους, 3.2 ριμπάουντ, 5.5 ασίστ και 0.5 κλεψίματα ανά παιχνίδι.
Επιστροφή στη Ζαλγκίρις Κάουνας
Ο Βέστερμαν επέστρεψε και υπέγραψε με την Ζαλγκίρις Κάουνας στις 23 Σεπτεμβρίου 2018.
Φενέρμπαχτσε
Στις 12 Ιουλίου 2019 υπέγραψε με τη Φενέρμπαχτσε του Τουρκικού Πρωταθλήματος. Στις 22 Δεκεμβρίου 2020, αφέθηκε ελεύθερος από τη Φενέρμπαχτσε.
Μπαρτσελόνα
Στις 22 Δεκεμβρίου 2020, υπέγραψε όντας ελεύθερος με την ισχυρή ομάδα της Ευρωλίγκα και του Ισπανικού Πρωταθλήματος, Μπαρτσελόνα.
ΑΣ Μονακό
Στις 29 Ιουλίου 2021, ο Βέστερμαν υπέγραψε μονοετές συμβόλαιο με τους πρωταθλητές EuroCup, ΑΣ Μονακό Μπασκέτ του Γαλλικού Πρωταθήματος και της Ευρωλίγκα. Τη σεζόν 2021-22, είχε 5.4 πόντους και 3.9 ασίστ σε 19 λεπτά μέσο όρο συμμετοχής στη Γαλλία και 4.8 πόντους με 2.5 ασίστ στην Ευρωλίγκα σε 17′ μέσο όρο συμμετοχής.
Ομπραντόιρο
Στις 5 Αυγούστου 2022, συμφώνησε με την ισπανική Ομπραντόιρο.
Εθνική ομάδα ανδρών Γαλλίας
Ο Βέστερμαν ήταν στον κατάλογο υποψηφίων της εθνικής ομάδας ανδρών της Γαλλίας για να αγωνιστεί στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2013. Ωστόσο, σε αντίθεση με τον συμπαίκτη του στην Παρτιζάν Βελιγραδίου, Τζόφρι Λοβέρν, δεν εισήλθε στην τελική αποστολή των 12 παικτών της Γαλλίας για την διοργάνωσης. Έπαιξε με τη Γαλλία στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης του 2015, όπου κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο.
Έπαιξε και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2017.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΤΣΣΚΑ Μόσχας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λιμόζ ΣΣΠ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παρτιζάν Βελιγραδίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Φενέρμπαχτσε Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπαρτσελόνα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ζάλγκιρις Κάουνας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΣΒΕΛ Βιλερμπάν Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΣ Μονακό Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Αδριατικής Λίγκας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ισπανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισπανίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές γαλλικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Γαλλίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές λιθουανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Λιθουανίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2015 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2017 Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Τζερί Μπουτσιελέ
Ο Τζερί Μπουτσιελέ (γεννήθηκε στο Κουρκουρόν, στις 20 Απριλίου 1994) είναι Γάλλος καλαθοσφαιριστής που ανήκει επί του παρόντος στην ομάδα ΑΣ Μονακό Μπασκέτ, της Pro A, του Γαλλικού Πρωταθλήματος. Με ύψος 2,07 μέτρων παίζει στη θέση σέντερ.
Πρώτα χρόνια
Εκπαιδεύτηκε στην Ακαδημία Νέων της JSF Ναντέρ, έκανε την πρώτη εμφάνισή του με την πρώτη ομάδα στο Γαλλικό Πρωτάθλημα την περίοδο 2012-2013, αγωνιζόμενος ως δανεικός στην ΣΦΟ Ρουέν Μπασκέτ τον Οκτώβριο του 2013.
ΣΦΟ Ρουέν Μπασκέτ
Έπαιξε 24 αγώνες πρωταθλήματος με την ομάδα της Ρουέν, με μέσο όρο 1,9 πόντους (57,6 % στα δίποντα) και 1,5 ριμπάουντ σε 9,8 λεπτά κατά μέσο όρο.
Ντενάν ΑΣΚ Βολτέρ
Μετά την αποχώρησή του από την JSF Ναντέρ, υπέγραψε για την περίοδο 2014-2015 για την Ντενάν ΑΣΚ Βολτέρ, ομάδα που ήταν επίσης από την Δεύτερη Κατηγορία (Pro B). Τον Ιούνιο του 2015 ανανέωσε για δύο χρόνια με τη γαλλική ομάδα, έχοντας ρήτρα αποχώρησης σε περίπτωση προσφοράς από ομάδα Πρώτης Γαλλίας (Pro A), ρήτρα που εκτέλεσε στο τέλος της περιόδου 2015-2016.
Στην πρώτη του χρονιά, έπαιξε 34 αγώνες στην κανονική περίοδο και 7 στα πλέι οφ, και έγινε δεύτερος στα πλέι οφ για την άνοδο στην Πρώτη Κατηγορία (Pro A) μετά την ήττα με 2-0 στην ισοπαλία απέναντι στην Ολυμπίκ ντ'Αντίμπ. Στο πρωτάθλημα είχε μέσο όρο 5,2 πόντους (58,6 % στα δίποντα και 69,7 % στις ελεύθερες βολές) και 3,7 ριμπάουντ σε 15 λεπτά, ενώ στα πλέι οφ είχε μέσο όρο 7 πόντους (60 % στα δίποντα και 70,4 % στις ελεύθερες βολές) και 4,7 ριμπάουντ σε 19 λεπτά κατά μέσο όρο.
Στη δεύτερη και τελευταία του χρονιά με την ομάδα του Ντενέν, έπαιξε 33 αγώνες πρωταθλήματος, με μέσο όρο 7,4 πόντους (56,8 % στα δίποντα, 6,3 ριμπάουντ, 1 ασίστ και σχεδόν μία τάπα ανά παιχνίδι σε 21,7 λεπτά. Ολοκλήρωσε την περίοδο ως ο 7ος σκόρερ στην Δεύτερη Κατηγορία (Pro B).
Έπαιξε συνολικά 67 παιχνίδια πρωταθλήματος με την ομάδα της Ντενέν μεταξύ των δύο χρόνων, με μέσο όρο 6,3 πόντους (57,7 % στα δίποντα και 65,4 % στις ελεύθερες βολές) και 5 ριμπάουντ σε 18,3 λεπτά κατά μέσο όρο.
Σολέ Μπασκέτ
Στις 3 Ιουνίου 2016, η Σολέ Μπασκέτ της Πρώτης Κατηγορίας (Pro A), ανακοίνωσε την υπογραφή του για δύο χρονιές.
ΑΣ Μονακό
Την περίοδο 2021-22, υπέγραψε στην ΑΣ Μονακό Μπασκέτ της Πρώτης Κατηγορίας (Pro A).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λιμόζ ΣΣΠ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σολέ Μπασκέτ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ναντέρ 92 Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Ολυμπία Σνόου
Η Ολυμπία Σνόου (αγγλικά: Olympia Jean Snowe née Bouchles), είναι ελληνικής καταγωγής Αμερικανίδα επιχειρηματίας και πολιτικός, που υπηρέτησε ως Γερουσιαστής των Ηνωμένων Πολιτειών για το Μέιν από το 1995 έως το 2013. Είναι μέλος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος.
Προηγουμένως, υπηρέτησε ως Μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών για την 2η περιφέρεια του Μέιν από το 1979 έως το 1995, καθώς και ως Μέλος της Γερουσίας του Μέιν για την 12η περιφέρεια από το 1977 έως το 1979.
Επιπλέον, διατέλεσε και Πρώτη Κυρία της πολιτείας του Μέιν από το 1989 έως το 1995.
Βιογραφία
Ύστερα από την αποφοίτησή της από το Λύκειο, σπούδασε πολιτικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο του Μέιν, απ'όπου έλαβε πτυχίο το 1969.
Προσωπική ζωή
Είναι μέλος της Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας της Αμερικής και είναι παντρεμένη με τον πρώην Κυβερνήτη του Μέιν, Τζον Μακέρναν τζούνιορ.
Πολιτική
Το 2006, το περιοδικό Time την συμπεριέλαβε ανάμεσα στους «Δέκα πιο Ισχυρούς Γερουσιαστές της Αμερικής», ενώ πριν από δύο χρόνια το ποσοστό δημοτικότητας της Σνόου στην Πολιτεία του Μέιν έφτασε το 79%.
Θεωρείται πως ανήκει στη μετριοπαθή πτέρυγα των Ρεπουμπλικάνων, έχοντας πάρει μέρος στη σύνταξη και προώθηση πληθώρας ψηφισμάτων και νομοσχεδίων. Τον Αύγουστο του 2007 συμμετείχε, μαζί με τους Δημοκρατικούς Γερουσιαστές Μπαράκ Ομπάμα και Ρόμπερτ Μενέντεζ στην κατάθεση ψηφίσματος στη Γερουσία των ΗΠΑ αναφορικά με το Μακεδονικό ονοματολογικό ζήτημα. Το 2012 δεν ήταν υποψήφια και αποσύρθηκε. Την διαδέχθηκε ο Άνγκους Κινγκ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερουσιαστές των ΗΠΑ Κατηγορία:Μέιν Κατηγορία:Πολιτικοί του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος (ΗΠΑ) Κατηγορία:Αμερικανοί ελληνικής καταγωγής Κατηγορία:Αμερικανοί επιχειρηματίες Κατηγορία:Αμερικανοί πολιτικοί Κατηγορία:Μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων (ΗΠΑ) __ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Άρκα Γκντίνια
Ιστορία
Η ιστορία της Άρκα χρονολογείται από το 1929, όταν μια ομάδα εργαζομένων του λιμανιού της Γκντίνια ίδρυσε την Κλουμπ Σπορτόβι Γκνίντια (ΚΣ Γκτνίνια). Το 1932, άνοιξε ένα νέο στάδιο της ΚΣ Γκντίνια στην Πολάνσκα Ρεντλόφσκα (Polanka Redlowska). Αυτή η τοποθεσία χρησιμοποιήθηκε από τον σύλλογο μέχρι το 2000. Το 1934, καταχωρήθηκε η Κλουμπ Σπορτόβι Κοτβίτσα (Kotwica=Άγκυρα). Και οι δύο ομάδες υπήρχαν μέχρι το 1939.
Το 1949, ιδρύθηκε η Ρυμπάτσκι Κλουμπ Σπορτόβι (Rybacki Klub Sportowy). Τρία χρόνια αργότερα, το όνομά της άλλαξε σε Κλουμπ Σπορτόβι Κολέγιαζ-Άρκα Γκντίνια (Klub Sportowy Kolejarz-Arka Gdynia). Το 1953, η ομάδα κέρδισε για πρώτη φορά την άνοδο στο τρίτο επίπεδο του πολωνικού ποδοσφαίρου. Το 1959, η ομάδα U19 της Άρκα τερμάτισε στη δεύτερη θέση του πρωταθλήματος και το 1960 μετά από ένα δραματικό παιχνίδι εναντίον της Χούτνικ Κρακοβίας, η Άρκα κέρδισε την άνοδο στη δεύτερη κατηγορία.
Το 1964, η Άρκα συγχωνεύτηκε με τη Ντόκερ Γκντίνια (Doker Gdynia), για να σχηματιστεί η Μόρσκι Ζβιονζκόβι Κλουμπ Σπορτόβι Γκντίνια (Morski Związkowy Klub Sportowy Gdynia). Το 1972, το όνομά της άλλαξε σε Άρκα. Δύο χρόνια αργότερα, η Άρκα κέρδισε την άνοδο στην Εκστρακλάσα. Υποβιβάστηκε μετά από ένα χρόνο και επέστρεψε στο ανώτερο επίπεδο το 1976. Το 1979, η Άρκα, με προπονητή τον Τσέσουαφ Μπογκουσέβιτς, έγινε η πρώτη ομάδα από τις ακτές της Βαλτικής Θάλασσας της Πολωνίας που κέρδισε το Κύπελλο Πολωνίας. Στον τελικό, που πραγματοποιήθηκε στο Λούμπλιν, η Άρκα νίκησε τη Βίσλα Κρακοβίας με 2-1. Στο ντεμπούτο της στο Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης, η Άρκα έχασε από τη βουλγαρική ΠΦΚ Μπερόε Στάρα Ζαγόρα (3-2, 0-2).
Το 1982, η Άρκα υποβιβάστηκε από το ανώτερο επίπεδο, για να επιστρέψει εκεί το 2005. Στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1982 στην Ισπανία, ο Γιάνους Κουπτσέβιτς της Άρκα ήταν μεταξύ των κορυφαίων παικτών της Εθνικής Πολωνίας, η οποία κέρδισε χάλκινο μετάλλιο.
Στη δεκαετία του 1980 και του 1990, η Άρκα έπαιξε είτε στην τρίτη είτε στη δεύτερη κατηγορία, με μια σειρά προβιβασμών και υποβιβασμών. Το 2001, μετά από έξι χρόνια στην τρίτη κατηγορία, η Άρκα κέρδισε ξανά την άνοδο στη δεύτερη κατηγορία και το 2005, η ομάδα επέστρεψε στην Εκστρακλάσα.
Το 2011, η πόλη της Γκντίνια ολοκλήρωσε την κατασκευή ενός νέου σταδίου, που βρίσκεται στην οδό Ολιμπίσκα. Στις 19 Φεβρουαρίου 2011, σε ένα φιλικό παιχνίδι για τον εορτασμό του ανοίγματος του γηπέδου, η Άρκα ήρθε ισοπαλία με 1-1 με τη Μπερόε Στάρα Ζαγόρα. Εκείνη τη χρονιά, η Άρκα Γκντίνια υποβιβάστηκε από την Εκστρακλάσα.
Το 2016, η Άρκα προβιβάστηκε στην Εκστρακλάσα, ύστερα από την κατάκτηση της 1 Λίγκα. Αμέσως μετά την άνοδό της, η Άρκα κέρδισε το Κύπελλο Πολωνίας για δεύτερη φορά και δύο φόρες το Σούπερ Καπ Πολωνίας, το 2017 και το 2018.
Υποστηρικτές
μικρογραφία|600x600εσ| Ultras
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άρκα Γκντίνια Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Πολωνίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1929 Κατηγορία:Αθλητισμός στη Γκντίνια Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Πολωνικά (pl)
Σπίτι των Μπαμπαγιαγκά
Το Σπίτι των Μπαμπαγιαγκά (Maison des Babayagas) είναι μια καινοτόμος αυτοδιαχειριζόμενη πρωτοβουλία στέγασης για ηλικιωμένες γυναίκες, που βρίσκεται στο προάστιο Μονρεΐλ, στην ανατολική πλευρά του Παρισιού. μικρογραφία|Το σπίτι των Μπαμπαγιάγκας στο προάστιο Μονρεΐλ του Παρισιού
Έννοια
Το σπίτι των Μπαμπαγιαγκά είναι ένα εναλλακτικό μοντέλο κοινωνικής στέγασης ηλικιωμένων γυναικών που επιτρέπει στα μέλη του να διατηρούν την ανεξαρτησία τους αλλά και να δρουν συλλογικά μέσα σε μια υποστηρικτική κοινότητα. Απευθύνεται σε ηλικιωμένες γυναίκες που είχαν χαμηλόμισθη αμειβόμενη εργασία ή μη αμειβόμενη εργασία (π.χ. φροντίδα της οικογένειας), οι οποίες τείνουν να έχουν περιορισμένες επιλογές στέγασης. μικρογραφία|Το σπίτι των Μπαμπαγιάγκας στο προάστιο Μονρεΐλ του Παρισιού
Ονομασία
Το όνομά του το πήρε από ένα υπερφυσικό ον, την Μπάμπα Γιαγκά, η οποία είναι μια πολύπλευρη και αινιγματική μορφή της λαογραφίας της Ανατολικής Ευρώπης. Η Μπάμπα Γιαγκά ως μάγισσα και γιαγιά είναι μια γυναίκα μυητής που βοηθάει τις γυναίκες να βοηθήσουν τον εαυτό τους.
Υλοποίηση
Το 1999, η Γαλλίδα φεμινίστρια Τερέζ Κλερκ (1927-2016) σχημάτισε μια ομάδα ακτιβιστριών με σκοπό να δημιουργήσουν ένα αυτοδιαχειριζόμενο μοντέλο στέγασης ηλικιωμένων γυναικών. Έπειτα από 13 χρόνια σκληρής δουλειάς και αφοσίωσης έλαβαν χρηματοδότηση κυρίως από κρατικούς φορείς. Το σπίτι των Μπαμπαγιαγκά, μια ολοκαίνουρια εξαώροφη πολυκατοικία στο κέντρο του Μονρεΐλ, άνοιξε τις πόρτες του τον Οκτώβριο του 2012. Περιλαμβάνει 24 αυτόνομα διαμερίσματα, κοινόχρηστους χώρους και κήπους.
Βασικές αρχές
Το σπίτι των Μπαμπαγιαγκά στηρίζεται στις ακόλουθες αρχές :
Λειτουργία
Οι κάτοικοι του σπιτιού Μπαμπαγιαγκά καταλαμβάνουν μικρά ατομικά διαμερίσματα ή μοιράζονται τα διαμερίσματα με συγκατοίκους. Ζουν συλλογικά και αλληλοϋποστηρίζονται. Κάθε κάτοικος εργάζεται 10 ώρες την εβδομάδα για την εύρυθμη λειτουργία του σπιτιού αφού δεν υπάρχουν μάγειρες, νοσοκόμες ή επαγγελματικό προσωπικό. Όλοι μαζί αναλαμβάνουν το κόστος της μηνιαίας επίσκεψης ενός επαγγελματία υγείας. Στον ισόγειο κοινόχρηστο χώρο του κτιρίου φιλοξενούνται δραστηριότητες ανοιχτές στην ευρύτερη κοινότητα όπως συναυλίες, δημιουργική γραφή, εργαστήρια ζωγραφικής και ομάδες συζήτησης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φεμινιστική θεωρία
Φερνάντο δε Ρόχας
Αν και ο Φερνάντο ντε Ρόχας έχει μπει στην ιστορία της λογοτεχνίας ως συγγραφέας της La Celestina, για τους συγχρόνους του ήταν ουσιαστικά ένας πολύτιμος νομικός στην Ταλαβέρα ντε λα Ρέινα (Τολέδο). αριστερά|μικρογραφία| Εξώφυλλο της La Celestina στην οριστική έκδοση του Calisto και της Tragicomedy της Melibea . Valencia Edition 1514 (Εθνική Βιβλιοθήκη της Ισπανίας)
Παραπομπές
Κατηγορία:Ισπανοί συγγραφείς Κατηγορία:Ισπανοί θεατρικοί συγγραφείς
Γκαμπριέλα Γκόλντσμιθ
Η Γκαμπριέλα Γκόλντσμιθ (Gabriela Goldsmith, γεννημένη ως Ρουθ Γκαμπριέλα Γκόλντσμιντ Γκουάς Ruth Gabriela Goldschmied Guasch, 11 Σεπτεμβρίου 1963 -) είναι Μεξικανή ηθοποιός, πρώην μοντέλο, δάσκαλα και γιατρός στην καινοτομία και την κοινωνική ευθύνη και πρόεδρος δύο οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών.
Γεννήθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 1963 στην Πόλη του Μεξικού, από εβραϊκή οικογένεια, με γερμανική καταγωγή. Η μητέρα της ήταν κουβανικής καταγωγής και ο πατέρας της ήταν μεξικανικής καταγωγής.
Ξεκίνησε την καλλιτεχνική της πορεία το 1982, κερδίζοντας διαγωνισμό ομορφιάς, και κατάφερε να μπει στον ανταγωνιστικό κόσμο της ψυχαγωγίας. Μέσα από θεατρικές σκηνές, κέρδισε το Βραβείο Δραματικής Αποκάλυψης Θεάτρου που απονεμήθηκε από την Ομάδα Κριτικών και Δημοσιογράφων Θεάτρου, για το έργο Mujeres frente al espejo ("Γυναίκες μπροστά στον καθρέφτη").
Έχει παίξει σε περισσότερες από 50 ταινίες, μεταξύ των οποίων είναι La mujer del gambler (1985), El hijo de Pedro Navaja (1985), Gavilán o paloma (1985), Federal de Narcóticos (1991) και Reclusorio (1997).
Το 1996, αποφοίτησε από το Τμήμα Οδοντιατρικής του Αυτόνομου Πανεπιστημίου του Μεξικού και χρόνια αργότερα έγινε καθηγήτρια κοινωνικής ευθύνης στο Πανεπιστήμιο Αναχούακ του Μεξικιού. Αυτή τη στιγμή είναι υποψήφια γιατρός στην καινοτομία και κοινωνική ευθύνη, δεδομένου ότι βρίσκεται στη διαδικασία έρευνας.
Φιλμογραφία
Ταινίες
Τηλεόραση
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Μεξικανοί μοντέλα
Κάρολος Ντίκενς
Ο Κάρολος Ντίκενς (Charles Dickens, 7 Φεβρουαρίου 1812 - 9 Ιουνίου 1870), γνωστός και ως Τσαρλς Ντίκενς, ήταν Άγγλος μυθιστοριογράφος.
Ο Κάρολος Ντίκενς υπήρξε ένας από τους πιο διάσημους Άγγλους μυθιστοριογράφους και κριτικούς της κοινωνίας. Επινόησε ορισμένους από τους γνωστότερους διεθνώς φανταστικούς χαρακτήρες και θεωρείται από πολλούς ως ο σπουδαιότερος συγγραφέας της βικτωριανής εποχής. Τα έργα του έχαιραν άνευ προηγουμένου δημοτικότητας κατά τη διάρκεια της ζωής του, ενώ αυτή η δημοφιλία διατηρείται και σήμερα τόσο για τα μυθιστορήματα όσο και για τα διηγήματά του. Οι κριτικοί της λογοτεχνίας του 20ου αιώνα όπως και οι ακαδημαϊκοί τον έχουν αναγνωρίσει ως μια λογοτεχνική διάνοια.
Γενικά
Ο Ντίκενς γεννήθηκε στο Πόρτσμουθ. Αφού ο πατέρας του φυλακίστηκε λόγω χρεών, αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το σχολείο για να εργαστεί σε εργοστάσιο. Παρά την απουσία επίσημης εκπαίδευσης, αναδείχθηκε σε ακούραστο επιστολογράφο, ενώ επιμελούνταν συντακτικά μια εβδομαδιαία έκδοση για 20 χρόνια. Έγραψε 15 μυθιστορήματα, 5 νουβέλες, εκατοντάδες διηγήματα και μη λογοτεχνικά άρθρα. Έδωσε έναν εκτεταμένο αριθμό διαλέξεων και ήταν στρατευμένος υπέρ των δικαιωμάτων των παιδιών, της εκπαίδευσης και άλλων κοινωνικών μεταρρυθμίσεων.π
Η πορεία του
Η λογοτεχνική επιτυχία του Ντίκενς ξεκίνησε με το λογοτεχνικό του ντεμπούτο, Τα έγγραφα του Πίκγουικ, μια ιστορία που άρχισε να εκδίδεται το 1836, σε μηνιαίες συνέχειες. Σε λίγα χρόνια είχε μετατραπεί σε διεθνή λογοτεχνική διασημότητα, γνωστής για το χιούμορ, τη σάτιρά της και τη διορατική ματιά της στους χαρακτήρες και την κοινωνία. Τα μυθιστορήματά του, εκδίδονταν σε μηνιαίες ή εβδομαδιαίες συνέχειες, πρωτοπορώντας στο εκδοτικό οικοσύστημα της λογοτεχνίας, που τελικά έγινε ο κανόνας της Βικτωριανής εποχής. Αυτή η συγγραφική πρακτική επέτρεπε στον Ντίκενς να σφυγμομετρεί την απόκριση του κοινού και ακολούθως τροποποιούσε την πλοκή και την ανάπτυξη του χαρακτήρα, για να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις των αναγνωστών του. Για παράδειγμα, στον Ντέηβιντ Κόπερφιλντ, όταν ο ποδίατρος της συζύγου του εξέφρασε τη δυσφορία του για τον τρόπο που η δεσποινίς Μάουτσερ αντιλαμβάνεται τις αναπηρίες της, ο Ντίκενς της προσέδωσε θετικά χαρακτηριστικά, ανυψώνοντάς την στα μάτια του αναγνώστη. Επεξεργάζονταν προσεκτικά την πλοκή και εισήγαγε στη διήγησή του συχνά στοιχεία που αφορούσαν σε τοπικά ζητήματα. Η πρακτική της συγγραφής σε συνέχειες προσέδωσε στις ιστορίες του ένα συγκεκριμένο ρυθμό, ο οποίος τονιζόταν από δραματικές στιγμές με αποτέλεσμα το κοινό να περιμένει με ανυπομονησία τη συνέχεια του μυθιστορήματος. Πλήθη φτωχών αναλφάβητων, πλήρωναν μισόλιρα σε εγγράμματους για να τους διαβάσουν τις μηνιαίες συνέχειες, καλλιεργώντας μια νέα γενιά επίδοξων αναγνωστών. Η συνεχής δημοτικότητα των μυθιστορημάτων και των μικρών ιστοριών του, ήταν τέτοια που δε σταμάτησαν ποτέ να εκδίδονται.
Αναγνώριση
Ο Ντίκενς θεωρούταν ένας λογοτεχνικός κολοσσός της εποχής του. Η νουβέλα του 1843, Χριστουγεννιάτικη Ιστορία, παραμένει δημοφιλής και συνεχίζει να εμπνέει διασκευές σε κάθε καλλιτεχνικό είδος. Συχνά έχουν διασκευαστεί επίσης ο Όλιβερ Τουίστ και οι Μεγάλες Προσδοκίες και όπως αρκετά μυθιστορήματά του επαναφέρουν μνήμες του βικτωριανού Λονδίνου. Το μυθιστόρημα του 1859, Ιστορία Δύο Πόλεων, που εξελίσσεται σε Λονδίνο και Παρίσι, είναι το πιο γνωστό του ιστορικό μυθιστόρημα (βρίσκεται στην κορυφή της λίστας Βιβλία με περισσότερα από 100 εκατομ. αντίτυπα). Η δουλειά του έχει επαινεθεί, για τον ρεαλισμό της, την κωμωδία, το πεζογραφικό του ύφος, τους μοναδικούς χαρακτήρες και την κοινωνική κριτική, από συγγραφείς όπως ο Τζορτζ Γκίσσινγκ, ο Τζορτζ Όργουελ, ο Λέων Τολστόυ και ο Γκίλμπερτ Κηθ Τσέστερτον. Αντίθετα, ο Όσκαρ Ουάιλντ, ο Χένρυ Τζέιμς και η Βιρτζίνια Γουλφ, τον επέκριναν για τη ντελικάτη συναισθηματικότητα, την απουσία ψυχολογικού βάθους και το χαλαρό πεζογραφικό ύφος. Ο όρος Ντικενσιανός έχει επικρατήσει για να περιγράψει φτωχές κοινωνικές συνθήκες ή αντιπαθείς χαρακτήρες στα όρια του κωμικού.
Βιογραφία
εναλλ.=Το πατρικό του Κάρολου Ντίκενς, Κομέρσιαλ Ρόουντ 393, Πόρτσμουθ|μικρογραφία|225x225εσ|Το πατρικό του Καρόλου Ντίκενς, Κομέρσιαλ Ρόουντ 393, Πόρτσμουθ.|αριστερά Ο Κάρολος Ντίκενς (πλήρες όνομα: Τσαρλς Τζον Χάφφαμ Ντίκενς) γεννήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου 1812, στο Νο.1 της οδού Μάιλ Έντ (πλέον Κομμέρσιαλ Ρόουντ 393), στο Λάντπορτ της νήσου Πόρτσι (Πόρτσμουθ). Ήταν το δεύτερο από τα οκτώ παιδιά του Τζον Ντίκενς (1785-1851) και της Ελίζαμπεθ Ντίκενς, το γένος Μπάρροου (1789-1863). Ο πατέρας του ήταν κλητήρας στο Ταμείο Ναύτου και ήταν προσωρινά τοποθετημένος στην περιοχή. Νονός του ήταν ο Κρίστοφερ Χάφφαμ, εξαρτύων του Βασιλικού Ναυτικού, τζέντλεμαν και η κεφαλή μιας εδραιωμένης φίρμας. Πιστεύεται ότι ο Χάφφαμ αποτελεί την έμπνευση για τον Πωλ Ντόμπυ, τον ιδιοκτήτη μιας ναυτιλιακής εταιρείας στο έργο του Ντίκενς Ντόμπυ και Υιός του 1848. αριστερά|μικρογραφία|Πατρικό του Ντίκενς στο Τσάταμ (1817 - Μάιος 1821). Τον Ιανουάριο του 1815 ο Τζον Ντίκενς ανακλήθηκε στο Λονδίνο και η οικογένεια μετακόμισε στην οδό Νόρφοκ, στη συνοικία Φιτσρόβια. Όταν ο Κάρολος ήταν τεσσάρων ετών, μετακόμισαν στο Σήρνες και από εκεί στο Τσάταμ του Κεντ, όπου έμειναν ώσπου ο Κάρολος έγινε 11 ετών. Η πρώιμη παιδική του ηλικία μοιάζει να ήταν ειδυλλιακή αν και ο ίδιος θεωρούσε τον εαυτό του «ως ένα πολύ μικρό και όχι ιδιαίτερα καλομαθημένο παιδάκι».
Ο Κάρολος όπως και τα άλλα παιδιά της ηλικίας περνούσε αρκετό καιρό με δραστηριότητες εκτός σπιτιού, αλλά ταυτόχρονα ήταν βιβλιοφάγος. Λάτρευε τα πικαρέσκα μυθιστορήματα, όπως αυτά του Τομπάιας Σμόλλετ και του Χένρυ Φήλντινγκ, καθώς και τον Ροβινσώνα Κρούσο και τον Ζυλ Μπλας. Διάβαζε και ξαναδιάβαζε τις Χίλιες και Μία Νύχτες και το επτάτομο έργο Collection of Farces and Afterpieces της Ελίζαμπεθ Ίντσμπολντ. Η εξαιρετική μνήμη που διέθετε, του επέτρεπε να διατηρεί ζωηρές αναμνήσεις της παιδικής του ηλικίας, όπως και μνήμες χαρακτήρων και γεγονότων, στοιχείο που χρησιμοποίησε στο λογοτεχνικό του έργο. Η σύντομη εργασία του πατέρα του ως κλητήρα στο Ταμείο Ναύτου, του επέτρεψε την ολιγοετή πολυτέλεια ιδιωτικής εκπαίδευσης, αρχικά υπό δασκάλα και αργότερα στο Τσάταμ, υπό τον Ουίλλιαμ Τζάιλς, ένα σχισματικό.