cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ρούντι Φερνάντεθ
Ο Ροντόλφο «Ρούντι» Φερνάντεθ Φάρες (ισπανικά: Rodolfo "Rudy" Fernández y Farrés) (4 Απριλίου 1985, Πάλμα ντε Μαγιόρκα) είναι Ισπανός επαγγελματίας διεθνής καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως σούτινγκ γκαρντ/σμολ φόργουορντ για τη Ρεάλ Μαδρίτης. Είναι μέλος της Εθνικής Ισπανίας από το 2001, έχοντας κερδίσει έντεκα μετάλλια. Το 2006 αναδείχθηκε Καλύτερος Νέος Ευρωπαίος Καλαθοσφαιριστής από τη FIBA Europe.
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Ο Φερνάντεθ ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στη Ζουβεντούτ Μπαδαλόνα, με την οποία κέρδισε τα Πρωταθλήματα Καταλονίας του 2005 και του 2007, το EuroChallenge του 2006, τον Κύπελλο Ισπανίας του 2008 και το EuroCup του 2008.
Κέρδισε επίσης αρκετά ατομικά βραβεία ενώ έπαιζε με την Μπαδαλόνα, όπως το βραβείο του Πολυτιμότερου Παίκτη του Κυπέλλου Ισπανίας το 2004 και το 2008, το βραβείο του Πολυτιμότερου Παίκτη του EuroChallenge το 2006, το βραβείο Rising Star της Ευρωλίγκα 2006-07, και βραβείο του Πολυτιμότερου Παίκτη του Πρωταθλήματος Καταλονίας το 2007.
Ονομάστηκε επίσης ο Νεαρός Παίκτης της Χρονιάς του 2006 της FIBA Europe. Τον Ιούλιο του 2007, το συμβόλαιό του με τη Μπαδαλόνα παρατάθηκε μέχρι το έτος 2011, αλλά το συμβόλαιό του εξαγοράστηκε στις αρχές του 2008, ώστε να μπορέσει να συμμετάσχει στο NBA. Στην έξοδο του από το σύλλογο απότισε φόρο τιμής στον προπονητή του, Αΐτο Γκαρθία Ρενέσες, δηλώνοντας: «Ό,τι γνωρίζω για το μπάσκετ είναι χάρη στον Αΐτο Γκαρθία Ρενέσες».
Στις 28 Ιουνίου του 2007, επιλέχθηκε στο νούμερο 24 του NBA Ντραφτ από τους Φοίνιξ Σανς και μεταγράφηκε στους Πόρτλαντ Τρέιλ Μπλέιζερς με τον Τζέιμς Τζόουνς με αντάλλαγμα χρήματα.
Το 2011, ο Φερνάντεθ ανταλλάχθηκε στους Ντάλας Μάβερικς. Ωστόσο, δεν έπαιξε ποτέ για τους Μάβερικς, και ανταλλάχθηκε μαζί με τον Κόρεϊ Μπρούερ στους Ντένβερ Νάγκετς στις 13 Δεκεμβρίου 2011.
Στις 21 Σεπτεμβρίου 2011, υπέγραψε με τη Ρεάλ Μαδρίτης. Ο Φερνάντεθ υπέγραψε με μισθό 2,7 εκατομμυρίων ευρώ καθαρά ανά έτος, το μεγαλύτερο συμβόλαιο στην ιστορία του ισπανικού πρωταθλήματος, την εποχή εκείνη. Η συμφωνία του έδωσε επίσης τη δυνατότητα να επιστρέψει στη Ρεάλ όταν τελείωσε το συμβόλαιό του στο NBA.
Στις 4 Ιουλίου 2012, ο Φερνάντεθ επέστρεψε στη Ρεάλ Μαδρίτης υπογράφοντας τριετή συμφωνία αξίας 9 εκατομμυρίων ευρώ. Τον Μάιο του 2014, μαζί με τον συμπαίκτη του Σέρχιο Ροντρίγκεθ, ονομάστηκε στην Πρώτη Ομάδα της Ευρωλίγκα, για δεύτερη φορά στην καριέρα του.
Στις 14 Αυγούστου 2014, υπέγραψε τριετή επέκταση με τη Ρεάλ Μαδρίτης, για να παραμείνει στην ομάδα μέχρι το 2018. Τον Μάιο του 2015, επελέγη στη Δεύτερη Ομάδα της Ευρωλίγκα για την απόδοσή του κατά τη διάρκεια της σεζόν. Η Ρεάλ Μαδρίτης κέρδισε την Ευρωλίγκα για το 2015, αφού κατάφερε να νικήσει τον Ολυμπιακό στον τελικό με 78-59. Η Ρεάλ Μαδρίτης τελείωσε τη σεζόν κατακτώντας και το πρωτάθλημα Ισπανίας, μετά από μια σειρά με 3-0 στους τελικούς εναντίον της Μπαρτσελόνα. Με αυτό το τρόπαιο, ολοκλήρωσαν τη χρονιά έχοντας κερδίσει το Τριπλ Κράουν. Το 2017 κατέκτησε το Κύπελλο Ισπανίας, αλλά όχι και το πρωτάθλημα, αφού ηττήθηκε στους τελικούς από τη Βαλένθια. Στην Ευρωλίγκα έφτασε μέχρι το Φάιναλ Φορ, αλλά ηττήθηκε στον ημιτελικό από τη Φενέρμπαχτσε. Το 2018 αναδείχθηκε πρωταθλητής Ευρώπης για δεύτερη φορά στην καριέρα του, αφού η Ρεάλ κέρδισε τη Φενέρμπαχτσε στον τελικό της Ευρωλίγκα. Μάλιστα ο τελικός ήταν ο 400ός αγώνας του με τη Ρεάλ Μαδρίτης. Επίσης κατέκτησε και το πρωτάθλημα Ισπανίας κόντρα στην Μπασκόνια, με τον ίδιο να αναδεικνύεται ο Πολυτιμότερος Παίκτης των τελικών. Στις 17 Ιουνίου ανανέωσε το συμβόλαιό του με τη Ρεάλ μέχρι το 2020.
Στις 22 Σεπτεμβρίου 2018, κατέκτησε το Σούπερ Καπ Ισπανίας. Το 2019 κατέκτησε το πέμπτο Πρωτάθλημα Ισπανίας της καριέρας του. Στις 22 Σεπτεμβρίου 2019, κατέκτησε το Σούπερ Καπ Ισπανίας. Στις 25 Οκτωβρίου 2019, ανακοινώθηκε η υποψηφιότητά του για την Καλύτερη Ομάδα της Δεκαετίας (2010-2020) στην Ευρωλίγκα, ωστόσο δεν βρέθηκε στην τελική δεκάδα. Στις 16 Φεβρουαρίου 2020, κατέκτησε το 6ο Κύπελλο Ισπανίας της καριέρας του. Στις 11 Αυγούστου 2020, ανακοινώθηκε από την Ευρωλίγκα, ότι αποτελεί μέλος της Κορυφαίας Δεκάδας της Ρεάλ Μαδρίτης στη δεκαετία 2010-2020.
Εθνική ομάδα
Ως μέλος της Εθνικής Ισπανίας, ο Φερνάντεθ αγωνίστηκε στο τουρνουά καλαθοσφαίρισης των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004, με 5,1 πόντους ανά παιχνίδι, σε 10,6 λεπτά ανά παιχνίδι. Την επόμενη χρονιά, έπαιξε στο Ευρωμπάσκετ 2005, αλλά οι στατιστικές του ήταν χειρότερες: 2,7 πόντοι ανά παιχνίδι, σε 16,3 λεπτά. Η τρίτη εμφάνισή του με την Εθνική Ισπανίας ήταν στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα ​​του 2006, όπου έγινε σημαντικός παίκτης για την ομάδα και συνέβαλε με 9.1 πόντους, 2.3 ριμπάουντ και 1.4 κλέψιμο ανά παιχνίδι, για να βοηθήσει την ομάδα του να κερδίσει το χρυσό μετάλλιο.
Έπαιξε επίσης στο Ευρωμπάσκετ 2007, όπου η Ισπανία κέρδισε το αργυρό μετάλλιο. Κατά τη διάρκεια της διοργάνωσης, ο Φερνάντεθ είχε κατά μέσο όρο 9,9 πόντους σε 20,3 λεπτά ανά παιχνίδι. Στο Τουρνουά Καλαθοσφαίρισης των Ολυμπιακών Αγώνων του 2008, η Ισπανία έχασε από τις Η.Π.Α. στον τελικό. Σκόραρε 22 πόντους σε 18 λεπτά του παιχνιδιού, με 5 σουτ τριών πόντων και ολοκλήρωσε με κάρφωμα πάνω από τον Ντουάιτ Χάουαρντ. Κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων, ο Φερνάντεθ είχε τα ακόλουθα στατιστικά: 13,1 πόντους, 3,5 ριμπάουντ και 2,1 ασίστ, σε 22,3 λεπτά ανά παιχνίδι.
Το Ευρωμπάσκετ 2009 στην Πολωνία ήταν η 6η συνεχόμενη εμφάνισή του με την εθνική ομάδα. Η Ισπανία κέρδισε το χρυσό μετάλλιο σε Ευρωμπάσκετ για πρώτη φορά στην ιστορία της, με τον Φερνάντεθ να έχει μέσο όρο 13,2 πόντους, 3,5 ριμπάουντ, 2,1 ασίστ και 2,1 κλέφτες ανά παιχνίδι, σε 28,4 λεπτά και να ονομάζεται στην Καλύτερη Πεντάδα της διοργάνωσης.
Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα ​​του 2010, ο Φερνάντεθ είχε μέσο όρο 15,6 πόντους, 6,0 ριμπάουντ, 1,7 ασίστ και 1,8 κλέψιμο ανά παιχνίδι, αλλά η Ισπανία κατέλαβε την 6η θέση. Στη συνέχεια, ο Φερνάντεθ συμμετείχε στο Ευρωμπάσκετ 2011, όπου η Ισπανία κέρδισε το χρυσό μετάλλιο και κέρδισε μια θέση στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2012, στους οποίους κέρδισε το αργυρό μετάλλιο. Συμμετείχε επίσης στο Ευρωμπάσκετ 2013, όπου κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο, στο Παγκόσμιο Κύπελλο ​​του 2014, στο Ευρωμπάσκετ 2015, όπου κέρδισε το χρυσό μετάλλιο και στους Θερινούς Ολυμπιακούς του 2016, όπου κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο. Το 2019, κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Κίνας ως αρχηγός της εθνικής ομάδας. Τον Σεπτέμβριο του 2022, συμμετείχε με την εθνική στο Ευρωμπάσκετ 2022, ξανά ως αρχηγός της ομάδας. Η Ισπανία κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο, αφού νίκησε στον τελικό στην Mercedes-Benz Arena του Βερολίνου τη Γαλλία με 88-76. Αυτό ήταν το 11ο συνολικά μετάλλιο για τον Φερνάντεθ, και το 4ο χρυσό σε Ευρωμπάσκετ και έτσι έγινε ο μοναδικός Ισπανός παίκτης στην ιστορία με 4 χρυσά μετάλλια σε Ευρωμπάσκετ.
Το 2020, μετά από ψηφοφορία στον ιστότοπο της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης, βρέθηκε στην Καλύτερη Πεντάδα της Εθνικής Ισπανίας των τελευταίων δυο δεκαετιών (2000-2020) σε Ευρωμπάσκετ.
Τίτλοι-Διακρίσεις
μικρογραφία|Ο Ρούντι με την εθνική Ισπανίας|254x254εσ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισπανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ Κατηγορία:Σμολ φόργουορντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2005 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 2006 Κατηγορία:Παίκτες νικητές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος FIBA Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2007 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2008 Κατηγορία:Ολυμπιονίκες της καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Ισπανοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2009 Κατηγορία:Παίκτες νικητές Ευρωμπάσκετ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 2010 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2011 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2013 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 2014 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2015 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2019 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2022 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπανταλόνα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισπανίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πόρτλαντ Τρέιλ Μπλέιζερς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές του NBA Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ντένβερ Νάγκετς
Κρυονέρι Αχαΐας
Το Κρυονέρι (πρώην Ασάνι) είναι ορεινό χωριό της πρώην επαρχίας Καλαβρύτων του Νομού Αχαΐας που αποτελεί σήμερα Τοπική Κοινότητα της Δημοτικής Ενότητας Καλαβρύτων του «Καλλικρατικού» Δήμου Καλαβρύτων. Προ της εφαρμογής της διοικητικής μεταρρύθμισης «Καποδίστριας» αποτελούσε την Κοινότητα Κρυονερίου ενώ στη συνέχεια αποτέλεσε Δημοτικό διαμέρισμα του «Καποδιστριακού» Δήμου Καλαβρύτων. Είναι χτισμένο σε υψόμετρο 758 μέτρων δυτικά των Καλαβρύτων και σε απόσταση 19 χιλιομέτρων από αυτά. Ο πληθυσμός του σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι 96 κάτοικοι.
Λοιπά στοιχεία
Να μην συγχέεται με το ομώνυμο τοπωνύμιο που βρίσκεται πολύ κοντά στην Ακράτα του νυν Δήμου Αιγιαλείας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Καλαβρύτων
Πέταρ Τοντόροβιτς Ντόμπρνιακ
Βιογραφία
Γεννήθηκε 1771 στο χωριό Ντόμπρνιακ της περιοχής του Ποζάρεβατς. Στα νιάτα του ήταν χαϋδούκος για λίγο διάστημα και μετά αποσύρθηκε στο αγρόκτημα του εκτρέφοντας ζώα. Το 1804 Μπουλγιούμπασης υπό τον Μιλένκο Στοΐκοβιτς. Το 1805 συμμετείχε στη Μάχη του Ιβάνκοβατς κατά του Χαζίφ Πασά, μετά την οποία ο ίδιος έγινε μέλος του διοικητικού συμβουλίου των Σέρβων και πήρε τον στρατιωτικό βαθμό του Μπιμπάς (διοικητής 1.000 στρατιωτών), και έγινε Κνεζ. Το 1806 πήρε μέρος στη μάχη της Ντέλιγκραντ κατά του Ιμπραήμ πασά της Σκόδρας. ήρθε σε σύγκρουση με τον Μιλόγιε Πέτροβιτς, πήρε μέρος και στη μάχη του Τσεγκάρ το 1809, η οποία οδήγησε στη σερβική ήττα. Μετά την πτώση της Ντέλιγκραντ το 1809 εγκατέλειψε τη Σερβία σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τον Καραγιώργη. Το 1810 γύρισε πίσω με παρέμβαση της Ρωσίας, αλλά και το 1811 έφυγε και πάλι. Μετά την κατάρρευση της πρώτης σερβικής εξέγερσης το 1813 πήγε στο Παρίσι και την Πετρούπολη και στη Ροντοφινίκινα προσπαθώντας να εξασφαλίσει βοήθεια για τη Σερβία αλλά εις μάτην.
Έλαβε από τη Ρωσία μια ετήσια σύνταξη 300 δουκάτων, και στη συνέχεια διαπραγματεύτηκε και συνήψε ειρήνη μεταξύ των Ρώσων και των Τούρκων το 1812. Έπειτα μετακόμισε στη Βεσσαραβία όπου κατείχε κάποια φέουδα κι εγκαταστάθηκε μόνιμα εκεί. Στη δεύτερη Σερβική Εξέγερση το 1815 δεν επέστρεψε στη Σερβία. Είχε δύο γιους, αλλά και οι δύο έχασαν τη ζωή τους στην Αγία Πετρούπολη στον στρατό, και μια κόρη, Λιουμπίνκε. Ήταν παντρεμένη με τον Κοσμά, τον γιο του Λουκά Λαζάρεβιτς. Πέθανε στο Ιάσιο το 1828.
Πηγές
Κατηγορία:Αγωνιστές της Α΄ Σερβικής εξέγερσης Κατηγορία:Μέλη του διοικητικού συμβουλίου των Σέρβων Κατηγορία:Σέρβοι χαϋδούκοι Κατηγορία:Σέρβοι διπλωμάτες
Κατάλογος πόλεων της Μάλτας
Κατάλογος πόλεων της Δημοκρατίας της Μάλτας.
Τίτος Μυλωνόπουλος
Ο Τίτος Μυλωνόπουλος (πραγματικό όνομα Τρύφων Μυλωνόπουλος, Θεσσαλονίκη, 27 Ιουλίου 1949, Αθήνα, 23 Ιουλίου 2010) ήταν Έλληνας εκδότης.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη και μεγάλωσε στην Αθήνα. Αρχικά εργάστηκε σε εφημερίδες ως διορθωτής και ανέπτυξε από πολύ νωρίς πολιτική δράση. Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας συνελήφθη και βασανίστηκε. Αργότερα βρέθηκε στην Ιταλία όπου του δόθηκε η ευκαιρία να διαβάσει πολλά κείμενα για την Αριστερά και τον κομμουνισμό.
Όταν επέστρεψε στην Ελλάδα, ίδρυσε το 1973 τον εκδοτικό οίκο «Οδυσσέας». Από τον οίκο κυκλοφόρησαν πολιτικά κείμενα όπως του Αντόνιο Γκράμσι, του Φραντς Βρανίτσκι, του Γκέορκ Λούκατς και άλλων. Στον τομέα της λογοτεχνίας το πρώτο βιβλίο που κυκλοφόρησε οίκος ήταν «Το ρομάντσο της πεντάρας» του Μπέρτολντ Μπρεχτ. Ακολούθησαν, πολλές φορές σε πρωτη έκδοση στα ελληνικά, του Τσαρλς Μπουκόφσκι, του Μίλαν Κούντερα, του Πιερ Πάολο Παζολίνι, του Γκίντερ Γκρας, του Γιούκιο Μισίμα, του Τζον Ντος Πάσος, του Ρόμπερτ Μούζιλ και άλλων.
Ο Μυλωνόπουλος ασχολήθηκε επίσης με το συνδικαλισμό στο χώρο των εκδόσεων. Διετέλεσε επί σειρά ετών πρόεδρος του Συνδέσμου Εκδοτών Βιβλίου και γενικός γραμματέας της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εκδοτών Βιβλιοχαρτοπωλών.
Πέθανε στις 23 Ιουλίου 2010.
Πίνδος (αντιτορπιλικό)
Το '''Β.Π. Α/Τ ΠΙΝΔΟΣ (πρώην L-63, 15, L-65), D-72', ήταν αντιτορπιλικό συνοδείας κλάσης Hunt II'' που παραχωρήθηκε από το Βρετανικό Βασιλικό Ναυτικό στο Ελληνικό Βασιλικό Ναυτικό στη διάρκεια του Β' Π.Π.
Παραχώρηση
Το Β.Π. Α/Τ ΠΪΝΔΟΣ ξεκίνησε να ναυπηγήται, κατά παραγγελία της αγγλικής κυβέρνησης το 1940, στα ναυπηγεία 'UK – Swan Hunter & Wiqhqm Richardson Ltd, Wallsend – on Tyne' και καθελκύστηκε στις 5 Νοεμβρίου 1941 στο Νιούκασλ με το πλήρες όνομα HMS BOLEBROKE.
Σύμφωνα με ειδική ελληνοβρετανική συνθήκη της κυβέρνησης Τσώρτσιλ και της της ελληνικής κυβέρνησης Εμμανουήλ Τσουδερού, που υπογράφηκε στις 9 Μαρτίου του 1942, αποφασίστηκε η διάθεσή πολεμικών πλοίων στο τότε Ελληνικό Βασιλικό Ναυτικό για την ενίσχυσή του στον διεξαγόμενο πόλεμο. Έτσι στις 3 Ιουνίου 1942 παραχωρήθηκε στο Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό από το Βρετανικό Ναυτικό.
Την επομένη 4 Ιουνίου του 1943 έγινε η ύψωση της ελληνικής σημαίας στον λιμένα Νιούκαστλ σε επίσημη τελετή παρουσία του Βασιλέως των Ελλήνων Γεωργίου Β΄ μετά του επιτελείου του. Το πλήρωμα του πλοίου αποτελούσε ομάδα αξιωματικών και ναυτών που είχαν έλθει από την Αλεξάνδρεια καθώς και Έλληνες υπήκοοι κάτοικοι στην Αγγλία. Κυβερνήτης του πλοίου ανέλαβε ο αντιπλοίαρχος Β.Ν. Βασίλειος Κύρης. Μετά την ικανοποιητική συμπλήρωση των δοκιμών του κατευθύνθηκε στη ναυτική βάση του βρετανικού μητροπολιτικού στόλο  Σκάπα Φλόου όπου και παρέμεινε εκεί επί έξι εβδομάδες. προκειμένου να ολοκληρωθεί η αναγκαία εξάσκηση του πληρώματος. Στη συνέχεια απέπλευσε ως μονάδα συνοδείας νηοπομπής και δια του περίπλου της Αφρικής συνδέθηκε με τον στόλο στο Πορτ Σάιντ στις αρχές του 1943.
Λούκια Ηρακλείου
H Λούκια (ή όπως παλαιότερα το αποκαλούσαν τα Λόυκια) είναι χωριό της Κοινότητας Βαγιονιάς του δήμου Γόρτυνας, στην περιφερειακή ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχουν 155 κατοίκους. Βρίσκεται 67 χιλιόμετρα νότια του Ηρακλείου, σε υψόμετρο 360 μ, στους βόρειους πρόποδες των Αστερουσίων. Το όνομα πιθανόν προέρχεται από τη λέξη λούκι, αραβοτουρκικής προέλευσης, η οποία σημαίνει υδρορροή.
Πίνδος (αντιτορπιλικό)
Πολεμική δράση
Το B.Π. Α/Τ ΠΙΝΔΟΣ συμμετείχε σε ναυτικές επιχειρήσεις της Μεσογείου όταν με κυβερνήτη τον Δ. Φοίφα συμμετείχε στον ναυτικό αποκλεισμό της Τυνησίας, καθώς και στην μεγάλη συμμαχική απόβαση στη Σικελίας. Στις 8 Αυγούστου 1943 βύθισε το Υ/Β ‘U-458’, ενώ συμμετείχε στην απόβαση της Νότιας Γαλλίας. Στη συνέχεια έδρασε σε δύσκολες επιχειρήσεις στη θάλασσα της Δωδεκανήσου (Σεπτέμβριος - Νοέμβριος) και συμμετέχοντας στη συνέχεια σε νηοπομπές από Πορτ Σάιντ προς Γιβραλτάρ.
Λούκια Ηρακλείου
Ιστορικά στοιχεία
Η παλαιότερη γραπτή μνεία στο χωριό γίνεται σε έγγραφο του 1368, με το όνομα Luchia. Ο Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 το αναφέρει ως Lucchia στην επαρχία Μονοφατσίου. Στην ενετική απογραφή του 1583 από τον Καστροφύλακα αναφέρεται ως Luchia με 57 κατοίκους. Ο Φραντσέσκο Βασιλικάτα το 1630 το αναφέρει ως Luchia, ενώ στην οθωμανική απογραφή του 1671 αναφέρεται ως Luka και είχε 16 χαράτσια. Στην απογραφή του 1834, η οποία πραγματοποιήθηκε από τους Αιγυπτίους, αναφέρεται ως Lukia με 8 οικογένειες, όλες χριστιανικές.
Κρητική Λογοτεχνία
Οι μεγάλοι λογοτέχνες της Κρητικής Λογοτεχνίας είναι ο Βιτσέντζος Κορνάρος και ο Γεώργιος Χορτάτσης. Την περίοδο εκείνη στην Κρήτη αναπτύσσεται η ποίηση και το Θέατρο.
Λούκια Ηρακλείου
Ιστορικά στοιχεία
Στην απογραφή του 1881, τα Λούκια είχαν αμιγώς χριστιανικό πληθυσμό, με 84 κατοίκους, και υπάγονταν στον δήμο Χάρακα. Στην απογραφή του 1900 είχε 135 κατοίκους και υπαγόταν στον ίδιο δήμο. Το 1920 υπαγόνταν στον αγροτικό δήμο Σταβιών. Το 1925 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Βαγιονιάς.
Απογραφές πληθυσμού
Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:
Στον οικισμό βρίσκονται οι εκκλησίες του Αγίου Νικήτα και του Άγιου Λουκιανού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηρακλείου Κατηγορία:Δήμος Γόρτυνας
Πίνδος (αντιτορπιλικό)
Πολεμική δράση
Μετά την απελευθέρωση της Ελλάδας μαζί με τα υπόλοιπα πλοία της ίδιας κατηγορίας κατέπλευσε στα ελληνικά χωρικά ύδατα συνεχίζοντας όμως να συμμετέχει ως μοναδικό πλοίο του 12ου στολίσκου στις συμμαχικές νηοπομπές μέχρι της σύναψης ανακωχής με τους Γερμανούς στις 8 Μαΐου του 1945. Έκτοτε συμμετείχε σε επιχειρήσεις του εμφυλίου και παρέμεινε σε ενέργεια μέχρι το 1950 όταν το Ελληνικό Βασιλικό Ναυτικό παρέλαβε τα νέα αμερικανικά αντιτορπιλικά τύπου ΛΕΩΝ. Την εποχή εκείνη όλα τα πλοία τύπου Χαντ τέθηκαν σε κατάσταση εφεδρείας και συντήρησης στο Ναύσταθμο Σαλαμίνας. Τελικά στις 18 Δεκεμβρίου του 1959 επεστράφη στο Βρετανικό Ναυτικό.
Αδελφά πλοία
Ομοίου τύπου αδελφά πλοία τα οποία και παραχωρήθηκαν ομοίως στο ελληνικό βασιλικό ναυτικό ήταν τα : ‘Β.Π. Α/Τ ΜΙΑΟΥΛΗΣ', ‘Β.Π. Α&Τ ΚΑΝΑΡΗΣ’, ‘Β.Π. Α/Τ ΑΔΡΙΑΣ’ και το Β.Π. Α/Τ ΑΣΤΙΓΞ''.
Μιαούλης ΙΙΙ (αντιτορπιλικό)
Το Μιαούλης ΙΙΙ / 12, L-91, D-59 ήταν αντιτορπιλικό πρώην ‘HMS MODBUARY’. Ναυπηγήθηκε στα ναυπηγεία ‘SWAN – HUNTER’ στην Αγγλία. Όμοιου τύπου πλοία: ‘Άστιγξ ΙΙ’, Πίνδος', ‘Κανάρης ΙΙΙ’ και ‘Αδρίας ΙΙ’. Η καθέλκυση του πλοίου έγινε στις 3 Φεβρουαρίου 1942. Παρελήφθη στις 12 Νοεμβρίου 1942 από τον Αντιπλοίαρχο Μ. Ιατρίδη. Τον Μάρτιο του 1943 κατέπλευσε στο Port Said, μετά τον περίπλου της Αφρικής. Συμμετείχε στον αποκλεισμό της Τύνιδας και στις επιχειρήσεις τις απόβασης της Σικελίας. Συμμετείχε στις επιχειρήσεις της Δωδεκανήσου με Κυβερνήτη τον Πλωτάρχη Κ. Νικιτιάδη. Στις 10 Οκτωβρίου 1943 διέσωσε το πλήρωμα του Βρετανικού Α/Τ ‘Πάνθηρ’. Συμμετείχε στις επιχειρήσεις του εμφυλίου. Επεστράφη στην Βρετανία το 1960.
Πίνδος (αντιτορπιλικό)
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνικά αντιτορπιλικά Κατηγορία:Ελληνικά πολεμικά πλοία του Β' Παγκοσμίου Πολέμου
Μιαούλης ΙΙΙ (αντιτορπιλικό)
Κατηγορία:Ελληνικά αντιτορπιλικά Κατηγορία:Ελληνικά πολεμικά πλοία του Β' Παγκοσμίου Πολέμου
Κρητική Λογοτεχνία
Χαρακτηριστικά έργα
Μερικά έργα που ανήκουν στην Κρητική Λογοτεχνία είναι:
Άλλα θέματα που αναπτύσσονται γύρω από αυτόν τον έρωτα είναι η τιμή, η γενναιότητα, το κουράγιο και η φιλία.
Pwd
Στα λειτουργικά συστήματα βασισμένα στο Unix, καθώς και σε κάποια άλλα συστήματα, η εντολή pwd ("τύπωσε τον τρέχοντα κατάλογο", "print working directory") χρησιμοποιείται για να εμφανίζει τη διαδρομή του τρέχοντα καταλόγου εργασίας.
Η εντολή είναι ενσωματωμένη σε διάφορα κελύφη του Unix, όπως το sh, και το bash. Μπορεί να υλοποιηθεί εύκολα από τις συναρτήσεις POSIX της C <tt>getcwd</tt> και/ή <tt>getwd</tt>.
Παράδειγμα
Αν δοθεί η εξής εντολή σε ένα τερματικό:
και ο υπολογιστής τυπώσει <tt>/home/foobar</tt>, αυτό σημαίνει ότι ο χρήστης εκείνη τη στιγμή βρίσκεται στον κατάλογο <tt>/home/foobar</tt>. Στο επόμενο παράδειγμα ο χρήστης βρίσκεται στον κατάλογο <tt>/usr/local/bin</tt>, χρησιμοποιεί την εντολή <tt>pwd</tt>, χρησιμοποιεί στη συνέχεια την εντολή <tt>cd ..</tt> για να μετακινηθεί πίσω στον πιο πάνω κατάλογο και τότε χρησιμοποιεί πάλι την <tt>pwd</tt>:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Unix
Ίλιγια Μάρκοβιτς
Ο Ίλιγια Μάρκοβιτς (σερβικά: Илија Марковић) ήταν Σέρβος επαναστάτης, διπλωμάτης και πολιτικός της Σερβίας.
Προεπαναστατικά ήταν Κνεζ της περιοχής του Σάμπατς και μετά την αναγνώριση του Πριγκιπάτου της Σερβίας μέλος της αντιπροσωπείας της Σερβίας στην Κωνσταντινούπολη από το 1820 μέχρι το 1827.
Ήταν μέλος της πρώτης Σερβικής κυβέρνησης, το Διοικητικό συμβούλιο των Σέρβων, από το 1805. Την περίοδο 1811 -1813 ήταν ο πρώτος υπουργός δικαιοσύνης της Σερβίας. Αρχικά ήταν να αναλάβει το υπουργείο εκπαίδευσης μετά τον θάνατο του Ντοσιντέι Ομπράντοβιτς αλλά το ανέλαβε ο Ιβάν Τζούγκοβιτς, ο Μάρκοβιτς τότε ανέλαβε υπουργός δικαιοσύνης στη θέση του Πέταρ Τοντόροβιτς Ντόμπρνιακ που αρνήθηκε.
Το 1806 πήρε μέρος στη Μάχη της Μισάρ, το 1813 μετά και την κατάρρευση της πρώτης εξέγερσης πηγαίνει στην Αυστρία για να επιστρέψει στη Σερβία το 1815 όπου διορίσθηκε διοικητής της περιοχής του Σάμπατς. Το 1833 με απόφαση του πρίγκιπα Ομπρένοβιτς ήταν ο πρώτος Σέρβος που έπαιρνε σύνταξη με την ψήφιση του σχετικού νόμου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγωνιστές της Α΄ Σερβικής εξέγερσης Κατηγορία:Υπουργοί δικαιοσύνης της Σερβίας Κατηγορία:Μέλη του διοικητικού συμβουλίου των Σέρβων Κατηγορία:Σέρβοι διπλωμάτες
Φρέντερικ Λέιτον
Ο Φρέντερικ Λέιτον (Sir Frederic Leighton) ήταν επιφανής Άγγλος ζωγράφος και ένας από τους κορυφαίους εκπροσώπους της ακαδημαϊκής σχολής στην Αγγλία. Γεννήθηκε το 1830 στο Σκάρμπορω (Scarborough) της κομητείας του Γιόρκσαϊρ (Yorkshire) της Αγγλίας και πέθανε στο Λονδίνο τον Ιανουάριο του 1896, σε ηλικία 66 ετών.
Βιογραφία
Ο Λέιτον σπούδασε σε πολλές ευρωπαϊκές πόλεις και το 1852 πήγε στη Ρώμη, όπου ανέπτυξε φιλικές σχέσεις με τον Άγγλο μυθιστοριογράφο Ουίλιαμ Μέικπης Θάκερυ (William Makepeace Thackeray), τη Γαλλίδα συγγραφέα Γεωργία Σάνδη (George Sand) και τον Άγγλο ποιητή Ρόμπερτ Μπράουνινγκ (Robert Browning). Από το 1855 ως το 1859 έζησε στο Παρίσι, όπου συναντήθηκε με τον Ενγκρ και τον Ντελακρουά.
Από το 1860, ο Λέιτον εγκαταστάθηκε μόνιμα στο Λονδίνο, όπου συνδέθηκε με τον κύκλο των Προ-ραφαηλιτών ζωγράφων. Έχαιρε μεγάλης εκτίμησης στους καλλιτεχνικούς κύκλους της αγγλικής πρωτεύουσας, ενώ το 1869 έγινε μέλος της Βασιλικής Ακαδημίας (Royal Academy) και το 1878 πρόεδρός της. Ήταν ο πρώτος Άγγλος ζωγράφος που τιμήθηκε τόσο πολύ.
Στην έκθεση της Βασιλικής Ακαδημίας που διοργανώθηκε το 1855 στο Λονδίνο, ο πίνακας του Λέιτον «Η Μαντόνα του Τσιμαμπούε» αγοράστηκε από τη βασίλισσα Βικτωρία. Το γεγονός αυτό εντυπωσίασε και σηματοδότησε την άνθηση μιας νέας ακαδημαϊκής τεχνοτροπίας στην αγγλική τέχνη, όπου χρησιμοποιούνταν οι μνημειώδεις μορφές και αναλογίες της κλασικής Ελλάδας και της ύστερης Αναγέννησης. Εξαιρετικής τέχνης είναι και "Το Λουτρό της Ψυχής" (1890, Πινακοθήκη Τέητ, Λονδίνο).
Το τέλος
Το 1886, ο Λέιτον έγινε βαρονέτος και μια ημέρα πριν από το θάνατό του, το 1896, έλαβε τον τίτλο του βαρόνου. Στέφανο κατέθεσε στον τάφο του, εκ μέρους της Βασιλικής Ακαδημίας, ο ζωγράφος Τζων Έβερετ Μίλαι (John Everett Millais, 1829 – 1896), ο οποίος μετά το θάνατο του Λέιτον τον διαδέχτηκε ως πρόεδρος της Ακαδημίας, πλην όμως πέθανε κι αυτός την ίδια χρονιά.
Λαγοβούνι Αχαΐας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Καλαβρύτων
Κλεόμαχος ο Μαγνήσιος
σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Hemidrachm,%20432-420%20BC,%20Olympia.%2087-90th%20Olympiad.jpg|μικρογραφία|[[Ημίδραχμο της Ολυμπίας, χρονολογούμενο μεταξύ 87ης (432 π.Χ.) και 90ης (420 π.Χ.) διοργάνωσης των αγώνων]]
Ο Κλεόμαχος ο Μαγνήσιος (5ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης με καταγωγή από τη Μαγνησία του Μαιάνδρου, ο οποίος στέφθηκε νικητής στα αγώνισμα της πυγμαχίας κατά τους 89ους ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας (424 π.Χ., στην πυγμαχία παίδων). Αναφέρεται πως είχε θηλυπρεπή συμπεριφορά, παρά το ότι ήταν ολυμπιονίκης αθλητής της πυγμαχίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες της πυγμαχίας‎ Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες από την Μαγνησία του Μαιάνδρου Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (5ος αιώνας π.Χ.)
Μιχαήλ Ρινόπουλος
Ο Μιχαήλ Ρινόπουλος (1881 - 1959) ήταν Έλληνας επιχειρηματίας, νομικός και πολιτικός που διετέλεσε δήμαρχος Πειραιά την περίοδο 1932 - 1934.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στον Πειραιά και ήταν γιος εμπόρου. Σπούδασε νομικά και ιδιώτευσε ως δικηγόρος ειδικευόμενος στο εμπορικό δίκαιο. Παράλληλα ασχολήθηκε με τις επιχειρήσεις διευθύνοντας αρκετές ανώνυμες εταιρίες της εποχής. Το 1927 εξελέγη πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου του Πειραιά, συνέχισε δε να εκλέγεται δημοτικός σύμβουλος μέχρι το 1932, ενώ από 15 Δεκεμβρίου 1931 έως 18 Μαΐου 1932 διετέλεσε δήμαρχος (δημαρχεύων) και από 07 Οκτωβρίου 1932 – έως 30 Μαρτίου 1934 δήμαρχος Πειραιά, εκλεγμένος από το Δημοτικό Συμβούλιο μετά τον θάνατο του Αθανάσιου Μιαούλη. Το 1936 εξελέγη βουλευτής Πειραιά.
Πηγές
Κατηγορία:Δήμαρχοι Πειραιά
Χόμπιτ: Η Ερημιά του Νοσφιστή
Το Χόμπιτ: Η Ερημιά του Νοσφιστή (αγγλικά: The Hobbit: The Desolation of Smaug) είναι αμερικανική επική, περιπετειώδης ταινία φαντασίας παραγωγής 2013. Ο Πίτερ Τζάκσον ανέλαβε τη σκηνοθεσία, την παραγωγή και έγραψε το σενάριο μαζί με τους Φραν Γουόλς, Φιλίπα Μπόγιενς και Γκιγιέρμο Ντελ Τόρο. Βασίζεται στο μυθιστόρημα Το Χόμπιτ (The Hobbit) του Τζ. Ρ. Ρ. Τόλκιν και αποτελεί τη δεύτερη προσθήκη στη σειρά ταινιών Χόμπιτ (The Hobbit), συνέχεια της ταινίας Ένα Αναπάντεχο Ταξίδι (The Hobbit: An Unexpected Journey, 2012) και λειτουργεί ως πρίκουελ της τριλογίας Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών (The Lord of the Rings). Πρωταγωνιστούν οι Μάρτιν Φρίμαν, Ρίτσαρντ Άρμιταζ, Μπένεντικτ Κάμπερμπατς, Τζέιμς Νέσμπιτ, Κεν Στοτ, Λι Πέις και Σιλβέστερ Μακόι ενώ οι Ίαν ΜακΚέλεν, Ορλάντο Μπλουμ και Κέιτ Μπλάνσετ επαναλαμβάνουν τους ρόλους τους από την τριλογία του Άρχοντα των Δαχτυλιδιών. Στο καστ προστίθενται οι Εβάντζελιν Λίλι, Λουκ Έβανς, Στίβεν Φράι, Μάνου Μπένετ και Λόρενς Μακόαρ.
Η ιστορία διαδραματίζεται στη Μέση Γη, εξήντα χρόνια πριν από τα γεγονότα της τριλογίας Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών και μέρη της ταινίας έχουν βασιστεί από τα παραρτήματα του μυθιστορήματος Η Επιστροφή του Βασιλιά. Ο μάγος Γκάνταλφ ο Γκρίζος ερευνά ένα όλο και αυξανόμενο κακό στο Ντολ Γκούλντουρ ενώ ο Μπίλμπο Μπάγκινς συνεχίζει την αναζήτησή του μαζί με τους δεκατρείς Νάνους, αρχηγός των οποίων είναι ο Θόριν Δρύασπης που σκοπό έχουν να διεκδικήσουν το Βουνό της Μοναξιάς από το δράκο Νοσφιστή.
Η ταινία κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους στις 13 Δεκεμβρίου 2013 και απέσπασε θετικά σχόλια από τους κριτικούς. Έγινε μεγάλη εισπρακτική επιτυχία με τις συνολικές εισπράξεις να αγγίζουν τα 959 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως και έλαβε τρεις υποψηφιότητες για Όσκαρ.
Πλοκή
Ένα χρόνο πριν τα γεγονότα του Χόμπιτ: Ένα Αναπάντεχο Ταξίδι, στο πανδοχείο "To Παιχνιδιάρικο Πόνι" στο χωριό Μπρι, ο Γκάνταλφ ο Γκρίζος συναντάει και πείθει τον Θόριν Δρυάσπη να επανακτήσει την Ιερή Πέτρα, που θα του δώσει τη δυνατότητα να ενώσει τους επτά οίκους των Νάνων και να διεκδικήσει το βασίλειο του Έρεμπορ, από τον δράκο Νοσφιστή, του οποίου ο Θόριν είναι ο νόμιμος βασιλιάς. Ο Μάγος προτείνει ότι ένας καλός διαρρήκτης θα ήταν χρήσιμος για να κλέψει την πέτρα από τον δράκο.
Ένα χρόνο αργότερα, ο Θόριν και η συντροφιά του κυνηγιούνται από το Λευκό Ορκ, Αζόγκ και τα Ορκ του. Αφού ο Μπίλμπο, ο οποίος τώρα χαίρει της εκτίμησης όλων των Νάνων, τους πληροφορεί ότι μια τεράστια μαύρη αρκούδα τους παρακολουθεί, ο Γκάνταλφ τους παροτρύνει να πάνε στο κοντινότερο σπίτι για να ζητήσουν βοήθεια. Το σπίτι ανήκει στον Άρκο (Μπέορν), έναν άνδρα που έχει την ικανότητα να αλλάζει μορφές και κάποιες φορές παίρνει εκείνη της αρκούδας. Τη νύχτα, ο Αζόγκ καλείται στο κάστρο του Ντολ Γκούλντουρ όπου ομιλεί με τον Νεκρομάντη, ο οποίος έχει τη μορφή μιας τερατώδους, αλλά και ασχημάτιστης σκιάς. Ο Αζόγκ, έπειτα, διατάζει το γιο του, Μπόλγκ, να αναλάβει το κυνήγι του Θόριν, αφού ο Νεκρομάντης χρίζει τον Αζόγκ αρχηγό των στρατευμάτων του. Την επόμενη ημέρα, ο Άρκος προμηθεύει τους Νάνους με πόνι, έτσι ώστε να τους μεταφέρουν μέχρι το Δάσος του Μεγάλου Φόβου (Δάσος της Σκοτεινιάς), κάτι που γίνεται. Εκεί, ο Γκάνταλφ ανακαλύπτει μία επιγραφή στη Μαύρη Γλώσσα, η οποία έχει αποτυπωθεί σε κάτι παλιά ερείπια και αναγκάζεται να αφήσει απότομα τους Νάνους, αφού τους προειδοποιεί να μην απομακρυνθούν από το μονοπάτι του Δάσους και να τον περιμένουν πριν εισέλθουν στο Βουνό της Μοναξιάς. Ωστόσο, εκείνοι χάνονται και Γιγάντιες Αράχνες τους πιάνουν και ετοιμάζονται να τους φάνε. Ο Μπίλμπο, με τη βοήθεια του Ενός Δαχτυλιδιού, ελευθερώνει τους Νάνους και πολεμάει τις Αράχνες αλλά στη πορεία, χάνει το Δαχτυλίδι. Ωστόσο, μόλις το ξαναβρίσκει, συνειδητοποιεί την κακή επιρροή που έχει το Δαχτυλίδι πάνω του, όταν σκοτώνει λυσσαλέα μια αράχνη για να το πάρει πίσω.
Την ίδια στιγμή, φτάνουν τα Ξωτικά του Δάσους, τα οποία ηγούνται από τον Λέγκολας και την Τόριελ, λοχαγό της φρουράς. Τα Ξωτικά φυλακίζουν τους Νάνους μετά από μια φιλονικία με τον Βασιλιά των Ξωτικών, Θράντουιλ. Ο Μπίλμπο καταφέρνει να βοηθήσει τους Νάνους να δραπετεύσουν χρησιμοποιώντας το Ένα Δαχτυλίδι για να περάσει απαρατήρητος από τους φρουρούς καθώς και για να κλέψει τα κλειδιά των φυλακών. Στη συνέχεια, ο Μπίλμπο και η ομάδα χρησιμοποιούν τα βαρέλια των Ξωτικών, που βρίσκονται στο κελάρι, για να κατέβουν το ποτάμι και να ξεφύγουν. Ενώ καταδιώκονται από τα Ξωτικά, δέχονται επίθεση από τον Μπολγκ και τα Ορκ του. Στη μάχη που ακολουθεί ο Κίλι τραυματίζεται, τελικά όμως, η συντροφιά καταφέρνει να ξεφύγει από τους διώκτες της. Ο Θράντουιλ κλείνει τις πόρτες του Βασιλείου του όταν μαθαίνει ότι ο Ένας (Σάουρον) έχει επιστρέψει και συγκεντρώνει δυνάμεις στο Νότο και συγκεκριμένα στο Ντολ Γκουλντούρ. Η Τόριελ όμως παρακούει τον Βασιλιά και φεύγει για να βοηθήσει τους Νάνους και ιδιαίτερα τον τραυματισμένο Κίλι με τον οποίο έχει αναπτύξει ρομαντική σχέση. Ο Λέγκολας ωστόσο, όταν ανακαλύπτει το σχέδιό της, την ακολουθεί για να τη βοηθήσει. Εν τω μεταξύ, ο Γκάνταλφ συναντά τον Ράνταγκαστ τον Καφετή και μαζί πηγαίνουν να ερευνήσουν τους τάφους των Εννιά Νάζγκουλ. Οι υποψίες τους για την επιστροφή του Σάουρον επιβεβαιώνονται, όταν ανακαλύπτουν ότι οι τάφοι είναι κενοί. Ο Ράνταγκαστ εκφράζει αμφιβολίες και φόβο για τον λόγο που οι τάφοι είναι κενοί, αλλά ο Γκάνταλφ αποκρίνεται ότι οι Νάζγκουλ υπηρετούν μόνο έναν αφέντη, τον Σάουρον και συνεπώς, μόνο αυτός μπορεί να τους έχει επιστρέψει στη ζωή.
Εν τω μεταξύ ο Νοσφιστής προσπαθεί να σκοτώσει τον Μπίλμπο, αλλά αυτός καταφέρνει να ξεφύγει. Καθώς, όμως τρέχει προς την έξοδο, συναντάει τους Νάνους. Ο Νοσφιστής που έρχεται, διαλύει την έξοδο και εγκλωβίζει τους Νάνους μέσα στο βουνό. Τελικά, οι Νάνοι, αποφασίζουν να σκοτώσουν τον Νοσφιστή. Στη προσπάθεια τους να βρουν φωτιά για να ανάψουν τα καμίνια, χλευάζουν τον δράκο. Ο Νοσφιστής θυμώνει και ξερνάει φωτιά, ανάβοντας άθελα του, τα καμίνια. Οι Νάνοι προσπαθούν να τον σκοτώσουν, καίγοντάς τον με λιωμένο χρυσό, από τα καμίνια που άναψε ο δράκος. Ωστόσο, ο Νοσφιστής, αφού τους χλευάσει, φεύγει αλώβητος από το βουνό, αποφασισμένος να καταστρέψει τη Λιμνούπολη και τους κατοίκους της επειδή βοήθησαν τους Νάνους αλλά και για να προκαλέσει πόνο στην ομάδα, η οποία θα παρακολουθεί την καταστροφή χωρίς να μπορεί να επέμβει. Πετάει στον ουρανό καθώς ο Μπίλμπο με τρόμο σκέφτεται πόσο κακό προκάλεσαν με τις πράξεις τους.
Box office
Με προϋπολογισμό 250.000.000 δολάρια, η ταινία Χόμπιτ: Η Ερημιά του Νοσφιστή έκανε άνοιγμα τριημέρου στην 1η θέση με 73,6 εκατομμύρια δολάρια. Οι συνολικές εισπράξεις στο αμερικανικό box office έφτασαν τα 258,3 εκατομμύρια δολάρια και στον υπόλοιπο κόσμο συγκέντρωσε 700,6 εκατομμύρια δολάρια. Παγκοσμίως απέφερε 959 εκατομμύρια δολάρια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2013 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Metro-Goldwyn-Mayer Κατηγορία:Χόμπιτ (σειρά ταινιών) Κατηγορία:Νεοζηλανδικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Νέα Ζηλανδία Κατηγορία:Νεοζηλανδικές ταινίες φαντασίας Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Πίτερ Τζάκσον Κατηγορία:Αμερικανικές περιπετειώδεις ταινίες φαντασίας Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Χάουαρντ Σορ Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής New Line Cinema Κατηγορία:Νεοζηλανδικές 3D ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές 3D ταινίες Κατηγορία:Ταινίες πρίκουελ Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες IMAX
Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Λάρισας
Η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Λάρισας (Ε.Π.Σ.Λ.), είναι το όργανο διοίκησης του ποδοσφαίρου στην Περιφερειακή Ενότητα Λάρισας. Εδρεύει στη Λάρισα και είναι μέλος της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (Ε.Π.Ο.). Είναι υπεύθυνη για τη διεξαγωγή του τοπικού πρωταθλήματος και του κυπέλλου, όπως και των πρωταθλημάτων εφήβων και παίδων. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των μικτών ομάδων νέων και παίδων, οι οποίες εκπροσωπούν το νομό σε εθνικό επίπεδο.
Η Ε.Π.Σ. Λάρισας, απονέμει ετήσια έπαθλα στους καλύτερους σκόρερ και στις ομάδες με την καλύτερη βαθμολογία «ευ αγωνίζεσθαι» (fair play) της κάθε κατηγορίας.
Ιστορία
Η «Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Λάρισας» ιδρύθηκε στις 28 Ιουλίου 1960, όταν αποσπάστηκε από την Ε.Π.Σ. Θεσσαλίας, στην οποία ανήκαν τότε και οι ομάδες των Νομών Μαγνησίας, Τρικάλων και Καρδίτσας. Έχει έδρα τη Λάρισα, την πρωτεύουσα της ομώνυμης περιφερειακής ενότητας και στη δύναμή της ανήκουν περισσότερα από 100 ποδοσφαιρικά σωματεία.
Τα 22 ποδοσφαιρικά σωματεία που συμμετείχαν στην ιδρυτική συνέλευση είναι τα εξής:
Φαλανιακός και Πανθεσσαλικός δεν είχαν ακόμα αναγνωριστεί και συμμετείχαν χωρίς δικαίωμα ψήφου, ενώ τα υπόλοιπα 20 αποχώρησαν από την Ε.Π.Σ. Θεσσαλίας όπου ανήκαν και αγωνίστηκαν την περίοδο 1959–1960.
Η Ε.Π.Σ. Λάρισας ήταν η τέταρτη δύναμη σε σωματεία στην Ελλάδα μετά από τις Ε.Π.Σ. Αθηνών, Πειραιώς και Μακεδονίας κατά τη δεκαετία του 1980. Eκείνη η δυναμική αντικατοπτρίστηκε με την πρώτη μεγάλη επιτυχία της Μικτής που έφτασε στον τελικό του Πανελληνίου Πρωταθλήματος Παίδων στις 24 Αυγούστου 1988 στο Ολυμπιακό Στάδιο Αθηνών απέναντι στην Ε.Π.Σ. Αθηνών (ηττήθηκε στα πέναλτι). Η Μικτή της Ε.Π.Σ. Λάρισας του 1988 αποτελούνταν από τους παρακάτω ποδοσφαιριστές: Αγγ. Γεωργίου, Μιλτ. Αναστασίου (τερματοφύλακες), Ι. Τσακμακίδης (αρχηγός), Χρ. Kατσής, Ρήγος, B. Δικόπουλος, K. Ταξιάρχης, Κορομπίλιας, Tσιβόπουλος, Bουλάγκας, Tσοπουρίδης, Μπατρακούλης, Θαν. Κουτσαφτίκης, Ξυμιτούδης, Δ. Κουτσούκης, Σαμιώτης, Eυ. Καρέλιας, και Αντ. Δήμου. Oι Τσακμακίδης (Α.Ε. Λάρισας), Γεωργίου (Α.Ε. Λάρισας) και Kατσής (Αμπελωνιακός ήταν μέλη και της Εθνικής Παίδων. Προπονητής ο Παναγιώτης Τσάκος.
Πρωτάθλημα
Το πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Λάρισας από το 2000 έως το 2018 διεξαγόταν σε 4 κατηγορίες, οι δυο ανώτερες Α και Α1 σε έναν όμιλο των 16 έως 18 ομάδων και οι 2 κατώτερες σε 2 έως 4 ομίλους με γεωγραφικά κριτήρια και ανάλογα με τις συμμετοχές.
Μέχρι και την περίοδο 1973–1974 το πρωτάθλημα διεξαγόταν σε 3 κατηγορίες: Α΄ Κατηγορία σε έναν όμιλο, Β΄ Κατηγορία και Γ΄ Κατηγορία. Από την περίοδο 1974–1975 και για 10 περίπου χρόνια η Α΄ Κατηγορία διεξαγόταν σε 2 ή και 3 ομίλους. Από το 1986 επανήλθε η διεξαγωγή της κορυφαίας κατηγορίας σε έναν όμιλο, ενώ από το 2000 προστέθηκε και 4η «ενδιάμεση» κατηγορία (Α-Β-Β1-Γ αρχικά και Α-Α1-Β-Γ από την περίοδο 2001–2002). Το καλοκαίρι του 2018 αποφασίστηκε η κατάργηση της Γ΄ κατηγορίας και η αύξηση των ομίλων της Β΄ σε 4 έως 5 και της Α1 σε 2. Το 2021 οι τρεις κατηγορίες μετονομάστηκαν, λαμβάνοντας τις προ του 2000 ονομασίες τους (Α΄, Β΄ και Γ΄ κατηγορία)
Πρωταθλήτριες Α΄ Κατηγορίας
Πρωταθλήτριες της A΄ κατηγορίας της Ε.Π.Σ. Λάρισας από την περίοδο 1960–1961 έως σήμερα: Σημείωση: Τις περιόδους 1974–1975 έως 1985–1986 η Α΄ Κατηγορία διεξαγόταν σε δυο ή και τρεις ομίλους και ο «υπερπρωταθλητής» κρινόταν σε αγώνα/αγώνες κατάταξης μεταξύ των πρωταθλητών των ομίλων. Σε κάποιες περιπτώσεις μάλιστα χρειάστηκε και κλήρωση λόγω ισοβαθμίας στους αγώνες κατάταξης.
Κύπελλο
Στο Κύπελλο συμμετέχουν υποχρεωτικά οι ομάδες των 2 ανώτερων κατηγοριών (Α και Α1), της Γ΄ Εθνικής ή της Δ΄ Εθνικής όταν αυτή υπήρχε και προαιρετικά οι ομάδες των Β΄ και Γ΄ κατηγοριών και ερασιτεχνικά τμήματα των συλλόγων που συμμετέχουν στις επαγγελματικές κατηγορίες. Η νικήτρια ομάδα συμμετέχει στο Κύπελλο Ελλάδας.
Το Κύπελλο Ε.Π.Σ. Λάρισας ξεκίνησε την περίοδο 1971–1972 και πρώτη κυπελλούχος ήταν η ομάδα του Κισσάβου Συκουρίου.
Στις 47 διοργανώσεις που διεξήχθησαν έως το 2017–2018, 24 διαφορετικές ομάδες έχουν κατακτήσει το τρόπαιο και 32 συνολικά έχουν φτάσει στον τελικό. Περισσότερες συμμετοχές σε τελικό (13) έχει ο Αχιλλέας Φαρσάλων, ενώ τις περισσότερες κατακτήσεις (7) έχουν οι Αχιλλέας Φαρσάλων και Απόλλων Λάρισας.
Τελικοί
Τελικοί Κυπέλλου Ε.Π.Σ Λάρισας:
Σούπερ Καπ
Τελικοί Κυπέλλου Super Cup:
Συμμετοχές
Ο παρακάτω πίνακας περιλαμβάνει τους συλλόγους με τις περισσότερες συμμετοχές σε πρωταθλήματα της ΕΠΣΛ ανεξαρτήτως κατηγορίας, από το 1960 έως και την περίοδο 2021–2022.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητισμός στη Λάρισα
Τιμ Τεμπόου
Ο Τίμοθι Ρίτσαρντ Τεμπόου, πιο γνωστός ως Τιμ Τεμπόου, γεννήθηκε στις 14 Αυγούστου του 1987 και ήταν επαγγελματίας παίκτης αμερικανικού ποδοσφαίρου στη θέση του πασαδόρου. Σήμερα παίζει επαγγελματικά μπέιζμπολ σε θέση επιθετικού στην ομάδα Νιου Γιορκ Μετς Στο πανεπιστήμιο της Φλόριντα έπαιζε επίσης ποδόσφαιρο και νίκησε το βραβείο Χέισμαν το 2007, ενώ εμφανίστηκε και στο BCS Εθνικό Πρωτάθλημα στις νικητήριες ομάδες κατά τις αθλητικές περιόδους 2006 και 2008. Ο ίδιος επιλέχθηκε από την Ντένβερ Μπόνκος στον πρώτο γύρο του NFL Draft το 2010 και παρέμεινε σε αυτήν την ομάδα για τις επόμενες δύο αγωνιστικές περιόδους, ενώ το 2012 έπαιξε στην ομάδα Νέα Υόρκη Τζετς. Τέλος, έκανε διαπραγματεύσεις με τις ομάδες Νιου Ίνγκλαντ Πάτριοτς και Φιλαδέλφια Ίγκλες το 2013 και το 2015 αντίστοιχα.
Ο Τεμπόου έγινε ο βασικός πασαδόρος της Φλόριντα Γκέιτορς κατά την αγωνιστική περίοδο του 2007 και ταυτόχρονα έγινε ο πρώτος δευτεροετής πανεπιστημίου που κέρδισε το βραβείο Xέισμαν. Το 2008 οδήγησε την ομάδα του σε ρεκόρ 13-1 και στη δεύτερη νίκη της στο εθνικό πρωτάθλημα μέσα σε τρία χρόνια. Επίσης κέρδισε τον τίτλο του επιθετικού MVP του εθνικού πρωταθλήματος. Η ομάδα του έκανε ξανά το ρεκόρ 13-1 το 2009, την τελευταία του χρονιά στο πανεπιστήμιο.
Στην πρώτη του αγωνιστική περίοδο ως μέλος της Ντένβερ Μπρόνκος ξεκίνησε τα τελευταία τρία παιχνίδια και έγινε ο βασικός πασαδόρος της ομάδας από την αρχή του έκτου παιχνιδιού το 2011. Οι Μπρόνκος έχαναν 1-4 πριν γίνει βασικός παίχτης, αλλά το σκορ άρχισε να ανατρέπεται όταν μπήκε στο γήπεδο, μέχρι που κατάφεραν να κερδίσουν τον πρώτο τους τίτλο AFC West και τον πρώτο τους τελικό από το 2005, νικώντας την ομάδα Πίτσμπουργκ Στίλλερς στην παράταση. Παρόλη την επιτυχία της ομάδας, οι δυνατότητες του Τεμπόου ως επαγγελματία πασαδόρου αμφισβητήθηκαν επειδή έγιναν αντιληπτές τόσο η έλλειψη της δυνατότητας του να περνάει την μπάλα στους άλλους παίκτες όσο και η χαμηλότερη βαθμολογία συνόλου πασών στο πρωτάθλημα, ενώ έκανε και πολλά επαναλαμβανόμενα λάθη.
Τα Πρώτα Χρόνια
Στα τέλη του 1960 οι γονείς του Τεμπόου, η Πάμελα Ελάιν (γενιά Πέμπερτον) και ο Ρόμπερτ Ράμσευ Τεμπόου ο δεύτερος, γνωρίστηκαν στο πανεπιστήμιο της Φλόριντα. Εκείνη την εποχή, η μητέρα του ήταν πρωτοετής φοιτήτρια και ο πατέρας του δευτεροετής. Το ζευγάρι παντρεύτηκε στις 12 Ιουνίου του 1971, πριν την αποφοίτηση της Πάμελα από το πανεπιστήμιο, ενώ το 1985 μετακόμισε στις Φιλιππίνες όπου και οι δύο υπηρέτησαν ως βαπτιστές ιεραπόστολοι και έκτισαν ένα μοναστήρι. Κατά τη διαμονή τους, η μητέρα του Τιμ κόλλησε αμοιβική δυσεντερία και έπεσε σε κώμα. Κατά την ανάρρωση της, ανακάλυψε ότι ήταν έγκυος με τον Τιμ. Λόγω των φαρμάκων που πήρε κατά την αγωγή της το έμβρυο παρουσίασε σοβαρή αποκόλληση του πλακούντα. Οι γιατροί περίμεναν το παιδί να γεννηθεί νεκρό και συνέστησαν άμβλωση, που ήταν παράνομη στις Φιλιππίνες ακόμη και σε σοβαρές περιπτώσεις. Οι Τεμπόου δε δέχτηκαν. Στις 14 Αυγούστου του 1987 γεννήθηκε ο Τιμ στη Μανίλα. Όταν ήταν τριών χρονών, η οικογένεια του μετακόμισε από τις Φιλιππίνες στο Τζάκσονβιλ της Φλόριντα.
Ο Τιμ είναι ο μικρότερος από τα πέντε παιδιά. Αυτός και τα αδέρφια του έκαναν μαθήματα στο σπίτι από τους γονείς τους, οι οποίοι τους μετέφεραν τις χριστιανικές τους πεποιθήσεις. Ο Τιμ είναι δυσλεκτικός και πιστεύει πως η μοναδικότητα του είναι δώρο από τον Θεό. Ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα στο λύκειο ως αμυντικός στην ομάδα του Τρίνιτι Κρίστιαν Ακάντεμυ στο Τζάκσονβιλ. Πριν την αγωνιστική περίοδο του 2003, μετακόμισε στην πόλη Σαντ Τζονς Κάντυ, κάτι που του έδωσε την ευκαιρία να παίξει στο αγωνιστικό ποδοσφαιρικό πρόγραμμα του λυκείου Άλεν Ντ. Νιζ, σε θέση πασαδόρου. Δεν γράφτηκε ποτέ σε κανένα από τα δύο σχολεία, αλλά ο νόμος της Φλόριντα επιτρέπει σε παιδιά που παρακολουθούν μαθήματα στο σπίτι να συμμετέχουν στην ομάδα του τοπικού λυκείου της γειτονιάς τους, ενώ ιδιωτικά σχολεία όπως το Τρίνιτι Κρίστιαν Ακάντεμυ επίσης έχουν το δικαίωμα να συμπεριλαμβάνουν στην ομάδα τους άτομα που παρακολουθούν μαθήματα στο σπίτι. Το 2003, η απόδοσή του οδήγησε σε μια μικρή αντιπαράθεση σχετικά με το γεγονός ότι είχε δικαίωμα επιλογής σχολικής ομάδας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές αμερικανικού ποδοσφαίρου‎
Νιχόν Σόκι
μικρογραφία|320x320px|Σελίδα από αντίγραφο του Νιχόν Σόκι, πρώιμη [[περίοδος Χεϊάν.]] μικρογραφία|Αναφορά της 15ης Απριλίου 683 (Τένμου, 12ο έτος), όταν εκδόθηκε ένα διάταγμα που επέβαλε τη χρήση χάλκινων νομισμάτων αντί αργυρών, σε μια πρώιμη αναφορά του ιαπωνικού νομίσματος. Απόσπασμα της έκδοσης του 11ου αιώνα.|279x279εσ Το Νιχόν Σόκι (ιαπωνικά: 日本書紀), μερικές φορές μεταφράζεται ως Τα Χρονικά της Ιαπωνίας, είναι το δεύτερο παλαιότερο βιβλίο της κλασικής ιαπωνικής ιστορίας. Το βιβλίο ονομάζεται επίσης Νιχονγκί (日本紀, "Ιαπωνικά Χρονικά"). Είναι πιο περίτεχνο και λεπτομερές από το Κοτζίκι (Kojiki), που είναι παλαιότερο βιβλίο, και έχει αποδειχθεί σημαντικό εργαλείο για ιστορικούς και αρχαιολόγους, καθώς περιλαμβάνει την πληρέστερη σωζόμενη ιστορική καταγραφή της αρχαίας Ιαπωνίας. Kαλύπτει την περίοδο από τις μυθικές καταβολές της Ιαπωνίας έως το 697. Ολοκληρώθηκε το 720 υπό την εκδοτική επίβλεψη του πρίγκιπα Τονέρι, με τη βοήθεια του Όνο Γιασούμαρο (Ιάπωνα χρονικογράφου), αφιερωμένο στην αυτοκράτειρα Γκενσό.
Το Νιχόν Σόκι αποτελείται από 30 κεφάλαια. Ξεκινά με τον ιαπωνικό μύθο της δημιουργίας, εξηγώντας την προέλευση του κόσμου και τις πρώτες επτά γενιές θεϊκών όντων (ξεκινώντας από τον θεό Κουνινοτοκοτατσί) και συνεχίζει με αρκετούς μύθους (όπως και το Κοτζίκι) μέχρι τα γεγονότα του 8ου αιώνα. Επικεντρώνεται στα πλεονεκτήματα των ενάρετων ηγεμόνων καθώς και στα λάθη των κακών ηγεμόνων. Περιγράφει επεισόδια από μυθολογικές εποχές και διπλωματικές επαφές με άλλες χώρες. Μεταξύ των γεγονότων που περιγράφονται είναι η εισαγωγή του βουδισμού και οι μεταρρυθμίσεις Τάικα του 7ου αιώνα.
Το Νιχόν Σόκι γράφτηκε στα κλασικά κινέζικα (文言文, πινγίν: Wényánwén) όπως ήταν συνηθισμένο για τα επίσημα έγγραφα εκείνη την εποχή. Το Κοτζίκι, από την άλλη πλευρά, είναι γραμμένο σε συνδυασμό κινεζικής και φωνητικής μεταγραφής των ιαπωνικών (κυρίως για ονόματα και τραγούδια). Περιέχει επίσης πολλές σημειώσεις μεταγραφής που δείχνουν στον αναγνώστη πώς προφέρονταν οι λέξεις στα ιαπωνικά.
Κληρονομιά
Σε αντίθεση με το Κοτζίκι, το οποίο έφθινε ανεξήγητα σε δημοτικότητα τους αιώνες αμέσως μετά την έκδοσή του, το Νιχόν Σόκι είχε πάντα μεγάλη σημασία στην Ιαπωνία. Κατά την περίοδο Χεϊάν (794-1185) υπήρχαν έξι ξεχωριστές σειρές διαλέξεων για το βιβλίο που χρηματοδοτήθηκαν και παραδόθηκαν στην ιαπωνική αυλή. Μέχρι τον 16ο αιώνα μ.Χ., το Νιχόν Σόκι θεωρούνταν η οριστική και χρήσιμη πηγή για την ιαπωνική ιστορία, και μόνο τους τελευταίους δύο αιώνες το Κοτζίκι το επισκίασε, σχεδόν σίγουρα λόγω της λιγότερο επιστημονικής παρουσίασης και της μεγαλύτερης ψυχαγωγικής αξίας του τελευταίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιαπωνική λογοτεχνία
Τα παιδιά των ανθρώπων
Τα παιδιά των ανθρώπων είναι Αγγλοαμερικανική δραματική, θρίλερ και φαντασίας ταινία του Αλφόνσο Κουαρόν. Βασίζεται στο ομώνυμο μυθιστόρημα της Φ. Ντ Τζέιμς, που κυκλοφόρησε το 1992. Η υπόθεση τοποθετείται στο 2027 ενώ η γονιμότητα των ανθρώπων έχει σταματήσει εδώ και δύο δεκαετίες. Πρωταγωνιστής της ταινίας είναι ο Κλάιβ Όουεν.
Βραβεία και απονομές
Έχει 57 υποψηφιότητες για διάφορα βραβεία μεταξύ των οποίων για 3 Όσκαρ (φωτογραφίας, μοντάζ, διασκευασμένου σεναρίου). Επίσης, Έχει αποσπάσει 36 βραβεία, μεταξύ των οποίων το βραβείο φωτογραφίας στο 63ο Φεστιβάλ Βενετίας το 2006 και το 2007 βραβείο BAFTA στην κατηγορία καλύτερης φωτογραφίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2006 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες Κατηγορία:Περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας (ταινίες) Κατηγορία:Δυστοπικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες με θέμα τη μετανάστευση Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε βρετανικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Γερμανόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ιταλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Μετα-αποκαλυπτικές ταινίες Κατηγορία:Ρουμανόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ισπανόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Universal Pictures Κατηγορία:Αμερικανικές θρίλερ ταινίες επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Βρετανικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Αλφόνσο Κουαρόν Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο Λονδίνο
Κάντις Νάιτ
δεξιά|μικρογραφία| Στη [[Χαϊδελβέργη, Γερμανία, το 2002]] Η Κάντις Νάιτ (Candice Night, γενν. 8 Μαΐου 1971) είναι Αμερικανίδα τραγουδίστρια και μουσικός. Είναι η τραγουδίστρια/στιχουργός και η πολυοργανίστρια του συγκροτήματος παραδοσιακού φολκ ροκ Blackmore's Night από την αρχή του το 1997 μαζί με τον σύζυγό της, τον κιθαρίστα Ρίτσι Μπλάκμορ. Είναι επίσης η βασική τραγουδίστρια των Rainbow από το 1994 έως το 1997 και από το 2015 έως και σήμερα, πάλι με τους Blackmore. Το πρώτο της σόλο άλμπουμ, Reflections, κυκλοφόρησε το 2011.
Καριέρα
Γεννήθηκε στις 8 Μαΐου 1971 στην περιοχή Hauppauge του Λονγκ Άιλαντ της Νέας Υόρκης, ως Candice Lauren Isralow. Για μερικά χρόνια έκανε μαθήματα πιάνου. Άρχισε να ασχολείται με το μόντελινγκ ως «Candice Loren» σε ηλικία 12 ετών. Εμφανίστηκε σε πολλά διαφημιστικά μέσα, τηλεοπτικά και έντυπα, προωθώντας προϊόντα σε εμπορικές εκθέσεις μέχρι την ηλικία των 20. Η Νάιτ είχε επίσης τη δική της ραδιοφωνική εκπομπή σε έναν ραδιοφωνικό σταθμό ροκ μουσικής στο Λονγκ Άιλαντ και παρακολούθησε μαθήματα στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Νέας Υόρκης, όπου σπούδασε επικοινωνίες. Είναι Εβραία.
Ήταν κάποτε θαυμάστρια των Rainbow, έτσι συνάντησε τον Ρίτσι Μπλάκμορ για να του ζητήσει αυτόγραφο το 1989. Μίλησαν για φαντάσματα, μουσική, ταξίδια, ιστορία και φιλοσοφία, έγιναν σταδιακά φίλοι και το 1991 άρχισαν να συγκατοικούν. Προσέφερε τα backing vocals στο ορχηστρικό κομμάτι "Difficult to Cure" κατά την ευρωπαϊκή περιοδεία των Deep Purple το 1993. Έδωσε επίσης backing vocals στα "Ariel", "Black Masquerade", "Wolf to the Moon" και "Hall of the Mountain King" για το Stranger in Us All, το CD των Rainbow, καθώς και στίχους για τα τέσσερα τραγούδια. στο προαναφερθέν άλμπουμ. Παρά το γεγονός ότι ήταν άπειρη ως επαγγελματίας τραγουδιστής, ο Μπλάκμορ την ενθάρρυνε να γίνει μουσικός του συνεργάτης. Στη συνέχεια, η Κάντις έγραψε στίχους για τα περισσότερα από τα τραγούδια του πρώτου άλμπουμ των Blackmore's Night, Shadow of the Moon, όπου παρείχε τα κύρια φωνητικά. Αυτά τα τραγούδια γράφτηκαν με τη φωνή της στο μυαλό του.
Η Κάντις έχει επίσης συνθέσει μερικά πλήρη τραγούδια, όπως το "Now and then" στο Under a Violet Moon (1999) και το "3 Black Crows" και το "Ivory Tower" στο Ghost of a Rose (2003). Συνεχίζει να γράφει όλους τους στίχους για τα τραγούδια των Blackmore's Night και παίζει εννέα αναγεννησιακά και μεσαιωνικά μουσικά όργανα.