cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τσερκέζ Τσιφτλίκ
Ιστορία
Την ίδια εποχή είχαν ξεκινήσει στην περιοχή του Τσιφλικιού τα λεγόμενα «ανακουφιστικά έργα» ιδιαίτερα για την καταπολέμηση της ελονοσίας μέσω περαιτέρω αποξήρανσης των ελών που υπήρχαν στην περιοχή και που δημιουργούσαν μεγάλα προβλήματα στους ντόπιους πληθυσμούς της περιοχής. Έτσι δημιουργήθησαν τα μεγάλα αγροκτήματα.
Ονομασία
Το όνομα του χωριού προέρχεται από τις τουρκικές λέξεις çerkez (Κιρκάσιος) και çiftlik (τσιφλίκι). Μετά την εγκατάσταση των Τζερκέζων το 1864, η περιοχή ξεκίνησε να αποκαλείται Τσερκέζ Τσιφτλίκ δηλαδή το Τσιφλίκι των Τσερκέζων.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του Τσερκέζ Τσιφτλίκ όπως καταγράφηκε στις απογραφές που έγιναν στην Κύπρο.
Διάφορα
Στην κοινότητα βρίσκεται το υδροπάρκο Φασουρίου. Ακόμη, το χωριό γειτνιάζει με το My Mall Limassol, το μοναδικό εμπορικό κέντρο της Λεμεσού. Τέλος, το χωριό γειτνιάζει με τον χώρο που προγραμματίζεται να κατασκευαστεί το πρώτο καζίνο της Κύπρου.
Επιπρόσθετα, στο χωριό υπήρχε τζαμί (Τσερκέζ Τζαμί), το οποίο κτίστηκε την περίοδο της Τουρκοκρατίας. Το κτίριο έχει αναπαλαιωθεί με χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης ως πολιτιστικό μνημείο μεγάλης σημασίας της Κύπρου.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Λεμεσού
Ελευθεριακό Κόμμα (ΗΠΑ)
250px|μικρογραφία|Αποτελέσματα Το Ελευθεριακό Κόμμα (Libertarian Party) είναι πολιτικό κόμμα στις Ηνωμένες Πολιτείες που προωθεί την απουσία του κράτους από την οικονομία, (laissez-faire) αλλα και την κοινωνία. Το κόμμα επίσημα στις 11 Δεκεμβρίου 1971 στο Κολοράντο Σπρινγκς.
Η ίδρυση του κόμματος έγινε ως αντίδραση στις πολιτικές του τότε προέδρου, Ρίτσαρντ Νίξον.
Το κόμμα προωθεί γενικά μια κλασσική φιλελεύθερη ατζέντα, εν αντίθεσει με τον σύγχρονο φιλελευθερισμό του Δημοκρατικού Κόμματος και τον συντηρητισμό των Ρεπουμπλικανών. Οι θέσεις περιλαμβάνουν τη νομιμοποίηση των ναρκωτικών, τον τερματισμό της θανατικής ποινής και την υποστήριξη της οπλοκατοχής.
Αυτήν τη στιγμή είναι το τρίτο μεγαλύτερο πολιτικό κόμμα στις Ηνωμένες Πολιτείες, και έχει ένα μέλος στο Κονγκρέσο. Στις εκλογές του Νοεμβρίου 2020, οι κέρδισε μία έδρα στη Βουλή των Αντιπροσώπων του Ουαϊόμινγκ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής
Γενί Χαμάμ
Το Γενί Χαμάμ (τουρκ. Yeni Hamam, νέο χαμάμ) είναι κτήριο της Οθωμανικής περιόδου στη γωνία των σημερινών οδών Κασσάνδρου και Αγίου Νικολάου στη Θεσσαλονίκη. Εικάζεται ότι κτίστηκε το τελευταίο τέταρτο του 16ου αιώνα από τον Χουσρέφ Κεντχουντά, κάτοχο ακινήτων στη Θεσσαλονίκη ο οποίος πιθανώς τελούσε χρέη Κεχαγιά (διαχειριστή) για τον Βεζύρη Σοκολού Μεχμέτ πασά. Λειτούργησε ως διπλό λουτρό με ξεχωριστά διαμερίσματα για άνδρες και γυναίκες, με τη συνηθισμένη διάταξη χώρων.
Το κτήριο έπαψε να λειτουργεί ως λουτρό μετά την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης, σε αντίθεση με τα υπόλοιπα χαμάμ της πόλης. Το 1919 περιήλθε στο Ελληνικό Δημόσιο και το 1937 αγοράστηκε από κάποιον ιδιώτη που το χρησιμοποίησε ως αποθήκη.
Για πολλά χρόνια στο εσωτερικό του χαμάμ λειτουργούσε χειμερινό σινεμά ως τα μέσα της δεκαετίας του ΄80 και στον κήπο της λειτουργούσε και ο θερινός κινηματογράφος. Εκεί οργάνωσε η parallaxi στα μέσα της δεκαετίας του ενενήντα και κινηματογραφικούς μαραθώνιους στη διάρκεια του καλοκαιριού. Αμέσως μετά λειτούργησε ως ταβέρνα με το όνομα "Σεβίλλη"
Για μια μεγάλη περίοδο λειτούργησε ως συναυλιακός χώρος φιλοξενώντας σπουδαία ονόματα της ελληνικής μουσικής. Σήμερα παραμένει στην ιδιοκτησία ιδιώτη και χρησιμοποιείται ως Café bar and Restaurant με το όνομα "Αίγλη γενι χαμαμ".
Παραπομπές
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Θεσσαλονίκη Κατηγορία:Οθωμανική Θεσσαλονίκη
Αναγνώστης Πιτσουνάς
Ο Αναγνώστης Πιτσουνάς ήταν αγωνιστής του 1821.
Βιογραφία
Καταγόταν από το χωριό Δάφνη (Στρέζοβα) της Επαρχίας Καλαβρύτων. Υπήρξε γόνος εύπορης οικογένειας με σπουδές στην Πίζα της Ιταλίας. Η πρώτη μάχη στην οποία έλαβε μέρος ήταν αυτή του Λεβιδίου στις 14 Απριλίου του 1821, επικεφαλής μάλιστα αρκετών συμπατριωτών του. Έλαβε επίσης μέρος στις μάχες του Βαλτετσίου, του Λάλα, της Πάτρας και άλλων. Αργότερα κατά τη διάρκεια του εμφυλίου (1823 - 1825) όταν ο Ιωάννης Κωλέττης διορίστηκε υπουργός εσωτερικών, ο ίδιος υπηρέτησε ως γραμματέας του.
Για την προσφορά του στον Αγώνα τιμήθηκε με τον βαθμό του λοχαγού της Φάλαγγας. Πέθανε το 1852.
Πηγές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2020-21
Η Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2020-21 αποτέλεσε το 82ο πρωτάθλημα στην Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κέρδισε η Ομόνοια για 21η φορά στην ιστορία της.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας 2020-21 συμμετείχαν 14 ομάδες.
Διεξήχθη σε δύο φάσεις. Στην πρώτη φάση, όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Μετά την ολοκλήρωση των 26 αγωνιστικών οι ομάδες συμμετείχαν σε 2 ομίλους (ανάλογα με τη θέση τους) και έδωσαν αγώνες κατάταξης (Β΄ φάση). Στους αγώνες αυτούς μεταφέρθηκαν τα αποτελέσματα, οι βαθμοί και τα τέρματα της Α΄ φάσης. Οι ομάδες στις θέσεις 1-6 διαγωνίστηκαν για την κατάκτηση του πρωταθλήματος και τις θέσεις που οδηγούσαν στις διοργανώσεις της ΟΥΕΦΑ. Οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχθηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Η πρωταθλήτρια ομάδα εξασφάλισε τη συμμετοχή της στο ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2021-22. Επιπλέον, οι ομάδες που τερμάτισαν στη δεύτερη και τρίτη θέση εξασφάλισαν τη συμμετοχή τους στο ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Κόνφερενς Λιγκ 2021-22.
Σύμφωνα με την προκήρυξη του πρωταθλήματος οι ομάδες του Β΄ ομίλου θα ήταν έξι (θέσεις 7-12) με τις ομάδες που θα τερμάτιζαν στις θέσεις 13 και 14 στο τέλος της Α΄ φάσης να υποβιβάζονταν απευθείας στη Β΄ κατηγορία. Ωστόσο, λόγω των προβλημάτων που δημιούργησε διάφορες ομάδες η Πανδημία COVID-19, μετά από απόφαση του διοικητικού συμβουλίου της ΚΟΠ, αποφασίστηκε να καταργηθεί η απευθείας διαβάθμιση και να συμμετέχουν οκτώ ομάδες στον Β΄ όμιλο. Λόγω αυτής της αλλαγής αποφασίστηκε επίσης η ανάδειξη δύο πρώτων σκόρερ, έναν για κάθε όμιλο.
Σύστημα βαθμολόγησης
Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό.
Αλλαγές σε σχέση με την προηγούμενη περίοδο
Σε σχέση με το πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας 2019-20, στο πρωτάθλημα της περιόδου 2020-21 συμετείχαν οι δύο πρώτες ομάδες του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας 2019-20 κατά τη διακοπή του λόγω της Πανδημίας του κορονοϊού στην Κύπρο το 2020. Οι ομάδες αυτές ήταν ο Ερμής Αραδίππου και η Καρμιώτισσα Πάνω Πολεμιδιών.
Ομάδες, στάδια και τοποθεσίες
Στον πιο κάτω πίνακα παρουσιάζονται οι ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα και τα στάδια που χρησιμοποίησαν.
Σημειώσεις: 1 Λόγω ακαταλληλότητας της δικής της έδρας για διεξαγωγή αγώνων Α΄ κατηγορίας, η Δόξα χρησιμοποιεί ως έδρα το Μακάρειο Στάδιο. 2 Λόγω ακαταλληλότητας της δικής του έδρας για διεξαγωγή αγώνων Α΄ κατηγορίας, ο Ερμής χρησιμοποιεί ως έδρα το Στάδιο Αμμόχωστος. 3 Λόγω ακαταλληλότητας της δικής της έδρας για διεξαγωγή αγώνων Α΄ κατηγορίας, η Καρμιώτισσα χρησιμοποιεί ως έδρα το Στάδιο Στέλιος Κυριακίδης.
Βαθμολογία
Η βαθμολογία της Α΄ φάσης ήταν:
Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων αγώνες (i. Βαθμοί από τα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, ii. Διαφορά τερμάτων σε μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, iii. Καλύτερη εκτός έδρας επίθεση στα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια), 3ος Γενική διαφορά τερμάτων, 4ος Καλύτερη επίθεση.
Ισοβαθμία: α ΑΠΟΕΛ-Δόξα 2-0, Δόξα-ΑΠΟΕΛ 2-1 β ΕΝΠ-Ερμής 1-0, Ερμής-ΕΝΠ 1-1
Αποτελέσματα
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων της Α΄ φάσης:
Βαθμολογία
Η βαθμολογία του Α΄ ομίλου ήταν:
β Η Ανόρθωση κατέκτησε το Κυπέλλου Κύπρου 2020-21 αποκτώντας δικαίωμα συμμετοχής στο ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ 2021-22.
Η βαθμολογία του Β΄ ομίλου ήταν:
Αποτελέσματα
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του Β΄ ομίλου.
Δίεδρο
Το δίεδρο είναι τύπος πολύεδρου, από δύο πολυγωνικές έδρες που μοιράζονται το ίδιο σύνολο ακμών. Στον τρισδιάστατο Ευκλείδειο χώρο, είναι εκφυλισμένο όταν οι έδρες του είναι επίπεδες, ενώ στον τρισδιάστατο σφαιρικό χώρο, ένα δίεδρο με επίπεδες έδρες μπορεί να θεωρηθεί ως φακός, ένα τέτοιο παράδειγμα είναι η θεμελιώδης περιοχή ενός χώρου φακού L(p,q).
Συνήθως το κανονικό δίεδρο υπονοεί δύο κανονικά πολυγώνα, αυτό δείχνει και ο συμβολισμός Schläfli {n,2}. Κάθε πολύγωνο γεμίζει ένα ημισφαίριο, με ένα κανονικό n-γωνο πάνω στον ισημερινό που βρίσκεται μεταξύ τους.
Το δυϊκό ενός n-γωνικού δίεδρου είναι το n-γωνικό οσόεδρο, όπου n δίγωνες έδρες μοιράζονται δύο κορυφές.
Ως πολύεδρο
Το δίεδρο μπορεί να θεωρηθεί ως εκφυλισμένο πρίσμα που αποτελείται από δύο (επίπεδα) n-πλευρών πολύγωνα συνδεδεμένα "πλάτη με πλάτη», έτσι ώστε το αντικείμενο που προκύπτει να μην έχει βάθος.
Ως πλάκα πάνω σε σφαίρα
Ως σφαιρική πλάκα, το δίεδρο μπορεί να υπάρχει ως μη εκφυλισμένη μορφή, με δύο n-πλευρών έδρες που καλύπτουν τη σφαίρα, η κάθε έδρα είναι ένα ημισφαίριο, και οι κορυφές βρίσκονται πάνω στον ισημερινό. Ονομάζεται κανονικό όταν οι κορυφές του έχουν ίση απόσταση μεταξύ τους.
Το κανονικό πολύεδρο {2,2} είναι αυτο-διπλό, καθώς είναι τόσο οσόεδρο όσο και δίεδρο.
Απειρογωνικό δίεδρο
Στο όριο το δίεδρο γίνεται απειρογωνικό δίεδρο όπως μια δισδιάστατη ψηφοθέτηση:
Δίτοπα
Το κανονικό δίτοπο είναι ένα n-διάστατο ανάλογο ενός διέδρου, με συμβολισμό Schläfli {p, ... q,r,2}. Έχει δύο όψεις, {p, ... q,r}, οι οποίες μοιράζονται όλες τις κορυφογραμμές, {p, ... q} από κοινού.
Χακίμ Γουόρικ
Ο Χακίμ Χανίφ Γουόρικ (Hakim Hanif Warrick, 8 Ιουλίου 1982) είναι Αμερικανός καλαθοσφαιριστής που αγωνίστηκε στον Ολυμπιακό Πειραιώς. Έχει ύψος 2.06 μέτρα και παίζει στις θέσεις σέντερ και πάουερ φόργουορντ. Το 2005, επελέγη, στον πρώτο γύρο των Draft, από τους Μέμφις Γκρίζλις, όντως το 19ο pick. Μέχρι και το 2013 αγωνιζόταν σε ομάδες του NBA, μεταξύ των οποίων οι Σικάγο Μπουλς και οι Φοίνιξ Σανς.
Τίτλοι
1 Πρωτάθλημα Ελλάδος: 2016
Σύνορα Ιράκ-Τουρκίας
Περιγραφή
Τα σύνορα ξεκινούν στα δυτικά στο τριεθνές σημείο με τη Συρία στη συμβολή του ποταμού Τίγρη και του ποταμού Χαμπούρ. Στη συνέχεια ακολουθούν τον τελευταίο ποταμό προς τα ανατολικά και έπειτα τον ποταμό Χεζίλ Σουγιού στα βορειοανατολικά. Στη συνέχεια, τα σύνορα κατευθύνονται προς τα ανατολικά μέσω της στεριάς μέσω μιας σειράς ακανόνιστων γραμμών πάνω από βουνοκορφές και μικρά ρέματα, τελικά στρίβοντας προς τα νότια για να συνδεθούν με τον ποταμό Χαζί Μπακ. Στη συνέχεια ακολουθούν αυτόν τον ποταμό βορειοανατολικά μέχρι το τριεθνές σημείο του Ιράν. Η παραμεθόρια περιοχή είναι εξαιρετικά ορεινή και κατοικείται σχεδόν αποκλειστικά από Κούρδους και στις δύο πλευρές.
Ιστορία
Στις αρχές του 20ου αιώνα, η Οθωμανική Αυτοκρατορία έλεγχε αυτό που είναι τώρα η Τουρκία και το Ιράκ. Κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, μια Αραβική Εξέγερση, με την υποστήριξη της Βρετανίας, πέτυχε να απομακρύνει τους Οθωμανούς από το μεγαλύτερο μέρος της Μέσης Ανατολής. Ως αποτέλεσμα της μυστικής αγγλο-γαλλικής Συμφωνίας Σάικς–Πικό του 1916, η Βρετανία απέκτησε τον έλεγχο των Οθωμανικών βιλαετιών της Μοσούλης, της Βαγδάτης και της Βασόρας, τα οποία οργάνωσε στη Βρετανική Ετολή του Ιράκ το 1920. δεξιά|μικρογραφία| Τοπογραφικός χάρτης της παραμεθόριας περιοχής Με τη Συνθήκη των Σεβρών του 1920, η Τουρκία επρόκειτο να διαιρεθεί, με τις περιοχές βόρεια του βιλαετιού της Μοσούλης να περιλαμβάνονται σε ένα αυτόνομο ή ανεξάρτητο κουρδικό κράτος. Οι Τούρκοι εθνικιστές εξοργίστηκαν με τη συνθήκη, συμβάλλοντας στην έκρηξη του Τουρκικού Πολέμου για την Ανεξαρτησία. Η τουρκική επιτυχία σε αυτή τη σύγκρουση κατέστησε της Συνθήκη των Σεβρών ξεπερασμένη. Με τη Συνθήκη της Λωζάνης του 1923 αναγνωρίστηκε η ανεξαρτησία της Τουρκίας και συμφωνήθηκε μια πολύ πιο γενναιόδωρη εδαφική διευθέτηση, αν και με το κόστος της επίσημης παραίτησης της Τουρκίας από οποιαδήποτε αξίωση σε αραβικά εδάφη. Ως προσωρινό μέτρο, τα πρώην βόρεια σύνορα, το Βιλαέτι της Μοσούλης, επρόκειτο να χρησιμεύσει ως σύνορο μεταξύ του ελεγχόμενου από τους Βρετανούς Ιράκ και της Τουρκίας, με μια πιο ακριβή οριοθέτηση που θα συμφωνηθεί αργότερα.
Βρετανοί και Τούρκοι αξιωματούχοι συναντήθηκαν το 1924 αλλά δεν μπόρεσαν να καθορίσουν ένα αμοιβαία ικανοποιητικό σύνορο και το θέμα παραπέμφθηκε στην Κοινωνία των Εθνών. Τον Οκτώβριο του 1925, η Ένωση πρότεινε ένα σύνορο («γραμμή των Βρυξελλών») που ήταν ουσιαστικά το ίδιο με αυτό των βόρειων ορίων του παλιού Βιλαετιού της Μοσούλης. Μετά από περαιτέρω συζητήσεις, η Ένωση συνέστησε επίσημα τον Ιούλιο του 1925 να χρησιμοποιηθεί η γραμμή των Βρυξελλών, μια άποψη που επικυρώθηκε από το Μόνιμο Δικαστήριο Διεθνούς Δικαιοσύνης στη Χάγη τον Νοέμβριο του 1925. Στις 5 Ιουνίου 1926, η Βρετανία και η Τουρκία υπέγραψαν τη Συνθήκη της Άγκυρας, με την οποία και τα δύο κράτη αναγνώρισαν τη γραμμή των Βρυξελλών (με κάποιες μικρές τροποποιήσεις) ως σύνορο. Στη συνέχεια, τα σύνορα οριοθετήθηκαν επί τόπου το 1927.
Γενικά εγκάρδιες, οι σχέσεις μεταξύ του Ιράκ και της Τουρκίας έγιναν τεταμένες μετά τον Πόλεμο του Κόλπου (1990–91). Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να δημιουργηθεί μια αυτόνομη κουρδική περιοχή στο βόρειο Ιράκ, η οποία παρείχε καταφύγιο για τους Κούρδους αντάρτες που δρούσαν στη νοτιοανατολική Τουρκία. Έκτοτε, η Τουρκία έχει πραγματοποιήσει πολυάριθμες στρατιωτικές εισβολές πέρα από τα σύνορα σε μια προσπάθεια να αντιμετωπίσει αυτό που θεωρεί ως κουρδική τρομοκρατία. δεξιά|μικρογραφία| Η συνοριακή διάβαση στο Ιμπραήμ Χαλίλ
Παραπομπές
Τουρκια Ιρακ Κατηγορία:Διεθνή σύνορα Κατηγορία:Σχέσεις Ιράκ-Τουρκίας
Γιοάχιμ Γιούτεβελ
Ο Γιοάχιμ Γιούτεβελ (ολλανδικά: Joachim Anthoniszoon Wtewael (IPA-nl|ˈyːtəʋaːl, ορισμένες φορές αναγράφεται και ως Uytewael, 1566 - 1 Αυγούστου 1638) ήταν μανιεριστής Ολλανδός ζωγράφος, σχεδιαστής, ιδιαίτερα επιτυχημένος έμπορος λινού και δημοτικός σύμβουλος στην πόλη της Ουτρέχτης.
Ο Γιούτεβελ ήταν μια από τις ηγετικές μορφές του "Μανιερισμού του Βορρά", ενώ το ξεχωριστό και ελκυστικό του ύφος παρέμεινε κατά μέγα μέρος αναλλοίωτο από τις νατουραλιστικές εξελίξεις που συνέβαιναν γύρω του. Παράλληλα "χαρακτηριζόταν από αριστουργηματικά σχεδιασμένες, άμεμπτες μορφές, συχνά τοποθετημένες σε ιδιότροπες στάσεις". Ο Γιούτεβελ εκπαιδεύτηκε στο μανιεριστικό ύφος του Χάαρλεμ και παρέμεινε πιστός σε αυτό, παρά το ότι εργάστηκε κατά την περίοδο της ζωγραφικής της "Χρυσής ολλανδικής εποχής".
Συνολικά κατέλειπε περίπου 100 πίνακες καθώς και σχέδια και ορισμένες υαλογραφίες που σχεδίασε. Ζωγράφισε ένα μείγμα από μεγάλους πίνακες σε καμβά και μικρούς πίνακες σε πλάκες χαλκού, και μάλιστα περισσότερους σε αριθμό και τυπικά είναι οι πλέον ξεχωριστοί. Έχει επίσης ζωγραφίσει και μερικούς πίνακες μεσαίου μεγέθους σε πάνελ. Σε όλους αυτούς τους πίνακες, ανεξαρτήτως μεγέθους, έχει απεικονίσει ένα μείγμα συμβατικών θρησκευτικών θεμάτων και μυθολογικών θεμάτων, ενώ τα μυθολογικά θέματα έχουν έντονο το ερωτικό στοιχείο. Ειδικότερα στα έργα του σε χαλκό επιστρέφει στα ίδια θέματα σε διαφορετικούς πίνακες, αλλάζοντας όμως τη σύνθεσή τους. Η Προσκύνηση των Βοσκών, Η Αφροδίτη και ο Άρης αιφνιδιάζονται από τον Ήφαιστο και Η γιορτή των Θεών, καθώς και οι γαμήλιες γιορτές Έρωτα και Ψυχής, Πηλέα και Θέτιδας, το τελευταίο συχνά να συνδυάζεται με την Κρίση του Πάρι και τον Λωτ και τις θυγατέρες του είναι μερικά παραδείγματα των αγαπημένων του θεμάτων. Τα πρώτα τα ζωγράφισε σε όλα τα μεγέθη. Συχνά οι μεγάλοι του πίνακες απεικονίζουν λίγες μόνον μορφές, αλλά οι μικρού και μεσαίου μεγέθους είναι πολυπληθείς συνθέσεις, με τις μυθολογικές απεικονίσεις να περιέχουν πολλά γυμνά. Σε ορισμένα έργα του αναβίωσε θέματα με σκηνές της κουζίνας του Πίτερ Άρτσεν, που ζωγραφίστηκαν μισόν αιώνα πριν. Σύμφωνα με τον Αμερικανό ιστορικό τέχνης και διευθυντή των Μουσείων Τέχνης του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ Σέυμουρ Σλάιβ (Seymour Slive) "Όταν είναι καλά διατηρημένοι, οι μικροί αυτοί πίνακες λάμπουν σαν πετράδια".
Η μεγάλη του κατοικία, σε ένα από τα κεντρικά κανάλια της Ουτρέχτης, υπάρχει ακόμη, αν και ανακατασκευασμένη, καθώς και τα οικογενειακά πορτρέτα, ενώ το Μουσείο της Ουτρέχτης διαθέτει δύο πολύ εκλεπτυσμένα αντικείμενα της επίπλωσής του. Απέκτησε αρκετά παιδιά και φαίνεται ότι σταμάτησε να ασχολείται με τη ζωγραφική κατά την τελευταία δεκαετία της ζωής του, πιθανόν λόγω της ασθενείας και του θανάτου της συζύγου του. Όπως και ο αδελφός του, ήταν δημοτικός σύμβουλος της Ουτρέχτης και ως μέλος της Αναμορφωμένης Ολλανδικής Εκκλησίας, αναμίχθηκε στις διαμάχες με τους "Remonstrants" (κατά λέξη "διαμαρτυρόμενους", οπαδούς του Γιάκομπους Αρμίνιους).
Το πιο γνωστό έργο του και μάλλον και το μεγαλύτερο σε διαστάσεις είναι Ο Περσέας και η Ανδρομέδα, με τις μορφές σε πραγματικές διαστάσεις, που βρίσκεται στο Μουσείο του Λούβρου. Η δημιουργία των υψηλής τελειότητας μικρών πινάκων δεν ήταν και πολύ προσοδοφόρα, αλλά δεν του έλειπαν τα χρήματα: Η προσωπική του ευχαρίστηση και η φήμη ήταν, κατά πάσα βεβαιότητα, τα βασικά του κίνητρα. Η εγγονή του κατείχε ακόμη 30 πίνακές του το 1669.
Ανακλώντας την αύξηση ενδιαφέροντος για την τέχνη του Γιούτεβελ κατά τις τελευταίες δεκαετίες, διοργανώθηκε έκθεση με αποκλειστικό θέμα τα έργα του, κατά το 2015-16 στην Ουτρέχτη, την Ουάσιγκτον και το Χιούστον του Τέξας, η οποία επιλεγόταν "Ευχαρίστηση και Ευσέβεια: Η Τέχνη του Γιοάχιμ Γιούτεβελ (1566-1638)" (Pleasure and Piety: The Art of Joachim Wtewael (1566–1638).
Βίος
Ο Γιούτεβελ γεννήθηκε και πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στην Ουτρέχτη, όπου και απεβίωσε. Ήταν γιος ενός υαλουργού και υαλογράφου, που είχε εγκατασταθεί στην πόλη το 1566. Σύμφωνα με τον Κάρελ φαν Μάντερ ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του ως υαλουργός και χαράκτης γυαλιού στο εργαστήριο του πατέρα του. Το 1586 άρχισε ένα τετραετές ταξίδι ζώντας στην Ιταλία και στη Γαλλία, στην τελευταία φιλοξενούμενος στην οικία του επισκόπου του Σαιν Μαλό Σαρλ ντε Μπουργκνέφ ντε Κυσέ (Charles de Bourgneuf de Cucé). Στην Ιταλία είχε ως βάση την Πάντοβα, κοντά στη Βενετία, και στα πρώτα του έργα δείχνει ότι ήταν ενήμερος για τη δεύτερη Σχολή του Φοντεναιμπλώ, αποτέλεσμα μάλλον της εκεί επίσκεψής του.
Επιστρέφοντας στην Ουτρέχτη γύρω στα 1590 (ή το αργότερο στα 1592) ο Γιούτεβελ δημιούργησε εργαστήριο και εντάχθηκε στη Συντεχνία των σελλοποιών (στην οποία ανήκαν οι ζωγράφοι της Ουτρέχτης) ως ζωγράφος και άρχισε να δημιουργεί πίνακες, σχέδια, χαρακτικά και υαλογραφίες. Αργότερα αποτέλεσε ένα από τα ιδρυτικά μέλη της Συντεχνίας του Αγίου Λουκά (συντεχνία των ζωγράφων) της Ουτρέχτης. Δεν έζησε ποτέ αλλού και φαίνεται ότι δεν ταξίδεψε ξανά εκτός Ολλανδίας. Κάποιος σύγχρονος ευγενής της Ουτρέχτης, ο οποίος φαίνεται πως ήξερε καλά τον καλλιτέχνη και το έργο του, τον επαίνεσε επίσης για τη δεξιότητά του στη γλυπτική, αλλά δεν είναι γνωστά δείγματα παρόμοιας ενασχόλησής του.
Νυμφεύτηκε την Κριστίνα Γιούτεβελ φαν Χάλεν (Christina Wtewael van Halen, 1568–1629) της οποίας το πορτρέτο (1601) αποτελεί ζευγάρι με την αυτοπροσωπογραφία του (εμφανίζεται στο πλαίσιο πληροφοριών). Το 1596 απέκτησαν ένα γιο, τον Πέτερ Γιούτεβελ, ο οποίος έγινε επίσης ζωγράφος. Ο δεύτερος γιος τους, Γιαν, μπορεί να έγινε επίσης ζωγράφος καθώς, αντίθετα από τον Πέτερ, καταγράφεται στη Συντεχνία ύστερα από τον θάνατο του πατέρα του. Ο Γιοάχιμ φον Σάντραρτ επισκεπτόμενος την Ουτρέχτη το 1626 παραπονέθηκε ότι ο Πέτερ και ο πατέρας του παραμελούσαν τη ζωγραφική για χάρη του εμπορίου λινού. Στα πορτρέτα που ζωγράφισε απεικονίζοντας τους γιους του, ο Πέτερ εμφανίζεται ως ζωγράφος ενώ ο Γιαν ως "ανθρωπιστής" που κρατά ένα βιβλίο. Ο Πέτερ απεβίωσε, πλούσιος, το 1660, έχοντας ανακατασκευάσει την πατρική οικία το 1639, ένα χρόνο μετά τον θάνατο του πατέρα του.
Στα τέλη της δεκαετίας του 1620 ο Γιοάχιμ ζωγράφισε πορτρέτα και των δύο γιων του, με χρονολογία 1628, της θυγατέρας του Εύα (1607-1635) και το πορτρέτο της άλλης του θυγατέρας με τον σύζυγό της Γιόχαν Πάτερ, με χρονολογία 1626. Όλοι αυτοί οι πίνακες βρίσκονται στην Ουτρέχτη. Τα αρχεία ταφής δείχνουν ότι απέκτησε κι άλλα παιδιά, με άγνωστες χρονολογίες γεννήσεων, που πέθαναν σε μικρή ηλικία. Οι πίνακές του εκτείνονται χρονολογικά από το 1592 ως το 1628, δηλ. από ηλικίες 26 ως 62 ετών.
Από το 1610 ήταν μέλος στο δημοτικό συμβούλιο της πόλης και αργότερα του δόθηκε ισόβια έδρα σε αυτό από τον Μάουριτς, πρίγκηπα της Οράγγης (Maurits van Oranje) για την αφοσίωσή του στον αγώνα κατά των "Remonstrants". Με τον ίδιο τρόπο ανταμείφθηκε και ο αδελφός του και η Ουτρέχτη είχε ως κανόνα να μη συνυπάρχουν στο συμβούλιο δύο αδέλφια. Έτσι δεν κατέλαβε την έδρα παρά μόνο το 1632, όταν ο αδελφός του απεβίωσε. Παρά τον μεγάλο όγκο υπαρχόντων τεκμηρίων, ο κορυφαίος λόγιος που ασχολήθηκε με το έργο του, έγραψε: "Ο Γιούτεβελ, ως άνθρωπος, παραμένει ανεξιχνίαστος".
Εξέλιξη
Σπούδασε ζωγραφική με τον μανιεριστή του Χάαρλεμ Γιόος ντε Μπέερ, ο οποίος εκπαίδευσε επίσης τον Άμπραχαμ Μπλούμερτ, επίσης από την Ουτρέχτη και γεννημένο το ίδιο έτος με τον Γιούτεβελ. Η σταδιοδρομία του Μπλούμερτ αργότερα είχε σοβαρές διαφορές με αυτή του Γιούτεβελ, καθώς έγινε σημαντικός δάσκαλος, υπό τον οποίο σπούδασαν ζωγραφική οι "Καραβατζιστές της Ουτρέχτης". Άλλαξε, επίσης, σημαντικά το ύφος του, που ανακλούσε σημαντικές επιδράσεις από την Ιταλία αλλά και την ίδια την Ολλανδία. Αντίθετα, εκτός από τον γιο του Πέτερ, ο Γιούτεβελ είχε μόνο τρεις καταγεγραμμένους μαθητές και για μεγάλα χρονικά διαστήματα δεν είχε βοηθό. Πιθανώς του προσέφεραν μικρή βοήθεια για τους μικρούς πίνακες σε χαλκό και κανείς από αυτούς δεν έγινε γνωστός. Ο Γιούτεβελ έγινε έτσι ένας από τους ιδρυτές της γενιάς ζωγράφων της Ουτρέχτης: Πριν, η πόλη ήταν κέντρο γλυπτικής, όπως ταίριαζε σε μια πόλη που την κυβερνούσε ο επίσκοπός της, αλλά δεν ήταν γνωστή ως κέντρο ζωγραφικής. Ενώ η φήμη του Γιούτεβελ μπορεί να ωφέλησε άλλους ζωγράφους της Ουτρέχτης, το δικό του ύφος παρέμεινε πολύ "πεπαλαιωμένο" ώστε να τους ασκήσει επίδραση.
Το ύφος του Γιούτεβελ παρέμεινε εν πολλοίς απαράλλαχτο, αν και τα χρώματά του μεταβλήθηκαν από τα "όξινα" παστέλ των πρώτων του έργψν σε ισχυρότερες σκιάσεις μετά το 1615 και ορισμένες επιδράσεις του ύφους του Καραβάτζο είναι ορατές στα τελευταία του έργα. Η αλλαγή αυτή του ύφους είναι ορατή στο μεγαλύτερο σε διαστάσεις έργο του "Η Ανάσταση του Λαζάρου" (158 x 208 εκ.), σήμερα στο μουσείο της Λιλ, το οποίο αγοράστηκε ως έργο του Σπράνγκερ το 1900. Σε αυτό εμφανίζει μεταβολή από τις ακραίες στάσεις και χρωματισμούς του 1590, ακόμη κι από τη σχεδίαση που χρησιμοποιούσε ως πρότυπο (modello). Στην απεικόνιση μετακινήθηκε από τις μικρές κεφαλές και τα υπερβολικά μακριά πόδια, τυπικά στον μανιερισμό τόσο της Ιταλίας όσο και του Βορρά.
Πορτρέτα, θρησκευτικά και οικονομολογικά θέματα
Αντίθετα, τα λίγα πορτρέτα που ζωγράφισε είναι σχεδόν αποκλειστικά μελών της οικογένειάς του και είναι σε πιο συμβατικό και περισσότερο ρεαλιστικό ύφος, αν συγκριθούν με τους κορυφαίους προσωπογράφους της Ουτρέχτης της εποχής, όπως ο Πάουλους Μορέιλσε, του οποίου τα έργα πρέπει να ήταν πολύ γνωστά στον Γιούτεβελ. Όλη του η οικογένεια απεικονίζεται σε μικρά, ατομικά πορτρέτα δικής του κατασκευής. Ζωγράφισε, επίσης, μερικές φανταστικές σκηνές - σε διαστάσεις το μισό των πραγματικών - που απεικονίζουν αγίους και θεότητες, μόνους ή σε μικρές ομάδες, όπως η ομάδα πινάκων με τους "Τέσσερις Ευαγγελιστές", σήμερα διεσπαρμένη σε διάφορα μουσεία. Ο "Βάκχος" αποτελούσε ζευγάρι με τη "Δήμητρα" και πιθανόν και με την, χαμένη πλέον, "Αφροδίτη". Αυτά πιθανόν ήταν τα τελευταία του έργα και εμφανίζουν επίδραση από τον Καραβάτζο, καθώς οι μεγάλες μόνες μορφές είναι τοποθετημένες έτσι ώστε να φαίνονται πολύ κοντά στον θεατή.
Στη βιογραφία του από τον Κάρελ φαν Μάντερ εκφράζεται λύπη γιατί η επιχείρηση με το λινάρι τον απασχολεί για μεγάλο χρονικό διάστημα και καταγράφει παραδείγματα πινάκων του στις συλλογές δύο επιφανών Ολλανδών συλλεκτών. Πολλοί πίνακες του Μπλούμερτ είχαν δημιουργηθεί ως παραγγελίες της "κρυφής" Καθολικής Εκκλησίας schuilkerk της Ουτρέχτης, η οποία διέθετε σημαντικό Καθολικό πληθυσμό, ο οποίος δεν είχε το προνόμιο της ελεύθερης άσκησης λατρείας. Δεν υπάρχει ούτε μαρτυρία ούτε υποδείξεις από λογίους ότι οι θρησκευτικοί πίνακες του Γιούτεβελ δημιουργήθηκαν γι' αυτή την αγορά, αντίθετα υποτίθεται ότι ζωγραφίστηκαν για τις οικίες πλουσίων, όπως και οι άλλοι του πίνακες. Ανάμεσα στα θρησκευτικά του θέματα είναι η "Ανάσταση του Λαζάρου", την οποία ζωγράφισε τουλάχιστον δύο φορές, στην οποία δίνει εξειδικευμένη Προτεσταντική ερμηνεία του συγχρόνου του Προτεσταντισμού με την οποία αποδίδεται η αποτελεσματικότητα των δύο από τις πέντε αρχές του Προτεσταντισμού, η sola gratia και η sola fide ή "η δικαίωση μέσω της πίστης μόνον", καθώς η ενέργεια του Ιησού να επαναφέρει τον Λάζαρο στη ζωή παρουσιάζεται στα Ευαγγέλια ως άσχετη με το τί είχε πράξει ο Λάζαρος ώστε να το αξίζει.
Πίνακες μυθολογικού περιεχομένου
Ο ερωτισμός στα μυθολογικά έργα του ήταν τολμηρός για την εποχή του και ορισμένοι από τους μικρούς του πίνακες πιθανόν δεν εκτέθηκαν δημόσια από τους πλούσιους συλλέκτες που τα είχαν αποκτήσει, όπως έγινε αργότερα σε μουσεία. Δύο από τα προπαρασκευαστικά σχεδιάσματα των δύο παραλλαγών του πίνακα Ο Άρης και η Αφροδίτη αιφνιδιάζονται "κουτσουρεύτηκαν" αργότερα από τους ιδιοκτήτες τους ώστε να διαγραφούν τμήματα των σωμάτων των δύο εραστών, ενώ η παραλλαγή στο Mauritshuis, τμήμα του βασιλικού δώρου, δεν εκτέθηκε το 1920 με την αιτιολογία ότι "πρέπει να προστατευτεί το ανώριμο κοινό από τον εαυτό του". Παρέμεινε σε αποθήκες και μάλλον βρώμικος μέχρι τη δεκαετία του 1980 οπότε, όταν το Μουσείο Γκέτι απέκτησε τη δική του παραλλαγή στο ίδιο θέμα, καθαρίστηκε και τέθηκε σε δημόσια θέα για να ακολουθήσει σύντομα τις επιλογές αριστουργημάτων που το μουσείο δάνειζε για κάποιο διάστημα σε άλλα μουσεία. Η παραλλαγή στο Γκέτι ως τότε αποτελούσε τμήμα ιδιωτικών συλλογών, που σημαίνει ότι δεν εξετίθετο δημόσια, γεγονός που εξηγεί τη διατήρησή της σε θαυμάσια κατάσταση. Άλλα έργα του Γιούτεβελ επίσης αλλάχτηκαν (με επικάλυψη χρωμάτων) για ν' αποκρυβούν ερωτικές ανατομικές λεπτομέρειες. Ο Γιούτεβελ είχε κι άλλους τρόπους για να δημιουργεί αισθησιακή ατμόσφαιρα, όπως τα ροζ στόμια μεγάλων κοχυλιών που συχνά βρίσκονται στο έδαφος κάτω από γυμνές γυναίκες, όπως στην Ανδρομέδα (Μουσείο του Λούβρου) ή στην Κρίση του Πάρι της Εθνικής Πινακοθήκης.
Οι απεικονίσεις ερωτικών θεμάτων από πλευράς του δεν είναι απλά "γαργαλιστικές" αλλά, όπως σε πολλά παρόμοια έργα Ολλανδών, απεικονίζουν θέματα που επιτρέπουν και ηθικοπλαστικές ερμηνείες. Η Άν Λόουενταλ (Anne W. Lowenthal), η πλέον αφοσιωμένη μελετήτρια του Γιούτεβελ, έχει αναλύσει μερικές από τις απεικονίσεις του στο θέμα Ο Λωτ και οι θυγατέρες του, χρονολογούμενες σε διαφορετικές χρονικές περιόδους της ζωής του και προτείνει ότι η μεταχείριση του θέματος έχει γίνει έτσι, ώστε να υπαινίσσεται διάφορες πιθανές ερμηνείες της βιβλικής ιστορίας και να θέτει ένα "ηθικό δίλημμα" στον θεατή. Τα αγαπημένα του θέματα είχαν χρησιμοποιηθεί και σε προγενέστερες περιόδους, ειδικά στον μανιερισμό, αλλά οι επιλογές του φαίνεται ότι επιδεικνύουν σκόπιμη παράλειψη των πλέον οικείων, όπως η προτίμησή του στην Προσκύνηση των Βοσκών απέναντι στην πιο κοινή Προσκύνηση των Μάγων.
Μεταξύ των αγαπημένων του θεμάτων, το "Συμπόσιο των Θεών", τυπικά εξειδικευόμενο είτε στον γάμο Έρωτα και Ψυχής είτε στον γάμο του Πηλέα με την Θέτιδα, εμφανίστηκε αρκετές φορές και στην ιταλική τέχνη της Αναγέννησης, αλλά έγινε ιδιαίτερα αγαπητό στη ζωγραφική του μανιερισμού του Βορρά. Αυτό φαίνεται να προέρχεται από ένα μεγάλο χαρακτικό του Χέντρικ Χόλτσιους του 1587 στο Χάαρλεμ από ένα σχέδιο του Μπαρτολομέους Σπράνγκερ (σήμερα στο Ρέικσμουζεουμ), το οποίο ο Κάρελ φαν Μάντερ έφερε πίσω από την Πράγα, όπου ο Σπράνγκερ ήταν ο ζωγράφος της Αυλής του αυτοκράτορα Ροδόλφου Β΄. "Το συμπόσιο των θεών στον γάμο του Έρωτα και της Ψυχής" ήταν τόσο μεγάλο (43 x 85,4 εκ.) ώστε χρειάστηκαν για τη δημιουργία του τρεις χωριστές πλάκες. Εμφανίζονται περισσότερες από 80 μορφές, τοποθετημένες σε σύννεφο πάνω από ένα "τοπίο του Κόσμου" που απεικονίζεται κάτω του. Η σύνθεση δανείζεται στοιχεία τόσο από τον Ραφαήλ όσο και από τον Τζούλιο Ρομάνο.
"Ο αιφνιδιασμός του Άρη και της Αφροδίτης" προέρχεται από τον Οβίδιο και αποτελούσε μια από τις σκηνές που κοσμούσαν εικονογραφημένες εκδόσεις. Η προσέγγιση του Γιούτεβελ στο θέμα μπορεί επίσης να ανιχνευθεί στους Σπράνγκερ και Χόλτσιους και ένα σχέδιο του τελευταίου (σήμερα στο Μουσείο Γκέτι) πλησιάζει πολύ ορισμένες από τις συνθέσεις του Γιούτεβελ, με συνωστισμό από μορφές να αιωρούνται πάνω από μια περίτεχνη κλίνη. Τα σχέδια του Μπλούμερτ είναι επίσης πιθανόν να τον επηρέασαν.
Συλλογές
Η μεγαλύτερη συλλογή έργων του, που περιλαμβάνει αυτοπροσωπογραφία του (1601) και ορισμένα άλλα πορτρέτα των μελών της οικογενείας του, βρίσκονται στο Centraal Museum της Ουτρέχτης, στο οποίο και δόθηκαν από μέλη της οικογένειας του καλλιτέχνη που είχαν απομείνει μέχρι τις πρόσφατες δεκαετίες. Ορισμένα έργα του βρίσκονται σε ολλανδικά, γερμανικά, βρετανικά και αμερικανικά μουσεία, αλλά πολλά παραμένουν σε ιδιωτικές συλλογές.
Φωτοθήκη
Μεγάλου μεγέθους πίνακες
Λοιποί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι Κατηγορία:Μανιεριστές ζωγράφοι Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι της Χρυσής Εποχής
Κερέταρο
Το Κερέταρο (ισπανικά: Querétaro επίσημη ονομασία Estado Libre y Soberano de Querétaro) είναι μια από τις 31 πολιτείες του Μεξικού. Χωρίζεται σε 18 δήμους. Η πρωτεύουσά της είναι το Σαντιάγο ντε Κερέταρο.
Βρίσκεται στο βόρειο κεντρικό Μεξικό, σε μια περιοχή γνωστή ως Βαχίο, και συνορεύει στα βόρεια με την πολιτεία Σαν Λουίς Ποτοσί, στα δυτικά με το Γκουαναχουάτο, στα ανατολικά με το Ιδάλγο, το Μεξικό στα νοτιοανατολικά και το Μιτσοακάν στα νοτιοδυτικά. Αν και με έκταση 11.684 χλμ² είναι μια από τις μικρότερες πολιτείες του Μεξικού, είναι μια από τις ετερογενείς γεωγραφικά, με οικοσυστήματα που ποικίλουν από έρημο μέχρι τροπικό δάσος και ιδιαίτερα στη Σιέρρα Γκόρδα που είναι γεμάτη μικροοικοσυστήματα.
Το Κερέταρο βρίσκεται στο βόρειο άκρο της Μεσοαμερικής, με τις αυτοκρατορίες Πουρέπετσα και των Αζτέκων να επηρεάζουν το νότιο μέρος της πολιτείας, αλλά δε το κατέκτησαν ποτέ. Η περιοχή και ιδιαίτερα η Σιέρρα Γκόρδα είχε ένα αριθμό από μικρές πόλεις κράτη, αλλά όταν έφτασαν οι Ισπανοί είχαν εγκαταλειφθεί και υπήρχαν μόνο αγροτικές κοινότητες και ημινομάδες. Οι Ισπανοί επικεντρώθηκαν στην εγκαθίδρυση της πόλης Σαντιάγο ντε Κερέταρο που εξακολουθεί να κυριαρχεί στην πολιτεία οικονομικά, πολιτιστικά και μορφωτικά.
Εκδόσεις Μίνωας
Oι Eκδόσεις Mίνωας είναι εκδοτικός οίκος που η έδρα του βρίσκεται στη Μεταμόρφωση Αττικής.
Ιστορικό σημείωμα
Ο εκδοτικός οίκος ιδρύθηκε το 1952 από τη Μαίρη Κωνστανταροπούλου–Δρούγκα. Αρχικά η επωνυμία του εκδοτικού οίκου ήταν «Πρόοδος». Η ονομασία αυτή όμως θεωρήθηκε αριστερίζουσα και, κάτω από την πίεση της Ασφάλειας, οι εκδόσεις πήραν το όνομα Μίνωας, με το σκεπτικό ότι ο Μίνωας ήταν βασιλιάς της Κρήτης, όποτε αυτό θα ήταν ικανοποιητικό ως όνομα για τις βασιλικές αρχές της εποχής ενώ, από την άλλη πλευρά, ως σχεδόν μυθικό πρόσωπο δεν έθιγε τα προσωπικά πολιτικά πιστεύω της εκδότριας.
Η πρώτη έδρα του εκδοτικού οίκου ήταν στην οδό Κλεισθένους, στο κέντρο της Αθήνας.
Το ξεκίνημα γίνεται με τα βιβλία του Μενέλαου Λουντέμη, «Έκσταση», «Συννεφιάζει» και «Ένα παιδί μετράει τα Άστρα», που αποτελούν κοσμήματα της νεοελληνικής λογοτεχνίας. Ακολούθησε η σειρα βιβλίων του Ιουλίου Βερν, ενώ το 1966 ξεκίνησε η σειρά Γαλάζια Βιβλιοθήκη, στόχος της οποίας ήταν να να μυήσει τους νεαρούς αναγνώστες στα αριστουργήματα της ελληνικής και παγκόσμιας λογοτεχνίας.
Η σειρά αρχικά περιελάμβανε 15 τίτλους. Ανάμεσά τους «Οι Άθλιοι» του Β. Ουγκώ, έργα των Κρόνιν, Χέμινγουεϊ, Στάινμπεκ, κ.ά. Τα εξώφυλλα της Γαλάζιας Βιβλιοθήκης αλλά και τις εσωτερικές σελίδες κοσμούσαν εικόνες του Τάκη Τζανετέα.
Το 1965 ανοίγει το βιβλιοπωλείο ΜΙΝΩΑΣ στην οδό Πατησίων 126.
Το 1966 η έδρα του εκδοτικού οίκου μεταφέρεται στην στην οδό Σταδίου 43 & Γεωργίου Σταύρου, στον 2ο όροφο.Μέχρι τον Απρίλιο του 1967 εκδόθηκαν μεταφρασμένα τα αντιπολεμικά αριστουργήματα του Έριχ Μαρία Ρεμάρκ: «Η δύναμη της αγάπης», «Μια νύχτα στη Λισαβώνα» και «Ουδέν νεώτερον από τον δυτικόν μέτωπον». Κατά την περίοδο της δικτατορίας, λόγω της έντονης κρατικής λογοκρισίας ο εκδοτικός οίκος στράφηκε αποκλειστικά στην έκδοση παιδικών βιβλίων.
Το 1980, για πρώτη φορά στην Ελλάδα, κυκλοφόρησαν από τις εκδόσεις Μίνωας βιβλία βασισμένα σε τηλεοπτικές σειρές κινουμένων σχεδίων της κρατικής τηλεόρασης, την 1 Μαρτίου του 1981 η έδρα του εκδοτικού οίκου μεταφέρθηκε στην οδό Άνδρου 6 στην Κυψέλη, ενώ το 1988 ο βραβευμένος με το διεθνές βραβείο Άντερσεν Πέτρος Ζαμπέλης ανέλαβε τον σχεδιασμό και την εικονογράφηση των νέων τίτλων της εποχής εκείνης.
Το 1990 την διεύθυνση του εκδοτικού οίκου αναλαμβάνουν τα παιδιά του Ηλία και της Μαίρης Κωνστανταροπούλου, Ιωάννης Κωνστανταρόπουλος και Ανδρέας Κωνστανταρόπουλος.
Η δεκαετία του 1990 σηματοδοτείται από την έκδοση το 1994 ενός από τα πιο επιτυχημένα παιδικά βιβλία: «Τα Τρία Μικρά Λυκάκια», και την έναρξη της συνεργασίας των εκδόσεων Μίνωας με τον μεγάλο Έλληνα παραμυθά Ευγένιο Τριβιζά.
Τα τελευταία είκοσι χρόνια ο κατάλογος του εκδοτικού οίκου έχει εμπλουτιστεί με βιβλία που απευθύνονται σε ενήλικες καλύπτοντας όλες της βασικές κατηγορίες: βιβλία πρακτικής ζωής και αυτοβελτίωσης, συμβουλευτικά βιβλία για την οικογένεια, πολιτικό δοκίμιο, βιβλία για την οικονομία, ιστορικά βιβλία, σύγχρονη ελληνική λογοτεχνία, ημερολόγια κ.α.
Στις 12 Απριλίου 2006 η Μαίρη Κωνστανταροπούλου τιμήθηκε από την Πανελλήνια Ομοσπονδία Εκδοτών Βιβλιοπωλών για το έργο της, ενώ το 2008 έφυγε από τη ζωή, σε ηλικία 83 ετών. Το 2010 την ακολούθησε και ο σύζυγός της Ηλίας, σε ηλικία 87 ετών.
Το 2009 η έδρα του εκδοτικού οίκου μεταφέρθηκε στη Μεταμόρφωση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μινωας
ΦΚ Αχμάτ Γκρόζνι
Η ΡΦΚ Αχμάτ Γκρόζνι (ρωσικά: РФК «Ахмат» Грозный) είναι ρωσική ποδοσφαιρική ομάδα που αγωνίζεται στην Πρέμιερ Λιγκ. Είναι ομάδα της Δημοκρατίας της Τσετσενίας, ομοσπονδιακού υποκειμένου της Ρωσίας και εδρεύει στην πρωτεύουσα της Τσετσενίας, το πολύπαθο στη δεκαετία του '90, Γκρόζνυ.
Ιστορία
Ιδρύθηκε το 1946 ως «Δυναμό» (Ντινάμο στα ρωσικά) και άλλαξε το όνομά της το 1948 σε «Νεφτιάνικ» και το 1955 σε «Τέρεκ». Το 1992 μετονομάστηκε για λίγο σε «Μπουλάτ» και την ίδια χρονιά επανήλθε στο όνομα «Τέρεκ». Τη δεκαετία του '90 ανέστειλε για λίγο την αθλητική της δραστηριότητα λόγω του Πολέμου της Τσετσενίας. Κατά τη δεκαετία αυτή έως το 2007, αγωνιζόταν στη γειτονική πόλη-θέρετρο του Πιατιγκόρσκ, στην Περιφέρεια της Σταυρούπολης.
Πριν από την έναρξη της ρωσικής Πρέμιερ Λιγκ (η κορυφαία κατηγορία του ρωσικού ποδοσφαίρου) του 2008, η Ρωσική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία επέτρεψε στην Τέρεκ να αγωνίζεται στη φυσική της έδρα, την πόλη του Γκρόζνι. Το 2017 μετανομάστηκε σε Αχμάτ προς τιμήν του πρ. Προέδρου της Τσετσενίας Αχμάτ Καντίροφ.
Έμβλημα
Το έμβλημα της ομάδας έχει εξελιχθεί με την πάροδο του χρόνου. Το 2013 παρουσιάστηκε ένα νέο λογότυπο, τα στοιχεία του οποίου μεταβλήθηκαν έπειτα από τη μετονομασία της ομάδας από «Τέρεκ» σε «Αχμάτ».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ρωσίας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1958 Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1946
Διάγραμμα Φάινμαν
Τα Διαγράμματα Φάινμαν, επινόηση του νομπελίστα Αμερικανού φυσικού Ρίτσαρντ Φάινμαν, είναι ένα απλός και πρακτικός τρόπος να παρασταθούν πυρηνικές αντιδράσεις. Σε αυτά, οι τροχιές των σωματιδίων περιγράφονται με γραμμές, που έχουν φορά στο χώρο και το χρόνο, ενώ οι αλληλεπιδράσεις με κόμβους, δηλαδή τομές μεταξύ των χωροχρονικών γραμμών.
Τα διαγράμματα αυτά χρησιμεύουν στην διευκόλυνση υπολογισμού μεγεθών, όπως του πλάτους πιθανότητας μία αντίδρασης και του υπολογισμού της ενεργού διατομής της.
Πιο τεχνικά, τα διαγράμματα Φάινμαν είναι μία διδιάστατη χωροχρονική απεικόνιση των πλατών μετάβασης, όπως αυτά διαμορφώνονται υπό την επίδραση ενός πεδίου χρησιμοποιώντας την θεωρία διαταραχών για ορισμένη τάξη διόρθωσης.
200px|thumb|right|Σε αυτό το διάγραμμα Φάινμαν, ένα [[ηλεκτρόνιο αλληλεπιδρά με ένα άλλο ηλεκτρόνιο μέσω της ανταλλαγής ενός εικονικού φωτονίου.]]
Περιγραφή
Κατηγορία:Σωματιδιακή φυσική Φαινμαν
Αχαΐα Αρίας
Ιστορία
Η ύπαρξη της πόλης δεν έχει ακόμα αποσαφηνιστεί από τους σύγχρονους ερευνητές, οι οποίοι διατυπώνουν επίσης ερωτήματα για την πιθανή ταύτισή της με αυτήν της Αχαΐας της Παρθίας, σύμφωνα και με την αναφορά του Αππιανού, ενώ η σημερινή της τοποθεσία παραμένει άγνωστη. Ίσως να βρισκόταν στα σύνορα Ιράν-Αφγανιστάν.
Οι απόψεις των ερευνητών
Σύμφωνα με τον Getzel M. Cohen, στο έργο του The Hellenistic Settlements in the East from Armenia and Mesopotamia to Bactria and India , τίθενται τα εξής δυο διλήμματα: Α.- Είναι άραγε οι πόλεις με την ονομασία «Αχαΐα», που αναφέρουν ο Αππιανός και ο Στράβων πανομοιότυπες ή όχι; Δηλαδή, αφού ο Αππιανός εντοπίζει την Αχαΐα στην Παρθία και ο Στράβων την τοποθετεί στην Αρία, είναι αυτές όπως αναφέρονται διαφορετικές πόλεις, ή ένας από τους δυο αρχαίους συγγραφείς έχει υποπέσει σε πλάνη; Β.- Και αν ισχύει η τελευταία αυτή περίπτωση, ποιος απ’ τους δυο; Σε αυτά τα ερωτήματα ο William W. Tarn απάντησε ως εξής: Οι λέξεις «Αχαΐα» και «Αχαΐς» αναφέρονται σε μία και την ίδια πόλη. Επιπλέον, το επίθετο «Αχαιοί» σημαίνει την Ηράκλεια «την Αχαϊκή», αυτό είναι όλο, δηλαδή, ο πληθυσμός της πόλης περιλάμβανε μεγάλο αριθμό αυτών των ανθρώπων μεταξύ των οικιστών. Τέλος, ο William W. Tarn απέρριψε ως «λάθος» την ένταξη της Αχαΐας από τον Στράβωνα στον κατάλογο των πόλεων που φέρουν το όνομα του ιδρυτή τους. Θα πρέπει, ωστόσο, να διαχωριστούν σε δυο οι ισχυρισμοί του Στράβωνα: (α) ότι υπήρχε Αχαΐα στην Άρια, και (β) ότι πήρε το όνομά της από τον ιδρυτή της. Ακόμη και αν υποτεθεί ότι η τελευταία αυτή πληροφορία είναι εσφαλμένη εξακολουθεί να είναι αρκετά πιθανό ότι υπήρχε Αχαΐα στην Αρία.
Ο Victor Tcherikover προσδιόρισε ότι η Αχαΐα στην Αρία καταγράφεται από τον Στράβωνα και τον Πλίνιο, ενώ η Αχαΐα στην Παρθία αναφέρεται από τον Αππιανό. Σχολίασε επίσης ότι η αναφορά από τον Αππιανό στην ίδρυση της Αχαΐας στην Παρθία την περίοδο του Σελεύκου Νικάτορα ήταν εσφαλμένη, διότι ο Αχαιός, ο οποίος έδωσε το όνομά του στην πόλη, ήταν συγγενής του Αντιόχου Α΄ (ένας άλλος Αχαιός επίσης αναφέρεται σε επιγραφή που χρονολογείται στο 267 π.Χ., από το Demnizli, κοντά στη Σμύρνη). Ως αποτέλεσμα ο ίδιος, ο Tcherikover, θεώρησε ότι αυτή η πόλη ήταν θεμελιωμένη από τον τελευταίο αυτόν βασιλιά. Αλλά οι J. Andre και J. Filliozat, αντιτάχθηκαν – σωστά κατά τον Getzel M. Cohen – θεωρώντας ότι ο Tcherikover μπέρδεψε την «Ηράκλεια / Αχαΐς» με την Αχαΐα στην Αρία.
Ο Edwyn Robert Bevan, στο έργο του The House of Seleucus, προτείνει ότι ιδρυτής της Αχαΐας της Αρίας ήταν «χωρίς αμφιβολία ο στρατηγός και πεθερός του Σελεύκου Β', (δηλαδή ο Αχαιός) ή ένας γηραιότερος Αχαιός της ίδιας οικογένειας».
Πηγές – βιβλιογραφία
Πρωτογενείς πηγές
Google Nexus
Το Google Nexus είναι μια σειρά ηλεκτρονικών καταναλωτικών συσκευών που χρησιμοποιούν το λειτουργικό σύστημα Android της Google. Η Google διαχειρίζεται το σχεδιασμό, την ανάπτυξη, την εμπορία και την υποστήριξη αυτών των συσκευών, αλλά κάποια ανάπτυξη και όλη η κατασκευή πραγματοποιούνται με τη συνεργασία με τους κατασκευαστές πρωτότυπου εξοπλισμού (OEM). Από τον Αύγουστο του 2016, οι συσκευές που διατίθενται αυτήν τη στιγμή στη γραμμή είναι δύο smartphones, το Nexus 6P (κατασκευασμένο με Huawei) και το Nexus 5X (κατασκευασμένο από την LG). Η γραμμή έχει συμπεριλάβει επίσης ταμπλέτες και συσκευές αναπαραγωγής πολυμέσων συνεχούς ροής, αν και επί του παρόντος δεν διατίθεται κανένας τύπος συσκευής. Το πιο πρόσφατο tablet ήταν το Nexus 9 (κατασκευασμένο από το HTC) και το πιο πρόσφατο πρόγραμμα αναπαραγωγής πολυμέσων συνεχούς ροής το Nexus Player (που έγινε με την Asus).
Οι συσκευές στη γραμμή Nexus θεωρούνται τα προϊόντα Android της Google ως κορυφαία εταιρεία. Περιέχουν ελάχιστες τροποποιήσεις κατασκευαστή ή ασύρματου φορέα στο Android (όπως προσαρμοσμένες διεπαφές χρήστη), αν και οι συσκευές που πωλούνται μέσω φορέων ενδέχεται να είναι κλειδωμένες στην κάρτα SIM και ενδέχεται να φέρουν κάποια πρόσθετη μάρκα. Οι συσκευές Nexus 6 που πωλούνται μέσω της AT & T, για παράδειγμα, είναι κλειδωμένες στην κάρτα SIM και διαθέτουν μια προσαρμοσμένη οθόνη εκκίνησης εκκίνησης και ένα λογότυπο στο πίσω μέρος της συσκευής, παρά το γεγονός ότι έχουν κατά τα άλλα το ίδιο υλικό με την ξεκλειδωμένη παραλλαγή. Το λογότυπο Verizon στο πίσω μέρος και έλαβε ενημερώσεις λογισμικού με μικρότερο ρυθμό από την απασφαλισμένη έκδοση, αν και παρουσίαζε διαφορετικό υλικό για να φιλοξενήσει το δίκτυο CDMA της Verizon. Όλες οι συσκευές Nexus διαθέτουν ένα bootloader που μπορεί να ξεκλειδώσει για να επιτρέψει την περαιτέρω ανάπτυξη και την τροποποίηση των τελικών χρηστών. Οι συσκευές Nexus συγκαταλέγονται συχνά στις πρώτες συσκευές Android που λαμβάνουν ενημερώσεις στο λειτουργικό σύστημα.
Με την επέκταση της γραμμής προϊόντων Google Pixel στα τέλη του 2016, η Google δήλωσε ότι "δεν θέλουν να κλείσουν τελείως μια πόρτα, αλλά δεν υπάρχει σχέδιο τώρα να κάνουμε περισσότερες συσκευές Nexus". Το 2017 η Google συνεργάστηκε με την HMD Global για να κατασκευάσει νέα τηλέφωνα Nokia, τα οποία θεωρούν ορισμένοι ως αναβίωση του Nexus.
Συσκευές
μικρογραφία|204x204εσ|Το Nexus One
Ο Philip K. Dick ισχυρίζεται περιουσία
Με την ανακοίνωση της πρώτης συσκευής Nexus, το Nexus One, ο κληρονόμος του συγγραφέα της επιστημονικής φαντασίας Φίλιπ Κ. Ντικ, ισχυρίστηκε ότι το όνομα Nexus One κεφαλαιοποιήθηκε στην πνευματική ιδιοκτησία από το μυθιστόρημα Dick του 1968, Do Androids Dream of Electric Sheep; και ότι η επιλογή του ονόματος ήταν μια άμεση αναφορά στη σειρά των ανδροειδών Nexus-6 στο μυθιστόρημα.
Δες ακόμα
Nexus
Υδροβρώμιο
Το υδροβρώμιο (αγγλικά hydrogen bromide) είναι ανόργανη διατομική δυαδική ομοιοπολική χημική ένωση με μοριακό τύπο HBr. Το χημικά καθαρό υδροβρώμιο, στις «κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος», δηλαδή σε θερμοκρασία 25°C και υπό πίεση 1 atm, είναι αέριο. Το υδροβρωμικό οξύ σχηματίζεται με τη διάλυση του υδροβρωμίου σε νερό. Αντίστροφα όμως, το υδροβρώμιο μπορεί να ελευθερωθεί από διαλύματα υδροβρωμικού οξέος με την προσθήκη ενός αφυδατικού μέσου, αλλά όχι και με απόσταξη. Για τους παραπάνω λόγους το υδροβρώμιο και το υδροβρωμικό οξύ είναι συγγενικά, αλλά δεν ταυτίζονται. Τόσο το άνυδρο υδροβρώμιο, όσο και τα υδατικά του διαλύματα είναι συνηθισμένα αντιδραστήρια για την παραγωγή βρωμιούχων ενώσεων.
Το υδροβρώμιο είναι πολύ υδατοδιαλυτό, σχηματίζοντας διάλυμα υδροβρωμικού οξέος (όταν προστίθεται σε νερό), που γίνεται κορεσμένο όταν η συγκέντρωση του υδροβρωμίου φθάσει στο 68,85% κατά βάρος, στη θερμοκρασία δωματίου (20°C). Τα υδατικά διαλύματα υδροβρωμίου που έχουν συγκέντρωση 47,6% κατά βάρος φθάνουν σε αζεοτροπικό μείγμα με κανονική θερμοκρασία βρασμού 124,3°C. Βράζοντας λιγότερο πυκνά διαλύματα υδροβρωμίου εκλύονται υδρατμοί, μέχρι η συγκέντρωση να φθάσει στην αναλογία του αζεοτροπικού μείγματος.
Δομή
thumb|right|350px|Επιφάνειες van der Waals που αναπαριστούν την πυκνότητα ηλεκτρονικού φορτίου στα τέσσερα υδραλογόνα. Από αριστερά προς τα δεξιά : HF, HCl, HBr, HI Το μόριο του υδροβρωμίου είναι ασταθέστερο του υδροχλωρίου. Στους 1.000 °C διασπάται το 7 ‰ των μορίων του. Ο δεσμός Η — Br έχει 11 % ετεροπολικό χαρακτήρα και επομένως το μόριο HBr δεν είναι τόσο πολωμένο όσο το μόριο του υδροφθορίου ή του υδροχλωρίου. Μεταξύ των μορίων του υδροβρωμίου δεν σχηματίζονται δεσμοί υδρογόνου.
Ιστορία ανακάλυψης
Η πρώτη μελέτη και παραγωγή υδροβρωμίου έχει πιστωθεί στο γάλλο χημικό Αντουάν Ζερόμ Μπαλάρ (Antoine-Jérôme Balard), κατά τη διάρκεια της ανακάλυψης ύπαρξης βρωμίου στα (διαλυμένα) άλατα στα έλη κοντά στο Μονπελιέ.
Φυσική παρουσία
Το υδροβρώμιο δε βρίσκεται ελεύθερο στη φύση. Αναφέρθηκαν μόνο εμφανίσεις των αλάτων του, όπως ο βρωμιοκαρναλλίτης (KBr·MgBr2·6H2O).
Βιομηχανική
Το υδροβρώμιο (μαζί με το υδροβρωμικό οξύ) παράγεται σε πολύ μικρότερη κλίμακα από ότι το συγγενικό υδροχλώριο. Στην πρωτογενή βιομηχανική παραγωγή, το υδρογόνο και το βρώμιο συνδυάζονται σε θερμοκρασίες 200 °C - 400 °C. Η αντίδραση, καταλύεται συνήθως από επιπλατινωμένο αμίαντο και πραγματοποιείται μέσα σε σωλήνες από χαλαζία:
Εργαστηριακές
Το υδροβρώμιο μπορεί να παραχθεί σύμφωνα με τις γενικές μεθόδους παρασκευής των υδραλογόνων με μια ποικιλία μεθόδων:
1. Μπορεί να παραχθεί εργαστηριακά με συναπόσταξη διαλύματος βρωμιούχου νατρίου (NaBr) ή βρωμιούχου καλίου (KBr), με φωσφορικό οξύ (H3PO4) ή με αραιό θειικό οξύ (H2SO4):
Αποφεύγεται η χρήση πυκνού θειικού οξέος ως αναποτελεσματική, επειδή η περίσσεια πυκνού θειικού οξέος τελικά οξεδώνει το παραγώμενο HBr σε στοιχειακό βρώμιο: 2. Μπορεί να παραχθεί με ολική σύνθεση, δηλαδή από τα χημικά στοιχεία από τα οποία αποτελείται, στους 150°C, παρουσία καταλύτη λευκόχρυσου: 3. Άνυδρο υδροβρώμιο μπορεί επίσης να παραχθεί, σε μικρή κλίμακα, με θερμόλυση βρωμιούχου τριφαινυλοφωσφωνίου σε ξυλόλιο με αναρροή : 4. Το υδροβρωμικό οξύ μπορεί να παραχθεί, επίσης, και με αρκετές άλλες μεθόδους, που συμπεριλαμβάνουν την αντίδραση στοιχειακού βρωμίου με στοιχειακό φωσφόρο και νερό ή με στοιχειακό θείο και νερό: 5. Εναλλακτκά, το υδροβρωμικό οξύ μπορεί να παραχθεί με (τετρα)βρωμίωση της τετραλίνης (1,2,3,4-τετραϋδροναφθαλίνιου). Η απόδοση είναι περίπου 94%: 100 px 6. Επίσης, στοιχειακό βρώμιο μπορεί να αναχθεί με φωσφορώδες οξύ : 7. Με αντικατάσταση του θείου (S) στο υδρόθειο (H2S) από βρώμιο: 8. Με υδρόλυση του τριβρωμιούχου ή πενταβρωμιούχου φωσφόρου:
Γενική περιγραφή και χαρακτηριστικά.
Στη θερμοκρασία δωματίου, δηλαδή σε θερμοκρασία 20 °C και υπό πίεση 1 atm, το υδροβρώμιο είναι ένα μη εύφλεκτο αέριο με μια έντονη ερεθιστική οσμή, που θολώνει σε ατμόσφαιρα με υγρασία, εξαιτίας του σχηματισμού σταγονιδίων υδροβρωμικού οξέος. Το υδροβρώμιο είναι πολύ διαλυτό στο νερό, σχηματίζοντας υδροβρωμικό οξύ, που είναι «κορεσμένο» σε περιεκτικότητα 68,85% κατά βάρος, σε θερμοκρασία δωματίου. Τα υδατικά διαλύματα υδροβρωμίου με περιεκτικοτητα 47,6% κατά βάρος σχηματίζουν ένα μείγμα σταθερού σημείου ζέσεως (αντίστροφο αζεοτροπικό μείγμα), που βράζει στους 124,3 °C. Βράζοντας λιγότερο πυκνά διαλύματα απελευθερώνεται νερό μέχρι η περιεκτικότητα υδροβρωμίου να φθάσει στο μείγμα σταθερού σημείου ζέσεως.
Το υδατικό διάλυμα, υδροβρωμικό οξύ, όταν εκτίθεται στο φως οξειδώνεται και χρωματίζεται κίτρινο λόγω σχηματισμού στοιχειακού βρωμίου.
Το υδροβρωμικό οξύ
Το υδροβρωμικό οξύ είναι υδατικό διάλυμα υδροβρωμίου και είναι ισχυρό οξύ, ισχυρότερο του υδροχλωρικού (HCl).
Νίκος Γκέλια
Ο Νίκος Γκέλια είναι Έλληνας ηθοποιός αλβανικής καταγωγής.
Υδροβρώμιο
Οξεοβασικές και μεταθετικές αντιδράσεις
2. Αντιδρά με άλατα που προέρχονται από ασθενέστερα οξέα και με άλατα που σχηματίζουν δυσδιάλυτα βρωμιούχα άλατα :