cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Υποδομή
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινωνία και τεχνολογία Κατηγορία:Κατασκευή Κατηγορία:Έργα υποδομής
Ασβεσταριό Πέλλας
Το Ασβεσταριό (επίσημη ονομασία Ασβεσταρειόν ) είναι οικισμός της δημοτικής κοινότητας Γιαννιτσών, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Γιαννιτσών, του δήμου Πέλλας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Πέλλας, στην περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Γιαννιτσών του νομού Πέλλας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Μακεδονίας.
Γεωγραφία
Το Ασβεσταριό είναι ημιορεινός οικισμός στο ανατολικό τμήμα του νομού Πέλλας, ακριβώς πάνω στα όρια με τον νομό Κιλκίς. Βρίσκεται στο υψίπεδο ανάμεσα στον εύφορο κάμπο των Γιαννιτσών στα νότια και στο όρος Πάικο στα βόρεια, στις ανατολικές όχθες του Ξηροπόταμου και δίπλα στον επαρχιακό δρόμο Δαμιανού-Ομαλού, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 310. Απέχει 47 χλμ. περίπου ΒΑ. της Έδεσσας.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1918 ως Ραδομίρ και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Κρούσαρης του νομού Πέλλας. Το 1922 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Γενιτσών (Γιαννιτσών). Το 1926 μετονομάστηκε σε Ασβεσταριό. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Γιαννιτσών και προσαρτήθηκε στον δήμο Πέλλας.
Γενικά στοιχεία
Το Ασβεσταριό είναι από εκείνους τους οικισμούς που η έκτασή τους είναι πολύ μεγάλη σε σχέση με τον πληθυσμό. Ενώ, δηλαδή, υπάρχουν πολλά σπίτια σε καλή κατάσταση, αυτά δεν κατοικούνται μόνιμα. Το στοιχείο αυτό αποδεικνύεται στην ετήσια εκδήλωση της Αναλήψεως που μαζεύονται πολλοί από τους κατοίκους, αλλά αποτυπώνεται έντονα και στη δραματική μείωση του πληθυσμού του οικισμού, μετά το 1971 (βλ. Πληθυσμός)
Αξιοθέατα
Στον οικισμό δραστηριοποιείται ο Εκπολιτιστικός Σύλλογος Ασβεσταριωτών «Γκώνος Γιώτας»
Σημειώσεις
i. Στο επίσημο XL του πληθυσμού των οικισμών αναφέρεται ως Ασβεσταρειόν. Ωστόσο, στην επίσημη σελίδα της Ε.Ε.Τ.Α.Α. αναφέρεται ως Ασβεσταριό
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμος Πέλλας Κατηγορία:Χωριά του νομού Πέλλας
Στοιχειώδης άλγεβρα
δεξιά|μικρογραφία|200x200εσ| Δισδιάστατο διάγραμμα (κόκκινη καμπύλη) της αλγεβρικής εξίσωσης. Η στοιχειώδης άλγεβρα είναι η πιο βασική μορφή της άλγεβρας. Η στοιχειώδης άλγεβρα συχνά είναι το αντίθετο της αριθμητικής: η αριθμητική ασχολείται με αριθμούς ων οποίων η ονομαστική αξία δεν αλλάζει και είναι καθορισμένη, ενώ η άλγεβρα εισάγει μεταβλητές (μεγέθη χωρίς σταθερές τιμές).
Η χρήση μεταβλητών συνεπάγεται τη χρήση αλγεβρικού συμβολισμού και την κατανόηση των γενικών κανόνων των πράξεων που ανήκουν στο πεδίο της αριθμητικής. Σε αντίθεση με την αφηρημένη άλγεβρα, η στοιχειώδης άλγεβρα ασχολείται μόνο με τους πραγματικούς και μιγαδικούς αριθμούς και όχι με διάφορες περίπλοκες αλγεβρικές πράξεις.
Συνήθως διδάσκεται σε μαθητές δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και βασίζεται στην κατανόησή τους για την αριθμητική. Η χρήση μεταβλητών για τον προσδιορισμό των ποσοτήτων επιτρέπει την τυπική και συνοπτική έκφραση των γενικών σχέσεων μεταξύ των ποσοτήτων, και έτσι επιτρέπει την επίλυση ενός ευρύτερου φάσματος προβλημάτων. Πολλές ποσοτικές σχέσεις στις επιστήμες και τα μαθηματικά εκφράζονται ως αλγεβρικές εξισώσεις.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άλγεβρα
Μουρατσάνο
Το Μουρατσάνο (ιταλικά: Murazzano) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κούνεο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κούνεο
Πειραματικό αεροσκάφος
μικρογραφία| Ένα LTV XC-142, πειραματικό αεροσκάφος V / STOL. Ένα πειραματικό αεροσκάφος είναι ένα αεροσκάφος που προορίζεται για την δοκιμή νέων τεχνολογιών αεροδιαστημικής και νέων σχεδιαστικών ιδεών ή το οποίο έχει κατασκευαστεί από ερασιτέχνες για προσωπική χρήση.
Ο όρος «πειραματικό αεροσκάφος» έχει επίσης νομική έννοια. Συνήθως χρησιμοποιείται για αναφορά σε αεροσκάφη που φέρουν πιστοποιητικό αξιοπλοΐας πειραματικής κατηγορίας. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, αυτό συμπεριλαμβάνει επίσης τα περισσότερα αεροσκάφη κατασκευασμένα για ατομική χρήση, πολλά από τα οποία βασίζονται σε συμβατικούς σχεδιασμούς και ως εκ τούτου κατατάσσονται σε πειραματική κατηγορία μόνο ονομαστικά λόγω ορισμένων περιορισμών που βρίσκονται σε ισχύ.
Αντιθέτως, ο όρος ερευνητικό αεροσκάφος ή δοκιμαστικό αεροσκάφος υποδηλώνει γενικά, αεροσκάφη τα οποία έχουν τροποποιηθεί για να διεξάγουν επιστημονικές μελέτες, όπως η έρευνα καιρικών συνθηκών ή η γεωφυσική έρευνα, παρόμοια με ένα ωκεανογεφικό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αεροσκάφη
Κύπελλο Ελλάδας πετοσφαίρισης ανδρών 1983-1984
Κύπελλο Ελλάδας πετοσφαίρισης ανδρών 1983−1984. Κυπελλούχος Ελλάδας στην πετοσφαίριση για το 1984 αναδείχθηκε ο Παναθηναϊκός επικρατώντας στον τελικό με 3−1 του Ολυμπιακού Πειραιώς.
Τελικός
Ο τελικός διεξήχθη στις 11 Ιουνίου 1984 στην Αθήνα στο Γυμναστήριο Πανελληνίου. Ο Παναθηναϊκός επεκράτησε με 3−1 του Ολυμπιακού Πειραιώς και κατέκτησε το 2ο κύπελλο στην ιστορία του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι - Πηγές
1983 1984 Κυπελλο Ελλαδας Πετοσφαιρισης Ανδρων 1983 1984 Κυπελλο Ελλαδας Πετοσφαιρισης Ανδρων 1983 1984
Το επάγγελμα της κυρίας Γουόρεν
Το επάγγελμα της κυρίας Γουόρεν είναι ένα έργο που γράφτηκε από τον Τζορτζ Μπέρναρντ Σω το 1893 και έδωσε την πρώτη του παράσταση το 1902. Το έργο αφορά μια πρώην πόρνη, τώρα μια μαντάμ (ιδιοκτήτρια πορνείων), που προσπαθεί να συμβιβαστεί με την κόρη της η οποία την αποδοκιμάζει. Πρόκειται για ένα προβληματικό έργο, που προσφέρει κοινωνική κριτική ώστε να αποτυπώσει την πεποίθηση του Σω ότι η πράξη της πορνείας δεν προκλήθηκε από ηθική αποτυχία αλλά από οικονομική αναγκαιότητα. Στοιχεία του έργου έχουν δανειστεί από το μυθιστόρημα του Σω του 1882 Το Επάγγελμα του Κάσελ Μπάιρον (Cashel Byron's Profession), που αφορά έναν άντρα που γίνεται μποξέρ λόγω περιορισμένων ευκαιριών απασχόλησης.
Περίληψη
Η ιστορία επικεντρώνεται στη σχέση μεταξύ της κυρίας Kίτυ Γουόρεν και της κόρης της, Βίβη. Η κυρία Γουόρεν, πρώην πόρνη και τωρινή ιδιοκτήτρια οίκου ανοχής, περιγράφεται ως «συνολικά, μια κοινωνική και αρκετά ευπαρουσίαστη ανέντιμη μεσήλικη γυναίκα». Η Βίβη, μια έξυπνη, ρεαλίστρια, νεαρή γυναίκα που μόλις αποφοίτησε από το πανεπιστήμιο, έχει επιστρέψει σπίτι για να γνωριστεί με τη μητέρα της για πρώτη φορά στη ζωή της. Το έργο επικεντρώνεται στο πώς αλλάζει η σχέση τους όταν η Βίβη μαθαίνει τι κάνει η μητέρα της για να ζήσει. Εξηγεί γιατί η κυρία Γουόρεν έγινε πόρνη, καταδικάζει τις υποκρισίες που σχετίζονται με την πορνεία και επικρίνει τις περιορισμένες ευκαιρίες απασχόλησης που ήταν διαθέσιμες για τις γυναίκες στη Βικτωριανή Βρετανία.
Πλοκή
Η Βίβη Γουόρεν, μια απόλυτα μοντέρνα νεαρή γυναίκα, έχει μόλις αποφοιτήσει από το Πανεπιστήμιο του Cambridge με διακρίσεις στα Μαθηματικά (ισότιμη τρίτη Wrangler ), και είναι διαθέσιμη για μνηστήρες. Η μητέρα της, η κυρία Γουόρεν (που έχει αλλάξει όνομα για να κρύψει την ταυτότητά της και να έτσι να δίνει την εντύπωση ότι είναι παντρεμένη), κανονίζει για αυτήν να συναντήσει έναν δικό της φίλο, τον κύριο Πράντ, έναν μεσήλικα, όμορφο αρχιτέκτονα, στο σπίτι που μένει η Βίβη. Η κυρία Γουόρεν φτάνει με τον επιχειρηματικό της συνεργάτη, Σερ Τζορτζ Κροφτς, ο οποίος προσελκύεται στη Βίβη παρά την κατά 25 χρόνια διαφορά ηλικία τους. Η Βίβη έχει μια ρομαντική σχέση με τον νεαρό Φρανκ Γκάρντνερ, ο οποίος την βλέπει ως χρηματοδότη του. Ο πατέρας του, ο (παντρεμένος) Αιδεσιμότατος Σάμουελ Γκάρντνερ, έχει ένα κοινό παρελθόν με τη μητέρα της Βίβη. Όπως ανακαλύπτουμε αργότερα, μπορεί να είναι ο εκτός γάμου πατέρας της Βίβη, κάτι που θα έκανε τη Βίβη και τον Φρανκ τα ετεροθαλή αδέλφια. Η κυρία Γουόρεν δικαιολογεί με επιτυχία στην κόρη της πώς επέλεξε το συγκεκριμένο επάγγελμά της για να στηρίξει την κόρη της και να της δώσει τις ευκαιρίες που η ίδια δεν είχε ποτέ. Αποταμίευσε αρκετά χρήματα για να επενδύσει στην επιχείρηση με την αδερφή της, και τώρα κατέχει (με τον Σερ Τζορτζ) μια αλυσίδα πορνείων σε όλη την Ευρώπη. Η Βίβη, αρχικά, τρομοκρατείται από την αποκάλυψη, αλλά στη συνέχεια επαινεί τη μητέρα της ως πρωταθλητή. Ωστόσο, η συμφιλίωση τελειώνει όταν η Βίβη ανακαλύπτει ότι η μητέρα της συνεχίζει να διευθύνει την επιχείρηση, παρόλο που δεν χρειάζεται πλέον. Η Βίβι πιάνει μια δουλειά γραφείου στην πόλη και παρατάει τον Φρανκ, παίρνοντας όρκο ότι δεν θα παντρευτεί ποτέ. Απαρνείται τη μητέρα της και η κυρία Γουόρεν μένει συντετριμμένη, καθώς ανέμενε να γεράσει μαζί με την κόρη της.
Προέλευση
Ο Σω είπε ότι έγραψε το έργο "για να επιστήσει την προσοχή στην αλήθεια ότι η πορνεία προκαλείται όχι από τη γυναικεία εξαχρείωση και την ανδρική ανηθικότητα, αλλά απλώς από την ανεπαρκή μισθοδοσία, την υποτίμηση και την υπερεργασία των γυναικών, που είναι όλα μαζί τόσο ντροπιαστικά που οι φτωχότερες από αυτές αναγκάζονται να καταφύγουν στην πορνεία για να διατηρήσουν σώμα και ψυχή μαζί. "
Αργότερα εξήγησε την πηγή του έργου σε μια επιστολή προς το Daily Chronicle (Καθημερινό Χρονικό) στις 28 Απριλίου 1898:"Η κυρία Τζάνετ Ετσέρτς [ηθοποιός και φίλος του Σω] μου ανέφερε ένα μυθιστόρημα κάποιου Γάλλου συγγραφέα [ Yvette του Γκυ ντε Mωπασσάν ] ως μια δραματική ιστορία σε αυτό. Καθώς ήταν χωρίς καμία ελπίδα να με αναγκάσει να διαβάσω το οτιδήποτε ανέλπιστο, μου διηγήθηκε την ιστορία. . . Το επόμενο φθινόπωρο ήμουν φιλοξενούμενος μιας κυρίας [Μπέτρις Γουέμπ] πολύ διακεκριμένης ικανότητας - της οποίας η γνώση των αγγλικών κοινωνικών τύπων είναι τόσο αξιοσημείωτη όσο η διοίκησή της για βιομηχανικά και πολιτικά ζητήματα. Πρότεινε να βάλω στη σκηνή μια πραγματική σύγχρονη κυρία της άρχουσας τάξης - όχι αυτού του είδους που οι θεατρικές και κριτικές αρχές φαντάζονται μια τέτοια κυρία να είναι. Έτσι και έκανα: και το αποτέλεσμα ήταν η δεσποινίς Βίβη Γουόρεν. . . Η ίδια η κυρία Γουόρεν ήταν η εκδοχή της ηρωίδας του ρομάντζου που αφηγήθηκε η κυρία Ετσέρτς. Η φοβερά αποτελεσματική σκηνή - την οποία θα μπορούσε να γράψει και ένα μωρό αν η όρασή του ήταν φυσιολογική - στην οποία δικαιολογεί τον εαυτό της, είναι μόνο μια παράφραση μιας σκηνής σε ένα δικό μου μυθιστόρημα, το επάγγελμα του Κάσελ Μπάιρον (εξ ου και ο τίτλος, το επάγγελμα της κυρίας Γουόρεν ), στο οποίο ένας βραβευμένος αγωνιστής δείχνει πώς οδηγήθηκε στο δαχτυλίδι ακριβώς όπως η κυρία Ο Γουόρεν οδηγήθηκε στους δρόμους."
Το Ιστορικό των Παραστάσεων
δεξιά|μικρογραφία| H [[Φάνυ Μπράου ως κυρία Γουόρεν στην παραγωγή του Λονδίνου το 1902. Μέρος μιας σειράς φωτογραφιών της παραγωγής που τραβήχτηκε από τον Frederick H. Evans . Σύμφωνα με σημείωμα στο αρχείο της Βιβλιοθήκης του Πανεπιστημίου του Κορνέλ, ο θεατρικός συγγραφέας Τζορτζ Μπέρναρντ Σω αναφέρθηκε στον Έβανς ως «ο πιο καλλιτεχνικός φωτογράφoς».]] Το έργο αρχικά απαγορεύτηκε από τον Λόρδο Τσάμπερλιν ( που ήταν οεπίσημος λογοκριτής θεάτρου της Βρετανίας ) λόγω της ειλικρινής συζήτησης για την πορνεία, αλλά τελικά πραγματοποιήθηκε την Κυριακή, 5 Ιανουαρίου 1902, στο New Lyric Club του Λονδίνου με τον διακεκριμένο ηθοποιό-διευθυντή Χάρλι Γκράνβιλ-Μπάρκερ ως Φράνκ, τη Φάνυ Μπράου ως κ. Γουόρεν, τον Τζώρτζ Γκούντχαρτ ως κ. Τζώρτζ Κρόφτς, τον Τζούλιους Νάιτ ως Πράντ, τη Μάτζ Μάκιντός ως Βίβη και τον Κόσμο Στιούαρτ ως Αιδεσιμότατο Σάμουελ Γκάρντνερ. Οι λέσχες μόνο για μέλη ήταν μια συσκευή για να αποφύγουν το μάτι της εξουσίας, αλλά οι ηθοποιοί συχνά χρησιμοποίησαν επίσης την ευκαιρία να προσκαλέσουν τους συναδέλφους τους σε μια ιδιωτική παράσταση ενός έργου, συνήθως τις Κυριακές, όταν τα θέατρα ήταν κλειστά στο κοινό. Η πρώτη δημόσια παράσταση στο Λονδίνο πραγματοποιήθηκε το 1925.
Μια παράσταση του 1905 στη Νέα Υόρκη, αυτή τη φορά σε δημόσια σκηνή, διακόπηκε από την αστυνομία, η οποία συνέλαβε το καστ και το πλήρωμα για παραβίαση της έκδοσης των νόμων Comstock της Νέας Υόρκης. Αργότερα κρίθηκε ότι δεν παραβίαζε το νόμο και έκτοτε έχει αναβιώσει στο Μπρόντγουεϊ 5 φορές. Τον Δεκέμβριο του 1918 το έργο παρήχθη στο Περθ της Αυστραλίας από τον διευθυντή ηθοποιών Άλαν Γουίλκι και παρουσίασε μία φίλη και προστατευόμενη του Σω, την Frediswyde Hunter-Watts, ως Βίβη Γουόρεν.
Το έργο αναβίωσε δύο φορές από το Εθνικό Θέατρο, αρχικά το 1970-71 στο Old Vic, σε σκηνοθεσία Ρόναλντ Έηρ, με τους Κόραλ Μπράουνι και Σάρα Μπεντέλ , και πιο πρόσφατα στο θέατρο Λύττλετον το 1985–86, σε σκηνοθεσία του Άντονι Πέιτζ , με την Ζαν Πλόουραϊτ και την Τζέσικα Τέρνερ ως κυρία Γουόρεν και Βίβη αντίστοιχα.
Μουρέλλο
Το Μουρέλλο (ιταλικά: Murello) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κούνεο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Το επάγγελμα της κυρίας Γουόρεν
Το Ιστορικό των Παραστάσεων
Το Φεστιβάλ Shaw στο Niagara-on-the-Lake του Οντάριο έχει ανεβάσει το έργο πέντε φορές από την έναρξη του Φεστιβάλ το 1962: 1976, 1990, 1997, 2008 και 2016
Μουρέλλο
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κούνεο
Το επάγγελμα της κυρίας Γουόρεν
Το Ιστορικό των Παραστάσεων
Το 2006, αναζωογονήθηκε από το Ιρλανδικό Θέατρο Ρεπερτορίου, με την Ντάνα Ίβη ως κυρία Γουόρεν, τη Λόρα Όντι ως Βίβη Γουόρεν και το Ντέιβιντ Στάλερ ως κ. Πρέντ.
Το έργο αναβίωσε το 2010 σε τρεις ξεχωριστούς χώρους:
Το 2012 αναπαραστάθηκε από την Εταιρεία Θεάτρου του Σίδνεϊ και ήταν τόσο δημοφιλές που η σεζόν επεκτάθηκε.
Το 2016 το έργο παίχθηκε στο Κεντρικό Θέατρο στο Σιάτλ
Το 2018, στο θέατρο ΑSB Waterfront στο Όκλαντ της Νέας Ζηλανδίας, παίχθηκε η διασκευή του έργου της Έλενορ Μπίσοπ από την Εταιρεία Θεάτρου του Όκλαντ.
Διασκευές
Μια γερμανική κινηματογραφική διασκευή του 1960, Το Επάγγελμα της Κυρίας Γουόρεν, με πρωταγωνίστρια τη Λίλι Πάλμερ.
Η τηλεόραση του BBC παρήγαγε μια τηλεοπτική έκδοση που μεταδόθηκε για πρώτη φορά στις 3 Οκτωβρίου 1972 στο BBC2 στο πλαίσιο του δράματος «Stage 2». Σε παραγωγή Σεντρίκ Μεσίνα και σκηνοθεσία Χέρμπερτ Γουάιζ, πρωταγωνίστησε η Κοράλ Μπράουν στον ομώνυμο ρόλο, με την Πενέλοπι Γουίλτον ως Βίβι. Στο καστ ήταν επίσης οι Τζέιμς Γκράουτ, Ρόμπερτ Πάουελ, Ρίτσαρντ Πίρσον και Ντέρεκ Γκόντφρεϊ. Στο πλαίσιο του δράματος "Το Παιχνίδι του Μήνα", η παραγωγή επαναλήφθηκε στο BBC1 στις 21 Απριλίου 1974. Η παραγωγή κυκλοφόρησε σε DVD το 2006.
Μια ραδιοφωνική διασκευή μεταδόθηκε στο BBC το 2002 και μεταδόθηκε εκ νέου τον Ιανουάριο του 2009 στο BBC Radio 7, με πρωταγωνίστρια τη Mάγκι Στιντ στον ομώνυμο ρόλο.
Η διασκευή του Άρμεν Παντόλα "Το Διαδικτυακό Επάγγελμα της Κυρίας Γουόρεν" μεταμορφώνει την ιστορία φέρνοντάς την στη σύγχρονη εποχή. Η κ.Γουόρεν πλουτίζει από τις διαδικτυακές ιστοσελίδες πορνό και γνωριμιών της, ενώ η προστατευμένη κόρη της αποσύρεται από τη γνώση ότι η προνομιακή της ζωή βασίζεται στην εκμετάλλευση των γυναικών.
Ο χαρακτήρας της Βίβι και ο μεταβαλλόμενος ρόλος των γυναικών
Οι άνδρες που είχαν την οικονομική δυνατότητα να παντρευτούν στη βικτωριανή εποχή μπορούσαν να κάνουν χρήση των «νόμων που του έδιναν τον απόλυτο έλεγχο του προσώπου της συζύγου του και της περιουσίας της». Οι γυναίκες της βικτωριανής εποχής αναμενόταν να διατηρούν έναν ήρεμο και αξιοπρεπή τρόπο και να υπακούουν στους συζύγους τους. Η Βίβι αψηφά τις βικτωριανές προσδοκίες μιας υπάκουης γυναίκας: είναι μορφωμένη και πλήρως αυτάρκης. Απορρίπτει δύο προτάσεις γάμου, αντανακλώντας την εξάρτησή της από την εργασιακή της ηθική και τη σκληρή προσέγγιση της ζωής της. Ο Σω αντιπροσωπεύει τη Βίβι ως προϊόν ενός τύπου αναμόρφωσης του φύλου: ενός χαρακτήρα που είναι ασεξουαλικός και «μόνιμα αντιρομαντικός».
Σε όλο το έργο, τα όρια μεταξύ σεξουαλικών επιθυμιών και προτεινόμενων γάμων είναι ασαφή. Ο Φρανκ φλερτάρει και με την κ. Γουόρεν και τη Βίβι? Κυρία. Ο σύντροφος της Γουόρεν, Σερ Τζόρτζ Κρόφτς, προτείνει γάμο στη Βίβι παρά τη σχέση του με τη μητέρα της. Η κριτικός Πέτρα Ντίρκες-Τρουν υποστηρίζει ότι αυτά τα παραδείγματα απεικονίζουν τον τρόπο με τον οποίο ο Σω «άσκησε κριτική στο ιδεολογικό και οικονομικό σύστημα που την παρήγαγε [την κ. Γουόρεν], κάνοντας επίθεση στο προβληματικό διπλό πρότυπο των ανδρικών προνομίων και στη βαθιά ριζωμένη αντικειμενοποίηση των γυναικών, την οποία ο Σω είδε να διαπερνά όλα τα επίπεδα της βικτωριανής κοινωνίας μέχρι το βασικότερο πυρηνικό της στοιχείο, την οικογένεια.»
Παραπομπές
Κατηγορία:Θεατρικά έργα
Άσλεϊ Γιανγκ
Ο Άσλεϊ Γιανγκ (9 Ιουλίου 1985) είναι Άγγλος ποδοσφαιριστής ο οποίος παίζει ως ακραίος μέσος και αμυντικός για την αγγλική ομάδα Άστον Βίλα και για την εθνική ομάδα της Αγγλίας, με την οποία έχει παίξει σε 39 αγώνες και έχει πετύχει εφτά γκολ.
Ο Γιανγκ γεννήθηκε στο Χερτφόρνσαϊρ και έπαιξε για πρώτη φορά επαγγελαμτικά με τη Γουάτφορντ το 2003. Έγινε βασικός πρώτη φορά τη σαιζόν 2004-05 και ήταν ένας από τους παίκτες κλειδιά στην άνοδο της ομάδας της σαιζόν 2005-06. Τον Ιανουάριο του 2007 μεταγράφηκε στην Άστον Βίλα αρχικά για 8 εκατομμύρια λίρες, το υψηλότερο ποσό στην ιστορία του συλλόγου μέχρι εκείνη τη στιγμή, και κέρδισε το βραβείο νέου παίκτη της χρονιάς το 2009. Τον Ιούνιο του 2011 αποκτήθηκε από την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ για περίπου 17 εκατομμύρια ευρώ. Με τη Γιουνάιτεντ κέρδισε πέντε τρόπαια, συμπεριλαμβανομένων της Πρέμιερ Λιγκ το 2013, το FA Cup το 2016 και το Γιουρόπα Λιγκ το 2017. Τον Ιανουάριο του 2020, ο Γιανγκ υπέγραψε συμβόλαιο με την Ίντερ, με την οποία έφτασε μέχρι τον τελικό του Γιουρόπα Λιγκ. Το 2021 επέστρεψε στην Άστον Βίλα.
Ο Γιανγκ εκπροσώπησε την εθνική Αγγλίας στο Euro 2012 αλλά στη συνέχεια δεν κλήθηκε στην εθνική για τέσσερα χρόνια. Ο Γκάρεθ Σάουθγκεϊτ τον κάλεσε ξανά το 2017 και συμμετείχε στην αποστολή της Αγγλίας στο Μουντιάλ 2018, οπότε και έφτασε μέχρι τα ημιτελικά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγγλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γουότφορντ ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άστον Βίλα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ίντερ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2012 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018
Άθως Δημουλάς
Ο Άθως Δημουλάς (Αθήνα 1921 - Αθήνα 1985 ) ήταν Έλληνας ποιητής.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1921 στην Αθήνα. Σπούδασε πολιτικός μηχανικός στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο και συνέχισε τις σπουδές του με υποτροφίες στο Βέλγιο, την Αγγλία και τη Γαλλία. Ειδικεύτηκε στις στατικές μελέτες και στην σιδηροδρομική. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα εργάστηκε ως διευθυντής στους Σιδηροδρόμους Ελληνικού Κράτους (Σ.Ε.Κ.).
Το 1952 παντρεύτηκε την ποιήτρια Κική Δημουλά, απέκτησαν δύο παιδιά και έζησαν μαζί έως το θάνατό του το 1985. Στη λογοτεχνία πρωτοεμφανίστηκε το 1951 με την ποιητική συλλογή «Ποιήματα».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές Κατηγορία:Πρώτη Μεταπολεμική Γενιά
Κάππαρις η ακανθώδης
Η κάππαρις η ακανθώδης (Λατινική ονομασία: Capparis spinosa) είναι πολυετές (perennial) φυτό που φέρει στρογγυλεμένα, σαρκώδη φύλλα και μεγάλα λευκά προς ροζ-λευκά άνθη.
Το φυτό είναι γνωστό για τους βρώσιμους ανθοφόρους οφθαλμούς (μπουμπούκια) (κάππαρη), που χρησιμοποιούνται συχνά ως καρύκευμα και τους καρπούς (μούρα κάππαρης), από τα οποία και τα δύο συνήθως καταναλώνονται τουρσί. Άλλα είδη του είδους κάππαρις (Capparis), επίσης συλλέγονται μαζί όπως η Κ. η ακανθώδης (C. spinosa) για τους βρώσιμους ανθοφόρους οφθαλμούς και τους καρπούς τους. Άλλα μέρη του είδους Κάππαρις (Capparis), χρησιμοποιούνται στην παρασκευή φαρμάκων και καλλυντικών.
Η κάππαρις η ακανθώδης έχει βρεθεί σε άγρια κατάσταση στη Μεσόγειο, Ανατολική Αφρική, Μαδαγασκάρη, Νότιο-Δυτική και Κεντρική Ασία, Ιμαλάια, Νησιά του Ειρηνικού, Ινδοϊμαλάια και Αυστραλία. Είναι παρούσα σε όλες σχεδόν τις χώρες της λεκάνης της Μεσογείου και περιλαμβάνεται στη χλωρίδα των περισσοτέρων εξ αυτών, αλλά αν είναι αυτόχθονη στην περιοχή αυτή είναι αβέβαιο. Αν και η χλωρίδα της περιοχής της Μεσογείου έχει σημαντικό ενδημισμό, ο θάμνος κάππαρης θα μπορούσε να προέρχεται από τις τροπικές περιοχές και να έχει εγκλιματιστεί αργότερα στη λεκάνη της Μεσογείου.
Η ταξινομική κατάσταση στα είδη είναι αμφιλεγόμενη και αδιακανόνιστη. Τα είδη εντός του γένους κάππαρις (capparis), είναι εξαιρετικά μεταβλητά και άλλα είδη υβριδίων ήταν κοινά σε όλη την εξελικτική ιστορία του γένους. Ως αποτέλεσμα, ορισμένοι συγγραφείς έχουν θεωρήσει την C. spinosa να αποτελείται από πολλαπλά διακριτά είδη, άλλοι, ότι η ταξινομική βαθμίδα είναι ένα μόνο είδος με πολλαπλές ποικιλίες ή υποείδη ή ότι η ταξινομική βαθμίδα C. spinosa είναι ένα υβρίδιο μεταξύ της C. orientalis και C. sicula.
Φυτό
Το θαμνώδες φυτό έχει πολλές διακλαδώσεις, με εναλλασσόμενα φύλλα, παχιά και γυαλιστερά, στρογγυλά προς ωοειδή. Τα άνθη είναι πλήρη, γλυκά αρωματικά και επιδεικτικά, με τέσσερα σέπαλα (sepals) και τέσσερα λευκά προς ροζ-λευκά πέταλα (petals) και πολλούς μεγάλους βιολετί χρώματος στήμονες (stamen) και ένα ενιαίο στίγμα (stigma) που συνήθως αναρτάται πολύ πάνω από τους στήμονες.
Περιβαλλοντικές απαιτήσεις
Ο θάμνος της κάππαρης απαιτεί ημίξηρο ή ξηρό κλίμα. Ο θάμνος κάππαρης έχει αναπτύξει μια σειρά από μηχανισμούς που μειώνει κατά την καλλιεργητική του περίοδο, τις επιπτώσεις των υψηλών επιπέδων ακτινοβολίας, την υψηλή ημερήσια θερμοκρασία και την ανεπάρκεια του νερού στο έδαφος.
Δείχνει επίσης τα χαρακτηριστικά ενός φυτού προσαρμοσμένου σε φτωχά εδάφη. Αυτός ο θάμνος έχει υψηλή αναλογία ρίζας / βλαστού και η παρουσία μυκόρριζων χρησιμεύει στην μεγιστοποίηση της απορρόφησης των μετάλλων στα φτωχά εδάφη. Διαφορετικά αζωτο-στερεωματικά βακτηριακά στελέχη έχουν απομονωθεί από την ριζόσφαιρα του θάμνου κάππαρης, παίζοντας ένα ρόλο στη διατήρηση των υψηλών αποθεμάτων του εν λόγω στοιχείου που περιορίζει την ανάπτυξη.
Συνωνυμίες
• 3
Καλλιέργεια
Η κάππαρη πολλαπλασιάζεται με σπόρο ή με μόσχευμα. Παρότι η κάπαρη φυτρώνει εκεί που δεν την περιμένεις, οι δύο τρόποι πολλαπλασιασμού στην πράξη έχουν πολλές δυσκολίες. Οι σπόροι της κάππαρης έχουν μια εξωτερική φλούδα που είναι πολύ δύσκολο να διαπεραστεί από το νερό για να βλαστήσει το έμβρυο. Ακόμη κι όταν βλαστήσει ο σπόρος και βγει το φυτό βάζοντας τα στη τελική θέση αναμένουμε συνήθως στα τέσσερα φυτά να επιζήσει το ένα. Ο πολλαπλασιασμός με βλαστό που παίρνουμε από το φυτό έχει κι αυτός πολύ λίγες πιθανότητες να είναι επιτυχής ακόμη κι αν φανεί ότι αρχικά έχει πιάσει.
Στην Ιταλία και Τουρκία παράγουν φυτά κάππαρης. Πιθανόν αυτό να γίνεται με in vitro καλλιέργεια ιστών. Η Τουρκία παράγει αρκετή από ότι φαίνεται κάππαρη τουρσί την οποία εξάγει ακόμη και στην Ελλάδα. Καλλιέργεια κάππαρης γίνεται και στην Κύπρο.
Για την κερδοφορία, είναι απαραίτητη μια περίοδος συγκομιδής τουλάχιστον τριών μηνών. Το έντονο το φως της ημέρας και μια μακρά περίοδος ανάπτυξης είναι αναγκαία για την εξασφάλιση υψηλών αποδόσεων. Το καλοκαίρι, η κάππαρη δύναται να αντέξει θερμοκρασίες άνω των 40 °C, αλλά κατά τη διάρκεια της βλαστικής περιόδου, είναι ευαίσθητο στον παγετό. Η κάππαρη είναι ικανή να επιβιώσει σε χαμηλές θερμοκρασίες υπό τη μορφή κούτσουρου, όπως συμβαίνει στους πρόποδες των Άλπεων. Φυτά κάππαρης βρίσκονται ακόμη και στα 3500 m πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας στη Ladakh, αν και συνήθως καλλιεργούνται σε χαμηλότερα υψόμετρα. Ορισμένα Ιταλικά και Αργεντίνικα φυτά μπορούν να αντέξουν ισχυρούς ανέμους, χωρίς πρόβλημα, λόγω της κατακείμενης αρχιτεκτονικής της κάππαρης και της δερματώδους συνοχής των φύλλων σε ορισμένους πληθυσμούς. Οι επιστήμονες μπορούν να χρησιμοποιήσουν τις γνωστές διανομές κάθε είδους, για να προσδιορίσουν την προέλευση της εμπορικά παρασκευασμένης κάππαρης.
Η κάππαρη είναι ένα είδος rupicolous. Είναι ευρέως διαδεδομένη στις βραχώδεις περιοχές και καλλιεργείται σε διάφορες ενώσεις του εδάφους, συμπεριλαμβανομένων των alfisols, regosols και lithosols. Σε διαφορετικές θέσεις των Ιμαλαΐων, η C. spinosa ανέχεται τόσο εδαφικές επιφάνειες λασπώδους πηλού και άμμου, βραχώδους ή χαλικώδους, με λιγότερο από 1% οργανική ύλη. Στο Πακιστάν, φύεται στους γυμνούς βράχους, σχισμές, ρωγμές και αμμόλοφους, στην περιοχή της Αδριατικής, στους ξηρούς ασβεστολιθικούς κρημνούς, στα ξηρά παράκτια οικοσυστήματα της Αιγύπτου, Λιβύης και Τυνησίας, στις μεταβατικές ζώνη μεταξύ των παράκτιων αλμυρών βάλτων και των παράκτιων ερήμων της Ασιατικής ακτής της Ερυθράς Θάλασσας, στα βραχώδη άνυδρα κατώτατα σημεία της κοιλάδας του Ιορδάνη, στους απότομους ασβεστολιθικούς βράχους από αμμόλιθο του Ramat Aviv, Ισραήλ και στις κεντρικές δυτικές και βορειοδυτικές παράκτιες αμμοθίνες της Αυστραλίας. Αναπτύσσεται αυθόρμητα στους αρμούς τοίχων των παλαιών Ρωμαϊκών οχυρών, στο Δυτικό Τοίχο του Όρους του Ναού της Ιερουσαλήμ και στις επάλξεις του κάστρου της Αγίας Βαρβάρας (Αλικάντε, Ισπανία). Προσκολλημένα φυτά κάππαρης κυριαρχούν στα Μεσαιωνικά ασβεστολιθικά-προπύργια της Alcudia και τις επάλξεις της Πάλμα ντε Μαγιόρκα (Μαγιόρκα, Ισπανία). Αυτή η επιθετική πρωτοπορία έχει επιφέρει σοβαρά προβλήματα στην προστασία των μνημείων.
Διάδοση
Η κάππαρη μπορεί να καλλιεργηθεί εύκολα από φρέσκους σπόρους οι οποίοι συλλέγονται από ώριμους καρπούς και φυτεύονται σε καλά στραγγισμένα μείγματα ανάπτυξης-σπόρων. Τα σπορόφυτα εμφανίζονται σε δύο με τέσσερις εβδομάδες. Οι παλαιοί, αποθηκευμένοι σπόροι εισέρχονται σε κατάσταση λήθαργου και απαιτούν κρύα διαστρωμάτωση για να βλαστήσουν. Τα βιώσιμα έμβρυα βλασταίνουν μέσα σε τρεις έως τέσσερις ημέρες μετά την μερική αφαίρεση των ξυλωδών σπόρο-καλυμμάτων. Τα σπόρο-καλύμματα και η κολλώδης ουσία που περιβάλλουν τους σπόρους, μπορεί να είναι οικολογικές προσαρμογές για να αποφευχθεί η απώλεια νερού και η διατήρηση της βιωσιμότητας των σπόρων, κατά τη διάρκεια της ξηρής περιόδου.
Η χρήση των βλαστικών μοσχευμάτων αποφεύγει την υψηλή μεταβλητότητα από πλευράς παραγωγής και ποιότητας. Ωστόσο, τα φυτά που καλλιεργούνται από μοσχεύματα είναι πιο επιρρεπή στην ξηρασία κατά τα πρώτα έτη μετά τη φύτευση. Η κάππαρη είναι ένα ξυλώδες είδος που ριζώνει δύσκολα και η επιτυχής διάδοση, απαιτεί προσεκτική εξέταση των βιοτύπων και εποχικών και περιβαλλοντικών παραμέτρων. Ρίζες έως και 55% είναι δυνατόν, όταν χρησιμοποιούνται ενός-έτους-ξύλα, ανάλογα με την εποχή κοπής της συγκομιδής και του υποστρώματος που χρησιμοποιείται. Διάδοση από μοσχεύματα βλαστών είναι η συνήθης μέθοδος για την καλλιέργεια των "Mallorquina" και "Italiana" στην Ισπανία και "Nocella" στις Αιολίδες Νήσους, ειδικά στη Σαλίνα. Τα μοσχεύματα του σκληρού ξύλου ποικίλουν σε μήκος από 15 έως 50 cm και η διάμετρος των μοσχευμάτων μπορεί να κυμαίνεται από 1,0 έως 2,5 cm. Μια άλλη δυνατότητα είναι η συλλογή στελεχών κατά τη διάρκεια του Φεβρουαρίου έως τις αρχές Μαρτίου, τη θεραπεία τους με captan ή captafol και η διαστρωμάτωση τους σε εξωτερικούς χώρους ή σε ένα θάλαμο στους 3–4 °C, καλυμμένους με άμμο ή πλαστικό. Η περιεκτικότητα σε υγρασία και η αποστράγγιση θα πρέπει να παρακολουθούνται προσεκτικά και να διατηρούνται μέχρι τη φύτευση. Χρησιμοποιώντας ημίσκληρα μοσχεύματα ξύλων, τα οποία συλλέγονται και φυτεύονται κατά τη διάρκεια του Αυγούστου και του Σεπτεμβρίου, έχοντας επιτευχθεί χαμηλά ποσοστά επιβίωσης (κάτω από 30%). Μοσχεύματα μαλακών ξύλων προετοιμάζονται τον Απρίλιο από 25–30 την ημέρα βλαστούς. Κάθε κοπή θα πρέπει να περιέχει τουλάχιστον δύο κόμβους και να έχει μήκος 6 έως 10 cm. Τα μοσχεύματα της βάσης ή υποτερματικά είναι πιο επιτυχή από ό, τι τα τερματικά. Στη συνέχεια, τα μοσχεύματα φυτεύονται σε ένα θερμοκήπιο κάτω από ένα σύστημα ψεκασμού με κατώτατη θερμότητα· με δυνατότητα φύτευσης 150 έως 200 μοσχεύματα/m 2.
Εγκατάσταση οπωρώνα
Η μέση ετήσια θερμοκρασία στις υπό καλλιέργεια περιοχές είναι πάνω από 14 °C και η βροχόπτωση κυμαίνεται από 200 mm/έτος στην Ισπανία, στα 460 mm/έτος στην Παντελλερία και στα 680 mm/έτος στη Σαλίνα. Στην Παντελλερία, βρέχει μόνο 35 mm από το Μάιο μέχρι τον Αύγουστο και 84 mm στη Σαλίνα των Αιολικών Νησιών. Η βροχερή άνοιξη και το ζεστό και ξηρό καλοκαίρι θεωρούνται επωφελή. Αυτό το ανεκτικό στη ξηρασία-πολυετές φυτό, χρησιμοποιείται για τον εξωραϊσμό και τη μείωση της διάβρωσης, κατά μήκος των λεωφόρων, των απότομων βραχωδών πλαγιών, αμμόλοφων ή εύθραυστων ημίξηρων οικοσυστημάτων.
Φυτεύσεις κάππαρης άνω των 25–30 ετών εξακολουθούν να είναι παραγωγικές. Έτσι, οι φυσικές ιδιότητες του εδάφους (σύσταση και βάθος) είναι ιδιαίτερα σημαντικά. Τα φυτά της κάππαρης μπορούν να αναπτύξουν εκτεταμένο ριζικό σύστημα και αναπτύσσονται καλύτερα σε βαθιά, μη στρωματοποιημένα, μέτριας υφής, αργιλώδη εδάφη. Το όργωμα με άρωτρο και το σβάρνισμα, είναι οι συνήθεις πρακτικές πριν από την εγκατάσταση των φυτών κάππαρης. Πρακτικές τροποποίησης του προφίλ του εδάφους, όπως το βαθύ όργωμα από 0,6 έως 1 m, δύναται να βελτιώσει ορισμένους περιορισμούς. Στην Παντελλερία, το σκάψιμο λάκκων με εκσκαφέα για κάθε θάμνο, βρέθηκε να είναι το πιο αποτελεσματικό μέσο για την καλλιέργεια κάππαρης στα βραχώδη εδάφη. Χρησιμοποιούνται δύο σχέδια φύτευσης, το σύστημα της τετράγωνης/ορθογώνιας και της θαμνοστοιχίας. Τα διαστήματα καθορίζονται από το σθένος του βιότυπου, την γονιμότητα του εδάφους, τον εξοπλισμό που χρησιμοποιείται και τη μέθοδο άρδευσης, εάν υπάρχει. Η απόσταση των θάμνων των 2,5 × 2,5 m ή 2,5 × 2 m είναι συνήθης στην Παντελλερία. Στη Σαλίνα, στα Νησιά του Αιόλου, 3 × 3 m είναι ικανοποιητική για τη ‘Nocella’. Στην Ισπανία, 4 × 4 m ή 5 × 5 m είναι ικανοποιητική για την ‘Mallorquina’. Η απόσταση από 2,0 έως 2,5 m ενδείκνυται εάν η C. spinosa χρησιμοποιείται για τον έλεγχο της διάβρωσης του εδάφους στις πλαγιές.
Χρήσεις
Η κάππαρη χρησιμοποιείται ως καρύκευμα σε διάφορες σαλάτες, σε ποικιλία από τουρσιά και σε σάλτσες. Η γεύση της είναι πικάντικη και ελαφρώς καυτερή· αυτό οφείλεται στην ύπαρξη τού σιναπέλαιου που απελευθερώνεται από τους ιστούς του φυτού. Ο φλοιός της ρίζας χρησιμοποιείται στη θεραπεία διαφόρων παθήσεων όπως αρθρίτιδες, ρευματισμοί και πονόδοντοι. Στην αρχαιότητα πίστευαν ότι το φυτό έχει θεραπευτικές αλλά και μαγικές ιδιότητες.
Η κάππαρη είναι πιθανόν το περισσότερο ξεροφυτικό φυτό της Μεσογειακής ζώνης. Στην Ισπανία το χρησιμοποιούν για να σχηματίσουν αντιπυρικές ζώνες καθότι σε διαστήματα μεγάλης ξηρασίας το φυτό δεν πέφτει σε θερινή νάρκη, όπως κάποια άλλα που ξεραίνονται εντελώς, αλλά διατηρεί τους χυμούς στους ιστούς της. Συνήθως φύεται σε σχισμές απόκρημνων βράχων πολύ κοντά στην θάλασσα. Αυτή είναι μια παραλλαγή ποικιλίας της Καππάρεως της ακανθώδους (Capparis spinosa), που έχει ελάχιστα μέχρι καθόλου αγκάθια και μεγάλα σχετικά φύλλα. Μια ποικιλία με αγκάθια και πιο μικρά φύλλα βρίσκεται σε πολλά σημεία της Αθήνας σε απίθανα μέρη. Σε ενώσεις κράσπεδων, σε σχισμές πεζοδρομίων, σε σχισμές τοίχων 1ου, 2ου, ακόμη και 3ου ορόφου. Το πιθανότερο είναι ότι οι σπόροι βλάστησαν σε αυτά τα σημεία, μεταφερόμενοι περισσότερο από τα μυρμήγκια παρά από τον αέρα.
Μαγειρικές χρήσεις
Ο αλατισμένος και ανθοφόρος οφθαλμός του τουρσιού κάππαρης (ο οποίος απλά ονομάζεται «η κάππαρη»), χρησιμοποιείται συχνά ως καρύκευμα ή γαρνιτούρα. Η κάππαρη είναι ένα κοινό συστατικό στη Μεσογειακή κουζίνα, ιδίως στις κουζίνες της Κύπρου, Ιταλίας, Αιολίας και Μάλτας. Οι ώριμοι καρποί της κάππαρης, παρασκευάζονται ομοίως και διατίθενται στο εμπόριο ως «μούρα κάπαρης».
Οι ανθοφόροι οφθαλμοί, όταν είναι έτοιμοι να συλλεχθούν, είναι σκούρο πράσινοι και περίπου το μέγεθος ενός φρέσκου σπυριού αραβόσιτου (Αραβόσιτος ο κοινός ή Ζέα η μαϋς). Συλλέγονται, κατόπιν μαρινάρονται εντός άλατος ή μείγματος από αλάτι και ξύδι και τέλος αποστραγγίζονται. Η έντονη γεύση αναπτύσσεται καθώς απελευθερώνεται έλαιο σιναπιού (glucocapparin), από έκαστο ανθοφόρο οφθαλμό της κάππαρης. Αυτή η ενζυματική αντίδραση οδηγεί στο σχηματισμό ρουτίνης, που συχνά φαίνονται ως κρυσταλλωμένες λευκές κηλίδες επί των επιφανειών των μεμονωμένων ανθοφόρων οφθαλμών (μπουμπουκιών) κάππαρης.
Η κάππαρη αποτελεί διακριτικό συστατικό στην Ιταλική κουζίνα, ειδικά της Σικελίας, Αιολικής και της νότιας Ιταλικής κουζίνας. Συνήθως χρησιμοποιούνται στις σαλάτες, σαλάτες ζυμαρικών, πιάτα κρέατος και σάλτσες ζυμαρικών. Παραδείγματα της χρήσης της στην Ιταλική κουζίνα είναι το κοτόπουλο πικάτα (chicken piccata) και η σπαγγέτι αλά πουτανέσκα (spaghetti alla puttanesca).
Η κάππαρη είναι γνωστό ότι αποτελεί ένα από τα συστατικά της σως ταρτάρ (tartar sauce). Συνήθως προσφέρονται σε πιάτα κρύου καπνιστού σολομού ή παστού σολομού (ειδικά λοξ (lox) και κρεμώδες τυρί). Η κάππαρη και τα μούρα κάππαρης μερικές φορές υποκαθιστούν τις ελιές για το γαρνίρισμα ενός κοκτέιλ Μαρτίνι.
Οι κάππαρες κατηγοριοποιούνται και πωλούνται από το μέγεθός τους, ορίζεται ως εξής, με τα μικρότερα μεγέθη να είναι τα πιο επιθυμητά: non-pareil (έως 7 mm), surfines (7–8 mm), capucines (8–9 mm), capotes (9–11 mm), fines (11–13 mm) και grusas (14+ mm). Εάν δεν συλλεχθεί ο ανθοφόρος οφθαλμός, ανθίζει και παράγει το μούρο κάππαρης. Ο καρπός μπορεί να γίνει τουρσί και κατόπιν προσφέρεται ως Ελληνικός μεζές.
Τα καππαρόφυλλα, βρίσκονται δύσκολα εκτός Ελλάδας ή Κύπρου, χρησιμοποιούνται κυρίως σε σαλάτες και πιάτα με ψάρι. Γίνονται τουρσί ή βράζονται και συντηρούνται σε βάζα με άλμη—όπως ανθοφόροι οφθαλμοί κάππαρης.
Τα ξηρά καππαρόφυλλα, τουρσί ή βραστά, μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως προσθήκη σε σαλάτες χρησιμοποιούνται επίσης ως ένα υποκατάστατο της πυτιάς, στη βιομηχανική παραγωγή τυριών υψηλής ποιότητας.
Διατροφικά συστατικά
Είτε κονσερβοποιημένες, είτε τουρσί οι κάππαρες αποτελούνται κατά 84% από νερό, 5% υδατάνθρακες, 2% πρωτεΐνες και 1% λιπαρά (βλέπε σχετ. πίνακα).
Η κάππαρη έχει ιδιαίτερα υψηλή περιεκτικότητα σε νάτριο. Μια συνηθισμένη μερίδα των 28 γραμμαρίων (μια ounce), οι κάππαρες παρέχουν 6 θερμίδες και 35% της Ημερήσιας Αξίας (ΗΑ) με νάτριο, χωρίς άλλα θρεπτικά συστατικά με σημαντικό περιεχόμενο. Σε μια ποσότητα 100 γραμμαρίων, η περιεκτικότητα σε νάτριο είναι 2348 mg ή 197% ΗΑ, με τη βιταμίνη Κ (23% ΗΑ), το σίδηρο (13% ΗΑ) και τη ριβοφλαβίνη (12% ΗΑ) να έχουν επίσης υπολογίσιμα επίπεδα (βλέπε σχετ. πίνακα).
Πολυφαινόλες
Οι κονσερβοποιημένες κάππαρες περιέχουν πολυφαινόλες, συμπεριλαμβανομένων των φλαβονοειδών κερκετίνης (173 mg ανά 100 g) και καμφερόλης (131 mg ανά 100 g), καθώς και ανθοκυανίνες.
Ιστορία
Στην αρχαία Ελλάδα, η κάππαρη χρησιμοποιείτο ως διαλυτικό των αερίων του στομάχου. Σε αρχαιολογικά επίπεδα, από τα πλαίσια της αρχαϊκής και κλασικής αρχαιότητας, εκπροσωπείται με τη μορφή απανθρακωμένων σπόρων και σπανίως με τη μορφή ανθοφόρων οφθαλμών και καρπών. Ο Αθήναιος στους Δειπνοσοφιστές δίνει μεγάλη σημασία στην κάππαρη, όπως και οι Πλίνιος ο Πρεσβύτερος (NH XIX, XLVIII.163) και Θεόφραστος.
Ετυμολογικά, η κάπαρη και οι συγγενείς της σε αρκετές Ευρωπαϊκές γλώσσες μπορούν να αναχθούν στα κλασικά Λατινικά “capparis”, “caper”, που με τη σειρά τους το δανείστηκαν από το Ελληνικό “κάππαρις” του οποίου η προέλευση (όπως εκείνη του φυτού) είναι άγνωστη, αλλά πιθανώς να είναι Ασιατική. Άλλη θεωρία συνδέει το “kápparis” με την ονομασία της νήσου Κύπρου (Κύπρος, Kýpros), όπου οι κάππαρες φυτρώνουν σε αφθονία.
Κατά τους Βιβλικούς χρόνους, στα μούρα κάππαρης αποδίδονταν αφροδισιακές ιδιότητες· η Εβραϊκή λέξη aviyyonah (אֲבִיּוֹנָה) για το μούρο κάππαρης είναι στενά συνδεδεμένο με την Εβραϊκή ρίζα avah (אבה), που σημαίνει "επιθυμία". Η λέξη εμφανίζεται μία φορά στην Αγία Γραφή, στο βιβλίο «Εκκλησιαστής», στο στίχο 12:5.
Ενώ λοιπόν οι παλαιότερες μεταφράσεις, συμπεριλαμβανομένων των Εβδομήκοντα, Βουλγκάτα, Πεσίτα και του Ακύλα του Ποντικού, χρησιμοποιούν την ίδια τη λέξη «κάππαρις» ,"...καὶ παχυνθῇ ἡ ἀκρίς, καὶ διασκεδασθῇ ἡ κάππαρις"
η Μετάφραση του Βασιλιά Ιακώβου, αποδίδει με βάση την Εβραϊκή ρίζα (και ίσως και τη μεταφορική έννοια): "...η ακρίδα θα είναι βάρος, και η επιθυμία θα αποτύχει""(...the grasshopper shall be a burden, and desire shall fail.) (KJV)" Ο Εβραίος σχολιαστής του Μεσαίωνα Ρασσί, επίσης δίνει ένα παρόμοιο σχόλιο (Judaica Press - (JPR)).
Έτσι, σύμφωνα με τα λόγια μιας σύγχρονης ιδιωματικής μετάφρασης (2004),"...η ακρίδα χάνει το αναπήδημά της, και το μούρο κάππαρης δεν έχει καμία επίδραση·""(...the grasshopper loses its spring, and the caper berry has no effect;) (Holman Christian Standard Bible (HCSB))"
Στις σύγχρονες εκδοχές, η Νέα Διεθνή Εκδοχή (New International Version (NIV)) προτιμά τη λέξη "επιθυμία" ("desire") (NIV), ενώ η Νέα Πρότυπος Αμερικανική Αγία Γραφή (New American Standard Bible (NASB)) έχει το "μούρο-κάππαρης" ("caper-berry") (NASB), όπως έκανε και η εκδοχή του Εβραϊκού Εκδοτικού Συλλόγου (Jewish Publication Society) του 1917 (JPS).
Τα μούρα (abiyyonot) τρώγονταν, όπως εμφανίζεται από την ευθύνη των για δέκατο φόρο και προς τους περιορισμούς «Orlah». Ξεχωρίζουν προσεκτικά στη Μισνά και το Ταλμούδ από τα καπαρόφυλλα, alin, βλαστούς, temarot και τους ανθοφόρους οφθαλμούς κάππαρης, capperisin (προσέξατε την ομοιότητα του «"caper"isin» με το «"caper"»)· όλα από τα οποία είχαν φαγωθεί, όπως φαίνεται από την απαίτηση της ευλογίας και δήλωσε να είναι ο καρπός του ẓalef ή του φυτού κάππαρη.
Στο Talmud Bavli, η Gemara Berachot, σελίδα 36 A&B, συζητά το φάγωμα των σέπαλων κάππαρης σε σχέση με τα μούρα κάππαρης, τόσο στο εσωτερικό της γης του Ισραήλ, όσο και εκτός της γης του Ισραήλ, όπως επίσης και στη Συρία.
Σημειώσεις
<div style=""><references group="Σημ."/> <div style=""> <references group="Παρ. Σημ."/>
Παραπομπές
<div style="">
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χλωρίδα της Αυστραλίας Κατηγορία:Ευρωπαϊκή χλωρίδα Κατηγορία:Χλωρίδα της Βόρειας Αφρικής Κατηγορία:Χλωρίδα της Ασίας Κατηγορία:Φαρμακευτικά φυτά της Αφρικής Κατηγορία:Φαρμακευτικά φυτά της Ασίας Κατηγορία:Φαρμακευτικά φυτά της Ωκεανίας Κατηγορία:Μπαχαρικά Κατηγορία:Καππαροειδή Κατηγορία:Σπόροι και καρποί Κατηγορία:Μεσογειακή χλωρίδα Κατηγορία:Αρωματικά φυτά Κατηγορία:Αγριολούλουδα Κατηγορία:Φυτά κήπου Κατηγορία:Φαρμακευτικά φυτά Κατηγορία:Βρώσιμα φυτά
Εθνική Υπηρεσία Διαστήματος της Κίνας
Η Εθνική Υπηρεσία Διαστήματος της Κίνας (ΕΥΔΚ, κινέζικα: 中国国家航天局, πινγίν: Zhōngguó Guójiā Hángtiān Jú) είναι η κυβερνητική υπηρεσία της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, η οποία είναι υπεύθυνη για την πολιτική διαχείριση του διαστήματος και τη διεθνή διαστημική συνεργασία, συμπεριλαμβανομένης της οργάνωσης ή της καθοδήγησης συναλλαγών ξένων χωρών και συνεργασίας στον αεροδιαστημικό τομέα. Είναι διοικητική υπηρεσία υπό το Υπουργείο Βιομηχανίας και Πληροφορικής  και η έδρα της βρίσκεται στη Χαϊντιάν του Πεκίνου.
Η ΕΥΔΚ ιδρύθηκε το 1993, πρωτοστάτησε σε μια σειρά επιτευγμάτων στο διάστημα για την Κίνα παρά τη σχετικά σύντομη ιστορία της, συμπεριλαμβανομένου του να γίνει η πρώτη διαστημική υπηρεσία που προσγειώθηκε στην μακρινή πλευρά της Σελήνης με το Τσανγκ'ε 4, φέρνοντας υλικό από τη Σελήνη με τον Τσανγκ'ε 5 και είναι ο δεύτερος οργανισμός που προσγείωσε επιτυχώς ένα rover στον Άρη με την αποστολή Tianwen-1.
Ως το κυβερνών σώμα των πολιτικών διαστημικών δραστηριοτήτων, η Εθνική Υπηρεσία Διαστήματος της Κίνας δεν εκτελεί κανένα διαστημικό πρόγραμμα. Αντ΄ αυτού, η Εταιρεία Αεροδιαστημικής Επιστήμης και Τεχνολογίας της Κίνας εκτελεί τα κρατικά διαστημικά προγράμματα της Κίνας. Το Επανδρωμένο Διαστημικό Πρόγραμμα της Κίνας διαχειρίζεται ο Επανδρωμένος Διαστημικός Οργανισμός της Κίνας, αντί της ΕΥΔΚ.
Ιστορία
Η ΕΥΔΚ είναι μια υπηρεσία που δημιουργήθηκε το 1993 όταν το Υπουργείο Αεροδιαστημικής Βιομηχανίας και η οποία χωρίστηκε στην ΕΥΔΚ και στην Εταιρεία Αεροδιαστημικής Επιστήμης και Τεχνολογίας της Κίνας (ΕΑΕΤΚ). Η πρώτη θα ήταν υπεύθυνη για την πολιτική, ενώ ο δεύτερη για την εκτέλεση. Αυτή η συμφωνία αποδείχθηκε κάπως μη ικανοποιητική, καθώς αυτοί οι δύο οργανισμοί ήταν, στην πραγματικότητα, ένας μεγάλος οργανισμός, που μοιράζονταν τόσο το προσωπικό όσο και τη διοίκηση.
Ως μέρος μιας μαζικής αναδιάρθρωσης το 1998, η ΕΑΕΤΚ χωρίστηκε σε ορισμένες μικρότερες κρατικές εταιρείες. Η πρόθεση φάνηκε να ήταν να δημιουργηθεί ένα σύστημα παρόμοιο με αυτό των δυτικών αμυντικών προμηθειών στο οποίο οι οντότητες που είναι κυβερνητικές υπηρεσίες, που καθορίζουν την επιχειρησιακή πολιτική, θα αναθέτουν στη συνέχεια τις επιχειρησιακές τους απαιτήσεις σε οντότητες που ήταν κρατικής ιδιοκτησίας, αλλά όχι υπό τη διαχείριση της κυβέρνησης.
Από την ψήφιση της τροποποίησης Γουλφ το 2011, η NASA αναγκάστηκε από το Κογκρέσο να εφαρμόσει μια μακροχρόνια πολιτική αποκλεισμού με την ΕΑΕΤΚ έκτοτε, αν και αυτό έχει ξεπεραστεί περιοδικά.
Λειτουργία
Η ΕΥΔΚ ιδρύθηκε ως κυβερνητικό ίδρυμα για την ανάπτυξη και εκπλήρωση των οφειλόμενων διεθνών υποχρεώσεων της Κίνας, με την έγκριση του 8ου Εθνικού Λαϊκού Συνεδρίου της Κίνας. Το 9ο Εθνικό Λαϊκό Συνέδριο ανέθεσε τη ΕΥΔΚ ως εσωτερική δομή της Επιτροπής Επιστήμης, Τεχνολογίας και Βιομηχανίας για την Εθνική Άμυνα (ΕΕΤΒΕΑ). Η ΕΥΔΚ αναλαμβάνει τις ακόλουθες κύριες αρμοδιότητες: υπογραφή κυβερνητικών συμφωνιών στη διαστημική περιοχή για λογαριασμό οργανισμών, διακυβερνητικές επιστημονικές και τεχνικές ανταλλαγές και επίσης να είναι υπεύθυνη για την επιβολή των εθνικών διαστημικών πολιτικών και τη διαχείριση της εθνικής διαστημικής επιστήμης, τεχνολογίας και βιομηχανίας.
Η Κίνα έχει υπογράψει συμφωνίες κυβερνητικής διαστημικής συνεργασίας με την Αργεντινή, τη Βραζιλία, τη Χιλή, τη Γαλλία, τη Γερμανία, την Ινδία, την Ιταλία, το Πακιστάν, τη Ρωσία, την Ουκρανία, το Ηνωμένο Βασίλειο, τις Ηνωμένες Πολιτείες και ορισμένες άλλες χώρες. Σημαντικά επιτεύγματα έχουν σημειωθεί στις διμερείς και πολυμερείς ανταλλαγές και συνεργασία τεχνολογίας.
Οι διαχειριστές της ΕΥΔΚ διορίζονται από το Συμβούλιο της Επικρατείας.
Τμήματα
Υπάρχουν τέσσερα τμήματα υπό την ΕΥΔΚ:
Το λογότυπο της ΕΥΔΚ είναι παρόμοιο με αυτό της Εταιρείας Αεροδιαστημικής Επιστήμης και Τεχνολογίας της Κίνας. Το βέλος στη μέση είναι παρόμοιο με τον κινεζικό χαρακτήρα 人 που σημαίνει «άνθρωπος» ή «άνθρωποι», για να δηλώσει ότι οι άνθρωποι είναι το κέντρο κάθε εξερεύνησης του διαστήματος. Οι τρεις ομόκεντρες ελλείψεις αντιπροσωπεύουν τρεις τύπους ταχύτητας διαφυγής (ελάχιστη ταχύτητα που απαιτείται για την επίτευξη βιώσιμων τροχιών, για διαφυγή από το γήινο σύστημα και για διαφυγή από το ηλιακό σύστημα) που αποτελούν ορόσημα της εξερεύνησης του διαστήματος. Ο δεύτερος δακτύλιος σχεδιάζεται με έντονη γραμμή, για να δηλώσει ότι η Κίνα έχει περάσει το πρώτο στάδιο εξερεύνησης (Σύστημα της Γης) και βρίσκεται σε εξέλιξη στο δεύτερο στάδιο εξερεύνησης (εντός του ηλιακού συστήματος). Ο χαρακτήρας 人 στέκεται πάνω από τα τρία δαχτυλίδια για να τονίσει την ικανότητα της ανθρωπότητας να δραπετεύσει και να εξερευνήσει. Προστέθηκαν κλαδιά ελιάς για να δηλώσουν ότι η εξερεύνηση του διαστήματος της Κίνας έχει ειρηνικό χαρακτήρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διαστημικό πρόγραμμα της Κίνας Κινας Εθνικη Υπηρεσια Διαστηματος Κατηγορία:Οργανώσεις με έδρα το Πεκίνο Κατηγορία:Κυβερνητικές υπηρεσίες της Κίνας Κατηγορία:Κρατικό Συμβούλιο της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας
Ολιβιέ Καρεκέζι
Ο Φιλς Ολιβιέ Καρεκέζι (Fils Olivier Karekezi, γεννήθηκε 25 Μαΐου 1983) είναι ποδοσφαιριστής από τη Ρουάντα που αγωνίζεται ως επιθετικός. Είναι πρώτος σκόρερ στην ιστορία της Εθνικής ομάδας της Ρουάντας με 24 γκολ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρουαντέζοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ρουάντα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χέλσινγκμποργκς ΙΦ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Έστερς ΙΦ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κλαμπ Ατλετίκ Μπιζερτέν Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Υποκουλτούρα
Με τον όρο υποκουλτούρα αποκαλείται, στην κοινωνιολογία, ανθρωπολογία και τις πολιτισμικές σπουδές, κάθε ομάδα ανθρώπων με κουλτούρα (ευδιάκριτη ή αφανή) η οποία τους διαφοροποιεί από την ευρύτερη κουλτούρα στην οποία ανήκουν.
Ορισμός
Το 1995, η Σάρα Θόρντον (Sara Thornton), με βάση τις απόψεις του Πιέρ Μπουρντιέ, περιέγραψε το «κεφάλαιο της υποκουλτούρας» ως την πολιτιστική γνώση και τα βασικά αγαθά που αποκτήθηκαν από τα μέλη μιας υποκουλτούρας, ανεβάζοντας τη θέση τους και βοηθώντας τους να διαφοροποιηθούν από τα μέλη άλλων ομάδων. Το 2007, ο Κεν Γκέλντερ (Ken Gelder) πρότεινε τη χρήση, ως μέσου διάκρισης μιας υποκουλτούρας από τις υπόλοιπες αντικουλτούρες, του επιπέδου διείσδυσής τους στην κοινωνία. Ο Γκέλντερ πρότεινε ακόμη έξι βασικούς τρόπους με τους οποίους μπορούν να αναγνωριστούν οι υποκουλτούρες:
Αναγνωρισμένη υποκουλτούρα
Η μελέτη μιας υποκουλτούρας είναι, συχνά, μελέτη των συμβολισμών που τα μέλη της αποδίδουν στα είδη ένδυσής τους, τη μουσική που ακούν, καθώς και άλλους εμφανείς τρόπους επίδειξης που χρησιμοποιούν. Ακόμη, μελετάται μέσα από τους τρόπους με τους οποίους τα ίδια αυτά σύμβολα ερμηνεύονται από τα μέλη της κυρίαρχης κουλτούρας. Σύμφωνα με τον Ντικ Χέμπντιτζ, τα μέλη μιας υποκουλτούρας συχνά εκφράζουν τη συμμετοχή τους μέσα από μια χαρακτηριστική και συμβολική χρήση του στυλ, το οποίο περιλαμβάνει δική τους μόδα, επιτήδευση και αργκό.
Οι υποκουλτούρες μπορεί να υπάρχουν σε όλα τα επίπεδα των οργανισμών. Έτσι τονίζουν το γεγονός ότι υπάρχουν πολλές κουλτούρες ή συνδυασμοί αξιών, συνήθως εμφανείς σε κάθε οργανισμό, οι οποίες μπορεί να δρουν συμπληρωματικά αλλά και ανταγωνιστικά ως προς τη γενική κουλτούρα του οργανισμού. Σε ορισμένες περιπτώσεις, έχουν θεσπιστεί νόμοι εναντίον κάποιας υποκουλτούρας με ρύθμιση ή περιορισμό της δράσης της.
Οι σχέσεις της υποκουλτούρας με την κυρίαρχη κουλτούρα
Μερικές φορές, μπορεί να είναι δύσκολο να εντοπιστεί μια υποκουλτούρα, επειδή το στυλ τους (κυρίως τα είδη ένδυσης και η μουσική) μπορούν να έχουν υιοθετηθεί από τη μαζική κουλτούρα, για εμπορικούς σκοπούς. Οι επιχειρήσεις συχνά επιδιώκουν να αξιοποιήσουν την ανατρεπτική γοητεία μιας υποκουλτούρας, καθώς αυτές αναζητούν το cool πρότυπο, το οποίο είναι πολύτιμο στην πώληση οποιουδήποτε προϊόντος. Η διαδικασία αυτή της πολιτιστικής ιδιοποίησης συχνά έχει ως αποτέλεσμα το θάνατο ή την εξέλιξη της υποκουλτούρας, της οποίας τα μέλη θα υιοθετήσουν νέα στυλ τα οποία θα φαίνονται ξένα στη συμβατική κοινωνία.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα ιδιοποίησης είναι το διακριτικό (και αρχικά σκανδαλώδες) στυλ ντυσίματος των ανθρώπων που ανήκαν στην υποκουλτούρα του πανκ. Το στυλ αυτό υιοθετήθηκε από τις εταιρίες μαζικής μόδας αμέσως μόλις η υποκουλτούρα αυτή τράβηξε το ενδιαφέρον των μέσων ενημέρωσης.
Αστικές Φυλές
Το 1985, ο γάλλος κοινωνιολόγος Michel Maffesoli επινόησε τον όρο αστική φυλή, που κέρδισε τη διαδεδομένη χρήση της μετά από τη δημοσίευση του Le temps des tribus: le déclin de l'individualisme dans les sociétés postmodernes. Οκτώ χρόνια αργότερα, αυτό το βιβλίο εκδόθηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο, ως  Η ώρα των Φυλών: Η πτώση του Ατομικισμού στην Μέση Μαζική κοινωνία .
Σύμφωνα με τον Maffesoli, οι αστικές φυλές είναι μικρές ομάδες ανθρώπων που μοιράζονται κοινά ενδιαφέροντα σε αστικές περιοχές. Τα μέλη αυτών των σχετικά μικρών ομάδων τείνουν να έχουν παρόμοιες κοσμοθεωρίες, στυλ ντυσίματος και συμπεριφορές. Οι κοινωνικές αλληλεπιδράσεις είναι σε μεγάλο βαθμό ανεπίσημες και συναισθηματικά φορτισμένες και διαφέρουν από τον ύστερο καπιταλισμό της εταιρικής - αστικής τάξης των πολιτισμών, που έχουν βάση την ψύχραιμη λογική. Ο Maffesoli ισχυρίζεται ότι οι πανκ αποτελούν ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα μιας αστικής φυλής.