cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γιώργος Γεωργίου (Έλληνας πολιτικός)
Πολιτική σταδιοδρομία
Το 2003 εντάσσεται στο ΛΑΟΣ, όπου αναλαμβάνει Αντιπρόεδρος του κόμματος και παραμένει μέχρι σήμερα. Το 2007 αναλαμβάνει Ευρωβουλευτής, αντικαθιστώντας τον Γιώργο Καρατζαφέρη, που ορκίστηκε Βουλευτής Α' Θεσσαλονίκης. Το 2009 εκλέγεται με τον ΛΑΟΣ, Βουλευτής Α' Αθηνών. Στις 11 Νοεμβρίου του 2011, ανέλαβε αναπληρωτής Υπουργός Εθνικής Άμυνας, στην κυβέρνηση του Λουκά Παπαδήμου, θέση από την οποία παραιτήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου του 2012, όταν απεσύρθη η στήριξη του ΛΑΟΣ από την κυβέρνηση. Στις βουλευτικές εκλογές του Μαΐου και του Ιουνίου του 2012 δεν κατάφερε να επανεκλεγεί Βουλευτής. Κατέβηκε στις Ευρωεκλογές 25ης Μαΐου του 2014, αλλά δεν κατάφερε να εκλεγεί.
Κατηγορία:Ευρωβουλευτές εκλεγμένοι με τον ΛΑΟΣ Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΛΑΟΣ Κατηγορία:Βουλευτές Α΄ Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Βουλευτές Α΄ Αθηνών Κατηγορία:Έλληνες αναπληρωτές υπουργοί Εθνικής Άμυνας Κατηγορία:Ευρωβουλευτές της Ελλάδας εκλεγμένοι την περίοδο 2004-2009 Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί του 21ου αιώνα
Μποναβεντούρα Πέιτερς Ι
Ο Μποναβεντούρα Πέιτερς Ι ή Μποναβεντούρα Πέιτερς ο πρεσβύτερος (φλαμανδικά: Bonaventura Peeters (I), 23 Ιουλίου 1614 - 25 Ιουλίου 1652) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος, σχεδιαστής και χαράκτης. Έγινε ένας από τους κορυφαίους θαλασσογράφους των Κάτω Χωρών κατά το πρώτο ήμισυ του 17ου αιώνα, απεικονίζοντας ναυμαχίες, θύελλες στη θάλασσα, ναυάγια πλοίων και απόψεις πλοίων σε λιμάνια και ποταμούς.
Βιογραφία
Ο Πέιτερς γεννήθηκε στην Αμβέρσα και ήταν γιος του Κορνέλις Πέιτερς και της Καταρίνα φαν Έιλεν Βαπτίστηκε στην εκκλησία του Αγίου Βαλπουργίου της Αμβέρσας στις 23 Ιουλίου 1614. Ήταν αδελφός των θαλασσογράφων Γιαν Πέιτερς του πρεσβύτερου, Χίλλις Πέιτερς του πρεσβύτερου, και της Καταρίνα Πέιτερς. Τίποτα δεν είναι γνωστό σχετικά με την πρώιμη εκπαίδευσή του, αν και είναι πιθανόν Δάσκαλός του να υπήρξε ο ειδικός στη ζωγραφική ταραγμένης θάλασσας Άντριες φαν Έιρτφελντ (Andries van Eertvelt). Ο Μποναβεντούρα έγινε "Δάσκαλος" στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά της Αμβέρσας το 1634.
Στις 5 Ιουλίου 1638 έλαβε παραγγελία από το νομικό γραφείο της Αμβέρσας για τη δημιουργία χαρτών της πολιορκίας του Κάλλο και του Φέρρεμπουκ (Verrebroek), που είχαν λάβει χώρα μόνον έναν μήνα ενωρίτερα. Κατόρθωσε να παραδώσει τους χάρτες μόλις μισό μήνα αργότερα. Αυτό του έφερε μια ακόμη παραγγελία, από τον ίδιο φορέα, για έναν πίνακα με την πολιορκία του Κάλλο, τον οποίο ολοκλήρωσε συνεργαζόμενος με τον αδελφό του, Χίλλις. Έγινε ένας από τους λίγους εξειδικευμένους θαλασσογράφους που δραστηριοποιήθηκαν στη Φλάνδρα κατά τα μέσα του 17ου αιώνα.
Αρχικά είχε κοινό εργαστήριο στην Αμβέρσα με τον μεγαλύτερο αδελφό του, Χίλλις. Το 1641 μετοίκησε στο Χόμποκεν, λίγο έξω από την Αμβέρσα, όπου διέμενε σε ευρύχωρη κατοικία και εργαζόταν σε δικό του εργαστήριο με μαθητές του τα αδέλφια του Καταρίνα και Γιαν Πέιτερς Ι..
Έργο
Οι θαλασσογραφίες του Μποναβεντούρα περιλαμβάνουν όλο το εύρος του είδους: Σκηνές ναυμαχίας, θύελλες, ναυάγια πλοίων, απόψεις σκαφών σε ποταμούς, κοντά σε ακτές ή σε λιμάνια, νυκτερινές σκηνές. Τα πρώτα του έργα είναι πανοραμικές απόψεις. Οι εκτεταμένες και ακριβείς γνώσεις του πάνω στα πλοία υπαινίσσονται ότι είναι πιθανόν να έζησε τμήμα του πρώιμου βίου του ως ναυτικός. Έδινε πολύ μεγάλη προσοχή στη λεπτομερή απεικόνιση των νεφών και των κυμάτων.
Τα πρώιμα έργα του εμφανίζουν τονικές ομοιότητες με τις τοπιογραφίες που συναντώνται στη ζωγραφική της ολλανδικής Χρυσής Εποχής. Τα ύστερα έργα του, όμως, εμφανίζουν πιο έντονα χρώματα που δείχνουν επιρροές από τον ιταλικό κλασικισμό. Η αλλαγή αυτή αντικατοπτρίζει τη γενικότερη αλλαγή στο καλλιτεχνικό ύφος της εποχής. Σκηνές με δραματικά ναυάγια πλοίων, με σκουρόχρωμα, κυματιστά νέφη αποτελούν σημαντικό τμήμα του έργου του, όπως και οι γαλήνιοι λιμένες με "πορτρέτα" πλοίων. Πολλά από τα έργα του Πέιτερς απεικονίζουν πραγματικές τοποθεσίες κατά μήκος των ακτών της Βόρειας Θάλασσας και του ποταμού Σχέλντε, αποτελώντας τον κύριο όγκο της καλλιτεχνικής του παραγωγής. Είναι, επίσης, πιθανόν να ταξίδεψε στις ακτές της Σκανδιναβίας, όπως δείχνουν οι απεικονίσεις του λιμανιού το Αρχάγγελσκ στη βόρεια Ρωσία, μία από τις οποίες απεικονίζει και σκηνή με ελάφια ή ταράνδους που τραβούν έλκηθρα. Οι άλλες απεικονίσεις σκανδιναβικών λιμανιών στηρίζουν την άποψη ότι πιθανόν να ταξίδεψε εκεί. Ο Πέιτερς επανερχόταν συνεχώς στο θέμα απεικόνισης λιμανιών με πλοία στο προσκήνιο. Ανέπτυξε ένα είδος ειδικότητας στο θέμα αυτό. Ο πρώτος του πίνακας με αυτό το θέμα χρονολογείται από το 1634, όταν δημιούργησε τον πίνακα "Τα πλοία Herculesκαι Eenhorn έξω από το λιμάνι του Χόορν" (σήμερα στο Εθνικό Ναυτικό Μουσείο του Λονδίνου). Στο έργο του περιλαμβάνονται και μερικά μικρότερα παραδείγματα αυτού του τύπου, περιλαμβανομένων και τριών απόψεων του Βίλλεμσταντ, ιδωμένων από διαφορετική οπτική γωνία, και μια άποψη του Μπραουβερσχάφεν του Ρόττερνταμ.
Οι πολλές του απεικονίσεις λιμένων της Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής ανακλούν μια αναπτυσσόμενη τάση προς το εξωτικό και είναι, πιθανότατα, φανταστικές ή προερχόμενες από χαρακτικά, περιλαμβανομένων και αυτών που δημιούργησε ο μικρότερος αδελφός του, Γιαν, ο οποίος είχε ταξιδέψει στη νότια Ευρώπη. Η παράδοση αυτή αναπτύχθηκε ταυτόχρονα τόσο στη φλαμανδική ζωγραφική μπαρόκ όσο και στη ζωγραφική της ολλανδικής Χρυσής Εποχής, με πολλούς καλλιτέχνες, του Πέιτερς περιλαμβανομένου, να εργάζονται στην Αμβέρσα και στην Ολλανδική Δημοκρατία. Για τους πίνακες που απεικονίζουν τη Βραζιλία, ο Πέιτερς πιθανότατα στηρίχτηκε στις περιγραφές και τις απεικονίσεις του αδελφού του, Χίλλις, ο οποίος είχε ταξιδέψει στη Νότια Αμερική.
Ο Μποναβεντούρα Πέιτερς είναι επίσης γνωστός για τα σχεδιάσματα και τα χαρακτικά του, με θέμα τη θαλασσογραφία. Ένα από αυτά, με τίτλο Πλοία σε θύελλα (σήμερα στο Μουσείο Plantin-Moretus στην Αμβέρσα) φέρει ποίημα στο πίσω του μέρος, στο οποίο συγκρίνει τους κινδύνους της θάλασσας με αυτούς που πρέπει να αντιμετωπίσει ένας άνθρωπος κατά τη διάρκεια της ζωής του. Τα σχέδιά του, όπως και αυτά των άλλων μελών της οικογένειας Πέιτερς, του Γιαν Πέιτερς Ι και του Μποναβεντούρα Πέιτερς του νεότερου, χρησιμοποιήθηκαν για την προετοιμασία του άτλαντα "Atlas Blaeu-Van der Hem".
Ο Μποναβεντούρα συνεργάστηκε με άλλα μέλη της οικογένειάς του αλλά και άλλους καλλιτέχνες της Αμβέρσας. Όπως προαναφέρθηκε, συνεργάστηκε με τον αδελφό του, Χίλλις, στη Μάχη του Κάλλο. Καθώς ήταν προικισμένος στο "σταφάζ" (πληθύσμωση πινάκων με ανθρώπινες μορφές), άλλοι καλλιτέχνες του ζητούσαν να συμπληρώσει το σταφάζ στα έργα τους. Συνεργάστηκε, π.χ., με τους Πίτερ Νέιφς τον πρεσβύτερο και τον γιο του, Πίτερ Νέιφς τον νεότερο, ζωγράφους εσωτερικών εκκλησιών, συνεργασία που τεκμηριώνεται από υπογεγραμμένα έγγραφα στην Εθνική Πινακοθήκη του Λονδίνου και στο Μουσείο Ιστορίας της Τέχνης στη Βιέννη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι
Γοδεφρείδος Β΄ της Βρετάνης
Ο Γοδεφρείδος Β΄ της Βρετάνης (Γαλλική γλώσσα: Geoffroy II de Bretagne, 23 Σεπτεμβρίου 1158 - 19 Αυγούστου 1186) από τον Οίκο του Ανζού ήταν δούκας της Βρετάνης και 3ος κόμης του Ρίτσμοντ (1181 - 1186) μέσω του γάμου του με την Κωνσταντία της Βρετάνης. Ήταν ο τέταρτος από τους πέντε γιους του βασιλιά Ερρίκου Β' της Αγγλίας και της Ελεονώρας της Ακουιτανίας.
Δούκας της Βρετάνης
Ο Ερρίκος Β΄ επιτέθηκε σε απάντηση στο Σαιν-Κλαιρ-συρ-Επτ όπου ο Λουδοβίκος Ζ΄ είχε το οπλοστάσιο του, το έκαψε αναγκάζοντας τον Γάλλο βασιλιά και τους συμμάχους του να κλείσουν ειρήνη. Ο Ερρίκος Β΄ επιτέθηκε κατόπιν στην Βρετάνη να τιμωρήσει τους επαναστάτες βαρόνους στους οποίους τα αισθήματα για την κατάληψη του δουκάτου ήταν αρνητικά σε έντονο βαθμό. Σε ηλικία 15 ετών ο Γοδεφρείδος επαναστάτησε εναντίον του πατέρα του αλλά αργότερα συμφιλιώθηκε μαζί του (1174), ήταν πρωταγωνιστής στην δεύτερη εξέγερση (1183) στο πλευρό του μεγαλύτερου αδελφού του Ερρίκου του Νεότερου εναντίον του Ριχάρδου του Λεοντόκαρδου. Ο Γοδεφρείδος Β΄ έγινε στενός φίλος με τον γιο και διάδοχο του Λουδοβίκου Ζ΄, μετέπειτα βασιλιά Φίλιππο Αύγουστο, πέρασε πολύ καιρό στην αυλή του Φιλίππου και έγινε ο Σενεσάλιος του. Σχεδίασε πολλές φορές επανάσταση εναντίον του πατέρα του με την στήριξη του Φιλίππου το καλοκαίρι του 1186, την τελευταία περίοδο που έμεινε στο Παρίσι, κατηγορήθηκε πολλές φορές για προδοσία. Ο Γεράλδος της Ουαλίας γράφει :
"Είχε περισσότερη αλόη παρά μέλι, η γλώσσα του ήταν περισσότερο λεία από το λάδι, με την γλωσσική του πειστικότητα μπορούσε να διαλύσει τις ισχυρότερες συμμαχίες και κατέστρεψε δύο βασίλεια, υποκριτής σε όλα και απατεώνας".
Ο Γοδεφρείδος επιτέθηκε πολλές φορές σε εκκλησίες προκειμένου να κερδίσει έσοδα για τις εκστρατείες, η ασέβεια του για την θρησκεία δυσαρέστησε έντονα τους χρονικογράφους της εποχής του.
Θάνατος
Ο Γοδεφρείδος Β΄ της Βρετάνης πέθανε στο Παρίσι σε ηλικία 27 ετών (19 Αυγούστου 1186), μερικοί τοποθετούν τον θάνατο του δύο μέρες αργότερα (21 Αυγούστου 1186). Υπάρχουν δύο εκδοχές για τον θάνατο του, σύμφωνα με την πιθανότερη ποδοπατήθηκε μέχρι θανάτου σε ένα τουρνουά ιππασίας στο Παρίσι. Ο Ρότζερ όφ Χάουντεν σύμφωνα με πληροφορίες που πήρε από τον Γεράλδο της Ουαλίας έγραψε ότι ο Φίλιππος ήταν τόσο πολύ θλιμμένος που ήθελε να μπει μαζί του στο φέρετρο. Σύμφωνα με την λιγότερο πιθανή εκδοχή όπως την περιγράφει ο Γάλλος κληρικός Ρίγκορντ πέθανε από έναν έντονο πόνο στο στήθος αμέσως μετά την ομιλία του στον Φίλιππο με την οποία σχεδίαζε νέα επανάσταση εναντίον του πατέρα του. Οι ιστορικοί εξηγούν με διαφορετικό τρόπο τις δύο εκδοχές, για την πρώτη πιθανότατα ο Φίλιππος ήθελε να δείξει ότι ο Γοδεφρείδος βρισκόταν στο Παρίσι για αθλητικούς λόγους χωρίς να έχει στόχο να προχωρήσει σε δολοπλοκίες εναντίον του Ερρίκου Β΄. Η δεύτερη εκδοχή παρουσιάζεται σαν θεία τιμωρία επειδή σχεδίαζε επανάσταση εναντίον του πατέρα του. Η ετεροθαλής αδελφή του από μητέρα Μαρία της Γαλλίας, κόμισσα της Καμπανίας που είχε πολύ καλές σχέσεις μαζί του οικοδόμησε ένα παρεκκλήσι για την σωτηρία της ψυχής του. Η ταφή του έγινε στην Παναγία των Παρισίων, στην χορωδία της εκκλησίας, ο τάφος του καταστράφηκε τον 18ο αιώνα όταν ξέσπασε η Γαλλική Επανάσταση. Ο σκελετός του εξήχθη (1797), μετρήθηκε στα 1.69 μέτρα. Μετά τον θάνατο του Γοδεφρείδου ο πατέρας του Ερρίκος Β΄ πάντρεψε την χήρα του Κωνσταντία με τον Ρανούλφο του Μπλαντεβίλ, 4ο κόμη του Τσέστερ (1188), έγινε προσωρινά δούκας της Βρετάνης μέχρι την εποχή που ακυρώθηκε ο γάμος τους.
Οικογένεια
Με την σύζυγο του Κωνσταντία της Βρετάνης απέκτησε :
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Πλανταγενετών Κατηγορία:Δούκες της Βρετάνης
Ο Βασιλιάς των Λιονταριών (franchise)
Το Ο Βασιλιάς των Λιονταριών (αγγλικά: The Lion King) είναι franchise της Disney, στο οποίο συμπεριλαμβάνονται ταινίες και άλλα μέσα. Δημιουργήθηκε το 1994, μετά την μεγάλη επιτυχία της ταινίας Ο Βασιλιάς των Λιονταριών, σε σκηνοθεσία Ρότζερ Άλερς και Ρομπ Μίνκοφ. Την ταινία ακολούθησαν άλλες δύο ταινίες απευθείας-σε-βίντεο: Ο Βασιλιάς των Λιονταριών II: Το Βασίλειο του Σίμπα (1998) και Ο Βασιλιάς των Λιονταριών 3: Χακούνα Ματάτα (2004). Εκτός από τις ταινίες έχουν ακολουθήσει τηλεοπτικές σειρές, μικρού μήκους ταινίας και αρκετά βιντεοπαιχνίδια. Μία ταινία ριμέικ κυκλοφόρησε το 2019.
Ο Βασιλιάς των Λιονταριών
Το Ο Βασιλιάς των Λιονταριών είναι η πρώτη ταινία της σειράς και κυκλοφόρησε στις 15 Ιουνίου του 1994. Τη σκηνοθεσία υπέγραψαν οι Ρομπ Μίνκοφ και Ρότζερ Άλερς, με την παραγωγή να γίνεται από την Walt Disney Feature Animation και να είναι η 32η μεγάλου μήκους ταινία της Disney. Η ταινία αυτή ανήκει στην περίοδο, τη λεγόμενη, Αναγέννηση της Disney. Η πλοκή της ταινίας έχει επηρεαστεί αρκετά από το σαιξπηρικό έργο Άμλετ.
Ο Βασιλιάς των Λιονταριών II: Το Βασίλειο του Σίμπα
Το Ο Βασιλιάς των Λιονταριών II: Το Βασίλειο του Σίμπα είναι η δεύτερη ταινία και σίκουελ της πρώτης, η οποία κυκλοφόρησε απευθείας-σε-βίντεο. Η σκηνοθεσία έγινε από τον Ντάρελ Ρούνεϊ. Κυκλοφόρησε στις 27 Οκτωβρίου του 1998, από την Walt Disney Studios Home Entertainment. Όπως και η προηγούμενη ταινία, έτσι κι αυτή βασίστηκε αρκετά σε έργο του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ, αυτή τη φορά στο Ρωμαίος και Ιουλιέτα.
Ο Βασιλιάς των Λιονταριών 3: Χακούνα Ματάτα
Το Ο Βασιλιάς των Λιονταριών 3: Χακούνα Ματάτα είναι η τρίτη ταινίας της σειράς, η οποία κι αυτή κυκλοφόρησε απευθείας-σε-βίντεο. Κυκλοφόρησε στις 10 Φεβρουαρίου του 2004, από την Walt Disney Home Entertainment. Η ταινία επικεντρώνεται στον Τιμόν και τον Πούμπα και πώς αυτοί βίωσαν τα γεγονότα των δύο προηγούμενων ταινιών.
Ο Βασιλιάς των Λιονταριών
Ένα ριμέικ κινουμένων σχεδίων για υπολογιστή σε σκηνοθεσία από τον Τζον Φαβρώ και παρήχθη μέσω της εταιρείας παραγωγής του Fairview Entertainment. Στη φωνή της ταινίας συμμετέχουν ο Ντόναλντ Γκλόβερ ως Σίμπα, Τσιούετελ Έτζιοφορ ως Σκαρ, Μπιγιονσέ ως Νάλα, Άλφρι Γούνταρντ ως Σαράμπι, Τζον Όλιβερ ως Ζάζου, Τζον Κάνι ως Ραφίκι, Μπίλλυ Άιχνερ και Σεθ Ρόγκεν ως Τιμόν και Πούμπα και ο Τζέιμς Ερλ Τζόουνς επανέλαβε τον ρόλο του ως Μουφάσα. Το ριμέικ κυκλοφόρησε στις 19 Ιουλίου 2019.
Μουφάσα: Ο Βασιλιάς των Λιονταριών
Μια επόμενη ταινία βρίσκεται σε εξέλιξη με τον Μπάρι Τζένκινς ως σκηνοθέτη και με τον Τζεφ Νέιθανσον να επιστρέφει ως σεναριογράφος. Ενώ έχει αναφερθεί ως πρίκουελ, η ταινία έχει περιγραφτεί πως διαδραματίζεται μετά τα γεγονότα της ταινίας του 2019, ενώ παράλληλα εξερευνά τα χρόνια διαμόρφωσης του Μουφάσα. Ο Αάρον Πιέρ θα κάνει τη φωνή του νεαρού Μουφάσα και ο Κέλβιν Χάρισον Τζρ. θα κάνει την φωνή του νεαρό Σκαρ. Η ταινία, με τίτλο Μουφάσα: Ο Βασιλιάς των Λιονταριών, έχει προγραμματιστεί να κυκλοφορήσει το 2024.
Τιμόν & Πούμπα
Το Τιμόν & Πούμπα είναι μια spin-off κινουμένων σχεδίων που ακολουθεί τις περιπέτειες του Τιμόν και του Πούμπα (και περιστασιακά, των άλλων δευτερευόντων χαρακτήρων της ταινίας). Η εκπομπή διεξήχθη για τρεις σεζόν, προβάλλοντας στο κοινοπρακτικό μπλοκ The Disney Afternoon και CBS στις Ηνωμένες Πολιτείες και στο BBS στον Καναδά από τις 8 Σεπτεμβρίου 1995 έως την 1η Νοεμβρίου 1998. Από τις 8 Φεβρουαρίου 2009 (μετά την τελική προβολή του στο πλέον ανενεργό Toon Disney πριν αντικατασταθεί από το Disney XD), αυτή η εκπομπή δεν ήταν πλέον στον αέρα, αλλά επέστρεψε μαζί με μερικά άλλα αγαπημένα στις 23 Μαρτίου 2012, για περιορισμένο χρονικό διάστημα, ως μέρος του νέου τηλεοπτικού καναλιού Disney Junior. Η σειρά χρησιμοποιεί γρήγορη κωμωδία slapstick προκειμένου να μεταφέρει μαθήματα ζωής στους μικρούς θεατές.
Η Φρουρά των Λιονταριών
Μια δεύτερη τηλεοπτική εκπομπή με τίτλο Η Φρουρά των Λιονταριών έκανε πρεμιέρα στο Disney Junior και στο Disney Channel. εμφανίστηκε για πρώτη φορά ως τηλεοπτική ταινία με τίτλο Η Φρουρά των Λιονταριών: Η Μεγάλη Επιστροφή, η οποία έκανε το ντεμπούτο της στις 22 Νοεμβρίου 2015, ακολουθούμενη από μια σειρά που ξεκίνησε να προβάλλεται στις 15 Ιανουαρίου 2016. Η Φρουρά των Λιονταριών είναι η συνέχεια του Βασιλιά των Λιονταριών και διαδραματίζεται κατά τη διάρκεια του χρονικού διαστήματος της ταινίας του 1998, Ο Βασιλιάς των Λιονταριών II: Το Βασίλειο του Σίμπα, με τα δύο τελευταία επεισόδια της 3ης σεζόν να λαμβάνουν χώρα μετά τα γεγονότα αυτής της ταινίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Σειρές ταινιών
Σχέσεις Ελλάδας-Μονακό
Οι σχέσεις μεταξύ Ελλάδας και Μονακό είναι οι επίσημες διπλωματικές σχέσεις μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και του Πριγκιπάτου του Μονακό.
Επισκόπηση
Οι σχέσεις μεταξύ του Μονακό και της Ελλάδας περιέχουν «υψηλό επίπεδο συνεργασίας» σύμφωνα με το ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών. Υπογράφηκε συμφωνία μεταξύ των δύο χωρών για την πρόληψη της διπλής φορολογίας. Οι πολίτες του Μονακό και της Ελλάδας δεν χρειάζονται βίζα για να εισέλθουν στην Ελλάδα και στο Μονακό αντίστοιχα.
Ο Αλβέρτος Β΄, πρίγκιπας του Μονακό, πραγματοποίησε ιδιωτική επίσκεψη στην Αθήνα στις 17 και 18 Μαΐου 2010, κατά τη διάρκεια της οποίας συναντήθηκε με τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας, Κάρολου Παπούλια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μονακο Ελλαδα
Zimmerit
thumb|200px|right|Επίστρωση Zimmerit στο εμπρόσθιο τμήμα ενός Tiger II Η επίστρωση Zimmerit (τσίμεριτ) ήταν ένα συνθετικό υλικό, σε μορφή επίστρωσης, πάνω στις επιφάνειες θωράκισης αρμάτων και τεθωρακισμένων οχημάτων. Παρασκευάστηκε από την Chemische Werk Zimmer AG του Βερολίνου, ύστερα από προτροπή της ηγεσίας του Γερμανικού στρατού, για να περιοριστούν οι απώλειες που προκαλούσαν στα θωρακισμένα του Ανατολικού Μετώπου οι μαγνητικές εκρηκτικές συσκευές, κατά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.
Σκοπός του Zimmerit ήταν να αποτρέπει την επικόλληση μαγνητικών εκρηκτικών συσκευών επάνω στη θωράκιση των αρμάτων, ή, εάν κατάφερναν να επικολληθούν, να τις αναγκάζει να πέφτουν από το βάρος τους ή λόγω των κραδασμών από την κίνηση του οχήματος.
Μετά το τέλος του πολέμου στην Ευρώπη, ο Βρετανικός Στρατός δοκίμασε την παρασκευή και εφαρμογή της επίστρωσης σε δικά του άρματα, αλλά μετά τη λήξη του πολέμου στο μέτωπο του Ειρηνικού το ενδιαφέρον του ατόνησε, κυρίως λόγω της ανάπτυξης ισχυρών αντιαρματικών όπλων όπως το Μπαζούκα (Bazooka).
Σύνθεση
Στη σύνθεσή του περιλαμβάνονταν :
Το σκεύασμα παραδιδόταν από το εργοστάσιο της Zimmer σε μορφή πυκνόρρευστου επιπλάσματος (στόκου) και η εφαρμογή του γινόταν στα άρματα γινόταν στη γραμμή παραγωγής των εργοστασίων τεθωρακισμένων ή σε προκεχωρημένα συνεργεία κοντά στο μέτωπο.
Πηγές
Κατηγορία:Άρματα μάχης του Β' Παγκοσμίου Πολέμου
Ρικάρντο Βαζ Τε
Μπόλτον Γουόντερερς
Το 2003, ο Βαζ Τε δοκιμάστηκε από την Μπόλτον Γουόντερερς, με την οποία υπέγραψε τριετές συμβόλαιο συμμετοχής στο τμήμα υποδομής. Έκανε το ντεμπούτο του με την Μπόλτον σε αγώνα κατά της Τρανμίερ Ρόβερς για το Κύπελλο Αγγλίας τον Ιανουάριο του 2004 και το Μάρτιο του ίδιου χρόνου αγωνίστηκε για πρώτη φορά σε αγώνα της Πρέμιερ Λιγκ εναντίον της Μίντλεσμπρο. Η πρώτη του πλήρης εμφάνιση σημειώθηκε στο παιχνίδι ενάντια στην Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ το Δεκέμβριο του 2004.
Τη σεζόν 2005-06 μονιμοποίησε τη θέση στην πρώτη ομάδα, ξεκινώντας σε επτά παιχνίδια και συμμετέχοντας σε εικοσιδύο επιπλέον σαν αλλαγή. Πέτυχε συνολικά έξι τέρματα τη σεζόν αυτή: τρία στο πρωτάθλημα και από ένα στο Κύπελλο, στο Λιγκ Καπ, και στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Το Μάρτιο του 2007 δόθηκε δανεικός για ένα μήνα στη Χαλ Σίτι.
Η σεζόν 2007-08 ξεκίνησε άσχημα λόγω τραυματισμού στο εναρκτήριο ματς κατά της Νιούκασλ Γιουνάιτεντ, γεγονός που τον περιόρισε σε σποραδικές εμφανίσεις την υπόλοιπη σεζόν. Τον Αύγουστο του 2008, φημολογήθηκε ευρέως ότι είχε υπογράψει για την Ρέισινγκ Σανταντέρ στο πλαίσιο ανταλλαγής με τον Πολωνό επιθετικό Γιουσέμπιους Σμολάρεκ. Εντέλει και ο Σμολάρεκ μεταγράφηκε στην Μπόλτον και ο Πορτογάλος παρέμειν σε αυτήν
Στις 11 Μαΐου 2010, ανακοινώθηκε ότι ο Βαζ Τε εγκατέλειπε την Μπόλτον μετά από τρία χρόνια συνεχόμενων τραυματισμών κατά τη διάρκεια των οποίων δεν κατάφερε παρά ελάχιστες συμμετοχές στην πρώτη ομάδα.
Πανιώνιος
Στις 30 Ιουνίου 2010, ανακοινώθηκε η υπογραφή τριετούς συμβολαίου του Βαζ Τε με τον Πανιώνιο. Όμως, δεν ικανοποίησε και στις 22/12/2010 το συμβόλαιο λύθηκε κοινή συναινέσει.
Χιμπέρνιαν
Τον Φεβρουάριο του 2011, ο Βαζ Τε δοκιμάστηκε από την Σκωτσέζικη Χιμπέρνιαν τον Φεβρουάριο του 2011, με την οποία υπέγραψε συμβόλαιο στις 28 του ίδιου μήνα. Πρωτοεμφανίστηκε σαν αλλαγή στο παιχνίδι της Χιμπς ενάντια στην Σέιντ Τζόνστοουν στις 5 Μαρτίου. Σκόραρε ένα γκολ στο παιχνίδι απέναντι στη Χαρτ οφ Μιντλόθιαν, τοπικούς αντιπάλους της Χιμπέρνιαν. Το συμβόλαιό του δεν ανανεώθηκε στο τέλος της σεζόν.
Μπάρνσλι
Στις 3 Αυγούστου του 2011, ο Βαζ Τε υπέγραψε συμβόλαιο διαρκείας ενός χρόνου με την Μπάρνσλι του Αγγλικού Τσάμπιονσιπ. Πέτυχε το πρώτο του γκολ έναντι της Μπέρνλι στις 18 Οκτωβρίου 2011. Το πέμπτο του γκολ σημειώθηκε στο παιχνίδι με την Κρίσταλ Πάλας, μόλις 8,5 δευτερόλεπτα μετά την έναρξη και αποτελεί το γρηγορότερο γκολ στην ιστορία της ομάδας. Στις 31 Δεκεμβρίου, εμφανιζόμενος σαν αλλαγή, ο Βαζ Τε σημείωσε το πρώτο του χατ-τρικ κατά τη νίκη 4-1 σε βάρος της Λιντς. Την 1η Ιανουαρίου 2012, το αθλητικογραφικό κανάλι Σκάι Σπορτς ανέφερε ότι ο Βαζ Τε είχε προσφορά της Μπάρνσλεϊ για ανανέωση του συμβολαίου του. Σημείωσε τα δύο γκολ της Μπάρνσλεϊ κατά την ήττα της με σκορ 4-2 από το Σουόνσι στον τρίτο γύρο του Κυπέλλου Αγγλίας.
Γουέστ Χαμ Γιουνάιτεντ
Στις 31 Ιανουαρίου 2012, Βαζ Τε υπέγραψε συμβόλαιο διάρκειας δυόμιση χρόνων, με την επιλογή να το ανανεώσει για τρίτο χρόνο, με την επίσης αγωνιζόμενη τη χρονιά εκείνη στο Τσάμπιονσιπ Γουέστ Χαμ. Το ποσό της συναλλαγής δεν αποκαλήφθηκε αλλα πιστεύεται ότι ήταν αξιοσέβαστο. Έκανε το ντεμπούτο του σαν αλλαγή για τον Κάρλτον Κόουλ στο 89ο λεπτό στο τοπικό ντέρμπι με τη Μίλγουολ ΦΚ στις 4 Φεβρουαρίου. Το παιχνίδι τελείωσε 2-1 υπέρ της Γουέστ Χαμ. Στις 21 Φεβρουαρίου 2012, ο Βαζ Τε σημείωσε το πρώτο του γκολ του για τα Σφυριά κατά τη νίκη τους με 4-1 στο Μπλάκπουλ. Οι Νίκι Μέιναρντ και Γκάρι Ο Νιλ επίσης σημείωσαν τα πρώτα τους τέρματα για το σύλλογο στο παιχνίδι αυτό. Ο Βαζ Τε σκόραρε το πρώτο του χατ-τρικ για την Γουέστ Χαμ στις 14 Απριλίου 2012 στην εντός έδρας νίκη με 6-0 ενάντια στην Μπράιτον. Η Γουέστ Χαμ τερμάτισε 3η τη σεζόν 2011-12, μπαίνοντας έτσι στα πλέι-οφ για την τρίτη θέση προβιβασμού στην Πρέμιερ Λιγκ. Στα ημιτελικά βρέθηκε αντιμέτωπη με την Κάρντιφ Σίτι. Κέρδισε το πρώτο παιχνίδι στο Στάδιο του Κάρντιφ με 2-0 και τον εντός έδρας επαναληπτικό με σκορ 3-0. Σε τούτο ο Βαζ σημείωσε το δεύτερο γκολ. Στον τελικό στο Γουέμπλεϊ, στις 19 Μαΐου 2012, ο Βαζ Τε πέτυχε το νικητήριο γκολ έναντι της Μπλάκπουλ στο 87ο λεπτό για να κάνει το τελικό σκορ 1-2, εξασφαλίζοντας έτσι την άνοδο της Γουέστ Χαμ στην Πρέμιερ Λιγκ.
Ακχισάρ και Τσάρλτον Αθλέτικ
Στις 18 Ιανουαρίου 2015 ο Βαζ Τε υπέγραψε συμβόλαιο έξι μηνών με την Ακχισάρ Μπελεντίγεσπορ, όπου είχε 14 συμμετοχές και έξι γκολ. Μετά την λήξη του συμβολαίου του έμεινε ελεύθερος και άργησε να βρει νέα ομάδα. Στις 13 Νοεμβρίου 2015 υπέγραψε ως ελεύθερος στην Τσάρλτον Αθλέτικ. Έπειτα επέστρεψε στην τουρκική ομάδα, όπου είχε μια γεμάτη σεζόν με 45 εμφανίσεις και 12 γκολ.
Στατιστικά Στοιχεία
Ενημερώθηκε στις 5 Ιουλίου 2012
Παραπομπές
Κατηγορία:Πορτογάλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κ17 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γουέστ Χαμ Γιουνάιτεντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπάρνσλεϊ ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπόλτον Γουόντερερς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χαλ Σίτι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΚ Φαρένσε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κ20 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Πορτογαλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χιμπέρνιαν ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ακχισάρ Μπελεντίγιεσπορ Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ Ουάν Κίνας Κατηγορία:Πορτογάλοι με καταγωγή από τη Γουινέα-Μπισάου
Ναυτική Βάση Βριλησσίων
Η Ναυτική Βάση των Βριλησσίων είναι έκταση 52 στρεμμάτων στα Βριλήσσια Αττικής, στους πρόποδες του Πεντελικού Όρους που απαλλοτριώθηκε το 1958 με βασιλικό διάταγμα για την αξιοποίησή της ως "Αποθήκη Εθνικών Κειμηλίων" του Πολεμικού Ναυτικού της Ελλάδος (ΥΠΕΘΑ). Η έκταση αυτή χρησιμοποιήθηκε για την εγκατάσταση βάσης επικοινωνιών που συνδεόταν με παρακείμενη αμερικανική βάση της Νέας Μάκρης. Μετά το κλείσιμο της τελευταίας, μεταφέρθηκε μέρος του εξοπλισμού εκτός Βριλησσίων.
Το 1983 η έκταση χαρακτηρίζεται με το προεδρικό διάταγμα 456/83 ως "Ναυτικό Οχυρό" και η γύρω περιοχή των Άνω Βριλησσίων "επιτηρούμενη ζώνη". Το 1987 εγκρίνεται το πολεοδομικό σχέδιο της περιοχής, κηρύσσοντας το συγκεκριμένο οικοδομικό τετράγωνο 415 "χώρο πρασίνου και ήπιων αθλοπαιδιών" 30 στρεμμάτων αλλά ο χώρος παραμένει στην ιδιοκτησία του Ναυτικού.
Η έκταση παραμένει ως αποθηκευτικός χώρος με φύλαξη έως το 2001, οπότε και γνωστοποιείται πως η ΔΕΗ προτίθεται να εγκαταστήσει στο συγκεκριμένο χώρο κέντρο διανομής ηλεκτρικού ρεύματος με σκοπό να συνδέσει τα κέντρα υπερυψηλής τάσεως Αγίου Στεφάνου στα βόρεια προάστια με την Κάντζα στην Ανατολική Αττική εν όψει των αυξημένων ενεργειακών αναγκών των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004.
Αργότερα η έκταση του Πολεμικού Ναυτικού παραδίδεται στο Δήμο, ενώ σήμερα στην έκταση αυτή βρίσκεται το Πάρκο "Μαρία Κάλλας".
Παραπομπές
Κατηγορία:Πάρκα της Αττικής Κατηγορία:Βριλήσσια
Στρατηγίς Λαοδίκειας
Η Στρατηγίς Λαοδίκειας (ἡ στρατηγὶς Λαοδίκεια τῆς Συρίας) ήταν διοικητική διαίρεση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, από τα μικρά σε έκταση αλλά και συνοριακά Θέματα, που λεγόταν Στρατηγίδες.
Περιλάμβανε το οχυρωμένο λιμάνι της Λαοδίκειας, την σημερινή Λατάκια της Συρίας, και τις γύρω περιοχές κοντά σ΄ αυτό. Κοντά της βρισκόταν η Ιεράπολη έδρα της Στρατηγίδας Ιεράπολης.
Δημιουργήθηκε από τον Βασίλειο Β΄ το 980 με πρώτο στρατηγό, διοικητή, τον Καραμανάκ, και διοικητικά ανήκε στο Δουκάτο της Αντιόχειας έως το 1084 που κατελήφθη οριστικά από τους Τούρκους.
Η Άννα Κομνηνή την αναφέρεται στην Αλεξιάδα σαν στρατηγίδα και μία από τις περιοχές που δόθηκαν στον Βαλδουίνο της Βουλώνης με την Συνθήκη της Δεαβόλεως.
Γνωστοί διοικητές της Λαοδίκειας ήταν οι :
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινά θέματα Κατηγορία:Βυζαντινή Συρία
Μπιλ Ουόλς
Ο Μπιλ Ουόλς (Bill Walsh, 30 Σεπτεμβρίου 1913 - 27 Ιανουαρίου 1975) ήταν Αμερικανός κωμικογράφος, παραγωγός και σεναριογράφος, που εργάσθηκε κυρίως στη Walt Disney Productions. Γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη και πέθανε στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνια. Τέλος, έχει υπάρξει δις υποψήφιος για Όσκαρ, για το έργο που προσέφερε στην ταινία Μαίρη Πόππινς, προτάθηκε, λοιπόν, Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας, μαζί με τον Ουώλτ Ντίσνεϋ, και για Όσκαρ Καλύτερου Διασκευασμένου Σεναρίου, μαζί με τον Ντον ΝταΓκάρντι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί σεναριογράφοι Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες Κατηγορία:Αμερικανοί παραγωγοί ταινιών
Ντον ΝταΓκράντι
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί σεναριογράφοι
Μαουριτσχάους
Το Μαουριτσχάους (Ολλανδικά: Mauritshuis) είναι Μουσείο Τέχνης στη Χάγη της Ολλανδίας. Στεγάζει τη Βασιλική Συλλογή Πινάκων, η οποία αποτελείται από 841 αντικείμενα, κυρίως της Χρυσής Εποχής της ολλανδικής ζωγραφικής. Περιλαμβάνει έργα των Γιοχάννες Φερμέιρ, Ρέμπραντ, Γιαν Στέιν, Πάουλους Πόττερ, Φρανς Χαλς, Χανς Χόλμπαϊν του νεότερου και άλλων μεγάλων δημιουργών. Αρχικά το κτίσμα του 17ου αιώνος ήταν η κατοικία του πρίγκηπα Γιόχαν Μόριτς του Νάσσαου - Ζίγκεν (γερμ. Johann Moritz Fürst von Nassau-Siegen, ολλανδ. Johan Maurits van Nassau-Siegen). Σήμερα αποτελεί ιδιοκτησία της ολλανδικής κυβέρνησης και περιλαμβάνεται στα 100 κορυφαία μνημεία της ολλανδικής κληρονομιάς.
Ιστορία
Το 1631 ο πρίγκηπας Γιόχαν Μόριτς του Νάσσαου - Ζίγκεν, εξάδελφος του Φρέντερικ Χέντρικ, πρίγκηπα της Οράγγης (Frederik Hendrik van Oranje) και κυβερνήτη της πόλης, αγόρασε ένα οικόπεδο που γειτνίαζε με το κτιριακό συγκρότημα Binnenhof και τη μικρή λίμνη Hofvijver στο κέντρο της Χάγης, που εκείνη την εποχή ήταν το πολιτικό κέντρο της Ολλανδικής Δημοκρατίας. Στο οικόπεδο αυτό οικοδομήθηκε, μεταξύ των ετών 1636 και 1641, κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης του Γιόχαν Μόριτς στην Ολλανδική Βραζιλία (ή Νέα Ολλανδία, όπως αποκλήθηκε η αποικία των Ολλανδών στο βόρειο τμήμα της σημερινής Βραζιλίας). Το κτίριο, σε ρυθμό μπαρόκ, σχεδιάστηκε από τους Ολλανδούς αρχιτέκτονες Γιάκομπ φαν Κάμπεν, ο οποίος έφερε τις νεωτεριστικές ιδέες του Ιταλού αρχιτέκτονα Αντρέα Παλλάντιο και Πίτερ Ποστ. Το διώροφο κτίσμα έχει αυστηρή συμμετρία και αρχικά περιλάμβανε τέσσερα διαμερίσματα και μια μεγάλη αίθουσα. Κάθε διαμέρισμα διέθετε προθάλαμο, κοιτώνα, γραφείο και ιματιοθήκη. Αρχικά το κτίσμα διέθετε τρούλο, ο οποίος καταστράφηκε σε πυρκαγιά το 1704.
Μετά τον θάνατο του πρίγκηπα Γιόχαν Μόριτς, το 1679, το οίκημα αποκτήθηκε από την οικογένεια Μάες, η οποία το ενοικίασε στην ολλανδική κυβέρνηση. Το 1704 το μεγαλύτερο τμήμα του εσωτερικού του κτιρίου καταστράφηκε από πυρκαγιά και αναστηλώθηκε κατά το χρονικό διάστημα 1708 - 1718.
Το 1820 το οίκημα αγοράστηκε από το ολλανδικό κράτος, με σκοπό να στεγάσει τη βασιλική συλλογή πινάκων. Το 1822 άνοιξε τις πύλες του για το κοινό και στέγασε τόσο τη βασιλική συλλογή πινάκων όσο και τη βασιλική συλλογή σπανίων αντικειμένων. Το 1875 το οίκημα αποδόθηκε ολόκληρο στη συλλογή πινάκων.
Το Μουσείο ιδιωτικοποιήθηκε το 1995. Το Ίδρυμα που συστάθηκε για να το διαχειρίζεται ανέλαβε τόσο το κτίσμα όσο και τη συλλογή. η οποία του αποδόθηκε υπό τη μορφή μακροπρόθεσμου δανεισμού. Το κτίσμα, που εξακολουθεί να τελεί υπό την ιδιοκτησία του ολλανδικού κράτους, ενοικιάζεται από το Μουσείο. Το 2007 το Μουσείο ανήγγειλε την πρόθεσή του να επεκταθεί και, το 2010, παρουσιάστηκε το οριστικό σχέδιο ανανέωσης και επέκτασής του. Το Μουσείο θα καταλάμβανε ένα τμήμα του παρακειμένου κτίσματος Sociëteit de Witte και τα δύο κτίρια θα επικοινωνούσαν με υπόγεια σήραγγα, η οποία θα διερχόταν κάτω από την Korte Vijverberg Η ανακαίνιση ξεκίνησε το 2012 και ολοκληρώθηκε το 2014. Στο διάστημα αυτό, ένα τμήμα της συλλογής του είχε εκτεθεί στο Δημοτικό Μουσείο της Χάγης (Gemeentemuseum Den Haag), σε ειδική έκθεση με τίτλο Highlights Mauritshuis. Άλλα 50 περίπου έργα, μεταξύ των οποίων το "κορίτσι με το μαργαριταρένιο σκουλαρίκι" του Φερμέιρ δανείστηκαν σε άλλες εκθέσεις που πραγματοποιήθηκαν στις ΗΠΑ και στην Ιαπωνία. Το Μουσείο άνοιξε εκ νέου στις 27 Ιουνίου 2014 από τον βασιλέα Βίλλεμ-Αλεξάντερ της Ολλανδίας.
Η Συλλογή
Η συλλογή πινάκων του Γουλιέλμου Ε΄, πρίγκηπα της Οράγγης, παρουσιάστηκε στο ολλανδικό κράτος από τον γιο του, βασιλέα Γουλιέλμο Α΄ της Ολλανδίας. Η συλλογή αυτή απετέλεσε τη βάση της Βασιλικής Συλλογής Πινάκων και περιλάμβανε περίπου 200 πίνακες. Σήμερα αποκαλείται Βασιλική Πινακοθήκη και αποτελείται από περίπου 800 πίνακες, με κύρια εστίαση στους Ολλανδούς και Φλαμανδούς καλλιτέχνες, όπως οι Πίτερ Μπρίγκελ ο πρεσβύτερος, Πάουλους Πόττερ, Πέτερ Πάουλ Ρούμπενς, Ρέμπραντ, Γιάκομπ φαν Ράουσντελ, Γιοχάννες Φερμέιρ και Ρόχιερ φαν ντερ Βάιντεν. Εκτίθενται ακόμη έργα του Χανς Χόλμπαϊν του νεότερου.
Διοίκηση
Το Μαουριτσχάους ήταν κρατικό μουσείο ως το 1995, οπότε ανεξαρτητοποιήθηκε. Η πινακοθήκη του πρίγκηπα Γουλιέλμου του Ε΄ ανήκει επίσης στη δικαιοδοσία του.
Κατά την περίοδο 2005 - 2011 το Μουσείο είχε από 205.000 ως 262.000 επισκέπτες κατ' έτος. Το 2011 ήταν το 13ο πλέον επισκέψιμο Μουσείο στην Ολλανδία. Το 2012 το Μουσείο ανέστειλε τη λειτουργία του λόγω ανακαίνισης και, ως την 1η Απριλίου που πραγματοποιήθηκε η αναστολή είχε 45.981 επισκέπτες. Άνοιξε και πάλι για το κοινό στις 27 Ιουνίου 2014.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μουσεία στην Ολλανδία Κατηγορία:Χάγη
Σάρον Τέιτ
Η Σάρον Τέιτ Πολάνσκι (Sharon Marie Tate Polanski, 24 Ιανουαρίου 1943 - 9 Αυγούστου 1969) ήταν Αμερικανίδα ηθοποιός και μοντέλο. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960, έπαιξε μικρούς τηλεοπτικούς ρόλους προτού εμφανιστεί σε ταινίες ενώ εμφανιζόταν τακτικά σε περιοδικά μόδας ως μοντέλο ή κορίτσι του εξωφύλλου. Αφού έλαβε θετικές κριτικές για τις κωμικές και δραματικές ερμηνείες της, η Τέιτ χαιρετίστηκε ως μία από τις πιο ελπιδοφόρες νεοφερμένες του Χόλυγουντ.
Βιογραφικά στοιχεία
Η Σάρον Τέιτ γεννήθηκε στις 24 Ιανουαρίου του 1943, στο Ντάλας του Τέξας των Ηνωμένων Πολιτειών. Κόρη στρατιωτικού, αναγκαζόταν να μετακομίζει συχνά στην παιδική της ηλικία, λόγω των μεταθέσεων του πατέρα της. Έκανε το κινηματογραφικό της ντεμπούτο το 1966 με την αποκρυφιστικού θέματος ταινία Τα 13 μάτια του Σατανά (Eye of the Devil). Η πιο γνωστή ερμηνεία της ήταν ως Τζένιφερ Νορθ στην καλτ ταινία Η κοιλάδα με τις κούκλες (Valley of the Dolls, 1967), κερδίζοντας μία υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα. Η τελευταία ολοκληρωμένη ταινία της Τέιτ, Δώδεκα Συν Ένα (12+1), προβλήθηκε το 1969 μετά το θάνατό της. Έπαιξε, επίσης, και στη Νύχτα των βρυκολάκων (The Fearless Vampire Killers) του Ρόμαν Πολάνσκι, τον οποίο παντρεύτηκε το 1968.
Στις 9 Αυγούστου του 1969, η Τέιτ και τέσσερις άλλοι δολοφονήθηκαν από μέλη της οικογένειας Μάνσον στο σπίτι που μοιραζόταν με τον Πολάνσκι. Τη στιγμή του θανάτου της, ήταν οκτώμιση μηνών έγκυος στο γιο του ζεύγους. Μία δεκαετία μετά τη δολοφονία της Τέιτ, η μητέρα της ηθοποιού, Ντόρις Τέιτ, εξαιτίας της αυξανόμενης γοητείας των δολοφόνων στο κοινό και του ενδεχομένου να τους δοθεί χάρη, οργάνωσε δημόσια εκστρατεία που οδήγησε σε τροποποιήσεις του ποινικού νόμου της Καλιφόρνιας. Η μητέρα της Τέιτ δήλωσε ότι ο νόμος «θα βοηθήσει να μετατρέψει την κληρονομιά της Σάρον από θύμα δολοφονίας σε σύμβολο των δικαιωμάτων των θυμάτων». Το 2014 κυκλοφόρησε ένα βιβλίο από την αδελφή της Σάρον Τέιτ, Ντέμπρα Τέιτ, με τίτλο Sharon Tate: Recollection
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κίρι Τε Κανάουα
Η ντέιμ Κίρι Ζανέτ Κλαιρ Τε Κανάουα (Kiri Jeanette Claire Te Kanawa, γενν. ως Claire Mary Teresa Rawstron στις 6 Μαρτίου 1944) είναι Νεοζηλανδή τραγουδίστρια της όπερας με φωνή λυρικής σοπράνο.
Η Τε Κανάουα έχει τιμηθεί από πολλές χώρες και έχει τραγουδήσει ευρεία ποκιλία έργων των 4 τελευταίων αιώνων σε πολλές διαφορετικές γλώσσες. Το όνομά της συνδέθηκε ιδίως με εκτελέσεις έργων των Μότσαρτ, Ρίχαρντ Στράους, Βέρντι, Χαίντελ και Πουτσίνι. Είχε εξάλλου αρκετή επιτυχία σε ρόλους πριγκιπισσών και αριστοκρατισσών.
Παρά το ότι κατά τα τελευταία αρκετά χρόνια της σταδιοδρομίας της τραγουδούσε σπανίως σε παραστάσεις όπερας, η Τε Κανάουα παρέμεινε πολύ δραστήρια, τραγουδώντας συχνά σε συναυλίες και ρεσιτάλ, δίνοντας masterclass και στηρίζοντας νεαρούς τραγουδιστές της όπερας στην αρχή της σταδιοδρομίας τους. Η τελευταία ερμηνεία της ήταν στην Αυστραλία το 2016 και ανακοίνωσε την απόσυρσή της τον Σεπτέμβριο του 2017.
Προσωπική ζωή
Η Τε Κανάουα γεννήθηκε ως Κλαιρ Μαίρυ Τερέζα Ρώστρον στην πόλη Γκίσμπορν της βορειοανατολικής Νέας Ζηλανδίας και ήταν εξώγαμο τέκνο του Μάορι κρεοπώλη Τιέκι Ουαουατάι (Tieki "Jack" Wawatai) και της Μαίρυ Ν. Ρώστρον. Ο Ουαουατάι ήταν εκείνη την εποχή έγγαμος με άλλη γυναίκα, την Άπο, κόρη του αιδεσιμότατου Ποϊχίπι Κοχέρε. Η μητέρα της Ρώστρον επέμενε να δοθεί το μωρό για υιοθεσία, οπότε η Κίρι υιοθετήθηκε σε νηπιακή ηλικία από τον Τόμας Τε Κανάουα, ιδιοκτήτη φορτηγών, και τη σύζυγό του Νελ. Η Κίρι πήγε σχολείο στο Κολέγιο Σαιν Μαίρυ του Ώκλαντ, ενώ έμαθε κλασικό τραγούδι από τη μοναχή Μαίρυ Λέο Νίκολ (Mary Leo Niccol, 1895-1989). Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία της ως μεσόφωνος, αλλά εξελίχθηκε σε σοπράνο. Η ηχογράφηση μιας άριας από την οπερέτα Καζανόβα του Γιόχαν Στράους του νεότερου υπήρξε ο πρώτος «χρυσός δίσκος» που ηχογραφήθηκε ποτέ στη Νέα Ζηλανδία.
Η Κίρι γνώρισε τον Ντέσμοντ Παρκ σε ένα ραντεβού στα τυφλά στο Λονδίνο τον Αύγουστο του 1967 και παντρεύτηκαν 6 εβδομάδες αργότερα στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Πατρικίου στο Ώκλαντ. Υιοθέτησαν δύο παιδιά, την Αντωνία (γενν. 1976) και τον Τόμας (γενν. 1979). Το ζευγάρι χώρισε το 1997.
Σταδιοδρομία
Πριν κλείσει τα 20, η Κίρι Τε Κανάουα ψυχαγωγούσε ήδη το κοινό σε κλαμπ της Νέας Ζηλανδίας τραγουδώντας ποπ. Το 1963 ήλθε δεύτερη μετά τη Μαλβίνα Μέιτζορ (μια άλλη μαθήτρια της αδελφής Νικόλ) στο Lexus Song Quest (τότε Mobil Song Quest), τραγουδώντας μία άρια από την Τόσκα, ενώ το 1965 νίκησε στον ίδιο διαγωνισμό. Ως νικήτρια, κέρδισε μία υποτροφία για να σπουδάσει στο Λονδίνο.
Εμφανίσθηκε επίσης και τραγούδησε στη νεοζηλανδική κινηματογραφική μουσική κωμωδία του 1966 Don't Let It Get You. Το ίδιο έτος κέρδισε τον διαγωνισμό Melbourne Sun-Aria, τον οποίο επίσης είχε κερδίσει η Μέιτζορ το προηγούμενο έτος.
Το 1966 εγγράφηκε χωρίς να περάσει από ακρόαση στο «London Opera Centre», όπου είχε καθηγητές τη Βέρα Ρόζα και τον Τζέιμς Ρόμπερτσον. Εμφανίσθηκε για πρώτη φορά στη λυρική σκηνή ως η Δεύτερη Κυρία στον Μαγικό Αυλό, καθώς και σε παραστάσεις της όπερας Διδώ και Αινείας του Χένρι Πέρσελ τον Δεκέμβριο του 1968, στο Sadler's Wells Theatre. Μεγαλύτερο ρόλο (τον ομώνυμο) είχε στην όπερα Άννα Μπολένα του Ντονιτσέττι. Το 1969 της προσφέρθηκε ο ρόλος της Κόμισσας στους Γάμους του Φίγκαρο μετά από μία ακρόαση για την οποία ο μαέστρος Κόλιν Ντέιβις δήλωσε: «Δεν μπορούσα να πιστέψω στα αυτιά μου. Παρά το ότι έχω παραστεί σε χιλιάδες ακροάσεις, ήταν μια τόσο αφάνταστα όμορφη φωνή.» Οι έπαινοι για τον ρόλο του Ιδαμάντη στον Ιδομενέα του Μότσαρτ οδήγησαν στην προσφορά ενός τριετούς συμβολαίου με τη Βασιλική Όπερα (Κόβεντ Γκάρντεν), όπου πρωτοεμφανίσθηκε ως Ξένια στον Μπορίς Γκοντούνοφ και ως Λουλουδοκόρη στον Πάρσιφαλ το 1970.
Καρλ Γιόχαν Άντερσον
Είναι περισσότερο γνωστός για τα βιβλία που έγραψε σχετικώς με τα ταξίδια του, καθώς και για την εξερεύνηση κυρίως της σημερινής Ναμίμπια.
Κίρι Τε Κανάουα
Σταδιοδρομία
Την 1η Δεκεμβρίου 1971 στο Κόβεντ Γκάρντεν η Τε Κανάουα στον ιδιο ρόλο δημιούργησε παγκόσμια αίσθηση: «με την άρια «Porgi amor» η Κίρι άφησε άφωνο το κοινό». Επανέλαβε τον ρόλο στη Λυών και στο Σαν Φρανσίσκο το φθινόπωρο του 1972. Η πρώτη ερμηνεία της στη Μετροπόλιταν Όπερα, το 1974, ήταν στον ρόλο της Δυσδαιμόνας στον Οθέλο του Βέρντι και έγινε με ειδοποίηση της τελευταίας στιγμής, καθώς αντικατέστησε την Τερέζα Στράτας που είχε αρρωστήσει. Το 1982 έδωσε τις μοναδικές της παραστάσεις στον ρόλο της Τόσκα, στο Παρίσι.
Καρλ Γιόχαν Άντερσον
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Καρλ Γιόχαν Άντερσον γεννήθηκε στη Νόρα Ρόντα της επαρχίας Βέρμλαντ, στη Σουηδία. `Ηταν εξώγαμο τέκνο του Βρετανού (Ουαλού) κυνηγού αρκούδων Llewelyn Lloyd (1792-1876) και της Σουηδέζας υπηρέτριάς του.
Κίρι Τε Κανάουα
Σταδιοδρομία
Πλέον όλες οι μεγάλες λυρικές σκηνές ήταν ανοικτές για την Κίρι Τε Κανάουα, που τραγούδησε στην Όπερα του Παρισιού, στην Κρατική όπερα της Βιέννης, στη Σκάλα του Μιλάνου, και βέβαια στην Όπερα του Σίδνεϋ. Από ρόλους, προσέθεσε στο ρεπερτόριό της τους μοτσαρτικούς της Δόνα Ελβίρα, Παμίνα και Φιορντιλίτζι σε ρόλους της ιταλικής όπερας όπως της Μιμί στη Λα Μποέμ. Το 1979 εμφανίσθηκε και πάλι στον κινηματογράφο, παίζοντας τη Δόνα Ελβίρα στην κινηματογραφική μεταφορά του Ντον Τζοβάνι από τον Τζόζεφ Λόουζυ. Είχε πιθανώς το μέγιστο ακροατήριό της το 1981, όταν περίπου 600 εκατομμύρια άνθρωποι την άκουσαν και την είδαν να τραγουδά το «Let the bright Seraphim» από το ορατόριο Σαμψών του Χαίντελ στους γάμους του Πρίγκιπα Καρόλου και της Νταϊάνα.
Το 1984 ο Λέοναρντ Μπερνστάιν απεφάσισε να επανηχογραφήσει το μιούζικαλ Γουέστ Σάιντ Στόρι , διευθύνοντας την ορχήστρα για τη δική του μουσική για πρώτη φορά. Αυτή η εκδοχή, που είναι γενικώς γνωστή ως «οπερατική» ηχογραφήθηκε με την Τε Κανάουα στον ρόλο της Μαρίας, τον Χοσέ Καρρέρας στον ρόλο του Τόνυ, την Τατιάνα Τροϊάνος ως Ανίτα και τη Μέριλυν Χορν ως τη φωνή που τραγουδά το «Somewhere». Η Τε Κανάουα ήταν η πρώτη που έσπευσε να συμμετάσχει στην εκδοχή, δηλώνοντας: «Δεν μπορούσα να το πιστέψω... Αυτή ήταν μουσική με την οποία είχα μεγαλώσει, μουσική που ανέκαθεν ήθελα να τραγουδήσω.» Ο δίσκος κέρδισε ένα Βραβείο Γκράμι για τον καλύτερο δίσκο μιούζικαλ το 1985, ενώ η διαδικασία της ηχογραφήσεως κινηματογραφήθηκε ως ντοκιμαντέρ.
Καρλ Γιόχαν Άντερσον
Βιογραφικά στοιχεία
thumb|right|225px|Ο Καρλ Γιόχαν Άντερσον To 1849 ο Άντερσον πήγε στο Λονδίνο με σκοπό να πουλήσει τη φυσιοδιφική συλλογή του, ώστε να κερδίσει χρήματα για να ταξιδέψει στον κόσμο. Εκεί γνώρισε τον εξερευνητή και πολυεπιστήμονα Φράνσις Γκάλτον, με τον οποίο συνδιοργάνωσαν μια αποστολή στο νότιο μέρος της Αφρικής. Τον Δεκέμβριο του 1850 έφθασαν στο Ακρωτήριο της Καλής Ελπίδος και μετά ταξίδεψαν στο Γουόλβις Μπέυ της σημερινής Ναμίμπια. Από εκεί οδοιπόρησαν προς το εσωτερικό, που τότε είχε ελάχιστα εξερευνηθεί, με στόχο να φθάσουν στη Λίμνη Νγκάμι, αλλά απέτυχαν.
Κίρι Τε Κανάουα
Σταδιοδρομία
Η Τε Κανάουα είχε μια ιδιαίτερη προτίμηση για τις ηρωίδες του Ρίχαρντ Στράους, από τότε που πρωτοτραγούδησε τον ρόλο της Αραμπέλα το 1977, ακολουθούμενο από τους ρόλους της Μαρσαλίνας στο Der Rosenkavalier και της Κόμισσας στο Καπρίτσιο.
Καρλ Γιόχαν Άντερσον
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Γκάλτον επέστρεψε στην Αγγλία, ενώ ο Άντερσον παρέμεινε στην περιοχή και μπόρεσε να φθάσει στη λίμνη το 1853. Επέστρεψε στο Λονδίνο το 1855 και εκεί κυκλοφόρησε το ομώνυμο βιβλίο του Η λίμνη Νγκάμι, όπου περιγράφει το ταξίδι του στην Αφρική γενικώς. Το ίδιο έτος επέστρεψε στη νοτιοδυτική Αφρική.
Κίρι Τε Κανάουα
Σταδιοδρομία
Μετά το 2000 οι εμφανίσεις της σε όπερες άρχισαν να αραιώνουν σταδιακά, ενώ παρέμεινε δραστήρια ως ερμηνεύτρια σε συναυλίες. Τον Απρίλιο του 2010, τραγούδησε τον ρόλο της Μαρσαλίνας σε δύο παραστάσεις στην Όπερα της Κολωνίας, στη Γερμανία. Το ίδιο έτος έπαιξε μόνο τα ρετσιτατίβα του ρόλου της Δούκισσας του Κράκενθορπ στην όπερα La fille du régiment του Ντονιτσέτι στη Μετροπόλιταν Όπερα και τραγούδησε ένα τάγκο. Επανέλαβε αυτόν τον ρόλο στη Βιέννη το 2013 και στο Κόβεντ Γκάρντεν το 2014 εορτάζοντας τα εβδομηκοστά της γενέθλια. Τον Οκτώβριο του 2013 εμφανίσθηκε στον ρόλο της ιστορικής σοπράνο Νέλι Μέλμπα στην τηλεοπτική σειρά Downton Abbey.
Η τελευταία δημόσια ερμηνεία της ήταν στο Μπαλαράτ της Αυστραλίας τον Οκτώβριο του 2016.
Καρλ Γιόχαν Άντερσον
Βιογραφικά στοιχεία
Εκεί προσλήφθηκε ως διευθυντής ορυχείων στις τότε αποκαλούμενες Νταμαραλάνδη και Ναμακουαλάνδη. Ωστόσο, παρέμεινε στη θέση αυτή για λίγο καιρό και μετά συνέχισε τις εξερευνήσεις του. Το 1859 έφθασε στον ποταμό Οκαβάνγκο, μια εξερεύνηση που κατέγραψε στο βιβλίο του The Okavango River.
Κίρι Τε Κανάουα
Τιμητικές διακρίσεις
Η Κίρι Τε Κανάουα τιμήθηκε με το παράσημο της Dame Commander of the Order of the British Empire (DBE) το 1982 «για υπηρεσίες προς την όπερα». Το 1995 πήρε και το ανώτατο παράσημο της Νέας Ζηλανδίας, το Τάγμα της Νέας Ζηλανδίας, ενώ είχε δεχθεί ήδη αντίστοιχη τιμή το 1990 από την Αυστραλία (Honorary Companion of the Order of Australia).
Καρλ Γιόχαν Άντερσον
Βιογραφικά στοιχεία
Μετά την επιστροφή του στην ακτή, ταξίδεψε στην Πόλη του Ακρωτηρίου, όπου νυμφεύθηκε και με τη σύζυγό του εγκαταστάθηκαν κατόπιν στο Οττζιμπίνγκουε (στη σημερινή κεντρική Ναμίμπια).
Κίρι Τε Κανάουα
Τιμητικές διακρίσεις
Το 2018 ανακηρύχθηκε μέλος του Τάγματος των Συνοδών της Τιμής (CH) για υπηρεσίες προς τη μουσική και της απονεμήθηκε το αντίστοιχο παράσημο από τον πρίγκιπα Κάρολο σε τελετή στο Ανάκτορο του Μπάκινγχαμ.
Τον Νοέμβριο του 2019 το θέατρο ASB στο Κέντρο Αοτέα, στην Πόλη του Ώκλαντ, μετονομάσθηκε σε «Θέατρο Κίρι Τε Κανάουα» σε αναγνώριση του έργου της Τε Κανάουα στο παγκόσμιο λυρικό θέατρο και με αφορμή τα 75α γενέθλιά της. Η σοπράνο απεκάλυψε μία πλάκα με τη νέα ονομασία πριν λάβει χώρα ένα «γκαλά» προς τιμή της.
Καρλ Γιόχαν Άντερσον
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Άντερσον αντιμετώπισε επανειλημμένα οικονομικό πρόβλημα. Παρά το ότι κυρίαρχα ενδιαφέροντά του ήταν η εξερεύνηση και η φυσική ιστορία, χρειαζόταν συχνά να κερδίζει χρήματα από το εμπόριο και το κυνήγι. Δεν είχε χρήματα για να εκδώσει τα βιβλία του και ο Γκάλτον αρνήθηκε να του δανείσει.
Κίρι Τε Κανάουα
Τιμητικές διακρίσεις
Επιλέχθηκε ως «Καλλιτέχνης του έτους» από το Gramophone Magazine το 1982. Στις 10 Ιουνίου 2008 τιμηθηκε με το Βραβείο Έντισον για την κλασική μουσική στη Χάγη της Ολλανδίας.
Καρλ Γιόχαν Άντερσον
Βιογραφικά στοιχεία
Το 1867, παρά το γεγονός ότι ήταν σοβαρά άρρωστος, ο Άντερσον ταξίδεψε βόρεια, προς τους πορτογαλικούς οικισμούς στη σημερινή Ανγκόλα, προκειμένου να εδραιώσει μια καλύτερη εμπορική οδό προς την Ευρώπη. Δεν μπόρεσε όμως να διασχίσει τον ποταμό Κουνένε, οπότε έπρεπε να επιστρέψει. Η κατάστασή του είχε ήδη επιδεινωθεί στον πηγαιμό και κατά το ταξίδι της επιστροφής απεβίωσε, σε ηλικία 40 ετών. Θάφτηκε από έναν άλλο Σουηδό, τον Άξελ Βίλελμ Έρικσον (1846-1901).
Κίρι Τε Κανάουα
Τιμητικές διακρίσεις
Η Κίρι Τε Κανάουα έχει αναγορευθεί επίτιμη διδάκτορας από αρκετά Βρετανικά πανεπιστήμια, καθώς και από τα Πανεπιστήμια του Σικάγου, του Ώκλαντ και του Γουαϊκάτο. Επιπλέον είναι επίτιμη εταίρος του Κολεγίου Σόμερβιλ του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης και του Κολεγίου Γούλφσον του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ.
Καρλ Γιόχαν Άντερσον
Βιογραφικά στοιχεία
Μετά τον θάνατο του Άντερσον, η σύζυγος και τα παιδιά τους συνέχισαν να ζουν στην Αφρική, στην Αποικία του Ακρωτηρίου.
Κίρι Τε Κανάουα
Το ίδρυμα και το βραβείο
Η Κίρι Τε Κανάουα ίδρυσε το 2004 το «Ίδρυμα Κίρι Τε Κανάουα» με το όραμα «ταλαντούχοι νέοι και νέες με πλήρη αφιέρωση στο τραγούδι ή τη μουσική να έχουν ακριβοδίκαιη στήριξη για να υποβοηθηθούν στην πραγματοποίηση των ονείρων τους». Το ίδρυμα παρέχει υποτροφίες σε τραγουδιστές/τραγουδίστριες και μουσικούς που έχουν υπηκοότητα Νέας Ζηλανδίας.
Καρλ Γιόχαν Άντερσον
Βιογραφικά στοιχεία
Ο πατέρας του εξέδωσε σημειώσεις από κάποιες εξερευνήσεις του στο βιβλίο Σημειώσεις ταξιδιών στη Νοτιοδυτική Αφρική.
Κίρι Τε Κανάουα
Το ίδρυμα και το βραβείο
Τον Ιανουάριο του 2010 η Τε Κανάουα και το BBC Radio 2 ανέλαβαν μια πρωτοβουλία για να βρεθεί ένας ταλαντούχος τραγουδιστής ή τραγουδίστρια της όπερας: τον «Διαγωνισμό Βραβείου BBC Radio 2 Kiri». Μετά από ακροάσεις ανά περιφέρεια άνω των 600 επίδοξων αοιδών, 40 από αυτούς προσκλήθηκαν να παρακολουθήσουν μαθήματα στο Λονδίνο με την Τε Κανάουα, τη μεσόφωνο Ανν Χάουελς και τον διευθυντή ορχήστρας Ρόμπιν Στέιπλτον. Μετά από τα μαθήματα επιλέχθηκαν 15 πρόσωπα για τους ημιτελικούς, που μεταδόθηκαν σε 5 συνεχείς Παρασκευές από το BBC Radio 2 με συμμετοχή της Ορχήστρας Συναυλιών του BBC. Οι ερμηνείες τους κρίθηκαν από τους Τε Κανάουα, Χάουελς, Στέιπλτον και τον σκηνοθέτη όπερας Τζων Κόουξ.
Καρλ Γιόχαν Άντερσον
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σουηδοί εξερευνητές Κατηγορία:Εξερευνητές της Αφρικής Κατηγορία:Ουαλοί
Κίρι Τε Κανάουα
Το ίδρυμα και το βραβείο
Πέντε καλλιτέχνες πέρασαν στον τελικό, που έγινε στις 3 Σεπτεμβρίου 2010. Η νικήτρια, η 35χρονη Σκωτσέζα σοπράνο Σούνα Σκοτ Σένταλ, τραγούδησε μαζί με την Κίρι και τον Χοσέ Καρρέρας στο The Proms, στο Χάιντ Παρκ του Λονδίνου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νεοζηλανδοί τραγουδιστές όπερας Κατηγορία:Υψίφωνοι Κατηγορία:Μάορι Κατηγορία:Βραβευμένοι με Brit Κατηγορία:Βραβευμένοι με Γκράμι
Πλατεία Ελευθερίας (Θεσσαλονίκη)
Η Πλατεία Ελευθερίας είναι κεντρική πλατεία στη Θεσσαλονίκη της Ελλάδας. Διαμορφώθηκε μετά τα μέσα του 19ου αιώνα, όταν γκρεμίστηκαν τα παραλιακά βυζαντινά τείχη της Θεσσαλονίκης, τα οποία, όπως προέκυψε από αρχαιολογικά ευρήματα, βρίσκονταν βόρεια της σημερινής οδού Καλαποθάκη. Το θαλάσσιο τείχος υπήρχε μέχρι και το 1870, οπότε αποφασίστηκε η κατεδάφισή του, με σκοπό να μεγαλώσει η προκυμαία. Με την επέκταση της προκυμαίας διαμορφώθηκε η παράλληλη οδός –η λεωφόρος Νίκης-, ενώ την ίδια περίοδο διανοίχτηκε και η οδός Σαμπρή Πασά – η σημερινή Βενιζέλου - από το Διοικητήριο μέχρι και τη θάλασσα.
Στην περιοχή της Πλατείας Ελευθερίας εγκαταστάθηκαν εμπορικές και ναυτιλιακές εταιρείες, αλλά και κρατικά μονοπώλια, ενώ με την κατασκευή του νέου λιμανιού στην περιοχή συγκεντρώθηκε το εμπόριο λαδιού, σιτηρών και αποικιακών. Στα τέλη του 19ου αιώνα στην περιοχή άκμαζαν τράπεζες, κτίρια γραφείων και μοντέρνα καταστήματα. Στις αρχές του 20ου αιώνα η πλατεία είχε τη μορφή διαπλάτυνσης της οδού Βενιζέλου στο άκρο της προς τη θάλασσα. Η πλατεία πήρε το όνομά της από την Επανάσταση των Νεότουρκων, η οποία ξεκίνησε από το σημείο αυτό.
Η περιοχή καταστράφηκε από την πυρκαγιά του 1917 και ανασχεδιάστηκε από τον Εμπράρ. Στη θέση της σημερινής Πλατείας Ελευθερίας προβλεπόταν η χωροθέτηση του κτιρίου του Ταχυδρομείου, μπροστά από το οποίο επρόκειτο να διαπλατυνθεί η προκυμαία και να δημιουργηθεί η πλατεία Ταχυδρομείου.
Με τη σημερινή της μορφή η πλατεία θεσμοθετήθηκε με βασιλικό διάταγμα της 28ης Μαρτίου 1963, ενώ ο κοινόχρηστος χώρος περιήλθε στην ιδιοκτησία του Δήμου Θεσσαλονίκης κατόπιν συμβολαίου αγοράς από το Ταχυδρομείο. Παρ’ ότι σύμφωνα με το ισχύον γενικό πολεοδομικό σχέδιο η Πλατεία Ελευθερίας είναι χαρακτηρισμένη ως χώρος πρασίνου, στην πραγματικότητα ο χώρος λειτουργεί ως χώρος στάθμευσης από τη δεκαετία του 1950.