cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Galaxolide
Ανθρώπινη υγεία
Το galaxolide δεν είναι ερεθιστικό, δεν είναι τοξικό, δεν είναι ουσία CMR ούτε ευαισθητοποιητής. Με βάση τα δεδομένα που προκύπτουν από δοκιμές, η Επιστημονική Επιτροπή για την Ασφάλεια των Καταναλωτών της ΕΕ συμπεριέλαβε το galaxolide στην πρότασή τους για την επέκταση των πληροφοριών σχετικά με τα αλλεργιογόνα στα καλλυντικά προϊόντα, καθώς ισχυρίζεται ότι είδε μέχρι και 100 μεμονωμένες περιπτώσεις παγκοσμίως τις τελευταίες δεκαετίες που έχουν αναφέρει ερεθισμούς ή αλλεργικές αντιδράσεις σε galaxolide μέσω της χρήσης καλλυντικών προϊόντων.
Εκτενείς έρευνες για την παρουσία galaxolide στις μελέτες βιο-παρακολούθησης ολοκληρώθηκαν και αξιολογήθηκαν από διάφορες ρυθμιστικές αρχές. Το αποτέλεσμα όλων αυτών των μελετών είναι ότι το galaxolide είναι ασφαλές για χρήση σε καταναλωτικά προϊόντα.
Ρυθμιστικό καθεστώς και καθεστώς ασφαλείας
Το 2002, η Επιστημονική Επιτροπή σχετικά με τα καλλυντικά και τα μη εδώδιμα προϊόντα (SCCNFP), η επιτροπή εμπειρογνωμόνων που συμβουλεύει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή σε θέματα ανθρώπινης υγείας, εξέτασε την ανθρώπινη ασφάλεια του galaxolide, όταν αυτό χρησιμοποιείται σε καλλυντικά προϊόντα, και εξέδωσε μια τελική γνώμη στις 17 Σεπτεμβρίου 2002. 17 Σεπτεμβρίου 2002. Η επιτροπή SCCNFP δήλωσε ότι ". . . Το HHCB [galaxolide] μπορεί να χρησιμοποιηθεί με ασφάλεια ως συστατικό αρωμάτων σε καλλυντικά προϊόντα χωρίς κανένα περιορισμό για τη χρήση του. "
Τον Μάρτιο του 2003, το Ευρωπαϊκό Γραφείο Χημικών Προϊόντων (ECB) κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το galaxolideη δεν είναι μία ανθεκτική, βιοσυσσωρεύσιμη και τοξική ουσία (ΑΒΤ) σύμφωνα με τα κριτήριά τους και έχει αφαιρέσει το galaxolide από την λίστα των ΑΒΤ ουσιών.
Σύμφωνα με την Οδηγία της ΕΕ για τις υπάρχουσες ουσίες, τοgalaxolide περιλαμβάνεται στον 4ο κατάλογο ουσιών προτεραιότητας για επανεξέταση από την ΕΕ. Αυτός ο κατάλογος προτεραιότητας ήταν ο 4ος που συνέταξε η ΕΕ για ουσίες μεγάλου όγκου, οι οποίες έπρεπε να αξιολογηθούν από τις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών, ως μέρος των απαιτήσεων του κανονισμού 793/93 του Συμβουλίου της ΕΕ "για την αξιολόγηση και τον έλεγχο του κινδύνου υφιστάμενες ουσίες". Η ΕΕ δημοσίευσε την τελική έκθεση για τη μελέτη αυτή το 2008 και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι για όλα τα τελικά σημεία για την υγεία του ανθρώπου και το περιβάλλον "δεν υπάρχουν επί του παρόντος περαιτέρω πληροφορίες ή/και δοκιμές και δεν χρειάζονται μέτρα μείωσης του κινδύνου".
Επιπλέον, η Επιστημονική Επιτροπή της ΕΕ για την Υγεία και τους Περιβαλλοντικούς Κινδύνους (SCHER), ένα συμβουλευτικό όργανο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, έκανε ανεξάρτητη εκτίμηση του κινδύνου για το περιβάλλον, την ανθρώπινη υγεία και την έμμεση έκθεση και συμφώνησε με όλα τα συμπεράσματα των εμπειρογνωμόνων της ΕΕ σχετικά με αποτέλεσμα, ότι "δεν υπάρχει επί του παρόντος ανάγκη για περαιτέρω πληροφορίες και/ή δοκιμές και δεν απαιτούνται μέτρα μείωσης του κινδύνου". Οι γνωμοδοτήσεις της SCHER για το galaxolide είναι διαθέσιμες για το περιβάλλον, για την ανθρώπινη υγεία και για την ανθρώπινη υγεία μέσω έμμεσης έκθεσης.
Στο πλαίσιο των υποχρεώσεων που απορρέουν από την καταχώριση, αξιολόγηση και αδειοδότηση χημικών προϊόντων της ΕΕ (REACH) οι παραγωγοί και οι εισαγωγείς galaxolide στην αγορά της ΕΕ έχουν καταχωρίσει τo galaxolide τον Δεκέμβριο του 2010 στον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Χημικών Προϊόντων στο Ελσίνκι.
Το 2010, η πολιτεία του Ορεγκον πρόσθεσε τo galaxolide στον κατάλογο προτεραιότητας των επίμονων ρύπων (P3). Πρόκειται για μια λίστα με επίμονα, βιοσυσσωρεύσιμα τοξικά που έχουν τεκμηριωμένη επίδραση στην ανθρώπινη υγεία, την άγρια πανίδα και την υδρόβια ζωή.
Στις ΗΠΑ, η Υπηρεσία Περιβαλλοντικής Προστασίας (EPA) στα πλαίσια του προγράμματός της για τον έλεγχο των τοξικών ουσιών αξιολόγησε το galaxolide για την ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι «... η αξιολόγηση δεν προκαλεί ανησυχία».
Αναφορές
Κατηγορία:Χημικές ενώσεις
Θεόδωρος Κοτσώνης
Ο Θεόδωρος Κοτσώνης (Κόρινθος, 11 Μαρτίου 1945) είναι Έλληνας πολιτικός και ιατρός. Έχει αναλάβει θέσεις στην ελληνική κυβέρνηση, σε διεθνείς οργανισμούς, καθώς και εγχώριες ιατρικές οργανώσεις. Διετέλεσε υφυπουργός Υγείας και Πρόνοιας και υφυπουργός Εθνικής Άμυνας.
Βιογραφία
Ο Θεόδωρος Κοτσώνης είναι πρώτο από τα τρία παιδιά του Θρασύβουλου και της Γεωργίας Κοτσώνη. Αποφοίτησε από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία στην Ελληνική Πολεμική Αεροπορία.
Είναι παντρεμένος με την Κωνσταντίνα Καλλιμάνη με την οποία έχουν τρία παιδιά, την Ηλέκτρα, τον Θρασύβουλο και τη Μυρσίνη, και δύο εγγόνια.
Άκραι (Αιτωλία)
Η θέση της αρχαίας πόλης βρίσκεται στην ακρόπολη της σύγχρονης πόλης Παππαδάτες.
Θεόδωρος Κοτσώνης
Ιατρική καριέρα
Από το 1963 έως το 1967 ήταν μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Συλλόγου Φοιτητών Ιατρικής Αθηνών και εκπρόσωπος στη Διοικούσα Επιτροπή Συλλόγου Πανεπιστημίου Αθηνών. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος της Ένωσης Ιατρών Νοσηλευτηρίων Αθηνών Πειραιώς και μέλος του πρώτου Διοικητικού Συμβουλίου από το 1974 έως το 1976. Το 1976 εξελέγη Γενικός Γραμματέας του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών.
Πολιτική σταδιοδρομία
Είναι μέλος του ΠΑΣΟΚ από το 1974, εκλέχθηκε στο ελληνικό κοινοβούλιο από το 1989 έως το 2004 εκπροσωπώντας τον Νομό Κορινθίας. Το 1995 εξελέγη μέλος του προεδρείου της K.Ο. του ΠΑΣΟΚ. Διετέλεσε υφυπουργός Υγείας και Πρόνοιας από το 1996 έως το 2000  και υφυπουργός Εθνικής Άμυνας  από το 2003 έως το 2004  και οι δύο θέσεις στην κυβέρνηση του Κώστα Σημίτη. Κατα τη διάρκεια της θητείας του ως υφυπουργός Υγείας και Πρόνοιας συνεισέφερε στην αντιμετώπιση της υγειονομικής κρίσης του AIDS.
Άκραι (Αιτωλία)
Παραπομπές
Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Ελλάδα
Θεόδωρος Κοτσώνης
Άλλες θέσεις
Από το 1982 έως το 1989 κατείχε την θέση του Προέδρου του Διοικητικού Συμβουλίου της Ανώνυμης Εταιρείας Διώρυγας Κορίνθου (Α.Ε.ΔΙ.Κ.). Η Διώρυγα της Κορίνθου γνώρισε σημαντική ανάπτυξη επί της Προεδρίας του, καθώς, μεταξύ άλλων έργων, κατασκευάστηκαν δύο βυθιζόμενες γέφυρες, η γέφυρα Ποσειδωνίας στον Κορινθιακό κόλπο (1985) και η γέφυρα Ισθμίων στον Σαρωνικό κόλπο (1987), οι οποίες θεωρούνται μεγάλο τεχνικό επίτευγμα της εποχής.
Βιτέλο
μικρογραφία| Εξώφυλλο του Vitellonis Thuringopoloni opticae libri decem Ο Βιτέλο (Witelon, Witelo) (c. 1230 – 1280/1314) ήταν μοναχός, θεολόγος, φιλόσοφος της φύσης και σημαντική προσωπικότητα στην ιστορία της φιλοσοφίας στην Πολωνία. Ο σεληνιακός κρατήρας Vitello ονομάστηκε από αυτόν.
Θεόδωρος Κοτσώνης
Δημοσιεύσεις
Ο Θεόδωρος Κοτσώνης έχει δημοσιεύσει άρθρα σε εφημερίδες και περιοδικά όπως TA ΝΕΑ, το ΕΘΝΟΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ και ο ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΣ ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ.
Βιτέλο
Όνομα
Το όνομα του Βιτέλο ποικίλλει ανάλογα με ορισμένες πηγές. Σε προηγούμενες δημοσιεύσεις αναφέρθηκε ως Erazmus Ciolek Witelo, Erazm Ciołek, Vitellio abd Vitulon. Σήμερα, συνήθως αναφέρεται με το λατινικό του όνομα Vitello Thuringopolonis, που συχνά συντομεύεται σε Vitello.
Θεόδωρος Κοτσώνης
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνική Κυβέρνηση Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Υγείας και Πρόνοιας Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Εθνικής Άμυνας
Βιτέλο
Βιογραφία
Το ακριβές όνομα και η γενέτειρα του Βιτέλο είναι αβέβαια. Πιθανότατα γεννήθηκε γύρω στο 1230 στη Σιλεσία, στην περιοχή της Λεγκνίτσα. Η μητέρα του καταγόταν από πολωνικό ιπποτικό οίκο, ενώ ο πατέρας του ήταν Γερμανός άποικος από τη Θουριγγία. Ονόμασε τον εαυτό του, στα λατινικά, «Thuringorum et Polonorum filius » — «γιος Θουριγγίων και Πολωνών». Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Πάδοβας περίπου το 1260 και μετά πήγε στο Βιτέρμπο. Έγινε φίλος με τον Γουλιέλμο του Μέρμπεκε, τον μεταφραστή του Αριστοτέλη από την ελληνική γλώσσα στα λατινικά. Το σημαντικότερο σωζόμενο έργο του Βιτέλο για την οπτική, Perspectiva, που ολοκληρώθηκε περίπου το 1270–78, ήταν αφιερωμένο στον Γουλιέλμο. Το 1284 περιέγραψε την ανάκλαση και τη διάθλαση του φωτός.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Γερμανοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Σχολαστικοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Φυσικοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Γερμανοί φυσικοί Κατηγορία:Πολωνοί φυσικοί Κατηγορία:Θεολόγοι Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 13ου αιώνα Κατηγορία:Μαθηματικοί του 13ου αιώνα
Κοινότητα Κωφών
Η Κοινότητα των Κωφών συνιστά μια ξεχωριστή κοινότητα στην οποία κατά βάση μπορούν να ανήκουν άτομα που έχουν κάποια απώλεια ακοής, αλλά υποστηρίζουν και συγκεκριμένες θέσεις και απόψεις για την καθημερινότητα και ζωή των Κωφών. Η κοινότητα αυτή κάνει μία ξεκάθαρη διάκριση ανάμεσα σε Κωφούς (με κεφαλαίο «Κ»), «κωφός» (με πεζό «κ») και ακούοντες.
Ακόμη, όλες οι Κοινότητες των Κωφών, ανεξαρτήτου εθνικότητας και πολιτισμικής ή μειονοτικής ομάδας, συνεργάζονται μεταξύ τους για ένα κοινό σκοπό, που δεν είναι άλλος από την υποστήριξη των μελών της ίδιας της κοινότητας. Εντός της Κοινότητας, διοργανώνονται διάφοροι τοπικοί, περιφερειακοί, πολιτειακοί, εθνικοί και διεθνείς οργανισμοί για τους Κωφούς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κωφότητα
Κάμιλ Λατσίνσκι
Ο Κάμιλ Λατσίνσκι (Kamil Łączyński, ορθή ελληνική απόδοση: Κάμιλ Γουοντσίνσκι, γενν. 17 Απριλίου 1989) είναι Πολωνός καλαθοσφαιριστής, ο οποίος παίζει αγωνίζεται ως πόιντ γκαρντ για τη Σλασκ Βρότσουαφ και την Εθνική Πολωνίας.
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Ο Λατσίνσκι ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του το 2005, από την Πολόνια Βαρσοβίας. Τα επόμενα χρόνια, αγωνίστηκε για τις ΑΖΣ Κοσάλιν, ΜΟΣιΡ Κρόσνο, Ρόσα Ράντομ και Κούτνο.
Στις 4 Ιουνίου 2018, κέρδισε το πρώτο του Πρωτάθλημα Πολωνίας με τη Βλοτσλάβεκ, ύστερα από τη νίκη με 65-73 επί της Σταλ Όστρουβ Βιελκοπόλσκι στον 6ο αγώνα της σειράς των τελικών. Ονομάστηκε ο Πολυτιμότερος Παίκτης των Τελικών, με μέσο όρο 10,8 πόντους και 4,8 ασίστ κατά τη διάρκεια των έξι αγώνων της σειράς.
Στις 22 Αυγούστου 2019, υπέγραψε με τη Σλασκ Βρότσουαφ.
Διεθνής σταδιοδρομία
Με την Εθνική Πολωνίας αγωνίστηκε στο Παγκόσμιο Κύπελλο 2019, όπου η ομάδα κατέλαβε την 8η θέση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολωνοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Πολωνίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2019 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πολόνια Βαρσοβίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές πολωνικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΖΣ Κοσάλιν Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΚΚΚ ΜΟΣιΡ Κρόσνο Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ρόσα Ράντομ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΚΚΣ Προ-Μπάσκετ Κούτνο Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΚΚ Βλοτσλάβεκ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σλασκ Βρότσουαφ
Γερόντιος Μεδιολάνων
Ο Γερόντιος (ιταλικά : Geronzio) (... - Μιλάνο, 465)  ήταν επίσκοπος του Μιλάνου, Μεδιολάνο τότε, από το 462 μέχρι το θάνατό του. Θεωρείται ως άγιος από την Καθολική Εκκλησία που τιμά την μνήμη του στις 5 Μαΐου.
Βιογραφία
Ένα από τα Carmina του Φήλιξ Εννοδίου, γραμμένο πριν από το 521, είναι αφιερωμένο στον Γερόντιο, όπου επαινείται για την απλότητα της ζωής του και τη φιλανθρωπία του. Από το κείμενο του Εννοδίου φαίνεται ότι η επιλογή του Γεροντίου ως επισκόπου Μεδιολάνων συμφωνήθηκε με τον προκάτοχό του Ευσέβιο.
«Ο Γερόντιος εργάστηκε σκληρά για να ανοικοδομήσει τις εκκλησίες του Μιλάνου, που καταστράφηκαν από τους Ούννους του Αττίλα... Με τον ίδιο ζήλο υποστήριξε τους πρόσφυγες, τους εκτοπισμένους, τους τραυματίες, λύτρωσε τους αιχμαλώτους, ζήτησε βοήθεια ενάντια στους εισβολείς».
Νικόλαος Λιναρδάτος
O Νικόλαος-Λέανδρος Λιναρδάτος (1924-2019) ήταν βουλευτής και υφυπουργός.
Κόκκινος τετράνυχος
Μορφολογία
Το σώμα του ενήλικου θηλυκού είναι ωοειδές, το μήκος του είναι περίπου 430 mm και το χρώμα του κόκκινο. Στα σημεία έκφυσης των ραχιαίων τριχών του ιδιοσώματος υπάρχουν ευδιάκριτα φυμάτια λευκού χρώματος. Το αρσενικό είναι μικρότερο από το θηλυκό, είναι οξύληκτο με σχήμα διαμαντιού. Το χρώμα του αρσενικού είναι παραπλήσιο με εκείνο του θηλυκού.
Νικόλαος Λιναρδάτος
Γεννήθηκε στο Ληξούρι. Σπούδασε Πολιτικές και Οικονομικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Ήταν υφυπουργός στις κυβερνήσεις Καραμανλή το 1974, Τζαννετάκη το 1989, και Μητσοτάκη το 1991-92. Εκλέχθηκε τρεις φορές βουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία. Έγραψε βιβλίο που εκδόθηκε το 2018.
Γερόντιος Μεδιολάνων
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Επίσκοποι και Αρχιεπίσκοποι Μιλάνου Κατηγορία:Επίσκοποι του 5ου αιώνα Κατηγορία:Άγιοι της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Κόκκινος τετράνυχος
Μορφολογία
Τα αυγά του ακάρεως είναι σφαιρικά, ελαφρώς πεπλατυσμένα με επιφανειακές ακτινοειδείς ραβδώσεις και χαρακτηριστικό προεξέχοντα μίσχο στο κεντρικό σημείο της ραχιαίας πλευράς τους. Τα χειμερινά αυγά έχουν έντονο κόκκινο χρώμα.
Ξενιστής
Το παράσιτο αυτό αποτελεί ιδιαίτερα σοβαρό εχθρό ορισμένων φυλλοβόλων δέντρων όπως κυρίως της μηλιάς, ροδακινιάς, αχλαδιάς κυδωνιάς και δαμασκηνιάς. Μπορεί, επίσης, να προσβάλλει και άλλα φυτά όπως την κερασιά, αμυγδαλιά, τριανταφυλλιά, φράουλα και αμπέλι.
Βιολογία-Ζημιές
Ζει κατά κανόνα στην κάτω επιφάνεια των φύλλων. Εξ αιτίας της προσβολής, μπορεί να προκληθεί αργυρόχρωμος μεταχρωματισμός των φύλλων, ενώ όταν η προσβολή είναι έντονη τα φύλλα αποκτούν καστανό χρώμα και μπορεί να πέσουν. Σε περίπτωση έντονης προσβολής μπορεί να προκληθεί μείωση του μεγέθους και της ποιότητας των καρπών, μείωση του αριθμού των ανθοφόρων οφθαλμών της επόμενης χρονιάς και ακόμη και μείωση του μήκους των βλαστών των προσβεβλημένων φυτών.
Καταπολέμηση
Ένα από τα μέτρα που επί χρόνια εφαρμόζεται για την αντιμετώπιση του P. Ulmi είναι η διενέργεια χειμερινών ψεκασμών με ορυκτέλαια για την αντιμετώπιση των διαχειμαζόντων αυγών. Η ευπάθεια των χειμερινών αυγών σε ορυκτέλαια αυξάνει, όσο πλησιάζει η εποχή εκκόλαψης τους. Έχει βρεθεί στην Καλιφόρνια ότι ψεκασμός με 1% ορυκτέλαιο την περίοδο λίγο πριν την εκκόλαψη των χειμερινών αυγών ήταν εξίσου αποτελεσματικός με ψεκασμό με 2% ορυκτέλαιο κατά την περίοδο του ληθάργου των δέντρων.
Ψεκασμοί
Ψεκασμοί που γίνονται λίγο πριν την έναρξη εκκόλαψης των χειμερινών αυγών με ακαρεοκτόνα που έχουν ωοκτόνο και προνυμφοκτόνο δράση όπως τα clofentezine και hexythiazox έχουν δώσει ιδιαίτερα καλά αποτελέσματα. Τα ακαρεοκτόνα αυτά έχουν μικρή τοξική δράση στα ωφέλιμα ακάρεα και μεγάλη υπολειμματική διάρκεια, αλλά μειονεκτούν ως προς το ότι τα ακάρεα αναπτύσσουν γρήγορα εθισμό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αραχνίδια
Αλεξάντρα Νταντάριο
Η Αλεξάντρα Άννα Νταντάριο, γεννήθηκε στις 16 Μαρτίου του 1986 στη Νέα Υόρκη και είναι Αμερικανίδα ηθοποιός του κινηματογράφου. Έγινε ευρέως γνωστή ως Annabeth Chase στη σειρά ταινιών «Percy Jackson» και ως Blake Gaines στη ταινία «San Andreas». Από την αρχή της καριέρας της, έχει  πρωταγωνιστήσει σε πολλές ταινίες όπως στις «Texas Chainsaw 3D» και «Hall Pass», ενώ έχει κάνει εμφανίσεις ως guest star, στις σειρές «American Horror Story: Hotel», «White Collar», «True Detective» και «It’s Always Sunny in Philadelphia». Έγινε επίσης γνωστή για τον ρόλο της ως Summer Quinn, στη ταινία «Baywatch».
Παιδικά χρόνια
Η Αλεξάντρα Νταντάριο γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Νέα Υόρκη των Η.Π.Α., και είναι το μεγαλύτερο παιδί της δικηγόρου Χριστίνα Νταντάριο, με τον εισαγγελέα και πρώην επικεφαλής της αντιτρομοκρατικής μονάδας NYPD της Νέας Υόρκης, Ρίτσαρντ Νταντάριο. Έχει επίσης ένα αδελφό, τον Μάτθιου Νταντάριο όπου είναι επίσης ηθοποιός και μια αδελφή που ονομάζεται Κάθριν. Έχει Αμερικανική υπηκοότητα, ενώ έχει Ιταλική, Τσέχικη, Αγγλική και Ιρλανδική καταγωγή. Ο παππούς της από τη μεριά του πατέρα της, είναι ο Εμίλιο Ε. Νταντάριο, όπου ήταν Δημοκρατικός πολιτικός και μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων της Αμερικής για την πολιτεία του Κονέκτικατ, από το έτος 1959 έως το έτος 1971. Η Αλεξάντρα είναι απόφοιτος των κολεγίων Brearley και Professional Children’s School, καθώς και του Marymount Manhattan College.
Καριέρα
Σε ηλικία έντεκα ετών, αποφάσισε να γίνει ηθοποιός, ενώ λίγα χρόνια αργότερα σε ηλικία δεκαέξι ετών έπαιξε τον πρώτο της ρόλο, στη σαπουνόπερα «All My Children». Ο πρώτος σημαντικός ρόλος της, ήταν τo 2010 ως Annabeth Chase, στη ταινία επιστημονικής φαντασίας και περιπέτειας «Percy Jackson & Olympians: The Lightning Thief». Το 2012, εμφανίστηκε στο μουσικό βίντεο του τραγουδιού των Imagine Dragons, “Radioactive” και ως guest star στη σειρά «It’s Always Sunny in Philadelphia», στο ρόλο της Ruby Taft. Στην ταινία τρόμου «Texas Chainsaw 3D», όπου προβλήθηκε στους κινηματογράφους το 2013, η Αλεξάντρα Νταντάριο πρωταγωνίστησε σε αυτή την ταινία, στο ρόλο της Heather Miller. Την ίδια χρονιά, εμφανίστηκε ως Annabeth Chase στο τελευταίο μέρος της ταινίας «Percy Jackson: Sea of Monsters» και στη κωμωδία «Burying the EX». Το 2014, έγινε ευρέως γνωστή με τη συμμετοχή της στη σειρά «True Detective», στο ρόλο της Lisa Tragnetti  όπου εμφανίστηκε σε τέσσερα επεισόδια του πρώτου κύκλου της σειράς. Το επόμενο έτος, πρωταγωνίστησε μαζί με το Ντουέιν Τζόνσον, στην ταινία περιπέτειας και δράματος, «San Andreas». Επίσης, το 2015, εμφανίστηκε ως guest star σε δύο ακόμα τηλεοπτικές σειρές, στη «The Last Man on Earth» και στη «American Horror Story: Hotel». Το 2016, έπαιξε στην ταινία του Νίκολας Σπάρκς, «The Choice» και ένα χρόνο αργότερα, το 2017, πρωταγωνίστησε ξανά μαζί με τον ηθοποιό Ντουέιν Τζόνσον, στην κωμωδία δράσης, «Baywatch». Τον Φεβρουάριο του 2017, ο ηθοποιός Χένρι Κάβιλ ανακοίνωσε μέσω των μέσων μαζικής ενημέρωσης, ότι θα πρωταγωνιστήσει μαζί με την Αλεξάντρα Νταντάριο, στο ψυχολογικό θρίλερ «Nomis». Επιπλέον, μέσα στο έτος 2017, η Αλεξάντρα Νταντάριο θα πρωταγωνιστήσει μαζί με το μοντέλο Κέιτ Άπτον στη σέξι-κομεντί «The Layover», καθώς και στις κωμωδίες «When We First Met» και «We Have Always Lived in the Castle».
Προσωπική ζωή
Από το 2006 μέχρι το 2009, η Αλεξάντρα Νταντάριο ήταν σε μακροχρόνια σχέση με τον ηθοποιό, Τζέισον Φουξς. Από το 2009, είχε σχέση με τον συμπρωταγωνιστή της στις ταινίες «Percy Jackson», Λόγκαν Λέρμαν όπου και αρραβωνιάστηκαν στις 16 Δεκεμβρίου του 2016.
Μιχαήλ Κων. Σούτσος
Ο Μιχαήλ Σούτσος (15 Φεβρουαρίου 1841 - 9 Ιουλίου 1933) από τον Οίκο των Σούτσων ήταν ιστορικός, νομισματολόγος και κεντρικός τραπεζίτης της Ρουμανίας.
Βιογραφία
Η καταγωγή της Οικογένειάς του ήταν από το Φανάρι της Κωνσταντινούπολης. Γεννήθηκε στο Βουκουρέστι της Βλαχίας και παρακολούθησε την Κεντρική Σχολή των Τεχνών και των Τεχνικών στο Παρίσι, όπου αποφοίτησε ως μηχανικός το 1864. Επέστρεψε στη χώρα του και εργάστηκε ως δημόσιος υπάλληλος του Υπουργείου Γεωργίας και Αγροτικής Ανάπτυξης.
Έγινε γεν. διευθυντής των Ταχυδρομείων Ρουμανίας (1881-91), διευθυντής της Εθνικής Τράπεζας (1892-94), σύμβουλος του Ελεγκτικού Συνεδρίου και διοικητής της Εθνικής Τράπεζας (1899-1904). Διαπραγματεύθηκε με το Υπουργείο Οικονομικών την απόσυρση του μεριδίου του κράτους από το κεφάλαιο της Τράπεζας. Υποστήριξε τις λαϊκές Τράπεζες και έκανε πολλά υποκαταστήματα με κατάλληλα κτήρια. Στην Οικονομική Κρίση του 1900-01 διαφώνησε με τον πρωθυπουργό Πέτρε Π. Καρπ για την επίλυση του θέματος.
Έγινε ο πρώτος πρόεδρος της Νομισματικής Εταιρείας (1903) και μέλος, πρώτα αντεπιστέλλον (1884) και έπειτα τιμητικό (1909), της Ακαδημίας της Ρουμανίας. Ήταν επικεφαλής της νομισματικής συλλογής της Ακαδημίας (1914-1933). Ήταν συστηματικός και επιστημονικός ερευνητής στα νομίσματα και έγινε η αυθεντία της νοτιοανατολικής Ευρώπης. Ξεκίνησε να φτιάχνει μία συλλογή με Ελληνικά και Βυζαντινά νομίσματα και αρχαιότητες. Σπούδασε μετρολογία με ειδίκευση στα μετρικά συστήματα της Ελλάδας, Μικράς Ασίας, Αιγύπτου, Βαβυλώνας και Ιταλίας· επέκτεινε τις αρχικές γνώσεις για τα θέματα αυτά.
Έργα
Εξέδωσε μελέτες για τα βάρη που χρησιμοποιούσαν οι ελληνικές αποικίες Ιστρία, Τόμις (Κωστάντσα) και Καλλάτις (Μαγκάλια). Συνολικά έγραψε περί τα 40 έργα αρχαίας νομισματικής και μετρολογίας. Δώρισε τη συλλογή του στην Ακαδημία και στο Μουσείο Δοβρουτσάς.
Αναφορές
Κατηγορία:Οικογένεια Σούτσου
Ψηφιακή τέχνη
Από τη δεκαετία του 1960, διάφορες ονομασίες έχουν χρησιμοποιηθεί για να περιγράψουν την ψηφιακή τέχνη, συμπεριλαμβανομένων της τέχνης υπολογιστή (computer art), της τέχνης πολυμέσων (multimedia art) και της τέχνης νέων μέσων (new media art).
Ιστορία
Μετά από κάποια αντίσταση στην αρχή, ο αντίκτυπος της ψηφιακής τεχνολογίας έχει μεταμορφώσει δραστηριότητες όπως η ζωγραφική, η λογοτεχνία, το σχέδιο, η γλυπτική και η μουσική/ηχητική τέχνη, ενώ νέες τεχνικές, όπως η διαδικτυακή τέχνη, η τέχνη ψηφιακών εγκαταστάσεων και η εικονική πραγματικότητα, έχουν εμφανιστεί. μικρογραφία| Σύγκριση της αυτοπροσωπογραφίας του [[Λεονάρντο ντα Βίντσι|Λεονάρντο και της Μόνα Λίζα βασισμένη στo εργο Μόνα Λέο του Σβαρτς. Παράδειγμα κολάζ ψηφιακά επεξεργασμένων φωτογραφιών]] Ο Άντι Γουόρχολ δημιούργησε ψηφιακή τέχνη χρησιμοποιώντας έναν υπολογιστή Commodore Amiga, όταν ο υπολογιστής αυτός παρουσιάστηκε δημόσια στο Lincoln Center της Νέας Υόρκης τον Ιούλιο του 1985. Μια εικόνα της Ντέμπι Χάρι καταγράφηκε σε μονόχρωμη μορφή από μια βιντεοκάμερα και ψηφιοποιήθηκε σε ένα πρόγραμμα γραφικών που ονομάζεται ProPaint. Ο Γουόρχολ επεξεργάστηκε την εικόνα προσθέτοντας χρώμα.
Τέχνη που χρησιμοποιεί ψηφιακά εργαλεία
Εν μέσω ποικίλων απόψεων σχετικά με τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα της ψηφιακής τεχνολογίας στις τέχνες, φαίνεται να υπάρχει μια ισχυρή συναίνεση στην κοινότητα της ψηφιακής τέχνης ότι έχει οδηγήσει σε μια «τεράστια επέκταση της δημιουργικής σφαίρας», δηλαδή έχει διευρύνει σημαντικά τις δημιουργικές ευκαιρίες που είναι διαθέσιμες τόσο στους επαγγελματίες όσο και στους μη επαγγελματίες καλλιτέχνες.
Ενώ η δισδιάστατη και τρισδιάστατη ψηφιακή τέχνη είναι επωφελής καθώς επιτρέπει τη διατήρηση της ιστορίας που διαφορετικά θα είχε καταστραφεί από γεγονότα όπως οι φυσικές καταστροφές και ο πόλεμος, υπάρχει το ζήτημα για το ποιος θα πρέπει να κατέχει αυτές τις τρισδιάστατες σαρώσεις - δηλαδή ποιος κατέχει τα ψηφιακά πνευματικά δικαιώματα.
Οπτικά μέσα που δημιουργούνται από υπολογιστή
μικρογραφία|Ένα [[Διαδικαστική δημιουργία|διαδικαστικά παραγόμενο φωτορεαλιστικό τοπίο που δημιουργήθηκε με το Terragen. Το Terragen έχει χρησιμοποιηθεί στη δημιουργία CGI για ταινίες.]] Η ψηφιακή οπτική τέχνη αποτελείται είτε από δισδιάστατες οπτικές πληροφορίες που προβάλλονται σε ηλεκτρονική οπτική οθόνη είτε από πληροφορίες που μεταφράζονται μαθηματικά σε τρισδιάστατες πληροφορίες, οι οποίες προβάλλονται μέσω προοπτικής προβολής σε μια ηλεκτρονική οπτική οθόνη. Τα απλούστερα είναι τα δισδιάστατα ηλεκτρονικά γραφικά, τα οποία αντικατοπτρίζουν τον τρόπο με τον οποίο θα μπορούσε να γίνει ένα σχέδιο με τη χρήση ενός μολυβιού σε ένα κομμάτι χαρτί. Στην περίπτωση αυτή, ωστόσο, η εικόνα βρίσκεται στην οθόνη του υπολογιστή και το όργανο σχεδιασμού είναι ένα ποντίκι ή μια γραφίδα. Το δημιουργούμενο αποτέλεσμα μπορεί να φαίνεται ότι έχει σχεδιαστεί με μολύβι, στυλό ή πινέλο. Το δεύτερο είδος είναι τα τρισδιάστατα γραφικά υπολογιστών, όπου η οθόνη αποτελεί ένα παράθυρο σε ένα εικονικό περιβάλλον, όπου τα αντικείμενα τοποθετούνται έτσι ώστε να «φωτογραφηθούν» από τον υπολογιστή. Συνήθως τα δισδιάστατα γραφικά υπολογιστών χρησιμοποιούν γραφικά ράστερ ως κύριο μέσο αναπαράστασης, ενώ τα τρισδιάστατα γραφικά υπολογιστών χρησιμοποιούν διανυσματικά γραφικά για τη δημιουργία εγκαταστάσεων εμβυθιστικής εικονικής πραγματικότητας.
Τέχνη φτιαγμένη για ψηφιακά μέσα
Στη σύγχρονη τέχνη, ο όρος ψηφιακή τέχνη χρησιμοποιείται κυρίως για να περιγράψει την εικαστική τέχνη που δεν είναι απλώς κατασκευασμένη με ψηφιακά εργαλεία, αλλά που είναι σε μεγάλο βαθμό υπολογιστική και εμπλέκεται άμεσα με τις ψηφιακές τεχνολογίες. Η ιστορικός τέχνης Κριστιάν Πωλ γράφει ότι «είναι άκρως προβληματικό να κατατάσσεται ως ψηφιακή τέχνη το σύνολο της τέχνης που κάνει χρήση ψηφιακών τεχνολογιών κάποια στιγμή στη διαδικασία παραγωγής και διάδοσής της, καθώς καθιστά σχεδόν αδύνατο να καταλήξουμε σε οποιαδήποτε ενιαία δήλωση για τη μορφή τέχνης».
Ψηφιακή τέχνη και blockchain
Το blockchain, και πιο συγκεκριμένα τα NFT, έχουν συνδεθεί με την ψηφιακή τέχνη από την εποχή της εμφάνισης των NFT το 2020 και το 2021. Παρόλο που η τεχνολογία δέχτηκε πολλούς επικριτές και έχει πολλά ελαττώματα που σχετίζονται με λογοκλοπές και απάτες (λόγω της σχεδόν εντελώς ανεξέλεγκτης φύσης της), οίκοι δημοπρασιών όπως ο Sotheby's, ο Christie's και διάφορα μουσεία και γκαλερί στον κόσμο ξεκίνησαν συνεργασίες και συμπράξεις με καλλιτέχνες, πουλώντας NFT που σχετίζονται με ψηφιακά έργα τέχνης (μέσω πλατφορμών NFT) και παρουσιάζοντας αυτά τα έργα τέχνης τόσο σε εικονικές γκαλερί όσο και σε πραγματικές οθόνες και τηλεοράσεις.
Έρευνα και αρχεία
Εκτός από τη δημιουργία πρωτότυπης τέχνης, έχουν δημιουργηθεί ερευνητικές μέθοδοι που χρησιμοποιούν την τεχνητή νοημοσύνη για την ποσοτική ανάλυση συλλογών ψηφιακής τέχνης. Αυτό κατέστη δυνατό λόγω της ψηφιοποίησης έργων τέχνης μεγάλης κλίμακας τις τελευταίες δεκαετίες. Αν και ο κύριος στόχος της ψηφιοποίησης ήταν να επιτρέψει την προσβασιμότητα και την εξερεύνηση αυτών των συλλογών, η χρήση της τεχνητής νοημοσύνης στην ανάλυσή τους έχει επιφέρει νέες ερευνητικές προοπτικές.
Δύο υπολογιστικές μέθοδοι, η αναλυτική ανάγνωση και η εξ αποστάσεως προβολή, είναι οι τυπικές προσεγγίσεις που χρησιμοποιούνται για την ανάλυση ψηφιοποιημένης τέχνης. Η αναλυτική ανάγνωση επικεντρώνεται σε συγκεκριμένες οπτικές πτυχές ενός έργου. Ορισμένες εργασίες που εκτελούνται από μηχανές στις μεθόδους αναλυτικής ανάγνωσης περιλαμβάνουν την υπολογιστική πιστοποίηση του καλλιτέχνη και την ανάλυση των πινελιών ή των ιδιοτήτων της υφής. Αντίθετα, μέσω των μεθόδων εξ αποστάσεως προβολής, η ομοιότητα σε μια ολόκληρη συλλογή για ένα συγκεκριμένο χαρακτηριστικό μπορεί να οπτικοποιηθεί στατιστικά. Οι συνήθεις εργασίες που σχετίζονται με αυτή τη μέθοδο περιλαμβάνουν αυτόματη ταξινόμηση, ανίχνευση αντικειμένων, πολυτροπικές εργασίες, ανακάλυψη γνώσης στην ιστορία της τέχνης και υπολογιστική αισθητική. Ενώ η εξ αποστάσεως προβολή περιλαμβάνει την ανάλυση μεγάλων συλλογών, η αναλυτική ανάγνωση αφορά ένα έργο τέχνης.
Κύπελλο Κύπρου πετοσφαίρισης γυναικών 2017-18
Το Κύπελλο Κύπρου 2017-18 ήταν η 43η έκδοση του Κυπέλλου Κύπρου (41η υπό την αιγίδα της Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης). Συμμετείχαν οι οχτώ ομάδες της Α΄ κατηγορία 2017-18. Νικήτρια ήταν η AEK για 2η φορά στην ιστορία της.
Σύστημα διεξαγωγής
Στην προημιτελική φάση οι οκτώ ομάδες κληρώθηκαν τυχαία μεταξύ τους σε τέσσερα ζευγάρια και έδωσαν διπλούς αγώνες (εντός και εκτός έδρας). Οι τέσσερις νικήτριες προκρίθηκαν στην ημιτελική φάση. Στην ημιτελική φάση οι ομάδες κληρώθηκαν τυχαία μεταξύ τους και τα δύο ζευγάρια έδωσαν διπλούς αγώνες (εντός και εκτός έδρας) με τις δύο νικήτριες να προκρίνονται στον τελικό. Στις δύο αυτές φάσεις, αν μια ομάδα πετύχαινε δύο νίκες, τότε έπαιρνε αυτή την πρόκριση.
Σε περίπτωση που στους δύο αγώνες οι δύο ομάδες είχαν από μία νίκη, όπως πιο κάτω, αμέσως με την λήξη του δεύτερου αγώνα διεξαγόταν το χρυσό σετ (golden set):
Ο τελικός ήταν μονός και διεξήχθη σε ουδέτερη έδρα.
Προημιτελικά
Στην προημιτελική φάση έγιναν διπλοί αγώνες. Κάθε ομάδα αγωνίστηκε στην έδρα της και στην έδρα του αντιπάλου. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα τελικά αποτελέσματα των αγώνων.
Πηγές
Κατηγορία:Κύπελλο Κύπρου (πετοσφαίριση γυναικών) Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2017 Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2018
Νεοντανταϊσμός
εναλλ.=|μικρογραφία|348x348εσ|"Αναδρομικό II" του Robert Rauschenberg (Retroactive II, 1963) (Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης του Σικάγo)
Ο Νεοντανταϊσμός ήταν ένα κίνημα με ακουστικές, οπτικές και λογοτεχνικές εκδηλώσεις που είχαν ομοιότητες με την μέθοδο ή την πρόθεση με προηγούμενα έργα τέχνης Ντανταϊσμού (Dada). Επιδίωξε να κλείσει το χάσμα μεταξύ της τέχνης και της καθημερινής ζωής και ήταν ένας συνδυασμός παιχνιδιάρικης διάθεσης, εικονομαχίας και οικειοποίησης. Στις Ηνωμένες Πολιτείες ο όρος έγινε γνωστός από τα άρθρα που δημοσιεύτηκαν από την Μπάρμπαρα Ρόουζ στη δεκαετία του 1960 και αναφέρεται πρωτίστως, αν και όχι αποκλειστικά, στο έργο που δημιουργήθηκε εκείνη και την προηγούμενη δεκαετία. Υπήρξε επίσης μια διεθνής διάσταση στο κίνημα, ιδιαίτερα στην Ιαπωνία και στην Ευρώπη, που χρησιμεύει ως το θεμέλιο της Fluxus, της Ποπ Αρτ και της Αρ Νουβό (Nouveau réalisme).
Ο Νεοντανταϊσμός χαρακτηρίζεται από τη χρήση σύγχρονων υλικών, λαϊκών εικόνων και παράλογης αντίθεσης. Ήταν μια αντίδραση στον προσωπικό συναισθηματισμό του Αφηρημένου Εξπρεσιονισμού και, λαμβάνοντας το προβάδισμα από την πρακτική του Μαρσέλ Ντυσάν και του Κουρτ Σβίττερς, αρνήθηκε τις παραδοσιακές έννοιες της αισθητικής. Εφαρμόζεται στο έργο καλλιτεχνών όπως του Robert Rauschenberg και του Jasper Johns λόγω της χρήσης του κολάζ, της συναρμολόγησης, διαφόρων υλικών που βρέθηκαν και της προφανώς αντιαισθητικής ατζέντας τους.
Το ενωτικό στοιχείο της τέχνης της Νεο-Ντάδας είναι η επανεξέταση της ειρωνείας της Dada και η χρήση των αντικειμένων που βρέθηκαν και/ή των παρωχημένων δραστηριοτήτων ως οργάνων κοινωνικής και αισθητικής κριτικής.
Η Dada σχηματίστηκε ως αρνητική αντίδραση στις φρικαλεότητες και την αθανασία του πρώτου παγκόσμιου πολέμου και οδήγησε στην τέχνη, την ποίηση και σατυρικές και παράλογες παραστάσεις. Στη δεκαετία του 1950 ο Rauschenberg, ο Johns και άλλοι άρχισαν να συμπεριλαμβάνουν λαϊκές εικόνες και παράλογες αντιπαραθέσεις στο έργο τους.
Ο όρος Neo Dada αιτιολογείται χάρη στην παρουσία του Γάλλου καλλιτέχνη Dada, Μαρσέλ Ντυσάν στην Νέα Υόρκη, του οποίου οι ιδέες είχαν όλο και μεγαλύτερη επιρροή.
Χαρακτηριστικά
Σύμφωνα με τους καλλιτέχνες Dada της εποχής, η τέχνη πρέπει να είναι επεκτατική και χωρίς αποκλεισμούς, να οικειοποιεί μη-καλλιτεχνικά υλικά, να αγκαλιάζει τη συνήθη πραγματικότητα και να γιορτάζει τη λαϊκή κουλτούρα. Απέρριψαν τον ελιτισμό που σχετίζεται με τη ζωγραφική του Αφηρημένου Εξπρεσιονιστή υπέρ ενός πιο κοινωνικού τύπου τέχνης, που έδωσε έμφαση στην κοινότητα και το περιβάλλον. Η συνεργασία ήταν ένα άλλο χαρακτηριστικό της δουλειάς τους: οι Νεοντανταϊστές, συνεργάστηκαν με ποιητές, μουσικούς, χορογράφους και χορευτές και ασχολούνταν με άλλους καλλιτέχνες με το ίδιο πνεύμα, όπως οι καλλιτέχνες του Αρ Νουβό. Όλα αυτά οδήγησαν σε μια νέα σειρά αισθητικής με βάση τον πειραματισμό και τη διασταύρωση.
Τάσεις
Δημοσιεύσεις ντοκιμαντέρ ερέθισαν το ενδιαφέρον για την Dada, όπως Οι Καλλιτέχνες Dada (The Dada Painters) (1951) του Robert Motherwell' καθώς και εκδόσεις γερμανικής γλώσσας από το 1957 και αργότερα, στις οποίες συνέβαλαν μερικοί πρώην καλλιτέχνες Dada. Ωστόσο, αρκετοί από τους αρχικούς καλλιτέχνες του κινήματος καταγγέλλουν την ετικέτα Νεοντανταϊσμός/Neo-Dada, ειδικά στις εκδηλώσεις των ΗΠΑ, με το σκεπτικό ότι το έργο ήταν παράγωγο αντί να κάνει νέες ανακαλύψεις, ότι η αισθητική ευχαρίστηση βρέθηκε σε αρχικά διαμαρτυρίες ενάντια στις αστικές αισθητικές αντιλήψεις, και επειδή έγινε εμπορικό και κοινότυπο.
Πολλοί από τους καλλιτέχνες που ταυτίστηκαν με την τάση μεταφέρθηκαν στην συνέχεια σε άλλες ειδικότητες ή ταυτίστηκαν με άλλα καλλιτεχνικά κινήματα και σε πολλές περιπτώσεις μόνο μερικές από τις πτυχές της πρώιμης εργασίας τους μπορούν να ταυτιστούν με το κίνημα του Νεοντανταϊσμού.
Μια συμμαχική προσέγγιση βρίσκεται στη δημιουργία του κολάζ και της συναρμολόγησης, όπως στα γλυπτά από σκουπίδια του αμερικανικού Richard Stankiewicz, τα έργα του οποίου δημιουργήθηκαν από άχρηστα υλικά έχουν συγκριθεί με την πρακτική του Schwitters. Αυτά τα αντικείμενα "αντιμετωπίζονται έτσι ώστε να καθίστανται λιγότερο απορριπτόμενα από ό,τι όταν βρέθηκαν."
Σημαντικοί καλλιτέχνες του κινήματος
Με το έργο "Κρήνη (Fountain), ο Ντυσάν με πρωτότυπη ευτολμία και θρασύτητα, έχει γίνει σημαντικός εκπρόσωπος του κινήματος με παραδοσιακές καλλιτεχνικές αξίες και τεχνικές. Το έργο αυτό έχει γίνει εικονικό της αδιαφορίας του κινήματος Dada. εναλλ.=|μικρογραφία|"Η Κρήνη" του Μαρσέλ Ντυσάν (1917) (Μουσείο Τέχνης της Φιλαδέλφειας)|272x272εσ
Ο Duchamp ήταν ο πρώτος καλλιτέχνης που χρησιμοποίησε ένα έτοιμο αντικείμενο ως έργο τέχνης, ένα ουρητήριο, γυρισμένο ανάποδα το οποίο ήταν εγγυημένο να προκαλέσει και να προσβάλει ακόμη και τους συναδέλφους του καλλιτέχνες.
Υπάρχει μικρή παραποίηση του ουρητηρίου από τον καλλιτέχνη εκτός από το να το γυρίσει ανάποδα και να το υπογράψει υπό το πλασματικό όνομα R. Mutt. Αφαιρώντας το ουρητήριο από το καθημερινό περιβάλλον και τοποθετώντας το σε ένα περιβάλλον τέχνης, ο Ντυσάν αμφισβήτησε τους βασικούς ορισμούς της τέχνης καθώς και το ρόλο του καλλιτέχνη στη δημιουργία του. Με τον τίτλο, "Κρήνη", ο Ντυσάν έκανε μια χιουμοριστική και ειρωνική αναφορά τόσο για το σκοπό του ουρητήρα όσο και για τα διάσημα σιντριβάνια σχεδιασμένα από τους καλλιτέχνες την Αναγέννησης και του Μπαρόκ.
Το έργο παρουσιάστηκε σε μια καλλιτεχνική έκθεση στη Νέα Υόρκη, όπου ο κάθε καλλιτέχνης μπορούσε να υποβάλλει δύο έργα με συνδρομή 6 δολαρίων και έτσι παρουσίασε το ουρητήριο ως αισθητικό αντικείμενο σαν δήλωση "αντι-τέχνης".
Έχει ιδιαίτερη επίδραση στους πιο πρόσφατους καλλιτέχνες του 20ού αιώνα. Καλλιτέχνες όπως ο Jeff Koons, ο Robert Rauschenberg, ο Damien Hirst και άλλοι, είναι ανυπολόγιστοι.
Ο Piero Manzoni ήταν Ιταλός ευγενικής γέννησης, γνωστός πλέον τώρα για την κονσερβοποίηση και την πώληση των περιττωμάτων του στο όνομα της τέχνης. Ασεβής, ανατρεπτικός και αφοσιωμένος στην κατάρρευση των καθιερωμένων κανόνων καλλιτεχνικής παραγωγής, το έργο του Manzoni εκτείνεται σε μονόχρωμους πίνακες, γλυπτά και αντικείμενα τέχνης εννοιολογικής τέχνης, τα οποία διατηρούν την αίσθηση του χιούμορ και την κακόφημη σάτιρα. Παρά τη στάση αυτή και τη γενικευμένη συμπεριφορά, οι ιδέες που περιγράφει ο Manzoni και η χρήση του σώματος (και οι δικές του και άλλων) ως μέσο διαμόρφωσης της τέχνης έχουν εξαιρετική επιρροή μετά τον απροσδόκητο θάνατό του στην ηλικία των 29. εναλλ.=|αριστερά|μικρογραφία|"Τα Κόπρανα του Καλλιτέχνη" του Πιερό Μαντσόνι|260x260εσ Το έργο του Manzoni είναι ακούσια αηδιαστικό και χιουμοριστικό, συχνά χρησιμοποιώντας μια απλή και παραβατική έννοια για να προκαλέσει μια αντίδραση στον θεατή του. Αυτές οι έννοιες (ότι ένας καλλιτέχνης μπορεί να διεκδικήσει οτιδήποτε ως τέχνη του, ή ότι ένας καλλιτέχνης κάνει κάτι πολύτιμο υπογράφοντάς το) συχνά περιέχουν σιωπηρή κριτική για τον καταναλωτισμό της μεταπολεμικής Ευρώπης. Για τον Manzoni, είναι η άμεση σύνδεση ενός αντικειμένου με έναν καλλιτέχνη (συνήθως μέσω άμεσης επαφής) μέσω του οποίου μεταδίδεται αυτή η σημασία. Η ιδέα του σώματος ως αντικειμένου τέχνης και οι σωματικές διεργασίες που μπορούν να επαναπροσδιοριστούν ως καλλιτεχνικές, είναι βασικές για την πρακτική του Manzoni. Για τον Manzoni, το σώμα και οι διαδικασίες του, είναι εξίσου έγκυρα με τα καλλιτεχνικά υλικά όπως και κάθε άλλο. Αυτό θα συνέχιζε να επηρεάζει τους καλλιτέχνες να χρησιμοποιούν το σώμα τους ως υλικό το οποίο θεωρήθηκε ικανό να αντισταθεί στην εμπορευματοποίηση και να υπονομεύσει την εμπορική αναγνώριση.
Ο πατέρας του Manzoni, ο οποίος ήταν κάτοχος ενός κονσερβοποιείου, λέγεται ότι είχε πει κάποτε στον γιο του, καλλιτέχνη: "Τα έργα σου είναι σκατά."
Τον Δεκέμβριο του 1961, ο Manzoni έγραψε σε επιστολή προς τον φίλο του Ben Vautier:
"Θα ήθελα όλοι οι καλλιτέχνες να πουλήσουν τα δακτυλικά τους αποτυπώματα, ή να διοργανώσουν διαγωνισμούς για να δουν ποιος μπορεί να τραβήξει τη μακρύτερη γραμμή ή να πουλήσει τα σκατά τους σε κουτιά. Το δακτυλικό αποτύπωμα είναι το μόνο σημάδι της προσωπικότητας που μπορεί να γίνει δεκτό: αν οι συλλέκτες θέλουν κάτι οικείο, πραγματικά προσωπικό για τον καλλιτέχνη, υπάρχουν τα ίδια τα σκατά του καλλιτέχνη, αυτά που είναι πραγματικά δικά του."
Ένας άλλος φίλος, ο Enrico Baj, δήλωσε ότι τα κονσερβοποιημένα τρόφιμα προορίζονταν ως "μια πράξη προκλητικής απομίμησης του κόσμου της τέχνης, των καλλιτεχνών και της κριτικής τέχνης".
Τα κουτιά κονσερβών του Manzoni από περιττώματα προκάλεσαν ταραχή όταν τους έδωσε τιμή χρυσού το 1961. Το τέχνασμα όμως έδρασε και η τέχνη του εκτιμήθηκε σε υψηλότερο ρυθμό από το πολύτιμο μέταλλο. Το 2002 πουλήθηκε ένα κουτί κόπρανα (30 γραμμάρια) για £ 23,000 (λίρες).
Το περιεχόμενο των κουτιών παραμένει ένα πολύ αμφιλεγόμενο αίνιγμα, αφού το άνοιγμα τους θα κατέστρεφε την αξία του έργου τέχνης. Έχουν προταθεί διάφορες θεωρίες σχετικά με το περιεχόμενο, συμπεριλαμβανομένης της εικασίας ότι πρόκειται για γύψο.
("Electronic Superhighway: Continental U.S., Alaska, Hawaii") Όταν ο Nam June Paik, γνωστός και ως "πατέρας του Video Art", ήρθε στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1964, το διακρατικό σύστημα αυτοκινητοδρόμων ήταν μόλις εννέα ετών και οι αυτοκινητόδρομοι πρόσφεραν σε όλους την ελευθερία να "δεις τις ΗΠΑ στο Chevrolet σου". Το περπάτημα καθ 'όλη τη διάρκεια αυτής της εγκατάστασης υποδεικνύει την τεράστια κλίμακα του έθνους που αντιμετώπιζε ο νεαρός Κορεάτης καλλιτέχνης όταν έφτασε. Τα φωσφοριζέ περιγράμματα στις οθόνες, υπενθυμίζουν τους πολύχρωμους χάρτες και τα λαμπερά δελεαστικά μοτέλ και τα εστιατόρια που οδήγησαν τους Αμερικανούς στον ανοιχτό δρόμο. Τα διαφορετικά χρώματα μας υπενθυμίζουν ότι τα μεμονωμένα κράτη εξακολουθούν να έχουν ξεχωριστές ταυτότητες και πολιτισμούς, ακόμα και στη σημερινή εποχή των πληροφοριών.
Ο Paik αύξησε τις αναβραστικές εικόνες "που φαίνονται σαν από ένα αυτοκίνητο που περνάει" με ηχητικά κλιπ από τον "Μάγο του Οζ", τo μιούζικαλ "Οκλαχόμα!" και άλλους πολύτιμους κινηματογραφικούς λίθους, γεγονός που υποδηλώνει ότι η εικόνα της Αμερικής επηρεάστηκε πάντα από την ταινία και την τηλεόραση. Σήμερα, το Ίντερνετ και οι εικοσιτετράωρες εκπομπές τείνουν να ομογενοποιούν τα έθιμα και προεκτάσεις ενός κάποιου διαφορετικού έθνους. Ο Paik ήταν ο πρώτος που χρησιμοποίησε τη φράση "ηλεκτρονική λεωφόρος" και αυτή η εγκατάσταση προτείνει τα ηλεκτρονικά μέσα να μας παράσχουν αυτό που κάναμε να βγούμε από το σπίτι για να ανακαλύψουμε. Αλλά η "Ηλεκτρονική λεωφόρος" είναι πραγματική. Πρόκειται για ένα τεράστιο φυσικό αντικείμενο που καταλαμβάνει ένα μεσαίο έδαφος ανάμεσα στην εικονική πραγματικότητα των μέσων μαζικής ενημέρωσης και την ευρύτερη χώρα πέρα ​​από τις πόρτες μας.
Το κομμάτι αυτό δημιουργήθηκε το απόγευμα της πρώτης ατομικής έκθεσης του Man Ray στο Παρίσι. Σκοπός του ήταν να το δωρίσει στον ιδιοκτήτη της γκαλερί, τον ποιητή Philippe Soupault, και ο Ray το πρόσθεσε στην επίδειξη την τελευταία στιγμή. Αλλά το αντικείμενο έλαβε μεγάλη προσοχή και εξαφανίστηκε στο τέλος της έκθεσης.
Για μια άλλη έτοιμη έκδοση, ο Ray πήρε ένα απλό χρηστικό αντικείμενο, ένα σίδερο, και το έκανε να προκαλεί διαφορετικές ιδιότητες συνδέοντας τα καρφιά. Ως εκ τούτου, τα καρφιά, τα οποία προσκολλώνται και συγκρατούν, αντιτίθενται με το σίδερο, το οποίο προορίζεται για ομαλή ολίσθηση, και και έτσι τα δύο καθίστανται άχρηστα.
Από τους πολλούς τύπους σουρεαλιστικών αντικειμένων που παρήχθησαν, υπάρχουν δύο σημαντικά χαρακτηριστικά στο "Δώρο" του Man Ray.
Δείτε επίσης
<references group="σημ." />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τέχνη Κατηγορία:Καλλιτεχνικά ρεύματα
Αλέξανδρος Πέρρος
Ο Αλέξανδρος Πέρρος (Αθήνα, 6 Απριλίου 1988) είναι Έλληνας ηθοποιός, απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 6 Απριλίου 1988 στην Αθήνα.
Σπούδασε υποκριτική στη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν και μουσική. Παίζει σαξόφωνο.
Είναι μέρος της θεατρικής ομάδας "επίPlay" μαζί με τον Δημήτρη Δεγαΐτη και τον Νίκο Τσέκο.
Μαζί με τον Βασίλη Φιλίππου αποτελούν το Dj Set "The Juicy Brothers".
Στην τηλεόραση, συμμετείχε στις σειρές Οι Συμμαθητές και Τατουάζ Αγγελική και Το Αύριο μας Ανήκει      Τρία Μίλια και Στα 4 και  Η παραλία
Δείγμα της δουλειάς του στο θέατρο είναι οι παραστάσεις «Όρνιθες» (2008), «Πλούτος» (2012), «Οι 12 ένορκοι» (2016), «Ο συμβολαιογράφος» (2018), «Επιστροφή στην Άγρια Βρύση» (2018) και «Σκύλος με Σπίτι» (2016).
Περούλια Μεσσηνίας
Τα Περούλια είναι μικρός οικισμός κοντά στην Κορώνη και υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Πύλου - Νέστορος, του Νομού Μεσσηνίας.
Τοποθεσία
Τα Περούλια βρίσκονται βορειοδυτικά από την Κορώνη από την οποία απέχουν 8 περίπου χιλιόμετρα και νοτιοανατολικά από την Πύλο από την οποία απέχουν περίπου 37 χιλιόμετρα. Έχουν υψόμετρο 28 μέτρα και απέχουν μερικά μέτρα από τη θάλασσα του Μεσσηνιακού κόλπου. Κοντά στα Περούλια βρίσκονται, προς τα βόρειά τους τα Βουνάρια σε απόσταση 3 περίπου χιλιομέτρων, προς τα δυτικά τους οι Κόμποι και ο Άγιος Ιωάννης σε αποστάσεις 1,5 περίπου χιλιομέτρου και 2 περίπου χιλιομέτρων αντίστοιχα και προς τα νοτιοδυτικά τους το Χαρακοπιό σε απόσταση περίπου 3,5 χιλιομέτρων και η Υάμεια σε απόσταση 9,5 περίπου χιλιομέτρων.
Ιστορικό του οικισμού
Η περιοχή του οικισμού, έχει μακρόχρονη ιστορία που ακολουθεί την ιστορία της Μεσσηνίας και της ευρύτερης περιοχής της Κορώνης και της Πυλίας. Κατά την αρχαιότητα, ήταν υπό τον έλεγχο της Ασίνης, της αρχαίας πόλης, η οποία μεταγενέστερα αναπτύχθηκε ως η σύγχρονη Κορώνη. Ο οικισμός πάντως είναι σχετικά νέος, καθώς τα Περούλια αναγνωρίσθηκαν και προσαρτήθηκαν μόλις το 1991 στην Κοινότητα Κόμπων, όπου και παρέμειναν ως το 1997, όταν τότε, στα πλαίσια των αλλαγών που επήλθαν στη τοπική αυτοδιοίκηση, μέσω του σχεδίου «Καποδίστριας», τα Περούλια υπήχθησαν στο Δήμο Κορώνης, με έδρα την Κορώνη, ως το 2010. Από το 2011, μετά τις νέες αλλαγές του σχεδίου «Καλλικράτης» τα Περούλια ανήκουν πλέον στον νέο Δήμο Πύλου - Νέστορος. Ο δήμος αυτός, συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης με την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Κορώνης, Μεθώνης, Παπαφλέσσα, Πύλου, Νέστορος και Χιλιοχωρίων. Τα Περούλια σήμερα είναι οικισμός της Κοινότητας Κόμπων, του Δήμου Πύλου-Νέστορος, με έδρα τους Κόμπους.
Κάτοικοι
Ο οικισμός, με βάση την Απογραφή του 2011, έχει 13 μόνιμους κατοίκους, οι οποίοι απασχολούνται κυρίως σε διάφορες αγροτικές εργασίες, καθώς και με τον τουρισμό.
Κτίρια – αξιοθέατα
Εκτός από τα σπίτια και τα εξοχικά στην ευρύτερη περιοχή του οικισμού υπάρχουν επίσης διάφορες τουριστικές & ξενοδοχειακές εγκαταστάσεις, με ενοικιαζόμενα δωμάτια - διαμερίσματα, ενώ στα αξιοθέατα του οικισμού περιλαμβάνεται, στα ανατολικά του, η κοντινή ομώνυμη παραλία του, η Παραλία Περούλια.
Παραλία Περούλια
Η Παραλία Περούλια, η οποία βρίσκεται στα ανατολικά του ομώνυμου οικισμού και στα δυτικά του Μεσσηνιακού κόλπου, είναι πλατιά και απάνεμη από τους βοριάδες παραλία, μήκους περίπου 1.200 μέτρων, με χρυσή αμμουδιά και σχετικά ρηχά καταγάλανα νερά. Διαθέτει οργανωμένη υποδομή, με πρόσβαση προς αυτήν εφικτή ακόμη και από ασανσέρ, ενώ στην περιοχή πίσω από αυτήν υπάρχουν επίσης καφετέριες, ταβέρνες, καθώς και διάφορες τουριστικές εγκαταστάσεις με ενοικιαζόμενα δωμάτια, για όσους θέλουν να διαμείνουν στην περιοχή αυτή. Η Παραλία Περούλια βρίσκεται περίπου 8 χιλιόμετρα βορειότερα από την Κορώνη και έχει προσβάσεις, μέσω της 9ης Επαρχιακής Οδού Ριζόμυλου-Κορώνης, είτε από τα Βουνάρια, είτε από τους Κόμπους.
Χάρτης περιοχής
<mapframe latitude="36.805161" longitude="21.882706" zoom="13" width="1000" height="500" align="center" />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Παραλίες της Μεσσηνίας Κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Επαρχία Πυλίας Κατηγορία:Δήμος Πύλου - Νέστορος Κατηγορία:Δήμος Κορώνης Κατηγορία:Δημοτική Ενότητα Κορώνης
Εθνική Αλγερίας (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης γυναικών της Αλγερίας αντιπροσωπεύει την Αλγερία στις διεθνείς διοργανώσεις γυναικείας καλαθοσφαίρισης υπό την εποπτεία της FIBA και της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Αλγερινής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (Fédération Algérienne de Basket-Ball).
Συμμετοχή σε διεθνείς διοργανώσεις
Το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της Αλγερίας δεν έχει μέχρι σήμερα προκριθεί σε κάποια Ολυμπιακή Διοργάνωση, ούτε σε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Γυναικών.
Το 1968 συμμετείχε για πρώτη φορά στο Αφρικανικό Πρωτάθλημα (Afrobasket) που διοργανώνει η FIBA Africa και μέχρι σήμερα δεν έχει καταφέρει να εξασφαλίσει μια θέση στο βάθρο της κορυφαίας τριάδας.
Η Τυνησία διαθέτει επίσης το δικαίωμα συμμετοχής στους Παναφρικανικούς Αγώνες υπό τη σκέπη της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής. Έχει, μάλιστα, φιλοξενήσει το θεσμό δύο φορές, κατά τα έτη 1978 και πιο πρόσφατα το 2007. Επίσης έχει φιλοξενήσει τους Παναραβικούς Αγώνες το 2004, χρονιά κατά την οποία κατάκτησε το χάλκινο μετάλλιο. Τέλος, διαθέτει δικαίωμα συμμετοχής και στους Μεσογειακούς Αγώνες, δεν έχει, όμως, στείλει ποτέ αγωνιστική ομάδα.
Πηγές
Αλγερια Γυναικων
Ευκλείδης Α΄
Ο Ευκλείδης Α' είναι τριμηναίο μαθηματικό περιοδικό που εκδίδεται από την Ελληνική Μαθηματική Εταιρεία από το 1976. Απευθύνεται σε μαθητές γυμνασίου και το περιεχόμενό του ανήκει κυρίως στις εξής κατηγορίες: Παλιά τεύχη του περιοδικού υπάρχουν διαθέσιμα στην ιστοσελίδα της Ελληνικής Μαθηματικής Εταιρείας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικά περιοδικά Κατηγορία:Ελληνικά μαθηματικά περιοδικά Κατηγορία:Ελληνικά περιοδικά για παιδιά
Ανδριάντας Κολοκοτρώνη (Παλαιά Βουλή)
Ο Ανδριάντας Κολοκοτρώνη είναι έργο του Λάζαρου Σώχου και βρίσκεται δίπλα στην Παλαιά Βουλή.
Περιγραφή
Είναι χάλκινος ανδριάντας ύψους τεσσάρων μέτρων. Πρόκειται για την πρώτη έφιππη μορφή της νεοελληνικής γλυπτικής. Το 1889 προκηρύχθηκε ο σχετικός διαγωνισμός στον οποίο κέρδισε ο Σώχος. Το πρόπλασμα δουλεύθηκε ανάμεσα στα 1891-1895 στο Παρίσι, στο εργαστήριο του Μερσί όπου και βραβεύθηκε. Το 1900 είχε βραβευθεί από την Ακαδημία της Ρώμης με χρυσό μετάλλιο για το Πρόπλασμα του Ανδριάντα.
Η χύτευσή του σε χαλκό έγινε στο εξωτερικό σε δύο αντίτυπα. Το ένα στήθηκε στο Ναύπλιο το 1901 και το άλλο στην Αθήνα το 1904. Η ομιλητική χειρονομία του ήρωα προσδίδουν στο έργο εκφραστικότητα, ζωντάνια και εντυπωσιακότητα. Στη βάση υπάρχουν δύο χάλκινα ανάγλυφα στα οποία στο ένα ο Κολοκοτρώνης εμψυχώνει τους πολεμιστές του και στο άλλο μάχεται κατά του Δράμαλη στα στενά των Δερβενακίων.
Ο Σώχος βασίστηκε σε έργα όπως το Μνημείο του Κάρλου Αλμπέρτου στο Τουρίνο του γλύπτη Κάρλο Μαροκέτι, ενώ άλλοι ερευνητές το συνδέουν με τον Έφιππο Ανδριάντα του Κούρφουστερν Μαρξ στο Μόναχο. Για τον Χρύσανθο Χρήστου δεν φαίνεται να επηρεάστηκε άμεσα από κανένα αφού τέτοιοι τύποι ήταν κοινοί και ευρέως διαδεδομένοι, τους οποίους χρησιμοποίησε ελεύθερα. Τα ρούχα του αποδίδονται ρεαλιστικά και με γραφικές λεπτομέρειες. Δεν παρουσιάζεται παθητικώς και αδιάφορος όπως σαν άλλοι έφιπποι ανδριάντες. Με το δεξί χέρι δείχνει τον δρόμο μακρυά και το κεφάλι είναι γυρισμένο προς τα πίσω. Αυτή η αντιθετική κίνηση δίνει δυναμισμό.
Πηγές
Κατηγορία:Αγάλματα στην Ελλάδα Κ Κ
Βρετανό-Κυπριακές σχέσεις
Οι Βρετανό-Κυπριακές σχέσεις είναι οι διεθνείς σχέσεις της Κύπρου και του Ηνωμένου Βασιλείου. Η Κύπρος απέκτησε την ανεξαρτησία της από το Ηνωμένο Βασίλειο το 1960, μετά από 82 χρόνια βρετανικού ελέγχου. Οι δύο χώρες απολαμβάνουν τώρα θερμές σχέσεις, αλλά η συνεχιζόμενη βρετανική κυριαρχία των Περιοχών Κυρίαρχων Βάσεων Ακρωτηρίου και Δεκέλειας εξακολουθεί να διαιρεί τους Κυπρίους. Οι δύο χώρες είναι μέλη της Κοινοπολιτείας των Εθνών.