cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πανθεσσαλονίκειος Αθλητικός Όμιλος Κωνσταντινουπολιτών
1981–1990
Το 1987 η ομάδα κολύμβησης του Π.Α.Ο.Κ. κατακτά το Πρωτάθλημα Ελλάδας, σπάζοντας τη μακρόχρονη κυριαρχία του Ολυμπιακού Πειραιώς. Το 1988 αποκτάται από τον Π.Α.Ο.Κ. ο καλαθοσφαιριστής Μπάνε Πρέλεβιτς, ο οποίος αποτέλεσε βασικό στέλεχος της ομάδας σε όλη τη περίοδο που το τμήμα καλαθοσφαίρισης του συλλόγου υπήρξε ένα από τα κορυφαία της Ευρώπης. Το 1989 ιδρύθηκε το τμήμα γυναικείου πόλο. Το 1990 η ομάδα μπάσκετ του Π.Α.Ο.Κ. αγωνίστηκε στον ημιτελικό του Κυπέλλου Κυπελλούχων. Το 1990 ο αρσιβαρίστας του Π.Α.Ο.Κ. Παύλος Σαλτσίδης βραβεύεται από τον Π.Σ.Α.Τ. ως ο κορυφαίος άνδρας αθλητής της χρονιάς.
1991–2000
thumb|120px|[[Πέτζα Στογιάκοβιτς|Πρέντραγκ Στογιάκοβιτς]]
Το 1991 η ομάδα μπάσκετ ανδρών κατακτά το πρώτο Ευρωπαϊκό τρόπαιο για το σύλλογο επικρατώντας της Σαραγόσα στον τελικό του Κυπέλλου Κυπελλούχων στη Γενεύη, ενώ βραβεύεται από τον Π.Σ.Α.Τ. ως η κορυφαία ελληνική ομάδα της χρονιάς. Την επόμενη χρονιά κατακτά το πρωτάθλημα Ελλάδας και αγωνίζεται στον τελικό του Ευρωπαϊκού Κυπέλλου για δεύτερη συνεχόμενη. Το 1992 ιδρύθηκε το τμήμα συγχρονισμένης κολύμβησης.
Το 1993 η ομάδα μπάσκετ αγωνίζεται στο final four της Ευρωλίγκα στην Αθήνα και καταλαμβάνει την τρίτη θέση στην Ευρώπη, επικρατώντας της Ρεάλ Μαδρίτης. Το 1994 κατακτά το Κύπελλο Κόρατς στην Τεργέστη επικρατώντας της Στεφανέλ σε διπλό τελικό, το επόμενο έτος το Κύπελλο Ελλάδας απέναντι στον Πανιώνιο και το 1999 το Κύπελλο Ελλάδας με αντίπαλο την Α.Ε.Κ. ολοκληρώνοντας την επιτυχημένη περίοδο του τμήματος.
Στις 16 Σεπτεμβρίου 1999 η ποδοσφαιρική ομάδα του Π.Α.Ο.Κ. σημείωσε τη μεγαλύτερη νίκη ελληνικής ομάδας στην Ευρώπη με 0–7 στην έδρα της Λοκομοτίβ Τιφλίδας. Το 1999 ιδρύθηκαν το τμήμα άρσης βαρών από τον ολυμπιονίκη Παύλο Σαλτσίδη, το τμήμα χάντμπολ και το τμήμα της τεχνικής κολύμβησης. Το 2000 ιδρύθηκε το τμήμα καταδύσεων, ενώ από το ίδιο έτος η P.A.O.K. Sports Arena είναι η έδρα της ομάδας μπάσκετ και ο Ολυμπιονίκης Παναγιώτης Ποικιλίδης επανιδρύει το τμήμα πάλης, το οποίο είχε καταργηθεί από την περίοδο της Κατοχής.
2001–2010
thumb|right|180px|[[Κλειστό γήπεδο του ΠΑΟΚ|Κλειστό γήπεδο του Π.Α.Ο.Κ.]]
Το 2006 το τμήμα άρσης βαρών κατακτά το πρωτάθλημα Ελλάδας και η γυναικεία ομάδα ποδοσφαίρου εκ νέου το πρωτάθλημα, για να επαναλάβει την επιτυχία τα 2007, 2008, 2009 και 2010. Το 2007 η ομάδα πυγμαχίας κατακτά για δεύτερη φορά το πανελλήνιο πρωτάθλημα. Η ανδρική ομάδα χάντμπολ αναδείχθηκε πρωταθλήτρια Ελλάδας τα 2009 και 2010.
2011–2020
Το καλοκαίρι του 2012 η ιδιοκτησία της ανδρικής ομάδας ποδοσφαίρου πέρασε στον Ελληνορώσο επιχειρηματία Ιβάν Σαββίδη, ο οποίος είχε εκδηλώσει και στο παρελθόν ενδιαφέρον για την ομάδα και επί των ημερών του αποπληρώθηκαν τα χρέη του συλλόγου το 2015.
Το 2019 το ανδρικό τμήμα ποδοσφαίρου κατέκτησε αήττητο πρωτάθλημα Ελλάδας μετά από 34 χρόνια, κάνοντας μάλιστα και νταμπλ με την κατάκτηση του Κυπέλλου Ελλάδας.
Χρώματα και σύμβολα
Ο Π.Α.Ο.Κ. έχει ως χρώματα το μαύρο, ως ένδειξη πένθους για τον αφανισμό του Ελληνισμού της Ανατολής και το λευκό ως σύμβολο της ελπίδας για αναγέννηση. Το αρχικό του έμβλημα ένα τετράφυλλο τριφύλλι μετά πετάλου και πάνω από κάθε φύλλο ήταν χαραγμένο ένα γράμμα από τα αρχικά της λέξης Π.Α.Ο.Κ.. Το σήμα εμπνεύστηκε ο Κώστας Κοεμτζόπουλος από το σήμα του πακέτου των τσιγάρων του. Το τετράφυλλο έχει την ρίζα του από τους πρωτόπλαστους (Παλαιά Διαθήκη - Γέννηση). Ο μύθος λέει ότι το πήρε η Εύα όταν έφυγαν από τον Παράδεισο, συμβολίζει για τους Χριστιανούς Ρωμιούς τον Σταυρό, την Αγάπη, Πίστη, Ελπίδα, Σοφία (Ευλογία), το δε πέταλο συμβολίζει την χάρη του Θεού και την αποφυγή της βασκανίας και το χρησιμοποιούσαν οι αγρότες στα βυζαντινά χρόνια στην εορτή του Ιωάννη Προδρόμου για ευφορία στα χωράφια, το είχαν στα σπίτια τους μέσα για ευλογία, γούρι. Το πέταλο είναι επίσης σύμβολο του Ιππόδρομου της Κωνσταντινούπολης, το τετράφυλλο το συναντάμε στην Βυζαντινή, Μακεδονική, Ορθόδοξη Αγιογραφία, στην Αγία Σοφία της Κωνσταντινούπολης, της Θεσσαλονίκης και Τραπεζούντας και παραπέμπει στον Σταυρό. Το τετράφυλλο μετά πετάλου το προσφέρουν πάρα πολλοί Ρωμιοί σαν συνοδευτικό μαζί με Σταυρούς ή Κωνσταντινάτα ή και σκέτο με την μορφή φυλακτού, όταν απαγορευόταν ο Σταυρός στην οθωμανική αυτοκρατορία σε πρόσωπα που αγαπούσαν.
Ύστερα από την απορρόφηση της Α.Ε.Κ. Θεσσαλονίκης επιλέχθηκε να διατηρηθούν τα χρώματα του Π.Α.Ο.Κ. και να υιοθετηθεί ο δικέφαλος αετός, ο οποίος ήταν το έμβλημα της Α.Ε.Κ. Θεσσαλονίκης και προερχόταν από το μητρικό σωματείο και των 2 την Ένωση Κωνσταντινουπολιτών Θεσσαλονίκης, ώστε να παραπέμπει στη Βυζαντινή αυτοκρατορία. Ο Βυζαντινός αετός των Παλαιολόγων φέρει στέμματα στις κεφαλές και τα δύο κεφάλια ατενίζουν την Ανατολή (Κωνσταντινούπολη) και τη Δύση (Ρώμη), ενώ αυτός του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως κρατά Σταυρό δεξιά και μια υδρόγειο σφαίρα με Σταυρό αριστερά, ως σύμβολα της θρησκευτικής και κοσμικής εξουσίας αντίστοιχα. (Ναός Αγίου Γεωργίου στο φανάρι, πάνω από την θύρα του Πατριαρχικού Ναού.) Αρκετά χρόνια αργότερα το έμβλημα του Π.Α.Ο.Κ. τροποποιήθηκε, καθώς τα φτερά του αετού δεν εμφανίζονται πλέον ανοιχτά αλλά πένθιμα κλειστά, φόρος τιμής στις Αλησμόνητες πατρίδες, ενώ δεν φέρει στέμμα, ούτε κρατά ρομφαία, Σταυρό ή υδρόγειο με σταυρό.
Συγκεκριμένα, από το 1929 έως το 1960, ο Δικέφαλος Αετός ήταν παρόμοιος με εκείνον του Οικουμενικού Πατριαρχείου και είχε χρησιμοποιηθεί το 1924 από τον προπομπό του, το Αθλητικό τμήμα της Ένωσης Κωνσταντινουπολιτών στη Θεσσαλονίκη. Δικέφαλο αετό είχε και η Β.Α.Ε. του 1923, η οποία ήταν η πρώτη Αθλητική Ένωση Κωνσταντινουπολιτών στην Θεσσαλονίκη. Επίσης, την δεκαετία του 1960 το έμβλημα έμοιαζε με εκείνο της Δυναστείας των Παλαιολόγων, αλλά χωρίς το στέμμα. Το επετειακό των 50 χρόνων από την ίδρυση του συλλόγου και το έμβλημα της φανέλας στο φιλικό με τον Άγιαξ το 1973 ήταν παρεμφερές με της Αυτοκρατορίας της Νίκαιας μετά την ανακατάληψη της Κωνσταντινούπολης και είχε χρησιμοποιηθεί από την Α.Ε.Κ. Θεσσαλονίκης το 1925. Επίσης, το ίδιο έμβλημα εμφανίζεται σε επιστολή του συλλόγου την δεκαετία του 1940. Ο συγκεκριμένος Δικέφαλος Αετός στα δεξιά είχε σπαθί, ρομφαία αντί για Σταυρό, στα αριστερά κρατάει υδρόγειο σφαίρα, ανάμεσα στα δύο κεφάλια στέμμα, άλλες φορές όχι και τον συναντάμε σαν σημαία στα προαύλια των Ναών της Εκκλησίας της Ελλάδας.
Η φανέλα του Π.Α.Ο.Κ. είναι ασπρόμαυρη και ριγωτή και υπάρχουν πολλές παραλλαγές της κατά την πορεία της ιστορίας του.
Εξέλιξη του εμβλήματος
Με την πάροδο του χρόνου, το έμβλημα του ιδρυτικού σωματείου έχει εξελιχθεί.
Έντυπα
Ύλης αποκλειστικά με θέματα του συλλόγου και όλα έκδοσης στη Θεσσαλονίκη:
Τμήματα
Κατά τη διάρκεια της ιστορίας του, ο Π.Α.Ο.Κ. έχει δημιουργήσει τα ακόλουθα:
Διεθνείς επιτυχίες
Δύο ανδρικά τμήματα του Π.Α.Ο.Κ. έχουν διεκδικήσει διεθνές τρόπαιο προκρινόμενα έως τον τελικό των αντίστοιχων θεσμών. Η ομάδα μπάσκετ έχει αγωνιστεί 6 φορές σε ημιτελικά ευρωπαϊκών διοργανώσεων, κατακτώντας 2 τρόπαια, ενώ το τμήμα ρόλερ χόκεϊ αναδείχθηκε νικητής του Βαλκανικού κυπέλλου το 2007.
Αθλητικά βραβεία Π.Σ.Α.Τ.
Ετήσιες βραβεύσεις από τον Πανελλήνιο Σύνδεσμο Αθλητικού Τύπου:
Προέδροι
{|
Σημειώσεις
<references group="σ"/>
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:ΠΑΟΚ Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ελληνικοί προσφυγικοί αθλητικοί σύλλογοι Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1926 Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι χόκεϊ επί πάγου Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι συγχρονισμένης κολύμβησης
Φωτιά στο εργοστάσιο Triangle Shirtwaist (Νέα Υόρκη)
Στις 25 Μαρτίου του 1911 η φωτιά που ξέσπασε στο εργοστάσιο παραγωγής ενδυμάτων Triangle Shirtwaist (Triangle Shirtwaist Factory Fire) στην Νέα Υόρκη είχε ως αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους 146 άνθρωποι, κυρίως Εβραίες και Ιταλίδες εργάτριες, ηλικίας από 16 έως 23 ετών που είχαν πρόσφατα μεταναστεύσει στις Η.Π.Α. Πολλά από τα θύματα δεν μπόρεσαν να βγουν από το κτίριο καθώς μια πόρτα που οδηγούσε στις σκάλες ήταν κλειδωμένη από τους ιδιοκτήτες και δεν υπήρχαν επαρκείς έξοδοι κινδύνου. thumb|right|187px|Το κτίριο όπου στεγαζόταν το Triangle Shirtwaist Factory όπως είναι σήμερα
Η καταστροφή στο Triangle Shirtwaist και ο θάνατος 146 ανθρώπων οδήγησαν σε βελτίωση της νομοθεσίας σχετικά με τους όρους ασφαλείας στους χώρους εργασίας και στην ενίσχυση της Διεθνούς Ένωσης Εργαζόμενων Γυναικών στην Κλωστοϋφαντουργία (International Ladies' Garment Workers' Union), που αγωνίστηκε ιδιαίτερα για τη βελτίωση των συνθηκών εργασίας.
Το εργοστάσιο
Το εργοστάσιο της Εταιρίας Triangle Waist (Triangle Waist Company), ιδιοκτησίας των Μαξ Μπλανκ (Max Blanck) και Ισαάκ Χάρρις (Isaac Harris), βρισκόταν στον όγδοο, ένατο και δέκατο όροφο στο Asch Building (αλλιώς Brown Building-Καφέ Κτίριο) στη βορειοδυτική γωνία Greene Street και Washington Place, στην περιοχή Greenwich Village στην Νέα Υόρκη. Στο εργοστάσιο, που παρήγαγε γυναικεία πουκάμισα (τα οποία ήταν γνωστά ως shirtwaists), εργάζονταν 500 εργαζόμενοι, οι περισσότεροι από τους οποίους ήταν γυναίκες μετανάστριες, που δούλευαν εννιά ώρες τις καθημερινές και εφτά ώρες τα Σάββατα.
Η φωτιά
Η φωτιά ξέσπασε το απόγευμα του Σαββάτου 25 Μαρτίου, γύρω στις πέντε παρά τέταρτο, στον όγδοο όροφο. Εκείνο το απόγευμα παρόντες στο εργοστάσιο ήταν και οι ιδιοκτήτες με τα παιδιά τους.
Ένας λογιστής που βρισκόταν στον όγδοο όροφο κατάφερε να ειδοποιήσει τηλεφωνικά τους εργαζόμενους στο δέκατο όροφο για την πυρκαγιά. Συναγερμός δεν χτύπησε και δεν υπήρχε τρόπος να ειδοποιηθούν οι εργαζόμενοι στον ένατο όροφο, οι οποίοι, σύμφωνα με την επιζήσασα Yetta Lubitz, κατάλαβαν ότι είχε ξεσπάσει φωτιά όταν πια είχε φτάσει εκεί. Στον όροφο υπήρχε μια πόρτα που έβγαζε στις σκάλες προς την μεριά της Greene Street και μια που έβγαζε στις σκάλες προς την Washington Place. Η φωτιά εμπόδισε τους εργάτες από το να κατέβουν από τις σκάλες στην Greene Street ενώ η δεύτερη πόρτα ήταν κλειδομένη, για την αποφυγή κλοπών. Ο επιστάτης που είχε τα κλειδιά είχε βγει ήδη από κτίριο. Αρκετοί συνωστίστηκαν στα δύο ασανσέρ μεταφοράς εμπορευμάτων και έτσι κατάφεραν να γλυτώσουν. Άλλοι πάλι βρήκαν καταφύγιο στην ταράτσα του κτιρίου. Υπήρχε επίσης και μια έξοδος κινδύνου για περίπτωση πυρκαγιάς.
Η πυροσβεστική κατέληξε ότι πιθανότερη αιτία για το ξέσπασμα της πυρκαγιάς ήταν κάποιο αναμμένο σπίρτο ή τσιγάρο που πετάχτηκε σε ένα κάδο απορριμάτων στη βορειοανατολική γωνία του ογδόου ορόφου, ο οποίος ήταν γεμάτος με κομμάτια πανιά και δεν τον είχαν αδειάσει τους τελευταίους δύο μήνες. Μολονότι το κάπνισμα απαγορευόταν στο εργοστάσιο αρκετοί εργάτες κάπνιζαν.
Σύμφωνα με τους New York Times ίσως η πυρκαγιά να προήλθε από τις ραπτομηχανές.
Κατηγορία:Βιομηχανικά ατυχήματα Κατηγορία:Νέα Υόρκη Triangle Shirtwaist
Πτελέα Έβρου
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Πτελέα βρίσκεται στον βόρειο Έβρο και τα σύνορα της Ελλάδας με τη Βουλγαρία, σε απόσταση περίπου 27 χλμ. ΒΔ. από την Ορεστιάδα. Ανήκε από το 1997 στον Δήμο Τριγώνου με το Πρόγραμμα Καποδίστριας ενώ σύμφωνα με το νεότερο πρόγραμμα Καλλικράτης ανήκει στο δήμο Ορεστιάδας.
Το χωριό αναφέρεται σε βακουφικά έγγραφα της εποχής του Μωάμεθ του Πορθητή (μέσα 15ου αιώνα) ενώ έχουν βρεθεί και ταφόπλακες με χρονολογία 1865-1867. Οι σημερινοί κάτοικοί του κατάγονται από πρόσφυγες που ήρθαν τη δεκαετία του 1920 από το Ουρούμκιοϊ και το Κοζούλτζικαϊ της Ανατολικής Ρωμυλίας. Μέχρι το 1912 κατοικούνταν κυρίως από Τούρκους και Βούλγαρους. Το 1913 οι Βούλγαροι έφυγαν, επέστρεψαν το 1915 και ξαναέφυγαν το 1920. Έως την περίοδο του Εμφυλίου ζούσαν Μουσουλμάνοι. Η παλιά ονομασία του χωριού ήταν Καραγατσούδι και ως το 1949 ονομαζόταν επισήμως Φτελιά.
Ο αρχικός πληθυσμός του χωριού ήταν περίπου 1.000 κάτοικοι. Σήμερα, κατά την απογραφή του 2011 διαμένουν 441 κάτοικοι, ενώ κατά την απογραφή του 2001 διέμεναν 477. Μέχρι το 1951 το χωριό ονομαζόταν Φτελιά, ενώ παλαιότερα Καραγάτς και Καρα(γα)τσούδι, λόγω των πολλών δέντρων της περιοχής (η αντίστοιχη ονομασία στα τουρκικά). Οι κάτοικοι αποκαλούν το χωριό τους και Ελ-Καράκας.
Το παλιό δημοτικό σχολείο του χωριού έχει μετατραπεί σε Λαογραφικό Μουσείο.
Το χωριό γιορτάζει ανήμερα του Αγίου Αθανασίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Τριγώνου Κατηγορία:Χωριά του νομού Έβρου
Σίτζες
Η πόλη έχει πληθυσμό περίπου 25.000 - 30.000 κατοίκων (στην απογραφή του 2011 είχε 28.142 κατοίκους) και είναι γνωστή σαν Λευκή Λεωφόρος (Bulevard Blanc). Υπάρχει σημαντική τουριστική κίνηση και αρκετές παραλίες. Ένα τοπικό κρασί τύπου Malvasia παράγεται από το Hospital de San Joan. Στην πόλη οργανώνονται φεστιβάλ όπως το Sixtosix Experience, το Sitges Swing Festival και το Sitges International Fantastic Film Festival αλλά και φεστιβάλ Gay Pride που απευθύνεται στους ομοφυλόφιλους τουρίστες που αποτελούν μέρος της τουριστικής κίνησης της πόλης.
Στη Σίτσες έζησε ένας σημαντικός εκπρόσωπος του μοντερνισμού στα τέλη του 1800 - αρχές του 1900, ο Σαντιάγο Ρουσινιόλ (Santiago Rusiñol) ο οποίος και έφτιαξε το El Cau Ferrat, κατοικία του και στούντιο, δείγμα της αρχιτεκτονικής της περιόδου, το οποίο σήμερα λειτουργεί ως μουσείο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Καταλονίας
Στάρι Γκραντ (Βελιγράδι)
μικρογραφία|250px|Το Σερβικό κοινοβούλιο στο Στάρι Γκραντ
Η Στάρι Γκραντ (σερβικά : Стари Град, που σημάινει Παλιά πόλη), είναι δήμος της πόλεως του Βελιγραδίου, ένας από τους 17 δήμους της πόλης. Καταλαμβάνει έκταση 698 στρεμμάτων, 7,0 τετραγωνικά χιλιόμετρα 2 (2,7 τετραγωνικά μίλια), κι έχει περίπου 55.000 κατοίκους.
Ο δήμος δημιουργήθηκε και πήρε το σημερινό του όνομα το 1957. Ονομάστηκε Παλιά Πόλη γιατί περιλαμβάνει την ιστορική θέση και το κέντρο της παλιάς πόλης από όπου το Βελιγράδι εξακολουθεί να αναπτύσσεται. Προήλθε από τη συγχώνευση του δήμου Σκανταρλία και μέρος του δήμου Τεράζιε την 1η Ιανουαρίου 1957.
Στο Στάρι γκραντ στεγάζεται το Σερβικό κοινοβούλιο, η προεδρία της δημοκρατίας, η ακαδημία τεχνών κι επιστημών και πολλά μουσεία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κατηγορία:Συνοικίες του Στάρι Γκραντ (Βελιγράδι)
Πτελέα
Το όνομα Πτελέα συνήθως αναφέρεται στο δέντρο, κοινώς Φτελιά ή Πτελιά.
Αναφέρεται όμως κατά την αρχαιότητα ως: αλλά και ως όνομα οικισμών της Ελλάδας, αρκετές φορές με τα ονόματα Πτελιά ή Φτελιά στα παρακάτω:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Οικογένεια Έσσλιν
δεξιά|μικρογραφία|150 px| Οικόσημο Οικογενείας από το 1697 150px|right|thumb|Ο Κριστόφ Μπαλτάσαρ φον Έσσλιν 150px|right|thumb|Ο Ιούλιος φον Έσσλιν Η οικογένεια Έσσλιν (γερμανικά von Hößlin) είναι ιστορική οικογένεια βαυαρικής καταγωγής. Χρονολογείται από το 1500 και εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα στις αρχές του 19ου αιώνα.
Στις 6 Δεκεμβρίου 1832, μία επιτροπή συμβούλων ανώτατης μόρφωσης που συγκροτήθηκε από τον Λουδοβίκο Α', μια ελληνική αντιπροσωπεία με επικεφαλής τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη καθώς και πολλοί επιχειρηματίες, μεταξύ των οποίων και ο τραπεζίτης και μεγαλέμπορος Ιούλιος φον Έσσλιν, αναχώρησαν από το Μόναχο, συνοδεύοντας το δεκαεπτάχρονο βασιλιά Όθωνα στην Ελλάδα. Από τότε η οικογένεια Έσσλιν δρα στον Ελλαδικό χώρο, ενώ πέραν της συνεισφοράς της στα οικονομικά δρώμενα της χώρας και στην ίδρυση της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος, έχει αναδείξει μεταξύ άλλων, έναν αγωνιστή της Κρητικής Επανάστασης, τον Φερδινάνδο Έσσλιν, που έπεσε ηρωικά μαχόμενος εναντίον των Τούρκων το 1866 στο Βαφέ της Κρήτης, έναν Μακεδονομάχο, τον Όθωνα Έσσλιν, γιό του Αριστείδη Έσσλιν και της Μαρίας Νοταρά της επιφανούς οικογένειας των Νοταραίων και εγγονής του Γεωργίου Καραϊσκάκη και έναν πρόεδρο της Βουλής, τον έγκριτο Αθηναίο νομικό, ιδρυτή και πρώτο Πρόεδρο του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών, τον Κωνσταντίνο Έσσλιν.
Μάρκους Λιούις (καλαθοσφαιριστής, γεννημένος το 1992)
Σταδιοδρομία στο Λύκειο
Ο Λιούις έπαιξε για το Λύκειο του Στρίμγουντ, στο Στρίμγουντ (Ιλινόις).
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Αφού πέρασε χωρίς ομάδα στο ντραφτ του ΝΒΑ του 2014, ο Λιούις έπαιξε πέντε χρονιές στον Καναδά με τους Ναϊάγκρα Ρίβερ Λάιονς, St. Τζον'ς Εντς, Μόνκτον Μάτζικ και Γκουέλφ Νάιτχοκς. Μετά από πέντε χρόνια στον Καναδά, ο Λιούις υπέγραψε με την Τάμπερεεν Πυρίντο της 1ης Φινλανδίας.
Στις 17 Ιουλίου 2021, ο Λιούις υπέγραψε επίσημα με το Λαύριο του Basketball Champions League.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές
Γ. Πολίτης
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Ύδρα. Πήρε μέρος στη Ναυμαχία του Γέροντα και πυρπόλησε μια εχθρική κορβέτα. Το έτος 1825 μαζί με άλλους πυρπολητές κατέστρεψε τα πλοία του εχθρικού στόλου στη Μεθώνη. Το 1826 στο Μεσολόγγι πυρπόλησε άλλη μια εχθρική κορβέτα.
Πηγές
Κατηγορία:Πυρπολητές του 1821
2198 Τσεπλέχα
Ο Τσεπλέχα (Ceplecha) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 14,3. Ανακαλύφθηκε το 1975 από το προσωπικό του Αστεροσκοπείου του Χάρβαρντ στο Όουκ Ριτζ, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Τσέχου αστρονόμου Ζντένεκ Τσεπλέχα.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Τσεπλέχα είναι άγνωστα.
Τοστάο
Ο Εντουάρντο Γκονσάλβες ντε Αντράντε (πορτογαλικά: Eduardo Gonçalves de Andrade, γεννήθηκε στις 25 Ιανουαρίου 1947), γνωστός ως Τοστάο (Tostão), είναι Βραζιλιάνος πρώην ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως επιθετικός. Ήταν βασικό στέλεχος της Εθνικής Βραζιλίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1970.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Μπέλο Οριζόντε και πήρε το προσωνύμιο Τοστάο που σημαίνει μικρό νόμισμα εξαιτίας της σχετικά μικρής σωματοδομής του.
Έκανε το επαγγελματικό του ντεμπούτο σε ηλικία μόλις 15 ετών, με την Αμέρικα χωρίς όμως να αγωνιστεί σε επίσημο αγώνα, και μεταγράφηκε μετά από δύο χρόνια στην Κρουζέιρο. Ήταν πρώτος σκόρερ στο Καμπεονάτο Μινέιρο για τρία συνεχόμενα χρόνια, ενώ το 1966 κέρδισε το πρωτάθλημα Βραζιλίας να νικώντας με την ομάδα του στον τελικό τη Σάντος με 6–2. Με τη Κρουζέιρο κέρδισε πέντε Καμπεονάτο Μινέιρο. Σημείωσε συνολικά 249 γκολ για το σύλλογο σε επίσημους και φιλικούς αγώνες. Στις 24 Σεπτεμβρίου 1969 σε αγώνα με την Κορίνθιανς τραυματίστηκε στο μάτι, χειρουργήθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες αλλά τελικά  υπέστη μόνιμη βλάβη στην όρασή του.
Ο Τοστάο ήταν ένας έξυπνος και εργατικός ποδοσφαιριστής, που ξεχώρισε καθ' όλη τη διάρκεια της καριέρας του για τις ικανότητές του στη μεγάλη περιοχή που τον έκαναν παραγωγικό σκόρερ. Αριστεροπόδαρος και με πολύ καλή τεχνική, διέθετε και δημιουργικότητα παρέχοντας ασίστ. Είχε ιδιαίτερη ικανότητα να λειτουργεί οργανωτικά έχοντας αντίληψη του παιχνιδιού. Έτσι, δεν λειτουργούσε ως κεντρικός επιθετικός αλλά περισσότερο ως περιφερικός. Στη βραζιλιάνικη ορολογία η θέση ονομάζεται ponta da lança, ίδια θέση όπως ο Πελέ.
Έκανε το διεθνές του ντεμπούτο στις 15 Μαΐου 1966 σε αγώνα απέναντι στην Χιλή (1–1), ενώ συμμετείχε και σε ένα αγώνα του Παγκόσμιου Κυπέλλου του 1966 με αντίπαλο την Ουγγαρία. Στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1970, στη "Βραζιλία των πέντε δεκαριών" όπως αποκαλέστηκε, ο Τοστάο σημείωσε δύο από τα 32 γκολ του για τη Βραζιλία (και τα δύο απέναντι στο Περού), καθώς η εθνική ομάδα κέρδισε το τρίτο τρόπαιό της. Η συνύπαρξή του με τον Πελέ είχε θεωρηθεί δύσκολη, λόγω του αγωνιστικού τους τρόπου, κάτι όμως που δεν επιβαιώθηκε στην πράξη. Ένα επιπλέον πρόβλημα ήταν η εγχείρηση που είχε υποβληθεί λίγους μήνες νωρίτερα και που ήταν μεν πετυχημένη, αλλά αγωνιστηκά επανήλθε ένα μήνα πριν τη διοργάνωση του Παγκοσμίου Κυπέλλου με την αλλαγή του προπονητή να αποτελεί αρνητικό παράγοντα στην παρουσία του στην ενδεκάδα. Ο Πελέ επιθυμούσε τη συνύπαρξή τους. Με την εθνική του ομάδα αγωνίστηκε συνολικά 54 φορές. Το 1971 ήταν ο πρώτος νικητής του βραβείου του καλύτερου ποδοσφαιριστή της χρονιάς στη Νότια Αμερική. Τον Απρίλιο του 1972, υπέγραψε για την Βάσκο ντα Γκάμα με ποσό ρεκόρ στη χώρα του, αλλά παρά τις καλές εμφανίσεις του, αναγκάστηκε να αποσυρθεί σε ηλικία μόλις 27 ετών καθώς τα προβλήματα όρασης εμφανίστηκαν ξανά, παρά τις προσπάθειες  χειρουργικής αποκατάστασης.
Το 1975 ο Τοστάο γράφτηκε σε Ιατρική Σχολή, από όπου αποφοίτησε ακολουθώντας διακεκριμένη καριέρα στο ιατρικό επάγγελμα. Εκείνο το διάστημα απομακρύνθηκε από το ποδόσφαιρο, αποφεύγοντας κάθε επαφή με τα ΜΜΕ. Αυτό ήταν μέχρι το 1994, όταν αποδέχθηκε μια πρόσκληση να ταξιδέψει στις Ηνωμένες Πολιτείες ως αρθρογράφος και σχολιαστής για το Παγκόσμιο Κύπελλο εκείνης της χρονιάς. Ήταν το βήμα για να ξεκινήσει μια άλλη νέα ζωή. Έγινε ένας από τους καλύτερους αναλυτές ποδοσφαίρου στη Βραζιλία. Το 1997 κυκλοφόρησε την αυτοβιογραφία του. Το 2000 ψηφίστηκε 58ος καλύτερος ποδοσφαιριστής του 20ού αιώνα στις εκλογές της IFFHS.
Τίτλοι και διακρίσεις
Κρουζέιρο Βραζιλία Ατομικές διακρίσεις
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραζιλιάνοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βραζιλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Καμπεονάτο Μπραζιλέιρο Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1966 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1970 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΡ Βάσκο ντα Γκάμα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κρουζέιρο Εσπόρτε Κλούμπε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αμέρικα Φουτεμπόλ Κλούμπε (Μίνας Ζεράις) Κατηγορία:Παίκτες νικητές Παγκοσμίου Κυπέλλου ποδοσφαίρου FIFA
1868 Θερσίτης
Ο Θερσίτης (Thersites) είναι ένας αστεροειδής της Τρωικής Ομάδας του Δία (ηγούμενο μέλος) με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,5. Ανακαλύφθηκε το 1960 από τον Ολλανδοαμερικανό αστρονόμο Τομ Γκέρελς, που παρατηρούσε από το Αστεροσκοπείο του Πάλομαρ, καθώς και από το ζεύγος Ολλανδών αστρονόμων Κορνέλις Γιοχάνες φαν Χάουτεν και Ίνγκριντ φαν Χάουτεν-Γκρένεφελντ, και πήρε το όνομα του από το ομώνυμο πρόσωπο του Τρωικού Πολέμου.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Θερσίτη είναι άγνωστα. Ο Θερσίτης περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 7,5 ως 13 ώρες περίπου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Θερσιτης
Σπήλαια του Σκόκγιαν
Τα Σπήλαια του Σκόκγιαν (σλοβενικά: Škocjanske jame, ιταλικά: Grotte di San Canziano) είναι μια σειρά σπηλαίων στη Σλοβενία. Εξαιτίας της σημασίας τους, τα σπήλαια του Σκόκγιαν έχουν ανακηρυχθεί μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO από το 1986. Μετά την ανεξαρτησία της από τη Γιουγκοσλαβία, η Σλοβενία ανέλαβε την ενεργή προστασία της περιοχής και δημιούργησε το επαρχιακό πάρκο σπηλαίων του Σκόκγιαν και την υπηρεσία εποπτείας του πάρκου. Είναι ένα από τα μεγαλύτερα υπόγεια φαράγγια στο κόσμο. Αποτελεί τυπικό παράδειγμα καρστικής αποσάθρωσης. Εξαιτίας του ιδιαίτερου μικροκλίματος, έχει αναπτυχθεί ένα μοναδικό οικοσύστημα. Είναι υδροβιότοπος ramsar από το 1999. Η περιοχή κατοικείται από την προϊστορία.
Περιγραφή
thumb|left|Χάρτης των σπηλαίωνΤο εξερευνημένο μήκος των σπηλαίων είναι 6.200 μέτρα. Τα σπήλαια σχηματίστηκαν σε ένα πάχους 300 μέτρων στρώμα ασβεστόλιθου. thumb|Η μεγάλη και η μικρή δολίνη στο Σκόκγιαν. Η είσοδος των σπηλαίων είναι στο πυθμένα των δύο δολίνων.
Ο ποταμός Ρέκα εξαφανίζεται κάτω από το έδαφος στη μεγάλη δολίνη (Velika Dolina<) μέσα στα σπήλαια Σκόκγιαν και στη συνέχεια ρέει υπογείως για 34 χιλιόμετρα και εμφανίζεται πάλι στην επιφάνεια κοντά στο Μονφαλκόνε, όπου συνεισφέρει περίπου το ένα τρίτο της ροής του ποταμού Τιμάβο, ο οποίος εμβάλλει στην Αδριατική θάλασσα.
Το μεγάλο μέγεθος του υπόγειου φαραγγιού είναι αυτό που ξεχωρίζει τα σπήλαια Σκόκγιαν από άλλα παρόμοια υπόγεια χαρακτηριστικά στο κόσμο. Το υπόγειο ποτάμι ρέει στο υπόγειο φαράγγι, στρίβει βορειοδυτικά πριν τη γέφυρα Τσέρκβενικ και συνεχίζει μέχρι το κανάλι του Χάνκε (Hankejev kanal). Αυτό το υπόγειο φαράγγι έχει μήκος 3,5 χιλιόμετρα, πλάτος 10 με 60 μέτρα και ύψος πάνω από 140 μέτρα. Σε κάποια σημεία σχηματίζει μεγάλους θαλάμους. Ο μεγαλύτερος από αυτούς είναι ο θάλαμος του Μάρτελ, με όγκο 2,2 εκατομμύρια κυβικά μέτρα, και είναι ο μεγαλύτερος υπόγειος θάλαμος στην Ευρώπη. Ο θάλαμος καταλήγει σε ένα μικρό πέρασμα, το οποίο δεν μπορεί να διοχετεύσει σε περίπτωση ισχυρών βροχοπτώσεων το νερό, με αποτέλεσμα την άνοδο του επιπέδου του νερού για πάνω από εκατό μέτρα.
Παραπομπές
Σκοκγιαν Κατηγορία:Γεωγραφία της Σλοβενίας Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς
Τόμας Πέρσι, 1ος κόμης του Γούστερ
Ο Τόμας Πέρσι, 1ος κόμης του Γούστερ (1343 - 23 Ιουλίου 1403) Άγγλος ευγενής από την Οικογένεια Πέρσι ήταν μικρότερος γιος του Χένρι Πέρσι, 3ου βαρόνου του Πέρσι και της Μαρίας του Λάνκαστερ, εγγονής του Εδμόνδου Κράουτσμπακ και δισέγγονης του Ερρίκου Γ΄ της Αγγλίας. Ο Τόμας ήταν ένας από τους αρχηγούς της επανάστασης εναντίον του Ριχάρδου Β΄ με τον μεγαλύτερο αδελφό του Χένρι Πέρσι, 1ο Κόμη του Νορθάμπερλαντ και τον ανιψιό του Χότσπερ.
Ο Τόμας πολέμησε στον Εκατονταετή Πόλεμο εναντίον της Γαλλίας και συμμετείχε σε πολλές κυβερνητικές θέσεις στις Αγγλοκρατούμενες περιοχές της Γαλλίας όπως σενεσκάλιος και πρέσβης. Διορίστηκε την περίοδο 26 Ιανουαρίου 1384 - 22 Φεβρουαρίου 1385 Στρατηγός του Νότου, ο Ριχάρδος Β΄ της Αγγλίας δημιούργησε για λογαριασμό του την κομητεία του Γούστερ (1397). Μετά την εξέγερση και την ανατροπή του Ριχάρδου Β΄ στην οποία ο Τόμας ήταν ένας από τους πρωταγωνιστές μαζί με τον αδελφό του και τον ανιψιό του συμμετείχε ξανά σε εξέγερση εναντίον του νέου βασιλιά Ερρίκου Δ΄ της Αγγλίας. Συνελήφθη στην μάχη του Σρούσμπερυ και αποκεφαλίστηκε στο Σρούσμπερυ σε τρεις μέρες στις 23 Ιουλίου 1403, τάφηκε στον ναό του Αγίου Πέτρου στο Σροπσάιρ ενώ το κεφάλι του κρεμάστηκε σε δημόσια θέα στην γέφυρα του Λονδίνου. Ο Τόμας Πέρσι έκτισε στις αρχές της δεκαετίας του 1390 το κάστρο του Γρουέσλ. Εμφανίζεται στο έργο του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ "Ερρίκος Δ΄, Μέρος Α΄" σαν επαναστατικός αρχηγός.
Πηγές
Κατηγορία:Τάγμα της Περικνημίδας Κατηγορία:Οικογένεια Πέρσι
Green Lantern (ταινία)
Το Green Lantern είναι μια αμερικανική κινηματογραφική υπερηρωική ταινία του 2011 που βασίζεται στους ομώνυμους  χαρακτήρες της DC Comics. Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι Ράιαν Ρέινολντς, Μπλέικ Λάιβλι, Μαρκ Στρονγκ, Πίτερ Σάρσγκαρντ, Άντζελα Μπάσετ και Τιμ Ρόμπινς, με τον Μάρτιν Κάμπελ να σκηνοθετεί και το σενάριο να το γράφουν ο Γκρεγκ Μπερλάντι και οι συγγραφείς κόμικς Μαίκλ Γκριν και Μαρκ Γκουγκενχαίμ, το οποίο στη συνέχεια ξαναγράφηκε από τον Μαίκλ Γκολντενμπεργκ. Η ταινία αφηγείται την ιστορία του Hal Jordan, ενός δοκιμαστικού πιλότου, που επιλέγεται να γίνει το πρώτο ανθρώπινο μέλος της ομάδας των Green Lantern. Στον Χαλ δίνεται ένα δαχτυλίδι που του δίνει υπερδυνάμεις και μαζί με αυτό πρέπει να αντιμετωπίσει τον Parallax, ο οποίος απειλεί να διαταράξει την ισορροπία της δύναμης στο σύμπαν.
Η ταινία εισήλθε για πρώτη φορά την ανάπτυξη το 1997. Ωστόσο, δεν έγινε τίποτα έως ότου ο Γκρεγκ Μπερλάντι προσλήφθηκε να γράψει και να σκηνοθετήσει τον Οκτώβριο του 2007. Ο Μάρτιν Κάμπελ προσλήφθηκε τον Φεβρουάριο του 2009 αφού ο Μπερλάντι αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη θέση του σκηνοθέτη. Οι περισσότεροι από τους ηθοποιούς των σκηνών ζωντανής δράσης της ταινίας επιλέχθηκαν μεταξύ Ιουλίου 2009 και Φεβρουαρίου 2010, και τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν από τον Μάρτιο έως τον Αύγουστο του 2010 στη Λουιζιάνα. Η ταινία μετατράπηκε σε 3D κατά το στάδιο της μετα-παραγωγής της.
Η ταινία κυκλοφόρησε στις 17 Ιουνίου 2011 και έλαβε γενικά αρνητικές κριτικές. Οι περισσότεροι επέκριναν την ταινία για το σενάριο, τον ασυνεπή τόνο, την επιλογή και την απεικόνιση των κακοποιών της και τη χρήση του CGI, ενώ ορισμένοι επαίνεσαν την ερμηνεία του Ρέινολντς, αν και ο ίδιος αργότερα θα εξέφραζε τη δυσαρέσκειά του για την ταινία αυτήν. Η ταινία ήταν εισπρακτική αποτυχία, με κέρδη 219 εκατομμύρια δολάρια έναντι προϋπολογισμού παραγωγής 200 εκατομμυρίων δολαρίων. Λόγω της αρνητικής κριτικής απόδοσης της ταινίας και της απογοητευτικής παράστασης του box office, η Warner Bros. ακύρωσε τυχόν σχέδια για μια συνέχεια.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2011 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Warner Bros. Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες δράσης - επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με την οικογένεια Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε κόμικς της DC Κατηγορία:Ταινίες συσχετιζόμενες με ορφανά Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Νέα Ορλεάνη Κατηγορία:Αμερικανικές 3D ταινίες
Τόμας Πέρσι, επίσκοπος του Νόριτς
Ο Τόμας Πέρσι Μεσαιωνικός επίσκοπος του Νόριτς ήταν μικρότερος γιος του Χένρι Πέρσι, 2ου βαρόνου του Πέρσι και της Ιντονέα, κόρης του Ρόμπερτ ντε Κλίφορντ, 1ου βαρόνου του Κλίφορντ. Ο Τόμας ονομάστηκε επίσκοπος στις 4 Φεβρουαρίου 1355 και καθιερώθηκε στις 3 Ιανουαρίου 1356, πέθανε στις 8 Αυγούστου 1369.
Πηγές
Κατηγορία:Οικογένεια Πέρσι Κατηγορία:Επίσκοποι του 14ου αιώνα
Γκίγκο
thumb|right|250px|Γκίγκο thumb|right|250px|Γκίγκο,το φθινόπωρο τα φύλλα του γίνονται χρυσαφιά Γυμνόσπερμο, πανάρχαιο φυτό, το γκίγκο, γίνκο ή και γκίνγκο είναι το μοναδικό επιζών είδος της οικογένειας των Γκινγκοειδών στην τάξη των Γκινγκωδών. Κατέχει ξεχωριστή θέση στο εξελικτικό δέντρο καθώς είναι ο μοναδικός ζωντανός κρίκος ανάμεσα στις φτέρες και τα κωνοφόρα.
Ιστορία
Τα πρώτα γκίγκο εμφανίστηκαν πριν από 270 εκατομμύρια χρόνια, στην Πέρμια περίοδο. Κατά τη διάρκεια της μέσης Ιουράσιας περιόδου υπήρξε μια τεράστια αύξηση σε είδη με μέγιστη βιοποικιλότητα στην Κρητιδική περίοδο (144 εκατομμύρια χρόνια πριν) σε περιοχές γνωστές σήμερα ως Ασία, Ευρώπη και Βόρεια Αμερική. Εξαιτίας κατακλυσμιαίων καταστροφών και σταδιακής αλλαγής του κλίματος, το γκίγκο εξαφανίστηκε από τη Βόρεια Αμερική πριν από 7 εκατομμύρια χρόνια και από την Ευρώπη πριν από 2,5 εκατομμύρια χρόνια. Σήμερα αυτοφύεται κυρίως σε περιοχές της νοτιοδυτικής και ανατολικής Κίνας, αλλά το συναντάμε και σε ναούς στην Κορέα και την Ιαπωνία επειδή έχει συμβολική σημασία στον Κομφουκισμό.
Χαρακτηριστικά
Αν και γυμνόσπερμο, είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακό, όμορφο, φυλλοβόλο δέντρο. Το φθινόπωρο τα φύλλα του αλλάζουν χρώμα και από πράσινα γίνονται χρυσαφιά. Φτάνει σε ύψος τα 50 μέτρα και ο κορμός του είναι κυλινδρικός, έχοντας διάμετρο μέχρι και 3 μέτρα. Ο φλοιός του είναι χρώματος γκρι με βαθιές αυλακώσεις. Τα φύλλα του είναι μεγάλα, πλατιά, σε σχήμα βεντάλιας με μήκος 9 εκατοστά και πλάτος που φτάνει και τα 15 εκατοστά. Διαιρούνται σε δύο χαρακτηριστικούς λοβούς που φέρουν στη μέση μία κεντρική τομή. Οι καρποί του δέντρου έχουν ασημένιο χρώμα και περιβάλλονται από ένα σαρκώδες περίβλημα με έντονη δυσάρεστη οσμή σαν χαλασμένο βούτυρο εξαιτίας της παρουσίας βουτυρικού οξέος. Ο τρόπος ανάπτυξης είναι γενικά στενός στα νεαρά δέντρα και πλαταίνει πραγματικά μόνο όταν φτάσουν τα 100 χρόνια περίπου. Σε αντίθεση με άλλα γυμνόσπερμα, τα γκίγκο έχουν χωριστά φύλα. Αυτό σημαίνει ότι το θηλυκό δέντρο χρειάζεται την παρουσία ενός αρσενικού προκειμένου να γονιμοποιηθεί. Περιστασιακά και τα δύο φύλα βρίσκονται στο ίδιο δέντρο.
Τα δέντρα Γίνκο παράγουν χημικές ουσίες που είναι δυσάρεστες για τα έντομα, μύκητες και βακτήρια που προσπαθούν να του επιτεθούν. Η ανθεκτικότητά του είναι θρυλική αφού είναι ένας από τους λίγους ζωντανούς οργανισμούς που επιβίωσαν της ατομικής βόμβας στην ιαπωνική πόλη της Χιροσίμα το 1945.
Γενετικός κώδικας
Το δέντρο θεωρείται ως ένα «ζωντανό απολίθωμα», όρος που χρησιμοποιείται για να περιγράψει οργανισμούς που έχουν βιώσει πολύ μικρή αλλαγή κατά τη διάρκεια εκατομμυρίων ετών. Στην περίπτωση του είδους Ginkgo biloba, υπάρχουν παλαιολιθικά δείγματα ηλικίας 270.000.000 χρόνων προερχόμενα από την Πέρμια περίοδο.
Σύμφωνα με μελέτη Κινέζων επιστημόνων, το γονιδίωμα του δέντρου Γίνκο είναι τεράστιο και περιλαμβάνει περίπου 10,6 δισεκατομμύρια «γράμματα» DNA. Το ανθρώπινο γονιδίωμα, εν συγκρίσει, περιέχει μόλις τρία δισεκατομμύρια «γράμματα» DNA.
Καλλιέργεια
Το γκίγκο καλλιεργείται ως καλλωπιστικό σε πάρκα και κήπους. Είναι εκπληκτικά σκληρό και ανθεκτικό σε όλες τις μορφές μόλυνσης, γι'αυτό το λόγο είναι ιδιαίτερα κατάλληλο για αστικές περιοχές. Ευδοκιμεί καλύτερα σε όξινα, καλά αποστραγγιζόμενα, αμμώδη εδάφη.
Χρήσεις
Από τα φύλλα του παρασκευάζεται φάρμακο, που χρησιμοποιείται στη θεραπεία διαφόρων παθήσεων του κυκλοφορικού. Στην Κινέζικη Ιατρική ο καρπός του χρησιμοποιούνταν ανέκαθεν για τις αντιβηχικές, χωνευτικές και διουρητικές του ιδιότητες. Επίσης οι καρποί του χρησιμοποιούνται στο πιάτο «Η απόλαυση του Βούδα».
Υγεία
Ένα εκχύλισμα φύλλων Ginkgo biloba διατίθεται στο εμπόριο σε μορφή συμπληρώματος διατροφής με ισχυρισμούς ότι μπορεί να ενισχύσει τη γνωστική λειτουργία σε άτομα χωρίς γνωστά γνωστικά προβλήματα. Μελέτες δεν κατάφεραν να βρουν τέτοια αποτελέσματα στη μνήμη ή την προσοχή σε υγιείς ανθρώπους
Τα εκχυλίσματα φύλλων Ginkgo biloba έχουν μελετηθεί ως πιθανή θεραπεία για την άνοια και τη νόσο του Alzheimer|Alszheimer, με μικτά αποτελέσματα. Ορισμένες αναθεωρήσεις έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι δεν υπάρχουν καλά αποδεικτικά στοιχεία που να υποστηρίζουν τη χρήση του ginkgo στην άνοια , ενώ άλλες κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι το εκχύλισμα gingko μπορεί να βοηθήσει τα άτομα με άνοια
Μαγείρεμα
Τα γαμετόφυτα που μοιάζουν με καρύδια μέσα στους σπόρους εκτιμώνται ιδιαίτερα στην Ασία και είναι ένα παραδοσιακό κινέζικο φαγητό. Τα καρύδια Ginkgo χρησιμοποιούνται στο congee, και συχνά σερβίρονται σε ειδικές περιπτώσεις όπως σε γάμους και το Κινέζικο Νέο Έτος (ως μέρος του χορτοφαγικού πιάτου που ονομάζεται απόλαυση του Βούδα). Στην κινεζική κουλτούρα, πιστεύεται ότι έχουν οφέλη για την υγεία. Μερικοί θεωρούν επίσης ότι έχουν αφροδισιακές ιδιότητες. Οι ιαπωνικοί μάγειροι προσθέτουν σπόρους ginkgo (που ονομάζονται ginnan) σε πιάτα όπως το chawanmushi και οι μαγειρεμένοι σπόροι τρώγονται συχνά μαζί με άλλα πιάτα. Όταν καταναλώνεται σε μεγάλες ποσότητες ή για μεγάλο χρονικό διάστημα, το γαμετόφυτο (κρέας) του σπόρου μπορεί να προκαλέσει δηλητηρίαση με 4'-Ο-μεθυλοπυριδοξίνη (MPN). Το MPN είναι σταθερό στη θερμότητα και δεν καταστρέφεται με το μαγείρεμα Μελέτες έχουν δείξει ότι οι σπασμοί που προκαλούνται από το MPN μπορούν να προληφθούν ή να αντιμετωπιστούν επιτυχώς με πυριδοξίνη (βιταμίνη Β6). Μερικοί άνθρωποι είναι ευαίσθητοι στις χημικές ουσίες της σαρκοτέστα, της εξωτερικής σαρκώδους επικάλυψης. Αυτοί οι άνθρωποι θα πρέπει να χειρίζονται τους σπόρους με προσοχή κατά την προετοιμασία των σπόρων για κατανάλωση, φορώντας γάντια μιας χρήσης. Τα συμπτώματα είναι αλλεργική δερματίτιδα εξ επαφής ή φουσκάλες παρόμοιες με αυτές που προκαλούνται από την επαφή με δηλητηριώδη κισσό. Ωστόσο, οι σπόροι που έχουν απομακρυνθεί από τη σαρκώδη επικάλυψη είναι ως επί το πλείστον [απαιτούνται διευκρινίσεις] [ποσοτικοποιημένες] ασφαλείς στο χειρισμό τους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γυμνόσπερμα Κατηγορία:Χλωρίδα της Ασίας Κατηγορία:Φαρμακευτικά φυτά της Ασίας Κατηγορία:Καλλωπιστικά δέντρα Κατηγορία:Ζωντανά απολιθώματα
Σταύρος Δήμας
Ο Σταύρος Δήμας είναι Έλληνας δικηγόρος, οικονομολόγος και πολιτικός. Έχει διατελέσει υπουργός και επίτροπος της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την Απασχόληση και τις Κοινωνικές Υποθέσεις αλλά και για το Περιβάλλον.
Βιογραφικά Στοιχεία
Γεννήθηκε στην Κλένια Κορινθίας στις 30 Απριλίου 1941. Γονείς του ο στρατιωτικός Βαλκανιομάχος Κωνσταντίνος Δήμας και η Αντιγόνη Δήμα, δασκάλα.
Σπούδασε νομικά και οικονομικά στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης.
Εργάστηκε ως δικηγόρος για την νομική εταιρεία της Γουώλ Στριτ, "Sullivan & Cromwell" (1969-1970) και για τη νομική υπηρεσία της Διεθνούς Εταιρείας Οικονομικών στην Παγκόσμια Τράπεζα (1970-1975). Την περίοδο 1975-1977 ήταν Αναπληρωτής Διευθυντής της Ελληνικής Τράπεζας Βιομηχανικής Ανάπτυξης.
Το 1975, παντρεύτηκε την Άλκηστη Κοντού, με την οποία απέκτησαν τρία παιδιά, την Αντιγόνη, τον Κώστα και το Χρίστο, σημερινό βουλευτή Κορινθίας με τη ΝΔ. Το 2009, μετά το διαζύγιό του με την Άλκηστη Κοντού, παντρεύτηκε τη σημερινή σύζυγό του Μαίρη Μακρή-Δήμα, δικηγόρο και λογοτέχνη.
Είσοδος στην πολιτική
Έχει εκλεγεί μέλος του Ελληνικού κοινοβουλίου επί δέκα συνεχείς φορές, από το 1977 μέχρι το 2004 εκπροσωπώντας το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας. .
Ευρωπαίος Επίτροπος
Τον Μάρτιο του 2004, διορίστηκε Επίτροπος Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων στην Επιτροπή Ρομάνο Πρόντι, αναλαμβάνοντας το χαρτοφυλάκιο αυτό από την προηγούμενη Ελληνίδα Ευρωπαία Επίτροπο Άννα Διαμαντοπούλου.
Η Ελληνική Κυβέρνηση υπό τον Κώστα Καραμανλή πρότεινε εκ νέου τον Σταύρο Δήμα για τη θέση του Έλληνα Επιτρόπου στην Επιτροπή Μπαρόζο, με τον Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο να διορίζει τον Δήμα Επίτροπο για το Περιβάλλον, αναλαμβάνοντας καθήκοντα στις 22 Νοεμβρίου 2004. Κατά την ακρόασή του στην Επιτροπή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ανακοίνωσε ότι κατά τη θητεία του θα επικεντρωθεί γύρω από 4 βασικούς άξονες: την κλιματική αλλαγή, τη βιοποικιλότητα, τη δημόσια υγεία και την αειφορία. Κατά τη διάρκεια της θητείας του ασχολήθηκε με το Πρωτόκολλο του Κιότο, με το Ευρωπαϊκό Οικολογικό Πρόγραμμα Natura 2000, την Ευρωπαϊκή Οδηγία REACH αλλά και την επιβολή καλύτερης περιβαλλοντικής νομοθεσίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο Σταύρος Δήμας ήρθε πολλές φορές σε αντιπαράθεση με τις ισχυρές γερμανικές αυτοκινητοβιομηχανίες και τη Γερμανίδα καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ προκειμένου να προχωρήσει σε παρεμβάσεις για την παραγωγή καθαρότερων οχημάτων. Είχε χαράξει εκστρατεία για τη μείωση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα και την ανάληψη μέτρων αντιμετώπισης του φαινομένου του θερμοκηπίου και τα κατάφερε: Με την επιμονή και την αποτελεσματικότητά του πέτυχε τη θέσπιση ορίου εκπομπής διοξειδίου του άνθρακα από τα αυτοκίνητα στα 120 γραμμάρια ανά χιλιόμετρο, η «νίκη» του αυτή καταγράφηκε με «χρυσά γράμματα» από τους "Financial Times", που το 2008 τον ανέδειξαν «Επίτροπο της Χρονιάς». Ακόμα, του απενεμήθη ο τίτλος του «Επιτρόπου της Χρονιάς» από την εβδομαδιαία εφημερίδα EuropeaVoice, που εκδίδεται από τον βρετανικό Εconomist, επιβραβεύοντας τις προσπάθειές του για την αντιμετώπιση του φαινομένου του θερμοκηπίου.
Επιστροφή στην Ελλάδα
Το 2010, μετά τη λήξη της θητείας του στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας Αντώνης Σαμαράς διόρισε τον Σταύρο Δήμα Αντιπρόεδρο του κόμματος επί των τομέων Οικονομίας, Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας, Ναυτιλίας, Ενέργειας, Περιβάλλοντος, Υποδομών και Μεταφορών, Υγείας, Κοινωνικής Πολιτικής και Κυβερνητικού Προγράμματος.
Μετά την ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση Παπανδρέου στις 4 Νοεμβρίου 2011 και μετά τη συνάντηση και καταρχήν συμφωνία του Προέδρου της Δημοκρατίας Κάρολου Παπούλια, του πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου και του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης Αντώνη Σαμαρά, το πρόσωπό του αναφέρθηκε στον Τύπο ως προτεινόμενο για την θέση του πρωθυπουργού ή για την θέση του αντιπροέδρου της κυβέρνησης στο νέο συμμαχικό κυβερνητικό σχήμα που διαφαινόταν πως θα υπήρχε στην Ελλάδα. . Ορίστηκε Υπουργός Εξωτερικών στη κυβέρνηση του Λουκά Παπαδήμου το Νοέμβριο του 2011, θέση την οποία διατήρησε έως και τον Μάιο του 2012.
Υποψηφιότητα για την Προεδρία της Ελληνικής Δημοκρατίας
Στις 9 Δεκεμβρίου 2014, ο Πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς, μετά από συνάντηση με τον Σταύρο Δήμα, ανακοίνωσε την υποψηφιότητα Δήμα, υποστηριζόμενη από τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, για την Προεδρία της Δημοκρατίας. Στην Α΄ Ψηφοφορία, που έγινε στις 17 Δεκεμβρίου, η υποψηφιότητα Δήμα συγκέντρωσε 160 θετικές ψήφους και 135 «Παρών». Στην Β΄ Ψηφοφορία, η οποία έλαβε χώρα στις 23 Δεκεμβρίου, ο Σταύρος Δήμας έλαβε 168 θετικές ψήφους. Στη τρίτη και τελική ψηφοφορία, στις 29 Δεκεμβρίου, ο Σταύρος Δήμας έλαβε και πάλι 168 θετικές ψήφους, χωρίς να καταφέρει να εξασφαλίσει τις απαιτούμενες 180 ψήφους ώστε να εκλεγεί, με αποτέλεσμα η Βουλή να διαλυθεί στις 31 Δεκεμβρίου 2014 και η χώρα να οδηγηθεί σε πρόωρες Εθνικές εκλογές στις 25 Ιανουαρίου 2015.
Ιωάννης Ματρώζος
Ο Ιωάννης Ματρώζος ήταν αγωνιστής του 1821.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Ύδρα. Το 1824 πήρε μέρος στη Ναυμαχία του Καφηρέα και πυρπόλησε μια φρεγάτα την ώρα που έπλεε. Το ίδιο έτος πυρπόλησε στην ναυμαχία του Γέροντα ένα μπρίκι. Πήρε μέρος και σε άλλες μάχες του αγώνα.
Πηγές
Κατηγορία:Πυρπολητές του 1821
Ηλεκτρονικές δημόσιες προμήθειες
Ο όρος ηλεκτρονικές δημόσιες προμήθειες (αγγλικά: public eProcurement ή electronic procurement in the public sector)  αναφέρεται στη χρήση ηλεκτρονικών μέσων, κυρίως του διαδικτύου, κατά τη διαδικασία  των δημόσιων προμηθειών και των δημόσιων συμβάσεων για την αγορά υπηρεσιών, αγαθών ή έργων.
Η ηλεκτρονική διαδικασία προμηθειών από το δημόσιο τομέα στοχεύει στη διαφάνεια, στην καλύτερη αξιοποίηση των διαθέσιμων χρηματικών πόρων, στη μείωση κόστους και χρόνου, αλλά και στη δυνατότητα συμμετοχής περισσότερων προμηθευτών.
Στην Ελλάδα η διαδικασία των ηλεκτρονικών δημόσιων συμβάσεων υποστηρίζεται από το Εθνικό Σύστημα Ηλεκτρονικών Δημόσιων Συμβάσεων (ΕΣΗΔΗΣ).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ηλεκτρονική διακυβέρνηση
Βασικά χρώματα
Βασικά (ή πρωτογενή) χρώματα είναι αυτά τα οποία όταν συνδυαστούν μεταξύ τους μπορούν να παραγάγουν όλους τους δυνατούς χρωματισμούς. Τα χρώματα που προκύπτουν από τον συνδυασμό των βασικών λέγονται δευτερογενή. Για την περιγραφή των χρωμάτων χρησιμοποιούμε τα χρωματικά μοντέλα. Κάθε ένα από αυτά χρησιμοποιεί κάποια βασικά χρώματα και μία μέθοδο για την περιγραφή των χρωματικών αντιλήψεων που μπορεί να έχουμε.
Γενικά
Τα χρώματα είναι μία κωδικοποίηση του ανθρώπινου νευρικού συστήματος για να διακρίνει τα μήκη κύματος (ή τις συχνότητες) του φωτός που προσπίπτουν στο αισθητήριο όργανο της όρασης. Τα μήκη κύματος του φωτός που διεγείρουν τον ανθρώπινο οφθαλμό κυμαίνονται από περίπου 4.000 Å (400 nm) μέχρι 7.000 Å (700 nm). Στον πίνακα φαίνεται σε γενικές γραμμές η χρωματική κωδικοποίηση του ανθρώπινου οφθαλμού. Σε κάθε μήκος κύματος (ή συχνότητα) η όραση του ανθρώπου αντιστοιχίζει και ένα χρώμα.
Όταν στο μάτι του ανθρώπου προσπέσουν δύο ακτινοβολίες με διαφορετικά μήκη κύματος η ανθρώπινη όραση συνθέτει τα χρώματα δημιουργώντας καινούργια. Έτσι για παράδειγμα αν μία φωτεινή πηγή μάς φαίνεται ότι εκπέμπει κίτρινο χρώμα μπορεί αυτή να έχει μήκη κύματος στην περιοχή από 560 nm έως 590 nm ή να εκπέμπει ταυτόχρονα κόκκινες και πράσινες ακτινοβολίες που όταν συντίθενται μας δίνουν κίτρινο χρώμα. Για τη δημιουργία των χρωμάτων δεν μας είναι απαραίτητα όλα τα μήκη κύματος του ορατού φωτός αλλά μόνο ορισμένα από αυτά. Με άλλα λόγια στηριζόμενοι σε κάποια χρώματα τα οποία ονομάζουμε βασικά ή πρωτογενή μπορούμε να συνθέσουμε τα υπόλοιπα.
Αδελφοί Λεχουρίτη
Οι αδελφοί Λεχουρίτη ήταν πολιτικοί και στρατιωτικοί του αγώνα του 1821.
Βασικά χρώματα
Γενικά
Τα βασικά χρώματα που χρησιμοποιούμε για τη σύνθεση των χρωμάτων δεν είναι ίδια σε όλες τις εφαρμογές. Οι διαφορές σχετίζονται με τον τρόπο που παράγεται το φως που φτάνει στο μάτι αλλά και με το επιθυμητό οπτικό αποτέλεσμα. Το φως που βλέπουμε μπορεί να προέρχεται από απευθείας εκπομπή (π.χ. οθόνη), από απορρόφηση που οφείλεται σε ανάκλαση ή από απορρόφηση καθώς αυτό διέρχεται μέσα από ημιδιαφανή χρωματιστά υλικά. Κατά την εκπομπή του φωτός τα μήκη κύματος «αθροίζονται» για τη δημιουργία του χρωματικού αποτελέσματος ενώ κατά την απορρόφηση του φωτός από τα υλικά τα μήκη κύματος «αφαιρούνται» και δημιουργούν το χρωματικό αποτέλεσμα. Παράλληλα η αντίληψη του φωτός από τον άνθρωπο περιλαμβάνει επιπλέον χαρακτηριστικά όπως η λαμπρότητα (brightness) και η χρωματική καθαρότητα (saturation). Με άλλα λόγια η αίσθηση του χρώματος είναι μία πολύπλοκη ανθρώπινη διαδικασία.
Γενοκτονία των Ασσυρίων
Η Γενοκτονία των Ασσυρίων αναφέρεται στην μαζική σφαγή του ασσυριακού / χαλδαϊκού / συριακού πληθυσμού της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1890, τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, και την περίοδο του 1922-1925. Ο πληθυσμός των Ασσυρίων της άνω Μεσοποταμίας (Tur Abdin, Hakkari, Van, Siirt της σημερινής νοτιοανατολικής Τουρκία και της Urmia του σημερινού βορειοδυτικού Ιράν) είχε εκτοπιστεί διά της βίας και σφαγιάστηκε από Οθωμανικές και κουρδικές δυνάμεις μεταξύ 1914 και 1920 κατά τον ίδιο τρόπο όπως οι Αρμένιοι και οι Έλληνες αφού με την άνοδο του εθνικισμού, θρησκευτικές ομάδες έχασαν την αυτονομία που τους παρείχε το σύστημα των μιλλιέτ. . Η κατάσταση έγινε ακόμη χειρότερη με την άνοδο των εθνικιστών «νεότουρκων». Με την πολιτική τους άνοδο, κατάφεραν να πραγματοποιήσουν ένα πετυχημένο πραξικόπημα το 1913 και εφάρμοσαν στρατιωτική δικτατορία στην χώρα. Το σύνθημα τους ήταν με «η Τουρκία στους Τουρκους» Μετά την είσοδο της Τουρκίας στον Α' ΠΠ, οι εθνικιστές Τούρκοι εξαπέλυσαν τα γενοκτονικά τους σχέδια.
Αδελφοί Λεχουρίτη
Ήταν παιδιά του Αναγνώστη Λεχουρίτη (Παπαδόπουλου) και κατάγονταν από το χωριό Λεχούρι των Καλαβρύτων όπου και διασώζεται ο ιστορικός πύργος της οικογένειάς τους. Στον πύργο αυτό έμεινε έγκλειστος (ως αιχμάλωτος) ο Τούρκος διοικητής των Καλαβρύτων Ιμπραήμ Αρναούτογλου μαζί με την κόρη του Αϊσέ μετά την απελευθέρωση των Καλαβρύτων στις 21 Μαρτίου του 1821.
Γενοκτονία των Ασσυρίων
Οι εκτιμήσεις σχετικά με το συνολικό αριθμό των νεκρών είναι ποικίλες. Σύγχρονες εκθέσεις εκτιμούν τον αριθμό των νεκρών στις 250.000. Ορισμένες πηγές που δεν διαθέτουν λεπτομερή στατιστικά στοιχεία υποστηρίζουν μέχρι και 750.000 νεκρούς.
Βασικά χρώματα
Γενικά
Για την διευκόλυνση της περιγραφής και της αναπαραγωγής των χρωμάτων δημιουργήθηκαν τα λεγόμενα χρωματικά μοντέλα. Καθένα από αυτά βασίζεται σε συγκεκριμένα βασικά (πρωτογενή) χρώματα. Πρέπει να γίνει κατανοητό ότι σπάνια δύο εφαρμογές φτάνουν στο ίδιο χρωματικό αποτέλεσμα ακόμη και στην περίπτωση που χρησιμοποιούν το ίδιο χρωματικό μοντέλο. Μία εικόνα φαίνεται διαφορετική σε οθόνες από διαφορετικό κατασκευαστή και δύο κόκκινες μπογιές από διαφορετικό κατασκευαστή δίνουν διαφορετικό κόκκινο χρώμα.
Αδελφοί Λεχουρίτη
Πηγές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821 Κατηγορία:Έλληνες απομνημονευματογράφοι
Γενοκτονία των Ασσυρίων
Η γενοκτονία των Ασσυρίων πραγματοποιήθηκε στο ίδιο πλαίσιο με την Γενοκτονία των Αρμενίων και την Γενοκτονία των Ελλήνων. Σε αυτά τα γεγονότα, κοντά στα τρία εκατομμύρια Χριστιανοί της Συριακής, Αρμενικής και της Ελληνικής εκκλησίας δολοφονήθηκαν από το καθεστώς των Νεότουρκων.
Βασικά χρώματα
Βασικά χρώματα και όραση
Αν προσέξουμε τα χρώματα του φάσματος που υπάρχουν σε ένα ουράνιο τόξο ή που δίνει η ανάλυση του λευκού φωτός από ένα πρίσμα θα παρατηρήσουμε ότι μέσα σ’ αυτά δεν υπάρχουν πολλά από τα χρώματα που βλέπουμε (όπως το καφέ). Η πολυπλοκότητα, η ύπαρξη πολλών χρωματικών μοντέλων, οι δυσκολίες και τα προβλήματα που παρατηρούνται στη δημιουργία των χρωμάτων γίνονται κατανοητά αν λάβουμε υπόψη τη σύνθεση του φωτός που λαμβάνει το ανθρώπινο μάτι και τη φυσιολογία του ανθρώπινου νευρικού συστήματος που δημιουργεί την αίσθηση των χρωμάτων.