cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
110 Λυδία
Η Λυδία (Lydia) είναι ένας μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 7,80. Η Λυδία έδωσε το όνομά της στην Οικογένεια αστεροειδών της Λυδίας. Ανακαλύφθηκε το 1870 από τον Γάλλο αστρονόμο Αλφόνς Μπορελλύ, που παρατηρούσε από τη Μασσαλία, και πήρε το όνομα της αρχαίας χώρας της Μικράς Ασίας (βλ. Λυδία). Η Λυδία ήταν ο δεύτερος από τους συνολικά 18 αστεροειδείς που ανακαλύφθηκαν από τον συγκεκριμένο αστρονόμο.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο φασματικός τύπος της Λυδίας δίνεται γενικώς ως M (μεταλλική σύσταση, από σίδηρο-νικέλιο), παρότι το ταξινομικό σύστημα Bus την κατατάσσει στον υπότυπο Xk (είδος ανθρακούχου). Η φασματική απορροφηση που εμφανίζει στο εγγύς υπέρυθρο αποδίδεται σε ορυκτά όπως ο ορθοπυρόξενος με χαμηλή περιεκτικότητα σε σίδηρο και ασβέστιο. Η περιεκτικότητα των ορυκτών της επιφάνειας σε νερό εκτιμάται μεταξύ του 0,14% και του 0,27% κατά μάζα. Το άλβεδό της είναι 0,181, ενώ η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 105 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν. Μια επιπρόσθηση αμυδρού αστέρα από τη Λυδία σημειώθηκε στις 18 Σεπτεμβρίου 1999.
Η Λυδία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 10 ώρες και 56 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Λυδια
Δρόμος 3.000 μέτρων φυσικών εμποδίων
Ο δρόμος των 3.000 μέτρων φυσικών εμποδίων είναι το μόνο αγώνισμα φυσικών εμποδίων στις μεγάλες διοργανώσεις στίβου. Είναι ο αγώνας δρόμου με εμποδία με τη μεγαλύτερη απόσταση και είναι γνωστότερος με την ονομασία 3.000 μέτρα στιπλ, που δημιουργήθηκε ως νεολογισμός από την αγγλική λέξη steeplechase, ονομασία ενός αντίστοιχου αγωνίσματος ιππικών αγώνων.
Ο αγώνας ανδρών στα 3.000 μέτρα στιπλ διεξάγεται στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες σε κάθε διοργάνωση από το 1920 και μετά, και στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα Στίβου από την έναρξή τους το 1983, ενώ ο αγώνας γυναικών διεξάγεται μόλις από το 2008 στους Ολυμπιακούς Αγώνες και από το 2005 στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου. Σε κάθε περίπτωση, το αγώνισμα είναι αναγνωρισμένο από τη World Athletics. Στις γυναίκες διεξαγόταν παλαιότερα στις μεγάλες διοργανώσεις ο αντίστοιχος απλός αγώνας δρόμου των 3.000 μέτρων, που σήμερα δεν γίνεται πλέον.
Περιγραφή και κανόνες
Το ύψος των εμποδίων για τους άνδρες είναι 91,4 εκατοστόμετρα, ενώ για τις γυναίκες 76,2 εκατοστόμετρα. Αντιθέτως με τους άλλους αγώνες μετ' εμποδίων, όλοι οι αθλητές ή αθλήτριες υπερπηδούν ένα πλατύ ενιαίο εμπόδιο, που έχει ελάχιστο πλάτος κατά τους κανονισμούς 3,94 μέτρα.
Αμέσως μετά από ένα συγκεκριμένο εμπόδιο της διαδρομής υπάρχει μια «λίμνη», δηλαδή ένα κοίλωμα με νερό με σχήμα ορθογώνιο παραλληλόγραμμο και μήκος, μαζί με το εμπόδιο, 3,66 μέτρα. Το βαθύτερο μέρος του νερού είναι αμέσως μετά το εμπόδιο, όπου φθάνει τα 70 εκατοστόμετρα, ενώ μετά από 30 εκατοστόμετρα το βάθος αρχίζει να μειώνεται κατά τη φορά των δρομέων, έτσι ώστε στο τέρμα του πυθμένα της λίμνης να είναι λιγότερο από 2 εκατοστόμετρα χαμηλότερα από το επίπεδο της διαδρομής. Η σχεδίαση αυτή ανταμείβει τους δρομείς με μεγαλύτερη αλτική ικανότητα σε μήκος, καθώς αυτοί προσγειώνονται σε πιο ρηχό σημείο της λίμνης.
thumb|right|455px| Οι διαστάσεις ενός εμποδίου αγώνα στιπλ Η απόσταση αντιστοιχεί σε επτάμισι γύρους του κανονικού σταδίου στίβου, οπότε αφού κάθε γύρος του σταδίου έχει 4 εμπόδια και τη μία λίμνη, συνολικά σε έναν αγώνα οι δρομείς πρέπει να υπερπηδήσουν 28 εμπόδια και να περάσουν 7 φορές από τη λίμνη, αρχίζοντας από ένα μέρος του γύρου χωρίς εμπόδια. Υπάρχει η διαφορά ότι σε κάποια στάδια το κοίλωμα της λίμνης βρίσκεται στην εξωτερική πλευρά του γύρου, ενώ στα περισσότερα βρίσκεται στην εσωτερική. Στην πρώτη περίπτωση οι αθλητές διανύουν περισσότερα από 400 μέτρα σε κάθε γύρο, ενώ στη δεύτερη περίπτωση διανύουν λιγότερα από 400 μέτρα. Αυτή η διαφορά στην απόσταση αντισταθμίζεται από το διαφορετικό σημείο που ορίζεται ως η αφετηρία, έτσι ώστε η απόσταση που διανύουν συνολικά οι δρομείς να είναι πάντοτε ακριβώς 3.000 μέτρα.
Άνδρες
Η εξέλιξη του επίσημου παγκόσμιου ρεκόρ στο αγώνισμα των ανδρών φαίνεται στον ακόλουθο πίνακα. Πριν από αυτό, ως ο πρώτος άνθρωπος που έτρεξε τη διαδρομή σε χρόνο μικρότερο των εννέα λεπτών αναφέρεται ο Σουηδός δρομέας Έρικ Ελμσότερ (Erik Elmsäter) το 1944.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Δρομος 0300 φυσικων εμ
Βασιλικός ναός του αγιότατου Χριστού του Λα Λαγούνα
Ο Βασιλικός ναός του Αγιωτάτου Χριστού της Λα Λαγούνα (ή κατά το πλήρες όνομα στα ισπανικά: Real Santuario del Santísimo Cristo de La Laguna) είναι μια καθολική εκκλησία που βρίσκεται στην πόλη Σαν Κριστόμπαλ ντε Λα Λαγούνα στο νησί της Τενερίφης (Κανάριες Νήσοι, Ισπανία). Το ιερό είναι γνωστό κυρίως για τη θαυματουργή εικόνα του Χριστού του Λα Λαγούνα, μία από τις πιο τιμώμενες εικόνες στις Κανάριες νήσους, η οποία είναι σύμβολο της πόλης της Λα Λαγούνα.
Ιστορία - Περιγραφή
Η κατασκευή του ναού άρχισε το 1506 και ολοκληρώθηκε το 1580. Ο ναός στην αρχική του μορφή πριν από την πυρκαγιά τη νύχτα της 28ης Νοεμβρίου 1810 ήταν τρίκλιτος. Σήμερα η εκκλησία αποτελεί μέρος ενός μοναστηριού του Τάγματος των Φραγκισκανών και διαθέτει μόνο ένα κλίτος, ψηλό και στενό. Στον πίσω τοίχο δεσπόζει ένα ρετάμπλ κατασκευασμένο εξ ολοκλήρου από ασήμι, όπου βρίσκεται η εικόνα του Χριστού του Λα Λαγούνα. Η εικόνα είναι φλαμανδικής τεχνοτροπίας του δέκατου έκτου αιώνα. Αρκετοί πάπες εμπλούτισαν το ιερό με χρήματα που αποκόμιζαν από συγχωροχάρτια στη Βασιλική του Αγίου Ιωάννη του Λατερανού στη Ρώμη. Στις 19 Δεκεμβρίου του 1906, ο βασιλιάς Αλφόνσος ΙΓ΄ της Ισπανίας κατά τη διάρκεια επίσκεψής του στις Κανάριες Νήσους,  απέδωσε στον ναό τον τίτλο βασιλικός. Ο ναός του αγιότατου Χριστού ήταν ένας από τους πρώτους στις Κανάριες Νήσους που απέκτησε αυτό τον τίτλο. Το 2006 επισκέφθηκε τον ναό ο βασιλιάς της Ισπανίας Χουάν Κάρλος Α΄ με τη σύζυγό του Σοφία.
Από το 2014 το ιερό στεγάζει ένα αντίγραφο της Ιεράς Σινδόνης του Τορίνο. Θεωρείται το πλέον ακριβές στον κόσμο αντίγραφο της Σινδόνης.
Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κανάριες νήσοι Κατηγορία:Χριστιανικοί ναοί στην Ισπανία
Ζάχαρη
270px|right|thumb|Κόκκοι λευκής ζάχαρης
Η ζάχαρη (επιστ. ονομασία σακχαρόζη) είναι η κοινή ονομασία για τους γλυκούς και υδατοδιαλυτούς υδατάνθρακες, πολλοί από τους οποίους χρησιμοποιούνται στα τρόφιμα. Υπάρχουν διαφόρων τύπων σάκχαρα τα οποία παράγονται από διαφορετικές πηγές. Οι απλές παραλλαγές της ονομάζονται μονοσακχαρίτες, με παραδείγματα της ομάδας αυτής να είναι η γλυκόζη, η φρουκτόζη και η γαλακτόζη. Η κοινή επεξεργασμένη λευκή ζάχαρη (ή αλλιώς σουκρόζη) πρόκειται για σακχαρόζη η οποία αποτελεί τύπο δισακχαρίτη, και στην ίδια ομάδα ανήκουν και η μαλτόζη και η λακτόζη. Μεγαλύτερες χημικές ενώσεις σακχάρων ονομάζονται ολιγοσακχαρίτες. Υπάρχουν και χημικώς διαφορετικές ενώσεις οι οποίες έχουν γεύση παρόμοια με τη ζάχαρη ωστόσο δεν ταξινομούνται ως σάκχαρα, όπως η στέβια και η ξυλιτόλη, και χρησιμοποιούνται για διαιτητικούς σκοπούς ή από άτομα που πάσχουν από διαβήτη.
Η παγκόσμια παραγωγή ζάχαρης έφτασε τους 168 εκατομμύρια τόνους το 2011, και η μέση κατανάλωση ανά άτομο είναι 24 κιλά ανά έτος (33.1 στις βιομηχανικές χώρες), η οποία ισοδυναμεί με πάνω από 260 θερμίδες ανά άτομο ημερησίως. Η υπερβολική κατανάλωση ζάχαρης θεωρείται επιβαρυντική για την υγεία καθώς συνδέεται με την παχυσαρκία και την εμφάνιση διαβήτη, καρδιοαναπνευστικά προβλήματα, και φθορά των δοντιών.
Από χημικής άποψης, η λευκή ζάχαρη αποτελεί χημική ένωση ενός μορίου γλυκόζης και ενός μορίου φρουκτόζης ως προϊόν της φωτοσύνθεσης των φυτικών κυττάρων. Ο μοριακός χημικός της τύπος είναι C12H22O11 και στην καθαρή μορφή της είναι λευκή και άχρωμη. Όταν θερμαίνεται άνω των 200 °C, μετατρέπεται σε μία μάζα κολλώδη με χρώμα καφέ και γεύση πικρή, που λέγεται καραμέλα. Όπως όλοι οι πολυσακχαρίτες, υδρολύεται σε διαλύματα οξέων ή βάσεων και σε ιδιαίτερα ένζυμα, οπότε χωρίζεται στους πολυσακχαρίτες που την αποτελούν. Τα γλυκά περιέχουν κατά κανόνα ζάχαρη.
Ετυμολογία και ιστορία
Η λέξη ζάχαρη προέρχεται ετυμολογικά από την σανσκριτική λέξη śarkara, που αρχικά σήμαινε άμμος, ή χαλίκι. Το αρχαίο ινδικό όνομά της γκάουρα προφανώς προήλθε από την ονομασία «Γκουρ», αρχαίας ηγεμονίας της Βεγγάλης. Σήμερα στην Ινδία ονομάζεται γκυρ.
Το ζαχαροκάλαμο καλλιεργούνταν στην Ινδία ήδη από την 1η χιλιετία π.Χ., αλλά έφτασε στη Βόρειο Αφρική και τη Νότια Ευρώπη τον 8ο αιώνα π.Χ. Η παρασκευή ζάχαρης φέρεται να ήταν γνωστή στην Ινδία από την 3η χιλιετία π.Χ. και ονομαζόταν Σαρκάρα (Σανσκριτικά: शर्करा), και μεταφέρθηκε ως εμπόρευμα στη Δύση αρχικά από τα Ελληνιστικά βασίλεια (αρχαία Ελληνικά: ζάκχαρι) που ήταν σε επαφή με τις ινδικές ηγεμονίες, και μετέπειτα από τη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία (Λατινικά: saccharum).
Τρόπος παρασκευής και τυποποιημένες μορφές του εμπορίου
Η ζάχαρη παρασκευάζεται από ζαχαροκάλαμο, ζαχαρότευτλα, σφένδαμο, κριθάρι, σόργο, άγρια χουρμαδιά, φοίνικα της Παλμύρας, φοίνικα τόντυ, κοκκοφοίνικα, ζαχαροφοίνικα, και ως ζαχαρούχος χυμός από τη γιουβαία και νύπα. Το ζαχαροκάλαμο φύεται στις τροπικές περιοχές με τη μορφή ψηλών βλαστών που μοιάζουν με τα μπαμπού και έχουν πάχος περίπου 2,5 εκατοστά και ύψος ως 3,5 μέτρα δηλαδή κατάλληλο για κόψιμο με μια ματσέτα. Τα ζαχαρότευτλα ευδοκιμούν στα εύκρατα κλίματα (ΗΠΑ, Ευρώπη και ειδικότερα Ελλάδα) ενώ το ζαχαροκάλαμο είναι τροπικό φυτό. Η παρασκευή ζάχαρης από ζαχαρότευτλα είναι πιο δύσκολη γιατί περιέχουν περισσότερες φυσικές και δύσοσμες ξένες ουσίες (ακαθαρσίες) από το ζαχαροκάλαμο.
Στις μέρες μας η παρασκευή (παραγωγή) ζάχαρης, λόγω των βαρέων μηχανημάτων που απαιτούνται είναι βιομηχανική και πραγματοποιείται από ειδικά προς τούτο εργοστάσια καλούμενα βιομηχανίες ζαχάρεως. Στον ζαχαρόμυλο οι κομμένες φυτικές πρώτες ύλες τεμαχίζονται και συμπιέζονται σε πρέσες. Ο χυμός που προκύπτει καθαρίζεται με την προσθήκη ασβέστη και κατόπιν βράζεται σε μερικό κενό (που χαμηλώνει την θερμοκρασία βρασμού του) μέχρι να γίνει πηχτό σιρόπι που αποκτά καφέ χρώμα από τις συμπυκνωμένες προσμίξεις. Καθώς το νερό εξατμίζεται, η ζάχαρη συμπυκνώνεται τόσο πολύ που το υγρό δε μπορεί πλέον να την συγκρατήσει και μετατρέπεται σε στερεούς κρυστάλλους. Οι υγροί κρύσταλλοι στεγνώνονται σε φυγόκεντρο, ένα διάτρητο τύμπανο παρόμοιο με εκείνο του πλυντηρίου που απομακρύνει το νερό από τα ρούχα καθώς περιστρέφεται. Το σιρόπι (μελάσσα) απομακρύνεται αφήνοντας μια βρεγμένη καφετιά ζάχαρη που περιέχει μίγμα από μύκητες, βακτήρια, χώμα, ίνες και διάφορα άλλα υπολείμματα φυτικά και εντόμων.
Λευκή ζάχαρη
200px|thumb|right|Άσπρη ζάχαρηΗ λευκή κρυσταλλική ζάχαρη παρασκευάζεται είτε από ζαχαρότευτλα είτε από ζαχαροκάλαμο. Η ακατέργαστη καφετιά ζάχαρη μεταφέρεται στο εργοστάσιο επεξεργασίας όπου καθαρίζεται με πλύση, επαναδιάλυση, βρασμό για επανακρυσταλλοποίηση και φυγοκέντρηση δύο φορές ακόμη, οπότε η ζάχαρη καθίσταται σταδιακά πιο λευκή. Η κλασική άσπρη ζάχαρη ονομάζεται, ανάλογα με το πάχος των κρυστάλλων της (κατ' αύξουσα σειρά), κρυσταλλική (refined), λεπτή (caster) και άχνη (icing).
Ζάχαρη Άχνη
Είδος ζάχαρης με πολύ λεπτούς κόκκους που συνήθως περιέχει ένα 3% άμυλο αραβοσίτου ώστε να μην απορροφά υγρασία. Χρησιμοποιείται κυρίως στην παρασκευή γλάσων ζαχαροπλαστικής και γενικότερα για τη διακόσμηση διαφόρων γλυκών, όπως στο γλάσο ρουαγιάλ ή στην κρέμα σαντιγύ, λόγω της άμεσης διάλυσής της.
Καστανή ζάχαρη
200px|right|thumb|Διάφορα είδη καστανής ζάχαρης (muscovado (επάνω), μαύρη (αριστερά), χρυσαφί καστανή (δεξιά))Πιο αρωματική, χημικά μη καθαρή (ή μερικώς καθαρή) μαλακή ζάχαρη, αποτελούμενη από κρυστάλλους σακχαρόζης με υπολείματα μελάσσας από ζαχαροκάλαμο ή συνηθέστερα παράγεται με επαναπρόσθεση της μελάσσας σε άσπρη ζάχαρη από ζαχαρότευτλα. Η καστανή ζάχαρη περιέχει από 3.5% μελάσσα (ανοιχτή καστανή ζάχαρη) ως 6.5% μελάσσα (μαύρη ζάχαρη) κατά όγκο. Κατά βάρος η καστανή ζάχαρη του εμπορίου περιέχει μέχρι 10% μελάσσα.
Μαύρη ζάχαρη
200px|right|thumb|Καφετιά ζάχαρη Επίσης αρωματική, με περισσότερη μελάσσα. Η ακατέργαστη καστανή ζάχαρη (ή απλώς ακατέργαστη ζάχαρη) είναι καστανή ζάχαρη που παρασκευάζεται από την πρώτη κρυσταλλοποίηση του ζαχαροκάλαμου. Η ακατέργαστη ζάχαρη από ζαχαροκάλαμο, αν εν συνεχεία γίνει κατεργασία, αποδίδει περίπου 70% κατά βάρος άσπρη ζάχαρη.
Ντεμεράρα
200px|right|thumb|ΝτεμεράραΑνοικτή χρυσαφί καφετιά ζάχαρη από τον Μαυρίκιο από χυμό ζαχαροκάλαμου. Ο χυμός θερμαίνεται για να εξατμιστεί το νερό και να κρυσταλλοποιηθεί, εν συνεχεία με φυγοκέντρηση απομακρύνονται ακαθαρσίες και στεγνώνει η ζάχαρη. Το όνομά της προέρχεται από την αποικία Ντεμεράρα στη Γουϊάνα, όπου παρασκευαζόταν αρχικά.
Τζάγκερι
200px|right|thumb|ΤζάγκεριΠαράγεται με παραδοσιακή μέθοδο στην Ινδία από συγκεκριμένο είδος φοινικιάς και καταναλώνεται στην Ασία, Αφρική, Λατινική Αμερική και την Καραϊβική. Στον συμπυκνωμένο χυμό από ζαχαροκάλαμο, που έχει συνήθως από χρυσό έως σκούρο καφέ χρώμα, δε διαχωρίζονται η μελάσσα και οι κρύσταλλοι. Μετά την εκχύλιση περιέχει σακχαρόζη έως 50%, ιμβερτοσάκχαρα έως 20%, υγρασία έως 20%, και άλλα υπολείματα από αδιάλυτες ουσίες όπως στάχτη, πρωτεΐνες και μπαγκάς.
Ζάχαρη σε κύβους
200px|thumb|right|Ζάχαρη σε κύβουςΠαρασκευάζεται από όλα τα είδη ζάχαρης και χρησιμοποιείται σε ροφήματα λόγω της φορητότητας της (όπως και η ζάχαρη σε χάρτινες συσκευασίες ατομικής χρήσης). Σερβίρονται σε μπωλάκι ζάχαρης με ειδική λαβή ή κουταλάκι, αντικείμενα τα οποία εξελίχθηκαν σε λεπτεπίλεπτα έργα τέχνης κατά το παρελθόν.
Διατροφικές πληροφορίες
Η ζάχαρη αποτελείται από απλούς υδατάνθρακες (δισακχαρίτες) και δεν έχει μικροθρεπτικά συστατικά, εκτός από ορισμένα σε απειροελάχιστες ποσότητες.
Προβλήματα υγείας
Η ζάχαρη θεωρείται υπεύθυνη για πλήθος προβλημάτων υγείας όπως ότι συνδέεται με την παχυσαρκία και καταστρέφει τα δόντια. . Ερευνητές του Ιατρικού Ινστιτούτου Χάουαρντ Χιουζ (Howard Hughes Medical Institute) έχουν διαπιστώσει πως η θέλησή μας για ζάχαρη δεν προέρχεται μόνο από τους ειδικούς υποδοχείς που υπάρχουν στη γλώσσα, αλλά ακόμα και από σήματα που προέρχονται από το έντερο. Αυτή η συμπεριφορά, ενεργοποιεί μεταβολικά μονοπάτια πιο ενισχυμένα σε σχέση με ένα κοινό γλυκαντικό, με αποτέλεσμα ακόμα και λίγη ζάχαρη να μας προκαλεί όλο και μεγαλύτερη λαχτάρα για να καταναλώσουμε μπισκότα ή έναν καφέ πλούσιο σε σαντιγί.
Οδοντιατρικά προβλήματα
Η διάσπαση της ζάχαρης στη στοματική κοιλότητα δημιουργεί όξινο περιβάλλον με αποτέλεσμα τη διάβρωση των δοντιών. Με την αύξηση της κατανάλωσης ζάχαρης στις αναπτυγμένες χώρες παρατηρήθηκε αύξηση της τερηδόνας. Ιδιαίτερα στα παιδιά οι όξινοι χυμοί γλυκών φρούτων και τα αναψυκτικά με μεγάλες ποσότητες ζάχαρης θεωρούνται τερηδονογόνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γλυκαντικές ουσίες Κατηγορία:Δισακχαρίτες Κατηγορία:Ζάχαρη Κατηγορία:C12
Εθνική Ιταλίας U17 (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γυναικων U17
Διαγένεση
Η διαγένεση, είναι η φάση μετατροπής των ασύνδετων ιζημάτων σε πραγματικά πετρώματα. Αυτό πετυχαίνεται με μία σειρά φυσικοχημικών και μηχανικών φαινομένων.
Διαδικασία
Αυτό που συμβαίνει κατά την διαγένεση, είναι η συμπύκνωση των ιζημάτων και μερική απομάκρυνση νερού από αυτά. Στη συνέχεια, πήζουν/στερεοποιούνται και, σε χαμηλή θερμοκρασία επανεξισορροπούνται σε μία σταθερότερη χημική κατάσταση και κατάσταση ιστού.
Στάδια κύκλου διαγένεσης
Στο τελευταίο αυτό στάδιο γίνεται και η απολίθωση των οργανισμών, δηλ. η σταδιακή αντικατάσταση των οργανικών ουσιών ενός οργανισμού που βρέθηκε μέσα στα υλικά των ιζημάτων, με το ανάλογο ορυκτολογικό υλικό.
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ" />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατάλογος με τα κυριότερα ιζηματογενή πετρώματα
Κατηγορία:Γεωλογικά φαινόμενα Κατηγορία:Γεωλογικές διεργασίες
Ελληνικό Ναυτικό στην Επανάσταση του 1821
Στην Εθνεγερσία του 1821 έπαιξε πολύ σημαντικό ρόλο το τότε Ναυτικό των Ελλήνων που συγκροτήθηκε κυρίως από εμπορικά πλοία της εποχής δίνοντας πλεονέκτημα στους επαναστατημένους Έλληνες.
Τα πλοία που χρησιμοποιήθηκαν από την Ύδρα, τις Σπέτσες και τα Ψαρά και οι ιδιοκτήτες τους, φαίνονται στον κατάλογο που ακολουθεί
Πλοία Ύδρας
Τα Πλοία της Ύδρας που φέρονται να συμμετείχαν στον κατά θάλασσα αγώνα της Απελευθέρωσης του 1821 κατά αλφαβητική σειρά ήταν :
Πλοία Σπετσών
Τα πλοία των Σπετσών που φέρονται να είχαν συμμετοχή στον κατα θάλασσα αγώνα της Απελευθέρωσης το 1821 κατά αλφαβητική σειρά σκάφους - πλοιοκτήτη ήταν:
Πλοία Ψαρών
Τα Πλοία των Ψαρών που φέρονται να συμμετείχαν στο κατά θάλασσα αγώνα της Απελευθέρωσης το 1821 κατά αλφαβητική σειρά σκάφους - πλοιοκτήτη ήταν:
Πλοία της Σάμου
ΣΥΜΠΗΡΩΜΑΤΙΚΟΣ ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ (με βάση τα Σαμιακά του Επαμ. Σταματιάδη)
Ναυμαχίες
Ναυτικό Επανάσταση Ναυτικό
Amerika Samoa
Amerika Samoa είναι το όνομα του τοπικού ύμνου των Αμερικανικών Σαμόα. Συνθέτης του ύμνου είναι ο Ναπόλιον Άντριου Τουιτελελεαπάγκα και στιχουργός ο Μαριότα Τιουμάλου Τιουσοσόπο. Καθιερώθηκε το 1950. Σημειώνεται ότι επίσημος εθνικός ύμνος είναι ο εθνικός ύμνος των ΗΠΑ. Τον Ιανουάριο του 2006 έγινε επίσημη μετάφραση σε αυτόν τον ύμνο («Star Spangled Banner»).
Λένα Μασσέρα
Η Ελένη (Λένα) Μασσέρα (γεν. το 1939) υπήρξε πρωταθλήτρια Ελλάδος στο στίβο κατά τη δεκαετία του '50, στους δρόμους ταχύτητας και ημιαντοχής, ως αθλήτρια του Πανιωνίου Γ.Σ. Κατέρριψε τα πανελλήνια ρεκόρ στα 100, 200 και 800μ καθώς και σκυταλοδρομίας ως μέλος ομάδων.
Βιογραφικό
Η Λένα Μασσέρα πρωτοεμφανίστηκε στους στίβους το Νοέμβριο του 1952, όταν επικράτησε σε ημερίδα στίβου κορασίδων στα 60μ με 8.8, ενώ πήδηξε 4,20 στο άλμα εις μήκος, αγώνισμα στο οποίο δεν συνέχισε σε υψηλό επίπεδο. Δυο βδομάδες αργότερα σε άλλο αγώνα, βελτίωσε την επιδοσή της σε 8.7 και χαρακτηρίστηκε ως "μεγάλο ταλέντο του σπριντ που τρέχει με μεγάλη ευχέρεια και τέλειον στυλ". Το επόμενο έτος βελτίωσε την επίδοσή της σε 8.2 (ν.π.ρ.), τρέχοντας σχεδόν χωρίς αντίπαλο, ενώ στο μήκος έκανε 4,35. Επίσης, πήρε μέρος στο πανελλήνιο πρωτάθλημα τριάθλου κορασίδων, όπου τερμάτισε 5η με 509 β. αλλά με τα σύνθετα δεν συνέχισε σε υψηλό επίπεδο.
Το 1953, σε ηλικία 14 ετών, αναδείχθηκε πρωταθλήτρια Ελλάδος με τις ομάδες 4Χ50 (με νέο πανελλήνιο ρεκόρ) και 4Χ100 του Πανιωνίου. Στη συνέχεια, και ως το 1956 κατέκτησε πολλές νίκες στους δρόμους ταχύτητας και ημιαντοχής ως Μασσέρα ή Μασσέρα-Θεοδωράκη (μετά το γάμο της). Καλύτερη σεζόν της ήταν το 1954, χρονιά που κέρδισε τέσσερις πανελλήνιες νίκες (100, 200, σσκυταλοδρομίες), κατέρριψε τα πανελλήνια ρεκόρ των 200μ και των 4Χ100 με την ομάδα του Πανιωνίου, με την οποία κατέκτησε το πρωτάθλημα. Στη συνέχεια ασχολήθηκε με τα 800, αγώνισμα στο οποίο αναδείχθηκε πανελληνιονίκης το 1956 και κατέρριψε το πανελλήνιο ρεκόρ. Όμως, ενώ είχε πολλές δυνατότητες στη συνέχεια σταμάτησε τον αγωνιστικό στίβο για βιοποριστικούς λόγους, αφού είχε την ατυχία να χάσει τον πατέρα της. Συνολικά κετέκτησε οκτώ πανελλήνιους τίτλους.
Σύζυγό της πήρε τον μαραθωνοδρόμο Κώστα Θεοδωράκη, πρωταθλητή Ελλάδος στα 5.000 και 10.000μ και κάτοχο των πανελληνίων ρεκόρ.
Αναφορές
Κατηγορία:Αθλητές στίβου Πανιωνίου Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες δρόμων ταχύτητας Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες δρόμων μεσαίων αποστάσεων Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου
Μητροπολίτης Πειραιώς Καλλίνικος
Ο Μητροπολίτης Πειραιώς Καλλίνικος Καρούσος (Βαρθολομιό Ηλείας, 1926 - Πειραιάς, 2020) ήταν επίσκοπος της Εκκλησίας της Ελλάδος. Υπήρξε τιτουλάριος Μητροπολίτης Ρωγών (1975-1978) και διετέλεσε Μητροπολίτης Πειραιώς από τις 12 Ιανουαρίου 1978 μέχρι τις 4 Φεβρουαρίου 2006 που υπέβαλε την παραίτησή του στην Ιερά Σύνοδο.
Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στο Βαρθολομιό Ηλείας το 1926. Αργότερα εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στην Πάτρα. Το 1948 δίδασκε ως κατηχητής στην Πάτρα για να προσληφθεί το 1953 στο βιβλιοπωλείο της αδελφότητας της Ζωής. Χειροτονήθηκε Διάκονος το 1956 και Πρεσβύτερος το 1959. Το 1957 αρχίζει τις σπουδές του στην Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, από την οποία και αποφοίτησε. Παράλληλα την ίδια εποχή εγκαθίσταται σε διαμέρισμα στο Παγκράτι, όπου συγκατοικούσε με τον Αθανάσιο Λενή (μετέπειτα Μητροπολίτη Καλαβρύτων) και με τον Χρήστο Παρασκευαΐδη (μετέπειτα Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο), με τους οποίους και συνδέθηκε με στενή φιλία.
Εγκατάσταση και αποπομπή από τη Μονή Βαρλαάμ
Το 1961 εγκαταστάθηκε μαζί με τους Λενή και Παρασκευαΐδη στη Μονή Βαρλαάμ των Μετεώρων, όπου ο ίδιος ορίσθηκε ηγούμενος. Μετά από παραμονή δύο ετών στη μονή, επέστρεψαν στην Αθήνα λόγω διαμάχης που ξέσπασε μεταξύ αυτών και του επιχώριου Μητροπολίτη, Τρίκκης και Σταγών Διονυσίου. Ο Μητροπολίτης Τρίκκης και Σταγών Διονύσιος αποκάλυψε δημοσίως πως η Αδελφότητα διασπάθισε όλες τις οικονομίες της Μονής που ανέρχονταν σε ένα εκατομμύριο δραχμές. Ειδικά για τον Χριστόδουλο, ο Μητροπολίτης παραπονιόταν ότι η συμπεριφορά του υπήρξε ΄΄«αχαρακτήριστος προς Επίσκοπον κείραντα αυτόν μοναχόν και χειροτονήσαντα διάκονον»΄΄ και αυτό «συνετέλεσεν εις την αυστηρόν από μέρους μου παρατήρησιν υμών». Στην επιστολή αποπομπής ο Διονύσιος κατέληγε: «Εχετε, παιδιά μου, πέσει θύματα του πονηρού. Ηδικήσατε την Μονήν και τον εαυτόν σας μεγάλως. Θα έπρεπε να φανώ εναντίον σας αυστηρός. Ομως αποδίδων πάντα τα ανωτέρω εις απειρίαν, επιπολαιότητα και ενεργείας του Πονηρού, αφήνω εις τον Θεόν την υπόθεσιν».
Ηγούμενος και επίσκοπος
Το 1967 τοποθετήθηκε καθηγητής του φροντιστηρίου κατηχητικών και γενικός διευθυντής των κατηχητικών σχολείων της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι και το 1980.
Το 1973 ίδρυσε μαζί με τους τότε Αρχιμανδρίτες Αθανάσιο Λενή και Χριστόδουλο Παρασκευαΐδη το Συνοδικό Μοναστήρι της Παναγίας της «Χρυσοπηγής», της οποίας και ορίστηκε ηγούμενος. Το 1975 εξελέγη Τιτουλάριος Μητροπολίτης Ρωγών, αναλαμβάνοντας παράλληλα την διεύθυνση της Αποστολικής Διακονίας. Στις 12 Ιανουαρίου του 1978 εξελέγη από την Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος Μητροπολίτης Πειραιώς. Συνυποψήφιός του στην ψηφοφορία εκλογής, την οποία και έχασε με δώδεκα ψήφους διαφορά, ήταν ο μετέπειτα Αρχιεπίσκοπος Τιράνων Αναστάσιος.
Είχει τιμηθεί με το παράσημο του Αποστόλου Παύλου της Εκκλησίας της Ελλάδoς και με το παράσημο του Ανωτέρου Ταξιάρχου του Τάγματος των Ιπποτών του Παναγίου Τάφου.
Μητροπολίτης Πειραιώς
Κατά την περίοδο της θητείας του ίδρυσε κατηχητικά σχολεία, εκκλησιαστικό βιβλιοπωλείο, γηροκομείο, παιδικούς σταθμούς και δημοτικό σχολείο ενώ δημιούργησε οργανωμένα συσσίτια για απόρους πολίτες. Ίδρυσε επίσης τον ραδιοφωνικό σταθμό Πειραϊκή Εκκλησία.
Το 1991 καταγγέλθηκε από τον ιεροψάλτη Τούμπα ότι τον παρενόχλησε σεξουαλικά. Ο Τούμπας στην επιστολή του προς τον Αρχιεπίσκοπο Σεραφείμ ανέφερε συγκεκριμένα περιστατικά, τα οποία όμως στη συνέχεια ανακάλεσε αφού με νέα του επιστολή προς τον Αρχιεπίσκοπο αναίρεσε τις καταγγελίες του. Η καταγγελία αποδόθηκε από τον ίδιο τον Μητροπολίτη ως αποτέλεσμα της κακής σχέσης που διατηρούσε με τον τότε Αρχιεπίσκοπο Σεραφείμ. Το 1994 το ζήτημα έκλεισε με την αρχειοθέτηση της υπόθεσης από την Διαρκή Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος, η οποία και θεώρησε τις εξηγήσεις του Μητροπολίτη ικανοποιητικές. Το 2005 ο Ηλίας Τούμπας δημοσιοποίησε εκ νέου τις καταγγελίες του για σεξουαλική παρενόχληση. Η Ιερά Σύνοδος όρισε ανακριτή, ύστερα και από δική του απαίτηση, για να παραπεμφθεί στο Συνοδικό Δικαστήριο. Τον Ιούνιο του ίδιου έτους το Συνοδικό Δικαστήριο έθεσε την υπόθεση στο αρχείο θεωρώντας ότι δεν στοιχειοθετείται η ενοχή του Μητροπολίτη. Λίγους μήνες αργότερα, τον Οκτώβριο, ο προϊστάμενος της Εισαγγελίας Πρωτοδικών διέταξε τη διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης, με αφορμή τη μήνυση του ιεροψάλτη Ηλία Τούμπα κατά του μητροπολίτη Πειραιώς Καλλίνικου. Υποστηρίζεται ότι στο ανακριτικό υλικό υπήρχαν άλλες τέσσερις επιστολές ίδιου περιεχομένου από άλλα πρόσωπα, τα οποία στη συνέχεια ανακάλεσαν.
Στις 4 Φεβρουαρίου 2006 υπέβαλε την παραίτησή του επικαλούμενος λόγους υγείας, παραίτηση που η Ιερά Σύνοδος έκανε δεκτή τρεις μέρες αργότερα.
Απεβίωσε στις 29 Φεβρουαρίου 2020 στην ιδιωτική κλινική Πειραϊκό Θεραπευτήριο Α.Ε. του Πειραιά μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο που υπέστη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μητροπολίτες Πειραιώς
Ilyushin
Η Ilyushin (Ρωσικά: Илью́шин) είναι Ρωσική εταιρεία παραγωγής αεροσκαφών. Ιδρύθηκε από τον Σεργκέι Ιλιούσιν και άρχισε τις δραστηριότητες της στις 13 Ιανουαρίου 1933 με εντολή του Λαϊκού Επιτρόπου Βαρειάς Βιομηχανίας της ΕΣΣΔ, και του Κυρίως Τμήματος Αεροπορικής Βιομηχανίας της ΕΣΣΔ, P.I. Baranov.
Η εταιρεία ίδρυσε την Aviation Industries Ilyushin ως θυγατρική εταιρεία το 1992 με σκοπό την εξυπηρέτηση πελατών και marketing.
Η Ilyushin σχεδίασε πολλά μοντέλα αεροσκαφών με διάφορους ρόλους στο πέρασμα των χρόνων. Η Ρωσική Κυβέρνηση σχεδιάζει την συγχώνευση της Ilyushin με τις επίσης Ρωσικές Mikoyan, Irkut, Sukhoi, Tupolev, και την Yakovlev. Η νέα εταιρεία θα αποκαλείται United Aircraft Building Corporation.
Ορισμένα μοντέλα της Ilyushin
thumb|200px|Ilyushin [[Il-14|Il-14 "Coach" της Πολωνικής Πολεμικής Αεροπορίας.]]
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κατηγορία:Εταιρείες κατασκευής αεροσκαφών Κατηγορία:Αεροναυπηγική
Ηγήσιππος (εκκλησιαστικός συγγραφέας)
Ο Ηγήσιππος εξ αιτίας των πολλών αιρέσεων θέλησε να αναζητήσει την ορθή πίστη, με αποτέλεσμα να οδηγηθεί στα μεγάλα εκκλησιαστικά κέντρα της εποχής. Στην Κόρινθο διέμεινε αρκετό καιρό επί εποχής επισκόπου Πρίμου (τον διαδέχτηκε ο Διονύσιος Κορίνθου). Στη Ρώμη διέμεινε ακόμα μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, επί εποχής της επισκοπείας του Ανικήτου Ρώμης (155-166). Τελικώς επέστρεψε στην Ανατολή, τη Συρία ή την Παλαιστίνη, όπου και συνέγραψε το έργο του, κατά το Πασχάλιο Χρονικό, σε πέντε βιβλία. Πέθανε επί Κομμόδου (180-193). Ο ίδιος κρίνεται ως σημαντική εκκλησιαστική προσωπικότητα της εποχής, που συνειδητοποίησε τον κίνδυνο που διέτρεχε η εκκλησία από τη σύγχυση που δημιουργούσαν οι αιρέσεις και προπαντώς ο Γνωστικισμός. Χωρίς να μπορεί να χαρακτηριστεί ως μεγάλος θεολόγος, κατανόησε πως η ανάδειξη της συνεχούς αποστολικής διαδοχής, συνάμα με την αδιάκοπη ιστορική συνέχεια της αποστολικής παραδόσεως θα αποτελούσε σημαντικό όπλο στην κατάδειξη της απλανής και αδιάφθορης διδασκαλίας της Αποστολικής εκκλησίας.
Πηγές
Κατηγορία:Εκκλησιαστικοί συγγραφείς
111 Άτη
Η Άτη (Ate) είναι ένας μεγάλος και σκουρόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,02. Ανακαλύφθηκε το 1870 από τον Γερμανοαμερικανό αστρονόμο Κρίστιαν Χ.Φ. Πέτερς, που παρατηρούσε από το Κλίντον της πολιτείας της Νέας Υόρκης (Αστεροσκοπείο Λίτσφιλντ του Κολεγίου Χάμιλτον), και πήρε το όνομα της Άτης, προσωποποιήσεως της εκδικήσεως στην ελληνική μυθολογία.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Άτης υπολογίσθηκε σε 134,6 χλμ., ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 2,6 τετράκις εκατομμύρια τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Άτης εκτιμάται σε 3,76 cm/sec², ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 71,2 m/sec (256 χιλιόμετρα την ώρα).
Ο φασματικός τύπος της Άτης είναι C (ανθρακούχος). Το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,061, ενώ η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 100 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Η Άτη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 22 ώρες και 4 λεπτά, μία μάλλον αργή περιστροφή για αστεροειδή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ατη
Λούπε Βέλες
Η Μαρία Γουαδαλούπε Βιγιαλόμπος Βέλες (ισπανικά: María Guadalupe Villalobos Vélez, 18 Ιουλίου 1908 - 14 Δεκεμβρίου 1944), περισσότερο γνωστή με το καλλιτεχνικό της όνομα Λούπε Βέλες (Lupe Vélez), ήταν Μεξικανή ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου, κωμκός, τραγουδίστρια και χορεύτρια.
Η Βέλες ξεκίνησε να την ενασχόλησή της με το θέμα στο Μεξικό αρχικά ως ερμηνεύτρια βοντβίλ, περί των αρχών του 1920. Λίγο μετά μετακόμισε στις Ηνωμένες Πολιτείες, κάνοντας το ντεμπούτο της στον κινηματογράφο το 1927, σε μία μικρού μήκους ταινία. Γρήγορα όμως έλαβε και πρωταγωνιστικό ρόλο, ήδη στην ταινία του 1927, The Gaucho και, το 1928, στο Lady of the Pavements. Η Βέλες ήταν μία από τις πρώτες Λατινοαμερικάνες ηθοποιούς που άπεκτησαν φήμη στις Ηνωμένες Πολιτείες. Κατά τη διάρκεια της δεκαετία του 1930, συνέχίσε να πρωταγωνιστεί σε επιτυχημένες ταινίες όπως το Hot Pepper (1933), το Strictly Dynamite (1934) και το Hollywood Party (1934).
Η δημοτικότητά της εκτοξεύτηκε την επόμενη δεκαετία, του '40, ειδικά με την εμφάνισή της στης σειρά ταινιών Mexican Spitfire. Παρ' όλα αυτά, όπως οι ρόλοι της έτσι κι αυτή, είχε πληθωρική προσωπικότητα και οι σχέσεις της έγιναν θέμα συζήτσης λόγω των καταιγιστικών τους τροπών. Τον Δεκέμβριο του 1944 αυτοκτονεί με υπερβολική δόση βαρβιτουρικών. Ο θάνατός της, όμως, συζητήθηκε και πολλές εικασίες υπήρξαν για αυτόν, ώσπου πλέον έχει αποκτήσει ύφος αστικού μύθου, για το πώς πραγματικά έγινε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυτόχειρες καλλιτέχνες Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί βωβών ταινιών Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί μουσικού θεάτρου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Αμερικανοί κωμικοί Κατηγορία:Ερμηνευτές βοντβίλ Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί βωβών ταινιών
Te Atua Mou E
Te Atua Mou E ("Ο Θεός είναι η Αλήθεια", ορθογραφείται επίσης Te Atua Mou'e) είναι ο εθνικός ύμνος των Νήσων Κουκ. Καθιερώθηκε το 1982. Οι στίχοι είναι της Λαίδης Ντέιβις (Pa Tepaeru Te Rito Ariki Lady Davis) και η μουσική είναι του Σερ Τόμας Ντέιβις.
Πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών
Ο Πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ (αγγλικά: Speaker of the United States House of Representatives), είναι το τρίτο υψηλότερο δημόσιο αξίωμα που δημιουργήθηκε από το Σύνταγμα των Ηνωμένων Πολιτειών το 1789. Ο Πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων, εκλέγεται σε κάθε νέα Βουλή από τους 435 βουλευτές-μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων (Representatives), τα οποία προκύπτουν από τις εκλογές για μια περίοδο δύο ετών, ίση με την περίοδο του Κογκρέσου, η οποία είναι επίσης 2 έτη.
Te Atua Mou E
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι Κατηγορία:Νήσοι Κουκ
Πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών
Ο/η Πρόεδρος της Βουλής, είναι τρίτος/η στην πολιτική ιεραρχία των ΗΠΑ, μετά τον Πρόεδρο των ΗΠΑ και τον Αντιπρόεδρο των ΗΠΑ, ενώ είναι δεύτερος/η στην Προεδρική διαδοχή, μετά τον Αντιπρόεδρο.
Το Σύνταγμα των Ηνωμένων Πολιτειών, δεν απαιτεί ο Πρόεδρος της Βουλής να είναι και Μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων, αν και μέχρι στιγμής κάθε Πρόεδρος της Βουλής, ήταν και Βουλευτής.
Πρώτος κάτοχος ήταν ο Φρέντερικ Μούχλενμπεργκ, ξεκινώντας από τις 1 Απριλίου 1789. Ο μισθός του κατόχου του αξιώματος είναι 223.500 δολάρια (~205.000 ευρώ).
Σημερινός και 55ος Πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων, είναι ο Ρεπουμπλικανός βουλευτής από την Καλιφόρνια και ηγέτης του κόμματος στη Βουλή, Κέβιν ΜακΚάρθι, από τις 7 Ιανουαρίου 2023.
Εξουσίες
Ο/Η Πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων, κατέχει ποικίλες αρμοδιότητες στην Βουλή των Αντιπροσώπων και γενικά στο Κογκρέσο των ΗΠΑ. Είναι ο υψηλότερος νομοθετικός αξιωματούχος στην Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση των ΗΠΑ.
Κύρια αρμοδιότητα του Προέδρου της Βουλής, είναι να προεδρεύει του σώματος και να μπορεί να αναθέτει την προσωρινή προεδρία σε ένα Μέλος της Βουλής, όταν απουσιάζει ή όταν ασκεί τα καθήκοντα ενος Μέλους της Βουλής των Αντιπροσώπων. Επίσης, ο Πρόεδρος της Βουλής, ασκεί την εξουσία του και προς τις διάφορες Επιτροπές της Βουλής και μπορεί να καθορίσει το πρόγραμμα. Επιπλέον, ο Πρόεδρος της Βουλής, διορίζει τους Προέδρους και τα Μέλη των Επιτροπών της Βουλής. Επιπρόσθετα, ο Πρόεδρος, έχει την εξουσία να εισάγει ή να απορρίψει νομοσχέδια.
Άλλες εξουσίες του Προέδρου της Βουλής των Αντιπροσώπων είναι ότι λειτουργεί ως Κοινοβουλευτικός Ηγέτης του Κόμματος που κατέχει την Πλειοψηφία στη Βουλή των Αντιπροσώπων, ενώ έχει την δυνατότητα να εκπροσωπεί στο εντός και εκτός των ΗΠΑ, τη Βουλή των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ.
Επιπλέον, σε συννενόηση με τον Αναπληρωτή Πρόεδρο της Γερουσίας των ΗΠΑ μπορεί να εισάγει την 25η Τροπολογία του Συντάγματος των ΗΠΑ, για την αποπομπή του Προέδρου των ΗΠΑ.
Επίσης, είναι επικεφαλής, όλων των αξιωματούχων και των υπαλλήλων της Βουλής.
Κατάλογος
Ακολουθεί λίστα με τα πρόσωπα που διατέλεσαν στο αξίωμα από το 1789 ως σήμερα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών  Κατηγορία:Μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων (ΗΠΑ) Κατηγορία:Κυβέρνηση στις Ηνωμένες Πολιτείες
Τζέιμς Κάμερον
Ο Τζέιμς Κάμερον (James Francis Cameron, 16 Αυγούστου 1954) είναι Καναδός σκηνοθέτης, σεναριογράφος και παραγωγός ταινιών. Έχει γράψει και σκηνοθετήσει τις ταινίες Ο Εξολοθρευτής (The Terminator, 1984), Άλιενς: Η Επιστροφή (Aliens, 1986), Η Άβυσσος (The Abyss, 1989), Εξολοθρευτής 2: Μέρα Κρίσης (Terminator 2: Judgment Day, 1991), Αληθινά Ψέματα (True Lies, 1994), Τιτανικός (Titanic, 1997), Avatar (2009) και Avatar: The Way of Water (2022).
Έχει λάβει έξι υποψηφιότητες για Όσκαρ κερδίζοντας τρία για την ταινία Τιτανικός. Οι ταινίες τις οποίες σκηνοθέτησε έχουν συνολικά αποφέρει 8 δισεκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως. Ο Τιτανικός, το Avatar και το Avatar: The Way of Water αποτελούν την πρώτη μεγαλύτερη εισπρακτική επιτυχία όλων των εποχών, την τρίτη και την έκτη αντίστοιχα.
Πρώτα χρόνια
Ο Κάμερον γεννήθηκε στο Καπουσκάσινγκ του Οντάριο στον Καναδά στις 16 Αυγούστου 1954 από τους Σίρλεϊ και Φίλιπ Κάμερον. Ο πατέρας του ήταν μηχανικός και η μητέρα του καλλιτέχνις και νοσοκόμα. Ο Κάμερον μαγεύτηκε από τον κινηματογράφο από μικρή ηλικία και εξαιτίας του επαγγέλματος του πατέρα του, μαζί με την οικογένειά του μετακόμισαν στην Καλιφόρνια το 1971. Εκεί σπούδασε φυσική στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια. Μετά την αποφοίτησή του, είχε ήδη αποφασίσει να κυνηγήσει μια καριέρα στον κινηματογράφο και δούλεψε ως οδηγός φορτηγού ώστε να υποστηρίξει τις πρώτες του προσπάθειες στη συγγραφή σεναρίου.
Τα πρώτα βήματα
Ενώ συνέχιζε να μορφώνει τον εαυτό του σε τεχνικές του κινηματογράφου, ο Κάμερον ξεκίνησε να εργάζεται ως κατασκευαστής μοντέλων-μινιατούρες στα Roger Corman Studios. Η γρήγορη παραγωγή και χαμηλών προϋπολογισμών ταινιών δίδαξε στον Κάμερον να δουλεύει αποδοτικά και αποτελεσματικά. Αργότερα εργάστηκε ως καλλιτεχνικός διευθυντής στην ταινία επιστημονικής φαντασίας Battle Beyond the Stars (1980). Ανέλαβε την παραγωγή και τον σχεδιασμό των ειδικών εφέ στην ταινία Απόδραση από τη Νέα Υόρκη (Escape from New York, 1981) σε σκηνοθεσία Τζον Κάρπεντερ, το σχεδιασμό παραγωγής στην ταινία Galaxy of Terror (1981) και εργάστηκε ως σύμβουλος σχεδίων στην ταινία Android (1982). Ο Kάμερον προσελήφθη ως διευθυντής ειδικών εφέ στη συνέχεια της ταινίας Πιράνχα, τα Σαρκοφάγα (Piranha, 1978), με τον τίτλο Πιράνχας 2: Ιπτάμενοι Δολοφόνοι (Piranha II: The Spawning) το 1981. Ο σκηνοθέτης εγκατέλειψε το πρότζεκτ και τον αντικατέστησε ο Κάμερον, πραγματοποιώντας έτσι το σκηνοθετικό του ντεμπούτο.
Ο Εξολοθρευτής
Αφού ολοκλήρωσε το σενάριο της ταινίας Ο Εξολοθρευτής (The Terminator), ο Κάμερον αποφάσισε να το πουλήσει ώστε να μπορέσει να σκηνοθετήσει την ταινία. Ωστόσο, οι εταιρίες παραγωγής με τις οποίες ήρθε σε επαφή, ενώ έδειξαν ενδιαφέρον για το πρότζεκτ, δεν ήταν διατεθιμένοι να αφήσουν ένα νέο σκηνοθέτη να κάνει την ταινία. Η Γκέιλ Αν Χερντ, η οποία είχε ξεκινήσει τη δική της εταιρία παραγωγής και είχε δουλέψει με τον Κάμερον στην εταιρία του Ρότζερ Κόρμαν, συμφώνησε να αγοράσει τα δικαιώματα της ταινίας για ένα δολάριο, με την προϋπόθεση να επιτρέψει στον Κάμερον να αναλάβει τη σκηνοθεσία. Οι Κάμερον και Χερντ είχαν συνεργαστεί με ανθρώπους στα Roger Corman Studios που τώρα εργάζονταν στην Orion Pictures. Η Orion συμφώνησε να διανέμει την ταινία αν ο Κάμερον έβρισκε από αλλού χρηματοδότηση. Τελικά, ο Κάμερον βρήκε μια εταιρία τη Hemdale Pictures, η οποία αγόρασε το σενάριο.
Αρχικά για το ρόλο του Εξολοθρευτή, ο Κάμερον ήθελε κάποιον που να μην είναι ιδιαιτέρως μυώδης και που να μπορεί να "αναμειχθεί" εύκολα με το πλήθος. Ο Λανς Χένρικσεν, ο οποίος πρωταγωνίστησε στην ταινία Πιράνχας 2: Ιπτάμενοι Δολοφόνοι (Piranha II: The Spawning), θεωρήθηκε πιθανός για το ρόλο, αλλά όταν οι Άρνολντ Σβαρτσενέγκερ και Κάμερον πρωτοσυναντήθηκαν για να συζητήσουν για το ρόλο του Κάιλ Ρις που θα υποδυόταν ο Σβαρτσενέγκερ, και οι δύο συμφώνησαν ότι ο ρόλος του κακού σάιμποργκ θα του ταίριαζε καλύτερα. Ο Χένρικσεν πήρε τον πολύ μικρότερο ρόλο του Ντετέκτιβ Χαλ Βούκοβιτς και ο ρόλο του Κάιλ Ρις δόθησε στον Μάικλ Μπιν. Επίσης, η Λίντα Χάμιλτον πραγματοποίησε στην ταινία την πρώτη της εμφάνιση ως Σάρα Κόνορ και λίγα χρόνια αργότερα παντρεύτηκε τον Κάμερον.
Η ταινία Ο Εξολοθρευτής έγινε μεγάλη εισπρακτική επιτυχία, ξεπερνώντας τις προσδοκίες της Orion Pictures ότι η ταινία θα ήταν απλά μια ακόμη ταινία επιστημονικής φαντασίας η οποία θα παιζόταν μόνο για μία εβδομάδα στους κινηματογράφους. Ήταν μια χαμηλού προϋπολογισμού ταινία που κόστισε μόλις 6,4 εκατομμύρια δολάρια και κατέληξε να συγκεντρώσει 78,3 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως.
Άλιενς: Η Επιστροφή
Επόμενη ταινία του Κάμερον, ήταν η συνέχεια της ταινίας Άλιεν: Ο Επιβάτης του Διαστήματος (Alien, 1979) που σκηνοθέτησε ο Ρίντλεϊ Σκοτ. Ο Κάμερον ονόμασε τη συνέχεια Aliens και έδωσε τον πρωταγωνιστικό ρόλο της Έλεν Ρίπλεϊ για δεύτερη φορά στη Σιγκούρνι Γουίβερ. Σύμφωνα με τον Κάμερον, το συνεργείο της ταινίας ήταν εχθρικό απέναντί του, καθώς τον θεωρούσε ως κατώτερο αντικαταστάτη του Σκοτ. Ο Κάμερον προσπάθησε να τους δείξει την ταινία Ο Εξολοθρευτής αλλά η πλειοψηφεία του συνεργείου αρνήθηκε το δει και παρέμεινε σκεπτικό ως προς τη σκηνοθεσία του κατά τη διάρκεια της παραγωγής. Παρά αυτό και άλλα προβλήματα εκτός οθόνης (όπως τον καυγά με έναν μη συνεργάσιμο κάμεραμαν και την αντικατάσταση ενός από τους πρωταγωνιστές - ο Μάικλ Μπιν πήρε τη θέση του Τζέιμς Ρεμάρ στο ρόλο του Διοικητή Χικς), το Άλιενς: Η Επιστροφή έγινε μεγάλη εισπρακτική επιτυχία, αποφέροντας 131 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως και έλαβε υποψηφιότητες για Όσκαρ α' γυναικείου ρόλου για την ερμηνεία της Γουίβερ, καλλιτεχνικής διεύθυνσης, μοντάζ, μουσικής, ήχου και κέρδισε εκείνα για μοντάζ ηχητικών εφέ και οπτικών εφέ.
Η Άβυσσος
Το επόμενο πρότζεκτ του Κάμερον προήλθε από μια ιδέα που είχε κατά τη διάρκεια ενός μαθήματος βιολογίας στο λύκειο. Η ιστορία των εργατών εξόρυξης πετρελαίου οι οποίοι ανακαλύπτουν υποθαλάσσια πλάσματα έγινε το κεντρικό θέμα του σεναρίου της ταινίας Η Άβυσσος (The Abyss, 1989). Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι Εντ Χάρις, Μέρι Ελίζαμπεθ Μαστραντόνιο και Μάικλ Μπιν. Με προϋπολογισμό 41 εκατομμύρια δολάρια, η ταινία θεωρήθηκε μια από τις ακριβότερες παραγωγές της εποχής της και χρειάστηκε εφέ τελευταίας τεχνολογίας. Λόγω του ότι το περισσότερο μέρος της ταινίας διαδραματίζεται κάτω από το νερό και η τεχνολογία δεν είχε αρκετά προχωρήσει ώστε να δημιουργήσει ψηφιακά το υποθαλάσσιο περιβάλλον, ο Κάμερον προτίμησε να γυρίσει την ταινία σε μικρότερο βάθος. Για το σχεδιασμό των σκηνικών, μετέτρεψε ένα αχρησιμοποίητο εργοστάσιο πυρηνικής ενέργειας και χρησιμοποίησε δύο τεράστιες δεξαμενές. Η ταινία απέφερε 90 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως και έλαβε δύο υποψήφιοτητες για Όσκαρ καλύτερου ήχου και κέρδισε εκείνο για καλύτερα οπτικά εφέ.
Εξολοθρευτής 2: Μέρα Κρίσης
Μετά την επιτυχία της πρώτης ταινίας Ο Εξολοθρευτής, για καιρό γίνονταν συζητήσεις για μία συνέχεια που θα συνέχιζε την ιστορία της Σάρα Κόνορ και τον αγώνα της ενάντια των μηχανών από το μέλλον. Παρά το γεγονός ότι ο Κάμερον είχε μια βασική ιδέα για τη συνέχεια και ο Σβαρτσενέγκερ εξέφρασε ενδιαφέρον να συμμετέχει, υπήρχαν προβλήματα για το ποιος είχε τα δικαιώματα της ταινίας καθώς και τα ειδικά εφέ που χρειάζονταν για τη συνέχεια. Τελικά, στα τέλη της δεκαετίας του 1980, ο Μάριο Κασάρ της Carolco Pictures διασφάλισε τα δικαιώματα της συνέχειας, επιτρέποντας στον Κάμερον να προχωρήσει στην παραγωγή της ταινίας με τον τίτλο Εξολοθρευτής 2: Μέρα Κρίσης (Terminator 2: Judgment Day).
Όπως και η προηγούμενη ταινία του Κάμερον, ο Εξολοθρευτής 2: Μέρα Κρίσης ήταν από τις ακριβότερες παραγωγές της εποχής της, με προϋπολογισμό 102 εκατομμύρια δολάρια. Η ταινία συγκέντρωσε συνολικα 204,8 εκατομμύρια στο αμερικανικό box office και 519,8 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως, και έγινε η μεγαλύτερη εισπρακτική επιτυχία της χρονιάς. Κέρδισε τέσσερα Όσκαρ: Μακιγιάζ, ήχος, μοντάζ ηχητικών εφέ και οπτικά εφέ και ήταν υποψήφιο για άλλα δύο στις κατηγορίες φωτογραφία και μοντάζ.
Αληθινά Ψέματα
Πριν την κυκλοφορία του δεύτερου Εξολοθρευτή, ο Κάμερον είχε την ιδέα να σκηνοθετήσει ένα ριμέικ της γαλλικής κωμωδίας La Totale! (1991). Με τον τίτλο Αληθινά Ψέματα (True Lies, 1994), η ιστορία εστιάζει σε ένα μυστικό πράκτορα-κατάσκοπο που ζει διπλή ζωή ως παντρεμένος οικογενειάρχης, καθώς η γυναίκα του πιστεύει ότι εργάζεται ως πωλητής υπολογιστών. Ο πρωταγωνιστικός ρόλο του Χάρι Τάσκερ δόθηκε στον Σβαρτσενέγκερ ενώ ο ρόλος της συζύγου του στην Τζέιμι Λι Κέρτις. Με προϋπολογισμό 115 εκατομμύρια δολάρια, το Αληθινά Ψέματα απέφερε 378,8 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως. Επίσης έλαβε υποψηφιότητα για Όσκαρ οπτικών εφέ.
Τιτανικός
thumb|upright|right|150px|Αφίσα της ταινίας [[Τιτανικός (ταινία 1997)|Τιτανικός]]
Ο Κάμερον εξέφρασε ενδιαφέρον για το διάσημο ναυάγιο του Τιτανικού. Αποφάσισε να γράψει και να κινηματογραφίσει το επόμενο πρότζεκτ του βασισμένο στο ναυάγιο. Η ταινία εστίαζε γύρω από ένα πλασματικό ρομάντζο μεταξύ ενός ζευγαριού από διαφορετικές τάξεις που γνωρίζονται πάνω στο πλοίο. Πριν αρχίσει η παραγωγή, ο Κάμερον γύρισε πλάνα από τον αληθινό Τιτανικό. Ακολούθησε το κάστινγκ με τους Λεονάρντο Ντι Κάπριο, Κέιτ Γουίνσλετ, Μπίλι Ζέιν, Κάθι Μπέιτ, Φράνσις Φίσερ, Γκλόρια Στιούαρτ, Μπέρναρντ Χιλ και Μπιλ Πάξτον να πρωταγωνιστούν. Ο προϋπολογισμός της ταινίας έφτασε τα 200 εκατομμύρια δολάρια, κάνοντας τον Τιτανικό την ακριβότερη ταινία που γυρίστηκε ποτέ, μέχρι τότε. Πριν κυκλοφορήσει η ταινία στους κινηματογράφους δέχτηκε ισχυρή κριτική για τον πολυέξοδη παραγωγή της.
Ο Τιτανικός κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους στις 19 Δεκεμβρίου 1997 και απέφερε 600,7 εκατομμύρια δολάρια στο αμερικανικό box office και 1,8 δισεκατομμύριο δολάρια παγκοσμίως. Έγινε η μεγαλύτερη εισπρακτική επιτυχία όλων των εποχών, έναν τίτλο που κράτησε μέχρι το Δεκέμβριο του 2009, όταν κυκλοφόρησε η επόμενη ταινία του Κάμερον Άβαταρ. Έλαβε 14 υποψηφιότητες για Όσκαρ, κερδίζοντας 11 μεταξύ των οποίων καλύτερης ταινίας και σκηνοθεσίας.
Avatar
Τον Ιούνιο του 2005, ο Κάμερον ανακοίνωσε ότι εργάζεται σε ένα πρότζεκτ με τίτλο Avatar παράλληλα με ένα άλλο πρότζεκτ Battle Angel. Και οι δύο ταινίες θα γυρίζονταν σε μορφή 3D. Το Δεκέμβριο, ο Κάμερον δήλωσε ότι ήθελε να σκηνοθετήσει πρώτα το Battle Angel και μετά το Avatar. Ωστόσο το Φεβρουάριο του 2006 άλλαξε γνώμη και αποφάσισε να κάνει πρώτα το Avatar. Ανέφερε ότι αν οι ταινίες αποδειχτούν επιτυχημένες, θα τον ενδιέφερε να σκηνοθετήσει από μία τριλογία για κάθε ταινία.
Το Avatar είχε προϋπολογισμό 300 εκατομμύρια δολάρια και κυκλοφόρησε στις 18 Δεκεμβρίου 2009. Συνολικά απέφερε 760,5 εκατομμύρια δολάρια στο αμερικανικό box office και 2,7 δισεκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως. Έλαβε 9 υποψηφιότητες για Όσκαρ συμπεριλαμβανομέων και εκείνων για καλύτερη ταινία και σκηνοθεσία και κέρδισε τρία στις κατηγορίες φωτογραφίας, οπτικών εφέ και καλλιτεχνικής διεύθυνσης.
Προσωπική ζωή
Ο Κάμερον έχει παντρευτεί πέντε φορές. Με τη Σάρον Γουίλιαμς (1978-1984), Γκέιλ Αν Χερντ (1985-1989), Κάθριν Μπίγκελοου (1989-1991), Λίντα Χάμιλτον (1997-1999) με την οποία απέκτησε και μία κόρη, τη Τζοσεφίν. Το 2000 παντρεύτηκε τη Σούζι Άμις και απέκτησαν τρία παιδιά, δύο γιους και μία κόρη.
Φήμη
Ο Κάμερον έχει χαρακτηριστεί από το συγγραφέα Όρσον Σκοτ Καρντ ως εγωιστή και άσπλαχνο. Όταν ρωτήθηκε για τη συνεργασία του με τον Κάμερον για την ταινία Η Άβυσσος, ο Καρντ είπε ότι η εμπειρία ήταν "κόλαση πάνω σε ρόδες. Ήταν ευγενικός σε μένα, επειδή με έπαιρνε να σηκωθώ να φύγω. Αλλά έκανε όλους τους άλλους γύρω του δυστυχισμένους, και η αγένειά του δεν έκανε τίποτα που να βελτιώνει την ταινία με οποιοδήποτε τρόπο. Ούτε έδινε κίνητρο στους ανθρώπους να δουλεύουν γρηγορότερα ή καλύτερα. Και εκτός αν αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο δουλεύει με τους άλλους, ελπίζω να μη σκηνοθετήσει τίποτα δικό μου".
Μετά τη συνεργασία της με τον Κάμερον στον Τιτανικό, η Κέιτ Γουίνσλετ αποφάσισε να μη δουλέψει ξανά μαζί του εκτός αν έβγαζε πολλά λεφτά. Είπε ότι ο Κάμερον είναι ένας ευγενικός άνθρωπος, αλλά βρήκε το θυμό του δύσκολο να τον αντιμετωπίσει. Επίσης, η βρετανική εφημερίδα "The Independent" είπε για τον Κάμερον "είναι ένας εφιάλτης η συνεργασία σου μαζί του. Τα στούντιο φοβούνται τη συνήθειά του να μένει εκτός προγράμματος και εκτός προϋπολογισμού. Είναι διαβόητος στο πλατό για την ασυμβίβαστη και δικτατορική συμπεριφορά, καθώς και την οξυθυμία του".
Ο Σαμ Γουόρδιγκτον, πρωταγωνιστής της ταινίας Άβαταρ, δήλωσε ότι ο Κάμερον έχει πολύ μεγάλες προσδοκίες από όλους και συχνά χρησιμοποιούσε ένα συρραπτικό και κάρφωνε τα κινητά του συνεργείου σε έναν τοίχο πάνω από μια έξοδο κινδύνου ως αντίποινα για ανεπιθύμητα κουδουνίσματα κατά τη διάρκεια της παραγωγής. Άλλοι ηθοποιοί, όπως οι Μπιλ Πάξτον και Σιγκούρνι Γουίβερ, έχουν επαινέσει την τελειομανία του Κάμερον. Η Γουίβερ έχει πει για τον Κάμερον: "Πραγματικά θέλει να ρισκάρουμε τη ζωή μας για τη λήψη, αλλά δεν τον νοιάζει όταν ρισκάρει τη δική του".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καναδοί σεναριογράφοι Κατηγορία:Καναδοί παραγωγοί ταινιών Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Σκηνοθεσίας Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Καλύτερου Μοντάζ Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Καλύτερης Σκηνοθεσίας Κατηγορία:Παραγωγοί που κέρδισαν Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας Κατηγορία:Καναδοί φεμινιστές Κατηγορία:Καναδοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
Πέτρες του Άλε
Οι Πέτρες του Άλε (στα σουηδικά Ales stenar) είναι μεγαλιθικό μνημείο, το οποίο βρίσκεται στην νότια Σουηδία, περίπου 10 χιλ. νοτιοανατολικά της πόλης Ystad.
Το μνημείο αποτελείται από 59 ογκόλιθους (το βάρος των οποίων ποικίλλει από 500 έως 1.800 κιλά) και απεικονίζει ένα πλοίο. Το «πέτρινο» αυτό πλοίο έχει μήκος 67 μ. και πλάτος, στο φαρδύτερο σημείο του, 19 μ. και η πλώρη του, στην οποία είναι τοποθετημένος ένας ογκόλιθος που είναι μεγαλύτερος από τους υπόλοιπους, είναι στραμμένη προς την ανατολή.
Δύο φορές έγιναν εργασίες αποκατάστασης του μνημείου: η πρώτη το 1916 οπότε επανατοποθετήθηκαν οι 43 από τους ογκόλιθους, οι οποίοι ήταν πεσμένοι στο έδαφος, και η δεύτερη το 1956. Το 1989 στη διάρκεια ανασκαφών στο μνημείο βρέθηκαν σε εφτά σημεία οργανικά υλικά. Τα οργανικά υλικά που βρέθηκαν στα έξι από τα εφτά σημεία χρονολογήθηκαν, με τη χρήση ραδιενεργού άνθρακα 14, γύρω στο 600 μ.Χ., που σύμφωνα με την Επιτροπή Εθνικής Κληρονομιάς της Σουηδίας είναι και η πιθανότερη εποχή κατασκευής του μνημείου. Τα υλικά από το έβδομο σημείο ανασκαφής είναι πολύ παλαιότερα (χρονολογήθηκαν γύρω στο 3.500 π.Χ.).