cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Όστζιντλουνγκ
Βραδεμβούργο και Μεκλεμβούργο
Το 1164, αφού ο Σάξονας δούκας Ερρίκος ο Λέων νίκησε τελικά τους επαναστάτες Οβοτρίτες και Πομερανούς δούκες στη Μάχη του Βέρχεν, τα δουκάτα της Πομερανίας του Ντέμιν και του Στέτιν έγιναν σαξονικά φέουδα, καθώς και οι περιοχές των Οβοτριτών, που έγιναν Μεκλεμβούργο, που πήρε το όνομά της από την οικιστική πρωτεύουσα των Οβοτριτών, το Κάστρο του Μεκλεμβούργου. Αφού ο Ερρίκος ο Λέων έχασε την εσωτερική του σύγκρουση με τον αυτοκράτορα Φρειδερίκο Α΄ Βαρβαρόσσα, το Μεκλεμβούργο και η Πομερανία έγιναν φέουδα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας το 1181.
Σαξονικές ανατολικές περιοχές
Η Σορβική Περιοχή ανατολικά του ποταμού Ζάαλε ιδρύθηκε τον 9ο αιώνα. Ο Βασιλιάς Όθων Α΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας όρισε μια μεγαλύτερη περιοχή - την Σαξονική Ανατολική Περιοχή - το 937, που περιελάμβανε την περιοχή μεταξύ των ποταμών Έλβα, Όντερ και Πεένε. Διοικούταν από τον Μαργράβο Γκέρο, όπου αναφέρεται επίσης ως Marca Geronis. Μετά τον θάνατο του Γκέρο το 965, η περιοχή χωρίστηκε σε μικρότερους τομείς: Βόρεια Περιοχή, Λουσατιανή Περιοχή, Μαργραβάτο του Μάισεν και Περιοχή του Ζάιτς. Η περιοχή κατοικήθηκε από διάφορες δυτικοσλαβικές φυλές, με τις μεγαλύτερες να είναι οι φυλές των Πολάβιων Σλάβων στο βορρά και οι Σορβικές φυλές στο νότο.
Κερκ Χάμμετ
Ο Kερκ Χάμμετ (Kirk Lee Hammett, 18 Νοεμβρίου 1962) είναι Αμερικάνος κιθαρίστας της heavy metal μουσικής, γνωστός ως κιθαρίστας των Metallica από το 1983, ενώ πριν ενταχθεί στη σύνθεση τους έπαιζε με τους Exodus. Το περιοδικό "Rolling Stone" τον κατέταξε ενδέκατο στη λίστα με τους εκατό σπουδαιότερους κιθαρίστες όλων των εποχών.
Όστζιντλουνγκ
Λιβονική Συνομοσπονδία
Η Μεσαιωνική Λιβονία κυβερνήθηκε κατά διαστήματα πρώτα από το Τάγμα των Αδελφών του Ξίφους, από το 1237 από έναν ημιαυτόνομο κλάδο του Τευτονικού Τάγματος που ονομαζόταν Λιβονικό Τάγμα και την Καθολική Εκκλησία. Ο ονομαστικός επικεφαλής της Terra Mariana καθώς και της πόλης της Ρίγας ήταν ο Αρχιεπίσκοπος της Ρίγας ως η κορυφή της εκκλησιαστικής ιεραρχίας.
Το 1561, κατά τη διάρκεια του Πολέμου της Λιβονίας, η Terra Mariana έπαψε να υπάρχει. Τα βόρεια μέρη της παραχωρήθηκαν στη Σουηδική Αυτοκρατορία και διαμορφώθηκαν στο Δουκάτο της Εσθονίας, τα νότια εδάφη της έγιναν μέρος του Μεγάλου Δουκάτου της Λιθουανίας - και έτσι τελικά της Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας ως Δουκάτο της Λιβονίας και Δουκάτο της Κουρλάνδης και της Σεμιγαλλίας. Το νησί Σάαρεμαα έγινε μέρος της Δανίας.
Κοινωνικό και δημογραφικό υπόβαθρο
Τα πολιτικά και στρατιωτικά γεγονότα επηρεάστηκαν σε μεγάλο βαθμό από τη μαζική αύξηση του πληθυσμού σε όλη την Ευρώπη κατά τον Μεσαίωνα. Από τον 11ο έως τον 13ο αιώνα, ο πληθυσμός στο βασίλειο της Γερμανίας αυξήθηκε από περίπου 4 σε 12 εκατομμύρια κατοίκους. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, έλαβε χώρα το Υψηλό Μεσαιωνικό Λάντεσαουσμπαου (Landesausbau, «εσωτερικός αποικισμός»), όταν η καλλιεργήσιμη γη επεκτάθηκε σε μεγάλο βαθμό σε βάρος των δασικών εκτάσεων. Αν και κατακτήθηκε νέα γη και δημιουργήθηκαν πολυάριθμοι οικισμοί, οι απαιτήσεις δεν μπόρεσαν να απορροφηθούν. Ένας άλλος παράγοντας ήταν το πλεόνασμα των απογόνων των ευγενών που δεν είχαν δικαίωμα κληρονομιάς, αλλά μετά την επιτυχία της πρώτης σταυροφορίας, πήραν τις πιθανότητές τους να αποκτήσουν νέα εδάφη στις περιφερειακές περιοχές της Αυτοκρατορίας.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι υπήρχαν «πολλοί Γερμανοί έποικοι» στα Ανατολικά Κεντρικά που ήταν υπεύθυνοι για την εφαρμογή του γερμανικού νόμου στα πρώτα στάδια του αποικισμού. Άλλοι έποικοι ήταν Βαλώνιοι, Εβραίοι, Ολλανδοί, Φλαμανδοί και αργότερα Πολωνοί, ειδικά στο έδαφος της σύγχρονης Ουκρανίας.
Η μετανάστευση των Βάλσερ πραγματοποιήθηκε στο έδαφος της σημερινής Ελβετίας σε περιοχές που παλαιότερα κατοικούνταν από Ρωμαίους. Οι άποικοι Βάλσερ άφησαν τα σπίτια τους στο Βαλαί και ίδρυσαν χωριά στα υψίπεδα των κοιλάδων των Άλπεων (στη βόρεια Ιταλία και στο Γκριζούν).
Τεχνική και αγροτική ανάπτυξη
Η Μεσαιωνική Θερμή Περίοδος, η οποία ξεκίνησε τον 11ο αιώνα οδήγησε σε υψηλότερες μέσες θερμοκρασίες στην Κεντρική Ευρώπη. Η πρόσθετη τεχνική πρόοδος στη γεωργία, για παράδειγμα μέσω της κατασκευής μύλων, της καλλιέργειας μεγάλων χωραφιών και της αυξημένης καλλιέργειας σιτηρών οδήγησε σε γενική αύξηση του πληθυσμού.
Οι νέοι άποικοι όχι μόνο έφεραν μαζί τους τα έθιμα και τη γλώσσα τους, αλλά και νέες τεχνικές δεξιότητες και εξοπλισμό που προσαρμόστηκαν μέσα σε λίγες δεκαετίες, ειδικά στη γεωργία και τη βιοτεχνία. Αυτά περιελάμβαναν:
Η ποσότητα της καλλιεργούμενης γης αυξήθηκε καθώς εκκαθαρίστηκαν μεγάλες δασικές εκτάσεις. Η έκταση της αύξησης της γης διέφερε ανά περιοχή. Στη Σιλεσία είχε διπλασιαστεί (16% της συνολικής έκτασης) στις αρχές του 11ου αιώνα, 30% τον 16ο αιώνα και τα υψηλότερα ποσοστά αύξησης τον 14ο αιώνα. Η συνολική έκταση της καλλιεργήσιμης γης αυξήθηκε 7 έως 20 φορές σε πολλές περιοχές της Σιλεσίας κατά τη διάρκεια του Όστζιντλουνγκ.
Παράλληλα με τις γεωργικές καινοτομίες εισήχθησαν νέες μορφές χωροταξίας και διάρθρωσης των οικισμών (διαίρεση και ταξινόμηση της γης). Η γεωργική γη χωρίστηκε σε Hufen και μεγαλύτερα χωριά αντικατέστησαν τον προηγουμένως κυρίαρχο τύπο μικρών χωριών που αποτελούνταν από τέσσερα έως οκτώ αγροκτήματα, καθώς συνέβη μια πλήρης μεταμόρφωση της προηγούμενης δομής οικισμού. Το πολιτιστικό τοπίο της Ανατολικής Κεντρικής Ευρώπης που διαμορφώθηκε από τις μεσαιωνικές εποικιστικές διαδικασίες κυριαρχεί ουσιαστικά μέχρι σήμερα.
Αρχιτεκτονική
Ο σλαβικός πληθυσμός (Σόρβοι), που ζούσε ανατολικά του Έλβα, έχτιζε κυρίως ξύλινα σπίτια, τα οποία είχαν αποδειχθεί κατάλληλα για τα περιφερειακά κλίματα και το ξύλο ήταν άφθονο στις ηπειρωτικές περιοχές. Οι Γερμανοί άποικοι, κυρίως από τη Φραγκονία και τη Θουριγγία, που μετακινήθηκαν στην περιοχή τον 13ο αιώνα, έφεραν μαζί τους το ημιξυλουργικό στυλ, που ήταν ήδη γνωστό στους γερμανικούς λαούς, ως ξυλουργική, συμπαγής και σταθερή μέθοδος κατασκευής, που επέτρεπε πολυώροφα κτίρια. Ο συνδυασμός των δύο μεθόδων κατασκευής ήταν δύσκολος επειδή το οριζόντια στοιβαγμένο ξύλο του ξύλινου δωματίου διαστέλλεται διαφορετικά σε ύψος από ότι οι κάθετοι στύλοι του σκελετού. Το αποτέλεσμα ήταν ο νέος τύπος ημιξύλινης κατοικίας με ξύλινο σκελετό γύρω από το ισόγειο τετράγωνο, ικανό να στηρίξει έναν δεύτερο όροφο, ο οποίος ήταν κατασκευασμένος από ημιξύλο.
Πληθυσμός και εγκατάσταση
Το Όστζιντλουνγκ ακολούθησε μια άμεση ταχεία αύξηση του πληθυσμού σε όλη την Ανατολική Κεντρική Ευρώπη. Κατά τον 12ο και 13ο αιώνα, η πυκνότητα του πληθυσμού αυξήθηκε σημαντικά. Η αύξηση οφειλόταν στην εισροή εποίκων αφενός και στην αύξηση των αυτόχθονων πληθυσμών μετά τον αποικισμό αφετέρου. Ο οικισμός ήταν ο κύριος λόγος για την αύξηση π.χ. στις περιοχές ανατολικά του Όντερ, το Δουκάτο της Πομερανίας, τη δυτική Μείζων Πολωνία, τη Σιλεσία, την Αυστρία, τη Μοραβία, την Πρωσία και την Τρανσυλβανία, ενώ στο μεγαλύτερο μέρος της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης υπεύθυνοι ήταν οι αυτόχθονες πληθυσμοί. για την ανάπτυξη. Ο συγγραφέας Πισκόρσκι έγραψε ότι «στο μέτρο που είναι δυνατό να εξαχθούν συμπεράσματα από το λιγότερο πλούσιο μεσαιωνικό πηγαίο υλικό, φαίνεται ότι τουλάχιστον σε ορισμένες περιοχές της Ανατολικής Κεντρικής Ευρώπης ο πληθυσμός αυξήθηκε σημαντικά. Ωστόσο, είναι δυνατόν να αμφισβητηθεί κατά πόσο αυτό ήταν άμεσο αποτέλεσμα της μετανάστευσης και πόσο πολύ οφειλόταν στην αυξημένη αγροτική παραγωγικότητα και στον επιταχυνόμενο ρυθμό της αστικοποίησης.» Σε αντίθεση με τη Δυτική Ευρώπη, αυτός ο αυξημένος πληθυσμός γλίτωσε σε μεγάλο βαθμό από την πανδημία του Μαύρου Θανάτου του 14ου αιώνα.
Με τους Γερμανούς αποίκους έφθασαν νέα συστήματα φορολογίας. Ενώ ο υπάρχον βενδικός φόρος της δεκάτης ήταν ένας σταθερός φόρος ανάλογα με το μέγεθος του χωριού, το γερμανικό δέκατο εξαρτιόταν από την πραγματική απόδοση της καλλιέργειας. Έτσι εισπράχθηκαν υψηλότεροι φόροι από τους εποίκους απ' ό,τι από τους Βένδους, αν και οι έποικοι απαλλάσσονταν εν μέρει από τις πληρωμές φόρων κατά τα πρώτα χρόνια μετά τη συμφωνία του διακανονισμού.
Τέλος της μετανάστευσης
Δεν υπάρχει ξεκάθαρη αιτία ούτε ένα συγκεκριμένο τελικό σημείο στο χρόνο του Όστζιντλουνγκ. Ωστόσο, επιβράδυνση της οικιστικής κίνησης παρατηρείται μετά το έτος 1300 και τον 14ο αιώνα ιδρύθηκαν μόνο λίγοι νέοι οικισμοί με τη συμμετοχή γερμανόφωνων αποίκων. Μια εξήγηση για το τέλος του Όστζιντλουνγκ πρέπει να περιλαμβάνει διάφορους παράγοντες χωρίς να είναι δυνατή η σαφής στάθμιση ή διάκριση μεταξύ τους. Η επιδείνωση του κλίματος από το 1300 περίπου ως αρχή της «Μικρής Εποχής των Παγετώνων», της αγροτικής κρίσης που ξεκίνησε στα μέσα του 14ου αιώνα. Στον απόηχο της δημογραφικής ύφεσης που προκλήθηκε από την πανώλη του 1347, έχουν λάβει χώρα βαθιές διαδικασίες καταστροφής. Εάν μπορούσε να εδραιωθεί εδώ μια σαφής σύνδεση, το τέλος του Όστζιντλουνγκ θα θεωρούνταν μέρος της κρίσης του 14ου αιώνα.
Κληρονομιά
δεξιά|μικρογραφία|195x195εσ| Ο [[Βίκτορ Κρες, κυβερνήτης του Όμπλαστ του Τομσκ, στη Ρωσία είναι Γερμανός.]] Οι πόλεμοι του 20ου αιώνα και οι εθνικιστικές πολιτικές άλλαξαν σοβαρά την εθνική και πολιτιστική σύνθεση της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης. Μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, οι Γερμανοί στην ανασυσταθείσα Πολωνία δέχθηκαν πίεση να εγκαταλείψουν τον Πολωνικό Διάδρομο, το ανατολικό τμήμα της Άνω Σιλεσίας και το Πόζναν. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, οι Ναζί ξεκίνησαν τις ναζιστοσοβιετικές μεταφορές πληθυσμών, εξαλείφοντας τις παλιές περιοχές εγκατάστασης των Γερμανών της Βαλτικής, των Γερμανών στη Βεσσαραβία και άλλων, για να τους επανεγκαταστήσουν στα μελλοντικά εδάφη στην κατεχόμενη Πολωνία.
Κερκ Χάμμετ
Βιογραφία
Στην ηλικία των 16 ετών αγόρασε την πρώτη του κιθάρα, μία "Fender Stratocaster" αλλάζοντας τελικά σε μία "Gibson Flying V". Κυριότερες επιρροές του ήταν οι Black Sabbath, Deep Purple, Led Zeppelin, UFO και Τζίμι Χέντριξ.
Όστζιντλουνγκ
Κληρονομιά
Έγινε χώρος γι΄ αυτούς έγινε κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, σύμφωνα με το Generalplan Ost με την εκδίωξη των Πολωνών και την υποδούλωση αυτών και άλλων Σλάβων σύμφωνα με την πολιτική του «Ζωτικού Χώρου» των Ναζί. Για να πιέσουν τις εδαφικές διεκδικήσεις της Γερμανίας και να αποδείξουν την υποτιθέμενη γερμανική υπεροχή έναντι των μη γερμανικών λαών, των οποίων τα πολιτιστικά, αστικά και επιστημονικά επιτεύγματα εκείνη την εποχή υπονομεύτηκαν, απορρίφθηκαν ή παρουσιάστηκαν ως γερμανικά. Ενώ η περαιτέρω υλοποίηση αυτού του μέγα σχεδίου, με στόχο την ολική ανασύσταση της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης ως γερμανικής αποικίας, εμπόδισε η στροφή του πολέμου, η έναρξη της εκδίωξης 2 εκατομμυρίων Πολωνών και η εγκατάσταση του Φόλκσντοϊτσε στα προσαρτημένα εδάφη δεν είχε ακόμη υπονοηθεί μέχρι το 1944.
Κερκ Χάμμετ
Βιογραφία
Το 1980, σχημάτισε τους Exodus μαζί με τον τραγουδιστή Πωλ Μπέιλοφ, τον μπασίστα Τζεφ Άντριους και το ντράμερ Τομ Χάντινγκ, με τους οποίους ηχογράφησε ένα ντέμο. Τρία χρόνια αργότερα, αντικατέστησε τον Ντέιβ Μαστέιν στους Metallica, ηχογραφώντας μαζί τους το πρώτο τους άλμπουμ με τίτλο "Kill 'em All". Ακολούθησαν τα "Ride the Lightning" και "Master of Puppets", πριν το συγκρότημα χάσει σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα τον μπασίστα Κλιφ Μπάρτον. Τη θέση του πήρε ο Τζέισον Νιούστεντ και οι Metallica κυκλοφόρησαν το δίσκο "...And Justice for All", το πρώτο τους άλμπουμ που σκαρφάλωσε στο Top-10 του Billboard.
Στις 3 Δεκεμβρίου 1987, ο Χάμμετ παντρεύτηκε την πρώτη του σύζυγο, Ρεμπέκα Ενρίκα Κέστελιν. Ο γάμος τους κράτησε τέσσερα χρόνια.
Όστζιντλουνγκ
Κληρονομιά
Η Διάσκεψη του Πότσδαμ –η συνάντηση μεταξύ των ηγετών των Ηνωμένων Πολιτειών, της Μεγάλης Βρετανίας και της Σοβιετικής Ένωσης– ενέκρινε την απέλαση των Γερμανών από την Τσεχοσλοβακία, την Πολωνία και την Ουγγαρία. Με την προέλαση του Κόκκινου Στρατού και την ήττα της Ναζιστικής Γερμανίας το 1945, η εθνοτική σύνθεση της Κεντρικής και Ανατολικής και Ανατολικής-Κεντρικής Ευρώπης άλλαξε ριζικά, καθώς σχεδόν όλοι οι Γερμανοί εκδιώχθηκαν όχι μόνο από όλες τις σοβιετικές γερμανικές περιοχές οικισμών στην Κεντρική. και την Ανατολική Ευρώπη, αλλά και από πρώην εδάφη του Ράιχ ανατολικά της Γραμμής Όντερ-Νάισσε, κυρίως, τις επαρχίες της Σιλεσίας, της Ανατολικής Πρωσίας, του Ανατολικού Βρανδεμβούργου και της Πομερανίας. Η Σοβιετική Λαϊκή Δημοκρατία της Πολωνίας προσάρτησε την πλειονότητα των εδαφών, ενώ το βόρειο μισό της Ανατολικής Πρωσίας καταλήφθηκε από τους Σοβιετικούς, μετατρέποντας το σε Όμπλαστ του Καλίνινγκραντ, έναν θύλακα της Ρωσικής ΣΟΣΔ. Οι πρώην γερμανικές περιοχές οικισμού επανεγκαταστάθηκαν από εθνοτικούς πολίτες του αντίστοιχου επόμενου κράτους (Τσέχοι στην πρώην Σουδητία και Πολωνοί στη Σιλεσία και την Πομερανία). Ωστόσο, ορισμένες περιοχές που κατοικήθηκαν και γερμανοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια του Ostsiedlung εξακολουθούν να αποτελούν το βορειοανατολικό τμήμα της σύγχρονης Γερμανίας, όπως τα Bundesländer του Μεκλεμβούργου-Δυτικής Πομερανίας, του Βρανδεμβούργου, της Σαξονίας και ανατολικά του limes Saxoniae στο Χόλσταϊν (τμήμα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν).
Οι μεσαιωνικές περιοχές αποικισμού, που αποτελούσαν τις ανατολικές επαρχίες της σύγχρονης Γερμανικής Αυτοκρατορίας και της Αυστρίας, υπολογίζεται πως κατοικούνταν από 30 εκατομμύρια Γερμανούς στις αρχές του 20ου αιώνα. Η μετακίνηση των πολιτικών συνόρων της Γερμανίας προς τα δυτικά, πρώτα το 1919, αλλά ουσιαστικά το 1945, ακολούθησε η απομάκρυνση περίπου 15 εκατομμυρίων ανθρώπων, για επανεγκατάσταση εντός των συνόρων της σημερινής Γερμανίας. Μόνο οι παλαιότερες περιοχές αποικισμού του 12ου και εν μέρει του 13ου αιώνα παρέμειναν γερμανικές στη γλώσσα και τον πολιτισμό, που βρίσκονται στην περιοχή της Ανατολικής Γερμανίας μετά το 1945 και σε τμήμα της Ανατολικής Αυστρίας, στην οποία η Ανατολική Γερμανία είναι μέρος της Γερμανίας, ιδίως από την επανένωση της Γερμανίας στις 3 Οκτωβρίου 1990.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Κοινωνική ιστορία της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Γερμανική διασπορά στην Ευρώπη Κατηγορία:Μεσαιωνική Γερμανία Κατηγορία:Πρώην ανατολικά εδάφη της Γερμανίας Κατηγορία:Ιστορικές μεταναστεύσεις Κατηγορία:Σχέσεις Γερμανίας-Εσθονίας Κατηγορία:Σχέσεις Γερμανίας-Λετονίας Κατηγορία:Σχέσεις Γερμανίας-Λιθουανίας Κατηγορία:Σχέσεις Γερμανίας-Ρουμανίας Κατηγορία:Πρωσική Σταυροφορία
Κοινότητα πρακτικής
Τα άτομα
Τα μέλη των κοινοτήτων πρακτικής πιστεύεται ότι είναι περισσότερο αποτελεσματικοί αγωγοί πληροφοριών και εμπειριών. Ενώ οι οργανισμοί τείνουν να παρέχουν εγχειρίδια για την κάλυψη των εκπαιδευτικών αναγκών των εργαζομένων τους, οι κοινότητες πρακτικής βοηθούν στην προώθηση της διαδικασίας αφήγησης μεταξύ των συμμετεχόντων, η οποία, με τη σειρά της, τους βοηθά να ενισχύσουν τις δεξιότητές τους στην εργασία.
Μελέτες έχουν δείξει ότι οι εργαζόμενοι ξοδεύουν το ένα τρίτο του χρόνου τους αναζητώντας πληροφορίες και είναι πέντε φορές πιο πιθανό να στραφούν σε έναν συνάδελφο παρά σε μια ρητή πηγή πληροφοριών (βιβλίο, εγχειρίδιο ή βάση δεδομένων). Εξοικονομείται χρόνος με τη συζήτηση με τα μέλη μιας κοινότητας. Τα μέλη της κοινότητας κατέχουν άρρητη γνώση, η οποία μπορεί να είναι δύσκολο να αποθηκευτεί και να ανακτηθεί. Για παράδειγμα, ένα άτομο μπορεί να μοιραστεί τον καλύτερο τρόπο χειρισμού μιας κατάστασης με βάση τις εμπειρίες του, κάτι που μπορεί να επιτρέψει στο άλλο άτομο να αποφύγει λάθη και να συντομεύσει την καμπύλη μάθησης του. Σε μία κοινότητα πρακτικής, τα μέλη μπορούν να συζητήσουν ανοιχτά και ανταλλάξουν ιδέες για ένα έργο, ανοίγοντας νέες δυνατότητες στην υλοποίσή του. Η ποικιλία των πληροφοριών που μοιράζονται και μαθαίνονται σε μία κοινότητα πρακτικής είναι απεριόριστη. Ο διευκρινίζει τη διαφορά μεταξύ της άρρητης γνώσης ή «γνωρίζοντας πώς» και της ρητής γνώσης ή «γνωρίζοντας τι». Η βέλτιστη απόδοση σε μια δουλειά απαιτεί τη δυνατότητα μετατροπής της θεωρίας σε πράξη. Οι κοινότητες πρακτικής βοηθούν το άτομο να γεφυρώσει το χάσμα μεταξύ του να γνωρίζει τι και του να γνωρίζει πώς.
Ως μέλη κοινοτήτων πρακτικής, τα άτομα αναφέρουν αυξημένη επικοινωνία με ανθρώπους (επαγγελματίες, ενδιαφερόμενα μέρη, χομπίστες), λιγότερη εξάρτηση από τη γεωγραφική εγγύτητα και την ανάγκη δημιουργία νέας γνώσης.
Κοινωνική παρουσία
Η επικοινωνία με άλλους σε μια κοινότητα πρακτικής περιλαμβάνει τη δημιουργία κοινωνικής παρουσίας. Ο Chih-Hsiung Tu ( ορίζει την κοινωνική παρουσία ως τον βαθμό εξέχουσας σημασίας ενός άλλου ατόμου σε μια αλληλεπίδραση και τη συνακόλουθη εξέχουσα σημασία μιας διαπροσωπικής σχέσης» (σελ. 38). Πιστεύεται ότι η κοινωνική παρουσία επηρεάζει το πόσο πιθανό είναι ένα άτομο να συμμετάσχει σε ένα μία κοινότητα πρακτικής (ειδικά σε διαδικτυακά περιβάλλοντα και εικονικές κοινότητες πρακτικής ) . Η διαχείριση μιας κοινότητας πρακτικής αντιμετωπίζει συχνά πολλά εμπόδια τα οποία δυσκολεύουν τα άτομα να συμμετάσχουν στην ανταλλαγή γνώσεων. Μερικοί από τους λόγους για αυτά τα εμπόδια είναι οι εγωισμοί και οι προσωπικές επιθέσεις, οι υπερβολικά απασχολημένες κοινότητες και οι χρονικοί περιορισμοί.
Κίνητρο
Το κίνητρο για την ανταλλαγή γνώσεων είναι κρίσιμο για την επιτυχία στις κοινότητες πρακτικής. Οι μελέτες δείχνουν ότι τα μέλη παρακινούνται να γίνουν ενεργοί συμμετέχοντες στην κοινότητα όταν θεωρούν τη γνώση ως προορισμένη για το δημόσιο καλό, ως ηθική υποχρέωση ή/και ως κοινοτικό συμφέρον. Τα μέλη μιας κοινότητας πρακτικής μπορούν επίσης να παρακινηθούν να συμμετάσχουν χρησιμοποιώντας μεθόδους όπως απτές αποδόσεις (προαγωγή, αυξήσεις ή μπόνους), άυλες αποδόσεις (φήμη, αυτοεκτίμηση) και κοινοτικό ενδιαφέρον (ανταλλαγή γνώσεων σχετικά με την πρακτική, αλληλεπίδραση).
Συνεργασία
Η συνεργασία είναι απαραίτητη για τη διασφάλιση της ευημερίας των κοινοτήτων πρακτικής. Η έρευνα έχει βρει ότι ορισμένοι παράγοντες μπορούν να υποδηλώνουν υψηλότερο επίπεδο συνεργασίας στην ανταλλαγή γνώσης σε ένα επιχειρηματικό δίκτυο. Οι Sveiby και Simons διαπίστωσαν ότι οι πιο έμπειροι συνάδελφοι τείνουν να καλλιεργούν μια πιο συνεργατική κουλτούρα. Επιπρόσθετα, σημείωσαν ότι το υψηλότερο μορφωτικό επίπεδο ευνοεί τη συνεργασία μεταξύ των μελών μιας κοινότητας πρακτικής.
Ιστορία
Μετά τη δημοσίευση του "Situated Learning: Legitimate Peripheral Participation", οι κοινότητες πρακτικής έχουν αποτελέσει το επίκεντρο της προσοχής, πρώτα ως θεωρία μάθησης και αργότερα ως μέρος του τομέα της διαχείρισης γνώσης. Δείτε Hildreth and Kimble (2004), για μια ανασκόπηση του τρόπου με τον οποίο άλλαξε η έννοια με τα χρόνια. Ο Άντριου Κοξ,  προσφέρει μια πιο κριτική άποψη για τους διαφορετικούς τρόπους με τους οποίους μπορεί να ερμηνευτεί ο όρος κοινότητες πρακτικής.
Πρώτα χρόνια
Για να κατανοήσουν πώς η μάθηση συμβαίνει έξω από την τάξη ενώ ήταν στο Ινστιτούτο Έρευνας για τη Μάθηση, η Λέιβ και ο Βένγκερ μελέτησαν πώς οι νεοφερμένοι ή οι αρχάριοι σε άτυπες ομάδες γίνονται καθιερωμένα μέλη αυτών των ομάδων. Οι Λέιβ και Βένγκερ χρησιμοποίησαν για πρώτη φορά τον όρο κοινότητες πρακτικής για να περιγράψουν τη μάθηση μέσω της πρακτικής και της συμμετοχής, την οποία ονόμασαν εντοπιζόμενη μάθηση.
Η δομή της κοινότητας δημιουργήθηκε με την πάροδο του χρόνου μέσα από μια διαδικασία έγκυρης περιφερειακής συμμετοχής. O συνδυασμός νομιμοποίησης και συμμετοχής μαζί ορίζουν τους χαρακτηριστικούς τρόπους του να ανήκεις σε μια κοινότητα, ενώ η περιφερειακότητα και η συμμετοχή αφορούν τη θέση και την ταυτότητα στον κοινωνικό κόσμο.
Η έρευνα των Λέιβ και Βένγκερ εξέτασε τον τρόπο με τον οποίο η μαθητεία βοηθά τους ανθρώπους να μαθαίνουν. Διαπίστωσαν ότι όταν οι νεοφερμένοι εντάσσονται σε μια καθιερωμένη ομάδα ή κοινότητα, αφιερώνουν λίγο χρόνο αρχικά παρατηρώντας και ίσως εκτελώντας απλές εργασίες σε βασικούς ρόλους, καθώς μαθαίνουν πώς λειτουργεί η ομάδα και πώς μπορούν να συμμετέχουν. Για παράδειγμα, ένας μαθητευόμενος ηλεκτρολόγος, παρακολουθούσε και μάθαινε, αναλαμβάνοντας μικρές απλές εργασίες και τελικά πιο περίπλοκες πριν κάνει οποιαδήποτε ηλεκτρική εργασία μεγαλύτερης δυσκολίας. Οι Λέιβ και Βένγκερ περιέγραψαν αυτή τη διαδικασία κοινωνικοποίησης ως νόμιμη περιφερειακή συμμετοχή. Ο όρος «κοινότητα πρακτικής» είναι εκείνη η ομάδα στην οποία αναφέρθηκαν, στην οποία τα μέλης της μοιράζονται ένα κοινό ενδιαφέρον και την επιθυμία να μάθουν και να συνεισφέρουν στην κοινότητα με την ποικιλία των εμπειριών τους.
Μεταγενέστερα
Στο μεταγενέστερο έργο του, ο Βένγκερ εγκατέλειψε την έννοια της νόμιμης περιφερειακής συμμετοχής και χρησιμοποίησε την ιδέα μιας εγγενούς έντασης σε μια δυαδικότητα. Προσδιόρισε τέσσερις δυαδικότητες που υπάρχουν σε κοινότητες πρακτικής: συμμετοχή-πραγματοποίηση, σχεδιασμένη-αναδυόμενη, ταυτοποίηση-διαπραγματευσιμότητα και τοπική-παγκόσμια, αν και η δυαδικότητα συμμετοχή-πραγματοποίηση έχει αποτελέσει το επίκεντρο ιδιαίτερου ενδιαφέροντος λόγω των δεσμών της με τη διαχείριση γνώσης.
Περιγράφει τη δομή μιας κοινότητας πρακτικής, ως αποτελούμενης από τρεις αλληλένδετους όρους: « αμοιβαία δέσμευση », «κοινό εγχείρημα» και «κοινό ρεπερτόριο».
Παραδείγματα
Οι κοινότητες που μελετήθηκαν από τη Λέιβ και τον Βένγκερ διαμορφώνονταν φυσικά, απασχολούμενες σε δραστηριότητες που βασίζονταν σε χειροτεχνία και συγκροτήθηκαν για να μοιραστούν εμπειρίες και ιδέες.
Η Λέιβ και ο Βένγκερ παρατήρησαν την εντοπιζόμενη μάθηση σε μια κοινότητα πρακτικής μεταξύ μαιών από το Γιουκατάν, λιβεριανών ραφτών, στελεχών του πολεμικού ναυτικού, κοπτών κρέατος, καθώς και διαχειριστών ασφαλιστικών απαιτήσεων. . Κι άλλα πεδία έχουν κάνει χρήση της έννοιας των κοινοτήτων πρακτικής. Παραδείγματα περιλαμβάνουν την εκπαίδευση, την κοινωνιογλωσσολογία, την υλική ανθρωπολογία, την ιατρική εκπαίδευση, την απόκτηση δεύτερης γλώσσας , τα γραφεία Προϋπολογισμού του Κοινοβουλίου , την υγειονομική περίθαλψη και τους τομείς επιχειρήσεων, και πρακτικές παιδικής ψυχικής υγείας ( AMBIT ).
Ένα διάσημο παράδειγμα μιας κοινότητας πρακτικής μέσα σε έναν οργανισμό είναι αυτό που αναπτύχθηκε από τους εκπροσώπους εξυπηρέτησης πελατών της Xerox που επισκεύαζαν τα μηχανήματα του αντικειμένου τους. Οι εκπρόσωποι της Xerox άρχισαν να ανταλλάσσουν συμβουλές και μικρο-πληροφορίες επισκευής σε ανεπίσημες συναντήσεις κατά τη διάρκεια του πρωινού ή του μεσημεριανού γεύματος. Τελικά, η Xerox είδε την αξία αυτών των αλληλεπιδράσεων και δημιούργησε το έργο Eureka για να επιτρέψει την κοινή χρήση αυτών των αλληλεπιδράσεων στο παγκόσμιο δίκτυο αντιπροσώπων. Η βάση δεδομένων Eureka εκτιμάται ότι εξοικονόμησε στην εταιρεία 100 εκατομμύρια δολάρια.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Διοίκηση Επιχειρήσεων Κατηγορία:Εκπαιδευτική ψυχολογία Κατηγορία:Είδη κοινοτήτων Κατηγορία:Μάθηση Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Κερκ Χάμμετ
Βιογραφία
left|thumb|180px|Οι Metallica ζωντανά το 2008 Το 1991, ηχογράφησαν το πιο επιτυχημένο άλμπουμ τους, με τίτλο "Metallica", το οποίο έχει πουλήσει πάνω από 15 εκατομμύρια αντίτυπα στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο συγκεκριμένος δίσκος σκαρφάλωσε στην κορυφή των αμερικάνικων τσαρτ, όπως έχει κάνει και κάθε στούντιο δίσκος του συγκροτήματος από εκεί και έπειτα.
Το 1996, κυκλοφόρησαν το άλμπουμ "Load", παρουσιάζοντας μια στροφή στον ήχο τους με πιο εμπορικές τάσεις, ενώ το δεύτερο μέρος των ηχογραφήσεων κυκλοφόρησε ένα χρόνο αργότερα στο άλμπουμ "ReLoad". Το 1998, οι Metallica κυκλοφόρησαν το "Garage Inc." με διασκευές σε κομμάτια των Diamond Head, Motörhead, Lynyrd Skynyrd, Thin Lizzy, Mercyful Fate, Black Sabbath, Queen, κ.α..
Ο Χάμμετ παντρεύτηκε τη δεύτερη σύζυγο του, Λάνι, στις 31 Ιανουαρίου 1998 στη Χαβάη. Την επόμενη χρονιά, οι Metallica ηχογράφησαν το ζωντανό άλμπουμ "S&M", παίζοντας τραγούδια τους με την φιλαρμονική ορχήστρα του Σαν Φρανσίσκο.
Το 2003, ηχογράφησαν τον πιο αμφιλεγόμενο δίσκο τους με τίτλο "St. Anger" προκαλώντας αντιδράσεις από κοινό και κριτικούς, λόγω των έντονων Nu Metal επιρροών του, του ότι δεν περιέχει σόλο κιθάρας, αλλά και τη χαμηλή απόδοση των φωνητικών και των τυμπάνων. Στο άλμπουμ συμμετείχε ο μπασίστας Ρόμπερτ Τρουχίλο, ο οποίος είχε αντικαταστήσει τον Νιούστεντ.
Πέντε χρόνια αργότερα, οι Metallica πραγματοποίησαν την επιστροφή τους στον αρχικό ήχο του μελωδικού thrash metal με το "Death Magnetic", ενώ την επόμενη χρονιά εντάχθηκαν στο Rock and Roll Hall of Fame.
Το συγκρότημα πραγματοποιεί συχνά περιοδείες, ενώ κατά καιρούς εμφανίζεται ζωντανά μαζί με τα άλλα τρία συγκροτήματα που αποτελούν τους "Big 4" του αμερικάνικου thrash metal, τους Slayer, τους Megadeth και τους Anthrax.
Ο Χάμμετ αποτέλεσε έναν από τους βασικούς συνθέτες και τον σολίστα του συγκροτήματος, βοηθώντας τους να χαρακτηριστούν ως ένα από τα σπουδαιότερα συγκροτήματα στην ιστορία της rock και heavy metal μουσικής.
Στις 1 Οκτωβρίου 2012, εξέδωσε το βιβλίο "Too Much Horror Business", μία συλλογή φωτογραφιών με αντικείμενα από ταινίες τρόμου.
Δισκογραφία
{|width="100%" align="center"|
Πετρελαιοκηλίδα στον κόλπο του Μεξικού (2010)
Οι επιπτώσεις προς τον ανθρώπινο πληθυσμό
Τον Ιούνιο του 2010, η Νοσοκομειακή Διεύθυνση της Λουιζιάνα είχε δεχτεί 143 περιστατικά, εκ των οποίων τα 108 είχαν να κάνουν με εθελοντές καθαριστές και τα 35 με κατοίκους. Ως πιθανή κύρια αιτία αναφέρθηκε πως ήταν οι χημικές ιδιαιτερότητες που περιέχει το πετρέλαιο. Πάνω σε αυτό ασχολήθηκε ο Εθνικός Οργανισμός Υγείας της Αμερικής, και χρειάστηκαν 5 χρόνια για την πλήρη ανάλυση των αιτιών. Ο Μάικ Ρομπισό ο οποίος είναι Φυσικός στη Λουιζιάνα είχε ισχυριστεί πως ήταν "η μεγαλύτερη δημόσια αρρώστια από χημικές ουσίες που έχει γίνει ποτέ σε αυτήν τη χώρα". Τον Ιούλιο, δέχτηκαν αιματολογικές εξετάσεις οι εθελοντές εργαζόμενοι στις παραθαλάσσιες πολιτείες, με τη Βίλμα Σούμπρα να λέει πως η εύρεση χημικών πτητικών ουσιών δείχνει την προσβολή του ανθρώπινου οργανισμού απο αυτές. Ένας χημικός τοξικολόγος, ο Ρίκι Όττ έχοντας την εμπειρία από το συμβάν του 1979, πρότεινε την εγκατάλειψη των γύρω κατοίκων και των εθελοντών επειδή πολλοί άνθρωποι σε εκείνο το συμβάν απέκτησαν μακροχρόνια προβλήματα υγείας.
Το 2012, προειδοποίησαν τους εθελοντές καθαριστές για πιθανά συμπτώματα ίδια με αυτά που αντιμετώπισαν κατά το παρελθόν άλλοι, από τέτοιου είδους καταστροφές. Ερεθισμός στον λαιμό, ναυτία, παρουσία αίματος στα ούρα, συνεχείς εμετούς, αναπνευστικές δυσκολίες και υπέρταση ήταν μερικά από τα κύρια συμπτώματα που παρατηρήθηκαν. Το 2013 κάτοικοι που ζούσαν κοντά στον κόλπο, επισκέφτηκαν το τοπικό τους Κέντρο Υγείας, λόγω συμπτωμάτων όπως νευρικότητα και ψυχικές ασθένειες. Οι πιο πολλές επισκέψεις ήταν κυρίως από το γυναικείο φύλο καθώς και από ανήλικα παιδιά.
Καθαριότητα
Το 2014, η BP ανακοίνωσε πως οι ενέργειες καθαρισμού ολοκληρώθηκαν αλλά η Αμερικανική Ακτοφυλακή, παρατήρησε πως δεν έχει επέλθει το επιθυμητό αποτέλεσμα. Μέσω ειδικών εργαλείων που απορροφούσαν το πετρέλαιο εντός της άμμου και με τη χρήση εμποδίων που θα δυσκόλευαν την εισχώρηση πετρελαίου στις ακτές προσπάθησαν να καθαρίσουν ότι είχε απομείνει, στο μέγιστο βαθμό τους.
Οι Αμερικάνοι δεν ήταν οι μόνοι που είχαν τη θέληση να βοηθήσουν αφού δέχτηκαν υποστήριξη και από άλλες χώρες, όπως η Δομινικανή Δημοκρατία, το Πουέρτο Ρίκο, η Κούβα, η Ονδούρα και η Γουατεμάλα.
Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής
Κάποιοι παρατηρητές θεώρησαν πως ο Μπάρακ Ομπάμα, ήταν αρκετά επιθετικός ενάντια στην BP, και αυτό ήταν προς δικό του όφελος, διότι προσπαθούσε να επισκιάσει τη δική του πολιτική που ασκεί στη χώρα τόσα χρόνια. Μαζί με αυτούς συγκαταλλέχτηκε και ο Γερουσιαστής της πολιτείας του Κεντάκι, ο Ράντ Πώλ αποκαλώντας τον Πρόεδρο ως αντιεπιχειρηματία και αντιαμερικάνο.
Πολύς κόσμος διαμαρτυρήθηκε έντονα προς την BP, με διαδηλώσεις και με τη μείωση της αγοράς βενζίνης και πετρελαίου από τα πρατήρια της εταιρίας στη Φλόριδα έως και το Ιλινόις, που κυμαινόταν από 10% έως και 40%.
Μεγάλη Βρετανία
Στη Μεγάλη Βρετανία οι εντάσεις ήταν μεγάλες, καθώς υπάρχει αντίθεση εδώ και χρόνια με την ολοκληρωμένη ονομασία της BP ως British Petroleum, αφού σχηματίστηκε μετά τη συγχώνευση με την Αμερικάνικη εταιρία καυσίμων Amoco, το 1998. Επίσης, άλλος ένας λόγος ήταν η πλήρης κριτική που εξέδωσε η Αμερικάνικη πλευρά κατηγορώντας εξ ολοκλήρου τον Βρετανικό πληθυσμό. Αυτό κατέληξε στο να γίνουν εκκλήσεις στον Πρωθυπουργό Ντέιβιντ Κάμερον για να προστατέψει τα συμφέροντα της χώρας.
Ο Διευθύνων Σύμβουλος της BP, Τόνι Χέιγουαρντ χαρακτήρισε το όλο συμβάν ως μικρής σημασίας για έναν τόσο μεγάλο υγροβιότοπο όπως ο κόλπος του Μεξικού. Ο Γενικός Διευθυντής, Ντάγκ Σάτλς επίσης ανέφερε πως η ποσότητα που διέρρευσε και εν τη συνέχεια λήφθηκε από την ίδια την εταιρεία ήταν μικρή.
Ύστερα από συνεχείς πιέσεις που δεχόταν από τις ΗΠΑ και τον Μπάρακ Ομπάμα, στις 26 Ιουλίου του 2010, ο Χέιγουαρντ παραιτήθηκε, και τη θέση του πήρε ο Μπόμπ Ντάντλει, που εργαζόταν παλαιότερα στην Amoco . Ακόμη και από τότε, η κατάσταση ήταν αμφιλεγόμενη, και ο ίδιος ξαναεπανήλθε στο παρασκήνιο το 2013, όταν ήταν να τιμηθεί ως Διακεκριμένος Ηγέτης από το Πανεπίστημιο του Μπέρμιγχαμ αλλά με την εισβολή των ακτιβιστών People&Planet η απονομή σταμάτησε. Τον επόμενο μήνα του ίδιου έτους επιβραβεύτηκε κανονικά αυτήν τη φορά από το Πανεπιστήμιο του Ρόμπερτ Γκόρντον και έχοντας δεχτεί κριτική περιβαλλοντικές ομάδες και από την ομάδα Οι Φίλοι της Σκωτίας.
Παγκοσμίως
Οι Ηνωμένες Πολιτείες ζήτησαν βοήθεια και από άλλες χώρες, στέλνοντας το μήνυμα του προς τον Καναδά, το Μεξικό, τη Γερμανία, τη Γαλλία, την Ολλανδία, την Κροατία, τη Νορβηγία, τη Ρουμανία, τη Νότια Κορέα, την Ισπανία, τη Σουηδία, το Ηνωμένο Βασίλειο και στον ΟΗΕ Απαριθμήθηκαν 70 προσφορές από 23 χώρες, με το τελικό αποτέλεσμα να είναι δεκτές μόνο 8. Η Αμερικανική Ακτοφυλακή επιπλέον ζήτησε από τις χώρες που κλήθηκαν να έχουν τον κατάλληλο εξοπλισμό για αυτήν τη δράση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Περιβαλλοντικές καταστροφές
Έθνι
Στην ιρλανδική μυθολογία, η Έθνι (ιρλ.: Ethniu ή Eithne ή Ethlinn ή Enya) ήταν κόρη του Μπάλορ, βασιλιά των Φομόριαν.
Η Έθνι αποτελεί κεντρική φιγούρα στην κελτική μυθολογία, καθώς πολλοί θεοί κι ήρωες σχετίζονται με αυτήν. Πατέρας της είναι ο Μπάλορ. Σύζυγός της είναι ο Κίαν, γιος του Ντίαν Κεχτ. Εγγονός της είναι ο ήρωας Κουχούλιν. Λόγω των γενεαλογικών της σχέσεων, οι τρεις φυλές των Φομόριαν, των Τουάθα ντε Ντανάν και των Μιλεσίων ενώθηκαν στους απογόνους της.
Το όνομα Ethniu είναι ακόμα δημοφιλές στις μέρες μας, καθώς η τραγουδίστρια Ένυα έχει πάρει από αυτή τη θεότητα το όνομά της.
Κατηγορία:Κελτική μυθολογία
Εθνική Οδός 5 (Ελλάδα)
Η Εθνική Οδός 5 (ΕΟ5) είναι εθνική οδός στη Δυτική Ελλάδα. Συνδέει το Αντίρριο, στο βόρειο άκρο της γέφυρας Ρίου - Αντιρρίου, με τα Ιωάννινα στη βορειοδυτική Ελλάδα, και διέρχεται από το Μεσολόγγι, το Αγρίνιο, την Αμφιλοχία, την Άρτα και τη Φιλιππιάδα. Το νότιο τμήμα, μεταξύ Αμφιλοχίας και Αντιρρίου, αποτελεί μέρος της Ευρωπαϊκής Οδού 55 (Ε55). Το βόρειο τμήμα, μεταξύ Ιωαννίνων και Αμφιλοχίας, αποτελεί την Ευρωπαϊκή Οδό 951 (Ε951). Περνά στην ανατολική πλευρά του Αμβρακικού κόλπου. Πλέον, ένα μεγάλο μέρος των οχημάτων που χρησιμοποιούσε αυτόν τον δρόμο διέρχεται από την Ιόνια Οδό (Α5). Πρόκειται για έναν από τους πιο επικίνδυνους και κακής ποιότητας οδοστρώματος δρόμους του εθνικού οδικού δικτύου της Ελλάδας, αφού, αν και εθνική οδός, διέρχεται μέσα από οικισμούς και κατοικημένες περιοχές.
Διαδρομή
Η Εθνική Οδός 5 διασχίζει τις εξής πόλεις, από νότια προς βόρεια:
Παραπομπές
5 Κατηγορία:Δρόμοι στην Ήπειρο Κατηγορία:Δρόμοι στη Δυτική Ελλάδα
Πορφύριος
Ο Πορφύριος (Τύρος, 234 - 305) ήταν νεοπλατωνικός φιλόσοφος από την Τύρο της Φοινίκης, με σημαντική προσφορά στον τομέα της λογικής. Επιμελήθηκε και εξέδωσε τις Εννεάδες του Πλωτίνου, ο οποίος υπήρξε διδάσκαλός του. Η Εισαγωγή του, έργο το οποίο αποτελεί εισαγωγή στη λογική και τη φιλοσοφία, υπήρξε (σε λατινική μετάφραση) το βασικό σχολικό εγχειρίδιο επί της λογικής κατά τον Μεσαίωνα. Επίσης έγραψε σχόλια στον Ευκλείδη, τα οποία χρησιμοποίησε ως πηγή ο Πάππος Αλεξανδρεύς. Έγραψε κείμενα κατά των χριστιανών τα οποία μετά το θάνατό του παραδόθηκαν στην πυρά με εντολή του Μεγάλου Κωνσταντίνου.
Ο Πορφύριος, ο οποίος θεωρείται πως ήταν πιθανώς αραβικής καταγωγής, έγραψε στα ελληνικά και έζησε στη Ρώμη και τη Σικελία. Το αρχικό όνομά του ήταν Μάλχος (που σημαίνει "βασιλεύς" στις σημιτικές γλώσσες), επικράτησε όμως η ελληνική του ονομασία. Σημαντικό έργο του είναι το Κατά Χριστιανών, ένα δεκαπεντάτομο έργο στο οποίο, δεχόμενος πως ο Ιησούς ήταν ευσεβής φιλόσοφος εν ζωή, επιχειρηματολογεί κατά των δογμάτων των χριστιανών, των ανακριβειών στις χριστιανικές γραφές και των χριστιανικών προφητειών. Το έργο παραδόθηκε στη πυρά με την εφαρμογή αυτοκρατορικού διατάγματος του Κωνσταντίνου και διασώθηκε μόνο ένα κομμάτι του.
Βιογραφία
Ο Πορφύριος γεννήθηκε στην Τύρο. Οι γονείς του τον ονόμασαν Μάλχο (βασιλεία στις σημιτικές γλώσσες), αλλά ο δάσκαλος του στην Αθήνα, Κάσσιος Λογγίνος, τού έδωσε το όνομα Πορφύριος. Στην Αθήνα σπούδασε γραμματική και ρητορική.
Εισαγωγή
Ο Πορφύριος είναι κυρίως γνωστός από τη συνεισφορά του στη φιλοσοφία. Πέρα από το έργο του Αφορμαί προς τα νοητά (Ἀφορμαὶ πρὸς τὰ νοητά, Sententiae Ad Intelligibilia Ducentes), μια βασική περίληψη του νεοπλατωνισμού, ιδιαίτερα εκτιμάται και το έργο του «Εισαγωγή στις κατηγορίες» (Introductio in Praedicamenta ή Isagoge et in Aristotelis Categorias commentarium), ένα πολύ μικρό έργο το οποίο συχνά θεωρείται πως είναι σχόλιο πάνω στο έργο του Αριστοτέλη «Κατηγορίαι», εξού και ο τίτλος. Σύμφωνα με τον Barnes, όμως, ο σωστός τίτλος είναι απλά «Εισαγωγή» (Εἰσαγωγή, Isagoge) και το βιβλίο δεν είναι εισαγωγή στο έργο του Αριστοτέλη, αλλά είναι εισαγωγή στη Λογική γενικά, που περιλαμβάνει τις θεωρίες της πρόβλεψης, του ορισμού και της απόδειξης. Ως το έργο με τη μεγαλύτερη επιρροή, η "εισαγωγή στις κατηγορίες" του Πορφύριου, ενσωμάτωσε την αριστοτελική λογική στον Νεοπλατωνισμό. Η μετάφραση της Εισαγωγής από τον Βοήθιο στα λατινικά έγινε το βασικό βιβλίο σε ευρωπαϊκά σχολεία και πανεπιστήμια τον Μεσαίωνα και έδωσε ώθηση σε φιλοσοφικές και θεολογικές προόδους της λογικής. Σε μεσαιωνικά κείμενα, σημαντική θέση κατέχει το «πορφυριανό δέντρο» (Arbor porphyriana) το οποίο απεικονίζει την ταξινόμηση της ύλης/ουσίας. Σήμερα, η λογική του της ταξινόμησης του Πορφύριου χρησιμοποιείται στην ταξινόμηση των ζωντανών οργανισμών. Η Εισαγωγή έχει μεταφραστεί στα Αραβικά από τον Abd-Allāh Ibn al-Muqaffa. Με το άραβοποιημένο όνομα Isāghūjī (إيساغوجي) έμεινε για αρκετό διάστημα το βασικό εισαγωγικό κείμενο λογικής στον μουσουλμανικό κόσμο και επηρέασε αρκετούς θεολόγους, φιλόσοφους και νομικούς. Πέρα από τις αναπροσαρμογές στο έργο του Πορφύριου, πολλά ανεξάρτητα έργα μουσουλμάνων φιλοσόφων έχουν τον τίτλο Εισαγωγή (Isāghūjī).
Περὶ τῆς ἐκ λογίων φιλοσοφίας (De Philosophia ex Oraculis Haurienda)
Ο Πορφύριος ήταν γνωστός αντίπαλος του Χριστιανισμού και υπερασπιστής του Παγανισμού. Η συνεισφορά του στη φιλοσοφική προσέγγιση της παραδοσιακής θρησκείας μπορεί να ανιχνευτεί στο έργο του Περὶ τῆς ἐκ λογίων φιλοσοφίας (De Philosophia ex Oraculis Haurienda) το οποίο αρχικά ήταν τρία ξεχωριστά βιβλία. Δεν είναι σαφές αν το έγραψε ο Πορφύριος στα νιάτα του (όπως αναφέρει ο Ευνάπιος) ή κατά τη διάρκεια των χριστιανικών διώξεων από τον Διοκλητιανό και Γαλέριο.
Επίσης, δεν είναι ξεκάθαρο, αν ο Πορφύριος ήταν ο παγανιστής φιλόσοφος στο έργο του χριστιανού συγγραφέα Λακτάντιου Divine Institutes, γραμμένο την εποχή των διώξεων. Αποσπάσματα του έργου αναφέρονται από χριστιανούς, ειδικά από τον Ευσέβιο Καισαρείας, τον Θεοδώρητο, τον Αυγουστίνο και τον Ιωάννη τον Φιλόπονο. Τα αποσπάσματα περιέχουν χρησμούς από θυσίες, τη φύση της αστρολογικής μοίρας και άλλα θέματα σχετικά με την Ελληνική και Ρωμαϊκή θρησκεία τον 3ο αιώνα. Κατά πόσο αυτό το έργο έρχεται σε αντίθεση με πραγματεία του στην οποία υπερασπιζόταν τη χορτοφαγία και που επίσης προειδοποιούσε τους φιλόσοφους να αποφεύγουν να τρώνε κρέας από θυσίες, είναι ακόμη θέμα συζήτησης ανάμεσα σε ειδικούς.
Κατά Χριστιανών
Κατά τη διάρκεια της απόσυρσης του στη Σικελία, ο Πορφύριος έγραψε το έργο "Κατὰ Χριστιανῶν" (Adversus Christianos) το οποίο αποτελείτο από δεκαπέντε βιβλία. Ο Πορφύριος αναγνώριζε τον Ιησού μόνο ως ένα εξαιρετικό φιλόσοφο. Περίπου 30 χριστιανοί απολογητές όπως ο Μεθόδιος Ολύμπου, ο Ευσέβιος, ο Απολλινάριος, ο Αυγουστίνος, ο Ιερώνυμος και άλλοι, απάντησαν στην πρόκλησή του. Για την ακρίβεια, κάθε τι που είναι γνωστό για τα επιχειρήματα του Πορφύριου βρίσκονται στα απαντητικά κείμενα, κυρίως επειδή ο Μέγας Θεοδοσιος Α' διέταξε την καταστροφή δια πυράς κάθε αντίτυπου του έργου του Πορφύριου, το 435 και το 448.
Ο Πορφύριος έγινε ένας από τους πιο ικανούς παγανιστές αντιπάλους του Χριστιανισμού στις μέρες του. Η προσπάθεια του δεν ήταν να αποδείξει πως η ουσία των χριστιανικών διδασκαλιών ήταν λάθος, αλλά περισσότερο ότι ήταν οι καταγραφές μέσα από τις οποίες μεταφέρονται οι διδασκαλίες.
Σύμφωνα με τον Ιερώνυμο, ο Πορφύριος άσκησε κυρίως την κριτική του στον προφήτη Δανιήλ, επειδή τόσο ο Ιησούς όσο και οι χριστιανοί, παρέπεμπαν στην ιστορική εκπλήρωση της προφητείας ως καίριο επιχείρημα. Ωστόσο, αυτές οι προφητείες, ισχυριζόταν ο Πορφύριος, δεν γράφτηκαν από τον Δανιήλ αλλά από κάποιον Εβραίο, ο οποίος έζησε την εποχή του Αντιόχου του Επιφανή (το 164 π.Χ) ο οποίος συγκέντρωσε τις παραδόσεις για τη ζωή του Δανιήλ και έγραψε μια εξιστόρηση των πρόσφατων γεγονότων, αλλά σε χρόνο μέλλοντα, ψευδεπίγραφα χρονολογημένα στην εποχή του Δανιηλ.
Το πρώτο κομμάτι του Δανιήλ, με την εξαίρεση το όνειρο του Δανιήλ, είναι ιστορικό και όχι προφητικό. Ο Πορφύριος επιτέθηκε μόνο στο προφητικό κομμάτι, χαρακτηρίζοντας το ως μια μεταγενέστερη αφήγηση παρελθόντων γεγονότων, προσποιούμενων πως έχουν προβλεφθεί από τον Δανιήλ. Έτσι η κριτική του Πορφύριου βασιζόταν στο ότι οι προφητείες του Δανιήλ δεν ήταν πραγματικές
Ο Πορφύριος ερμήνευσε πως το τρίτο "προφητικό βασίλειο" ήταν του Μεγάλου Αλεξάνδρου και οι μακεδόνες Πτολεμαίοι και Σελευκίδες συνιστούσαν το τέταρτο βασίλειο. Από αυτούς, επέλεξε δέκα βασιλειάδες, κάνοντας τον Αντιόχο τον Επιφανή να είναι ο ενδέκατος. Με αυτό τον τρόπο, έριξε το κύριο μέρος της κριτικής του στο βιβλίο του Δανιήλ, υπολογίζοντας πως αν αυτός ο πυλώνας του Χριστιανισμού πέσει, ολόκληρο το οικοδόμημα θα τρέμει. Αν ο συγγραφέας δεν ήταν ο Δανιήλ, τότε το ψέμα ήταν επικών διαστάσεων, αποδίδοντας θεϊκές προφητείες που δεν έγιναν ποτέ. Και αν η εγκυρότητα του Δανιήλ ήταν λανθασμένη, ο Ιησούς Χριστούς ο ίδιος θα αποδεικνυόταν ότι ήταν μάρτυρας υποστηρίζοντας ένα απατεώνα. (Κατά Ματθαίον 24:15.) Η θέση του Πορφύριου έγινε αποδεκτή από τον Έντουαρντ Γκίμπον, τον άγγλο ντεϊστή Άντονι Κόλλινς (Anthony Collins) και τους περισσότερους μοντέρνους μελετητές.
Άλλα θέματα
Ο Πορφύριος ήταν αντίθετος στη Θεουργία του μαθητή του Ιάμβλιχου. Ο φιλόσοφος Pierre Hadot ισχυρίζεται πως για τον Πορφύριο, η πνευματική άσκηση και αναζήτηση, ήταν βασικό κομμάτι της πνευματικής ανάπτυξης του ανθρώπου
Ο Πορφύριος, όπως και ο Πυθαγόρας, ήταν υπερασπιστής της χορτοφαγίας για πνευματικούς και ηθικούς λόγους. Αυτοί οι δύο είναι μάλλον οι πιο διάσημοι χορτοφάγοι της αρχαιότητας. Έγραψε το Περὶ ἀποχῆς ἐμψύχων ((De Abstinentia ab Esu Animalium) στα αρχαία ελληνικά, επιχειρηματολογώντας κατά της κατανάλωσης φαγητού, και αναφέρεται από τη χορτοφαγική βιβλιογραφία μέχρι και σήμερα.
Ο Πορφύριος έγραψε επίσης περί αστρολογίας, θρησκείας, φιλοσοφίας και μουσικής παιδείας. Έγραψε το "Φιλόσοφος Ιστορία" με βιογραφίες φιλοσόφων, συμπεριλαμβανομένου και του δάσκαλου του Πλωτίνου. Από τη ζωή του Πλάτωνα, σώζονται μόνο αποσπάσματα από τον Κύριλλο της Αλεξάνδριας. Το βιβλίο του για τη ζωή του Πυθαγόρα "Πυθαγόρου βίος" δεν πρέπει να συγχέεται με το ομώνυμο βιβλίο του Ιάμβλιχου.
Ο σχολιασμός του σχετικά με την αρμονία του Πτολεμαίου, είναι μια σημαντική ιστορική πηγή για την ιστορία της αρμονίας. ] (Εἰς τὰ ἁρμονικὰ Πτολεμαίου υπόμνημα)
Ο Πορφύριος έγραψε επίσης για τον Όμηρο Πέρα από τα πολλά κείμενα που χάθηκαν, και είναι γνωστά μέσω τρίτων συγγραφέων, σώζονται δυο κείμενα του, τουλάχιστον σε αρκετά μεγάλα μέρη: Τα Ομηρικά ζητήματα, τα οποία ήταν κυρίως φιλολογικά σχόλια γύρω από την Ιλιάδα και Οδύσσεια και το Περί του εν Οδύσσεια των νυμφών άντρου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Στα ελληνικά
Κατηγορία:Αρχαίοι φιλόσοφοι Κατηγορία:Νεοπλατωνικοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Επικριτές του Χριστιανισμού
Ιγκόρ Λεμπέντεφ (πολιτικός)
Στις 12 Σεπτεμβρίου 2014, ο Λεμπέντεφ ήταν υπό κυρώσεις από την Ευρωπαϊκή Ένωση για την ψηφοφορία "... υπέρ του σχεδίου του Ομοσπονδιακού Συνταγματικού Νόμου "σχετικά με την αποδοχή της Δημοκρατίας της Κριμαίας στη Ρωσική Ομοσπονδία και το σχηματισμό νέων ομοσπονδιακών υποκειμένων στη Ρωσική Ομοσπονδία - η δημοκρατία της Κριμαίας και την Πόλη της Ομοσπονδιακής Καθεστώς της Σεβαστούπολης'."
Διαμάχη
Μετά την υποστηρικτική βία που αφορούσε Ρώσους οπαδούς του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 2016, ο Λεμπέντεφ έγραψε "δεν έγινε τίποτα λάθος με τους οπαδούς που πάλευαν" και "συνεχίστε την καλή δουλειά".
Τον Μάρτιο του 2017 ο Λεμπέντεφ πρότεινε τη νομιμοποίηση του χουλιγκανισμού και τη μετατροπή του σε άθλημα.
Marie Claire
Ιστορία
Οι Jean Prouvost και Marcelle Auclair ίδρυσαν το περιοδικό. Το πρώτο του τεύχος εκδόθηκε το 1937 και αρχικά εκδιδόταν κάθε Τετάρτη. Λέγεται πως το 1942, οι γερμανικές αρχές στη Γαλλία απαγόρευσαν τη διανομή των περισσότερων περιοδικών, και το Marie Claire ήταν ένα από αυτά. Ωστόσο, μία άλλη εκδοχή υποστηρίζει πως το περιοδικό εκδιδόταν κανονικά από 1943 μέχρι και το 1944, μέχρι που οι αρχές απαγόρευσαν τη διανομή του το φθινόπωρο του 1944, εξαιτίας της εξαιρετικής επιτυχίας του. Το περιοδικό ξανα-άνοιξε το 1954. Τότε ήταν που άρχισε να εκδίδεται σε μηνιαία βάση. Το 1976, ο Prouvost συνταξιοδοτήθηκε και η κόρη του Evelyne ανέλαβε το περιοδικό, προσθέτοντάς το στον όμιλο L'Oreal Group.
Η ελληνική έκδοση του περιοδικού εκδόθηκε για πρώτη φορά το Νοέμβριο του 1988, από τη Ρούλα Μητροπούλου.
Παγκοσμίως
Εκτός από τη Γαλλία και την Ελλάδα, το περιοδικό Marie Claire εκδίδεται στις ακόλουθες χώρες: Αυστραλία, Βέλγιο, Βραζιλία, Καναδάς, Κίνα, Δημοκρατία της Τσεχίας, Χονγκ Κονγκ, Ουγγαρία, Ινδονησία, Ιταλία, Κουβέιτ, τη Λατινική Αμερική, Μαλαισία, Μεξικό, Ολλανδία, Ρουμανία, Ρωσία, Σαουδική Αραβία, Νότια Αφρική, Νότια Κορέα, Ισπανία, Ελβετία, Ταϊβάν, Ταϊλάνδη, Τουρκία, Ουκρανία, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Ηνωμένο Βασίλειο και Ηνωμένες Πολιτείες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μόδα Κατηγορία:Περιοδικά μόδας
Μοναστήρι του Αγκαράκ
Το μοναστήρι του Αγκαράκ (αρμενικά: Ագարակի վանք) ήταν παλαιοχριστιανικό μοναστηριακό συγκρότημα εκκλησιών της Αρμενικής Αποστολικής Εκκλησίας στη σημερινή ανατολική τουρκική επαρχία Ιγκντίρ, στο χωριό Εκρέκ, γύρω στα 60 χλμ. ανατολικά του Αρμαβίρ. Τουλάχιστον μέχρι το 1920 σώζονταν τα ερείπια μιας αίθουσας εκκλησίας, πιθανώς του 5ου ή 6ου αιώνα, ενός κεντρικού κτηρίου με τέσσερις κώνους και μια ανάγλυφη στήλη από τα μέσα του 7ου αιώνα.
Το μοναστήρι σήμερα είναι εντελώς κατεστραμμένο διότι καταστράφηκε από τους Τούρκους το 1922.
Ιστορία
Το μοναστήρι του Αγκαράκ ιδρύθηκε από τον Ναρσή Σιναράρ, καθολικό πατριάρχη της Αρμενίας μεταξύ 649-653 μ.Χ. Το Αγκαράκ βρίσκεται στην περιοχή Τζακάτκ της επαρχίας Αϊραράτ της Ιστορικής Αρμενίας που το 1918-1920 προσαρτήθηκε στην περιοχή Σουρμαρί (ακρωνύμιο των λέξεων Αγία Μαρία) της Πρώτης Δημοκρατίας της Αρμενίας το 1920.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρμενικές εκκλησίες Κατηγορία:Αρμενικά Αποστολικά μοναστήρια Κατηγορία:Ερείπια στην Τουρκία
Βοεβοδάτο Κάτω Σιλεσίας
Το Βοεβοδάτο Κάτω Σιλεσίας, ή Επαρχία Κάτω Σιλεσίας (πολωνικά: Województwo dolnośląskie, ), είναι βοεβοδάτο στη νοτιοδυτική Πολωνία. Είναι ένα από τα 16 βοεβοδάτα της Πολωνίας (επαρχίες) στα οποία διαιρείται η χώρα. Το βοεβοδάτο δημιουργήθηκε την 1η Ιανουαρίου 1999 από τα πρώην βοεβοδάτα Βρότσουαφ, Λεγκνίτσα, Βάουμπζιχ και Γελένια Γκούρα, μετά τις μεταρρυθμίσεις της πολωνικής τοπικής αυτοδιοίκησης που εγκρίθηκαν το 1998. Καλύπτει μια έκταση 19.946 τετραγωνικών χιλιομέτρων και το 2019 είχε συνολικό πληθυσμό 2.899.986 κατοίκων.
Είναι ένα από τα πλουσιότερα βοεβοδάτα της Πολωνίας, καθώς διαθέτει πολύτιμους φυσικούς πόρους, όπως χαλκό, λιγνίτη και πετρώδη υλικά, τα οποία εκμεταλλεύονται οι μεγαλύτερες επιχειρήσεις. Οι καλά αναπτυγμένες και ποικίλες βιομηχανίες της προσελκύουν τόσο εγχώριους όσο και ξένους επενδυτές.
Η πρωτεύουσα και η μεγαλύτερη πόλη του είναι το Βρότσουαφ, που βρίσκεται στον ποταμό Όντερ. Είναι μια από τις μεγαλύτερες και δυναμικότερες πόλεις της Πολωνίας με ταχέως αναπτυσσόμενο διεθνές προφίλ και θεωρείται ως ένας από τους σημαντικότερους εμπορικούς, εκπαιδευτικούς και τουριστικούς τόπους σε ολόκληρη τη χώρα. Οι χώροι ταφής των Πολωνών μοναρχών και συζύγων τους βρίσκονται στο Βρότσουαφ και στην Τσεμπνίτσα. Επιπλέον, το βοεβοδάτο είναι διάσημο για τα πολλά κάστρα και παλάτια του και είναι μια από τις πιο δημοφιλείς περιοχές της Πολωνίας από τους τουρίστες.
Ιστορία και γεωγραφία
Η ιστορία της περιοχής χρονολογείται πάνω από χίλια χρόνια πριν και η Κάτω Σιλεσία ήταν κάποτε μέρος της Μεγάλης Μοραβίας, της Μεσαιωνικής Πολωνίας, της Βοημίας, της Μοναρχίας των Αψβούργων, της Πρωσίας, της Γερμανίας και της σύγχρονης Πολωνίας μετά το 1945. Οι σιλεσικές φυλές εγκατέστησαν τα εδάφη στο τέλος της πρώτης χιλιετίας μετά την Περίοδο Μετανάστευσης. Κατά την περίοδο της Germania Slavica, η περιοχή έγινε μέρος της Μεγάλης Μοραβίας υπό τον Σφενδοπλόκο Α΄ της Μοραβίας. Ο Μιέσκο Α΄ έφερε τους διάφορα υπάρχοντα σιλεσικά δουκάτα υπό την κυριαρχία της δυναστείας των Πιαστ και έγιναν το Δουκάτο της Σιλεσίας. Χωρίστηκε και πάλι σε μικρά βασίλεια που κυριάρχησαν οι πρίγκιπες των Πιαστ μετά τη διαθήκη του Μπολέσλαφ Γ΄ του Στραβόστομου το 1138. Με το Ostsiedlung (Όστζιντλουνγκ), η πολιτιστική και εθνοτική γερμανική επιρροή αυξήθηκε με την εισροή μεταναστών από τις γερμανόφωνες περιοχές της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, στις οποίες η Σιλεσία συμμετείχε μέχρι το 1392 όταν έγινε μέρος του Βασιλείου της Βοημίας, τότε της Μοναρχίας των Αψβούργων (1526), ύστερα του Βασιλείου της Πρωσίας (1742) και στη συνέχεια της Γερμανικής Αυτοκρατορίας (1871). Το 1945, η Κάτω Σιλεσία έγινε μέρος της Πολωνίας, όπως συμφωνήθηκε στη μεταπολεμική Διάσκεψη του Πότσδαμ. Κατά συνέπεια, η Κάτω Σιλεσία υπέστη σχεδόν συνολική απώλεια του προπολεμικού πληθυσμού της μεταξύ 1945 και 1950. Οι Πολωνοί πολίτες που εκδιώχθηκαν από τους Σοβιετικούς εγκαταστάθηκαν τότε στα κενά εδάφη.
Αν και μεγάλο μέρος της περιοχής είναι σχετικά χαμηλού υψομέτρου, περιλαμβάνει επίσης μέρος των Σουδητικών Όρεων, που εκτείνονται κατά μήκος των συνόρων Πολωνίας-Τσεχίας. Τα δημοφιλή χιονοδρομικά κέντρα στο Βοεβοδάτο Κάτω Σιλεσίας περιλαμβάνουν τα Κάρπατς και Σκλάρσκα Πορέμπα στα όρη Κρκόνοσε (πολωνικά: Karkonosze). Άλλοι σημαντικοί τουριστικοί προορισμοί στο βοεβοδάτο περιλαμβάνουν την πρωτεύουσα πόλη, το Βρότσουαφ, καθώς και τις πόλεις Γελένια Γκούρα και Λεγκνίτσα. Η πόλη Μπολεσουάβιετς φημίζεται για τη κεραμική της.
Το βοεβοδάτο έχει το μεγαλύτερο αριθμό των λουτροπόλεων στην Πολωνία: Ντουουγκοπόλε-Ζντρούι, Ντουσνίκι-Ζντρούι, Γεντλίνα-Ζντρούι, Κουντόβα-Ζντρούι, Λόντεκ-Ζντρούι, Πολανίτσα-Ζντρούι, Πσεζέτσιν-Ζντρούι, Στσάβνο-Ζντρούι και Σφιεράντουφ-Ζντρούι.
Το Βοεβοδάτο Κάτω Σιλεσίας οριοθετείται από το Βοεβοδάτο Λούμπους στα βορειοδυτικά, το Βοεβοδάτο Μείζονος Πολωνίας στα βορειοανατολικά, το Βοεβοδάτο Οπόλε στα νοτιοανατολικά, την Τσεχία προς το νότο και τη Γερμανία (Σαξονία) στα δυτικά.