cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
6 (αριθμός)
Στα μαθηματικά
Οι τετραγωνικές ρίζες του 6 είναι δύο άρρητοι αριθμοί, ίσοι κατά προσέγγιση ±2,4494897427831780981972840747059.
6! = 6·5·4·3·2 = 720.
26 = 6↑↑2 = 66 = 46.656.
Η εξέλιξη του συμβόλου (γλύφου)
Η εξέλιξη του σύγχρονου συμβόλου για τον αριθμό εμφανίζεται να είναι μάλλον απλή σε σύγκριση με την εξέλιξη των συμβόλων των άλλων αριθμών. Η αρχή του μπορεί να αναχθεί στους Βραχμάνους Ινδούς, που το συμβόλισαν με μία μονοκοντυλιά μιας κάθετης γραμμής με ένα βρόχο. Βαθμιαία, η ευκολία της γραφής υπαγόρευσε την κάμψη του άνω μέρους της γραμμής. Στη συνέχεια, οι Άραβες αφαίρεσαν το κάτω μέρος της γραμμή. Από εκεί και πέρα, η εξέλιξη μέχρι το σημερινό σύμβολο ήταν ελάχιστη.
Στην επταμερή ένδειξη αριθμών των ψηφιακών ρολογιών και υπολογιστών τσέπης, το 6 παριστάνεται πλέον συνήθως με έξι γραμμούλες. Μερικά από τα πρώτα μοντέλα υπολογιστών τσέπης χρησιμοποιούσαν μόνο 5 γραμμούλες, παραλείποντας την άνω οριζόντια. Η παραλλαγή αυτή δεν επεκράτησε, καθώς για κάποια «κομπιουτεράκια» που μπορούσαν να δείξουν αποτελέσματα στο δεκαεξαδικό σύστημα αυτό δημιουργούσε σύγχυση με την ένδειξη του λατινικού πεζού γράμματος b.
Γενικότερα, το 6 μοιάζει με ένα ανεστραμμένο 9. Για την αποφυγή λαθών σε αντικείμενα ή χαρτιά που μπορούν να γυρίσουν ανάποδα, το 6 συχνά υπογραμμίζεται.
Στη Χημεία
μικρογραφία|Εξαγωνική δομή βενζολίου
Το 6 στις τέχνες και τον πολιτισμό
right|thumb|66px|Η διεθνής ναυτική σημαία-σήμα που παριστάνει το 6.
Αναφορές και παρατηρήσεις
Κατηγορία:Σύνθετοι αριθμοί Κατηγορία:Τέλειοι αριθμοί Κατηγορία:Υψηλά σύνθετοι αριθμοί
2η Ταξιαρχία Αλεξιπτωτιστών (Ηνωμένο Βασίλειο)
Η 2η Ταξιαρχία Αλεξιπτωτιστών (αγγλικά: 2nd Parachute Brigade) ήταν αερομεταφερόμενος σχηματισμός του Βρετανικού Στρατού, ο οποίος έδρασε κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Η 2η Ταξιαρχία Αλεξιπτωτιστών ήταν η δεύτερη ταξιαρχία αλεξιπτωτιστών που σχηματίστηκε από το Βρετανικό Στρατό το 1942. Αποτελούσε αρχικά τμήμα της 1ης Αερομεταφερόμενης Μεραρχίας, αλλά το 1943, μετά την εισβολή στην Ιταλία, έγινε ανεξάρτητος σχηματισμός. Ως ανεξάρτητη ταξιαρχία υπηρέτησε υπό τις διαταγές της 2ης Μεραρχίας της Νέας Ζηλανδίας, της 8ης Ινδικής Μεραρχίας Πεζικού και του 1ου Αερομεταφερόμενου Ειδικού Αποσπάσματος.
Οι περικοπές δαπανών στις βρετανικές ένοπλες δυνάμεις μετά τον πόλεμο, είχαν ως αποτέλεσμα τη μείωση της σύνθεσης της ταξιαρχής. Από το 1948, η 2η Ταξιαρχία Αλεξιπτωτιστών ήταν ο τελευταίος εν ενεργεία σχηματισμός αλεξιπτωτιστών που χρονολογούνταν από το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ενώ όλες οι άλλες μεραρχίες και ταξιαρχίες αλεξιπτωτιστών είχαν διαλυθεί. Τα τελευταία τρία τάγματα του τακτικού στρατού που περιλαμβάνονταν στην ταξιαρχία, επέστρεψαν στο Ηνωμένο Βασίλειο, ενώ την ίδια χρονιά ο σχηματισμός προσχώρησε στο βρετανικό στρατό του Ρήνου και μετασχηματίστηκε σε 16η Ταξιαρχία Αλεξιπτωτιστών.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Βρετανικές ένοπλες δυνάμεις
Τονίνο Γκουέρα
Ο Αντόνιο («Τονίνο») Γκουέρα (Tonino Guerra, 16 Μαρτίου 1920 - 21 Μαρτίου 2012) ήταν Ιταλός ποιητής, συγγραφέας και σεναριογράφος. Στη διάρκεια μιας σταδιοδρομίας στον κινηματογράφο που διήρκεσε για 50 και πλέον χρόνια συνεργάστηκε με εμβληματικούς και παγκόσμια αναγνωρισμένους σκηνοθέτες, όπως οι Μικελάντζελο Αντονιόνι, Φεντερίκο Φελίνι, Αντρέι Ταρκόφσκι και Θεόδωρος Αγγελόπουλος.
Βιογραφία και σταδιοδρομία
Γεννήθηκε στην πόλη Σανταρκάντζελο ντι Ρομάνια (κοντά στο Ρίμινι) της επαρχίας Εμίλια-Ρομάνια. Ο πατέρας του ήταν ψαράς, ενώ η μητέρα του, που ήταν αναλφάβητη, διδάχθηκε από τον ίδιο γραφή και ανάγνωση.
Στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου αιχμαλωτίστηκε και φυλακίστηκε στο Τρόισντορφ της Γερμανίας. Για να περάσει την ώρα του και να δώσει κουράγιο στους συγκρατούμενους του, άρχισε να τους διηγείται ιστορίες και λίγο αργότερα να συνθέτει τα δικά του ποιήματα. Το 1946, μετά την απελευθέρωση θα εκδώσει τα ποιήματα αυτά με γενικό τίτλο I scarabócc (Gli scarabocchi - Τα ορνιθοσκαλίσματα). Σε ηλικία 30 ετών μετακομίζει στη Ρώμη και ξεκινά να εργάζεται σαν δάσκαλος. Είναι η εποχή που θα γνωριστεί με τον Έλιο Πέτρι, μελλοντικό σκηνοθέτη του βραβευμένου Υπεράνω πάσης υποψίας (1970), ο οποίος εργάζονταν τότε ως βοηθός του Τζουζέπε ντε Σάντις. Ο ντε Σάντις θα του δώσει λίγα χρόνια μετά την ευκαιρία να συγγράψει το πρώτο του σενάριο για την ταινία Uomini e Lupi (1957).
Ως σεναριογράφος ο Γκουέρα, αν και συνεργάζεται με νεορεαλιστές σκηνοθέτες, δεν ακολουθεί τη συνήθη πρακτική άλλων συναδέλφων του, και αντί να επιβάλει στους σκηνοθέτες τα κοινωνικά και ηθικά του πιστεύω, προτιμά να βοηθήσει του δημιουργούς στην προώθηση της δικιάς τους κοσμοθεωρίας. Τα χρόνια που ακολουθούν θα συνεργαστεί, συχνά μόνιμα, με τα μεγαλύτερα ονόματα του ευρωπαϊκού κινηματογράφου. Είναι δύσκολο να εντοπίσει κανείς, στο δεύτερο μισό του 20ού αιώνα, κάποιον σπουδαίο σκηνοθέτη ή πρωταγωνιστή, του οποίου η σταδιοδρομία δεν διασταυρώθηκε με αυτή του Γκουέρα. Ανάμεσα στις πιο σπουδαίες δουλειές του συγκαταλέγονται τα σενάρια που έγραψε για τον Αντονιόνι ( L'avventura, La notte, L'Eclisse, Deserto Rosso, Blowup), τον Φελίνι (Amarcord, Il Casanova di Federico Fellini), τον Έλιο Πέτρι (Un tranquillo posto di campagna), τον Αντρέι Ταρκόφσκι (Nostalghia), τους αδελφούς Ταβιάνι (Kaos), τον Φραντσέσκο Ρόσι (ll caso Mattei, Cadaveri eccellenti) και τον Βιτόριο ντε Σίκα (Matrimonio all'italiana, I girasoli).
Έχει υπάρξει τρεις φορές υποψήφιος για Όσκαρ σεναρίου, ενώ το 1995 έλαβε τιμητικό δίπλωμα στο 19ο Διεθνές Φεστιβάλ κινηματογράφου της Μόσχας.
Υπήρξε άθεος.
1992 Γκαλβαρίνο
Ο Γκαλβαρίνο (Galvarino) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,8. Ανακαλύφθηκε το 1968 από τους αστρονόμους Κάρλος Τόρες και Σ. Κοφρέ, που παρατηρούσαν από τη Θέρο Ελ Ρόμπλε της Χιλής, και πήρε το όνομά του από το όνομα ενός ηρωικού αρχηγού των Ινδιάνων Μαπούτσε της Χιλής.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Γκαλβαρίνο είναι άγνωστα. Ο Γκαλβαρίνο περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 7 ώρες και 14 δευτερόλεπτα.
Δέκτης
μικρογραφία|211x211px|Επικοινωνία - ΔιάλογοςΔέκτης ονομάζεται ένα άτομο ή μια συσκευή που προσλαμβάνει και κατανοεί ή επεξεργάζεται ένα γλωσσικό ή άλλου είδους μήνυμα. Η ύπαρξη ενός ή περισσότερου δεκτών αποτελεί ένα από τα θεμελιώδη συστατικά της επικοινωνίας.
Εμπόδια που οφείλονται στον δέκτη:
Γλώσσα
Ο δέκτης (ή αλλιώς ο επικοινωνητής) αποτελεί έναν διακριτό ρόλο στην επικοινωνία. Αυτός ο ρόλος δεν ανήκει μόνο σε ένα άτομο, δεν είναι μοναδικός ρόλος ενός υποκειμένου, παρόλο που κάποια άτομα διαθέτουν ιδιαίτερο χάρισμα ευφράδειας. Μάλιστα, για την καλύτερη επίτευξη επικοινωνίας κρίνεται αναγκαία η εναλλαγή των ρόλων πομπού και δέκτη, αν και συχνά υπάρχουν καταναγκασμοί λόγω κοινωνικών προκαταλήψεων.
Συνεπώς, δέκτης, στην προκειμένη περίπτωση, είναι αυτός ο οποίος λαμβάνει το μήνυμα του πομπού και καλείται να δώσει απάντηση.
Αφού, ο πομπός μεταδώσει το μήνυμα που θέλει στον δέκτη, εκείνος το ερμηνεύει αναλόγως τις αντιλήψεις του και στη συνέχεια, αντιδρά σε αυτό.
Μήνυμα
Κάθε διαδικασία επικοινωνίας στηρίζεται: στον πομπό, στο μήνυμα, στο μέσο μετάδοσης του μηνύματος και στον δέκτη.
Οι περισσότεροι άνθρωποι ξοδεύουν έως και το 70 τοις εκατό των ωρών που είναι ξύπνιοι ασχολούμενοι με κάποια μορφή επικοινωνίας.
Η ικανότητα να ακούμε προσεκτικά τους άλλους, δηλώνοντας ξεκάθαρα ότι αντιλαμβανόμαστε το νόημα του ΄΄μηνύματος΄΄ που μας δίνεται, καθώς και τα συναισθήματα που το συνοδεύουν.
"Το άτομο και η κοινωνία σχηματίζουν μια άτμητη εναλλασσόμενη σχέση αλληλεπίδρασης"
Παραπομπές
Κατηγορία:Επικοινωνία
Κόιντος Καικίλιος Μέτελλος Νέπως (ύπατος το 98 π.Χ.)
Ο Κόιντος Καικίλιος Μέτελλος Νέπως, λατιν.: Quintus Caecilius Metellus Nepos, (π. 135 π.Χ. – 55 π.Χ.) ήταν συγκλητικός και ύπατος.
Βιογραφία
Ήταν γιος τού Κόιντου Καικίλιου Μέτελλου Βαλεαρικού. Υπηρέτησε ως πραίτορας λίγο πριν από το έτος 100 π.Χ. και πιθανώς ως αγορανόμος (aedilis) π. 104 π.Χ.
Εξελέγη ύπατος το 98 π.Χ. με συνάδελφο τον Tίτο Δίδιο. Κατά τη διάρκεια της υπατικής του θητείας, έφερε νομοθεσία, τη leges Caeciliae-Didiae, που απαιτούσε τα νομοσχέδια που υποβάλλονταν στις συνελεύσεις να έχουν μόνο ένα θέμα και όριζε ότι πρέπει να περάσουν τρεις ημέρες αγοράς μεταξύ της παρουσίασης ενός νομοσχεδίου και της ψηφοφορίας αυτού. Πολέμησε στην Ιβηρική χερσόνησο εναντίον των Κελτιβήρων και των Βακκαίων, παθαίνοντας από αυτούς μία αξιομνημόνευτη ήττα.
Οικογένεια
Ο Μέτελλος Νέπος νυμφεύτηκε τη Λικινία Πρίμα, μετά που αυτή χώρισε από τον μέγιστο αρχιερέα (pontifex maximus) Κόιντο Μούκιο Σκαιβόλα, με τον οποίο αυτή είχε αποκτήσει μία κόρη, τη Mουκία Τέρτια. Η Λικινία και ο Mέτελλος Νέπως είχαν δύο παιδιά:
Πηγές
Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Γερμανικά (de)
Ελληνορωμαϊκή πολεοδομία
Ελλάδα
Οι πρώτοι οικισμοί της αρχαιότητας δημιουργήθηκαν πάνω σε οικισμούς των σκοτεινών χρόνων, οι οποίοι με τη σειρά τους πιθανόν να αποτελούσαν τη συνέχεια κάποιας μικρής εγκατάστασης της προϊστορικής εποχής. Αρχικά δημιουργήθηκαν με τη μορφή κωμόπολης ή χωριού και το βασικό τους χαρακτηριστικό ήταν ότι οργανώνονταν γύρω από μια ακρόπολη η οποία χρησίμευε στην αποτελεσματική άμυνα των κατοίκων σε καιρό πολέμου. Με τον καιρό, αναπτύχθηκαν σε πόλεις προσθετικά, ανάλογα με τις ανάγκες που παρουσιάζονταν στην πορεία. Οι αρχαϊκοί σχηματισμοί, εκτός από το αμυντικό πλεονέκτημα που τους έδινε η διάταξή τους, είχαν και πολλά μειονεκτήματα με σημαντικότερο αυτό της κακής δημόσιας υγιεινής. Άλλα μειονεκτήματα είναι οι στενοί δρόμοι και η μεγάλη πυκνότητα.
Ο κανονικός σχηματισμός βάσει σχεδίου και με τους δρόμους κάθετους για πρώτη φορά εφαρμόστηκε στη Μίλητο, την οποία είχαν καταστρέψει οι Πέρσες το 479 ή 466 π.Χ. Το σύστημα το είχε εισηγηθεί ο Ιππόδαμος και από το όνομά του το ορθοκανονικό αυτό σύστημα ονομάστηκε Ιπποδάμειο. Γενική αρχή του Ιπποδάμειου συστήματος δεν ήταν απλώς η εφαρμογή ενός ορθογώνιου συστήματος δρόμων, αλλά η γενικότερη οργάνωση της πόλεως ώστε να εξυπηρετούνται οι λειτουργίες της με τρόπο ορθολογικό. Συνήθως εκτός από την ακρόπολη, υφίστανται τρία κέντρα: το θρησκευτικό, το πολιτικό και διοικητικό και τέλος το εμπορικό. Το Ιπποδάμειο σύστημα γενικεύθηκε αργότερα στην ελληνιστική εποχή. Είχε αρκετά σημαντικά πλεονεκτήματα: ταχύτητα στην οργάνωση, απλότητα στη χάραξη, εύκολη χρήση και προσέφερε ασφάλεια. Σχεδόν σε όλες τις πόλεις που ίδρυσε ο Μέγας Αλέξανδρος και οι διάδοχοί του το εφάρμοσαν. Στην αρχαία Πέργαμο εφαρμόστηκε ένα άλλο πολεοδομικό σύστημα. Λόγω των έντονων υψομετρικών διαφορών έχουμε μια ιδιότυπη πολεοδόμηση. Η πόλη αναπτύσσεται στο κάτω μέρος του λόφου και, ψηλότερα, σε διαδοχικούς αναβαθμούς (πεζούλες) παρατίθενται τα διοικητικά πολιτικά και θρησκευτικά κτίρια απαρτίζοντας την ακρόπολη.
Ρώμη
Όπως στην αρχιτεκτονική, έτσι και στην πολεοδομία, οι δύο παράγοντες που διαμόρφωσαν τις ρωμαϊκές μεθόδους είναι ο ετρουσκικός και ο ελληνικός πολιτισμός. Οι ετρουσκικές πόλεις, όπως και οι προϊστορικές ελληνικές, χαρακτηρίζονταν από μια ακρόπολη στην κορυφή λόφου ή υψώματος, πράγμα που κληρονόμησαν και οι Ρωμαίοι. Κατά τον Βάρρωνα (Μάρκος Τερέντιος Βάρρων, Marcus Terentius Varro, 116 π.Χ. - 27 π.Χ.), οι θρησκευτικοί τύποι που τηρούσαν κατά τη θεμελίωση των πόλεων ήταν ετρουσκικοί. Ετρουσκική ήταν επίσης και η ιδέα του κανονικού σχηματισμού και του ορθογωνίου σχήματος των πόλεων. Το ορθογώνιο σχήμα διαπιστώνεται από πολύ παλιά στην Ιταλία, ήδη από τους νεολιθικούς οικισμούς. Αργότερα, το γενικό ορθογώνιο σχήμα συνδυάζεται με το Ιπποδάμειο των ελληνιστικών πόλεων.
Το τυπικό γνώρισμα των ρωμαϊκών πόλεων είναι οι δύο λεωφόροι, που τις διασχίζουν καταλήγοντας σε πύλες και διασταυρώνονται στο κέντρο τους (ο cardo από βορρά προς νότο και ο decumannus από ανατολή προς δύση). Στη διασταύρωση των κεντρικών λεωφόρων βρισκόταν το Forum, δηλαδή η Αγορά, το ρωμαϊκό κοινωνικό και θρησκευτικό κέντρο.
Ενδεικτική Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αρχαία ελληνική επιστήμη Κατηγορία:Πολεοδομία
ΕΠΣΕ
Τα αρκτικόλεξο ΕΠΣΕ (Ε.Π.Σ.Ε.) μπορεί να αναφέρεται στα εξής:
Εφύρα Ηλείας
Η Εφύρα είναι μικρό χωριό της Ηλείας. Διοικητικά ανήκει στο Δήμο Ήλιδας, ενώ παλαιότερα ήταν κοινοτικό διαμέρισμα του Καποδιστριακού δήμου Πηνείας. Έχει 460 κατοίκους (απογραφή 2001). Βρίσκεται σε υψόμετρο 120 μέτρων.
Το όνομα της το οφείλει στην αρχαία Ηλειακή πόλη που βρισκόταν κατά την αρχαιότητα εκεί. Η παλαιά του ονομασία ήταν Δελίμπαλι ή Δελήμπαλι.
Αρχαία Εφύρα
Ήταν πόλη της αρχαίας Ηλείας. Βρισκόταν στις όχθες του ποταμού Σελλήεις που πήγαζε στην Φολόη. Εδώ βασίλευε κατά την μυθολογία ο Αυγείας και εδώ ήρθε ο Ηρακλής και καθάρισε τους στάβλους του. Το όνομα της το οφείλει στην Θεσπρωτική Εφύρα αφού εποικίστηκε από κατοίκους της και προς ανάμνηση της γενέτειράς τους την ονόμασαν έτσι. Στην περιοχή φύτρωναν πολλά θαυματουργά βότανα που τα χρησιμοποιούσαν για φαρμακευτικές χρήσεις και έρχονταν για αυτό τον σκοπό από όλη την αρχαία Ελλάδα. Όπως μας λέει ο Όμηρος είχε έρθει ακόμα και ο Τηλέμαχος (μυθολογία) ήρθε εδώ για να φτιάξει κάποιο φαρμακευτικό βότανο όταν πήγαινε στην Σπάρτη.
Εδώ έζησε η Αγαμήδη η κόρη του Αυγεία που ήταν ξακουστή μάγισσα κι είχε παντρευτεί τον Μούλιο, θαυμάσιο μαχητή, όπως μας πληροφορεί ο Όμηρος. Από την Εφύρα επίσης ήταν και ο Φυλέας, γιος του Αυγεία, που είχε κατασκευάσει τον θώρακα του Φυλείδη, αρχηγού των Επειών, φίλου του Ώτου που τους σκότωσε ο Πολυδάμαντας στον Τρωικό πόλεμο.
Δημογραφικά στοιχεία
Η δημογραφική εξέλιξη του μόνιμου πληθυσμού του οικισμού τον 21ο αιώνα είναι η εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Ηλείας Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηλείας Κατηγορία:Δήμος Πηνείας Κατηγορία:Δήμος Ήλιδας
Τότε που τις γυναίκες τις έλεγαν Μαντόνες
Το Τότε που τις γυναίκες τις έλεγαν Μαντόνες είναι ρομαντική κομεντί του 1972, συμπαραγωγής Ιταλίας - Δυτικής Γερμανίας με διάρκεια 100'.
Υπόθεση
Σε ένα μικρό και γραφικό χωριό της Ιταλίας, στα χρόνια του Μεσαίωνα, τότε που τις γυναίκες τις έλεγαν «Μαντόνες», μια καλλονή κατηγορείται για μοιχεία, και στο χωριό στήνεται μια μοναδική στα χρονικά δίκη, που εξελίσσεται σε… ερωτική μονομαχία μεταξύ του νόμιμου συζύγου της και του εραστή της. Επίσης, τρεις νεαροί άνδρες καταφθάνουν στο χωριό και φιλοξενούνται από τον θείο του ενός. Όμως, ο θείος έχει προβλήματα τόσο με τη σύζυγό του, η οποία είναι άπιστη, όσο και με την κόρη του, η οποία γλυκοκοιτάζει έναν από τους φίλους του ξαδέλφου της…
Συντελεστές
Πρωταγωνιστούν: Έντβιτζε Φένεκ, Vittorio Caprioli, Stefania Careddu, Jürgen Drews, Paolo Turco, Antonia Brancati, Carlo De Mejo
Σενάριο: Aldo Grimaldi, Giovanni Grimaldi, Dieter Geissler Σκηνοθεσία: Aldo Grimaldi
Παραπομπές
Κατηγορία:Ταινίες του 1972 Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες Κατηγορία:Ιταλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ιταλικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες από Δυτική Γερμανία Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Άλντο Γκριμάλντι
Χανς Λέβυ
Ο Χανς Λέβυ (Hans Lewy, 20 Οκτωβρίου 1904 - 23 Αυγούστου 1988) ήταν Αμερικανοεβραίος μαθηματικός, γνωστός για το έργο του στις μερικές διαφορικές εξισώσεις και τη θεωρία των συναρτήσεων πολλών μιγαδικών μεταβλητών
Βιογραφία
Ο Λέβυ γεννήθηκε στο Μπρέσλαου της Σιλεσίας στις 20 Οκτωβρίου 1904. Ξεκίνησε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο του Γκέτινγκεν το 1922, αφού τον συμβούλεψαν να αποφύγει τον τοπικό πανεπιστήμιο του Μπρέσλαου επειδή ήταν πολύ παλιομοδίτικο, ενώ κατά τη διάρκεια του υπερπληθωρισμού της Βαϊμάρης συντηρούσε τον εαυτό του με μια παράλληλη εργασία στη συντήρηση σιδηροδρόμων. Στο Γκέτινγκεν σπούδασε τόσο μαθηματικά όσο και φυσική- στους καθηγητές του συγκαταλέγονταν οι Μαξ Μπορν, Ρίτσαρντ Κουράν, Τζέιμς Φρανκ, Ντέιβιντ Χίλμπερτ, Έντμουντ Λαντάου, Έμι Νέτερ και Αλεξάντερ Οστρόφσκι. Πήρε το διδακτορικό του το 1926, όταν μαζί με τον φίλο του Κουρτ Ότο Φρίντριχς έγιναν βοηθοί του Κουράν και ιδιωτικοί διδάκτορες στο Γκέτινγκεν. Η περίφημη συνθήκη Κουράν-Φρίντριχς-Λιούι χρονολογείται από αυτή την περίοδο, το 1928.
Με σύσταση του Κουράν, ο Λέβυ έλαβε υποτροφία Ροκφέλερ, την οποία χρησιμοποίησε το 1929 για να ταξιδέψει στη Ρώμη και να μελετήσει αλγεβρική γεωμετρία με τους Τούλιο Λέβυ-Κιβίτα και Φεντερίγκο Ενρίκες, και στη συνέχεια το 1930 στο Παρίσι, όπου παρακολούθησε το σεμινάριο του Ζακ Χανταμάρ. Μετά την εκλογή του Χίτλερ ως καγκελάριου το 1933, ο Λέβυ συμβουλεύτηκε από τον Χέρμπερτ Μπούσεμαν να εγκαταλείψει και πάλι τη Γερμανία. Του προσφέρθηκε μια θέση στη Μαδρίτη, αλλά την απέρριψε, φοβούμενος για το μέλλον του υπό τον Φρανσίσκο Φράνκο. Επέστρεψε στην Ιταλία και τη Γαλλία και στη συνέχεια, μετά από πρόσκληση της Επιτροπής Έκτακτης Ανάγκης για την Ενίσχυση των Εκτοπισμένων Ξένων Επιστημόνων και με τη βοήθεια του Χανταμάρ, βρήκε μια διετή θέση στην Αμερική στο Πανεπιστήμιο Μπράουν. Στο τέλος αυτής της θητείας, το 1935, μετακόμισε στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Μπέρκλεϊ .
Το 1950 ο Λέβυ απολύθηκε από το Μπέρκλεϊ επειδή αρνήθηκε να υπογράψει όρκο πίστης. Δίδαξε στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ και στο Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ το 1952 και το 1953, πριν αποκατασταθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο της Καλιφόρνια στην υπόθεση Τόλμαν κατά Άντερχιλ.
Συνταξιοδοτήθηκε από το Μπέρκλεϊ το 1972 και το 1973 έγινε ένας από τους δύο καθηγητές μαθηματικών Ordway στο Πανεπιστήμιο της Μινεσότα. Πέθανε στις 23 Αυγούστου 1988 στο Μπέρκλεϊ.
Ο Λέβυ είναι περισσότερο γνωστός για τη συμβολή του στις μερικές διαφορικές εξισώσεις. Το 1957, το περίφημο παράδειγμά του για μια γραμμική μερική διαφορική εξίσωση δεύτερης τάξης ήταν τόσο εντυπωσιακό και απροσδόκητο που ολόκληρο το πεδίο πήρε νέα κατεύθυνση και διαμόρφωσε τη σύγχρονη ανάλυση με σημαντικό τρόπο. Με βάση αυτό το παράδειγμα, ο Λουίς Νίρενμπεργκ, ο Λαρς Χερμάντερ και άλλοι σκιαγράφησαν ορισμένες σημαντικές αλλαγές στη θεωρία και τη δομή του πεδίου. Πολλοί αναλυτές και μαθηματικοί το είδαν αυτό ως μια σημαντική εξέλιξη.
Βραβεία
Ο Λέβυ εξελέγη στην Εθνική Ακαδημία Επιστημών το 1964 και ήταν επίσης μέλος της Αμερικανικής Ακαδημίας Τεχνών και Επιστημών. Έγινε ξένο μέλος της Ακαδημίας των Λιντσέων το 1972. Του απονεμήθηκε το Βραβείο Leroy P. Steele το 1979 και το Βραβείο Βολφ στα Μαθηματικά το 1986 για το έργο του στις μερικές διαφορικές εξισώσεις.Το 1986, το Πανεπιστήμιο της Βόννης τον αναγόρευσε σε επίτιμο διδάκτορα.
1993 Γκουακόλντα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γκουακολντα
Κύπελλο Περιφερειών ΟΥΕΦΑ (ελληνικές συμμετοχές)
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνικές ποδοσφαιρικές ομάδες στην Ευρώπη
Βαροθερμογράφος
Ο Βαροθερμογράφος, ή Θερμοβαρογράφος είναι ένα καταγραφικό όργανο της Μετεωρολογίας. Πρόκειται για συνδυασμό ενός θερμογράφου και ενός βαρογράφου που καταγράφει ταυτόχρονα την ατμοσφαιρική πίεση και την θερμοκρασία του αέρα. Η καταγραφή γίνεται είτε με μία γραφοακίδα είτε με δύο επί ταινίας που φέρει ωρολογιακός κύλινδρος (τύμπανο). Το όργανο αυτό φέρεται κυρίως από μετεωρολογικά αερόστατα.
Το ελληνικό όνομα του οργάνου προέρχεται από μετάφραση ξενικού σύνθετου όρου barothermograph (barograph + thermograph).
Πηγές
Κατηγορία:Μετεωρολογικά όργανα
Το τραγούδι των Ιταλών
Ο εθνικός ύμνος της Ιταλίας γράφτηκε το φθινόπωρο του 1847 από έναν φοιτητή και πατριώτη, τον Γκοφρέντο Μαμέλι, σε μουσική του Μικέλε Νοβάρο. Ο ύμνος γεννήθηκε σε κλίμα πατριωτικό, όταν η Ιταλία πολεμούσε την Αυστρία.
Ο επίσημος τίτλος του είναι Il canto degli Italiani (Το τραγούδι των Ιταλών), όμως περισσότερο γνωστός στους Ιταλούς είναι ως Inno di Mameli (Ύμνος του Μαμέλι). Επίσης ορισμένες φορές αναφέρεται και ως Fratelli d'Italia (Αδέλφια της Ιταλίας), καθώς με τη φράση αυτή ξεκινάει ο ύμνος.
Αποτελεί τον εθνικό ύμνο της Ιταλικής Δημοκρατίας από τις 12 Οκτωβρίου 1946.
Οι ιταλικοί στίχοι
Fratelli d'Italia, l'Italia s'è desta, dell'elmo di Scipio s'è cinta la testa. Dov'è la Vittoria?
Le porga la chioma, chè schiava di Roma Iddio la creò.
Fratelli d'Italia,
l'Italia s'è desta, dell'elmo di Scipio s'è cinta la testa. Dov'è la Vittoria?
Stringiamci a coorte Siam pronti alla morte L'Italia chiamò
Sì!
Οι ελληνικοί στίχοι
Αδέλφια της Ιταλίας Η Ιταλία έχει ξυπνήσει Με το κράνος του Σκιπίωνα Έζωσε το κεφάλι της. Που είναι η Νίκη; Ας προσφέρει τα μαλλιά της Γιατί σκλάβα της Ρώμης Την έπλασε ο Θεός.
Αδέλφια της Ιταλίας Η Ιταλία έχει ξυπνήσει Με το κράνος του Σκιπίωνα Έζωσε το κεφάλι της Που είναι η Νίκη; Ας προσφέρει τα μαλλιά της Γιατί σκλάβα της Ρώμης Την έπλασε ο Θεός.
Ας σφιχτούμε σε ένα σώμα Είμαστε έτοιμοι να πεθάνουμε Η Ιταλία μας κάλεσε Ας σφιχτούμε σε ένα σώμα Είμαστε έτοιμοι να πεθάνουμε Η Ιταλία μας κάλεσε. Ναί!
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Ιταλίας
Αρματολοί
Οι αρματολοί ήταν ένοπλοι τους οποίους προσεταιρίζονταν οι οθωμανικές αρχές και τους ανέθεταν την τήρηση της τάξης σε μια περιοχή (αρματολίκι). Στα οθωμανικά αρχεία ονομάζονται martolos, martoloz ή mertiloz. Έχουν προταθεί περισσότερες από μία ετυμολογίες για την προέλευση της λέξης. Η πιθανότερη είναι ότι προέρχεται από τον ιταλικό όρο armato ή martoloso (=οπλοφόρος, αρματομένος) που χρησιμοποιούνταν από τους Βενετούς γενικά για τους ένοπλους που μίσθωναν στην περιοχή. Άλλη πιθανή ετυμολογία είναι ότι προέρχεται από το αρματολόγος > αρματολόος > αρματολός. Σύμφωνα με ορισμένους μελετητές ο αρματολισμός υπήρχε και στο Βυζάντιο, όπου οι αρματολοί επάνδρωναν σώματα παρόμοια με αυτά της αγροφυλακής ή χωροφυλακής. Κατ' άλλους ωστόσο πρόκειται για θεσμό της τουρκοκρατίας. Από τις αρχές του 18ου αιώνα αναφέρονται μαρτυρίες για ολική μετατόπιση της στάσης των αρματολών και σταδιακής συνεργασίας τους με τους κλέφτες εναντίον της οθωμανικής εξουσίας.
Καταγωγικές ρίζες του Αρματολισμού
Ο θεσμός του Αρματολικιού εντοπίζεται τον 16ο αιώνα την περίοδο του Σουλεϊμάν του Μεγαλοπρεπούς. Επρόκειτο για περιοχές της Βαλκανικής χερσονήσου, κυρίως ορεινές, δασώδεις και δυσπρόσιτες, οι οποίες όμως δεν έθεταν σε αμφισβήτηση την οθωμανική κυριαρχία και από φορολογική άποψη είχαν δευτερεύουσα σημασία. Οι περιοχές αυτές με κτηνοτροφική οικονομία, διοικούνταν από συμβούλια αρχηγών χωριών και διέθεταν ένοπλα σώματα με ένα καπετάνιο επικεφαλής με βασικό καθήκον την κατοχύρωση της ασφάλειας της περιοχής της. Η οπλοφορία στις περιοχές αυτές ήταν συνυφασμένη με τις κοινωνικές δομές των περιοχών αυτών και την έλλειψη ή περιορισμένη παρουσία θεσμών δημόσιας ασφάλειας στις διάφορες αυτές περιοχές.
Τα αρματολίκια των Αγράφων και της υπόλοιπης Ελλάδας
Το αρματολίκι των Αγράφων προέκυψε μετά από  την συμφωνία στην οποία ήλθε ο Οθωμανός αρχιστράτηγος και Δερβέναγας με τους Αγραφιώτες, συμφωνία γνωστή ως συνθήκη του Ταμασίου, η οποία είχε υπογραφεί στις 10 Μαΐου 1525. Έτσι συγκροτήθηκε το πρώτο και μεγαλύτερο αρματολίκι των Βαλκανίων. Ο αρματολικός θεσμός επεκτάθηκε μετά τα Άγραφα από το 1529 από τον Ιμπραήμ πασά στρατηγό του Σουλεϊμάν και βεζίρη. Δημιουργήθηκαν δεκαεφτά αρματολίκια, στην ορεινή κεντρική Ελλάδα, την ορεινή Θεσσαλία και τη Μακεδονία. Συγκεκριμένα στη Μακεδονία αναγνωρίστηκαν πέντε αρματολίκια, ή καπετανάτα, της Βέροιας, των Σερβίων, των Γρεβενών, της Ελασσόνας, και της Μηλιάς.
Η θέση των Αρματολικίων στην Οθωμανική Αυτοκρατορία
Η Οθωμανική Αυτοκρατορία επιχειρεί να τις ελέγξει όχι τόσο για φορολογικούς λόγους όσο για να τους «ουδετεροποιήσει ή [...] να τους οικειοποιηθεί για τις στρατιωτικές και μεταφορικές της ανάγκες» Έτσι άλλοτε με στρατιωτικά μέσα και άλλοτε με διαπραγματεύσεις προσπαθούσε να τους περιορίσει. Επρόκειτο για θεσμούς όπου η κατάκτηση παρέμεινε ημιτελής σε σύγκριση με τις πεδινές περιοχές των Βαλκανίων. Ήταν απότοκα της διαρκούς αντίστασης στην πλήρη οθωμανική κυριαρχία, και όχι της υποταγής τους αλλά του αποκλεισμού τους από τις ζωτικές γι' αυτούς περιοχές. Υποτέλεια με αντάλλαγμα της εσωτερική αυτονομία και φοροδότηση κατ' αποκοπή, κάτι που εξασφαλιζόταν ενόπλως. Επρόκειτο για «μικρά προτεκτοράτα εντός του αυτοκρατορικού κράτους με βαθμό εσωτερικής αυτονομίας». Το αρματολίκι ήταν ο χώρος που προστάτευε ένα αρματολικό σώμα,μια ομάδα ενόπλων. Τους αρματολούς πρότειναν για διορισμό και επόπτευαν ταυτόχρονα οι Οθωμανοί δερβεναγάδες οι οποίοι υπάγονταν στους περιφερειακούς πασάδες και από το 1761 στον Επόπτη Δερβενίων. Ο αρματολικός θεσμός συνιστούσε μεταβίβαση της κρατικής ευθύνης φύλαξης του χώρου από τους Οθωμανούς σε τοπικούς ένοπλους προεστούς ραγιάδες οι οποίοι ανέλαβαν αστυνομικά καθήκοντα ακόμα και έναντι των Οθωμανών.
Τι δεν ήταν τα Αρματολίκια και οι Αρματολοί
Ο πρώτος που επιχείρησε να συνθέσει μια ιστορία του αρματολισμού ήταν ο Νικόλαος Κασομούλης, ο οποίος εντοπίζει τις ρίζες του στα λείψανα του στρατού του Βυζαντίου. Οι Αρματολοί δεν προέρχονταν από τους διανοούμενους αβαντουρίστες σαν τον Μιχαήλ Μάρουλο τον Ταρχανιώτη, ή τοπικούς ευγενείς πολεμάρχους που αντιστάθηκαν στην Οθωμανική αυτοκρατορία, όπως ο Κροκόδειλος Κλαδάς στη Μάνη, ή ο Θεόδωρος Μπούας της Άρτας ή Σκεντέρμπεης. Δεν πρέπει οι Αρματολοί να συγχέονται με τη Μεσαιωνική Καταλανική Αδελφότητα μισθοφόρων (Compangia Almugaveres) που έδρασε στην Κεντρική Στερεά τον 14ο αιώνα. Δεν πρέπει να συγχέεται με τα δερβενοχώρια και τους Δερβενεντζήδες (Derbenci) φύλακες περασμάτων και γεφυρών, στενών. Δεν πρέπει να συγχέεται με τις ένοπλες συνοδείες των μουσουλμάνων και χριστιανών προεστών, τους κάπους.
Κοινωνική συνέχεια των αρματολών μέσα στον χρόνο
Δεν κατόρθωσαν να αναδειχθούν σε αριστοκρατία και δεν είχαν τόση συνέχεια ώστε να υπάρχει η ανάγκη να διασωθεί γραπτά η μνήμη τους. Ένας από τους μηχανισμούς κοινωνικής τους επιβολής ήταν οι επιγαμίες: διεύρυναν έτσι το κύρος και τη δύναμη των οικογενειών τους. Τέτοιες περιπτώσεις επιγαμιών μεταξύ ισχυρών σογιών αρματολών είναι οι Γριβαίοι με τους Κατσικογιανναίους, Βαρνακιωταίοι με Γριβαίους κλπ. Βέβαια επιγαμίες είχαμε και με οικογένειες κοτζαμπάσηδων και προεστών-δημογερόντων: τέτοια περίπτωση κοινωνικής όσμωσης είναι η επιγαμία του Παλαιόπουλου με τον κοτσάμπαση Κραβάρων Παρατηρούνται επίσης και περιπτώσεις επιλεκτικής αγαμίας μεταξύ των μελών αρματολικών οικογενειών: αυτή ήταν μια στρατηγική προστασίας του εξουσιαστικού συστήματος μέσω της στεγανοποίησής του, αλλά και στην πρόληψη μελλοντικών ανταγωνισμών που θα προέκυπταν από την ύπαρξη πολλών διαδόχων
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Ελληνική Επανάσταση του 1821
Μπράνκο Ρούζιτς
Ο Μπράνκο Ρούζιτς (σερβικά : Бранко Ружић), γεννημένος στις 14 Δεκεμβρίου 1975 στο Ζέμουν, είναι Σέρβος πολιτικός. Είναι μέλος του Σοσιαλιστικού κόμματος της Σερβίας (SPS). Ήταν υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου αρμόδιος για την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση στην κυβέρνηση του Ίβιτσα Ντάσιτς. Διετέλεσε πρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΚΕΕ στην Εθνοσυνέλευση της Δημοκρατίας της Σερβίας μετά τις Σερβικές βουλευτικές εκλογές του 2012.
Πέρασε μέρος της παιδικής του ηλικίας στην Αυστραλία όπου ο πατέρας του ήταν διπλωμάτης. Από το 1996 έως το 1999 σπούδασε στη σχολή πολιτικών επιστημών του Πανεπιστημίου του Βελιγραδίου. Είναι παντρεμένος και έχει δύο παιδιά. Διετέλεσε μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Παρτιζάν Βελιγραδίου.
Στο 2001 εξελέγη αντιπρόεδρος της κεντρικής επιτροπής του Σοσιαλιστικού κόμματος της Σερβίας (SPS), η εντολή ανανεώθηκε το 2003 έως το 6ο συνέδριο του κόμματος. Από τον Μάρτιο του 2001 έως τον Δεκέμβριο του 2002 ήταν εκπρόσωπος για το ΚΕΕ και από τον Απρίλιο 2000 ως Δεκέμβριο 2002 ήταν πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Νεολαίας.
Από τον Ιανουάριο του 2001 έως τον Δεκέμβριο του 2003 ήταν μέλος του κοινοβουλίου της Δημοκρατίας της Σερβίας και το 2004 έως το 2006 μέλος του κοινοβουλίου της Σερβίας και του Μαυροβουνίου. Εκλέγει βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές της 11ης Μαΐου 2008. Κατά τη διάρκεια των βουλευτικών εκλογών της 6ης Μαΐου 2012 επανεκλέγεται.
Στις 29 Αυγούστου 2013 άρει τη βουλευτική θητεία του 12 και στις 2 Σεπτεμβρίου, έγινε επίσημα υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου, αρμόδιος για την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση σε ανασχηματισμό του υπουργικού συμβουλίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Υπουργοί άνευ χαρτοφυλακίου της Σερβίας Κατηγορία:Βουλευτές της Σερβίας Κατηγορία:Παρτιζάν Βελιγραδίου Κατηγορία:Γιουγκοσλάβοι πολιτικοί
Φιόντορ Τομάς
Ο Φιόντορ Φιόντοροβιτς Τομάς (Фёдор Фёдорович Томас, γεννηθείς Φρέντερικ Μπριους Τόμας, Frederick Bruce Thomas, 4 Νοεμβρίου 1872, Κοαχόμα, Μισισίπι, ΗΠΑ - 12 Ιουνίου 1928, Κωνσταντινούπολη, Τουρκία) ήταν Ρώσος επιχειρηματίας αφροαμερικανικής καταγωγής, διάσημος στη βιομηχανία του θεάματος στη Ρωσία και την Τουρκία.
Καταγωγή, παιδική και νεανική ηλικία
Ο Φρέντερικ Μπριους Τόμας γεννήθηκε στην κομητεία Κοαχόμα του Μισισίπι το 1872. Οι γονείς του, Χάνα και Λιούις Τόμας ήταν σκλάβοι μέχρι τον Αμερικανικό Εμφύλιο Πόλεμο, μετά τον οποίο έγιναν επιτυχημένοι γαιοκτήμονες και αγρότες. Ωστόσο, οι λευκοί ρατσιστές γείτονες ήταν δυσαρεστημένοι με την επιτυχία της μαύρης οικογένειας και το 1890, αφού ένας λευκός γείτονας τους μήνυσε για ένα οικόπεδο, οι Τόμας έπρεπε να μετακομίσουν στο Τενεσί, στην πόλη Μέμφις. Στο Μέμφις, ο Λιούις Τόμας σκοτώθηκε σε μια διαμάχη με έναν γείτονα και λίγο αργότερα, ο Φρέντερικ Μπρους Τόμας έφυγε από την πόλη για να ταξιδέψει στις ΗΠΑ.
Στην Ευρώπη
Ο Τόμας εργάστηκε ως σερβιτόρος σε εστιατόρια και ξενοδοχεία υψηλής ποιότητας στο Σικάγο και τη Νέα Υόρκη, αλλά σύντομα αποφάσισε να μετακομίσει στην Ευρώπη λόγω ρατσισμού, όπου ήλπιζε να γίνει μουσικός. Δεν τα κατάφερε ποτέ, αλλά έζησε στο Λονδίνο, στο Παρίσι και ταξίδεψε σε όλη την Ευρώπη. Στο Παρίσι, εργάστηκε στο διάσημο εστιατόριο «Μαξίμ», του οποίου ο ιδιοκτήτης τον ενέπνευσε να ανοίξει τη δική του επιχείρηση στη Μόσχα. Γνώρισε έναν Ρώσο ευγενή που τον βοήθησε να βρει δουλειά στην πρωτεύουσα ως υπηρέτης του γνωστού του. Έχοντας μετακομίσει στη Ρωσία το 1900, ο Τόμας έγινε τελικά «μαύρος Ρώσος».
Ζωή στη Ρωσία
Χάρη στην επιτυχία του Ενυδρείου, ο Τομάς έγινε πλούσιος και μπόρεσε να επεκτείνει την επιχείρησή του. Το 1912, άνοιξε το κλαμπ Μαξίμ, το οποίο έγινε πολύ δημοφιλές στη μποέμια της Μόσχας. Χάρη σε αυτή την επιτυχία, το 1915 έλαβε τελικά τη ρωσική υπηκοότητα, αποτελώντας, πιθανώς, τον πρώτο Αφροαμερικανό πολίτη της Ρωσίας. Ως γνωστό και πλούσιο μέλος της κοινωνίας της Μόσχας, οργάνωσε με επιτυχία διάφορες εκδηλώσεις, συναυλίες κ.λπ.
Ωστόσο, μετά την επανάσταση του 1917, ο Τομάς, που είχε την ιδιότητα του αστού και προσωπικού πλούτου, έχασε τα πάντα. Μετά τη δήμευση της περιουσίας του και των τραπεζικών του καταθέσεων το 1918, χωρίς ουσιαστικά μέσα διαβίωσης, κατέφυγε στην Κωνσταντινούπολη, όπου προσπάθησε και πάλι να ανοίξει τη δική του επιχείρηση. Είχε επιτυχία για μικρό χρονικό διάστημα, αλλά η ασταθής πολιτική κατάσταση στην Τουρκία τον οδήγησε σε οικονομική καταστροφή. Πέθανε στην Κωνσταντινούπολη, χωρίς να επιστρέψει ποτέ στη Ρωσία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρώσοι επιχειρηματίες
Rocka Rolla
Rocka Rolla είναι ο τίτλος του πρώτου δίσκου του χέβι μέταλ συγκροτήματος Judas Priest, ο οποίος κυκλοφόρησε μέσω της "Gull Records" τo 1974.
Ο δίσκος επανακυκλοφόρησε σε μορφή CD από την "Repertoire" στις 19 Αυγούστου 2003.
Ιστορία του δίσκου
Η σύνθεση των τραγουδιών που συμπεριλαμβάνονται στο άλμπουμ είχε ξεκινήσει αρκετό χρονικό διάστημα πριν έλθει στο συγκρότημα ο Χάλφορντ και έτσι τρία τραγούδια αναφέρουν στους συνθέτες τους και τον Αλ Άτκινς. Το τραγούδι "Caviar and Meths" είχε συνολική διάρκεια 14 λεπτών αλλά στο δίσκο υπάρχει μόνο η εισαγωγή του λόγω περιορισμένης χρονικής διάρκειας του δίσκου βινυλίου.
Για την προώθηση του "Rocka Rolla" το συγκρότημα εμφανίστηκε στο βρετανικό τηλεοπτικό πρόγραμμα "The Old Grey Whistle Test" όπου έπαιξε ζωντανά τα τραγούδια "Rocka Rolla" και "Dreamer Deceiver". Το δίσκο ακολούθησε περιοδεία στη Γερμανία, την Ολλανδία, τη Δανία και τη Νορβηγία. Μετά το τέλος της, ο ντράμερ Τζον Χιντς απολύθηκε το 1975 και αντικαταστάθηκε από τον Άλαν Μουρ, ο οποίος ήταν μέλος του συγκροτήματος το 1971.
Τραγούδια
1. One for the Road (Halford, Downing) - 4:34
2. Rocka Rolla (Halford, Downing, Tipton) - 3:05
3. Winter (Atkins, Downing, Hill) - 1:42
4. Deep Freeze (Downing) - 1:21
5. Winter Retreat (Halford, Downing) - 3:28
6. Cheater (Halford, Downing) - 2:59
8. Run of the Mill (Halford, Downing, Tipton) - 8:34
9. Dying to Meet You / Hero, Hero (Halford, Downing) - 6:23
10. Caviar and Meths (Atkins, Downing, Hill) - 2:02
Μέλη των Judas Priest
Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά την ηχογράφηση του "Rocka Rolla" είχε την εξής μορφή:
Ρομπ Χάλφορντ - φωνητικά
Γκλεν Τίπτον - κιθάρα
Ίαν Χιλ - μπάσο
Τζον Χιντς - τύμπανα.
Κατάλογος έργων του Ιλιά Ρέπιν
Η σελίδα αυτή είναι ένας εικονογραφημένος κατάλογος έργων του Ιλιά Ρέπιν.
Κατηγορία:Κατάλογοι έργων τέχνης
Μπέρσχοτ ΑΚ
Η Μπέρσχοτ ΑΚ (αρχικό όνομα ΚΦΚ Γκέρμιναλ Μπέρσχοτ) ήταν μια βελγική ποδοσφαιρική ομάδα από τη νότια Αμβέρσα. Συστάθηκε το 1999 κατόπιν συγχώνευσης της ΦΚ Γκέρμιναλ Έκερεν (ίδρυση 1920, ένα κύπελλο) και της Κ. Μπέρσχοτ Φ.Α.Κ. (ίδρυση 1899, 7 πρωταθλήματα, 2 κύπελλα), αποκτώντας και τα δικαιώματα επί της προϊστορίας (τίτλοι κλπ.) των δύο συλλόγων. Έδρα της ομάδας ήταν το Ολυμπιακό Στάδιο Αμβέρσας, χωρητικότητας 12.771 θεατών. Συμμετείχε στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Βελγίου από την περίοδο 1999-2000 έως την περίοδο 2012-13, έχοντας να επιδείξει ως επιτυχίες την κατάκτηση του Κυπέλλου και του Σούπερ Καπ του 2005 (υπό την ονομασία ΚΦΚ Γκέρμιναλ Μπέρσχοτ). Το 2013 όχι μόνο υποβιβάστηκε κατηγορία, αλλά έχασε και την επαγγελματική άδεια λόγω οικονομικών προβλημάτων. Στις 21 Μαΐου 2013 χρεοκόπησε, μόλις μία εβδομάδα μετά το τέλος της σεζόν.
Τίτλοι
1Ως ''Κ. Μπέρσχοτ Φ.Α.Κ.''
2Ως ΦΚ Γκέρμιναλ Έκερεν
3Ως ''Κ. Μπέρσχοτ Φ.Α.Φ. (μεταγενέστερο όνομα της Κ. Μπέρσχοτ Φ.Α.Κ.'')
4Ως ΚΦΚ Γκέρμιναλ Μπέρσχοτ
Ευρωπαϊκές συμμετοχές
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1999 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Βελγίου
Άγιος Ιωάννης Πύργου Ηλείας
Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Άγιος Ιωάννης (τοπωνύμια)
Γεωγραφία - Ιστορία
Ο Άγιος Ιωάννης βρίσκεται σε απόσταση 5,5 χλμ. Δ.του Πύργου και 8 χλμ. ΒΑ. του Κατάκολου ενώ μέσα από αυτό περνάει η επαρχιακή οδός Πύργου - Κατακόλου. Θρησκευτικό αξιοθέατο είναι η Ιερά Μονή Εισοδιωτίσσης, δυτικά του χωριού, η οποία είναι αφιερωμένη στα Εισόδια της Θεοτόκου και μέχρι το 1974 ήταν μετόχι της Μονής Σκαφιδιάς. Η εκκλησία της είναι σε μία μικρή σπηλιά στο βράχο, χρονολογίας του 15ου αιώνα. Από το 1974 ιδρύθηκε Σχολή Αγιογραφίας και Βυζαντινής μουσικής που στεγάζεται στο κτίριο μπροστά από την εκκλησία και η Μονή έγινε ανεξάρτητη. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα από το 1835 με την ονομασία Άγιος Ιωάννης Λετρίνων να ανήκει στον τότε δήμο Λετρίνων. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τον Παλάτα, την Κυανή Ακτή και το Τραγανό αποτελούν την τοπική κοινότητα Αγίου Ιωάννου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Πύργου του Δήμου Πύργου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 684 κατοίκους, ενώ ως οικισμός 471. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 7,125 χμ² (2011).
Πληθυσμός
(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)
Σημείωση
Στην Ηλεία και το δήμο Ήλιδος υπάρχει ο ομώνυμος οικισμός Άγιος Ιωάννης Αμαλιάδος.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηλείας Κατηγορία:Δήμος Πύργου
599 Λουίζα
Η Λουίζα (Luisa) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,978. Ανακαλύφθηκε το 1906 από τον Αμερικανό αστρονόμο Τζόελ Χάστινγκς Μέτκαλφ, που παρατηρούσε από το Τάουντον της Μασαχουσέτης.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Λουίζας εκτιμάται σε 64,88 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι K, ενώ το άλβεδό της είναι 0,138. Η Λουίζα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 9 ώρες και 34 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Λουιζα
Φράγμα Κούρη
Ιστορία
Το φράγμα βρίσκεται σε υψόμετρο 250 μέτρων και συλλέγει το νερό που διοχετεύουν οι ποταμοί Κούρης, Λιμνάτης και Κρυός. Επιπλέον, το νερό από τον ποταμό Διαρίζο εκτρέπεται στο φράγμα Κουρή μέσω μιας μακράς συνδετικής σήραγγας 14,5 χιλιομέτρων. Έχει συνολική λεκάνη απορροής 300 χιλιόμετρα. Το φράγμα βρίσκεται 15 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της πόλης της Λεμεσού και 6 χιλιόμετρα δυτικά του χωριού Ύψωνας. Για την κατασκευή του ολόκληρο το χωριό της Άλασσας έπρεπε να μεταφερθεί σε μια κοντινή τοποθεσία με θέα στη δεξαμενή (μεταξύ των κοιλάδων Κουρή και Λιμνάτη) με κόστος περίπου 5.000.000 κυπριακές λίρες.
Η κατασκευή του επικρίθηκε από περιβαλλοντικές ομάδες που ανησυχούσαν για τις επιπτώσεις της εκτροπής του νερού στην Αλυκή Λεμεσού, έναν υγρότοπο που βρίσκεται στο ρεύμα προς τα ποτάμια και χρησιμοποιείται από αποδημητικά πτηνά. Το φράγμα αποτελεί μέρος του Νότιου Σχεδίου Μεταφοράς, το οποίο μεταφέρει νερό από τη ΝΔ πλευρά της Κύπρου στο ΝΑ τμήμα του νησιού, σε απόσταση 120 χλμ. Το φράγμα έχει επίχωμα χωματουργικής ζώνης κεντρικού πυρήνα με ύψος 110 μέτρα και μήκος κορυφής περίπου 550 μέτρα παρέχοντας όγκο αποθήκευσης νερού 115 εκατομμύρια κυβικά μέτρα.
Η κατασκευή του φράγματος προτάθηκε για πρώτη φορά από το Συμβούλιο Ανάπτυξης Υδάτων Κύπρου το 1968. Μετά από αρκετές μελέτες σκοπιμότητας, η γαλλική εταιρεία μηχανικών Sogreah ολοκλήρωσε τη λεπτομερή μελέτη το 1981. Η σύμβαση για την κατασκευή του ανατέθηκε τον Ιανουάριο του 1984 σε κοινοπραξία που αποτελείται από την J&P και την Impregilo της Ιταλίας.
Το κόστος κατασκευής ανήλθε σε 29.000.000 κυπριακές λίρες. Μέρος της χρηματοδότησης προήλθε από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων. Η κατασκευή ολοκληρώθηκε τον Σεπτέμβριο του 1988. Εγκαινιάστηκε επίσημα από τον τότε πρόεδρο, Γιώργο Βασιλείου, στις 22 Απριλίου 1989.
Από την κατασκευή του έχει ξεχειλίσει δύο φορές, στις 4 Μαρτίου 2004 και στις 6 Απριλίου 2012
Στη λαϊκή κουλτούρα
Το 2008, φήμες υποστήριζαν ότι ένας κροκόδειλος ή άλλο μεγάλο ερπετό κολυμπούσε στο φράγμα, οδηγώντας σε χιουμοριστικές αναφορές σε ένα «Κυπριακό Τέρας του Λοχ Νες». Οι τοπικοί ηγέτες της κοινότητας επέτρεψαν μια έρευνα αλλά δεν βρήκαν τέτοιο πλάσμα.
Παραπομπές
<references group="" responsive="0"> Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Επαρχία Λεμεσού Κατηγορία:Φράγματα της Κύπρου
Κάρολος Β΄ του Χέλρε
Ο Κάρολος Β΄  (9 Νοεμβρίου 1467 - 30 Ιουνίου 1538) ήταν μέλος της Οίκου του Έχμοντ, ο οποίος κυβερνούσε ως δούκας των Χέλρε και κόμης του Ζούτφεν από το 1492 μέχρι το τέλος του. Ήταν ο γιος του Aδόλφου δούκα του Χέλρε και κόμη του Ζούτφεν. και της Αικατερίνης των Βουρβόνων, κόρης του Καρόλου Α΄ δούκα του Μπουρμπόν. Είχε πρωταγωνιστικό ρόλο στην εξέγερση των αγροτών στη Φρισία και στους πολέμους του Χέλρε.
Βιογραφία
Γεννήθηκε είτε στο Άρνεμ ή στο Γκράβε της Ολλανδίας και μεγάλωσε στην Αυλή της Βουργουνδίας του Καρόλου του Τολμηρού, ο οποίος είχε αγοράσει το δουκάτο του Χέλρε από τον Aδόλφο το 1473. Πολέμησε σε πολλές μάχες ενάντια στα στρατεύματα του Καρόλου Η΄ της Γαλλίας, έως ότου συνελήφθη στη μάχη του Μπετύν το 1487.
Ο Μαξιμιλιανός της Γερμανίας κατόρθωσε στη συνέχεια να αποκτήσει τη Βουργουνδία για τους Αψβούργους με γάμο. Το 1492 οι πολίτες του Χέλρε, απογοητευμένοι από την εξουσία του Mαξιμιλιανού, πλήρωσαν τα λύτρα του Καρόλου και τον αναγνώρισαν ως δούκα τους, καθώς τότε ήταν επίτροπος η θεία του Αικατερίνη. Ο Κάρολος υποστηρίχθηκε από τον Γάλλο βασιλιά, αλλά το 1505 το Χέλρε ανακτήθηκε από τον γιο του Μαξιμιλιανού Φίλιππο Α΄ τον Ωραίο. Ο Κάρολος έπρεπε να συνοδεύσει τον Φίλιππο Α΄ στην Ισπανία, για να παραστεί στη στέψη του Φίλιππου Α΄ ως βασιλιά της Καστίλης, αλλά στην Αμβέρσα ο Κάρολος κατάφερε να δραπετεύσει. Λίγο αργότερα ο Φίλιππος Α΄ απεβίωσε στην Ισπανία και μέχρι τον Ιούλιο του 1513 ο Κάρολος είχε ανακτήσει τον έλεγχο ολόκληρου του Χέλρε. Στη διένεξή του με τους Αψβούργους, ο Κάρολος έγινε επίσης σημαντικός παίκτης στο παρασκήνιο της εξέγερσης των αγροτών της Φρισίας και στην αρχή υποστήριξε οικονομικά τον αρχηγό των ανταρτών Πίερ Γκέρλοφς Ντόνια. Όταν οι παλίρροιες στράφηκαν εναντίον των ανταρτών, ο Κάρολος σταμάτησε την υποστήριξή του και άλλαξε συμμαχία μαζί με τον στρατιωτικό διοικητή του Μάαρτεν φαν Ρόσουμ. Στη Συνθήκη του Χόρινχεμ (1528), ο Κάρολος Ε΄ της Γερμανίας, γιος του Φιλίππου Α΄ της Καστίλης, πρότεινε να αναγνωρίσει τον Κάρολο των Έχμοντ ως δούκα του Χέλρε, υπό την προϋπόθεση ότι ο Κάρολος Ε΄ θα κληρονομήσει το δουκάτο, εάν ο δούκας αποβιώσει άτεκνος. Ο δούκας, ο οποίος τότε δεν είχε παιδιά, καθυστέρησε να υπογράψει τη συνθήκη. Ακολούθησε μία άλλη μάχη, μετά την οποία το επίμαχο απόσπασμα αφαιρέθηκε από τη συνθήκη. Επιτέλους το 1536 υπήρξε ειρήνη μεταξύ Χέλρε και Βουργουνδίας με τη Συνθήκη του Γκράβε.
Ο Κάρολος απεβίωσε στο Άρνεμ και τάφηκε στην εκκλησία του Αγίου Ευσέβιου εκεί. Η μόνη (δίδυμη) αδερφή του, η Φίλιππη (1467–1547), επέζησε και απεβίωσε κατά τη διάρκεια της βασιλείας του εγγονού της, του Κάρολου Γ΄ δούκα της Λωρραίνης (1543–1608).
Οικογένεια
Το 1519 ο Κάρολος νυμφεύτηκε τη νεαρή Ελισάβετ των Γουέλφων (1449-1572), κόρ του Ερρίκου Α΄ δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ. Ο γάμος παρέμεινε άτεκνος. Ο Κάρολος όμως έκανε πολλά νόθα παιδιά.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Ολλανδοί ευγενείς Κατηγορία:Οίκος του Έχμοντ
Μόδι
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης στην καλαθοσφαίριση 1990-91
Το Κύπελλο Πρωταθλητριών ομάδων Ευρώπης καλαθοσφαίρισης ανδρών (σήμερα Ευρωλίγκα ανδρών) της περιόδου 1990-91 ήταν η τελευταία διοργάνωση που η ημιτελική της φάση διεξήχθη σε έναν όμιλο οκτώ ομάδων (14 αγωνιστικών). Προηγήθηκαν όπως πάντα οι προκριματικοί γύροι, ενώ στην τελική φάση (φάιναλ φορ), που ορίστηκε να λάβει χώρα στο Παρίσι το τριήμερο 16-18 Απριλίου 1991, προκρίθηκαν οι τέσσερις πρώτοι της κατάταξης του ημιτελικού ομίλου. Η FIBA είχε ανακοινώσει ότι από την επόμενη διοργάνωση του 1991-92, οι χώρες των οποίων οι ομάδες θα συμμετείχαν στο φάιναλ φορ του 1991 θα είχαν περισσότερους εκπροσώπους στην κορυφαία διοργάνωση του 1992 και όχι μόνο τον πρωταθλητή. Δυστυχώς ο Άρης δεν κατάφερε να προκριθεί στο φάιναλ φορ του 1991, με αποτέλεσμα να μη συμμετάσχει ο δευτεραθλητής ΠΑΟΚ στο κύπελλο πρωταθλητριών του 1992.
Κατάταξη οκτάδας
Η Μπαρτσελόνα τερμάτισε στην πρώτη θέση με 11 νίκες, 3 ήττες και 25 βαθμούς, ενώ η Σπλιτ (την τότε σεζόν ως ΠΟΠ '84, για διαφημιστικούς λόγους) ήταν δεύτερη (23 βαθμοί). Στην τρίτη προνομιούχο θέση ισοβάθμησαν η Σκαβολίνι του Πέζαρο με την Μακάμπι Ελίτ (22 β.) Εκτός φάιναλ φορ (για πρώτη φορά, αφού ήταν η μοναδική ομάδα που είχε συμμετοχή και στα τρία προηγούμενα) έμεινε ο πρωταθλητής Ελλάδας Άρης Θεσσαλονίκης (21 βαθμοί), όπως και οι εκπρόσωποι της (ενιαίας πλέον) Γερμανίας (Μπάγερ Λεβερκούζεν 20), της Αγγλίας (Κίνγκστον, 18) και της Γαλλίας (Λιμόζ, 17).
Φάιναλ φορ
Στους δυο ημιτελικούς:
Σκαβολίνι: Ντέι 17, Κουκ 12 (2), Γκράτσιτς 18 (1), Βάλτερ Μανίφικο 21, Άριο Κόστα 13, Κλάουντιο Μπόνι 3, Τζαμπολίνι 6 (2), Γκρατόνι 3.
Το ζευγάρι του μεγάλου Τελικού αποτέλεσαν η ΠΟΠ '84 και η Μπαρτσελόνα, ενώ για τις θέσεις 3-4 αναμετρήθηκαν οι Μακάμπι και Σκαβολίνι.
Η ομάδα του Σπλιτ (τότε ΠΟΠ '84) κατέκτησε για τρίτη συνεχόμενη χρονιά το τρόπαιο, με χαμένους και πάλι τους Καταλανούς.
Αναλυτικά τα αποτελέσματα:
Πηγές
1991 Ευρωλιγκα ανδρων Ευρωλιγκα ανδρων Ευρωλιγκα ανδρων Ευρωλιγκα ανδρων
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Φθιώτιδας 2013–14
Το πρωτάθλημα της περιόδου 2013-14, είναι το 63ο πρωτάθλημα που διοργανώνει η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Φθιώτιδας, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Φθιώτιδας.
Ο θεσμός του κυπέλλου, αποτελεί ταυτόχρονα την πρώτη φάση του Κυπέλλου Ερασιτεχνών της ΕΠΟ. Η ομάδα που ανακηρύσσεται κυπελλούχος ΕΠΣ Φθιώτιδας, αποκτά το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ερασιτεχνών.
Πρωτάθλημα
Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Φθιώτιδας είναι η εξής:
Α1 Κατηγορία
Η κορυφαία κατηγορία διεξάγεται με τη συμμετοχή 18 συλλόγων. Η πρώτη στην τελική κατάταξη ομάδα διεκδικεί την άνοδο στη Γ΄ Εθνική και οι τρεις τελευταίες ομάδες υποβιβάζονται. Η τυχόν μη άνοδος της πρωταθλήτριας της Ε.Π.Σ.Φ. στην Γ΄ Εθνική μετά τους αγώνες κατάταξης και ο υποβιβασμός ομάδας ή ομάδων από τη Γ΄ Εθνική στην Ε.Π.Σ.Φ. που θα έχει ως αποτέλεσμα τη συγκέντρωση στην Α1 Ερασιτεχνική κατηγορία περισσοτέρων των δεκαοκτώ (18) ομάδων, σημαίνει αυτόματα τον υποβιβασμό από την Α1 ερασιτεχνική κατηγορία περισσοτέρων των τριών (3) ομάδων ώστε το πρωτάθλημα της Α1 Ερασιτεχνικής κατηγορίας την περίοδο 2014-2015 να διεξαχθεί με δεκαοκτώ (18) ομάδες. Για την σεζόν 2013-14 πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η ομάδα του Οπούντιου Μαρτίνου και συμμετείχε στο Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών ΕΠΣ καταφέρνοντας να κερδίσει την άνοδο στην Γ΄ Εθνική. Μετά την άνοδο του Οπούντιου Μαρτίνου και τον υποβιβασμό του Αχιλλέα Δομοκού υποβιβάζονται τέσσερις ομάδες στην Α' Κατηγορία.
Ανακατατάξεις ομάδων
Οι ακόλουθες ομάδες έχουν αλλάξει κατηγορία από την σεζόν 2012-13.
Προβιβάστηκαν από την Α' Κατηγορία
Υποβιβάστηκαν στην Α' Κατηγορία
Κύπελλο
Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Φθιώτιδας. Το κύπελλο κατέκτησε η Ένωση 2010 νικώντας στον τελικό το Νέο Κρίκελλο με 1-0.
Α' Φάση
Στην επόμενη φάση προκρίνεται άνευ αγώνος ο Κένταυρος Μελιταίας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Φθιώτιδας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2013–2014 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2013-2014
Γκριζοσαύριδο
Το γκριζοσαύριδο (επιστ. ονομ. Trachurus trachurus) είναι ψάρι της οικογένειας των καραγκιδών. Πήρε το όνομα του από το γκρίζο χρώμα του.
Το γκριζοσαύριδο ζει στον βορειοανατολικό Ατλαντικό από την Ισλανδία μέχρι τη Σενεγάλη συμπεριλαμβανομένου της Μεσογείου και της Μαύρης Θάλασσας.
Συναθροίζεται σε μεγάλα κοπάδια στα παράκτια ύδατα, όπου τρέφεται με μαλακόστρακα, καλαμάρια και άλλα ψάρια. Υπάρχουν δύο κύριες ομάδες πληθυσμού: το δυτικό απόθεμα όπου αναπαράγεται στον ανατολικό Ατλαντικό Ωκεανό στα ανοιχτά των ακτών της δυτικής Ευρώπης και το βόρειο απόθεμα που αναπαράγεται στη Βόρεια Θάλασσα.
Αυτό το ψάρι είναι φαγώσιμο και τρώγεται ψητό, τηγανιτό, καπνιστό ή παστό. Έχει υψηλή εμπορική αξία.
Οικολογία
Αυτό το πελαγικό ψάρι ζει σε κοπάδια. Πολλές φορές σχηματίζει μικτά κοπάδια με άλλα ψάρια όπως η ρέγγα.
Μύθος
Κατηγορία:αλιεύματα Κατηγορία:Καραγκίδες Κατηγορία:Ψάρια ελληνικών θαλασσών