cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Προάστιο
Άλλες Χώρες
Σε πολλά μέρη του κόσμου, πάντως, στα περίχωρα εντοπίζονται οικονομικά ασθενείς ομάδες πληθυσμού, αγγίζοντας πολλές φορές την εξαθλίωση, κρατώντας τον κόσμο αυτό έξω από τα σύνορα της πόλης για λόγους οικονομικούς ή κοινωνικούς, καθώς τα άτομα αυτά δεν διαθέτουν τη δυνατότητα το υψηλότερο κόστος ζωής στην πόλη. Παράδειγμα τέτοιων συνοικιών αποτελούν οι εργατικές κατοικίες της Σουηδίας όπου επικρατούν συνθήκες παρόμοιες με τις κεντρικές γειτονιές των ΗΠΑ. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, η κυβέρνηση αναζητά γη για να εφαρμόσει ελάχιστης πυκνότητας δόμηση σε προσφάτως εγκεκριμένα οικοδομικά σχέδια σε τμήματα της νοτιοανατολικής Αγγλίας. Η νέα φράση που επικρατεί είναι "κατασκευή διατηρήσιμων κοινοτήτων", παρά "οικοδομικά προγράμματα". Παρά ταύτα, εμπορικές ανησυχίες τείνουν να καθυστερούν την έναρξη των υπηρεσιών έως ότου ένας μεγάλος αριθμός κατοίκων θα έχει εγκατασταθεί στις νέες γειτονιές.
340px|thumb|Αποτύπωση πυκνότητας δόμησης του λεκανοπεδίου: Είναι εμφανείς οι πληθυσμιακές μετακινήσεις από τα δυτικά προς τα ανατολικά, από το 1922 έως το 2001. Διακρίνονται οι πυκνοδομημένες περιοχές και τα αραιοκατοικημένα προάστια.
Στην περίπτωση της Ρώμης, στην Ιταλία, στις δεκαετίες του 1920 και του 1930, τα προάστια κατασκευάστηκαν εσκεμμένα εξ αρχής, με σκοπό να δώσουν τη δυνατότητα εποικισμού στις χαμηλές εισοδηματικά τάξεις, προβλέποντας την επερχόμενη μαζική μετακίνηση φτωχών ομάδων του πληθυσμού από άλλες περιοχές της χώρας. Πολλοί έχουν διαβλέψει σε αυτό το αναπτυξιακό μοντέλο (που συστηματικά διαδιδόταν προς πάσα κατεύθυνση) μια γρήγορη αντιμετώπιση του προβλήματος διατήρησης της δημόσιας τάξης (κρατώντας τις φτωχές τάξεις μαζί με τους εγκληματίες, ώστε να ελέγχονται ευκολότερα, μακριά από την εκλεπτυσμένη επίσημη πόλη). Από την άλλη, η προβλεπόμενη επέκταση της πόλης σύντομα κάλυψε αποτελεσματικά την απόσταση από το κέντρο και τώρα αυτοί οι συνοικισμοί εσωκλείστηκαν στη μητροπολιτική περιοχή της πόλης. Καινούργια προάστια οικοδομήθηκαν σε μεγαλύτερη απόσταση από αυτούς τους οικισμούς.
Στην Κίνα, ο όρος προάστιο είναι καινούριος. Τα κινεζικά προάστια προσομοιάζουν με αυτά των ΗΠΑ, λόγω του γεγονότος ότι οι κάτοικοί τους εντάσσονται κυρίως στις εύπορες εισοδηματικά τάξεις, ή σε μεσαίες τάξεις. Πολλά από τα καινούργια σπίτια που φιλοξενούν και πισίνες, γκαράζ δύο αυτοκινήτων και επιπλέον δωμάτια είναι αντίγραφα των αμερικανικών. Μολαταύτα, τα περισσότερα είναι περιφραγμένα και γενικά φυλάσσονται εξαιτίας των ποσοστών εγκληματικότητας από τις απότομες εισοδηματικές αποκλίσεις.
Shadow Hearts (σειρά)
Το Shadow Hearts (ιαπωνικά: シャドウハーツ, Χέπμπορν: Shadōhātsu) είναι σειρά βιντεοπαιχνιδιών ρόλων που κυκλοφόρησε στο PlayStation 2. Αναπτύχθηκε από την εταιρία Sacnoth (νυν Nautilus) και κυκλοφόρησε από την Aruze στην Ιαπωνία και τη Midway στη βόρεια Αμερική και την Ευρώπη. Το Shadow Hearts: From the New World εκδόθηκε από την XSEED στη βόρεια Αμερική και την Ghostlight στην Ευρώπη.
Το πρώτο επεισόδιο της σειράς έκανε την εμφάνιση του το Δεκέμβριο του 2001 και ακολούθησε το Shadow Hearts: Covenant, που κυκλοφόρησε στα τέλη του 2004, βελτιώνοντας όλους τους τομείς του πρώτου σε μεγάλο βαθμό.
Πέρα από αυτά τα δύο παιχνίδια έχει κυκλοφορήσει ένα ακόμα επεισόδιο, το Shadow Hearts From the New World, το οποίο δε συνδέεται σεναριακά με κανένα από τα προηγούμενα της σειράς. Πρόδρομος των Shadow Hearts θεωρείται το Koudelka, το οποίο είναι παιχνίδι με παρόμοιο στυλ, για το πρώτο PlayStation.
Πλέον, τα παιχνίδια Shadow Hearts θεωρούνται ως μερικά από τα πιο cult παιχνίδια, αφού έγιναν αποδεκτά από πολλούς οπαδούς των ανατολικών παιχνιδιών εναλλαγής ρόλων.
Koudelka
Το Koudelka κυκλοφόρησε στις 29 Ιουνίου του 2000 στο PlayStation. Τοποθετείται στον πραγματικό κόσμο, και συγκεκριμένα στην Ουαλία της Ευρώπης του 1889. Η ιστορία του αφορά τρεις ερευνητές σταλμένους από το Βατικανό σε ένα μοναστήρι, το Nemeton Monastery, με σκοπό να ανακτήσουν ένα βιβλίο που κλάπηκε και έχει απίστευτα μεγάλη μαγική δύναμη. Στο μοναστήρι συναντούν πολλά παράξενα τέρατα, αποτελέσματα των πειραμάτων που έκανε ο καινούριος κάτοχος του βιβλίου. Τα τρία μέλη που έχει στην ομάδα του ο παίκτης είναι η πρωταγωνίστρια Koudelka Iasant, ο Father James O'Flaherty και ο Edward Plunkett.
Το παιχνίδι διαδραματίζεται πλήρως μέσα στον εσωτερικό χώρο του μοναστηριού, πράγμα που θυμίζει το Resident Evil. Αυτό είναι δείγμα των αρχικών προθέσεων του Κίκουτα, δηλαδή η δημιουργία ενός παιχνιδιού δράσης επηρεασμένο από το Resident Evil.
Όλοι οι διάλογοι του παιχνιδιού είναι γεμάτοι με voice overs και υπάρχουν πολλά FMVs, αιτιολογώντας έτσι και την ύπαρξη τεσσάρων CDs, παρά την πολύ μικρή διάρκεια του τίτλου.
Το Koudelka δέχθηκε μέτρια υποδοχή. Το IGN το βαθμολόγησε με 6,8/10, αναφέροντας ότι θυμίζει ταινία και επαινώντας την ιστορία και το CGI του, επικρίνοντας έντονα, ωστόσο, τον τρόπο παιχνιδιού, για τον οποίο δήλωσε ότι "είναι τόσο δύσκολος, που κάνει εξαιρετικά δύσκολο το να χαρεί κανείς το παιχνίδι". Το GameSpot του έδωσε 6,7/10, τονίζοντας ότι "ακόμη και με το ελλιπές του gameplay, παραμένει ένα ταξίδι που αξίζει να κάνεις αν έχεις όρεξη για RPG".
Shadow Hearts
Το Shadow Hearts κυκλοφόρησε στις 11 Δεκεμβρίου του 2001 για το PlayStation 2. Το παιχνίδι τοποθετείται χρονικά πενήντα χρόνια μετά τα γεγονότα του Koudelka, στην Ευρώπη και την Ασία του 1913, όπου κυριαρχούν τα τέρατα και η μαύρη μαγεία.
Το σενάριο του παιχνιδιού περιστρέφεται γύρω από την ιστορία του Yuri, ενός νέου που έχει την ικανότητα να ενώνεται με τις ψυχές των τεράτων που σκοτώνει, αποκτώντας έτσι απίστευτες δυνάμεις. Το παιχνίδι ξεκινάει μέσα σε ένα τρένο στην Μαντζουρία, όπου ο Yuri προσπαθεί να σώσει μία γυναίκα, την Alice Eliot, από ένα μάγο. Ο Yuri καταφέρνει να σώσει την Alice και έπειτα ξεκινά ένα ταξίδι που περιλαμβάνει τη Σαγκάη, την Πράγα, το Ρουέν, το Λονδίνο, καθώς και το Nemeton Monastery, του Koudelka. Το παιχνίδι εξελίσσεται σε δύο κεφάλαια: το πρώτο στην Ασία και το δεύτερο στην Ευρώπη.
Το κύριο στοιχείο του παιχνιδιού είναι το Judgment Ring, ένας δίσκος με φωτεινά σημεία που ο παίκτης πρέπει να πετύχει με την ακτίνα που γυρνάει γύρω από αυτόν, ώστε να έχει το επιθυμητό αποτέλεσμα. Οτιδήποτε κι αν γίνει στο παιχνίδι που έχει κάποιο αποτέλεσμα, τόσο όλες οι κινήσεις και οι επιθέσεις μέσα στη μάχη, όσο και πολλά events έξω από αυτές, καθορίζονται από το Judgment Ring. Άλλο ένα νέο στοιχείο του παιχνιδιού είναι τα Sanity Points (SP), που δηλώνουν την ψυχική κατάσταση στην οποία βρίσκονται οι χαρακτήρες. Σε κάθε γύρο μέσα στη μάχη τα SP μειώνονται, ως αποτέλεσμα της αρνητικής ενέργειας που δέχεται ο παίκτης από τα τέρατα. Όταν τα SP τελειώσουν, οι χαρακτήρες τρελαίνονται και δεν μπορούν να ελεγχθούν. Τέλος, ένα ακόμη χαρακτηριστικό του Shadow Hearts είναι ο δείκτης Malice. Όσο ο παίκτης σκοτώνει τέρατα, μαζεύει τις ψυχές τους, πράγμα που βοηθά τον Yuri να κάνει Fusions με ψυχές, ώστε να μεταμορφώνεται σε τέρατα. Όταν σκοτωθούν πολλά τέρατα, οι ψυχές τους αναζητούν εκδίκηση.
Το Shadow Hearts δέχθηκε μέτρια προς θετική υποδοχή. Το IGN βαθμολόγησε το παιχνίδι με 5,5/10, αναφέροντας ότι το σύστημα μάχης του είναι βαρετό, και ότι γραφικά του είναι κατώτερα από όσο θα έπρεπε για την εποχή. Το GameSpot του έβαλε 7,9/10, δηλώνοντας ότι το παιχνίδι έχει ένα συγκλονιστικό soundtrack, ενώ δίνει μια αναζωογονητική φρέσκια ματιά στο είδος των RPG.
Shadow Hearts: Covenant
To Shadow Hearts: Covenant ή Shadow Hearts II κυκλοφόρησε στις 28 Σεπτεμβρίου του 2004. Είναι η απευθείας συνέχεια του Shadow Hearts, και απόδειξη ότι ισχύει ο "κακός τερματισμός" του.
Εξελίσσεται έξι μήνες μετά από τα γεγονότα του Shadow Hearts, κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Η ιστορία ξεκινάει με μία ομάδα Γερμανών στρατιωτών που πηγαίνουν να καταλάβουν το χωριό Domremy. Στην εκκλησία του χωριού, οι στρατιώτες δέχονται επίθεση από ένα δαίμονα ο οποίος τους σκοτώνει όλους, εκτός από μία στρατηγό με το όνομα Karin, που αποτελεί και μία από τις ηρωίδες του παιχνιδιού. Αποκαλύπτεται ότι ο δαίμονας αυτός είναι ο Yuri του Shadow Hearts, μεταμορφωμένος σε ένα από τα τέρατα που είναι διαθέσιμα στον τίτλο. Αυτό που γίνεται γνωστό στον παίκτη από την αρχή, είναι η δράση μιας μυστικής οργάνωσης με το όνομα Sapientes Gladio.
Το παιχνίδι βασίζεται σε αρκετά μεγάλο βαθμό στα στοιχεία του Shadow Hearts, τα οποία εξελίσσει. Βελτιώθηκε σε πολλούς τομείς, συμπεριλαμβανομένων των γραφικών, των cuscenes, τα voice over και τον τρόπο λειτουργίας του Judgement Ring. Επίσης, έκαναν cameo πολλοί χαρακτήρες του πρώτου παιχνιδιού.
Το Shadow Hearts: Covenant δέχθηκε πολύ θερμή υποδοχή. Το IGN το βαθμολόγησε με 9,1/10 επαινώντας τα γραφικά, το soundtrack, το σύστημα μάχης και τη διαχρονικότητά του. Το GameSpot του έδωσε 8,6/10 και επαίνεσε το στυλ, το χιούμορ και το σύστημα μάχης του, αποκαλώντας το ένα υπέροχο παιχνίδι που κάθε fan του είδους ρόλων σίγουρα θα ευχαριστηθεί.
Shadow Hearts: From the New World
Το Shadow Hearts: From the New World κυκλοφόρησε στις 7 Μαρτίου του 2006. Το παιχνίδι ξεκινά στη βόρεια Αμερική το έτος 1929, και περιλαμβάνει δύο νέους πρωταγωνιστές, τον 16χρονο Νεοϋορκέζο Johnny Garland και την 21χρονη ιθαγενή Αμερικανίδα Shania.
Η Shania έχει τη ικανότητα να κάνει fusion, όπως ο Yuri και ο Kurando των προηγούμενων παιχνιδιών Shadow Hearts, ωστόσο η ίδια δεν είναι Harmonixer: αντιθέτως, κάνει συμφωνίες με τα πνεύματα. Η ιστορία ξεκινά με τον ιδιωτικό ερευνητή Johnny, που προσλήφθηκε από έναν άντρα ονόματι Gilbert, για να βρει τον Marlow Brown. Όταν ο Johnny τον βρίσκει, ωστόσο, ανοίγει ένα μυστηριώδες "παράθυρο", και από αυτό βγαίνει ένα τέρας. Το υπόλοιπο της ιστορίας εστιάζει στον Johnny και την Shania, καθώς προσπαθούν να βρουν την αλήθεια σχετικά με τον Gilbert και τα σχέδιά τους.
Είτε είναι είτε όχι spin-off ή sequel, έχει αρκετούς συνδέσμους με το προηγούμενο παιχνίδι. Εκτός από χαρακτήρες και αντικείμενα που επιστρέφουν, αναφέρονται και σημαντικά γεγονότα που συνέβησαν στο Shadow Hearts, όπως η ελευθέρωση του Malice από τον Nicolai (Nicholas) Conrad.
Την εμφάνιση του κάνει και σε αυτό το παιχνίδι το Judgment Ring. Ένα στοιχείο που προστέθηκε στο παιχνίδι, είναι η μπάρα Sock. Αυτή η μπάρα γεμίζει όσο ο χαρακτήρας δέχεται επιθέσεις, καθώς και όταν πραγματοποιεί ο παίκτης επιτυχημένα χτυπήματα, ενώ όταν γεμίσει πλήρως, ο παίκτης μπορεί να πραγματοποιήσει διπλές επιθέσεις (Double Attacks) και επιθέσεις Combo, παρόμοιες με αυτές του Covenant.
Το Shadow Hearts: From the New World δέχθηκε θετική υποδοχή. Τα IGN και GameSpot το βαθμολόγησαν με 7,8 και 8,2, αντίστοιχα, επαινώντας τα γραφικά, τον ήχο και το σύστημα μάχης του.
Ανάπτυξη
Η παραγωγός εταιρία των παιχνιδιών είναι η Sacnoth, η οποία δημιουργήθηκε από τον Χιρόκι Κίκουτα, μουσικοσυνθέτη των παιχνιδιών Secret of Mana και Secret of Mana II (Seiken Densetsu II). Ο Κίκουτα ήθελε να φτιάξει ένα RRG το οποίο θα διέφερε από τα υπόλοιπα, γιατί ήθελε να τα οδηγήσει σε έναν εντελώς ξεχωριστό δρόμο.
Η Sacnoth δημιουργήθηκε με την οικονομική υποστήριξη της SNK, παρ'όλα αυτά ο Κίκουτα, πλήρως δυσαρεστημένος από τους διαπληκτισμούς μέσα στην εταιρία του (ο ίδιος ήθελε να φτιάξει ένα παιχνίδι δράσης, στα χνάρια του Resident Evil, ενώ οι συνεργάτες του ήθελαν ένα turn-based παιχνίδι, όπως είναι το Koudelka) και από την οικονομική κατάσταση της SNK, παραιτήθηκε μετά το τέλος του Koudelka. Η εταιρία έφυγε από τα χέρια της SNK και την ανέλαβε η Aruze Entertainment.
Με το Shadow Hearts: Covenant, τα μέλη της Sacnoth συνέθεσαν τη νέα εταιρία Nautilus. Το Shadow Hearts From the New World το έχει δημιουργήσει και πάλι η Nautilus.
Επιρροές
Στη σειρά Shadow Hearts υπάρχουν πολλά κοινά στοιχεία και αναφορές στον πραγματικό κόσμο. Εξάλλου αυτό είναι και ένα από τα χαρακτηριστικά του παιχνιδιού και ένα από τα στοιχεία που του δίνουν ιδιαίτερο κύρος και μοναδικότητα. Παρουσιάζει μία πιο σκοτεινή πραγματικότητα, γεμάτη μαγεία, δαίμονες και τέρατα. Πέρα, όμως, από την ένταξη του στον πραγματικό κόσμο, ένα ακόμα σημείο άξιο αναφοράς είναι οι ιστορικές αναφορές που έχει. Μέσα στα παιχνίδια της σειράς θα βρεις πολλές αναφορές σε ιστορικά γεγονότα του 1913, με χαρακτηριστικότερο τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Γίνεται αναφορά σε όλες τις ιστορικές αναφορές, καθώς και σε όλες τις τοποθεσίες από την πραγματικότητα, που συναντάται μέσα στα παιχνίδια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Shadow Hearts Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ρόλων Κατηγορία:Σειρές βιντεοπαιχνιδιών
Σκολιό (βουνοκορφή)
thumb|right|300px|Η Κορυφή Σκολιό right|thumb|300px|Ανεβαίνοντας από τα ανατολικά, αριστερά η κορυφή Σκολιό Σκολιό ονομάζεται η τρίτη σε ύψος κορυφή του Ολύμπου αλλά και της Ελλάδας στα 2905 μέτρα. Βρίσκεται νοτιοδυτικά του Μύτικα και δυτικά της Σκάλας. Έχει εύκολη πρόσβαση από την ανατολική και την νότια πλευρά. Από την βόρεια πλευρά είναι προσβάσιμη μόνο με αναρρίχηση μέσα από τα Καζάνια, από την δυτική μέσω της κόψης Σκολιού και νοτιοδυτικά ανεβαίνοντας από την Μεγάλη Γούρνα. Λόγω της ευκολίας της στην ανάβαση φέρει και το όνομα Σκολιό από το σχολείο.
Πρόσβαση
Ο πιο εύκολος τρόπος πρόσβασής της είναι από την πλευρά της Θεσσαλίας, ανεβαίνοντας με αυτοκίνητο έως την Μεγάλη Γούρνα (βλέπουμε το Σκολιό βορειοανατολικά), και συνεχίζοντας το Ευρωπαϊκό μονοπάτι μεγάλων αποστάσεων Ε4 που μας οδηγεί στον Μύτικα. Ο δεύτερος εύκολος τρόπος είναι ξεκινώντας από τα Πριόνια, μέσω του μονοπατιού Ε4, φτάνουμε στην Κορυφή Σκάλα και έπειτα στο Σκολιό.
Ολυμπος Ολυμπος Κατηγορία:Κορυφές της Ελλάδας Σκολιό
Wendy's
Η Wendy's είναι μία αμερικανική αλυσίδα εστιατορίων ταχείας εστίασης (φαστ φουντ), που ιδρύθηκε από τον Dave Thomas, το Νοέμβριο του 1969 στο Κολόμπους της πολιτείας του Οχάιο των ΗΠΑ. Η εταιρεία, που προβάλλει στο λογότυπό της το μήνυμα «Old Fashioned Hamburgers», είναι μια από τις μεγαλύτερες του χώρου, διαθέτοντας περισσότερα από 6.600 σημεία παρουσίας σε όλη την υφήλιο.
Τα περισσότερα καταστήματά της βρίσκονται στις ΗΠΑ, ενώ δραστηριοποιείται ακόμη στον Καναδά, τη Λατινική Αμερική, καθώς και σε πολλές ασιατικές χώρες. Η εταιρεία που «φημίζεται» για τα τετράγωνα μπιφτέκια των χάμπουργκερ που προσφέρει, οφείλει το όνομά της σε μία από τις κόρες του ιδρυτή της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιχειρήσεις των ΗΠΑ Κατηγορία:Εστιατόριο Κατηγορία:Πολυεθνικές επιχειρήσεις τροφίμων Κατηγορία:Εταιρείες ιδρυθείσες το 1969 Κατηγορία:Franchises γρήγορου φαγητού
Κόκκινοι βοηθητικοί αριθμοί
Στη μελέτη των αρχαίων αιγυπτιακών μαθηματικών, οι κόκκινοι βοηθητικοί αριθμοί είναι αριθμοί γραμμένοι με κόκκινη μελάνη στον Μαθηματικό Πάπυρο του Ριντ, προφανώς χρησιμοποιούμενοι ως βοηθήματα για αριθμητικούς υπολογισμούς που περιλαμβάνουν κλάσματα.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Αρχαία Αίγυπτος Κατηγορία:Αριθμοί
Θεοδόσιος Καρδαράς
Ο Θεοδόσιος Καρδαράς ήταν αγωνιστής του αγώνα του 1821.
Βιογραφία
Η καταγωγή του ήταν από το Ζυγοβίστι της επαρχίας Καρύταινας. Ακολούθησε τον Κολοκοτρώνη στις πολιορκίες της Τριπολιτσάς και έμεινε κατά την διάρκεια όλης της πολιορκίας. Πήρε επίσης μέρος στις μάχες του Βαλτετσίου και της Γράνας. Οι στρατιώτες του ήταν όλοι σχεδόν σωματοφύλακες του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη και πολύ τον βοηθήσανε.
Πηγές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Νέα Ερυθραία
Η Νέα Ερυθραία είναι δημοτική ενότητα του Δήμου Κηφισιάς, μαζί με την Κηφισιά και την Εκάλη, στον Βόρειο Τομέα Αθηνών. Οι πρώτοι εποικιστές της περιοχής ήταν Μικρασιάτες πρόσφυγες από την Ερυθραία της Ιωνίας στη Μικρά Ασία το 1923, εξ ου και η ονομασία της "Νέα", αρχικά υπαγόμενη στην Κοινότητα Κηφισιάς. Το 1928 αριθμούσε 1844 κατοίκους. Από την 1η Ιανουαρίου 2011 η Ν. Ερυθραία αποτελεί δημοτική ενότητα του Καλλικρατικού Δήμου Κηφισιάς.
Συνοπτική ιστορία
Η Νέα Ερυθραία ιδρύθηκε από Έλληνες Μικρασιάτες πρόσφυγες από την περιοχή της Ερυθραίας χερσονήσου της Μικράς Ασίας και συγκεκριμένα από τα χωριά Λυθρί, Βουρλά, Αλάτσατα, Τσεσμέ, Σιβρισάρι, Καράμπουρνα, Μελί κ.ά., οι οποίοι κατέφυγαν στην Κηφισιά μετά τη μικρασιατική καταστροφή του 1922. Οι πρώτες κινήσεις για τη δημιουργία της Νέας Ερυθραίας άρχισαν με την ίδρυση του Σωματείου Προσφύγων Κηφισιάς (1923) που είχε ως μέλημα την αστική αποκατάσταση. Τα πρώτα οικήματα εμφανίζονται το 1925 όταν το Υπουργείο Πρόνοιας απαλλοτριώνει 152 στρέμματα τα οποία μοιράζονται σε 364 οικογένειες μέλη του Συλλόγου. Ακολουθούν κι άλλες απαλλοτριώσεις περίπου 900 στρεμμάτων.
Έτσι ο δήμος Νέας Ερυθραίας αρχίζει να λειτουργεί κατ’ αρχήν ως οικισμός του δήμου Αθηναίων το 1925. Τον Σεπτέμβριο του 1927 θεμελιώνεται ο ναός της Ευαγγελίστριας και το κτίριο του 1ου δημοτικού σχολείου. Το 1ο δημοτικό σχολείο συνδέεται άμεσα με την ιστορία της Νέας Ερυθραίας και είναι σημείο αναφοράς για όλους τους Ερυθραιώτες. Στεγάστηκε σε μια ξύλινη παράγκα, που ήταν δύο αίθουσες και ένα δωμάτιο για τον δάσκαλο, στον χώρο μπροστά από τον ναό της Ευαγγελίστριας και σ' αυτόν τον χώρο λειτούργησε ως το 1931 που η κυβέρνηση Ελευθερίου Βενιζέλου με υπουργό Παιδείας τον Γεώργιο Παπανδρέου έχτισε το κτίριο όπου στεγάζεται το σημερινό σχολείο.
Μετά τον θάνατο του Δρυμπέτη δήμαρχος αναλαμβάνει ο Δημήτριος Κατσιάνος, ο οποίος θα επανεκλεγεί συνεχώς ως και το 1990, υπηρετώντας ως το 1994. Επόμενοι δήμαρχοι θα εκλεγούν και θα αναλάβουν οι: Βασιλική Ταμβάκη-Μαγουλά (1995-2002) και ο Δημήτριος Μπουρίκας (2003-2006). Η Ταμβάκη-Μαγουλά θα εκλεγεί ξανά το 2006 και θα υπηρετήσει ως τελευταία δήμαρχος από το 2007 ως το 2010.
Η προέλευση των πρώτων κατοίκων του δήμου και η μετέπειτα πορεία τους συνοδεύονται με αγώνες, τόσο εναντίον των συνεπειών της ιστορικής συγκυρίας (1922) όσο και εναντίον σκληρών ιδιωτικών συμφερόντων. Η δύσκολη αυτή διαδρομή δεν επέτρεψε στους πρώτους κάτοικους και στους κοινοτικούς άρχοντες έως και την εποχή ανασυγκρότησης του λεκανοπεδίου Αττικής (1959-1960) να θέσουν την ανάπτυξη της περιοχής σε πιο στέρεες βάσεις. Αναμφισβήτητα λοιπόν στις ελλείψεις εκείνης της εποχής οφείλεται ένα μεγάλο μέρος των προβλημάτων που αντιμετωπίζει και σήμερα ο δήμος.
Τα τελευταία χρόνια ο δήμος έχει επιδείξει μια σημαντική δραστηριοποίηση με την ανάπτυξη πολιτιστικών, κοινωνικών δραστηριοτήτων και με την κατασκευή έργων υποδομής ή κοινής ωφέλειας. Σήμερα, σύμφωνα με το Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο ο οικιστικός ιστός του δήμου Ν. Ερυθραίας συγκροτείται από 5 πολεοδομικές ενότητες: περιοχή Συνοικισμού, περιοχή Εθνικιστών - Αναπήρων Πολέμου, περιοχή Καστρί – Πολιτείας, περιοχή Μορτερό και περιοχή Τριγώνου Εθνικής Αντίστασης.
Τα τελευταία χρόνια πυκνοδομείται το Καστρί, η Πολιτεία ενώ το Μορτερό δομείται και αναπτύσσεται μετά την ένταξη του στο σχέδιο πόλεως.
Μουσείο Μικρασιατών
Το Λαογραφικό Μουσείο Ένωσης Μικρασιατών Νέας Ερυθραίας, βρίσκεται στην οδό Καρασταμάτη και Δρυμπέτη 2. Ξεκίνησε τη λειτουργία του το 1992 και φιλοξενεί 1.380 κειμήλια από διάφορες περιοχές της Μικράς Ασίας. Στο μουσείο υλοποιούνται εκπαιδευτικά προγράμματα για μαθητές.
Δημογραφικά και στατιστικά στοιχεία
Ο δήμος Νέας Ερυθραίας έχει συνολική έκταση 6.500 στρέμματα (1 στρέμμα = 1000 τ.μ.). Εξ αυτών τα 5.000 στρέμματα αποτελούν την νομοθετημένη περιοχή σχεδίου πόλης, ενώ τα υπόλοιπα 1.500 στρ. είναι σήμερα εκτός σχεδίου.
Η λεωφόρος Κηφισίας-Μαραθώνα διασχίζει την Ερυθραία και αποτελεί τον κύριο άξονα οδικής προσπέλασης. Από το κέντρο της περιοχής διέρχεται η λεωφόρος Ελευθερίου Βενιζέλου, σε μήκος 1,5 χλμ., ενώ στο δυτικό τμήμα του δήμου διέρχεται η εθνική οδός Αθηνών-Λαμίας σε μήκος 2 χλμ. περίπου. Μάλιστα είναι από τους πρώτους δήμους εκατέρωθεν της εθνικής οδού.
Η ενότητα των δήμων Κηφισιάς και Νέας Ερυθραίας αρχίζει από τις πλάγιες της Πεντέλης και με συνεχείς κατωφέρειες, στην αρχή πιο απότομες και μετά ήπιες, καταλήγει στον Κηφισό ποταμό. Η περιοχή τέμνεται από το ρέμα Κοκκιναρά – Πύρνας, το οποίο διασχίζει ολόκληρο τον δήμο Κηφισιάς και συγκλίνει δυτικά με το Κηφισό ποταμό. Στον ίδιο ποταμό καταλήγουν επίσης μικρότερα ρέματα, είτε απευθείας, είτε μέσω του ρέματος Κοκκιναρά. Τα υψώματα της Πεντέλης καλύπτουν ανατολικά την περιοχή και η Πάρνηθα αποτελεί τον βόρειο ορίζοντά της. Νότια και δυτικά ο ορίζοντας προς το λεκανοπέδιο Αττικής είναι ελεύθερος. Στο Καστρί (ανατολικά της λεωφόρου Βενιζέλου) το έδαφος είναι λοφώδες, ενώ στο υπόλοιπο μέρος του δήμου -κατά βάση- πεδινό.
Πληθυσμός κατά φύλο και ομάδες ηλικιών
Ο συνολικός πληθυσμός της Νέας Ερυθραίας το 1991 ανερχόταν σε 12.993 άτομα, ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2001 ανερχόταν σε 15.439 άτομα, δηλαδή αύξηση 18,83%. Υπάρχει δηλαδή συνολικά μία αυξητική τάση 18,83% ποσοστό τριπλάσιο από το 6,86% της αύξησης του πληθυσμού της χώρας και από το αντίστοιχο 6,76% του πληθυσμού της περιφέρειας Αττικής, με αποτέλεσμα μια σημαντική δημογραφική αύξηση.
Σχετικά με την ηλικιακή σύνθεση του πληθυσμού, σύμφωνα με τα στοιχεία του 2001, 2.252 άτομα ήταν άνω των 65 ετών, δηλαδή ποσοστό 14,59% ενώ το 1991 αντίστοιχα 1.501 άτομα ήταν άνω των 65, δηλαδή ποσοστό 11,55%. Το 2001, 9.805 άτομα βρίσκονταν στις παραγωγικές ηλικιακές ομάδες του πληθυσμού (ηλικίες 20-64) δηλαδή ποσοστό 63,51%, ενώ το 1991 το αντίστοιχο ποσοστό ήταν 62,66%.
Η αύξηση των δημοτών άνω των 65 ετών το 2001 είναι 50,03%, παρατηρούμε δηλαδή τάση γήρανσης του πληθυσμού που σημαίνει ότι ο δήμος θα πρέπει να προνοήσει για τη δημιουργία υπηρεσιών φροντίδας και μέριμνας για ηλικιωμένους.
Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο μόνιμος πληθυσμός ανερχόταν σε 18.038 κατοίκους.
Δημοτικές επιχειρήσεις και ΝΠΔΔ
Στν δήμο Νέας Ερυθραίας λειτουργούν δυο παιδικοί σταθμοί. Ο Α΄ στην οδό Πανόρμου 3 και ο Β΄ στην οδό Ηλία Βενέζη 8. Η λειτουργία των παιδικών σταθμών αρχίζει την 1η Σεπτεμβρίου και λήγει την 31η Ιουλίου του επόμενου έτους από Δευτέρα έως Παρασκευή. Οι ώρες λειτουργίας είναι από 07.00 π.μ έως 04.00 μ.μ. Γίνονται δεκτά παιδιά ηλικίας από 2 ετών έως 2,5 ετών για το βρεφικό τμήμα και από 2,5 ετών έως την εγγραφή τους στο νηπιαγωγείο για τα νηπιακά τμήματα. Η υποβολή αιτήσεων εγγραφής γίνεται από 20 Μαΐου έως 15 Ιουνίου κάθε έτους στα γραφείο του Α΄ Παιδικού Σταθμού Πανόρμου 3. Οι βρεφονηπιακοί σταθμοί του Δήμου Νέας Ερυθραίας έχουν ως σκοπό: την καθημερινή εκπαίδευση και φροντίδα βρεφών και νηπίων, την πολύπλευρη και σφαιρική νοητική, κοινωνική, συναισθηματική και σωματική τους ανάπτυξη, την ευαισθητοποίηση και ενημέρωση των γονέων σε θέματα αγωγής, ψυχολογίας και σχέσεων με τα παιδιά τους, τη στήριξη των εργαζομένων γονέων και την βοήθεια για την αντιμετώπιση ενδεχόμενων προβλημάτων τους.
Γραφείο Κοινωνικής Αλληλεγγύης
Η κοινωνική υπηρεσία του δήμου λειτουργεί στην διεύθυνση Αθ. Διάκου 31 στον πρώτο όροφο από τον Φεβρουάριο του 2009 και απευθύνεται στις ευπαθείς ομάδες του πληθυσμού της περιοχής.
Δράσεις και προγράμματα
Πρόγραμμα Μονάδα Κοινωνικής Μέριμνας. Λειτουργεί στον δήμο από το 2000 για να εξυπηρετήσει την τρίτη ηλικία και άτομα με ειδικές ανάγκες. Απευθύνεται κυρίως σε μοναχικά άτομα, άτομα που δεν μπορούν να αυτοεξυπηρετηθούν πλήρως ή που χρειάζονται ιδιαίτερη φροντίδα. Οι υπηρεσίες που παρέχονται είναι κοινωνική εργασία, νοσηλευτική φροντίδα, οικογενειακή βοήθεια φυσικοθεραπεία κατ’ οίκον, άμεση παροχή υπηρεσιών σε ατομικό και οικογενειακό επίπεδο, παροχή πληροφοριών στους δημότες για κοινωνικοπρονοιακά θέματα, πραγματοποίηση επισκέψεων κατ’ οίκον για κοινωνική έρευνα και στήριξη, παραπομπή από την κοινωνική υπηρεσία σε άλλες υπηρεσίες εντός και εκτός του δήμου ανάλογα με τις ανάγκες των δημοτών, συνεργασία με ιδιωτικούς και κρατικούς κοινωνικούς φορείς και φορείς πρόνοιας. Στόχος η ενημέρωση και αναζήτηση πηγών βοήθειας για την καλύτερη εξυπηρέτηση των δημοτών. Καταγραφή άπορων δημοτών οι οποίοι υποστηρίζονται από την υπηρεσία με είδη διατροφής, δωροεπιταγές κ.ά. Δραστηριοποίηση (συγκέντρωση τροφίμων, φαρμάκων) σε έκτακτες ανάγκες π.χ. σεισμόπληκτοι, πυρόπληκτοι, πληθυσμοί που βρίσκονται σε εμπόλεμη κατάσταση, με σκοπό την ενίσχυση των πληγέντων πολιτών.
Στη Νέα Ερυθραία λειτουργεί το Δρυμπέτειο κέντρο Προαγωγής Υγείας, το οποίο αποτελεί Ν.Π.Δ.Δ. και συστήθηκε με την υπ' αριθμό 29/96 απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου. Σύμφωνα με την παραπάνω απόφαση σκοπός του Δρυμπέτειου είναι η εκπόνηση και η εφαρμογή προγραμμάτων υγείας για το σύνολο του πληθυσμού του δήμου και την παροχή δωρεάν πρωτοβάθμιας περίθαλψης. Οι δραστηριότητές του είναι περισσότερο η συμβουλευτική και η ενημέρωση, παρά η ιατροφαρμακευτική αγωγή.
Το Πνευματικό Κέντρο Νέας Ερυθραίας διαμέσου των δραστηριοτήτων που αναπτύσσει έχει κάνει αισθητή την παρουσία του στην πολιτιστική ζωή του τόπου. Ο χώρος της Βίλας Κώνστα εδώ και χρόνια στεγάζει τις πνευματικές και καλλιτεχνικές ανησυχίες των κατοίκων της Νέας Ερυθραίας. Στο πέτρινο αναπαλαιωμένο κτήριο έχει διαμορφωθεί ένας χώρος δημιουργίας, όπου μικροί και μεγάλοι έχουν την δυνατότητα έκφρασης μάθησης και ψυχαγωγίας.
Κάθε χρόνο τον Σεπτέμβριο πραγματοποιούνται οι "Αλλοτινές Πατρίδες", εκδηλώσεις μνήμης και τιμής για τη μικρασιατική καταστροφή του 1922 από το ΚΕΝΤΡΟ ΕΡΕΥΝΑΣ ΚΑΙ ΜΕΛΕΤΗΣ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗΣ ΕΡΥΘΡΑΙΑΣ (ΚΕΜΜΕ) του δήμου Κηφισιάς.
Ο Αθλητικός Οργανισμός του Δήμου Νέας Ερυθραίας δραστηριοποιείται σε αθλητικές διοργανώσεις εκτός του στίβου, διαθέτει γήπεδο ποδοσφαίρου και κλειστό γυμναστήριο και πλαισιώνεται από τοπικούς αθλητικούς συλλόγους όπως: τον Πανερυθραϊκό Αθλητικό Σύλλογο ο οποίος διαθέτει τμήματα ποδοσφαίρου, μπάσκετ, βόλεϊ και ποδηλασίας, τον Αθλητικό Όμιλο Νέων Νεανίδων "Αμαζόνες" με τμήματα για κορίτσια στα αθλήματα μπάσκετ, βόλεϊ, κολύμβησης και ενόργανης γυμναστικής, τον Αθλητικό Σύλλογο "ΑΜΕΣ" ο οποίος διαθέτει τμήματα κολύμβησης και μη διαδεδομένων αθλημάτων. Στον δήμο υπάρχει γήπεδο ποδοσφαίρου, επιπέδου Β΄ Εθνικής, το οποίο ανακαινίστηκε πριν τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Κάτω από τις κερκίδες υπάρχει γήπεδο 5x5 και γήπεδο βόλεϊ – μπάσκετ, με χρήση κυρίως για προπονήσεις. Επίσης υπάρχει κλειστό γήπεδο 300 θέσεων, όπου γίνονται και αγώνες Α΄ Εθνικής βόλεϊ, αφού έπαιζε και η ομάδα της Νέας Ερυθραίας σε αυτή την κατηγορία και άλλα μικρότερα γήπεδα σε άλλες περιοχές. Επίσης λειτουργεί το "Σπίτι του Αθλητισμού" στο Μορτερό, οδός Σπ. Λούη & Αν. Πίττα.
Το κεφάλαιο της επιχείρησης ανέρχεται σε 245.000,00 ευρώ. Η επιχείρηση διοικείται από ενδεκαμελές διοικητικό συμβούλιο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμος Κηφισιάς
Δήμος Αγράφων (πρόγραμμα Καποδίστριας)
Ο Δήμος Αγράφων ήταν καποδιστριακός δήμος και νυν δημοτική ενότητα του καλλικρατικού δήμου Αγράφων. Βρίσκεται στα βόρεια του νομού Ευρυτανίας και είχε σαν έδρα του το ομώνυμο χωριό Άγραφα. Ήταν ορεινός δήμος, καθώς βρίσκεται στην νότια πλευρά της Πίνδου, και συνόρευε με τον νομό Καρδίτσας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 ο δήμος είχε συνολικά 3.691 κατοίκους και έκταση 288.574 στρέμματα.
Ο δήμος περιελάμβανε 7 δημοτικά διαμερίσματα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Α
Πετροπαβλόβκα (περιφέρεια Ανατολικού Καζακστάν)
Η Πετροπαβλόβκα είναι χωριό στην επαρχία Μποροντουλίχα, στην περιφέρεια Ανατολικού Καζακστάν στο ανατολικό Καζακστάν.
532 Ηράκλεια
Η Ηράκλεια (Herculina) είναι ένας από τους μεγαλύτερους αστεροειδείς της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 5,81. Ανακαλύφθηκε το 1904 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη. Δεν είναι γνωστό αν πήρε το όνομά του από τον μυθικό Ηρακλή ή από κάποια άγνωστη γυναίκα.
Πετροπαβλόβκα (περιφέρεια Ανατολικού Καζακστάν)
Γεωγραφική θέση
Το διοικητικό κέντρο της επαρχίας, η Μποροντουλίχα απέχει 52 χιλιόμετρα δυτικά από την Πετροπαβλόβκα.
532 Ηράκλεια
Το φαινόμενο μέγεθος της Ηράκλειας κυμαίνεται από 8,82 ως 11,99, επομένως κατά τη μέση αντίθεσή της είναι ορατή και με κιάλια από τη Γη.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Ηράκλειας εκτιμάται σε 217 ως 222,4 χιλιόμετρα, κάτι που τη θέτει στην εικοστή περίπου θέση σε διαστάσεις μεταξύ όλων των αστεροειδών της Κύριας Ζώνης. Η πολυσύνθετη καμπύλη φωτός της δυσχέρανε τον προσδιορισμό τόσο του σχήματός της όσο και της περιόδου περιστροφής της. Συμβολομετρικές παρατηρήσεις το 1982 οδήγησαν σε ένα ελλειψοειδές πρότυπο για την Ηράκλεια με τρεις διαφορετικούς άξονες: 260, 220 και 215 χιλιόμετρα. Νέες αναλύσεις των ίδιων δεδομένων το 1985 υπέδειξαν την ύπαρξη μιας φωτεινής περιοχής, ενώ μία μελέτη φωτομετρικής αστρομετρίας το 1987 βρήκε ότι το σώμα μπορεί να είναι προσεγγιστικά σφαιρικό με δύο σκοτεινές κηλίδες στην επιφάνειά του. Αλλά μία θερμική μελέτη το 1988 έδειξε ότι η Ηράκλεια δεν μπορεί να είναι προσεγγιστικά σφαιρική. Πιο πρόσφατη μοντελοποίηση φωτομετρικών δεδομένων (2002) υποδεικνύει ότι το σχήμα της είναι γωνιώδες, πιθανώς εξαιτίας της υπάρξεως πολλαπλών μεγάλων κρατήρων, όπως π.χ. έχει η Ματθίλδη, χωρίς να υπάρχουν πολύ σκούρες και ανοικτόχρωμες περιοχές. Οι προσεγγιστικοί λόγοι των αξόνων της είναι 1:1,1:1,3.
Πετροπαβλόβκα (περιφέρεια Ανατολικού Καζακστάν)
Πηγές
Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
532 Ηράκλεια
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μάζα της Ηράκλειας εκτιμάται σε 22,9 τετράκις εκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 4 gr/cm³.Ο φασματικός τύπος της είναι S, ενώ το άλβεδό της είναι 0,1694. Η Ηράκλεια περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 9 ώρες 24 λεπτά και 18 δευτερόλεπτα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ηρακλεια
Θάνατοι τον Ιούνιο του 2016
Παραπομπές
06
Αθλητικοί Σύλλογοι του Στρατού
Οι Αθλητικοί Σύλλογοι του Στρατού (ρωσικά: спортивный клубый Армии, СКА) οι οποίοι ονομαζόταν επίσης και οι Αθλητικοί Σύλλογοι του σοβιετικού υπουργείου Άμυνας ή απλά Ένοπλες Δυνάμεις ή Στρατός, ήταν ένα σύστημα αθλητικών συλλόγων και μία από τις μεγαλύτερες αθλητικές κοινωνίες στην ΕΣΣΔ.
Ιστορία
thumb|150px|Ιστορική σημαία των αθλητικών συλλόγων του στρατού
Ιδρύθηκε από συλλόγους αξιωματικών του Κόκκινου Στρατού, μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο είχαν μεταρρυθμιστεί σε αθλητικά σωματεία για όλες τις τάξεις του στρατού. Όλα τα αθλητικά σωματεία εποπτεύονταν από την Επιτροπή Αθλητισμού του Υπουργείου Άμυνας της ΕΣΣΔ και των αθλητικών επιτροπών των στρατιωτικών περιφερειών και στόλων, με την κάθε περιοχή και στόλο να έχει το δικό του συλλόγο. Οι συλλόγοι του στρατού, συχνά αναφέρονται με τη συντομογραφία «ΣΚΑ» και στο παρελθόν ως «ΣΚΒΟ» και «ΝΤΟ». Ο μεγαλύτερος σύλλογος βρισκόταν στη Μόσχα, με την ονομασία ΤΣΣΚΑ Μόσχας (το «ΤΣ» υποδηλώνει το κεντρικό ή κύριο).
Απόλυση (λειτουργική)
Απόλυση στη λειτουργική ονομάζεται το τελευταίο μέρος της θρησκευτικής ιεροτελεστίας, που επισημαίνεται η λήξη, οπότε και απολύονται οι πιστοί εκ του Ιερού Ναού.
Παρασκευή φαγητού
μικρογραφία|Παρασκευή φαγητού σε μαγειρείο της Ουάσιγκτον.
Απόλυση (λειτουργική)
Απολύσεις έχουν ο Όρθρος, η Θεία Λειτουργία, ο Εσπερινός καθώς και τα Μυστήρια. Επίσης απόλυση (όπως και έναρξη) έχει κάθε εκκλησιαστική ακολουθία, Μεσονυκτικό, Απόδειπνο, Ώρες κ.λπ..
Παρασκευή φαγητού
Η παρασκευή φαγητού είναι η επεξεργασία των ωμών τροφίμων ώστε να ληφθεί ένα γαστρονομικό πιάτο κατάλληλο, υγιεινό και γευστικό για τον άνθρωπο.Πρόκειται για τέχνη και εφαρμοσμένη επιστήμη, που περιλαμβάνει αλλά δεν περιορίζεται σε μαγείρεμα.
Γενικά, τα τρόφιμα δεν πρέπει να τρώγονται ωμά, επειδή η ωμοφαγία εγκυμονεί κινδύνους για τροφική δηλητηρίαση από επιβλαβή βακτήρια, ιούς, παράσιτα ή τοξίνες.
Απόλυση (λειτουργική)
Η απόλυση της Θείας Λειτουργίας αρχίζει από του σημείου που ο λειτουργός ευλογεί τους πιστούς δια της ευχής «Σώσον ο Θεός τον λαόν Σου κτλ.» μέχρι του «Δι΄ ευχών των Αγίων Πατέρων κτλ.» αντί του οποίου όμως κατά τις Λειτουργίες από της Ανάστασης μέχρι της Αναλήψεως ψάλλεται το «Χριστός ανέστη». Σημειωτέον ότι η κατά το διάστημα της απόλυσης η ψαλλόμενη «οπισθάμβωνος ευχή» που αρχίζει με τις λέξεις «Ο ευλογών τους ευλογούντας Σε Κύριε κτλ» είναι έργο εξαίρετης καλλιλογίας που οφείλεται στον Άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο. Η δε φράση «Εν ειρήνη προέλθωμεν» αποτελεί σύσταση προς τους πιστούς όπως απέλθουν του ναού πληρούμενοι αγάπης και ομόνοιας.
Παρασκευή φαγητού
Ψήσιμο στη σχάρα
δεξιά|μικρογραφία|Ψήσιμο στη σχάρα με κάρβουνα
Απόλυση (λειτουργική)
Υπάρχουν δυο είδη απολύσεων, η μικρή και η μεγάλη. Επίσης σε κάθε ευχή της απολύσεως προστίθεται το όνομα του αγίου της ημέρας ή το χαρακτηριστικό της δεσποτικής εορτής που επιτελείται. Οδηγίες για το πότε χρησιμοποιείται η μεγάλη ή η μικρή απόλυση, καθώς και για τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των εορτών που προστίθενται υπάρχουν στο Τυπικό της Εκκλησίας.
Παρασκευή φαγητού
Μαγειρικά σκεύη και συσκευές
δεξιά|μικρογραφία|301x301εσ|Συντηρημένα τρόφιμα
Απόλυση (λειτουργική)
Σημειώσεις
Κατηγορία:Λειτουργική
Παρασκευή φαγητού
Αναφορές
Κατηγορία:Μαγειρική Κατηγορία:Διατροφή
Μενθία δε Μεντόθα
Η Μενθία, ισπαν.: Mencía de Mendoza y Fonseca (30 Νοεμβρίου 1508 - 4 Ιανουαρίου 1554) από τον Οίκο των Μεντόθα ήταν μία προστάτης του πολιτισμού. Ήταν μία ηγετική προσωπικότητα της Αναγέννησης στις Κάτω Χώρες και ήταν γνωστή για τις προοδευτικές απόψεις της στην εκπαίδευση των γυναικών.
Βιογραφία
Ήταν κόρη του Ροδρίγο Ντίαθ δε Βιβάρ υ Μεντόθα, 1ου μαρκησίου του Θενέτε και της Μαρία δε Φονσέκα υ Τολέδο.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα το 1524 με τον Ερρίκο Γ΄ κόμη του Νασσάου-Ντίλενμπουργκ, που απεβίωσε το 1538. Απέκτησαν έναν θνησιγενή γιο.
Το 1541 η Μενθία έκανε δεύτερο γάμο, με τον Φερδινάνδο των Τραστάμαρα δούκα της Καλαβρίας, τον μεγαλύτερο και επιζώντα γιο του Φρειδερίκου Δ΄ της Νάπολης. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Εκλογές στο Μπενίν
Στο Μπενίν διεξάγονται προεδρικές και βουλευτικές εκλογές. Το πρώτο Σύνταγμα, με το οποίο καθιερώθηκε ο μονοκομματισμός εγκρίθηκε από το 99,8% των ψηφισάντων σε δημοψήφισμα το 1964. Το 1990 άρχισε ο πολυκομματισμός.
1964
Στη χώρα διενεργήθηκαν μονοκομματικές προεδρικές εκλογές στις 19 Ιανουαρίου του 1964 με μόνο υποψήφιο τον Σουρού-Μιγκάν Απιτί. Νωρίτερα, είχαν διενεργηθεί οι πρώτες εκλογές, με μοναδικό υποψήφιο τον Ιμπέρ Μαγκά.
1968
Στις 5 Μαΐου του 1968 στη Δαχομέη, όπως ονομαζόταν τότε το Μπενίν, διεξήχθησαν προεδρικές εκλογές με τον δρα Μπαζίλ Ατζού να κερδίζει πλειοψηφία με ποσοστό 84% των ψήφων. 26%). . Ωστόσο, οι εκλογές ακυρώθηκαν λόγω χαμηλής συμμετοχής (26%) και ο στρατός διόρισε πρόεδρο τον Εμίλ Ζινσού. Ο τελευταίος δέχτηκε με τον όρο να διενεργηθεί δημοψήφισμα για τον πρόεδρο, όπως και έγινε στις 28 Ιουλίου του 1968, οπότε το 73,6% υπερψήφισε τον πρόεδρο.
1970
Οι προεδρικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 28 Μαρτίου 1970 επίσης ακυρώθηκαν λόγω πολιτικής βίας. Ο Ζιστίν Αομαντεγκμπέ-Τομετίν κέρδισε τις εκλογές με ποσοστό 36%, όμως οι διαφωνίες μεταξύ των πολιτικών του βορρά και του νότου είχαν ως αποτέλεσμα να ακυρωθούν τα αποτελέσματα. Σχηματίστηκε τριμελές προεδρικό συμβούλιο και εναλλασσόμενη προεδρία ανά διετία. Το συμβούλιο αποτελείτο από τους Σουρού-Μιγκάν Απιτί, Ιμπέρ Μαγκά (αμφότεροι πρώην πρόεδροι) και τον πρώην πρωθυπουργό Τομετίν. Όλοι οι παραπάνω είχαν συγκεντρώσει ποσοστό πάνω από 25% των ψήφων. Ο Μαγκά υπηρέτησε ως πρόεδρος την πρώτη διετία και παρέδωσε την εξουσία στον Τομετίν το 1972. Ο τελευταίος ανατράπηκε με πραξικόπημα από τον Ματιέ Κερεκού. Η συμμετοχή στις εκλογές ήταν 56,7%.
1991
Στις αρχές της δεκαετίας του 1990 ο πολυκομματισμός έφτασε στη χώρα και οι πρώτες πολυκομματικές προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν σε δύο γύρους, στις 4 Μαρτίου και στις 24 Μαρτίου του 1991 με τελικό νικητή τον Νισεφόρ Σολιό με ποσοστό 67,5% έναντι 32,5 για τον Κερεκού, με συμμετοχή 56,3% στον πρώτο γύρο και 64,1% στον δεύτερο. Στις εκλογές του 1991 ήταν η πρώτη φορά στην μεταποικιοκρατική γαλλόφωνη Αφρική που ένας υποψήφιος της αντιπολίτευσης κέρδισε ελεύθερες εκλογές.
1996
Στις επόμενες προεδρικές εκλογές (3 Μαρτίου και 18 Μαρτίου 1996) ο υποστηριζόμενος από το Κόμμα Αναγέννησης του Μπενίν Νισεφόρ Σολιό (47,51% στον δεύτερο γύρο) ηττήθηκε από τον ανεξάρτητο Ματιέ Κερεκού (52,49%). Ο Σολιό κατήγγειλε νοθεία, όμως το Συνταγματικό Δικαστήριο επικύρωσε τη νίκη του Κερεκού. Voter turnout was 87.8% in the first round and 77.6% in the second round.<
2001
Στις αμέσως επόμενες εκλογές (4 και 18 Μαρτίου 2001) ο Κερέκου επανήλθε, καθώς οι κύριοι αντίπαλοί του, Σολιό και Αντριέν Ουνγκμπετζί αποσύρθηκαν από τον δεύτερο γύρο, καταγγέλλοντας νοθεία. Έτσι, ο Κερεκού αναμετρήθηκε στον δεύτερο γύρο με τον υποψήφιο που ήρθε 4ος στον πρώτο γύρο, τον Μπρούνο Αμουσού. Ως αποτέλεσμα, ο Κερεκού επανεξελέγη με ποσοστό 84%.
2006
Στις προεδρικές εκλογές του 2006, που έγιναν στις 5 Μαρτίου και στις 19 Μαρτίου, πρόεδρος εξελέγη στο δεύτερο γύρο των εκλογών με 74,6% των ψήφων ο Γιαγί Μπονί.
2011
Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν το 2011. Πρόεδρος εξελέγη από τον πρώτο γύρο με ποσοστό 53,1% των ψήφων ο Γιαγί Μπονί έναντι 35,6% για τον Αντριέν Ουνγκμπετζί. Η νίκη του Μπονί, παρά τις αντιδράσεις του Ουνγκμπετζί και την άρνηση του αντιπάλου του να δεχτεί το αποτέλεσμα, επικυρώθηκε από το Συνταγματικό Δικαστήριο στις 21 Μαρτίου 2011.
2016
Στις προεδρικές εκλογές του Μπενίν διεξήχθησαν στις 6 Μαρτίου 2016 πρόεδρος εξελέγη ο επιχειρηματίας Πατρίς Ταλόν με ποσοστό 65%.
Βουλευτικές εκλογές
Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στο Μπενίν για πρώτη φορά στις 2 Μαΐου του 1959 με πολυκομματικό σύστημα. Οι εκλογές που διεξήχθησαν στις 19 Ιανουαρίου 1964 ήταν μονοκομματικές. Με συμμετοχή ενός κόμματος ήταν και οι εκλογές στις 20 Νοεμβρίου 1979 (για 336 έδρες), 10 Ιουνίου 1984 και στις 18 Ιουνίου του 1989. Το 1990 άρχισε να εφαρμόζεται ο πολυκομματισμός και οι πρώτες τέτοιες βουλευτικές εκλογές διενεργήθηκαν στις 17 Φεβρουαρίου του 1991. Εν συνεχεία διενεργήθηκαν πολυκομματικές βουλευτικές εκλογές στις 28 Μαρτίου του 1995, στις 30 Μαρτίου του 1999, στις 30 Μαρτίου του 2003 , στις 31 Μαρτίου 2007 , στις 30 Απριλίου 2011 , στις 26 Απριλίου 2015. στις 28 Απριλίου 2019 και στις 8 Ιανουαρίου 2023.
Πρόσφατες βουλευτικές εκλογές (2023)
Οι τελευταίες εκλογές για την ανανέωση της Εθνοσυνέλευσης διεξήχθησαν στις 8 Ιανουαρίου 2023.
2007
Το μεγαλύτερο κόμμα μετά τς εκλογές του 2007 έγιναν οι Δυνάμεις Cowry για το Μπενίν που ξεπροβάλλει, που κέρδισαν τις 35 από τις συνολικά 83 έδρες. Η συμμετοχή υπολογίζεται σε 58,69%. Η Εθνοσυνέλευση εγκαινιάστηκε με την νέα της σύνθεση στις 23 Απριλίου.
1964
Στο Μπενίν το πρώτο Σύνταγμα, με το οποίο καθιερώθηκε ο μονοκομματισμός εγκρίθηκε από το 99,8% των ψηφισάντων σε δημοψήφισμα στις 5 Ιανουαρίου του 1964. Παράλληλα, με το σύνταγμα εκείνο θεσπίστηκε κοινοβούλιο με ένα σώμα και καταργήθηκε το όριο στις θητείες του προέδρου.
1968
Στις 31 Μαρτίου του 1968 εγκρίθηκε ένα ακόμα Σύνταγμα, από το 92,2%. Η συμμετοχή ήταν 81,8% και οι εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι ήταν 1.126.155.
1990
Το 93,2% ενέκρινε το Σύνταγμα που ισχύει και σήμερα, στο δημοψήφισμα που διενεργήθηκε στις 2 Δεκεμβρίου του 1990. Μάλιστα, οι ψηφοφόροι υπερψήφισαν με 73,3% την ύπαρξη ορίου ηλικίας για το αξίωμα του προέδρου.
533 Σάρα
Η Σάρα (Sara) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,622. Ανακαλύφθηκε το 1904 από τον Αμερικανό αστρονόμο Ρέιμοντ Σμιθ Ντούγκαν, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη και του έδωσε το όνομα μιας φίλης του.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Σάρας εκτιμάται σε 31,1 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,248. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Σάρα γύρω από τον εαυτό της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σαρα
Χουάν ντε Αρελιάνο
μικρογραφία|Χουάν ντε Αρελιάνο ~ Γιρλάντα λουλουδιών με τοπίο, λάδι σε καμβά, [[Μουσείο του Πράδο, 1652]] Ο Χουάν ντε Αρελιάνο (Juan de Arellano, 3 Αυγούστου 1614 – 13 Οκτωβρίου 1676) ήταν Ισπανός ζωγράφος της εποχής του μπαρόκ, ο οποίος ειδικευόταν σε πίνακες με νεκρές φύσεις λουλουδιών.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Σαντορκάθ, κοντά στη Μαδρίτη, όπου και πέθανε. Ήταν μαθητής του Χουάν ντε Σολίς. Έντονα επηρεασμένος από Φλαμανδούς καλλιτέχνες (όπως ο Ντάνιελ Σέγκερς) και Ιταλούς ζωγράφους (όπως ο Μάριο Νούτσι), ο Χουάν ντε Αρελιάνο θεωρήθηκε εξαιρετικός σε αυτό το θέμα. Σύμφωνα με έναν από τους συναδέλφους του, ο ντε Αρελιάνο αποφάσισε να επικεντρωθεί αποκλειστικά στη ζωγραφική λουλουδιών επειδή προσέφερε περισσότερες αμοιβές ενώ απαιτούσε λιγότερη εργασία. Μερικά από τα πιο διάσημα έργα του ντε Αρελιάνο είναι η Ανθοδέσμη (περ. 1660) και η Γιρλάντα με λουλούδια, πουλιά και πεταλούδα, που εκτίθεται σήμερα στο Μουσείο του Λούβρου. Ζωγράφισε επίσης για το σκευοφυλάκιο της εκκλησίας του Αγίου Ιερώνυμου ελ Ρεάλ της Μαδρίτης. Το Μουσείο Πράδο φιλοξενεί ενδιαφέρουσα συλλογή από έργα του. Μια άλλη ενδιαφέρουσα σειρά νεκρών φύσεων εκτίθεται στη Βασιλική Ακαδημία Καλών Τεχνών του Σαν Φερνάντο, ένα άλλο σημαντικό Βάζα μπροστά σε καθρέφτη εκτίθεται στο Μουσείο Καλών Τεχνών της Κορούνια. Μια ιδιαίτερα φιλόδοξη νεκρή φύση ανήκει στο Μουσείο Καλών Τεχνών του Μπιλμπάο. Το Μουσείο Σεράλμπο κατέχει ένα Κονσέρτο πουλιών με λουλούδια και ένα άλλο του κατέχεται από το Μουσείο Ρομαντισμού της Μαδρίτης. μικρογραφία| Μικρό καλάθι με λουλούδια . Μουσείο Καλών Τεχνών του Μπιλμπάο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ισπανοί ζωγράφοι
Θωρακικοί σπόνδυλοι
Η θωρακικοί σπόνδυλοι (θωρακική μοίρα) βρίσκεται στο άνω μέρος της πλάτης και αποτελεί τη μεγαλύτερη περιοχή της σπονδυλικής στήλης. Αποτελείται από 12 σπονδύλους στους οποίους έχουν εκχωρηθεί αριθμοί από Θ1 έως Θ12. Το γράμμα «Θ» αντιπροσωπεύει τους θωρακικούς σπονδύλους. Ο Θ1, ο ανώτατος θωρακικός σπόνδυλος, συνδέεται με τον κατώτερο αυχενικό σπόνδυλο, Α7, στην αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης. Ο Θ12, ο κατώτερος θωρακικός σπόνδυλος, συνδέεται με τον πρώτο οσφυϊκό σπόνδυλο, Ο1, στην οσφυϊκή μοίρα της σπονδυλικής στήλης. Επιπλέον, αυτοί οι σπόνδυλοι λειτουργούν ως σημεία πρόσδεσης για το θωρακικό κλωβό.
Η θωρακική μοίρα της σπονδυλικής στήλης διαδραματίζει διάφορους κρίσιμους ρόλους, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται: 1. Προστασία του νωτιαίου μυελού και των νωτιαίων νεύρων, 2. Μέσο αγκύρωσης για τον θωρακικό κλωβό (o θωρακικός κλωβός σχηματίζει μια οστέινη δομή που περιβάλλει και προστατεύει τα εσωτερικά όργανα, όπως οι πνεύμονες και η καρδιά).
Κατηγορία:Σπόνδυλοι
Ισαβέλλα ντελ Μπάλτσο
Η Ισαβέλλα, ιταλ.: Isabella of Balzo (24 Ιουνίου 1465 - 1533) από τον Οίκο των Μπω (γαλλ.) ή Μπάλτσο (ιταλ.), ήταν κόρη του δούκα της Άντρια και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Νάπολης. Ήταν επίσης suo jure δούκισσα της Άντρια & Βενόζα και πριγκίπισσα της Αλταμούρα.
Βιογραφία
Η Ισαβέλλα ήταν κόρη του Πύρρου δούκα της Άντρια & πρίγκιπα της Αλταμούρα και της Μαρία Ντονάτα Oρσίνι της Βενόζα. Ο Πιέτρο είχε υπηρετήσει ως μέγας Κοντόσταυλος του βασιλείου της Νάπολης. Η Ισαβέλλα το 1483 ήταν αρραβωνιασμένη με τον Φραγκίσκο, διάδοχο της Νάπολης, αλλά αυτός πέθανε (1486) πριν τον γάμο. Ο πατέρας της είχε συμμετάσχει σε συνωμοσία εναντίον του μονάρχη και είχε φυλακιστεί· στραγγαλίστηκε έως θανάτου (1487). Έπειτα η Iσαβέλλα μνηστεύθηκε τον επόμενο διάδοχο της Νάπολης, τον Φρειδερίκο. Ο σκοπός του γάμου ήταν να προσαρτηθούν τα εδάφη των γονιών της στο βασίλειο της Νάπολης. Στο συμβόλαιο γάμου η Ισαβέλλα κηρύχθηκε κληρονόμος των εδαφών των γονιών της (παρά το γεγονός ότι δεν ήταν το μεγαλύτερο παιδί τους), πράγμα που σήμαινε ότι τα φέουδά της επρόκειτο να κληρονομηθούν στα παιδιά της και στη συνέχεια να προσαρτηθούν στον βασιλικό Οίκο της Νάπολης.
Στις 28 Νοεμβρίου 1487 στην Άντρια, η Ισαβέλλα παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο τότε πρίγκιπα της Νάπολης. Ήταν ο δεύτερος γιος του Φερδινάνδου Α΄ της Νάπολης από την πρώτη σύζυγό του, την Iσαβέλλα του Κλερμόν. Μετά τον γάμο της, η Ισαβέλλα ανακηρύχθηκε κυρίαρχη δούκισσα της Άντρια & Βενόζα και κυρίαρχη πριγκίπισσα της Αλταμούρα. Μετά τον γάμο παρέμεινε στο κάστρο της Άντρια στην Απουλία, αντί να ακολουθεί τη βασιλική Αυλή της Νάπολης. Το 1495, κατά τη διάρκεια του πολέμου εναντίον της Γαλλίας, ο Φρειδερίκος διέταξε την Ισαβέλλα να καταλάβει το κάστρου του Μπάρι και να επισκευάσει τις οχυρώσεις του, πράγμα που αυτή έκανε. Η Ισαβέλλα διαχειρίστηκε τη διοίκηση της περιοχής και τους φόρους της, και άρχισε επίσης διαπραγματεύσεις με τους Γάλλους. Αναγκάστηκε ωστόσο να διαφύγει στο Μπρίντιζι και αργότερα ενώθηκε με τον σύζυγό της στο Οτράντο, πριν εγκατασταθεί στο Λέτσε.
Στις 7 Σεπτεμβρίου 1496, ο Φρειδερίκος διαδέχθηκε τον ανιψιό του, τον Φερδινάνδο Β΄ της Νάπολης. Η Iσαβέλλα έμεινε βασίλισσα για πέντε χρόνια. Τη στιγμή της διαδοχής του, η Iσαβέλλα βρισκόταν στο Λέτσε. Της είπαν για τη διαδοχή του στις 12 Οκτωβρίου και της ζητήθηκε να τον συναντήσει στη Νάπολη. Αυτή ταξίδεψε προς τη Νάπολη περνώντας από πολλές πόλεις του βασιλείου, όπου δέχθηκε πανηγυρισμούς για το ότι έγινε βασίλισσα. Αναγκάστηκε ωστόσο να παραμείνει στο Αριέντσο, μετά από μία εξέγερση που άρχισε και έφτασε στη Νάπολη τον Οκτώβριο του 1497. Μόνο τον Φεβρουάριο του 1498 μπόρεσε να επανενωθεί με τον Φρειδερίκο ως βασίλισσα στη Νάπολη. Μία συμμαχία του Λουδοβίκου ΙΑ΄ της Γαλλίας και του Φερδινάνδου Β΄ της Αραγωνίας συνέχιζε τη διεκδίκηση τού προκάτοχου τού Λουδοβικου ΙΑ΄, τουύΚαρόλου Η΄ της Γαλλίας, στο βασίλειο της Νάπολης-Σικελίας. Το 1501 ο συνασπισμός τους έριξε τον Φρειδερίκο. Η Νάπολη πήγε αρχικά στον Λουδοβίκο ΙΑ΄.
Έτσι ο Φρειδερίκος και η Ισαβέλλα πέρασαν τα επόμενα χρόνια στην εξορία. Η Iσαβέλλα διέφυγε αρχικά -τον Αύγουστο του 1501- στην Ίσκια με τα παιδιά της, αλλά αργότερα ακολούθησε τον Φρειδερίκο στη Γαλλία, όπου του δόθηκε ένα επίδομα. Το 1503 μετακόμισαν στο δουκάτο του Μαιν. Ο Φρειδερίκος απεβίωσε στο Τουρ στις 9 Νοεμβρίου 1504. Το τέλος του έφερε σοβαρές οικονομικές δυσκολίες στην Iσαβέλλα. Αυτή βρήκε καταφύγιο για τον εαυτό της και τα μικρά παιδιά της στο δουκάτο της Φεράρα, υπό την προστασία τού ανιψιού τού Φρειδερίκου, τού Αλφόνσου Α΄ των Έστε και έζησε εκεί μέχρι το τέλος της, χωρίς να ξαναπαντρευτεί. Πέρασε τη μετέπειτα ζωή της στην ένδεια και βασίστηκε στη φιλανθρωπία των συγγενών. Το 1526 ζήτησε βοήθεια από τον πάπα για να υποστηρίξει τις κόρες της.
Η Iσαβέλλα απεικονίστηκε από τον ανθρωπιστή Μπαλντασσάρε Καστιλιόνε ως το ιδανικό παράδειγμα μίας γυναίκας και βασίλισσας, που υπέμεινε με καρτερία, τις πολλές δυσκολίες που τις τύχαιναν.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1487 τον Φρειδερίκο των Τραστάμαρα, βασιλιά της Νάπολης και είχε τέκνα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βασίλισσες της Νάπολης Κατηγορία:Πριγκίπισσες του Τάραντα Κατηγορία:Οίκος της Τραστάμαρα
Δήμος Απεραντίων
Ο Δήμος Απεραντίων ήταν καποδιστριακός δήμος και νυν δημοτική ενότητα του καλλικρατικού δήμου Αγράφων. Βρίσκεται στα δυτικά του νομού Ευρυτανίας και είχε σαν έδρα του το χωριό Γρανίτσα. Ήταν ορεινός δήμος και συνόρευε με τον νομό Αιτωλοακαρνανίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 ο δήμος είχε συνολικά 3.213 κατοίκους και έκταση 175.823 στρέμματα.
Ο δήμος περιελάμβανε 7 δημοτικά διαμερίσματα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Α
Βουλευτικές εκλογές στο Μπενίν (2015)
Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στο Μπενίν στις 26 Απριλίου 2015.
Εκλογικό σύστημα
Τα 83 μέλη της Εθνοσυνέλευσης εκλέχθηκαν σε 24 πολυεδρικές περιφέρειες, με βάση τα διαμερίσματα της χώρας. Η κατανομή των εδρών έγινε με τη χρήση του συστήματος της αναλογικής εκπροσώπησης, με την απλή αναλογική. Οι υπόλοιπες έδρες μοιράστηκαν με τη χρήση της μεθόδου του μεγαλύτερου υπολοίπου..