cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σημαία της Ελλάδας
Βυζαντινή εποχή και γενικότερο υπόβαθρο
Η Δυναστεία των Δουκών (1059-1087) είχε ως έμβλημα έναν λευκό σταυρό σε ένα κυανό πλαίσιο, πανομοιότυπο με μεταγενέστερες ελληνικές σημαίες.
Τουρκοκρατία
Στη μεταβυζαντινή εποχή σημαίες με το σύμβολο του σταυρού είχαν χρησιμοποιηθεί από τους Έλληνες σε διάφορες εποχές και κατά τόπους σε περιπτώσεις εξεγέρσεων. Δημοτικά τραγούδια των αρματολών του 17ου και 18ου αιώνα αναφέρουν ότι αυτοί είχαν φλάμπουρα με τον σταυρό.
Για παράδειγμα, δημοτικό του μικρού Χορμόπουλου (1683) αναφέρει:
Είν' ο Σουμήλας πώρχεται μαζί με τον Μεϊντάνη. Και το μικρό Χορμόπουλο το χιλιοπαινεμένο Πού'νε καμάρι των Κλεφτών καμάρι των Αγράφων, Φέρουν τα φλάμπουρα ανοιχτά με το Σταυρό στη μέση.
Επίσης, το δημοτικό του Νικολού Τζουβάρα (1770), αρματολού της Λάμαρης:
Ρωτάτε για το Νικολό, τον καπετάν Τζιουβάρα, Πού'ταν στο Λούρο αρματωλός, στο Καρπενήσι κλέφτης Είχε φλάμπουρο όμορφο, κόκκινο και γαλάζιο, Με το Χριστό, με το Σταυρό και με την Παναγία.
Η σημαία με λευκό σταυρό σε μπλε φόντο υψώθηκε από το στόλο που με αρχηγό τον Γιάννη Σταθά και υπαρχηγό τον Νικοτσάρα πραγματοποιούσε επιδρομές σε παράλια του βόρειου Αιγαίου το 1807. Αυτή ευλογήθηκε και υψώθηκε το 1807 στη Μονή Ευαγγελιστρίας στη Σκιάθο. Σε αυτή ο ηγούμενος Νήφων όρκισε τους οπλαρχηγούς Θεόδωρο Κολοκοτρώνη, Ανδρέα Μιαούλη, Παπαθύμιο Βλαχάβα, Γιάννη Σταθά, Νικοτσάρα, τον Σκιαθίτη διδάσκαλο του Γένους Επιφάνιο-Στέφανο Δημητριάδη, τους Λαζαίους, τον Αναστάσιο Καρατάσο, τον Λιόλιο Ξηρολειβαδίτη, τον Νικόλαο Τσάμη και πολλούς άλλους. Οι καπεταναίοι είχαν συγκεντρωθεί στο Μοναστήρι για να σχεδιάσουν τις επόμενες κινήσεις τους για την Επανάσταση. Παραλλαγή της ήταν η σημαία του Παπαφλέσσα, φτιαγμένη από το μπλε εσωτερικό του ράσου του και την φουστανέλα ενός συμπολεμιστή του.
Σημαίες της Ελληνικής Επανάστασης και Α΄ Εθνοσυνέλευση
thumb|220px|Η σημαία των επαναστατών της [[Κεντρική Μακεδονία|Κεντρικής Μακεδονίας το 1822.]] Το πρώτο έτος της Ελληνικής Επανάστασης δεν υπήρχε ενιαία διοίκηση και το κάθε στρατιωτικό σώμα έφερε τη δική του σημαία. Οι επαναστατικές σημαίες είτε ήταν τρίχρωμες (άσπρο-μαύρο-κόκκινο) με τα σύμβολα της Φιλικής Εταιρείας (όπως π.χ. τον φοίνικα που αναγεννιέται από τις στάχτες του ή την άγκυρα κ.ά.), τα οποία είχαν όλες οι σημαίες των νησιών, είτε ακολουθούσαν τα μπαϊράκια και τα φλάμπουρα των αρματολών φέροντας σταυρό μαζί με αγίους ή τον αετό, ενώ πολλά χωριά εξεγέρθηκαν υπό το λάβαρο της εκκλησίας της ενορίας τους.
Το 1822 πραγματοποιήθηκε η Α´ Εθνική Συνέλευση στην Επίδαυρο, η οποία ψήφισε το Προσωρινόν Πολίτευμα της Ελλάδος, το πρώτο ελληνικό σύνταγμα. Στις παραγράφους ρδ' και ρε' του Προσωρινού Πολιτεύματος συναντάται η πρώτη απόφαση για τη μορφή της ελληνικής σημαίας, με την οποία καθιερώθηκαν το κυανό και το λευκό ως χρώματα της σημαίας και ανατέθηκε στο Εκτελεστικό Σώμα να προσδιορίσει τη μορφή της.
Σαν Φελίου δε Λιοβρεγάτ
Το Σαν Φελίου δε Λιοβρεγάτ (Sant Feliu de Llobregat στα καταλανικά)είναι κωμόπολη της επαρχίας της Βαρκελώνης στην Καταλονία, πρωτεύουσα της κομητείας του Κάτω Λιοβρεγάτ.
Σημαία της Ελλάδας
Σημαίες της Ελληνικής Επανάστασης και Α΄ Εθνοσυνέλευση
Στις 15 Μαρτίου 1822 εκδόθηκε η απόφαση 540 του εκτελεστικού, υπογεγραμμένη από τον Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο, πρόεδρο του. Το διάταγμα όριζε για τις σημαίες ότι:
Σαν Φελίου δε Λιοβρεγάτ
Κατηγορία:Πόλεις της Καταλονίας
Σημαία της Ελλάδας
Σημαίες της Ελληνικής Επανάστασης και Α΄ Εθνοσυνέλευση
α) των μεν κατά γην δυνάμεων η σημαία, σχήματος τετραγώνου, θα είχεν εμβαδόν κυανούν, το οποίο θα διηρείτο εις τέσσαρα ίσα τμήματα από άκρων έως άκρων του εμβαδού
β) η δε κατά θάλασσαν σημαία θα ήτο διττή' μία διά τα πολεμικά και άλλη διά τα εμπορικά πλοία. Και της μεν διά τα πολεμικά πλοία το εμβαδόν θα διηρείτο ες εννέα οριζόντια παραλληλόγραμμα, παραμειβομένων εις αυτά των χρωμάτων λευκού και κυανού' εις την άνω δε προς τα έσω γωνίαν τούτου του εμβαδού εσχηματίζετο τετράγωνον κυανόχρουν, διηρημένον εν τω μέσω δι' ενός σταυρού λευκοχρόου. Της δε διά τα εμπορικά πλοία διωρισμένης το εμβαδό θα ήτο κυανούν' εις την άνω προς τα έσω γωνίαν τούτου του εμβαδού εσχηματίζετο ωσαύτως τετράγωνον λευκόχρουν και διηρημένον εν τω μέσω δι' ενός σταυρού κυανοχρόου.
Σύμφωνα με κείμενο στο ιστορικό αρχείο της Εθνικής Βιβλιοθήκης Αθηνών υπ' αριθμόν 8711, η πρώτη σημαία που υψώθηκε στα Καλάβρυτα:
…έφερεν άνωθεν σταυρόν, με γραμμάς κάτωθεν αυτού 16, κατά το σύνθημα της Εταιρείας των Φιλικών, και με την επιγραφήν ή ελευθερία ή θάνατος. Κατόπιν δε ο Ν. Σολιώτης έλαβε προσφερθείσαν αυτώ παρά της μονής Αγίας Λαύρας την χρυσοκέντητων επί των Χριστιανών αυτοκρατόρων σημαίαν της μονής, φέρουσα εξ ενός την Ανάστασιν και ετέρωθεν τον άγιον Γεώργιον. Σώζονται δε ως παρακαταθήκαι μετά τον Αγώνα παρά του Σολιώτου εις τη ρηθείσαν μονήν αμφότεραι αυταί αι σημαίαι.
Σημαία του ανεξάρτητου κράτους
thumb|Η ελληνική σημαία σε διάφορες υπηρεσίες, [[Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια, 1934]] 150px|μικρογραφία|Σχεδιάγραμμα αναλογιών της σημαίας. Επί Όθωνα προστέθηκαν στη σημαία του στρατού ξηράς και του πολεμικού ναυτικού τα βασιλικά παράσημα. Η εμπορική σημαία ορίστηκε να είναι σαν την σημαία του πολεμικού ναυτικού, χωρίς τα παράσημα.
Το 1862 με την κατάλυση της βασιλείας του Όθωνα, αφαιρέθηκαν απ' τις σημαίες τα βασιλικά παράσημα. Επί Γεωργίου Α΄ προστέθηκε στις σημαίες στρατού και πολεμικού ναυτικού το βασιλικό στέμμα. Το 1864, ορίστηκε η σημαία του πεζικού να φέρει στο κέντρο της εικόνα του Αγίου Γεωργίου, προστάτη του πεζικού. Στις 31 Μαΐου 1914 εκδόθηκε βασιλικό διάταγμα που όριζε με ακρίβεια τη μορφή των σημαιών, χωρίς να μεταβάλλει τα βασικά χαρακτηριστικά που ήδη είχαν. Ορίστηκε επίσης σημαία που θα χρησιμοποιείται από υπουργεία, πρεσβείες, δημόσιες ή δημοτικές υπηρεσίες και φρούρια. Ακόμη όρισε ότι η σημαία του εμπορικού ναυτικού είναι και η εθνική σημαία, αυτή δηλαδή που επιτρεπόταν να υψώνουν και οι ιδιώτες. Στις 25 Μαρτίου 1924 τα Υπουργεία Στρατιωτικών και Ναυτικών αφαίρεσαν τα στέμματα από τις σημαίες, εκτελώντας το ψήφισμα της Δ΄ Συντακτικής Εθνοσυνέλευσης στην Αθήνα «Περί ανακηρύξεως τής Δημοκρατίας».
Στις 20 Φεβρουαρίου 1930 νέο διάταγμα για τη μορφή της Σημαίας, όριζε ότι η κλίμακα της εθνικής σημαίας είναι 2:3. Η επίσημη σημαία είναι «κυανούν ορθογώνιο, με αναλογίες διαστάσεων επίσης 2:3, το οποίο διαιρείται σε τέσσερα ίσα ορθογώνια δι' ορθίου λευκού σταυρού, του οποίου αι κεραίαι έχουσι πλάτος ίσον προς το 1/5 του πλάτους της σημαίας». Η επίσημη σημαία ορίστηκε να χρησιμοποιείται από υπουργεία πρεσβείες, δημόσιες ή δημοτικές υπηρεσίες και φρούρια και η εθνική σημαία από πολεμικά και εμπορικά πλοία, ναυτικά και λιμενικά καταστήματα και ιδρύματα, από τα προξενεία και από τους ιδιώτες. Το διάταγμα όριζε ακόμη η σημαία του πεζικού να χρησιμοποιείται από τα συντάγματα πεζικού και ευζώνων, και στον ιστό της να φέρει υπερκείμενη σταυροφόρο χρυσή σφαίρα με εμπρός τον αριθμό του συντάγματος και πίσω το γράμμα Π.
Στις 10 Οκτωβρίου του 1935 επαναφέρθηκαν τα στέμματα στις σημαίες με το ψήφισμα της Ε΄ Εθνικής Συνέλευσης στην Αθήνα «Περί καταργήσεως τής αβασιλεύτου Δημοκρατίας». Το 1967, η Χούντα των Συνταγματαρχών αφαίρεσε το στέμμα από τις σημαίες, και το 1969 με νέο ψήφισμα καταργήθηκε η σημαία του πεζικού και καθιερώθηκε ως επίσημη σημαία εκείνη του Ναυτικού. Στις 18 Αυγούστου του 1970, η αναλογία της σημαίας μετατράπηκε από 2:3 σε 7:12. Μετά τη Μεταπολίτευση, ο Νόμος 48/1975 και το Προεδρικό Διάταγμα 515/1975 ρύθμιζαν με λεπτομέρειες τη μορφή και τις διαστάσεις της σημαίας.
μικρογραφία|Η ελληνική σημαία στην κορυφή του όρους [[Όρος Ημεροβίγλι|Ημεροβίγλι, νήσος Οθωνοί|σύνδεσμος=Special:FilePath/Κορυφή_όρους_Ημεροβίγλι.jpg]]
Ο Νόμος 851/21-12-1978 (ΦΕΚ 233 τ. Α΄) «Περί εθνικής Σημαίας, των Πολεμικών Σημαιών καί του Διακριτικού Σήματος τού Προέδρου τής Δημοκρατίας» καθόριζε την επίσημη εθνική σημαία που χρησιμοποιείται μέχρι σήμερα, καθώς και τις τεχνικές και τυπικές προδιαγραφές της. Η κλίμακα της σημαίας άλλαξε πάλι σε 2:3, όπως φαίνεται από τις διαστάσεις που προβλέπονται (π.χ. 432:648 ή 90:135). Στα πλαίσια του άρθρου 9, καταργήθηκαν οι διατάξεις των προηγούμενων ετών (1967, 1969, 1971, 1973, 1975). Η επίσημη σημαία, ίδια με τη σημαία του στρατού ξηράς, καταργήθηκε με αυτόν το νόμο και αντικαταστάθηκε πλήρως από την εθνική σημαία, η ανάρτηση της οποίας γίνεται πάνω σε λευκό κοντό, στην κορυφή του οποίου υπάρχει (σε συγκεκριμένες περιπτώσεις) λευκός σταυρός.
Το 1980, το Προεδρικό Διάταγμα 348/17-4-1980 (ΦΕΚ 98 τ. Α΄), καθόριζε με λεπτομέρειες τις προδιαγραφές για τις πολεμικές σημαίες. Η σημαία της Πολεμικής Αεροπορίας φέρει στο κέντρο του σταυρού την εικόνα του Αρχάγγελου Μιχαήλ.
Η ελληνική σημαία εορτάζει και τιμάται στις 27 Οκτωβρίου, παραμονή της επετείου του "Όχι". Δίπλα στην κρατική σημαία της Κυπριακής Δημοκρατίας συχνά συναντάται και η εθνική ελληνική σημαία. Σε μερικούς θεσμούς όπως η εκπαίδευση και ο στρατός η παρουσία της ελληνικής σημαίας είναι επίσημη και θεσμοθετημένη.
Εξέλιξη της σημαίας
Η επίσημη σημαία της Ελλάδας, όπως εξελίχθηκε με το πέρασμα του χρόνου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ελλαδα Ελλαδας Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Ελλάδας
Κυβερνοχώρος
Με τον όρο κυβερνοχώρος (ο οποίος επικράτησε του κυβερνοδιαστήματος ) υποδηλώνεται το περιβάλλον που έχει δημιουργηθεί από δίκτυα επικοινωνιών που χρησιμοποιούν ηλεκτρονικούς υπολογιστές. «Παραδείγματα τέτοιων δικτύων αποτελούν τα τοπικά δίκτυα (LANs) –στα οποία ορισμένοι ηλεκτρονικοί υπολογιστές είναι συνδεδεμένοι μεταξύ τους, μέσα στο ίδιο δωμάτιο ή στο ίδιο κτίριο για να εξυπηρετείται η δίοδος των πληροφοριών, για να μοιράζεται η επεξεργασία ή για την διευκόλυνση των επικοινωνιών- και τα ευρείας εμβέλειας δίκτυα (WANs) όπως το σύστημα του Internet (το διεθνές δίκτυο των δικτύων για ακαδημαϊκούς και ερευνητές), για τις ίδιες δραστηριότητες σε εθνικά και παγκόσμια δίκτυα».
Σύμφωνα με τη Λενιώ Μυριβήλη (PhD) «''ο κυβερνοχώρος αναφέρεται ως ψηφιακός τόπος της τεχνοεπιστήμης, για άλλους είναι ένας ιδιαίτερος χώρος διεπαφής υποκειμένων, πρακτικών και τεχνολογιών. Μερικές φορές ο κυβερνοχώρος παρουσιάζεται ως χώρος διαφυγής απ΄ την «πραγματικότητα», αφού σε αυτόν μπορούμε να μεταμορφωνόμαστε κατά βούληση. Άλλες φορές πάλι φαντάζει ως υβριδικός χώρος μέσα στον οποίο συμφιλιώνονται και μετουσιώνονται πολιτισμικοί πόλο''ι».
Η ιστορική προοπτική του όρου
Για τον von Joachim Paul -που κάνει μια αναδρομή στα συμφραζόμενα της έννοιας κυβερνήτης από την αρχαία εποχή και της χρήσης του προθέματος Κυβερνο- στη σύγχρονη ορολογία του Διαδικτύου- η εξέλιξη του όρου κυβερνοχώρος θεμελιώνεται στο έργο Κυβερνητική: ή Έλεγχος και Επικοινωνία στο Ζώο και τη Μηχανή του Γερμανοαμερικανού μαθηματικού Νόρμπερτ Βίνερ, ένα σύγγραμμα με διαπλαστική επίδραση στο σχηματιζόμενο τότε επιστημονικό πεδίο της κυβερνητικής. Η κατανόηση αυτής της νέας έννοιας κυβερνοχώρος ωστόσο, διαμορφώθηκε επίσης και από δύο άρθρα του Γουόρεν ΜακΚάλλοχ που δημοσιεύθηκαν το 1943 και το 1944 αντίστοιχα. Και οι δύο δημοσιεύσεις ασχολούνταν με υπολογισμούς αντιδράσεων σε νευρικά συστήματα ζώντων οργανισμών σύμφωνα με τα ερεθίσματα του περιβάλλοντος. Συμπέρανε ότι η τοπολογία του νευρικού συστήματος δεν υποδεικνύει κάποια τάξη με την έννοια της ιεραρχίας. Επιπρόσθετα σημείωσε «ότι η τυπική περιγραφή του νευρικού συστήματος δεν είναι δυνατή με τα εργαλεία της κλασικής δυαδικής λογικής» αλλά με την έννοια της ετεραρχίας, δηλαδή της συνεργατικής και συνδυασμένης δράσης. Από αυτή την άποψη γνωστοποίησε πολύ νωρίς αυτό που συνήθως αποκαλείται χαοτική ανάπτυξη του κυβερνοχώρου, αλλά και της συνδυαστικής ικανότητας (ετεραρχίας) που αντιδρά στην καθορισμένη ιεραρχία πραγμάτων.
Τον όρο πρότεινε ουσιαστικά ο συγγραφέας Γουίλιαμ Γκίμπσον (William Gibson), που τον χρησιμοποίησε στο κυβερνοπάνκ μυθιστόρημά του Νευρομάντης το 1984. Ο Γκίμπσον περιέγραψε ένα σενάριο σύμφωνα με το οποίο οι «καουμπόη της κονσόλας», οι χάκερ του μέλλοντος, «εισέρχονταν» στον κυβερνοχώρο με τα κράνη τους και πρόβαλλαν τη συνείδηση τους σε τρισδιάστατα εικονικά περιβάλλοντα που οπτικοποιούσαν ένα παγκόσμιο ψηφιακό δίκτυο πληροφοριών, όχι πολύ διαφορετικό από το κατοπινό Internet. Ο Γκίμπσον, γνωστός για την εμμονή του στις τεχνολογίες που δεν προσφέρουν όσα προσδοκά, πιθανώς ανέμενε ότι η ανθρώπινη φαντασία θα δημιουργούσε νέες αντιληπτικές «πραγματικότητες» μέσω της τεχνολογίας.
Ποσοτική εξέλιξη
Η εξέλιξη του κυβερνοχώρου είναι τόσο ποσοτική, όσο και ποιοτική άποψη που ακολούθησε σχεδόν πιστά την πορεία του Διαδικτύου και της τεχνολογίας των δικτύων και των υπολογιστών.
Το 1991 ανακοινώνεται η δημιουργία του Παγκόσμιου Ιστού World Wide Web και του World Wide Web Consortium. Ο Ιστός σύντομα σπάει τα δεσμά του CERN και δίνεται προς ευρεία χρήση. Την ίδια χρονιά αρχίζει η προσφορά των πρώτων on-line παιχνιδιών από την AOL και τη Sierra Networks με την εφαρμογή του facemaker, με τον οποίο κάποιος μπορεί να "κατασκευάσει" οπτικά την εικονική του προσωπικότητα.
Το 1992-93 η εταιρία id κυκλοφορεί τα πρώτα βιντεοπαιχνίδια για υπολογιστή των οποίων η δράση εκτυλίσσεται σε ένα σχετικά ρεαλιστικό τρισδιάστατο περιβάλλον. Το δεύτερο από αυτά, το Doom, κάνει ένα εκατομμύριο πωλήσεις λιανικής, η έκδοση shareware κατεβαίνει δέκα εκατομμύρια φορές από το Internet, ενώ απαγορεύεται η εγκατάστασή του στους υπολογιστές μεγάλων επιχειρήσεων καθώς θεωρείται ως αιτία πτώσης της παραγωγικότητας των υπαλλήλων και κατάρρευσης των δικτύων λόγω της χρήσης τους για on-line ματς. Οι μηχανές γραφικών που αναπτύχθηκαν για τα παιχνίδια αυτά αποτέλεσαν σημείο έναρξης για την καθιέρωση των τρισδιάστατων κόσμων στα ηλεκτρονικά παιχνίδια.
Το 1995 το λειτουργικό σύστημα της Microsoft Windows 95 διαφημίζεται ως καθαρά καταναλωτικό αγαθό και όχι ως εργαλείο, Το ίδιο συμβαίνει και με τα συστήματα προσωπικών υπολογιστών, που γίνονται ως τεχνολογία προσιτά πλέον και σε μη ειδήμονες χρήστες καθώς οι τιμές τους πέφτουν και η λειτουργία τους γίνεται ευκολότερη με τη χρήση των γραφικών περιβαλλόντων χρήστη. Το ποντίκι και το πληκτρολόγιο πλέον αρκούν σχεδόν για όλες τις εργασίες που μπορεί κανείς να κάνει με έναν υπολογιστή, και ο συντονισμός χεριού-ματιού, παρά η γνώση μιας γλώσσας προγραμματισμού ή της εσωτερικής λειτουργίας του υπολογιστή, γίνεται ο τρόπος επικοινωνίας με το μηχάνημα αλλά και με το Διαδίκτυο.
Την επόμενη χρονιά τα διαδικτυακά παιχνίδια ρόλων, στα οποία μπορούν να συμμετέχουν έως και χιλιάδες χρήστες σε πραγματικό χρόνο, αρχίζουν και γίνονται εξαιρετικά δημοφιλή. Τα ίδια τα avatars έχουν αρχίσει να διαδίδονται δυο χρόνια πριν στις κοινότητες των διαδικτυακών φόρουμ. Την ίδια χρονιά, το 1994, έχει αρχίσει και η μαζική χρήση των καναλιών IRC, που επιτρέπουν δακτυλογραφημένη συνομιλία σε πραγματικό χρόνο, ενώ το 1996 κάνουν την εμφάνιση οι πρώτοι instant messagers για την ανταλλαγή μηνυμάτων, δακτυλογραφημένων καταρχήν και αργότερα εικόνας, ήχου ή βίντεο. Το 1995 κάνει την εμφάνισή του το Palace, ένας τόπος on-line επικοινωνίας όπου χρησιμοποιούνται avatars, ακολουθούμενο το 1997 από την παρόμοια εικονική κοινότητα Worlds Away, ανοίγοντας το δρόμο για πολλές παρόμοιες εφαρμογές που ακολούθησαν στο μέλλον.
Αρκετά χρόνια χρόνια μετά την πρώτη έκδοση του Νευρομάντη το βασίλειο της εικονικής πραγματικότητας έχει καθιερωθεί ήδη ως πολύτιμο εργαλείο σε τομείς όπως η αρχιτεκτονική και η ιατρική. Εν τω μεταξύ το Διαδίκτυο γίνεται ταχύτατα ο πλέον προτιμώμενος τρόπος επικοινωνίας στον πλανήτη και η δράση στον κυβερνοχώρο είναι πλέον καθημερινότητα. Πέρα από τις τεχνολογικές του δυνατότητες όμως, ο κυβερνοχώρος αναπτύσσει και κάποια ενδιαφέροντα φιλοσοφικά συμφραζόμενα.
Η νέα έννοια του χώρου
Στο βιβλίο της, The Pearly Gates of Cyberspace, (Οι μαργαριταρένιες πύλες του κυβερνοχώρου) η επιστημονική συγγραφέας Margaret Wertheim υποστηρίζει ότι το Διαδίκτυο μας παρέχει μια νέα έννοια του χώρου –τον αλληλοσυνδεόμενο «χώρο» του παγκόσμιου δικτύου υπολογιστών. Όπως επισημαίνει, τούτη η νέα αντίληψη είναι ένα πολύ πρόσφατο φαινόμενο. Κατά τον 20ο αιώνα, στις αρχές της δεκαετίας του '80 λίγοι άνθρωποι -εκτός από τον στρατιωτικό και ακαδημαϊκό τομέα της πληροφορικής- είχαν πρόσβαση στο δίκτυο. Σήμερα υπάρχουν δισεκατομμύρια δικτυακοί τόποι στο Διαδίκτυο. «Το 1998», γράφει η Wertheim, «''υπήρχαν πάνω από 100 εκατομμύρια τακτικοί χρήστες του Διαδικτύου και υπολογίζεται ότι στην επόμενη δεκαετία θα υπάρχουν ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι σε απευθείας σύνδεση. Όλος αυτός ο ‘χώρος’ ξεπήδησε μέσα σε 25 χρόνια από το τίποτα''».
Όμως είναι η πραγματική φύση της εμπειρίας του κυβερνοχώρου που βρίσκει συναρπαστική η Wertheim. Όταν επικοινωνεί κανείς με κάποιον άλλο σε απευθείας σύνδεση δεν υπάρχει καμία αίσθηση του φυσικού χώρου, καθώς τα κυβερνοταξίδια δεν μπορούν να μετρηθούν με την κυριολεκτική έννοια του όρου μέτρηση. «Διασκορπισμένος στο Διαδίκτυο», λέει, «''ο χώρος μου δεν μπορεί πλέον να καθοριστεί με καθαρά φυσικά κριτήρια. Το πού ακριβώς βρίσκομαι όταν μπαίνω στο Διαδίκτυο είναι ένα ερώτημα προς διερεύνηση, αλλά σίγουρα η θέση μου δεν μπορεί να μετρηθεί μαθηματικά''». Έτσι το μόνο που μπορούμε πραγματικά να επιβεβαιώσουμε για τη φύση του κυβερνοχώρου είναι ότι περιλαμβάνει μια μορφή ψηφιακής επικοινωνίας στην οποία οι πληροφορίες αναμεταδίδονται από τον ένα υπολογιστή στον άλλον, και στην οποία επίσης οι άνθρωποι μοιράζονται το διανοητικό τους έργο.
Αυτό δεν είναι απλώς επικοινωνία ανταλλαγής πληροφοριών όμως. Όπως έχουν ανακαλύψει πολλοί ενθουσιώδες θιασώτες του Διαδικτύου, ο κόσμος του κυβερνοχώρου είναι επίσης σφαίρα δραστηριότητας στην οποία μπορούν να διαμορφωθούν φανταστικές προσωπικότητες μέσω της εικονικής πραγματικότητας. Σε αυτή τη σφαίρα οι ανθρώπινες υπάρξεις αλληλεπιδρούν μεταξύ τους με τρόπους που μπορούν να περιοριστούν μόνο από τις δυνατότητες της φαντασίας τους.
Κυβερνο(ψυχε)δέλεια
Η συντηρητική εφημερίδα Wall Street Journal ανέβασε πρωτοσέλιδο άρθρο τον Ιανουάριο του 1990, με το ερώτημα εάν η εικονική πραγματικότητα ήταν ισοδύναμη με «ηλεκτρονικό LSD». Φαίνεται ότι αυτή η κάπως απίθανη σύντηξη της ψυχεδέλειας και του κυβερνοχώρου προέκυψε απλώς επειδή οι οι νεότερες γενεές επιδεικνύουν έντονες τάσεις τόσο στις σύγχρονες όψεις της τεχνολογίας όσο και στις ανθρωπιστικές επιστήμες. Όπως παρατήρησε εύστοχα ο κυβερνοπάνκ συγγραφέας Μπρους Στέρλινγκ: «''Σήμερα, για έναν εκπληκτικό αριθμό ανθρώπων σε όλη την Αμερική, η υποτιθέμενη διαχωριστική γραμμή μεταξύ ανθρωπιστικών και τεχνολογικών επιστημών απλά δεν υπάρχει πλέον. Οι άνθρωποι αυτού του είδους μπορεί να φοράνε παγανιστικά εμβλήματα στο λαιμό τους, αλλά μπορούν επίσης να χειρίζονται ένα Macintosh με κονσόλα midi και φράκταλ προσομοιώσεις''».
Ο αμερικανικός ψυχεδελικός πολιτισμός της αντικουλτούρας των δεκαετιών του '60 και του '70 στις ΗΠΑ προσπάθησε -χωρίς να τα καταφέρει- να οδηγήσει τους θιασώτες του στο να βιώσουν ψυχικές εμπειρίες με τη χρήση ουσιών· είναι φυσικό το γεγονός ότι αυτός ο τύπος εξερεύνησης άσκησε άμεση επίδραση στην άνοδο της νέας τεχνολογίας. Σύμφωνα με τον Μαρκ Ντήρυ ο Τίμοθυ Λήρυ (Τimothy Leary) θεωρούσε την άνοδο του φαινομένου των προσωπικών υπολογιστών ως σαφή δικαίωση της αντικουλτούρας, γιατί πίστευε ότι χωρίς την ψυχεδελική επανάσταση ο προσωπικός υπολογιστής δε θα είχε εμφανιστεί με τέτοιο εκρηκτικό τρόπο στην παγκόσμια σκηνή και τόσο σύντομα. «Είναι ευρέως γνωστό», αναφέρει ο Ντήρυ, «''ότι το μεγαλύτερο κομμάτι της δημιουργικής ώθησης στη βιομηχανία λογισμικού, ιδιαίτερα στην Apple, προήλθε άμεσα από το κίνημα της δεκαετίας του '60. Ο συνιδρυτής της Apple, ο Στιβ Τζομπς πήγε στην Ινδία, μελέτησε τον βουδισμό και γύρισε για να πει ότι ο Τόμας Έντισον έκανε περισσότερα για να επηρεάσει την ανθρώπινη φυλή από τον Βούδα. Όσο για τον Μπιλ Γκέιτς (Bill Gates), τον ιδρυτή της Microsoft, ήταν γνωστή ψυχεδελική προσωπικότητα στο πανεπιστήμιο Χάρβαρντ''».
Αυτό που ο Ντήρυ αποκαλεί κυβερνοδελική (από το κυβερνο[ψυχε]δέλια) πτέρυγα του κινήματος των υπολογιστών, φαίνεται πως έχει τις ρίζες της στην αντικουλτούρα της δεκαετίας του '60. Ο Terence McKenna είναι ένα λαμπρό παράδειγμα συγχώνευσης της τεχνολογίας και της μεταφυσικής. Η Σάρα Ρήντερ (Sara Reeder) περιγράφει τις αρχές αυτής της συγχώνευσης: «Η Silicon Valley και η σύγχρονη Wicca» λέει «κυριολεκτικά ρίζωσαν και μεγάλωσαν παράλληλα στο πλούσιο χώμα που περιβάλλει τον κόλπο του Σαν Φρανσίσκο... και τα δύο άνθισαν το 1960». Μια γενιά αργότερα ο Τίμοθυ Λήρυ έστρεψε την προσοχή του στην παραγωγή υπολογιστών, αναγγέλλοντας ότι «το PC είναι το LSD της δεκαετίας του '90». Για τον Leary, υπήρξε σαφής η σχέση μεταξύ του συνειδησιακού κινήματος και της νέας τεχνολογίας.
Στο μεταξύ ο Stewart Brand, πρώην μέλος των Merry Prankster και δημιουργός του Whole Earth Catalogue, έγινε επίσης εικόνισμα του κυβερνοδελικού κινήματος. Χρεώθηκε τη δημιουργία μιας κουλτούρας χάκερ υπολογιστών εξαιτίας ενός άρθρου που δημοσίευσε στο περιοδικό Rolling Stone το 1972. Σύμφωνα με τον Dery, αυτές οι ψυχεδελικές ρίζες έχουν αφήσει το σημάδι τους και το «κυβερνοδελικό» φαινόμενο όπως το καταλαβαίνει ο ίδιος έχει σαφώς διακριτά χαρακτηριστικά και καλύπτει μια συστάδα από υποκουλτούρες -χάκερ υπολογιστών, ρέιβερς (τους εθισμένους στα ολονύκτια ρέιβ πάρτι), τεχνοπαγανιστές, τεχνόφιλους (από το τεχνολογία και φίλος). Η Κυβερνοδέλεια συμφιλιώνει τις υπερβατικές αναζητήσεις της αντικουλτούρας του '60 με τη μανία για την πληροφορία του '90.
Το μέλλον
Η έννοια τόπος στο νευρωνικό δίκτυο που καλύπτει αυτή τη στιγμή τον πλανήτη η λέξη φυσικός τόπος δεν ισχύει ως καθορισμένος χώρος. Εδώ σημασία έχει μόνον ο κυβερνοχώρος, πανταχού παρών. Αρκετοί από τους προαναφερθέντες ερευνητές αναρωτιούνται πού οδηγεί η μείξη της τεχνολογίας με τα υπόγεια ρεύματα των ανθρωπιστικών επιστημών στον σύγχρονο δυτικό πολιτισμό. Είναι πιθανό να αναζητά η ανθρωπότητα νέες μυθολογίες που θα τη βοηθήσουν να καθορίσει το μέλλον της. Πιεστικότερα από ποτέ αναδύεται ένα φιλοσοφικό δίλημμα που απαιτεί από την ανθρωπότητα συγκεκριμένες απαντήσεις. Είτε θα στρέψει το δυναμικό της στην εξισορρόπηση του φυσικού κόσμου κατανοώντας τις ανάγκες του φυσικού περιβάλλοντος, είτε θα οδηγηθεί βαθύτερα στις αρχετυπικές σφαίρες του κυβερνοχώρου και της εικονικής πραγματικότητας με τις μυριάδες δυνατότητες που ξετυλίγουν ενώπιόν της, αλλά και τους σαφείς ψυχολογικούς κινδύνους που ελλοχεύουν.
δείτε επίσης
Κατηγορία:Κυβερνοχώρος Κατηγορία:Ιστορία του Διαδικτύου Κατηγορία:Φράσεις επινοημένες στη δεκαετία του 1980 Κατηγορία:Εποχή της πληροφορίας
Λυσιμαχίς Αιγύπτου
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Αρχαίας Αιγύπτου
Γεώργιος Καλακαλλάς
Ο Γεώργιος Καλακαλλάς (Τύρναβος, 26 Ιουνίου 1938 - Αθήνα, 17 Σεπτεμβρίου 2021) ήταν Έλληνας γλύπτης. Άρχισε τις σπουδές του στο εργαστήριο γλυπτικής της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών του Γιάννη Παππά. Το 1963 διορίστηκε επιμελητής στην έδρα Γλυπτικής του ΕΜΠ. Το 1984 εντάχθηκε στην βαθμίδα του λέκτορα και το 1997 έγινε καθηγητής του τμήματος Αρχιτεκτόνων του ΕΜΠ. Απεβίωσε σε ηλικία 83 ετών στις 17 Σεπτεμβρίου 2021
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες γλύπτες
Τηλεθέαση
μικρογραφία|H μέση τηλεθέαση του X Factor στο Ηνωμένο Βασίλειο το 2019 αποτυπωμένη σε εκ. τηλεθεατές ανά επεισόδιο (σε σύνολο 66.8 εκ.)|εναλλ.=|500x500px Τηλεθέαση (ΤΜΛ: τηλεθέαση μέσου λεπτού) ορίζεται ως το ποσοστό επί του πληθυσμού (ή ο αριθμός των ανθρώπων) που παρακολούθησε ένα πρόγραμμα κατά μέσο όρο σε κάθε λεπτό της διάρκειάς του. Εκφράζεται είτε ως ποσοστό επί του πληθυσμού, είτε ως απόλυτος αριθμός (σε χιλιάδες άτομα) και δείχνει πόσοι άνθρωποι παρακολούθησαν ένα πρόγραμμα. Τηλεμερίδιο (ΜΡΔ: μερίδιο τηλεθέασης) ορίζεται ως το ποσοστό των τηλεθεατών που παρακολούθησαν ένα πρόγραμμα επί του συνολικού αριθμού ατόμων, κατά μέσο όρο για κάθε λεπτό της διάρκειάς του. Εκφράζεται ως ποσοστό και μόνο, και δείχνει πόσο ανταγωνιστικό ήταν το πρόγραμμα έναντι των άλλων που μεταδόθηκαν την ίδια ώρα. Ο βασικός λόγος μέτρησης της τηλεθέασης είναι ο προσδιορισμός της ανταγωνιστικότητας ενός προγράμματος, κάτι το οποίο χρησιμοποιείται από τις διαφημιστικές εταιρείες για τη στόχευση του κοινού που τους ενδιαφέρει. Τα δημογραφικά στοιχεία που κυρίως χρησιμοποιούνται στις μετρήσεις είναι το φύλο, η ηλικία, το μορφωτικό επίπεδο και η κοινωνικο-οικονομική τάξη των ατόμων.
Διαδικασία μέτρησης της τηλεθέασης
Η διαδικασία μέτρησης της τηλεθέασης γίνεται σε στάδια. Το πρώτο στάδιο περιλαμβάνει τη διεξαγωγή της έρευνας βάσης. Η έρευνα βάσης είναι μια μεγάλη δειγματοληπτική έρευνα ερωτηματολογίου, που γίνεται σε σταθερή βάση και έχει ως κύριους στόχους:
Στην Ελλάδα η έρευνα αυτή γίνεται μέσω τηλεφώνου σε ετήσια βάση και σε δείγμα 11.500 νοικοκυριών. Διεξάγεται από κοινού από την MRB Hellas και την Metron Analysis για λογαριασμό της AGB με τη μέθοδο CATI (Computer Assisted Telephone Interview).
To δεύτερο στάδιο περιέχει τη δημιουργία του δείγματος μέτρησης τηλεθέασης. Το δείγμα προέρχεται αποκλειστικά από τα νοικοκυριά τα οποία έχουν συμμετάσχει στην έρευνα βάσης, και επιλέγεται με συγκεκριμένο τρόπο για να διασφαλίζονται η τυχαιότητα και η αντιπροσωπευτικότητά του. Το μέγεθος του δείγματος ξεπερνά τα 1.300 νοικοκυριά, με άτομα ηλικίας 4 ετών και άνω. Αν ένα νοικοκυριό επιλεγεί, οδηγείται στην τοποθέτηση ενός μετρητή στην τηλεοπτική του συσκευή. Οι μετρητές (2.700 συνολικά) καταγράφουν ηλεκτρονικά (μέσω συστήματος μέτρησης UNITAM) σε συνεχή βάση αν η τηλεόραση είναι σε λειτουργία, ποιος σταθμός παρακολουθείται και ποιο μέλος της οικογένειας παρακολουθεί μέσω ειδικού τηλεχειριστηρίου του μετρητή.
Το τρίτο στάδιο είναι η συλλογή στοιχείων. Αυτό πραγματοποιείται κάθε βράδυ μέσω επικοινωνίας κεντρικού ηλεκτρονικού υπολογιστή (Pollux) της εταιρείας και των μετρητών. To Pollux εκτελεί καθημερινά λειτουργίες που είναι απαραίτητες για την παραγωγή στοιχείων τηλεθέασης, όπως η διαχείριση δείγματος, η κλήση των νοικοκυριών και η συλλογή στοιχείων, η επικύρωση στοιχείων, η στάθμιση του δείγματος, η παραγωγή πινάκων ελέγχου, η παραγωγή βάσης δεδομένων για την τηλεθέαση, και βάσεων δεδομένων προγράμματος και διαφημίσεων. Τα στοιχεία για τη ροή προγράμματος και τη διαφημιστική δαπάνη καταγράφονται και στη συνέχεια αναλύονται. Το λογισμικό ανάλυσης Arianna δίνει τη δυνατότητα στους τηλεοπτικούς σταθμούς να έχουν ένα μεγάλο εύρος αναλύσεων τηλεθέασης σε καθημερινή βάση, ανά λεπτό και ανά άτομο, σύμφωνα με τις ανάγκες τους.
Εμπορικότητα των προγραμμάτων και διαφημιστική δαπάνη
Οι διαφημίσεις είναι η κύρια πηγή εσόδων των τηλεοπτικών σταθμών και γι’ αυτό το λόγο ολόκληρες ομάδες ανθρώπων εργάζονται πίσω από τα προγράμματα για να αναλύσουν και να προβλέψουν τις προτιμήσεις του τηλεοπτικού κοινού. Ο κάθε σταθμός έχει ειδικό τμήμα έρευνας και ανάλυσης που επεξεργάζεται τα δεδομένα που προκύπτουν από την τηλεθέαση. Τα αποτελέσματα των αναλύσεων των ποσοστών τηλεθέασης έχουν καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση της στρατηγικής που θα σχεδιάσει κάθε σταθμός για να δημιουργήσει ανταγωνιστικά προγράμματα κι έτσι να καταφέρει να αποσπάσει τα μεγαλύτερα δυνατά ποσά της διαφημιστικής πίτας. Γενικά, οι διαφημιστικές εταιρείες (π.χ. Accenture, Fortune, Aegis Media κτλ.) βρίσκουν την τηλεόραση ως το ιδανικότερο απ’ όλα τα μέσα (περιοδικά, εφημερίδες, ραδιόφωνο, διαδίκτυο) για να προωθήσουν τα προϊόντα των πελατών τους.
Αυτό που προκύπτει από την ανάλυση των δεδομένων είναι ότι διαφορετικό αγοραστικό κοινό παρακολουθεί την τηλεόραση κάθε στιγμή της μέρας. Tο εικοσιτετράωρο μιας μέρας χωρίζεται τόσο οριζόντια σε ζώνες, όσο και κάθετα σε ενημερωτικό και ψυχαγωγικό τομέα για να διαχωριστεί η τιμολογιακή πολιτική και να καθοριστεί η ταυτότητα της αγοράς. Έτσι,
Σε κάποιες περιπτώσεις, ένα κανάλι επιλέγει να εισάγει στο πρόγραμμά του μία ποιοτική εκπομπή (π.χ. ερευνητική), ανεξάρτητα από την εμπορικότητά της, γιατί θεωρείται ότι προσδίδει κύρος στη συνολική εικόνα του καναλιού. Έτσι, σημαντικό ρόλο στην εικόνα ενός σταθμού έχει και ο ενημερωτικός τομέας του, ανεξάρτητα αν προσελκύει λιγότερη διαφήμιση, καθώς συνδέεται άμεσα με την αξιοπιστία του. Ειδικότερα, στα δελτία ειδήσεων, το σύνολο των τηλεθεατών που παρακολουθεί το πρόγραμμα έχει εξίσου μεγάλη σημασία με το εμπορικό κοινό, γιατί αντανακλά την εμπιστοσύνη που δείχνει το τηλεοπτικό κοινό στο δημοσιογραφικό προϊόν του καναλιού και στη θεματολογία του δελτίου. Ως αποτέλεσμα, το μέγεθος και τα ποιοτικά χαρακτηριστικά του ακροατηρίου του δελτίου ειδήσεων έχουν άμεση επίπτωση στην προσέλκυση των τηλεθεατών σε άλλα προγράμματα, κυρίως ενημερωτικά, που έχει το κανάλι (σ.σ. στη δυναμική του σταθμού).
Κόρωνος
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Κόρωνος είναι γνωστά τα παρακάτω 4 πρόσωπα:
Τηλεθέαση
Διαφημιστική πίτα
Από το 1989, με το ξεκίνημα λειτουργίας των ιδιωτικών τηλεοπτικών σταθμών στην Ελλάδα, έχει παρατηρηθεί μια αυξητική τάση στις διαφημιστικές δαπάνες για το μέσο της τηλεόρασης, με τη μεγαλύτερη να καταγράφεται το 2007, η οποία ήταν της τάξης των 941.5 εκ. ευρώ. Από τότε υπήρξε μεγάλη πτώση στις δαπάνες αυτές, κατά ¾ περίπου τα τελευταία 10 χρόνια. Έτσι, το 2018, τέσσερεις μεγάλοι ιδιωτικοί τηλεοπτικοί σταθμοί πανελλαδικής εμβέλειας μοιράστηκαν διαφημιστική πίτα ύψους 221 εκ. ευρώ, ποσό μικρότερο από τις διαφημιστικές δαπάνες του 1992. Συγκεκριμένα, με βάση τον κύκλο εργασιών του κάθε σταθμού, τα έσοδα από τη διαφήμιση για τον ΣΚΑΪ ανήλθαν στα 62.1 εκ. ευρώ, για τον Alpha στα 59.4 εκ. ευρώ, για το Star στα 48.1 εκ. ευρώ και για τον Antenna στα 41.7 εκ. ευρώ.
Κόρωνος
Πηγή
Κορωνος Κορων Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς των Λαπίθων Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Σικυώνας
Τηλεθέαση
Κριτική στη μέτρηση της τηλεθέασης
Η κριτική που ασκείται στη μέτρηση της τηλεθέασης έχει να κάνει κυρίως με τα προβλήματα που παρατηρούνται στην επιλογή δείγματος, στη μεθοδολογία, και στην ανάλυση των στοιχείων. To μεγαλύτερο πρόβλημα για τους ιδιοκτήτες των καναλιών και τις διαφημιστικές εταιρείες είναι ότι κατά τη μέτρηση της τηλεθέασης συλλέγονται κυρίως στοιχεία για το μέγεθος του κοινού και τα βασικά δημογραφικά του χαρακτηριστικά. Τα ποιοτικά χαρακτηριστικά του κοινού συνάγονται με έμμεσο τρόπο, γι’ αυτό το λόγο οι διαφημιστές ζητάνε ολοένα και πιο προηγμένα συστήματα μέτρησης της τηλεθέασης όπου να συμπεριλαμβάνονται ποιοτικά χαρακτηριστικά, όπως για παράδειγμα η αφοσίωση του κοινού (audience engagement) σ’ ένα τηλεοπτικό πρόγραμμα, η αξιολόγηση του προσφερόμενου περιεχομένου και ο βαθμός προτίμησης.
Εταιρείες μέτρησης
μικρογραφία|Λογότυπο AGB-Nielsen Η εταιρεία μέτρησης της τηλεθέασης στην Ελλάδα είναι η AGB Hellas, η οποία ξεκίνησε τη λειτουργία της το 1988. Το 1999, η εταιρεία Taylor Nelson Sofris Metrisis εμφανίστηκε ως ανταγωνιστική της AGB. Οι δύο εταιρείες δραστηριοποιήθηκαν παράλληλα για τρία χρόνια, με την πρώτη να αποσύρεται τον Δεκέμβριο του 2002. Το 2004, η AGB συγχωνεύτηκε με την Nielsen. Έτσι, η εταιρεία μέτρησης της τηλεθέασης στην Ελλάδα παραμένει μία, η AGB-Nielsen.
Η AGB-Nielsen είναι μέλος του Συνδέσμου Εταιρειών Δημοσκόπησης και Έρευνας Αγοράς (ΣΕΔΕΑ). Ελέγχεται σε συνεχή βάση από την Επιτροπή Ελέγχου Έρευνας Τηλεθέασης (ΕΕΕΤ) με βάση τις διεθνείς πρακτικές. Έχει πιστοποιηθεί με Πιστοποιητικά Διασφάλισης Ποιότητας ISO 9001:2008 και IQ Net.
Συμβατική τηλεόραση vs. διαδίκτυο και συνδρομητικές πλατφόρμες
Το 2019, η διαφημιστική δαπάνη για την τηλεόραση αντιστοιχούσε στο 38% επί των εσόδων από τις διαφημίσεις (σ.σ. 300 εκ. ευρώ), ενώ η υπόλοιπη διαφημιστική πίτα μοιράστηκε στο διαδίκτυο, στα έντυπα μέσα και στο ραδιόφωνο. Το διαδίκτυο απέσπασε 250 εκ. ευρώ, με τη μερίδα του λέοντος να πηγαίνει στην Google, στο Facebook, στο Twitter και στο Tabοοla, ενώ το υπόλοιπο ποσό κατακερματίστηκε λόγω ύπαρξης πολλών παικτών. Η συνεχώς αυξανόμενη χρήση του διαδικτύου, ωστόσο, δε μεταφράζεται προς το παρόν σε περισσότερα διαφημιστικά έσοδα, κάτι το οποίο πιθανόν να οφείλεται σε συντηρητικές μαρκετίστικες επιλογές από την πλευρά των διαφημιστικών εταιρειών.
Παγκόσμιος Ιστός
thumb|120px|Ιστορικό λογότυπο του παγκόσμιου ιστού σχεδιασμένο από τον Ρόμπερτ Κάιλιου
Ο παγκόσμιος ιστός (αγγλικά: World Wide Web ή www) είναι ένα ανοιχτό σύστημα διασυνδεδεμένων πληροφοριών και πολυμεσικού περιεχομένου, που επιτρέπει στους χρήστες του Διαδικτύου να αναζητήσουν πληροφορίες μεταβαίνοντας από ένα έγγραφο στο άλλο. .
Κάθε δικτυακή δομομονάδα του Διαδικτύου αποτελείται από συνδεδεμένους υπολογιστές σε τοπικό επίπεδο, για παράδειγμα το δίκτυο υπολογιστών των κεντρικών γραφείων μιας εταιρείας. Αυτά τα δίκτυα με τη σειρά τους συνδέονται σε ευρύτερα δίκτυα, όπως εθνικά και υπερεθνικά. Το ευρύτερο δίκτυο στον κόσμο λέγεται παγκόσμιος ιστός το οποίο είναι μοναδικό (δηλαδή δεν υπάρχουν παραπάνω από ένα δίκτυα υπολογιστών παγκόσμιας κλίμακας), και συμπεριλαμβάνεται τόσο τα γήινα δίκτυα, όσο και τα δίκτυα των δορυφόρων της και άλλων διαστημικών συσκευών που είναι συνδεδεμένα σε αυτό.
Η τεχνολογία του ιστού καθιστά δυνατή τη δημιουργία "υπερκειμένων", μία διασύνδεση δηλαδή πάρα πολλών μη ιεραρχημένων στοιχείων που παλαιότερα ήταν απομονωμένα. Τα στοιχεία αυτά μπορούν να πάρουν και άλλες μορφές πέραν της μορφής του γραπτού κειμένου, όπως εικόνας και ήχου.
Η τεχνολογία του ιστού δημιουργήθηκε το 1989 από τον Βρετανό Τιμ Μπέρνερς Λη, ο οποίος εκείνη την εποχή εργαζόταν στον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Πυρηνικών Ερευνών (CERN) στη Γενεύη της Ελβετίας. Το όνομα που έδωσε στην εφεύρεσή του ο ίδιος ο Λη είναι World Wide Web, όρος γνωστός στους περισσότερους από το "www". Αυτό που οδήγησε τον Λη στην εφεύρεση του Παγκόσμιου ιστού ήταν το όραμά του για ένα κόσμο όπου ο καθένας θα μπορούσε να ανταλλάσσει πληροφορίες και ιδέες άμεσα προσβάσιμες από τους υπολοίπους. Το σημείο στο οποίο έδωσε ιδιαίτερο βάρος ήταν η μη ιεράρχηση των διασυνδεδεμένων στοιχείων. Οραματίστηκε κάθε στοιχείο, κάθε κόμβο του ιστού ίσο ως προς την προσβασιμότητα με τα υπόλοιπα. Αν σκεφτεί, όμως, κανείς τον βαθμό ιεράρχησης με τον οποίο λειτουργούν οι μηχανές αναζήτησης του ιστού, όπως για παράδειγμα το google, γίνεται εύκολα κατανοητό ότι στην πράξη κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει, τουλάχιστον στον βαθμό που το είχε οραματιστεί ο Lee.
Μοντέλο Παγκοσμίου Ιστού
Ως πληροφοριακό σύστημα παρέχει συγκεκριμένο μοντέλο δεδομένων το οποίο βασίζεται σε κόμβους και υπερσυνδέσμους. Το μοντέλο δεδομένων του παγκόσμιου ιστού παρέχει κόμβους (αγγλ. nodes), άγκυρες (αγγλ. anchors) και συνδέσμους (ή υπερσυνδέσμους) (αγγλ. links ή hyperlinks). Οι κόμβοι είναι φορείς του περιεχομένου ενώ οι άγκυρες είναι περιοχές του περιεχομένου των κόμβων από όπου ξεκινούν ή καταλήγουν σύνδεσμοι. Οι σύνδεσμοι συνδέουν δύο κόμβους.
η Επιστήμη του Web ή Επιστήμη του Ιστού
Η Επιστήμη του Web ή Επιστήμη του Παγκόσμιου Ιστού αποτελεί μια ερευνητική πρωτοβουλία του εφευρέτη του World Wide Web, Τιμ Μπέρνερς Λη (Tim Berners-Lee) και σηματοδοτείται από την ίδρυση της Ερευνητικής Πρωτοβουλίας για την επιστήμη του Web (Web Science Research Initiative).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Παγκόσμιος ιστός Κατηγορία:Εποχή της πληροφορίας
Πιτ Κλάιναου
Ο Πιτ Κλάιναου (Sneaky Pete Kleinow, 20 Αυγούστου 1934 - 6 Ιανουαρίου 2007) ήταν Αμερικανός μουσικός της κάντρι και της ροκ, τραγουδοποιός και δημιουργός ειδικών εφέ στον κινηματογράφο. Επονομαζόταν "Sneaky Pete" Κλάιναου. Από το 1981 εργάστηκε για τη δημιουργία ειδικών εφέ σε τιανίες όπως The Empire Strikes Back, Gremlins, The Right Stuff, The Terminator και Terminator 2.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί μουσικοί
Αμνιωτά
Τα αμνιωτά (από το ελληνικό ἀμνίον, «μεμβράνη που περιβάλλει το έμβρυο» ) είναι ένας κλάδος τετράποδων σπονδυλωτών που περιλαμβάνει τα ερπετά, τα πτηνά και θηλαστικά που γεννούν τα αυγά τους στη στεριά ή διατηρούν το γονιμοποιημένο ωάριο στη μητέρα. Διακρίνονται από τα αναμνιωτά, που γεννούν συνήθως τα αυγά τους στο νερό.
Γενική περιγραφή
Τα αμνιωτά είναι τετράποδα, που χαρακτηρίζονται από το ότι έχουν ένα αυγό και είναι εξοπλισμένα με άμνιο, προσαρμογή για να γεννήσουν τα αυγά στην ξηρά και όχι στο νερό, όπως συνήθως κάνουν τα αναμνιωτά (συμπεριλαμβανομένων των βατράχων). Στα αμνιωτά περιλαμβάνονται τα συναψιδωτά (θηλαστικά μαζί με τους εξαφανισμένους συγγενείς τους) και σαυρόψιδα (ερπετά και πτηνά), καθώς και οι πρόγονοί τους. Τα έμβρυα των αμνιωτών είτε ως αυγά ή ως αναπτυσσόμενα στο θηλυκό, προστατεύονται και βοηθούνται από αρκετές εκτεταμένες μεμβράνες. Στα ευθήρια θηλαστικά (όπως ο άνθρωπος), αυτές οι μεμβράνες περιλαμβάνουν τον αμνιακό σάκο που περιβάλλει το έμβρυο. Οι εμβρυϊκές μεμβράνες και η έλλειψη του σταδίου της προνύμφης διακρίνουν τα αμνιωτά από τα τετράποδα αμφίβια.
Τα πρώτα αμνιωτά, που αναφέρονται ως «βασικά αμνιωτά», έμοιαζαν με μικρές σαύρες και εξελίχθηκαν από αμφίβια ερπετόμορφα περίπου 312 εκατομμύρια χρόνια πριν, στη Λιθανθρακόφόρο, αναπτύσσοντας περίπου 20.000 είδη. Τα αυγά τους μπορούσαν να επιβιώσουν έξω από το νερό, επιτρέποντας στα αμνιωτά να επεκταθούν στην ξηρά. Τα αυγά μπορούσαν επίσης να αναπνέουν και να αντιμετωπίζουν τα απόβλητά τους, επιτρέποντας στα αμνιωτά να εξελιχθούν σε μεγαλύτερες μορφές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τετράποδα
Ξυπνητήρι
Το ξυπνητήρι είναι ένα ρολόι, το οποίο χρησιμοποιεί δυνατό ήχο ή δόνηση ή έντονο φως σε συγκεκριμένη ρυθμιζόμενη χρονική στιγμή, με σκοπό κυρίως να αφυπνίσει αλλά και να υπενθυμίσει στους ανθρώπους σημαντικά γεγονότα ή εργασίες για εκείνους. Ένα κλασικό ξυπνητήρι αποτελείται από τους δείκτες της ώρας καθώς και από έναν ακόμη δείκτη, που χρησιμοποιείται, για να καθορίσει τον χρόνο κατά τον οποίο θα ενεργοποιηθεί ο ήχος. Με το πάτημα ενός κουμπιού, που βρίσκεται πάνω στο ρολόι, ο ήχος σταματά, εκτός αν αγνοηθεί για αρκετή ώρα, οπότε και σταματά αυτόματα.
Ξυπνητήρι με μπαταρίες
Αποτελεί την εξέλιξη από το παραδοσιακό κουρδιστό ξυπνητήρι (με ελατήριο) σε αυτό που μπορεί πια να λειτουργεί με μπαταρίες.
Ψηφιακό ξυπνητήρι
Η χρήση των δεικτών του ρολογιού αντικαθίστανται από αριθμητικά ψηφία.
μικρογραφία|Ψηφιακό ξυπνητήρι
Ξυπνητήρι για ρολόγια χειρός
Η λειτουργία του ψηφιακού ξυπνητηριού μεταφέρεται και στα ρολόγια χειρός.
Ξυπνητήρι κινητού τηλεφώνου
Τα κινητά τηλέφωνα σύγχρονης τεχνολογίας παρέχουν τη δυνατότητα ξυπνητηριού, που λειτουργεί ανεξάρτητα από το αν το τηλέφωνο βρίσκεται σε λειτουργία ή όχι. Μάλιστα ο χρήστης μπορεί να επιλέξει τον ήχο της αφύπνισης ή υπενθύμισης, που επιθυμεί.
Ξυπνητήρι ραδιόφωνο
μικρογραφία|Ξυπνητήρι ραδιόφωνο Πρόκειται για μία συσκευή, όπου σαν ήχος αφύπνισης ή υπενθύμισης χρησιμοποιείται ο ήχος του ραδιοφώνου. Έτσι ο χρήστης μπορεί να ξυπνά με τη μουσική ή πιθανότατα τις ειδήσεις του ραδιοφωνικού σταθμού, που έχει επιλέξει.
Ξυπνητήρι που παρακολουθεί τις φάσεις του ύπνου μέσω αισθητήρων
μικρογραφία|Ξυπνητήρι με αισθητήρες που παρακολουθεί τις φάσεις του ύπνου Πρόκειται για ξυπνητήρι νέας γενιάς, που χρησιμοποιεί αισθητήρες στο πίσω μέρος του ρολογιού και εφόσον αυτό ακουμπά στον καρπό του χεριού του ανθρώπου, προκειμένου να ρυθμιστεί η ώρα αφύπνισης. Έτσι το ξυπνητήρι ρυθμίζεται με βάση την ώρα που θα πάμε για ύπνο, την ώρα που θα ξυπνήσουμε καθώς και το διάστημα που μπορεί να μας ξυπνήσει πριν την προκαθορισμένη ώρα. Στην πράξη, οι αισθητήρες παρακολουθούν διάφορες παραμέτρους, όπως θερμοκρασία, παλμούς, μυικές συσπάσεις, από την ώρα που έχει δηλωθεί ότι θα κοιμηθούμε μέχρι την ώρα που θα μας ξυπνήσει, έτσι ώστε να βρει την κατάλληλη χρονική στιγμή αφύπνισης.
Ιστορία
Ο Αριστόξενος, μαθητής του Αριστοτέλη, δηλώνει, κατά τα γραφόμενα του Αριστοκλή, μουσικολόγου του 2ου αιώνα π.Χ., ότι:«ο Πλάτων εφηύρε το νυκτερινόν ωρολόγιον και το κατασκεύασε με τη μορφή μιας μεγάλης κλεψύδρας».Το πρώτο αυτό αρχαίο ελληνικό υδραυλικό ωρολόγιο λειτουργούσε σαν ξυπνητήρι. Η λειτουργία αυτού του νυκτερινού ωρολογίου ήταν ως εξής : Από μια μεγάλη κλεψύδρα διάρκειας μεγαλύτερης των 6 ωρών ρέει, μέσω λεπτού ακροφύσιου, νερό πολύ χαμηλής ροής μέσα σε μικρότερο δοχείο που περιέχει αξονικό σιφώνιο. Η στάθμη του νερού στο δοχείο ανεβαίνει αργά μέχρι να φθάσει το ανώτατο ύψος του σιφωνίου, μέσα σε ένα ορισμένο χρονικό διάστημα π.χ. 6 ωρών. Όταν πληρωθεί το σιφώνιο, το δοχείο αδειάζει απότομα το νερό του μέσω του σωλήνα στο υποκείμενο στεγανό δοχείο. Τότε ο εγκλωβισμένος στο δοχείο αυτό αέρας συμπιέζεται και διαφεύγει από τη σύριγγα, μια σωληνοειδή σφυρίχτρα που παράγει οξύ ήχο. Σε 6 ώρες λοιπόν, ή σε οποιοδήποτε άλλο εκ των προτέρων προκαθορισμένο χρονικό διάστημα από τη στιγμή της ενεργοποίησης του μηχανισμού, το νυκτερινό ωρολόγιο σφυρίζει. Ο μηχανισμός ελέγχου της στάθμης του υγρού στο δοχείο είναι και εδώ ένα κλειστό σύστημα ελέγχου.
Ο αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος Πλάτωνας (428-348 π.Χ.) το χρησιμοποιούσε τη νύχτα, ενδεχομένως για να σηματοδοτήσει την έναρξη των ομιλιών του που γίνονταν την αυγή.
Στην Κίνα, ο βουδιστής μοναχός και εφευρέτης Xing Yi (683 - 727) επινόησε ένα ρολόι με δείκτες που χτυπούσαν με το πέρασμα της ώρας. Οι Κινέζοι μηχανικοί Zhang Sixun και Su Song ενσωμάτωσαν τους μηχανισμούς, που χρησιμοποιήθηκαν για το ρολόι αυτό, σε αστρονομικά ρολόγια τον 10ο και 11ο αιώνα. Ένα τέτοιο ρολόι έξω από την Κίνα ήταν ο πύργος που τροφοδοτούσε με νερό περιοχές κοντά στο Τζαμί Umayyad στη Δαμασκό της Συρίας, το οποία χτυπούσε κάθε μία ώρα. Κατασκευάστηκε από τον Άραβα μηχανικό al-Kaysarani το 1154.
Από τον 14ο αιώνα, αρκετοί πύργοι με ρολόγια στη Δυτική Ευρώπη ήταν επίσης σε θέση να χτυπούν σε προκαθορισμένο χρόνο κάθε μέρα. Ο παλαιότερος από αυτούς περιγράφεται από τον συγγραφέα της Φλωρεντίας Δάντη το 1319. Ο πιο διάσημος τέτοιος πύργος, που υπάρχει ακόμα είναι στην πλατεία του Αγίου Μάρκου στη Βενετία. Το ρολόι του Αγίου Μάρκου συναρμολογήθηκε το 1493, από τον διάσημο κατασκευαστή ρολογιών Gian Carlo Rainieri. μικρογραφία|Πύργος με ρολόι στην του πλατεία Αγίου Μάρκου στη Βενετία Ένα άλλο μηχανικό ξυπνητήρι δημιουργήθηκε από τον Levi Hutchins του New Hampshire στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, το 1787. Όμως, αυτή τη συσκευή την έφτιαξε μόνο για τον εαυτό του και χτυπούσε μόνο στις 4 το πρωί, προκειμένου να τον ξυπνήσει για τη δουλειά του. Ο Γάλλος εφευρέτης Antoine Redier ήταν ο πρώτος που πατεντάρισε ένα ρυθμιζόμενο μηχανικό ξυπνητήρι, το 1847.
Στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, η παραγωγή των ξυπνητηριών σταμάτησε την άνοιξη του 1942, αφού τα εργοστάσια που τα παρήγαν μετατράπηκαν σε εργοστάσια για πολεμικές εργασίες κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.Όμως, ήταν ένα από τα πρώτα καταναλωτικά αγαθά, η παραγωγή των οποίων άρχισε ξανά το Νοέμβριο του 1944.
Το πρώτο ξυπνητήρι ραδιόφωνο εφευρέθηκε από τον James F. Reynolds, στη δεκαετία του 1940 και ένας άλλος σχεδιασμός εφευρέθηκε από τον Paul L Schroth.
Σταθμός Άγιος Ιωάννης (Μετρό Αθήνας)
Ο Σταθμός Άγιος Ιωάννης είναι σταθμός του μετρό της Αθήνας, επί της γραμμής 2. Βρίσκεται στην Αθήνα και πήρε το όνομά του από τον Ιερό Ναό του Αγίου Ιωάννη (Κυνηγού), επί της Λεωφόρου Βουλιαγμένης, με τον οποίο γειτνιάζει. Εγκαινιάστηκε στις 15 Νοεμβρίου 2000. Είναι υπόγειος και διαθέτει δυο πλευρικές αποβάθρες.
Ξυπνητήρι
Πηγές
Κατηγορία:Ρολόγια Κατηγορία:Ύπνος Κατηγορία:Αμερικανικές εφευρέσεις
Σταθμός Άγιος Ιωάννης (Μετρό Αθήνας)
Κατά τη κατασκευή του σταθμού εντοπίστηκαν λείψανα κλασικού κεραμοποιείου, στοιχείο που δείχνει την ύπαρξη δραστηριοτήτων στην περιοχή.
Παραπομπές
Αγιος Ιωαννης Αγιος Ιωαννης
399 Περσεφόνη
Η Περσεφόνη (Persephone) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,0. Ανακαλύφθηκε το 1895 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από το ομώνυμο πρόσωπο της ελληνικής μυθολογίας, κόρη της θεάς Δήμητρας.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Περσεφόνης εκτιμάται σε 49,1 χιλιόμετρα από δεδομένα του IRAS, ενώ η μάζα της σε 124 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός της τύπος είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,184 (από δεδομένα του IRAS). Η Περσεφόνη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 9 ώρες και 8 λεπτά. Η θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 120 ως 115 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Πρωτεύουσα
Πρωτεύουσα ονομάζεται η πόλη στην οποία βρίσκεται η έδρα κυβέρνησης ενός κυρίαρχου κράτους, μίας διοικητικής διαίρεσης ή ενός οργανισμού. Συνήθως είναι η μεγαλύτερη πόλη ενός κράτους αλλά υπάρχουν και εξαιρέσεις όπως π.χ. στις ΗΠΑ, όπου η Νέα Υόρκη είναι η πολυπληθέστερη πόλη αλλά πρωτεύουσα είναι η Ουάσινγκτον που είναι η 20η. Μερικές χώρες έχουν δύο ή και περισσότερες πρωτεύουσες, παράδειγμα η Νότια Αφρική έχει τρεις πρωτεύουσες, την Πρετόρια, το Μπλουμφοντέιν και την Κέιπ Τάουν και μεγαλύτερη πόλη το Γιοχάνεσμπουργκ.
Στο πέρασμα του χρόνου πολλές φορές έχει συμβεί μεταφορά μιας πρωτεύουσας σε μία άλλη πόλη όπως για παράδειγμα συνέβη στη Ρωσία, από τη Μόσχα στην Αγία Πετρούπολη το 1712, ή στην Ελλάδα, από το Ναύπλιο στην Αθήνα το 1834.
Πολλές φορές τα ΜΜΕ αναφέρουν το όνομα της πρωτεύουσας ως ένα εναλλακτικό όνομα για μια χώρα. Για παράδειγμα "Οι σχέσεις μεταξύ Αθήνας και Ρώμης αναφέρονται "στις σχέσεις μεταξύ Ελλάδας και Ιταλίας".
Ετυμολογία
Στα Ελληνικά η λέξη «Πρωτεύουσα» προέρχεται από το αρσενικό «Πρωτεύων» που σημαίνει "Αυτός που πρωτεύει, αυτός που είναι πρώτος". Στα Αγγλικά και στις Δυτικοευρωπαϊκές γλώσσες χρησιμοποιείται η λέξη «Capital, Capitale κτλ». Προέρχεται από το Λατινικό «Caput» που σημαίνει «Κεφάλι», ενώ στα γερμανικά χρησιμοποιείται η λέξη Hauptstadt που σημαίνει "κεντρική πόλη, πόλη-αρχηγείο".
Σχεδιασμένες πρωτεύουσες
• Αμπούζα, Νιγηρία, (1960)
• Μπραζίλια, Βραζιλία, (1960)
• Ισλαμαμπάντ, Πακιστάν, (1960)
• Καμπέρα, Αυστραλία, (1927)
• Κωνσταντινούπολη, Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, (330)
• Αστανά, Καζακστάν, (1997)
• Οττάβα, Καναδάς, (1857)
• Νέο Δελχί, Βρετανική Ινδία, (1911)
Το 2015, η Αίγυπτος ανακοίνωσε την κατασκευή μιας νέας πρωτεύουσας, η οποία θα φιλοξενήσει έως και 6.000.000 κατοίκους. Το Κάιρο, το οποίο αποτελούσε πρωτεύουσα της χώρας από το 969, έχει ξεπεράσει τα 20.000.000 με αποτέλεσμα να αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες πόλεις του κόσμου, καθώς και μία από τις πιο μολυσμένες. Το 2019, η Ινδονησία ανακοίνωσε την επιθυμία να μετακινήσει την πρωτεύουσα της άλλου, αφού σύμφωνα με έρευνες, η τωρινή πρωτεύουσα, η Τζακάρτα κινδυνεύει να βυθισθεί.
Πολλαπλές η ανεπίσημες πρωτεύουσες
• Τσεχία: Πρωτεύουσα της Τσεχίας είναι η Πράγα. Το Μπρνο, όμως, είναι η έδρα των κρατικών δικαστηρίων.
• Εσθονία: Το Τάλιν είναι η πρωτεύουσα της χώρας, αλλά το ανώτατο δικαστήριο και το υπουργείο παιδείας εδρεύουν στο Ταρτού.
• Γερμανία: Πρωτεύουσα της χώρας είναι το Βερολίνο. Όμως, μερικά υπουργεία βρίσκονται στην πρώην Δυτικογερμανική πρωτεύουσα, τη Βόννη.
• Πορτογαλία: Το κοινοβούλιο, τα υπουργεία, τα δικαστήρια κτλ, βρίσκονται στη Λισαβόνα. Παρόλα αυτά κανένα αυτά, κανένα κρατικό αρχείο δεν αναφέρεται στη Λισαβόνα ως πρωτεύουσα.
• Ελβετία: Η, de facto, πρωτεύουσα της Ελβετίας είναι η Βέρνη αλλά, de jure δεν έχει πρωτεύουσα.
Πρωτεύουσες που δεν είναι η έδρα της κυβέρνησης
• Ολλανδία: Το πολιτικό κέντρο της χώρας δεν είναι το Άμστερνταμ, αλλά η Χάγη, η τρίτη μεγαλύτερη πόλη.