cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κέντρο Διεπιστημονικής Αξιολόγησης, Συμβουλευτικής και Υποστήριξης
Τα Κέντρα Διεπιστημονικής Αξιολόγησης, Συμβουλευτικής και Υποστήριξης είναι αποκεντρωμένες υπηρεσίες που υπάγονται στο Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων με σκοπό την αξιολόγηση και την εύρεση διαταραχών και μαθησιακών δυσκολιών σε μαθητές, τη στήριξη των σχολικών μονάδων. Οι υπηρεσίες παρέχονται σε ηλικίες από 4 εώς 22 ετών. Άτομα με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες θεωρούνται όσοι έχουν διαγνωστεί με:
- Νοητική ανεπάρκεια ή ανωριμότητα - Αισθητηριακές αναπηρίες όρασης (τυφλοί, αμβλύωπες με χαμηλή όραση) - Αισθητηριακές αναπηρίες ακοής (κωφοί, βαρήκοοι) - Κινητικές αναπηρίες – χρόνια μη ιάσιμα νοσήματα - Διαταραχές ομιλίας λόγου - Ειδικές μαθησιακές δυσκολίες (Δυσλεξία, δυσγραφία) - Σύνδρομο ελλειμματικής προσοχής (ΔΕΠΥ) με ή χωρίς υπερκινητικότητα. - Σύνθετες γνωστικές συναισθηματικές και κοινωνικές δυσκολίες. - Διάχυτες αναπτυξιακές διαταραχές (φάσμα αυτισμού). - Ψυχικές διαταραχές και πολλαπλές αναπηρίες.
- Άλλες δυσκολίες(συναισθηματικές δυσκολίες, προβλήματα συμπεριφοράς κ.α). - Ιδιαίτερες νοητικές ικανότητες και ταλέντα
• Στελεχώνονται από εργοθεραπευτές, λογοθεραπευτές, κοινωνικούς λειτουργούς,ψυχολόγους και εκπαιδευτικούς (φιλόλογοι, μαθηματικοί, δάσκαλοι & νηπιαγωγοί) με ειδίκευση στην ειδική αγωγή.
Είναι η αρμόδια υπηρεσία για την έκδοση απαλλαγής από τις γραπτές εξετάσεις, τη σύνταξη ατομικών εκθέσεων και την εισήγηση εξατομικευμένων ή ομαδικών προγραμμάτων ψυχοπαιδαγωγικής στήριξης, όπως την ένταξη του μαθητή σε τμήμα ένταξης, παράλληλη στήριξη.
Συστάθηκαν αρχικά με τον 2817/2000 - ΦΕΚ 78/Α/14-3-2000 ως Κέντρα Διάγνωσης Αξιολόγησης & Υποστήριξης (ΚΔΑΥ), αντικαταστάθηκαν με τον νόμο 4547/2018, από τα ΚΕΔΔΥ (Κέντρο Διαφοροδιάγνωσης, Διάγνωσης και Υποστήριξης), το 2018 από τα ΚΕΣΥ (Κέντρα Εκπαιδευτικής και Συμβουλευτικής Υποστήριξης) για να λάβουν την παρούσα μορφή τους το 2021 με τον νόμο 4823/2021.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[https://www.minedu.gov.gr/publications/docs2018/EPAL_N_4547_FEK_102A_12-06-2018.pdf ν. 4547/2018 - Υπουργείο Παιδείας]
ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΚΕΔΑΣΥ
Κατηγορία:Εκπαίδευση στην Ελλάδα
Glee
Το Glee είναι αμερικανικό τηλεοπτικό μουσικό δράμα, που αφορά ένα γκρουπ μαθητών λυκείου και τους δασκάλους τους στο λύκειο Γουίλιαμ ΜακΚίνλει στη Λάιμα του Οχάιο, όπου μαθητές από διάφορες "κλίκες" συμμετέχουν στην ομάδα χορωδίας που ονομάζεται Νέες Κατευθύνσεις (New Directions). Οι μαθητές και οι ενήλικοι καθηγητές τους έρχονται αντιμέτωποι με θέματα σεξουαλικότητας,σχέσεων αλλά και με κοινωνικά προβλήματα. Από την τέταρτη σεζόν και μετά, καθώς ορισμένοι από αυτούς τους μαθητές αποφοιτούν στην τρίτη σεζόν, βλέπουμε τη ζωή αυτών των μαθητών στον πραγματικό κόσμο και στις διάφορες σχολές που σπουδάζουν και παράλληλα με αυτό τη χορωδία του σχολείου και τους καινούριους μαθητές που εισήχθησαν σε αυτή.
Στην Ελλάδα προβλήθηκε από το συνδρομητικό κανάλι Fox Life, ενώ οι πρώτοι δυο κύκλοι προβλήθηκαν και από τον ALPHA TV.
Στη διάρκεια της πρώτης σεζόν του, το Glee απέσπασε τις καλύτερες κριτικές. Μέχρι στιγμής στον ιστότοπο αξιολόγησης ταινιών και σειρών IMDb έχει σκορ 6,9/10 και σε έναν παρόμοιο ιστότοπο, το Metacritic, έχει σκορ 77/100. Η σειρά μέχρι στιγμής έχει ανακηρυχθεί υποψήφια για 190 βραβεία, από τα οποία έχει κερδίσει τα 71. Από τις σημαντικότερες υποψηφιότητες τους είναι οι συνολικά 10 υποψηφιότητες τους για Χρυσή Σφαίρα, όπου κέρδισαν 4 από αυτές και oi 34 υποψηφιότητες τους για τα τηλεοπτικά βραβεία Emmy, όπου από τις οποίες κέρδισαν τις 5. Η σειρά ήταν υποψήφια και για βραβεία Satellite, People's Choice κλπ. Η σειρά επιλέχθηκε από το κανάλι FOX να προβληθεί αμέσως μετά το Super Bowl. Το επεισόδιο της σειράς που προβλήθηκε τότε, στις 6 Φεβρουαρίου 2011, σημείωσε την υψηλότερη τηλεθέαση για το κανάλι από το 2008, καθώς προβλήθηκε από περίπου 27 εκατομμύρια τηλεθεατές!
Επιπλέον, η σειρά έχει φιλοξενήσει αρκετούς guest star, όπου οι διασημότεροι αυτών είναι η Gwyneth Paltrow, η Sarah Jessica Parker, η Kate Hudson, ο Ricky Martin, η Kristin Chenoweth, ο Neil Patrick Harris, η Patti LuPone, η Demi Lovato, η Tyra Banks, η Shirley McLaine, η June Squibb και πολλοί άλλοι.
Αρχική Ιδέα
Ο παραγωγός της σειράς Ian Brennan έγραψε το Glee βασισμένο στη δική του εμπειρία ως μέλος της χορωδίας του λυκείου Prospect στο Mount Prospect του Illinois. Αρχικά οραματιζόταν το Glee ως ταινία και όχι ως τηλεοπτική σειρά και έγραψε ένα αρχικό προσχέδιο τον Αύγουστο του 2005 υπό την αιγίδα του Screenwriting for Dummies. Ολοκλήρωσε το σενάριο το 2005, αλλά δεν μπορούσε να κεντρίσει ενδιαφέρον για αυτό το πρότζεκτ για αρκετά χρόνια, μέχρι που ο Mike Novick, ένας τηλεοπτικός παραγωγός και φίλος του Ian από το Λος Άντζελες, ήταν μέλος στο ίδιο γυμναστήριο με τον άλλο παραγωγό της σειράς, τον Ryan Murphy και του έδωσε ένα αντίγραφο του σεναρίου του Brennan. Ο Murphy ήταν μέλος στη χορωδία του κολεγίου του και αισθάνθηκε ότι συνδέεται με το σενάριο. Ο Murphy και ο συνεργάτης στην προηγούμενη σειρά του Nip/Tuck, Brad Falchuk, πρότειναν το Glee να παραχθεί ως μία τηλεοπτική σειρά. Το σενάριο ξαναγράφτηκε και επιλέχθηκε για τηλεοπτική σειρά από τους αντιπρόσωπους του καναλιού FOX σε διάστημα 15 ωρών από τότε που το παρέλαβαν.Ο Μurphy και ο Falchuk έγιναν διευθυντές παραγωγής της σειράς, ο Brennan έγινε συνδιευθυντής παραγωγής και ο Novick παραγωγός. Ο Brannan, ο Murphy και ο Flachuk δήλωσαν ότι άρχισαν γράφοντας όλα τα επεισόδια.
Το Glee λαμβάνει χώρα στο μυθηστοριματικό λύκειο William McKinley στη Λάιμα του Οχάιο. Ο Murphy διάλεξε μια μεσοδυτική τοποθεσία καθώς μεγάλωσε στην Indiana και ανακαλεί στη μνήμη του στιγμές απο την παιδική του ηλικία που επισκεπτόταν το λούνα παρκ Kings Island στο Οχάιο. Η σειρά γυρίζεται στα στούντιο και στο λύκειο Helen Bernstein στο Χόλυγουντ. Ο Murphy δήλωσε ότι δεν έχει παρακολουθήσει ποτέ την ταινία High School Musical, με την οποία έχει συγκριθεί το Glee, και δήλωσε ότι το ενδιαφέρον του είναι το να δημιουργήσει ένα  μεταμοντέρνο μιούζικαλ  από το να κάνει μια σειρά στην οποία ξαφνικά οι χαρακτήρες αρχίζουν να τραγουδούν, δημιουργώντας τη με βάση τα πρότυπα του μιούζικαλ Chicago. Ο Murphy ήθελε η σειρά να αποτελεί μια φυγή για τους τηλεθεατές, καθώς δήλωσε πως υπάρχουν πολλές σειρές στην τηλεόραση με όπλα, επιστημονικές ή με δικηγόρους να τρέχουν εδώ και εκει, ενώ αυτή η σειρά αποτελούσε κάτι τελείως διαφορετικό. Ήθελε η σειρά να κεντρίζει το ενδιαφέρον και των νέων, αλλά και των ενηλίκων. Από τον Οκτώβριο του 2009 είχε ήδη πλάνα για τις 3 σεζόν της σειράς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές του Fox Κατηγορία:Δραματικές σειρές Κατηγορία:Κωμικές τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Νεανικές σειρές
Γεγονότα Δεκεμβρίου 2017
8 Δεκεμβρίου
(World Bulletin)
18 Δεκεμβρίου
(Bloomberg)
23 Δεκεμβρίου
(The Express) (The Free Press Journal)
31 Δεκεμβρίου
12
Soldier of Fortune
Το Soldier of Fortune είναι τραγούδι του χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple, το τελευταίο από το δίσκο "Stormbringer" που κυκλοφόρησε στις 10 Δεκεμβρίου του 1974.
Το μουσική του τραγουδιού έγραψε ο κιθαρίστας Ρίτσι Μπλάκμορ και τους στίχους ο τραγουδιστής Ντέιβιντ Κόβερντεϊλ.
Διασκευές
Το συγκεκριμένο κομμάτι έχει διασκευαστεί από τους Opeth για το δίσκο "Ghost Reveries" του 2006, όπως και από τους Black Majesty για το άλμπουμ "Tomorrowland" ένα χρόνο αργότερα, ενώ το 2015 οι Whitesnake το συμπεριέλαβαν στον δίσκο "The Purple Album". Επίσης, οι Blackmore's Night το έπαιξαν στο ζωντανά ηχογραφημένο άλμπουμ "Past Times with Good Company".
Ζωντανές ηχογραφήσεις
Το "Soldier of Fortune" συμπεριλήφθηκε στις ζωντανές εμφανίσεις του συγκροτήματος μετά την αποχώρηση του κιθαρίστα Ρίτσι Μπλάκμορ και την αντικατάσταση του από τον Τόμι Μπόλιν. Μετά τη διάλυση των Deep Purple το 1976, συνέχισαν να το παίζουν ζωντανά ο Ντέιβιντ Κόβερντεϊλ με τους Whitesnake. Ζωντανές ηχογραφήσεις του κομματιού, υπάρχουν στους εξής δίσκους:
Τα μέλη των Deep Purple
Το "Soldier of Fortune" ηχογραφήθηκε από τη τρίτη σειρά μελών του συγκροτήματος. Τα μέλη της ήταν τα εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια των Deep Purple Κατηγορία:Τραγούδια του 1974
Σαλάρ ντε Ουγιούνι
Το Σαλάρ ντε Ουγιούνι (ή Σαλάρ ντε Τουνούπα, ισπανικά: Salar de Uyuni) είναι η μεγαλύτερη ξηρή λίμνη στον κόσμο με έκταση 10.582 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Βρίσκεται στα διαμερίσματα Ποτοσί και Ορούρο στη νοτιοδυτική Βολιβία στο υψίπεδο των Άνδεων περίπου 3 656 μέτρα πάνω από το μέσο επίπεδο της θάλασσας και διαμορφώθηκε ύστερα από μετασχηματισμούς διαφόρων προϊστορικών λιμνών. Καλύπτεται από λίγα μέτρα κρούστας αλατιού, το οποίο έχει μια εξαιρετική ομαλότητα καθώς η υψομετρική διαφορά είναι λιγότερη από ένα μέτρο σε ολόκληρη την έκταση του Σαλάρ. Η κρούστα χρησιμεύει ως πηγή αλατιού και καλύπτει μια τεράστια λεκάνη εξαιρετικά πλούσια σε λίθιο αφού το 50 με 70% των παγκοσμίων αποθεμάτων βρίσκονται εκεί. Το λίθιο βρίσκεται στο στάδιο της εξαγωγής του από το υπέδαφος.
Η μεγάλη επιφάνεια του Σαλάρ, οι καθαροί ουρανοί στην περιοχή και η εξαιρετική ομαλότητα της επιφανείας του, κάνουν το Σαλάρ ένα ιδανικό «εργαλείο» για τη βαθμονόμηση των υψομετρικών οργάνων των δορυφόρων παρατήρησης της Γης. Το Σαλάρ χρησιμεύει επίσης και ως κύρια οδός επίγειας μεταφοράς σε όλη το υψίπεδο της Βολιβίας (Αλτιπλάνο) και αποτελεί σημαντικό τόπο αναπαραγωγής για πολλά είδη ροζ φλαμίνγκο.
Το Σαλάρ Ντε Ουγιούνι αποτελεί για τη μοναδικότητα του ένα σημαντικό τουριστικό προορισμό στα υψίπεδα των Άνδεων στη Βολιβία. Τα μικρά κομμάτια γης μέσα στην αχανή του έκταση ονομάζονται «νησιά», με γνωστότερο όλων το Ίσλα ντελ Πεσκάδο (Νησί του Ψαριού)
Η λίμνη έχει χρησιμοποιηθεί για γυρίσματα ταινιών, όπως η Star Wars: Οι τελευταίοι Τζεντάι (2017) όπου το τοπίο της λίμνης χρησιμοποιείται για την αναπαράσταση του φαντασιακού πλανήτη Κρέιτ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λίμνες της Βολιβίας
Φιλλύρα Ροδόπης
Η Φιλλύρα είναι χωριό και έδρα του δήμου Αρριάνων της περιφερειακής ενότητας (πρώην νομού) Ροδόπης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 909 μόνιμους κατοίκους. Ο πληθυσμός του χωριού είναι μουσουλμανικός. Το χωριό είναι πεδινό, σε υψόμετρο 90 μέτρων και βρίσκεται στο βορειοανατολικό άκρο της πεδιάδας της Κομοτηνής, στους πρόποδες της οροσειράς της Ροδόπης, και συγκεκριμένα των Ορέων Βυρσίνης. Βρίσκεται 22 χιλιόμετρα ανατολικά της Κομοτηνής. Το χωριό μέχρι το 1953 λεγόταν Ξύδια και επί οθωμανικής εποχής Μπουγιούκ Σικερλή. Η οικονομία του χωριού βασίζεται στην καπνοπαραγωγή και την κτηνοτροφία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ροδόπης Κατηγορία:Δήμος Αρριανών
Μεσούντα Άρτας
Η Μεσούντα είναι ένα χωριό του Δήμου Κεντρικών Τζουμέρκων με 134 μόνιμους κατοίκους (απογραφή 2011) και βρίσκεται στον ορεινό όγκο των Τζουμέρκων, σε υψόμετρο 812 μέτρων, δίπλα στον ποταμό Άχελώο. Ο οικισμός απέχει από την πόλη της Άρτας περίπου 57 χιλιόμετρα ενώ η απόσταση από το Βουργαρέλι είναι περίπου 22 χιλιόμετρα.
Σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστρια, η Μεσούντα υπήρξε μέχρι το τέλος του 2010, οικισμός του Δήμου Αθαμανίας με έδρα το Βουργαρέλι. Με βάση τη νέα διοικητική διαίρεση που προβλέπει το Σχέδιο Καλλικράτης, ο οικισμός εντάχθηκε στο Δήμο Κεντρικών Τζουμέρκων. Η Μεσούντα μαζί με τη Δροσιά, την Κάτω Χώρα, τον Πεύκο και το Στενό αποτελούν την τοπική κοινότητα Μεσούντας με συνολικό πληθυσμό 269 κατοίκους.
Ιστορία
Το παλαιό όνομα του χωριού ήταν Μουσιούντα. Μία από τις πρώτες πηγές που μας γνωστοποιεί την ύπαρξη του χωριού είναι τα αρχεία της Βενετίας. Oι Βενετοί από τα τέλη του 17ου αιώνα άρχισαν να συνεργάζονται με διάφορες τυχοδιωκτικές ομάδες ατάκτων, κυρίως Ελλήνων από την Κεφαλονιά και την Ιθάκη, οι οποίες λεηλατούσαν τις πλούσιες περιοχές της Άρτας. Οι Βενετοί είχαν ως στόχο από τη μία να δημιουργήσουν προβλήματα στους Τούρκους και από την άλλη να ωθήσουν τους κατοίκους των αγροτικών περιοχών στο να ζητήσουν προστασία από τις ληστρικές επιδρομές, καταβάλλοντας ένα σημαντικό χρηματικό ποσό.
Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα του Μανιάτη πειρατή Λιμπεράκη Γερακάρη, ο οποίος το 1696 λεηλάτησε την πόλη της Άρτας και τα γύρω χώρια και έκλεψε περίπου 50.000 ρεάλια δηλαδή ένα τεράστιο ποσό για την εποχή εκείνη που όμως μαρτυρά και τον πλούτο της περιοχής. Οι Αρτινοί έστειλαν επιστολή στον Δόγη της Βενετίας και τον ενημέρωσαν για την επιδρομή και οι Βενετοί συνέλαβαν τον Γερακάρη και τον φυλάκισαν στην Μπρέσια της Ιταλίας όπου και πέθανε.
Σύμφωνα λοιπόν με τα αρχεία της Βενετίας, μας γίνεται γνωστό ότι το έτος 1695, δηλαδή την εποχή που Δόγης της Βενετίας ήταν ο Συλβέστρο Βαλιέρο, η Μεσούντα μαζί με πολλά άλλα χωριά της Άρτας, κατέβαλε φόρο στην Βενετική διοίκηση με αντάλλαγμα την προστασία από τις επιδρομές των πειρατών. Οι κάτοικοι των χωριών της Άρτας πλήρωναν ετησίως συνολικά 1500 Ισπανικά ρεάλια (1 ρεάλι ισοδυναμούσε με 9 ½ βενετικές λίρες). Αυτό λοιπόν μας επιτρέπει να συμπεράνουμε ότι η οίκηση του χωριού έγινε πολλά χρόνια πριν από το 1695.
Ο Σπυρίδων Αραβαντινός, στο έργο του «Ιστορία Αλή πασά του Τεπελενλή» μας ενημερώνει ότι η Μεσούντα μαζί με τα χωριά Λιόζιστα, Βρεστενίτσα, Καταβόθρα, Θεοδώριανα, Μελισσουργοί, Μουμλιανά, Πράμαντα, Βελεντζικό, Σκουληκαριά και τα Ζυγοχώρια, αποτελούσε ένα από τα τσιφλίκια του Αλή Πασά των Ιωαννίνων στην περιοχή των Τζουμέρκων.
Αναφορά στο χωριό κάνει και ο Ιφικράτης Κοκκίδης στο έργο του «Οδοιπορικά Ηπείρου και Θεσσαλίας» που εξέδωσε το ελληνικό Υπουργείο Στρατιωτικών (Αθήνα 1880) και μας δίνει την πληροφορία ότι στο χωριό κατοικούσαν περίπου 250 άνθρωποι. Ο Ι. Κοκκίδης μας ενημερώνει ότι η επαρχία Άρτας χωριζόταν σε 2 περιοχές: την περιοχή Άρτας και την περιοχή Πρεβέζης. Η περιοχή της Άρτας χωριζόταν με τη σειρά της σε 7 τμήματα: τμήμα Ποταμιάς, τμήμα Βρύσεως, τμήμα Ραδοβυζίου, τμήμα Τζουμέρκων, τμήμα Κάμπου, τμήμα Καρβασαρά και τμήμα Λάκκας. Η Μεσούντα αποτελούσαν μέρος του τμήματος Ραδοβυζίου.
Στο «Δοκίμιον Ιστορικόν περί Άρτης & Πρεβέζης» (εκδ.1884) του Σεραφείμ Ξενόπουλου, μητροπολίτη Άρτας, γίνεται αναφορά στη Μεσούντα. Σύμφωνα με αυτή την πηγή, η Μεσούντα ήταν ένα από τα χωριά του Άνω Ραδοβυζίου με 30 οικογένειες και οι κάτοικοι εκκλησιάζονταν στο ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, στον οποίο ιερουργούσε ο εφημέριος του γειτονικού χωριού Βρετσίστα.
Με το Σύμφωνο της Κωνσταντινούπολης (1881), η Μεσούντα και όλο το τμήμα του νομού Άρτας, ανατολικά του Αράχθου, ενσωματώθηκε στο Ελληνικό κράτος. Συγκεκριμένα, στις 24 Ιουνίου 1881, ο αξιωματικός Σκαρλάτος Σούτσος ενώπιον του μητροπολίτη Άρτας Σεραφείμ, ανακοίνωσε την κατάληψη της πόλης της Άρτας και των υπολοίπων χωριών που προέβλεπε το Σύμφωνο της Κωνσταντινούπολης.
Κατα τη διάρκεια του Β΄Παγκοσμίου πολέμου, χιλιάδες Έλληνες στρατιώτες έχασαν την ζωή τους. Ανάμεσα σε αυτούς υπήρξε και ένας κάτοικος της Μεσούντας, ο Μπίκας Λάμπρος του Ιωάννη, ο οποίος γεννήθηκε το 1913, υπήρξε λοχίας του 40ου Συν.Ευζώνων και σκοτώθηκε στο ύψωμα Μάλι Σπατ Τεπελενίου στις 16 Ιανουαρίου 1941.
Η περιοχή της Μεσούντας έχει ταυτιστεί ιστορικά με τον τόπο θανάτου του αρχηγού του Ε.Λ.Α.Σ. Άρη Βελουχιώτη ο οποίος αυτοκτόνησε στην περιοχή στις 15 Ιουνίου του 1945 κυκλωμένος από τμήματα της εθνοφυλακής τα οποία καταδίωκαν την ομάδα του. Σε ανάμνηση αυτού του γεγονότος, λαμβάνουν κάθε χρόνο εκδηλώσεις την πιο κοντινή Κυριακή στην ημερομηνία του θανάτου του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Άρτας Κατηγορία:Δήμος Κεντρικών Τζουμέρκων
Μαραθώνας Αιαντίδας
Ο Μαραθών ή Μαραθώνας ή Μαραθωνία ή Μαραθώνιον (Μαραθών), (ο δήμος: Μαραθώνος, Μαραθώνα), ήταν αρχαίος οικισμός - πόλη και δήμος της Αιαντίδας (περιοχή της Αρχαίας Αττικής και φυλή της αρχαίας Αθήνας). Η μεγάλη φήμη του οφείλεται κατά κύριο λόγο στη νίκη των Αθηναίων και των Πλαταιέων εναντίων των Περσών, Αύγουστο ή τον Σεπτέμβριο του 490 π.Χ. και το θρυλικό αγώνα του ημεροδρόμου, σύμφωνα με τον Λουκιανό, δρομέα Φειδιππίδη, ο οποίος ενέπνευσε το ομώνυμο άθλημα του Μαραθωνίου Δρόμου.
Ονομασία
thumb|left|200px|Ο [[Θησέας μεταφέρει την αδελφή των Διόσκουρων Ωραία Ελένη με άρμα, καθώς η αδελφή της Φοίβη (στα δεξιά) την παρακολουθεί, σε αττικό ερυθρόμορφο στάμνο του Πολύγνωτου, περίπου 430-420 π.Χ., Αρχαιολογικό Μουσείο Αθήνας.]] 200px|left|thumb|Αναχώρηση πολεμιστών για το Μαραθώνα (πιθανώς οι [[Διόσκουροι προκειμένου να ανακτήσουν την απαχθείσα αδελφή τους Ωραία Ελένη) σε αττική μελανόμορφη υδρία, περίπου 570-560 π.Χ. Βρέθηκε στην Αθήνα. Μουσείο του Λούβρου, Παρίσι.]]
Το όνομα του Μαραθώνα, πιθανώς επίσης να προέρχεται από τον γενάρχη των Μαραθωνίων, μυθικό επώνυμο ήρωα Μαραθώνα ή Μάραθο, ο οποίος, σύμφωνα με τον Παυσανία, ήταν γιος του βασιλιά της Σικυώνας Εποπέα και εγγονός ή, σύμφωνα με άλλη εκδοχή, δισέγγονος του θεού Ποσειδώνα και της Κανάκης. Ο Μαραθών κατέφυγε στην Αττική, λόγω της σκληρότητας του πατέρα του.
Σύμφωνα με τον Πλούταρχο ο Μαραθών συνόδευσε και τους Διόσκουρους, που εισέβαλαν στην Αττική προκειμένου να απελευθερώσουν την μικρή αδελφή τους Ελένη, η οποία έγινε γνωστή μεταγενέστερα, ως η Ωραία Ελένη, την οποία είχε απαγάγει ο Θησέας, με την βοήθεια του Πειρίθου, με σκοπό να την παντρευτεί, όταν εκείνη μεγαλώσει και την είχε κρύψει στις Αφίδνες. Από εκεί, αφού ελευθέρωσαν την αδελφή τους, απήγαγαν τη μητέρα του βασιλιά της Αθήνας, την Αίθρα και βοήθησαν να ανέβει στον θρόνο της Αθήνας ο Μενεσθέας, εκμεταλλευόμενοι και την απουσία του Θησέα, ο οποίος ήταν φυλακισμένος στον Άδη.
Τοποθεσία του αρχαίου δήμου
Ο δήμος του Μαραθώνος, ήταν δήμος της Παραλίας. Βρίσκεται διαχρονικά ανάμεσα στο Πεντελικό όρος και την Πάρνηθα, 40 περίπου χιλιόμετρα από την Αθήνα, στις ανατολικές ακτές της Αττικής, στην περιοχή Πλάσι, βορειοδυτικά της προϊστορικής ακρόπολης
Πλάσι
Οι πρώτες δοκιμαστικές ανασκαφές στην περιοχή Πλάσι, ο οποίος είναι χαμηλός λόφος (ανάμεσα στην κοίτη του χειμάρρου Χαράδρα, στα ανατολικά, και του ρέματος Σκούπα στα δυτικά) που βρίσκεται στο κέντρο της πεδιάδας του Μαραθώνα, κοντά στην ακτή, περίπου 1,5 χιλιόμετρο βορειοανατολικά του Τύμβου του Μαραθώνα και περίπου 2 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Τροπαίου της Μάχης του Μαραθώνα, ξεκίνησαν το 1970 από τον Ευθύμιο Μαστροκώστα και τον Σπυρίδωνα Μαρινάτο και αποκάλυψαν ίχνη ανθρώπινης δραστηριότητας σε πολύ μεγάλη έκταση, αλλά τα αποτελέσματα των ανασκαφών αυτών δεν μελετήθηκαν και δεν δημοσιεύτηκαν πλήρως, με μικρές εξαιρέσεις. Μικρές αναφορές γίνονται κατά το 1988 και από τον αρχιτέκτονα και αρχαιολόγο Ιωάννη Τραυλό, ο οποίος από το 1980 εκπόνησε τμηματικό τοπογραφικό των ανασκαφών. Οι δοκιμαστικές ανασκαφές απόδειξαν παρόλλα αυτά τη συνεχή ανθρώπινη παρουσία και δραστηριότητα στο Πλάσι και τη διαχρονική κατοίκηση της θέσης από την προϊστορία μέχρι και την ύστερη αρχαιότητα. Οι κανονικές ανασκαφές στο Πλάσι ξεκίνησαν τον Μάιο του 2014 ως ερευνητικό πρόγραμμα του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, με διττό χαρακτήρα, εκπαιδευτικό και ερευνητικό, και συνεχίζονται σε συνεργασία και με την Εφορεία Αρχαιοτήτων Ανατολικής Αττικής, ενώ συμμετοχή σε προγράμματα με τις "Πολιτιστικές Διαδρομές" έχει και ο Σύλλογος Φίλων του Αρχαιολογικού Μουσείου Μαραθώνα.
Ρόανοκ
Με το όνομα Ρόανοκ φέρονται:
Μαραθώνας Αιαντίδας
Τσέπι
Το Πρωτοελλαδικό νεκροταφείο στο Τσέπι, θέση στα ανατολικά του λόφου Κοτρώνι, στον Βρανά, εντοπίσθηκε και ερευνήθηκε αρχικά μεταξύ του 1970-1973, από τον αρχαιολόγο Σπυρίδωνα Μαρινάτο. Από το 1997 τις ανασκαφές συνέχισε η καθηγήτρια της Προϊστορικής Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών Μαρία Παντελίδου-Γκόφα. Επίσης στην περιοχή του Βρανά,Γεώργιος Σωτηριάδης, "Ανασκαφαί Μαραθώνος", Πρακτικά της Αρχαιολογικής Εταιρείας 1932, σελ. 28-43, και Ανασκαφή εν Μαραθώνι υπό Γεωργίου Σωτηριάδου URI http://hdl.handle.net/11615/5045, στην ιστοσελίδα ir.lib.uth.gr του Ιδρυματικού Αποθετήριου του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, σελ. 30-31: [...] "Τουναντίον ύδωρ αφθονώτατον, απαραίτητον δε δια την ύπαρξιν αρχαίας πόλεως, υπάρχει πραγματικώς, μόνον έξω της ξηροτάτης πέριξ του Μετοχιού Βρανα περιφερείας, εκεί όπου ένεκα της ακροπόλεως πρέπει αναμφισβητήτως να τεθή και η πόλις Μαραθών, κάτωθεν δηλονότι αυτής ως είπα. Αυτή δε η πόλις είναι η οποία, εντοπισθείσα πρώτον υπό των ζητησάντων αυτήν επί της ακτής της θαλάσσης, όπου δι’ ουδένα λόγον θα επετρέπετο να υποτεθή υπάρξασά ποτε αρχαία πόλις• μετακινηθείσα δε εντεύθεν έπειτα εις το νεώτατον χωρίον η Μαραθώνα, όπου ουδέν ίχνος αρχαίου οικισμού παρετηρήθη ποτέ, και εκ της Μαραθώνας πάλιν εις του Βρανά το Μετόχιον, ευρήκε μόλις εν τέλει την οριστικήν και μόνην αληθή θέσιν της χάρις εις την ανακάλυψιν της ακροπόλεώς της. Ο Μαραθών, η πόλις, ήτις εκ του τόπου καθόλου Μαραθώνος δια την βοτάνην αυτού ίσως το μάραθον ή μάραθρον ή μάλαθρον ούτως ωνομάσθη, αν δεν συνέβη και το εναντίον, εκ της δια το παρ’ αυτήν φυόμενον μάραθον αύθις, Μαραθών κληθείσης πόλεως να όνομασθή ούτω και πας ο τόπος, ο Μαραθών λέγω η πόλις κατελάμβανε την αμέσως υπό την άκρόπολιν, όπως και μόνον ήτο δυνατόν, εκτεινομένην από της ρίζης του βουνού μέχρι του έλους ομαλήν υπώρειαν. Η υπώρεια αυτή αποτελεί και την στενήν πάροδον από την προπεδιάδα της Προβαλίνθου εις το πεδίον του Μαραθώνος. Ως πάροδος δε άλλως μεταξύ του βουνού και της πόλεως άμα μετ’ αυτού εξ ενός, της θαλάσσης δε εξ ετέρου, ήτις οκτακόσια μόνον μέτρα απέχει της πόλεως, παραμένει ο στενός ούτος τόπος και όταν λάβωμεν υπ’ όψιν ότι το νυν έλος αναμφιβόλως, καθώς εκ πολλών τεκμηρίων εξάγεται, δεν υπήρχε κατά την αρχαιότητα. Έχει δε και τούτο σημασίαν τινά δια την μάχην, την παράταξιν και την παρασκευήν των αντιπάλων στρατών προς την μάχην, προς τα καθέκαστα της οποίας συγκεντρώνεται πάσα η προσοχή μας, όταν το μαγικόν όνομα: Μαραθών! όπως λέγει ο Βύρων προφέρωμεν. Επειδή δε, ως είναι γνωστόν, περί των δυο τουλάχιστον εκ των τεσσάρων του Μαραθώνος πόλεων αρχήθεν δεν υπήρξεν αμφιβολία ή διχογνωμία που έκειντο, δια τούτο είπα ότι τελείως βεβαιώνεται και συμπληρούται πλέον η τοπογραφία του Μαραθώνος". [...] εκτός από το νεκροταφείο και τον λεγόμενο Τύμβο των Πλαταιέων συμμάχων των Αθηναίων κατά την μάχη του Μαραθώνα βρίσκεται και το Αρχαιολογικό Μουσείο Μαραθώνα.
Μέλος της Τετράπολης
Ο δήμος του Μαραθώνος ήταν μέλος της Τετράπολης ή Υττηνίας της Αττικής, η οποία με τη σειρά της αποτελούσε μια από τις δώδεκα περιφέρειες-πόλεις της Δωδεκάπολης Κεκροπίας. Ο Στράβων, αναφερόμενος στον ιστορικό Φιλόχορο και το έργο του «Ατθίς» (ή Ατθίδες ή Ιστορίαι) λέει ότι η Τετράπολις (Οινόη, Προβάλινθος, Τρικόρυθος, Μαραθών) ήταν μια από τις δώδεκα πόλεις, οι οποίες ιδρύθηκαν στην Αττική από τον μυθικό βασιλιά της Αθήνας, Κέκροπα και αργότερα ο Θησέας την ένωσε με την πόλη της αρχαίας Αθήνας.
Με εξαίρεση την Προβάλινθο, η οποία ανήκε στην Πανδιονίδα φυλή, οι υπόλοιπες τρεις πόλεις (Οινόη, Τρικόρυθος, Μαραθών) ανήκαν στην Αιαντίδα φυλή. Από τις τέσσερις πόλεις, οι οποίες συναποτελούσαν την Τετράπολη, ο Μαραθώνας εθεωρείτο σαφώς, ως ο πιο σημαντικός.
Οι κάτοικοι του Μαραθώνος
Ο δημότης του αρχαίου Μαραθώνος ονομαζόταν Μαραθώνιος. Αν και δεν υπάρχει καμία ένδειξη ως προς την ημερομηνία της ίδρυσης του Μαραθώνα, η αναφορά της πόλης σε απόσπασμα της Οδύσσειας του Ομήρου καταδεικνύει τη σημασία αυτού του οικιστικού κέντρου, ακόμη και σε εκείνη την μακρινή εποχή.
Το 545 π.Χ. ο Πεισίστρατος αποβιβάστηκε στον Μαραθώνα, βάδισε προς την αρχαία Αθήνα και επανίδρυσε, για δεύτερη φορά, την τυραννία.
Μυθολογία και θρησκεία
Οι κάτοικοι Μαραθώνα ισχυρίζονταν ότι ήταν οι πρώτοι, οι οποίοι ξεκίνησαν την θρησκευτική λατρεία προς τον Ηρακλή, προς τιμήν του οποίου είχαν επιλέξει ένα κτίσμα–καταφύγιο στην πεδιάδα του Μαραθώνα. Η τοποθεσία του κτιρίου αυτού, στο οποίο επίσης οι Αθηναίοι και λοιποί Έλληνες είχαν στρατοπεδεύσει πριν από την Μάχη του Μαραθώνα, εξακολουθεί να αποτελεί αντικείμενο συζήτησης, μεταξύ των ερευνητών.
Στην περιοχή του δήμου υπήρχαν επίσης δυο ιερά του Διονύσου.
Γεωγραφία
Η μορφολογία της πεδιάδας του Μαραθώνα κατά τον πέμπτο αιώνα π.Χ. βασικά διχάζει τους ιστορικούς, καθώς η μορφή της ακτογραμμής, η φύση του μεγάλου βάλτου της περιοχής και η επέκτασή του δεν έχουν οριστικά διευκρινιστεί. Τα περισσότερα προβλήματα προκύπτουν και για την ακριβή θέση των οικισμών, οι οποίοι βρίσκονταν στην πεδιάδα, ξεκινώντας με το δήμο του Μαραθώνα, του οποίου σύμφωνα με ορισμένους ερευνητές, το μεγαλύτερο μέρος των κτισμάτων του, θεωρείται ότι είναι τώρα κάτω από το νερό, λόγω της εξέλιξης της ακτής, ενώ σύμφωνα με άλλους ερευνητές μπορούν να ταυτιστούν τα διάφορα ερείπια, ενώ σύμφωνα με άλλους ερευνητές ο οικισμός αποτελούνταν μόνο από διάσπαρτες οικίες και όχι αστικό κέντρο, ενώ με βάση την άποψη του αρχαιολόγου Γεωργίου Σωτηριάδη υπήρχε αστικό κέντρο της αρχαίας πόλης μαζί με την ακρόπολή της, το επίνειο, το προάστειο, ιερά και άλση. Υπάρχουν επίσης διάφορες θεωρίες για το ιερό του Ηρακλή και τα μνημεία τα οποία ανεγέρθησαν μετά τη Μάχη του Μαραθώνα.
Τύμβος των Μαραθωνομάχων
350px|thumb|right|Ο Τύμβος των Μαραθωνομάχων. Σήμερα στην περιοχή της μάχης υπάρχει ο Τύμβος των Μαραθωνομάχων ή τυμβόχωστος των Μαραθωνομάχων τάφος. Με βάση τις ανασκαφές που έγιναν στην Κυνουρία, στην ρωμαϊκής εποχής βίλλα του Ηρώδη του Αττικού, την γνωστή και ως Έπαυλη του Ηρώδη του Αττικού και ξεκίνησαν από την Ε΄ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων το 1978 από τον Γεώργιο Σταϊνχάουερ και τον Παναγιώτη Φάκλαρη, το 1984 ως το 1987 και το 1989 από την Αλκμήνη Σταυρίδη και κατά τη δεκαετία του 1990 υπό την εποπτεία του Θεόδωρου Σπυρόπουλου, έχει βρεθεί ενεπίγραφη στήλη με ονόματα πεσόντων στη μάχη του Μαραθώνα. 150px|thumb|left|Kεφαλή του [[Ηρώδης ο Αττικός|Ηρώδη του Αττικού, η οποία βρέθηκε κοντά στον Τύμβο του Μαραθώνα.]] Το στοιχείο αυτό, σε συνδυασμό με τη σύσταση του τύμβου του Μαραθώνα, στον οποίο έχει ανευρεθεί υλικό και από μεταγενέστερες εποχές, καθώς και λόγω της ανεύρεσης κεφαλής του Ηρώδη του Αττικού κοντά στον τύμβο, έχει οδηγήσει τον αρχαιολόγο Γεώργιο Θ. Σπυρόπουλο στο συμπέρασμα, ότι πιθανώς ο τύμβος αυτός είναι δημιούργημα του ίδιου του Ηρώδη. Συγκεκριμένα, φαίνεται να επιβεβαιώνεται η μαρτυρία του Ηροδότου, ότι οι πεσόντες Αθηναίοι ετάφησαν σε ιδιαίτερους τάφους με στήλες, στις οποίες αναγράφονταν τα ονόματά τους, κατά φυλή. Αργότερα ο Ηρώδης ο Αττικός, του οποίου η οικογένεια καταγόταν από τον Μαραθώνα, προχώρησε σε ανάπλαση του χώρου δημιουργώντας τον περιβάλλοντα χώρο του τύμβου ή/και τον ίδιο τον τύμβο και μετέφερε επίσης τις στήλες με τα ονόματα των πεσόντων στην έπαυλή του στην Κυνουρία, ως εκδήλωση προγονολατρείας.
Τύμβος των Πλαταιέων
Στην περιοχή του Βρανά έχει ανασκαφεί μερικώς και δεύτερος ταφικός τύμβος, με 11 ταφές ανδρών, ο οποίος χρονογείται στις αρχές του 5ου αι. π.Χ. Μερικοί ταυτίζουν αυτόν τον τύμβο με τον Τύμβο των Πλαταιέων, ωστόσο με την αναφορά της λέξης «λεγόμενο», η υπόθεση αυτή δείχνει ότι δεν έχει ακόμα απόλυτα επιβεβαιωθεί.
Ο έφηβος του Μαραθώνα
thumb|150px|left|Έφηβος του Μαραθώνα, χάλκινο γλυπτό, περίπου 340-330 π.Χ. [[Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο (Αθήνα)|Αρχαιολογικό Μουσείο Αθήνας.]] Ο Έφηβος του Μαραθώνα, είναι χάλκινο γλυπτό, το οποίο χρονολογείται περί το 340-330 π.Χ. και βρέθηκε στον κόλπο του Μαραθώνα το 1925. Εκτίθεται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας.
Αρχαιολογικό Μουσείο Μαραθώνα
Στον Βρανά, εκτός από τον πιθανό Τύμβο των Πλαταιέων του 5ου αι. π.Χ.βρίσκεται και το Αρχαιολογικό Μουσείο Μαραθώνα, το οποίο ανάμεσα στα εκθέματά του περιλαμβάνει ευρήματα από τη Νεολιθική έως την ύστερη Ρωμαϊκή περίοδο, ενώ στον περιβάλλοντα χώρο του, υπάρχει και νεκροταφείο της Μέσης Εποχής του Χαλκού.
Η εξέλιξη ως το σύγχρονο Μαραθώνα
Η κατοίκηση της περιοχής του Μαραθώνα συνεχίστηκε και στα χρόνια που ακολούθησαν την κλασική εποχή. Μετά την αρχαιότητα, όμως και για μακρύ χρονικό διάστημα χάνονται τα ίχνη του δήμου. Φαίνεται ότι κάποια στιγμή, σύμφωνα με τον Πλίνιο το χωριό του Μαραθώνα είχε εξαφανιστεί. Μετά την επανίδρυση του Ελληνικού Κράτους ο Μαραθώνας, το 1835, ορίστηκε αρχικά έδρα του τότε Δήμου Μαραθώνος, ο οποίος δήμος καταργείται το 1912 και στη θέση του δημιουργείται κοινότητα Μαραθώνα, η οποία μετατρέπεται εκ νέου σε δήμο το 1989, διατηρώντας την ίδια μορφή μέχρι τα τέλη του 2010. Με την εφαρμογή του σχεδίου Καλλικράτης ο Μαραθώνας αποτελεί πλέον έδρα του νέου διευρυμένου Δήμου Μαραθώνος. Το 2001, ο Μαραθώνας είχε 23.974 κατοίκους, ενώ το 2011, υπολογίζονταν, με βάση την επίσημη απογραφή, σε 33.423 κατοίκους.
Οι σύγχρονοι μαραθώνιοι
Προς τα τέλη του 19ου αιώνα ενσαρκώθηκε η ιδέα του Πιερ ντε Κουμπερτέν για αναβίωση των νέων Ολυμπιακών Αγώνων. Αναζητώντας το κύριο άθλημα, το οποίο θα μπορούσε να θυμίζει την αθλητική δόξα της αρχαίας Ελλάδας, η επιλογή έπεσε πάνω στον Μαραθώνιο Δρόμο, ο οποίος είχε προταθεί από τον Μισέλ Μπρεάλ. Ο ιδρυτής έκανε την επιλογή, η οποία και πραγματοποιήθηκε άμεσα κατά τη διάρκεια των πρώτων σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων, οι οποίοι πραγματοποιήθηκαν στην Αθήνα το 1896. Η ανάγκη για τη δημιουργία «προτύπου απόστασης» κατά τη διάρκεια του αγώνα, αποφασίστηκε με βάση την αναφορά στο θρύλο του Φειδιππίδη. Ως εκ τούτου, οι δρομείς του μαραθωνίου τρέχουν την κλασική διαδρομή από τον Μαραθώνα ως το το Παναθηναϊκό Στάδιο στην Αθήνα. Ο πρώτος νικητής στους σύγχρονους μαραθώνιους αγώνες ήταν το 1896 ο Σπύρος Λούης. Ο Μαραθώνιος Δρόμος έγινε σύντομα δημοφιλής σε όλο τον πλανήτη και πολλές πόλεις άρχισαν να οργανώνουν Μαραθώνιους σε ετήσια βάση. Η επίσημη απόσταση του Μαραθωνίου Δρόμου, πλέον έχει καθοριστεί σε 42 χιλιόμετρα και 195 μέτρα, από το 1921.
Προσωπικότητες από τον Μαραθώνα
Υπήρξαν διάφοροι γνωστοί πολίτες από τον δήμο του Μαραθώνος, όπως ο βουλευτής Βαίβιος (Νεικίας) ο Μαραθώνιος, ο άρχων Βαλέριος (Μαμερτίνος) ο Μαραθώνιος, ο βουλευτής Βασιλικός (Δομίτιος) ο Μαραθώνιος, ο Βάτραχος ο Μαραθώνιος, ο άρχων Βείβιος (Κόιντος Βείβιος Κρίσπος) ο Μαραθώνιος, ο θεσμοθέτης Βιβούλλιος (Λούκιος Βιβούλλιος Γενέθλιος) ο Μαραθώνιος, ο άρχων Βιβούλλιος (Πόπλιος Αίλιος Βιβούλλιος Ρούφος) ο Μαραθώνιος, ο βουλευτής Βιβούλλιος (Θεόπομπος) ο Μαραθώνιος, ο φιλόσοφος της Ακαδημίας Βόηθος ο Μαραθώνιος γιος του Ερμαγόρου, ο βουλευτής Βόηθος ο Μαραθώνιος, ο ταμίας άλλων θεών Βουταλίων ο Μαραθώνιος, ο βουλευτής Γάιος (Κλαύδιος) ο Μαραθώνιος, ο τριήραρχος Δάιππος ο Μαραθώνιος, ο βουλευτής Δαφνος (Κλαύδιος) ο Μαραθώνιος, ο Δείθων ο Μαραθώνιος, ο βουλευτής Δημήτριος ο Μαραθώνιος, ο ιερέας των Αιγυπτίων θεών Δημήτριος ο Μαραθώνιος γιος του Ερμησίωνος, ο άρχων Δημόστρατος ο Μαραθώνιος, ο βουλευτής Δημοφών ο Μαραθώνιος, ο ταμίας του ναού της Αθηνάς Διέρξις ο Μαραθώνιος, ο άρχων Διογένης (Φλάβιος) ο Μαραθώνιος, ο βουλευτής Διόδοτος ο Μαραθώνιος, 5 βουλευτές με το όνομα Διονύσιος ο Μαραθώνιος, ο βουλευτής Διονύσιος ο Μαραθώνιος γος του Ειρηναίου, ο άρχων-πάρεδρος Διονύσιος ο Μαραθώνιος γιος του Ζωίλου, ο σωφρονιστής Διονύσιος ο Μαραθώνιος γιος του Σωσιστράτου, ο πολέμαρχος Διότιμος ο Μαραθώνιος, ο βουλευτής Διοφάνης ο Μαραθώνιος, ο βουλευτής Δίφιλος ο Μαραθώνιος, ο άρχων Δομέτιος (Αραβιανός) ο Μαραθώνιος, ο βουλευτής Δομίτιος (Βασιλικός) ο Μαραθώνιος, ο βουλευτής Δωρόθεος (Πόπλιος) ο Μαραθώνιος, ο βουλευτής Δωρόθεος (Φλάβιος) ο Μαραθώνιος, ο ταμίας στην Πρυτανεία της Αιαντίδας Δωρόθεος ο Μαραθώνιος, ο άρχων βασιλεύς Δωσίθεος ο Μαραθώνιος γιος του Κλεομένους κ.α. Από τους πλέον γνωστούς, οι οποίοι είχαν κάποιου είδους σχέση με το δήμο ή την περιοχή του ήταν επίσης οι:
Πηγές – βιβλιογραφία
Πρωτογενείς πηγές
Ανασκαφικές εκθέσεις
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Αρχαίας Αττικής Κατηγορία:Αρχαία Αθήνα
Feliz Navidad
Το «Feliz Navidad» είναι δίγλωσσο χριστουγεννιάτικο τραγούδι γραμμένο το 1970 από τον Πορτορικανό τραγουδιστή και τραγουδοποιό Χοσέ Φελισιάνο. Με το απλό ισπανόφωνο χορωδιακό του (η παραδοσιακή ευχή για τα Χριστούγεννα και την Πρωτοχρονιά «Feliz Navidad, próspero año y felicidad», δηλαδή «Ευτυχισμένα Χριστούγεννα, καλή χρονιά και ευτυχία») και τους εξίσου απλούς αγγλόγλωσσους στίχους «I wanna wish you a Merry Christmas from the bottom of my heart», έγινε κλασικό χριστουγεννιάτικο ελαφρό τραγούδι στις ΗΠΑ, σε όλο τον ισπανόφωνο κόσμο και διεθνώς.
Ιστορία
Η ηχογράφηση του «Feliz Navidad» από τον Φελισιάνο το 1970, στο οποίο ο ίδιος παίζει ακουστική κιθάρα και πορτορικανικό κουάτρο (το εθνικό μουσικό όργανο του Πουέρτο Ρίκο), είναι ένα από τα πλέον ακουόμενα στο ραδιόφωνο και «κατεβαζόμενα» από το διαδίκτυο χριστουγεννιάτικα τραγούδια στις ΗΠΑ και τον Καναδά. Μέχρι τον Νοέμβριο του 2016, οι συνολικές πωλήσεις της ψηφιακής μορφής του έφθασαν τα 808.000 «κατεβάσματα» σύμφωνα με τη Nielsen SoundScan, γεγονός που το κατατάσσει στην όγδοη θέση στον κατάλογο με τα πλέον ευπώλητα στο διαδίκτυο κομμάτια των εορτών των Χριστουγέννων όλων των εποχών στις ΗΠΑ. Αναγνωρίστηκε επίσης από την ASCAP ως ένα από τα 25 πιο πολυπαιγμένα και ηχογραφούμενα χριστουγεννιάτικα τραγούδια στον κόσμο.
Η αρχική εκδοχή του τραγουδιού από τον Φελισιάνο έφθασε στις πρώτες 100 θέσεις των πωλήσεων στις ΗΠΑ (Billboard Hot 100) πάνω από 20 χρόνια μετά την ηχογράφησή της, καταλαμβάνοντας την 70η θέση στις αρχές Ιανουαρίου 1998. Επέστρεψε στον ίδιο κατάλογο για την εβδομάδα των αρχών Ιανουαρίου 2017, φθάνοντας στην 44η θέση.
Στη δημοφιλή ηχογράφηση του 1970 ο ντράμερ είναι ο Paulinho Magalhaes.
Μεταγενέστερες ηχογραφήσεις
Το «Feliz Navidad», παρόμοια με άλλα χριστουγεννιάτικα τραγούδια, έχει ηχογραφηθεί από πολλούς διαφορετικούς καλλιτέχνες και συγκροτήματα. Μερικοί αξιοσημείωτοι από αυτούς είναι οι Boney M., Μάικλ Μπουμπλέ με την Ταλία, το καστ της σειράς Glee, οι Il Volo με την Μπελίντα, και οι Σελίν Ντιόν, Ντέιβιντ Χέισελχοφ, Λουτσιάνο Παβαρόττι, Walk off the Earth, Γκαρθ Μπρουκς και Λάουρα Παουζίνι. Και έξω από τον Δυτικό κόσμο, καλλιτέχνες όπως το ινδονησιακό γυναικείο συγκρότημα «7icons» (ιδρύθηκε το 2010) έχουν ηχογραφήσει το τραγούδι.
Παρωδία
Τον Δεκέμβριο του 2009 μία παρωδία του «Feliz Navidad» με τίτλο «Το χριστουγεννιάτικο τραγούδι του λαθρομετανάστη» ("The Illegal Alien Christmas Song") δημιουργήθηκε από τους ραδιοφωνικούς παραγωγούς Matt Fox και A.J. Rice και ανέβηκε στον ιστότοπο Human Events (συντηρητική ηλεκτρονική εφημερίδα) της Ουάσινγκτον. Σε αγγλικό στίχο, η παρωδία βασίζεται στα στερεότυπα για τους Μεξικανούς οικονομικούς μετανάστες, αυτά του μεθύστακα και του βρωμιάρη που θα μεταφέρει επιδημίες.
Ο Φελισιάνο προέβη στην εξής δήλωση σχετικά στις 23 Δεκεμβρίου στον επίσημο ιστότοπό του:
''«Αυτό το τραγούδι υπήρξε πάντοτε μια γέφυρα μεταξύ πολιτισμών τόσο αγαπητών σε μένα, και ποτέ όχημα μιας πολιτικής πλατφόρμας ρατσισμού και μίσους. Είναι αηδιαστικό και η μόνη ευχή μου είναι το τραγούδι μου κι εγώ να διαχωριστούμε από την όλη υπόθεση το συντομότερο δυνατό.»''
Σε δήλωσή του στο πρακτορείο Associated Press την ίδια ημέρα, ο συντάκτης του ιστότοπου Τζεντ Μπάμπιν ζήτησε συγγνώμη για ''«την όποια προσβολή που μπορεί να αισθάνθηκε ο κ. Φελισιάνο από την παρωδία αυτή»'' και την αφαίρεσε από τον ιστότοπο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τραγούδια του 1970 Κατηγορία:Χριστουγεννιάτικα τραγούδια Κατηγορία:Ισπανόφωνα τραγούδια Κατηγορία:Singles της RCA Records
Μελαμπόδεια
Η Μελαμπόδεια ή Μελαμποδία ήταν επικό ποίημα του 7ου ή 6ου π.Χ. αιώνα, το οποίο αρχαίοι συγγραφείς (όπως ο Αθήναιος και ο Παυσανίας) απέδιδαν στον Ησίοδο, ενώ αντίθετα οι σύγχρονοι φιλόλογοι το κατατάσσουν στα ψευδοησιόδεια έπη. Αποτελούνταν από τρία τουλάχιστον βιβλία και διηγιόταν την ζωή και τα κατορθώματα του μυθικού ήρωα, μάντη και θεραπευτή Μελάμποδα.
Ο Μελάμπους, κατά τον Ηρόδοτο, ήταν αυτός που εισήγαγε την λατρεία του Διονύσου στην Ελλάδα και καθιέρωσε τις φαλλικές τελετουργίες (Φαλληφόρια). Ήταν επίσης ο πρώτος άνθρωπος στον οποίο οι θεοί προσέδωσαν προφητικές και θεραπευτικές ικανότητες. Ως θεραπευτής απήλλαξε τις κόρες του Προίτου, του μυθικού βασιλιά της Τίρυνθας, από την μανία που τις είχε καταλάβει, επειδή αψήφησαν τον Διόνυσο, και έλαβε ως αμοιβή τα δύο τρίτα του βασιλείου του. Θεράπευσε επίσης τον Ίφικλο, τον γιό του Φυλάκου, από τα προβλήματα στειρότητας που είχε, παίρνοντας ως αντάλλαγμα το περίφημο κοπάδι αγελάδων του πατέρα του (που ο Μελάμπους το ήθελε για να το χαρίσει στον αδελφό του Βίαντα προκειμένου αυτός να μπορέσει να παντρευτεί την Πηρώ, την κόρη του Νηλέως). Αυτούς τους μύθους το δίχως άλλο θα διηγιόταν η Μελαμπόδεια - άλλωστε ένα από τα διασωθέντα αποσπάσματα αναφέρεται ρητά στην ιστορία με τον Ίφικλο.
Εκτός όμως από τις ιστορίες για τον Μελάμποδα, περιείχε επίσης και διηγήσεις για τους άλλους μεγάλους μάντεις της μυθικής εποχής. Διαβάζουμε έτσι σε κάποιο απόσπασμα τον μύθο του Τειρεσία που μεταμορφώθηκε σε γυναίκα, επειδή σκότωσε ένα θηλυκό φίδι την ώρα που ζευγάρωνε. Έχοντας γνωρίσει τον έρωτα και σαν άνδρας και σαν γυναίκα, κλήθηκε ως διαιτητής στην λογομαχία μεταξύ Δία και Ήρας για το ποιο από τα δύο φύλα απολαμβάνει περισσότερο την ερωτική ηδονή. Ο Τειρεσίας είπε πως από τα δέκα μέρη ηδονής η γυναίκα γεύεται τα εννιά και ο άνδρας μόνο το ένα. Η Ήρα τότε θυμωμένη (επειδή αποκάλυψε τα μυστικά της γυναικείας φύσης) τον τύφλωσε, αλλά ο Δίας ως αντιστάθμισμα του χάρισε προφητική ικανότητα και μακροζωία. Ένα άλλο απόσπασμα αναφερόταν στην συνάντηση του Κάλχαντος με τον Μόψο και στον αγώνα μαντικής ικανότητας που επακολούθησε. Νικητής ανακηρύχθηκε ο Μόψος και ο Κάλχας ντροπιασμένος πέθανε από την λύπη του. Συνολικά, από την Μελαμπόδεια διασώθηκαν εννιά αποσπάσματα. Αναφέρονται από τον Αθήναιο, τον Στράβωνα,τον Σχολιαστή της Οδύσσειας, τον Κλήμη τον Αλεξανδρέα και τον Ιωάννη Τζέτζη.
Παραπομπές
κατηγορία:Αρχαία ελληνικά έπη
Πιοτρ Βιάζεμσκι
Ο Πιοτρ Αντρέγεβιτς Βιάζεμσκι (ρωσική γραφή: Пётр Андреевич Вяземский, προφορά στα ρωσικά: Πιοτρ Αντριέγιεβιτς Βιάζιεμσκιι), (23 Ιουλίου 1792 – 22 Νοεμβρίου 1878), ήταν Ρώσος ποιητής, μεταφραστής, κριτικός λογοτεχνίας και υψηλός αξιωματούχος της Ρωσικής Αυτοκρατορίας.
Βιογραφία
Γεννημένος σε παλιά οικογένεια ευγενών, τους Βιάζεμσκι, απόγονους της δυναστείας των Ρουρικιδών βασιλέων και ενός Ιρλανδού αριστοκράτη, δέχεται νωρίς πλήγμα στη ζωή του με το θάνατο του πατέρα του, πρίγκιπα Αντρέ Ιβάνοβιτς Βιάζεμσκι, το 1807. Η οικογένειά του είχε λαμπρή θέση στην αριστοκρατία της Αγίας Πετρούπολης.
Η αδελφή του Εκατερίνα, γίνεται σύζυγος του Νικολάι Μιχάιλοβιτς Καραμζίν. Ο Καραμζίν τον εισάγει στους μοσχοβίτικους λογοτεχνικούς κύκλους. Αργότερα πολεμά ως νεαρός αξιωματικός του τσαρικού στρατού στους ναπολεόντειους πολέμους εναντίον των γαλλικών στρατιών. Μετά το τέλος των πολέμων κριτικάρει τον Λέοντα Τολστόι για την περιγραφή που κάνει στο έργο Πόλεμος και Ειρήνη της μάχης της Μόσχας και εμπλέκεται σε χρόνια λογοτεχνική και ιστοριογραφική διαμάχη με το μεγάλο συγγραφέα.
Ξεκίνησε την πολιτική του καριέρα στη Βαρσοβία, το 1819, όπου συμμετείχε στην Πολωνική Δίαιτα (Κοινοβούλιο).
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρώσοι ποιητές
Apache OpenOffice
Το Apache OpenOffice, γνωστό και σαν OpenOffice.org είναι ένα ολοκληρωμένο πακέτο εφαρμογών γραφείου ανοιχτού κώδικα. Περιλαμβάνει επεξεργαστή κειμένου (Writer), λογιστικό φύλλο (Calc), δημιουργό παρουσιάσεων (Ιmpress), πρόγραμμα σχεδίασης (Draw), διαχείριση βάσεων δεδομένων (Base) και μαθηματικών τύπων (Math). Λειτουργεί σε όλες τις πλατφόρμες (Microsoft Windows, Solaris, Linux, Mac OS). Σχεδιάστηκε με σκοπό να αποτελέσει μια συμβατή και ελεύθερη εναλλακτική του Microsoft Office. Υποστηρίζει το ISO/IEC πρότυπο OpenDocument (ODF) για την ανταλλαγή εγγράφων.
Το 2010 το μεγαλύτερο μέρος της κοινότητας που στήριζε το OpenOffice αποφάσισε να αποστασιοποιηθεί και να διακλαδώσει το πρόγραμμα ως LibreOffice.
Ιστορία
Η σουίτα είναι περισσότερο γνωστή ως OpenOffice, αλλά η ονομασία αυτή αποτελεί εμπορικό σήμα μιας εταιρείας στην Ολλανδία και χρησιμοποιείται επίσης και από την Orange UK, έτσι αποφασίστηκε να χρησιμοποιείται επίσημα η ονομασία OpenOffice.org.
Ο πηγαίος κώδικας της σουίτας άρχισε να διανέμεται ως ελεύθερο λογισμικό τον Ιούλιο του 2000, με σκοπό να σπάσει το μονοπώλιο του Microsoft Office από μια φθηνότερη, ίδιας ποιότητας και ελεύθερης προς τροποποίηση εναλλακτικής.
Στις 2 Σεπτεμβρίου του 2005 η Sun ανακοίνωσε ότι αποσύρει την άδεια SISSL. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να ανακοινωθεί από το συμβούλιο της κοινότητας του OpenOffice.org ότι δεν θα συνεχίσει τη διπλή αδειοδότηση και οι επόμενες εκδόσεις θα χρησιμοποιούν μόνο την LGPL.
Στις 27 Ιανουαρίου του 2010 η Oracle Corporation αγόρασε την Sun Microsystems και συνέχισε να υποστηρίζει την εφαρμογή, με το όνομα Oracle Open Office. Αργότερα το ίδιο έτος το μεγαλύτερο μέρος της κοινότητας που στήριζε το OpenOffice, υπό τη σκιά των εξελίξεων στο OpenSolaris, του οποίου την ανάπτυξη σταμάτησε η Oracle μετά την εξαγορά του μαζί με τη Sun, αποφάσισε να αποστασιοποιηθεί και να διακλαδώσει το πρόγραμμα ως LibreOffice, ιδρύοντας το Document Foundation για να υποστηρίξει το νέο εγχείρημα. Η Oracle κλήθηκε να παραχωρήσει το όνομα OpenOffice.org στην κοινότητα, όμως αρνήθηκε και αξίωσε την παραίτηση όσων συμμετείχαν στο Document Project από το Κοινοτικό Συμβούλιο του Open Office, κάτι που σήμανε και την οριστική ρήξη των σχέσεων μεταξύ της εταιρίας και της κοινότητας. Περίπου έξι μήνες αργότερα η Oracle ανακοίνωσε ότι σταματά την διάθεση πόρων για την εμπορική ανάπτυξη του OpenOffice.org και δώρισε τον κώδικα και το σήμα κατατεθέν στο Ίδρυμα Apache. Η σουίτα έγινε δεκτή από το Ίδρυμα και σήμερα αναπτύσσεται ως ένα από τα εγχειρήματά του με όνομα Apache OpenOffice, παραμένοντας ελεύθερο λογισμικό.
Η σουίτα
thumb|300px|Επεξεργαστής κειμένου (Writer) OpenOffice.org Ο πηγαίος κώδικας της εφαρμογής διατίθεται με την Άδεια Apache, μετά την έκδοση 3.4, ενώ παλιότερες εκδόσεις με την GNU Lesser General Public License (LGPL). Υπάρχει διαθέσιμη σε 110 γλώσσες συμπεριλαμβανομένης και της Ελληνικής, η οποία διαθέτει ελληνικό ορθογράφο και συλλαβισμό.
OpenOffice.org Basic
Η OpenOffice.org Basic είναι μια γλώσσα προγραμματισμού παρόμοια με τη Microsoft Visual Basic for Applications (VBA), αλλά με βάση τη StarOffice Basic. Εκτός από τις μακροεντολές, η έκδοση του OpenOffice.org της Novell υποστηρίζει τη Microsoft VBA από την έκδοση 2.0 ένα χαρακτηριστικό που ενσωματώθηκε μερικώς στην κύρια έκδοση με την έκδοση 3.0.
Φορητό ΟpenOffice.org
Το φορητό OpenOffice.org διατίθεται στην ιστοσελίδα. Μπορεί να μεταφερθεί σε ένα εξωτερικό αποθηκευτικό μέσο (π.χ. USB stick) για χρήση κατευθείαν από το μέσο χωρίς την εγκατάσταση του σε υπολογιστή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελεύθερο λογισμικό Κατηγορία:Ελεύθερο λογισμικό προγραμματισμένο σε C++
Γένεσις (βιβλίο)
Με το όνομα Γένεση ή Γένεσις, έρεται το πρώτο βιβλίο της Παλαιάς Διαθήκης, καθώς και το πρώτο βιβλίο της Πεντατεύχου, ή άλλως λεγόμενη "Νόμος", ή "Νόμος του Μωϋσή", που περιλαμβάνει τα βιβλία Γένεση, Έξοδος, Λευιτικό, Αριθμοί και Δευτερονόμιο.
Μνεία στον Μωυσή γίνεται περίπου 200 φορές σε 27 από τα μεταγενέστερα βιβλία της Αγίας Γραφής.
Ονομασία
Το βιβλίο αυτό οι Εβραίοι το ονομάζουν, από τη πρώτη λέξη του κειμένου "Μπερεσίθ" που σημαίνει "Εν αρχή". Από δε τους Χριστιανούς ονομάσθηκε "Γένεσις", όνομα που ελήφθη από τον 4ο στίχο του Β' Κεφαλαίου του βιβλίου αυτού στον οποίο και αναγράφεται η ακόλουθη φράση: "αύτη η βίβλος γενέσεως ουρανού και γης ότε εγένετο", που αναφέρεται στη γένεση του κόσμου, δηλαδή, τον ουρανό, τη γη, τη θάλασσα, τα ζώα της θαλάσσης, τα ζώα της στεριάς, τα ερπετά, την φύση και τον άνθρωπο.
Κεφάλαια
Το βιβλίο της Γένεσης θεωρείται, από τους θεολόγους, ως το αρχαιότερο συστηματικό "ιστορικό" βιβλίο καθώς αναφέρεται σε θεμελιώδη γεγονότα που παρατίθενται με μια αλληλουχία ενοτήτων. Το όλο κείμενο χωρίζεται σε 50 επιμέρους κεφάλαια με αρχαία ελληνική αρίθμηση, από το Κεφάλαιο Α΄ μέχρι το Κεφάλαιο Ν΄. Παρά ταύτα πολλοί χριστιανοί θεολόγοι θεωρούν ότι όλη η "Πεντάτευχος" μπορεί να διακριθεί σε δύο κύρια μέρη. Στο πρώτο μέρος, που περιλαμβάνει τη δημιουργία του κόσμου μέχρι της κλήσης του Αβραάμ από τον Γιαχβέ, και το δεύτερο μέρος από της κλήσης του Αβραάμ και την ιστορία των πατριαρχών του Ισραήλ μέχρι το θάνατο του Ιησού του Ναυή στην Αίγυπτο.
Γεγονότα
Τα κυριότερα γεγονότα που περιγράφονται στο βιβλίο της Γένεσης είναι κατά σειρά :
Παρατηρήσεις
Το βιβλίο της Γένεσης χαρακτηρίζεται θεολογικά ως έπος και δράμα κατά το μεγαλύτερο μέρος του, όπου παρουσιάζεται η προοδευτική δημιουργία του κόσμου σε "έξι ημέρες" με αποκορύφωμα της δημιουργίας τον άνθρωπο, και στη συνέχεια την αποβολή του από τον πρώτο χώρο της εγκατάστασής του. Στη συνέχεια ακολουθεί η θεϊκή τιμωρία της ανθρωπότητας με τον κατακλυσμο του Νώε. Αυτού ακολουθεί μια καινούργια αρχή που και αυτή τελειώνει με την αφροσύνη της Βαβέλ (Πύργος της Βαβέλ) που είχε ως κατάληξη τον διαχωρισμό και διασκορπισμό των λαών.
Από το 12ο κεφάλαιο ο Γιαχβέ εστιάζει πλέον τη προσοχή του στην ιστορία ενός μόνο ανθρώπου του Αβραάμ και των απογόνων του, ξεχωρίζοντας ένα μόνο λαό (έθνος).
Τα διάφορα γεγονότα περιγράφονται από την άποψη ενός παρατηρητή. Βέβαια δεν αποτελεί καμιά "πραγματεία" ούτε χρονολογική, ούτε επιστημονική (γεωλογική, βιολογική κ.λπ.). Οι αναφερόμενες ημέρες δημιουργίας, γίνεται προσπάθεια ερμηνείας τους σε μεγάλες χρονικές περιόδους. Το σημαντικότερο όμως σημείο της δημιουργίας κρίνεται η αναφορά ότι ο άνθρωπος δημιουργήθηκε "κατ΄ εικόνα και ομοίωση" του Θεού, και με πλήρη εξάρτηση της ζωής του από τον Θεό.
Ημέρα στη Γένεση
Η λέξη "ημέρα" στα εβραϊκα" προφέρεται "ιωμ","yom". Στη μωσαϊκή κοσμογονία είναι ότι ο Κόσμος δημιουργήθηκε σε έξι μόνο ημέρες. Σύμφωνα με τη γεωλογία υποστηρίζεται ότι απαιτήθηκαν μακρότατα χρονικά διαστήματα. Στην Βίβλο χρησιμοποιείται άλλοτε για την δήλωση ημέρας εικοσιτετράωρης και άλλοτε για μακροχρόνιο διάστημα. Υπάρχουν οι εκφράσεις στην Γραφή όπως: "Ημέρα Εκδικήσεως" ,"Ημέρα Σωτηρίας" ,"εμέ δει εργάζεσθαι τα έργα του πέμψαντός με έως ημέρα εστίν έρχεται νυξ ότε ουδείς δύναται εργάζεσθαι" "εν δε τούτο μη λανθανέτω υμάς αγαπητοί ότι μία ημέρα παρά κυρίω ως χίλια έτη και χίλια έτη ως ημέρα μία" . Ο ιερός Αυγουστίνος σημειώνει ότι "η Αγία Γραφή συνήθιζε να μεταχειρίζεται την λέξιν ημέρα αντί του χρόνου". Ο Μπαϊγύ αναφέρει ότι "Στους Ανατολικούς λαούς η λέξη «ημέρα» έχει αρχική σημασία που αντιστοιχεί με την Χαλδαϊκή λέξη «σάρος», που σημαίνει «περίοδος χρόνου»".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης
Περιστατικό της Λουίζης Ριανκούρ
Ιστορικό
Το περιστατικό ήταν η τρίτη φορά που οι αρχές έρχονταν κοντά στη σύλληψη μελών της 17Ν. Τη πρώτη φορά, λίγο μετά την δολοφονία του Παύλου Μπακογιάννη, στις 26 Σεπτεμβρίου του 1989, όταν ο αστυνομικός αντί να κυνηγήσει τους υπόπτους, προτίμησε να ανοίξει τον φάκελο που πέταξαν οι άγνωστοι στο έδαφος. Η επόμενη συνέβη τον Νοέμβριο του 1991, όταν οι διωκτικές αρχές έλαβαν μία πληροφορία ότι τρεις άγνωστοι έκλεβαν ένα φορτηγάκι. Οι αστυνομικοί έφθασαν στο σημείο και ακινητοποιήσαν τους τρείς δράστες, ωστόσο υπήρχε και τέταρτος άνδρας ο οποίος είχε ήδη μπει στο φορτηγάκι και αιφνιδίασε τους αστυνομικούς. Το περιστατικό κατέληξε στον τραυματισμό των αστυνομικών από τις σφαίρες των αγνώστων.
Το τηλεφώνημα
Περίπου στα μέσα Μαρτίου του 1992, ο τότε αρχηγός της ΕΛ.ΑΣ Στέφανος Μακρής δέχτηκε ένα τηλεφώνημα από μια άγνωστη γυναίκα, η οποία του συστήθηκε ως «Άννα» λέγοντας του ότι έχει σημαντικές πληροφορίες για την τρομοκρατική οργάνωση 17 Νοέμβρη. Η «Άννα» αποκάλυψε στον Μακρή ότι η 17 Νοέμβρη ετοίμαζε δολοφονικό χτύπημα εναντίον δικαστικού λειτουργού στις 27 Μαρτίου 1992. Σύμφωνα με την «Άννα» οι τρομοκράτες είχαν συμφωνήσει ότι σε περίπτωση η επιχείρηση αποτύγχανε, αυτοί θα συγκεντρώνονταν σε ένα πάρκο στην οδό Λουίζης Ριανκούρ στους Αμπελόκηπους.