cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Περιφέρεια Τομπουκτού
Η Περιφέρεια Τομπουκτού (γαλλικά: Région de Tombouctou, αραβικά: منطقة تمبكتو) είναι μια Περιφέρεια του Μαλί. Έχει έκταση 496.611 τ.χλμ. και πληθυσμό 681.691 κατοίκων (2009). Πρωτεύουσα είναι το Τομπουκτού.
Γεωγραφία
Η Περιφέρεια Τομπουκτού βρίσκεται κεντρικά του Μαλί. Συνορεύει στα βορειοανατολικά με την Περιφέρεια Κιντάλ, στα νοτιοανατολικά με την Περιφέρεια Γκαό, στα νότια με την Περιφέρεια Μοπτί, στα νοτιοδυτικά με την Περιφέρεια Σεγκού, στα βόρεια με την Αλγερία, στα δυτικά με τη Μαυριτανία και στα νοτιοδυτικά με τη Μπουρκίνα Φάσο. Έχει έκταση 496.611 τ.χλμ..
Δημογραφία
Η Περιφέρεια Τομπουκτού έχει 681.691 κατοίκους (2009) (δηλαδή περίπου το 4,7 % του συνολικού πληθυσμού του Μαλί). Έχει πυκνότητα 1,3 κατοίκων ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο. Πρωτεύουσα είναι η Τομπουκτού με πληθυσμό 54.453 κατοίκων.
Επαρχίες
Η Περιφέρεια Τομπουκτού διαιρείται σε 5 επαρχίες:
Ιστορία
Από τον Απρίλιο του 2012 η Περιφέρεια Τομπουτού είναι τμήμα του μη αναγνωρισμένου κράτους του Αζαγουάντ.
Μπράζος
Ο ποταμός συνδέεται στενά με την ιστορία του Τέξας, ιδιαίτερα με τον οικισμό του Ώστιν και την Επανάσταση του Τέξας. Σήμερα μεγάλα ιδρύματα του Τέξας όπως το Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο του Τέξας, το Πανεπιστήμιο Μπέιλορ και το Πανεπιστήμιο A&M του Τέξας βρίσκονται κοντά στη λεκάνη απορροής του ποταμού, όπως και τμήματα του μητροπολιτικού Χιούστον.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποταμοί των ΗΠΑ
Μάλο (Ιταλία)
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Βιτσέντσα
Γερακινή Χαλκιδικής
Η Γερακινή βρίσκεται στο Δήμο Πολύγυρου του Νομού Χαλκιδικής και είναι ένα παραθαλάσσιο χωριό-οικισμός δίπλα στις Καλύβες Πολυγύρου. Είναι τουριστικά αναπτυγμένος και έχει πολιτιστικό σύλλογο. Στη Γερακινή, που έχει νηπιαγωγείο, γίνεται πανηγύρι των Αγίων Θεοδώρων. Στις αρχές του προηγούμενου αιώνα ήταν ένας μικρός συνοικισμός των εργατών του μεταλλείου λευκολίθου της περιοχής. Η ανάπτυξή του άρχισε μετά το 1960. Χαρακτηριστικά προϊόντα της περιοχής είναι οι ελιές και το λάδι. Σήμερα έχει αναπτυχθεί τουριστικά με ξενοδοχεία, ενοικιαζόμενα δωμάτια και camping.
Πέτρος Κωνσταντινέας
Ο Πέτρος Κωνσταντινέας (11 Φεβρουαρίου 1978, Καλαμάτα) είναι Έλληνας πολιτικός, αρτοποιός και πρώην διαιτητής ποδοσφαίρου. Ήταν βουλευτής Μεσσηνίας εκλεγμένος με τον ΣΥΡΙΖΑ από τον Ιανουάριο του 2015 έως τον Ιούνιο του 2019.
Επίθεση στο αρτοποιείο
Τον Φεβρουάριο του 2012 άγνωστοι ανατινάξαν το Αρτοποιείο του Πέτρου Κωνσταντινέα στην Καλαμάτα μετά και τον αγώνα Ξάνθη - Ολυμπιακός 1-0.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες διαιτητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ Κατηγορία:Βουλευτές Μεσσηνίας
Μουζίκφεραϊν της Βιέννης
Το Μουζίκφεραϊν της Βιέννης (Wiener Musikverein, Βιεννέζικος Μουσικός Σύλλογος) είναι μέγαρο μουσικής στη Βιέννη και αποτελεί την έδρα του Συλλόγου Φίλων της Μουσικής της Βιέννης, από τον οποίο έλαβε το όνομα Μουζίκφεραϊν, καθώς και την έδρα της Φιλαρμονικής Ορχήστρας της Βιέννης.
Η κύρια αίθουσα συναυλιών του κτηρίου, η λεγόμενη «Μεγάλη Αίθουσα», επονομαζόμενη και ως Χρυσή, θεωρείται μία από τις αίθουσες με την καλύτερη ακουστική στον κόσμο, τίτλο που μοιράζεται με το Μέγαρο Μουσικής του Βερολίνου, το Μέγαρο Μουσικής του Άμστερνταμ, το Boston's Symphony Hall της Βοστώνης και το Teatro Colón του Μπουένος Άιρες. Καμία από αυτές τις αίθουσες δεν χτίστηκε στη σύγχρονη εποχή με την εφαρμογή της ακουστικής επιστήμης και με τη μερική εξαίρεση του πεταλοειδούς σχήματος Colón, όλες έχουν ως βάση ένα μεγάλο, ψηλό και στενό κτήριο ορθογώνιου σχήματος, στο πρότυπο της "αρχής του κυτίου υποδημάτων". Αυτό το γεγονός λειτουργεί θετικά όταν πρόκειται για παραστάσεις όπερας, ακόμη και εν συγκρίσει με τις περίφημες, αλλά κατώτερες ακουστικά, όπερες του Μιλάνου και των Παρισίων.
Το Βίνερ Μουζίκφεραϊν βρίσκεται μπροστά στην πλατεία Bösendorferstraße, στο ιστορικό κέντρο της Βιέννης, κοντά στη Ringstraße, στην πλατεία Karlsplatz, καθώς και κοντά στον ποταμό Βιν που διασχίζει τη Βιέννη και απ' όπου η πόλη πήρε το όνομά της (Wien). Χτίστηκε ως νέα αίθουσα συναυλιών σε ένα κομμάτι γης που παραχωρήθηκε από τον αυτοκράτορα Φραγκίσκο Ιωσήφ της Αυστρίας το 1863. Τα σχέδια ανήκουν στον Δανό αρχιτέκτονα Θεόφιλο Χάνσεν και εντάσσονται στο νεοκλασικό ύφος των αρχαίων ελληνικών ναών· περιλαμβάνουν μια αίθουσα συναυλιών καθώς και μια μικρότερη αίθουσα μουσικής δωματίου. Το κτίριο εγκαινιάστηκε στις 6 Ιανουαρίου 1870. Ένας σημαντικός χορηγός ήταν ο Έλληνας έμπορος και ευεργέτης Νικόλαος Δούμπας, του οποίου το όνομα η αυστριακή κυβέρνηση έδωσε σε έναν από τους δρόμους γύρω από το Musikverein. μικρογραφία|αριστερά|Το Wiener Musikverein τον Δεκέμβριο του 2002
Η "Μεγάλη Αίθουσα" έχει διαστάσεις σε μέτρα 48,8 (μήκος) × 19,1 (πλάτος) × 17,75 (ύψος) και καθίζει 1,744 ακροατές, ενώ διαθέτει χώρο για ακόμη 300. Η ζωντανή ακουστική της βασίστηκε κυρίως στη διαίσθηση του Χάνσεν, καθώς δεν μπορούσε να στηριχθεί σε οποιεσδήποτε μελέτες για την αρχιτεκτονική ακουστική. Το ορθογώνιο σχήμα και οι αναλογίες του δωματίου, τα κουτιά και τα γλυπτά του, επιτρέπουν την έγκαιρη και με πολλές ανακλάσεις μεταφορά του ήχου. Ο αρχικός εξοπλισμός περιλάμβανε και ένα ιστορικό εκκλησιαστικό όργανο, το οποίο κατασκευάστηκε από τον Friedrich Ladegast, με τα εγκαίνιά του να πραγματοποιούνται από τον συνθέτη και οργανίστα Άντον Μπρούκνερ το 1872.
Εδώ λαμβάνει χώρα καθε χρόνο η διάσημη Πρωτοχρονιάτικη συναυλία της Φιλαρμονικής της Βιέννης (Neujahrskonzert der Wiener Philharmoniker).
Από το 2001 το κτίριο έχει υποστεί ανακαίνιση και αρκετές νέες αίθουσες έχουν προστεθεί στο υπόγειο για πρόβες και άλλες χρήσεις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αίθουσες συναυλιών στην Αυστρία Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Βιέννη
Τάγμα της Αλκάνταρας
Το περίφημο ισπανικό Τάγμα της Αλκάνταρας ήταν ιπποτικό τάγμα που δημιουργήθηκε για τη προστασία της Καστίλλης κατά των Αράβων τον 12ο αιώνα. To 1177 το Τάγμα αυτό το αναγνώρισε ο Πάπας με τον χαρακτήρα του θρησκευτικού, οπότε και αυξήθηκε αριθμητικά και μετατέθηκε από το Φρούριο Περιέρο όπου έδρευε ως πολεμική αδελφότητα υπό το όνομα «Τάγμα του Αγίου Ιουλιανού» στη πόλη Αλκάνταρα, εκ της οποίας και έλαβε το επίσημο όνομα.
Οι ιππότες της Αλκάνταρα ζούσαν κοινοβιακά με πολύ αυστηρή δίαιτα και εθιμοτυπία της οποίας βασικότερες αρχές ήταν η σιωπή, η νηστεία και η αγαμία και κυρίως η παντελής ακτημοσύνη. Έφεραν λευκό μανδύα με μαύρο σκούφο και είχαν ισόβιο αρχηγό. Ενισχύονταν όμως πλουσιοπάροχα από δωρεές φιλοχρίστων αλλά και από πολεμικές λείες και λάφυρα.
Ο Ηρωισμός των Ιπποτών της Αλκάνταρας έμεινε ιστορικός αφού αυτός συνέβαλε κυρίως στην εξόντωση των Μαυριτανών, μετά την οποία το Τάγμα έχασε την αρχική συνοχή και αίγλη του με διασπάθιση της περιουσίας του από διάφορους άρχοντες και εξ αυτού της διακοπής των δωρεών. Πολύ αργότερα το Τάγμα αυτό έθεσε ως νέο σκοπό του την κατά των Τούρκων σταυροφορία, αλλά το 1808 επί Βασιλέως Ιωσήφ Βοναπάρτου η ακίνητη περιουσία του Τάγματος δημεύτηκε και το Τάγμα στη συνέχεια διαλύθηκε.
Κανάλα Κύθνου
Η Κανάλα είναι παραθαλάσσιος οικισμός στην Κύθνο των Κυκλάδων. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός της ανέρχεται στους 24 κατοίκους.
Γενικά στοιχεία
Η Κανάλα βρίσκεται στη νοτιοανατολική πλευρά του νησιού. Απέχει 12 χιλιόμετρα από το λιμάνι του Μέριχα, 10 χλμ από τη Χώρα και 5 χλμ από τη Δρυοπίδα. Είναι κτισμένη πάνω σε ακρωτήριο, ανάμεσα στις διαδοχικές παραλίες Αντώνηδες, Αμμουδάκι και Μεγάλη Άμμος και διαθέτει το μοναδικό πευκόδασος του νησιού. Το όνομά της οφείλεται στην εικόνα και την ομώνυμη εκκλησία της Παναγίας Κανάλας.
Ως οικισμός καταγράφεται για πρώτη φορά στην απογραφή του 1961 με έξι κατοίκους. Διοικητικά υπαγόταν μέχρι το 1997 στην κοινότητα Δρυοπίδος, ενώ έκτοτε ανήκει στον δήμο Κύθνου.
Παναγία Κανάλα
Ο σημερινός ναός της Παναγιάς Κανάλας κτίστηκε το 1869 στη θέση παλαιότερου. Αποτελεί χώρο θρησκευτικού προσκυνήματος, καθώς εκεί φυλάσσεται η ομώνυμη εικόνα της Παναγίας, η οποία τιμάται από την Ορθόδοξη Εκκλησία ως θαυματουργή. Σύμφωνα με την παράδοση βρέθηκε από ντόπιους ψαράδες στο στενό (κανάλι) ανάμεσα στην Κύθνο και τη Σέριφο, ενώ αναφέρεται ως έργο του αγιογράφου Εμμανουήλ Σκορδίλη.
Κάθε Δεκαπενταύγουστο στον οικισμό πραγματοποιούνται εορτασμοί που περιλαμβάνουν περιφορά της εικόνας, αναπαράσταση της εύρεσής της και μεγάλο πανηγύρι. Πανηγύρι διεξάγεται και στις 8 Σεπτεμβρίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Κύθνου
Φιατάου Πενιτάλα Τίο
Ο Σερ Φιατάου Πενιτάλα Τίο (Sir Fiatau Penitala Teo, 23 Ιουλίου 1911 - 25 Νοεμβρίου 1998) υπήρξε πολιτικός από το Τουβαλού και πρώτος γενικός κυβερνήτης της νησιωτικής χώρας. Τιμήθηκε με τον τίτλο του Ιππότη από τη Βασίλισσα της Αγγλίας στις 2 Ιουνίου του 1979.
Προφίλ
Γεννήθηκε στο Φουναφούτι στις 23 Ιουλίου του 1911. Εργάστηκε ως δημόσιος υπάλληλος και διερμηνέας τη δεκαετία του 1930. Την περίοδο από το 1937-1958, με εξαίρεση το 1944-45, οπότε υπηρέτησε στη στρατιωτική του θητεία, υπηρέτησε σε διοικητικές θέσεις στα νησιά Μπανάμπα και Ταράουα, στο σημερινό Κιριμπάτι. . Το 1978 τα νησιά Έλλις έγιναν ανεξάρτητα με την ονομασία Τουβαλού και με αρχηγό Κράτους την Ελισάβετ Β΄ του Ηνωμένου Βασιλείου. Θεσμοθετήθηκε η θέση του Γενικού Κυβερνήτη, ως αντιπροσώπου της Βασίλισσας. Έτσι, την 1η Οκτωβρίου του 1978, πρώτος Γενικός Διοικητής ανέλαβε ο Πενιτάλα Τίο. Το 1981 επέβλεψε την πρώτη αλλαγή κυβέρνησης στην πολιτική ιστορία της χώρας του από τότε που η τελευταία έγινε ανεξάρτητη. Αποχώρησε από το αξίωμα την 1η Μαρτίου 1986. Τον διαδέχθηκε ως Γενικός Διοικητής ο Σερ Τουπούα Λεουπένα. Ο γηραιός Πενιτάλα Τίο απεβίωσε στο Φουναφούτι, στις 25 Νοεμβρίου 1998.
Παραπομπές
Πενιταλα
Στερεό εκ περιστροφής
Όλα τα τρισδιάστατα στερεά και επιφάνειες που παράγονται από περιστροφή
δισδιάστατης συνάρτησης μπορούν να διατυπωθούν αλγεβρικά στο παραμετρικό σύστημα συντεταγμένων.
Έστω η  δισδιάστατη  παραμετρική  [X(t),Y(t)].
Στο τρισδιάστατο   τοποθετούμε:u=t
X(u,v)=X(u)
Y(u,v)=0
Z(u,v)=Y(u)
φ2=v
Αρα η  συνάρτηση  του  στερεού εκ περιστροφής  είναι:
Με παρόμοιο τρόπο  παράγονται  συναρτήσεις  στερεών
από περιστροφή  άλλων  αξόνων  η  υπό  γωνία.
Γνωστά στερεά από περιστροφή είναι η σφαίρα ο κώνος ο κύλινδρος ο τόρος κλπ.
Ακολουθεί το παράδειγμα της περιστροφής του ημιτόνου.
Σχηματίζεται κυματοειδής κυλινδρική επιφάνεια.
Σε πολλές περιπτώσεις είναι δυνατόν να υπολογιστεί το εμβαδό του στερεού.
Παραπομπή:
Κατηγορία:Ολοκληρωτικός λογισμός
This Time Around: Live in Tokyo
This Time Around: Live in Tokyo είναι ο τίτλος του ζωντανά ηχογραφημένου άλμπουμ του χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple, ο οποίος κυκλοφόρησε στις 11 Σεπτεμβρίου του 2001, από την δισκογραφική εταιρεία του συγκροτήματος, με την ονομασία "Purple Records". Η ηχογράφηση του δίσκου έγινε στις 15 Δεκεμβρίου του 1975, στο "Budokan Hall" του Τόκιο. Μέρος της συγκεκριμένης ηχογράφησης υπάρχει στο δίσκο "Last Concert in Japan" του 1977, ο οποίος όμως είχε απογοητεύσει το μάνατζμεντ του συγκροτήματος και γι' αυτό το λόγο δεν εκδόθηκε ποτέ στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Το "This Time Around" συμπεριλαμβάνει όλη τη συναυλία, στην οποία έπαιζε η τέταρτη γραμμή μελών του συγκροτήματος, με τον Τόμι Μπόλιν στην κιθάρα, ο οποίος μερικούς μήνες νωρίτερα είχε αντικαταστήσει τον Ρίτσι Μπλάκμορ. Η βιντεοσκόπηση της συναυλίας αυτής έχει κυκλοφορήσει με τον τίτλο "Rises Over Japan" το 1985 και σε πιο πλήρη μορφή, το 2001 με τον τίτλο "Phoenix Rising".
Τραγούδια
CD 1
1. Burn - 8:08
2. Lady Luck - 2:58
3. Love Child - 4:29
4. Gettin' Tighter - 16:02
5. Smoke on the Water / Georgia on my Mind - 9:31
6. Wild Dogs - 6:05
7. I Need Love - 5:47
9. Jon Lord keyboard solo - 9:43
10. Lazy / Ian Paice drum solo - 13:07
11. This Time Around - 3:38
12. Owed to G'  - 3:29
13. Tommy Bolin guitar solo - 7:09
14. Drifter - 4:55
15. You Keep on Moving - 5:59
16. Stormbringer - 8:51
17. Highway Star - 7:30
Τα μέλη των Deep Purple
Το This Time Around: Live in Tokyo ηχογραφήθηκε από την τέταρτη σειρά μελών του συγκροτήματος. Τα μέλη της ήταν τα εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Deep Purple Κατηγορία:Άλμπουμ του 2001
Μαράνο Βιτσεντίνο
Το Μαράνο Βιτσεντίνο (ιταλικά: Marano Vicentino) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Βιτσέντσα, στην περιφέρεια του Βένετου.
Τηγανητό τουρσί
thumb|right|280px|Τηγανιτό τουρσί Το τηγανητό τουρσί είναι ένα σνακ που καταναλώνεται κυρίως στις νότιες ΗΠΑ. Η διαδικασία παρασκευής του είναι απλή: τηγανίζεται ένα αγγουράκι τουρσί που το έχει βουτηχτεί σε χυλό, στον οποίο συνήθως προστίθεται και άνηθος. Το τηγανητό τουρσί σερβίρεται σε πανηγύρια και εστιατόρια σε όλες τις ΗΠΑ. Συνήθως τρώγεται ως ορεκτικό αλλά και ως συνοδευτικό σε άλλα πιάτα. Το τηγανητό τουρσί συνήθως συνοδεύεται από διάφορα είδη κρεμώδους σάλτσας.
Λειψύδριο Κιλκίς
Το Λειψύδριο είναι χωριό του νομού Κιλκίς, του δήμου Κιλκίς σε υψόμετρο 260 μέτρων.
Γεωγραφία - Ιστορία
Το Λειψύδριο βρίσκεται σε απόσταση 13 χλμ. ΝΑ. του Κιλκίς και 42 χλμ. Β. της Θεσσαλονίκης. Νότια του χωριού διαρρέει ο Ξηροπόταμος. Οι κάτοικοί του πρόσφυγες από το χωριό Σιντισκόμ της περιοχής του Αρνταχάν-Κάρς Καυκάσου καθώς και από την περιοχή της Χάβζας του Πόντου και της Ανατολικής Θράκης. Οι κάτοικοι ασχολούνται με γεωργικές εργασίες. Μεγάλος αριθμός κατοίκων του χωριού μετακινήθηκαν σε αστικά κέντρα και σήμερα διαμένουν σε συνοικισμούς της πόλης Θεσσαλονίκης. Από το Λειψύδριο κατάγεται ο επί οκτώ χρόνια δήμαρχος της Πολίχνης Θεσσαλονίκης Πέτρος Μυρίδης. Η παλιά ονομασία του χωριού, από την εποχή της τουρκοκρατίας και μέχρι το 1927, ήταν Γενή Μαχαλέ.
Διοικητικά
Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με τα χωριά Ακροποταμιά, Άνω Ποταμιά και Κάτω Ποταμιά, αποτελούν την τοπική κοινότητα Λειψυδρίου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Κιλκής του δήμου Κιλκίς και σύμφωνα με την απογραφή 2011, ως κοινότητα έχει πληθυσμό 304 κατοίκους, ενώ ως οικισμός 51. Στην τελευταία απογραφή του 2001 είχε 121 κατοίκους.
Το δημοτικό διαμέρισμα Λειψυδρίου
Σύμφωνα με το σχέδιο Καποδίστριας, το δημοτικό διαμέρισμα Λειψυδρίου ήταν ένα από τα δέκα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου Κιλκίς. Περιελάμβανε εκτός από το ομώνυμο χωριό, τα χωριά Ακροποταμιά, Άνω Ποταμιά και Κάτω Ποταμιά. Παλιότερα ήταν έδρα της Κοινότητας Λειψυδρίου -στην οποία περιλαμβάνονταν όλα τα χωριά του σημερινού δημοτικού διαμερίσματος Λειψυδρίου- όπου υπήρχε και το κοινοτικό κατάστημα το οποίο πλέον αξιοποιείται από το δήμο Κιλκίς για τις ανάγκες του δημοτικού διαμερίσματος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Κιλκίς Κατηγορία:Χωριά του νομού Κιλκίς
Μαρόστικα
Η Μαρόστικα (ιταλικά: Marostica) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Βιτσέντσα, στην περιφέρεια του Βένετου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Βιτσέντσα
Αισυμνήτης
Ο αισυμνήτης ήταν, στην Ελλάδα της αρχαϊκής εποχής, άρχοντας με απόλυτες εξουσίες, τον οποίο εξέλεγε ο λαός.
Ο Αριστοτέλης αναφέρει στα «Πολιτικά» (1285a, 29-30):
Στην ομηρική Ιλιάδα τη συγκεκριμένη ιδιότητα έχουν νέοι αριστοκρατικής καταγωγής με δικαστικές αρμοδιότητες. Συναντάμε τον όρο και στην Οδύσσεια, ως αιρετούς αξιωματούχους, αποστολή των οποίων είναι η διοργάνωση και η εκτέλεση διαφόρων τελετών είτε αγώνων.:
Άτομα με αυτό το αξίωμα συναντάμε σε αιολικές πόλεις, όπως η Κύμη (είχαν την επιμέλεια των δημοσίων εθίμων). Ακόμη, στα Μέγαρα και στις πόλεις που αυτά είχαν ιδρύσει ως αποικίες, στη Μίλητο και τη Νάξο, όπου αισυμνήτης ήταν ο στεφανηφόρος επώνυμος άρχοντας, στην Τέω όπου είχε δικαστικές αρμοδιότητες. Ως πρώτος αισυμνήτης αναφέρεται ο Επιμένης στη Μίλητο, και κατόπιν ο Χαιρήμων στην Απολλωνία της Αδριατικής, ο Τυννώνδας στην Εύβοια, ο Φοιβίας στη Σάμο και ο Πιττακός ο Μυτιληναίος. Επίσης ο Σόλων στην Αθήνα.
Στον 7ο αιώνα π.Χ., οι αισυμνήτες απέκτησαν ευρύτατη πολιτική εξουσία. Μπορούσαν να δρουν χωρίς την υποχρέωση να λογοδοτούν στους πολίτες, η εξουσία όμως τους είχε δοθεί με τη συγκατάθεση των πολιτών, και δεν ήταν κληρονομική. Ο αισυμνήτης διαφέρει από τον τύραννο κατά το ότι ο δεύτερος υφαρπάζει την εξουσία, επιβάλλεται με τη βία. Ο τύραννος εκπροσωπεί την επαναστατική νομιμότητα, η οποία έρχεται σε ρήξη με τις κατεστημένες εξουσίες (πολιτικές, οικονομικές, κοινωνικές). Ο αισυμνήτης είναι ο μετριοπαθής μεταρρυθμιστής, αποστολή του δεν είναι η εκ βάθρου ανατροπή του προηγούμενου καθεστώτος. Σημειωτέον ότι και οι δύο αυτοί φορείς εξουσίας εμφανίστηκαν σε μια περίοδο, όπου υπήρχαν κοινωνικές εντάσεις μεταξύ μεγάλων γαιοκτημόνων και μικροκαλλιεργητών, ενώ η άνθιση της βιοτεχνίας, του εμπορίου και της ναυτιλίας αλλά και η επικράτηση των συναλλαγών πλέον με χρήμα αμφισβήτησαν τις έως τότε επικρατούσες ισορροπίες.
Πηγές
Κατηγορία:Πολιτική της αρχαίας Ελλάδας Κατηγορία:Μορφές διακυβέρνησης Κατηγορία:Τίτλοι στην Αρχαία Ελλάδα
Μόντε ντι Μάλο
Το Μόντε ντι Μάλο (ιταλικά: Monte di Malo) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Βιτσέντσα, στην περιφέρεια του Βένετου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Βιτσέντσα
Επαρχία Μπολού
Η επαρχία Μπολού είναι επαρχία της βόρειας Τουρκίας.
Υπάρχουν πολλά δάση, τα οποία καλύπτουν και τη μεγαλύτερη επιφάνεια της επαρχίας, ενώ οι εκτάσεις που δύνανται να χρησιμοποιηθούν για γεωργικές εργασίες είναι λίγες. Υπάρχει παραγωγή οπωροκηπευτικών καθώς και γαλακτοκομικών προϊόντων, τα οποία διατίθενται κυρίως στην τοπική αγορά. Η περιοχή χαρακτηρίζεται επίσης από έντονη σεισμική δραστηριότητα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μπολου
Σουλέικα Ριβέρα Μεντόσα
Η Σουλέικα Χερίς Ριβέρα Μεντόζα (ισπανικά: Zuleyka Jerrís Rivera Mendoza, ισπανική προφορά ΔΦΑ : [suˈleika riˈβeɾa], 3 Οκτωβρίου 1987) είναι Πορτορικανή ηθοποιός και μοντέλο.
Στέφθηκε Μις Υφήλιος 2006 στο Λος Άντζελες ενώ νωρίτερα την ίδια χρονιά είχε στεφθεί Μις Πουέρτο Ρίκο.
Προσωπική ζωή
Από το 2010 μέχρι το 2013 ήταν ζευγάρι με τον πρώην καλαθοσφαιριστή των Ντάλας Μάβερικς, Χοσέ Χουάν Μπαρέα και μαζί απέκτησαν έναν γιο, τον Σεμπαστιάν Χοσέ Μπαρέα Ριβέρα (γενν. 18 Φεβρουαρίου 2012).επειτα παντρευτηκε τον Αλέξη Κουγια γνωστό δικηγόρο απέκτησαν έναν γιο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μις Υφήλιος Κατηγορία:Πορτορικανοί μοντέλα Κατηγορία:Πορτορικανοί ηθοποιοί
Στρατόπεδο συγκέντρωσης Ποτουλίτσε
Το στρατόπεδο συγκέντρωσης Ποτουλίτσε (γερμανικά: UWZ Lager Lebrechtsdorf– Potulitz, πολωνικά: Niemiecki obóz przesiedleńczy w Potulicach) δημιουργήθηκε από τη Ναζιστική Γερμανία κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου στο Ποτουλίτσε, στο έδαφος της κατεχόμενης Πολωνίας. Μέχρι την άνοιξη του 1941 ήταν ένα υποστρατόπεδο του στρατοπέδου συγκέντρωσης Στούτχοφ. Τον Ιανουάριο του 1942 το Ποτουλίτσε έγινε πλήρως ανεξάρτητο. Εκτιμάται ότι συνολικά 25.000 κρατούμενοι πέρασαν από το στρατόπεδο κατά τη λειτουργία του πριν από το τέλος του 1944. Έγινε αξιοσημείωτο επίσης ως κέντρο κράτησης για παιδιά Πολωνών που υπέστησαν το ναζιστικό πείραμα της αναγκαστικής γερμανοποίησης.
Απαρχές
Αρχικά το στρατόπεδο Ποτουλίτσε ήταν ένα από τα πολυάριθμα σημεία διέλευσης για τους Πολωνούς που εκδιώχθηκαν από τις γερμανικές αρχές από τα εδάφη της δυτικής Πολωνίας που προσαρτήθηκαν στο νεοσυσταθέν Ράιχσγκαου Ντάντζιχ-Δυτικής Πρωσίας. Η βίαιη εκτόπιση Πολωνών υπηκόων γνωστή ως Lebensraum, προοριζόταν να δημιουργήσει χώρο για τους Γερμανούς αποίκους (τους Volksdeutsche) που μεταφέρθηκαν βάσει της πολιτικής Heim ins Reich από όλη την Ανατολική Ευρώπη. Η εγκατάσταση επεκτάθηκε γρήγορα για να συμπεριλάβει ένα υποστρατόπεδο καταναγκαστικής εργασίας του κοντινού στρατοπέδου συγκέντρωσης Στούτχοφ, παρέχοντας δωρεάν εργατικό δυναμικό για το μηχανοστάσιο Hansen Schneidemühl που ιδρύθηκε στις εγκαταστάσεις.
Το στρατόπεδο χρησίμευσε ως χώρος κράτησης παιδιών Πολωνών, όπου από τους 1.296 ανθρώπους που πέθαναν εκεί, 767 θύματα ήταν ανήλικοι. Το 1943 δημιουργήθηκε μια ειδική μονάδα στο στρατόπεδο ειδικά για παιδιά και το όνομα «Ostjugendbewahrlager Potulitz» ή «Lebrechtsdorf» άρχισε να εμφανίζεται στα γερμανικά έγγραφα. Οι ρατσιστικές θεωρίες και μια πολιτική γερμανοποίησης που επιδίωκαν τη γερμανοποίηση παιδιών που δοκιμάστηκαν για φυλετική καθαρότητα των υποτιθέμενων Αρίων φυλετικών χαρακτηριστικών οδήγησαν σε οργανωμένες απαγωγές από Γερμανούς αξιωματούχους στην κατεχόμενη Πολωνία. Τα παιδιά από το στρατόπεδο τοποθετήθηκαν εκεί ως αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής. Εάν τα τεστ ήταν θετικά και πίστευαν ότι το παιδί είχε χάσει συναισθηματική επαφή με τους γονείς του, τότε θα μπορούσε να σταλεί σε γερμανικές οικογένειες για γερμανοποίηση. Αυτή η επιχείρηση οργανώθηκε από το Rasse und Siedlungshauptamt (Γραφείο Φυλής και Αποίκησης) της Σούτσσταφφελ.
Επισήμως ορίστηκε ως στρατόπεδο εργασίας, όμως το στρατόπεδο δεν ελεγχόταν από τις αρχές του στρατοπέδου συγκέντρωσης. Ωστόσο, οι συνθήκες σε αυτό ήταν συγκρίσιμες με εκείνες στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Στούτχοφ.
Καταναγκαστική εργασία και τιμωρία
δεξιά|μικρογραφία|301x301εσ| Ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης στην [[Κατοχή της Πολωνίας (1939-1945)|κατεχόμενη Πολωνία (εργοστάσια θανάτου με σημειωμένα με κρανία). Το Ποτουλίτσε στην άκρη άνω αριστερά]] Ως μέρος του στρατοπέδου, τα παιδιά αναγκάστηκαν να κάνουν καταναγκαστική εργασία. Τα παιδιά που έφταναν δεκατριών ετών στάλθηκαν να εργαστούν έξω από το στρατόπεδο, ακόμη και σε νυχτερινές βάρδιες. Υπό την επίβλεψη του κάπο συνήθως χρησιμοποιούνταν για τη μεταφορά οικοδομικών υλικών ή πετρών ή για τη φόρτωση κάρβουνου, ξύλου και πατάτας στο σιδηροδρομικό σταθμό. Παιδιά άνω των έξι ετών αναγκάστηκαν να εργαστούν μέσα στο στρατόπεδο. Η αποτυχία να εργαστούν σύμφωνα με τις διαταγές ή ακόμη και οι μικρές πράξεις ανυπακοής αντιμετωπίζονταν με βάναυσες τιμωρίες. Για παράδειγμα, όταν τα παιδιά που είχαν υποσιτιστεί στάλθηκαν να μαζέψουν μούρα, μετά τη δουλειά έπρεπε να δείξουν το στόμα τους. Εάν κάποιο παιδί είχε σημάδια κατανάλωσης μούρων, θα δεχόταν άμεσα χτυπήματα με ένα βαρύ μαστίγιο που χρησιμοποιούνταν για ταύρους. Άλλες τιμωρίες, όπως η στάση στη βροχή ή σε κουκουνάρια, ήταν επίσης συνηθισμένες. Ανεξάρτητα από την εποχή της χρονιάς, όλα τα παιδιά αναγκάστηκαν να σταθούν για ώρες σε προσκλητήρια παρουσίας με τα εσώρουχά τους και συχνά χωρίς παπούτσια.
Ένα παιδί ανακάλεσε το μαρτύριο του στο στρατόπεδο: «Από την πείνα, μαζί με τον εξάχρονο φίλο μου αποφάσισα να πάρω δύο ή τρεις πατάτες, τις οποίες θέλαμε να ψήσουμε σε φούρνο. Αυτό το είδαν κάποιοι Γερμανοί έξω από τη φρουρά, που μας κυνηγούσαν. Αφού πήραν τις πατάτες από εμάς, μεταφερθήκαμε στο φυλάκιο και εκεί οι Γερμανοί μας ξυλοκόπησαν άγρια. Μας χτύπησαν με δερμάτινα μαστίγια και κατά τη διάρκεια αυτού του ξυλοδαρμού λιποθύμησα. Απέκτησα ξανά συνείδηση ως αποτέλεσμα ενός τεράστιου πόνου που ένιωσα. Συνειδητοποίησα ότι οι Γερμανοί με κρατούν σταθερό και ένας από αυτούς έκανε μία τρύπα στο πόδι μου με μια θερμαινόμενη σιδερένια ράβδο. Άρχισα να ουρλιάζω και να λιποθύμησα ξανά».
Τα παιδιά χτυπήθηκαν επίσης στο πρόσωπο με μπαστούνια, φυλακίστηκαν σε αποθήκη που ήταν γεμάτη με νερό μέχρι τα γόνατά τους ή στερήθηκαν το φαγητό για μέρες. Το θέαμα των ετοιμοθάνατων κρατουμένων που δεν μπορούσαν να αποτρέψουν τους αρουραίους να τους επιτεθούν ήταν επίσης μια τραυματική εμπειρία για πολλούς. Οι Γερμανοί φρουροί συμμετείχαν επίσης σε ψυχολογικά βασανιστήρια. Για παράδειγμα, τα λιμοκτονούντα παιδιά τοποθετήθηκαν κοντά σε τραπέζια στα οποία τοποθετήθηκαν ψωμί, λάχανο και δημητριακά και οι φρουροί τραβούσαν φωτογραφίες της σκηνής, μετά τις οποίες το φαγητό απομακρυνόταν από τα παιδιά. Το στρατόπεδο χρησιμοποιήθηκε επίσης για ακούσιες αιμοδοσίες από μικρά παιδιά. Υπήρχαν παιδιά που γεννήθηκαν στο στρατόπεδο. Αυτά τα βρέφη αντιμετώπισαν σκληρή μοίρα καθώς οι εξαντλημένες μητέρες τους δεν μπόρεσαν να τα ταΐσουν και οι μερίδες φαγητού ήταν πάντα ελλιπείς. Ως αποτέλεσμα, τα βρέφη που γεννήθηκαν στο στρατόπεδο ζύγιζαν περίπου 1 κιλό και πέθαιναν μετά από μερικές εβδομάδες.
Αυξημένη βαρβαρότητα στο στρατόπεδο
Καθώς ο πόλεμος συνεχίστηκε, οι συνθήκες στο στρατόπεδο έγιναν ακόμη πιο βάναυσες και σκληρές και εισήχθησαν κυρώσεις όπως η στάση σε σπασμένα γυαλιά. Το 1943 έφτασε μια μεταφορά 543 παιδιών από τις περιοχές Σμολένσκ και Βίτσεμπσκ. Μερικά από τα παιδιά αντιμετωπίστηκαν ως κανονικοί κρατούμενοι, ακόμη και όταν ήταν τόσο μκρά όσο δύο ετών. Καθώς τα παιδιά ήταν άρρωστα από τυφοειδή πυρετό, οι Γερμανοί τα τοποθέτησαν σε ξεχωριστούς στρατώνες πρωτόγονης κατάστασης που χωρίζονταν με συρματοπλέγματα. Το 1944 οι συνθήκες στο στρατόπεδο έφτασαν στην πιο βάναυσή τους φάση. Τα παιδιά ονομάζονταν τακτικά «παιδιά ληστών», ξυλοκοπήθηκαν και κλωτσήθηκαν από το προσωπικό του στρατοπέδου και αναγκάστηκαν να σκάψουν χαρακώματα. Τα περισσότερα από τα παιδιά είχαν αρρωστήσει και πολλά πέθαναν από εξάντληση, κακομεταχείριση, πείνα ή ασθένεια. Τα μεγαλύτερα παιδιά φρόντιζαν τα βρέφη. Υπάρχουν επίσης δηλώσεις μαρτύρων σχετικά με τη σκόπιμη δολοφονία παιδιών στο στρατόπεδο. Ένας μάρτυρας περιέγραψε λεπτομερώς πώς είδε τρία παιδιά ηλικίας περίπου 7 ετών να πνίγονται από Γερμανούς κοντά στο στρατόπεδο. Σύμφωνα με τον ίδιο, οι Γερμανοί έριξαν πρώτα τα παιδιά σε ένα κανάλι νερού και στη συνέχεια τους πέταξαν τούβλα, βλέποντάς τα με ικανοποίηση.
Αποτίμηση
Από τις πράξεις που αναφέρονται ως γενοκτονία από τη Σύμβαση για την Πρόληψη και την Τιμωρία του Εγκλήματος της Γενοκτονίας, η οποία εγκρίθηκε από τη Γενική Συνέλευση του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών τον Δεκέμβριο του 1948, σχεδόν όλες εφαρμόστηκαν στο στρατόπεδο του Ποτουλίτσε. Η μόνη εξαίρεση ήταν η πράξη σχετικά με την πρόληψη των γεννήσεων μεταξύ των μελών της ομάδας που υπόκεινταν σε γενοκτονία. Ο αριθμός των παιδιών που απήχθησαν από τις γερμανικές αρχές κατά τη διάρκεια της κατοχής τους στην Πολωνία στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο για να γερμανοποιηθούν κυμαίνεται από πάνω από 20.000 (Χάινεμαν) έως 200.000 (πολωνική κυβέρνηση). Εκτιμάται ότι τουλάχιστον 10.000 από αυτά δολοφονήθηκαν ως αιχμάλωτοι και μόνο το 10-15% επέστρεψε στις οικογένειές τους μετά τον πόλεμο. Παρ' όλο που το στρατόπεδο καταχωρήθηκε επίσημα ως στρατόπεδο διέλευσης, μετά τον πόλεμο, κατόπιν αιτήματος των θυμάτων του, τη δεκαετία του 1990 επαναταξινομήθηκε ως στρατόπεδο συγκέντρωσης, με το Πολωνικό Ινστιτούτο Εθνικής Μνήμης να παίρνει τη θέση ότι οι συνθήκες δεν το έκαναν να διαφέρει από εκείνες στα κανονικά στρατόπεδα συγκέντρωσης. Η απόφαση ήταν σημαντική για το καθεστώς της αποζημίωσης που κατέβαλε η Γερμανία μετά τον πόλεμο στα θύματα της γερμανικής καταστολής στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Χρήση του στρατοπέδου μετά το 1945
Μετά τον Β΄΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ο χώρος του στρατοπέδου χρησιμοποιήθηκε ως κέντρο κράτησης από τις πολωνικές κομμουνιστικές αρχές, κυρίως για «εθνοτικούς Γερμανούς» της Deutsche Volksliste, συμπεριλαμβανομένων εποίκων και περίπου 180 αιχμαλώτων πολέμου, καθώς και για αντικομμουνιστές Πολωνούς από τον Εσωτερικό Στρατό και τις Εθνικές Ένοπλες Δυνάμεις. Μετονομάστηκε ως κεντρικό στρατόπεδο εργασίας στο Ποτουλίτσε υπό τη διεύθυνση του σταλινικού Υπουργείου Δημόσιας Ασφάλειας και το στρατόπεδο διαχειρίστηκε εργαστήρια και αγροκτήματα με συνολική έκταση 1.174,60 εκταρίων. Σύμφωνα με τα αρχεία του Τμήματος Σωφρονισμού του Υπουργείο Δημόσιας Ασφάλειας, περίπου 2.915 Γερμανοί πέθαναν εκεί πριν από το τέλος του 1949, κυρίως ως αποτέλεσμα των επιδημιών τύφου και δυσεντερίας. Σύμφωνα με γερμανικές πηγές, περίπου 3.500 εθνοτικοί Γερμανοί πέθαναν στο στρατόπεδο κατά τα έτη 1945 έως 1950.
Πηγές
Ποτουλιτσε
Μηχανική λογισμικού
Μηχανική λογισμικού, ή τεχνολογία λογισμικού (αγγλ.: software engineering), ονομάζεται η τυποποιημένη και συστηματική προσέγγιση στην ανάλυση, σχεδίαση, υλοποίηση και συντήρηση λογισμικού ηλεκτρονικών υπολογιστών. Σήμερα θεωρείται διακριτό επάγγελμα στο πλαίσιο των τεχνολογιών πληροφοριών, η επιστημονική βάση του οποίου αντιμετωπίζεται ως ξεχωριστός κλάδος της πληροφορικής, σε στενή όμως σχέση με τη θεωρητική πληροφορική και τα υπολογιστικά συστήματα. Η μηχανική λογισμικού προέκυψε κατά τη δεκαετία του 1960 μέσω της αναγνώρισης των περιορισμών της αντιμετώπισης του λογισμικού μόνο ως αποτέλεσμα προγραμματισμού, ενώ έχει προταθεί η συμπερίληψή της και στις επιστήμες μηχανικών ως ξεχωριστού γνωστικού πεδίου.
Στην ελληνική ορολογία υπάρχει μία διάκριση μεταξύ «μηχανικής» και «τεχνολογίας», με την πρώτη να δίνει περισσότερη έμφαση στην έρευνα για τη θεμελίωση νέων μεθόδων και τη δεύτερη να επικεντρώνεται στην εφαρμογή προκαθορισμένων μεθόδων. Στην πράξη, τα περισσότερα προγράμματα σπουδών ανώτατης εκπαίδευσης που περιλαμβάνουν μηχανική / τεχνολογία λογισμικού δεν συμβαδίζουν με αυτήν τη σύμβαση της ορολογίας, καθώς στον αγγλοσαξονικό κόσμο (όπου εμφανίστηκε η μηχανική λογισμικού ως διακριτό γνωστικό πεδίο και επάγγελμα) δεν υφίσταται παρόμοια διάκριση.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Μηχανική λογισμικού
Καρλάιλ Μπλάκγουελ
Ο Καρλάιλ Μπλάκγουελ (αγγλικά: Carlyle Blackwell, 20 Ιανουαρίου 1884 - 17 Ιουνίου 1955) ήταν Αμερικανός ηθοποιός του βουβού κινηματογράφου, ο οποίος πραγματοποίησε και μερικές προσπάθειες στη σκηνοθεσία και την παραγωγή. Γεννημένος στο Σίρακους της Νέας Υόρκης, έκανε το ντεμπούτο του στον κινηματογράφο το 1910, σε μία παραγωγή του Uncle Tom's Cabin, από τη Vitagraph Studios. Άλλες ταινίες που εμφανίστηκε ήταν το The Gun Smugglers (1912) και το His Brother's Wife (1916).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί βωβών ταινιών Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Ελένη Κωστίκα
Η Ελένη Κωστίκα είναι Ελληνίδα αρχιτέκτονας και αστρολόγος.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε τον Σεπτέμβριο του 1969 στην Αθήνα. Ξεκίνησε τις σπουδές της στην αρχιτεκτονική το 1989 στο Πανεπιστήμιο του Γκρίνουιτς στο Λονδίνο, απ' όπου αποφοίτησε το 1993 (Bachelor of Architecture). Συνέχισε τις σπουδές της μέχρι το 1995 στο Πανεπιστήμιο του Ουέστμινστερ στο Λονδίνο (Diploma of Architecture). Λόγω του πατέρα της, που ήταν κι εκείνος αρχιτέκτονας, εξοικειώθηκε από νωρίς με την αρχιτεκτονική. Σπούδασε αστρολογία στην International Academy of Astrology όπου αποφοίτησε το 2014. Διδάσκει αστρολογία στην International Academy of Astrology από το 2014, και παράλληλα παρέχει υπηρεσίες συμβουλευτικής αστρολογίας. Εξασκεί και τα δύο επαγγέλματα.
Βραβεία
Έλαβε τέσσερα βραβεία, συγκεκριμένα:
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αρχιτέκτονες Κατηγορία:Έλληνες αστρολόγοι __ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Ίνγκμαρ Μπέργκμαν
Ο Ερνστ Ίνγκμαρ Μπέργκμαν (Ernst Ingmar Bergman, 14 Ιουλίου 1918 - 30 Ιουλίου 2007) ήταν Σουηδός σκηνοθέτης και σεναριογράφος.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 14 Ιουλίου 1918 στην Ουψάλα, μεγάλωσε όμως στη Στοκχόλμη. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του στο Τμήμα Ιστορίας και Φιλολογίας του πανεπιστημίου της πόλης άρχισε να ασχολείται με τη σκηνοθεσία, πρώτα στο θέατρο και στη συνέχεια στον κινηματογράφο. Εργάστηκε στα σημαντικότερα θέατρα της Σουηδίας ανεβάζοντας έργα των Στρίντμπεργκ, Σαίξπηρ, Λουίτζι Πιραντέλο, Αλμπέρ Καμύ, Τένεσι Ουίλιαμς, Ζαν Ανούιγ, Μπέρτολντ Μπρεχτ, Άντον Τσέχοφ, αλλά και δικά του. Παράλληλα σκηνοθέτησε μεγάλο αριθμό ταινιών με σενάρια που έγραψε ο ίδιος, με τις οποίες αναδείχτηκε διεθνώς ως ένας από τους σημαντικότερους σκηνοθέτες του κινηματογράφου. Κύρια θέματα των ταινιών του είναι η αδυναμία ουσιαστικής επικοινωνίας μεταξύ των ανθρώπων, η αντιπαράθεση του ανθρώπου με τον εαυτό του και με τον Θεό και η αμφισβήτηση του τελευταίου, η ανάλυση των διαπροσωπικών σχέσεων και κυρίως των σχέσεων μεταξύ των δύο φύλων και η αναζήτηση του νοήματος της ζωής. Από τα μέσα της δεκαετίας του 1960 και μετά εγκαταλείπει τη χρήση συμβολισμών και αλληγοριών που κυριαρχούσαν σε παλαιότερες ταινίες του (Η Έβδομη Σφραγίδα, Άγριες φράουλες, Η τριλογία της Σιωπής) και περνά σε περισσότερο λιτές σκηνοθεσίες, ερευνώντας κυρίως τη γυναικεία ψυχοσύνθεση και την προσπάθεια του ανθρώπου να γνωρίσει του εαυτό του.
Από το 1970 και μετά γύρισε τις ταινίες Η επαφή (1970), Κραυγές και ψίθυροι (1972), Πρόσωπο με πρόσωπο (1976), Το αβγό του φιδιού (1977), Φθινοπωρινή σονάτα (1978) και Οι μαριονέτες (1980). Σε αντίθεση με άλλους μεγάλους σκηνοθέτες που τήρησαν αρνητική στάση απέναντι στην τηλεόραση, σκηνοθέτησε πολλές τηλεοπτικές διασκευές θεατρικών έργων, αλλά και σειρές ή ταινίες για την τηλεόραση που μεταφέρθηκαν και στον κινηματογράφο, συχνά σε συντομότερες εκδοχές, όπως Σκηνές από έναν γάμο (1973), Ο μαγεμένος αυλός (1974), το ντοκιμαντέρ Οι άνθρωποι του Φάρο (1979), το αυτοβιογραφικό Φάνι και Αλέξανδρος (1983), που απέσπασε πολλά βραβεία σε διεθνή φεστιβάλ, μεταξύ των οποίων και Όσκαρ καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας το 1984, και το Μετά την πρόβα (1984). Μετά το γύρισμα της τελευταίας του ταινίας, συνέχισε να ασχολείται με τη σκηνοθεσία στο θέατρο και με τη συγγραφή σεναρίων, κάποια από τα οποία γυρίστηκαν ταινίες, όπως Οι καλύτερες προθέσεις (1991) του Μπιλ Άουγκουστ και Το παιδί της Κυριακής (1992) του γιου του Ντάνιελ Μπέργκμαν. Το 1987 εξέδωσε την αυτοβιογραφία του με τον τίτλο Η μαγική κάμερα και το 1990 μια συλλογή από σκέψεις του με τον τίτλο Εικόνες. Για το συνολικό του έργο έχει τιμηθεί με πολλές διακρίσεις, όπως το Μεγάλο Χρυσό Παράσημο της Σουηδικής Ακαδημίας Γραμμάτων και Τεχνών (1977), το Βραβείο της Βρετανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου και Τηλεόρασης (1987), το Ειδικό Βραβείο Φελίξ (1988) και το Βραβείο Ζόνινγκ του Πανεπιστημίου της Κοπεγχάγης (1989). Επίσης, από το 1978 έχει θεσμοθετηθεί κινηματογραφικό βραβείο με το όνομά του από το Σουηδικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου.
Πέθανε στις 30 Ιουλίου 2007.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σουηδοί σεναριογράφοι Κατηγορία:Σουηδοί παραγωγοί ταινιών Κατηγορία:Παραλήπτες του βραβείου Erasmus Κατηγορία:Σουηδοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
Αλβία Δομινίκη
Η Αλβία Δομινίκη, λατιν. Albia Dominica (π. 337 - μετά το 378) ήταν Αυγούστα, ως σύζυγος του Ουάλη Αυτοκράτορα στην Ανατολή. Αυτός βασίλευσε το διάστημα 364-378 και ήταν συναυτοκράτορας με τον αδελφό του Βαλεντινιανό Α΄ Αυτοκράτορα στη Δύση.
Καταγωγή
Ήταν κόρη του Πετρώνιου, ισχυρού -αλλά μη δημοφιλή- επάρχου τού πραιτωρίου, που λόγω της απληστίας και της σκληρότητάς του, μισήθηκε. Αυτός ήταν τόσο αντιδημοφιλής, που εναντίον του εξεγέρθηκε το 365 ο Προκόπιος και έγινε αντίπαλος του Ουάλη.
Ο Πετρώνιος ήταν μάλλον από την Πανονία· η καταγωγή του δεν είναι γνωστή. Διάφοροι συγγενείς του είχαν θέσεις με επιρροή. Πιθανός συγγενής του ήταν ο Δομνίκος, αξιωματούχος τού Ουάλη, που αναφέρεται στον Β΄ Λόγο τού Λιβανίου. Ο Προκόπιος, έπαρχος της Κωνσταντινούπολης το 377, αναφέρεται από τον Ζώσιμο ως συγγενής τού Ουάλη εξ αγχιστείας. Προτείνεται, ότι επίσης συγγένευε με τη Δομινίκη. Σύμφωνα με τον Νικήτα της Σέρρα, ο Ευσέβιος ήταν θείος της και έπαρχος της πόλης (praefactus urbi) στην επισκοπή τού Πόντου. Ο Νικήτας, σχολιαστής των έργων τού Γρηγορίου τού Ναζιανζηνού, ταυτίζει τον Ευσέβιο με μία ανώνυμη μορφή στα έργα τού Γρηγορίου. Έτσι ο Ευσέβιος -υποτίθεται- ότι αναφέρεται στον επικήδειο λόγο προς τιμήν τού Αγ. Βασιλείου από την Καισάρεια.
Τα ονόματα Αναστασία, Δομνίκος (Κυριάκος), Ευσέβιος, Πετρώνιος και Προκόπιος θεωρούνται Ελληνικής προέλευσης. Ερευνητές προτείνουν, ότι αυτά δηλώνουν την καταγωγή της Δομινίκης και των συγγενών της από Ελληνικές οικογένειες από το Σίρμιον, την πρωτεύουσα της επαρχίας τού Ιλλυρικού. Ο γάμος τού Ουάλη με μία Ελληνική οικογένεια θα μπορούσε να στερεώσει την εξουσία του στην Εξελληνισμένη Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.
Θρησκευτικά σκάνδαλα και το τέλος τού Β. Γαλάτη
Η ιστορία της Χριστιανικής Εκκλησίας στις αρχές τού 4ου αι. σημαδεύτηκε από την Τριαδική έριδα. Η Α΄ Οικουμενική Σύνοδος στη Νίκαια το 325 θέσπισε το Σύμβολο της Πίστεως, που δήλωνε, ότι ο Πατήρ, ο Υιός και το Άγ. Πνεύμα είναι ισότιμα μεταξύ τους και της ίδιας ουσίας. Ο θεολόγος Άρειος, ιδρυτής τού Αρειανισμού, διαφώνησε με αυτό και πίστευε, ότι τα τρία μέρη της Τριάδος χωριζόταν υλικά μεταξύ τους και ότι ο Πατήρ δημιούργησε τον Υιό. Η Δομινίκη ήταν ήδη Αρειανή και φημολογείτο, ότι έπεισε και τον Ουάλη σε αυτό. Περί το 367, σύμφωνα με τον Θεοδώρητο, η Δομνίκη έπεισε τον Ουάλη να βαπτιστεί από τον Ευδόξιο τον Αντιοχέα Πατριάρχη της Κωνσταντινούπολης· αυτός ήταν ένας από τους Άρειους με την πιο μεγάλη επιρροή.
Ο Ουάλης ήταν από τους λίγους Αυτοκράτορες τού αιώνα, που ευνοούσαν τον Άρειο. Η Αυτοκράτειρα κατηγορήθηκε, χωρίς απόδειξη, ότι έπεισε τον άνδρα της να εκτελέσει τους οπαδούς της Τριαδικής (ορθόδοξης) μερίδας, περιλαμβανομένων πολλών επιφανών επισκόπων. Οι εκτελέσεις ήταν κοινές στη βασιλεία του και για άλλο λόγο. Ο Ουάλης επέβαλε το κυνήγι των εθνικών το διάστημα 371-372, στο οποίο σχεδόν όλοι οι ειδωλολάτρες φιλόσοφοι στην Ανατολική Αυτοκρατορία σκοτώθηκαν.
Το πρώιμο τέλος τού Βαλεντινιανού Γαλάτη ήταν μεγάλο πλήγμα για τους γονείς του και έγινε εν μέσω θρησκευτικών σκανδάλων και διαφωνιών. Κατά τον Σωκράτη, η Δομνίκη είπε στον άνδρα της, ότι είχε οράματα, πως η ασθένεια τού γιού τους ήταν τιμωρία για την κακή μεταχείριση τού Αγ. Βασιλείου στην Καισάρεια. Ο Βασίλειος ήταν εξέχων ορθόδοξος ηγέτης, που αντιτέθηκε στις ημι-Αρειανικές αντιλήψεις τού Αυτοκράτορα. Όταν ρωτήθηκε να προσευχηθεί για το παιδί, ο Βασίλειος αποκρίθηκε, πως η ομολογία τού Ουάλη στην ορθοδοξία θα είναι η προϋπόθεση για να επιζήσει ο Β. Γαλάτης. Ο Ουάλης αρνήθηκε να συμμορφωθεί και βάπτισε τον γιο του Αρειανό. Ο Βασίλειος απάντησε, ότι θα γίνει το θέλημα τού θεού· το παιδί απεβίωσε σύντομα.
Ήττα στην Αδριανούπολη και το τέλος τού Ουάλη
Ο Ουάλης εξοντώθηκε στον πόλεμο εναντίον των Γότθων, στη μάχη της Αδριανούπολης στις 9 Αυγούστου 378. Οι ακριβείς αιτίες τού τέλους του δεν είναι γνωστές. Οι Γότθοι συνέχισαν μετά να μετακινούνται ανατολικά και επιτέθηκαν στην Κωνσταντινούπολη. Επειδή δεν υπήρχε Αυτοκράτορας να ηγηθεί τού στρατού, η Αυτοκράτειρα Δομνίκη αναγκάστηκε να οργανώσει αντεπίθεση. Σύμφωνα με τον Σωκράτη και τον Σωζομενό, πλήρωνε τον μισθό στρατιώτη από το βασιλικό θησαυροφυλάκιο, σε όποιον από τους πολίτες εθελοντικά ήταν πρόθυμος να οπλιστεί εναντίον των εισβολέων.
Ενήργησε ως στην πράξη (de facto) αντιβασίλισσα και αμύνθηκε της Κωνσταντινούπολης εναντίον των επιθέσεων των Γότθων, ώσπου ήλθε από τη Δύση ο Θεοδόσιος Α΄, ο επόμενος Αυτοκράτορας. Δεν γνωρίζουμε την ημερομηνία και την αιτία τού τέλους της.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε π. το 354 τον Ουάλη Αυτοκράτορα στην Ανατολή και είχε τέκνα:
Διεθνείς σχέσεις του Αζερμπαϊτζάν
Η εξωτερική πολιτική του Αζερμπαϊτζάν είναι το σύνολο των σχέσεων της Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν με άλλα κράτη και διεθνείς δομές.
Το Αζερμπαϊτζάν είναι μέλος των Ηνωμένων Εθνών, του Κινήματος των Αδεσμεύτων, του Οργανισμού για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη, της Σύμπραξης για την Ειρήνη του ΝΑΤΟ, του Ευρω-Ατλαντικού Συμβουλίου Σύμπραξης, του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης, το Συμβούλιο της Ευρώπης, η Κοινότητα των Δημοκρατιών, του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Παγκόσμιας Τράπεζας.
Χώρες
Σήμερα το Αζερμπαϊτζάν έχει διπλωματικές σχέσεις με 158 χώρες.
Το Αζερμπαϊτζάν είναι μία από τις λίγες χώρες με κυρίως μουσουλμανικό πληθυσμό που μοιράζεται μια στρατηγική συμμαχία με το Ισραήλ. Σήμερα το Ισραήλ είναι σημαντικός προμηθευτής όπλων στη χώρα. Το Ισραήλ ήταν μία από τις πρώτες χώρες που αναγνώριζαν το Αζερμπαϊτζάν στις 25 Δεκεμβρίου 1991.
Το Αζερμπαϊτζάν διατηρεί επίσης καλές σχέσεις με την Ευρωπαϊκή Ένωση, στο πλαίσιο της πολιτικής γειτονίας της Ανατολικής Ευρώπης.
Το Αζερμπαϊτζάν δεν έχει ακόμη καθιερώσει διπλωματικές σχέσεις με:
Αρμενο-Αζερικές σχέσεις
Τα γειτονικά κράτη της Αρμενίας και του Αζερμπαϊτζάν είχαν επίσημες κυβερνητικές σχέσεις μεταξύ του 1918-1921, όταν και οι δύο χώρες ήταν για λίγο ανεξάρτητες. Τα δύο έθνη πολεμούσαν δύο πολέμους το 1918-20 (πόλεμος Αρμενίας-Αζερμπαϊτζάν) και το 1988-94 (Πόλεμος Ναγκόρνο-Καραμπάχ) τον τελευταίο αιώνα, με τον τελευταίο να τελειώνει με προσωρινή συμφωνία κατάπαυσης του πυρός που υπογράφηκε στο Μπισκέκ. Σήμερα δεν υπάρχουν επίσημες διπλωματικές σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών λόγω της συνεχιζόμενης σύγκρουσης και διαμάχης στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Όπως δήλωσε ο Ιλχάμ Αλίγιεφ «το Ναγκόρνο Καραμπάχ δεν θα είναι ποτέ ανεξάρτητο, η θέση υποστηρίζεται και από διεθνείς διαμεσολαβητές, η Αρμενία πρέπει να αποδεχθεί την πραγματικότητα» και «το 1917 το Γερεβάν παραχωρήθηκε στους Αρμένιους, το Γερεβάν ήταν το Αζερικό έδαφος, οι Αρμένιοι ήταν επισκέπτες εδώ».
Τουρκο-Αζερικές σχέσεις
Η Τουρκία υποστηρίζει ένθερμα το Αζερμπαϊτζάν στις προσπάθειές της να εδραιώσει την ανεξαρτησία της, να διατηρήσει την εδαφική της ακεραιότητα και να συνειδητοποιήσει το οικονομικό της δυναμικό που απορρέει από τους πλούσιους φυσικούς πόρους της Κασπίας Θάλασσας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διεθνείς σχέσεις ανά χώρα Κατηγορία:Πολιτική του Αζερμπαϊτζάν
Ασκήσεις Κέγκελ
Οι ασκήσεις Κέγκελ, ή άσκηση του πυελικού εδάφους, αποτελούνται από επανειλημμένες συσφίξεις και τις χαλαρώσεις των μυών του πυελικού εδάφους, οι οποίοι σε κάποιες περιπτώσεις αναφέρονται στην καθομιλουμένη ως «μύωνες Κέγκελ». Η άσκηση αυτή μπορεί να εκτελεσθεί πολλές φορές κάθε μέρα, για μερικά λεπτά σε μια στιγμή, από έναν έως τρεις μήνες, για να αρχίσει να έχει αποτέλεσμα.
Οι ασκήσεις Κέγκελ μπορούν να κάνουν τους μύωνες του πυελικού εδάφους ισχυρότερους. Αυτοί είναι οι μύες που συγκρατούν την κύστη και να βοηθήσει να την εμποδίζουν από διαρροές. Αυτές οι ασκήσεις γίνονται συνήθως για να μειωθεί η ακράτεια των ούρων (ειδικά μετά τον τοκετό) και για να μειώσει την πρόωρη εκσπερμάτωση στους άνδρες.
Επιπτώσεις στην υγεία
Παράγοντες όπως η εγκυμοσύνη, ο τοκετός, η γήρανση, το μεγάλο βάρος, και κοιλιακή χειρουργική επέμβαση, όπως η καισαρική τομή, έχουν συχνά ως αποτέλεσμα την αποδυνάμωση των μυών της πυέλου. Αυτό μπορεί να εκτιμηθεί είτε από ψηφιακή εξέταση της κολπικής πίεσης ή χρησιμοποιώντας ένα περινεόμετρο Κέγκελ. Οι ασκήσεις Κέγκελ είναι χρήσιμες στην ανάκτηση μυϊκής δύναμης του πυελικού εδάφους σε αυτές  τις περιπτώσεις.
Υγεία του ουροποιητικού συστήματος
Οι ασκήσεις του πυελικού εδάφους είναι η συνιστώμενη πρώτης γραμμής συντηρητική θεραπεία για τις γυναίκες με ακράτεια ούρων από το άγχος ή άλλων τύπων. Υπάρχει κάποια στοιχεία που αποδεικνύουν ότι η βιοανάδραση μπορεί να δώσει πρόσθετο όφελος, όταν χρησιμοποιείται με των μυών του πυελικού εδάφους. Μετά από μια προστατεκτομή δεν υπάρχουν σαφείς ενδείξεις ότι οι ασκήσεις του πυελικού εδάφους έχουν αποτέλεσμα στην ακράτεια ούρων στους άνδρες.
Πυελική πρόπτωση
Τα συμπτώματα της πρόπτωσης και η σοβαρότητά τους μπορεί να μειωθεί με ασκήσεις του πυελικού εδάφους. Η αποτελεσματικότητά τους μπορεί να βελτιωθεί με ανατροφοδότηση σχετικά με το πώς να κάνει κανείς τις ασκήσεις.
Αναφορές
Κατηγορία:Σωματική άσκηση Κατηγορία:Σεξουαλική υγεία Κατηγορία:Γυναικεία υγεία
Α.Σ. Οδυσσέας Κορδελιού
thumb|right|131px|Το παλιό σήμα του Οδυσσέα Κορδελιού. Ο Αθλητικός Σύλλογος Κορδελιού «ο Οδυσσέας» είναι αθλητικός σύλλογος στη συνοικία Νέο Κορδελιό του νομού Θεσσαλονίκης. Τα χρώματα του συλλόγου είναι το κυανό και το λευκό. Δραστηριοποιείται στο άθλημα του ποδοσφαίρου. Έδρα της ομάδας αποτελεί το Γήπεδο Οδυσσέα Κορδελιού. Έχει αγωνιστεί συνολικά 8 περιόδους στις επαγγελματικές εθνικές κατηγορίες της Ελλάδας (1 φορά στη Β΄ Εθνική και 7 φορές στη Γ΄ Εθνική).
Ιστορία
Ο σύλλογος ιδρύθηκε στις 31 Ιανουαρίου του 1947 από τον Οδυσσέα Ξυλένιο. Η ομάδα του Κορδελιού έως και το 1977 συμμετείχε στο τοπικό πρωτάθλημα Β΄ και Γ΄ κατηγορίας ΕΠΣΜ. Αγωνίστηκε συνολικά 8 περιόδους στις επαγγελματικές κατηγορίες της χώρας (1 φορά στην Β' εθνική και 7 φορές στην Γ' εθνική).
Η μεγαλύτερη διάκριση του συλλόγου ήρθε το 1985 όταν σε αγώνα για την φάση του κυπέλλου Ελλάδας νίκησε 3-1 τον ΟΦΗ, ομάδα 1ης Εθνικής κατηγορίας και πήρε την πρόκριση για την επόμενη φάση. Το 1998 αναδείχτηκε κυπελούχος Ε.Π.Σ.Μ. επικρατώντας στον τελικό της Κρήνης με 2-1.
Τη σεζόν 2010-2011 νίκησε στα πέναλτι με 5-2 τον Ολυμπιακό Κύμινων και αναδείχτηκε για δεύτερη φορά κυπελλούχος ΕΠΣΜ. Πρώτος σκόρερ στις επαγγελματικές κατηγορίες είναι ο Γρηγόρης Κεμπαμπίδης με 60 γκολ, ενώ πρώτος σκόρερ στις ερασιτεχνικές είναι ο Αλέξης Τοξιάδης με 110 γκολ. Τη σεζόν 2011 - 2012 τερμάτισε 1ος στον 2ο όμιλο της Δ΄ Εθνικής και προβιβάστηκε στην Γ΄ Εθνική. Τη σεζόν 2013-2014 υποβιβάστηκε στην Δ' Εθνική αφού τερμάτισε στην 10η θέση του βαθμολογικού πίνακα.
Το 2012 η ΜΑΣ Δόξα Ελευθερίου Κορδελιού όπως και ο Α.Σ. Ταύροι Ελευθέριου Κορδελιού συγχωνεύτηκαν με τον Οδυσσέα Κορδελιού για να δημιουργηθεί μια νέα ομάδα θυγατρική του Οδυσσέα Κορδελιού με τον τίτλο ΑΣ Νέοι Οδυσσέα Κορδελιού η οποία αγωνιζόταν στην Β ερασιτεχνική κατηγορία της ΕΠΣΜ.
Πηγές
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1947 Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1947 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Πολιορκία της Πράγκα (1794)
Η Πολιορκία της Πράγας διεξήχθη από τους Ρώσους στρατιώτες του Αλεξάντερ Βασίλεβιτς Σουβόροφ, στις 4 Νοεμβρίου 1774 (με το Γρηγοριανό Ημερολόγιο), στην Πράγα, στη Βαρσοβία.
Γεγονότα πριν την πολιορκία
Τον Μάη του 1794, ο Σουβόροφ αρχίζει τη προετοιμασία για τη δεύτερη εκστρατεία στη Πολωνία. Στο πρώτο μισό του Αύγουστου, κατατάχθηκε στο σώμα του επικεφαλής Ν. Β. Ρέπνιν με 4-5 χιλιάδες στρατιώτες. Μετά την ένωση του σώματος του Σουβόροφ με άλλα σώματα, ο Σουβόροφ είχε στη κατοχή του 11.000 στρατιώτες. Σε 6 μέρες ο Σουβόροφ είχε κερδίσει 4 μάχες: Στις 3 (14) Σεπτεμβρίου στο Ντίβιν, την επόμενη μέρα στο Κόμπριν. Στις 6 (17) Σεπτεμβρίου, στο μοναστήρι του Κρούπνιτς ο Σουβόροφ επιτέθηκε στο σώμα του Καρόλ Σερακόφσκι (5.000 στρατιώτες) και το έριξε στο Μπρέστ. Στις 8 (19) Σεπτεμβρίου, ο Σουβόροφ για δεύτερη φορά αντιμετώπισε τον Σερακόφσκι στο Μπρέστ και κατάφερε να διαλύσει το σώμα του.
Στις 10 Οκτωβρίου, ο αρχηγός της εξέγερσης Αντζέι Κοστιούσκο αιχμαλωτίστηκε από το σώμα του Ιβάν Φέρζεν, το οποίο αργότερα ενώθηκε με αυτό του Σουβόροφ, και μεγάλωσε τον αριθμό των στρατιωτών κατά 6.000 (σύνολο 17.000). Αυτοί οι στρατιώτες κατευθύνθηκαν στη Βαρσοβία. Εκεί ετοιμαζόταν να τον αντιμετωπίσει ο στρατηγός Μαϊένα, ο οποίος είχε στη κατοχή του 5.560 στρατιώτες. Στις 15 (26) Οκτωβρίου, στις 5 το πρωί, άρχισε η μάχη στο Κόμπιλκ, η οποία διέρκησε 5 ώρες και τελείωσε με τη διάλυση του πολωνικού σώματος, ενώ αρκετοί στρατιώτες υποχώρησαν στη Πράγα, στη δεξιά πλευρά του Βιστούλα. Μέχρι τις 21 Οκτωβρίου (1 Νοεμβρίου) ο Σουβόροφ ασχολούταν με τη προετοιμασία των στρατιωτών του.
Η πολιορκία
thumb|267px|right|«Σφαγή στη Πράγα». Μια ματιά στα γεγονότα από τη πολωνική πλευρά