cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μ.Γ.Σ. Α.Ε. Κομοτηνής
Ιστορική αναδρομή
Η ομάδα ποδοσφαίρου του συλλόγου αποτελεί μια από τις παλαιότερες της Θράκης με έτος ίδρυσης το 1936. Κατά τη διάρκεια του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου οι δραστηριότητά της έπαυσε, ωστόσο ανασυστάθηκε φτάνοντας μέχρι τη Β' Εθνική κατά τη δεκαετία του 1950. Το 1964, από τη συγχώνευση της ΑΕΚ και του Ορφέα Κομοτηνής (έτος ίδρυσης 1948) προέκυψε ο Πανθρακικός Α.Π.Σ. Το 1970 πρώην παίκτες της Ένωσης δημιούργησαν νέο σύλλογο, τον Ποσειδώνα Κομοτηνής, ο οποίος το 1978-79 έλαβε τη σημερινή του ονομασία, Μουσικός Γυμναστικός Σύλλογος «Αθλητική Ένωση Κομοτηνής».
Την αγωνιστική περίοδο 2012-13 το ποδοσφαιρικό τμήμα της ΑΕΚ δεν συμμετείχε στο πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Θράκης.
Αγωνιστική περίοδος 2013-2014
Κατά την αγωνιστική περίοδο 2013-14, η Α.Ε. Κομοτηνής, διαγωνίζεται στο Πρωτάθλημα της Γ' Κατηγορίας Ανδρών της Ε.Π.Σ. Θράκης.
Έδρα του συλλόγου είναι το Γήπεδο «Στάθης Χατζηκυριακίδης» στην περιοχή της Παραδημής. Πρόεδρος του συλλόγου είναι ο Εμμανουήλ Εμμανουηλίδης, ενώ καθήκοντα πρώτου προπονητή διατηρεί ο Λάζαρος Κουρουκεχαγιάς. Το ρόστερ του συλλόγου για την περίοδο 2013-14 συνθέτουν οι αθλητές:
Τμήμα καλαθοσφαίρισης ανδρών
Κατά την αγωνιστική περίοδο 2006-07, η Α.Ε. Κομοτηνής αναδείχθηκε Πρωταθλήτρια της Α' Κατηγορίας Ανδρών της Ε.ΚΑ.Σ.Α.ΜΑ.Θ. Το τρόπαιο και η συνακόλουθη άνοδος στη Γ' Εθνική Κατηγορία κρίθηκαν σε αγώνα της ομάδας εναντίον της Αγίας Βαρβάρας Καβάλας, όπου η Κομοτηνή πήρε τη νίκη στην παράταση με σκορ 89-84 (κ.α. 75-75). Την ίδια περίοδο η ΑΕΚ απέτυχε να αναδειχθεί Κυπελλούχος Ε.ΚΑ.Σ.Α.ΜΑ.Θ. χάνοντας από τον ίδιο αντίπαλο στον τελικό με σκορ 75-64 στην Ξάνθη. Πρόεδρος της ομάδας τη χρονιά αυτή ήταν ο Δημήτρης Οικονομίδης.
Η παραμονή του συλλόγου στα Εθνικά Πρωταθλήματα υπήρξε σύντομη, καθώς την περίοδο 2007-08 συγκέντρωσε 6 νίκες και 20 ήττες, τερμάτισε στην 11η θέση σε σύνολο 14 ομάδων και τελικά υποβιβάστηκε.
Έχοντας επιστρέψει στα Τοπικά Πρωταθλήματα και συγκεκριμένα στην Α' Κατηγορία Ε.ΚΑ.Σ.Α.ΜΑ.Θ., η ομάδα της Κομοτηνής την περίοδο 2008-09 ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές της υποχρεώσεις στην 3η θέση της κατάταξης. Την επόμενη χρονιά, 2009-10, βρέθηκε στην 4η θέση της τελικής βαθμολογίας. Την επόμενη περίοδο, 2010-11, κατόρθωσε να συλλέξει μόλις 4 νίκες σε 20 αγώνες, με αποτέλεσμα να τερματίσει στην τελευταία θέση, χωρίς όμως να υποβιβαστεί.
Την αγωνιστική περίοδο 2011-12, πάντα στα πλαίσια της Α' Κατηγορίας, ο σύλλογος κατέλαβε την 5η θέση του τελικού βαθμολογικού πίνακα. Την επόμενη χρονιά, 2012-13, οπότε όλες οι ομάδες της Ένωσης συμμετείχαν σε κοινό Πρωτάθλημα, έπεσε στην 8η θέση.
Η Α.Ε. Κομοτηνής και η Θύελλα Φερρών αποτελούν τις ομάδες με τις περισσότερες παρουσίες στη διοργάνωση του Κυπέλλου Ε.ΚΑ.Σ.Α.ΜΑ.Θ.
Αγωνιστική περίοδος 2012-13
Παράλληλα συμμετείχε στο Κύπελλο Ανδρών της Ένωσης γνωρίζοντας τον αποκλεισμό κατόπιν ήττας από τον Πανσερραϊκό με σκορ 74-65.
Έδρα του συλλόγου είναι το Δημοτικό Κλειστό Γυμναστήριο Κομοτηνής. Πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου είναι ο Εμμανουήλ Εμμανουηλίδης και έφοροι του τμήματος οι Γιάννης Γεωργαντάς και Μάκης Μερκουρίδης. Καθήκοντα πρώτου προπονητή διατηρεί ο Σωφρόνης Παπουής με συνεργάτη το Βασίλη Στοάκη. Το ρόστερ της Α.Ε. Κομοτηνής για την περίοδο 2013-14 συνθέτουν οι αθλητές:
Ιστορική αναδρομή
Ο σύλλογος αποτελεί ένα από τα 18 ιδρυτικά μέλη της Ε.ΠΕ.Σ. Θράκης (ίδρυση 1983). Το ανδρικό τμήμα πετοσφαίρισης της Α.Ε. Κομοτηνής έχει στο παρελθόν διαγωνιστεί σε κορυφαίο επίπεδο, αν και τα τελευταία χρόνια προσπαθεί να κάνει ένα νέο ξεκίνημα στα Τοπικά Πρωταθλήματα.
Συγκεκριμένα, την περίοδο 1989-90 εξασφάλισε την άνοδό του στην Α' Εθνική Κατηγορία Ανδρών, για να υποβιβαστεί το επόμενο καλοκαίρι. Λίγα χρόνια αργότερα και ειδικότερα την περίοδο 1996-97 κατέκτησε το Πρωτάθλημα της Α2 Εθνικής Κατηγορίας, λαμβάνοντας το εισιτήριο της επιστροφής στην κορυφαία εθνική κατηγορία. Τη χρονιά 1997-98 ο σύλλογος τερμάτισε στη 10η θέση του τελικού βαθμολογικού πίνακα της Α1 Εθνικής, πάνω από τον Εθνικό Αλεξανδρούπολης και τον Πανελλήνιο, έχοντας συνολικά 4 νίκες και 16 ήττες. Οριακά εξασφάλισε την παραμονή του, παρόλο που κάτι τέτοιο δεν συνέβη την επόμενη περίοδο, 1998-99, οπότε και τερμάτισε στη 12η θέση. Εκείνη την περίοδο, η ομάδα της Κομοτηνής σημείωσε μόλις μία νίκη, αξιοσημείωτα εναντίον του Παναθηναϊκού στην πρεμιέρα.
Στο επόμενο διάστημα σταδιακά άρχισε η αγωνιστική κάμψη του συλλόγου που τον οδήγησε στις τοπικές κατηγορίες. Την περίοδο 2006-07 εξασφάλισε την άνοδο στη Β' Εθνική Κατηγορία, κατακτώντας το Τοπικό Πρωτάθλημα. Το επόμενο καλοκαίρι, ωστόσο, υποβιβάστηκε και πάλι.
Κατά την αγωνιστική περίοδο 2012-13 η ΑΕΚ αγωνίστηκε στο Περιφερειακό Πρωτάθλημα Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης (αντίστοιχο της Β' Εθνικής για τη χρονιά αυτή), όπου τερμάτισε στην 3η θέση.
Αγωνιστική περίοδος 2013-2014
Κατά την αγωνιστική περίοδο 2013-14, ο Μ.Γ.Σ. Α.Ε. Κομοτηνής διαγωνίζεται στο Πρωτάθλημα της Β' Εθνικής Κατηγορίας Ανδρών που διοργανώνει η Ε.Ο.ΠΕ. και συγκεκριμένα στον Δ' Όμιλο, όπου συμμετέχουν σωματεία-μέλη της Ε.Σ.ΠΕ. Θράκης - Ανατολικής Μακεδονίας. Τον Απρίλιο του 2014 εξασφάλισε την άνοδό του στην Α2 Εθνική Κατηγορία για την επόμενη χρονιά.
Έδρα του συλλόγου είναι το Δημοτικό Κλειστό Γυμναστήριο Κομοτηνής. Πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου είναι ο Εμμανουήλ Εμμανουηλίδης και έφορος του τμήματος ο Αναστάσιος Πετρίδης. Καθήκοντα πρώτου προπονητή διατηρεί ο Τρύφωνας Εξάρχου.
Ιστορική αναδρομή
Η Α.Ε. Κομοτηνής δημιούργησε τμήμα γυναικείας πετοσφαίρισης το 1968, το οποίο ενεργοποιήθηκε πλήρως το 1974.
Η ομάδα έχει θητεύσει στην Α' Κατηγορία από το 1999 μέχρι το 2002. Στη συνέχεια, κατέκτησε τις περιόδους 2002-03 και 2003-04 το Πρωτάθλημα της οικείας του Τοπικής Ένωσης.
Την αγωνιστική περίοδο 2007-08, συμμετείχε στο Πρωτάθλημα της Α2 Εθνικής Κατηγορίας, η οποία αποτελεί και την τελευταία μέχρι σήμερα παρουσία του σε πανελλαδικής εμβέλειας κατηγορία.
Αγωνιστική περίοδος
Κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2013-14, ο Μ.Γ.Σ. Α.Ε. Κομοτηνής διαγωνίζεται στο Πρωτάθλημα της Β' Εθνικής Κατηγορίας Γυναικών που διοργανώνει η Ε.Ο.ΠΕ. και συγκεκριμένα στον Δ' Όμιλο, όπου συμμετέχουν σωματεία-μέλη της Ε.Σ.ΠΕ. Θράκης - Ανατολικής Μακεδονίας.
Έδρα του συλλόγου είναι το Δημοτικό Κλειστό Γυμναστήριο Κομοτηνής. Πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου είναι ο Εμμανουήλ Εμμανουηλίδης και έφορος του τμήματος ο Ηλίας Καραμανλής. Καθήκοντα πρώτου προπονητή διατηρεί ο Δημήτρης Κιοσσές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Ροδόπης Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι πετοσφαίρισης Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι στίβου Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι πυγμαχίας Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι άρσης βαρών Κατηγορία:Σωματεία Ε.ΚΑ.Σ.Α.ΜΑ.Θ. Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.ΠΕ.ΘΡ.ΑΝ.ΜΑΚ. Κατηγορία:Α.Π.Σ. Πανθρακικός Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1936 Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1936 Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1978
Ιπποκλείδης
Κατά την περίοδο που υπηρέτησε ως επώνυμος άρχων, φρόντισε για να στηθεί άγαλμα στην Αθηνά Προμάχο και καθιέρωσε το θεσμό των Παναθηναίων
Αναφορές
Κατηγορία:Αρχαίοι Αθηναίοι Κατηγορία:Επώνυμοι άρχοντες
Βελεγεζίτες
Οι Βελεγεζίτες ήταν Νότιοι Σλάβοι που ζούσαν τον Μεσαίωνα στην Θεσσαλία. Η φυλή τους καταγράφεται στα Θαύματα του Αγίου Δημητρίου. Σύμφωνα με τα Θαύματα του Αγίου Δημητρίου εγκαταστάθηκαν στην περιοχή ανάμεσα στην Δημητριάδα και τις Φθιώτιδες Θήβες, στις βόρειες ακτές του Παγασητικού. Η ίδια περιοχή καταγραφόταν ως "Βελεχατουΐα" σε ένα Χρυσόβουλο που έδινε προνόμια στην Δημοκρατία της Βενετίας (1198), με την ίδια ονομασία εμφανίζεται στην Λατινική διανομή του 1204. Την ίδια εποχή δημιουργήθηκε για πρώτη φορά μια Αυτοκρατορική Επίσκεψις. Στα τέλη του 13ου αιώνα εξακολουθούσε να έχει το όνομα "γή των Λεβαχάτων", το χωριό Λεβάχη που καταγράφεται στο Κτηματολόγιο της Μονής της Λυκουσάδα προέρχεται από την ίδια περιοχή. Η περιοχή της Βελζετίας στην οποία καταγράφεται σαν κυβερνήτης ο Ακάμηρος (799) δεν προέρχεται από τους Βελεζεγίτες, ήταν άλλη Σλαβική φυλή που κατοικούσε στην περιοχή, πιθανότατα οι Βερζήτες. Μετά την ειρηνική εγκατάσταση τους στην Μαγνησία ασχολήθηκαν με την παραγωγή σιτηρών και το εμπόριο τους με την Θεσσαλονίκη (670-680). Οι Βελεγεζίτες ήταν η μόνη Σλαβική φυλή που όχι μόνο δεν συμμετείχε στην Σλαβική πολιορκία της Θεσσαλονίκης (614-616) που έκαναν οι υπόλοιπες φυλές Ρυγχίνοι, Σαγουδάτες, Δραγοβίται και άλλες αλλά εφοδίαζε την πολιορκιμένη πόλη και με τρόφιμα. Την ίδια εποχή λεηλατούσαν τις Θεσσαλικές ακτές χρησιμοποιώντας το συνηθισμένο Σλαβικό πλεούμενο, το Μονόξυλο. Στα τέλη του 7ου αιώνα καταγράφεται το όνομα ενός φυλάρχου των Βελεγεζιτών του Τιχομίρ, το όνομα του βρέθηκε σε πολλά αντικείμενα της εποχής. Τον 8ο αιώνα ακολούθησε ο εκχριστιανισμός τους όταν ο αυτοκράτορας Νικηφόρος Α´ προχώρησε σε εκστρατεία εναντίον των Σλάβων του Ελληνικού χώρου, τότε οικοδομήθηκαν και οι πρώτες εκκλησίες.
Πηγές
Κατηγορία:Μεσαιωνική Θεσσαλία Κατηγορία:7ος αιώνας στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία Κατηγορία:Σκλαβηνίες
Ηνωμένες Βιβλικές Εταιρίες
Ο σύνδεσμος ιδρύθηκε το έτος 1946 με εκπροσώπους από 13 χώρες, σε μια προσπάθεια συντονισμού των δραστηριοτήτων των Βιβλικών εταιριών. Η πρώτη έδρα της ήταν στο Λονδίνο και στη Γενεύη.
Από το έτος 2000, μέλος των Ηνωμένων Βιβλικών Εταιριών είναι και η Ελληνική Βιβλική Εταιρία.
Τραχύ όρος
Το Τραχύ είναι βουνό της Πελοποννήσου που βρίσκεται στα σύνορα των Αργολίδας και Αρκαδίας. Βόρεια ενώνεται με τον Ολίγυρτο, δυτικά καταλήγει στο οροπέδιο του Λεβιδίου και νότια ενώνεται με το Λύρκειο. Είναι τμήμα της ευρύτερης οροσειράς που ενώνει τον Κορινθιακό με τον Αργολικό κόλπο και περιλαμβάνει τα βουνά Κυλλήνη, Ολίγυρτο, Αρτεμίσιο, Λύρκειο, Κτενιά κ.α.
Η υψηλότερη κορυφή του ονομάζεται Καρούμπαλο και έχει υψόμετρο 1.808 μέτρα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουνά της Αργολίδας Κατηγορία:Βουνά της Αρκαδίας
Διαδηλώσεις στη Βραζιλία (2013)
Οι διαδηλώσεις στη Βραζιλία τον Ιούνιο του 2013 υπήρξαν μαζικές διαμαρτυρίες σε μεγάλες πόλεις της χώρας, με αφορμή την αύξηση των τιμών των εισιτηρίων στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς  , αλλά και με γενικότερα αίτια που αφορούσαν την κοινωνικοοικονομική κατάσταση στη χώρα, το κόστος ζωής και τη διαφθορά. Οι διαδηλώσεις ξεκίνησαν από το Σάο Πάολο στις αρχές Ιουνίου. Απέκτησαν αμέσως μεγάλη δημοσιότητα παγκοσμίως, καθώς συνέπεσαν με την έναρξη του Κυπέλλου Συνομοσπονδιών εκείνης της χρονιάς, που πραγματοποιούταν εκείνη την περίοδο στη χώρα, έναν χρόνο πριν από την έναρξη του Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου του 2014.
Οργάνωση
Κύριος διοργανωτής των διαδηλώσεων υπήρξε το κίνημα Movimento Passe Livre, που ζητούσε την υιοθέτηση ελεύθερων κομίστρων στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς. Οι διαμαρτυρίες έλαβαν αμέσως μαζική υποστήριξη, χάρη και στη συμβολή των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Οι διαδηλώσεις επεκτάθηκαν από το Σάο Πάολο σε πάνω από 100 πόλεις της χώρας, ενώ διαμαρτυρίες πραγματοποιήθηκαν από Βραζιλιάνους και στο εξωτερικό. Υπολογίζεται πως πάνω από 2 εκατομμύρια άνθρωποι έλαβαν μέρος στις διαδηλώσεις.
Διαδηλώσεις και κυβερνητική βία
Η αντίδραση της Ομοσπονδιακής Κυβέρνησης της Βραζιλίας, η οποία είδε τη συγκυρία της έναρξης των διαδηλώσεων με την διεξαγωγή του Κυπέλλου Συνομοσπονδιών ως αρνητική προβολή της χώρας στον κόσμο, υπήρξε δυναμική. Εκατοντάδες συλλήψεις πραγματοποιήθηκαν από τις Αρχές ενώ κατά την διάρκεια των διαδηλώσεων καταγράφηκαν περιπτώσεις αστυνομικής βίας, που οδήγησε σε νέες μεγαλύτερες διαμαρτυρίες. Κατά τις διαδηλώσεις πάνω από 10 άτομα έχασαν τη ζωή τους , σε περιστατικά βίας, ενώ υπήρξαν εκατοντάδες τραυματίες.
Ο κύριος και δυναμικότερος όγκος των διαδηλώσεων πραγματοποιήθηκε τον μήνα Ιούνιο. Μέχρι τα μέσα του Ιουνίου οι διαδηλώσεις είχαν μετατραπεί στις πιο μαζικές διαμαρτυρίες στη χώρα από την περίοδο του 1992, όταν είχαν πραγματοποιηθεί μαζικές διαδηλώσεις κατά του προέδρου Φερνάντο Κολόρ ντε Μέλο. Οι διαμαρτυρίες συνεχίστηκαν καθ΄ όλη τη διάρκεια του έτους, μετατοπίζοντας ωστόσο το βάρος σε πιο κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα, με αφορμή την προετοιμασία και τη διοργάνωση του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2014, οδηγώντας τελικά στις διαδηλώσεις εναντίον του Μουντιάλ που πραγματοποιήθηκαν το 2014.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2013 Κατηγορία:2013 Κατηγορία:Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2014
Ελληνική Βιβλική Εταιρία
Πρόκειται για αστική εταιρία με αποκλειστικό έργο τη μετάφραση, έκδοση, προμήθεια και διάδοση της Αγίας Γραφής. Η Ελληνική Βιβλική Εταιρία είναι από το έτος 2000 μέλος των Ηνωμένων Βιβλικών Εταιριών, ενός παγκοσμίου συνδέσμου με μέλη 146 Βιβλικές Εταιρίες σε περίπου 200 χώρες.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αγία Γραφή
Σάντος (πόλη)
Η Σάντος (πορτογαλικά: Santos [ˈsɐ̃tus]) είναι πόλη-λιμάνι και δήμος στην πολιτεία Σάο Πάολο, Βραζιλία. Η πόλη εκτιμάται ότι έχει πληθυσμό 433.966 κατοίκους, όσον αφορά στο 2015, και αποτελεί τμήμα της μητροπολιτικής περιοχής Μπαϊσάντα Σαντίστα, η οποία έχει πληθυσμό 1,7 εκατομμύρια και της οποίας είναι ο πολυπληθέστερος δήμος. Η πόλη βρίσκεται εν μέρει στο νησί Σάο Βισέντε, στο οποίο βρίσκεται τόσο η πόλη Σάντος και η πόλη Σάο Βισέντε, και εν μέρει στην ενδοχώρα. Απέχει περίπου 80 χιλιόμετρα από το Σάο Πάολο. Η Σάντος ιδρύθηκε το 1546 από τον Πορτογάλο εξερευνητή Μπρας Κούμπας. Στην πόλη έχει την έδρα η ποδοσφαιρική ομάδα Σάντος ΦΚ (Santos FC).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
κατηγορία:Πόλεις της Βραζιλίας
Θεοφάνης Λογαράς
Ο Θεοφάνης Λογαράς ήταν Έλληνας λόγιος του 16ου αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Κύπρο. Έγινε ιερομόναχος.
Συγγράμματα
Επιμελήθηκε στη Βενετία το 1575 κοντά στον Χριστόφορο Τζανέτο την έκδοση του Ευαγγελίου.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 16ου αιώνα Κατηγορία:Κύπριοι κληρικοί
Παχύδερμο
Τα παχύδερμα είναι μια παρωχημένη τάξη των θηλαστικών που έχουν περιγράψει οι Γκότλιμπ Στορ, Ζορζ Κυβιέ, και άλλοι, μια τάξη που κάποτε αναγνώριζαν πολλοί συστηματιστές. Επειδή είναι πολυφυλετική, αυτή η βιολογική τάξη δεν είναι πλέον σε χρήση, αλλά είναι ακόμα σημαντική στην ιστορία της συστηματικής. Έξω από την αυστηρή βιολογική ταξινόμηση, το επίθετο "παχύδερμος" ως όρος συνεχίζεται να χρησιμοποιείται, για την περιγραφή ζώων όπως ο ελέφαντας, ο ρινόκερος, ο τάπιρος, και ο ιπποπόταμος.
Τα παχύδερμα που περιέγραφε ο Κυβιέ περιελάμβαναν τρεις οικογένειες θηλαστικών, τις Proboscidiana, Pachydermata Ordinaria, και Solipedes, οι οποίες ήταν άπασες φυτοφάγες. Τώρα τα ζώα αυτών των ομάδων που περιέγραφε ο Κυβιέ ανήκουν σε διάφορες κατηγορίες: τα Προβοσκιδοειδή (αντιπροσωπεύεται από τρία είδη ελεφάντων), τα Περισσοδάκτυλα (εκεί όπου ανήκουν μεταξύ άλλων, το άλογο, ο τάπιρος και ο ρινόκερος), τις Συίδες (εκεί όπου ανήκουν οι χοίροι και ο αμερικανικός αγριόχοιρος), οι Ιπποποταμίδες και τα Υρακοειδή (όπου ανήκουν οι ύρακες).
Χάρη στις γενετικές μελέτες, σήμερα οι ελέφαντες, οι ρινόκεροι και οι ιπποπόταμοι ανήκουν σε εντελώς διαφορετικούς κλάδους. Αρκετά ζώα ανήκουν στο κλάδο των Λαυρασιαθηρίων (ρινόκεροι, ιπποπόταμοι, χοίροι, αμερικανικοί αγριόχοιροι, άλογα, ζέβρα, γαϊδούρια και τάπιροι), ενώ πολλά άλλα ανήκουν στο κλάδο των Αφροθηρίων (ελέφαντες, ύρακες, μανάτες και ντιγκόνγκ).
Εκφράσεις
Στις δημώδεις ελληνικές εκφράσεις ο χαρακτηρισμός "παχύδερμο" έχει σκωπτικό χαρακτήρα και προσδιορίζει άτομο που εμφανίζει παντελή έλλειψη ευαισθησίας και ευγένειας σε διάφορους τομείς των καθημερινών του κοινωνικών σχέσεων και συμπεριφορών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Θηλαστικά Κατηγορία:Εκφράσεις
Ένγκελμπερτ Κοχ
Ο Ένγκελμπερτ Κοχ (γερμανικά: Engelbert Koch), (Μίνστερ, 22 Μαρτίου 1918 - Χάγκεν, 29 Απριλίου 1962), ήταν Γερμανός πρωταθλητής του ποδοσφαίρου και της αντισφαίρισης. Έκανε σπουδαία καριέρα και στα δύο αθλήματα και πέθανε κατά την διάρκεια αγώνα αντισφαίρισης όπου έπαιζε.
Καριέρα στο ποδόσφαιρο
Στο ποδόσφαιρο ξεκίνησε την καριέρα του στην Πρόισεν Μύνστερ όπου έπαιξε μέχρι το 1939 όπου μεταγράφηκε στην Χέρτα Βερολίνου. Στην Χέρτα αγωνίστηκε ως αμυντικός αλλά και ως επιθετικός σε λίγα παιχνίδια όπου σκόραρε κιόλας. Με την Χέρτα κατέκτησε το Tschammer Cup καθώς και το πρωτάθλημα της ένωσης Βερολίνου-Βραδεμβούργου εξασφαλίζοντας το δικαίωμα να συνεχίσει στα τελικά του γερμανικού πρωταθλήματος για το 1944.
Το 1944 ο Κοχ επέστρεψε στην Πρόισεν Μύνστερ όπου παρέμεινε μέχρι το 1949 όπου και πήγε στον σύλλογο SC Δυτική Κολωνία και μετά ένα χρόνο μετακόμισε στην Κολωνία 1899. Το 1952 μετακόμισε στην ΣΚ Φορτούνα Κολωνίας για τερματίση το 1953 την καριέρα του στα 35 του χρόνια.
Καριέρα στην αντισφαίριση
Στην αντισφαίριση ο Κοχ ήταν πρωταθλητής Δυτικής Γερμανίας στο απλό το 1949 και το 1954,, φιναλίστ στο απλό το 1950. Επίσης ήταν νικητής στο Gelsenkirchen το 1948, στο Bielefeld το 1949 και το 1950, στο Bad Neuenahr το 1949, στο πρωτάθλημα κεντρικού Ρήνου το 1950, στο Διεθνές πρωτάθλημα της Μαρίενμπουργκ το 1950, στο Krefeld το 1950, στο διεθνές τουρνουά του Μπόχουμ το 1950, στη Βόννη το 1953, στο Λεβερκούζεν το 1956, και στην Τριερ το 1956.
Στο κύπελλο Ντέιβις αγωνίστηκε για την Δυτική Γερμανία το 1953 και 1954 με ρεκόρ 1 νίκη και 4 ήττες.
Πηγές
Κατηγορία:Γερμανοί αθλητές της αντισφαίρισης Κατηγορία:Γερμανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Δυτικογερμανοί αθλητές της αντισφαίρισης‎ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρόισεν Μύνστερ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χέρτα Βερολίνου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΚ Φορτούνα Κολωνίας
Αμίντορε Φανφάνι
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Πιέβε Σάντο Στέφανο της Τοσκάνης στις 6 Φεβρουαρίου 1908 και δίδαξε Οικονομική Ιστορία στα πανεπιστήμια του Μιλάνου και της Βενετίας την περίοδο 1938-1943. Στη διάρκεια του Δευτέρου Παγκόσμιου πολέμου κατέφυγε στην Ελβετία. Το 1946 εντάχθηκε στο Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα, εξελέγη βουλευτής και ανέλαβε Υπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Πρόνοιας.
Σχέδιο Φανφάνι
Το 1948 η Ιταλία έβγαινε από έναν πόλεμο που είχε τελειώσει μόλις 3 χρόνια πριν. Έτσι ο Φανφάνι υπέβαλε το Σχέδιο Φανφάνι που είχε σκοπό την ανοικοδόμηση 300.000 εργατικών κατοικιών μέσα 7 χρόνια. Το 1951 έγινε Υπουργός Γεωργίας και το 1953 ανέλαβε στο Υπουργείο Εσωτερικών.
Πρωθυπουργός
Για πρώτη φορά έγινε Πρωθυπουργός στις 18 Ιανουαρίου 1954. Η πρώτη του αυτή θητεία υπήρξε βραχύβια, καθώς τερματίστηκε στις 8 Φεβρουαρίου του ιδίου έτους.
Έπειτα από τις εκλογές του 1958 σχημάτισε κυβέρνηση και ορκίστηκε ξανά πρωθυπουργός την 1 Ιουλίου 1958. Παρέμεινε στην εξουσία ως τις 15 Φεβρουαρίου 1959. Στις 26 Ιουλίου 1960 ανέλαβε ξανά την πρωθυπουργία (μέχρι τις 21 Ιουνίου 1963) και προχώρησε σε κρατικοποίηση της ηλεκτρικής ενέργειας. Αντικαταστάθηκε το 1964 στην πρωθυπουργία από τον Άλντο Μόρο, οπότε ανέλαβε το υπουργείο Εξωτερικών.
Την 1η Δεκεμβρίου 1982 ανέλαβε ξανά πρωθυπουργός, αξίωμα που διατήρησε ως τις 4 Αυγούστου 1983. Η έκτη και τελευταία πρωθυπουργική θητεία του ήταν από τις 17 Απριλίου μέχρι και τις 28 Ιουλίου του 1987.
Πέθανε στη Ρώμη στις 20 Νοεμβρίου 1999.
Πρόεδρος
Ο Φανφάνι χρημάτισε και υπηρεσιακός Πρόεδρος της χώρας του, από τις 15 Ιουνίου μέχρι τις 9 Ιουλίου 1978.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ιταλίας Κατηγορία:Ιταλοί οικονομολόγοι
Ιερά Μητρόπολις Θήρας, Αμοργού και Νήσων
Η Ιερά Μητρόπολις Θήρας, Αμοργού και Νήσων είναι μία από τις 81 Μητροπόλεις της Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας.
Η Ιερά Μητρόπολις αποτελείται από τα νησιά Θήρα (Σαντορίνη), Ίος, Ανάφη, Θηρασιά, Αμοργός, Άνω Κουφονήσι, Ηρακλειά, Σχοινούσα και Δονούσα.
Μετά την παραίτηση του Μητροπολίτη Επιφανίου, νέος Μητροπολίτης Θήρας, Αμοργού και Νήσων εξελέγη στις 8 Οκτωβρίου 2021 από την Ιερά Σύνοδο της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος ο Αρχιμανδρίτης Αμφιλόχιος Ρουσάκης.
Ιστορικά στοιχεία
Το 1815 δόθηκε άδεια από τον εκ Θράκης Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Άγιο Κύριλλο ΣΤ΄ να οικοδομηθεί η νέα Μονή Αγίου Νικολάου Θήρας.
Με τη σύσταση του Ελληνικού Κράτους, έφτασαν στη Σαντορίνη Μικρασιάτες πρόσφυγες (περί το 1840 μ.Χ.) και έκτισαν τον Ναό της Παναγίας της Μαρουλιανής, στη Φοινικιά της Οίας. Η εκκλησία είναι αφιερωμένη στην Υπαπαντή και στις 2 Φεβρουαρίου όπου και εορτάζει λαμβάνει χώρα ένα από τα ωραιότερα και μεγαλύτερα πανηγύρια της Οίας. Η εικόνα της Παναγίας Μαρουλιανής ήλθε από τη Μικρά Ασία και απεικόνιζε την Υπαπαντή του Χριστού. Βρέθηκε στα 1800 στη Σμύρνη από έναν Έλληνα αγρότη θαμμένη στο χωράφι του κάτω από τις ρίζες των μαρουλιών.
Το 1942, η Ιερά Μητρόπολις Θήρας, Αμοργού και Νήσων, επανιδρύθηκε, αποσπασθείσα της Ι.Μ. Παροναξίας και Θήρας.
thumb|right|260px|Ζαχαρίας Μαθάς, επίσκοπος Θήρας τον 19ο αιώνα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Θηρας
Ζοάο Τέβες
Η Ζοάο Τέβες (πορτογαλικά: João Teves) είναι ένα χωριό του Πράσινου Ακρωτηρίου. Είναι η πρωτεύουσα του Δήμου Σάο Λουρένσο ντος Οργκάος. Έχει πληθυσμό 1.699 κατοίκων (2010).
Γεωγραφία
Η Ζοάο Τέβες βρίσκεται νότια του Πράσινου Ακρωτηρίου. Βρίσκεται βορειοανατολικά της Σακραμέντο και βορειοδυτικά της Άγκουα Γκάτο. Βρίσκεται σε συντεταγμένες 15°04′00″Β 23°35′30″Δ.
Δείτε επίσης
τζοαο τζοαο
Νευροδιαβιβαστής
Νευροδιαβιβαστές ονομάζονται χημικές ενώσεις, οι οποίες χρησιμεύουν στη μεταβίβαση πληροφοριών από ένα νευρώνα στον επόμενο.
Η ηλεκτρική διέγερση που φτάνει στον νευράξονα οδηγεί στην απελευθέρωση του νευροδιαβιβαστή από τον προσυναπτικό νευρώνα στο συναπτικό κενό, όπου μπορεί να δράσει στους ανάλογους υποδοχείς που βρίσκονται στο μετασυναπτικό νευρώνα. Με αυτόν τον τρόπο η ηλεκτρική ώση μετατρέπεται σε χημική. Η αντίδραση του μετασυναπτικού κυττάρου στον νευροδιαβιβαστή εξαρτάται από τους υποδοχείς που υπάρχουν στη μεμβράνη του.
Οι νευροδιαβιβαστές παράγονται από τους ίδιους τους νευρώνες με τη βοήθεια ενζύμων και συγκεντρώνονται σε συναπτικά κυστίδια, από τα οποία απελευθερώνονται μέσω εξωκυττάρωσης.
Ταξινόμηση
Οι νευροδιαβιβαστές ταξινομούνται σε ομάδες ανάλογα με το είδος της χημικής ένωσης. Οι σημαντικότεροι νευροδιαβιβαστές είναι:
Νευροπεπτίδια
Μικρές πρωτεΐνες οι οποίες παράγονται από τους νευρώνες και απελευθερώνονται παράλληλα με τους κλασικούς νευροδιαβιβαστές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φυσιολογία ζώων Κατηγορία:Νευρικό σύστημα
Σημαία της Σουηδίας
thumb|250px|Λόγος Σημαίας: 5:8
Η σημαία της Σουηδίας (στα σουηδικά Sveriges flagga) είναι μπλε με έναν κίτρινο σταυρό της Σκανδιναβίας που προεκτείνεται ως τις άκρες της σημαίας.
Το σχέδιο και τα χρώματα της σουηδικής σημαίας πιστεύεται ότι βασίστηκαν σε κάποια ιδέα προερχόμενη από το εθνόσημο της Σουηδίας του 1442, η οποία είναι γαλάζια και διαιρείται σε τέσσερα μέρη από έναν χρυσό σταυρό, στη μορφή της σημαίας της Δανίας. Το μπλε και το κίτρινο είναι σε χρήση ως σουηδικά χρώματα τουλάχιστον από την εποχή του Βασιλέα Μάγκνους Γ΄ της Σουηδίας (βασιλικό οικόσημο, 1275).
Κρατική σημαία και σημαία των πολιτών
Οι αναλογίες της σημαίας είναι 5:2:9 οριζόντια και 4:2:4 κάθετα. Οι διαστάσεις της σουηδικής σημαίας με την τριπλή ουρά είνα 5:2:5:8 οριζόντια και 4:2:4 κάθετα. Η τετράγωνη κρατική σημαία είναι πανομοιότυπη με τη σημαία των πολιτών.
Στρατιωτική σημαία
Η σημαία με την τριπλή ουρά (tretungad flagga) χρησιμοποιείται ως στρατιωτική σημαία (örloggsflaggan) στις συνολικές της διαστάσεις, που είναι μαζί με τις ουρές 1:2. Η εν λόγω σημαία χρησιμοποιείται επίσης ως ναυτικό έμβλημα (örloggsgösen). Τα ναυτικά εμβλήματα είναι μικρότερα από τις στρατιωτικές σημαίες, όμως έχουν τις ίδιες διαστάσεις. Στην αρχή είχε δύο ουρές, όμως στα μέσα του 17ου αιώνα εμφανίστηκε η σημαία με την τριπλή ουρά.
Ίδια με τη σημαία με την τριπλή ουρά είναι η σουηδική βασιλική σημαία (Kungl. flaggan), ωστόσο η τελευταία περιέχει ένα λευκό φόντο με το μεγαλύτερο ή μικρότερο εθνόσημο του Τάγματος του Σεραφείμ. Σήμερα, το Μεγάλο Εθνόσημο χρησιμοποιείται μόνο από τον Βασιλιά.
Ιστορικά στοιχεία
Σύμφωνα με την τοπική παράδοση, τον 12ο αιώνα, ο Βασιλιάς και άγιος Ερρίκος Θ΄ είδε έναν κίτρινο σταυρό στον ουρανό ενώ είχε φτάσει στη Φινλανδία στη διάρκεια της Πρώτης Σουηδικής Σταυροφορίας, το 1157. Το σημάδι αυτό το θεώρησε σημείο από τον Θεό και υιοθέτησε τον κίτρινο σταυρό σε μπλε φόντο ως τη σημαία.
Δεν είναι γνωστό ιστορικά πότε άρχισε να χρησιμοποιείται η σημερινή σημαία. Η σημαία με τη διπλή ουρά άρχισε να χρησιμοποιείται επίσημα από το 1562, με βασιλικό διάταγμα. Ως τα μέσα του 17ου αιώνα η σημαία αντικαταστάθηκε από τη σημαία με τις τρεις ουρές (με βασιλικό διάταγμα του 1663).
Τον 18ο αιώνα το Ναυτικό άρχισε να χρησιμοποιεί τη γαλάζια σημαία. Το 1815 άρχισε να χρησιμοποιείται κοινή σημαία για τη Σουηδία και για τη Νορβηγία, καθώς τα δύο Βασίλεια ενοποιήθηκαν. Η σημαία αυτή ήταν πανομοιότυπη με την πρώην σημαία με τις τρεις ουρές, που χρησιμοποιούσε ο στρατός, με κύρια χρώματα το ερυθρό και το λευκό. Η Νορβηγία σύντομα εισήγαγε άλλες σημαίες και αφαίρεσε από τη σημαία των πολιτών το σύμβολο της ένωσης και η ένωση διαλύθηκε το 1905. Μόλις τον Νοέμβριο του 1905 η Σουηδία αφαίρεσε από τη σημαία της το έμβλημα της ένωσης.
Την 1 Νοεμβρίου 1905, η σημαία με τις τρεις ουρές έγινε ναυτικό έμβλημα στη Σουηδία.
thumb|Βασιλική σημαία. Λόγος: 1:2. Σε χρήση από τη Βασίλισσα ή από οποιοδήποτε άλλο μέλος της βασιλικής οικογένειας που αναπληρώνει προσωρινά τον Βασιλέα.
Βασιλική σημαία
Η βασιλική σημαία στη Σουηδία χρησιμοποιείται από την Α.Μ. τον Βασιλέα της Σουηδίας. Η σημαία με το μικρότερο εθνόσημο χρησιμοποιείται από τη βασίλισσα και από οποιοδήποτε άλλο μέλος της βασιλικής οικογένειας που αναπληρώνει προσωρινά τον Βασιλέα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σουηδια Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Σουηδίας
Λάμπεια Ηλείας
thumb|260px|Λάμπεια, γενική άποψη του χωριού. thumb|260px|Λάμπεια, μερική άποψη του χωριού. thumb|260px|Λάμπεια, μερική άποψη του χωριού. thumb|260px|Το δημοτικό σχολείο Λάμπειας (Δίβρης), κτισμένο το 1907 με δωρεά του Ανδρέα Συγγρού. thumb|260px|Η κοινοτική βρύση Μοριός στη Λάμπεια Ηλείας. Η Λάμπεια, γνωστή και ως Λαμπεία ή ακόμα περισσότερο με την παλαιότερή της ονομασία Δίβρη, είναι ιστορικό κεφαλοχώρι της Ηλείας. Διοικητικά ανήκει στον Δήμο Αρχαίας Ολυμπίας ενώ παλαιότερα αποτελούσε την έδρα του Καποδιστριακού Δήμου Λάμπειας. Στην απογραφή του 2001 είχε 506 μόνιμους κατοίκους και η ομώνυμη κοινότητα συνολικά 578. Στην απογραφή του 2011 βρέθηκε να έχει 468 μόνιμους κάτοικους ενώ η Τοπική Κοινότητα Λάμπειας είχε 529.
Στο κέντρο του χωριού υπάρχουν ξενοδοχείο, ξενώνας, ενοικιαζόμενα δωμάτια, παραδοσιακά και σύγχρονα καφενεία, εστιατόρια, και εμπορικά καταστήματα.
Ονομασία
Το όνομα «Λάμπεια» δόθηκε στο χωριό λόγω της τοποθεσίας στην οποία είναι χτισμένο, στα Λάμπεια Όρη του Ερυμάνθου. Το όνομα «Δίβρη», με το οποίο το χωριό είναι γνωστό στους ντόπιους και τους κατοίκους των γύρω περιοχών, έχει αρκετές και πολλές φορές αντικρουόμενες εκδοχές ως προς τη σημασία του. Η παλιά ονομασία Δίβρη αντικαταστάθηκε την περίοδο 1928-1929 σε Πρινόφυτον προτού αλλάξει ξανά σε Λάμπεια με το ΦΕΚ 164Α της 03/05/1929.
Τοποθεσία
Η Λάμπεια βρίσκεται στα σύνορα των νομών Ηλείας, Αχαΐας και Αρκαδίας, ανήκει ωστόσο στον Νομό Ηλείας. Είναι χτισμένη περίπου σε υψόμετρο 900μ. στα Λάμπεια Όρη, που αποτελούν κομμάτι του Ερυμάνθου. Συνορεύει με τους Νομούς Αχαΐας και Αρκαδίας, καθώς και με τους Δήμους Φολόης και Λασιώνος του Νομού Ηλείας. Βρίσκεται περίπου στα μισά της Εθνικής οδού Πατρών - Τρίπολης «111», απέχοντας 86χλμ. από την Τρίπολη και 84χλμ. από την Πάτρα.
Η Λάμπεια στην αρχαιότητα
Για την Λάμπεια στην αρχαιότητα δεν έχουμε επαρκείς πληροφορίες, καθώς δεν σώζονται ιδιαίτερα αρχαιολογικά ευρήματα. Η γραπτή περιγραφή του Παυσανία ωστόσο πως: «Εν Λαμπεία είχε τας πηγάς ο ποταμός Ερύμανθος, ήν δε το όρος τούτο ιερόν του Πανός και μοίρα του όρους Ερυμάνθου» καθώς και σημαντικότατα αρχαιολογικά ευρήματα σε όμορους Δήμους, καταμαρτυρούν ότι στην ευρύτερη περιοχή υπήρχαν αξιόλογοι οικισμοί οι οποίοι προκαλούσαν το ενδιαφέρον περιηγητών.
Η Λάμπεια στα μετέπειτα χρόνια και την Τουρκοκρατία
Λόγω του δύσβατου της περιοχής και της ορεινής τοποθεσίας της, στη Λαμπεία δεν υπήρξε ποτέ έντονη παρουσία κατακτητών, συμπεριλαμβανομένων και των Τούρκων, οι οποίοι προτιμούσαν για στρατηγικούς λόγους να στρατοπεδεύουν στα πεδινά του νομού. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα η περιοχή να μπορέσει να ανθίσει τόσο οικονομικά όσο και πνευματικά καθώς και να προσφέρει κατα καιρούς αγωνιστές στον αγώνα για την απελευθέρωση του Έθνους. Ξεχωριστή αναφορά θα πρέπει να γίνει για τη μονή Ζωοδόχου Πηγής στην οποία λειτουργούσε και κρυφό σχολειό, το οποίο είναι σήμερα ανοιχτό για τους επισκέπτες.
Η Λάμπεια μετά την απελευθέρωση
Μετά την απελευθέρωση από τους Τούρκους, η Λάμπεια αξιοποίησε στο έπακρο την ευνοϊκή θέση της καθώς και τη μικρή της απόσταση από μεγάλες πόλεις της Πελοποννήσου (Πάτρα, Πύργος, Τρίπολη) και εξελίχθηκε σε σημαντικό οικονομικό, εμπορικό και πολιτισμικό κέντρο για τα γύρω χωριά και την ευρύτερη περιοχή. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι στη Δίβρη λειτούργησε το πρώτο σχολείο στην Ηλεία μετά την απελευθέρωση από τους Τούρκους το 1821 ενώ αποτελεί γενέτειρα πολλών πολιτικών οικογενειών, όπως είναι οι οικογένειες Πετραλιά, Στεφανόπουλου, Παναγούλη, Ζαφειρόπουλου κ.ά.
Η Λάμπεια στα νεότερα χρόνια
Το κύμα εσωτερικής μετανάστευσης που εμφανίστηκε στην Ελλάδα κατά τη δεκαετία του '50 δε θα μπορούσε να αφήσει ανεπηρέαστη και την Λάμπεια. Πολλοί κάτοικοί της μετανάστευσαν σε μεγάλες πόλεις (κυρίως στον Πύργο, στην Πάτρα και στην Αθήνα), κατάσταση που συνεχίζεται ακόμα και στις μέρες μας.
Οι πεντακόσιοι περίπου μόνιμοι κάτοικοί της (απογραφή 2011) ασχολούνται κυρίως με το εμπόριο και την κτηνοτροφία. Το καλοκαίρι ωστόσο ο πληθυσμός αυξάνεται σημαντικά καθώς οι μετανάστες από τις γειτονικές μεγάλες πόλεις επιστρέφουν για μεγάλα διαστήματα.
Πληθυσμός
Ο πληθυσμός της Λαμπείας γνώρισε σημαντική αύξηση την περίοδο 1861 - 1879 και απο τότε έχει μειωθεί δραματικά. Απο τους 2.017 κατοίκους του 1879 έχει φτάσει τους 468 μόνιμους κατοίκους το 2011, ακολουθόντας την τάση μεγάλης πληθυσμιακής συρρίκνωσης των ορεινών οικισμών της χώρας εξαιτίας της αστυφιλίας.
Αξιοθέατα
Η Λάμπεια περιβάλλεται από φυσική ομορφιά, ενώ οι συνοικισμοί της έχουν διατηρήσει σε πολύ μεγάλο βαθμό την παραδοσιακή πελοποννησιακή αρχιτεκτονική. Αξιοθέατα του χωριού αποτελούν η βυζαντινή εκκλησία του 12ου αιώνα, το κρυφό σχολειό, η Μονή Ζωοδόχου Πηγής ή Μονή Άνω Δίβρης, που χρονολογείται από τον 15ο αιώνα, οι βρύσες της κ.ά.
Στην περιφέρεια της Λάμπειας βρίσκεται και το γεφύρι της «Κλομποκής», κτισμένο μάλλον τον 19ο αιώνα αποτελώντας σημαντικό κόμβο επικοινωνίας του παρελθόντος, που γεφυρώνει τον ομώνυμο χείμαρρο ή «Διβριώτικο ποτάμι» και αποτελεί, μαζί με τα υπόλοιπα γεφύρια της περιοχής, υπέροχο δείγμα παραδοσιακής λαϊκής τεχνικής.
Πολιτισμός
Στη Λάμπεια υπάρχει το Πνευματικό Κέντρο Δίβρης στο οποίο διοργανώνονται κοινωνικές, μορφωτικές, πολιτιστικές εκδηλώσεις και δραστηριότητες, όπως λ.χ. το «Φεστιβάλ του Βουνού». Το «Χορευτικό Σεργιάνι» στις 20 Ιουνίου και το «Αντάμωμα στα Έλατα» στις 27 Ιουλίου είναι επίσης αξιοσημείωτες εκδηλώσεις της περιοχής. Τη Λάμπεια έχουν ως αναφορά η Πανελλήνια Εκπολιτιστική Ένωση Λαμπειέων (Διβριωτών) και ο Σύλλογος Διβριωτών Αθηναίων ενώ στην Λάμπεια έχει έδρα η τοπική εφημερίδα «Εντός» καθώς και το περιοδικό «Δίβρη». Σύλλογος Διβριωτών υπάρχει και στην Πάτρα.
Δήμος Σάο Λουρένσο ντος Οργκάος
Ο Δήμος Σάο Λουρένσο ντος Οργκάος (πορτογαλικά: São Lourenço dos Órgãos) είναι ένας δήμος του Πράσινου Ακρωτηρίου. Βρίσκεται στο Νησί Σαντιάγο. Έχει έκταση 39 τ.χλμ. και πληθυσμό 8.533 κατοίκων (2005). Πρωτεύουσα είναι η Ζοάο Τέβες.
Γεωγραφία
Ο Δήμος Σάο Λουρένσο ντος Οργκάος βρίσκεται νότια του Πράσινου Ακρωτηρίου και κεντρικά του Νησιού Σαντιάγο. Έχει έκταση 39 τ.χλμ.. Είναι σε έκταση ο εικοστός πρώτος μεγαλύτερος δήμος του Πράσινου Ακρωτηρίου μετά το Μπόα Βίστα, το Πόρτο Νόβο, το Σάο Φιλίπε, το Μάιο, το Σάο Βισέντε, το Πράια, το Ριμπέιρα Μπράβα, το Σάντα Καταρίνα, το Δήμος Σάντα Καταρίνα ντο Φόγκο, το Σάντα Κρουζ, το Σαλ, το Ριμπέιρα Γκράντε, το Ριμπέιρα Γκράντε ντε Σαντιάγο, το Σάο Ντομίνγκος, το Ταρραφάλ ντε Σάο Νικολάου, το Ταρραφάλ, το Σάο Μιγκέλ, το Μοστέιρος, το Μπράβα και το Παούλ.
Ενορίες
Ο Δήμος Σάο Λουρένσο ντος Οργκάος συμπεριλαμβάνει μόνο μία ενορία:
Παραπομπές
σαο σ
Αερόπλοιο
thumb| Αερόπλοιο πάνω από την Νέα Υόρκη Το Αερόπλοιο ή Ζέπελιν είναι ένα είδος αεροπλάνου που σχεδίασε και κατασκεύασε ο Κόμης Φερδινάνδος φον Ζέπελιν.
Η πρώτη πτήση του έγινε στις 2 Ιουλίου του 1900 από το αερόπλοιο LZ 1. Κατασκευάστηκε σε ένα ειδικά διαμορφωμένο χώρο στην πόλη Φρίντριχσχαφεν κοντά στη Λίμνη Κωνσταντίας. Ο σκελετός του ήταν κατασκευασμένος από αλουμίνιο, ενώ είχε 16 χώρους αποθήκευσης υδρογόνου που ήταν και το αέριο ανύψωσής του. Έφτανε τα 16 μίλια την ώρα με τις 2 μηχανές του ιπποδύναμης 16 αλόγων.
Στις αρχές του 20ου αιώνα κατασκευάστηκαν πολλά αερόπλοια και εξελίχθηκαν τεχνολογικά πραγματοποιώντας πολλές πτήσεις αρχικά μεταξύ γερμανικών πόλεων, ενώ κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο τα αερόπλοια χρησιμοποιήθηκαν και για πολεμικούς σκοπούς. Μετά το πέρας του πολέμου άρχισαν να πραγματοποιούνται με τα Ζέπελιν και διηπειρωτικά επιβατικά δρομολόγια χωρίς στάση με μεγάλη επιτυχία, πολύ πριν αποκτήσουν τα αεροπλάνα τη δυνατότητα να πραγματοποιήσουν τέτοια μακρινά ταξίδια, καθιστώντας το ως το πλέον δημοφιλές μέσο μεταφοράς της εποχής. Ωστόσο ένα ατύχημα του αερόπλοιου LZ 129 Χίντενμπουργκ στις 6 Μαΐου 1937, που εξερράγη πάνω από το Νιου Τζέρσεϊ, κοστίζοντας τη ζωή σε 36 άτομα μπροστά στα μάτια χιλιάδες κόσμου και δημοσιογράφων, ανέστρεψε το θετικό κλίμα και έθεσε τέλος στην περαιτέρω ανάπτυξη και εμπορική χρήση των αερόπλοιων. Παρά το γεγονός πως διατάχθηκε έρευνα για τα αίτια, πολλοί υποστηρίζουν ακόμα και σήμερα ότι ήταν δολιοφθορά και ότι υπήρχε βόμβα στο χώρο αποσκευών. left|thumb|Νέας τεχνολογίας αερόπλοιο Zeppelin NT Σήμερα κατασκευάζονται νέας τεχνολογίας αερόπλοια από την ίδια εταιρία του Φερδινάνδου φον Ζέπελιν στο Φρίντριχσχαφεν της Γερμανίας με την ονομασία Zeppelin NT ("Neue Technologie", Γερμανική λέξη για Νέα Τεχνολογία) και τα οποία χρησιμοποιούνται τόσο για τουριστικούς σκοπούς όσο και για ειδικούς σκοπούς όπως επιστημονικές παρατηρήσεις και εποπτεία περιοχών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εναέρια μέσα μεταφοράς
Μέγας Αλέξανδρος Ορφανίου
Ο Αθλητικός Σύλλογος Μέγας Αλέξανδρος Ορφανίου είναι αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στο άθλημα του ποδοσφαίρου με έδρα το Ορφάνι στο νομό Καβάλας και επίσημο έτος ίδρυσης το 1974. Η ομάδα διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στο Δημοτικό Γήπεδο Ορφανίου.
Ιστορία
Ο «Αθλητικός Σύλλογος Μέγας Αλέξανδρος Ορφανίου» ιδρύθηκε το 1974 και ξεκίνησε την πορεία του από τις τοπικές κατηγορίες της Ένωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων Καβάλας (ΕΠΣΚ). Την περίοδο 1987–88 κέρδισε το κύπελλο της ΕΠΣΚ, πράγμα το οποίο της έδωσε το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ελλάδας ερασιτεχνών, το οποίο και κατέκτησε, νικώντας με 1-0 τον Φοίβο Κρεμαστής Ρόδου στον τελικό που διεξήχθη στο γήπεδο Αιγάλεω, γεγονός το οποίο αποτέλεσε τη σημαντικότερη επιτυχία του συλλόγου.
Την περίοδο 1989–90 αγωνίστηκε για πρώτη φορά στην ιστορία του στο πρωτάθλημα της Δ΄ Εθνικής κατηγορίας. Εκεί παρέμεινε έως και την περίοδο 1994–95, όταν και υποβιβάστηκε στις τοπικές κατηγορίες της ΕΠΣ Καβάλας. Την αμέσως επόμενη περίοδο, 1995–96, επανήλθε στη Δ΄ Εθνική της περιόδου 1996–97, για να υποβιβαστεί και πάλι την ίδια περίοδο στο τοπικό πρωτάθλημα, ενώ την αμέσως επόμενη περίοδο, 1997-98, υποβιβάστηκε και από την Α΄ Κατηγορία της ΕΠΣΚ και τα επόμενα χρόνια αγωνίστηκε στις χαμηλότερες τοπικές κατηγορίες.
Το 2010 αποφασίστηκε η επανασύσταση της ομάδας με την ονομασία «Αθλητικός Σύλλογος Νέος Μέγας Αλέξανδρος Ορφανίου» και έλαβε μέρος στα πρωταθλήματα της ΕΠΣΚ Το 2019 αναδείχθηκε πρωταθλητής του 3ου ομίλου της Β΄ Κατηγορίας και επέστρεψε στην Α΄ Κατηγορία της ΕΠΣΚ μετά από 23 χρόνια, ενώ το 2020 αναδείχθηκε πρωταθλητής ΕΠΣΚ, κερδίζοντας την άνοδο στην Γ΄ Εθνική και την επιστροφή στις εθνικές κατηγορίες μετά από 23 χρόνια.
Ερνέστος Γκύντερ του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν
Ο Ερνέστος-Γκύντερ, δανικά Ernst-Günter (11 Αυγούστου 1863 - 22 Φεβρουαρίου 1921) από τον Οίκο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόνντερμπουρκ ήταν δούκας του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν (1880-1921).
Βιογραφία
Ήταν ο μόνος (επιζήσας) γιος του Φρειδερίκου Η΄ δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν και της Αδελαΐδας, κόρης του Ερνέστου Α΄ πρίγκιπα του Χοενλόε-Λάνγκενμπουρκ.
Διαδέχθηκε το 1880 τον πατέρα του ως δούκας του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν. Νυμφεύτηκε τη Δωροθέα, εγγονή τού Λεοπόλδου Β΄ του Βελγίου, ο οποίος έστειλε στο γάμο ως δώρο τη μεγάλη ταινία του Τάγματος του Λεοπόλδου. Το ζεύγος δεν απέκτησε τέκνα και το 1920 ο Ερνέστος-Γκύντερ υιοθέτησε δύο από τα τέκνα τού Αλβέρτου πρίγκιπα του Σ.Χ.Σ.Γκλύκσμπουρκ, τη Μαρία-Λουίζα και τον Ιωάννη-Γεώργιο.
Απεβίωσε το 1921 στο Πρίμκεναου της Πρωσίας (νυν Πσέμκουφ Πολωνίας) και τον διαδέχθηκε ο εξάδελφός του Αλβέρτος. Είχε τιμηθεί από τη Βαυαρία με τη διάκριση του ιππότη του Τάγματος του Αγ. Ουμβέρτου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Όλντενμπουργκ
Μελέτιος Βλαστός
Ο Μελέτιος Βλαστός ήταν Έλληνας λόγιος του 16ου αιώνα. Γεννήθηκε στο Ρέθυμνο Κρήτης. Ασπάστηκε τον μοναχικό βίο. Φαίνεται ότι διέτριψε στην Ελλάδα και δίδασκε γράμματα στα παιδιά. Μαθητής του ήταν ο Κύριλλος Λούκαρις. Φέρεται επιστολή του προς τον Μαργούνιο το 1590.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 16ου αιώνα Κατηγορία:Έλληνες μοναχοί
Η Εκκλησία του Χριστού
Η Εκκλησία του Χριστού είναι χριστιανική εκκλησία που ιδρύθηκε το 1911 από τον Έλληνα βιομήχανο Θεόδωρο Λαναρά, ο οποίος επηρεάστηκε εν μέρη από την διδαχή των Χριστάδελφων. Σήμερα υπάρχουν λίγοι πιστοί διασκορπισμένοι στην Ελλάδα (κυρίως στην Αθήνα).
Διδασκαλία
Η Εκκλησία του Χριστού είναι αντιτριαδική, δηλαδή δεν δέχεται το δόγμα της Αγίας Τριάδος. Πιστεύει πως υπάρχει ένας Θεός, ο Πατέρας· ο Ιησούς Χριστός ήταν μόνο άνθρωπος και δεν προϋπήρχε, ενώ το Άγιο Πνεύμα είναι η ενεργός δύναμη του Θεού. Τονίζει ότι Διάβολος δεν υπάρχει, αλλά είναι απλό σύμβολο του κακού. Η Δευτέρα Παρουσία έγινε αοράτως το 73,5 μ.Χ. . Η ψυχή δεν είναι αθάνατη και δεν υπάρχει κόλαση· οι αμαρτωλοί εκμηδενίζονται. Ο Λαναράς απέρριπτε ως νόθο το βιβλίο της Αποκάλυψης του Ιωάννη, καθώς θεωρούσε ότι ήταν υπεύθυνο για τον χιλιασμό, τον οποίο θεωρούσε αίρεση. Ο Αδάμ και η Εύα δεν ήταν οι πρώτοι άνθρωποι.
Πηγές
Κατηγορία:Χριστιανικά δόγματα Κατηγορία:Αντιτριαδισμός
Σύστημα ομάδας αίματος Rh
Το σύστημα ομάδας αίματος Rh (ρέζους) είναι ένα από τα σαρανταπέντε γνωστά συστήματα ανθρωπίνων ομάδων αίματος. Είναι το δεύτερο σημαντικότερο σύστημα αίματος, μετά το σύστημα αίματος ΑΒΟ. Το σύστημα ομάδας αίματος Rh αποτελείται από 49 καθορισμένα αντιγόνα ομάδας αίματος, μεταξύ των οποίων τα πέντε αντιγόνα D, C, c, E και e είναι τα σημαντικότερα. Δεν υπάρχει κανένα αντιγόνο d. Η κατάσταση Rh(D) ενός ατόμου περιγράφεται κανονικά με ένα θετικό ή αρνητικό πρόσφυμα μετά τον τύπο ΑΒΟ (π.χ., κάποιος που είναι Α Θετικό έχει το αντιγόνο Α και το αντιγόνο Rh(D), ενώ κάποιος που είναι Α Αρνητικό δεν έχει το αντιγόνο Rh(D)). Οι όροι παράγοντας Rh, Rh θετικό, και Rh αρνητικό αναφέρονται μόνο στο αντιγόνο Rh(D). Αντισώματα στα αντιγόνα Rh μπορεί να εμπλέκονται σε αιμολυτικές αντιδράσεις μετάγγισης, και αντισώματα στα αντιγόνα Rh(D) και Rh(c) παρέχουν σημαντικό κίνδυνο αιμολυτικής νόσου του εμβρύου και του νεογνού.
Ο όρος «Rh» αρχικά ήταν συντομογραφία του «παράγοντα Rhesus». Ανακαλύφθηκε το 1937 από τους Καρλ Λαντστάινερ και Αλεξάντερ Σ. Γουίνερ, οι οποίοι την εποχή εκείνη πίστευαν ότι ήταν ένα παρόμοιο αντιγόνο που απαντάται στα ερυθρά αιμοσφαίρια του πιθήκου ρήσου (rhesus monkey). Στη συνέχεια, μαθεύτηκε ότι ο ανθρώπινος παράγοντας δεν είναι πανομοιότυπος με τον παράγοντα των πιθήκων αυτών, αλλά μέχρι εκείνη την στιγμή, η «Ομάδα Rhesus» και παρόμοιοι όροι ήταν ήδη ευρέως διαδεδομένοι σε παγκόσμιο επίπεδο. Επομένως, παρόλο που πρόκειται για εσφαλμένη ονομασία, ο όρος επιβιώνει (π.χ. το σύστημα ομάδων αίματος ρέζους και οι παρωχημένοι όροι παράγοντας ρέζους, ρέζους θετικό και ρέζους αρνητικό - τα οποία τρία αφορούν συγκεκριμένα και μόνο τον παράγοντα Rh D και είναι έτσι παραπλανητικά όταν μένουν ατροποποίητα). Σύγχρονη πρακτική είναι η χρήση του Rh ως τεχνικό όρο αντί του «Rhesus» (π.χ. «Ομάδα Rh», «παράγοντες Rh», «Rh D», κλπ.).
Αντιγόνα
Οι πρωτεΐνες που φέρουν τα αντιγόνα Rh είναι διαμεμβρανικές πρωτεΐνες, η δομή των οποίων υποδηλώνει ότι είναι ιοντικοί δίαυλοι. Τα κύρια αντιγόνα είναι τα D, C, E, c και e, τα οποία κωδικοποιούνται από δύο παρακείμενες γονιδιακές θέσεις, το γονίδιο RHD που κωδικοποιεί την πρωτεΐνη RhD με το αντιγόνο D (και παραλλαγές) και το γονίδιο RHCE που κωδικοποιεί την πρωτεΐνη RhCE με τα αντιγόνα C, E, c και e (και παραλλαγές). Δεν υπάρχει κανένα αντιγόνο d. Το μικρό «d» υποδηλώνει την απουσία του αντιγόνου D (το γονίδιο συνήθως διαγράφεται ή διαφορετικά δεν λειτουργεί).
Στούαρτ Μπιούκαναν
Ο Στούαρτ Μπιούκαναν (αγγλικά: Stuart Buchanan, 18 Μαρτίου 1894 - 4 Φεβρουαρίου 1974) ήταν υπεύθυνος διανομής ρόλων της The Walt Disney Company και, περισσότερο γνωστός, ως ο ηθοποιός που έδωσε τη φωνή του στον Χάμπερτ τον Κυνηγο, στην ταινία της εταιρείες Η Χιονάτη και οι επτά νάνοι. Εκτός από την ταινία αυτή, έκανε και cameo εμφανίσεις στις ταινίες Σαλούντος Αμίγκος και Super-Speed. Επίσης, έκανε και τη φωνή του Γκούφυ, στο The Mickey Mouse Theater of the Air, το 1938. Πέθανε σε ηλικία 79 ετών, στο Κλίβελαντ.
Σύστημα ομάδας αίματος Rh
Αντιγόνα
Ο R0 (cDe ή Dce) είναι σήμερα ο συνηθέστερος στην Αφρική. Το αλληλόμορφο γονίδιο, συνεπώς, συχνά θεωρούταν στις πρώτες αναλύσεις ομάδων αίματος ότι ήταν χαρακτηριστικό των πληθυσμών της ηπείρου· ιδίως σε περιοχές κάτω από τη Σαχάρα. Δεδομένης της παρουσίας υψηλών ποσοστών R0 μεταξύ των Σεφαρδιτών και Ασκεναζιτών Εβραίων σε σύγκριση με τους ιθαγενείς ευρωπαϊκούς πληθυσμούς και τη σχετική γενετική απομόνωση των Ασκεναζιτών, οι Ottensooser et al. (1963) ως εκ τούτου πρότειναν ότι οι υψηλές συχνότητες R0 πιθανότατα ήταν χαρακτηριστικές των αρχαίων Εβραίων της Ιουδαίας, που είχαν μεταναστεύσει από την Αίγυπτο πριν τη διασπορά τους σε όλη τη λεκάνη της Μεσογείου και στην Ευρώπη. Ωστόσο, πιο πρόσφατες μελέτες έχουν βρει συχνότητες R0 τόσο χαμηλές όσο και 24,3% μεταξύ ορισμένων ομάδων ομιλητών αφροασιατικών γλωσσών στο Κέρας της Αφρικής, καθώς και υψηλότερες συχνότητες R0 μεταξύ ορισμένων άλλων αφροασιατικών ομιλητών στη Βόρεια Αφρική (37,3%) και μεταξύ ορισμένων Παλαιστινίων στον Λεβάντε (30,4%).
Στούαρτ Μπιούκαναν
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί φωνής
Σύστημα ομάδας αίματος Rh
Αντιγόνα
† Στοιχεία που λήφθηκαν από μελέτη που πραγματοποιήθηκε το 1948 σε δείγμα 2000 ατόμων στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Πληθυσμιακά δεδομένα
Σύμφωνα με μια εμπεριστατωμένη μελέτη, η παγκόσμια συχνότητα Rh-θετικών και Rh-αρνητικών τύπων αίματος είναι κατά προσέγγιση 94% και 6%, αντίστοιχα. Η ίδια μελέτη κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το μερίδιο του πληθυσμού με τύπο αίματος Rh-αρνητικό θα μειωθεί περαιτέρω στο μέλλον κυρίως λόγω της χαμηλής αύξησης του πληθυσμού στην Ευρώπη. Η συχνότητα των τύπων αίματος του παράγοντα Rh και του αρνητικού αλληλόμορφου γονιδίου RhD διαφέρει σε διάφορους πληθυσμούς.
Λειτουργία
Με βάση τη δομική ομολογία έχει προταθεί ότι το προϊόν του γονιδίου RHD, η πρωτεΐνη RhD, είναι μεταφορική πρωτεΐνη κυτταρικής μεμβράνης με αβέβαιη ειδικότητα (CO2 ή NH3) και άγνωστο φυσιολογικό ρόλο. Η τρισδιάστατη δομή της σχετικής πρωτεΐνης RHCG και η βιοχημική ανάλυση του συμπλέγματος πρωτεΐνης RhD υποδεικνύει ότι η πρωτεΐνη RhD είναι μία από τις τρεις υπομονάδες ενός μεταφορέα αμμωνίας. Τρεις πρόσφατες μελέτες  ανέφεραν προστατευτική επίδραση του RhD-θετικού φαινοτύπου, ιδιαίτερα της ετεροζυγωτίας RhD, έναντι της αρνητικής επίδρασης της υποβόσκουσας τοξοπλάσμωσης στην ψυχοκινητική απόδοση σε μολυσμένα υποκείμενα. Τα RhD-αρνητικά σε σύγκριση με τα RhD-θετικά υποκείμενα χωρίς αναμνηστικές συγκεντρώσεις αντισωμάτων αντι-τοξοπλάσματος έχουν συντομότερους χρόνους αντίδρασης σε δοκιμές απλών χρόνων αντίδρασης. Και αντίστροφα, τα RhD-αρνητικά άτομα με αναμνηστικές συγκεντρώσεις (δηλ. με υποβόσκουσα τοξοπλάσμωση) εμφάνισαν πολύ μεγαλύτερους χρόνους αντίδρασης από τους RhD-θετικούς ομολόγους τους. Τα δημοσιευμένα δεδομένα πρότειναν ότι μόνο η προστασία των RhD-θετικών ετεροζυγωτών ήταν μακροπρόθεσμης φύσεως· η προστασία των RhD-θετικών ομοζυγωτών μειώθηκε με τη διάρκεια της μόλυνσης, ενώ η απόδοση των RhD-αρνητικών ομοζυγωτών μειώθηκε αμέσως μετά τη μόλυνση. Η συνολική αλλαγή στους χρόνους αντίδρασης ήταν πάντοτε μεγαλύτερη στην RhD-αρνητική ομάδα από ότι στην RhD-θετική.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αίμα Κατηγορία:Ιατρική των μεταγγίσεων
Εθνόσημο της Σουηδίας
Θυρεός
Ο θυρεός απαρτίζεται από τέσσερα στοιχεία: Το πρώτο και το τέταρτο από τα πεδία, πάνω αριστερά και κάτω δεξιά, δείχνουν τα τρία βασιλικά στέμματα της Σουηδίας. Αυτά είναι εθνικό σύμβολο από την εποχή του Βασιλέα Αλβέρτου του Μεκλεμβούργου. Το δεύτερο και τρίτο πεδίο, πάνω δεξιά και κάτω αριστερά, είναι τα παραδοσιακά λιοντάρια της δυναστείας των Φολκούνγκα.
Το θυρεό βαστούν δύο λεοντάρια με διχαλωτές (queue fourchée), που είναι στεφανωμένα με βασιλικά στέμματα.
Ο θυρεός επίσης έχει στο πάνω μέρος του το Μανδύα με το Τάγμα του Σεραφείμ. Πριν από το 1908, συνήθως δεν υπήρχε το σύμβολο ενός μόνο Τάγματος αλλά τεσσάρων.
Γενική περιγραφή
Εκτός από το γεγονός ότι είναι το επίσημο εθνόσημο, το μεγαλύτερο εθνόσημο είναι επίσης το προσωπικό οικόσημο του βασιλέα και αυτός αποφασίζει τυχόν αλλαγές σε αυτό.
Πηγές
Σουηδια Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Σουηδίας
Σίμπο
Το Σίμπο (αγγλικά: Simbo) είναι ένα νησί των Νήσων Σολομώντα και βρίσκεται στη δυτική επαρχία. Ήταν γνωστό στους πρόωρους Ευρωπαίους ως νησί "Έντιστοουν" (Eddystone).
Γεωγραφία
Το νησί Σίμπο αποτελείται στην πραγματικότητα από δύο κύρια νησιά, ένα μικρό νησί που ονομάζεται Nusa Simbo χωρισμένο από μια λιμνοθάλασσα αλμυρού νερού από μια μεγαλύτερη. Αυτά τα νησιά είναι γνωστά στον τοπικό πληθυσμό ως Mandegugusu, ενώ στους υπόλοιπους κατοίκους των Νήσων Σολομώντα τα νησιά αναφέρονται Σίμπο. Το νησί έχει επίσης ένα ενεργό ηφαίστειο που ονομάζεται "Ove" καθώς και αρκετές λιμνοθάλασσες αλμυρού νερού και μια λίμνη γλυκού νερού.
Σεισμός
Στις 2 Απριλίου 2007 το Σίμπο επλήγη από έναν τεράστιο σεισμό και στη συνέχεια από τσουνάμι, ο οποίος είναι τώρα γνωστός ως "σεισμός των Νήσων Σολομώντα του 2007". Ένα τσουνάμι των 12 μέτρων κατέστρεψε δύο χωριά στη βόρεια πλευρά του νησιού και σκότωσε 10 ανθρώπους.
Στη λαϊκή κουλτούρα
Ορισμένες από τις ιστορικές πολιτιστικές πρακτικές στο Σίμπο αναφέρονται στο The Ghost Road, ένα μυθιστόρημα του Πατ Μπάρκερ για τον Ά' Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο συγγραφέας χρησιμοποίησε υλικό από την έρευνα του Άρθουρ Μωρίς Χόκαρτ και του ψυχαναλυτή Ουίλιαμ Ρίβερς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωγραφία των νήσων Σολομώντα