cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Εζεντίν Σαλίμ
Βιογραφία
Ο Σαλίμ ηγείτο του κόμματος Ισλαμικό κόμμα Daawa (Daawa al Islamiyah, πρόσκληση στο Ισλάμ), ένα ισλαμικό κόμμα. Γνωστός ως συγγραφέας, φιλόσοφος, διανοητής και πολιτικός ακτιβιστής, ίδρυσε το κόμμα του με στόχο να το καταστήσει όχημα για τον συντονισμό της αντίδρασης ενάντια στον Σαντάμ Χουσεΐν. Το κόμμα γρήγορα αναγνωρίστηκε ως ισχυρός αντι-σανταμικός πόλος. Βρήκε πολλούς υποστηρικτές με τον καιρό και έγινε σεβαστό όχι μόνο στο Ιράκ, το Ιράν και τη Μέση Ανατολή, αλλά και σε όλο τον κόσμο.
Είχε επιζήσει πολυάριθμων αποπειρών δολοφονίας από τους οπαδούς του Σαντάμ, και είχε αλλάξει το όνομά του για να μη μπορούν να τον εντοπίσουν.
Έγινε Πρόεδρος του Συμβουλίου την 1η Μαΐου 2004. Ο Σαλίμ θα έμενε σε αυτή τη θέση ως την επίσημη μεταβίβαση της κυριαρχίας σε μια νέα κυβέρνηση στις 30 Ιουνίου 2004. Ωστόσο, σκοτώθηκε από έκρηξη αυτοκινήτου-βόμβας κοντά στο Αρχηγείο του Συνασπισμού στις 17 Μαΐου 2004.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί του Ιράκ Κατηγορία:Ιρακινοί συγγραφείς Κατηγορία:Ιρακινοί δημοσιογράφοι Κατηγορία:Ιρακινοί παιδαγωγοί Κατηγορία:Δολοφονημένοι πολιτικοί
Οικονομία της Αυστρίας
Η Αυστρία είναι μία από τις 11 πλουσιότερες χώρες στον κόσμο, όσον αφορά το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν της ανά κάτοικο, έχει μια καλά αναπτυγμένη κοινωνική οικονομία αγοράς και ένα υψηλό βιοτικό επίπεδο. Μέχρι τη δεκαετία του 1980, πολλές από τις μεγαλύτερες βιομηχανικές εταιρίες της Αυστρίας κρατικοποιήθηκαν. Τα τελευταία χρόνια, ωστόσο, η ιδιωτικοποίηση έχει μειώσει την κρατική συμμετοχή σε επίπεδο που συγκρίνεται με άλλες ευρωπαϊκές οικονομίες. Τα εργατικά κινήματα είναι ιδιαίτερα ισχυρά και έχει μεγάλη επιρροή στην πολιτική της εργασίας. Δίπλα στην πολύ ανεπτυγμένη βιομηχανία, ο διεθνής τουρισμός αποτελεί ένα από τα πιο σημαντικά κομμάτια της εθνικής οικονομίας.
Η Γερμανία υπήρξε ιστορικά ο κύριος εμπορικός εταίρος της Αυστρίας, καθιστώντας τη ευάλωτη σε τυχόν μεταβολές της γερμανικής οικονομίας. Ωστόσο, δεδομένου ότι η Αυστρία αποτελεί κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, απέκτησε στενότερους δεσμούς με άλλες οικονομίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μειώνοντας την οικονομική εξάρτησή της από τη Γερμανία. Επιπλέον, η ένταξη στην ΕΕ έχει δημιουργήσει μια εισροή ξένων επενδυτών, που προσελκύονται από την πρόσβαση της Αυστρίας στην ενιαία ευρωπαϊκή αγορά και την εγγύτητά της με ισχυρές οικονομίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η αύξηση του ΑΕΠ επιταχύνθηκε τα τελευταία χρόνια και έφτασε το 3,3% το 2006.
Το 2004, η Αυστρία ήταν η τέταρτη πλουσιότερη χώρα εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με κατά κεφαλήν ΑΕΠ περίπου 27.666€. Η Βιέννη κατετάγη ως η πέμπτη πλουσιότερη πόλη της Ευρώπης στην κωδικοποίηση NUTS-2 με το ΑΕΠ της να φθάνει τα 38.632€ ανά κάτοικο, ακριβώς πίσω από το Λονδίνο, το Λουξεμβούργο, τις Βρυξέλλες και το Αμβούργο.
Γεωργία, βιομηχανία και τουρισμός
Τα αυστριακά αγροκτήματα, όπως και εκείνα άλλων δυτικοευρωπαϊκών ορεινών χωρών, είναι μικρά και κατακερματισμένα, ενώ η παραγωγή είναι σχετικά ακριβή. Από την ένταξη της χώρας στην ΕΕ, το 1995, ο γεωργικός τομέας έχει υποστεί ουσιαστική μεταρρύθμιση μέσω της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής. Αν και Αυστριακοί αγρότες παρέχουν περίπου το 80% των εγχώριων αναγκών σε τρόφιμα, η συμβολή της γεωργίας στο Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν έχει μειωθεί από το 1950 σε λιγότερο από 3%.
Παρά το γεγονός ότι ορισμένες βιομηχανίες συμμετέχουν στον παγκόσμιο ανταγωνισμό, όπως πολλά εργοστάσια σιδήρου και χάλυβα, χημικά εργοστάσια και εταιρίες πετρελαίου, οι περισσότερες από αυτές τις βιομηχανικές και εμπορικές επιχειρήσεις στην Αυστρία είναι σχετικά μικρές σε διεθνή κλίμακα.
Πιο σημαντικός για την Αυστρία είναι ο τομέας των υπηρεσιών που παράγει το μεγαλύτερο μέρος του ΑΕΠ της χώρας. Η Βιέννη έχει εξελιχθεί σε μια οικονομική μητρόπολη και έχει καθιερωθεί ως η πόρτα προς την Ανατολή κατά τις τελευταίες δεκαετίες. Τα βιεννέζικη δικηγορικά γραφεία και οι τράπεζες είναι από τις κορυφαίες εταιρείες που συνεργάζονται με τα νέα κράτη μέλη της ΕΕ. Ο τουρισμός είναι, επίσης, πολύ σημαντικός για την οικονομία της Αυστρίας, αντιπροσωπεύοντας περίπου το 10% του ΑΕΠ. Το 2001, η Αυστρία ήταν η δέκατη πιο δημοφιλής τουριστική χώρα στον κόσμο με πάνω από 18 εκατομμύρια τουρίστες. Προηγουμένως, η εξάρτηση από Γερμανούς επισκέπτες, έφερνε αυτόν τον τομέα της αυστριακής οικονομίας να εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη γερμανική οικονομία. Ωστόσο, οι πρόσφατες εξελίξεις έχουν αλλάξει τη σύνθεση των τουριστών, όπως με την ίδρυση νέων χειμερινών θερέτρων, που προσελκύουν άτομα από όλο τον κόσμο.
Αμοργιανοί Αιτωλοακαρνανίας
Οι Αμοργιανοί είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Ινάχου, του του δήμου Αμφιλοχίας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Αιτωλοακαρνανίας, στην περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Βάλτου του νομού Αιτωλοακαρνανίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Στερεάς Ελλάδας.
Γεωγραφία
Οι Αμοργιανοί είναι χωριό στο Β.ΒΚ. τμήμα του νομού Αιτωλοακαρνανίας. Βρίσκεται στις όχθες του ποταμού Ίναχου (Μπιζάκου) και στο απώτατο βόρειο άκρο της τεχνητής λίμνης Καστρακίου, ανατολικά της Αμφιλοχίας και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 170. Το χωριό απέχει περίπου 73 χλμ. Β. του Μεσολογγίου.
Τοπική κοινότητα
Η τοπική κοινότητα Αμοργιανών είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός με έκταση 59,354 χμ² (2011). Περιλαμβάνει και τους οικισμούς Μαλαταίικο, Πραντικό και Χαμορίκι.
Πληθυσμός
(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1836 και προσαρτήθηκε στον δήμο Στράτου του νομού Ακαρνανίας & Αιτωλίας. Το 1912 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Βαρετάδου, το 1925 εντάχθηκε στον νομό Άρτης και το 1926 υπήχθη οριστικά στον νομό Αιτωλοακαρνανίας. Το 1933 ορίστηκε έδρα της κοινότητας Αμοργιανών. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 ο οικισμός αποσπάστηκε από την κοινότητα Αμοργιανών και προσαρτήθηκε στο δήμο Ινάχου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από το δήμο Ινάχου και προσαρτήθηκε στον δήμο Αμφιλοχίας.
Γενικά στοιχεία
Κατά μία εκδοχή, το όνομα του χωριού οφείλεται σε παραφθορά της ονομασίας παλιού εξωκκλησιού αφιερωμένο στην Αγία Μαρίνα (Αγία Μαρίνα > Αγια-Μαργιά > Αϊ Μαργιά > Αμαργιανή > Αμαργιανοί > Αμοργιανοί). O παλαιός οικισμός χτίστηκε το 1879, όπως μαρτυρά και σχετική επιγραφή στην είσοδο της εκκλησίας του Αγίου Νικολάου αλλά και σε κάποια σπίτια του παλαιού χωριού. Αξίζει να αναφερθεί ότι οι πρώτοι οικιστές του παλαιού χωριού κατοικούσαν κάτω από το αρχαίο κάστρο της περιοχής Μακριάδας. Το νέο χωριό χτίστηκε στις αρχές της δεκαετίας του ’60 στην πεδιάδα σε απόσταση περίπου 2 χλμ. νοτιότερα του παλαιού οικισμού.
Οι Αμοργιανοί αποτέλεσαν κατεξοχήν αγροτικό χωριό, ανέκαθεν στηριζόμενο στην καλλιέργεια καπνού και σε σημαντικό βαθμό στην κτηνοτροφία. Παρ’ όλα αυτά, τα τελευταία χρόνια η καλλιέργεια καπνού διακόπηκε, με αποτέλεσμα να αυξηθεί κατακόρυφα η ανεργία και να μειωθεί στο ελάχιστο η γεωργική δραστηριότητα στην περιοχή.Έτσι λίγοι είναι πλέον εκείνοι που διατηρούν καλλιέργειες, ενώ σποραδικά καλλιεργούνται ελιές, καλαμπόκι, οπωροκηπευτικά, τριφύλλι και αμπελώνες. Κοντά στο παλιό χωριό διασώζονται ερείπια αρχαίου κάστρου. Από τους Αμοργιανούς κατάγονταν οι αγωνιστές κατά τον αγώνα για ανεξαρτησία (1821-1829) Λίτζος Χρήστος και Μάστορας ή Σαλοδήμος ή Αμοργιανιώτης Γεώργιος.
Ιταλικό Πολεμικό Ναυτικό
Το Ιταλικό Πολεμικό Ναυτικό (ιταλικά: Marina Militare, MM) αποτελεί το πολεμικό ναυτικό της Ιταλικής Δημοκρατίας. Είναι ένας από τους τέσσερις κλάδους των Ιταλικών Ενόπλων Δυνάμεων. Το 2014 το Ιταλικό Ναυτικό είχε 30.923 ενεργό προσωπικό και 63 πολεμικά πλοία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλικό Ναυτικό
Λόφος Ελασσόνας Λάρισας
Ο Λόφος (μέχρι το 1957 Παζαρλάδες ) είναι χωριού του δήμου Ελασσόνας του νομού Λάρισας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 230 κατοίκους. Το χωριό είναι κτισμένο σε υψόμετρο 540 μέτρων, στις απολήξεις του Ολύμπου. Απέχει 17 χιλιόμετρα από την Ελασσόνα. Οι κάτοικοι του ασχολούνται με τη γεωργία και την κτηνοτροφία.
Ιστορικά στοιχεία
Οι Παζαρλάδες ή Παζαρλή κατά τους Οθωμανικούς χρόνους ήταν τσιφλίκι. Μετά την ανταλλαγή πληθυσμών, στο χωριό εγκαταστάθηκαν πρόσφυγες κυρίως από την περιοχή του Πόντου, και συγκεκριμένα τα Σορχούν, κοντά στην Νεοκαισάρεια, και Τάζου, και από τους Φιλιππαίους Γρεβενών. Το χωριό από το 1927 μέχρι το 1935 ονομαζόταν Κάτω Φιλιππαίοι.
Το Κοκκινόγειο προσαρτήθηκε το 1919 στην κοινότητα Σάντοβου (μετέπειτα Καλλιθέας), αλλά ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας το 1935. Η κοινότητα διατηρήθηκε μέχρι το 1997, οπότε και προσαρτήθηκε στον δήμο Ολύμπου με το πρόγραμμα Καποδίστριας και το 2010 προσαρτήθηκε στον δήμο Ελασσόνας.
Απογραφές πληθυσμού
Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:
Αξιοθέατα
Στο χωριό λειτουργεί σχολικό και λαογραφικό μουσείο, το οποίο στεγάζεται στο κτίριο του δημοτικού σχολείου. Ο ενοριακός ναός του χωριού είναι αφιερωμένος στον Άγιο Νικόλαο, ο οποίος αναγέρθηκε το 1930.
Παραπομπές
κατηγορία:Χωριά του νομού Λάρισας κατηγορία:Δήμος Ελασσόνας
Ναός της Σάντα Ενγκράσια
Ο Ναός της Σάντα Ενγκράσια (πορτογαλικά: Igreja de Santa Engrácia) είναι ένα μνημείο του 17ου αιώνα που βρίσκεται στη συνοικία Αλφάμα, στη Λισαβόνα. Στις αρχές του 20ου αιώνα ο ναός μετατράπηκε στο Εθνικό Πάνθεον (Panteão Nacional), όπου υπάρχουν τάφοι και κενοτάφια προσωπικοτήτων της Πορτογαλίας.
Ο Ναός της Σάντα Ενγκράσια άρχισε να κατασκευάζεται το 1681. Στο ίδιο σημείο υπήρχαν παλαιότερα άλλοι ναοί αφιερωμένοι στην ίδια αγία. Η πρώτη εκκλησία είχε χτιστεί με χρήματα που είχε δώσει η πριγκίπισσα Μαρία, κόρη του βασιλιά Εμμανουήλ του Α’, γύρω στο 1568.
Τα σχέδια του ναού του 1681 έγιναν από τον João Antunes, αρχιτέκτονα της βασιλικής αυλής και έναν από τους πιο σημαντικούς μπαρόκ αρχιτέκτονες της Πορτογαλίας. Ο ναός έχει σταυροειδή κάτοψη με έναν τετράγωνο πύργο σε κάθε γωνία του. Το πάτωμα και οι τοίχοι του είναι διακοσμημένοι με πολύχρωμα μοτίβα από μάρμαρο. Οι εργασίες κατασκευής του ναού συνεχίστηκαν μέχρι το θάνατο του Antunes το 1712. Ο βασιλιάς Ιωάννης ο Ε’ δεν ενδιαφέρθηκε για τη συνέχιση των εργασιών, έχοντας εστιάσει το ενδιαφέρον του στο Μοναστήρι της Μάφρα. Ο ναός της Σάντα Ενγκράσια παρέμεινε ημιτελής μέχρι τον 20ο αιώνα, με αποτέλεσμα στα πορτογαλικά η έκφραση Obras de Santa Engrácia (Οι εργασίες της Αγίας Εγκράσια) να χρησιμοποιείται για εργασίες που για χρόνια παραμένουν ημιτελείς. Τελικά, και αφού προστέθηκε ο θόλος, ο ναός εγκαινιάστηκε το 1966.
Το 1916, κατά τη διάρκεια της Πρώτης Πορτογαλικής Δημοκρατίας, ο Ναός της Σάντα Ενγκράσια μετατράπηκε στο "Εθνικό Πάνθεον", όπου είναι θαμμένοι: οι Πρόεδροι της Δημοκρατίας Μανουέλ ντε Αρριάγκα (Manuel de Arriaga), Τεόφιλο Μπράγκα (Teófilo Braga), Σιντόνιο Πάις (Sidónio Pais) και Όσκαρ Καρμόνα (Óscar Carmona). Επίσης οι συγγραφείς João de Deus, Αλμέιντα Γκαρέττ (Almeida Garrett), Guerra Junqueiro, Ακιλίνο Ριμπέιρο (Aquilino Ribeiro), Sophia de Mello Breyner Andresen, καθώς και η τραγουδίστρια των φάντος Αμάλια Ροντρίγκες (Amália Rodrigues). Τέλος, υπάρχουν και τα κενοτάφια των Λουίς ντε Καμόες (Luís de Camões), Πέδρο Άλβαρες Καμπράλ (Pedro Álvares Cabral), Afonso de Albuquerque, Nuno Álvares Pereira, του Βάσκο ντε Γκάμα και του Ερρίκου του Θαλασσοπόρου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Λισαβόνα
Atlas Oryx
Το Atlas Oryx είναι δικινητήριο ελικόπτερο γενικής χρήσης, μέσης μεταφορικής ικανότητας, κατασκευασμένο από την Atlas Aircraft Corporation (σήμερα Denel Aerospace Systems) στη Νότια Αφρική.
.net
Το .net είναι ένας γενικός τομέας ανώτατου επιπέδου (TLD) που χρησιμοποιείται στο σύστημα ονομάτων τομέα του Διαδικτύου. Τέθηκε σε λειτουργία στις 1 Ιανουαρίου 1985. Το όνομα προέρχεται από την λέξη "net" που σημαίνει "δίκτυο", υποδεικνύοντας ότι προοριζόταν αρχικά για οργανισμούς που συμμετέχουν για τεχνολογικές υπηρεσίες, όπως οι πάροχοι υπηρεσιών διαδικτύου και άλλες εταιρείες. Ωστόσο, οι περιορισμοί δεν εφαρμόστηκαν ποτέ και ο τομέας είναι τώρα ένας χώρος ονομάτων γενικού σκοπού. Είναι ακόμα δημοφιλής στους φορείς εκμετάλλευσης δικτύων και στον τομέα της διαφήμισης, και συχνά αντιμετωπίζεται ως εναλλακτική λύση για το .com. Το .net είναι ένας από τους αρχικούς τομείς ανώτατου επιπέδου (οι άλλοι έξι είναι com, org, edu, gov, mil και arpa). Το 2020, είναι ο πέμπτος πιο δημοφιλής τομέας ανώτερου επιπέδου, μετά τις .com, .tk, .cn και .de.
Atlas Oryx
Σχεδίαση και εξέλιξη
Το Oryx είναι αναβαθμισμένη και ανακατασκευασμένη έκδοση του Aérospatiale Puma, παρόμοιο με το Eurocopter Super Puma, προσφέροντας βελτιωμένες επιδόσεις σε σχέση με το αρχικό, μειώνοντας ταυτόχρονα τα λειτουργικά έξοδα έως και 30%.
Το ελικόπτερο μπορεί να μεταφέρει μέχρι 20 πλήρως εξοπλισμένους στρατιώτες ή 6 τραυματίες σε φορεία και 4 συνοδούς ή 3 τόνους φορτίου μέσα στην καμπίνα ή έως 4,5 τόνους φορτίου σε εξωτερικά σημεία ανάρτησης.
Μέχρι σήμερα έχουν κατασκευαστεί 44 Oryx, τα οποία βρίσκονται σε υπηρεσία σε πολλές μοίρες της Πολεμικής Αεροπορίας της Νότιας Αφρικής.
Εκδόσεις
Υπάρχει μία έκδοση ηλεκτρονικού πολέμου του Oryx (παρεμβολής τηλεπικοινωνιών και παρεμβολής εκπομπών ραντάρ) εξοπλισμένη με συστήματα παρεμβολών GSY 1501 της Grinaker Systems Technologies. Επίσης δύο ελικόπτερα έχουν τροποποιηθεί για επιχειρήσεις στον Νότιο Παγωμένο Ωκεανό και την Ανταρκτική και γι' αυτό το λόγο έχουν βαφεί κόκκινα και άσπρα. Τα δύο αυτά σκάφη φέρουν την ονομασία Oryx M2.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτικά ελικόπτερα Κατηγορία:Στρατιωτικά ελικόπτερα Κατηγορία:Ελικόπτερα γενικής χρήσης
Volkswagen Polo
Το Volkswagen Polo είναι ένα supermini αυτοκίνητο πόλης της κατηγορίας Β, που κατασκευάζεται από τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία Volkswagen, από τον Μάρτιο του 1975. Μέχρι σήμερα, έχουν κυκλοφορήσει 6 γενιές του μοντέλου, με κάποιες επιπλέον ενδιάμεσες ανανεώσεις. Η έκτη και σημερινή γενιά του Polo, παρουσιάστηκε και κυκλοφόρησε στα τέλη του 2017.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
polo Κατηγορία:Αυτοκίνητα πόλης Κατηγορία:Γερμανικά αυτοκίνητα
3D Pinball for Windows - Space Cadet
thumb|right|300px
Το 3D Pinball for Windows ήταν βιντεοπαιχνίδι φλίπερ της Microsoft. Κυκλοφόρησε το 1995 από την Cinematronics. Αρχικά περιλαμβανόταν στα Windows 95 Plus! και αργότερα στα Windows NT 4.0, στα Windows 2000, στα Windows Me και στα Windows XP. Από τα Windows Vista και μετά, το παιχνίδι δεν είναι πλέον διαθέσιμο λόγω πολλών προβλημάτων που υπήρχαν στην x64 έκδοση των Windows XP. Στα Windows 98 το CD εγκατάστασής του περιείχε οδηγίες για την εγκατάσταση του παιχνιδιού, το οποίο ήταν εν μέρει λάθος, με την Microsoft να είχε κυκλοφορήσει ένα ενημερωμένο άρθρο των οδηγιών. Η κανονική έκδοση του παιχνιδιού αυτού είναι το τραπέζι Space Cadet του παιχνιδιού Full Tilt! Pinball. left|100px Η εμφάνιση και αίσθηση του ''Full Tilt! Pinball και 3D Pinball'' είναι παρόμοιες, με λίγες εξαιρέσεις. Το τελευταίο περιλαμβάνει μόνο τον πίνακα Space Cadet και η οθόνη ανάλυσης είναι μόνο 640x480, σε σύγκριση με το πρώτο που υποστηρίζει τρεις διαφορετικές αναλύσεις έως και 1024×768. Η εικόνα από την πλευρά της είναι μια δισδιάστατη εικόνα σε αντίθεση με προ-rendered 3D. Οι λέξεις Maxis και Cinematronics έχουν αλλάξει χρώμα από κίτρινο σε σκούρο κόκκινο, που τα καθιστά πιο δύσκολα στην όραση. Η μουσική δεν είναι ενεργοποιημένη από προεπιλογή και έχει λιγότερα soundtracks από το πρωτότυπο παιχνίδι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Παιχνίδια της Microsoft Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια pinball
Βιβλιοθήκη της Βουλής των Ελλήνων
Η Βιβλιοθήκη της Βουλής είναι Ελληνική δημόσια γενική βιβλιοθήκη που εδρεύει στην Αθήνα. Κύρια προτεραιότητά της είναι η υποστήριξη του κοινοβουλευτικού έργου.
Ιστορικά στοιχεία
Η Βιβλιοθήκη της Βουλής των Ελλήνων ιδρύθηκε το 1846 κατόπιν της σύστασης της πρώτης Βουλής των Ελλήνων βάσει του Συντάγματος του 1844, από την ίδια τη βουλή με σκοπό την υποβοήθηση του έργου της. Πρώτος αρχειοφύλακας και βιβλιοφύλακας που ανέδειξε την Βιβλιοθήκη ως χώρο του πνεύματος ήταν επί 28 έτη, ως τον θάνατό του, ο λόγιος και δικαστικός Γεώργιος Τερτσέτης από την Ζάκυνθο που εξελέγη στη θέση αυτή το 1846.
Η αρχική της εγκατάσταση ήταν στην οικία Κοντόσταυλου μαζί με την Βουλή και τη Γερουσία. Τα βιβλία της Βιβλιοθήκης καταστράφηκαν όταν κάηκε από φωτιά το πρώτο Βουλευτήριο το 1854, οπότε και η βιβλιοθήκη λειτούργησε ως το 1858 σε πτέρυγα του Πανεπιστημίου και εν συνεχεία διαδοχικά στις οικίες Α. Ζυγομαλά και Α. Πολυζωίδου. Το 1874 στεγάστηκε στο νέο Βουλευτήριο, το σημερινό μέγαρο της Παλαιάς Βουλής.
Το 1921 μεταφέρθηκε εκτός του Βουλευτηρίου σε κοντινό κτίριο ενώ το 1926 ο Εμμανουήλ Μπενάκης την επέκτεινε με δωρεά του σε νέο περίπτερο. Το 1934 (ή 1936) η Βιβλιοθήκη εγκαταστάθηκε τελικά στο Μέγαρο Βουλής και Γερουσίας, στον δεύτερο όροφο του σημερινού κτιρίου των Παλαιών Ανακτόρων, όταν ολοκληρώθηκε η μετατροπή του από την προηγούμενη χρήση του ως βασιλικά ανάκτορα.
Σήμερα, λόγω του μεγάλου της όγκου η Βιβλιοθήκη στεγάζεται σε τρία σημεία της Αθήνας:
Συλλογές
Η Βιβλιοθήκη μέσα από τις συλλογές της απευθύνεται κυρίως στους βουλευτές και στους επιστημονικούς συνεργάτες τους καθώς και στο ευρύ κοινό. Κύριος σκοπός της είναι η υποστήριξη του κοινοβουλευτικού έργου, η εξυπηρέτηση των ερευνητικών διαδικασιών των χρηστών της και η κάλυψη των πληροφοριακών τους αναγκών μέσα από τις υπηρεσίες και τις πηγές πληροφόρησης που τους παρέχει. Επιμέρους στόχοι της είναι, ο συνεχής εμπλουτισμός της από υλικό που να ανταποκρίνεται στις ανάγκες των μελών της και παράλληλα η συντήρηση και οργάνωσή του, η διαχείριση των χρηματοοικονομικών πόρων, η συνεργασία με άλλες βιβλιοθήκες και δημόσιους φορείς και η απασχόληση εκπαιδευμένου προσωπικού ικανό για καθοδήγηση των χρηστών στους χώρους της βιβλιοθήκης.
Κοινοβουλευτική συλλογή
Πρόκειται για την συλλογή που αφορά το κοινοβουλευτικό έργο, όπως κανονισμούς της Βουλής, συντάγματα, συνταγματικά κείμενα, Εφημερίδες της Κυβέρνησης, πρακτικά, εισηγητικές εκθέσεις νομοσχεδίων, βάση δεδομένων εκλογών, και Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Βιβλία
Η συλλογή βιβλίων αριθμεί περί τους 650.000 τόμους με ελληνικές και ξενόγλωσσες εκδόσεις. Βάσει σειράς νόμων που έχουν ψηφιστεί, για κάθε βιβλίο που εκδίδεται στην Ελλάδα υπάρχει υποχρέωση κατάθεσης ενός αντιτύπου του στη Βιβλιοθήκη της Βουλής, με αποτέλεσμα η Βιβλιοθήκη να εμπλουτίζεται συνεχώς και να θεωρείται δημόσια γενική βιβλιοθήκη. Μοιράζονται στην Κεντρική Βιβλιοθήκη, στην Μπενάκειο Βιβλιοθήκη και στο πρώην Δημόσιο Καπνεργοστάσιο που φυλάσσεται ο μεγαλύτερος όγκος βιβλίων.
Ημερήσιος και περιοδικός τύπος
Η συλλογή τύπου αριθμεί περισσότερους από 30.000 τίτλους με ελληνικές και ξενόγλωσσες εφημερίδες και περιοδικά που χρονολογούνται από τον 18ο αιώνα ως το παρόν, ενώ επιπρόσθετα στους έντυπους τίτλους διατίθενται ηλεκτρονικά περιοδικά και βάσεις δεδομένων. Ο κύριος όγκος φυλάσσεται στο πρώην Δημόσιο Καπνεργοστάσιο ενώ επιλεγμένοι τίτλοι φυλάσσονται στην Κεντρική Βιβλιοθήκη.
Μικροταινίες
Ο ελληνικός τύπος μαζί με τα τεύχη των Εφημερίδων της Κυβέρνησης αλλά και αρχεία και χειρόγραφα έχουν μικροφωτογραφηθεί, δίνοντας διάθεση σε περίπου 25.000 τίτλους σε μικροταινίες.
Ειδικές συλλογές
Πρόκειται για σπάνια τεκμήρια με χειρόγραφους κώδικες, αρχέτυπα βιβλία, παλαίτυπες εκδόσεις, εκδόσεις ξεχωριστές για την καλλιτεχνική ή ιστορική τους αξία, σπάνια φυλλάδια, προεπαναστατικό τύπο και περιοδικά, αντιστασιακά έντυπα, ιστορικά κειμήλια, αφίσες, ψηφοδέλτια, προεκλογικά φυλλάδια, έργα τέχνης ελληνικού ενδιαφέροντος και χάρτες από τον 15ο αιώνα.
Αρχεία
Εκτός από την Κοινοβουλευτική Συλλογή φυλάσσονται ιστορικά αρχεία (19ος & 20ός αιώνας), σύγχρονα αρχεία και το φωτογραφικό αρχείο:
Αρχείο Ν. Παναγιωτάτου
Εκθέσεις, έγγραφα, κείμενα, ομιλίες, αλληλογραφία, και έντυπα του Νικολάου Ε. Παναγιωτάτου, Νομάρχη Χϊου (1949 - 1956).
Αποδελτίωση Γερμανικών Εφημερίδων 1967-2019
Συλλογή άρθρων στον γερμανικό Τύπο για την Ελλάδα και την Κύπρο μεταξύ 1967 και 2019.
Ψηφιοποίηση
Στη Βιβλιοθήκη εντάσσεται το Τμήμα Βιβλιοθήκης Πόλης και Διαχείρισης Συστημάτων Βιβλιοθήκης, μέρος της αποστολής του οποίου είναι η «μέριμνα για την ψηφιοποίηση και μικροφωτογράφηση των Συλλογών της Βουλής». Τη δεκαετία του 1980 ξεκίνησε η μικροφωτογράφιση του ημερήσιου και περιοδικού τύπου των συλλογών της Βιβλιοθήκης ενώ τα έτη 2007 - 2013 ξεκίνησε η ψηφιοποίηση μικροταινιών στα πλαίσια του ευρωπαϊκού προγράμματος «Κοινωνία της Πληροφορίας» η οποία και συνεχίστηκε έκτοτε με ιδίους πόρους και είναι πλέον διαδικτυακά διαθέσιμο το σύνολο σχεδόν του υλικού αυτού. Ταυτόχρονα έχουν ψηφιοποιηθεί και διατίθενται ομοίως το Ιστορικό Κοινοβουλευτικό Αρχείο, η συλλογή συνταγματικών κειμένων, καθώς και ιατρικά φυλλάδια ή σπάνια και πολύτιμα τεκμήρια.
Εκθεσιακές δράσεις
Πέραν της ενεργής παρουσίας την Βιβλιοθήκης με υπηρεσίες πληροφόρησης, διάθεση ηλεκτρονικών πηγών, κοινωνικά μέσα, ειδικές ξεναγήσεις και δράσεις, εκπαιδευτικά προγράμματα, λέσχη ανάγνωσης κλπ, το ισχυρότερο επικοινωνιακά εργαλείο της θεωρείται η διεξαγωγή εκθέσεων με βασικό κοινό τους μαθητές όλων των βαθμίδων. Οι εκθέσεις είναι ενίοτε περιοδικές, με επετειακό πολλές φορές χαρακτήρα και αφορούν εθνικά ιστορικά πρόσωπα, γεγονότα και ορόσημα μέσα από σύγχρονη ματιά. Χρησιμοποιούνται χώροι της Βουλής, πιο πρόσφατα το πρώην Δημόσιο Καπνεργοστάσιο αλλά και εκθέσεις σε επαρχιακές πόλεις.
Διαχείριση αρχειακού αποθέματος
Τα «Αρχεία της Εθνικής Παλιγγενεσίας» είναι η πιο εμβληματική συλλογή της Βιβλιοθήκης που καταδεικνύει τον ρόλο της στη διάσωση και διαφύλαξη αρχειακού υλικού ελλείψει άλλου ειδικού φορέα στα πρώτα χρόνια έπειτα από την Ελληνική Επανάσταση, με την πραγματοποίηση δύο μεγάλων καλεσμάτων στα έτη 1856 και 1862 για εμπλουτισμό του αντίστοιχου αρχειακού της υλικού. Αρκετά επιπλέον τεκμήρια εντάχθηκαν έκτοτε στο αρχειακό της υλικό, ουδέποτε όμως η ευθύνη της διαχείρισής του θεσμοθετήθηκε ως αρμοδιότητα της Βιβλιοθήκης. Γίνονται προσπάθειες κάλυψης του κενού με αναθέσεις σε ειδικά τμήματα για τον σκοπό αυτό, το «Τμήμα Κοινοβουλευτικών Αρχείων», το «Τμήμα Κοινοβουλευτικής Βιβλιοθήκης» και το «Τμήμα Μπενακείου Βιβλιοθήκης & Συλλογών Πολιτικών Προσωπικοτήτων».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στην Αθήνα Κατηγορία:Ιστορικές βιβλιοθήκες στην Ελλάδα
Αλχημεία
right|thumb|250px|[[Κορνέλις Μπέχα, Ο αλχημιστής (1663). Μουσείο Γκέτι.]]
Η αλχημεία (από την αραβική λέξη: al-kīmiyā) ήταν εξερευνητική τεχνουργία και πρακτική, αποκρυφιστική και συχνά απαγορευμένη, που εφαρμόστηκε κατά τους αρχαίους χρόνους αλλά και τον Μεσαίωνα. Οι αλχημιστές επεδίωκαν την ανακάλυψη της φιλοσοφικής λίθου, μιας μυθικής ουσίας, μέσω της οποίας θεωρούσαν ότι θα πετύχαιναν τους δύο βασικούς τους σκοπούς: την μετατροπή των μη πολύτιμων μετάλλων σε χρυσό και την παρασκευή του ελιξήριου της ζωής που θα εξασφάλιζε την αθανασία. Στην τεχνουργία αυτή, διέπρεψαν αρχικά οι αλχημιστές της ελληνιστικής περιόδου και στη συνέχεια, γύρω στον Μεσαίωνα, οι Άραβες αλχημιστές.
Γενικά
Η αλχημεία συνδυάζει τη φιλοσοφική θεώρηση και συγκεκριμένη πρακτική μέθοδο με στόχο την κατάκτηση της απόλυτης σοφίας και της αθανασίας. Οι αλχημιστές αποσκοπούσαν σε προσωπική βελτίωση και δημιουργία διάφορων υλικών με ασυνήθιστες ιδιότητες. Η πρακτική μέθοδος των αλχημιστών εξελίχθηκε στη βάση της σύγχρονης χημείας, καθώς δημιούργησαν τεχνικές ανάλυσης, ταυτοποίησης και διαχωρισμού ουσιών. Επίσης, πολλά γυάλινα σκεύη που χρησιμοποιούνται ακόμη και σήμερα στα χημικά εργαστήρια ήταν δημιουργήματα των αλχημιστών.
Η αλχημεία άνθησε στον Μεσαίωνα. Λέγεται ότι έχει καταγωγή από την αρχαία Περσική Αυτοκρατορία. Αλχημιστές υπήρχαν στη Μεσοποταμία (τμήμα του σημερινού Ιράκ), στην Αίγυπτο, στην Περσία (σημερινό Ιράν), στην Ινδία, στη Κίνα, στην Ιαπωνία, στην Κορέα, στην αρχαία Ελλάδα, στην αρχαία Ρώμη.
Είναι πιθανή η συνεισφορά των αλχημιστών στις σύγχρονες “χημικές” πρακτικές: ανάλυση και καθαρισμός μεταλλευμάτων, επεξεργασία μετάλλων, τεχνικές διαχωρισμού όπως η απόσταξη, παρασκευή μελανιών, βαφών, χρωμάτων, καλλυντικών, κεραμικών, υαλικών, αποσταγμάτων, εκχυλισμάτων και πολλά άλλα. Οι αλχημιστές ανακάλυψαν το υδατικό διάλυμα οινοπνεύματος (ή αλλιώς “νερό της ζωής”, “aqua vitae”), το χημικό στοιχείο φωσφόρο (P), πολλά οξέα που χρησιμοποιούνται μέχρι σήμερα και πολλά άλλα.
Όρος
Η λέξη "αλχημεία" έχει πιθανή καταγωγή από τους Άραβες (Al-kimia), από τους Αιγύπτιους (χυμεία και χεμ), ενώ άλλοι θεωρούν ότι μπορεί να έχει προέλθει από τους Κινέζους ή και τον Αριστοτέλη (για την άλλη-χημεία λοιπόν έχουμε: αλχημεία < αλχημία < αρχημία < αρχή μία < Έστι δ' εν πάσι αρχή μία και ουσία).
Η σύγχρονη λέξη “χημεία” εδραιώνεται τον 17ο αιώνα με το έργο του Ρόμπερτ Μπόιλ (Robert Boyle). Ο Μπόιλ στο βιβλίο του “Ο σκεπτικός χυμικός” (The Skeptical Chymist) αντιτίθεται σφόδρα στις θεωρίες του αλχημιστή Παράκελσου καθώς επίσης και στην παλαιά θεωρία του Αριστοτέλη, περί των θεμελιωδών στοιχείων. Ο Μπόιλ αναφέρεται συχνά και ως “Πατέρας της Χημείας”.
Στόχοι των αλχημιστών
Οι σημαντικότεροι στόχοι των αλχημιστών ήταν η μετατροπή των κοινών μετάλλων σε χρυσό ή ασήμι και η δημιουργία του ελιξηρίου της ζωής (πανάκεια), το οποίο θα θεράπευε όλες τις ασθένειες και θα παρέτεινε τη ζωή επ' αόριστον. Επίσης, αναζητούσαν ένα παγκόσμιο διαλύτη, δηλαδή μια ουσία που διέλυε όλες τις υπόλοιπες. Η φιλοσοφική λίθος ήταν μια μυθική ουσία και βασικό συστατικό για την επίτευξη των στόχων αυτών. Βέβαια, η αλχημεία δεν αποσκοπούσε μόνο στη βελτίωση κάποιων ιδιοτήτων των υλικών ή στην παράταση του χρόνου ζωής, αλλά έδινε και πνευματική διάσταση σε αυτές τις πράξεις. Για παράδειγμα, η μετατροπή του μολύβδου σε χρυσό (το οποίο θεωρείται ευγενές μέταλλο) παραλληλίζονταν με την πνευματική εξύψωση (εξευγενισμό του πνεύματος).
Η σύγχρονη επιστήμη πραγματοποίησε τη πρώτη “μεταστοιχείωση” (μετατροπή ενός χημικού στοιχείου σε άλλο χημικό στοιχείο, μεταβάλλοντας των αριθμό των πρωτονίων του στοιχείου) το 1919, όταν ο χημικός Έρνεστ Ράδερφορντ (Ernest Rutherford), Βραβείο Νόμπελ Χημείας 1908) μετέτρεψε το άζωτο (Ν) σε οξυγόνο (Ο).
Η αλχημεία όμως δεν ασχολούνταν μόνο με συμβολικές και μεταφυσικές μεταστοιχειώσεις υλικών, αλλά και με πιο πρακτικά και χρήσιμα ζητήματα, όπως η ανακάλυψη του τρόπου λειτουργίας του ανθρώπινου σώματος και η εύρεση φυσικών φαρμάκων και ουσιών που θα αποκαταστούσαν την υγεία του και την ισορροπία του. Αυτός ήταν και ο λόγος που η αλχημεία ήταν επίσης γνωστή και ως "χημική ιατρική" και εξασκούνταν ανοιχτά και επίσημα από εξέχοντες ιατρούς που συχνά εργάζονταν υπό την προστασία και την ενθάρρυνση βασιλέων.
Διωγμοί των αλχημιστών
Οι αλχημιστές υπέστησαν πολλούς διωγμούς ανά τους αιώνες. Η εξάσκηση της αλχημικής τέχνης πολλές φορές απαγορεύτηκε από θεσμικά πρόσωπα όπως ο Πάπας Ιωάννης ΚΒ΄ (1317) ή ο Ερρίκος Δ΄ της Αγγλίας (1403). Οι αλχημιστές αποτυπώνονταν σε έργα ζωγραφικής ή κείμενα ως άνθρωποι αναξιόπιστοι, ψεύτες και κλέφτες. Απεναντίας, ο Ροδόλφος Β΄, αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, χρηματοδοτούσε πολλούς αλχημιστές για τη συνέχιση του έργου τους.
Μυστική γλώσσα των αλχημιστών
Οι αλχημιστές οδηγήθηκαν στην ανάγκη κρυπτογράφησης και χρήσης αντί λέξεων είτε επειδή ήθελαν να προστατεύσουν το έργο τους από την κλοπή είτε για να προστατεύσουν την ίδια τους τη ζωή, κατά τις περιόδους που η εξάσκηση της αλχημείας ήταν απαγορευμένη. Με αυτό τον τρόπο αναγκάστηκαν να εισάγουν μια νέα “γλώσσα” για την περιγραφή των υλικών και των πρακτικών τους. Η σύγχρονη επιστήμη χρησιμοποιεί την δική της γλώσσα, όπως για παράδειγμα η χρήση του συμβόλου Ο αντί της λέξης “οξυγόνο” ή η χρήση των χημικών εξισώσεων αντί λέξεων και προτάσεων για την περιγραφή χημικών φαινομένων.
Επίσης, μέσα στα κωδικοποιημένα κείμενα των αλχημιστών υπήρχαν συχνά και κρυφά νοήματα, αλληγορίες και μηνύματα, στα οποία είχαν πρόσβαση μόνο οι μυημένοι αλχημιστές. Τα μηνύματα αυτά αναφέρονταν σε μυστικές τεχνικές είτε για την πραγματοποίηση των πειραμάτων τους είτε για την κατάκτηση των πνευματικών επιτευγμάτων τους.
Όπως και να έχει, η αναζήτηση της φιλοσοφικής λίθου και του ελιξηρίου της ζωής συμβόλιζε την μετάβαση από την φθορά, την αρρώστια και το θάνατο στην αφθαρσία και την αιώνια ζωή του σώματος και του πνεύματος.
Ψυχολογία και αλχημεία
Η αλχημεία και οι αλχημικοί συμβολισμοί μελετήθηκαν περιστασιακά από φιλόσοφους και ψυχολόγους. Ο Καρλ Γκούσταβ Γιουνγκ (Carl Jung), σε συνεργασία με την ψυχολόγο Μαρί Λουίζ φον Φραντς, μελέτησε τις θεωρίες και τα σύμβολα των αλχημιστών θέτοντας έτσι τα θεμέλια για την θεώρηση του έργου των αλχημιστών ως πνευματικό μονοπάτι. Σύμφωνα με την ερμηνεία του Γιουνγκ, η αλχημεία ήταν το όχημα με το οποίο ο γνωστικισμός επιβίωσε μέχρι την Αναγέννηση. Την άποψη αυτή συμμερίζονται και άλλοι όπως ο Στέφαν Χέλερ (Stefan Hoeller). Με αυτή την έννοια, ο Γιουνγκ συγκρίνει την αλχημεία με πνευματικές πρακτικές όπως η γιόγκα.
=== Καρλ Γκούσταβ Γιουνγκ και Αλχημεία === Η ενασχόληση του Καρλ Γκούσταβ Γιουνγκ με την αλχημεία έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην διαμόρφωση της σύγχρονης θέσης της. Το αλχημικό του ενδιαφέρον είναι εμφανές σε πολλά από τα δοκίμιά του, τα οποία βρίσκει κανείς συγκεντρωμένα στα βιβλία του «Psychology and Alchemy» (Ψυχολογία και αλχημεία) και «Psychology and Religion» (Ψυχολογία και θρησκεία). ''«Η προσωπική του βιβλιοθήκη, που σώζεται ακόμα στο σπίτι του στο Κούσναχτ, σ’ ένα προάστιο της Ζυρίχης, θεωρείται μια από τις σημαντικότερες ιδιωτικές συλλογές στο χώρο της αλχημείας. Πολύ σημαντικό ήταν επίσης το έργο του για την διάσωση των αλχημικών κειμένων με την αναπαραγωγή ασφαλισμένων φωτοτυπιών ενός μεγάλου μέρους των σπάνιων βιβλίων του». (σελ. 82)''
Η αλχημεία αποτέλεσε για τον Γιουνγκ το ξεχασμένο στοιχείο που συμπλήρωνε το κενό στο παζλ της ιστορικής συνέχειας από τον αρχαίο γνωστικισμό έως την εμφάνιση και εξέλιξη της επιστήμης της ψυχολογίας στον καιρό του. Στο δοκίμιό του «The Psychology of the Transference» (Η ψυχολογία της μεταβίβασης), μια έρευνα για την ψυχολογία της αλχημείας, ο Γιουνγκ συνθέτει ''«… ένα θαυμάσιο αλφαβητάρι για την ψυχολογική προσέγγιση της Αλχημείας. Πρόκειται στην πραγματικότητα για την κατάθεση μιας βαθιάς γνώσης για τον ψυχολογικό μηχανισμό της αγάπης μέσω της διαδικασίας της εναρμόνισης όλων των αντιθέτων, μια διαδικασία συναισθηματική, διανοητική, φυσική και μεταφυσική.» (σελ. 85)''. Στο βιβλίο Mysterium Coniunctionis, ο Γιουνγκ δημοσιεύει τα συμπεράσματά του μετά από πολλά έτη έρευνας πάνω στην αλχημεία και παρουσιάζει μια μελέτη για το «ψυχοσωματικό μυστήριο» αυτό που οι αλχημιστές ονόμαζαν «unus mundus (ένας κόσμος)».
Ιστορία και Αλχημεία
Σύμφωνα με τους ιστορικούς, η αλχημεία είναι η αναζήτηση της μετατροπής των κοινών μετάλλων σε χρυσό. Τα θεμέλια της αλχημείας έθεσαν οι προσωκρατικοί φιλόσοφοι όπως ο Εμπεδοκλής, ο Θαλής ο Μιλήσιος και ο Ηράκλειτος. Επίσης, συνεισέφεραν και οι αιγυπτιακές τεχνικές μουμιοποίησης και επεξεργασίας μετάλλων καθώς και οι τεχνολογικές και αστρολογικές γνώσεις των Μεσοποτάμιων. Οι πρώτοι άνθωποι που γνωρίζουμε ότι ασχολήθηκαν με χημικές διαδικασίες ήταν δύο γυναίκες από την Μεσοποταμία της δεύτερης χιλιετίας π.Χ., η Ταπούτι και η (-)νινού (το πρώτο τμήμα του ονόματός της δεν έχει διασωθεί) που κατασκεύαζαν αρώματα. Ο πρώτος γνωστός αληθινός αλχημιστής της Δύσης ήταν μία άλλη γυναίκα, η Μαρία η Αιγύπτια, που έζησε κάποια στιγμή μεταξύ του 1ου και του 3ου αιώνα μ.Χ..
Η αλχημεία αναπτύχθηκε τόσο στον δυτικό κόσμο όσο και στην Ανατολή ή στην Άπω Ανατολή. Η βασική διαφορά ανάμεσα στον τρόπο που αναπτύχθηκε η αλχημεία ήταν το γεγονός ότι στη Δύση, ο βασικός στόχος της αλχημείας ήταν η μετατροπή των κοινών μετάλλων σε χρυσό, ανεξάρτητα από την τοξικότητα του μετάλλου (για παράδειγμα ο μόλυβδος είναι τοξικό μέταλλο), ενώ στην Άπω Ανατολή, ο βασικός στόχος ήταν η ανακάλυψη ουσιών και φαρμάκων για το κοινό καλό.
Τα πρώτα ίχνη της δυτικής αλχημείας εντοπίζονται στην αρχαία Αίγυπτο. Έπειτα, η αλχημιστική γνώση μεταλαμπαδεύτηκε στους αρχαίους Έλληνες και εν συνεχεία στους Άραβες. Μέχρι την περίοδο των Αράβων, η αλχημεία ήταν ένα μείγμα φιλοσοφικών θεωρήσεων, αλληγοριών, συμβόλων και κωδικοποιημένων γλωσσών. Την περίοδο των Αράβων (δηλαδή τον 8ο αιώνα μ.Χ.), η αλχημεία άρχισε να γίνεται μια αναγνωρίσιμη πρακτική. Ο άραβας αλχημιστής Τζαμπίρ Ιμπν Χαγιάν εισήγαγε τη μεθοδική και πειραματική προσέγγιση μιας αλχημιστικής επιστημονικής έρευνας που πραγματοποιούνταν σε ένα εργαστήριο.
Σημαντικοί αλχημιστές ήταν οι Γουέι Μπογιάνγκ (Wei Boyang, Κίνα), Ραζής (Rhazes, Άραβας), Τζαμπίρ Ιμπν Χαγιάν (Jabir ibn Hayyan, Άραβας), Ναγκαργιούνα (Nagarjuna, Ινδός), Αλβέρτος Μάγνος (Albertus Magnus, Βαυαρός), Παράκελσος (Paracelsus, Ελβετός), Μαρία η Αιγύπτια (Εβραία), Ζώσιμος ο Πανοπολίτης (Έλληνας ή Αιγύπτιος), Υπατία, Γκιγιόμ Ποστέλ (Γάλλος), Νικολά Φλαμέλ (Γάλλος) και η σύζυγός του, Περνέλη, που εργάζονταν μαζί.
Αν και γενικά έχει θεωρηθεί ότι αλχημιστές ήταν κυρίως άντρες, στην πραγματικότητα υπήρξαν πολλές γυναίκες αλχημίστριες όπως η Κλεοπάτρα η Αλχημίστρια, η Κατερίνα Σφόρτσα, η Μαρτίν Μπερτρό, η Άννα Μαρία Ζίκγλεριν, η Μαρί Μερντράκ, η Καμίλλα Ερκουλιάνι, η Μαρί Λεζάρ Ντεκουρνέ, η Μαρτίν ντε Σατλέ, η Μαργαρίτα Σαρόκι, η βασίλισσα Χριστίνα της Σουηδίας που παραιτήθηκε από τον θρόνο για να ασχοληθεί απερίσπαστη με την αλχημεία και ο λόρδος Λάμπσπρινγκ (που ήταν γυναίκα ). Κατά τον Μεσαίωνα, οι αλχημίστριες αναγκάστηκαν να κρύψουν αυτή τους την ιδιότητα και άρχισαν να εργάζονται κρυφά, καθώς βρέθηκαν υπό διωγμό ως μάγισσες. Πολλές πρώιμες αλχημίστριες κάηκαν στην πυρά λόγω προκαταλήψεων, γεγονός που απομάκρυνε τις γυναίκες επίσημα από την αλχημεία.
Πέρα όμως από τις γυναίκες που ασκούσαν συστηματικά και συχνά επαγγελματικά την αλχημεία, υπήρχαν και αμέτρητες γυναίκες που ασχολούνταν με την αλχημεία ανεπίσημα και περιστασιακά. Σε αντίθεση με την δημοφιλή σύγχρονη άποψη ότι η ενασχόληση με την αλχημεία προϋπέθετε εξειδικευμένες και απόκρυφες γνώσεις και πολυετή εκπαίδευση, στην αναγεννησιακή Ευρώπη η αλχημεία ήταν κάτι οικείο για τις περισσότερες γυναίκες που χρησιμοποιούσαν τα "μυστικά" της για τον καλλωπισμό τους, το νοικοκυριό και την κατασκευή φαρμάκων, σαπουνιών και αρωμάτων. Χαρακτηριστικό είναι το βιβλίο που κυκλοφόρησε το 1561 στην Ιταλία με τίτλο "Τα μυστικά της κυρίας Ισαβέλλα Κορτέζε" (Secreti della Signora Isabella Cortese) στο οποίο η συγγραφέας έδινε συμβουλές ομορφιάς στις γυναίκες της εποχής της και τους εξηγούσε την αλχημεία με απλό και προσιτό τρόπο. Ο ανεπίσημος και "οικιακός" χαρακτήρας αυτής της ενασχόλησης των γυναικών με τη χημεία και γενικά την επιστήμη οδήγησε πολλούς μελετητές στο να τη θεωρήσουν ασήμαντη και να την αγνοήσουν, αλλά στην πραγματικότητα οι γυναίκες της Αναγέννησης εφάρμοζαν την ιατρική, τη χημεία και τη φαρμακοποιία εξίσου ή ίσως και περισσότερο από τους άντρες που, αν δεν ήταν επαγγελματίες ιατροί ή λόγιοι, δεν ασχολούνταν με την αλχημεία.
Αξιοσημείωτες χρονικές περίοδοι:
1. Αιγυπτιακή αλχημεία: 5000 π.Χ. - 400 π.Χ. 2. Ινδική αλχημεία: 1200 π.Χ. - 		3. Ελληνική αλχημεία: 332 π.Χ. - 642 μ.Χ. 4. Κινεζική αλχημεία: 142 μ.Χ. 5. Αραβική αλχημεία: 700 μ. Χ. - 1400 μ.Χ.
6. Ευρωπαϊκή αλχημεία: 1300 μ.Χ. -
Ποπ κουλτούρα
Η αλχημεία, οι αλχημιστές και οι πρακτικές τους επηρεάζουν συχνά σύγχρονους καλλιτέχνες, λογοτέχνες και κατασκευαστές βιντεοπαιχνιδιών. Ενδεικτικά, αναφέρονται τα:
Ξενόγλωσση
Κατηγορία:Αλχημεία
Χιρόνα ΦΚ
Η Ζιρόνα ΦΚ είναι μια καταλανική, ποδοσφαιρική ομάδα από τη Ζιρόνα, στην Καταλονία. Ιδρύθηκε στις 23 Ιουλίου 1930. Συμμετέχει στη Πριμέρα Ντιβισιόν. Έδρα της ομάδας είναι το Estadi Montilivi, το οποίο έχει χωρητιικότητα 9286 θεατές. Η ομάδα έχει 17 συμμετοχές στη Σεγούντα Ντιβιζιόν, 13 στη Segunda División B, 44 στη Tercera División και 3 στην Categorías Regionales. Στην Ελλάδα συχνά προφέρεται Χιρόνα, πρόκειται όμως για λανθασμένη προφορά του ονόματος, τόσο της ομάδας όσο και της πόλης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ισπανίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1930
Εύμοιρο Ξάνθης
To Εύμοιρο είναι οικισμός του δήμου Ξάνθης στο νομό Ξάνθης. Βρίσκεται 4 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Ξάνθης. Ο πληθυσμός του ανέρχεται σε 1.272 κατοίκους (2011).Το Εύμοιρο φημίζεται για το σχολείο τους που έχει συμμετάσχει σε έναν κι όχι τον μόνο διαγωνισμό στο οποίο το θέμα ήταν οι λαχανόκηποι κι έχουν πάρει πολλά βραβεία. Ο οικισμός αυτός έχει πολλά είδη απασχόλησης παιδιών γιατί το 2/3 του πληθυσμού του είναι παιδιά της ηλικίας 2-13.
Ιστορία
Τη δεκαετία του '90, στον οικισμό εγκαταστάθηκαν ομογενείς από την πρώην Σοβιετική Ένωση .Έπειτα άρχιζαν να καλλιεργούν τον τόπο. Το Εύμοιρο είχε επίσης την δική της ομάδα ποδοσφαίρου ,που συμμετείχε στην Β' Εθνική, αλλά δυστυχώς πλέον δεν υπάρχει διότι την κατήργησαν. Πλέον ο οικισμός έχει δικό του δημοτικό σχολείο,νηπιαγωγείο, παιδικό σταθμό και άλλα καταστήματα.
Μουλαντόνα
Στους καταλανικούς μύθος και παραδόσεις, η Μουλαντόνα ή Ντοναμούλα (καταλ. Muladona, Donamula) είναι ένα πλάσμα μισό γυναίκα και μισό μουλάρι.
Μεταμορφώθηκε σε ζώο έπειτα από μια κατάρα, επειδή ήταν ασεβής προς τη θρησκεία. Τη νύχτα, τριγύριζε στα βουνά και ενώθηκε με μια ομάδα βοσκών που βρίσκονταν εκεί με τα μουλάρια τους, τα οποία αναστατώθηκαν και τρόμαξαν από την παρουσία της, σε σημείο που παραλίγο να σκοτωθούν.
Ενώ έμοιαζε στο σώμα με τα κανονικά μουλάρια, το πρόσωπο του πλάσματος είχε γυναικεία χαρακτηριστικά και αντί για κανονική χαίτη μακριά γυναικεία μαλλιά. Απεικονίζεται πάντοτε με τέσσερα πόδια, ίσως τα δυο μπροστινά πιο ανασηκωμένα, ενώ πάντοτε εμφανίζεται με στήθος, ώστε να τονιστεί το γυναικείο στοιχείο του πλάσματος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καταλανική μυθολογία
.com
Ο τομέας αρχικά διοικήθηκε από το Υπουργείο Άμυνας των Ηνωμένων Πολιτειών , αλλά σήμερα λειτουργεί από την Verisign και παραμένει υπό τελική δικαιοδοσία του αμερικανικού νόμου. Οι καταχωρίσεις στον τομέα .com επεξεργάζονται μέσω καταχωρητών διαπιστευμένων από το ICANN. Το μητρώο δέχεται διεθνή ονόματα τομέα.
Ο τομέας ήταν ένας από τους πρωτότυπους τομείς ανωτάτου επιπέδου (TLD) στο Διαδίκτυο, όταν το Domain Name System τέθηκε σε εφαρμογή τον Ιανουάριο του 1985, ενώ οι άλλοι ήταν edu, gov, mil, net, org και arpa. Είναι ο μεγαλύτερος τομέας ανωτάτου επιπέδου στον κόσμο.
Ιστορία
Ο τομέας .com ήταν ένα από τα πρώτα σύνολα τομέων ανώτατου επιπέδου, όταν το σύστημα ονομάτων τομέα εφαρμόστηκε για πρώτη φορά στο Διαδίκτυο τον Ιανουάριο του 1985. Ο τομέας αυτός διοχετεύτηκε από το Υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ, ωστόσο το τμήμα ανέθεσε τη σύμβαση συντήρηση τομέα στο SRI International. Το SRI δημιούργησε το DDN-NIC, επίσης γνωστό ως SRI-NIC, ή απλώς το NIC (Κέντρο Πληροφοριών Δικτύου), στη συνέχεια προσβάσιμο ηλεκτρονικά με το όνομα τομέα nic.ddn.mil. Από την 1η Οκτωβρίου 1991, ανατέθηκε στη Government Systems Inc. σύμβαση λειτουργίας, η οποία την ανέθεσε στην Network Solutions Inc. (NSI).
Την 1η Ιανουαρίου 1993, το Εθνικό Ίδρυμα Επιστημών ανέλαβε την ευθύνη συντήρησης, καθώς το .com χρησιμοποιήθηκε κυρίως για μη αμυντικά συμφέροντα. Η σύμβαση με την NSF ανατέθηκε στη Network Solutions (NSI). Το 1995, η NSF εξουσιοδότησε την NSI να αρχίσει να χρεώνει τους καταχωρίζοντες ετήσια αμοιβή, για πρώτη φορά από την έναρξη του τομέα. Αρχικά το αντίτιμο ήταν 50 δολάρια ΗΠΑ ετησίως, με 35 δολάρια ΗΠΑ να πηγαίνουν στην NSI και 15 δολάρια ΗΠΑ σε ένα κυβερνητικό ταμείο. Οι νέες εγγραφές έπρεπε να πληρώσουν για τα πρώτα δύο χρόνια, καθιστώντας το τέλος εγγραφής νέου τομέα $ 100. Το 1997, το Υπουργείο Εμπορίου των Ηνωμένων Πολιτειών ανέλαβε την εξουσία σε όλους τους γενικούς TLD. Αυτή τη στιγμή λειτουργεί από τη VeriSign, η οποία είχε αποκτήσει Network Solutions. Η VeriSign αργότερα διέσχισε τις μη μητρώου της Network Solutions σε μια ξεχωριστή εταιρεία η οποία συνεχίζει ως καταχωρητής. Στην αγγλική γλώσσα, ο τομέας είναι συχνά γραμμένος με μια κορυφαία περίοδο και συνήθως εκφωνείται ως dot-com, και εισήλθε σε κοινή ομιλία με τον τρόπο αυτό.
Παρόλο που οι εταιρείες οπουδήποτε στον κόσμο μπορούν να καταχωρίσουν τομείς .com, πολλές χώρες διαθέτουν τομέα δευτέρου επιπέδου με παρόμοιο σκοπό στον τομέα ανωτάτου επιπέδου κωδικού χώρας (ccTLD). Αυστραλία (com.au), Σρι Λάνκα (com.lk), Ελλάδα (com.gr), Μεξικό (com.mx), Νότια Κορέα (co.kr), Ινδία (co.in), Πακιστάν (com.pk), Ινδονησία (co.id), Κίνα (com.cn), η Ιαπωνία (co.jp), το Βιετνάμ (.com.vn) και το Ηνωμένο Βασίλειο (co.uk) είναι όλα τα παραδείγματα. Πολλοί μη εμπορικοί ιστότοποι και δίκτυα χρησιμοποιούν ονόματα com για να επωφεληθούν από την αντιληπτή αναγνωσιμότητα ενός τομέα com. Ωστόσο, τα στατιστικά στοιχεία εγγραφής παρουσιάζουν ποικίλη δημοτικότητα κατά τη διάρκεια των ετών.
Το Υπουργείο Εμπορίου των ΗΠΑ στις 29 Νοεμβρίου 2012 ενέκρινε την ανανέωση της Συμφωνίας Μητρώου .com μεταξύ της Verisign, Inc. και του ICANN. Μέσω αυτής της συμφωνίας, η Verisign θα διαχειρίζεται το μητρώο για τον τομέα ανωτάτου επιπέδου .com μέχρι τις 30 Νοεμβρίου 2018.
Παραπομπές
Κατηγορία:Top-level domains
Harvest Moon: Back to Nature
Το Harvest Moon: Back to Nature (ιαπωνικά: 牧場物語～ハーベストムーン～, Χέπμπορν: Bokujō Monogatari Harvest Moon) είναι ένα βιντεοπαιχνίδι προσομοίωσης φάρμας που ανήκει στη σειρά παιχνιδιών Harvest Moon, ανεπτυγμένο από τη Victor Interactive Software. Είναι το πρώτο παιχνίδι της σειράς για κονσόλα που δεν ανήκει στη Nintendo, αλλά το PlayStation. Οι χαρακτήρες από το Harvest Moon 64 μεταφέρθηκαν και σε αυτό το παιχνίδι, έχοντας όμως διαφορετικό τρόπο ζωής, προσωπικότητες και συγγενείς.
Αναπτύχθηκε επίσης μία έκδοση του παιχνιδιού για γυναίκες (Bokujō Monogatari Harvest Moon for Girl), αλλά στα αγγλικά κυκλοφόρησε μετά από αρκετά χρόνια (2007). Το 2008, η Marvelous Interactive κυκλοφόρησε το Harvest Moon: Back to Nature και το Bokujō Monogatari Harvest Moon for Girl για το PlayStation 3 και το PlayStation Portable μέσω του PlayStation Network.
Σενάριο
Σε μικρή ηλικία, ο κύριος χαρακτήρας πήγε στο αγρόκτημα του παππού του στο χωριό (Mineral Town) για να περάσει τις διακοπές του καλοκαιριού. Ο παππούς του ήταν πολύ απασχολημένος φροντίζοντας το αγρόκτημα για να του αφιερώσει αρκετό χρόνο, αλλά το αγόρι ήταν ελεύθερο να εξερευνήσει το χωριό και το κοντινό δάσος. Έπαιζε με τα ζώα της φάρμας και γνώρισε ένα κορίτσι της ηλικίας του, με το οποίο έγιναν καλοί φίλοι. Όταν το καλοκαίρι τελείωσε, το αγόρι έπρεπε να γυρίσει σπίτι, αλλά υποσχέθηκε στο κορίτσι πως μια μέρα θα επιστρέψει.
Χρόνια αργότερα και ενώ ο παππούς έχει αποβιώσει, το αγόρι έχει γίνει πια ένας νέος άντρας και επιστρέφει στο χωριό για να αναλάβει το αγρόκτημα. Ο δήμαρχος έχει μιλήσει με τους χωρικούς και όλοι μαζί έχουν αποφασίσει ότι ο νέος θα μπορεί να παραμείνει ως ο νόμιμος ιδιοκτήτης της, εγκαταλελειμμένης πια, φάρμας, αν καταφέρει να την επαναφέρει στην αρχική της κατάσταση μέσα σε διάστημα τριών ετών. Αν δεν τα καταφέρει ή δεν τα πηγαίνει καλά με τους χωρικούς, θα πρέπει να αποχωρήσει.
Τρόπος παιχνιδιού
Ο κύριος χαρακτήρας ξεκινά με ένα ερειπωμένο αγρόκτημα και ένα μικρό χρηματικό ποσό. Στην πορεία του παιχνιδιού, ο παίκτης πρέπει να χτίσει μία ακμάζουσα φάρμα και να γίνει φίλος με τους κατοίκους της Mineral Town. Το Gameplay περιλαμβάνει διάφορες γεωργικές και κτηνοτροφικές εργασίες, την αλληλεπίδραση με ανθρώπους που συναντά ο χαρακτήρας και τη διαχείριση χρόνου, χρημάτων και ενέργειας.
Από το θάνατο του παππού του παίκτη και μετά, το αγρόκτημα έχει αχρηστευτεί και το χωράφι έχει κατακλυστεί από αγριόχορτα. Μόλις αυτό το αρχικό εμπόδιο ξεπεραστεί, ο παίκτης μπορεί να προχωρήσει σε βασικότερες εργασίες ώστε να αυξήσει την αξία της παραγωγής. Δεν υπάρχουν απαιτήσεις για τις εργασίες που πρέπει να εκτελεστούν μέσα στο παιχνίδι, αν και ο παίκτης έχει έναν περιορισμένο αριθμό ετών (3), πριν του ζητηθεί να εγκαταλείψει το αγρόκτημα εάν αυτό παραμένει σε άθλια κατάσταση.
Ένα έτος παιχνιδιού χωρίζεται σε τέσσερις εποχές και κάθε εποχή περιέχει 30 ημέρες. Ο χρόνος περνά όταν ο παίκτης βρίσκεται σε εξωτερικούς χώρους και σταματάει όταν βρίσκεται μέσα σε κτήρια και ορυχεία. Ανά τακτά χρονικά διαστήματα, στο χωριό διοργανώνονται διάφορα πανηγύρια, όπου ο χαρακτήρας μπορεί να κερδίσει βραβεία συμμετέχοντας, καθώς και να έρθει πιο κοντά με τους χωρικούς. Κάνοντας περισσότερους φίλους στο χωριό, ο χαρακτήρας προσκαλείται σε περισσότερα πανηγύρια αντί απλά να τα παρακολουθεί από την τηλεόρασή του.
Η καλλιέργεια των φυτών και η εκτροφή ζώων απαιτεί καθημερινή φροντίδα και δαπάνη χρόνου. Ο παίκτης ξεκινά με ένα σφυρί, μία τσάπα, ένα τσεκούρι, ένα ποτιστήρι και ένα δρεπάνι. Η αναβάθμιση αυτών των εργαλείων απαιτεί χρόνο και χρήματα, αλλά επιτρέπει στον παίκτη να δουλεύει αποτελεσματικότερα, κάνοντας περισσότερη δουλειά με λιγότερη ενέργεια.
Η ενέργεια είναι μία ακόμα ανησυχία που αντιμετωπίζουν οι παίκτες, ιδιαίτερα στα πρώτα στάδια του παιχνιδιού. Ο κύριος χαρακτήρας μπορεί να εκτελέσει περιορισμένο αριθμό καθηκόντων κάθε μέρα. Αντί να χρησιμοποιείται μια μπάρα ενέργειας στο παιχνίδι, ο χαρακτήρας δείχνει να κουράζεται καθώς εκτελεί όλο και περισσότερες εργασίες. Η ενέργειά του μπορεί να ανακτηθεί με ξεκούραση, φαγητό, φάρμακα ή απλώς μία επίσκεψη στην τοπική ιαματική πηγή. Πιέζοντας τον πέρα από τα όρια, ο χαρακτήρας οδηγείται σε λιποθυμία και πραγματοποιείται επίσκεψη στο τοπικό νοσοκομείο. Η μέγιστη ενέργεια του παίκτη μπορεί να αυξηθεί εντοπίζοντας κάποια κρυφά μούρα, τα οποία είναι διάσπαρτα σε όλο τον κόσμο του παιχνιδιού.
Ο καιρός μπορεί να επηρεάσει τον τρόπο με τον οποίο ο παίκτης ολοκληρώνει τους στόχους του κάθε μέρα. Ανεξάρτητα από την εποχή, τις περισσότερες ημέρες επικρατεί καλός καιρός και δεν επηρεάζει τις δραστηριότητες του χαρακτήρα. Από την άλλη, η βροχόπτωση έχει ως αποτέλεσμα το να ποτίζονται οι καλλιέργειες χωρίς την παρέμβαση του παίκτη, δίνοντας έτσι περισσότερο ελεύθερο χρόνο για άλλες δραστηριότητες. Την ίδια στιγμή όμως, μπορεί να προκαλέσει την ανάπτυξη κρυολογήματος στον χαρακτήρα, αναγκάζοντάς τον να μην εργαστεί για μία ημέρα. Τέλος, οι τυφώνες και οι χιονοθύελλες αποτρέπουν τον χαρακτήρα από το να βγει από το σπίτι του για ολόκληρη την ημέρα και μπορούν να προκαλέσουν την καταστροφή των καλλιεργειών και την απώλεια ορισμένων ζώων αν έχουν μείνει έξω.
Ο χαρακτήρας μπορεί να παντρευτεί ένα από τα πέντε κορίτσια του χωριού: Mary, Ann, Popuri, Elli και Karen. Μετά το γάμο, υπάρχει η δυνατότητα να ακολουθήσει η γέννηση ενός μωρού. Στην αντίστοιχη γυναικεία έκδοση του παιχνιδιού, ο χαρακτήρας μπορεί να παντρευτεί ένα από τα πέντε ελεύθερα αγόρια: Cliff, Doctor, Gray, Kai και Rick.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Harvest Moon Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 1999 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation Portable Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια προσομοίωσης φάρμας Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια στρατηγικής