cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Οκινοσίμα
Περισσότερες πληροφορίες
Οι γυναίκες απαγορεύεται να πάνε στην Οκινοσίμα. Δεν έχει διευκρινιστεί ο λόγος αυτής της απαγόρευσης. Μία πιθανή αιτία είναι ότι αυτό το νησί θεωρείται ιερός τόπος για τους Ιάπωνες, που πρέπει να διατηρείται καθαρός και αμόλυντος. Σύμφωνα με το Σιντοϊσμό το αίμα της έμμηνου ρύσης θεωρείται ακάθαρτο. Η σημασία, που αποδίδουν οι Ιάπωνες στην ιερότητα του νησιού φαίνεται επίσης και από το έθιμο, που ετηρείτο στις 27 Μαΐου κάθε έτος. Μέχρι 200 άνδρες επιτρεπόταν εκείνη την ημέρα να επισκεφθούν το νησί, για να τιμήσουν τους ναύτες, που συμμετείχαν σε μία ναυμαχία στη θάλασσα της Ιαπωνίας κατά τη διάρκεια του Ρωσοϊαπωνικού πολέμου το 1905. Ήταν υποχρεωμένοι να βγάλουν τα ρούχα τους και να μπουν γυμνοί στη θάλασσα, για να καθαρθεί το σώμα τους (μισόγκι, misogi 禊) προτού προχωρήσουν στο εσωτερικό του νησιού. Το έθιμο αυτό καταργήθηκε μετά την ανακήρυξη της Οκινοσίμα ως μνημείου παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO το 2017. Επίσης, απαγορεύεται σε όσους επισκέπτονται το νησί να πάρουν μαζί τους φεύγοντας οτιδήποτε ούτε καν μικρά αντικείμενα όπως μικρά κλαδάκια, βότσαλα ή κομμάτια από χορτάρι. Τέλος, δεν επιτρέπεται οι επισκέπτες να αποκαλύπτουν ό,τι είδαν κατά την επίσκεψή τους (oiwazu-no-shima, δηλαδή το νησί για το οποίο δεν πρέπει να μιλήσει κανείς). Το ταμπού αυτό έχει βέβαια παραβιαστεί συνεχώς από τις αρχαιολογικές ανασκαφές και τις περιγραφές των αρχαιολόγων.
Παραπομπές
κατηγορία: Ιαπωνική μυθολογία κατηγορία: Ιαπωνική θρησκεία Κατηγορία: Νησιά της Ιαπωνίας Κατηγορία: Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Ιαπωνία
Σονάτα για πιάνο No. 23 (Μπετόβεν)
Η Σονάτα για Πιάνο No. 23 σε Φα ελάσσονα, Op. 57 (αγγλικά: Piano Sonata No. 23, γερμανικά: Nr. 23 in f-Moll op. 57), γνωστή και ως Appassionata, είναι μία σύνθεση του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν, η οποία ολοκληρώθηκε μεταξύ το 1804 και το 1805 (μπορεί και το 1806). Αφιερώθηκε στον Κόντε Φρανς φον Μπράουνσβαϊγκ. Πρωτοδημοσιεύθηκε στη Βιέννη το 1807. Μαζί με την Waldstein, Op. 53 και την Les Adieux, Op. 81 θεωρούνται οι τρεις καλύτερες σονάτες για πιάνο του Μπετόβεν της μεσαίας περιόδου του.
Σε αντίθεση με την Παθητική, η συγκεκριμένη σονάτα δεν ονομάστηκε από τον συνθέτη. Αντίθετα τιτλοφόρησε έτσι, το 1838, κι ενώ είχε ήδη πεθάνει ο μουσικός, σε μία έκδοση. Η σονάτα έχει τρία μέρη: I. Allegro assai - 12/8 σε Φα ελάσσονα, II. Andante con moto σε Ρε ύφεση μείζονα και III.Allegro ma non troppo - Presto σε Φα ελάσσονα. Μια τυπική εκτέλεση της σονάτας διαρκεί περίπου 25 λεπτά. Πρόκειται για μία από τις πιο απαιτητικές τεχνικά σονάτες για πιάνου του Μπετόβεν και ίσως η πιο θυελλώδης μετά την Hammerklavier.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σονατα 23 Κατηγορία:Συνθέσεις σε Φα ελάσσονα Κατηγορία:Μουσική με αφιέρωση Κατηγορία:Συνθέσεις του 1806
Αλγερινό δημοψήφισμα (2020)
Το συνταγματικό δημοψήφισμα της Αλγερίας 2020 πραγματοποιήθηκε την 1η Νοεμβρίου 2020. Το θέμα του δημοψηφίσματος ήταν η αναθεώρηση του αλγερινού συντάγματος και ακολουθεί μια σειρά διαμαρτυριών γνωστών ως Χιράκ.
Μια προσπάθεια του προέδρου Αμπντελματζίντ Τεμπούν να ανταποκριθεί στα αιτήματα που προέκυψαν από τις διαδηλώσεις που οδήγησαν στην παραίτηση του επί 4 θητείες προέδρου Αμπντελαζίζ Μπουτεφλίκα τον Απρίλιο του 2019, το αναθεωρημένο σύνταγμα στοχεύει στη μεταρρύθμιση των εξουσιών της αλγερινής κυβέρνησης.
Ιστορικό
Στις 16 Φεβρουαρίου 2019 ο πρόεδρος Μπουτεφλίκα ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του για την προεδρία, διεκδικώντας για πέμπτη φορά το αξίωμα. Τότε ξέσπασαν διαδηλώσεις σε όλη τη χώρα και ενώ παρέμειναν σε μεγάλο βαθμό ειρηνικές, οδήγησαν τον στρατό να ενθαρρύνει έντονα τον Μπουτεφλίκα να παραιτηθεί αμέσως. Ο Μπουτεφλίκα διόρισε υπηρεσιακή κυβέρνηση στις 31 Μαρτίου, και λίγο μετά το αίτημα του αρχηγού του στρατού του Αντιστράτηγου Αχμέτ Γκαέντ Σαλάχ να αποχωρήσει από το αξίωμά του δύο ημέρες αργότερα, παραιτήθηκε επίσημα από την εξουσία.
Οι εντάσεις απέναντι στην Μπουτεφλίκα προέκυψαν εν μέρει από τη δυσαρέσκεια του κοινού με το 20χρονο ρεκόρ παραμονής του ως πρόεδρος, το οποίο χαρακτηριζόταν συχνά από διαφθορά και ισχυρισμούς για χρήση κρατικών μονοπωλίων για τη χρηματοδότηση των πελατειακών συστημάτων, και μπορεί επίσης να εντοπιστεί σε ένα ευρύτερο πρότυπο της απογοήτευσης με τις εξουσίες της αλγερινής κυβέρνησης. Επιπλέον, η υγεία του Μπουτεφλίκα όσον αφορά την ικανότητά του να κυβερνά συνεχώς αμφισβητήθηκε μετά το εγκεφαλικό επεισόδιο που υπέστη το 201. Η συχνή νοσηλεία του και οι ελάχιστες δημόσιες εμφανίσεις οδήγησαν στον πολλαπλασιασμό των φημών για το θάνατό του.
Οι προεδρικές εκλογές πραγματοποιήθηκαν στις 12 Δεκεμβρίου 2019 παρά την εκτεταμένη δημόσια αντιπολίτευση, και με ποσοστό 58,13% των έγκυρων ψηφοδελτίων στον πρώτο γύρο, ο Αμπντελματζίντ Τεμπούν ανακηρύχθηκε νικητής τους. Ωστόσο, οι εκλογές επισκιάστηκαν από ταραχές και διαδηλωτές σε ολόκληρη τη χώρα πριν τις 12 Δεκεμβρίου ζήτησαν το μποϊκοτάζ των εκλογών. Ο Συναγερμός για τον Πολιτισμό και τη Δημοκρατία υπολόγισε το ποσοστό συμμετοχής σε 8% αλλά οι εκθέσεις της κυβέρνησης της Αλγερίας έθεσαν το εθνικό ποσοστό συμμετοχής στο 39,88%. Επιπλέον, 1.200 διαδηλωτές συνελήφθησαν από τις αρχές της Αλγερίας σε σχέση με τις διαδηλώσεις για τις εκλογές, και αργότερα τον Δεκέμβριο, η Εθνική Επιτροπή Απελευθέρωσης των Κρατουμένων (CNLD) υπολόγισε ότι 180 κρατούμενοι συνείδησης εξακολουθούσαν να παραμένουν υπό κράτηση.
Την παραμονή της πρώτης επετείου του Κινήματος Χιράκ, ο πρόεδρος Αμπντελματζίντ Τεμπούν ανακοίνωσε σε δήλωση προς τα εθνικά ΜΜΕ της Αλγερίας ότι στις 22 Φεβρουαρίου θα κηρυσσόταν η Αλγερινή «Εθνική Ημέρα Αδελφότητας και Συνοχής μεταξύ του Λαού και του Στρατού της για τη Δημοκρατία». Στην ίδια δήλωση, ο Τεμπούν μίλησε υπέρ του Κινήματος του Χιράκ, λέγοντας ότι «ο ευλογημένος Χιράκ πρόλαβε τη χώρα από μια πλήρη κατάρρευση» και ότι «είχε δεσμευτεί προσωπικά να εκπληρώσει όλες τις απαιτήσεις του [κινήματος]». Στις 21 και 22 Φεβρουαρίου 2020 μάζες διαδηλωτών (με προσέλευση συγκρίσιμη με καθιερωμένες αργίες της Αλγερίας, όπως η Αλγερινή Ημέρα Ανεξαρτησίας) συγκεντρώθηκαν για να τιμήσουν την επέτειο του Κινήματος Χιράκ και της νεοσύστατης εθνικής ημέρας.
Σε μια προσπάθεια να συγκρατήσει την πανδημία COVID-19, ο Τεμπούν ανακοίνωσε στις 17 Μαρτίου 2020 ότι "πορείες και διαδηλώσεις, ανεξάρτητα από τα κίνητρά τους" θα απαγορεύονταν. Αφού συνελήφθησαν διαδηλωτές και δημοσιογράφοι για συμμετοχή σε τέτοιες πορείες, ο Τεμπούν αντιμετώπισε κατηγορίες για απόπειρα «φίμωσης των Αλγερινών». Συγκεκριμένα, οι κυβερνητικές ενέργειες καταδικάστηκαν από τη Διεθνή Αμνηστία, η οποία ανέφερε σε δήλωση ότι «όταν όλα τα μάτια [...] αφορούν τη διαχείριση της πανδημίας COVID-19, οι αρχές της Αλγερίας αφιερώνουν χρόνο στην επιτάχυνση της δίωξης και της δίκης ακτιβιστών, δημοσιογράφων και υποστηρικτών του κινήματος Χιράκ. " Το CNLD υπολόγισε ότι περί τους 70 κρατούμενους συνείδησης είχαν φυλακιστεί έως τις 2 Ιουλίου 2020 και ότι αρκετοί από τους φυλακισμένους συνελήφθησαν για δημοσιεύσεις στο Facebook.
Πρόοδος
Στις 28 Δεκεμβρίου 2019, ο τότε πρόσφατα ορκισθείς πρόεδρος Τεμπούν συναντήθηκε με τον Αχμέντ Μπενμπιτούρ, τον πρώην αρχηγό της κυβέρνησης της Αλγερίας, με τον οποίο συζήτησε τα «θεμέλια της νέας Δημοκρατίας».
Το προσχέδιο αναθεώρησης του συντάγματος δημοσιεύθηκε δημοσίως στις 7 Μαΐου 2020, αλλά η Επιτροπή Λαραμπά (όπως έγινε γνωστή η «επιτροπή εμπειρογνωμόνων») ήταν ανοιχτή σε πρόσθετες προτάσεις από το κοινό έως τις 20 Ιουνίου. Έως τις 3 Ιουνίου, η επιτροπή είχε λάβει περίπου 1.200 επιπλέον δημόσιες προτάσεις. Μετά την εξέταση όλων των αναθεωρήσεων από την Επιτροπή Λαραμπά, το σχέδιο παρουσιάστηκε στο υπουργικό συμβούλιο της Αλγερίας (Συμβούλιο Υπουργών).
Στις 24 Αυγούστου 2020 η ημερομηνία για το δημοψήφισμα ορίστηκε για την 1η Νοεμβρίου, την επέτειο της έναρξης του πολέμου της ανεξαρτησίας της Αλγερίας.
Το αναθεωρημένο σύνταγμα εγκρίθηκε στο Συμβούλιο Υπουργών στις 6 Σεπτεμβρίου, στην Εθνοσυνέλευση στις 10 Σεπτεμβρίου και στο Συμβούλιο των Εθνών στις 12 Σεπτεμβρίου, αλλά η εφαρμογή του εξαρτάται επί του παρόντος από τα αποτελέσματα του δημοψηφίσματος της 1ης Νοεμβρίου.
Κοινοβουλευτικές μεταρρυθμίσεις
Εάν εγκριθεί, το νέο σύνταγμα θα επιτρέψει στον πρόεδρο να διορίζει τον πρωθυπουργό εάν το πολιτικό κόμμα του προέδρου κατέχει πλειοψηφία στο κοινοβούλιο ή τον επικεφαλής κυβέρνησης εάν ένα αναπληρωματικό κόμμα κατέχει κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Και στις δύο περιπτώσεις, ο πρωθυπουργός ή ο αρχηγός της κυβέρνησης θα ενεργούσε ως επικεφαλής του εκτελεστικού κλάδου σε συνεργασία με τον πρόεδρο αλλά, σε αντίθεση με τον πρόεδρο, θα μπορούσε να απομακρυνθεί από την Λαϊκή Εθνοσυνέλευση με πρόταση δυσπιστίας. Μετά τον διορισμό, αυτός ο από κοινού αρχηγός του εκτελεστικού θα έχει 30 ημέρες για να σχηματίσει κυβέρνηση (μια διαδικασία στα κοινοβουλευτικά συστήματα που περιλαμβάνει το διορισμό μελών του υπουργικού συμβουλίου). Εάν δεν μπορέσουν να σχηματίσουν κυβέρνηση, θα χάσουν τη θέση τους και θα διοριστεί ένας νέος κάτοχος του αξιώματος. Τα άρθρα 103-110 περιγράφουν λεπτομερώς την πλήρη διαδικασία διορισμού του πρωθυπουργού ή του αρχηγού της κυβέρνησης από τον πρόεδρο.
Το Άρθρο 122 ορίζει ένα ανώτατο όριο διάρκειας για τα μέλη του κοινοβουλίου με δύο όρους, και το Άρθρο 126 ορίζει ότι σε κάθε μέλος θα παρέχεται κοινοβουλευτική ασυλία μόνο για πράξεις που σχετίζονται με την άσκηση των καθηκόντων τους.
Το νέο σύνταγμα δεν θα επέτρεπε τη νομοθεσία με διάταγμα κατά τη διάρκεια της κοινοβουλευτικής διακοπής, όπως είναι δυνατόν βάσει της τρέχουσας έκδοσης του αλγερινού συντάγματος.
Δικαστικές μεταρρυθμίσεις
Το νέο σύνταγμα θα αντικαταστήσει το Συνταγματικό Συμβούλιο της Αλγερίας με ένα Συνταγματικό Δικαστήριο.
Εκτελεστικές μεταρρυθμίσεις
Το νέο σύνταγμα θα διατηρήσει το όριο της θητείας για δύο χρόνια, αλλά θα επεκτείνει αυτόν τον περιορισμό που θα περιλαμβάνει τόσο διαδοχικούς όσο και μη διαδοχικούς όρους. Η θητεία ενός παραιτηθέντος προέδρου θα θεωρηθεί επίσης πλήρης. Ο Μπουτεφλίκα μπόρεσε να παραμείνει πρόεδρος για τέσσερις θητείες ακόμη και μετά τη συνταγματική τροποποίηση του 2016 που εφάρμοσε όρια, διότι η τροπολογία ανέφερε ότι θα ίσχυε μόνο για μελλοντικούς προέδρους.
Το αρχικό σχέδιο προέβλεπε τη δυνατότητα για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας να διορίσει αντιπρόεδρο, αλλά αυτό καταργήθηκε στην τελική έκδοση του συντάγματος.
Άλλες μεταρρυθμίσεις
Σύμφωνα με την προτεινόμενη αναθεώρηση, η Εθνική Ανεξάρτητη Εκλογική Αρχή (ANIE) θα συνταγματοποιηθεί σε μια προσπάθεια για την προώθηση της δημοκρατίας, τη βελτίωση της ασφάλειας των εκλογών και την καταπολέμηση της διαφθοράς.
Η αναφορά του Κινήματος Χιράκ θα συμπεριληφθεί στο προοίμιο του συντάγματος.
Οι στρατιωτικές επεμβάσεις απαιτούν πλειοψηφία δύο τρίτων στο κοινοβούλιο και θα πραγματοποιούνται υπό την επίβλεψη των Ηνωμένων Εθνών, της Αφρικανικής Ένωσης και του Αραβικού Συνδέσμου.
Αναφερόμενος σε παρόμοια θέματα στο Αλγερινό Σύνταγμα του 1989, το νέο σύνταγμα επιβεβαιώνει επίσης τη δέσμευση της κυβέρνησης για ενίσχυση των δημοσίων δικαιωμάτων και ελευθεριών.
Υποδοχή και κριτική
Παρά τις προτεινόμενες μεταρρυθμίσεις, ο Τεμπούν και η κυβέρνηση της Αλγερίας αντιμετώπισαν κριτική ότι το αναθεωρημένο σύνταγμα δεν αντιμετώπιζε πολλά από τα ζητήματα που έθεσε υπό αμφισβήτηση το Κίνημα Χιράκ, ιδίως την ισορροπία δυνάμεων.
Εκτελεστικές εξουσίες στο κοινοβούλιο
Εάν ψηφιστεί το σύνταγμα, ο πρόεδρος θα εξακολουθούσε να διατηρεί την ικανότητά του να ασκήσει βέτο στους νόμους μέσω δύο οδών:
Το κοινοβούλιο της Αλγερίας αγωνίστηκε ιστορικά για να αποκτήσει μια αίσθηση σεβασμού από ορισμένους Αλγερινούς και έχει αντιμετωπίσει σημαντικά σκάνδαλα διαφθοράς στο παρελθόν. Συγκεκριμένα, ένα μέλος του κοινοβουλίου ισχυρίστηκε ότι οι έδρες στη συνέλευση είχαν πωληθεί σε περίπου για γύρω στα 540.000 δολάρια (USD).
Άλλοι υποστηρίζουν ότι ορισμένες πτυχές του προτεινόμενου συντάγματος δεν είναι ούτε αποτελεσματικές ούτε με επίδραση στην πράξη και ότι συγκεκριμένα, η πλειοψηφία του κόμματος στο κοινοβούλιο που απαιτείται να διορίσει πρωθυπουργό δεν είναι εφικτή σε ένα έθνος με συχνά διηρημένα πολιτικά κόμματα και ιδεολογίες.
Εκτελεστικές εξουσίες στο δικαστικό σώμα
Ο εκτελεστικός κλάδος θα διατηρήσει την εξουσία του να διορίζει δικαστές στο δικαστικό σώμα χωρίς την έγκριση του κοινοβουλίου, εγείροντας ερωτήματα σχετικά με την αντικειμενικότητά του και την ικανότητά του να ενισχύει τη λογοδοσία.
Άλλες εκτελεστικές εξουσίες
Σύμφωνα με το νέο σύνταγμα, ο πρόεδρος θα έχει τον έλεγχο όλων των κυβερνητικών ρυθμιστικών φορέων. Οι επικριτές εκφράζουν ανησυχίες ότι αυτό, μαζί με άλλες εξουσίες του εκτελεστικού κλάδου, του κοινοβουλίου και της δικαιοσύνης, θα "του δώσει" τις εξουσίες ενός αυτοκράτορα. "
Αποτελέσματα
Δεδομένου ότι δεν απαιτείτο ελάχιστη προσέλευση, εγκρίθηκαν οι συνταγματικές αλλαγές, με το 66,68% των ψηφοφόρων να τάσσονται υπέρ των αλλαγών. Η προσέλευση ήταν πολύ χαμηλή, με μόνο γύρω στο 23% των επιλέξιμων ψηφοφόρων να συμμετέχουν. Επιπρόσθετα, πάνω από το 10% των συνολικών ψηφοδελτίων ήταν άκυρα ή λευκά.
Σονάτα για πιάνο No. 25 (Μπετόβεν)
Η Σονάτα για Πιάνο No. 25 σε Σολ μείζονα, Op. 79 (αγγλικά: Piano Sonata No. 25, γερμανικά: Sonate Nr. 25 G-Dur op. 79) είναι μία σύνθεση του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν, γραμμένη το 1809. Είναι γνωστή επίσης και ως Sonatina. Το έργο αποτελείται από τρία μέρη: I. Presto alla tedesca - 3/4 σε Σολ μείζονα, II. Andante - 9/8 σε Σολ ελάσσονα και III. Vivace 2/4 σε Σολ μείζονα. Μία τυπική εκτέλεση της σονάτας διαρκεί περίπου 11 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σονατα 25 Κατηγορία:Συνθέσεις σε Σολ μείζονα Κατηγορία:Συνθέσεις του 1809
Παστέλ
μικρογραφία|Παστέλ σε διάφορους χρωματισμούς Με τον όρο παστέλ χαρακτηρίζεται ένα υλικό ζωγραφικής που είναι μίγμα χρώματος σε σκόνη και ενός συνθετικού υλικού, λευκής κιμωλίας ή φυσικής ρητίνης (αραβική γόμα). Ένα είδος παστέλ χρησιμοποιήθηκε ήδη από τους ζωγράφους της Αναγέννησης τον 15ο αιώνα, αλλά τον 18ο αιώνα άρχισε να διαδίδεται πολύ σαν τεχνική, εξ΄ αιτίας των Γάλλων προσωπογράφων Μωρίς Κεντέν ντε Λατούρ και Ζαν Μπατίστ Σιμεόν Σαρντέν (τα ανάλαφρα και χαριτωμένα εφέ του ταίριαζαν ιδιαίτερα με τις τάσεις και τις προτιμήσεις των καλλιτεχνών αυτών). Η τεχνική του παστέλ γνώρισε μια πραγματική αναγέννηση με τον Εντγκάρ Ντεγκά και επηρέασε πολλούς από τους ιμπρεσιονιστές.
Παστέλ χαρακτηρίζονται και τα έργα τέχνης που οι δημιουργοί τους χρησιμοποιούν σαν κύριο υλικό παστέλ.
Χιτσκοκική ταινία
Χιτσκοκικό (-ός, -ή) είναι το περιεχόμενο (συνήθως βίντεο ή ταινίες) που έχουν δημιουργηθεί από διάφορους κινηματογραφιστές, με στυλ και θέματα παρόμοια με αυτά του Άλφρεντ Χίτσκοκ.
Εμπορία ανθρώπων
Με τον όρο εμπορία ανθρώπων εννοείται η διακίνηση και το εμπόριο των ανθρώπων συνήθως με σκοπό την σεξουαλική δουλεία, την καταναγκαστική εργασία ή την σεξουαλική εκμετάλλευση για τον διακινητή ή άλλους. Στην εμπορία ανθρώπων περιλαμβάνεται η παροχή συζύγου, στο πλαίσιο των αναγκαστικών γάμων, η εξαγωγή και εμπορία οργάνων ή ιστών  , μεταξύ άλλων η παρένθετη μητρότητα και η υστερεκτομή. Η εμπορία ανθρώπων μπορεί να συμβεί μέσα στα γεωγραφικά όρια μιας χώρας ή σε διεθνές επίπεδο. Είναι ένα έγκλημα κατά προσώπου εξαιτίας της παραβίασης των δικαιωμάτων του θύματος της διακίνησης μέσω εξαναγκασμού και εξαιτίας της εμπορικής του εκμετάλλευσης. Η εμπορία ανθρώπων δεν συνεπάγεται κατ' ανάγκη την διακίνηση του ατόμου από τον ένα τόπο σε κάποιον άλλο.
Χιτσκοκική ταινία
Χαρακτηριστικά
Στοιχεία που θεωρούνται Χιτσκοκικά περιλαμβάνουν:
Εμπορία ανθρώπων
Η εμπορία ανθρώπων παρήγαγε κατ' εκτίμηση $ 7 δις έως $ 9.5 δισεκατομμύρια παράνομο κεφάλαιο ετησίως από το 2004 ] και θεωρείται μία από τις ταχύτερα αναπτυσσόμενες δραστηριότητες διακρατικών εγκληματικών οργανώσεων.
Χιτσκοκική ταινία
Αξιοσημείωτα παραδείγματα
Ορισμένες ταινίες ή ταινίες με σκηνές που θεωρούνται Χιτσκοκικές περιλαμβάνουν:
Εμπορία ανθρώπων
Η εμπορία ανθρώπων έχει καταδικαστεί ως παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από τις διεθνείς συμβάσεις. Επιπλέον, αποτελεί αντικείμενο οδηγίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Χιτσκοκική ταινία
Σκηνοθέτες
Ακολουθεί μια λίστα με τους σκηνοθέτες που έχουν σκηνοθετήσει πολλές ταινίες του Χίτσκοκ:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ορολογία φιλμ και βίντεο Κατηγορία:Άλφρεντ Χίτσκοκ
Εμπορία ανθρώπων
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κατηγορία:Βία εις βάρος γυναικών Κατηγορία:Σεξουαλικά εγκλήματα Κατηγορία:Δραστηριότητες οργανωμένου εγκλήματος Κατηγορία:Παγκόσμια ζητήματα
Ψηφιακό χάσμα
Με τον όρο ψηφιακό χάσμα (Digital divide) εννοείται το χάσμα, το κενό που παράγεται ανάμεσα σε άτομα ή και ομάδες που ωφελούνται από τις νέες τεχνολογίες και σε εκείνα που δεν ωφελούνται εξαιτίας κοινωνικών και οικονομικών παραγόντων. Το ψηφιακό χάσμα ως όρος περιγράφει εν μέρει ανισότητες σχετικές με την πρόσβαση στην τεχνολογία της πληροφορίας. Θεωρείται ζήτημα μείζονος σημασίας εξαιτίας της σοβαρής επίπτωσης του στην ικανότητα του ανθρώπου να αποκτά γνώση.
Το ψηφιακό χάσμα σήμερα αναγνωρίζεται σε διάφορες μορφές, όπως:
Η αποδοχή του όρου
Γνωστός και ως ψηφιακός αποκλεισμός ο όρος αποτελεί ουσιαστικά νεολογισμό. Το περιεχόμενό του έγινε αντικείμενο έρευνας από τη δεκαετία του '70, όταν ξεκίνησαν και οι μελέτες για την ανισότητα πρόσβασης στην πληροφορία. Το θέμα βγήκε από τη σχετική του αφάνεια στις αρχές της δεκαετίας του '80, εξαιτίας της απαίτησης για ευρεία χρήση του διαδικτύου. Οι δυσανάλογες οικονομικές επιβαρύνσεις παρήγαγαν ουσιαστικά ομαδοποιήσεις χρηστών και μη χρηστών ανάλογα με την κοινωνική τάξη και την περιοχή. Το ψηφιακό χάσμα έγινε αντικείμενο ακαδημαϊκών συζητήσεων από το 1989, αλλά η χρήση του όρου απέκτησε κανονικότητα στα μέσα περίπου της δεκαετίας του '90, όταν εμφανίστηκε σε αρκετά άρθρα και σχετικές πολιτικές ομιλίες. Αργότερα, η αμερικανική περιοδική έκδοση Journal of Communication δημοσίευσε ένα ειδικό άρθρο για το πληροφοριακό χάσμα που δημιουργεί η νέα τεχνολογία στην πληροφορία. Η χρήση του όρου έγινε ευρύτερα γνωστή από το 1996 και μετά, όταν τον χρησιμοποίησαν ο πρόεδρος και αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Μπιλ Κλίντον και Αλ Γκορ αντίστοιχα σε επίσημη ομιλία τους.
Δικτυακοί τόποι
* Κατηγορία:Ψηφιακή τεχνολογία Κατηγορία:Κοινωνία και τεχνολογία Κατηγορία:Κοινωνική ανισότητα Κατηγορία:Ψηφιακά μέσα Ψηφιακο χασμα Κατηγορία:Αγροτική οικονομική
Αναγκαστική εργασία
Με τον όρο καταναγκαστική ή απλά αναγκαστική εργασία εννοείται ο εξαναγκασμός του ανθρώπου σε ακούσια εργασία με τη χρήση βίας ή την απειλή κυρώσεων. Η καταναγκαστική εργασία απαντάται συνήθως σε ολοκληρωτικά καθεστώτα που τη χρησιμοποιούν ως μέθοδο σωφρονισμού και πολιτικής διαπαιδαγώγησης. Η αναγκαστική εργασία απαγορεύεται από διεθνείς συμβάσεις εκτός εξαιρέσεων στις οποίες επιβάλλεται η εργασία ως υποχρέωση, χωρίς να εμπίπτει στην έννοια της απαγορευμένης κατά τον νόμο αναγκαστικής εργασίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αναγκαστική εργασία
Γιώργος Τερζής
Καριέρα
Ο Τερζής ξεκίνησε την καριέρα του από τον Κιλκισιακό και το καλοκαίρι του 1969 μεταπήδησε στον Άρη, με τον οποίο αγωνίστηκε σε δεκατέσσερις αγώνες εκείνη τη χρονιά, κατακτώντας το κύπελλο Ελλάδος.
Με τη "βασίλισσα του Βορρά" αγωνίστηκε σε 91 αγώνες της Α' εθνικής κατηγορίας και πέτυχε τρία γκολ, παίζοντας το 1970-71, το 1971-72 και το 1977-78 στο ανώτερο επίπεδο του ελληνικού πρωταθλήματος. Τις υπόλοιπες χρονιές συμμετείχε στο πρωτάθλημα της Β' εθνικής και είναι πλέον ένας από τους δέκα πρώτους σε συμμετοχές στην ιστορία του συλλόγου της Ημαθίας με 253 ματς.
Το Νοέμβριο του 1974, ο συμπαίκτης του, Νίκος Μιμίδης, κατηγορήθηκε ότι προσπάθησε να πείσει τον Τερζή να δεχτούν και οι δύο χρήματα από τον Απόλλωνα Καλαμαριάς. Ο Τερζής ενημέρωσε τον έφορο της ομάδας, Παπαχατζή, και τον γενικό αρχηγό της, Απόστολο Στεργίου και μαγνητοφώνησαν τηλεφώνημα του Τερζή με τον Μιμίδη και τον ποδοσφαιριστή του Απόλλωνα, Τσουπλάκη. Ως αποτέλεσμα, ο Μιμίδης συνελήφθη και δεν αγωνίστηκε ξανά στην ομάδα της Βέροιας.
Ο Γιώργος Τερζής ήταν πατέρας του προπονητή του Άρη και της Βέροιας, Απόστολου Τερζή. Πέθανε από καρκίνο στις 14 Ιουλίου 2012.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Κιλκισιακού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Α.Ε. Βέροιας Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Στίβος στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 – Άλμα εις ύψος ανδρών
Το αγώνισμα του άλματος εις ύψος στα πλαίσια του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 πραγματοποιήθηκε στις 30 Ιουλίου και 1 Αυγούστου στο Νέο Εθνικό Στάδιο. 32 αθλητές συμμετείχαν συνολικά από 24 χώρες, ενώ καμία θέση καθολικότητας δε χρησιμοποιήθηκε στο αγώνισμα αυτό. Ο Ιταλός Τζιανμάρκο Ταμπέρι, μαζί με τον Καταριανό Μουτάζ Εσά Μπαρσίμ μοιράστηκαν σε μια σπάνια περίσταση το χρυσό μετάλλιο, αφού είχαν ακριβώς τις ίδιες προσπάθειες, περνώντας όλα τα άλματα μέχρι το 2,37 με την πρώτη προσπάθεια. Ήταν από τις λίγες φορές που δύο αθλητές διαφορετικών χωρών μοιράζονται το χρυσό μετάλλιο. Ο Μπαρσίμ, συγκεκριμένα, ακούστηκε να λέει "Μπορούμε να έχουμε δύο χρυσά;" ως εναλλακτική στην πραγματοποίηση μπαράζ.
Ρεκόρ
Πριν τους αγώνες, υπήρχαν τα συγκεκριμένα ρεκόρ:
Πρόγραμμα
Όλες οι ώρες είναι σε Ώρα Ιαπωνίας (UTC+9)
Παραπομπές
Αλμα εις υψος Α
Σιελολιθίαση
μικρογραφία|Σιελολιθος μετα χειρουργικη αφαιρεσηΣιελολιθίαση είναι μια κατάσταση στην οποία μια μάζα ή πέτρα σχηματίζεται μέσα σε έναν σιελογόνο αδένα, συνήθως στον πόρο του υπογνάθιου σιελογόνου αδένα (πόρος του Wharton). Λιγότερο συχνά μπορεί να αναπτυχθούν λίθοι στον πόρο της παρωτίδας, ενώ σπανιότερα στους υπογλώσσιους σιελογόνους αδένες η σε κάποιον από τους ελάσσονες σιελογόνους αδένες.
Τα συνήθη συμπτώματα είναι άλγος και οίδημα του σιελογόνου αδένα, τα οποία επιδεινώνονται κυρίως όταν διεγερθεί η έκκριση σιέλου (π.χ. με τη θέα, σκέψη, όσφρηση ή γεύση του φαγητού, με την πείνα ή με τη μάσηση τσίχλας). Αυτό αναφέρεται συχνά ως σύνδρομο γεύματος (mealtime syndrome)[2]. Ως αποτέλεσμα μπορεί να αναπτυχθεί φλεγμονή ή λοίμωξη του αδένα. Σιελολιθίαση μπορεί επίσης να αναπτυχθεί  σε έδαφος προϋπάρχουσας λοίμωξης των αδένων, αφυδάτωση (π.χ. λήψη φαινοθειαζίνες), σύνδρομο Sjοgren, και τοπικά αυξημένη συγκέντρωση επιπέδων ασβεστίου (π.χ. υπερπαραθυρεοειδισμός). Ωστόσο σε αρκετές περιπτώσεις η αίτια είναι ιδιοπαθής (άγνωστη).
Η πάθηση αντιμετωπίζεται συνήθως με αφαίρεση των λίθων, και υπάρχουν αρκετές μέθοδοι γι’ αυτό. Όταν υπάρχουν επαναλαμβανόμενα επεισόδια εμφάνισης λίθου, μπορεί να γίνει απαραίτητη η αφαίρεση του και του υπογνάθιου σιελογόνου αδένα. Η σιελολιθίαση είναι συχνή πάθηση. Αποτελεί το 50% των παθήσεων των μείζονων σιελογόνων αδένων και προκαλεί συμπτώματα στο 0.45% του γενικού πληθυσμού. Η σιελολιθίαση αναπτύσσεται συχνότερα σε άτομα ηλικίας 30-60 ετών, και σε άνδρες σε σχέση με γυναίκες. [2]
Ταξινόμηση
Η λέξη προέρχεται από τις ελληνικές λέξεις σίαλος (σίελος, σάλιο) και λίθος (πέτρα), και την κατάληξη – ίαση που σημαίνει «διαδικασία» ή «παθολογική κατάσταση». Ο λίθος είναι ένας σκληρός σχηματισμός που αναπτύσσεται μέσα σε ένα όργανο ή σε ένα πόρο ενός οργάνου του σώματος. Συνήθως σχηματίζονται από μεταλλικά άλατα. Στον οργανισμό εκτός από τους σιελόλιθους υπάρχουν και άλλοι λίθοι, όπως αμυγδαλόλιθοι και λίθοι στα νεφρά. Η σιελολιθίαση αναφέρεται στο σχηματισμό λίθου σε έναν σιελογόνο αδένα. Όταν σχηματιστεί ένας λίθος στον πόρο ενός σιελογόνου αδένα, τότε δεν παροχετεύεται η σίελος δια μέσω του πόρου με αποτέλεσμα να παγιδεύεται εντός του αδένα. Αυτό μπορεί να προκαλέσει επώδυνη διόγκωση και φλεγμονή του αδένα. Η φλεγμονή ενός σιελογόνου αδένα ονομάζεται σιελαδενίτιδα. Φλεγμονή ενός σιελογόνου αδένα ως αποτέλεσμα απόφραξης του πόρου από σιελόλιθο ονομάζεται και «αποφρακτική σιελαδενίτιδα». Λόγω του ότι η έκκριση σιέλου αυξάνεται με την σκέψη, όραση ή όσφρηση φαγητού, ή με τη μάσηση τσίχλας, ο πόνος και το οίδημα συνήθως γίνονται αιφνίδια χειρότερα πριν και κατά τη διάρκεια του γεύματος, για να υποχωρήσουν μετά το γεύμα. Αυτό ονομάζεται σύνδρομο γεύματος. Ωστόσο, οι σιελόλιθοι δεν αποτελούν τη μοναδική αιτία απόφραξης ενός σιελογόνου αδένα. Αποφρακτική νόσος των σιελογόνων αδένων ή αποφρακτική σιελαδενίτιδα μπορεί επίσης να προκύψει από ινώδεις στενώσεις του πόρου, ξένα σώματα, ανατομικές παραλλαγές ή δυσπλασία του συστήματος των πόρων, οδηγώντας σε απόφραξη που σχετίζεται με στάση σιέλου στον πόρο. [2]
Επιδημιολογία
Ο επιπολασμός των σιελόλιθων στον γενικό πληθυσμό είναι περίπου 1-2% σύμφωνα με τις μελέτες, αλλά ο επιπολασμός των σιελολίθων που προκαλούν συμπτώματα είναι περίπου 0,5% στον γενικό πληθυσμό. [2] Η σιελολιθίαση αντιπροσωπεύει περίπου το 50% όλων των ασθενειών που εμφανίζονται σε μεγάλους σιελογόνους αδένες και περίπου τα 2/3 όλων των αποφρακτικών ασθενειών των σιελογόνων αδένων. Οι σιελόλιθοι είναι δύο φορές πιο συχνοί στους άνδρες σε σχέση με τις γυναίκες. Το πιο συνηθισμένο ηλικιακό εύρος στο οποίο εμφανίζονται είναι μεταξύ 30 και 60 ετών, ενώ η εμφάνιση τους είναι ασυνήθιστη στα παιδιά. [2]
Αίτια
Η δημιουργία λίθου (λιθογένεση) ακολουθεί κάποια στάδια. Αρχικά, παράγοντες όπως διαταραχές στο μεταβολισμό του ασβεστίου [3], αφυδάτωση [2], μειωμένη ροή σιέλου [2], διαταραχή οξύτητας (pH) σιέλου που οφείλεται σε λοιμώξεις της στοματικής κοιλότητας [2] και διαταραχή της διαλυτότητας των κρυσταλλοειδών που οδηγούν σε καθίζηση αλάτων [1].
Το επόμενο στάδιο περιλαμβάνει τη δημιουργία ενός σχηματισμού που διαδοχικά επικαλύπτεται με οργανικό και ανόργανο υλικό, σχηματίζοντας τελικά μια ασβεστοποιημένη μάζα [2,3]. Σε ένα ποσοστό περίπου 15-20% των περιπτώσεων ο σιαλόλιθος δεν θα έχει ασβεστοποιηθεί επαρκώς για να εμφανιστεί σε ακτινογραφία ή στον υπερηχο [3].
Άλλες πηγές αναφέρουν ένα διαφορετικό τρόπο λιθογένεσης. Τα υπολείμματα τροφίμων, βακτήρια αλλά και ξένα σώματα από το στόμα εισέρχονται στους πόρους ενός σιελογόνου αδένα και παγιδεύονται μέσα εξαιτίας ανωμαλιών του σφιγκτηριακού μηχανισμού του πόρου. Στους σιελόλιθους έχουν βρεθεί είδη στρεπτοκόκκων, οι οποίοι αποτελούν μέρος της φυσιολογικής χλωρίδας του στόματος και της οδοντικής πλάκας [2].
Οι σιελόλιθοι σχετίζονται και άλλες παθήσεις. Π.χ. δημιουργούνται στα 2/3 των περιπτώσεων χρόνιας σιελαδενίτιδας [4], παρόλο που η αποφρακτική σιελαδενίτιδα είναι συχνά αποτέλεσμα σιελολιθίασης [4]. Η ουρική αρθρίτιδα μπορεί επίσης να οδηγήσει στη δημιουργία σιελόλιθων, μόνο που σε αυτή την περίπτωση η σύσταση τους δεν είναι η τυπική, αλλά αποτελούνται από ουρικό οξύ.
Σημεία και συμπτώματα
Τα σημεία και τα συμπτώματα ποικίλουν, και αυτό εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το αν η απόφραξη του πόρου είναι πλήρης ή μερική και από το πόση πίεση παράγεται στον αδένα [1]. Η ανάπτυξη ή όχι φλεγμονής επηρεάζει επίσης τα σημεία και τα συμπτώματα.
·        Πόνος, ο οποίος είναι μη συνεχής, και ο οποίος μπορεί ξαφνικά να επιδεινωθεί πριν τα γεύματα και στη συνέχεια βελτιώνεται σταδιακά (μερική απόφραξη)[3]
·        Οίδημα του αδένα, το οποίο είναι διακυμαινόμενο), δηλαδή αυξάνεται πριν τα γεύματα και στη συνέχεια βελτιώνεται σταδιακά (μερική απόφραξη)[3]
·        Σκληρία στην ψηλάφηση, ειδικά αν ο σιελόλιθος βρίσκεται προς το τέλος του πόρου [1,3]. Εάν ο σιελόλιθος είναι κοντά στην εκβολή του στομίου του υπογναθίου σιελογόνου αδένα, τότε μπορεί να γίνει αισθητός κάτω από τη γλώσσα
·        Απουσία εκροής σιέλου από το στόμιο του πόρου (πλήρης απόφραξη)[3]
·        Ερυθρότητα εδάφους στόματος (φλεγμονή) [3]
·        Εκροή πύου από το στόμιο του σιελογόνου αδένα (φλεγμονή) [3]
·        Τραχηλική λεμφαδενοπάθεια σε περιπτωσεις αποφρακτική σιαλαδενιτιδας [3]
·        Κακοσμία στόματος (χαλίτωση) [3]
·        Σπάνια, όταν ο σιελόλιθος εντοπίζεται σε κάποιον ελάσσονα σιελογόνο αδένα, υπάρχει μόνο ήπιο οίδημα τοπικά [1].
Διάγνωση
μικρογραφία|Σιαλενδοσκοπιο διαμετρου 1,1mm με καναλι εργασιας 0,4mm
·        Υπέρηχος: Ο σιελόλιθος απεικονίζεται ως υπερηχογενές (σπανιότατα υποηχογενές), σαφώς περιγεγραμμένο μόρφωμα με οπίσθια ηχητική σκίαση και κεντρική διάταση του πόρου, ακόμα και του ενδοπαρεγχυματικού δικτύου
·        Σιαλενδοσκόπηση : Επιτρέπει τον έλεγχο της ενδοαυλικής παθολογίας υπό άμεση όραση με χρήση άκαμπτου, ημιεύκαμπτου ή εύκαμπτου ενδοσκοπίου
·        Ακτινογραφία (το 80%) των λίθων είναι ορατοί στην απλή ακτινογραφία. Συχνά ο λίθος είναι τυχαίο εύρημα σε πανοραμική ακτινογραφία δοντιών.
·        Σιαλογραφία: λήψη ακτινογραφίας μετά από χορήγηση σκιαγραφικού στο σύστημα των πόρων (Παρωχημένη μεθοδος)
Θεραπεία
Μερικές από τις θεραπευτικές επιλογές είναι:
·        Μη επεμβατικές
·        Για μικρούς λίθους, ενυδάτωση, Μ.Σ.Α.Φ. (Μη Στεροειδή Αντιφλεγμονώδη Φάρμακα), κατανάλωση τροφίμων που είναι πικρά ή/και ξινά. Η κατανάλωση ορισμένων εσπεριδοειδών, όπως το λεμόνι και το πορτοκάλι, μπορεί να αυξήσουν τη σιελόρροια και να προωθήσουν την αυτόματη αποβολή του λίθου (για σιελόλιθους διαμέτρου 2-10 χιλ.). [6].
·        Ορισμένοι πολύ μικροί λίθοι μπορούν να αποβληθούν με εφαρμογή μαλάξεων
·        Ελάχιστα επεμβατικές
·        Σιαλενδοσκόπηση (μετά από διαστολή και καθετηριασμό του πόρου)
·        Χειρουργικές (Γίνονται από  εξειδικευμένο Ωτορινολαρυγγολόγο ή Γναθοχειρουργό)
·        Σε λίθου του υπογνάθιου αδένα: Διάνοιξη του πόρου του Warthin και μαρσιποποιηση του πόρου μετά την αφαίρεση του λίθου
·        Σε περιπτώσεις που οι σιελόλιθοι επανεμφανίζονται συνεχώς ή σε περιπτώσεις χρόνια σκληρυντικής αλλοίωσης του αδένα (σύνδρομο Kuettner), μπορεί να αφαιρεθεί ολόκληρος ο σιελογόνος αδένας (υπογνάθιος ή παρωτιδικός αδένας)
·        Υποστηρικτική θεραπεία
·        Αντιβιοτική αγωγή
·        Πρόσληψη υγρών (3-4 λίτρα/μέρα).
·        Διέγερση της παραγωγής σάλιου (καραμέλες λεμονιού)
Παραπομπές
Κατηγορία:Παθήσεις του πεπτικού συστήματος
Εντίτ Κρεσόν
Η Εντίτ Κρεσόν (Édith Cresson), το γένος Καμπιόν (Campion) γεννήθηκε στις 27 Ιανουαρίου 1934. Είναι Γαλλίδα πολιτικός, η πρώτη γυναίκα που κατείχε το αξίωμα του πρωθυπουργού της Γαλλίας. Η πολιτική της καριέρα έληξε λόγω σκανδάλου από κατηγορίες περί δωροδοκίας, ενώ ήταν Ευρωπαία Επίτροπος για την Έρευνα, την Επιστήμη και την Τεχνολογία.
Πρωθυπουργός της Γαλλίας
Η Κρεσόν ορίστηκε πρωθυπουργός από τον Πρόεδρο Φρανσουά Μιτεράν στις 15 Μαΐου 1991. Σύντομα έγινε πολύ αντιδημοφιλής και αναγκάστηκε να παραιτηθεί από το αξίωμα μετά από λιγότερο από ένα χρόνο, μετά τα πολύ άσχημα αποτελέσματα των Σοσιαλιστών στις περιφερειακές εκλογές του 1992. Η πρωθυπουργία της είναι μία από τις πιο σύντομες στην ιστορία της Πέμπτης Δημοκρατίας. Η ισχυρή κριτική της απέναντι στις ιαπωνικές εμπορικές πρακτικές, που έφτασαν μέχρι και να συγκρίνουν τους Ιάπωνες με «κίτρινα μυρμήγκια που προσπαθούν να καταλάβουν τον κόσμο», οδήγησαν ορισμένους να την θεωρήσουν επίσης ρατσίστρια. Είπε επίσης, σχετικά με τις σεξουαλικές δραστηριότητες των Αγγλοσαξόνων: «Η ομοφυλοφιλία μού φαίνεται περίεργη. Είναι διαφορετική και περιθωριακή. Υπάρχει περισσότερο στην αγγλοσαξονική παράδοση παρά στην λατινική».
Στην κοινωνική πολιτική, η κυβέρνηση της Κρεσόν θέσπισε τον Νόμο-Πλαίσιο περί Πόλεων του 1991, ο οποίος επεδίωκε να διασφαλίσει το «δικαίωμα στην πόλη» για όλους τους πολίτες. Ο νόμος απαιτούσε «τα τοπικά όργανα να παρέχουν συνθήκες διαβίωσης και κατοικίας που να προωθούν την κοινωνική συνοχή και να επιτρέπουν την αποφυγή των συνθηκών διαχωρισμού». Η κυβέρνησή της έδωσε επίσης ιδιαίτερη έμφαση στη διευκόλυνση της διεθνούς ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων με λιγότερους από 500 υπαλλήλους. Ένας νόμος που ψηφίστηκε τον Ιούλιο του 1991 περιελάμβανε διάφορα μέτρα που αποσκοπούσαν στη βελτίωση της πρόσβασης των ατόμων με αναπηρίες σε κατοικίες, χώρους εργασίας και δημόσια κτίρια. Επιπλέον, ένας νόμος του Ιουλίου 1991 σχετικά με τη νομική συνδρομή «έδωσε στο κοινό (κυρίως αλλοδαπούς που διαμένουν νομίμως στη Γαλλία) ευρύτερη πρόσβαση στα δικαστήρια». Τον Ιανουάριο του 1992, τα επιδόματα στέγασης επεκτάθηκαν σε όλα τα νοικοκυριά χαμηλού εισοδήματος σε πόλεις με περισσότερους από 100 000 κατοίκους. Σύμφωνα με νόμο της 10ης Ιουλίου 1991, η πρόσβαση σε νομικές πληροφορίες «συμπεριλήφθηκε και στο πλαίσιο του συστήματος νομικής βοήθειας». Ένας νόμος περί υδάτων εγκρίθηκε τον Ιανουάριο του 1992 «για να εξασφαλιστεί η προστασία της ποιότητας και ποσότητας των υδάτων και των υδάτινων οικοσυστημάτων» και τον Φεβρουάριο του 1992 ψηφίστηκε ένας νόμος για την προώθηση της διαβούλευσης των πολιτών.
Η Κρεσόν είναι μέλος του Συμβουλίου των γυναικών παγκόσμιων ηγετών, ενός διεθνούς δικτύου σημερινών και πρώην γυναικών προέδρων και πρωθυπουργών, με αποστολή να κινητοποιήσουν τις ηγέτιδες γυναίκες παγκοσμίως για συλλογική δράση σε θέματα ζωτικής σημασίας για τις γυναίκες και δίκαιη ανάπτυξη.
Ευρωπαία Επίτροπος
Ενώ ήταν Ευρωπαία Επίτροπος, η Κρεσόν ήταν ο κύριος στόχος των κατηγοριών περί απάτης που οδήγησαν στην παραίτηση της Επιτροπής Σαντέρ το 1999. Μετά από έρευνα κατά της απάτης, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δήλωσε ότι η Κρεσόν υπό την ιδιότητά της ως Επιτρόπου για την Έρευνα «απέτυχε να δράσει ενάντια σε γνωστές, σοβαρές και συνεχιζόμενες παρατυπίες για αρκετά χρόνια». Η Κρεσόν κρίθηκε ένοχη για το γεγονός ότι δεν ανέφερε αστοχίες σε ένα πρόγραμμα κατάρτισης νέων, από το οποίο χάθηκαν τεράστια ποσά.
Διορισμός φίλου
Όταν η Κρεσόν ανέλαβε τα καθήκοντά της, σκόπευε να διορίσει τον οδοντίατρο Philippe Berthelot, έναν από τους στενούς γνωστούς της, ως «προσωπικό σύμβουλο». Επειδή ο Berthelot ήταν 66 ετών, δεν μπορούσε να διοριστεί ως μέλος του Συμβουλίου της Επιτρόπου. Όταν η Κρεσόν ανέλαβε τα καθήκοντά της, το γραφείο της ήταν ήδη πλήρως στελεχωμένο με προσωπικούς συμβούλους. Ο Berthelot διορίστηκε παρά ταύτα ως "Επισκέπτης Επιστήμονας" τον Σεπτέμβριο του 1995.
Ο Berthelot εργάστηκε μόνο ως προσωπικός σύμβουλος της Κρεσόν. Η σύμβασή του έληξε την 1η Μαρτίου 1997 και του προσφέρθηκε εκ νέου σύμβαση επισκέπτη επιστήμονα για περίοδο ενός έτους. Οι κανόνες της ΕΕ καθορίζουν μέγιστη διάρκεια 24 μηνών για τους επιστήμονες, αλλά ο Berthelot πέρασε δυόμισι χρόνια στη θέση του.
Στις 31 Δεκεμβρίου 1997, ο Berthelot ζήτησε την περάτωση της σύμβασής του για ιατρικούς λόγους και η αίτησή του έγινε αποδεκτή. Κατόπιν καταγγελίας που υποβλήθηκε από έναν βουλευτή, στο Βέλγιο ξεκίνησε ποινική έρευνα σχετικά με τον Berthelot το 1999. Τον Ιούνιο του 2004, το Πρωτοδικείο των Βρυξελλών (Tribunal de première instance de Bruxelles) αποφάσισε ότι δεν θα έπρεπε να ληφθούν περαιτέρω μέτρα στην υπόθεση.
Ευρωπαϊκή Επιτροπή εναντίον της Εντίτ Κρεσόν
Στις 11 Ιουλίου 2006, με απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου στην υπόθεση C-432/04 (Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Εντίτ Κρεσόν), το Δικαστήριο αποφάσισε ότι η Κρεσόν παρέβη τις υποχρεώσεις της ως Ευρωπαίου Επιτρόπου. Μολονότι η παραβίαση των υποχρεώσεων που απορρέουν από το αξίωμα του μέλους της Επιτροπής απαιτεί κατ 'αρχήν την επιβολή κυρώσεως, το Δικαστήριο έκρινε ότι, λαμβανομένων υπόψη των περιστάσεων της υπόθεσης, η διαπίστωση της παραβιάσεως συνιστούσε προσήκουσα κύρωση και, κατά συνέπεια, αποφάσισε να μην επιβάλει στην Κρεσόν περαιτέρω ποινή υπό μορφή στέρησης του δικαιώματός της για σύνταξη ή άλλες παροχές.
Η Κρεσόν ισχυρίστηκε ότι, όταν οι καταγγελλόμενες συμπεριφορές σε ποινικές και πειθαρχικές διαδικασίες ήταν ίδιες, τα συμπεράσματα του ποινικού δικαστηρίου ήταν δεσμευτικά για τις πειθαρχικές αρχές. Ωστόσο, το Δικαστήριο έκρινε ότι δεν δεσμεύεται από τον νομικό χαρακτηρισμό των πραγματικών περιστατικών που έγιναν στο πλαίσιο της ποινικής διαδικασίας και ότι εναπέκειτο στο Δικαστήριο να ασκήσει πλήρως την εξουσία εκτιμήσεώς του προκειμένου να διερευνήσει κατά πόσον η συμπεριφορά που προσάπτεται στο πλαίσιο της διαδικασίας που κινήθηκε κατ'άρθρο 213, παράγραφος 2, ΕΚ συνιστούσε παραβίαση των υποχρεώσεων που απέρρεαν από το αξίωμα του Επιτρόπου. Κατά συνέπεια, η απόφαση του Πρωτοδικείου των Βρυξελλών, σύμφωνα με την οποία δεν υπήρξε καμία απόδειξη εγκληματικής συμπεριφοράς της Κρεσόν, δεν μπορούσε να δεσμεύσει το Δικαστήριο.
Πολιτική σταδιοδρομία
Ευρωπαία Επίτροπος για την Έρευνα, την Καινοτομία και την Επιστήμη, 1995-1999.
Κυβερνητικές λειτουργίες
Πρωθυπουργός, 1991-1992 (Παραίτηση).
Υπουργός Γεωργίας, 1981-1983.
Υπουργός Εξωτερικού Εμπορίου και Τουρισμού, 1983-1984.
Υπουργός Βιομηχανικής Αναδιοργάνωσης και Εξωτερικού Εμπορίου, 1984-1986.
Υπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων, 1988-1990 (Παραίτηση).
Εκλογές
Ευρωπαϊκό κοινοβούλιο
Μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, 1979-1981 (Εκλέχθηκε στις ευρωπαϊκές εκλογές του 1979 και έγινε υπουργός το 1981).
Γαλλική Εθνοσυνέλευση
Μέλος της Εθνοσυνέλευσης της Γαλλίας για τη Βιέν (4η εκλογική περιφέρεια), εκλέχτηκε το 1981, αλλά έγινε υπουργός τον Ιούνιο / 1986-1988. Επανεκλέχθηκε το 1986 και το 1988.
Γενικό Συμβούλιο
Γενικός σύμβουλος της Βιέν, 1982-1998 (Παραίτηση). Επανεκλέχθηκε το 1988 και το 1994.
Δημοτικό συμβούλιο
Δήμαρχος Σατελερώ, 1983-1997 (Παραίτηση). Επανεκλέχθηκε το 1989 και το 1995.
Αντιδήμαρχος του Σατελερώ, 1997-2008. Επανεξελέγη το 2001.
Δημοτικός σύμβουλος του Σατελερώ, 1983-2008. Επανεκλέχθηκε το 1989, 1995, 2001.
Δήμαρχος Thuré, 1977-1983.
Δημοτικός σύμβουλος Thuré, 1977-1983.
Προσωπική ζωή
Η Κρεσόν είναι παντρεμένη και έχει δύο κόρες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μέλη του Γαλλικού Σοσιαλιστικού Κόμματος Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Γαλλίας Κατηγορία:Ευρωπαίοι επίτροποι Κατηγορία:Γυναίκες Πρωθυπουργοί
Σονάτα για πιάνο No. 26 (Μπετόβεν)
Η Σονάτα για Πιάνο No. 26 σε Μι ύφεση μείζονα, Op. 81a (αγγλικά: Piano Sonata No. 26, γερμανικά: Nr. 26 in Es-Dur op. 81a), γνωστή και ως Les Adieux, είναι μία σύνθεση του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν, η οποία γράφτηκε μεταξύ των ετών 1809 και 1810. Η πρώτη έκδοση το 1811, συνοδεύτηκε με αφιέρωση προς τον Ροδόλφο των Αψβούργων-Λωρραίνης. Αποτελούμενη από τρία μέρη, η συγκεκριμένη σονάτα για πιάνο, θεωρείται μία από τις πιο απαιτητικές του Μπετόβεν, καθώς επίσης και η γέφυρα της μεσαίας περιόδου του προς την τρίτη.
Ο τίτλος Les Adieux υπονοεί μία προγραμματική μουσική. Οι Γάλλοι επιτίθενται στη Βιέννη, το 1809, με τον Ναπολέοντα, και ο Ροδόλφος φεύγει από την πόλη. Παρόλα αυτά, δεν είναι βέβαιη η φύση του εν λόγω έργου. Ο Μπετόβεν τιτλοφόρησε τα τρία μέρη της σονάτας ως εξής: "Lebewohl," "Abwesenheit," και "Wiedersehen και αμέσως πήρε τον τίτλο Adieux, το οποίο φαίνεται να είναι μία φτωχή απόδοση της γερμανικής λέξης Lebewohl. Πράγματι, πάντως, ο Μπετόβεν έγραψε τις εξής συλλαβές πάνω από τις πρώτες τρεις συγχορδίες του έργου του: "Le-be-wohl".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σονατα 26 Κατηγορία:Συνθέσεις σε Μι ύφεση μείζονα Κατηγορία:Συνθέσεις του 1810 Κατηγορία:Μουσική αφιερωμένη σε αριστοκράτες
Ύφεση
Ύφεση ονομάζεται μία περίοδος κατά την οποία συρρικνώνονται για περισσότερα από δύο τρίμηνα η οικονομική παραγωγή και οι δείκτες στους τριμηνιαίους εθνικούς λογαριασμούς όπως το προσαρμοσμένο στον πληθωρισμό ΑΕΠ, η απασχόληση, και το εισόδημα. Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, κατά τον προσδιορισμό της ύφεσης σε παγκόσμια κλίμακα, εξετάζει διαφόρους δείκτες, συμπεριλαμβανομένης της μείωσης του προσαρμοσμένου κατά κεφαλήν στον πληθωρισμό ΑΕΠ, που ενισχύεται από την αδυναμία της βιομηχανικής παραγωγής, του εμπορίου, των ροών κεφαλαίων, της κατανάλωσης πετρελαίου και της ανεργίας.
Κατά την περίοδο από το κραχ του 1987 μέχρι την Παγκόσμια Οικονομική κρίση του 2008, οι υφέσεις δεν συμβαίνουν παρά μόνον από έναν μεγάλο ξαφνικό κλονισμό, όπως η απότομη αύξηση των τιμών του πετρελαίου μία παγκόσμια πανδημία, όπως του κορωνοϊού, έναν πόλεμο, όπως της Ρωσίας με την Ουκρανία, ή της έκρηξης φούσκας δανείων.
Παραπομπές
Υφεση
Φοιτητής
Φοιτητής είναι ένα άτομο που φοιτά σε σχολή Τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, ακόμη και ιδιωτικής (σε κολλέγιο) και το οποίο μαθαίνει με στόχο την εφοδίαση γνώσεων, την ανάπτυξη επαγγελμάτων και την επίτευξη απασχόλησης στον επιθυμητό τομέα.
Πολιτική των πανεπιστημίων
Αυτή η κατάσταση οδήγησε συχνά σε συγκρούσεις με τους κατοίκους της πόλης. Οι μαθητές ήταν διαβόητοι για κατανάλωση alcohol, νυχτερινό θόρυβο και άγριες φάρσες. Το πανεπιστήμιο τους επέβαλε πρόστιμα σχετικά συγκριτικά ήπια, γι 'αυτό συχνά δεν ήταν δημοφιλές στον αστικό πληθυσμό, ακόμα κι αν κάποιος μπορούσε να κερδίσει καλά χρήματα από αυτούς. Κατηγορία:Εκπαίδευση
Σονάτα για πιάνο No. 27 (Μπετόβεν)
Η Σονάτα για Πιάνο No. 27 σε Μι ελάσσονα, Op. 90 (αγγλικά: Piano Sonata No. 27, γερμανικά: Nr. 27 op. 90) είναι μία σύνθεση του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν, που γράφτηκε το καλοκαίρι του 1814, ήτοι κατά το τέλος πλέον της μεσαίας περιόδου του συνθέτη, και αφιερωμένη στον πρίγκιπα Μόριτς φον Λιχνόβσκι. Η σονάτα δημοσιεύθηκε έναν χρόνο αργότερα από την ολοκλήρωση της, τον Ιούλιο του 1815.
Κωνσταντίνα (τραγουδίστρια)
Η Κωνσταντίνα Κωνσταντίνου (7 Οκτωβρίου 1963), γνωστή και ως Κωνσταντίνα, είναι Ελληνοκύπρια τραγουδίστρια.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Λευκωσία στις 7 Οκτωβρίου 1963 και από μικρή ηλικία ασχολήθηκε με την μουσική. Τραγούδησε σε διάφορα μαγαζιά και συνεργάστηκε με σπουδαίους συνθέτες και τραγουδιστές όπως οι Μαρινέλλα, Βίκυ Μοσχολιού, Άννα Βίσση, Χαρούλα Αλεξίου, Γλυκερία, Μάριος Τόκας, Γιάννης Πάριος, Μανώλης Λιδάκης, Μαίρη Λίντα, Καίτη Γκρέυ, Πόλυ Πάνου, Σταμάτης Γονίδης, Χρήστος Νικολόπουλος, Κώστας Χατζής, Βασίλης Καρράς, Γιάννης Πλούταρχος Στέφανος Κορκολής, Μιχάλης Βιολάρης, Στέλλα Γεωργιάδου, Κωνσταντίνος Χριστοφόρου, Μάκης Χριστοδουλόπουλος, Στέλιος Διονυσίου, Φοίβος, Σταύρος Σιδεράς. Το 1987 κυκλοφόρησε ο πρώτος της δίσκος με τίτλο Τραγούδια για την Κωνσταντίνα με την συμμετοχή των Τόκα και Πάριου. Το 1983 συμμετείχε στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision για λογαριασμό της Κύπρου με τον Σταύρο Σιδερά και το τραγούδι "Η αγάπη ακόμα ζει".
Πηγές και Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κύπριες τραγουδίστριες Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision
Οικία Σάντρινγκχαμ
Η Οικία Σάντρινγκχαμ ή Σάντριγχαμ (Sandringham House) είναι ένα εξοχικό σπίτι στην ενορία του Σάντριγχαμ, στο Νόρφοκ της Αγγλίας. Ήταν η ιδιωτική κατοικία της Ελισάβετ Β΄ του Ηνωμένου Βασιλείου, της οποίας ο πατέρας (Γεώργιος ΣΤ΄) και ο παππούς (Γεώργιος Ε΄) απεβίωσαν εκεί. Πλέον είναι υπό την ιδιοκτησία του Καρόλου Γ΄. Το σπίτι βρίσκεται σε 20.000 έικρ (80.000 στρέμματα) στην περιοχή ακτή Νόρφοκ, εξαιρετικής φυσικής ομορφιάς. Το σπίτι αναφέρεται ως Βαθμού II* και οι διαμορφωμένοι κήποι, το πάρκο και οι δασικές εκτάσεις βρίσκονται στο Μητρώο Ιστορικών Πάρκων και Κήπων Ειδικού Ιστορικού Ενδιαφέροντος στην Αγγλία.
Ο χώρος έχει κατοικηθεί από την Ελισαβετιανή εποχή, όταν κατασκευάστηκε ένα μεγάλο αρχοντικό. Αυτό αντικαταστάθηκε το 1771 από ένα Γεωργιανό μέγαρο για τους ιδιοκτήτες, την οικογένεια Χόουστ Χένλεϋ. Το 1836 το Σάντριγχαμ αγοράστηκε από τον Τζον Μόττε, έναν έμπορο του Λονδίνου, ο οποίος είχε ήδη ιδιοκτησία στο Νόρφοκ και στο Σάρρεϋ. Ο Μόττε δεν είχε άμεσο κληρονόμο και, μετά το τέλος του το 1843, ολόκληρο το κτήμα του περιήλθε στον Τσαρλς Σπένσερ Κούπερ, γιο της στενής φίλης του Μόττε Έμιλυ Τεμπλ, Υποκόμισσας Πάλμερστον. Ο Κούπερ πώλησε τα κτήματα Νόρφοκ και Σάρρεϋ και ξεκίνησε την ανοικοδόμηση στο Σάντριγχαμ. Έζησε μία φανταχτερή ζωή και στις αρχές της δεκαετίας του 1860 το κτήμα υποθηκεύτηκε και αυτός και η σύζυγός του πέρασαν τον περισσότερο χρόνο τους στην ηπειρωτική Ευρώπη.
Το 1862 το Σάντινγκραμ και σχεδόν 8.000 έικρ γης αγοράστηκαν από τον Αλβέρτο Εδουάρδο, Πρίγκιπα της Ουαλίας, αργότερα Εδουάρδο Ζ΄, ως εξοχική κατοικία γι' αυτόν και τη μνηστή του, Αλεξάνδρα της Δανίας. Μεταξύ του 1870 και του 1900 το μέγαρο ξανακτίστηκε σχεδόν εντελώς, σε έναν ρυθμό, που περιγράφεται από τον ιστορικό τέχνης Νίκολαους Πέβσνερ ως «φρενήρης Ιακωβιανός ρυθμός». Ο Εδουάρδος ανέπτυξε επιπλέον το κτήμα, δημιουργώντας έναν από τους καλύτερους κυνηγότοπους στην Αγγλία. Μετά το θάνατό του 1910, το κτήμα πέρασε στον γιο και κληρονόμο του Εδουάρδου Ζ΄, τον Γεώργιο Ε΄, ο οποίος περιέγραψε το σπίτι ως "το αγαπητό παλιό Σάντριγχαμ, μέρος που αγαπώ καλύτερα από οποιοδήποτε άλλο στον κόσμο". Ήταν το σκηνικό για την πρώτη χριστουγεννιάτικη εκπομπή το 1932. Ο Γεώργος Ε΄ απεβίωσε στην κατοικία στις 20 Ιανουαρίου 1936. Το κτήμα πέρασε στον γιο του Εδουάρδο Η΄ και, κατά την παραίτησή του, ως ιδιωτική ιδιοκτησία του μονάρχη, αγοράστηκε από τον αδελφό του Εδουάρδου Η΄, τον Γεώργιο ΣΤ΄. Ο Γεώργιος ΣΤ΄ ήταν τόσο αφοσιωμένος στην κατοικία, όσο και ο πατέρας του και έγραφε στη μητέρα του, τη Μαίρυ του Τεκ, ότι «πάντα ήμουν τόσο χαρούμενος εδώ και λατρεύω το μέρος». Απεβίωσε στο Σάντριγχαμ στις 6 Φεβρουαρίου 1952.
Μετά το θάνατο του Βασιλιά, το Σάντριγχαμ πέρασε στην κόρη του Ελισάβετ Β΄. Η Βασίλισσα περνούσε περίπου δύο μήνες κάθε χειμώνα στο κτήμα Σάντριγχαμ, συμπεριλαμβανομένης της επετείου του θανάτου του πατέρα της και της ανάρρησής της στις αρχές Φεβρουαρίου. Το 1957 μετέδωσε το πρώτο τηλεοπτικό της μήνυμα από το Σάντριγχαμ. Στη δεκαετία του 1960 καταρτίστηκαν σχέδια για την κατεδάφισή του μεγάρου και την αντικατάστασή του με ένα σύγχρονο κτίριο, αλλά αυτά δεν πραγματοποιήθηκαν. Το 1977, κατά το αργυρό ιωβηλαίο της, η Βασίλισσα άνοιξε το σπίτι και τους κήπους για πρώτη φορά στο κοινό. Σε αντίθεση με τα βασιλικά παλάτια, όπως τα Ανάκτορα του Μπάκιγχαμ και το Κάστρο του Ουίνδσορ, το Σάντριγχαμ και το Κάστρο Μπαλμόραλ ήταν οι ιδιωτικές κατοικίες της Ελισάβετ Β΄, πλέον του Καρόλου Γ΄.