cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Συνθήκη του Βελιγραδίου (1739)
Βελιγραδι 1739 Βελιγραδίου (1739) Κατηγορία:Συνθήκες της Αυστριακής Αυτοκρατορίας Βελιγραδίου Κατηγορία:Οθωμανική Σερβία
Εϊγιαφιάτλαγιοκουτλ
Το Εϊγιαφιάτλαγιοκουτλ (Ισλανδικά:Eyjafjallajökull ) είναι ηφαίστειο της Ισλανδίας, στα νότια του νησιού, 125 χιλιόμετρα ανατολικά της πρωτεύουσας της χώρας Ρέικιαβικ. Με το ίδιο όνομα αναφέρεται και ο παγετώνας που καλύπτει τον ηφαιστειακό όγκο. Το όνομά του είναι σύνθετο μεταφραζόμενο στην ελληνική ως "νησιωτοπαγετωνοκορφή", (κορυφή νησιωτικού παγετώνα).
Ο παγετώνας Εϊγιαφιάτλαγιοκουτλ καλύπτει έκταση 100 τετραγωνικών χιλιομέτρων και κινείται νότια του ηφαιστείου καταλήγοντας κοντά στις ακτές του Ατλαντικού. Το ηφαίστειο παρουσιάζει συχνή δραστηριότητα από τον 9ο αιώνα, περίοδο της εγκατάστασης των πρώτων κατοίκων στην Ισλανδία, και εξερράγη διαδοχικά τα έτη 902, 1612,  1821 και 1823 και 2010. Η διάμετρος του κρατήρα του είναι 3-4 χιλιόμετρα. Η έκρηξη του Απριλίου 2010 δημιούργησε μεγάλο ηφαιστειακό νέφος που κάλυψε το μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης, και προκάλεσε διακοπή των αεροπορικών μεταφορών, κυρίως στη βορειοδυτική Ευρώπη.
Έκρηξη του 2010
right|thumb|250px|Το Εϊγιαφιάτλαγιοκουτλ κατά τη διάρκεια έκρηξης στις 27 Μαρτίου 2010 Η ενεργοποιηση του ηφαιστείου άρχισε ν΄ αναφαίνεται από τα τέλη του Δεκεμβρίου του 2009 με μία επαναλαμβανόμενη σειρά μικροσεισμών αύξουσας έντασης. Στις 20 Μαρτίου σημειώθηκε σε αρκετή απόσταση από τον κρατήρα μια πολύ μεγάλη εκτόνωση αερίων η οποία και ενεργοποίησε τις υπηρεσίες ασφαλείας της Χώρας. Στις 27 Μαρτίου η έκρηξη ξεκίνησε με εκτίναξη τεραστίων ποσοτήτων ατμού υγροποιημένου πάγου γεγονός που οδήγησε στην απομάκρυνση των κατοίκων της γύρω περιοχής. Στη συνέχεια μετά τους ατμούς ακολούθησε μικρή ύφεση και στις 14 Απριλίου άρχισε να εκτινάσεται ηφαιστειακή τέφρα σε τεράστιες ποσότητες που κάλυψε τη βόρεια Ευρώπη και έφθασε μέχρι τη Ρωσία. Η δραστηριότητα αυτή του ηφαιστείου συνεχίσθηκε με φθίνουσα όμως πορεία για 6 ημέρες. Μέχρι τις 20 Απριλίου είχε χάσει περίπου το 80% της αρχικής έντασής της.
Μέτρα ασφαλείας
Στα έκτακτα μέτρα που έλαβε η Υπηρεσία Eurocontrol των Βρυξελλών(*), από τη πρώτη στιγμή της εκτίναξης της ηφαιστειακής τέφρας, ήταν και η διακοπή των αεροπορικών συγκοινωνιών της Ευρώπης, με σταδιακό κλείσιμο των αεροδρομίων, προκειμένου έτσι ν΄ αποφευχθεί αεροπορικό δυστύχημα. Το μέτρο αυτό προκάλεσε το μεγαλύτερο χάος των αεροσυγκοινωνιών στην Ευρώπη από το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, με συνέπεια να δεχθεί πολλές επικρίσεις ακόμη και ως υπερβολικό.
Μεταξύ των κυρίων επικριτών του μέτρου ήταν ο Άγγλος βουλευτής Φίλιπ Μπράντμπερν που το χαρακτήρισε "νωθρή αντίδραση των Βρυξελλών" ταυτίζοντάς την μ΄ εκείνον που σαλιώνει το δάκτυλό του για να βρει τη διεύθυνση του ανέμου, ενώ ο επικεφαλής του Ιδρύματος Σούμαν που εδρεύει στις Βρυξέλλες Ζαν-Ντομινίκ Τζουλιάνι σχολίασε ότι κίνητρο του μέτρου ήταν «περισσότερο ο φόβος και λιγότερο η επιστήμη». Παρά ταύτα ο Γάλλος υπουργός εξωτερικών Μπερνάρ Κουσνέρ μιλώντας σε γαλλικό ραδιοφωνικό σταθμό ομολόγησε ότι «η Ε.Ε. δεν αντέδρασε σωστά και θα πρέπει ν΄ αναπροσαρμόσουμε τις οδηγίες» δικαιολογώντας ότι αυτό συνέβη επειδή δεν υπήρξε ανάλογο περιστατικό στο παρελθόν.
Επιπτώσεις
thumb|250px|Το Εϊγιαφιάτλαγιοκουτλ τις 17 Απριλίου 2010, κατά τη διάρκεια της δεύτερης και πιο εκρηκτικής φάσης της έκρηξής του
Οικονομικές
Σύμφωνα με τα κατ΄ εκτίμηση στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα η Διεθνής Ένωση Αερομεταφορών, η γνωστή ΙΑΤΑ, η έκρηξη του εν λόγω ηφαιστείου, σε συνδυασμό των μέτρων ασφαλείας που λήφθηκαν προκάλεσε τις ακόλουθες επιπτώσεις σε αριθμούς:
Συνολικά, υπολογίζεται ότι η έκρηξη του ηφαιστείου επηρέασε 105.000 πτήσεις και 7 εκατομμύρια επιβάτες σε πολλές διαφορετικές χώρες για το διάστημα σχεδόν ενός μηνός (21 Μαρτίου με 24 Απριλίου). Αυτή η διαταραχή των εναέριων μεταφορών ήταν μεγαλύτερη από αυτή που προκάλεσαν οι τρομοκρατικές επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001. Συνολικά, η έκρηξη του Εϊγιαφιάτλαγιοκουτλ προκάλεσε την απώλεια 5 δισεκατομμυρίων δολλαρίων στο παγκόσμιο ΑΕΠ λόγω της διακοπής των εναερίων μεταφορών, εσόδων από το τουρισμό και μείωση της παραγωγικότητας. Σύμφωνα με εκτιμήσεις η έκρηξη προκάλεσε απώλεια ασφαλισμένης περιουσίας αξίας 98 εκατομμυρίων δολλαρίων, κατατάσσοντάς της ως την 6η καταστροφικότερη έκρηξη με βάση αυτό το κριτήριο. Οι οικονομικές απώλειες της έκρηξης του Εϊγιαφιάτλαγιοκουτλ σε συνδυασμό με την έκρηξη του Μεράπι προκάλεσαν οικονομικές απώλειες ύψους 6 δις δολλαρίων, περίπου το 25% των συνολικών οικονομικών απωλειών λόγω ηφαιστειακής δραστηριότητας από το 1900.
Περιβαλλοντικές
Σύμφωνα με εκτίμηση των ειδικών οι επιπτώσεις της έκρηξης αυτής στο περιβάλλον αναμένονται οι ελάχιστες από το γεγονός ότι η έντασή της ήταν σχετικά πολύ μικρή συγκριτικά με εκείνη του Πινατούμπο των Φιλιππίνων που σημειώθηκε το 1991. Η εκτίμηση αυτή βασίσθηκε και στο γεγονός ότι τόσο το σύννεφο της ηφαιστειακής τέφρας δεν έφθασε σε πολύ υψηλά επίπεδα όσο και η περιεκτικότητα αυτών σε θείο ήταν πολύ μικρή. Αντίθετα εκτιμούν ότι περισσότερο ωφέλησε περιβαλλοντικά, τον ευρωπαϊκό χώρο γενικότερα, από την εξοικονόμηση ρύπων, λόγω της πενθήμερης διακοπής των αερομεταφορών και της καθήλωσης των αεροσκαφών, ένεκα των μέτρων ασφαλείας.
Κράτος
Το κράτος ως μορφή κοινωνικής οργάνωσης δεν υπήρχε πάντα. Για δεκάδες χιλιάδες χρόνια, οι ανθρώπινες φυλές ήταν οργανωμένες σε μικρές ομαδοποιήσεις ή/και σε μεγαλύτερες κοινότητες χωρίς κρατική οντότητα. Το κράτος δημιουργήθηκε από την στιγμή που ο άνθρωπος συγκροτεί τις πρώτες πρωτόγονες αγροτικές κοινωνίες, παράγει πλεόνασμα των αγαθών και δημιουργεί το εμπόριο για να πουλά αυτά τα αγαθά. Σύμφωνα με πολλούς μελετητές, βάσει αυτής της εξέλιξης, δημιουργούνται οι πρώτες κοινωνικές τάξεις (αυτή των παραγωγών του πλούτου και αυτή που με διάφορες μορφές βίας καρπώνεται το παραγώμενο πλεόνασμα) μαζί με τις ταξικές αδικίες και διακρίσεις (βλ. πάλη των τάξεων).
Το κράτος -κατά τον Ένγκελς- είναι προϊόν της κοινωνίας σε ορισμένη βαθμίδα εξέλιξης. Είναι η "...ομολογία ότι η κοινωνία αυτή μπερδεύτηκε σε μια αξεδιάλυτη αντίφαση με τον ίδιο τον εαυτό της, ότι διασπάστηκε σε ασυμφιλίωτες αντιθέσεις που είναι ανήμπορη να παραμερίσει. Και για να μη φθείρουν αυτές οι αντιθέσεις, οι τάξεις και τα αντιμαχόμενα οικονομικά συμφέροντα τον εαυτό τους και την κοινωνία σε έναν άκαρπο αγώνα, έγινε αναγκαία μια δύναμη που φαινομενικά στέκεται πάνω από την κοινωνία, για να μετριάζει τη σύγκρουση, για να την κρατάει μέσα στα όρια της «τάξης». Και η δύναμη αυτή που βγήκε από την κοινωνία, αλλά που τοποθετήθηκε πάνω απ’αυτήν, που όλο και περισσότερο αποξενώνεται απ’αυτήν, είναι το κράτος. Απέναντι στην παλιά οργάνωση των γενών το κράτος χαρακτηρίζεται πρώτα από το χωρισμό των υπηκόων του κατά εδαφική περιοχή […] Αυτή η οργάνωση των πολιτών σύμφωνα με τον τόπο διαμονής είναι κοινή σε όλα τα κράτη. Για αυτό μας φαίνεται φυσική".
Ιστορική αναδρομή
Το κράτος ως ένα ανθρώπινο κοινωνικό δημιούργημα, γεννήθηκε, εξελίχθηκε, συνεχίζει να εξελίσσεται και θα περάσει και αυτό στο στάδιο της παρακμής και της οριστικής εξαφάνισης, μαζί με τις ταξικές/κοινωνικές ανισότητες. Τα χαρακτηριστικά του διαμορφώνονται ανάλογα με το τι κοινωνικό σύστημα επικρατεί σε κάθε ιστορική περίοδο. Στην μακραίωνη ύπαρξή του ως κοινωνικός θεσμός, γνώρισε και συνεχίζει να γνωρίζει πολλές μεταβολές. Έτσι κατά την περίοδο της αρχαιότητας και της ύπαρξης του δουλοκτητικού κοινωνικού συστήματος, το κράτος ήταν οργανωμένο στο πλαίσιο της πόλης/κράτους ή/και στο πλαίσιο μιας αυτοκρατορίας. Αργότερα, όταν η ανθρώπινη κοινωνία πέρασε στο φεουδαρχικό σύστημα, έχουμε το κράτος οργανωμένο στο πλαίσιο μικρών φεουδαρχικών βασιλείων.
Η ανάδυση του πρώϊμου καπιταλισμού (12ος αι. μ.Χ.), οδηγεί σταδιακά σε κρίση το φεουδαρχικό σύστημα, τον φεουδαρχικό τρόπο παραγωγής και κατ' επέκταση την κρατική οργάνωση αυτού του συστήματος. Τα φέουδα ως μορφή κρατικής οργάνωσης αποδυναμώνονται, προς όφελος της κεντρικής εξουσίας που την εκφράζει ο βασιλιάς. Η κρίση και η παρακμή της φεουδαρχίας συνοδευόμενη από την ανάδυση του καπιταλιστικού συστήματος κράτησε ίσαμε τον 16ο αι., οπότε παρατηρούμε και την κρατική οργάνωση να αποκτά σταδιακά τα σημερινά της χαρακτηριστικά. Τα χαρακτηριστικά του έθνους/κράτους που αρμόζουν στην κρατική οργάνωση την εποχή της ηγεμονίας του καπιταλισμού και της ταξικής καπιταλιστικής κοινωνίας.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτική γεωγραφία Κατηγορία:Πολιτική επιστήμη Κατηγορία:Διεθνές Δίκαιο
Χημική ρίζα
right|thumb|[[Μόουζες Γκόμπεργκ (Moses Gomberg (1866-1947), ο θεμελιωτής της Χημείας των ελεύθερων ριζών.]]
Στη Χημεία, ο όρος χημική ρίζα (αγγλικά chemical radical, free radical) χρησιμοποιήθηκε, αρχικά, για να περιγράφει ομάδα ατόμων που δεν υφίσταται μεταβολή στη διάρκεια μιας χημικής αντίδρασης.
Στη (σύγχρονη) Χημεία (όμως πλέον), ο όρος (ελεύθερη) χημική ρίζα (αγγλικά (free) chemical radical) είναι ένα άτομο, ένα μόριο ή ένα ιόν στα οποία κάποιο εξωτερικό τροχιακό δεν καταλαμβάνεται από ζεύγος ηλεκτρονίων (valence electron pair), αλλά από ένα μόνο ηλεκτρόνιο (μονήρες ηλεκτρόνιο), και γι' αυτό μπορεί να θεωρηθεί ότι έχει έναν ή περισσότερους δυνάμει ομοιοπολικούς δεσμούς.
Με κάποιες εξαιρέσεις, αυτοί οι εν δυνάμει δεσμοί κάνουν τις ελεύθερες ρίζες εξαιρετικά δραστικές χημικά έναντι άλλων (πιο συμβατικών) χημικών ουσιών ή ακόμη και απέναντι σε άλλες ελεύθερες ρίζες, ακόμη και του ίδιου είδους. Οι ελεύθερες ρίζες έχουν πολύ συχνά την τάση να διμερίζονται (ή να πολυμερίζονται) τάχιστα, αν δύο (ή περισσότερες) έλθουν σε επαφή μεταξύ τους. Οι περισσότερες ελεύθερες ρίζες είναι λογικά σταθερές μόνο σε πολύ χαμηλές συγκεντρώσεις σε αδρανή μέσα (συνήθως ευγενή αέρια) ή σε κενό.
Αξιοσημείωτο παράδειγμα ελεύθερης ρίζας αποτελεί η ρίζα υδροξυλίου (HO•), δηλαδή ένα μόριο που του λείπει ένα άτομο υδρογόνου για να σχηματίσει το μόριο του νερού και έτσι έχει έναν δυνάμει δεσμό από το άτομο του οξυγόνου του. Δυο άλλα παραδείγματα είναι το μεθυλένιο (:CH2), που έχει δυο (2) δυνάμει δεσμούς (γι' αυτό και αποκαλείται ενίοτε ως «δίριζα», δηλαδή δισθενής ελεύθερη ρίζα), και το ανιόν υπεροξειδίου (•O2-), που είναι διοξυγόνο με ένα επιπλέον ηλεκτρόνιο, που αποτελεί έναν δυνάμει δεσμό. Σε αντιδιαστολή, για παράδειγμα το ανιόν υδροξυλίου (HO-) και το κατιόν καρβωνίου (CH3+) δεν αποτελούν ελεύθερες ρίζες, αλλά (συμβατικά) πολυατομικά ιόντα, καθώς οι φαινομενικά δυνάμει δεσμοί τους είναι απλά αποτέλεσμα του ιονισμού τους.
Οι ελεύθερες ρίζες μπορούν να παραχθούν με έναν αριθμό μεθόδων, που περιλαμβάνουν σύνθεσή τους σε πολύ μεγάλη αραίωση ή με πολύ αραιωμένα αντιδραστήρια, αντιδράσεις σε πολύ χαμηλές θερμοκρασίες ή («βίαιη») διάσπαση μεγαλύτερων μορίων. Το τελευταίο (δηλαδή η «βίαιη» διάσπαση μεγαλύτερων μορίων) μπορεί να συμβεί με οποιαδήποτε διεργασία παρέχει αρκετή (για το σκοπό αυτό) ενέργεια στη μητρική ένωση, όπως ιονίζουσα ακτινοβολία, (αρκετή) θερμότητα, ηλεκτρική εκκένωση, ηλεκτρόλυση και ορισμένες (ειδικές) χημικές αντιδράσεις. Στην πραγματικότητα, οι ελεύθερες ρίζες (αποκαλύφθηκε ότι) είναι τα ενδιάμεσα στάδια για πολλές χημικές αντιδράσεις.
Οι ελεύθερες ρίζες παίζουν σημαντικό ρόλο στις καύσεις, στην ατμοσφαιρική χημεία, στον πολυμερισμό, στη χημεία πλάσματος, στη βιοχημεία, και σε πολλές άλλες χημικές διεργασίες. Στους ζωντανούς οργανισμούς, οι ελεύθερες ρίζες υπεροξειδίου και η νιτρική ρίζα και τα χημικά παράγωγά τους κανονίζουν πολλές διεργασίες, όπως ο έλεγχος του αγγειακού τόνου και (με αυτόν τον τρόπο έμμεσα) της αρτηριακής πίεσης. Παίζουν ακόμη νευραλγικής σημασίας ρόλο στον ενδιάμεσο μεταβολισμό διαφόρων βιολογικών ενώσεων (ή μάλλον χημικών ειδών, γενικότερα). Τέτοιες ελεύθερες ρίζες μπορούν να παίξουν ακόμη και τον ρόλο «αγγελιοφόρων» που παρέχουν το «βιολογικό σύνθημα» για την έναρξη, λήξη ή ρύθμιση μιας οξειδοαναγωγικής διεργασίας. Μια ελεύθερη ρίζα μπορεί να «παγιδευτεί» σε ένα «κλουβί διαλύτη» ή να δεσμευθεί με διαφορετικό τρόπο.
Μέχρι τα τέλη του 20ού αιώνα, η λέξη «ρίζα» χρησιμοποιούταν στη χημεία για να δείξει κάθε συνδεμένη ομάδα ατόμων, όπως το μεθύλιο (CH3-) ή το καρβοξύλιο (-COOH), είτε βρίσκονταν ως τμήμα ενός μεγαλύτερου μορίου (ή και σύμπλοκου ιόντος) είτε βρισκόταν μόνο του. Για το λόγο αυτό απαιτούνταν το πρόθεμα «ελεύθερη» (free) για να εξειδικεύσει κάποιος ότι εννοούσε την ασύνδετη κατάσταση ρίζας. Ακολουθώντας, όμως, τις πρόσφατες ονοματολογικές μεταρυθμίσεις, κάθε τμήμα μεγαλύτερου μορίου τώρα ονομάζεται «λειτουργική ομάδα» (functional group) ή «υποκαταστάτης» (substituent), ενώ η «ρίζα» εννοείται πλέον πάντα ελεύθερη. Χρειάζεται όμως προσοχή το γεγονός ότι η παλιά ονοματολογία βρίσκεται ακόμη σε χρήση από μέρος της βιβλιογραφίας (και με την έννοια της ηλεκτρονικής αρθρογραφίας).
Ιστορία
Η πρώτη ελεύθερη ρίζα που ταυτοποιήθηκε ήταν η ρίζα τριφαινυλομεθυλίου (Ph3C•). Αυτό το χημικό είδος ανακαλύφθηκε το 1900 από τον καθ. Μόουζες Γκόμπεργκ (Moses Gomberg) στο πανεπιστήμιο του Μίτσιγκαν των ΗΠΑ. Ο όρος «(χημική) ρίζα» ήταν ήδη σε χρήση και η θεωρία (χημικών) ριζών ήταν υπό εξέλιξη. Ο Λουΐ-Μπερνάρ Γκυτόν ντε Μορβώ (Louis-Bernard Guyton de Morveau) εισήγαγε τη φράση «ρίζα» (radical) το 1785 και η φράση αυτή χρησιμοποιήθηκε από τον Αντουάν Λωράν Λαβουαζιέ (Antoine Lavoisier) το 1789 στο έργο του Traité Élémentaire de Chimie (ελλ. μτφ.: «Στοιχειώδης πραγματεία της Χημείας»). Η ρίζα ταυτοποιούνταν ως βασική ρίζα συγκεκριμένων οξέων (η χρησιμοποιούμενη αγγλόφωνη λέξη radical είναι λατινογενής, και συγκεκριμένα προέρχεται από τη λατινική λέξη radix, που στα ελληνικά σημαίνει «ρίζα», που υιοθετήθηκε ως αντίστοιχος ελληνικός όρος). Ιστορικά, ο όρος «ρίζα», στη θεωρία ριζών χρησιμοποιούνταν για διάφορα τμήματα μορίων (ή πολυατομικών ιόντων), ιδιαίτερα όταν αυτό παρέμενε αναλλοίωτο κατά τη διάρκεια χημικών αντιδράσεων. Αυτά τα τμήματα (πλέον) ονομάζονται «λειτουργικές ομάδες» (functional groups, που στην ελλ. βιβλιογραφία αποδίδονται επίσης και με τον όρο «χαρακτηριστικές ομάδες»). Για παράδειγμα, η μεθανόλη περιγράφονταν αποτελούμενη από μια ρίζα μεθυλίου (CH3-) και μια ρίζα υδροξυλίου (-OH). Καμιά από αυτές τις ομάδες δεν θεωρούνται «ρίζες» με τη σύγχρονη έννοια του όρου, γιατί είναι μόνιμα συνδεμένα μεταξύ τους στο μόριο της μεθανόλης, και δεν διαθέτουν μονήρη ηλεκτρόνια για (άμεση) αντίδραση. Ωστόσο, μπορούν να παρατηρηθούν ως ρίζες στη φασματοσκοπία μάζας της μεθανόλης, όπου το μόριο της τελευταίας διασπάται σε ρίζες με τη χρήση ακτινοβολίας με ενεργά ηλεκτρόνια.
Αναφορές και σημειώσεις
* Κατηγορία:Γήρας
Πάπας Λιβέριος
Η ζωή του
Είναι αναγνωρισμένος ως άγιος από την Ορθόδοξη Εκκλησία. Η πρώτη καταγεγραμμένη πράξη του ήταν, μετά από μία σύνοδο που πραγματοποιήθηκε στη Ρώμη, να γράψει στον αυτοκράτορα Κωνστάντιο Β´, που τότε βρισκόταν στην Αρλ (353-354), ζητώντας να συγκληθεί συμβούλιο στην Ακυληία αναφορικά με τις υποθέσεις του Αθανασίου Αλεξανδρείας αλλά ο αγγελιοφόρος του αναγκάστηκε από τον αυτοκράτορα να προσυπογράψει ενάντια στη θέλησή του για καταδίκη του ορθόδοξου πατριάρχη Αλεξανδρείας.
Ο Κωνστάντιος έδειχνε κατανόηση στις θέσεις του Αρειανισμού και, όταν δεν κατάφερε να πείσει τον Λιβέριο για τις απόψεις του, έστειλε τον Πάπα σε φυλακή στη Βέρροια της Θράκης.
Το 357, ο Λιβέριος θα υποκείψει κατόπιν πιέσεων και θα υπογράψει το πρώτο Σύμβολο του Σιρμίου και το δεύτερο Σύμβολο του Σιρμίου, του 351 και 357 αντίστοιχα. Από υποστηρικτής της Συνόδου της Νίκαιας θα γίνει υπονομευτής της αφού θα καταδικάσει και τον Μέγα Αθανάσιο και θα συναινέσει στην μη επιβολή των αποφάσεών της Α΄Οικουμενικής. Εξαιτίας της στάσεώς του αυτής θα του επιτραπεί να επιστρέψει στην έδρα του. «Ο Λιβέριος δεν ήταν βέβαια θεολόγος και η στάση του δεν επηρέασε τα θεολογικά πράγματα.» Ο Ιλάριος Πικταβίου τρεις φορές τον αναθεμάτισε για τη στάση του αυτή. Τον διαδέχτηκε ο άγιος Πάπας Δάμασος Α΄.
Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη του στις 27 Αυγούστου.
Συγγραφικό έργο
Έγραψε μόνο επιστολές. Σώζονται 13, ολόκληρες ή αποσπασματικά. Προς Ευσέβιον Vercelli τρεις, Προς τους ανατολικούς επισκόπους και Επιστολαί εννέα.
Πηγές
Κατηγορία:Πάπες Κατηγορία:Πάπες 4ου αιώνα Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας
Καμενίτσα
Με το όνομα Καμενίτσα συναντώνται δύο οικισμοί της Ελλάδας:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Καπαρέλλι
Με το όνομα Καπαρέλλι συναντώνται δύο οικισμοί της Ελλάδας:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
2864 Σόντερμπλομ
Ο Σόντερμπλομ (Soderblom) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,5. Ανακαλύφθηκε το 1983 από τον Αμερικανό αστρονόμο Μπράιαν Σκιφ, που παρατηρούσε από την `Αντερσον Μέσα (σταθμός του Αστεροσκοπείου Λόουελ), και πήρε το όνομά του προς τιμή του Αμερικανού πλανητολόγου Λώρενς Σόντερμπλομ (Laurence A. Soderblom).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Σόντερμπλομ εκτιμάται σε 16,72 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι Ch, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,0632.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Σοντερμπλομ
Στεπάν Κούμπιβ
Ο Στεπάν Ιβάνοβιτς Κούμπιβ (Степан Іванович Кубів) (γεννηθείς στις 19 Μαρτίου 1962) είναι Ουκρανός πολιτικός, Πρώτος Αντιπρόεδρος Πρωθυπουργός της Ουκρανίας και ταυτόχρονα ο Υπουργός Οικονομικής Ανάπτυξης και Εμπορίου από τις 14 Απριλίου 2016. Επίσης είναι πρώην αναπληρωτής πρόεδρος της Εθνικής Τράπεζας της Ουκρανίας.
Καριέρα
Πριν από την σύγκληση
Μετά την σύγκληση
Στις 19 Ιουνίου 2014 ο Κούμπιβ αντικαταστάθηκε ως Πρόεδρος της Εθνικής Τράπεζας της Ουκρανίας από την Βαλέρια Χοντάριεβα. Επίσης έχει αναφερθεί ότι θα γίνει ο επόμενος πρόεδρος της Περιφερειακής Κρατικής Διοίκησης του Λβιβ.
Στις Ουκρανικές κοινοβουλευτικές εκλογές του 2014 επανεξελέγη στο κοινοβούλιο, και ήταν 59ος στον εκλογικό κατάλογο του Μπλοκ του Πέτρο Ποροσένκο.
Από τις 14 Απριλίου 2016 ο Κούμπιβ είναι ο Πρώτος Αντιπρόεδρος Πρωθυπουργός της Ουκρανίας και ταυτόχρονα Υπουργός Οικονομικής Ανάπτυξης και Εμπορίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ουκρανοί οικονομολόγοι Κατηγορία:Υπουργοί της Ουκρανίας Κατηγορία:Αντιπρόεδροι της Ουκρανίας Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου του Λβιβ
Δολιανά
Με το όνομα Δολιανά συναντώνται τρεις κοινότητες της Ελλάδας:
Άξιο αναφοράς είναι επίσης ότι στην κοινότητα Δολιανών Αρκαδίας το τοπωνύμιο συναντάται στους οικισμούς:
Επίσης αποτελεί το παλαιό όνομα του οικισμού Στουρνάρας Ευρυτανίας.
Τέλος συναντάται σε όνομα ακταιωρού, της ΔΟΛΙΑΝΑ (A/K-295), η οποία είχε δωρηθεί από τη Βρετανία στο Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό και δρούσε στις ελληνικές θάλασσες μεταξύ των ετών 1945-1952.
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
2865 Λόρελ
Ο Λόρελ (Laurel) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,31. Ανακαλύφθηκε το 1935 από τον Νοτιοαφρικανό αγγλικής καταγωγής αστρονόμο Σύριλ Τζάκσον, που παρατηρούσε από το Γιοχάνεσμπουργκ, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Βρετανού κωμικού ηθοποιού Σταν Λόρελ.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Λόρελ εκτιμάται σε 14,72 ± 1,2 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,224 ± 0,043. Ο Λόρελ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 15 ως 28 περίπου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Λορελ
Δεσποτικό
Το όνομα Δεσποτικό μπορεί να αναφέρεται:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Μεταθετικισμός
δεξιά|μικρογραφία|192x192εσ|[[Καρλ Πόπερ]] Στη φιλοσοφία και τα υποδείγματα της επιστημονικής έρευνας, ο μεταθετικισμός (postpositivism, που ονομάζεται επίσης μεταεμπειρικισμός, postempiricism) είναι μια μεταθεωρητική στάση που επικρίνει και τροποποιεί τον θετικισμό. Ενώ οι θετικιστές δίνουν έμφαση στην ανεξαρτησία μεταξύ του ερευνητή και του ερευνούμενου ατόμου (ή αντικειμένου), οι μεταθετικιστές υποστηρίζουν ότι οι θεωρίες, οι υποθέσεις, οι γνώσεις και οι αξίες του ερευνητή μπορούν να επηρεάσουν το τι είναι εκείνο που παρατηρείται. Οι μεταθετικιστές επιδιώκουν την αντικειμενικότητα αναγνωρίζοντας τα πιθανά αποτελέσματα των προκαταλήψεων. Ενώ οι θετικιστές δίνουν έμφαση στις ποσοτικές μεθόδους, οι μεταθετικιστές θεωρούν ότι οι ποσοτικές και ποιοτικές μέθοδοι είναι και οι δύο έγκυρες προσεγγίσεις
Επιστημολογία
Οι μεταθετικιστές πιστεύουν ότι η ανθρώπινη γνώση δεν βασίζεται σε εκ των προτέρων (a priori) εκτιμήσεις από ένα αντικειμενικό άτομο, αλλά μάλλον σε ανθρώπινες εικασίες. Δεδομένου ότι η ανθρώπινη γνώση είναι επομένως αναπόφευκτα προϊόν εικασίας, ο ισχυρισμός αυτών των εικασιών εγκυάται, ή πιο συγκεκριμένα, δικαιολογείται από ένα σύνολο κριτηρίων, τα οποία μπορούν να τροποποιηθούν ή να αποσυρθούν υπό το φως περαιτέρω έρευνας. Ωστόσο, ο μεταθετικισμός δεν είναι μια μορφή σχετικισμού, και γενικά διατηρεί την ιδέα της αντικειμενικής αλήθειας.
Οντολογία
Οι μεταθετικιστές πιστεύουν ότι υπάρχει μια μόνο πραγματικότητα, αλλά, σε αντίθεση με τους θετικιστές, πιστεύουν ότι η πραγματικότητα μπορεί να είναι γνωστή μόνο ατελώς και πιθανολογικά. Αντλούν επίσης από τον κοινωνικό κονστρουκτιβισμό (social constructionism,τη θεωρία που επικεντρώνεται στην ιδέα ότι οι έννοιες αναπτύσσονται σε συντονισμό με άλλους και όχι ξεχωριστά μέσα σε κάθε άτομο) στη διαμόρφωση της κατανόησης και του ορισμού της πραγματικότητας.
Αξιολογία
Ενώ οι θετικιστές πιστεύουν ότι η έρευνα είναι ή μπορεί να είναι απηλλαγμένη υποκειμενικών αξιών ή ουδέτερη από τέτοιες αξίες, οι μεταθετικιστές θεωρούν ότι η μεροληψία είναι ανεπιθύμητη αλλά αναπόφευκτη, και ως εκ τούτου ο ερευνητής πρέπει να εργαστεί για να την εντοπίσει και να προσπαθήσει να τη διορθώσει. Οι μεταθετικιστές εργάζονται για να καταλάβουν πώς η αξιολογία τους (δηλαδή αξίες και πεποιθήσεις) μπορεί να επηρέασει την έρευνά τους, συμπεριλαμβανομένης της επιλογής των μέτρων, των πληθυσμών, των ερωτήσεων και των ορισμών τους, καθώς και μέσω της ερμηνείας και της ανάλυσης της εργασίας τους.
Ιστορία
Οι ιστορικοί προσδιορίζουν δύο τύπους θετικισμού: τον κλασικό θετικισμό, μια εμπειρική παράδοση που περιγράφεται για πρώτη φορά από τους Ανρί ντε Σαιν-Σιμόν και Ογκίστ Κοντ, και τον λογικό θετικισμό, ο οποίος συνδέεται στενότερα με τον Κύκλο της Βιέννης, που δραστηριοποιούνταν κοντά στη Βιέννη της Αυστρίας, τη δεκαετία του 1920 και του 1930. Ο μεταθετικισμός είναι το όνομα που έδωσε ο D.C. Phillips σε μια ομάδα κριτικών και τροποποιήσεων επί των δύο μορφών θετικισμού.
Ένας από τους πρώτους στοχαστές που επέκριναν τον λογικό θετικισμό ήταν ο Sir Καρλ Πόπερ. Ανέπτυξε την έννοια της διαψευσιμότητας στη θέση της λογικής θετικιστικής ιδέας της επαλήθευσης. Σύμφωνα με την έννοια αυτή, η επαλήθευση της αλήθειας πεποιθήσεων για οικουμενικά ή μη παρατηρήσιμα μεγέθη είναι αδύνατη ενώ είναι δυνατή η απόρριψη ψευδών πεποιθήσεων εάν διατυπωθούν με τρόπο που επιδέχεται διάψευση. Η ιδέα του Τόμας Κουν για μετατοπίσεις παραδειγμάτων, δηλαδή για βαθιά αλλαγή σε ένα θεμελιώδες υπόδειγμα ή αντίληψη των γεγονότων, προσφέρει μια ευρύτερη κριτική για τη λογική θετικισμό, υποστηρίζοντας ότι δεν είναι απλώς μεμονωμένες θεωρίες, αλλά ολόκληρες κοσμοθεωρίες που πρέπει περιστασιακά να μετατοπίζονται ως απόκριση σε νέα δεδομένα.
Ο μεταθετικισμός δεν είναι μια απόρριψη της επιστημονικής μεθόδου, αλλά μια αναμόρφωση του θετικισμού για την αντιμετώπιση αυτών των κριτικών. Επαναφέρει τις βασικές παραδοχές του θετικισμού: τη δυνατότητα και την επιθυμία της αντικειμενικής αλήθειας και τη χρήση πειραματικής μεθοδολογίας. Το έργο των φιλοσόφων Nancy Cartwright και Ian Hacking είναι αντιπροσωπευτικό αυτών των ιδεών. Μεταθετικιστική σκέψη αυτού του τύπου περιγράφεται στους οδηγούς κοινωνικής επιστήμης για μεθόδους έρευνας.
Η δομή μιας μεταθετικιστικής θεωρίας
Ο Ρόμπερτ Ντουμπίν περιγράφει τα βασικά συστατικά μιας μεταπολιτιστικής θεωρίας ως αποτελούμενα από βασικές "ενότητες" ή ιδέες και θέματα ενδιαφέροντος, "νόμους αλληλεπιδράσεων" μεταξύ των μονάδων και περιγραφή των "ορίων" για τη θεωρία. Μια μεταθετικιστική θεωρία περιλαμβάνει επίσης «εμπειρικούς δείκτες» για τη σύνδεση της θεωρίας με παρατηρήσιμα φαινόμενα και υποθέσεις που μπορούν να εξεταστούν χρησιμοποιώντας την επιστημονική μέθοδο.
Σύμφωνα με τον Τόμας Κουν, μια μεταθετικιστική θεωρία μπορεί να εκτιμηθεί με βάση το εάν είναι " ακριβής ", " συνεπής ", "έχει ευρεία εμβέλεια", σύμφωνη με το " ξυράφι του Όκαμ " και "καρποφόρα".
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Επιστημολογικές θεωρίες Κατηγορία:Θετικισμός Κατηγορία:Ιστορία της φιλοσοφίας
Κίσι
Οι Κίσι (Kisi), είναι μια εθνοτική και γλωσσική ομάδα από την Περιοχή Ντζόμπε (Njombe Region), στην Τανζανία, στη βορειοδυτική ακτή της Λίμνης Μαλάουι (Lake Malawi).
Το 2001, ο πληθυσμός των Κίσι (Kisi), εκτιμάτο ότι αριθμούσε 18.000 άτομα, εκ των οποίων μόνον οι 10.200, ομιλούσαν την γλώσσα Κικίσι (Kikisi). Από το 1900, άρχισαν να χρησιμοποιούν ως δεύτερη γλώσσα και τα Νυακυούσα (Nyakyusa).
Οι γυναίκες των Κίσι (Kisi) αντήλλασσαν τα αγγεία που έφτιαχναν στο σπίτι, ενώ οι ψαράδες Κίσι (Kisi), τα αντήλλασαν στην ενδοχώρα, με την ψαριά τους (η οποία συμπεριλάμβανε και ιπποπόταμο, με βοοειδή από τους Σάνγκου (Sangu). Επίσης, μετέφεραν με το κανό, ανθρώπους στη Λίμνη Νυάσα (Lake Nyassa).
Βρίσκονται κατά μήκος της Λίμνης Νύάσα (Lake Nyassa) στην Περιοχή Λουντέουα (Ludewa District) στην Περιφέρεια Ντζόμπε (Njombe Region). Η κύρια οικονομική τους ασχολία είναι η αλιεία, ωστόσο, άλλες δραστηριότητες περιλαμβάνουν την κατασκευή αγγείων, την γεωργία όπου καλλιεργούν κασάβα (cassava).
Η απόσταση από την Περιοχή Λουντέουα (Ludewa District) στο Λουπίνγκου (Lupingu) (όπου και βρίσκονται οι περισσότεροι Κίσι (Kisi)), δεν είναι μακρυά, εντούτοις, υπάρχουν αρκετά όρη και λόφοι και ένας τραχύς δρόμος, ο οποίος κάνει την μεταφορά δύσκολη. Γι'αυτό και παλαιότερα, τον περισσότερο χρόνο οι Κίσι (Kisi), ταξίδευαν από το Λουπίνγκου (Lupingu) στη Λουντέουα (Ludewa), μεταφέροντας αγγεία και ψάρια, τα οποία πωλούσαν στην Επαρχία Λουντέουα (Ludewa District).
Παραδείγματα ιθαγενών ονομασιών των Κίσι (Kisi), είναι: Νγκαλάουα (Ngalawa) και Τοντόλα (Tondola).
Σημειώσεις
<references group="Σημ." /> <references group="Παρ. Σημ." />
Πηγές
Κατηγορία:Εθνοτικές ομάδες στην Τανζανία Κατηγορία:Αυτόχθονες λαοί της Ανατολικής Αφρικής Κατηγορία:Φυλές της Αφρικής
Θανάσης Δεληγιάννης
Ο Θανάσης Δεληγιάννης ήταν αγωνιστής στην επανάσταση του 1821.
Η καταγωγή του ήταν από τον Άγιο Βασίλειο της επαρχίας Τριπολιτσάς. Υπήρξε στρατιωτικός. Κρατούσε τη θέση του Αγίου Νικολάου των Βαρσών επάνω από το βουνό Ζευγαλάτι.
Πήρε μέρος στην πολιορκία της Τριπολιτσάς και σε πολλές άλλες μάχες κατά του Δράμαλη και αλλού. Πήρε μέρος και στη μάχη των Μεγάλων Δερβενίων πριν από την εισβολή του Δράμαλη.
Θεόδωρος Τζαννετάκης
Ο Θεόδωρος Τζαννετάκης ήταν Έλληνας πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν γιος του Τζαννετάκη Γρηγοράκη και καταγόταν από την παλαιά πολιτική οικογένεια των Γρηγοράκηδων. Αδελφός του ήταν ο Πιέρρος Τζαννετάκης. Εξελέγη πρώτη φορά βουλευτής Γυθείου στις εκλογές του 1856 και επανεξελέγη σε αυτές του 1859, του 1862 και του 1869.
Εθελοντής στην Κρητική Επανάσταση του 1866, στο σώμα εθελοντών του Λεωνίδα Πετροπουλάκη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Γυθείου Κατηγορία:Οικογένεια Γρηγοράκηδων
Αρτεμώνας Σίφνου
Ο Αρτεμώνας (επίσημη ονομασία Αρτεμών) είναι χωριό της Σίφνου. Δοικητικά είναι έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, του δήμου Σίφνου, της περιφερειακής ενότητας Μήλου, στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Μήλου του νομού Κυκλάδων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νήσων Αιγαίου.
Γεωγραφία
Ο Αρτεμώνας είναι ημιορεινό χωριό της Σίφνου. Βρίσκεται στο ανατολικό τμήμα του νησιού, σε θέση που δεσπόζει στο Αιγαίο και πολύ κοντά στην πρωτεύουσα του νησιού, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 260. Απέχει 2 χλμ. περίπου ΒΑ. της πρωτεύουσας Απολλωνίας.
Τοπική κοινότητα
Η τοπική κοινότητα Αρτεμώνος είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 27,315 χμ² (2011). Περιλαμβάνει και τους οικισμούς Αγία Μαρίνα, Τρουλάκι και Χερσόνησος.
Πληθυσμός
(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1835 και προσαρτήθηκε στον δήμο Σίφνου του νομού Κυκλάδων. Το 1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Το 1941 εντάχθηκε στον νομό Χανίων, το 1942 στον, τέως νομό Αττικής & Βοιωτίας, και το 1944 πάλι στον νομό Κυκλάδων. Με το ΦΕΚ 156Α - 30/07/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αρτεμώνος και προσαρτήθηκε στον δήμο Σίφνου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά της Σίφνου
Εσωκομματικές εκλογές Κινήματος Αλλαγής 2021
Οι εσωκομματικές εκλογές του Κινήματος Αλλαγής του 2021 διεξήχθησαν στις 5 Δεκεμβρίου 2021, στις οποίες συμμετείχαν έξι υποψήφιοι. Εκτός από την Ελλάδα κάλπες στήθηκαν σε Κύπρο, Γαλλία, Γερμανία, Ηνωμένο Βασίλειο και άλλες χώρες της Ευρώπης. Επίσης κάλπες στήθηκαν σε Η.Π.Α., Καναδά και Αυστραλία.
Επειδή κανένας από τους υποψηφίους δεν κέρδισε την απαιτούμενη πλειοψηφία, διεξήχθησαν επαναληπτικές εκλογές στις 12 Δεκεμβρίου, μεταξύ του Νίκου Ανδρουλάκη και του Γιώργου Παπανδρέου.
Άλλοι υποψήφιοι ήταν ο Ανδρέας Λοβέρδος, ο Παύλος Χρηστίδης, ο Παύλος Γερουλάνος και ο Χάρης Καστανίδης.
Νικητής αναδείχθηκε ο Νίκος Ανδρουλάκης.
Ιστορικό
Στις 7 Ιουλίου 2019, διεξήχθησαν πρόωρες εθνικές εκλογές, στις οποίες το Κίνημα Αλλαγής έλαβε το 8,10% του συνόλου των ψήφων και την τρίτη θέση με 22 έδρες. Το ποσοστό θεωρήθηκε απογοητευτικό από το εσωτερικό του κόμματος, ρίχνοντας την ευθύνη στην πρόεδρο, με κύριο εκφραστή αυτής της άποψης τον Παύλο Γερουλάνο. Το Νοέμβριο του 2019 έλαβε χώρα το 11ο Συνέδριο του ΠΑ.ΣΟ.Κ., με σκοπό την παράταση της θητείας της προέδρου, Φώφης Γεννηματά, μέχρι το 2021, ενώ αποφασίστηκε η αντιστοίχιση των οργάνων του Κινήματος Αλλαγής με αυτά του ΠΑ.ΣΟ.Κ., εφόσον τα μέλη που τα αποτελούν ανήκουν στο κόμμα.
Ήδη από το Φθινόπωρο του 2020, ξεκίνησε η συζήτηση σχετικά με τις εσωκομματικές εκλογές στο Κίνημα Αλλαγής, με τη Φώφη Γεννηματά να ανακοινώνει ότι θα είναι και πάλι υποψήφια για την προεδρία του κόμματος. Στις 25 Νοεμβρίου του ίδιου έτος, ο Νίκος Παπανδρέου, υποψήφιος ευρωβουλευτής του Κινήματος Αλλαγής στις ευρωεκλογές του 2019, ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του, όμως στις 2 Δεκεμβρίου διέψευσε το ενδεχόμενο. Στις 23 Ιανουαρίου 2021, ο Ανδρέας Λοβέρδος ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του για την ηγεσία. Ο Νίκος Ανδρουλάκης ανακοίνωσε επίσημα την υποψηφιότητά του για την ηγεσία τον Ιούλιο του 2021. Στη 1 Σεπτεμβρίου ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του και ο Χάρης Καστανίδης.
Στις 3 Οκτωβρίου 2021 συνεκλήθη η Κεντρική Επιτροπή του Κινήματος Αλλαγής, με σκοπό να λάβει αποφάσεις για τις εσωκομματικές εκλογές. Αποφασίστηκε οι εκλογές να γίνουν την Κυριακή 5 Δεκεμβρίου, ενώ ο δεύτερος γύρος –εφόσον χρειαστεί– να διεξαχθεί μία εβδομάδα αργότερα, στις 12 του μηνός. Οι υποψήφιοι, σύμφωνα με το καταστατικό, υποχρεούνται να παρουσιάσουν κατάλογο με 5.000 υπογραφές μελών του κινήματος, ώστε να εγκριθεί η υποψηφιότητά τους. Ωστόσο, αυτό δε διευκρινίστηκε στη συνεδρίαση, καθώς υπήρξαν διαφωνίες μεταξύ των υποψηφίων. Όποιος επιθυμεί να ψηφίσει θα μπορεί να εγγραφεί ως μέλος του κόμματος έως και την ημέρα των εκλογών, με αντίτιμο 3 ευρώ.
Στις 12 Οκτωβρίου, η Φώφη Γεννηματά ανακοίνωσε την απόσυρσή της από την εκλογική διαδικασία, για λόγους υγείας.
Στις 13 Οκτωβρίου, ο Βασίλης Κεγκέρογλου ξεκίνησε την συλλογή υπογραφών ανακοινώνοντας την επόμενη μέρα την πρόθεσή του να είναι υποψήφιος και λίγο αργότερα την πρόθεσή του για υποψηφιότητα ανακοίνωσε και ο Παύλος Γερουλάνος. Στις 15 Οκτωβρίου, ο Παύλος Χρηστίδης ανακοίνωσε την πρόθεσή του να διεκδικήσει την αρχηγία του κόμματος και παραιτήθηκε από την θέση του εκπροσώπου τύπου. Την ίδια μέρα, η καταληκτική προθεσμία για την συλλογή υπογραφών μεταφέρθηκε από τις 15 στις 21 Οκτωβρίου. Στις 20 Οκτωβρίου ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του ο πρώην πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου. Την επόμενη ημέρα, ο Βασίλης Κεγκέρογλου αποσύρθηκε από την εκλογική διαδικασία, λόγω της υποψηφιότητας Παπανδρέου.
Στις 22 Οκτωβρίου, η Επιτροπή Δεοντολογίας Εφαρμογής Καταστατικού και Πιστοποίησης του Κινήματος Αλλαγής, μετά τον έλεγχο των απαιτούμενων υπογραφών, ανακήρυξε και επίσημα τους υποψηφίους για την ηγεσία του κόμματος.
Στις 25 Οκτωβρίου 2021, η Πρόεδρος του Κινήματος Αλλαγής Φώφη Γεννηματά, απεβίωσε σε ηλικία 56 ετών στο νοσοκομείο Ευαγγελισμός από καρκίνο.
Στις 29 Νοεμβρίου πραγματοποιήθηκε η συμφωνηθείσα τηλεμαχία στην Ε.Ρ.Τ., μεταξύ των πέντε από τους έξι υποψηφίους, καθώς ο Γιώργος Παπανδρέου διαφώνησε με τους όρους διεξαγωγής και αρνήθηκε να συμμετάσχει. Ερωτήσεις υπέβαλαν οι δημοσιογράφοι Γιώργος Κουβαράς, Τάσος Παππάς και Παύλος Τσίμας, ενώ τη συζήτηση συντόνιζε η Αντριάνα Παρασκευοπούλου.
Στις 5 Δεκεμβρίου πραγματοποιήθηκε ο πρώτος γύρος των εσωκομματικών εκλογών. Ο Νίκος Ανδρουλάκης πρώτευσε, ενώ στη δεύτερη θέση βρέθηκε ο Γιώργος Παπανδρέου. Ενόψει του δεύτερου γύρου, ο Ανδρέας Λοβέρδος ανακοίνωσε την υποστήριξή του στον Νίκο Ανδρουλάκη, ενώ οι υπόλοιποι τρεις υποψήφιοι δεν έλαβαν επίσημη θέση.
Στις 12 Νοεμβρίου πραγματοποιήθηκε ο δεύτερος γύρος των εσωκομματικών εκλογών. Νικητής ανεδείχθη ο Νίκος Ανδρουλάκης, ο οποίος επικράτησε του Γιώργου Παπανδρέου, με ποσοστό 67,60%.
Δημοσκοπήσεις
Τα αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων παρατίθενται στον παρακάτω πίνακα με αντίστροφη χρονολογική σειρά, παρουσιάζοντας την πιο πρόσφατη πρώτη, χρησιμοποιώντας την ημερομηνία δημοσίευσης. Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν δεδομένα που συγκεντρώθηκαν από εταιρείες δημοσκοπήσεων, μεταξύ των ψηφοφόρων/υποστηρικτών του Κινήματος Αλλαγής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κίνημα Αλλαγής Κιναλ 2021
Κόρινθος
Η Κόρινθος είναι πόλη και σημαντικό εμπορικό λιμάνι του γεωγραφικού διαμερίσματος της Πελοποννήσου. Αποτελεί την πρωτεύουσα του Νομού Κορινθίας και την έδρα του ομώνυμου Δήμου, ενώ είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Περιφέρειας Πελοποννήσου με 30.816 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2021. Από την εισαγωγή του προγράμματος Καλλικράτης μέχρι σήμερα, ανήκει στο δήμο Κορίνθου.
Η πόλη ιδρύθηκε ως Νέα Κόρινθος το 1858 μετά από ένα σεισμό ο οποίος κατέστρεψε τον αρχικό οικισμό της Κορίνθου, ο οποίος είχε αναπτυχθεί εντός και γύρω από τον χώρο της αρχαίας Κορίνθου. Λόγω της παρουσίας της στη Βίβλο, υπάρχουν περιοχές εκτός της Ελλάδας που πήραν το όνομα τους από την πόλη.μικρογραφία|Άγαλμα Πήγασος
Ιστορία
Η Κόρινθος προέρχεται από την Αρχαία Κόρινθο, μια πόλη κράτος της αρχαιότητας. Η περιοχή της πόλης κατοικείται πριν από το 3000 π.Χ. Οι ιστορικές αναφορές στην πόλη άρχισαν στις αρχές του 8ου αιώνα π.Χ., όταν η Κόρινθος άρχισε να γίνεται εμπορική δύναμη. Τον 8ο και 7ο αιώνα π.Χ. η πόλη κυβερνήθηκε από την οικογένεια των Βακχιάδων. Ο Κύψελος ανέτρεψε τους Βακχιάδες και από το 657 έως το 550 π.Χ. βασίλεψαν ως τύραννοι ο Κύψελος και ο γιος του Περίανδρος.
Γύρω στο 550 π.Χ., μια ολιγαρχική ομάδα ανέλαβε την εξουσία. Η κυβέρνηση συμμάχησε με τη Σπάρτη και εντάχθηκε στην Πελοποννησιακή Συμμαχία, και η Κόρινθος συμμετείχε στους Περσικούς Πολέμους και τον Πελοποννησιακό πόλεμο ως σύμμαχος της Σπάρτης. Μετά τη νίκη της Σπάρτης στον Πελοποννησιακό πόλεμο οι δύο πόλεις έλυσαν τη συμμαχία τους και η Κόρινθος επεδίωξε μια ανεξάρτητη πολιτική στους πολέμους του πρώιμου 4ου αιώνα π.Χ. Μετά τη μακεδονική κατάκτηση της Ελλάδας, η Ακροκόρινθος ήταν έδρα του τοπικού μακεδονικού στρατιωτικού φυλακίου μέχρι το 243 π.Χ., όταν η πόλη απελευθερώθηκε και εντάχθηκε στην Αχαϊκή Συμπολιτεία. Σχεδόν έναν αιώνα αργότερα, το 146 π.Χ., η Κόρινθος έπεσε και λεηλατήθηκε από τους Ρωμαίους.
μικρογραφία|δεξιά|260px|Η κατάκτηση της Κορίνθου από τους Ρωμαίους το 146 π.Χ. (Τόμας Άλομ, 1870)
Ως μια ανοικοδομημένη ρωμαϊκή αποικία του 44 π.Χ. η Κόρινθος άκμασε και άνθισε ως η διοικητική πρωτεύουσα της ρωμαϊκής επαρχίας της Αχαΐας.
Ο ισχυρός σεισμός 6.6 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ στις 24 Φεβρουαρίου 1981 έφερε και πάλι την πόλη στο επίκεντρο του πανελλήνιου ενδιαφέροντος, αλλά οι βλάβες ήταν περιορισμένες χάρη στο νέο αντισεισμικό κώδικα.
Γεωγραφία & Κλίμα
Η πόλη της Κορίνθου είναι παραθαλάσσια, σε υψόμετρο 12 μέτρων. Βρίσκεται στην άκρη του Ισθμού της Κορίνθου, της στενής λωρίδας γής που ενώνει την Πελοπόννησο με τη Στερεά Ελλάδα, στην ανατολική πλευρά του Κορινθιακού Κόλπου. Περιστοιχίζεται από την παραθαλάσσια περιοχή του Λεχαίου και τις περιοχές Εξαμιλίων και Ξυλοκέριζας. Στη συγκεκριμένη τοποθεσία μετακόμισε το 1858, μετά το σεισμό που ισοπέδωσε την παλαιά πόλη που βρισκόταν 8 χλμ. νοτιοδυτικά, στους πρόποδες του βουνού Ακροκόρινθος. Στη θέση εκείνη βρίσκεται η Αρχαία Κόρινθος.
Το κλίμα της πόλης είναι μεσογειακό, με ήπιους και υγρούς χειμώνες και θερμό καλοκαίρι. Η μέση ετήσια θερμοκρασία είναι 15 °C, ενώ οι βροχοπτώσεις είναι αρκετές.μικρογραφία|Άποψη της Κορίνθου το 1882
Περιγραφή
Η Κόρινθος γειτνιάζει με τον οδικό άξονα Αθήνα-Πάτρα, με την πρόσβαση στην πρωτεύουσα να καθίσταται εύκολη είτε μέσω του σύγχρονου αυτοκινητοδρόμου, είτε μέσω του Προαστιακού Σιδηροδρόμου, η λειτουργία του οποίου ξεκίνησε το 2005.
Η σύγχρονη πόλη, όπως ανοικοδομήθηκε στα μέσα του 19ου αιώνα, διαθέτει άριστη ρυμοτομία με κάθετες οδούς οι οποίες οδηγούν προς τη θάλασσα. Το κέντρο της Κορίνθου πλαισιώνεται Νότια και Ανατολικά από μια ιδιαίτερα εκτεταμένη περιοχή, γνωστή με το όνομα Μπαθαρίστρα, η οποία περιλαμβάνει τις συνοικίες Συνοικισμός, Αγία Άννα, Καλλιθέα, Φιλοθέη και Νεάπολη. Οι συνοικίες αυτές χαρακτηρίζονται από σχετικά άναρχη δόμηση, καθώς διαμορφώθηκαν σταδιακά και χωρίς οργανωμένο σχέδιο κατά την αθρόα έλευση προσφύγων που ακολούθησε τη Μικρασιατική Καταστροφή. Νοτιοδυτικά του κέντρου της πόλης υπάρχουν δύο ακόμα συνοικίες, τα Αγιαννιώτικα και ο Άγιος Γεώργιος, με την τελευταία να είναι και η μόνη συνοικία εκτός του κέντρου με σύγχρονο ρυμοτομικό σχέδιο και κάθετες οδούς.
Πολιούχος Άγιος είναι ο Απόστολος Παύλος. Ο ομώνυμος μητροπολιτικός ναός δεσπόζει μέσα σ' έναν πανέμορφο κατάφυτο προαύλιο χώρο, στο κέντρο της πόλης. Στο Συνοικισμό κεντρική εκκλησία θεωρείται ο ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου.
Το κέντρο, σε μεγάλο βαθμό πεζοδρομημένο, συγκεντρώνει τα περισσότερα εμπορικά καταστήματα. Αξιοπρόσεκτα είναι το Δικαστικό Μέγαρο και το κτήριο της Εθνικής Τράπεζας. Η κεντρική λεωφόρος - Εθνικής Αντιστάσεως - οδηγεί στην Πλατεία Ελευθερίου Βενιζέλου (γνωστή στους ντόπιους ως Φλοίσβος), όπου συναντάται το άγαλμα του φτερωτού Πήγασου, συμβόλου της πόλης.
Σημείο αναφοράς αποτελεί η παραλία "Καλάμια", διαθέτουσα πλήθος χώρων εστίασης και διασκέδασης και πολύ καλά οργανωμένη παραλία.
Οικονομία
Η Κόρινθος είναι μεγάλος βιομηχανικός κόμβος σε εθνικό επίπεδο. Το διυλιστήριο Κορίνθου είναι ένα από τα μεγαλύτερα συγκροτήματα διύλισης πετρελαίου στην Ευρώπη. Στην Κόρινθο παράγονται κεραμικά πλακίδια, καλώδια χαλκού, κόμμεα, γύψος, δερμάτινα προϊόντα, μάρμαρο, προϊόντα κρέατος, ιατρικός εξοπλισμός, μεταλλικό νερό και ποτά, προϊόντα πετρελαίου.
Πληθυσμός
Ο Δήμος Κορινθίων είχε πληθυσμό 58.192 σύμφωνα με την απογραφή του 2011, και ήταν ο δεύτερος πολυπληθέστερος δήμος στην περιφέρεια Πελοποννήσου μετά τον δήμο Καλαμάτας. Η δημοτική ενότητα της Κορίνθου είχε πληθυσμό 38.132 κατοίκων, ενώ μόνη της η Κόρινθος είχε πληθυσμό 30.816 κατοίκων, όντας η δεύτερη πολυπληθέστερη πόλη στην περιφέρεια Πελοποννήσου μετά την Καλαμάτα. Δημοτική ενότητα Κορινθίων περιλαμβάνει την Αρχαία Κόρινθο (με 2.198 κατοίκους το 2011), τα Εξαμίλια (με 2.905 κατοίκους), την Ξυλοκέριζα (με 1.316 κατοίκους) και τον Σολομό (με 817 κατοίκους). Η δημοτική ενότητα έχει έκταση 102.187 τ.χλμ. .
Διάγραμμα εξέλιξης πληθυσμού από το 1861
Ιστορικό - Λαογραφικό Μουσείο Κορίνθου
Το Ιστορικό - Λαογραφικό Μουσείο Κορίνθου, Βάσου Πετρόπουλου - Παν. Γαρταγάνη, ιδρύθηκε με σκοπό την ανεύρεση, συντήρηση και προβολή λαογραφικού υλικού, καθώς και τη διάδοση με κάθε τρόπο των σχετικών γνώσεων και πληροφοριών στο ευρύ κοινό. Οι πλούσιες συλλογές του τοποθετούνται χρονικά από τις αρχές του 19ου αι. ως τα μέσα του 20ού αι. και περιλαμβάνουν γυναικείες και ανδρικές φορεσιές από πολλές περιοχές της Ελλάδας, κεντήματα, υφαντά, έργα αργυροχρυσοχοΐας, μεταλλοτεχνίας και ξυλογλυπτικής καθώς και αγροτικά εργαλεία και οικιακά σκεύη.
Εκκλησιαστικό Μουσείο
Το Εκκλησιαστικό Μουσείο Κορίνθου ιδρύθηκε το 1971 από τον Μητροπολίτη Κορίνθου Παντελεήμονα για να στεγάσει εικόνες και εκκλησιαστικά κειμήλια που αποτελούν τμήμα της τοπικής εκκλησιαστικής ιστορίας. Από το 2010 η συλλογή του εκτίθεται στην Κροκίδειο αίθουσα.
Δημοτική Πινακοθήκη
Η Δημοτική Πινακοθήκη της Κορίνθου περιλαμβάνει πίνακες του Σωτήρη Πυλαρινού, ο οποίος δώρισε τη συλλογή του με σκοπό την ίδρυση πινακοθήκης στη γενέτειρά του. Η πινακοθήκη εγκαινιάστηκε στις 21 Σεπτεμβρίου του 1998 και στεγάζει τόσο έργα από το ατελιέ του ζωγράφου, όσο και μια σειρά σημαντικών έργων διάσημων δημιουργών από την προσωπική συλλογή του. Ανάμεσα στα έργα του ξεχωρίζουν τα βραβευμένα Η προσευχή των πεινασμένων, Ο πλούσιος και ο φτωχός και Ο άγνωστος στρατιώτης. Η πινακοθήκη φιλοξενεί επίσης περιοδικές εκθέσεις άλλων καλλιτεχνών.
Αθλητισμός
Στην Κόρινθο λειτουργούν τα ακόλουθα αθλητικά σωματεία:
Π.Α.Σ. Κόρινθος
right|100px|Έμβλημα του Π.Α.Σ. Κορίνθου
Αθλητική ποδοσφαιρική ομάδα, η οποία ιδρύθηκε το 1963 μετά τη συγχώνευση του Παγκορινθιακού με τον Άρη Κορίνθου ως Α.Π.Σ. Κόρινθος. Μετά από νέα συγχώνευση με τον Παγκορινθιακό το 1999 ονομάζεται πλέον Π.Α.Σ. Κόρινθος. Ο Παγκορινθιακός είχε ιδρυθεί το 1959 μετά από τη συγχώνευση δύο ομάδων της Κορίνθου, του Ολυμπιακού και του Αχιλλέα. Ο Π.Α.Σ. Κόρινθος έχει πέντε συμμετοχές στην Α΄ Εθνική, είκοσι επτά συμμετοχές στη Β΄ Εθνική, οκτώ στην Γ΄ Εθνική, έξι στη Δ΄ Εθνική και δύο στην Α΄ Τοπική Κατηγορία της Ε.Π.Σ. Κορινθίας. Η ομάδα δίνει τους εντός έδρας αγώνες της στο Δημοτικό Στάδιο Κορίνθου χωρητικότητας 8000 θέσεων (ή εναλλακτικά στο Γήπεδο Συνοικισμού).
Πανιώνιος Κορίνθου
right|100px|Το έμβλημα του Α.Π.Ο. "Πανιώνιος" Κορίνθου Ιδρύθηκε το 2006 και διατηρεί τμήματα καλαθοσφαίρισης παίδων-εφήβων-ανδρών. Στις 8 Νοεμβρίου 2006 αναγνωρίστηκε από την Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης ως μέλος της οικογένειας των σωματείων μπάσκετ. Έκτοτε συμμετέχει στα πρωταθλήματα της Ένωσης Σωματείων Καλαθοσφαίρισης Αργολιδοκορινθίας και Κυνουρίας. Έχει ως έδρα το κλειστό γυμναστήριο Κορίνθου. Προπονητές του ΑΠΟ "Πανιώνιος" έχουν διατελέσει καταξιωμένα ονόματα στο χώρο του μπάσκετ, όπως οι Γιάννης Χρυσανθόπουλος και Δημήτρης Μανωλιτσάκης. Σημερινός προπονητής είναι ο Γιώργος Λαζάρου, ο οποίος έχει αγωνισθεί στην Α1 Εθνική κατηγορία ως παίκτης του Ιωνικού Νικαίας.
Οδικές μεταφορές
thumb|Η σιδηροδρομική γέφυρα πάνω από τον Ισθμό της Κορίνθου
Στην Κόρινθο υπάρχει πυκνό εθνικό οδικό δίκτυο, καθώς είναι η κύρια πύλη εισόδου προς την Πελοπόννησο, τη νοτιότερη περιοχή της ηπειρωτικής Ελλάδας. Ο αυτοκινητόδρομος Μορέας (Α7) συνδέει την πόλη με την Τρίπολη και την Καλαμάτα. Αυτός αποτελεί διακλάδωση της Ολυμπίας Οδού (Α8) που διέρχεται σε μικρή απόσταση από την πόλη και συνδέει την Αθήνα με την Πάτρα μέσω της Κορίνθου.
Η πρόσβαση στις παραπάνω πόλεις γίνεται μέσω και των αντίστοιχων αυτοκινητοδρόμων (Α7 προς Τρίπολη και Καλαμάτα και Α8 προς Αθήνα και Πάτρα) συν την εθνική οδό 10 που ενώνει τον Ισθμό με την Επίδαυρο.
Λεωφορεία
Το ΚΤΕΛ Κορινθίας παρέχει υπεραστικές υπηρεσίες λεωφορείων προς τη χερσόνησο και την Αθήνα μέσω του σταθμού Ισθμού νοτιοανατολικά του κέντρου της πόλης. Υπάρχουν και κάποια δρομολόγια που καλύπτουν τις περιοχές της πόλης.
2) ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ - ΚΑΝΤΑΡΕ:  πρώτο 06:00 - τελευταίο 21:00
3) ΚΑΛΛΙΘΕΑ - ΑΓ.ΓΕΩΡΓΙΟΣ: πρώτο 06:30 - τελευταίο 21:30 / ανά 30΄ λεπτά
4) ΚΟΡΙΝΘΟΣ (ΠΕΡΙΒΟΛΑΚΙΑ) - ΑΛΜΥΡΗ: πρώτο 06:50 - τελευταίο 20:05 / ανά 60' (από 9:05 και μετά κάθε και 5΄ ανά 60΄)
5) ΚΟΡΙΝΘΟΣ (ΠΕΡΙΒΟΛΑΚΙΑ) - ΠΡΟΑΣΤΙΑΚΟΣ:  πρώτο 06:30 - τελευταίο 21:30 / ανά 30' (εκτός του 1ου δρομολόγιου όλα τα υπόλοιπα περνούν κάθε παρά 25' και  5'από τη στάση Κόρινθος και κάθε παρά 10΄ και  20΄ από τον προαστιακό)
6) ΠΟΣΕΙΔΩΝΙΑ (ΕΡΓΑΤΙΚΕΣ ΚΑΤΟΙΚΙΕΣ) - ΚΟΡΙΝΘΟΣ (ΠΕΡΙΒΟΛΆΚΙΑ): πρώτο 06:40 - τελευταίο 20:40 / ανά 60' κάθε παρά 20΄ (κατά τη σχολική περίοδο τα δρομολόγια 1:40 και 20:40 γίνονται 1:55 και 20:55 αντίστοιχα)
Όλες οι γραμμές περνούν από τη κεντρική στάση Κορίνθου στα Περιβολάκια. Η γραμμή 4 Κόρινθος- Αλμυρή ακολουθεί την διαδρομή (ΚΟΡΙΝΘΟΣ- ΕΞΑΜΙΛΙΑ- ΞΥΛΟΚΕΡΙΖΑ-ΚΕΧΡΙΕΣ*-ΛΟΥΤΡΑ-ΑΛΜΥΡΗ) *ΜΕΣΑ ΑΠO ΤΙΣ ΚΕΧΡΙΕΣ ΠΕΡΝA ΑΝΑ 2 ΩΡΕΣ.
Σιδηροδρομικές μεταφορές
Η Κόρινθος απέκτησε πρώτη φορά σιδηροδρομικό σταθμό το 1884 επί των σιδηροδρομικών γραμμών Πειραιά - Πάτρας και Κορίνθου - Καλαμάτας των ΣΠΑΠ. Ο Σταθμός αυτός δε λειτουργεί πια. Στις 27 Σεπτεμβρίου 2005, άνοιξε ένας νεότερος σιδηροδρομικός σταθμός που εξυπηρετείται από τον Προαστιακό σιδηρόδρομο της Αθήνας ο οποίος συνδέει την πόλη με την Αθήνα, το αεροδρόμιο της Αθήνας και τον Πειραιά. Στις 9 Ιουλίου 2007, ο Προαστιακός ξεκίνησε να ενώνει την Κόρινθο με το Κιάτο και ο παλαιότερος σταθμός έκλεισε. Στις 22 Ιουνίου 2020 η σιδηροδρομική σύνδεση της Κορίνθου επεκτάθηκε δυτικά μέχρι το Αίγιο.
Το δρομολόγιο Αθήνα-Κόρινθος εκτιμάται σε περίπου 55 λεπτά. Ο σταθμός απέχει πέντε λεπτά οδικώς από το κέντρο της πόλης και η στάθμευση είναι διαθέσιμη δωρεάν.
Ναυτιλιακές μεταφορές
Το λιμάνι της Κορίνθου, που βρίσκεται βόρεια του κέντρου της πόλης και κοντά στη βορειοδυτική είσοδο της διώρυγας της Κορίνθου, εξυπηρετεί τις τοπικές ανάγκες της βιομηχανίας και της γεωργίας. Χρησιμοποιείται κυρίως από φορτηγά.
Η κίνηση στο λιμάνι αυξήθηκε ραγδαία από το 1893, με την ολοκλήρωση της διώρυγας της Κορίνθου, που ενώνει τον Κορινθιακό με το Σαρωνικό Κόλπο.
Στο λιμάνι λειτουργεί τελωνείο και φυλάκιο της Ακτοφυλακής. Η κυκλοφορία στο λιμάνι είναι περιορισμένη και επικεντρώνεται στην εξαγωγή τοπικών προϊόντων (φρούτα, λοιπά γεωργικά και άλλα προϊόντα) και σε εισαγωγές. Το λιμάνι λειτουργεί ως μονάδα έκτακτης ανάγκης για αρκετά είδη πλοίων όταν εξελίσσεται απεργία στον Πειραιά.
Παλαιότερα υπήρχε μια ατμοπλοϊκή σύνδεση της πόλης με την Κατάνια, και τη Γένουα στην Ιταλία.
Εκπαίδευση
Στην Κόρινθο εδρεύει η Σχολή Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, με δύο τμήματα. Το Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης & Διεθνών Σχέσεων και το Τμήμα Κοινωνικής & Εκπαιδευτικής Πολιτικής. Λειτουργούν επίσης συνολικά 39 δημόσιες και 11 ιδιωτικές μονάδες πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.
Αδελφοποιημένες πόλεις
Η Κόρινθος έχει αδελφοποιηθεί με τις παρακάτω πόλεις:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λιμένες της Ελλάδας * Κατηγορία:Δήμος Κορινθίων
Ρον ΜακΓκόβνεϊ
Ο Ρον ΜακΓκόβνεϊ (αγγλικά: Ron McGovney) είναι Αμερικανός πρώην μπασίστας, γνωστός ως ιδρυτικό μέλος του heavy metal συγκροτήματος Metallica, από τους οποίους αποχώρησε πριν προλάβει να ηχογραφήσει.