Τατουάζ
Σύγχρονοι συσχετισμοί
Στο βαθμό που αυτή η χρήση των τατουάζ στην κουλτούρα ή υποκουλτούρα προμήνυε την ευρέως διαδεδομένη δημοτικότητα τους στο γενικό πληθυσμό, τα τατουάζ εξακολουθούν να συσχετίζονται με την εγκληματικότητα. Τα τατουάζ στο πρόσωπο σε σχήμα δάκρυ είναι συνήθως συνδεδεμένα με τον αριθμό των ατόμων που έχει δολοφονήσει κάποιος. Αν και η γενική αποδοχή των τατουάζ είναι σε άνοδο στη Δυτική κοινωνία, εξακολουθούν να κουβαλάνε ένα βαρύ στίγμα μεταξύ ορισμένων κοινωνικών ομάδων. Τα τατουάζ γενικά εκλαμβάνονται ως ένα σημαντικό μέρος της κουλτούρας της Ρωσικής μαφίας. Μια μελέτη που πραγματοποιήθηκε το 2004 σε 500 ενήλικες μεταξύ των ηλικιών 18 και 50, κατέληξε στο ότι υπάρχει σαφής σχέση ανάμεσα στο τατουάζ και την εγκληματικότητα. Το 72 της εκατό των ερωτηθέντων που είχαν τατουάζ στο πρόσωπο, στο λαιμό, στα χέρια ή δάκτυλα, είχαν περάσει περισσότερες από τρεις ημέρες στη φυλακή, σε σύγκριση με το 6 της εκατό του πληθυσμού χωρίς τατουάζ. Οι τρέχουσες πολιτιστικές αντιλήψεις σχετικά με το τατουάζ στην Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική έχουν επηρεαστεί σημαντικά από μακρόχρονα στερεότυπα βασισμένα σε αποκλίνουσες κοινωνικές ομάδες του 19ου και 20ου αιώνα. Ιδιαίτερα στη Βόρεια Αμερική τα τατουάζ είχαν συσχετιστεί με τα στερεότυπα, τη λαογραφία και το ρατσισμό. Τη δεκαετία του 1960 και '70 ήταν που ο κόσμος συνέδεσε τα τατουάζ με τέτοιες περιθωριακές ομάδες όπως οι μηχανόβιοι και οι φυλακισμένοι. Σήμερα στις Ηνωμένες Πολιτείες πλήθος φυλακισμένων και εγκληματικές συμμορίες χρησιμοποιούν χαρακτηριστικά τατουάζ για να υποδείξουν γεγονότα σχετικά με την εγκληματική τους δραστηριότητα, τις ποινές φυλάκισης και τη σχέση του με την εγκληματική οργάνωση. Ένα τατουάζ δάκρυ, για παράδειγμα, μπορεί να είναι συμβολικό μιας δολοφονίας, ή κάθε δάκρυ να αντιπροσωπεύει το θάνατο ενός φίλου. Ταυτόχρονα, μέλη του Αμερικανικού στρατού έχουν μια εξίσου καθιερωμένη και μακροχρόνια ιστορία με τα τατουάζ για να υποδείξουν στρατιωτικές μονάδες, μάχες, σκοτωμούς, κ.λ.π., μια σχέση που παραμένει διαδεδομένη ανάμεσα στους ηλικιωμένους Αμερικανούς. Στην Ιαπωνία τα τατουάζ σχετίζονται με τις εγκληματικές ομάδες της Γιάκουζα όμως υπάρχουν και ομάδες μη σχετιζόμενες με τη Γιάκουζα, όπως ο σύλλογος για το τατουάζ Fukushi Masaichi που αποσκοπεί στη διατήρηση του δέρματος πεθαμένων Ιαπώνων που είχαν εκτενή τατουάζ. Το τατουάζ είναι επίσης συνηθισμένο στις Βρετανικές Ένοπλες Δυνάμεις. Ανάλογα με τη επαγγελματική δραστηριότητα τα τατουάζ είναι αποδεκτά σε μια σειρά επαγγελμάτων στην Αμερική. Οι εταιρείες σε πολλούς τομείς ολοένα επικεντρώνονται στην πολυμορφία και την κοινωνική ένταξη. Η επικράτηση των γυναικών στη βιομηχανία του τατουάζ, παράλληλα με τον μεγαλύτερο αριθμό γυναικών που έχουν κάνει τατουάζ, οδηγούν στην αλλαγή των αρνητικών αντιλήψεων. Μια μελέτη για τα έφηβα κορίτσια χαρακτηρισμένα ως «υψηλού ρίσκου» (όπως ορίζεται από τη συνεχόμενη απουσία τους από το σχολείο και το σκασιαρχείο) έδειξε μια θετική συσχέτιση μεταξύ της τροποποίησης του σώματος και τα αρνητικά συναισθήματα προς το σώμα και τη χαμηλή αυτοεκτίμηση. Ωστόσο, η μελέτη επίσης κατέδειξε πως ένα ισχυρό κίνητρο σχετικά με την τροποποίηση του σώματος είναι η αναζήτηση «του εγώ και η επίτευξη κυριότητας και ελέγχου πάνω στο σώμα σε μια εποχή αυξανόμενη αποξένωσης». Πολλές μελέτες έχουν γίνει για τον πληθυσμό που έχει τατουάζ και για την αντίληψη της κοινωνίας σχετικά με τα τατουάζ. Τον Ιούνιο του 2006, το περιοδικό της Αμερικανικής Ακαδημίας Δερματολογίας δημοσίευσε τα αποτελέσματα μιας τηλεφωνικής έρευνας του 2004. Βρέθηκε πως το 36% των Αμερικανών ηλικίας μεταξύ 18-29, το 24% ηλικίας μεταξύ 30-40 και το 15% μεταξύ των 41-51 είχαν ένα τατουάζ. Τον Σεπτέμβριο του 2006, το Ερευνητικό Κέντρο Πιου (Pew Research Center) διεξήγαγε μια τηλεφωνική έρευνα που έδειξε πως το 36% των Αμερικανών ηλικιών μεταξύ 18-25, το 40% των ηλικιών μεταξύ 26-40 και το 10% αυτών μεταξύ 41-64 είχαν ένα τατουάζ. Κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η Γενιά Χ και η Γενιά Υ δεν φοβούνται να εκφραστούν μέσω της εμφάνισής τους και το τατουάζ είναι η πιο δημοφιλής μορφή αυτο-έκφρασης. Τον Ιανουάριο του 2008, μια έρευνα που διεξήχθη διαδικτυακά από την εταιρεία Harris Interactive εκτίμησε πως το 14% του συνόλου των ενηλίκων στις Ηνωμένες Πολιτείες έχει ένα τατουάζ, ελαφρώς μειωμένο ποσοστό από το 2003, που ήταν 16%. Ανάμεσα στις ηλικιακές ομάδες, το 9% μεταξύ των ηλικιών 18-24, το 32% των ατόμων ηλικίας 25-29, το 25% μεταξύ 30-39 και το 12% εκείνων μεταξύ 40-49 είχαν τατουάζ, όπως και το 8% μεταξύ 50-64. Οι άντρες είναι ελάχιστα πιθανότερο να έχουν τατουάζ απ' ό,τι οι γυναίκες. Το Ρίτσμοντ στη Βιρτζίνια, έχει αναφερθεί ως μια από τις πόλεις με τα περισσότερα τατουάζ στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η διάκριση αυτή οδήγησε το Valentine Richmond History Center να δημιουργήσει μια διαδικτυακή έκθεση με τίτλο «Ιστορία, μελάνι: Το εγχείρημα Τατού αρκάιβ». Η εισαγωγή της έκθεσης σημειώνει πως, «Στο παρελθόν, η δυτική κουλτούρα συσχέτιζε τα τατουάζ με εκείνα τα άτομα που ζούσαν στο περιθώριο της κοινωνίας, ωστόσο σήμερα, τα αναγνωρίζει σαν μια νόμιμη μορφή τέχνης και είναι ευρέως αποδεκτά ως μέρος της κυρίαρχης τάσης».