cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μουσείο ανάγλυφων σχεδιαγραμμάτων
Συγκαταλέγεται ανάμεσα στα Εθνικά μουσεία της Γαλλίας.
Παρουσίαση
Συνολικά, δημιουργήθηκαν περίπου 260 σχέδια-ανάγλυφα μεταξύ 1668 και 1870, που αντιπροσωπεύουν περίπου 150 οχυρωμένους χώρους. Σήμερα, διατηρούνται 112 μοντέλα σ' αυτό το μουσείο, από τα οποία 15 φυλάσσονται στο Μουσείο Καλών Τεχνών της Λιλ. Προς το παρόν, το μουσείο εκθέτει 28 σχέδια-ανάγλυφα οχυρώσεων κατά μήκος των ακτών της Μάγχης, των ακτών του Ατλαντικού και της Μεσογείου καθώς και οχυρώσεις στα Πυρηναία. Περιλαμβάνει επίσης παρουσιάσεις για την κατασκευή και τη χρήση των σχεδίων-αναγλύφων.
Το μουσείο είναι ανοιχτό καθημερινά εκτός από την πρώτη Δευτέρα κάθε μήνα, χρεώνεται τέλος εισόδου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μουσεία στο Παρίσι
Βραβείο Β' Γυναικείου Ρόλου της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Σικάγου
Το Βραβείο Β' Γυναικείου Ρόλου της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Σικάγου (αγγλικά: Chicago Film Critics Award For Best Suporting Actress) είναι ένα βραβείο που απονέμεται από την Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου του Σικάγου για να τιμήσει μια ηθοποιό που έχει επιδείξει εξαιρετική απόδοση σε υποστηρικτικό ρόλο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Σικάγου
Όσκαρ της Σουηδίας
Ο Όσκαρ της Σουηδίας (σουηδικά: Oscar av Sverige, 2 Μαρτίου 2016) είναι το νεότερο παιδί της Διαδόχου Πριγκίπισσας Βικτώρια της Σουηδίας και του Πρίγκιπα Δανιήλ, Δούκα του Βέστεργκετλαντ. Είναι το τέταρτο εγγόνι και ο δεύτερος εγγονός του βασιλιά Καρόλου ΙΣΤ΄ Γουσταύου, και τρίτος στη γραμμή διαδοχής του σουηδικού θρόνου, μετά τη μητέρα του και την αδελφή του Πριγκίπισσα Στέλλα.
Γέννηση
Γεννήθηκε στις 2 Μαρτίου 2016 και τοπική ώρα 20:28 μ.μ. στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Καρολίνσκα. Η γέννηση του έγινε δεκτή, με δύο χαιρετισμούς των 21 πυροβόλων όπλων, στο νησί Σκεπσχόλμεν, απέναντι από το Βασιλικό Παλάτι στην πρωτεύουσα της Στοκχόλμης. Τα ονόματά του και ο τίτλος του ανακοινώθηκαν την επόμενη μέρα από τον παππού του, τον βασιλιά Κάρολο ΙΣΤ΄ Γουσταύο.
Η Σκάνια (Σουηδικά: Skåne) είναι το νοτιότερο ιστορικό, κατονομαζόμενο δουκάτο στη Σουηδία. Υπήρξαν δύο προηγούμενοι Δούκες της Σκάνια από τον Οίκο των Μπερναντότε, και οι δύο έγιναν βασιλιάδες: ο Κάρολος ΙΕ΄ και ο Γουσταύος ΣΤ΄ Αδόλφος (προ-προ-παππούς του Πρίγκιπα Όσκαρ). Μια ευχαριστήρια δοξολογία, πραγματοποιήθηκε στο βασιλικό παρεκκλήσι του παλατιού στις 3 Μαρτίου 2016 για να γιορτάσει τη γέννησή του.
Ο Πρίγκιπας Όσκαρ βαφτίστηκε στις 27 Μαΐου 2016 στο βασιλικό παρεκκλήσι του παλατιού της Στοκχόλμης στη Στοκχόλμη. Νονοί του ήταν ο Φρειδερίκος, Διάδοχος Πρίγκιπας της Δανίας, η Διάδοχος Πριγκίπισσα Μέτε-Μάριτ της Νορβηγίας, η θεία του Πριγκίπισσα Μαγδαληνή της Σουηδίας (αδελφή της μητέρας του), ο Όσκαρ Μάγκνουσον (εξάδελφος της μητέρας του), και ο Χάνς Όστρομ (εξάδελφος του πατέρα του).
Τιμητικές διακρίσεις
Σουηδικές
Παραπομπές
Κατηγορία:Σουηδοί ευγενείς Κατηγορία:Οίκος των Μπερναντότ
Μάρκος Αυρήλιος Ιεροκλής
Ο Μάρκος Αυρήλιος Ιεροκλής (2ος/3ος αιώνας μ.Χ.) ήταν αρχαίος ολυμπιονίκης από την Νύσα της Καρίας, ο οποίος στέφθηκε νικητής σε άγνωστο αγώνισμα δρόμου κατά τους 245ους (201 μ.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Στα επιγραφικά στοιχεία που ανευρέθηκαν αναφέρεται ως περιοδονίκης (νίκες σε Νέμεα, Πύθια, και Ίσθμια κατά την ίδια περίοδο με την νίκη του στους ολυμπιακούς).
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες διαφόρων εθνικοτήτων Κατηγορία:Περιοδονίκες Κατηγορία:Πυθιονίκες Κατηγορία:Νεμεονίκες Κατηγορία:Ισθμιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες αγωνισμάτων δρόμου Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες από την Καρία Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (3ος αιώνας)
Prix Grand-Duc Adolphe
Αποδέκτες του Βραβείου
μικρογραφία|Ο Jean Mich, πρώτος αποδέκτης του βραβείου. μικρογραφία|Η Catherine Lorent, τελευταία αποδέκτρια του βραβείου.
Το βραβείο παρέλαβαν οι παρακάτω καλλιτέχνες :• 1902: Jean Mich, γλύπτης.
• 1903: Δεν απονεμήθηκε βραβείο.
• 1904: Dominique Lang και Frantz Seimetz, ζωγράφοι.
• 1905: Albert Breisch, χρυσοχόος
• 1906: Guido Oppenheim, ζωγράφος.
• 1907: Auguste van Werveke και Jean Curot, ζωγράφοι.
• 1908: Joseph-Germain Strock, ζωγράφος.
• 1909: Jean-Baptiste Wercollier και Claus Cito, γλύπτες.
• 1910: Paul Wigreux, αρχιτέκτονας.
• 1911: Pierre Blanc, ζωγράφος.
• 1912: Δεν απονεμήθηκε βραβείο.
• 1913: Angélina Drumaux, ζωγράφος, και Etienne Galowich, καλλιτέχνης μετάλλων.
• 1914: Nicolas Birnbaum και Pierre Kipgen, καλλιτέχνες εφαρμοσμένων τεχνών.
• 1915: André Thyes, ζωγράφος.
• 1916: Eugène Mousset, ζωγράφος.
• 1917: Jean-Pierre Koenig, αρχιτέκτονας.
• 1918: Auguste Trémont, ζωγράφος.
• 1920: Frantz Heldenstein, γλύπτης.
• 1921: Δεν απονεμήθηκε βραβείο.
• 1922: Jean-Pierre Beckius, ζωγράφος.
• 1923: Michel Haagen, καλλιτέχνης μετάλλων.
• 1926: Félix Corrent, ζωγράφος, χαράκτης.
• 1927: Joseph Meyers, ζωγράφος.
• 1928: Albert Kratzenberg, γλύπτης.
• 1929: Léon Nosbusch, ζωγράφος.
• 1930: Marcel Langsam, καλλιτέχνης μετάλλων.
• 1931: Jean-Pierre Lamboray, δάσκαλος ζωγραφικής.
• 1932: Albert Kratzenberg, γλύπτης.
• 1933: Mathias Reckinger, καθηγητής ζωγραφικής.
• 1935: Aloyse Bové, αρχιτέκτονας.
• 1936: Michel Stoffel, ζωγράφος.
• 1937: Simone Lutgen, γλύπτης
• 1938: Félix Glatz, καθηγητής ζωγραφικής.
• 1946: Will Kesseler, ζωγράφος.
• 1947: Frantz Kinnen, ζωγράφος.
• 1948: Aurelio Sabatini, γλύπτης.
• 1949: Δεν απονεμήθηκε βραβείο.
• 1950: Will Kesseler και Frantz Kinnen, ζωγράφοι.
• 1951: Edmond Goergen, ζωγράφος.
• 1952: Charlotte Engels, γλύπτης.
• 1953: Coryse Kieffer, ζωγράφος.
• 1954: Jean-Pierre Calteux και Henri Dillenburg, ζωγράφοι.
• 1956: Frantz Kinnen, Painter και Charles Kohl, γλύπτες.
• 1957: Emile Hulten, γλύπτης.
• 1958: Will Dahlem και Jean-Pierre Junius, ζωγράφοι.
• 1959: Emile Kirscht και Alphonse Nies, ζωγράφοι.
• 1960: Roger Bertemes και Jean-Pierre Thilmany, ζωγράφοι.
• 1961: No prize awarded.
• 1962: Ben Heyart, Painter and Charles Kohl, Sculptor.
• 1963: Yola Mersch-Reding, Painter.
• 1964: Marie-Thérèse Juchem-Kolbach και Roger Koemptgen, ζωγράφοι.
• 1965: Alfred Steinmetzer, ζωγράφος.
• 1966: Δεν απονεμήθηκε βραβείο.
• 1969: Roger Kieffer, Paul Reichling και Joseph Grosbusch, ζωγράφοι.
Πόπλιος Αίλιος Γρανιανός Φάνιος Αρτεμίδωρος
Ο Πόπλιος Αίλιος Γρανιανός Φάνιος Αρτεμίδωρος (3ος αιώνας μ.Χ.) ήταν αρχαίος ολυμπιονίκης από την Μίλητο, ο οποίος στέφθηκε νικητής σε άγνωστο αγώνισμα δρόμου κατά τους 251ους (225 μ.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Στα επιγραφικά στοιχεία που ανευρέθηκαν αναφέρεται ως περιοδονίκης (νίκες σε Νέμεα, Πύθια, και Ίσθμια κατά την ίδια περίοδο με την νίκη του στους ολυμπιακούς).
Prix Grand-Duc Adolphe
Αποδέκτες του Βραβείου
• 1970: Michel Breithoff and Gust Graas, ζωγράφοι.
• 1972: Roger Roemer, ζωγράφος.
• 1974: Δεν απονεμήθηκε βραβείο.
• 1975: Henri Kraus, ζωγράφος.
• 1976: Ota Nalezinek, ζωγράφος.
• 1977: Fränz Hulten, ζωγράφος.
• 1978: Δεν απονεμήθηκε βραβείο.
• 1979: Gérard Claud, καλλιτέχνης σε ακουαρέλλα.
• 1980: Sylvie-Anne Thyes, χαράκτρια.
• 1981: Albert Haas, γλύπτης.
• 1983: Andrée Wirion, καλλιτέχνης εφαρμοσμένων τεχνών.
• 1985: Δεν απονεμήθηκε βραβείο.
• 1986: Δεν απονεμήθηκε βραβείο.
• 1987: Marc Frising, χαράκτης.
• 1989: Annette Weiwers-Probst, ζωγράφος.
• 1990: Jeannot Lunkes, ζωγράφος.
• 1991: Δεν απονεμήθηκε βραβείο.
• 1992: Marie-Josée Kerschen, γλύπτης.
• 1993: Δεν απονεμήθηκε βραβείο.
• 1994: Δεν απονεμήθηκε βραβείο.
• 1995: Patricia Lippert, ζωγράφος.
• 1997: Jeannot Bewing, γλύπτης.
• 1999: Anna Recker, ζωγράφος.
• 2001: Isabelle Lutz, ζωγραφος.
• 2003: Sonja Roef, ζωγράφος και γλύπτης.
• 2005: Luc Ewen, φωτογράφος.
• 2007: Miikka Heinonen, φωτογράφος.
• 2009: Dani Neumann, ζωγράφος.
• 2013: Carine Kraus, ζωγράφος.
• 2015: Carine Kraus και Isabelle Lutz, ζωγράφοι.
• 2017: Miikka Heinonen, φωτογράφος.
• 2019: Franz Ruf, ζωγράφος και γραφίστας.
• 2021: Catherine Lorent, ζωγράφος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βραβεία εικαστικών τεχνών Κατηγορία:Πολιτισμός του Λουξεμβούργου
Φοβοφοβία
Φόβος της φοβίας ή φόβος του φόβου: περιλαμβάνει έντονο άγχος και μη πραγματικό και μόνιμο φόβο μήπως το άτομο βιώσει φόβο ή αναπτύξει μια φοβία. Ο όρος φοβοφοβία (Phobophobia) αναφέρεται στο φόβο της φοβίας ή των φοβιών που μπορεί να εμφανίσει το άτομο, με αποτέλεσμα να εκδηλώνει έντονο άγχος και φόβο, που μπορεί να φτάσει στα όρια του πανικού. Πρόκειται για ένα πιο διάχυτο και γενικευμένο είδος φοβίας, που βιώνεται χωρίς καν το άτομο να έχει βιώσει την αίσθηση του φόβου. Απλά το άτομο ζει με το φόβο ότι θα νιώσει φόβο και προσπαθεί να αποφύγει την αίσθηση του φόβου έτσι ώστε να μην φοβηθεί. Το άτομο όταν βρίσκεται σε κατάσταση στρες ως απάντηση κινητοποιείται και εμφανίζει φόβο μήπως εμφανίσει φοβία, προσπαθώντας να το αποφύγει. Συνήθως, η φοβοφοβία εμφανίζεται από εσωτερικές προδιαθέσεις, που βρίσκονται σε υποσυνείδητο επίπεδο και συνδέονται με συμβάντα ή καταστάσεις που προκαλούν στο άτομο άγχος και φόβο.
Κατηγορία:Φοβίες
Ναουρού (γλώσσα)
Η γλώσσα Ναουρού (dorerin Naoero) είνα αυστραλονησιακή γλώσσα που ομιλείται στο Ναουρού. Υπολογίζεται ότι περί τα 7.000 άτομα μιλούν τη γλώσσα αυτή, που αντιστοιχούν στο 50% του συνολικού πληθυσμού του κράτους. Σχεδόν όλοι οι ομιλητές είναι δίγλωσσοι (μιλούν και αγγλικά).
Ανήκει στη μικρονησιακή οικογένεια των αυστραλονησιακών γλωσσών. Οι ISO 639 κωδικοί της είναι 'na' και 'nau'. Η γλώσσα ναουρού αναγνωρίζεται και από τον ΟΗΕ.
Φωνολογία
Η γλώσσα ναουρού περιέχει 16-17 συμφωνικά φωνήματα. Τα φωνήεντα είναι 12 (6 μακρά και 6 βραχέα). Στο γραπτό λόγο αρχικά χρησιμοποιούνταν 17 γράμματα:
Σήμερα χρησιμοποιούνται 28 λατινικά γράμματα.
Διάλεκτοι
Σύμφωνα με έκθεση του 1937 που δημοσιεύτηκε στο Σίδνεϊ, υπήρχαν πολλές διάλεκτοι μέχρι που το Ναουρού έγινε αποικία της Γερμανίας (1888). Σήμερα μόνο στην επαρχία του Γιάρεν ομιλείται ακόμα μία διάλεκτος (τοπική).
Δείγμα κειμένου
Παρατίθεται ένα κείμενο από τη Βίβλο (Γένεση, 1.1-1.8):
Το λεξιλόγιο της γλώσσας ναουρού περιέχει πολλά δάνεια από τη γερμανική γλώσσα, όπως Gott, Θεός και Firmament, (υδρόγειος σφαίρα), που ανάγουν στην ισχυρή επιρροή των Γερμανών ιεραποστόλων. Υπάρχουν επίσης και λατινικές λέξεις- δάνεια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ναου Κατηγορία:Ναουρού
Μαξιμιλιάνο Λοβέρα
Ο Μαξιμιλιάνο Αλμπέρτο Λοβέρα (ισπανικά: Maximiliano Alberto Lovera, 9 Μαρτίου 1999) είναι Αργεντινός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως πλάγιος μέσος και μεσοεπιθετικός για τον Ολυμπιακό.
Ροσάριο Σεντράλ
Ο Λοβέρα εντάχθηκε στην Ροσάριο Σεντράλ για την Πριμέρα Ντιβισιόν Αργεντινής 2016, κάνοντας το επαγγελματικό ντεμπούτο του στις 2 Μαΐου 2016, κατά τη διάρκεια μίας ήττας εναντίον της Χιμνάσια ντε Λα Πλάτα. Έκανε ακόμη μία εμφάνιση το 2016, εναντίον της Κίλμες στις 15 Μαΐου. Στον πρώτο του αγώνα τη σεζόν 2016-17, το Δεκέμβριο, ο Λοβέρα σημείωσε το πρώτο γκολ της σταδιοδρομίας του, σε μία ήττα εναντίον της Λανούς. Ολοκλήρωσε εκείνη τη σεζόν με 2 γκολ σε 16 αγώνες.
Ολυμπιακός
Στις 31 Αυγούστου 2019, μετά από 3 γκολ σε 69 αγώνες, ο Λοβέρα μετακινήθηκε από τη Ροσάριο Σεντράλ στον Ολυμπιακό.
Διεθνής σταδιοδρομία
Τον Ιούλιο του 2017, ο Λοβέρα κλήθηκε για τις προπονήσεις της Εθνικής Αργεντινής U20. Κλήθηκε και πάλι από την Εθνική Αργεντινής U20s τον επόμενο Μάιο, για τις προπονήσεις της Εθνική Αργεντινής για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2018 στη Ρωσία. Τον Οκτώβριο του 2018, έπαιξε και σκόραρε για την Αργεντινή U20 σε μία φιλική ήττα εναντίον του Ισημερινού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αργεντινοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αργεντινής Κ20 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ροσάριο Σεντράλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Αργεντινής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Αργεντινοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Ατίφ Γιλμάζ
Ο Ατίφ Γιλμάζ (Atıf Yılmaz Batıbeki ; 9 Δεκεμβρίου 1925 - 5 Μαΐου 2006) ήταν Τούρκος σκηνοθέτης, σεναριογράφος και παραγωγός. Αποτέλεσε θρύλο στην βιομηχανία του κινηματογράφου της Τουρκίας με 119 ταινίες που σκηνοθέτησε. Έγραψε επίσης 53 σενάρια και έκανε την παραγωγή 28 ταινιών από το 1951. Υπήρξε ενεργός σε σχεδόν κάθε περίοδο της βιομηχανίας του τουρκικού κινηματογράφου.
Βιογραφία
Ο Ατίφ Γιλμάζ γεννήθηκε στις 9 Δεκεμβρίου 1925 στην Μερσίνη της Τουρκίας από μια κουρδική οικογένεια. Μετά την ολοκλήρωση του σχολείου στην Μερσίνη, φοίτησε στην Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου της Κωνσταντινούπολης. Λόγω του ενδιαφέροντός του για τις τέχνες, παράτησε την νομική και εισήχθη στο Τμήμα Ζωγραφικής της Ακαδημίας Καλών Τεχνών στην Κωνσταντινούπολη. Μετά την αποφοίτησή του από την Ακαδημία, πραγματοποίησε ορισμένα έργα τέχνης σε εργαστήρια. Οι σπουδές του στην ζωγραφική τον βοήθησαν όταν σκηνοθετούσε τις ταινίες του, όπως ανέφερε κάποτε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τούρκοι σκηνοθέτες κινηματογράφου Κατηγορία:Τούρκοι σεναριογράφοι Κατηγορία:Τούρκοι παραγωγοί ταινιών
Μπιλ Νίκολσον
Ο Μπιλ Νίκολσον (William Edward "Bill" Nicholson, 26 Ιανουαρίου 1919 - 23 Οκτωβρίου 2004) ήταν Άγγλος ποδοσφαιριστής και προπονητής. Υπήρξε ένας από τους μεγαλύτερους προπονητές που ανέδειξε ποτέ το βρετανικό ποδόσφαιρο.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 26 Ιανουαρίου 1919. Για σειρά ετών ήταν προπονητής της Τότεναμ Χότσπερ, με την οποία κατέκτησε το νταμπλ το 1960-61. Η Τότεναμ εκείνη την περίοδο ήταν η κορυφαία ομάδα της Αγγλίας και με τον Νίκολσον στο πηδάλιο αυτής της λαμπρής ομάδας κατάφερε να κατακτήσει το Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης νικώντας την Ατλέτικο Μαδρίτης με 5-1. Το 1962 πήρε το κύπελλο Αγγλίας κερδίζοντας τη Μπέρνλι και ο θρίαμβος της Τότεναμ επαναλήφθηκε το 1967 όταν κέρδισε στον τελικό του Γουέμπλεϊ την Τσέλσι με 2-1. Συνάδελφοι του προπονητές και κατά καιρούς δεκάδες ποδοσφαιριστές του τον χαρακτήριζαν ως τον τζέντλεμαν των αγγλικών γηπέδων. Έναν απόλυτα ειλικρινή άνθρωπο και προπονητή.
Πέθανε στις 23 Οκτωβρίου 2004.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Άγγλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Άγγλοι προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1950 Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Τότεναμ Χότσπερ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τότεναμ Χότσπερ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κατηγορία:Προπονητές νικητές Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ
Νατάσα Σνάιντερ
Η Νατάσα Σνάιντερ (22 Μαΐου 1956 - 2 Ιουλίου 2008), (το πλήρες όνομά της ήταν Νατάλια Μιχαήλοβνα Σνάιντερμαν [Natalia Mikhailovna Schneiderman] (Наталья Михайловна Шнайдерман , [nɐˈtalʲjə mʲɪˈxajɫɐvnə ˈʂnajdʲɪrmən] )), ήταν Λετονικής καταγωγής Ρωσοαμερικανίδα μουσικός και ηθοποιός. Έπαιζε κυρίως αρμόνιο και τραγουδούσε στο συγκρότημα Eleven, μαζί με τον σύντροφό της, Αλέν Γιοχάνες, ο οποίος συμμετείχε στο ίδιο συγκρότημα. Η Σνάιντερ συνέβαλε σε κομμάτια για τους Κρις Κορνέλ και Queens of the Stone Age και μαζί με τον Γιοχάνες περιόδευσαν με τον Κορνέλ στην περιοδεία του Πρωινή Ευφορία (Euphoria Morning) το 1999 και με τους Queens το 2005 στην περιοδεία τους Νανουρίσματα για Παράλυση (Lullabies to Paralyze). Πέθανε από καρκίνο το 2008.
Μάριο Αντρέτι
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί οδηγοί Φόρμουλα 1 Κατηγορία:Παγκόσμιοι Πρωταθλητές Φόρμουλα 1
Νατάσα Σνάιντερ
Βιογραφία
Στις αρχές της δεκαετίας του 1970, η Σνάιντερ ήταν μέλος της «Sovremennik», μιας κρατικής ποπ ορχήστρας, όπου συμμετείχε στα φωνητικά και στο πιάνο, καθώς και ο πρώτος της σύζυγος Σεργκέι Καπούστιν (γεννημένος το 1949), ο οποίος συμμετείχε  στην κιθάρα και στα κρουστά. Ο αδερφός της Βλαντιμίρ Σνάιντερ (1951 - 2012) παρήγαγε και έπαιζε πιάνο και πλήκτρα για το Singing Hearts, το οποίο ήταν ένα από τα πιο διάσημα γκρουπ της Ρωσίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, των οποίων η παραγωγή και ο ήχος ελέγχονταν σε μεγάλο βαθμό από τις σοβιετικές αρχές. Ο Βλαντιμίρ Σνάιντερ θυμάται: «Θα τραγουδούσαμε 37 τραγούδια για το πόσο καλό είναι το Κομμουνιστικό Κόμμα και στο τέλος —αν ήμασταν τυχεροί— μας επέτρεψαν να παίξουμε ένα απαλό τραγούδι όπως το Killing Me Softly ή το Ain't No Sunshine. Αλλά ποτέ μην ροκάρετε."
Τον Μάιο του 1976, τα αδέρφια Σνάιντερμαν και ο Καπούστιν αυτομόλησαν στη Δύση, φτάνοντας στη Νέα Υόρκη χωρίς οικονομικά ή διασυνδέσεις. Ο γιος της Νατάσα και του Καπούστιν, Ρόμπιν, γεννήθηκε μόλις δύο μήνες μετά την άφιξή τους. Έπαιρναν καθημερινές δουλειές και έπαιζαν βραδινές συναυλίες στην πόλη - ο Βλαντιμίρ Σνάιντερμαν άλλαξε επίσης το επώνυμό του σε Σνάιντερ, με τη Νατάσα να αλλάζει το επίθετο του γάμου της από Καπουστίνα σε Καπούστιν. Το 1978 έφτασαν στο Χόλιγουντ όπου συνάντησαν τον Γκάι Κόστα, τον επικεφαλής των Motown's Studio Operations, ο οποίος τους σύστησε στον Μπέρι Γκόρντι, ιδρυτή της Motown Records. Ως συνέπεια της συνάντησης με τον Γκόρντι, υπέγραψαν με τη δισκογραφική, φέρεται να είναι η πρώτη ρωσική μπάντα που ήταν σε μεγάλη δισκογραφική. Τον Ιούνιο του 1980 το νέο τους συγκρότημα, Black Russian, κυκλοφόρησε ένα άλμπουμ με ποπ στυλ R&B, που έγινε δεκτό από το Billboard, το οποίο επέλεξε τα τραγούδια Σαστισμένος, Άφησέ με τώρα, (που αργότερα κυκλοφόρησε ως single), Κενό, Νέα Υόρκη και Η αγάπη είναι αρκετή. Το άλμπουμ δεν γνώρισε εμπορική επιτυχία και το Black Russian δεν συνεχίστηκε. Στη συνέχεια, η Νατάσα Σνάιντερ και ο Σεργκέι Καπούστιν χώρισαν.
Ισαβέλλα του Μπαρσέλος
H Ισαβέλλα, πορτογαλ. Isabel de Barcelos (Οκτώβριος 1402 - 26 Οκτωβρίου 1466) από τον Οίκο της Μπραγκάνσα ήταν κόρη του δούκα της Μπραγκάνσα και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα της Πορτογαλίας.
Νατάσα Σνάιντερ
Βιογραφία
Το 1987, η Νατάσα παντρεύτηκε τον δεύτερο σύζυγό της Αλέν Γιοχάνες και κυκλοφόρησαν το άλμπουμ Περπατήστε τη Σελήνη (Walk the Moon) με την ετικέτα MCA. Το 1990 σχημάτισαν το συγκρότημα Eleven με τον ντράμερ Τζακ Άιρονς και κυκλοφόρησαν το ντεμπούτο τους άλμπουμ Ξύπνιος μέσα σε ένα Όνειρο (Awake in a Dream) την επόμενη χρονιά. Το συγκρότημα θα συνέχιζε να κυκλοφορεί τέσσερα ακόμη άλμπουμ τα επόμενα είκοσι χρόνια, με τον Άιρονς να αποχωρεί κατά τη διάρκεια του τρίτου τους άλμπουμ (Thunk) το 1995 για να παίξει με τους Pearl Jam και να επιστρέφει για το πέμπτο άλμπουμ Καταπληκτικό Βιβλίο (Howling Book) το 2003.
Η Σνάιντερ και ο Αλέν Γιοχάνες συμμετείχαν με τον Τζος Χόουμ και άλλους καλλιτέχνες στο The Desert Sessions, Τόμοι 7 & 8. Συνέβαλαν επίσης στο άλμπουμ των Queens of the Stone Age Τραγούδια για Κωφούς (Songs for the Deaf) το 2002 και εντάχθηκαν στο συγκρότημα ως μέρος της περιοδείας τους, για να υποστηρίξουν το άλμπουμ τους το 2005, Νανουρίσματα για Παράλυση (Lullabies to Paralyze) (ο Αλέν Γιοχάνες συνέβαλε επίσης σε πολλά κομμάτια των Lullabies).
Ισαβέλλα του Μπαρσέλος
Βιογραφία
Ήταν η μόνη κόρη του Αλφόνσου δούκα της Μπραγκάνσα και της Βεατρίκης Περέιρα, κόρης του Νούνο-Άλβαρες κόμη του Μπαρσέλος, Οουρέμ & Αρράιαλος.
Νατάσα Σνάιντερ
Βιογραφία
Έγραψαν, ερμήνευσαν και παρήγαγαν με τον Κρις Κορνέλ για το σόλο άλμπουμ του 1999, Πρωινή Ευφορία (Euphoria Morning), και αποτέλεσαν μέρος της μπάντας του για την επόμενη περιοδεία. Το τραγούδι Κάποιος για τον οποίο να πεθάνεις (Someone to Die For), που έγραψε η Σνάιντερ μαζί με τον Κορνέλ και τον Γιοχάνες, ήταν μέρος του soundtrack του Spider-Man 2 (2004), που ερμηνεύτηκε από τον Τζίμι Νέκο των Ours και τον Μπράιαν Μέι των Queen. Μια δοκιμαστική έκδοση του τραγουδιού, που ερμηνεύουν οι Κορνέλ και Eleven είναι διαθέσιμη στο διαδίκτυο.
Αυρήλιος Γερμανός
Ο Αυρήλιος Γερμανός (γιος του Συμμάχου, 3ος αιώνας μ.Χ.) ήταν αρχαίος ολυμπιονίκης από την Αντινόη στην Αίγυπτο, ο οποίος στέφθηκε νικητής σε άγνωστο αγώνισμα δρόμου κατά τους 255ους (241 μ.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Στα επιγραφικά στοιχεία που ανευρέθηκαν αναφέρεται πως υπήρξε επίσης νικητής στα Καπιτώλια.
Ισαβέλλα του Μπαρσέλος
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1424 τον θείο της Ιωάννη των Αβίας πρίγκιπα και κοντόσταυλο της Πορτογαλίας και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Μπραγκάνσα
Αυρήλιος Γερμανός
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες διαφόρων εθνικοτήτων Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες αγωνισμάτων δρόμου Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες από την Αίγυπτο Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (3ος αιώνας)
Νατάσα Σνάιντερ
Θάνατος
Στις 2 Ιουλίου 2008, η Σνάιντερ πέθανε από καρκίνο. Η είδηση έγινε γνωστή με ένα μήνυμα που δημοσιεύτηκε στη σελίδα του συγκροτήματος Sweethead στο MySpace, μέλος του οποίου είναι ο στενός φίλος και πρώην σύντροφος της Νατάσα, Τρόι βαν Λίουεν: «Η Νατάσα Σνάιντερ, εξαιρετική μουσικός, πρώην ηθοποιός, τραγουδίστρια του πρωτοποριακού συγκροτήματος Eleven και κάποτε κιμπορντίστας των Queens of the Stone Age, πέθανε σήμερα στις 11:11 π.μ. από καρκίνο. Ήταν μια λαμπρή, όμορφη και τρελή γυναίκα, που θα λείψει βαθιά σε όλους όσοι τη γνώριζαν. Στείλτε τις αγαπημένες σας σκέψεις στο σύμπαν.»
Το ακόλουθο μήνυμα αντικατέστησε αργότερα την κύρια σελίδα στο qotsa.com: «Στις 2 Ιουλίου, στις 11:11π.μ., η Νατάσα Σνάιντερ πέθανε. Τελείωσε τον χρόνο της σε αυτή τη Ζωή με το ύφος και την ποίηση, που έζησε όλες τις προηγούμενες μέρες, πεθαίνοντας στην αγκαλιά των πιο κοντινών και αγαπημένων της. Καμία λέξη δεν μπορεί να συμπυκνώσει την ακλόνητη δύναμη που παρείχε, τις αντιξοότητες, που ξεπέρασε, τα ταλέντα που διέθετε και καλλιέργησε, την οξύτητα του πνεύματός της ούτε την όμορφη πολυπλοκότητα της διάνοιάς της. Είμαστε τόσο ευγνώμονες για την επιρροή της και το δώρο της φιλίας της.
Ο εορτασμός της Νατάσα Σνάιντερ θα πραγματοποιηθεί στο Χόλιγουντ στο Θέατρο Χένρι Φόντα το Σάββατο 16 Αυγούστου. Περισσότερες λεπτομέρειες θα ανακοινωθούν σύντομα. Όλα τα έσοδα από το επίδομα και τις δωρεές που θα γίνουν θα διατεθούν, για να ανακουφίσουν το βάρος του αγώνα της Νατάσας κατά του καρκίνου. Για να κάνετε δωρεά, μεταβείτε στη διεύθυνση NatashaShneider.org
Το τώρα είναι το μόνο, που έχουμε. Είθε να το αξιοποιήσετε όλοι στο έπακρο.» (2008), Τζος Χόουμ
Η Σνάιντερ τάφηκε στο Κοιμητήριο Χόλυγουντ για Πάντα στο Λος Άντζελες.
Κληρονομιά
Στις 16 Αυγούστου 2008, οι Queens of the Stone Age πραγματοποίησαν μια συναυλία για τον εορτασμό της ζωής της Σνάιντερ στο Θέατρο Χένρι Φόντα στο Λος Άντζελες. Μαζί τους στη σκηνή ήταν ο Αλέν Γιοχάνες, οι Tenacious D' s Τζακ Μπλακ και Κάιλ Γκας, ο Ματ Κάμερον, ο Μπρόντι Ντάλε, ο Τζέσι Χιουζ, ο Κρις Γκος και ο Πόλυ Τζιν Χάρβεϊ, παίζοντας μια ποικιλία QOTSA και μη QOTSA τραγουδιών. Τα έσοδα από τη συναυλία διατέθηκαν για την κάλυψη των δαπανών που σχετίζονται με την ασθένεια της Νατάσα.
Στα τέλη του 2009, ένα τραγούδι που έγραψε μαζί με τον Γιοχάνες, "'Ωρα για Θαύματα", ηχογραφήθηκε από τον Άνταμ Λάμπερτ και χρησιμοποιήθηκε στην ταινία του 2012. Το 2010 το κομμάτι WYUT, που συνυπογράφουν οι Σνάιντερ, Αλέν Γιοχάνες και Νάταλι Ιμπρούγκλια, εμφανίστηκε στο άλμπουμ της Ιμπρούγκλια Έλα στη Ζωή (Come to Life).
Ενώ βρισκόταν στη σόλο περιοδεία του μεταξύ 2011 και 2016, ο Κρις Κορνέλ συχνά την τιμούσε και έπαιζε το τραγούδι Όταν είμαι πεσμένος (When I'm Down), (από το άλμπουμ Euphoria Morning, που παρήγαγε η Σνάιντερ) συνοδευόμενο από μια ηχογράφηση βινυλίου του αρχικού κομματιού για πιάνο, που ερμήνευσε η Σνάιντερ για το τραγούδι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λετονοί τραγουδιστές Κατηγορία:Αμερικανίδες τραγουδίστριες
Κάρλτον Μάιερς
Ο Κάρλτον Ετόρε Φρανσέσκο Μάιερς (Carlton Ettore Francesco Myers, γεννήθηκε 30 Μαρτίου 1971) είναι πρώην διεθνής Ιταλός καλαθοσφαιριστής που αγωνίστηκε στο Πρωτάθλημα Ιταλίας και στην Ευρωλίγκα. Μεγάλωσε αρχικά στο Ηνωμένο Βασίλειο. Ένας από τους καλύτερους Ευρωπαίους σούτινγκ γκαρντ της γενιάς του, κέρδισε έναν τίτλο Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος με την Εθνική Ιταλίας το 1999.
Σύλλογοι
Στα χρόνια του στη Φορτιτούντο Μπολόνια, έγινε ο μεγάλος αντίπαλος ενός άλλου Ευρωπαίου μεγάλου παίκτη,  Πρέντραγκ Ντανίλοβιτς, του αρχηγού της Βίρτους Μπολόνια, της άλλης ομάδας μπάσκετ της πόλης. Οι μονομαχίες και η αντιπαλότητα μεταξύ Μάιερς και Ντανίλοβιτς, αποτελούν θρυλικό κομμάτι της ιστορίας του ιταλικού μπάσκετ.
Εθνική ομάδα
Με την Εθνική Ιταλίας ανδρών, ο Μάιερς έπαιξε στα Ευρωμπάσκετ του 1993, 1997 και 1999, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα FIBA του 1998 στην Ελλάδα και στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σίδνεϊ το 2000, όπου είχε επίσης την τιμή να είναι ο σημαιοφόρος της χώρας του στην τελετή εγκαινίων. Με την εθνική ομάδα έπαιξε 131 επίσημους αγώνες, σημειώνοντας συνολικά 1828 πόντους.
Νίκος Πορτοκάλογλου
Ο Νίκος Πορτοκάλογλου (Βόλος, 30 Δεκεμβρίου 1957) είναι Έλληνας τραγουδιστής και τραγουδοποιός, αρχικά μέλος του συγκροτήματος Φατμέ και αργότερα με προσωπική πορεία έχοντας κυκλοφορήσει αρκετούς δίσκους. Από το φθινόπωρο του 2020 παρουσιάζει την εκπομπή Μουσικό Κουτί με τη Ρένα Μόρφη.
Βιογραφία
Ο Νίκος Πορτοκάλογλου γεννήθηκε στον Βόλο στις 30 Δεκεμβρίου του 1957 και προέρχεται από προσφυγική οικογένεια. Έζησε και μεγάλωσε στη Νέα Σμύρνη, όπου εγκαταστάθηκε η οικογένειά του όταν ήταν τεσσάρων ετών. Η αγάπη του για την κιθάρα εκδηλώθηκε στα πρώτα εφηβικά του χρόνια. Τότε απόκτησε την πρώτη του κιθάρα και άρχισε να μελετά μόνος επί ώρες, ακούγοντας και τραγούδια των Rolling Stones, Beatles, Τζίμι Χέντριξ, Μπομπ Ντίλαν κ.ά.. Στα πρώτα χρόνια του λυκείου συμμετείχε στο συγκρότημα που δημιούργησε με συμμαθητές του και το οποίο έπαιζε κυρίως τα νεανικά τραγούδια της εποχής.
Το 1980 ίδρυσε το συγκρότημα Φατμέ μαζί με τους φίλους του Οδυσσέα Τσάκαλο (ντραμς) και Δημήτρη Καλατζή (μπάσο). Ο πρώτος δίσκος κυκλοφόρησε το 1981 με παραγωγό τον Τάσο Φαληρέα. Στη συνέχεια, στο συγκρότημα προστέθηκε ο Μιχάλης Μουστάκης (πλήκτρα). Το 1989, το συγκρότημα διαλύθηκε και ο Νίκος Πορτοκάλογλου ακολούθησε προσωπική πορεία.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες τραγουδοποιοί Κατηγορία:Έλληνες άνδρες τραγουδιστές Κατηγορία:Έλληνες μουσικοί Κατηγορία:Έλληνες στιχουργοί Κατηγορία:Έλληνες συνθέτες
Εθελίνδη του Νόρντχαϊμ
Η Εθελίνδη, γερμ. Ethelinde von Nordheim (1050/1060 - μετά το 1075) από τον Οίκο του Νόρντχαϊμ ήταν κόρη του δούκα της Βαυαρίας και με τους γάμους της έγινε πρώτα δούκισσα της Βαυαρίας και μετά κόμισσα του Κάλβελαγκε στην Κάτω Σαξονία.
Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Όθωνα δούκα της Βαυαρίας (κυβ. 1060-1070) και της συζύγου του Ρίχεντσας των Ετσονιδών, η οποία θεωρείται κόρη του Όθωνα Β΄ δούκα της Σουηβίας.
Ο πρώτος γάμος
Το 1062, όταν ήταν το πολύ 12 ετών, η Εθελίνδη παντρεύτηκε τον Γουέλφο Α΄ δούκα της Βαυαρίας (γιο του Αλβέρτου-Άτσο Β΄ μαργράβου του Μιλάνου και της Κουνιγούνδης των Παλαιών Γουέλφων). Το 1070 ο πατέρας τής Εθελίνδης, ο Όθων του Nόρντχαϊμ, κατηγορήθηκε ότι έλαβε μέρος σε μία συνωμοσία για τη δολοφονία του Ερρίκου Δ΄ και έτσι στερήθηκε το δουκάτο της Βαυαρίας. Ο Γουέλφος Α΄ απέπεμψε την Εθελίνδη και την έστειλε πίσω στον πατέρα της, τον οποίο διαδέχθηκε ως δούκας της Βαυαρίας. Δεν είναι σαφές για ποιους λόγους διαλύθηκε ο γάμος τους· έπειτα η Eθελίνδη και ο Γουέλφος Α΄ έκαναν ο καθένας δεύτερο γάμο.
Ο δεύτερος γάμος
Το 1070 ή μετά, η Eθελίνδη παντρεύτηκε για δεύτερη φορά με τον Χέρμαν Α΄ κόμη του Κάλβελαγκε στην Κάτω Σαξονία. Το ζευγάρι είχε έναν γιο, τον Χερμαν Β΄ του Κάλβελανγκε (1075-1134).
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1062 τον Γουέλφο Α΄ των Ομπερτιδών/Γουέλφων δούκα της Βαυαρίας· δεν απέκτησαν απογόνους. Το 1070 διαζεύχθηκαν.
Μετά η εθελίνδη έκανε δεύτερο γάμο με τον Χέρμαν Α΄ κόμη του Κάλβελανγκε στην Κάτω Σαξονία και είχε τέκνο:
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανίδες δούκισσες Κατηγορία:Γερμανίδες κόμισσες
Καπαρέλλι Αργολίδας
Το Καπαρέλλι είναι ημιορεινό χωριό του Νομού Αργολίδος. Βρίσκεται σε υψόμετρο 380 μέτρων και το 2021 ο μόνιμος πληθυσμός του ανερχόταν σε 147 κατοίκους. Απέχει 27 χλμ. απο την έδρα του δήμου, το Άργος.
Το όνομα Καπαρέλλι προέρχεται από το ιταλικής προέλευσης Καπαρέλο, και η ιστορία του χωριού σημαδεύτηκε το 1944 από τη φωτιά που έβαλαν εκεί οι Γερμανοί.
Το Καπαρέλλι είναι επίσης γνωστό στους λάτρεις των μαραθώνιων διαδρομών, αφού από εκεί περνά την τελευταία Κυριακή του Σεπεμβρίου το Σπάρταθλον, των 248 χιλιομέτρων.
Σπηλαιοβάραθρο Καπαρελίου
Σε υψόμετρο 440 μ. βρίσκεται το σπήλαιοβαθρο που υπάγεται στο Δήμο Άργους Μυκηνών. Αυτό το σπήλαιο ήταν γνωστό στους κατοίκους της περιοχής με το όνομα ¨Τρύπα¨ στην οποία έριχναν κάθε τι άχρηστο και ακάθαρτο.
Ο κάτοικος του χωριού Δ. Καπαρέλλος, μετά την επίσκεψη του στο σπήλαιο των Ιωαννίνων σκέφτηκε ότι θα μπορούσε και η ¨Τρύπα¨ του χωριού του να κρύβει υπόγειους θησαυρούς σαν αυτούς του σπηλαίου Περάματος. Η έκπληξή τους ήταν μεγάλη όταν διαπίστωσαν ότι, αν και δεν είχε το μέγεθος του Σπηλαίου Περάματος, δεν υστερούσε όμως σε διάκοσμο. Το γεγονός έγινε γνωστό στον επιχειρηματία και κάτοικο Ναυπλίου κ. Ι. Προύντζο, ο οποίος παρακάλεσε τηλεφωνικώς την κ. Α. Πετροχείλου να το επισκεφθεί.
Η κ. Πετροχείλου κατά την επίσκεψη της στις 16 Αυγούστου 1978 το χαρακτήρισε αξιόλογο από τουριστικής πλευράς και πραγματοποίησε προκαταρκτικές μετρήσεις με βοηθούς τους κατοίκους του χωριού: Δ.Καπαρέλλο, Γ. Νάση και Β. Νάση. Η ολοκλήρωση χαρτογράφησης πραγματοποιήθηκε το Δεκέμβριο του 1979 με βοηθούς: Τον Πρόεδρο Κοινότητος Σπυρ. Καπαρέλλο, τον Αντιπρόεδρο Παν. Μπούρη, το Δημοδιδάσκαλο Χρ. Κολιγλιάτη και τους κατοίκους του Χωριού Γ. Γιαννακόπουλο και Μιχ. Δ. Καπαρέλλο, με εντολή Ε.Σ.Ε και χορηγία της τότε Κοινότητος Καπαρελίου.
Πληθυσμός
Ο πληθυσμός του χωριού απο το 1879 μέχρι το 1940 σημείωνε αύξηση ενώ μεταπολεμικά μειώθηκε ελαφρά, έπειτα σταθεροποιήθηκε και το 2021 κατέγραψε πολύ μεγάλη κάμψη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επισκέψιμα σπήλαια στην Ελλάδα Κατηγορία:Δήμος Άργους - Μυκηνών
Ανατολικό Μέτωπο (Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος)
Το Ανατολικό Μέτωπο του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου (γερμανικά: Ostfront, ρουμανικά: Frontul de răsărit, ρωσικά: Восточный фронт, romanized: Vostochny front) ήταν το σύνολο των επιχειρήσεων που περιέκλεισαν στο μεγαλύτερο βαθμό τους τις συγκρούσεις ανάμεσα στη Ρωσική Αυτοκρατορία και τη Ρουμανία από τη μια πλευρά και την Αυστροουγγαρία, τη Βουλγαρία, την Οθωμανική Αυτοκρατορία και τη Γερμανική Αυτοκρατορία από την άλλη πλευρά. Οι επιχειρήσεις αυτές επεκτάθηκαν από τη Βαλτική Θάλασσα στον βορρά μέχρι τη Μαύρη Θάλασσα στον νότο, περιλάμβαναν το μεγαλύτερο μέρος της Ανατολικής Ευρώπης και απλωνόταν σε ολόκληρη την Κεντρική Ευρώπη. Ο όρος είναι σε αντίθεση με το Δυτικό Μέτωπο, το οποίο λάμβανε χώρα μεταξύ του Βελγίου και της Γαλλίας.
Κατά τη διάρκεια του 1910, ο Ρώσος στρατηγός Γιούρι Ντανίλοφ ανέπτυξε το "Σχέδιο 19" σύμφωνα με το οποίο τέσσερα στρατεύματα θα εισέβαλαν στην ανατολική Πρωσία. Το σχέδιο αυτό επικρίθηκε αρκετά καθώς η Αυστορουγγαρία θα μπορούσε να θεωρηθεί μεγαλύτερη απειλή από τη Γερμανική Αυτοκρατορία. Επομένως αντί να εισβάλουν τέσσερα στρατεύματα στην Ανατολική Πρωσία, οι Ρώσοι σχεδίασαν να στείλουν δυο στρατεύματα στην Ανατολική Πρωσία και δυο στρατεύματα κατά των αυστροουγγρικών δυνάμεων που εισέβαλαν από τη Γαλικία. Κατά τους πρώτους μήνες του πολέμου, ο αυτοκρατορικός ρωσικός στρατός επιχείρησε μια εισβολή στο βορειοδυτικό τμήμα της ανατολικής Πρωσίας, μόνο για να ηττηθούν βαριά από τους Γερμανούς μετά από κάποιες πρώτες επιτυχίες. Ταυτόχρονα οι Ρώσοι εισέβαλαν με επιτυχία στη Γαλικία, νικώντας τις αυστροουγγρικές δυνάμεις εκεί. Στην υπό ρωσική κατοχή Πολωνία, οι Γερμανοί απέτυχαν να καταλάβουν τη Βαρσοβία. Ωστόσο έως το 1915 τα γερμανικά και αυστροουγγρικά στρατεύματα προχώρησαν εδαφικά και πέτυχαν σημαντικές νίκες κατά των Ρώσων στη Γαλικία και την Πολωνία, αναγκάζοντας τα ρωσικά στρατεύματα να υποχωρήσουν. Ο Μεγάλος Δούκας Νικόλαος απολύθηκε από τη θέση του ως ηγέτης των ρωσικών στρατευμάτων και αντικαταστάθηκε από τον ίδιο τον τσάρο. Οι περισσότερες επιθέσεις που έγιναν κατά των Γερμανών το 1916 απέτυχαν, όπως η επίθεση στη λίμνη Νάρατς και η επίθεση στο Μπαράνοβιτσι. Ωστόσο ο στρατηγός Αλεξέι Μπρούσιλοβ επέβλεψε μια ιδιαίτερα επιτυχημένη επίθεση εναντίον της Αυστροουγγαρίας που έμεινε γνωστή ως επίθεση Μπρούσιλοβ και είχε μεγάλα κέρδη για τον ρωσικό στρατό.
Το Βασίλειο της Ρουμανίας μπήκε στον πόλεμο τον Αύγουστο 1916. Η Αντάντ υποσχέθηκε την περιοχή της Τρανσυλβανίας (που ήταν μέρος της Αυστροουγγαρίας) σε αντάλλαγμα την υποστήριξη της Ρουμανίας. Τα ρουμανικά στρατεύματα εισέβαλαν στην Τρανσυλβανία και ενώ είχαν κάποιες επιτυχίες, αναγκάστηκαν να σταματήσουν καθώς εκδιώχθηκαν από τους Γερμανούς και τους Αυστροούγγρους όταν η Βουλγαρία τούς επιτέθηκε στον νότο της χώρας. Στο μεταξύ, τον Φεβρουάριο 1917 πραγματοποιήθηκε επανάσταση στη Ρωσία (μια από τις αιτίες ήταν οι δυσκολίες του πολέμου). Ο τσάρος Νικόλαος Β' αναγκάστηκε να παραιτηθεί και έτσι ιδρύθηκε μια προσωρινή κυβέρνηση της Ρωσίας, με πρώτο ηγέτη τον Γκεόργκι Λβοβ, ο οποίος αντικαταστάθηκε από τον Αλεξάντερ Κερένσκυ.
Η νεοσυσταθείσα Ρωσική Δημοκρατία συνέχισε να συμμετέχει στον πόλεμο μαζί με τη Ρουμανία και την Αντάντ μέχρι να ανατραπεί από τους Μπολσεβίκους τον Οκτώβριο 1917. Ο Κερένσκυ ηγήθηκε της επίθεσης του Ιουλίου, η οποία ήταν σε μεγάλο βαθμό μια αποτυχία με αποτέλεσμα την κατάρρευση του ρωσικού στρατού. Η νέα κυβέρνηση που σχηματίστηκε από τους Μπολσεβίκους υπέγραψε με τις Κεντρικές Δυνάμεις τη Συνθήκη του Μπρεστ-Λιτόφσκ, απομάκρυνε τη Ρωσία από τον πόλεμο και προχώρησε σε μεγάλες εδαφικές παραχωρήσεις. Η Ρουμανία αναγκάστηκε επίσης να παραδοθεί και υπέγραψε μια παρόμοια συνθήκη, παρόλο που και οι δυο αυτές συνθήκες ακυρώθηκαν μετά τη διάλυση των Κεντρικών Δυνάμεων τον Οκτώβριο 1918.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εκστρατείες του Α' Παγκόσμιου πολέμου Κατηγορία:Ιστορία της Αυστροουγγαρίας κατά την διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Ιστορία της Βουλγαρίας κατά την διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Ιστορία της Γερμανικής Αυτοκρατορίας κατά την διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Ιστορία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας κατά την διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Ιστορία της Ρουμανίας κατά την διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Τίτος Κλαύδιος Διόδωρος
Ο Τίτος Κλαύδιος Διόδωρος (3ος αιώνας μ.Χ.) ήταν αρχαίος ολυμπιονίκης από την Ερμούπολη στην Αίγυπτο, ο οποίος στέφθηκε νικητής σε άγνωστο αγώνισμα δρόμου κατά τους 256ους (245 μ.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Πιθανώς πρόκειται για ολυμπιονίκη των αγώνων στην Αλεξάνδρεια και όχι στην Ολυμπία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες διαφόρων εθνικοτήτων Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες αγωνισμάτων δρόμου Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες από την Αίγυπτο Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (3ος αιώνας)
Fyr & Flamme
Οι Fyr og Flamme (στα Ελληνικά: Φωτιά και Φλόγα) είναι ένα ντουέτο Δανικής καταγωγής. Το ντουέτο κέρδισε την 51η έκδοση του Dansk Melodi Grand Prix 2021 και εκπροσώπησε τη Δανία στο, με το τραγούδι "Øve os på hinanden".
Ιστορικό
Το ντουέτο αποτελείται από δύο άντρες, τον Γιέσπερ Γκροτ (Jesper Groth, γενν. 31 Ιανουαρίου 1989) και τον Λόριτς Εμανουέλ (Laurits Emanuel). Ο Γιέσπερ Γκρόθ είναι πιο γνωστός στο δανικό κοινό ως ηθοποιός, ειδικότερα από τη δανική τηλεοπτική σειρά "Sygeplejeskolen". Σπούδασε από τη Δανική Εθνική Σχολή Παραστατικών Τεχνών. Ο Λόριτς Εμανουέλ είναι εκπαιδευμένος από το Δανικό Μουσικό Ωδείο. Ο Λόριτς είναι επίσης μέλος του συγκροτήματος The Grenadines.
Και οι δύο μοιράζονται το πάθος για τη νοσταλγία, το κιτς και τη μουσική από τη δεκαετία του ογδόντα - ειδικά το Melodi Grand Prix και το Eurovision. Έχουν κυκλοφορήσει τρία σινγκλ, όπου το πρώτο, το "Menneskeforbruger" γρήγορα έγινε ραδιοφωνική επιτυχία. Το ύφος τους θυμίζει καθαρά αυτό της δεκαετίας του 1980. Οι ίδιοι, ορίζουν το στυλ τους ως νοσταλγικό δανικό ποπ, καθώς χρησιμοποιούν ήχους που θυμίζουν τη μουσική της δεκαετίας του '80, με το Συνθεσάιζερ μεταξύ των κύριων οργάνων τους.
Το ντουέτο έκανε το ντεμπούτο του τον Αύγουστο του 2020 με το τραγούδι "Menneskeforbruger", το οποίο ακολούθησε το δεύτερο single "Kamæleon" τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους. Αργότερα, οι Fyr og Flamme ανακοινώθηκαν ως διαγωνιζόμενοι στο Dansk Melodi Grand Prix του 2021, την εθνική επιλογή της Δανίας για το Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2021 στο Ρότερνταμ, με το τραγούδι "Øve os på hinande", το οποίο τελικά κέρδισαν.
Το νικητήριό τους τραγούδι, το "Øve os på hinanden" ("Εξάσκηση ο ένας στον άλλο") είναι να βελτιωθεί κάποιος σε κάτι απλώς με την εξάσκηση. Μπορεί να βρει ο ένας τον άλλον, για τη ζωή γενικά ή απλά να βελτιωθεί στο χορό. Περιγράφουν το τραγούδι ως ένα είδος κινηματογραφικής σκηνής όπου ο χρόνος περνά σε αργή κίνηση και κάνοντας τα πρώτα μικρά βήματα το ένα προς το άλλο.
Ο Γιέσπερ και ο Λόριτς ανακοίνωσαν ότι το τραγούδι θα κρατηθεί στα Δανικά για τη Eurovision 2021. Αυτή θα είναι η πρώτη φορά από το που το τραγούδι της Δανίας για το Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision θα παρουσιαστεί στη δανική γλώσσα.
Øve os på hinanden
Το "Øve os på hinanden" είναι ένα τραγούδι του Δανικού ντουέτου Fyr og Flamme. Το τραγούδι εκπροσώπησε τη Δανία στο στο Ρότερνταμ της Ολλανδίας.
Περιγραφή
Το πρωί της 10ης Φεβρουαρίου 2021, οι Fyr & Flamme εμφανίστηκαν στη λίστα των συμμετεχόντων του Dansk Melodi Grand Prix, την ετήσιο μουσικό διαγωνισμό που επιλέγει τις συμμετοχές της Δανίας για το διαγωνισμό της Eurovision. Η συμμετοχή τους, το "Øve os på hinanden", κυκλοφόρησε με τους άλλους συμμετέχοντες το ίδιο απόγευμα. Στην εκδήλωση, που πραγματοποιήθηκε στις 6 Μαρτίου, ήταν μεταξύ των τριών που ψηφίστηκαν περισσότερο από το κοινό και την κριτική επιτροπή στην πρώτη φάση των ψηφοφοριών. Στον σούπερ τελικό των τριών ατόμων, έφτασαν το 37% των συνολικών ψήφων, κερδίζοντας την επιλογή και έγιναν οι εκπρόσωποι της Δανίας στη Eurovision.
Στη Eurovision
Η 65η έκδοση της Eurovision διεξήχθη στο Rotterdam Ahoy στο Ρότερνταμ της Ολλανδίας και αποτελείτο από δύο ημιτελικούς που θα πραγματοποιηθούν στις 18 και 20 Μαΐου, και τον μεγάλο τελικό στις 22 Μαΐου 2021. Σύμφωνα με τους κανονισμούς της Εurovision, κάθε συμμετέχουσα χώρα, εκτός από τη διοργανώτρια χώρα και τις "Μεγάλες Πέντε", που αποτελούνται από τη Γαλλία, τη Γερμανία, την Ιταλία, την Ισπανία και το Ηνωμένο Βασίλειο, πρέπει να προκριθεί από έναν από τους δύο ημιτελικούς για να διαγωνιστεί στον τελικό. Στις 17 Νοεμβρίου 2020, η EBU επιβεβαίωσε ότι δεν θα διεξαχθεί η ημιτελική κλήρωση κατανομής για το διαγωνισμό του 2021. Αντ' αυτού, οι ημιτελικοί θα έχουν την ίδια σύνθεση χωρών όπως καθορίστηκε από την κλήρωση κατανομής των ημιτελικών του διαγωνισμού του 2020, που πραγματοποιήθηκε στις 28 Ιανουαρίου 2020 στο Δημαρχείο του Ρότερνταμ. Η Δανία τοποθετήθηκε στον δεύτερο ημιτελικό, που διεξήχθη στις 20 Μαΐου 2021, και έμεινε εκτός τελικού, καθώς στον ημιτελικό κατέλαβε την 11η θέση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με τη Δανία Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2021 Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision Κατηγορία:Μουσικά ντουέτα Κατηγορία:Δανοί τραγουδιστές
Κύπελλο Β΄ κατηγορίας πετοσφαίρισης ανδρών Κύπρου 1991-92
Στο Κύπελλο Β΄ κατηγορίας 1996-97 συμμετείχαν οι επτά ομάδες της Β΄ κατηγορία 1991-92.
Προημιτελικά
Στην προημιτελική φάση έγιναν μονοί αγώνες. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα τελικά αποτελέσματα των αγώνων.
1 Ο Φοίνικας δεν προσήλθε στον αγώνα. Ο Αχιλλέας προκρίθηκε χωρίς αγώνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κύπελλο Β΄ κατηγορίας Κύπρου (πετοσφαίριση ανδρών) Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 1991 Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 1992
Βίκους Τούσκους
μικρογραφία|300x300εσ|Χάρτης της κεντρικής Ρώμης κατά την εποχή της Αυτοκρατορίας, που δείχνει τον Βίκους Τούσκους στο κέντρο.
Ο Τοσκανικός Δρόμος ή Δρόμος των Ετρούσκων, λατιν.: Vicus Tuscus, ήταν ένας αρχαίος δρόμος στην πόλη της Ρώμης, που εκτεινόταν νοτιοδυτικά από τη Ρωμαϊκή Αγορά μεταξύ της Ιουλίας Βασιλικής και του Ναού των Κάστορα και Πολυδεύκη προς την Αγορά του Βοός και τον Μέγιστο Ιππόδρομο μέσω της δυτικής πλευράς του Παλατίνου λόφου και Βελάμπρουμ.
Ιστορία
Το όνομα του Βίκους Τούσκους πιστεύεται ότι προήλθε από τη μετανάστευση των Ετρούσκων στη Ρώμη. Δύο ξεχωριστά ιστορικά γεγονότα, λέγεται από αρχαίους συγγραφείς, ότι οδήγησαν στο όνομα. Ο Κ. Τάκιτος λέει ότι το όνομα προήλθε από τους Ετρούσκους, που είχαν έρθει για να βοηθήσουν τους Ρωμαίους εναντίον του Τίτου Τάτιου, ενός ηγεμόνα των Σαβίνων που εισέβαλε στη Ρώμη περί το 750 π.Χ., αφού οι Ρωμαίοι είχαν απαγάγει γυναίκες των Σαβίνων και αργότερα εγκαταστάθηκαν στην περιοχή της Ρωμαϊκής Αγοράς. Ο Τ. Λίβιος από την άλλη πλευρά λέει, ότι το όνομα προήλθε από τα απομεινάρια του στρατού των Κλουσίων, που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή μετά τον πόλεμο μεταξύ Κλουσίου και Αρικίας το 508 π.Χ.
Ο Διονύσιος αναφέρει ότι η ρωμαϊκή σύγκλητος παρείχε στους Ετρούσκους ένα μέρος, για να κτίσουν σπίτια κοντά στο Bίκους Τούσκους.
Ιστορικό
Αν και αρχικά ήταν μία κατοικημένη περιοχή πλούσιων οικογενειών, στη Δημοκρατική εποχή το Βίκους Τούσκους έγινε κόμβος του ρωμαϊκού εμπορίου: υπήρχαν πολλά καταστήματα (horrea) και στις δύο πλευρές, όπως βιβλιοπωλών. Σύμφωνα με τις Επιστολές του Οράτιου, βιβλία πωλούντο μπροστά από τα αγάλματα του θεού της Βλάστησης των Ετρούσκων Vertumnus και του Iανού Διπρόσωπου (Janus Geminus) στην Τοσκανική Οδό και μέσα στην Αγορά. Οι έμποροι με τη μεγαλύτερη επιρροή ήταν εξειδικευμένοι έμποροι θυμιάματος και αρωμάτων (λατιν.: turarii), με αποτέλεσμα το δεύτερο όνομα του δρόμου: Vicus Turarius. Ο Σ. Προπέρτιος κατέγραψε, ότι αυτοί οι έμποροι έκαναν θυσίες στον Vertumnus, το άγαλμα του οποίου βρισκόταν στον Βίκους Τούσκους.
Λειτουργία
Ο Βίκους Τούσκους χρησιμοποιήθηκε συχνά ως σημαντικό μονοπάτι επικοινωνίας μεταξύ της Ρωμαϊκής Αγοράς και της Αγοράς του Βοός με τον Μέγιστο Ιππόδρομο. Όταν οι Ρωμαίοι έκαναν μία ιεροτελεστία θυσίας στους θεούς τους, δύο λευκές αγελάδες οδηγούντο μέσω του Βίκους Τούσκους και του Βελάμπρουμ μέσω της Αγοράς του Βοός, για να φτάσουν στον Ναό της Ήρας Βασίλισσας (Juno Regina) στον Αβεντίνο λόφο.
Κατά τη διάρκεια των Ρωμαϊκών Εορτών (Ludi Romani), ο Βίκους Τούσκους ήταν μία διαδρομή για πομπές. Αγάλματα θεών σε αμάξια παρήλαυναν εδώ από τον Καπιτωλίνο λόφο μέχρι τον Μέγιστο Ιππόδρομο. Ο Τ. Μ. Πλαύτος μας λέει επίσης (Σιταρόψειρας (Curculio), IV 482), ότι γύρω στο 193 π.Χ. αυτό ήταν το σημείο για την ανδρική πορνεία στη Ρώμη.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Αρχαία Ρώμη
Λίντα Χάμιλτον
Η Λίντα Κάρολ Χάμιλτον (αγγλικά: Linda Carroll Hamilton, 26 Σεπτεμβρίου 1956) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός του κινηματογράφου και της τηλεόρασης. Περισσότερο γνωστή είναι για τον ρόλο της στις ταινίας Ο Εξολοθρευτής (1984) και Εξολοθρευτής 2: Μέρα Κρίσης (1991), ως Sarah Connor. Άλλη γνωστή ταινία που συμμετείχε, είναι στην καλτ ταινία τρόμου, Ο Δολοφόνος με το Δρεπάνι (1984).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Αντριάνα Λίμα
Πρώτα Χρόνια
Γεννήθηκε στις 12 Ιουνίου 1981 στο Σαλβαδόρ της Βραζιλίας από τους Μαρία Ντα Γκράτσα Λίμα και Νέλσον Τορς. Ο πατέρας της, εγκατέλειψε την οικογένεια όταν εκείνη ήταν μόλις 6 μηνών γι αυτό μεγάλωσε μόνο με τη μητέρα της. Όσο ήταν μικρή, δεν σκεφτόταν καθόλου να γίνει μοντέλο, ωστόσο όταν μια φίλη της που ήθελε να δηλώσει συμμετοχή σε έναν εφηβικό διαγωνισμό ομορφιάς αλλά δεν ήθελε να πάει μόνη, εκείνη δέχθηκε να πάει μαζί της. Έτσι, έστειλαν τις φωτογραφίες τους και ο χορηγός του διαγωνισμού, αμέσως πρόσεξε τη Λίμα, η οποία τελικά νίκησε. Λίγο αργότερα, σε ηλικία 15 ετών, κέρδισε την πρώτη θέση στο διαγωνισμό "Supermodel of Brazil" και στη συνέχεια βγήκε δεύτερη στο διαγωνισμό "Supermodel of the World 1996".
Modeling
Το 1999, σε ηλικία 18 ετών, μετακόμισε στη Νέα Υόρκη και λίγο αργότερα υπέγραψε συμβόλαιο με το πρακτορείο μοντέλων Elle Model Management. Έτσι, άρχισε να κλείνει μεγαλύτερες δουλειές ενώ φωτογραφήθηκε αρχικά για τα περιοδικά Vogue & Marie Claire. Συγκεκριμένα, το πρώτο της εξώφυλλο στο Marie Claire ήταν για την εκδοχή της Βραζιλίας το 1998 ενώ στο Vogue ήταν για την Ιταλική εκδοχή (Vogue Gioiello) τον Σεπτέμβριο του 2000.