cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σεραφείμ Παπακώστας (αρχιμανδρίτης)
Βίος
Ο Σεραφείμ Παπακώστας γεννήθηκε στα Φουρνά Αγράφων το 1892. Μετά από μικρή παραμονή στην Κωνσταντινούπολη εγκαταστάθηκε στην Αθήνα το 1910. Φοίτησε στο Γυμνάσιο και μετά του Βαλκανικούς πολέμους γράφτηκε στην Θεολογική Σχολή Αθηνών. Κατά την περίοδο των σπουδών του ήλθε σε επαφή με την Αδελφότητα Θεολόγων «Η Ζωή» εργαζόμενος στα γραφεία της οργάνωσης. Μετά την αποφοίτησή του διορίστηκε καθηγητής στο Νεοχώρι Μεσολογγίου, όπου έμεινε για τρία χρόνια περίπου. Μετά το θάνατο του Αρχιμ. Διονύσιου Φαραζουλή η Αδελφότητα Θεολόγων «Η Ζωή» αναζητούσε νέο δραστήριο θεολόγο που θα μπορούσε να τον αντικαταστήσει. Ο Παπακώστας ήταν ήδη δραστηριοποιημένος στους κόλπους της οργάνωσης και κήρυττε σε ναούς της πρωτεύουσας. Μάλιστα το 1923 ο τότε αρχιεπίσκοπος Αθηνών Χρυσόστομος Παπαδόπουλος τον διόρισε ιεροκήρυκα του μητροπολιτικού ναού Αθηνών. Ο Ευσέβιος Ματθόπουλος τον επέλεξε στα 1927 ενάμιση χρόνο πριν από τον θάνατό του, στη διαθήκη του ως διάδοχό του, ο οποίος εκλέχτηκε αργότερα, το Δεκέμβριο του 1927, από την Αδελφότητα προϊστάμενος. Ο Μιχαήλ Γαλανός, πρώην μαθητής του Απόστολου Μακράκη κι ένας εκ των πρωτεργατών των χριστιανικών κινήσεων στην Ελλάδα κατηγόρησε τον Παπακώστα σε δημοσίευμά του με τίτλο ''Η γνώμη μου περί του όλου έργου του αρχιμαδρίτη Σ. Παπακώστα  μεταπολεμικά (το 1948) για την όλη δράση του ότι τον εμιμήθη ως προς τον τρόπο δράσης και ότι είχε μετατρέψει την Αδελφότητα Θεολόγων «Η Ζωή» σε φατρία μέσα στην οποία συμπεριφερόταν ως αρχηγέτης δικτάτωρ ενώ παρενέβαινε στα εκκλησιαστικά πράγματα ως Ρισελιέ και Μαζαρίνος'' Όπως σχολιάζει η Έφη Γαζή, η κριτική του Γαλανού «ενισχύει την υπόθεση ότι,κατά την άνοδο και την εδραίωσή του, ο Αρχιμανδρίτης Σεραφείμ Παπακώστας επέλεξε τη ρηξη με τους παλαιότερους πρωταγωνιστές των χριστιανικών αναμορφωτικών κινήσεων και την μονοπώληση του χώρου».
Αποτίμηση του έργου και της θεολογικής σκέψης του Σεραφείμ Παπακώστα στην Αδελφότητα Θεολόγων Η Ζωή
Όπως σχολιάζει χαρακτηριστικά ο Christoph Maczewski,«[...] υπό την ηγεσία του αρχιμανδρίτη Σεραφείμ Παπακώστα,η αδελφότητα έζησε τα καλύτερα χρόνια της» Επί των ημερών του διευρύνεται η ιεραποστολική δραστηριότητα της οργάνωσης και τα Κατηχητικά σχολεία αποτελούν πλέον τη βάση για την δικτυωμένη εξάπλωση αυτής της δραστηριότητας. Έτσι αν το 1926 είχε μόλις 7 κατηχητικά σχολεία το 1936 είχε φτάσει τα 300 με 35.000 εγγεγραμμένους μαθητές, αποσπώντας το πρώτο βραβείο στο διεθνές συνεδρειο κατηχητικών σχολείων στο Όσλο. Αυτά σε συνδυασμό με την πληθωρική εκδοτική δραστηριότητα και τον πολυμερισμό σε επιμέρους σωματεία κατέστησαν επί των ημερών του Παπακώστα την Αδελφότητα σε επίκεντρο «μιας γενικής ελληνικής αφυπνιστικής κίνησης» Όσο για τα βιβλία του Παπακώστα αναπαράγουν ένα νομικό ηθικισμό, ατομοκεντρισμό και την προσήλωση στο πλέγμα ενοχή-εξαγορά-δικαίωση, κατά τον Γιανναρά.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες κληρικοί
Σλιέμα
Αθλητισμός
Η πόλη είναι έδρα της ποδοσφαιρικής ομάδας Σλιέμα Γουόντερερς ΦΚ, μιας από τις πιο πετυχημένες ομάδες της χώρας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Μάλτας
Υπόθεση Noor 1
Ως υπόθεση του Noor 1 έχει γίνει γνωστή η αστυνομική και δικαστική διερεύνηση που αφορά τη μεταφορά και διακίνηση 2,1 τόνων ηρωίνης που μετέφερε το δεξαμενόπλοιο «Noor 1» από το Ντουμπάι στην Αθήνα το καλοκαίρι του 2014. Η υπόθεση έχει απασχολήσει τα ελληνικά και ξένα ΜΜΕ λόγω της τεράστιας ποσότητας της ηρωίνης και των θανάτων διαφόρων μαρτύρων που έχουν καταγραφεί ενώ έχει χαρακτηριστεί ως «η μεγαλύτερη γνωστή μεταφορά ηρωίνης στην ιστορία της Ευρώπης».
Εντέλει 32 παραπέμφθηκαν ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, το οποίο ξεκίνησε την πρώτη συνεδρίαση στις 6 Οκτωβρίου 2015. Μετά από αλλεπάλληλες συνεδριάσεις, το Δικαστήριο εξέδωσε την απόφαση του κρίνοντας αθώους τους 17 από τους 32 κατηγορουμένους και επιβάλλοντας ποινές ισόβιας κάθειρξης σε πέντε κατηγορουμένους. Κατά της πρωτοβάθμιας απόφασης ασκήθηκε, μεταξύ άλλων, έφεση και από την εισαγγελέα της έδρας για οκτώ κατηγορουμένους.
Στις 10 Οκτωβρίου 2018 ξεκίνησε να εκδικάζεται η υπόθεση σε δεύτερο βαθμό ενώπιον του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών. Μετά από δεκάδες συνεδριάσεις που ολοκληρώθηκαν στις 19 Οκτωβρίου 2020, το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών έκρινε τους εννέα από τους 12 κατηγορουμένους ένοχους επιβάλλοντας ποινές πολυετούς κάθειρξης. Κατά της αποφάσεως ασκήθηκε αναίρεση από την αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, η εκδίκαση της οποίας αναμένεται να πραγματοποιηθεί τον Φεβρουάριο του 2022.
Τον Μάρτιο του 2018 ασκήθηκαν ποινικές διώξεις για τη συμμετοχή τους στην επιχείρηση μεταφοράς της ηρωίνης σε ακόμα τρία άτομα, συμπεριλαμβανομένου του επιχειρηματία Βαγγέλη Μαρινάκη.
Με το θέμα ασχολήθηκε και ο Αμερικανός δημοσιογράφος Αλεξάντερ Κλαπ, ο οποίος δημοσίευσε στο περιοδικό New Republic άρθρο με τίτλο «The Vampire Ship». Για το ρεπορτάζ αυτό ο Κλαπ υπήρξε υποψήφιος για το βραβείο Πούλιτζερ, στη κατηγορία της «Πρωτοποριακής δημοσιογραφίας» (Breakthrough Journalism Award), για το 2021.
Έρευνα και σύλληψη
Η πλοιοκτήτρια εταιρεία του μικρού δεξαμενόπλοιου «Noor 1» μίσθωσε το καράβι της σε Έλληνα ναυλωτή με σκοπό τη μεταφορά πετρελαίου από τη Λιβύη στην Ελλάδα. Το τάνκερ με σημαία Τόγκο αναχώρησε στα τέλη Απριλίου του 2014 από το λιμάνι της Σάρτζα στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα με προορισμό τη Λιβύη. Στις 28 Απριλίου και ενώ βρισκόταν σε διεθνή χωρικά ύδατα στον κόλπο του Ομάν, ακινητοποιήθηκε δηλώνοντας μηχανική βλάβη. Η λάντζα που κατέφθασε για επισκευές, το φόρτωσε με περίπου 3 τόνους ηρωίνη από το Πακιστάν. Το πλοίο πέρασε στα τέλη Μαΐου τη Διώρυγα του Σουέζ και αντί να κατευθυνθεί προς Λιβύη, έφτασε στην Ελευσίνα, όπου και δήλωσε πάλι μηχανική βλάβη αγκυροβολώντας στο λιμανάκι της Νέας Βλύχας, στη ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη, στις 7 Ιουνίου. Σύμφωνα με δημοσιεύματα εφημερίδων η τοποθεσία που οδηγήθηκε το πλοίο ήταν ιδανική για παράνομες δραστηριότητες.
Στις 12 Ιουνίου σε συνδυασμένη επιχείρηση μονάδων της Ελληνικής Ακτοφυλακής, του Συντονιστικού Οργάνου Δίωξης Ναρκωτικών του Αρχηγείου της Ελληνικής Αστυνομίας και του γραφείου της αμερικανικής «Υπηρεσίας Δίωξης Ναρκωτικών» (Drug Enforcement Administration -DEA) στην Αθήνα, που είχαν ήδη εντοπίσει και θέσει υπό παρακολούθηση το Noor 1. σε σπίτι στη Φιλοθέη και σε αποθήκη στο Κορωπί κατασχέθηκαν 1 τόνος και 133 κιλά ηρωίνης και συνελήφθησαν 11 άτομα.
Κατά τη διάρκεια των ανακρίσεων, η Αστυνομία οδηγήθηκε στις 21 Ιουνίου σε δεύτερη αποθήκη στο Κορωπί όπου βρήκε ακόμα 1 τόνο ηρωίνης και συνέλαβε ακόμα 14 άτομα.
Η επίσημη ανακοίνωση των αποτελεσμάτων της αστυνομικής έρευνας πραγματοποιήθηκε στις 22 Ιουνίου σε συνέντευξη τύπου που έδωσαν ο τότε Υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης και ο τότε αρχηγός της Ελληνικής Ακτοφυλακής του Λιμενικού Σώματος, αντιναύαρχος Αθανάσιος Αθανασόπουλος.
Η πρωτοβάθμια δίκη
Ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Πειραιώς παραπέμφθηκαν συνολικά 32 κατηγορούμενοι. Οι συνεδριάσεις του δικαστηρίου ξεκίνησαν στις 6 Οκτωβρίου 2015 και τελείωσαν στις 4 Αυγούστου 2016. Η εισαγγελέας της έδρας πρότεινε την καταδίκη έξι κατηγορουμένων για το αδίκημα της διεύθυνσης εγκληματικής οργάνωσης. Το Δικαστήριο, αντιθέτως, έκρινε ενόχους τον Ευθύμιο Γιαννουσάκη, εφοπλιστή και ιδιοκτήτη της ναυτιλιακής εταιρείας G-Tankers Petroleum FZE, και τον Γιώργο Μπουρδούβαλη, ναυλομεσίτη, καθώς και τρία μέλη του πληρώματος του «Noor 1» για απλή ένταξη στην οργάνωση επιβάλλοντάς τους ποινή ισόβιας κάθειρξης ενώ δεν απέδωσε σε κανένα από τους διωκόμενους την ιδιότητα του αρχηγού της εγκληματικής οργάνωσης. Για απλή συνέργεια καταδικάστηκαν ο Παναγιώτης Φάρος, ιδιοκτήτης του πλοίου, ο Αιμίλιος Κοτσώνης, πρώην υπεύθυνος του τμήματος προμηθειών της ΠΑΕ Ολυμπιακός και ο Βασίλης Κουρούβανης, διευθυντής της εταιρείας πετρελαιοειδών ΧΡΥΣΟΪΛ, στους οποίους επιβλήθηκαν ποινές κάθειρξης με ανασταλτικό χαρακτήρα ως προς την έφεση. Συνολικά από τους 32 κατηγορουμένους, αθωώθηκαν οι 17 ενώ για δύο έπαυσε η ποινική δίωξη λόγω θανάτου.
Κατά τη διάρκεια των συνεδριάσεων του δικαστηρίου, ένα μέλος της σύνθεσης αυτού παρέλαβε παγιδευμένο με εκρηκτικά πακέτο, το οποίο εξουδετερώθηκε από την αστυνομία, ενώ η Ένωση Εισαγγελέων Ελλάδας με ανακοίνωσή της είχε γνωστοποιήσει ότι συγγενικό πρόσωπο πρώτου βαθμού της εισαγγελέως της έδρας είχε δεχθεί απειλές από δύο άγνωστα άτομα.
Κατά της απόφασης η Εισαγγελέας της έδρας άσκησε έφεση θεωρώντας επιεικείς τις ποινές για όλους τους κατηγορουμένους. Η Εισαγγελέας θεώρησε επίσης, ότι ανάμεσα στους καταδικασθέντες υπάρχουν διευθυντές και χρηματοδότες της παράνομης της επιχείρησης.
Δευτεροβάθμιο δικαστήριο
Η εκδίκαση της υπόθεση, η οποία άρχισε με καθυστέρηση 18 μηνών (τόσο χρειάστηκε να καθαρογραφεί η απόφαση του Πρωτοδικείου), ξεκίνησε στις 10 Οκτωβρίου 2018, από το Πενταμελές Εφετείο Κακουργημάτων στις δικαστικές αίθουσες των γυναικείων φυλακών Κορυδαλλού. Καινούρια στοιχεία που αξιολογήθηκαν κατά τη διαδικασία ήταν η εξέταση των συνακροάσεων της ΕΥΠ το 2012 για το θέμα των στημένων παιχνιδιών του ποδοσφαίρου. Οι μαγνητοφωνημένες συνομιλίες περιείχαν τις συνομιλίες συμμετεχόντων στην υποκλοπές και συγκεκριμένα αυτές του Αιμίλιου Κοτσώνη με στελέχη της εταιρείας Capital, σχετικά με το Noor 1.
Η Εισαγγελέας της έδρας, Βασιλική Βλάχου, στο τέλος της διαδικασίας, πρότεινε βαρύτερες ποινές για τον Κοτσώνη και τον Κουρούβανη υποστηρίζοντας ότι οι δυο αυτοί κατηγορούμενοι μαζί με τους καταδικασθέντες Γιαννουσάκη και Μπουρδούβαλ, «ενήργησαν με πλήρη συνείδηση και στα πλαίσια ενός οργανωμένου σχεδίου προκειμένου να αποκομίσουν οικονομικό όφελος για τους ίδιους».
Στους ήδη καταδικασμένους σε ισόβια κάθειρξη χορηγήθηκε το ελαφρυντικό της καλής διαγωγής με αποτέλεσμα οι ποινές να μετατραπούν σε 18 χρόνια κάθειρξη και χρηματική ποινή 250.000 ευρώ. Ο Γιαννουσάκης ύστερα από τη σύμφωνη γνώμη του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Χαλκίδας που έκανε δεκτό το αίτημα αποφυλάκισης του, καθώς έχει εκτίσει τα 2/5 της ποινής των 18 ετών, με ευνοϊκό συνυπολογισμό των ημερομισθίων εργασίας του στις φυλακές όπου κρατούνταν, αποφυλακίστηκε τον Ιανουάριο του 2021 με περιοριστικούς όρους. Ο Μπουρδούβαλης, που και σε αυτόν επιβλήθηκε η ίδια ποινή και το ίδιο χρηματικό πρόστιμο με τον Γιαννουσάκη, αναμένει την αποφυλάκισή του.
Ο Γεώργιος Καρτσώνης, στον οποίο επιβλήθηκε κάθειρξη 13 ετών και χρηματικό πρόστιμο 20.000 ευρώ, αποφυλακίστηκε τον Δεκέμβριο του 2020, έχοντας εκτίσει 6,5 χρόνια πραγματικής κράτησης, ήτοι το 1/5 της ποινής τους από τον Ιούνιο του 2014 που συνελήφθη, σε συνδυασμό με τα ημερομίσθια εργασίας εντός των φυλακών και αθροιστικά τα 3/5 της συνολικής ποινής. ΟΙ ποινές των υπολοίπων δόθηκαν με αναστολή, οπότε απελευθερώθηκαν με το τέλος της δίκης ενώ υφίστανται περιοριστικοί όροι.
Διεθνείς προεκτάσεις - Η έρευνα για τους εγκεφάλους του κυκλώματος
Αν και η δικαστική διερεύνηση της υπόθεσης, δεν έχει καταφέρει μέχρι στιγμής να καταλήξει εντοπίσει τους χρηματοδότες και αρχηγούς της επιχείρησης διακίνησης και μεταφοράς του φορτίου ηρωίνης, οι δικογραφίες που βρίσκονται υπό εξέταση από τον Ανακριτή Διαφθοράς, οι πληροφορίες της DEA, και οι δημοσιογραφικές έρευνες κάνουν ιδιαίτερα λόγο για ένα πρόσωπο, θεωρούμενο ως αρχηγό της εγκληματικής σπείρας, τον Ιρανό, κουρδικής καταγωγής, Ναζίφ Σερίφ Ζιντάστι (Naci Şerifi Zindaşti).
Θεωρείται ότι είναι μεγαλέμπορος ναρκωτικών ο οποίος έχει απασχολήσει κατά κόρον τις τουρκικές αστυνομικές και δικαστικές Αρχές με την εικοσαετή και πλέον ενασχόλησή του με το εμπόριο των ναρκωτικών και όχι μόνο. Υπήρξε βασικός μυστικός μάρτυρας στην υπόθεση Εργκένεκον (Ergenekon) το 2010, με αντάλλαγμα την απελευθέρωσή του για παλαιότερη υπόθεση ναρκωτικών για την οποία κρατούνταν και θεωρείται ότι έχει ισχυρούς προστάτες τόσο στην τουρκική πολιτική σκηνή όσο και στην ιρανική, καταφέρνοντας με αυτό το τρόπο να ξεφεύγει πάντα από τον νόμο. Έχει υπάρξει συνεργάτης της τουρκικής αστυνομίας καταδίδοντας αντιπάλους του μεγαλέμπορους ναρκωτικών ενώ έχει κατηγορηθεί ότι δρα και ως όργανο της Ιρανικής υπηρεσίας πληροφοριών.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες της αμερικανικής δίωξης ναρκωτικών DEA, ήταν βασικός χρηματοδότης της αγοράς των 2,1 τόνων ηρωίνης που μετέφερε το «Noor 1». Ο Ζιντάστι συνελήφθη τον Απρίλιο του 2018 στην Κωνσταντινούπολη κατηγορούμενος για μια σειρά δολοφονιών μεταξύ των οποίων και οι σχετικές με το «Noor 1. Ωστόσο μετά από 6 μήνες αφέθηκε ελεύθερος από το δικαστή του «Πρωτοδικείου Κακουργημάτων» λόγω έλλειψης αποδεικτικών στοιχείων. Ο δικαστής κατηγορείται ότι δωροδοκήθηκε από τον Ζιντάστι. Την ίδια ημέρα της αποφυλάκισής του, εκδόθηκε νέο ένταλμα σύλληψης, αλλά ο κακοποιός είχε ήδη εξαφανιστεί και από τότε παραμένει καταζητούμενος.
Η DEA κατονομάζει σαν επίσης βασικό χρηματοδότη του φορτίου τον Φαρντίν Ριγκαμπάντι (Rigabadi Fardin του Ebrahimi), ο οποίος ζει στη Βρετανία τα τελευταία 20 χρόνια στην οποία κατέφυγε ως Κούρδος πρόσφυγας από το Ιράν και διατηρεί καταστήματα κεμπάπ και πίτσας στο Φίντσλευ του βόρειου Λονδίνου. Το Ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης εκδόθηκε για τον Ριγκαμπάντι τον Μάρτιο του 2019 προσδιορίζοντας τη συμμετοχή του στην αγορά ποσοτήτων ηρωίνης και τον οργανωτικό ρόλο που έπαιξε στην εν γένει επιχείρηση. Κατά τη διαδικασία έκδοσής του, ο Ριγκαμπάντι ζήτησε από το βρετανικό δικαστήριο να μην εκδοθεί στην Ελλάδα, επικαλούμενος κίνδυνο της σωματικής του ακεραιότητας ακόμα και της ίδιας της ζωής του, από αντεκδικήσεις συγκρατουμένων του στις φυλακές. Το αίτημα του υποστηρίχτηκε και από τον καθηγητή Κωνσταντίνο Τσιτσελίκη, που επιβεβαίωσε το βάσιμο των φόβων του Ριγκαμπάντι καθώς, όπως είπε, η υπόθεση για την οποία κατηγορείται έχει ήδη οδηγήσει σε δολοφονίες και σε απειλές ακόμα και κατά δικαστών. Ο δικαστής τελικά αποφάσισε την έκδοση του Ριγκαμπάντι, θεωρώντας ότι αν κάποιος ήθελε να τον σκοτώσει θα μπορούσε να το είχε κάνει τόσα χρόνια που κυκλοφορεί ελεύθερος. Ο Ριγκαμπάντι κρατείται στις φυλακές της Κορίνθου.
Οι πληροφορίες για τους δυο αυτούς κατηγορούμενους επιβεβαιώθηκαν και από τον Ευθύμιο Γιαννουσάκη, σε μυστική κατάθεσή του τον Νοέμβριο του 2015 και το καλοκαίρι του 2017. Στη δεύτερη μάλιστα κατάθεσή του στην 3η ανακρίτρια Πειραιά, παρέδωσε ως πειστήριο ένα βίντεο διάρκειας 16 δευτερολέπτων όπου στο κινητό του τηλέφωνο καταγράφει τις συνομιλίες του με δυο πρόσωπα που ταυτοποιήθηκαν ως ο Ζιντάστι και ο Ριγκαμπάντι.
Ως δευτερεύοντες συμμέτοχοι και συνεργάτες στην οργάνωση της επιχείρησης θεωρούνται ο Τούρκος μεγαλέμπορος ναρκωτικών με έδρα την Ολλανδία, Αλί Αγκμπάρ Αγκιούν (Ali Ekber Akgün),, ο Ιρανός Τσετίν Κοτς, (Çetin Koç) επίσης μεγαλέμπορος ναρκωτικών με έδρα το Ντουμπάι, και τα αδέρφια Ορχάν (Orhan Ünğan), και Ιλχάν Ουνγκάν (İlhan Ünğan), τουρκικής υπηκοότητας. Για τον Ουνγκάν έχει εκδοθείένταλμα των ελληνικών αρχών το 2017, έχει συλληφθεί και έχει ήδη απολογηθεί μετά το αίτημα δικαστικής συνδρομής των ελληνικών αρχών.
Εκδίκηση - αντεκδίκηση
Μετά την αποτυχία της επιχείρησης και την απώλεια των 2,1,τόνων ηρωίνης οι υπόλοιποι ιδιοκτήτες του φορτίου της ξέροντας πως ο Ζιντάστι τα τελευταία χρόνια συνεργαζόταν στενά και με τις τουρκικές και με τις ιρανικές αρχές, πίστεψαν πως αυτός κατέδωσε την επιχείρηση, για ατομικό του όφελος: «Κατέστρεψες τα σχέδιά μας, μίλησες εναντίον μας, μας έκλεψες, μας κορόιδεψες», έγραψαν στον Ζιντάστι τον Σεπτέμβριο του 2014 σε ένα e-mail που εντοπίστηκε από την τουρκική αστυνομία και αποφάσισαν να τον εκδικηθούν, δολοφονώντας την κόρη του.
Στις 24 Σεπτεμβρίου 2014 δολοφονήθηκε στην Κωνσταντινούπολη και ενώ επέβαινε στο αυτοκίνητο του πατέρα της, η κόρη του Σερίφ, Αρζού, και ο οδηγός του αυτοκινήτου, και ανιψιός του Ζινταστί, Ντεβρίμ Οζτουνκ. Ο Ζιντάστι παραδέχεται ότι στόχος της επίθεσης ήταν εκείνος και ξεκινάει και αυτός με τη σειρά του έναν κύκλο αντεκδίκησης εναντίον όλων.
Στις 22 Δεκεμβρίου 2014 δολοφονήθηκαν στην Κωνσταντινούπολη οι δυο δράστες της δολοφονίας της κόρης του Ζιντάστι, Χατσί Οσμάν Σεζέν και Τουργκάι Ακάρ. Λίγες μέρες αργότερα, δολοφονήθηκε μέσα στο αμάξι του από αγνώστους ο Τούρκος μεγαλέμπορος ναρκωτικών της Ολλανδίας και συνιδιοκτήτης του φορτίου Αλί Αγκμπάρ Αγκιούν (Ali Ekber Akgün). ενώ τον Ιανουάριο του 2015 δολοφονήθηκε στον Παναμά, ο ολλανδός υπήκοος Σχιάκ Σβαρτ (Sjaak Swart), στενός συνεργάτης του Αγκιούν.
Τον Μάρτιο του 2015 δολοφονήθηκε από ανθρώπους του Ζιντάστι, ο Εσφιαντάρ Ρίγκι γνωστός και ως Μοχάμεντ Ντίζελ. Ο Ρίγκι είχε πάρει μέρος στη μεταφορά της ηρωίνης από το πλοίο στη δεύτερη αποθήκη στο Κορωπί, όντας ιδιοκτήτης ενός μέρους του φορτίου, όμως κατά την επιδρομή της Αστυνομίας κατάφερε να διαφύγει της σύλληψης και να φτάσει στην Κωνσταντινούπολη. Ο Ζιντάστι θεωρώντας ότι ο Ρίγκι συμμετείχε στη δολοφονία της κόρης του προδίδοντας την εμπιστοσύνη του, τον σκότωσε και τον έριξε στη Θάλασσα του Μαρμαρά δεμένο με μια άγκυρα. Τον Μάιο του 2015 δολοφονήθηκε στο Ντουμπάι και ο Τσετίν Κοτς (Çetin Koç), που σύμφωνα με τουρκικά δημοσιεύματα ήταν ο οργανωτής της δολοφονίας της κόρης του Ζιντάστι. Ο Κοτς βρέθηκε μέσα στο διαμέρισμά του δολοφονημένος με 9 σφαίρες ενώ οι δολοφόνοι του διέφυγαν στον Καναδά, όπως ενημέρωσαν τις καναδικές αρχές, τα ΗΑΕ. Η καναδική αστυνομία, πράγματι, ανακάλυψε στην ευρύτερη περιοχή του Βανκούβερ τους δυο δολοφόνους νεκρούς. Τελευταίο θύμα είναι ο Ιλχάν Ουνγκάν ο οποίος δολοφονήθηκε τον Μάρτιο του 2019, στην Κωνσταντινούπολη την ώρα που επέβαινε στο αυτοκίνητό του, μπροστά στα μάτια της γυναίκας και της κόρης του.
Ποινική δίωξη για λαθρεμπόριο καυσίμων και ξέπλυμα μαύρου χρήματος (Υπόθεση Ευ. Μαρινάκη)
Στις 20 Ιουνίου του 2014 ύστερα από έλεγχο που έγινε στις δεξαμενές του Noor1 από το Τελωνείο Ελευσίνας, διαπιστώθηκαν παραβάσεις του «Εθνικού Τελωνειακού» Κώδικα που αφορούσαν στην αναντιστοιχία μεταξύ των καυσίμων που δηλώθηκαν ότι μετέφερε το πλοίο και της ποσότητας που βρέθηκε κατά τον έλεγχο, αλλά και στην έλλειψη παραστατικών προμήθειας του φορτίου. Γι' αυτό το λόγο, κατασχέθηκαν τόσο το πλοίο όσο και το πετρέλαιο, (18 μετρικοί τόνοι πετρελαίου) και συνελήφθησαν ο Πλοίαρχος και ο Α΄ μηχανικός. Έτσι, ταυτόχρονα με τη δικογραφία για τη μεταφορά της ηρωίνης, ξεκίνησε παράλληλη έρευνα και σχηματίστηκε παράλληλη ανακριτική δικογραφία από την 3η ανακρίτρια Πειραιά για τα αδικήματα της λαθρεμπορίας καυσίμων και του ξεπλύματος μαύρου χρήματος.
Την ίδια περίπου περίοδο ήρθαν στα χέρια της Ανακρίτριας και τα cd των μαγνητοφωνημένων συνομιλιών της υπόθεσης «Κοριόπολις», όπου στις καταγεγραμμένες συζητήσεις αναφέρονταν και το όνομα του πλοίου. Τα αντίγραφα των συνομιλιών συμπεριλήφθηκαν και στη δικογραφία για το λαθρεμπόριο καυσίμων.
Επί πλέον ο Ευθύμιος Γιαννουσάκης - αν και τον πρώτο καιρό μετά τη σύλληψή του είχε αρνηθεί οποιαδήποτε γνώση και συμμετοχή στη μεταφορά ηρωίνης, γρήγορα άλλαξε υπερασπιστική γραμμή και βοήθησε πολύ με την κατάθεση στοιχείων επιδιώκοντας να χαρακτηριστεί «προστατευόμενος μάρτυρας» και να ωφεληθεί από τις σχετικές διατάξεις του Νόμου.
2017
Τέλη 2016 με αρχές 2017, ο Ευθ. Γιαννουσάκης επικοινωνεί κατ' αρχήν γραπτώς με τον δημοσιογράφο Μάκη Τριανταφυλλόπουλο και με τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας, Πάνο Καμμένο, όπου αναφέρει εκ νέου τις παλαιότερες καταγγελίες του. Ο Υπουργός Άμυνας, ενημερώνει τον Υπουργό Δικαιοσύνης, Σταύρο Κοντονή που με τη σειρά του κινητοποιεί την Εισαγγελία του Αρείου Πάγου. Η τότε Εισαγγελέας, Ξένη Δημητρίου, διατάσσει προκαταρκτική εξέταση και αναθέτει στην προϊσταμένη της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Πειραιά, Ειρήνη Τζίβα, τη διενέργεια της.
Στην επίσκεψη που πραγματοποιεί η Εισαγγελέας Πειραιά, στις 25 Ιανουαρίου 2017, στις φυλακές του Αυλώνα όπου κρατούνταν τότε ο Ευθ. Γιαννουσάκης παραλαμβάνει αντίγραφα της κίνησης του εταιρικού λογαριασμού του (G Tankers) που διατηρούσε την τράπεζα BANK OF BARODA των Η.Α.Ε.. Η κίνηση του λογαριασμού του περιλαμβάνει τραπεζικά εμβάσματα διαφόρων εταιρειών για τα οποία ο ίδιος ο κρατούμενος διευκρίνισε ότι δεν αντιστοιχούσαν σε πραγματικές εμπορικές συναλλαγές. Για τη διερεύνηση της υπόθεσης των τραπεζικών εμβασμάτων η Εισαγγελέας ζητάει τη συνδρομή της Οικονομικής Αστυνομίας, η οποία αποφαίνεται για σημαντικές ενδείξεις λαθρεμπορίας καυσίμων και προτείνει τη συνδρομή των δικαστικών αρχών των Η.Α.Ε..
Παράλληλα με τη δικαστική έρευνα, ο καταδικασμένος τότε, Ευθ. Γιαννουσάκης, παραχώρησε τηλεφωνική συνέντευξη στον δημοσιογράφο Μάκη Τριανταφυλλόπουλο, στην οποία επαναλάμβανε και εμπλούτιζε το περιεχόμενο της μυστικής του κατάθεσης του 2015. Η ιστοσελίδα Ζούγκλα, διαφήμισε πρώτη φορά τη συνέντευξη στις 26 Μαΐου 2017, ανακοινώνοντας ως ημέρα δημοσιοποίησής της, την 31η Μαΐου.
Ωστόσο, την Κυριακή 28 Μαΐου 2017 η εφημερίδα Real news, παρουσίασε τη συνέντευξη που έδωσε ο Γιαννουσάκης στην εφημερίδα και και στην οποία ανέτρεψε πλήρως όλα όσα ισχυρίστηκε στην κατάθεσή του αλλά και όλα όσα θα μάθαιναν οι αναγνώστες τις επόμενες ημέρες. Στη συνέντευξή του στη εφημερίδα Real news όπως και στη μηνυτήρια αναφορά που κατέθεσε στον Άρειο Πάγο, ισχυρίστηκε ότι όλα όσα είπε και στη κατάθεση και στην τηλεφωνική συνέντευξη, ήταν προϊόν πιέσεων από μέρους προσώπων που ήθελαν να πλήξουν το κύρος του Ευ. Μαρινάκη. Ως τέτοιους, κατονόμασε τον ανακριτικό υπάλληλο του Λιμενικού Σώματος Παναγιώτη Χριστοφορίδη, την προϊσταμένη της Εισαγγελίας Πειραιά, Ειρήνη Τζίβα και τον τότε Υπουργό Εθνικής Άμυνας, Πάνο Καμμένο. Πολιτική θύελλα ξέσπασε τους επόμενους μήνες, κυρίως εναντίον του τότε Υπουργού Άμυνας Πάνου Καμμένου για τις συνομιλίες που είχε με τον καταδικασμένο επιχειρηματία.
2018
Η προϊσταμένη της Εισαγγελίας τον Μάρτιο του 2018, άσκησε ποινική δίωξη στους Ευάγγελο Μαρινάκη (ιδιοκτήτη των εταιρειών Capital Ship Management και Express Energy), Νίκο Συντυχάκη (πρώην διευθύνοντα σύμβουλο της Capital Ship Management ), Ευάγγελο Μπαϊρακτάρη (δικηγόρο και στενό συνεργάτη του Ευ. Μαρινάκη) και Ηλία Τσακίρη (στέλεχος της ναυτασφαλιστικής εταιρείας HELLENIC HULL MANAGMENT LTD) «για τα κακουργήματα της συγκρότησης και ένταξης σε εγκληματική οργάνωση, της διεύθυνσης εγκληματικής οργάνωσης, της διακίνησης ναρκωτικών με τη μορφή της χρηματοδότησης, της διαμετακόμισης, εισαγωγής, μεταφοράς, αγοράς, κατοχής, πώλησης, αποθήκευσης, κατά συναυτουργία και κατ’ εξακολούθηση, τελεσθείσας στο πλαίσιο εγκληματικής οργάνωσης, από δράστες που κατ’ επάγγελμα χρηματοδοτούν την τέλεση πράξεων διακινήσεως και διακινούν ναρκωτικές ουσίες.»
Ολοκληρώνοντας την προκαταρκτική εξέταση, η Εισαγγελέας Πειραιά εξέδωσε εισαγγελική παραγγελία για περαιτέρω διερεύνηση για λαθρεμπορία καυσίμων και ξέπλυμα μαύρου χρήματος από παράνομες δραστηριότητες. Το αίτημα ακύρωσης της διαδικασίας που είχε υποβάλλει η πλευρά Μαρινάκη, απορρίφθηκε από το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Πειραιά και τον Ιούλιο του 2018 η Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, όρισε Ανακριτή Διαφθοράς για να διεξαγάγει την κύρια ανάκριση, λόγω της σημαντικότητας της υπόθεσης. Η Ευαγγελία Αλεξακίδου, πρόεδρος Πρωτοδικών Πειραιά και ανακρίτρια κατά της διαφθοράς του Πειραιά, που ανέλαβε την υπόθεση, ζήτησε και πήρε μετάθεση από τον Πειραιά στην Αθήνα, χωρίς να προβεί σε κάποια ανακριτική ενέργεια εν τω μεταξύ και τον φάκελο παρέλαβε η νέα ανακρίτρια Καλλιόπη Μάντακα.
Η Καλλιόπη Μάντακα έχοντας προχωρήσει σε κάποιο βαθμό την κυρίως ανακριτική δικογραφία, παραιτήθηκε από το δικαστικό σώμα και μετακόμισε μαζί με την οικογένειά της στις Η.Π.Α. όπου ήταν εγκατεστημένος ο σύζυγος της.
2019 - σήμερα
Τον Σεπτέμβριο του 2019 η υπόθεση περνάει στα χέρια του επόμενου ανακριτή Διαφθοράς, Ι. Πετρόπουλου. Άμα τη αναλήψει της υπόθεσης ο ανακριτής υπέβαλλε αίτημα εξαίρεσης επικαλούμενος «λόγους ευπρέπειας» και «υπόνοια μεροληψίας», καθώς ο πατέρας του, πρώην αθλητικός εισαγγελέας ήταν οπαδός του Ολυμπιακού. Το αίτημα του απορρίφθηκε από το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Πειραιά, ενώ το δεύτερο στη σειρά αίτημα μετάθεσής του από τον Πειραιά στη Χαλκίδα είχε γίνει μεν δεκτό, χωρίς όμως ο Υπουργός Δικαιοσύνης Κώστας Τσιάρας να υπογράψει το αντίστοιχο ΦΕΚ προκειμένου να πραγματοποιηθεί.
Τον Ιανουάριο του 2021 μετά τη λήψη μαρτυρικών καταθέσεων ο Ανακριτής αποφασίζει και αιτιολογεί την απόφασή του με υπόμνημα έκτασης 50 σελίδων, να περατώσει τη δικαστική έρευνα για τους Έλληνες κατηγορούμενος με τη διαδικασία των τυπικών κλήσεων (δεν τους κάλεσε για απολογία) και να παραπέμψει για περαιτέρω έρευνες τους Τούρκους διακινητές του φορτίου. Το υπόμνημα στάλθηκε προς αξιολόγηση από την προϊσταμένη της Εισαγγελίας Εφετών Πειραιά, στον Εισαγγελέα Εφετών Πειραιά, Οδυσσέα Τζορμπατζόγλου ο οποίος διαφωνώντας με την εκτίμηση του ανακριτή διαφθοράς ζήτησε νέα ανάκριση και συμπληρωματικές καταθέσεις.
Με δεδομένη τη μη μετάθεση του ανακριτή Πετρόπουλου, η δικογραφία ξαναγυρίζει σε αυτόν όπου η διαδικασία φτάνει σε αδιέξοδο λόγω των διαφορετικών απόψεων των δυο δικαστικών. Οπότε η διαφωνία παραπέμπεται στο Συμβούλιο Πλημμελειοδικών το οποίο τον Νοέμβριο του 2021 με το πόρισμά του, συντάσσεται με την άποψη του Εισαγγελέα Εφετών ζητώντας νέα ανάκριση. Νέος, τέταρτος κατά σειρά ανακριτής διορίζεται ο πρόεδρος Πρωτοδικών Πειραιά, Ελευθέριος Καλτάκης, που σύμφωνα με τις δημοσιογραφικές πληροφορίες έχει ξεκινήσει την κλήση μαρτύρων.
Σημειώσεις
Στις 20 Ιουλίου 2015 πεθαίνει από ανακοπή καρδιάς, ο 41 χρονος Τούρκος εμπλεκόμενος Σερχάν Μπασκάλ. Ο Μπασκάλ, έπασχε από Αμυοτροφική πλευρική σκλήρυνση και ήταν τετραπληγικός. Ο θάνατός του προήλθε από παθολογικά αίτια σύμφωνα με τους γιατρούς του νοσοκομείου Ερυθρός Σταυρός, συνέπεια της ασθένειάς του. Ο Μπασκάλ, θεωρούνταν από τις αστυνομικές αρχές, σαν ο σύνδεσμος των Τούρκων ιδιοκτητών του φορτίου στην Ελλάδα, μεγαλέμπορος ναρκωτικών και ο ίδιος.
Στις 22 Απριλίου 2016 κατέληξε στη Μονάδα Εμφραγμάτων του Τζάνειου Νοσοκομείου ο β’ μηχανικός του Noor1 Σιράσταβα Ντεμπράτ Κουμάτ. Σύμφωνα με τους γιατρούς ο 32χρονος Ινδός κατέληξε από έμφραγμα του μυοκαρδίου. Ο Κουμάτ, ήταν συνεργάσιμος κατηγορούμενος και είχε πληροφορήσει την Αστυνομία για τη διαδικασία φόρτωσης έξω από το Ομάν, ενώ είχε αναγνωρίσει στα πρόσωπά των συγκατηγορουμένων του και τους μεταφορείς της ηρωίνης από το πλοίο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δικαστικές υποθέσεις Κατηγορία:Εγκλήματα Κατηγορία:2014
Παλάτσο Καρτσιότι
Το Παλάτσο Καρτσιότι (ιταλικά:Palazzo Carciotti) είναι μεγαλοπρεπές μέγαρο του 18ου αιώνα, που βρίσκεται στην Τεργέστη, στην αρχή του μεγάλου καναλιού της πόλης.
Ιστορία
thumb|left|255px|Καλλιτεχνική απεικόνιση του Παλάτσο Καρτσιότι περί το [[1850]] Το μεγαλοπρεπές κτήριο κτίστηκε από τον πλούσιο Έλληνα έμπορο Δημήτριο Καρυτσιώτη (1741-1819), ο οποίος καταγόταν από τον Άγιο Ιωάννη Αρκαδίας. Ο Δημήτριος Καρυτσιώτης εγκαταστάθηκε στην Τεργέστη το 1772 και αγόρασε μία μεγάλη έκταση δίπλα από το μεγάλο κανάλι της πόλης. Εκεί, το 1798, ξεκίνησαν οι εργασίες κατασκευής του μεγάρου, με αρχιτέκτονα τον Ματτέο Περτς (γνωστό για πολλά έργα στην πόλη της Τεργέστης, όπως ο ελληνορθόδοξος ναός του Αγίου Νικολάου κ.ά.) και τον Τζοβάννι Ριτζέττι. Το κτήριο ολοκληρώθηκε το 1805 και εκεί στεγάστηκε ο μεγάλος εμπορικός οίκος του Καρυτσιώτη, ο οποίος εμπορευόταν είδη ένδυσης από την Βοημία.
Το αρχικό κτήριο περιελάμβανε έναν μεγάλο όροφο προς τη θάλασσα, με αποθήκες και σταύλους και στον δεύτερο όροφο είχε 16 δωμάτια. Επειδή ο ισόγειος χώρος ήταν πολύ μεγάλος, εκτός από τις αποθήκες της επιχείρησης του Καρυτσιώτη, στεγάστηκε τυπογραφείο και διάφορα γραφεία επιχειρήσεων.
Στην πρόσοψη του κτηρίου τοποθετήθηκε, όταν τελείωσαν οι εργασίες, η επιγραφή DEMETRIO CARCIOTTI MDCCC (Δημήτριος Καρυτσιώτης 1805). Τα επόμενα χρόνια έγιναν αρκετές τροποποιήσεις και αποκαταστάσεις, όπως η επικάλυψη με γύψο της πρόσοψης και της πέτρινης βάσης. Επιπλέον προστέθηκε και τρίτος όροφος, για να καλυφθούν οι ανάγκες του κτηρίου. Η σημερινή οδός 3ης Νοεμβρίου, όπου βρίσκεται το κτήριο, ονομαζόταν μέχρι το 1918 Riva Carciotti, δηλαδή οδός Καρυτσιώτη.
Το 1816 ο Αυστριακός υπουργός Μέττερνιχ έμεινε για ένα διάστημα στο Παλάτσο Καρτσιότι. Το 1819, ο Δημήτριος Καρυτσιώτης πέθανε και το κτήριο μοιράστηκε στους κληρονόμους του, σύντομα όμως, λόγω έλλειψης απογόνων, το κτήριο πέρασε στο κράτος. Το 1831 το κτήριο έγινε έδρα της Assicurazioni Generalli, σημαντικής ιταλικής ασφαλιστικής εταιρίας, καθώς επίσης και έδρα της Αυστροουγγαρικής Τράπεζας, της ελεύθερης ζώνης της Τεργέστης και του λιμενικού. Το 1918 το Αυστριακό κράτος αφαίρεσε την επικάλυψη χαλκού από τον θόλο του κτηρίου. Σήμερα το κτήριο στεγάζει ορισμένα γραφεία του δήμου.
Κύρια πρόσοψη
thumb|right|250px|Η κύρια πρόσοψη του Παλάτσο Καρτσιότι Η κύρια πρόσοψη του κτηρίου ακολουθεί το ίδιο πρότυπο που εμφανίζεται και στο Θέατρο Βέρντι στην Τεργέστη: μία βάση από λαξευτούς λίθους, στην οποία στηρίζονται έξι μεγάλοι κίονες, σχηματίζοντας μία κλειστή στοά. Οι έξι αυτοί κίονες ιωνικού ρυθμού στηρίζουν τους υπόλοιπους δύο ορόφους και καταλήγει σε ένα εντυπωσιακό κιγκλίδωμα, διακοσμημένο με αγάλματα. Στην οροφή του κτηρίου υπάρχει μεγάλος τρούλος, στηριζόμενος σε ψηλή βάση, με επικάλυψη χαλκού και στην κορυφή του έχει τοποθετηθεί ένας Ναπολεόντιος αετός.
Προσόψεις άλλων πλευρών
Οι προσόψεις των άλλων πλευρών, είναι απλές με λαξευτή βάση στο ισόγειο και πολλά παράθυρα με μαρμάρινο επιστύλιο. Η πίσω όψη του κτηρίου είναι ίδια με την μπροστινή: ίδια βάση, με κλειστή στοά με έξι ιωνικούς κίονες, που στηρίζουν ένα κιγκλίδωμα με γλυπτά. Πάνω από τον θριγκό υπάρχει η κτητορική επιγραφή:DEMETRIO CARCIOTTI MDCCC.
Ισόγειο
Στο εσωτερικό του ισογείου υπάρχει ένα κυκλικό δωμάτιο, διακοσμημένο περιμετρικά με 16 κίονες, γλυπτά με παραστάσεις από τα Ομηρικά Έπη, σχεδιασμένα από τον ιταλό Αντόνιο Μπόζα και με πίνακες από τον Τζουζέπε Μπερναρντίνο Μπιζόν. Η κομψή αίθουσα του σαλονιού, δίνει ένα αυτοκρατορικό στυλ. Ο τρούλος του κτηρίου ακολουθεί τον κλασικισμό, γνωστή τεχνική του Μεττέο Περτς και στον τρούλο υπάρχουν και γλυπτά με παραστάσεις από την Ιλιάδα.
Γλυπτά και αγάλματα
Τα γλυπτά του Παλάτσο Καρτσιότι, πιθανόν να τα επέλεξε ο ίδιος ο Δημήτριος Καρυτσιώτης, ο οποίος ήθελε να τον θυμούνται ως έμπορο και ευεργέτη της Τεργέστης. Τα οκτώ από τα δέκα αγάλματα, που βρίσκονται στην πρόσοψη του κτηρίου, είναι έργα του γλύπτη Αντόνιο Μπόζα και τα υπόλοιπα δύο του Μπαρτολομέο Αυγουστίνι. Επιπλέον, στην είσοδο του κτηρίου υπάρχουν και τα αγάλματα του Ηρακλή και της Αθηνάς, έργα του 1804. Τέλος, σε σκάλα στο εσωτερικό του κτηρίου υπάρχουν τρεις γυναικείες μορφές, που αναπαριστούν τη γλυπτική, τη ζωγραφική και τη αρχιτεκτονική, οι οποίες συνδυάζουν την κλασική τέχνη με το Ροκοκό.
Μελλοντικές χρήσεις
thumb|right|250px|Φωτογραφία του Παλάτσο Καρτσιότι. Στην φωτογραφία είναι εμφανή τα σημάδια εγκατάλειψης και παρακμής του κτηρίου
Το Παλάτσο Καρτσιότι, ως ένα από τα σημαντικότερα κτήρια στην Τεργέστη, ήταν ανέκαθεν αντικείμενο πολλών ιδεών επαναχρησιμοποίησης, αλλά ποτέ δεν πραγματοποιήθηκαν. Κατά καιρούς, είχαν διατυπωθεί πολλές ιδέες, όπως η χρησιμοποίησή του για μουσείο, ξενοδοχείο, συνεδριακό κέντρο κ.ά.
Το 2015, το δημοτικό συμβούλιο της πόλης, σε συμφωνία με την Περιφερειακή Διεύθυνση Πολιτιστικής Κληρονομιάς, δημοσίευσε ένα σχέδιο επαναχρησιμοποίησης του κτηρίου ως ξενοδοχείο στα 2/3 του, με θέα την πλατεία Ταμιευτηρίου και το υπόλοιπο 1/3 ως Μουσείο της πόλης, με θέα την προκυμαία. Η ανακαίνιση και η μετατροπή του σε μουσείο και ξενοδοχείο υπολογίζεται σε 17.000.000 €.
Πηγές
Κατηγορία:Τεργέστη Κατηγορία:Παλάτια στην Ιταλία
Πρότυπο Λύκειο Αναβρύτων
Το Πρότυπο Λύκειο Αναβρύτων είναι ένα πειραματικό, δημόσιο λύκειο (για μαθητές ηλικίας 16-18 ετών) που εδρεύει στο Μαρούσι. Στην ίδια τοποθεσία, αλλά σε διακριτά κτίρια, βρίσκεται και το Πρότυπο Γυμνάσιο Αναβρύτων (για μαθητές ηλικίας 13-15 ετών). Ιδρύθηκε το 1940, λίγο πριν την έναρξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, με το όνομα Κλασικό Λύκειο Αναβρύτων. Οι μαθητές σε αυτό το ιστορικό σχολείο εισάγονται με εξετασεις στα μαθηματα των μαθηματικων και της νεοελληνικής γλώσσας.
Ιστορία
Το Κλασικό Λύκειο Αναβρύτων ήταν ένα λύκειο για την ανώτερη κοινωνική τάξη (αρχικά λειτουργούσε ως σχολείο αρρένων) και ιδρύθηκε το 1940, λίγο πριν την είσοδο της Ελλάδας στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, για να παρέχει εκπαίδευση στα μέλη της ελληνικής βασιλικής οικογένειας και σε σημαντικές αθηναϊκές οικογένειες. Επανιδρύθηκε μετά τον πόλεμο, το 1949. Το 1957, η Μεγάλη Δούκισα της Ρωσίας Έλενα Βλαντιμίροβα, χήρα του πρίγκιπα Νικολάου της Ελλάδας και της Δανίας, πέθανε στην Ελλάδα, έχοντας δωρίσει την βιβλιοθήκη της στο Λύκειο Αναβρύτων.
Το 1971, το σχολείο ονομάστηκε Λύκειο Αριστούχων και δεχόταν μόνο μαθητές που είχαν διακριθεί σε άλλα σχολεία. Μετά από αρκετές εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις στην Ελλάδα, το σχολείο έχασε τον ελιτίστικο χαρακτήρα του το 1976 αλλά συνέχισε να έχει υψηλές προϋποθέσεις εισαγωγής μέχρι το τέλος της δεκαετίας του 1980.
Το Κλασικό Λύκειο Αναβρύτων βασιζόταν στις εκπαιδευτικές αρχές του Κουρτ Χαν και εφάρμοζε τις προσωπικές δημιουργίες του Χαν: το Σούλε Σλος Σάλεμ (Schule Schloss Salem) και το Γκόρντονσταουν. Η προσπάθεια δημιουργίας ενός ελιτίστικου γυμνασίου και λυκείου στην Αθήνα, με βάση τις αρχές του Χαν, ξεκίνησε από τον βασιλιά Γεώργιο Β' της Ελλάδας μετά την φοίτηση της ελληνικής βασιλικής οικογένειας σε σχολεία Χαν. Η προσπάθεια υποστηρίχθηκε αρκετά από την ελληνική ακαδημαϊκή κοινωνία λόγω της ισχυρής σχέσης των θεωριών του Χαν με την αρχαία ελληνική φιλοσοφία. Ο κύριος στόχος του λυκείου ήταν να επικεντρωθεί στην αναζήτηση των ιδεωδών του Χαν και στην μελέτη των Ελλήνων κλασικών φιλοσόφων.
Η μοίρα του λυκείου συνδέθηκε στενά με την ελληνική βασιλική οικογένεια, ωστόσο ο μοναδικός βασιλιάς της Ελλάδας που αποφοίτησε από το λύκειο ήταν ο Κωνσταντίνος Β', το 1958. Η κατάργηση της μοναρχίας το 1974, μετά από μια επταετή στρατιωτική χούντα, κατήργησε αυτήν την σχέση.
Το πείραμα με το σχολείο των Αναβρύτων τερματίστηκε λόγω της εχθρότητας που οι δημοκρατικές κυβερνήσεις έχουν δείξει απέναντι σε αυτό που θεωρούνταν η υπενθύμιση του προηγούμενου καθεστώτος και η ολοκληρωτική μεταμόρφωση της ελληνικής κοινωνίας στις δεκαετίες που ακολούθησαν. Όμως, η σημασία του λυκείου και του εκπαιδευτικού του ρόλου δεν μπορούν να υποτιμηθούν. Οι απόφοιτοι του Κλασικού Λυκείου Αναβρύτων περιλαμβάνουν διακεκριμένα μέλη ηγετών, ακαδημαϊκών, επιχειρηματιών και άλλων επιφανών μελών της ελληνικής κοινωνίας που είχαν αποφοιτήσει από το ίδιο λύκειο τις πρώτες δεκαετίες μετά το 1940.
Ωστόσο το πείραμα Αναβρύτων δεν τερματίστηκε επειδή το 2013 η ελληνική κυβέρνηση άλλαξε τον τρόπο εισαγωγής σε αυτό, με την επιβολή γραπτών εισαγωγικών εξετάσεων. Οι μαθητές με την καλύτερη απόδοση στις γραπτές εξετάσεις επιλέχθηκαν για να φοιτήσουν στο σχολείο. Η πρώτη εξεταστική περίοδος το 2013 δέχτηκε περίπου 250 υποψηφίους που διεκδίκησαν μια θέση.
Χιλέβι Ρόμπιν
Η Χιλέβι Ρόμπιν (Hillevi Rombin, 14 Σεπτεμβρίου 1933 - 19 Ιουνίου 1996) ήταν καλλονή από τη Σουηδία, η οποία στέφθηκε Μις Σουηδία και εν συνεχεία Μις Υφήλιος το 1955.
Βιογραφία
Μεγάλωσε στην Ουψάλα και ήταν εθνική πρωταθλήτρια στο δέκαθλο προτού λάβει μέρος στα καλλιστεία. Αξιόλογη αθλήτρια, η Ρόμπιν διακρίθηκε στη γυμναστική, στον στίβο, και στην κατάβαση στις χιονοδρομίες. Έπειτα από τη νίκη της στον διαγωνισμό ομορφιάς της Μις Υφήλιος, έφυγε από τη Σουηδία για το Χόλιγουντ με βάση το συμβόλαιό της στην εταιρεία Universal Pictures, το οποίο αποτελούσε μέρος του πακέτου που περιλαμβανόταν στο βραβείο για τη Μις Υφήλιος. Σπούδασε ηθοποιός μαζί με τους Τζον Γκέβιν, Κλιντ Ίστγουντ και Μπάρμπαρα Ίντεν, μεταξύ άλλων ηθοποιών που συμπεριλαμβάνονταν στο συμβόλαιο. Η Universal τη χρησιμοποίησε σε δύο ταινίες, στις οποίες η Ρόμπιν είπε μόλις μία ή δύο γραμμές, με σκοπό να της εξασφαλίσει δημοσιότητα και εμπειρία. Έτσι, το όνομά της γράφηκε στους τίτλους σε δύο κινηματογραφικές ταινίες για μικρούς ρόλους ομιλίας. Στην ταινία The Benny Goodman Story (1955) ζητάει ένα αυτόγραφο και στην Istanbul (1957) εμφανίζεται ως αεροσυνοδός στο τέλος της ταινίας.
Στη διάρκεια του διαστήματος κατά το οποίο είχε τον τίτλο Μις Υφήλιος, ταξίδευσε στις ΗΠΑ. Σε ένα από αυτά τα ταξίδια, συνάντησε τον μελλοντικό σύζυγό της, Γκ. Ντέιβιντ Σάιν,του οποίου η οικογένεια δραστηριοποιούνταν στον χώρο των ξενοδοχειακών επιχειρήσεων και ο οποίος θα έμπαινε και ο ίδιος στον χώρο της κινηματογραφικής και μουσικής βιομηχανίας. Η Σάιν διέκοψε την καριέρα της, με σκοπό να αφοσιωθεί στην έγγαμη ζωή και απέκτησε μεγάλη οικογένεια. Καρπός του γάμου τους ήταν 6 παιδιά, ενώ το ζευγάρι παρέμεινε μαζί ως τον θάνατο αμφότερων το 1996, δηλαδή για διάστημα σχεδόν 40 χρόνων.
Τον Ιούνιο του 1996 η Ρόμπιν σκοτώθηκε σε αεροπορικό δυστύχημα, μαζί με τον σύζυγό της και έναν από τους γιους τους. Αιτία του δυστυχήματος ήταν η μηχανική βλάβη στον κινητήρα λίγο μετά την απογείωση. Ήταν 62 ετών και η πρώτη και μοναδική Μις Υφήλιος που πέθαινε. Το ζευγάρι είναι θαμμένο μαζί με τα παιδιά τους στο κοιμητήριο του Γουέστγουντ Βίλατζ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σουηδές μοντέλα Κατηγορία:Σουηδές ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Μις Υφήλιος
Πιπίνα Βονασέρα
Η Πιπίνα Βονασέρα (ιταλικά: Pipina Vonasera, 1838 - Φεβρουάριος 1927) ήταν ηθοποιός ιταλικής καταγωγής που μεσουράνησε στο ελληνικό θέατρο.
Σταδιοδρομία
Η Πιπίνα (Ιωσηφίνα) Βονασέρα, το γένος Λίτολφ, γεννήθηκε στη Σικελία το 1838. Στην Ελλάδα ήρθε το 1848, ακολουθώντας τον μουσικό πατέρα της. Παντρεύτηκε τον, επίσης Ιταλό, Φραγκίσκο Βονασέρα (Bonasera), λεπτουργό (ειδικότητα της ξυλουργικής) στο επάγγελμα και ερασιτέχνη ηθοποιό και απόκτησαν μαζί οκτώ παιδιά.
Η καριέρα της αρχίζει το 1862 όταν έγινε μέλος του πρώτου επαγγελματικού ελληνικού θιάσου.
Ο θίασος, απαρτιζόμενος επίσης από τους Παντελή Σούτσα, Αθανάσιο Σίσυφο, Σωτήριο Καρτέσιο και Δημοσθένη Αλεξιάδη, θα εμφανιστεί στο Θέατρο Μπούκουρα τον Σεπτέμβριο του 1862, και εκεί θα εμφανιστεί και η Βονασέρα στο έργο «Λουκρητία Βοργία» του Βίκτωρος Ουγκώ. Το ταλέντο της γίνεται αμέσως φανερό και θα πάρει μέρος και στις επόμενες -λίγες – παραστάσεις του θιάσου. Όμως ο θίασος θα διαλυθεί γρήγορα καθώς το θέατρο διέκοψε τις παραστάσεις του λόγω των γεγονότων που οδήγησαν στην έξωση του βασιλιά Όθωνα. Η Βονασέρα τότε, μαζί με τον Παντελή Σούτσα, θα ακολουθήσει τους Κωνσταντινουπολίτες θεατρικούς επιχειρηματίες Κοσμά και Οδυσσέα Δημητράκο, στην επιτυχημένη περιοδεία που διοργάνωσαν στην Κωνσταντινούπολη, και που κράτησε περίπου ένα χρόνο. Στην Πόλη θα ερμηνεύσει την Αντιγόνη του Σοφοκλή, σε μετάφραση του Α. Ραγκαβή, στις 7 Οκτώβριου του 1863, στην πρεμιέρα του θιάσου. Μαζί της θα παίξουν ο Παναγιώτης Σούτσας τον Κρέοντα και η Σοφία Πανά – μετέπειτα Ταβουλάρη την Ισμήνη. Μεγάλη προσωπική επιτυχία της Βονασέρα εκείνης της περιόδου, ήταν ο ρόλος της Μιραντολίνας στο έργο «Η Λοκαντιέρα» του Κάρλο Γκολντόνι. Το 1865 επιστρέφει στην Ελλάδα και παίρνει μέρος στην δεύτερη προσπάθεια που γίνεται προς σύσταση μόνιμου ελληνικού θιάσου. Τότε θα ερμηνεύσει τις μεγάλες της επιτυχίες, την Μαρία Δοξαπατρή (1865) και τη Μερόπη (1866) του Δημήτριου Βερναρδάκη, καθώς και την Κόρη του παντοπώλου (1866), την κωμωδία του Άγγελου Βλάχου. Το 1867 και συγκεκριμένα τον Δεκέμβριο, πρωταγωνιστεί και πάλι στην Αντιγόνη του Σοφοκλή, σε εκείνη την παράσταση στο Ηρώδειο, που διοργανώθηκε προς τιμήν του γάμου του βασιλιά Γεώργιου A', και που έμεινε στη θεατρική ιστορία, λόγω των συνεχόμενων αναβολών τους εξαίτιας της συνεχόμενης βροχής. Η παράσταση δεν είχε επιτυχία, αλλά η Βονασέρα και ο Αλεξιάδης κατόρθωσαν να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων.«...ουκ ολίγον διεκρίθησαν οι υποκρινόμενοι την Αντιγόνην και τον Τειρεσίαν, κατά δεύτερον λόγον επιτυχόντων των λοιπών».
Τα επόμενα χρόνια μαζί με τον Δημοσθένη Αλεξιάδη θα συστήσουν επαγγελματικό θίασο αφού για όλους τους ηθοποιούς της εποχής άλλος δρόμος βιοπορισμού δεν υπήρχε παρά η περιοδεία στον ελληνισμό του εξωτερικού ή τουλάχιστον σε πόλεις εκτός της πρωτευούσας. Στην Αθήνα η εμμονή της βασιλικής αυλής και των ανωτέρων τάξεων στο ιταλικό μελόδραμα, δεν άφηνε χώρο για ελληνικό θέατρο από έλληνες ηθοποιούς. Ο θίασος αυτός που φέρνει κατά καιρούς διάφορα ονόματα θα περιοδεύσει σε όλη την ανατολική Μεσόγειο, μέχρι και τη Ρωσία και την Αζοφική θάλασσα. Η εφημερίδα Νεολόγος της Κωνσταντινούπολης σε άρθρο της, στις 19 Νοεμβρίου του 1871 γράφει, εξαίροντας την παρουσία του θιάσου αλλά και της πρωταγωνίστριάς του ιδιαιτέρως:
Στα έργα του Βερναρδάκη
Η Βονασέρα πρωταγωνίστησε σε όλα τα έργα του Δημήτριου Βερναρδάκη της εποχής: Η αρχή έγινε το 1865, στις 9 Δεκεμβρίου, όταν ο θίασος του Παντελή Σούτσα παρουσίασε την πρώτη τραγωδία του Βερναρδάκη, Μαρία Δοξαπατρή, που ο συγγραφέας είχε γράψει το 1858. Το έργο γίνεται μεγάλη επιτυχία και ξαναπαίζεται ακόμα 16 φορές, πράγμα πρωτόγνωρο για παραστάσεις της εποχής. Ο αρθρογράφος της εφημερίδας Αλήθεια γράφει ότι ...η συρροή του κοινού υπήρξε μεγάλη κατά την πρώτην και έτι μεγαλυτέρα κατά την δευτέραν παράστασιν, ότε και το ωραίο φύλο εκόσμησε τα θεωρεία...Η επιτυχία της παραστάσεως ταύτης εθεωρήθη κοινώς ως μοναδική μέχρι τούδε...Δι'αυτής το εθνικόν θέατρον έκαμεν εν μέγα βήμα προς τα εμπρός, και οι ηθοποιοί δε εφάνησαν κατά τας δύο ταύτας εσπέρας ανώτεροι εαυτών.. Μάλιστα ''...Η ανωτέρα τάξις της κοινωνίας, ήτις μέχρι τούδε εφαίνετο ψυχρά προς το ελληνικόν Θέατρον, ήρχισεν ευτυχώς να συγκινήται και να φαίνεται προθυμοτέρα εις την συνδρομήν και υποστήριξιν του εθνικού τούτου αντικειμένου... '' Με αυτήν την παράσταση η Βονασέρα καθιερώνεται ως η απόλυτη πρωταγωνίστρια της εποχής. left|thumb|Η διανομή της Μερόπης του 1866. Τον επόμενο χρόνο, 1866 ο Βερναρδάκης γράφει την Μερόπη. Το έργο το παρουσιάζει στις 12 Μαρτίου του 1866 και πάλι ο θίασος του Παντελή Σούτσα και τον πρωταγωνιστικό ρόλο τον αναλαμβάνει και πάλι η Βονασέρα. Ακόμα μια μεγάλη επιτυχία για την ιταλίδα ηθοποιό. Ο Βερναρδάκης μάλιστα διαβεβαιώνει οτι ...ιδίως δε ό,τε χαρακτήρ της Μερόπης διεπλάσθη, και η εκλογή εν γένει του θέματος εγένετο κατ' αναφοράν προς την υποκριτικήν ιδιοφυίαν της πρωταγωνιστρίας του θιάσου τούτου, ήτις και τωόντι εν τη παραστάσει της Μερόπης ηυδοκίμησεν απαραμίλλως, αναδιχθείσα πολύ ανωτέρα εαυτής. Ο Βερναρδάκης θα την αποθεώσει, μέσα από τις εφημερίδες της εποχής. Σε ένα γράμμα του, στην εφημερίδα Εθνοφύλαξ γράφει πως ''... ότι κατώρθωσε να κρατήσει σήμερον επί της σκηνής δράμα περιοριζόμενον εις τους λιτούς τύπους της τραγωδίας, είναι η εν τοις κυρίοις έξοχος και απαράμιλλος υπόκρισις της πρωταγωνιστρίας. Όσοι είδον ευρωπαϊκά θέατρα και εσπούδασαν εγγύθεν τους εξοχωτέρους καλλιτέχνας της σκηνής, ούτοι πάντες ομολογούσιν, ότι η κ. Π. Βονασέρα, (κατά τας δύο μάλιστα πρώτας παραστάσεις της “Μερόπης” και ιδίως την πρώτην) κατόρθωσεν ότι ολίγαι μόνο υποκρίτριαι σήμερον εν Ευρώπη κατορθώνουσι, και χαίρουσι μεγάλως, ότι η κατά μυρίων δυσχερειών και προσκομμάτων παλαίουσα ελληνική σκηνή απέκτησε τραγικήν υποκρίτριαν πρώτης τάξεως.''
Το 1876 είναι η τρίτη φορά που η Βονασέρα θα συνεργαστεί με τον Βερναρδάκη, παίζοντας στην Ευφροσύνη. Το έργο ανεβαίνει από τον θίασο, Δημ. Αλεξιάδη – Πιπ. Βονασέρα στις 25 Μάρτη του 1876 στην Αθήνα. Στο έργο αυτό δεν κρατάει τον πρωταγωνιστικό ρόλο αλλά έναν δεύτερο, αυτόν της τροφού Νάσως της Χορμοβίτισσας. Η παράσταση ανέβηκε για δυο συνεχόμενα βράδυα και η εφημερίδα Μέλλον, της 27ης Μαρτίου 1876 εξαίρει ιδιαιτέρως την απόδοση της Βονασέρα και των άλλων γυναικών του θιάσου. Γράφει: ...οι ηθοποιοί επέτυχον άπαντες, ιδίως δε διεκρίθησαν η κυρία Πιπίνα Βονασέρα υποκριθείσαν το πρόσωπο της Χορμοβιτίσσης Νάσω, τροφού της Ευφροσύνης, η δεσποινίς Φιλομήλα Βονασέρα, υποκριθείσα το πρόσωπον της οθωμανίδος Χανιφέ, συζύγου του Μουκτάρ Πασά, και η κυρία Ελένη Χέλμη το της Ζωϊτσας....
Η υποκριτική της τέχνη
left Πολύ μακριά από τη δική μας εποχή, οι ηθοποιοί τότε ερμήνευαν τους ρόλους τους με ένα τρόπο που σήμερα μας ξενίζει. Ωστόσο για τους θεατρόφιλους της εποχής, θεωρούνταν ο ιδανικός. Επηρεασμένη η Βονασέρα ιδιαίτερα λόγω καταγωγής, από την ιταλική ερμηνευτική σχολή, κατόρθωνε να έχει μια αρμονική κίνηση του σώματος, καλή άρθρωση για τις απαγγελίες και αργυρόηχη φωνή όπως αναφέρει το 1872, ένα άρθρο της εφημερίδας Πρόοδος Σμύρνης.
Η εφημερίδα Φορολογούμενος της Πάτρας γράφει για την τέχνη της: ''...Η κ. Πιπίνα Μπονασέρα προ πολλού πρωταγωνιστούσα ηθοποιός του ελλην. θεάτρου είναι κάτοχος της σκηνής και βαθέως αισθανομένη δύναται να συγκινήση μέχρι δακρύων. Ακόπως δε μεταδίδει τους χαρακτήρας προσώπων εις υψηλήν ανηκόντων κοινωνικήν θέσιν, όπερ είναι λίαν δυσχερές δια τους ημετέρους ηθοποιούς, οίτινες δυσκόλως δύνανται να υποκριθώσι κόσμον τον οποίον αγνοούσι. Λαμβάνει επί της σκηνής στάσεις γραφικωτάτας και έχει χειρονομίαν λίαν φυσικήν και επιβλητικήν...''
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
2000 (2.000 έως 2.999)
Οι αριθμοί ξεκινώνοντας από το 2.000 έως το 2.999 στην αριθμητική βάση 10, με τις πληροφορίες παραγοντοποίησης και διαιρετών τους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φυσικοί αριθμοί
Δαλέζιος
Το ελληνικό επώνυμο Δαλέζιος μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα εξής πρόσωπα:
SkyTelecom Greece
Η SkyTelecom ξεκίνησε το 2015 και αποτελεί πάροχο υπηρεσιών σταθερής τηλεφωνίας και internet, αδειοδοτημένο από την ΕΕΤΤ (Εθνική Επιτροπή Τηλεπικοινωνιών & Ταχυδρομείων) με αριθμό αδείας 16-12. Οι περιοχές του δικτύου της περιλαμβάνουν ήδη αρκετούς νομούς της χώρας, μεταξύ των οποίων η Αττική, η Θεσσαλονίκη, η Μεσσηνία, η Αρκαδία, η Αργολίδα και το Ηράκλειο, καθώς και γεωγραφικές περιοχές εντός των νομών Κορινθίας, Χανίων, Ρεθύμνου και Λασιθίου.
Τεχνικές λεπτομέρειες
H SkyTelecom χρησιμοποιεί την τεχνολογία του ασύρματου internet υπερυψηλών ταχυτήτων. . Βασικό πυλώνα για την υποστήριξη του ασύρματου δικτύου τηλεπικοινωνιών αποτελούν οι ειδικές τεχνικές υποδομές του, οι οποίες είναι εκ διαμέτρου διαφορετικές από αυτές που αξιοποιούνται στα δίκτυα οπτικών ινών ή χαλκού. Δε χρησιμοποιούν καλώδια ή ίνες, αλλά ασύρματους πυλώνες που συνδέονται μεταξύ τους. Το ασύρματο δίκτυό της υποστηρίζει την δυνατότητα σταθερής τηλεφωνίας με χρήση της τεχνολογίας VOIP (Voice over Internet Protocol).
Παραπομπές
Κατηγορία:Τηλεπικοινωνιακές επιχειρήσεις της Ελλάδας
Άντριου Πιρς
Ο Άντριου Πιρς (γεννήθηκε την 1η Δεκεμβρίου του 1937) είναι Βρετανός πολιτικός, πρώην μέλος του Συντηρητικού Κόμματος, ο οποίος υπηρέτησε ως μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην περιφέρεια Τσεσάιρ Γουέστ  και Γουίραλ από το 1979 ως το 1989. Ήταν επίσης υποψήφιος ανεπιτυχώς με το Συντηρητικό Κόμμα στις γενικές εκλογές του 1970. Μεταξύ άλλων θέσεων, ο Πιρς ήταν πρόεδρος της Βρετανικής Διεθνούς Εμπορικής Επιτροπής Λιανικών Πωλήσεων (British Retail Consortium) και πρόεδρος των Φίλων των Εθνικών Μουσείων του Λίβερπουλ.
Υπόβαθρο
Γεννήθηκε το 1937, γιος του Χένρι Πιρς και της Έβελιν Άντριου, και μεγάλωσε στην πόλη Ότον. Φοίτησε στο Σχολείο του Ράινταλ στη Βόρεια Ουαλία και στη συνέχεια υπηρέτησε τη θητεία του για δύο χρόνια στη Βασιλική Πολεμική Αεροπορία. Το 1958 ξεκίνησε τις σπουδές του στο Κολέγιο Κινγκς του Νιούκασλ για ένα πτυχίο στα οικονομικά.
Πολιτική καριέρα
Ήταν προσωπικός συνεργάτης του Τσαρλς Μόρισον στις εκλογές του 1966 και επιλέχθηκε να είναι υποψήφιος με το Συντηρητικό Κόμμα στο Ίσλινγκτον Νορθ το 1968, αν και έχασε την επαναληπτική εκλογή του 1969 και ηττήθηκε στις γενικές εκλογές του 1970.