cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πολιτική της Μιανμάρ
Προϊστορία
Η στάση των δικτατορικών κυβερνήσεων απέναντι στις μειονότητες που αποτελούν το 40% του συνολικού πληθυσμού ήταν πάντα εχθρική. Το 1981 με νόμο απαγορεύθηκε στις μειονότητες να λαμβάνουν δημόσια αξιώματα ενώ με συνεχείς επιδρομές ο στρατός συνέβαλε στη διαρκή εξαθλίωσή τους αναγκάζοντάς πολλούς από αυτούς να εγκαταλείψουν την χώρα. Το 1976 υπολογίζεται ότι ήλεγχαν το 40% της χώρας αλλά γρήγορα η εξουσία του στρατού επιβλήθηκε και πάλι.
Γενικές εκλογές 1990
Οι γενικές εκλογές πραγματοποιήθηκαν στις 27 Μαΐου του 1990 και ήταν οι πρώτες μετά από αυτές του 1960. Σε αυτές πρώτο αναδείχθηκε το κόμμα του Εθνικού Συνδέσμου για τη Δημοκρατία (NLD) με ηγέτιδα την Αούνγκ Σαν Σου Κι, το οποίο κέρδισε και την πλειοψηφία των εδρών της βουλής. Παρ´όλα αυτά το Κρατικό Συμβούλιο Νόμου και Αποκατάστασης της Τάξης (SLORC) αρνήθηκε να παραδώσει την εξουσία, μη δεχόμενο τα αποτελέσματα. Αντί αυτού συνέλαβε τα περισσότερα μέλη του NLD ενώ μερικά άλλα κατάφεραν να διαφύγουν στο εξωτερικό. Επίσης εξελέγη και συντακτική συνέλευση για την εκπόνηση συντάγματος χωρίς νομοθετική εξουσία, η οποία όμως δεν λειτούργησε λόγω απαγόρευσης από το στρατιωτικό καθεστώς. Στις 18 Δεκεμβρίου του 1990 σχηματίστηκε κυβέρνηση από τους αντιπροσώπους που εκλέχτηκαν με πρωθυπουργό τον Σέι Ουίν, α΄ ξάδερφο της Αούνγκ Σαν Σου Κι. Η έδρα της κυβέρνησης βρίσκεται στο Rockville του Μαριλαντ στις ΗΠΑ.
Η εξέγερση του Σεπτεμβρίου 2007
Τον Αύγουστο του 2007 με αφορμή την συμπλήρωση 19 χρόνων από την άγρια καταστολή των λαϊκών συγκεντρώσεων οι Βουδιστές μοναχοί, άτομα ιερά στην Μιανμάρ, οργάνωσαν διαδηλώσεις σε μεγάλες πόλεις της χώρας διαμαρτυρόμενοι για το ανελεύθερο καθεστώς. Τον Σεπτέμβριο του ίδιου χρόνου οι διαδηλώσεις κορυφώθηκαν λόγω των οικονομικών μεταρρυθμίσεων της κυβέρνησης που αφορούσαν την απόφαση της στρατιωτικής κυβέρνησης να αποσύρει την επιδότηση στα καύσιμα με αποτέλεσμα την εκτίναξη των τιμών αλλά και λόγω των ξυλοδαρμών τριών βουδιστών μοναχών από την αστυνομία. Στις 22 Σεπτεμβρίου χιλιάδες Βουδιστές κατέβηκαν στους δρόμους ενώ 500 από αυτούς κατάφεραν υπό την επίβλεψη της αστυνομίας να πλησιάσουν στο σπίτι της βραβευμένης με το Νόμπελ ειρήνης Αούνγκ Σαν Σου Κι, η οποία βρίσκεται για πάνω από τον Μάιο του 2003 σε κατ'οίκον περιορισμό. Δύο μέρες αργότερα τουλάχιστον 20.000 μοναχοί διαμαρτυρήθηκαν στους δρόμους της Ρανγκούν.
Στις 24 Σεπτεμβρίου πραγματοποιήθηκε η μεγαλύτερη διαδήλωση όλων των χρόνων στην ιστορία της Μιανμάρ όταν 100.000 πολίτες και Βουδιστές κατέβηκαν στους δρόμους για να διαμαρτυρηθούν κατά των οικονομικών μέτρων της κυβέρνησης αλλά και για την φτώχεια που ταλανίζει την χώρα. Το στρατιωτικό καθεστώς θορυβημένο από αυτή την εξέλιξη ανακάλεσε την 22η Μεραρχία από το κρατίδιο της Καρέν για τη Ρανγκούν. Η 22η Μεραρχία είχε χρησιμοποιηθεί για να καταστείλει και τις λαϊκές εξεγέρσεις του 1988 γι´αυτό και η κίνηση αυτή προκάλεσε αίσθηση προκαταλαμβάνοντας τις προθέσεις της στρατιωτικής κυβέρνησης. Την επόμενη μέρα επιβλήθηκε νυχτερινή απαγόρευση κυκλοφορίας μεταξύ 9 μ.μ. και 5 π.μ. ενώ η πόλη Ρανγκούν τέθηκε υπό άμεσο στρατιωτικό έλεγχο. Παράλληλα τμήματα στρατού παρατάχθηκαν σε όλη την πόλη.
Παρ´όλες τις προειδοποιήσεις ο λαός ξανακατέβηκε στους δρόμους. Αν και η διεθνής κοινότητα με μηνύματα ζήτησε ψυχραιμία και αυτοσυγκράτηση από το δικτατορικό καθεστώς αυτό δεν φάνηκε να τα έλαβε υπόψιν του. Στις 26 Σεπτεμβρίου και ενώ ο λαός διαδήλωνε, ένα τμήμα διαδηλωτών προσπάθησε να σπάσει τον κλοιό των αστυνομικών. Αυτοί απάντησαν με ρίψη δακρυγόνων και με ξυλοδαρμό Βουδιστών. Οι αστυνομικοί και οι στρατιώτες ξυλοκόπησαν άγρια τους διαδηλωτές ενώ ακολούθησαν και αρκετές συλλήψεις. Στις 27 Σεπτεμβρίου ο λαός διαδήλωσε για ακόμη μια φορά για να διαλυθεί αμέσως βίαια από το στρατό, ο οποίος πυροβολούσε στα τυφλά. Επίσης ο στρατός προχώρησε σε εκατοντάδες συλλήψεις Βουδιστών μοναχών αλλά και σε εφόδους σε μοναστήρια, τα οποία και κατέλαβε. Την επομένη φοιτητές κατέβηκαν στους δρόμους χωρίς όμως αυτή τη φορά να έχουν τους Βουδιστές στο πλευρό τους αφού όλα σχεδόν τα μοναστήρια είχαν καταληφθεί από το στρατό.
Διεθνής αντίδραση
Η διεθνής κοινότητα είχε απευθύνει από την αρχή έκκληση προς το στρατιωτικό καθεστώς της χώρας για ψυχραιμία και αυτοσυγκράτηση. Συγκεκριμένα ο γενικός γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών Μπαν Γκι-Μουν ζήτησε αυτοσυγκράτηση, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Τζωρτζ Μπους απείλησε για νέες κυρώσεις ενώ ο Γάλλος πρόεδρος Νικολά Σαρκοζί δήλωσε ότι δεν θα δεχτεί καταστολή των διαδηλώσεων στη Μιανμάρ.
Μετά την βίαιη καταστολή των διαδηλώσεων ο πρωθυπουργός της Μεγάλης Βρετανίας Γκόρντον Μπράουν ζήτησε επείγουσα σύγκληση του Συμβουλίου Ασφαλείας ενώ η Ρωσία, η οποία διατηρεί στενές σχέσεις με το καθεστώς, έκανε λόγο για «εσωτερική υπόθεση της Μιανμάρ». Αλλά και η Κίνα, η οποία έχει μεγάλες οικονομικές συναλλαγές με την κυβέρνηση της Μιανμάρ, κράτησε ήπια στάση επικρίνοντας μάλιστα την στάση των ξένων μέσων μαζικής ενημέρωσης κατηγορώντας ότι χειροτερεύουν την κατάσταση υπερβάλλοντας τα γεγονότα. Έντονη κριτική έγινε και από την Ιαπωνική κυβέρνηση η οποία ζήτησε εξηγήσεις για τον θάνατο του Ιάπωνα δημοσιογράφου Κέντζι Ναγκάι ζητώντας παράλληλα την διενέργεια ανακρίσεων για το συμβάν. Ο ΟΗΕ απέστειλε σχεδόν αμέσως τον ειδικό απεσταλμένο Ιμπραήμ Γκαμπάρ, εξέφρασε όμως την θλίψη του για τα αιματηρά γεγονότα μόλις τον Οκτώβριο.
Σήμερα
Η κυβέρνηση συνεχίζει να καταπιέζει τις μειονότητες γι' αυτό εδώ και χρόνια έχουν οργανωθεί ένοπλες ομάδες ανταρτών με κυριότερη αυτή των Σαν (Shan State Army - SSA) που διαθέτει περίπου 15.000 στρατιώτες. Το Στέιτ Ντιπάρτμεντ κατηγόρησε το 2006 την κυβέρνηση των Σαν ότι χρηματοδοτείται μέσω της παραγωγής οπίου, κάτι που διαψεύστηκε από τους αντάρτες.
Εκλογές
Οι πρώτες εκλογές έπειτα από 20 χρόνια διεξήχθησαν στις 7 Νοεμβρίου 2010. Οι πρώτες δημοκρατικές εκλογές του 2015 σηματοδότησαν μια νέα εποχή για τη χώρα, έπειτα από τη νίκη της αντιπολίτευσης. Οι εκλογές του 2020 έγιναν στις 8 Νοεμβρίου και είχαν ως αποτέλεσμα τη νίκη της Εθνικής Δημοκρατικής Ένωσης της Αούνγκ Σαν Σου Κι, η οποία ανατράπηκε από το στρατό σε πραξικόπημα την 1η Φεβρουαρίου 2021 και συνελήφθη. Τα αποτελέσματα των εκλογών ακυρώθηκαν από το στρατό.
Διεθνείς σχέσεις & επικρίσεις
Το στρατιωτικό καθεστώς της Μιανμάρ διατηρεί πολύ καλές σχέσεις, ειδικά σε επίπεδο οικονομικών συμφωνιών, με τη Ρωσία, την Ταϊλάνδη, την Ινδία και την Κίνα. Χαρακτηριστικό είναι ότι τον Μάιο του 2007 Ρωσία και Μιανμάρ υπέγραψαν συμφωνία για την κατασκευή κέντρου μελετών ατομικής ενέργειας ενώ τον ίδιο χρόνο η Ινδία επένδυσε 150 εκατομμύρια δολάρια για έρευνες φυσικού αερίου. Πολεμικό εξοπλισμό προμηθεύεται από την Κίνα και τη Ρωσία ενώ στην Ταϊλάνδη πουλάει φυσικό αέριο και πετρέλαιο. Επίσης πολλές υλοτομικές κινέζικες εταιρείες δραστηριοποιούνται στη Μιανμάρ για πάνω από μια δεκαετία με αποτέλεσμα να παρουσιάζεται το φαινόμενο της αποψίλωσης των δασών.
Οικονομικές σχέσεις, αν και επίσημα καταδικάζει το στρατιωτικό καθεστώς, διατηρεί και η Γαλλία. Συγκεκριμένα η γαλλική εταιρεία Total έχει τεράστιες επενδύσεις στη Μιανμάρ λόγω του φυσικού αερίου όπως και η αμερικανική Chevron. Για την κατασκευή μάλιστα του αγωγού του κοιτάσματος πετρελαίου Γιεταγκάν εκτοπίστηκαν βίαια από την περιοχή ολόκληρα χωριά. Η γαλλική κυβέρνηση πάντως, μέσω του υπουργού εξωτερικών, καλύπτει πλήρως την Total. Η στάση αυτή της Γαλλίας είναι που εμποδίζει και την λήψη ουσιαστικών κυρώσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης εναντίον της Μιανμάρ.
Τον Νοέμβριο του 2007, με αφορμή τις λαϊκές εξεγέρσεις, η Ευρωπαϊκή Ένωση και ο Καναδάς, αποφάσισαν να επιβληθεί εμπάργκο σε 1207 εταιρίες της χώρας ενώ απαγόρευσαν την είσοδο στην Ε.Ε. και στον Καναδά σε όλους τους αξιωματούχους της κυβέρνησης. Οι ξένες κυβερνήσεις χαρακτήρισαν την κίνηση της κυβέρνησης, τον Φεβρουάριο του 2008, για ψήφιση νέου συντάγματος ως τέχνασμα απο τη στιγμή που θα στερούνται αξιοπιστίας ενώ ο ΟΗΕ απέστειλε για ακόμη μια φορά τον ειδικό απεσταλμένο της Γκαμπάρι.
Παραπομπές
*
Σοφία Αυγούστα του Χόλσταϊν-Γκόττορπ
Η Σοφία-Αυγούστα, γερμ.: Sophie Augusta von Holstein-Gottorp (5 Δεκεμβρίου 1630 στο Γκόττορπ - 12 Δεκεμβρίου 1680 στο Κόσβιχ) από τον Οίκο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ ήταν κόρη του δούκα του Σ.Χ.Γκόττορπ και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα του Άνχαλτ-Τσερμπστ. Έγινε επίτροπος του Άνχαλτ-Τσερμπστ κατά την ανηλικιότητα του γιου της από το 1667 έως το 1674.
Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Φρειδερίκου Γ΄ δούκα του Χόλσταϊν-Γκόττορπ και της Mαρίας-Ελισάβετ των Βέττιν, κόρης του Ιωάννη-Γεωργίου Α΄ εκλέκτορα της Σαξονίας.
Στις 16 Σεπτεμβρίου 1649 στο Γκόττορπ παντρεύτηκε τον Ιωάννη ΣΤ΄ πρίγκιπα του Άνχαλτ-Τσερμπστ. Αφού ο σύζυγός της απεβίωσε το 1667, έγινε επίτροπος για τον ανήλικο γιο της Κάρολο-Γουλιέλμο έως ότου αυτός ενηλικιώθηκε το 1674.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1649 τον Ιωάννη ΣΤ΄ πρίγκιπα του Άνχαλτ-Τσερμπστ και είχε δεκατέσσερα παιδιά:
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Αντιβασιλείς Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γερμανίας Κατηγορία:Δούκισσες του Χόλσταϊν-Γκόττορπ
Εποχή (αστρονομία)
Η εποχή στην αστρονομία είναι μια στιγμή στο χρόνο που χρησιμοποιείται ως σημείο αναφοράς για κάποια μεταβαλλόμενο χρονικό διάστημα μιας αστρονομικής ποσότητας, όπως οι Ουράνιες συντεταγμένες ή τα ελλειπτικά τροχιακά στοιχεία ενός ουράνιου σώματος, γιατί αυτά υπόκεινται σε διαταραχές και μεταβάλλονται με το χρόνο. Οι χρονικά μεταβαλλόμενες αστρονομικές ποσότητες μπορούν να περιλαμβάνουν, για παράδειγμα, το μέσο μήκος ή τη Μέση ανωμαλία ενός σώματος, τον κόμβο της τροχιάς του σε σχέση με ένα επίπεδο αναφοράς, την κατεύθυνση από το απόγειο και το αφήλιο της τροχιάς του, ή το μέγεθος του κύριου άξονα της τροχιάς του.
Η κύρια χρήση των αστρονομικών ποσοτήτων που καθορίζονται με αυτόν τον τρόπο είναι να υπολογίσουν άλλες σχετικές παραμέτρους της κίνησης, προκειμένου να γίνει πρόβλεψη για τις μελλοντικές θέσεις και τις ταχύτητες. Τα εργαλεία που εφαρμόζονται από τους κλάδους της Ουράνιας Μηχανικής ή το υποπεδίο μηχανική τροχιάς (για την πρόβλεψη τροχιών και θέσεων για σώματα σε κίνηση κάτω από τις βαρυτικές επιδράσεις άλλων σωμάτων) μπορεί να χρησιμοποιηθούν για τη δημιουργία ενός αστρονομικού ημερολογίου, ενός πίνακα τιμών που δίνει τις θέσεις και τις ταχύτητες αστρονομικών αντικειμένων στον ουρανό σε μια δεδομένη στιγμή ή στιγμές.
Ντίνος Ανδριανόπουλος
Ήταν αδελφός του Γιώργου, Γιάννη, Βασίλη, Λεωνίδα της Θρυλικής πεντάδας των Ανδριανοπουλαίων του Ολυμπιακού και της Εθνικής Ελλάδας. Επίσης, είχε άλλα δύο αδέλφια ποδοσφαιριστές σε πιο μικρές ομάδες του Πειραιά, τον Αριστείδη και τον Στέλιο.
Έκανε μεγάλη καριέρα στον Ολυμπιακό , ενώ αγωνίστηκε και με την Πειραϊκή Ένωση. Φόρεσε 6 φορές τη φανέλα της εθνικής Ελλάδας και σημείωσε ένα γκολ. Σταμάτησε το ποδόσφαιρο σε ηλικία 27 ετών το 1932.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Χρήση προτύπου Πληροφορίες ποδοσφαιριστή χωρίς ύψος Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Πειραϊκός Σύνδεσμος
Ισπανάχι ματσβνίτ
Το Ισπανάχι ματσβνίτ (ისპანახი მაწვნით) είναι γεωργιανό πιάτο σαλάτας που αποτελείται από μαγειρεμένο κιμά και σπανάκι ανακατεμένο με γιαούρτι. Το σκόρδο, το αλάτι και ο κόλιανδρος προστίθενται ως αρωματικά στο πιάτο ενώ προετοιμάζεται.
Στέφανος Β΄ της Ουγγαρίας
Ο Στέφανος Β΄, ουγγρ. II István (1101 - αρχές τού 1131) από τον Οίκο των Αρπάντ ήταν βασιλιάς της Ουγγαρίας & Κροατίας (1116-31), γιος τού Κολομάν. Ο μικρότερος αδελφός τού Κολομάν, ο Άλμος προσπαθούσε να τον εκθρονίσει, έτσι ο Κολομάν έστεψε τον Στέφανο Β΄ από παιδί. Το 1116 διαδέχθηκε τον πατέρα του σε ηλικία 15 ετών· το ίδιο έτος η Βενετία κατέλαβε τη Δαλματία, περιοχή που δεν ανακτήθηκε πια από την Ουγγαρία. Η εξουσία του χαρακτηρίζεται από συχνές διαμάχες με τις γειτονικές χώρες.
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Κολομάν της Ουγγαρίας και της Φελίτσας των Ωτβίλ, κόρης τού Ρογήρου Α΄ κόμη της Σικελίας.
Ήταν δίδυμος με τον αδελφό του Λαδίσλαο, ο οποίος απεβίωσε το 1112 σε ηλικία 11 ετών. Το Εικονογραφημένο Χρονικό αναφέρει τη γέννησή του "το έτος Κυρίου 1101". Έλαβε το όνομα τού πρώτου βασιλιά της Ουγγαρίας, που αγιοποιήθηκε το 1083, πράγμα που φανερώνει, ότι προοριζόταν για διάδοχος. Ένα έγγραφο πού γράφτηκε στο Ζαντάρ το 1105, αναφέρεται στον "Στέφανο τον πιο περίφημο βασιλιά μας", άρα ο Κολομάν τον έστεψε ήδη από παιδί.
Αυτό έγινε για να δείξει ο Κολομάν την πρόθεσή του να τον διαδεχθεί ο γιος του. Ο φιλόδοξος αδελφός του Άλμος, που είχε ήδη εξεγερθεί εναντίον του το 1098, εναντιώθηκε σε αυτό και έφυγε από τη χώρα. Ζήτησε πρώτα τη βοήθεια τού Ερρίκου Ε΄ των Σαλίων της Γερμανίας και έπειτα τού Μπολέσλαφ Γ΄ δούκα της Πολωνίας. Όταν απέτυχε, υποτάχθηκε στον Κολομάν και επέστρεψε στην Ουγγαρία· την επόμενη δεκαετία έκανε μερικές προσπάθειες να εκθρονίσει τον Κολομάν, αλλά δεν τα κατάφερε. Για να λήξη η απειλή της διαδοχής τού Στεφάνου, ο πατέρας του τύφλωσε τον Άλμος και τον γιο του Μπέλα Β΄. Όταν ο Κολομάν το 1116 ασθένησε σοβαρά, φυλάκισε τον Άλμος. Το Εικονογραφημένο Χρονικό αναφέρει, πως καθώς επρόκειτο να αποβιώσει, έδωσε εντολή στον γιο του και τους σημαντικούς άνδρες του βασιλείου να καταλάβουν το Περεμίσλ, το οποίο είχε ανεπιτυχώς πολιορκήσει το 1099. Απεβίωσε το 1116.
Οικογένεια
Σύμφωνα με το Εικονογραφημένο Χρονικό ο Στέφανος Β΄ δεν επεδίωξε να νυμφευτεί νόμιμη σύζυγο, αλλά είχε παλλακίδες και κοινές γυναίκες. Ωστόσο οι σύμβουλοί του "θλιβόμενοι, πως το βασίλειο ήταν σε λυπηρή κατάσταση και ο βασιλιάς δεν είχε διάδοχο", τον έπεισαν να νυμφευτεί. Διάλεξαν την κόρη τού Ροβέρτου Α΄ πρίγκιπα της Κάπουα. Το ζεύγος δεν απέκτησε τέκνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Άρπαντ Κατηγορία:Βασιλείς της Ουγγαρίας Κατηγορία:Βασιλείς της Κροατίας
Ντέιβιντ Λίβινγκστον
Ο Ντέιβιντ Λίβινγκστον (αγγλικά: David Livingstone, 19 Μαρτίου 1813 – 1 Μαΐου 1873) ήταν Σκωτσέζος ιεραπόστολος, ιατρός και εξερευνητής της Αφρικής. Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους Ευρωπαίους εξερευνητές. Θεωρείται ο πρώτος Ευρωπαίος που διέσχισε την ισημερινή Αφρική από τον Ατλαντικό μέχρι τον Ινδικό, ενώ επίσης εξερεύνησε την κοιλάδα του Ζαμβέζη, ανακαλύπτοντας τους Καταρράκτες Βικτώρια. Αφιέρωσε μεγάλο τμήμα της ζωής του στην ανακάλυψη των πηγών του Νείλου. Οι ανακαλύψεις του προηγήθηκαν του Μοιράσματος της Αφρικής από τις μεγάλες ευρωπαϊκές δυνάμεις. Ο Λίβινγκστον ήταν ένας από τους δημοφιλείς και εμβληματικούς Βρετανούς ήρωες της βικτωριανής εποχής. Η συνάντησή του με τον Χένρι Μόρτον Στάνλεϊ στις 10 Νοεμβρίου 1871, ύστερα από την «εξαφάνισή» του, οδήγησε στην εμφάνιση της φράσης «Ο Δρ. Λίβινγκστον, υποθέτω;», ενώ παράλληλα προσέθεσε και άλλη δόξα στο μύθο του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βρετανοί εξερευνητές Κατηγορία:Εξερευνητές της Αφρικής Κατηγορία:Σκωτσέζοι γεωγράφοι Κατηγορία:Ιεραπόστολοι Κατηγορία:Ιστορία της Αφρικής
Χάινριχ Τέσενοβ
Ο Χάινριχ Τέσενοβ (γερμανικά: Heinrich Tessenow) (7 Απριλίου 1876, Ρόστοκ - 1 Νοεμβρίου 1950) ήταν Γερμανός αρχιτέκτονας, καθηγητής και πολεοδόμος που δραστηριοποιούνταν στην περιοχή της Βαϊμάρης. Εξέχων μέλος του γερμανικού κινήματος Arts and Crafts επηρεασμένος από τα έργα των Schinkel και Thiersch. Μαζί με τους Χανς Πέλτσιγκ (Hans Poelzig), Μπρούνο Ταούτ (Bruno Taut), Πέτερ Μπέρενς (Peter Behrens), Fritz Höger, Ερνστ Μάυ (Ernst May), Έριχ Μέντελσον (Erich Mendelsohn), Βάλτερ Γκρόπιους (Walter Gropius) και Λούντβιχ Μις φαν ντερ Ρόε (Ludwig Mies van der Rohe), θεωρείται μια από τις πιο σημαντικές προσωπικότητες του γερμανικού «πανοράματος» της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης.
Mαζί με τον Πέτερ Μπέρενς ως φυσιογνωμίες της Deutscher Werkbund, επηρέασε τον Λε Κορμπυζιέ στα μεταγενέστερα έργα του στη Λα Σω ντε Φων: τη βίλα Jeanneret Père του 1912 και τον κινηματογράφο Scala του 1916. Συνεργάστηκε επίσης με τον αρχιτέκτονα Paul Schultze-Naumburg στη δημιουργία της μορφής του ολόλευκου Heimatstil με τη δίρριχτη στέγη.
Βιογραφία
Τα επόμενα χρόνια της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης ο Τέσενοβ έγινε μέλος της γερμανικής ένωσης Werkbund, παρέλαβε το πρώτο δίπλωμα Laurea Honoris Causa από το πανεπιστήμιο του Ρόστοκ, το δεύτερο από το Technische Hochschule Stuttgart και τέλος έγινε μέλος της Ένωσης γερμανών αρχιτεκτόνων.
Υπήρξε σημαντικός δάσκαλος με μεγάλη επιρροή. Ο πόλεμος του 1914-18 τον επηρέασε βαθύτατα, προσανατολίζοντας τον στη δημιουργία μικρών πόλεων και κοινοτήτων καθώς και στη ζωγραφική. Το 1930-31 μετέτρεψε το φυλάκιο (Neue Wache) του Καρλ Φρίντριχ Σίνκελ στην οδό Unter den Linden, στο Βερολίνο, σε μνημείο των πεσόντων του πολέμου του 1914-18. Βρήκε δυσκολία στο να εξασκήσει το επάγγελμά του υπό το ναζιστικό καθεστώς, αλλά μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο (1939-45), ξανάρχισε να διδάσκει στο Βερολίνο και ασχολήθηκε με την ανακατασκευή των παλαιών αστικών κέντρων, όπως το Λίμπεκ 1947. Ήταν εξαίρετος συγγραφέας και το ενδιαφέρον για την αρχιτεκτονική του άρχισε να μεγαλώνει από μια έκθεση αφιερωμένη στον ίδιο το 1961, επηρεάζοντας τον Giorgio Grassi και άλλους πρωταγωνιστές της ρασιοναλιστικής αρχιτεκτονικής.
Ο Τέσενοβ επίσης είναι γνωστός διαμέσου του μαθητή του Άλμπερτ Σπέερ, αρχιτέκτονα του Τρίτου Ράιχ που αργότερα έγινε υπουργός του υπουργικού συμβουλίου του Pάιχ. Ο Σπέερ διδάχθηκε από τον Τέσενοβ το 1925 (αφού απορρίφθηκε από την τάξη του Χανς Πέλτσιγκ λόγω κακής τεχνικής στον σχεδιασμό) και έγινε βοηθός του το 1927 σε ηλικία 23 ετών. Στα απομνημονεύματα του Σπέερ περιγράφεται το προσωπικό και «ανεπίσημο» διδακτικό στυλ του Τέσενοβ, και οι προτιμήσεις του για μια αρχιτεκτονική που να εκφράζει την εθνική κουλτούρα και την απλοποίηση των μορφών. Γνωστή η φράση του «η πιο απλή μορφή δεν είναι πάντα η καλύτερη, αλλά η καλύτερη είναι πάντα η πιο απλή».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί αρχιτέκτονες Κατηγορία:Γερμανοί πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Πολεοδόμοι
Creophilus maxillosus
Το Creophilus maxillosus είναι σχετικά μεγάλο κολεόπτερο από την οικογένεια Staphylinidae. Το γένος Creophilus εκπροσωπείται στην Ευρώπη μόνο με το είδος maxillosus Παγκοσμίως αναφέρονται δέκα είδη. Το Creophilus maxillosus αναγνωρίζεται εύκολα και δεν απαντάται μόνο σε σχεδόν όλη την Ευρώπη, αλλά επίσης στην Βόρεια Αφρική, την Βόρεια και Νότια Αμερική και την Ασία.
Ετυμολογικές και ιστορικές παρατηρήσεις
Το είδος έχει καταγραφεί πια το 1758 υπό το όνομα Staphylinus maxillosus από τον Λινναίο στην περίφημη δέκατη έκδοση σου της Systema naturæ, στην οποία για πρώτη φορά εφαρμόζει με πλήρη συνέπεια την διωνυμική ονοματολογία. Ο Λινναίος ο ίδιος καταγράφει το έντομα πια το 1746 στην Fauna Svecica, αλλά μετά τις κανόνες του ICZN οι περιγραφές πριν από το 1758 δεν αναγνωρίζονται. Η περιγραφή αποτελείται από τα λίγα λόγια Staphyilinus pubescens niger, fasciis cinereis, maxillis longitude capitis (λατινικά, τριχωτός μαύρος Σταφιλίνος, με γκρι ρίγες, και με τις κάτω γνάθους του ίδιου μήκους με το κεφάλι). Αυτό εξηγεί το όνομα maxillosus (με εξαιρετικές κάτω γνάθους) του είδους. Η σημασία του maxillis longitude capitis είναι ασαφής, γιατί οι κάτω γνάθοι (Εικ. 6, κόκκινο) είναι μικρότερες από το κεφάλι. Η περιγραφή στην Fauna Svecica είναι πιο λεπτομερής: os duabus maxillis arcuatis duris acuminatissimus simplicibus capite longioribus. (οι δύο κάτω γνάθοι είναι αρκετά κυρτές με πολύ μυτερή απλή κορυφή, μακρύτερες από το κεφάλι). Αυτή η περιγραφή επιτρέπει την υπόθεση, πως ο Λινναίος δεν μιλάει για τις κάτω γνάθους (maxillae), αλλά για τις επιβλητικές άνω γνάθους (mandibulae).
Το όνομα Creōphilus (από κρέας και φίλος) υποδεικνύει, πως συναντούμε το έντομο κατά κανόνα σε ψοφίμια. Το γένος Creophilus καθορίστηκε το 1829 από τον Leach.
Μορφολογικά χαρακτηριστικά του ακμαίου
Ανήκοντας στην οικογένεια Staphylinidae, το έντομο δεν αντιστοιχεί στις γενικές ιδέες για την μορφή κολεοπτέρου. Μοιάζει μάλλον με είδος προνύμφης, γιατί τα έλυτρα είναι αρκετά κοντά και αφήνουν ακάλυπτα το μεγάλο μέρος της μακριάς κοιλίας. Παραπάνω τα έλυτρα καμουφλάρονται, γιατί έχουν τα ίδια χρωματισμένα πυκνά μαλλιά όπως η κοιλία, ενώ το κεφάλι και το πρόνωτο είναι σχεδόν ολόκληρα φαλακρά και γυαλίζουν μαύρα (Εικ.1). Το Creophilus maxillosus αποκτά μήκος δεκαπέντε μέχρι εικοσιπέντε χιλιοστόμετρων.
Το κεφάλι είναι πλατύ και στρογγυλό μέχρι εξαγωνικό. Στο αρσενικό είναι πιο μεγάλο από το πρόνωτο, στο θηλυκό είναι μικρότερο από αυτό. Η στιγμάτωση είναι πολύ λεπτή με μερικές εξαιρέσεις στις άκρες (Εικ.5). Τα μαύρα μαλλιά περιορίζονται στις οπίσθιες έξω άκρες του κεφαλιού (Εικ.5). Οι μαύρες κεραίες φύονται η μία μακριά από την άλλη πάνω από την ρίζα των άνω γνάθων. Συνίστανται από ένδεκα μέρη. Είναι κομπολογιειδείς και προς τα έξω γίνονται πιο παχιές, τα τελευταία πέντε μέρη είναι πιο φαρδιά παρά μακριά, σχηματίζοντας ένα είδος ροπάλου. Τα στοματικά εξαρτήματα παριστάνουν δυο χαρακτηριστικά. Η άκρη του χείλους είναι σχισμένο (Εικ.6, άσπρο βέλος), και το τελευταίο μέρος των γναθικών προσακτρίδων (Εικ.6, πράσινο) είναι πιο κοντό από το προτελευταίο.
Το πρόνωτο είναι λίγο πιο στενό παρά τα έλυτρα μαζί. Το φάρδος του είναι περίπου μιάμιση φορές το μήκος του. Η βάση και οι πλευρές είναι κυρτές προς τα έξω. Είναι μόνο λίγο κυρτό προς τα πάνω. Στο εμπρόσθιο άκρο υπάρχουν επίσης μαύρα μαλλιά (Εικ.5).
Τα πόδια είναι κοντά. Στα μπροστινά πόδια η κνήμη και τα πρώτα μέρη των ταρσών είναι εξαιρετικά ευρέα (Εικ. 3). Οι κνήμες των υπόλοιπων ποδιών είναι οχυρωμένα με αγκάθια (Εικ. 4).
Βιολογία
Ακμαία και προνύμφες είναι αρπακτικά. Τα ακμαία τρέφονται κυρίως από προνύμφες μυγών. Γι'αυτό το λόγο συναντούμε το έντομο κυρίως σε χαλασμένο κρέας και ψοφίμια, αλλά επίσης σε κοπριές, ιδιαίτερα των βοοειδών. Παραδείγματα έδειξαν, πως η τέχνη να πλησιάζουν και να τρώνε την λεία δεν είναι η ίδια σε κάθε είδος μυγών.
Και οι προνύμφες τρέφονται κυρίως από προνύμφες μυγών. Αλλά παρατηρούνται περιπτώσεις, όπου η μια προνύμφη επιθέτει και τρώει άλλη προνύμφη.
Όταν ενοχλείται, το Creophilus maxillosus σηκώνει την κοιλία προς τα πάνω. Έτσι εκθέτει και αναγυρίζει τις κοιλιακές αδένες όπου παράγει ένα μείγμα από isoamyl alcohol, isoamyl acetate, iridodial, actinidine, dihydronepetalactone και (E)-8-oxocitronellyl acetate. Αποδέχτηκε η αποτροπή μυρμηγκιών με αυτό το τρόπο.
Τα έντομα εμφανίζουν στο σφάγιο ή σε πτώματα μερικές ώρες μετά το θάνατο. Τα θηλυκά δια μερικές μέρες αποθέτουν μερικά αυγά. Ο αριθμός αυγών εξαρτάται από την θρέψη και από την υγρασία. Παρατηρούνται τρία προνυμφικά στάδια. Στο τρίτο στάδιο αρχικά οι προνύμφες τρέφονται όπως στα προηγούμενα στάδια με προνύμφες μυγών. Εξακολουθεί ένα διάστημα, όπου η προνύμφη παραμένει ακίνητα. Μετά γίνεται ή έκδυση σε πλαγγόνα. Στο εργαστήριο με θερμοκρασία 24 βαθμών Κελσίου οι προνύμφες εκκολάπτονται δυο μέχρι τέσσερις μέρες μετά την ωοτοκία. Το πρώτο προνυμφικό στάδιο διαρκεί περίπου τρεις μέρες, το δεύτερο στάδιο μόνο λίγο περισσότερο, το τρίτο περίπου 19 μέρες. Η όλη ανάπτυξη μέχρι το ακμαίο θέλει περίπου 37 μέρες. Η διακύμανση είναι μεγάλη (28 μέχρι 47 μέρες). Με 16 °C η ανάπτυξη είναι πολύ βραδύτερη, με 32 °C λίγο πιο γρήγορη, αλλά στις δυο περιπτώσεις ο βαθμός μιας επιτυχής ανάπτυξης είναι πολύ μικρότερο (1,2% με 16 °C και 0,8% με 32 °C εναντίον 47,2% με 24 °C).
Γεωγραφική εξάπλωση
Το έντομο είναι παλαιρακτικό είδος, αλλά κατά το 1620 παρατηρήθηκε για πρώτη φορά στην Βόρεια Αμερική Σήμερα είναι κοινό στην Ευρώπη, Ασία, Βόρεια Αφρική, την Βόρεια και Κεντρική Αμερική και την Ασία. Η περιοχή αναμονής επεκτείνεται στην Νότια Αμερική.
Αναφορές
Κατηγορία:Κολεόπτερα
Ρον Ράινχαρτ
Καριέρα
Ο Ρον Ράινχαρτ (πραγ. όνομα Ρόναλντ Χίλμπας) γεννήθηκε στο Νόργουολκ της Καλιφόρνια.
Το 1987, ο Ράινχαρτ εντάχθηκε στους Dark Angel, περιοδεύοντας μαζί τους πριν ηχογραφήσουν το δίσκο "Leave Scars" το 1989, το ζωντανά ηχογραφημένο "Live Scars" το 1990 και το "Time Does Not Heal" το 1991.
Το 1992, οι Dark Angel διαλύθηκαν και ο Ράινχαρτ δημιούργησε τους Hunger μαζί με τον Έρικ Μέγιερ, τον μπασίστα Γκρεγκ Ρο και το ντράμερ Ρ. Ντ. Ντέιβις, κυκλοφορώντας ένα ντέμο πριν διαλυθούν.
Το 1997, σχημάτισε τους Oil μαζί με τον κιθαρίστα Μπλέικ Νέλσον, τον μπασίστα Τζόναθαν Τίμενς και το ντράμερ Τζέισον Βάντερ Παλ. Εκείνη τη χρονιά, κυκλοφόρησαν το ΕΡ "Oil" για να συνεχίσουν με το δίσκο "Refine", το 2000. Ο Ράινχαρτ επέστρεψε στους Dark Angel το 2002, υποφέροντας ένα σοβαρό τραυματισμό στη σπονδυλική στήλη το Μάιο του 2003, ενώ την ίδια χρονιά κυκλοφόρησε το ζωντανά ηχογραφημένο "Choice Cuts Off the Chopping Block" με τους Oil.
Ο Ράινχαρτ συνέχισε να αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας μέχρι το 2005, όταν αναγκάστηκε να αποχωρήσει από τους Dark Angel οι οποίοι αποφάσισαν να διαλυθούν, ενώ διέλυσε και τους Oil σταματώντας οριστικά τη μουσική του καριέρα.
Τον Σεπτέμβριο του 2013, ανακοινώθηκε η επανένωση των Dark Angel με τον Ράινχαρτ να αναλαμβάνει και πάλι τα φωνητικά.
Δέστρα
Δέστρα ονομάζεται μόνιμη μεταλλική κατασκευή που φέρουν οι αποβάθρες, προβλήτες κλπ. η οποία και χρησιμεύει για την πρόσδεση σ΄ αυτήν των πλοίων με σχοινιά (κάβους) ή συρματόσχοινα ή αλυσίδες (καδένες). Πρόκειται για σχετικά μεγάλη κατασκευή με επάλληλες εξογκώσεις που εμφυτεύεται κατά τα 2/3, κατά την κατασκευή του προβλήτα.
Όταν στην δέστρα πρόκειται να προσδεθεί δεύτερο ή και τρίτο πλοίο τότε οι θηλιές των επόμενων σχοινιών θα πρέπει να περνούν πρώτα από μέσα από τη θηλιά του υφιστάμενου και στη συνέχεια στη δέστρα. Τούτο έχει ως συνέπεια την απελευθέρωση του όποιου κάβου χωρίς να χρειάζεται το λύσιμο των τελευταίων.
Πρωτάθλημα Φόρμουλα 2
Το Πρωτάθλημα Φόρμουλα 2 είναι ένα πρωτάθλημα αγώνων δευτέρας κατηγορίας που διοργανώνεται από τη Διεθνή Ομοσπονδία Αυτοκινήτου (FIA). Το πρωτάθλημα εισήχθη το 2017, μετά την αναδιαμόρφωση της μακροπρόθεσμης σειράς αγώνων της GP2.
Σχεδιασμένο για να καταστήσει τους αγώνες προσιτούς για τις ομάδες και για να καταστεί ιδανικός χώρος εκπαίδευσης για τη Φόρμουλα 1, η Φόρμουλα 2 έχει καταστήσει υποχρεωτική για όλες τις ομάδες να χρησιμοποιούν το ίδιο σασί, κινητήρα και ελαστικά, έτσι ώστε να αντικατοπτρίζεται η πραγματική ικανότητα των οδηγών. Η Φόρμουλα 2 αγωνίζεται κυρίως σε ευρωπαϊκές πίστες, αλλά έχει εμφανίσεις σε άλλες διεθνείς πίστες αγώνων, καθώς και με τους πιο πρόσφατους αγώνες στην σεζόν του 2017 στην πίστα στο Μπαχρέιν και στην πίστα των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων.
Αγωνιστικό Τριήμερο
Την Παρασκευή, οι οδηγοί έχουν μια ελεύθερη περίοδο 45 λεπτών και μια περίοδο κατατακτήριων 30 λεπτών. Η κατατακτήριες αποφασίζουν τη σειρά εκκίνησης του αγώνα της Κυριακής, που έχει μήκος 180 χιλιόμετρα.
Το Σάββατο, διεξάγεται ο αγώνας Σπριντ (Sprint Race) που αποτελείται από 120 χιλιόμετρα ή 45 λεπτά, όποιο από τα δύο έρθει πρώτο. Η σειρά εκκίνησης καθορίζεται με την αναστροφή των 10 πρώτων στις κατατακτήριες της Παρασκευής.
Την Κυριακή, ο Αγώνας Χαρακτηριστικών (Feature Race) διεξάγεται ενόψει του Γκραν Πρι της Φόρμουλα 1 και αποτελείται από 170 χιλιόμετρα ή 60 λεπτά, όποιο από τα δύο έρθει πρώτο. Κάθε οδηγός πρέπει να ολοκληρώσει ένα υποχρεωτικό pit-stop και να χρησιμοποιήσει τουλάχιστον ένα σετ ελαστικών.
Σύστημα Πόντων
Οι κορυφαίοι οκτώ που τερματίζουν στον αγώνα Σπριντ λαμβάνουν πόντους ως εξής:
Οι κορυφαίοι δέκα που τερματίζουν στον αγώνα Χαρακτηριστικών λαμβάνουν πόντους ως εξής:
Ο οδηγός που παίρνει την pole position για τον αγώνα Feature στις κατατακτήριες, λαμβάνει επιπλέον 2 βαθμούς.
Σε κάθε αγώνα, ένας βαθμός θα απονέμεται στον οδηγό που θα πετύχει τον ταχύτερο γύρο, υπό την προϋπόθεση ότι θα βρίσκεται στις 10 πρώτες θέσεις στο τέλος του αγώνα.
Ο μέγιστος αριθμός πόντων που μπορεί να πάρει ένας οδηγός σε κάθε γύρο θα είναι 39.
Ένα σύστημα αντίστροφης μέτρησης χρησιμοποιείται για τον καθορισμό θέσεων οδηγών με ίσους βαθμούς στο πρωτάθλημα με τον οδηγό με τις περισσότερες νίκες να κατατάσσεται υψηλότερα από αυτούς με ίσα σύνολα πόντων. Εάν εξακολουθεί να υπάρχει ισοπαλία, οι περισσότεροι τερματισμοί στη δεύτερη θέση, τότε οι περισσότεροι τερματισμοί τρίτης θέσης, κ.λπ. χρησιμοποιούνται για τον διαχωρισμό των ισόβαθμων οδηγών. Αυτό το σύστημα αντίστροφης μέτρησης εφαρμόζεται σε όλα τα στάδια του πρωταθλήματος.
Κόστος
Μια εκτίμηση τοποθετεί το κόστος λειτουργίας ενός μονοθέσιου αγωνιστικού της Φόρμουλα 2 στα 3 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ ανά σεζόν. Συνήθως, τα περισσότερα από αυτά τα έξοδα πρέπει να πληρωθούν από τον οδηγό, μέσω προσωπικής χορηγίας ή οικογενειακής περιουσίας. Αυτά τα κόστη, καθώς και το κόστος των αγώνων σε πιο νεανικές κατηγορίες, αποτελούν σημαντικό εμπόδιο για τους οδηγούς που θέλουν να φτάσουν στη Φόρμουλα 1.
Μια σειρά από μέτρα ελέγχου αυτού του κόστους, συμπεριλαμβανομένου παγώματος των προδιαγραφών των αυτοκινήτων και της μείωσης του αριθμού των χώρων, εισήχθη από τη FIA για τη σεζόν του 2021.
Προδιαγραφές αυτοκινήτου
Το αυτοκίνητο της Φόρμουλα 2 χρησιμοποιείται από όλες τις ομάδες και διαθέτει ένα σασί κατασκευασμένο από την Dallara, με κινητήρα V6 κατασκευασμένο από την Mecachrome με έναν μόνο στροβιλοσυμπιεστή και ελαστικά (στεγνά-βρόχινα) παρεχόμενα από την Pirelli. Το συνολικό βάρος του αυτοκινήτου είναι 755 κιλά, συμπεριλαμβανομένου του οδηγού.
Σασί
Το κόστος ενός αυτοκινήτου Dallara F2 2018 ανέρχεται σε 500.000 ευρώ. Αυτό περιλαμβάνει τους τροχούς, τα φτερά, το τιμόνι και άλλα εξαρτήματα. Ωστόσο, τα 500.000 ευρώ δεν περιλαμβάνουν τον κινητήρα.
Σύστημα Κίνησης
Το τρέχον κιβώτιο ταχυτήτων κατασκευάζεται από την Hewland (χρησιμοποιώντας το μοντέλο LFSC-200). Επί του παρόντος, η σειρά χρησιμοποιεί ένα διαμορφωμένο κιβώτιο ταχυτήτων 6 ταχυτήτων με ηλεκτρό-υδραυλική λειτουργία μέσω paddle-shifters. Οι συμπλέκτες όλων των αυτοκινήτων παρέχονται από την ZF Sachs, με το συμπλέκτη πολλαπλών πλακών που λειτουργεί με μοχλό χειρός.
Ζάντες Τροχών
Η Ο.Ζ.Racing παρέχει αποκλειστικά ζάντες τροχών για όλα τα αυτοκίνητα από το 2005. Το μέγεθος των τροχών είναι 12 in × 13 in (305 mm × 330 mm) μπροστά και 13,7 in x 13 in (348 mm x 330 mm) πίσω μέχρι το 2019. Από το 2020 και μετά όλα τα αυτοκίνητα θα αλλάξουν σε ζάντες 18 ιντσών (457 mm) για την προετοιμασία της επέκτασης και στη Formula 1 από το 2022. Τα νέα μεγέθη των τροχών θα είναι 12 × 18 ίντσες (305 mm × 457 mm) στα μπροστινά μέρη και 13,7 σε × 18 ίντσες (348 mm × 457 mm) στα πίσω μέρη.
Οι ζάντες όλων των αυτοκινήτων της Φόρμουλα 2 είναι κατασκευασμένες από κράμα μαγνησίου.
Ελαστικά
Παρόμοια με την αλλαγή του 2011 για τη Formula 1, η Pirelli είναι τώρα ο μοναδικός προμηθευτής ελαστικών για το πρωτάθλημα. Το πρωτάθλημα της Φόρμουλα 2 τρέχει με διαφορετικά μεγέθη όπως το F1 από το 2017 (λόγω του γεγονότος ότι τα ελαστικά της Formula 1 του 2017 είναι ευρύτερα).
Φρένα
Η Brembo προμηθεύει δαγκάνες φρένων μονομπλόκ και κουδούνια δίσκου, τα οποία είναι αποκλειστικά μόνο για τη Formula 2. Η Carbone Industrie προμηθεύει επίσης δισκόφρενα άνθρακα για το Πρωτάθλημα. Τα δισκόφρενα έχουν μέγεθος 278 mm × 28 mm.
Δεξαμενή καυσίμων
Η τρέχουσα δεξαμενή καυσίμου της Dallara F2 2018, το ρεζερβουάρ καυσίμου μεταφέρθηκε πάνω από το τυποποιημένο ρεζερβουάρ της FIA με χωρητικότητα έως 125 λίτρα.
Ο ανεφοδιασμός κατά τη διάρκεια ενός αγώνα απαγορεύεται επί του παρόντος, λόγω ασφάλειας και κόστους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φόρμουλα 2
Ιωάννης Σημανίκας
Ο Ιωάννης Σημανίκας ήταν Μακεδονομάχος, οπλαρχηγός από τη Νάουσα.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες στρατιωτικοί των Βαλκανικών Πολέμων Κατηγορία:Μακεδονομάχοι Κατηγορία:Μακεδονομάχος-επέκταση Κατηγορία:Μακεδόνες
Τάσος Μάρκου
Ο Τάσος Μάρκου (1936- ) ήταν Ελληνοκύπριος αγωνιστής της ΕΟΚΑ και αξιωματικός της Εθνικής Φρουράς. Τα ίχνη του χάθηκαν κατά την διάρκεια της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο. Έλαβε επίσης μέρος στην άμυνα του προεδρικού κατά την διάρκεια του πραξικοπήματος.
Το ποδοσφαιρικό στάδιο Παραλιμνίου ονομάστηκε «Στάδιο Τάσος Μάρκου» προς τιμήν του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κύπριοι αγωνιστές του 1955-59 Κατηγορία:Κύπριοι στρατιωτικοί
Μεσιέ 102
Ο Μεσιέ 102 (γνωστός και ως Μ102) είναι γαλαξίας που περιλαμβάνεται στον κατάλογο του Μεσιέ και δεν έχει ταυτοποιηθεί με βεβαιότητα. Αυτός που τον ανακάλυψε, ο Πιερ Μεσαίν, αργότερα ανακοίνωσε ότι ήταν ένα διπλή παρατήρηση του Μεσιέ 101, αλλά υπάρχουν ιστορικοί και παρατηρησιακοί λόγοι να πιστεύουμε ότι θα μπορούσε να ήταν ο NGC 5866, αν και κάποιοι άλλοι γαλαξίες έχουν επίσης προταθεί ως υποψήφιοι.
Υποψήφια αντικείμενα
Από την εποχή της δημοσίευσης του καταλόγου Μεσιέ, αρκετοί γαλαξίες έχουν προταθεί ότι αντιστοιχούν στον Μ102 από διάφορους ιστορικούς, επαγγελματίες αστρονόμους και ερασιτέχνες αστρονόμους.
Μεσιέ 101
thumb|left|200px|Ο [[NGC 5866 από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Χαμπλ.]]
Γαλαξίας NGC 5866
Ο NGC 5866 (ένας από τους δύο γαλαξίες που αποκαλείται Γαλαξίας Αδράκτι) είναι ένας φακοειδής γαλαξίας στον αστερισμό Δράκοντας. Αυτός ο γαλαξίας μοιάζει να ταιριάζει αρκετά με την περιγραφή του αντικειμένου από τον Πιέρ Μεσαίν στην έντυπη έκδοση του καταλόγου του Μεσιέ το 1781 καθώς και με τη θέση του αντικειμένου που δίνεται από τον Σαρλ Μεσιέ σε χειρόγραφες σημειώσεις στον προσωπικό του κατάλογο των αντικειμένων Μεσιέ.
Άλλα υποψήφια αντικείμενα
Αν και ο Μεσιέ 101 και ο NGC 5866 είναι τα κυριότερα υποψήφια αντικείμενα, κάποια άλλα αντικείμενα έχουν επίσης προταθεί.
Γαλαξίες NGC 5879, NGC 5907 και NGC 5908
Οι NGC 5879, NGC 5907 και NGC 5908 είναι όλοι γαλαξίες κοντά στη θέση του NGC 5866. Με βάση αυτό το κριτήριο, όλοι αυτοί οι γαλαξίες έχουν τις ίδιες πιθανότητες με τον NGC 5866 να είναι ο Μ102. Όμως, κανένας από αυτούς τους γαλαξίες δεν είναι τόσο λαμπρός όσο ο NGC 5866, ούτε έχουν τόσο υψηλή φωτεινότητα επιφανείας, άρα είναι λιγότερο πιθανό αυτοί οι γαλαξίες να αντιστοιχούν με το Μ102.
Γαλαξίας NGC 5928
Ο NGC 5928 είναι ένας γαλαξίας με φαινόμενο μέγεθος 14 που βρίσκεται μεταξύ του Όμικρον Βοώτη και Γιότα Όφεως. Ο J. L. E. Dreyer, στο Notes and Corrections του New General Catalogue, πρότεινε ότι αυτός μπορεί να ήταν ο γαλαξίας που αναγνωρίστηκε ως Μ102, με βάση ότι ο ι Όφεως ταυτοποιήθηκε λανθασμένα ως Γιότα Δράκοντα στην θέση που δόθηκε για το αντικείμενο. Όμως αυτό το αντικείμενο μπορεί να μην ήταν παρατηρήσιμο από τον Σαρλ Μεσιέ και τον Πιερ Μεσαίν, γι´αυτό και είναι απίθανο να αντιστοιχεί στο Μ102.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
102
Αδαμαντωρυχείο Ουίλιαμσον
Περιγραφή
Το αδαμαντωρυχείο Ουίλλιαμσον είναι μεγάλο ανοικτό ορυχείο το οποίο βρίσκεται σε βάθος 90 περίπου μέτρων (300 ποδιών). Οι εργασίες εξόρυξης διαμαντιών στο αδαμαντωρυχείο Ουίλλιαμσον αποτελούνται από τέσσερις ξεχωριστές δραστηριότητες: την εξόρυξη του ανοικτού κοιτάσματος, την επανεπεξεργασία των απορριμμάτων για την ανάκτηση των χαμένων διαμαντιών και την εξόρυξη χαλικιού τόσο στην ιδιοκτησία όσο και παραπλεύρως της ιδιοκτησίας, όπου το χαλίκι έχει προσχωματιθεί. Η εξόρυξη των ανοιχτών κοιτασμάτων και η επανεπεξεργασία των απορριμμάτων είναι οι μεγαλύτερες από τις τέσσερις δραστηριότητες. Το ορυχείο απασχολεί περίπου 1.100 άτομα, κυρίως Τανζανούς.
Τοποθεσία
Το ορυχείο βρίσκεται περίπου 160 χιλιόμετρα (99 μίλια) νότια της πόλης Μουάνζα (Mwanza) στην περιοχή Κισάπου (Kishapu District) της περιφέρειας Σινυάνγκα (Shinyanga Region). Ο Δρ. Ουίλλιαμσον, ο ανακαλύψας την τοποθεσία, και πρώτος ιδιοκτήτης, συνώνυμος του ορυχείου, ονόμασε την τοποθεσία "Μουαντούι" ("Mwadui") μετά από έναν τοπικό αρχηγό. Με την πάροδο των ετών, κατέληξαν ώστε το "Ουίλλιαμσον" ("Williamson") και το "Μουαντούι" ("Mwadui") να είναι πλέον σχεδόν συνώνυμα στον κόσμο της εξόρυξης αδαμάντων.
Γεωλογία
Το πιο σημαντικό γεωλογικό χαρακτηριστικό του αδαμαντωρυχείου Ουίλλιαμσον είναι ο αγωγός κιμπερλίτη (kimberlite) στην οποία και πρωτοεντοπίστηκε, λαμβάνοντας το όνομά του από την περιοχή Κίμπερλι (Kimberley). Με 146 τετραγωνικά χιλιόμετρα σε επίπεδο επιφανείας, κατατάσσεται παγκοσμίως ως ο μεγαλύτερος οικονομικά εκμεταλλεύσιμος ηφαιστειακός αγωγός αδαμάντων. Πρόσφατοι ερευνητικοί πυρήνες εξέτασης, οι οποίοι διενεργήθηκαν από την De Beers, υπέδειξαν ότι ο αγωγός είναι πυροκλαστικός κιμπερλίτης (pyroclastic kimberlite) και όχι υποαβυσσικός κιμπερλίτης (hypabyssal kimberlite) όπως είχε νωρίτερα ταξινομηθεί. Αυτό δεικνύει ότι μπορεί να είναι δυνατή η επέκταση του σημερινού ανοιχτού κοιλώματος βάθους 90 μέτρων έως και τα 350 μέτρα και να συνεχιστεί ακόμη περισσότερο με τις υπόγειες εξορυκτικές εργασίες. Ωστόσο, συνεχίζεται η αναθεώρηση των εξορυκτικών επιχειρήσεων και των μακροπρόθεσμων σχεδίων.
Παραγωγή
Σήμερα το αδαμαντωρυχείο Ουίλλιαμσον χαρακτηρίζεται από χαμηλής ποιότητας ορυκτών περίπου 6 καρατίων (1.200 mg) ανά εκατό τόνους (12 mg/t) ορυκτού. Πρόκειται για μια δραματική μείωση από την παραγωγή του στην πρώιμη ζωή του ορυχείου· κατά τη διάρκεια των πρώτων 25 ετών λειτουργίας, η μέση ποσότητα ορυκτών ήταν περίπου 30 καράτια (6,0 g) ανά εκατό τόνους (60 mg/t)· στα πρώτα λίγα χρόνια της πλήρους εκμετάλλευσης, οι βαθμοί ήσαν τόσο υψηλοί όσο 62 καράτια (12,4 g) ανά εκατό τόνους (124 mg/t), ή 10 φορές το ορυκτό που παράγεται σήμερα. Κατά τις δεκαετίες του 1950 και 1960, ήταν συνήθως μεταξύ 500.000 και 750.000 καρατίων (100 και 150 kg) κατ'έτος· το έτος με την υψηλότερη παραγωγή ήταν το 1966, όταν παρήχθησαν 924.984 καράτια (185 κιλά). Σήμερα τα επίπεδα παραγωγής των ορυχείων Ουίλλαμσον, για όλες τις δραστηριότητες ανάκτησης αδαμάντων, είναι περίπου 300.000 καράτια (60 κιλά) ετησίως.
Οι αξιοσημείωτοι λίθοι οι οποίοι παρήχθησαν στο ορυχείο Ουίλλαμσον, περιλαμβάνουν το ροζ διαμάντι Ουίλλαμσον 54,5 καρατίων (10,9 g), το οποίο παρουσιάστηκε στην τότε Πριγκίπισσα Ελισάβετ και τον Πρίγκιπα Φίλιππο κατά το γάμο τους το 1947 και ένα διαμάντι 388 καρατίων (77,6 g) το οποίο βρέθηκε το 1990.
Ιστορικό
Η βιομηχανία αδαμάντων της Τανζανίας κατά τη δεκαετία του 1930, χαρακτηριζόταν από τη διασπορά πολύ μικρών εξορυκτικών δραστηριοτήτων οι οποίες ήσαν ασήμαντες στην οικονομική σύνθεση της χώρας. Ο Δρ. Ουίλλιαμσον προσλήφθηκε το 1938 σε μια από αυτές τις επιχειρήσεις, το αδαμαντωρυχείο Μαμπούκι (Mabuki) και το χρησιμοποίησε ως τη βάση του για την αναζήτηση αδαμάντων στην περιοχή. Το 1940 ανακάλυψε τον αγωγό κιμπερλίτη Μουαντούι (Mwadui)· και κατά τα επόμενα χρόνια ανέπτυξε το ορυχείο, αν και παρεμποδίστηκε από δυσκολίες προμήθειας εξοπλισμού και άντλησης κεφαλαίων λόγω του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Μέχρι τη δεκαετία του 1950, είχε αναπτύξει το αδαμαντωρυχείο Ουίλλιαμσον ως το πρώτο σημαντικό αδαμαντωρυχείο στην Τανζανία. Το ορυχείο επισκέφτηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1950 ο Αμερικανός συγγραφέας John Gunther, ο οποίος το περιγράφει στο βιβλίο του «Inside Africa». Το ορυχείο απασχολούσε, τότε, 2.600 Αφρικανούς εργαζόμενους, 110 Ευρωπαίους και 60 Ασιάτες. Το ορυχείο ήταν γνωστό για τις τεχνικές καινοτομίες στην εξόρυξη αδαμάντων, οι οποίες αναπτύχθηκαν υπό την επίβλεψη του Ουίλλιαμσον. Ο Ουίλλιαμσον επέβλεψε στενά το ορυχείο μέχρι το θάνατό του το 1958, σε ηλικία των 50 ετών.
Οι κληρονόμοι του Ουίλλιαμσον πώλησαν το ορυχείο στις 13 Αυγούστου 1958, για περίπου £ 4 εκατομμύρια GBP σε μια ισότιμη εταιρική σχέση μεταξύ της De Beers και της αποικιακής κυβέρνησης της Τανγκανίκα. Το 1971, μια δεκαετία μετά την ανεξαρτησία της Τανζανίας, η κυβέρνηση εθνικοποίησε το ορυχείο. Παρόλο που οι λεπτομέρειες είναι άγνωστες, η De Beers και άλλοι παίκτες στη βιομηχανία αδαμάντων, εικάζουν ότι η απόδοση του ορυχείου επιδεινώθηκε σημαντικά στη δεκαετία του 1980 υπό τη διοίκηση της κυβέρνησης. Τα ύποπτα αίτια αυτού του γεγονότος είναι η μείωση του βαθμού εξόρυξης καθώς εξασθένησαν τα πλουσιότερα κοιτάσματα του ορυχείου, απώλεια εξειδικευμένου αλλοδαπού προσωπικού διαχείρισης και μηχανικών, πλεονάζων εργατικό δυναμικό το οποίο απορρέει από τις κυβερνητικές προσπάθειες απασχόλησης και ανεπαρκείς επενδύσεις κεφαλαίου στον εξοπλισμό του ορυχείου. Ως αποτέλεσμα αυτής της κακής απόδοσης, η Τανζανία κάλεσε την De Beers να επαναγοράσει το ορυχείο. Το 1994, η De Beers αγόρασε το 75% του ορυχείου Ουίλλιαμσον, με την Τανζανία να διατηρεί το υπόλοιπο 25% των μετοχών. Από το 1994, η De Beers ενήργησε για να βελτιώσει την απόδοση του αδαμαντωρυχείου Ουίλλιαμσον, ελαττώνοντας το εργατικό δυναμικό, πραγματοποιώντας επενδύσεις κεφαλαίου στον εξοπλισμό και προσφέροντας τεχνογνωσία, τεχνολογία, τεχνικές και έρευνα. Αν και το ορυχείο εξακολουθεί να θεωρείται ως οριακός εκτελεστής λόγω του χαμηλού βαθμού των ορυκτών του, η De Beers έχει εντοπίσει τρόπους ανάπτυξης οι οποίοι στο μέλλον, θα διατηρούσαν το ορυχείο σε λειτουργία.
Η ελληνική εκδοχή
Το ανοιχτό λατομείο του αδαμαντωρυχείου Ουίλλιαμσον (Williamson diamond mine) (επίσης γνωστού και ως ορυχείου Μουαντούι [Mwadui]), βρίσκεται στην Περιοχή Κισάπου (Kishapu District). thumb|250px|left|Ο Δρ. Τζων Τ.Ουίλλιαμσον (Dr. John Thoburn Williamson). Ο Ουίλλιαμσον, ήρθε στην Τανγκανίκα κατά το 1925, όπου αρχικά εργάστηκε στο αδαμαντωρυχείο «Μπουμπίκι» (Bubiki) στην περιοχή Ουσουγκούμα μεταξύ Ταμπόρα (Tabora) και Μουάνζα (Mwanza). Μετά από λίγους μήνες, μετέβη στη Λούπα όπου επιδόθηκε για μια πενταετία, στην αναζήτηση χρυσού. Οι προσπάθειές του όμως, για την ανεύρεση χρυσού, απέτυχαν και απογοητευμένος επέστρεψε και πάλι στα αδαμαντωρυχεία «Μπουμπίκι» (Bubiki) και «Κιζούμπι» (Kizumbi), τα οποία είχαν προηγουμένως εγκαταλειφθεί από τους πρώην εκμεταλλευτές τους, ως μη αποδοτικά.
Μέσα στην απελπισία του ο Ουίλλιαμσον και επειδή δεν είχε να κάνει κάτι καλύτερο, κατοχύρωσε από τις αρχές την άδεια λειτουργίας και εκμετάλλευσης των ορυχείων και άρχισε αμέσως τις δοκιμές για την αναζήτηση των αδαμάντων μετά του συνεταίρου του Νοτιοαφρικανού επαγγελματία αδαμαντωρύχου Κέννεντυ (Kennedy).
Οι δομικές, διήρκεσαν επί μια εξαετία και μετά βίας κέρδιζε τα προς το ζην.
Το 1937, κατέφυγε στη Μουάνζα (Mwanza) ο εξ Αθηνών Δημήτριος Τζαμτζής, ο οποίος ανέλαβε την Διεύθυνση του Ξενοδοχείου ιδιοκτησίας του εκ Μικράς Ασίας Έλληνος Γεωργίου Μαυρίκου. Ο Δημήτριος Τζαμτζής γνωρίστηκε και σχετίστηκε με τον Ουίλλιαμσον, καθώς ο τελευταίος σύχναζε σχεδόν καθημερινά, στο ξενοδοχείο όπου εκείνος εργαζόταν.
Επειδή, οι εργασίες του ξενοδοχείου δεν πήγαιναν καλά, ο Τζαμτζής απεφάσισε να μεταβεί στη Λούπα, προκειμένου να αναζητήσει χρυσό. Ο Ουίλλιαμσον, προς τον οποίο του εκμυστηρεύτηκε την απόφασή του, προσπάθησε να τον αποτρέψει -προβάλλοντας την δική του αποτυχημένη περίπτωση στη Λούπα- και τον έπεισε να τον προσλάβει στην εργασία του, αναζήτησης αδαμάντων στα αδαμαντωρυχεία «Μπουμπίκι» (Bubiki) και «Κιζούμπι» (Kizumbi), ως υπάλληλό του.
Ο Δημ. Τζαμτζής δέχθηκε και μόλις μετέβη στο αδαμαντωρυχείο «Μπουμπίκι» (Bubiki), ανέλαβε τη διεύθυνση της όλης εργασίας αναζήτησης αδαμάντων.
Αργότερα, ο Ουίλλιαμσον μετέφερε τον Τζαμτζή και τον τοποθέτησε ως Διευθυντή εργασιών στο αδαμαντωρυχείο «Κιζούμπι» (Kizumbi) μαζί με τον Νοτιοαφρικανό Πόθαν (Pothan). Εκεί το πρώτο μέλημα του Δ. Τζαμτζή ήταν να κατασκευάσει οικήματα για τον εαυτόν του και τον Πόθαν, αλλά και για τους εργάτες, να προμηθεύσει εργαλεία και ό,τι άλλο χρειαζόταν για την απρόσκοπτη εξακολούθηση των εργασιών, ενώ ο Πόθαν, αναζητούσε αδάμαντες, βρίσκοντας όμως ελάχιστους, με αποτέλεσμα ο Ουίλλιαμσον, μετά δυσκολίας να αντεπεξέρχεται στα έξοδά του.
Ο Τζαμτζής συνέχιζε της προσπάθειές του, προς εμπλουτισμό του αδαμαντωρυχείου με όλα τα απαραίτητα, κατάφερε να κατασκευάσει από εξαρτήματα και τεμάχια παλαιών εγκαταλελειμμένων μηχανών, 10 νέες χειροκίνητες μηχανές. Ενδεικτικό της οικονομικής στενότητας της εταιρείας ήταν και το γεγονός ότι τα κουζινέτα αυτών των μηχανών, γίνονταν από ξύλο έβενου -γνωστού για τη σκληρότητά του- καθώς η ανεύρεση μεταλλικών κουζινέτων ήταν αδύνατη.
Ο Ουίλλιαμσον ήταν απογοητευμένος και έτοιμος να τα εγκαταλείψει, αλλά ο Τζαμτζής τον ενθάρρυνε, τον εμψύχωνε και τον έπειθε να συνεχίσει τις προσπάθειες, με την ελπίδα ότι με την κατασκευή των 10 νέων χειροκίνητων μηχανών, οι εργασίες θα επεκτείνονταν και θα καθίσταντο αποδοτικότερες. Και πείστηκε ο Ουίλλιαμσον να συνεχίσει τις εργασίες του, με τις νέες μηχανές, αλλά και πάλι η κατάσταση δεν βελτιωνόταν.
Κάποια μέρα, εκεί που οι κ.κ. Ουίλλιαμσον και Τζαμτζής καθόντουσαν και συζητούσαν τρόπους για την αποξήρανση κάποιων μικρολιμνών, με την ελπίδα μήπως και έβρισκαν αδάμαντες στον πυθμένα τους, έφθασε ένας ιθαγενής επιστάτης και έδειξε στον Τζαμτζή ένα στρογγυλό χαλίκι, ρωτώντας τον τι είναι. Επειδή το χαλίκι καλυπτόταν από λάσπη, ο Τζαμτζής δεν του έδωσε σημασία και ήταν έτοιμος να τον απορρίψει, οπότε ο παρακαθήμενος Ουίλλιαμσον, αντιληφθείς ότι επρόκειτο περί αδάμαντος, τον άρπαξε έξαλλος από χαρά και δήλωσε στον Τζαμτζή, ότι ήταν αδάμας. Επρόκειτο όντως περί ενός αδάμαντος 22 καρατίων, ο οποίος πωλήθηκε αντί 1.000 λιρών (Αγγλίας), με τις οποίες εξοικονόμησε πολλές από τις ανάγκες του και συγχρόνως αναπτερώθηκε το ηθικό του. Άρχισε τότε συστηματικότερη εργασία, αλλά και πάλι χωρίς αποτέλεσμα.
Ο Ουίλλιαμσον, απελπισθής τότε τελείως, αποφάσισε να διακόψει οριστικώς τις εργασίες του, απολύοντας και το προσωπικό του. Εκείνη την εποχή, ο Ουίλλιαμσον ασθένησε σοβαρά και πάλευε μεταξύ ζωής και θανάτου, σωθείς εν τέλει ως εκ θαύματος, αλλά και χάρις στις περιποιήσεις της κας. Τζαμτζή, η οποία είχε προσφάτως αφιχθεί (προερχόμενη από την Ελλάδα).
Το 1939, λίγο μετά την ανάρρωσή του ο Ουίλλιαμσον ο οποίος είχε περιέλθει σε οικτρή οικονομική κατάσταση, αναγκάστηκε να απολύσει τον Τζαμτζή.
Εν τω μεταξύ κηρύχθηκε ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος και ο Ουίλλιαμσον ο οποίος ήταν έφεδρος Αξιωματικός του Ιππικού, επιστρατεύθηκε, αλλά δεν κατετάγη, αντιθέτως διατάχθηκε από την Κυβέρνησή του, να παραμείνει και να συνεχίσει τις εργασίες αναζήτησης αδαμάντων, με την προϋπόθεση ότι αυτούς που θα ανεύρισκε, να μην τους πωλεί στην αγορά αλλά στην Κυβέρνηση, η οποία τα είχε ανάγκη για την πολεμική της βιομηχανία.
Έτσι, επί μια τριετία και πλέον, μετά την αναχώρηση του Τζαμτζή, οι ποσότητες αδαμάντων που ανεύρισκε ήταν ασήμαντες.
Τέλος, το 1942, ο Ουίλλιαμσον ανακάλυψε μια πλουσιότατη φλέβα αδαμάντων (τον αγωγό κιμπερλίτη [kimberlite]), στη θέση Μουαντούι (Mwadui), μεταξύ των παλαιών ορυχείων «Μπουμπίκι» (Bubiki) και «Κιζούμπι» (Kizumbi) και άρχισε να συλλέγει αδάμαντες σε μεγάλες ποσότητες.
Αναδημιουργία
Το ορυχείο ήταν εξοπλισμένο με μια σειρά από αθλητικές εγκαταστάσεις. Αυτές περιελάμβαναν δημόσια πισίνα, γήπεδα τένις και σκουός, γήπεδο ποδοσφαίρου, αθλητικό στίβο, γήπεδο γκολφ και λέσχη για γιοτ. Υπήρχε επίσης ένα χειρουργικό νοσοκομείο στελεχωμένο από δύο Άγγλους, έναν Ινδό ιατρό και νοσηλευτικό προσωπικό. Το νοσοκομείο χρησιμοποιείται για την δωρεά θεραπεία των εργαζομένων στο ορυχείο και οι φτωχοί κάτοικοι των γειτονικών περιοχών δύνανται να λάβουν θεραπεία εκεί, με ονομαστικές χρεώσεις. Μετά την αποικιακή εποχή, οι εγκαταστάσεις αυτές περιήλθαν σε ερείπωση, αλλά παραμένουν εν μέρει συντηρούμενες από το ορυχείο.