cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Νίκος Γκέλια
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1992 στα Τίρανα και ήρθε στην Ελλάδα σε ηλικία 6 ετών. Σπούδασε υποκριτική στη δραματική σχολή του δήμου της Αγίας Βαρβάρας. Απέσπασε το βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Ηθοποιού για την Ξενία από το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας - Νύχτες Πρεμιέρας, το οποίο μοιράστηκε με τον συμπρωταγωνιστή του Κώστα Νικούλι.
Υδροβρώμιο
Αντιδράσεις οξειδοαναγωγής
Το υδροβρώμιο συμπεριφέρεται ως αναγωγικό γιατί το ανιόν Br– έχει μικρό αριθμό οξείδωσης, -1. Επομένως αυτός μπορεί μόνο να αυξηθεί (φαινόμενο οξείδωσης). Πράγματι το HBr μετατρέπεται σε Br2 όπου το Br έχει αριθμό οξείδωσης 0. Αντιδρά με μέταλλα, που βρίσκονται πάνω από το υδρογόνο στην ηλεκτροχημική σειρά των μετάλλων, οπότε εκλύεται Η2 και σχηματίζεται το βρωμιούχο άλας με το μικρότερο αριθμό οξείδωσης του μετάλλου : Το φθόριο αντικαθιστά το βρώμιο : Οξειδώνεται από οξειδωτικά όπως το υπερμαγγανικό κάλιο, το διχρωμικό κάλιο, το οξείδιο του μαγγανίου, το χρωμικό κάλιο :
Νίκος Γκέλια
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες αλβανικής καταγωγής
Υδροβρώμιο
Αντιδράσεις οξειδοαναγωγής
Με άλατα όπως το νιτρικό νάτριο (NaNO3), το χλωρικό κάλιο (KClO3) και η χλωράσβεστος (CaOCl2) έχουμε:
Με το υπεροξείδιο του υδρογόνου (H2O2), του νατρίου (Na2O2) και το θειικό οξύ (H2SO4) έχουμε:
Επίσης και από το επιτεταρτοξείδιο του μολύβδου (Pb3O4 ή PbO2·2PbO) :
Αντιδράσεις προσθήκης
1. Η προσθήκη του υδροβρωμίου στο διπλό δεσμό άνθρακα-άνθρακα καθορίζεται από τον κανόνα του Μαρκόβνικοβ (Markovnikov) ή αντι-Μαρκόβνικοβ, παρουσία υπεριώδους φωτός ή υπεροξειδίων. Π.χ. :
2. Η αντίδραση του υδροβρωμίου με αλκίνια είναι ηλεκτρονιόφιλη προσθήκη και ακολουθεί τον ίδιο μηχανισμό όπως και στα αλκένια δηλ. μέσω ενός καρβοκατιόντος. Η στερεοχημεία αυτής της αντίδρασης είναι συνήθως αντί-. Π.χ. :
3. Η αντίδραση του υδροβρωμίου με συζυγή αλκαδιένια αντιστοιχεί κυρίως σε 1,4-προσθήκη, αν και είναι επίσης δυνατές η 1,2-προσθήκη και η 3,4-προσθήκη, με τη χρήση κατάλληλων συνθηκών. Π.χ : (1,4-προσθήκη) (1,2-προσθήκη) (3,4-προσθήκη)
4. Η αντίδραση του υδροβρωμίου με κυκλοπροπάνιο αντιστοιχεί με 1,3-προσθήκη με διάνοιξη δακτυλίου. Παράγεται 1-βρωμοπροπάνιο :: 50 px
5. Η αντίδραση του υδροβρωμίου με οξιράνιο αντιστοιχεί με 1,3-προσθήκη με διάνοιξη δακτυλίου Παράγεται 2-βρωμαιθανόλη .: 50 px
Πυρηνόφιλη υποκατάσταση σε αλκοόλες
Με χρήση υδροβρωμίου είναι δυνατή η πυρηνόφιλη υποκατάσταση υδροξυλίου από βρώμιο σε αλκοόλες (ROH). :
Π.χ. για την 1-βουτανόλη:
Για την κυκλοεξανόλη: 80px40px Η αντίδραση γίνεται είτε διαβιβάζοντας ξηρό αέριο υδροβρώμιο στην αλκοόλη είτε θερμαίνοντας την αλκοόλη με πυκνό υδροβρωμικό οξύ.
Εφαρμογές
Το υδροβρώμιο χρησιμοποιείται ως αντιδραστήριο σε οργανικές συνθέσεις (βλέπε και χημικές ιδιότητες). Ενδεικτικά αναφέρονται : Η παραγωγή αλκυλοβρωμιδίων από αλκοόλες : ROH + HBr → RBr + H2O Η παραγωγή μεγάλου αριθμού οργανικών ενώσεων με προσθήκη σε αλκένια ή αλκίνια : RCH=CH2 + HBr → RCH(Br)–CH3 και RC≡CH + HBr → RC(Br)=CH2 και μετά RC(Br)=CH2 + HBr → RC(Br2)–CH3. Επίσης χρησιμοποιείται στην αλκυλίωση αρωματικών ενώσεων, στη διάνοιξη του δακτυλίου εποξειδίων και λακτονών, στη σύνθεση βρωμοακεταλών καθώς και στην ισομεριωση συζυγών αλκαδιενίων αλλά και ως καταλύτης σε ελεγχόμενες οξειδώσεις σε μεγάλη ποικιλία οργανικών αντιδράσεων. Χρησιμοποιείται επίσης στην παρασκευή πολλών ανόργανων ενώσεων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Υδραλογόνα Κατηγορία:Ανόργανες ενώσεις βρωμίου
Παναγία των Παρισίων (ταινία, 1923)
Η Παναγία των Παρισίων είναι ταινία Αμερικανικής παραγωγής ταινία Δράματος του 1923 από την Universal βασισμένη στην ομώνυμη ιστορία,πρωταγωνιστεί ο Λον Τσάνεϊ στον ρόλο του Κουασιμοδου. Το υποστηρικτικό καστ περιλαμβάνει τους Πάτσι Ρουθ Μίλερ, Νόρμαν Κέρρι, Νάιτζελ ντε Μπρουλιέ και Μπράντον Χουρστ. Η ταινία ήταν το "Σούπερ Κόσμημα" της Universal του 1923 και ήταν η πιο επιτυχημένη βουβή ταινία τους, με κέρδη 3.5 εκατομμυρίων δολαρίων.
Η ταινία βασίζεται στο μυθιστόρημα του 1831 του Βίκτωρ Ουγκώ και είναι αξιοσημείωτη για τα στιγμιότυπα που θυμίζουν Παρίσι του 15ου αιώνα, καθώς και για την απόδοση και το μέικαπ του Τσάνεϊ ως ο βασανισμένος Κουασιμόδος. Η ταινία ανέβασε τον Τσάνεϊ, ήδη γνωστό ηθοποιό, σε πλήρη αστέρα στο Χόλιγουντ και επίσης συνέβαλε στον καθορισμό ενός προτύπου για πολλές ταινίες φρίκης αργότερα, συμπεριλαμβανομένου του Φαντάσματος της Όπερας του Τσάνεϊ το 1925. Το 1951 η ταινία εισήλθε στο κοινό κτήμα στις Ηνωμένες Πολιτείες επειδή οι ιδιοκτήτες δεν ανανέωσαν την καταχώρισή τους για δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας κατά το 28ο έτος μετά τη δημοσίευσή τους.
Διατήρηση
μικρογραφία|The Hunchback of Notre Dame Original prints of the film were on cellulose nitrate film stock and were either worn out, decomposed, or were destroyed by the studio (mostly the latter). Original prints were on tinted film stock in various colors, including sunshine, amber, rose, lavender, and blue.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ταινίες του 1923 Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ιστορικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Universal Pictures Κατηγορία:Ταινίες με θέμα την αναπηρία
Βαταβική Δημοκρατία
thumb|240px
Η Βαταβική Δημοκρατία (ολλανδικά: Bataafse Republiek ή Bataafsch Gemeenebest, 1795 - 1806, γνωστή και ως Βαταυΐα) ήταν δημοκρατία που περιελάμβανε το μεγαλύτερο τμήμα των τωρινών εδαφών της Ολλανδίας. Η Βαταβική Δημοκρατία ήταν η πρώτη και η μεγαλύτερη σε διάρκεια των αδελφών δημοκρατιών της επαναστατικής Γαλλίας. Θεωρητικά ανεξάρτητη, στην πραγματικότητα βρισκόταν υπό γαλλικό έλεγχο.
Ο όρος «Μπατάβια» παραπέμπει στους Βαταβούς, γερμανικό λαό που εξεγέρθηκε ενάντια στον έλεγχο που του ασκούσε η Ρώμη τον 1ο αιώνα μ.Χ. Οι Ολλανδοί πεφωτισμένοι βλέπουν στους Βαταβούς τους προγόνους τους και σταδιακά, «Βαταβός» τείνει να χαρακτηρίζει τους Ολλανδούς «πατριώτες» και στη συνέχεια γίνεται το επίσημο όνομα των κατοίκων της Βαταβικής Δημοκρατίας.
Ίδρυση
Η Βαταβική Δημοκρατία αποτελεί κατάληξη ενός επαναστατικού κινήματος που ξεκίνησε από τη δεκαετία του 1780, και που σηματοδοτήθηκε από τον Διαφωτισμό και την Αμερικανική Επανάσταση. Οι αστικές ελίτ, συγκεντρωμένες υπό το όνομα «πατριώτες», και οι αντιβασιλείς αντιπαρατίθενται στον stathouder (αρμοστή), Γουλιέλμο Ε’ του Οράνιε-Νασσάου, τον οποίο υποπτεύονται πως επιθυμεί να μετατρέψει την Δημοκρατία των Ηνωμένων Επαρχιών σε μοναρχία. Αυτή η Βαταβιανή Επανάσταση λαμβάνει χώρα σε δύο φάσεις: μια πρώτη εξέγερση που καταπνίγεται το 1787, και στη συνέχεια η φυγή του stathouder ως συνέπεια της εισβολής στη χώρα των γαλλικών δυνάμεων τον Γενάρη του 1795.
Την 1η Φεβρουαρίου του 1793, η γαλλική Συνέλευση κηρύσσει τον πόλεμο στην Αγγλία και στις Ηνωμένες Επαρχίες. Στα τέλη του Δεκεμβρίου του 1794 και στις αρχές του μήνα Γενάρη, οι Γαλλικές δυνάμεις υπό τις διαταγές του στρατηγού Πισγκρύ διασχίζουν τους παγωμένους βραχίονες του Μεύση και του Ρήνου. Τα επαναστατικά κομιτάτα εξεγείρονται εντός των μεγάλων πόλεων. Ο Γουλιέλμος Ε’ αναγκάζεται να αυτοεξοριστεί στην Αγγλία στις 18 Ιανουαρίου και την ίδια ημέρα, το κομιτάτο του Άμστερνταμ παίρνει τον έλεγχο του δημαρχείου της πόλης «στο όνομα της Βαταβικής Δημοκρατίας».
Ερχόμενοι ως ελευθερωτές, οι Γάλλοι αρχίζουν σε λίγο να συμπεριφέρονται ως κατακτητές και η Επιτροπή Δημόσιας Σωτηρίας αρνείται να αναγνωρίσει τη νέα δημοκρατία όσο δεν θα έχει υπογράψει μαζί της σύμφωνο ειρήνης. Οι διαπραγματεύσεις είναι αμφίρροπες μεταξύ των Βαταβών απεσταλμένων Γιάκομπ Μπλάου και Κάσπαρτ Μάιγερ και της γαλλικής επιτροπής που αποτελείτο από τους Μερλάν ντε Ντουαί, Ρεμπέλ και Σιεγιές, τόσο που ο Ρεμπέλ και ο Σιεγιές στέλνονται στην Χάγη στο τέλος του μήνα Απριλίου για να διαπραγματευτούν απευθείας με τη Βαταβιανή Εθνοσυνέλευση. Οι διαπραγματεύσεις αυτές καταλήγουν στο σύμφωνο της Χάγης, που υπογράφεται στις 16 Μαΐου. Προβλέπει μια επιθετική και αμυντική συμμαχία, την παραχώρησης της Ζηλανδικής Φλάνδρας, του Μάαστριχτ και του Φένλο, όπως και τη συντήρηση ενός γαλλικού στρατεύματος 25.000 ανδρών και μια φορολόγηση ύψους 100 εκατομμυρίων φιορινίων, ποσό τεράστιο που προοριζόταν για τις οικονομικές ανάγκες της γαλλικής δημοκρατίας.
Συγκεντρωτισμός ή Φεντεραλισμός ;
Εντός της Εθνοσυνέλευσης και της βαταβιανής πολιτικής τάξης, οι πατριώτες βρίσκονται διχασμένοι πάνω στο θέμα του πολιτεύματος που θα υιοθετήσει το κράτος, σε « ενωτικούς » — οπαδούς ενός συγκεντρωτικού κράτους — και σε « φεντεραλιστές » — οπαδούς μικρών αλλαγών στην Ένωση της Ουτρέχτης, που θεωρούνταν ως το σύνταγμα των Ηνωμένων Επαρχιών. Το ενωτικό κόμμα, που κάποιες φορές ονομαζόταν ως «ιακωβίνοι», έχει ως ηγέτες ανθρώπους όπως οι Πιέτερ Πάουλους, Πιέτερ Βρέεντε, Αλεξάντερ Γκόγκελ ή ο στρατηγός Ντάεντελς. Οι κατηγορίες αυτές μεταφράζονται στη γεωγραφία, με τις επαρχίες της Ολλανδίας και της Ζηλανδίας να είναι υπέρ ενός ενωτικού συντάγματος, τις επαρχίες της Φριζ ή της Γκέλντρε να είναι θετικές σε ένα ομοσπονδιακό σύνταγμα.
Αν αυτές οι διαφορές υπαγορεύονται από την ιδεολογία, που έχει εμπνευστεί από τη Γαλλική Επανάσταση από τη μια πλευρά και από την ολλανδική παράδοση από την άλλη, μπορούν παρ'όλα αυτά να υπαγορεύονται από πραγματισμό. Η ενότητα της δημοκρατίας προϋποθέτει ειδικότερα την συγχώνευση του χρέους του συνόλου των επαρχιών. Όμως το χρέος της Ολλανδίας φτάνει τα 454 εκατομμύρια φλορίνια, δηλ. 70% του χρέους του συνόλου των επαρχιών. Συγκριτικά, το χρέος της Βόρειας Βραβάντης (που μέχρις εδώ δεν ήταν ακριβώς μια επαρχία, όπως και το Ντρέντε) είναι μικρότερο των 2 εκατομμυρίων. Οι επαρχίες έχουν λοιπόν διαφορετικά συμφέροντα τα οποία επαναλαμβάνονται στο μεγάλο ερώτημα του ενωτικού ή φεντεραλιστικού χαρακτήρα της δημοκρατίας.
Το πρώτο πράγμα είναι να αντικατασταθεί η Εθνοσυνέλευση για την δημιουργία ενός συντάγματος. Εδώ πάλι, οι αντιπρόσωποι αντιπαρατίθενται πάνω στον τύπο της συνέλευσης που θα συγκληθεί. Θα πρέπει να συγκληθούν για μια ακόμη φορά οι Γενικές Τάξεις, οι οποίες θα εκπροσωπούν τις επαρχίες, ή θα πρέπει να συγκληθεί μια Εθνοσυνέλευση, η οποία θα εκπροσωπεί των σύνολο των Βαταβών πολιτών ; Οι συζητήσεις καθυστερούν σε μάκρος στις Γενικές Τάξεις μέχρι τον Ιανουάριο του 1796. Αυτή την ημερομηνία, μερικοί κάτοικοι του Λεουβάντεν, της πρωτεύουσας της Φρίζης, συλλαμβάνουν αντιπροσώπους της Φρίζης στις Γενικές Τάξεις και τους αντικαθιστούν από ενωτικούς αντιπροσώπους. Αυτό αρκεί για να καταρρεύσει η πλειοψηφία σχετικά με την απόφαση σύγκλησης μιας Εθνοσυνέλευσης για την 1η Μαρτίου 1796.
Η πρώτη Βαταβιανή Εθνοσυνέλευση εκλέγεται μέσα στον Φεβρουάριο του 1796. Αποτελούμενη από 127 βουλευτές, είναι στην πλειοψηφία της φεντεραλιστική. Οι βουλευτές είναι, στην πλειοψηφία τους, άνθρωποι νέοι στον πολιτικό χώρο: μόλις 34 εξ αυτών είχαν κάποια πολιτική εμπειρία πριν από την Βαταβιανή Επανάσταση. Μια συνταγματική επιτροπή δημιουργείται, η οποία είναι και αυτή στην πλειοψηφία της φεντεραλιστική. Ο διάλογος θα κρατήσει μέχρι τον Δεκέμβριο του 1796. Στις 2 Δεκεμβρίου, η Εθνοσυνέλευση υιοθετεί ένα διάταγμα το οποίο καθιστά την «Δημοκρατία μία και αδιαίρετη». Το σχέδιο προβλέπει μια ενωτική δημοκρατία, που θα παρέχει όμως μια αυξημένη αυτονομία στις επαρχίες. Η κυβέρνηση είναι ένα κυβερνείο αποτελούμενο από επτά μέλη, ενώ το νομοθετικό σώμα χωρίζεται σε δύο επί μέρους σώματα. Το status quo υιοθετείται ως θέση για το θέμα των χρεών. Αυτό το σχέδιο δεν θα υιοθετηθεί παρά στις 30 Μαΐου 1797 από την εθνοσυνέλευση για να υποβληθεί σε ένα δημοψήφισμα. Αποτελώντας μια συμβιβαστική λύση η οποία δεν ικανοποιεί κανένα τελικά, απορρίπτεται από τον βαταβιανό λαό στις 8 Αυγούστου 1797.
Μια νέα εθνοσυνέλευση εκλέγεται στη συνέχεια της ανακοίνωσης της απόρριψης του συνταγματικού σχεδίου. Συνεδριάζει για πρώτη φορά την 1η Σεπτεμβρίου. Τρεις μέρες αργότερα λαμβάνει χώρα στο Παρίσι το Πραξικόπημα της 18ης Φρουκτιδώρ του έτους Ε' το οποίο σηματοδοτεί μια πιο αριστερή πολιτική του Κυβερνείου καθιστώντας πλέον αδύνατη την εκλογή βασιλικών βουλευτών. Οι ενωτικοί σκοπεύουν να εκμεταλλευτούν αυτή την αλλαγή και ξεκινούν μυστικές διαπραγματεύσεις με τον Πολ Μπαρρά. Ο Πιέρ Ντωνού, που είχε ήδη συμμετάσχει στον σχεδιασμό του Συντάγματος του Έτους Γ', αναλαμβάνει την συγγραφή ενός μυστικού σχεδίου εμπνεόμενος από αυτή και το σχέδιο που απερρίφθη τον Αύγουστο. Αυτό το νέο σχέδιο περνά στα χέρια του νέου Γάλλου πρέσβη στη Χάγη, Σαρλ-Φρανσουά Ντελακρουά, που πρέπει να καταφέρει να το κάνει να υιοθετηθεί από τη νέα εθνοσυνέλευση. 43 ενωτικοί βουλευτές εκδίδουν στις 12 Δεκεμβρίου μια ανακοίνωση στην οποία απαιτούν την δημιουργία μιας λαϊκής κυβέρνησης που θα λογοδοτεί στην εθνοσυνέλευση. Αυτή καταρτίζεται μερικές μέρες μετά την άφιξη του Ντελακρουά, στις 22 Ιανουαρίου 1798. Ο στρατηγός Ντάεντελς, με τη βοήθεια του στρατηγού Ζουμπέρ συλλαμβάνει 18 ομοσπονδιακούς βουλευτές και υποχρεώνει τους υπόλοιπους στην παραίτηση. Οι πενήντα περίπου βουλευτές που απέμειναν, καθοδηγούμενοι από τον Πιέτερ Βρέεντε δουλεύουν στην συγγραφή ενός νέου συντάγματος, με βάση την ανακοίνωση των 43, με το σχέδιο του Ντωνού να περνά σε δεύτερη μοίρα. Το Εκτελεστικό Κυβερνείο μειώνεται σε πέντε μέλη και το νομοθετικό σώμα χωρίζεται σε δύο κάμαρες, την κάμαρα των συζητήσεων και την κάμαρα των αποφάσεων. Τα χρέη συγχωνεύονται σε ένα εθνικό χρέος και οι επαρχίες διαγράφονται για να αντικατασταθούν από νομούς: πρόκειται για μια αλλαγή προς ένα εθνικό αίσθημα από ένα επαρχιακό.
Αυτό το σχέδιο υιοθετείται από το δημοψήφισμα της 25ης Απριλίου. Η προσωρινή κυβέρνηση αναλαμβάνει να συγκαλέσει ένα νέο νομοθετικό σώμα, που θα είναι σύμφωνο με το νέο σύνταγμα. Στις 4 Μαΐου, η καθαιρεμένη εθνοσυνέλευση αποφασίζει τον Ιανουάριο, κατόπιν πιέσεων του Ντελακρουά, ο οποίος δρα χωρίς σχετική εντολή από το Παρίσι, πως τα δύο τρίτα των μελών της θα επανεκλεγούν αυτόματα. Στις 12 Ιουνίου, οργισμένος από αυτή την εκμετάλευση της εξουσίας, ο Ντάεντελς καθαιρεί τους ανθρώπους της 22ης Ιανουαρίου και τους αντικαθιστά από προοδευτικούς, ανάμεσα στους οποίους βρίσκεται ο Ρούτγκερ Γιαν Σχιμελπένινκ, ο οποίος στέλνεται στο Παρίσι στα τέλη του καλοκαιριού ως πρέσβης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία της Ολλανδίας Κατηγορία:Πρώην κράτη της Ευρώπης Κατηγορία:Πρώην δημοκρατίες
Φιλαδέλφεια 76ερς
Οι Φιλαδέλφεια 76ερς (αγγλικά: Philadelphia 76ers, προφορά: Φιλαδέλφεια Σέβεντι Σίξερς) είναι επαγγελματική ομάδα μπάσκετ με έδρα την Φιλαδέλφεια στην Πενσιλβανία. Αγωνίζονται στην ανατολική περιφέρεια του ΝΒΑ.
Οι Σίρακιουζ Νάσιοναλς
Το 1946 ο Danny Biasone έστειλε επιταγή 5000 δολαρίων στα γραφεία του ΝΒΑ στο Σικάγο προκειμένου να ιδρυθεί μια νέα ομάδα στο Αμερικάνικο πρωτάθλημα μπάσκετ ονόματι Syracuse Nationals η οποία 64 χρόνια αργότερα θα αποτελέσει μία εκ των ιστορικότερων μπασκετικών ομάδων των Η.Π.Α. Το 1955 οι Nationals κατέκτησαν το πρωτάθλημα του ΝΒΑ.
Η Μετακόμιση στη Φιλαδέλφεια
Το '60 οι ομάδες των μεγάλων αστικών κέντρων πρωταγωνιστούσαν ενώ οι Συρακούσες ήταν μια μεσαίου μεγέθους πόλη που δε θα μπορούσε να αποφέρει κέρδη για να συντηρηθεί μια επαγγελματική ομάδα. Έτσι αποφασίστηκε η μετακίνηση στη Φιλαδέλφεια στην οποία επέστρεψε ομάδα ΝΒΑ ένα χρόνο αφότου οι Warriors την είχαν εγκαταλείψει για το Σαν Φρανσίσκο. Επίσης αποφασίστηκε και νέο όνομα το 76ers εμπνεόμενο από το έτος 1776 το οποίο η Αμερική κήρυξε την ανεξαρτησία της.
Η εποχή του Ουίλτ Τσέιμπερλεϊν
Το 1964 οι Σίξερς απέκτησαν τον Wilt Chamberlain των Warriors. Αυτή ήταν η απαρχή μίας μεγάλης εποχής για τους Σίξερς. Το 1965 οι Σίξερς θα φτάσουν μέχρι τους τελικούς της περιφέρειας, όπου έχασαν με 4-3 στις νίκες από τους Σέλτικς.
Η αξέχαστη σεζόν 1966-1967
Το 1966 με επικεφαλής τον προπονητή Alex Hannum οι Σίξερς έκαναν ένα απίστευτο ρεκόρ 69-13 που είναι η 3η καλύτερη επίδοση στην ιστορία του ΝΒΑ.Με τους Chamberlain, Billy Cunningham, και Hal Greer, μαζί με όλα τα αστέρια, Chet Walker, Lucious Jackson και Wali Jones οι Σίξερς έφτασαν στα τελικά της ανατολικής περιφέρειας όπου διέλυσαν τους Σέλτικς με 4-1 νίκες.Στον μεγάλο τελικό του ΝΒΑ οι Σίξερς στέφθηκαν πρωταθλητές με 4-2 νίκες επί των Warriors.
Καλώς ήλθε το δολλάριο
Το Καλώς ήλθε το δολλάριο είναι ελληνική κωμική ταινία, του 1967 σε παραγωγή Ανζερβός και Orwo Hellas. Είναι, επίσης, η πρώτη έγχρωμη ελληνική ταινία, με επεξεργασία εξ ολοκλήρου στην Ελλάδα. Είναι βασισμένη στο θεατρικό έργο «Ο 6ος Αμερικανικός στόλος» των Αλέκου Σακελλάριου και Χρήστου Γιαννακόπουλου, που έγραψαν και το σενάριο, ενώ ο Σακελλάριος σκηνοθέτησε την ταινία.
Φιλαδέλφεια 76ερς
Η πτώση και αναγέννηση των 76ερς
Τη σαιζόν 1967-68 οι Σίξερς αγωνίστηκαν για την υπεράσπιση του τίτλου τους φτάνοντας μέχρι τα τελικά της ανατολικής περιφέρειας όπου νικούσαν με 3-1 νίκες τους Σέλτικς οι οποίοι με ένα εκπληκτικό come-back πήραν τη σειρά με 4-3 και προκρίθηκαν στον τελικό. Στο τέλος του πρωταθλήματος οι Σίξερς έκαναν μια αμφισβητήσιμη ανταλλαγή παικτών αφού αντάλαξαν τον Chamberlain στους Λέικερς με τους Archie Clark, Darrell Imhoff και Jerry Chambers. Αυτή οι ενέργεια οδήγησε την ομάδα της Φιλαδέλφεια σε ελεύθερη πτώση. Τις επόμενες 3 σαιζόν οι Σίξερς δεν πέρασαν καν στο 2ο γύρο των Play-Off. Το 1972 οι Σίξερς με ρεκόρ 30-52 έμειναν για πρώτη φορά στην ιστορία τους εκτός Play-Off. Ακολούθησε η χειρότερη χρονιά για την ιστορία των Σίξερς.
Καλώς ήλθε το δολλάριο
Πλοκή
Ο Φίλιππος (Γιώργος Κωνσταντίνου), ντροπαλός και αξιοπρεπής λογιστής και καθηγητής αγγλικών ζει μαζί με τη μητέρα του (Τζόλη Γαρμπή) και τα δύο αδέλφια του στο ίδιο σπίτι. Το πενιχρό εισόδημα του ίδιου αλλά και της μητέρας του, ίσα που φτάνει να τους στηρίξει όλους. Ο μικρότερος αδελφός του (Αλέκος Τζανετάκος) παραμένει άνεργος και τεμπέλης μάλλον από συνείδηση, ενώ ο μεγαλύτερος αδελφός του, Κίμων (Ορφέας Ζάχος), ονειρεύεται να εκλεγεί ξανά νομάρχης και αρνείται, αν και καταρτισμένος λογιστής, να εργαστεί, θεωρώντας υποτιμητικές και άσχετες τις θέσεις που του προσφέρονται. Την τραγική οικονομική του κατάσταση θα επιβαρύνει κι άλλο η επικείμενη αναγκαστική μετακόμιση τους σε άλλο σπίτι.
Φιλαδέλφεια 76ερς
Η πτώση και αναγέννηση των 76ερς
Τη σαιζόν 1972-1973 συνεχίστηκε η κατακόρυφη κάθοδος των Σίξερς που έμειναν χωρίς νίκη για τα 15 πρώτα ματς ενώ ακολούθησε ένα σερί 20 ηττών που παραμένει μέχρι και σήμερα ρεκόρ στο ΝΒΑ.η σαιζόν ολοκληρώθηκε με ρεκόρ 9-73 κερδίζοντας το παρατσούκλι "Nine and 73-ers".Αυτή ήταν η 2η χειρότερη επίδοση στο ΝΒΑ μετά τα 6 παιχνίδια που κέρδισαν οι Providence Steamrollers τη σαιζόν 1947-1948.Αυτή ήταν και η χειρότερη στιγμή στην ιστορία των Σίξερς οι οποίοι μόλις πριν 6 έτη είχαν κάνει ρεκόρ περισσότερων νικών και είχαν πάρει και το πρωτάθλημα. Την επόμενη χρονιά η Σίξερς προσλαμβάνουν προπονητή τον Gene Shue και σιγά-σιγά επανέρχονται. Την αγωνιστική περίοδο 1975-1976 θα αποκτήσουν τον George McGinnis από τους Indiana Pacers. Οι Σίξερς γύρισαν στα Play-Off ύστερα από 5 χρόνια και παρόλο που αποκλείστηκαν από την πρώτη φάση χωρίς να πάρουν νίκη η αναγέννηση των 76ερς είχε αρχίσει. Το 1975 θα αποκτηθεί ο Darryl Dawkins κατευθείαν από το Γυμνάσιο.
Η σαιζόν 1976-1977 θα μείνει αξέχαστη στους 76ερς που απέκτησαν τον μεγάλο Julius Erving απο τους Nets. Οι Σίξερς πέρασαν στα Play-Off όπου έφτασαν μέχρι τα τελικά της περιφέρειας. Το 1978 έχασαν στα Play-Off από την Ουάσιγκτον που κατέκτησε και το πρωτάθλημα. Τις επόμενες τρεις σαιζόν οι Σίξερς θα συνεχείσουν τις καλές πορείες με μπορόντας όμως να πάρουν και το πρωτάθλημα. Το 1980 έφτασαν μέχρι τα τελικά ου ΝΒΑ όπου έχασαν από τους Los Angeles Lakers με 4-2 νίκες. Το 1981 στα τελικά της Ανατολικής περιφέρειας οι Σίξερς θα χάσουν από τους Celtics με 4-3 νίκες παρόλο που ήταν μπροστά με 3-1.Το 1982 πάλι στα τελικά της περιφέρειας οι Σίξερς αντιμετώπισαν ξανά τους Celtics.Ενώ η σειρά ήταν στο 3-3 στο έβδομο παιχνίδι οι Σίξερς νίκησαν μέσα στη Βοστώνη με 120-106 και πήγαν ξανά στους τελικούς του ΝΒΑ όπου έχασαν από τους Los Angeles Lakers.
Καλώς ήλθε το δολλάριο
Πλοκή
Όταν έρχεται επιτέλους ο στόλος, ο Σταύρος (Νίκος Φέρμας), ιδιοκτήτης του μπαρ, αντιμετωπίζει πρόβλημα στην προσέλκυση των ναυτών στο μαγαζί και στη συνεργασία του με τους διερμηνείς και απευθύνεται και πάλι στον Φίλιππο για βοήθεια. Εκείνος δέχεται παρά τις αρχικές του αντιρρήσεις και βοηθά το μπαρ αλλά και την προσωπική οικονομική του κατάσταση. Σταδιακά, αναπτύσσει ιδιαίτερα αισθήματα για τη Λίζα και προσπαθεί να την απομακρύνει από αυτή τη δουλειά.
Τελικά, η ιδανική λύση στα προβλήματά του έρχεται με την ίδρυση οικογενειακού λογιστικού γραφείου στο οποίο ο μεγαλύτερος αδελφός αναλαμβάνει τη θέση του διευθυντή ενώ ο μικρότερος το ρόλο του κλητήρα. Ο ίδιος, συνεχίζει να εργάζεται ως λογιστής, ενώ προχωρά και το φλερτ του με τη Λίζα, η οποία, προς μεγάλη του ευχαρίστηση, εγκαταλείπει τη θέση της στο καμπαρέ.
Φιλαδέλφεια 76ερς
Η εποχή του Τσαρλς Μπάρκλεϊ
Μετά από την απογοητευτική σαιζόν 1983-84 που αποκλείστηκαν από τον πρώτο γύρο των Play-Off από τους Nets οι Σίξερς απέκτησαν τον Charles Barckley. Για τις επόμενες 8 σαιζόν ο Barckley αγωνίστηκε στους Σίξερς με ιδιαίτερη μάλιστα επιτυχία.
Καλώς ήλθε το δολλάριο
Παραγωγή και παραλειπόμενα
Το θεατρικό "Ο 6ος Αμερικανικός Στόλος" είχε ανεβεί τη σεζόν 1958-59 από τον θίασο του Μίμη Φωτόπουλου.
Το κόστος της ταινίας ανήλθε στα 5.000.000 δραχμές, οδηγώντας την Ανζερβός σε οικονομική καταστροφή. Κυκλοφόρησε στις 23 Οκτωβρίου 1967 και οι πωλήσεις της έφτασαν τα 164.239 εισιτήρια. Κατέλαβε την 39η θέση ανάμεσα σε 99 ταινίες της ίδιας σεζόν. Κυκλοφόρησε και με τη μορφή ντιβιντί στις 30 Ιανουαρίου 2003.
Το Καλώς ήλθε το δολλάριο συμμετείχε εκτός συναγωνισμού στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1967.
Φιλαδέλφεια 76ερς
Η εποχή του Τσαρλς Μπάρκλεϊ
Το καλοκαίρι του 1987 ο ηγέτης της ομάδας Τζούλιους Έρβινγκ αποσύρθηκε και έτσι η σαιζόν 1987-88, ήταν ακόμα πιο άσχημη αφού ολοκληρώθηκε με ρεκόρ 36-46 για τους Σίξερς που έμειναν εκτος Play-Off για πρώτη φορά από το 1975. Το καλοκαίρι του 1988 αντάλλαξαν τον Τσαρλς Σμιθ, πρώτη τους επιλογή στα Ντραφτ, με έναν άλλο "Ρούκι" την 6η επιλογή των Ντραφτ εκείνης της σαιζόν, τον Χέρσεϊ Χόκινς που είχε επιλεχθεί από τους Λος Άντζελες Κλίπερς.
Καλώς ήλθε το δολλάριο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1967 Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές αισθηματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Αλέκου Σακελλάριου Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Αλέκου Σακελλάριου Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Χρήστου Γιαννακόπουλου Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε θεατρικά έργα Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Ανζερβός Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με την πορνεία Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Γιάννη Σπανού
Φιλαδέλφεια 76ερς
Η εποχή του Τσαρλς Μπάρκλεϊ
Ο Χόκινς μαζί με τον Μπάρκλεϊ έγιναν ηγέτες της ομάδας και τη σαιζόν 1988-89 την οδήγησαν ξανά στα Play-Off όπου αποκλείστηκε στον πρώτο γύρο από τους Νιου Γιόρκ Νικς ενώ τη σαιζόν 1989-90 αποκλείστηκαν στον 2ο γύρο από τους ασταμάτητους Σικάγο Μπουλς του Μάικλ Τζόρνταν. Τις επόμενες δυο σαιζόν αποκλείστηκαν ξανά στον 2ο γύρο ξανά από τους Σικάγο Μπουλς. Τον Ιούνιο του 1992 ο Τσαρλς Μπάρκλεϊ δόθηκε στο Φοίνιξ έναντι των Τζεφ Χόρνατζεκ, Τιμ Πέρρυ και Άντριου Λάνγκ κίνηση η οποία δέχτηκε σκληρή κριτική.
Οι Σκοτεινές Εποχές
Μετά την αποχώρηση του Μπάρκλεϊ η Φιλαδέλφεια χωρίς τον ηγέτη της έκανε κάποιες απογοητευτικές σαιζόν τις οποίες οι φίλαθλοί της θα ονομάσουν "The Dark Ages". Το ναδίρ για τους Σίξερς ήταν η αγωνιστική περίοδος 1995-1996 όταν με ρεκόρ 18-62 ολοκλήρωσαν στην τελευταία θέση της Ανατολικής Περιφέρειας και γενικά όλου του NBA πραγματοποιώντας τη 2η χειρότερη, από πλευράς αποτελεσμάτων, σαιζόν στην ιστορία τους.
Η Εποχή του Άλεν Άιβερσον
Την πρώτη του σαιζόν ο ίδιος πήρε το βραβείο του Ρούκι της χρονιάς όμως η ομάδα δεν έκανε γενικά καμιά μεγάλη βελτίωση ολοκληρώνοντας με ρεκόρ 22-60. Όλοι ήξεραν πως έπρεπε να γίνουν αλλαγές προκειμένου να υπάρξει κάποια βελτίωση στην ομάδα την ερχόμενη σαιζόν και αυτές οι αλλαγές έγιναν. Το σήμα της ομάδας άλλαξε και ο Λάρρυ Μπράουν προσελήφθη σαν προπονητής. Ο Μπράουν ο οποίος ήταν γνωστός για το αμυντικό παιχνίδι του ερχόνταν συχνά σε ρήξη με τον Άιβερσον όμως η ομάδα βελτιώθηκε φτάνοντας τις 31 νίκες.
Το 1998 μετά από μεταγραφικές συναλαγές με το Σιάτλ απέκτησαν τον Έρικ Σνόου ο οποίος βοήθησε σημαντικά στην άνοδο των Σίξερς. Τη σαιζόν 1998-1999 ξαναμπαίνουν στα Play-Off όπου αποκλείστηκαν στο 2ο γύρο από τους Ιντιάνα Πέισερς ενώ θα αποκλειστούν και πάλι από την ίδια ομάδα την επόμενη αγωνιστική περίοδο.
Τη σαιζόν 2000-2001 οι Σίξερς, που είχαν αποκτήσει από τους Χοκς τον Σέντερ ύψους 2,18 μ. Ντικέμπε Νουτόμπο θα ολοκληρώσουν με ένα ρεκόρ 56-26 και έτσι τερμάτησαν στην 1η θέση της ανατολικής περιφέρειας φτάνοντας μάλιστα στον τελικό του NBA όπου όμως δεν κατάφεραν να κατακτήσουν το 4ο πρωτάθλημα της ιστορίας τους χάνοντας με 4-1 νίκες από τους Λέικερς.
Την σαιζόν 2001-2002 σαν φιναλίστ του περσινού πρωταθλήματος οι Σίξερς ξεκίνησαν με μεγάλες προσδοκίες ομώς με ρεκόρ 43-39 δεν κατάφεραν παρά να τερματήσουν στην 6η θέση της Ανατολικής Περιφέρειας και να αποκλειστούν στον 1ο γύρο των Play-Off από τους Σέλτικς. Τη σαιζόν 2002-2003 οι Σίξερς ολοκλήρωσαν τη σαιζόν με ρεκόρ 48-34 και έφτασαν μέχρι τον 2ο γύρο των Play-Off όπου στάθηκαν άτυχοι και τελικά αποκλείστηκαν από τους Ντιτρόιτ Πίστονς. Τη σαιζόν 2003-2004 οι Σίξερς έκαναν ρεκόρ 33-49 και έμειναν εκτός Play-Off για πρώτη φορά μετά από 6 χρόνια. Ο Άιβερσον, που ήταν σε κόντρα με τον προπονητή της ομάδας Κρις Φορντ έπαιξε σε μόλις 48 παιχνίδια και αυτή ήταν η κύρια αιτία της πορείας της ομάδας εκείνη την περίοδο.
Στα ντραφτ του 2004 οι Σίξερς επέλεξαν στον πρώτο γύρο τον Άντρε Ιγκουοντάλα ο οποίος βραβεύθηκε σαν Ρούκι της χρονίας και μαζί με τον φορμαρισμένο Άιβερσον που με τον νέο προπονητή είχε επιστρέψει ξανά στη βασική πεντάδα οι Σίξερς με ρεκόρ 43-39 επέστρεψαν στα Play-Off.
Το 2005 η ομάδα έμεινε εκτός Play-Off λόγω κυρίως της έντασης στα αποδητήρια που ήταν και αιτία απόυσης του προπονητή Τζιμ Ο Μπράιαν.Την σαιζόν 2005-06 προπονητής ανέλαβε ο δημοφιλής στη Φιλαδέλφεια Μάουρις Τσικς που είχε αγωνιστεί στην ομάδα το διάστημα 1978-89 όντας και από τα βασικά στελέχη της πρωταθλήτριας ομάδας του 1983.Παρ' όλα αυτά η εικόνα των Σίξερς δεν άλλαξε και με ρεκόρ 38-44 έμεινε και πάλι εκτός Play-Off.
Την αγωνιστική περίοδο 2006-2007 οι Σίξερς απουσιάζουν και πάλι από τα Play-Off μη μπορώντας να πετύχουν πάνω από 35 νίκες στα 82 ματς της κανονικής περιόδου. Ο Άιβερσον ζητά την αποχώρησή του από την ομάδα, αίτημα που γίνεται δεκτό.
Η Νέα Εποχή των 76ερς
Στις 19 Δεκεμβρίου του 2006 ο Άλεν Άιβερσον μαζί με τον Ιβάν ΜακΦάρλιν εστάλησαν στους Ντένβερ Νάγκετς έναντι των Άντρε Μίλλερ και Τζόι Σμιθ. Το 2008 οι Σίξερς θα προβούν σε μια μεγάλη μεταγραφική κίνηση υπογράφοντας τον Έλτον Μπράντ με συμβόλαιο ύψους περίπου 80 εκατομμυρίων δολαρίων. Τη σαιζόν 2008-2009 οι Σίξερς πραγματοποίησαν ρεκόρ 41-41 και μπήκαν οριακά στα Play-Off όπου αντιμετώπησαν τους Ορλάντο Μάτζικ από τους οποίους αποκλείστηκαν.
Η Επιστροφή του Άιβερσον
Το Δεκέμβριο του 2009 οι Σίξερς υπέγραψαν τον Άλεν Άιβερσον για μια σαιζόν. Ο Άιβερσον όμως εγκατέλειψε τους Σίξερς στις 22 Φεβρουαρίου του 2010 για να συμπαρασταθεί στην άρρωστη κόρη του και στη συνέχεια ανακοινώθηκε ότι ο Άιβερσον δε θα επέστρεφε στη Φιλαδέλφεια για το υπόλοιπο της σαιζόν όπου οι Σίξερς τελικά ολοκλήρωσαν με ρεκόρ 27-55 και ήταν η πρώτη φορά που έχαναν πάνω από 50 ήττες σε μια σαιζόν από το 1998.
Δεκαετία 2010
Οι Σίξερς κληρώθηκαν ως η 2η ομάδα που θα είχε δικαίωμα επιλογής στα Ντραφτ του 2010 επιλέγοντας τον Έβαν Τέρνερ από το Πανεπιστήμιο του Οχάιο. Η ομάδα την 1η Απριλίου του 2011 εξασφάλησε μαθηματικά τη συμμετοχή της στα Play-Off.
Λογότυπα
Το λογότυπο της ομάδας έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1946
Άγιος Δημητριανός Πάφου
Ο Άγιος Δημητριανός Πάφου είναι κοινότητα της επαρχίας Πάφου στην Κύπρο.
Τοποθεσία
Ο Άγιος Δημητριανός βρίσκεται σε απόσταση 23 χιλιομέτρων βορειοανατολικά της Πάφου. Βρίσκεται σε υψόμετρο 515 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας. Στα βόρεια συνορεύει με τη Φοίτη, στα βορειοανατολικά με την Κρήτου Μαρόττου, στα ανατολικά με την Κανναβιού, στα νότια με τη Χούλου, στα δυτικά με το Ψάθι και στα νοτιοδυτικά με τη Μηλιά.
Ονομασία
Το όνομα της κοινότητας προέρχεται από τον Άγιο Δημητριανό, ο οποίος είναι και πολιούχος άγιος της κοινότητας. Ο Άγιος Δημητριανός ασκήτεψε σε σπήλαιο που βρίσκεται στην κοινότητα.
Πληθυσμός
Σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο, ο πληθυσμός του Αγίου Δημητριανού γνώρισε αρκετές αυξομειώσεις. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό της κοινότητας όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Πηγές
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Πάφου
Τζαμάατ-ε-Ισλάμι Πακιστάν
To Τζαμάατ-ε-Ισλάμι (Jamaat-e-Islami, Ούρντου γλώσσα: جماعتِ اسلامی ) είναι κοινωνικά συντηρητικό, και ισλαμιστικό πολιτικό κόμμα. Στόχος του είναι να καταστήσει το Πακιστάν ένα Ισλαμικό κράτος, που διέπεται από τον νόμο της Σαρία), μέσα από σταδιακή, νόμιμη, πολιτική διαδικασία. Το Τζαμάατ-ε-Ισλάμι αντιτίθεται σθεναρά και απωθεί έννοιες όπως ο καπιταλισμός, ο φιλελευθερισμός, ο σοσιαλισμός και ο κοσμικισμός, όπως επίσης και οικονομικές πρακτικές όπως το τραπεζικό επιτόκιο. Το Τζαμάατ-ε-Ισλάμι είναι ένα ριζοσπαστικό κόμμα: τα μέλη του απαρτίζουν μια ελίτ, με "θυγατρικές" και "συμπαθούντες" κάτω από αυτούς. Ο ηγέτης του κόμματος αποκαλείται εμίρης. Παρότι δεν έχει ευρύ λαϊκό άνοιγμα, το κόμμα είναι αρκετά ισχυρό και θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα κινήματα του Ισλάμ στο Πακιστάν, μαζί με το Ντεομπάντι και το Μπαρελβί.
Το Τζαμάατ-ε-Ισλάμι έφτασε στη σύγχρονη ίδρυσή του στη Λαχόρη το 1941 στη Βρετανική Ινδία από τον μουσουλμάνο θεολόγο και κοινωνικοπολιτικό φιλόσοφο, Αμπούλ Αλά Μαουντούντι. Το 1947, το Τζαμάατ-ε-Ισλάμι μετακίνησε τη λειτουργία του στο Δυτικό Πακιστάν μετά την Ανεξαρτησία του. (Μέλη που παρέμειναν στην Ινδία, ίδρυσαν μια ανεξάρτητη οργάνωση που λεγόταν Τζαμάατ-ε-Ισλάμι Χιντ).
Το κόμμα τέθηκε υπό σοβαρή κρατική καταστολή το 1948, 1953 και 1963, αλλά κατά τη διάρκεια των πρώτων ετών του καθεστώτος του στρατηγού Μοχάμεντ Ζία Ουλ Χακ χρησίμευσε ως «ιδεολογικό και πολιτικό σκέλος του καθεστώτος», με μέλη του κόμματος να κατέχουν στο υπουργικό συμβούλιο τα χαρτοφυλάκια των πληροφοριών και ραδιοτηλεόρασης, παραγωγής, και νερού, ενέργειας και φυσικών πόρων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα του Πακιστάν Κατηγορία:Κόμματα ισλαμικών αρχών
Τρεις Ελιές
Οι Τρεις Ελιές είναι κοινότητα της επαρχίας Λεμεσού στην Κύπρο.
Φυσικό περιβάλλον
Στην περιοχή της καλλιεργούνται μηλιές, κερασιές, αχλαδιές, δαμασκηνιές και οινοποιήσημα αμπέλια. Στην άγρια βλάστηση της περιοχής κυριαρχούν τα πεύκα, οι βαλανιδιές, οι λατζιές, οι κουμαριές, οι τριμιθιές, οι ξισταριές, οι πλάτανοι, τα κέδρα κ.α..
Ονομασία
Η ονομασία του χωριού, σύμφωνα με τον Νέαρχο Κληρίδη, οφείλεται στην ύπαρξη εκεί τριών ελαιοδένδρων, πράγμα σπάνιο για την ορεινή αυτή περιοχή.
Ιστορία
Κατά την περίοδο της Ενετοκρατίας (1489-1570) το χωριό ήταν ένα από τα εικοσιτέσσερα χωριά της περιφέρειας Μαραθάσας που υπαγόταν στα κτήματα της Ενετικής Δημοκρατίας. Τα παλαιότερα τεκμήρια της εκκλησιαστικής κληρονομιάς, όπως το επιστύλιο του εικονοστασίου στην εκκλησία του Αρχαγγέλου μαρτυρούν για την ύπαρξη του χωριού τουλάχιστον από τα τέλη της Φραγκοκρατίας κατά τον 15ο αιώνα.
Προσωπικότητες
Μια από τις σημαντικότερες προσωπικότητες της εποχής της Τουρκοκρατίας, ο αρχιεπίσκοπος Χρύσανθος (1767-1810) καταγόταν από τις Τρεις Ελιές. Το πατρικό του σπίτι διατηρείται ακόμη και σήμερα και φέρει το όνομα του πατέρα του Χρύσανθου «το σπίτι του Κονόμου». Από τις Τρεις Ελιές κατάγονταν και οι επίσκοποι Κιτίου Μελέτιος (1776-1979), Κιτίου Χρύσανθος Α΄(1797-1810) και ο εθνομάρτυρας Πάφου Χρύσανθος Β΄(1805-1821).
Από τις Τρεις Ελιές καταγόταν επίσης και η Μαρουδιά Παυλίδη, ανιψιά του αρχιεπισκόπου Χρύσανθου, την οποία ο αρχιεπίσκοπος έδωσε ως σύζυγο στον Δραγομάνο Χατζηγεωργάκη Κορνέσιο στα μέσα του 18ου αιώνα.
Πληθυσμός
Σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο, ο πληθυσμός του χωριού γνώρισε αρκετές αυξομειώσεις. Μέχρι τη δεκαετία του 1940 ο πληθυσμός της κοινότητας αυξανόταν. Στη συνέχεια ο πληθυσμός ξεκίνησε να μειώνεται λόγω αστυφιλίας. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό των Τριών Ελιών όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Θρησκευτική παράδοση και εκκλησίες
Η προφορική τοπική παράδοση θέλει τον Άγιο Χαράλαμπο να έζησε και να μαρτύρησε στα τέλη του 2ου αιώνα μ.Χ. στην περιοχή των Τριών Ελιών. Στον ενοριακό ναό της Παναγίας φυλάσσεται λειψανοθήκη με τεμάχιο οστού του Αγίου.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Λεμεσού Κατηγορία:Χωριά της Μαραθάσας
Φρούριο του Μπρεστ
Ιστορία
Αρχικά ήταν το μεγαλύτερο φρούριο του 19ου αιώνα της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, ένα από τα φρούρια της δυτικής Ρωσίας. Βρίσκεται στη συμβολή των ποταμών Mukhavets και Bug με συνολική έκταση 4 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Η μελέτη κατασκευής αναπτύχθηκε από την Ρωσική γενική K.I.Opperman το 1830 και η αρχική φάση της κατασκευής διήρκεσε από το 1836 μέχρι το 1842. Οι οχυρώσεις στη συνέχεια εκσυγχρονίστηκαν και σταδιακά επεκτάθηκαν σε όλο το 19ο αιώνα, με τα οχυρά να προστίθονται γύρω από το αρχικό φρούριο. Οι τελικές εργασίες πραγματοποιήθηκαν το 1914, το πρώτο έτος του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, με αποκορύφωμα μια οχυρωμένη έκταση 30 χιλιόμετρα στην περιφέρεια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτισμός της Λευκορωσίας Κατηγορία:Κάστρα
Χέρμαν Α΄ της Λοθαριγγίας
Ο Χέρμαν Α΄, γερμ. Hermann I (απεβ. 996) o λεπτός, λατ. pusillus από τον Οίκο των Ετσονιδών ήταν παλατινός κόμης (δούκας) της Λοθαριγγίας και κόμης πολλών περιοχών κατά μήκος του Ρήνου, όπως Μπόννγκαου, Κέλνταχγκαου, Τσύλπιχγκαου, κά (945-996).
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα τη Χάυλβιχ φον Ντίλινγκεν και έπειτα τη Ντήτμπιρκ της Σουαβίας και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Ετσονιδών
Ε/Γ - Ο/Γ Ταξιάρχης
Το Ταξιάρχης, είναι ένα ανενεργό (σήμερα) επιβατηγό οχηματαγωγό πλοίο, που αποτελούσε τμήμα του στόλου της Ναυτιλιακής Εταιρείας Λέσβου (ΝΕΛ) - NEL Lines. Ναυπηγήθηκε το 1976 στη Νορβηγία και τέθηκε σε λειτουργία στη ΝΕΛ το 1999. Πήρε το όνομά του από τους Ταξιάρχες, δηλαδή, τους Αρχαγγέλους Μιχαήλ και Γαβριήλ, στους οποίους έχει αφιερωθεί ένα μοναστήρι στη Λέσβο, όπου έδρευε η ΝΕΛ.
Το πλοίο είναι πλέον παροπλισμένο, αρχικά στο Λαύριο και αργότερα στα Αμπελάκια Σαλαμίνας. Το πλοίο πολύ δύσκολα θα επανέλθει σε λειτουργική κατάσταση, λόγω της διάλυσης της ΝΕΛ και μακροχρόνιου παροπιλισμού.
Ιστορικό
Το πλοίο ναυπηγήθηκε στα ναυπηγεία Frammes της Νορβηγίας ως το Union Hobart της Union Shipping of Australia, η οποία υπηρετούσε δρομολόγια μεταξύ Αυστραλίας και Νέας Ζηλανδίας, μέχρι και το 1985, όταν μετονομάστηκε σε Seaway Hobart και εκτελούσε δρομολόγια μεταξύ ηπειρωτικής Αυστραλίας και Νέας Ζηλανδίας. Στην Ελλάδα ήρθε από την εταιρεία AK Ventouris ως "Seaway I" και μετά από εκτεταμένη μετασκευή μετονομάστηκε σε "Αγία Μεθοδία" και δρομολογήθηκε μεταξύ Πάτρας και Μπρίντιζι από το 1994 μέχρι το 1995, όταν ναυλώθηκε στην Eurolink Ferries ως Euromantique. Εκεί λειτουργούσε μεταξύ Σήρνες και Βλήσινγκεν. Ωστόσο, η υπηρεσία αυτή έκλεισε το 1996 και το 1999 πωλήθηκε στη ΝΕΛ και έλαβε τη σημερινή του ονομασία. αριστερά|μικρογραφία|Το παροπλισμένο Ταξιάρχης στα [[Αμπελάκια Σαλαμίνας το 2022.]] Το 2015, όταν η ΝΕΛ διαλύθηκε, παροπλίστηκε στο Λαύριο. Το 2018 εκφράστηκε ενδιαφέρον για την αφορά του σε πλειοδοτικό διαγωνισμό από μία άγνωστη εταιρεία φορτηγών πλοίων (Ro-Ro), η οποία το μετέφερε στα Αμπελάκια Σαλαμίνας για την επισκευή του.
Παραπομπές
Ταξιάρχης
Αρχαιολογικό Μουσείο Δελφών
Το Αρχαιολογικό Μουσείο Δελφών είναι ένα από τα πιο σημαντικά μουσεία της Ελλάδας. Οι συλλογές του περιλαμβάνουν αρχαία αντικείμενα που ανακαλύφθηκαν στον αρχαιολογικό χώρο του μαντείου των Δελφών και κυρίως αναθήματα αφιερωμένα στο ιερό.
Ιστορία του μουσείου
Το πρώτο μουσείο στους Δελφούς, αποτελούμενο από δύο πτέρυγες, οικοδομήθηκε το 1903 σε σχέδια του Γάλλου αρχιτέκτονα Αλμπέρ Τουρνέρ, με δωρεά του ευεργέτη Α. Συγγρού, για να στεγάσει τα ευρήματα της μεγάλης γαλλικής ανασκαφής, που είχε αρχίσει το 1892.
Το 1935 αποφασίστηκε η κατασκευή ενός μεγαλύτερου μουσείου. Η νέα έκθεση τελείωσε το 1939, αλλά η κήρυξη του πολέμου δεν επέτρεψε να ανοίξει στο κοινό. Το μουσείο άδειασε από τα εκθέματα, πολλά από τα οποία, όπως ο Ηνίοχος, μεταφέρθηκαν στην Αθήνα. Το 1952 ξεκίνησε ο επαναπατρισμός των εκθεμάτων.
Το 1958 αποφασίσθηκε πλήρης ανανέωση και τα έργα άρχισαν το καλοκαίρι του 1958, βασισμένα σε σχέδια του αρχιτέκτονα Πάτροκλου Καραντινού. Η νέα μουσειακή έκθεση έφερε τη σφραγίδα των αρχαιολόγων Χρήστου Καρούζου και Ιωάννας Κωνσταντίνου. Δίπλα στο μουσείο οικοδομήθηκαν εργαστήρια αποθήκες, γλυπτών, αγγείων και αρχιτεκτονικών μελών. Η επανέκθεση των αρχαίων διήρκεσε από το 1960 ως το 1963. Το 1975 το μουσείο εμπλουτίστηκε με τα χρυσελεφάντινα αντικείμενα που βρέθηκαν στις ανασκαφές στην Ιερά Οδό.
Σημερινή όψη του Μουσείου
Η τελευταία μεγάλη ανακαίνιση του μουσείου πραγματοποιήθηκε το 1999 από το Υπουργείο Πολιτισμού και έγινε αναδιαρύθμιση των εκθεμάτων σύμφωνα με την τελευταία μουσειολογική αντίληψη. Υπεύθυνος αρχιτέκτονας ήταν ο Αλέξανδρος Τομπάζης.
Οι χώροι του Μουσείου
Οι συλλογές του Μουσείου των Δελφών καταλαμβάνουν 14 αίθουσες. thumb|upright 2.9|center|Οι χώροι του Μουσείου
Βόρεια Περιφέρεια (Μαλάουι)
Η Βόρεια Περιφέρεια (αγγλικά: Northern Region) είναι μια από τις 3 περιφέρειες του βόρειου Μαλάουι, εξού και το όνομα. Έχει έκταση 26.931 τ.χλμ. και πληθυσμό 1.698.502. Πρωτεύουσα είναι η Μζούζου.
Αρχαιολογικό Μουσείο Δελφών
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
Βόρεια Περιφέρεια (Μαλάουι)
Γεωγραφία
Η Βόρεια Περιφέρεια είναι η βορειότερη περιφέρεια του Μαλάουι και καλύπτει όλη τη βόρεια πλευρά του (εξού και το όνομα). Συνορεύει στα νότια με τις συνοικίες Νχοτακότα και Κασουνγκού της Κεντρικής Περιφέρειας. Συγκεκριμένα η Συνοικία Μζίμπα συνορεύει με την Κασουνγκού στα νοτιοανατολικά και με τη Νχοτακότα στα νοτιοδυτικά, και ο Κόλπος Νχάτα συνορεύει στα νότια με τη Νχοτακότα. Η περιφέρεια συνορεύει στα βορειοδυτικά με τη Βόρεια και στα κεντρο-δυτικά με την Ανατολική Επαρχία της Ζάμπια, στα βορειοδυτικά με την Περιφέρεια Μπέϋα της Τανζανίας και στα νοτιοδυτικά με την Επαρχία Τέτε, στα νοτιοανατολικά με την Επαρχία Ζαμπέζια και στα νοτιο-κεντρικά με την Επαρχία Νιάσα της Μοζαμβίκης. Στα δυτικά βρέχεται από τη Λίμνη Μαλάουι.
Η Λικόμα είναι σύμπλεγμα νησιών που αποτελείται από δύο νησιά: το Λικόμα και το Τσιζουμουλού. Τα δύο αυτά νησιά βρίσκονται στη λίμνη Μαλάουι.
Συνοικίες
thumb|right|250px Η Βόρεια Περιφέρεια περιλαμβάνει τις 6 από τις 28 συνοικίες του Μαλάουι.
Δημογραφία
Το 2008 η Βόρεια Περιφέρεια είχε 1.698.502 κατοίκους, ποσοστό 13% του συνολικού πληθυσμού του Μαλάουι. Η πυκνότητα ήταν 63 κάτοικοι ανά χιλιόμετρο. Από το συνολικό πληθυσμό το 51,1% είναι γυναίκες και το 48,5% άνδρες. Από το συνολικό πληθυσμό το 47% είναι παιδιά 18 χρονών. Ο υψηλός αριθμός των παιδιών φτάνει το 37,7 % από το 1998 μέχρι το 2008. Το 59,8% των παιδιών μέχρι 17 χρονών μένουν με με κυδεμόνες. Το 17,6% μένουν με τους γονείς τους και το 11,2% είναι ορφανά.
Γλώσσες
Πέρα από τα αγγλικά και τα τσιτσέουα, τις δύο επίσημες γλώσσες του Μαλάουι, στα βόρεια ομιλείται και η Τσιτουμπούκα. Αυτή ομιλείται από περίπου 750.000 μέχρι 1.000.000 ανθρώπους.
Πόλεις
Η μεγαλύτερη πόλη του Βόρειου Μαλάουι είναι η Μζούζου. Άλλες σημαντικές πόλεις είναι η Εκουεντένι, η Μζίμπα, η Καρόνγκα, η Ρούμφι και η Νχάτα. Μικρότεροι οικισμοί είναι η Λικόμα, η Τσιτίπα, η Τσιλούμπα, το Εδινγκένι, η Λιβινγκστόνια, η Τσιντέτσε, η Τσαμφίρα, η Τζέντα και το Εμπαγκουένι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Περιφέρειες του Μαλάουι
Φυλακή του Ανεμά
H Φυλακή του Ανεμά (τουρκικά: Anemas zindanları) είναι ένα μεγάλο Ρωμαϊκό κτήριο που ακουμπά στα τείχη της Κωνσταντινούπολης. Παραδοσιακά ταυτοποιήται με τις φυλακές που έλαβαν τον όνομά τους από τον Μιχαήλ Ανεμάς, ενός Ρωμαίου στρατηγού που εξεγέρθηκε ανεπιτυχώς εναντίον του Αυτοκράτορα Αλεξίου Α΄ Κομνηνού (βασ. 1081-1118) και ήταν το πρώτο άτομο που φυλακίστηκε εκεί. Η φυλακή αναφέρεται συχνά στους τελευταίους αιώνες της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, όταν τέσσερις Αυτοκράτορες φυλακίστηκαν εκεί.
Περιγραφή
Το κτήριο βρίσκεται στην περιοχή των Βλαχερνών, μεταξύ των τειχών του 12ου αι. του Μανουήλ A΄ Κομνηνού (βασ. 1143-80) και των τειχών των Αυτοκρατόρων Ηρακλείου (βασ. 610-641) και Λέοντος Ε΄ Αρμενίου (βασ. 813-820). Μία μικρή προέκταση του τείχους συνδέει την κατασκευή στα ανατολικά με τα τείχη του Μανουήλ Α΄. Ο εξωτερικός τοίχος του οικοδομήματος είναι εξαιρετικά υψηλός και υψώνεται 23μ. επάνω από το έδαφος μπροστά του και το κτήριο έχει πλάτος 11-20 μ. Πίσω από τον εξωτερικό τοίχο το κτήριο αποτελείται από 12 τριώροφα δωμάτια. Η εξωτερική εμφάνιση έχει δύο ορθογώνιους πύργους κτισμένους ο ένας δίπλα στον άλλον με έναν κοινό τοίχο. Οι δίδυμοι πύργοι με τη σειρά τους συγκρατούν ογκώδεις αντηρίδες, που στέκονται σχεδόν 8 μέτρα επάνω από το έδαφος και προεκτείνονται 6,5-9 μ. μπροστά από τους ίδιους τους πύργους.
Πηγές
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Κωνσταντινούπολη Κατηγορία:Βυζαντινή Κωνσταντινούπολη
Οικογένεια Κονταρίνι
Η Οικογένεια Κονταρίνι ήταν μια από της ιδρυτικές οικογένειες της Βενετίας και από τις αρχαιότερες στην Ιταλική αριστοκρατία. Η οικογένεια ανέδειξε οκτώ δόγηδες που κυβέρνησαν τη Δημοκρατία της Βενετίας, 44 Πραίτορες στη Βασιλική του Αγίου Μάρκου, αμέτρητους πρέσβεις, διπλωμάτες και άλλες μεγάλες προσωπικότητες. Διατηρούσε πάντοτε τις περισσότερες θέσεις στο "Μεγάλο Συμβούλιο της Βενετίας" από την εποχή που ιδρύθηκε από τον Δόγη Πιέτρο Γκραντενίγκο (1297) μέχρι το τέλος της Δημοκρατίας της Βενετίας (1797). Οι Κονταρίνι ήταν απ'ευθείας απόγονοι των Αυρηλίων Κότα ενός κλάδου της αρχαίας Ρωμαϊκής οικογένειας των Αυρηλίων με γενάρχη τον Γκάιους Αουρέλιους Κότα που ήταν σύμβουλος στην αρχαία Ρωμαϊκή Δημοκρατία.
Η Οικογένεια Κονταρίνι ήταν μια από τις 12 ιδρυτικές οικογένειες της Δημοκρατίας ή "Αποστολικές Οικογένειες" και διακλαδώθηκε στη Βενετία με περισσότερους από 12 κλάδους που συνδέονται με μεγάλους βασιλικούς και αριστοκρατικούς κύκλους στην Ευρώπη. Στην αρσενική γραμμή η οικογένεια ξεκληρίστηκε στη Βενετία αλλά υπάρχει σήμερα στη Σικελία. Ο Μαρτίνος Α΄ της Σικελίας προσκάλεσε τον Αλβίζε Κονταρίνι στη Σικελία και οι απόγονοι του εγκαταστάθηκαν στο νησί από το 1394. Ο Αλβίζε παντρεύτηκε την Καισάρεια ντι Μόντικα κόρη του βαρόνου Πιέτρο ντι Μόντικα και πήρε σαν προίκα το Σαν Γιάκομο Μπελμίνεο και το Σολαρίνο, εξελέγη δήμαρχος Συρακουσών (1406). Οι απόγονοι του πήραν πλήθος από τίτλους, αξιώματα και υψηλές στρατιωτικές θέσεις στο Βασίλειο της Σικελίας και στο Βασίλειο της Ιταλίας μετά την Ιταλική ενοποίηση. Στη Σικελία πήραν τον τίτλο του δούκα του Καστροφίλιππο.
Καταγωγή της Οικογένειας
Η πρώτη επίσημη καταγραφή της Οικογένειας Κονταρίνι στη Δημοκρατία της Βενετίας εμφανίζεται με τον Αντρέα Κονταρίνι σε διάταγμα του Όρσο Παρτεσιπάτσιο γιου του Τζοβάννι Α΄ Παρτεσιπάτσιο (853). Με έγγραφα που βρίσκονται στα οικογενειακά αρχεία και στη Μαρκιανή Βιβλιοθήκη οι Κονταρίνι διεκδικούσαν την καταγωγή τους από την αρχαία Ρωμαϊκή οικογένεια των Αουρέλιους Κότα. Ο γενάρχης τους ήταν ο Πάμπλιο Αουρέλιους Κότα γιος του Μάρκους Αουρέλιους Κότα που ήταν Ύπατος (74 π.χ.), θείος από μητέρα του Ιούλιου Καίσαρα και εγκαταστάθηκε με την οικογένεια του στην Πάντοβα. Ο εγγονός του Λούσιους Αουρέλιους Κότα εκλέχτηκε νομάρχης στη Ρενό σε μια περιοχή γύρω από την Μπολόνια. Οι γιοι του και οι εγγονοί του πρόσθεσαν στο επώνυμο τους το πρόθεμα "Ρενό". Το τελευταίο πρόσωπο που εμφανίζεται ως Κοτταρενό ήταν ο Μάρκους Αουρέλιους Κοτταρενό στην Πάντοβα (290), στη συνέχεια η οικογένεια καταγράφεται ως "Κονταρενό" ή "Κονταρίνι" στα Βενετσιάνικα.
Μετακίνηση στη Βενετία
Ο Μάρκους Αουρέλιους Κονταρίνι νομάρχης της Κονκόρντια επί Κωνσταντίνου του Μέγα ήταν το πρώτο μέλος της οικογένειας που εγκαταστάθηκε στην περιοχή της Βενετίας. Οι Γότθοι του Αλάριχου άρχισαν από το 402 να λεηλατούν την Ίστρια και την περιοχή της λιμνοθάλασσας, ακολούθησε η Άλωση της Ρώμης (410), ο Μάρκους Αουρέλιους Κονταρίνι συμμετείχε στην Τρίτη Προξενική Τριανδρία του Ριάλτο (425). [12] Οι Κονταρίνι ανήκαν στους πρώτους εξόριστους σε νησιά στη Λιμνοθάλασσα της Βενετίας μετά τη Σύγκλιση του Ρωμαϊκού Συμβουλίου στην Πάντοβα. Όταν οι Ούννοι κατέστρεψαν την Πάντοβα και την Ακυληία τα νησιά της Λιμνοθάλασσας έγιναν το καταφύγιο των εξόριστων. Οι εξόριστοι δημιούργησαν τη δική τους κυβέρνηση (466) με ετήσια εκλογή των Βηματαρχών, μετά το 539 διοικήθηκαν από το Εξαρχάτο της Ραβέννας σε τοπική διοίκηση με πρωτεύουσα την Ηράκλεια. Σύμφωνα με την παράδοση ο πρώτος Δόγης της Βενετίας εξελέγη από τους 12 Βηματάρχες που κυβερνούσαν την περιοχή της Βενετίας υπό την ηγεσία του πατριάρχη του Γκράντο, δημιούργησαν τη Δημοκρατία της Βενετίας με έδρα την Ηράκλεια. Ο Μάρκους Αουρέλιους Κονταρίνι ήταν ένας από τους 12 Βηματάρχες.
Η δημιουργία της Δημοκρατίας
Οι ιστορικές μελέτες τον 20ο αιώνα αμφιβάλουν αν οι πρώτοι δόγηδες της Βενετίας ήταν ο Πάολο Λούτσιο Αναφέστο και ο διάδοχος του Μαρτσέλλο Τεγκαλλιάνο. Τα συμπεράσματα τους είναι ότι οι κάτοικοι της Λιμνοθάλασσας εξέλεξαν τον πρώτο τους δόγη Όρσο από την Ηράκλεια μετά τη δολοφονία του Βυζαντινού αντιβασιλιά και Έξαρχου της Ραβένας Παύλου. Η Οικογένεια Κονταρίνι σε οποιαδήποτε περίπτωση συμμετείχε ενεργά στη δημιουργία της Δημοκρατίας της Βενετίας και στην εκλογή του νέου δόγη, ήταν μια από τις 12 "Αποστολικές Οικογένειες" και οι παλιότεροι Πατρίκιοι στο "Μεγάλο Συμβούλιο" (1297). Οι πρώτοι κάτοικοι της Λιμνοθάλασσας εγκαταστάθηκαν τον 5ο αιώνα από τη Ρώμη, κυβερνήθηκαν στην αρχή από την Προξενική Τριανδρία που εκλεγόταν στην Πάντοβα και στη συνέχεια από τους "Βηματοδότες" που ανήκαν στα επιφανέστερα μέλη των Ρωμαϊκών κοινοτήτων. Οι παλιότερες Βενετσιάνικες οικογένειες πατρικίων είχαν συνήθως Ρωμαϊκή καταγωγή όπως οι Κουερίνι από το γένος των Σουλπικίων και οι Μαρτσέλλο από το γένος των Κλαυδίων, οι οικογένειες διατήρησαν τις παραδόσεις τους. Ο παλιότερος κλάδος των Αουρέλιους Κοτά εμφανίζεται με την εκλογή του Γκάιους Αουρέλιους Κότα σαν Συμβούλου όταν ξέσπασε ο Α΄ Καρχηδονιακός Πόλεμος (252 π.χ. και 248 π.χ.). Ο Πάμπλιους Αουρέλιους Κότα μετακινήθηκε στην Πάντοβα ενώ τέσσερις από τους προγόνους του όπως και ο πατέρας του καταγράφονται ως Ύπατοι στη Ρωμαϊκή Δημοκρατία.