cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γιάννης Ζουγανέλης
Βιογραφία
Η καταγωγή του είναι από τη Μύκονο και τη Νάξο. Στην προσχολική ηλικία, ξεκίνησε τη βυζαντινή μουσική στον Άγιο Νικόλαο Αχαρνών με τον ιεροψάλτη καθηγητή Θ. Θεοδωρακόπουλο. Στο Ελληνικό Ωδείο σπούδασε κιθάρα με τους καθηγητές Χαράλαμπο Εκμεκτσόγλου και Κώστα Τρίαντο και θεωρία με τον Αντίοχο Ευαγγελάτο. Συνέχισε στο Εθνικό Ωδείο Αθηνών με αρμονία, ανώτερα θεωρητικά και πιάνο υπό τη διδασκαλία των Πατρικίδη και Βώκου. Καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη των μουσικών του σπουδών έπαιξε ο συνθέτης Νίκος Μαμαγκάκης που του δίδαξε ενορχήστρωση και ρυθμολογία. Παράλληλα με τις μουσικές σπουδές, σπούδασε στην Αρχιτεκτονική Σχολή του Εθνικού Μετσόβειου Πολυτεχνείου.
Το 1975, με υποτροφία Βίλι Μπραντ (για το έργο του «Δέκα Βυζαντινά δοκίμια» μικρό συμφωνικό σύνολο και μικτή χορωδία), σπούδασε σύνθεση, ενορχήστρωση και όπερα στην Ακαδημία Τεχνών του Μονάχου, από την οποία και αποφοίτησε με άριστα.
Εργάστηκε για την ΕΡΤ γράφοντας μουσική σε θεατρικά έργα για το ραδιόφωνο και την τηλεόραση. Η δισκογραφική του δραστηριότητα ξεκίνησε σε ηλικία δεκαπέντε χρόνων με το «Σώσον Κύριε τον Λαόν σου», από τη Lyra του Αλέκου Πατσιφά. Ξεκίνησε τις ζωντανές εμφανίσεις, με τον Διονύση Σαββόπουλο, κατόπιν με τον Θανάση Γκαϊφύλλια και Νικόλα Άσιμο.
Μέχρι σήμερα έχουν εκδοθεί πάνω από τα εκατό έργα του. Είναι από τους ελάχιστους Έλληνες συνθέτες ορχηστρικής μουσικής που έργα του έχουν κυκλοφορήσει σ’ όλο τον κόσμο. Συγκεκριμένα, «Όπου και να ταξιδέψω η Ελλάδα με πληγώνει» (1980) από τη SONET MUSIC και τη CBS, «Ατρείδες» (1978) από τη Deutsche Grammophon στις αγγλοσαξονικές χώρες. CD του κυκλοφορούν σ’ όλο τον κόσμο από τη VENOL.
Έγραψε μουσική για τις τηλεοπτικές σειρές: Μεγάλος ξεσηκωμός, Συμβολαιογράφος, Αργώ, Για την τιμή και το χρήμα, Λαυρεωτικά, Αστροφεγγιά, Η κυρία μας, Στην κόψη του ξυραφιού και στα δικά του τηλεοπτικά προγράμματα. Έγραψε επίσης μουσική για μπαλέτο, συνεργαζόμενος με τον Γ. Μέτση, τη Λία Μελετοπούλου, το Πειραματικό Μπαλέτο Πειραιώς και με τους χορογράφους: Γιάννη Φλερύ, Βαγγέλη Σειληνό, Λεωνίδα Ντεπιάν, Χάρη Μανταφούνη, Άγγελο Χατζή, Κωνσταντίνο Ψαρέλη, Ελίζα Πάλλη, Α. Γεωργίου, Δημήτρη Παπάζογλου, Φωκά Ευαγγελινό.
Συνεργάστηκε με τους θιάσους: Δημήτρη Ποταμίτη στο «Θέατρο Έρευνας», Τζένη Καρέζη – Κώστα Καζάκου, Μάνου Κατράκη, Κώστα Βουτσά, Θανάση Βέγγου, τον Ευγένιο Σπαθάρη, με το «Πειραματικό Θέατρο» του Δ. Τριβιζά, με το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, το θέατρο «Μοντέρνοι Καιροί», τον «Θίασο 81», το «Θέατρο της Ημέρας, το «Θεατρικό Σανίδι», με την «Εθνική Λυρική Σκηνή», με το «Πελοποννησιακό και Δωδεκανησιακό Θέατρο», στα «ΔΗΠΕΘΕ» Βέροιας, Λαμίας, Ιωαννίνων, Κοζάνης, Εθνικό θέατρο κ.ά.
Έγραψε μουσική για περισσότερα από εκατό θεατρικά έργα, αρχαιοελληνικά και σύγχρονα. Ανάμεσα σ’ αυτά συγκαταλέγονται έργα των: Αισχύλου, Σοφοκλή, Ευριπίδη, Αριστοφάνη, Μενάνδρου, Τερέντιου, Ουίλλιαμ Σαίξπηρ, Μολιέρου, Λόπε δε Βέγα, Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα, Τένεσι Ουίλιαμς, Μπέρτολτ Μπρεχτ, Γιώργου Σκούρτη, Μπάμπη Τσικληρόπουλου, Μ. Ευθυμιάδη, Γιώργου Διαλεγμένου, Μποστ, Κ.Χ. Μύρη, Γιάννη Ξανθούλη, Σταμάτη Φασουλή, Κ. Δήμα, Α. Θωμόπουλου, Αλέκου Σακελλάριου.
Έγραψε μουσική σε πολυάριθμες κινηματογραφικές ταινίες. Έργα του παρουσιάστηκαν στην εκδήλωση απονομής των βραβείων Βραβείο Νόμπελ το 1996.
Δίδαξε μουσική, με έμφαση στην απελευθέρωση των εκφραστικών μέσων και τη φιλοσοφία των ήχων και της μουσικής, στις ανώτερες δραματικές σχολές του Δήμου Αγίας Βαρβάρας, στους 'μοντέρνους καιρούς' καθώς και στον 'ΙΑΣΜΟ'.
Είναι μέλος της «Εταιρείας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων», της ΕΜΣΕ (Ένωσης Μουσικοσυνθετών και Στιχουργών Ελλάδας και του ΣΕΗ (Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών).
Το 2014- 15 δίδαξε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Το 2016 διορίστηκε τακτικός καθηγητής στην Ακαδημία του Μονάχου. Έχει περιοδεύσει στην Ελλάδα και στο εξωτερικό σε συναυλίες και θεατρικές παραστάσεις.
Πρωταγωνίστησε στο αρχαίο θέατρο Επιδαύρου καθώς και σε άλλα αρχαία θέατρα της Ελλάδας με τα έργα "Ιππής" - "Βάτραχοι" - "Εκκλησάζουσες" του Αριστοφάνους.
Τα τελευταία λόγια (πριν κοπεί το ψηφιακό σήμα και πέσει μαύρο στην ΕΡΤ)
Ο Γιάννης Ζουγανέλης είχε εμφανιστεί στην έκτακτη εκπομπή της ΝΕΤ (μεταδόθηκε παράλληλα από την ΕΤ1, την ERT World και άλλα μέσα) στις 11 Ιουνίου του 2013 (για το κλείσιμο της ΕΡΤ), λίγο πριν κοπεί το σήμα (της ΕΡΤ) από το Κέντρο Εκπομπής του Υμηττού. Η φράση που έλεγε εκείνη τη στιγμή δεν πρόλαβε να ολοκληρωθεί.
Γιάννης Ζουγανέλης: «[...] Μου θύμισε, πραγματικά το λέω, μου θύμισε τις μέρες του Πολυτεχνείου.»
Αγλαΐα Κυρίτση (δημοσιογράφος): «Εποχές Πολυτεχνείου.»
Γιάννης Ζουγανέλης: «Ναι. Ε, έρχονται από παντού...»
Διακρίσεις
Έχουν δημοσιευτεί οι διατριβές και διδακτορικές του μελέτες:
Βιβλιογραφία
2021. Τάδε έφη άνθρωπος βιβλίο που συνοδεύεται με το έργο ΗΧΩΔΙΑ (οργανική μουσικήc σε cd) ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες τραγουδιστές Κατηγορία:Έλληνες συνθέτες Κατηγορία:Έλληνες τραγουδοποιοί Κατηγορία:Έλληνες στιχουργοί Κατηγορία:Έλληνες μουσικοί Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί μουσικού θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Έλληνες κωμικοί Κατηγορία:Έλληνες άνδρες τηλεπαρουσιαστές
Μανταρίνι
thumb|Μανταρίνι σπόροι Το μανταρίνι είναι ο καρπός της μανταρινιάς (επιστημονικά: Citrus reticulata, Κιτρέα η δικτυωτή), ενός μικρού εσπεριδοειδούς δένδρου. Μοιάζει πολύ με το πορτοκάλι. Το σχήμα του δεν είναι σφαιρικό αλλά ελλειψοειδές. Τα μανταρίνια τρώγονται συνήθως ωμά ή σε φρουτοσαλάτες. Το δέντρο είναι πιο ανθεκτικό στην ξηρασία από ό,τι ο καρπός. Το δέντρο είναι αειθαλές, ευαίσθητο και εύκολα καταστρέφεται από το κρύο. Φύεται σε τροπικά και υποτροπικά κλίματα.
Ναός Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου (Θεσσαλονίκη)
Ο Ιερός Ναός Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου βρίσκεται στην ανατολική Θεσσαλονίκη, στην οδό Περδίκκα 55, κοντά στο Αντικαρκινικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης και ανήκει στην Ιερή Μητρόπολη Θεσσαλονίκης.
Μανταρίνι
Καλλιέργεια
Τα μανταρίνια καλλιεργούνται σε πολλές χώρες, όπως η Ισπανία και η Ελλάδα (κυρίως στην Αργολίδα, την Κρήτη και τη Χίο). Όπως όλα τα εσπεριδοειδή, έτσι και η μανταρινιά αναπτύσσεται σε ηλιόλουστες και προστατευμένες από τους δυνατούς ανέμους και τον παγετό θέσεις φύτευσης. Ευδοκιμεί σε εδάφη ουδέτερα έως αλκαλικά, γόνιμα, μέτριας σύστασης, με καλή αποστράγγιση. Χρειάζεται τακτικά ποτίσματα και συστηματικές λιπάνσεις. Κλαδεύεται σε ετήσια βάση προκειμένου να αραιώνεται το πυκνό της φύλλωμα και να αποφεύγονται οι προσβολές από κοκκοειδή.
Ναός Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου (Θεσσαλονίκη)
Ιστορικό
Η εκκλησία ξεκίνησε να κατασκευάζεται το 1907 από τη Βουλγαρική κοινότητα της Θεσσαλονίκης και επρόκειτο να ολοκληρωθεί το 1913. Άρχισε να ανεγείρεται σε σχέδια των Βούλγαρων αρχιτεκτόνων αδερφών Μιτρόβσκι και αρχικά ήταν αφιερωμένος στον Άγιο Γεώργιο.
Μανταρίνι
Ιστορία
Η ιστορία του φρούτου ανάγεται πριν από τρεις χιλιάδες χρόνια, στην Κίνα. Λέγεται ότι τα γευστικά φρούτα πήραν το όνομά τους από τους Μανδαρίνους, τους ανώτερους κρατικούς λειτουργούς της κινεζικής αυτοκρατορίας, εξαιτίας του χρώματος που είχαν οι στολές τους αλλά και γιατί αντάλλασσαν τα φρούτα αυτά ως δώρα. Τα μανταρίνια Κλημεντίνες πήραν το όνομα τους από τον μοναχό Clement Rodier (1829 - 1904) που εντόπισε τη συγκεκριμένη ποικιλία στην Αλγερία. Είναι συνήθως άσπορα, μικρού σχετικά μεγέθους. Είναι διαθέσιμα από τον Νοέμβριο έως τα τέλη Φεβρουαρίου με τις μεγαλύτερες ποσότητες τον Ιανουάριο. Είναι τα εσπεριδοειδή που προτιμούν τα παιδιά. Ο Ρώσος ναύαρχος Λογγίνος Χέιδεν φέρεται να έφερε πρώτος το μανταρίνι στη χώρα μας δώρο προς τον Ναύαρχο Τομπάζη μετά τη ναυμαχία του Ναυαρίνο. Οι τρεις πρώτες μανταρινιές που εισήχθησαν στην Ελλάδα φυτεύτηκαν στο κτήμα Τομπάζη στον Γαλατά Τροιζηνίας. Στα αγγλικά το μανταρίνι αναφέρεται πότε ως mandarin και πότε ως tangerine. Η λέξη αυτή αρχικά χρησιμοποιούνταν για μια μικρή ποικιλία πορτοκαλιού που έφερναν από την Ταγγέρη, στο Μαρόκο.
Ποικιλίες και χαρακτηριστικά
thumb|Μανταρίνι σε σχήμα λεμονιού. Το μανταρίνι έχει πολλά ονόματα, μερικά από τα οποία αναφέρονται σε διασταυρώσεις ανάμεσα στη μανταρινιά και σε άλλο εσπεριδοειδές φυτό. Τα περισσότερα μανταρίνια σε συσκευασίες ανήκουν στην ποικιλία satsuma, γνωστή στην Ιαπωνία με το όνομα mikan. Η ποικιλία όμως που έχει κερδίσει τους καταναλωτές διεθνώς είναι οι κλημεντίνες.
Ναός Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου (Θεσσαλονίκη)
Ο ναός
Ο Ναός του Αγίου Ιωάννη Χρυσοστόμου ακολουθεί τον αρχιτεκτονικό ρυθμό του εκλεκτικισμού και αποτελεί μοναδικό στη Θεσσαλονίκη δείγμα νεορωμανικού ρυθμού με γοτθικά, βυζαντινά και νεοκλασικά στοιχεία.
Μανταρίνι
Ποικιλίες και χαρακτηριστικά
Το tangor, που είναι διασταύρωση ανάμεσα σε πορτοκάλι και μανταρίνι έχει πικρή σάρκα, πλούσια σε άρωμα και είναι εύκολο στο ξεφλούδισμα. Τέλος, το rangpur αποτελεί μια διασταύρωση μανταρινιών και λεμονιών.
Ποικιλίες και η επιστημονική τους ονομασία
Ναός Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου (Θεσσαλονίκη)
Ο ναός
Έχει μήκος 24,30 μ. και πλάτος 14,20 μ. Είναι τρίκλιτη βασιλική με εγκάρσιο κλίτος και τρούλο και το κεντρικό της κλίτος είναι περίπου διπλάσιο των πλαϊνών ενώ το εγκάρσιο έχει πλάτος περίπου ίσο με το 1/3 του μήκους του ναού. Στο σημείο που διασταυρώνονται το μεσαίο και το εγκάρσιο κλίτος δημιουργείται ένα τετράγωνο στις γωνίες του οποίου υπάρχουν τέσσερα υποστυλώματα, που αποτελούνται από ένα ημικίονα και ένα πεσσό.
Μανταρίνι
Θρεπτική αξία
Το μανταρίνι μοιάζει με το πορτοκάλι όχι μόνο στη εμφάνηση αλλά και σε άλλα στοιχεία, παρότι είναι λιγότερο πλούσιο σε μεταλλικά άλατα. Η παρουσία αλάτων βρώμιου δικαιολογεί την ηρεμιστική του δράση.Η αποξηραμένη φλούδα του φρούτου χρησιμοποιείται στην παραδοσιακή κινεζική ιατρική. Επίσης, ο φλοιός του μανταρινιού έχει θεραπευτικές ιδιότητες, διευκολύνει την πέψη και κάνει καλό στην κοιλιά. Σύμφωνα με δύο ιαπωνικές μελέτες, οι οποίες είδαν το φως της δημοσιότητας το 2006, η κατανάλωση του φρούτου μειώνει σημαντικά την πιθανότητα να προσβληθεί κάποιος από καρκίνο του ήπατος, καρδιοπάθειες, εγκεφαλικά και διαβήτη. Το μανταρίνι και οι παραλλαγές του (κλημεντίνες, satsuma, tangor) είναι όλες πλούσιες σε καροτινοειδή. Μία μερίδα 100 γραμ. θεωρητικά αποδίδει 53 θερμίδες.Είναι πλούσια πηγή καλίου και βοηθά τη μείωση της αρτηριακής πίεσης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φρούτα Κατηγορία:Αρωματικά φυτά Κατηγορία:Χλωρίδα της Ασίας Κατηγορία:Κίτρος Κατηγορία:Εσπεριδοειδή Κατηγορία:Οπωροφόρα δέντρα
Ναός Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου (Θεσσαλονίκη)
Ο ναός
Ο τρούλος έχει ένα ραδινό τύμπανο, του οποίου το ύψος είναι ίσο με τη διάμετρο της στεφάνης και καταλήγει σε θόλο που έχει μορφή ελλειψοειδή εκ περιτροπής. Στο τύμπανο υπάρχουν δώδεκα ραδινά παράθυρα.
Ο ναός, εκτός από τον τρούλο, έχει μείνει ανεπίχριστος. Οι εξωτερικοί τοίχοι του ναού έχουν χτιστεί από πρόχειρη αργολιθοδομή με ντόπιους πρασινόλιθους. Τα κενά μεταξύ τους συμπληρώνονται με μικρά λιθάρια και δεν έχει χρησιμοποιηθεί συνδετικό κονίαμα στους αρμούς. Ο τρούλος είναι χτισμένος από οπτοπλινθοδομή και είναι επιχρισμένος με σοβά.
Έχει τρία παρεκκλήσια - τον "Άγιο Διονύσιο τον Ολύμπιο" στον ίδιο το ναό και την "Αγία Ολυμπιάδα" και τον "Άγιο Ραφαήλ", στο υπόγειο, όπου λειτουργεί επίσης το πολιτιστικό κέντρο.
Πηγή
Κατηγορία:Χριστιανικοί ναοί στη Θεσσαλονίκη Κατηγορία:Εκκλησίες αφιερωμένες στον Άγιο Ιωάννη Χρυσόστομο
The case against Christianity
Το βιβλίο ‘’The Case Against Christianity’’ είναι βιβλίο του Μάικλ Μάρτιν το οποίο εκδόθηκε από τον οίκο Temple University Press το 1998 και αποτελείται από 273 σελίδες στις οποίες ο συγγραφέας ασκεί λογική κριτική στον Χριστιανισμό. Ο Μάρτιν εξετάζει τις σημασιολογικές και επιστομονολογικές βάσεις της θρησκείας και συζητά τις θεολογικές, ιστορικές και εσχατολογικές υποθέσεις του Χριστιανισμού, που περιλαμβάνουν την ιστορικότητα του Ιησού, την Ανάσταση, την Δευτέρα παρουσία, την παρθενογένεση και την Σωτηρία μέσω Πίστης. Το βιβλίο ξεκινάει με την αναζήτηση της ηθικής της πίστης. Σε όλο το βιβλίο ο Μάρτιν δείχνει πως το ένα δογμα μετά το άλλο διαλύεται μετά από προσεκτική εξέταση. Δεν υπάρχει συστηματική σύνδεση ανάμεσα στα δόγματα, ούτε λογική γιατί η μια πεποίθηση οδηγεί σε άλλες πεποιθήσεις. Ο Μαρτιν θεωρεί πως το χρισταινικό πακέτο πίστης είναι τυχαία συλλογή δογμάτων τα οποία πολλές φορές δεν ταιριάζουν το ένα με το άλλο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθεϊστικά βιβλία
Επίθεση στα γραφεία της Χρυσής Αυγής στο Νέο Ηράκλειο
Χρονικό της επίθεσης
Το Νοέμβριο του 2013 η Χρυσή Αυγή εγκαινίασε τα γραφεία της στο Νέο Ηράκλειο. Επρόκειτο για το δεύτερο μεγαλύτερο κτίριο της οργάνωσης στην Αττική και κέντρο της δράσης της στα βόρεια προάστια της Αθήνας.
Σύμφωνα με μαρτυρίες δύο άτομα που επέβαιναν σε μηχανή τύπου Honda, φορώντας άσπρο και μαύρο κράνος, προσέγγισαν τα γραφεία της Χρυσής Αυγής στο Νέο Ηράκλειο και στάθμευσαν έξω από ένα γειτονικό κατάστημα. Ο συνεπιβάτης της μηχανής φέρεται να κατέβηκε από το δίκυκλο και αφού πλησίασε τα θύματα, άνοιξε πυρ εναντίον τεσσάρων ατόμων που βρίσκονταν εκείνη την ώρα έξω από τα γραφεία. Οι αξιωματικοί της Αντιτρομοκρατικής περισυνέλεξαν 12 κάλυκες διαμέτρου 9 χιλιοστών από το σημείο. Απεδείχθη ότι το φονικό όπλο ήταν πιστόλι μάρκας Zastava. Ο δράστης επέστρεψε στη μηχανή και με τον συνεπιβάτη του εξαφανίστηκαν, αναπτύσσοντας ταχύτητα. Μαρτυρίες αναφέρουν ότι σε απόσταση 25 μέτρων από το σημείο της επίθεσης ήταν σταθμευμένο ένα ακόμη αυτοκίνητο, το οποίο φέρεται ως ένα σημείο να συνόδευσε τη μηχανή, ακολουθώντας την ίδια πορεία. Εξετάζεται το ενδεχόμενο οι Μανώλης Καπελώνης και Γιώργος Φουντούλης να μην ήταν θύματα τυφλής επίθεσης αλλά συγκεκριμένοι στόχοι καθώς κυκλοφορούσαν οι φωτογραφίες τους με τα πρόσωπά τους στην πρώτη γραμμή λόγω της θέσης που κατείχαν στην τοπική οργάνωση της Χρυσής Αυγής.
Ο Φουντούλης άφησε την τελευταία του πνοή επιτόπου, ο Καπελώνης εξέπνευσε λίγο αργότερα κατά την μεταφορά του στο ασθενοφόρο, ενώ το τρίτο θύμα, ο Αλέξανδρος Γέροντας που τραυματίστηκε στην προσπάθεια του να ξεφύγει από τους δράστες, υποβλήθηκε σε πολλαπλό χειρουργείο (κάκωση σπλήνας, αποκατάσταση τραυματισμού στο στομάχι, ρήξη διαφράγματος και αιμορραγία στον πνεύμονα) στο Νοσοκομείο Γ. Γεννηματάς.
Μανώλης Καπελώνης
Ο Μανώλης (ή Μάνος) Καπελώνης ήταν 22 ετών, ζούσε στο Γαλάτσι και είχε σπουδάσει στο Κολλέγιο Αθηνών. Ο πατέρας του έχει διατελέσει πρόεδρος της ομοσπονδίας εργαζομένων στο ΥΠΕΧΩΔΕ ενώ την περίοδο της επίθεσης ήταν πρόεδρος του διοικητικού συμβουλείου της δημόσιας επιχείρησης ανέγερσης νοσοκομειακών μονάδων. Ο Καπελώνης ήταν από τα ενεργά μέλη του πυρήνα της Χρυσής Αυγής των βορείων προαστείων και υπήρξε επικεφαλής σε δράσεις μαζί με τον Γιώργο Φουντούλη. Η κηδεία του έγινε στις 4 Νοεμβρίου 2013, στον Ιερό Ναό της Υπαπαντής στην Αρτέμιδα με την διακριτική παρουσία της ΕΛ.ΑΣ. μετά από επιθυμία της οικογένειάς του να τελεστεί δίχως δημοσιογραφική κάλυψη. Τον Οκτώβριο του 2014 η οικογένεια του Καπελώνη κατέθεσε αίτηση ασφαλιστικών μέτρων κατά της Χρυσής Αυγής, ζητώντας να απαγορευτεί στο κόμμα η χρήση της εικόνας και του ονόματος του θύματος, διαφωνώντας με την πολιτική αξιοποίηση του νεκρού.
Γιώργος Φουντούλης
Ο Γιώργος Φουντούλης ήταν 27 ετών, ζούσε στο Νέο Ηράκλειο και είχε σπουδάσει φυσιοθεραπεία. Διατηρούσε σχέσεις και έπαιρνε μέρος σε εκδηλώσεις και δραστηριότητες της Χρυσής Αυγής. Κατά καιρούς συνέτρεχε στη φύλαξη των γραφείων της Χρυσής Αυγής στο Νέο Ηράκλειο, ενώ μαζί με τον Μανώλη Καπελώνη συμμετείχαν σε ενεργές δράσεις. Είχε πάρει μέρος σε εορτασμούς του χειμερινού ηλιοστασίου το Δεκέμβρη του 2012 μαζί με τον Ηλία Κασιδιάρη και άλλα μέλη της Χρυσής Αυγής, από την οποία δράση έντυπα κυκλοφόρησαν φωτογραφία τους με την πολεμική σημαία του Γ' Ράιχ. Σε διαδικτυακή εκπομπή της ΧΑ ο Κασιδιάρης ισχυρίστηκε ότι η φωτογραφία με την σημαία του Γ' Ράιχ είναι προϊόν φωτομοντάζ και εμφάνισε ως αυθεντική μια όπου στη θέση της σημαίας της Βέρμαχτ με τη σβάστικα βρίσκεται μια σημαία με τον κέλτικο σταυρό, που χρησιμοποιείται από νεοναζιστικές οργανώσεις ως υποκατάστατο της σβάστικας. Παράλληλα ο Κασιδιάρης ανακοίνωσε ότι θα καταθέσει μηνύσεις για πλαστογραφία, κάτι που δεν έγινε, ενώ οι δικηγόροι της πολιτικής αγωγής στη δίκη ενάντια στη Χρυσή Αυγή απάντησαν ότι η φωτογραφία που κυκλοφόρησε στις εφημερίδες είναι αυθεντική και αποτελεί μέρος της δικογραφίας καθώς ήταν αποθηκευμένη σε υπολογιστή στελέχους της ΧΑ. Η φωτογραφία με τον Κασιδιάρη να κρατάει τη σημαία της Βέρμαχτ βρέθηκε αποθηκευμένη στο κινητό του τηλέφωνο και τον Ιούνιο του 2018 προβλήθηκε στη δίκη της Χρυσής Αυγής.
Η νεκρώσιμη ακολουθία του Γιώργου Φουντούλη έγινε στις 4 Νοεμβρίου 2013, στον Ιερό Ναό του Αγίου Γεωργίου στο Παλαιό Ηράκλειο και παρέστησαν πλήθος Ελλήνων πολιτών και βουλευτών της Χρυσής Αυγής. Εκατοντάδες πολίτες τον αποχαιρέτησαν φωνάζοντας «Αθάνατος» και τραγουδώντας τον ελληνικό εθνικό ύμνο μέσω χειροκροτημάτων, ενώ μια ελληνική σημαία σκέπαζε το φέρετρό του.
Στις ευρωεκλογές που ακολούθησαν τη δολοφονία του Γιώργου Φουντούλη ο πατέρας του Λάμπρος εξελέγη ευρωβουλευτής με τη Χρυσή Αυγή.
Αλέξανδρος Γέροντας
Ο Αλέξανδρος Γέροντας τραυματίστηκε στην προσπάθεια του να ξεφύγει από τους δράστες, υποβλήθηκε σε πολλαπλό χειρουργείο (κάκωση σπλήνας, αποκατάσταση τραυματισμού στο στομάχι, ρήξη διαφράγματος και αιμορραγία στον πνεύμονα) στο Νοσοκομείο Γ. Γεννηματάς. Ήταν τότε 29 ετών και πατέρας ενός παιδιού. Άνοιξε τα μάτια του και αποσωληνώθηκε τις 11 Νοεμβρίου. Ο Γέροντας ανάρρωσε πλήρως και αργότερα διορίσθηκε ως μετακλητός υπάλληλος στη Βουλή από τον βουλευτή Χρήστο Παππά.
Αντιδράσεις
Μετά την επίθεση μέλη της ηγεσίας της Χρυσής Αυγής πρόβαλλαν μια φωτογραφία των δύο νεκρών, στην οποία ο ένας φορούσε μπλούζα της μάρκας PitBull στην οποία αναγράφεται μία τυπική φράση των Ναζί που δικάζονταν στις δίκες της Νυρεμβέργης.
Οι σελίδες των Μανώλη Καπελώνη και Γιώργου Φουντούλη στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης γέμισαν αμέσως από μηνύματα συμπαράστασης. Το γεγονός έγινε πρωτοσέλιδο και πρώτο θέμα στα παγκόσμια δίκτυα.
Η πολιτική ηγεσία και όλα τα πολιτικά κόμματα καταδίκασαν ομόφωνα τις δολοφονίες. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Σίμος Κεδίκογλου έκανε την ακόλουθη δήλωση για τη διπλή δολοφονία των Καπελώνη και Φουντούλη: «Οι δολοφόνοι, όποιοι και να είναι, θα αντιμετωπιστούν αμείλικτα από τη δημοκρατία, τη δικαιοσύνη και την ενωμένη ελληνική κοινωνία. Ας το γνωρίζουν οι πάντες» Σε ψήφισμα καταδίκης προχώρησαν πολλοί δήμοι καθώς και πολυάριθμοι δημόσιοι φορείς.
Η Χρυσή Αυγή τέλεσε τρισάγιο στη μνήμη των Μανώλη Καπελώνη και Γιώργου Φουντούλη στο Νέο Ηράκλειο, στο οποίο συμμετείχαν χιλιάδες πολίτες. Στον τόπο της τελετής οι χρυσαυγίτες σχημάτισαν με κεριά ένα μαίανδρο και ένα ρουνικό σύμβολο που χρησιμοποιούνταν από αποκρυφιστές της Ναζιστικής Γερμανίας, τα χιτλερικά Τάγματα Εφόδου και σύγχρονους Γερμανούς νεοναζιστές. Στις ημέρες που ακολούθησαν τις δολοφονίες διοργανώθηκαν εκδηλώσεις μνήμης σε ελληνικές πόλεις καθώς και σε κάποιες χώρες του εξωτερικού. Επίσης, μερίδα οπαδών κάποιων ελληνικών και ξένων ποδοσφαιρικών ομάδων κρέμασαν πανό συμπαράστασης κατά τη διάρκεια αγώνων. Η Χρυσή Αυγή επίσης διεξήγαγε δράσεις συμπεριλαμβανομένων διανομών τροφίμων, δωρεές, αιμοδοσία και εκδήλωση με πορείες στη μνήμη του Γιώργου Φουντούλη και του Μανώλη Καπελώνη.
Τον Ιούνιο του 2014 τα γραφεία της Χρυσής Αυγής στο Νέο Ηράκλειο έκλεισαν.
Δυτικό Πέλλας
Το Δυτικό είναι ένας πεδινός οικισμός του Δήμου Πέλλας με 454 μόνιμους κατοίκους (απογραφή 2011). Βρίσκεται στο νοτιοανατολικό άκρο του νομού Πέλλας, κοντά στα όρια με το νομό Κιλκίς και απέχει περίπου 20 χιλιόμετρα από τα Γιαννιτσά.
Επίθεση στα γραφεία της Χρυσής Αυγής στο Νέο Ηράκλειο
Ευθύνη
Την ευθύνη για την επίθεση ανέλαβε η πρωτοεμφανιζόμενη τρομοκρατική οργάνωση «Μαχόμενες Λαϊκές Επαναστατικές Δυνάμεις». Η ηλεκτρονική προκήρυξη βρισκόταν σε USB στικάκι εντός φακέλου ο οποίος βρέθηκε στο μνημείο πεσόντων στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής στις 16 Νοεμβρίου. Η 18σέλιδη προκήρυξη έκανε λόγο για ένοπλη απάντηση στη δολοφονία του Παύλου Φύσσα. Η Χρυσή Αυγή ανταπάντησε στην ανακοίνωση με βαρειές εκφράσεις κατηγορώντας τους δολοφόνους ως ιδεολογικά εγκληματικά μέλη της ακροαριστεράς και επέρριψε ευθύνες στην κυβέρνηση.
Δυτικό Πέλλας
Σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστρια, το Δυτικό εντάχθηκε στο Δήμο Πέλλας όπου και παρέμεινε μετά τη νέα διοικητική διαίρεση που προβλέπει το Σχέδιο Καλλικράτης.
Ιστορία
Η παλαιά ονομασία του ήταν Κονίκοβο που μετονομάσθηκε το 1926 σε Στίβα και το 1950 σε Δυτικόν. Μία από τις πρώτες πηγές που μας γνωστοποιεί την ύπαρξη του χωριού είναι το Ευαγγέλιο του Κονικόβου, ένα βιβλίο που γράφτηκε από τον ιερομόναχο Παύλο και τυπώθηκε στην Θεσσαλονίκη το 1852 για τις Κυριακάτικες λειτουργίες των ορθοδόξων του Κονικόβου. Ένα μικρό απόσπασμα από το Ευαγγέλιο, στο οποίο γίνεται αναφορά στο χωριό, είναι το εξής :Οι πόντιοι κάτοικοι που τοποθετήθηκαν στο χωριό μετά την Ελληνοτουρκική ανταλλαγή πληθυσμών του 1923, ήρθαν από το χωριό Απτουραχμανλή στην περιοχή Ακ Νταγ Μαντέν (Akdağmadeni) της επαρχίας Γιοζγκάτ (Yozgat).
Επίθεση στα γραφεία της Χρυσής Αυγής στο Νέο Ηράκλειο
Ευθύνη
Σε έγγραφο της Ελληνικής Αστυνομίας αναφέρεται ότι ο βαρυποινίτης Παναγιώτης Βλαστός μιλώντας σε συγγενικό του πρόσωπο δήλωσε ότι, αν και ο ίδιος δεν είχε ανάμιξη στη δολοφονία, γνώριζε τους δράστες και πως τα δύο λευκά κράνη που φορούσαν του ανήκαν.
Δυτικό Πέλλας
Δημογραφικά στοιχεία
Σήμερα ο πληθυσμός ανέρχεται στους 454 μόνιμους κατοίκους (απογραφή 2011), εμφανίζοντας μείωση σε σχέση με την απογραφή του 2001, όπου ο πληθυσμός ανερχόταν στους 477 κατοίκους. Με βάση τα δεδομένα, η πρώτη φορά που το χωριό ξεπέρασε τους 500 κατοίκους ήταν το 1940 ενώ ο μέγιστος αριθμός κατοίκων σημειώθηκε το 1961 με 660 κατοίκους.
Οι πληθυσμιακές διακυμάνσεις, αποτυπώνονται στον παρακάτω πίνακα.
Επίθεση στα γραφεία της Χρυσής Αυγής στο Νέο Ηράκλειο
Ευθύνη
Σύμφωνα με ρεπορτάζ του Βἠματος, ένας αθλητικός παράγοντας, που βρέθηκε νεκρός στο Μενίδι το Σεπτέμβριο του 2015, είχε πληροφορήσει την αντιτρομοκρατική υπηρεσία σχετικά με την εμπλοκή στην επίθεση ενός 31χρονου, που είχε συλληφθεί παλιότερα για βομβιστική επίθεση σε αστυνομικό τμήμα και δολοφονήθηκε το Μάιο του 2014 στον Κορυδαλλό.
Δυτικό Πέλλας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Πέλλας Κατηγορία:Δήμος Πέλλας
Επίθεση στα γραφεία της Χρυσής Αυγής στο Νέο Ηράκλειο
Αναφορές
Κατηγορία:Τρομοκρατικά γεγονότα στην Ελλάδα Κατηγορία:Χρυσή Αυγή Κατηγορία:Πολιτικές δολοφονίες
Φρόσω Σπεντζάρη
Η Ευφροσύνη (Φρόσω) Σπεντζάρη του Νικολάου (1942-2019) ήταν Ελληνίδα πολιτικός.
Βιογραφικό
Διετέλεσε βουλευτής Ηλείας με τη Νέα Δημοκρατία από το 1981 μέχρι το 1985.
Ήταν παντρεμένη και είχε ένα παιδί.
Απεβίωσε στις 8 Νοεμβρίου 2019 σε ηλικία 77 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Έλληνες φαρμακοποιοί Κατηγορία:Βουλευτές Ηλείας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Χριστοφόρος Τσακαλάκης
Ο Χριστόφορος Τσακαλάκης (αγγλικά: Chris Tsakalakis, 29 Αυγούστου 1967, Σαν Φρανσίσκο) είναι Ελληνοαμερικανός επιχειρηματίας του ηλεκτρονικού εμπορίου, ο οποίος διετέλεσε πρόεδρος της εταιρείας StubHub κατά την περίοδο της κυριαρχίας της στην παγκόσμια αγορά ηλεκτρονικών εισιτηρίων, καθώς και γενικός διευθυντής του τμήματος ηλεκτρονικών εισιτηρίων του eBay.
Νεαρή ηλικία
Γεννήθηκε στο Σικαγο το 1967, και μεγαλώνοντας ολοκλήρωσε τις σπουδές του στις οικονομικές επιστήμες στη σχολή Ουάρτον από το πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια. Κατόπιν εργάστηκε ως σύμβουλος επιχειρήσεων για μερικά χρόνια μέχρι που ξεκίνησε την ενασχόληση του με το ηλεκτρονικό εμπόριο το 1996 δημιουργώντας 2 τεχνολογικές επιχειρήσεις οι οποίες είχαν ως αντικείμενο ενασχόλησης την επιχειρηματική έρευνα σχετικά με την υψηλή τεχνολογία.
eBay
Προσλήφθηκε στο eBay το 2003 ως προϊστάμενος της ηλεκτρονικής αγοράς του eBay Marketplaces, όπου ασχολήθηκε με τα έργα διαφόρων τμημάτων της εταιρείας. Κατά τη διάρκεια της θητείας στον ρόλο αυτό, ο αριθμός συνδρομητών του EBay αυξήθηκε από 50.000 σε πάνω από 260.000.
StubHub
Διετέλεσε πρόεδρος της εταιρείας πωλήσεων ηλεκτρονικών εισιτηρίων StubHub από το 2007 έως το 2014, οδηγώντας την εταιρεία στην κορυφή της αγοράς διεθνώς, καθώς και μια από τις κορυφαίες χορηγούς σε αθλητικά και ψυχαγωγικά γεγονότα με πάνω από 90 συνεργασίες παγκοσμίως, κάτι που τον έκανε να θεωρείται ένας από τους πλέον επιτυχημένους επιχειρηματικούς παράγοντες στον αθλητισμό και τις ηλεκτρονικές πωλήσεις εισιτηρίων με την μεγαλύτερη επιρροή διεθνώς.
Ο καθοριστικός ρόλος που διαδραμάτισε στην ανάπτυξη και επέκταση της εταιρείας στην παγκόσμια αγορά, βασίστηκε στην φιλοσοφία του πως η αγορά και επαναπώληση εισητηρίων σε υψηλότερη τιμή από τους χρήστες της υπηρεσίας είναι μια κινητήρια δύναμη ανάπτυξης, πραγματικός καπιταλισμός στην καλύτερη έκφανση του, και πως αυτοί που επωφελούνται περισσότερο από την επαναπώληση των εισητηρίων είναι οι ίδιοι οι θαυμαστές των καλλιτεχνών. Απαντώντας στην κριτική που δέχτηκε σχετικά με την τοποθέτηση του αυτή, ανέφερε πως το StubHub απομάκρυνε τις δοσοληψίες των εισητηρίων από τα αμβιβόλου νομιμότητας και ποιότητας σκοτάδια του παρεμπορίου και το έφερε στο φως, παρέχοντας ένα ασφαλές περιβάλλον το οποίο παρέχει εγγυήσεις στους αγοραστές.
Μετέπειτα
Ο Τσακαλάκης έφυγε από το StubHub τον Νοέμβριο του 2014. Σύντομα έπειτα, έγινε πρόεδρος του διευθυντικού συμβουλίου του Αμερικανικού Σύνδεσμου Καρδιάς στην περιοχή Bay του Σαν Φρανσίσκο και γενικός διευθυντής της εταιρείας κατασκευής λογισμικού για φορητές συσκευές Open Garden.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνοαμερικανοί
Κράτος (μυθολογία)
Σε άλλες εκδοχές, ο Κράτος είναι νόθο τέκνο του θεού Δία και μιας ανώνυμης θνητής γυναίκας, ή ένας Τιτάνας που δένει τον Προμηθέα στον βράχο.
Ο Αισχύλος, στην τραγωδία του Προμηθεύς Δεσμώτης, παρουσιάζει τον Κράτο και τη Βία, ως υπηρέτες και πιστούς εκτελεστές του θεού Δία, να βοηθούν τον θεό Ήφαιστο να δέσει τον Προμηθέα στα βράχια του Καυκάσου. Από τα λόγια του Κράτους ο θεατής πληροφορείται πως ο Προμηθέας τιμωρείται, επειδή έκλεψε τη φωτιά και την έδωσε στους ανθρώπους. Ο Κράτος συμπληρώνει ότι «ελεύθερος κανείς, μονάχα ο Δίας» («ἐλεύθερος γὰρ οὔτις ἐστὶ πλὴν Διός»). Αλλά δεν του πλέκει το εγκώμιο, αφού λέει, επίσης, πως ο Δίας είναι και πιο «πανούργος» από τον Προμηθέα, και πως «είναι σκληρόψυχος ο κάθε νέος αφέντης» («ἅπας δὲ τραχὺς ὅστις ἂν νέον κρατῇ»).
Γενικώς, πάντως, ο Κράτος απλώς αποδέχεται τις εντολές του Δία, δίχως αντίθετη σκέψη. Ο λόγος δικαίου του Δία είναι για τον Κράτο η μόνη δυνατή δικαιοσύνη. Ο Κράτος είναι ανίκανος να αισθανθεί φιλία ή οίκτο, επειδή, δεν έχει δικό του σύστημα αξιών, παρεκτός αυτό που του έχει οριστεί από τον Δία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κρατος Κρατος
Λαμπίνα Μίτεβσκα
Η Λαμπίνα Μίτεβσκα (Лабина Митевска, γενν. 11 Οκτωβρίου 1975) είναι Βορειομακεδόνισσα ηθοποιός του κινηματογράφου και του θεάτρου, αλλά και παραγωγός. Περισσότερο γνωστή έγινε μέσα από το ρόλο της στην ταινία Πριν από τη βροχή (1994), η οποία προτάθηκε για Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας. Το 2003 ανακηρύχθηκε Γυναίκα της Χρονιάς, από γυναικείο περιοδικό της χώρας της. Η αδελφή της, Τεόνα Μιτέβσκα, ασχολείται επίσης με τον κινηματογράφο και είναι σκηνοθέτης. Συνολικά έχει εμφανιστεί σε 24 ταινίες, εκ των οποίων οι τρεις είναι μικρού μήκους, ενώ έχει κάνει την παραγωγή σε επτά ταινίες.
Βιογραφία
Γεννημένη στα Σκόπια, κατάγεται από καλλιτεχνική οικογένεια. Σπούδασε στα Σκόπια, στη Δανία, αλλά και στο Πανεπιστήμιο της Αριζόνα, κάνοντας τα πρώτα της βήματα στο θέατρο, αλλά και σε ταινίες της χώρας της. Περισσότερη γνωστή είναι για τον ρόλο της στην ταινία του Μίλκο Μακέφσκι, Πριν από τη βροχή, του 1994, η οποία προτάθηκε για Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας. Στην ταινία υποδύεται τη Ζαμίρα, μία νεαρή Αλβανίδα.
Μετά την επιτυχία της ταινίας συμμετείχε στο θεατρικό έργο Tuku Taka Pod Oblaka. Το 1996, πραγματοποίησε άλλη μία γνωστή της εμφάνιση, σε δεύτερο ρόλο, στη Βρετανική ταινία Καλώς ήλθατε στο Σαράγιεβο, μία ταινία του Μάικλ Γουίντερμποτομ, ο οποίος την εμπιστεύτηκε και στην επόμενη ταινία του, με τίτλο Σε θέλω (1997). Το 2000 πρωταγωνίστησε στην τσεχική ταινία Samotáři και αργότερα, σε μία ταινία της αδελφής της, με τίτλο Too Bad That Balkan Express Was Already Used. Το 2007 συμμετείχε στην ταινία Η Αφροδίτη ζει στο Τίτο Βέλες (2007), ρόλος που της έδωσε και βραβείο καλύτερης ερμηνείας στο Φεστιβάλ Ευρωπαϊκού Σινεμά του Λέτσε. Για τον ρόλο της δήλωσε: ''«Η Αφροδίτη δεν μιλά, αλλά αυτό ήταν δική της επιλογή. Για έναν ηθοποιό, όμως, η γλώσσα είναι το εργαλείο του. Και καθώς είμαι και ον ομιλητικό, μου φάνηκε ανυπόφορο να μην μπορώ να μιλήσω. Συνειδητοποίησα, όμως, πως έτσι ωθούμαστε να σκεφτόμαστε περισσότερο»''
Ήταν υποψήφια και για το βραβείο Czech Lion του 2001 για το Β' Γυναικείο Ρόλο στην ταινία Zenský herecký výkon ve vedlejsí roli, ενώ ως παραγωγός βραβεύτηκε στο φεστιβάλ Wiesbaden goEast. Το 2001ήταν μέλος της επιτροπής του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Karlovy Vary. Πέρα από την υποκριτική, έχει ασχοληθεί και με τη συγγραφή, καθώς έχει κυκλοφορήσει άρθρα σε περιοδικά της χώρας της όπως στο Start και το Dnevnik. Μιλάει Γερμανικά, Τσεχικά και Αγγλικά. Σχετικά με τις σχέσεις της Ελλάδας και του ΠΓΔΜ είχε δηλώσει: ''«Κρίμα που δεν γίνεται. Δεν είμαστε πολιτικοί, είμαστε καλλιτέχνες. Μερικοί από τους καλύτερους φίλους μου είναι Ελληνες. Εχουμε αρκετά σύνορα, ας μη βάζουμε και στην τέχνη...»''.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βορειομακεδόνες Κατηγορία:Γυναίκες ηθοποιοί κινηματογράφου
Πάουλ Μπριλ
Ο Πάουλ Μπριλ (φλαμανδικά: Paul Bril, Αμβέρσα, 1554 - Ρώμη, 7 Οκτωβρίου 1626) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος, ο οποίος δημιουργούσε κατά κύριο λόγο τοπία και δραστηριοποιήθηκε, για το μεγαλύτερο μέρος της σταδιοδρομίας του, στη Ρώμη. Οι ιταλικής τεχνοτροπίας τοπιογραφίες του επηρέασαν σημαντικά την τοπιογραφία στην Ιταλία αλλά και στη βόρεια Ευρώπη.
Βίος
Ο Πάουλ Μπριλ ήταν γιος του ζωγράφου Ματάις Μπριλ του πρεσβύτερου (ημερομ. γέννησης άγνωστη, ίσως στη Μπρέντα - περ. 1550 Αμβέρσα). Μαζί με τον αδελφό του, Ματάις Μπριλ τον νεότερο πιθανότατα άρχισαν να εκπαιδεύονται ως ζωγράφοι από τον πατέρα τους στην Αμβέρσα. Ο Πάουλ είναι επίσης πιθανόν να υπήρξε μαθητής του ζωγράφου Νταμιέν Βόρτελμανς (Damiaen Wortelmans), ο οποίος είχε ειδικευθεί στη διακόσμηση αρψιχόρδων.
Ο Ματάις μετακόμισε στη Ρώμη πιθανόν γύρω στα 1575. Εκεί εργάστηκε πάνω σε μερικές τοιχογραφίες στο Αποστολικό Παλάτι του Βατικανού. Πιστεύεται ότι ο Πάουλ ακολούθησε τον αδελφό του στη Ρώμη γύρω ή μετά το 1582. Ο Ματάις απεβίωσε το 1583 και ίσως ο αδελφός του να συνέχισε την εργασία του, αναλαμβάνοντας πολλές από τις παραγγελίες του Ματάις. Οι παλαιότερες γνωστές εργασίες του Πάουλ χρονολογούνται γύρω στα τέλη της δεκαετίας του 1580. Εδραίωσε τη φήμη του αναλαμβάνοντας παραγγελίες από τον Πάπα Γρηγόριο ΙΓ΄ στο Collegio Romano. Η επιτυχημένη του σταδιοδρομία εξασφαλίστηκε όταν ο Πάπας Σίξτος Ε΄ έγινε ο κύριος προστάτης του. Ο Μπριλ ήταν μέλος μιας ομάδας που ειδικευόταν στην τοπιογραφία και με τον τρόπο αυτό συμμετείχε σε οποιαδήποτε εργασία περιλάμβανε διακοσμητικά τοπία, όπως στη Βασιλική της Σάντα Μαρία Ματζόρε, το Ανάκτορο του Βατικανού και την Scala Sancta.
Μια ακόμη σημαντική πρώιμη ανάθεση ήταν ο κύκλος τοιχογραφιών στην Αγία Καικιλία του Τραστέβερε στη Ρώμη περίπου στα 1599. Απέκτησε, επίσης, την προστασία του Πάπα Κλήμεντος Η΄, ο οποίος του ανέθεσε να φτιάξει μια μνημειώδη θαλασσογραφία με το μαρτύριο του Αγίου Κλήμεντος. Ο Μπριλ τη δημιούργησε με τη συνεργασία των αδελφών Τζοβάννι Αλμπέρτι και Κερουμπίνο Αλμπέρτι στη Sala Clementina κατά την περίοδο 1600-1602/3. Το 1601 ο Πάουλ έλαβε νέα μεγάλη ανάθεση, να ζωγραφίσει μια σειρά από μεγάλους πίνακες με σκηνές από τη ζωή της οικογένειας Ματτέι. Επιπλέον, ζωγράφισε τοιχογραφίες με τοπία στο Casino dell'Aurora του Ανακτόρου Παλλαβιτσίνι - Ροσπιλιόζι στη Ρώμη.
Οι προστάτες του συγκαταλέγονταν ανάμεσα στους πλέον ισχυρούς άνδρες στη Ρώμη της εποχής και περιλάμβαναν μέλη της οικογένειας Κολόννα, του οίκου των Μποργκέζε, των Ματτέι και της οικογένειας Μπαρμπερίνι. Επιπλέον, προστάτες του] ήταν ο Καρδινάλιος Φεντερίκο Μπορρομέο στο Μιλάνο, ο Καρδινάλιος Κάρλο των Μεδίκων στη Φλωρεντία και ο δούκας Φερνάντο Γκοντζάγκα στη Μάντοβα.
Το 1621 ο Πάουλ Μπριλ έγινε διευθυντής στην «Ακαδημία του Αγίου Λουκά», όπως ονομαζόταν η ακαδημία των καλλιτεχνών στη Ρώμη. Αυτό ήταν σαφής ένδειξη της εκτίμησης της οποίας έχαιρε από τους συναδέλφους του ζωγράφους στη Ρώμη, καθώς ήταν ο πρώτος μη Ιταλός που αναλάμβανε αυτή τη θέση.
Ο Πάουλ Μπριλ είχε πολλούς μαθητές, περιλαμβανομένου του γιου του Συριάκους Μπριλ και των Λουίτζι Καρμπόνι, Μπαλτάσαε Λάουβερς, Βίλλεμ φαν Νιούλαντ ΙΙ, Πήτερ Σπίερινκς (Pieter Spierinckx), Αγκοστίνο Τάσσι και Χέντρικ Κορνέλις Φρόομ. Πιθανόν για σύντομο χρονικό διάστημα να διετέλεσε μαθητής του και ο Κάρελ Φίλιπς Σπίερινκς (Karel Philips Spierincks).
Έργο
Ο Πάουλ Μπριλ αρχικά ζωγράφιζε με μανιεριστικό ύφος, το οποίο ανέπτυξε ο αδελφός του. Τα πρώιμα αυτά τοπία εγκαινιάζονται στη φλαμανδική παράδοση από τους Γιοάχιμ Πατινίρ και Πίτερ Μπρίγκελ τον πρεσβύτερο και στη συνέχεια εξελίσσονται από τον αδελφό του. Τα έργα αυτής της πρώιμης περιόδου του χαρακτηρίζονται από γραφική διάταξη των επιμέρους στοιχείων και βίαιες αντιθέσεις μεταξύ φωτός και σκιάς. Εμφανίζουν, επίσης, ισχυρές αντιθέσεις στις μορφές, ώστε να δημιουργείται η αίσθηση μιας δραματικής κίνησης. Ο Μπριλ δημιουργούσε αντιθέσεις απότομων βράχων με σκοτεινά χάσματα, στρεβλά δένδρα που φυτρώνουν από κεκλιμένες επιφάνειες, πλάι σε επίπεδες, καλοφωτισμένες βουκολικές σκηνές.
Το ύφος του αλλάζει κατά τη διαμονή του στη Ρώμη. Οι συνθέσεις του γίνονται πιο ήρεμες και το ύφος του περισσότερο κλασικιστικό γύρω στα 1605. Αυτό μπορεί να συνέβη λόγω της επιρροής του Αννίμπαλε Καρράτσι και του Άνταμ Ελζχάιμερ. Οι εργασίες αυτής της περιόδου έχουν χαμηλότερο ορίζοντα και λιγότερο απότομες μεταβάσεις από το προσκήνιο στο παρασκήνιο. Τα θέματα είναι τυπικά βουκολικά και μυθολογικά. Αυτό το τελευταίο ύφος του άσκησε ισχυρή επιρροή στην εξέλιξη της φλαμανδικής τοπιογραφίας και ήταν αποφασιστικής σημασίας για τη διαμόρφωση του "κλασικού τοπίου" του Κλωντ Λορραίν.
Ο Αγκοστίνο Τάσσι ίσως υπήρξε μαθητής του. Ο Τάσσι ήταν ο δάσκαλος του Κλωντ Λορραίν. Ο Πάουλ Μπριλ σχηματίζει έτσι έναν από τους συνδέσμους μεταξύ των πανοραμάτων του Γιοάχιμ Πατινίρ και του ιδεώδους τοπίου, που διαμόρφωσαν ο Λορραίν με τον Νικολά Πουσέν. Ο Μπριλ θεωρείται πρόδρομος των επηρεασμένων από Ιταλούς Φλαμανδών, όπως οι Κορνέλιους φαν Πούλενμπουρχ (Cornelius van Poelenburgh) και Μπαρτολομέους Μπρέινμπερχ (Bartholomeus Breenbergh) και, ως ένα βαθμό των Ιταλών και Φλαμανδών ζωγράφων της καθημερινότητας που δραστηριοποιήθηκαν στη Ρώμη και έγιναν γνωστοί με το προσωνύμιο Bamboccianti.
Ο Πάουλ ζωγράφισε, επίσης, μικρούς πίνακες, από αυτούς που αποκαλούνται «πίνακες του ερμαρίου» (Peinture de cabinet), δηλ. πίνακες σε μικρές διαστάσεις, που απεικονίζουν πλήρεις ανθρώπινες μορφές σε μικρή κλίμακα, σε πλάκες χαλκού και σε πάνελς, αρχίζοντας από τη δεκαετία του 1590. Μερικές από αυτές τις δημιουργίες τις υπέγραφε με ένα ζευγάρι γυαλιά, λογοπαίγνιο του ονόματός του, καθώς Bril στα φλαμανδικά μεταφράζεται ως «γυαλιά». Οι μικρών διαστάσεων πίνακες αυτοί απεικονίζουν θέματα που αυτός και ο αδελφός του είχαν πριν απεικονίσει σε μεγάλες διαστάσεις, όπως θαλασσογραφίες με θύελλα, ασκητές στην ερημιά, προσκυνητές ταξιδιώτες, χωρικούς ανάμεσα σε αρχαία ερείπια, κυνηγούς και ψαράδες.
Ελληνική κουζίνα
μικρογραφία|270x270εσ|[[Χωριάτικη σαλάτα.]] Η ελληνική κουζίνα είναι όρος ο οποίος περιγράφει την παραδοσιακή κουζίνα των Ελλήνων.
Πάουλ Μπριλ
Έργο
Ήταν επιδέξιος σχεδιαστής και τα σχέδιά του ήταν ιδιαίτερα δημοφιλή στους συλλέκτες, αντιγράφηκαν από τους μαθητές του, που εργάζονταν μαζί του στο εργαστήριό του, που αποτελούσε δημοφιλή προορισμό για τους Φλαμανδούς και Ολλανδούς ζωγράφους που επισκέπτονταν τη Ρώμη.
Συχνά συνεργαζόταν στους πίνακές του με τον Γιόχαν Ροττενχάμμερ. Σύμφωνα με την επιστολή κάποιου εμπόρου έργων τέχνης του 1617, ο Ροττενχάμμερ ζωγράφισε τις μορφές στη Βενετία και στη συνέχεια έστειλε τις ζωγραφισμένες πλάκες στη Ρώμη, για να τις συμπληρώσει ο Μπριλ με τοπία. Ο Μπριλ συνεργάστηκε, επίσης, με τους φίλους του Γιαν Μπρίγκελ τον πρεσβύτερο και Άνταμ Ελζχάιμερ, τους οποίους επηρέασε αλλά και από τους οποίους επηρεάστηκε. Η συνεργασία του με τον Ελζχάιμερ είναι εμφανής σε πίνακα που σήμερα βρίσκεται στο Chatsworth House στο Ντέρμπυσαϊρ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι Κατηγορία:Ζωγράφοι τοπίων
Ελληνική κουζίνα
Η σύγχρονη ελληνική μαγειρική έχει ευρεία χρήση ελαιολάδου, δημητριακών, ζυμαρικών, κρασιού, κρέατος, λαχανικών, οσπρίων και ψαριών-θαλασσινών. Επίσης, άλλα σημαντικά τροφικά προϊόντα είναι οι ελιές, οι ντομάτες, το τυρί, οι μελιτζάνες, τα κολοκυθάκια, το κρεμμύδι, το σκόρδο, οι πιπεριές, μυρωδικά, το γιαούρτι και ο χυμός λεμονιού, ενώ θέση στο τραπέζι κατέχει σχεδόν πάντα και το ψωμί. Τα κύρια χαρακτηριστικά των παραδοσιακών ελληνικών γλυκών είναι οι ξηροί καρποί και το μέλι, ενώ συχνά χρησιμοποιούνται και διάφορα φρούτα κυρίως για τα λεγόμενα γλυκά του κουταλιού, αλλά επίσης και ζυμαρικά για ορισμένες συνταγές.
Ακόμα μια σημαντική παράμετρος της Ελληνικής κουζίνας και κουλτούρας είναι οι μεζέδες που είναι ένα συλλογικό όνομα για μια ποικιλία από διάφορα μικρά γεύματα, που συνήθως σερβίρονται με κρασί, ούζο ή τσίπουρο σε μεζεδοπωλεία, ουζερί και τσιπουράδικα, αλλά επίσης σερβίρονται και σε επισκέπτες που μπορεί να έχει κάποιος στο σπίτι του.
Η κουζίνα των Ελλήνων χαρακτηρίζεται ως Μεσογειακή, ενώ επίσης έχει κάποια κοινά χαρακτηριστικά με τις παραδοσιακές κουζίνες της Ιταλίας, των Βαλκανίων, της Τουρκίας και του Λεβάντες (τμήμα της Μέσης Ανατολής).
Ιστορία
Κατά την αρχαιότητα και συγκεκριμένα το 320 π.Χ. γράφτηκε το πρώτο βιβλίο μαγειρικής στην ιστορία, από τον αρχαίο Έλληνα Αρχέστρατο, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί ως ο Πατέρας της Γαστρονομίας.
Η αρχαία ελληνική κουζίνα χαρακτηριζόταν από λιτότητα και είχε ως βάση την λεγόμενη «τριάδα της Μεσογείου»: Σιτάρι - ελαιόλαδο - κρασί, με βάση τα ψάρια. Το κρέας τρωγόταν πιο σπάνια, ενώ σημαντική παρουσία είχαν τα οπωροκηπευτικά και όσπρια, καθώς και τα γαλακτοκομικά (κυρίως το τυρί). Αυτή η τάση στην ελληνική διατροφή συνεχίστηκε στα ρωμαϊκά και μετέπειτα στα εναετικά και οθωμανικά χρόνια και μεταβλήθηκε σχετικά πρόσφατα, που με την τεχνολογική πρόοδο το κρέας έχει γίνει πολύ πιο εύκολα διαθέσιμο στο ευρύ πλήθος. Η αστικοποίηση, περίπου μετά το 1960, έφερε τις ανάλογες αλλαγές όπως νέες συνταγές, νέους τρόπους παρουσίασης και περισσότερα επεξεργασμένα τρόφιμα. Το κρασί και το ελαιόλαδο ήταν πάντα ένα κεντρικό μέρος της ελληνικής κουζίνας διαχρονικά και η εξάπλωση των σταφυλιών και των ελαιόδεντρων στην περιοχή της Μεσογείου και ακόμη πιο μακριά συσχετίζεται στενά με τον Ελληνικό αποικισμό.
Η Βυζαντινή κουζίνα ήταν παρόμοια με την αρχαιοελληνική κουζίνα και αποτελεί την φυσική της συνέχεια, με κύρια διαφορά όμως ότι περιλαμβάνει νέα συστατικά που δεν ήταν διαθέσιμα στο παρελθόν, όπως το χαβιάρι, το μοσχοκάρυδο, τον βασιλικό και τα λεμόνια, ενώ το ψάρι συνεχίζει να αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της διατροφής και ιδιαίτερα στους ανθρώπους πότε που ζούσαν κοντά στην θάλασσα. Η βυζαντινή κουζίνα είχε επωφεληθεί από τη κομβική γεωγραφική θέση της Κωνσταντινούπολης που ήταν ένα παγκόσμιο κέντρο του εμπορίου των μπαχαρικών.
Επισκόπηση
thumb|left|200px|[[Ρίγανη.]]Το πιο χαρακτηριστικό και αναπόσπαστο στοιχείο της ελληνικής κουζίνας είναι το ελαιόλαδο, όπου χρησιμοποιείται συχνά στα περισσότερα πιάτα. Παράγεται από τους καρπούς των ελαιόδεντρων και αποτελεί χαρακτηριστική γεύση της ελληνικής διατροφής. Ακόμα, τα δημητριακά είναι αναπόσπαστο και βασικό κομμάτι της ελληνικής κουζίνας διαχρονικά. Η βασική παραγωγή σιτηρών στην Ελλάδα είναι το σιτάρι και το κριθάρι. Σημαντικά λαχανικά είναι οι ντομάτες, οι μελιτζάνες, οι πατάτες, τα φασόλια, οι μπάμιες, οι πιπεριές, τα σκόρδα, τα αγγούρια, τα καρότα και τα κρεμμύδια. Το μέλι στην Ελλάδα παράγεται κυρίως από το νέκταρ των οπωροφόρων, εσπεριδοειδών και κωνοφόρων δέντρων, καθώς και από θυμάρι και άνθη. Επίσης υπάρχει και η Μαστίχα που είναι αρωματική φυσική ρητίνη που εξάγεται από το μαστιχόδεντρο που καλλιεργείται μόνο στο νησί της Χίου.
Η Ελληνική κουζίνα χρησιμοποιεί κάποια αρώματα πιο συχνά από ότι άλλες μεσογειακές κουζίνες, δηλαδή: ρίγανη, μέντα, σκόρδο, κρεμμύδι, μαϊντανός, άνηθο και φύλλα δάφνης. Άλλα κοινά βότανα και μπαχαρικά όπως ο βασιλικός, το θυμάρι, ο δυόσμος, ο άνηθος και ο μάραθος. Σε πολλές ελληνικές συνταγές, χρησιμοποιούνται και γλυκό-μπαχαρικά σε συνδυασμό με κρέας, όπως η κανέλα και το γαρίφαλο.
Το κλίμα και το έδαφος της χώρας έχει την τάση να ευνοεί την εκτροφή αιγών και προβάτων σε περισσότερο βαθμό απ' ότι βοοειδών όπως οι αγελάδες και ως εκ τούτου πιάτα με ντόπιο βόειο κρέας είναι λιγότερο συχνά. Τα ψάρια και τα θαλασσινά είναι περισσότερο κοινά, όπως είναι φυσικό, στις παραθαλάσσιες περιοχές και στα νησιά, χωρίς αυτό ωστόσο να σημαίνει πως δεν είναι κοινά και στις υπόλοιπες περιοχές και ειδικά στις μέρες μας που η αγορά είναι εξελιγμένη με μεγάλη ποικιλία τροφίμων.
Στην ελληνική κουζίνα σημαντικό ρόλο έχει και το τυρί. Χρησιμοποιείται μια μεγάλη ποικιλία από τυριά, όπως η φέτα, το κασέρι, το κεφαλοτύρι, η γραβιέρα, η φορμαέλα, το ανθότυρο, το μετσοβόνε, η μυζήθρα και το χαλούμι (κυρίως στην Κύπρο).
Οι ταβέρνες και κάποια εστιατόρια είναι από τους βασικούς χώρους που σερβίρουν παραδοσιακά ελληνικά πιάτα για τους ντόπιους και τους τουρίστες. Πρόσφατα, τα ταχυφαγεία (fast food) έχουν γίνει επίσης δημοφιλή στην Ελλάδα και την Ευρώπη. Παρά το γεγονός ότι το γρήγορο φαγητό κερδίζει τη δημοτικότητα και πολλές μεγάλες αλυσίδες ταχυφαγείων έχουν ανοίξει σε όλη την Ελλάδα, οι Έλληνες εξακολουθούν να βασίζονται κατά κύριο λόγο στην πλούσια και εκτεταμένη ελληνική διατροφή. Επιπλέον, μερικά παραδοσιακά ελληνικά φαγητά, ειδικά το σουβλάκι και η πίτα με γύρο συχνά σερβίρονται σε στυλ γρήγορου φαγητού.
Κλασικά πιάτα
Η ελληνική κουζίνα είναι πολύ ιδιαίτερη, παρόλο που υπάρχουν πολλά κοινά χαρακτηριστικά μεταξύ των γαστρονομικών παραδόσεων των διαφόρων περιοχών στο εσωτερικό της χώρας, υπάρχουν επίσης και πολλές διαφορές, γεγονός που καθιστά δύσκολο να παρουσιάσει έναν πλήρη καθολικό κατάλογο των αντιπροσωπευτικών πιάτων. Για παράδειγμα, το χορτοφαγικό πιάτο Χανιώτικο μπουρέκι είναι ένα τυπικό πιάτο της δυτικής Κρήτης, στην περιοχή των Χανίων. Μια οικογένεια στα Χανιά μπορεί να καταναλώσει αυτό το πιάτο 1-2 φορές την εβδομάδα κατά τη θερινή περίοδο. Ωστόσο, δεν είναι δημοφιλές σε οποιαδήποτε άλλη περιοχή της Ελλάδας.
Ο κατάλογος παρουσιάζει μερικά από τα πιο αντιπροσωπευτικά ελληνικά πιάτα που μπορούν να βρεθούν σε όλη τη χώρα και τα πιο δημοφιλή από τους τοπικούς φορείς:
Χορτοφαγικά πιάτα
thumb|250px|right|Μία μερίδα [[σπετζοφάι.]] thumb|250px|[[Χταπόδι|Χταπόδια που λιάζονται πριν το ψήσιμο.]]
Τοπικές κουζίνες
Οι κύριες περιφερειακές-τοπικές κουζίνες είναι οι εξής:
Τοπικές Κουζίνες Εντός της Ελληνικής Επικράτειας, παρακλάδια των πάνω:
Κουζίνες προερχόμενες από τις χαμένες Πατρίδες της Ελλάδας, και Εκτός της Ελληνικής Επικράτειας:
Κουζίνες προερχόμενες από τις Μειονότητες της Ελληνικής Επικράτειας:
Πηγές
Κατηγορία:Κυπριακή κουζίνα Κατηγορία:Ευρωπαϊκή κουζίνα Κατηγορία:Εθνικές κουζίνες
Ανάλυση πίνακα σε ιδιάζουσες τιμές
Στη γραμμική άλγεβρα, η ανάλυση σε ιδιάζουσες τιμές είναι μία παραγοντοποίηση ενός πίνακα με πραγματικά ή μιγαδικά στοιχεία, με πολλές χρήσιμες εφαρμογές στη θεωρία σημάτων και τη στατιστική.
Η ανάλυση ενός m×n πίνακα M, με πραγματικά ή μιγαδικά στοιχεία, σε ιδιάζουσες τιμές είναι μια παραγοντοποίηση της μορφής
όπου U είναι ένας m×m πραγματικός ή μιγαδικός ορθομοναδιαίος πίνακας, Σ ένας m×n ορθογώνιος διαγώνιος πίνακας με μη αρνητικές τιμές στην διαγώνιο και V* (ο συζυγής ανάστροφος του V, ή απλά ο ανάστροφος του V αν ο V είναι πραγματικός) ένας n×n πραγματικός ή μιγαδικός ορθομοναδιαίος πίνακας. Τα διαγώνια στοιχεία Σi,i του Σ είναι γνωστά ως ιδιάζουσες τιμές του M. Οι m στήλες του U και οι n στήλες του V ονομάζονται αριστερά-ιδιάζοντα διανύσματα και δεξιά-ιδιάζοντα διανύσματα του Μ, αντίστοιχα.
Η ανάλυση σε ιδιάζουσες τιμές και η ανάλυση σε ιδιοτιμές είναι στενά συνδεδεμένες. Δηλαδή:
Εφαρμογές που χρησιμοποιούν την ανάλυση σε ιδιάζουσες τιμές περιλαμβάνουν τον υπολογισμό του ψευδοαντιστρόφου, τη προσαρμογή δεδομένων με την μέθοδο των ελαχίστων τετραγώνων, τις προσεγγίσεις πινάκων και την εύρεση της βαθμίδας, του χώρου των στηλών και του μηδενοχώρου ενός πίνακα.
Διατύπωση του θεωρήματος
Υποθέτουμε ότι ο M είναι ενας m×n πίνακας του οποίου τα στοιχεία ανηκουν στο σώμα K, που είναι είτε το σώμα των πραγματικών αριθμών είτε το σώμα των μιγαδικών αριθμών. Τότε υπάρχει μια παραγοντοποίηση της μορφής
όπου ο U είναι ένας m×m ορθομοναδιαίος πινακας (ορθογώνιος πίνακας αν το K είναι το σώμα των πραγματικών) με στοιχεία από το K, ο Σ είναι ένας m×n διαγώνιος πίνακας με μη αρνητικούς πραγματικούς αριθμούς στην διαγώνιο, και ο n×n ορθομοναδιαίος πίνακας V* είναι ο συζηγής ανάστροφος του n×n ορθομοναδιαίου πίνακα V. Μια τέτοια παραγοντοποίηση ονομάζεται ανάλυση του M σε ιδιάζουσες τιμές.
Τα διαγώνια στοιχεία \sigma_i του Σ είναι γνωστά ως οι ιδιάζουσες τιμές του M. Μια συνήθης σύμβαση είναι να κατατάσσουμε τις ιδιάζουσες τιμές σε φθίνουσα σειρά. Σ'αυτήν την περίπτωση, ο διαγώνιος πίνακας Σ καθορίζεται με μοναδικό τροπο απο τον M (όχι όμως και οι πίνακες U και V).
Περιστροφή, αλλαγή κλίμακας
Στην ειδική αλλά συνηθισμένη περίπτωση που ο M είναι απλά ένας m×m τετραγωνικός πίνακας με θετική ορίζουσα του οποίου τα στοιχεία είναι πραγματικοί αριθμοί, τότε οι U, V*, και Σ είναι m×m πίνακες πραγματικών αριθμών, επίσης ο Σ μπορεί να θεωρηθεί ως ένας πίνακας αλλαγής κλίμακας, και οι U και V* ως πίνακες περιστροφής.
Αν πληρούνται οι παραπάνω συνθήκες, η έκφραση μπορεί διαισθητικά να ερμηνευθεί ως μία σύνθεση (ή μια ακολουθία) τριών γεωμετρικών μετασχηματισμών: μιας περιστροφής, μιας αλλαγής κλίμακας και μιας ακόμα περιστροφής. Για παράδειγμα, η παραπάνω εικόνα εξηγεί πως ένας πίνακας στρέβλωσης μπορεί να περιγραφεί ως μία τέτοια ακολουθία.