cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Στόγιαν Βράνκοβιτς
Καριέρα σε συλλόγους
Την περίοδο 1989-90 κέρδισε με την ομάδα του Άρη το νταμπλ κερδίζοντας το Κύπελλο Ελλάδας (75-62 τον ΠΑΟΚ στον τελικό της διοργάνωσης), αλλά και το πρωτάθλημα (εκείνη τη χρονιά δεν διεξήχθησαν μεγάλοι και μικροί τελικοί, με τον πρωταθλητή να ανακηρύσσεται μετά από αναμετρήσεις ανάμεσα στους ΠΑΟΚ, Άρη, Πανιώνιο και Ηρακλή, δηλαδή τις τέσσερις πρώτες ομάδες της κανονικής διάρκειας). Επίσης πήρε μέρος στο φάιναλ φορ του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος στη Σαραγόσα το 1990 όπου και ηττήθηκε στον ημιτελικό από την Μπαρτσελόνα, 104-83.
Επόμενος σταθμός της καριέρας του ήταν οι Μπόστον Σέλτικς. Δεν κατόρθωσε όμως να στεριώσει. Σε σύνολο 50 αγώνων κανονικής περιόδου, ο Βράνκοβιτς μέτρησε 1,9 πόντους, 1,55 ριμπάουντ και 0,9 κοψίματα ανά παιχνίδι (στα πλέι οφ -2 αγώνες σε δύο χρόνια- οι αντίστοιχοι αριθμοί είναι 2, 1 και 0). Την κορυφαία του εμφάνιση (7 πόντοι, 2 ριμπάουντ) την πραγματοποίησε απέναντι στους Νιου Τζέρσι Νετς (σημερινοί Μπρούκλιν Νετς).
Το καλοκαίρι του 1992 παίρνει μεταγραφή στην ομάδα του Παναθηναϊκού. Το 1993 κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδας κόντρα στον Άρη με 96-89. Στην Ευρώπη αγωνίστηκε στα φάιναλ φορ του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος στο Τελ Αβίβ το 1994 και στη Σαραγόσα το 1995 κατακτώντας την τρίτη θέση. Το 1996 κάνοντας μερικές από τις πιο καλές του εμφανίσεις (11 πόντοι και 10,2 ριμπάουντ στην Ευρωλίγκα εκείνης της χρονιάς) βοήθησε τον Παναθηναϊκό να κατακτήσει το πρώτο ευρωπαϊκό του Πρωτάθλημα στο Παρίσι και με ένα εκπληκτικό κόψιμο μιας απόπειρας για λέι απ στον Χουάν Μοντέρο της Μπαρτσελόνα και 9 ριμπάουντ, έμεινε στον κόσμο του Παναθηναϊκού αξέχαστος. Με την ομάδα του Παναθηναϊκού κατέκτησε και το κύπελλο Ελλάδας το 1996 κόντρα στον Ηρακλή, 85-74, με τον Βράνκοβιτς να σημειώνει 13 πόντους.
Το 1996, επιστρέφει στο ΝΒΑ για λογαριασμό των Μινεσότα Τίμπεργουλβς. Αγωνίζεται εκεί για ένα χρόνο και το 1997 πηγαίνει για μία διετία στους Λος Άντζελες Κλίπερς. Στα τρία χρόνια της επιστροφής του στο κορυφαίο πρωτάθλημα της υφηλίου, ο Βράνκοβιτς μέτρησε 2,46 πόντους, 0,76 τάπες και 3,4 ριμπάουντ (οι αντίστοιχοι αριθμοί στην πενταετή θητεία του στο ΝΒΑ είναι 2,8 πόντοι, 1,1 κοψίματα και 3 ριμπάουντ).
Το 1999, επιστρέφει στην Ευρώπη, για λογαριασμό της Φορτιτούντο Μπολόνια. Στη διετή θητεία του (1999-2001) στην Ιταλία, που αποτέλεσε το κύκνειο άσμα του στο χώρο της καλαθόσφαιρας, ο Βράνκοβιτς, υπό τις οδηγίες του Κάρλος Ρεκαλκάτι, κατέκτησε το πρωτάθλημα της αγωνιστικής περιόδου 1999-2000 (πρώτο στην ιστορία του συλλόγου), κόντρα στη Μπένετον Τρεβίζο. Στις 8 Φεβρουαρίου 2001, σε αγώνα της Ευρωλίγκα κόντρα στην Τσιμπόνα, μοίρασε 10 κοψίματα, αριθμός ρεκόρ μέχρι σήμερα για ένα αγώνα της διοργάνωσης.
Τιμές
Το 2008, ήταν υποψήφιος (105 παίκτες) να βρεθεί στις 50 μεγαλύτερες προσωπικότητες της Ευρωλίγκα, για τα 50 χρόνια της διοργάνωσης (1958-2008).
Αποτελεί μια από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία του Παναθηναϊκού. Σε ψηφοφορία αθλητικής εφημερίδας τον Ιούλιο του 2009, οι αναγνώστες ανέδειξαν τον Στόγιαν Βράνκοβιτς, στην 31η θέση (5ος καλαθοσφαιριστής) των 100 σημαντικότερων προσωπικοτήτων κατά τον πρώτο αιώνα ζωής του συλλόγου.
Τον Σεπτέμβριο του 2015 βραβεύτηκε σε ειδική τελετή που διοργάνωσε ο Παναθηναϊκός (Honouring our legacy) ως μέλος της καλύτερης πεντάδας στην ιστορία της ομάδας, μαζί με τους Δημήτρη Διαμαντίδη, Ντέγιαν Μποντιρόγκα, Φραγκίσκο Αλβέρτη και Αντώνη Φώτση.
Εθνική ομάδα
Με την Εθνική ομάδα της ενωμένης Γιουγκοσλαβίας κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1986 και στο Ευρωμπάσκετ του 1987, το ασημένιο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1988, αλλά και το χρυσό, τόσο στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1989 όσο και στην καλοκαιρινή Πανεπιστημιάδα του 1987. Επιπρόσθετα, με την Εθνική Κροατίας, κατέκτησε τη δεύτερη θέση στους Ολυμπιακούς του 1992 (στον πρώτο αγώνα απέναντι στην Ντριμ Τιμ, ο πανύψηλος σέντερ έκανε καλή εμφάνιση απέναντι στον Μάικλ Τζόρνταν και τους άλλους παίκτες της αμερικάνικης υπερομάδας, έχοντας 11 πόντους και 8 ριμπάουντ, ) καθώς και τρία χάλκινα μετάλλια στα Ευρωμπάσκετ του 1993 και του 1995, αλλά και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1994. Στην τελευταία αυτή διοργάνωση ήταν ο κορυφαίος ριμπάουντερ, με μέσο όρο 9,4 ανά αγώνα.
Προφίλ παίκτη
Η μαχητικότητα και το φιλότιμο του τον έκαναν εξαιρετικά αγαπητό σε όποια ομάδα αγωνίστηκε. Ήταν άριστος αμυντικός, ασυναγώνιστος στα κοψίματα, ενώ κυριαρχούσε σε επιθετικά και αμυντικά ριμπάουντ. Χωρίς την υστέρησή του στις επιθετικές κινήσεις θα ήταν ένας από τους πληρέστερους στη θέση σέντερ διαχρονικά.
Πρόεδρος Κροάτικης Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης
Το 2016, εκλέχθηκε 5ος πρόεδρος της Κροατικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης. Το 2019 επανεξελέγη με θητεία μέχρι το 2023. Στις 12 Σεπτεμβρίου 2022, παραιτήθηκε από τη θέση του προέδρου της ομοσπονδίας μπάσκετ της Κροατίας έπειτα από τον αποκλεισμό στη φάση των «16» του Ευρωμπάσκετ 2022 από τη Φινλανδία, ολοκληρώνοντας την παρουσία του σε αυτή τη θέση έπειτα από έξι χρόνια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γιουγκοσλάβοι καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Γιουγκοσλαβίας Κατηγορία:Κροάτες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Σέντερ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ζάνταρ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπόστον Σέλτικς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μινεσότα Τίμπεργουλβς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λος Άντζελες Κλίπερς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Φορτιτούντο Μπολόνια Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές του NBA Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές αμερικανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές κροατικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ιταλικών συλλόγων Κατηγορία:Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1985 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1987 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1989 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1993 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1995 Κατηγορία:Παίκτες νικητές Ευρωμπάσκετ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 1986 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 1994 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1988 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1992 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1996 Κατηγορία:Γιουγκοσλάβοι Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Ολυμπιονίκες της καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Κροατίας
Σχολή Μονίμων Υπαξιωματικών Ναυτικού
Η Σχολή Μονίμων Υπαξιωματικών Ναυτικού (Σ.Μ.Υ.Ν.) αποτελεί Ανώτερη Στρατιωτική Σχολή Υπαξιωματικών (ΑΣΣΥ), το οποίο οργανώνεται και λειτουργεί σύμφωνα με τον οργανισμό του, παρέχοντας ισότιμη εκπαίδευση και χορηγώντας ισότιμα πτυχία με τα ομότιμα ιδρύματα του Κράτους, στον τομέα της ανώτερης εκπαίδευσης.
Στη Σχολή Μονίμων Υπαξιωματικών Ναυτικού εισάγονται απόφοιτοι Λυκείου μέσω των Πανελληνίων εξετάσεων αφού προηγουμένως έχουν περάσει επιτυχώς προκαταρκτικές εξετάσεις (Υγειονομικά - Αθλητικά - Ψυχοτεχνικά) ανάλογες των άλλων Στρατιωτικών Σχολών. Οι υποψήφιοι μαθητές θα πρέπει να μην έχουν υπερβεί το 21ο έτος της ηλικίας τους. Σ' αυτήν εκπαιδεύονται οι μελλοντικοί μόνιμοι Υπαξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού για να αποκτήσουν την αναγκαία θεωρητική και πρακτική εκπαίδευση, καθώς και τεχνική κατάρτιση ώστε μετά την αποφοίτηση τους να είναι ικανοί να ανταποκριθούν στα καθήκοντα της ειδικότητάς των.
Η φοίτηση είναι 3ετής και παρέχει στρατιωτική και ακαδημαϊκή μόρφωση. Συγχρόνως επιδιώκεται να προσδοθούν στους Δοκίμους Υπαξιωματικού οι απαραίτητες στρατιωτικές και ναυτικές αρετές. Κατά τη διάρκεια της φοίτησης οι Δόκιμοι συμμετέχουν κάθε μήνα σε μικρά εκπαιδευτικά ταξίδια (1-3 ημέρες) σε ελληνικά λιμάνια. Κάθε καλοκαίρι πραγματοποιείται ένα εκπαιδευτικό ταξίδι που διαρκεί ένα μήνα περίπου, σε λιμάνια της Μεσογείου και της Μαύρης Θάλασσας.
Οι Δόκιμοι αποφοιτούν με το βαθμό του Κελευστή. Οι Yπαξιωματικοί που αποφοιτούν από τη Σχολή σταδιοδρομούν σαν μόνιμα στελέχη του Π.Ν μέχρι το βαθμό του Αντιπλοιάρχου και του Πλοιάρχου όσοι κατέχουν πτυχίο ΑΕΙ.
Ιστορικό
thumb|right|200px|Το Διοικητήριο της Σ.Μ.Υ.Ν. στον Πόρο (1984)thumb|right|200px|Ο Ι.Ν. Αγίου Νικολάου στην Σ.Μ.Υ.Ν. (1984) Η παρουσία της Σχολής είναι στενά συνδεδεμένη με την Ιστορία και την Παράδοση του Πολεμικού Ναυτικού. Η πρώτη προσπάθεια για τη σύσταση Σχολείου Ναυτοπαίδων έγινε με το Διάταγμα της 17ης Μαρτίου 1879, το οποίο όριζε ότι "...το πλήρωμα του πάρωνος "ΑΘΗΝΑ" εξοπλιζόμενου μετά την αποπεράτωση της επισκευής αυτού, όπως χρησιμεύσει αυτού ως σχολείον υπαξιωματικών, ναυτών και παίδων...".
Home and Dry
Το Home and Dry είναι τραγούδι των Pet Shop Boys που κυκλοφόρησε ως το πρώτο single του άλμπουμ Release και έχει μπει στα τοπ 15 των βρετανικών τσαρτ στον αριθμό 14 και στο αριθμό 44 των αμερικάνικων τσαρτ.
Σχολή Μονίμων Υπαξιωματικών Ναυτικού
Ιστορικό
Έκτοτε, η Σχολή εμφανίζεται και λειτουργεί μέχρι και σήμερα, με διάφορες κατά καιρούς ονομασίες
Η Σ.Μ.Υ.Ν. παραμένει ως η ενιαία και μοναδική παραγωγική Σχολή Μονίμων Υπαξιωματικών του Πολεμικού Ναυτικού, για το σύνολο των ειδικοτήτων τους.
Home and Dry
Το τραγούδι φημίζεται για τους οπαδούς των Pet Shop Boys για το ασυνήθιστο βίντεοκλιπ, σε σκηνοθεσία Βόλφγκανγκ Τίλμαν, δείχνοντας ποντίκια που τρέχουν σε όλα τα κομμάτια και να τρώνε τα τρόφιμα που απορρίπτονται στο σταθμό Tottenham Court Road του μετρό. Υπάρχουν μόνο μερικές βολές του ντουέτο. Πολλοί θεώρησαν αυτή ήταν μια περίεργη επιλογή για το βίντεο της προβάδισμα και μόνο, και ότι λόγω των εμπορικώς ελκυστικά του βίντεο, το τραγούδι δεν επιτευχθεί το επίπεδο της επιτυχίας θα μπορούσε να έχει.
UK DVD single: Parlophone
Κατηγορία:Τραγούδια των Pet Shop Boys Κατηγορία:Τραγούδια του 2002 Κατηγορία:Singles του 2002
Γρηγόριος Πάικος
Ο Γρηγόριος Πάικος (- 1879) ήταν αγωνιστής του αγώνα του 1821, από τη Μακεδονία.
Σχολή Μονίμων Υπαξιωματικών Ναυτικού
Οργάνωση - Δομή
Η γενική διάρθρωση της οργάνωσης της Σχολής Μονίμων Υπαξιωματικών Ναυτικού (Σ.Μ.Υ.Ν.), έχει την ακόλουθη δομή προκειμένου να ανταποκριθεί στην ιδιαιτερότητα της λειτουργίας της, ως Ναυτική Υπηρεσία και ως Ακαδημαϊκό Ίδρυμα της Ανώτερης Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης :
Γρηγόριος Πάικος
Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν μέλος της Φιλικής Εταιρείας. Πολέμησε στον Ιερό λόχο του Υψηλάντη.
Σχολή Μονίμων Υπαξιωματικών Ναυτικού
Οργάνωση - Δομή
Οι δραστηριότητες του Επιτελείου, διακρίνονται σε δύο κυρίους τομείς, με τις ακόλουθες γενικές αρμοδιότητες:
Γρηγόριος Πάικος
Βιογραφικά στοιχεία
Απεβίωσε στη Σύρο σε μεγάλη ηλικία τον Οκτώβριο του 1879.
Σχολή Μονίμων Υπαξιωματικών Ναυτικού
Ειδικότητες και Εξειδικεύσεις των Δοκίμων Υπαξιωματικών (σήμερα)
Μετά την αποφοίτηση και ορκωμοσία, οι Νέοι Κελευστές συνεχίζουν για 9 μήνες εκπαίδευση στην Διοίκηση Φρεγατών :
Γρηγόριος Πάικος
Πηγές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821 Κατηγορία:Έλληνες μέλη της Φιλικής Εταιρείας
Σχολή Μονίμων Υπαξιωματικών Ναυτικού
Ειδικότητες και Εξειδικεύσεις των Δοκίμων Υπαξιωματικών (σήμερα)
Οι θέσεις της κάθε Εξειδικεύσεως καθορίζονται από το ΓΕΝ, σύμφωνα με τις ανάγκες της Υπηρεσίας. Οι ειδικότητες των Δοκίμων Υπαξιωματικών της ΣΜΥΝ κατανέμονται σε τέσσερα Πεδία γνωστικών αντικειμένων: Πρώτο (Α΄), Δεύτερο (Β΄), Τρίτο (Γ΄) και Τέταρτο (Δ΄) τα οποία περιλαμβάνουν τις παρακάτω ειδικότητες:
Εκπαίδευση
Η Σχολή Μονίμων Υπαξιωματικών Ναυτικού, ανήκει στην Ανώτερη Βαθμίδα της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης. Ο κύκλος σπουδών είναι τριετής και περιλαμβάνει για κάθε εκπαιδευτικό έτος, τη χειμερινή και τη θερινή περίοδο, κατά τις οποίες παρέχονται στους Δόκιμους Υπαξιωματικούς, όλες οι αναγκαίες Ακαδημαϊκές και Πρακτικές γνώσεις, καθώς και η Στρατιωτική και Ναυτική Εκπαίδευση, που καθιστούν τους αποδιδόμενους Υπαξιωματικούς ικανούς να αντεπεξέλθουν στα καθήκοντά τους.
Χειμερινή περίοδος
Στη Χειμερινή περίοδο τα διδασκόμενα μαθήματα στη σχολή χωρίζονται σε δύο (2) κατηγορίες τα Γενικά και τα Ειδικά.
Τα Γενικά μαθήματα διδάσκονται σε όλους τους σπουδαστές της Σ.Μ.Υ.Ν., ανεξάρτητα από την ειδικότητα τους. Τα Ειδικά μαθήματα διδάσκονται σε κάθε μία από τις ειδικότητες, στις οποίες κατανέμονται οι σπουδαστές της Σ.Μ.Υ.Ν.
Επιπρόσθετα κατά τη διάρκεια της χειμερινής εκπαιδευτικής περιόδου, εκτελούνται εκπαιδευτικοί πλόες διήμερης ή τριήμερης διάρκειας, μια φορά τον μήνα, με Πολεμικά Πλοία του Στόλου. Τους Δόκιμους Υπαξιωματικούς συνοδεύουν στα ταξίδια αξιωματικοί και υπαξιωματικοί της Σχολής.
Θερινή Περίοδος
Κατά τη διάρκεια της Θερινής Εκπαιδευτικής Περιόδου, οι σπουδαστές Σ.Μ.Υ.Ν. παρακολουθούν μαθήματα Ελέγχου Βλαβών (Ε/Β) και στη συνέχεια επιβαίνουν σε Πολεμικό Πλοίο ή Πλοία, προκειμένου να πραγματοποιήσουν το Θερινό Εκπαιδευτικό Πλου (Θ.Ε.Π.), διάρκειας ενός μηνός περίπου. Η βαθμολογία των μαθημάτων Ε/Β συμπεριλαμβάνεται σε αυτή των μαθημάτων του Θ.Ε.Π. Κατά τη διάρκεια του Θ.Ε.Π. οι σπουδαστές Σ.Μ.Υ.Ν. εκπαιδεύονται θεωρητικά και πρακτικά και η τελική βαθμολογία σε κάθε μάθημα, όπως αυτό καθορίζεται στον οικείο Κανονισμό Εκπαίδευσης, λαμβάνεται από εξέταση γραπτή, προφορική ή πρακτική, μετά την ολοκλήρωση της ύλης κάθε μαθήματος.
Παράλληλα με την Ακαδημαϊκή Εκπαίδευση, παρέχεται στους Δοκίμους Υπαξιωματικούς θεωρητική και πρακτική, Ναυτική και Στρατιωτική Εκπαίδευση, με σκοπό τη γνώση της ναυτικής τέχνης, την εξοικείωση με το ναυτικό περιβάλλον, αλλά και την ανάπτυξη στρατιωτικών γνώσεων και αρετών.
Εξέλιξη
Μετά την προαγωγή τους στο βαθμό του Σημαιοφόρου μπορούν να εξελιχθούν μέχρι και το βαθμό του Πλοίαρχου (με την Συμπλήρωση 40 ετών υπηρεσίας, συμπεριλαμβανομένων κι εκείνων που το έτος 2012 είχαν λιγότερα από 25 έτη υπηρεσίας) και ως «Ευδοκίμως τερματίσαντες τη σταδιοδρομίας τους», σύμφωνα με τις διατάξεις του Νόμου 3883/2010 και για όσους το 2012 είχαν πάνω από 25 χρόνια σύμφωνα με τον Νόμο 2439/1996, και να αποστρατευθούν με σύνταξη τα 2/3 της διαφοράς του βασικού μισθού του Αρχιπλοιάρχου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό Κατηγορία:Τεχνολογικά Εκπαιδευτικά Ιδρύματα Κατηγορία:Στρατιωτικές σχολές στην Ελλάδα Κατηγορία:Πόρος Κατηγορία:Εκπαίδευση στην Αττική
Όθων Κ. Πυλαρινός
Ο Όθων Κωνσταντίνου Πυλαρινός (Ληξούρι, 1903 - Αθήνα, 1990) ήταν Έλληνας μαθηματικός, καθηγητής πανεπιστημίου και ακαδημαϊκός.
Ο Πυλαρινός γεννήθηκε στο Ληξούρι του Νομού Κεφαλληνίας. Σπούδασε μαθηματικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, από όπου πήρε και το διδακτορικό του. Σταδιοδρόμησε ως καθηγητής στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, όπου συνέχισε την υψηλή παράδοση του Ν.Ι. Χατζηδάκη στη γεωμετρία. Είχε μεγάλο ερευνητικό και συγγραφικό έργο στη θεωρητική μηχανική και στη διαφορική γεωμετρία.
Ο Όθων Πυλαρινός εκλέχθηκε το 1966 τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Απεβίωσε στην Αθήνα σε ηλικία 87 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες μαθηματικοί Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Αθηνών
Ευγένιος Αντωνιάδης
Ο Ευγένιος Μιχαήλ Αντωνιάδη (Eugène Michel Antoniadi, Κωνσταντινούπολη, 1 Μαρτίου 1870 – 10 Φεβρουαρίου 1944) ήταν Έλληνας παρατηρησιακός αστρονόμος που πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του και σταδιοδρόμησε στη Γαλλία. Γι' αυτό σε ιστοτόπους του Διαδικτύου αναφέρεται και ως Γάλλος ή ακόμα και Τούρκος αστρονόμος, όντας γεννημένος στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Επίσης ο Αντωνιάδης ήταν και σκακιστής, με πολλές νίκες στο ενεργητικό του.
Έργο
Σπούδασε Αρχιτεκτονική και αποτύπωσε σε αρχιτεκτονικά σχέδια τον ναό της Αγίας Σοφίας στην Κωνσταντινούπολη. Έγραψε την τρίτομη μελέτη «Έκφρασις της Αγίας Σοφίας», (1907 - 1909). Απέκτησε μεγάλη φήμη ως οξυδερκέστατος παρατηρητής του πλανήτη Άρη. Την εποχή που οι περισσότεροι κορυφαίοι παρατηρητές συμφωνούσαν ότι υπήρχαν ευθύγραμμες (και άρα τεχνητές) διώρυγες πάνω στον Άρη, που διακρίνονταν ως σκούρες γραμμές, ο Αντωνιάδης, ιδίως όταν χρησιμοποίησε το μεγάλο διοπτρικό τηλεσκόπιο των 83 εκατοστών στο Αστεροσκοπείο του Μεντόν στο Παρίσι κατά την αντίθεση του Άρη του 1909, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι διώρυγες ήταν οπτική απάτη, γεγονός που επιβεβαιώθηκε από τις αποστολές διαστημοπλοίων στον πλανήτη αρκετές δεκαετίες αργότερα.
Οι αμέτρητες ώρες παρατηρήσεων του Άρη που είχε πραγματοποιήσει, τον οδήγησαν στη σύνταξη του πρώτου λεπτομερούς χάρτη της επιφάνειας του «κόκκινου πλανήτη» και στην ονομασία και άλλων χαρακτηριστικών μετά από αυτά που είχε ονομάσει ο Τζιοβάνι Σκιαπαρέλι. Το έργο αυτό, που ολοκληρώθηκε από τον Ιωάννη Ε. Φωκά, οδήγησε σε ένα σύστημα ονοματολογίας για την τοπογραφία του Άρη, το οποίο τελικώς υιοθετήθηκε από τη Διεθνή Αστρονομική Ένωση, με αποτέλεσμα τα κυριότερα χαρακτηριστικά (όρη, περιοχές, κρατήρες) του Άρη να έχουν διεθνώς ελληνικά ονόματα.
Ο Ευγένιος Αντωνιάδης παρατήρησε και τους εσωτερικούς πλανήτες, την Αφροδίτη και τον Ερμή. Επεχείρησε να σχεδιάσει και ένα χάρτη του Ερμή, αλλά οι προσπάθειές του ήταν λανθασμένες καθώς βασίζονταν στην τότε επικρατούσα παραδοχή ότι ο Ερμής έστρεφε πάντα το ίδιο ημισφαίριό του προς τον Ήλιο.
Επινόησε επίσης την ομώνυμη κλίμακα για την ποιότητα του seeing, που χρησιμοποιούν ευρύτατα οι ερασιτέχνες αστρονόμοι.
Ο Ευγένιος Αντωνιάδης ήταν και σκακιστής έχοντας αντιμετωπίσει μεγάλα ονόματα της εποχής του. Η καλύτερη στιγμή του ήταν το 1907 σε τουρνουά στο Παρίσι, όπου ισοβάθμησε στην πρώτη θέση με τον πρωταθλητή σκακιού των Η.Π.Α. από το 1909-1936 Φρανκ Μάρσαλ, τον οποίο είχε νικήσει. Το 1917 κατέκτησε την τρίτη θέση σε τουρνουά στο Παρίσι.
Στην Αγγλία γνώρισε την Κατερίνα Σεβαστοπούλου, που έμελλε να γίνει γυναίκα του το 1902.
Ο Αντωνιάδης άφησε επίσης ένα μνημειώδες αρχιτεκτονικό-βυζαντινολογικό έργο που δημοσιεύθηκε πρώτα το 1895. Είναι η «Αγία Σοφία, περιγραφή αρχιτεκτονική, αρχαιολογική και ιστορική της μεγάλης εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως». Είναι ο πρόδρομος ενός τρίτομου έργου που άρχισε να εκδίδεται το 1907 – 1909. Ήταν το αποτέλεσμα της αγάπης και των μελετών του για το Βυζάντιο. Μελετών που τον ανέδειξαν σε σημαίνοντα βυζαντινολόγο, που αναδύθηκε αυτοδημιούργητος μέσα από τις προγονικές καταβολές του. Νεαρός αρχιτέκτονας ακόμη αλλά και αργότερα, κάθε φορά που άφηνε για λίγο την Ευρώπη και επισκεπτόταν την γενέτειρά του μελετούσε συστηματικά την Αγία Σοφία, την ιστορία και την εξέλιξή της, από την πρώτη θεμελίωση του ναού ως την οριστική διαμόρφωσή του, να αποτυπώσει με όλες τις λεπτομέρειες το πολυδαίδαλο κτιριακό συγκρότημα, τα γλυπτά, τα μωσαϊκά, τα πάντα, ν’ αναπαραστήσει το πολυθρύλητο μνημείο σε όλο το μεγαλείο και να προβεί σε μια συνολική και εξαντλητική παρουσίασή του.
Το 1904 με άδεια του ίδιου του σουλτάνου Αβδούλ Χαμίτ Β΄ πέτυχε την έκδοση ειδικού Σουλτανικού Διατάγματος (ιραδέ), που του επέτρεψε να επεκτείνει τις έρευνές του, να εισχωρήσει στα άδυτα του ιερού κτηρίου και να μην αφήσει τίποτα ανεξερεύνητο. Το 1905 παρουσίασε τα πρώτα αρχιτεκτονικά σχέδια σε λιθογραφικούς πίνακες μεγάλου σχήματος, που τους τύπωσε με δικές του δαπάνες στο Παρίσι. Είχαν περάσει δέκα ολόκληρα χρόνια από το 1895, οπότε είχε ετοιμάσει το πρώτο χειρόγραφο του έργου του. Τον επόμενο χρόνο (1906) τύπωσε επίσης στο Παρίσι μια δεύτερη σειρά πινάκων. Αλλά το 1907 βρέθηκε ο μαικήνας που ανελάμβανε τις δαπάνες για τη συνολική έκδοση του έργου. Ήταν ο Γρηγόριος Μαρασλής (1831-1907), ο γνωστός εθνικός ευεργέτης από την Οδησσό, που χρηματοδοτούσε τις ανεπανάληπτες εκείνες εκδόσεις της «Βιβλιοθήκης Μαρασλή». Ο Αντωνιάδης βρήκε εκεί όλες τις εκδοτικές δυνατότητες που ονειρευόταν για το τρίτομο μνημειώδες έργο του.
Πέθανε στη Γαλλία το 1944 σε ηλικία 74 ετών. Έλαβε πολλές τιμητικές διακρίσεις από Ακαδημίες και επιστημονικές εταιρείες της Γαλλίας, της Αγγλίας και άλλων χωρών.
Το έργο επανεκδόθηκε το 1983 με τον τίτλο «Έκφρασις της Αγίας Σοφίας Κωνσταντινουπόλεως» από τις εκδόσεις Β. Γρηγοριάδου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες αστρονόμοι Κατηγορία:Έλληνες ομογενείς αθλητές Κατηγορία:Έλληνες σκακιστές Κατηγορία:Έλληνες αρχιτέκτονες Κατηγορία:Αστρονόμοι του 20ού αιώνα
Βασίλης Μανέττας
Ο Βασίλης Μανέτας (Λάππας) (1917-2003) ήταν Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής.
Γεννήθηκε στη Σμύρνη στη Μικρά Ασία την πρωτοχρονιά του 1917. Στη Μικρασιατική Καταστροφή έχασε τον πατέρα του (Θεόδωρο Λάππα) και τον Σεπτέμβριο του 1922 ήρθε στην Ελλάδα με τη μητέρα του (Ελένη Μανέτα) και τα δύο μεγαλύτερα αδέρφια του.
Καριέρα
Ως ποδοσφαιριστής έκανε μεγάλη καριέρα στην ΑΕΚ από το 1935 έως το 1945. Το 1945 εντάχθηκε στην Δάφνη Αθηνών, όπου και ολοκλήρωσε τη σταδιοδρομία του το 1951.
Υπήρξε μία φορά διεθνής με την Ελλάδα στις 20 Φεβρουαρίου 1938 εναντίον της Παλαιστίνης.
Πηγές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟ Δάφνη Αθηνών Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Ψευδοκάρπιο
right|thumb|Στο φρούτο της [[φράουλας: οι "σπόροι" είναι αχαίνια, ο καθένας προέρχεται από έναν ύπερο του άνθους.]] Ένα ψευδοκάρπιο (μερικές φορές ονομάζεται ψευδής καρπός, ψευδοφρούτο, ψευτοφρούτο ή συμπλήρωμα φρούτου) είναι ένα φρούτο, μέρος της σάρκας του οποίου δεν προέρχεται από την ωοθήκη, αλλά από κάποιο παρακείμενο εξωτερικό ιστό στο καρπόφυλλο. Παραδείγματα βοηθητικών ιστών είναι οι υποδοχείς της φράουλας, του ανανά, της συκιάς, ή της μουριάς και του κάλυκα του φυτού Γωλθερία η επικλινής (Gaultheria procumbens) ή του φυτού Συζύγιον το ιάμβος (Syzygium jambos). Μηλοειδείς καρποί όπως τα μήλα και τα αχλάδια, είναι επίσης ψευδοκαρποί, με ένα μεγάλο μέρος της σάρκας του καρπού να προέρχεται από ένα υπάνθιο. Άλλο παράδειγμα θα μπορούσαν να είναι οι ανθόκαρποι (ή ανθοκάρπια), συγκεκριμένα στην οικογένεια των Νυκταγινοειδών (Nyctaginaceae), όπου το μεγαλύτερο μέρος των φρούτων προέρχεται από το περιάνθιο (ανθο-σπείρες).
Καρποί με σαρκώδη σπέρματα, όπως τα ρόδια ή οι καρποί του είδους Μελίκοκκος ο δίζυγος (Melicoccus bijugatus) γνωστού με την ονομασία mamoncillo, δεν θεωρούνται ψευδοκαρποί.
Οι όροι ψευδής καρπός, ψευδοφρούτο και ψευτοφρούτο είναι παλαιότεροι όροι για το ψευδοκάρπιο, έχουν επικριθεί ως "ακατάλληλοι" και δεν χρησιμοποιούνται από τους βοτανολόγους σήμερα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καρπός Κατηγορία:Μορφολογία καρπών
Θάμυρις
Στην ελληνική μυθολογία ο Θάμυρις ή Θαμύρας ήταν θρυλικός ποιητής, τραγουδιστής και μουσικός, στον οποίο οι αρχαίοι Έλληνες απέδιναν πολλά ποιήματα και ωδές, καθώς και νεωτερισμούς στη Μουσική.
Ο μύθος
Σύμφωνα με τον Όμηρο και τον Ευριπίδη καταγόταν από τη Θράκη. Κατά την παράδοση, ο Θάμυρις, γιος του μουσικού Φιλάμμωνα και της νύμφης Αργιόπης, έγραψε και μελοποίησε μία «Θεογονία», μία «Κοσμογονία» και μία «Τιτανομαχία». Πίστευαν επίσης ότι αυτός ήταν ο εφευρέτης του «δώριου τρόπου». Από τον πατέρα του ο Θάμυρις ήταν εγγονός του θεού Απόλλωνα. Σύμφωνα με άλλες εκδοχές, ο Θάμυρις ήταν γιος του Αεθλίου και εγγονός του Ενδυμίωνα, ενώ μητέρα του ήταν η ίδια η Μούσα Ερατώ ή η Μελπομένη.
Ο Θάμυρις ήταν ωραιότατος και διακρινόταν τόσο στο τραγούδι όσο και στο παίξιμο της λύρας, όργανο το οποίο έμαθε από τον Λίνο. Μια άλλη παράδοση λέει ότι ο Θάμυρις δίδαξε τον Όμηρο μουσική.
Ο Θάμυρις καυχήθηκε κάποτε για την τέχνη του και θέλησε να συναγωνισθεί με τις Μούσες. Καθώς ήταν φυσικό, όχι μόνο ηττήθηκε, αλλά και τιμωρήθηκε, επειδή οι Μούσες του αφαίρεσαν τη μουσική τέχνη, αλλά και το φως του, στο Δώριον, κοντά στην Αρχαία Ιθώμη. Μετά την τύφλωσή του, ο Θάμυρις πέταξε τη λύρα του στον ποταμό Βαλύρα (από το «βάλλω» και το «λύρα») στην Πελοπόννησο. Ο Παυσανίας όμως αναφέρει πως έχασε το φως του πιθανώς από κάποια ασθένεια και σταμάτησε να απαγγέλλει ποιήματα. . Ο Πλάτωνας τον αναφέρει σε πολλά έργα του, στους "νόμους" γράφει κανείς να μην τραγουδήσει άσημο τραγούδι εάν δεν το επιτρέψουν οι νομοφύλακες ακόμα και αν είναι καλύτερο από τους ύμνους του Θάμυρι.
Πηγές
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες επικοί ποιητές Κατηγορία:Αρχαίοι Θράκες Κατηγορία:Μύθοι της ελληνικής μυθολογίας
Μουσείο Σπετσών
Το Μουσείο Σπετσών βρίσκεται στην ομώνυμη πόλη του νησιού και στεγάζεται στο αρχοντικό του Χατζηγιάννη Μέξη (1754-1844), πρόκριτου των Σπετσών και πλοιοκτήτη, το οποίο χτίστηκε μεταξύ των ετών 1795-1798. Το αρχοντικό ανήκε στην οικογένεια του μέχρι και το 1938, όταν οι τελευταίοι κληρονόμοι του Καλομοίρα Μέξη και Νικέτα Θερμιτσιώτη-Κατσίνα μη μπορώντας άλλωστε πλέον να το συντηρήσουν αποφάσισαν να το δωρήσουν στο Ελληνικό κράτος. Η δωρεά αυτή έγινε μετά από τη προτροπή του σπουδαίου Σπετσιώτη αρχαιολόγου Γεώργιου Σωτηρίου, ο οποίος οραματιζόταν τη δημιουργία ενός Μουσείου όπου θα στεγάζονταν τα αντικείμενα πολιτισμικής κληρονομιάς του νησιού. Πράγματι μετά τη δωρεά του αρχοντικού και χάρη στο έργο του Σωτηρίου άνοιξε ο δρόμος για τη ίδρυση του "Μουσείου Σπετσών", το οποίο εγκαινιάστηκε το 1939.
Το αρχοντικό έχει ανακηρυχτεί διατηρηταίο από το 1924. Είναι χτισμένο σε σχήμα Π και είναι διώροφο, με τοξοτές στοές στη πρόσοψη. Η αυλή περιβάλλεται από τοίχο και είναι βοτσαλόστρωτη, σύμφωνα με τη Σπετσιώτικη παραδοσιακή αρχιτεκτονική, ενώ στο κέντρο της βρίσκεται ο μαρμάρινος αδριάντας του Χατζηγιάννη Μέξη. Στο ισόγειο βρίσκεται το γραφείο του Μέξη, η τραπεζαρία και το δωμάτιο με το χρηματοκιβώτιο. Στον πρώτο όροφο βρίσκονται τα δύο ευρύχωρα δωμάτια που χρησίμευαν ως γυναικωνίτες και οι ξενώνες, ενώ στο δεύτερο ο τυπικός ενιαίος χώρος του σπετσιώτικου σπιτιού με ξυλόγλυπτο ταβάνι μεγάλης πολιτισμικής αξίας.
Το Μουσείο δεν έχει συγκεκριμένη θεματολογία και αποτελεί την ενοποίηση ευρημάτων, ιδιωτικών συλλογών και μεμονωμένων δωρεών από Σπετσιώτες, περιλαμβάνοντας αρχαιολογικά ευρήματα, λαογραφικά κειμήλια και κειμήλια της επανάστασης του 1821, ακρόπρωρα, καθώς και αντικείμενα που δεν έχουν σχέση με τον Ελλαδικό χώρο και έφτασαν στις Σπέτσες από τα ταξίδια των ναυτικών του νησιού, κυρίως τον 18ο αιώνα. Αν και δεν είναι σε τόσο καλή κατάσταση όσο το Μουσείο Μπουμπουλίνας και δέχεται λιγότερους επισκέπτες, διαθέτει πλήθος σημαντικών εκθεμάτων, όπως κατά ειρωνία την οστεοθήκη της ίδιας της Μπουμπουλίνας. Στο αρχοντικό επίσης στεγάζεται το ιστορικό αρχείο του νησιού.
Παραπομπές
Σπετσών Κατηγορία:Σπέτσες Κατηγορία:Οικογένεια Μέξη
Διάβολος
Ιουδαϊσμός
Ο εβραϊκός όρος "satan" είναι ουσιαστικό, και όχι όνομα, προερχόμενο από ρήμα που σημαίνει "εμποδίζω ή είμαι αντίθετος". Κυριολεκτικά μεταφράζεται ως "ο κατήγορος" ή "ο αντίπαλος" και στην Παλαιά Διαθήκη εμφανίζεται τις περισσότερες φορές με το άρθρο του "ha-satan". Στην Παλαιά Διαθήκη πότε χρησιμοποιείται για κάποιον άνθρωπο (Σαμουήλ 29:4) και πότε για έναν άγγελο του Θεού (π.χ. στο βιβλίο του Ιώβ, 1 και 2).
Χριστιανισμός
Στην παραδοσιακή Χριστιανική εκδοχή, η λέξη satan μεταφράζεται ως ο "Διάβολος" και είναι ένας άγγελος ο οποίος επαναστάτησε κατά του Θεού, προσπαθώντας να εξαπατήσει και να θέσει υπό τον έλεγχό του την ανθρωπότητα, στρέφοντας και αυτήν ενάντια στον Θεό. Επίσης σύμφωνα με την Χριστιανική παράδοση, το φίδι που παρασύρει την Εύα ώστε να φάει τον απαγορευμένο καρπό στο βιβλίο της Γένεσης (2:8) της Παλαιάς Διαθήκης ταυτίζεται με τον Διάβολο, όπου φερόταν να είναι και αυτός εγκατεστημένος στον Κήπο της Εδέμ. Εκτός από τη λέξη "Διάβολος", χρησιμοποιείται ισοδύναμα και η εξελληνισμένη μορφή της λέξης satan ως Σατανάς. Στην καινή διαθήκη ο Διάβολος αποκαλείται "άρχοντας του κόσμου" ("νῦν κρίσις ἐστὶ τοῦ κόσμου τούτου, νῦν ὁ ἄρχων τοῦ κόσμου τούτου ἐκβληθήσεται ἔξω").
Μεταφορικά σημαίνει τον έξυπνο, τετραπέρατο, αλλά και τον κακόβουλο και μοχθηρό.
Άλλες ονομασίες του Διαβόλου
Οι πιο συνηθισμένες εναλλακτικές ονομασίες για τον Σατανά ή Διάβολο είναι "ο Εξ από δω", "ο Πονηρός", Βεελζεβούλ, Μεφιστοφελής και Λούσιφερ ή Εωσφόρος που σημαίνει "Ο φέρων το φως" [Εωσφόρος < αρχαία ελληνική Ἕωσφόρος < Ἕως, (αυγή) + φέρω].
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σατανισμός Κατηγορία:Θρησκευτικές οντότητες Κατηγορία:Λαογραφία Κατηγορία:Σατανάς
Κόναν Α΄ της Βρετάνης
Ο Κόναν Α΄ της Βρετάνης ή Κόναν ο Ανέντιμος (927 – 992) ήταν κόμης της Ρεν (958 -992) όπου διαδέχθηκε τον πατέρα του Ιουδικαέλ Βερεγγάριο, Κόμης της Νάντης και Δούκας της Βρετάνης (990 - 992). Πήρε τον τίτλο του δούκα της Βρετάνης την άνοιξη του 990, επιτέθηκε στη Νάντη με αποτέλεσμα τον θάνατο του κόμη Αλαίν Β΄ της Βρετάνης. Ανέλαβε την κυριαρχία στη διεσπασμένη Βρετάνη που κυβερνούσε ο Δρόγων της Βρετάνης, οι ετεροθαλείς αδελφοί του Οέλ Α΄ της Βρετάνης και Γκερέκ της Βρετάνης και ο γιος του Γκερέκ Αλαίν, κόμης της Νάντης. Για να εξασφαλίσει τη θέση του και να νικήσει τον Ιουδικαέλ Βερεγγάριο συμμάχησε με τον Όντο Α΄ του Μπλουά. Η συμφωνία με τον Όντο Α΄ έγινε σύντομα ενοχλητική, για να απαλλαγεί ο Κόναν Α΄ έκλεισε συνθήκη με τον Ριχάρδο Α΄ της Νορμανδίας που "δημιούργησε για πρώτη φορά δεσμούς ανάμεσα στη Βρετάνη και τη Νορμανδία". Ο Ριχάρδος Α΄ παντρεύτηκε την Έμμα του Παρισιού, δούκισσα της Νορμανδίας κόρη του κόμητος των Παρισίων Ούγου του Μέγα, με τον γάμο αυτό αναζήτησε τα δικαιώματα του πατέρα του στο Δουκάτο της Βρετάνης. Η συμφωνία με τον Κόναν Α΄ ενίσχυσε τα δικαιώματα αυτά, η καταγραφή των γεγονότων όμως παραμένει αμφίβολη και στηρίζεται μόνο σε μερικά γραπτά του Ντούντο όφ Σαιν-Κουέντιν. Ο Κόναν Α΄ της Βρετάνης έπεσε στη "μάχη του Κονκερέγ" (27 Ιουνίου 992) εναντίον του κουνιάδου του Φούλκωνος του Μελανού, τάφηκε στο "Αβαείο του Σαιντ Μισέλ".
Οικογένεια
Παντρεύτηκε την Ερμενγάρδη-Γκερμπέργκα του Ανζού, κόρη του Γοδεφρείδου Α΄ κόμη του Ανζού και της Αδέλας του Βερμαντουά, με την οποία απέκτησε τα εξής παιδιά:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Ρεν Κατηγορία:Δούκες της Βρετάνης Κατηγορία:Κόμητες της Ρεν
Εθνική Ακαδημία Επιστημών της Ουκρανίας
Η Εθνική Ακαδημία Επιστημών της Ουκρανίας (NASU; Національна академія наук України) είναι ένας αυτοδιοικούμενος, χρηματοδοτούμενος από το κράτος οργανισμός στην Ουκρανία, που αποτελεί το κύριο κέντρο ανάπτυξης της επιστήμης και της τεχνολογίας διαχειριζόμενο ένα σύστημα από ερευνητικά ινστιτούτα σε όλη τη χώρα. Είναι ο σημαντικότερος οργανισμός που προσανατολίζεται στην έρευνα, μαζί με τις άλλες 5 Ουκρανικές ακαδημίες, με εξειδίκευση σε διάφορους επιστημονικούς κλάδους. Περιλαμβάνει πολλούς τομείς, τμήματα, ερευνητικά ινστιτούτα, επιστημονικά κέντρα και αρκετές άλλες υποστηρικτικές επιστημονικές οργανώσεις.
Η Ακαδημία αναφέρεται ετήσια στο Υπουργικό συμβούλιο της Ουκρανίας. Το προεδρείο της ακαδημίας βρίσκεται επί της οδού βουλυτσία Βολοντιμίρσκα 57, απέναντι από το Κτίριο του Παιδαγωγικού Μουσείου όπου είχε την έδρα του το Κεντρικό Συμβούλιο της Ουκρανίας κατά τη διάρκεια της περιόδου ανεξαρτησίας 1917-18.
Το 1921–1991 ήταν ρεπουμπλικάνικο υποκατάστημα της Ακαδημίας Επιστημών της Σοβιετικής Ένωσης.
Ιστορία
Η Ουκρανική Ακαδημία Επιστημών ιδρύθηκε την 14η Νοεμβρίου 1918 με διάταγμα του Χετμάνου Πάβλο Σκοροπάντσκι. Δημιουργήθηκε ως ένας αυτοδιοικούμενος οργανισμός που περιλάμβανε 45 ιδρύματα: 15 ινστιτούτα, 14 μόνιμες επιτροπές, 6 μουσεία, 2 γραφεία, 2 εργαστήρια, κήπους βοτάνων και εγκλιματισμού, αστεροσκοπείο, βιολογικό σταθμό, βιβλιοθήκη, τυπογραφείο και αρχειοφυλάκια. Οι εκδόσεις της Ακαδημίας δημοσιεύονταν στην ουκρανική γλώσσα. Το καταστατικό τόνιζε τον πανουκρανικό χαρακτήρα της Ακαδημίας: στα τακτικά μέλη θα συμπεριλαμβάνονταν όχι μόνο πολίτες του ουκρανικού κράτους, αλλά και ουκρανοί επιστήμονες της Δυτικής Ουκρανίας (που τότε ήταν μέρος της Αυστροουγγρικής αυτοκρατορίας). Η συμμετοχή των αλλοδαπών δεν έπρεπε να ξεπερνά σε ποσοστό τα 2/3 του αριθμού τακτικών μελών.
Στην πρώτη γενική συνέλευση της 27ης Νοεμβρίου 1918 ο καθηγητής Βολοντιμίρ Βερνάτσκι εξελέγη ως πρόεδρος της Ουκρανικής Ακαδημίας Επιστημών και Γραμματέας διορίστηκε ο Αχατάνχελ Κρίμσκι. Η Χετμανική κυβέρνηση είχε διαθέσει κεφάλαια για την οργάνωση των πρώτων ερευνητικών τμημάτων, ινστιτούτων και άλλων ιδρυμάτων της ακαδημίας. Στο πρώτο έτος της λειτουργίας της η Ακαδημία περιλάμβανε τρία ερευνητικά τμήματα: Ιστορίας-φιλολογίας, φυσικών-μαθηματικών και κοινωνικών επιστημών, που καλύπτονταν από 3 ινστιτούτα, 15 επιτροπές και μία εθνική βιβλιοθήκη.
Το 1941, κατά τον Γερμανο-σοβιετικό πόλεμο, τα ινστιτούτα εκκενώθηκαν. Τα περισσότερα από αυτά και το Προεδρείο της Ακαδημίας μεταφέρθηκαν στην Ουφά, το Ινστιτούτο Ηλεκτροσυγκόλλησης στη Νίζνι Ταγκίλ, και άλλα ιδρύματα στο Σβερντλόβσκ (τώρα Γεκατερίνμπουργκ ), στο Τσελιάμπινσκ, στο Ζλατούστ και σε άλλες πόλεις της ΕΣΣΔ. Το έργο της ακαδημίας ήταν προσανατολισμένο στην παροχή βοήθειας στο μέτωπο και στους έχοντες ανάγκη. Δόθηκε προτεραιότητα στις επιστημονικές εξελίξεις του τομέα της αμυντικής βιομηχανίας, στη βελτίωση του συστήματος περίθαλψης των τραυματιών, και τα συναφή πεδία. Τον Μάρτιο του 1944 άρχισε η αποκατάσταση των ιδρυμάτων της Ακαδημίας Επιστημών της ΕΣΣΔ στο Κίεβο.
Μέχρι το 1960, 20 νέα ιδρύματα είχαν προστεθεί στα 44 υφιστάμενα της Ακαδημίας. Το 1954 ιδρύθηκε το υποκατάστημα Κριμαίας της Ακαδημίας Επιστημών της ΕΣΣΔ. Το 1956 ιδρύθηκε το Επιστημονικό Κέντρο της Ντόνετσκ, και αργότερα τα κέντρα: Δυτικό, Χάρκοβο, Νότιο και Ντνιπροπετρόφσκ. Το 1977 η Ακαδημία Επιστημών της ΕΣΣΔ στελεχωνόταν από 121 τακτικά μέλη και 175 ανταποκριτές. Τα 3 τμήματα της περιλάμβαναν 11 κλάδους και 82 επιστημονικά ινστιτούτα. Τη δεκαετία '80 η πλειοψηφία των ακαδημαϊκών ήταν επικεντρωμένη στο Τμήμα Φυσικοτεχνικών και Μαθηματικών Επιστημών (1986: 76%), στο τμήμα Χημικών, Τεχνολογικών και Βιολογικών επιστημών (19%) και στο Τμήμα Κοινωνικών Επιστημών (5 %). Ο συνολικός αριθμός του επιστημονικού προσωπικού αυξήθηκε σε 15.340. Η πρόοδος στις φυσικές και τεχνικές επιστήμες συνοδεύτηκε από απόκρυψη πληροφοριών για την Ακαδημία, όπως τα ονόματα εξέχοντων ερευνητών που αποκρύπτονταν για ιδεολογικούς λόγους.
Μετά την ανεξαρτητοποίησή της, η Εθνική Ακαδημία Επιστημών της Ουκρανίας αντιμετώπισε σημαντικές οικονομικές δυσκολίες. Κατέστη δύσκολη η αγορά εξοπλισμού και αντιδραστηρίων, οι αμοιβές για το επιστημονικό έργο δεν ήταν ικανοποιητικές και οι κρατικές επιχορηγήσεις για την προσανατολισμένη έρευνα ανεπαρκείς, οπότε χιλιάδες υπάλληλοι της Ακαδημίας αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την Ουκρανία ή την επιστήμη. Αντίθετα, οι ανθρωπιστικές επιστήμες άκμασαν αποκαλύπτοντας μεγάλες προοπτικές δημιουργικής εργασίας. Οι δικηγόροι, ιστορικοί, κοινωνιολόγοι και οικονομολόγοι συμμετείχαν ενεργά στις διαδικασίες της οικοδόμησης του κράτους. Οι συνθήκες επικοινωνίας και συνεργασίας με επιστήμονες και συναδέλφους του εξωτερικού βελτιώθηκαν ποιοτικά.
Πηγές
Κατηγορία:Πολιτισμός της Σοβιετικής Ένωσης Κατηγορία:Επιστήμες και τεχνολογία στην Ουκρανία Κατηγορία:Ακαδημίες επιστημών
Βαγγέλης Νάστος
Ο Βαγγέλης Νάστος (Θεσσαλονίκη, 13 Σεπτεμβρίου 1980) είναι Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής, που αγωνιζόταν κυρίως ως κεντρικός αμυντικός, αλλά και ως ακραίος.
ΠΑΟΚ
Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο στα εφηβικά του ΠΑΟΚ, στον οποίο υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο το 1996, αγωνίστηκε επτά χρόνια και το 2003 κατέκτησε το κύπελλο Ελλάδας. Το 2000 και το 2001 δόθηκε δανεικός σε Λάρισα και Καλαμάτα αντίστοιχα.
Ιταλία
Το χειμώνα του 2003 αποφάσισε να δοκιμάσει την τύχη του στο ιταλικό πρωτάθλημα και μεταγράφηκε στην Περούτζα, όπου αγωνίστηκε για δύο χρόνια. Από το 2005 ως το χειμώνα του 2007 ανήκε στη Βιτσέντσα, ενώ μεταπήδησε στην Άσκολι, όπου έμεινε ως το καλοκαίρι του 2009.
Ατρόμητος
Το 2009 επέστρεψε στην Ελλάδα για λογαριασμό του Ατρόμητου Αθηνών. Με την ομάδα του Περιστερίου έφτασε στον τελικό του κυπέλλου Ελλάδας, δύο συνεχόμενες χρονιές, το 2011 και το 2012. Αποτελούσε έναν από τους αρχηγούς του συλλόγου και αποχώρησε το καλοκαίρι του 2015.
Βέροια
Ολοκλήρωσε την καριέρα του αγωνιζόμενος στη Βέροια την περίοδο 2015-16.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Σ. Καλαμάτας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Περούτζα Κάλτσιο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άσκολι Κάλτσιο 1898 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ε. Λάρισας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βιτσέντσα Κάλτσιο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατρόμητου Αθηνών Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Α.Ε. Βέροιας Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Δρόμος εμπορίου μπαχαρικών
μικρογραφία| Οι πόλεις της ερήμου στο [[Νεγκέβ, όπως η Σόβατα, συνδέθηκαν με το μεσογειακό άκρο των αρχαίων οδών εμπορίας μπαχαρικών.]] Ο δρόμος εμπορίου μπαχαρικών περιλάμβανε ένα δίκτυο μεγάλων αρχαίων εμπορικών οδών από ξηράς και θαλάσσης, που συνέδεαν τον μεσογειακό κόσμο με ανατολικές και νότιες πηγές θυμιάματος, μπαχαρικών και άλλων ειδών πολυτελείας, που εκτείνονταν από λιμάνια της Μεσογείου στους Λεβάντες και την Αίγυπτο μέσω της βορειοανατολικής Αφρικής και της Αραβίας έως την Ινδία και παραπέρα. Το επίγειο εμπόριο μπαχαρικών από τη Νότια Αραβία έως τη Μεσόγειο άνθισε περίπου τον 7ο αιώνα π.Χ. και τον 2ο αιώνα μ.Χ.. Ο δρόμος εμπορίου μπαχαρικών χρησίμευσε ως κανάλι για την εμπορία αγαθών, όπως το λιβάνι και το μύρο από την Αραβία, τα ινδικά μπαχαρικά, πολύτιμοι λίθοι, μαργαριτάρια, έβενος, μετάξι και υφάσματα από τη Νοτιοανατολική Ασία και σπάνια ξύλα, φτερά, δέρματα ζώων, λιβάνι Σομαλίας και χρυσός από το Κέρας της Αφρικής.
Πρώιμη ιστορία
αριστερά|μικρογραφία| Ο δρόμος εμπορίου μπαχαρικών, που συνδέει την Αίγυπτο με τα εδάφη που παράγουν θυμίαμα, εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την πλοήγηση κατά μήκος της [[Ερυθρά Θάλασσα|Ερυθράς Θάλασσας.]] Οι Αιγύπτιοι εμπορεύονταν στην Ερυθρά Θάλασσα, εισάγοντας μπαχαρικά, χρυσό και εξωτικό ξύλο από τη «Γη του Πουντ» και από την Αραβία. Ινδικά εμπορεύματα μεταφέρονταν σε αραβικά και ινδικά πλοία στο Άντεν. Ο Ρόλινσον εντοπίζει τα πολυσυζητημένα «πλοία των Θαρσέων», ως έναν Τύρο στόλο εξοπλισμένο στην Έζιον-Γκέμπερ που έκανε αρκετά εμπορικά ταξίδια στα ανατολικά φέρνοντας πίσω χρυσό, ασήμι, ελεφαντόδοντο και πολύτιμους λίθους. Τα εμπορεύματα αυτά μεταφορτώνονταν στο λιμάνι του Όφιρ.
Σύμφωνα με έναν ιστορικό:
Στην αρχαία περίοδο, φαίνεται ότι η Νότια Αραβία και το Κέρας της Αφρικής ήταν οι σημαντικότεροι προμηθευτές μπαχαρικών, ενώ στη σύγχρονη εποχή τα εμπορικά κέντρα για το εμπόριο του κόμμι έχουν υπάρξει το Άντεν και το Ομάν. Τα πρώιμα τελετουργικά κείμενα από την Αίγυπτο δείχνουν ότι τα μπαχαρικά έφεραν στον Άνω Νείλο οι έμποροι της γης, αλλά ίσως τα πιο εντυπωσιακά στοιχεία αυτού του εμπορίου παρέχονται από τις τοιχογραφίες που χρονολογούνται γύρω στο 1500 π.Χ. στους τοίχους του ναού στις Θήβες που γιορτάζουν το ταξίδι ενός στόλου που η βασίλισσα της Αιγύπτου είχε στείλει στη Γη του Πουντ. Πέντε πλοία απεικονίζονται σε αυτά τα ανάγλυφα, φορτωμένα με θησαυρό, και ένα από αυτά δείχνει τριάντα ένα μικρά δέντρα θυμιάματος σε δοχεία που μεταφέρονται επί του σκάφους.
Το Περίπλους της Ερυθράς Θάλασσας και άλλα ελληνικά κείμενα αναφέρονται σε πολλές παράκτιες τοποθεσίες στη Σομαλία, τη Νότια Αραβία και την Ινδία που ασχολούνται με το εμπόριο λιβανιού, μύρου, κασσίας, και μιας σειράς ρητινών κόμμι που ονομάζονται duaka, kankamon και mok rotu.
Χερσαίες διαδρομές
Μεταξύ των πιο σημαντικών εμπορικών σημείων του δρόμου εμπορίου μπαχαρικών από τον Περσικό Κόλπο έως τη Μεσόγειο Θάλασσα ήταν η Ζέρχα στον Περσικό Κόλπο, την οποία ανέφερε ο ιστορικός Στράβων ότι ιδρύθηκε από τους Βαβυλώνιους εξόριστους ως αποικία των Χαλδαίων. Η Ζέρχα άσκησε επιρροή στους δρόμους εμπορίου μπαχαρικών στην Αραβία προς τη Μεσόγειο και έλεγχε το εμπόριο αρωμάτων στη Βαβυλώνα τον 1ο αιώνα π.Χ.. Η Ζέρχα ήταν ένα από τα σημαντικά λιμάνια εισόδου για εμπορεύματα που αποστέλλονταν από την Ινδία.
Λόγω της εξέχουσας θέσης της στο εμπόριο μπαχαρικών, η Υεμένη προσέλκυσε εποίκους από την Εύφορη Ημισέληνο. Το λιβάνι και το μύρο ήταν κρίσιμα για την οικονομία της Υεμένης και αναγνωρίστηκαν ως πηγή πλούτου από τους κυβερνήτες της. Μία πρόσφατη εξερεύνηση ανακάλυψε μια αρχαία εμπορική διαδρομή μέσω της ανατολικής Υεμένης στην περιοχή Μάχρα. αριστερά|μικρογραφία| Ο [[Τιγκλάθ Πιλεσέρ Γ΄ επιτέθηκε στη Γάζα για να ελέγξει το εμπόριο κατά μήκος του Δρόμου των Μπαχαρικών. ]] Τα ασσυριακά έγγραφα δείχνουν ότι ο Τιγκλάθ Πιλεσέρ Γ΄ προχώρησε μέσω της Φοινίκης στη Γάζα. Η Γάζα τελικά καταλήφθηκε και ο κυβερνήτης της Γάζας διέφυγε στην Αίγυπτο, αλλά αργότερα συνέχισε να ενεργεί ως υποτελής διοικητής. Το κίνητρο πίσω από την επίθεση ήταν η απόκτηση του ελέγχου του δρόμου εμπορίου μπαχαρικών στη Νότια Αραβία που είχε ευημερήσει κατά μήκος της περιοχής.
Ο Ι. Ε. Σ. Έντουαρντς συνδέει τον Συροεφραιμικό Πόλεμο με την επιθυμία των Ισραηλιτών και των Αραμαίων να ελέγξουν το βόρειο άκρο του Δρόμου των Μπαχαρικών, ο οποίος έτρεχε από τη Νότια Αραβία και θα μπορούσε να αξιοποιηθεί από την διοίκηση της Υπεριορδανίας. Οι αρχαιολογικές επιγραφές μιλούν επίσης για λεία που ανακτήθηκε από τη γη του mu-u-na-aa, πιθανώς του Μεουνίτες που αναφέρονται στην Παλαιά Διαθήκη. Μερικοί μελετητές αναγνωρίζουν αυτή την ομάδα ως τους Μηναίους της Νότιας Αραβίας, οι οποίοι ασχολήθηκαν με το εμπόριο μπαχαρικών και κατέλαβαν τα βόρεια φυλάκια του Δρόμου των Μπαχαρικών.
Τα αρώματα από το Ντοφάρ και τα είδη πολυτελείας από την Ινδία έφεραν πλούτο στα βασίλεια της Αραβίας. Τα αρώματα του Ντοφάρ μεταφέρονταν από το φυσικό λιμάνι του Κορ Ρόρι προς τη δυτική αφιλόξενη ακτή της Νότιας Αραβίας. Τα καραβάνια μετέφεραν αυτά τα προϊόντα βόρεια στη Σάμπουα και από εκεί στα βασίλεια των Καταβανίας, Σαβαίων, Μηναίων και Παλαιστίνης μέχρι τη Γάζα. Τα διόδια που επιβάλλονταν από τους ιδιοκτήτες πηγαδιών και άλλων εγκαταστάσεων προσθέτονταν στο συνολικό κόστος αυτών των προϊόντων πολυτελείας.
Ελληνορωμαϊκή παράκαμψη χερσαίων διαδρομών
μικρογραφία| Ρωμαϊκές ναυτιλιακές εμπορικές διαδρομές με την Ινδία σύμφωνα με το [[Περίπλους της Ερυθράς Θάλασσας, 1ος αιώνας μ.Χ. Οι Ρωμαίοι παρέκαμπταν τη χερσαία διαδρομή για χάρη της ταχύτερης και ασφαλέστερης ακτής.]] Οι Ναβαταίοι έχτισαν την Πέτρα, που βρισκόταν στα μισά του δρόμου μεταξύ του ανοίγματος προς τον Κόλπο της Άκαμπα και της Νεκράς Θάλασσας σε ένα σημείο όπου ο Δρόμος των Μπαχαρικών από την Αραβία προς τη Δαμασκό διασταυρωνόταν με τη χερσαία οδό από την Πέτρα προς τη Γάζα. Αυτή η θέση έδωσε στους Ναβαταίους τον έλεγχο στο εμπόριο κατά μήκος του Δρόμου των Μπαχαρικών. Προκειμένου να πάρουν τον έλεγχο του Δρόμου των Μπαχαρικών από τους Ναβαταίους, ο Αντίγονος ο Μονόφθαλμος, ένας από τους στρατηγούς του Αλεξάνδρου του Μέγα, ξεκίνησε μία ελληνική στρατιωτική εκστρατεία κατάληψης, χωρίς επιτυχία. Ο έλεγχος των Ναβαταίων στο εμπόριο αυξήθηκε και εξαπλώθηκε προς τη Δύση και το Βορρά. Η αντικατάσταση των Ελλήνων από τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία ως διαχειρίστρια της λεκάνης της Μεσογείου, οδήγησε στη συνέχιση του άμεσου εμπορίου με την Ανατολή. Σύμφωνα με έναν ιστορικό, «Οι Νότιοι Άραβες σε διαμαρτυρία έκαναν πειρατικές επιθέσεις σε ρωμαϊκά πλοία στον Κόλπο του Άντεν. Σε απάντηση, οι Ρωμαίοι κατέστρεψαν το Άντεν και ευνόησαν τη Δυτική Αβησσινιακή ακτή της Ερυθράς Θάλασσας». Το μονοπώλιο των Ινδών και των Αράβων μεσαζόντων αποδυναμώθηκε με την ανάπτυξη του εμπορίου των μουσώνων από τους Έλληνες μέσα από την ανακάλυψη της απευθείας διαδρομής προς την Ινδία (Ίππαλος), αναγκάζοντας τους Πάρθες και τους Άραβες μεσάζοντες να προσαρμόσουν τις τιμές τους, έτσι ώστε να ανταγωνίζονται στην Ρωμαϊκή αγορά τα αγαθά τα οποία τότε αγοράζονταν από την απευθείας θαλάσσια διαδρομή προς την Ινδία. Ινδικά πλοία έπλεαν στην Αίγυπτο καθώς οι θαλάσσιες διαδρομές της Νότιας Ασίας δεν ήταν υπό τον έλεγχο μιας μόνο δύναμης. μικρογραφία| Περιοχές γύρω από την αραβική χερσόνησο, σύμφωνα με το Περίπλους της Ερυθράς Θάλασσας. Σύμφωνα με έναν ιστορικό:
Το εμπόριο με την Αραβία και την Ινδία σε θυμίαμα και μπαχαρικά έγινε όλο και πιο σημαντικό, και οι Έλληνες άρχισαν να διαπραγματεύονται για πρώτη φορά απευθείας με την Ινδία. Η ανακάλυψη, ή η επανεύρεση, της θαλάσσιας διαδρομής προς την Ινδία αποδίδεται στον Εύδοξο τον Κυζικηνό, ο οποίος στάλθηκε για το σκοπό αυτό προς το τέλος της βασιλείας του Πτολεμαίου Πτολεμαίος Η΄ (πέθανε 116 π.Χ.). Ο Εύδοξος έκανε δύο ταξίδια στην Ινδία και, στη συνέχεια, έχοντας διαμάχη με τους Πτολεμαίους εργοδότες του, χάθηκε σε μια αποτυχημένη προσπάθεια να ανοίξει μια εναλλακτική θαλάσσια διαδρομή προς την Ινδία, χωρίς τον έλεγχο των Πτολεμαίων, ταξιδεύοντας στην Αφρική. Η καθιέρωση άμεσων επαφών μεταξύ της Αιγύπτου και της Ινδίας κατέστη πιθανότατα εφικτή από την αποδυνάμωση της αραβικής εξουσίας κατά την περίοδο αυτή, καθώς το βασίλειο των Σαβαίων της Νοτιοδυτικής Αραβίας κατέρρευσε και αντικαταστάθηκε από το Βασίλειο των Χιμιαριτών γύρω στο 115 π.Χ.. Οι εισαγωγές στην Αίγυπτο κανέλας και άλλων ανατολικών μπαχαρικών, όπως το πιπέρι, αυξήθηκαν σημαντικά, αν και το εμπόριο του Ινδικού Ωκεανού παρέμεινε προς το παρόν σε αρκετά μικρή κλίμακα, καθώς όχι περισσότερα από είκοσι αιγυπτιακά πλοία εξορμούν κάθε χρόνο έξω από την Ερυθρά Θάλασσα.
Ένας προηγούμενος σχολιαστής σχετικά με τη σημασία του εμπορίου, όσον αφορά τη συνδεσιμότητα των πολιτισμών και στις δύο πλευρές της Ερυθράς Θάλασσας από την εποχή της Βασίλισσας του Σαβά, ήταν ο Βρετανός εξερευνητής Τζέιμς Θίοντορ Μπεντ. Ήταν ο Μπεντ που αναγνώρισε τον εμπορικό χώρο της Μόσα Λίμεν τον Φεβρουάριο του 1895. Λιβάνι από το Ντοφάρ συλλέχθηκε στο Μόσα Λίμεν. Αποστελλόταν στην Κάνα και μεταφερόταν χερσαία στην Σάμπουα και πιο βόρεια στο Νατζράν, στη Μέκκα, στη Μεδίνα, στην Πέτρα και στη Γάζα στη Μεσόγειο Θάλασσα. Αποστελλόταν επίσης στη Βαβυλώνα και την Παλμύρα μέσω του Περσικού Κόλπου.
Το ρωμαϊκό εμπόριο με την Ινδία συνέχισε να αυξάνεται, και σύμφωνα με τον Στράβωνα (II.5.12. ):
Σε κάθε περίπτωση, όταν ο Γάιος Κορνέλιος Γάλλος ήταν περιφερειάρχης της Αιγύπτου, τον συνόδευα και ανεβήκαμε τον Νείλο μέχρι την Ασσουάν και τα σύνορα με την Αιθιοπία, και έμαθα ότι εκατόν είκοσι πλοία έπλεαν από τον Μυό Όρμο προς την Ινδία, ενώ παλαιότερα, υπό τους Πτολεμαίους, ελάχιστοι προσπάθησαν να πραγματοποιήσουν το ταξίδι και να συνεχίσουν την κυκλοφορία στα ινδικά εμπορεύματα.
Πτώση
Σύμφωνα με έναν ιστορικό:
Η πτώση του εμπορίου μπαχαρικών οδήγησε την Υεμένη να εξάγει καφέ μέσω του λιμένα της Ερυθράς Θάλασσας, Μοχά. αριστερά|μικρογραφία|Η Αίγυπτος υπό την κυριαρχία της [[Αυτοκρατορία των Ρασιντούν|Αυτοκρατορίας των Ρασιντούν.]] Μετά τους Ρωμαιοπερσικούς Πολέμους, οι περιοχές της Ρωμαϊκής Βυζαντινής Αυτοκρατορίας καταλήφθηκαν από τον Χοσρόη Α΄ της Περσικής Δυναστείας των Σασσανιδών. Οι Άραβες, με επικεφαλής τον Αμρ ιμπν αλ-Ας, διέσχισαν στην Αίγυπτο στα τέλη του 639 ή στις αρχές του 640.
Αυτή η πρόοδος σηματοδότησε την αρχή της Μουσουλμανικής κατάκτησης της Αιγύπτου και η πτώση λιμένων όπως η Αλεξάνδρεια, χρησιμοποιήθηκε για να διασφαλίζει το εμπόριο με την Ινδία από τον ελληνορωμαϊκό κόσμο από τη Δυναστεία των Πτολεμαίων.
Τέλος, οι Οθωμανοί Τούρκοι κατέκτησαν την Κωνσταντινούπολη τον 15ο αιώνα, σηματοδοτώντας την αρχή του τουρκικού ελέγχου των πιο άμεσων εμπορικών οδών μεταξύ Ευρώπης και Ασίας.