Λεονάρντο_ντα_Βίντσι
Φήμη και υστεροφημία
Ο διαρκής θαυμασμός που απολάμβανε ο Λεονάρντο από τους άλλους ζωγράφους, τους κριτικούς και τους ιστορικούς της εποχής, περιγράφεται σε πολλές γραπτές μαρτυρίες. Ο Μπαλντασσάρε Καστιλιόνε, συγγραφέας του έργου «Il Cortegiano» («Ο Αυλικός»), έγραψε το 1528: «...Ένας εκ των σπουδαιότερων ζωγράφων αυτού του κόσμου, βλέπει με ταπεινότητα την τέχνη του, στην οποία ωστόσο είναι αξεπέραστος», ενώ ο βιογράφος που έμεινε γνωστός ως Ανονίμο Γκαντιάνο έγραψε περί το 1540: «Η ιδιοφυΐα του ήταν τόσο σπάνια και καθολική που μπορεί να λεχθεί ότι η Φύση έκανε ένα θαύμα στην περίπτωσή του». Στην εισαγωγή του κεφαλαίου που αφιέρωσε για τον ντα Βίντσι, ο Βαζάρι τοποθέτησε τις ακόλουθες προτάσεις:"Στη φυσική πορεία των πραγμάτων, πολλοί άντρες και πολλές γυναίκες γεννιούνται με αξιοσημείωτα ταλέντα· ωστόσο, ορισμένες φορές, κατά τρόπο φυσικής υπέρβασης, ένας μοναδικός άνθρωπος προικίζεται θαυμάσια από τον Κύριο με ομορφιά, χάρη και ταλέντο σε τέτοια αφθονία, που αφήνει τους υπόλοιπους ανθρώπους πολύ πίσω, όλες του οι πράξεις μοιάζουν εμπνευσμένες και, πράγματι, ό,τι πράττει προκύπτει καθαρά από τον Θεό, και όχι από την ανθρώπινη ικανότητά του. Όλοι αναγνώρισαν ότι αυτό ίσχυε στην περίπτωση του Λεονάρντο ντα Βίντσι, ενός καλλιτέχνη εκπληκτικής φυσικής ομορφιάς, που επιδείκνυε απέραντη χάρη σε ό,τι και αν έκανε και που καλλιεργούσε την ιδιοφυΐα του τόσο εξαίσια, ώστε έλυσε με άνεση όλα τα προβλήματα που μελέτησε."Ο 19ος αιώνας έφερε ένα κύμα θαυμασμού για την ιδιοφυΐα του Λεονάρντο, στο πλαίσιο του οποίου ο Ελβετός Γιόχαν Χάινριχ Φίσλι έγραψε το 1801: «Τέτοια ήταν η αυγή της σύγχρονης τέχνης, όταν ο Λεονάρντο ντα Βίντσι βγήκε μπροστά με μια λάμψη που θάμπωσε την προηγούμενη αριστεία: φτιαγμένη από όλα τα στοιχεία που συνιστούν την ουσία μιας ιδιοφυΐας». Τα λόγια του Φίσλι απηχούν στα όσα έγραψε ο Γάλλος συγγραφέας τέχνης Αλέξις Φρανσουά Ρίο το 1861: «Υψώθηκε πάνω από όλους τους άλλους καλλιτέχνες με όχημα τη δύναμη και την ευγένεια των ταλέντων του». εναλλ.=|μικρογραφία|202x202px|Το Μουσείο του Λεονάρντο στο Βίντσι στεγάζει πλήθος μακετών κατασκευασμένων βάσει των σχεδίων του Λεονάρντο. εναλλ.=|μικρογραφία|222x222px|Το [[Νόμισμα (κέρμα)|νόμισμα του ενός ευρώ της Ιταλικής Δημοκρατίας, φέρει ανάγλυφο του «Ανθρώπου του Βιτρούβιου», απόδοση του αντίστοιχου σχεδίου του Λεονάρντο.|αριστερά]] Κατά τον 19ο αιώνα, το αντικείμενο των σημειωματάριων του Λεονάρντο ήταν γνωστό στο κοινό, μαζί με τους πίνακές του. Ο Γάλλος ιστορικός και κριτικός Ιπολίτ Τεν έγραψε το 1866: «Ίσως δεν γίνεται να βρεθεί στον κόσμο ένα παράδειγμα άλλης ευφυΐας τόσο καθολικής, τόσο ακόρεστης, τόσο παθιασμένης για το απέραντο, τόσο φυσικά όμορφης, τόσο μπροστά από τον δικό της αιώνα, αλλά και από τους επόμενους επίσης». Ο ιστορικός τέχνης Μπέρναρνρτ Μπέρενσον έγραψε το 1896: «Ο Λεονάρντο είναι ο μοναδικός καλλιτέχνης για τον οποίον μπορεί να λεχθεί με τέλεια λογοτεχνικότητα ότι ό,τι άγγιξε μετατράπηκε σε αντικείμενο αιώνιας ομορφιάς· είτε πρόκειται για μια τομή σε ένα κρανίο, είτε για μια περιγραφή κάποιου βοτάνου, είτε για μια μελέτη των μυών, εκείνος, με το ένστικτό του για τις γραμμές, το φως και τη σκιά, τα μετέτρεψε διά παντός σε σημεία αναπαράστασης της ζωής». Το ενδιαφέρον για το φαινόμενο Λεονάρντο ντα Βίντσι συνέχισε αναλλοίωτο ως τον 20ο και τον 21ο αιώνα· ειδικοί μελετούν και μεταφράζουν τα γραπτά του, αναλύουν τους πίνακές του χρησιμοποιώντας σύγχρονες επιστημονικές τεχνικές, συζητούν για τη γνησιότητά τους και αναζητούν τα καταγεγραμμένα αλλά μη σωζόμενα έργα. Η Λιάνα Μπορτολόν, γράφοντας το 1967, δήλωσε: «Εξαιτίας της πολλαπλότητας των ενδιαφερόντων που τον ώθησαν να κυνηγήσει κάθε τομέα γνώσης... ο Λεονάρντο μπορεί να θεωρηθεί —και πολύ σωστά— ότι ήταν το τέλειο δείγμα μιας καθολικής ιδιοφυΐας, με όλους τους ανησυχητικούς υπαινιγμούς που συνοδεύουν, σήμερα, αυτόν τον όρο· οι άνθρωποι νιώθουν το ίδιο άβολα απέναντι σε μια ιδιοφυΐα σήμερα, όπως ένιωθαν τον 16ο αιώνα. Πέντε αιώνες έχουν περάσει, κι όμως ακόμα αντικρίζουμε τον Λεονάρντο με δέος». μικρογραφία|236x236εσ|[[Γραμματόσημο για τον εορτασμό των πεντακοσίων χρόνων από τη γέννηση του ντα Βίντσι,Αν. Γερμανία