cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ελεύθερος Συριακός Στρατός
Αποστάτες από τον Συριακό Αραβικό Στρατό της Συρίας
Μέχρι τον Οκτώβριο του 2011, η ηγεσία του ΕΣΣ αποτελούμενη από 60-70 άτομα, συμπεριλαμβανομένου του Ριάντ Ασάαντ, βρισκόταν σε "στρατόπεδο αξιωματικών" στην Τουρκία, που φυλασσόταν από τον Τουρκικό Στρατό. Στις αρχές Νοεμβρίου 2011, δύο μονάδες του ΕΣΣ στην περιοχή της Δαμασκού αντιμετώπισαν δυνάμεις του καθεστώτος. Στα μέσα Νοεμβρίου, σε μια προσπάθεια αποδυνάμωσης των δυνάμεων υπέρ του Άσαντ, ο ΕΣΣ δημοσίευσε μια δήλωση, που ανακοίνωνε τη συγκρότηση προσωρινού στρατιωτικού συμβουλίου.
Τον Οκτώβριο του 2011, ένας Αμερικανός αξιωματούχος είπε ότι ο στρατός της Συρίας μπορεί να έχει χάσει πιθανόν 10.000 μέλη από αποστασία. Τον Οκτώβριο, ο ΕΣΣ άρχιζε να λαμβάνει στρατιωτική υποστήριξη από την Τουρκία, η οποία επέτρεψε στον αντάρτικο στρατό να λειτουργήσει τη διοίκηση και τα κεντρικά της γραφεία από τη νότια επαρχία Χατάι της χώρας κοντά στα σύνορα της Συρίας, και την επιτόπια διοίκηση από το εσωτερικό της Συρίας. Ο ΕΣΣ συχνά ξεκινούσε επιθέσεις στις βόρειες κωμοπόλεις και πόλεις της Συρίας, ενώ χρησιμοποιούσε την τουρκική πλευρά των συνόρων ως ασφαλή ζώνη και γραμμή ανεφοδιασμού.
Μέχρι τις αρχές Οκτωβρίου, αναφέρονταν αρκετά τακτικά συγκρούσεις μεταξύ πιστών και αποστατών στρατιωτικών μονάδων. Κατά την πρώτη εβδομάδα του μήνα, αναφέρθηκαν συνεχείς συγκρούσεις στην Τζαμπάλ αλ-Ζαουίγια στις ορεινές περιοχές της επαρχίας Ιντλίμπ. Στις 13 Οκτωβρίου, αναφέρθηκαν συγκρούσεις στην πόλη Χαάρα στην επαρχία Νταράα στα νότια της Συρίας, οι οποίες είχαν ως αποτέλεσμα το θάνατο δύο ανταρτών και έξι στρατιωτών, σύμφωνα με το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων με έδρα το Λονδίνο. Αναφέρθηκαν επίσης συγκρούσεις στην πόλη Μπινίς της επαρχίας Ιντλίμπ με συνολικά 14 θανάτους και στις δύο πληγείσες πόλεις, συμπεριλαμβανομένων ανταρτών, στρατιωτών και αμάχων. Λίγες μέρες αργότερα, στις 17 Οκτωβρίου, πέντε κυβερνητικά στρατεύματα σκοτώθηκαν στην πόλη Κουσάιρ στην κεντρική επαρχία Χομς, κοντά στα σύνορα με τον Λίβανο, και 17 άτομα αναφέρθηκαν τραυματίες σε αψιμαχίες με αποστάτες στην πόλη Χας στην επαρχία Ιντλίμπ κοντά στην οροσειρά της Τζαμπάλ αλ-Ζαουίγια, αν και δεν ήταν σαφές εάν οι τραυματίες περιελάμβαναν αμάχους. Σύμφωνα με την οργάνωση που εδρεύει στο Λονδίνο, περίπου 11 κυβερνητικοί στρατιώτες σκοτώθηκαν εκείνη την ημέρα, τέσσερις εκ των οποίων σκοτώθηκαν σε βομβαρδισμό. Δεν ήταν σαφές εάν οι αποστάτες, που συνδέονται με αυτά τα περιστατικά, σχετίζονταν με τον Ελεύθερο Συριακό Στρατό.
Στις 20 Οκτωβρίου, η αντιπολίτευση ανέφερε ότι σημειώθηκαν συγκρούσεις μεταξύ πιστών και αποστατών στην Μπουρχανίγια, κοντά στην Κουσάιρ της κεντρικής επαρχίας Χομς, με αποτέλεσμα τον θάνατο αρκετών στρατιωτών και την καταστροφή δύο στρατιωτικών οχημάτων. Μια εβδομάδα αργότερα, στις 25 Οκτωβρίου, σημειώθηκαν συγκρούσεις στη βορειοδυτική πόλη Μαάρατ αλ-Νουμαάν στην επαρχία Ιντλίμπ μεταξύ πιστών και αποστατών στρατιωτών σε ένα οδόφραγμα στην άκρη της πόλης. Οι αποστάτες ξεκίνησαν μια επίθεση εναντίον του κυβερνητικού οδοφράγματος ως αντίποινα για επιδρομή στις θέσεις τους την προηγούμενη νύχτα. Την επόμενη μέρα στις 26 Οκτωβρίου, η αντιπολίτευση ανέφερε ότι εννέα στρατιώτες σκοτώθηκαν από χειροβομβίδα ρουκετοβόλου, όταν έπεσε στο λεωφορείο τους στο χωριό Χαμράτ, κοντά στην πόλη Χάμα. Οι ένοπλοι, που επιτέθηκαν στο λεωφορείο, πιστεύεται ότι ήταν αποστάτες στρατιώτες.
Στις 29 Οκτωβρίου, η αντιπολίτευση ανέφερε ότι 17 στρατιώτες υπέρ του Άσαντ σκοτώθηκαν στην πόλη Χομς κατά τη διάρκεια μάχης με ύποπτους αποστάτες του στρατού, συμπεριλαμβανομένου ενός ανώτερου αξιωματούχου, που βοηθούσε τους αντάρτες στρατιώτες. Δύο τεθωρακισμένα μεταφοράς προσωπικού τέθηκαν εκτός λειτουργίας στη μάχη. Αργότερα, ο αριθμός των θυμάτων αναθεωρήθηκε σε 20 νεκρούς και 53 τραυματίες στρατιώτες σε συγκρούσεις με φερόμενους αποστάτες του στρατού, σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων. Σε ξεχωριστό περιστατικό, 10 πράκτορες ασφαλείας και ένας αποστάτης σκοτώθηκαν σε ενέδρα λεωφορείου κοντά στα τουρκικά σύνορα, ανέφεραν ακτιβιστές της αντιπολίτευσης. Το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ανέφερε ότι το λεωφορείο μετέφερε πράκτορες ασφαλείας μεταξύ των χωριών Αλ-Χαμπίτ και Καφρναμπούντα στην επαρχία Ιντλίμπ, όταν δέχθηκε ενέδρα "από ένοπλους, πιθανώς αποστάτες".
Τον Νοέμβριο του 2011, ο ΕΣΣ έκανε επιχειρήσεις σε όλη τη Συρία, τόσο σε αστικές περιοχές όσο και στην ύπαιθρο, στα βορειοδυτικά της Συρίας (Κυβερνεία της Ιντλίμπ και του Χαλεπίου), σε κεντρικές περιοχές (Κυβερνεία Χομς και Χάμα, Επαρχία Αλ Ραστάν), στην ακτή γύρω από τη Λατάκια, στα νότια (Κυβερνείο Νταράα και οροπέδιο Χουράν), στα ανατολικά (Κυβερνείο Ντέιρ αλ Ζορ, Επαρχία Αμπού Καμάλ), και Κυβερνείο της Δαμασκού. Στη συνέχεια, ο ΕΣΣ οπλίστηκε με τουφέκια, ελαφριά και βαριά πολυβόλα, χειροβομβίδες με ρουκετοβόλα και εκρηκτικές συσκευές. Οι μεγαλύτερες συγκεντρώσεις τους ήταν στη Χομς, στη Χάμα και στις γύρω περιοχές.
Ο ΕΣΣ, μετά από διαβουλεύσεις με το Εθνικό Συμβούλιο της Συρίας (SNC) το Νοέμβριο του 2011, συμφώνησε να μην επιτεθεί σε μονάδες του Συριακού Στρατού, που μένουν στους στρατώνες τους, και να επικεντρωθούν στην προστασία και την υπεράσπιση αμάχων.
Τον Νοέμβριο του 2011, "ο Ελεύθερος Συριακός Στρατός υπερηφανεύεται ότι έχει έως και 25.000 μαχητές στις τάξεις του, ένας αριθμός που αμφισβητείται από τους επικριτές του, που λένε ότι ο πραγματικός αριθμός είναι μάλλον περίπου 1.000". Στις αρχές Δεκεμβρίου, οι US International Business Times δήλωσαν ότι ο ΕΣΣ αριθμούσε 15.000 πρώην Σύριους στρατιώτες.
Στις 5 Νοεμβρίου, τουλάχιστον εννέα άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους σε συγκρούσεις μεταξύ στρατιωτών, διαδηλωτών και αποστατών, και τέσσερις Σαμπίχα - μέλη πολιτοφυλακής που υποστηρίζεται από τη συριακή κυβέρνηση - σκοτώθηκαν στην Ιντλίμπ σύμφωνα με πληροφορίες από αποστάτες. Την ίδια ημέρα, το κρατικό ειδησεογραφικό πρακτορείο SANA ανέφερε τους θανάτους 13 στρατιωτών και αστυνομικών ως αποτέλεσμα συγκρούσεων με ένοπλες ομάδες. Σύμφωνα με το SANA, τέσσερις αστυνομικοί τραυματίστηκαν επίσης σε συγκρούσεις με ένοπλη ομάδα στο Κανακίρ της επαρχίας της Δαμασκού, ενώ ένας από τους ένοπλους σκοτώθηκε και, επιπλέον εκείνη την ημέρα, εξουδετερώθηκαν δύο εκρηκτικές συσκευές.
Αυτομολήσεις και επιδρομές στα σημεία ελέγχου
Στη Δαμασκό αναφέρθηκαν περισσότερες αυτομολήσεις στρατού στις 10 Νοεμβρίου: τρεις από τους τουλάχιστον εννέα αποστάτες πυροβολήθηκαν, αφού εγκατέλειψαν τις θέσεις τους. Την ίδια ημέρα, οι συγκρούσεις φέρεται να είχαν ως αποτέλεσμα το θάνατο ενός δεκαπεντάχρονου αγοριού στο Χαν Σεϊχούν, όταν βρέθηκε ανάμεσα σε διασταυρούμενα πυρά μεταξύ των πιστών του Άσαντ και του Ελεύθερου Στρατού. Επίσης, στις 10 Νοεμβρίου "τουλάχιστον τέσσερις στρατιώτες του τακτικού στρατού σκοτώθηκαν την αυγή σε μια επίθεση, με επικεφαλής ένοπλους - πιθανώς αποστάτες - σε ένα στρατιωτικό σημείο ελέγχου στην περιοχή Χας, κοντά στην πόλη Μααρέτ αλ-Νουμάν, σύμφωνα με το Συριακό Παρατηρητήριο για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα . Ωστόσο, ο αριθμός έχει επίσης ανέλθει και σε πέντε στρατιώτες. Ένα σημείο ελέγχου στην πόλη Μααρέτ αλ-Νουμάν, τρία χιλιόμετρα νότια της Χομς, δέχθηκε επίσης επίθεση από τους αποστάτες, με αποτέλεσμα την αύξηση της ανάπτυξης τανκς από τις συριακές δυνάμεις ασφαλείας στην πόλη.
Τον Νοέμβριο, υπήρχαν αντικρουόμενες αναφορές σχετικά με τον αριθμό τραυματιών και δολοφονηθέντων Συρίων στρατιωτών. Στις 11 Νοεμβρίου, το Reuters ανέφερε ότι 26 στρατιώτες σκοτώθηκαν, ενώ τα κρατικά μέσα ενημέρωσης της Συρίας ανέφεραν ότι σκοτώθηκαν 20 στρατιώτες. Έως τις 13 Νοεμβρίου, οι Τοπικές Επιτροπές Συντονισμού ανέφεραν το θάνατο περίπου 20 στρατιωτών, το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ανέφερε το θάνατο περισσότερων από 100 στρατιωτών και το κρατικό Συριακό Αραβικό Ειδησεογραφικό Πρακτορείο Ειδήσεων (SANA) ανέφερε τον θάνατο 71 στρατιωτών. Οι αυξημένες συγκρούσεις στην επαρχία Νταράα ξεκίνησαν στις 14 Νοεμβρίου, όταν 34 στρατιώτες και 12 αποστάτες σκοτώθηκαν σε ενέδρα από τον ελεύθερο στρατό. Ο αριθμός των νεκρών ως αποτέλεσμα των συγκρούσεων περιελάμβανε επίσης 23 αμάχους. Μια μέρα αργότερα, στις 15 Νοεμβρίου, οκτώ στρατιώτες και στρατεύματα δυνάμεων ασφαλείας σκοτώθηκαν από επίθεση σε σημείο ελέγχου στην επαρχία Χάμα, σύμφωνα με ακτιβιστές.
Επίθεση σε Συγκρότημα Πληροφοριών στη Δαμασκό
Στις 16 Νοεμβρίου, δέχθηκε συντονισμένη επίθεση ένα συγκρότημα πληροφοριών της Αεροπορίας στο προάστιο Χαράστα της Δαμασκού. Σύμφωνα με τον Ελεύθερο Συριακό Στρατό, το έπραξαν με πολυβόλα και χειροβομβίδες με πυραύλους, με αποτέλεσμα τον θάνατο τουλάχιστον έξι στρατιωτών με είκοσι άλλους τραυματίες. Ένας Δυτικός διπλωμάτης είπε ότι η επίθεση ήταν "εξαιρετικά συμβολική και τακτικά νέα". Η επίθεση στο συγκρότημα πληροφοριών της Αεροπορίας ήταν συνέχεια των συγκρούσεων στη Δαμασκό. Την επόμενη μέρα, ο Ελεύθερος Συριακός Στρατός ξεκίνησε μια επίθεση εναντίον της έδρας νεολαίας του κόμματος των Μπααθιστών στην επαρχία Ιντλίμπ με RPG και μικρά όπλα. Το κρατικό πρακτορείο ειδήσεων SANA ανέφερε θανάτους τριών συριακών στρατευμάτων ως αποτέλεσμα έκρηξης βόμβας, ενώ ένας αξιωματικός επίσης τραυματίστηκε σοβαρά και δύο πράκτορες επιβολής του νόμου τραυματίστηκαν. Σύμφωνα με πληροφορίες, τρία μέλη των δυνάμεων ασφαλείας σκοτώθηκαν μεταξύ 18 και 19 Νοεμβρίου από τον Ελεύθερο Συριακό Στρατό. Πολλαπλές επιθέσεις στις 19 Δεκεμβρίου από ένοπλες ομάδες αναφέρθηκαν επίσης από το κρατικό πρακτορείο ειδήσεων SANA. Τα κρατικά νέα ανέφεραν επίσης ότι δέκα καταζητούμενα ένοπλα άτομα συνελήφθησαν στη Μααρέτ αλ-Νουμάν.
Σύμφωνα με το Reuters, δύο χειροβομβίδες με πύραυλο έπληξαν ένα κτίριο του κόμματος των Μπααθιστών στη Δαμασκό στις 20 Δεκεμβρίου. Αυτό, εάν είναι αλήθεια, είναι πολύ σημαντικό. Είναι η πρώτη επίθεση αυτού του είδους στην ίδια την πρωτεύουσα και θα προσδώσει βάρος στον ισχυρισμό του Ελεύθερου Συριακού Στρατού ότι μπορεί να χτυπήσει οπουδήποτε στη Συρία. Σύμφωνα με το Reuters, ένας μάρτυρας είπε: "Η αστυνομία ασφαλείας απέκλεισε την πλατεία, όπου βρίσκεται η κλαδική οργάνωση Δαμασκού των Μπααθιστών. Αλλά είδα καπνό να βγαίνει από το κτίριο και πυροσβεστικά οχήματα γύρω του". Σύμφωνα με πληροφορίες, το κτίριο ήταν ως επί το πλείστον άδειο κατά την επίθεση, που έλαβε χώρα πριν από την αυγή και ήταν φαινομενικά ένα μήνυμα προς την κυβέρνηση. Ωστόσο, ένας δημοσιογράφος του AFP πήγε στην περιοχή και δεν είδε σημάδια της ισχυριζόμενης επίθεσης, ενώ οι κάτοικοι δήλωσαν ότι δεν υπήρξαν εκρήξεις. Ο ίδιος ο συνταγματάρχης Ασαάντ αρνήθηκε ότι ο Ελεύθερος Συριακός Στρατός ήταν υπεύθυνος για την επίθεση. Στις 23 Νοεμβρίου, σκοτώθηκαν πέντε αποστάτες: τέσσερις σε ένα αγρόκτημα κοντά στη Νταράα, όπου κρύβονταν, και ένας κοντά στα σύνορα του Λιβάνου, σύμφωνα με το Reuters. Είναι ασαφές εάν υπήρχε αντιπαράθεση μεταξύ των στρατιωτών και των κυβερνητικών στρατευμάτων. Οποιαδήποτε απώλεια κυβερνητικών στρατευμάτων ως αποτέλεσμα αυτών των συγκρούσεων είναι επίσης άγνωστη.
Επίθεση στην αεροπορική βάση Χομς
Σύμφωνα με το Συριακό Παρατηρητήριο για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, στις 24 Νοεμβρίου στρατιώτες και Σαμπίχα με θωρακισμένα οχήματα άρχισαν επιχειρήσεις σε χωράφια δυτικά του Ραστάν στην επαρχία Χομς για να εντοπίσουν τους αποστάτες. Ως αποτέλεσμα, 24 άτομα πέθαναν (δεν είναι ξεκάθαρο εάν ήταν στρατιώτες, αποστάτες ή πολίτες). Τουλάχιστον 50 τανκς και άλλα θωρακισμένα οχήματα άνοιξαν πυρ με πολυβόλα και αντιαεροπορικά όπλα σε θέσεις του ΕΣΣ στα περίχωρα του Ραστάν. Αναφέρθηκαν επίσης θάνατοι στην Νταράα και τη Χομς. Στις 24 Νοεμβρίου, 11 αποστάτες σκοτώθηκαν και τέσσερις τραυματίστηκαν κατά τη διάρκεια συγκρούσεων στα δυτικά περίχωρα της Χομς.
Σε μια επίθεση σε μια αεροπορική βάση στην επαρχία Χομς στις 25 Νοεμβρίου, έξι ελίτ πιλότοι, ένας τεχνικός αξιωματικός και τρία άλλα άτομα σκοτώθηκαν. Ως αποτέλεσμα, η συριακή κυβέρνηση δεσμεύτηκε να "κόψει κάθε κακό χέρι" των δραστών. Την ίδια ημέρα, τουλάχιστον 10 στρατεύματα και υπάλληλοι της υπηρεσίας ασφαλείας σκοτώθηκαν σε συγκρούσεις με εξεγερμένους στρατιώτες στα ανατολικά της Συρίας. Το Συριακό Παρατηρητήριο για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα δήλωσε ότι οι θάνατοι σημειώθηκαν στο Ντέιρ Εζ Ζορ, ενώ νωρίς την επόμενη μέρα σκοτώθηκε επίσης ένας άμαχος στην ανατολική πόλη. Αρκετοί αποστάτες σκοτώθηκαν επίσης ή τραυματίστηκαν.
Ενέδρες σε στρατιωτικές συνοδείες
Οι συνεχείς συγκρούσεις στην επαρχία Ιντλίμπ ξεκίνησαν στις 26 Νοεμβρίου μεταξύ στρατιωτών πιστών στο καθεστώς και μαχητών της αντιπολίτευσης. Τουλάχιστον 8 στρατιώτες σκοτώθηκαν και 40 ακόμη τραυματίστηκαν εκείνη την ημέρα, όταν ο ΕΣΣ τους επιτέθηκε στην Ιντλίμπ, ανέφερε το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. "Μια ομάδα αποστατών επιτέθηκε σε μια ομάδα στρατιωτών και πρακτόρων ασφαλείας σε μια συνοδεία επτά οχημάτων, συμπεριλαμβανομένων τριών οχημάτων παντός εδάφους, στο δρόμο από τη Γκάντκα προς τη Μαάρατ αλ-Νουμάν", δήλωσε ο παρατηρητής με έδρα τη Βρετανία. "Οκτώ σκοτώθηκαν και τουλάχιστον 40 τραυματίστηκαν. Οι αποστάτες μπόρεσαν να αποσυρθούν χωρίς να υποστούν απώλειες", πρόσθεσε. Ο ΕΣΣ ισχυρίστηκε ότι ήταν πίσω από την επίθεση.
Σύριοι ακτιβιστές ανθρωπίνων δικαιωμάτων ισχυρίστηκαν ότι ο Ελεύθερος Συριακός Στρατός σκότωσε τρεις στρατιώτες και συνέλαβε δύο άλλους στις 29 Νοεμβρίου, αν και δεν διευκρίνισαν πού. Σύμφωνα με το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, επτά στρατιώτες σκοτώθηκαν στις 30 Νοεμβρίου σε μάχες στο χωριό Νταέλ στην επαρχία Νταράα μετά την κίνηση των δυνάμεων ασφαλείας στην πόλη. Οι μάχες συνεχίστηκαν από νωρίς το πρωί μέχρι αργά το απόγευμα. Ανατίναξαν δύο οχήματα δυνάμεων ασφαλείας. Επτά στρατεύματα σκοτώθηκαν", δήλωσε ο Ράμι Αμπντέλ Ραχμάν, επικεφαλής του παρατηρητηρίου. Ένας ακτιβιστής από την πόλη, στην επαρχία της Νταράα, είπε ότι περίπου 30 λεωφορεία με άνδρες ασφαλείας εισέβαλαν στο Νταέλ και δύο από τα λεωφορεία ανατινάχθηκαν σε μάχες "μεταξύ δυνάμεων ασφαλείας και αποστατών", ανέφερε το Παρατηρητήριο. Ένα από τα κατεστραμμένα λεωφορεία φέρεται να ήταν άδειο.
Επιδρομή σε κτίρια Υπηρεσιών Πληροφοριών στην Ιντλίμπ
Την 1η Δεκεμβρίου, τα στρατεύματα του ΕΣΣ ξεκίνησαν μια επιδρομή σε κτίριο πληροφοριών στην Ιντλίμπ, οδηγώντας σε πυρκαγιά τριών ωρών, στην οποία σκοτώθηκαν οκτώ στρατιώτες. Αυτό έγινε την ίδια ημέρα, που τα Ηνωμένα Έθνη ανακοίνωσαν ότι θεωρούν τη Συρία σε κατάσταση εμφυλίου πολέμου. Στις 3 Δεκεμβρίου, συγκρούσεις στην Ιντλίμπ οδήγησαν στο θάνατο επτά πιστών στον Άσαντ στρατιωτών, πέντε αποστατών και τριών αμάχων. Στις 4 Δεκεμβρίου, έντονες μάχες έγιναν στη Χομς, κατά τη διάρκεια των οποίων τουλάχιστον πέντε αντάρτες του ΕΣΣ σκοτώθηκαν και ένας τραυματίστηκε. Αποστάτες σκότωσαν τέσσερα μέλη των δυνάμεων ασφαλείας, συμπεριλαμβανομένου ενός αξιωματικού, στο Νταέλ στην επαρχία Νταράα στις 5 Δεκεμβρίου. Στις 7 Δεκεμβρίου, υπήρξαν συγκρούσεις μεταξύ του συριακού τακτικού στρατού και ομάδων αποστατών κοντά στο κέντρο ραδιοφωνικής μετάδοσης στην πόλη Σαρακίμπ στην επαρχία Ιντλίμπ. Ένα θωρακισμένο όχημα μεταφοράς προσωπικού του τακτικού στρατού καταστράφηκε κατά τη διάρκεια των συγκρούσεων. Εν τω μεταξύ, κοινές δυνάμεις ασφαλείας και στρατιωτικές δυνάμεις εισέβαλαν στα σπίτια στις άκρες της Σαρακίμπ και συνέλαβαν τρεις ακτιβιστές την αυγή. Μεταξύ 1ης και 7 Δεκεμβρίου, το Συριακό Αραβικό Πρακτορείο Ειδήσεων ανέφερε τους θανάτους 48 μελών κρατικών δυνάμεων ασφαλείας.
Αυξανόμενες συγκρούσεις στη Νταράα
Στρατιωτικό τανκ καταστράφηκε στη Χομς στις 9 Δεκεμβρίου. Τέσσερις αποστάτες στρατιωτικοί σκοτώθηκαν επίσης σε μάχες την ίδια μέρα. Στις 10 Δεκεμβρίου, ακτιβιστές λένε ότι συγκρούσεις μεταξύ συριακών στρατευμάτων και αποστατών του στρατού οδήγησαν στο θάνατο τουλάχιστον δύο ατόμων. Το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων αναφέρει ότι δύο τεθωρακισμένα μεταφορείς του στρατού κάηκαν στη σύγκρουση πριν από την αυγή στη βορειοδυτική πόλη Κφαρ Ταχαρίμ. Στις 11 Δεκεμβρίου, αναφέρθηκε ότι διεξήχθη μάχη μεταξύ αποστατών και του συριακού στρατού σε Μπάσρα αλ Χαρίρ και Λουτζάχ. Στρατεύματα, κυρίως από την 12η Τεθωρακισμένη Ταξιαρχία, με έδρα την Ίζραα, 40 χιλιόμετρα από τα σύνορα με την Ιορδανία, εισέβαλαν στην κοντινή πόλη Μπάσρα αλ Χαρίρ, ανέφερε το πρακτορείο ειδήσεων Reuters. Μάλλον ήταν η μεγαλύτερη μάχη μέχρι στιγμής. Τουλάχιστον πέντε στρατιώτες, συμπεριλαμβανομένου ενός στρατιωτικού αξιωματούχου, φέρεται ότι σκοτώθηκαν την ίδια μέρα σε άγνωστη τοποθεσία. Σε μια από τις συγκρούσεις της Κυριακής, οι οποίες πραγματοποιήθηκαν πριν από την αυγή στη βορειοδυτική πόλη Κφαρ Ταχαρίμ, δύο από τα θωρακισμένα οχήματα του στρατού πυρπολήθηκαν, δήλωσε το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Τρία άλλα οχήματα κάηκαν σε άλλη σύγκρουση κοντά στην Μπάσρα αλ Χαρίρ, ανέφερε η ομάδα. Παρόμοιες μάχες έγιναν σε πολλά άλλα μέρη του νότου, δήλωσε το Παρατηρητήριο και μια άλλη ακτιβιστική ομάδα ονόματι Τοπικές Συντονιστικές Επιτροπές.
Αστικές μάχες στη Χομς
Αποστάτες του συριακού στρατού υπό τη σημαία του ΕΣΣ δηλώνουν ότι ένας ανώτερος αξιωματικός του στρατού σκοτώθηκε στις 11 Δεκεμβρίου, αφότου αρνήθηκε να πυροβολήσει αμάχους στη Χομς. Ο Μαχέρ αλ-Νουέιμι, εκπρόσωπος του ΕΣΣ, δήλωσε ότι ο Ταξίαρχος Σαλμάν αλ-Αουάτζα έλαβε οδηγίες να πυροβολήσει τους κατοίκους της αλ-Κουσάιρ στη Χομς. Όταν αρνήθηκε, είπε ο Νουέιμι, δολοφονήθηκε. Ο ΕΣΣ αναφέρει ότι ένας μεγάλος αριθμός αυτομολήσεων πραγματοποιήθηκε μετά τη δολοφονία, καθώς ξέσπασαν συγκρούσεις μεταξύ των υποστηρικτών του αλ-Αουάτζα στο στρατό και των άλλων στρατιωτών, που τον σκότωσαν. Το Παρατηρητήριο είπε ότι δύο άνθρωποι σκοτώθηκαν στη σύγκρουση με τους αποστάτες στο Κφαρ Ταχαρίμ και δύο θωρακισμένα οχήματα καταστράφηκαν. Στις 12 Δεκεμβρίου, τρεις άμαχοι και δύο αποστάτες σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια συγκρούσεων στην επαρχία Ιντλίμπ. Οι μάχες στην Εμπίτα στην Ιντλίμπ συνεχίστηκαν όλη τη νύχτα και κατά τις πρώτες πρωινές ώρες της 12ης Δεκεμβρίου. Τουλάχιστον ένας μαχητής σκοτώθηκε και άλλος ένας τραυματίστηκε στην επίθεση. Ο ΕΣΣ σκότωσε δέκα στρατεύματα σε ενέδρα σε συνοδεία στην Ιντλίμπ, σύμφωνα με το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Αυτή η επίθεση φέρεται να έγινε για να εκδικηθεί τους θανάτους 11 αμάχων, που είχαν σκοτωθεί στο παρελθόν. Ένας Σύριος αξιωματικός σκοτώθηκε επίσης σε επίθεση εκδίκησης. Σύμφωνα με πληροφορίες, πιστοί στον Άσαντ στρατιώτες πυροβόλησαν αυτοκίνητο αμάχων κοντά στη Χομς στις 14 Δεκεμβρίου, σκοτώνοντας πέντε άτομα. Σε απάντηση, ο Ελεύθερος Συριακός Στρατός πραγματοποίησε ενέδρα εναντίον στρατιωτικής συνοδείας, αποτελούμενης από τέσσερα τζιπ, σκοτώνοντας οκτώ στρατιώτες. Την ίδια ημέρα, τρεις αντικυβερνητικοί στρατιωτικοί αποστάτες τραυματίστηκαν σε συγκρούσεις με τις συριακές δυνάμεις ασφαλείας στο χωριό Χιράκ της επαρχίας Νταράα. Ο ΕΣΣ ήρθε αντιμέτωπος με μονάδες στρατού και υπηρεσίες ασφαλείας νότια της Δαμασκού στις 15 Δεκεμβρίου, με αποτέλεσμα 27 θανάτους στρατιωτών και άγνωστο αριθμό θυμάτων από την πλευρά του ΕΣΣ. Οι συγκρούσεις ξέσπασαν σε τρία ξεχωριστά σημεία ελέγχου στην επαρχία Νταράα την αυγή. Μεταξύ 8 και 15 Δεκεμβρίου, Συριακό Αραβικό Ειδησεογραφικό Πρακτορείο ανέφερε τους θανάτους 68 μελών των κρατικών δυνάμεων ασφαλείας. Ένας αντισυνταγματάρχης του ΕΣΣ σκοτώθηκε από τον συριακό στρατό στις 17 Δεκεμβρίου, σύμφωνα με την Τοπική Επιτροπή και πηγή της αντιπολίτευσης.
Ανεπιτυχής αυτομόληση στην Ιντλίμπ
Στις 19 Δεκεμβρίου, ο ΕΣΣ υπέστη τη μεγαλύτερη απώλειά της, όταν νέοι αποστάτες προσπάθησαν να εγκαταλείψουν τις θέσεις και τις βάσεις τους μεταξύ των χωριών Κενσάφρα και Κεφέρ Κουαΐντ στην επαρχία Ιντλίμπ. Ακτιβιστικές ομάδες, συγκεκριμένα το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, ανέφεραν ότι 72 αποστάτες σκοτώθηκαν, καθώς πυροβολήθηκαν κατά τη διάρκεια της απόπειρας διαφυγής τους. Ο Συριακός Στρατός έχασε τρεις στρατιώτες κατά τη διάρκεια των συγκρούσεων. Την επόμενη μέρα, το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων δήλωσε ότι συνολικά 100 αποστάτες σκοτώθηκαν ή τραυματίστηκαν. Οι συγκρούσεις συνεχίστηκαν την επόμενη μέρα και ο Λιβανέζος ακτιβιστής ανθρωπίνων δικαιωμάτων Ουισάμ Ταρίφ ανέφερε ακόμη μεγαλύτερο αριθμό νεκρών: 163 αποστάτες, 97 κυβερνητικά στρατεύματα και εννέα άμαχοι σκοτώθηκαν τη δεύτερη μέρα, καθώς ο στρατός εντόπισε τους στρατιώτες και αμάχους, που είχαν καταφέρει να ξεφύγουν αρχικά. Στις 21 Δεκεμβρίου, αναφέρθηκε ότι ο ΕΣΣ είχε αναλάβει τον έλεγχο μεγάλων περιοχών της επαρχίας Ιντλίμπ, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων κωμοπόλεων και χωριών. Αναφέρθηκε επίσης στις 24 Δεκεμβρίου ότι το προπύργιο του ΕΣΣ στη γειτονιά Μπαμπ Αμρ της Χομς δέχθηκε επίθεση από δυνάμεις ασφαλείας, με δύο στρατιώτες του ΕΣΣ νεκρούς. Μια εβδομάδα αργότερα, ξέσπασε ανταλλαγή πυρών διάρκειας ενός λεπτού μεταξύ των δυνάμεων του ΕΣΣ και των κυβερνητικών δυνάμεων ασφαλείας σε έναν δρόμο κοντά στο χωριό Νταέλ στην επαρχία Νταράα. Τέσσερις κυβερνητικοί στρατιώτες σκοτώθηκαν στην ενέδρα. Ο ΕΣΣ είχε αυξηθεί σε μέγεθος περίπου 20.000 μέχρι τον Δεκέμβριο του 2011.
Θρησκευτικός και εθνοτικός χαρακτήρας
Κατά τις πρώτες μέρες της ύπαρξής του, το 90% του ΕΣΣ αποτελούνταν από Σουνίτες Μουσουλμάνους και μια μικρή μειονότητα ήταν (Σιίτες) Αλαουίτες, Δρούζοι, Χριστιανοί, Κούρδοι και Παλαιστίνιοι.
Το 2011, η τουρκική κυβέρνηση παρείχε ελεύθερο πέρασμα για αποστάτες μαχητές του Συριακού Στρατού και επέτρεψε στον ΕΣΣ να λειτουργήσει από ειδικό καταυλισμό προσφύγων στη Νότια Τουρκία κοντά στα σύνορα με τη Συρία. Η Τουρκία επέτρεψε στον ΕΣΣ να αρχίσει να επιχειρεί σε κοντινές πόλεις και ενθάρρυνε την ξένη επέμβαση στον εμφύλιο πόλεμο της Συρίας.
Τον Αύγουστο του 2012, σχηματίστηκαν οι Ταξιαρχίες Εθνικής Ενότητας, γνωστές για την απουσία σεχταρισμού. Η ομάδα περιελάμβανε επαναστάτες από μειονοτικές ομάδες, όπως Χριστιανούς, Δρούζους, Ισμαηλίτες και Αλαουίτες.
Ιανουάριος / Φεβρουάριος - Αποστασία υψηλόβαθμων αξιωματικών
Στις 6 Ιανουαρίου 2012, ο στρατηγός Μουσταφά αλ-Σέιχ του Συριακού Στρατού αποστάτησε από τις κυβερνητικές δυνάμεις και εντάχθηκε στον ΕΣΣ. Ο στρατηγός Μουσταφά αλ-Σέιχ δήλωσε στο Reuters ότι έως και 20.000 στρατιώτες είχαν εγκαταλείψει τον στρατό από την αρχή της σύγκρουσης και ότι ο ΕΣΣ είχε πάρει τον έλεγχο μεγάλων εδαφών. Είπε σε συνέντευξή του στις 12 Ιανουαρίου 2012: "Αν έχουμε 25.000 έως 30.000 αποστάτες σε αντάρτικες ομάδες των 6-7 ατόμων, αρκεί για να εξαντλήσουμε τον στρατό σε ένα-ενάμιση χρόνο, ακόμα κι αν είναι οπλισμένοι μόνο με χειροβομβίδες και ελαφρύ οπλισμό.
Στις 7 Ιανουαρίου 2012, ο συνταγματάρχης Αφίφ Μαχμούντ Σουλεϊμά του τμήματος εφοδιαστικής της Συριακής Πολεμικής Αεροπορίας αποστάτησε από το καθεστώς του Μπασάρ Αλ Άσαντ μαζί με τουλάχιστον πενήντα από τους άνδρες του. Ανακοίνωσε την αυτομόληση της ομάδας του σε απευθείας τηλεοπτική σύνδεση και διέταξε τους άντρες του να προστατεύσουν διαδηλωτές στην πόλη Χάμα. Ο συνταγματάρχης Σουλεϊμά δήλωσε: "Είμαστε από το στρατό και αποστατήσαμε, επειδή η κυβέρνηση σκοτώνει άμαχους διαδηλωτές. Ο Συριακός Στρατός επιτέθηκε στη Χάμα με βαρύ οπλισμό, αεροπορικές επιδρομές και βολές από άρματα μάχης. […] Ζητάμε από τους παρατηρητές του Αραβικού Συνδέσμου να επισκεφθούν περιοχές, που πλήττονται από αεροπορικές επιδρομές και επιθέσεις, ώστε να μπορέσετε να δείτε τη ζημιά με τα μάτια σας και σας ζητάμε να στείλετε κάποιον να αποκαλύψει τα τρία νεκροταφεία στη Χάμα, γεμάτα με περισσότερα από 460 πτώματα".
Συριακές δυνάμεις συγκρούστηκαν με αποστάτες του στρατού σε περιοχή κοντά στην πρωτεύουσα Δαμασκό, ανέφεραν ακτιβιστές της αντιπολίτευσης. Σύμφωνα με τους ακτιβιστές, η πόλη Ριφ της Δαμασκού επλήχθη την 1η Ιανουαρίου, καθώς οι κυβερνητικές δυνάμεις κυνηγούσαν ύποπτους αποστάτες. Δεν υπήρξαν άμεσες αναφορές για θύματα. Σύμφωνα με το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων με έδρα στο Λονδίνο, παρά την αυτοαποκαλούμενη κατάπαυση του πυρός, οι στρατιώτες του Ελεύθερου Συριακού Στρατού στην Ιντλίμπ στις 2 Ιανουαρίου κατέλαβαν δύο σημεία ελέγχου, που ανήκουν στις δυνάμεις ασφαλείας, και συνέλαβαν δεκάδες πιστά στρατεύματα και ξεκίνησαν μια επίθεση σε τρίτο σημείο ελέγχου σκοτώνοντας και τραυματίζοντας αρκετούς πιστούς στον Άσαντ στρατιώτες. Περισσότερα από δώδεκα άτομα, μεταξύ των οποίων 11 στρατιώτες, σκοτώθηκαν σε συγκρούσεις μεταξύ αποστατών και νομιμοφρόνων στην Μπάσρα Αλ Χαρίρ, πόλη στη νότια Νταράα, σύμφωνα με το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Βομβαρδισμοί και πυροβολισμοί αναφέρθηκαν επίσης στο Ντέιρ Εζ Ζορ από τις Τοπικές Συντονιστικές Επιτροπές. Στις 14 Ιανουαρίου, το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων δήλωσε ότι υπήρχαν μάχες μεταξύ αποστατών και νομιμοφρόνων στη Χούλα της επαρχίας Χομς, αφότου αποστάτες κατέστρεψαν οδόφραγμα και αρκετές δυνάμεις ασφαλείας σκοτώθηκαν ή τραυματίστηκαν.
Στα μέσα Ιανουαρίου, ο ΕΣΣ κατάφερε να αναλάβει τον έλεγχο της συνοριακής πόλης Ζαμπαντάνι, μόλις 14 μίλια μακριά από την πρωτεύουσα Δαμασκό. Οι τακτικές δυνάμεις του στρατού προσπάθησαν να επιτεθούν στην πόλη αρκετές φορές, αλλά από τις 16 Ιανουαρίου όλες οι επιθέσεις απωθήθηκαν.
Στις 16 Ιανουαρίου ανακοινώθηκε ότι ο στρατηγός Μουαφάκ Χαμζέχ πόλη Κουσάιρ στην επαρχία Χομς είχε αυτομολήσει στην αντιπολίτευση.
Στις 29 Ιανουαρίου, υπήρξαν αναφορές για έναν νέο γύρο υψηλόβαθμων αποστασιών, αφότου ο Συριακός Στρατός αναπτύχθηκε για μάχη στα προάστια της Δαμασκού. Τουλάχιστον δύο στρατηγοί και εκατοντάδες στρατιώτες με τα όπλα τους αποστάτησαν τότε.
Μεταξύ 29 και 30 Ιανουαρίου, οι κυβερνητικές δυνάμεις συγκέντρωσαν πάνω από 2.000 στρατεύματα και τουλάχιστον 50 άρματα μάχης και ξεκίνησαν μια μεγάλη επίθεση για την ανάκτηση των βόρειων προαστίων, που κατέχονταν από τον ΕΣΣ, και την απομάκρυνση του ΕΣΣ από την πόλη. Μέχρι το τέλος της 30ής Ιανουαρίου, φάνηκε ότι η επιχείρηση ήταν ως επί το πλείστον επιτυχής και ο ΕΣΣ είχε κάνει μια τακτική απόσυρση. 10 μαχητές του ΕΣΣ και οκτώ κυβερνητικοί στρατιώτες σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια της ημέρας σε ολόκληρη τη χώρα. Δύο από τους αποστάτες πέθαναν στο προάστιο Ρανκούς της Δαμασκού, το οποίο είχε ανακαταλάβει ο στρατός. Σύμφωνα με άλλο ρεπορτάζ, ο αριθμός των θανάτων της ημέρας στα προάστια έφτασε τους 19 αμάχους και 6 μαχητές του ΕΣΣ, ενώ ο συνολικός αριθμός των νεκρών τις προηγούμενες τρεις ημέρες, από τότε που ξεκίνησε η μάχη στην περιοχή, ήταν 100. Την ίδια ημέρα, αναφέρθηκε από ακτιβιστές της αντιπολίτευσης ότι ένας από τους αρχικούς ιδρυτές του ΕΣΣ, ο συνταγματάρχης Χουσεΐν Χαρμούς, που είχε αιχμαλωτιστεί στα τέλη Αυγούστου από τις συριακές ειδικές δυνάμεις, είχε εκτελεστεί αρκετές εβδομάδες νωρίτερα.
Στις 31 Ιανουαρίου, ο Συριακός Στρατός συνέχισε να προχωρά για να απομακρύνει τους τελευταίους θύλακες του ΕΣΣ. . Ο στρατός πυροβόλησε στον αέρα, καθώς προχώρησαν με άρματα μάχης ακόμη και πέρα από τις θέσεις, από τις οποίες αποσύρθηκε ο ΕΣΣ. Ακτιβιστές δήλωσαν ότι τα προάστια βρίσκονταν σε αιφνιδιαστική απαγόρευση κυκλοφορίας, ενώ σε άλλα επιτρεπόταν να φύγουν. Ο στρατός πραγματοποίησε συλλήψεις υπόπτων στο Αρμπίν. Σε ορισμένες περιπτώσεις, ορισμένοι πολίτες αψήφησαν τις απαγορεύσεις κυκλοφορίας και τοποθέτησαν μια μεγάλη σημαία της αντιπολίτευσης στο κέντρο της Δαμασκού.
Την 1η Φεβρουαρίου, ο Συριακός Στρατός επέκτεινε τις επιχειρήσεις του γύρω από τη Δαμασκό, με περισσότερα στρατεύματα να μετακινούνται στην ορεινή περιοχή του Καραμούν, βόρεια της Δαμασκού. Βορειότερα, τα στρατεύματα, που ανέλαβαν τον έλεγχο του Ρανκούς, άρχισαν να επεκτείνουν τον έλεγχό τους σε χωράφια, που περιέβαλλαν την πόλη. Στα ανατολικά προάστια της Μεσράμπα, ακτιβιστής ανέφερε ότι τοποθετήθηκαν ελεύθεροι σκοπευτές του στρατού και ότι άρματα μάχης βρίσκονταν στους δρόμους. Αρχικά, 12 άτομα, συμπεριλαμβανομένων έξι ανταρτών του ΕΣΣ, σκοτώθηκαν σε μάχες στο Ουάντι Μπαράντα βορειοδυτικά της Δαμασκού στο κυβερνείο Ριφ Ντιμάσκ, σύμφωνα με την Τοπική Συντονιστική Επιτροπή. Αργότερα, ο αριθμός των θανάτων των μαχητών του ΕΣΣ αυξήθηκε σε 14. Οι πόλεις Ντέιρ Κανούν και Άιν αλ Φίτζα δέχθηκαν επίσης στρατιωτικές επιθέσεις σύμφωνα με το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Ταυτόχρονα, το Συριακό Αραβικό Πρακτορείο ειδήσεων ανέφερε ότι, πιο νότια στα προάστια της Νταράα, οι δυνάμεις ασφαλείας σκότωσαν 11 ένοπλους μαχητές και τραυματίστηκαν δύο, όταν επιτέθηκαν σε στρατιωτικό λεωφορείο σκοτώνοντας ένα λοχία και τραυματίζοντας δύο άλλους. Επίσης, η εφημερίδα Al-Watan ανέφερε ότι 37 αντάρτες μαχητές σκοτώθηκαν σε μάχες στη Χομς και 15 στο Ραστάν, ενώ τέσσερις στρατιώτες σκοτώθηκαν στο Μπαμπ Ντρέιμπ και δύο στο Ραστάν.
Σύμφωνα με το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, κυβερνητικά στρατεύματα και αποστάτες συγκρούστηκαν στη βορειοδυτική επαρχία Ιντλίμπ και στη νότια επαρχία Νταράα στις 5 Φεβρουαρίου. Αναφέρουν δύο αμάχους και εννέα στρατιώτες νεκρούς στην Ιντλίμπ. Τα βίντεο δημοσιεύτηκαν στο διαδίκτυο, όπου φέρεται ο ΕΣΣ να ανακατέλαβε άλλο ένα σημείο ελέγχου στη Χομς στις 2 Φεβρουαρίου. Πέντε κυβερνητικά στρατεύματα πυροβολήθηκαν σε συγκρούσεις με αντάρτες μαχητές στην κωμόπολη Καλάτ αλ-Μαντιάκ στη Χάμα στις 14 Φεβρουαρίου.
Το βράδυ της 3ης Φεβρουαρίου και τις πρώτες πρωινές ώρες της 4ης Φεβρουαρίου, οι κυβερνητικές δυνάμεις ξεκίνησαν μια μεγάλη επίθεση εναντίον της Χομς, με αποτέλεσμα περισσότερους από 200 θανάτους και 800 τραυματισμούς. Οι δυνάμεις του ΕΣΣ ήρθαν αντιμέτωπες με κυβερνητικές δυνάμεις και απείλησαν με αντίποινα ιδιαίτερα στη Δαμασκό. Στις 10 Φεβρουαρίου, το Sky News ανέφερε ότι ο ΕΣΣ είχε αναλάβει τον πλήρη έλεγχο της βόρειας πόλης Ιντλίμπ. Ωστόσο, συριακά άρματα μάχης άρχισαν να περιβάλλουν την Ιντλίμπ και πολίτες και αποστάτες στρατιωτικοί φοβούνταν νέα επίθεση. Νέες μάχες στην επαρχία Ιντλίμπ αναφέρθηκαν στις 11 Φεβρουαρίου.
Στις 6 Φεβρουαρίου 2012, ο Ριάντ αλ Ασάαντ εξέφρασε την ανησυχία του για την έλλειψη πολιτικής και υλικής υποστήριξης του Συριακού Εθνικού Συμβουλίου προς τον ΕΣΣ και δήλωσε ότι, εάν δεν μπορούσαν να επιλυθούν οι διαφορές, ο ΕΣΣ θα διέκοπτε τις σχέσεις του με το Εθνικό Συριακό Συμβούλιο.
Έγιναν έντονες μάχες στην πόλη Κουσάιρ στη Χομς από τις 13 Φεβρουαρίου, όταν ο ΕΣΣ κατέλαβε την έδρα της μυστικής υπηρεσίας στη Χομς, σκοτώνοντας πέντε πράκτορες. Τα υπόλοιπα κυβερνητικά στρατεύματα υποχώρησαν στο δημαρχείο και στο νοσοκομείο της πόλης. Τέσσερα τανκς ήρθαν για ενισχύσεις. Ωστόσο, ένα από τα τέσσερα άρματα μάχης, καθώς και 30 στρατιώτες, αυτομόλησαν στην αντιπολίτευση, όπου το τανκ στράφηκε ενάντια στις υπόλοιπες κυβερνητικές θέσεις και τα άλλα τρία τανκς. Κατά τη διάρκεια της μάχης της Κουσάιρ, οι μαχητές του ΕΣΣ κατάφεραν να αποκτήσουν τον πλήρη έλεγχο της πόλης. Δήλωσαν ότι 20 κυβερνητικοί στρατιώτες σκοτώθηκαν και 80 τράπηκαν σε φυγή. Οι μαχητές του ΕΣΣ δήλωσαν ότι ένας από τους άντρες τους σκοτώθηκε και άλλοι έξι τραυματίστηκαν κατά τη διάρκεια της μάχης.
Γύρω στις 18 Φεβρουαρίου 2012, ο στρατηγός Φαγιέζ Άμρο της Συριακής Πολεμικής Αεροπορίας, ο οποίος ήταν από την Μπαμπ Αμρ στη Χομς και τουρκμενικής καταγωγής, αυτομόλησε στην Τουρκία.
Κι άλλος ένας στρατηγός πληροφοριών από τον Συριακό Στρατό αυτομόλησε εκείνη τη στιγμή στην Τουρκία. Το όνομά του δεν αποκαλύφθηκε για λόγους ασφαλείας, ανέφεραν οι δυνάμεις της αντιπολίτευσης.
Στις 22 Φεβρουαρίου, ένας ταξίαρχος αυτομόλησε στην Ιντλίμπ με 200 στρατιώτες του. Τον Μάρτιο, ο στρατηγός Αντνάν Φαρζάτ από την πόλη Ραστάν και δύο άλλοι στρατηγοί αποστάτησαν. Πηγές της τουρκικής κυβέρνησης ανέφεραν τον ίδιο μήνα μια εκτόξευση του αριθμού των αποστατών: 20.000 μόνο τον μήνα που πέρασε, ανεβάζοντας τον συνολικό αριθμό των αποστατών από τον συριακό στρατό σε περισσότερους από 60.000 στρατιώτες.
Στα τέλη Φεβρουαρίου 2012, το Συριακό Εθνικό Συμβούλιο δημιούργησε ένα στρατιωτικό γραφείο για την επίβλεψη των στρατιωτικών επιχειρήσεων. Αυτή η πρωτοβουλία δέχθηκε κριτική από ηγέτες του Ελεύθερου Συριακού Στρατού, που δήλωσαν ότι δεν είχαν ενημερωθεί. Ο αποστάτης στρατηγός Μουσταφά αλ-Σέιχ δημιούργησε μια παρόμοια διαφωνία στο στρατό, όταν ίδρυσε μια αντίπαλη ομάδα ονόματι Ανώτερο Στρατιωτικό Επαναστατικό Συμβούλιο, η οποία απορρίφθηκε από την ηγεσία του ΕΣΣ και τις μονάδες πεδίου.
Νωρίτερα, η Μουσουλμανική Αδελφότητα είχε επίσης προσπαθήσει να υιοθετήσει τον ΕΣΣ, αλλά η ηγεσία απέρριψε την απόπειρά τους. Ο συνταγματάρχης Αλ Κούρντι, αναπληρωτής ηγέτης του ΕΣΣ, απέρριψε τις εσωτερικές διαφορές και δήλωσε ότι, παρά τις διαφωνίες, η αντιπολίτευση παρέμεινε ενωμένη ενάντια στην κυβέρνηση και στην έκκλησή τους να πάρουν τα όπλα.
Στα τέλη του 2011, ο ΕΣΣ παγίωσε τον έλεγχό του σε διάφορες πόλεις και χωριά στην επαρχία Ιντλίμπ.
Αργότερα τον Ιανουάριο του 2012, ο Ελεύθερος Συριακός Στρατός κατάφερε να ξαναπάρει τον έλεγχο της πόλης Ζαμπαντάνι στην επαρχία της Δαμασκού μετά από έντονες συγκρούσεις με τα τακτικά στρατεύματα.
Στις 21 Ιανουαρίου, ο ΕΣΣ κατέλαβε προσωρινά την πόλη Ντούμα κοντά στη Δαμασκό.
Ο Ελεύθερος Συριακός Στρατός έλεγχε επίσης για τρεις μήνες περίπου τα δύο τρίτα της Χομς, της τρίτης μεγαλύτερης πόλης της Συρίας, σύμφωνα με Σύριους στρατιωτικούς αξιωματικούς μέσα στην πόλη.
Τον Ιανουάριο, ορισμένα προάστια της Δαμασκού τέθηκαν υπό μερικό έλεγχο της αντιπολίτευσης. Για παράδειγμα, η Σάκμπα, ανατολικό προάστιο της Δαμασκού, πέρασε υπό τον έλεγχο της αντιπολίτευσης για μια εβδομάδα, έως ότου ο ΕΣΣ αναγκάστηκε να υποχωρήσει τακτικά στον τοπικό πληθυσμό μετά από σοβαρούς βομβαρδισμούς από τον Συριακό Στρατό. Στα τέλη Φεβρουαρίου, η Ιντλίμπ ήταν υπό τον έλεγχο της αντιπολίτευσης, με σημαίες της αντιπολίτευσης να κυματίζουν στο κέντρο της πόλης.
Μέθοδοι και τακτική
Καθώς οι αποστάτες κυβερνητικοί στρατιώτες δεν είχαν θωρακισμένα οχήματα, αλλά μόνο ελαφρύ οπλισμό και πυρομαχικά, ο ΕΣΣ τον Αύγουστο–Οκτώβριο του 2011 έκανε ενέδρες ως επί το πλείστον σε δυνάμεις ασφαλείας και στην κρατική πολιτοφυλακή Σαμπίχα ("φαντάσματα") και επιτέθηκε σε φορτηγά και λεωφορεία με ενισχύσεις ασφαλείας με φύτευση βόμβων ή με επιχειρήσεις επίθεσης και υποχώρησης, αλλά σπάνια αντιμετώπισαν άλλους τακτικούς στρατιώτες.
Ο ΕΣΣ χρησιμοποιεί τακτική αντάρτικου πολέμου, όταν πολεμά, και δεν στοχεύει να καταλάβει έδαφος, όταν τελειώσει μια μάχη. Ωστόσο, μέχρι τα τέλη του 2011 μεγάλες περιοχές στη Συρία είχαν περάσει υπό μερικό έλεγχο του Ελεύθερου Συριακού Στρατού.
Οι ένοπλες δράσεις του Ελεύθερου Συριακού Στρατού επικεντρώνονται στα μαχητικά πλεονεκτήματα της κυβέρνησης, τα οποία περιλαμβάνουν την ικανότητα διοχέτευσης συντονισμένων επιχειρήσεων σε μεγάλη κλίμακα, την ικανότητα να μετακινεί τις δυνάμεις της κατά βούληση και την ικανότητα να χρησιμοποιεί βαριά δύναμη πυρός. Για να αντιμετωπίσει αυτά τα πλεονεκτήματα, ο ΕΣΣ έχει κάνει επιθέσεις κατά της διοίκησης και ελέγχου της κυβέρνησης και της υλικοτεχνικής υποδομής. Ξεκίνησε μια εκστρατεία σαμποτάζ στη Συρία, με αναφορές για επιθέσεις σε διάφορα κυβερνητικά κτίρια. Ο ΕΣΣ έχει επιτεθεί σε κέντρα διοίκησης υπηρεσιών ασφαλείας και δημοσιεύει πληροφορίες σε συριακούς ιστότοπους κοινωνικών μέσων σχετικά με το μπλοκάρισμα δρόμων, την επίθεση εναντίον εφοδιαστικών οχημάτων, την κοπή ομοαξονικών καλωδίων επικοινωνιών, που εξυπηρετούν αεροδρόμια, την καταστροφή πύργων τηλεπικοινωνιών, το σαμποτάρισμα κυβερνητικών οχημάτων στις δεξαμενές καυσίμων και την επίθεση σε σιδηροδρόμους και αγωγούς. μικρογραφία| Μαχητής του ΕΣΣ σε ανταλλαγή πυρών στο Χαλέπι Ο Ελεύθερος Συριακός Στρατός σε τοπικό επίπεδο αντιμετωπίζει και στήνει ενέδρες στην κρατική πολιτοφυλακή Σαμπίχα και αντιμετωπίζει τον στρατό, οπότε και ενθαρρύνει απόπειρες αποστασίας. Ορισμένα μέλη του Ελεύθερου Συριακού Στρατού έχουν δηλώσει ότι η οργάνωση δε διαθέτει τους πόρους για να καταλάβει και να αναλάβει τον έλεγχο εδαφών, και αντ' αυτού βασίζεται πρωτίστως σε επιχειρήσεις επίθεσης και υποχώρησης για να ωθήσει τον συριακό στρατό να αποσυρθεί. Ο ΕΣΣ χρησιμοποιεί επίσης αυτοσχέδιες εκρηκτικές συσκευές για να επιτεθεί σε στρατιωτικές συνοδείες λεωφορείων, φορτηγών και τανκς, που μεταφέρουν προμήθειες και ενισχύσεις ασφαλείας, και συμμετέχει σε επιχειρήσεις επίθεσης και υποχώρησης σε κυβερνητικά σημεία ελέγχου. Σε γειτονιές αντιτιθέμενες στην κυβέρνηση, ο ΕΣΣ ενήργησε ως αμυντική δύναμη, φρουρώντας δρόμους, ενώ πραγματοποιούνταν διαμαρτυρίες, κάνοντας επιθέσεις στην πολιτοφυλακή Σαμπίχα, που αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι των προσπαθειών της κυβέρνησης να καταστείλει τους αντιφρονούντες. Στο Ντέιρ αλ-Ζορ, στο Αλ Ραστάν, στο Αμπού Καμάλ και άλλες πόλεις, ο Ελεύθερος Συριακός Στρατός, ωστόσο, συμμετείχε σε μάχες δρόμου, που μαίνονταν για μέρες, χωρίς καμία ιδιαίτερη πλευρά να κερδίσει το πλεονέκτημα. Ο ΕΣΣ έχει επίσης ζητήσει διεθνή βοήθεια για την ανατροπή της κυβέρνησης του Άσαντ. Ζήτησε από τη διεθνή κοινότητα όπλα και την εφαρμογή ζώνης απαγόρευσης πτήσεων και ναυτικού αποκλεισμού της Συρίας.
Η διοίκηση και ο έλεγχος του στρατού ασκείται με διάφορα μέσα, όπως κινητά τηλέφωνα, κλήσεις VoIP, email, αποστολείς και μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Τον Νοέμβριο του 2011, ο στρατός δαπάνησε 2 εκατομμύρια δολάρια για τη βελτίωση των επικοινωνιακών δεσμών μεταξύ μαχητών της αντιπολίτευσης στη Συρία. Η κυβέρνηση του Μπασάρ αλ Άσαντ κατέσχεσε μια σειρά από εξελιγμένες συσκευές επικοινωνίας από μαχητές της αντιπολίτευσης, όπως κινητά δορυφορικά τηλέφωνα Thuraya, συσκευές πολύ υψηλής και εξαιρετικά υψηλής συχνότητας ( VHF / UHF ) και δορυφορικά συστήματα κινητής επικοινωνίας Inmarsat. Τον Φεβρουάριο του 2012, το Κατάρ είχε παράσχει στο στρατό 3.000 δορυφορικά τηλέφωνα. Οι Ηνωμένες Πολιτείες παρείχαν επίσης εξοπλισμό επικοινωνίας για να βοηθήσουν στη δημιουργία ενός πιο δομημένου στρατού.
Στην αρχή, ο Ελεύθερος Συριακός Στρατός ήταν οπλισμένος κυρίως με AK-47, DShK και RPG-7. Καθώς οι αποστάτες στρατιώτες στερούνται αεροπορικής κάλυψης, πρέπει να εγκαταλείψουν τα θωρακισμένα οχήματά τους. Οι στρατιώτες αποστατούσαν φέροντας μόνο τον ελαφρύ οπλισμό τους και κρύβονταν σε πόλεις, προάστια ή στην ύπαιθρο. Εκτός AK-47, μερικοί στρατιώτες του ΕΣΣ έχουν επίσης Μ16, Steyr AUG, FN FAL, SVD και καραμπίνες, G3 τουφέκια μάχης και πολυβόλα PK. Έχουν εμφανιστεί φωτογραφίες μερικών αντάρτων, που χρησιμοποιούν κατασχεμένα τουφέκια StG 44.
Ο ΕΣΣ έχει μερικά βαριά όπλα από τη συριακή κυβέρνηση. Τον Φεβρουάριο του 2012, βίντεο δημοσιεύτηκαν στο Διαδίκτυο, που έδειχναν ένα κατασχεμένο κυβερνητικό τανκ, που χρησιμοποιήθηκε στη Χομς από τις δυνάμεις του ΕΣΣ. Το τανκ έφερε σημαίες της συριακής αντιπολίτευσης και φάνηκε να πυροβολεί με ένοπλους με πολιτικά να κρύβονται πίσω από αυτό. Ένας εκπρόσωπος του ΕΣΣ είπε ότι η οργάνωση έλαβε τρία άρματα μάχης από μια ομάδα 100 αποστατών από τον συριακό στρατό. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο ΕΣΣ απέκτησε επίσης έναν αριθμό αντιαεροπορικών πυραύλων.
Ο Ελεύθερος Συριακός Στρατός άρχισε αργότερα να κατασκευάζει δικούς του όλμους και ρουκέτες. Επιθέσεις σε κυβερνητικά σημεία ελέγχου και αποθήκες όπλων πραγματοποιούνται για να προμηθεύσουν τον ΕΣΣ μεγάλο μέρος των πυρομαχικών και των νέων όπλων. Ο ΕΣΣ αγοράζει επίσης όπλα στη μαύρη αγορά της Συρίας, η οποία προμηθεύεται από λαθρέμπορους όπλων από γειτονικές χώρες και διεφθαρμένες φιλοκυβερνητικές δυνάμεις, που πωλούν κυβερνητικά όπλα.
Υπήρξαν αναφορές ότι ολόκληρες αποθήκες όπλων προσφέρθηκαν προς πώληση, αν και αυτές οι προσφορές απορρίφθηκαν λόγω φόβων για πιθανή παγίδα. Οι μαχητές του ΕΣΣ είναι επίσης μερικές φορές σε θέση να αγοράζουν όπλα απευθείας από τις βάσεις εφοδιασμού του στρατού, με την προϋπόθεση ότι έχουν αρκετά χρήματα για να ικανοποιήσουν τα κυβερνητικά στρατεύματα, που τα φυλάσσουν. Αναφέρεται επίσης ότι ο ΕΣΣ αγοράζει μεγάλο μέρος των βαρέων όπλων του από Ιρακινούς λαθρεμπόρους όπλων.
Ο Συντ. Ριάντ Ασαάντ ζήτησε από τη διεθνή κοινότητα να παράσχει στον ΕΣΣ όπλα για την πλήρωση των ζητημάτων εφοδιασμού της οργάνωσης.
Μάρτιος - Δεκέμβριος: Θέματα οργάνωσης
αριστερά|μικρογραφία| [[Συνταγματάρχης (αριστερά) και πρωθυπολοχαγός (δεξιά) στον ΕΣΣ ανακοινώνουν το σχηματισμό της Ταξιαρχίας Κατάκτησης, μέρος του ΕΣΣ στο Τελ Ριφάτ, βόρεια του Χαλεπίου, στις 31 Ιουλίου 2012. ]] Τον Μάρτιο του 2012, δύο δημοσιογράφοι των The New York Times είδαν μια επίθεση του ΕΣΣ με αυτοσχέδιο εκρητικό μηχανισμό και τουφέκια AK-47 σε τεθωρακισμένα συριακά τανκς στη Σαρακίμπ στο Κυβερνείο της Ιντλίμπ και έμαθαν ότι ο ΕΣΣ είχε απόθεμα ικανών, εκπαιδευμένων στρατιωτών και πρώην αξιωματικών, οργανωμένων σε κάποιο βαθμό, αλλά χωρίς τον οπλισμό για ρεαλιστική μάχη.
Η συνοικία Μπαμπ Αμρ στη Χομς έπεσε στις κυβερνητικές δυνάμεις το πρωί της 1ης Μαρτίου, καθώς ο Ελεύθερος Συριακός Στρατός ισχυρίστηκε ότι είχαν κάνει "τακτική υποχώρηση" από την περιοχή, αφού είχαν εξαντλήσει όπλα και πυρομαχικά. Αποφάσισαν να αποχωρήσουν από το Μπαμπ Αμρ και άλλα μέρη της Χομς λόγω "επιδεινούμενων ανθρωπιστικών συνθηκών, έλλειψης τροφής και φαρμάκων και νερού, ηλεκτρικής ενέργειας και διακοπών ηλεκτρικού ρεύματος, καθώς και όπλων".
Πραγματοποιήθηκε επιδρομή στην περιοχή Αλ Μαζάχ της Δαμασκού με πυροβόλα και χειροβομβίδες από ρουκέτες. Αποστάτης στρατηγός συνοδευόταν μακριά από την περιοχή. Ένα στρατιωτικό ελικόπτερο πέταξε πάνω από την περιοχή οδηγώντας στον εντοπισμό και το θάνατο 7 μαχητών του ΕΣΣ. Επίσης, 80 άτομα των δυνάμεων ασφαλείας, συμπεριλαμβανομένης της κυβερνητικής πολιτοφυλακής, φέρεται να σκοτώθηκαν και 200 τραυματίστηκαν κατά τη διάρκεια των συγκρούσεων. Ο αναπληρωτής διοικητής του Ελεύθερου Συριακού Στρατού δήλωσε επίσης ότι κατά τη διάρκεια της επιχείρησης καταστράφηκαν δύο στρατιωτικά άρματα. Ωστόσο, ούτε η ακτιβιστική ομάδα Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, που συνδέεται με την αντιπολίτευση, ούτε ανεξάρτητα μέσα ενημέρωσης επιβεβαίωσαν τον υψηλό αριθμό κυβερνητικών θυμάτων στις συγκρούσεις.
Οι μαχητές του ΕΣΣ ισχυρίστηκαν ότι ελέγχουν τους δρόμους στην ύπαιθρο, αλλά επίσης παραδέχτηκαν ότι κανείς δεν ήξερε με βεβαιότητα πού θα ήταν ο Συριακός Στρατός σε δεδομένη στιγμή. Στις 24 Μαρτίου 2012, ο Ελεύθερος Συριακός Στρατός ενώθηκε με το Ανώτερο Στρατιωτικό Συμβούλιο. Οι ομάδες συμφώνησαν να αφήσουν πίσω τους τις διαφορές τους και σε μια δήλωση είπαν: "Πρώτον, αποφασίσαμε να ενώσουμε όλα τα στρατιωτικά συμβούλια και τάγματα και όλα τα ένοπλα τάγματα μέσα στη χώρα υπό μια ενιαία ηγεσία του Ελεύθερου Συριακού Στρατού και να ακολουθήσουμε εντολές του διοικητή του ΕΣΣ, συνταγματάρχη Ριάντ αλ-Ασαάντ".
Μέχρι τα τέλη Απριλίου 2012, παρά την κήρυξη κατάπαυσης του πυρός σε ολόκληρη τη χώρα, συνεχίστηκαν έντονες μάχες στην Αλ-Κουσάιρ, όπου οι ανταρτικές δυνάμεις έλεγαν το βόρειο τμήμα της πόλης, ενώ ο στρατός κράτησε το νότιο τμήμα. Οι δυνάμεις του ΕΣΣ κρατούσαν την Κουσάιρ, καθώς ήταν το τελευταίο σημαντικό σημείο διέλευσης προς τα σύνορα του Λιβάνου. Ένας αντάρτης διοικητής από τις ταξιαρχίες Φαρούκ στην πόλη ανέφερε ότι 2.000 μαχητές Φαρούκ είχαν σκοτωθεί στην επαρχία Χομς από τον Αύγουστο του 2011. Σε αυτό το σημείο, γίνονταν συνομιλίες μεταξύ των ανταρτών στην Αλ-Κουσάιρ, όπου είχαν αποσυρθεί πολλοί από τους αποσυρθέντες αντάρτες από την Μπαμπ Αμρ της Χομς, ενώ η Χομς είχε εγκαταλειφθεί εντελώς. αριστερά|μικρογραφία|268x268εσ| Περιοχές σύγκρουσης και εκτοπισμού (ανοιχτό μοβ), στρατόπεδα προσφύγων (κόκκινα τρίγωνα), εκτοπισμένοι σε σπίτια υποδοχής (πράσινα σπίτια), εδάφη του ΕΣΣ (κόκκινο), Ιούνιος 2012.
Παρά την εκεχειρία του ΟΗΕ, οι μάχες μεταξύ του Ελεύθερου Συριακού Στρατού και των συριακών κυβερνητικών δυνάμεων συνεχίστηκαν όλο τον Μάιο. Ο ΕΣΣ το περισσότερο διάστημα στις αρχές Μαΐου ανασυγκροτήθηκε και σταδιακά ξεκίνησε ολοένα και περισσότερες επιθέσεις εναντίον κυβερνητικών δυνάμεων, καθώς ο μήνας προχωρούσε (παρά το γεγονός ότι συχνά ήταν όχι και τόσο καλά οπλισμένοι) και κατέστη σαφές ότι η κατάπαυση πυρός είχε αποτύχει. Ο ίδιος ο Κόφι Ανάν εξέφρασε την αγανάκτησή του για τη συνεχιζόμενη βία. Πλάνα στα τέλη Μαΐου φαίνεται ότι οι δυνάμεις του ΕΣΣ καταστρέφουν τανκς των δυνάμεων του Άσαντ στην Ιντλίμπ.
Τον Μάιο, επιτηρητές των Ηνωμένων Εθνών επιβεβαίωσαν ρεπορτάζ ΜΜΕ ότι μεγάλες περιοχές της επαρχίας της Συρίας και επαρχιακών πόλεων τελούσαν υπό τον de facto έλεγχο του ΕΣΣ. Ο Ελεύθερος Συριακός Στρατός έχει δηλώσει ότι έχει μόνο μερικό έλεγχο επί των περιοχών, που κατέχει, και ότι σε μάχη με τον Συριακό Στρατό δεν θα ήταν σε θέση να κρατήσει τα εδάφη στις περισσότερες περιπτώσεις. Ο στόχος του ΕΣΣ από το χειμώνα ήταν να χαλαρώσει τον κυβερνητικό έλεγχο σε περιοχές, αντί να επιβάλει αυστηρό έλεγχο από μόνος του.
Μέχρι τον Ιούνιο του 2012, το CNN εκτιμούσε ότι οι δυνάμεις της αντιπολίτευσης είχαν αυξηθεί σε 40.000 άνδρες. Ο Ελεύθερος Συριακός Στρατός ανακοίνωσε στις 4 Ιουνίου ότι εγκατέλειψε τη συμφωνία κατάπαυσης του πυρός. Ο εκπρόσωπος Τύπου Σαμί αλ-Κούρντι δήλωσε στο Reuters ότι ο ΕΣΣ είχε αρχίσει να επιτίθεται σε στρατιώτες για να "υπερασπιστεί τον λαό μας". Τουλάχιστον 80 κυβερνητικοί στρατιώτες σκοτώθηκαν σε κλιμακούμενη βία κατά τη διάρκεια αυτού του Σαββατοκύριακου. Μέχρι τα μέσα Ιουνίου, ο ΕΣΣ έλεγχε μεγάλες εκτάσεις γης στο Κυβερνείο της Ιντλίμπ και στη Βόρεια Χάμα. Σε αυτές τις περιοχές, ο ΕΣΣ και ντόπιοι διένεμαν δικαιοσύνη και προμήθειες στους κατοίκους.