cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ιερεία
Ο Προκόπιος ο Καισαρεύς αναφέρει στο έργο του Περί Κτισμάτων πως ο Ιουστινιανός ανήγειρε στην συγκεκριμένη τοποθεσία εκκλησία αφιερωμένη στην Παναγία, καθώς και ένα παλάτι πλαισιωμένο από ένα λιμάνι. Ο Ηράκλειος διέμεινε εκεί σε αρκετές περιπτώσεις, μεταξύ άλλων το 611 και προς το 636. Το παλάτι έμεινε κυρίως γνωστό για την διεξαγωγή, εντός αυτού, της πρώτης εικονομαχικής συνόδου το 754.
Το παλάτι εξακολούθησε να χρησιμοποιείται από τους αυτοκράτορες έως και το 1203: ο Βασίλειος Α΄ προχώρησε στην προσθήκη ενός παρεκκλησίου αφιερωμένου στον Προφήτη Ηλία, ενώ ο Κωνσταντίνος Ζ΄ πραγματοποίησε, επίσης, σειρά εργασιών.
Πηγές
Κατηγορία:Συνοικίες της Βυζαντινής Κωνσταντινούπολης
Κολ Σπράους
Ο Κόουλ Μίτσελ Σπράους (γεννημένος στις 4 Αυγούστου 1992) είναι Αμερικανός ηθοποιός. Είναι ο δίδυμος αδελφός του Ντίλαν Σπράους και είναι γνωστός για το ρόλο του ως will Newman στην ταινία five feet apart,Cody Martin στη σειρά Disney Channel The Suite Life του Zack & Cody και της αμερικανικής κωμωδίας The Suite Life on Deck. Από το 2017, ο Σπράους πρωταγωνιστεί ως Jughead Jones στην τηλεοπτική σειρά Riverdale.
Πρόωρη ζωή και εκπαίδευση
Ο Cole Mitchell Sprouse γεννήθηκε στο Arezzo της Ιταλίας, από τους Matthew Sprouse και Melanie Wright. Ο Cole γεννήθηκε 15 λεπτά μετά τον μεγαλύτερο δίδυμο αδερφό του Dylan Sprouse. Ο Cole πήρε το όνομά του από τον τραγουδιστή τζαζ και τον πιανίστα Nat King Cole. Τέσσερις μήνες μετά τη γέννησή του, η οικογένεια επέστρεψε στον τόπο καταγωγής των γονιών τους στο Long Beach της Καλιφόρνια.
Καριέρα
Ο Κόουλ (αριστερά) και ο αδερφός του Ντίλαν (δεξιά), με τον Πίπερ Ρις στην εκδήλωση Power of Youth 2009
Ο Cole και ο αδερφός του, Dylan, άρχισαν να ασχολούνται με την υποκριτική σε ηλικία οκτώ μηνών μετά από πρόταση της γιαγιάς τους, Jonine Booth Wright, η οποία ήταν καθηγήτρια υποκτιτικής και ηθοποιός. Μεγάλο μέρος της πρώιμης καριέρας του ο Sprouse το μοιράστηκε με τον αδερφό του - μερικοί από τους πρώτους ρόλους τους ήταν κοινοί ρόλοι ως μωρό ή παιδί σε διαφημίσεις, τηλεοπτικές εκπομπές και ταινίες. Λόγω των νόμων για την παιδική εργασία στην Καλιφόρνια που περιορίζουν το χρονικό διάστημα που τα παιδιά μπορούν να εργαστούν, η χρήση διδύμων σε έναν μόνο ρόλο επιτρέπει περισσότερο χρόνο για να γυριστεί ένας χαρακτήρας. Μερικοί αξιοσημείωτοι ρόλοι που μοιράστηκε με τον αδερφό του περιλαμβάνουν τους χαρακτήρες του Patrick Kelly στην κωμική σειρά Grace Under Fire από το 1993 έως το 1998, τον Julian στην ταινία του 1999, τον Big Daddy και τον νεαρό Pistachio Disguisey το 2002 του Master of Disguise. Το 2001, ο Cole άρχισε να εμφανίζεται σε επεισόδια της τηλεοπτικής κωμικής σειράς Friends του NBC, ως γιος του Ross Geller, Ben. Αυτός ο ρόλος ήταν ο πρώτος ρόλος του στον οποίο δεν εμφανίστηκε με τον αδερφό του. Καθώς αυτός και ο αδελφός του μεγάλωσαν, άρχισαν να αναλαμβάνουν περισσότερους ρόλους ως ξεχωριστούς χαρακτήρες, αλλά συχνά εξακολουθούν να εργάζονται στα ίδια έργα. Ο πρώτος ρόλος τους ως ξεχωριστοί χαρακτήρες στην ίδια παραγωγή ήταν ως τα παιδιά σε ένα σκετς του MADtv. Ο Sprouse υποδύθηκε τον Cody Martin στην αρχική σειρά Disney Channel του 2005, The Suite Life of Zack & Cody μαζί με τον αδερφό του. Επανέλαβε τον ρόλο στο spinoff της εκπομπής το 2008, The Suite Life on Deck και τη σχετική του ταινία.
Στις 9 Φεβρουαρίου 2016, ο Sprouse πρωταγωνίστησε ως Jughead Jones στην εφηβική δραματική σειρά The CW Riverdale, με βάση τους χαρακτήρες του Archie Comics. Η σειρά έκανε πρεμιέρα στις 26 Ιανουαρίου 2017.
Το 2019, ο Sprouse πρωταγωνίστησε στο Five Feet Apart, ένα ρομαντικό δράμα που κυκλοφόρησε τον Μάρτιο. παίζει έναν ασθενή με κυστική ίνωση που ερωτεύεται ένα κορίτσι με την ίδια ασθένεια. Ήταν ο δεύτερος πρωταγωνιστικός ρόλος του σε μια μεγάλη θεατρική ταινία, 20 χρόνια μετά την πρώτη του, Big Daddy.
Ο Sprouse παρήγαγε και πρωταγωνίστησε στο όγδοο επεισόδιο podcast Borrasca το 2020.
Προσωπική ζωή
Ο Sprouse είναι λάτρης των κόμικς και εργάστηκε στο κατάστημα κόμικς του Λος Άντζελες Meltdown.
Ο Sprouse άρχισε να παρακολουθεί το Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης το 2011, μετά από αναβολή ενός έτους. Αρχικά ενδιαφερόταν να σπουδάσει κινηματογραφική και τηλεοπτική παραγωγή, αποφάσισε να εγγραφεί στη Σχολή Ατομικής Μελέτης Gallatin, ακολουθώντας τις ανθρωπιστικές επιστήμες και ειδικότερα την αρχαιολογία. Αποφοίτησε μαζί με τον αδερφό του τον Μάιο του 2015. Ο Sprouse εργάστηκε εν συντομία στον τομέα της αρχαιολογίας, συμμετέχοντας σε ανασκαφές και εκτελώντας εργαστηριακές εργασίες. Ειδικεύτηκε σε γεωγραφικά συστήματα πληροφοριών και δορυφορική απεικόνιση. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του έκανε θερινές ανασκαφές τόσο στην Ευρώπη όσο και στην Ασία. Ενώ ασχολήθηκε με το προπτυχιακό του έργο, αποκάλυψε μια μάσκα του Διονύσου σε ένα σκάψιμο στη Βουλγαρία.
Ο Sprouse έχει έντονο ενδιαφέρον για τη φωτογραφία. Το 2011, ξεκίνησε μια προσωπική ιστοσελίδα φωτογραφίας και πήρε μαθήματα στη Νέα Υόρκη. Είχε αναθέσεις φωτογραφίσεων για σημαντικά έντυπα μόδας, όπως Teen Vogue, L'Uomo Vogue, The Sunday Times Style και W Magazine, μεταξύ άλλων.
Στις 31 Μαΐου 2020, ο Sprouse συνελήφθη αφού συμμετείχε στις διαδηλώσεις στο Λος Άντζελες για φυλετική δικαιοσύνη μετά τη δολοφονία του George Floyd.
Κ.Σ μικρογραφία|253x253εσ|Ο Κόουλ (αριστερά) και ο αδελφός του Ντύλαν (δεξιά), με τον Πίπερ Ρις στην εκδήλωση Power of Youth 2009
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ρόμπερτ Στούκερ
Ο Ρόμπερτ Στούκερ (γερμανικά: Robert Stuker), Βαρόνος Στούκερ, (18 Φεβρουαρίου 1863, Λύτσελφλυχ της Ελβετίας, 12 Φεβρουαρίου 1940, Αθήνα) ήταν Ελβετός ιστορικός, παιδαγωγός, διερμηνέας και διπλωμάτης.
Βιογραφία
Υιός εύπορου Ελβετού καθηγητή, ο Ρόμπερτ Στούκερ έλαβε τμήμα της εκπαίδευσής του στο εξωτερικό. Ως συνέπεια, κατόπιν σπουδών στη Βέρνη και τη Βασιλεία, μετέβη στο Λονδίνο, όπου και έλαβε διδακτορικό στην φιλολογία. Το 1888, προσελήφθη ως παιδαγωγός από αριστοκρατική οικογένεια των Αθηνών. Δύο χρόνια αργότερα, ο Βασιλέας των Ελλήνων, Γεώργιος Α΄ τον προσέλαβε ως καθηγητή των παιδιών του.
Κατά την περίοδο στην διάρκεια της οποίας εργάστηκε για λογαριασμό του μονάρχη, ο Στούκερ διετέλεσε, επίσης, προσωπικός συμβουλός του, ενώ, το 1902, ο μονάρχης του απέδωσε τον τίτλο του βασιλικού αρχιθαλαμηπόλου. Ως αποτέλεσμα, ο Στούκερ πραγματοποίησε σειρά διπλωματικών αποστολών στην Αγία Πετρούπολη, την Κωνσταντινούπολη, την Κοπεγχάγη, το Λονδίνο και το Βερολίνο. Αποτέλεσμα αυτών, ήταν να λάβει αριθμό ξένων τιμητικών τίτλων, μεταξύ των οποίων εκείνοι του βαρόνου, του πασά και του κομμεντατόρε.
Κατά την διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο Στούκερ αποδείχτηκε πιστός στην βασιλική οικογένεια της Ελλάδας, την οποία και ακολούθησε στην διάρκεια της εξορίας της στην Ελβετία. Μετά την κατάργηση της ελληνικής μοναρχίας, έγινε, το 1924, τελετάρχης και διερμηνέας του Βατικανού, παρά το γεγονός πως ο ίδιος ήταν Προτεστάντης.
Ο Ρόμπερτ Στούκερ αποσύρθηκε το 1935. Απεβίωσε το 1940, κατά την διάρκεια του ύστατου ταξιδιού του στην Αθήνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες διπλωμάτες
Πνεύμονας
thumb|200px|Ζωγραφική λεπτομερής αναπαράσταση των πνευμόνων και γειτονικών οργάνων
Ο πνεύμονας είναι το όργανο του αναπνευστικού συστήματος στο οποίο ανταλλάσσεται το διοξείδιο του άνθρακα του αίματος με το οξυγόνο του εισπνεόμενου αέρα. Ύστερα το αίμα κυκλοφορεί μέσω του κυκλοφορικού συστήματος σε όλο το σώμα οξυγoνώνοντας όλους τους ιστούς. Οι υδρόβιοι οργανισμοί διαθέτουν αντίστοιχα βράγχια, ενώ οι αμφίβιοι διαθέτουν, ανάλογα με τη φάση της ζωής τους, είτε βράγχια είτε πνεύμονες.
Συνήθως ο πνεύμονας συναντάται σε ζεύγη, ενώ στα σπονδυλωτά συνδέεται με την τραχεία μέσω των βρόγχων. Βρίσκονται αμφότερα της καρδιάς προφυλασσόμενα μέσα στο σκελετό του θώρακα. Διαιρείται σε βαθιές σχισμές που λέγονται λοβοί του πνεύμονα. Έχει σχήμα κωνικό. Η κορυφή του βρίσκεται προς τα πάνω και η βάση προς τα κάτω. Παρουσιάζει την έξω επιφάνεια η οποία βρίσκεται σε επαφή με το πλευρικό τοίχωμα και η έσω έρχεται σε επαφή με την καρδιά. Στην έσω επιφάνεια βρίσκονται οι πύλες του πνεύμονα από τις οποίες περνούν ο αντίστοιχος βρόγχος, ο κλάδος της πνευμονικής αρτηρίας, οι πνευμονικές φλέβες, βρογχικές αρτηρίες και φλέβες και λεμφαγγεία και νεύρα. Επίσης οι πνεύμονες περιβάλλονται εξωτερικά από ένα υμένα, τον υπεζωκότα. Αυτός βρίσκεται μεταξύ πνεύμονα και θώρακα και σχηματίζει την κοιλότητα του υπεζωκότα όπου υπάρχει μικρή ποσότητα υγρού που ονομάζεται πλευρικό υγρό.
Η οξυγόνωση είναι ζωτικής σημασίας για την επιβίωση του σώματος. Σε περίπτωση που φράξουν τα πνευμόνια από κάτι, όπως το θαλασσινό νερό ή φαγητό, τότε ο οργανισμός μπαίνει σε κίνδυνο και χρειάζεται να καθαρίσει τα πνευμόνια πολύ γρήγορα.
Ανατομία
Οι 2 πνεύμονες βρίσκονται εντός του θώρακα. Οι υγιείς πνεύμονες είναι κατά την διάρκεια της ζωής ελαφροί, μαλακοί και σπογγώδεις, ενώ παρουσιάζουν μεγάλη ελαστικότητα. Οι πνεύμονες έχουν χρώμα ροζ αν και σε κατοίκους πόλεων και καπνιστών αποκτούν γκρίζο έως μαύρο χρώμα. Κάθε πνεύμονας καταλαμβάνει το δικό του ημιθωράκιο. Μεταξύ των πνευμόνων βρίσκεται το περικάρδιο, η καρδία, οι βρόγχοι και τα μεγάλα αγγεία του θώρακα (Αορτή και Πνευμονικά Αγγεία).
Ο κάθε πνεύμονας έχει σχήμα κωνικό και βρίσκεται εντός του δικού του υπεζωκοτικού σάκκου. Σε κάθε πνεύμονα διακρίνεται μια κορυφή, μια βάση, μια πύλη και μια ρίζα. Ο Αριστερός πνεύμονας χωρίζεται σε 2 λοβούς ενώ ο Δεξιός σε 3. Κάθε λοβός χωρίζεται σε τμήματα. Ο δεξιός πνεύμονας έχει 10 τμήματα και ο αριστερός 8.
Η κορυφή των πνεύμονων εκτείνεται άνωθεν της πρώτης πλευράς, μέχρι τον θόλο του υπεζωκότα. Ερχεται σε επαφή με την υποκλείδια αρτηρία, η οποία αφήνει εντύπωμα στον πνεύμονα. Η βάση του πνεύμονα είναι κοίλη και ερχεται σε σχέση με το διάφραγμα. Η ρίζα του πνεύμονα αποτελεί την οδό διεύλευσης των βρόγχων και των αγγείων μέσα στον πνεύμονα.
Η κυριότερη διαφορά μεταξύ Δεξιού και Αριστερού πνεύμονα είναι πως ο δεξιός έχει 3 λοβούς ενώ ο αριστερός μόνο 2. Ο διαχωρισμός σε λοβούς γίνεται μέσω των μεσολόβιων σχισμών. Στον δεξιό πνεύμονα οι 3 λοβοί χωρίζονται από την οριζόντια και λοξή μεσολόβια σχισμή, ενώ ο αριστερός από την λοξή σχισμή.
Ο πνεύμονας χωρίζεται σε πλευρική, μεσοθωρακική και διαφραγματική επιφάνεια και έχει τρία χείλη, το πρόσθιο, το οπίσθιο και το κάτω. Η πλευρική επιφάνεια είναι μεγάλη, λεία και κυρτή. Έρχεται σε επαφή με τις πλευρές και τα μεσοπλεύρια διαστήματα. Σε μονιμοποιημένα παρασκευάσματα πνευμόνων, οι πλευρές σχηματίζουν εντυπώματα. Σε μονιμοποιημένα παρασκευάσματα εντυπώματα σχηματίζουν τα μεγάλα αγγεία, ο οισοφάγος και η καρδιά. Το εντύπωμα της καρδιάς είναι ορατό και σε ζωντανό πνεύμονα. Η μεσοθωρακική ή μεσοπνευμόνια επιφάνεια έρχεται σε επαφή με το μεσοθωράκιο, το οποίο περιλαμβάνει την καρδιά και τα μεγάλα αγγεία. Σε αυτή την επιφάνεια βρίσκεται η πύλη του πνεύμονα. Η διαφραγματική επιφάνεια είναι αυτή η οποία έρχεται σε επαφή με το διάφραγμα. Αποτελεί τη βάση του πνεύμονα.
Οι πνεύμονες συνδέονται με τα υπόλοιπα μορφώματα του θώρακα μέσω της ρίζας. Έχει σφηνοειδές σχήμα. Τα διάφορα μορφώματα, δηλαδή ο αντίστοιχος βρόγχος, ο κλάδος της πνευμονικής αρτηρίας, οι πνευμονικές φλέβες, βρογχικές αρτηρίες και φλέβες και λεμφαγγεία και νεύρα εισέρχονται στον πνεύμονα μέσω της πύλης. Η ρίζα περιβάλλεται από ένα σωληνοειδές τμήμα του υπεζωκότα, οποίος σε αυτό το σημείο αναδιπλώνεται. Κάτω από τη ρίζα προβάλλει μια λεπτή διπέταλη πτυχή του υπεζωκότα, ο πνευμονικός σύνδεσμος. Ο σύνδεσμος φαίνεται να σταθεροποιεί τη θέση του κάτω λοβού του πνεύμονα και να μπορεί να διευκολύνει την μετατόπιση των μορφωμάτων της ρίζας και την αναπνοή.
Οι λοβοί των πνευμόνων χωρίζονται σε μικρότερα βρογχοπνευμονικά τμήματα. Είναι οι μεγαλύτερες υποδιαιρέσεις του λοβού. Στον άνθρωπο υπάρχουν 18- 20, 10 στον δεξιό και 8 με 10 στον αριστερό. Σε καθένα από τα τμήματα αυτά καταλήγει και ένας τμηματικός βρόγχος και ο συνοδός κλάδος της πνευμονικής αρτηρίας. Έχει ανώμαλο κωνικό σχήμα, με την κορυφή στον τμηματικό βρόγχο και τη βάση στην επιφάνεια του πνεύμονα. Αποτελεί τη μικρότερη λειτουργικά ανεξάρτητη περιοχή του πνεύμονα, της οποίας η λειτουργία δεν επηρεάζεται από τις υπόλοιπες, αλλά και η αφαίρεσή της δεν επηρεάζει τις άλλες περιοχές του πνεύμονα. Χωρίζονται από τα άλλα τμήματα με διαφράγματα συνδετικού ιστού.
Το τραχειοβρογχικό δέντρο
Το τραχειοβρογχικό δέντρο αποτελεί την οδό από την οποία μεταφέρεται ο αέρας μεταξύ τραχείας και κυψελίδων. Η τραχεία χωρίζεται εξωπνευμονικά στον αριστερό και στο δεξιό κύριο ή στελεχιαίο βρόγχο. Στη συνέχεια, ο στελεχιαίος βρόγχος εισέρχεται μέσα στον πνεύμονα, πορευόμενος λοξά προς τα κάτω και πίσω ως τη βάση του πνεύμονα. Ενδοπνευμονικά, κάθε στελεχιαίος βρόγχος δίνει αντίστοιχα 2 λοβαίους βρόγχους (αριστερός άνω και κάτω λοβαίος βρόγχος) στον αριστερό πνεύμονα και 3 στο δεξιό (δεξιός άνω, μέσος και κάτω λοβαίος βρόγχος). Στην πορεία του αυτή ο βρόγχος συνεχώς λεπτύνεται, χορηγώντας παράπλευρους κλάδους στους λοβούς κάθε πνεύμονα. Οι βρογχικοί αυτοί κλάδοι ονομάζονται τμηματικοί βρόγχοι και είναι 9 στον αριστερό πνεύμονα και 10 στο δεξιό πνεύμονα. Στη συνέχεια, καθένας από αυτούς τους κλάδους διακλαδίζεται σε μικρότερα τμήματα εντός του αντίστοιχου λοβού. Οι τελευταίες διακλαδώσεις τους ονομάζονται βρογχιόλια, που καταλήγουν στα πνευμονικά λόβια. Κάθε βρογχιόλιο, κατά την είσοδό του σε ένα πνευμονικό λόβιο, διακλαδίζεται σε 5-7 τελικά βρογχιόλια. Το σύνολο των βρόγχων αποτελεί ουσιαστικά ένα σύστημα αεραγωγών, που κατευθύνει τον εισπνεόμενο αέρα στις κυψελίδες, για να γίνει η ανταλλαγή των αερίων. Επειδή οι ίδιοι δε συμμετέχουν σε αυτή την ανταλλαγή, αποτελούν το λεγόμενο ανατομικό νεκρό χώρο χωρητικότητας 150 ml. Το σύνολο των πνευμονικών λοβίων που ανήκουν σε κάθε τμηματικό βρόγχο αποτελεί με το σύστοιχο βρόγχο το βρογχοπνευμονικό τμήμα ( segment ). Τα βρογχοπνευμονικά τμήματα είναι αντίστοιχα 9 για τον αριστερό πνεύμονα και 10 για το δεξιό. Αποτελούν αυτόνομες λειτουργικές και ανατομικές μονάδες, που διαχωρίζονται μεταξύ τους με συνδετικό ιστό.
Αιμάτωση Πνευμόνων
Οι πνεύμονες λαμβάνουν μη οξυγονωμένο αίμα από την Πνευμονική Αρτηρία, η οποία εκφύεται από την Δεξιά Κοιλία της Καρδιάς. Οι πνευμονικές φλέβες θα μεταφέρουν το οξυγονομένο αίμα πίσω στην καρδιά (αριστερό κόλπο)
Ιστολογια
Ιστολογικά, οι εβδοπνευμονικοί βρόχγοι αποτελούνται  από εσω προς τα εξω, από τον βλεννογόνο (πλούσιο σε καλυκοειδή κύτταρα),από λείο μυ, χόνδρο και αδένες. Τα βρογχιολια ως βλε΄ννογόνο έχουν μονόστιβο κροσστό επιθήλιο με διάσπρρτα μη κοροσσωτά βλεννοπαραγωγά κύτταρα Clara. Τα τελικά βρογχιόλια έχουν διάμετρο μικρότερη απο 0,5mm.
Το αναπνευστικό τμήμα αποτελείται απο τα αναπνευστικά βρογχιόλια, τους κυψελιδικους πόρους και σάκους, οι οποίοι αποτελούνται απο τις κυψελίδες. Σε κάθε κυψελίδα υπάρχουν δυο τυποι κυττάρων, τα πνευμονοκύτταρα τύπου Ι, τα οποία είναι αποπλαντυσμένα και τα πνευμονοκύτταρα τυπου ΙΙ τα οποία εκκρίνουν τον επιφανειοδραστικό παράγοντα, γνωστό και ως surfactant. Αλλα στοιχεία του συνδετικού ιστού, όπως ινοβλάστες και μακροφάγα βρίσκονται διάσπαρτα. Ο φραγμός αέρα αίματος, στις πιο λεπτές του θέσεις, αποτελείται απο πνευμονοκύτταρα τύπου Ι
Λειτουργία των πνευμόνων
Οι πνεύμονες συστέλλονται και διαστέλλονται από μυς, όπως το διάφραγμα. Με τη διαστολή λόγω της διαφοράς πίεσης του αέρα στον πνεύμονα με τον ατμοσφαιρικό αέρα εισέρχεται στον πνεύμονα αέρας απ' έξω εμπλουτισμένος φυσικά ή τεχνητά σε οξυγόνο, αυτή η διαδικασία ονομάζεται εισπνοή. Με τη συστολή του πνεύμονα ο αέρας σπρώχνεται έξω διώχνοντας ταυτόχρονα το διοξείδιο του άνθρακα, αυτή η διαδικασία ονομάζεται εκπνοή. Η αρχή λειτουργίας της εισπνοής και εκπνοής είναι η ίδια με ένα μπαλόνι που φουσκώνει και ξεφουσκώνει, το μπαλόνι φουσκώνει γιατί η πίεση του έξω για αυτό αέρα είναι μεγαλύτερη από την εσωτερική πίεση του μπαλονιού, ενώ ξεφουσκώνει γιατί τα τοιχώματα του μπαλονιού σπρώχνουν τον αέρα έξω.
Ασθένειες
Μερικές ανθρώπινες ασθένειες των πνευμόνων είναι η πνευμονία και τα ακροαστικά. Η λειτουργία των πνευμόνων υποστηρίζεται σε καταστάσεις εκτάκτου ανάγκης από οξυγόνο, δηλαδή αέρα με πολλή μεγάλη περιεκτικότητα σε οξυγόνο και από μηχανικούς πνεύμονες. Οι πνεύμονες επηρεάζονται άμεσα από τον τρόπο ζωής του οργανισμού που τα έχει, για παράδειγμα οι πνεύμονες ενός καπνιστή είναι μαύροι λόγω του καπνού, ενώ ενός υγιούς ανθρώπου είναι κόκκινοι λόγω του αίματος. Ο καρκίνος του πνεύμονα είναι παγκοσμίως ο πιο κοινός τύπου καρκίνου στον άνθρωπο, τόσο σε άνδρες όσο και γυναίκες. Οι πιθανότητες ενός ανθρώπου να πάσχει από καρκίνου του πνεύμονα αυξάνονται πολύ αν έχει εκτεθεί σε καπνό.
Ο πνεύμονας, και πιο συγκεκριμένα οι αεροφόροι σάκοι, υπό φυσιολογικές συνθήκες είναι διατεταμένοι. Σε αυτή τη διάταση αντιτίθεται η ελαστικότητα του πνεύμονα, η οποία τείνει η μικρύνει το πνεύμονα σε μέγεθος. Αν η διάταση δεν διατηρηθεί η ελαστικότητα του πνεύμονα θα προκαλέσει τη σύμπτωση των αεροφόρων σάκων. Αυτό το φαινόμενο ονομάζεται ατελεκτασία πνεύμονα. Αν συμβεί σε ένα προηγουμένως διατεταμένο πνεύμονα ονομάζεται δευτερογενής ατελεκτασία και αν συμβεί σε ένα βρέφος αμέσως μετά τη γέννηση, δηλαδή όταν οι πνεύμονες δεν εκπτυχθούν μετά τη γέννηση, ονομάζεται πρωτογενής ατελεκτασία.
Η ανάπτυξη των πνευμόνων στο έμβρυο εξαρτάται από τις συνήθειες της μητέρας, αν η μητέρα καπνίζει κατά την εγκυμοσύνη, τότε αυξάνονται οι πιθανότητες για τη γέννηση παιδιού με αναπνευστικά προβλήματα.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αναπνευστικό σύστημα Κατηγορία:Όργανα (βιολογία)
2778 Τανγκσάν
Ο Τανγκσάν (Tangshan) είναι ένας μικρός αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,945. Ανακαλύφθηκε το 1979 από το προσωπικό του Αστεροσκοπείου του Μενεξεδένιου Βουνού στο Νανκίνγκ της Κίνας και πήρε το όνομά του από την κινεζική πόλη Τανγκσάν.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο φασματικός τύπος του Τανγκσάν είναι Cb. Η μέση διάμετρός του εκτιμάται σε 8,6 χιλιόμετρα περίπου. Ο Τανγκσάν περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 3 ώρες και 28 λεπτά, μία ταχεία περιστροφή ακόμα και για αστεροειδή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Τανγκσαν
Κουιαμπά
Η Κουιαμπά (πορτογαλικά: Cuiabá) είναι η πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη της πολιτείας Μάτο Γκρόσο, στη δυτική Βραζιλία. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, η Κουιαμπά έχει 550.562 κατοίκους. Μαζί με τη γειτονική Βάρζεα Γκράντε, αποτελούν μια μητροπολιτική περιοχή με 815.392 κατοίκους όσον αφορά το 2008. Η πόλη βρίσκεται στο γεωγραφικό κέντρο της Νότιας Αμερικής. Την πόλη διαρρέει ο ποταμός Κουιαμπά.
Ιστορία
Το 1719 βρέθηκε στη περιοχή χρυσός από τον Πασκοάλ Μορέιρα Καμπράλ, και αυτή θεωρείται η στιγμή ίδρυσης της πόλης. Παρόλα αυτά, λόγω της μεγάλης απόστασης από το Σάο Πάολο, λίγοι χρυσοθήρες κατάφεραν να φτάσουν στην περιοχή. Το 1727, η Κουιαμπά αναβαθμίστηκε σε πόλη. Μετά το τέλος του πυρετού του χρυσού και την παρακμή του χρυσού, η Κουιαμπά συνέχισε να υπάρχει ως αγροτικό κέντρο, λόγω των γόνιμων εδαφών της, ενώ ο ποταμός προσέφερε αλιεία. Το 1835 ορίστηκε ως πρωτεύουσα του Μάτο Γκρόσο. Η πόλη ήταν μικρή, αλλά εξαιτίας του πολέμου της Παραγουάης (1864-1870) κατασκευάστηκαν σε αυτή υποδομές.
Ανάπτυξη
Η μεταφορά της πρωτεύουσας στην Μπραζίλια ώθησε την πόλη σε ανάπτυξη και έχει αναδειχθεί σε μεγάλο αγροτικό κέντρο. Ήταν μια από τις πόλεις που φιλοξένησαν το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2014.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Βραζιλίας
Ζικίδεβα
Η Ζικίδεβα ήταν ρωμαϊκή και πρότερη βυζαντινή πόλη, της οποίας η ταυτοποίηση εξετάζεται με τον χρονολογούμενο από την ύστερη αρχαιότητα οικισμό που ανασκάφηκε στην κορυφή του λόφου του Τσάρεβετς, πλησίον της σύγχρονης πόλης του Βελίκο Τίρνοβο στην βόρεια Βουλγαρία.
Πηγή
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στη Βουλγαρία
901 Μπρουνσία
Η Μπρουνσία (Brunsia) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,398. Ανακαλύφθηκε το 1918 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της προς τιμή του Γερμανού αστρονόμου Ερνστ Χάινριχ Μπρουνς (1848-1919). Η Μπρουνσία ανήκει στην Οικογένεια αστεροειδών της Χλωρίδος.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Μπρουνσίας εκτιμάται σε 14,9 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,18. Η Μπρουνσία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 3,1 ή 4,87 ώρες.
Ανίς Μπουσαϊντί
Ο Ανίς Μπουσαϊντί είναι Τυνήσιος ποδοσφαιριστής, ο οποίος γεννήθηκε στις 10 Απριλίου 1981 στην πόλη Μπάρντο. Αγωνίστηκε για 6 μήνες το 2010 ως πλάγιος αμυντικός στην Σούπερ Λίγκα και στον ΠΑΟΚ Θεσσαλονίκης. Τελευταία, ως το 2014, αγωνίστηκε στην ουκρανική Ταβρίγια Συμφερόπολης.
Καριέρα
Ο Μπουσαϊντί ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα από την ομάδα της πατρίδας του Σταντ Τυνισιέν το 2001. Έμεινε στην ομάδα μέχρι το 2004 και ως μέλος της κατέκτησε το Προεδρικό κύπελλο (Κύπελλο Τυνησίας) το 2003 και το Λιγκ καπ Τυνησίας το 2002. Το 2004 μετακόμισε στην Ουκρανία και τη Μεταλούργκ Ντονέτσκ. Το 2008 έπαιξε ως δανεικός στη βελγική Μέχελεν. Το καλοκαίρι του 2008 υπέγραψε με την ΦΚ Ρεντ Μπουλ Σάλτσμπουργκ τριετές συμβόλαιο συνεργασίας. Έμεινε ελεύθερος το καλοκαίρι του 2010 και υπέγραψε στον ΠΑΟΚ Θεσσαλονίκης. Τον Ιανουάριο του 2011 αποχώρησε από τον ΠΑΟΚ και συνέχισε στην Ρωσική Ροστόφ.
Εθνική ομάδα
Ο Ανίς Μπουσαϊντί είναι διεθνής με την Εθνική ανδρών της Τυνησίας και ήταν μέλος της Ολυμπιακής ομάδας της Τυνησίας το 2004.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Τυνήσιοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Μεταλούργκ Ντονέτσκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Τυνησίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΚ Ταβρίγια Συμφερόπολης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ρεντ Μπουλ Σάλτσμπουργκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΦ Μέχελεν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σταντ Τυνιζιάν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ροστόφ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Ρωσίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Ουκρανίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Τυνησίας
Τσαρλς Έιβισον
Ο Τσαρλς Έιβισον (αγγλικά: Charles Avison, προφ. '|eɪ|v|ɨ|s|ən, βάπτιση Νιούκαστλ, 16 Φεβρουαρίου 1709 – 10 Μαΐου 1770), ήταν Άγγλος συνθέτης, οργανίστας και συγγραφέας, εξέχουσα μορφή της αγγλικής μουσικής του 18ου αιώνα.
Βιογραφία
Δεν υπάρχουν αρκετά στοιχεία για την παιδική ηλικία του Έιβισον. Οι γονείς του, Ρίτσαρντ και Άννα ήσαν και οι δύο μουσικοί, και είχαν άλλα οκτώ παιδιά. Ο πατέρας του ήταν μέλος ενός μουσικού συνόλου (μπάντας), και είχε άδεια για να διδάσκει μουσική στον ελεύθερο χρόνο του. Πληρωνόταν με το πολύ μικρό μισθό των £4 (στερλινών) ετησίως (συν μία στολή - αξίας £5, όταν υπήρχαν χρήματα!), έσοδα τα οποία προφανώς συμπληρώνονταν με τη διδασκαλία. Η σύζυγός του ήταν ερμηνεύτρια εκκλησιαστικού οργάνου.
Ο Τσαρλς βαπτίστηκε στις 16 Φεβρουαρίου 1709, στην εκκλησία του Αγίου Ιωάννη στο Νιούκαστλ. Πήρε τη μόνη του εκπαίδευση, σε ένα από τα δύο σχολεία φιλανθρωπίας που εξυπηρετούσαν την ενορία του Αγίου Ιωάννη. Όπως φαίνεται από το πρώτο δημοσιευμένο έργο του (Έξι σονάτες για δύο βιολιά και κοντίνουο) που, ήταν αφιερωμένο στον Ρ. Τζένισον (Ralph Jenison (1696-1758)) ο τελευταίος είχε κάποιες διασυνδέσεις με τον συνθέτη. Ο Τζένισον, ένας πάτρονας των τεχνών, ήταν από παλιά οικογένεια του Νιούκαστλ και εξελέγη μέλος του Κοινοβουλίου στο Νορθάμπερλαντ μεταξύ 1734-1741. Οι πρώτες σοβαρές μουσικές σπουδές του, έγιναν υπό τον συνταγματάρχη Τ. Μπλέιθγουεϊτ (John Blaithwaite) ο οποίος ήταν ένας συνταξιούχος διευθυντής της Βασιλικής Ακαδημίας Μουσικής. Κατά τη διάρκεια της περιόδου με τον Τζένισον, ο Έιβισον πρέπει να πήγε στο Λονδίνο, καθώς σύμφωνα με τον μουσικό ιστορικό Τσαρλς Μπέρνεϊ (Charles Burney), σπούδασε μουσική εκεί με τον φημισμένο Ιταλό συνθέτη Φραντσέσκο Τζεμινιάνι. Στην αγγλική πρωτεύουσα καταγράφεται και το πρώτο επίσημο κοντσέρτο του συνθέτη, στις 20 μαρτίου 1734.
Ωστόσο, οι δεσμοί με τη γενέτειρά του παρέμειναν ισχυρές, και στις 13 Οκτωβρίου 1735, δέχτηκε τη θέση του οργανίστα στην εκκλησία του Αγίου Ιωάννη, όπου είχε βαπτιστεί. Λίγο αργότερα θα πάρει το ίδιο πόστο στη γειτονική εκκλησία του Αγίου Νικολάου, με μισθό 20 στερλινών ετησίως. Δίδαξε επίσης άρπα, βιολί και φλάουτο, ενώ παρά τις πολυάριθμες προσφορές που τού έγιναν αργότερα, για αναγνωρισμένου κύρους θέσεις (Δουβλίνο, Εδιμβούργο, Λονδίνο), δεν έφυγε ποτέ ξανά από τη γενέτειρά του. Οι διδακτικές πρακτικές του διαφαίνονται στην εξής αναφορά:"«...Ο κ. Έιβισον παρακαλεί θερμά τους φίλους του ότι Δευτέρα και Παρασκευή αφιερώνονται στη διδασκαλία του στο Νιούκαστλ. Προτείνει να παρακολουθήσουν τα μαθήματα νεαρές κυρίες στο τσέμπαλο μεταξύ των ωρών 9 και 1 πριν το μεσημέρι. Και μεταξύ 2-6 το βράδυ θα διδάσκει βιολί και γερμανικό φλάουτο. Τα δίδακτρα είναι μισή γκινέα ανά μήνα (ή οκτώ μαθήματα) και μία γκινέα εγγραφή...» "Στις 15 Ιανουαρίου 1737 ο Έιβισον νυμφεύθηκε την Κ. Ρέινολντς (Catherine Reynolds). Απέκτησαν εννέα παιδιά, αλλά μόνο τα τρία επιβίωσαν: η Τζέιν (Jane) (1744-1773), ο Έντουαρντ (Edward) (1747-1776), και ο Τσαρλς (Charles) (1751-1795). Οι δύο τελευταίοι, αργότερα θα υπηρετήσουν ως οργανίστες στην εκκλησία του Αγίου Νικολάου, ενώ ο Τσαρλς δημοσίευσε και ένα βιβλίο με ύμνους. Τον Ιούλιο του 1738 ο Έιβισον έγινε μουσικός διευθυντής της Μουσικής Εταιρείας του Νιούκαστλ (Newcastle Musical Society). Επίσης συνεργάστηκε με τον Τζον Γκαρθ (John Garth) σε συναυλίες στο Ντάραμ, και τον βοήθησε να εκδώσει στην αγγλική γλώσσα τους Ψαλμούς του Μπενεντέτο Μαρτσέλο (1757).
Άρχισε να αποκτά φήμη μετά τη δημοσίευση του έργου του Δοκίμιο για τη μουσική έκφραση (Essay of Musical Expression), που εκδόθηκε το 1752 και, θεωρείται από τα πρώτα έργα μουσικής κριτικής που δημοσιεύθηκαν στην αγγλική γλώσσα. Εκεί, γίνεται μνεία στις μεθόδους εκτελέσεως μουσικών έργων που επικρατούσαν κατά τον 18ο αιώνα και εκθειάζει το έργο των Μαρτσέλο και Τζεμινιάνι. Το έργο επανεκδόθηκε στα 1753, 1775 και προκάλεσε πολλές συζητήσεις, κυρίως λόγω της «επιφυλακτικής» κριτικής απέναντι στο έργο του Χαίντελ. Ο Ουίλιαμ Χέιζ, καθηγητής μουσικής στην Οξφόρδη και φανατικός «χεντελιανός», δημοσίευσε το 1753 ένα ανώνυμο λιβελλογράφημα, εναντίον των απόψεων του Έιβισον, και εκείνος του απάντησε με νέα, βελτιωμένη έκδοση του έργου. Δεν είναι τυχαίο ότι ο Έιβισον είναι γνωστός στους μουσικούς κύκλους, περισσότερο από το συγκεκριμένο δοκίμιο, παρά από τα καθαρά μουσικά έργα του.
Ο Έιβισον υπήρξε από τα αγαπημένα θέματα του ποιητή και θεατρικού συγγραφέα Ρόμπερτ Μπράουνινγκ (Robert Browning), στο έργο του Διάλογοι με συγκεκριμένους σημαντικούς ανθρώπους στην καθημερινότητά τους (Parleyings with Certain People of Importance in their Day), όπου αναφέρει: «Ακούστε Έιβισον Προσφέρει στοιχεία / Μια μουσική στην εποχή του που απορροφάται / Καρδιά και ψυχή, τότε, όπως η μουσική του Βάγκνερ τώρα!».
Ο Έιβισον πέθανε στις 10 Μαΐου του 1770, παγιδευμένος σε μια ασυνήθιστη χιονοθύελλα που έπληξε την περιοχή μεταξύ 2 και 4 του μηνός και ενταφιάστηκε στην εκκλησία του Αγ. Ανδρέα του Νιούκαστλ.
Έργα
Δεν είναι πολλά τα έργα που έχει συνθέσει ο Έιβισον, αλλά αρκετά σημαντικά για να χαρακτηριστεί ως ο κυριότερος συνθέτης κοντσέρτων της Αγγλίας του 18ου αιώνα. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται:
Επιρροή
Ο Έιβισον, ως συνθέτης του ύστερου μπαρόκ, συνέχισε την παράδοση στο ιταλικό ύφος, το οποίο ο Τζεμινιάνι είχε καταστήσει τόσο δημοφιλές στο Λονδίνο. Στα κοντσέρτι γκρόσι του, ιδίως, μετέφερε την τεχνική του Τζεμινιάνι, της μοντελοποίησης ορχηστρικών κονσέρτων με βάση τη σονάτα, όπως έκαναν οι μεγάλοι συνθέτες της εποχής. Οι σονάτες για πιάνο ακολουθούν το ύφος του Ραμώ. Στο έργο του Δοκίμιο για τη Μουσική Έκφραση τόλμησε να κρτικάρει τον Χαίντελ, τον οποίο θαύμαζε ολόκληρη η Αγγλία εκείνη την εποχή.
Από το 1994, το Σύνολο Έιβισον (Avison Ensemble) του Νιούκαστλ, δίνει συναυλίες έργων του συνθέτη, με όργανα εποχής.
Σημειώσεις
i. Στην ελληνική γλώσσα το όνομα του συνθέτη αποδίδεται λανθασμένα ως Άβισον
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι συνθέτες Κατηγορία:Συνθέτες του Μπαρόκ
Εργατικό Κόμμα (Σλοβακία)
Το Εργατικό Κόμμα (Strana práce) ήταν πολιτικό κόμμα της Σλοβακίας κατά την περίοδο που ακολούθησε του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Το κόμμα ιδρύθηκε το 1946 από Σοσιαλδημοκράτες, οι οποίοι αρνούνταν την συνεργασία με το Κομμουνιστικό Κόμμα.
Μπερναρντίνο Ραματσίνι
Ο Μπερναρντίνο Ραματσίνι (Bernardino Ramazzini, 3 Νοεμβρίου 1633 - 5 Νοεμβρίου 1714) ήταν Ιταλός γιατρός, που θεωρείται ο ιδρυτής της ιατρικής των επαγγελμάτων. Ήταν επίσης ο πρώτος που υποστήριξε σθεναρά τη χρήση κιγχόνης για τη θεραπεία της ελονοσίας.
667 Διονυσία
Η Διονυσία (Denise) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,90. Ανακαλύφθηκε το 1908 από τον Γερμανό αστρονόμο Άουγκουστ Κοπφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη. Αξιοσημείωτη είναι η μεγάλη κλίση της τροχιάς της ως προς την εκλειπτική, πάνω από 25 μοίρες.
Μπερναρντίνο Ραματσίνι
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Κάπρι στις 3 Νοεμβρίου του 1633 και ήταν ο πρώτος που κατέγραψε τη σχέση ανάμεσα στις ασθένειες και την εργασία των ασθενών. Ασχολήθηκε με θέματα εξαερισμού και εισηγήθηκε τη χρήση μάσκας στους εργάτες. Έγραψε το πρώτο συστηματικό έργο για το θέμα, τη διατριβή De Morbis Artificum Diatriba (1700). Δίδαξε στο Πανεπιστήμιο της Πάδουας μέχρι το θάνατό του (στις 5 Νοεμβρίου του 1714).
667 Διονυσία
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Διονυσίας εκτιμάται σε 81,28 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,0737. Η Διονυσία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 12 ώρες και 41 λεπτά.
2779 Μαίρη
Η Μαίρη (Mary) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική (δηλαδή την προς τον `Ηλιο) περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,3. Ανακαλύφθηκε το 1981 από τον Αμερικανό αστρονόμο Νόρμαν Τόμας, που παρατηρούσε από την `Αντερσον Μέσα (σταθμός του Αστεροσκοπείου Λόουελ) και της έδωσε το όνομα της συζύγου του, Μαριάννα Ρουθ Τόμας (Maryanna Ruth Thomas).
Μπερναρντίνο Ραματσίνι
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ιταλοί ιατροί
2779 Μαίρη
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά της Μαίρης είναι άγνωστα. Η Μαίρη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 3 ως 3,7 ώρες περίπου, μία ταχεία περιστροφή ακόμα και για αστεροειδή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Μαιρη
Παργκάνα
Ένα παργκάνα (χίντι: परगना, ούρντου: پرگنہ, βεγγαλικά: পরগণা, parganā), ή παργκάναχ, επίσης γραφόταν ως περγκούναχ κατά τη περίοδο του Σουλτανάτου, τη περίοδο της Μογγολικής αυτοκρατορίας της Ινδίας και τη Βρετανική κυριαρχία, Είναι πρώην διοικητική μονάδα της Ινδικής υποηπείρου, που χρησιμοποιούταν κυρίως, αλλά όχι αποκλειστικά, από τα Μουσουλμανικά βασίλεια.
Τα Παργκάνα εισήχθησαν από το Σουλτανάτο του Δελχί, και η λέξη είναι περσικής καταγωγής. Ως μονάδα εσόδων, τα παργκάνα αποτελούνταν από διάφορα μούζα, τα οποία είναι η μικρότερη μονάδα εσόδων, που αποτελούνται από ένα ή περισσότερα χωριά και την ύπαιθρο που τα περιβάλλει. Οι υποδιαιρέσεις των παργκάνα ονομάζονταν Μούζα (περιοχή, οικισμοί).
Υπό τη βασιλεία του Σερ Σαχ Σουρί, η διοίκηση των παργκάνα ενισχύθηκε με την προσθήκη και άλλων αξιωματικών, συμπεριλαμβανομένου του σικντάρ (αρχηγός της αστυνομίας), τον αμίν ή μουνσίφ (ένας διαιτητής, ο οποίος αξιολογούσε και εισέπραττε τα έσοδα) και τον καρκούν (καταγραφέα ρεκόρ).
Εποχή των Μουγκάλ
Τον 16ο αιώνα ο αυτοκράτορας των Μουγκάλ Ακμπάρ οργάνωσε την αυτοκρατορία σε σουμπάχ (περίπου ισοδύναμο με τη πολιτεία ή την περιφέρεια), τα οποία υποδιαιρούνταν περαιτέρω σε σαρκάρ (περίπου το ισοδύναμο των επαρχιών), τα οποία ήταν τα ίδια οργανωμένα σε παργκάνα (περίπου ισοδύναμο με επαρχιακές διαιρέσεις όπως τα τεχσίλ). Στο σύστημα των Μουγκάλ, τα παργκάνα εξυπηρετούσαν ως οι τοπικές διοικητικές μονάδες των σαρκάρ. Τα επιμέρους παργκάνα εφάρμοζαν κοινά έθιμα σχετικά με τα δικαιώματα γης και ευθύνες, που είναι γνωστό ως παργκάνα νταστούρ, και κάθε παργκάνα είχε τα δικά του έθιμα σχετικά με το μίσθωμα, τις αμοιβές, μισθούς, μέτρα και σταθμά, που είναι γνωστό ως παργκάνα νιρίχ.
Βρετανικές Ινδίες
Καθώς οι Βρετανοί επεκτάθηκαν σε πρώην επαρχίες των Μουγκάλ, ξεκινώντας με τη Βεγγάλη, πρώτα διατήρησαν την διοίκηση με τα παργκάνα, αλλά, υπό την Διακυβέρνηση του Τσαρλς Κορνουάλις, έθεσε σε ισχύ την Μόνιμη εγκατάσταση του 1793, η οποία κατήργησε το σύστημα των παργκάνα υπέρ του συστήματος ζαμιντάρι, στο οποίο οι ζαμιντάρ έγιναν οι απόλυτοι ιδιοκτήτες της την αγροτική γη, και κατήργησαν τα παργκάνα νταστούρ και παργκάνα νιρίχ. Η βρετανική διοίκηση αποτελούνταν από τις επαρχίες, οι οποίες χωρίζονταν σε τεχσίλ ή ταλούκ. Τα παργκάνα παρέμειναν σημαντικά ως γεωγραφικός όρος, παραμένοντας στις έρευνες γης, την αναγνώριση χωριών, τα δικαστικά διατάγματα κλπ.
Μετά την ανεξαρτησία
Το σύστημα παργκάνα συνεχίστηκε σε πολλά πριγκιπικά κράτη, συμπεριλαμβανομένων των Τονκ και Γκουαλιόρ. Τα παργκάνα εξαφανίστηκαν σχεδόν εντελώς μετά την ανεξαρτησία της Ινδίας και του Πακιστάν το 1947, αν και ο όρος εξακολουθεί να επιβιώνει σε τοπωνύμια, όπως στις επαρχίες Βόρειο 24 Παργκάνας και Νότιο 24 Παργκάνας στην Ινδική πολιτεία της Δυτικής Βεγγάλης.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Μορφές διοικητικής διαίρεσης Κατηγορία:Ιστορία της Ινδίας Κατηγορία:Ιστορία του Μπανγκλαντές
Νέο Μυριόφυτο Κιλκίς
Το Μυριόφυτο είναι ημιορεινό χωριό του Κιλκίς σε υψόμετρο 200 μέτρων.
902 Πρόμπιτας
Η Πρόμπιτας (Probitas) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,905. Ανακαλύφθηκε το 1918 από τον Αυστριακό αστρονόμο Γιόχαν Παλίζα, που παρατηρούσε από τη Βιέννη.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Πρόμπιτας είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Προμπιτας
Μάρκος Βαφειάδης
Ο Μάρκος Βαφειάδης (Τόσια της Παφλαγονίας Μικράς Ασίας, 28 Ιανουαρίου 1906 - Αθήνα, 22 Φεβρουαρίου 1992) ήταν ηγετική φυσιογνωμία του ΚΚΕ κατά τη διάρκεια της Κατοχής, της Εθνικής Αντίστασης και, κατόπιν, του Ελληνικού Εμφυλίου Πολέμου, Αρχηγός της Ομάδας Μεραρχιών του ΕΛΑΣ Μακεδονίας, ανώτατος στρατιωτικός διοικητής του ΔΣΕ από τη δημιουργία του το 1946 και Πρωθυπουργός στην Προσωρινή Δημοκρατική Κυβέρνηση από τον Δεκέμβριο του 1947 ως τον Ιανουάριο του 1949, οπότε και απομακρύνθηκε από τον Ζαχαριάδη ως τιτοϊκός.
Για το διάστημα 1946-1948, αξιολογείται από ορισμένους ιστορικούς ότι ο Βαφειάδης πέτυχε σημαντικές νίκες εναντίον του Εθνικού Στρατού, ακολουθώντας εμπνευσμένη τακτική ανταρτοπολέμου.
Κατά τη Μεταπολίτευση, γύρισε στην Ελλάδα μετά από μακρά παραμονή στις Ανατολικές χώρες: υποστήριξε ένθερμα τον Ανδρέα Παπανδρέου και συνεργάστηκε μαζί του εκλεγόμενος βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, αλλά παρέμεινε κομμουνιστής και προσπάθησε να συμβάλλει στην πολιτική ένωση των κομμουνιστογενών δυνάμεων της χώρας, με χαρακτηριστική τη δήλωσή του ότι δε χωράνε δύο κομμουνιστικά κόμματα στην Ελλάδα (ΚΚΕ και ΚΚΕ Εσωτερικού). Αν και αντι-ζαχαριαδικός, είχε μεγάλες συγκρούσεις με τη ανανεωτική αριστερά, κυρίως επειδή οι ανανεωτές αντιμάχονταν τον Ανδρέα Παπανδρέου, ενώ ο ίδιος πίστευε ότι ο κόσμος της αριστεράς όφειλε να τον στηρίζει.
Τα πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στο χωριό Τόσια του Πόντου σε μεγαλοϊδεατικό-πατριωτικό περιβάλλον από πατέρα δάσκαλο και μικρέμπορο, τον Γιάννη Βαφειάδη, ο οποίος πέθανε το 1917. Το 1920 πέθανε η μητέρα του η Κυριακή που είχε καταγωγή από τη Σινώπη του Πόντου. Μεγάλωσε μαζί με τα αδέρφια του σε συνθήκες στέρησης και φτώχειας. Τέλειωσε μόνο το δημοτικό σχολείο. Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή έμεινε στην Κωνσταντινούπολη για ένα χρόνο, όπου πουλούσε κουλούρια και πορτοκάλια στους δρόμους. Το 1923 ήλθε στη Θεσσαλονίκη, όπου δούλεψε ως σερβιτόρος και το 1924 πήγε στην Καβάλα ως καπνεργάτης. Το 1924 έγινε μέλος της ΟΚΝΕ και ξεκίνησε μια σημαντική πορεία στο εργατικό κίνημα της Καβάλας. Το 1928 έγινε μέλος του ΚΚΕ. Το 1932 φυλακίστηκε και εξορίστηκε για την κομμουνιστική του δράση. Η δικτατορία του Μεταξά τον εξόρισε στο νησάκι του Αη-Στράτη, από όπου δραπέτευσε. Εργάστηκε στην Κρήτη για την ανατροπή του καθεστώτος, συνελήφθη ξανά στην Αθήνα, φυλακίστηκε στην Ακροναυπλία και εξορίστηκε στη Γαύδο.
Εθνική Αντίσταση και Εμφύλιος πόλεμος
Τον Μάιο του 1941, μαζί με συντρόφους του, δραπέτευσε από τη Γαύδο και ξεκίνησε τον αγώνα κατά της γερμανικής κατοχής. Το 1942 εξελέγη στην Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ και ορίστηκε υπεύθυνος του ΕΛΑΣ για την περιοχή της Μακεδονίας. Τον Οκτώβριο του 1944, ο Βαφειάδης εισήλθε στη Θεσσαλονίκη, μετά την αποχώρηση των γερμανικών στρατευμάτων. Τον Νοέμβριο του 1944 διαφώνησε με τον Άρη Βελουχιώτη, ο οποίος ήθελε να επιτεθεί ο ΕΛΑΣ εναντίον των Βρετανών, ενώ κατά τα Δεκεμβριανά στην Αθήνα, οι δυνάμεις του στη Θεσσαλονίκη δεν συγκρούστηκαν με τους Βρετανούς. Το 1946 διαφώνησε και με τον Νίκο Ζαχαριάδη, ο οποίος επιθυμούσε την επανέναρξη των μαχών.
Παρά ταύτα, η καθοδήγηση του ΚΚΕ του έδωσε εντολή να ανέβει στο βουνό για να οργανώσει τους καταδιωκόμενους από τη Λευκή τρομοκρατία παλιούς αντάρτες του ΕΛΑΣ και τον Οκτώβριο του 1946 εκλέχθηκε αρχηγός του Δημοκρατικού Στρατού σε σύσκεψη των καταδιωκόμενων Καπεταναίων. Το 1947 ορίστηκε πρωθυπουργός της Προσωρινής Δημοκρατικής Κυβέρνησης.
Σύμφωνα με απόψεις υπό την στρατιωτική ηγεσία του Μάρκου, ο ΔΣΕ κατάφερε και ανέπτυξε σημαντική δυναμική όπως αναφέρεται και από τις δηλώσεις δεξιών παραγόντων όπως ο Ευάγγελος Αβέρωφ πως το 1948 η πορεία του Εμφυλίου έδειχνε πιθανή επικράτηση του ΔΣΕ. Εξάλλου, ο Θρασύβουλος Τσακαλώτος θα δηλώσει αργότερα πως ο Μάρκος υπήρξε ο πιο άξιος αντίπαλός του.
Μετά τον πόλεμο
Μετά την αποσταλινοποίηση το 1956, επανήλθε στο ΚΚΕ, ενώ επιπλέον εκλέχθηκε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής και του Πολιτικού Γραφείου του κόμματος. Εντούτοις, νέες διαφωνίες οδήγησαν στην καθαίρεση του από τις καθοδηγητικές θέσεις το 1958. Τελικά, διαγράφτηκε εκ νέου από το ΚΚΕ το 1961, εξαιτίας της διαφωνίας του με την απόφαση για διάλυση των παράνομων οργανώσεων του Κόμματος στην Ελλάδα.
Το ΚΚΕ Εσωτερικού, που προέκυψε το 1968, προχώρησε στην αποκατάστασή του.
Παρέμεινε εξόριστος στην Σοβιετική Ένωση επί 23 χρόνια. Στα χρόνια αυτά εργάστηκε ως εργάτης στην πόλη Πένζα, παντρεύτηκε μια Ρωσίδα εργάτρια, τη Ζίνα, με την οποία απέκτησε ένα γιο, τον Βλαδίμηρο.
Επέστρεψε στην Ελλάδα στις 25 Μαρτίου του 1983. Με την επιστροφή του στην Ελλάδα ξεκίνησε τη συγγραφή των Απομνημονευμάτων του. Το 1984 με πρωτοβουλία του ίδιου και του δημοσιογράφου Πέτρου Μακρή, συναντήθηκε με τον παλιό του αντίπαλο στον Εμφύλιο, τον στρατηγό Θρασύβουλο Τσακαλώτο, με τον οποίο αγκαλιάστηκαν και τόνισαν την ανάγκη για εθνική συμφιλίωση. Παράλληλα, επισήμανε την ανάγκη ενοποίησης του ΚΚΕ με το ΚΚΕ Εσωτερικού και υποστήριξε την ανάγκη συστράτευσης όλων των αριστερών και προοδευτικών δυνάμεων για την Αλλαγή.
Τον Μάιο του 1984 μετείχε ως τιμητικός προσκεκλημένος στο πρώτο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ (αργότερα έγινε και επίσημα μέλος του κινήματος και μέλος της Κεντρικής Επιτροπής), όπου το χειροκρότημα που έλαβε από τους συνέδρους ήταν σχεδόν τόσο ενθουσιώδες όσο αυτό για τον Ανδρέα Παπανδρέου. Σε επίσημη εκδήλωση στο Πεντάγωνο του απονεμήθηκε ο βαθμός του αντιστράτηγου του Ελληνικού Στρατού, κάτι που προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων από το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας και από ακροδεξιούς κύκλους. Στις εκλογικές αναμετρήσεις της περιόδου 1989-1990 εξελέγη βουλευτής Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ. Τον Αύγουστο του 1989, όταν η Κυβέρνηση Τζαννετάκη αποφάσισε την καταστροφή των φακέλων της Ασφάλειας για τα κοινωνικά φρονήματα, ο Μάρκος Βαφειάδης υποστήριξε πως με το κάψιμο των φακέλων η Δεξιά προσπαθεί να εξαφανίσει τις ενοχές της.
Στην τελευταία του συνέντευξη στον Αργύρη Ντινόπουλο, μετά τη διάλυση τη Σοβιετικής Ένωσης και λίγο πριν τον θάνατό του, ερωτώμενος πως αισθάνεται μετά την πτώση του «υπαρκτού Σοσιαλισμού», ο Μάρκος Βαφειάδης απάντησε πως ο κομμουνισμός δεν είναι χίμαιρα, ενώ χαρακτήρισε «παλιάνθρωπο» τον Νίκο Ζαχαριάδη. Ο ίδιος, παρά τη συνεργασία του με το ΠΑΣΟΚ, συνέχιζε να αυτοπροσδιορίζεται ως κομμουνιστής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ Κατηγορία:Έλληνες βουλευτές επικρατείας Κατηγορία:Έλληνες κομμουνιστές Β Κατηγορία:Έλληνες στρατιωτικοί Κατηγορία:Έλληνες συνδικαλιστές Κατηγορία:Μέλη του ΕΛΑΣ Κατηγορία:Μαχητές του Δ.Σ.Ε Κατηγορία:Ποντιακός Ελληνισμός Κατηγορία:Ελληνικός Εμφύλιος 1946 - 1949
Πενταγιοί Φωκίδας
Οι Πενταγιοί Φωκίδος ή Πενταγιού, όπως την αποκαλούν οι ντόπιοι, είναι ορεινό χωριό της τέως επαρχίας Δωρίδας. Βρίσκεται κτισμένο σε υψόμετρο 950 μ. και σε απόσταση 80 χλμ. ΒΔ από την πρωτεύουσα του νομού, Άμφισσα. Αποτελεί την Τοπική Κοινότητα Πενταγιών και υπάγεται διοικητικά στην Δημοτική Ενότητα Βαρδουσίων του Δήμου Δωρίδος. Έχει μόνιμο πληθυσμό 246 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011.
Χτισμένο σε πλαγιά, το χωριό έχει θεά προς την ανατολή την κορυφογραμμή των Βαρδουσίων, ενώ τη δύση οριοθετεί το Ξεροβούνι.
Ιστορία
Το χωριό που συνδέεται με τον θρύλο της Μαρίας της Πενταγιώτισσας, ιδρύθηκε το 16ο αιώνα. Η ονομασία ίσως προήλθε από τους πέντε προστάτες αγίους του ή από τους πέντε δρόμους που ξεκινούν ακτινωτά από την Πενταγιού προς τα γύρω χωριά, ενώ κατά το μελετητή Ιωάννη Παπαγεωργίου, πήρε το όνομά του από τους πέντε αδερφούς (πέντε γιους) Καμπεραίους που πρωτοεγκαταστάθηκαν στο χωριό.
Κατά τον ιστορικό Δημήτρη Σταμέλο, στο σύγγραμμά του «Η Δωρίδα στην Τουρκοκρατία», το όνομα των Πενταγιών προήλθε από την επιτόπιο θανάτωση κατά τους διωγμούς Διοκλητιανού και Μαξιμιλιανού το 288 μ.Χ. πέντε νεαρών ατόμων, του Ευστρατίου, του Αυξεντίου, του Ευγενίου, του Μαρδαρίου και του Ορέστη λόγω των χριστιανικών τους πεποιθήσεων, οι οποίοι μετά την επικράτηση του χριστιανισμού ανακηρύχθηκαν Άγιοι. Προφανώς το χωριό λεγόταν αρχικώς «Πεντάγιοι» και αργότερα κατά παραφορά Πενταγιοί. Με την αυτή ονομασία λεγόταν για ένα διάστημα 30 ετών και το Γαλαξίδι κατά το τέλος του 17ου αιώνα.
Όταν το 1826, μετά την έξοδο του Μεσολογγίου, μία ομάδα αγωνιστών κατέφυγε στους Πενταγιούς, ο Μουσταφάμπεης με δύο χιλιάδες Τούρκους χτύπησε το χωριό. Έλληνες αγωνιστές με επικεφαλής τους Ράγκο και Τσόγκα τους καταδίωξαν προς τον ποταμό Κόκκινο όπου και νικήθηκαν από τον οπλαρχηγό Σκαλτσοδήμο στον ρύακα του Κόκκινου ποταμού, στην τοποθεσία που αποκαλείται μέχρι σήμερα «Τουρκόρεμα».
Το χωριό σήμερα
Κύρια ασχολία των κατοίκων η γεωργία και η κτηνοτροφία. Η πλούσια πανίδα της περιοχής έχει καταστήσει τους Πενταγιούς κέντρο συγκέντρωσης κυνηγών και ορειβατών. Σήμερα υπάρχουν δύο παραδοσιακοί ξενώνες που λειτουργούν όλο τον χρόνο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Φωκίδας Κατηγορία:Δήμος Δωρίδος
Raining Blood
thumb|220px|Ο Τζεφ Χάνεμαν, βασικός συνθέτης του κομματιού Το Raining Blood είναι τραγούδι του αμερικάνικου thrash metal συγκροτήματος Slayer, το οποίο κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 1986 με το δίσκο "Reign in Blood" και ένα χρόνο αργότερα σε μορφή 7" σινγκλ.
Η διάρκεια του κομματιού αγγίζει τα τέσσερα λεπτά και δεκαεπτά δευτερόλεπτα, όντας ένα από τα τρία τραγούδια του δίσκου τα οποία ξεπερνούν τα τρία λεπτά. Το λίγο πιο αργό ριφ σε σύγκριση με τα υπόλοιπα τραγούδια του δίσκου υποδεικνύει μία μικρή μελωδικότητα, η οποία σε συνδυασμό με την ατονικότητα τους προσδίδει μία παραπάνω σκοτεινότητα στο τραγούδι.
Το "Raining Blood" μαζί με το "Angel of Death" είναι τα δύο τραγούδια τα οποία παρέμειναν στο set list των ζωντανών εμφανίσεων των Slayer για όλη την υπόλοιπη καριέρα τους. Ζωντανές εκτελέσεις του υπάρχουν στις εξής κυκλοφορίες:
Οι στίχοι του τραγουδιού μιλούν για την ενδυνάμωση του κακού, τόσο ώστε να καταλάβει τον παράδεισο και ο τίτλος του είναι αναφορά στο αίμα των αγγέλων. Ο κιθαρίστας Τζεφ Χάνεμαν είχε δηλώσει ότι το τραγούδι αναφέρεται σε κάποιον που βρίσκεται στο Καθαρτήριο λόγω ότι εκδιώχθηκε από τον Παράδεισο. Ο σκοπός του είναι να εκδικηθεί για τον διωγμό του, κάτι που περιγράφεται στη συνέχεια των στίχων.
Το συγκεκριμένο κομμάτι έχει διασκευαστεί από την Τόρι Έιμος για το δίσκο της "Strange Little Girls" του 2001. Επίσης, διασκευές του έχουν κάνει οι Malevolent Creation, Vader, Erik Hinds, Diecast, κ.α..
Μέλη των Slayer
Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά την ηχογράφηση του "Raining Blood" είχε την εξής μορφή:
Τομ Αράγια - φωνητικά, μπάσο
Κέρι Κινγκ - κιθάρα
Τζεφ Χάνεμαν - κιθάρα
Ντέιβ Λομπάρντο - τύμπανα
Πηγές
Κατηγορία:Τραγούδια του 1986 Κατηγορία:Τραγούδια των Slayer
Άρης Αγίου Κωνσταντίνου
Ο '''Α.Σ. Άρης Αγίου Κωνσταντίνου''' είναι αθλητικό σωματείο με έδρα τον Άγιο Κωνσταντίνο του νομού Φθιώτιδας. Επίσημο έτος ίδρυσης του συλλόγου είναι το 1931 και πηγή έμπνευσης της ονομασίας και των χρωμάτων του αποτέλεσε ο Άρη Θεσσαλονίκης. Καλύτερη στιγμή στην ιστορία του σωματείου θεωρείται η συμμετοχή (2 φορές) στην Β' Εθνική κατηγορία.
Ιστορικό
Ο Αθλητικός Σύλλογος Άρης Αγίου Κωνσταντίνου Λοκρίδος όπως είναι η πλήρης επωνυμία του συλλόγου ιδρύθηκε το 1931 στον Άγιο Κωνσταντίνο στην περιοχή της Λοκρίδας του νομού Φθιώτιδας και εμπνεύστηκε το όνομά του από τον Αθλητικό Σύλλογο Άρη της Θεσσαλονίκης.
Έχει 11 συμμετοχές στα Εθνικά Πρωταθλήματα ποδοσφαίρου, ενώ ακόμη επτά φορές αναδείχτηκε πρωταθλήτρια της Ε.Π.Σ. Φθιώτιδας. Πιο συγκεκριμένα κατέκτησε 5 φορές το πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Φθιωτιδοφωκίδας τα έτη 1968, 1969, 1970, 1972 και 1977 και 2 φορές το πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Φθιώτιδας τα έτη 1989 και 2006.
Το 1972 κατέκτησε το πρώτο κύπελλο Φθιωτιδοφωκίδας που διοργανώθηκε και το 2012 με προπονητή τον Κώστα Τσίκα, κατέκτησε το κύπελλο Φθιώτιδας για δεύτερη φορά στην ιστορία του. Επίσης έχει υπάρξει 3 φορές φιναλίστ της διοργάνωσης, τα έτη 1973 και 1990 με αντίπαλο τον Α.Σ. Λαμία αμφότερα και το 2009 με αντίπαλο τον Ατρόμητο Σπερχειάδας.
Στη Β΄Εθνική
Ο Άρης Αγίου Κωνσταντίνου έχει συμμετάσχει στη Β΄Εθνική κατηγορία την περίοδο 1961-62, όταν τοποθετήθηκε στο Δ΄ όμιλο του "βόρειου τομέα" και κατετάγη 8ος με 15 βαθμούς και επίσης την περίοδο 1970-71, όταν έπαιξε στο Β΄όμιλο και κατετάγη 18ος, με 46 βαθμούς.
Στη Γ΄Εθνική
Ο Άρης αγωνίσθηκε για μια και μοναδική φορά στα χρονικά, στο πρωτάθλημα της Γ΄ Εθνικής, την περίοδο 1966-67, όταν έπαιξε στον 1ο Υπο-όμιλο του Α΄ομίλου της κατηγορίας και κατετάγη 7ος με 33 βαθμούς. Όμως στη συνέχεια η κατηγορία καταργήθηκε και ο Άρης περιορίσθηκε σε συμμετοχές στο Ειδικό Πρωτάθλημα για την άνοδο στη Β΄Εθνική. Πιο χαρακτηριστική από αυτές ήταν εκείνη της περιόδου 1968-69. Ο Άρης κέρδισε έπειτα από αγώνα μπαράζ με τον Ταμυναϊκό Αλιβερίου το πρωτάθλημα της ΕΠΣ Φθιωτιδοφωκίδας και έλαβε μέρος στο Ειδικό Πρωτάθλημα (όμιλος Βορρά), όπου και τερμάτισε 3ος, με 32 βαθμούς.
Στην Εθνική Ερασιτεχνική Κατηγορία
Η ομάδα πήρε μέρος τις δυο πρώτες χρονιές της διοργάνωσης και συγκεκριμένα το 1977-78 στον 3ο όμιλο (ήρθε 6ος με 44 βαθμούς) και το 1978-79, πάλι στον τρίτο όμιλο, όταν κατετάγη 19ος, με 18 βαθμούς.
Στη Δ΄Εθνική
Έπαιξε 7 συνολικά περιόδους. Ακολουθεί αναλυτικός πίνακας:
Γνωστά ονόματα
Από τον Άρη Αγίου Κωνσταντίνου ξεκίνησαν ή αναδείχθηκαν γνωστοί ποδοσφαιριστές, οι οποίοι στη συνέχεια έκαναν καριέρα σε μεγάλες ομάδες. Μερικοί από αυτούς ήσαν οι αδελφοί Μπάμπης (ΑΕΚ, Πανιώνιος και Απόλλων Σμύρνης) και Αντώνης Ψιμόγιαννος, ο Κώστας Τσίκας (Πανιώνιος, Αιγάλεω Α.Ο., Ιωνικός Νικαίας) και ο εξάδελφός του Γιάννης, ο Μάκης Ζαχαρόπουλος (Α.Σ. Λαμία, Πανιώνιος), οι Λεωνίδας Τραχανάς και Ντίνος Μάρκου (Α.Σ. Λαμία), ο Δημήτρης Αθανασίου (Ολυμπιακός Λιοσίων), ο Γιάννης Χρήστου (Απόλλων Σμύρνης, Α.Ο. Σπάρτη, Λαμία, Αναγέννηση Καρδίτσας). Ακόμη, στην ομάδα αγωνίσθηκαν οι Ηλίας Συνοδινός, Λεωνίδας Δαμουράς, Θανάσης Εμμανουήλ κ.α.