cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Καλλιτεχνική παγοδρομία
Ο υποχρεωτικός χορός στον πάγο
Έως το 2010, ο υποχρεωτικός χορός ήταν το πρώτο σκέλος των διοργανώσεων χορού στον πάγο. Οι ομάδες εκτελούσαν το ίδιο μοτίβο γύρω από δυο διαδρομές του παγοδρομίου, η μία ομάδα μετά την άλλη, χρησιμοποιώντας την ίδια ακολουθία βηματισμών και τον ίδιο, καθιερωμένο ρυθμό, που επέλεγε η ISU πριν το ξεκίνημα κάθε περιόδου. Στον υποχρεωτικό χορό, όπως και στο σκέλος των υποχρεωτικών σχημάτων (compulsory figures) στην παγοδρομία, οι συμμετέχοντες κρίνονταν για τη δεξιοτεχνία τους στα θεμελιώδη στοιχεία του αγωνίσματος. Στην πρώιμη ιστορία του χορού στον πάγο, το σκέλος του υποχρεωτικού χορού βάρυνε το 60% της συνολικής βαθμολογίας. Το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2010 ήταν η τελευταία διεθνής διοργάνωση, που φιλοξένησε το σκέλος του υποχρεωτικού χορού με το "Χρυσό Βαλς" (Golden Waltz), με τους Ιταλούς Federica Faiella και Massimo Scali να είναι το τελευταίο ζευγάρι, που συμμετείχε σε αυτόν.
Ο πρωτότυπος χορός στον πάγο
Ο πρωτότυπος χορός εισήχθη για πρώτη φορά το 1967. Στις αρχές και έως το 1990 καλούνταν "χορός πρωτότυπου μοτίβου" (original set pattern dance), ενώ μετά έγινε γνωστό απλώς ως "πρωτότυπος χορός". Παρέμεινε ως ενδιάμεσο σκέλος (μεταξύ υποχρεωτικού και ελεύθερου χορού) μέχρι την κατάργησή του, στο τέλος της περιόδου 2009–2010. Οι χορευτές μπορούσαν να δημιουργήσουν το δικό τους πρόγραμμα (ρουτίνα) στον πάγο, αλλά όφειλαν να χρησιμοποιήσουν το ρυθμό και τον τύπο της μουσικής, τα οποία, όπως και στον υποχρεωτικό χορό, προεπιλέγονταν από την ISU, αλλάζοντας από χρονιά σε χρονιά. Ο χρονισμός (timing) και η ερμηνεία του ρυθμού θεωρούνταν οι πιο βασικές πτυχές της ρουτίνας και βραβεύονταν με το μεγαλύτερο ποσοστό της βαθμολογίας του πρωτότυπου χορού. Η διάρκεια της ρουτίνας είχε όριο τα δύο λεπτά και η βαθμολογία του σκέλους βάρυνε κατά 30% τη συνολική βαθμολογία στη διοργάνωση. Οι Καναδοί Tessa Virtue και Scott Moir διατηρούν την υψηλότερη βαθμολογία του πρωτότυπου χορού (70.27 βαθμοί), που πέτυχαν στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2010.
Ρυθμοί του πρωτότυπου χορού στον πάγο
Ακολουθεί ο κατάλογος των ρυθμών μουσικής πρωτότυπου χορού, που υιοθετήθηκαν για το ανώτερο επίπεδο.
{|
Φοίνιξ Σανς
Οι Φοίνιξ Σανς (αγγλικά: Phoenix Suns) είναι επαγγελματική ομάδα καλαθοσφαίρισης με έδρα το Φοίνιξ, της Αριζόνα, ΗΠΑ. Αγωνίζονται στο ΝΒΑ και είναι μέλη της Δυτικής Περιφέρειας στην κατηγορία Pacific. Έδρα τους είναι το US Airways Center, χωρητικότητας 18.422 ατόμων.
Ιδρύθηκαν το 1968 κατά τη διάρκεια της επέκτασης του NBA. Στα 53 χρόνια της ιστορίας τους, έχουν αγωνιστεί στα τελικά του ΝΒΑ τρεις φορές (1976, 1993, 2021).
Λογότυπα
Ακολουθούν τα λογότυπα του συλλόγου με χρονολογική σειρά:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1968 Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1968
Ελληνικός στόλος του 1940
Με την έκρηξη του Ελληνοιταλικού πολέμου στις 28 Οκτωβρίου του  1940 και την είσοδο της Ελλάδας στο Β' Παγκόσμιο Πόλεμο στο πλευρό των συμμάχων κατά του «Άξονα» τη δύναμη του Ελληνικού στόλου αποτελούσαν τα παρακάτω, κατά μαχητικότητα και τύπο, πολεμικά πλοία.
Στη σύνθεση του στόλου του έτους 1940 δεν περιλαμβάνεται το εύδρομο «Έλλη» που είχε τορπιλιστεί πριν από την έναρξη του πολέμου από ιταλικό υποβρύχιο στις 15 Αυγούστου του ίδιου έτους στη Τήνο.
Στην παραπάνω δύναμη του στόλου προστέθηκαν πολλά επίτακτα πλοία για κάλυψη αναγκών συνοδείας. Πολλά από τα παραπάνω πλοία είχαν επιτυχίες και συνέβαλαν στην άμυνα της Ελλάδας.
Κατηγορία:Στρατιωτικοί σχηματισμοί της Ελλάδας στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο Κατηγορία:Ελληνοϊταλικός πόλεμος 1940 *
5264 Τήλεφος
Ο Τήλεφος (Telephus) είναι ένας αστεροειδής της Τρωικής Ομάδας του Δία (ηγούμενο μέλος), με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,5. Ανακαλύφθηκε το 1991 από την Αμερικανίδα αστρονόμο Κάρολυν Σουμέικερ, που παρατηρούσε από το Αστεροσκοπείο του Πάλομαρ, και πήρε το όνομά του από τον ομώνυμο ήρωα του Τρωικού Πολέμου, γιο του Ηρακλή.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Τηλέφου εκτιμάται σε 68,5 ± 1,2 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι αβέβαιος (D ή C), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,072. Ο Τήλεφος περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 9 ώρες και 31,5 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Τηλεφος
Γιάννης Παππάς
Ο Γιάννης Παππάς (13 Μαρτίου 1913 – 2005) ήταν Έλληνας γλύπτης, ένας από τους πιο σημαντικούς νεοέλληνες γλύπτες που έδρασαν στο δεύτερο μισό του 20ού αιώνα στην Ελλάδα, μεταφέροντας και αξιοποιώντας τις διδαχές της μεταροντενικής γαλλικής σχολής στην ελληνική πραγματικότητα.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Γιάννης Παππάς γεννήθηκε στις 13 Μαρτίου του 1913 στην Κωνσταντινούπολη, γιος του χειρουργού Αλέξανδρου Παππά και της Ελένης Φ. Φωτιάδη. Το Σεπτέμβριο του 1922, μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, η οικογένειά του εγκαθίσταται στην Αθήνα. Το 1929 ολοκληρώνει τις γυμνασιακές σπουδές του στο Γ' Γυμνάσιο Αθηνών.
Το 1930 εγγράφεται στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (École Supérieure des Beaux-Arts) του Παρισιού. Από το 1930 ως το 1932 σπουδάζει στο εργαστήριο του καθηγητή Ζαν Μπουσέ (Jean Boucher). Το 1937 βραβεύεται με χρυσό μετάλλιο στη Διεθνή Έκθεση των Παρισίων. Το 1939 εκθέτει στο Παρίσι το πρόπλασμα του ανδριάντα του Αδαμαντίου Κοραή.
Επιστρέφει στην Ελλάδα προκειμένου να υπηρετήσει τη στρατιωτική του θητεία. Την 28η Οκτωβρίου 1940 επιστρατεύεται και υπηρετεί στη ζώνη των πρόσω ως απλός οπλίτης. Τον Απρίλιο του 1941 επιστρέφει από το μέτωπο. Τα χρόνια της Κατοχής εργάζεται στο εργαστήριό του στην αθηναϊκή συνοικία Ζωγράφου.
Το Δεκέμβριο του 1944 κατατάσσεται στο Βασιλικό Ναυτικό και υπηρετεί στην Ανωτέρα Ναυτική Διοίκηση Αλεξανδρείας ως ναύτης. Παραμένει στην Αλεξάνδρεια ως το 1951 και μελετά τα μνημεία της αιγυπτιακής τέχνης στο Κάιρο και την Άνω Αίγυπτο. Το 1952 επιστρέφει στην Αθήνα, όπου το 1953 εκλέγεται καθηγητής των Εργαστηρίων Γλυπτικής της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών (Α.Σ.Κ.Τ.).
Το 1972 εκλέγεται αντεπιστέλλον μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας Καλών Τεχνών, ενώ το 1980 εκλέχθηκε τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Έχει βραβευθεί με τον Ταξιάρχη dell’ Ordine del Merito Nazionale της Ιταλίας.
Ο Γιάννης Παππάς πέθανε στην Αθήνα στις 18 Ιανουαρίου 2005 σε ηλικία 92 ετών και ετάφη στο Α΄ Κοιμητήριο Αθηνών.
Καλλιτεχνική δημιουργία
thumb|200px|Ο έφιππος ανδριάντας του Μεγάλου Αλεξάνδρου, έργο του Γιάννη Παππά, στην Αθήνα. thumb|200px|Ανδριάντας του Οδυσσέα Ελύτη, έργο του Γιάννη Παππά Ο Γιάννης Παππάς θεωρείται ένας από τους πιο παραγωγικούς νεοέλληνες γλύπτες, με πλήθος έργων του εγκατεσπαρμένων σε όλες τις περιοχές της Ελλάδας. Φιλοτέχνησε ανδριάντες και προτομές, μεταξύ των οποίων στις πιο αξιόλογες περιλαμβάνονται:
Ο Γιάννης Παππάς φιλοτέχνησε επίσης ανδριάντες και προτομές προσωπικοτήτων, που βρίσκονται σε άλλα μέρη της Ελλάδας ή το εξωτερικό, όπως τους ανδριάντες του Αδαμαντίου Κοραή (1938 – 1940, Χίος), του Ελευθερίου Βενιζέλου (Ηράκλειο Κρήτης και Θεσσαλονίκη, 1977), του Μικέ Σαλβάγου, Χιώτη μεγαλέμπορου βάμβακος στην Αίγυπτο (Αλεξάνδρεια), του Ευάγγελου Αβέρωφ – Τοσίτσα (Μέτσοβο), του Ίωνα Δραγούμη (Πλατεία Μακεδονομάχων Θεσσαλονίκης), του Παντελή Πρεβελάκη (Δημαρχείο Ρεθύμνου Κρήτης), τις προτομές των αδελφών Αργέντη, λογίων από τη Χίο, του Ανδρέα Μιχαλακόπουλου (Πάτρα, 1975 – 1976).
Το έργο του περιλαμβάνει ακόμη πλήθος γλυπτών, μεταξύ των οποίων ξεχωρίζουν: «Ο γλύπτης Χρήστος Καπράλος (1936), «Έφηβος» (χάλκινο άγαλμα στο κοινοτικό στάδιο της Αλεξάνδρειας), «Εργάτες στην Κατοχή» (1943), «Κοπέλλες Ελληνίδες» (1953), «Γυναίκα με το Χταπόδι» (1959), «Αναμνήσεις από το καλοκαίρι» (1959), «Η γέννηση της Αφροδίτης» (1976) κ. ά.
Πηγές
• Στέλιος Λυδάκης: «Οι Έλληνες Γλύπτες – Η νεοελληνική γλυπτική: ιστορία – τυπολογία – λεξικό γλυπτών», τόμ. 5ος, σελ. 425, Εκδοτικός οίκος «ΜΕΛΙΣΣΑ», Αθήνα, 1981.
• Ζέττα Αντωνοπούλου: «Τα γλυπτά της Αθήνας: Υπαίθρια γλυπτική 1834 – 2004», σελ. 96, 118 - 119, 148, 149, 150, 173 & 205, α΄ έκδοση, Εκδόσεις «Ποταμός», Αθήνα, 2003.
• Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης: «Είκοσι τέσσερις γλύπτες τιμούν τον δάσκαλό τους. Αφιέρωμα στον γλύπτη Γιάννη Παππά», κατάλογος, Μέγαρο Εϋνάρδου, Αθήνα 2002.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες γλύπτες Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Αθηνών
Μι ύφεση μείζονα
Η Μι ύφεση μείζονα είναι μείζονα κλίμακα που αρχίζει από μι ύφεση και αποτελείται από τις νότες μι ύφεση, φα, σολ, λα ύφεση, σι ύφεση, Ντο και ρε. Έχει οπλισμό τρεις υφέσεις. Η σχετική της είναι η Ντο ελάσσονα και η ομώνυμή της είναι η Μι ύφεση ελάσσονα.
Η κλίμακα Μι μείζονα είναι η εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συνθέσεις σε Μι ύφεση μείζονα Κατηγορία:Μείζονες κλίμακες
Flickr
Το Flickr (ελληνικά: Φλίκερ) είναι ιστοσελίδα, η οποία επιτρέπει στους χρήστες της να δημοσιεύουν φωτογραφίες και βίντεο. Δημιουργήθηκε αρχικά από την εταιρία Ludicorp και ύστερα εξαγοράστηκε από την Yahoo!. Η υπηρεσία χρησιμοποιείται συχνά από bloggers για να ενσωματώσουν τις φωτογραφίες τους στα blogs τους. Τον Σεπτέμβριο του 2010, το Flickr έφτασε τα 5 δις. φωτογραφιών. Αρκετές από τις φωτογραφίες του Flickr κυκλοφορούν υπό την άδεια Creative Commons. Η εγγραφή στο Flickr μπορεί να είναι είτε δωρεάν είτε επί πληρωμή, η οποία παρέχει περισσότερα δικαιώματα στους χρήστες του.
Ιστορία
Το Flickr δημιουργήθηκε αρχικά από την εταιρία Ludicorp που εδρεύει στο Βανκούβερ. Το Flickr ήταν αρχικά μια υπηρεσία που φιλοξενούσε chat rooms με δυνατότητα ανταλλαγής φωτογραφιών μεταξύ των χρηστών. Τον Μάρτιο του 2005, η Yahoo! αγόρασε την Ludicorp και, επομένως, το Flickr. Κατά την περίοδο 26 Ιουνίου-2 Ιουλίου 2005, οι φωτογραφίες του Flickr μεταφέρθηκαν από τους servers του Καναδά στους servers των Ηνωμένων Πολιτειών, οπότε όλο το περιεχόμενο της ιστοσελίδας περιήλθε στον νόμο των Ηνωμένων Πολιτειών. Στις 16 Μαΐου 2006 έγινε αναβάθμιση της ιστοσελίδας. Τον Δεκέμβριο του 2006, το όριο μεγέθους των upload ανά χρήστη ανέβηκε από 20 MB σε 100 MB. Το 2007, ζητήθηκε από τους χρήστες που δημιούργησαν λογαριασμό πριν από την αγορά της ιστοσελίδας από την Yahoo! να δημιουργήσουν λογαριασμό στο Yahoo! έτσι ώστε να μπορέσουν να χρησιμοποιήσουν την ιστοσελίδα. Αυτή η πράξη κατακρίθηκε από ορισμένους χρήστες του Flickr. Τον Μάιο του 2009 δημιουργήθηκε μια νέα άδεια για τις φωτογραφίες που «ανεβάζει» η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών η οποία, ωστόσο, δεν φέρει πνευματική ιδιοκτησία. Τέλος, την 1 Ιουνίου 2009, το Flickr μπλοκαρίστηκε στην Κίνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστοσελίδες διαμοιρασμού εικόνων
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Καστοριάς 1984–85
Η πρωταθλήτρια ομάδα της ΕΠΣ Καστοριάς κέρδιζε την άνοδο στη Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία.
Πρωτάθλημα
Για την περίοδο 1984–85, η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Καστοριάς ήταν η εξής:
Β΄ Κατηγορία
Στη Β΄ κατηγορία συμμετείχαν 28 σύλλογοι χωρισμένοι σε δυο ομίλους των 14.
Γ΄ Κατηγορία
Στη Γ΄ κατηγορία συμμετείχαν 14 σύλλογοι χωρισμένοι σε δυο ομίλους των 7. Οι τρεις πρώτοι κάθε ομίλου προβιβάστηκαν στη Β΄ Κατηγορία
Κύπελλο
Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Καστοριάς.
Σημειώσεις
<references group="σ." />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Καστοριάς Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1984-1985 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 1984-1985
Επαρχία Κουάνζα Νόρτε
Η Επαρχία Κουάνζα Νόρτε (Cuanza Norte, Ουμπούντου: Konano Kwanza Volupale) είναι επαρχία της Ανγκόλας. Το Νταλατάντο είναι η πρωτεύουσα της επαρχίας και έχει έκταση 24.110 χλμ² και πληθυσμό 443.386 κατοίκους. Ο Μανουέλ Πέντρο Πακαβίρα γεννήθηκε στην περιοχή και είναι ο πρώην κυβερνήτης της επαρχίας. Το μήκους 1.400 μέτρων Φράγμα Καπάντα βρίσκεται στην επαρχία. Η επαρχία Κουάνζα Νόρτε βρίσκεται στις βόρειες όχθες του ποταμού Κουάνζα. Αποτελούσε επικράτεια του Βασιλείου της Νκόλα. Το 1914, ο Νόρτον ντε Μάτος δημιούργησε το Διαμέρισμα του Κουάνζα το οποίο χωρίστηκε στις επαρχίες Κουάνζα Νόρτε και Κουάνζα Σουλ το 1917. μικρογραφία|Καμπάμπε, επαρχία Κουάνζα Νόρτε Η επαρχία επηρεάστηκε σοβαρά κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου της Ανγκόλας. Διαθέτει αρκετές νάρκες από την περίοδο του εμφυλίου πολέμου και οι συμβάσεις για την εκκαθάρισή τους δόθηκαν σε διάφορους οργανισμούς. Κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου, οι αντάρτες έκαναν την επαρχία μέρος της κεντρικής ζώνης. Στις 5 Απριλίου 2001, μέλη της Εθνικής Ένωσης για την Ολοκληρωτική Ανεξαρτησία της Ανγκόλας επιτέθηκε στο Σάμπα Καζού και σκότωσε 120 μέλη των ενόπλων δυνάμεων. Ο στρατιωτικός διοικητής της επαρχίας, στρατηγός Ρεκορντασάο σκοτώθηκε επίσης στην επίθεση.
Οι πλέον ομιλούμενες γλώσσες είναι οι Κιμπούντου. Οι φυλές των Αμπούντου κατοικούν στην επαρχία. Ζαχαροκάλαμα και καφές είναι οι σημαντικότερες γεωργικές καλλιέργειες. Η παραγωγή τους ευνοείται από το τροπικό υγρό κλίμα της επαρχίας.
Δήμοι και κοινότητες
Η επαρχία Κουάνζα Νόρτε περιέχει τις ακόλουθες κοινότητες (comunas), ταξινομημένες υπό τους αντίστοιχους δήμους τους:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επαρχίες της Ανγκόλας
Τζίντζερ Λιν
Η Τζίντζερ Λιν (αγγλ. Ginger Lynn) γεννημένη στις 14 Δεκεμβρίου του 1962 είναι μια Αμερικανίδα πορνοστάρ, ιδιαίτερα δημοφιλής τη δεκαετία του '80. Στη διάρκεια της μακροχρόνιας καριέρας της εμφανίστηκε σε περισσότερες από 240 ταινίες πορνό ενώ περιστασιακά συμμετείχε σε ταινίες Β' διαλογής και τηλεοπτικά σήριαλ. Το γνωστό περιοδικό του χώρου AVN την κατατάσσει 7η στη λίστα με τις 50 μεγαλύτερες πορνοστάρ όλων των εποχών.
Καριέρα στο χώρο της πορνογραφίας
Η Λιν γεννήθηκε στο Ρόκφορντ της πολιτείας του Ιλινόις το 1962. Σε ηλικία 20 ετών και μετά το θάνατο του παππού της -τον οποίο όπως έχει δηλώσει θεωρούσε το μοναδικό θετικό πρότυπο στην ζωή της- μετακομίζει στην Καλιφόρνια. Συζεί με το φίλο της, αλλά όντας η κύρια πηγή εισοδημάτων στη σχέση γρήγορα βρίσκεται σε αναζήτηση μιας καλύτερα αμειβόμενης δουλείας. Το Σεπτέμβριο του 1983 απαντάει σε μια αγγελία του πρακτορείου μοντέλων World Modeling Agency και προσλαμβάνεται αμέσως. Ακολουθεί μια εμφάνιση στο περιοδικό Πέντχαουζ και γυμνές φωτογραφίσεις σε άλλα περιοδικά που την κάνουν γνωστή στο χώρο της "ψυχαγωγίας για ενηλίκους". Το Δεκέμβριο του ίδιου έτους κάνει την πρώτη της εμφάνιση σε πορνογραφική ταινία, στο φιλμ Surrender in Paradise και γιορτάζει παράλληλα τα 21α γενέθλια της στη Χαβάη όπου γίνονται τα γυρίσματα.
Η δημοφιλία της εκτινάσσεται αμέσως στα ύψη και σύντομα γίνεται μια από τις μεγαλύτερες σταρ του πορνογραφικού σινεμά. Είχε τη δική της σειρά βίντεο στη Vivid Entertainmnet,μια από τις πιο κραταιές εταιρίες του χώρου, ενώ κορυφαία στον τομέα περιοδικά και οργανισμοί την κατατάσσουν στις υψηλότερες θέσεις των προτιμήσεων των θεατών. Το 1985 ψηφίζετε από το περιοδικό AVN "στάρλετ της χρονιάς" και ακολουθούν πολυάριθμες βραβεύσεις. Οι πιο γνωστές εμφανίσεις της αυτά τα πρώτα χρόνια της καριέρας της είναι με τις ταινίες Ten Little Maidens, Kinky Business, Slumber Party και Pleasure Hunt. Η εξωτερική της εμφάνιση κατά τη διάρκεια του απόγειου της καριέρας της (1984-1986) παραπέμπει αρκετά στην τότε εμφάνιση της ποπ ντίβας Μαντόνα. Οι βασικοί λόγοι της γρήγορης αποδοχής και της μεγάλης της δημοφιλείς στο αντρικό κοινό είναι δύο. Η Λιν συμμετείχε συχνά σε σκηνές με πρωκτικό σεξ και διπλή διείσδυση σε μια εποχή που τέτοιες πρακτικές ήταν σπανιότατες και ιδίως σε σταρ τέτοιου βεληνεκούς. Σε όλες της ταινίες τις περιλαμβάνονταν μια τουλάχιστον λεσβιακή σκηνή κάτι που επίσης την έκανε εξαιρετικά δημοφιλή. Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά γνωρίσματα των ερμηνειών της είναι η χρήση ενός πολύ ακραίου και συχνά ευφάνταστου λεξιλογίου στους ερωτικούς διαλόγους με τους παρτενέρ της. Κέρδισε τον πρώτο τίτλο Vivid Girl που δόθηκε ποτέ, σε έναν άτυπο διαγωνισμό με την εξίσου δημοφιλή -και ανήλικη τότε- Τρέισι Λορντς. Στη περίφημη δίκη που ακολούθησε την αποκάλυψη του σκανδάλου της συμμετοχής ανήλικης σε πορνογραφικές παραγωγές, κλήθηκε να καταθέσει υπέρ της Λορντς και εναντίον των παραγωγών. Αρνήθηκε, και σύμφωνα με την ίδια, μπήκε στο στόχαστρο των κρατικών υπηρεσιών αφού λίγο μετά ακολούθησε δίωξη της από την εφορεία για ψευδή φορολογική δήλωση.
Το Φεβρουάριο του 1986, αποσύρεται από το χώρο του πορνό και προσπαθεί να σταδιοδρομήσει στο χώρο του κινηματογράφου χρησιμοποιώντας το κανονικό της όνομα Τζίντζερ Λιν Άλλεν. Εμφανίζεται σε αρκετές ταινίες, τηλεοπτικές σειρές και στα βίντεο της πολύ γνωστής και επιτυχημένης σειράς παιχνιδιών Wing Commander. Από τη δεκαετία του '90 και μέχρι σήμερα εμφανίζεται περιστασιακά σε ταινίες πορνό συμμετέχοντας συνήθως σε λεσβιακές σκηνές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί πορνογραφικών ταινιών
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Φθιώτιδας 2021–22
Το πρωτάθλημα της περιόδου 2021-22, είναι το 71ο πρωτάθλημα που διοργανώνει η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Φθιώτιδας, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Φθιώτιδας.
Η πρωταθλήτρια της ΕΠΣ Φθιώτιδας συμμετέχει στα μπαράζ ανόδου στην Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία και η κυπελλούχος κερδίζει την συμμετοχή στο Κύπελλο Ελλάδος της επόμενης σεζόν.
Ανακατατάξεις ομάδων
Οι ακόλουθες ομάδες έχουν αλλάξει κατηγορία από την σεζόν 2020-21:
Υποβιβάστηκε από την Γ΄ Εθνική
Δεν δήλωσαν συμμετοχή
Β' κατηγορία
Στην μεγαλύτερη κατηγορία θα ανέβουν οι τρεις (3) πρωταθλήτριες ομάδες. Θα γίνουν αγώνες μπαράζ ανάμεσα στους δευτεραθλητές των ομίλων, σε περίπτωση που χρειαστεί να ανέβει και τέταρτη ομάδα.
Α΄ Φάση
Οι Αναγέννηση Δυτικής Φθιώτιδας, Εθνικός Κομποτάδων, Όμβρος Ομβριακής, Αστέρας Αγίου Σεραφείμ, Οπούντιος Μαρτίνου, Αταλάντη, Άρης Αγίου Κωνσταντίνου και Δίβρη προκρίνονται άνευ αγώνα.
Τελικός
{| width=92% |
Παραπομπές
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Φθιώτιδας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2021–2022 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2021-2022
Κόρα (προσκύνημα)
Κατά την διάρκεια της Κόρας οι προσκυνητές περιστρέφουν του προσκυνηματικούς κυλίνδρους οι οποίοι περιέχουν μέσα ιερά κείμενα του βουδισμού, ψέλνουν Μάντρας, μετράνε τα μάλας (βουδιστικά Κομποσχοίνια) επαναλαμβάνοντας την διαδικασία για μετάνοια. Μέσω αυτής της διαδικασίας η Κόρα λειτουργεί ως διαδικασία για να ηρεμήσει η ψυχή και για διαλογισμό.
Στην Θιβετιανή θρησκευτική παράδοση υπάρχουν χώροι πολύ σημαντικοί για την κόρα. Για παράδειγμα το βουνό Καϊλάς όπως και η Ναμ-τσό λίμνη θεωρούνται ιερά μέρη στο Θιβέτ και επισκέπτες έρχονται για το προσκύνημα αυτό. Συγκεκριμένα στο βουνό Καϊλάς η κόρα γίνεται περπατώντας γύρω από το βουνό ακολουθώντας ένα μονοπάτι απόστασης 52 χιλιομέτρων (χρειάζονται 3 ημέρες και το μονοπάτι περνάει και από υψόμετρο 5630 μέτρων). Η Κόρα αυτή είχε μεγάλη θρησκευτική και είναι σημαντικότερη στην Ασία. Η Κόρα αυτή γινότανε και πριν την εποχή εξάπλωσης της Βουδιστικής θρησκείας.
Στο Κατμαντού η Κόρα γίνεται γύρω από τη Στούπα Μποντνάθ και την Στούπα Σβαγιαμπουνάθ (θεωρούνται δύο σημαντικές από θρησκευτική άποψη Στούπες στην κοιλάδα του Κατμαντού).
Οπλιταγωγό
Τα οπλιταγωγά του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού είναι:
Κατηγορία:Πολεμικά πλοία Κατηγορία:Αποβατικά
Θέμα Καησούν
Το Θέμα Καησούν ή Κεσσούνιον ήταν διοικητική διαίρεση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, μικρό συνοριακό Θέμα, στρατηγίδα, κατά τον 10ο αιώνα. Το Καησούν (σήμερα Keysoun, Τουρκία) ήταν φρούριο στην περιοχή της Κομμαγηνής, στα σύνορα της αυτοκρατορίας και κοντά στην Γερμανίκεια.
Δημιουργήθηκε σε θέμα από τον αυτοκράτορα Νικηφόρο Φωκά μαζί με άλλες συνοριακές περιοχές κατά τον 10ο αιώνα, όταν κλεισούρες στην Καππαδοκία την Κιλικία και στο Λυκανδόν αναβαθμίστηκαν από τον αυτοκράτορα σε θέματα. Το Καησούν ήταν έδρα στρατηγού, γνωστός στρατηγός του κάστρου αναφέρεται ο Βασίλειος ο Ληστής ο οποίος έχασε το κάστρο, που ανήκε τότε στο Δουκάτο της Αντιόχειας και δεν ήταν ξεχωριστό θέμα, από τους σταυροφόρους.
Με την Συνθήκη της Δεαβόλεως αναγνωρίστηκε η επικυριαρχία στο Καησούν από τους σταυροφόρους και τον Βαλδουίνο της Βουλώνης από τον Αλέξιο Α΄ Κομνηνό.
Λουίζα Φραγκίσκη των Βουρβόνων, δούκισσα του Μπουρμπόν
Η Λουίζα Φραγκίσκη (γαλλ. Louise Françoise, 1 Ιουνίου 1673 - 16 Ιουνίου 1743) από τον Οίκο των Βουρβόνων ήταν νόθη κόρη του Βασιλιά της Γαλλίας και με τον γάμο της έγινε Πριγκίπισσα του Κοντέ.
Βιογραφία
Ήταν η δεύτερη νομιμοποιημένη νόθη κόρη του Λουδοβίκου ΙΔ΄ της Γαλλίας και της ερωμένης του Φρανσουάζ Ατεναΐς, Μαρκησίας του Μονπεσπάν, κόρης του Γκαμπριέλ, Δούκα του Μορτεμάρ.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1685 τον Λουδοβίκο Γ΄ του Κοντέ και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων Κατηγορία:Δούκισσες της Βουρβόνης Κατηγορία:Δούκισσες της Γκιζ
Σημαία της Καρελο-Φινλανδικής Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας
Η σημαία της Καρελο-Φινλανδικής ΣΣΔ εγκρίθηκε από τη Καρελο-Φινλανδική ΣΣΔ στις 13 Μαρτίου 1953. ησημαία είναι παρόμοια με τη σημαία της Σοβιετικής Ένωσης αλλά με το μπλε (πλάτος 1/6) και το πράσινο (πλάτος 1/5) τοποθετούνται στο κάτω μέρος. Στην κορυφή της σημαίας υπάρχει ένα χρυσό σφυροδρέπανο και το κόκκινο αστέρι με χρυσό σύνορο. Το πράσινο χρώμα συμβολίζει την δασικών πόρων και το μπλε αντιπροσωπεύει την αφθονία των ποταμών και των λιμνών.
Ιστορία
Πριν από αυτό, η σημαία περιείχε ένα χρυσό σφυροδρέπανο στην επάνω αριστερή γωνία, και τους λατινικούς χαρακτήρες Karjalais-Suomalainen SNT (Karjalais-Suomalainen Sosialistinen Neuvostotasavalta) και την επιγραφή Карело-Финская ССР (Карело-Финская Советская Социалистическая Республика) παρακάτω σε χρυσή γραμματοσειρά sans-serif.
Όταν η Καρελο-Φινλανδική ΣΣΔ υποβιβάστηκε στο καθεστώς ΑΣΣΔ στις 16 Ιουλίου 1956, χρησιμοποιήθηκε σημαία της Ρωσικής ΣΟΣΔ αλλά με τις επιγραφές Карельская АССР ("Karel'skaya ASSR") και Karjalan ASN κάτω από το σφυροδρέπανο.
Θέμα Δαουθά
Το Θέμα Δαουθά ήταν διοικητική διαίρεση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, μικρό συνοριακό Θέμα, στρατηγίδα, κατά τον 10ο αιώνα.
Δημιουργήθηκε σε θέμα από τον αυτοκράτορα Νικηφόρο Φωκά μαζί με άλλες συνοριακές περιοχές κατά τον 10ο αιώνα, όταν κλεισούρες στην Καππαδοκία την Κιλικία και στο Λυκανδόν αναβαθμίστηκαν από τον αυτοκράτορα σε θέματα ή ήταν περιοχές που επανακατακτήθηκαν από τον ίδιο. Ο Δαουθάς ήταν κάποια οχυρωμένη κώμη ή κάστρο που ήταν έδρα στρατηγού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινά θέματα
Κυριάκος Κυριακίδης
Ο Κυριάκος Κυριακίδης είναι Έλληνας αρχιτέκτονας.
Βιογραφικά Στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια το 1937 και τέλειωσε το γυμνάσιο στην Κύπρο το 1954. Αμέσως μετά, και ως το 1958 ήρθε στην Ελλάδα να σπουδάσει Αρχιτεκτονική στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Συγχρόνως με τις σπουδές του δούλευε στο γραφείο του καθηγητή Κυπριανού Μπίρη (1907-1990).
Τέλειωσε το Πολυτεχνείο το 1963 και ένα χρόνο αργότερα έγινε βοηθός στην έδρα οικοδομικής του Μπίρη μέχρι το 1973. Ο Κυπριανός Μπίρης ήταν έλληνας αρχιτέκτονας που είχε εμπειρία στην αρχιτεκτονική των νοσοκομείων. Πολλά από τα πρώτα ελληνικά νοσοκομεία βγήκαν από το γραφείο του, ενώ πολλοί από τους μετέπειτα μελετητές νοσοκομειακών κτιρίων μαθήτευσαν και δούλεψαν γι' αυτόν.
Αρχιτεκτονικό Ύφος
Στο έργο του Κυριακίδη, μέσα από ρεύματα και επιρροές, διακρίνουμε ασφαλώς κατ' αρχήν την επιρροή του Άρη Κωνσταντινίδη. Ο Κυριακίδης όμως θέλοντας να πάει τη λεπτομέρεια του Άρη Κωνσταντινίδη πιο πέρα, άρχισε να ψάχνει τα υλικά. Προχώρησε και σε θέματα παθητικής ηλιακής ενέργειας, θέματα προσανατολισμού, θέματα σκιασμού, θέματα αντιμετώπισης της ανταύγειας, του φυσικού φωτισμού και εξαερισμού, τα οποία σίγουρα είχαν απασχολήσει και τον Κωνσταντινίδη. Κάτι τέτοιο είναι εμφανές από τις πρώτες κατοικίες του 1960 και των αρχών του '70, με τυπικό παράδειγμα τη μονοκατοικία στην οδό Χαριλάου Τρικούπη 38 στο Κεφαλάρι.
Μεγάλη είναι και η συμβολή της Αρχιτέκτονος Αντέλας Παϊζη-Κυριακίδη (1942 - ), συζύγου του Κυριάκου, που από το 1963 μέχρι σήμερα, έχει συνδράμει αναπόσπαστα στο έργο του συζύγου της. Πολλά από τα πρώτα σπίτια στη Φιλοθέη, το ιδιόκτητο σπίτι των αρχιτεκτόνων στην Ύδρα και το κτίριο του ιδιωτικού τους γραφείου "Κ. Κυριακίδης και Συνεργάτες", στο Χαλάνδρι είναι αποτελέσματα της ιδιαίτερης ευαισθησίας και προσωπικής εποπτείας της Αντέλας.
Ο Τομπάζης και ο Κυριακίδης, συναντήθηκαν επανειλημμένως με πιο πρόσφατη συνεργασία το Ίδρυμα Παπαγεωργίου, στη Θεσσαλονίκη, ένα από τα μεγαλύτερα νοσοκομειακά συγκροτήματα της χώρας μας.
Ο Κυριακίδης προχώρησε από τον μοντερνισμό του Άρη Κωνσταντινίδη στα μέσα του '70, στην καθαρά Μπάουχαους αντιμετώπιση των νοσοκομείων του, εμπλουτισμένα με την έγνοια για άψογη λεπτομέρεια. Η ανθρώπινη κλίμακα και η επιλογή των στοιχείων ικανοποίησης του χρήστη είναι πανταχού παρόντα στην αρχιτεκτονική του Κυριάκου Κυριακίδη
Το γραφείο του
Το γραφείο των Κυριάκου και Αντέλας Κυριακίδη από το 1963 έχει πάρει μέρος σε πολλούς διαγωνισμούς ενώ το έργο του διακρίνεται από μεγάλο αριθμό κατοικιών, τουριστικών κτιρίων, κτιρίων γραφείων και νοσοκομείων.
Τα πρώτα του ξενοδοχεία στη Σκιάθο (1973-1978) και πρόσφατα το κολοσσιαίο Χίλτον της Ρόδου, σε συνεργασία με τους καθηγητές αρχιτέκτονες Αλέκο Τομπάζη, Κ. Δεκαβάλλα, Α. Γεωργιάδη.
Χαρακτηριστικό είναι το προσωπικό σπίτι του αρχιτέκτονα στην Ύδρα, που δεν χαρακτηρίζεται απαραίτητα παραδοσιακό αν και είναι απόλυτα εναρμονισμένο με το τοπίο, το κλίμα και τον προορισμό του. Η αφαίρεση μάζας θα χρησιμοποιηθεί και σε μετέπειτα έργα του.
Άλλα έργα του αρχιτέκτονα
Υποκαταστήματα Τραπεζών: τα υποκαταστήματα της Ιονικής Τράπεζας στον Πειραιά και στο Κεφαλάρι, όπως και η Ιονική Τράπεζα στο Κεφαλάρι (η τελευταία δημιουργήθηκε μέσα σε έναν παλαιό φούρνο). Η Ιονική Τράπεζα στην οδό Φίλωνος στον Πειραιά και η Λαϊκή Τράπεζα στη λεωφόρο Κηφισίας στο Ψυχικό.
Κτίρια γραφείων
Το κτίριο γραφείων της εταιρίας Glaxo-Wellcome στη λεωφόρο Κηφισίας. Σε συνεργασία με τους Αρχιτέκτονες Τάκη Εξαρχόπουλο και Γιώργο Αποστολάκο. Κορυφαία συνθετική αντιμετώπιση σχήματος “Γ” σε δύσκολο γωνιώδες οικόπεδο, που διακατέχεται από καθαρά μινιμαλιστική διατύπωση και αποτελεί αυτή τη στιγμή απαρχή μιας νέας έκφρασης στα Ελληνικά συνθετικά δεδομένα με την αφαίρεση μάζας που χρησιμοποιεί.
Στο κτίριο «Υπερίων» στη συμβολή των οδών Ηλία Ηλιού και Εκαταίου στην Αθήνα, διακρίνoυμε την επιτυχημένη τοποθέτηση εξωτερικών συστημάτων ηλιοπροστασίας.
Αποκορύφωμα των δυνατοτήτων και της πείρας του Κυριακίδη είναι η συμμετοχή του στην τελική διαμόρφωση και κατασκευαστική επίτευξη του Μεγάρου Μουσικής. Με συνεργάτη του τον Νίκο Σχολίδη, αντιμετώπισαν τον φόρτο του συντονισμού όλου του κτιρίου, εκτός των αιθουσών που αντιμετωπίστηκαν σαν μελέτη εφαρμογής από τον Βασίλη Σγούτα. Τέλος, το ιδιόκτητο κτίριο γραφείων των αρχιτεκτόνων στο Χαλάνδρι διακρίνεται για τον ευαίσθητο σχεδιασμό του και την αρμονία των εσωτερικών του.
Νοσοκομεία
Από τα γνωστότερα έργα του Αρχιτέκτονα είναι μεταξύ άλλων, το Μαιευτήριο Λητώ, το Μαιευτήριο Ήρα, το Υγεία, τα Ιασώ στο Μαρούσι και η Νέα Γενική κλινική Ιασώ General στη λεωφόρο Μεσογείων. Το 424 Γενικό Στρατιωτικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης το 2002. Η νέα ιδιωτική κλινική Ιασώ Μακεδονίας στη Θεσσαλονίκη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Το σύνολο των έργων των Κυριάκου και Αντέλας Κυριακίδη θα εκτίθενται από τις 30 Μαΐου 2012 μέχρι τις 29 Ιουλίου 2012 στο κτίριο Πειραιώς του Μουσείου Μπενάκη
Ιστοσελίδα γραφείου
Κατηγορία:Έλληνες αρχιτέκτονες
Iomanip
Το iomapin είναι μια πρότυπη βιβλιοθήκη της C++ η οποία ορίζει συναρτήσεις οι οποίες παραμετροποιούν τις ροές αλφαριθμητικών δεδομένων για την είσοδο και έξοδο. Για να χρησιμοποιήσει ο προγραμματιστής την βιβλιοθήκη αυτή εισάγει το αρχείο επικεφαλίδας  στο κώδικα του προγράμματος.
Συναρτήσεις
Οι παρακάτω συναρτήσεις ορίζονται από την  βιβλιοθήκη:
Παράδειγμα
Στο παρακάτω παράδειγμα χρησιμοποιείται η βιβλιοθήκη  στην έξοδο  :
Παραπομπές
Κατηγορία:C++ (STL)
C++ Standard Library
Μύρο (ρητίνη)
thumb|right|320px|Μύρο από την Ανατολή. Μύρο ή μύρρο είναι η αρωματική ρητίνη του δέντρου Κομμιφόρος η μύρρα (Commiphora myrrha), που συλλέγεται από τον κομμένο γκρι φλοιό του δέντρου ή του θάμνου. Ονομάζεται επίσης και το άρωμα σε μορφή ελαίου. Είχε και έχει πολλές χρήσεις και εξέχουσα θέση σε πολλούς τομείς. Στην αρχαιότητα λεγόταν "σμύρνα" ή "βδέλλιο" και αποτελούσε ένα από τα πιο ακριβά προϊόντα, όπως φαίνεται και από την κίνηση των τριών μάγων να το δωρίσουν στον νεογέννητο Ιησού Χριστό μαζί με λιβάνι και χρυσό. Στην αρχαιότητα και πριν από τον Ιησού Χριστό είχε επίσης τη χρησιμότητα της επίκλησης κάποιων θεών και αυτό φαίνεται ιδιαίτερα στους ορφικούς ύμνους. Η αρωματοποιία ξεκίνησε με την καύση της ρητίνης της μύρρας σε τελετές. Τέλος έχει και μια θέση στην κινέζικη ιατρική, την αρωματοθεραπεία και την ομοιοπαθητική λόγω των πολλών ευεργετικών του ιδιοτήτων. αριστερά|μικρογραφία|269x269εσ|Μύρο στη μορφή αιθέριου ελαίου.
Προέλευση
Κυρίως προέρχεται από τη Βόρεια Αφρική, τη Σομαλία και την Ασία, όμως το αιθέριο έλαιο προέρχεται από την Άπω Ανατολή.
Περιγραφή και λήψη
μικρογραφία|266x266εσ|Παλαιό δοχείο με βάμμα μύρου. Είναι κολλώδες, παχύρρευστο με σκούρο χρώμα και η οσμή του είναι βαθιά, ξυλώδης, πολύ χαρακτηριστική και αρωματική σαν "βάλσαμο" (υπέροχη). Χρησιμοποιείται το απόσταγμα με ατμό από τη ρητίνη του θάμνου ή του μικρού δέντρου που μπορεί να φτάσει και τα 5 μέτρα.
Ιστορία και χρήσεις
Σύμφωνα με την παράδοση η βασίλισσα Σίβα (Sheba) σαγήνευσε τον βασιλιά Σολομώντα με το μύρο και το λιβάνι σε μορφή ελαίου. Σύμφωνα με τη μυθολογία, το ίδιο έκανε και η Ήρα με τον Δία. Ακόμη, σύμφωνα με τη Βίβλο, το χρησιμοποιούσε ο Μωυσής για θρησκευτικές τελετές. Οι χρήσεις του ως φαρμάκου για την αντιμετώπιση λοιμώξεων του στόματος και του φάρυγγα όπως και των ασθενειών του δέρματος είναι γνωστή από τότε και συνεχίζει μέχρι τις μέρες μας.
Αναμείξεις
Μπορεί να αναμειχθεί με τα παρακάτω: Ιεροβότανο, γαρύφαλλο, βενζόη, λεβάντα, λιβάνι, κυπαρίσσι, πατσουλί, νέρολι, σάνταλο, μανταρίνι, λεμόνι, πορτοκάλι, άρκευθο, περγαμόντο, κέδρο, χαμομήλι, τριαντάφυλλο, βετυβέρια, πεύκο και μέντα. Συνιστάται να χρησιμοποιείται ως σταθεροποιητικό γιατί δένει καλύτερα με λιβάνι και έλαια μπαχαρικών.
Άλλες χρήσεις
Αποσμητικό χώρου, αποσμητικό σώματος, στοματικά διαλύματα, στο μπάνιο ή σε μασάζ.
Αντενδείξεις
Αντενδείκνυται για εγκυμονούσες καθώς διεγείρει την έμμηνο ρύση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αιθέρια έλαια
Σημειώσεις
<references group="Σημ" />
Νταβίντ Σεπέδα
Φιλμογραφία
Τηλενουβέλες
Τηλεόραση
Ταινίες
Άνοιξη Γρεβενών
Η Άνοιξη, επίσημα Άνοιξις, είναι ορεινό χωριό του νομού Γρεβενών σε υψόμετρο 550 μέτρα.
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Άνοιξη βρίσκεται στα όρια της Μακεδονίας με τη Θεσσαλία και πιο συγκεκριμένα με το νομό Τρικάλων. Είναι κτισμένο στους βορειοδυτικούς πρόποδες του βουνού Χάσια και κοντά στον χείμαρρο Σούτσα που καταλήγει στον Αλιάκμονα ποταμό. Μέσα από το χωριό περνάει η εθνική οδός Καλαμπάκας - Γρεβενών. Απέχει 29 χλμ. Δ. από τη Δεσκάτη και 33 χλμ. ΝΑ. από τα Γρεβενά. Ο οικισμός δημιουργήθηκε από πρόσφυγες του Πόντου, που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή μετά τη μετακίνηση των πληθυσμών και κολίγους των τσιφλικιών του Τούρκου αγά που υπήρχε πριν την απελευθέρωση με τους Βαλκανικούς πολέμους. Ενδιαφέρον παρουσιάζει ο Ιερός Ναός Αγίου Δημητρίου που από το 1969 έχει κηρυχθεί αρχαίο μνημείο και είναι διακοσμημένος με τοιχογραφίες του 17ου - 18ου αιώνα.
Ονομασία - Διοικητικά
Η παλιά ονομασία του χωριού είναι Γκρέση και με την ονομασία αυτή αναφέρεται επίσημα το 1918 στο ΦΕΚ 260Α-31/12/1918 ως μέρος της τότε κοινότητας Τσαπουρνιάς του νομού Κοζάνης. Το 1927 μετονομάστηκε σε Γριά και το 1961 σε Άνοιξις. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 93 μόνιμους κατοίκους.
Πηγές
Κατηγορία:Δήμος Δεσκάτης Κατηγορία:Χωριά του νομού Γρεβενών
Θεόδωρος Ηπίτης
Ο Θεόδωρος Ηπίτης (1822-1879) ήταν έλληνας στρατιωτικός με σημαντική ανασυγκροτική δράση στο νεοσύστατο Ελληνικό κράτος. Γεννήθηκε στην Οδησσό τον Σεπτέμβριο του 1822. Πατέρας του ήταν ο ιατρός Πέτρος Ηπίτης. Σε ηλικία οκτώ χρονών πήγε στη Γενεύη όπου τέλειωσε το σχολείο. Επέστρεψε στην Ελλάδα και γράφτηκε στη Φυσικομαθηματική του Πανεπιστημίου. Έφυγε όμως για τη Ρωσία, όπου εξακολούθησε τα μαθήματα στα Πανεπιστήμια του Χάρκοφκ και Κρεμεντσούκ, όπου αναγορεύτηκε διδάκτωρ. Συνέχισε τις σπουδές του στο Παρίσι και Μετς, όπου επιδόθηκε στις στρατιωτικές σπουδές, τις οποίες ολοκλήρωσε στη Στρατιωτική Σχολή της Πετρούπολης. Κατατάχτηκε ως αξιωματικός στον Ρωσικό στρατό. Παραιτήθηκε το 1849 και επέστρεψε στην Αθήνα, όπου κατατάχτηκε ως ανθυπολοχαγός του μηχανικού στον ελληνικό στρατό. Παντρεύτηκε την πρωτότοκη θυγατέρα του προέδρου του υπουργικού συμβουλίου Αντώνιου Κριεζή. Διετέλεσε καθηγητής στη Σχολή Ευελπίδων μέχρι το 1852. Ακολούθως του ανατέθηκε η διοργάνωση του πυροσβεστικού σώματος που μόλις είχε συσταθεί. Υπηρέτησε ξανά στη Διεύθυνση του Μηχανικού και του ανατέθηκε πάλι η διδασκαλία μέχρι το 1868. Προσλήφθηκε ως λοχαγός α' τάξης στο σώμα των Γενικών Επιτελών, και έγινε αρχηγός του επιτελείου του κατά τα μεθόρια στρατού. Του ανατέθηκε η κατασκευή λεπτομερούς τοπογραφικού χάρτη της Στερεάς Ελλάδας, η μελέτη της χώρας από ιστορική και στρατιωτική έποψη και η σχεδίαση ολόκληρου συστήματος οδοποιίας. Περιέπεσε σε δυσμένεια και γι' αυτό ζήτησε την αποστράτευτή του το 1879. Αργότερα επέστρεψε ως ιδιώτης στη διεύθυνση του τμήματος του πυροβολικού στο Υπουργείο των Ναυτικών. Απεβίωσε στις 24 Φεβρουαρίου 1887. Γιοι του ήταν οι στρατιωτικοί Αντώνιος Ηπίτης και Ιωάννης Ηπίτης.
Πηγές
Κατηγορία:Οδησσίτες Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του μηχανικού Κατηγορία:Ρώσοι στρατιωτικοί
Πανδημία γρίπης 2009
350px|thumb|{{legend|#000000|επιβεβαιωμένοι θάνατοι και μολύνσεις}}{{legend|#CC3311|επιβεβαιωμένες μολύνσεις}}{{legend|#FFA900|μη επιβεβαιωμένες μολύνσεις}} Η πανδημία γρίπης του 2009 ήταν μια πανδημία της γρίπης H1N1 (στα πρώτα της στάδια χαρακτηριζόταν απλώς επιδημία) που προκαλείται από τον ιό H1N1 και μεταδίδεται από άνθρωπο σε άνθρωπο. Πρόκειται για μια μετάλλαξη της γρίπης με γενετικό υλικό από τέσσερις προϋπάρχουσες μορφές του ιού: δύο από τη γρίπη των χοίρων (ένα από Βόρεια Αμερική και ένα από Ευρασία), ένα από τη γρίπη των πτηνών, και ένα από την ανθρώπινη κοινή γρίπη.
Άλλες ονομασίες του νέου ιού περιλαμβάνουν:
Η γρίπη πρωτοεμφανίστηκε στο Μεξικό, ενώ τον Ιούνιο του 2009 ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας ανακοίνωσε πως η επιδημία είχε μεταβληθεί σε πανδημία. Το 2010 το British Medical Journal ξεκίνησε έρευνα σχετικά με πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων των ειδικών του Π.Ο.Υ. Σε συνεργασία με το Bureau of Investigative Journalism αποκάλυψε ότι επιστήμονες σε θέσεις κλειδιά για την πανδημία εργάζονταν για φαρμακευτικές εταιρίες, τις οποίες συνέφεραν οι οδηγίες του Π.Ο.Υ. για την αντιμετώπιση της γρίπης. Ο Π.Ο.Υ παραδέχτηκε αντιφάσεις στην πολιτική για συγκρούσεις συμφερόντων. Στις 10 Αυγούστου του 2010, ο ΠΟΥ ανακοίνωσε πως ιός Η1Ν1 ολοκλήρωσε τον κύκλο του και η πανδημία έχει πλέον τελειώσει. Συνολικά, από την εμφάνιση της ασθένειας στο Μεξικό τον Απρίλιο του 2009 έως τον Αύγουστο του 2010 είχαν επιβεβαιωθεί σχεδόν 18.500 θάνατοι από τον ιό, σε 214 χώρες.
Η εξέλιξη της πανδημίας
Πιστεύεται πως η επιδημία ξεκίνησε το Μάρτιο του 2009. Στις 29 Απριλίου 2009 ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας ανακοίνωσε πως ο ιός και η μέχρι τότε πορεία του κάλυπτε τις προϋποθέσεις για τη Φάση 5 στην κλίμακα συναγερμού του Οργανισμού, που σήμαινε ότι ο ιός μεταδίδεται από χώρα σε χώρα. Το επόμενο και ανώτερο επίπεδο συναγερμού ήταν η Φάση 6, που σημαίνει ότι η επιδημία της ασθένειας έχει μεταβληθεί σε πανδημία.
Στις 9 Ιουνίου του 2009, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας ανέφερε ότι ο κόσμος είναι πολύ πολύ κοντά σε μια πανδημία του ιού της νέας γρίπης Α (Η1Ν1), αφού ο ιός είχε προσβάλει περισσότερα από 26 χιλιάδες άτομα σε 34 χώρες.
Στις 11 Ιουνίου του 2009, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, ανακοίνωσε ότι ανεβάζει το επίπεδο συναγερμού στη Φάση 6. Η πανδημία της νέας γρίπης Α (Η1Ν1), ήταν η πρώτη μετά από 41 χρόνια. Στις 16 Ιουλίου ο ΠΟΥ ανακοίνωσε ότι σταματά την καταγραφή αριθμού κρουσμάτων ανά χώρα, καθώς η έκταση της πανδημίας είναι τέτοια ώστε η επιβεβαίωσή τους να απασχολεί το σύνολο σχεδόν των ιατρικών εργαστηρίων κάθε χώρας.
Η Ολλανδία ανακοίνωσε στις 28 Δεκεμβρίου 2009 ότι τελείωσε η επιδημία της γρίπης Η1Ν1 στη χώρα αυτή.
Σύμφωνα με τον ΠΟΥ, τουλάχιστον 12.220 άνθρωποι στον πλανήτη είχαν πεθάνει από τη νέα γρίπη, από την έναρξη της πανδημίας τον Απρίλιο του 2009 ως τον Δεκέμβριο του ίδιου χρόνου.
Ο ίδιος οργανισμός ανακοίνωσε στις 11 Ιουνίου 2010 ότι η πανδημία γρίπης είχε λιγότερα θύματα από την κοινή γρίπη. Ειδικότερα, από την πανδημία του 2009 πέθαναν σε όλο τον κόσμο 18.156 πολίτες, την στιγμή που οι θάνατοι από την εποχική γρίπη κυμαίνονται από 250.000-500.000 παγκοσμίως.
Επίσημα, η πανδημία έληξε στις 10 Αυγούστου 2010. Μέχρι εκείνη την ημέρα οι θάνατοι υπολογίζονταν γύρω στους 20.000.
Διαγράμματα εξέλιξης της πανδημίας
550px|
Οι κενές ημερομηνίες στα διαγράμματα ανήκουν σε ημέρες κατά τις οποίες δεν δόθηκαν στοιχεία στη δημοσιότητα από τον ΠΟΥ, αλλά περιλαμβάνονται στα διαγράμματα για λόγους πληρότητας και καλύτερης κατανόησης της εξέλιξης της επιδημίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γρίπη Κατηγορία:Πανδημίες
Πάπας Σέργιος Α΄
Ο Σέργιος Α΄ (Papa Sergio I, 650 - 8 Σεπτεμβρίου 701) ήταν Πάπας από τις 15 Δεκεμβρίου του 687 έως τον θάνατό του το 701.
Ποντιφικάτο
Η οικογένειά του καταγόταν από την Αντιόχεια της Συρίας και είχε εγκατασταθεί στο Παλέρμο της Σικελίας, όπου και γεννήθηκε ο Σέργιος. Η εκλογή του ως διαδόχου του Πάπα Κόνωνα οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στις μηχανορραφίες εναντίον του Πασχάλη και του Θεόδωρου, έτερων υποψηφίων για το παπικό αξίωμα. Το ποντιφικάτο του Σέργιου ξεκίνησε στις 15 Δεκεμβρίου του 687.
Στις 10 Απριλίου του 689, βάπτισε τον βασιλιά Κεντουάλα του Ουέσεξ. Εξαιτίας της αντίθεσής του με το κανονικό δίκαιο της εποχής, ήρθε σε ρήξη με τον Αυτοκράτορα Ιουστινιανό Β΄ του Βυζαντίου ο οποίος διέταξε να συλληφθεί και να μεταφερθεί στην Κωνσταντινούπολη ο πάπας. Ωστόσο, ο αυτοκρατορικός "πρωτοσπαθάριος" αναγκάστηκε από τους στρατιώτες στη Ραβέννα και στην Πεντάπολη να μην εκτελέσει τη διαταγή του Ιουστινιανού. Ο Σέργιος έχρισε επίσκοπο της Φρισίας και των Ελευθέρων Παπικών Κρατών τον άγιο Γουίλιμπροντ. Επίσης, επί των ημερών του Σεργίου χρίστηκε αρχιεπίσκοπος του Καντέρμπερι ο Μπερθάλδος (Berhtwald). Απεβίωσε στις 8 Σεπτεμβρίου του 701 και τον διαδέχθηκε στο παπικό αξίωμα ο Ιωάννης ΣΤ΄.
Πηγές
Κατηγορία:Πάπες Κατηγορία:Ιταλοί Πάπες Κατηγορία:Πάπες 7ου αιώνα Σέργιος Α΄ Κατηγορία:Βυζαντινοί του 8ου αιώνα
Ντμίτρι Ιλίνιχ
Ο Ντμίτρι Ίλινιχ είναι Ρώσος παίκτης πετοσφαίρισης στην ομάδα πετοσφαίρισης ανδρών του ΠΑΟΚ. Γεννήθηκε στο Άντλερ στις 31 Ιανουαρίου 1987, έχει ύψος 2.01 μ. και αγωνίζεται ως ακραίος.
Η καριέρα του
Ξεκίνησε την καριέρα του στην Belogorie Belgorod, στην οποία αγωνίστηκε από το 2004 έως το 2015, με ένα διάλειμμα στην περίοδο 2008-09, όπου φόρεσε τη φανέλα της Metalloinvest Stary Oskol. Ακολούθησε το πρωτάθλημα του Κατάρ, στο οποίο έπαιξε για λογαριασμό της Al Rayyan (2015). Επιστρέφει στην πατρίδα του για την Gazprom Ugra (2016) και μετέπειτα την Dynamo Moscow (2016-17) ενώ στην αγωνιστική περίοδο 2017-18 βρέθηκε στην Kuzbass Kemerovo. Στην περσινή σεζόν ήταν μέλος της Enisey Krasnoyarsk (2018-19).
Παναγιώτης Σέκερης
Ο Παναγιώτης Σέκερης (1783 - 29 Ιανουαρίου 1847) ήταν Έλληνας έμπορος και ηγετικό στέλεχος της Φιλικής Εταιρείας. Το αρχείο του, σημαντικότατη και αξιόπιστη πηγή για την ιστορία της Φιλικής Εταιρείας, αποτελείται από 14 έγγραφα και έναν περιεκτικότατο χειρόγραφο κώδικα, στον οποίο περιέχονται λογαριασμοί της Φιλικής Εταιρείας, αντίγραφα 89 επιστολών του Παναγιώτη Σέκερη από την Κωνσταντινούπολη και την Οδησσό, από τον Αύγουστο του 1818 έως τον Αύγουστο του 1821, καθώς επίσης και κατάλογος 520 Φιλικών με τα σημεία αφιερώσεως και καθιερώσεως του καθενός.
Ντμίτρι Ιλίνιχ
Η καριέρα του
Έχει κατακτήσει το χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Συλλόγων (2014-15) και στο Champions League (2013-14), 2 πρωταθλήματα (2004-05, 2012-13), 3 κύπελλα (2004-05, 2012-13, 2013-14), 2 σούπερ καπ (2013-14, 2014-15).
Ως μέλος της εθνικής ομάδας της Ρωσίας, κατέκτησε την πρώτη θέση και το χρυσό μετάλλιο, αντιμετωπίζοντας την ομάδα της Βραζιλίας στον τελικό των Ολυμπιακών  αγώνων του 2012, κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο World League (2011, 2013) και στο Παγκόσμιο Κύπελλο (2011). Αναδείχθηκε πρωταθλητής, στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα της Δανίας/Πολωνίας (2013), στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα U21 (2006) όπου ήταν ο MVP της διοργάνωσης, στην 25η Πανεπιστημιάδα της Σερβίας (2009), ενώ κατέκτησε τη δεύτερη θέση στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα U21 (2006)".
Παναγιώτης Σέκερης
Πρώιμα Χρόνια
Ο Παναγιώτης Σέκερης γεννήθηκε στην Τρίπολη της Αρκαδίας το 1783 και ήταν γιος του εμπόρου Δημητρίου Σέκερη. Φοίτησε στην ακμάζουσα σχολή της Δημητσάνας. Το 1798, σε ηλικία μόλις 15 ετών, θα γίνει μάρτυρας της δολοφονίας του πατέρα του, γεγονός που θα τον αναγκάσει να εγκαταλείψει την Τρίπολη και διαφύγει στις Σπέτσες. Εκεί φιλοξενήθηκε σε κάποιον θείο του, στην εμπορική επιχείρηση του οποίου εργάστηκε ως μαθητευόμενος. Λίγο αργότερα πήγε στην Κωνσταντινούπολη, όπου σύντομα εξελίχθηκε σε ικανότατο μεγαλέμπορο, με στόλο που αριθμούσε 15 πλοία, ενώ παράλληλα ίδρυσε υποκαταστήματα των επιχειρήσεών του στην Οδησσό και τη Μόσχα.
Αηδών (ναρκαλιευτικό)
Το ναρκαλιευτικό Αηδών Μ-248, ανήκει στην κλάση MSC-294 Class Coastal Minesweeper και χτίστηκε με hull number MSC 310. Kατασκευάστηκε στις Η.Π.Α. για την Ελλάδα από το ναυπηγείο Peterson Builders Inc., Sturgeon Bay, WI. Παραχωρήθηκε στο Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό στις 13 Νοεμβρίου 1964 και είναι ένα από τα 6 ναρκαλιευτικά που παραχωρήθηκαν από τις Η.Π.Α. στα πλαίσια στρατιωτικής βοήθειας. Όμοιου τύπου πλοία Αίγλη ΙΙ, Αύρα ΙV, Αλκυών, Δωρίς ΙΙ, Δάφνη ΙΙΙ, Αηδών ΙΙ, Κλειώ ΙΙΙ, Κίχλη ΙΙ, Κίσσα ΙΙ και Πλειάς ΙΙ.
Παναγιώτης Σέκερης
Η συμμετοχή του στη Φιλική Εταιρεία
Στη Φιλική Εταιρεία μυήθηκε από τον Παναγιώτη Αναγνωστόπουλο στις 5 Μαΐου 1818 στην Κωνσταντινούπολη, όπως φαίνεται από το αφιερωτικό του γράμμα, σταλμένο στον αδελφό του Γεώργιο Σέκερη. Εκείνος σπούδαζε στο Παρίσι και υπήρξε το πρώτο μέλος που μυήθηκε στην Εταιρεία αμέσως μετά την ίδρυσή της (η μύησή του πραγματοποιήθηκε από τον Νικόλαο Σκουφά στη Μόσχα το 1814).
Ο Παναγιώτης ήταν τότε 35 ετών και η χρηματική εισφορά του στην Εταιρεία ανερχόταν στα 10.000 γρόσια, ποσό υπερδιπλάσιο εκείνου που είχε συγκεντρωθεί από τους Φιλικούς στα τέσσερα περίπου χρόνια της έως τότε δράσης της Εταιρείας. Η μύηση του Παναγιώτη Σέκερη υπήρξε αποφασιστικής σημασίας, διότι μέσω αυτού η Φιλική Εταιρεία εισήλθε στους κύκλους των μεγαλεμπόρων της Κωνσταντινούπολης, οι οποίοι τη στήριξαν οικονομικά, ενώ με την επιρροή και τις ικανότητές τους διευκόλυναν την επέκταση του δικτύου της. Ο ίδιος, εκτός από αρκετούς μεγαλεμπόρους, κατήχησε και δραστήριους πλοιάρχους από τα νησιά του Αιγαίου και του Ιονίου. Μετά το θάνατο του Σκουφά τον Ιούλιο του 1818, με κοινή απόφαση των Ξάνθου και Αναγνωστόπουλου, αποκαλύφθηκαν στον Σέκερη από τον δεύτερο όλα τα σχετικά με την «Ανώτατη Αρχή», ώστε να εξασφαλιστεί η πλήρης εμπιστοσύνη του στους σκοπούς της Εταιρείας. Εκείνος δέχτηκε με ψυχραιμία τα μυστικά της οργάνωσης των Φιλικών και ορκίστηκε ότι θα προσφέρει για τους σκοπούς τους την περιουσία και τη ζωή του, καταλαμβάνοντας έτσι θέση στη 16μελή Αρχή της Εταιρείας, καθώς και τη θέση του ταμία. Ο Παναγιώτης Σέκερης μετά την αναχώρηση τον Αναγνωστόπουλου και Ξάνθου από την Κωνσταντινούπολη το Φεβρουάριο του 1819, έμεινε μοναδικός αρχηγός της Εταιρείας. Σε αυτόν έπρεπε να απευθύνονται όλα τα αφιερωτικά γράμματα και οι συνδρομές των νέων μελών. Εκείνος με τη σειρά του έπρεπε να ανταποκρίνεται στις οικονομικές απαιτήσεις των εξεχόντων μελών και να ενημερώνει τα μέλη της Αρχής που είχαν διασκορπισθεί. Για να αντεπεξέλθει στις αυξανόμενες οικονομικές ανάγκες αναγκαζόταν να μεταχειρίζεται όχι μόνο το κύρος του αλλά κυρίως την προσωπική του περιουσία, που φυσικά άρχισε να μειώνεται. Το 1820 έχοντας εξανεμίσει το μεγαλύτερο μέρος της περιουσίας του, αναγκάστηκε να καταφύγει σε δανεισμό από εμπόρους της Κωνσταντινούπολης για να αντιμετωπίσει τις άμεσες δαπάνες της Εταιρείας. Το αποτέλεσμα αυτού του δανεισμού ήταν η πτώχευση της εταιρείας του.
Τα χρόνια της Ελληνικής Επανάστασης
Μόλις ξέσπασε η Επανάσταση, ο Σέκερης αναγκάστηκε να φύγει από την Κωνσταντινούπολη και να μεταβεί στην Οδησσό, εγκαταλείποντας ολόκληρη την περιουσία του, κινητή και ακίνητη, η οποία ξεπερνούσε σε αξία το ένα εκατομμύριο γρόσια. Θεωρώντας προσωρινή την παραμονή του στην Οδησσό, ήλπιζε ότι θα τον καλούσαν να προσφέρει και αυτός τις υπηρεσίες του στον αγώνα. Η ελπίδα του διαψεύστηκε, γεγονός που του προκαλούσε μεγάλη πικρία, που εντάθηκε από την αδυναμία του να προσφέρει στην πατρίδα είτε χρηματικά είτε με τη φυσική του παρουσία μαχόμενος. Παρόλα αυτά στην Οδησσό, συνέχισε, αν και ήταν οικονομικά πια εξαντλημένος, να προσφέρει τις υπηρεσίες του σε άλλους ομοεθνείς του που είχαν καταφύγει εκεί.
Η επιστροφή του στην Ελλάδα
Ο Παναγιώτης Σέκερης παρέμεινε στην Οδησσό μέχρι το 1830, έτος κατά το οποίο ήρθε οικογενειακώς στην Ελλάδα και εγκαταστάθηκε στο Ναύπλιο. Σεμνός καθώς ήταν, δεν πήρε ούτε αξιώματα ούτε κάποια αξιόλογη δημόσια θέση. Τοποθετήθηκε τελώνης πρώτα στην Ύδρα και ύστερα στο Ναύπλιο, όπου και πέθανε πάμφτωχος. Παρά τις προσπάθειές του δεν κατάφερε να αποζημιωθεί για την υλική και ηθική του προσφορά στον Αγώνα για την Ανεξαρτησία. Ο Παναγιώτης Σέκερης απεβίωσε τελικά στις 29 Ιανουαρίου 1847, σε ηλικία 64 ετών.
Το αρχείο του, σημαντικότατη και αξιόπιστη πηγή για την ιστορία της Φιλικής Εταιρείας, βρίσκεται στο Αρχείο της Ιστορικής και Εθνολογικής Εταιρείας της Ελλάδος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες επιχειρηματίες Κατηγορία:Έλληνες μέλη της Φιλικής Εταιρείας
Αηδών (ναρκαλιευτικό)
Είναι κατασκευασμένο από ξύλο και αντιμαγνητικά υλικά. Έχει πλήρες εκτόπισμα 370 τόνους, μήκος 144 πόδια, πλάτος 28 και βύθισμα 8,5 πόδια. Για την πρόωση του χρησιμοποιεί δύο μηχανές ντίζελ, ισχύος 380 ίππων. Τη δεκαετία του 1990 αντικατέστησε τις μηχανές του με δύο 1,200hp Waukesha L-1616 diesel μηχανές με δύο άξονες. Ο οπλισμός του αποτελείται από 2 πυροβόλα των 20 χιλιοστών Oerlikon και έχει πλήρωμα 39 άνδρες.
Το διεθνές διακριτικό του (call sign) είναι το Sierra - Zulu - Bravo - Foxtrot.
Διαλύθηκε το 2015 στο Πέραμα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικά Ναρκαλιευτικά
Ντμίτρι Ιλίνιχ
Πηγές
1.https://www.sport24.gr/Sports/Volley/paok-volei-andrwn-anakoinwse-ton-ilinix.5546557.html