cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τζο Βιτερέλι
Ηθοποιία
Χρόνια αργότερα, ο Βιτερέλι έλαβε κλήση από τον γιο του Πεν, τον ηθοποιό Σον Πεν, ο οποίος βρισκόταν στη Νέα Υόρκη για να γυρίσει το γκανγκστερικό μελόδραμα του 1990 Χαριστική βολή. Ο Βιτερέλι θυμάται: "(Ο Σον) είπε: «Τζο, ψάχνουμε για έναν χαρακτήρα από τη γειτονιά σου. Έχουμε δει κάπου 50-60 άτομα και κανείς δεν κάνει». Είπε τις λέξεις κλειδιά «Θα μου κάνεις τη χάρη;»". Ο Βιτερέλι το έκανε και, έχοντας όπως αποδείχτηκε φυσικό ταλέντο ηθοποιού, ξεκίνησε τη νέα του καριέρα. Ο Βιτερέλι εμφανίστηκε αργότερα στο Τρεις μέρες προθεσμία (1995) του Πεν.
Κατά τη δεκαετία του 1990 και στις αρχές της δεκαετίας του 2000, ο Βιτερέλι είχε εμφανιστεί σε περισσότερες από 40 ταινίες, παίζοντας ρόλους με ονόματα όπως Νικ Βαλέντι (Σφαίρες πάνω από το Μπρόντγουεϊ, 1994), Τζο Προφάτσι (Η αυτοκρατορία του εγκλήματος, 1991), Φατ Τόμι Καρντούτσι (What She Doesn't Know, 1992), Βίνι (Παντρεμένος με τη Μαφία, 1999) και Φατ Τόνι Ραγκόνι (The Cure for Boredom, 2001). Εμφανίστηκε επίσης στην ταινία Απόλυτη διαγραφή (1996).
Τζέλι
Το 1999, έπαιξε τον Τζέλι, τον απειλητικό αλλά αξιαγάπητο κολλητό–έμπιστο του στρεσαρισμένου αρχιμαφιόζου Ρόμπερτ Ντε Νίρο στο Ανάλυσέ το (1999), με τον Μπίλι Κρίσταλ ως τον απρόθυμο ψυχίατρο του Ντε Νίρο.
Ο Βιτερέλι κατάφερε να πείσει τον Ντε Νίρο και τον σκηνοθέτη Χάρολντ Ράμις να τον προσλάβουν ως Τζέλι αφού παραλίγο να χάσει τον ρόλο από έναν πολύ νεότερο ηθοποιό.
Περιγράφοντας τον Τζέλι του Βιτερέλι που υπομονετικά «προσπαθούσε να αντιμετωπίσει τις ανησυχητικές ειδήσεις ότι το αφεντικό του τα χάνει και βλέπει τρελογιατρό», ο κριτικός Ρότζερ Έμπερτ έγραψε: «Δίνει μια λεπτή διάσταση στην ταινία [...]. Η κωμωδία εδώ δεν είναι όλη στην επιφάνεια, και ο Βιτερέλι είναι ένας από τους λόγους που συμβαίνει αυτό».
Η συνέχεια, με τίτλο Ξανά ανάλυσέ το, στην οποία ο Βιτερέλι επανέλαβε τον ρόλο του, ήταν η τελευταία του ταινία.
Σε μια συνέντευξη στο Larry King Live, ο Βιτερέλι είπε ότι ο Ντε Νίρο ήταν ο «ευκολότερος άνθρωπος στη συνεργασία» και ότι ο Κρίσταλ ήταν «ο πιο αστείος τύπος που γνώρισα ποτέ στη ζωή μου».
Προσωπική ζωή και θάνατος
«Το ενενήντα τοις εκατό της αλληλογραφίας των θαυμαστών μου προέρχεται από παιδιά 6 έως 19 ετών», είπε στην εφημερίδα New York Daily News το 2000. «Μου στέλνουν φωτογραφίες αποφοίτησης και ελέγχους προόδου. Κοιτάξτε με, είμαι πρότυπο».
Ο Βιτερέλι δεν είχε ποτέ ατζέντη ούτε μάνατζερ.
Ο Βιτερέλι, κάτοικος του Δυτικού Λος Άντζελες, πέθανε στις 28 Ιανουαρίου 2004 από επιπλοκές εγχείρησης καρδιάς στο Valley Hospital του Λας Βέγκας. Ήταν 66 ετών. Ο Βιτερέλι άφησε πίσω τη σύζυγό του, Κάθριν, και πέντε παιδιά, μεταξύ των οποίων και ο γιος του του, ο κινημτογραφικός συνθέτης Τζόζεφ Βιτερέλι. Ένα άλλο από τα παιδιά του είναι δικηγόρος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Γιώργος Κουτρουμπής
Ο  Γιώργος Κουτρουμπής (γενν. 2 Οκτωβρίου 1991, Αθήνα) είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως αμυντικός ή αμυντικός μέσος.
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Ξεκίνησε από την Καλλιθέα και το 2012 εντάχθηκε στην ΑΕΚ, όπου παρέμεινε για έναν χρόνο.
Σταντάρ Λιέγης
Στις 31 Ιανουαρίου 2018, ανακοινώθηκε από την Σταντάρ Λιέγης.
ΟΦΗ
Στις 30 Αυγούστου 2019, υπέγραψε διετές συμβόλαιο με τον ΟΦΗ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ.Σ. Καλλιθέας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σταντάρ Λιέγης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Προ Λιγκ Βελγίου Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΣ Κονκόρντια Κιάζνα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λίγκα 1 (Ρουμανία) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΦΗ Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στο Βέλγιο Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Ρουμανία
Αραβική Άνοιξη
Αραβική Άνοιξη (αραβικά: الربيع العربي) ονομάστηκε ένα κύμα διαδηλώσεων και διαμαρτυριών στη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική, που εκδηλώθηκε από τις 18 Δεκεμβρίου του 2010.
Πριν τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο, το Σουδάν ήταν η μόνη Αραβική χώρα που ανέτρεψε επιτυχώς δικτατορικά καθεστώτα το 1964 και το 1985. Εκδηλώθηκαν εξεγέρσεις στην Τυνησία και την Αίγυπτο, εμφύλια σύρραξη στη Λιβύη, εξεγέρσεις στο Μπαχρέιν, τη Συρία και την Υεμένη. Μεγάλες διαδηλώσεις έγιναν επίσης στην Αλγερία, το Ιράν, το Ιράκ, την Ιορδανία, το Μαρόκο και το Ομάν. Μικρότερες οργανωμένες διαμαρτυρίες έγιναν στο Τζιμπουτί, το Κουβέιτ, τον Λίβανο, τη Μαυριτανία, τη Σαουδική Αραβία, και το Σουδάν.
Κοινό γνώρισμα των διαδηλώσεων ήταν οι μαζικές διαμαρτυρίες με καμπάνιες, απεργίες, πορείες, καθώς και η χρήση κοινωνικών δικτύων όπως το Facebook, το Twitter και το YouTube, για την οργάνωση, την επικοινωνία, και την ενημέρωση περί των προσπαθειών των κρατών για καταπίεση και λογοκρισία.
Το σύνθημα των διαδηλωτών στον Αραβικό κόσμο ήταν Ash-sha'ab yurid isqat an-nizam που σημαίνει ο λαός θέλει να πέσει το καθεστώς (الشعب يريد إسقاط النظام).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:2010 Κατηγορία:2011 Κατηγορία:Αραβική Άνοιξη
Ερυθρόστικτος αγριόγατος
Ο Ερυθρόστικτος αγριόγατος (Prionailurus rubiginosus), είναι ένα από τα μικρότερα είδη γάτας, που απαντάται στην Ινδία και στη Σρι Λάνκα.Έχει χαρακτηριστεί το 2002 από την IUCN ως «Εκτεθειμένο», καθώς ο συνολικός πληθυσμός, ανέρχεται περίπου στα 10.000 άτομα, με πτωτική, όμως, τάση λόγω της απώλειας των οικοτόπων του.
Περιγραφή
thumb|left|200px|Ο Ερυθρόστικτος αγριόγατος σε ζωολογικό κήπο στο [[Βερολίνο]]
Ο Ερυθρόστικτος αγριόγατος, μαζί με την Μαυροπόδαρη Αγριόγατα, θεωρούνται ως οι μικρότερες αγριόγατες του κόσμου.Έχει μήκος από 35 έως 48 cm, με 15 έως 30 cm, μήκος ουράς και ζυγίζει μόλις 0,9 - 1,6 kg.Η κοντή γούνα του, είναι γκρίζα, στο μεγαλύτερο μέρος του σώματός της, με σκούρες κηλίδες στην πλάτη και τα πλευρά, ενώ η κοιλιά του, είναι άσπρη με σκούρα στίγματα.Η σκουρόχρωμη ουρά του, είναι ίση με το 1/2 του μήκους του, με λιγότερο διακριτές κηλίδες.Υπάρχουν, επίσης, σκούρες γραμμές στο κεφάλι, στα μάγουλα και στο μέτωπο.
Κατανομή και οικότοποι
Οι Ερυθρόστικτοι αγριόγατοι, εμφανίζονται κυρίως σε υγρά και ξηρά φυλλοβόλα δάση, καθώς και σε θαμνώνες και λιβάδια.Προτιμούν την πυκνή βλάστηση και τις βραχώδεις περιοχές.Στην Ινδία, απαντώνται στο νότιο μέρος της χώρας, αλλά έχουν καταγραφεί και στην υπόλοιπη χώρα.Στη Σρι Λάνκα, έχουν καταγραφεί σε ορεινά και πεδινά τροπικά δάση.Υπάρχουν δύο διακριτοί πληθυσμοί, ο ένας στην ξηρή και ο άλλος στην υγρή ζώνη.
Οικολογία και συμπεριφορά
thumb|left|200px|Ο Ερυθρόστικτος αγριόγατος, κατά τη διάρκεια της νύχτας στην [[Ινδία]]
Πολύ λίγα είναι γνωστά για την συμπεριφορά των Ερυθρόστικτων αγριόγατων στην άγρια φύση.Σε αιχμαλωσία, είναι ενεργά κατά τη διάρκεια της νύχτας και περιστασιακά την ημέρα.Τα περισσότερα ζώα, καταγράφηκαν, στην άγρια φύση, τη νύχτα.Επίσης, ορισμένα άτομα, καταγράφηκαν να κρύβονται σε σπηλιές και σε δέντρα.
Τρέφονται κυρίως με πουλιά και τρωκτικά, αλλά μπορούν να κυνηγήσουν σάυρες, βατράχους και έντομα.Κυνηγούν κυρίως στο έδαφος, τρέχοντας και πηδώντας για να φτάσουν το θήραμά τους.Ζουν στα δέντρα, μάλλον για να αποφύγουν διάφορους εχθρούς τους.Τα αρσενικά και τα θηλυκά, σηματοδοτούν την περιοχή τους με αρώματα και με την ούρηση.
Αναπαραγωγή
Ο οίστρος διαρκεί 5 ημέρες και το ζευγάρωμα, είναι ασυνήθιστα σύντομο.Δεδομένου ότι το θηλυκό, είναι ευάλωτο εκείνη την περίοδο, η συντομία του ζευγαρώματος, ίσως τη βοηθάει να αποφύγει τα μεγάλα αρπακτικά.Το θηλυκό, προετοιμάζει ένα κρησφύγετο σε μια απομακρυσμένη περιοχή, όπου γεννάει 1 ή 2 γατάκια, μετά από κυοφορία 65 - 70 ημερών.Κατά τη γέννηση, τα μικρά, ζυγίζουν μόλις 60 με 77 gr.Φτάνουν στη σεξουαλική ωριμότητα, στις 68 εβδομάδες περίπου, όπου έχουν αποκτήσει και τη γούνα των ενηλίκων.Οι Ερυθρόστικτοι αγριόγατοι, μπορούν να ζήσουν μέχρι και 12 χρόνια σε αιχμαλωσία, αλλά η διάρκεια ζωής τους στην άγρια φύση, είναι άγνωστη.
Υποείδη
thumb|right|200px|Ο χάρτης κατανομής του Ερυθρόστικτου αγριόγατου Ο Ερυθρόστικτος αγριόγατος, έχει 2 υποείδη:
Απειλές
Η απώλεια των οικοτόπων του και η εξάπλωση των καλλιεργειών, αποτελούν σοβαρά προβλήματα για το είδος, τόσο στην Ινδία, τόσο και στη Σρι Λάνκα.Αν και έχουν καταγραφεί σε καλλιεργημένες περιοχές, δεν είναι γνωστό κατά πόσο βαθμό είναι σε θέση να ζουν σε τέτοιες περιοχές.Επιπλέον, υπήρξαν περιστασιακές αναφορές για εμπόριο γούνας του Ερυθρόστικτου αγριόγατου.Μερικές φορές, θηρεύονται και ως φαγητό.
Διατήρηση
Ο Ινδικός πληθυσμός του Ερυθρόστικτου αγριόγατου, έχει ταξινομηθεί στο Παράρτημα I της CITES.Το είδος, προστατεύεται πλήρως στο μεγαλύτερο μέρος της κατανομής του, ενώ και κυνήγι και το εμπόριό του, απαγορεύεται στην Ινδία και στη Σρι Λάνκα.
Κατηγορία:Αιλουροειδή Κατηγορία:Αιλουρίδες Κατηγορία:Θηλαστικά της Ασίας
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών 2018
Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών 2018 διεξήχθη στις 25 Φεβρουαρίου στην Πηγή Τρικάλων. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Κωνσταντίνος Γκελαούζος του Παναθηναϊκού. Πρωταθλητής σύλλογος στο ομαδικό αναδείχθηκε ο Α.Ο. Μυκόνου για τρίτη φορά στην ιστορία του θεσμού.
Πηγές
Ανδρων Κατηγορία:Στίβος το 2018 Κατηγορία:Νομός Τρικάλων
Κατάλογος μοναρχών της Πολωνίας
Την Πολωνία διοικούσαν κατά περιόδους δούκες/πρίγκιπες (10ος-14ος αι.) ή βασιλείς (11ο-18ο αι.). Κατά τη δεύτερη περίοδο, η παράδοση της ελεύθερης εκλογής του μονάρχη, την έκαναν τη μόνη χώρα στην Ευρώπη με εκλεγμένο ηγεμόνα (16ος-18ος αι.).
Σημειώσεις στην αρίθμηση
Η αρίθμηση δεν συνεχίζεται ομαλά για τα ονόματα Μπολέσλαφ, Βλάντισλαφ και Ερρίκος. Εδώ ισχύει ότι: α.η αρίθμηση σε κάθε κλάδο αρχίζει από την αρχή και β.δεν έγιναν όλοι μονάρχες, π.χ. ο Ερρίκος Γ΄ της Σιλεσίας.
Έτσι οι Μπολέσλαφ του κλάδου των Πιαστ είναι Α, Β1, Γ, Δ, Ε, του κλάδου Σιλεσίας είναι Β2 και του κλάδου Μαζοβίας είναι Β3 Οι Μπολέσλαφ Α΄ της Σιλεσίας και Μπολέσλαφ Α΄ της Μαζοβίας δεν έγιναν μονάρχες της Πολωνίας). Έτσι η σειρά όλων χρονολογικά είναι Α, Β1, Γ, Δ, Β2, Ε, Β3.
Από τον κλάδο Πιαστ είναι οι Βλάντισλαφ Α1, Β1, Γ1. Από τον κλάδο Μαζοβίας είναι ο Βλάντισλαφ Α2. Αυτοί του οίκου των Γιαγκιελλόνων συνέχισαν παραδόξως την αρίθμηση από τον τελευταίο: Βλάντισλαφ Β2, Γ2. Έτσι η σειρά λοιπόν χρονολογικά είναι Α1, Β1, Γ1, Α2, Β2, Γ2.
Οι τρεις πρώτοι με το όνομα Ερρίκος είναι του κλάδου της Σιλεσίας: Ερρίκος Α, Β, Δ της Πολωνίας (ο Ερρίκος Γ΄ της Σιλεσίας δεν έγινε μονάρχης της Πολωνίας). Ο επόμενος είναι των Βαλουά: Ερρίκος Γ΄ της Γαλλίας. Η σειρά τους χρονολογικά λοιπόν είναι Α, Β, Δ, Γ.
Μπορούμε να αφήσουμε έτσι την αρίθμηση, για να μη δημιουργηθεί σύγχυση. Αλλιώς ο Βλάντισλαφ Β2 (Β΄ της Σιλεσίας) πρέπει να γίνει Ε΄ της Πολωνίας, ο Βλάντισλαφ Ε΄ των Πιαστ να γίνει Βλάντισλαφ ΣΤ΄ και ο Βλάντισλαφ Β3 (Β΄ της Μαζοβίας) να γίνει Βλάντισλαφ Ζ΄· όμοια για τους άλλους, προτιμούμε όμως να το αποφύγουμε.
Παρατήρηση: Μεταξύ των Μπολέσλαφ Α και Β1 υπάρχει ένας Μπολέσλαφ που ήταν τόσο αδίστακτα ωμός, που οι διάδοχοί του αποφάσισαν να τον αφαιρέσουν (ξεχάσουν) από τον κατάλογο των βασιλέων (damnatio memoriae): είναι ο Μπολέσλαφ ο Λησμονημένος και έμεινε εκτός αρίθμησης.
Πηγές
Πολωνιας
Μέιμπελ της Οράγγης-Νάσσαου
Η Πριγκίπισσα Μέιμπελ της Οράγγης-Νάσσαου (Ολλανδικά: Prinses Mabel van Oranje-Nassau, γεννημένη ως Μέιμπελ Μαρτίνα Βίσσε Σμιτ Mabel Martine Wisse Smit, 11 Αυγούστου 1968 -) είναι η χήρα σύζυγος του Πρίγκιπα Φρίζο, αδελφού του βασιλιά Γουλιέλμου Αλέξανδρου της Ολλανδίας.
Πρώιμη ζωή
Γεννήθηκε στις 11 Αυγούστου 1968 ως Μέιμπελ Μαρτίνα Λος στο Πεϊνάκερ της Ολλανδίας. Κόρη του Ερρίκου Κορνηλίου Λος και της Φλωρεντίας Μάλντε Χεσμπερντίνα Κόουμαν. Μετά τον θάνατο του πατέρα της, όταν η Μέιμπελ ήταν εννέα ετών, η μητέρα της παντρεύτηκε τον Πίτερ Βίσσε Σμιτ το 1984, οπότε η Μέιμπελ πήρε το επώνυμο του πατριού της. Η Μέιμπελ έχει δύο μικρότερες αδελφές, τη Νικολίνα Λος, αργότερα Νικολίνα Βίσσε Σμιτ και την Εβελίνα Βίσσε Σμιτ.
Η Μέιμπελ εκτός από την μητρική της Ολλανδική γλώσσα μιλάει Αγγλικά, Ισπανικά και Γαλλικά.
Η Μέιμπελ Βίσσε Σμίτ και ο Φρίζο φαν Άμσμπεργ, πρίγκιπας της Οράγγης-Νάσσαου παντρεύτηκαν στις 24 Απριλίου 2004 στο Ντελφτ. Το ζευγάρι απέκτησε δύο κόρες:
Επειδή δεν ζήτησε από το ολλανδικό Κοινοβούλιο την άδεια να παντρευτεί, ο Πρίγκιπας Φρίζο έπαψε να είναι μέλος του Βασιλικού Οίκου και απώλεσε το δικαίωμα διαδοχής στον Ολλανδικό θρόνο, όπως το έχασαν και οι απόγονοί του. Επομένως ούτε η Πριγκίπισσα Μέιμπελ, ούτε οι κόρες τους είναι μέλη του Βασιλικού Οίκου.
Στις 12 Αυγούστου 2013 η Μέιμπελ έχασε τον σύζυγό της, Πρίγκιπα Φρίζο, που κατέληξε ενάμισι χρόνο μετά από ατύχημα που είχε τον Φεβρουάριο του 2012 στην Αυστρία, όταν τον καταπλάκωσε μια χιονοστιβάδα την ώρα που έκανε σκι, με αποτέλεσμα τον βαρύτατο τραυματισμό του, συνεπεία του οποίου νοσηλευόταν σε κωματώδη κατάσταση.
Τιμητικές διακρίσεις
Ολλανδικές
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος της Οράγγης-Νάσσαου Κατηγορία:Ολλανδοί ευγενείς Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Ολλανδίας Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Οράγγης-Νάσσαου
Λουί-Λεοπόλντ Μπουαγί
Ο Λουί-Λεοπόλντ Μπουαγί (γαλλικά: Louis-Léopold Boilly), 1761-1845, ήταν Γάλλος ζωγράφος και λιθογράφος, γνωστός ιδιαίτερα για τις σκηνές καθημερινής ζωής στο Παρίσι, πολυσύνθετες συνθέσεις- κοινωνικά χρονικά της αστικής μεσαίας τάξης, στα χρόνια που ακολούθησαν τη Γαλλική Επανάσταση.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Λουί-Λεοπόλντ Μπουαγί γεννήθηκε στις 5 Ιουλίου 1761 στο Λα Μπασέ, περίπου 20 χιλιόμετρα από τη Λιλ, και ήταν γιος ξυλογλύπτη. Αυτοδίδακτος ζωγράφος, ξεκίνησε την καριέρα του σε πολύ νεαρή ηλικία, δημιουργώντας τα πρώτα του έργα σε ηλικία 12 ή 13 ετών. Το 1774 παρουσίασε τα έργα του στους Αυγουστίνους μοναχούς του Ντουαί που εντυπωσιάστηκαν: σε τρία χρόνια, ο επίσκοπος του Αράς κάλεσε τον νεαρό να εργαστεί και να σπουδάσει στην επισκοπή του. Εκείνη την εποχή, δημιούργησε πολλούς πίνακες – περίπου τριακόσια μικρά έργα προσωπογραφίας. Έμαθε την τεχνική της οπτικής απάτης (trompe-l'œil) από τον Ντομινίκ Ντονκρ (1743–1820) πριν εγκατασταθεί στο Παρίσι γύρω στο 1787. αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Ο Θρίαμβος του [[Ζαν Πολ Μαρά|Μαρά (1794)]] Για να ζήσει, έγινε προσωπογράφος. Το πρώιμο ύφος του θυμίζει το συναισθηματικό και χαριτωμένο ύφος των Ζαν-Μπατίστ Γκρεζ και Ζαν Ονορέ Φραγκονάρ του 18ου αιώνα. Εξέθεσε για πρώτη φορά στο Σαλόν του 1791 και έγινε γνωστός τόσο για τα πορτρέτα του και τους πίνακές του οπτικής απάτης όσο και για τις ρωπογραφίες του με αισθησιακά και προκλητικά θέματα. αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Η άφιξη της ταχυδρομικής άμαξας (1803) μικρογραφία|Μια οπτική απάτη, περ. 1804, [[Μουσείο του Λούβρου|Λούβρο]] Στο απόγειο της επαναστατικής Τρομοκρατίας το 1794, ο Μπουαγί καταγγέλθηκε στην Επιτροπή Κοινής Σωτηρίας για τον άσεμνο τόνο των έργων του, αδίκημα που διόρθωσε με το πιο πατριωτικό Ο Θρίαμβος του Μαρά, που τον έσωσε από σοβαρές επιπτώσεις.
Τα επόμενα 40 χρόνια, ο Μπουαγί ζωγράφισε ένα μεγάλο αριθμό έργων, συνήθως πολυσύνθετες συνθέσεις, που απεικονίζουν τις πιο ποικίλες πτυχές της καθημερινής ζωής στο Παρίσι. Οι πίνακές του αντικατοπτρίζουν με λεπτομέρεια όλη την ποικιλομορφία της αστικής ζωής, τις ενδυμασίες και το κλίμα της εποχής, μεταξύ της επαναστατικής περιόδου και της Παλινόρθωσης, και η απόδοση των σύγχρονων θεμάτων του είναι ελαφρά συναισθηματική και συχνά χιουμοριστική. Είχε μεγάλη επιτυχία στο Σαλόν, το οποίο το 1804 του απένειμε χρυσό μετάλλιο. Χαρακτηριστικοί πίνακες, η Συγκέντρωση καλλιτεχνών στο εργαστήριο του Ιζαμπέ (1798), Η άφιξη της ταχυδρομικής άμαξας (1803), Το εργαστήριο του Ουντόν (1804) και Η Αναχώρηση των Στρατευμένων (1808) δείχνουν τη σημαντική δεξιότητά του στο χειρισμό σκηνών πλήθους. αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Παιχνίδι μπιλιάρδου (1807)Το 1823 ο Μπουαγί δημιούργησε τις πρώτες του λιθογραφίες, μια χιουμοριστική σειρά με τίτλο Grimaces. Το 1833 έλαβε το παράσημο της Λεγεώνας της Τιμής και έγινε μέλος του Ινστιτούτου της Γαλλίας. Συνολικά, φιλοτέχνησε περίπου 500 πίνακες ζωγραφικής και περίπου 5.000 μικρά πορτρέτα. Εργαζόταν γρήγορα και καυχιόταν ότι του έφταναν μόνο δύο ώρες για να ολοκληρώσει ένα πορτρέτο.
Το 1787 παντρεύτηκε τη Μαρί-Μαντλέν Ντελίν, οι τρεις γιοι του, Ζυλιάν-Λεοπόλντ (1796-1874), Εντουάρ (1799-1854) και Αλφόνς-Λεοπόλντ (1801-1867), έγιναν επίσης ζωγράφοι.
Ο Λουί-Λεοπόλντ Μπουαγί πέθανε στις 4 Ιανουαρίου 1845 στο Παρίσι και ενταφιάστηκε στο κοιμητήριο του Περ-Λασαίζ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι ζωγράφοι Κατηγορία:Γάλλοι λιθογράφοι
ΘΟΪ Φυλλιάς
Το Θρησκευτικό Ορθόδοξο Ίδρυμα Προφήτης Ηλίας Φυλλιάς (ή το ΘΟΪ Φυλλιάς) ηταν κυπριακός αθλητικός σύλλογος με έδρα τη Φυλλιά. Ιδρύθηκε το 1952.
Ιστορία
Το ΘΟΪ Φυλλιάς ιδρύθηκε το 1952 με χρώματα το κίτρινο και το μπλέ. Αρχικά συμμετείχε στις διοργανώσεις της ΕΠΟΠΛ. Μετά την τούρκικη εισβολή και κατοχή του 1974 και την κατάληψη της Φυλλιάς από τα τουρκικά στρατεύματα, αναγκάστηκε να αναστείλει προσωρινά τη λειτουργία του. Το σωματείο επαναδραστηριοποιήθηκε το 1985 στη Λευκωσία. Το 2003 συμμετείχε στο πρωτάθλημα ένταξης ΣΤΟΚ, μέσα από το οποίο εξασφάλισε τη συμμετοχή του στο πρωτάθλημα Δ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2003-04. Τερμάτισε στην προτελευταία θέση και υποβιβάστηκε στα αγροτικά (τοπικά) πρωταθλήματα. Σήμερα η ποδοσφαιρική ομάδα είναι ανενεργή.
Αλεξέι Σβεντ
Ο Αλεξέι Σβεντ (Μπέλγκοροντ, 16 Δεκεμβρίου 1988) είναι Ρώσος επαγγελματίας διεθνής καλαθοσφαιριστής. Με ύψος 1 μέτρο και 98 εκατοστά, παίζει στις θέσεις πόιντ γκαρντ και σούτινγκ γκαρντ. Είναι ένας από τους κορυφαίους παίκτες στην χώρα του με πολλές διακρίσεις.
Ρωσία (2006-2012)
Ο Σβεντ ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα με την ΤΣΣΚΑ Μόσχας σε ένα ρωσικό παιχνίδι Σούπερ Λιγκ, ενάντια στην ομάδα Ural Great Perm στις 4 Νοεμβρίου 2006. Το ντεμπούτο του στην Ευρωλίγκα το έκανε σε αγώνα ενάντια στην Ζάλγκιρις στις 17 Ιανουαρίου 2007. Τον Φεβρουάριο του 2007 ενσωματώθηκε στην Χίμκι ως δανεικός από την ΤΣΣΚΑ Μόσχας. Στην συνέχεια επέστρεψε στην ΤΣΣΚΑ Μόσχας πριν από την έναρξη της σεζόν 2007-08. Το Δεκέμβριο του 2009 πήγε στην Δυναμό Μόσχας ως δανεικός από την ΤΣΣΚΑ, στην οποία και επέστρεψε πριν από την έναρξη της σεζόν 2010-11.Την επόμενη σεζόν έφτασε στον τελικό της Ευρωλίγκα με τους κόκκινους.
NBA (2012-2015)
Στις 23 Ιουλίου 2012, η ΤΣΣΚΑ Μόσχας ανακοίνωσε επίσημα την αναχώρηση του Σβεντ προκειμένου να υπογράψει με τους Μινεσότα Τίμπεργουλβς του ΝΒΑ. Δύο ημέρες αργότερα, υπέγραψε πολυετή συμφωνία με τους Τίμπεργουλβς.
Στις 19 Δεκεμβρίου 2014, ο Σβεντ αποκτήθηκε από τους Χιούστον Ρόκετς σε μια συμφωνία τριών ομάδων που συμπεριλάμβανε και τους 76ers και τους Μινεσότα Τίμπεργουλβς.
Στις 19 Φεβρουαρίου 2015, ο Σβεντ αποτέλεσε αντικείμενο διαπραγμάτευσης, μαζί με δύο επιλογές δευτέρου γύρου, στους Νιου Γιορκ Νικς με αντάλλαγμα τον Pablo Prigioni.
Χίμκι (2015-2021)
Στις 16 Ιουλίου 2015, ο Σβεντ επέστρεψε στη Ρωσία και υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με την Χίμκι. Η συμφωνία ανήλθε στα 10,2 εκατομμύρια δολάρια καθαρού εισοδήματος σε διάστημα τριών ετών. Στις 27 Μαρτίου 2017, ο Σβεντ βγήκε MVP της χρονιάς στο EuroCup. Ήταν ο πρώτος παίκτης στην ιστορία του EuroCup με μέσο όρο τουλάχιστον 22 πόντους, 5 ασίστ και 4 ριμπάουντ ανά παιχνίδι την ίδια εποχή. Ο Σβεντ βραβεύτηκε με το βραβείο του MVP για την VTB Λίγκα στη σεζόν 2016-17.
Τον Ιούλιο του 2017, ο Σβεντ επεκτείνει το συμβόλαιό του με την Χίμκι έως την σεζόν 2019-20. Στις 23 Φεβρουαρίου, έγινε ο δεύτερος παίκτης στην ιστορία της Ευρωλίγκα που πετυχαίνει 16+ πόντους σε 23 σερί αγώνες μετά από τον Αλφόνσο Φορντ. Κατέκτησε το Βραβείο Κορυφαίου Σκόρερ της Ευρωλίγκα «Αλφόνσο Φορντ» για την σεζόν 2017-18, ενώ έκανε και ρεκόρ στα εύστοχα τρίποντα για μια σεζόν πετυχαίνοντας 107.
Στις 5 Νοεμβρίου 2019, ανακοινώθηκε η η υποψηφιότητά του για την καλύτερη ομάδα της δεκαετίας 2010-2020 στην Ευρωλίγκα, ωστόσο δεν βρέθηκε στην τελική δεκάδα. Τον Φεβρουάριο του 2020, κόντρα στην Βιλερμπάν για την Ευρωλίγκα, πραγματοποίησε σπουδαία εμφάνιση καθώς τελείωσε το παιχνίδι με 24 πόντους, (5/7 δίποντα, 4/7 τρίποντα, 2/2 βολές), 1 ριμπάουντ, 13 ασίστ, 3 κλεψίματα, 1 λάθος, 4 κερδισμένα φάουλ και 37 βαθμούς στο σύστημα αξιολόγησης. Αυτοί οι αριθμοί των ανέδειξαν σε MVP της αγωνιστικής. Στις 30 Ιουνίου 2020, ανανέωσε το συμβόλαιο του με την Χίμκι για τρία ακόμα χρόνια. Στις 13 Αυγούστου 2020, ανακοινώθηκε από την Ευρωλίγκα ότι αποτελεί μέλος της κορυφαίας δεκάδας (ομάδας) της Χίμκι στη δεκαετία 2010-2020, όντας πρώτος σε ψήφους του κοινού με ποσοστό 97,85%. Στις 26 Οκτωβρίου 2020, έγινε ο πρώτος παίκτης στην ιστορία της VTB Λίγκα που φτάνει το ρεκόρ των 3.000 πόντων στη λίγκα. Τον Δεκέμβριο έφτασε τους 2.500 πόντους στην Ευρωλίγκα. Η σεζόν 2020-21 ήταν αποτυχημένη για την Χίμκι με 4 νίκες σε 34 αγωνιστικές, ωστόσο ο Σβεντ έκανε ατομικά καλή χρονιά και αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ της χρονιάς με 19,78 πόντους (45,5% δίποντα, 33,3% τρίποντα, 89,9% βολές) σε 23 αγώνες, κάτι που του έφερε και το Βραβείο Κορυφαίου Σκόρερ της Ευρωλίγκα «Αλφόνσο Φορντ» για δεύτερη φορά στην καριέρα του. Έτσι έγινε ο τρίτος παίκτης με τουλάχιστον 2 βραβεία στην ιστορία.
ΤΣΣΚΑ Μόσχας (2021-2023)
Στις 12 Αυγούστου 2021, ανακοινώθηκε η επιστροφή του στην ΤΣΣΚΑ Μόσχας μετά από εννέα χρόνια, με συμβόλαιο διάρκειας 1+1 χρόνια. Στις 18 Σεπτεμβρίου, κατέκτησε το πρώτο Σούπερ Καπ της VTB Λίγκα, νικώντας την Ζενίτ 81-73 με τον ίδιο να έχει 7 πόντους. Στις 4 Φεβρουαρίου 2022 κόντρα στην Άλμπα Βερολίνου, έγινε ο 10ος παίκτης στην ιστορία της Ευρωλίγκα που ξεπέρασε τους 3.000 πόντους. Τη σεζόν 2021-22 μέτρησε 11 πόντους και 3.7 ασίστ σε 24 αγώνες στην Ευρωλίγκα, ενώ στα playoffs της VTB κατέγραψε 17.5 πόντους και 6 ασίστ σε 13 αναμετρήσεις, χωρίς να καταφέρει να οδηγήσει την ομάδα του στον τίτλο. Στις 9 Ιουνίου 2022, η ΤΣΣΚΑ έκανε χρήση της option που υπήρχε στο συμβόλαιο του διατηρώντας τον στη Μόσχα για την αγωνιστική περίοδο 2022-23. Τον Ιανουάριο του 2023, αναδείχθηκε MVP του μήνα στη VTB αφού είχε 16,6 πόντους μέσο όρο, με 42,2% στο τρίποντο, μετρώντας 8,4 ασίστ, 3 ριμπάουντ και 19,6 βαθμούς στο σύστημα αξιολόγησης. Συνολικά τη σεζόν 2022-23, μέτρησε 16.6 πόντους, 7.8 ασίστ και 3.5 ριμπάουντ σε 32 ματς με την ΤΣΣΚΑ.
Εθνική ομάδα
Έπαιξε επίσης με τη Ρωσία στο Ευρωμπάσκετ 2013, και στο Ευρωμπάσκετ 2017, όπου βρέθηκε στην καλύτερη ομάδα του τουρνουά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρώσοι καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΤΣΣΚΑ Μόσχας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ντιναμό Μόσχας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Νιου Γιορκ Νικς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μινεσότα Τίμπεργουλβς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Χιούστον Ρόκετς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Χίμκι Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές του NBA Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ρωσίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές VTB Λίγκα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ρωσικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2011 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2013 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2017 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012 Κατηγορία:Ολυμπιονίκες της καλαθοσφαίρισης
Μετόχι Μαγνησίας
Το Μετόχι είναι οικισμός της Θεσσαλίας στο Πήλιο και την Περιφερειακή Ενότητα Μαγνησίας.
Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Το Μετόχι βρίσκεται στο Νότιο Πήλιο και προς τα δυτικά παράλια του Παγασητικού κόλπου σε υψόμετρο 180 μέτρα. Απέχει περίπου 43 χλμ. ΝΑ. από τον Βόλο και 3 χλμ. Ν. από την Αργαλαστή (έδρα του δήμου). Το χωριό έχει κηρυχθεί, με το Π.Δ. της 11.6/4.7.80 ΦΕΚ Δ 374/6.7.1980, ως παραδοσιακός οικισμός. Χαρακτηριστική είναι η πλακόστρωτη πλατεία του με τα τεράστια πλατάνια και θέα στα νότια τον κόλπο της Μηλίνας και τη νησίδα Αλατάς.
Αναφέρεται από την περίοδο της τουρκοκρατίας ως συνοικισμός (μαχαλάς) της Αργαλαστής. Πιθανολογείται ότι κτίστηκε μάλλον από κολίγους του Μοναστηριού της Παναγίας (Κοίμησης της Θεοτόκου), που βρίσκεται έξω από τον οικισμό και ήταν παλιότερα μετόχι της Μονής του Αγίου Νικολάου της Πάου. Αυτός είναι και ο πιθανότερος λόγος της ονομασίας του αν και η αρχική θέση του πρέπει να είναι χαμηλότερα, λίγο πιο πάνω από το Χόρτο, όπου υπάρχουν ερείπια από προηγούμενο οικισμό, τον οποίο σύμφωνα με την τοπική παράδοση έκαψαν οι Τούρκοι.
Διοικητικά - πληθυσμιακά στοιχεία
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα, μετά την Ένωση της Θεσσαλίας, το 1883 στο ΦΕΚ 126Α - 02/04/1883 να προσαρτάται στον τότε δήμο Σπαλάθρων και το 1912 ΦΕΚ 262Α - 31/08/1912 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης αποτελεί την κοινότητα Μετοχίου που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Αργαλαστής του Δήμου Νοτίου Πηλίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει ως πληθυσμό 78 κατοίκους.
Οι απογραφές πραγματικού πληθυσμού (de facto) μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:
Καταστροφή του Χίντενμπουργκ
right|thumb|250px|Το αερόπλοιο Χίντενμπουργκ φλεγόμενο right|thumb|250px|Η στιγμή που το Χίντενμπουργκ προσέκρουσε στο έδαφος Ως Καταστροφή του Χίντενμπουργκ αναφέρεται η συντριβή του γερμανικού επιβατικού αερόπλοιου LZ 129 Hindenburg, η οποία έλαβε χώρα στις 6 Μαΐου 1937. Κατά την προσπάθεια του σκάφους να αγκυροβολήσει στον Αεροναυπηγικό Σταθμό του Λέικχερστ, στο Νιου Τζέρσεϊ, ξέσπασε πυρκαγιά στο πίσω μέρος του, με αποτέλεσμα 36 άνθρωποι να χάσουν τη ζωή τους.
Το χρονικό του ταξιδιού
Το LZ 129 Hindenburg απογειώθηκε από τη Φρανκφούρτη στις 3 Μαΐου, για το πρώτο του ταξίδι για το 1937. Το προηγούμενο έτος είχε πραγματοποιήσει αισίως 10 υπερατλαντικά ταξίδια, μεταφέροντας στο σύνολο 1.002 επιβάτες. Ο προορισμός του σκάφους ήταν το Νιου Τζέρσεϊ, όπου υπολογιζόταν να φτάσει τα ξημερώματα της 6ης Μαΐου. Πλησιάζοντας στο Λέικχερστ, ο Καπετάνιος του Χίντενμπουργκ πληροφορήθηκε για επικείμενη κακοκαιρία και γι'αυτό αποφάσισε να αναβάλει την προσγείωση, μέχρι ο καιρός να καλυτερέψει. Κατά τις 18:00 ξεκίνησε δυνατή βροχή, η οποία σταμάτησε ένα τέταρτο αργότερα. Το Κέντρο Ελέγχου του Σταθμού ενημέρωσε τον Καπετάνιο πως οι καιρικές συνθήκες ήταν πια κατάλληλες για προσγείωση, ωστόσο το σκάφος είχε απομακρυνθεί αρκετά. Στις 19:10, το αερόπλοιο έφτασε ξανά στον Σταθμό και ξεκίνησαν οι διαδικασίες για την προσγείωση και 10 λεπτά μετά, βρισκόταν 90 μέτρα πάνω από το έδαφος. Λίγο αργότερα (19:25), παρατηρήθηκε μια φλόγα στο πίσω μέρος του αεροσκάφους, η οποία εξαπλώθηκε σε όλη την επιφάνειά του μέσα σε 34 δευτερόλεπτα. Κάποιοι επιβαίνοντες, μην έχοντας χρόνο να αντιδράσουν διαφορετικά, πήδηξαν, όμως οι περισσότεροι που το έκαναν δεν επέζησαν. Άλλοι εγκλωβίστηκαν εντός του σκάφους από έπιπλα και λιπόθυμους από τον καπνό συνεπιβάτες τους, ενώ μια μικρή μερίδα επιβατών που περίμενε μέχρι το αερόπλοιο να φτάσει πολύ κοντά στο έδαφος για να πηδήξει, σώθηκε. Επιζώντες βρέθηκαν και στα συντρίμμια του Χίντενμπουργκ.
Απολογισμός
Στο Χίντενμπουργκ επέβαιναν συνολικά 97 επιβαίνοντες (36 επιβάτες και 61 μέλη του πληρώματος), εκ των οποίων σκοτώθηκαν οι 35 (13 επιβάτες και 22 μέλη του πληρώματος). Στα θύματα προστέθηκε κι ένας εργαζόμενος του Σταθμού, ο οποίος βρισκόταν στο έδαφος, ανεβάζοντας το σύνολο των νεκρών στους 36. Η Καταστροφή του Χίντενμπουργκ έλαβε μεγάλη κάλυψη από τα μέσα της εποχής, και σηματοδότησε το τέλος της λεγόμενης «εποχής των αερόπλοιων». Μετά από έρευνα που έγινε στο Αεροναυπηγικό Ινστιτούτο του Σαν Αντόνιο, επιβεβαιώθηκε η θεωρία της διαρροής υδρογόνου που προκλήθηκε από στατικό ηλεκτρισμό, καταρρίπτοντας έτσι τις υπόλοιπες υποθέσεις, συμπεριλαμβανομένης της άποψης ότι επρόκειτο για τρομοκρατική ενέργεια.
Παραπομπές
Χιντε
Εκλογή ηγέτη του Εργατικού Κόμματος (ΗΒ) 2020
Για να μπουν στα ψηφοδέλτια, οι υποψήφιοι χρειάστηκαν υποστήριξη από το 10% (22 από 213) των βουλευτών και ευρωβουλευτών του κόμματος, και την υποστήριξη του 5% (33 από τα 647) των Περιφερειακών Εργατικών Κομμάτων (ΠΕΚ) ή από τουλάχιστον τρεις συνδεδεμένες ομάδες (με συμπεριλαμβανόμενα δύο συνδικάτα) που να αντιπροσωπεύονται τουλάχιστον κατά 5% από συνδεδεμένα μελη.
Πέντε υποψήφιοι, η Ρεμπέκα Λονγκ-Μπέιλι, η Λίσα Νάντι, ο Τζες Φίλιπς, ο Σερ Κιρ Στάρμερ και η Έμιλι Θόρνμπερι συγκέντρωσαν την υποστήριξη που χρειάζεται για να προκριθούν για τον δεύτερο γύρο της αναμέτρησης. Ο Στάρμερ ήρθε πρώτος, συγκεντρώνοντας την υποστήριξη 88 βουλευτών και ευρωβουλευτών, ακολουθούμενος από την Λονγκ Μπέιλι με 33 και τη Νάντι με 31. Οι Φίλιπς και Θόρνμπερι υποστηρίχθηκαν από 23 έκαστος, δηλαδή έναν παραπάνω από το ελάχιστο όριο των 22.
Τρεις υποψήφιοι, η Λονγκ-Μπέιλι, η Νάντι και ο Στάρμερ, εξασφάλισαν την απαιτούμενη συνδυασμένη στήριξη από τα περιφερειακά παραρτήματα του ΕΚ ώστε να προκριθούν για την τελική ψηφοφορία. Ο Στάρμερ ήρθε πρώτος, με την υποστήριξη 374 μελών του ΠΕΚ και 15 από συνδεδεμένες οργανώσεις, ακολουθούμενος από τη Λονγκ-Μπέιλι με 164 μέλη ΠΕΚ και 7 οργανώσεις, και τη Νάντι με 72 ΠΕΚ και 4 οργανώσεις.
Τα αποτελέσματα ανακοινώθηκαν στις 4 Απριλίου 2020. Ο Στάρμερ κέρδισε τις εκλογές στον πρώτο γύρο συγκεντρώνοντας το 56,2% των ψήφων και διαδέχθηκε τον Κόρμπιν στην ηγεσία του κόμματος.
Ιστορικό
Ο Τζέρεμι Κόρμπιν εξελέγη αρχηγός του Εργατικού Κόμματος το 2015, και επανεξελέγη το 2016 κατόπιν μιας πρόκλησης του Όουεν Σμιθ. Στις γενικές εκλογές του 2017, το Εργατικό Κόμμα σημείωσε άνοδο κατά 30 έδρες, αλλά στις εκλογές του 2019 έχασε 60 έδρες, και κατέληξε να έχει το μικρότερο αριθμό εδρών στη Βουλή των Κοινοτήτων από το 1935. Εν συνεχεία, ο Κόρμπιν μετά το «πολύ απογοητευτικό αποτέλεσμα» παραιτήθηκε από τη θέση του αρχηγού, δηλώνοντας όμως ότι αισθάνεται υπερήφανος για «τα επιτεύγματα του κόμματος και την ανάπτυξη της διακήρυξης και των ιδεών του».
Εκλογική διαδικασία
Για να προκριθούν, οι υποψήφιοι έπρεπε να εξασφαλίσουν την υποστήριξη τουλάχιστον από το 10% των βουλευτών και ευρωβουλευτών του κόμματος. Την περίοδο των εκλογών, το ΕΚ είχε 203 βουλευτές και 10 ευρωβουλευτές, συνολικά 213 πολιτικούς, συνεπώς οι υποψήφιοι χρειάζονταν τη στήριξη τουλάχιστον 22 από αυτούς. Είναι εμφανές, ότι μόνο μέχρι και εννέα υποψήφιοι θα μπορούσαν να καλύψουν ταυτόχρονα το κριτήριο. Περαιτέρω, έπρεπε να εξασφαλίσουν την υποστήριξη τουλάχιστον από το 5% των Περιφερειακών Εργατικών Κομμάτων (ΠΕΚ), που τότε ήταν 647, δηλαδή από τα 33 ΠΕΚ, ή τουλάχιστον τρεις συνδεδεμένες με το κόμμα οργανώσεις (με τουλάχιστον δύο να είναι συνδεδεμένα συνδικάτα) που να είναι στελεχωμένες κατά τουλάχιστον 5% με συνδεδεμένα μελη. Στις συνδεδεμένες οργανώσεις περιλαμβάνονται τα συνδικάτα του ΕΚ, οι σοσιαλιστικές κοινότητες και το Συνεταιριστικό Κόμμα.
Το χρονοδιάγραμμα της εκλογής ορίστηκε από την Εθνική Εκτελεστική Επιτροπή του κόμματος στις 6 Ιανουαρίου 2020.
Προκρίθηκαν
Οι ακόλουθοι πολιτικοί ικανοποίησαν τα κριτήρια πρόκρισης στον τελικό γύρο των εκλογών, εξασφαλίζοντας την απαιτούμενη στήριξη από τους βουλευτές, ευρωβουλευτές και λοιπούς συντελεστές του Εργατικού Κόμματος.
Δεν προκρίθηκαν
Δεν εξασφάλισαν την απαιτούμενη στήριξη για να προχωρήσουν στον επόμενο γύρο των εκλογών
Αποσύρθηκαν
Οι υποψήφιοι που ακολουθούν αποσύρθηκαν σε κάποιο από τα στάδια της εκλογικής αναμέτρησης, προτού προκριθούν για τον τελικό γύρο.
Υποστήριξη υποψηφίων
Υποστήριξη για έναν πολιτικό είναι να τον προτείνουν ως υποψήφιο για την θέση που διεκδικεί. Για να προκριθούν οι υποψήφιοι, έπρεπε πρώτα να προταθούν από το 10% των βουλευτών και ευρωβουλευτών του Εργατικού Κόμματος, και μετά από το 5% των Περιφερειακών Εργατικών κομμάτων ή από τρεις συνδεδεμένες οργανώσεις. Οι υποψήφιοι που προκρίθηκαν είναι επισημασμένοι με πράσινο φόντο, ενώ όσοι απέτυχαν με ροζ φόντο.
Αποτελέσματα
Τα αποτελέσματα της εκλογικής αναμέτρησης ανακοινώθηκαν στις 10.45 π.μ. της 4ης Απριλίου 2020. Η ανακοίνωση είχε προγραμματιστεί αρχικά για ένα ειδικό συνέδριο, αλλά λόγω της πανδημίας κορονοϊού η εκδήλωση ακυρώθηκε. Ο Κιρ Στάρμερ κέρδισε στον πρώτο γύρο των εκλογών. Η προσέλευση ήταν 62,6% των ψηφοφόρων. Ψήφισαν οι 490.731 από το συνολικό αριθμό των 784.181 εκλογέων. 161 ψηφοδέλτια ήταν άκυρα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκλογές στο Ηνωμένο Βασίλειο Βρετανικου Κατηγορία:Εσωκομματικές εκλογές στο Ηνωμένο Βασίλειο
Bolgheri Sassicaia
Το Μπολγκέρι Σασικάια είναι ένα από τα πιο εκλεκτά και ακριβά ιταλικά κρασιά και παράγεται αποκλειστικά από την εταιρία Κτήμα Σαν Γκουίντο (Tenuta San Guido), στην οποία ανήκουν όλα τα αμπέλια εντός της περιορισμένης περιοχής της ΟΠΕ.
Ιστορικό πλαίσιο
Γύρω στις αρχές της δεκαετίας του ’40 ο μαρκήσιος Μάριο Ιντσίζα ντέλα Ροτσέτα, μεγάλος ειδήμων στα άλογα και δεινός λάτρης των γαλλικών κρασιών, έφερε στο Μιλιαρίνο κάποια μοσχεύματα καμπερνέ σωβινιόν (cabernet sauvignon) και καμπερνέ φρανκ (cabernet franc) από το κτήμα που είχαν οι δούκες Σαλβιάτι. Η απόφαση να τα φυτέψει οφειλόταν εν μέρει στη μορφολογική ομοιότητα που είχε παρατηρήσει ανάμεσα στην περιοχή προέλευσης που ονομαζόταν Γκράβες (Graves), στο Μπορντώ, και σε εκείνη όπου μετά θα καλλιεργούσε τα αμπέλια. Έτσι ο μαρκήσιος φύτεψε τα αμπέλια στο εσωτερικό του κτήματος του Σαν Γκουίντο, στη Μάρεμμα του Λιβόρνο (Maremma livornese), ασχολήθηκε με μεγάλη μεγάλη προσοχή με την καλλιέργεια και το 1944, απέκτησε τα πρώτα μπουκάλια Σασικάια. Το κρασί παραγόταν αρχικά αποκλειστικά για οικογενειακή χρήση, σε αντίθεση με τα πρότυπα παραγωγής των καιρών που έτειναν να ευνοούν την ποσότητα αντί της ποιότητας. Η πρώτη σοδειά για το εμπόριο έγινε το 1968.
Προτάσεις σερβιρίσματος
Ενδείκνυται ιδιαίτερα με φαγητά με έντονη γεύση και είδη κυνηγιού, ειδικά με ψητό περιστέρι, φιλέτα Μπορντώ, τυριά με έντονη γεύση. Επίσης, συνιστάται ο απλός συνδυασμός με λίγη ψίχα καρυδιού και ωμά μανιτάρια πορτσίνι, καρυκευμένα μόνο με μερικές σταγόνες ελαιόλαδου και κάποιο έντονο αρωματικό Μεσογειακό βότανο.
Παραγωγή
Επαρχία, εποχή, όγκος σε εκατόλιτρα
Πίνακας σοδειών
10 σοδειές του Μπολγκέρι Σασικάια
Οι κλιματικοί παράγοντες κατά το στάδιο της βλάστησης του αμπελιού παίζουν σίγουρα θεμελιώδη ρόλο για τα τελικά χαρακτηριστικά του κρασιού μιας συγκεκριμένης σοδειάς. Παρ’όλ’αυτά, σε αυτούς τους παράγοντες προστίθενται επίσης η επιλογή των καλύτερων σταφυλιών, η μέθοδος οινοποίησης και η σταδιακή παλαίωση και τελειοποίηση.
Πίνακας των σοδειών του Μπολγκέρι Σασικάια
Θρύλος
Διάφορα
Στην ταινία Sideways - In viaggio con Jack (2004), που διηγείται ένα ταξίδι σε μια περιοχή με αμπέλια στην Καλιφόρνια, το Σασικάια αναφέρεται σε ένα διάλογο ανάμεσα στους πρωταγωνιστές:
Miles Raymond (Paul Giamatti): Από πότε σου αρέσει το κρασί;
Maya Randall (Virginia Madsen): Ασχολούμαι σοβαρά, εδώ και επτά χρόνια
Miles Raymond: Ποιο ήταν το πιο δυνατό κρασί;
Maya Randall: Το Σασικάια του ‘88
Miles Raymond: ''Συγχαρητήρια, ένα φοβερό κρασί! Τώρα ναι, καταλαβαίνω.''
Σημειώσεις
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλικό κρασί
Ζοράνα Αρούνοβιτς
Η Ζοράνα Αρούνοβιτς (γενν. 22 Νοεμβρίου 1986) είναι Σέρβα σκοπεύτρια. Έχει 3 μετάλλια σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα Σκοποβολής, εξίσου 3 μετάλλια σε Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα, καθώς και 2 χρυσά και 2 ασημένια μετάλλια που κατέκτησε στους Μεσογειακούς Αγώνες 2018.
Η Αρούνοβιτς έχει συμμετάσχει στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2012 στο Λονδίνο και στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 στη σκοποβολή. Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Σκοποβολής 2018 κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο και προκρίθηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 στο Τόκιο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σέρβες αθλήτριες της σκοποβολής Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Σκοποβολής
Μολοβήστη
Η Μολοβήστη ή Μηλόβιστα (Malovište, βλάχικα: Mulovishti) είναι χωριό στον Δήμο Μπίτολα της Βόρειας Μακεδονίας.
Ιστορία
Η Μολοβήστη είναι ένας παλαιός βλάχικος οικισμός στην περιοχή και η εγκατάστασή του πιθανώς χρονολογείται πριν από την οθωμανική κατάκτηση των Βαλκανίων. Κατά τη διάρκεια του πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, η Μολοβήστη καταλήφθηκε από το βουλγαρικό στρατό, ο οποίος εκκένωσε από το χωριό τους περισσότερους από τους βλάχους και τους έστειλε στο εσωτερικό της Βουλγαρίας και της Σερβίας. Η μετεγκατάσταση των τοπικών βλάχων οφειλόταν στις βουλγαρικές δυνάμεις που προβληματιζόντουσαν ότι υπήρχαν μεταξύ τους φιλοελληνικές και φιλοσερβικές στάσεις, με αποτέλεσμα την πιθανή συνεργασία με τους Συμμάχους της Αντάντ. Ενώ έμειναν στην εξορία, ορισμένοι χωρικοί βάλθηκαν να τα βγάλουν πέρα μόνοι τους ενώ άλλοι έκαναν καταναγκαστική εργασία για τους Βούλγαρους.
Δημογραφικά
Σύμφωνα με την απογραφή του 2002, το χωριό είχε συνολικά 98 κατοίκους. Οι εθνοτικές ομάδες στο χωριό περιλαμβάνουν:
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Βόρειας Μακεδονίας
Αναΐντ Ιπλικιάν
Η Αναΐντ Ιπλικιάν (Anaid Iplicjian, γεννήθηκε στις 24 Οκτωβρίου του 1935 στο Βερολίνο στη Γερμανία) είναι Γερμανίδα ηθοποιός. Η οικογένειά της είναι από την Αρμενία. Μετά τις σπουδές του στην Ακαδημία Mozarteum στο Σάλτσμπουργκ, έγινε μέλος των εταιρειών του Γκρατς (Αυστρία), του Βίζμπαντεν, του Κρατικού Θεάτρου του Αννόβερου και του Burgtheater της Βιέννης. Ελεύθερη επαγγελματίας ηθοποιός από το 1970, έχει εργαστεί σε σκηνές στη Φραγκφούρτη, το Αμβούργο, το Βερολίνο, το Μόναχο και τη Βιέννη. Έχει εμφανιστεί πολλές φορές στη γερμανική και στην αυστριακή τηλεόραση. Ήταν η παρουσιάστρια του διαγωνισμού τραγουδιού της Eurovision του 1957 και η πρώτη γυναίκα που παρουσίασε τον εν λόγω διαγωνισμό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Γερμανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1957
Σεβεριάνο Κορέιρα
Ο Σεβεριάνο Κορέιρα (Severiano Correia), ήταν Πορτογάλος ποδοσφαιριστής, προπονητής ποδοσφαίρου και δημοσιογράφος, ο οποίος εργάστηκε στην πατρίδα του, τη Μοζαμβίκη, την Ελλάδα και τη Βραζιλία.
Βιογραφία
Ο Κορέιρα γεννήθηκε το 1913 και εντάχθηκε στα τμήματα υποδομής της Μπενφίκα σε ηλικία δεκαπέντε ετών. Μόλις έξι χρόνια αργότερα σταμάτησε την ποδοσφαιρική του καριέρα λόγω τραυματισμού, ενώ εκείνο το διάστημα έπαιζε στην Μποαβίστα.
Στη συνέχεια, εργάστηκε ως δημοσιογράφος σε εφημερίδες όπως η "A Bola", η "Mundo Deportivo", κ.α.. Παράλληλα, ξεκίνησε την καριέρα του ως προπονητής στα τέλη της δεκαετίας του '30, οδηγώντας την Ατλέτικο Κλούμπε ντε Πορτουγάλ στην άνοδο στην πρώτη κατηγορία το 1945, ενώ πιο πριν είχε εργαστεί στην Ασοσιασάο Ακαδέμικα δε Κοΐμπρα και την Ατλέτικο Κλούμπε ντε Πορτουγάλ. Διετέλεσε προπονητής της εθνικής ομάδας της Μοζαμβίκης από το 1949 μέχρι το 1955 και από το 1961 ως το 1964. Τη σεζόν 1959-60, ανέλαβε την τεχνική ηγεσία της Βιτόρια Σετούμπαλ, διατηρώντας την ομάδα στην πρώτη κατηγορία, δίνοντας τη θέση του στη συνέχεια στον Αρτούρ Βαζ.
Το 1967 ήρθε στην Ελλάδα, όπου υπέγραψε στον Άρη Θεσσαλονίκης, καταλαμβάνοντας την τέταρτη θέση στην πρώτη του χρονιά, ενώ την επόμενη σεζόν οδήγησε τους "κίτρινους" στην κατάκτηση της τρίτης θέσης, ένα επίτευγμα που πέτυχε ομάδα εκτός Αθηνών για πρώτη φορά από καταβολής της Α' Εθνικής. Την ίδια χρονιά, ο Άρης απέκλεισε τη Χιμπέρνιανς από τη Μάλτα, κερδίζοντας για πρώτη φορά την πρόκριση του στην επόμενη φάση ευρωπαϊκής διοργάνωσης, για να αποκλειστεί τελικά από την ουγγρική Ουίπεστ.
Το 1969 ανέλαβε την τεχνική ηγεσία της Προοδευτικής, η οποία μόλις είχε επιστρέψει στην Α' Εθνική. Στην Προοδευτική εργάστηκε το 1969-70, καταλαμβάνοντας τη δωδέκατη θέση, και παράλληλα υπό την τεχνική του ηγεσία, οι "βυσσινί" επικράτησαν του Ολυμπιακού Λευκωσίας με 9-0, καταγράφοντας τη μεγαλύτερη νίκη στην ιστορία της Α' Εθνικής την εποχή εκείνη και τη μεγαλύτερη εντός έδρας νίκη της Προοδευτικής στην κορυφαία κατηγορία μέχρι σήμερα.
Ο Κορέιρα αρρώστησε, κάτι που έκανε δυσκολότερο το έργο του ως προπονητή και αναγκάστηκε να μην εργάζεται κάθε χρόνο. Το 1973-74, ανέλαβε την τεχνική ηγεσία του Απόλλωνα Καλαμαριάς, πετυχαίνοντας μόλις 5 νίκες σε 34 αγώνες.
Α΄ Ιταλο-Αβυσσηνιακός Πόλεμος
Παραπομπές
Πολεμος Ιταλο-Αιθοπικος Α Πολεμος Ιταλο-Αιθοπικος Α Κατηγορία:1895 Κατηγορία:1896 Κατηγορία:Πόλεμοι της Ιταλίας
Σεβεριάνο Κορέιρα
Βιογραφία
Μετακόμισε στη Βραζιλία, οδηγώντας την Ασοσιασάο Πορτουγκέσα ντε Ντεσπόρτος και την Μπελενένσες, πριν πεθάνει στις 14 Σεπτεμβρίου 1978.
Πηγές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπενφίκα‎ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μποαβίστα Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ασοσιασάο Ακαδέμικα δε Κοΐμπρα Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Βιτόρια Σετούμπαλ‎ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΣΚ Ολιανένσε Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Προοδευτικής Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Απόλλων Καλαμαριάς‎ Κατηγορία:Πορτογάλοι προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Πορτογάλοι ποδοσφαιριστές
Μάρκο Πέρκοβιτς
Ο Marko Perković (γεννημένος στις 27 Οκτωβρίου 1966) είναι Κροάτης μουσικός και ο κύριος τραγουδιστής της μπάντας Τόμσον από το 1991.
Ο Πέρκοβιτς γεννήθηκε στο χωριό Čavoglave (Τσάβογκλαβε), που ανήκει σήμερα στην Κροατία. Συμμετείχε στον Κροατικό Πόλεμο της Ανεξαρτησίας (1991-95), κατά την οποία ξεκίνησε την καριέρα του με το εθνικιστικό τραγούδι "Bojna Čavoglave" ('Μπόινα Τσάβογκλαβε' - Το τάγμα του Τσάβογκλαβε). Το 2002 ξεκίνησε την πρώτη του μεγάλη περιοδεία μετά την κυκλοφορία του δίσκου E, moj narode ('Ε, μόι νάροντε' - Ω, έθνος μου). Από το 2005 διοργανώνει ανεπίσημη γιορτή της Ημέρας της Νίκης στη γενέτειρά του Τσάβογκλαβε.
Ο Πέρκοβιτς έχει κατηγορηθεί ότι προωθεί τον φασισμό και το εθνικό μίσος μέσα από τα τραγούδια του, τα οποία υποστηρίζουν το καθεστώς των Ούστασε.
Πρώιμη ζωή
Ο Μάρκο Περκοβιτς γεννήθηκε το 1966 στο Τσάβογκλαβε (στην Κροατία, τον καιρό που ανήκε στη Γιουγκοσλαβία). Σπάνια έβλεπε τον πατέρα του, ο οποίος εργαζόταν ως μετανάστης στη Γερμανία. Τελείωσε το γυμνάσιο στο Σπλιτ. Το 1991, η Κροατία απαίτησε ανεξαρτησία από τη Γιουγκοσλαβία, με αποτέλεσμα να ξεσπάσει πόλεμος. Εντάχθηκε στην Κροατική Εθνική Φρουρά, όπου του δόθηκε το αμερικανικό όπλο Thompson, το οποίο έγινε το ψευδώνυμο που του δόθηκε από τους συντρόφους του.
Κατά τη διάρκεια της μάχης που έλαβε μέρος στο χωριό του, ο Πέρκοβιτς έγραψε το Bojna Čavoglave, που έγινε δημοφιλές αργότερα. To 1992, ο Πέρκοβιτς διοργάνωσε συναυλίες σε ολόκληρη την Κροατία και δημοσίευσε το πρώτο του άλμπουμ. Συνέχισε να γράφει τραγούδια με αντικείμενο τον πόλεμο, που είχαν σκοπό να ενθαρρύνουν τους Κροάτες στις μάχες. Το 1995, επέστρεψε στον κροατικό στρατό στην ταξιαρχία του Drniš ('Ντέρνισς'). Λέγεται ότι ήταν από τους πρώτους στρατιώτες που μπήκαν στις απελευθερωμένες πόλεις του Drniš και του Knin κατά τη διάρκεια της επιχείρησης Καταιγίδα.
Καριέρα
Στις 15 Σεπτεμβρίου 2002, είχε τη μεγαλύτερη συναυλία του μέχρι σήμερα στο Poljud Stadium ('Πό-λιουντ Στάντιουμ') στο Σπλιτ με περίπου 40.000 επισκέπτες.
Το 2007, ξεπέρασε τη συναυλία του 2002 στο Στάδιο Maksimir στο Ζάγκρεμπ στις 17 Ιουνίου 2007, με 60.000 άτομα να παρευρίσκονται. Η συναυλία του στο γήπεδο προβλήθηκε ζωντανά από το δημόσιο HRT κανάλι και αρκετές μέρες αργότερα στο κύριο εθνικό κανάλι.
Επιρροές
Ο Perković κατά τη διάρκεια της καριέρας του ανέφερε ως βασικές επιρροές τους: Mate Bulić, Nightwish, Iron Maiden, AC / DC και Dream Theater.
Σύνδεση με φασισμό και εθνικισμό
δεξιά|μικρογραφία|250x250εσ| Νεαρό αγόρι που φορά ένα πουκάμισο που φέρει το σήμα των [[Ούστασε|Κροατών φασιστών Ούστασε ]] Οι στίχοι των τραγουδιών του χαρακτηρίζονται ως εθνικιστικά ενώ σχετίζονται επίσης με τη θρησκεία, το θεσμό της οικογένειας, τον Κροατικό πόλεμο της ανεξαρτησίας (1991-95), την πολιτική και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, αλλά και περιβόητες αναφορές σε εγκλήματα πολέμου. Κατηγορούμενος για νεοναζισμό, το 2004 απαγορεύθηκε στην μπάντα να εκτελεί στο Άμστερνταμ τις τοπικές αρχές, αν και τελικά πραγματοποίησε συναυλία στο Ρότερνταμ.
Το 2009, μια συναυλία στην ελβετική πόλη Λουκέρνη ακυρώθηκε αφού το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα ζήτησε επείγουσα δήλωση σχετικά με το θέμα της συναυλίας των Τόμσον, αποκαλώντας τον Πέρκοβιτς φασίστα. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την απαγόρευση συναυλιών για 3 έτη από την Ελβετία.
Δεδομένου ότι η Ελβετία είναι μέλος της Συμφωνίας του Σένγκεν, απαγορεύθηκε στον Πέρκοβιτς να εισέλθει σε όλες τις χώρες που ανήκουν στη Σένγκεν για μια περίοδο 3 ετών, όπως επιβεβαίωσε ο Michele Cercone, εκπρόσωπος του Αντιπροέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
Ο Πέρκοβιτς δημιούργησε αντιπαράθεση προβάλλοντας κατά πάσα πιθανότητα το "Jasenovac i Gradiška Stara" (Γιασένοβατς και Γκράντισσκα Στάρα, τόποι με στρατόπεδα συγκέντρωσης), ένα τραγούδι που δοξάζει ανοιχτά το καθεστώς των Ούστασε και τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας κατά τη διάρκεια του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου. Το Κέντρο Simon Wiesenthal υπέβαλε καταγγελίες στο κρατικό τηλεοπτικό κανάλι της Κροατίας σχετικά με τη μετάδοση ενός τραγουδιστή κατηγορούμενου ότι εξέφρασε νοσταλγία για τους Ούστασε, παρόλο που ο Πέρκοβιτς αρνήθηκε οποιαδήποτε σχέση με εκείνη την χρονική περίοδο. Οι καταγγελίες αγνοήθηκαν. Ο Πέρκοβιτς υπερασπίστηκε τον εαυτό του, αρνούμενος ότι έγραψε ή ότι εκτέλεσε το τραγούδι, δηλώνοντας ότι είναι "μουσικός, όχι πολιτικός".
Ένας διοργανωτής για το ταξίδι των Τόμσον στη Νέα Υόρκη υπερασπίστηκε τον Πέρκοβιτς, ισχυριζόμενος ότι ο μουσικός δεν έγραψε το τραγούδι ούτε υπάρχει σε κάποιο από τα άλμπουμ του.
Οι συναυλίες του έλκουν κυρίως το ακροδεξιό κοινό. Πολλοί από τους φανατικούς του φορούν ρούχα με σύμβολα και συνθήματα των Ούστασε. Μάλιστα στην αρχή του του πρώτου του τραγουδιού Bojna Čavoglave, ο Πέρκοβιτς φωνάζει το σύνθημα των Ούστασε- 'ζα ντομ σπρέμνι' (για την πατρίδα έτοιμοι).
Προσωπική ζωή
Το όνομα της μπάντας του Thompson προήλθε από τον καιρό που πολεμούσε στον κροατικό πόλεμο της ανεξαρτησίας, όταν κρατούσε ένα όπλο τύπου Thompson. Στα μέσα του 1990, βρισκόταν σε σχέση με μια Κροάτισσα τραγουδίστρια, Ντανιέλα Μαρτίνοβιτς. Αφού χώρισαν, ο Πέρκοβιτς παντρεύτηκε τη γυναίκα του Σάντρα, Κροάτισσα μετανάστρια που είχε ζήσει στον Καναδά. Μαζί της απέκτησε 5 παιδιά.
Κατέχει το 20% του κροατικού ραδιοφωνικού σταθμού Narodni radio ('Ναρόντνι ράντιο' - Εθνικό ράδιο), του πιο επιτυχημένου ιδιωτικού στην Κροατία, ο οποίος ανεβάζει μόνο τραγούδια στα κροατικά.
Ο Πάπας Βενέδικτος ΙΣΤ' δέχτηκε τον Perković σε μια ομιλία του το Δεκέμβριο του 2009.
Παραπομπές και σημειώσεις
Κατηγορία:Κροάτες επιχειρηματίες Κατηγορία:Μουσική στην Κροατία Κατηγορία:Κροάτες μουσικοί
Κοτύλη Κιλκίς
Η Κοτύλη είναι πεδινό χωριό της Κεντρικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Κιλκίς με υψόμετρο 90 μέτρα.