cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πελτοφόρος η Αφρικανική
Περιγραφή
Τα φωτεινά κίτρινου χρώματος άνθη του ανθίζουν σε όρθια θέση σε επιδεικτικούς κλώνους μήκους 150mm, με πτυχωτά πέταλα στις άκρες των κλάδων. Αυτά ακολουθούνται από συστάδες λεπτών επίπεδων σκούρων καφέ / μαύρων λοβών περίπου 100 mm, οι οποίοι εκλεπτύνουν προς τα δύο άκρα.
Πολλαπλασιασμός
Για τον πολλαπλασιασμό του Peltophorun africanum, μουσκεύεται ο φρέσκος σπόρος σε ζεστό νερό και αφήνεται να μουλιάσει μια νύχτα. Σπέρνεται σε 5:1 μείγμα ποταμίσιας άμμου και λιπάσματος. Τα δέντρα αναπτύσσονται γρήγορα και αντέχουν την ξηρασία, αλλά στα τρία πρώτα χρόνια τους, είναι ευαίσθητα στον παγετό.
Χρήσεις
Το δέντρο έχει πολλές χρήσεις. Τα νεαρά φύλλα και οι λοβοί τρώγονται από τα οικόσιτα ζώα. Τα άνθη, για την μελισσοκομία, παράγουν υψηλές ποσότητες σε νέκταρ και γύρη. Η ξυλεία χρησιμοποιείται στην επιπλοποιία. Το ξύλο γίνεται καλό καυσόξυλο. Γίνεται καλό δέντρο σκίασης τόσο των ζώων όσο και των ανθρώπων. Έχουν επίσης καταγραφεί ποικίλες φαρμακευτικές χρήσεις. Οι ρίζες χρησιμεύουν για την επούλωση πληγών, πονόδοντων και πονόλαιμων· οι ρίζες, τα φύλλα και ο φλοιός, χρησιμοποιούνται για τον καθαρισμό από τα εντερικά παράσιτα και την ανακούφιση στομαχικών πόνων· ο φλοιός ανακουφίζει από τους κολικούς· ο μίσχος και η ρίζα, χρησιμοποιούνται για τη διάρροια και τη δυσεντερία. Επίσης χρησιμοποιείται και για την θεραπεία των οφθαλμών.
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." /> <references responsive="0" group="Παρ. Σημ." />
GeneCards
GeneCards ονομάζεται η βάση δεδομένων που παρέχει γενομικές, πρωτεομικές, μεταγραφικές, γενετικές και λειτουργικές πληροφορίες για όλα τα ήδη γνωστά και προβλεπόμενα ανθρώπινα γονίδια. Αναπτύσσεται και συντηρείται από το Crown Human Genome Center στο Ινστιτούτο Επιστημών του Weizmann.
Η βάση δεδομένων στοχεύει στο να προσφέρει μια γρήγορη ματιά στις πιο πρόσφατα διαθέσιμες βιοϊατρικές πληροφορίες για τo υπό αναζήτηση γονίδιο, συμπεριλαμβανομένων και ανθρωπίνων γονιδίων, τις κωδικοποιούμενες πρωτεΐνες και τις σχετικές παθήσεις. Η βάση δεδομένων GeneCards παρέχει πρόσβαση σε δωρεάν διαδικτυακές πηγές για παραπάνω από τα 7000 γνωστά ανθρώπινα γονίδια που προήλθαν από πάνω από 90 πηγές δεδομένων, όπως HGNC, Ensembl και NCBI. Η κύρια λίστα γονιδίων είναι βασισμένη σε εγκεκριμένα σύμβολα γονιδίων που δημοσιεύτηκαν από την επιτροπή HUGO Gene Nomenclature Committee (HGNC). Η πληροφορίες συλλέγονται προσεκτικά και επιλέγονται από αυτές τις βάσεις δεδομένων μέσω της μηχανής αναζήτησής της. Αν η αναζήτηση δεν αποφέρει κάποιο αποτέλεσμα, η βάση δεδομένων θα εμφανίσει αρκετές προτάσεις ώστε να βοηθήσει τους χρήστες να ολοκληρώσουν την αναζήτησή τους με βάση το τύπο του ερωτήματος και θα προσφέρει συνδέσμους απευθείας για τις βάσεις δεδομένων της μηχανής αναζήτησης.
Κατηγορία:Βάσεις δεδομένων
Δέκιος (έξαρχος)
Ο Δέκιος ήταν βυζαντινός αξιωματούχος, πατρίκιος και πιθανότατα πρώτος Έξαρχος της Ραβέννα από το 584 έως το 585 κατά την βασιλεία του αυτοκράτορα Μαυρίκιου.
Ο τίτλος του ως έξαρχος αναφέρεται πρώτη φορά σε επιστολή του 584, από τον Πάπα Πελάγιο Β΄, όπου αναφέρεται στην επιστολή με το όνομα "Domno Decio Patricio" , ωστόσο κάποιοι πιστεύουν ότι ήταν άλλο πρόσωπο πιθανώς Ρωμαίος γερουσιαστής.
Το 585 είχε αντικατασταθεί από τον Σμαράγδο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινοί Πατρίκιοι Κατηγορία:Έξαρχοι Ραβένας Κατηγορία:Βυζαντινοί του 6ου αιώνα
Δισκογραφία του Γιαν Χάμερ
Ως συνεργάτης
Με τη Mahavishnu Orchestra (Columbia):
Με τον Jeff Beck (Epic):
Με τον Al Di Meola (Columbia):
Με τον Frank Foster
Με τον Carlos Santana (Columbia):
Χριστίνα Τσουκαλά
Ήταν μέλος της ελληνικής εθνικής ομάδας που κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Υγρού Στίβου 2011 στη Σαγκάη, τον Ιούλιο του 2011.
Δισκογραφία του Γιαν Χάμερ
Ως συνεργάτης
Με τον Billy Cobham (Atlantic):
Χριστίνα Τσουκαλά
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες υδατοσφαιρίστριες Κατηγορία:Υδατοσφαιρίστριες της εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Υδατοσφαιρίστριες ΝΟΒ Κατηγορία:Υδατοσφαιρίστριες ΟΣΦΠ
Δισκογραφία του Γιαν Χάμερ
Ως συνεργάτης
Με τον Stanley Clarke (Nemperor):
Με τον Harvey Mason (Arista):
Με τον Lenny White (Nemperor):
Με τον John Abercrombie (ECM):
Με τους The Freelance Hellraiser (Sony/BMG):
Με τον Tommy Bolin (Atlantic):
Με τον Jeremy Steig
Με τον Joni Mitchell (Asylum):
Με τον Tony Williams (Columbia):
Με τον Mick Jagger (Columbia):
Με τον James Young (Passport):
Με τον Clarence Clemons (Columbia):
Με τον Steve Lukather (Columbia):
Με τον Charlie Mariano (MPS):
Παραπομπές
Χαμερ
Πετρ Βοπένκα
Ο Πετρ Βοπένκα (Petr Vopěnka, 16 Μαΐου 1935 - 20 Μαρτίου 2015) ήταν Τσέχος μαθηματικός. Στις αρχές της δεκαετίας του εβδομήντα ανέπτυξε την εναλλακτική θεωρία συνόλων (δηλ. εναλλακτική της κλασικής θεωρίας Cantor), την οποία στη συνέχεια ανέπτυξε σε μια σειρά άρθρων και μονογραφιών. Το όνομα του Βοπένκα συνδέεται με πολλά μαθηματικά επιτεύγματα, μεταξύ των οποίων και η αρχή του Βοπένκα. Από τα μέσα της δεκαετίας του '80 ασχολήθηκε με φιλοσοφικά ζητήματα των μαθηματικών (ιδίως έναντι της χουσερλιανής φαινομενολογίας). Αυτό είχε ως αποτέλεσμα τέσσερα βιβλία με τίτλο "Rozpravy s geometrií" (Συζητήσεις με τη γεωμετρία), τα οποία στη συνέχεια δημοσιεύθηκαν το 2000 ως συλλογή με τίτλο "Úhelný kámen evropské vzdělanosti a vědy" (Ακρογωνιαίος λίθος της ευρωπαϊκής επιστήμης και της επιστήμης).
Ο Βοπένκα διετέλεσε υπουργός Παιδείας της Τσεχικής Δημοκρατίας (τότε μέρος της Τσεχοσλοβακίας) από το 1990 έως το 1992 στο πλαίσιο της κυβέρνησης του πρωθυπουργού Πετρ Πίθαρτ.
Βιογραφία
Ο Πετρ Βοπένκα μεγάλωσε στη μικρή πόλη Ντόλνι Κράλοβιτσε (Dolní Kralovice). Αφού τελείωσε το γυμνάσιο στο Λέντεχ ναντ Σάζαβου το 1953, πήγε να σπουδάσει μαθηματικά στη Σχολή Μαθηματικών και Φυσικής του Πανεπιστημίου του Καρόλου στην Πράγα, από όπου αποφοίτησε το 1958. Το 1962 ανακηρύχθηκε υποψήφιος επιστήμονας (CSc) και το 1967 διδάκτωρ θετικών επιστημών (DrSc). Σύμβουλοί του ήταν οι Έντουαρντ Τσεχ και Λάντισλαβ Ρίγκερ.
Από το 1958 ο Βοπένκα δίδαξε στη Σχολή Μαθηματικών και Φυσικής, με την ιδιότητα του λέκτορα από το 1964 και του ανώτερου λέκτορα από το 1965. Το 1968 έγινε καθηγητής, αλλά δεν μπόρεσε να πάρει αυτόν τον τίτλο μέχρι το 1990 για πολιτικούς λόγους. Μεταξύ 1966 και 1969 ο Βοπένκα διετέλεσε αντιπρύτανης της πανεπιστημιακής σχολής.
Μετά τη Βελούδινη Επανάσταση, τον Ιανουάριο του 1990, ο Βοπένκα έγινε αναπληρωτής πρύτανης του Πανεπιστημίου του Καρόλου. Κατά την περίοδο Ιούνιος 1990 - Ιούλιος 1992 διετέλεσε υπουργός Παιδείας της Τσεχικής Δημοκρατίας (τότε μέρος της Τσεχοσλοβακίας). Στη θέση αυτή, χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία και αντιμετωπίζοντας τις διαμαρτυρίες των εκπαιδευτικών, προσπάθησε να θεσπίσει σχολικές μεταρρυθμίσεις,
Το 1992 το Τμήμα Μαθηματικής Λογισμικής επαναλειτούργησε και ο Βοπένκα έγινε επικεφαλής του. Το 2000 συνταξιοδοτήθηκε από το Πανεπιστήμιο του Καρόλου και το τμήμα έκλεισε. Παρόλα αυτά ο Βοπένκα εργαζόταν μέχρι το 2009 ως καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Γιαν Εβαντζελίστα Περκίνε (Jan Evangelista Purkyně) στο Ούστι ναντ Λάμπεμ, στο Τμήμα Μαθηματικών της Σχολής Θετικών Επιστημών.
Το 1998 έλαβε το μετάλλιο της Αξίας από τον Πρόεδρο Βάκλαβ Χάβελ. Το 1970 ήταν προσκεκλημένος ομιλητής στο Διεθνές Συνέδριο Μαθηματικών στη Νίκαια (Η θεωρία των ημισελήνων).
Ασχολήθηκε επίσης όλο και περισσότερο με τη φιλοσοφία των μαθηματικών από τη δεκαετία του 1970 και του 1980, επηρεασμένος από τον Έντμουντ Χούσερλ. Οργάνωσε ένα φιλοσοφικό σεμινάριο στο Πανεπιστήμιο του Καρόλου τη δεκαετία του 1980, όπου παρείχε επίσης πρόσβαση σε επισήμως εξόριστους φιλοσόφους. Αργότερα στράφηκε προς την ιστορία των μαθηματικών και συμμετείχε στη μετάφραση και έκδοση πρώιμων μαθηματικών κειμένων (όπως τα έργα του Ευκλείδη και του Αλ-Χουαρέζμι) στην τσεχική γλώσσα και στη συνέχεια εργάστηκε στο Τμήμα Φιλοσοφίας και στο Τμήμα Διεπιστημονικών Δραστηριοτήτων του Πανεπιστημίου της Δυτικής Βοημίας στο Πίλσεν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μαθηματικοί αναλυτές Κατηγορία:Τσέχοι μαθηματικοί Κατηγορία:Μαθηματικοί του 20ού αιώνα
Β΄ Κατηγορία ποδοσφαίρου Βουλγαρίας
Η Πρώτη κατηγορία (βουλγαρικά: Втора лига) είναι το δεύτερο επίπεδο του συστήματος ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων της Βουλγαρίας. Υπεύθυνη για τη διεξαγωγή του πρωταθλήματος είναι η Βουλγαρική Ποδοσφαιρική Ένωση (БФС). Από το 2016 η κατηγορία μετονομάστηκε από Β γκρούπα (Б професионална футболна група) σε Φτόρα λίγκα (Втора професионална футболна лига).
Δομή
Κάθε ομάδα λαμβάνει 3 βαθμούς για τη νίκη και 1 βαθμό για την ισοπαλία. Σε περίπτωση ήττας δε λαμβάνει κανένα βαθμό.
Ιστορία
Η Β γκρούπα (Б група) ιδρύθηκε το 1950, όταν το πρωτάθλημα χωρίστηκε σε δύο ομίλους - Βόρειο και Νότιο, ενώ σε κάθε όμιλο συμμετείχαν 10 ομάδες. Οι πρώτες ομάδες που αναδείχθηκαν πρωταθλήτριες ήταν η Σπαρτάκ Σόφιας (Δύση) και Τορπέντο Ρούσε (Ανατολή).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνικά πρωταθλήματα ποδοσφαίρου Β΄ επιπέδου Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις Βουλγαρίας
Αντιόπη Μελιδώνη
Η Αντιόπη Μελιδώνη (γεννηθείσα στις 11 Οκτωβρίου 1977 στην Αθήνα) είναι Ελληνίδα παίκτρια της υδατοσφαίρισης και ασημένια ολυμπιονίκης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες υδατοσφαιρίστριες Κατηγορία:Υδατοσφαιρίστριες της εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Έλληνες Ολυμπιονίκες
Αντίοχος (πατέρας Σέλευκου Α΄)
Καταγόταν από ανώτερη αριστοκρατική οικογένεια. Ο πατέρας του μάλλον λεγόταν Σέλευκος, ο αδελφός του Πτολεμαίος και πιθανόν είχε έναν ανιψιό ονόματι Σέλευκο. Νυμφεύτηκε μια γυναίκα από τη Μακεδονία με το όνομα Λαοδίκη, η οποία περίπου το 358 π.Χ. γέννησε τον Σέλευκο Α΄ Νικάτορα, τον ονομαστό στρατηγό του Αλεξάνδρου Γ΄ τού Μεγάλου και αργότερα ιδρυτή και πρώτου βασιλιά της Αυτοκρατορίας των Σελευκιδών. Η Λαοδίκη χάρισε στον Αντίοχο και μια κόρη, τη Διδυμεία.
Όταν ο Σέλευκος έγινε βασιλιάς, ίδρυσε και ονόμασε 16 πόλεις προς τιμήν του πατέρα του, όπως την ονομαστή συριακή πόλη Αντιόχεια (σήμερα τμήμα της Τουρκίας, η σημερινή Αντάκια). Το όνομα Αντίοχος είχαν 13 βασιλείς των Σελευκιδών, καθώς και αρκετοί μονάρχες του Βασιλείου της Κομμαγηνής.
Βιογραφία
Υπηρέτησε ως αξιωματικός τού Φιλίππου Β΄ και διακρίθηκε ως στρατηγός τού στρατού. Ήταν από ανώτερη ευγενή οικογένεια. Ο πατέρας του μάλλον ονομαζόταν Σέλευκος. Ο αδελφός του λεγόταν Πτολεμαίος. Πιθανώς είχε έναν ανιψιό Σέλευκο. Ο Αντίοχος νυμφεύτηκε τη Λαοδίκη από τη Μακεδονία, η οποία περί το 358 γέννησε τον Σέλευκο Α΄. Αυτός έγινε στρατηγός τού Αλεξάνδρου Γ΄ του Μεγάλου· αργότερα ίδρυσε την Αυτοκρατορία των Σελευκιδών και έγινε ο πρώτος βασιλιάς της. Επίσης ο η Λαοδίκη έκανε και μία κόρη, τη Διδυμεία. Η Λαοδίκη υποκρίθηκε, ως συνέπεια ενός ονείρου που είχε, πως ο θεός Απόλλωνας ήταν ο πραγματικός πατέρας τού Σελεύκου Α΄.
Όταν ο Σέλευκος Α΄ έγινε βασιλιάς, ίδρυσε 16 πόλεις προς τιμήν τού πατέρα του, περιλαμβανομένης της πόλης Αντιόχειας στη Συρία και της προφυλακής τού στρατού των Σελευκιδών, της Αντιόχειας Πισιδίας. Υπήρχαν 13 απόγονοι τού Σέλευκου με το όνομα Αντίοχος. Επίσης μερικοί βασιλείς της Κομμαγηνής. Ο Αντίοχος, μέσω του γιού του, είχε πολλούς απογόνους, από τον 3ο αι. π.Χ. ως τον 5ο αι. μ.Χ. και ίσως και πιο μετά.
Πηγές
Κατηγορία:Δυναστεία των Σελευκιδών Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες στρατηγοί
Πρότυπα Ζουάνγκ
μικρογραφία|220x220εσ|Βιβλία της γλώσσας Ζουάνγκ Τα Πρότυπα Ζουάνγκ (αυτονύμιο: Zhuang, Vahcuengh (πριν το 1982: Vaƅcueŋƅ, Σαουντίπ: 话壮), απλοποιημένα κινέζικα: 壮语, πινγίν: Zhuàngyǔ, παραδοσιακά Κινέζικα: 壯語, πινγίν: Zhuàngyǔ) είναι η επίσημη τυποποιημένη μορφή των Γλωσσών Ζουάνγκ, οι οποίες είναι μέρος των Βόρειων Γλωσσών Τάι. Η προφορά βασίζεται στην διάλεκτο Γιονγκμπέι Ζουάνγκ στο Σουανγκτσιάο στην Επαρχία Γουμίνγκ στο Κουανγκσί με μερική επιρροή από την Φουλιάνγκ, επίσης στην Επαρχία Γουμίνγκ, ενώ το λεξιλόγιο βασίζεται κυρίως στις βόρειες διαλέκτους. Το επίσημο πρότυπο καλύπτει τόσο τα προφορικά Ζουάνγκ, καθώς και τα γραπτά Ζουάνγκ. Είναι το εθνικό πρότυπο των γλωσσών Ζουάνγκ, αν και στο Γιουνάν χρησιμοποιείται ένα τοπικό πρότυπο.
Φωνολογία
Τα πρότυπα Ζουάνγκ έχουν 6 τόνους, ενώ υπάρχει ένας μακρύς και ένας σύντομος έβδομος τόνος ο (αριθμημένες 7-8). Οι συλλαβές είναι οι εξής: Η πρόταση Son mwngz hwnj max gvaq dah (σημαίνει "Να σου μάθω να ανέβεις σε ένα άλογο για να διασχίσεις ένα ποτάμι") χρησιμοποιείται συχνά για να βοηθήσει τους ανθρώπους να θυμούνται τα έξι τόνους.
Ταξινόμηση
Τα Πρότυπα Ζουάνγκ είναι τεχνητό μείγμα που αποτελείται από αρκετές γλώσσες Ζουάνγκ. Το λεξικό βασίζεται σε διάφορες Βόρειες Ζουάνγκ διαλέκτους. Η φωνολογία είναι κυρίως αυτή της Σουανγκτσιάο, με την προσθήκη των συλλαβών νι, έι, ου από την διάλεκτο Φουλιάνγκ, η οποία ομιλείται στην διάλεκτο Γουμίνγκ. Ο Ζανγκ (1999), μαζί με άλλους Κινέζους μελετητές, κατατάσσει την διάλεκτο Σουανγκτσιάο ως Βόρεια Τάι (Βόρεια Zhuang), ενώ ο Πιτταγιαπόρν το 2009 έβαλε την γλώσσα έξω από τις Βόρειες Τάι γλώσσες, αν και είναι στενά συνδεδεμένη με αυτές. Η διάλεκτος Σουανγκτσιάο επιλέχθηκε για την πρότυπη προφορά την δεκαετία του 1950, επειδή θεωρήθηκε ότι ήταν μια Βόρεια Ζουάνγκ γλώσσα, αλλά με χαρακτηριστικά της Νότιας Ζουάνγκ.
Τομείς χρήσης
Τα Πρότυπα Ζουάνγκ χρησιμοποιούνται περισσότερο σε τομείς όπου παλαιότερα υπήρχε σπάνια χρήση των γραπτών Ζουάνγκ, όπως στις εφημερίδες, στις μεταφράσεις της κομμουνιστικής βιβλιογραφίας και στην πεζογραφία. Είναι μία από τις επίσημες γλώσσες της Κίνας που εμφανίζεται σε χαρτονομίσματα. Επίσης, όλοι οι κινέζικοι νόμοι πρέπει να είναι τυπωμένοι στα Ζουάνγκ, και χρησιμοποιείται για δίγλωσσες πινακίδες. Ενώ χρησιμοποιείται για προγράμματα αλφαβητισμού για ενήλικες, σήμερα διδάσκεται σε ένα πολύ μικρό ποσοστό πρωτοβάθμιων και δευτεροβάθμιων σχολείων σε περιοχές που ομιλείται η γλώσσα. Σε λιγότερο επίσημους τομείς το παραδοσιακό σύστημα Σαουντίπ χρησιμοποιείται πιο συχνά. Στα δημοτικά τραγούδια το Σαουντίπ παραμένει το κυρίαρχο είδος, με τις περισσότερες εκδόσεις στα Πρότυπα Ζουάνγκ να βασίζονται σε εκδόσεις του Σαουντίπ.
Επίσημη Εξέταση
Το 2012, η πρώτη εξέταση αριστείας στα Ζουάνγκ είχε 328 συμμετέχοντες, ενώ το 58% πέρασε τις εξετάσεις.
Συστήματα γραφής
μικρογραφία|220x220εσ|Χειρόγραφο Ζουάνγκ Σαουντίπ Το 1957 η λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας εισήγαγε νέο αλφάβητο για την τυποποιημένη γλώσσα Ζουάνγκ. Το αλφάβητο περιελάμβανε ένα μείγμα τροποποιημένων Κυριλλικών και γραμμάτων του ΔΦΑ. Μια ορθογραφική μεταρρύθμιση αφαίρεσε τα γράμματα του Κυριλλικού αλφαβήτου και του ΔΦΑ, και αντικαταστάθηκαν από το λατινικό αλφάβητο για την διευκόλυνση της εκτύπωσης και της υπολογιστικής χρήσης της. Αυτά τα αλφάβητα αποτελούν μέρος των Πρότυπων Ζουάνγκ.
Το παλιό αλφάβητο της γλώσσας Ζουάνγκ, το Σαουντίπ, είναι ένα αλφάβητο βασισμένο στους Κινεζικούς χαρακτήρες, παρόμοιο με το βιετναμέζικο τσου νομ. Κάποια λογογράμματα του Σαουντίπ έχουν δανειστεί απευθείας από την Κινεζική γλώσσα, ενώ άλλα δημιουργήθηκαν από τα υπάρχοντα στοιχεία των Κινεζικών χαρακτήρων. Το Σαουντίπ έχει χρησιμοποιηθεί για πάνω από χίλια χρόνια για πολλές διάλεκτους Ζουάνγκ. Σε αντίθεση με τα Κινέζικα, τα Σαουντίπ δεν είχαν ποτέ τυποποημένη έκδοση, με αποτέλεσμα να διαφέρουν οι επιλογές των συγγραφέων στους χαρακτήρες, καθώς και στην ορθογραφία. Σήμερα, το Σαουντίπ δεν είναι μέρος του επίσημου συστήματος γραφής.
Παράδειγμα
Το πρώτο άρθρο της Διακήρυξης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γλώσσες της Κίνας
Μερόπη
Το ελληνικό όνομα Μερόπη μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω:
Διακήρυξη του Ελσίνκι
Το έγγραφο αυτό δεν είναι νομικά δεσμευτικό βάσει του διεθνούς δικαίου. Έχει ενσωματωθεί, ωστόσο, στους νόμους που διέπουν την ιατρική έρευνα σε χώρες σε όλο τον κόσμο και έχει χρησιμεύσει ως βάση για την ανάπτυξη άλλων διεθνών κατευθυντήριων γραμμών. Η διακήρυξη αυτή επεκτάθηκε και έγινε πιο συμπεριληπτική, κάτι το οποίο την έκανε πιο αμφιλεγόμενη. Ως αποτελεσμα, κάποιοι οργανισμοί έχουν αλλάξει ορισμένα από τα σημεία της ή την έχουν εγκαταλείψει εξ ολοκλήρου.
Ο βασικός σκοπός της διακήρυξης είναι να παρέχει καθοδήγηση σε γιατρούς και άλλους συμμετέχοντες στην ιατρική έρευνα που αφορά ανθρώπους. Η ιατρική έρευνα που περιλαμβάνει ανθρώπινα υποκείμενα περιλαμβάνει έρευνα για αναγνωρίσιμο ανθρώπινο υλικό ή αναγνωρίσιμα δεδομένα.
Βασικές αρχές
Θεμελιώδης αρχή είναι ο σεβασμός του ατόμου (άρθρο 8), το δικαίωμά του στην αυτοδιάθεση και το δικαίωμα λήψης τεκμηριωμένων αποφάσεων (άρθρα 20, 21 και 22) σχετικά με τη συμμετοχή στην έρευνα, τόσο αρχικά όσο και κατά τη διάρκεια της έρευνας. Το καθήκον του ερευνητή είναι αποκλειστικά η προστασία του ασθενή (άρθρα 2, 3 και 10) ή του εθελοντή (άρθρα 16, 18). Κι ενώ υπάρχει πάντα ανάγκη για έρευνα (άρθρο 6), η ευημερία του υποκειμένου πρέπει πάντα να υπερισχύει των συμφερόντων της επιστήμης και της κοινωνίας (άρθρο 5), και τα ηθικά ζητήματα πρέπει πάντα να υπερισχύουν των νόμων και των κανονισμών (άρθρο 9).
Η αναγνώριση της αυξημένης ευπάθειας ατόμων και ομάδων απαιτεί ιδιαίτερη επαγρύπνηση (άρθρο 8). Αναγνωρίζεται ότι όταν ο συμμετέχων στην έρευνα είναι ανίκανος, σωματικά ή νοητικά ανάπηρος να δώσει τη συγκατάθεσή του ή είναι ανήλικος (άρθρα 23, 24), τότε θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η συγκατάθεση από άτομο που ενεργεί προς το συμφέρον του υποκειμένου, αν και η συγκατάθεση του ατόμου θα πρέπει να εξακολουθήσει να λαμβάνεται υπόψη όσο είναι δυνατόν (άρθρο 25).
Λειτουργικές αρχές
Η έρευνα θα πρέπει να βασίζεται σε ενδελεχή γνώση του επιστημονικού υπόβαθρου (άρθρο 11), σε προσεκτική αξιολόγηση των κινδύνων και οφελών (άρθρα 16, 17), να έχει εύλογη πιθανότητα οφέλους για τον πληθυσμό που μελετάται (άρθρο 19) και να διεξάγεται από κατάλληλα εκπαιδευμένους ερευνητές (άρθρο 15). Θα πρέπει να χρησιμοποιούνται εγκεκριμένα πρωτόκολλα, τα οποία να υπόκεινται σε ανεξάρτητο δεοντολογικό έλεγχο και εποπτεία από επιτροπή που έχει συγκληθεί κατάλληλα (άρθρο 13). Το πρωτόκολλο θα πρέπει να εξετάζει τα ηθικά ζητήματα και να υποδεικνύει ότι είναι σύμφωνο με τη Διακήρυξη (άρθρο 14). Οι έρευνες θα πρέπει να διακόπτονται εάν οι διαθέσιμες πληροφορίες δείχνουν ότι οι αρχικές εκτιμήσεις δεν ικανοποιούνται πλέον (άρθρο 17). Οι πληροφορίες σχετικά με την έρευνα πρέπει να είναι διαθέσιμες στο κοινό (άρθρο 16). Οι ηθικές δημοσιεύσεις επεκτείνονται στη δημοσίευση των αποτελεσμάτων και στην εξέταση οποιασδήποτε πιθανής σύγκρουσης συμφερόντων (άρθρο 27). Οι πειραματικές έρευνες θα πρέπει πάντα να συγκρίνονται με τις καλύτερες μεθόδους, αλλά υπό ορισμένες συνθήκες μπορεί να χρησιμοποιηθεί το εικονικό φάρμακο ή καμία ομάδα θεραπείας (άρθρο 29). Τα ενδιαφέροντα του ατόμου μετά την ολοκλήρωση της μελέτης θα πρέπει να αποτελούν μέρος της συνολικής ηθικής αξιολόγησης, συμπεριλαμβανομένης της εξασφάλισης της πρόσβασής του στην καλύτερη αποδεδειγμένη περίθαλψη (άρθρο 30). Όπου είναι δυνατόν, μη αποδεδειγμένες μέθοδοι θα πρέπει να ελέγχονται στο πλαίσιο της έρευνας όπου υπάρχει εύλογη πεποίθηση για πιθανό όφελος (άρθρο 32).
Πρόσθετες οδηγίες ή κανονισμοί
Οι ερευνητές βρίσκονται συχνά στη θέση να πρέπει να ακολουθήσουν αρκετούς διαφορετικούς κώδικες ή κατευθυντήριες γραμμές, και ως εκ τούτου απαιτείται να κατανοούν τις διαφορές μεταξύ τους. Ένα από αυτά είναι η Ορθή Κλινική Πρακτική (GCP), ένας διεθνής οδηγός, ενώ κάθε χώρα μπορεί επίσης να έχει τοπικούς κανονισμούς. Για παράδειγμα στις ΗΠΑ ισχύουν ο Κοινός Κανόνας, οι απαιτήσεις του FDA και του Γραφείου Προστασίας Ανθρώπινων Ερευνών (OHRP). Άλλες χώρες έχουν οδηγίες με παρόμοιους ρόλους, όπως η Πολιτική Δήλωση Τριπλού Συμβουλίου στον Καναδά. Πρόσθετες διεθνείς κατευθυντήριες γραμμές περιλαμβάνουν αυτές του CIOMS, του Συμβουλίου Nuffield και της UNESCO.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έρευνα
Σοφία Ιωσηφίδου
Η Σοφία Ιωσηφίδου (γεννηθείσα στις 13 Ιανουαρίου 1981) είναι Ελληνίδα παίκτρια της υδατοσφαίρισης. Ήταν μέλος της ελληνικής γυναικείας ομάδας υδατοσφαίρισης.
Καριέρα
Ήταν μέρος της ομάδας στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2008. Σε επίπεδο συλλόγων, αγωνίστηκε στον Εθνικό Πειραιά και τον Α.Ν.Ο. Γλυφάδας, ενώ έχει κερδίσει διάφορες ευρωπαϊκές και ελληνικές διακρίσεις.
Οικογένεια
Ο πατέρας της είναι ο Κυριάκος Ιωσηφίδης, ο οποίος συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες 1968 και 1972 ως μέρος της εθνικής ομάδας υδατοσφαίρισης ανδρών της Ελλάδας. Είναι παντρεμένη και έχει δύο παιδιά
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες υδατοσφαιρίστριες
Γεωργία Ελληνάκη
Η Γεωργία Ελληνάκη (γεννηθείσα στις 28 Φεβρουαρίου 1974) είναι πρώην Ελληνίδα παίκτρια της υδατοσφαίρισης και ασημένια ολυμπιονίκης.
Κέρδισε ασημένιο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2004 με την ελληνική εθνική ομάδα γυναικών.
Παναγιώτης Γλιγλής
Ο Παναγιώτης Γλιγλής (1898 ή 1899-1984) ήταν Έλληνας κτηματίας και βουλευτής Λέσβου. Επίσης, διατέλεσε πρόεδρος της Κοινότητας Σκοπέλου.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Σκόπελο της Γέρας, γιος του Ιωάννη Γλιγλή. Εξελέγη βουλευτής Λέσβου με την ΕΔΑ (συσπειρωμένη ως Δημοκρατική Ένωση, μαζί με άλλα κόμματα) το 1956 και επανεξελέγη με το ίδιο κόμμα το 1958.
Απεβίωσε στις 18 Ιανουαρίου 1984 ενώ βάδιζε και ετάφη στη Μυτιλήνη.
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές Λέσβου Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΔΑ
Αϊτόρ Κανταλαπιέδρα
Ο Αϊτόρ Κανταλαπιέντρα (γεννημένος στις 10 Φεβρουαρίου 1996) είναι Ισπανός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που παίζει ως εξτρέμ για τον Παναθηναϊκό.
Καριέρα
Γεννημένος στη Βαρκελώνη της Καταλονίας, ο Αϊτόρ εντάχθηκε στη ακαδημία της Μπαρτσελόνα το 2002, σε ηλικία έξι ετών. Όντας ελεύθερος το 2006, πέρασε τα νιάτα του σε τρεις άλλες ομάδες της περιοχής – Εσπανιόλ, Νταμ και Κορνέγια – προτού ενταχθεί στις τάξεις νέων της Μπαρτσελόνα προς το τέλος της σεζόν 2013–14.
Ο Αϊτόρ σημείωσε το πρώτο του επαγγελματικό γκολ στις 5 Σεπτεμβρίου 2015, ισοφαρίζοντας στο 43ο λεπτό εναντίον της Εσπανιόλ Β', αν και τελικά η ομάδα του γνώρισε την ήττα με 2–3. Στις 11 Οκτωβρίου, σημείωσε το μοναδικό γκολ της αναμέτρησης σε μια εντός έδρας νίκη επί της Αλκογιάνο.
Βρουτία Κρισπίνα
Η Βρουτία Κρισπίνα (Bruttia Crispina, 164-191) ήταν η σύζυγος του Κόμμοδου, αυτοκράτορα της Ρώμης.
Αϊτόρ Κανταλαπιέδρα
Καριέρα
Στις 28 Οκτωβρίου 2015, ο Αϊτόρ Κανταλαπιέντρα έκανε το ντεμπούτο του στην πρώτη ομάδα, μπαίνοντας ως αλλαγή στο 64ο λεπτό αντί του επίσης πρωτοεμφανιζόμενου Γουίλφιρντ Κάπτουμ σε μια εκτός έδρας ισοπαλία 0–0 εναντίον την Βιγιανοβένσε, για το Κύπελλο Ισπανίας εκείνης της σεζόν. Έπαιξε και τα 90 λεπτά στον επαναληπτικό αγώνα στο Κάμπ Νού, όπου η ομάδα του, η Μπαρτσελόνα κέρδισε με 6-1 και προχώρησε στον επόμενο γύρο.
Τον Ιανουάριο του 2016, ο Αϊτόρ υπέγραψε ως ελεύθερος στην Βιγιαρεάλ, στην οποία εντάχθηκε επίσης στην β' ομάδα, παρότι στο πρώτο μισό της σεζόν ήταν ο πρώτος σκόρερ της Μπαρτσελόνα Β'. Έκανε το ντεμπούτο του στην Λα Λίγκα στις 28 Αυγούστου, αντικαθιστώντας τον Νικολά Σανσόν για τα τρία τελευταία λεπτά της λευκής ισοπαλίας απέναντι στην Σεβίλλη.
Βρουτία Κρισπίνα
Βιογραφία
Η Κρισπίνα προερχόταν από μια επιφανή αριστοκρατική οικογένεια και ήταν η κόρη του διπλού ύπατου Γάιου Βρούττιου Παρόν και της Λαβερίας Κρισπίνας. Οι παππούδες της Κρισπίνας ήταν ύπατος και γερουσιαστής Γάιος Βρούττιος Παρόν και η πλούσια κληρονόμος Λαβερία Χοστιλία Κρίσπινα, κόρη του διπλού ύπατου, Μάνιου Λαβέριου Μάξιμου.
Η οικογένεια του πατέρα της προέρχεται αρχικά από το Βόλτσεϊ, τη Λευκανία, την Ιταλία και ήταν στενά συνδεδεμένη με του αυτοκράτορες Τραϊανό, Ανδριανό, Αντωνίνο Πίο και Μάρκο Αυρήλιο. Η Κρισπίνα γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Ρώμη ή το Βόλτσεϊ.
Αϊτόρ Κανταλαπιέδρα
Καριέρα
Στις 7 Αυγούστου 2017, ο Αϊτόρ υπέγραψε στην ομάδα Β' της Σεβίλλη, την Σεβίγια στη δεύτερη κατηγορία Ισπανίας. Έπαιξε ακριβώς τα μισά παιχνίδια καθώς ολοκλήρωσαν τη σεζόν στην τελευταία θέση, σκοράροντας μόνο στην ήττα με 2–1 από την Λόρκα την τελευταία αγωνιστική.
Τβέντε
Βρουτία Κρισπίνα
Βιογραφία
Το 178 παντρεύτηκε τον αυτοκράτορα Κόμμοδο. Αν και η τελετή ήταν μέτρια, ο αυτοκράτορας έδωσε δώρα μεταξύ των παρευρισκομένων. Όπως πολλοί γάμοι εκείνης της εποχής μεταξύ των νέων μελών των ανώτερων τάξεων, αυτή η ένωση είχε προηγουμένως συμφωνηθεί από τους γονείς και των δύο, τον Γάιο και τον Μάρκο Αυρήλιο. Μετά το γάμο έλαβε τον τίτλο της Αυγούστας. Παρά την ομορφιά της, η Κρισπίνα δεν άρεσε στο Κόμμοδο, επειδή ήταν μάταιη και υπερήφανη.
Αϊτόρ Κανταλαπιέδρα
Καριέρα
Ο Αϊτόρ μετακόμισε στο εξωτερικό για πρώτη φορά στην καριέρα του στις 31 Ιουλίου 2018, υπογράφοντας διετές συμβόλαιο για Τβέντε της Ίιριστε Ντιβίζι (2η κατηγορία Ολλανδίας). Σκόραρε 13 φορές στην πρώτη του σεζόν στην Ολλανδία, βοηθώντας την ομάδα του να κερδίσει την άνοδο στην Έρεντιβιζι ως πρωταθλήτρια. Πέτυχε επτά γκολ στην κορυφαία κατηγορία της Ολλανδίας την σεζόν 2019–20, η οποία ακυρώθηκε όμως λόγω της πανδημίας COVID-19. Πέτυχε επίσης 2 γκολ σε μια εντός έδρας νίκη με 3–1 επί της Ουτρέχτης την 1η Σεπτεμβρίου.
Παναθηναϊκός
Βρουτία Κρισπίνα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γυναίκες στην Αρχαία Ρώμη Κατηγορία:Ρωμαίες Αυτοκράτειρες
Αϊτόρ Κανταλαπιέδρα
Καριέρα
Ο Αϊτόρ είχε μια μέτρια πρώτη σεζόν στον Παναθηναϊκός. πετιχένωντας 3 γκολ και 2 ασίστ, αλλά ολοκλήρωσε τη δεύτερη σεζόν του ως ένας από τους πιο σημαντικούς παίκτες της ομάδας, σκοράροντας 7 γκολ και βγάζοντας 6 επιπλέον ασίστ σε 30 συμμετοχές στην Σούπερ Λιγκ. Σε όλες τις διοργανώσεις είχε 9 γκολ και 10 ασίστ σύνολο, τις περισσότερες ασίστ για την σεζόν 2021-2022 για παίκτη του Παναθηναϊκού.
Στις 27 Φεβρουαρίου 2022, σκόραρε σε μια εντός έδρας νίκη με 3-0 εναντίον της ΑΕΚ στο Αθηναϊκό Ντέρμπι. Δύο μήνες αργότερα σκόραρε στο Ντέρμπι Αιώνιων εναντίον του Ολυμπιακού, βοηθώντας τον Παναθηναϊκό να εξασφαλίσει μια σημαντική νίκη με 1-0.
Στις 21 Μαΐου 2022, σημείωσε το μοναδικό γκολ στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδος εναντίον του ΠΑΟΚ, βοηθώντας τον Παναθηναϊκό να κατακτήσει τον πρώτο του τίτλο μετά από 8 χρόνια και να κερδίσει το βραβείο του πολυτιμότερου παίκτη του τελικού.
Στην τρίτη του χρονιά με τον σύλλογο, είχε μια πολύ καλή αρχή σκοράροντας 8 γκολ σε ισάριθμα παιχνίδια και σημειώνοντας 2 ασίστ, συμπεριλαμβανομένων ένα εναντίον της ΑΕΚ σε μία νίκη με 2-1, και άλλα 2 εναντίον του ΠΑΟΚ σε μία εκτός έδρας νίκη με το ίδιο σκορ. Στις 17 Σεπτεμβρίου 2022, ο Αϊτόρ σκόραρε το πρώτο χατ-τρικ της καριέρας του σε μία εντός έδρας νίκη με 3-0 απέναντι στον ΠΑΣ Γιάννινα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ολλανδία Κατηγορία:Ισπανοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Τβέντε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεβίγια ΑΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βιγιαρρεάλ ΚΦ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βιγιαρρεάλ ΚΦ Β Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπαρτσελόνα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπαρτσελόνα Β Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ίιρστε Ντιβίζι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Έρεντιβιζι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεγούντα Ντιβιζιόν Β Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεγούντα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ισπανοί ποδοσφαιριστές
Θεοδόσιος Υφαντίδης
Ο Θεοδόσιος Υφαντίδης (1908-1986) ήταν Έλληνας πολιτικός. Γεννήθηκε στην Αλεξανδρούπολη. Υπηρέτησε ως δήμαρχος Καρπενησίου από το 1964 ως το 1967 και ξανά από το 1975 ως το 1978. Έγινε ο πρώτος αιρετός δήμαρχος της πόλης μεταπολιτευτικά.
Δήμαρχος
Εξελέγη για πρώτη φορά δήμαρχος στις δημοτικές εκλογές του 1964 με 1.275 ψήφους έναντι 662 του Δημήτρη Κοτσιμπού και υπηρέτησε ως την αντικατάστασή του από τη χούντα, το 1967. Εξελέγη δήμαρχος μετά την πτώση της δικτατορίας, στις δημοτικές εκλογές του 1975 με 1.088 ψήφους (ποσοστό 62,6%) έναντι 649 ψήφων (37,4%) για τον Αθανάσιο Παπαγιαννόπουλο.
Πέθανε στις 10 Μαΐου 1986.
Παραπομπές
Υφαντιδης Θεοδοσιος
The Stomachmouths
thumb|Οι Stomachmouths στo εξώφυλλο του e.p. " I'm Going Away "
Οι Stomachmouths ήταν ένα garage rock συγκρότημα από τη Στοκχόλμη της Σουηδίας ενεργό τη δεκαετία του '80. Δημιουργήθηκαν το 1984 και αποτέλεσαν ένα από τα πρώτα αυθεντικά συγκροτήματα της αναβίωσης του garage rock. Μαζί με τους Crimson Shadows και  Cornflake Zoo υπήρξαν οι πρωτοπόροι όχι μόνο στον ήχο,αλλά και στην εμφάνιση που είχαν οι αντίστοιχες  garage rock μπάντες των '60ς. Με την πρώτη κυκλοφορία του 7" single : This Is..... The Stomach Mouths (1985) τράβηξαν την προσοχή των ανεξάρτητων ροκ κύκλων Ευρώπης και Αμερικής.Το συγκρότημα περιόδευσε σ'όλη την Ευρώπη και σημείωσε ιδιαίτερη απήχηση σε κοινό και κριτικούς στην Ιταλία.
Ξεκίνησαν ως κουαρτέτο στην πορεία το 1986 προστέθηκε ως μέλος η  Anna Nystrom. Το 1987 οι Kjellen και Stavborg αποχώρησαν για να σχηματίσουν τους Livingstones. Ο Jens Lindberg πρώην μέλος των Crimson Shadows έρχεται ως αντικαταστάτης στο μπάσο στις τελευταίες ηχογραφήσεις και στην ευρωπαική περιοδεία.Το ιδρυτικό μέλος της μπάντας Stefan Kéry θα φτιάξει το 1989 την πετυχημένη ανεξάρτητη δισκογραφική εταιρεία Xotic Mind/Subliminal Sounds. Το συγκρότημα διαλύθηκε το 1987.
Πηγές
Κατηγορία:Σουηδικά μουσικά συγκροτήματα Κατηγορία:Garage punk συγκροτήματα Κατηγορία:Garage rock συγκροτήματα
Κυριακή Λιόση
Η Κυριακή Λιόση (γεννηθείσα στις 30 Οκτωβρίου 1979) είναι Ελληνίδα παίκτρια της υδατοσφαίρισης και έχει αγωνιστεί με την εθνική ομάδα, από το 2020 είναι προπονήτρια της ΑΕΚ
Κέρδισε ασημένιο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2004.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες υδατοσφαιρίστριες Κατηγορία:Υδατοσφαιρίστριες της εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Υδατοσφαιρίστριες ΟΣΦΠ
Κατάλογος ποδοσφαιρικών διασυλλογικών αντιπαλοτήτων στη Ευρώπη
Ο κατάλογος αυτός εμπεριέχει τις ποδοσφαιρικές αντιπαλότητες ανά την Ευρώπη μεταξύ συλλόγων. Περιλαμβάνονται τοπικό ντέρμπι, καθώς και αγώνες μεταξύ ομάδων που απέχουν χιλιόμετρα μεταξύ τους. Περιλαμβάνονται μόνο οι σύλλογοι των ομοσπονδιών που είναι μέλη της UEFA.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητισμός
Δεύτερος Ναός
Ο Δεύτερος Ναός (בֵּians־הַמִּקְדָּשׁ הַשֵּׁנִי - Beit HaMikdash HaSheni) ήταν ο εβραϊκός ιερός ναός που βρισκόταν στο όρος του Ναού στην Ιερουσαλήμ κατά την περίοδο του δεύτερου ναού, μεταξύ του 516 π.Χ. και του 70 μ.Χ. Αντικατέστησε τον Ναό του Σολομώντα (τον Πρώτο Ναό), ο οποίος καταστράφηκε από την Νεο-Βαβυλωνιακή Αυτοκρατορία το 586 π.Χ., όταν κατακτήθηκε η Ιερουσαλήμ και μέρος του πληθυσμού του Βασιλείου του Ιούδα συνελήφθη και στάλθηκε στην Βαβυλώνα.
Ο Δεύτερος Ναός ήταν αρχικά μια μάλλον μέτρια δομή που κατασκευάστηκε από μια σειρά από εβραϊκές εξόριστες ομάδες που επέστρεφαν στο Λεβάντε από τη Βαβυλώνα υπό τον διορισμένο από τον Αχαιμενίδη κυβερνήτη Ζοροβάβελ. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Μεγάλου Ηρώδη, ο Δεύτερος Ναός ανακαινίστηκε πλήρως και η αρχική του δομή αναθεωρήθηκε πλήρως στα μεγάλα και υπέροχα κτίσματα και στις προσόψεις που είναι πιο αναγνωρίσιμα. Όπως οι Βαβυλώνιοι κατέστρεψαν τον Πρώτο Ναό, οι Ρωμαίοι κατέστρεψαν τον Δεύτερο Ναό και την Ιερουσαλήμ το 70 μ.Χ. ως αντίποινα σε μια συνεχιζόμενη Εβραϊκή εξέγερση. Ο Δεύτερος Ναός διήρκεσε συνολικά 585 χρόνια (516 π.Χ. έως 70 μ.Χ.).
Η εβραϊκή εσχατολογία περιλαμβάνει την πεποίθηση ότι ο Δεύτερος Ναός θα αντικατασταθεί από έναν μελλοντικό τρίτο ναό.
Βιβλική αφήγηση
Η ένταξη του Μεγάλου Κύρου της Αχαιμενιδικής Αυτοκρατορίας το 559 π.Χ. κατέστησε δυνατή την αποκατάσταση της πόλης της Ιερουσαλήμ και την ανοικοδόμηση του Ναού. Κάποια στοιχειώδη τελετουργική θυσία είχε συνεχιστεί στη θέση του Πρώτου Ναού μετά την καταστροφή του. Σύμφωνα με τους τελικούς στίχους του δεύτερου βιβλίου των Χρονικών/Βασιλειών και των βιβλίων του Έζρα και του Νεεμία, όταν οι Εβραίοι εξόριστοι επέστρεψαν στην Ιερουσαλήμ μετά από διάταγμα του Μεγάλου Κύρου (Έζρα 1:1–4, 2 Χρον. 36: 22–23). Η κατασκευή ξεκίνησε στην αρχική τοποθεσία του βωμού του Ναού του Σολομώντα.
Μετά από μια σχετικά σύντομη διακοπή λόγω αντιπολίτευσης από λαούς που είχαν γεμίσει το κενό κατά τη διάρκεια της εβραϊκής αιχμαλωσίας, οι εργασίες συνεχίστηκαν κατά το 521 π.Χ. υπό τον Δαρείο Α' και ολοκληρώθηκε κατά το έκτο έτος της βασιλείας του (περ. 516 π.Χ.), με την αφιέρωση του ναού να γίνει το επόμενο έτος.
Αυτά τα γεγονότα αντιπροσωπεύουν το τελευταίο τμήμα στην ιστορική αφήγηση της εβραϊκής Βίβλου.
Με βάση τη βιβλική αφήγηση, μετά την επιστροφή από την αιχμαλωσία της Βαβυλώνας, έγιναν αμέσως ρυθμίσεις για την αναδιοργάνωση της ερημικής επαρχίας της Ιουδαίας μετά την κατάρρευση του Βασιλείου του Ιούδα εβδομήντα χρόνια νωρίτερα. Το πλήθος των προσκυνητών, σχηματίζοντας ένα σύνολο 42.360 ανθρώπων, που ολοκλήρωσε το μακρύ και θλιβερό ταξίδι περίπου τεσσάρων μηνών, από τις όχθες του Ευφράτη προς την Ιερουσαλήμ, κινήθηκαν σε όλες τις διαδικασίες τους με μια ισχυρή θρησκευτική ώθηση, και επομένως μία από τις πρώτες τους ανησυχίες ήταν να αποκαταστήσουν τον αρχαίο λατρευτικό τους οίκο με την ανοικοδόμηση του κατεστραμμένου Ναού τους και την αποκατάσταση των τελετουργιών θυσίας γνωστών ως Κορμπάν (קָרְבָּן - qorbān).
Κατόπιν πρόσκλησης του Ζοροβάβελ, του κυβερνήτη, ο οποίος τους έδειξε ένα αξιοθαύμαστο παράδειγμα ελευθερίας, συνεισφέροντας προσωπικά 1.000 χρυσούς δαρεικούς (χρυσά περσικά νομίσματα κατά το διμεταλικό νομισματικό σύστημα της αυτοκρατορίας των Αχαιμενιδών ), εκτός από άλλα δώρα, οι άνθρωποι έδωσαν τα δώρα τους στο ιερό θησαυροφυλάκιο με μεγάλο ενθουσιασμό. Πρώτα ανέγερσαν και αφιέρωσαν το βωμό του Θεού στο ακριβές σημείο που είχε σταθεί στο παρελθόν, και έπειτα έκαναν εκκαθάριση των καμένων σωρών από συντρίμμια που κατέλαβαν τη θέση του παλιού ναού. Και τον δεύτερο μήνα του δεύτερου έτους (535 π.Χ.), μέσα σε μεγάλο ενθουσιασμό και χαρά του κοινού, τέθηκαν τα θεμέλια του Δεύτερου Ναού. Ένα μεγάλο ενδιαφέρον έγινε αισθητό σε αυτό το μεγάλο κίνημα, αν και το θεώρησαν με ανάμεικτα συναισθήματα οι θεατές.
Επτά χρόνια αργότερα, ο Μέγας Κύρος, που επέτρεψε στους Εβραίους να επιστρέψουν στην πατρίδα τους και να ξαναχτίσουν τον Ναό, πέθανε (Β΄ Χρονικών 36:22–23) και τον διαδέχτηκε ο γιος του Καμβύσης Β΄. Με το θάνατό του, ο «ψεύτικος Σμέρδις», ένας απατεώνας, κατείχε το θρόνο για περίπου επτά ή οκτώ μήνες και στη συνέχεια ο Δαρείος έγινε βασιλιάς (522 π.Χ.). Κατά το δεύτερο έτος της διακυβέρνησής του, το έργο της ανοικοδόμησης του Ναού συνεχίστηκε και προχώρησε στην ολοκλήρωσή του, υπό την ώθηση των έντιμων συμβουλών και προειδοποιήσεων των προφητών Αγγαίου και Ζαχαρία. Ήταν έτοιμο για αγιασμό την άνοιξη του 516 π.Χ., περισσότερο από είκοσι χρόνια μετά την επιστροφή από την αιχμαλωσία. Ο Ναός ολοκληρώθηκε την τρίτη ημέρα του μήνα Αντάρ, το έκτο έτος της βασιλείας του Δαρείου, εν μέσω μεγάλων πανηγυριών εκ μέρους όλων των ανθρώπων, αν και ήταν προφανές ότι οι Εβραίοι ήταν όχι πλέον ανεξάρτητος λαός, αλλά υπόκεινται σε ξένη δύναμη. Το Βιβλίο του Αγγαίου περιλαμβάνει μια πρόβλεψη ότι η δόξα του Δεύτερου Ναού θα ήταν μεγαλύτερη από εκείνη του πρώτου.
Ο Δεύτερος Ναός περιλάμβανε επίσης πολλά από τα αρχικά δοχεία χρυσού που είχαν ληφθεί από τους Βαβυλώνιους, αλλά αποκαταστάθηκαν από τον Μέγα Κύρο. Σύμφωνα με το Ταλμούδ, ωστόσο, ο Ναός δεν είχε τη Σεκχίνα (τη θεϊκή παρουσία του Θεού που κατοικεί ή εγκαθιστά) και το Ρουάχ Χακοδίς (άγιο πνεύμα κατά τον Ιουδαϊσμό) που υπήρχε στον Πρώτο Ναό.
Επαναπροσδιορισμός από τους Μακκαβαίους
Μετά την κατάκτηση της Ιουδαίας από τον Μέγα Αλέξανδρο, έγινε μέρος του Πτολεμαϊκού Βασιλείου της Αιγύπτου μέχρι το 200 π.Χ., όταν ο Σελευκιδικός βασιλιάς Αντίοχος Γ' ο Μέγας της Συρίας νίκησε τον Φαραώ Πτολεμαίο στη Μάχη του Πανείου. Η Ιουδαία έγινε εκείνη τη στιγμή μέρος της Αυτοκρατορίας των Σελευκιδών. Όταν λεηλατήθηκε ο Δεύτερος Ναός στην Ιερουσαλήμ και σταμάτησαν οι θρησκευτικές του υπηρεσίες, ο Ιουδαϊσμός ουσιαστικά απαγορεύτηκε.
Το 167 Π.Κ.Χ., ο Αντίοχος Δ΄ Επιφάνιος διέταξε την κατασκευή ενός βωμού στον Δία που ανεγέρθηκε εντός του Ναού. Απαγόρευσε επίσης την περιτομή και διέταξε τη θυσία των χοίρων στο βωμό του Ναού.
Μετά την εξέγερση των Μακκαβαίων κατά της αυτοκρατορίας των Σελευκιδών, ο Δεύτερος Ναός επαναπροσδιορίστηκε και έγινε ο θρησκευτικός πυλώνας της Εβραϊκής Ασμοναϊκής δυναστείας, καθώς και πολιτισμικά συνδεδεμένος με την εβραϊκή γιορτή Χανουκά.
Προσκυνήματα
Το πρώτο πράγμα που θα έκαναν οι προσκυνητές θα ήταν να πλησιάσουν τη δημόσια είσοδο στη νότια πλευρά του Ναού. Έλεγχαν τα ζώα τους, έπειτα επισκέπτονταν ένα Μίκβε (ιερό μπάνιο), όπου θα έκαναν τελετουργικά τον καθαρισμό των ζώων και των ίδιων. Οι προσκυνητές στη συνέχεια θα έπαιρναν τα ζώα θυσίας τους και θα κατευθυνόταν προς τις πύλες Χούλντα (שערי חולדה‎ - Sha'arei Hulda, πύλες που οδηγούσαν στον Ναό). Αφού ανέβαιναν σε μια σκάλα με τριών ορόφων σε ύψος και περνώντας από την πύλη, οι προσκυνητές βρίσκονταν στο Δικαστήριο των Εθνών.
Καταστροφή
Το 66 μ.Χ. ο εβραϊκός πληθυσμός επαναστάτησε εναντίον της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Τέσσερα χρόνια αργότερα, στις 4 Αυγούστου 70 μ.Χ. ή στις 30 Αυγούστου 70 μ.Χ. Ρωμαϊκές λεγεώνες, υπό τις διαταγές του Τίτου, κατέστρεψαν μεγάλο μέρος της Ιερουσαλήμ και του Δεύτερου Ναού. Η Αψίδα του Τίτου, στη Ρώμη, χτισμένη για να τιμήσει τη νίκη του Τίτου στην Ιουδαία, απεικονίζει μια Ρωμαϊκή πομπή νίκης με στρατιώτες που μεταφέρουν λάφυρα από το Ναό, συμπεριλαμβανομένης της Μενόρα (επτάφωτος λυχνία). Σύμφωνα με επιγραφή στο Κολοσσαίο, ο αυτοκράτορας Βεσπασιανός έχτισε το Κολοσσαίο με λάφυρα πολέμου το 79 μ.Χ. - πιθανώς από τα λάφυρα του Δεύτερου Ναού.
Οι αιρέσεις του Ιουδαϊσμού που είχαν τη βάση τους στο Ναό μειώθηκαν σημαντικά, συμπεριλαμβανομένης της ιεροσύνης και των Σαδδουκαίων.
Ο Ναός βρισκόταν στην τοποθεσία που σήμερα που είναι ο Θόλος του Βράχου. Οι πύλες βγαίνουν κοντά στο Τζαμί Αλ-Άκσα (το οποίο ήρθε πολύ αργότερα). Αν και οι Εβραίοι συνέχισαν να κατοικούν στην κατεστραμμένη πόλη, ο αυτοκράτορας Αδριανός ίδρυσε μια νέα πόλη που ονομάστηκε Αιλία Καπιτωλίνα. Στο τέλος του Τρίτοςυ Ιουδαϊκού Πολέμου το 135 μ.Χ., πολλές από τις εβραϊκές κοινότητες σφαγιάστηκαν και απαγορεύτηκε στους Εβραίους να ζουν μέσα στην Ιερουσαλήμ. Ένας ειδωλολατρικός ρωμαϊκός ναός ιδρύθηκε στον πρώην χώρο του Ναού του Ηρώδη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαίο Ισραήλ και Ιουδαία Κατηγορία:Χώροι λατρείας στην Ιερουσαλήμ
Z3 Max Schultz
Το Z3 Max Schultz ήταν γερμανικό αντιτορπιλικό Τύπου 1934. Ονομάστηκε προς τιμήν του Μαξ Σουλτς (Max Schultz), ενός διοικητή τορπιλακάτου που έχασε τη ζωή του στη μάχη τον Ιανουάριο του 1917.
Η επιχειρησιακή πορεία του αντιτορπιλικού ήταν σύντομη και μάλλον άδοξη. Λίγο πριν το ξέσπασμα του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, εμβόλισε και βύθισε εξαιτίας λάθους χειρισμών μια γερμανική τορπιλάκατο και τον επόμενο μήνα ήταν υπό επισκευή. Τον Φεβρουάριο του 1940 ένα άλλο πλοίο ίδιου τύπου, το Z1 Leberecht Maass, ενώ βρίσκονταν σε αποστολή στη Βόρεια Θάλασσα χτυπήθηκε εξαιτίας κακού συντονισμού από βομβαρδιστικό της Luftwaffe και βυθίστηκε. Το Max Schultz συμμετείχε στη διάσωση των ναυαγών αλλά προσέκρουσε σε νάρκη και επίσης βυθίστηκε, αύτανδρο.
Περιγραφή
Το ολικό μήκος ήταν 119 m (114 m στο επίπεδο της ισάλου), το πλάτος 11,3 m και το βύθισμα 4,23 m. Το εκτόπισμα ήταν 2.223 LT και έφτανε τους 3.156 LT με πλήρη φόρτο μάχης. Οι ατμοστρόβιλοι του παρείχαν μέγιστη ισχύ της τάξεως των 70.000 shp και έτσι μπορούσε να φτάσει σε μέγιστη ταχύτητα 36 kn. Ατμό για τις τουρμπίνες παρείχαν έξι λέβητες υψηλής πίεσης. Το Max Schultz μπορούσε να μεταφέρει μέχρι και 752 t πετρελαίου, με σκοπό η μέγιστη ακτίνα δράσης του να φτάνει τα 4.400 ναυτικά μίλια με ταχύτητα πλεύσης 19 kn, όμως αποδείχθηκε πως είχε υψηλό κέντρο βάρους με συνέπεια το 30% του καυσίμου να πρέπει να διατηρείται ως έρμα. Η πραγματική ακτίνα δράσης ήταν μόλις 1.530 ναυτικά μίλια με ταχύτητα πλεύσης 19 kn.
Ο κύριος οπλισμός αποτελούνταν από πέντε πυροβόλα των 12,7 cm τοποθετημένα σε ισάριθμους πυργίσκους. Δύο από τα πυροβόλα βρίσκονταν στο εμπρόσθιο τμήμα του πλοίου, επίσης δύο στο οπίσθιο ενώ το πέμπτο ήταν στην οροφή του οπίσθιου υπερστεγάσματος. Τέσσερα πυροβόλα των 37 mm και έξι των 20 mm παρείχαν αντιαεροπορική προστασία. Το Z3 διέθετε, επίσης, οκτώ τορπιλοσωλήνες των 53,3 cm, μετέφερε βόμβες βυθού καθώς και μέχρι 60 νάρκες. Για την ανίχνευση των υποβρυχίων είχε εγκατασταθεί σύστημα παθητικών υδροφώνων 'GHG'. Το πλήρωμα αποτελούνταν συνήθως από 10 αξιωματικούς και 315 ναύτες και αυξάνονταν κατά 4 αξιωματικούς και 19 ναύτες εάν το σκάφος δρούσε ως ναυαρχίδα στολίσκου.
Επιχειρησιακή ιστορία
Η ναυπήγηση του αντιτορπιλικού ξεκίνησε στις 2 Ιανουαρίου 1935 στις εγκαταστάσεις της Deutsche Werke στο Κίελο. Καθελκύστηκε στις 30 Νοεμβρίου του ίδιου έτους και ολοκληρώθηκε στις 8 Απριλίου 1937. Πρώτος πλοίαρχος του ήταν ο Μάρτιν Μπάλτζερ (Martin Balzer). Στις 26 Οκτωβρίου 1937 το σκάφος εντάχθηκε στη δύναμη της 1ης Μεραρχίας Αντιτορπιλικών και τον Απρίλιο της επόμενης χρονιάς πραγματοποίησε επίσκεψη στο Ούλβικ (Ulvik) της Νορβηγίας μαζί με τα αδελφά πλοία Z2 Georg Thiele και Z4 Richard Beitzen. Μετά την επιστροφή του έγινε ανακατασκευή της πλώρης του στα ναυπηγεία της Deutsche Werke. Τον Αύγουστο μετείχε στην Επιθεώρηση του Στόλου και στη μεγάλη ναυτική άσκηση που ακολούθησε. Στις 23-24 Μαρτίου 1939 συνόδεψε μαζί με άλλα αντιτορπιλικά το βαρύ καταδρομικό Deutschland, στο οποίο επέβαινε ο Αδόλφος Χίτλερ, όταν προσαρτήθηκε το Μέμελ στο Τρίτο Ράιχ. Το επόμενο έτος έλαβε μέρος στην εαρινή άσκηση του στόλου στη δυτική Μεσόγειο ως ναυαρχίδα του υποναυάρχου Γκούνθαρ Λούτγιενς και πραγματοποίησε αρκετές επισκέψεις σε λιμένες του Μαρόκου και της Ισπανίας.
Τον Οκτώβριο, πραγματοποίησε περιπολίες στον Σκαγεράκη με αποστολή την επιθεώρηση του φορτίου εμπορικών πλοίων ουδέτερων χωρών. Την 28η Οκτωβρίου, ενώ επέστρεφε στην βάση του, μία από τις τουρμπίνες του εξερράγη με συνέπεια να ακινητοποιηθεί. Οι προσπάθειες ρυμούλκησης του ήταν ανεπιτυχείς, όμως το πλήρωμα του κατάφερε να αποκαταστήσει πρόχειρα τη βλάβη και έπλευσε στο Κίελο για επισκευές. Τη νύχτα 9/10 Φεβρουαρίου πόντισε μαζί με τα Beitzen και Z16 Friedrich Eckoldt ναρκοπέδιο στα ανοιχτά του Χάργουιτς. Στις 22 Φεβρουαρίου, το Max Schultz μαζί με τα αντιτορπιλικά Z1 Leberecht Maass, Z4 Richard Beitzen, Z6 Theodor Riedel, Z13 Erich Koellner, Z16 Friedrich Eckoldt συμμετείχαν στην επιχείρηση Wikinger που ως στόχο είχε την αναχαίτιση βρετανικών αλιευτικών στο Ντόγγερ Μπανκ (Dogger Bank). Ενώ κατευθύνονταν στον προορισμό της η γερμανική μοίρα δέχτηκε λόγω κακού συντονισμού επίθεση από ένα βομβαρδιστικό He 111 της Luftwaffe, το οποίο μάλιστα κατάφερε να βυθίσει το Leberecht Maass. Ενώ περισυνέλεγε ναυαγούς, το Max Schultz χτύπησε νάρκη και χάθηκε αύτανδρο.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αντιτορπιλικά Τύπου 1934
Μπέλα Γκέρστερ
Ο Μπέλα Γκέρστερ (20 Οκτωβρίου 1850 – 3 Αυγούστου 1923) ήταν Ούγγρος πολιτικός μηχανικός και αρχιτέκτονας καναλιών. Πήρε μέρος σε μια πρώιμη αποστολή για τον καθορισμό της διαδρομής της Διώρυγας του Παναμά και ήταν ο αρχιμηχανικός της Διώρυγα της Κορίνθου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ούγγροι αρχιτέκτονες Κατηγορία:Ούγγροι γερμανικής καταγωγής Κατηγορία:Σουηβοί του Δούναβη
Μαρίνα Μνίσεκ
Η Μαρίνα Μνίσεκ (Marina Mniszech, επίσης γνωστή στη ρωσική παράδοση ως Μαρίνκα η Μάγισσα ) (1588 - 24 Δεκεμβρίου 1614) ήταν Πολων ή ευγενής και πολέμαρχος που έγινε Τσαρίτσα της Ρωσίας κατά την Εποχή των Αναστατώσεων.
Εγκαταστάθηκε βίαια με τον σύζυγό της, Ψευδοδημήτριο Α', στο ρωσικό θρόνο από τον βασιλιά της Πολωνίας Σιγισμούνδο Γ'. Ως ευσεβής καθολική, η Μαρίνα ήλπιζε να μετατρέψει τον πληθυσμό της Ρωσίας σε καθολικό και ακολούθησε την εντολή του Σίγκισμουντ να διαδώσει τον τρόμο και να εξαλείψει την αντιπολίτευση προκειμένου να δημιουργήσει ένα κράτος μαριονέτα.
Η δολοφονία του συζύγου της χρησιμοποιήθηκε ως δικαιολογία από την Πολωνία για να εισβάλει στη Ρωσία το 1609.
Ζωή
μικρογραφία| Μια επίσημη βασιλική ομοιότητα του Ντμίτρι. Η Μνίσεκ ήταν κόρη της Γιάντβιγκα Τάρλο και του Πολωνού Βοεβόδα -Κυβερνήτη του Σαντομίερζ Τζέρζι Μίτσεκ - ένας από τους διοργανωτές των Δημήτρηδων, που υποκινήθηκαν από την εμφάνιση ενός άνδρα που ισχυριζόταν ότι ήταν ο γιος του Ιβάν του Τρομερού. Ο γάμος της Μαρίνας Μνίσεκ με τον ψεύτικο Ντμίτρι Α' ΄έδωσε την ευκαιρία στους Πολωνούς μεγιστάνες να ελέγξουν τον προστατευόμενο τους. Η Μνίσεκ γνώρισε τον Ψευδοδημήτρη γύρω στο 1604 ή το 1605, στο δικαστήριο ενός από τους μεγιστάνες της Κοινοπολιτείας και συμφώνησε να τον παντρευτεί. Σε αντάλλαγμα για το χέρι της, ο Ντμίτρι της υποσχέθηκε τις πόλεις Πσκοφ και Νόβγκοροντ και στον πατέρα το Σμόλενσκ και τη Σεβέρια. Αφού ο Ντμίτρι κατέλαβε τη Μόσχα τον Ιούνιο του 1605, το Νοέμβριο έστειλε μία διπλωματική αποστολή στην Πολωνία, ζητώντας το χέρι της Μαρίνας και πρότεινε μια στρατιωτική συμμαχία για να νικήσει την Οθωμανική Αυτοκρατορία. αριστερά|μικρογραφία| Η στέψη της Μαρίνα Μνίσεκ στη Μόσχα από τον [[Τομάσο Ντολαμπέλα|Τομάζο Ντολαμπέλα .]]
Τσαρίτσα
Η πρώτη γαμήλια τελετή, που πραγματοποιήθηκε το Νοέμβριο του 1605 από τον Επίσκοπο της Κρακοβίας, Καρδινάλιο Μπερναρντ Μακιέζοφσκι πραγματοποιήθηκε περ προκούρα στην Κρακοβία, στο παλάτι Μοντελούπι και παρευρέθηκε ο ίδιος ο Πολωνός βασιλιάς Σιγισμούνδος Γ', καθώς και εκατοντάδες υψηλού επιπέδου μέλη της αριστοκρατίας και ξένοι επισκέπτες. Ο Ντμίτρι εκπροσωπήθηκε από τον Μουσκόβι απεσταλμένο του, τον Αφανάσι Βλάσιεφ. Στη συνέχεια, η Μαρίνα πήγε με τον πατέρα της και μία ακολουθία περίπου 4.000 ανθρώπων στη Μόσχα. Στις αρχές Μαΐου 1606, η Μαρίνα μπήκε στη Μόσχα με μία θριαμβευτική παρέλαση και στις 8 Μαΐου στέφθηκε στο Ουσπένσκι Σόμπορ όταν ο Πατριάρχης Ιγνάτιος επιβεβαίωσε το γάμο τους και έβαλε το στέμμα των Ρουρικίδων στο κεφάλι της. Δεν είναι γνωστό αν η Μαρίνα βαπτίστηκε από Καθολική σε Ορθόδοξη. Φορούσε ένα πολωνικό νυφικό και ο Ντμίτρι φορούσε την πανοπλία ενός Πολωνού Χούσαρ. αριστερά|μικρογραφία| Η Μαρίνα και ο πατέρας της [[Τζέρζι Μιντσέζ|Γέργι Μνίσεκ στην εξορία στο Γιάροσλαβ, από τον Κλοντ φον Ούργκενμπουργκ.]] Ωστόσο, η Μαρίνα δεν βασίλευσε πολύ. Το πρωί της 17ης Μαΐου 1606, περίπου δύο εβδομάδες μετά το γάμο, συνωμότες εναντιώθηκαν στον Ντμίτρι και στην στενή πολιτική συνεργασία του με την Πολωνία εισέβαλαν στο Κρεμλίνο. Ο Ντμίτρι προσπάθησε να φύγει μέσα από ένα παράθυρο αλλά έσπασε το πόδι του κατά την πτώση. Ένας από τους συνωμότες τον πυροβόλησε και τον σκότωσε επί τόπου. Αρχικά το σώμα εκτέθηκε, στη συνέχεια αποτεφρώθηκε και οι στάχτες πυροδοτήθηκαν από ένα κανόνι προς την Πολωνία. Η βασιλεία του Ντμίτρι διήρκεσε μόλις δέκα μήνες. Ο Βασίλι Σούισκι, τον οποίο ο Ντμίτρι είχε συγχωρήσει νωρίτερα για συνωμοσία εναντίον του, πήρε τη θέση του ως Τσάρος. Αυτό το πραξικόπημα προκάλεσε χιλιάδες θανάτους, συμπεριλαμβανομένων πολλών από την πολωνική συνοδεία. Η Μαρίνα και ο Τζέρζι Μιντσέζε φυλακίστηκαν. Ωστόσο, η ιστορία του Ψευδοδημήτρη μόλις είχε ξεκινήσει. μικρογραφία| Μαρίνα Μίντσεκ με το ένδυμα της στέψης, 1606.