cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μαρία της Αγγλίας, πριγκίπισσα της Οράγγης
Ύστερα χρόνια και θάνατος
Στη διαθήκη της η Μαρία ζητούσε από τον Βασιλιά να προσέχει τον 10χρονο γιο της και να προστατεύει το συμφέρον του. Μοναδικό κηδεμόνας ήταν πλέον η γιαγιά του Αμαλία. Το 1672 μετά από πολυετείς συγκρούσεις με δημοκρατικούς, ο 21χρονος Γουλιέλμος εκλέχθηκε ηγεμόνας των 5 ολλανδικών επαρχιών (πρώτα της Ολλανδίας στις 4 Ιουλίου) και αρχηγός του στρατού. Πέντε χρόνια μετά παντρεύτηκε την εξαδέλφη του Μαρία, κόρη του Δούκα και της Δούκισσας της Υόρκης. Το 1688 με την υποστήριξη Άγγλων Προτεσταντών ανέτρεψε τον πατέρα της συζύγου του, (πλέον) Ιάκωβο Β΄, και ανακηρύχθηκε συμβασιλέας της Αγγλίας, Σκωτία και Ιρλανδίας μαζί με τη Μαρία. Δεν απέκτησε απογόνους, ενώ η Μαρία πέθανε το 1654 από ευλογιά, όπως και οι γονείς του. Ο Γουλιέλμος πέθανε σε ηλικία 51 ετών και τον διαδέχθηκε η αδελφή της συζύγου του, Άννα, στον βρετανικό θρόνο και ο μακρινός εξάδελφός του Ιωάννης Γουλιέλμος Φρίζο στο πριγκιπάτο της Οράγγης.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1641 τον Γουλιέλμο Β΄ της Οράγγης και είχε τέκνο:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Στιούαρτ Κατηγορία:Βασιλικές πριγκίπισσες Κατηγορία:Βρετανίδες πριγκίπισσες Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Αγγλίας Κατηγορία:Κόμισσες του Νάσσαου
Γκροπέλλο Καϊρόλι
Το Γκροπέλλο Καϊρόλι (ιταλικά: Gropello Cairoli) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Παβίας, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Παβίας
Τομ Γκέρελς
Ο '''Αντόν Μ.Γ. Γκέρελς, γνωστότερος ως Τομ Γκέρελς' (Anton M.J. «Tom» Gehrels'', 21 Φεβρουαρίου 1925 – 11 Ιουλίου 2011) ήταν Ολλανδοαμερικανός αστρονόμος, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Αριζόνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Γκέρελς γεννήθηκε στο Χααρλεμμερμέιρ της Ολλανδίας. Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο δραστηριοποιήθηκε ως έφηβος στην αντίσταση κατά των κατακτητών. Στη συνέχεια διέφυγε στην Αγγλία και ξαναστάλθηκε με αλεξίπτωτο ως οργανωτής για τις Επιχειρήσεις Ειδικών Αποστολών, που εκτελούσαν δολιοφθορές κατά των γερμανικών δυνάμεων.
Μετά τον πόλεμο ο Γκέρελς παρακολούθησε το Πανεπιστήμιο του Λέιντεν, από όπου απεφοίτησε με πτυχίο Φυσικής και Αστρονομίας το 1951. Συνέχισε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο του Σικάγου, όπου πήρε διδακτορικό στην αστρονομία και αστροφυσική το 1956 υπό την επίβλεψη του καθηγητή Χάμζα. Το 1960, ακολούθησε τον επίσης Ολλανδοαμερικανό αστρονόμο Γκέραρντ Κάιπερ στο Πανεπιστήμιο της Αριζόνα, όπου εργάσθηκε για το υπόλοιπο της σταδιοδρομίας του, περισσότερα από 50 χρόνια.
Ο Γκέρελς επινόησε το πρώτο ιστορικά φωτομετρικό σύστημα για τη μελέτη των αστεροειδών, ήδη από τη δεκαετία του 1950. Πρωτοπόρησε επίσης στη μελέτη της εξαρτήσεως της πολώσεως από το μήκος κύματος του φωτός των αστέρων και των πλανητών (δεκαετία του 1960).
Το πλήθος αυτών των ανακαλύψεων έγινε στα πλαίσια μιας επισκοπήσεως του ουρανού με χρήση του τηλεσκοπίου Σμιντ των 48 ιντσών στο Αστεροσκοπείο του Πάλομαρ. Ο Γκέρελς έστελνε τις φωτογραφικές πλάκες στο ζεύγος βαν Χούτεν στην Ολλανδία, που τις εξέταζε για νέους αστεροειδείς.
Ο Τομ Γκέρελς ανεκάλυψε επίσης και αρκετούς κομήτες, ανάμεσα στους σημαντικότερους των οποίων συγκαταλέγονται οι περιοδικοί 64P/Swift–Gehrels, 78P/Gehrels και 82P/Gehrels.
Υπήρξε επικεφαλής επιστήμονας για το απεικονιστικό φωτοπολωσίμετρο των διαστημοπλοίων Πάιονηρ 10 και Πάιονηρ 11, που επισκέφθηκαν πρώτα στην ιστορία τους πλανήτες Δία και Κρόνο.
Ο Γκέρελς ήταν γενικός αρχισυντάκτης-επιμελητής για τους πρώτους 30 τόμους της σειράς διαστημικής επιστήμης των εκδόσεων του Πανεπιστημίου της Αριζόνα. Οργάνωσε επίσης το πρόγραμμα Spacewatch το 1980 και ήταν επικεφαλής της ηλεκτρονικής επισκοπήσεως του προγράμματος για την απόκτηση στατιστικών δεδομένων αστεροειδών και κομητών, μεταξύ των οποίων και γεωπλήσια αντικείμενα, μέχρι το 1997.
Ο Γκέρελς τιμήθηκε το 2007 με το Βραβείο Masursky για την εξέχουσα συνεισφορά του στην πλανητική επιστήμη.
Ο Τομ Γκέρελς πήρε ως σύζυγό του την Αλέιδα Στόπελαρ-Γκέρελς (Aleida J. Stoppelaar) και απέκτησαν μαζί τρία παιδιά: Τον αστροφυσικό Νηλ Γκέρελς, τον Τζωρτζ και την Τζο-Ανν. Ο Τόμ Γκέρελς πέθανε στο Τούσον της Αριζόνα σε ηλίκια 86 ετών. Ο αστεροειδής 1777 Γκέρελς, που ανακαλύφθηκε το 1960, ονομάσθηκε έτσι προς τιμή του, παρά το ότι συμμετείχε και ο ίδιος στην ανακάλυψή του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί αστρονόμοι Κατηγορία:Ολλανδοί αστρονόμοι Κατηγορία:Ολλανδοαμερικανοί
Μιροσλάβ Σκόρικ
Ο Μίροσλαβ Σκόρικ (Мирослав Михайлович Скорик, Μιροσλάβ Μιχαήλοβιτς Σκόρικ), 13 Ιουλίου 1938 – 1 Ιουνίου 2020) ήταν ένας Ουκρανός συνθέτης και εκπαιδευτικός. Η μουσική του είναι σύγχρονη σε ύφος και περιέχει στοιχεία από διάφορες πηγές, κυρίως από γερμανικές, ουαλικές, αγγλικές και ανατολικοευρωπαϊκές καλλιτεχνικές παραδόσεις.
Τα πρώτα χρόνια
Ο Μίροσλαβ Σκόρικ γεννήθηκε στο Λβιβ της Ουκρανίας, που τότε αποτελούσε μέρος της Πολωνίας, στις 13 Ιουλίου 1938. Οι γονείς του σπούδασαν και οι δύο στην Αυστρία, στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης και στη συνέχεια έγιναν εκπαιδευτικοί. Ο πατέρας του ήταν ιστορικός και εθνογράφος, ενώ η μητέρα του χημικός. Αν και οι γονείς του δεν είχαν ειδική μουσική εκπαίδευση, η μητέρα του έπαιζε πιάνο και ο πατέρας του βιολί. Ο Σκόρικ εκτέθηκε στη μουσική στο σπίτι του από μικρή ηλικία. Εξίσου σημαντικό ήταν το γεγονός ότι συγγενής του ήταν μια πολύ γνωστή ντίβα του 20ού αιώνα — η Ουκρανή σοπράνο Σολομίγια Κρουσέλνιτσκα.
Ο Σκόρικ γράφτηκε στο Μουσικό Σχολείο του Λβιβ το 1945, αλλά δύο χρόνια αργότερα η οικογένειά του απελάθηκε στη Σιβηρία, όπου μεγάλωσε ο Μίροσλαβ. Η οικογένεια επέστρεψε στο Λβιβ το 1955.
Φοιτητικά χρόνια
μικρογραφία| Το Ωδείο της Λβιβ, όπου φοιτούσε ο Σκόρικ από το 1955 έως το 1960 Μεταξύ 1955 και 1960 ο Σκόρικ φοίτησε στο Ωδείο της Λβιβ, όπου έκανε μαθήματα στη μουσική σύνθεση και τη μουσική θεωρία. Οι δάσκαλοί του ήταν ο Στανισλάβ Λιούντκεβιτς και ο Ρόμαν Σίμοβιτς. Το κομμάτι της τελικής εξέτασης του Σκόρικ ήταν το Vesna ('άνοιξη'), μια καντάτα για σολίστ, μικτή χορωδία και ορχήστρα που βασίστηκε σε στίχους του Ουκρανού λογοτέχνη Ιβάν Φράνκο. Άλλα κομμάτια για πιάνο που γράφτηκαν κατά τη διάρκεια των φοιτητικών χρόνων του Σκόρικ περιλαμβάνουν μια σονάτα για πιάνο και το V Karpatakh (Στα Καρπάθια Όρη), επίσης για σόλο πιάνο.
Το 1960, ο Σκόρικ εγγράφηκε στο μεταπτυχιακό ερευνητικό πρόγραμμα του Ωδείου της Μόσχας, όπου σπούδασε με τον συνθέτη Ντμίτρι Καμπαλέφσκι. Παρέμεινε εκεί τέσσερα χρόνια. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ο Σκόρικ συνέθεσε μουσική σε μια σειρά από στιλ: συμφωνική, δωματίου και φωνητική.
Εκπαιδευτική σταδιοδρομία
Μετά την αποφοίτησή του από το Ωδείο της Μόσχας το 1964, ο Σκόρικ, 25 τότε ετών, πήρε την πρώτη του εκπαιδευτική δουλειά, και έγινε ο νεότερος καθηγητής σύνθεσης της Ουκρανίας στο Ωδείο της Λβιβ, όπου επικεντρώθηκε στη διδασκαλία σύγχρονων τεχνικών αρμονίας. Η διατριβή του, που ολοκληρώθηκε το 1964, επικεντρώθηκε στη μουσική του Ρώσου συνθέτη Σεργκέι Προκόφιεφ. Ο Σκόρικ παρέμεινε στο Ωδείο του Κιέβου μέχρι το 1988.
Κατά τη διάρκεια της καριέρας του, ο Σκόρικ δραστηριοποιήθηκε στην Εθνική Ένωση Συνθετών της Ουκρανίας. Ήταν ένας από τους δύο προέδρους της ένωσης από το 2004 έως το 2010.
Τα τελευταία χρόνια
Το 1996 ο Σκόρικ μετακόμισε με την οικογένειά του στην Αυστραλία και απέκτησε την αυστραλιανή υπηκοότητα, αλλά αργότερα επέστρεψε για να ζήσει στην Ουκρανία.
Τον Απρίλιο του 2011 ο Σκόρικ διορίστηκε καλλιτεχνικός διευθυντής της Όπερας του Κιέβου, μια θέση που κράτησε μέχρι το 2016.
Ο Σκόρικ πέθανε την 1η Ιουνίου 2020.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κλασικοί συνθέτες του 20ού αιώνα Κατηγορία:Ουκρανοί μουσικοί Κατηγορία:Ουκρανοί συνθέτες
Οι σκιές των λησμονημένων προγόνων (νουβέλα)
Οι σκιές των λησμονημένων προγόνων είναι μια νουβέλα του Ουκρανού συγγραφέα Μικαΐλο Κοτσιουμπίνσκι που γράφτηκε το 1911. Το μυθιστόρημα εξιστορεύ την παραμονή του Κοτσιουμπίνσκι στην περιοχή Χουτσούλ. Κεντρικό θέμα του έργου είναι ο έρωτας του Ιβάν και της Μάρσκα, δύο κατοίκων του Χουτσούλ που προέρχονται από αντίπαλες οικογένειες. Πρόκειται για έναν έρωτα που τελειώνει τραγικά και για τους δύο ερωτευμένους. Η νουβέλα επικεντρώνεται σε πτυχές της ζωής των ντόπιων στο Χουτσούλ και ενσωματώνει στοιχεία από τη λαογραφία της περιοχής.
Το 1960 ανέβηκε στη σκηνή ένα μπαλέτο με μουσική του Βιτάλι Κιρέικο βασισμένο στο βιβλίο του Κοτσιουμπίνσκι, ενώ το 1964 κυκλοφόρησε μια κινηματογραφική μεταφορά της νουβέλας από τον Σεργκέι Παρατζάνοφ με τον τίτλο Στις σκιές των ξεχασμένων προγόνων.
Πλοκή
Δύο παιδιά, ο Ιβάν και η Μάρσκα, ζουν σε ένα χωριό κοντά στον ποταμό Τσέρεμος. Ωθούμενη από τη μοναξιά τους και την περιέργειά τους για τη μαγεία και τα κακά πνεύματα, η μητέρα του Ιβάν πιστεύω ότι είναι πνεύμα που αφέθηκε στη θέση ενός κλεμμένου παιδιού. Στα έβδομα γενέθλιά του, ο Ιβάν ακούει έναν παράξενο ήχο, ενώ είναι ολομόναχος. Αργότερα μαθαίνει για τη μακροχρόνια αντιπαλότητα μεταξύ των οικογενειών Πάλιουτσουκ και Γκούτενιουκ και γίνεται μάρτυρας μιας απόπειρας δολοφονίας του πατέρα του, ο οποίος υποκύπτει στα τραύματά του λίγες μέρες αργότερα. Σε αντίποινα, ο Ιβάν επιτίθεται στη Μάρσκα, η οποία είναι η κόρη του δολοφόνου, και πετάει τις κορδέλες των μαλλιών της στο ποτάμι. Ωστόσο, με τον καιρό, οι δυο τους ξεχνούν το περιστατικό.
Γιοχάνες Τσιαπινέλι
Ο Γιοχάνες Τσιαπινέλι (γενν. 18 Αυγούστου 1997) είναι Ιταλός αθλητής του στίβου, δρομέας μεσαίων αποστάσεων και εμποδιστής στιπλ γεννηθής στην Αιθιοπία. Κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018 στα 3000 μέτρα στιπλ. Κέρδισε επίσης το χάλκινο μετάλλιο στο ίδιο αγώνισμα στους Μεσογειακούς Αγώνες 2018.
Οι σκιές των λησμονημένων προγόνων (νουβέλα)
Πλοκή
Ένα βράδυ, ενώ φυλάει τη φωτιά, η Μάρσκα τον ξαναβλέπει. Αλλά μόλις επέστρεψε στο σπίτι από το λιβάδι, μαθαίνει ότι η Μάρσκα σκοτώθηκε σε μια πλημμύρα. Βρίσκει το σώμα της αγαπημένης του και, κυριευμένος από τη θλίψη, περιπλανιέται στα βουνά και ζει από τη γη. Στο χωριό, τον θεωρούν νεκρό.
Γιοχάνες Τσιαπινέλι
Ατομικό ρεκόρ
3000 μέτρα στιπλ: 8:27.34 - Ιταλία, 8 Ιουνίου 2017
Οι σκιές των λησμονημένων προγόνων (νουβέλα)
Πλοκή
Έξι χρόνια αργότερα, ο Ιβάν επιστρέφει στο σπίτι. Λέει στην οικογένειά του ότι στο διάστημα αυτό δούλευε ως βοσκός στην Ουγγαρία. Παντρεύεται μια κοπέλα από μια πλούσια ντόπια οικογένεια και εγκαθίσταται στο χωριό. Ωστόσο, η γυναίκα του αρχίζει να συναναστρέφεται πίσω από την πλάτη του έναν άντρα που ονομάζεται Γιούρα, που λέγεται ότι κάνει μάγια. Εξαιτίας αυτού, ο Ιβάν ξεκινά μια αντιπαράθεση με τον Γιούρα στο τοπικό μπαρ και καταφέρνει να τον τραυματίσει, αλλά ο Γιούρα τού σπάει το όπλο. Ο Ιβάν φεύγει, αλλά υποψιάζεται ότι ο Γιούρα τον σκοτώνει σιγά σιγά με μάγια. Αργότερα, κατασκοπεύει τον Γιούρα και τον βλέπει να μαχαιρώνει μια κούκλα, στέλνοντας αρρώστια και θάνατο.
Γιοχάνες Τσιαπινέλι
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί αθλητές του στίβου Κατηγορία:Δρομείς μεσαίων αποστάσεων Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Μεσογειακούς Αγώνες 2018 Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ιταλικού Πρωταθλήματος Ανώμαλου Δρόμου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου
Οι σκιές των λησμονημένων προγόνων (νουβέλα)
Πλοκή
Ο Ιβάν επιστρέφει στο μέρος όπου περπατούσε κάποτε με τη Μάρσκα, και εκείνη του εμφανίζεται με τη μορφή ενός πνεύματος του δάσους. Ξαφνικά εξαφανίζεται και ο Ιβάν ανάβει φωτιά. Παρασυρμένο από τη φωτιά, ο Τσουχάιστερ, προστάτης θεός των δασών, πλησιάζει τον Ιβάν. Ρωτάει πού είναι το πνεύμα, αλλά ο Ιβάν, όταν θυμάται έναν θρύλο σύμφωνα με τον οποίο ο Τσουχάιστερ κυνηγά τα πνεύματα, δεν αποκαλύπτει ότι έχει δει τη Μάρσκα. Ο Τσουχάιστερ τον καλεί να χορέψει, παίζοντας ένα τραγούδι από την παιδική ηλικία του Ιβάν. Εξαντλημένος από τον χορό, ο Ιβάν αποκοιμιέται. Ωστόσο, η φωνή του πνεύματος τον καλεί πιο βαθιά στο δάσος και αυτός την ακολουθεί για να αναζητήσει την αγαπημένη του. Καθώς παρπατά μέσα σε παχιά βλάστηση, πέφτει σε έναν γκρεμό και τραυματίζεται σοβαρά. Την επόμενη μέρα, ντόπιοι βοσκοί τον βρίσκουν ζωντανό αλλά βαριά τραυματισμένο, αλλά σύντομα υποκύπτει στα τραύματά του.
Ο Ιβάν κηδεύεται σύμφωνα με τα τοπικά έθιμα, με χορούς και τραγούδι. Το γλέντι στην κηδεία μεγαλώνει γρήγορα, και στον ρυθμό του χορού, το σώμα του Ιβάν αρχίζει να τρέμει, σαν ζωντανό.
Ιστορία
Το 1910, ο Μικαΐλο Κοτσιουμπίνσκι επισκέφτηκε το χωριό Κριβορίβνια στα Καρπάθια Όρη. Η σύντομη παραμονή του στην περιοχή δεν ήταν αρκετή για να του δώσει υλικό για να γράψει ένα ολόκληρο μυθιστόρημα, αλλά η γραφική φύση και η παρθένα ζωή των κατοίκων τον γέμισαν έμπνευση. Αργότερα, επισκέφτηκε ξανά την περιοχή και έμεινε για να μελετήσει τα έθιμα, τη ζωή και τη λαογραφία των ντόπιων. Σύμφωνα με τον Κοτσιουμπίνσκι, οι ντόπιοι τον 20ό αιώνα παρέμεναν ειδωλολάτρες και οι εντυπώσεις του αποτέλεσαν τη βάση για την ιστορία του.
Προσαρμογές
μικρογραφία| Εικονογράφηση από το βιβλίο. Το 1964 κυκλοφόρησε μια κινηματογραφική μεταφορά από τον Σεργκέι Παρατζάνοφ βασισμένη στο μυθιστόρημα.
Το 2014, η Βίνιτσα φιλοξένησε μια λογοτεχνική και καλλιτεχνική εκδήλωση η οποία ήταν αφιερωμένη στην 150ή επέτειο από τη γέννηση του Μικαΐλο Κοτσιουμπίνσκι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νουβέλες
Ινβέρνο ε Μοντελεόνε
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Παβίας
Άννα Κανάκη
Η Άννα Κανάκη (γεννημένη το 1962 στην Μεσσήνη) είναι μοντέλο από τη Σικελία με ελληνική καταγωγή και είχε αναδειχθεί Μις Ιταλία 1977.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο πατέρας της ήταν από την Κρήτη και η μητέρα της από το Tortorici.
Αφού αναδείχθηκε "μις Ιταλία" σπούδασε δικηγόρος αλλά συνέχισε να ασχολείται με τον κινηματογράφο και την τηλεόραση.
Το 2010 έγραψε το πρώτο της μυθιστόρημα, L'ultimo scandaloso amore di George Sand (ο τελευταίος σκανδαλώδης έρωτας της Γεωργίας Σάνδη, Marsilio Editori) και το 2011 το δεύτερό της, με τίτλο L'amante di Goebbels (Η ερωμένη του Γκέμπελς).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλικά καλλιστεία Κατηγορία:Μις Ιταλία Κατηγορία:Ιταλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ιταλίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Πάνω Κουτραφάς
Ο Πάνω Κουτραφάς είναι κοινότητα της επαρχίας Λευκωσίας στην Κύπρο.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Πηγές
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Λευκωσίας
Λαντριάνο
Το Λαντριάνο (ιταλικά: Landriano) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Παβίας, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Παβίας
Λανγκόσκο
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Παβίας
Γεσίλγιουρτ
Το Γεσίλγιουρτ είναι χωριό της επαρχίας Λέφκε στην Τουρκική Δημοκρατία Βορείου Κύπρου. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, σύμφωνα με την οποία το χωριό ονομάζεται Πεντάγεια. Ωστόσο, μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία και εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Πηγές
Κατηγορία:Οικισμοί στην Επαρχία Λέφκε
Σιδηροδρομικό δυστύχημα του Ίλφορντ (1944)
Το σιδηροδρομικό δυστύχημα του Ίλφορντ το 1944 συνέβη στις 16 Ιανουαρίου 1944 όταν, μέσα στο σκοτάδι και την πυκνή ομίχλη, μια επιβατική αμαξοστοιχία εξπρές πέρασε σήμα που καταδείκνυε κίνδυνο και συγκρούστηκε με μια άλλη επιβατική αμαξοστοιχία που είχε σταματήσει στον σιδηροδρομικό σταθμό του Ίλφορντ στο Έσσεξ της Αγγλίας.
Στη σύγκρουση σκοτώθηκαν εννέα άτομα, συμπεριλαμβανομένων τριών μελών του προσωπικού του στρατού των Ηνωμένων Πολιτειών και του Φρανκ Χέιλγκερς (Frank Heilgers), βουλευτή του Μπέρι Σεντ Έντμουντς (Bury St. Edmunds). Τριάντα οκτώ άνθρωποι τραυματίστηκαν.
Η σύγκρουση
Περίπου στις 19:20΄ στις 16 Ιανουαρίου 1944, μέσα σε πυκνή ομίχλη και συνθήκες πολέμου, το τρένο εξπρές στις 14:38 από το Γιάρμουθ σταμάτησε στο Ίλφορντ καθ' οδόν προς τον λονδρέζικο σταθμό Λίβερπουλ Στριτ. Λόγω κακής ορατότητας, ο οδηγός δεν είχε δει αρκετά προειδοποιητικά σήματα και στη συνέχεια σταμάτησε 110 yd μετά από ένα σήμα σε κίνδυνο. Ο οδηγός περπάτησε προς το κτίσμα σηματοδότησης και μετά από σύντομη αναμονή του δόθηκε «καθαρή γραμμή» από τον σηματωρό.
Καθώς ο οδηγός επέστρεφε στο τρένο του, ο σηματωρός έλαβε τηλεφώνημα από έναν συνάδελφο στο διπλανό κτίσμα που ανέφερε ότι το επόμενο τρένο, το εξπρές των 14:40΄ από το Νόριτς Θορπ είχε επίσης περάσει σήματα σε κίνδυνο. Ο υπεύθυνος του σταθμού του Ίλφορντ, ο οποίος είχε φτάσει στο κτίσμα σηματοδότησης για να μάθει γιατί το εξπρές του Γιάρμουθ είχε σταματήσει, στάλθηκε να τοποθετήσει πυροκροτητές σήμανσης στο πίσω μέρος του τρένου,  ωστόσο, πριν προλάβει να κάνει οποιαδήποτε ενέργεια, το τρένο του Νόριτς επέπεσε στο πίσω μέρος του άλλου τρένου με ταχύτητα 20–25 μιλίων/ώρα.
Το τρένο από το Γιάρμουθ περιελάμβανε μηχανή 4-6-0 που μετέφερε εννέα βαγόνια και ένα αρθρωτό σετ δύο βαγονιών. Το τρένο του Νόριτς αποτελούνταν από μηχανή 4-6-0, μια LNER B17 Νο. 2868 Μπράντφορντ Σίτι, που μετέφερε δέκα βαγόνια και ένα αρθρωτό σετ δύο βαγονιών. Και οι δύο συρμοί μετέφεραν επιβάτες. Υπήρξαν εννέα θάνατοι ως συνέπεια της σύγκρουσης, συμπεριλαμβανομένου του βουλευτή Φρανκ Χέιλγκερς. Είκοσι οκτώ άτομα νοσηλεύτηκαν και άλλα δέκα υπέστησαν σοκ ή ελαφρά τραύματα.
Μετά το δυστύχημα
Οι πρώτες βοήθειες ήταν διαθέσιμες αμέσως καθώς ένας Αμερικανός γιατρός και μια νοσοκόμα ταξίδευαν με το τρένο. Επίσης ένα μέλος του προσωπικού είχε εκπαιδευτεί σε ασθενοφόρο. Το προσωπικό της πολιτικής άμυνας του Ίλφορντ έφθασε στις 19:36 και ασθενοφόρα και η ομάδα πολιτικής διάσωσης ακολούθησαν γύρω στις 19:50. Μια τοπική αποθήκη του αμερικανικού στρατού έστειλε ιατρικό απόσπασμα. Λόγω της έλλειψης φωτός και της ομίχλης, τα τελευταία θύματα ανασύρθηκαν μόλις στις 21:20.
Η σύγκρουση προκάλεσε το κλείσιμο στις δύο διαμπερείς γραμμές από και προς το Λονδίνο μέχρι τις 14:30΄ της επόμενης ημέρας, αλλά οι δύο τοπικές γραμμές δεν επηρεάστηκαν καθώς η εγκατάσταση παράκαμψης είχε ως αποτέλεσμα οι επιπτώσεις στη σιδηροδρομική κυκλοφορία να είναι ελάχιστες.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Σιδηροδρομικά ατυχήματα και δυστυχήματα
Λαρντιράγκο
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Παβίας
Δήμητρα Καραπέτσα
Η Δήμητρα Καραπέτσα (2 Ιανουαρίου 2000) είναι Ελληνίδα επαγγελματίας ποδοσφαιρίστρια που αγωνίζεται ως σέντερ μπακ για την κυπριακή ομάδα της Α' Κατηγορίας Άρης Λεμεσού και την Εθνική Ελλάδας Γυναικών. Στο παρελθόν έπαιξε στις Αμαζόνες Δράμας και στον ΠΑΟΚ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνίδες ποδοσφαιρίστριες Κατηγορία:Ποδοσφαιρίστριες Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Πέρα
Τα Πέρα (γνωστά και ως Πέρα Ορεινής) είναι κοινότητα της επαρχίας Λευκωσίας στην Κύπρο.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Λευκωσίας
Σχιζότυπη διαταραχή προσωπικότητας
Η σχιζότυπη διαταραχή προσωπικότητας, όπως και άλλες διαταραχές της προσωπικότητας, είναι ένα μακροχρόνιο δυσπροσαρμοστικό πρότυπο σκέψης, συμπεριφοράς, συναισθηματικών απαντήσεων, διαπροσωπικών σχέσεων και εμπειρίας. Ως μέρος αυτού του προτύπου, ένα άτομο είτε δυσκολεύεται να λειτουργήσει είτε βιώνει μεγάλη δυσφορία.
Η σχιζοτυπία αποτελείται από προβλήματα σε τρεις βασικές διαστάσεις. Στις πεποιθήσεις-αντιλήψεις οι οποίες εμπεριέχουν παράξενα, παράδοξα στοιχεία, στο λόγο και τη σκέψη η οποία μπορεί επίσης να είναι παράξενη και ακατανόητη και στις διαπροσωπικές σχέσεις, οι δυσκολίες στις οποίες μπορούν να οδηγήσουν σε προσωπική απογοήτευση και κακή αυτο-εικόνα καθ 'όλη τη διάρκεια της ζωής.
Η σχιζότυπη διαταραχή προσωπικότητας θεωρείται και ορισμένες φορές είναι πρόδρομο στάδιο ψυχωτικής διαταραχής ή της σχιζοφρένειας. Επιπλέον σε συνάφεια με την πρόσφατη θεώρηση των ψυχώσεων ως ένα ετερογενές φάσμα με υψηλή ποικιλία στις ψυχοπαθολογικές εκδηλώσεις η σχιζότυπη διαταραχή θεωρείται μέρος αυτού.
== Κριτήρια κατά DSM V ==
Επιδημιολογία
Ο επιπολασμός ζωής της σχιζότυπης διαταραχής προσωπικότητας στις Ηνωμένες Πολιτείες (ΗΠΑ) εκτιμάται ότι είναι λίγο κάτω από το 4%, με ελαφρώς υψηλότερα ποσοστά μεταξύ των ανδρών (4,2%) από τις γυναίκες (3,7%).
Διάγνωση
Η σχιζότυπη διαταραχή προσωπικότητας διαγιγνώσκεται βάσει των συμπτωμάτων και του ιστορικού ενός ατόμου, συνήθως από έναν επαγγελματία ψυχικής υγείας. Δεν υπάρχουν εργαστηριακές εξετάσεις που να δείχνουν εάν ένα άτομο έχει αυτή τη διαταραχή.
Εάν τα συμπτώματα ενός ατόμου είναι ήπια έως μέτρια, μπορεί να είναι σε θέση να προσαρμοστεί με σχετικά μικρή υποστήριξη. Εάν τα προβλήματα είναι πιο σοβαρά, η εργασιακή και κοινωνική λειτουργικότητα επηρεάζονται σε σημείο να μην είναι δυνατή η αυτονομία του ατόμου Για παράδειγμα, οι συνήθεις αλληλεπιδράσεις στην εργασία μπορεί να είναι πολύ δύσκολες ή μπορεί να προκαλέσουν άγχος. Το άτομο μπορεί να μην είναι σε θέση να εκτελέσει καθημερινές εργασίες, όπως ψώνια για φαγητό ή άλλες ανάγκες. Άτομα με αυτή τη διαταραχή μπορεί επομένως να χρειάζονται περισσότερη υποστήριξη από μέλη της οικογένειας ή να απαιτήσουν το πλαίσιο ενός οικιακού θεραπευτικού περιβάλλοντος.
Λιναρόλο
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Παβίας
Άσμορ και Καρτιέ
μικρογραφία|Χάρτης των Νήσων Άσμορ και Καρτιέ Η Επικράτεια των Νήσων Άσμορ και Καρτιέ είναι ακατοίκητο εξωτερικό έδαφος της Αυστραλίας. Η επικράτεια αποτελείται από τέσσερα επίπεδα τροπικά νησιά εντός δύο διαφορετικών υφάλων. Η επικράτεια βρίσκεται στον Ινδικό Ωκεανό. Απέχει περίπου 320 χιλιόμετρα από την βορειοδυτική ακτή της Αυστραλίας και βρίσκεται 144 χιλιόμετρα νότια του Ρότε, ένα νησί που ανήκει στην Ινδονησία.
Ο ύφαλος Άσμορ ονομάζεται Πουλάου Πασίρ στα ινδονησιακά και Νούσα Σολοκέκ στα ροτενέζικα. Οι δύο παραπάνω ονομασίες σημαίνουν "νησί από άμμο".
Παραπομπές
Κατηγορία:Νησιά της Ωκεανίας Κατηγορία:Πρώην βρετανικά προτεκτοράτα
Ισραηλινή Εταιρία Μεταδόσεων
thumb|upright=1.2|alt=Modern white-and-glass building|Το κύριο κτήριο της εταιρίας στην Ιερουσαλήμ
Η Ισραηλινή Εταιρία Μεταδόσεων (αγγλικά: Israeli Public Broadcasting Corporation), γνωστότερη απλά ως IPBC ή KAN, είναι ο δημόσιος ραδιοτηλεοπτικός φορέας του Ισραήλ. Φέρει την επωνυμία Kan στα εβραϊκά (εβραϊκά: כאן) και Makan στα αραβικά (αραβικά: مكان). Ύστερα από πολλαπλές καθυστερήσεις λόγω διαφωνιών σχετικά με την δομή της εταιρίας, από τον πρωθυπουργό του Ισραήλ Μπενιαμίν Νετανιάχου, η KAN ξεκίνησε επίσημα την τηλεοπτική και ραδιοφωνική της μετάδοση στις 15 Μαΐου 2017, διαδεχόμενη τον πρώην ραδιοτηλεοπτικό φορέα του Ισραήλ, IBA.
Στους κύριους στόχους της εταιρίας συμπεριλαμβάνεται η προώθηση της επέκτασης της γνώσης, η Ισραηλινή κουλτούρα και η καινοτομία στις ραδιοτηλεοπτικές εκπομπές.
Κλείσιμο της IBA
Ο προηγούμενος ραδιοτηλεοπτικός φορέας του Ισραήλ, η IBA, αντιμετώπιζε προβλήματα στην λειτουργία του. Δημόσιες επιτροπές ανέφεραν ότι η επιδείνωσή στον τρόπο λειτουργίας του προερχόταν από διάφορους λόγους μεταξύ των οποίων και ο μεγάλος αριθμός των εργαζομένων, οι υψηλοί μισθοί, οι συμφωνίες υψηλού κόστους και οι νόμοι που τον διέπουν. Προτάθηκαν διαρθρωτικές αλλαγές στο καταστατικό του φορέα.
Τίτος Ανδρόνικος
Ο Τίτος Ανδρόνικος (στο πρωτότυπο "The Lamentable Tragedy of Titus Andronicus", δλδ "Η λυπηρή ιστορία του Τίτου Ανδρόνικου") είναι η πρώτη τραγωδία του Ουίλιαμ Σαίξπηρ και γράφτηκε μεταξύ του 1588 και του 1593. Είναι ένα έργο για την εκδίκηση, που αρχίζει με βιασμούς και ακρωτηριασμούς, για να τελειώσει με θυέστεια δείπνα. Σε αντίθεση με τα άλλα ρωμαϊκά έργα του Σαίξπηρ (Αντώνιος & Κλεοπάτρα, Κοριολανός, Ιούλιος Καίσαρ) πρόκειται για προϊόν μυθοπλασίας και όχι για αληθινή ιστορία.
Ισραηλινή Εταιρία Μεταδόσεων
Κλείσιμο της IBA
Τον Ιούλιο του 2013, ο Υπουργός Επικοινωνιών Gilad Erdan ανέθεσε σε μια εξωτερική εταιρεία συμβούλων να εξετάσει το μέλλον της IBA. Με βάση τα δεδομένα, συστάθηκε η Επιτροπή "Landes" και δημοσίευσε τις αποφάσεις της στις αρχές Μαρτίου του 2014. Σύμφωνα με τις συμφωνίες που επιτεύχθηκαν, το ανταποδοτικό τέλος θα ακυρωνόταν την 1η Απριλίου 2015 και ένας νέος φορέας ραδιοτηλεοπτικών μεταδόσεων θα δημιουργούνταν για να αντικαταστήσει την IBA.
Καθεστώς στην EBU
Από την στιγμή που η πρεμιέρα του KAN προγραμματιζόταν για τις 30 Απριλίου 2017, ο Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2017 προγραμματιζόταν να μεταδοθεί στο Kan 11. Στα τέλη Απριλίου ωστόσο, η πρεμιέρα αναβλήθηκε για τις 15 Μαΐου 2017 όπου και ο διαγωνισμός ήταν η τελευταία μετάδοση του πρώην ραδιοτηλεοπτικού φορέα του Ισραήλ, IBA (τελευταία τηλεοπτική παραγωγή και μετάδοση).
Η αίτηση του KAN για ένταξη στην EBU, αντικαθιστώντας την IBA, εξεταζόταν από τα διοικητικά όργανα της EBU και η έγκριση της αίτησης θα αποφασιζόταν από την Γενική Συνέλευση της EBU. Στις 6 Ιουλίου 2017, ανακοινώθηκε πως μεταξύ της EBU και του IPBC υπεγράφη μία συμφωνία η οποία θα επέτρεπε την συμμετοχή της δεύτερης σε διοργανώσεις της EBU (όπως στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision) μέχρι να γίνει πλήρες μέλος της.
Τίτος Ανδρόνικος
Υπόθεση
Ο θάνατος του Αυτοκράτορα της Ρώμης, διχάζει την πόλη, καθώς τον θρόνο διεκδικούν οι δυο του γιοί, Σατουρνίνος και Βασσιανός. Ο λαός, όμως, επιλέγει για Αυτοκράτορα τον Τίτο Ανδρόνικο, γέροντα στρατηγό, που λείπει για καιρό σε εκστρατεία κατά των Γότθων. Ο Τίτος γυρίζει νικητής. Από τους εικοσιπέντε γιους του, επέζησαν μόνο οι τέσσερις. Φέρνει αιχμάλωτους την βασίλισσα των Γότθων, Ταμόρα, και τους τρεις γιους της, τον Χείρωνα, τον Δημήτριο και τον Άλαρβο. Ο Τίτος θυσιάζει τον Άλαρβο στην μνήμη των χαμένων γιων του. Αρνείται το στέμμα και το παραδίδει στον Σατουρνίνο, καθώς είναι ο μεγαλύτερος. Του προτείνει, μάλιστα, να τον παντρέψει με την κόρη του, την Λαβινία. Η Λαβινία, όμως, είναι αρραβωνιασμένη με τον Βασσιανό, που την υπεραγαπά. Ο Βασσιανός αναγκάζεται να την κλέψει και οι γιοί του Τίτου τον βοηθούν. Ο Τίτος, πάνω στον θυμό του, σκοτώνει τον ένα του γιο, τον Μούτιο.
Ισραηλινή Εταιρία Μεταδόσεων
Καθεστώς στην EBU
Το Ισραήλ νίκησε τον διαγωνισμό του 2018 και ως εκ τούτου το KAN ανέλαβε την διοργάνωση του διαγωνισμού το 2019 στο Τελ Αβίβ. Ωστόσο, η EBU προειδοποίησε ότι το σχέδιο που προβλέπεται, για να γίνει το ενημερωτικό τμήμα του IPBC ξεχωριστός φορέας (αφήνοντας το IPBC υπεύθυνο μονάχα για το ψυχαγωγικό πρόγραμμα) έρχεται σε αντίθεση με τους κανονισμούς που απαιτούνται για τα πλήρη μέλη της EBU να διαχειρίζονται τόσο το ενημερωτικό όσο και το ψυχαγωγικό κομμάτι του προγράμματος. Στις 18 Ιουνίου 2018, καθώς πλησίαζε απόφαση του δικαστηρίου για την διάσπαση, ο Νετανιάρχου δήλωσε πως η κυβέρνηση θα συμμορφωθεί με τους κανονισμούς της EBU προστατεύοντας έτσι το δικαίωμα της διοργάνωσης του διαγωνισμού τραγουδιού Eurovision. Στις 7 Δεκεμβρίου 2018, η Γενική Συνέλευση της EBU ψήφισε ομόφωνα για την έγκριση της αίτησης του KAN να γίνει πλήρες μέλος της EBU.
Τίτος Ανδρόνικος
Υπόθεση
Ο Σατουρνίνος παντρεύεται την Ταμόρα και, για να συμφιλιωθούν, ο Τίτος τον καλεί σε κυνήγι την επόμενη μέρα. Εκεί, προκειμένου να εκδικηθεί τον θάνατο του γιου της, η Ταμόρα πλέκει ένα σχέδιο εκδίκησης. Βάζει τους γιους της να δολοφονήσουν τον Βασσιανό, να βιάσουν την Λαβινία και να της κόψουν τα χέρια και την γλώσσα. Πετάνε το πτώμα του Βασσιανού σε μια λακούβα, όπου παγιδεύουν τους δυο άλλους γιους του Τίτου, τον Μάρτιο και τον Κουίντο. Έτσι, ενοχοποιούνται για τον φόνο και καταδικάζονται σε θάνατο. Ο Μάρκος, ο αδελφός του Τίτου, βρίσκει την ακρωτηριασμένη Λαβινία να περιπλανάται στο δάσος, και την οδηγεί στον πατέρα της. Ο Ααρών, μαύρος εραστής της Ταμόρας, του λέει πως θα γλυτώσουν οι γιοι του, με αντάλλαγμα ένα χέρι. Ο Τίτος δέχεται να του κόψει το χέρι. Όμως, ο Ααρών του παραδίδει τα κεφάλια των δυο γιων του.
Ο Λεύκιος, ο μόνος γιος του Τίτου που έμεινε, φεύγει για να μαζέψει στρατό από Γότθους και να κινηθεί ενάντια στην Ρώμη. Στο μεταξύ, ο Τίτος πέφτει σε μια τρέλα μισοψεύτικη-μισοαληθινή. Η Λαβινία, κρατώντας ένα ξύλο με τα δόντια, και καθοδηγώντας το με τα κουλά της, γράφει στο χώμα τα ονόματα των βιαστών της, και ο Τίτος βάζει στόχο να τους εκδικηθεί. Παράλληλα, η Ταμόρα γεννάει ένα μωρό. Επειδή, όμως, είναι μαύρο, είναι εμφανές πως είναι του Ααρώνος. Αυτός, για να σώσει το παιδί του, σκοτώνει την μαμή και το σκάει. Πέφτει, όμως, στο γοτθικό στρατό του Λευκίου, ο οποίος διατάζει την εκτέλεσή του. Ο Τίτος καλεί τον Λεύκιο και τον Σατουρνίνο σε δείπνο συμφιλίωσης στο σπίτι του. Η Ταμόρα και οι δυο γιοι της τον επισκέπτονται μασκαρεμένοι και του λένε πως είναι η Εκδίκηση, ο Φόνος και ο Βιασμός. Ο Τίτος ζητάει να μείνει μόνος με τον Φόνο και τον Βιασμό, ξέροντας ποιοι είναι. Τους σφάζει, και το αίμα μαζεύει σε μια λεκάνη η Λαβινία.
Ισραηλινή Εταιρία Μεταδόσεων
Τηλεόραση
Τα τηλεοπτικά κανάλια του KAN είναι:
Τίτος Ανδρόνικος
Υπόθεση
Η ώρα του δείπνου φτάνει. Ο Τίτος ρωτάει τον Σατουρνίνο αν ένας πατέρας πρέπει να σκοτώσει την κόρη του, αν την έχουνε βιάσει. Όταν ο Σατουρνίνος απαντάει πως ναι, ο Τίτος σκοτώνει την Λαβινία. Αποκαλύπτει πως ο Δημήτριος και ο Χείρων την είχανε βιάσει και αυτός με την σειρά του εκδικήθηκε σκοτώνοντάς τους, ενώ μετά τους κομμάτιασε και έφτιαξε από το κρέας τους τις πίτες, που η Ταμόρα έφαγε με τόση όρεξη. Σκοτώνει την Ταμόρα, ο Σατουρνίνος σκοτώνει τον Τίτο και ο Λεύκιος σκοτώνει τον Σατουρνίνο και στέφεται νέος Αυτοκράτορας. Ο αμετανόητος Ααρών θάβεται ζωντανός, ενώ το σώμα της Ταμόρας γίνεται βορά για τα θηρία.
Ισραηλινή Εταιρία Μεταδόσεων
Ραδιοφωνία
Τρία διαδικτυακά ραδιοφωνικά κανάλια επικεντρώνονται σε συγκεκριμένα μουσικά είδη:
Τίτος Ανδρόνικος
Παραπομπές
Κατηγορία:Τραγωδίες του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ
Ισραηλινή Εταιρία Μεταδόσεων
Παραπομπές
Κατηγορία:Επιχειρήσεις του Ισραήλ Κατηγορία:Κρατικοί ραδιοτηλεοπτικοί σταθμοί Κατηγορία:Επιχειρήσεις Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης
Λέγκα Νατσιονάλε Ντιλετάντι
Η Λέγκα Νατσιονάλε Ντιλετάντι (ιταλικά: Lega Nazionale Dilettanti, LND, μετάφραση: Εθνική Ερασιτεχνική Ένωση) είναι ο υπεύθυνος φορέας για το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο στην Ιταλία, υπό την εποπτεία της Ιταλικής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (FIGC).
Ιστορία
Ιδρύθηκε το 1959 στη Ρώμη, έχοντας την ευθύνη διεξαγωγής ενός εθνικού πρωταθλήματος, μέσω της διαπεριφερειακής επιτροπής ως διοργανώτρια αρχή του πρωταθλήματος της Σέριε Δ από το 1981, τη διοργάνωση 19 περιφερειακών πρωταθλημάτων μέσω των 20 περιφερειακών επιτροπών, το τμήμα ποδοσφαίρου γυναικών, και το τμήμα ποδοσφαίρου σάλας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στην Ιταλία
Γκορόουα
Οι Γκορόουα (Gorowa) είναι μια εθνοτική ομάδα, η οποία ζει στις Περιφέρειες Μανυάρα (Manyara Region) και Ντοντόμα (Dodoma Region), στις Περιοχές Μπούλου (Mbulu District) και Κοντόα (Kondoa District), πλησίον του Μπαμπάτι (Babati) καθώς και στα περίχωρα του Όρους Ουφιόμε (Mt. Ufiome) στην Τανζανία.
Μιχάλης Μεϊμάρης
Διδάσκει τα μαθήματα σχετικά με την ψηφιακή αφήγηση:
- Αφήγηση στο Νέο Τεχνολογικό Επικοινωνιακό Περιβάλλον (ΠΜΣ "Ψηφιακά Μέσα Επικοινωνίας και Περιβάλλοντα Αλληλεπίδρασης")
Γκορόουα
Ομιλούν ως μητρική γλώσσα την γλώσσα Γκορόουα (Gorowa language), η οποία ανήκει στο Νότιο Κουσιτικό κλάδο της Αφρο-Ασιατικής οικογένειας. Επίσης, είναι πιο στενά γλωσσικά συνδεδεμένη με την γλώσσα των Ιράκου (Iraqw), με την οποία φυλή, κρατούν στενές σχέσεις και επικοινωνούν μεταξύ τους, αλλά θεωρούν τους εαυτούς τους ως δύο διαφορετικές ομάδες.
Μιχάλης Μεϊμάρης
- Ψηφιακή αφήγηση και διαμεσικές αφηγηματικές διαδικασίες για μάθηση (Διιδρυματικό ΠΜΣ "Τεχνολογίες της Πληροφορίας και της Επικοινωνίας της Εκπαίδευσης")
Γκορόουα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνοτικές ομάδες στην Τανζανία Κατηγορία:Αυτόχθονες λαοί της Ανατολικής Αφρικής Κατηγορία:Κάτοικοι Κουσιτικά-ομιλούντες Κατηγορία:Φυλές της Αφρικής
Μιχάλης Μεϊμάρης
- Επικοινωνία στην Ανάπτυξη των Εκπαιδευτικών Μονάδων & Ψηφιακή Αφήγηση της (ΠΜΣ "Μοντέλα Σχεδιασμού και Ανάπτυξης Εκπαιδευτικών Μονάδων")
Έχει τιμηθεί από τη Γαλλική Δημοκρατία με τον τίτλο του Chevalier de l’Ordre des Palmes Academiques (Ιππότης του Τάγματος του Ακαδημαϊκού Φοίνικα).
Συμμετέχει από την 1η Ιανουαρίου 2014 στο Διοικητικό Συμβούλιο του Ινστιτούτου για τις Τεχνολογίες της Επικοινωνίας στην Εκπαίδευση (Institute for Information Technologies in Education) της UNESCO.
Ο Μ. Μεϊμάρης έχει επίσης διατελέσει:
- Πρόεδρος του Τμήματος Επικοινωνίας και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (1999 – 2003)
- Επιστημονικός Διευθυντής στην εταιρεία Στατιστικών Εφαρμογών και Προγραμματισμού ANALYSIS O.E. με αντικείμενο τον σχεδιασμό ερευνών και την επεξεργασία στατιστικών στοιχείων, καθώς και τη διεξαγωγή ερευνών με αντικείμενο την εκλογική συμπεριφορά (1978-1980)
- Σύμβουλος της Τεχνικής Διεύθυνσης της Γαλλικής εφημερίδας ‘LIBERATION’ με αντικείμενο τον σχεδιασμό και ανάπτυξη ηλεκτρονικού συντακτικού συστήματος και υπηρεσιών τηλεματικής για το ευρύ κοινό στο Minitel (Allo-Libe) (1980-1982)
- Επισκέπτης Καθηγητής σε Πανεπιστημιακά Ιδρύματα της Ευρώπης
- Συμμετείχε στη δημιουργία, στελέχωση και ανάπτυξη της Διεύθυνσης Μελετών και Εφαρμογών Νέας Τεχνολογίας του Αθηναϊκού Πρακτορείου Ειδήσεων (ΑΠΕ) ως υπεύθυνος σε θέματα εισαγωγής στον Ελληνικό χώρο των νέων τεχνολογιών στα Μέσα Μαζικής Επικοινωνίας (Videotex, Teletext, Ηλεκτρονικά Συντακτικά Συστήματα (DTP), Εξειδικευμένες Βάσεις Δεδομένων, Συνθετική Εικόνα, Βιντεοδίσκος –CD-ROM), καθώς και για τον σχεδιασμό και παραγωγή συγκεκριμένων προϊόντων-software και υπηρεσιών τηλεματικής (1986-1987). Πρόκειται για την πρώτη οργανωμένη πρωτοβουλία εισαγωγής των Νέων Τεχνολογιών στη Δημοσιογραφία στην Ελλάδα.
Τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα εστιάζονται στις Νέες Τεχνολογίες στην Επικοινωνία, την Εκπαίδευση και τα Μ.Μ.Ε., στο Νέο Τεχνολογικό Επικοινωνιακό Περιβάλλον και τον σχεδιασμό του, στην Ψηφιακή Αφήγηση, στην Οπτική Επικοινωνία, στα Πολυμέσα, στην Ανοικτή, Ευέλικτη και εξ αποστάσεως Εκπαίδευση, στη Μάθηση που βασίζεται στο Ψηφιακό Παιχνίδι, στη Διαγενεακή Μάθηση και Επικοινωνία καθώς και στην κατάρτιση και επιμόρφωση εκπαιδευτών και δημοσιογράφων στον τομέα των Νέων Τεχνολογιών.
Έχει υπάρξει επιστημονικός υπεύθυνος σε προγράμματα σύλληψης, σχεδιασμού και δημιουργίας εφαρμογών των Νέων Τεχνολογιών, καθώς και σε προγράμματα κατάρτισης και επιμόρφωσης (MEDIA, LEONARDO, INTERREG, GRUNDTVIG, EQUAL, CULTURE, LIFE LONG LEARNING, ERASMUS, SOCRATES).
Μέλος Επιστημονικών Εταιρειών | Μέλος Δ.Σ. Επιστημονικών Εταιρειών και Οργανισμών
Ο Μ. Μεϊμάρης έχει διοργανώσει Διεθνή Επιστημονικά Συνέδρια, Σεμινάρια και Προγράμματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και είναι μέλος των σημαντικότερων Επιστημονικών Εταιρειών του τομέα του, όπως Association for Computing Machinery/Special Interest Group Graphics (ACM/SIGGRAPH), Orbicom (The International Network of UNESCO Chairs in Communications), Ελληνική Εταιρεία για την Ανοικτή και Εξ’ Αποστάσεως Εκπαίδευση (αντιπρόεδρος), Ελληνική Μαθηματική Εταιρεία κ.ά. Συμμετέχει στη Συντακτική Επιτροπή του επιστημονικού περιοδικού Ζητήματα Επικοινωνίας, και στη Συντακτική Επιτροπή του επιστημονικού περιοδικού International Journal of Electronic Governance, καθώς και στη συντακτική Επιτροπή της επίσημης εφημερίδας του Πανεπιστημίου Αθηνών ΤΟ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΚΟ.
Ο Μ. Μεϊμάρης είναι συγγραφέας σημαντικού αριθμού επιστημονικών δημοσιεύσεων, άρθρων, μελετών και βιβλίων.
Είναι, επίσης, επιστημονικός υπεύθυνος της σειράς «Επικοινωνία και Τεχνολογία» στις εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ, το πρώτο βιβλίο της οποίας είναι του Mark Prensky, Μάθηση Βασισμένη στο Ψηφιακό Παιχνίδι, εκδ. Μεταίχμιο 2009.
Σπουδές
1972 Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, Πτυχίο Μαθηματικών
1973 Universite Pierre et Marie Curie (Paris VI), Μεταπτυχιακό δίπλωμα DEA στη Μαθηματική Στατιστική
1976 Universite Pierre et Marie Curie (Paris VI), Doctorat de 3eme cycle στη Στατιστική
1985 Universite Pierre et Marie Curie (Paris VI), Doctorat d’Etat es Sciences στην Ανάλυση Δεδομένων με Η/Υ
Η μεταδιδακτορική του εξειδίκευση περιλαμβάνει
1988 – 1989 Middlesex Polytechnic, London, Great Britain, Computer Graphics and Animation, Centre for Advanced Studies in Computer Aided Art and Design (CASCAAD)
1989 – 1990 Ecole Nationale Superieure de Creation Industrielle ENCI- Les ATELIERS, Paris, France
Computer Aided Design & Computer Aided Manufacturing, (CAD/CAM)
1990 Faculty of Art, Media and Technology, Utrecht Scholl of Arts, Utrecht, Holland, Communication and Human Computer Interaction, Centrum voor Kennistechnologie (Centre for Knowledge Technology)
1991 University of Catalonia, Barcelona, Spain, Computer Graphics, Modelling and Educational Applications
1992 Bournemouth University, Bournemouth, Great Britain, Computer Animation, Virtual Reality, National Centre for Computer Animation
1992 Ecole Nationale Superieure de Creation Industrielle ENSCI- Les ATELIERS, Paris, France Computer Image Synthesis & Video, Ecole Nationale Superieure de Creation Industrielle
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Επίσημος ιστοχώρος: https://mmeimaris.gr/
Αναλυτικό βιογραφικό και δημοσιεύσεις: https://mmeimaris.gr/gr/cv/
Διακρατική υιοθεσία
Διακρατικές ονομάζονται οι υιοθεσίες στις οποίες το παιδί διαμένει σε κράτος διαφορετικό από αυτό που διαμένει ο υποψήφιος θετός γονέας και απαιτείται η μετακίνησή του με την ολοκλήρωση της υιοθεσίας. Οι διακρατικές υιοθεσίες καλούνται και διεθνείς όταν το υποψήφιο θετό παιδί έχει διαφορετική ιθαγένεια από εκείνη του υποψήφιου θετού γονέα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικογενειακό Δίκαιο
Λίριο
Το Λίριο (ιταλικά: Lirio) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Παβίας, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Παβίας
Ερμεντρούδη, κόρη του Λουδοβίκου του Τραυλού
Η Ερμεντρούδη της Γαλλίας ήταν κόρη του Βασιλιά των Δυτικών Φράγκων Λουδοβίκου του Τραυλού με την πρώτη σύζυγο του Ανσγκάρδη της Βουργουνδίας την οποία είχε παντρευτεί σε μυστικό γάμο. Το όνομα Ερμεντρούδη το πήρε από την γιαγιά της Ερμεντρούδη της Ορλεάνης. Ο Λουδοβίκος ο Τραυλός είχε πολλά παιδιά με την Ανσγκάρδη όπως οι μετέπειτα βασιλείς Λουδοβίκος Γ΄ της Γαλλίας, Καρλομάν Β΄ της Γαλλίας, Χίλντεγκαρντ, Γκιζέλα και Ερμεντρούδη, ωστόσο με εντολή του πατέρα του Καρόλου του Φαλακρού την χώρισε για να παντρευτεί σε δεύτερο γάμο την Αδελαΐδα των Παρισίων (875). Με τον θάνατο του πατέρα της ξέσπασαν σκληρές συγκρούσεις για την διαδοχή ανάμεσα στην μητέρα της και την μητριά της Αδελαΐδα, η Ερμεντρούδη παντρεύτηκε τον Ρεζινάρ της Λωρραίνης γιο του Ούνρουοχ Γ΄ του Φρίουλι. Η κόρη της Κουνιγκούντα της Γαλλίας παντρεύτηκε σε πρώτο γάμο (909) τον Βίγκερικ της Λοθαριγγίας κόμη του Μπίντγκαου και του Παλατινάτου της Λοθαριγγίας, σε δεύτερο γάμο παντρεύτηκε τον Ρίκουιν του Βερντέν.
Πηγές
Κατηγορία:Δυναστεία των Καρολιδών Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γαλλίας
Ηλίας Ζερβός
Ο Ηλίας Ζερβός (29 Νοεμβρίου 1956, Κωνσταντινούπολη – 31 Οκτωβρίου 2022, Αθήνα) ήταν Έλληνας ηθοποιός της τηλεόρασης, του θεάτρου και του κινηματογράφου.
Βιογραφία
Ήταν απόφοιτος της Ανωτάτης Σχολής Οικονομικών και Εμπορικών Επιστημών και της Δραματικής Σχολής Βεάκη. Ήταν μέλος του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών.
Είχε συμμετάσχει σε πολλά θεατρικά έργα και τηλεοπτικές σειρές. Έγινε ευρύτερα γνωστός από τους ρόλους του ως δικηγόρος στις σειρές Άκρως Οικογενειακόν και Κωνσταντίνου και Ελένης.
Από το 1990 συνεργαζόταν με την Audio Visual και με άλλες εταιρείες μεταγλώττισης τόσο ως ηθοποιός, δανείζοντας τη φωνή του σε κινούμενα σχέδια και σε αφηγήσεις, όσο και ως σκηνοθέτης μεταγλωττισμένων σειρών ταινιών.
Το 2014 ήταν υποψήφιος περιφερειακός σύμβουλος Αττικής (στον βόρειο τομέα) με τον συνδυασμό Δύναμη Ζωής της Ρένας Δούρου.
Απεβίωσε από ανακοπή καρδιάς στις 31 Οκτωβρίου 2022, σε ηλικία 65 ετών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί φωνής
Βιτζέβανο
Το Βιτζέβανο (ιταλικά: Vigevano, λομβαρδικά: Avgevan) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Παβίας, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας. Είναι κτισμένο στη δεξιά όχθη του ποταμού Τιτσίνο, περίπου 40 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Μιλάνου. Η πόλη είναι γνωστή για τη βιομηχανία υποδημάτων.
Ιστορία
Τον 14ο αιώνα έγινε φέουδο των Ντέλλα Τόρε και στη συνέχεια των Βισκόντι και το 1449 κατακτήθηκε από τους Σφόρτσα. Ο Λουδοβίκος Σφόρτσα προχώρησε στην κατασκευή νέων κτιρίων στην πόλη, όπως της πιάτσα Ντουκάλε και του πύργου του Μπραμάντε. Το 1532 ορίστηκε πρωτεύουσα της επαρχίας Βιτζεβάνασκο του Δουκάτου του Μιλάνου. Το 1748 πέρασε στην κατοχή του οίκου της Σαβοΐας και του βασιλείου της Σαρδηνίας. Το 1866 λειτούργησε στο Βιτζέβανο το πρώτο εργοστάσιο παπουτσιών στην Ιταλία, με την υποδηματοποιία να παρουσιάζει μεγάλη ανάπτυξη τις επόμενες δεκαετίες.
Αξιοθέατα
Το κεντρικό αξιοθέατο του Βιτζέβανο είναι Πιάτσα Ντουκάλε, μια επιμήκης πλατεία που κτίστηκε το 1492-93 από τον Λουντοβίκο Σφόρτσα, η οποία περιβάλλεται από στοές. Στο ένα άκρο της βρίσκεται ο καθεδρικός ναός (ντουόμο) του Βιτζέβανο, του οποίου η κατασκευή ξεκίνησε το 1532 και τον 17ο αιώνα κτίστηκε η μπαρόκ πρόσοψή του. Στην κορυφή της πόλης βρίσκεται το κάστρο των Σφόρτσα, με τον πύργο του Μπραμάντε. Στην πόλη λειτουργεί μουσείο υποδημάτων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Παβίας
Λομέλλο
Το Λομέλλο (ιταλικά: Lomello) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Παβίας, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Παβίας
Πιερ Ζυλ Ζανσέν
Ο Πιερ Ζυλ Σεζάρ Ζανσέν (Pierre Jules César Janssen, 22 Φεβρουαρίου 1824 – 23 Δεκεμβρίου 1907), γνωστός και ως Ζυλ Ζανσέν, ήταν Γάλλος αστρονόμος, που μαζί με τον Βρετανό επιστήμονα Τζόζεφ Νόρμαν Λόκυερ πιστώνεται με την ανακάλυψη της αεριώδους φύσεως της ηλιακής χρωμόσφαιρας και του χημικού στοιχείου ήλιο.
Η ανακάλυψη του ηλίου
thumb|right|Ο Πιερ Ζυλ Ζανσέν Παρατηρώντας την έκλειψη Ηλίου της 18ης Αυγούστου 1868 από τις Βρετανικές Ινδίες, ο Ζανσέν πρόσεξε φωτεινές γραμμές στο φάσμα της χρωμόσφαιρας, κάτι που φανέρωνε ότι η χρωμόσφαιρα βρίσκεται σε αέρια κατάσταση. Παρούσα στο ηλιακό φάσμα ήταν μία λαμπρή κίτρινη γραμμή, που αργότερα μετρήθηκε ότι αντιστοιχούσε σε μήκος κύματος 5.874,9 Å. Αυτή ήταν η πρώτη παρατήρηση της συγκεκριμένης φασματικής γραμμής και μία πιθανότητα ήταν ότι την παρήγε ένα χημικό στοιχείο που δεν είχε ακόμη ανακαλυφθεί πάνω στη Γη. Από τη μεγάλη φωτεινότητα των φασματικών γραμμών, ο Ζανσέν συνειδητοποίησε ότι το χρωμοσφαιρικό φάσμα μπορούσε να παρατηρηθεί ακόμα και χωρίς να υπάρχει έκλειψη, και προχώρησε σε τέτοιες παρατηρήσεις.
Στις 20 Οκτωβρίου του ίδιου έτους ο Τζόζεφ Νόρμαν Λόκυερ στην Αγγλία πρωτοχρησιμοποίησε ένα νέο, σχετικά ισχυρό οπτικό φασματοσκόπιο. Παρατήρησε το ίδιο φάσμα εκπομπής της χρωμόσφαιρας, με την ίδια κίτρινη γραμμή. Μέσα σε λίγα χρόνια, συνεργάσθηκε με έναν χημικό και συμπέραναν ότι μπορούσε να οφείλεται σε κάποιο άγνωστο στοιχείο, αφού δοκίμασαν ανεπιτυχώς τις γραμμές όλων των τύπων υδρογόνου (μοριακό, ατομικό). Αυτή ήταν η πρώτη φορά που ένα χημικό στοιχείο της ύλης ανακαλυπτόταν πάνω σε ένα ουράνιο σώμα προτού να ανακαλυφθεί πάνω στη Γη. Ο Λόκυερ και ο χημικός Έντουαρντ Φράνκλαντ ονόμασαν το άγνωστο στοιχείο με την ελληνική λέξη για το άστρο της ημέρας, ήλιο.
Αστεροσκοπεία
Κατά τη μεγάλη έκλειψη του 1868, ο Ζανσέν απέδειξε επίσης την αεριώδη φύση των ηλιακών προεξοχών και επινόησε έναν τρόπο για να τις παρατηρεί χωρίς να χρειάζεται έκλειψη Ηλίου. Από τους βασικούς σκοπούς των φασματοσκοπικών ερευνών του Ζανσέν ήταν να απαντήσει στο ερώτημα εάν ο Ήλιος περιέχει οξυγόνο ή όχι. Για να το διαπιστώσει αυτό προαπαιτείτο να «βγάλει από τη μέση» την απορρόφηση του φωτός από το οξυγόνο της γήινης ατμόσφαιρας και η τολμηρή του σύλληψη ήταν να ιδρύσει ένα αστεροσκοπείο στην κορυφή του Λευκού Όρους. Αυτό το αστεροσκοπείο, τα θεμέλια του οποίου στερεώθηκαν στον σκληρό πάγο που φαινόταν να καλύπτει την κορυφή μέχρι βάθος άνω των δέκα μέτρων, κατασκευάσθηκε τελικά μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1893 και ο Ζανσέν, παρά την προχωρημένη ηλικία του, ανέβηκε μέχρι εκεί πάνω και πέρασε 4 ημέρες διεξάγοντας παρατηρήσεις.
Ο Ζανσέν συμμετείχε στο Διεθνές Συνέδριο για τον Μεσημβρινό το 1884. Διετέλεσε πρόεδρος της Αστρονομικής Εταιρείας της Γαλλίας από το 1895 ως το 1897.
Θάνατος, τιμές και κληρονομιά
thumb|Ο τάφος του Ζανσέν στο Παρίσι Ο Ζανσέν απεβίωσε στο Μεντόν στις 23 Δεκεμβρίου 1907, σε ηλικία 83 ετών, και τάφηκε στο Κοιμητήριο Περ Λασαίζ των Παρισίων, με το όνομα «J. Janssen» πάνω στον τάφο του. Κατά τη διάρκεια της ζωής του είχε γίνει ιππότης της Λεγεώνας της Τιμής και είχε αναγορευθεί αντεπιστέλλον μέλος της Βασιλικής Εταιρείας. Κρατήρες στον πλανήτη Άρη και στην ορατή από τη Γη πλευρά της Σελήνης έχουν ονομασθεί προς τιμή του. Επίσης, η πλατεία στην οποία ανοίγει το Αστεροσκοπείο του Μεντόν φέρει το όνομα Place Jules Janssen προς τιμή του.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Γάλλοι αστρονόμοι Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Επιστημών (Γαλλία) Κατηγορία:Ιππότες της Λεγεώνας της Τιμής Κατηγορία:Αστρονόμοι του 19ου αιώνα Κατηγορία:Ήλιο
Κλημεντία της Βουργουνδίας
Η Κλημεντία της Βουργουνδίας (γαλ.: Clémence de Bourgogne, περί το 1078 - περί το 1133) ήταν κόμισσα και αντιβασίλισσα της Φλάνδρας, την εποχή που ο σύζυγος της έλειπε σε σταυροφορίες. Ήταν κόρη του κόμητος Γουλιέλμου του Μέγα της Βουργουνδίας και της συζύγου του Στεφανίας. Η οικογένειά της ήταν στενά συνδεδεμένη με την Καθολική εκκλησία αφού δύο από τα αδέλφια της έγιναν αρχιεπίσκοποι και άλλος ένας από τους αδελφούς της ήταν ο Πάπας Κάλλιστος Β΄.
Αντιβασίλισσα της Δανίας
Παντρεύτηκε τον Ροβέρτο Β΄ της Φλάνδρας και έγινε και η ίδια κόμισσα της Φλάνδρας. Η προίκα που πήρε ήταν εντυπωσιακή περιλαμβάνοντας περίπου το ένα τρίτο της Φλάνδρας με μια σειρά από πόλεις της παραθαλάσσιας και νοτιοδυτικής Φλάνδρας από την Λιλ μέχρι το Ντουαί. Χάρη στην μεγάλη προίκα της η Κλημεντία κατόρθωσε να δημιουργήσει πολλά δίκτυα σχέσεων με τον λαό και των κλήρο, διηύθυνε πολλά μοναστήρια και δημιούργησε σχέσεις με μεγάλες οικογένειες, όλα αυτά της έδωσαν μεγάλα πλεονεκτήματα στην διακυβέρνηση της κομητείας. Όταν ο σύζυγος της Ροβέρτος Β΄ αναχώρησε για την Α΄ Σταυροφορία η Κλημεντία έγινε αντιβασίλισσα της Φλάνδρας. Είχε τεράστιες οικονομικές δυνατότητες κάτι που της επέτρεψε ακόμα και να κόψει νομίσματα με το όνομα της. Είχε την ικανότητα να προστατεύσει τους προσκυνητές απο τις ληστρικές επιθέσεις που δέχονταν στην Μπαπώμ. Όταν επέστρεψε ο σύζυγος της από την Σταυροφορία έμεινε έκπληκτος με την ισχύ της, συγκυβέρνησε μαζί της και το όνομα της φαινόταν σε πολλά καταστατικά ιδιαίτερα σε εκείνα που είχαν σχέση με την εκκλησία.