cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Νομαρχία Ανατολικής Αττικής
Η Νομαρχία Ανατολικής Αττικής (καταργήθηκε το 1994) ήταν διοικητική διαίρεση του Νομού Αττικής της Περιφέρειας Αττικής, αποτελούσε αποκεντρωμένη κρατική δομή με διορισμένο νομάρχη και είχε ως έδρα την Αγία Παρασκευή. Με το Πρόγραμμα Καλλικράτης μεταρρυθμίστηκε η διοικητική διαίρεση της Ελλάδας το 2011 και επανακαθορίστηκαν τα όρια των Οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης (ΟΤΑ), ο τρόπος εκλογής των οργάνων και οι αρμοδιότητές τους. Δημιουργήθηκε η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Ανατολικής Αττικής, με εκλεγμένο νομάρχη και νομαρχιακό συμβούλιο. Περιελάμβανε διοικητικά 20 δήμους και 26 κοινότητες. Έδρα της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης υπήρξε η Παλλήνη (Διοικητική διαίρεση νομαρχίας Ανατολικής Αττικής).
Ο πληθυσμός της ανερχόταν σε 403.918 κατοίκους, κατά την Απογραφή του 2001. Η έκτασή της ήταν 1.459 τ.χλμ. και το 2001 παρουσίαζε πυκνότητα πληθυσμού 277 κατοίκων ανά τ.χλμ. Οι ταχυδρομικοί κωδικοί των περιοχών της τέως νομαρχίας είναι της μορφής 1** ** και ο κωδικός ISO 3166-2 της ο GR-A2.
Διοικητική διαίρεση Νομαρχίας Ανατολικής Αττικής
Υποδιαιρείτο στις εξής γεωγραφικές ενότητες:
Βορειοανατολική Αττική
Μαραθώνας | Νέα Μάκρη | Ραφήνα | Γραμματικό | Βαρνάβας | Καπανδρίτι | Αφίδνες | Πολυδένδρι | Κάλαμος | Μαλακάσα | Αυλώνα | Μαρκόπουλο Ωρωπού | Ωρωπός | Σκάλα Ωρωπού και Χαλκούτσι | Νέα Παλάτια και Άγιος Κωνσταντίνος | Συκάμινο | Αχαρνές | Θρακομακεδόνες | Βαρυμπόμπη | Κρυονέρι | Άγιος Στέφανος | Άνοιξη | Δροσιά | Ροδόπολη | Διόνυσος | Σταμάτα
Μεσόγεια
Γέρακας | Γλυκά Νερά | Ανθούσα | Παλλήνη | Παιανία | Πικέρμι | Σπάτα | Αρτέμιδα | Ραφήνα | Μαρκόπουλο Μεσογαίας | Κερατέα | Κορωπί | Καλύβια Θορικού | Βάρη | Κουβαράς | Βούλα
Λαυρεωτική
Σαρωνίδα | Ανάβυσσος | Παλαιά Φώκαια | Λαύριο | Άγιος Κωνσταντίνος
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
Θρησκευτικός εθνικισμός
Ως θρησκευτικός εθνικισμός, περιγράφεται η ιδεολογία, η οποία συνδυάζει τον εθνικισμό με μια συγκεκριμένη θρησκευτική πίστη ή δόγμα. Η σχέση αυτή μπορεί να αναλυθεί σε δύο πτυχές: την πολιτικοποίηση της θρησκείας και την επιρροή της θρησκείας στην πολιτική.
Στην πρώτη πτυχή, μια κοινή θρησκεία μπορεί να θεωρηθεί ότι συμβάλλει στην αίσθηση της εθνικής ενότητας, έναν κοινό δεσμό μεταξύ των πολιτών του έθνους. Μια άλλη πολιτική πτυχή της θρησκείας είναι η υποστήριξη μιας εθνικής ταυτότητας, παρόμοια με μια κοινή εθνότητα, γλώσσα ή πολιτισμό. Η επιρροή της θρησκείας στην πολιτική είναι περισσότερο ιδεολογική, όπου οι τρέχουσες ερμηνείες των θρησκευτικών ιδεών εμπνέουν τον πολιτικό ακτιβισμό και τη δράση - για παράδειγμα, ψηφίζονται νόμοι για την ενίσχυση της αυστηρότερης θρησκευτικής προσήλωσης.
Ο θρησκευτικός εθνικισμός με ιδεολογικό γνώμονα μπορεί να μην στρέφεται απαραίτητα κατά άλλων θρησκειών καθεαυτού, αλλά μπορεί να εκφράζεται ως απάντηση στη νεωτερικότητα και, ειδικότερα, στον κοσμικό εθνικισμό. Πράγματι, ο θρησκευτικός εθνικισμός μπορεί να εκφράζεται ως το δυαδικό του κοσμικού εθνικισμού. Έθνη-κράτη των οποίων τα σύνορα είναι σχετικά πρόσφατα ή που έχουν βιώσει την αποικιοκρατία, μπορεί να είναι πιο επιρρεπή στον θρησκευτικό εθνικισμό, ο οποίος μπορεί να αντιπροσωπεύει μια πιο αυθεντική ή "παραδοσιακή" απόδοση της ταυτότητας. Έτσι, υπήρξε μια παγκόσμια άνοδος του θρησκευτικού εθνικισμού στον απόηχο του τέλους του ψυχρού πολέμου, αλλά και καθώς η μετα-αποικιακή πολιτική (που αντιμετωπίζει σημαντικές αναπτυξιακές προκλήσεις, αλλά και την πραγματικότητα των αποικιοκρατικά καθορισμένων, και ως εκ τούτου κάπως τεχνητών, συνόρων) τέθηκε υπό αμφισβήτηση.
Ο κίνδυνος είναι ότι όταν το κράτος αντλεί πολιτική νομιμοποίηση από την προσήλωση στα θρησκευτικά δόγματα, αυτό μπορεί να αφήσει ένα άνοιγμα σε προφανώς θρησκευτικά στοιχεία, θεσμούς και ηγέτες, καθιστώντας τις επικλήσεις στη θρησκεία πιο "αυθεντικές", φέρνοντας πιο ρητά θεολογικές ερμηνείες στην πολιτική ζωή. Έτσι, η επίκληση της θρησκείας ως δείκτη εθνότητας δημιουργεί ένα άνοιγμα για πιο έντονες και ιδεολογικές ερμηνείες του θρησκευτικού εθνικισμού. Πολλοί εθνοτικοί και πολιτισμικοί εθνικισμοί περιλαμβάνουν θρησκευτικές πτυχές, αλλά ως δείκτη της ταυτότητας της ομάδας και όχι ως εγγενές κίνητρο για εθνικιστικές διεκδικήσεις.
Χριστιανικός εθνικισμός
Οι χριστιανοί εθνικιστές επικεντρώνονται περισσότερο στην εσωτερική πολιτική, όπως η ψήφιση νόμων που αντικατοπτρίζουν την άποψή τους για τον χριστιανισμό. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο χριστιανικός εθνικισμός τείνει να είναι συντηρητικός. Σε χώρες με κρατική εκκλησία, όπως η Ελλάδα, οι χριστιανοί εθνικιστές, επιδιώκουν να διατηρήσουν το καθεστώς ενός χριστιανικού κράτους. Προωθούν ενεργά θρησκευτικούς (χριστιανικούς) σκοπούς σε διάφορους τομείς της κοινωνικής ζωής, από την πολιτική και την ιστορία μέχρι τον πολιτισμό και την επιστήμη. Διακριτικές ριζοσπαστικοποιημένες μορφές θρησκευτικού εθνικισμού ή κληρικού εθνικισμού (κληρικός εθνικισμός ή κληρικο-εθνικισμός) αναδύθηκαν στην ακροδεξιά του πολιτικού φάσματος σε διάφορες ευρωπαϊκές χώρες ειδικά κατά την περίοδο του μεσοπολέμου στο πρώτο μισό του 20ού αιώνα.
Κατά τον Μεσαίωνα έγιναν προσπάθειες για την ίδρυση ενός παγχριστιανικού κράτους με την ένωση των χωρών εντός της Χριστιανοσύνης. Ο χριστιανικός εθνικισμός έπαιξε ρόλο σε αυτή την εποχή κατά την οποία οι χριστιανοί αισθάνθηκαν την παρόρμηση να ανακτήσουν τα εδάφη στα οποία άνθισε ο χριστιανισμός. Μετά την άνοδο του Ισλάμ, ορισμένα τμήματα της Βόρειας Αφρικής, της Ανατολικής Ασίας, της Νότιας Ευρώπης, της Κεντρικής Ασίας και της Μέσης Ανατολής έχασαν τον χριστιανικό έλεγχο. Στην Πολωνία, ο εθνικισμός χαρακτηριζόταν πάντοτε από πίστη στη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία. Ομάδες όπως η Εθνική Αναγέννηση της Πολωνίας χρησιμοποιούν συνθήματα όπως Wielka Polska Katolicka (Μεγάλη Καθολική Πολωνία) και διαμαρτύρονται έντονα κατά της νομιμοποίησης του γάμου των ομοφυλοφίλων και των αμβλώσεων. Συντηρητικές θρησκευτικές ομάδες που συνδέονται με το Radio Maryja κατηγορούνται συχνά ότι υποθάλπουν εθνικιστικές και αντισημιτικές συμπεριφορές.. Ο θρησκευτικός εθνικισμός που χαρακτηρίζεται από την κοινοτική προσκόλληση στην Ανατολική Ορθοδοξία και τις εθνικές Ορθόδοξες Εκκλησίες συναντάται σε πολλά κράτη της Ανατολικής Ευρώπης και στη Ρωσική Ομοσπονδία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εθνικισμός
Κρις Μακάντλες
Ο Κρις Μακάντλες (Christofer "Alex" Johnson McCandless, 12 Φεβρουαρίου 1968 Βιρτζίνια, ΗΠΑ-19 Αυγούστου 1992, Αλάσκα, ΗΠΑ) ήταν ένας Αμερικανός απόφοιτος κολεγίου, ιδεαλιστής και ακτιβιστής που αρνήθηκε την πολιτισμένη ζωή και επιχείρησε να διαβιώσει μέσα σε αντίξοες συνθήκες, αλλά πέθανε από ασιτία. Η περίπτωσή του αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για εκατοντάδες θαυμαστές του, οι οποίοι προσπαθούν να μιμηθούν το παράδειγμά του.
Ο Μακάντλες ήταν χαρισματικός μαθητής με έφεση προς τις επιχειρήσεις, καθώς από μικρή κιόλας ηλικία διακρίθηκε στις σπουδές του αλλά και απέκτησε το δικό του αυτοκίνητο. Επηρεασμένος από βιβλία του Τζακ Λόντον και του Λέοντα Τολστόι, στράφηκε στον φυσικό τρόπο ζωής και μετά την αποφοίτησή του από το κολλέγιο (1990) ξεκίνησε διάφορες περιηγήσεις στην αμερικανική ενδοχώρα, από το Μεξικό έως την Αλάσκα. Συνήθιζε να κρατά προσωπικό ημερολόγιο, να είναι εξοπλισμένος μόνο με τα απολύτως απαραίτητα και να διακινδυνεύει χωρίς να λαμβάνει τις απαραίτητες προφυλάξεις, γεγονός που έκανε πολλούς να τον χαρακτηρίσουν σαν "ναρκισσιστικό", "σχιζοφρενικό", ή "αυτοκτονικό" άτομο. Αυτοαποκαλείτο "Alex" (εμφαντικά "Alexander Super-tramp"-"ιδανικός ή τέλειος πλάνης") και με το όνομα αυτό τον γνώρισαν οι κάτοικοι των περιοχών που επισκεπτόταν. Στις 28 Απριλίου του 1992 άρχισε την τελευταία του περιήγηση στην Αλάσκα, διαμέσω του "μονοπατιού του Πανικού" και διασχίζοντας τα νερά του επικίνδυνου ποταμού Τεκλανίκα. Είχε μαζί του μόλις 4,5 κιλά ρύζι, ένα τουφέκι και τα αγαπημένα του βιβλία, αλλά όχι πυξίδα ή χρήματα. Κατέλυσε μέσα σε ένα εγκαταλελειμμένο, σκουριασμένο λεωφορείο της γραμμής 142 (έκτοτε "Μαγικό Λεωφορείο" και σημείο προσκυνήματος θαυμαστών) το οποίο έγινε η τελευταία του κατοικία, καθώς στις 6 Σεπτεμβρίου 1992 βρέθηκε νεκρός (σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των γιατρών είχε αποβιώσει 18 ημέρες νωρίτερα από έλλειψη τροφής) και σκελετωμένος. Είχε προλάβει, εντούτοις, να αναγράψει τη λέξη "sos" στη μια πλευρά του λεωφορείου, ένδειξη ότι είχε πλήρη συναίσθηση του επερχόμενου τέλους του. Στον τόπο θανάτου του, η οικογένειά του ανάρτησε μια αναμνηστική επιγραφή. Η περίπτωσή του θυμίζει σε αρκετό βαθμό την αντίστοιχη του έλληνα καθηγητή Λιαντίνη, που πέθανε μόνος σε μια απόκρημνη περιοχή του Ταϋγέτου, το 1998.
Επιρροή
Η περιπέτεια του Μακάντλες συγκέντρωσε το ενδιαφέρον του δημοσιογράφου Τζον Κρακάουερ, ο οποίος συνέγραψε ένα βιβλίο για αυτόν, παραθέτοντας και πολλά αυθαίρετα στοιχεία, το οποίο έγινε best-seller. Με βάση αυτό το βιβλίο, ο ηθοποιός Σον Πεν έγραψε το σενάριο και σκηνοθέτησε την κινηματογραφική ταινία με τίτλο "Ταξίδι στην Άγρια Φύση" ("Into the Wild") με πρωταγωνιστή τον Έμιλ Χερς που παρουσιάσθηκε στις οθόνες το 2007 και γνώρισε αρκετή επιτυχία. Το 2010 μια θαυμάστρια του Μακάντλες, η 29χρονη Κλερ Άκερμαν έχασε τη ζωή της στα ορμητικά νερά του ποταμιού Τεκλανίκα, ενώ αρκετές φορές οι τοπικές αρχές έχουν κινητοποιηθεί προκειμένου να διασώσουν άλλους επίδοξους μιμητές του κατορθώματος του Μακάντλες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί ακτιβιστές
Μάρσιο Ρομπέρτο ντο Σάντος
Ο Μάρσιο Ρομπέρτο ντο Σάντος, γνωστός σαν Μάρσιο Σάντος (γεννηθείς 15 Σεπτεμβρίου 1969) είναι ένας πρώην βραζιλιάνος, διεθνής ποδοσφαιριστής, που αγωνίστηκε ως αμυντικός σε ομάδες η Ιντερνασιονάλ, η Φιορεντίνα και ο Άγιαξ. Γεννήθηκε στο Σάο Πάολο. Ήταν μέρος της Εθνικής Βραζιλίας η οποία κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 1994, όπου σκόραρε και ένα γκολ στη φάση των ομίλων απέναντι στην Εθνική Καμερούν. Ωστόσο, δεν κατάφερε να σκοράρει στη διαδικασία των πέναλτι στον τελικό απέναντι στην Εθνική Ιταλίας, αλλά η Εθνική Βραζιλίας κατάφερε να κερδίσει τελικά το τρόπαιο. Συμμετείχε σε 43 παιχνίδια της Εθνικής Βραζιλίας μεταξύ 1990 και 1997, σκοράροντας 5 γκολ.
Πηγές
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βραζιλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Βραζιλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σπορτ Κλαμπ Ιντερνασιονάλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μποταφόγκο ντε Φουτεμπόλ ε Ρεγκάτας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ζιροντέν Μπορντό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φιορεντίνα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΦΚ Άγιαξ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατλέτικο Μινέιρο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σάο Πάολο Φουτεμπόλ Κλούμπε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σάντος Φουτεμπόλ Κλούμπε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σαντόνγκ Λουνένγκ Ταϊσάν ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κλουμπ Μπολίβαρ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γκρέμιο Εσπορτίβο Νοβοριζοντίνο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ασοσιασάο Ατλέτικα Πορτουγκέσα (Σάντος) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σοσιεντάντε Εσπορτίβο ντο Γκάμα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ζοϊνβίλε Εσπόρτε Κλούμπε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παουλίστα Φουτεμπόλ Κλούμπε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1994 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Παίκτες νικητές Παγκοσμίου Κυπέλλου ποδοσφαίρου FIFA
Μονή Κρεμαστής
Η Ιερά Μονή Παναγίας Κρεμαστής είναι γυναικείο ορθόδοξο ελληνικό μοναστήρι αφιερωμένο στην Κοίμηση της Θεοτόκου το οποίο βρίσκεται στον Νομό Ηλείας, στην Τοπική Κοινότητα Λανθίου, και υπάγεται στην Ιερά Μητρόπολη Ηλείας της Εκκλησίας της Ελλάδος. μικρογραφία|409x409εσ
Η γεωγραφική θέση
Η μονή εντοπίζεται σε απόσταση 15 χιλιομέτρων βόρειοανατολικά της πόλης του Πύργου και σε υψόμετρο 207 μέτρων.
Η παράδοση και η ονομασία
Η παράδοση αναφέρει πως περίπου τον 17ο αιώνα, ντόπιοι βοσκοί έβλεπαν κατά την διάρκεια της νύχτας ένα χαρακτηριστικό φως μία "λάμψη", να βγαίνει από ένα συγκεκριμένο σημείο του βουνού. Η λάμψη μάλιστα ήταν τόσο δυνατή που διακρινόταν ακόμα και την διάρκεια της ημέρας πάντοτε ακίνητη και σταθερή.
<mapframe latitude="37.707871" longitude="21.501033" zoom="17" width="400" height="300" align="right" />
Το γεγονός του ότι η παράδοση αναφέρει πως η εικόνα βρέθηκε δύο φορές να αιωρείται δικαιολογεί και την ονομασία τόσο της ίδιας της εικόνας όσο και της μονής ως "Κρεμαστή".
Η εικόνα της μονής απεικόνιζε την Θεοτόκο Βρεφοκρατούσα έργο που αποδίδεται στον Ευαγγελιστή Λουκά (μία από τις 70 ή 72 φορητές με Αποστολική προέλευση ).
Η παράδοση επίσης αναφέρει ότι στον χώρο ίσως λειτούργησε και Κρυφό Σχολειό.
Ίδρυση και ιστορικά στοιχεία
Σύμφωνα με την αναφορά του μακαριστού μητροπολίτη Ηλείας κυρού Αντωνίου (1922-1945), ο πρώτος ναός χτίσθηκε το 1601 από τους ντόπιους κατοίκους.
Ως μονή όμως πρέπει να θεωρηθεί πως άρχισε να διαμορφώνεται, αρχικά ως ανδρική, λίγο πριν το 1700 αν στηριχθεί κανείς στο σχετικό Φιρμάνι του Μουσταφά Β' (1695-1703) στο οποίο αναφέρονται και οι εκτάσεις της τότε μόνης. Η μονή γνώρισε μεγάλη ανάπτυξη στα 30 χρόνια που η Πελοπόννησος ήταν στην κυριαρχία των Βενετών (1685-1715).
Έτσι στα χρόνια της Ενετοκρατίας η μονή άρχισε να παίρνει την πρώτης της μορφή. Έως τότε τίποτα άλλο πέρα από το σπήλαιο που είχε διαμορφωθεί σε ναό δεν συναντούσε κανείς στον χώρο της μονής. Οι Βενετοί έδωσαν στον ιερομόναχο Βενιαμίν Κλοκώνη την άδεια να ιδρύσει μονή μεταξύ του 1690 με 1692.
Λόγω της δυσπρόσιτης τοποθεσίας της, κατά την διάρκεια της Τουρκοκρατίας και της Επανάστασης του 1821 ήταν τόπος συνάντησης Ηλείων οπλαρχηγών και καταφύγιο των κατοίκων της περιοχής κατά την επιδρομή του Ιμπραήμ στην περιοχή τον Νοέμβριο του 1825.
Η διάλυση
Τον Οκτώβριο του 1834 ο νομάρχης Αχαϊας και Ηλείας κ. Γλαράκης έκανε αναφορά στην Βασιλική Γραμματεία των Εκκλησιαστικών πως ο ηγούμενος της μονής δεν ανέφερε τον ακριβή αριθμό των μοναχών της μονής –ίσως από καχυποψία-. Την εποχή εκείνη προβλεπόταν ο κατώτερος αριθμός μοναχών να είναι έξι ώστε να αποφευχθεί η διάλυση της εκάστοτε μονής. Έπειτα από την άρνηση όμως του ηγουμένου να αποκαλύψει τον πραγματικό αριθμό η μονή βρέθηκε σε δύσκολη θέση.
Στις 18 Φεβρουαρίου 1835 η μονή διαλύθηκε με Βασιλικό Διάταγμα. Οι προσπάθειες των κατοίκων αλλά και των κρατικών και εκκλησιαστικών αρχόντων της περιοχής δεν σταμάτησαν ποτέ. Με συνεχείς επιστολές τόσο οι πολίτες αλλά ακόμη και οι μοναχοί της μονής απέδιδαν την ευθύνη στον ηγούμενο ο οποίος δήλωσε μη πραγματικό αριθμό φοβούμενος τυχόν επιστράτευση των μοναχών σύμφωνα με όσα λέγονταν εκείνη την εποχή.
Όλες οι προσπάθειες απέδωσαν καρπούς δύο χρόνια μετά. Τον Απρίλιο του 1837 ο γραμματέας επί των Εκκλησιαστικών, Πολυζωίδης, έδωσε την σχετική άδεια με την οποία οι μοναχοί μπορούσαν να επιστρέψουν και να παραμείνουν στην μονή εφόσον η άδεια προσέδιδε και καθεστώς διατήρησης της μονής.
Η μονή ως μετόχι της Ιεράς Μονής Σκαφιδιάς
Με Βασιλικό διάταγμα της 6ης Μαρτίου 1880 η Ιερά Μονή Σκαφιδιάς αναλαμβάνει εξ' ολοκλήρου την διοίκηση της μονής. Θεωρήθηκε από πολλούς ως πιθανή αιτία η λειψανδρία που μάστιζε τα τελευταία χρόνια την μονή εξαιτίας τόσο των θανάτων ορισμένων "πατέρων" όσο και της "αργίας" που τέθηκαν ορισμένοι άλλοι έπειτα από κάποιες κτηματικές διαφορές των προηγουμένων ετών που αφορούσαν τα περιουσιακά στοιχεία της μονής. Διοικητικά η μονή υπαγόταν στην μονή Σκαφιδιάς και οι "πατέρες" που παρέμεναν στην μονή δεν είχαν κανένα διοικητικό προνόμιο για αυτό και όπως φαίνεται στον παρακάτω κατάλογο υπέγραφαν ως Διαχειριστές, Διευθυντές κτλ.
Στα επόμενα χρόνια η μονή άρχισε και πάλι να αποκτά το παλιό της κύρος. Νέοι πατέρες προστέθηκαν στην αδελφότητα ενώ νέες χειροτονίες γίνονταν όλο και συχνότερα οδηγώντας έτσι στην από των πραγμάτων απόσπαση της μονής από την μονή Σκαφιδιάς τον Νοέμβριο του 1892. Νομικά για το κράτος η απόσπαση έγινε με το Βασιλικό Διάταγμα υπ' αριθμόν 259 της 30ης Αυγούστου 1912. Για αυτό τον λόγο άλλοι αναφέρουν πως η μονή ήταν μετόχι μόνο δώδεκα έτη ενώ άλλοι τριάντα δύο.
Όσα έτη η μονή υπαγόταν ως μετόχι στην μονή Σκαφιδιάς οι προσπάθειες των τοπικών αρχόντων αλλά και της εκκλησιαστικής αρχής του τόπου δεν σταμάτησαν ποτέ. Αποτέλεσμα όλων αυτών ήταν η αναγνώριση της πλήρους αυτοτέλειας της μονής, μαζί με τα περιουσιακά της στοιχεία και τα εξαρτήματά της.
Η μετατροπή σε γυναικεία
Η μονή μετά την ανεξαρτητοποίησή της από την μονή Σκαφιδιάς έδειχνε να έχει μια ομαλή και σταθερή ανάπτυξη η οποία όμως δεν διήρκησε αρκετά. Γεγονότα διοικητικής φύσεως αλλά και οι θάνατοι των μοναχών έφεραν την μονή και πάλι σε δύσκολη θέση. Η κατάσταση μάλιστα ήταν τόσο δύσκολη ώστε η μονή έγινε και πάλι μετόχι της μονής Σκαφιδιάς το 1930 για ένα χρόνο.
Ο μακαριστός μητροπολίτης Ηλείας Αντώνιος ξεκίνησε τις προσπάθειες μετατροπής της μονής σε γυναικεία τον Ιούλιο του 1932. Συγκεκριμένα με επιστολή προς την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος  ζήτησε την συγχώνευση των ανδρικών μονών Κρεμαστής και Σκαφιδιάς και την  ανασύσταση της μονής Κρεμαστής ως γυναικείο μοναστήρι. Ανάλογη επιστολή στάλθηκε και προς την Διαρκή Ιερά Σύνοδο. Η Διαρκής Ιερά Σύνοδος ενέκρινε την ανασύσταση της μονής ως γυναικεία.
Τον Ιανουάριο του 1933 ο μητροπολίτης Αντώνιος προχώρησε στην ανασύσταση της μονής ενώ το σχετικό Προεδρικό Διάταγμα που αφορούσε στην ανασύσταση δημοσιεύθηκε την 12η Ιανουαρίου 1933 αν και είχε εκδοθεί την 26η Δεκεμβρίου 1932 (αριθμός φύλλου 12). Ως πρώτη ηγουμένη όρισε την μοναχή Φεβρωνία Κουτσουδάκη και ως σύμβουλό της, την μοναχή Σαλώμη. Και οι δύο μοναχές μεταφέρθηκαν από την Ιερά Μονή Φραγκοπηδήματος στην μονή Κρεμαστής.
Η κατολίσθηση του 1976 και η καταστροφή του καθολικού
Στις 29 Ιουλίου 1976 υπέστη κατολίσθηση το βουνό επάνω από το σπήλαιο που βρέθηκε η ιερή εικόνα της Παναγίας. Το σπήλαιο, που ήταν ουσιαστικά και ο ναός της μονής, καταστράφηκε. Οι ζημιές ήταν ανεπανόρθωτες: τα πάντα στον ναό καταστράφηκαν, η οροφή υποχώρησε, ενώ τα ιερά σκεύη, οι ιερές εικόνες, οι πολυέλαιοι, τα καθίσματα και τα στασίδια καταστράφηκαν. Μόνο η εικόνα της Παναγίας διασώθηκε μαζί με το προσκυνητάριό της και το καντήλι της που βρέθηκαν ανέπαφα,
Οι εργασίες ανέγερσης του νέου καθολικού της μονής άρχισαν αμέσως, με πρωτοβουλία του μητροπολίτη Ηλείας κυρού Αθανασίου (1968-1981) και με την συμβολή των κατοίκων της Ηλείας.
Η κατολίσθηση του 1998
Στις 19 Μαρτίου 1998 ο όγκος του βουνού ανάμεσα στα κελιά των μοναζουσών και το καθολικό του μοναστηριού επάνω από το κοιμητήριο υποχώρησε. Το κοιμητήριο, το αρχονταρίκι και ο ναός του Αγίου Νεκταρίου υπέστησαν σημαντικές ζημιές. Ο όγκος του βουνού που κατέρρευσε ήταν τόσο μεγάλος, που τα χώματα απέκλεισαν την νότια πλευρά του ναού.
Η καταστροφή του ναού του Αγίου Αντωνίου. Η καταστροφή της εικόνας της Παναγίας και η νέα εικόνα
Από πυρκαγιά που ξέσπασε στο εσωτερικό του ναού στις  9 Ιανουαρίου 2002 ο ιερός ναός του Αγίου Αντωνίου καταστράφηκε. Το σκευοφυλάκιο με τα ιερά σκεύη, τα κειμήλια καθώς και οι εικόνες καταστράφηκαν εκτός από τα ιερά λείψανα και έναν σταυρός ευλογίας, που υπήρχε επάνω στην Αγία Τράπεζα.
Από την πυρκαγιά καταστράφηκε ολοσχερώς η εικόνα της Παναγίας. Μόνο ένα μικρό τμήμα της αργυρής επένδυσής της στο κάτω μέρος της σώθηκε. Σήμερα στη θέση της υπάρχει ακριβές αντίγραφο της εικόνας εκείνης φιλοτεχνημένο από Αγιορείτες μοναχούς. Η αδελφότητα των Αβραμαίων από τη Νέα Σκήτη του Αγίου Όρους ανέλαβε την δημιουργία της νέας εικόνας, η οποία αποτελεί πιστό αντίγραφο της παλαιάς. Οι πατέρες της σκήτης έλαβαν κάθε υλικό που φανέρωνε την παλαιά εικόνα και ξεκίνησαν να φιλοτεχνούν το νέο αυτό σημαντικό εγχείρημα. Στην νέα εικόνα χρησιμοποιήθηκαν τα υλικά που είχαν απομείνει από την παλαιά εικόνα στο σημείο που κάηκε, αγιασμός από την μονή και τέλος τοποθετήθηκαν, σύμφωνα με την παράδοση, τμήματα λειψάνων στο χέρι της Παναγίας.
Η νέα εικόνα έφθασε στην μονή την 29η Ιουνίου 2002 και την υποδέχθηκε η αδελφότητα της μονής με τον οικείο μητροπολίτη Ηλείας κυρό Γερμανό (1981 – 2022) καθώς και τον ιερέα της μονής πατέρα Παναγιώτη και πλήθους ευσεβούς λαού.
Το καθολικό
Με την κατολίσθηση το μεγαλύτερο μέρος του ναού καταστράφηκε. Το τέμπλο μόνο παρέμεινε όρθιο όπως και το καμπαναριό του ναού. Όλα τα υπόλοιπα καταστράφηκαν, όπως και σημαντικό μέρος την σκάλας που οδηγούσε στον ναό.
Ο νέος ναός δημιουργήθηκε εξ’ ολοκλήρου από την αρχή. Οι μεγάλη προσέλευση πιστών στο μοναστήρι οδήγησε έμμεσα στην ανάγκη δημιουργίας ενός μεγαλύτερου ναού. Ο ναός πλέον θεμελιώθηκε σωστά, σχεδιάστηκε και δημιουργήθηκε πλατύτερος, ενώ και οι σκάλες που οδηγούν σε αυτόν έγιναν μεγαλύτερες. Η μόνη  διαφορά ήταν πως τεχνικοί λόγοι οδήγησαν στον προσανατολισμό του νέου ναού προς τον νότο.
Ο νέος ναός είναι τρίκλιτος, ενώ υπάρχει και τέταρτο κλίτος, το οποίο χρησιμοποιείτε για τις ανάγκες του ναού. Το τέμπλο του ναού είναι μαρμάρινο. Οι εικόνες του τέμπλου είναι φιλοτεχνημένες από τον αγιογραφικό οίκο των Αβραμαίων του Αγίου Όρους, ενώ μέχρι και σήμερα έχει αγιογραφηθεί το μεγαλύτερο μέρος του ναού.
Τα εγκαίνια του καθολικού της μονής έγιναν την 29η Σεπτεμβρίου 1985 από τον μητροπολίτη Ηλείας κυρό Γερμανό Β’ και εορτάζει στις 23 Αυγούστου.
Ο ναός του Αγίου Νεκταρίου
Ο ναός βρίσκεται στην είσοδο της μονής, ακριβώς κάτω από το καθολικό. Στον ίδιο χώρο παλαιότερα αναφέρεται πως υπήρχε ο ναός του Αρχαγγέλου Μιχαήλ.
Η ανέγερση του ναού ξεκίνησε κατά την ηγουμενία της γερόντισσας Νεκταρίας. Μετά την καταστροφή του καθολικού από την κατολίσθηση του 1976, όλες οι ακολουθίες της μονής τελούνταν στον ναό του Αγίου Νεκταρίου. Οι εργασίες του ναού ολοκληρώθηκαν κατά την ηγουμενία της γερόντισσας Χριστοφόρας. Εγκαινιάσθηκε από τον μητροπολίτη Ηλείας κυρό Αθανάσιο στις 6 Μαΐου 1971. Αποτελεί ναό σταυροειδή με τρούλο και εορτάζει 9 Νοεμβρίου ημέρα, μνήμης του Αγίου Νεκταρίου και 8 Νοεμβρίου ημέρα εορτασμού του Αρχαγγέλου Μιχαήλ.
Απόδοση Κοιμήσεως της Θεοτόκου 23η Αυγούστου
Η Μονή εορτάζει (πανηγυρίζει) την 23η του Αυγούστου ημέρα απόδοσης της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, όπου την παραμονή κατά τον εσπερινό και κατά την ημέρα της εορτής, συρρέουν εκατοντάδες πιστοί για να προσκυνήσουν την χάρη της Παναγίας.
Κάτω ακριβώς από ολόκληρο το μοναστήρι υπάρχει η λεγόμενη «πανηγυρίστρα». Εκεί τελούνταν μέχρι και το 1982 οι εορτές της Παναγίας, ίσως γιατί ο μικρός πρώτος ναός στο σπήλαιο δεν επέτρεπε την προσέλευση μεγάλου αριθμού προσκυνητών.
Μετά την κατολίσθηση του 1976 και την καταστροφή του πρώτου ναού η ιερή εικόνα τοποθετείται σε χώρο ειδικά διαμορφωμένο δίπλα στην πύλη της μονής και στο σημείο που ξεκινούσε το μονοπάτι για τον ναό. Στο ίδιο χώρο τοποθετείται και σήμερα. Συνήθως το πρωί της 22ας Αυγούστου οι μοναχές κατεβάζουν την εικόνα της Παναγίας από το παρεκκλήσιο του Αγίου Αντωνίου. Το απόγευμα της ίδιας ημέρας τελείται ο εσπερινός της εορτής. Το πρωί της 23ης Αυγούστου τελείται η Θεία Λειτουργία, η οποία παλαιότερα τελούνταν σε αγρυπνία τις πρώτες πρωινές ώρες. Το απόγευμα της 23ης Αυγούστου μετά τον εσπερινό και την παράκληση προς την Παναγία η εικόνα μεταφέρεται και πάλι στον ναό του Αγίου Αντωνίου.
Εορτή του Αγίου Αντωνίου
Το παρεκκλήσιο εορτάζει την 17η Ιανουαρίου, ημέρα μνήμης του Μεγάλου Αντωνίου.
Εορτή του Αγίου Νεκταρίου
Ο ναός εορτάζει την 9η Νοεμβρίου, ημέρα μνήμης του Αγίου Νεκταρίου επισκόπου Πενταπόλεως και την 3η Σεπτεμβρίου, ημέρα ανακομιδής των λειψάνων του.
Η Ιερά Μονή δέχεται πλήθος προσκυνητών καθ' όλη την διάρκεια του χρόνου.
Φωτογραφίες εξωτερικών συνδέσμων
Κ Κατηγορία:Δήμος Ωλένης Κατηγορία:Δήμος Πύργου
Πάβελ Πονεντέλιν
Ο Πάβελ Γκριγκόριεβιτς Πονεντέλιν (ρωσικά: Па́вел Григо́рьевич Понеде́лин, 1893 - 1950) ήταν Ρώσος αντιστράτηγος του Κόκκινου Στρατού. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου αιχμαλωτίστηκε από τις γερμανικές δυνάμεις και παρέμεινε για μια τετραετία έγκλειστος σε στρατόπεδο συγκέντρωσης. Το 1945 επέστρεψε στη Σοβιετική Ένωση, όμως φυλακίστηκε εκ νέου με την κατηγορία της προδοσίας και εκτελέστηκε το 1950. Η μνήμη και η υστεροφημία του αποκαταστάθηκαν το 1956.
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Γεννήθηκε το 1893 στην περιφέρεια Ιβάνοβο της σημερινής Ρωσίας. Φοίτησε σε σχολή αξιωματικών και το 1916 έλαβε μέρος στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ως διοικητής τάγματος του αυτοκρατορικού ρωσικού στρατού. Το 1917 προσχώρησε στον Κόκκινο Στρατό και το επόμενο έτος έγινε μέλος του ΚΚΣΕ.
Αργότερα διετέλεσε διοικητής συντάγματος και ταξιαρχίας, ενώ παρασημοφορήθηκε για τον τραυματισμό του κατά τη διάρκεια μάχης. Το 1926 αποφοίτησε από τη Στρατιωτική Ακαδημία Φρούνζε και το 1938 ήταν διοικητής του 1ου Σώματος Τυφεκιοφόρων, με έδρα το Λένινγκραντ.
Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
Το 1939-1940 συμμετείχε στον Χειμερινό Πόλεμο της Φινλανδίας, ενώ τον Μάρτιο του 1941, φέροντας τον βαθμό του αντιστράτηγου, ανέλαβε τη διοίκηση του 12ου Σώματος Στρατού που έδρευε στη στρατιωτική περιοχή του Κιέβου. Στις αρχές Αυγούστου, κατά τη διάρκεια της μάχης της Ουμάν που εντασσόταν στα πλαίσια των πρώτων σταδίων της γερμανικής επίθεσης στην ΕΣΣΔ, ο Πονεντέλιν τραυματίστηκε βαριά και αιχμαλωτίστηκε μαζί με άλλους ανώτατους αξιωματικούς και περίπου 100.000 στρατιώτες, που δεν μπόρεσαν να αποφύγουν την κυκλωτική κίνηση της Βέρμαχτ.
Ο μεγάλος αριθμός των αγνοούμενων στρατηγών, είχε ως αποτέλεσμα τη διεξαγωγή ερευνών της σοβιετικής πλευράς, προκειμένου να διαπιστωθεί η τύχη τους και η στάση όσων εξ αυτών αιχμαλωτίστηκαν.
Η γερμανική προπαγάνδα και οι πληροφορίες που ήθελαν τον Πονεντέλιν να παραδίδεται οικειοθελώς και να εντάσσεται στη γερμανική πλευρά, είχαν ως αποτέλεσμα την ερήμην καταδίκη του σε θάνατο για προδοσία, τη δήμευση της περιουσίας του, την αφαίρεση των τιμητικών του διακρίσεων και τον εκτοπισμό της οικογένειάς του στη Σιβηρία , ενώ αργότερα στιγματίστηκε δημόσια από τον Στάλιν.
Το ίδιο διάστημα, ο Πονεντέλιν βρισκόταν αιχμάλωτος σε στρατόπεδο συγκέντρωσης τηρώντας αξιοπρεπή στάση και απορρίπτοντας κατηγορηματικά τις προτάσεις συνεργασίας των Γερμανών αξιωματικών και του Ρώσου δοσίλογου, Αντρέι Βλασόφ.
Επιστροφή στη Σοβιετική Ένωση και εκτέλεση
Το 1945 απελευθερώθηκε από τα αμερικανικά στρατεύματα και επαναπατρίστηκε στη Σοβιετική Ένωση όπου συνελήφθη και φυλακίστηκε για άλλα πέντε χρόνια. Το 1950, μετά από αίτησή του προς τον Στάλιν, έγινε επανάληψη της δίκης του, όπου καταδικάστηκε εκ νέου σε θάνατο και ακολούθως εκτελέστηκε στις 25 Αυγούστου του ίδιου έτους.
Η μνήμη του αποκαταστάθηκε το 1956 επί Νικίτα Χρουστσόφ.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ρώσοι στρατιωτικοί Κατηγορία:Σοβιετικοί στρατιωτικοί Κατηγορία:Εκτελεσθέντες για εγκλήματα πολέμου Κατηγορία:Ρώσοι κομμουνιστές
Lab-on-a-chip
Το εργαστήριο σε τσιπ (lab-on-a-chip - LOC) είναι συσκευή που ενσωματώνει μία ή περισσότερες εργαστηριακές λειτουργίες σε ένα ενιαίο ολοκληρωμένο κύκλωμα (κοινώς αποκαλούμενο "τσιπ") μόλις χιλιοστών έως μερικών τετραγωνικών εκατοστών για την επίτευξη αυτοματοποίησης και ελέγχου υψηλής απόδοσης. Τα LOC μπορούν να χειριστούν εξαιρετικά μικρούς όγκους υγρών σε λιγότερο από πικο-λίτρα. Οι συσκευές Lab-on-a-chip είναι ένα υποσύνολο των συσκευών μικροηλεκτρομηχανικών συστημάτων (MEMS) και μερικές φορές αποκαλούνται "συστήματα συνολικής μικροανάλυσης" (micro total analysis systems, µTAS). Τα LOC μπορούν να χρησιμοποιούν τη μικρορευστομηχανική, τη φυσική, το χειρισμό και τη μελέτη μικροσκοπικών ποσοτήτων υγρών. Ωστόσο, το αυστηρά θεωρούµενο "εργαστήριο σε ένα τσιπ" υποδηλώνει γενικά την κλιµάκωση µιάς ή περισσοτέρων εργαστηριακών διεργασιών σε µορφή τσιπ, ενώ το "µTAS" είναι αφιερωµένο στην ενσωµάτωση της συνολικής ακολουθίας εργαστηριακών διεργασιών για την εκτέλεση χηµικής ανάλυσης. Ο όρος "lab-on-a-chip" εισήχθη όταν αποδείχθηκε ότι οι τεχνολογίες µTAS ήταν εφαρμόσιμες για περισσότερους από μόνο σκοπούς ανάλυσης.
Ιστορία
Μετά την εφεύρεση της μικροτεχνολογίας (~1954) για την υλοποίηση ολοκληρωμένων δομών ημιαγωγών για μικροηλεκτρονικά τσιπ, αυτές οι τεχνολογίες που βασίζονται στη λιθογραφία εφαρμόστηκαν σύντομα και στην κατασκευή αισθητήρων πίεσης (1966). Λόγω της περαιτέρω ανάπτυξης αυτών των συνήθως περιορισμένης συμβατότητας με CMOS διεργασιών, έγινε διαθέσιμη μια εργαλειοθήκη για τη δημιουργία μηχανικών δομών μεγέθους μικρομέτρων ή υπομικρομέτρων σε πλακίδια πυριτίου: η εποχή των μικροηλεκτρομηχανικών συστημάτων (MEMS) είχε ξεκινήσει.
Δίπλα στους αισθητήρες πίεσης, τους αισθητήρες αερόσακων και άλλες μηχανικά κινητές δομές, αναπτύχθηκαν συσκευές χειρισμού ρευστών. Παραδείγματα είναι: κανάλια (τριχοειδείς συνδέσεις), αναμίκτες, βαλβίδες, αντλίες και συσκευές δοσομέτρησης. Το πρώτο σύστημα ανάλυσης LOC ήταν ένας αέριος χρωματογράφος, που αναπτύχθηκε το 1979 από τον S.C. Terry στο Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ. Ωστόσο, μόνο στα τέλη της δεκαετίας του 1980 και στις αρχές της δεκαετίας του 1990 η έρευνα LOC άρχισε να αναπτύσσεται σοβαρά, καθώς μερικές ερευνητικές ομάδες στην Ευρώπη ανέπτυξαν μικροαντλίες, αισθητήρες ροής και τις έννοιες για ολοκληρωμένες επεξεργασίες ρευστών για συστήματα ανάλυσης. Αυτές οι έννοιες µTAS έδειξαν ότι η ενσωµάτωση των βηµάτων προεπεξεργασίας, που συνήθως γίνονται σε εργαστηριακή κλίµακα, θα µπορούσε να επεκτείνει τη λειτουργικότητα του απλού αισθητήρα προς µια πλήρη εργαστηριακή ανάλυση, συµπεριλαµβανοµένων πρόσθετων βηµάτων καθαρισµού και διαχωρισµού.
Μεγάλη ώθηση στο ερευνητικό και εμπορικό ενδιαφέρον δόθηκε στα μέσα της δεκαετίας του 1990, όταν αποδείχθηκε ότι οι τεχνολογίες µTAS παρέχουν ενδιαφέροντα εργαλεία για εφαρμογές γονιδιωματικής, όπως η τριχοειδής ηλεκτροφόρηση και οι μικροσυστοιχίες DNA. Μεγάλη ώθηση στην ερευνητική υποστήριξη δόθηκε επίσης από τον στρατό, ιδίως από την DARPA (Defense Advanced Research Projects Agency), για το ενδιαφέρον τους για φορητά συστήματα ανίχνευσης βιολογικών/χημικών πολεμικών παραγόντων. Η προστιθέμενη αξία δεν περιοριζόταν μόνο στην ενσωμάτωση εργαστηριακών διεργασιών για ανάλυση, αλλά και στις χαρακτηριστικές δυνατότητες των επιμέρους στοιχείων και στην εφαρμογή σε άλλες, μη αναλυτικές, εργαστηριακές διεργασίες. Ως εκ τούτου, εισήχθη ο όρος "lab-on-a-chip".
Αν και η εφαρμογή των LOCs είναι ακόμη νέα και μέτρια, παρατηρείται αυξανόμενο ενδιαφέρον από εταιρείες και ομάδες εφαρμοσμένης έρευνας σε διάφορους τομείς όπως η ανάλυση (π.χ. χημική ανάλυση, περιβαλλοντική παρακολούθηση, ιατρική διάγνωση και κυτταρομετρία) αλλά και η συνθετική χημεία (π.χ. ταχεία διαλογή και μικροαντιδραστήρες για φαρμακευτική). Εκτός από τις περαιτέρω εξελίξεις των εφαρμογών, η έρευνα στα συστήματα LOC αναμένεται να επεκταθεί και προς την υποβάθμιση των δομών χειρισμού υγρών, με τη χρήση νανοτεχνολογίας. Κανάλια υπομικρομετρικού και νανομετρικού μεγέθους, λαβύρινθοι DNA, ανίχνευση και ανάλυση μεμονωμένων κυττάρων και νανοαισθητήρες ενδέχεται να καταστούν εφικτά, επιτρέποντας νέους τρόπους αλληλεπίδρασης με βιολογικά είδη και μεγάλα μόρια. Έχουν γραφτεί πολλά βιβλία που καλύπτουν διάφορες πτυχές αυτών των συσκευών, συμπεριλαμβανομένης της μεταφοράς υγρών, των ιδιοτήτων του συστήματος, των τεχνικών ανίχνευσης και των βιοαναλυτικών εφαρμογών.
Υλικά και τεχνολογίες κατασκευής τσιπ
Η βάση για τις περισσότερες διαδικασίες κατασκευής LOC είναι η φωτολιθογραφία. Αρχικά οι περισσότερες διεργασίες ήταν σε πυρίτιο, καθώς αυτές οι καλά αναπτυγμένες τεχνολογίες προέρχονταν άμεσα από την κατασκευή ημιαγωγών. Λόγω των απαιτήσεων για π.χ. συγκεκριμένα οπτικά χαρακτηριστικά, βιολογική ή χημική συμβατότητα, χαμηλότερο κόστος παραγωγής και ταχύτερη κατασκευή πρωτοτύπων, αναπτύχθηκαν νέες διεργασίες όπως η χάραξη, εναπόθεση και συγκόλληση γυαλιού, κεραμικών και μετάλλων, η επεξεργασία πολυδιμεθυλοσιλοξάνης (PDMS) (π.χ. μαλακή λιθογραφία), η επεξεργασία πολυμερών θειολενολίνης εκτός στοιχειομετρίας (OSTEmer), η τρισδιάστατη εκτύπωση με βάση παχύ υμένιο και στερεολιθογραφία, καθώς και οι μέθοδοι ταχείας αναπαραγωγής μέσω ηλεκτρολυτικής επιμετάλλωσης, χύτευσης με έγχυση και ανάγλυφου. Η ζήτηση για φθηνή και εύκολη κατασκευή πρωτοτύπων LOC οδήγησε σε μια απλή μεθοδολογία για την κατασκευή μικρορευστομηχανών PDMS: ESCARGOT (Embedded SCAffold RemovinG Open Technology). Αυτή η τεχνική επιτρέπει τη δημιουργία μικρορευστολογικών καναλιών, σε ένα μόνο μπλοκ PDMS, μέσω ενός διαλυτού ικριώματος (που κατασκευάζεται π.χ. με τρισδιάστατη εκτύπωση). Επιπλέον, ο τομέας LOC ξεπερνά όλο και περισσότερο τα όρια μεταξύ της τεχνολογίας μικροσυστημάτων με βάση τη λιθογραφία, της νανοτεχνολογίας και της μηχανικής ακριβείας.
Πλεονεκτήματα
Τα LOC μπορούν να παρέχουν πλεονεκτήματα, τα οποία είναι ειδικά για την εφαρμογή τους. Τυπικά πλεονεκτήματα είναι:
χαμηλή κατανάλωση όγκων υγρών (λιγότερα απόβλητα, χαμηλότερο κόστος αντιδραστηρίων και λιγότεροι απαιτούμενοι όγκοι δειγμάτων για διαγνωστικά) ταχύτεροι χρόνοι ανάλυσης και απόκρισης λόγω μικρών αποστάσεων διάχυσης, γρήγορης θέρμανσης, υψηλών λόγων επιφάνειας προς όγκο, μικρών θερμοχωρητικοτήτων. καλύτερος έλεγχος διεργασιών λόγω ταχύτερης απόκρισης του συστήματος (π.χ. θερμικός έλεγχος για εξώθερμες χημικές αντιδράσεις) συμπαγή συστήματα λόγω ενσωμάτωσης πολλών λειτουργιών και μικρών όγκων μαζικός παραλληλισμός λόγω της συμπαγούς κατασκευής, ο οποίος επιτρέπει την ανάλυση υψηλής απόδοσης χαμηλότερο κόστος κατασκευής, επιτρέποντας οικονομικά αποδοτικά τσιπ μίας χρήσης, που κατασκευάζονται σε μαζική παραγωγή η ποιότητα των τμημάτων μπορεί να επαληθεύεται αυτόματα ασφαλέστερη πλατφόρμα για χημικές, ραδιενεργές ή βιολογικές μελέτες λόγω της ενσωμάτωσης της λειτουργικότητας, των μικρότερων όγκων υγρών και των αποθηκευμένων ενεργειών
Μειονεκτήματα
Τα σημαντικότερα μειονεκτήματα των labs-on-chip είναι τα εξής:
Η διαδικασία μικροκατασκευής που απαιτείται για την κατασκευή τους είναι πολύπλοκη και εντάσεως εργασίας, απαιτώντας τόσο ακριβό εξοπλισμό όσο και εξειδικευμένο προσωπικό. Αυτό μπορεί να ξεπεραστεί με την πρόσφατη τεχνολογική πρόοδο στην τρισδιάστατη εκτύπωση χαμηλού κόστους και τη χάραξη με λέιζερ. Το πολύπλοκο δίκτυο ρευστομηχανικής ενεργοποίησης απαιτεί πολλαπλές αντλίες και συνδέσμους, όπου ο λεπτός έλεγχος είναι δύσκολος. Μπορεί να ξεπεραστεί με προσεκτική προσομοίωση, μια εγγενή αντλία, όπως το τσιπ με ενσωματωμένο αερόσακο, ή με τη χρήση φυγόκεντρης δύναμης για :αντικατάσταση της άντλησης, δηλαδή φυγόκεντρο μικρο-ρευστομηχανικό βιοτσιπ. Τα περισσότερα LOC είναι νέες εφαρμογές απόδειξης της έννοιας που δεν έχουν ακόμη αναπτυχθεί πλήρως για ευρεία χρήση. Απαιτούνται περισσότερες επικυρώσεις πριν από την πρακτική εφαρμογή. Στην κλίμακα των μικρολίτρων με την οποία ασχολούνται τα LOC, οι επιφανειακές επιδράσεις όπως οι τριχοειδείς δυνάμεις, η τραχύτητα της επιφάνειας ή οι χημικές αλληλεπιδράσεις είναι πιο κυρίαρχες. Αυτό μπορεί μερικές φορές να κάνει την αναπαραγωγή εργαστηριακών διεργασιών σε LOC αρκετά δύσκολη και πιο πολύπλοκη από ό,τι σε συμβατικό εργαστηριακό εξοπλισμό. Οι αρχές ανίχνευσης μπορεί να μην είναι πάντα θετικά κλιμακούμενες, οδηγώντας σε χαμηλό λόγο σήματος προς θόρυβο.
Παγκόσμια υγεία
Η τεχνολογία Lab-on-a-chip μπορεί σύντομα να αποτελέσει σημαντικό μέρος των προσπαθειών για τη βελτίωση της παγκόσμιας υγείας, ιδίως μέσω της ανάπτυξης συσκευών εξέτασης σε σημεία περίθαλψης. Σε χώρες με λίγους πόρους υγειονομικής περίθαλψης, οι μολυσματικές ασθένειες που θα μπορούσαν να θεραπευτούν σε ένα ανεπτυγμένο έθνος είναι συχνά θανατηφόρες. Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι φτωχές κλινικές υγειονομικής περίθαλψης διαθέτουν τα φάρμακα για τη θεραπεία μιας συγκεκριμένης ασθένειας, αλλά δεν διαθέτουν τα διαγνωστικά εργαλεία για τον εντοπισμό των ασθενών που πρέπει να λάβουν τα φάρμακα. Πολλοί ερευνητές πιστεύουν ότι η τεχνολογία LOC μπορεί να είναι το κλειδί για νέα ισχυρά διαγνωστικά όργανα. Στόχος των ερευνητών αυτών είναι να δημιουργήσουν μικρορευστικά τσιπ που θα επιτρέπουν στους παρόχους υγειονομικής περίθαλψης σε φτωχά εξοπλισμένες κλινικές να εκτελούν διαγνωστικές εξετάσεις όπως μικροβιολογικές αναλύσεις καλλιέργειας, ανοσολογικές αναλύσεις και αναλύσεις νουκλεϊκών οξέων χωρίς εργαστηριακή υποστήριξη.
Παγκόσμιες προκλήσεις
Για να χρησιμοποιηθούν τα τσιπ σε περιοχές με περιορισμένους πόρους, πρέπει να ξεπεραστούν πολλές προκλήσεις. Στα ανεπτυγμένα έθνη, τα πιο πολύτιμα χαρακτηριστικά των διαγνωστικών εργαλείων περιλαμβάνουν την ταχύτητα, την ευαισθησία και την ειδικότητα, αλλά σε χώρες όπου η υποδομή της υγειονομικής περίθαλψης είναι λιγότερο ανεπτυγμένη, πρέπει επίσης να ληφθούν υπόψη χαρακτηριστικά όπως η ευκολία χρήσης και η διάρκεια ζωής. Τα αντιδραστήρια που συνοδεύουν το τσιπ, για παράδειγμα, πρέπει να είναι σχεδιασμένα έτσι ώστε να παραμένουν αποτελεσματικά για μήνες ακόμη και αν το τσιπ δεν φυλάσσεται σε κλιματικά ελεγχόμενο περιβάλλον. Οι σχεδιαστές των τσιπ πρέπει επίσης να έχουν κατά νου το κόστος, την επεκτασιμότητα και την ανακυκλωσιμότητα καθώς επιλέγουν τα υλικά και τις τεχνικές κατασκευής που θα χρησιμοποιήσουν.
Παραδείγματα παγκόσμιας εφαρμογής LOC
Μία από τις πιο εξέχουσες και γνωστές συσκευές LOC που έχουν φτάσει στην αγορά είναι το σετ για τεστ εγκυμοσύνης στο σπίτι, μια συσκευή που χρησιμοποιεί τεχνολογία μικρορευστοποίησης με βάση το χαρτί. Ένας άλλος ενεργός τομέας της έρευνας LOC αφορά τρόπους διάγνωσης και διαχείρισης κοινών μολυσματικών ασθενειών που προκαλούνται από βακτήρια, π.χ. βακτηριουρία ή ιούς, π.χ. γρίπη. Το χρυσό πρότυπο για τη διάγνωση της βακτηριουρίας (λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος) είναι η μικροβιακή καλλιέργεια. Μια πρόσφατη μελέτη βασισμένη στην τεχνολογία lab-on-a-chip, Digital Dipstick, σμίκρυνε τη μικροβιολογική καλλιέργεια σε μορφή dipstick και επέτρεψε τη χρήση της στο σημείο περίθαλψης. Όσον αφορά τις ιογενείς λοιμώξεις, οι λοιμώξεις από τον ιό HIV αποτελούν ένα καλό παράδειγμα. Περίπου 36,9 εκατομμύρια άνθρωποι έχουν μολυνθεί με τον ιό HIV στον κόσμο σήμερα και το 59% αυτών των ανθρώπων λαμβάνουν αντιρετροϊκή θεραπεία. Μόνο το 75% των ατόμων που ζουν με τον ιό HIV γνώριζαν την κατάστασή τους στον ιό HIV. Η μέτρηση του αριθμού των CD4+ Τ λεμφοκυττάρων στο αίμα ενός ατόμου είναι ένας ακριβής τρόπος για να διαπιστωθεί εάν ένα άτομο έχει HIV και να παρακολουθηθεί η πρόοδος μιας λοίμωξης HIV. Προς το παρόν, η κυτταρομετρία ροής είναι το χρυσό πρότυπο για τη λήψη του αριθμού των CD4, αλλά η κυτταρομετρία ροής είναι μια περίπλοκη τεχνική που δεν είναι διαθέσιμη στις περισσότερες αναπτυσσόμενες περιοχές, επειδή απαιτεί εκπαιδευμένους τεχνικούς και ακριβό εξοπλισμό. Πρόσφατα αναπτύχθηκε ένα τέτοιο κυτταρόμετρο για μόλις 5 δολάρια. Ένας άλλος ενεργός τομέας της έρευνας LOC είναι ο ελεγχόμενος διαχωρισμός και η ανάμιξη. Σε τέτοιες συσκευές είναι δυνατή η γρήγορη διάγνωση και ενδεχομένως η θεραπεία ασθενειών. Όπως αναφέρθηκε παραπάνω, ένα μεγάλο κίνητρο για την ανάπτυξη αυτών των συσκευών είναι ότι μπορούν δυνητικά να κατασκευαστούν με πολύ χαμηλό κόστος. Ένας ακόμη τομέας έρευνας που εξετάζεται σε σχέση με το LOC είναι η ασφάλεια στο σπίτι. Η αυτοματοποιημένη παρακολούθηση των πτητικών οργανικών ενώσεων (VOC) είναι μια επιθυμητή λειτουργία για το LOC. Εάν αυτή η εφαρμογή γίνει αξιόπιστη, αυτές οι μικροσυσκευές θα μπορούσαν να εγκατασταθούν σε παγκόσμια κλίμακα και να ειδοποιούν τους ιδιοκτήτες σπιτιών για δυνητικά επικίνδυνες ενώσεις.
Επιστήμες των φυτών
Οι συσκευές Lab-on-a-chip θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για τον χαρακτηρισμό της καθοδήγησης των γυρεοσωλήνων στο Arabidopsis thaliana. Συγκεκριμένα, το φυτό σε ένα τσιπ είναι μια μικροσκοπική συσκευή στην οποία θα μπορούσαν να επωαστούν ιστοί γύρης και ωάρια για μελέτες φυτικών επιστημών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νανοτεχνολογία Κατηγορία:Αναδυόμενες τεχνολογίες
Χέντρικ Λόρεντς
Ο Χέντρικ Αντόον Λόρεντς (Hendrik Antoon Lorentz, 1853-1928) ήταν Ολλανδός φυσικός.
Ο Λόρεντς είναι γνωστός για τη θεωρία των ηλεκτρονίων και τους ομώνυμους μετασχηματισμούς (Λόρεντς) που περιέγραψε και εφαρμόζονται στην Ειδική Θεωρία της Σχετικότητας. Ασχολήθηκε με τον ηλεκτρισμό, αλλά και με τη Θερμοδυναμική και τη Στατιστική Φυσική. Μαζί με τον Πίτερ Ζέεμαν (Pieter Zeeman) ερμήνευσε το Φαινόμενο Ζέεμαν, για το οποίο τιμήθηκαν με το Βραβείο Νόμπελ Φυσικής το 1902.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ολλανδοί φυσικοί Κατηγορία:Θεωρητικοί της σχετικότητας Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Φυσικής
Επικοινωνία γραμμής ρεύματος
μικρογραφία|Συσκευή Power line communication Το Power line communication (PLC) (επικοινωνία γραμμής ρεύματος), που επίσης λέγεται power line carrier (κομιστής γραμμής ρεύματος), mains communication, power line telecom (PLT) (επικοινωνία γραμμής ρεύματος), ή power line networking (PLN) (δικτύωση γραμμής ρεύματος), είναι όροι που περιγράφουν διάφορα διαφορετικά συστήματα χρήσης των γραμμών του ρεύματος για την μεταφορά σημάτων με σκοπό την επικοινωνία.
Οικιακός έλεγχος (Narrowband)
Η τεχνολογία PLC μπορεί να χρησιμοποιήσει την οικιακή καλωδίωση ηλεκτροδότησης σαν μέσο μετάδοσης. Το INSTEON και το X10 είναι τα πιο δημοφιλή πρότυπα χρήσης της PLC για τον οικιακό έλεγχο. Αυτή είναι μια τεχνική που χρησιμοποιείται στην οικιακή αυτοματοποίηση για την απομακρυσμένη διαχείριση του φωτός και των οικιακών συσκευών χωρίς την εγκατάσταση επιπρόσθετης καλωδίωσης ελέγχου.
Τυπικά, οι PLC συσκευές οικιακού ελέγχου λειτουργούν εκπέμποντας απ' τον πομπό σε συχνότητα κύματος μεταξύ 20 και 200 kHz στην καλωδίωση του οικιακού ρεύματος. Το κύμα είναι διαμορφωμένο σε ψηφιακά σήματα. Κάθε δέκτης του συστήματος έχει μια διεύθυνση και μπορεί να δεχτεί αποκλειστικές εντολές απ' τα σήματα που στέλνει ο πομπός και αποκωδικοποιεί ο δέκτης. Αυτές οι συσκευές μπορούν είτε να τοποθετηθούν σε μια απλή πρίζα είτε να καλωδιωθούν μόνιμα. Αφού τα σήματα μπορεί να επηρεάσουν τα κοντινά σπίτια (ή διαμερίσματα) στο ίδιο δίκτυο διανομής, τα σήματα ελέγχου έχουν μια "διεύθυνση οικίας" καθορισμένη απ' τον ιδιοκτήτη.
Οικιακό δίκτυο (Broadband)
Η τεχνολογία PLC μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για να συνδέσει (δικτυώσει) οικιακούς υπολογιστές ή περιφερειακά, όμως αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει ένα καθολικό πρότυπο για αυτή την εφαρμογή. Πρότυπα για οικιακό δίκτυο μέσω των γραμμών ηλεκτροδότησης έχουν αναπτυχθεί από πολλές διαφορετικές εταιρείες στο πλαίσιο της HomePlug Powerline Alliance (Συμμαχίας HomePlug Powerline) και του Universal Powerline Association (Συνεταιρισμού Universal Powerline).
Πρόσβαση στο Internet (Broadband over powerlines - Ευρυζωνικότητα μέσω των γραμμών ρεύματος, BPL)
Με μια πρώτη ματιά, βλέπουμε πως το BPL μπορεί να προσφέρει πλεονεκτήματα όμοια με εκείνα των καλωδιακών ή DSL συνδέσεων: η έτοιμη υποδομή φαίνεται πως θα επέτρεπε ανθρώπους σε απομακρυσμένες περιοχές να αποκτήσουν πρόσβαση στο Internet με σχετικά μικρή επένδυση σε εξοπλισμούς. Επίσης, η τόσο μεγάλη διαθεσιμότητα θα έκανε ευκολότερη τη σύνδεση άλλων ηλεκτρονικών συσκευών, όπως οι τηλεοράσεις ή τα ηχοσυστήματα.
Όμως, οι παραλλαγές στα φυσικά χαρακτηριστικά του δικτύου ηλεκτροδότησης και η σημερινή έλλειψη προτύπων IEEE οδηγούν στο συμπέρασμα πως η παροχή της υπηρεσίας θα αργήσει να αποκτήσει κάποιο πρότυπο και να γίνει ευρεία διαδικασία. Επίσης το ερώτημα αν μέγεθος της ευρυζωνικότητας που μπορεί να παρέχει συγκρινόμενο με την καλωδιακή ή την ασύρματη πρόσβαση είναι ικανοποιητικό παραμένει αναπάντητο. Ειδικοί παρατηρητές πιστεύουν πως η δυνατότητα σύνδεσης BPL θα κινητοποιήσει τους παρόχους DSL ή καλωδιακού Internet να παρέχουν υπηρεσίες σε απομακρυσμένα χωριά.
Τα PLC modems εκπέμπουν σε μεσαίες και υψηλές συχνότητες (1,6 - 80 MHz). Η ασύμμετρη ταχύτητα του modem είναι γενικά από 256kbit/s έως 2,7 Mbit/s. Στον επαναλήπτη που εγκαθίσταται στο μεσαίο δωμάτιο η ταχύτητα φτάνει τα 45 Mbit/s και μπορεί να συνδεθεί σε 256 PLC modems. Στους μεσαίους ηλεκτρικούς σταθμούς η ταχύτητα φτάνει τα 135 Mbit/s. Για τη σύνδεση στο Internet μπορούν να χρησιμοποιηθούν οπτικές ίνες ή ασύρματη γραμμή.
Για το σύστημα έχουν προκύψει αρκετά θέματα, το κυριότερο απ' τα οποία είναι το γεγονός ότι οι γραμμές ηλεκτροδότησης έχουν υψηλό θόρυβο (παράσιτα σημάτων). Κάθε φορά που μια συσκευή κλείνει, παράγει ένα ξαφνικό σήμα στη γραμμή. Οι συσκευές χαμηλής κατανάλωσης παράγουν αρμονικούς θορύβους στη γραμμή. Το σύστημα πρέπει να σχεδιαστεί έτσι ώστε να λειτουργεί χωρίς να επηρεάζεται απ' αυτές τις φυσικές διακοπές στο σήμα.
Το BPL έχει αναπτυχθεί περισσότερο στην Ευρώπη απ' ότι στις ΗΠΑ εξαιτίας της ιστορικής διαφοράς στη φιλοσοφία του σχεδιασμού του συστήματος ηλεκτροδότησης. Σχεδόν όλα τα μεγάλα δίκτυα ηλεκτροδότησης μεταδίδουν ρεύμα σε υψηλές τάσεις με σκοπό να μειώσουν τις απώλειες μετάδοσης, έπειτα κοντά στον καταναλωτή χρησιμοποιούν μετασχηματιστές για να μειώσουν την τάση. Απ' τη στιγμή που τα σήματα BPL δεν μπορούν να μεταδοθούν μέσω μετασχηματιστών - η υψηλή επαγωγή τα κάνει να λειτουργούν ως φίλτρα, εμποδίζοντας τα σήματα υψηλής συχνότητας - πρέπει να τοποθετηθούν επαναλήπτες στους μετασχηματιστές. Στις ΗΠΑ, είναι συχνό ένας μικρός μετασχηματιστής να εξυπηρετεί μόνο ένα σπίτι ή έναν μικρό αριθμό σπιτιών. Στην Ευρώπη, είναι πιο συχνό ένας κάπως μεγαλύτερος μετασχηματιστής να εξυπηρετεί 10 ή και 100 σπίτια. Για την ηλεκτροδότηση, αυτή η σχεδιαστική διαφορά δημιουργεί ελάχιστες διαφορές στη διανομή, όμως για την επίτευξη του BPL στο δίκτυο μιας μέσης πόλης των ΗΠΑ χρειάζονται πολύ περισσότεροι επαναλήπτες απ' ότι σε μια Ευρωπαϊκή πόλη. Παρόλα αυτά, αφού το εύρος μετάδοσης (ταχύτητα) στον μετασχηματιστή είναι περιορισμένο, ο σχεδιασμός στις ΗΠΑ μπορεί να αυξήσει την ταχύτητα με την οποία κάθε σπίτι μπορεί να συνδεθεί, εξαιτίας του ότι λιγότεροι άνθρωποι θα μοιράζονται την ίδια γραμμή. Μια πιθανή εναλλακτική είναι η χρήση του BPL ως αναμεταδότη ασύρματης επικοινωνίας, τοποθετώντας για παράδειγμα σημεία πρόσβασης (access points) Wi-Fi ή σταθμούς κινητής τηλεφωνίας σε κοινούς πόλους, επιτρέποντας στους τελικούς χρήστες να συνδεθούν σε ένα μια ορισμένη ακτίνα με εξοπλισμό που ήδη διαθέτουν. Στο κοντινό μέλλον, το BPL ίσως χρησιμοποιηθεί σαν αναμεταδότης για δίκτυα WiMAX.
Το δεύτερο μεγαλύτερο θέμα είναι η ισχύς και η συχνότητα του σήματος. Το σύστημα χρησιμοποιεί συχνότητες από 10 έως 30 MHz, περιοχή που για δεκαετίες έχει χρησιμοποιηθεί από ερασιτεχνικούς ραδιοφωνικούς σταθμούς, καθώς και διεθνείς σταθμούς βραχέων και από ένα πλήθος άλλων συστημάτων επικοινωνίας (στρατιωτικά, αεροναυτικά, κτλ.). Οι γραμμές του ρεύματος δεν είναι μονωμένες με αποτέλεσμα να συμπεριφέρονται ως κεραίες που μεταδίδουν τα σήματα που μεταφέρουν, και υπάρχει το ενδεχόμενο να καταστήσουν άχρηστες τις επικοινωνίες βραχέων κυμάτων από 10 έως 30 MHz.