cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κοσσυφοπέδιο
Κομμουνιστική Γιουγκοσλαβία
Λόγω των πολύ υψηλών ποσοστών γεννήσεων, το ποσοστό των Αλβανών αυξήθηκε από 75% σε πάνω από 90%. Αντίθετα, ο αριθμός των Σέρβων μόλις αυξήθηκε και στην πραγματικότητα μειώθηκε από το 15% στο 8% του συνολικού πληθυσμού, αφού πολλοί Σέρβοι έφυγαν από το Κοσσυφοπέδιο ως απάντηση στην έλλειψη ευκαιριών και τα αυξημένα επεισόδια με τους Αλβανούς γείτονές τους. Ενώ υπήρχε ένταση, οι κατηγορίες για «γενοκτονία» και προγραμματισμένη παρενόχληση απομυθοποιήθηκαν ως δικαιολογία για την ανάκληση της αυτονομίας του Κοσσυφοπεδίου. Για παράδειγμα, το 1986 η Σερβική Ορθόδοξη Εκκλησία δημοσίευσε έναν επίσημο ισχυρισμό ότι οι Σέρβοι του Κοσσυφοπεδίου υποβάλλονταν σε αλβανικό πρόγραμμα «γενοκτονίας».
Παρόλο που τα στοιχεία αυτά διαψεύστηκαν από τα στατιστικά στοιχεία της αστυνομίας, έτυχαν μεγάλης προσοχής στον σερβικό Τύπο και αυτό οδήγησε σε περαιτέρω εθνοτικά προβλήματα και τελική αφαίρεση του καθεστώτος του Κοσσυφοπεδίου. Ξεκινώντας τον Μάρτιο του 1981, Κοσοβάροι Αλβανοί φοιτητές του Πανεπιστημίου της Πρίστινα οργάνωσαν διαδηλώσεις ζητώντας να γίνει το Κοσσυφοπέδιο δημοκρατία εντός της Γιουγκοσλαβίας και απαιτώντας τα ανθρώπινα δικαιώματά τους. Οι διαδηλώσεις κατεστάλησαν βάναυσα από την αστυνομία και τον στρατό, με πολλούς διαδηλωτές να συλλαμβάνονται. Κατά τη δεκαετία του 1980, οι εθνοτικές εντάσεις συνεχίστηκαν με συχνά βίαια ξεσπάσματα κατά των κρατικών αρχών της Γιουγκοσλαβίας, με αποτέλεσμα την περαιτέρω αύξηση της μετανάστευσης των Σέρβων του Κοσσυφοπεδίου και άλλων εθνοτικών ομάδων. Η γιουγκοσλαβική ηγεσία προσπάθησε να καταστείλει τις διαμαρτυρίες των Σέρβων του Κοσσυφοπεδίου που αναζητούσαν προστασία από εθνοτικές διακρίσεις και βία.
Διάλυση Γιουγκοσλαβίας και πόλεμος στο Κοσσυφοπέδιο
Οι διαεθνοτικές εντάσεις συνέχισαν να επιδεινώνονται στο Κοσσυφοπέδιο κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980. Το 1989, ο Πρόεδρος της Σερβίας Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς, χρησιμοποιώντας ένα μείγμα εκφοβισμού και πολιτικών ελιγμών, μείωσε δραστικά το ειδικό αυτόνομο καθεστώς του Κοσσυφοπεδίου εντός της Σερβίας και ξεκίνησε την πολιτιστική καταπίεση του εθνοτικού αλβανικού πληθυσμού. Οι Αλβανοί του Κοσσυφοπεδίου απάντησαν με ένα μη βίαιο αυτονομιστικό κίνημα, επιστρατεύοντας ευρεία πολιτική ανυπακοή και δημιουργία παράλληλων δομών στην εκπαίδευση, την ιατρική περίθαλψη και τη φορολογία, με απώτερο στόχο την επίτευξη της ανεξαρτησίας του Κοσσυφοπεδίου. μικρογραφία|[[Σώμα Πεζοναυτών των ΗΠΑ|Πεζοναύτες από τις ΗΠΑ έστησαν ένα οδόφραγμα κοντά στο χωριό Κορετίν στις 16 Ιουνίου 1999.]] Τον Ιούλιο του 1990, οι Αλβανοί του Κοσσυφοπεδίου διακήρυξαν την ύπαρξη της Δημοκρατίας του Κοσσυφοπεδίου και την ανακήρυξαν κυρίαρχο και ανεξάρτητο κράτος τον Σεπτέμβριο του 1992. Κατά τη διάρκεια της ζωής της, η Δημοκρατία του Κοσσυφοπεδίου αναγνωρίστηκε επίσημα μόνο από την Αλβανία. Στα μέσα της δεκαετίας του 1990, ο αλβανικός πληθυσμός του Κοσσυφοπεδίου γινόταν ανήσυχος, καθώς το καθεστώς του Κοσσυφοπεδίου δεν επιλύθηκε ως μέρος της Συμφωνίας του Ντέιτον του Νοεμβρίου 1995, η οποία τερμάτισε τον πόλεμο της Βοσνίας. Μέχρι το 1996, ο Απελευθερωτικός Στρατός του Κοσσυφοπεδίου (ΑΣΚ, γνωστός και ως Ουτσεκά) μια αλβανική αντάρτικη παραστρατιωτική ομάδα που επεδίωκε την απόσχιση του Κοσσυφοπεδίου και την τελική δημιουργία μιας Μεγάλης Αλβανίας, είχε επικρατήσει του μη βίαιου αντιστασιακού κινήματος του Ιμπραήμ Ρουγκόβα και εξαπέλυσε επιθέσεις κατά του γιουγκοσλαβικού στρατού και της σερβικής αστυνομίας στο Κοσσυφοπέδιο, με αποτέλεσμα τον πόλεμο του Κοσσυφοπεδίου. Η κατάσταση κλιμακώθηκε περαιτέρω όταν οι γιουγκοσλαβικές και σερβικές δυνάμεις διέπραξαν πολυάριθμες σφαγές κατά των Αλβανών του Κοσσυφοπεδίου, όπως η σφαγή του Πρεκάζ κατά την οποία ένας από τους ιδρυτές του Αντέμ Γιασάρι περικυκλώθηκε στο σπίτι του μαζί με την ευρύτερη οικογένειά του. Συνολικά 58 Αλβανοί του Κοσσυφοπεδίου σκοτώθηκαν σε αυτή τη σφαγή, μεταξύ των οποίων 18 γυναίκες και 10 παιδιά, σε μια σφαγή όπου εκτοξεύτηκαν όλμοι στα σπίτια και ελεύθεροι σκοπευτές πυροβόλησαν αυτούς που τράπηκαν σε φυγή. Αυτή η σφαγή μαζί με άλλες παρακίνησαν πολλούς Αλβανούς άνδρες να ενταχθούν στον ΑΣΚ.
Μέχρι το 1998, η διεθνής πίεση ανάγκασε τη Γιουγκοσλαβία να υπογράψει εκεχειρία και να αποσύρει εν μέρει τις δυνάμεις ασφαλείας της. Τα γεγονότα επρόκειτο να παρακολουθούνται από παρατηρητές του Οργανισμού για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ) σύμφωνα με συμφωνία που διαπραγματεύτηκε ο Ρίτσαρντ Χόλμπρουκ. Η κατάπαυση του πυρός δεν διατηρήθηκε και οι μάχες ξανάρχισαν τον Δεκέμβριο του 1998, με αποκορύφωμα τη σφαγή του Ράτσακ, η οποία προσέλκυσε περαιτέρω τη διεθνή προσοχή στη σύγκρουση. Μέσα σε λίγες εβδομάδες, συγκλήθηκε μια πολυμερής διεθνής διάσκεψη και μέχρι τον Μάρτιο είχε ετοιμάσει ένα προσχέδιο συμφωνίας γνωστό ως Συμφωνίες του Ραμπουιγιέ, που ζητούσε την αποκατάσταση της αυτονομίας του Κοσσυφοπεδίου και την ανάπτυξη ειρηνευτικών δυνάμεων του ΝΑΤΟ. Η γιουγκοσλαβική αντιπροσωπεία θεώρησε τους όρους απαράδεκτους και αρνήθηκε να υπογράψει το προσχέδιο. Μεταξύ 24 Μαρτίου και 10 Ιουνίου 1999, το ΝΑΤΟ επενέβη βομβαρδίζοντας τη Γιουγκοσλαβία με στόχο να αναγκάσει τον Μιλόσεβιτς να αποσύρει τις δυνάμεις του από το Κοσσυφοπέδιο, αν και το ΝΑΤΟ δεν μπορούσε να προσφύγει σε καμία συγκεκριμένη πρόταση του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών για να νομιμοποιήσει την παρέμβασή του.
Σε συνδυασμό με τις συνεχείς αψιμαχίες μεταξύ των Αλβανών ανταρτών και των γιουγκοσλαβικών δυνάμεων, η σύγκρουση είχε ως αποτέλεσμα μια περαιτέρω μαζική εκτόπιση πληθυσμού στο Κοσσυφοπέδιο.
Συνολικά, περίπου 10.317 άμαχοι σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια του πολέμου, εκ των οποίων 8.676 ήταν Αλβανοί, 1.196 Σέρβοι και 445 Ρομά και άλλοι, εκτός από 3.218 σκοτωμένα μέλη ένοπλων σχηματισμών.
Κυβέρνηση
Τη διοίκηση ασκεί η Προσωρινή Αποστολή των Ηνωμένων Εθνών στο Κόσοβο (UNMIK) με τη βοήθεια της προσωρινής Τοπικής Αυτοδιοίκησης (PISG), ενώ για την ασφάλεια είναι αρμόδια η υπό τη διοίκηση του NATO Δύναμη του Κοσόβου (KFOR). Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει ήδη αναλάβει τη συνέχιση του έργου και τη σταδιακή αντικατάσταση των δυνάμεων του ΝΑΤΟ καθώς και τη συμμετοχή στη διακυβέρνηση της χώρας μέσω αποστολής 2000 διοικητικού, στρατιωτικού και δικαστικού προσωπικού.
Μείζον - πιθανώς διεθνούς σημασίας - ζήτημα αποτελεί το πολιτικό καθεστώς του Κοσσυφοπεδίου, καθώς σοβεί η διαμάχη (πολιτική και εδαφική) ανάμεσα στη σερβική (πρώην γιουγκοσλαβική) κυβέρνηση και στους Αλβανόφωνους του Κοσόβου. Οι διεθνείς διαπραγματεύσεις για την επίλυση της κρίσης ξεκίνησαν το 2006 με στόχο να δώσουν τέλος στο θέμα του προσωρινού καθεστώτος για το Κοσσυφοπέδιο. Στις 28 Νοεμβρίου 2007 η διεθνής τρόικα ανακοίνωσε την αποτυχία των συνομιλιών στο Μπάντεν της Αυστρίας. Στις 10 Δεκεμβρίου 2007 τερματίστηκε η εντολή του ΟΗΕ.
Εκλογές
Στις βουλευτικές εκλογές, οι οποίες διεξήχθησαν στις 17 Νοεμβρίου του 2007 αναδείχθηκε νικητής ο Χασίμ Θάτσι, ο οποίος ήταν υπέρ της ανεξαρτησίας της επαρχίας από τη Σερβία. Οι περισσότεροι Σέρβοι αρνήθηκαν να ψηφίσουν στις εκλογές αυτές, οι οποίες συνέπεσαν με τις δημοτικές.
Σύνταγμα
Στις 9 Απριλίου του 2008 υιοθετήθηκε το πρώτο Σύνταγμα, το οποίο τέθηκε σε ισχύ στις 15 Ιουνίου του ιδίου έτους, χωρίς όμως να το αναγνωρίσει η Σερβία.
Στις 28 Ιουνίου του 2008 οι Σέρβοι του βόρειου Κοσσυφοπεδίου προχώρησαν στη σύσταση εθνοσυνέλευσης, ανήμερα της επετείου της μάχης του Κοσσυφοπεδίου, ιστορικής επετείου που εορτάζεται από όλους τους Σέρβους. Η εθνοσυνέλευση θα συσταθεί στα βόρεια της πόλης Μιτρόβιτσα, όπου κατοικούν οι Σέρβοι και θα αποτελείται από εκπροσώπους του σερβικού πληθυσμού από ολόκληρο το Κόσοβο. Το όργανο δεν θα έχει νομοθετικές και εκτελεστικές εξουσίες αλλά σκοπός του είναι ο συντονισμός του αγώνα για τη διατήρηση του Κοσόβου στην επικράτεια της Σερβίας. Η εθνοσυνέλευση απαρτίζεται από 45 αντιπροσώπους που εξελέγησαν στις τοπικές εκλογές του Μαΐου.
Διεθνής αναγνώριση
thumb|right|298px|Χάρτης των χωρών που αναγνωρίζουν το Κόσοβο|σύνδεσμος=Special:FilePath/CountriesRecognizingKosovo.svg Στις 15 Ιανουαρίου 2008 το Κουβέιτ έγινε η πρώτη αραβική χώρα που διά του ηγέτη της (του εμίρη) δήλωσε έτοιμη να αναγνωρίσει ένα ανεξάρτητο Κοσσυφοπέδιο. Τον ίδιο μήνα η ηγεσία των αλβανοφώνων του Κοσσυφοπεδίου δήλωσαν πως θα προχωρήσουν σε μονομερή δήλωση ανεξαρτησίας, η οποία πραγματοποιήθηκε στις 17 Φεβρουαρίου 2008, μετά εντόνων αντιδράσεων τόσο από τη Σερβία όσο και από τη Ρωσία. Ένα σημαντικό μέρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, συμπεριλαμβανομένης της Ιταλίας, της Γερμανίας, της Γαλλίας και της Βρετανίας, καθώς και οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής είχαν εκ των προτέρων δηλώσει την πρόθεσή τους να αναγνωρίσουν το νέο κράτος. Στις 18 Φεβρουαρίου 2008 η Ρωσία καταδίκασε την απόσχιση του Κοσσυφοπεδίου, ονομάζοντάς το «ψευδοκράτος». Η σερβική κυβέρνηση, παρ' ότι απέκλεισε τη χρήση βίας δήλωσε πως θα εμποδίσει την ένταξη του αυτοαποκαλούμενου κράτους του Κοσσυφοπεδίου στους μεγάλους διεθνείς οργανισμούς και δήλωσε τη μη αναγνώριση του. Παράλληλα εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι Ελλάδα, Ρουμανία, Σλοβακία, Κύπρος και Ισπανία εξέφρασαν την ανησυχία τους σχετικά με τη σημασία που η παράτυπη αποδοχή της μονομερούς απόσχισης από μέρος της διεθνούς κοινότητας ενδέχεται να έχει για άλλα κινήματα που προσδοκούν στη μονομερή ανεξαρτητοποίηση περιοχών ανά τον κόσμο και δήλωσαν πως δεν πρόκειται να αναγνωρίσουν το νέο κράτος. Η Γαλλία επανέλαβε την πρόθεσή της να αναγνωρίσει άμεσα το νέο κράτος, ενώ το ίδιο έπραξαν η Αλβανία, το Ηνωμένο Βασίλειο, το Αφγανιστάν, οι ΗΠΑ και η Αυστραλία. Η Γερμανία, διαμέσου του Υπουργού Εξωτερικών της χώρας, Φρανκ-Βάλτερ Σταϊνμάιερ, δήλωσε επίσης πως θα αναγνωρίσει το Κοσσυφοπέδιο στο προσεχές μέλλον. Τέλος η Κίνα, η Σρι Λάνκα και η Ινδονησία εξέφρασαν την ανησυχία τους για τις εξελίξεις στην περιοχή. Τα νησιά Μάρσαλ αναγνώρισαν την ανεξαρτησία του Κοσσυφοπεδίου στις 17 Απριλίου του 2008 και η Λιθουανία στις 6 Μαΐου του 2008. Ακολούθησαν δεκάδες άλλες χώρες, με πιο πρόσφατη το Ισραήλ.
Απόσυρση αναγνώρισης
Μέχρι τις 17 Αυγούστου 2019, οι χώρες που σύμφωνα με τη Σερβία απέσυραν την αναγνώριση του Κοσσυφοπεδίου ήταν το Σάο Τομέ και Πρίνσιπε, Σουρινάμ, Γουινέα Μπισσάου, Μπουρούντι, Λιβερία, Παπούα Νέα Γουινέα, Λεσότο, Δομινίκα, Γρενάδα, Κομόρες, Νήσοι Σολομώντα, Παλάου, Μαδαγασκάρη, Κεντροαφρικανική Δημοκρατία και Τόγκο.
Βασίλειος Δ΄ της Ρωσίας
Ο Βασίλειος ήταν γιος του Ιβάν Σούισκι, ανώτατου πρίγκιπα του Νίζνι Νόβγκοροντ με μακρινή Ρουρικιδική προέλευση: ήταν 6ος απόγονος εξ αρρενογονίας του Βασίλι Κιρντιάπα πρίγκιπα του Σούζνταλ. Ως νεαρός Βογιάρος στάλθηκε στη Μόσχα και εντάχθηκε στην αυλή του Ιβάν του Τρομερού μαζί με τον αδελφό του Δημήτριο. Με τον καιρό ο ρόλος των δύο αδελφών (που λειτουργούσαν πάντα από κοινού) στο παλάτι αναβαθμίσθηκε και ήταν παρόντες σε όλα τα κρίσιμα γεγονότα και τις συνωμοσίες που ακολούθησαν το θάνατο του Ιβάν.
Κοσσυφοπέδιο
Διοικητική διαίρεση
Η επαρχία διαιρείται σε 7 περιφέρειες:
Βασίλειος Δ΄ της Ρωσίας
Πριν την ανάρρηση στον θρόνο
Το 1591 ο τσάρος Φιοντόρ Α΄ (ο Κωδωνοκρούστης) έστειλε τον Βασίλειο στο Ούγκλιτς ως μυστικό ανακριτή για το θάνατο του εννιάχρονου Δημητρίου Ιβάνοβιτς, γιου του Ιβάν του Τρομερού από τον έβδομο γάμο του. Γνωμάτευσε ότι ο μικρός αυτοτραυματίσθηκε θανάσιμα κατά τη διάρκεια επιληπτικής κρίσης, παρά τη φημολογία ότι επρόκειτο για δολοφονία κατ' εντολήν του αντιβασιλέα Μπορίς Γκοντουνόφ, ο οποίος (κατά τις φήμες) ήθελε να εξολοθρεύσει τους μοσχοβίτες ρουρικίδες πρίγκιπες για να προκύψει κενό εξουσίας και να ανέλθει ο ίδιος στο θρόνο, όταν θα πέθαινε ο Κωδωνοκρούστης.
Κοσσυφοπέδιο
Οικονομία
Το Κοσσυφοπέδιο χρησιμοποιεί από το 1999, χωρίς κάποια επίσημη συμφωνία το Ευρώ, αν και δεν είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ούτε και διεθνώς ανεξάρτητη, ενώ μάλιστα, δεν έχει το δικαίωμα να χρησιμοποιεί τις δικές της εθνικές παραστάσεις στην εθνική όψη των κερμάτων ευρώ. Πριν το ευρώ, «επίσημο» νόμισμα του Κοσσυφοπεδίου, το διάστημα 1992-1999, ήταν εκ των πραγμάτων το Γερμανικό μάρκο. Στις περιοχές της χώρας που κατοικούνται στην πλειοψηφία Σέρβοι (όπως για παράδειγμα το Βόρειο Κοσσυφοπέδιο), χρησιμοποιείται ως επίσημο νόμισμα από το 2006, το Σερβικό Δηνάριο.
Βασίλειος Δ΄ της Ρωσίας
Πριν την ανάρρηση στον θρόνο
Ο Μπορίς Γκοντουνόφ έγινε πράγματι τσάρος το 1598 αλλά απεβίωσε από εγκεφαλικό επεισόδιο επτά χρόνια αργότερα. Την ίδια περίοδο ο στρατός ενός πολωνοτραφούς απατεώνα, ο οποίος ισχυριζόταν ότι ήταν ο Δημήτριος Ιβάνοβιτς, πορευόταν προς τη Μόσχα ζητώντας το στέμμα. Ο Βασίλειος τάχθηκε με το μέρος του «Ψευδοδημήτριου», νομιμοποιώντας το μύθευμα του τελευταίου ότι το πτώμα που είχε βρεθεί μαχαιρωμένο δεν ανήκε στο Δημήτριο Ιβάνοβιτς αλλά σε κάποιο παιδάκι που του έμοιαζε. Αφού ο σφετεριστής όμως ανήλθε στο θρόνο (1605) με τη βοήθειά του, ο Βασίλειος άρχισε να συνωμοτεί εναντίον του. Σύντομα ανακάλεσε τη δήλωση ανάκλησης που είχε κάνει, βεβαιώνοντας ότι ο πραγματικός Δημήτριος ήταν νεκρός από το 1591.
Η θητεία του ως τσάρου
Το Μάιο του 1606, εκμεταλλευόμενος τη μάλλον βάσιμη υποψία του ρωσικού λαού ότι ο νέος τσάρος ήταν πιόνι της Πολωνο-λιθουανικής Κοινοπολιτείας και σκόπευε να εκκαθολικίσει τη χώρα, ο Βασίλειος Σούισκι ηγήθηκε εισβολής στο Κρεμλίνο που έληξε με την εν θερμώ εκτέλεση του Ψευδοδημητρίου. Δύο ημέρες αργότερα ανακηρύχθηκε τσάρος με την ονομασία Βασίλειος Δ΄.
Η θητεία του κράτησε μόλις τέσσερα χρόνια εν μέσω του γενικευμένου χάους που χαρακτήρισε ολόκληρη την Εποχή των Αναστατώσεων - ακόμα και στην ίδια την πρωτεύουσα η εξουσία του ήταν σχεδόν ανύπαρκτη. Ο μοναδικός ίσως λόγος που δεν τον εκθρόνισαν ήταν η δημοφιλία του ηρωικού εξαδέλφου του, στρατηγού Μιχαήλ Σκόπιν - Σούισκι, καθώς και ότι δε βρισκόταν άλλος ευγενής να διεκδικήσει το στέμμα που εκείνη την εποχή έμοιαζε με δαμόκλειο σπάθη.
Η καθαίρεση και το τέλος
Αντιμέτωπος με την εισβολή της Πολωνίας και την εμφάνιση ενός δεύτερου Ψευδοδημήτριου, ο Βασίλειος χάρισε στη Σουηδία την Ίνγκρια με αντάλλαγμα στρατιωτική βοήθεια. Η βραχύβια αυτή συμμαχία κατέστειλε το νέο Ψευδοδημήτριο, αλλά ηττήθηκε από τον πολωνικό στρατό το 1610 στη Μάχη του Κλούσινο. Αμέσως ο Βασίλειος καθαιρέθηκε από φιλοπολωνούς Βογιάρους και φυλακίσθηκε σε μοναστήρι, ενώ μετά την κατάληψη της Μόσχας από τους Πολωνούς στάλθηκε στη Βαρσοβία. Εκεί πέθανε έγκλειστος στις12 Σεπτεμβρίου 1612.
Όταν ο Βασίλειος εκθρονίστηκε το 1610 δεν τον αντικατέστησε κανείς, διότι οι Πολωνοί σκόπευαν σταδιακά να προσαρτήσουν τα ρωσικά εδάφη. Ο επόμενος τσάρος Μιχαήλ Α΄ εκλέχθηκε το 1613, αφού μια λαϊκή εξέγερση εκδίωξε τους Πολωνούς από τη Μόσχα. Τα δε εδάφη που χαρίστηκαν στους Σουηδούς ανακτήθηκαν έναν αιώνα αργότερα από τον Μεγάλο Πέτρο κατά το Μεγάλο Βόρειο Πόλεμο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τσάροι της Αυτοκρατορίας της Ρωσίας
Σεισμός της Λευκάδας (2015)
Ο σεισμός της Λευκάδας με μέγεθος 6,5 Ρίχτερ σημειώθηκε στις 17 Νοεμβρίου 2015, 09:10:07 τοπική ώρα, και προκάλεσε δύο θανάτους, τραυματισμούς και πολλές ζημιές στη νότια Λευκάδα, λόγω του μικρού εστιακού βάθους που ήταν 5 χιλιόμετρα. Το επίκεντρο του σεισμού ήταν 23 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της πόλης της Λευκάδας, ανάμεσα στα χωριά Αθάνι και Δράγανο. Η διάρκεια του σεισμού ήταν 20 δευτερόλεπτα. Μετά τον κύριο σεισμό ακολούθησαν δύο μετασεισμικές δονήσεις με μέγεθος 5,1 βαθμών και 4,8 βαθμών και πάνω από 1.000 μετασεισμικές δονήσεις μικρότερης έντασης.
Επιπτώσεις
Ο σεισμός έγινε ιδιαίτερα αισθητός σε πολλές περιοχές της Δυτικής Ελλάδας, της Θεσσαλίας, αλλά και στην Αττική, ακόμη και στην Καλαμάτα. Σύμφωνα με μέτρηση του Αμερικανικού Γεωλογικού Ινστιτούτου, η δόνηση ήταν ισχυρότερη, συγκεκριμένα 6,8 βαθμοί. Ωστόσο αργότερα το Γεωδυναμικό Ινστιτούτο την καταμέτρησε στους 6,5 βαθμούς.
Καρνιτίνη
thumb|250px|Η χημική δομή της καρνιτίνης Η καρνιτίνη (β-υδροξυ-γ-Ν-τριμεθυλαμινοβουτυρικό οξύ, 3-ύδροξυ-4-Ν,Ν,Ν-τριμεθυλαμινοβουτυρατικό οξύ) είναι αμμωνιούχος ουσία η οποία εμπλέκεται στον μεταβολισμό των περισσότερων θηλαστικών, φυτών, καθώς και κάποιων βακτηρίων. Η καρνιτίνη υποστηρίζει τον μεταβολισμό μεταφέροντας τις μακριές αλυσίδες των λιπαρών οξέων στα μιτοχόνδρια ώστε να οξειδωθούν για να παραχθεί ενέργεια, και συμμετέχει στην απομάκρυνση των προϊόντων του μεταβολισμού από τα κύτταρα. Δεδομένου του βασικού ρόλου της στον μεταβολισμό, η καρνιτίνη συγκεντρώνεται σε ιστούς όπως οι σκελετικοί μύες και η καρδιά, οι οποίοι μεταβολίζουν τα λιπαρά οξέα ως πηγή ενέργειας. Υγιή άτομα, ακόμη και οι αυστηρά χορτοφάγοι, συνθέτουν αρκετή L-καρνιτίνη in vivo χωρίς να απαιτείται συμπλήρωμα.
Σεισμός της Λευκάδας (2015)
Επιπτώσεις
Από τον σεισμό έχασαν τη ζωή τους μία γυναίκα στο χωριό Βασιλική, όταν ένας μεγάλος βράχος αποκολλήθηκε από το βουνό και προσέκρουσε στον τοίχο του σπιτιού της, και μία ακόμη γυναίκα από το Αθάνι, όταν κατέρρευσε και την καταπλάκωσε μία μάντρα.
Καρνιτίνη
Η καρνιτίνη απαντάται ως ένα από τα δύο στερεοϊσομερή (τα δύο εναντιομερή δ-καρνιτίνη (S-(+)-) και λ-καρνιτίνη (R-(-)-)). Αμφότερα είναι βιολογικά ενεργά, αλλά μόνο η λ-καρνιτίνη βρίσκεται φυσικά σε ζώα, και η δ-καρνιτίνη είναι τοξική, καθώς εμποδίζει τη δράση της λ-μορφής. Σε θερμοκρασία δωματίου, η καθαρή καρνιτίνη είναι λευκή σκόνη και διαλυτό αμφιτεριόν σε νερό με χαμηλή τοξικότητα. Παραγόμενη από αμινοξέα, η καρνιτίνη εξήχθη από κρέας το 1905, με αποτέλεσμα να λάβει το όνομά της από τη λατινική λέξη carno/carnis, η οποία σημαίνει σάρκα.
Σεισμός της Λευκάδας (2015)
Επιπτώσεις
Οι μεγαλύτερες καταστροφές σημειώθηκαν σε χωριά στα νότια του νησιού. Κατολισθήσεις σημειώθηκαν στην παραλία των Εγκρεμνών.
Καρνιτίνη
Κάποια άτομα με γενετικές ή ιατρικές παθήσεις (όπως τα πρόωρα νεογνά) δεν μπορούν να συνθέσουν επαρκή ποσότητα καρνιτίνης, με αποτέλεσμα να απαιτούνται συμπληρώματα διατροφής. Προκαταρκτικές κλινικές έρευνες έδειξαν ότι μπορεί να βοηθήσει την καρδιακή λειτουργία σε άτομα με καρδιαγγειακή νόσο ή νευροπάθεια σε ανθρώπους που λαμβάνουν χημειοθεραπεία. Παρά τη συχνή χρήση συμπληρωμάτων καρνιτίνης από αθλητές για βελτιωμένη απόδοση, δεν υπάρχουν επαρκή υψηλής ποιότητας στοιχεία που να υποδεικνύουν ότι παρέχουν όφελος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Υδροξυοξέα Κατηγορία:Συμπληρώματα διατροφής κατηγορία:Αμινοξέα
Βισκαϊκός κόλπος
thumb|right|Χάρτης του Βισκαϊκού κόλπου.
Ο Βισκαϊκός κόλπος ή Γασκωνικός κόλπος (ισπανικά: Golfo de Vizcaya ή κοινώς Mar Cantábrico, γαλλικά: Golfe de Gascogne, βασκικά: Bizkaiko Golkoa) είναι κόλπος του Βορείου Ατλαντικού Ωκεανού. Βρίσκεται στα δυτικά της Γαλλίας και βορειοδυτικά της Ισπανίας εκτεινόμενος κατά μήκος της περιοχής μεταξύ Βρετάνης και Γαλικίας. Πήρε το όνομά της από την ισπανική επαρχία της Βισκαϊκής.
Μέρος της υφαλοκρηπίδας εκτείνεται βαθιά μέσα στον κόλπο, έχοντας ως αποτέλεσμα πολλές περιοχές με αρκετά ρηχά νερά, που προκαλούν τις τρικυμίες, για τις οποίες είναι γνωστή η συγκεκριμένη περιοχή.
Βισκαικος Κατηγορία:Γεωγραφία της Ισπανίας Βισκαικος
Σεισμός της Λευκάδας (2015)
Επιπτώσεις
Εξαιτίας του σεισμού η Λευκάδα μετακινήθηκε κατά 36 εκατοστά προς τον Νότο.
Παραπομπές
Λευκαδα 2015
Ντανιαχάλι Σάρι
Το Ντανιαχάλι Σάρι είναι βαμβακερό σάρι που παρασκευάζεται στο Ντανιαχάλι, στη Δυτική Βεγγάλη της Ινδίας. Είναι σάρι με μέτρημα νήματος 100 προς 100, με σύνορα 1.5 με 2 ίντσες και μήκος 6 μέτρων. Προορίζεται για καθημερινή χρήση και χρήση σε εορτές.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτισμός της Δυτικής Βεγγάλης
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2012 – Άλμα εις ύψος γυναικών
140px|right 140px|right Το Άλμα εις ύψος Γυναικών του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ανοιχτού Στίβου 2012 πραγματοποιήθηκε στο Ολυμπιακό Στάδιο του Ελσίνκι στις 27 και 28 Ιουνίου.
Προκριματικά
Προκριματικά: Προκριματική Επίδοση 1.92 (Π) ή τουλάχιστον 12 με τις καλύτερες επιδόσεις προκρίνονται στον τελικό
Αναφορές
Κατηγορία:Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2012 Κατηγορία:Άλμα εις ύψος στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου
Μαλακοπλακία
Η μαλακοπλακία (από τις λέξεις "μαλακό" + "πλάκα") είναι μια σπάνια φλεγμονώδης κατάσταση που εμφανίζεται ως έλκος ή πλάκα στον ουρογεννητικό σωλήνα και κυρίως στην ουροδόχο κύστη. Ωστόσο μπορεί επίσης να σχετιστεί και με άλλα όργανα του σώματος. Αυτή η αρρώστια περιγράφτηκε για πρώτη φορά το 1902 από τους Michaelis και Gutmann ως κιτρινωπές πλάκες που εμφανίζονται στο βλενογόνο της ουροδόχου κύστης και προσβάλλει συνήθως γυναίκες άνω των 40 ετών. Τα συμπτώματα της δεν είναι ειδικά και μοιάζουν με αυτά της κυστίτιδας. Έχουν περιγραφεί ελάχιστες περιπτώσεις μαλακοπλακίας του όρχι που εντάσσονται στις κοκκιωματώδεις ορχίτιδες.
Αίτια
Η μαλακοπλακία θεωρείται ότι προκύπτει από τον ανεπαρκή θάνατο των βακτηρίων από τα μακροφάγα. Συνεπώς τα βακτήρια που έχουν υποστεί μερική πέψη συσσωρεύονται στα μακροφάγα και οδηγούν στην εναπόθεση ασβεστίου και σιδήρου. Η βλάβη στην ουροδόχο κύστη εκδηλώνεται μέσω του σχηματισμού έλκους ή πλάκας.
UTC+09:45
UTC+09:45 είναι ένα αναγνωριστικό για την ζώνη ώρας UTC+09:45.
Μαλακοπλακία
Αίτια
Η μαλακοπλακία εμφανίζεται σε ασθενείς που έχουν ιστορικό ανοσοκαταστολής λόγω λεμφώματος, σακχαρώδους διαβήτη, νεφρικής μεταμόσχευσης, λόγω λοίμωξης από E. coli, λόγω μακροχρόνιας θεραπείας με κορτικοστεροειδή ή λόγω καρκίνου, χωρίς όμως να έχει ξεκαθαριστεί η συσχέτισή τους.
UTC+09:45
Είχε χρησιμοποιηθεί μια φορά ως μία από τις ζώνες ώρας στην Αυστραλία (Κεντροδυτική Θερινή ώρα). Χρησιμοποιήθηκε από μερικά τροχόσπιτα στην εθνική οδό Έυρ στην Δυτική Αυστραλία και στην Νότια Αυστραλία όταν η Δυτική Αυστραλία χρησιμοποιούσε την θερινή ώρα. Ακόμη, είναι ανεπίσημη ώρα, μη επισημοποιημένη από την κυβέρνηση και χρησιμοποιείται σε μερικά χωριά στο νοτιοανατολικό μέρος της πολιτείας.
Μαλακοπλακία
Θεραπεία
Σήμερα χρησιμοποιούνται αντιβιοτικά για την θεραπεία της μαλακοπλακίας.
UTC+09:45
Έχει χρησιμοποιηθεί σε 5 χωριά στην Αυστραλία, το Μπόρντερ Βίλατζ (συνοριακό Χωριό), την Καϊγκούνα, την Ιούκλα, την Μαντούρα και την Μαντραμπίλλα. Αυτή την στιγμή, χρησιμοποιούν την ζώνη ώρας UTC+08:45 καθώς η δυτική Αυστραλία δεν χρησιμοποιεί θερινή ώρα.
Μαλακοπλακία
Παραπομπές
Κατηγορία:Ουρολογικές παθήσεις Κατηγορία:Δερματικές παθήσεις που σχετίζονται με βακτήρια Κατηγορία:Σπάνιες μολυσματικές ασθένειες
UTC+09:45
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μετατοπίσεις UTC
Λέων Γ΄ της Γκαέτα
Ο Λέων Γ΄ ήταν τρίτος δούκας του Φοντί, τότε το Φοντί ήταν επικράτεια του Δουκάτου της Γκαέτας, μέλος της οικογένειας Γκαετάνι.
Ήταν γιος του δούκα Μαρίνου Β΄ της Γκαέτα και της Ουρανίας της Νάπολης, κι αντικατέστησε στο Φοντί τον αδελφό του Μαρίνο Γ΄ της Γκαέτα. Η θητεία του αναφέρεται γύρω στα 1049 όταν από ένα έγγραφο είχε μία διαφορά με τον, συγγενή του, κόμη Εντερράλντο Β΄ του Τραέττο που επιλύθηκε. Άγνωστο εάν παντρεύτηκε ή αν απέκτησε απογόνους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος Γκαετάνι Κατηγορία:Κόμητες του Φοντί Κατηγορία:Δούκες της Ιταλίας
Ίλιον Αττικής
Ιστορία της πόλης
Η σύγχρονη ιστορία της πόλης του Ιλίου ξεκινά με την ίδρυση του οικισμού Ίλιον Τρωάς, το Μάρτιο του 1858, όπου αρχικά κατοικούσαν οι οικογένειες των εργατών του κτήματος Επταλόφου (γνωστότερο και ως Πύργος Βασιλίσσης), Βαυαροί αξιωματικοί, αυλικοί και εύποροι Αθηναίοι ευνοούμενοι της Βασιλικής Αυλής. Ο πληθυσμός του μικρού οικισμού ήταν μόλις 227 κάτοικοι, σύμφωνα με την απογραφή που πραγματοποιήθηκε το 1861.
Στα επόμενα χρόνια, μετά την έξωση του Όθωνα από την Ελλάδα, το ενδιαφέρον για την περιοχή των χωρικών των Λιοσίων (Άνω Λιοσίων), της Φυλής και των Αχαρνών, καθώς και πλούσιων αθηναϊκών οικογενειών έκανε πολλούς από αυτούς να εγκατασταθούν στον οικισμό και άλλους να αγοράσουν κτήματα. Έτσι, ο οικισμός μετονομάστηκε αρχικά Κάτω Λιόσια -για να ξεχωρίζει από τα Λιόσια (Παλαιά)- και αργότερα, κατά το τέλος του αιώνα, πήρε το όνομα Νέα Λιόσια, το οποίο έφερε μέχρι και το 1994.
Τη δεκαετία 1951 - 1961 η πληθυσμιακή έκρηξη, η οποία είχε σημαντικές επιπτώσεις όχι μόνο στα Νέα Λιόσια, αλλά και σε ολόκληρο το Λεκανοπέδιο Αθηνών, ήταν η αιτία της σχεδόν πλήρους οικοπεδοποίησης των εναπομεινασών εκτάσεων της κοινότητας. Τα πρώτα χρόνια μετά τον πόλεμο, η οικιστική ανάπτυξη συρρίκνωσε σταδιακά τον αγροκτηνοτροφικό χαρακτήρα της περιοχής, ενώ την ίδια εποχή άρχισε και η συρρίκνωση του κτήματος του Πύργου Βασιλίσσης. Τον Απρίλιο του 1963, με το Βασιλικό Διάταγμα 212 η Κοινότητα Νέων Λιοσίων έγινε Δήμος.
Σήμερα στο Δήμο Ιλίου έχουν ολοκληρωθεί οι βασικές υποδομές, εκσυγχρονίστηκαν οι θεσμοί παροχής υπηρεσιών, υλοποιήθηκε η αντιπλημμυρική θωράκιση, δημιουργήθηκαν χώροι πρασίνου και αναψυχής, οργανώθηκε δίκτυο κοινωνικής προστασίας και πραγματοποιήθηκε έργο ορατό στους τομείς του αθλητισμού, του πολιτισμού και της παιδείας.
Δήμαρχος από το 2006 είναι ο Νίκος Ζενέτος συγκεντρώνοντας ποσοστό 36,89% στο πρώτο γύρο και 56,21% στο δεύτερο γύρο, στις Δημοτικές Εκλογές του Νοεμβρίου 2010 επανεκλέχθηκε από τον α' γύρο συγκεντρώνοντας ποσοστό 52,02% και εξελέγη ξανά στις δημοτικές εκλογές του 2014 (46,04% στο πρώτο γύρο και 69,52% στο δεύτερο γύρο). Με τις εκλογές του  2019 επανεξελέγη δήμαρχος ο Νίκος Ζενέτος (στο δεύτερο γύρο) με  ποσοστό  69,16% και 13.868  ψήφους   (49,45% στο πρώτο γύρο).
Υποδομές
Ο Δήμος Ιλίου με ολοκληρωμένες υποδομές στους τομείς της καθαριότητας, του πράσινου, του περιβάλλοντος, καθώς επίσης και στους τομείς του Πολιτισμού και Αθλητισμού και της Κοινωνικής Μέριμνας, αποτελεί σήμερα ένα σύγχρονο Δήμο της Δυτικής Αθήνας. Στο Δήμο Ιλίου εδρεύουν το Διαδημοτικό Κέντρο Κέντρο Πρόληψης της χρήσης εξαρτησιογόνων ουσιών - "Φαέθων" των Δήμων Ιλίου, Αγ. Αναργύρων–Καματερού-Πετρούπολης, καθώς και ο Μητροπολιτικός Ναός Ευαγγελιστρίας της Ι.Μ. Ιλίου – Αχαρνών και Πετρουπόλεως.
Η πόλη του Ιλίου διαθέτει 327 οργανωμένους χώρους πρασίνου και περισσότερα από 10.000 δέντρα σε συνολική έκταση 175 στρεμμάτων. Η αρμόδια υπηρεσία φροντίζει: 71 πλατείες, 57 τρίγωνα, 14 νησίδες, 60 προαύλειους χώρους σχολείων, 32 παιδικές χαρές, 66 πεζόδρομους, 27 χώρους που διαθέτουν εστίες πρασίνου (δημόσια κτήρια, ιεροί ναοί κλπ.) Στον δήμο Ιλίου βρίσκεται και το πάρκο Τρίτση το οποίο ανήκει τόσο και στον δήμο Αγίων Αναργύρων όσο και στον Δήμο Καματερού.
Όπως οι περισσότερες σύγχρονες ευρωπαϊκές πόλεις, έτσι και το Ίλιον, διαθέτει πλέον, ποδηλατόδρομο, ο οποίος σε συνδυασμό με τα μεγάλα πεζοδρόμια και τα δεκάδες δένδρα δημιουργούν πράσινη διαδρομή. Ο Δήμος Ιλίου έχει ολοκληρωμένες δράσεις στον τομέα του περιβάλλοντος, όπως προγράμματα ανακύκλωσης:
Στο Δήμο Ιλίου λειτουργούν 10 Βρεφονηπιακοί Σταθμοί και 9 Κ.Α.Π.Η., τα οποία μαζί με το το Γραφείο Υποστήριξης Ανέργων, το πρόγραμμα Διατροφής Απόρων, το Κέντρο Πρόληψης Εξαρτησιογόνων Ουσιών, το Κέντρο Κοινωνικής και Συμβουλευτικής Υποστήριξης Παιδιών και το κέντρο Ατόμων με Αναπηρία αποτελούν ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο κοινωνικής προστασίας για όλους τους Δημότες.
Σημαντικό τομέα δράσης αποτελεί στο Δήμο ο αθλητισμός, με 21 αθλητικές εγκαταστάσεις και 25 προγράμματα μαζικού Αθλητισμού. Παράλληλα καταβάλλονται προσπάθειες για την επέκταση και βελτίωση των αθλητικών υποδομών
Ο δήμος Ιλίου απέκτησε ένα υπερσύγχρονο κλειστό κολυμβητήριο. Το Κολυμβητήριο βρίσκεται επί της λεωφόρου Φυλής (8η στάση) και Σπύρου Θεολόγου 1.Διαθέτει κολυμβητική δεξαμενή με 8 διαδρομές, κολυμβητική δεξαμενή εκμάθησης και μία θεραπευτική που θα εξυπηρετεί όλες τις ανάγκες του ΕΚΑ. Επίσης, διαθέτει βοηθητικούς χώρους, ιατρείο και αποδυτήρια. Η λειτουργία του ξεκίνησε στις 15 Ιανουαρίου 2020.
Λαογραφικό Μουσείο Ιλίου
Στους τοίχους της εισόδου του μουσείου δεσπόζει ένα παζλ από εικόνες της παλιάς πόλης, που συνθέτουν το αστικό τοπίο στο κέντρο της, ένας παλιός χάρτης των Λιοσίων, ο μητροπολιτικός ναός του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου καθώς και οι παλιές κατοικίες της περιοχής, τα αρχοντικά των ντόπιων μεγαλονοικοκυραίων και οι μικρές κατοικίες των χωρικών. Στο χώρο του λαογραφικού Μουσείου Ιλίου εκτίθενται μοναδικά κομμάτια καθημερινής χρήσης, παραδοσιακές φορεσιές, έπιπλα, οικιακά σκεύη και πλούσιο φωτογραφικό υλικό από τις οικογένειες των γηγενών και σημαντικών προσώπων που συνέδεσαν τη ζωή τους με την πόλη, όψεις της κοινωνικής ζωής κ.ά.
Μητροπολιτικό Πάρκο «Αντώνης Τρίτσης»
Το Μητροπολιτικό Πάρκο «Αντώνης Τρίτσης» βρίσκεται εντός των διοικητικών ορίων του Δήμου Ιλίου και συνορεύει με το Δήμο Αγ. Αναργύρων – Καματερού με έκταση 1.150 στρεμμάτων και αποτελεί σημαντικό πόλο έλξης για όλους τους κατοίκους της Αθήνας. Στο Πάρκο δραστηριοποιείται η Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρία με διάφορα εκπαιδευτικά προγράμματα σε σχολεία της Αττικής.
Το Πάρκο σήμερα είναι ένα από τα τελευταία καταφύγια άγριας ζωής στο αστικό περιβάλλον της Αθήνας. Ο περιβαλλοντικός θησαυρός του Πάρκου περιλαμβάνει έξι τεχνητές λίμνες, οι οποίες περιβάλλονται από καλαμώνες και αγροτικές καλλιέργειες. Η καλλιέργεια των οπωροφόρων δέντρων γίνεται με βιολογική μέθοδο.
Σημαντική για την παρουσία των πουλιών είναι και η ποικιλομορφία στη βλάστηση. Στο οικοσύστημα αυτό φωλιάζουν 177 είδη πουλιών, πολλά από τα οποία είναι σπάνια για το αστικό περιβάλλον, καθώς και αμφίβια, ερπετά, νυχτερίδες, μικροθηλαστικά και σκαντζόχοιροι. Οι δεντροστοιχίες αποτελούνται από κυπαρίσσια, οι συστάδες ευκαλύπτων, ακακιών και ψευδακακιών, καθώς και κήποι από πλήθος φυτικών ειδών.
Δήμος Ιλίου
Ο δήμος Ιλίου βρίσκεται στην Περιφερειακή ενότητα Δυτικού Τομέα Αθηνών της Περιφέρειας Αττικής. Με την εφαρμογή της νέας διοικητικής διαίρεσης της χώρας κατά το πρόγραμμα Καλλικράτης το 2011 ουδεμία μεταβολή επήλθε στο Δήμο.
Συνοικίες
Ο Δήμος Ιλίου διαιρείται στις ακόλουθες συνοικίες:
Διατελέσαντες πρόεδροι της Κοινότητας
Πρόεδροι της Κοινότητας Νέων Λιοσίων (αναγνωρίστηκε το 1925) διετέλεσαν οι:
Διατελέσαντες δήμαρχοι
Διατελέσαντες δήμαρχοι Ιλίου Αττικής (Νέων Λιοσίων ως το 1994)
Αδελφοποιημένες πόλεις
Το Ίλιον είναι αδελφοποιημένο με τις παρακάτω πόλεις:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ίλιον Αττικής Κατηγορία:Δυτικός Τομέας Αθηνών Κατηγορία:Δήμοι της Περιφέρειας Αττικής
Ilion
Καθολική (αποσαφήνιση)
Η ονομασία Καθολική μπορεί να αναφέρεται σε:
Γιούζεφ Σμιτ
Ο Γιούζεφ Σμιτ (Józef Szmidt, γεννήθηκε 28 Μαρτίου 1935) ήταν Πολωνός αθλητής. Το 1960, με άλμα στα 17,03 μ. έγινε ο πρώτος αθλητής που ξεπέρασε τα 17 μέτρα στο τριπλούν.
Κέρδισε δύο χρυσά μετάλλια σε Ολυμπιακούς αγώνες (το 1960 και το 1964) και δύο χρυσά μετάλλια στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ανοιχτού Στίβου (το 1958 και το 1962).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνοί αθλητές του στίβου Κατηγορία:Πολωνοί χρυσοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1960 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1964 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1968
Τήλεμος
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Τήλεμος είναι γνωστός ένας γιος του ήρωα Ευρύμου — στην Οδύσσεια (ραψωδία ι, στίχος 509) αναφέρεται ως Ευρυμίδης. Ο Τήλεμος πέρασε τη ζωή του κοντά στους Κύκλωπες, και μάλιστα ήταν ο μάντης τους, περίφημος για τις ικανότητές του: Ο τυφλωμένος από τον Οδυσσέα Πολύφημος λέει μουγκρίζοντας:
«Αχ, βγήκαν τώρα τα παλιά της μοίρας τα γραμμένα. / `Ενας προφήτης ζούσε εδώ, τρανός και φημισμένος, / ο Τήλεμος, του Ευρύμου ο γιος, στη μαντοσύνη πρώτος, / που γέρασε στους Κύκλωπες να προφητεύει χρόνια, / και μου προφήτεψε όλα αυτά μια μέρα πως θα γίνουν, / το φως μου πως θα στερηθώ απ' του Δυσέα τα χέρια.» (Οδύσσεια, μετάφρ. Ζ. Σίδερη, ι 507-512)
Πηγές
Κατηγορία:Μάντεις, ονειροκρίτες και οιωνοσκόποι της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Οδύσσεια
Παράδοξο του πλαγκτού
Το παράδοξο του πλαγκτού περιγράφει μια κατάσταση κατά την οποία περιορισμένοι πόροι, όπως ηλιακή ενέργεια και θρεπτικά συστατικά, συντηρούν ένα μεγαλύτερο από το αναμενόμενο εύρος πλαγκτονικών οργανισμών. Το φαινόμενο αυτό περιγράφηκε πρώτα από τον λιμνολόγο George Evelyn Hutchinson το 1961 και χαρακτηρίζεται ως παράδοξο επειδή η ύπαρξη του φαινομένου αυτού φαίνεται να παραβιάζει την αρχή του ανταγωνιστικού αποκλεισμού (βλ. παρακάτω), η οποία προτάθηκε από τον Gause. Ο Hutchinson πρότεινε ότι το παράδοξο θα μπορούσε να εξηγηθεί από παράγοντες όπως κατακόρυφες διαβαθμίσεις φωτός ή αναταράξεων, συμβίωση ή ομοσιτισμό, διαφοροποιημένη θήρευση ή συνεχώς μεταβαλλόμενες περιβαλλοντικές συνθήκες. Πιο πρόσφατες μελέτες προτείνουν ότι το παράδοξο μπορεί να εξηγηθεί με άλλους παράγοντες όπως βόσκηση συγκεκριμένων μεγεθών, χωρο-χρονική ετερογένεια και περιβαλλοντικές διακυμάνσεις. Γενικότερα, κάποιοι ερευνητές υποστηρίζουν ότι οι οικολογικοί και περιβαλλοντικοί παράγοντες αλληλεπιδρούν συνεχώς ώστε το πλαγκτικό περιβάλλον να μην φτάνει ποτέ σε ισορροπία, ώστε να ευνοείται ένα είδος και να επιβιώνει μόνο αυτό.
Γενικά
Η αρχή του ανταγωνιστικού αποκλεισμού προτείνει ότι όταν δύο είδη ανταγωνίζονται για τον ίδιο πόρο το ένα θα επικρατήσει και το άλλο θα οδηγηθεί στην εξαφάνιση, λόγω υπεροχής του πρώτου. Το πρόβλημα της συμβίωσης των οργανισμών αυτών οξύνεται το καλοκαίρι, όταν υπάρχει σημαντική έλλειψη θρεπτικών και ο ανταγωνισμός των ειδών για πόρους αυξάνεται. Στους φυτοπλαγκτικούς οργανισμούς όμως παρατηρείται μια διαφορετική κατάσταση. Αυτοί οι οργανισμοί είναι αρκετά ποικιλόμορφοι σε όλα τα φυλογενετικά επίπεδα, παρά το περιορισμένο εύρος πόρων(π.χ. φως, νιτρικά, φωσφορικά, πυριτικό οξύ, σίδηρο κα)για το οποίο ανταγωνίζονται μεταξύ τους. Διαφορετικά είδη ευνοούνται κάτω από διαφορετικές περιβαλλοντικές συνθήκες και αν αυτές οι συνθήκες μεταβάλλονται ικανοποιητικά στη διάρκεια του χρόνου δεν θα μπορέσει ένα είδος ανταγωνιστής να επικρατήσει για αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα, ώστε να προκαλέσει την εξαφάνιση όλων των υπόλοιπων ειδών.
Ομοιογένεια ή όχι
Ο Hutchinson πίστευε ότι στο θαλάσσιο περιβάλλον είναι δύσκολο να δημιουργηθούν διαφορετικές οικολογικές θέσεις για εκμετάλλευση από τα διαφορετικά είδη, λόγω καλής ανάμιξης του νερού. Δεν απέκλειε βέβαια την πιθανότητα δημιουργίας αυτών των θέσεων λόγω συμβατικών παραγόντων, όπως τη διαβάθμιση της ηλιακής ακτινοβολίας στη στήλη του νερού ή των χημικών ιδιοτήτων σε ανώτερα στρώματα. Πίστευε όμως ότι είναι αρκετά μικρές οι πιθανότητες για οποιονδήποτε μικροοργανισμό να παραμείνει εντός των στενών ορίων μιας συγκεκριμένης έντασης φωτός σε αναδευόμενο νερό. Πάντως, η αντίληψη αυτή για την ομοιογένεια των υδατικών μαζών έχει αλλάξει εντελώς με ανακαλύψεις που έγιναν τα τελευταία χρόνια και πιθανότατα να επαρκούν οι ελάχιστες διαφοροποιήσεις των συνθηκών για την εξήγηση του φαινομένου.
Διερευνώντας την ισχύ της υπόθεσης περί ομοιογένειας οι Scheuring et al (2000) κατασκεύασαν ένα μοντέλο ανοιχτής ροής στο οποίο η συνύπαρξη πολλαπλών ειδών οφείλεται στην ατελή ανάδευση του νερού. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα η κυριαρχία ενός είδους σε ένα μικροπεριβάλλον να εξαρτάται από την αρχική του θέση κατά την ένταξή του στο σύστημα. Υπό συνθήκες, αυτή η κατάσταση μπορεί να περιγράψει τη συνύπαρξη των ανταγωνιστών τόσο σε ωκεάνια όσο και σε λιμναία οικοσυστήματα.
Ισορροπία ή όχι
Προσπαθώντας να εξηγήσει το παράδοξο του φυτοπλαγκτού, ο Klaus Rohde έδωσε τρεις βασικούς λόγους για τους οποίους μπορεί να παρατηρείται η κατάσταση αυτή. Πρώτον, αν και υποθετικά το περιβάλλον είναι ομοιογενές λόγω ανάμειξης των υδατικών μαζών, στην πραγματικότητα αυτή η ομοιογένεια δεν υπάρχει. Δεύτερον, τα υδάτινα περιβάλλοντα προσφέρουν πολύ περισσότερες οικολογικές θέσεις τις οποίες μπορούν να καταλάβουν τα είδη, απ’ ότι θεωρούνταν αρχικά. Τρίτον, ακόμα και σε ομοιογενή και συνεχή περιβάλλοντα, το πλαγκτόν μπορεί να μην φτάσει ποτέ σε ισορροπία επειδή ο ανταγωνισμός που αναπτύσσεται ανάμεσα στα διαφορετικά είδη μπορεί να οδηγήσει σε ταλαντώσεις και χάος σε επίπεδο είδους, συνεισφέροντας έτσι στη διατήρηση μεγάλης βιοποικιλότητας. Οι Huisman et al (2001) υποστηρίζουν ότι η φυσιολογία και η ιστορία ζωής των επιμέρους ειδών είναι βασικοί παράγοντες στη διατήρηση ανισορροπίας στις περιβαλλοντικές συνθήκες, με αποτέλεσμα να αυξάνεται η ποικιλότητα.
Συμβίωση και θήρευση
Σπανίως έχει αποδειχθεί ότι η ύπαρξη ενός είδους φυτοπλαγκτού στο νερό μπορεί να δράσει θετικά στην ύπαρξη ενός άλλου. Ωστόσο, είναι συχνό το φαινόμενο της συνύπαρξης ειδών, όπου κάποια που χρειάζονται βιταμίνες ζουν μαζί με είδη που δεν τις χρειάζονται, αλλά τις παράγουν σε πλεονασμό. Είναι αξιοσημείωτο ότι τα πρώτα είδη σε αυτή την περίπτωση συνήθως είναι μικρά και ευκίνητα (Ευγληνόφυτα, Κρυπτοφύκη, Χρυσοφύκη, Δινοφύκη), πράγμα που τα δίνει πλεονέκτημα στην εύρεση σπανίων θρεπτικών στοιχείων. Μια άλλη περίπτωση συνύπαρξης παρατηρείται σε είδη-ανταγωνιστές που αποτελούν λεία για διαφορετικούς θηρευτές και περιορίζονται σε διαφορετικό βαθμό. Αυτά τα φαινόμενα, ωστόσο, αδυνατούν να εξηγήσουν τη συνύπαρξη δεκάδων ειδών φυτοπλαγκτού, ιδίως στον ανοικτό ωκεανό. Εκεί, η μοναδική αιτιολόγηση είναι η έλλειψη ισορροπίας, δηλαδή η ύπαρξη μιας οπορτουνιστικής κοινωνίας. Ακόμη και σε μια οπορτουνιστική κοινωνία, όμως, ο ρυθμός τυχαίας εξαφάνισης ειδών θα έπρεπε να είναι αρκετά μεγαλύτερος από τον παρατηρούμενο. Ταυτόχρονα, η επανεισαγωγή ειδών από εξωτερικά περιβάλλοντα φαίνεται μάλλον απίθανη.
Παναθηναϊκός αμφορέας (Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης αρ. 1989.281.89)
Ο Παναθηναϊκός αμφορέας που φιλοξενείται στη συλλογή του Μητροπολιτικού Μουσείου Τέχνης στην Νέα Υόρκη με αριθμό ευρετηρίου 1989.281.89 είναι έπαθλο των αρχαίων Παναθηναίων.
Περιγραφή
Η έμπροσθεν όψη εικονίζει την Πολιάδα Αθηνά συνοδευόμενη από γλαύκα. Η Αθηνά κραδαίνει το δόρυ της. Στο αριστερό χέρι κρατάει ασπίδα με λιοντάρια και χταπόδια. Η Αθηνά πλαισιώνεται από δύο κίονες με αλέκτορες στην κορυφή. Το αγγείο δεν φέρει την επίσημη επιγραφή του επάθλου των Παναθηναίων. Η όπισθεν όψη εικονίζει σκηνή μουσικών αγώνων.
Ιστορική τοποθέτηση
Ο αμφορέας είναι έργο του αγγειογράφου του Princeton (Princeton painter), όπως αναφέρει η ιστοσελίδα παρουσίασης του αμφορέα από το Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης της Νέας Υόρκης. Η δημιουργία του χρονολογείται γύρω στα 540-530 π.Χ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:αρχαϊκή τέχνη Κατηγορία:Μελανόμορφος ρυθμός Κατηγορία:Παναθηναϊκός αμφορέας Κατηγορία:Εκθέματα στο Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης 540
Κατάλογος πρώην εξοπλισμού των Ελληνικών ένοπλων δυνάμεων
Κατάλογος πρώην εξοπλισμού των Ελληνικών ένοπλων δυνάμεων από το 1821 μέχρι και μετά το 1945.
Ελληνική επανάσταση (1821-1829) και μετά (1830-1911)
Κοπτικά όπλα
Πιστόλια και περίστροφα
Τυφέκια και μουσκέτα
Βομβίδες
Ειδικά όπλα
Πυροβολικό
Άλλα οχήματα
Πλοία
Υποβρύχια
Βαλκανικοί πόλεμοι (1912-1913) και Πρώτος παγκόσμιος πόλεμος (1917-1918)
Κοπτικά όπλα
Πιστόλια και περίστροφα
Τυφέκια thumb|Mannlicher–Schönauer τυφέκια στο Αβέρωφ Καταδρομικό
Ελαφρά πολυβόλα
Μεσαία πολυβόλα
Βομβίδες
Όλμοβόλα
Πυροβολικό thumb|De Bange 120mm L M1878 πολιορκητικό πυροβόλο στο πολεμικό μουσείο της Αθήνας στην Ελλάδα thumb|Gruson 5.3cm L/24 M1890 fahrpanzer (πυροβόλο πυργίσκος) στο πολεμικό μουσείο της Αθήνας στην Ελλάδα
Πλοία
Υποβρύχια
Αεροσκάφη
Ρώσικος εμφύλιος πόλεμος (1919) και Ελληνο-τουρκικός πόλεμος (1919-1922)
Κοπτικά όπλα
Πιστόλια και περίστροφα
Τυφέκια
Ελαφρά πολυβόλα
Μεσαία πολυβόλα
Βαρέα πολυβόλα
Βομβίδες
Πυροβολικό
Άλλα οχήματα
Πλοία
Αεροσκάφη
Μεσοπόλεμος (1923-1939) και Δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος (1940-1945)
Κοπτικά όπλα
Πιστόλια και περίστροφα
Υποπολυβόλα
Τυφέκια
Μεσαία πολυβόλα
Βομβίδες
Όλμοβόλα
Ειδικά όπλα
Αντιαρματικά όπλα
Αντιαεροπορικά όπλα
Πυροβολικό thumb|Schneider 85mm M1927 πεδινό πυροβόλο στο πολεμικό μουσείο της Αθήνας στην Ελλάδα thumb|Schneider 105mm M1919/24 ορεινό πυροβόλο στο πολεμικό μουσείο της Αθήνας στην Ελλάδα thumb|Skoda 100mm M1914/19 πεδινό οβιδοβόλο στο πολεμικό μουσείο της Αθήνας στην Ελλάδα
Άλλα οχήματα
Μηχανοκίνητο πυροβολικό
Θωρακισμένα αυτοκίνητα και φορτηγά
Άρματα μάχης
Πλοία
Υποβρύχια
Αεροσκάφη
Μετά το Δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο (1946 και μετά)
Σημείωση ότι αυτός ο εξοπλισμός έχει κυρίως αποσυρθεί.
Κοπτικά όπλα
Πιστόλια και περίστροφα
Αυτόματα τυφέκια
Τυφέκια
Τυφέκια διόπτρας
Ελαφρά πολυβόλα
Μεσαία πολυβόλα
Βαρέα πολυβόλα
Βομβίδες
Όλμοβόλα
Αντιαρματικά όπλα
Αντιαεροπορικά όπλα
Ανεπάνδρωτα οχήματα
Άλλα οχήματα
Θωρακισμένα αυτοκίνητα και φορτηγά
Μηχανοκίνητο πυροβολικό
Πλοία
• A324 Ερμής προμηθευτικό ναρκαλιευτικών (Βρετανική κατασκευή)