cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τζιαμπιέρο Μπονιπέρτι
Βιογραφία
To 2004 εισήχθη στο FIFA 100, που περιλαμβάνει τους 125 καλύτερους ποδοσφαιριστές όλων των εποχών. Απεβίωσε από καρδιακή ανεπάρκεια στις 18 Ιουνίου 2021 σε ηλικία 92 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Ιταλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γιουβέντους Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1950 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1954 Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:FIFA 100 Κατηγορία:Ευρωβουλευτές της Ιταλίας Κατηγορία:Ιταλοί επιχειρηματίες
Κάιλ Λάουρι
Ο Κάιλ Τερέλ Λάουρι (αγγλ.: Kyle Terrell Lowry, γεννημένος στις 25 Μαρτίου 1986) είναι Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται με τους Μαϊάμι Χιτ στο Αμερικανικό πρωτάθλημα NBA στη θέση του πόιντ γκαρντ. Αποφοίτησε από το Λύκειο Cardinal Dougherty στην γενέτειρά του Φιλαδέλφεια και δήλωσε συμμετοχή στο ντραφτ του NBA έχοντας συμπληρώσει δύο χρόνια στο κολεγιακό πρωτάθλημα με τους Villanova Wildcats. Επιλέχθηκε εν τέλει από τους Μέμφις Γκρίζλις στην 24η θέση του 1ου γύρου το 2006.
Έπειτα από 6 σεζόν σε Μέμφις και Χιούστον, ο Λάουρι αποκτήθηκε με ανταλλαγή από τους Τορόντο Ράπτορς το 2012, και τους βοήθησε να φτάσουν στα πλέι-οφ για πρώτη φορά έπειτα από επτά χρόνια, κερδίζοντας παράλληλα και το δεύτερο Πρωτάθλημα της Κατηγορίας (Ατλαντικού) στην ιστορία της ομάδας την περίοδο 2013-14. Την σεζόν 2015-16, οδήγησε τους Ράπτορς σε 56 νίκες, το καλύτερο μέχρι τότε ρεκόρ της ομάδας στην ιστορία του franchise, και βοήθησε την ομάδα να φτάσει στους Τελικούς της Ανατολικής Περιφέρειας για πρώτη φορά στην ιστορία τους. Ως παίκτης των Τορόντο Ράπτορς, ο Λάουρι έχει αναδειχθεί πέντε φορές All-Star, βασικός το 2015 και 2016 έπειτα από ψηφοφορία, και αναδείχθηκε στην Τρίτη καλύτερη πεντάδα του NBA το 2016. Έχει επίσης παίξει ως μέλος της Εθνικής Ομάδας Ανδρών των ΗΠΑ που διεκδίκησε το χρυσό μετάλλιο στο μπάσκετ στους θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016. Το 2019, ο Λάουρι κέρδισε το πρώτο του πρωτάθλημα στο NBA, βοηθόντας τους Ράπτορς να κατακτήσουν τον πρώτο τίτλο της ιστορίας τους. Στις 6 Αυγούστου του 2021, και έπειτα μετά απο εννέα έτη και μια διάκριση το 2019 με τους Ραπτορς, υπογράφει συβολαίο με τους Χιτ, συμβόλαιο το οποίο θα στείλει τους Πρίσιους Ατσιουα και Γκόραν Ντράγκιτς στους Τορόντο Ράπτορς.
Στατιστικά
Μέσοι Όροι Κανονικής Περιόδου
Μέσοι Όροι Πλέι-οφ
† Σεζόν κατά την οποία ο Λάουρι αναδείχθηκε Πρωταθλητής
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Τορόντο Ράπτορς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Χιούστον Ρόκετς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μέμφις Γκρίζλις Κατηγορία:Αμερικανοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές All-Star Game (NBA) Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής
Πέντρο Ταφούρ
Ο Πέντρο Ταφούρ ή Πέρο (ισπανικά: Pedro Tafur, 1410 – 1484 ) ήταν Ισπανός περιηγητής, ιστορικός, και συγγραφέας.
Βιογραφικό
Μεταξύ του 1453 και του 1454, έγραψε ένα οδοιπορικό με τον τίτλο Andanças e viajes de Pero Tafur por diversas partes del mundo avidos (Ταξίδια και περιπέτειες του Πέρο Ταφούρ σε διάφορα μέρη του κόσμου) το οποίο δεν εκδόθηκε παρά μόνο το 1874 από τον Ισπανό εξερευνητή και συγγραφέα Μάρκος Χιμένεθ ντε λα Εσπάντα (Marcos Jiménez de la Espada). Το βιβλίο αυτό είναι ένα από τα λίγα τα οποία έχουν γραφεί από Ισπανό περιηγητή κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα. Ο Ταφούρ αφιέρωσε το βιβλίο του στον οίκο των Γκουζμάν στον οποίο ανήκε, ενώ παράλληλα συμπεριέλαβε και κάποιες πληροφορίες για τον προστάτη άγιο του οίκου, τον Άγιο Δομίνικο. Το βιβλίο όμως είναι πλούσιο σε πληροφορίες σχετικά με τα μέρη που επισκέφτηκε κατά τα ταξίδια του, και περιγράφει σημαντικά μνημεία και χώρους, όπως τα Λουτρά του Ζευξίππου και την Αγία Σοφία στην Κωνσταντινούπολη, και τις Ιερές πύλες και τους οβελίσκους της Ρώμης.
Οι τελευταίες πληροφορίες για τη ζωή του αναφέρουν πως υπηρέτησε ως δημοτικός σύμβουλος μαζί με τον γιό του το 1479.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισπανοί εξερευνητές
Σκλήθρο (αποσαφήνιση)
Με την ονομασία Σκλήθρο είναι γνωστοί παρακάτω οι οικισμοί:
Κοκκινοπύλια Αιτωλοακαρνανίας
Τα Κοκκινοπύλια είναι οικισμός της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Αιτωλοακαρνανίας.
Γενικά στοιχεία
Τα Κοκκινοπύλια βρίσκονται σε απόσταση μόλις 3,5 χλμ. από το κέντρο του Αγρινίου, σε υψόμετρο 160 μέτρα. Είναι κτισμένα ανατολικά της πόλης και δυτικά του χείμαρρου Ερμίτσα. Νότια και ανατολικά τους περνάει η ΕΟ Αγρινίου - Καρπενησίου. Αναφέρονται επίσημα το 1981 να απογράφονται στην τότε κοινότητα Καμαρούλας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης μαζί με την Καμαρούλα αποτελούν την τοπική κοινότητα Καμαρούλας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αγρινίου του δήμου Αγρινίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχουν πληθυσμό 190 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Αγρινίου
Γλώσσα Ανκάβε
Η γλώσσα Ανκάβε ή Αγκάβε (ISO 639-3: aak, Ethnologue: aak, Glottolog: anka1246) είναι γλώσσα της οικογένειας των γλωσσών Παπούα Νέα Γουινέα η οποία χρησιμοποιείται στην περιφέρεια Κερέμα της Παπούα Νέα Γουινέα.
Χρήση
Σύμφωνα με την απογραφή του 1987 χρησιμοποιούνταν από 1.600 ομιλητές, και διαθέτει 6 διαλέκτους -Ankai / Ανκάι, Bu’u / Μπού'ου, Miyatnu / Μιγιάτνου, Sawuve / Σαβούβε, Wiyagwa / Βιγάγκβα, Wunavai / Βουναβάι- Η γλώσσα γράφεται με την λατινική γραφή, ωστόσο λιγότεροι από 5% των ομιλητών της γνωρίζει γραφή.
Κόλπος Γέρας
Ο Κόλπος Γέρας βρίσκεται στο νοτιοανατολικό μέρος της Λέσβου και έχει επιφάνεια 42 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Ο κόλπος έχει πολύ στενή είσοδο-στόμιο, και όχι τελείως ευθύγραμμη, ώστε όποιος πλέει στο εσωτερικό του έχει την εντύπωση ότι βρίσκεται μέσα σε μια λίμνη. Στο στενότερο σημείο του το στόμιο του κόλπου έχει πλάτος μόλις 280 μέτρα, ενώ μέσα ο κόλπος έχει πλάτος έως και 5,5 χιλιόμετρα. Το συνολικό μήκος του Κόλπου της Γέρας, από την αρχή του στομίου (το οποίο «φρουρείται» από δύο βραχονησίδες, τον Καλόγερο και το Βρωμονήσι) μέχρι τον μυχό είναι 14,5 χιλιόμετρα ή 7,7 ναυτικά μίλια, με μεγάλο άξονα σε διεύθυνση βορειοδυτικά-νοτιοανατολικά. Ο βυθός του χαρακτηρίζεται από λεπτά φύκια και μεγάλη συγκέντρωση πλαγκτού. Από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα ο Κόλπος της Γέρας είναι γνωστός για τα νόστιμα οστρακοειδή που διαθέτει, όπως οι καλόγνωμες και τα κυδώνια. Λέγεται ότι οι αρχαίοι Ρωμαίοι μετέφεραν τέτοια θαλασσινά από τη Γέρα προκειμένου να εμπλουτίσουν με αυτά τα γεύματα των αυτοκρατόρων τους.
Κατά μήκος τμήματος των ακτών του έχουν σχηματισθεί υφάλμυρα έλη. Γενικώς η δυτική ακτή είναι πεδινή, σχηματίζοντας τη μικρή πεδιάδα της Γέρας, όπου βρίσκονται τα (σχετικώς μεγάλα σε πληθυσμό και κοντά το ένα στο άλλο) «χωριά της Γέρας». Κατά την αρχαιότητα στη θέση του χωριού Χαλατσές (= χαλάσματα, ερείπια) υπήρχε παραθαλάσσια πόλη, η Ιερά, που ερειπώθηκε από μεγάλο σεισμό κατά τον 1ο αιώνα μ.Χ.. Σύμφωνα με μία εκδοχή σε παραφθορά του ονόματός της οφείλεται η ονομασία του κόλπου «Γέρα». Στον ισθμό πλάτους τριών χιλιομέτρων που σχηματίζεται ανάμεσα στην ανατολική ακτή του κόλπου και την ανατολική ακτή της Λέσβου είναι κτισμένη η πρωτεύουσα της νήσου και ολόκληρης της Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου, η Μυτιλήνη.
Ο Κόλπος της Γέρας είναι κατάλληλος ως αγκυροβόλιο πολεμικών σκαφών και κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο χρησίμευσε ως μία από τις βάσεις των συμμαχικών ναυτικών δυνάμεων της Μεσογείου.
Πηγές
Γερας
Εθνική Βιβλιοθήκη της Λιβύης
Η Εθνική Βιβλιοθήκη της Λιβύης (αραβικά: دار الكتب الوطنيى) είναι η δημόσια κεντρική βιβλιοθήκη και το εθνικό αρχείο της Λιβύης, με έδρα την Βεγγάζη. Η βιβλιοθήκη διαθέτει συλλογή 150.000 τόμων.
Η Βιβλιοθήκη ιδρύθηκε το 1972. Η συλλογή της περιλαμβάνει βιβλία και επιστημονικές δημοσιεύσεις, διατριβές και τοπικές εφημερίδες. Διαθέτει επίσης σπάνια βιβλία και εκθέσεις που δημοσιεύτηκαν από διάφορες κυβερνητικές υπηρεσίες της Λιβύης, καθώς και αρχειακό υλικό που χρονολογείται από πολλές δεκαετίες.
Κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου στη Λιβύη, η βιβλιοθήκη καταλήφθηκε το 2017 από τον λιβυκό στρατό που ήταν πιστός στη κυβέρνηση. Η ενέργεια αυτή ήταν μέρος της επίθεσης της κυβέρνησης κατά των πολιτοφυλακών στην περιοχή.
Θεωρία αναπαραστάσεων πεπερασμένων ομάδων
Στα μαθηματικά, η θεωρία αναπαραστάσεων είναι μια τεχνική για την ανάλυση των αφηρημένων ομάδων όσον αφορά τις ομάδες των γραμμικών μετασχηματισμών. Αυτό το άρθρο ασχολείται με την θεωρία αναπαραστάσεων των ομάδων που έχουν ένα πεπερασμένο αριθμό στοιχείων.
Άλλα σκευάσματα
Μία ρ αναπαράσταση: G → GL (n, C) ορίζει μια δράση ομάδας του G στον διανυσματικό χώρο του Cn. Επιπλέον, η δράση αυτή καθορίζει εντελώς την ρ. Ως εκ τούτου, για να καθορίσετε μια αναπαράσταση είναι αρκετό να καθορίσετε πώς λειτουργεί στον αντίστοιχο διανυσματικό χώρο του. Εναλλακτικά, η δράση μιας ομάδας G σε ένα μιγαδικό διανυσματικό χώρο V επάγει μια αριστερή δράση της ομάδας άλγεβρας C [G] επί του διανυσματικού χώρου V, και αντίστροφα. Ως εκ τούτου, οι αναπαραστάσεις είναι ισοδύναμες προς τις αριστερές C [G]-μονάδες. Η ομάδα άλγεβρας C [G] είναι | G | -διάστατη άλγεβρα στους μιγαδικούς αριθμούς, στο οποίο το G δρα. Στην πραγματικότητα η C [G] είναι μια αναπαράσταση για τον G × G. Πιο συγκεκριμένα, αν G1 και G2 είναι στοιχεία του G και h είναι ένα στοιχείο της C [G] που αντιστοιχεί στο στοιχείο h του G,                 (g1,g2)[h]=g1 h g2−1  Η C [G] μπορεί επίσης να θεωρηθεί ως μια αναπαράσταση του G με τρεις διαφορετικούς τρόπους:
Κατηγορία:Αφηρημένη άλγεβρα
Κέβιν Τσάμπερλιν
Ο Κέβιν Τσάμπερλιν (γενν. 25 Νοεμβρίου 1963) είναι Αμερικανός ηθοποιός. Είναι γνωστός για τους θεατρικούς του ρόλους όπως ο Χόρτον στο Σεούσι και Ο Θείος Φέστερ στην Οικογένεια Άνταμς. Για το θεατρικό του έργο έλαβε τρεις υποψηφιότητες για το βραβείο Tony Award και τρεις Drama Desk. Έχει παίξει στο "Jessie", στο "Καλή Τύχη Τσάρλι", στο "Μακριά Από Το Σπίτι", στο "Team Kaylie", στο "Μια σειρά από ατυχή γεγονότα", στο "Better Off Ted", στο "Heroes", στο "Nip/Tuck", στο "Teen Beach Movie Sneak Peek", στο "State of Mind" και στο "New York News"
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κάτω Λαμπίρι Αιτωλοακαρνανίας
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας
Ρενέ Αζάρ
Ο Αζάρ εργάσθηκε σε νοσοκομεία στο Παρίσι και αργότερα, το 1944, διορίσθηκε καθηγητής της Φαρμακολογίας στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου των Παρισίων.
Οι εργασίες του είναι πολλές και έχουν ποικίλα θέματα, όπως την επίδραση των αλκαλοειδών στον ανθρώπινο οργανισμό, τα αλκαλικά ιόντα, τα τοπικά αναισθητικά, τις σχέσεις μεταξύ της χημικής δομής και των επενεργειών των φαρμακευτικών ουσιών, τα φαινόμενα αναστροφής και αποαναστροφής στη φαρμακολογία, και άλλα.
Πηγές
Κατηγορία:Γάλλοι ιατροί Κατηγορία:Φαρμακολόγοι
Ουτς
Το Ουτς (, "Uuch"), αναφέρεται συχνά και ως Ουτς Σαρίφ ( , Uuch  Sharīf, "Ευγενές Ουτς" ), είναι ιστορική πόλη στο νότιο τμήμα της επαρχίας Παντζάμπ του Πακιστάν. Το Ουτς πιθανώς ιδρύθηκε ως Αλεξάνδρεια, από τον Μέγα Αλέξανδρο κατά την εισβολή του στην κοιλάδα του Ινδού. Το Ουτς ήταν ένα από τα πρώτα προπύργια του Σουλτανάτου του Δελχί κατά τη διάρκεια της μουσουλμανικής κατάκτησης της Ινδικής υποηπείρου..Το Uch ήταν περιφερειακό μητροπολιτικό κέντρο μεταξύ του 12ου και του 17ου αιώνα, και έγινε καταφύγιο για μουσουλμάνους λογίους που διέφυγαν από διώξεις από άλλες περιοχές. Αν και το Uch είναι τώρα σχετικά μικρή πόλη, φημίζεται για τον άθικτο ιστορικό αστικό ιστό του και για την πληθώρα ιερών αφιερωμένων σε μουσουλμάνους μυστικιστές του 12ου έως 15ου αιώνα, τα οποία είναι διακοσμημένα με περίτεχνα κεραμίδια και χτίστηκαν με το ιδιαίτερο αρχιτεκτονικό στυλ του νότιου Παντζάμπ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις του Πακιστάν
Ιουλία Αβίτα Μαμαία
H Ιουλία Αβίτα Μαμαία, λατιν. Julia Avita Mamaea (14 ή 29 Αυγούστου μετά το 180 - 235) ήταν ευγενής από τη Συρία και αντιβασίλισσα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας επί της δυναστείας των Σεβήρων. Ως η μητέρα τού Αλεξάνδρου Σεβήρου έγινε αντιβασίλισσα ως την ενηλικίωσή του και στην πράξη (de facto) σε όλη τη βασιλεία του.
Καταγωγή
Ήταν η δεύτερη κόρη τού Γάιου Ιούλιου Άβιτου Αλεξιανού ευγενούς από τη Συρία και της Ιουλίας Μαίσας ισχυρής Ρωμαίας, Συριακής καταγωγής. Αδελφή της ήταν η Ιουλία Σοαιμιάς, μητέρα τού Ελαγάβαλου Αυτοκράτορα των Ρωμαίων. Η θεία της Ιουλία Δόμνα ήταν σύζυγος τού Σεπτίμιου Σεβήρου Αυτοκράτορα των Ρωμαίων. Η Αβίτα Μαμαία γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Έμεσα (νυν Χομς) της Συρίας.
Ο πρώτος της σύζυγος (αγνώστου ονόματος) ήταν πρώην ύπατος. Όταν αυτός απεβίωσε, η Αβίτα Μαμαία παντρεύτηκε τον Μάρκο Ιούλιο Γέσιο Μαρκιανό προμάγιστρο από τη Συρία. Με αυτόν έκανε δύο τέκνα, τη Θεόκλια, τον Αλέξανδρο και ίσως ακόμη έναν μεγαλύτερο γιο, τον Μάρκο Ιούλιο Γέσσιο Βασσιανό. Αντίθετα από την αδελφή της, η Αβίτα Μαμαία ήταν ενάρετη και δεν ανακατευόταν ποτέ σε σκάνδαλα. Πρόσεξε την εκπαίδευση του γιου της Αλεξάνδρου, που τον προετοίμασε επαρκώς για να γίνει Αυτοκράτορας. Ο Αλέξανδρος άκουγε τις συμβουλές τις μητέρας του και ακολουθούσε αυτό που εκείνη τού έλεγε.
Αντιβασίλισσα του Αλέξανδρου
Ως μέλος της Αυτοκρατορικής Οικογένειας της Ρώμης, παρακολούθησε από κοντά το τέλος τού εξαδέλφου της Καρακάλλα και την άνοδο στην εξουσία τού ανιψιού της Ελαγάβαλου. Τον τελευταίο την είχε επιλέξει η μητέρα της, καθώς ο Ελαγάβαλος ήταν ο μεγαλύτερος εγγονός τής Ιουλίας Μαίσας. Όμως αυτός και η μητέρα του Σοαιμιάς αποδείχθηκαν ανίκανοι ηγεμόνες και η εύνοια δόθηκε στον Αλέξανδρο. Όταν η Πραιτοριανή Φρουρά φόνευσε τον Ελαγάβαλο το 222, ο γιος τής Αβίτας Μαμαίας έγινε Αυτοκράτορας, αν και 14 ετών και η ίδια έγινε αντιβασίλισσα. Ο Αλέξανδρος δεν προσπάθησε να αποφύγει την κυριαρχία της μητέρας του, η οποία στην αρχή κυβερνούσε πολύ αποτελεσματικά.
Αυτή αντέστρεψε όλες τις σκανδαλώδεις πολιτικές τού Ελαγάβαλου, επέλεξε 16 διακεκριμένους Συγκλητικούς ως συμβούλους και ακολουθούσε πιστά τον νομικό Γ. Δ. Ούλπιο, επίσης από τη Συρία. Ο Ούλπιος έγινε επικεφαλής της Πραιτοριανής Φρουράς· δεν μπόρεσε όμως να ελέγξει τους Πραιτοριανούς και δολοφονήθηκε από αυτούς το 228.
Ο Αλέξανδρος κατά την ανηλικιότητά του επιβεβαίωσε την εκτίμηση για τη μητέρα του και την ονόμασε βασιλική συνοδό (consors imperii). Με δική του πρωτοβουλία η Αβίτα Μαμαία τον ακολουθούσε στις εκστρατείες, μία συνήθεια που ξεκίνησε με την Ιουλία Δόμνα.
Εν τω μεταξύ η αντιβασίλισσα φθόνησε εξωφρενικά τη σύζυγο τού Αλεξάνδρου, τη Βαρβία Ορβιάνα που ο γιος της είχε νυμφευτεί το 225, όταν ο πατέρας εκείνης έγινε καίσαρ (συγκυβερνήτης). Η Αβίτα Μαμαία πέταξε έξω από το παλάτι τη νύφη της και εκτέλεσε τον καίσαρα. Η αντιβασίλισσα κάλεσε τον Ωριγένη, αρχηγό των Χριστιανών της Αλεξάνδρειας, να την καθοδηγήσει στη Χριστιανική πίστη.
Το τέλος της
Έπειτα από μία αναποτελεσματική εκστρατεία το 232 για την απόκρουση των Περσών, η Αβίτα Μαμαία και ο γιος της μετέβησαν στον βορρά για να ασχοληθούν με μία Γερμανική επίθεση. Εκεί ο Αλέξανδρος με την έλλειψη ανδρείας και την ακαμψία στις πληρωμές τού στρατού, αποξενώθηκε από τις λεγεώνες τόσο, ώστε αυτές εξέλεξαν τον Μαξιμίνο τον Θράκα ως Αυτοκράτορα το 235. Οι στρατιώτες που στάλθηκαν να τον σκοτώσουν, τον βρήκαν προσκολλημένο στη μητέρα του, μέσα στη σκηνή της. Σφαγιάστηκαν μαζί και ήταν οι τελευταίοι της δυναστείας των Σεβήρων.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα έναν άγνωστου ονόματος, πρώην ύπατο.
Έπειτα έκανε δεύτερο γάμο με τον Μάρκο Ιούλιο Γέσιο Μαρκιανό και είχε τέκνα:
Πωλ Αζάρ
Ο Πωλ Γκυστάβ Μαρί Καμίγ Αζάρ (Paul Gustave Marie Camille Hazard, 30 Απριλίου 1878 – 13 Απριλίου 1944), ήταν Γάλλος πανεπιστημιακός φιλόλογος και ειδικός της ιστορίας των ιδεών.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Πωλ Αζάρ γεννήθηκε στο χωριό Νοορντπεέν, κοντά στο βορειότερο άκρο της Γαλλίας, και ήταν γιος δημοδιδασκάλου. Από το 1900 φοίτησε στην École Normale Supérieure στο Παρίσι. Πήρε [διδακτορικό]] από το Πανεπιστήμιο της Σορβόννης το 1910, καθιστάμενος πολύ γνωστός ήδη από τη διδακτορική διατριβή του, που είχε τίτλο La Révolution française et les lettres italiennes.
Μετά το εξάμηνο διδασκαλίας του στο Κολούμπια το 1940, ο Αζάρ επέστρεψε στην κατεχόμενη από τους Γερμανούς Γαλλία τον Ιανουάριο του 1941. Συνέχισε να διδάσκει, στη Λυών και στο Παρίσι, και να μελετά. Αργότερα το ίδιο έτος προτάθηκε για το αξίωμα του πρύτανη της Σορβόννης, αλλά η υποψηφιότητά του απορρίφθηκε από την κατοχική κυβέρνηση ως απαράδεκτη. Μπόρεσε ωστόσο να ολοκληρώσει το έργο του Η ευρωπαϊκή σκέψη τον 18ο αιώνα. Το έτος του θανάτου του ένα άρθρο του με τίτλο Pour que vive l'âme de la France (= «Ούτως ώστε να επιβιώσει η ψυχή της Γαλλίας»), εμφανίσθηκε στην κρυφή επιθεώρηση France de demain.
Ο Αζάρ πέθανε στο Παρίσι σε ηλικία 66 ετών.
Τα έργα του
Μαζί με τον Φερνάντ Μπαλντενσπεργκέ (Fernand Baldensperger) ο Αζάρ ίδρυσε τη Revue de littérature comparée το 1921. Από τα σημαντικότερα έργα του θεωρούνται τα Histoire illustrée de la littérature française (το ολοκλήρωσε μαζί με τον Ζοζέφ Μπεντιέ, 2 τόμοι, 1923-1924), Leopardi (1913), Lamartine (1926), Stendhal (1927), Don Quichotte (1931) και Les livres, les enfants et les hommes (1932).
Ο Αζάρ είναι σήμερα γνωστός κυρίως για δύο έργα του. Το πρώτο είναι το La Crise de la conscience européenne (= «Η κρίση της ευρωπαϊκής συνειδήσεως», 1935). Σε αυτό εξετάζεται η σύγκρουση ανάμεσα στο νεοκλασικό κοσμοείδωλο του 17ου αιώνα με τα ιδεώδη του της τάξεως και της τελειότητας, και στις ιδέες του Διαφωτισμού.
Το άλλο έργο είναι το τελευταίο του ολοκληρωμένο, το La Pensée européenne au XVIIIème siècle, de Montesquieu à Lessing (= «Η ευρωπαϊκή σκέψη τον 18ο αιώνα, από τον Μοντεσκιέ στον Λέσσινγκ» ), που εκδόθηκε μεταθανατίως, το 1946. Αυτό το έργο αποτελεί μια συνέχιση του θέματος που αναπτύσσεται στο «Η κρίση της ευρωπαϊκής συνειδήσεως». Φαινεται ότι ο Αζάρ είχε την πρόθεση να συγγράψει έναν τρίτο τόμο, εστιασμένο, καθώς έγραψε «στον άνθρωπο του αισθήματος», και είχε αρχίσει να τον ετοιμάζει, αλλά δεν έζησε αρκετά ώστε να τον ολοκληρώσει.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι φιλόλογοι Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου του Παρισιού Κατηγορία:Απόφοιτοι της École Normale Supérieure Κατηγορία:Καθηγητές του Κολλεγίου της Γαλλίας Κατηγορία:Γάλλοι ακαδημαϊκοί
Φόρος της δεκάτης
Ο φόρος της δεκάτης ήταν τακτικός φόρος για την αγροτική παραγωγή, τον οποίο επέβαλε ο Σουλτάνος στους υπηκόους της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, κυρίως τα πρώτα χρόνια της Οθωμανικής κυριαρχίας σε πρώην βυζαντινά εδάφη. Ο φόρος της δεκάτης διατηρήθηκε μέχρι το 1880.
Περιεχόμενο δεκάτης
Σε όλες τις μορφές της γεωργικής και κτηνοτροφικής παραγωγής επιβαλλόταν φόρος ίσος προς το 10% της αξίας των προϊόντων της συνολικής ακαθάριστης παραγωγής και εισπράττονταν σε είδος ή χρήμα.
Χαρακτήρας δεκάτης
Ο φόρος αυτός ήταν η εξαγορά της ιδιοκτησίας, [...]το επί της Τουρκοκρατίας λαμβανόμενον δέκατον δεν ήτο φόρος αλλά δικαίωμα ιδιοκτησίας, διότι κύριος όλης της γης εθεωρείτο ο Σουλτάνος και απαρχής ήτο αντιπρόσωπος του κυρίου της γης
Η δεκάτη επί Καποδίστρια
Η φορολογική πολιτική του Κυβερνήτη περιγράφεται στις διατάξεις του Γ’ Ψηφίσματος της Δ’ Εθνοσυνέλευσης. Τη δεκάτη ως φόρο ο Καποδίστριας θέλησε να την εισπράττει σε χρήμα και όχι σε προϊόντα. Το θετικό σε αυτό ήταν πως το κράτος δεν επιβαρυνόταν από έξοδα είσπραξης του φόρου, όμως οι καλλιεργητές θα γίνονταν αντικείμενο εκμετάλλευσης από τους τοκογλύφους και την κερδοσκοπική μανία των αγοραστών αγροτικών προϊόντων. Επειδή όμως η διάταξη της πληρωμής της δεκάτης σε χρήμα προκάλεσε γενική αγανάκτηση, ο Καποδίστριας αναγκάσθηκε να την καταργήσει.
Η κατάργηση του φόρου της δεκάτης
Το Δεκέμβριο του 1877 ο Κουμουνδούρος είχε αλλάξει με νόμο τον τρόπο πληρωμής της δεκάτης στο δημόσιο, προβλέποντας πλέον για τους ενοικιαστές την προκαταβολή του ενοικίου σε μετρητά, κάτι επωφελές για τα κρατικά ταμεία. Η κατάργηση του φόρου της δεκάτης συζητήθηκε στη Βουλή ενενήντα ημέρες μετά την παραίτηση της κυβέρνησης Κουμουνδούρου και την ανάληψη της διακυβέρνησης από τον Χαρίλαο Τρικούπη. Έτσι ψηφίστηκε ο νόμος "ΩΙ’" (810) περί καταργήσεως του μέχρι τούδε ισχύοντος φορολογικού συστήματος και αντικαταστάσεώς αυτού διά φόρου επί αροτριώντων ζώων. Οι συζητήσεις διήρκεσαν από τα τέλη Μαρτίου μέχρι τις αρχές Μαΐου 1880. Υποστηρικτής της διατήρησης της δεκάτης ήταν ο Αλέξανδρος Κουμουνδούρος, ο οποίος αν και παλαιόθεν πολέμιος του φόρου, τελικά συντάχθηκε με τους υποστηρικτές της δεκάτης, αντιπροτείνοντας τη μείωσή της σε ποσοστό 5% επί της ακαθάριστης παραγωγής. Ο Κουμουνδούρος ήθελε να προσεταιριστεί τους βουλευτές υπέρμαχους της διατήρησης της δεκάτης, που ήταν στην πλειοψηφία τους βουλευτές ενοικιαστές. Τελικά μόλις είκοσι ένας βουλευτές καταψήφισαν την κατάργηση της δεκάτης, ενώ εξήντα εννέα απείχαν της ψηφοφορίας, μεταξύ αυτών και ο Κουμουνδούρος.
Αζάρα (φυτό)
Η αζάρα (Azara) είναι γένος φυτών της οικογένειας της ιτιάς, τα ιτεοειδή, με 10 είδη ιθαγενή των υποτροπικών και εύκρατων περιοχών της Νότιας Αμερικής. Συναντώνται συχνότερα στα περιθώρια δασικών περιοχών και παρόχθιες περιοχές λιμνών. Παλαιότερα η αζάρα κατατασσόταν στην οικογένεια φλακουρτιοειδή (Flacourtiaceae), που σήμερα έχει υποβιβασθεί στη «φυλή» φλακουρτίες των ιτεοειδών.
Τα είδη της αζάρας είναι αειθαλείς Θάμνος και μικρά δένδρα που φθάνουν σε ύψος 1 έως 8 μέτρα. Τα φύλλα τους εκφύονται ως εναλλασσόμενα ή σε ζεύγη, είναι απλά και έχουν μήκος 1 έως 9 cm και πλάτος 0,5–5 cm. Τα άνθη τους είναι μικρά, κίτρινα ή πρασινωπά, με έντονο άρωμα, κάλυκα με 4 ή 5 σέπαλα και χωρίς πέταλα, αλλά με προεξέχοντες μεγάλου μήκους και συχνά έντονα χρωματιστούς στήμονες. Τα φυτά ανθίζουν την άνοιξη, δηλαδή από τον Σεπτέμβριο μέχρι τον Νοέμβριο. Ο καρπός είναι κόκκινη έως μαύρη ράγα, με διάμετρο 3 έως 10 χιλιοστόμετρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αζαρα
Ενιαίο Ταμείο Επικουρικής Ασφάλισης
Το Ενιαίο Ταμείο Επικουρικής Ασφάλισης (ΕΤΕΑ) το οποίο τελεί υπό την εποπτεία του Υπουργείου Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης & Κοινωνικής Αλληλεγγύης και έχει έδρα την Αθήνα συστάθηκε βάσει του Ν.4052/2012 Κεφ.ΙΑ αρθρ 35-48. Το ΕΤΕΑ λειτουργεί με ενιαία διοικητική και οικονομική οργάνωση.
Στο ΕΤΕΑ εντάχθηκαν:
Ακολούθως εντάχθηκαν:
Από την 1η Ιουνίου 2015 ο Ειδικός Λογαριασμός «Κεφάλαιο Επικουρικής Σύνταξης Προσωπικού ΕΒΖ» και του Ταμείου Αλληλοβοήθειας Υπαλλήλων Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης (Τ.Α.Υ.Ε.Β.Ζ).
Από την 1η Σεπτεμβρίου 2015 οι εξής:
Ανδρέας Χριστόπουλος
Ο Ανδρέας Χριστόπουλος, γεννημένος στην Πάτρα το 1958, είναι έλληνας δημοσιογράφος, συγγραφέας και εκδότης. Πτυχιούχος των ΤΕΙ Πατρών στις τουριστικές επιχειρήσεις, ασχολήθηκε από τα μαθητικά του χρόνια με την δημοσιογραφία. Σήμερα αρθρογραφεί σε δέκα περιφερειακές ελληνικές εφημερίδες.
Βιογραφία
Φοίτησε στο Γ' Γυμνάσιο Πατρών όπου ήρθε πρώτη φορά σε επαφή με τον χώρο της δημοσιογραφίας όπου εξέδιδε σχολική εφημερίδα με χιουμοριστικό περιεχόμενο. Το 1974, 16 ετών, εντάσσεται στο δημοσιογραφικό επιτελείο της αθλητικής εφημερίδας "Αθλητικά Νέα", και παράλληλα με τις σπουδές εργάζεται ως δημοσιογράφος. Το 1982 γίνεται αρχισυντάκτης στην εφημερίδα "Αλλαγή" και από το 1986 εργάζεται για την εφημερίδα Η Ημέρα επίσης ως αρχισυντάκτης. Την ίδια περίοδο έγινε ανταποκριτής των εφημερίδων Ελευθεροτυπία και Μακεδονία, ενώ παρουσίαζε ραδιοφωνική εκπομπή στην ΕΡΑ με θέματα που αφορούσαν το Πανεπιστήμιο Πατρών.
Ενιαίο Ταμείο Επικουρικής Ασφάλισης
β) ο Κλάδος Επικουρικής Ασφάλισης Ελευθέρων Επαγγελματιών του Ο.Α.Ε.Ε.,
Ανδρέας Χριστόπουλος
Βιογραφία
Το 1988 έγινε ιδιοκτήτης της εφημερίδας Η Ημέρα, όπου εργαζόταν και αγόρασε κτίριο στην οδό Τσαμαδού όπου φιλοξένησε το τυπογραφείο της εφημερίδας και διευθυντής προγράμματος στον ραδιοφωνικό σταθμό "Ράδιο Πάτρα". Ιδρυτής και εκδότης της αθλητικής εφημερίδας "Sportweek", του περιοδικού "Ημερολόγιο", ιδρυτής του ραδιοφωνικού σταθμού "Ημέρα FM". Το 2005 πουλάει την Ημέρα και στην συνέχεια ιδρύει και εκδίδει την καθημερινή εφημερίδα "Σημερινή" έως το 2010 και το 2011 εκδίδει την νέα εφημερίδα "Πατρινός Τύπος", σήμερα εκδίδει την εφημερίδα «Μ» (Μολονότι).
Ενιαίο Ταμείο Επικουρικής Ασφάλισης
γ) ο Τομέας Επικουρικής Ασφάλισης Αρτοποιών (Τ.Ε.Α.Α.) του Κλάδου Επικουρικής Ασφάλισης Ελευθέρων Επαγγελματιών του Ο.Α.Ε.Ε.,
Ανδρέας Χριστόπουλος
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Έλληνες εκδότες Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς
Ενιαίο Ταμείο Επικουρικής Ασφάλισης
δ) ο Τομέας Επικουρικής Ασφάλισης Πρατηριούχων Υγρών Καυσίμων (Τ.Ε.Α.Π.Υ.Κ.) του Κλάδου Επικουρικής Ασφάλισης Ελευθέρων Επαγγελματιών του Ο.Α.Ε.Ε.,
ε) ο Τομέας Επικουρικής Ασφάλισης Μηχανικών και Εργοληπτών Δημοσίων Έργων του Κλάδου Επικουρικής Ασφάλισης του Ε.Τ.Α.Α.,
στ) ο Τομέας Ασφάλισης Συμβολαιογράφων (Τ.Α.Σ.) του Κλάδου Επικουρικής Ασφάλισης του Ε.Τ.Α.Α.,
ζ) ο Τομέας Επικουρικής Ασφάλισης Δικηγόρων (Τ.Ε.Α.Δ.) του Κλάδου Επικουρικής Ασφάλισης του Ε.Τ.Α.Α.,
ι) ο Κλάδος Επικουρικής Ασφάλισης Ναυτικών (Κ.Ε.Α.Ν.) του Ν.Α.Τ. και
Αγνή του Βρανδεμβούργου
Η Αγνή του Βρανδεμβούργου (περί το 1257 - 29 Σεπτεμβρίου 1304) βασίλισσα της Δανίας ως σύζυγος του Έρικ Ε΄ της Δανίας και αντιβασίλισσα της Δανίας ως κηδεμόνας του ανήλικου γιου της Ερρίκος ΣΤ΄ της Δανίας (1286 - 1293) ήταν κόρη του μαργράβου Ιωάννη Α΄ του Βρανδεμβούργου και της Μπριγκίτας της Σαξονίας. Παντρεύτηκε στις 11 Νοεμβρίου 1273 στο Σλέσβιχ τον βασιλιά της Δανίας Έρικ κατά τη διάρκεια που ο Έρικ ήταν αιχμάλωτος τη δεκαετία του 1260 στο Βρανδεμβούργο με συμφωνία να ελευθερωθεί μόνο αν παντρευτεί την Αγνή χωρίς προίκα, η Δανία και το Βρανδεμβούργο είχαν μακρόχρονες παραδόσεις γάμων ανάμεσα στις δυναστικές τους οικογένειες. Το 1286 με τη δολοφονία του συζύγου της έμεινε χήρα και έγινε αντιβασίλισσα της Δανίας για λογαριασμό του ανήλικου γιου της Έρικ ΣΤ΄, οι διαδικασίες στην εποχή που ήταν αντιβασίλισσα δεν είναι σαφής χωρίς να γνωρίζουμε με ακρίβεια αν έπαιρνε τις αποφάσεις η ίδια ή το βασιλικό συμβούλιο, ο Πέτερ Νίλσεν Χοσεόλ που ήταν πολύ ευνοούμενος από την αντιβασιλεία δέχτηκε υποστήριξη από την οικογένεια της. Το 1290 χρηματοδότησε μια μεγάλη μικρογραφία στην εκκλησία του Αγίου Μπέντ στο Ρίνγκστεντ που την είχε παραστήσει σε μια κυρίαρχη μορφή, εγκατέλειψε την αντιβασιλεία με την ενηλικίωση του γιου της (1293). Παντρεύτηκε στη συνέχεια την ίδια χρονιά (1293) τον Γεράρδο Β΄ του Χόλσταϊν - Πλόν με τον οποίο απέκτησε τον Ιωάννη Γ΄ κόμη του Χόλσταϊν - Πλόν, επισκεπτόταν πολύ συχνά τη Δανία μετά τον δεύτερο γάμο της, την είχε ως δεύτερη πατρίδα.
Ενιαίο Ταμείο Επικουρικής Ασφάλισης
Στους Τομείς αυτούς μεταφέρονται όλα τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις των ασφαλισμένων και συνταξιούχων των εντασσόμενων Ταμείων και Κλάδων, ανεξάρτητα από τη χρονική περίοδο ασφάλισής τους.
Την 01/01/2017 μετονομάστηκε σε ΕΤΕΑΕΠ (Ενιαίο Ταμείο Επικουρικής Ασφάλισης και Εφάπαξ Παροχών) βλπ ΕΤΕΑΕΠ
Επισημη ιστοσελιδα
Κατηγορία:Δημόσιοι ασφαλιστικοί οργανισμοί της Ελλάδας
Σκλήθρο Φωκίδας
Για οικισμούς με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα: Σκλήθρο (αποσαφήνιση)
Το Σκλήθρο είναι ορεινός οικισμός της Παρνασσίδας στον νομό Φωκίδας σε υψόμετρο 760 μέτρα και βρίσκεται στα βόρεια του νομού στα σύνορα με το νομό Φθιώτιδας. Απέχει 40 χλμ. Β. της Άμφισσας και 17 χλμ. ΒΔ. από τη Γραβιά. Το χωριό είναι κτισμένο ανάμεσα στα βουνά Παρνασσό, Οίτη, Βαρδούσια, Γκιώνα και η γύρω περιοχή κατάφυτη από καρυδιές, μηλιές, βελανιδιές και έλατα. Τα σπίτια του είναι πέτρινα, τα περισσότερα ανακαινισμένα με κεραμοσκεπές. Το 1919 συστάθηκε κοινότητα με έδρα το ίδιο, ενώ το 1943 αποσπάσθηκε από το νομό Φθιώτιδος και Φωκίδος και υπάχθηκε στο νομό Φωκίδος. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, από το 2011, αποτελεί την τοπική κοινότητα Σκλήθρου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Γραβιάς του Δήμου Δελφών και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 71 κατοίκους. Τον Ιανουάριο του 1944 δόθηκε μάχη μεταξύ των ανταρτών του ΕΛΑΣ και Γερμανών στρατιωτών αμέσως μετά την λεηλασία του χωριού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Φωκίδας Σκληθρο
Συμμετοχή της Αρμενίας στους Ευρωπαϊκούς Αγώνες 2019
Η Αρμενία θα συμμετέχει στους Ευρωπαϊκούς Αγώνες 2019 στο Μινσκ της Λευκορωσίας από τις 21 έως τις 30 Ιουνίου 2019. Οι αθλητές θα εκπροσωπήσουν την Αρμενία σε 8 αθλήματα.
Παραπομπές
Αρμενία
LSD: Dream Emulator
Το LSD: Dream Emulator είναι ένα παιχνίδι εξερεύνησης που αναπτύχθηκε και δημοσιεύθηκε από την Asmik Ace Entertainment για το PlayStation. Στο LSD, ο παίκτης εξερευνά σουρεαλιστικά περιβάλλοντα χωρίς κανένα στόχο. Ο παίκτης μπορεί να μετακινείται και να
αγγίζει μόνο αντικείμενα που θα τον μεταφέρουν σε άλλη διάσταση. Το παιχνίδι σχεδιάστηκε από τον Ιάπωνα καλλιτέχνη Osamu Sato, ο οποίος απέρριψε την ιδέα των παιχνιδιών και ήθελε να χρησιμοποιήσει το PlayStation ως μέσο δημιουργίας σύγχρονης τέχνης. Η ιδέα του παιχνιδιού βασίζεται σε ένα ημερολόγιο ονείρου που διατηρούσε ένας υπάλληλος της Asmik Ace για πάνω από μια δεκαετία.
Το παιχνίδι έλαβε περιορισμένη κυκλοφορία στην Ιαπωνία στις 22 Οκτωβρίου 1998, μαζί με ένα soundtrack και ένα βιβλίο που αποτελείται από αποσπάσματα από το ημερολόγιο των ονείρων. Το LSD έπεσε γρήγορα σε αφάνεια, αλλά εδώ και χρόνια από τότε γνώρισε μια αναζωπύρωση της δημοτικότητάς του λόγω του ότι η εκκεντρικότητά του ήταν ένα συναρπαστικό σημείο συζήτησης για το ιστορικό χιούμορ και τους σχολιαστές του Let's Play. Το παιχνίδι κυκλοφόρησε επίσης στο Ιαπωνικό PlayStation Store το 2010. Οι κριτικοί επαίνεσαν τις ιδιότροπες ιδιότητές του με το να αναφέρεται ως ένα από τα πιο πειραματικά βιντεοπαιχνίδια όλων των εποχών.
Τρόπος παιχνιδιού
Το LSD: Dream Emulator είναι ένα παιχνίδι εξερεύνησης που έχει επιγραφτεί ως "όνειρο που μπορείς να παίξεις"  στο οποίο ο παίκτης εξερευνά σουρεαλιστικά περιβάλλοντα χωρίς γενικούς στόχους. Το παιχνίδι λαμβάνει χώρα υπό την προοπτική ενός πρώτου προσώπου σε ένα περιβάλλον 3D με τον έλεγχο του παίκτη να περιορίζεται στην κίνηση προς τα εμπρός και προς τα πίσω, στροφή, τρέξιμο και πίσω. Το παιχνίδι παίζεται σε επίπεδα ή σε «όνειρα» διάρκειας έως και δέκα λεπτών. Ο παίκτης ξεκινά κάθε όνειρο σε μια τυχαία περιοχή στην οποία μπορεί να αρχίσει να εξερευνά. Περπατώντας σε οποιοδήποτε αντικείμενο ή περπατώντας μέσα από συγκεκριμένες σήραγγες, ο παίκτης θα μεταφερθεί σε άλλο περιβάλλον. Το LSD διαθέτει ένα σύνολο αρκετών στατικών και καθορισμένων περιβαλλόντων για εξερεύνηση, όπως μεταξύ άλλων ένα ιαπωνικό χωριό, ένα χωράφι, μια πόλη, σπίτια και ένα εργοστάσιο. Ενώ τα περιβάλλοντα είναι στατικά, οι προεπιλεγμένες υφές εναλλάσσονται μερικές φορές και μπορεί επίσης να συμπληρωθούν με τυχαία αντικείμενα, ζώα και χαρακτήρες που περιφέρονται για να προσθέσουν ποικιλία. Κάθε όνειρο τελειώνει μετά από δέκα λεπτά κατά τα οποία ο χαρακτήρας ξυπνά ή τελειώνει νωρίς εάν ο παίκτης αλληλοεπιδρά με ορισμένα αντικείμενα ή πεθάνει.
Μετά από κάθε όνειρο, μια μέρα αρχίζει να τελειώνει στο παιχνίδι και το όνειρο που μόλις βίωσε ο παίκτης σημειώνεται στο γράφημα του παιχνιδιού. Το γράφημα βαθμολογεί όνειρα σε σχέση με το όνειρο "Άνω", "Κάτω", "Στατικό" ή "Δυναμικό". Καθώς ένας παίκτης παίζει όλο και περισσότερα όνειρα, το παιχνίδι προσθέτει περισσότερη ποικιλία στα όνειρα αλλάζοντας συχνότερα υφές. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα τα περιβάλλοντα να γίνουν πιο σουρεαλιστικά και δελεαστικά στο πέρασμα του χρόνου. Μερικές φορές όταν ξεκινάτε ένα νέο όνειρο, παίζεται ένα βίντεο αντί για ένα όνειρο που μπορεί να παιχτεί. Μετά από αρκετές ημέρες στο παιχνίδι, εμφανίζεται μια επιλογή "αναδρομής" στο κύριο μενού που επιτρέπει στον παίκτη να βιώσει μια συντομευμένη έκδοση του τελευταίου ονείρου που έπαιξε. Υπάρχει μια ανθρωποειδής φιγούρα, επίσης γνωστή ως ο γκρίζος ή σκιά άνθρωπος, που μπορεί να εμφανιστεί σε ορισμένα όνειρα που, αν το αγγίξει ο παίκτης του εμποδίζει να χρησιμοποιήσει την επιλογή αναδρομής και αναιρεί οποιαδήποτε πρόοδο που έχει σημειωθεί από αυτό το όνειρο.
Ανάπτυξη
Το LSD: Dream Emulator σχεδιάστηκε από τον Οσάμου Σάτο, έναν Ιάπωνα καλλιτέχνη πολυμέσων. Ο Σάτο ξεκίνησε την καλλιτεχνική του καριέρα στη φωτογραφία και τη συγγραφή μουσικής στη δεκαετία του 1980, πριν στραφεί στην ψηφιακή γραφιστική και την τέχνη υπολογιστών μέχρι τη δεκαετία του 1990. Στη δεκαετία του 1990, άρχισε να πειραματίζεται με την τεχνολογία CD-ROM, δημιουργώντας κινούμενα 3D βίντεο με διάσταση διαδραστικότητας. Αν και αυτά τα έργα έμοιαζαν με βιντεοπαιχνίδια, η πρόθεση του Σάτο δεν ήταν να δημιουργήσει παιχνίδια αλλά να χρησιμοποιήσει πλατφόρμες παιχνιδιών ως μέσο δημιουργίας σύγχρονων έργων τέχνης. Το πρώτο τέτοιο έργο του Σάτο χρηματοδοτήθηκε από τη Sony Music Entertainment Japan και κυκλοφόρησε το 1994, με τίτλο Eastern Mind: The Lost Souls of Tong Nou. Κυκλοφόρησε στην Ιαπωνία και στις Ηνωμένες Πολιτείες. Επειδή το Eastern Mind κυκλοφόρησε στις Ηνωμένες Πολιτείες και έλαβε κάποια βραβεία, ο Σάτο κατάφερε να βρει χρηματοδότηση για το επόμενο έργο του, το οποίο θα γίνει LSD.
Ο Σάτο απέρριψε ακόμα την ιδέα των βιντεοπαιχνιδιών και ήθελε να χρησιμοποιήσει την κονσόλα παιχνιδιών PlayStation ως μέσο δημιουργίας τέχνης και μουσικής. Επέλεξε το PlayStation ως πλατφόρμα επειδή ένιωθε ότι η Sony είχε ήδη υιοθετήσει περίπλοκες ιδέες, ενώ ένιωθε ότι η Sega και η Nintendo είχαν μεγαλύτερη φήμη ως εταιρείες παιχνιδιών. Ο Σάτο πήρε την ιδέα για το LSD αφού έπαιξε παιχνίδια αγώνων. Βρήκε τα αγωνιστικά παιχνίδια δύσκολα και βαρετά, καθώς δεν ήταν εξειδικευμένος παίκτης, και έτσι φαντάστηκε τις πιθανότητες να σπάσει το αυτοκίνητο σε τοίχο και να μεταφέρει τον παίκτη σε άλλη διάσταση. Νόμιζε ότι θα ήταν πιο ευχάριστο για παίκτες σαν κι αυτόν που δεν ήταν ειδικευμένοι σε άλλα παιχνίδια. Από εκεί, πήρε την ιδέα να δημιουργήσει έναν φανταστικό κόσμο με τον ίδιο παράλογο και εύκολα ξεχασμένο χαρακτήρα με τα όνειρα. Δεν έδωσε κανέναν στόχο στο παιχνίδι, διότι, σύμφωνα με τον ίδιο, δεν είχαν σημασία τα βιντεοπαιχνίδια, επειδή ακόμη και η φυσική ανθρώπινη ύπαρξη δεν μπορεί να μειωθεί σε απλούς στόχους. Για έμπνευση, ο Σάτο έβγαλε ιδέες από ένα ημερολόγιο ονείρου που έγραψε ο Χιρόκο Νισικάγουα, έναν σχεδιαστή παιχνιδιών στην Asmik Ace Entertainment, ο οποίος έγραφε στο ημερολόγιο για περίπου μια δεκαετία.
Καθώς ο Σάτο είναι επίσης μουσικός, συνέθεσε το soundtrack του παιχνιδιού χρησιμοποιώντας δείγματα για να δημιουργήσει περίπου 500 μουσικά κομμάτια. Ένιωσε ότι αυτή η προσέγγιση έμοιαζε περισσότερο με το χάος μιας ονειρικής κατάστασης σε αντίθεση με τις ολοκληρωμένες μελωδίες. Επηρεάστηκε ιδιαίτερα από τη μουσική που βγαίνει από την δισκογραφική εταιρεία της Warp της Αγγλίας. Αρχικά επρόκειτο να συμπεριλάβει περισσότερες πεντατονικές κλίμακες και μελωδίες για να δώσει στο παιχνίδι μια ασιατική αίσθηση, αλλά συνειδητοποίησε ότι αυτό δεν ήταν απαραίτητο αφού είδε τη διεθνή επιτυχία Ιαπώνων παραγωγών όπως ο Κεν Ίσχι, ο οποίος αργότερα εμφάνισε ένα remix soundtrack με μερικά κομμάτια της μουσικής του παιχνιδιού. Ο τίτλος "LSD" είναι μια αναφορά στο φάρμακο με το ίδιο όνομα, το διαιθυλαμίδιο του λυσεργικού οξέος, σε μια προσπάθεια να προσελκύσει τους χίπις και τις ψυχεδελικές υποκαλλιέργειες. Στο ακρωνύμιο δεν δόθηκε καμία ερμηνεία στο παιχνίδι. Αντ 'αυτού, υπήρχαν πολλές ερμηνείες στο παιχνίδι, όπως "στο Life, το Sensuous Dream" και "στο Limbo, το Silent Dream". Ο Σάτο θεώρησε ότι αυτό αντιπροσωπεύει το χάος και τη σύγχυση των ονείρων.
Κυκλοφορία
Το παιχνίδι κυκλοφόρησε στην Ιαπωνία στις 22 Οκτωβρίου 1998. Ο Σάτο ήλπιζε για μια Αμερικανική απελευθέρωση όπως και με το Ανατολικό μυαλό, αλλά δεν είχε άλλα λόγια στον εντοπισμό. Το LSD πούλησε λίγα αντίγραφα και τώρα είναι σπάνιο να βρεθεί σε δευτερεύουσες αγορές, που το πουλάει για υψηλές τιμές όταν γίνεται εισηγμένη προς πώληση. Κυκλοφόρησε ξανά στο Ιαπωνικό PlayStation Store στις 11 Αυγούστου 2010. Το LSD κυκλοφόρησε ως αυτόνομο παιχνίδι και σε ένα σετ περιορισμένης έκδοσης που συνοδεύτηκε από ένα μπόνους CD με τίτλο "Lucy in the Sky with Dynamites " και ένα βιβλίο με τίτλο "Lovely Sweet Dream". Το CD περιέχει περίπου μία ώρα μουσικής τεχνολογίας οξέος και το βιβλίο αποτελείται από αποσπάσματα από το ημερολόγιο των ονείρων του Νισικάγουα. Το βιβλίο έχει αγγλικές μεταφράσεις πολλών ονείρων και εικόνων που παρέχονται από μια μεγάλη ποικιλία καλλιτεχνών. Ο Σάτο ήταν ανυπόμονος για την κυκλοφορία ενός ειδικού soundtrack, οπότε κυκλοφόρησε μια συλλογή διπλού δίσκου soundtrack με τίτλο LSD and Remixes. Περιλαμβάνει remix από τους Κεν Ίσχι, Τζίμι Τένορ, m-Ziq και Μόργκαν Γκέιστ μεταξύ άλλων.
Κριτικές βιντεοπαιχνιδιού
Το LSD: Το Dream Emulator έπεσε γρήγορα σε αφάνεια μετά την κυκλοφορία λόγω της περιορισμένης διαθεσιμότητας και του εκκεντρικού χαρακτήρα του περιεχομένου του, αλλά απέκτησε μια άπληστη λατρεία μετά τα επόμενα χρόνια. Η αιτία του αυξανόμενου ενδιαφέροντός της στο δυτικό κοινό χρόνια μετά την κυκλοφορία του είναι ένα μυστήριο για τον Σάτο. Η κριτές της Motherboard έγραψαν ότι η δημοτικότητά της οφείλεται στο Διαδίκτυο, κυρίως από εμφανίσεις σε χιουμοριστικά blogs όπως το Cracked.com και το YouTube Let's Play επιμελητές βίντεο που τροφοδοτούν τις περίεργες ιδιότητες του παιχνιδιού. Η Hardcore Gaming 101 κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η δημοτικότητα του LSD αποτελεί απόδειξη της ζήτησης των καταναλωτών για παραισθησιογόνα και πειραματικά παιχνίδια. Αρκετοί άνθρωποι επικοινώνησαν με τη Sony σχετικά με το LSD ότι το κυκλοφόρησαν ξανά στο Ιαπωνικό PlayStation Network το 2010, δημιουργώντας ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Ο Σάτο παρατήρησε νεαρό κοινό που επισκέπτεται τα εκθέματα τέχνης του, επειδή τον άκουσαν λόγω της διαδικτυακής δημοτικότητας του LSD. Το Αγγλικό ανεξάρτητο ροκ συγκρότημα Alt-J έλαβε άδεια από τον Σάτο να χρησιμοποιήσει ένα στιγμιότυπο οθόνης από το LSD για το εξώφυλλο του άλμπουμ τους, Relaxer (2017). Το 2011, ένας θαυμαστής άρχισε να αναπτύσσει ένα ανεπίσημο remake που έγινε στη Μηχανή Unity για προσωπικούς υπολογιστές, με μια δημόσια έκδοση άλφα να είναι διαθέσιμη το 2014.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 1998 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια περιπέτειας Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Asmik Ace Entertainment Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια περιπέτειας πρώτου προσώπου Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια αποκλειστικά στην Ιαπωνία Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation Network Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια για όνειρα Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια πρώτου προσώπου Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια Εξερεύνησης Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation
Κόνγκενς Λίνγκμπι
Το Κόνγκενς Λίνγκμπι (δανικά: Kongens Lyngby ) είναι η έδρα και το εμπορικό κέντρο του δήμου Λίνγκμπι-Τόρμπεκ στα βόρεια προάστια της Κοπεγχάγης στη Δανία. Η περιοχή φιλοξενεί αρκετές μεγάλες εταιρείες.
Ιστορία
Το όνομα Κόνγκενς Λίνγκμπι καταγράφεται για πρώτη φορά το 1893. Την εποχή εκείνη τα μεγάλα τμήματα της Βόρειας Ζηλανδίας ανήκαν στην Καθολική Εκκλησία (εκπροσωπούμενη από τον καθεδρικό ναό του Ρόσκιλντε και το όνομα Λίνγκμπι συνδέθηκε με πολλά μέρη). Το Στόρε Λίνγκμπι σχετίζεται με την εκκλησία του Άρεσο. Από την άλλη, το Άουρ Λίγνκμπι ήταν γη του στέμματος, επομένως, μπορεί δόθηκε για να το διακρίνει από τις άλλες τοποθεσίες στις οποίες προέκυψε το όνομα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Δανίας
Ίστοτσνο Σαράγιεβο
Το Ίστοτσνο Σαράγεβο (σερβικά Κυριλλικά: Источно Сарајево) είναι το ανατολικό τμήμα της πόλης του Σαράγεβο. Το Ανατολικό Σαράγιεβο αποτελείται από μερικά προπολεμικά προάστια του Σαράγεβο που σήμερα ανήκουν στην σερβοβόσνοντότητα της Δημοκρατίας της Σέρπσκα. Προηγουμένως ήταν γνωστό ως Σερβικό Σαράγεβο (Σερβικά Κυριλλικά: Српско Сарајево), αλλά το Συνταγματικό Δικαστήριο της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης αποφάσισε την αλλαγή του ονόματος της πόλης.
Με βάση την έκταση, είναι μία από τις μεγαλύτερες πόλεις των Βαλκανίων, επειδή αποτελείται από μερικές πόλεις και χωριά των προπολεμικών προαστίων του Σαράγιεβο σ'αυτήν την περιοχή. Σύμφωνα με την απογραφή του 2013, το Ανατολικό Σαράγιεβο έχει 61.516 κατοίκους. Αποτελεί μέρος της Μητροπολιτικής Περιοχής του Σαράγιεβο.
Ιστορία
Η πρώτη πολιτική κυβέρνηση στην επικράτεια του Ανατολικού Σαράγιεβο δημιουργήθηκε κατά την διάρκεια της κοινοβουλευτικής συνέλευσης στην τοπική κοινότητα Λουκάβιτσα, στα τέλη του 1992. Η επιτροπή οργανώθηκε από τον Σερβικό δήμο του Νόβο Σαράγιεβο, με επικεφαλής τον Επίτροπο της Προεδρίας της Δημοκρατίας της Σερβίας, τον Ντράγκαν Τζιοκάνοβιτς, και πραγματοποιήθηκε στο Δημοτικό Συμβούλιο του Σερβικού Νόβο Σαράγιεβο.
Γεωγραφία
μικρογραφία|Δορυφορική άποψη του Σαράγιεβο και του Ανατολικού Σαράγιεβο Το Ανατολικό Σαράγιεβο βρίσκεται στην Κοιλάδα του Σαράγιεβο, στη μέση των Δειναρικών Άλπεων. Η πόλη περιβάλλεται από δασώδεις λόφους και πέντε μεγάλα βουνά. Η μεγαλύτερη από τις γύρω κορυφές είναι η Τρεσκάβιτσα με υψόμετρο 2.088 μέτρων, ενώ ακολουθεί η Μπιελάσνιτσα στα 2.067 μέτρα, το Τζαχόρινα στα 1.913 μέτρα, το Τρέμπεβιτς στα 1.627 μέτρα, και το Ίγκμαν στα 1.502 μέτρα. Επίσης, τα τελευταία τέσσερα είναι γνωστά ως τα Ολυμπιακά βουνά του Σαράγιεβο (βλέπε επίσης το άρθρο Χειμερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 1984).
Ο ποταμός Ζελιέζνιτσα, είναι ένα από τα κύρια γεωγραφικά χαρακτηριστικά της πόλης. Διασχίζει την πόλη από τα νότια μέσω του Τρνόβο, του Κίγιεβο, του Κρούπατς και του Βοϊκόβιτσι.
Κλίμα
Το Ανατολικό Σαράγιεβο έχει ήπιο ηπειρωτικό κλίμα, καθώς βρίσκεται ανάμεσα στις κλιματικές ζώνες της Κεντρικής Ευρώπης στα βόρεια και τις Μεσογείου στα νότια. Η μέση ετήσια θερμοκρασία βρίσκεται στους 9,5 °C. Ο ψυχρότερος μήνας είναι ο Ιανουάριος, καθώς η μέση θερμοκρασία βρίσκεται στους -1.3 °C. Ο θερμότερος μήνας είναι ο Ιούλιος, καθώς η μέση θερμοκρασία βρίσκεται στους +19.1 °C. Ο πιο συννεφιασμένος μήνας είναι ο Δεκέμβριος, ενώ ο καθαρότερος μήνας είναι ο Αύγουστος. Η θερμοκρασία είναι μέτρια. Η μέση βροχόπτωση είναι 170 ημέρες τον χρόνο. Οι κατάλληλες κλιματολογικές συνθήκες επέτρεψαν την διεξαγωγή χειμερινών σπορ, καθώς οι Χειμερινούς Ολυμπιακοί Αγώνες του 1984 διοργανώθηκαν στο Σαράγιεβο.
Δήμοι
Οι δήμοι του Ανατολικού Σαράγιεβο είναι οι εξής:
Δημογραφία
Ακολουθεί ένας κατάλογος για την εθνική σύνθεση του δήμου:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας
Μονολιθικός πυρήνας
Μονάδες που μπορούν να φορτωθούν
Τα αρθρωτά λειτουργικά συστήματα όπως το OS-9 και τα πιο σύγχρονα μονολιθικά λειτουργικά συστήματα, όπως το OpenVMS, το Linux, το BSD, και παραλλαγές του UNIX όπως το SunOS, και  το AIX, μαζί με το MULTICS, μπορούν να φορτώσουν δυναμικά (και να ξεφορτώσουν) εκτελέσιμες μονάδες κατά το χρόνο εκτέλεσης.
Αυτή η αρθρωτή δομή του λειτουργικού συστήματος είναι σε δυαδικό (εικόνα ή image) επίπεδο και όχι σε επίπεδο αρχιτεκτονικής. Τα αρθρωτά μονολιθικά λειτουργικά συστήματα, δεν πρέπει να συγχέονται με την αρθρωτή δομή σε αρχιτεκτονικό επίπεδο που ενυπάρχει σε λειτουργικά συστήματα μοντέλου διακομιστή-πελάτη (και τα παράγωγά τους, που μερικές φορές προωθούνται στην αγορά ως υβριδικοί πυρήνες) που χρησιμοποιούν μικροπυρήνες και διακομιστές (δεν πρέπει να συγχέονται με τις μονάδες ή τους δαίμονες, αγγλ. daemons).
Πρακτικά, η δυναμική φόρτωση μονάδων είναι απλώς ένας πιο ευέλικτος τρόπος χειρισμού της εικόνας του λειτουργικού συστήματος κατά τη διάρκεια εκτέλεσης - σε αντίθεση με το να γίνεται επανεκκίνηση με διαφορετική εικόνα λειτουργικού συστήματος. Οι μονάδες επιτρέπουν την εύκολη επέκταση των δυνατοτήτων των λειτουργικών συστημάτων όπως αυτή απαιτείται. Οι δυναμικά φορτωμένες μονάδες έχουν μικρή επιβάρυνση σε σύγκριση με την κατασκευή της μονάδας μέσα στην εικόνα του λειτουργικού συστήματος.
Ωστόσο, σε ορισμένες περιπτώσεις, η φόρτωση των μονάδων δυναμικά (όπως απαιτείται) συμβάλλει στη διατήρηση του μεγέθους του κώδικα, που τρέχει στο χώρο πυρήνα, στο ελάχιστο. Για παράδειγμα, για την ελαχιστοποίηση του αποτυπώματος του λειτουργικού συστήματος για ενσωματωμένες συσκευές ή για χρήστες με περιορισμένους πόρους υλικού. Δηλαδή, μία μη φορτωμένη μονάδα δε χρειάζεται να αποθηκευτεί στη μνήμη τυχαίας προσπέλασης.
Παραδείγματα μονολιθικής αρχιτεκτονικής
δεξιά|μικρογραφία|800x800εσ|Δομή μονολιθικού πυρήνα, μικροπυρήνα και υβριδικού πυρήνα-βασισμένα λειτουργικά συστήματα
Άτταλος του Φιλέταιρου
Ο Άτταλος του Φιλέταιρου (4ος/3ος αιώνας π.Χ.) ήταν μέλος της βασιλικής δυναστείας της Περγάμου και ολυμπιονίκης στο ιππικό αγώνισμα του τέθριππου πώλων κατά τους 126ους (276 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας.
Βιογραφία
Ο πραγματικός πατέρας του Άτταλου ονομαζόταν επίσης Άτταλος και ήταν αδελφός του Φιλέταιρου βασιλιά της Περγάμου και ιδρυτή της δυναστείας των Ατταλιδών (βασ. 281-263 π.Χ.). Καθώς ο Φιλέταιρος ήταν ευνούχος και δεν μπορούσε να αποκτήσει παιδιά, υιοθέτησε τον μικρό Άτταλο, που ήταν ανιψιός του. Γιος αυτού τού ολυμπιονίκη Άτταλου υπήρξε ο μετέπειτα ηγεμόνας Άτταλος Α΄ της Περγάμου, στον οποίο δόθηκε ο θρόνος από τον Ευμένη Α´ (βασ. 263-241 π.Χ.), άλλον ανιψιό (και διάδοχο) του Φιλέταιρου.
Οικογένεια
Γιος του ήταν ο:
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Περγαμηνοί ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του τέθριππου πώλων Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (3ος αιώνας π.Χ.) Κατηγορία:Δυναστεία των Ατταλιδών
Ντορντλέρ (Χολ Καραμπουτσάκ)
Το Ντορντλέρ (επίσης, Ντορτλγιάρ) είναι ένα χωριό της επαρχίας Νεφτσαλά του νοτιοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Το χωριό αποτελεί μέρος του δήμου Χολ Καραμπουτσάκ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Νεφτσαλά
Ιτσικάβα Φουσάε
Η Ιτσικάβα Φουσάε (市川 房枝, May 15, 1893 – February 11, 1981) ήταν Ιαπωνέζα φεμινίστρια, πολιτικός και ηγέτης του κινήματος για το δικαίωμα ψήφου των γυναικών. Η Ιτσικάβα ήταν από τους βασικούς υποστηρικές του δικαιώματος ψήφου των γυναικών στην Ιαπωνία και ο ακτιβισμός της ήταν εν μέρει υπέυθυνος για την επέκταση του δικαιώματος ψήφου στις γυναίκες το 1945.
Νεαρή ηλικία
Γεννημένη στο Μπισάι, Νομός Aichi το 1893, η Ιτσικάβα μεγάλωσε με έμφαση στην εκπαίδευση αλλά και ως μάρτυρας της σωματικής κακοποίησης της μητέρας της από τον πατέρα της. Παρακολούθησε την Ακαδημία Δασκάλων Γυναικών του Αίτσι με την πρόθεση να γίνει δασκάλα δημοτικού σχολείου. Ωστόσο, μετά τη μετεγκατάσταση της στο Τόκιο το 1910, εκτέθηκε στο γυναικείο κίνημα. Επιστρέφοντας στο Aichi το 1917, έγινε η πρώτη γυναίκα δημοσιογράφος με την εφημερίδα Nagoya. Το 1920 συν-ίδρυσε τη Νέα Γυναικεία Ένωση (新 婦人 協会, Shin-fujin kyokai ) μαζί με την πρωτοπόρο ιαπωνική φεμινίστρια Χιρατσούκα Ράιχο.
Ψηφοφορία γυναικών
αριστερά|μικρογραφία| Η Ιτσικάβα Φουσάε το 1920 Η Νέα Γυναικεία Ένωση ήταν ο πρώτος ιαπωνικός οργανισμός που ιδρύθηκε ρητά για τη βελτίωση της κατάστασης και της ευημερίας των γυναικών. Η ένωση, υπό την ηγεσία της Ιτσικάβα, έκανε εκστρατεία για αλλαγές στην ιαπωνική νομοθεσία που απαγόρευε τη συμμετοχή των γυναικών στην πολιτική. Καθώς στις γυναίκες απαγορευόταν αυτό το είδος εκστρατείας (από τον ίδιο νόμο που η οργάνωση επιδίωκε να ανατρέψει), η οργάνωση διοργάνωσε εκδηλώσεις γνωστές ως "συναντήσεις διαλέξεων" για να προωθήσει τη εκστρατεία τους. Ο νόμος τελικά ανατράπηκε από την Αυτοκρατορική Βουλή το 1922 και μετά από αυτό η ένωση διαλύθηκε.
Δύο χρόνια αργότερα, η Ιτσικάβα ταξίδεψε στις Ηνωμένες Πολιτείες, με πρόθεση να έρθει σε επαφή με την ηγέτιδα του αμερικανικού κινήματος για το δικαίωμα ψήφου, Άλις Πολ. Επιστρέφοντας στην Ιαπωνία το 1924 για να εργαστεί στο υποκατάστημα της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας στο Τόκιο, ίδρυσε την πρώτη γυναικεία οργάνωση δικαιώματος ψήφου για την Ιαπωνία, το Women's Suffrage League of Japan (日本 婦人 有 権 者 同盟, Nippon fujin yûkensha dômei), το οποίο το 1930 διοργάνωσε το πρώτο εθνικό συνέδριο για την εκχώρηση δικαιωμάτων των γυναικών στην Ιαπωνία. Η Ιτσικάβα συνεργάστηκε στενά με την Σιγκέρι Γιαματάκα, η οποία εκλέχθηκε στη Βουλή των Συμβούλων.