cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ηλίας Ησαΐας
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις Σπέτσες. Απεβίωσε στο Ταϊγάνιο της Ρωσίας τον Ιανουάριο του 1888. Κληροδότησε γενναίο χρηματικό ποσό για την ίδρυση γηροκομείου στην ιδιαίτερη πατρίδα του.
Νέα Σουηβία
Ιστορικό
Η πρώτη γερμανική αποστολή στη Ανταρκτική ήταν η εκστρατεία Γκας από το 1901 – 1903 με επικεφαλής τον βετεράνο της Αρκτικής και καθηγητή γεωλογίας Ερρίκο Φον Ντρικάλσκι. Στην πρώτη αποστολή χρησιμοποίησε αερόστατο, η πρώτη εξερεύνηση της Ανταρκτικής με αερόστατο στον κόσμο.
Τα μέλη της αποστολής βρήκαν και έδωσαν στην περιοχή το όνομα Γη του Κάιζερ Γουλιέλμου Β’. Η δεύτερη Γερμανική εκστρατεία στην Ανταρκτική πραγματοποιήθηκε από το 1911 έως το 1912. Ο επικεφαλής της εκστρατείας, Γουλιέλμος Φίλσνερ είχε στόχο τη διάβαση της Ανταρκτικής για να μάθει αν υπήρχε κι άλλο γη. Ο στόχος αυτός δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ.
Ηλίας Ησαΐας
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες
Νέα Σουηβία
Γερμανική αποστολή Ανταρκτικής (1938-1939)
Η τρίτη Γερμανική Αποστολή Ανταρκτικής (1938-1939) είχε επικεφαλής τον Αλφρέδο Ρίτσερ (1879-1963), λοχαγό του Γερμανικού ναυτικού. Ο κύριος σκοπός ήταν να βρεθεί μια περιοχή στη Ανταρκτική για ένα Γερμανικό σταθμό φαλαινοθηρίας, ως ένας τρόπος για την αύξηση παραγωγής λίπους στη Γερμανία. Το λάδι φάλαινας ήταν η πιο σημαντική ύλη για παραγωγή μαργαρίνης και σαπουνιού στη Γερμανία. Η Γερμανική Αυτοκρατορία ήταν ο μεγαλύτερος αγοραστής πετρελαίου από νορβηγικές φάλαινες και έπαιρνε 200.000 τόνους ετησίως. Η Γερμανική Αυτοκρατορία θα εμπλεκόταν σύντομα, από ότι φαινόταν, σε πόλεμο και θα χρειαζόταν αποθέματα. Επίσης άλλος στόχος τω Γερμανών ήταν η εύρεση πιθανών τοποθεσιών για τη κατασκευή ναυτικής βάσης.
Στις 17 Δεκεμβρίου 1938 η εταιρεία Νέας Σουηβίας μετακινήθηκε από το Αμβούργο στην Ανταρκτική μέσω του φορτηγού πλοίου ΚΜ Schwabenland (κατασκευάστηκε το 1925 και μετονομάστηκε το 1934 προς τιμήν της Σουηβίας, κρατιδίου της Νότιας Γερμανίας, το οποίο μπορούσε να φέρει αναγνωριστικά και πολεμικά αεροσκάφη. Στις 19 Ιανουαρίου 1939, το πλοίο έφθασε στην Ακτή Πριγκίπισσας Μάρθας, η οποία είχε διεκδικηθεί στο παρελθόν από τη Νορβηγία ως Γη της Βασίλισσας Μάουντ, και η Νορβηγική Κυβέρνηση ήδη χαρτογραφούσε την περιοχή. Γερμανικές σημαίες τοποθετήθηκαν κατά μήκος του πάγου στην ακτή. Οι Γερμανοί ονόμασαν τη περιοχή Νέα Σουηβία προς τιμήν του πλοίου. Οι Γερμανοί κατασκεύασαν μια προσωρινή βάση στην περιοχή και περπάτησαν κατά μήκος της ακτής και είδαν αξιώσεις στη περιοχή.
Επτά έρευνες θα πραγματοποιούνταν με δύο υδροπλάνα Dornier Wal από το πλοίο. Όμως η έρευνα ήταν αποτυχία, καθώς τα υδροπλάνα προσέκρουσαν σε παγετώνες. Άλλες οκτώ τέτοιες έρευνες πραγματοποιήθηκαν και τράβηξαν φωτογραφίες με έγχρωμο φιλμ. Συνολικά πέταξαν πάνω από εκατοντάδες χιλιάδες τετραγωνικά χιλιόμετρα και πήραν πάνω από 16.000 αεροφωτογραφίες, ορισμένες από τις φωτογραφίες δημοσιεύθηκαν μετά τον πόλεμο.
Το πλοίο Schwabenland εγκατέλειψε την Ανταρκτική στις 6 Φεβρουαρίου 1939. Σχετικά με το ταξίδι της επιστροφής στη Γερμανία, η αποστολή έκανε διάφορες ωκεανογραφικές μελέτες, και επέστρεψε στο Αμβούργο στις 11 Απριλίου 1939.
Κατηγορία:Ανταρκτική Κατηγορία:Αποικίες της Γερμανίας Κατηγορία:Γεωγραφία της Νορβηγίας
1535
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1535 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Σχέσεις Ελλάδας-Πολωνίας
Οι Σχέσεις Ελλάδας-Πολωνίας είναι οι διμερείς σχέσεις ανάμεσα στην Ελλάδα και την Πολωνία. Οι δύο χώρες συνήψαν διπλωματικές σχέσεις το 1919 και αντάλλαξαν πρεσβευτές το 1922. Και οι δύο χώρες είναι πλήρη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του ΟΟΣΑ, του Οργανισμού για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη και του ΝΑΤΟ. Υπάρχουν πάνω από 3.000 άτομα ελληνικής καταγωγής που ζουν στην Πολωνία, και πάνω από 20.000 άτομα πολωνικής καταγωγής που ζουν στην Ελλάδα.
Κρατικές επισκέψεις
Προεδρικές και πρωθυπουργικές επισκέψεις από την Ελλάδα στην Πολωνία Πρωθυπουργικές και Προεδρικές επισκέψεις από την Πολωνία στην Ελλάδα
==Κατάλογος διμερών συνθηκών ==
Παραπομπές
Πολωνια Ελλαδα
Βοσκεχάσκ
Το Βοσκεχάσκ (αρμενικά: Ոսկեհասկ, έως το 1947 γνωστό ως Μουσακάν ) είναι αγροτική κοινότητα του μαρζ του Σιράκ, στην Αρμενία. Το 2008, αριθμούσε 2,754 κατοίκους.
Προμήθειο
Το χημικό στοιχείο Προμήθειο είναι ένα μέταλλο με ατομικό αριθμό 61 και ατομικό βάρος (145). Το σύμβολό του είναι Pm. Το Προμήθειο είναι το τελευταίο υποουράνιο στοιχείο που ανακαλύφθηκε καθώς παρασκευάστηκε τεχνητά μόλις το 1945 από μία ερευνητική ομάδα με επικεφαλής τον Τσαρλς Κορυέλ. Είναι εξαιρετικά ραδιενεργό στοιχείο με το σταθερότερο του ισότοπο να έχει χρόνο ημιζωής μόλις 17,7 έτη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λανθανίδες
Μακρυγιάννη Πάτρας
Μακρυγιάννη αποκαλείται συνοικία της Πάτρας η οποία βρίσκεται στο νότιο τμήμα της και σε απόσταση περίπου 5 χιλιόμετρα οδικώς νότια-νοτιοανατολικά (ΝΝΑ) του ιστορικού κέντρου της πόλης.
Τοποθεσία
Βρίσκεται παραπλεύρως ανάντη του ποταμού Γλαύκου και πλησίον της Κεντρικής Λαχαναγοράς και του ΒΙΟ.ΠΑ. Γλαύκου της Πάτρας. Γειτνιάζει με τις συνοικίες Μεταμόρφωση Σωτήρος, Μπεγουλάκι, Ζαρουχλέικα, Ροδόπουλου και Ταραμπούρα.
Σημεία ενδιαφέροντος και υποδομές
Στη συνοικία υπάρχει η Πλατεία Στρατηγού Μακρυγιάννη η οποία αποτελεί κομβικό σημείο και μέρος συνάντησης για τους κατοίκους της. Στην περιοχή λειτουργούν επίσης το 59ο Νηπιαγωγείο και 65ο Δημοτικό Σχολείο Πατρών, τα οποία στεγάζονται σε κοινό κτιριακό συγκρότημα.
Στα βόρεια όρια της περιοχής, βρίσκεται και η ενοριακή εκκλησία της Αγίας Μαρίνας Πατρών, η οποία εγκαινιάστηκε το 2015 και γιορτάζει κάθε χρόνο στις 17 Ιουλίου.
Στην συνοικία εδρεύει και δραστηριοποιείται επίσης, πολιτιστικός σύλλογος ο οποίος ιδρύθηκε το 1983.
Κατηγορία:Συνοικίες της Πάτρας
Αγβορίκ
Το Αγβορίκ (αρμενικά: Աղվորիկ, έως το 1935 γνωστό ως Γαραναμάζ, ενώ, στη συνέχεια, ως Γιενί Γιολ ) είναι αγροτική κοινότητα του μαρζ του Σιράκ, στην Αρμενία. Το 2008, αριθμούσε 116 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγροτικές κοινότητες του Σιράκ Κατηγορία:Χωριά της Αρμενίας
Κούφα
Η Κούφα (αραβικά: ‏الكوفة) είναι πόλη του Ιράκ, περίπου 170 χλμ. νοτίως της Βαγδάτης και 10 χλμ. βορειοανατολικώς της πόλης Νατζάφ. Βρίσκεται στις όχθες του ποταμού Ευφράτη και έχει πληθυσμό 110.000 (απογραφή 2003).
Μαζί με τη Σαμάρα, την Κερμπάλα, την Καντιμίγια και τη Νατζάφ, η Κούφα είναι μία από τις πέντε ιρακινές πόλεις που είναι μεγάλης σπουδαιότητας για τους σιίτες μουσουλμάνους. Η πόλη ξεκίνησε -όπως και άλλες μεγάλες αραβικές πόλεις - σαν καταυλισμός των στρατιωτών και των γυναικών τους, τη περίοδο του χαλίφη Ομάρ που τους ακολουθούσαν στην εισβολή τους στο Ιράκ. Σιγά - σιγά μεταβλήθηκε σε πόλη, των φυλών που αποφάσισαν να ζήσουν μόνιμα εκεί. Επί ηγεσίας του Αλί, έγινε η πρωτεύουσα του χαλιφάτου του, για όσο καιρό κράτησε η εμφύλια διαμάχη των μουσουλμάνων.
Στη πόλη υπάρχει το Μεγάλο Τζαμί της Κούφα, ένα από τα παλαιότερα τζαμιά του Ισλάμ, χτισμένο τον 7ο αιώνα μ.Χ. Σε αυτή την πόλη ιδρύθηκε το Χαλιφάτο των Αββασιδών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Ιράκ
Έντβαρντ Χούγκο φον Τσάιπελ
Ο Έντβαρντ Χούγκο φον Τσάιπελ (Edvard Hugo von Zeipel, 1873–1959) ήταν Σουηδός αστρονόμος.
Ο φον Τσάιπελ έλαβε μέρος σε επιστημονικές αποστολές στη Σπιτσβέργη κατά τα έτη 1898, 1901 και 1902. Εργάσθηκε στο Αστεροσκοπείο της Στοκχόλμης από το 1897 ως το 1900, στο Πούλκοβο το 1901 και το 1902, στο Αστεροσκοπείο των Παρισίων από το 1904 ως το 1906 και στο Αστεροσκοπείο της Ουψάλα από το 1911. Ερευνητικά πεδία του απετέλεσαν η ουράνια μηχανική (στη οποία έκανε και τη διδακτορική διατριβή του), η αστροφωτογραφία και η θεωρητική αστροφυσική. Απέδειξε ένα θεώρημα σχετικό με την εικασία του Παινλεβέ στο πρόβλημα των ν σωμάτων.
Μοχάμεντ Ουλντ Αμπντέλ Αζίζ
Ο Στρατηγός Μοχάμεντ Ουλντ Αμπντέλ Αζίζ (Mohamed Ould Abdel Aziz, και Muhammad Al-‘Aziz, Ould Abdelaziz) είναι αξιωματικός του στρατού, ο οποίος ηγήθηκε δύο φορές πραξικοπημάτων στη Μαυριτανία. Ήταν Αρχηγός Κράτους και Κυβερνήσεως στην ισλαμική δημοκρατία από τις 6 Αυγούστου του 2008, οπότε και ανέτρεψε τον δημοκρατικά εκλεγμένο πρόεδρο Σίντι Ουλντ Σεΐχ Αμπνταλαχί ως το 2009. Μετά τις προεδρικές εκλογές του 2009 ανέλαβε πρόεδρος της χώρας. Επανεξελέγη πρόεδρος στις εκλογές του 2014 κυβερνώντας ως το 2019. Τον Ιανουάριο του 2014 ανέλαβε την προεδρία της Αφρικανικής Ένωσης για ένα έτος.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Ακζούτ στις 20 Δεκεμβρίου 1956 και κατατάχθηκε στο στρατό το 1977. Φοίτησε στη στρατιωτική ακαδημία του Μαρόκου και σύντομα αναρριχήθηκε στη στρατιωτική ιεραρχία. Δημιούργησε την επίλεκτη προεδρική φρουρά BASEP (Τάγμα για την Ασφάλεια του Προέδρου), που αποτέλεσε τη δύναμη που συνέλαβε τον πρόεδρο Αμπνταλαχί στο πραξικόπημα του 2008. Τον Ιούνιο του 2003 συνετέλεσε στην καταστολή ενός πραξικοπήματος και επίσης μιας στρατιωτικής εξέγερσης, ένα χρόνο μετά. Για τις υπηρεσίες του αυτές τιμήθηκε με το ανώτατο στρατιωτικό παράσημο της χώρας
Πραξικόπημα του 2005
Στις 3 Αυγούστου του 2005 ο Πρόεδρος Μααούγια Ουλντ Σιντ Αχμέντ Τάγια ανατράπηκε σε στρατιωτικό πραξικόπημα από τους  Ελί Ουλντ Μοχάμεντ Βαλ και τον τότε Συνταγματάρχη Αμπντέλ Αζίζ, διοικητή της προεδρικής φρουράς (Basep). Την περίοδο εκείνη τον περιέγραφαν ως επικεφαλής μιας ομάδας Νασεριστών, δηλαδή παναραβικών εθνικιστών. Δυτικές πηγές έθεσαν υπό αμφισβήτηση τη δέσμευση του Αμπντέλ Αζίζ στη δημοκρατία.
Σε αντίθεση με αυτά, ο Τύπος στη Μαυριτανία επαινούσε τον Αμπντέλ Αζίζ για τη μείωση της κυριαρχίας του στρατιωτικού καθεστώτος από 24 σε 19 μήνες και για απόπειρα να μειωθεί η νοθεία στις εκλογές που θα διεξάγονταν.
Πραξικόπημα 2008
Στις 30 Αυγούστου του 2007 ο πρόεδρος Αμπνταλαχί διόρισε το Συνταγματάρχη Αμπντέλ Αζίζ ως αρχηγό της Προεδρικής Φρουράς (Chef d'Etat-major particulier du Président de la République) Το Φεβρουάριο του 2008 ήταν προσωπικός απεσταλμένος του προέδρου στο βασιλιά του Μαρόκου. Επίσης, ο Στρατηγός πια Αμπντέλ Αζίζ ήταν διοικητής των δυνάμεων που συνέλαβαν τους Σαλαφιστές αντάρτες, δράστες της δολοφονίας 4 Γάλλων τουριστών στο Αλέγκ, τον Δεκέμβριο του 2007.
Τον Ιούνιο του 2008 κλιμακώθηκε η ένταση με τον πρόεδρο. Στις 4 Αυγούστου του 2008 έλαβε χώρα μαζική αποστασία μελών του κόμματος PNDD-ADIL, όταν 25 βουλευτές και 23 γερουσιαστές αποχώρησαν, με ενθάρρυνση του Στρατού και θεώρησαν τον πρόεδρο ανίκανο να κυβερνήσει.
Το πραξικόπημα εκδηλώθηκε τελικά στις 6 Αυγούστου του 2008 μετά την ανακοίνωση της αντικατάστασης του Αμπντέλ Αζίζ. Η πρώτη ανακοίνωση του Συμβουλίου του Κράτους που σχημάτισε η χούντα ήταν η ακύρωση του διατάγματος αυτού.
Στο μεταξύ, στρατιώτες της BASEP συνέλαβαν τον πρόεδρο Αμπνταλαχί, τον πρωθυπουργό και τον υπουργό Εσωτερικών, οι οποίοι τέθηκαν σε κατ' οίκον περιορισμό. Σχηματίστηκε προσωρινό στρατιωτικό συμβούλιο, με 14 μέλη.
Η χούντα απελευθέρωσε στις 11 Αυγούστου τον πρωθυπουργό και άλλους τρεις υψηλόβαθμους αξιωματούχους. Ωστόσο, ο πρόεδρος Αμπνταλαχί παρέμεινε σε κατ' οίκον περιορισμό. Ο Αμπντέλ Αζίζ γνωστοποίησε παράλληλα ότι θα ήταν υποψήφιος στις νέες προεδρικές εκλογές, οι οποίες θα διεξαχθούν στις 6 Ιουνίου. . Σε συνέντευξή του στο France24 το 2009, ο αρχηγός της χούντας δήλωσε ότι οι εκλογές θα γίνουν κανονικά και ότι μπορεί να είναι ο ίδιος υποψήφιος. Επίσης, ανακοίνωσε ότι θα παραιτηθεί από το αξίωμά του ως τις 22 Απριλίου. Τελικά παραιτήθηκε στις 15 Απριλίου και τον διαδέχθηκε ο Μπα Μαμαντού Μπαρέ.
Προεδρικές εκλογές 2009
Ο Αμπντελ Αζίζ εξελέγη πρόεδρος της Ένωσης για τη Δημοκρατία κατά την συντακτική συνέλευση του κόμματος, στις 5 Μαΐου του 2009. Κατήλθε υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 18 Ιουλίου του 2009. Ο ίδιος εξέφρασε τη βεβαιότητα ότι θα κέρδιζε από τον πρώτο γύρο. Οι παρατηρητές ανέμεναν ότι ένας δεύτερος γύρος θα ήταν αναγκαίος. Τα πρώτα αποτελέσματα ανακοινώθηκαν στις 19 Ιουλίου και έδειχναν ότι με καταμετρημένο το 61,17% των ψήφων ο Αμπντέλ Αζίζ ήταν ο νικητής των εκλογών. Οι υποστηρικτές του άρχισαν να πανηγυρίζουν στους δρόμους του Νουακσότ. Οι Μπουλχέιρ, Ντάντα, Βαλ και Μεϊμού καταδίκασαν τα αποτελέσματα και έκαναν λόγο για νοθεία. Αργότερα την ίδια ημέρα, τα αποτελέσματα παρέμειναν αμετάβλητα με καταμετρημένο το 92% των ψήφων. Την ίδια ημέρα το υπουργείο Εσωτερικών ανακήρυξε νικητή των εκλογών τον Αμπντέλ Αζίζ, με ποσοστό 52,58% των ψήφων. Η ορκωμοσία του Αμπντέλ Αζίζ στην προεδρία έγινε στις 5 Αυγούστου του 2009. Τον Οκτώβριο του 2012 τραυματίστηκε (στην κοιλιά ή στο χέρι) σε ατύχημα ή δολοφονική απόπειρα εναντίον του, καθώς οι πληροφορίες για το συμβάν συγκρούονται. Ο πρόεδρος οδηγήθηκε αρχικά σε στρατιωτικό νοσοκομείο της χώρας του όπου νοσηλεύτηκε για τα τραύματά του.
Προεδρικές εκλογές 2014
Ο Αζίζ επανεξελέγη πρόεδρος με ποσοστό 80% των ψήφων από τον πρώτο γύρο των εκλογών, τον Ιούνιο του 2014. Η αντιπολίτευση δεν έλαβε μέρος στις εκλογές.
Την 1η Αυγούστου 2019 αντικαταστάθηκε από τον εκλεγμένο πρόεδρο στις εκλογές εκείνης της χρονιάς, τον Μοχάμετ Ουλντ Γκαζουανί.
Στις 9 Ιουλίου 2020, ο Μοχάμεντ Αμπντέλ Αζίζ έπρεπε να απαντήσει στη σύγκληση Κοινοβουλευτικής Εξεταστικής Επιτροπής για τη σύνταξη μιας «έκθεσης». Στη συνέχεια, η δικαιοσύνη της Μαυριτανίας άρχισε να βράζει σε έναν αγώνα ενάντια στο ρολόι για την κατασκευή του Ανώτατου Δικαστηρίου, εξουσιοδοτημένη να κρίνει μόνο τον πρόεδρο της δημοκρατίας σε περίπτωση μεγάλης προδοσίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχηγοί κράτους της Μαυριτανίας Κατηγορία:Πραξικοπηματίες
1536
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Κατάλογος μοναρχών της Τοσκάνης
undefinedΟι άρχοντες της Τοσκάνης έχουν ποικίλει με την πάροδο του χρόνου: κάποιες φορές οι μαρκήσιοι της Τοσκάνης ήταν οι κυβερνήτες κομητειών και κάποιες άλλες φορές οι αρχηγοί των σημαντικότερων οικογενειών της περιοχής.
Μαρκήσιοι της Τοσκάνης, 812–1197
Διάφοροι
Οίκος της Κανόσα
Μετά από αυτά η Τοσκάνη χωρίστηκε σε ανταγωνιστικές δημοκρατίες: Φλωρεντία, Πίζα, Σιένα, Αρέτσο, Πιστόια και Λούκα. Από τον 14 ο αιώνα, η Φλωρεντία άρχισε να κατακτά την Πιστόια (1306, επίσημα το 1530), το Αρέτσο (1384), την Πίζα (1406), και τη Σιένα (1559). Η Λούκα ήταν μια ανεξάρτητη Δημοκρατία μέχρι τη Ναπολεόντια περίοδο, τον 19οαιώνα.
Εκ των πραγμάτων κυβερνήτες από τον οίκο των Μεδίκων, 1434-1531
αποκατάσταση της Δημοκρατίας 1494-1512 Τζιρόλαμο Σαβοναρόλα 1494-1498 Πιέρο Σοντερίνι 1502-1512, αδελφός του αποκατάσταση της Δημοκρατίας 1527-1530
Οίκος Αψβούργων-Λωρραίνης: Μεγάλοι Δούκες της Τοσκάνης, 1814-1860
''Ο Λεοπόλδος Β' διώχθηκε από την Τοσκάνη από την επανάσταση της 21 Φεβρουαρίου του 1849 και πάλι στις 27 Απριλίου του 1859. Αυτός παραιτήθηκε και άφησε στη θέση του στον γιο του Φερδινάνδο Δ΄, στις 21 Ιουλίου του 1859. Ο Φερδινάνδος Δ΄ δεν αναγνωρίστηκε ποτέ στην Τοσκάνη και καθαιρέθηκε από την προσωρινή κυβέρνηση της 16ης Αυγούστου 1859. Τελικά η Τοσκάνη κατακτήθηκε από το Βασίλειο της Σαρδηνίας στις 22 Μαρτίου του 1860.''
Υποσημειώσεις
Κατηγορία:Τοσκάνη Κατηγορία:Ιστορία της Ιταλίας Κατηγορία:Βασιλείς της Ετρουρίας Τοσκάνης
Σάντα Κρουζ
Η ονομασία Σάντα Κρουζ ή Σάντα Κρους μπορεί να αναφέρεται:
Πρατοβούνι Ευρυτανίας
Το Πρατοβούνι είναι μικρό ημιορεινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Ευρυτανίας με υψόμετρο 477 μέτρα, το οποίο βρίσκεται στα δυτικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Αιτωλοακαρνανίας σε απόσταση 43 χλμ. Δ. από το Κερασοχώρι (έδρα του δήμου) και 81 χλμ. Δ.-ΒΔ. από το Καρπενήσι. Το χωριό είναι κτισμένο ανατολικά του Αχελώου ποταμού λίγο πριν αυτός καταλήξει στην τεχνητή λίμνη Κρεμαστών. Αναφέρεται και ως Νέα Σιβίστα γιατί εδώ μετακινήθηκαν κάτοικοι της Σιβίστας όταν δημιουργήθηκε το φράγμα των Κρεμαστών και τα νερά της τεχνητής λίμνης σκέπασαν το παλιό χωριό. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1961 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Σιβίστης. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με την Χρύσοβα αποτελούν την τοπική κοινότητα Σιβίστης που ανήκει στη δημοτική ενότητα Απεραντίων του Δήμου Αγράφων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 22 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ευρυτανίας Κατηγορία:Δήμος Αγράφων
Εντολή (Αστικό Δίκαιο)
Ενώ η σύμβαση εντολής ορίζεται καταρχήν ως άμισθη (άμισθη σύμβαση εντολής) στον Αστικό Κώδικα, μεταξύ των συμβαλλομένων μπορεί να συμφωνηθεί δικαίωμα αμοιβής του εντολοδόχου και αντίστοιχη υποχρέωση του εντολέως (δηλαδή να καταβάλει αμοιβή στον εντολοδόχο). Η σύμβαση εντολής που προβλέπει καταβολή αμοιβής στον εντολοδόχο καλείται έμμισθη σύμβαση εντολής. Ειδικά νομοθετήματα, όπως ο κώδικας δικηγόρων (ν.δ. 3026/1954 και ήδη ν. 4197/2013), καθιερώνουν υποχρεωτική αμοιβή του εντολοδόχου σε ορισμένου είδους σχέσεις εντολής (εν προκειμένω σχέση εντολής δικηγόρου-πελάτη).
Πηγές
Κατηγορία:Αστικό Δίκαιο
Αλβάρ (Σιράκ)
Το Αλβάρ (αρμενικά: Ալվար, παλαιότερα γνωστό ως Ντουζκέντ ) είναι αγροτική κοινότητα του μαρζ του Σιράκ, στην Αρμενία. Περιλαμβάνοντας, επίσης, τον οικισμό του Αραβέτ, το 2008, αριθμούσε 160 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγροτικές κοινότητες του Σιράκ Κατηγορία:Χωριά της Αρμενίας
Τίκα Σάμπτερ
Η Τίκα Σάμπτερ (αγγλικά: Tika Sumpter, αληθινό όνομα: Γιουφίμια Λατίκ Σάμπτερ, Euphemia LatiQue Sumpter) (20 Ιουνίου 1980 ) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός, τραγουδίστρια, παραγωγός, τηλεοπτική παρουσιάστρια και μοντέλο. Η Σάμπτερ ξεκίνησε την καριέρα της ως παρουσιάστρια του Best Friend's Date (2004-2005), μιας σειράς ριάλιτι στο The N. Το 2005, έπαιξε το ρόλο της Layla Williamson στην πρωινή σαπουνόπερα του ABC, One Life to Live, όπου πρωταγωνίστησε τακτικά μέχρι το 2010. Την ίδια χρονιά, έκανε το ντεμπούτο της στον κινηματογράφο στον πρωταγωνιστικό γυναικείο ρόλο της στο μουσικό δράμα Stomp the Yard: Homecoming.
Η Σάμπτερ εμφανίστηκε αργότερα σε υποστηρικτικούς ρόλους στις What's Your Number? (2011) και Think Like a Man (2012), πριν πρωταγωνιστήσει στο Sparkle (2012) και στο A Madea Christmas (2013). Το 2013, η Σάμπτερ ξεκίνησε το ρόλο της ως Candace Young, τον πρωταγωνιστικό ρόλο στη σαπουνόπερα του Oprah Winfrey Network, The Haves and the Have Nots. Αργότερα έπαιξε την Angela Payton στις κωμωδίες δράσης Ride Along (2014) και τη συνέχεια της, Ride Along 2 (2016), ενώ πρωταγωνίστησε στη ρομαντική κωμωδία Nobody's Fool (2018). Πρωταγωνίστησε στις βιογραφικές ταινίες Get On Up (2014) παίζοντας την Ιβόν Φερ και The Old Man & the Gun (2018). Το 2016, η Σάμπτερ παρήγαγε και πρωταγωνίστησε ως Μισέλ Ρόμπινσον (αργότερα Ομπάμα) στο κριτικά βιογραφικό ρομαντικό δράμα Southside with You (2016). Το 2020, πρωταγωνίστησε ως Maddie Wachowski στην οικογενειακή κωμωδία Sonic the Hedgehog.
Πρώιμη ζωή
Η Σάμπτερ γεννήθηκε στο Κουίνς της Νέας Υόρκης. Ήταν μαζορέτα στο λύκειο. Αποφοίτησε από το Λύκειο Λόνγκγουντ στο Μιντλ Άιλαντ της Νέας Υόρκης και σπούδασε στο Marymount Manhattan College, όπου έκανε σπουδές στις επικοινωνίες.
Προσωπική ζωή
Στις 8 Οκτωβρίου 2016, η Σάμπτερ γέννησε ένα κορίτσι που ονόμασε Έλα-Λόρεν. Τον Ιανουάριο του 2017, ανακοίνωσε αρραβωνιάστηκε με τον συμπρωταγωνιστή της στο The Haves και του Have Nots, Νίκολας Τζέιμς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί σαπουνόπερας Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες τραγουδίστριες Κατηγορία:Αμερικανίδες τηλεοπτικές παρουσιάστριες Κατηγορία:Αμερικανοί παραγωγοί Κατηγορία:Αμερικανίδες μοντέλα
Εντολή σχηματισμού κυβέρνησης
Η εντολή σχηματισμού κυβέρνησης είναι η πολιτική πράξη, με την οποία ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας στην Ελλάδα αναθέτει στον αρχηγό της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας τον σχηματισμό κυβέρνησης.
Διαδικασία
Σύμφωνα με το άρθρο 37 παράγραφος 1 του Συντάγματος, ο/η Πρόεδρος της Δημοκρατίας, αφού ενημερωθεί επισήμως για τα αποτελέσματα των εκλογών και δεχτεί την παραίτηση της κυβέρνησης που τις διεξήγαγε, συνήθως την επομένη των εκλογών, διορίζει τον νικητή πρωθυπουργό, δίνοντάς του εντολή σχηματισμού κυβέρνησης. Ο εντολοδόχος πρωθυπουργός παρουσιάζει τον κατάλογο των υπουργών του και ορκίζεται μαζί με την κυβέρνησή του, συνήθως την τρίτη μέρα μετά τις εκλογές. Η εντολή του Προέδρου της Δημοκρατίας διακρίνεται σε:
Η πρώτη εντολή ισοδυναμεί με τον διορισμό του αρχηγού του πρώτου κόμματος ως πρωθυπουργού. Η δεύτερη αναθέτει στον αρχηγό ενός κόμματος να διερευνήσει κατά πόσο μπορεί να σχηματίσει κυβέρνηση που να εξασφαλίσει την εμπιστοσύνη της Βουλής. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι ο αρχηγός που έλαβε διερευνητική εντολή εξετάζει κατά πόσο μπορεί να συνεργαστεί με άλλα κόμματα ή βουλευτές, ώστε να αποκτήσει την απόλυτη πλειοψηφία στη Βουλή. Αν νομίζει ότι θα το επιτύχει, διορίζεται πρωθυπουργός και ακολουθεί η ψηφοφορία στη Βουλή. Αν όχι, επιστρέφει την εντολή στον/στην Πρόεδρο της Δημοκρατίας, που με τη σειρά του/της την αναθέτει στο επόμενο σε έδρες κόμμα. Ο/η Πρόεδρος της Δημοκρατίας μπορεί να δώσει συνολικά μέχρι τρεις διερευνητικές εντολές στα τρία μεγαλύτερα κόμματα. Αν καμιά δεν τελεσφορήσει, τότε οφείλει να καλέσει τους αρχηγούς όλων των κομμάτων και να καταβληθεί προσπάθεια να σχηματιστεί κυβέρνηση. Αν και από τη σύσκεψη αυτή δεν προκύψει κυβέρνηση, οφείλει να προκηρύξει νέες εκλογές.
Με τον τρόπο αυτόν ο/η Πρόεδρος της Δημοκρατίας είναι απόλυτα δεσμευμένος για το ποιον/ποια μπορεί να διορίσει πρωθυπουργό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνική Κυβέρνηση Κατηγορία:Συνταγματικό Δίκαιο
Λιούμπομιρ Φέισα
Ο Λιούμπομιρ Φέισα (Љубомир Фејса, 14 Αυγούστου 1988) είναι Σέρβος διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται στη Μπενφίκα ως κεντρικός μέσος.
Παρτίδα πιονιού του βασιλιά
Παρτίδα πιονιού του βασιλιά θεωρείται στο σκάκι το κάθε άνοιγμα που ξεκινά με την κίνηση (σε αλγεβρική σημειογραφία):
Λιούμπομιρ Φέισα
Γεννήθηκε στο Βρμπας.
Κατηγορία:Σέρβοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σερβίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παρτιζάν Βελιγραδίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σερβίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Χάιντουκ Κούλα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπενφίκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σουπερλίγκα Σερβίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2008
Παρτίδα πιονιού του βασιλιά
Η προώθηση του πιονιού του βασιλιά κατά δύο τετράγωνα είναι πολύ χρήσιμη διότι καταλαμβάνει ένα κεντρικό τετράγωνο, ταυτόχρονα απειλεί το κεντρικό τετράγωνο δ5, και επιτρέπει την ανάπτυξη της βασίλισσας και του λευκοτετράγωνου αξιωματικού. Ο Παγκόσμιος Πρωταθλητής Μπόμπι Φίσερ δήλωσε ότι η κίνηση 1. ε4 είναι «δοκιμασμένα η καλύτερη» (best by test).
Δεδομένου ότι σχεδόν όλα τα ανοίγματα που αρχίζουν με την κίνηση 1.ε4 έχουν τα δικά τους ονόματα, ο όρος «Παρτίδα πιονιού του βασιλιά», σε αντίθεση με τον όρο «Παρτίδα πιονιού της βασίλισσας», σπάνια χρησιμοποιείται για να περιγράψει την έναρξη του παιχνιδιού.
Στατιστική
Τα λευκά ανοίγουν την παρτίδα με τις πιο δημοφιλείς από τις είκοσι πιθανές κινήσεις ανοίγματος. Αν και η 1.ε4 είναι μια αρκετά αποτελεσματική κίνηση για νίκη των λευκών, δεν είναι η πιο επιτυχής σε σχέση με τα τέσσερα επόμενα δημοφιλή ανοίγματα για τα λευκά και ιδιαίτερα στον τομέα της ήττας υστερεί αρκετά:
Ταξινόμηση
Τα ανοίγματα της "Παρτίδας πιονιού του βασιλιά" ταξινομούνται περαιτέρω με το αν τα μαύρα απαντούν με 1...ε5 ή όχι. Ένα άνοιγμα που αρχίζει με 1.ε4 ε5 ονομάζεται "Παρτίδα (ή άνοιγμα) δίπλού πιονιού του βασιλιά", ή "Συμμετρική παρτίδα (ή άνοιγμα) πιονιού του βασιλιά", ή Ανοικτή παρτίδα, και αυτοί οι όροι είναι ισοδύναμοι. Ένα άνοιγμα όπου τα μαύρα ανταποκρίνονται στην 1.ε4 με μια άλλη κίνηση, εκτός από την 1...ε5, ονομάζεται "Ασύμμετρη παρτίδα πιονιού του βασιλιά" ή Ημιανοικτή παρτίδα.
Οι σπάνιες περιπτώσεις όπου το άνοιγμα δεν εμπίπτει σε μια ειδικότερη κατηγορία της "Παρτίδας πιονιού του βασιλιά" περιλαμβάνονται στους κωδικούς ECO:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σκακιστικά ανοίγματα
1537
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1537 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Κωνσταντίνος Γεωργίου
Ο υποναύαρχος Κωνσταντίνος Γεωργίου ήταν Έλληνας στρατιωτικός της Αργεντινής.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Τήνο το 1828 και αποδήμησε το έτος 1847 σε ηλικία δεκαεννέα χρονών. Κατατάχτηκε ως απλό ναύτης και ανδραγάθησε σε διάφορες περιστάσεις. Πήρε συνεχώς προαγωγή μέχρι τον βαθμό του υποναύαρχου. Εγκαταστάθηκε και παντρεύτηκε στο Μπουένος Άυρες. Ο γιος του έγινε επίσης υποπλοίαρχος στο ίδιο πολεμικό ναυτικό.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού
Οτλ Άιχερ
Ο Οτλ Άιχερ (Otl Aicher, 13 Μαΐου 1922 - 1 Σεπτεμβρίου 1991) ήταν ένας από του σημαντικότερους σχεδιαστές στο τομέα του εταιρικού σχεδιασμού στην διάρκεια του 20ου αιώνα. Το 1952 παντρεύτηκε την Inge Scholl, (η αδελφή της Sophie και του Hans Scholl, που ίδρυσαν την ομάδα αντίστασης «το λευκό τριαντάφυλλο» κατά το ναζιστικό καθεστώς), ενώ έναν χρόνο αργότερα ίδρυσε την Σχολή του Ουλμ. Ο Άιχερ σχεδίασε την εταιρική ταυτότητα για πολλές μεγάλες εταιρίες της Γερμανίας, όπως την Lufthansa, ZDF και τους Ολυμπιακούς στο Μόναχο.
Σχέσεις Ελλάδας-Ολλανδίας
Και οι δύο χώρες είναι πλήρη μέλη του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Πολιτισμός
Το Ολλανδικό Ινστιτούτο Αθηνών άνοιξε το 1984 και είναι ένα από τα 17 ξένα αρχαιολογικά ινστιτούτα στην Αθήνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ολλανδια Ελλαδα
Κύπελλο Ισπανίας ποδοσφαίρου ανδρών 1915
Το κύπελλο Ισπανίας 1915 ήταν η δέκατη τρίτη φορά που διοργανώθηκε το κύπελλο. Η διοργάνωση ξεκίνησε την 15 Απριλίου 1915 και τελείωσε στις 2 Μαΐου 1915 με τον Τελικό.
Δεύτερο σκέλος
Η Αθλέτικ Μπιλμπάο νικάει 5–1 στο σύνολο
Τελικός
Κυπελλο Ανδρων 1915 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 1915
Βόας
Ο βόας (Κοινή ονομασία: βόας, boa ) είναι γένος ερπετών, που ανήκουν στην οικογένεια των Βοϊδών και στην τάξη των  Λεπιδωτών. Ο βόας δεν είναι κροταλίας. Πρόκειται για μη δηλητηριώδες φίδι, το οποίο απαντάται στην Αμερική, στην Αφρική, στην Ευρώπη και στην Ασία, όπως επίσης και σε μερικά νησιά του Ειρηνικού Ωκεανού. Συνήθως τα θηλυκά είναι μεγαλύτερα σε μέγεθος από τα αρσενικά. Η ονομασία του προέρχεται από το λατινικό bos, που σημαίνει "βους, αγελάδα" και βασίζεται στον αρχαίο μύθο ότι οι βόες κυνηγούν αγελάδες και τις σφίγγουν μέχρι θανάτου. Δύο υποομοταξίες απαρτίζουν 8 γένη και 43 είδη, τα οποία αναγνωρίζονται σήμερα. Κυριότερο είδος είναι ο βόας ο συσφιγκτήρ, που είναι ένα από τα μεγαλύτερα φίδια, με μήκος που φθάνει τα 5-6 μέτρα. Είναι ζώο νυκτόβιο και ζει επάνω στα δένδρα ή στο έδαφος. Οι ιθαγενείς των περιοχών που βρίσκεται τον κυνηγούν για το νόστιμο κρέας του, που μοιάζει με του ψαριού, αλλά και για το δέρμα του.
Περιγραφή
Το στόμα και το σώμα του βόα έχουν μεγάλη διασταλτικότητα. Αυτό επιτρέπει στο ερπετό να καταπίνει ολόκληρη την τροφή του. Τα περισσότερα είδη έχουν έναν λειτουργικό αριστερό πνεύμονα, ο οποίος σε πολλά είδη είναι μεγαλύτερος κατά τα τρία τέταρτα από το δεξιό. Το δέρμα του φιδιού έχει την ιδιότητα να αλλάζει χρώμα ανάλογα με τις συνθήκες του περιβάλλοντος. Οι αποχρώσεις είναι μεταλλικές και το χρώμα τους είναι συνήθως σκούρο κίτρινο ή λαδί με κηλίδες ή λουρίδες άλλου χρώματος.
Αναπαραγωγή
Τα περισσότερα είδη είναι ωοζωοτόκα, σε αντίθεση με τους πύθωνες, οι οποίοι γεννούν αποκλειστικά αυγά.
Τροφή
Η δίαιτα του φιδιού περιλαμβάνει πτηνά, μικρά θηλαστικά, όπως λαγοί και ποντικοί, ενώ επίσης μπορεί να φάει μικρά ελάφια και κατσίκια. Το ζώο συλλαμβάνει τη λεία του με ενέδρα και αφού την τυλίξει γύρω από το σώμα του, που έχει μεγάλη δύναμη, τη σφίγγει μέχρι ασφυξίας, σπάζοντας τα οστά του θύματος. Στη συνέχεια το φίδι καταπίνει την τροφή ολόκληρη. Ο βόας μένει ακίνητος όση ώρα διαρκεί η πέψη της τροφής του.
Υφομοταξίες
Γένος= Boa - Gray, 1825
Κάιν
Βιβλικό πρόσωπο το οποίο περιγράφεται στο βιβλίο της Γένεσης ως ο πρώτος γιος του Αδάμ και της Εύας. Το όνομα του (στα ) μπορεί να σημαίνει «Εκείνος που Αποκτήθηκε», «Σιδηρουργός» ή «Λόγχη». Υπήρξε ο πρώτος Βιβλικός ανθρωποκτόνος και ταυτόχρονα αδελφοκτόνος, θανατώνοντας τον νεότερο αδελφό του Άβελ, καθώς φθόνησε την επιδοκιμασία που έδειξε σε εκείνον ο Θεός, (Γένεση 4:1-26, Ο'), αλλά και κατ΄ επέκταση ο πρώτος γενοκτόνος, αν θεωρηθεί ότι αυτοί αποτελούσαν γενάρχες λαών.
Η δολοφονία του Άβελ
Ο Αδάμ και η Εύα μετά την έξωσή τους από τον Κήπο της Εδέμ απέκτησαν δύο γιους τον Κάιν τον γεωργό και τον Άβελ που ήταν κτηνοτρόφος. Κάποια μέρα ο Άβελ θέλησε να προσφέρει στο Θεό θυσία προκειμένου να τον ευχαριστήσει για τα αγαθά που του χάρισε. Έτσι στη θυσία που έκανε κάποιου ζώου ο καπνός ανέβαινε κάθετα στον ουρανό δίνοντας έτσι την εικόνα της αποδοχής της από τον Θεό. Βλέποντας αυτό ο Κάιν προσπάθησε και αυτός να κάνει παρόμοια θυσία στην οποία και πρόσφερε διάφορα αγροτικά προϊόντα πλην όμως ο καπνός από τη θυσία αυτή σκορπίζονταν στον αέρα. Είναι ευρέως γνωστό στο περιστατικό εκείνο ότι ο Θεός επιδοκίμασε την αιματηρή θυσία του Άβελ έναντι της προσφοράς καρπών της γης του Κάιν. Προφανώς αυτό συνέβη λόγω της κατανόησης που απόκτησε ο Άβελ όσον αφορά το ρόλο των θυσιών ζώων σε σχέση με την πρώτη θεϊκή προφητεία που λέχθηκε αναφορικά με το "σπέρμα της γυναίκας" (Γένεση 3:15) και λόγω των κινήτρων που υποκίνησαν τον καθένα τους να κάνει την προσφορά του. Ο Θεός είχε διακρίνει τα δολοφονικά αισθήματα που συσσωρεύονταν στον Κάιν —όπως αναφέρει η Βιβλική αφήγηση «ο Κάιν άναψε από μεγάλο θυμό και η όψη του κατσούφιασε»— και τον είχε προειδοποιήσει: «Γιατί έχεις ανάψει από θυμό και γιατί κατσούφιασε η όψη σου; Αν στραφείς στο να κάνεις το καλό, δεν θα υπάρξει εξύψωση; Αλλά αν δεν στραφείς στο να κάνεις το καλό, η αμαρτία κάθεται συσπειρωμένη στην είσοδο, και εσένα λαχταράει· και εσύ θα της επιβληθείς άραγε;»
Η ανεξέλεγκτη όμως οργή του Κάιν, τον οδήγησε τελικά να πραγματοποιήσει τις δολοφονικές του προθέσεις, ενεργώντας με δόλο και απορρίπτοντας τη θεϊκή διαπαιδαγώγηση: «''Ο Κάιν είπε στον Άβελ τον αδελφό του: "Ας πάμε στον αγρό". Ενόσω, λοιπόν, βρίσκονταν στον αγρό, επιτέθηκε ο Κάιν στον Άβελ τον αδελφό του και τον σκότωσε''». (Γένεση 4:4-8)
Ο κατατρεγμός
Ο Θεός τότε καταδίκασε τον Κάιν σε εξορία νομαδικής ζωής μακριά από την περιοχή όπου βρισκόταν, προστατεύοντάς τον όμως και από τον θάνατο, επιδεινώνοντας έτσι το μόχθο με τον οποίο θα έβγαζε τα προς το ζην. Αν και ο Κάιν εξέφρασε αργότερα μεταμέλεια λόγω του μεγέθους της τιμωρίας του, δεν φαίνεται ότι υπήρξε ειλικρινής μετάνοια. Ο Θεός «όρισε ένα σημείο για τον Κάιν», το οποίο πιθανώς αφορούσε το καταδικαστικό διάταγμα που εξέδωσε ο Θεός, το οποίο ήταν γνωστό και τηρούνταν και από τους άλλους. (Γένεση 4:10-15, 24)
Η γενεαλογική γραμμή του Κάιν του οποίου το έγκλημα ως ανταρσία προς τον Θεόν δεν απήχε της αδελφοκτόνου αιματοχυσίας η οποία και βύθισε την ανθρωπότητα στην αμαρτία έσβησε με τον Κατακλυσμό των ημερών του Νώε.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης
Ηγεμόνας Χαλίλ
Ο Ηγεμόνας Χαλίλ (Οθ. τουρκικά:شاھزادہ خلیل) (τουρκικά: Şehzade Halil, 1346 - 1362) ήταν γιος του σουλτάνου Ορχάν της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Στα μέσα του 14ου αιώνα, η πειρατεία κατά μήκος του Αιγαίου και των ακτών της Θάλασσας του Μαρμαρά ήταν ευρέως διαδεδομένη. Το 1357 απήγαγαν τον Χαλίλ κοντά στο Ιζμίτ (αρχαία Νικομήδεια) στην ακτή του Μαρμαρά. Ο Ορχάν απευθύνθηκε στον Βυζαντινό αυτοκράτορα Ανδρόνικο Δ´ Παλαιολόγο για να σώσει τον γιο του. Ο Ανδρόνικος συμφώνησε και προσπάθησε να σώσει τον Χαλίλ, αλλά ο Λέων ήταν απρόθυμος και το 1358 ο Ανδρόνικος έπρεπε να πολιορκεί τη Φώκαια με ένα μικρό στόλο τριών πλοίων (τα έξοδα του οποίου βάρυναν ο Ορχάν).
Μετά την αποτυχία των επιχειρήσεων του 1358, ο Ορχάν πήγε στο Σκούταρι (σημερινό Ουσκουντάρ) στην ασιατική ακτή του Βοσπόρου για συνομιλίες και συμφώνησε να καταβάλει 30.000 δουκάτα ως λύτρα. Το 1359, ο Χάλιλ απελευθερώθηκε.
Ως μέρος της συμφωνίας, ο Χαλίλ αρραβωνιάστηκε την πρώτη του εξαδέλφη, την πριγκίπισσα Ειρήνη Παλαιολογίνα, την 10χρονη κόρη του Ιωάννη Ε΄ Παλαιολόγου. Ο οθωμανός πρίγκιπας και η βυζαντινή πριγκίπισσα παντρεύτηκαν αργότερα και είχαν δύο γιους τον ηγεμόνα Γκιουντούς Μπέη και τον ηγεμόνα Ομέρ Μπέη.
Δεδομένου ότι ο μεγαλύτερος αδελφός του Χαλίλ, ο ηγεμόνας Σουλεϊμάν είχε ήδη πεθάνει, η οικογένεια των Παλαιολόγων ήλπιζε να τον δει ως το νέο ηγέτη του οθωμανικού κράτους. Αλλά, προς απογοήτευσή τους, μετά το θάνατο του Ορχάν, ο αδελφός του Χαλίλ, ο Μουράτ Α΄ ενθρονίστηκε ως ο νέος Μπέης. Αν και ο Χαλίλ προσπάθησε να διεκδικήσει το θρόνο, εκτελέστηκε το 1362 από τον αδελφό του.
Πηγές
Κατηγορία:Ηγεμόνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Οθωμανοί Κατηγορία:Απαγωγές
Στάδιο Αλκαζάρ
Το στάδιο Αλκαζάρ, τμήμα του Εθνικού Αθλητικού Κέντρου Λάρισας, είναι έδρα της μεγαλύτερης ποδοσφαιρικής ομάδας της Λάρισας, της ΑΕΛ. Το Αλκαζάρ (σημαίνει "κάστρο" στα αραβικά) είναι χωρητικότητας 13108 θεατών, κτίστηκε τον Ιανουάριο του 1932. Λίγους μήνες νωρίτερα, ο τότε Δήμαρχος Λάρισας, Μιχαήλ Σάπκας, παραχώρησε δημοτική έκταση 15 στρεμμάτων για τη δημιουργία του. Σε πρώτη φάση διαμορφώθηκε ο αγωνιστικός χώρος και δημιουργήθηκε περίφραξη με πασαλόξυλα και τσίγκους. Το 1936 κατασκευάστηκε περιμετρική προστασία από τούβλα, ο οποίος όμως κατέρρευσε στον σεισμό του 1942. Με την απελευθέρωση, το Αλκαζάρ αρχίζει να μορφοποιείται ως γήπεδο μέσα από κάποιες βελτιώσεις, ενώ αποκτά και στίβο από καρβουνόξυλα. Το πρώτο μεγάλο οργανωτικό βήμα έγινε στις 29 Δεκεμβρίου του 1959, δηλαδή πέντε χρόνια πριν από την ίδρυση της ΑΕΛ. Με απόφαση του Νομάρχη Λάρισας, διορίζεται η 1η Εφορία Σταδίου και αναλαμβάνει επίσημα καθήκοντα στις 4 Ιανουαρίου 1960. Την ίδια χρονιά αποφασίζεται η κατασκευή στίβου κανονικών προδιαγραφών. Στις 12/4/1962 μετονομάζεται από Εθνικό Στάδιο Λάρισας σε Εθνικό Στάδιο Ολυμπιονίκη Διαδόχου Κωνσταντίνου. Στις 7 Ιουνίου του 1964 η νεοσύστατη τότε ΑΕΛ δίνει τον πρώτο της επίσημο αγώνα με αντίπαλο τον Πανιώνιο (2-1). Στις 5 Ιουλίου 1984 με απόφαση της ΓΓΑ το Στάδιο Αλκαζάρ γίνεται τμήμα του Εθνικού Αθλητικού Κέντρου Λάρισας (ΕΑΚ), στο οποίο περιλαμβάνονται επίσης το Κολυμβητήριο, το κλειστό Γυμναστήριο και το Σκοπευτήριο και βρίσκεται στη βόρεια πλευρά της Λάρισας στον δρόμο για την Κοζάνη δίπλα στο πάρκο Αλκαζάρ και στον Πηνειό ποταμό. Από τα μέσα της δεκαετίας του '80 ξεκινά μαι σειρά από σημαντικών έργων και σταδιακά το Αλκαζάρ αποκτά κερκίδες σε όλη του την περιφέρεια, σύγχρονα -για την εποχή- αποδυτήρια, αίθουσες εκγύμνασης και κυλικεία. Το ρεκόρ θεατών που έχει σημειωθεί έγινε στις 27 Δεκεμβρίου του 1987, 18.500 θεατές, σε ματς με αντίπαλο τον Παναθηναϊκό που έληξε 2-1 υπέρ της ΑΕΛ με δύο γκολ του Γιώργου Μητσιμπόνα. Εκείνη τη σεζόν η ΑΕΛ κατέκτησε το πρώτο και μοναδικό μέχρι τώρα πρωτάθλημα Ελλάδος στην ιστορία της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αλκαζαρ Αλκαζαρ Σταδιο Αλκαζαρ Κατηγορία:Λάρισα Κατηγορία:Στάδια πολλαπλών χρήσεων στην Ελλάδα
Καφέ Λουβρ
Το Καφέ Λουβρ (Café Louvre), ένα από τα πιο διάσημα φιλολογικά καφενεία της Πράγας, βρίσκεται στη Νέα Πόλη (Nove Mesto) της τσεχικής πρωτεύουσας στον αριθμό 22 της λεωφόρου Νάροντνι (Narodni trida) με κατεύθυνση προς την προκυμαία του ποταμού Μολδάβα.
Ανεβαίνοντας τις σκάλες του μεγάρου, με τη μεταλλική αρ-νουβό κουπαστή τους, βρίσκεται κανείς στον πρώτο όροφο, όπου στεγάζεται το ιστορικό Καφέ Λουβρ.
Ιστορία του Καφέ Λουβρ
Το Καφέ Λουβρ χρονολογείται από την εποχή που η Πράγα και ολόκληρη η Βοημία αποτελούσε ενσωματωμένο τμήμα της Αυστρο-ουγγρικής Αυτοκρατορίας. Ιδρύθηκε το 1902 και ήταν τόπος συνάντησης της κοινωνικής, πολιτικής και λογοτεχνικής αριστοκρατίας της Πράγας. Το 1948, όταν επικράτησε το κομμουνιστικό καθεστώς στην Πράγα, το Καφέ Λουβρ έκλεισε ως εκλεκτικιστικό σύμβολο της κοινωνικής μπουρζουαζίας.
Πηγές
Κατηγορία:Καφέ Κατηγορία:Χώροι εστίασης στην Τσεχία Κατηγορία:Πράγα
1538
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1538 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Γλαύκος Ι (κότερο)
Το ΒΠ "ΓΛΑΥΚΟΣ" ήταν πολεμικός κέρκουρος ιστιοφόρο του Ελληνικού Βασιλικού Ναυτικού. Ναυπηγήθηκε το 1834 στο Ναύσταθμο του Πόρου, με κόστος κατασκευής 50.584 δρχ. Του ιδίου τύπου πλοίο αδελφό πλοίο ήταν ο ‘Ναυτίλος’.
Στα γεγονότα της επιβολής Συντάγματος στις 3 Σεπτεμβρίου 1843 ο ΓΛΑΥΚΟΣ ναυλοχούσε στη Χαλκίδα, θεωρήθηκε τότε ότι ήταν το μόνο ελληνικό πολεμικό πλοίο του οποίου το πλήρωμα δεν συμμερίστηκε τη Συνταγματική (Πολιτειακή) μεταβολή. Τότε συνέβησαν τα ακόλουθα έκτροπα:
Το πλήρωμα του συναυλοχούντος εκεί πολεμικού ΚΟΧΡΑΝ υπό τον Κυβερνήτη του, Υποπλοίαρχο Π. Μπούφη, χωρίς να φέρεται ότι έλαβε σχετική διαταγή, επωφελούμενος την έξοδο των αξιωματικών του ΓΛΑΥΚΟΥ στη ξηρά προκειμένου να επικοινωνήσουν με Αθήνα, και βοηθούμενος από τη στρατιωτική φρουρά της Χαλκίδας, της οποίας ζήτησε τη βοήθεια, επεχείρησε την κατάληψη του ΓΛΑΥΚΟΥ.
Τότε κάποιοι του πληρώματος έστρεψαν τα πυροβόλα κατά του πλοίου ΚΟΧΡΑΝ αλλά και της πόλης απειλώντας εμφύλια σύγκρουση. Τελικά όμως μετά από αυτοσυγκράτηση αυτών, το πλοίο παραδόθηκε αναίμακτα στους καταληψίες – ο δε Κυβερνήτης του ΓΛΑΥΚΟΥ Ν. Χατζηανδρέου, αντικαταστάθηκε προκειμένου να τεθεί τέλος στο επεισόδιο.
Το 1849 ο ΓΛΑΥΚΟΣ ανέλαβε περιπολίες στις ακτές της Μικράς Ασίας και τις ανατολικές Κυκλάδες καταδιώκοντας την πειρατεία. Το 1855 ορίσθηκε μόνιμη ακταιωρός στον Πειραιά και τον Σαρωνικό Κόλπο.
Το 1863 ανέλαβε περιπολίες στο Λακωνικό κόλπο, αρχικά για καταδίωξη της εκδηλούμενης εκεί πειρατείας και στη συνέχεια κατέπλευσε στο Γύθειο όπου δια του οπλισμού του παρεμπόδισε την κατάληψη της πόλης από τους Λάκωνες στασιαστές.
Το 1871 παροπλίσθηκε λόγω παλαιότητας, και το 1878 διαλύθηκε και εκποιήθηκε στον Πειραιά ως άχρηστο υλικό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικά Κότερα
Μουσική των Επτανήσων
Η μουσική των Επτανήσων είναι η λαϊκή μουσική της γεωγραφικής και ιστορικής περιοχής των Ιονίων Νήσων ή Επτάνησα. Βασίζεται πολύ στο δυτικοευρωπαϊκό στυλ. Κυριαρχεί η χρήση της κιθάρας και του μαντολίνου, ενώ οι καντάδες (ρομαντικά τραγούδια από τα Ιόνια Νησιά) είναι πολύ δημοφιλείς. Η Ζάκυνθος έχει διαφορετική μουσική ιστορία με επιρροές και από την Κρήτη. Μερικοί αξιοσημείωτοι μουσικοί και συνθέτες είναι ο Νικόλαος Μάντζαρος, ο Διονύσιος Λαβράγκας και ο Νίκος Χατζηπαποστόλου. Η εκκλησιαστική μουσική των νησιών διαφέρει από την υπόλοιπη Ελλάδα, καθώς υπάρχουν πολλές δυτικές και καθολικές επιρροές στην Ορθόδοξη λειτουργία. Η περιοχή είναι σημαντική για τη γέννηση της πρώτης Σχολής της σύγχρονης ελληνικής μουσικής (Επτανησιακή Σχολή, η οποία ιδρύθηκε το 1815.
Οι λαϊκοί χοροί των νησιών περιλαμβάνουν:
δεξιά|μικρογραφία|Το [[μαντολίνο είναι κυρίαρχο όργανο της επτανησιακής μουσικής|350x350εσ]]
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιόνιες Νήσοι Κατηγορία:Μουσική στην Ελλάδα
Ανθρώπινα δικαιώματα στην Κίνα
Η υπόθεση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας ήρθε για πρώτη φορά στο προσκήνιο με τις διαδηλώσεις της πλατείας Τιεν Αν Μεν το 1989. Πολλές πηγές, συμπεριλαμβανομένης της ετήσιας έκθεσης του Αμερικανικού Υπουργείου Εξωτερικών για την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Κίνα, καθώς και έρευνες άλλων οργανισμών, όπως η Διεθνής Αμνηστεία και το Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, έχουν τεκμηριώσει τις καταχρήσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε παραβίαση των διεθνώς αναγνωρισμένων κανονισμών.
Η κυβέρνηση της Κίνας υποστηρίζει ότι στην αντίληψη των ανθρωπίνων δικαιωμάτων πρέπει να περιλαμβάνεται το οικονομικό επίπεδο διαβίωσης καθώς και μέτρα για την υγεία και την οικονομική ευημερία, και σημειώνει πως παρατηρείται πρόοδος σε αυτόν τον τομέα.
Τα αμφιλεγόμενα θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Κίνα περιλαμβάνουν τη θανατική ποινή, την «πολιτική του ενός παιδιού», και την πολιτική τακτική προς τις εθνικές μειονότητες στο Θιβέτ και στο Σιντζιάνγκ.
Νομικό σύστημα
Η κινεζική κυβέρνηση αναγνωρίζει ότι υπάρχουν προβλήματα με το σημερινό νομικό σύστημα, που έχουν να κάνουν με:
Ο διορισμός των δικαστών από το κράτος, και η χρηματοδότηση του δικαστικού συστήματος από αυτό, έχει οδηγήσει στη διαφθορά και την κατάχρηση της εξουσίας.
Ελευθερία του λόγου
Παρόλο που το σύνταγμα του 1982 διασφαλίζει την ελευθερία του λόγου, η κινεζική κυβέρνηση χρησιμοποιεί τη ρήτρα της υπονόμευσης της κρατικής δύναμης για να φυλακίσει όσους ασκούν κριτική στο καθεστώς. Επίσης παρατηρείται σημαντική κρατική εμπλοκή στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, καθώς οι περισσότεροι μεγάλοι οργανισμοί ενημέρωσης ελέγχονται απευθείας από την κυβέρνηση. Ο κινεζικός νόμος απαγορεύει την υπεράσπιση του αυτοπροσδιορισμού ή της ανεξαρτησίας όσων κατοικούν σε περιοχές που το Πεκίνο θεωρεί υπό την δικαιοδοσία του, όπως επίσης και την απόλυτη κυριαρχία του Κουμουνιστικού Κόμματος στην διοίκηση της Κίνας. Έτσι απαγορεύονται οι εκδόσεις και μπλοκάρονται οι ιστοσελίδες με αναφορές στην δημοκρατία, το κίνημα απελευθέρωσης του Θιβέτ, την ανεξαρτησία της Ταϋβάν, συγκεκριμένες θρησκευτικές ομάδες και ό,τι αμφισβητεί τη νομιμότητα του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας. Η Κινέζα δημοσιογράφος Χε Τσινγκλιάν στο βιβλίο της Media Control in China (Έλεγχος των Μ.Μ.Ε. στην Κίνα), που κυκλοφόρησε το 2004, εξετάζει τον κυβερνητικό έλεγχο στο Διαδίκτυο και σε όλα τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης. Το βιβλίο της, εξηγεί πώς ο ελεγχος των Μ.Μ.Ε. βασίζεται σε εμπιστευτικές οδηγίες από το τμήμα προπαγάνδας του Κομμουνιστικού Κόμματος, συνεχή έλεγχο και τιμωρία των παραβατών.
Πρόσφατα, ξένες ιστοσελίδες συμπεριλαμβανομένων των Microsoft Live Search, ''Yahoo! Search, και Google Search China'' δέχτηκαν κριτική για την τακτική τους να βοηθούν τέτοιες πρακτικές, όπως η απαγόρευση της λέξης "δημοκρατία" από όλα τα κινεζικά chat room. Σε πολλές Αμερικανικές και Ευρωπαϊκές κινηματογραφικές ταινίες δεν δίνεται άδεια για να προβληθούν στις κινεζικές αίθουσες, αν και η πειρατεία των DVD είναι ευρύτατα διαδεδομένη.
Ελευθερία της μετακίνησης
Οι κάτοικοι των αστικών κέντρων απολαμβάνουν μία πληθώρα από κοινωνικά, οικονομικά, και πολιτιστικά ωφέλη, ενώ οι χωρικοί, που αποτελούν την πλειοψηφία του κινεζικού πληθυσμού, αντιμετωπίζονται ως πολίτες δεύτερης κατηγορίας.
Σε ένα άρθρο των The Washington Times, το 2000, αναφέρθηκε πως παρόλο που οι μετανάστες εργάτες παίζουν σημαντικό ρόλο στην εξάπλωση του πλούτου στην κινεζική επαρχεία, αντιμετωπίζονται "ως πολίτες δεύτερης κατηγορίας από ένα σύστημα τόσο μεροληπτικό που ομοιάζει με το άπαρτχαϊντ". Μία άλλη αρθρογράφος η οποία κάνει μία παρόμοια σύγκριση είναι η Anita Chan, που υποστηρίζει πως η καταγραφή των κατοικιών στην Κίνα και το σύστημα αδειών προσωρινής κατοικίας έχει δημιουργήσει μία κατάσταση ανάλογη με το σύστημα του απαρτχάιντ στη Νότια Αφρική, το οποίο σχεδιάστηκε για να εξασφαλίσει την προμήθεια φτηνών εργατικών χεριών.
Η κατάργηση αυτής της πρακτικής προτάθηκε σε 11 επαρχίες, κυρίως κατά μήκος της ανεπτυγμένης ανατολικής ακτής. Σήμερα, ο νόμος έχει ηδη αλλάξει ώστε οι μετανάστες εργάτες να μην έρχονται αντιμέτωποι με συλλήψεις. Σε αυτό, βοήθησε η υπόθεση ενός μετανάστη που πέθανε το 2003 στην επαρχία της Καντόνα. Η υπόθεση ήρθε στο φως, χάρη σε έναν καθηγητή Νομικής από το Πεκίνο, τον κ. Σου. Ο ίδιος υποστηρίζει ότι το σύστημα αυτό στις μικρές πόλεις, αλλά και σε μεγάλες όπως το Πεκίνο και η Σανγκάη, έχει καταργηθεί.
Σαν αποτέλεσμα της πολιτικής «Μία χώρα, δύο συστήματα» που εφαρμόστηκε κατά τα τέλη του 20ου αιώνα οι Κινέζοι πολίτες χρειάζονται άδεια από την κυβέρνηση για να ταξιδέψουν στις Ειδικές Διοικητικές Περιοχές του Χονγκ Κονγκ και του Μακάο.
Θρησκευτική ελευθερία
Κατά τη διάρκεια της Πολιτιστικής Επανάστασης (1966-1976), οι θρησκευτικές εκδηλώσεις κάθε τύπου απαγορεύτηκαν, ενώ πολλοί θρησκευτικοί ναοί λεηλατήθηκαν και καταστράφηκαν από τους Κομμουνιστές. Από τότε, έχουν γίνει προσπάθειες για την επιδιόρθωση, ανακατασκευή και προστασία των ιστορικών και πολιτιστικών θρησκευτικών χώρων. Πολλοί όμως υποστηρίζουν πως δεν έχουν γίνει αρκετά για την αναστήλωση των κατεστραμμένων χώρων.
Το Σύνταγμα του 1982 τυπικά διασφαλίζει το δικαίωμα των πολιτών να πιστεύουν σε οποιαδήποτε θρησκεία. Το δικαίωμα αυτο όμως δεν πρέπει να ταυτίζεται με την έννοια της "Θρησκευτικής Ελευθερίας" όπως είναι γνωστή στη Δύση, το δικαίωμα δηλαδή του να εξασκείς οποιαδήποτε θρησκεία με οποιοδήποτε τρόπο χωρίς κυβερνητικές παρεμβολές. Η ελευθερία αυτή υπόκειται σε περιορισμούς, καθώς όλες οι θρησκευτικές ομάδες πρέπει να είναι καταγεγραμμένες από την κυβέρνηση. Επιπλέον, η κυβέρνηση συνεχώς προσπαθεί να διατηρεί τον έλεγχο όχι μόνο του θρησκευτικού περιεχομένου αλλά και της επιλογής των θρησκευτικών αρχηγών, επιλέγοντας τους επισκόπους και άλλους πνευματικούς ηγέτες. Για παράδειγμα, ο πρόσφατα χειροτονημένος Καθολικός Επίσκοπος της Κίνας δεν επιλέχθηκε από τον Πάπα, σύμφωνα με την μέχρι τότε πρακτική της Καθολικής Εκκλησίας. Η κυβέρνηση υποστηρίζει πως αυτή η απαγόρευση είναι απαραίτητη για να αποτραπεί ξένη πολιτική επιρροή που θα διαβρώσει την εθνική κυριαρχία, αν και οι θρησκευτικές ομάδες αρνούνται ότι επιθυμούν να εμπλακούν στην πολιτική της Κίνας. Έτσι, οι θρησκευτικές δοξασίες που απαιτούν πίστη σε κάποιον ξένο θρησκευτικό ηγέτη ή οργανισμό απαγορεύονται, με αποτέλεσμα πολλές θρησκευτικές ομάδες να μην ομολογούν την πίστη τους στους ηγέτες αυτούς. "Οι μη καταγεγραμμένες θρησκευτικές ομάδες... αντιμετωπίζουν παρεμβάσεις, παρενοχλήσεις, και καταπίεση".
Κράτηση λόγω αντεθνικών πράξεων έχει καταγραφεί και σε άλλες περιπτώσεις, όπως για παράδειγμα η κράτηση μοναχών που πανηγύριζαν την απονομή του Χρυσού Μεταλλίου του Αμερικανικού Κογκρέσου στον Δαλάι Λάμα. Τα μέτρα για τον περιορισμό του αριθμού των μοναχών είναι επίσης δραστικά. Ένας μεγάλος ναός του Θιβέτ φιλοξενούσε κάποτε περισσότερους από 10.000 μοναχούς. Σήμερα κατοικούν εκεί μόνο 600 άτομα καθώς το Πεκίνο απαγορεύει τη φιλοξενία παραπάνω των 700 μοναχών σε κάθε μοναστήρι.
Άλλη περίπτωση θρησκευτικής διάκρισης είναι το γεγονός πως, τα μέλη του Κομμουνιστικού Κόμματος απαιτείται να είναι άθεοι. Αν και πολλά μέλη του κόμματος στην ιδιωτική τους ζωή παραβιάζουν αυτόν το κανόνα, η δημόσια εκδήλωση των θρησκευτικών τους πεποιθήσεων μπορεί να τους μειώσει τις οικονομικές τους απολαβές.
Η κυβέρνηση της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας προσπαθεί να ασκήσει αυστηρό έλεγχο σε όλες τις θρησκείες και έτσι οι μόνες νόμιμες Χριστιανικές Εκκλησίες (Το Πατριωτικό Κίνημα της Τριπλής Υπόστασης και η Κινεζική Πατριωτική Καθολική Ένωση) ελέγχονται πλήρως από το Κομμουνιστικό Κόμμα της Κίνας. Έχει αναφερθεί πως πολλές από τις διδαχές των Εκκλησιών αυτών ελέγχονται και τροποποιούνται από το Κόμμα.