cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ρούμπι (σειρά, 2020)
Υπόθεση
Η ιστορία περιστρέφεται γύρω από μια νεαρή δημοσιογράφο που ονομάζεται Κάρλα που πείθει την Ρούμπι, μια μυστηριώδη γυναίκα που ζει σε ένα σκοτεινό αρχοντικό, να πει την ιστορία της ζωής της και γιατί απομόνωσε τον εαυτό της από τον έξω κόσμο.
Εκεί ανακαλύπτει ότι η Ρούμπι ήταν μια φιλόδοξη γυναίκα ταπεινής καταγωγής που ήταν αποφασισμένη να χρησιμοποιήσει την εντυπωσιακή ομορφιά της και τα θηλυκά της τεχνάσματα για να ξεφύγει από τη φτώχεια και να αποκτήσει φήμη, ανεξάρτητα από το αν έβλαψε αθώους ανθρώπους για να το πετύχει.
Κάστ
Γκεστ εμφανίσεις
Βραβεία
Η σειρά βραβεύτηκε με τα ένα βραβείο:
Eξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεξικάνικες τηλεοπτικές σειρές
Android KitKat
Δείτε επίσης
Ιστορία εκδόσεων του Android
Παραπομπές
Κατηγορία:Android (λειτουργικό σύστημα)
Κανάλια Φθιώτιδας
Τα Κανάλια είναι ορεινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας.
Γεωγραφία - Ιστορία
Τα Κανάλια βρίσκονται στις δυτικές πλαγιές του όρους Γουλινάς σε υψόμετρο 650 μέτρα. Απέχει 20 χλμ. Α.-ΝΑ. από τη Σπερχειάδα (έδρα του δήμου) και 49 χλμ. Δ. από τη Λαμία. Δυτικά του χωριού περνάει ο χείμαρρος Ρουστιανίτης που καταλήγει βορειότερα στον Σπερχειό ποταμό ενώ δίπλα και βόρεια είναι τα Κάτω Κανάλια. Το χωριό αναφέρεται επίσημα το 1879 όταν προσαρτήθηκε στον τότε δήμο Τυμφρηστού. Το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης», μαζί με τα Κάτω Κανάλια αποτελούν την τοπική κοινότητα Καναλίων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Σπερχειάδος του Δήμου Μακρακώμης και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ως κοινότητα έχει συνολικό πληθυσμό 304 κατοίκους ενώ ως οικισμός 242.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Μακρακώμης Κατηγορία:Χωριά του νομού Φθιώτιδας
Λίνκολν (Αγγλία)
Το Λίνκολν (αγγλικά: Lincoln ) είναι πόλη και έδρα της κομητείας του Λινκολνσάιρ στα Ανατολικά Μίντλαντς της Αγγλίας. Η μη μητροπολιτική περιφέρεια του Λίνκολν είχε πληθυσμό 98.000 ατόμων το 2019. Σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2019, η μητροπολιτική περιοχή του Λίνκολν, η οποία περιλαμβάνει το Νορθ Χάικαμ και το Γουάντιγκτον, πληθυσμό 189.000 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Αγγλίας
Γκλόστερ
Το Γκλόστερ (αγγλικά: Gloucester  ) είναι πόλη και έδρα της κομητείας Γκλόστερσαϊρ, στο νοτιοδυτικό τμήμα της Αγγλίας. Το Γκλόστερ βρίσκεται επί του ποταμό Σέβερν, μεταξύ του Κότσουολντς στα ανατολικά και του Δάσους του Ντιν στα δυτικά, 30 χιλιόμετρα ανατολικά του Μόνμουθ και 27 χιλιόμετρα ανατολικά των συνόρων με την Ουαλία. Συμπεριλαμβανομένων των προαστιακών περιοχών, το Γκλόστερ έχει πληθυσμό περίπου 150.000 κατοίκους. Είναι ένα λιμάνι, που συνδέεται μέσω του καναλιού Γκλόστερ και Σάρπνες με τις εκβολές του Σέβερν.
Το Γκλόστερ ιδρύθηκε από τους Ρωμαίους και έγινε σημαντική πόλη και αποικία το 97 μ.Χ. υπό τον αυτοκράτορα Νέρβα ως Colonia Glevum Nervensis.
Η πόλη απέκτησε το πρώτο της συμβούλιο το 1155 από τον Ερρίκο Β΄. Το 1216 ο Ερρίκος Γ΄, ηλικίας μόλις δέκα ετών, στέφθηκε με επιχρυσωμένο σιδερένιο δαχτυλίδι στην αίθουσα του συμβουλίου του καθεδρικού του Γκλόστερ. Η σημασία του Γκλούτσεστερ στον Μεσαίωνα υπογραμμίζεται από το γεγονός ότι διέθετε σειρά μοναστηριακών εγκαταστάσεων, όπως το Αβαείο του Αγίου Πέτρου που ιδρύθηκε το 679 (αργότερα Καθεδρικός Ναός του Γκλόστερ ), το κοντινό Μοναστήρι του Αγίου Οσβάλδου, που ιδρύθηκε στα 880 ή 890, και το μοναστήρι του Λαντόνι του Δευτέρου, που ιδρύθηκε το 1136. Η πόλη είναι επίσης ο τόπος της Πολιορκίας του Γκλόστερ το 1643, κατά τη διάρκεια της οποίας η πόλη απέκρουσε τις βασιλικές δυνάμεις στον Πρώτο Αγγλικό Εμφύλιο Πόλεμο.
Ένα σημαντικό αξιοθέατο της πόλης είναι ο Καθεδρικός Ναός του Γκλόστερ, ο οποίος είναι ο τόπος ταφής του Βασιλιά Εδουάρδου Β΄ και Βαλτέρ ντε Λασί, και εμφανίζεται σε σκηνές από τις ταινίες του Χάρι Πότερ. Άλλα αξιοθέατα περιλαμβάνουν το μουσείο και τη σχολή τέχνης και επιστημών, την πρώην φυλακή της κομητείας (στην τοποθεσία ενός σαξονικού και νορμανδικού κάστρου), την Αίθουσα της Κομητείας (τώρα έδρα του κομητειακού συμβουλίου) και τη μνημειακή εκκλησία του Γουάιτφιλντ. Ένα πάρκο στα νότια της πόλης περιέχει θερμές πηγές με σιδηρούχα νερά, που ανακαλύφθηκαν το 1814.
Οικονομικά, η πόλη κυριαρχείται από τους κλάδους των υπηρεσιών και διαθέτει ισχυρούς οικονομικούς, ερευνητικούς, διανεμητικούς και ελαφρούς βιομηχανικούς τομείς. Ιστορικά ήταν εξέχουσα στην αεροδιαστημική βιομηχανία.
Το 1926, η Gloucestershire Aircraft Company στο Μπρόκγουρθ άλλαξε το όνομά της σε Gloster Aircraft Company, επειδή οι διεθνείς πελάτες ισχυρίστηκαν ότι το όνομα "Gloucestershire" ήταν πολύ δύσκολο να γράφεται. Ένα γλυπτό στο κέντρο της πόλης γιορτάζει την αεροπορική ιστορία του Γκλόστερ και τη συμμετοχή του στη δημιουργία του κινητήρα τζετ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Αγγλίας
Ντουάρτε ντι Μενέζες
Ο Ντουάρτε ντι Μενέζες (πριν το 1488 - μετά το 1539) ήταν Πορτογάλος ευγενής και αξιωματούχος του 16ου αιώνα, κυβερνήτης της Ταγγέρης (1508 - 1521 και 1536 - 1539) και αντιβασιλεύς της Πορτογαλικής Ινδίας (1522 - 1524). Ο Ντουάρτε ντι Μενέζες ήταν μεγαλύτερος γιος του ισχυρού ευγενούς Ζοάο ντε Μενέζες, 1ου κόμη της Ταρούκα και αρχηγού του Τάγματος των Ιωαννιτών και της συζύγου του Ζοάννα ντε Βιλχένα. Το όνομα του το πήρε από τον ομώνυμο παππού του Ντουάρτε ντι Μενέζες, 3ου κόμη της Βιάνα. Διαδέχθηκε τον πατέρα του σαν κυβερνήτης της Ταγγέρης (1508), την διοίκηση εξασκούσε στο όνομα του πατέρα του από την προηγούμενη χρονιά (1507). Απέκτησε σπουδαία φήμη σε μια μεγάλη σειρά από στρατιωτικές εκστρατείες γύρω από την Ταγγέρη.
Αντιβασιλιάς της Πορτογαλικής Ινδίας
Ο βασιλιάς Εμμανουήλ Α΄ της Πορτογαλίας τον όρισε 5ο Κυβερνήτη-Αντιβασιλιά της Πορτογαλικής Ινδίας (1521) σαν αντικαταστάτη του Ντιόγκο Λόπες ντι Σεκέιρα. Ο Ντουάρτε ντι Μενέζες αναχώρησε τον Απρίλιο του 1521 για την Λισαβώνα με μια Αρμάδα από 11 πλοία με προορισμό για την Ινδία, τον συνόδευσε ο αδελφός του Λουίς ντι Μενέζες που κυβερνούσε ένα από τα πλοία του. Στην διαδρομή ενώθηκε με μια Αρμάδα τεσσάρων πλοίων υπό την ηγεσία του Μαρτίμ Αφόνσο ντι Μέλο με προορισμό την Κίνα. Η Αρμάδα του ντι Μενέζες έφτασε τον Αύγουστο του 1521 στην Γκόα, ανέλαβε την αντιβασιλεία στις αρχές του 1522 μετά την αναχώρηση του προκατόχου του. Η διακυβέρνηση του στην Πορτογαλική αντιβασιλεία της Ινδίας αποδείχτηκε καταστροφική, ο διάδοχος του Βάσκο ντα Γκάμα τον κατηγόρησε για κατάχρηση και τον έστειλε πίσω στην Πορτογαλία (1524). Παρέμεινε φυλακισμένος επτά χρόνια στο "κάστρο του Τόρρες", απελευθερώθηκε με την παρέμβαση πανίσχυρων φίλων του όπως ο Αντόνιο ντι Ατάιντ. Η αποκατάσταση του Ντουάρτε ντι Μενέζες ήταν πανηγυρική, ολοκληρώθηκε τον Οκτώβριο του 1516 που διορίστηκε ξανά κυβερνήτης της Ταγγέρης, διατήρησε αυτή την θέση μέχρι τον Ιανουάριο του 1539 που παραιτήθηκε υπέρ του υιού του Ζοάο ντι Μενέζες. Ο Ντουάρτε ντι Μενέζες έζησε τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής του στην Πορτογαλία.
Πηγές
Κατηγορία:Ναυτιλιακή ιστορία της Πορτογαλίας Κατηγορία:Αντιβασιλείς της Πορτογαλικής Ινδίας
Android Jelly Bean
μικρογραφία|266x266εσ|Συσκευές της σειράς Samsung Galaxy Note που τρέχουν Jelly Bean. μικρογραφία|336x336εσ|Η περιοχή ειδοποιήσεων, δείχνοντας την δυνατότητα επέκτασης ειδοποιήσεων, και το κουμπί "Γρήγορες ρυθμίσεις". Το Android 4.1-4.3.1 "Jelly Bean" είναι το όνομα που δίνεται σε τρεις μεγάλες κυρίες κυκλοφορίες του λειτουργικό συστήματος για κινητά Android που αναπτύχθηκε από την Google, που εκτείνονται στις εκδόσεις μεταξύ 4.1 και 4.3.1.
Το πρώτο από αυτά τα τρία, το 4.1, παρουσιάστηκε στο συνέδριο I/O για προγραμματιστές της Google που τον Ιούνιο του 2012, εστίαζαν σε βελτιώσεις στην απόδοση και το σχεδίασαν έτσι ώστε να δώσει το λειτουργικό σύστημα μια ομαλότερη και πιο δεκτική αίσθηση, βελτιώσεις στο σύστημα κοινοποίησης που επιτρέπει την "επέκταση" των κοινοποιήσεων με κουμπιά δράσης, και άλλες εσωτερικές αλλαγές. Δύο ακόμη κυκλοφορίες έγιναν υπό την ονομασία Jelly Bean τον Οκτώβριο του 2012 και τον Ιούλιο του 2013 αντίστοιχα, συμπεριλαμβανομένων των 4,2-η οποία περιελάμβανε περαιτέρω βελτιστοποιήσεις, υποστήριξη πολλαπλών χρηστών για tablet, widgets στην οθόνη κλειδώματος, γρήγορες ρυθμίσεις και προφυλάξεις οθόνης, και η 4.3-περιείχαν περαιτέρω βελτιώσεις και ενημερώσεις για την υποκείμενη πλατφόρμα Android.
Δείτε επίσης
Ιστορία εκδόσεων του Android
Παραπομπές
Κατηγορία:Android (λειτουργικό σύστημα)
Σονάτα για πιάνο No. 18 (Μπετόβεν)
Η Σονάτα για Πιάνο No. 18 σε Μι ύφεση μείζονα, Op. 31, No. 3 (αγγλικά: Piano Sonata No. 18, γερμανικά: Klaviersonate Nr. 18) είναι μία σύνθεση του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν, γραμμένη το 1802, η τελευταία από τις τρεις Op. 31 σονάτες του συνθέτη. Το έργο αποτελείται από τέσσερα μέρη: I. Allegro, II. ''Scherzo. Allegretto vivace'', III. ''Menuetto. Moderato e grazioso'' και IV. Presto con fuoco. Μία τυπική εκτέλεση της σονάτας διαρκεί περίπου 20 λεπτά. Αξιοσημείωτο γεγονός είναι ότι η σονάτα αυτή δεν έχει κάποιο αργό μέρος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σονάτα 18 Κατηγορία:Συνθέσεις σε Μι ύφεση μείζονα
Κάτω Καλλιθέα Φθιώτιδας
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Κάτω Καλλιθέα βρίσκεται στην κοιλάδα του Σπερχειού και τους ανατολικούς πρόποδες του όρους Γουλινάς σε υψόμετρο 180 μέτρα. Απέχει 3 χλμ. Α. από τη Σπερχειάδα (έδρα του δήμου) 7 χλμ. ΝΑ. από τη Μακρακώμη, 30 χλμ. Δ. από τη Λαμία και. Βόρεια του χωριού είναι η Μεσοποταμιά και ο Σπερχειός, ανατολικά ο παραπόταμός του Ίναχος, δίπλα και νοτιοανατολικά ο Άγιος Σώστης. Αναφέρεται από την εποχή της Τουρκοκρατίας και ο Γάλλος περιηγητής Φρανσουά Πουκεβίλ την "κατατάσσει στο τμήμα «Βούκαια» του κτηματολογίου Πατρατζίκ, ως Γυφτοχώρι με 30 σπίτια". Το 1835, μετά την απελευθέρωση, σε ανεπίσημη απογραφή που έγινε από Γάλλους και κράτησε δύο χρόνια, απογράφεται ως «Αιγυπτοχώρι» με 183 κατοίκους και 40 οικογένειες. Από τις αρχές του 1800 έως και το 1865 υπήρξε τόπος κατοικίας της οικογένειας των Κοντογιανναίων, ο δε Μήτσος Κοντογιάννης πέθανε και κηδεύτηκε το 1847 στο χωριό αυτό.
Διοικητικά
Επίσημα αναφέρεται το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Σπερχειάδος. Το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Το 1915 με το ΦΕΚ 98Α - 14/03/1915 αρχικά μετονομάστηκε σε Καλλιθέα Σπερχειάδος και τελικά το 1940 σε Καλλιθέα. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης», μαζί με την Άνω Καλλιθέα αποτελούν την τοπική κοινότητα Καλλιθέας Σπερχειάδος που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Σπερχειάδος του Δήμου Μακρακώμης και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 242 κατοίκους ενώ ως οικισμός 157.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμος Μακρακώμης Κατηγορία:Χωριά του νομού Φθιώτιδας
Γαλλικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 2021-22
Το ή Λιγκ 1 Γαλλίας 2021-22 είναι η 84η σεζόν της κορυφαίας κατηγορίας ποδοσφαίρου ανδρών της Γαλλίας. Η σεζόν ξεκίνησε στις 6 Αυγούστου 2021 και θα ολοκληρωθεί στις 21 Μαΐου 2022. Η Λιλ ΟΣΚ κατέκτησε το περυσινό πρωτάθλημα για 6η φορά στην ιστορία της και έτσι τελείωσε το σερί των 3 πρωταθλημάτων της Παρί Σεν Ζερμέν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λιγκ 1
Ντάραμ
Το Ντάραμ (αγγλικά: Durham ) είναι πόλη και έδρα της κομητείας του Ντάραμ, στη Βορειοανατολική Αγγλία. Η πόλη βρίσκεται στον ποταμό Ουέαρ, στα νοτιοδυτικά του Σάντερλαντ, νότια του Νιουκάστλ Απόν Τάιν και στα βόρεια του Ντάρλινγκτον. Ιδρύθηκε πάνω από τον σημείο ταφής του αγίου Κουθβέρτου, και ο Νορμανδικός καθεδρικός ναός έγινε κέντρο προσκυνήματος στη μεσαιωνική Αγγλία. Ο καθεδρικός ναός και το παρακείμενο κάστρο του 11ου αιώνα χαρακτηρίστηκαν ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς από την UNESCO το 1986. Το κάστρο είναι η έδρα του Πανεπιστημίου του Ντάραμ από το 1832. Οι φυλακές του Ντάραμ βρίσκονται επίσης κοντά στο κέντρο της πόλης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Αγγλίας
Μέγας Ιππόδρομος
Ο Μέγας Ιππόδρομος, λατιν. Circus Maximus (κυριολεκτικά: ο Μέγιστος Κύκλος) στην αρχαία Ρώμη, ήταν ένα στάδιο για αρματοδρομίες και ένας χώρος για την ψυχαγωγία του πλήθους. Βρίσκεται στο κοίλωμα μεταξύ του Αβεντίνου και του Παλατίνου λόφου. Ήταν το πρώτο και μεγαλύτερο στάδιο της παλαιάς Ρώμης και της μεταγενέστερης Αυτοκρατορίας της. Οι διαστάσεις του είναι 621 μ. Χ 118 μ. και χωρούσαν 250.000 θεατές. Στην πλήρως ανεπτυγμένη μορφή του, έγινε το πρότυπο για τους ιπποδρόμους της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, όπως του Ιπποδρόμου της Κωνσταντινούπολης. Η τοποθεσία είναι τώρα δημόσιο πάρκο.
Εκδηλώσεις και χρήσεις
Ο Ιππόδρομος ήταν ο μεγαλύτερος χώρος για τα Ludi (Παίγνια), δημόσιους αγώνες που συνδεόταν με θρησκευτικές εορτές των Ρωμαίων. Τα Παίγνια χρηματοδοτούσαν προέχοντες Ρωμαίοι ή η Σύγκλητος ως προσφορά στο Ρωμαϊκό λαό (populus Romanus) και τους θεούς. Τα περισσότερα γινόταν μία φορά το έτος ή σε διαστήματα ετών κατά το Ρωμαϊκό ημερολόγιο. Άλλα ίσως δινόταν ως εκπλήρωση θρησκευτικών όρκων, όπως οι αγώνες για τον εορτασμό ενός θριάμβου. Στη Ρωμαϊκή παράδοση, τα πρώτα θριαμβικά παίγνια στον Ιππόδρομο έγιναν, όταν ο Ταρκύνιος ο Υπερήφανος, τελευταίος βασιλιάς της Ρώμης, τα υποσχέθηκε στον Δία, αν νικούσε την πόλη Πομέτια.
Τα Παίγνια ποίκιλλαν σε διάρκεια και περιεχόμενο, από μίας (ή και μισής) ημέρας εκδήλωση σε θεαματικούς σε πολλούς χώρους εορτασμούς, που διαρκούσαν αρκετές ημέρες, με θρησκευτικές τελετές και δημόσιες πανηγύρεις, ιπποδρομίες και αρματοδρομίες, αθλητικούς αγώνες, θεατρικά και μουσικά έργα, κυνήγι αγρίων ζώων και μονομαχίες. Μερικά περιελάμβαναν δημόσιες εκτελέσεις. Τα μεγαλύτερα Παίγνια στον Ιππόδρομο ξεκινούσαν με μία θεαματική παρέλαση (pompa circensis), όμοια με τη θριαμβευτική πομπή, που δήλωνε το σκοπό των αγώνων και εισήγαγε τους συμμετέχοντες.
Κατά τη Δημοκρατική περίοδο οι Aediles (αξιωματούχοι για τους ναούς και τις εορτές) οργάνωναν τους αγώνες. Τα δαπανηρά και περίπλοκα Παίγνια πρόσφεραν την ευκαιρία σε έναν τέτοιο να δείξει την ικανότητά του, τη γενναιοδωρία του και την καταλληλότητά του για ένα υψηλότερο αξίωμα. Μερικές πάντως εκδηλώσεις του Ιπποδρόμου φαίνεται να ήταν μικρές, για λίγους, υποθέσεις, π.χ. το 167 π.Χ. "μουσικοί με αυλούς, ηθοποιοί και χορευτές" έπαιξαν σε μία προσωρινή σκηνή. Άλλες εκδηλώσεις ήταν δαπανηρές και μεγάλες, που καταλάμβαναν όλο το χώρο. Ένα κυνήγι αγρίων ζώων (venatio) που έγινε εδώ το 169 π.Χ., ένα από αρκετά που δόθηκαν τον 2ο αι., περιελάμβανε "63 λεοπαρδάλεις και 40 άρκτους και ελέφαντες", όπου υποθέτουμε, πως οι θεατές θα προστατευόταν από ένα ασφαλές κιγκλίδωμα.
Οι Ρωμαίοι Αυτοκράτορες αντιμετώπισαν του ολοένα αυξανόμενου πλήθους τη ζήτηση για τακτικά παίγνια και την ανάγκη για πιο ειδικούς χώρους, ως αναγκαία υποχρέωση του αξιώματός τους και της λατρείας τους. Κατά τους επόμενους αιώνες της ανάπτυξής του, ο Μέγας Ιππόδρομος έγινε ο πιο αξιοπρόσεκτος ειδικός χώρος για αρματοδρομίες. Στα τέλη του 1ου αι. μ.Χ., κτίστηκε το Κολοσσαίο για να στεγάσει τις πιο πολλές επιδείξεις μονομαχιών στην πόλη και μικρά κυνήγια αγρίων ζώων. Οι πιο πολλοί αθλητές στίβου ανταγωνιζόταν στο για τον σκοπό αυτό φτιαγμένο Στάδιο του Δομιτιανού, αν και αγώνες δρόμου για μεγάλες αποστάσεις γινόταν ακόμη στον Ιππόδρομο. Τελικά 135 ημέρες χρόνο ήταν αφιερωμένες στα παίγνια.
Ακόμη και στην ακμή της ανάπτυξής του ως μία διαδρομή για αρματοδρομίες, ο Ιππόδρομος έμεινε ο πιο κατάλληλος χώρος στη Ρώμη για θρησκευτικές τελετές μεγάλης κλίμακας. Ήταν ο πιο δημοφιλής χώρος για εκτεταμένα κυνήγια (venationes). Στο τέλος του 3ου αι. ο Αυτοκράτορας Πρόβος εμφάνισε ένα κυνήγι σε μία ειδικά διαμορφωμένη σκηνή, όπου τα ζώα κυνηγιόταν μεταξύ αληθινών δασών από δένδρα. Με την παγίωση του Χριστιανισμού ως επίσημης θρησκείας της Αυτοκρατορίας, τα παίγνια σταδιακά εξέπεσαν της προτίμησης. Το τελευταίο γνωστό κυνήγι ζώων στον Μεγάλο Ιππόδρομο έγινε το 523 και οι τελευταία γνωστή αρματοδρομία έλαβε χώρα από τον Τωτίλα το 549.
Συμπληρωματικές κατασκευές
Η αποχέτευση του Μεγάλου Ιπποδρόμου, αρχικά ήταν ένα μικρό ρέμα, που τροφοδοτείτο από διάφορες πηγές γύρω από την Πόρτα Καπένα δεξιά της κοιλάδας, μεταξύ του Παλατίνου λόφου και του Aβεντίνου λόφου, και κατέβαινε στον ποταμό Τίβερη. Σύμφωνα με την παράδοση, στην κοιλάδα αυτή γίνονταν αγώνες και ιπποδρομίες αμέσως μετά την ίδρυση της Ρώμης, τον 8ο αι. Κατά τη διάρκεια των αιώνων, ο Μέγας Ιππόδρομος κτίστηκε επάνω από το ρέμα, με ένα κανάλι -που ονομαζόταν Εύριπος (Euripus)- να διασχίζει τη μέση της αρένας και δύο γέφυρες να φέρουν την αρένα από πάνω του. Το κανάλι χρησίμευε επίσης ως η ράχη (spina) κάτω από τη μέση της αρένας.
Υπό τον Ιούλιο Καίσαρα και τον Αύγουστο ο Ιππόδρομος και η γύρω περιοχή διευρύνθηκαν πολύ, καλύπτοντας το κανάλι, το οποίο έγινε υπόνομος. Συνδέθηκε με σήραγγα, που είχε σχεδιαστεί να καταλήγει στον κεντρικό υπόνομο της πόλης
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Ιπποδρόμια της Ρώμης Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Ρώμη
Σασσουόλο
Το Σασσουόλο (ιταλικά: Sassuolo) είναι πόλη στην Ιταλία. Είναι δήμος, εμπορικό και βιομηχανικό κέντρο της επαρχίας Μόντενα στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνα, στη βόρεια Ιταλία. Έχει πληθυσμό περίπου 40.000 κατοίκους και βρίσκεται 17 χιλιόμετρα μακριά από την πόλη Μόντενα. Η πόλη επίσης διασχίζεται από τον ποταμό Σέκχια. μικρογραφία|Η πλατεία Γκαριμπάλντι στο κέντρο της Σασσουόλο.
Ιστορία
Η πρώτη ιστορική αναφορά στην πόλη της Σασσουόλο έγινε το 980 μ.Χ. Το 1078 οι πρόξενοι της Σασσουόλο συμμάχησαν με την Μόντενα. Το 1373 η πόλη πέρασε κάτω από τον έλεγχο της οικογένειας Έστε, από την απόφαση των ίδιων των κατοίκων της πόλης, με σκοπό να έχουν την δυνατότητα να παίρνουν νερό από τον ποταμό Σέκχια. Η πόλη ήταν κομμάτι του δουκάτου της Μόντενα μέχρι τον 19o αιώνα.
Γεωγραφία
Η Σασσουόλο βρίσκεται στην βόρεια Ιταλία στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνα. Είναι στα σύνορα της επαρχίας της. Σημαντικά αξιοθέτα στην πόλη αποτελούν, το παλάτι της Σασσουόλο και η εκκλησία του Αγίου Τζουζέππε.
Οικονομία
Η Σασσουόλο έχει μία μεγάλη βιομηχανία πλακακίων, και αποτελεί ένα από τα βασικότερα οικονομικά κέντρα της περιοχής. Η ανάπτυξη της Σασσουόλο άρχισε από την δεκαετία του 50. μικρογραφία|86x86εσ|Η ομάδα της Σασσουόλο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Μόντενα
Θεέ υπερασπίσου τη Νέα Ζηλανδία
Ιστορία
Οι στίχοι του ύμνου γράφτηκαν ως ποίημα τη δεκαετία του 1870 από τον Ιρλανδό Ελευθεροτέκτονα μετανάστη Τόμας Μπράκεν. Το 1876 διοργανώθηκε ένας διαγωνισμός για το ποιος θα έγραφε την μουσική για το ποίημα,με έπαθλο δέκα "γουινέες" (Αγγλικό νόμισμα). Νικητής του διαγωνισμού ήταν ο Τζον Τζόζεφ Γουντς, που συνέθεσε τη μελωδία μέσα σε ένα απόγευμα, αφότου έμαθε για τον διαγωνισμό.
Το τραγούδι έγινε σταδιακά γνωστό κατά τον 19ο αιώνα και τις αρχές του 20ου, και το 1940 η κυβέρνηση της Νέας Ζηλανδίας αγόρασε τα πνευματικά δικαιώματα για να το "χρησιμοποιήσει" κατά τις γιορτές εκείνης της χρονιάς. Αφότου ο ύμνος ακούστηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Μονάχου, έγιναν οι πρώτες κινήσεις για να υιοθετηθεί ως εθνικός ύμνος της χώρας.
Το 1976 μια επιτροπή παρουσιάστηκε στη βουλή ζητώντας να κατοχυρωθεί το άσμα ως εθνικός ύμνος. Έτσι στις 20 Νοεμβρίου του 1977 αναγνωρίστηκε επίσημα με την άδεια της Ελισάβετ Β', για να χρησιμοποιείται παράλληλα με τον God Save the Queen, ο οποίος ως τότε ήταν ο μοναδικός επίσημος ύμνος της Νέας Ζηλανδίας.
Οι στίχοι
Ο ύμνος έχει πέντε στροφές στα Αγγλικά, μεταφρασμένες και στα Μαορί. Συνήθως μόνο η πρώτη στροφή τραγουδιέται, και σε κάποιες περιπτώσεις η δεύτερη και η τελευταία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Νέας Ζηλανδίας Κατηγορία:Μουσική στη Νέα Ζηλανδία
Μηχανοκίνητα σκάφη στους Ολυμπιακούς Αγώνες
100px|border|Water motorsports Οι αγώνες μηχανοκίνητων σκαφών (αγγλ.: water motorsports) υπήρξαν ολυμπιακό άθλημα μόνο στην Ολυμπιάδα του 1908 στο Λονδίνο. Στη συνέχεια αφαιρέθηκαν από το ολυμπιακό πρόγραμμα.
Αγώνες με μηχανοκίνητα σκάφη είχαν διεξαχθεί, επίσης, στην ολυμπιάδα του 1900 στο Παρίσι αλλά ως άθλημα επίδειξης.
Αγωνίσματα
Στη μοναδική Ολυμπιάδα που διεξήχθη το άθλημα αυτό έγιναν τρία αγωνίσματα (τρεις κλάσεις σκαφών) σε πέντε γύρους κυκλικής διαδρομής οκτώ ναυτικών μιλίων, δηλαδή συνολικά 40 ναυτικά μίλια. Οι αγώνες διεξήχθησαν στις 28 και 29 Αυγούστου 1908.
Συμμετοχές
Συμμετείχαν 17 σκάφη από δύο χώρες:
Είναι αξιοσημείωτο ότι μόνο ένα σκάφος τερμάτισε σε κάθε αγώνισμα, αφού τα υπόλοιπα βυθίστηκαν ή έσβησαν λόγω κυματισμού. Έτσι δεν απονεμήθηκαν ασημένια και χάλκινα μετάλλια αλλά μόνο χρυσά.
Επίσης, το βρετανικό σκάφος "Γυρίνος" κέρδισε και στις δύο κατηγορίες (μικρών και μεγάλων σκαφών), αφού ήταν το μόνο που κατάφερε να τερματίσει.
Νικητές
Κατηγορία:Αθλήματα στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Ολυμπιακοί Αγώνες
Σίδουσσα
Σίδουσσα ( Σίδουσσα  ή Σιδούσση) ήταν μια μικρή πόλη της Ιωνίας, που ανήκε στην επικράτεια των Ερυθρών, σημειώθηκε από τον Θουκυδίδη ως ένα ισχυρό μέρος, όπως το Πτελεούχο. Ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος το περιγράφει ως ένα νησί στα ανοικτά των ακτών των Ερυθρών. Είναι πιθανό ότι ο τόπος έφερε επίσης το όνομα Σιδοῦς, καθώς ο Στέφανος Βυζάντιος αναφέρει μια πόλη με αυτό το όνομα στο έδαφος των Ερυθρών.
Η Σίδουσσα ήταν μέλος της Συμμαχίας της Δήλου αφού αναφέρεται σε αφιερώματα στην Αθήνα τουλάχιστον μεταξύ των ετών 450/49 και 430/29 Π.Χ.
Ο Θουκυδίδης την τοποθετεί στο έδαφος των Ερυθραίων και αναφέρει ότι, όπως και η Πτελεούσα, ήταν ένα οχυρό μέρος που χρησιμοποιήθηκε από τον αθηναϊκό στρατό υπό τη διοίκηση του Λέοντα και του Διομήδωνα για να επιτεθεί σε θέσεις στη Χίο το έτος 412 π.Χ.
Η τοποθεσία των Σιδουσσών γίνεται προσωρινά αποδεκτή στη Büyük Ada.
βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Μέλη της Συμμαχίας της Δήλου Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Τουρκία
Λύγγος Ιωαννίνων
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Ο Λύγγος βρίσκεται στις νότιες πλαγιές του όρους Γρόβος σε υψόμετρο 760 μέτρα ενώ απέχει 8 χλμ. ΝΑ. από την Ελεούσα (έδρα του δήμου) και περίπου 2 χλμ. ΝΔ. από την πόλη των Ιωαννίνων. Το χωριό είναι το νοτιότερο από τα Γραμμενοχώρια και η παλιά του ονομασία είναι Μουσπίνα. Έτσι αναφέρεται επίσημα μετά την απελευθέρωση της Ηπείρου το 1919 στο ΦΕΚ 184Α - 19/08/1919 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Το 1955 με το ΦΕΚ 287Α - 10/10/1955 μετονομάστηκε σε Λύγγος. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Λύγγου της δημοτικής ενότητας Πασαρώνος που υπάγεται στο δήμο Ζίτσας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει ως πληθυσμό 76 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Ζίτσας Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων
Αρμενικός σεισμός του 1988
Ο Αρμενικός σεισμός του 1988, επίσης γνωστός ως σεισμός του Σπιτάκ (Սպիտակի երկրաշարժ, Σπιτάκι γιεκρασάρτζ), εκδηλώθηκε στις 7 Δεκεμβρίου 1988 στις 11:41 τοπική ώρα. Είχε μέγεθος 6.8 ρίχτερ και μέγιστο μέγεθος Χ (Καταστροφικός) στην κλίμακα Μεντβέντεφ-Σπονχόιερ-Κάρνικ. Ο σεισμός συνέβη στη βόρεια Αρμενία (τότε μέρος της Σοβιετικής Ένωσης), η οποία είναι ευάλωτη σε μεγάλους και καταστρεπτικούς σεισμούς. Είναι μέρος μιας μεγάλης σεισμικής ζώνης που εκτείνεται από τις Άλπεις μέχρι τα Ιμαλάια. Η σεισμική δραστηριότητα στην περιοχή συνδέεται με την αλληλεπίδραση του ορίου των τεκτονικών πλακώντεκτονική, ενώ η πηγή του σεισμού ήταν ένα ρήγμα βόρεια του Σπιτάκ. Η δόνηση οδήγησε στην ενεργοποίηση πολλών ρηγμάτων μετά τον κύριο σεισμό. Υπήρχαν 25.000 με 50.000 ανθρώπινες απώλειες λόγω του σεισμού. Τραυματίστηκαν 31.000 με 130.000 άτομα.
Οι σεισμολόγοι μελέτησαν τις επιδράσεις του σεισμού στο Σπιτάκ, συμπεριλαμβανομένου του κύριου σεισμού και τους μετασεισμούς του. Σεισμολόγοι από τη Γαλλία και την Σοβιετική Ένωση έστησαν προσωρινά σεισμόμετρα πριν το τέλος του 1988. Ειδικοί στην αντισεισμική κατασκευή έλεγξαν εξονυχιστικά την κατασκευή των κτιρίων και διαπίστωσαν προβλήματα στα προχείρως κατασκευασμένα διαμερίσματα της Εποχής της Στασιμότητας, την εποχή της διακυβέρνησης του Λεονίντ Μπρέζνιεφ. Οι πόλεις Σπιτάκ, Λενινακάν (Γκιουμρί) και Κιροβακάν (Βαναντζόρ) επηρεάστηκαν σημαντικά, καταγράφοντας πολλούς θανάτους και ζημιές σε κτίρια. Πολλά κοντινά χωριά επίσης επηρεάστηκαν σημαντικά.
Παρά τις εντάσεις του Ψυχρού Πολέμου, ο ηγέτης της Σοβιετικής Ένωσης Μιχαήλ Γκορμπατσόφ ζήτησε επισήμως ανθρωπιστική βοήθεια από τις Ηνωμένες Πολιτείες μέσα σε λίγες ημέρες από το σεισμό. Ήταν το πρώτο τέτοιο αίτημα από τα τέλη της δεκαετίας του 1940. Εκατόν δεκατρείς χώρες έστειλαν σημαντικά ποσά ανθρωπιστικής βοήθειας στην Σοβιετική Ένωση, προσφέροντας εξοπλισμό διάσωσης, ομάδες έρευνας και ιατρικές προμήθειες. Διάφορες ιδιωτικές δωρεές και βοήθεια από μη κυβερνητικές οργανώσεις, συνέβαλαν πολύ στην διεθνή προσπάθεια. Ενώ μετέφερε κάποιες προμήθειες στην περιοχή, ένα Σοβιετικό αεροσκάφος που μετέφερε 9 μέλη πληρώματος και 69 στρατιωτικό προσωπικό, καθώς και ένα μεταγωγικό αεροπλάνο από τη Γιουγκοσλαβία, συνετρίβησαν σε δύο ξεχωριστά περιστατικά. Για την υποστήριξη της προσπάθειας ανακούφισης, αρκετοί τραγουδιστές ενώθηκαν δημιουργώντας μουσικές συνεισφορές για τα θύματα του σεισμού. Ένα τραγούδι που παρήχθη από ένα ντουέτο γάλλων συνθετών (στο οποίο συμμετείχε ο Σαρλ Αζναβούρ) και ένα στούντιο άλμπουμ με τραγούδια από γνωστά συγκροτήματα της ροκ κυκλοφόρησε από την προσπάθεια Rock Aid Armenia, της βρετανικής μουσικής βιομηχανίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρμενική Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Ρωσικά (ru) Κατηγορία:Σελίδες που περιέχουν συνδέσμους για περιεχόμενο μόνο με συνδρομή Κατηγορία:Σεισμοί
The Symbol Remains
Ηχογράφηση
Το συγκεκριμένο άλμπουμ υπήρξε η πρώτη στούντιο κυκλοφορία του συγκροτήματος μετά το "Curse of the Hidden Mirror" του 2001. Η έλλειψη συμβολαίου με δισκογραφική εταιρεία έληξε το καλοκαίρι του 2019, όταν οι Blue Öyster Cult υπέγραψαν στη Frontiers Records και παράλληλα ξεκίνησαν τις ηχογραφήσεις για το νέο τους δίσκο. Τον Αύγουστο της επόμενης χρονιάς γνωστοποιήθηκαν το εξώφυλλο και τα τραγούδια του δίσκου.
Κυκλοφορία και εμπορική απήχηση
Στις 28 Αυγούστου 2020, κυκλοφόρησαν τα βίντεο κλιπ για τα κομμάτια "That Was Me" και "Box in My Head" στο YouTube και ακολούθησε το "Box in My Head" δύο εβδομάδες αργότερα, το "Tainted Blood" στις 25 Σεπτεμβρίου και το "The Alchemist" την ημέρα της κυκλοφορίας του άλμπουμ.
Το "The Symbol Remains" έβαλε το συγκρότημα στις χαμηλές θέσεις των τσαρτ του Billboard μετά από 32 χρόνια, ενώ μπήκαν στο Top-40 στη Γερμανία, το Βέλγιο, τη Σκωτία και τη Φινλανδία.
Οι κριτικές που απέσπασε ο δίσκος υπήρξαν θετικές, με το AllMusic να του δίνει τέσσερα αστέρια με άριστα τα πέντε, το Blabbermouth 7,5 / 10, το Louder Sound 4 / 5, το Metal Storm 7 / 10 και το Sputnik Music 3,6 / 5.
Θέσεις τσαρτ
Επίσημη κυκλοφορία: 9 Οκτωβρίου 2020
Τα μέλη των Blue Öyster Cult
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "The Symbol Remains" είναι οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Blue Öyster Cult Κατηγορία:Άλμπουμ του 2020
USS Pueblo (AGER-2)
Το USS Pueblo (AGER-2) είναι ένα πλοίο περιβαλλοντικής έρευνας που υπηρέτησε ως κατασκοπευτικό πλοίο και που δέχθηκε επίθεση και καταλήφθηκε από τις βορειοκορεατικές δυνάμεις στις 23 Ιανουαρίου του 1968.
Η κατάληψη του αμερικανικού πλοίου και η σύλληψη των 83 μελών του πληρώματος, ένα εκ των οποίων σκοτώθηκε στην επίθεση, συνέβη σε λιγότερο από μία εβδομάδα από την ημέρα που ο Αμερικανός πρόεδρος Λίντον Τζόνσον απευθύνθηκε στο Κογκρέσο των Ηνωμένων Πολιτειών, ακριβώς μία εβδομάδα πριν την επίθεση του Τετ στο Νότιο Βιετνάμ κατά τη διάρκεια του Πολέμου του Βιετνάμ και μόνο τρεις ημέρες αφότου 31 Βορειοκορεάτες διέσχισαν την κορεατική αποστρατικοποιημένη ζώνη και σκότωσαν 26 Νοτιοκορεάτες σε μία προσπάθεια να επιτεθούν στην νοτιοκορεατική προεδρική κατοικία στην πρωτεύουσα Σεούλ.
Η κατάληψη του Pueblo και η κακοποίηση και τα βασανιστήρια των μελών του πληρώματος κατά τη διάρκεια της επακόλουθης 11μηνης κράτησής τους, αποτέλεσε σημαντικό επεισόδιο του Ψυχρού πολέμου, αυξάνοντας την ένταση μεταξύ των δυτικών δημοκρατιών και της Ένωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών και της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας.
Η Βόρεια Κορέα δήλωσε ότι το Pueblo μπήκε σκόπιμα στα χωρικά ύδατα της χώρας και ότι το ημερολόγιο πλοίου δείχνει ότι εισχώρησε πολλές φορές. Ωστόσο, οι Ηνωμένες Πολιτείες υποστηρίζουν ότι κατά τη στιγμή του συμβάντος το πλοίο βρισκόταν σε διεθνή ύδατα και ότι οποιαδήποτε υποτιθέμενα αποδεικτικά στοιχεία, που δόθηκαν από τη Βόρεια Κορέα για να υποστηρίξει τη στάση της, ήταν κατασκευασμένα.
Το Pueblo, το οποίο εξακολουθεί να κατέχει σήμερα η Βόρεια Κορέα, παραμένει επίσημα πλοίο του Πολεμικού Ναυτικού των Η.Π.Α. Από τις αρχές του 2013, το πλοίο βρίσκεται αγκυροβολημένο στην Πιονγιάνγκ και χρησιμοποιείται εκεί ως πλοίο-μουσείο. Το Pueblo είναι το μόνο πλοίο που εξακολουθεί να ανήκει στο δυναμικό του Πολεμικού Ναυτικού των Η.Π.Α. και τελεί υπό αιχμαλωσία.
Η αιχμαλωσία
Τη νύχτα της 22 προς 23 Ιανουαρίου του 1968, το αμερικανικό κατασκοπευτικό πλοίο Pueblo αιχμαλωτίστηκε από τέσσερα πολεμικά πλοία των Βορειοκορεατών και οδηγήθηκε, με το 83μελές του πλήρωμα, στο λιμάνι του Γουονσάν. Κατά τη διάρκεια της κατάληψης του πλοίου ένα μέλος του πληρώματος τραυματίστηκε θανάσιμα. Ήταν το πρώτο αμερικανικό πολεμικό πλοίο που αιχμαλωτίστηκε μετά τον αγγλοαμερικανικό πόλεμο του 1812. Το Στέιτ Ντιπάρτμεντ έδωσε στη δημοσιότητα χάρτες υποστηρίζοντας ότι το σκάφος βρισκόταν σε διεθνή ύδατα, αλλά ο ραδιοφωνικός σταθμός της Πιονγιάνγκ μίλησε για "εχθρικές δραστηριότητες μέσα στα χωρικά ύδατα της χώρας". Στις 24 Ιανουαρίου ο πρόεδρος Λίντον Τζόνσον έστειλε το αεροπλανοφόρο Enterprise, το μεγαλύτερο πολεμικό πλοίο στον πλανήτη, στα ανοιχτά της Κορέας, ενώ ταυτόχρονα ο Αμερικανός πρεσβευτής στη Μόσχα ζήτησε τη μεσολάβηση του Κρεμλίνου για την επίλυση της κρίσης. Οι Σοβιετικοί, όμως, απέφυγαν να αναμιχθούν ενώ οι Βορειοκορεάτες ήταν ανένδοτοι: Δεν απελευθέρωσαν τους Αμερικανούς παρά μόνο αφού η αμερικανική κυβέρνηση ομολόγησε επίσημα τις εχθρικές της ενέργειες και ζήτησε συγγνώμη από την Πιονγιάνγκ. Την ίδια μέρα, ο κυβερνήτης του Pueblo, υπό την απειλή ότι θα γινόταν εκτέλεση ενός άνδρα του κάθε μέρα, όπως υποστήριξε αργότερα, υπέγραψε "ομολογία" σύμφωνα με την οποία η CIA υποσχέθηκε πακτωλό δολαρίων στον ίδιο και στους άνδρες του προκειμένου να φέρουν σε πέρας κατασκοπευτικές επιχειρήσεις εναντίον της Ε.Σ.Σ.Δ. και της Βόρειας Κορέας. Η οδύσσεια των 82 Αμερικανών κράτησε μήνες ολόκληρους, με την αγωνία των συγγενών τους να κορυφώνεται. Τελικά, οι Αμερικανοί αιχμάλωτοι απελευθερώθηκαν στις 23 Δεκεμβρίου και γιόρτασαν τα Χριστούγεννα με τους δικούς τους, αφού προηγουμένως ο εκπρόσωπος της αμερικανικής κυβέρνησης, υποστράτηγος Γούντγουορντ, υπέγραψε την ταπεινωτική ομολογία και αίτηση συγνώμης που του υπαγόρευσαν οι Βορειοκορεάτες διαπραγματευτές. Αμέσως μετά, οι Αμερικανοί αποκήρυξαν την ομολογία τους, χωρίς αυτό να προσθέτει πολλά πράγματα στο βαρύτατο τρωθέν διεθνές τους γόητρο. Η ειρωνεία είναι ότι διατάχθηκε ανάκριση εναντίον του κυβερνήτη του Pueblo για την ομολογία του, η οποία δεν διέφερε ουσιαστικά σε τίποτα από το έγγραφο που υπέγραψε το ίδιο το αμερικανικό κράτος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ
Δυτικοί Πολάνοι
μικρογραφία|300x300εσ| Οι Δυτικοί Σλάβοι τον 9ο-10ο αιώνα. μικρογραφία|300x300εσ| Ένα κομμάτι του [[Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum (1073) από τον Αδάμ της Βρέμης που περιέχει το όνομα Πολάνοι - trans Oddaram sunt Polanos, κυριολεκτικά: «πέρα από τον Όντερ βρίσκονται οι Πολάνοι».]] Οι Δυτικοί Πολάνοι (επίσης γνωστοί ως Πολάνοι, πολωνικά: Polanie, προερχόμενοι από τον παλαιό σλαβικό polje, δηλ. «χωράφι» ή «πεδιάδα») ήταν μια δυτική σλαβική και λεχιτική φυλή, οι οποίοι κατοικούσαν στη λεκάνη του ποταμού Βάρτα στη σύγχρονης περιοχής της Μείζονος Πολωνίας, ξεκινώντας από τον 6ο αιώνα. Ήταν μια από τις κύριες φυλές της Κεντρικής Ευρώπης και είχαν στενή σχέση με τους Βιστούλους, τους Μασοβιανούς, τους Τσέχους και τους Σλοβάκους.
Ιστορία
Τον 9ο αιώνα, οι Πολάνοι ένωσαν πολλές ομάδες των Δυτικών Σλάβων (Λεχιτών) στα βόρεια της Μεγάλης Μοραβίας. Η ένωση με επικεφαλής τη δυναστεία των Πιάστ εξελίχθηκε στο Βασίλειο της Πολωνίας, του οποίου το όνομα προέρχεται από αυτό των Πολάνων.
Οι πρώιμοι Πολάνοι ηγέτες που αναφέρονται κατά όνομα είναι οι θρυλικές φιγούρες του Πιάστ του Τροχοποιού και του Πόπιελ (8ος-9ος αιώνας). Ο πρώτος ιστορικός ηγέτης ήταν ο Μιέσκο Α΄ (960–992), ο οποίος διεύρυνε την περιοχή που αργότερα ονόμασε Πολωνία, ενσωματώνοντας τη Μασοβία και κατακτώντας τη Σιλεσία και τα εδάφη των Βιστούλων της Ελάσσονος Πολωνίας.
Το έγγραφο Dagome iudex αναφέρεται στην Πολωνία κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Μιέσκο Α΄ ως Τσίβιτας Σκινέσγκε (Civitas Schinesghe, το κράτος Γκνιέζνο). Το έγγραφο περιγράφει τη χώρα ότι εκτείνεται μεταξύ του Όντερ και του Ρως και μεταξύ της Ελάσσονος Πολωνίας («Craccoa»/«Alemure») και της Βαλτικής Θάλασσας. Για περισσότερες πληροφορίες, δείτε Πολωνία στον Πρώιμο Μεσαίωνα και Ιστορία της Πολωνίας κατά τη διάρκεια του Οίκου των Πιάστ.
Αρχαιολογικά ευρήματα αποκάλυψαν τέσσερα μεγάλα οχυρά ή γκορντ (πολωνικά: gród) στο κράτος των πρώιμων Πολάνων:
Οι Δυτικοί Πολάνοι αναφέρθηκαν για πρώτη φορά γύρω στο 1000 μ.Χ. μετά τους Ανατολικούς Πολάνους, μια παρόμοια ομώνυμη αλλά άσχετη ανατολική σλαβική φυλή που έζησε κοντά στο σύγχρονο Κίεβο, όπου τεκμηριώθηκε τελευταία το 944 μ.Χ..
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρώιμη Μεσαιωνική Πολωνία Κατηγορία:Δυτικές Σλαβικές φυλές
Ντεμέτ Εβγκάρ
Η Εβγκάρ γεννήθηκε στη Μανίσα το 1980. Η πατρική οικογένειά της έχει αλβανική καταγωγή. Ενώ κατέρρεε η Οθωμανική Αυτοκρατορία, κάποια μέλη της οικογένειάς της μετακόμισαν στη Μανίσα. Η μητέρα της είχε τουρκική καταγωγή από τη Θεσσαλονίκη. Ο αδερφός της είναι ο σκηνοθέτης Γιγίτ Εβγκάρ.
Πρωταγωνίστησε στην κωμωδία 1 Kadın 1 Erkek για 8 σεζόν. Πρωταγωνίστησε επίσης στις κωμικές σειρές "Emret Komutanım" και "Avlu(The Yard)" ενώ έκανε μια γκεστ εμφάνιση στην σειρά Vatanım Sensin. Προς το παρόν συμμετέχει στην τηλεοπτική σειρά Alev Alev.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τουρκάλες ηθοποιοί
Μαχαμάν Ουσμάν
Πολιτική καριέρα
Ο Ουσμάνε γεννήθηκε στο Ζιντέρ του Νίγηρα, που εκείνη την εποχή ανήκε στη Γαλλική Δυτική Αφρική, αποικία της Γαλλίας. Σπούδασε οικονομικά στη Γαλλία και τον Καναδά και το 1980 επέστρεψε στον Νίγηρα. Μετά την εισήγηση του πολυκομματισμού στον Νίγηρα, ο Ουσμάνε ίδρυσε το σοσιαλδημοκρατικό κόμμα Δημοκρατική και Κοινωνική Συνείδηση ( CDS- Rahama) τον Ιανουάριο του 1991.
Πρόεδρος του Νίγηρα
Ο Ουσμάνε διεκδίκησε την προεδρία του Νίγηρα με το κόμμα CDS- Rahama στις προεδρικές εκλογές του 1993, που ήταν οι πρώτες ελεύθερες και δημοκρατικές από την ανεξαρτησία της χώρας από τη Γαλλία το 1960. Έλαβε το 26,59% των ψήφων στον πρώτο γύρο, πίσω από τον αντίπαλό του, Μαμάντου Τάντζα. Στον δεύτερο γύρο ωστόσο, κέρδισε την υποστήριξη άλλων κομμάτων και κέρδισε τις εκλογές με 54,42%.
Στις 27 Ιανουαρίου 1996 ένα στρατιωτικό πραξικόπημα από τον Ιμπραήμ Μπαρέ Μαϊνασσάρα ανέτρεψε τον Ουσμανέ, με τη δικαιολογία ότι το πολιτικό αδιέξοδο απειλούσε τη χώρα. Ο Ουσμανέ συνελήφθη και κρατήθηκε για πέντε ημέρες, οπότε τέθηκε σε κατ' οίκον περιορισμό έως τον Απρίλιο.
Στην αντιπολίτευση
Ο Ουσμανέ συμμετείχε στις προεδρικές εκλογές του Ιουλίου του 1996, όπου έλαβε τη δεύτερη θέση, με ποσοστό 19,75% απέναντι στον Μαϊνασσάρα. Οι εκλογές δεν χαρακτηρίστηκαν δημοκρατικές και ο Ουσμάνου τέθηκε υπό κράτηση για δύο εβδομάδες λίγο μετά την διεξαγωγή τους.
Ο Ουσμανέ συμμετείχε και στις προεδρικές εκλογές του Οκτωβρίου του 1999, που προκηρύχθηκαν μετά τη δολοφονία του Μαϊνασσάρα, στις οποίες όμως δεν πέρασε στον πρώτο γύρο. Ο Ουσμανέ υποστήριξε τον Τάντζα έναντι του Ισουφού, με τον πρώτο να εκλέγεται τελικά Πρόεδρος του Νίγηρα. Μετά τις βουλευτικές εκλογές του Νοεμβρίου του 1999 ο Ουσμανέ έγινε Πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης του Νίγηρα στις 29 Δεκεμβρίου 1999. Στις προεδρικές εκλογές του Νοεμβρίου του 2004 κατετάγη και πάλι στην τρίτη θέση και δεν πέρασε στον πρώτο γύρο, στον οποίο ο Τάντζα επανεξελέγη πρόεδρος έναντι του Ισουφού. Ο Ουσμανέ επανεξελέγη Πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης. Το 2009 ο Τάντζα αποφάσισε να παρατείνει την παραμονή του στην προεδρία του Νίγηρα με την προκήρυξη δημοψηφίσματος. Τα κόμματα της αντιπολίτευση αποκήρυξαν αυτή την κίνηση και ξέσπασε σοβαρή πολιτική και συνταγματική κρίση στη χώρα. Τον Μάιο του 2009 ο Ουσμανέ έπαψε να είναι Πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης. Η αντιπολίτευση μποϊκοτάρισε το δημοψήφισμα, το Σύνταγμα του 1999 καταργήθηκε και αποφασίστηκε η χώρα να κυβερνηθεί από μία προσωρινή κυβέρνηση για τρία έτη υπό τον Τάντζα. Μετά από επιδείνωση της σύγκρουσης κυβέρνησης και αντιπολίτευσης, εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης εναντίον του Ουσμανέ, ο οποίος όμως βρισκόταν στο εξωτερικό εκείνη την περίοδο. Στις 18 Φεβρουαρίου 2010 ο Τάντζα ανατράπηκε με πραξικόπημα και λίγο αργότερα ο Ουσμανέ επέστρεψε στον Νίγηρα.
Ο Ουσμανέ διαγωνίστηκε στις προεδρικές εκλογές του Ιανουαρίου-Μαρτίου του 2011 με το κόμμα CDS-Rahama, όπου ήρθε τέταρτος με το 8,2% των ψήφων. Πρόεδρος εξελέγη τελικά ο Ισουφού του PNDS. Ο Ουσμάνε κατέλαβε επίσης την τέταρτη θέση στις προεδρικές εκλογές του 2016. Ο Ουσμανέ συμμετείχε στις προεδρικές εκλογές του 2021, στις οποίες κατάφερε να περάσει στον πρώτο γύρο, όπου ηττήθηκε με ποσοστό 44,25% έναντι 55,75% του υποψηφίου του PNDS Μοχάμεντ Μπαζούμ.
Ουίντσεστερ
Το Ουίντσεστερ (αγγλικά: Winchester) είναι πόλη καθεδρικού στο Χάμπσαϊρ της Αγγλίας. Η πόλη βρίσκεται στο επίκεντρο της ευρύτερης πόλης του Ουίντσεστερ, μια τοπική διοικητική περιοχή, στο δυτικό άκρο του Εθνικού Πάρκου Σάουθ Ντάουνς, στο ποταμό Ίτσεν. Βρίσκεται 100 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Λονδίνου και 23 χιλιόμετρα από το Σαουθάμπτον, την πλησιέστερη άλλη πόλη. Κατά την απογραφή του 2011, το Γουίντσεστερ είχε πληθυσμό 45.184 κατοίκους. Η ευρύτερη περιοχή Πόλη του Ουίντσεστερ, η οποία περιλαμβάνει πόλεις όπως το Άλρσφορντ και το Μπίσοπ'ς Όλταμ, έχει πληθυσμό 116.595. Το Ουίντσεστερ είναι η έδρα της κομητείας του Χαμπσάιρ και περιλαμβάνει την έδρα του κομητειακού συμβουλίου του Χαμπσάιρ.
Το Γουίντσεστερ ήταν η πρώτη και πρώην πρωτεύουσα της Αγγλίας. Αναπτύχθηκε από τη ρωμαϊκή πόλη του Venta Belgarum, η οποία με τη σειρά της αναπτύχθηκε στη θέση πολίχνης της Εποχής του Σιδήρου. Το Γουίντσεστερ παρέμεινε η πιο σημαντική πόλη στην Αγγλία μέχρι την κατάκτηση των Νορμανδών τον 11ο αιώνα. Από τότε η πόλη έχει γίνει μια από τις πιο ακριβές και εύπορες περιοχές στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Το σημαντικότερο αξιοθέατο της πόλης είναι ο καθεδρικός ναός του Γουίντσεστερ. Η πόλη φιλοξενεί επίσης το Πανεπιστήμιο του Ουίντεστερ και το Κολλέγιο του Ουίντσεστερ, το παλαιότερο δημόσιο σχολείο στο Ηνωμένο Βασίλειο που εξακολουθεί να χρησιμοποιεί τα αρχικά του κτίρια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρώην εθνικές πρωτεύουσες Κατηγορία:Πρωτεύουσες πρώην εθνών Κατηγορία:Πόλεις της Αγγλίας
Περιοχή Κιλόλο
Η Περιοχή Κιλόλο (Αγγλικά: Kilolo District), Σουαχίλι: Wilaya ya Kilolo), είναι μία από τις τέσσερις επαρχίες στην Περιφέρεια Ιρίνγκα (Iringa Region) της Τανζανίας. Στα βόρεια και ανατολικά συνορεύει με την Περιφέρεια Μορογκόρο (Morogoro Region), στα νότια από την Περιοχή Μουφίντι (Mufindi District) και δυτικά από την Αγροτική Περιοχή Ιρίνγκα (Iringa Rural District).
Σύμφωνα με την Εθνική Απογραφή της Τανζανίας του 2012, ο πληθυσμός στην Επαρχία Κιλόλο (Kilolo District) ήταν 218.130 άτομα.
Εκλογικές περιφέρειες
Για τις βουλευτικές εκλογές, η Τανζανία χωρίζεται σε εκλογικές περιφέρειες. Κατά τις εκλογές του 2010, η Περιοχή Κιλόλο, είχε μία εκλογική περιφέρεια:
Τομείς
• 4
Τμήματα
Από το 2012, η Περιοχή Κιλόλο διαιρείται διοικητικά σε εικοσιδύο Τμήματα (παρατίθενται παρακάτω τα Τμήματα και σε παρένθεση ο πληθυσμός των κατά την απογραφή του 2012): • 4
Οι πρώτοι Έλληνες καλλιεργητές πύρεθρου στην περιοχή
Το πύρεθρον ευδοκιμεί σε ορεινά και ψυχρά μέρη με άφθονες βροχές. Τα τμήματα Boma la Ng'ombe και Dabaga, είναι τα καταλληλότερα, για την καλλιέργεια του πύρεθρου. Κατά το 1950, σε ολόκληρη την τότε Τανγκανίκα, υπήρχαν μόλις τρεις Έλληνες καλλιεργητές, οι: • 3
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." /> <references group="Παρ. Σημ." />
Παραπομπές
Κατηγορία:Επαρχίες της Περιφέρειας Ιρίνγκα Κατηγορία:Επαρχίες της Τανζανίας
Γιένσεπινγκ
Το Γιένσεπινγκ (σουηδικά:: Jönköping) είναι πόλη στο νότιο τμήμα της Σουηδίας, στις όχθες της λίμνης Βέττερν. Μία από τις μεγαλύτερες πόλεις της ιστορικής περιφέρειας Σμόλαντ. Στο Γιένσεπινγκ βρίσκεται το βιομηχανικό κέντρο Χουσκβάρνα. Εδώ βρίσκονται τα καταστήματα των μεγαλύτερων εταιρειών όπως το IKEA και το Electrolux.
left|1000px|thumb|Πανόραμα του Γιένσεπινγκ
Ανθρώπινα δικαιώματα στην Τουρκία
Τα Ανθρώπινα δικαιώματα στην Τουρκία προστατεύονται από διάφορες συνθήκες του διεθνούς δικαίου, οι οποίες υπερισχύουν της εθνικής νομοθεσίας σύμφωνα με το Άρθρο 90 του Συντάγματος του 1982. Το Διεθνές Δίκαιο για τα Ατομικά και τα Πολιτικά Δικαιώματα υπογράφηκε στην Τουρκία μόλις το 2000. Το ζήτημα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων έχει ιδιαίτερη σημασία για τις διαπραγματεύσεις της χώρας με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Τα σοβαρότερα ζητήματα περί των ανθρωπίνων δικαιωμάτων αφορούν κυρίως το καθεστώς των Κούρδων στην Τουρκία. Η κουρδοτουρκική σύγκρουση προκάλεσε πολλές παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων με την πάροδο των ετών. Μια συνεχιζόμενη συζήτηση είναι σε ισχύ στην Τουρκία σχετικά με το δικαίωμα στην ζωή, τα βασανιστήρια, την ελευθερία της έκφρασης, την ανεξιθρησκεία, καθώς και το δικαίωμα του "συνέρχεσθαι και συνεταιρίζεσθαι".
Η Τουρκία εξακολουθεί να έχει σε ισχύ νόμους που θεωρούνται αντιδημοκρατικοί ή αυταρχικοί, όπως η απαγόρευση στις μειονότητες να έχουν πρόσβαση στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση στην μητρική τους γλώσσα. Η μεγαλύτερη μειονοτική ομάδα της χώρας, οι Κούρδοι, που αποτελούν το 15% του πληθυσμού, δεν έχει πρόσβαση στην αυτοδιάθεση παρόλο που η Τουρκία έχει υπογράψει το Διεθνές Σύμφωνο για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα (ICCPR). Τον Μάρτιο 2017, τα Ηνωμένα Έθνη κατηγόρησαν την τουρκική κυβέρνηση για "μαζική καταστροφή, δολοφονίες και άλλες παραβιάσεις στα ανθρώπινα δικαιώματα" κατά της κουρδικής μειονότητας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινωνία της Τουρκίας Τουρκια
Νταϊτόκου-τζι
Το Νταϊτόκου-τζι (大徳寺, ο «ναός της Μεγάλης Αρετής») είναι βουδιστικός ναός, ένας από τους δεκατέσσερεις αυτόνομους κλάδους της σχολής Ρινζάι του Ζεν βουδισμού. Βρίσκεται στο Κίτα-κου, στο Κιότο της Ιαπωνίας. Το όνομα βουνού (σάνγκο) με το οποίο είναι γνωστός είναι Ριουχόζαν (龍宝山). Το συγκρότημα κτηρίων του ναού Νταϊτόκου-τζι σήμερα καλύπτει πάνω από 23 εκτάρια. Περιλαμβάνει μία μεγάλη ποικιλία Ζεν κήπων.
Ιστορία
Το Νταϊτόκου-τζι δημιουργήθηκε ως ένα μικρό μοναστήρι, που ιδρύθηκε το 1315 ή το 1319 από τον μοναχό Σούχο Μιότσο, (宗峰妙超, 1282–1337), ο οποίος είναι γνωστός με τον τίτλο Ντάιτο Κοκούσι ("Εθνικός Δάσκαλος του Μεγάλου Φωτός") που του δόθηκε από τον αυτοκράτορα Γκο-Ντάιγκο. Το 1325, το μοναστήρι μετατράπηκε σε αίθουσα παρακλήσεων για την αυτοκρατορική αυλή μετά από αίτημα του συνταξιούχου αυτοκράτορα Χαναζόνο. Η τελετή αφιερώματος για την αυτοκρατορική αίθουσα ικεσίας, με την πρόσφατη προσθήκη της αίθουσας του Ντάρμα και τον κοιτώνα του ηγουμένου, πραγματοποιήθηκε το 1326, και αυτό αναγνωρίζεται γενικά ως η αληθινή ίδρυση του ναού.
Ο αυτοκράτορας Γκο-Ντάιγκο προστάτευε το Νταϊτόκου-τζι και επιθυμούσε την αναβάθμισή του. Όταν όμως η φυλή Ασικάγκα κυριάρχησε στην Ιαπωνία φέρονταν απαξιωτικά για τους ναούς, που ήταν υπό την προστασία του αυτοκράτορα Γκο-Ντάιγκο μεταξύ αυτών και για τον Νταϊτόκου-τζι. Το Νταϊτόκου-τζι απαγκιστρώθηκε σταδιακά από την κυβερνητική προστασία και χάραξε ανεξάρτητη πορεία αναπτύσσοντας τον Ζεν βουδισμό. Το Νταϊτόκου-τζι υποστηρίχθηκε από έναν μεγάλο αριθμό ανθρώπων όπως αριστοκράτες, νταϊμιό, καλλιτέχνες και πλούσιους. Από την περίοδο Μουρομάτσι ξεπήδησαν διαπρεπείς μοναχοί από το Νταϊτόκου-τζι όπως ο Ικκιού Σότζουν.
Από τις πρώτες μέρες του, ο ναός γνώρισε εναλλασσόμενες περιόδους ανόδου και παρακμής. Αυτό μπορεί να αποδοθεί στους ανταγωνισμούς και τις συγκρούσεις μεταξύ του Νταϊτόκου-τζι και άλλων γνωστών ναών του Ζεν, καθώς και μεταξύ του Νταϊτόκου-τζι και των πολιτικών αρχών.
Το Νταϊτόκου-τζι έγινε ιδιαίτερα σημαντικό από τον δέκατο έκτο αιώνα, όταν υποστηρίχθηκε κυρίως από μέλη του στρατιωτικού κατεστημένου, που υποστήριζαν την οικοδόμηση βοηθητικών ναών ως χώρους προσευχής για τους προγόνους τους ή ως προετοιμασία για τον θάνατο τους. Το 1582, ο Τογιοτόμι Χιντεγιόσι έθαψε τον προκάτοχό του, Όντα Νομπουνάγκα, στο Νταϊτόκου-τζι. Συνεισέφερε επίσης γη και έχτισε το Σόκεν-ιν.
Σε αυτήν την περίοδο της ιστορίας, το Νταϊτόκου-τζι συνδέθηκε στενά με τον κύριο της ιαπωνικής τελετής τσαγιού, Σεν νο Ρικιού, και κατά συνέπεια με το βασίλειο της ιαπωνικής τελετής τσαγιού. Μετά την εποχή του Σεν νο Ρικιού, μια άλλη διάσημη φιγούρα στην ιστορία της ιαπωνικής τελετής τσαγιού, που άφησε το στίγμα του σε αυτόν τον ναό ήταν ο Κομπόρι Ένσου.
Κτήρια
Υπάρχουν πολλά κτήρια στο συγκρότημα:
Θησαυροί
δεξιά|μικρογραφία|300x300εσ| Μου Τσιi, Γκουανίν, Μαϊμούδες και γερανός, [[Δυναστεία Σονγκ, Εθνικός θησαυρός]] Το Νταϊτόκου-τζι φιλοξενεί μερικά έργα του Κινέζου καλλιτέχνη-μοναχού Μου Τσι του 13ου αιώνα:
Υποναοί
Το Νταϊτόκου-τζι λειτουργεί περίπου είκοσι δύο υπο-ναούς, εκ των οποίων οι πιο σημαντικοί είναι οι Ντάισεν-ιν, Τζούκο-ιν (聚光院) και Σίντζου-αν (眞珠庵).
Σιτσίντο γκαράν
Το γκαράν (συγκρότημα κτηρίων):
Τατσού
Τα τατσού (塔中, εσωτερικοί χώροι):
Περαιτέρω ανάγνωση
Ν Κατηγορία:Κιότο
Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 2016-17
Το Κύπελλο Κύπρου 2016-17 ήταν η 75η έκδοση του Κυπέλλου Κύπρου. Νικητής ήταν ο Απόλλων για 9η φορά στην ιστορία του.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο κύπελλο Κύπρου 2016-17 είχαν δικαίωμα συμμετοχής οι 14 ομάδες του πρωταθλήματος Α΄ κατηγορίας 2016-17 και οι 14 ομάδες του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας 2016-17. Ωστόσο, 3 ομάδες της Β΄ κατηγορίας δεν δήλωσαν συμμετοχή (Ένωση Νέων Παρεκκλησιάς, Ένωση Νέων ΘΟΪ Λακατάμιας, ΕΝΑΔ Πόλης Χρυσοχούς).
Διεξήχθει σε 5 γύρους. Στον Α΄ γύρο έγιναν μονοί αγώνες στην έδρα της ομάδας που κληρώθηκε ως γηπεδούχος. Σε περίπτωση που ένας αγώνας έληγε ισόπαλος, ακολουθούσε ημίωρη παράταση. Αν και μετά τη λήξη της παράτασης το αποτέλεσμα εξακολουθούσε να είναι ισόπαλο, τότε εκτελούνταν πέναλτι.
Στους επόμενους 3 γύρους έγιαν διπλοί αγώνες με κάθε ομάδα να αγωνίζεται στην έδρα της και στην έδρα του αντιπάλου. Προκρινόταν η ομάδα που είχε πετύχει τον μεγαλύτερο αριθμό τερμάτων και στους δύο αγώνες. Σε περίπτωση όπου και στους δύο αγώνες και οι δύο ομάδες σημείωσαν τον ίδιο αριθμό τερμάτων το κάθε τέρμα που σημειώθηκε εκτός έδρας λογιζόταν διπλό. Η ομάδα που με βάση το σύστημα αυτό, είχε τα περισσότερα τέρματα προκρινόταν στον επόμενο γύρο. Στην περίπτωση που και οι δύο ομάδες πετύχαιναν τον ίδιο αριθμό τερμάτων στην έδρα τους ή εκτός έδρας, δινόταν ημίωρη παράταση ευθύς μετά το τέλος του δεύτερου αγώνα. Αν κατά τη διάρκεια της παράτασης και οι δύο ομάδες πετύχαιναν τον ίδιο αριθμό τερμάτων τα τέρματα που σημειώθηκαν εκτός έδρας λογίζονταν διπλά (δηλαδή προκρινόταν η φιλοξενούμενη ομάδα). Στην περίπτωση που κατά τη διάρκεια της παράτασης δεν είχαν σημειωθεί τέρματα, η πρόκριση καθοριζόταν με την εκτέλεση πέναλτι.
Ο τελικός ήταν μονός και είχε προαποφασιστεί να διεξαχθεί στο Νέο Στάδιο Γ.Σ.Π. στις 24 Μαΐου 2017.
Η κυπελλούχος ομάδα είχε το δικαίωμα συμμετοχής στο ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ 2017–18.