cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Φρανκ Ζάπα
Η ζωή του
Η τελευταία τουρνέ του σε σχήμα ροκ συγκροτήματος πραγματοποιήθηκε το 1988 με ένα δωδεκαμελές συγκρότημα που φημολογείται ότι είχε ρεπερτόριο πλέον των 800 τραγουδιών (τα περισσότερα του ίδιου του Ζάπα), το οποίο όμως διαλύθηκε με έντονους διαπληκτισμούς πριν ολοκληρωθεί η τουρνέ. Μέρη της τουρνέ αυτής υπάρχει στα άλμπουμ The Best Band You Never Heard In Your Life, Make a Jazz Noise Here (κυρίως ορχηστρική και πειραματική μουσική) και Broadway the Hard Way (νέο αυθεντικό υλικό). Μικρά κομμάτια της βρίσκονται και στο You Can’t Do That On Stage Anymore Volume 6.
Το 1992 διαγνώστηκε με καρκίνο του προστάτη, από τον οποίο και πέθανε ένα χρόνο αργότερα. Ο Ζάπα κηδεύτηκε στο νεκροταφείο Westwood Village Memorial Park Cemetery, στο Γουέστγουντ (Westwood) της Καλιφόρνια.
Ο Ζάπα παντρεύτηκε δύο φορές, την πρώτη με την Κέι Σέρμαν (Kay Sherman) και τη δεύτερη με την Γκέιλ Σλόουτμαν (Gail Sloatman) με την οποία και έμεινε μέχρι το θάνατό του. Με τη Σλόουτμαν ο Ζάπα απέκτησε τέσσερα παιδιά, δύο γιους και δύο κόρες, στα οποία έδωσε ασυνήθιστα ονόματα: Moon Unit, Dweezil, Αχμετ Ροντίν (Ahmet Rodin) και Ντίβα (Diva).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ροκ μουσικοί Κατηγορία:Αμερικανοί μουσικοί Κατηγορία:Βραβευμένοι με Γκράμι Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Αμερικανοί άθεοι Κατηγορία:Αμερικανοί ουμανιστές
Άλαδε Μύσται
Η φράση άλαδε Μύσται ήταν μια κλήση που έδωσε το όνομά της στη δεύτερη ημέρα των Μεγάλων Ελευσινίων Μυστηρίων, η οποία ήταν αφιερωμένη σε καθαρμούς.
Η κάθοδος αυτή προς τη θάλασσα γινόταν με τη μορφή πομπής. Η κάθε πομπή κουβαλούσε μαζί της από έναν δέλφακα, δηλαδή ένα γουρουνάκι, το λεγόμενο «μυστικόν χοιρίδιον». Μαζί με το λουτρό τους, έπλεναν και το γουρουνάκι στη θάλασσα, και το θυσίαζαν είτε την ίδια ημέρα, είτε κατά την περίοδο της μυήσεως. Θεωρούσαν ότι το λουτρό στη θάλασσα τους εξάγνιζε από τις αμαρτίες τους. Η όλη εκδήλωση τελούσε υπό την αιγίδα και την προεδρία του «βασιλέως», ενός από τους άρχοντες της αρχαίας Αθήνας, καθώς και τεσσάρων άλλων, που εκλέγονταν από τον δήμο των Αθηναίων. Η βασική διαδικασία, που την αποκαλούσαν και άλαδε έλασις, προσομοιάζει κάπως με τη σημερινή χριστιανική τελετή των Θεοφανείων.
Πηγές
Κατηγορία:Ελευσίνια Μυστήρια Κατηγορία:Εκφράσεις
Αλέξανδρος Νιέφσκι
Η απόκρουση των Σουηδών (1240)
Ο νεαρός πρίγκιπας κλήθηκε πολύ γρήγορα να αποδείξει τις ικανότητές του. Το 1240 ο Σουηδικός στρατός εισέβαλε στην Ίνγκρια με στόχο να αποκτήσει τον έλεγχο του Νέβα και της Λάντογκα, ώστε μακροπρόθεσμα να χρησιμοποιήσει την περιοχή ως ορμητήριο για περαιτέρω επέκταση. Ο Αλέξανδρος κινήθηκε ταχύτατα με ένα μικρό στράτευμα, θέλοντας να φθάσει τους εισβολείς πριν μπουν στην οχυρωμένη Λάντογκα. Τους πρόλαβε τελικά στη συμβολή του Νέβα με τον Ιζόρα και τους επιτέθηκε αιφνιδιαστικά τη νύχτα (Μάχη του Νέβα, 15 Ιουλίου 1240). Οι Σουηδοί δεν πρόλαβαν καλά-καλά να βγουν από τα πλοία τους (ο Νέβας είναι πλωτός ποταμός) και ο Αλέξανδρος θριάμβευσε· έκτοτε έλαβε το προσωνύμιο Νιέφσκι (ελλ.: του Νέβα). Η νίκη αυτή είχε μεγάλη σημασία για το μέλλον του Νόβγκοροντ, αφού απέτρεψε μία ενδεχόμενη εκστρατεία μεγάλης κλίμακας των Σουηδών στη ΒΔ Ρωσία τα επόμενα χρόνια.
Χιονοδρομία αντοχής στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1924 – 18 χιλιόμετρα ανδρών
Τα 18 χιλιόμετρα ανδρών ήταν το ένα από τα δύο αγωνίσματα χιονοδρομίας αντοχής στο πρόγραμμα των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 1924. Συνολικά 41 αθλητές από 12 χώρες έλαβαν μέρος στον αγώνα που διεξήχθη στις 2 Φεβρουαρίου στο Σαμονί της Γαλλίας.
Το χρυσό μετάλλιο κατέκτησε ο Νορβηγός Θόρλαϊφ Χάουγκ, το ασημένιο ο συμπατριώτης του, Γιοχάν Γκρατουμσμπρότεν, ενώ το χάλκινο ο Φινλάνδός Τάπανι Νίκου. Χαρακτηριστικό είναι ότι τις πρώτες έντεκα θέσεις της κατάταξης κατέλαβαν Σκανδιναβοί αθλητές.
Αλέξανδρος Νιέφσκι
Η απόκρουση των Σουηδών (1240)
right|thumb|300 px|Ο χάρτης της [[Βαλτική|Ανατολικής Βαλτικής την εποχή του Αλέξανδρου Νιέφσκι.]] Όσο κι αν φαίνεται παράξενο, ο Αλέξανδρος μετά τη νίκη στο Νέβα διατάχθηκε να επιστρέψει στην πατρίδα του. Τα αίτια εντοπίζονται στο εξής: η πολιτική εξουσία στη Δημοκρατία του Νόβγκοροντ ασκούνταν κυρίως από τους Βογιάρους (παραδοσιακή αριστοκρατία γαιοκτημόνων) και τη Βέτσε (λαϊκή συνέλευση). Από την άλλη ο πρίγκιπας (ρωσ: κνιαζ) ήταν πρωτίστως στρατιωτικό αξίωμα, με αρμοδιότητες που οριοθετούνταν σαφώς από ειδικό συμβόλαιο, που υπέγραφε, όταν αναλάμβανε καθήκοντα. Όμως ο Αλέξανδρος είχε αποκτήσει τέτοια δημοφιλία, που ήταν εύκολο να αρχίσει να συγκεντρώνει και πολιτική δύναμη, πράγμα που ενόχλησε τους βογιάρους και οδήγησε στην «απόλυσή» του. Τηρουμένων των αναλογιών, η ιστορία αυτή θυμίζει τον εξοστρακισμό της αρχαίας Αθήνας.
Χιονοδρομία αντοχής στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1924 – 18 χιλιόμετρα ανδρών
Συμμετέχουσες χώρες
Στον ιστότοπό της, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή ονομάζει 7 ακόμη αθλητές στο αγώνισμα, που όμως δεν ξεκίνησαν τον αγώνα και ως εκ τούτου δεν καταγράφονται στη λίστα των συμμετεχόντων. Οι 12 χώρες που έλαβαν μέρος είναι οι εξής (σε παρένθεση ο αριθμός των αθλητών):
• 🇫🇷 Γαλλία (4)
Αλέξανδρος Νιέφσκι
Η νίκη επί των Γερμανών (1241-1242)
Ελάχιστο χρόνο αργότερα οι Τεύτονες Ιππότες της Λιβονίας άρχισαν να εκδηλώνουν έμπρακτα την επιθετικότητά τους. Αφού κατέλαβαν το Πσκοβ, τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Δημοκρατίας, άρχισαν να πραγματοποιούν ληστρικές επιδρομές στα περίχωρα του Νόβγκοροντ. Ο Αλέξανδρος ανακλήθηκε από την ιδιότυπη εξορία του και επέστρεψε στην πόλη την άνοιξη του 1241, αν και η πρώτη του αντίδραση ήταν αρνητική. Τους πρώτους μήνες αφοσιώθηκε στην αποκατάσταση του ελέγχου στις κοντινές περιοχές και μόνο όταν ένιωσε αρκετά προετοιμασμένος, εξεστράτευσε δυτικά για να απελευθερώσει το Πσκοβ.
Χιονοδρομία αντοχής στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1924 – 18 χιλιόμετρα ανδρών
Συμμετέχουσες χώρες
• 20px|border|Γιογκοσλαβία Γιουγκοσλαβία (4)
• 20px|border|Ελβετία Ελβετία (4)
Αλέξανδρος Νιέφσκι
Η νίκη επί των Γερμανών (1241-1242)
Η μάχη - κλειδί ήταν αυτή της λίμνης Πέιπους (ή Τσούντσκο-Πσκόβσκοε), στις 5 Απριλίου 1242. Ο Αλέξανδρος ήταν επικεφαλής μίας δύναμης 4.000 - 5.000 πεζών. Οι Τεύτονες (υπό τις διαταγές του Χέρμαν φον Μπουξχέβντεν) μαζί με τους Δανούς και Εσθονούς συμμάχους τους ήταν περίπου οι μισοί, αλλά από αυτούς οι χίλιοι ήταν ιππότες και έως τότε θεωρούνταν ανίκητοι.
Χιονοδρομία αντοχής στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1924 – 18 χιλιόμετρα ανδρών
Συμμετέχουσες χώρες
• 🇺🇸 Ηνωμένες Πολιτείες (4)
• 20px|border|Ιταλία Ιταλία (4)
• Λετονία (1)
Αλέξανδρος Νιέφσκι
Η νίκη επί των Γερμανών (1241-1242)
Γνωρίζοντας, ότι δύσκολα θα μπορούσε να αντεπεξέλθει σε μάχη ενάντια στο σιδερόφρακτο ιππικό, ο Αλέξανδρος έκανε το εξής τέχνασμα: παρέσυρε τους Τεύτονες στην παγωμένη επιφάνεια της λίμνης, όπου τα άλογα γλιστρούσαν και δε μπορούσαν να εκτελέσουν γρήγορους ελιγμούς! Η σύγκρουση έληξε με νίκη του στρατού του Νόβγκοροντ και έμεινε στην ιστορία ως Μάχη των Πάγων, η δε ήττα των Τευτόνων σήμανε το τέλος της προσπάθειάς τους να επεκταθούν προς ανατολάς εις βάρος του Νόβγκοροντ.
Χιονοδρομία αντοχής στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1924 – 18 χιλιόμετρα ανδρών
Συμμετέχουσες χώρες
• 🇳🇴 Νορβηγία (4)
Αντά Σερρών
Η Αντά είναι εγκαταλελειμμένος οικισμός που βρίσκεται στον σημερινό Δήμο Σερρών της Κεντρικής Μακεδονίας.
Αλέξανδρος Νιέφσκι
Η συμμαχία με τους Τατάρους (1241)
Όποια και αν είναι η πραγματική αιτία, η αλήθεια είναι ότι ο Αλέξανδρος συνεργάσθηκε άψογα με τη Χρυσή Ορδή. Υπήρξαν περιπτώσεις, που ο ίδιος έπεισε Ρωσικά κρατίδια να συνεχίσουν να πληρώνουν το φόρο υποτέλειας αντί να εξεγερθούν. Περνούσε μεγάλα διαστήματα στο Σαράι, την Ταταρική πρωτεύουσα και η φιλία του με τον Σαρτάκ (γιο και διάδοχο του Μεγάλου Μπατού Χαν) ήταν τόσο βαθιά, που το 1241 είχαν γίνει αδελφοποιητοί. Λέγεται επίσης, πως αργότερα έπεισε τον Σαρτάκ να βαπτισθεί χριστιανός, αλλά δεν υπάρχουν επαρκείς αποδείξεις.
Χιονοδρομία αντοχής στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1924 – 18 χιλιόμετρα ανδρών
Συμμετέχουσες χώρες
• 20px|border|Ουγγαρία Ουγγαρία (2)
Αντά Σερρών
Παραπομπές
Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένα χωριά του Νομού Σερρών Κατηγορία:Δήμος Σερρών
Χιονοδρομία αντοχής στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1924 – 18 χιλιόμετρα ανδρών
Συμμετέχουσες χώρες
• 🇵🇱 Πολωνία (2)
Αλέξανδρος Νιέφσκι
Η κυριαρχία σε ολόκληρη τη Ρωσία (1252-1263)
Με τη στήριξη των Τατάρων ο Αλέξανδρος Νιέφσκι και ο αδελφός του Αντρέι έγιναν (ή ορθότερα διορίσθηκαν) κύριοι ολόκληρης της Ρωσίας το 1248. Ο Αλέξανδρος έλαβε τα δυτικά πριγκιπάτα γύρω από το Κίεβο (συν το Νόβγκοροντ που ήδη εξουσίαζε), ενώ ο Αντρέι τα ανατολικά με κέντρο το Βλαντίμιρ.
Χιονοδρομία αντοχής στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1924 – 18 χιλιόμετρα ανδρών
Συμμετέχουσες χώρες
• 🇸🇪 Σουηδία (4)
Αλέξανδρος Νιέφσκι
Η κυριαρχία σε ολόκληρη τη Ρωσία (1252-1263)
Στα χρόνια που ακολούθησαν, ο Αλέξανδρος υπήρξε η κυρίαρχη προσωπικότητα του Ρωσικού κόσμου, αλλά και ο καλύτερος τοποτηρητής των συμφερόντων της Χρυσής Ορδής. Πολλές φορές παρενέβη προσωπικά, όταν διάφορα πριγκιπάτα αρνιόταν να πληρώσουν το φόρο υποτέλειας, αποτρέποντάς τα από μια τέτοια κίνηση, που (κατά τη γνώμη του) ισοδυναμούσε με αυτοκτονία, αφού θα προκαλούσε την οργή στο Σαράι. Μία ακόμα συνέπεια της στάσης του είναι, ότι απήλλαξε τη Χρυσή Ορδή από την ανάγκη να διοργανώνει συνεχώς εκστρατείες, δίνοντάς της έτσι την ευκαιρία να ασχοληθεί με τα εσωτερικά της ζητήματα και να οργανώσει κανονικό βασίλειο (Χανάτο)*.
Χιονοδρομία αντοχής στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1924 – 18 χιλιόμετρα ανδρών
Συμμετέχουσες χώρες
• 🇨🇿 Τσεχοσλοβακία (4)
Αλέξανδρος Νιέφσκι
Η κυριαρχία σε ολόκληρη τη Ρωσία (1252-1263)
Ο θάνατος βρήκε τον Αλέξανδρο σε ηλικία μόλις 43 ετών, καθώς επέστρεφε στο Βλαντίμιρ από το Σαράι, όπου θρυλείται, πως είχε πάει για να ζητήσει επιεική μεταχείριση για κάποια πριγκιπάτα, που δεν ήθελαν να πληρώσουν φόρο υποτέλειας. Ταξίδευε ήδη σοβαρά άρρωστος, όταν εξέπνευσε στην πόλη Γκοροντέτς του Βόλγα στις 14 Νοεμβρίου 1263.
Χιονοδρομία αντοχής στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1924 – 18 χιλιόμετρα ανδρών
Συμμετέχουσες χώρες
• 🇫🇮 Φινλανδία (4)
Αλέξανδρος Νιέφσκι
Ο Αλέξανδρος στη Ρωσική συλλογική μνήμη
Λίγα μόλις χρόνια μετά το θάνατό του, στα τέλη του 13ου αιώνα, εμφανίσθηκε ένα χρονικό με τίτλο Η ζωή του Αλεξάντρ Νιέφσκι (Житие Александра Невского). Σε αυτό περιγράφεται ως ο ιδανικός πρίγκιπας, που πολεμούσε στην πρώτη γραμμή κατά των εχθρών και έσωσε τη Ρωσία. Αυτή είναι η θέση, που πήρε ο Αλέξανδρος στη Ρωσική λαϊκή παράδοση, υποβαθμίζοντας τις σχέσεις του με τη Χρυσή Ορδή.
Χιονοδρομία αντοχής στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1924 – 18 χιλιόμετρα ανδρών
Σύνοψη αγωνίσματος
Τρεις ημέρες μετά τον εξαντλητικό αγώνα των 50 χιλιομέτρων, το αγώνισμα των 18 χιλιομέτρων πραγματοποιήθηκε κάτω από καλύτερες καιρικές συνθήκες και σε πιο επίπεδη πίστα, με μόλις 170 μέτρα υψομετρική διαφορά. Πριν από την έναρξη του αγώνα έγινε μια μεγάλη συζήτηση σχετικά με τους συμμετέχοντες, καθώς την ίδια ημέρα ήταν προγραμματισμένο να διεξαχθεί και το κομμάτι της χιονοδρομίας αντοχής στο βόρειο σύνθετο. Στο τέλος αποφασίστηκε ότι οι αθλητές είχαν το δικαίωμα να αγωνιστούν και στους δύο αγώνες αν το επιθυμούσαν. Έτσι, η Νορβηγία αποφάσισε να δηλώσει τους Θόρλαϊφ Χάουγκ και Γιοχάν Γκρατουμσμπρότεν και στα δύο αθλήματα, τους Γιον Μόρνταλεν και Έιναρ Λάντβικ μόνο στα 18 χιλιόμετρα και τους Θόραλφ Στρέμσταντ και Χάραλντ Έκερν μόνο στο βόρειο σύνθετο. 17 από τους 30 συμμετέχοντες στο βόρειο σύνθετο συμμετείχαν και στους δύο αγώνες εκείνης της ημέρας.
Αλέξανδρος Νιέφσκι
Ο Αλέξανδρος στη Ρωσική συλλογική μνήμη
Η Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία τον ανακήρυξε άγιο το 1547. Η εορτή του τιμάται στις 30 Αυγούστου και στις 23 Νοεμβρίου.
Χιονοδρομία αντοχής στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1924 – 18 χιλιόμετρα ανδρών
Σύνοψη αγωνίσματος
Ο αγώνας των 18 χιλιομέτρων ξεκίνησε στις 9:30 το πρωί, με τον Τσεχοσλοβάκο Άντον Γκόντσταϊν να αρχίζει πρώτος την προσπάθειά του. Ένα λεπτό αργότερα ξεκίνησε ο δεύτερος συμμετέχοντας, ο Αμερικανός Άντερς Χάουγκεν και ακολούθησαν όλοι οι υπόλοιποι με διαφορά 30 δευτερολέπτων ο ένας από τον άλλο. Τελευταίος εκκίνησε ο Αμερικανός Ράγκναρ Όμτβεντ στις 9:55:30 π.μ.. Ο πρώτος που τερμάτισε ήταν ο Φινλανδός Τάπανι Νίκου στις 10:51:56 π.μ., ο οποίος σημείωσε καλύτερο χρόνο από τους Λάντβικ και Περ Έρικ Χέντλουντ, μέχρι που ο Γκρατουμσμπρότεν βελτίωσε τον χρόνο του κατά 35 δευτερόλεπτα. Τέσσερα λεπτά αργότερα, ο Χάουγκ πέρασε τη γραμμή τερματισμού κατά 1 λεπτό και 20 δευτερόλεπτα ταχύτερα από τον Γκρατουμσμπρότεν και εξασφάλισε το δεύτερο χρυσό του μέσα σε τρεις ημέρες. Ακολούθησε ο Μόρνταλεν, ο οποίος κατέλαβε την τέταρτη θέση, με τους τέσσερις συνολικά Νορβηγούς να τερματίζουν στις πρώτες πέντε θέσεις της κατάταξης.
Αουρόρα Προ Πάτρια 1919
Η Αουρόρα Προ Πάτρια 1919 είναι ιταλική, ποδοσφαιρική ομάδα. Ιδρύθηκε το 1919. Έδρα της ομάδας είναι το Stadio Carlo Speroni, χωρητικότητας 4627 θεατών. Συμμετέχει στη Lega Pro Prima Divisione/A. Έχει συμμετάσχει 14 φορές στη Σέριε Α, με τελευταία την περίοδο 1955-56.
Χιονοδρομία αντοχής στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1924 – 18 χιλιόμετρα ανδρών
Τελική κατάταξη
thumb|230px|Ο [[Γιοχάν Γκρατουμσμπρότεν]] thumb|230px|Ο [[Περ Έρικ Χέντλουντ]] thumb|230px|Ο [[Άντον Κόλιν]] thumb|230px|Ο [[Αντρζέι Κρζεπτόφκι]]
Αλέξανδρος Νιέφσκι
Ο Αλέξανδρος στη Ρωσική συλλογική μνήμη
Το 1703 ο Μέγας Πέτρος ίδρυσε στο δέλτα του Νέβα την Αγία Πετρούπολη. Σε ένα σημείο της νέας πρωτεύουσας ίδρυσε τη Λαύρα του Αλεξάντρ Νιέφσκι και μετέφερε εκεί τα οστά του από το Βλαντίμιρ. Ως σήμερα η Λαύρα είναι η σημαντικότερη μονή της πόλης, ενώ στεγάζει και το νεκροταφείο των σπουδαιότερων προσωπικοτήτων της.
Αουρόρα Προ Πάτρια 1919
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1919 Κατηγορία:Αουρόρα Προ Πάτρια 1919
Αλέξανδρος Νιέφσκι
Ο Αλέξανδρος στη Ρωσική συλλογική μνήμη
Το 1725 η αυτοκράτειρα Αικατερίνη Α΄ καθιέρωσε το παράσημο του Τάγματος του Αλεξάντρ Νιέφσκι. Με την επικράτηση της Οκτωβριανής Επανάστασης το παράσημο καταργήθηκε, αλλά επανήλθε κατά τον Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο για ανδραγαθήματα κατά των Γερμανών εισβολέων.
Κατόπιν απόφασης του Ιωσήφ Στάλιν, το 1938 ο Σεργκέι Αϊζενστάιν γύρισε την κινηματογραφική ταινία Αλεξάντρ Νιέφσκι. Σκοπός ήταν η δημιουργία ενός έπους, που θα τόνωνε το εθνικό συναίσθημα των Σοβιετικών εν όψει της επαπειλούμενης ναζιστικής εισβολής στη Σοβιετική Ένωση, γι' αυτό και η ταινία περιορίσθηκε στα γεγονότα του 1241 - 1242, ενώ δεν έγινε καμία αναφορά στο μετέπειτα βίο του Αλεξάνδρου και τη συνεργασία του με τους Μογγόλους. Η αξία όμως της ταινίας ήταν τόσο υψηλή, που υπερέβη την πολιτική σκοπιμότητα και χαρακτηρίζεται ως ένα από τα αριστουργήματα του παγκοσμίου κινηματογράφου.
Το όνομά του δόθηκε σε πολλά πλοία, τόσο στην τσαρική όσο και στη σοβιετική περίοδο. Ένα από αυτά, το ιστιοφόρο Αλεξάντρ Νιέφσκι, είχε λάβει μέρος στη Ναυμαχία του Ναυαρίνου το 1827. Συνεχίζοντας την παράδοση, το όνομά του πρόκειται να δοθεί σε ένα πυρηνοκίνητο υποβρύχιο, που κατασκευάζεται στις μέρες μας για το Ρωσικό Πολεμικό Ναυτικό.
Τέλος, σε δημοσκόπηση που διεξήγαγε το 2008 η Ρωσική κρατική τηλεόραση με συμμετοχή περίπου 50.000.000 ατόμων, ο Νιέφσκι ψηφίσθηκε ως ο σπουδαιότερος Ρώσος όλων των εποχών.
Οικογένεια
Σύμφωνα με το Πρώτο Χρονικό του Νόβγκοροντ νυμφεύτηκε πρώτα το 1239 μία κόρη τού Βιατσεσλάβ Βασίλκοβιτς πρίγκιπα τού Πολότσκ και Βιτέμπσκ. Οι γενεαλόγοι της αποδίδουν το όνομα Παρασκευή ή Αλεξάνδρα (το δεύτερο μάλλον το έλαβε κατά τον γάμο της) και είχαν τέκνα:
Έπειτα ο Αλέξανδρος έκανε δεύτερο γάμο με την Βασιλίσα (Βάσα), λίγο πριν αποβιώσει.
Σημειώσεις
* Μέχρι και τα μέσα του 13ου αι. η Χρυσή Ορδή δεν ήταν κράτος με την συνήθη έννοια του όρου, αλλά έμοιαζε περισσότερο με περιπλανώμενο στρατό νομάδων - πολεμιστών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Το άρθρο βασίστηκε στα αντίστοιχα της αγγλόφωνης και γερμανόφωνης wikipedia.
Κατηγορία:Μεσαιωνική Ρωσία Κατηγορία:Ρουρικίδες Κατηγορία:Ρώσοι άγιοι
Χιονοδρομία αντοχής στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1924 – 18 χιλιόμετρα ανδρών
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
18 χιλιόμετρα ανδρών
Άνω Δουκαναίικα Αχαΐας
Τα Άνω Δουκαναίικα είναι μικρός ορεινός οικισμός του Νομού Αχαΐας, αποτελεί τμήμα της Τοπικής Κοινότητας Δουκαναίικων, και σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» από 1/1/2011 ανήκει στο Δήμο Αιγιαλείας. Βρίσκεται κτισμένος σε υψόμετρο περίπου 410 μέτρων.
Διοικητική εξέλιξη
Πρόκειται για σχετικά καινούριο οικισμό καθότι αναγνωρίστηκε ως τέτοιος στις 05/04/1981 και προσαρτήθηκε στην τότε Κοινότητα Δουκαιναίικων. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», ανήκε στον πρώην Δήμο Συμπολιτείας ως τμήμα του πρώην Δημοτικού διαμερίσματος Δουκαναίικων.
Δημογραφική εξέλιξη
Συγκεντρωτικά, η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού σύμφωνα με τις εθνικές απογραφές είναι η εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Συμπολιτείας Κατηγορία:Δήμος Αιγιαλείας
Άννα Νέδα της Σερβίας
Η Άννα Νέδα της Σερβίας, σερβικά και βουλγαρικά: Ана Неда (άκμασε 1323-1324) από τον Οίκο των Νεμάνια ήταν πριγκίπισσα της Σερβίας και με τον γάμο της έγινε τσαρίνα της Βουλγαρίας, ως σύζυγος του Μιχαήλ Σισμάν δεσπότη της Βιντίν, ο οποίος μετά εξελέγη τσάρος της Βουλγαρίας το 1323. Το 1324 η Άννα Νέδα χώρισε με τον σύζυγό της.
Βιογραφία
Ήταν η κόρη του Στεφάνου Ούρου Β΄ Μιλούτιν και της 4ης συζύγου του Άννας Τέρτερ, ανιψιάς (ή κόρης) του Γεωργίου Α΄ της Βουλγαρίας.
Οικογένεια
Από το γάμο με τον Μιχαήλ Γ΄ των Σισμάν δεσπότη του Βιντίν και μετά τσάρου της Βουλγαρίας απέκτησε τέκνα:
Μπραντς
Το μπραντς (αγγλικά: brunch) είναι ένας συνδυασμός πρωινού και γεύματος που καταναλώνεται συνήθως αργά το πρωί μέχρι το απόγευμα, σερβίρεται γενικά από τις 10 π.μ. έως τις 2 μ.μ. και συνήθως σερβίρεται με αλκοολούχο ποτό (συνήθως σαμπάνια ή κοκτέιλ ). Η λέξη είναι ένας συνδυασμός δύο λέξεων, του πρωινού και του μεσημεριανού γεύματος. Το μπραντς ξεκίνησε στην Αγγλία στα τέλη του 19ου αιώνα και έγινε δημοφιλής στις Ηνωμένες Πολιτείες τη δεκαετία του 1930.
Προέλευση της λέξης
Το συμπλήρωμα του 1896 στο αγγλικό λεξικό της Οξφόρδης αναφέρει το περιοδικό Punch, το οποίο έγραφε ότι ο όρος δημιουργήθηκε στη Βρετανία το 1895 για να περιγράψει ένα γεύμα της Κυριακής για τους «γλεντζέδες του Σαββατοκύριακου» στο άρθρο του συγγραφέα Γκι Μπερίνγκερ "Brunch: A Plea" in Hunter's Weekly'  Αντί του Αγγλικού Κυριακάτικου βραδινού, ένα γεύμα μετά την εκκλησία με κρέατα και αλμυρές πίτες, γιατί όχι ένα καινούριο γεύμα που σερβίρετε κατά το απόγευμα, το οποίο ξεκινάει με τσάι ή με καφέ, με μαρμελάδα και άλλα υλικά για πρωινό πριν προχωρήσει σε πιο βαριά φαγητά; Εξασφαλίζοντας την ανάγκη να σηκωθεί νωρίς την Κυριακή, το brunch μπορεί να κάνει την ζωή καλύτερη για τους γλεντζέδες του Σαββάτου το βράδυ. Αυτό μπορεί να προάγει στους ανθρώπους την χαρά και με άλλους τρόπους. «Το brunch είναι ένα χαρούμενο και κοινωνικό γεγονός.» Έγραψε ο Μπέρινγκερ. «Επιβάλλεται η συζήτηση. Σου φτιάχνει την διάθεση, σε κάνει να ικανοποιηθείς με τον εαυτό σου και με τους δικούς σου ανθρώπους, διώχνει τις έγνοιες και σε βοηθάει να ξεκινήσεις όμορφα την βδομάδα.» -William Grimes, "At Brunch, The More Bizarre The Better" New York Times, 1998
Σε κολέγια και ξενοδοχεία
Ορισμένα κολέγια και ξενοδοχεία σερβίρουν μπραντς. Αυτά τα μπραντς είναι συχνά μπουφέδες που ο καθένας μπορεί να εξυπηρετηθεί μόνος του, αλλά και κατά παραγγελία μενού, που μπορεί να υπάρξει αντί για, ή με τον μπουφέ. Το γεύμα περιλαμβάνει συνήθως τυποποιημένα τρόφιμα πρωινού όπως αυγά, λουκάνικα, μπέικον, ζαμπόν, φρούτα, αρτοσκευάσματα, τηγανίτες, βάφλες, γλυκά και τα παρόμοια.
Στρατός
Οι στρατιώτες των Ηνωμένων Πολιτειών, του Καναδά και του Ηνωμένου Βασιλείου συχνά προσφέρουν μπραντς το Σαββατοκύριακο στις εγκαταστάσεις τραπεζαρίας. Προσφέρουν επιλογές για πρωινό και μεσημεριανό γεύμα και είναι ανοιχτές από τις 09:00 έως τις 13:00 (αν και οι χρόνοι ποικίλλουν).
Ντιμ μπραντς
Το ντιμ σαμ μπραντς είναι δημοφιλές στα κινεζικά εστιατόρια παγκοσμίως. Αποτελείται από μια ποικιλία γεμιστών κουλουριών, ζυμαρικά και άλλα αλμυρά ή γλυκά τρόφιμα που έχουν ατμό, ψητά ή ψημένα. Οι πελάτες επιλέγουν μικρές μερίδες από τα καροτσάκια που περνούν, καθώς η κουζίνα παράγει συνεχώς και στέλνει περισσότερα φρεσκοπαρασκευασμένα πιάτα. Το ντιμ σαμ καταναλώνεται συνήθως αργά το πρωί, το μεσημέρι και/ή αργά το απόγευμα.
Ειδικές Περιπτώσεις
Το μπραντς προετοιμάζεται από εστιατόρια και ξενοδοχεία για ειδικές εκδηλώσεις, όπως γάμους, Ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου, Ημέρα της Μητέρας, τα Χριστούγεννα ή το Πάσχα.
Εθνόσημο του Λίχτενσταϊν
right|thumb|130px|Εθνόσημο του Λίχτενσταϊν Το εθνόσημο του Λίχτενσταϊν αποτελεί και το κυρίαρχο έμβλημα του Πριγκιπάτου. Για το συμφέρον του κράτους επιτρέπεται η χρήση του και από ιδιώτες. Το έμβλημα δείχνει τις πολλές και διαφορετικές περιοχές της Ευρώπης, με τις οποίες το Λίχτενσταϊν σχετίστηκε, είτε με κατάκτηση είτε μέσω γάμων.
Στο πρώτο τεταρτημόριο βρίσκεται η Σιλεσία και στο δεύτερο τα όπλα του οίκου των Κουενρίνγκ. Στο τρίτο τέταρτο υπάρχει το Δουκάτο του Τροπάου και στο τέταρτο βρίσκονται τα όπλα του Οίκου των Σίρκσενα, από την Ανατολική Φριζία, που εκπροσωπούσαν την κομητεία του Ρίτμπεργκ. Στη βάση βρίσκεται το έμβλημα του Δουκάτου του Γιάγκερντορφ.
Μπραντς
Κινέζικα
Η κινεζική λέξη "早 午饭" ορίζεται ως μπραντς: "早饭" (早: πρωί, 饭: γεύμα) σημαίνει πρωινό και "午饭" (午: μεσημέρι, 饭: γεύμα) σημαίνει γεύμα στα κινέζικα. Ο συνδυασμός των "早饭" και "午饭" είναι "早 午饭", όπως είναι γνωστό ως μπραντς.
Εθνόσημο του Λίχτενσταϊν
Ο μικρός χρυσοκόκκινος θυρεός του Πριγκιπικού Οίκου φαίνεται στη μέση ενός μεγαλύτερου θυρεού. Το πριγκιπικό καπέλο στέφει ένα μοβ ραβδί με γραμμές μιας ερμίνας πίσω από το μεγάλο εθνόσημο.
Μπραντς
Καναδάς
Σε πολλές περιοχές του Καναδά, ιδίως στο Νότιο Οντάριο, το μπραντς είναι δημοφιλές τις Κυριακές, όταν οι οικογένειες φιλοξενούν συχνά συγγενείς ή φίλους στην τραπεζαρία τους. Το τυπικό μπραντς μπορεί να διαρκέσει μερικές ώρες, μέχρι αργά το απόγευμα. Τα μπέγκελ του Μόντρεαλ μπορούν να σερβιριστούν παράλληλα με πιάτα αυγών, βάφλες ή κρέπες, καπνιστό κρέας ή ψάρι, φρούτα, σαλάτες, τυρί και επιδόρπιο.
Πολλά εστιατόρια σερβίρουν μπραντς και είναι το μέρος που η ιδέα του μπουφέ πήρε τεράστια απήχηση. Στα μέσα της δεκαετίας του '80, με την τιμή του φαγητού να πέφτει, μερικά εστιατόρια στο Τορόντο άρχισαν να σερβίρουν ό,τι μπορεί να φαγωθεί σε μπουφέ τύπου μπραντς. Η έξοδος για το μπραντς έγινε ακόμα πιο δημοφιλής με την εξευγενισμένη λειτουργία των εσωτερικών περιοχών του Τορόντο μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 2000, όταν μικρότερα μοντέρνα εστιατόρια άρχισαν να προσφέρουν το μπραντς. Το Λέσλιβιλ, μια γειτονιά του Τορόντο είναι γνωστή ως «πρωτεύουσα των μπραντς του Τορόντο» καθώς η γειτονιά έχει πολλά εστιατόρια που σερβίρουν μπραντς.
Εθνόσημο του Λίχτενσταϊν
Ωστόσο, όταν το οικόσημο χρησιμοποιείται ως μικρό εθνόσημο, το καπέλο βρίσκεται απευθείας στην κορυφή του θυρεού.
Άντζελο Φίγκους
Ο Άντζελο Φίγκους (Angelo Figus, 5 Ιανουαρίου 1975) είναι Ιταλός σχεδιαστής μόδας. Γεννήθηκε το 1975 και μεγάλωσε στο Κάλγκαρι της Σαρδηνίας. Το 1995 πήγε στο Μιλάνο για να σπουδάσει αρχιτεκτονική κι αργότερα στην Αμβέρσα για να παρακολουθήσει μαθήματα μόδας στη Ακαδημία των Καλών Τεχνών (Royal Academy of Fine Arts). Τον Ιούνιο του 1999 ο διεθνής τύπος έδωσε μεγάλη δημοσιότητα στην πτυχιακή του κολεξιόν “Cuore di cane” η οποία έκανε μεγάλη εντύπωση στο διεθνη τύπο ώστε ένα μήνα αργότερα ξαναπαρουσιάστηκε στην Εβδομάδα Μόδας του Παρισιού παρόλο που παρουσίαζε δημιουργίες για άνδρες. Το 2000 έδειξε την πρώτη του γυναικεία κολεξιόν και κολεξιόν για ετοιμοφόρετα ενδύματα στον εκθεσιακό χώρο του φίλου του σχεδιαστή Dries Van Noten. Το ξεχωριστό στυλ του τον έκανε γνωστό στη διεθνή αγορά μόδας και στο θέατρο. Το 2000 σχεδίασε τα κοστούμια για την παράσταση του Ugo Rondino στο Βέλγιο. Επίσης σχεδίασε κοστούμια για την Γερμανική Όπερα. Το 2000 για την όπερα του Claude Vivier, "Rêves d’un Marco Polo" και το 2002 για την όπερα του Wagner "Lohengrin".
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ιταλοί σχεδιαστές μόδας
Εθνόσημο του Λίχτενσταϊν
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Λιχτενστάιν Κατηγορία:Λίχτενσταϊν
Μπραντς
Καναδάς
Όταν σερβίρεται στο σπίτι ή σε εστιατόριο, ένα μπραντς μπορεί να σερβιριστεί σε μπουφέ, όπου διατίθενται δίσκοι τροφίμων και ποτών και οι επισκέπτες μπορούν να εξυπηρετηθούν μόνοι τους και να επιλέξουν τα στοιχεία που θέλουν, συχνά σε ένα «όλα-μπορείς-να-τα-φας». Το μεσημεριανό γεύμα μπορεί επίσης να σερβιριστεί με βάση ένα μενού, στο οποίο οι επισκέπτες επιλέγουν συγκεκριμένα είδη και εξυπηρετούνται από το προσωπικό. Τα γεύματα των εστιατορίων μπραντς ποικίλουν από σχετικά φθηνά που είναι διαθέσιμα σε εστιατόρια και οικογενειακά εστιατόρια έως ακριβά μπάρμπεκιου που σερβίρονται σε εστιατόρια και μπιστρό υψηλών προδιαγραφών.
Νότια Αφρική
Στη Νότια Αφρική, το μπραντς είναι μια αγαπημένη δραστηριότητα πολλών οικογενειών. Στη Νότια Αφρική, το μπραντς καταναλώνεται μόνο με τηγανίτες και φρούτα.
Παραπομπές
<references group="" responsive="1">
Σπυρίδων Κατηνιώτης
thumb|Ο Σπυρίδων Σ. Κατηνιώτης κατά την ορκωμοσία του ως [[Κατάλογος Δημάρχων Πρέβεζας|δήμαρχος Πρέβεζας, το 1975|200px|right]] thumb|Ο Σπυρίδων Σ. Κατηνιώτης υποδεχόμενος τον πρωθυπουργό [[Κωνσταντίνος Καραμανλής|Κωνσταντίνο Καραμανλή στο αεροδρόμιο του Ακτίου το καλοκαίρι 1977 (πίσω ο νομάρχης Πρέβεζας Π. Γ. Κουτρέτσης)|200px|right]] thumb|Ο Σπυρίδων Σ. Κατηνιώτης στη διάρκεια της δεύτερης θητείας του στο [[Βουλή των Ελλήνων|Ελληνικό Κοινοβούλιο|200px|right]] Ο '''Σπυρίδων-Γεώργιος Σ. Κατηνιώτης''' (γεν. Αθήνα, 12.5.1946) είναι Έλληνας δικηγόρος. Διετέλεσε δήμαρχος Πρέβεζας (1975–1977) και βουλευτής Πρέβεζας (1981-1989).
Βιογραφία
Γεννήθηκε μεν στην Αθήνα στις 12 Μαΐου 1946, αλλά μεγάλωσε στην πατρίδα των γονιών του, Πρέβεζα, όπου τελείωσε το τότε εξατάξιο Γυμνάσιο Πρέβεζας. Σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και ήταν πρόεδρος των φοιτητών Νομού Πρέβεζας από το 1965 μέχρι το 1967. Είναι παντρεμένος με τη φιλόλογο Σοφία Μπαχούμη.
Διώξεις από την Χούντα
Τον Σεπτέμβριο του 1967 συνελήφθη και καταδικάστηκε από το δικτατορικό καθεστώς σε φυλάκιση 4 ετών και τριετή στέρηση πολιτικών δικαιωμάτων. Έμεινε στις φυλακές Ιωαννίνων και Τρικάλων και ύστερα από την αποφυλάκισή του, με αναστολή, διώχθηκε και από τη Νομική Σχολή Αθηνών. Επανήλθε στο Πανεπιστήμιο με νέα απόφαση του Πειθαρχικού Συμβουλίου του Πανεπιστημίου Αθηνών, αφού μειώθηκε η ποινή του σε διετή αποβολή. Συνέχισε τις σπουδές του και έγινε δικηγόρος το 1974.
Υπηρέτησε στο στρατό ως τυφεκιοφόρος στο Δρέπανο Κοζάνης (1968–1970). Το 1971 εργάσθηκε στην εταιρεία Τσιμέντα Ηρακλής–ΑΓΕΤ στη Δραπετσώνα απ' όπου, όμως, υποχρεώθηκε να φύγει μετά τρεις μήνες, επειδή δεν είχε πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων.
Ως νεαρός δικηγόρος, το 1974, υπερασπίστηκε με πάθος στο Έκτακτο Στρατοδικείο Ιωαννίνων τους νέους της Πρέβεζας, φοιτητές και εργάτες που δικαζόντουσαν από το δικτατορικό καθεστώς.
Αυτοδιοικητική πορεία
Με την αποκατάσταση της Δημοκρατίας ίδρυσε, μαζί με άλλους, τον Σεπτέμβριο του 1974 το ΠΑ.ΣΟ.Κ στην Πρέβεζα. Ήταν υποψήφιος βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια Πρέβεζας στις πρώτες μετά τη χούντα εκλογές, αλλά δεν εκλέχθηκε. Στις Δημοτικές εκλογές της 30.03.1975 εκλέχτηκε σε ηλικία 28 ετών, Δήμαρχος Πρέβεζας, με ποσοστό 65%. Είναι ο μικρότερος σε ηλικία, κατά την εκλογή του, δήμαρχος Πρέβεζας. Το 1976 εκλέχθηκε εκπρόσωπος Ηπείρου στην Κεντρική Ένωση Δήμων και Κοινοτήτων Ελλάδας (ΚΕΔΚΕ) και το 1977 εκλέχτηκε Γενικός Γραμματέας αυτής. Τον Απρίλιο του 1977 μετείχε με την Ελληνική Αντιπροσωπεία στο Διεθνές Συνέδριο των Μεσογειακών πόλεων που έγινε στο Ρίμινι Ιταλίας και προτάθηκε από το ΠΑ.ΣΟ.Κ ως εκπρόσωπος της Ελλάδος στο συνέδριο Σοσιαλιστών Δημάρχων της Ευρώπης, στη Φλωρεντία. Από το 1978 μέχρι το 1987 υπήρξε μέλος της Επιτροπής του Εκτελεστικού Γραφείου του ΠΑ.ΣΟ.Κ για την Αυτοδιοίκηση και επεξεργάστηκε και διατύπωσε, μαζί με τους Γιώργο Γεννηματά, Μιλτιάδη Παπαϊωάννου και Θανάση Τσούρα τις θέσεις του Κινήματος για την Τοπική Αυτοδιοίκηση. Τον Νοέμβριο 1977 παραιτήθηκε από τη θέση του Δημάρχου Πρέβεζας για να θέσει υποψηφιότητα στις βουλευτικές εκλογές, αλλά δεν κατόρθωσε να εκλεγεί.
Κοινοβουλευτική πορεία
Εκλέχθηκε βουλευτής Πρέβεζας για δύο τετραετίες (1981 και 1985) με το ΠΑ.ΣΟ.Κ. Από το 1981 μέχρι το 1985 ήταν εκπρόσωπος της Ελληνικής Βουλής στο Συμβούλιο της Ευρώπης στο Στρασβούργο. Διετέλεσε Γενικός Γραμματέας της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής του Υπουργείου Εσωτερικών (1981–1985), αντιπρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής του Υπουργείου Οικονομικών (1985–1988), μέλος Κοινοβουλευτικών Επιτροπών Υπουργείων: Εθνικής Οικονομίας (1985–1989), Οικονομικών (1985–1989), Περιβάλλοντος, Χωροταξίας & Δημοσίων Έργων (1981–1985). Με την ιδιότητα του αυτή επεξεργάστηκε και εισηγήθηκε στη Βουλή ως εκπρόσωπος της πλειοψηφίας αρκετά από τα πιο σημαντικά νομοσχέδια του ΠΑ.ΣΟ.Κ και σε άλλα υπήρξε βασικός ομιλητής. Υπήρξε επί σειρά ετών Ειδικός Εισηγητής του Γενικού Προϋπολογισμού του Κράτους. Εισηγήθηκε τα περισσότερα νομοσχέδια της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Συμμετείχε στις επιτροπές για την αλλαγή του φορολογικού συστήματος και την εισαγωγή στη χώρα μας του Φόρου Προστιθέμενης Αξίας και εισηγήθηκε στη Βουλή όλα τα σχετικά με τον ΦΠΑ Νομοσχέδια.
Επαγγελματική πορεία
Από το 1989 και μέχρι σήμερα ασκεί δικηγορία ως δικηγόρος παρ' Αρείω Πάγω και διατηρεί δικηγορικό γραφείο στην Αθήνα.
Το 1993 υπήρξε μέλος της Οργανωτικής Επιτροπής Παγκοσμίου Πανηπειρωτικού Συνεδρίου.
Βιβλιογραφικές παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι Κατηγορία:Βουλευτές Πρέβεζας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ Κατηγορία:Δήμαρχοι Πρέβεζας
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας ανδρών 2007-2008
Το πρωτάθλημα της περιόδου 2007-08 κατέλαβε ο Παναθηναϊκός για έκτη συνεχόμενη φορά. Στον τελικό των Play Off επικράτησε του Ολυμπιακού με 3-2 νίκες.
Πρωταθλητής
Σύνθεση: Μίλος Βούγιανιτς, Σαρούνας Γιασικέβιτσιους, Δημήτρης Διαμαντίδης, Βασίλης Σπανούλης, Αρης Ταταρούνης, Σάνι Μπετσίροβιτς, Νίκος Χατζηβρέττας, Φραγκίσκος Αλβέρτης, Κένεντι Ουίνστον, Στράτος Περπέρογλου, Μάικλ Μπατίστ, Δήμος Ντικούδης, Κώστας Τσαρτσαρής, Αντρια Ζίζιτς, Ντέγιαν Τομάσεβιτς, Νίκολα Πρκάτσιν Προπονητής: Ζέλιμιρ Ομπράντοβιτς
Πολυτιμότερος Παίκτης (MVP)
Δημήτρης Διαμαντίδης
Κανονική Περίοδος
1 Αγων=Αγώνες, Ν=Νίκες, Η=Ήττες, ΠΥ=Πόντοι Υπέρ, ΠΚ=Πόντοι Κατά, Δ=Διαφορά
Αγώνες
δ.χ.= δε χρειάστηκε
Τελική Κατάταξη
Κατηγορία:Α1 εθνική κατηγορία καλαθοσφαίρισης ανδρών Πρωταθλημα Ελλαδος Α1 Ανδρων 2007 2008 Πρωταθλημα Ελλαδος Α1 Ανδρων 2007 2008
Χρήστος Ευαγγελίδης
Ο Χρήστος Ευαγγελίδης (1809 - 1881) ήταν σπουδαίος εκπαιδευτικός του 19ου αιώνα, γνωστός από το Ελληνικό Λύκειο Ευαγγελίδου που ίδρυσε και διεύθυνε στην Ερμούπολη.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη το 1809. Με το ξέσπασμα της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, η οικογένειά του αναγκάστηκε να καταφύγει για λόγους ασφαλείας στη Χίο. Με την καταστροφή της Χίου το 1822 ο νεαρός τότε Χρήστος έμεινε ορφανός από γονείς και τον περιέθαλψε η οικογένεια του Αμερικανού Σάμιουελ Γουόρντ, του νεώτερου (Samuel Ward jr.), ο οποίος περιόδευε στην Ευρώπη για δουλειές. Τελικά ο Σάμιουελ Γουόρντ και η σύζυγός του, πήραν μαζί τους τον μικρό Χρήστο στη Νέα Υόρκη και τον ανέθρεψαν μαζί με τα δικά τους παιδιά. Συναναστράφηκε έτσι με την κόρη του Σάμιουελ, Τζούλια Γουόρντ Χάου (Julia Ward Howe), την οποία αργότερα σε επιστολές αποκαλεί «αδελφή». Ανατράφηκε κατ' ουσίαν σε ένα αυστηρό αγγλικανικό προτεσταντικό περιβάλλον που αργότερα σημάδεψε την εξέλιξή του.
Αναφέρεται ότι είχε ένα γιο που εργαζόταν στη Νέα Υόρκη ως δημοσιογράφος με το όνομα Α. Χ. Ευαγγελίδης (A. C. Evangelides).
Σπούδασε φιλολογία και παιδαγωγική στις ΗΠΑ και πρωτοστάτησε στην καλλιέργεια φιλελληνικού κινήματος διοργανώνοντας περιοδείες και διαλέξεις σε διάφορες πόλεις. Το 1839 μετέβη στη Ελλάδα και μετά από διάφορες περιπλανήσεις εγκαταστάθηκε στη Σύρο μετά από υπόδειξη του Νεόφυτου Βάμβα. Εκεί, μετά από αρκετές προσπάθειες ίδρυσε το Ελληνικό Λύκειο, το 1842 με παράλληλη λειτουργία οικοτροφείου για τις εύπορες οικογένειες. Ήταν ο πρώτος που εισήγαγε νέες και πρωτοποριακές παιδαγωγικές μεθόδους για την εποχή εκείνη, όπως οι μαθητικές εφημερίδες, μαθητικές θεατρικές παραστάσεις και οι διοργανώσεις μαθητικών διαλέξεων. Ο Χρήστος Ευαγγελίδης, ορμώμενος από την ελπίδα του για απελευθέρωση της ιδιαίτερης πατρίδας του (Μακεδονίας), είχε καταστεί φορέας της «Μεγάλης Ιδέας», την οποία εμφυσούσε και στους μαθητές του. Κατηγορήθηκε ωστόσο, για την προτεσταντική χροιά της αγωγής του λυκείου, στο οποίο και δίδασκε και για τη συνεργασία με το Φιλελληνικό Παιδαγωγείο της αγγλικανικής ιεραποστολής.
Μεταξύ των μαθητών του ήταν ο επίσης Μακεδονικής καταγωγής Δημήτριος Βικέλας και ο Εμμανουήλ Ροΐδης.
Ο Χρήστος Ευαγγελίδης διετέλεσε επίσης, υποπρόξενος των ΗΠΑ στην Ερμούπολη την περίοδο 1865-1870.
Απεβίωσε στην Αθήνα το 1881.
Εξωτετρικοί σύνδεσμοι
Ευαγγελίδης Κατηγορία:Έλληνες εκπαιδευτικοί
Παιδουπόλεις της Φρειδερίκης
Κατά ορισμένες απόψεις, οι παιδοπόλεις υπήρξαν ένα μοναδικό και ιδιότυπο κοινωνικό πρόγραμμα, τραγικό επακόλουθο του εμφυλίου πολέμου, και γι’ αυτό ακριβώς χωρίς ιστορικό προηγούμενο και χωρίς συνέχεια. Σύμφωνα με μια μελέτη, δεν ήταν μια ελληνική πρωτοτυπία. Σαν ιδέα παρουσιάστηκε στα τέλη του 19ου αιώνα στη Βρετανία και μετά τον Β' Π.Π. εφαρμόστηκε σε διάφορες χώρες υπό ονομασίες όπως “village d’ enfants”, “Kinderdorf” και“villagio dei bambini". Στην Ελλάδα εφαρμόστηκε σαν ένα δίκτυο 53 ιδρυμάτων σε όλη την έκταση της ηπειρωτικής και νησιωτικής Ελλάδας στα οποία φιλοξενήθηκαν παιδιά από τις εμπόλεμες περιοχές. Στη δεκαετία του '50 φιλοξενήθηκαν - με αίτηση των γονέων τους ή τοπικών αρχών - και παιδιά που προηγουμένως είχαν σταλεί από την "Κυβέρνηση του Βουνού" στην Ανατολική Ευρώπη και επέστρεψαν στην Ελλάδα, αλλά δεν μπορούσαν να προσαρμοστούν στη ζωή του χωριού. Το σχέδιο για το «παιδοφύλαγμα» εφαρμόστηκε με χρηματοδότηση του εράνου «Πρόνοια Βορείων Επαρχιών της Ελλάδος»  . Ο αριθμός των παιδιών που πέρασαν από τις παιδουπόλεις εκτιμάται περίπου στις 25.000.
Πρόγραμμα δραστηριότητας για τη Βασίλισσα Φρειδερίκη
Με την επιστροφή του Γεωργίου Β΄ στην Ελλάδα το Σεπτέμβριο του 1946, μαζί με το "Διαδοχικό Ζεύγος" (Παύλος-Φρειδερίκη), ο Διάδοχος ζήτησε από τον Μαρκεζίνη να καταρτίσει πρόγραμμα δραστηριότητας για τη Φρειδερίκη, όπως ο ίδιος ο Μαρκεζίνης αναφέρει. Στα πρότυπα των Βασιλισσών Σοφίας και Όλγας οι οποίες είχαν υπό τον έλεγχό τους τον «Ευαγγελισμό», υποβοηθούσαν δωρεές, εξασφάλιζαν δωρεές, ολοκλήρωναν το έργο (π.χ. Βαλλιάνειος Βιβλιοθήκη) και το παρέδιδαν στο Κράτος χωρίς περαιτέρω ανάμιξη, αποφασίσθηκε «η ενασχόληση της Διαδόχου με τον Ευαγγελισμό, το Νοσοκομείο Παίδων και την προστασία της παιδικής ηλικίας». Αυτά ανακοίνωσε η Φρειδερίκη σε δισέλιδη ομιλία που συνέταξε ο Μαρκεζίνης στις 12 Οκτωβρίου 1946. Ο Μαρκεζίνης αναφέρει: «Δυστυχώς, η Βασίλισσα, επιθυμούσα να έχει παντού ανάμιξη, θα επεκτείνει τη δραστηριότητά της σε τομείς οι οποίοι ουσιαστικώς ανήκαν στο Κράτος».
Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
Στα χρόνια που πριν την ίδρυση των παιδουπόλεων, η Ελλάδα, παρά την επιτυχημένη αντίσταση που προέβαλε ενάντια στην επίθεση της Ιταλίας κατά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, καταλήφθηκε από γερμανικές δυνάμεις τον Απρίλιο του 1941 και από τότε έως το τέλος του 1944 η Ελλάδα έζησε μαζί με μεγάλο κομμάτι της Ευρώπης την Κατοχή από τις δυνάμεις του Άξονα. Μέρος των αποτελεσμάτων του πολέμου και της Κατοχής ήταν και η οικονομική εξουθένωση της χώρας και η απώλεια πολλών ανθρώπινων ζωών.
Εμφύλιος Πόλεμος
Μετά το τέλος των εχθροπραξιών και την αποχώρηση του γερμανικού στρατού, η χώρα συνέχισε να βρίσκεται σε εμπόλεμη κατάσταση, αυτή τη φορά λόγω του Εμφυλίου πολέμου, ο οποίος κράτησε από το 1946 έως το 1949. Αποτέλεσμα του Εμφυλίου, ανάμεσα σε άλλα, ήταν το συνεχιζόμενο οικονομικό πρόβλημα και η φτώχεια που αντιμετώπιζε ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού, δεδομένου ότι σημαντικό τμήμα του παραγωγικού δυναμικού απείχε από τις παραγωγικές δραστηριότητες (είτε επειδή ήταν επιστρατευμένοι, είτε λόγω εχθροπραξιών στην περιοχή τους, είτε λόγω φυλάκισης, εκτελέσεων ή εξορίας). Η απώλεια ανθρώπινων ζωών συνεχιζόταν και από τις δυο πλευρές.
Σε όλη την Ελλάδα, ιδιαίτερα στις εμπόλεμες ζώνες, υπήρχαν παιδιά που είτε οι γονείς τους έλειπαν στον πόλεμο (στρατευμένοι στον Εθνικό Στρατό του επίσημου κράτος ή "στο βουνό", όπως αναφέρονται οι μαχητές του Δημοκρατικού Στρατού) ή είχαν χάσει τη ζωή τους στο πεδίο της μάχης (με τους Γερμανούς ή στον Εμφύλιο) ή βρίσκονταν σε εξορία ή στη φυλακή για ιδεολογικούς λόγους ή είχαν εκτελεστεί ή ήταν παντελώς άποροι ως ανταρτόπληκτοι για να μπορέσουν να τα συντηρήσουν, σύμφωνα με μαρτυρίες.
Παιδομάζωμα και παιδοφύλαγμα
Η απομάκρυνση των παιδιών από τις εμπόλεμες περιοχές και συγκέντρωση στις Παιδουπόλεις ονομάστηκε από την κυβέρνηση «παιδοφύλαγμα» σε αντιδιαστολή με την ψυχολογικά φορτισμένη ονομασία «παιδομάζωμα» που χρησιμοποιούσε για να χαρακτηρίσει την Αποστολή παιδιών στις Λαϊκές Δημοκρατίες από τον ΔΣΕ.
Το δίκτυο των Παιδουπόλεων
Σε έγγραφο του Βασιλικού Ιδρύματος Πρόνοιας (μετεξέλιξη της Επιτροπής Εράνου «Πρόνοια Βορείων Επαρχιών της Ελλάδος») αναφέρεται ότι σε διάστημα λίγων μηνών μετά το καλοκαίρι του 1947 18.000 παιδιά στεγάστηκαν σε 52 παιδουπόλεις, ενώ το καλοκαίρι του 1950, με το τέλος του "συμμοριτοπόλεμου", όπως αναφέρει τον εμφύλιο, 15.000 παιδιά επέστρεψαν στα χωριά τους, οι περισσότερες Παιδουπόλεις έκλεισαν και έμειναν 14 από αυτές που συνέχισαν να φιλοξενούν 2.950 παιδιά, «τα περισσότερα ορφανά ή άλλα τα οποία δεν μπορούσαν ή δεν έπρεπε να μεγαλώσουν με τις οικογένειές των».
Σε άλλες πηγές αναφέρεται ότι το δίκτυο των παιδουπόλεων αποτελούνταν από 53 ιδρύματα, όπως επίσης επιβεβαιώνεται από την πρώην βασιλική οικογένεια της Ελλάδας, ενώ αλλού αναφέρεται ότι «σύμφωνα με την ίδια τη Φρειδερίκη» ήταν 58.
Σε άλλο σημείο ο αριθμός των παιδοπόλεων αναφέρεται ως 14 «Παιδουπόλεις και Επαγγελματικές Σχολές» από την πρώην βασιλική οικογένεια, κάτι που συμφωνεί με τα στοιχεία της Βασιλικής Πρόνοιας για τον αριθμό των Παιδουπόλεων μετά το 1950.
Αν και σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του 1950 ο αριθμός των παιδιών ανέρχεται στις 18.000, η ιστορικός Τασούλα Βερβενιώτη εκτιμά τον αριθμό των παιδιών στις παιδουπόλεις σε περίπου 25.000 . Η πρώην βασιλική οικογένεια της Ελλάδας, αναφέρει ότι "μέχρι το 1964 απεφοίτησαν 33.989 παιδιά".
Σκοπός ίδρυσης των Παιδουπόλεων
Σύμφωνα με τη Φρειδερίκη, σκοπός των παιδουπόλεων ήταν "να σώσουμε τα παιδιά μας των βορείων επαρχιών από την απαγωγή πέρα από τα σύνορα και τη διαπαιδαγώγησή τους σε εχθρούς της πατρίδας". Ο όρος "παιδόπολη" χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο από το Βασιλικό Ίδρυμα Πρόνοιας για να χαρακτηρίσει τα ιδρύματα "φιλοξενίας και περίθαλψης απροστάτευτων και ορφανών παιδιών". Η πρώην βασιλική οικογένεια υποστηρίζει ότι εκεί φιλοξενούνταν ορφανά ή με άρρωστους γονείς παιδιά ή όσα το οικογενειακό τους περιβάλλον δεν μπορούσε να τους δώσει τα αναγκαία ηθικά εφόδια. Αναφέρεται ότι με εντολή της Βασίλισσας Φρειδερίκης συγκεντρώθηκαν πολλά αγόρια και κορίτσια, που έχασαν κατά τον εμφύλιο πόλεμο 1947 – 1949, τον ένα ή και τους δύο γονείς τους ή ήταν πολύ φτωχοί και δεν μπορούσαν να αντεπεξέλθουν στις αντίξοες και δύσκολες συνθήκες ζωής, που προέκυψαν από τον πόλεμο αυτό. Ωστόσο, εξετάζοντας αναδρομικά την υπόθεση, κύριος σκοπός της κυβέρνησης ήταν να σταματήσει ο ανεφοδιασμός των ανταρτών και να γίνει πιο δύσκολη η στρατολόγηση νέων από αυτούς, καθώς θα είχαν ενταχθεί από μικρή ηλικία στον αντίπαλο "ιδεολογικό" στρατό . Γινόταν εσκεμμένη παραπληροφόρηση των παιδιών με σκοπό την εκπαίδευση και ανατροφή με αντιλήψεις υπέρ του καθεστώτος. Επίσης όπως η Ελένη Παπαγεωργίου επισημαίνει στην Διδακτορική της Διατριβή, « Η κοινωνική δράση των ανακτόρων υπήρξε ένας τρόπος άσκησης πολιτικής και μια προσπάθεια κατοχύρωσης της θέσης του παλατιού αλλά και της ίδιας της Φρειδερίκης προσωπικά στην πολιτική αρένα »
Πρόγραμμα διαμονής στις παιδουπόλεις
Η είσοδος στις παιδουπόλεις ήταν εθελοντική. Οι συνθήκες διαμονής παιδιών είναι ελάχιστα γνωστές με βάση την "επίσημη" ιστορία, οι περισσότερες πληροφορίες προέρχονται από προφορικές μαρτυρίες. Οι μαρτυρίες των ίδιων των πρωταγωνιστών, των τότε παιδιών, επηρεάζονται από τις προσωπικές πολιτικές πεποιθήσεις. Έτσι ενώ για κάποιους ήταν καταφύγιο από την φρίκη του πολέμου, για άλλους υπήρξαν κέντρα πλύσης εγκεφάλου και φιλοβασιλικής προπαγάνδας. Υπάρχουν μαρτυρίες που μιλάνε για το αυστηρό πλαίσιο ζωής σε κάποιες από αυτές με την άσκηση σωματικών τιμωριών, τη λογοκρισία της αλληλογραφίας, αλλά και τις περιορισμένες εκπαιδευτικές δυνατότητες. Άλλοι, πάλι, τροφιμοι είχαν αναπτύξει άριστες σχέσεις με το προσωπικό των παιδουπόλεων. Για τα έξοδα του προγράμματος χρησιμοποιήθηκαν χρήματα από τον "Έρανο της Βασίλισσας".
Ηλικία παιδιών στις Παιδουπόλεις
Στις παιδουπόλεις φιλοξενούνταν παιδιά ηλικίας από 4-16 χρονών, αν και αυτός ο κανονισμός παραβιάστηκε με αποτέλεσμα να συγκεντρώνονται και μικρότερα παιδιά . Τον Απρίλιο του 1948 η UNSCOB ( U nited N ations S pecial C ommittee O n The B alcans), αν και δεν ενδιαφερόταν για τις παιδουπόλεις, απέστειλε ερωτηματολόγιο για την απόκτηση πληροφοριών σχετικά με τον αριθμό τη φροντίδα των παιδιών στις παιδουπόλεις. Ο ελληνικός σύνδεσμος ενημέρωσε ότι φιλοξενούνταν παιδιά ηλικίας 3 - 14 ετών.
Παράνομες υιοθεσίες
Η Φρειδερίκη περιγράφει στα απομνημονεύματά της τη συμμετοχή 72 γυναικών, τις "κυρίες της βασιλίσσης", σε καμπάνια για τη συγκέντρωση των παιδιών. Η πρακτική συγκέντρωσης των παιδιών στις παιδουπόλεις έχει χαρακτηριστεί ως απαγωγή . Επίσημα αρχεία για την τύχη των παιδιών ή δεν υπάρχουν, ιδιαίτερα μετά την πυρκαγιά του 1982 που κατέστρεψε μεγάλο μέρος τους, ή αποδεικνύονται αναξιόπιστα, ακόμη και χαλκευμένα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η υπόθεση «Άγιος Στυλιανός» Θεσσαλονίκης. Από το 1950 και μετά έγιναν αποκαλύψεις για πώληση χιλιάδων παιδιών από κυκλώματα υιοθεσίας, τα οποία βρέθηκαν υιοθετημένα κυρίως στις ΗΠΑ. Η πολιτική κρατούμενη Στάσα Κεφαλίδου περιγράφει την αρπαγή παιδιών που γινόταν στο στρατόπεδο της Χίου από τις εξόριστες και τον εγκλεισμό τους σε ορφανοτροφεία της Φρειδερίκης στο τετράδιό της . Χαρακτηριστική περίπτωση είναι αυτή της Έφης Αργυριάδη, της οποίας οι αδερφές χάθηκαν όταν υιοθετήθηκαν κρυφά και παράνομα από έναν Ελληνοαμερικανό. Η ίδια πιστεύει ότι η υιοθεσία ήταν εσκεμμένη καθώς πατέρας της ήταν ο Ηλίας Αργυριάδης, ο οποίος εκτελέστηκε μαζί με το Νίκο Μπελογιάννη. Σχετικά με την παιδόπολη Καβάλας αναφέρεται ότι ο Μητροπολίτης Φιλίππων (Καβάλας), ο οποίος βάσει του νόμου ήταν και πρόεδρος του εκεί ιδρύματος, για να αποφύγει μη κανονικές υιοθεσίες, γνωστοποίησε στο ΠΙΚΠΑ ότι παιδιά θα δίδονται για υιοθεσία μόνο σε γνωστές και ευυπόληπτες καβαλιώτικες οικογένειες.
Εκπαίδευση
Οι υπεύθυνοι για την αγωγή των παιδιών ήταν συνήθως αντίθετοι με την ιδεολογία των γονέων των παιδιών, κυρίως οι διευθυντές και οι δάσκαλοι. Τόνιζαν ιδιαίτερα ότι οι αρχές και ειδικά ο βασιλιάς Παύλος και η βασίλισσα Φρειδερίκη νοιάζονταν σαν φιλόστοργοι γονείς για τα παιδιά, ενώ οι φυσικοί τους γονείς δεν ενδιαφέρονταν για αυτά. Στον τοίχο κάθε τάξης βρίσκονταν οι φωτογραφίες του βασιλιά Παύλου, της βασίλισσας Φρειδερίκης και του Ιησού Σωτήρα σύμφωνα με την πρακτική προπαγάνδας της εποχής κατά την οποία οι εικόνες των βασιλέων εμφανίζονταν σε δημόσιους χώρους και ειδικά σε σχολικά βιβλία είχαν ως σκοπό την ιστορική νομιμοποίηση του ρόλου τους και την κατάδειξη της πολιτικής τους παντοδυναμίας. Σε αυτούς τα παιδιά προσεύχονταν 9 φορές τη μέρα. Η πολιτική κατήχηση ήταν συστηματική και ανέφεραν με ιδιαίτερη έμφαση ότι οι γονείς των παιδιών ήταν αφοσιωμένοι στις προσωπικές τους αντιπατριωτικές και αντεθνικές πεποιθήσεις, αποκαλώντας τους συνήθως αντάρτες, προδότες, συμμορίτες και εγκληματίες. Στα περισσότερα μέρη τα παιδιά υποβάλλονταν δύο φορές την εβδομάδα σε "πολιτική αγωγή" και τραγουδούσαν τραγούδια εξυμνώντας "τη μητέρα μας, τη γλυκιά βασίλισσα Φρειδερίκη, που μας έσωσε από τους συμμορίτες". Ορισμένα παιδιά που βρίσκονταν στις Παιδουπόλεις υποστηρίζουν ότι εκεί απέκτησαν ήθος και δε δέχονται τις κατηγορίες για προπαγάνδα ως αληθείς, ενώ άλλα θυμούνται ένα καταπιεστικό καθεστώς. Παρ' όλα αυτά, η ελληνική κυβέρνηση δικαιολογούσε τη συγκέντρωση παιδιών στις παιδουπόλεις και σε φιλανθρωπικά ιδρύματα λέγοντας ότι με αυτόν τον τρόπο "είχαν πρόσβαση σε πλήρη εκπαίδευση και φροντίδα". Τουλάχιστον στην περίπτωση μιας παιδούπολης (Καβάλας) αναφέρεται ότι τα μεγαλύτερα παιδιά παρακολουθούσαν τα κοινά κρατικά σχολεία που υπήρχαν κοντά στην παιδούπολη ενώ τα μικρότερα παιδιά εκπαιδεύονταν εσωτερικά.
Παιδουπόλεις ή Παιδοπόλεις
Αναφέρονται οι εξής παιδουπόλεις, σε καθεμιά από τις οποίες είχε δοθεί όνομα αγίου:
Οι παιδουπόλεις σήμερα
Αρχικά οι Παιδουπόλεις λειτουργούσαν υπό την επίβλεψη του Βασιλικού Ιδρύματος Πρόνοιας. Μετά το τέλος του εμφυλίου πολέμου, οι περισσότερες από τις 52 περίπου παιδοπόλεις έκλεισαν και έμειναν σε λειτουργία 14. Το 1970, το Ίδρυμα μετονομάστηκε σε Εθνικό Οργανισμό Πρόνοιας (Ε.Ο.Π.) (ΦΕΚ 125/2.6.1970) και οι Παιδουπόλεις συνέχισαν να λειτουργούν υπό την επίβλεψη του. Σήμερα οι Παιδουπόλεις (συνήθως αναφέρονται ως «Παιδοπόλεις») είναι ιδρύματα φιλοξενίας και περίθαλψης απροστάτευτων και ορφανών παιδιών. Μετά από σταδιακό κλείσιμο κάποιων παιδουπόλεων, στην Ελλάδα ήταν κατά το 2007 σε λειτουργία 6 παιδοπόλεις οι οποίες φιλοξενούν 200-250 παιδιά. .
Ψηφιακό Αρχείο ΕΡΤ
Κατηγορία:Ελληνικός Εμφύλιος 1946 - 1949 Κατηγορία:Ορφανοτροφεία στην Ελλάδα
Πακτύης
Ο Πακτύης ήταν ο Λυδός στρατηγός στον οποίο ανατέθηκε η διαχείριση του χρυσού των Λυδών που προορίζονταν για τον Κύρο. Ο Ηρόδοτος αναφέρει ότι ο Πακτύης ξεκίνησε επανάσταση ενάντια στον Τάβαλο, διοικητή των Σάρδεων και τον Κύρο. Με τους θησαυρούς των Σάρδεων μίσθωσε στρατιώτες και κατέβηκε στα παράλια παρακινόντας τους κατοίκους των εκεί πόλεων να τον βοηθήσουν. Έπειτα επέστρεψε στις Σάρδεις για να πολιορκήσει τον Τάβαλο, που στο μεταξύ είχε αποκλειστεί στην ακρόπολη.
Ο Κύρος έδωσε διαταγή στο Μήδο Μάζαρη να φέρει με κάθε τρόπο τον Πακτύη αιχμάλωτο ενώπιόν του. Ο τελευταίος, μόλις πληροφορήθηκε ότι τμήμα του περσικού στρατού ερχόταν εναντίον του, κατέφυγε στην Κύμη ως ικέτης. Οι Κυμαίοι έστειλαν αντιπροσώπους στο μαντείο των Βραγχιδών για να ρωτήσουν τι να πράξουν σχετικά με τον Πακτύη και τους δόθηκε χρησμός να τον παραδώσουν στους Πέρσες οι οποίοι συνέχιζαν να τον καταζητούν. Ο Αριστόδικος, επιφανής πολίτης της Κύμης, αμφισβήτησε το χρησμό και έτσι στάλθηκε εκ νέου αντιπροσωπεία στο μαντείο, που όμως πήρε τον ίδιο χρησμό.
Οι Κυμαίοι βρέθηκαν σε δύσκολη θέση, καθώς αφενός θα ήταν παρασπονδία να παραδώσουν έναν ικέτη και αφετέρου θα έπρεπε να αντιμετωπίσουν πολιορκία των Περσών εάν έπρατταν αντίθετα. Αποφάσισαν λοιπόν να στείλουν τον Πακτύη στη Μυτιλήνη, όμως στο μεταξύ πληροφορήθηκαν πως οι Μυτιληναίοι σχεδίαζαν να τον παραδώσουν στους Πέρσες, έναντι χρηματικής αμοιβής. Με πλοίο τους λοιπόν τον μετέφεραν στη Χίο, όπου τελικά οι Χίοι τον απήγαγαν από το ιερό της πολιούχου Αθηνάς και τον παρέδωσαν στους Πέρσες.