cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Η Πεντάμορφη και το Τέρας (ταινία, 1991)
Κριτική
Ο ιστορικός κινουμένων σχεδίων Μάικλ Μπάριερ, έγραψε πως η Μπελ «φαίνεται να γίνεται κάπως λιγότερο διανοητική διαβάζοντας βιβλία παρά από το να τα έχει απλά γύρω της» αλλά λέει ότι η ταινία πλησιάζει περισσότερο από άλλες ταινίες της Disney στο να «αποδεχτεί την πρόκληση του είδους που οι καλύτερες ταινίες της Disney διαθέτουν». Ο Ντέιβιντ Γουάιτλεϊ γράφει στο The Idea of Nature in Disney Animation ότι η Μπελ είναι διαφορετική από τις προηγούμενες ηρωίδες της Disney με την έννοια ότι είναι περισσότερο ελεύθερη από τις επιβαρύνσεις των δουλειών του σπιτιού. Ωστόσο, ο ρόλος της είναι κάπως απροσδιόριστος με τον ίδιο τρόπο που «τα έφηβα κορίτσια στην σύγχρονη κουλτούρα απαιτούν να συνεισφέρουν λίγο στις οικιακές εργασίες πριν φύγουν από το σπίτι οπότε και θα πρέπει να φορτωθούν με τις πολλαπλές ευθύνες μιας εργαζόμενης μητέρας». Ο Γουάιτλεϊ σημειώνει επίσης άλλα θέματα και σύγχρονες επιρροές όπως η κριτική ματιά της ταινίας στον σωβινισμό και στη συμπεριφορά του Γκαστόν απέναντι στη φύση, τους υπηρέτες που μοιάζουν με ρομπότ και τον ρόλο του πατέρα ως ένας εφευρέτης παρά ως έμπορος.
Το 2010, το IGN ονόμασε την Πεντάμορφη και το Τέρας ως την καλύτερη ταινία κινουμένων σχεδίων, ακριβώς μπροστά από τις ταινίες ΓΟΥΟΛ·Υ, Οι Απίθανοι, Toy Story 2 και Σιδερένιος Γίγαντας.
Βραβεία και υποψηφιότητες
Το τραγούδι των Άλαν Μένκεν και Χάουαρντ Άσμαν «Beauty and the Beast» κέρδισε το Όσκαρ Καλύτερου Τραγουδιού, ενώ η μουσική του Μένκεν κέρδισε το Όσκαρ Καλύτερης Μουσικής. Δύο άλλα τραγούδια των Μένκεν και Άσμαν από την ταινία, τα «Belle» και «Be Our Guest», ήταν επίσης υποψήφια στην κατηγορία του Καλύτερου Τραγουδιού. Η Πεντάμορφη και το Τέρας ήταν η πρώτη ταινία που έλαβε τρεις υποψηφιότητες για Όσκαρ στην κατηγορία του Καλύτερου Τραγουδιού, κάτι που επαναλήφθηκε από τις ταινίες Ο Βασιλιάς των Λιονταριών (1994), Dreamgirls (2006) και Η Μαγεμένη (2007). Οι κανόνες της Ακαδημίας έχουν αλλάξει από τότε, επιτρέποντας μόνο δύο τραγούδια για κάθε ταινία να είναι υποψήφια, λόγω της συνεχιζόμενης ακούσιας αποτυχίας από τις ταινίες Dreamgirls και Η Μαγεμένη να κερδίσουν το βραβείο.
Η ταινία ήταν επίσης υποψήφια στην κατηγορία Καλύτερης Ταινίας και Καλύτερου Ήχου. Ήταν η πρώτη ταινία κινουμένων σχεδίων που προτάθηκε ποτέ στην κατηγορία της Καλύτερης Ταινίας και παρέμεινε η μοναδική ταινία κινουμένων σχεδίων με αυτή την υποψηφιότητα μέχρι και το 2009, όπου η κατηγορία επεκτάθηκε και είχε δέκα υποψηφιότητες αντί για πέντε. Έγινε το πρώτο μιούζικαλ μετά από δώδεκα χρόνια που προτάθηκε για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας, ακολουθώντας το Η Παράσταση Αρχίζει (1979), και η τελευταία μέχρι το Moulin Rouge! (2001), το οποίο προτάθηκε δέκα χρόνια μετά. Έχασε το βραβείο Καλύτερης Ταινίας από τη Σιωπή των Αμνών. Με έξι υποψηφιότητες, η ταινία μοιράζεται το ρεκόρ στη λίστα με τις περισσότερες υποψηφιότητες για ταινία κινουμένων σχεδίων μαζί με την ταινία ΓΟΥΟΛ·Υ (2008), ωστόσο, με τρεις υποψηφιότητες στην κατηγορία Καλύτερου Τραγουδιού, οι υποψηφιότητες της ταινίας Η Πεντάμορφη και το Τέρας επεκτείνονται συνολικά σε τέσσερις κατηγορίες, ενώ της ταινίας ΓΟΥΟΛ·Υ καλύπτουν έξι διαφορετικές κατηγορίες.
Καθώς η ταινία Η Μικρή Γοργόνα ήταν η πρώτη που έλαβε υποψηφιότητα, Η Πεντάμορφη και το Τέρας έγινε η πρώτη ταινία κινουμένων σχεδίων που κέρδισε Χρυσή Σφαίρα στην κατηγορία της Καλύτερης Ταινίας - Μιούζικαλ ή Κωμωδία. Αυτό επαναλήφθηκε αργότερα από τον Βασιλιά των Λιονταριών και το Toy Story 2.
Το 2002, Η Πεντάμορφη και το Τέρας προστέθηκε στο Εθνικό Μητρώο Κινηματογράφου των Ηνωμένων Πολιτειών αφού θεωρήθηκε «πολιτιστικά, ιστορικά ή αισθητικά σημαντική». Τον Ιούνιο του 2008, το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου (AFI) αποκάλυψε τις λίστες των δέκα καλύτερων ταινιών σε δέκα διαφορετικές κατηγορίες, βασισμένες σε ψηφοφορίες όπου ψήφισαν πάνω από 1500 άτομα της δημιουργικής κοινότητας. Η Πεντάμορφη και το Τέρας αναγνωρίστηκε ως η έβδομη καλύτερη ταινία στην κατηγορία των κινουμένων σχεδίων. Σε προηγούμενες λίστες, κατέκτησε την 22η θέση στη λίστα με τα καλύτερα μιούζικαλ και την 34η θέση στη λίστα με τις καλύτερες ρομαντικές Αμερικανικές ταινίες. Στη λίστα με τα καλύτερα τραγούδια από Αμερικανικές ταινίες, το τραγούδι Beauty and the Beast κατέλαβε την 62η θέση.
Αναγνώριση από το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου:
Μιούζικαλ στο Broadway
Σύμφωνα με ένα άρθρο της εφημερίδας Houston Chronicle, ο καταλυτικός παράγοντας για να ανέβει ταινία της Disney στη σκηνή ήταν ένα άρθρο του κριτικού θεάτρου της εφημερίδας The new York Times, του Φρανκ Ριτς, ο οποίος εξύμνησε την Πεντάμορφη και το Τέρας ως το καλύτερο μιούζικαλ του 1991. Ο εκτελεστικός διευθυντής του θεάτρου Theatre Under The Stars (TUTS) στο Χιούστον, Φρανκ Γιανγκ, προσπαθούσε να τραβήξει το ενδιαφέρον της Disney για μια εκδοχή της Πεντάμορφης στη σκηνή περίπου την ίδια περίοδο που οι Μάικλ Άισνερ και Τζέφρι Κάτζενμπεργκ συζητούσαν το άρθρο του Ριτς. Αλλά φαίνεται ότι ο Γιανγκ δεν μπορούσε να έρθει σε επαφή με το κατάλληλο άτομο από την αυτοκρατορία της Disney. Τίποτα δεν συνέβη μέχρι τη στιγμή που οι άνθρωποι της Disney άρχισαν να επιδιώκουν αυτή τη μεταφορά στη σκηνή από τη δική τους πλευρά. Όταν ρώτησαν τον Τζορτζ Ιβς, τον επικεφαλής του Actors Equity στη Δυτική Ακτή, ποιο θέατρο στο Λος Άντζελες θα ήταν το καλύτερο για να ανέβει ένα νέο μιούζικαλ, ο Ιβς τους είπε ότι το κατάλληλο θέατρο για αυτόν τον σκοπό θα ήταν το TUTS. Όχι πολύ αργότερα από αυτό, οι Ντον Φραντζ και Μπετίνα Μπάκλεϊ της Disney επικοινώνησαν με τον Γιανγκ και η συνεργασία ξεκίνησε. Μια συμπυκνωμένη θεατρική έκδοση της ταινίας, σκηνοθετημένη από τον Ρόμπερτ Τζες Ροθ και με χορογραφίες του Ματ Γουέστ, οι οποίοι στη συνέχεια μεταφέρθηκαν και στην παραγωγή για το Broadway, παρουσιάστηκε ήδη στη Disneyland, στη σκηνή που τότε ονομαζόταν Videopolis. Η Πεντάμορφη και το Τέρας έκανε πρεμιέρα ως συμπαραγωγή του Theatre Under The Stars και της Disney Theatricals στο Music Hall στο Χιούστον του Τέξας από τις 28 Νοεμβρίου 1993 μέχρι τις 26 Δεκεμβρίου του ιδίου έτους.
Τη Δευτέρα, 18 Απριλίου 1994, το μιούζικαλ Η Πεντάμορφη και το Τέρας έκανε πρεμιέρα στο Broadway στο Palace Theatre της Νέας Υόρκης, λαμβάνοντας μικτές κριτικές. Η παράσταση μεταφέρθηκε στο Lunt-Fontanne Theatre στις 11 Νοεμβρίου 1999. Η εμπορική (αλλά όχι κριτική) επιτυχία της παράστασης οδήγησε σε παραγωγές στο θέατρο του West End στο Τορόντο και σε όλο τον κόσμο. Η εκδοχή στο Broadway, η οποία παιζόταν για πάνω από μια δεκαετία, έλαβε βραβείο Tony και έγινε η πρώτη μιας ολόκληρης γραμμής από θεατρικές παραγωγές της Disney. Στο αυθεντικό καστ του Broadway συμμετείχαν οι Τέρανς Μαν ως το Τέρας, Σούζαν Ίγκαν ως Μπελ, Μπερκ Μόσες ως Γκαστόν, Γκάρι Μπιτς ως Λουμιέρ, Χιθ Λάμπερτς ως Κόγκσγουορθ, Τομ Μπόσλεϊ ως Μορίς, Μπεθ Φλάουερ ως Κυρία Ποτς και Στέισι Λόγκαν ως Φτερό. Πολλοί γνωστοί ηθοποιοί και τραγουδιστές πρωταγωνίστησαν επίσης στην παραγωγή του Broadway κατά τη διάρκεια των δεκατριών χρόνων που ανέβαινε, μεταξύ των οποίων οι Κέρι Μπάτλερ, Ντέμπι Γκίμπσον, Τόνι Μπράξτον, Άντρεα ΜακΆρντλ, Τζέιμι-Λιν Σίγκλερ, Κρίστι Κάρλσον Ρομάνο, Άσλεϊ Μπράουν και Αννλιές βαν ντερ Πολ στον ρόλο της Μπελ, Τσακ Γουάγκνερ, Τζέιμς Μπαρμπούρ και Τζεφ ΜακΚάρθι στον ρόλο του Τέρατος, Μέσαχ Τέιλορ, Πάτρικ Πέιτζ, Μπράιαν Μπατ, Τζέικοπ Γιανγκ και Τζον Ταρτάγκλια στον ρόλο του Λουμιέρ και Μαρκ Κούντις, Κρίστοφερ Σίμπερ και Ντόνι Όσμοντ στο ρόλο του Γκαστόν. Η παράσταση έκλεισε τον κύκλο της στο Broadway στις 29 Ιουλίου 2007 μετά από 46 ανεπίσημες προβολές και 5,461 παραστάσεις. Μέχρι το 2017, συμπεριλαμβάνεται στη λίστα του Broadway με τις δέκα μεγαλύτερες σε διάρκεια παραστάσεις που ανέβηκαν στο Broadway στην ιστορία.
Live-action ταινία
Τον Ιούνιο του 2014, η Walt Disney Pictures ανακοίνωσε ότι μια live-action διασκευή της αυθεντικής ταινίας βρισκόταν στα σκαριά, με τον Μπιλ Κόντον να τη σκηνοθετεί και τον Έβαν Σπηλιωτόπουλος να γράφει το σενάριο. Ο Κόντον σχεδίαζε αρχικά όχι μόνο να εμπνευστεί από την αυθεντική ταινία, αλλά και να συμπεριλάβει τα περισσότερα, αν όχι όλα,τα τραγούδια των Μένκεν και Ράις από το μιούζικαλ του Broadway, με την πρόθεση να φτιάξει την ταινία ως μια «απευθείας, live-action, μεγάλου μπάτζετ ταινία μιούζικαλ». Τον Σεπτέμβριο του 2014, ανακοινώθηκε ότι ο Στίβεν Τσμπόσκι θα ξαναέγραφε το σενάριο.
Τον Ιανουάριο του 2015, η Έμμα Γουάτσον ανακοίνωσε στη σελίδα της στο Facebook ότι θα υποδυόταν την Μπελ στη νέα live-action διασκευή της ταινίας. Τον Μάρτιο του 2015, οι Νταν Στίβενς, Λουκ Έβανς, Έμμα Τόμσον, Τζος Γκαντ, Όντρα ΜακΝτόναλντ και Κέβιν Κλάιν προστέθηκαν στο καστ στους ρόλους των Τέρας, Γκαστόν, Κυρία Ποτς, Λε Φου, Γκαρνταρόμπα και Μορίς αντίστοιχα. Τον επόμενο μήνα, οι Ίαν ΜακΚέλεν, Γιούαν ΜακΓκρέγκορ, Στάνλεϊ Τούτσι και Γκούγκου Μπάθα Ρο προστέθηκαν επίσης στο καστ στους ρόλους των Κόγκσγουορθ, Λουμιέρ, Μαέστρο και Φτερό αντίστοιχα.
Ο συνθέτης Άλαν Μένκεν επέστρεψε για να συνθέσει τη μουσική της ταινίας, εμπλουτισμένη με νέο υλικό από τον ίδιο αλλά και τον Τιμ Ράις. Τον Ιούνιο του 2015, ο Μένκεν είπε ότι η ταινία δεν θα περιέχει τα τραγούδια τα οποία γράφτηκαν για το μιούζικαλ του Broadway. Τα γυρίσματα ξεκίνησαν στις 18 Μαΐου 2015 στο Λονδίνο και ολοκληρώθηκαν επίσημα τον Αύγουστο του 2015. Η ταινία κυκλοφόρησε στις 17 Μαρτίου 2017.
Εμπόριο
Τα εμπορικά προϊόντα της Πεντάμορφης και του Τέρατος κάλυψαν μια μεγάλη ποικιλία προϊόντων όπως εκδόσεις βιβλίων με την ιστορία της ταινίας, ένα βιβλίο κόμικ βασισμένο στην ταινία που εκδόθηκε από την εταιρεία Disney Comics, παιχνίδια, παιδικά κοστούμια και άλλα. Επιπρόσθετα, ο χαρακτήρας της Μπελ ενσωματώθηκε στη γραμμή «Πριγκίπισσες της Disney» και το κοστούμι της εμφανίζεται και σε αυτή τη σειρά ως προϊόν. Το 1995, μια παιδική live-action σειρά με τον τίτλο Sing Me a Story with Belle ξεκίνησε να μεταδίδεται, η οποία παρέμεινε στον αέρα μέχρι και το 1999. Δύο απευθείας-στο-βίντεο συνέχειες (οι οποίες έλαβαν χώρα κατά τη χρονική περίοδο της αυθεντικής ταινίας) κυκλοφόρησαν από την Disney Television Animation με τίτλους: Η Πεντάμορφη και το Τέρας 2: Τα μαγεμένα Χριστούγεννα (1997) και Η Πεντάμορφη και το Τέρας 3: Ο μαγικός κόσμος της Μπελ (1998). Σε αντίθεση με την συνολική αποδοχή της αυθεντικής ταινίας, οι συνέχειες έλαβαν εξαιρετικά αρνητική κριτική. Μια εκδοχή της ταινίας στον πάγο έγινε από την Disney on Ice, η οποία ανέβηκε πρώτη φορά το 1992 στο Λέικλαντ στη Φλόριντα. Η παράσταση είχε τόση μεγάλη εμπορική και κριτική επιτυχία κάνοντας περιοδεία σε όλο τον κόσμο που είχε ως αποτέλεσμα να βιντεογραφηθεί για την τηλεόραση όταν η παράσταση βρισκόταν στην Ισπανία το 1994. Η παράσταση έκλεισε τον κύκλο της το 2006, μετά από 14 χρόνια.
Βιντεοπαιχνίδια
Υπάρχουν αρκετά βιντεοπαιχνίδια τα οποία είναι ελαφρώς βασισμένα στην ταινία.
Το πρώτο βιντεοπαιχνίδι που βασίστηκε στην ταινία είχε τίτλο Beauty and the Beast: Belle's Quest και είναι ένα παιχνίδι δράσης για την πλατφόρμα Sega Genesis. Αναπτύχθηκε από την εταιρία Software Creations του Ηνωμένου Βασιλείου και κυκλοφόρησε στη Βόρεια Αμερική το 1993. Είναι ένα από τα δύο βιντεοπαιχνίδια βασισμένα στην ταινία τα οποία η Sunsoft κυκλοφόρησε για το Genesis, με το άλλο να ονομάζεται Beauty & The Beast: Roar of the Beast. Χαρακτήρες από την ταινία, όπως ο Γκαστόν, βοηθάνε τον παίκτη να ξεπεράσει δύσκολες καταστάσεις. Ως Μπελ, ο παίκτης πρέπει να φτάσει στο κάστρο του Τέρατος και να σπάσει το ξόρκι για να ζήσουν το ευτυχισμένο τέλος. Για να το πετύχει, πρέπει να εξερευνήσει το χωριό, το δάσος, το κάστρο και το χιονισμένο δάσος, λύνοντας διάφορους γρίφους και περνώντας μίνι-παιχνίδια, σκύβοντας ή πηδώντας πάνω από εχθρούς. Η ζωή (HP) της Μπελ αντιπροσωπεύεται από μια στήλη από βιβλία, η οποία μειώνεται κάθε φορά που ακουμπάει νυχτερίδες, αρουραίους και άλλους κινδύνους στο παιχνίδι. Έξτρα ζωές, κλειδιά και άλλα αντικείμενα είναι κρυμμένα στα διάφορα επίπεδα. Ενώ δεν υπάρχει συνέχεια ή ικανότητα αποθήκευσης του παιχνιδιού, οι παίκτες μπορούν να χρησιμοποιήσουν έναν κωδικό για να ξεκινήσουν το παιχνίδι σε οποιοδήποτε από τα εφτά επίπεδα.
Το δεύτερο βιντεοπαιχνίδι βασισμένο στην ταινία είχε τον τίτλο Beauty and the Beast: Roar of the Beast, επίσης για την Genesis. Ως το Τέρας, ο παίκτης πρέπει να ολοκληρώσει επιτυχημένα αρκετά επίπεδα, βασισμένα σε σκηνές της ταινίας, έτσι ώστε να προστατέψει το κάστρο από τους εισβολείς χωρικούς και τα ζώα του δάσους και να σώσει την Μπελ από τον Γκαστόν.
Το τρίτο και τέταρτο βιντεοπαιχνίδι που βασίζονταν στην ταινία είναι παιχνίδια δράσης που αναπτύχθηκαν από την Probe Software και κυκλοφόρησαν από τη Hudson Soft. Το ένα, με τίτλο Beauty and the Beast, κυκλοφόρησε στην Ευρώπη το 1994 για την NES, ενώ το άλλο Disney's Beauty and the Beast, κυκλοφόρησε στη Βόρεια Αμερική τον Ιούλιο του 1994 και στην Ευρώπη στις 23 Φεβρουαρίου 1995 για την SNES. Όλο το παιχνίδι παίζεται από την οπτική γωνία του Τέρατος. Ως Τέρας, ο παίκτης πρέπει να κάνει την Μπελ να τον ερωτευτεί έτσι ώστε να σπάσει η κατάρα που έριξαν σε εκείνον και στο κάστρο του. Ο τελικός αρχηγός του παιχνιδιού είναι ο Γκαστόν. Το Τέρας μπορεί να περπατήσει, να πηδήξει, να σπρώξει, να κτυπήσει, να υπερκτυπήσει και να βρυχηθεί, με τον βρυχηθμό να χρησιμοποιείται και για να προκαλέσει ζημιά στους εχθρούς αλλά και για να αποκαλύψει κρυμμένα αντικείμενα.
Το πέμπτο βιντεοπαιχνίδι έφερε τον τίτλο Disney's Beauty and the Beast: A Boardgame Adventure και είναι ένα παιχνίδι Boardgame περιπέτεια για το Game Boy Color. Κυκλοφόρησε στις 25 Οκτωβρίου 1999.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1991 Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Αμερικανικές αισθηματικές μουσικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές αισθηματικές ταινίες φαντασίας Κατηγορία:Σκηνοθετικό ντεμπούτο σε ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε έργα Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε παραμύθια Κατηγορία:Ταινίες που κέρδισαν Όσκαρ Καλύτερης Πρωτότυπης Μουσικής Κατηγορία:Ταινίες που κέρδισαν Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Walt Disney Pictures Κατηγορία:Ταινίες των Walt Disney Animation Studios Κατηγορία:Μουσικές ταινίες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Αμερικανικές μουσικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Άλαν Μένκεν Κατηγορία:Ταινίες Εθνικού Μητρώου Κινηματογράφου Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων παραγωγής Walt Disney Pictures Κατηγορία:Ταινίες IMAX Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων του 1991
Φαρίντ Μοντραγκόν
Ο Φαρίντ Καμίλο Μοντραγκόν Αλί (ισπανικά: Faryd Camilo Mondragón Alí) (γενν. 21 Ιουνίου 1971) είναι Κολομβιανός πρώην επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως τερματοφύλακας.
Από το ντεμπούτο του το 1993, έπαιξε σε 51 αγώνες με την Εθνική Κολομβίας. Ήταν μέλος της Κολομβίας στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1992, σε δύο Κόπα Αμέρικα, σε δύο ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ και στα Παγκόσμια Κύπελλα του 1994, του 1998 και του 2014. Στις 24 Ιουνίου 2014, ο Μοντραγκόν έγραψε ιστορία, καθώς έγινε ο γηραιότερος παίκτης που έπαιξε σε αγώνα Παγκοσμίου Κυπέλλου, σε ηλικία 43 ετών και 3 ημερών, ένα ρεκόρ που έσπασε τέσσερα χρόνια αργότερα από τον 45χρονο Αιγύπτιο τερματοφύλακα Εσάμ Ελ-Χανταρί.
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Ο Μοντραγκόν ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στην Ντεπορτίβο Κάλι και στη συνέχεια μετακόμισε στην Ιντεπεντιέντε Σάντα Φε και έπειτα στην Σέρρο Πορτένιο στην Παραγουάη. Ο Μοντραγκόν είχε συμβόλαιο με την Σέρρο Πορτένιο μέχρι τον Μάιο του 1993. Η συμφωνία του Μοντραγκόν με την Σέρρο Πορτένιο ήταν ένας εξάμηνος δανεισμός με δικαίωμα αγοράς για 700.000 δολάρια. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στη Σέρρο Πορτένιο, έζησε στο Ξενοδοχείο Excelsior στην Ασουνσιόν. Στις 23 Μαρτίου 1993, ανακοινώθηκε ότι ο Μοντραγκόν θα εντασσόταν στην Ρίβερ Πλέιτ όταν η Σέρρο Πορτένιο θα ολοκλήρωνε τη συμμετοχή της στο Κόπα Λιμπερταδόρες. Μετά από ένα παιχνίδι στο Κόπα Λιμπερταδόρες με την Σέρρο Πορτένιο εναντίον της Νιούελς Ολντ Μπόις στο Ροσάριο, ο Μοντραγκόν πέταξε στο Μπουένος Άιρες για να υπογράψει το συμβόλαιό του και η Σέρρο Πορτένιο απέρριψε την πιθανότητα να υπογράψει μόνιμα τον Μοντραγκόν επειδή το κόστος του ήταν πολύ υψηλό.
Η καριέρα του απογειώθηκε όταν εντάχθηκε στην Αρχεντίνος Τζούνιορς το 1993 και στη συνέχεια έκανε το ντεμπούτο του για την Εθνική Κολομβίας. Την επόμενη χρονιά μετακόμισε στην Κλουμπ Ατλέτικο Ιντεπεντιέντε όπου κέρδισε, μεταξύ άλλων τίτλων, το Σουπερκόπα Λιμπερταδόρες του 1995 εναντίον της Φλαμένγκο.
Ήταν ο άνθρωπος πίσω από την εξασφάλιση της ΦΚ Μετς στην παραμονή στη Λιγκ 1 στο τέλος της σεζόν 2000–01. Ωστόσο, καταδικάστηκε για χρήση πλαστού ελληνικού διαβατηρίου και παρά τις ελαφρυντικές περιστάσεις (το διαβατήριο είχε εκδοθεί από πλαστογράφους και η ΦΚ Μετς δεν είχε φτάσει το όριο των παικτών εκτός ΕΕ), στον Μοντραγκόν δεν επετράπη να παίξει στη Γαλλία και έπρεπε να φύγει από τη χώρα.
Ο Μοντραγκόν αγωνίστηκε στη Γαλατασαράι από το 2001 έως το 2007, όπου κέρδισε δύο τίτλους Σούπερ Λιγκ Τουρκίας, το 2002 και το 2006. Εκτιμήθηκε από τους οπαδούς για τις πολλές αποκρούσεις του και τη δέσμευσή του για την επιτυχία της ομάδας, ενώ έγινε γνωστός και για τις προσευχές του πριν και κατά τη διάρκεια των αγώνων. Ήρθε στο προσκήνιο σε πολλά ευρωπαϊκά ματς και δύο φορές επιλέχθηκε Παίκτης της Εβδομάδας στο ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ.
Ο Μοντραγκόν μεταγράφηκε στην ΦΚ Κολωνία τον Μάιο του 2007. Αφού έφτασε στο νέο του σύλλογο, αναγκάστηκε να αντααγωνιστεί με τον καθιερωμένο τερματοφύλακα της Κολωνίας, Στέφαν Βέσελς, για μια θέση στην ενδεκάδα. Ένας από τους λόγους που επέλεξε την Κολωνία ήταν επειδή ο σημερινός τότε προπονητής, Κρίστοφ Ντάουμ, εργαζόταν εκεί. Μετά από μια έντονη προετοιμασία, ο Μοντραγκόν ονομάστηκε ο βασικός τερματοφύλακας της Κολωνίας. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα ο Βέσελς να φύγει από τον σύλλογο για την Έβερτον. Μετά την αποχώρηση του Βέσελς, ο Μοντραγκόν καθιερώθηκε ως πρώτος τερματοφύλακας για τον σύλλογο έως ότου ο Μοντραγκόν υποβιβάστηκε στον πάγκο μετά από μια διαμάχη με τον προπονητή Ζβόνιμιρ Σόλντο για την επιθυμία του να πάει σε διεθνή καθήκοντα. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα ο Μοντραγκόν να απομακρυνθεί από το ξενοδοχείο της ομάδας και να αντικατασταθεί από τον νεαρό Κροάτη Μίρο Βάρβοντιτς. μικρογραφία| Ο Μοντραγκόν στη δεύτερη θητεία του στη Ντεπορτίβο Κάλι Το συμβόλαιό του με την Κολωνία λύθηκε με ισχύ από τις 31 Δεκεμβρίου 2010 και ο λόγος ήταν η επιθυμία του Μοντραγκόν να παίξει στο Μέιτζορ Λιγκ Σόκερ.
Εθνική ομάδα
Αφού έκανε το ντεμπούτο του ενάντια στη Βενεζουέλα το 1993, ο Μοντραγκόν ήταν μέλος των ομάδων της Κολομβίας που συμμετείχαν στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1992 και στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1994 και του 1998. Κατά τη διάρκεια του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1998, ξεκίνησε βασικός και στα τρία παιχνίδια τους, συμπεριλαμβανομένου του τελευταίου αγώνα εναντίον της Αγγλίας. Παρά το γεγονός ότι δέχθηκε δύο γκολ, έκανε μερικές εντυπωσιακές αποκρούσεις και έτσι κράτησε το σκορ στο 2-0, με τον ανταποκριτή ποδοσφαίρου του BBC στη Νότια Αμερική, Τιμ Βίκερι, να λέει ότι ο Μοντραγκόν ήταν «από μόνος του υπεύθυνος για το γεγονός ότι η Αγγλία έκανε ένα σκορ κρίκετ». Στο τέλος του παιχνιδιού, ο Μοντραγκόν ξέσπασε σε κλάματα και ο Ντέιβιντ Σίμαν, ο τερματοφύλακας της Αγγλίας, έκανε ό,τι μπορούσε για να τον παρηγορήσει. Σύμφωνα με τον θρύλο του γερμανικού ποδοσφαίρου, Φραντς Μπεκενμπάουερ, ο Μοντραγκόν ήταν ο καλύτερος τερματοφύλακας του πρώτου γύρου.
Μαζί με τον Κάρλος Βαλντεράμα, τον παίκτη με τις περισσότερες συμμετοχές στην εθνική ομάδα, ο Μοντραγκόν είναι ο μόνος Κολομβιανός που έχει συμμετάσχει σε πέντε προκριματικές εκστρατείες για το Παγκόσμιο Κύπελλο. Το 2010, ανακλήθηκε στην ομάδα της Κολομβίας σε ηλικία 39 ετών, μετά από πέντε χρόνια απουσίας από το διεθνές ποδόσφαιρο. Το 2014, ονομάστηκε στην ομάδα της Κολομβίας για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2014, καθιστώντας τον τον γηραιότερο παίκτη στη διοργάνωση και στην ιστορία του Παγκοσμίου Κυπέλλου, σε ηλικία 43 ετών, και το μοναδικό μέλος της ομάδας που αγωνίστηκε στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1994. Είναι επίσης ο μόνος παίκτης που έχει συμμετάσχει σε 6 διαφορετικές εκστρατείες προκριματικών Παγκοσμίου Κυπέλλου από το 1993. Μπαίνοντας ως αλλαγή στο 85ο λεπτό του τελευταίου αγώνα των ομίλων εναντίον της Ιαπωνίας στις 24 Ιουνίου 2014, έγινε ο γηραιότερος παίκτης που έπαιξε ποτέ σε αγώνα Παγκοσμίου Κυπέλλου, σε ηλικία 43 ετών και 3 ημερών, ξεπερνώντας το ρεκόρ του Ροζέ Μιλά από το Καμερούν στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1994. Ο Μοντραγκόν έδωσε μια πολύ συναισθηματική συνέντευξη στη συνέχεια, εκφράζοντας την ευγνωμοσύνη του που του δόθηκε η ευκαιρία να εκπροσωπήσει την Κολομβία για τελευταία φορά σε Παγκόσμιο Κύπελλο. Το ρεκόρ του ως γηραιότερος παίκτης στην ιστορία του Παγκοσμίου Κυπέλλου κατερρίφθη τέσσερα χρόνια αργότερα στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2018 από τον 45χρονο Αιγύπτιο τερματοφύλακα Εσάμ Ελ-Χανταρί. Δεδομένου ότι η τελευταία εμφάνιση του Μοντραγκόν σε τελικούς Παγκοσμίου Κυπέλλου πριν από το 2014 ήταν το 1998, σημείωσε επίσης ρεκόρ για τη μεγαλύτερη διαφορά μεταξύ δύο συμμετοχών σε τελικούς.
Μετά τον αποκλεισμό της Κολομβίας από τη διοργανώτρια χώρα, Βραζιλία, στα προημιτελικά, ο Μοντραγκόν επιβεβαίωσε επίσημα την απόσυρσή του από το ποδόσφαιρο και ευχαρίστησε τους φιλάθλους και το έθνος για την υποστήριξη αφού δήλωσε: «Αυτό είναι το τελευταίο μου γήπεδο ως επαγγελματίας παίκτης. Είμαι περήφανος που είμαι μέλος αυτής της υπέροχης ομάδας. Ευχαριστώ όλους για τη στήριξη τόσων ετών».
Προσωπική ζωή
Ο Μοντραγκόν είναι λιβανέζικης καταγωγής. Το μικρό του όνομα, Φαρίντ, σημαίνει «μοναδικός ή απαράμιλλος» στα αραβικά. Είναι Μαρωνίτης και το έχει πει δημόσια, κάνοντας με τον σταυρό του σε πολλές περιπτώσεις πριν από αγώνες.
Διακρίσεις
Ιντεπεντιέντε
Γαλατασαράι
Ντεπορτίβο Κάλι
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κολομβιανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές που έχουν βάλει γκολ Κατηγορία:Κολομβιανοί λιβανέζικης καταγωγής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κολομβίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1992 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1994 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 1997 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1998 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ 2003 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ 2005 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντεπορτίβο Κάλι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρωταθλήματος Κολομβίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ιντεπεντιέντε Σάντα Φε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Καρταχένα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέρρο Πορτένιο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρωταθλήματος Παραγουάης Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Παραγουάη Κατηγορία:Κολομβιανοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αρχεντίνος Τζούνιορς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Αργεντινής Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Αργεντινή Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ιντεπεντιέντε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Σαραγόσα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ισπανία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Μετς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γαλλία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γαλατασαράι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Τουρκίας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Τουρκία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Κολωνία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γερμανία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φιλαντέλφια Γιούνιον Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μέιτζορ Λιγκ Σόκερ Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής
Παναγιώτης Χηνοφώτης
Ο Παναγιώτης Χηνοφώτης ήταν στρατιωτικός και αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας της Ελλάδας. Μετά την αποστρατεία του ασχολήθηκε ενεργά με την πολιτική.
Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 12 Αυγούστου 1949 και κατατάχθηκε στο πολεμικό ναυτικό. Αποφοίτησε απο τη σχολή ναυτικών δοκίμων και έγινε σημαιοφόρος το 1971. Το 1986 αποφοίτησε με άριστα από την Ελληνική Ναυτική Σχολή Πολέμου και ολοκλήρωσε τις σπουδές του στην Ναυτική Σχολή Πολέμου των ΗΠΑ. Κατέχει το πτυχίο «Επιτελούς» καθώς και Μεταπτυχιακό Τίτλο Σπουδών στις «Διεθνείς Σχέσεις» από το Πανεπιστήμιο «Salve Regina» του Rhode Island των ΗΠΑ.
Το 1999 τοποθετήθηκε διοικητής των αντιτορπιλικών - φραγατών και το 2001 έγινε κλαδάρχης του α΄ κλάδου του ΓΕΝ. Τον Μάρτιο του 2002 προήχθη σε Υποναύαρχο και ανέλαβε την διεύθυνση του δ΄ κλάδου του ΓΕΕΘΑ. Στις 26 Μαρτίου 2004 έγινε Αντιναύαρχος και λίγες μέρες αργότερα ανέλαβε τα καθήκοντα του αρχηγού του στόλου. Το 2005 ανέλαβε Αρχηγός ΓΕΕΘΑ και προήχθη σε Ναύαρχο.
Στις εκλογές του 2007, αφού παραιτήθηκε από το Πολεμικό Ναυτικό, συμπεριλήφθηκε στο ψηφοδέλτιο επικρατείας της Νέας Δημοκρατίας, με το οποίο και εκλέχτηκε. Μετά τον σχηματισμό κυβέρνησης τοποθετήθηκε Υφυπουργός Εσωτερικών, θέση που διατήρησε μέχρι και τον ανασχηματισμό της 7ης Ιανουαρίου 2009.
Έχει τιμηθεί με τον Μεγαλόσταυρο του Τάγματος του Φοίνικα, τον Ανώτερο Ταξιάρχη του Τάγματος της Τιμής, το Μετάλλιο Στρατιωτικής Αξίας Α’ Τάξεως καθώς και με τις ακόλουθες Διαμνημονεύσεις:
Είναι παντρεμένος με την Μαρία Δεστούνη και κατοικεί μόνιμα στην Αθήνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Εσωτερικών Κατηγορία:Έλληνες βουλευτές επικρατείας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Φοίνικα Κατηγορία:Ανώτερος Ταξιάρχης του Τάγματος της Τιμής Κατηγορία:Μετάλλιο Στρατιωτικής Αξίας Α΄ Τάξεως Κατηγορία:Αρχηγοί Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας (Ελλάδα)
Βάαλ
Με το όνομα Βάαλ (σωστότερα «Βά'αλ», που σήμαινε κυριολεκτικά «Κύριος») αναφέρεται θεός των σημιτικών λαών, ανάμεσα στους οποίους Φοίνικες και Σύροι, Χαναναίοι, λαοί της Μεσοποταμίας, όπως οι Βαβυλώνιοι.
Στις μεταφράσεις των βιβλίων της Παλαιάς Διαθήκης από τα Εβραϊκά ως Βάαλ, άλλοτε ως αρσενικός («του Βάαλ») και σπανιότερα ως θηλυκός θεός («της Βάαλ»). Ανάλογα με την περιοχή συνδεόταν με τον Χαντάντ, θεό της βροχής / της γονιμότητας ή άλλες θεότητες με παρεμφερές όνομα. Στην Παλαιά Διαθήκη υπάρχουν πολλές αναφορές σχετικά με την τάση του λαού του Ισραήλ να λατρεύουν τον ψεύτικο θεό (χαμπ Μπά‛αλ) και προτροπές να επιστρέψουν στην προγονική τους πίστη στον (πραγματικό) Θεό.
Στα ελληνικά όμως όπως καταγράφεται από τον Απολλόδωρο στη Βιβλιοθήκη του ήταν γνωστός ως Βήλος εξ ού και ο Βήλιος Δίας, δηλαδή ο Βάαλ στις ασιατικές φυλές, ο οποίος γεννήθηκε από τη Λιβύη και τον Ποσειδώνα και ήταν δίδυμος αδελφός του Αγήνορα, ο Αγήνορας αναχώρησε για τη Φοινίκη ενώ ο Βήλος παρέμεινε στην Αίγυπτο, έγινε βασιλιάς της και παντρεύτηκε την Αγχινόη, κόρη του Νείλου με την οποία απέκτησε δίδυμα αγόρια, τον Αίγυπτο και τον Δαναό, ενώ ο Ευριπίδης λέει πως απέκτησε και τον Κηφέα αλλά και τον Φινέα. Τον Δαναό λοιπόν τον έβαλε ο Βήλος να κατοικήσει στη Λιβύη, ενώ τον Αίγυπτο στην Αραβία ο οποίος αφού υπέταξε τη χώρα των Μελαμπόδων, την ονόμασε Αίγυπτο από τον εαυτό του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Θεότητες της βροχής
Κωνσταντίνος Κοντογόνης
Ο Κωνσταντίνος Κοντογόνης (1812 - 28 Νοεμβρίου 1878) ήταν Έλληνας θεολόγος, καθηγητής στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και στη Ριζάρειο Εκκλησιαστική Σχολή στα μέσα του 19ου αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1812 στην Τεργέστη. Ο πατέρας του ήταν από τη Δημητσάνα της Πελοποννήσου, και η μητέρα του από την Ήπειρο. Έμαθε Ελληνικά και Ιταλικά και ολοκλήρωσε τη βασική του εκπαίδευση στην Ελληνική σχολή της ιδιαίτερης πατρίδας του, στην οποία δίδασκε ο αντικοραϊστής λόγιος Ιγνάτιος Σκαλιώρας ο Θεσσαλός. Μετέβη στη Γερμανία για να συμπληρώσει τις θεολογικές και φιλοσοφικές σπουδές του. Έμαθε Λατινικά, Εβραϊκά, Γερμανικά και Γαλλικά και σπούδασε φιλοσοφία και θεολογία στα πανεπιστήμια του Μονάχου και της Λειψίας. Στη συνέχεια διέμεινε στη Βιέννη, όπου επεξεργάστηκε και αυτός μαζί με άλλους εκεί λόγιους τη δεύτερη έκδοση του λεξικού του Άνθιμου Γαζή.
Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1836 και διορίστηκε στη Θεολογική Σχολή και συγχρόνως και στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Παρέμεινε σε υπηρεσία μέχρι το τέλος της ζωής του στις 16 Νοεμβρίου 1878. Μετά τον θάνατο του Μισαήλ Αποστολίδη, διετέλεσε ο μοναδικός τακτικός καθηγητής της Σχολής για αρκετό χρονικό διάστημα. Δίδαξε εγκυκλοπαίδεια και μεθολογία της Θεολογίας, εβραϊκή αρχαιολογία, εισαγωγή και ερμηνέια στην Αγία Γραφή, εκκλησιαστική ιστορία και γραμματολογία. Διετέλεσε μάλιστα πρύτανης του Πανεπιστημίου το έτος 1854-1855 και κοσμήτορας της Θεολογικής Σχολής 8 φορές (1848-1857, 1858-1860, 1861-1863, 1864-1865, 1867-1868, 1870-1871, 1872-1873 και 1876-1877) για συνολικά 18 χρόνια κατέχοντας το ρεκόρ. Δίδαξε επίσης και στη Ριζάρειο Σχολή.
Το 1862 η Εκκλησιαστική Ακαδημία της Αγίας Πετρούπολης τον αναγόρευσε Προλύτη της Θεολογίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες θεολόγοι Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Πρυτάνεις Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών
Κανονική γλώσσα
Στην επιστήμη των υπολογιστών και τη θεωρία τυπικών γλωσσών, μία κανονική γλώσσα είναι μία τυπική γλώσσα που μπορεί να εκφραστεί με μια κανονική έκφραση, όπως αυτή ορίζεται από τη θεωρία της επιστήμης των υπολογιστών (και όχι με την έννοια των μηχανισμών τυπικών εκφράσεων που παρέχουν πολλές σύγχρονες γλώσσες προγραμματισμού).
Εναλλακτικά, μια κανονική γλώσσα μπορεί να οριστεί ως η γλώσσα εκείνη που αναγνωρίζεται από ένα πεπερασμένο αυτόματο. Η ισοδυναμία των κανονικών εκφράσεων και των αυτομάτων είναι γνωστή ως το θεώρημα του Kleene. Στην ιεραρχία του Chomsky, οι κανονικές γλώσσες ορίζονται ως εκείνες που παράγονται από γραμματικές τύπου 3 (κανονικές γραμματικές).
Οι κανονικές γλώσσες είναι ιδιαίτερα χρήσιμες στη συντακτική ανάλυση εισόδου και το σχεδιασμό γλωσσών προγραμματισμού.
Τυπικός ορισμός
Μια ομάδα κανονικών γλωσσών για ένα αλφάβητο Σ ορίζεται αναδρομικά ως εξής: Παραπέμπουμε στο λήμμα της κανονικής έκφρασης για περαιτέρω πληροφορίες σχετικά με τη σύνταξη και τη σημασιολογία της. Σημειώστε ότι οι παραπάνω περιπτώσεις αποτελούν ουσιαστικά τους κανόνες ορισμού μιας κανονικής έκφρασης.
Παραδείγματα
Όλες οι πεπερασμένες γλώσσες είναι κανονικές. Πιο συγκεκριμένα, η γλώσσα της κενής συμβολοσειράς {ε} = Ø* είναι κανονική. Άλλα τυπικά παραδείγματα είναι η γλώσσα που αποτελείται από όλες τις συμβολοσειρές στο αλφάβητο {a, b} που περιέχουν άρτιο πλήθος ab, ή η γλώσσα που αποτελείται από όλες τις συμβολοσειρές της μορφής: πολλαπλά a ακολουθούμενα από πολλαπλά b.
Ένα απλό παράδειγμα γλώσσας που δεν είναι κανονική αποτελεί το σύνολο των συμβολοσειρών { anbn | n ≥ 0 }. Εμπειρικά, η γλώσσα αυτή δεν μπορεί να αναγνωριστεί από ένα πεπερασμένο αυτόματο διότι αυτό έχει πεπερασμένη μνήμη και δεν είναι ικανό να θυμάται το ακριβές πλήθος των a. Σε επόμενη παράγραφο παρουσιάζονται τεχνικές για συστηματική επαλήθευση αυτού του γεγονότος.
Ισοδύναμοι φορμαλισμοί
Κάποιες από τις παραπάνω ισοδυναμίες, ιδιαίτερα ανάμεσα στις τέσσερις πρώτες, στη βιβλιογραφία αναφέρονται ως θεώρημα του Kleene. Το ποιο ή ποια ακριβώς υποσύνολα παίρνουν αυτή την ονομασία ποικίλλει ανάμεσα στους διαφορετικούς συγγραφείς. Κάποιο σύγγραμμα ονομάζει την ισοδυναμία ανάμεσα στις κανονικές εκφράσεις και τα NFA (ιδιότητες 1 και 2) ως "θεώρημα του Kleene", ενώ κάποιο άλλο καλεί έτσι την ισοδυναμία ανάμεσα στις κανονικές εκφράσεις και τα DFA (ιδιότητες 1 και 3). Δύο άλλα εγχειρίδια αποδεικνύουν πρώτα την εκφραστική ισοδυναμία ανάμεσα στα NFA και DFA (ιδιότητες 2 και 3) κι έπειτα ορίζουν ως "θεώρημα του Kleene" την ισοδυναμία ανάμεσα στις κανονικές εκφράσεις και τα πεπερασμένα αυτόματα (τα οποία και λένε πως περιγράφουν "αναγνωρίσιμες γλώσσες"). Ένα άλλο κείμενο, γλωσσολογικού προσανατολισμού, αρχικά εξισώνει τις κανονικές γραμματικές (ιδιότητα 4) με τα DFA και NFA, καλεί τις γλώσσες που παράγονται από αυτά "κανονικές", έπειτα εισάγει τις κανονικές εκφράσεις που ορίζει ότι περιγράφουν "λογικές γλώσσες" και τέλος αναφέρεται στο "θεώρημα του Kleene" ως τη σύμπτωση κανονικών και λογικών γλωσσών. Άλλοι συγγραφείς απλώς ορίζουν τη "λογική έκφραση" και τις "κανονικές εκφράσεις" ως συνώνυμα και κάνουν το ίδιο με τις "λογικές γλώσσες" και τις "κανονικές γλώσσες".
Ιδιότητες κλεισίματος (closure)
Οι κανονικές γλώσσες κλείνουν υπό τις διάφορες πράξεις, δηλαδή αν οι γλώσσες K και L είναι κανονικές, τότε το αποτέλεσμα των παρακάτω πράξεων αποτελεί επίσης κανονική γλώσσα:
Ιδιότητες αποφασισιμότητας
Δοθέντων δύο ντετερμινιστικών πεπερασμένων αυτομάτων Α και Β, μπορεί να αποφασιστεί εάν αποδέχονται την ίδια γλώσσα. Ως επακόλουθο, με χρήση των παραπάνω ιδιοτήτων κλεισίματος, μπορούμε να αποφανθούμε και για τα ακόλουθα προβλήματα, δοθέντων τυχαίων ντετερμινιστικών πεπερασμένων αυτομάτων Α και Β που αποδέχονται τις γλώσσες LA και LB αντίστοιχα: Για τις κανονικές εκφράσεις, το πρόβλημα της καθολικότητας είναι NP-complete ακόμη και για αλφάβητο με ένα στοιχείο. Για μεγαλύτερα αλφάβητα, το πρόβλημα γίνεται PSPACE-complete. Αν οι κανονικές εκφράσεις επεκταθούν ώστε να επιτρέπουν κι έναν τελεστή τετραγώνου, με το "A2" να είναι ισοδύναμο με το "AA", τότε και πάλι μόνο κανονικές γλώσσες μπορούν να περιγραφούν, αλλά το πρόβλημα της καθολικότητας αποκτά ένα εκθετικό χωρικό κάτω φράγμα
Αποτελέσματα πολυπλοκότητας
Στη θεωρία πολυπλοκότητας, η κλάση πολυπλοκότητας όλων των κανονικών γλωσσών αναφέρεται μερικές φορές ως REGULAR ή REG και ισοδυναμεί με DSPACE(O(1)), δηλαδή τα προβλήματα απόφασης που μπορούν να επιλυθούν σε σταθερό χώρο (ο χώρος που χρησιμοποιείται είναι ανεξάρτητος του μεγέθους της εισόδου). Ισχύει ότι REGULAR ≠ AC0, αφού εμπεριέχει το πρόβλημα της ισοτιμίας κατά το οποίο πρέπει να αποφανθούμε αν το πλήθος των 1 ψηφίων στην είσοδο είναι άρτιο ή περιττό, και αυτό το πρόβλημα δεν ανήκει στο AC0. Από την άλλη πλευρά, η REGULAR δεν περιλαμβάνει την AC0, διότι η μη κανονική γλώσσα των παλίνδρομων ή η μη κανονική γλώσσα μπορούν αμφότερες να αναγνωριστούν στην AC0.
Αν μια γλώσσα δεν είναι κανονική, τότε απαιτεί μια μηχανή με τουλάχιστον Ω(log log n) χώρο για την αναγνώριση (όπου n το μέγεθος της εισόδου). Με άλλα λόγια, το DSPACE(o(log log n)) ισοδυναμεί με την κλάση των κανονικών γλωσσών. Στην πράξη, τα περισσότερα μη κανονικά προβλήματα επιλύονται από μηχανές που καταλαμβάνουν τουλάχιστον λογαριθμικό χώρο.
Θέση στην ιεραρχία του Chomsky
μικρογραφία|250x250εσ|Η κανονική γλώσσα στις κλάσεις της ιεραρχίας Chomsky. Για να εντοπίσουμε τις κανονικές γλώσσες στην ιεραρχία Chomsky, παρατηρούμε αρχικά ότι κάθε κανονική γλώσσα είναι ελεύθερη συμφραζομένων (context-free). Το αντίστροφο δεν ισχύει· για παράδειγμα, η γλώσσα που αποτελείται από όλες τις συμβολοσειρές με ίσο αριθμό a και b είναι γλώσσα χωρίς συμφραζόμενα, αλλά όχι κανονική. Για να αποδείξουμε ότι μια τέτοια γλώσσα δεν είναι κανονική, συχνά χρησιμοποιούμε το θεώρημα Myhill-Nerode ή το pumping lemma ανάμεσα σε άλλες μεθόδους.
Το αμάρτημα της μητρός μου
Το αμάρτημα της μητρός μου είναι διήγημα του συγγραφέα Γεωργίου Βιζυηνού. Είναι το πρώτο διήγημα του συγγραφέα και δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά το 1883 στο περιοδικό Εστία (έτος Η΄, τόμος ΙΕ΄).
Η ιστορία είναι γραμμένη σε πρώτο πρόσωπο. Πρόκειται για αυτοβιογραφικό οικογενειακό δράμα και τα κύρια πρόσωπα είναι δύο, ο αφηγητής και η μητέρα του. Ο χώρος που εκτυλίσσεται είναι η Βιζύη της Ανατολικής Θράκης, ενώ τα γεγονότα συνέβησαν κατά την παιδική ηλικία του συγγραφέα. Η γλώσσα που χρησιμοποιεί είναι η αρχαΐζουσα στην αφήγηση και η δημοτική στους διαλόγους, διανθισμένη με ιδιωματικές λέξεις της ιδιαίτερης πατρίδας του.
Πλοκή
Αρχικά ο συγγραφέας μας παρουσιάζει τα κύρια πρόσωπα του έργου, την Αννιώ, τη μοναδική αδελφή που ο ίδιος γνωρίζει, η οποία είναι άρρωστη, και τη χήρα μητέρα τους, η οποία είναι προσηλωμένη σ' αυτήν και παραμελεί τα τρία αγόρια της. Η αρρώστια της Αννιώς επιδεινώνεται και τελικά πεθαίνει και η μητέρα υιοθετεί μια ψυχοκόρη, που τη μεγαλώνει με υπερβολική στοργή και την παντρεύει, για να υιοθετήσει στη συνέχεια ένα άλλο, πολύ μικρό κοριτσάκι, κάτι που προξενεί την έντονη αντίδραση των αγοριών.
Στις αντιδράσεις των γιων της, η μητέρα αποφασίζει να τους αποκαλύψει το τρομερό μυστικό της: Η εμμονή της με τις υιοθεσίες κοριτσιών οφείλεται σε ένα τραγικό γεγονός, για το οποίο νιώθει τύψεις εδώ και χρόνια. Οι ενοχές που τη βασάνιζαν ήταν επειδή η ίδια είχε καταπλακώσει άθελά της στον ύπνο της ένα από τα παιδιά της (το μοναδικό τότε κοριτσάκι της, που ήταν βρέφος) και οι υιοθεσίες είχαν ως στόχο την εξιλέωσή της και την αναπλήρωση του τραγικού κενού.
Οι τύψεις της δεν μπόρεσαν να απαλυνθούν ούτε και μετά τη συγχώρεση του Πατριάρχη Ιωακείμ στην Κωνσταντινούπολη, όπου και την οδήγησε ο γιος της για να εξομολογηθεί, με την ελπίδα να γαληνέψει η ψυχή της. Όπως χαρακτηριστικά λέει στον γιο της μετά τη συγχώρεση:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεώργιος Βιζυηνός Κατηγορία:Ελληνικά διηγήματα
Εδιμβούργο
Το Εδιμβούργο (αγγλικά: Edinburgh, προφ.: Έντινμπαρα· γαελικά: Dùn Èideann) είναι η πρωτεύουσα της Σκωτίας από το 1437 και η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της. Η πόλη αποτέλεσε μεγάλο κέντρο την εποχή του Διαφωτισμού χάρη στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου. Σύμφωνα με εκτιμήσεις για το 2022, το Εδιμβούργο έχει συνολικό πληθυσμό 550.000 κατοίκων κι έτσι είναι η έβδομη μεγαλύτερη πόλη στο Ηνωμένο Βασίλειο. Η πόλη αποτελεί δημοφιλή τουριστικό προορισμό στην Ευρώπη κι έρχεται δεύτερη σε τουρίστες πόλη στο Ηνωμένο Βασίλειο, μετά το Λονδίνο.
Τοπωνύμιο
Η ονομασία της πόλης προέρχεται από το βρυθονικό Din Eidyn (Φρούριο του Έντιν), ενώ αναφέρεται και σε ένα ποίημα του 600 μ.Χ. με τίτλο Y Gododdin. Μετά την πολιορκία του από τους Άγγλους, μετονομάστηκε σε Εδιμβούργο.
Άλλες ονομασίες του Εδιμβούργου
Το Εδιμβούργο συχνά αποκαλείται "Αθήνα του Βορρά" για πολλούς λόγους. Μια πρώτη σύγκριση μεταξύ των δυο πόλεων φανέρωνε ότι είχαν την ίδια τοπογραφία, καθώς η Παλιά Πόλη του Εδιμβούργου αντιστοιχούσε με την Ακρόπολη στην Αθήνα. Κι οι δυο πόλεις βρίσκονταν σε πεδιάδα, που κατέληγε σε λιμάνι: ο Πειραιάς στην Αθήνα και το Λιθ (Leith) στο Εδιμβούργο. Επίσης, αφού η πόλη του Εδιμβούργου ήταν κέντρο του Διαφωτισμού, με προσωπικότητες όπως ο Ντέιβιντ Χιουμ κι ο Άνταμ Σμιθ, πολλοί ήλπιζαν πως θα επηρέαζε πολιτισμικά το Λονδίνο με τον ίδιο τρόπο που η Αθήνα επηρέασε  τη Ρώμη.
Το Εδιμβούργο είναι επίσης γνωστό ως Ντούνεντιν, που προέρχεται από τη γαελική ονομασία Dùn Èideann. Η πόλη Ντούνεντιν στη Νέα Ζηλανδία αρχικά ονομαζόταν Νέο Εδιμβούργο ενώ ακόμα είναι γνωστή ως το "Εδιμβούργο του Νότου".
Αξίζει να αναφερθεί πως το όνομα της πόλης προφέρεται Έντινμπ(ο)ρα /ˈɛdɪnbərə/ και όχι Έντιμπουργκ.
Παλαιά Πόλη
μικρογραφία|300px|right|Το κάστρο του Εδιμβούργου, σημαντικό τοπόσημο της πόλης.
Η Παλαιά Πόλη έχει διατηρήσει τη μεσαιωνική της αρχιτεκτονική και πολλά κτίρια από την εποχή της Μεταρρύθμισης. Μεγάλα τετράγωνα ανάμεσα στους δρόμους αποτελούν λαϊκές αγορές ή περιφράζουν δημόσια κτίρια, όπως τα Δικαστήρια. Άλλα σημεία ενδιαφέροντος είναι το Βασιλικό Μουσείο της Σκωτίας, το Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου, το Σχολείο Τζορτζ Χέριοτ και πολυάριθμοι υπόγειοι δρόμοι, απομεινάρια παλαιότερων φάσεων οικοδόμησης της πόλης.
Νέα Πόλη
Η Νέα Πόλη δημιουργήθηκε το 18ο αιώνα, ως λύση για τον υπερπληθυσμό της Παλαιάς Πόλης. Το 1766 έγινε διαγωνισμός για την κατασκευή της Νέας Πόλης, η οποία δημιουργήθηκε με αυστηρό σχεδιασμό, όπως ταίριαζε και στο ορθολογιστικό πνεύμα που επικρατούσε τότε, στα χρόνια του Διαφωτισμού. Ο κύριος εμπορικός δρόμος είναι η Princes Street, ενώ στην ανατολική και δυτική άκρη υπάρχουν οι πλατείες St. Andrew's Square και Charlotte Square αντίστοιχα. Στη βόρεια πλευρά της δεύτερης πλατείας βρίσκεται κι η επίσημη κατοικία του Πρωθυπουργού της Σκωτίας, επονομαζόμενη Bute House. Η Νέα Πόλη ήταν τόσο επιτυχημένη που γρήγορα επεκτάθηκε, χωρίς να διατηρήσει τον αυστηρό σχεδιασμό της. Αποτελεί μάλιστα ένα από τα καλύτερα δείγματα Γεωργιανής αρχιτεκτονικής σε όλο τον κόσμο.
Λιθ
Το Λιθ (Leith) είναι το λιμάνι του Εδιμβούργου. Αποτελεί ξεχωριστή οντότητα από το Εδιμβούργο: το 1920 μάλιστα υπήρξαν πολλές αντιδράσεις, όταν το "φρούριο" του Λιθ ενώθηκε με την κομητεία του Εδιμβούργου. Με τον επανασχεδιασμό του λιμανιού, το Εδιμβούργο έγινε κέντρο πολλών ναυτιλιακών εταιρειών, που προσέφεραν δρομολόγια προς τη Νορβηγία, τη Σουηδία, τη Δανία τη Γερμανία και την Ολλανδία.
Φεστιβάλ
Το Εδιμβούργο είναι ιδιαίτερα γνωστό για το ομώνυμο φεστιβάλ του, που αποτελείται από μια σειρά γεγονότων που πραγματοποιούνται κάθε χρόνο από τα τέλη Ιουλίου μέχρι τις αρχές Σεπτεμβρίου. Το μακροβιότερο φεστιβάλ είναι το Παγκόσμιο Φεστιβάλ του Εδιμβούργου, που ξεκίνησε το 1947 και στο πρόγραμμά του περιλαμβάνει θεατρικές παραγωγές και μουσικές παραστάσεις υψηλού κύρους, φιλοξενώντας παγκοσμίως γνωστούς συνθέτες, μαέστρους και ορχήστρες. Επίσης υπάρχει το Φεστιβάλ Παγκόσμιου Κινηματογράφου, το Φεστιβάλ Τζαζ και το Παγκόσμιο Φεστιβάλ Βιβλίου του Εδιμβούργου.
Γιορτές
Τη νύχτα της 30ης Απριλίου στο Εδιμβούργο επιβιώνει ακόμη η παραδοσιακή κελτική γιορτή του Μπελτέιν: οι μεγάλες φωτιές που ανάβονται έχουν τις ρίζες τους σε παγανιστικά έθιμα για τον ερχομό της Άνοιξης.
Λογοτεχνία και επιστήμες
Το Εδιμβούργο έχει μακρά λογοτεχνική παράδοση από την εποχή του Διαφωτισμού στη Σκωτία. Οι συγγραφείς Ουόλτερ Σκοτ και Ρόμπερτ Λούις Στίβενσον, για παράδειγμα, έζησαν και εργάστηκαν στην πόλη αυτή, ενώ γνωστοί είναι επίσης ο φιλόσοφος Ντέιβιντ Χιουμ κι ο οικονομολόγος Άνταμ Σμιθ.
Νυχτερινή ζωή
Το Εδιμβούργο έχει μεγάλο αριθμό νυχτερινών κέντρων, μπιραριών και εστιατορίων. Οι μπιραρίες και τα εστιατόρια κλείνουν τυπικά στις 23:00, γι' αυτό και από τις 22:30 ανεβάζουν τις καρέκλες στα τραπέζια και στις 22:50 σταματούν την μουσική. Είναι ένας ευγενικός τρόπος να ειδοποιήσουν τους πελάτες ότι είναι ώρα να αποχωρήσουν. Οι περιοχές του Εδιμβούργου που παραδοσιακά είχαν πιο έντονη νυχτερινή ζωή είναι η Λόθιαν Ρόουντ, η Γκράσμαρκετ και η συνέχειά της, η Κάνονγκειτ, στην παλιά πόλη. Τα τελευταία χρόνια ωστόσο ανερχόμενες περιοχές γνωστές για τη νυχτερινή τους ζωντάνια είναι η Τζόρτζ Στριτ στη νέα πόλη καθώς επίσης και η περιοχή δίπλα στη θάλασσα στο Λιθ.
Αθλητισμός
Το Εδιμβούργο έχει δύο επαγγελματικές ομάδες ποδοσφαίρου, την Χαρτ οφ Μιντλόθιαν και την Χιμπέρνιαν, γνωστές επίσης και ως Χαρτς (ή Τζάμπος και Χιμπς ή Χίμπις αντίστοιχα). Η εθνική ποδοσφαιρική ομάδα της Σκωτίας παίζει συνήθως στη Γλασκώβη, αλλά κάποια παιχνίδια τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει και στα γήπεδα του Εδιμβούργου, καθώς επίσης και στο Μάρεϊφιλντ το οποίο είναι γήπεδο ράγκμπι, αλλά φιλοξενεί κατά καιρούς και αγώνες ποδοσφαίρου.
Το ράγκμπι είναι πολύ δημοφιλές και η ντόπια ομάδα είναι η Έντιμπουργκ ράγκμπι. Τα διεθνή παιχνίδια της εθνικής ομάδας παίζονται στο Μάρεϊφιλντ. Άλλα δημοφιλή αθλήματα είναι το χόκεϊ, το χόκεϊ επί πάγου και το κρίκετ.
Αδελφοποιημένες πόλεις
Το Εδιμβούργο έχει αδελφοποιηθεί με τις παρακάτω πόλεις:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωτεύουσες της Ευρώπης
Ντμίτρι του Τβερ
Ο Ντμίτρι Μιχαήλοβιτς του Τβερ ρωσ. Дми́трий Миха́йлович Тверcко́й, ο επιλεγόμενος με τα φοβερά μάτια ρωσ. Гро́зные О́чи (1299 - 15 Σεπτεμβρίου 1326) από τον Οίκο των Ρουρικιδών-Τβερ ήταν πρίγκιπας του Τβερ (1318-26) και μέγας πρίγκιπας του Βλαντίμιρ-Σούζνταλ (1322-26).
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Μιχαήλ πρίγκιπα του Τβερ και της Άννας των Ρουρικιδών, κόρης του Ντμίτρι Μπορίσοβιτς πρίγκιπα του Ροστόβ, μετέπειτα αγίας. Εξάδελφος του πατέρα του ήταν ο Δανιήλ 1ος πρίγκιπας της Μόσχας και γιος αυτού ήταν ο Γιούρι Γ΄.
Συνέχισε τη διαμάχη του πατέρα του με τον Γιούρι μεγάλο πρίγκιπα της Μόσχας για τη διεκδίκηση τού εγγράφου (yarlik) τού τίτλου τού μεγάλου πρίγκιπα τού Βλαντίμιρ, που εχορηγείτο από τον χάνο της Χρυσής Ορδής. Ο τίτλος ήταν επίζηλος, διότι ο κάτοχός του ήταν ο εισπράκτορας φόρων του χάνου στους Ρώσους και ως τέτοιος μπορούσε να έχει εξουσία και πραγματική δύναμη επάνω στους άλλους πρίγκιπες της Ρωσίας.
Οι μηχανορραφίες του Γιούρι έκαναν τον χάνο να τον κάνει μεγάλο πρίγκιπα του Βλαντίμιρ και να εκτελέσει τον Μιχαήλ το 1318. Τότε ο Ντμίτρι και ο αδελφός του Αλεξάντρ ξεκίνησαν μία σειρά από μάχες κατά τού Γιούρι και συνωμότησαν εναντίον του στην Ορδή. Έτσι ο Ντμίτρι κατάφερε να αποκτήσει τον τίτλο του μεγάλου πρίγκιπα του Βλαντίμιρ το 1322 και τρία έτη μετά να σκοτώσει τον Γιούρι στην πρωτεύουσα Σαράι της Ορδής. Ωστόσο το 1326 ο Ουζμπέγκ χαν συνέλαβε για τον φόνο τον Ντμίτρι και τον εκτέλεσε. Το λείψανό του μεταφέρθηκε στο Τβερ και τάφηκε στον εκεί καθεδρικό ναό.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Μαρία, κόρη τού Γκεντιμίνας μεγάλου δούκα της Λιθουανίας.
Πηγές
Κατηγορία:Ρουρικίδες
Πυροκλαστική ροή
Με τον απλουστευμένο γεωλογικό όρο πυροκλαστική ροή, ή πυροκλαστικό ρεύμα και επιστημονικά πυροκλαστικό ρεύμα πυκνότητας, (ΠΡΠ) ή διεθνώς PDC (εκ του όρου Pyroclastic Density Curent) χαρακτηρίζεται ένα ταχύτατο ρεύμα θερμού αερίου και πυροκλαστικών υλικών (κυρίως από νεαρά, κύρια και τυχαία ηφαιστειακά αναβλήματα, όπως της ηφαιστειακής τέφρας), που κινείται στην επιφάνεια του ηφαιστειακού πεδίου, με δύναμη τυφώνα φθάνοντας τα 700 χλμ/ώρα ή 450 μίλια/ώρα και με θερμοκρασία από 550 °C μέχρι και 1.000 °C (ή 1.830 °F). Η πυροκλαστική ροή, άκρως καταστροφική και θανατηφόρα, συμβαίνει κατά την ηφαιστειακή έκρηξη των επισωρευσιγενών ηφαιστείων.
Γενικά
Ουσιαστικά οι πυροκλαστικές ροές είναι διάπυρες βαρυτικές ροές νέφους άλλοτε μεγαλύτερης και άλλοτε μικρότερης πυκνότητας του φυσικού αερίου που δημιουργούν λόγω θερμότητας ένα χαοτικό στροβιλισμό, διατηρώντας στο σκοτάδι κόκκινη απόχρωση. Ο όγκος τους κυμαίνεται από μερικές εκατοντάδες κυβικά μέτρα μέχρι και δέκα κυβικά χιλιόμετρα ίσως και περισσότερο, η δε μέγιστη απόσταση που μπορεί να φθάσει από το ηφαιστειακό κέντρο (όπως έχει παρατηρηθεί μέχρι σήμερα), λόγω της μεγάλης κινητικής ενέργειας, είναι το μεν πολύ πυκνό με βαριά αναβλήματα περί τα δέκα χιλιόμετρα, ενώ το πολύ ελαφρύ με ηφαιστειακή σπονδό εκατοντάδες χιλιόμετρα.
Βασικά αίτια δημιουργίας τους είναι τόσο η κατάρρευση της υπέρ του κρατήρα ανυψούμενης στήλης της έκρηξης, όσο ακόμα και η κατάρρευση ηφαιστειακής ασπίδας ή θόλου. Παρόμοιες ροές πολύ μικρότερης όμως ισχύος και θερμοκρασίας είναι οι παρατηρούμενες σε υποθαλάσσιες ηφαιστειακές εκρήξεις καθώς και των θερμών σημείων, χαρακτηριζόμενες ως ροές "εν ψυχρώ".
Ο τρόπος και η ταχύτητα της διασποράς των μεταφερομένων υλικών δια του ρεύματος αυτού εξαρτώνται κατά μέγιστο βαθμό από το επιφανειακό ανάγλυφο καθώς και από το μέγεθος και την πυκνότητα του ίδιου του ρεύματος.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ηφαιστειολογία Κατηγορία:Ηφαιστειότητα
Βογιάρος
250px|thumb|right|Ρώσος βογιάρος του 17ου αιώνα Βογιάρος (βουλγαρικά:боляр or болярин, ουκρανικά:буй or боярин, ρωσικά:боярин, ρουμανικά:boier) ήταν μέλος της ανώτερης φεουδαρχικής τάξης της Μοσχοβίας, του Κράτους των Ρως του Κίεβου, της Βουλγαρίας, της Βλαχίας, και της Μολδαβικής αριστοκρατίας, υποκείμενη μόνον στην εξουσία των κυρίαρχων πριγκήπων (γνωστοί στη Βουλγαρία και ως τσάροι), από τον 10ο μέχρι τον 17ο αιώνα.