Ιστορία_των_Εβραίων_στη_Θεσσαλονίκη
Οι Εβραίοι της Θεσσαλονίκης και οι εκλογές του 1915, του 1920, του 1923 και του 1926
Μετά από διαπραγματεύσεις για τις θέσεις στους συνδυασμούς των κομμάτων που είχαν διαμορφωθεί η εφημερίδα L’Indépendant, η οποία εκδίδονταν από τους Ματαράσσο και Νεφούση και ήταν όργανο της Ισραηλιτικής Κοινότητας Θεσσαλονίκης, αναφέρει στις 10 Μαΐου 1915 ότι οι Ισραηλίτες θα υποστηρίξουν το Κόμμα των Φιλελευθέρων. Υποψήφιοι ορίζονται οι: Καζές, Ασαέλ, Σαπόρτα, Καράσσο. Φυσικά αυτή η απόφαση αντανακλά τη θέση των αφομοιωτικών της Εβραϊκής κοινότητας και σε καμία περίπτωση δεν αποτελεί τεκμήριο για εκλογική στήριξη του Βενιζέλου από την πλειοψηφία των Εβραίων της Θεσσαλονίκης. Οι σιωνιστές Εβραίοι, που συσπειρώνονται κυρίως γύρω από την οργάνωση Μακαμπή, συνεργάζονται με τον κομματικό σχηματισμό του Γούναρη και αποσπούν σε αντάλλαγμα οικονομική βοήθεια για το όργανό τους, την εφημερίδα Ελ Αβενίρ, από την κυβέρνηση. Υποψήφιοι από τους σιωνιστές είναι οι Δαυίδ Ματαλόν, Ιωσήφ Μαλλάχ, Κοφίνας Μαυρίκιος και Χαϊμ Κοέν. Η Φεντερασιόν με τη σειρά της συνεργάζεται εκλογικά με το γουναρικό κόμμα μέρος της εκλογικής συμφωνίας με αυτό ήταν και η υπόσχεση επιστροφής των Μπεναρόγια και Γιονά από την εξορία σε περίπτωση νίκης του κόμματος. Υποψήφιοι της Φεντερασιόν στο νομό Θεσσαλονίκης ανακηρύσσονται οι: Α. Σίδερης, και Α. Κουριέλ. Από τη Φεντερασιόν εκλέγονται βουλευτές οι Σϊδερης και Κουριέλ (23ος), ενώ από τους σιωνιστές υποψηφίους ο ∆αυίδ Ματαλόν (10ος), ο Ιωσήφ Μαλλάχ (11ος), ο Κοφίνας Μαυρίκιος (16ος) και ο Χαϊμ Κοέν (21ος). Από τη σειρά εκλογής τους προκύπτει ότι η εκλογική δύναμη των σιωνιστών στα πλαίσια της εβραϊκής κοινότητας ήταν μεγαλύτερη από τη δύναμη των σοσιαλιστών. Σύμφωνα με την ανάλυση του Κακουλίδη το 60% περίπου των εβραϊκών ψήφων δόθηκαν σε σοσιαλιστές και σιωνιστές ενώ το 40% στους αφομοιωτικούς που στήριξαν το Βενιζέλο αλλά δεν αναφέρει πηγή για αυτά τα στοιχεία. «Συνεπώς, ο σιωνισμός και η σοσιαλιστική αριστερά, ταυτίστηκαν εκλογικά με τον Αντιβενιζελισμό, ενώ οι -σχετικά λίγοι-μετριοπαθείς, που ήταν και υπέρ της αφομοίωσης, με τον Βενιζελισμό.» Στις εκλογές του 1920 στο συνδυασμό των Φιλελευθέρων συμμετέχουν 4 Ισραηλίτες, στο συνδυασμό της Αντιπολίτευσης 3 Ισραηλίτες και στον Λαϊκό Επαγγελματικό Συνδυασμό συμμετέχουν 2 Ισραηλίτες, όσον αφορά τον συνδυασμό του Σ.Ε.Κ.Ε. συμμετέχουν τουλάχιστον 2 Ισραηλίτες, τέλος οι ανεξάρτητοι Εβραίοι πολιτευτές είναι 4. Σύνολο, λοιπόν, 15 Εβραίοι υποψήφιοι. Σε δύο από τα τέσσερα τμήματα, που ψήφιζαν μόνο Ισραηλίτες και συγκεκριμένα στο 13ο και το 16ο εκλογικό τμήμα, οι εκλογές ματαιώθηκαν επειδή μπράβοι έδιωξαν τους ψηφοφόρους, ανέτρεψαν τις κάλπες και ματαίωσαν τις εκλογές σε αυτά. Από τα δημοσιεύματα της εποχής, αλλά και το κλίμα που δημιουργούν οι συνθήκες της περιόδου, προκύπτει η αντιβενιζελική στάση των Εβραίων της Θεσσαλονίκης. Στις εκλογές του 1923, οι Εβραίοι της Θεσσαλονίκης απείχαν, επειδή συστήθηκε ξεχωριστός εκλογικός σύλλογος και οι διευκολύνσεις και τα προνόμια προς όφελος των προσφύγων, οδήγησαν τους Εβραίους της Θεσσαλονίκης στην αποχή. Απείχε ακόμη και το Εβραϊκό τμήμα του Κομμουνιστικού Κόμματος, αν και θα μπορούσε να εκμεταλλευτεί την ευκαιρία αυτή για να εκλέξει αντιπροσώπους, όμως υπήρχαν, όπως φαίνεται, σημαντικότεροι λόγοι για τη μη συμμετοχή. Τέσσερεις αντιπρόσωποι που εξελέγησαν από τον Εκλογικό Σύλλογο Ισραηλιτών ήταν μάλλον δοτοί από τη Βενιζελικήν παράταξη και αυτό εξηγεί και τις μερικές δεκάδες ψήφους που απέσπασαν.