cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Καπιταλισμός
Ιστορική αναδρομή
Η ανάδυση του καπιταλισμού ως κοινωνικοοικονομικό σύστημα έλαβε χώρα ήδη από τα τέλη του 11ου αιώνα (αυτόνομες πόλεις στην Ιταλία, Χανσεατική Ένωση στην Κεντρική και Βόρεια Ευρώπη). Η αστική τάξη των πόλεων (έμποροι, βιοτέχνες κλπ) ασφυκτιούσε κάτω από την άμεση εποπτεία/έλεγχο των φεουδαρχών και συνέβαλλε στο ξέσπασμα πολλών επαναστάσεων στην Ευρώπη εκείνη την ιστορική περίοδο. Τον 17ο αιώνα κατάφερε να εκτοπίσει τους ευγενείς/αριστοκράτες από την εξουσία στην Αγγλία με την επανάσταση του 1688 (ηγέτης ο Όλιβερ Κρόμγουελ) ενώ έναν αιώνα αργότερα με το ξέσπασμα της Αμερικάνικης (1776) και της Γαλλικής Επανάστασης (1789), εγκαινιάζεται η σύγχρονη ιστορία του καπιταλισμού ως ηγεμονικού τρόπου παραγωγής και κοινωνικοοικονομικού συστήματος.
Η ανάδυση του καπιταλισμού ως κοινωνικοοικονομικό σύστημα συνοδεύτηκε με την ανάδυση του φιλελευθερισμού ως ιδεολογίας της αστικής τάξης, τον 18ο αιώνα. Για την τότε περίοδο η ιδεολογία του φιλελευθερισμού διαδραμάτισε προοδευτικό ρόλο, αφού συνέβαλλε στο να ηττηθεί η θεοκρατική αντίληψη της φεουδαρχίας από τις χώρες της Ευρώπης μέσω του Αστικού Διαφωτισμού. Όμως οι αντιφάσεις του φάνηκαν αμέσως: Διεκδικούσε την διεύρυνση των δικαιωμάτων του "πολίτη" στην μητρόπολη (Αγγλία) την ίδια στιγμή που δικαιολογούσε την δουλεία των μαύρων στις αποικίες.
Ο καπιταλισμός μέσα στην άνω των 300 χρόνων ιστορίας του έχει σημαδέψει την ανθρώπινη ιστορία με μεγάλες τεχνολογικές προόδους πρωτοφανέρωτες στην ανθρώπινη ιστορία, αλλά και με φρικώδεις πολέμους, με εξάντληση του πλανήτη από την εκμετάλλευση της φύσης για την παραγωγή κέρδους, με μεγάλη εκμετάλλευση του ανθρώπου ως παραγωγική δύναμη. Η φύση αυτή του καπιταλισμού οδήγησε την εργατική τάξη σε επαναστάσεις εναντίον του συστήματος αυτού, ήδη από το 1848, με κορυφαία απόπειρα υπέρβασής του προς τον σοσιαλισμό, την επανάσταση του 1917 στη Ρωσία.
Περιοδολόγηση
Ο καπιταλισμός σύμφωνα με πολλούς διανοητές αλλά και οικονομολόγους, στη σχετικά μακραίωνη ιστορία του χαρακτηρίστηκε από ποιοτικές και ποσοτικές μεταβολές. Η πρώτη περίοδος (από τον 16ο αι. έως τα μέσα του 18ου αιώνα) χαρακτηρίζεται από την διαδικασία της πρωταρχικής συσσώρευσης και μπορεί να ονομαστεί "καπιταλισμός του ελεύθερου ανταγωνισμού". Στην περίοδο αυτή κυριαρχεί η μικρή και μεσαία βιοτεχνία (μανιφακτούρα). Από τα μέσα του 18ου αιώνα έως τα τέλη του 19ου αιώνα αρχίζει και κυριαρχεί η μεγάλη επιχείρηση ως αποτέλεσμα της αποικιοποίησης, η οποία όμως δεν έχει αποκτήσει ακόμα τα χαρακτηριστικά του "μονοπωλίου". Από τα τέλη του 19ου αιώνα κυριαρχεί πλέον ο "μονοπωλιακός καπιταλισμός", διότι παρατηρούμε την συγκέντρωση και συγκεντροποίηση του κεφαλαίου σε μεγάλες μονοπωλιακές επιχειρήσεις. Είναι πλέον η εποχή του ιμπεριαλιστικού σταδίου για τον καπιταλισμό. Τέλος, σήμερα υπάρχουν μαρξιστές διανοούμενοι οι οποίοι έχουν την αντίληψη πως ο καπιταλισμός από τις αρχές της δεκαετίας του '70 περνά σε ένα νέο στάδιο, που ονομάζεται «Ολοκληρωτικός καπιταλισμός». Η ιδεολογία που αποδέχονται σήμερα οι υπερασπιστές του καπιταλισμού είναι κατά κύριο λόγο ο νεοφιλελευθερισμός.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καπιταλισμός Κατηγορία:Οικονομικά της παραγωγής
Βαναδινίτης
Είναι δευτερογενές ορυκτό, ανευρισκόμενο στη ζώνη οξείδωσης μολυβδούχων κοιτασμάτων σε ξηρά κλίματα, προερχόμενος από εξαλλοίωση θειούχων ή πυριτικών ορυκτών του βαναδίου. Ανήκει στην ομάδα του απατίτη, από την άποψη όχι, φυσικά, της χημικής σύστασης αλλά επειδή προσομοιάζει στην κρυσταλλική συμμετρία. Ο βαναδινίτης σχηματίζει μια ιδιόμορφη σειρά, μεταξύ πυρομορφίτη (Pb5(VO4)3Cl) και μιμητίτη ((Pb5(AsO4)3Cl)): Εδώ η υποκατάσταση δεν γίνεται μεταξύ κατιόντων, αλλά υποκαθίσταται το βανάδιο από αρσενικό.
Συνδέεται με βουλφενίτη, λειμωνίτη, βαρύτη και γαληνίτη. Ανευρίσκεται σε πολλά σημεία του πλανήτη, αλλά οι σημαντικότερες εμφανίσεις του είναι στις περιοχές Ζιμαπάν και Τσιχουάουα του Μεξικού, στην Αριζόνα και το Νέο Μεξικό των ΗΠΑ, στο Μαρόκο (κρύσταλλοι πολύ καλού σχηματισμού, μέχρι 14 cm σε μήκος), στην Ναμίμπια, στην Τουρκία (περιοχή Κεμπάν) και στη Νέα Νότια Ουαλία της Αυστραλίας.
Βιβλιογραφία
Βαναδινίτης Κατηγορία:Ορυκτά του μολύβδου
Τοπίο
thumb|250 px|right|Τοπίο με κυρίαρχα στοιχεία το νερό και τον κατοπτρισμό εναλλ.=|μικρογραφία|250x250εσ|Αγροτικό τοπίο στο Σέσκλο του Βόλου. μικρογραφία|Ο τροχός του τοπίου (landscape wheel) του Swanwick (2002) στο πλαίσιο του landscape character assessment (LCA) Τοπίο σημαίνει «μία περιοχή, όπως γίνεται αντιληπτή από ανθρώπους, της οποίας ο χαρακτήρας είναι το αποτέλεσμα της δράσης και αλληλεπίδρασης των φυσικών και/ή ανθρώπινων παραγόντων» (Ευρωπαϊκή Σύμβαση για το Τοπίο, Ν. 3827/2010). Αποτελεί μια απτή και άμεσα αντιληπτή γεωγραφική μονάδα ανάλυσης, μέσω της οποίας οι διαδικασίες συγκρότησης του χώρου και οι σχέσεις ανθρώπου-χώρου εκφράζονται, αποτυπώνονται, βιώνονται, ερμηνεύονται, κατανοούνται και εξελίσσονται (Pavlis & Terkenli 2017). Η επιστήμη της Γεωγραφίας, στο πλαίσιο της γνωστικής περιοχής της Ανθρωπογεωγραφίας, έχει αναπτύξει ιδιαίτερα την έρευνα και την εννοιολόγηση για το τοπίο.
Εν γένει, τοπίο είναι ένα σύστημα σχέσεων και αλληλεπιδράσεων του συνόλου των μορφών, του μοτίβου, των λειτουργιών, των χρωμάτων, των ήχων, των βιοτικών και αβιοτικών στοιχείων με τις γνωστικές και τις συναισθηματικές εμπειρίες του ανθρώπου, αλλά και ένας ιδεολογικός τρόπος θέασης του κόσμου.
- συνδυάζει τα ορατά στοιχεία μιας περιοχής, δηλαδή τα γεωμορφολογικά της χαρακτηριστικά, τη χλωρίδα και την πανίδα, αλλά και τα άυλα στοιχεία όπως το φως και τις καιρικές συνθήκες, μαζί με τα ανθρωπογενή του χαρακτηριστικά, τις ανθρώπινες δραστηριότητες, το δομημένο περιβάλλον, τα μνημεία, τις σχέσεις παραγωγής και κατανάλωσης, αλλά και τα συναισθήματα, τις σκέψεις, τις αντιλήψεις, τις αναμνήσεις, τις μνήμες, τις αξίες, τα σύμβολα, τις ιδέες, του μύθους, τις ιστορίες, τις ταυτότητες, τις τελετουργίες, τις ουτοπίες, κ.α.
- είναι ένα τμήμα μιας έκτασης ή μιας περιοχής την οποία το ανθρώπινο μάτι συνθέτει σε μία ενιαία εικόνα συμπεριλαμβάνοντας όλα τα αντικείμενα που εμπεριέχονται στην περιοχή αυτή και έτσι αποτελεί μια εικόνα που αναπαριστά την οπτική άποψη της στεριάς ή της θάλασσας ενός φανταστικού ή πραγματικού χώρου. Κοινό χαρακτηριστικό του αναπαραστατικού τρόπου αντίληψης του τοπίου είναι η παρουσία ενός παρατηρητή ο οποίος αντιλαμβάνεται τα μέρη που συνθέτουν το τοπίο ως ένα ενιαίο σύνολο.
- αποτελείται και από πολυ-αισθητηριακά σχήματα αλλά και ποικίλα και πολυδιάστατα βιώματα.
Το τοπίο βιώνεται συνδυαστικά με όλες τις αισθήσεις και όχι μόνο με την όραση. Συνεπώς υπάρχει το ακουστικό τοπίο, το οσμητικό τοπίο, το γευστικό τοπίο, κλπ. Κάθε άτομο μπορεί να έχει διαφορετική άποψη και αντίληψη για το τοπίο, να αντιλαμβάνεται δηλαδή τα στοιχεία που το συνθέτουν σύμφωνα με τις προσωπικές του εμπειρίες και τους κώδικες αισθητικής του. Ωστόσο αυτό που έχει μεγαλύτερη σημασία και πρέπει να λαμβάνεται υπόψιν είναι ο δι-υποκειμενικός χαρακτήρας της αντίληψης του τοπίου που αναφέρεται στη συλλογική πολιτισμική εμπειρία μιας ομάδας η οποία επηρεάζει (συνειδητά ή ασυνείδητα) την ατομική αντίληψη του τοπίου.
Πολλές φορές ένα οπτικό ή ένα ακουστικό ερέθισμα οδηγεί στην ανάκληση ενός απομνημονευμένου τοπίου. Για παράδειγμα ένας κάτοικος της πόλης επισκεπτόμενος την ύπαιθρο και ακούγοντας έναν ήχο, όπως κουδουνίσματα από ένα κοπάδι ζώων, μπορεί να ανακαλέσει μνήμες από τον τόπο καταγωγής του και συναισθήματα από το φαντασιακό/αρχετυπικό τοπίο του χωριού του (τοπίο καταγωγής).
Σύμφωνα με το προοίμιο της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για το Τοπίο, το τοπίο "διαδραµατίζει σηµαντικό ρόλο δηµόσιου ενδιαφέροντος στο πολιτισµικό, οικολογικό, περιβαλλοντικό και κοινωνικό πεδίο, ότι συνιστά πόρο που ευνοεί την ανάπτυξη οικονοµικής δραστηριότητας, καθώς και ότι η προστασία, η διαχείριση και ο σχεδιασµός του µπορούν να συµβάλουν στη δηµιουργία θέσεων εργασίας" και επίσης "συµβάλλει στη διαµόρφωση των τοπικών παραδόσεων και ότι αποτελεί ένα βασικό συστατικό της Ευρωπαϊκής φυσικής και πολιτιστικής κληρονοµιάς, συνεισφέροντας στην ανθρώπινη ευηµερία και στον καθορισµό της Ευρωπαϊκής ταυτότητας".
∆ιαχείριση τοπίου σηµαίνει "δράση, µέσα από την προοπτική της βιώσιµης ανάπτυξης, για τη διασφάλιση της συντήρησης ενός τοπίου σε τακτική βάση, ώστε να ρυθµίζονται και να εντάσσονται αρµονικά σ’ αυτό µεταβολές που προκαλούνται από κοινωνικές, οικονοµικές και περιβαλλοντικές διεργασίες." Σχεδιασµός τοπίου σηµαίνει "έντονα διορατική παρέµβαση που αποσκοπεί στη βελτίωση, αποκατάσταση ή δηµιουργία τοπίων".
Η Ελλάδα είναι μια χώρα που χαρακτηρίζεται από ποικίλα προβλήματα διαχείρισης τοπίου που έχουν οδηγήσει σε απώλεια του χαρακτήρα και της ταυτότητας του (Beriatos 2012, Terkenli και Pavlis 2012, Μανωλίδης 2009, Goltsiou 2015). Κατά τη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας, ειδικά, παρατηρείται μαζική εξάπλωση νέων επενδύσεων που προϋποθέτουν μεγάλες και επιδραστικές αλλαγές στα ελληνικά τοπία (εγκατάσταση Βιομηχανικών ΑΠΕ, εξόρυξη χρυσού, κ.α.). Οι επενδύσεις αυτές προκάλεσαν τις πρώτες αλυσιδωτές μαζικές αντιδράσεις που αφοράνε ζητήματα τοπίου. Έγινε λόγος για καταστροφή οικοσυστημάτων, κατασπατάληση φυσικών και πολιτισμικών πόρων, απώλεια φυσικής και πολιτισμικής κληρονομιάς, αρνητικές επιπτώσεις στον τουρισμό ήπιας μορφής (λ.χ. οικοτουρισμό, αγροτουρισμό, πολιτισμικό τουρισμό), λίγες θέσεις εργασίας και αποκόμιση μεγάλων κερδών από τις εταιρείες καθώς και για έλλειμμα δημόσιας διαβούλευσης και επικοινωνίας (Petrou 2017, Siamanta 2019, Παυλής 2016). Τα παραπάνω μπορεί να σημάνουν εντατική απώλεια/καταστροφή τοπίου, τόσο ως κοινό πόρο βιώσιμης ανάπτυξης, όσο και ως χώρο ταυτότητας, ως κομμάτι της ποιότητας ζωής των ανθρώπων και ως προϋπόθεση για την ατομική και κοινωνική ευημερία.
Το τοπίο δεν αποτελεί μια αυστηρά γεωγραφική έννοια, αλλά μια διεπιστημονική έννοια (ως αντικείμενο ανθρωπιστικών επιστημών, αρχιτεκτονικής, κ.α.) η οποία εν δυνάμει μπορεί να αποτελέσει μια πλατφόρμα συνεργασίας μεταξύ επιστημόνων, επαγγελματιών, πολιτιστικών, καλλιτεχνικών και περιβαλλοντικών συλλόγων και του ευρύτερου κοινού, για την ανάπτυξη των σχέσεων ανθρώπου και χώρου και την εξέλιξη της ανθρώπινης συνείδησης.
Πηγές
Κατηγορία:Τοπογραφία
Ηλίας Ζιώγας
Ο '''Ηλίας Κ. Ζιώγας''' (1909-1982) ήταν Κωνσταντινουπολίτης λογοτέχνης, κριτικός τέχνης, συγγραφέας και δημοσιογράφος, που διέπρεψε κυρίως στις ΗΠΑ.
Ζωή
Το 1948 ο Ζιώγας μετανάστευσε στις ΗΠΑ. Εγκαταστάθηκε στη Νέα Υόρκη μέχρι το 1964. Διετέλεσε γραμματέας του τότε Αρχιεπισκόπου Βορείου και Νοτίου Αμερικής Μιχαήλ και ταυτοχρόνως ανταποκριτής της Νέας Εστίας. Στη Νέα Υόρκη ανέπτυξε σταδιακά μεγάλη λογοτεχνική και δημοσιογραφική δράση. Υπήρξε χρονογράφος στον Εθνικό Κήρυκα και για ένα διάστημα (1960-1961) διεύθυνε την εβδομαδιαία 16σέλιδη έκδοσή του.
Το 1958, αφού πρώτα συνδέθηκε με εκπροσώπους της καλλιτεχνικής ζωής του ελληνισμού της Αμερικής, όπως με τον ποιητή Θεόδωρο Γιαννακούλη, τον γλύπτη Πολύγνωτο Βαγή, τους ζωγράφους Τζων Ξέρων και Τζωρτζ Κόνσταν, τους λόγιους από το Σικάγο Θεανώ Μάργαρη και Ξενοφώντα Πανόπουλο, τον Ηλία Κούτση από το Πίτσμπεργκ και άλλους από άλλα μέρη των ΗΠΑ, ο Ζιώγας ίδρυσε το περιοδικό Αργοναύτης, με πρόθεση την προβολή όλων των άγνωστων ή κρυμμένων πνευματικών αξιών του ελληνισμού των ΗΠΑ. Κατόρθωσε έτσι να συγκεντρώσει γύρω από το πνευματικό και καλλιτεχνικό αυτό όργανο της ομογένειας όλους σχεδόν τους διανοουμένους της. Προπάντων συνετέλεσε με την έκδοσή του αυτή στο να δημιουργηθεί μία σοβαρή καθαρώς ελληνοαμερικανική πνευματική ζωή, της οποίας η ακτινοβολία έφθασε μέχρι την Ελλάδα, αφού την επόμενη δεκαετία βραβεύθηκαν επανειλημμένα έργα, κυρίως λογοτεχνικά, των μελών της από το ελληνικό κράτος (π.χ. της Θ. Μάργαρη), καθώς και από πολιτιστικούς φορείς, όπως η «Ομάδα των Δώδεκα». Ακόμα, ο Ζιώγας συνετέλεσε στο να προσκληθεί ο σημαντικός εκπρόσωπος της αμερικανικής αφηρημένης ζωγραφικής Τζων Ξέρων, που επέστρεψε στην Ελλάδα μετά από 62 χρόνια και εξέθεσε τον Οκτώβριο του 1966 στο Ζάππειο αναδρομικά το έργο του.
Μέχρι και τα τελευταία χρόνια του, ο Ζιώγας δεν έπαψε να γράφει και να μιλά για τους ομογενείς της Αμερικής και τους εκπροσώπους τους στον κόσμο των γραμμάτων και των τεχνών. Συνέγραφε επιφυλλίδες, άρθρα και μελέτες για τους ομογενείς και τα προβλήματά τους στις αθηναϊκές εφημερίδες Έθνος, Το Βήμα, Ελευθερία, Βραδυνή κ.ά. Ερευνώντας τις πηγές της ιστορίας του ελληνισμού των ΗΠΑ, απεκάλυψε το 1951 ότι ο ζωγράφος των τοιχογραφιών στο Καπιτώλιο της Ουάσινγκτον ήταν κατά το ήμισυ Έλληνας (ο Κωνσταντίνος Μπρουμίδης).
Πηγές
Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες κριτικοί της τέχνης Κατηγορία:Ελληνοαμερικανοί
The Very Best of Jethro Tull
Το The Very Best of Jethro Tull είναι συλλογή τραγουδιών του αγγλικού ροκ συγκροτήματος Jethro Tull, η οποία κυκλοφόρησε στις 14 Μαΐου 2001 μέσω της δισκογραφικής εταιρίας "Chrysalis Records".
Η επιλογή των κομματιών που αποτελούν την συγκεκριμένη κυκλοφορία πραγματοποιήθηκε από τον τραγουδιστή των Jethro Tull, Ίαν Άντερσον και περιλαμβάνει τραγούδια από όλη την δισκογραφία του συγκροτήματος.
Θέσεις τσαρτ
The Very Best of Jethro Tull (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 14 Μαΐου 2001
Μέλη των Jethro Tull
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "The Very Best of Jethro Tull" ήταν οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Jethro Tull Κατηγορία:Άλμπουμ του 2001
Γκιόργκι Μαργκβελασβίλι
Ο Γκιόργκι Μαργκβελασβίλι (γεωργ. გიორგი მარგველაშვილი, 4 Σεπτεμβρίου 1969-) είναι Γεωργιανός ακαδημαϊκός, φιλόσοφος και πολιτικός ο οποίος εξελέγη ως πρόεδρος της Γεωργίας τον Οκτώβριο του 2013 και υπηρέτησε στο αξίωμα από τις 17 Νοεμβρίου 2013 ως τις 16 Δεκεμβρίου 2018. Διατέλεσε πρύτανης του Γεωργιανού Ινστιτούτου Δημοσίων Θεμάτων για δύο θητείες, από το 2000 μέχρι το 2006 και από το 2010 μέχρι το 2012. Ύστερα, χρημάτισε υπουργός Παιδείας και Επιστημών στην κυβέρνηση του Μπιτζίνα Ιβανισβίλι.
Στις 11 Μαΐου 2013, ο Μαργκβελασβίλι ορίστηκε ως υποψήφιος του Γεωργιανού Ονείρου για τις εκλογές του Οκτωβρίου του 2013, στις οποίες εξελέγη πρόεδρος της χώρας συγκεντρώνοντας το 62,11% των ψήφων. Ο ίδιος δεν είναι μέλος κανενός πολιτικού κόμματος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόεδροι της Γεωργίας
Πον-ντε-Ρουάντ-Βερμοντάν
Το Πον-ντε-Ρουάντ-Βερμοντάν (γαλλικά: Pont-de-Roide-Vermondans) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Ευγένιος (επίσκοπος)
Με το όνομα Ευγένιος φέρονται αλφαβητικά οι ακόλουθοι επίσκοποι, μητροπολίτες της Ορθόδοξης Εκκλησίας:
Σταύρος Ψυχάρης
Ο Σταύρος Ψυχάρης (Αθήνα, 1945 – Πόρτο Ράφτη, 2 Αυγούστου 2022) ήταν Έλληνας εκδότης, δημοσιογράφος, επιχειρηματίας και πρόεδρος του Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη (ΔΟΛ) από το 2009 μέχρι το 2017. Κατά τη διάρκεια της μακρόχρονης δημοσιογραφικής και εκδοτικής σταδιοδρομίας του, ο Ψυχάρης υπήρξε προνομιακός συνομιλητής των Κωνσταντίνου Καραμανλή και Ανδρέα Παπανδρέου.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα και θείος του ήταν ο Κώστας Λουλές, ηγετικό στέλεχος και βουλευτής του ΚΚΕ. Άρχισε την δημοσιογραφική του καριέρα το 1964 στην αριστερή εφημερίδα Δημοκρατική Αλλαγή, ενώ ήταν γραμμένος και στον Ελληνοσοβιετικό Σύνδεσμο. Κατά της διάρκεια της δικτατορίας εργάστηκε ως κοινοβουλευτικός συντάκτης της εφημερίδας Έθνος και ως ανταποκριτής του επαρχιακού Τύπου. Από το 1972 εργάστηκε στο Δημοσιογραφικό Οργανισμό Λαμπράκη (ΔΟΛ), αρχικά ως δημοσιογράφος και εν συνεχεία ως πολιτικός συντάκτης της εφημερίδας Τα Νέα.
Από το φθινόπωρο του 1983 ήταν διευθυντής της εφημερίδας Το Βήμα. Το 1996 διορίστηκε Διοικητής του Αγίου Όρους από την κυβέρνηση Σημίτη, θέση που διατήρησε μέχρι το 2001. Τον Σεπτέμβριο του ίδιου χρόνου, ανέλαβε καθήκοντα γενικού διευθυντή και από τον Σεπτέμβριο του 2003 του διευθύνοντος συμβούλου και αντιπροέδρου του Ομίλου. Ήταν πρόεδρος του Ιδρύματος Λαμπράκη (παλαιότερα Ίδρυμα Μελετών Λαμπράκη), θέση που ανέλαβε μετά τον θάνατο του ιδρυτή του ιδρύματος Χρήστου Λαμπράκη το 2009, ενώ εκλέχθηκε πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος του Ομίλου, αναλαμβάνοντας ο ίδιος, εκτός από την έκδοση του Βήματος και την έκδοση της εφημερίδας Τα Νέα. Τιμήθηκε στις 20 Ιουνίου 2010 από το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως για την προσφορά του κατά την περίοδο που διετέλεσε διοικητής του Αγίου Όρους με το οφίκιο του Μεγάλου Νοταρίου του Οικουμενικού Θρόνου.
Είχε τρία ακόμα αδέλφια: τον Θανάση, τον Βασίλη και την Μαρία. Από τον πρώτο του γάμο απέκτησε δύο γιους, τον Παναγιώτη (τον οποίο βάφτισε ο Βύρων Σταματόπουλος, υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργώ την εποχή της δικτατορίας) και τον Ανδρέα Ψυχάρη (που βάφτισε ο Ανδρέας Παπανδρέου), ενώ ήταν νυμφευμένος σε δεύτερο γάμο με τη Χριστίνα Τσούτσουρα, δημοσιογράφο και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του ΔΟΛ. Από τον δεύτερο γάμο του απέκτησε δύο κόρες, τη Χριστίνα (που βάφτισε ο Χρήστος Λαμπράκης) και τη Σοφία (που βάφτισε ο Σωκράτης Κόκκαλης).
Απεβίωσε στο σπίτι του στο Πόρτο Ράφτη, στις 2 Αυγούστου 2022. Κηδεύτηκε στις 4 Αυγούστου στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών.
Επιρροή
Ο Σταύρος Ψυχάρης συγκαταλέγονταν ανάμεσα στους ισχυρότερους παράγοντες της πολιτικής, οικονομικής και δημοσιογραφικής ζωής της Ελλάδας. Ωστόσο, η πορεία του στον ελληνικό δημόσιο βίο σημαδεύτηκε από αμφιλεγόμενες κινήσεις.
Βιβλιογραφία
Εκτός των άρθρων που έγραψε ως δημοσιογράφος, συνέγραψε τα παρακάτω βιβλία:
Πον-λε-Μουλέν
Το Πον-λε-Μουλέν (γαλλικά: Pont-les-Moulins) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Ιερό της Αθηνάς Εργάνης
Το Ιερό της Εργάνης Αθηνάς ήταν ναός στην Ακρόπολη των Αθηνών, ανατολικά του Βραυρωνίου. Ήταν ιωνικού ρυθμού ενώ το κτίσμα δεν σώζεται σήμερα. Ο χώρος του σήμερα περιορίζεται προς βορράν από την Ιερά Οδό που φέρει στον Παρθενώνα, προς δυτικά από το Πελασγικό τείχος, προς νότο από το Κιμώνειο και προς ανατολάς από ένα βράχο, στον οποίο ακουμπούσαν τα αφιερώματα. Ο ναός ήταν αφιερωμένος στη θεά Αθηνά, εφευρέτιδα και προστάτιδα των τεχνών. Ο Βίλελμ Ντέρπφελντ ερμήνευσε τον ναό αυτό ως τον παλαιό ναό της Πολιάδος Αθηνάς.
Πηγές
Κατηγορία:Ακρόπολη Αθηνών Εργανης
Ο Λόρδος Κίτσενερ θέλει εσάς
thumb|Στην αφίσα αναγράφεται: "Βρετανοί: Ο Λόρδος Κίτσενερ θέλει εσάς. Καταταγείτε στον στρατό της χώρας σας! Ο Θεός σώζοι τον Βασιλιά" Ο Λόρδος Κίτσενερ θέλει εσάς (αγγλικά: Lord Kitchener Wants You) είναι αφίσα στρατολόγησης του 1914, σχεδιασμένη από τον Άλφρεντ Λέιτε, με τη μορφή του Υπουργού Στρατιωτικών Λόρδου Κίτσενερ πάνω από την επιγραφή "WANTS YOU" (θέλει εσάς). Πρόκειται για την πιο διάσημη αφίσα επιστράτευσης του Βρετανικού Στρατού κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Μια παρόμοια αφίσα χρησιμοποιεί την επιγραφή Your country needs you.
Απομιμήσεις
Η πατέντα του χεριού που δείχνει απευθείας αυτόν που κοιτά την αφίσα, έχει εμπνεύσει αρκετές απομιμήσεις:
Κατηγορία:Αφίσες προπαγάνδας
Φραάτης Ε΄ της Παρθίας
Ο Φραάτης Ε΄ της Παρθίας ήταν βασιλιάς της Αυτοκρατορίας της Παρθίας από το 2 π.Χ. έως το 4 μ.Χ. . Ήταν ο τελευταίος γιος του Φραάτη Δ' και της Μούσας της Παρθίας. Το 1 μ.Χ. υπέγραψε συμφωνία με το Ρωμαίο Αυτοκράτορα Οκταβιανό Αύγουστο που του παραχωρούσε την Αρμενία. Το 4 μ.Χ. ο Φραάτης Ε' της Παρθίας παντρεύτηκε τη μητέρα του Μούσα της Παρθίας κι έτσι οι Πάρθοι ξεσηκώθηκαν και τον ανέτρεψαν δίνοντας το στέμμα στον Ορόντη Γ΄ της Παρθίας (που βασίλευσε έως το 6 μ.Χ.). Ο Φραάτης Ε΄ δολοφονήθηκε το 4 μ.Χ. μαζί με τη μητέρα-γυναίκα του Μούσα της Παρθίας από ανθρώπους του Ορόντη Γ΄.
Κατηγορία:Πάρθοι βασιλείς
Audi Q7
Το Audi Q7 είναι ένα μεγάλο πολυτελές 5-θέσιο, 6-θέσιο ή 7-θέσιο SUV αυτοκίνητο της γερμανικής αυτοκινητοβιομηχανίας Audi, με τα βασικά χαρακτηριστικά του, πάντως, να έχουν σχεδιαστεί πρωτίστως για το οδόστρωμα. Η πρώτη γενιά του Q7 παρουσιάστηκε τον Σεπτέμβριο του 2005 και ήταν ο πρώτος, χρονολογικά, εκπρόσωπος της Audi στην ολοένα και πιο δημοφιλή στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ κατηγορία των πολυτελών SUV, ενώ και γενικότερα ήταν το πρώτο SUV στην ιστορία της εταιρείας. Τον Μάρτιο του 2015, έληξε η παραγωγή της πρώτης γενιάς και μέσα στον ίδιο μήνα ξεκίνησε η παραγωγή της δεύτερης γενιάς του, η οποία το καλοκαίρι του 2019 υπέστη μια ανανέωση.
Στο παρελθόν, το Q7 είχε αναλάβει τον ρόλο του κορυφαίου SUV της εταιρείας, αλλά τον Ιούλιο του 2018 μπήκε στην παραγωγή το νέο μοντέλο Audi Q8, συγγενικό με το Q7, και ανέλαβε τον πλέον ηγετικό ρόλο. Παρά το γεγονός ότι έχει οριακά μικρότερο μήκος και ύψος (αλλά με λίγο μεγαλύτερο πλάτος) από αυτό του Q7 και δεν διατίθεται (αντίθετα με το Q7) με τρίτη σειρά καθισμάτων, το Q8 είναι ακόμα πολυτελέστερο.
Σαλόνι
Το Q7 διαθέτει στάνταρ δύο σειρές καθισμάτων, όπου η τελευταία μπορεί να μετακινηθεί κατά 100 χιλιοστά, με ρυθμιζόμενες ανακλινόμενες πλάτες. Τα τρία πίσω καθίσματα μπορούν να τροποποιηθούν σε δύο, αντικαθιστώντας το κεντρικό υποβραχιόνιο με έναν πλήρη χώρο τοποθέτησης αντικειμένων. Μπορεί να προστεθεί, προαιρετικά, και μια τρίτη σειρά με δύο καθίσματα, επιτυγχάνοντας 6-θέσιο ή 7-θέσιο σαλόνι.
Αν έχουν εγκατασταθεί και οι τρεις σειρές καθισμάτων, ο συνολικός όγκος του χώρου αποσκευών είναι κοντά στα 330 λίτρα. Αν αφαιρεθεί η τρίτη σειρά, αυξάνεται σε 775 λίτρα. Με αφαίρεση της δεύτερης και της τρίτης σειράς, το μέγιστο δυνατό φορτίο ανέρχεται σε 2.035 λίτρα.
Μεταξύ αντίστοιχων SUV με παρόμοια χαρακτηριστικά, είναι πιο ακριβό από το Hyundai ix55 και έχει τιμές παρόμοιες με το συγγενικό Volkswagen Touareg. Μοντέλα όπως η BMW X5, η Mercedes-Benz ML και η Porsche Cayenne, έχουν συνήθως λίγο υψηλότερες τιμές.
Ηλεκτρονικά συστήματα
Το ηλεκτρονικό σύστημα του Q7 αναλύει τις πληροφορίες που προέρχονται από τα πεντάλ του φρένου ή της επιτάχυνσης και τον λεβιέ ταχυτήτων, όπως και την τρέχουσα ταχύτητα οδήγησης. Άλλες παράμετροι που αναλύει το ηλεκτρονικό σύστημα, είναι το τρέχον επίπεδο φόρτισης της μπαταρίας και οι παλμοί που παράγονται από το Σύστημα Ελέγχου Ευστάθειας (ESP).
Χρησιμοποιώντας αυτές τις πληροφορίες, το ηλεκτρονικό αυτό σύστημα καθορίζει την αλληλεπίδραση μεταξύ της μετάδοσης και του κινητήρα, επιτυγχάνοντας μια ισορροπία μεταξύ επιδόσεων και απόδοσης. Τα ηλεκτρονικά πληροφόρησης και ελέγχου διαχείρισης ανήκουν σε ένα υπο-μενού, που έχει τη μορφή της Multi Media Interface (MMI), όπου το σύστημα μπορεί να επιλέξει ανάμεσα σε τρεις τρόπους οδήγησης: την οδήγηση με τον βενζινοκινητήρα, με τον ηλεκτροκινητήρα ή και με τους δύο ταυτόχρονα. Η κύρια μονάδα παροχής ενέργειας στο αυτοκίνητο, είναι ο κινητήρας βενζίνης, ο οποίος είναι υπεύθυνος για την παροχή ενέργειας στην μπαταρία και τη διατήρηση του αυτοκινήτου σε λειτουργία.
Ο ηλεκτροκινητήρας μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την οδήγηση σε ταχύτητες κάτω των 30 χιλιόμετρα την ώρα, επιτυγχάνοντας μείωση των εκπομπών σωματιδίων και θορύβου, καθώς και την αύξηση της αποτελεσματικότητας σε αργή οδήγηση ή σε καταστάσεις συμφόρησης, όπως στην πόλη. Η χωρητικότητα της μπαταρίας παράγει ένα μίλι, ενώ το φρενάρισμα και τα φορτία για τις συλλήψεις. Αν έχει φτάσει στο επίπεδο της μικρής φόρτισης, τα επαναφορτίζει κινητήρα φυσικού αερίου της μπαταρίας. thumb|right|Το σαλόνι ενός Audi Q7 πρώτης γενιάς.
Αν ο οδηγός απαιτεί περισσότερη επιτάχυνση από τις χαμηλότερες στροφές, το ηλεκτρονικό σύστημα επιτρέπει τη σύνδεση μεταξύ του βενζινοκινητήρα και ηλεκτροκινητήρα, δημιουργώντας μια επιπλέον ροπή (ώθηση) των 200 N·m, με αποτέλεσμα την μείωση του χρόνου επιτάχυνσης 0 - 100 km/h από τα 7,4 στα 6,8 δευτερόλεπτα.
Μία από τις δυνατότητες του ηλεκτροκινητήρα, είναι να φορτίζει τις μπαταρίες με την κινητική ενέργεια που αποκτήθηκε από φρενάρισμα ή την επιτάχυνση σε λόφους. Με αυτή την εκ των προτέρων φόρτιση στο ηλεκτρικό σύστημα, ο κινητήρας καταναλώνει 13% λιγότερο καύσιμο από τις μη υβριδικές εκδόσεις του. Η οικονομία καυσίμου είναι ακόμη μεγαλύτερη στις αστικές περιοχές και αυτό οφείλεται στην πρωτογενή χρήση του ηλεκτροκινητήρα υπό αστικές συνθήκες οδήγησης.
Τέλος, η Audi τοποθέτησε στο Q7 μια γυάλινη οροφή που διαθέτει ηλιακά κύτταρα που μπορούν να παρέχουν στο όχημα τη λειτουργία του εξαερισμού και του ελέγχου του κλίματος, ακόμα και αν το όχημα δεν βρίσκεται σε λειτουργία.
Ενεργητική και παθητική ασφάλεια
Παρά τον μεγάλο αριθμό αερόσακων και τις προηγμένες ηλεκτρονικές τεχνολογίες ασφάλειας, όπως το Σύστημα Ελέγχου Ευστάθειας (ESP), το αρχικό Q7 σκόραρε μόνο 4 αστέρια στις δοκιμές πρόσκρουσης που διεξάγονται από τον Euro NCAP (Πρόγραμμα αξιολόγησης νέων μοντέλων της Ευρώπης), λόγω μιας κατασκευαστικής ατέλειας στο ταμπλό. Τα μεταγενέστερα αυτοκίνητα έλαβαν το μέγιστο σκορ, τα 5 αστέρια. Στις ΗΠΑ, ωστόσο, το Q7 σκόραρε εξ αρχής 5 στα 5 αστέρια στα τεστ ασφαλείας της αρμόδιας Διεύθυνσης για την ασφάλεια NHTSA (National Highway Traffic Safety Administration), στις δοκιμές μπροστινής και πλευρικής πρόσκρουσης, ενώ παράλληλα κέρδισε το βραβείο Top Safety Pick με τα αποτελέσματα του ανεξάρτητου οργανισμού IIHS (Insurance Institute for Highway Safety).
Αποτελέσματα του Euro NCAP
thumb|right|Το ταμπλό ενός Audi Q7 3.0 TDI πρώτης γενιάς.
Κατά τις δοκιμές που έγιναν από τον ανεξάρτητο οργανισμό Euro NCAP το 2006, χορηγήθηκαν τα 4 από τα 5 αστέρια στο Q7 στα σχετικά τεστ πλαγιομετωπικής και πλευρικής πρόσκρουσης, καθώς και πλευρικής πρόσκρουσης σε κολώνα, λόγω των ατελειών που διαπιστώθηκαν σε μια συγκόλληση της προστασίας γύρω από τα πόδια του οδηγού, η οποία εκδηλώνεται σε μια μετωπική ή πλαγιομετωπική πρόσκρουση. Ως αποτέλεσμα, διαπιστώθηκε ότι το ταμπλό έθετε σε κίνδυνο τον οδηγό, ιδιαίτερα στα γόνατα και στους μηρούς. Σύμφωνα με την Audi, αυτό προκλήθηκε από ένα σχεδιαστικό σφάλμα και έχει επιδιορθωθεί από τότε. Κατά συνέπεια, όπως υποστήριξε τότε επίσημα, όλα τα Q7 που κατασκευάστηκαν μετά τις δοκιμές αυτές, σίγουρα επιτυγχάνουν το 5 στα 5.
Οι άλλες εξετάσεις που έλαβαν χώρα από αυτό τον οργανισμό ήταν επιτυχείς, κερδίζοντας 4 αστέρια στην προστασία παιδιών και 2 αστέρια στην προστασία των πεζών. Μάλιστα το Q7 απέσπασε ένα ξεχωριστό βραβείο για το εξαιρετικό του αποτέλεσμα στην πλευρική πρόσκρουση.
Αποτελέσματα της NHTSA
Η αρμόδια Διεύθυνση των ΗΠΑ (NHTSA) βαθμολόγησε το Q7 με πέντε αστέρια στις μετωπικές και πλευρικές προσκρούσεις, και με τέσσερα στην σταθερότητα ενάντια σε ενδεχόμενη ανατροπή. Οι βαθμολογίες της NHTSA προήλθαν από τη χρήση των αερόσακων, όχι μόνο μπροστά, αλλά και την ενίσχυση των πλευρικών αερόσακων (που ονομάζεται Sideguard), και την χρήση των αερόσακων για τους επιβάτες της δεύτερης σειράς καθισμάτων.
Μια άλλη τεχνολογία που ξεχώρισε ιδιαίτερα, ήταν η χρήση του συστήματος 4-κίνησης Quattro, το οποίο συμπληρώνεται από το Σύστημα Ελέγχου Ευστάθειας (ESP), που έχει μάλιστα και την ικανότητα να ανιχνεύει τυχόν πιθανότητα ανατροπής και να επεμβαίνει έγκαιρα.
Αποτελέσματα του IIHS
Επίσης και στις δοκιμές του ανεξάρτητου αμερικανικού οργανισμού IIHS κέρδισε το βραβείο Top Safety Pick, καθώς απέσπασε την μέγιστη δυνατή διάκριση «Good» σε όλες ανεξαιρέτως τις κατηγορίες δοκιμών.
Δεύτερη γενιά (Typ 4M)
thumb|left|Το ταμπλό ενός Audi Q7 TDi V6 Quattro 3.0 του 2018.
Η δεύτερη γενιά του Audi Q7 αποκαλύφθηκε τον Ιανουάριο του 2015 στο Διεθνές Σαλόνι Αυτοκινήτου στο Ντιτρόιτ, ΗΠΑ. Η μαζική παραγωγή του ξεκίνησε τον Μάρτιο, αρχικά μόνο σε εκδόσεις βενζίνης και ντίζελ, ενώ τον Απρίλιο κυκλοφόρησε στη Γερμανία και μια εκδοχή υβριδικό ντίζελ plug-in, γνωστή ως Q7 e-tron TDI Quattro, που σύντομα διατέθηκε και σε άλλες αγορές.
Στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης τον Μάρτιο του 2016, παρουσιάστηκε και η σπορ έκδοση ντίζελ Audi SQ7 TDI και μπήκε στην παραγωγή τον Μάιο.
Ενεργητική και παθητική ασφάλεια
Στα τεστ πρόσκρουσης του ανεξάρτητου οργανισμού Euro NCAP, τον Σεπτέμβριο του 2015, το Audi Q7 δεύτερης γενιάς απέσπασε την μέγιστη διάκριση των 5 αστέρων στα τεστ πλαγιομετωπικής και πλευρικής πρόσκρουσης, καθώς και πλευρικής πρόσκρουσης σε κολώνα, όπως και για όλα τα συστήματα ασφαλείας που διέθετε στάνταρ, καθώς μετρήθηκε στα εξής ποσοστά:
Ανανέωση του 2019
Το καλοκαίρι του 2019, το σύνολο της παλέτας των εκδόσεων της δεύτερης γενιάς υπέστη μια αισθητική και μηχανολογική ανανέωση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Q7 Κατηγορία:Γερμανικά αυτοκίνητα Κατηγορία:Αυτοκίνητα SUV Κατηγορία:Αυτοκίνητα πολυτελείας
Πανελλήνιο ομαδικό πρωτάθλημα σκακιού
Το Πανελλήνιο ομαδικό (αναφέρεται και ως «διασυλλογικό») πρωτάθλημα στο σκάκι διοργανώνεται από την Ελληνική Σκακιστική Ομοσπονδία. Είναι χωρισμένο σε κατηγορίες, την Α', τη Β' και τη Γ' Εθνική, καθώς και τοπικές κατηγορίες. Η διοργάνωση είναι κοινή για άνδρες και γυναίκες. Πρωταθλητής για το 2021 είναι ο Εκδρομικός Ορειβατικός Αθλητικός Όμιλος Νίκαιας «Φυσιολάτρης»
Πρωταθλητές Πανελλήνιου πρωταθλήματος
{|
Πρωταθλητές Α' Εθνικής
{|
Πανελλήνιο διασυλλογικό πρωτάθλημα γρήγορου σκακιού
Διεξήχθη για 3 χρονιές (1996-1998).
Πανελλήνιο διασυλλογικό πρωτάθλημα γυναικών
Διεξηχθη για δύο χρονιές (1996, 1997).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σκάκι στην Ελλάδα Σ
Πονταρλιέ
Το Πονταρλιέ (γαλλικά: Pontarlier) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Ανατολικής Αττικής 2015–16
Για την περίοδο 2015–16, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ανατολικής Αττικής είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στην πρώην Νομαρχία Ανατολικής Αττικής.
Η πρωταθλήτρια ομάδα της ΕΠΣ Ανατολικής Αττικής λαμβάνει μέρος στο Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών ΕΠΣ, το οποίο διοργανώνεται από την Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (ΕΠΟ), με στόχο την άνοδο στη Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία.
Πρωτάθλημα
Για την περίοδο 2015–16, η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Ανατολικής Αττικής είναι η εξής:
Α΄ Κατηγορία
Η κατηγορία διεξάγεται σε έναν όμιλο των 16 ομάδων. Η πρωταθλήτρια θα συμμετέχει στο Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών ΕΠΣ με σκοπό την άνοδο στη Γ΄ Εθνική. Οι τρείς τελευταίες ομάδες υποβιβάζονται.
Πρωταθλήτρια ανακηρύχθηκε η «Θύελλα Ραφήνας». Η τελική κατάταξη μετά από 30 αγωνιστικές είχε ως εξής: Πηγή: Ε.Π.Σ.ΑΝ.Α (archive)
(Π) Πρωταθλήτρια, (Υ) Υποβιβάσθηκε
Β΄ Κατηγορία
Η Β΄ Κατηγορία διεξάγεται με τη συμμετοχή 18 ομάδων σε έναν όμιλο. Οι 3 πρώτες ομάδες κερδίζουν την άνοδο στην Α΄ Κατηγορία και οι 3 τελευταίες υποβιβάζονται στη Γ΄. Πηγή: Ε.Π.Σ.ΑΝ.Α.
Γ΄ Κατηγορία
Η Γ΄ Κατηγορία διεξάγεται με τη συμμετοχή 15 ομάδων σε έναν όμιλο. Οι 3 πρώτες ομάδες, σύμφωνα με την προκήρυξη, κερδίζουν την άνοδο στην Β΄ Κατηγορία. Λόγω της ανόδου της Θύελλας Ραφήνας στη Γ΄ Εθνική και της μη συμμετοχής δυο συλλόγων στη Β΄ ΕΠΣΑΝΑ της επόμενης περιόδου, τελικά ανέβηκαν οι 6 πρώτοι της κατάταξης. Πηγή: Ε.Π.Σ.ΑΝ.Α (archive)
Κύπελλο
Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Ανατολικής Αττικής που αγωνίζονται ως και τη Γ΄ Εθνική. Το κύπελλο της περιόδου 2015–16 κατέκτησε η ομάδα του Α.Ο. Τριγλία Ραφήνας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Ανατολικής Αττικής Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2015–2016 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2015-2016
Μαρία Αυγούστα του Τουρν ουντ Τάξις
Η Μαρία Αυγούστα (γερμ. Marie Auguste Anna von Thurn und Taxis, 11 Αυγούστου 1706 - 1 Φεβρουαρίου 1756) από τον Οίκο του Τουρν και Τάξις ήταν κόρη του Πρίγκιπα του Τουρν & Τάξις και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Βυρτεμβέργης. Έγινε επίτροπος της Βυρτεμβέργης κατά την ανηλικιότητα του γιου της.
Οικογένεια
Ήταν η μόνη κόρη του Άνσελμου Φραγκίσκου, 2ου Πρίγκιπα του Tουρν & Τάξις, και της συζύγου του Μαρίας Λουδοβίκας Άννας Φραγκίσκης, κόρης του Φερδινάνδου Αυγούστου του Λόμπκοβιτς. .
Νεανική ζωή
Η Mαρία Αυγούστα Άννα γεννήθηκε στις 11 Αυγούστου 1706. Μεγάλωσε στην Αυστριακές Κάτω Χώρες και μετακόμισε αργότερα στη Φρανκφούρτη, όπου εκεί βασίζονταν ο πλούτος και τα οικονομικά συμφέροντα της οικογένειάς της. Ο μόνος αδελφός της ήταν ο Αλέξανδρος Φερδινάνδος, 3ος Πρίγκιπας του Tουρν & Τάξις, του οποίου ο γιος Κάρολος Άνσελμος νυμφεύτηκε τη μοναδική κόρη της Mαρίας Αυγούστας το 1753.
Η Mαρία Αυγούστα επιλέχθηκε ως νύφη για τον Kάρολο Αλέξανδρο της Βυρτεμβέργης-Βίνενταλ (αργότερα Δούκα της Βυρτεμβέργης) λόγω της Καθολικής θρησκείας της. Παντρεύτηκαν την 1η Μαΐου 1727 στη Φρανκφούρτη επί του Μάιν. Παρά το ότι ήταν καθολικοί, και τα τέσσερα παιδιά του ζεύγους μεγάλωσαν στη λουθηρανική πίστη.
Ο δεκαετής γάμος τους ήταν ταραγμένος και γενικά εθεωρείτο ότι ταίριαζαν ο ένας με τον άλλο με κάθε τρόπο (καθώς και οι δύο ήταν ικανοί στη δολοπλοκία και τη μυστική διπλωματία). Αυτός εμπιστευόταν συχνά έναν αξιόπιστο υπηρέτη να κατασκοπεύει τη σύζυγό του, για να διασφαλίσει ότι δεν θα παρεμβαίνει στη διακυβέρνηση, ούτε θα επικρίνει τους υπουργούς του. Μετά από μία ιδιαίτερα σοβαρή διαφωνία το 1736, ο σύζυγός της απέκτησε τη γραπτή υπόσχεσή της να μένει εκτός κυβερνητικών υποθέσεων.
Επίτροπος του ανήλικου γιου της
Ο σύζυγος τής Μαρίας Αυγούστας απεβίωσε ξαφνικά στις 12 Μαρτίου 1737, την παραμονή τής αναχώρησής του σε περιοδεία στρατιωτικής επιθεώρησης. Αυτό σήμαινε ότι ο εννιάχρονος γιος τους Kάρολος Ευγένιος τον διαδέχθηκε ως Δούκας της Βυρτεμβέργης. Αφού αυτή αντιμετώπισε αρχικά προβλήματα από το δημοτικό συμβούλιο, προσπαθώντας να κρατήσει την εξουσία για τον γιο της, επιτέλους επέτυχε στις 5 Νοεμβρίου 1737: της χορηγήθηκε μεγάλο επίδομα και αναγνωρίστηκε ως επίτροπος και συγκυβερνήτης, με τον έλεγχο της εκπαίδευσης του γιου της. αριστερά|μικρογραφία|199x199εσ| Ο Κάρολος-Ευγένιος, μεγαλύτερος γιος της Mαρίας-Αυγούστας. Από το 1739 έως τον επόμενο χρόνο, είχε μία σχέση με έναν λοχαγό στον στρατό. Οι φήμες για πιθανή εγκυμοσύνη έγιναν τόσο διαδεδομένες, που το ιδιαίτερο συμβούλιο άρχισε έρευνα. Ο λοχαγός απολύθηκε και αυτή αναγκάστηκε να μείνει στις Βρυξέλλες για πέντε μήνες (από τον Απρίλιο του 1740). Η εξορία της την απομάκρυνε από την άμεση εξουσία, ειδικά όταν λαμβάνονταν κρίσιμες πολιτικές αποφάσεις και προετοιμασίες για την εκπαίδευση του γιου της. Για παράδειγμα, δεν μπόρεσε να αποτρέψει μία καταστροφική συμμαχία με την Πρωσία, που θα άφηνε τη Βυρτεμβέργη εκτεθειμένη στο ξεκίνημα του Πολέμου της Αυστριακής Διαδοχής.
Η επιρροή της Mαρίας-Αυγούστας μειωνόταν, καθώς ο γιος της μεγάλωνε και γινόταν όλο και περισσότερο ανεξάρτητος έως το 1749. Απεβίωσε την 1η Φεβρουαρίου 1756 στο Γκέττινγκεν της Βυρτεμβέργης.
Προσωπικά χαρακτηριστικά
Η Μαρία-Αυγούστα συχνά επαινέθηκε από τους συγχρόνους για την ομορφιά της. Ωστόσο, συχνά επικρίθηκε για την έλλειψη κρίσης και αποφασιστικότητας. Της άρεσε επίσης να επιδεικνύει ανοικτά τη θέση της ως δούκισσας της Βυρτεμβέργης, ξοδεύοντας πλούσια, κάτι που την έβαλε σε αντίθεση με τους λιτοδίαιτους υπηκόους της. Για παράδειγμα, η ντουλάπα της περιείχε 228 φορέματα, με το πιο ακριβό να κοστίζει 500 φλωρίνια, που ήταν επάνω από 30 φορές το ετήσιο εισόδημα ενός υπαλλήλου.
Αν και συχνά περιγράφεται ότι είχε πνευματική ελαφρότητα, κατείχε μία μεγάλη βιβλιοθήκη, που περιείχε τα τελευταία μυθιστορήματα, θεατρικά και φιλοσοφικά έργα. Διατηρούσε αλληλογραφία με τον Βολταίρο και ήταν επίσης φίλη του φιλόσοφου Μαρκησίου ντ' Αρζάν.
Οικογένεια
Η Mαρία Αυγούστα επιλέχθηκε ως νύφη για τον Kάρολο Αλέξανδρο της Βυρτεμβέργης-Βίνενταλ (αργότερα Δούκα της Βυρτεμβέργης) λόγω της Καθολικής θρησκείας της. Παντρεύτηκαν την 1η Μαΐου 1727 στη Φρανκφούρτη επί του Μάιν. Παρά το ότι ήταν καθολικοί, όλα τα παιδιά του ζεύγους μεγάλωσαν στη λουθηρανική πίστη:
Πηγές
Κατηγορία:Πριγκίπισσες του Τουρν και Τάξις Κατηγορία:Γερμανοί Ρωμαιοκαθολικοί Κατηγορία:Δούκισσες της Βυρτεμβέργης Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα γερμανικά
Κρήτη και Κυρηναϊκή
Η Κρήτη και Κυρηναϊκή (Provincia Creta et Cyrenaica) ήταν συγκλητική επαρχία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, ιδρυθείσα το 20 π.Χ. Περιελάμβανε το νησί της Κρήτης και την περιοχή της Κυρηναϊκής στη σημερινή Λιβύη.
Η επιθυμία του Απίωνα και η Ρωμαϊκή διακυβέρνηση της Κυρηναϊκής
Ο Πτολεμαίος Απίων, τελευταίος βασιλέας του Ελληνιστικού Βασιλείου της Κυρηναϊκής κληροδότησε το βασίλειό του στην Ρωμαϊκή Δημοκρατία όταν απεβίωσε άτεκνος το 96 π.Χ. Η Ρώμη προθύμως αποδέχτηκε το κληροδότημα αυτό εκ μέρους του Πτολεμαίου Απίωνος, ωστόσο προτίμησε να αφήσει την διοίκηση στα χέρια τοπικών μοναρχών, παρά να θέσει την περιοχή υπό τον άμεσο έλεγχό της. Όμως, την δεκαετία του 70 π.Χ., εξεγέρσεις προερχόμενες από Εβραίους εποίκους ξεκίνησαν να προκαλούν αστάθεια στην επαρχία και η Σύγκλητος υποχρεώθηκε να αναλάβει δράση. Το 74 π.Χ., απέστειλε έναν χαμηλόβαθμο αξιωματούχο, τον καίστορα Κορνήλιο Λέντουλο Μαρκελλίνο, προκειμένου να προσαρτήσει επισήμως την Κυρηναϊκή ως ρωμαϊκή επαρχία και να επαναφέρει την τάξη. Το γεγονός πως η Σύγκλητος απέστειλε τόσο χαμηλόβαθμο αξιωματούχο καταδεικνύει τις πολιτικές δυσκολίες που η Δημοκρατία αντιμετώπιζε προκειμένου να κυβερνά την συνεχώς αυξανόμενη σε μέγεθος αυτοκρατορία, καθώς και την ευκολία με την οποία η Κυρηναϊκή ήταν διατεθειμένη να υποταχθεί στην Ρωμαϊκή διακυβέρνηση και την σταθερότητα την οποία η τελευταία θα έφερνε.
Ρωμαϊκή κατάληψη της Κρήτης
Ο Μάρκος Αντώνιος Κρητικός επιτέθηκε στην Κρήτη το 71 π.Χ. και απωθήθηκε. Το 66 π.Χ., η Ρώμη απέστειλε τον Κουίντο Καικίλιο Μέτελλο, ο οποίος έπειτα από σκληρή εκστρατεία διάρκειας τριών ετών πέτυχε την κατάληψη της Κρήτης για λογαριασμό της Ρώμης το 69 π.Χ., ενώ ο ίδιος ο Μέτελλος έλαβε το προσωνύμιο "Κρητικός" ως τιμή για την κατάληψή του και υποταγή της Κρήτης.
Η Ρωμαϊκή Επαρχία της Κρήτης και Κυρηναϊκής
Το 63 π.Χ., η Κρήτη και η Κυρηναϊκή ενοποιήθηκαν εντός μίας επαρχίας, η οποία είχε ως πρωτεύουσά της την Γόρτυνα της Κρήτης. Καθώς η συγκεκριμένη ενοποίηση ήταν γεωγραφικά ακατάλληλη, ο Διοκλητιανός προχώρησε σε διαίρεση της επαρχίας το 298 μ.Χ.
Παραπομπές
01 Κατηγορία:Ρωμαϊκή Κρήτη Κατηγορία:Ρωμαϊκή Λιβύη Κατηγορία:Επαρχίες της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Ρωμαϊκές επαρχίες στην Αφρική Κατηγορία:Ρωμαϊκές επαρχίες στην Ευρώπη Κατηγορία:Αρχαία Κυρηναϊκή Κατηγορία:Ρωμαϊκή Βόρεια Αφρική
Λε Ποντέ (Ντου)
Το Λε Ποντέ (γαλλικά: Les Pontets) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Ύμνος της ΑΕΚ
Ο ύμνος της ΑΕΚ είναι ο ύμνος του αθλητικού συλλόγου της ΑΕΚ.
Ο πρώτος ύμνος, Εν τη Ενώσει η ισχύς, γράφτηκε το 1926 και το 1963 τραγουδήθηκε από τη χορωδία Αθηνών.
Ο δεύτερος ύμνος γράφτηκε το 1965 και είναι ο ύμνος που χρησιμοποιείται από το 1971 μέχρι σήμερα. Τη μουσική έγραψε ο Στέλιος Καζαντζίδης, τους στίχους ο Χρήστος Κολοκοτρώνης και ερμηνευτής ήταν ο Μίμης Παπαϊωάννου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθλητική Ένωση Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Ποδοσφαιρικοί ύμνοι και τραγούδια Κατηγορία:Τραγούδια του 1926 Κατηγορία:Τραγούδια του 1965
Κιαροσκούρο
250px|thumb|right|[[Καραβάτζιο, Η Κλήση του Αγίου Ματθαίου, 322x340 εκ., περ. 1599-1600, Cappella Contarelli, San Luigi dei Francesi, Ρώμη. Χαρακτηριστικό δείγμα χρήσης κιαροσκούρο. Ο Καραβάτζιο φιλοτέχνησε τις φιγούρες πάνω σε ένα σκοτεινό φόντο, φωτίζοντας τους πρωταγωνιστές της σύνθεσης σε στρατηγικά σημεία.]] Το κιαροσκούρο είναι ιταλικός όρος που χρησιμοποιείται στη ζωγραφική ή τη χαρακτική για να περιγραφεί η χρήση έντονων αντιθέσεων μεταξύ φωτεινών και σκοτεινών ή φωτοσκιασμένων σημείων ενός πίνακα. Με την τεχνική του κιαροσκούρο οι μορφές της σύνθεσης δεν οριοθετούνται με κάποιο περίγραμμα αλλά διακρίνονται μέσα από την αντιπαράθεση των φωτεινών και σκοτεινών επιφανειών. Συχνά επιχειρείται να ενισχυθεί με αυτό τον τρόπο ο δραματικός χαρακτήρας της σύνθεσης. Ο όρος ταυτίζεται συνήθως με ζωγράφους του 17ου αιώνα, ειδικότερα με τους Καραβατζιστές και τον Ρέμπραντ, ωστόσο ο Λεονάρντο ντα Βίντσι υπήρξε πρωτοπόρος του κιαροσκούρο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τεχνικές ζωγραφικής Κατηγορία:Καλλιτεχνικές τεχνικές
Άγιο Πνεύμα Σερρών
μικρογραφία|Άγιο Πνεύμα Σερρών. Βόρεια όψη από Προφήτη Ηλία μικρογραφία|Κεντρική Πλατεία Το Άγιο Πνεύμα είναι χωριό στην Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας και υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Εμμανουήλ Παππά της Περιφερειακής Ενότητας Σερρών. Βρίσκεται σε απόσταση 12 χλμ. ανατολικά των Σερρών, στις πλαγιές του Μενοικίου. Έχει πληθυσμό 1.353 κατοίκους (2011). Ως το 1928 ονομαζόταν "Βεζνίκο" και από το 1928 ως το 1940 "Μόνοικο". Μαζί με τα χωριά Εμμανουήλ Παππάς, Χρυσό, Πεντάπολη, και Νέο Σούλι αποτελούν τα περίφημα "Νταρνακοχώρια", τα οποία έχουν κοινές ιστορικές καταβολές.
Πληροφορίες
Το Άγιο Πνεύμα εορτάζει κάθε χρόνο την ημέρα του Αγίου Πνεύματος που είναι κινητή εορτή, όπου και τοπική πανήγυρη. Πήρε τη σημερινή του ονομασία από το ομώνυμο γειτονικό μοναστήρι. Οι κάτοικοί του είναι Δαρνάκες, είναι ένα από τα πέντε Δαρνακοχώρια. Η οικονομία στηρίζεται κυρίως στην γεωργία (σιτηρά, οπωρικά και λαχανικά).
Από το 2011 λειτουργεί στο χωριό Γυμνάσιο, στο χώρο όπου λειτουργούσε το Δημοτικό Σχολείου Αγίου Πνεύματος. Το Γυμνάσιο δημιουργήθηκε από τη συγχώνευση σε αυτό των γυμνασίων Πεντάπολης και Χρυσού. Επίσης, είχε φτιαχτεί ενα Δημοτικό Σχολείο, το οποίο πλέον έχει μετατραπεί σε μουσείο.
Στο Άγιο Πνεύμα εδρεύει ο αθλητικός σύλλογος «Καλλιτεχνική Αθλητική Ένωση Αγίου Πνεύματος», γνωστός συντμημένα και ως «Κ.Α.Ε. Αγίου Πνεύματος», ο οποίος δημιουργήθηκε το 1972, έπειτα από συγχώνευση των 3 προϋπαρχόντων ομάδων, του «Μέγα Αλέξανδρου», του «Ορφέα» και του «Απόλλωνα Αγίου Πνεύματος». Η Κ.Α.Ε. Αγίου Πνεύματος αγωνίζεται στις διοργανώσεις της Ε.Π.Σ. Σερρών και διεξάγει τους αγώνες της στο Δημοτικό γήπεδο του Αγίου Πνεύματος. Την περίοδο 2023-24 θα αγωνίζεται στην Β΄ Κατηγορία της ΕΠΣ Σερρών.
Το Άγιο Πνεύμα στα χρόνια της τουρκοκρατίας ονομαζόταν Βεζνίκο, δηλαδή χωριό του ζυγού ακριβείας και σε ελεύθερη μετάφραση Δικαιοχώρι, γιατί οι κάτοικοι χαρακτηρίζονταν για την εντιμότητα στις συναλλαγές τους.
Η τοπική κοινότητα Αγίου Πνεύματος είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 52,257 χμ² (2011).
Προϊστορική εποχή
Το χωριό παρουσιάζει εντυπωσιακή διάρκεια ζωής από τα προϊστορικά ως τα σημερινά χρόνια. Μέσα στο χωριό και συγκεκριμένα στο λόφο του «Αγίου Κωνσταντίνου» είχαν εντοπιστεί από το 1967 ίχνη προϊστορικού οικισμού : όστρακα νεολιθικών αγγείων, πήλινα σφοντύλια και διάφορα λίθινα εργαλεία (σμίλες, κοπίδια κ.ά.). Από την πρώιμη ακόμη αρχαιότητα φαίνεται πως ο οικισμός είχε παρακμάσει και εγκαταλείφτηκε από τους κατοίκους του.
Αρχαία εποχή
Πλάι στο σημερινό χωριό εντοπίστηκαν τα λείψανα αρχαίου πολίσματος, το οποίο έφερε πιθανώς το όνομα «Μόνοικος» και ανήκε στη φυλετική περιοχή της Οδομαντικής. Φαίνεται πως, μετά την εγκατάλειψη του λόφου του «Αγίου Κωνσταντίνου», οι κάτοικοί του, αναζητώντας ασφαλέστερο μέρος, εγκαταστάθηκαν στον απόκρημνο και οχυρό από τη φύση λόφο του «Γ(κ)ραντήσκου», που  υψώνεται βορειοδυτικά του χωριού και από την κορυφή του έχει κανείς οπτικό έλεγχο ολόγυρα σε ακτίνα πολλών χιλιομέτρων. Από τα λείψανα της αρχαιότητας που διασώθηκαν και γενικά από τα  διάφορα αρχαιολογικά ευρήματα διαπιστώνεται ότι το πόλισμα γνώρισε ιδιαίτερη ακμή στους επόμενους αιώνες και η ζωή του συνεχίστηκε ως τα βυζαντινά και νεότερα ακόμη χρόνια. Τα σπίτια του πολίσματος ήταν χτισμένα στη νότια πλαγιά του λόφου και εκτείνονταν ως το χαμηλό ύψωμα «Κούτρα», όπου ανακαλύφτηκε αρχαία νεκρόπολη με αξιόλογους θολωτούς και κιβωτιόσχημους τάφους. μικρογραφία|Ιερή Μονή Προφήτη Ηλία με θέα στο Άγιο Πνεύμα[[Αρχείο:Μονή Προφήτη Ηλία.jpg|εναλλ.=Μονή Προφήτη Ηλία|μικρογραφία|Μονή Προφήτη Ηλία]]
Ρωμαϊκή εποχή
Τα αρχαιολογικά ευρήματα (θεμέλια κτηρίων, ελληνικές και λατινικές επιγραφές, νομίσματα διαφόρων πόλεων της αυτοκρατορικής περιόδου) μαρτυρούν όχι μόνο ότι η ζωή στο πόλισμα συνεχίστηκε και κατά τη ρωμαϊκή εποχή αλλά επιπλέον ότι αυτό γνώρισε ιδιαίτερη ακμή κατά την αυτοκρατορική περίοδο. Τέλος, στα υστερορωμαϊκά χρόνια, λόγω των συνεχών βαρβαρικών επιδρομών, το πόλισμα οχυρώθηκε με ακρόπολη, που ερείπια του ασβεστόχτιστου τείχους της είναι ορατά στην κορυφή του λόφου του «Γ(κ)ραντήσκου». Το πόλισμα όφειλε τη μεγάλη του ακμή στην προνομιακή ημιορεινή θέση του, η οποία πρώτα απ’ όλα εξασφάλιζε στους κατοίκους του πλούσια βοσκοτόπια και εκτάσεις για γεωργικές καλλιέργειες. Έπειτα βρισκόταν σε μια περιοχή που διέθετε άφθονο ορυκτό πλούτο. Τα καμινεύματα (σκουριές) που βρίσκει κανείς στη γύρω περιοχή, καθώς και μια λατινική επιγραφή, μαρτυρούν την ύπαρξη και εκμετάλλευση μεταλλείων σιδήρου.
Η κυριότερη όμως φυσική πηγή πλούτου φαίνεται πως ήταν το μάρμαρο (γκρίζο και λευκό), όπως μαρτυρεί η ανακάλυψη ενός λατομείου στην ορεινή θέση «Κριάκουρους» (υψόμ. 500 μ.), στους πρόποδες του Μενοίκιου και σε απόσταση πέντε περίπου χιλιομέτρων βορειοανατολικά του σημερινού χωριού. Σημάδια της αρχαίας λατόμευσης είναι ορατά σε δυο συνεχόμενους λόφους. Πρόκειται για ένα επιφανειακό κλιμακωτό λατομείο, όπου στα «στήθη» του πετρώματος διακρίνονται δεκάδες «κοίτες» από την εξόρυξη, ενώ ανάμεσα στα ριζά των δύο λόφων υπάρχει ένας τεράστιος σωρός λατύπης που σχηματίστηκε από το ξεχόντρισμα των μαρμάρινων δόμων, καθώς και ίχνη λιθόστρωτου δρόμου που χρησίμευε για τη μεταφορά του μαρμάρου στο αρχαίο πόλισμα. Το λατομείο λειτούργησε κατά την αυτοκρατορική περίοδο (1ο-3ο μ.Χ. αι.) και προμήθευε με μάρμαρο τα τοπικά εργαστήρια γλυπτικής, όπως δείχνουν αγάλματα και άλλα ανάγλυφα που βρέθηκαν στην περιοχή των Σερρών και είναι κατασκευασμένα από μάρμαρο ίδιας ποιότητας.
Ιβάνα Μπρλιτς-Μαζουράνιτς
Η Ιβάνα Μπρλιτς-Μαζουράνιτς Ivana Brlić-Mažuranić Η (κροατικά: Ivana Brlić-Mažuranić) (18 Απριλίου 1874 - 21 Σεπτεμβρίου 1938) ήταν Κροάτισσα συγγραφέας παιδικών ιστοριών και παραμυθιών. Στην πατρίδα της, καθώς και διεθνώς, θεωρείται ως η καλύτερη Κροάτισσα συγγραφέας παιδικής λογοτεχνίας.
Άγιο Πνεύμα Σερρών
Βυζαντινή περίοδος
Στα βυζαντινά χρόνια το χωριό, γνωστό με την ονομασία «Μονόσπητον» (ή «Μονοσπήτια»), υπαγόταν διοικητικά στο Καπετανίκιον Σερρών, που ήταν διοικητική υποδιαίρεση του Θέματος Σερρών. Αν εξαιρέσει κανείς τα βυζαντινά όστρακα αγγείων και τα νομίσματα, δεν υπάρχει καμιά μαρτυρία από τις βυζαντινές πηγές για την ύπαρξη του πολίσματος από τον 4ο ως τον 13ο μ.Χ. αιώνα. Μόνο κατά τον τελευταίο (14ο) αιώνα της βυζαντινής περιόδου μνημονεύεται το χωριό σε βυζαντινά έγγραφα με την πληροφορία μάλιστα ότι ανήκε στη γνωστή Μονή του Τιμίου Προδρόμου Σερρών. Λίγο πριν από την οθωμανική κατάκτηση (1383), το χωριό γνώρισε για λίγα χρόνια, όπως και η πόλη των Σερρών, τη βυζαντινή εξουσία του Μανουήλ Παλαιολόγου.
Ιβάνα Μπρλιτς-Μαζουράνιτς
Βιογραφία
Η Ιβάνα Μπρλιτς-Μαζουράνιτς γεννήθηκε στις 18 Απριλίου 1874 στο Ογκούλιν της Κροατίας και ήταν γόνος της γνωστής κροατικής οικογένειας Μαζουράνιτς. Ο πατέρας της, Βλαντιμίρ Μαζουράνιτς ήταν συγγραφέας, δικηγόρος και ιστορικός που έγραψε το 1882 μεταξύ άλλων το έργο Prinosi za hrvatski pravno-povjestni rječnik (Λεξικό για την ιστορία και το νόμο της Κροατίας). Ο παππούς της ήταν ο διάσημος πολιτικός και ποιητής Ιβάν Μαζουράνιτς και η γιαγιά της, η Αλεξάνδρα Μαζουράνιτς ήταν αδελφή του συγγραφέα και βασικής προσωπικότητας της κροατικής εθνικής αφύπνησης, Δημητρίου Δημητρίου.