cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Θώρα Μπερτς
Τα πρώτα χρόνια
Η Θώρα γεννήθηκε στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνια ως το πρώτο παιδί του Τζακ Μπιρτς και της Κάρολ Κόννορς, μιας πρώην ηθοποιού ακατάλληλων για ανήλικες ταινιών που εμφανίστηκε στην καλτ πορνογραφική ταινία με το όνομα «Deep Throat (Βαθύ Λαρύγγι)». Οι γονείς της εργάζονται πλέον ως μάνατζέρ της. Η Θώρα, που έχει έναν αδελφό, τον Μπολτ (λέξη που σημαίνει αστραπή), είναι εβραϊκής, σκανδιναβικής, και ιταλικής καταγωγής. Το αρχικό οικογενειακό επώνυμο ήταν Μπιέρσκ («Biersch»), προερχόμενο από τους Γερμανούς Εβραίους προγόνους της. Όταν μικρή ερωτήθηκε γιατί της δόθηκε το περίεργο όνομα Θώρα (από τον μυθικό Θεό Θωρ) απάντησε «Γιατί οι γονείς μου ήταν χίπηδες». Οι γονείς της περίμεναν αρχικά αγόρι που θα ονόμαζαν Θωρ, αλλά αποφάσισαν να κρατήσουν το όνομα στην θηλυκή του μορφή.
Σταδιοδρομία
Το Θώρα υποδύθηκε τον πρώτο της σημαντικό ρόλο το 1991 όταν έπαιξε την Μπίλυ Πάικ (Billie Pike) στην ταινία «Paradise» στην οποία επίσης πρωταγωνιστούσαν οι Ντον Τζόνσον (Don Johnson), Μέλανι Γκρίφιθ (Melanie Griffith) και Ελάιτζα Γουντ (Elijah Wood). Για την απόκτηση του συγκεκριμένου ρόλου κατάφερε να ξεχωρίζει ανάμεσα σε πάνω από 4.000 υποψήφιες. Η ικανότητά της να υποδύεται το αγοροκόριτσο την έκανε να εξασφαλίσει διάφορους ρόλους σε ταινίες όπως το «Χόκους Πόκους: Οι Τρεις Μάγισσες» και το «Patriot Games (Παιχνίδια Ολέθρου)» του 1992 αλλά καί στην συνέχειά του, το «Clear and Present Danger (Άμεσος κίνδυνος)» του 1994. Το 1995, η Θώρα έπαιξε στο «Now and then (Αξέχαστες Μέρες)» που θεωρείται η πρώτη επιχείρησή της σε εφηβικό ρόλο. Στα μέσα της δεκαετία του '90 έπαιξε επίσης σε έκτακτους ρόλους τηλεοπτικών σόου όπως τα «Τhe Outer Limits», «Promised Land» και «Touched By An Angel».
Έκανε διάλειμμα από την υποκριτική αλλά επέστρεψε το 1999 παίζοντας στην τηλεταινία «Night Ride Home». Επίσης επιλέχθηκε αρχικά για το ρόλο της «Τάμυ Μέτζλερ» (Tammy Metzler) στην μαύρη κωμωδία «Election», αλλά αποχώρησε μόνο μετά από τρεις μέρες γυρισμάτων λόγω διαφωνιών με τον σκηνοθέτη/συγγραφέα Αλεξάντερ Πέιν (Alexander Payne).
Κατά το ίδιο έτος, απέσπασε κριτικούς επαίνους παίζοντας την Τζέιν Μπέρναμ (Jane Burnham), μια αποξενωμένη έφηβη της οποίας οι γονείς περνάνε συζυγική κρίση στο American Beauty, το οποίο τελικά βραβεύθηκε με το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας συν άλλα 4 όσκαρ. Μερικοί τον θεωρούν ως τον πρώτο ενήλικο ρόλο της, αν και ήταν μόνο 16 ετών κατά τα γυρίσματα - ανήλικη στις Ηνωμένες Πολιτείες - και οι γονείς της έπρεπε να εγκρίνουν την σύντομη γυμνή σκηνή της Μπιρτς. Αντιπρόσωποι ενώσεως για την παιδική εργασία αλλά και οι γονείς της ήταν παρόντες στο σύνολο των γυρισμάτων της συγκεκριμένης σκηνής (την ύπαρξη της οποίας και ενθάρρυναν). Ήταν η πρώτη που έκανε ακρόαση για τον ρόλο αλλά ο σκηνοθέτης Σαμ Μέντες ενώ είδε πολλές άλλες υποψήφιες για τον ρόλο, καμία δεν του φάνηκε το ίδιο πειστική.
Συνέχισε με το να παίξει μια εφηβική πανκ φυσιογνωμία στο «The Smokers» το 2000, και τον ίδιο χρόνο την ευγενική αυτοκράτειρα Σαβίνα (Savina) στη μεταφορά «Dungeons & Dragons (Μάγοι και Δράκοντες». Τον επόμενο χρόνο συνέχισε με τον πρώτο της πρωταγωνιστικό ρόλο σε θρίλερ στο «The Hole (Η Τρύπα)».
Προσωπική ζωή
Η Θώρα είναι επίσης χορτοφάγος και έχει μπλε ζώνη στο καράτε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
The Marvels
Το The Marvels είναι μια επερχόμενη αμερικανική ταινία υπερήρωων βασισμένη στους χαρακτήρες των Marvel Comics Κάρολ Ντάνβερς / Captain Marvel, Καμάλα Καν / Ms. Marvel και Μόνικα Ραμπό. Η παραγωγή έγινε από την Marvel Studios και η διανομή έγινε από την Walt Disney Studios Motion Pictures, πρόκειται να είναι η συνέχεια του Captain Marvel (2019), η συνέχεια της σειράς Disney+ Ms. Marvel (2022) και η 33η ταινία στο Κινηματογραφικό Σύμπαν της Marvel (MCU). Η ταινία σκηνοθετήθηκε από τη Νία Ντακόστα σε σενάριο της Μέγκαν Μακντόνελ και πρωταγωνιστούν η Μπρι Λάρσον ως Κάρελ Ντένβερς, η Ιμάν Βελάνι ως Καμάλα Καν και η Τιόνα Πάρις ως Μόνικα Ραμπό, μαζί με τον Σάμιουελ Λ. Τζάκσον.
Η Marvel Studios επιβεβαίωσε τα σχέδιά της να κάνει μία συνέχεια του Captain Marvel τον Ιούλιο του 2019 και η ανάπτυξη ξεκίνησε τον Ιανουάριο του 2020 με την Μακντόνελ να συμμετέχει και η Λάρσον να επιστρέφει. Η Ντακόστα προσλήφθηκε τον Αύγουστο, με τους Βελάνι και Πάρις να αποκαλύπτονται ότι θα έπαιρναν το καστ τον Δεκέμβριο. Τα γυρίσματα της δεύτερης ενότητας ξεκίνησαν στα μέσα Απριλίου 2021 στο Νιου Τζέρσεϊ, με τον τίτλο να αποκαλύπτεται στις αρχές Μαΐου. Η κύρια φωτογράφιση ξεκίνησε στις αρχές Αυγούστου 2021 και ολοκληρώθηκε στα μέσα Μαΐου 2022, στα Pinewood Studios στο Μπάκιγχαμσιρ και στο Longcross Studios στο Σάρρεϋ της Αγγλίας, καθώς και στο Λος Άντζελες.
Το The Marvels έχει προγραμματιστεί να κυκλοφορήσει στις Ηνωμένες Πολιτείες στις 10 Νοεμβρίου 2023, ως μέρος της Φάσης Πέντε του MCU.
Σύνοψη
Μετά τα γεγονότα του Ms. Marvel (2022), η Κάρολ Ντάνβερς, η Καμάλα Καν και η Μόνικα Ραμπό αρχίζουν να ανταλλάσσουν θέσεις μεταξύ τους κάθε φορά που χρησιμοποιούν τις δυνάμεις τους και πρέπει να συνεργαστούν για να καταλάβουν γιατί.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επερχόμενες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2023 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σίκουελ Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες δράσης Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες δράσης - επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Captain Marvel (σειρά ταινιών) Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Λος Άντζελες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Νιου Τζέρσεϊ Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ιταλία Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε κόμικς της Marvel Κατηγορία:Ταινίες της Πέμπτης Φάσης του Κινηματογραφικού Σύμπαντος της Marvel Κατηγορία:Crossover ταινίες με υπερήρωες Κατηγορία:Επερχόμενες ταινίες σίκουελ Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στα Longcross Studios
Αεροδρόμιο Τριόδου
Το Αεροδρόμιο/Μοντελοδρόμιο Τριόδου είναι αεροδρόμιο στην περιοχή της Τριόδου στο νομό Μεσσηνίας. Βρίσκεται 7 χιλιόμετρα (4 NM) από τη πόλη της Μεσσήνης και 17 χιλιόμετρα (9 NM) από την Καλαμάτα. Υπάρχουν σχέδια για τη δημιουργία αγωνιστικής πίστας αυτοκινήτων και μοτοσυκλετών στο χώρο.
Ιστορικό
Το Αεροδρόμιο Τριόδου χρησιμοποιούταν για 20 χρόνια ως αεροδρόμιο πολιτικής αεροπορίας. Λόγω της ανάγκης για μεγαλύτερο διάδρομο, στις 19 Ιουλίου 1970, οι πτητικές λειτουργίες μεταφέρθηκαν στον Κρατικό Αερολιμένα Καλαμάτας. Σήμερα χρησιμοποιείται αποκλειστικά από υπερελαφρά και τηλεχειριζόμενα αεροσκάφη.
Υποδομές
Το αεροδρόμιο βρίσκεται σε υψόμετρο 11 μέτρων (36 πόδια) από τη στάθμη της θάλασσας. Έχει έναν διάδρομο διεύθυνσης 16/24 με ασφάλτινη επιφάνεια. Οι διαστάσεις του είναι 1.200x40 μέτρα (3.937x131 πόδια).
Παραπομπές
Κατηγορία:Αεροδρόμια στην Ελλάδα Κατηγορία:Νομός Μεσσηνίας
Ιωάννης Αργυρίου
Ο Ιωάννης Αργυρίου, ήταν πρωταθλητής της Ελληνικής αντισφαίρισης και τοιχοσφαίρισης. Ήταν αθλητής του Ομίλου Αντισφαίρισης Αθηνών.
Ήταν πρωταθλητής ελλάδος στο μονό το 1946 και δεύτερος το 1939 και το 1940. Στο διπλό αντρών ήταν πρώτος το 1939 και το 1946 με συμπαίκτη τον Λάζαρο Στάλιο, δεύτερος ήταν το 1938 με συμπαίκτη τον Γ. Ζαφειρόπουλο και το 1940 με συμπαίκτη τον Αλέξανδρο Οράτη.
Είχε συμμετάσχει σε όλα τα εγχώρια μεγάλα τουρνουά της εποχής κατακτώντας πρώτες και δεύτερες νίκες. Είχε συμμετάσχει και διεθνή τουρνουά, όπως της Άγκυρας, της Κωνσταντινουπόλεως, της Αλεξάνδρειας και το Plaron Consularion cup όπου ήταν πρώτος στο μονό το 1946. Το 1947 έγινε επισήμως προπονητής και εγκατέλειψε τα κορτς, δεν επιτρέπονταν τότε οι προπονητές να αγωνίζονται στα πρωταθλήματα.
Στην τοιχοσφαίριση και στο πανελλήνιο πρωτάθλημα ήταν δεύτερος το 1957 και τρίτος το 1954.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της αντισφαίρισης Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της τοιχοσφαίρισης Κατηγορία:Έλληνες προπονητές αντισφαίρισης Κατηγορία:Αθλητές του ΟΑΑ
Αρύββας (σωματοφύλακας)
Ο Αρύββας (4ος αιώνας π.Χ.) ήταν ένας από τους σωματοφύλακες του Μεγάλου Αλεξάνδρου.
Κατάγονταν πιθανώς από την Ήπειρο, και ήταν μέλος του οίκου των Μολοσσών και συγγενής της Ολυμπιάδας. Αρρώστησε και πέθανε στην Αίγυπτο το 331 π.Χ., και αντικαταστάσθηκε από τον Λεοννάτο.
1487
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1487 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Πήλινου Στόχου 1961
Το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Πήλινου Στόχου 1961 ήταν η 6η διοργάνωση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Πήλινου Στόχου, που διεξήχθη υπό την εποπτεία της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Αγωνιστικής Σκοποβολής (ISSF). Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στη Βέρνη, στην Ελβετία. Διεξήχθησαν 6 αγωνίσματα, 4 ανδρών (2 ατομικά και 2 ομαδικά) και 2 γυναικών (ατομικά). Συμμετείχαν και χώρες εκτός της Ευρώπης όπως η Βενεζουέλα.
BMW E32
Η BMW Σειρά 7 E32 ήταν ένα μεγάλο πολυτελές σεντάν αυτοκίνητο της κατηγορίας F, που κατασκευάστηκε από τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία BMW από τον Ιούνιο του 1986 έως τον Mάρτιο του 1994. Αντικατέστησε τη BMW E23, η οποία ήταν και η πρώτη γενιά της Σειράς 7, και αντικαταστάθηκε τον Μάιο του 1994 από τη BMW E38. Συνολικά παρήχθησαν 311.068 αντίτυπα σειράς E32, αριθμός ελαφρά μεγαλύτερος από αυτόν του προκατόχου του.
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Πήλινου Στόχου 1961
Στον πίνακα των μεταλλίων την πρώτη θέση κατέκτησε η Γαλλία με 1 χρυσό μετάλλιο και 6 συνολικά. Η Βενεζουέλα, η Μεγάλη Βρετανία και η Ιταλία κέρδισαν τη δεύτερη θέση με 1 χρυσό μετάλλιο και 2 συνολικά έκαστη.
BMW E32
Αμάξωμα και αισθητική
Όλες οι εκδόσεις της E32, εκτός από τη βασική 730i, ήταν διαθέσιμες και με μακρύτερο κατά 11,4 εκατοστά μεταξόνιο, που ξεχώριζαν από ένα επιπλέον «L» στο όνομα, από το γερμανικό Lang / μακρύ, όπως π.χ. 750iL. Ο επιπλέον χώρος όλων των εκδόσεων «L» ήταν αποκλειστικά για τους πίσω επιβάτες. thumb|left|Τα πίσω φώτα «σχήματος L» της BMW E32.
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Πήλινου Στόχου 1961
Παραπομπές
1961 Κατηγορία:Αθλητισμός στην Ελβετία Κατηγορία:Σκοποβολή το 1961
BMW E32
Αμάξωμα και αισθητική
Με την E32, η BMW εισήγαγε το «σχήμα L» στα πίσω φανάρια, που έγινε χαρακτηριστικό γνώρισμα και άλλων μοντέλων της εταιρείας στα μετέπειτα χρόνια, όπως στη Σειρά 5 Ε34 του 1988, στην έκδοση στέισον βάγκον της Σειράς 5 Ε39 του 1995 και στη Σειρά 3 E46 του 1998. Επίσης, η Σειρά 7 Ε32 ήταν το τελευταίο μοντέλο της BMW με αρνητική κλίση «σαν ρύγχος καρχαρία» στο μπροστινό μέρος - αντιθέτως, όλες οι μεταγενέστερες BMW διέθεταν ιδιαίτερα προσεγμένη αεροδυναμική ακόμα και στο μπροστινό άκρο. Πάντως και στην Ε32 είχε γίνει σχετική μελέτη σε όλες τις άλλες λεπτομέρειες του αμαξώματος, οι οποίες ήταν πιο καμπυλωτές ως προς το παρελθόν, με αποτέλεσμα να έχει αποδεκτούς αεροδυναμικούς συντελεστές Cd που κυμαίνονταν από 0,32 στις βασικές εκδόσεις 730i και 735i/735iL έως 0,34 στην 750i/750iL λόγω των φαρδύτερων ελαστικών. Η εξωτερική της εμφάνιση είχε διαμορφωθεί από την σχεδιαστική ομάδα υπό την ηγεσία του Κλάους Λούτε, ο οποίος σχεδίασε όλα τα μοντέλα της εταιρείας από το 1981 έως το 1990, αν και η εξέλιξη της E32 ξεκίνησε το 1979. thumb|left|BMW 735i του 1987, στο Techno-Classica, [[Έσσεν, Γερμανία, σε φωτογραφία του 2007.]]
Από την πρώτη στιγμή, το μοντέλο απέσπασε θετικά σχόλια από τον Τύπο αυτοκινήτου και μάλιστα λίγους μήνες μετά κέρδισε το βραβείο του «Ομορφότερου Αυτοκινήτου της Χρονιάς» για το 1987, ένας θεσμός που ξεκίνησε επίσημα το 1987 και η E32 ήταν το πρώτο, χρονολογικώς, μοντέλο που κέρδισε τον τίτλο. Ωστόσο, οι αρχικές αντιδράσεις της κοινής γνώμης για την αισθητική της Ε32 ήταν ανάμεικτες, και ενώ ένα σημαντικό μέρος του κοινού ενθουσιάστηκε, πολλοί άλλοι απογοητεύτηκαν τότε από την νέα ναυαρχίδα της BMW. Ο λόγος ήταν ότι αν και το μοντέλο έδειχνε πολύ πιο σύγχρονο από την προκάτοχο Ε23, δεν μπορούσε να θεωρηθεί ως καινοτόμο ή έστω άκρως ελκυστικό. Επιπλέον, εισέπραξε και πολλά αρνητικά σχόλια από το ευρύ κοινό ότι ήταν υπερβολικά παρόμοιο στην εξωτερική εμφάνιση και γενικότερα στην σχεδιαστική φιλοσοφία με τις μικρότερες BMW για να δικαιολογεί την αυξημένη τιμή του, καθώς μάλιστα διατήρησε τις κλασικές γραμμές από χρώμιο στους προφυλακτήρες και γύρω από τα πλευρικά παράθυρα, οι οποίες πάντως δεν υπήρχαν στην αισθητική έκδοση Shadow Line, δηλαδή (αισθητική) Γραμμή Σκιάς. Παρομοίως και το σαλόνι του, απέσπασε επίσης ανάλογες κριτικές για τον σχετικά κομψό, αλλά κάθε άλλο παρά καινοτόμο σχεδιασμό του.
Κινητήρες
thumb|right|Η κορυφαία έκδοση 750iL της BMW E32.
Το ίδιο ίσχυε αρχικά και για τους κινητήρες του μοντέλου, καθώς κατά την άφιξη της Ε32 στην αγορά, τον Ιούλιο του 1986, αρχικά προσφερόταν μόνο με δύο 6-κύλινδρους σε σειρά (I6) κινητήρες βενζίνης, κυβισμού 2.985 cm³ στη BMW 730i και 3.430 cm³ στη BMW 735i (η επίσημη στρογγυλοποίηση κυβισμού στον δεύτερο κινητήρα, πάντως, ήταν λίγο ανακριβής).
Λόγω των παραπάνω παραγόντων, οι πωλήσεις της νέας Σειράς 7 ήταν σαφώς υποτονικές τον πρώτο χρόνο κυκλοφορίας της (σε συνδυασμό, επίσης, και με το γεγονός ότι ειδικότερα στις ΗΠΑ οι πωλήσεις ξεκίνησαν μόλις το τρίτο τρίμηνο του 1987, ως μοντέλο της σεζόν του 1988). Σύντομα όμως, ήρθε η αιφνιδιαστική και καθοριστική κίνηση που άλλαξε τα δεδομένα και ιδίως το ίματζ του μοντέλου και της BMW γενικότερα.
Ο νέος V12
thumb|left|Ο κορυφαίος κινητήρας 5.0 λίτρων V12 σε μια BMW 750iL του 1992.
Το καλοκαίρι του 1987, εντελώς αναπάντεχα παρουσιάστηκε η κορυφαία BMW 750i/750iL, με κινητήρα 5.0 λίτρων V12, ο οποίος ήταν και ο πρώτος γερμανικός 12-κύλινδρος κινητήρας της μεταπολεμικής περιόδου. Το μηχανικό αυτό σύνολο, που έφερε κωδικό κινητήρα M70, ήταν κυβισμού 4.988 cm³ και προϊόν συνένωσης δύο 6-κύλινδρων σε σειρά κινητήρων 2.494 cm³ από την έκδοση 325i της BMW Σειράς 3 E30.
Η παραγωγή της έκδοσης με τον βενζινοκινητήρα V12 ξεκίνησε τον Σεπτέμβριο του 1987 και πλέον η BMW προσέφερε ένα αυτοκίνητο με αριθμό κυλίνδρων που κατά το δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1980 υπήρχε αποκλειστικά στην 750i/750iL και στα πιο ακριβά αυτοκίνητα της Jaguar, καθώς και σε λίγα εξωτικά σπορ υπεραυτοκίνητα (supercars), όπως την Ferrari Testarossa και την Lamborghini Countach. Το γεγονός αυτό, προσέδωσε στην Ε32 «ηγετικό» ίματζ και εκτόξευσε κατακόρυφα το κύρος της BMW, η οποία θεωρήθηκε ότι ανήκε πια στον κύκλο των κορυφαίων αυτοκινητοβιομηχανιών. Με την έναρξη των πωλήσεων στις ΗΠΑ, ξεκίνησαν να διατίθενται εξ αρχής και οι 3 εκδόσεις του μοντέλου.
Ένα άμεσο αποτέλεσμα της αιφνιδιαστικής εισαγωγής του νέου V12 μάλιστα, ήταν ότι η «αιώνια αντίπαλος» της BMW, η Mercedes-Benz, καθυστέρησε σημαντικά την παρουσίαση της S-Class W140, η οποία είχε αρχικά οριστεί για τον Οκτώβριο του 1989 και τελικώς έλαβε χώρα μόλις τον Μάρτιο του 1991. Το W140 ήταν τότε σε τελική φάση εξέλιξης και σημειώθηκε μια καθυστέρηση, για την προσαρμογή στο σασί ενός νέου V12 κινητήρα, ως απάντηση στην αναπάντεχη 750i/750iL της BMW.
Ο πειραματικός V16
thumb|right|Ο κινητήρας V16 της BMW Goldfisch.
Μετά την παρουσίαση του V12 εξελίχθηκε και μια εκδοχή της E32 με κινητήρα V16, κυβισμού 6.651 cm³, ισχύος 408 PS (300 kW) στις 5.200 στροφές το λεπτό και ροπής 613 N·m στις 3.900 στροφές το λεπτό, ενώ η κόκκινη ζώνη στο στροφόμετρο άρχιζε στις 6.000 στροφές το λεπτό. Η εξέλιξη του κινητήρα ξεκίνησε στις 8 Ιουλίου 1987 και ολοκληρώθηκε στις αρχές του 1988, ενώ τον Ιανουάριο και τον Φεβρουάριο μπήκε στο σχετικό δυναμόμετρο. Στη συνέχεια τοποθετήθηκε σε μια βελτιωμένη E32 με μακρύ μεταξόνιο, με τις πρώτες οδηγικές δοκιμές να ξεκινούν τον Μάιο του 1988. Τελικώς, παρουσιάστηκε επίσημα στη BMW σε μια εσωτερική παρουσίαση στις 7 Ιουλίου 1988.
Ο κινητήρας V16 είχε βασιστεί στον νέο τότε κινητήρα V12 της BMW με τον κωδικό M70, με την προσθήκη 4 ακόμα κυλίνδρων, με αποτέλεσμα να έχει διάταξη κυλίνδρων 8+8 υπό γωνία 60°. Σημειωτέον ότι το καθαρό βάρος του 16-κύλινδρου κινητήρα (χωρίς βενζίνη και λάδια), που είχε 32 βαλβίδες, 2 ανά κύλινδρο, έφτανε τα 310 κιλά. Η έκδοση αυτή έγινε τότε γνωστή με τον κωδικό BMW Goldfisch (το αντίστοιχο του αγγλικού Goldfish = Χρυσόψαρο), πλην όμως δεν έφτασε ποτέ στην παραγωγή, προκειμένου να αποφευχθεί τυχόν νέα «εξοντωτική κούρσα» μεταξύ των αυτοκινητοβιομηχανιών ειδικά στον αριθμό των κυλίνδρων. Ένας ακόμα καθοριστικός λόγος που η BMW δεν τόλμησε το 1988 να το εξελίξει περαιτέρω και να το εισάγει στην παραγωγή, ήταν διότι έγινε σύντομα εμφανές ότι σε λίγα έτη δεν θα μπορούσε να εκπληρώσει τις επερχόμενες τότε ευρωπαϊκές προδιαγραφές εκπομπών καυσαερίων Euro 1 που είχαν μόλις θεσμοθετηθεί και τελικώς έγιναν υποχρεωτικές για όλα τα καινούρια μοντέλα στην Ευρώπη από τον Ιούλιο του 1992.
Ηλεκτρονικός κόφτης της τελικής ταχύτητας
Η κορυφαία έκδοση 750i/750iL ήταν και το πρώτο στην ιστορία γερμανικό αυτοκίνητο με ηλεκτρονικό κόφτη της μέγιστης ταχύτητας στα 250 χιλιόμετρα την ώρα, καθώς η BMW συμφώνησε τότε με την Mercedes-Benz και την Audi, ως μια «συμφωνία κυρίων», σε μία κοινή εθελοντική αυτοσυγκράτηση σε αυτό το όριο, για λόγους ασφαλείας κατά την οδήγηση σε δημόσιες οδούς. Από τότε, όλα τα γερμανικά μοντέλα μεγάλης ισχύος που θα μπορούσαν να υπερβούν τα 250 χιλιόμετρα την ώρα, βάζουν κόφτη στο όριο αυτό (μεταγενέστερα μπήκε κόφτης, εθελοντικά, στα 250 χιλιόμετρα την ώρα και στα μοντέλα πολλών άλλων ευρωπαϊκών εταιρειών, όπως της σουηδικής Volvo και της βρετανικής Jaguar), με αξιοσημείωτη και μοναδική γερμανική εξαίρεση την Porsche, που δεν προέβη ποτέ σε τοποθέτηση ηλεκτρονικού κόφτη της τελικής ταχύτητας, σε κανένα μοντέλο της. thumb|right|Ο πίνακας οργάνων της BMW Ε32 Alpina 750iL B12 5.0 λίτρων. Παρατηρείστε την μέγιστη ένδειξη των 320 χιλιομέτρων την ώρα στο ταχύμετρο της Alpina.
Η μέγιστη δυνατή ταχύτητα της 750i/750iL χωρίς τον κόφτη, θα ήταν 272 χιλιόμετρα την ώρα. Επειδή μάλιστα ο ηλεκτρονικός περιορισμός της τελικής ταχύτητας ήταν τότε κάτι πρωτοφανές, στην 750i/750iL είχε τοποθετηθεί ταχύμετρο με μέγιστη ένδειξη τα 280 χιλιόμετρα την ώρα (να σημειωθεί ότι το ίδιο ταχύμετρο είχε τοποθετηθεί και στην πειραματική BMW Goldfisch V16 του 1988), με το σκεπτικό ότι μπορεί κάποιοι να απενεργοποιούσαν τον κόφτη μετά τη λήξη της εργοστασιακής εγγύησης. Το ίδιο επίσης συνέβη και στην σπορ Σειρά 8 E31, καθώς ήδη η αρχική της έκδοση, δηλαδή η BMW 850i του 1989 με τον ίδιο κινητήρα 5.0 λίτρων V12 θα έφτανε τελική ταχύτητα 300 χιλιόμετρα την ώρα χωρίς τον κόφτη και είχε ταχύμετρο με μέγιστη ένδειξη τα 305 χιλιόμετρα την ώρα.
Αντιθέτως, στις μεταγενέστερες γενιές των μοντέλων της BMW δεν ξανασυνέβη ποτέ κάτι τέτοιο, καθώς στη δεκαετία του 1990 όλα της μοντέλα της εταιρείας (πλην της Σειράς 8 E31) είχαν ταχύμετρο με μέγιστη ένδειξη τα 250 χιλιόμετρα την ώρα, ενώ προς τα μέσα της δεκαετίας του 2000 καθιέρωσαν ως μέγιστη ένδειξη στο ταχύμετρο τα 260 χιλιόμετρα την ώρα, όπως ισχύει και μέχρι σήμερα. Μοναδική εξαίρεση είναι, διαχρονικά, τα μοντέλα των σπορ θυγατρικών BMW M και BMW Alpina, που έχουν πάντα υψηλότερες μέγιστες ενδείξεις, όπως παρομοίως και λίγες ειδικές εκδόσεις κάποιων μοντέλων της BMW με σπορ πακέτα εξοπλισμού.
Ενεργητική και παθητική ασφάλεια
Ο εξοπλισμός ασφαλείας του μοντέλου ήταν πραγματικά εντυπωσιακός για τα τεχνολογικά δεδομένα της τότε εποχής. Ήδη από την άφιξή του στην αγορά, το 1986, όλες οι εκδόσεις της Ε32 διέθεταν στάνταρ Σύστημα Αντιμπλοκαρίσματος Τροχών (ABS) και προαιρετικό αερόσακο οδηγού, ο οποίος ήταν στάνταρ μόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου οι πωλήσεις της Ε32 ξεκίνησαν το τρίτο τρίμηνο του 1987, για τη σεζόν (model year) του 1988. thumb|left|Το ταμπλό μιας BMW E32 με 2 αερόσακους.
Τον Ιανουάριο του 1990, εμφανίστηκε και προαιρετικός αερόσακος συνοδηγού, για πρώτη φορά σε BMW, μαζί και με αισθητήρα καθίσματος συνοδηγού, έτσι ώστε να μην ανοίγει αν δεν καθόταν κανείς στη θέση αυτή. Το 1991, προστέθηκαν προαιρετικά φώτα Xenon της Philips, υπό την ονομασία Litronic, στη χαμηλή σκάλα των μπροστινών προβολέων της 750iL - μια τεχνολογία που εισήχθη τότε για πρώτη φορά παγκοσμίως σε αυτοκίνητο μαζικής παραγωγής. Το 1991, επίσης, εισήχθη στην Ε32 και Σύστημα ελέγχου πρόσφυσης (traction control system). Οι αερόσακοι οδηγού και συνοδηγού έγιναν τελικώς στάνταρ το 1992 σε όλες τις εκδόσεις και διεθνώς, εκτός από την βασική έκδοση 730i, όπου σε ορισμένα κράτη έγιναν στάνταρ μέσα στο 1993.
Το μοναδικό μελανό σημείο του μοντέλου όμως, ήταν ότι η Σειρά 7 E32, καθώς και η στενά συγγενική Σειρά 5 E34 (παραγωγή της E34 : Ιανουάριος 1988 έως Δεκέμβριος 1995 για το σεντάν και Ιούλιος 1992 έως Ιούνιος 1996 για το station wagon) ήταν τα δύο τελευταία μοντέλα της BMW όπου το ντεπόζιτο καυσίμων ήταν στο πίσω άκρο του αμαξώματος (και μάλιστα καταλαμβάνοντας ολόκληρο τον χώρο κάτω από την «ουρά») αντί στο κέντρο του αμαξώματος, κάτω από τα πίσω καθίσματα (όπως σε όλα τα άλλα μοντέλα της BMW ήδη από παλαιότερα χρόνια, με εξαίρεση τη Σειρά 6 E24, που παρήχθη από τον Ιανουάριο του 1976 έως τον Απρίλιο του 1989 και είχε το ντεπόζιτο επίσης στο πίσω άκρο), έχοντας έτσι εξαιρετικά υψηλό κίνδυνο έκρηξης και εκδήλωσης πυρκαγιάς μετά από οπίσθια πρόσκρουση. Για την ιστορία, το ντεπόζιτο καυσίμων ήταν μεταλλικό στη Σειρά 3 E30 (που είχε όμως το ντεπόζιτο στο κέντρο του αμαξώματος), στη Σειρά 5 E34, στη Σειρά 6 E24, στη Σειρά 7 E32 και στη Σειρά 7 E38 (η τελευταία όμως, είχε το ντεπόζιτο στο κέντρο του αμαξώματος). Αντιθέτως, όλες οι άλλες νεότερες και σύγχρονες BMW είχαν και έχουν ντεπόζιτο από πλαστικό που σπάζει δύσκολα.
Προσθήκες του 1992
thumb|right|BMW E32 740iA (1992 - 1994).
Για την σεζόν (model year) του 1992, η Σειρά 7 E32 υπέστη κάποιες βελτιώσεις. Για την ακρίβεια, προστέθηκε χρώμιο στις εσωτερικές χειρολαβές των θυρών, περισσότερη επένδυση από ξύλο στο εσωτερικό, δύο νέοι κινητήρες βενζίνης V8, οι εντελώς νέες, τότε, εκδόσεις 730i και 740i/740iL και ένα νέο 5-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο στις 730i και 740i/740iL (η 730i που ήταν και η μικρότερη με κινητήρα V8, μπορούσε να παραγγελθεί και με 5-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο). Οι V8 εκδόσεις έλαβαν επίσης την φαρδύτερη γρίλια, η οποία υπήρχε μέχρι τότε αποκλειστικά στα V12 μοντέλα, δηλαδή στις 750i/750iL. Είναι αξιοσημείωτο ότι ήταν και οι πρώτες BMW με κινητήρα V8 (και γενικώς 8-κύλινδρο) μετά τις BMW 501 (1952 - 1958, μία έκδοση έφερε κινητήρα V8 από το 1955 έως το 1958) και BMW 502 (1954 - 1961, όλες με κινητήρες V8).
Στις νέες τότε 740i/740iL V8 συνέβη μία εξαιρετικά σπάνια εξαίρεση στον κανόνα του κόφτη των 250 χλμ./ώρα, καθώς η μέγιστη ταχύτητά τους περιοριζόταν στα 240 χιλιόμετρα την ώρα, προκειμένου να διατηρηθεί κάποια διαφορά από την κορυφαία 750i/750iL V12, που έφερε κόφτη στα 250 χιλιόμετρα την ώρα, όπως προαναφέρθηκε. Για την ιστορία, στη Σειρά 7 E32 μόνο οι 740i/740iL V8 750i/750iL V12 είχαν ηλεκτρονικό κόφτη της τελικής ταχύτητας, καθώς δεν υπήρχε άλλη έκδοση που να μπορούσε να ξεπεράσει ή έστω να φτάσει τα 250 ή τα 240 χιλιόμετρα την ώρα. Σε όλα τα μεταγενέστερα μοντέλα της BMW πάντως, δεν τοποθετήθηκε ποτέ πάλι κόφτης σε ταχύτητα μικρότερη των 250 χλμ./ώρα.
Τεχνικά χαρακτηριστικά
Όλοι οι κινητήρες της Ε32 ήταν βενζίνης. Τα μοντέλα 740i/740iL και 750i/750iL ήταν διαθέσιμα μόνο με αυτόματο κιβώτιο ταχυτήτων. Οι τιμές σε αγκύλες [ ] ισχύουν για τα μοντέλα με αυτόματο κιβώτιο.
(*) Ηλεκτρονικά περιορισμένη.
750iL Highline
Από το 1989, η BMW προσέφερε και την κορυφαία έκδοση 750iL Highline, που είχε με 4-θέσιο σαλόνι, λόγω ύπαρξης μιας κεντρικής κονσόλας μεταξύ των πίσω επιβατών, καθώς και πολλά εντυπωσιακά στοιχεία εξοπλισμού λιμουζίνας για τους πίσω επιβάτες:
Για την επαρκή τροφοδοσία όλων αυτών των επιπλέον συστημάτων, η έκδοση αυτή είχε εξοπλιστεί με έναν στάνταρ δεύτερο συσσωρευτή (μπαταρία αυτοκινήτου) μέσα στο χώρο του κινητήρα. Η τιμή της 750iL Highline ήταν αρκετά πάνω από το διπλάσιο της τιμής της βασικής εξακύλινδρης έκδοσης 730i και, ως αποτέλεσμα, ελάχιστα αντίτυπα κυκλοφόρησαν.
Συγγενικά μοντέλα
thumb|right|BMW E32 750iL στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της [[Γενεύης τον Μάρτιο του 2016. Φαίνεται η αρνητική κλίση στο μπροστινό μέρος της E32.]]
Η BMW Σειρά 5 Ε34, που εισήχθη στις αρχές του 1988, είχε σχεδόν ίδια εξωτερική εμφάνιση με την Σειρά 7 E32, με αποτέλεσμα να προκαλείται συχνά σύγχυση μεταξύ των δύο μοντέλων από τους εξωτερικούς παρατηρητές. Η Σειρά 5 Ε34 ωστόσο είχε εμφανώς καλύτερη αεροδυναμική, με κάθετο και ακόμα πιο καμπυλωτό ρύγχος, ενώ η Σειρά 7 Ε32 είχε ακόμα την αρνητική κλίση «σαν ρύγχος καρχαρία» στο μπροστινό μέρος που διέθεταν οι παλαιότερες BMW. Παρομοίως, το ταμπλό των δύο μοντέλων ήταν σχεδόν ίδιο, με μικρές μόνο διαφορές στην κεντρική κονσόλα, ενώ και τα τιμόνια ήταν ακριβώς ίδια - τόσο στα μοντέλα με αερόσακο, όσο και στα μοντέλα χωρίς αυτόν. Γενικότερα, επίσης, τα δύο αυτά μοντέλα διέθεταν αρκετούς κοινούς κινητήρες και μοιράζονταν πολλά ανταλλάξιμα μηχανικά μέρη.
Ειδικότερα οι κινητήρες της Σειράς 7 E32, μεταφέρθηκαν και στη διάδοχο, την Σειρά 7 E38 του 1994 - 2001, με μερικές βελτιώσεις, ενώ και το 2-πορτο σπορ κουπέ, τύπου grand tourer, Σειρά 8 E31 του 1989 - 1999 έφερε δύο κοινούς με την E32 κινητήρες, τον M60 V8 και τον M70 V12. Αντίθετα όμως με τα δύο προηγούμενα μοντέλα, E32 και E34, η BMW Σειρά 7 E38 και η BMW Σειρά 8 E31, όπως και η BMW Σειρά 5 E39 του 1995 - 2003, είχαν το ντεπόζιτο καυσίμων προς το κέντρο του σασί και κάτω από τα πίσω καθίσματα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
E32 Κατηγορία:Αυτοκίνητα πολυτελείας Κατηγορία:Γερμανικά αυτοκίνητα
Αλέκος Μαρκίδης
Ο Αλέκος Μαρκίδης ήταν Ελληνοκύπριος δικηγόρος και πολιτικός. Διετέλεσε Γενικός Εισαγγελέας της Κυπριακής Δημοκρατίας και βουλευτής.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Αλέκος Μαρκίδης γεννήθηκε στη Λευκωσία στις 23 Ιανουαρίου 1943. Ομιλούσε, πέρα από την ελληνική, την αγγλική γλώσσα. Σπούδασε νομική στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και ακολούθως συνέχισε τις σπουδές του στην Αγγλία όπου έγινε Barrister-at-Law στο Middle Temple. Έπειτα, από το 1971 εργάστηκε ως δικηγόρος.
Ήταν νυμφευμένος με την Ερμιόνη Μαρκίδη. Απεβίωσε στις 23 Απριλίου 2020.
Επαρχία Ζανακαλά
Η επαρχία Ζανακαλά (Жаңақала ауданы) είναι μια επαρχία στην περιφέρεια Δυτικού Καζακστάν, στο δυτικό Καζακστάν. Το διοικητικό κέντρο της περιοχής είναι το χωριό Ζανακαλά. Πληθυσμός: 23,742 (εκτίμηση 2013) 23,505 (απογραφή 2009) 23,560 (απογραφή 1999).
Αλέκος Μαρκίδης
Πολιτική διαδρομή
Την περίοδο 1979-1993 διετέλεσε Γενικός Γραμματέας του ΔΗΣΥ και την περίοδο 1993-1995 ήταν Αναπληρωτής Πρόεδρος του κόμματος.
Επαρχία Ζανακαλά
Παραπομπές
Ζανακαλά
Αλέκος Μαρκίδης
Πολιτική διαδρομή
Την 1 Φεβρουαρίου 1995 διορίστηκε Γενικός Εισαγγελέας της Κυπριακής Δημοκρατίας, θέση στην οποία παρέμεινε έως τις 23 Απριλίου 2003.
Στις προεδρικές εκλογές του 2003 διεκδίκησε το αξίωμα του προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας ως ανεξάρτητος υποψήφιος. Ο ΔΗΣΥ στήριξε τον τότε πρόεδρο Γλαύκο Κληρίδη ενώ κάποια στελέχη του κόμματος υποστήριξαν τον Αλέκο Μαρκίδη. Πήρε ποσοστό 6,62%. Μετά τις εκλογές παραιτήθηκε από τη θέση του Γενικού Εισαγγελέα.
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Δημοκρατικό Συναγερμό Κατηγορία:Βουλευτές Λευκωσίας Κατηγορία:Κύπριοι δικηγόροι Κατηγορία:Γενικοί Εισαγγελείς της Κυπριακής Δημοκρατίας Κατηγορία:Βουλευτές Ε΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος) Κατηγορία:Βουλευτές ΣΤ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Αρεβίκ
Το Αρεβίκ (αρμενικά: Արևիկ, παλαιότερα γνωστό ως Αγτζά-Αρχ ) είναι αγροτική κοινότητα του μαρζ του Αρμαβίρ, στην Αρμενία. Το 2009, αριθμούσε 2,748 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγροτικές κοινότητες του Αρμαβίρ
Έβαν Μπορν
Ο Μάθιου Τζόσεφ Κόρκλαν (γεννημένος στις 19 Μαρτίου 1983) είναι ένας Αμερικανός επαγγελματίας παλαιστής. Στον χώρο της πάλης, είναι γνωστός με δύο ψευδώνυμα που χρησιμοποιεί, το Ματ Σαϊντάλ και το Έβαν Μπορν. Είναι περισσότερο γνωστός για την πορεία του στην εταιρεία πάλης WWE.
Μικρές εταιρείες, TNA και ROH
Ο Κόρκλαν ξεκίνησε να εκπαιδεύεται πάνω στην επαγγελματική πάλη από το 2000. Από τότε έως και το 2007 εμφανιζόταν σε διάφορες εταιρείες πάλης και σε ανεξάρτητα σόου, καταφέρνοντας να γίνει γνωστός σε μια μερίδα του κοινού. Το 2004-2005 πέρασε από το Total Nonstop Action Wrestling, ενώ από το 2004 εμφανιζόταν και στο Ring of Honor, έως το 2007, και πρόλαβε να κατακτήσει το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ομάδων ROH με τον Κρίστοφερ Ντάνιελς. Είχε ένα πέρασμα και από τα Dragon Gate και Wrestling Society X, την περίοδο 2006–2007.
Προσωπική ζωή
Και οι δύο γονείς του Κόρκλαν είναι δάσκαλοι. Έχει έναν μικρότερο αδερφό, τον Μάικ, που είναι επίσης παλαιστής και εμφανίζεται με το ψευδώνυμο "Μάικ Σαϊντάλ". Ο Κόρκλαν έχει σπουδάσει διαφημιστής, αφού δεν ήξερε κατά πόσο μπορεί να ζήσει από την καριέρα του στην επαγγελματική πάλη. Πάλευε ταυτόχρονα με την σχολή του. Μάλιστα έχει εργαστεί σε μια μικρή εταιρεία στο Σεντ Λούις, αλλά σύντομα τα παράτησε για την πάλη.
Πηγές
Κατηγορία:Επαγγελματίες Παλαιστές
Τιμία Ζώνη
Η Τιμία Ζώνη ή Τίμια Ζώνη ή Αγία Ζώνη (της Θεοτόκου) είναι ένα πανί χριστιανικό προσκύνημα που βρίσκεται στη Μονή Βατοπεδίου στο Άγιο Όρος εντός ασημένιας (μεταγενέστερης) θήκης, αποτελούμενη από τρία τεμάχια.
Αφιερώθηκε στη Μονή αυτή, σύμφωνα με την παράδοση το έτος 1101 από το Λάζαρο της Σερβίας. Ο Συναξαριστής αναφέρει συγκεκριμένα πως ο Βασιλεύς Αρκάδιος, γιος του Αυτοκράτορα Θεοδοσίου, που βασίλευσε το έτος 395 έστειλε και έφεραν από τα Ιεροσόλυμα στην Κωνσταντινούπολη την «Τιμία Ζώνη της Υπεραγίας Θεοτόκου». Σε άλλο όμως σημείο αναφέρει ότι: η «Τιμία Ζώνη της Υπεραγίας Δεσποίνης ημών Θεοτόκου μετεκομίσθη από της επισκοπής Ζήλας εις την Βασιλίδα των πόλεων, επί Κωνσταντίνου και Ρωμανού του Πορφυρογέννητου το έτος 919, όπου και απετέθη στην Αγία Σορό ή Θεοτόκο των Χαλκοπρατείων στις 31 Αυγούστου». Τέλος ο Συναξαριστής σε άλλο επίσης σημείο, (τρίτο), αναφέρει ότι η «Τιμία Ζώνη της Θεοτόκου ανεκομίσθη από της επισκοπής Ζήλας επί Αυτοκράτορα Ιουστινιανού το έτος 530».
Κατά την ιερή παράδοση την Αγία Ζώνη παρέδωσε η Παναγία στον Απόστολο Θωμά αμέσως μετά τον θάνατο  της και στη συνέχεια την ταφή της. θεωρείται πανίερο προσκύνημα, εκ του γεγονότος ότι αποτελεί το μοναδικό προσωπικό αντικείμενο της Παναγίας που έχει διασωθεί.
Πηγές
Κατηγορία:Άγιο Όρος Κατηγορία:Χριστιανική παράδοση Κατηγορία:Παναγία Κατηγορία:Μονή Βατοπεδίου Κατηγορία:Ζώνες (ένδυση)
Ανδρέας Γεωργιάδης (κολυμβητής)
Ο Δημήτριος Ανδρέας Γεωργιάδης, (1916 - Πάτρα 1979 ), ήταν Έλληνας αθλητής της κολύμβησης, της υδατοσφαίρισης, της καλαθοσφαίρισης και της πετοσφαίρισης. Μετά το τέλος της αθλητική του καριέρας συνέχισε να προσφέρει στον αθλητισμό από άλλα πόστα.
Χαρά αγνοείται
Χαρά Αγνοείται είναι ο τίτλος μιας ελληνικής κοινωνικής τηλεοπτικής σειράς που προβλήθηκε από τους τηλεοπτικούς δείκτες του Mega Channel τη τηλεοπτική σεζόν 2008-2009. Η σειρά έκανε πρεμιέρα στο δεύτερο μισό της σεζόν, συγκεκριμένα τον Ιανουάριο του 2009, και αποτελείται από 20 επεισόδια. Το σενάριο της σειράς αποτελεί μεταφορά της ισπανικής σειράς "Desaparecida" που μεταδόθηκε από το τηλεοπτικό δίκτυο La 1 τη προηγούμενη σεζόν, καθώς η ιστορία της σειράς βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα. Τη μεταφορά του σεναρίου στα ελληνικά ανέλαβε η Στέλλα Βασιλαντωνάκη και τη σκηνοθεσία ο Αλέξανδρος Πανταζούδης.
Ανδρέας Γεωργιάδης (κολυμβητής)
Ασχολήθηκε με τον αθλητισμό από μικρή ηλικία και αρχικά με την πετοσφαίριση στην Ε.Α. Πατρών όπου έπαιξε μαζί της κατέκτησε το πανελλήνιο πρωτάθλημα του 1938. Το 1932 γράφτηκε στον Ν.Ο. Πατρών στην υδατοσφαίριση και κολύμβηση, παρέμεινε στον ΝΟΠ ως αθλητής και μέλος του ως το 1979 που πέθανε.
Χαρά αγνοείται
Υπόθεση
Το κεντρικό θέμα που πραγματεύεται η σειρά είναι η εξαφάνιση της 17χρονης Χαράς την ημέρα των γενεθλίων της μετά από μια νυχτερινή έξοδο σε φεστιβάλ της επαρχιακής πόλης που ζούσε μαζί με την οικογένεια της. Η αναζήτηση της αλήθειας και των γεγονότων που συνέβησαν το βράδυ της εξαφάνισης οδηγεί την αστυνομία στην ανάκριση διαφόρων υπόπτων που μπορεί να εμπλέκονται στην υπόθεση. Η οικογένεια συγκλονισμένη προσπαθεί να μάθει την αλήθεια, ενώ η λύση της υπόθεσης σοκάρει τη κοινή γνώμη καθώς αυτοί που έκαναν κακό στην ανήλικη Χαρά ήταν πρόσωπα υπεράνω υποψίας.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Ελληνικές τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές Mega Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές τηλεοπτικές σειρές
Ανδρέας Γεωργιάδης (κολυμβητής)
Βασικός παίκτης του Ναυτικού ομίλου ως το 1946 κατέκτησε μαζί του τα πρωταθλήματα Ελλάδος τις περιόδους 1935, 1938, 1939, 1945, και το 1946. Μετά το τέλος της καριέρας του συνέχισε να προσφέρει τις υπηρεσίες του στον ΝΟΠ σαν μέλος του συλλόγου ή του διοικητικού συμβουλίου ενώ ήταν πρόεδρος το 1951, την περίοδο 1962-63 και το 1974. Το 1970 εξελέγη αντιπρόεδρος της Ε.Κ.Ο.Φ. και πρώτος πρόεδρος του Κολυμβητηρίου στην Αγυιά.
Την αδελφή του Χαρίκλεια είχε παντρευτεί ο συναθλητής και φίλος του Κέκος Γεροθανάσης. Μετά τον θάνατο του ο ΝΟΠ διοργάνωσε προς τιμήν του τους κολυμβητικούς αγώνες "Γεωργιάδεια" από το 1985 ως το 1994.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της πετοσφαίρισης Κατηγορία:Έλληνες υδατοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της κολύμβησης Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές του Ν.Ο. Πατρών Κατηγορία:Πετοσφαιριστές Ε.Α. Πατρών Κατηγορία:Κολυμβητές του Ν.Ο. Πατρών Κατηγορία:Πρόεδροι Ν.Ο. Πατρών
Βάλακρος (σωματοφύλακας)
Ο Βάλακρος (4ος αιώνας π.Χ.) ήταν γιος του Νικάνορα, και ένας από τους σωματοφύλακες του Μεγάλου Αλεξάνδρου.
Διορίστηκε σατράπης της Κιλικίας μετά τη μάχη της Ισσού το 333 π.Χ., και ήταν πιθανώς ο ίδιος Βάλακρος που παντρεύτηκε την Φίλα, κόρη του Αντίπατρου, και μετέπειτα σύζυγο του Κρατερού, με τον Βάλακρο να έχει σκοτωθεί κατά την διάρκεια μάχης εναντίον των Πισιδαίων το 332 π.Χ..
Τζανμπαττίστα Τιέπολο
Ο Τζοβάννι Μπαττίστα Τιέπολο, γνωστότερος ως Τζανμπαττίστα Τιέπολο (Giambattista Tiepolo, Βενετία, 5 Μαρτίου 1696 - Μαδρίτη, 27 Μαρτίου 1770) ήταν Ιταλός ζωγράφος από τη Γαληνοτάτη Δημοκρατία της Βενετίας, ο οποίος επανέφερε την μεγαλοπρέπεια της βενετσιάνικης τέχνης. Στα έργα του, τα οποία εκτελούσε με τρομερή ταχύτητα, ξαναζωντάνεψε την ιταλική παράδοση της τοιχογραφίας.
Βίος και έργο
Ο Τζανμπαττίστα Τιέπολο γεννήθηκε στη Βενετία στις 5 Μαρτίου του 1696. Ο πατέρας του Ντομίνικο είχε ένα εμπορικό πλοίο αλλά πέθανε όταν ο Τζανμπαττίστα ήταν ενός έτους, αφήνοντας την χήρα Ορσόλα να μεγαλώσει έξι παιδιά με ένα πενιχρό εισόδημα. Ο νεαρός Τιέπολο μαθήτευσε στον Γκρεγκόριο Λατσαρίνι (1655-1730), αλλά σύντομα υιοθέτησε έναν τρόπο γρήγορο και ελεύθερο. Από την αρχή ο Τιέπολο μπορούσε να σχεδιάζει γρήγορα και χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια.
Σε ηλικία 20 ετών ο Τιέπολο, που είχε ήδη αρχίσει να δουλεύει μόνος του, κέρδισε σε έναν διαγωνισμό με το έργο "Το Πέρασμα της Ερυθράς Θάλασσας". Ο πίνακας αυτός τον έκανε διάσημο και ακολούθησαν πάρα πολλές παραγγελίες, συμπεριλαμβανομένων κάποιων από τους Δόγηδες, αλλά είχε ελάχιστα επίσημα συμβόλαια από τη Βενετσιάνικη Δημοκρατία. Το 1717 έγινε μέλος της «Φράλια» (Fraglia), του σωματείου των ζωγράφων και το 1719 παντρεύτηκε την Σεσίλια Γκουάρντι, αδελφή των ζωγράφων Τζαναντόνιο και Φραντσέσκο. Αν και ποτέ δεν έκανε το πορτραίτο της, την απεικόνιζε συνεχώς σε έργα όπως "Η Ραχήλ κρύβει τα Είδωλα". Έκαναν 10 παιδιά, δύο από τα οποία έγιναν ζωγράφοι: ο Τζαντομένικο (1727-1804) και ο Λορέντσο (1736-1776).
Γύρω στο 1725 ο Τιέπολο κλήθηκε από τον Αρχιεπίσκοπο του Ούντινε να διακοσμήσει την πινακοθήκη του Αρχιεπισκοπικού Μεγάρου με τοιχογραφίες από την Βίβλο. Τα έργα αυτά είναι τα πρώτα πραγματικά αριστουργήματα καλλιτεχνικής έκφρασης στα οποία ήταν αξεπέραστος. Η τοιχογραφία απαιτούσε ταχύτητα σκέψης και εκτέλεσης και ο Τιέπολο διέθετε και τα δύο με το παραπάνω. Η μεγαλύτερή του παραγγελία στο τέλος της δεκαετίας του 1740 ήταν να ζωγραφίσει τοιχογραφίες στο Μέγαρο των Λάμπια στη Βενετία. Εδώ δημιούργησε την μεγαλύτερη και πιο γνωστή από τις παραλλαγές του "Αντώνιος και Κλεοπάτρα". Η χλιδή του θέματος - μαργαριτάρια, χρυσό και μετάξι - αντανακλούσε τα ανερχόμενα πλούτη και τη δόξα του Τιέπολο.
Το 1736 απέρριψε μια προσφορά της Βασιλικής Αυλής στη Στοκχόλμη, λέγοντας ότι το ποσό που του προσέφεραν ήταν πολύ μικρό. Το 1750 δέχτηκε μια παραγγελία από τον Πρίγκηπα-Επίσκοπο του Βύρτσμπουργκ στην Κεντρική Γερμανία για να διακοσμήσει την κατοικία του. Ξεκινώντας από την τραπεζαρία και προχωρώντας προς το κλιμακοστάσιο, πέρασε τρία χρόνια δημιουργώντας μεγάλες αλληγορικές σκηνές γεμάτες φως και χρώμα. Στα τέλη του 1753 επέστρεψε στη Βενετία και άρχισε να διακοσμεί επαύλεις με τοιχογραφίες. Έκανε επίσης προσωπογραφίες σε όλη την διάρκεια της καριέρας του, μερικών σπουδαίων αξιωματούχων.
Το 1761 προσκλήθηκε από τον Κάρολο Γ΄ της Ισπανίας για να διακοσμήσει το καινούριο βασιλικό ανάκτορο στη Μαδρίτη. Ο Τιέπολο, εξήντα ετών ήδη, στην αρχή δίστασε, αλλά θαμπωμένος από τη δόξα, δέχθηκε τελικά και ταξίδεψε για την Ισπανία με τους γιους του, την άνοιξη του 1762.
Ο Τιέπολο δεν επέστρεψε ποτέ στη Βενετία. Πέθανε ξαφνικά στις 27 Μαρτίου 1770 και τάφηκε στην εκκλησία του Σαν Μαρτίν της Μαδρίτης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι Κατηγορία:Ζωγράφοι του Μπαρόκ Κατηγορία:Ζωγράφοι του Ροκοκό
1488
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1488 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Αρχιτεκτονικός ρυθμός
Ο όρος Αρχιτεκτονικός ρυθμός περιγράφει μια συγκεκριμένη τεχνοτροπία αρχιτεκτονικής που επικρατεί συνήθως σε μια συγκεκριμένη ιστορική περίοδο. Η ανάπτυξη διαφόρων αρχιτεκτονικών ρυθμών εξαρτάται και εξαρτώταν από κλιματικούς, τεχνικούς, θρησκευτικούς και πολιτιστικούς παράγοντες. Με τη βιομηχανοποίηση ο ρυθμός ανάπτυξης νέων αρχιτεκτονικών ρυθμών επιταχύνθηκε, καθώς διευρύνθηκαν οι ανάγκες και απαιτήσεις από την κατασκευή των κτιρίων, αλλά και τα υλικά και οι τεχνικές που ήταν διαθέσιμες για την κατασκευή τους. Η εμφάνιση αρχιτεκτονικών ρυθμών εντοπίζεται ήδη στην προϊστορία, με την προϊστορική αρχιτεκτονική, και συνεχίζεται σαν διαδικασία μέχρι και τις μέρες μας.
Αρχιτεκτονική των πρώτων πολιτισμών
Οι προϊστορικοί πολιτισμοί ανέπτυξαν για πρώτη φορά την αρχιτεκτονική, με πρώτους τους Σουμέριους στη Μεσοποταμία, και αργότερα τους Βαβυλώνιους στην ίδια περιοχή, με τους περίφημους Κρεμαστούς Κήπους της Βαβυλώνας. Επίσης οι Αιγύπτιοι ανέπτυξαν πολύ την αρχιτεκτονική, παράλληλα με τη γεωμετρία. Το πιο γνωστό είδος κτιρίου που άφησαν στην ιστορία είναι οι Πυραμίδες. Στη συνέχεια η αρχιτεκτονική αναπτύχθηκε στην Περσική Αυτοκρατορία, ενώ εξίσου αξιοσημείωτα είναι και τα επιτεύγματα του Μινωικού πολιτισμού, κυρίως στην Κρήτη αλλά και στη Θήρα. Το πιο γνωστό αρχιτεκτονικό μνημείο που άφησε είναι το παλάτι της Κνωσσού στην Κρήτη. Τέλος ο Μυκηναϊκός πολιτισμός φρόντισε πολύ την αρχιτεκτονική, με κύρια δείγματα τους θολωτούς τάφους, τις οχυρωμένες πόλεις και τα γνωστά μέγαρα.
Αρχαιοελληνική Αρχιτεκτονική
Η αρχαιοελληνική αρχιτεκτονική είναι η πρώτη σπουδαία αρχιτεκτονική που εμφανίζεται στην Ευρώπη. Έγινε πρότυπο και έθεσε τις βάσεις για πολλούς άλλους αρχιτεκτονικούς ρυθμούς. Κυριάρχησε ο Ιωνικός, ο Δωρικός ρυθμός και ο Κορινθιακός ρυθμός.
Ρωμαϊκή αρχιτεκτονική
Εξίσου σπουδαία είναι και η αρχιτεκτονική των Ρωμαίων, που έχει πολλά κοινά χαρακτηριστικά με αυτή των αρχαίων Ελλήνων. Πολύ γνωστά είναι τα Ρωμαϊκά υδραγωγεία και οι περίφημες Ρωμαϊκές γέφυρες. Η Ρωμαϊκή αρχιτεκτονική ήταν διαδεδομένη τους πρώτους αιώνες μετά Χριστόν σε μεγάλο μέρος της Ευρώπης.
Μεσαίωνας
Κατά τον Μεσαίωνα παρατηρείται κυρίως ανάπτυξη της θρησκευτικής αρχιτεκτονικής, αρχιτεκτονικής δηλαδή που σχετίζεται με εκκλησίες και ναούς. Στην Ευρώπη κυριαρχεί ο Γοτθικός ρυθμός και πριν από αυτόν ο Ρομανικός ρυθμός. Ο Γοτθικός ρυθμός άνθισε από το 1130 μέχρι το 1500. Πολλοί καθεδρικοί ναοί χτίστηκαν σύμφωνα με αυτόν τον ρυθμό, όπως η Παναγία των Παρισίων. Επίσης σημαντικά αναπτύχθηκε και η Βυζαντινή αρχιτεκτονική, με κλασσικό δείγμα την Αγία Σοφία στην Κωνσταντινούπολη.
Νεότερη Ιστορία
Από το 1450 ως το 1600 κυριαρχεί στην Ευρώπη και κυρίως στην Ιταλία η Αναγέννηση, η οποία παρουσιάζεται τόσο στην αρχιτεκτονική, αλλά κυρίως στη ζωγραφική και τη γλυπτική. Από το 1600 και ως το 1750 το Μπαρόκ είναι ο κύριος αρχιτεκτονικός ρυθμός στην Ευρώπη, με λαμπρά δείγματα στην Γαλλία και στη Γερμανία. Μέχρι το 1790 το Μπαρόκ περνάει στο Ροκοκό, το οποίο είναι η τελευταία φάση του Μπαρόκ ουσιαστικά. Τον 19ο αιώνα προκύπτει ο Ιστορισμός μαζί με τη Βικτωριανή Εποχή. Από το 1890 εμφανίζεται το Άρτ Νουβό, ενώ κατά τη διάρκεια του 20ου αιώνα εμφανίζονται διαδοχικά ο Εξπρεσιονισμός, ο Κονστρουκτιβισμός κ.α.
Κατηγορία:Αρχιτεκτονικά ρεύματα Ρυθμος Ρυθμος
Α.Σ. Βολίς Κάτω Γαρούνας
Ο Αθλητικός Σύλλογος «ΒΟΛΙΣ» Κάτω Γαρούνας, γνωστός και ως ΑΣ Βολίδα Μέσης, ιδρύθηκε το 1963 και αναγνωρίστηκε ως επίσημο αθλητικό σωματείο στις 16 Απριλίου 1964.Τόπος ίδρυσης του σωματείου είναι η Κάτω Γαρούνα του Δήμου Αχιλλείων Κέρκυρας.Έχει χρώματα το κίτρινο και το μαύρο και έμβλημα ένα δαφνοστεφανωμένο πορτραίτο αθλητή.
Εκτός του ποδοσφαίρου διαθέτει και τμήμα πετοσφαίρισης ανδρών και γυναικών.
Γήπεδο-εγκαταστάσεις
Ως το 1994 η ομάδα δεν είχε δικό της γήπεδο. Το έτος αυτό απέκτησε γήπεδο στην Κάτω Γαρούνα, στο οποίο αγωνίστηκε έως το 2002. Έπειτα μετακόμισε στους Καστελλάνους Μέσης Κέρκυρας, στο Αθλητικό Κέντρο του Δήμου Αχιλλείων, το οποίο διαθέτει γήπεδο με χλοοτάπητα και κερκίδες 480 καθήμενων θεατών.
Κυπελλούχος Ελλάδος
Το 2008-09 ήρθε η πρώτη πανελλήνια διάκριση για την ομάδα, αφού κατέκτησε το Κύπελλο Ερασιτεχνών Ελλάδος επικρατώντας στον τελικό του Ασπρόπυργου με 4-3, έπειτα από ένα συγκλονιστικό τελικό που διεξήχθη στο Μεσολόγγι, στις 29 Μαΐου 2009. Στην πορεία της προς τον τελικό η Βολίδα απέκλεισε κατά σειρά τις ομάδες:
Στον τελικό, που είχε συγκλονιστική εξέλιξη, προηγήθηκε με 1-0 και 2-1 στο ημίχρονο και με 3-1 στο ξεκίνημα του β΄ ημιχρόνου. Αν και ισοφαρίστηκε με 3-3 στο 87΄, βρήκε το κουράγιο να αντεπιτεθεί και να κερδίσει πέναλτι στο 89΄, το οποίο μετέτρεψε σε γκολ ο Στ. Σπίνουλας. Η εξέλιξη του σκορ:
Σύνθεση Βολίδας: Αβραμιώτης, Σκολαρίκης Κ., Νικολόπουλος (69΄ Μεσημέρης), Πετρόγιαννης, Σπίνουλας Στ., Δούσης, Σκολαρίκης Γ., Μαθιουδάκης (53΄ Ευθυμίου), Σπίνουλας Σπ., Μπλάνος (77΄ Σκολαρίκης Π.), Πελάης.
Τμήμα πετοσφαίρισης
Το τμήμα πετοσφαίρισης ανδρών και γυναικών αγωνίζεται στις διοργανώσεις της ΕΣΠΕΔΕ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Κέρκυρας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1963 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι πετοσφαίρισης Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.ΠΕ.Δ.Ε.
Τούρμπο (ταινία)
Το Τούρμπο (πρωτότυπος αγγλικός τίτλος: Turbo) είναι Αμερικανική αθλητική ταινία κινουμένων σχεδίων υπολογιστή του 2013 σε παραγωγή DreamWorks Animation και διανομή 20th Century Fox. Σκηνοθετήθηκε από τον Ντέιβιντ Σόρεν (στο μεγάλου μήκους σκηνοθετικού του ντεμπούτου), ο οποίος έγραψε το σενάριο με τους Ντάρεν Λέμκε και Ρόμπερτ Σίγκελ. Πρωταγωνιστούν οι φωνές των Ράιαν Ρέινολντς, Πολ Τζιαμάτι, Μάικλ Πένα, Snoop Dogg, Μάγια Ρούντολφ, Μπιλ Χάρντερ, Λούις Γκούζμαν, Μπεν Σβαρτς, Ρίτσαρντ Τζένκινς, Κεν Τζέονγκ, Μισέλ Ροντρίγκες, και Σάμιουελ Λ. Τζάκσον.
Το Τούρμπο έκανε πρεμιέρα στο CineEurope στις 20 Μαΐου του 2013, και κυκλοφόρησε κινηματογραφικά στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής στις 17 Ιουλίου του 2013. Έλαβε μέτρια προς θετικά σχόλια από τους κριτικούς με επαίνους για τα κινούμενα σχέδια, το χιούμορ, και τις φωνητικές ερμηνείες, αλλά έλαβε επικρίσεις για την έλλειψη πρωτοτυπίας του. Εισέπραξε $285.5 εκατομμύρια απέναντι σε έναν προϋπολογισμό $127 εκατομμυρίων, κάνοντάς το εισπρακτική αποτυχία. Μια τηλεοπτική σειρά βασισμένη στην ταινία με τίτλο Turbo Fast έκανε πρεμιέρα στις 24 Δεκεμβρίου του 2013 στο Netflix.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2013 Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων της 20th Century Fox Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής 20th Century Fox Κατηγορία:Αμερικανικές 3D ταινίες Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων της DreamWorks Animation Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Χένρι Τζάκμαν Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο Λος Άντζελες Κατηγορία:3D ταινίες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων του 2013
Άννα της Σαβοΐας
Η (Ιωάννα) Άννα της Σαβοΐας (Anna di Savoia, 1306 - 1365), ή Άννα Παλαιολογίνα, ήταν αυτοκράτειρα του Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.
Βίος
Η Άννα της Σαβοΐας είχε γεννηθεί γύρω στα 1306 στο Σαμπερί (Chambery). Οι γονείς της ήταν ο κόμης της Σαβοΐας Αμεδαίος Ε' και η Μαρία της Βραβάνδης. Η Άννα ήταν 6η απόγονος του Ισαακίου Β΄ Αγγέλου Ο άνδρας της Ανδρόνικος Γ΄ ήταν 6ος απόγονος του Αλέξιου Γ΄ Άγγελου, αδελφού του Ισαάκιου Β΄. Το όνομα με το οποίο ήταν γνωστή στη Δύση ήταν Ιωάννα ή Γιοβάνα. Τον Οκτώβριο του 1323 πέθανε ο πατέρας της και την επιμέλειά της ανέλαβε ο ετεροθαλής αδελφός της Εδουάρδος κόμης της Σαβοΐας.
Το καλοκαίρι του 1325 έφτασε βυζαντινή αποστολή στην πατρίδα της με σκοπό τη σύναψη συνοικεσίου ανάμεσα στον βυζαντινό αυτοκρατορικό οίκο του Ανδρόνικου Γ΄ Παλαιολόγου, ο οποίος στο μεταξύ είχε χηρεύσει, όταν πέθανε η (Αδελαΐδα) Ειρήνη του Μπράουνσβαϊγκ και μάλιστα άτεκνη. Τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους συνάφθηκε συμβόλαιο και στα τέλη του Νοεμβρίου αναχώρησε για την Βυζαντινή πρωτεύουσα. Έφτασε εκεί τον Φεβρουάριο της επόμενης χρονιάς. Λόγω των δύσκολων συνθηκών του ταξιδιού η Άννα αρρώστησε και η πραγματοποίηση του γάμου της καθυστέρησε έως τον Οκτώβριο. Τελικά τελέστηκε στην Κωνσταντινούπολη από τον Πατριάρχη κατά το βυζαντινό τυπικό, κάτι που ενόχλησε τον Πάπα, αφού οι Βυζαντινή Εκκλησία ήταν γι' αυτόν μια σχισματική Εκκλησία.
Αρχικά έμεινε στο Διδυμότειχο της Θράκης. Μαζί του θα αποκτήσει πέντε παιδιά, τρεις κόρες και δύο γιους: την Μαρία Παλαιολογίνα (παντρεύτηκε αργότερα τον Γενουάτη ηγεμόνα της Λέσβου Φραντσέσκο Α΄ Γκαττιλούζι), τη Θεοδώρα Παλαιολογίνα, την Ειρήνη Παλαιολογίνα (παντρεύτηκε στην ηλικία των πέντε ετών τον Ιωάννη Δ΄ Σισμάν της Βουλγαρίας). Στις 18 Ιουνίου 1332 γέννησε τον πρώτο υιό τους, τον κατοπινό αυτοκράτορα Ιωάννη Ε΄ Παλαιολόγο. Ο δεύτερος υιός είναι ο Μιχαήλ Παλαιολόγος.
Στις 14 με 15 Ιουνίου του 1341, μετά από ασθένεια, πέθανε ο σύζυγός της και η ίδια έγινε αντιβασίλισσα του ανήλικου γιου της Ιωάννη Ε΄. Θα συγκρουστεί με τον φιλόδοξο Ιωάννη ΣΤ΄ Καντακουζηνό, ο οποίος αναγορεύθηκε αυτοκράτορας στη Θράκη από τον στρατό.
Η περίοδος της αντιβασιλείας της: 1341-1347
Η περίοδος της αντιβασιλείας της σημαδεύεται από την «μεταμόρφωση της δυναστικής έριδας σε εμφύλιο πόλεμο με κοινωνικές προεκτάσεις». Την αντιβασιλεία εποφθαλμιούσαν οι Ιωάννης ΣΤ΄ από τη μια μεριά και ο Αλέξιος Απόκαυκος με τον πατριάρχη Ιωάννη ΙΔ΄ Καλέκα οι οποίοι την επηρέαζαν αρκετά. Η ίδια και ο πατριάρχης ήταν άπειροι στη διαχείριση των κρατικών υποθέσεων.
Εξωτερική πολιτική
Σε διπλωματικό επίπεδο, επιχείρησε να προσεγγίσει τον Στέφανο Δουσάν ζητώντας να εγκαταλείψει τη συνεργασία του με τον αντίπαλό της υποσχόμενη να του δώσει εδάφη της Μακεδονίας δυτικά της Χριστουπόλεως με εξαίρεση τη Θεσσαλονίκη Ανάλογη πρόταση έκανε και στον Βούλγαρο τσάρο, ενώ προσέγγισε και τους Τούρκους-τον Οσμανίδη Ορχάν και τον εμίρη του Καρασί για να την βοηθήσουν, την ίδια στιγμή που απειλούσαν τα Μικρασιατικά εδάφη της αυτοκρατορίας και που για την απόκρουσή τους ζήτησε βοήθεια από τη Βενετία.
Οικονομική πολιτική
Η οικονομία του κράτους είναι κλονισμένη, το βυζαντινό νόμισμα είναι αισθητά υποτιμημένο και η ίδια με συμφωνίες που ανανεώνει με τις Ιταλικές Δημοκρατίες της Βενετίας (Μάρτιος 1342) και της Γένοβας (Σεπτέμβριος 1342). Η πρώτη αποσκοπούσε στη ρύθμιση των χρεών του Βυζαντίου απέναντι στη Βενετία και του τρόπου αποπληρωμής τους, και η δεύτερη να άρει την αποξένωση των Κωνσταντινοπολιτών και των Γενουατών εμπόρων, ενισχύοντας ακόμα περισσότερο την οικονομική τους διείσδυση
Η έκταση της οικονομικής δυσχέρειας που αντιμετώπιζε το κράτος εκτεινόταν και στην ίδια την αυτοκράτειρα. Έτσι είχε φτάσει να υποθηκεύσει τα κόσμια της βασιλείας (iocalia imperii), που αποτελούνταν από πολύτιμες πέτρες και μαργαριτάρια, στους Βενετούς αντί του δυσανάλογα μικρού για την αξία τους ποσού των 30.000 δουκάτων. Δεν κατόρθωσε να επιστρέψει ποτέ τα χρήματα ούτε να πάρει πίσω τα κοσμήματά της. Επίσης έφτασε να πωλήσει το διάκοσμο των εικόνων των εκκλησιών της Κωνσταντινούπολης