cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Η Χιονάτη και οι Επτά Νάνοι
Η κελτική Gold-tree and Silver-tree
Στο παραμύθι αυτό, η βιολογική μητέρα-βασίλισσα μαθαίνει από ένα ψάρι ότι η κόρη της είναι πιο όμορφη από εκείνη και έτσι, άρρωστη από θυμό και φθόνο, ικετεύει τον βασιλιά να σκοτώσει το κορίτσι και να της φέρει την καρδιά και το συκώτι του. Ο βασιλιάς παντρεύει την κόρη του με έναν πρίγκιπα, στέλνοντάς την κοντά του και φέρνει την καρδιά και το συκώτι μιας κατσίκας στην γυναίκα του, η οποία ηρεμεί. Ωστόσο, κάποτε μαθαίνει την αλήθεια και καταφθάνει στο παλάτι του πρίγκιπα, ενώ αυτός λείπει, καταφέρνοντας σχεδόν να σκοτώσει το κορίτσι, βάζοντας ένα αγκάθι στο δάχτυλό της. Ο πρίγκιπας κλείνει, έπειτα, το σώμα της σε ένα δωμάτιο, ξαναπαντρεύεται και η δεύτερη σύζυγός του μια μέρα ανακαλύπτει την κόρη και τραβά το αγκάθι, με αποτέλεσμα εκείνη να ξυπνήσει. Η βασίλισσα όμως μαθαίνει τα πάντα και πάει πάλι στο παλάτι. Εκεί, προσφέρει στο κορίτσι ένα φαρμακωμένο ποτό, μα η δεύτερη σύζυγος του πρίγκιπα ξεγελά την μοχθηρή γυναίκα, κάνοντας την να πιεί εκείνη το ποτό και να πεθάνει. Στο τέλος, ο πρίγκιπας και οι σύζυγοι ζουν μαζί ευτυχισμένοι.
Η ιταλική Bella Venezia
Η ιστορία αναφέρεται σε μια γυναίκα, την Bella Venezia, που ρωτώντας τους πελάτες του πανδοχείου της αν έχουν δει ποτέ γυναίκα ομορφότερή της, μαθαίνει από έναν απ' αυτούς ότι η κόρη της είναι αυτή η γυναίκα. Έτσι, την κλείνει σε έναν πύργο, μα μάταια, αφού το κορίτσι παραμένει η πιο ωραία. Έτσι, διατάζει έναν υπηρέτη να την σκοτώσει, μα εκείνος σκοτώνει ένα αρνί στην θέση της, ενώ το κορίτσι βρίσκει δώδεκα ληστές και μένει μαζί τους. Η μητέρα της, όμως, μαθαίνει ότι είναι ζωντανή και έτσι στέλνει μια μάγισσα στο σπίτι των ληστών, οι οποία της βάζει στα μαλλιά μια δηλητηριώδη φουρκέτα και την σκοτώνει. Οι ληστές την θάβουν κάτω από ένα δέντρο και μετά από καιρό ένας πρίγκιπας τη βρίσκει και την παίρνει μαζί του. Στο παλάτι, η μητέρα του θα τραβήξει την φουρκέτα από τα μαλλιά της κόρης και εκείνη θα παντρευτεί τον γιο της.
Η αρμενική Nourie Hadig
Στην ιστορία αυτή, μια αρχόντισσα ρωτά κάθε μήνα τη νέα Σελήνη ποια είναι η ωραιότερη. Όταν μαθαίνει ότι η κόρη της, η Nourie Hadig, την έχει περάσει σε ομορφιά, βάζει τον άντρα της να την σκοτώσει και να της φέρει το ματωμένο ρούχο της. Το κορίτσι το σκάει και βρίσκει ένα σπίτι στο οποίο υπάρχει ένας κοιμώμενος πρίγκιπας και με τον οποίο μένει μαζί και τον φροντίζει. Όταν ο πρίγκιπας ξυπνά, θέλει να πάρει για γυναίκα του μια τσιγγάνα που η Nourie Hadig είχε αγοράσει για να τον φροντίζουν μαζί. Ωστόσο, ο πρίγκιπας μαθαίνει την αλήθεια μέσω μιας μαγικής πέτρας και παντρεύεται τη Nourie Hadig. Η βασίλισσα, μαθαίνοντας για την κόρη της, στέλνει μια μάγισσα να πουλήσει σ' αυτήν ένα δαχτυλίδι. Μόλις το φοράει η Nourie Hadig πέφτει σε βαθύ ύπνο. Ο πρίγκιπας καλεί γιατρούς να την βοηθήσουν και ένας, προσπαθώντας να κλέψει το δαχτυλίδι, την συνεφέρει. Η μητέρα της, μόλις πληροφορείται τα πάντα, πεθαίνει από τον θυμό της.
Η ελληνική Μυρσίνη
Τέλος, σ' αυτή την εκδοχή, δυο ορφανές, ζηλιάρες αδελφές, μαθαίνουν από τον ήλιο ότι η τρίτη, μικρότερη αδερφή τους, η Μυρσίνη, είναι η ομορφότερη από αυτές. Έτσι, με την πρόφαση της τίμησης της νεκρής μητέρας τους, οδηγούνται στον τάφο της, όπου και εγκαταλείπουν την Μυρσίνη. Εκείνη βρίσκει με την βοήθεια των δέντρων το σπίτι των δώδεκα Μηνών, με τους οποίους τελικά μένει μαζί. Μόλις οι αδελφές μαθαίνουν τα νέα, καταφθάνουν στο σπίτι των Μηνών με μια φαρμακωμένη τούρτα που έφτιαξαν τάχα για την ψυχή της μάνας τους, (πιθανόν γίνεται αναφορά σε ταψί με κόλλυβα) και ισχυρίζονται ότι την είχαν χάσει. Η Μυρσίνη όμως γλιτώνει, αφού βλέπει ότι ο σκύλος που τρώει από το γλυκό, πεθαίνει. Την δεύτερη φορά, οι αδελφές πηγαίνουν με ένα μαγικό δαχτυλίδι στην Μυρσίνη, λέγοντας ότι ήταν ευχή και κατάρα της μητέρας τους να το πάρει. Η Μυρσίνη το φορά και πέφτει σε λήθαργο. Οι Μήνες τότε την κλείνουν μέσα σε μία χρυσή κασέλα, που ένας πρίγκιπας την παίρνει μαζί του, ζητώντας την από αυτούς, με τον όρο να μη δει ποτέ τι έχει μέσα. Μετά από καιρό, ο νεαρός αρρωσταίνει και ανοίγει την κασέλα για να μάθει τι έχει, πριν αυτός πεθάνει. Βλέποντας την Μυρσίνη, τραβά το δαχτυλίδι, για να δει αν γράφει το όνομά της από μέσα. Εκείνη, τότε, ξυπνά και παντρεύεται τον υγιή πια νεαρό. Όταν οι αδελφές της ξαναήρθαν για να τη βλάψουν, οι στρατιώτες τις εμπόδισαν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Χιονατη Κατηγορία:Γερμανική λογοτεχνία
Κυανή Ακτή
thumb|250px|"Quai des États-Unis", [[Νίκαια (Γαλλία)|Νίκαια, Κυανή Ακτή.]]
Η Κυανή Ακτή (γαλλικά: Côte d'Azur, οξιτανικά: Còsta d'Azur), γνωστή και ως Γαλλική Ριβιέρα, είναι τμήμα της νοτιοανατολικής ακτής της Γαλλίας που απλώνεται από το Κασί (ανατολικά της Μασσαλίας) μέχρι το Μεντόν και δίπλα στα Ιταλικά σύνορα.
Κατά άλλους το δυτικό όριο της εν λόγω έκτασης είναι η περιοχή στις Κάννες, όπου αποτελούν την έδρα του περίφημου φεστιβάλ που κάθε χρόνο προσελκύει χιλιάδες επισκέπτες και αστέρες του παγκόσμιου κινηματογράφου.
Γεωγραφική θέση
thumb|right|180px|Χάρτης της Κυανής Ακτής Ένα από τα πιο διάσημα τουριστικά θέρετρα στον κόσμο, η Κυανή Ακτή συνεχίζει δυτικά από την Ιταλική Ριβιέρα και το Μεντόν διασχίζοντας το Μονακό, τη Νίκαια, την Αντίμπ και τις Κάννες. Αν και πολλοί διαφωνούν, κάποιοι προσθέτουν στην έκταση και πιο δυτικές περιοχές, όπως το Σαιν-Τροπέ και την Υέρ.
Ιστορία
Η Κυανή Ακτή γνώρισε την πρώτη ακμή ως τουριστικός προορισμός στα τέλη του 19ου αιώνα με αρχές του 20ού, όντας δημοφιλής κυρίως ανάμεσα στη βρετανική αριστοκρατία. Ο Ουίνστον Τσώρτσιλ ήταν τακτικός επισκέπτης και συχνά διέμενε στη βίλα της Κοκό Σανέλ, όπου και έγραψε τα απομνημονεύματά του. Αρχικά ήταν χειμερινό θέρετρο χάρη στο ήπιο κλίμα του σε σχέση με τη βόρεια Ευρώπη. Τα νεότερα χρόνια μετατράπηκε περισσότερο σε θερινό προορισμό.
Πόλεις
thumb|250px|right|Άποψη του λιμανιού Πορκερόλες
thumb|250px|right|Παραλία Κουρτάντ
Πόλεις που συναντά κανείς, από τα δυτικά προς τα ανατολικά:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
Μίκι Ντι
{{Πληροφορίες μουσικού }} Ο Μίκι Ντι (πραγμ. όνομα Μιχαήλ Κυριάκος Δελάογλου) είναι Σουηδός ντράμερ γνωστός για τη συμμετοχή του στα συγκροτήματα του King Diamond και των Motörhead.
Βιογραφία
Ο Μίκι Ντι γεννήθηκε στο Γκέτεμποργκ της Σουηδίας, από Έλληνα πατέρα και Σουηδέζα μητέρα, στις 31 Οκτωβρίου 1963.
Τα πρώτα του συγκροτήματα ήταν οι Nadir και οι Geisha στα μέσα της δεκαετίας του '80. Το 1985, μετακόμισε στην Κοπεγχάγη της Δανίας και έγινε μέλος του προσωπικού σχήματος του πρώην τραγουδιστή των Mercyful Fate, King Diamond. Έπαιξε στα τέσσερα πρώτα στούντιο άλμπουμ του συγκροτήματος από το 1986 μέχρι το 1989, την περίοδο κατά την οποία θεωρείται η σπουδαιότερη από άποψη δημιουργικότητας για τον King Diamond.
Το 1990, έπαιξε στον πρώτο προσωπικό δίσκο του Don Dokken με τίτλο "Up from the Ashes", το οποίο μπήκε στο Top-50 των αμερικάνικων τσαρτ, ενώ περιόδευσαν μαζί με τους Judas Priest. Ο Ντι έπαιξε για ένα μικρό διάστημα με τους WWIII, πριν γίνει μέλος των Motörhead, το 1992. Η πρώτη του εμφάνιση με το συγκρότημα έγινε στο Saratoga Springs της Νέας Υόρκης στις 30 Αυγούστου 1992, ενώ έπαιξε στο κομμάτι "Hellraiser" από το άλμπουμ "March or Die". Το πρώτο άλμπουμ του με τους Motörhead ήταν το "Bastards" του 1993, που κυκλοφόρησε μέσω της "ZYX Records". Από εκεί και έπειτα, αποτελεί αναπόσπαστο μέλος της σύνθεσης του συγκροτήματος, έχοντας κυκλοφορήσει πάνω από δέκα άλμπουμ μαζί τους, ζώντας την εμπορική τους αναγέννηση από το 2006 και μετά, με το "Aftershock" του 2013 να φτάνει στην υψηλότερη θέση του Billboard από οποιοδήποτε άλλο δίσκο των Motörhead (# 22).
Το 2016, αντικατέστησε τον Τζέιμς Κότακ, ντράμερ των Scorpions, κατά την αμερικάνικη περιοδεία των Γερμανών, αφού ο Κότακ αντιμετώπισε προβλήματα υγείας. Ανακοινώθηκε μόνιμο μέλος το Σεπτέμβριο του ίδιου έτους.
Σημαντικότερες επιρροές του είναι ο Ίαν Πέις, ο Νιλ Πιρτ, ο Στιβ Σμιθ και ο Μπάντι Ριτς. Είναι οπαδός της ομάδας χόκεϊ επί πάγου, Φρολούντα.
Δισκογραφία
{|width="100%" align="center"|
Πηγές
Κατηγορία:Ντράμερς Κατηγορία:Σουηδοί μουσικοί Κατηγορία:Ροκ μουσικοί Κατηγορία:Σουηδοί ελληνικής καταγωγής Κατηγορία:Motörhead
Θεστορίδης ο Φωκαεύς
Ο Θεστορίδης ο Φωκαεύς ήταν γραμματοδιδάσκαλος και ποιητής του 7ου π.Χ. αιώνα.
Σύμφωνα με τον ψευτο-Ηρόδοτο τον βιογράφο του Όμήρου, ο Θεστορίδης φιλοξένησε στο σπίτι του τον Όμηρο, όταν αυτός επισκέφθηκε τη Φώκαια. Σε αντάλλαγμα ζήτησε να αντιγράψει τη Φωκαΐδα και τη Μικράν Ιλιάδα, τα δύο έπη που ο Όμηρος συνέθετε κατά την εκεί παραμονή του. Αργότερα όμως εξαπατώντας τον ποιητή κατέφυγε μαζί με τα αντιγραμμένα έργα στη Χίο, άνοιξε σχολή και τα παρουσίαζε ως δικά του.
Όταν το έμαθε ο Όμηρος έπλασε, πάντα κατά τον βιογράφο του, το εξής επίγραμμα: (Θεστορίδη, από τα πολλά απρόσιτα για τους θνητούς πράγματα, το πιο αόρατο είναι η σκέψη των ανθρώπων).
Ο Θεστορίδης εγκατέλειψε τη Χίο όταν έμαθε ότι ο Όμηρος κατέφθασε εκεί.
Ζόρια
Στη σλαβική μυθολογία, με το όνομα Ζόρια ή Ζβέζντα ή Ζάρια (διαφορετικές από τη θεότητα Ζάρια) αποκαλούνται οι τρεις θεές-φύλακες, που ταυτίζονταν με την Αουρόρα. Εκπροσωπούν το Άστρο της Αυγής, το Άστρο του Εσπερινού και το Άστρο του Μεσονυχτίου, αν και η τελευταία συχνά παραλείπεται.
Θεστορίδης ο Φωκαεύς
Παραπομπές
κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ποιητές Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες επικοί ποιητές Κατηγορία:Αρχαίοι Φωκαείς
Ζόρια
Σχετίζονται με το γάμο, την προστασία και τους εξορκισμούς. Προσέχουν και φυλάσσουν το λαγωνικό του ουρανού να μην καταβροχθίσει τον αστερισμό της Μικρής Άρκτου. Αν σπάσει η αλυσίδα και χαθεί ο αστερισμός, σύμφωνα με το θρύλο θα έρθει το τέλος του σύμπαντος.
Τριάδα
Συχνά σχετίζονται με το μυθικό αρχέτυπο της Τριαδικής Θεάς, αναπαριστώντας την Κόρη, τη Μητέρα και τη Γριά αντίστοιχα.
Στα ρωσικά, Ζόρ(ι)α (Зора) ή Ζάρυα (заря) σημαίνει "ανατολή" ή "άστρο της αυγής".
Άστρο της Αυγής
Αναφέρεται ως Ζβέζντα Ντνιέτσα ή Ζβέζντα Ζόρνιτσα. Ανοίγει τις ουράνιες πύλες για το άρμα του ήλιου το πρωί. Απεικονίζεται ως πάνοπλη και γεμάτη θάρρος πολεμίστρια. Είναι η προστάτιδα θεότητα των αλόγων και σχετίζεται με τον πλανήτη Αφροδίτη. Την επικαλούνταν για προστασία από θάνατο στη μάχη.
Άστρο του Εσπερινού
Αναφέρεται ως Ζβέζντα Βετσέρνιτσα. Αυτή κλείνει τις πύλες του ουρανού κάθε βράδυ, όταν ο ήλιος πάνω στο άρμα του επιστρέφει από το ταξίδι του κατά την ημέρα στο ουράνιο στερέωμα.
Άστρο του Μεσονυχτίου
Αναφέρεται ως Ζβέζντα Πολνότσα. Κάποιοι μύθοι παραλείπουν αυτή τη θεότητα, κάνοντας αναφορά μονάχα στις δυο προηγούμενες Ζόρια.
Κάθε νύχτα, ο ήλιος πεθαίνει στην αγκαλιά αυτής της Ζόρια και έπειτα επανέρχεται στη ζωή. Γι' αυτό το λόγο, θεωρείται θεότητα του θανάτου, της αναγέννησης, της μαγείας, της σοφίας και του μυστικισμού.
Επιρροές στη λαϊκή κουλτούρα
Το μυθιστόρημα American Gods του Νιλ Γκέιμαν περιλαμβάνει τις τρεις Ζόρια ανάμεσα στις αναπαριστώμενες θεότητες.
Η Ζόρια Βετσέρνιτσα εμφανίζεται επίσης ως χαρακτήρας στο μυθιστόρημα The Dragons of Babel του Μάικλ Σουάνβικ.
Πηγές
Κατηγορία:Θεότητες της μαγείας Κατηγορία:Θεότητες της σελήνης Κατηγορία:Θεότητες της σοφίας
Εμμανουέλ Μπεάρ
Η Εμμανουέλ Μπεάρ (Emmanuelle Béart, 14 Αυγούστου 1963) είναι Γαλλίδα ηθοποιός και μοντέλο.
Βιογραφικά Στοιχεία
Γεννημένη στις 14 Αυγούστου 1963 κοντά στο Σεν Τροπέ, είναι κόρη του ποιητή, μουσικού και τραγουδιστή Γκι Μπεάρ, λιβανέζικης καταγωγής, και της πρώην μοντέλου και ηθοποιού Ζενεβιέβ Γκαλεά, ιταλοελληνικής καταγωγής.
Πέρασε την παιδική της ηλικία μαζί με τις τρεις αδελφές και τον αδελφό της στο Γκασσάν, μακριά από τη βοή της πόλης. Ως παιδί δεν την ενδιέφερε ιδιαίτερα το σχολείο, ονειρευόταν να γίνει ηθοποιός και μιμούταν τους συμμαθητές της. Στην ηλικία των 7 και 11 ετών κάνει εμφανίσεις στις ταινίες La Course du lièvre à travers les champs του Ρενέ Κλεμάν το 1971 και Demain les mômes του Ζαν Πουρταλέ το 1975 μαζί με όλα τα παιδιά του χωριού της και τον αδελφό της Ολιβιέ. Η ηθοποιός – φετίχ της είναι η Ρόμι Σνάιντερ.
Το 1980, σε ηλικία 17 ετών, φεύγει για 15 ημέρες στο Μόντρεαλ του Καναδά και δεν το αποχωρίζεται ξανά. Ερωτεύτηκε κεραυνοβόλα αυτή τη χώρα την οποία θεωρεί δεύτερο σπίτι της. Εκεί κάνει σπουδές, μαθαίνει τα αγγλικά και παίρνει το πτυχίο της. Επίσης, εκεί συναντά τον σκηνοθέτη Ρόμπερτ Άλτμαν που την ενθαρρύνει να γίνει ηθοποιός.
Τρία χρόνια μετά, επιστρέφει στη Γαλλία, παρακολουθεί για σύντομο χρονικό διάστημα τα μαθήματα δραματικής τέχνης του Ζαν – Λοράν Κοσέ στο Παρίσι. Εντυπωσιάζει τον Ντέιβιντ Χάμιλτον με την ομορφιά της, που της προσφέρει σε τρεις μήνες τον πρώτο της ρόλο στην ερωτική ταινία Premiers Désirs. Συνεχίζει με το Un amour interdit του Ζαν – Πιερ Ντουνιάκ το 1984, ρόλο για τον οποίο λαμβάνει υποψηφιότητα για το Βραβείο Σεζάρ της πιο ελπιδοφόρου νέας ηθοποιού για το 1985. Έτσι ξεκινά η καριέρα της στον κινηματογράφο, την τηλεόραση και το θέατρο.
Το 1984, συναντά τον Ντανιέλ Οτέιγ στα γυρίσματα της ταινίας L'Amour en Douce του Εντουάρ Μολιναρό. Παντρεύονται σύντομα, μοιράζονται δέκα χρόνια από τη ζωή τους και φέρνουν στον κόσμο την κόρη τους Νέλλυ τον Απρίλιο του 1992. Το 1986, σε ηλικίες 23 και 36 ετών αντίστοιχα, η καριέρα και η φήμη του ζευγαριού εκτοξεύεται σε διεθνές επίπεδο με τη μεγάλη επιτυχία της ταινίας Η Μανόν των Πηγών του Κλωντ Μπερί από το έργο του Μαρσέλ Πανιόλ. Τους απονέμεται ταυτόχρονα το 1987 το Βραβείο Σεζάρ του καλύτερου β΄ γυναικείου ρόλου και καλύτερου α΄ ανδρικού. Μοιράζονται την επιτυχία αυτή με τον Υβ Μοντάν και τον Ιππολίτ Ζιραρντώ.
Το 1990, η Μπεάρ έχει επίσης μια επιτυχία με την ταινία Η Ωραία Καβγατζού του Ζακ Ριβέτ όπου υποδύεται μια νεαρή γυναίκα που ποζάρει γυμνή για ένα ζωγράφο, στο πλάι του Μισέλ Πικολί. Το 1996, κάνει ένα πέρασμα στις αμερικανικές υπερπαραγωγές με τη συμμετοχή της στην ταινία Επικίνδυνες Αποστολές του Μπράιαν ντε Πάλμα, στο πλάι του Τομ Κρουζ και του Ζαν Ρενό. Παρά την παγκόσμια επιτυχία, δεν της αρέσει το κλίμα του Χόλιγουντ και επιστρέφει στους δραματικούς ρόλους του γαλλόφωνου σινεμά και θεάτρου.
Σήμερα κατοικεί στο Παρίσι με τα δύο της παιδιά, τη Νέλλυ, από τον Ντανιέλ Οτέιγ και τον Γιόχαν, γιο του συνθέτη Νταβίντ Μορώ. Έζησε και μία τραγική σχέση με τον παραγωγό του σινεμά Βενσάν Μεγιέρ τον οποίο και συνάντησε το 2001 στην ταινία Η Πρόβα της Κατρίν Κορσινί, και ο οποίος αυτοκτόνησε στο Παρίσι κατά τη διάρκεια του Φεστιβάλ των Καννών το 2003.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γαλλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Γαλλίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Γαλλίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Αγγίστα Σερρών
Η Αγγίστα είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Πρώτης, του δήμου Αμφίπολης, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Σερρών, στην περιφέρεια Μακεδονίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πρίν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στην επαρχία Φυλλίδος του νομού Σερρών, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Μακεδονία.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1920 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Βιτάστης του νομού Σερρών. Το 1926 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 ο οικισμός αποσπάστηκε από την κοινότητα Αγγίστης και προσαρτάται στον δήμο Πρώτης. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Πρώτης και προσαρτήθηκε στον δήμο Αμφίπολης.
Ιστορικά στοιχεία
Δίπλα στο χωριό βρέθηκε ένας σπουδαίος τάφος του 3ου αιώνα π.Χ που τον ανέσκαψε αρχαιολόγος X. Κουκούλη. Ακόμη βρέθηκε ένα κομμάτι από αρχαίο άγαλμα της θεάς Αφροδίτης κι ένα μαρμάρινο μνημείο της ρωμαϊκής εποχής. Επίσης ενδιαφέρον παρουσιάζει η τοποθεσία «Γιλάν Καλές», η οποία βρίσκεται σε μικρή απόσταση από το χωριό. Πάντως τα νεολιθικά μαύρα και έγχρωμα εγχάρακτα αγγεία που βρέθηκαν, μαρτυρούν την ύπαρξη αρχαίας πόλης. Ακόμη όστρακα ελληνικά, γεωμετρικά, μελανόμορφα, ρωμαϊκά και βυζαντινά φανερώνουν την ύπαρξη πόλης και τους ιστορικούς χρόνους. Το ύψωμα «Γιλάν Καλές» ήταν περιτειχισμένο κι αυτό φαίνεται από τα υπολείμματα του κάστρου, που βρέθηκε. Επιτύμβιες επιγραφές και μάρμαρα στο χωριό δείχνουν ότι υπήρχε σημαντική πόλη-κράτος στα ρωμαϊκά και βυζαντινά χρόνια.
Έθιμα
Το Kουρμπάνι στην Αγγίστα. Πρόκειται για ένα παλιό έθιμο, ο πυρήνας του βασίζεται στην έννοια της θυσίας στον άγιο του χωριού. Με τον τρόπο αυτό οι κάτοικοι της περιοχής επιχειρούσαν να εξευμενίσουν τον άγιο τους, για το καλό των ιδίων και του χωριού. Ανήμερα της εορτής του Αϊ-Γιάννη οι κάτοικοι της Αγγίστας αναβιώνουν το έθιμο με διοργανώτρια αρχή την επιτροπή του Ιερού Ναού, η οποία με επικεφαλής τον Ιερέα και μια ομάδα κατοίκων (διαφορετική κάθε χρόνο), επωμίζονται την ευθύνη της προετοιμασίας. Την επόμενη κατά τη διάρκεια της θείας λειτουργίας ο Ιερέας με την εικόνα του Αγίου Ιωάννη στα χέρια, ευλογεί τους πιστούς που θέλουν να είναι η επιτροπή για τον επόμενο χρόνο. Οι πιστοί πιάνουν συμβολικά την εικόνα και προσφέρουν χρήματα για την αγορά του ζώου της επόμενης χρονιάς. Σε ειδικά διαμορφωμένο χώρο, κοντά στην εκκλησία από την παραμονή της γιορτής (γύρω στις 12-2 το μεσημέρι) σφάζουν ένα μοσχάρι, το κρέας του οποίου βράζουν σε μεγάλα καζάνια όλη τη νύχτα.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Σερρών Κατηγορία:Δήμος Αμφίπολης Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Μακεδονίας
Δημοκρατικόν Προοδευτικόν Κόμμα (Ελλάδα)
μικρογραφία|Το λογότυπο του Δημοκρατικού Προοδευτικού Κόμματος Το Δημοκρατικό Προοδευτικό Κόμμα ήταν πολιτικό κόμμα που δραστηριοποιήθηκε στην περίοδο 1946-1949, υπό την ηγεσία του Εμμανουήλ Τσουδερού. Στην εφημερίδα Ελευθερία της 22 Οκτωβρίου 1946 μπορεί να διαβάσει κανείς πρώτες δηλώσεις του Ε. Τσουδερού σχετικά με τις αρχές του κόμματος και μπορούμε έτσι να συμπεράνουμε ότι το κόμμα αυτό συγκροτήθηκε εντός του μηνός Οκτωβρίου 1946. Όπως προκύπτει από την σχετική αρθρογραφία, στο κόμμα εντάχθηκαν τα περισσότερα στελέχη του Προοδευτικού Κόμματος του Γεώργιου Καφαντάρη που είχε πεθάνει λίγο νωρίτερα (Αύγουστος 1946). Το κόμμα δεν συμμετείχε ποτέ αυτόνομα στις εκλογές. Λίγο πριν τις εκλογές του 1950 ενώθηκε με το Κόμμα των Προοδευτικών Φιλελευθέρων που ίδρυσε ο Νικόλαος Πλαστήρας και άλλους ανεξάρτητους και δημιούργησαν την Εθνική Προοδευτική Ένωση Κέντρου. Το έτος 1951 ο Ε. Τσουδερός και οι πολιτικοί του φίλοι αποχώρησαν από την ΕΠΕΚ και προσχώρησαν στο Κόμμα Φιλελευθέρων, χωρίς να επαναδραστηριοποιήσουν το Δημοκρατικό Προοδευτικό Κόμμα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρώην φιλελεύθερα κόμματα στην Ελλάδα Κατηγορία:1946
Γαλιά Ηρακλείου
Η Γαλιά είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Φαιστού στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην επαρχία Καινούργιου του νομού Ηρακλείου. Βρίσκεται στις βόρειες παρυφές του κάμπου της Μεσσαράς, 5 χλμ. βορειοδυτικά των Μοιρών και 57,3 χλμ. από το Ηράκλειο.
Παράγει λάδι, σιτηρά και οπωροκηπευτικά. Οι κάτοικοι οργάνωσαν αγροτολέσχη και Μορφωτικό Σύλλογο Αγροτικής Νεολαίας. Υπάρχει επίσης Νηπιαγωγείο και Δημοτικό σχολείο. Η πρόσβαση στο χωριό μπορεί να γίνει με διακλάδωση από τις Μοίρες στο 1ο χιλιόμετρο του δρόμου προς το Τυμπάκι. Κεντρικός ναός στον οικισμό είναι ο Άγιος Γεώργιος, του οποίου η χάρη εορτάζεται κάθε χρόνο στις 3 Νοεμβρίου.
Ιστορικά στοιχεία
Η Γαλιά αναφέρεται από τις απογραφές των Ενετών με το όνομα Gaglia με 120 κατοίκους το 1583. Ο Απόλυχνος αναφέρεται στην ίδια απογραφή με 100 κατοίκους και με την ονομασία Ippolighno. To 1971 είχε 34 κατοίκους έναντι 114 το 1961. Το χωριό αναφέρεται Apolichino ως φέουδο της Αρχιεπισκοπής το 1248. Εξάλλου, το Μονόχωρο από πολύ παλιά υπαγόταν στη Γαλιά και με τέτοιο όνομα (Monoghoro di Gaglia) γράφεται στην ενετική απογραφή με 86 κατοίκους το 1583.
Δείτε: Κοινότητα Γαλιάς
Παραπομπές
Γαλια Γαλια Κατηγορία:Δήμος Φαιστού
Φάμπιο Μαντσίνι
Ο Φάμπιο Μαντσίνι (ιταλ. Fabio Mancini, 11 Αυγούστου 1987) είναι σούπερ μοντέλο από την Ιταλία.
Είναι κυρίως γνωστός σε διεθνές επίπεδο για την επιτυχημένη δουλειά του. Από την αρχή της καριέρας του έχει συμμετάσχει σχεδόν σε όλες τις διαφημιστικές εκστρατείες καθώς επίσης και επιδείξεις μόδας του Τζιόρτζιο Αρμάνι.
Καριέρα
Η καριέρα του Μαντσίνι ως μοντέλο ξεκίνησε σε ηλικία 23 στο Μιλάνο. Είναι ένας από τους λίγους Ιταλούς στο χώρο της μόδας ο οποίος από τα πρώτα βήματα τις καριέρας του κατάφερε να λάβει μέρος στις επίδειξη μόδας Τζόρτζιο Αρμάνι και Εμπόριο Αρμάνι. Εδώ και αρκετά χρόνια είναι το κεντρικό πρόσωπο σε διάφορες σειρές του Αρμάνι: Τζόρτζιο Αρμάνι, Εμπόριο Αρμάνι και Αρμάνι Τζινς. Έχει λάβει μέρος σε επιδείξεις μόδας διαφόρων σχεδιαστών όπως Τζόρτζιο Αρμάνι, Εμπόριο Αρμάνι, Dolce & Gabbana, Dolce & Gabbana Alta Sartoria, Vivienne Westwood, Dirk Bikkembergs, Marithé et François Girbaud, Ermanno Scervino, Brioni και πολλούς άλλους.
Την άνοιξη του 2015 συμμετείχε στην εβδομάδα γυναικείας μόδας του Μιλάνου για λογαριασμό του Ροκκο Μπαρόκκο. Το Φεβρουάριο του 2016, συμμετείχε στην εβδομάδα γυναικείας μόδας στο Μιλάνο συνοδεύοντας γυναικεία μοντέλα στην πασαρέλα, λαμβάνοντας μέρος στην έναρξη της επίδειξης του Τζιόρτζιο Αρμάνι. Συμμετείχε επίσης στην επίδειξη του Εμπόριο Αρμάνι.
Έχει δουλέψει σε διάφορες διαφημιστικές εκστρατείες για το Armani Jeans, Emporio Armani Underwear, Carolina Herrera, Aigner, Carlo Pignatelli , Vince Camuto, Pierre Cardin and L’Oréal. Έχει κοσμήσει εξώφυλλα περιοδικών συμπεριλαμβανομένου του Hachi Magazine και David Magazine και έχει φωτογραφηθεί για άρθρα περιοδικών μόδας όπως Harper's Bazaar, Men's Health (magazine) και Vogue.
Το 2014, μετά από αρκετές συμμετοχές στο Armani Jeans Campaigns, ο Αρμάνι ξεκίνησε νέα σειρά εσωρούχων, την Emporio Armani underwear Sensual Collection υπο τη διεύθυνση του Αντρέα Ντόνες (ιταλ. Andrea Dones) και ο Φάμπιο έγινε το κεντρικό πρόσωπο της σειράς για δύο συνεχόμενες χρονιές. Υπάρχει σχετικό βίντεο προς τιμή των 40 χρόνων προσφοράς του Τζιόρτζιο Αρμάνι #ATRIBUTE TO THE BODY N”20/40.
Ο Μαντσίνι είναι το νέο πρόσωπο της νέας σειράς εσωρούχων Pierre Cardin για το 2016.
Άλλες πληροφορίες
Soul Artist Management – Νέα Υόρκη Bananas Models - Παρίσι IMG Models - Λονδίνο D’Management - Μιλάνο Wilhelmina - Λος Άντζελες.
Εξωτερικοί συνδέσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί μοντέλα
Ανθηρό Καστοριάς
Ιστορικά στοιχεία
Το Ανθηρό βρίσκεται πολύ κοντά στο Νόστιμο, όπου η αρχαιολογική σκαπάνη έφερε στο φως σπάνια ευρήματα της προανθρώπινης εποχής Υποπερίοδος Καινοζωικού αιώνα όπως μύδια, κοχύλια, στρείδια, αστέρες, τροπικά και υποτροπικά είδη βλάστησης κ.α. Σύμφωνα µε µια τοπική παράδοση, κατά το έτος 1436 είχε ανεγερθεί ο Ναός της Κοιµήσεως της Θεοτόκου και αν αυτή η παράδοση είναι ακριβής θα πρέπει να υποθέσουμε ότι η περιοχή γύρω από το Ανθηρό είχε κατοικηθεί τουλάχιστον από εκείνη την χρονική περίοδο. Λέγεται ότι η παλιά ονομασία του οικισμού ήταν Μάντρα, επειδή κυκλικά η θέση παρουσίαζε φυσικές εδαφικές εξάρσεις. Στα αντάρτικα Σώματα του Μακεδονικού Αγώνα κατετάγησαν από το Ανθηρό οι εξής: Γρηγόριος Τσουτσουλιάνης και Φώτιος Καρακάσης, ως ένοπλα µέλη, και Ιωάννης Τσιάγγος και Δηµήτριος Λιάµπρας ως πληροφοριοδότες και οδηγοί των µάχιµων τµηµάτων.
Οι κάτοικοι του Ανθηρού έχουν και αυτοί µε τη σειρά τους ιδιαίτερες σχέσεις με το µοναστήρι του Αγίου Αθανασίου. Η εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου και έχει χτιστεί το 1967. Το Ανθηρό πανηγυρίζει στις 15 Αυγούστου. Η ονομασία του οφείλεται στην πυκνή βλάστηση που το περιβάλλει. Διαθέτει ξενώνα σε κτίριο του αναπαλαιωμένου δηµοτικού σχολείου, συμβάλλοντας έτσι στη διαρκώς αυξανόμενη επισκεψιμότητα της περιοχής.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Καστοριάς Κατηγορία:Δήμος Ορεστίδος
Έγκον Φρίντελ
Παραπομπές
Κατηγορία:Αυστριακοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 19ου αιώνα Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 20ού αιώνα Κατηγορία:Αυστριακοί ιστορικοί Κατηγορία:Αυστριακοί δημοσιογράφοι Κατηγορία:Αυστριακοί ηθοποιοί Κατηγορία:Αυστριακοί κριτικοί του θεάτρου Κατηγορία:Αυστριακοί μεταφραστές Κατηγορία:Αυτόχειρες
Γιαν Λασυέρ
Ο Γιαν Λασυέρ, γεννημένος στις 5 Αυγούστου 1972 στο Σαμπινί-συρ-Μαρν (Βαλ-ντε-Μαρν), είναι Γάλλος ποδοσφαιριστής και μετέπειτα προπονητής. Τελευταία ομάδα στην οποία εργάστηκε ήταν η ΟΣ Ορλεάν.
Μετά τα ξεκινήματά του από την ΟΣ Κρετέιγ, πήρε μεταγραφή για την ΑΖ Οσέρ με την οποία και αναδείχτηκε πρωταθλητής Γαλλίας το 1996 και νικητής του Κυπέλλου Γαλλίας το 2003 και το 2005. Αγωνίστηκε επίσης στις ΛΜ Σατορού, Παρί ΣΖ, ΣΚ Μπαστιά και ΕΣ Τρουά ΑΚ, προτού ολοκληρώσει την καριέρα του αγωνιζόμενος με την ΟΣ Ορλεάν.
Διετέλεσε από το 2009 ως το 2012 προπονητής της ΟΣ Ορλεάν. Είναι ο μεγαλύτερος αδερφός του Ζυλιάν Λασυέρ.
Βιογραφία
Ο Γιαν Λασυέρ ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από την ΟΣ Μετρό και στη συνέχεια την Κλαμπ Ολιμπίκ ντε Ζουανβίλ-λε-Πον προτού πάρει μεταγραφή για την ΟΣ Κρετέιγ. Αγωνίστηκε σε μία αναμέτρηση της πρώτης ομάδας στη διάρκεια της σεζόν 1990-1991 της Ντιβιζιόν 2 και στη συνέχεια καθιερώθηκε ως βασικός στη θέση του επιτελικού μέσου στη διάρκεια της σεζόν 1992-1993.
Έχοντας τραβήξει το ενδιαφέρον των Ζιροντέν Μπορντό και Βαλανσιέν ΦΚ, τελικά επέλεξε την ΑΖ Οσέρ, κατόπιν σχετικής προτροπής του Γκι Ρου. Αγωνίστηκε για διάρκεια τριών σεζόν με την δεύτερη ομάδα του συλλόγου, αν και στέφθηκε πρωταθλητής Γαλλίας το 1996, έχοντας αγωνιστεί σε μία αναμέτρηση της πρώτης κατηγορίας.
Για την σεζόν 1996-1997, η Οσέρ αποφάσισε να τον παραχωρήσει ως δανεικό στην Σατορού όπου και διακρίθηκε, σημειώνοντας 9 τέρματα σε σύνολο 32 συμμετοχών και οδηγώντας την ομάδα του ως την κατάκτηση του πρωταθλήματος της D2. Με την επιστροφή του στην Οσέρ, αγωνίστηκε σε σύνολο 36 αγώνων, εκ των οποίων οι 7 για το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Το καλοκαίρι του 1998, ο Γιαν Λασυέρ, με το συμβόλαιό του να φτάνει στην ολοκλήρωσή του, υπέγραψε στην Παρί Σεν Ζερμέν, όπου, ωστόσο, δεν κατάφερε να καθιερωθεί. Πήρε, τότε, μεταγραφή για την ΣΚ Μπαστιά όπου και διακρίθηκε αγωνιζόμενος δίπλα στους Πιέρ-Υβ Αντρέ και Φρεντερίκ Νε.
Επέστρεψε στην Οσέρ το 2001 και κατάφερε να καθιερωθεί ως ένας από τους σημαντικότερους παίκτες της ομάδας, κατακτώντας μεταξύ άλλων δύο Κύπελλα Γαλλίας το 2003 και το 2005, φορώντας, μάλιστα, το περιβραχιόνιο του αρχηγού. Το 2006, ο Λασυέρ αποχώρησε από την Οσέρ για λογαριασμό της Τρουά, καθώς το συμβόλαιό του με την ομάδα δεν ανανεώθηκε. Ωστόσο, δεν παρέμεινε εκεί παρά μονάχα μία σεζόν, προτού επιστρέψει στην Σατορού, όπου και αγωνίστηκε σε σύνολο 17 αναμετρήσεων, στη διάρκεια των οποίων και πέτυχε 3 τέρματα και αποχώρησε από την ομάδα με το πέρας της σεζόν.
Πράξεις της Ένωσης (1800)
Οι Πράξεις της Ένωσης 1800 (αγγλλικά: Acts of Union), που μερικές φορές αναφέρονται ως Πράξη της Ένωσης 1801 (Act of Union 1801), ήταν παράλληλες πράξεις του Κοινοβουλίου της Μεγάλης Βρετανίας και του Κοινοβουλίου της Ιρλανδίας, οι οποίες ένωσαν το Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και το Βασίλειο της Ιρλανδίας για να δημιουργηθεί το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Ιρλανδίας. Οι πράξεις αυτές τέθηκαν σε ισχύ την 1η Ιανουαρίου 1801 και το ηνωμένο Κοινοβούλιο του Ηνωμένου Βασιλείου έκανε την πρώτη του συνδρίαση στις 22 Ιανουαρίου 1801.
Γιαν Λασυέρ
Βιογραφία
Έχοντας μείνει χωρίς ομάδα στις αρχές της σεζόν 2008-2009, ο Λασυέρ υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας τον Δεκέμβριο με την ΟΣ Ορλεάν, η οποία αγωνιζόταν στο CFA. Έβαλε τέλος στην ποδοσφαιρική του καριέρα στη διάρκεια της ίδιας σεζόν λόγω τραυματισμού του στους χιαστούς συνδέσμους.
Πράξεις της Ένωσης (1800)
Και οι δυο πράξεις παραμένουν σε ισχύ, με τροποποιήσεις, στο Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας ενώ έχουν καταργηθεί στη Δημοκρατία της Ιρλανδίας.
Γιαν Λασυέρ
Βιογραφία
Την επόμενη σεζόν (2009-2010), ανέλαβε χρέη προπονητής της ομάδας της Ορλεάν. Η ομάδα πήρε την άνοδο για το Νασιονάλ έχοντας τερματίσει στην πρώτη θέση του Δ΄ Ομίλου του CFA. Συνέχισε να εργάζεται σε αυτή την θέση ως το τέλος της σεζόν 2011-2012.
Πράξεις της Ένωσης (1800)
Όνομα
Οι δυο πράξεις εγκρίθηκαν το 1800 με τον ίδιο μακροσκελή τίτλο: Πράξη για την ένωση της Μεγάλης Βρετανίας και της Ιρλανδίας. Ο σύντομος τίτλος της πράξης που βρίσκεται στο βρετανικό κοινοβούλιο είναι Νόμος της ένωσης με την Ιρλανδία (1800), που εκχωρήθηκε στη Σύντομη πράξη της ένωσης (1896). Ο σύντομος τίτλος της πράξης που βρίσκεται στο ιρλανδικό κοινοβούλιο είναι η Πράξη της ένωσης (Ιρλανδία) 1800, που εκχωρήθηκε από το Κοινοβούλιο της Βόρειας Ιρλανδίας στην πράξη 1951, και συνεπώς ήταν ανούσια στη Δημοκρατία της Ιρλανδίας, όπως αναφερόταν στον μακροσκελή τίτλο της πράξης που καταργήθηκε το 1962.
Γιαν Λασυέρ
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βρετάνης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΖ Οσέρ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΚ Μπαστιά Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΛΜ Σατορού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΣ Κρετέιγ-Λουζιτανός κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παρί Σεν Ζερμέν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΕΣ Τρουά ΑΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΣ Ορλεάν Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Πράξεις της Ένωσης (1800)
Ιστορικό
Πριν από αυτές τις πράξεις, η Ιρλανδία είχε στενές σχέσεις με την Αγγλία ήδη από το 1541, όταν το ιρλανδικό κοινοβούλιο πέρασε τον Νόμο 1542 του Βασιλείου της Ιρλανδίας, ορίζοντας τον Ερρίκο Η΄ της Αγγλίας ως βασιλιά της Ιρλανδίας. Από τον 12ο αιώνα, ο βασιλιάς της Αγγλίας ήταν ο τεχνικός υπεύθυνος του Βασιλείου της Ιρλανδίας, μιας περιοχής υπό την κατοχή του πάπα. Τόσο το Βασίλειο της Ιρλανδίας όσο και το Βασίλειο της Αγγλίας ενώθηκαν με εκείνο της Σκωτίας με την Πράξη Ένωσης των Στεμμάτων 1603 μετά την άνοδο του Ιακώβου ΣΤ΄ της Σκωτίας στον αγγλικό θρόνο (Ιάκωβος Α΄ της Αγγλίας).
Το 1707 το Βασίλειο της Αγγλίας και το Βασίλειο της Σκωτίας ενώθηκαν σε ένα και μοναδικό βασίλειο: το Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας. Μετά την ένωση, κάθε Βουλή του Κοινοβουλίου της Ιρλανδίας απέστειλε ένα συγχαρητήριο μήνυμα στη βασίλισσα Άννα, στα οποία δηλωνόταν: "Ο Θεός ας θέσει στη βασιλική καρδιά σας να έχετε πιο πολύ δύναμη και λάμψη στο στέμμα σας, από μια ακόμα πιο μεγαλύτερη Ένωση". Το τότε Κοινοβούλιο της Ιρλανδίας υποβλήθηκε σε ορισμένους περιορισμούς, οι οποίοι το έθεσαν σε μειονεκτική θέση απέναντι στο Κοινοβούλιο της Αγγλίας (και στο Κοινοβούλιο της Μεγάλης Βρετανίας, μετά την ένωση της Αγγλίας με τη Σκωτία). Ωστόσο η Ιρλανδία απέκτησε νομοθετική ανεξαρτησία από τη Μεγάλη Βρετανία με το Σύνταγμα του 1782.
Μέχρι τότε, η πρόσβαση στη θεσμική εξουσία της Ιρλανδίας περιοριζόταν σε μια μειοψηφία του πληθυσμού ενώ η απογοήτευση για την έλλειψη μεταρρυθμίσεων οδήγησε το 1798 σε εξέγερση, συμπεριλαμβανομένης της γαλλικής εισβολής στην Ιρλανδία και της επιδίωξης πλήρους ανεξαρτησίας από τη Μεγάλη Βρετανία. Αυτή η εξέγερση τελείωσε με αιματοχυσία ενώ η μετέπειτα προσπάθεια για την ένωση της Μεγάλης Βρετανίας και της Ιρλανδίας που εγκρίθηκε το 1800 υποκινήθηκε, τουλάχιστον εν μέρει, από την πεποίθηση ότι η εξέγερση προκλήθηκε από την αντιδραστική βιαιότητα των δυο βασιλείων.
Επιπλέον, συζητήθηκε στη Μεγάλη Βρετανία η χειραφέτηση των καθολικών. Οι φόβοι ότι μια νεοφιλελεύθερη καθολική πλειοψηφία θα άλλαζε δραστικά τον χαρακτήρα της ιρλανδικής κυβέρνησης και του κοινοβουλίου συνέβαλαν στην επιθυμία του Λονδίνου να συγχωνεύσει τα κοινοβούλια των δυο χωρών.
Σημαία της ένωσης
Η σημαία, που δημιουργήθηκε μετά την ένωση των βασιλείων της Μεγάλης Βρετανίας και της Ιρλανδίας το 1800, εξακολουθεί να παραμένει η σημαία του Ηνωμένου Βασιλείου. Ονομάστηκε σημαία της ένωσης καθώς συνδυάζει τις σημαίες με τους σταυρούς του Αγίου Γεωργίου που εκπροσωπεί την Ουαλία), του Αγίου Ανδρέα που εκπροσωπεί τη Σκωτία και του Αγίου Πατρικίου που εκπροσωπεί την Ιρλανδία (και πλέον εκπροσωπεί τη Βόρεια Ιρλανδία).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία του Ηνωμένου Βασιλείου Κατηγορία:Ιστορία της Ιρλανδίας Κατηγορία:Νόμοι στο Ηνωμένο Βασίλειο
Μάχη της Κιουτάχειας
Η κατάσταση του μικρασιατικού μετώπου την άνοιξη του 1921
Ο ελληνικός στρατός στα τέλη της άνοιξης του 1921 κατείχε στη Μικρά Ασία τη γραμμή Νικομήδεια - Προύσα - Ουσάκ - Τομλού Μπουνάρ - Μαίανδρος ποταμός. Τον Μάρτιο του ίδιου έτους είχε αποτύχει να καταλάβει τη γραμμή Εσκί Σεχίρ - Κιουτάχεια - Αφιόν Καραχισάρ. Οι τρεις αυτές πόλεις στην καρδιά της Ανατολίας ήταν σπουδαίοι στρατηγικοί και συγκοινωνιακοί κόμβοι. Από εκεί περνούσε η σιδηροδρομική γραμμή που ένωνε την Κωνσταντινούπολη με τη Βαγδάτη και επιπλέον ήταν σημαντικές βάσεις ανεφοδιασμού του κεμαλικού στρατού.
Η προς ανατολάς εξόρμηση του Ελληνικού Στρατού
Τον Ιούνιο του 1921 αφού είχε προηγηθεί εντατική προπαρασκευή η Στρατιά Μικράς Ασίας με διοικητή τον αντιστράτηγο Αναστάσιο Παπούλα με κέντρα εξόρμησης το Ουσάκ και την Προύσα με τρία σώματα στρατού (Α, Β και Γ) επιτέθηκε κατά της Κιουτάχειας (Βυζαντινή ονομασία Κοτύαιο) την οποία υπεράσπιζε ο κεμαλικός στρατός με επικεφαλής τον πασά Ισμέτ Ινονού, διοικητή του Δυτικού Μετώπου του τουρκικού στρατού.
Το σχέδιο του ΕΣ προέβλεπε κατά μέτωπο επίθεση κατά της Κιουτάχειας και κυκλωτικό ελιγμό από βορά και νότο στην ευρύτερη περιοχή (κίνηση τανάλιας) με σκοπό να εγκλωβίσει και να αιχμαλωτίσει τον κεμαλικό στρατό.
Η μάχη της Κιουτάχειας και η κατάληψη της πόλης
Το Β' Σώμα Στρατού θα επιτίθετο κατά μέτωπο στην Κιουτάχεια για να καθηλώσει σε μάχη εκ παρατάξεως τον τουρκικό στρατό, ενώ τα Α' και Γ' ΣΣ θα εκτελούσαν τους κυκλωτικούς ελιγμούς.
Η επίθεση του ΕΣ ξεκίνησε στις 2 Ιουλίου και κλιμακώθηκε τις δύο επόμενες μέρες καταλαμβάνοντας τις θέσεις άμυνας του τουρκικού στρατού. Όμως το τουρκικό γενικό επιτελείο με επικεφαλής τον αρχιστράτηγο Μουσταφά Κεμάλ αντελήφθη εγκαίρως το ελληνικό σχέδιο και έδωσε εντολή στον διοκητή του δυτικού μετώπου Ισμέτ Ινονού να αποσυρθεί ο τουρκικός στρατός ανατολικά της Κιουτάχειας. Έτσι στις 4 Ιουλίου ο ΕΣ κατέλαβε την Κιουτάχεια, αλλά όταν ο κυκλωτικός ελιγμός πραγματοποιήθηκε ο τουρκικός στρατός είχε διαφύγει και εγκαταστάθηκε στη γραμμή Εσκί Σεχίρ - Αφιόν Καραχισάρ. Αμέσως μετά την κατάληψη Κιουτάχειας ο ΕΣ προέλασε ανατολικά και επιτέθηκε κατά του Εσκί Σεχίρ και του Αφιόν Καραχισάρ, τις οποίες κατέλαβε μετά τη Μάχη του Εσκί Σεχίρ στις 9 Ιουλίου. Όμως και πάλι ο τουρκικός στρατός υποχώρησε αλώβητος και εγκαταστάθηκε ανατολικά του Σαγγαρίου ποταμού για να υπερασπιστεί την Άγκυρα, πρωτεύουσα των Κεμαλιστών.
Απολογισμός των επιχειρήσεων
Το σύνολο απωλειών των επιχειρήσεων Ιουνίου-Ιουλίου θα φθάσουν για τους Έλληνες τους 1.491 νεκρούς, 6.472 τραυματίες και 110 αγνοουμένους. Οι Τουρκικές απώλειες ήταν μεγαλύτερες, αφού υπέστησαν επιπλέον και την απώλεια 4.000 αιχμαλώτων. Η τακτική νίκη του Ελληνικού στρατού δεν μετουσιώθηκε σε στρατηγικό θρίαμβο, λόγω της αβελτερίας της ηγεσίας να λάβει επιπρόσθετες πρωτοβουλίες και να καταδιώξει συστηματικά τους Τούρκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επαρχία Άγκυρας Κατηγορία:Μάχες της Μικρασιατικής εκστρατείας
Τρίγκλαβ (μυθολογία)
Ο Τρίγκλαβ (Triglav, Trihlav, Trzygłów, Триглав) είναι στη σλαβική μυθολογία ένας θεός ή σύμπλεγμα θεοτήτων, αντίστοιχος με τα μοτίβα Αγίας Τριάδας του Χριστιανισμού και Τριμούρτι στον Ινδουισμό.
Μέλη
Ο Τρίγκλαβ είναι η ένωση τριών θεών, τα μέλη της οποίας ποικίλουν ανά περιοχή και χρονική περίοδο. Αρχικά αποτελούνταν από τον Σβαρόγ, τον Περούν και τον Νταζβόγ, ο οποίος αργότερα αντικαταστάθηκε από τον Σβάντεβιτ ή τον Βέλες. Συνήθως περιγράφεται ως μια μείξη των άνωθεν θεοτήτων ή ως απόγονός τους.
Σύμφωνα με ένα μύθο, ο Τρίγκλαβ καλύπτεται από ένα πέπλο, τόσο ιερός και απρόσιτος που δεν μπορεί να διακρίνει τις κακίες των ανθρώπων και δεν εμφανίζεται ποτέ σε θνητούς.
Απεικονίσεις
Ο Τρίγκλαβ απεικονίζεται ως άνδρας με τρία κεφάλια και και χρυσές λωρίδες να καλύπτουν τα μάτια του, ενώ πολλές φορές τα κεφάλια του είναι ζωόμορφα.
Κοντά στο Στσέτσιν της Πολωνίας υπήρχαν ναοί αφιερωμένοι σε αυτόν, οι οποίοι όμως καταστράφηκαν ολοσχερώς κατά την περίοδο της εξάπλωσης του χριστιανισμού από τον επίσκοπο Όθωνα της Βαμβέργης:
Τα τρία κεφάλια του Τρίγκλαβ συμβολίζουν τη γη, τον ουρανό και τον Κάτω Κόσμο. Τα μάτια του λέγεται ότι είναι καλυμμένα για να μη βλέπει τις αμαρτίες των ανθρώπων, καθώς και επειδή κατέχουν μεγάλη δύναμη.
Ονομασία
Ο αστεροειδής 2522 Τρίγκλαβ έχει ονομαστεί προς τιμήν αυτής της θεότητας. Επίσης, το όρος Τρίγκλαβ στη Σλοβενία πιστεύεται ότι ονομάστηκε από αυτόν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Θεότητες του Κάτω Κόσμου
Όρος Χάντσον
thumb|250px|Αεροφωτογραφία του όρους Χάντσον το 1991 Το όρος Χάντσον (Mount Hudson) είναι ένα στρωματοηφαίστειο στη νότια Χιλή. Το βουνό έχει ύψος 1.905 μέτρα και η κορυφή του καλύπτεται από παγετώνες. Από μία αρχαία έκρηξη, η κορυφή τυο ηφαιστείου έχει γίνει καλδέρα, μέσα στην οποία λαμβάνουν χώρα οι σύγχρονες εκρήξεις. Το 1991 στο ηφαίστειο έλαβε χώρα μια από τις ισχυρότερες εκρήξεις του 20ου αιώνα. Η πιο πρόσφατη έκρηξη του ηφαιστείου συνέβη τον Οκτώβριο του 2011.
Το ηφαίστειο υπήρξε ιστορικά πολύ ενεργό, με εκρήξεις ισχύος στη κλίμακα VEI 6 μεταξύ 4750 και 1850 π.Χ. θεωρούνται υπεύθυνες για τη δημιουργία της καλδέρας. Η έκρηξη του 4750 π.Χ. είναι πιθανό ότι εξάλειψε σχεδόν όλο τον ανθρώπινο πληθυσμό της Παταγονίας. Σήμερα το ηφαίστειο εκρήγνειται με μικρότερη ένταση όπως συνέβη το 1891, το 1971 και το 2011. Στην έκρηξη του 2011, που συνέβη στις 28 Οκτωβρίου 2011, από το ηφαίστειο βγήκε μια μεγάλη στήλη καπνού, με αποτέλεσμα οι περιοχές γύρω από το ηφαίστειο να εκκενωθούν.
Το ηφαίστειο εξερράγη βίαια από τον Αύγουστο μέχρι τον Οκτώβριο του 1991, αλλά επισκιάστηκε από την έκρηξη του Πινατούμπο που είχε λάβει χώρα δύο μήνες πριν. Ήταν μια πλινιακή έκρηξη με ισχύς στη κλίμακα VEI 5, που προκάλεσε την εκτόξευση 4,3 χλμ² ηφαιστειακών υλικών. Μέρος του παγετώνα στη κορυφή έλιωσε και η στάχτη έφτασε μέχρι τα νησιά Φώκλαντ. Δεν υπάρχαν ανθρώπινα θύματα καθώς η περιοχή είναι αραιοκατοικημένη. Πέρα από τη στάχτη, το ηφαίστειο παρήγαγε μεγάλες ποσότητες διοξειδίου του θείου. Αυτά τα χημικά ενώθηκαν με τα χημικά που είχε παράγει η ακόμη μεγαλύτερη έκρηξη του Πινατούμπο νωρίτερα τον ίδιο χρόνο, με αποτέλεσμα η παγκόσμια θερμοκρασία να πέσει μισό βαθμό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ηφαίστεια της Χιλής Κατηγορία:Άνδεις
Νατάλια Μπάμπερ-Λασκόφσκα
Η Νατάλια Μπάμπερ-Λασκόφσκα (πολωνικά: Natalia Bamber-Laskowska) (24 Φεβρουαρίου 1982, Σουλέχουφ) είναι Πολωνή πρώην αθλήτρια της πετοσφαίρισης. Υπήρξε διεθνής με την Εθνική Πολωνίας.
Εκπροσώπησε την Πολωνία δύο φορές στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα - το 2002 και το 2006. Κλήθηκε στην ομάδα για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2005, αλλά δεν έπαιξε σε αυτά λόγω τραυματισμού. Με την ομάδα του προπονητή Γέζι Μάτιακ κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2009.
Με εντολή του Προέδρου της Δημοκρατίας της Πολωνίας της 22ας Νοεμβρίου 2005, της απονεμήθηκε ο Αργυρός Σταυρός της Αξίας.
Προσωπική ζωή
Στις 19 Ιουνίου 2011, παντρεύτηκε τον Γιάτσεκ Λασκόφσκι, αθλητικό σχολιαστή. Μετά τη σεζόν 2011/2012 διέκοψε την καριέρα της για προσωπικούς λόγους και το 2014 έφερε στον κόσμο ένα παιδί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνές αθλήτριες της πετοσφαίρισης Κατηγορία:Αποδέκτες του Αργυρού Σταυρού της Αξίας (Πολωνία)
Καρχαρόδων
Carcharodon είναι ένα γένος των καρχαριών μέσα στην οικογένεια Lamnidae. Το μόνο υπάρχον μέλος του γένους είναι ο μεγάλος λευκός καρχαρίας ( Carcharodon carcharias ). Τα εξαφανισμένα μέλη του γένους περιλαμβάνουν το Carcharodon caifassii και το Carcharodon hubbelli. Το Otodus megalodon εξακολουθεί να υποστηρίζεται από ορισμένους παλαιοντολόγους (π.χ. Michael D. Gottfried και Ewan Fordyce ) ότι είναι στενός συγγενής των Carcharodon carcharias. επιστημονική ονομασία του Megalodon ήταν αρχικά 'Carcharodon' Megalodon(ανήκουν στο ίδιο γένος με τον μεγάλο λευκό καρχαρία), αλλά πιο πρόσφατα, ο γιγαντιαίος καρχαρίας έχει εκχωρηθεί από τους περισσότερους επιστήμονες στο γένος Carcharocles.
Το όνομα του γένους προέρχεται από τα ελληνικά για "αιχμηρό/οδοντωτό δόντι". Ένα γένος σαρκοφάγων δεινοσαύρων, με παρόμοιο σχήμα δοντιών στους καρχαρίες Καρχαρόδοντος, ονομάστηκε Carcharodontosaurus.
Κατηγορία:Καρχαρίες
ΦΚ Τιρόλ Ίνσμπρουκ
Η Τιρόλ Ίνσμπρουκ ΦΚ ήταν μια αυστριακή ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Ίνσμπρουκ. Η ομάδα δημιουργήθηκε το 1993 και διαλύθηκε το 2002, όταν κήρυξε πτώχευση.
Η ομάδα προήλθε από το διαχωρισμό της ΦΚ Βάκερ Ίνσμπρουκ (είχε προηγηθεί ακόμα ένας το 1986 από τον οποίο δημιουργήθηκε η ΦΚ Σβαρόφσκι Τιρόλ). Στο τέλος της περιόδου 1992-93 δόθηκε άδεια στην ομάδα. Με προπονητές όπως τους Kurt Jara και Γιοάχιμ Λεβ κέρδισε τρία συνεχόμενα πρωταθλήματα το 2000, 2001 και 2002.
Ευρωπαϊκή πορεία
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Αυστρίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1993 Κατηγορία:ΦΚ Τιρόλ Ίνσμπρουκ
Ναμύρ
Η Ναμύρ (γνωστή και ως Νάμεν, γαλλικά: Namur, βαλλωνικά: Nameûr, ολλανδικά: Namen) είναι η πρωτεύουσα της περιοχής της Βαλλωνίας στο νότιο Βέλγιο. Είναι επίσης η πρωτεύουσα της επαρχίας της Ναμύρ. Έχει πληθυσμό 106.767 (2005) και βρίσκεται στη συμβολή των ποταμών Σαμπρ και Μεύση (Meuse) σε συντεταγμένες 50°28′Β 4°52′Α. Εκτείνεται σε έκταση 175,69 τετραγωνικών χιλιομέτρων, γεγονός που της δίνει πληθυσμιακή πυκνότητα της τάξης των 607,69 κατοίκων ανά τετραγωνικό χλμ. Ο δήμος της Ναμύρ απλώνεται σε τρεις διαφορετικές περιοχές - την Εσμπέ στα βόρεια, την Κοντρόζ στα νοτιοανατολικά και την Αντρ Σαμπρ ε Μεζ στα νοτιοδυτικά. Η γλώσσα που ομιλείται είναι τα Γαλλικά.
thumb|right|Ναμύρ|250px
Ιστορία
Η πόλη ξεκίνησε ως σημαντικός εμπορικός καταυλισμός την εποχή των Κελτών, καθώς ήταν σταυροδρόμι σημαντικών εμπορικών οδών κατά μήκος των Αρδεννών. Οι Ρωμαίοι εγκαταστάθηκαν επίσης στην περιοχή μετά τη νίκη του Ιουλίου Καίσαρα επί της τοπικής φυλής των Αδουατικών.
Η Ναμύρ διακρίθηκε κατά τα διάρκεια του πρώιμου Μεσαίωνα, όταν οι Μεροβίγγειοι έκτισαν ένα κάστρο στη βραχώδη προεξοχή που έβλεπε στην πόλη στη συμβολή των δύο ποταμών. Τον 10ο αιώνα έγινε κομητεία. Η πόλη γνώρισε άνιση ανάπτυξη, καθώς οι κόμητες της Ναμύρ μπορούσαν να χτίσουν μόνο στη βόρεια όχθη του ποταμού Μεύση - η νότια όχθη ανήκε στους επισκόπους της Λιέγης και αναπτύχθηκε πιο αργά στην πόλη Ζαμπ (σήμερα προάστιο της Ναμύρ). Το 1262 η Ναμύρ περιήλθε στην κατοχή του Κόμητα της Φλάνδρας και αγοράστηκε από τον Δούκα Φίλιππο τον Καλό της Βουργουνδίας το 1421.
Αφού η Ναμύρ έγινε μέρος των Ισπανικών Κάτω Χωρών στη δεκαετία του 1640, το φρούριό της ενισχύθηκε σημαντικά. Ο Βασιλιάς Λουδοβίκος ΙΔ' της Γαλλίας εισέβαλε το 1692, καταλαμβάνοντας την πόλη και προσαρτώντας την στη Γαλλία. Ο διάσημος στρατιωτικός μηχανικός του Βομπάν ξανάκτισε το φρούριο.
Η γαλλική κυριαρχία ήταν σύντομη, καθώς ο Γουλιέλμος Γ' της Οράγγης-Νασσάου κατέλαβε τη Ναμύρ μόλις τρία χρόνια αργότερα το 1695 κατά τη διάρκεια του Πολέμου της Μεγάλης Συμμαχίας. Με τη Συνθήκη Μπάρριερ του 1709, οι Ολλανδοί κέρδισαν το δικαίωμα να φρουρούν τη Ναμύρ, αν και η επακόλουθη Συνθήκη της Ουτρέχτης το 1713 έδωσε τον έλεγχο των πρώην Ισπανικών Κάτω Χωρών στον Αυστριακό Οίκο των Αψβούργων. Έτσι, ενώ οι Αυστριακοί έλεγχαν την πόλη, το φρούριο ελεγχόταν από τους Ολλανδούς. Κατά την περίοδο αυτή ξανακτίστηκε.
thumb|right|Ο καθεδρικός του Σαιν Ωμπαίν|250px
Η Ναμύρ ήταν μεγάλος στόχος της Γερμανικής εισβολής στο Βέλγιο το 1914, που επεδίωκε να χρησιμοποιήσει την κοιλάδα του Μεύση ως δίοδο προς τη Γαλλία. Παρόλο που είχε τη φήμη σχεδόν απόρθητου, το φρούριο έπεσε μετά από μόλις τρεις μέρες μάχης και η πόλη κατελήφθη από τους Γερμανούς έως το τέλος του πολέμου. Η πόλη είχε λίγο διαφορετική τύχη κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Βρισκόταν στην πρώτη γραμμή στη Μάχη της Γαλλίας του 1940 και στη Μάχη των Αρδεννών, σημαντική μάχη κατά την αντεπίθεση των γερμανικών δυνάμεων στις Αρδέννες το 1944, η οποία έληξε με νίκη των αμερικανικών δυνάμεων τον Ιανουάριο του 1945. Η πόλη υπέστη βαριές καταστροφές και στους δύο πολέμους.
Η Ναμύρ συνέχισε να φιλοξενεί τους αλεξιπτωτιστές του Βελγικού Στρατού μέχρι την αποχώρησή τους το 1977.
Οικονομία
Η Ναμύρ είναι σημαντικό εμπορικό και βιομηχανικό κέντρο και παράγονται εκεί μηχανήματα, μέταλλα και πορσελάνη. Είναι, επίσης, σημαντικός σιδηροδρομικός κόμβος, καθώς βρίσκεται στον άξονα βορρά-νότου μεταξύ των Βρυξελλών και της Πόλης του Λουξεμβούργου, και στον άξονα ανατολής-δύσης μεταξύ της Λιλ και της Λιέγης. Ποτάμιες φορτηγίδες περνούν από τη μέση της πόλης κατά μήκος του ποταμού Μεύση.
Πολιτισμός και αξιοθέατα
Η Ναμύρ έχει αναλάβει ένα νέο ρόλο ως πρωτεύουσα της ομόσπονδης περιοχής της Βαλλωνίας. Η θέση της στην κεφαλή των Αρδεννών την έχει επίσης καταστήσει δημοφιλές τουριστικό κέντρο, με ένα καζίνο στη νότια περιφέρειά της στην αριστερή όχθη του Μεύση.
Το πιο χαρακτηριστικό αξιοθέατο της πόλης είναι το φρούριο, που σήμερα έχει αποστρατιωτικοποιηθεί και είναι ανοιχτό στο κοινό. Το Πάσχα φιλοξενεί ένα φεστιβάλ μπύρας. Η Ναμύρ έχει επίσης ένα καθεδρικό του 18ου αιώνα αφιερωμένο στον Σαιν Ωμπαίν (Saint Aubain).
Ένα παράξενο έθιμο των κατοίκων της Ναμύρ είναι η ετήσια Μάχη του Χρυσού Ξυλοπόδαρου (Combat de l'Échasse d'Or), που λαμβάνει χώρα την τρίτη Κυριακή του Σεπτεμβρίου. Δύο ομάδες, οι Μελάν και οι Αβρές, ντύνονται με μεσαιωνικά ρούχα ενώ στέκονται σε ξυλοπόδαρα και "μάχονται" σε μία από τις κεντρικές πλατείες της πόλης.
Η Ναμύρ έχει ένα διακεκριμένο πανεπιστήμιο, τα Πανεπιστημιακά Τμήματα Νοτρ-Νταμ-ντε-λα-Παι (Facultés Universitaires Notre-Dame-de-la-Paix), ιδρυμένο το 1831.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βαλλωνία Κατηγορία:Πόλεις του Βελγίου
KISS
Οι Kiss (στυλιζαρισμένο ως: KISS) είναι αμερικάνικο hard rock συγκρότημα, το οποίο σχηματίστηκε στη Νέα Υόρκη το 1973. Έχουν κυκλοφορήσει είκοσι στούντιο άλμπουμ και οι πωλήσεις των δίσκων τους ξεπερνούν τα εκατό εκατομμύρια αντίτυπα, παγκοσμίως.
Το συγκρότημα είναι γνωστό για την εικόνα του επί σκηνής, όπου φορούν make-up δημιουργώντας μία διαφορετική εικόνα για το κάθε μέλος, για την οποία έχουν αναφέρει ότι η επιλογή της έγινε από τους οπαδούς τους και σύμφωνα με χαρακτηρισμούς που είχαν γίνει για την προσωπικότητα του καθ' ενός.
Οι KISS είναι ένα από τα πιο επιδραστικά σχήματα στην ιστορία, με διάφορα συγκροτήματα και μουσικούς να έχουν εμπνευστεί από εκείνους, όπως ο ντράμερ των Slayer, Ντέιβ Λομπάρντο, οι Pantera, ο μπασίστας των Guns 'N' Roses, Νταφ ΜακΚάγκαν, ο κιθαρίστας των Slipknot, Μικ Τόμσον και πολλοί άλλοι.
Δεκαετία '70
μικρογραφία|αριστερά|Το λογότυπο των Kiss. Στα τέλη του 1972, ο κιθαρίστας και τραγουδιστής Πωλ Στάνλεϊ και ο μπασίστας Τζιν Σίμονς απάντησαν στην αγγελία του ντράμερ Πίτερ Κρις, εντάσσοντας τον στο συγκρότημα τους με την ονομασία Wicked Lester. Στις αρχές της επόμενης χρονιάς, στο σχήμα εντάχθηκε ο κιθαρίστας Έις Φρέλεϊ και μετονομάστηκαν σε KISS, δίνοντας την πρώτη τους συναυλία στις 30 Ιανουαρίου 1973 σε κλαμπ της περιοχής Κουίνς της Νέας Υόρκης. Το Μάρτιο του 1973 ξεκίνησαν να φορούν make-up και ηχογράφησαν ένα ντέμο με πέντε τραγούδια, για να υπογράψουν συμβόλαιο συνεργασίας με την "Casablanca Records", στα τέλη της χρονιάς.
left|140px|thumb|Οι Kiss το 1978 Οι Kiss ηχογράφησαν το ομώνυμο άλμπουμ τους στα τέλη της χρονιάς και ξεκίνησαν την πρώτη τους περιοδεία στις 5 Φεβρουαρίου 1974 προωθώντας το δίσκο τους μέχρι τον Οκτώβριο εκείνης της χρονιάς. Ο διάδοχος του "Kiss" ηχογραφήθηκε στο Λος Άντζελες σε διάλειμμα από την πρώτη τους περιοδεία και έφερε τον τίτλο "Hotter Than Hell". Η περιοδεία του άλμπουμ ξεκίνησε δύο εβδομάδες μετά το τέλος της πρώτης τους περιοδείας, αλλά έληξε μόλις τέσσερις μήνες αργότερα για να ξεκινήσουν τις ηχογραφήσεις για το "Dressed to Kill", στο οποίο συμπεριλαμβανόταν η μεγάλη επιτυχία "Rock and Roll All Nite".