cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
FIFA: Road to World Cup 98
Χαρακτηριστικά
Το παιχνίδι διαθέτει ένα επίσημο soundtrack και μια εκλεπτυσμένη μηχανή γραφικών, επιλογές για την προσαρμογή της ομάδας και του παίκτη, 16 γήπεδα, βελτιωμένη τεχνητή νοημοσύνη και τη λειτουργία Road to World Cup, με όλες τις 172 εθνικές ομάδες που έχουν εγγραφεί στη FIFA. Καμία από τις επόμενες εκδόσεις της σειράς FIFA δεν είχε προσπαθήσει να επαναλάβει την συμμετοχή της κάθε εθνικής ομάδας της FIFA όσο το FIFA 98, μέχρι το 2010 FIFA World Cup South Africa που περιελάμβανε όλες τις 199 ομάδες της FIFA που συμμετείχαν σε προκριματικά.
Για πρώτη φορά σε ένα παιχνίδι FIFA, ο κανόνας του οφσάιντ εφαρμόζεται σωστά. Στα προηγούμενα παιχνίδια, όταν ένας παίκτης βρισκόταν σε οφσάιντ κάνοντας οτιδήποτε εκτός από το να τρέχει, αυτός ο παίκτης θα τιμωρούνταν για οφσάιντ ακόμα και όταν η μπάλα είχε περάσει. Οι εκδόσεις 32-bit και 64-bit του FIFA 98 διορθώνουν αυτό το πρόβλημα έτσι ώστε το παιχνίδι να απονέμει μόνο ένα ελεύθερο λάκτισμα για το οφσάιντ αν η μπάλα περάσει περίπου στο σημείο όπου ήταν ο παίκτης.
Το παιχνίδι διαθέτει 16 γήπεδα που αντιπροσωπεύουν 16 χώρες από τις έξι συνομοσπονδίες της FIFA.
Υποδοχή
Το παιχνίδι ήταν ένα μπεστ σέλλερ στο Ηνωμένο Βασίλειο για 2 μήνες. Το περιοδικό Play έδωσε στην έκδοση PlayStation ένα 88%. Το GameSpot έδωσε στο παιχνίδι ένα 8.8.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 1997 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Electronic Arts Κατηγορία:FIFA (σειρά βιντεοπαιχνιδιών) Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια αθλητισμού Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Game Boy Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Nintendo 64 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Mega Drive Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Sega Saturn Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του SNES Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια των Windows Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ανεπτυγμένα στον Καναδά
Σίντνεϊ Γκρίνστριτ
Ο Σίντνεϊ Γκρίνστριτ (αγγλ.: Sydney Hughes Greenstreet), 27 Δεκεμβρίου 1879 - 18 Ιανουαρίου 1954), ήταν Βρετανός ηθοποιός, ο οποίος δεν επαίξε σε ταινίες μέχρι την ηλικία των 62 ετών, αλλά απολαύσε μια σύντομη καριέρα από αξιοσημεί ωτες επιτυχίες στο Χόλυγουντ που διήρκησε μόλις οκτώ χρόνια. Είναι ευρέως γνωστός για τις ταινίες της Warner Bros. μαζί με τον Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ και τον Πίτερ Λόρε, οι οποίες περιλαμβάνουν Το Γεράκι της Μάλτας (1941), την Καζαμπλάνκα (1942), και το Πέρασμα στην Μασσαλία (1944). Έγινε Αμερικανός υπηκόος το 1925.
Βιογραφία
Ο Γκρινστριτ γεννήθηκε στο Σάντουιτς του Κεντ το 1879. Σάντουιτς, και ήταν γιος της Άννας (το γένος Μπέικερ) και του Τζον Τζάρβις Γκρινστριτ, έναν βυρσοδέψη. Είχε άλλα επτά αδέλφια. Ο Γκρινστριτ εφυγε από το σπίτι στην ηλικία των 18 για να κάνει την τύχη του ως καλλιεργητής τσαγιού Κεϋλάνης, αλλά η ξηρασία τον ανάγκασε να σταματήσει τις επιχειρηματικές του δραστηριότητες. Ξεκίνησε την διαχείριση ενός ζυθοποιείου και, για να ξεφύγει από την πλήξη, άρχισε να κάνει μαθήματα υποκριτικής.
Καριέρα
Ο Γκρίνστριτ ξεκίνησε την καριέρα του στην υποκριτική στο ρόλο ενός δολοφόνου σε μια θεατρική παραγωγή μιας ιστορίας του Σέρλοκ Χολμς το 1902 στο Θέατρο Μαρίν, του Κεντ. Περιόδευσε στη Βρετανία με την σαιξπηρική εταιρεία Ben Greet, και το 1905, έκανε το ντεμπούτο του στη  πόλη της Νέας Υόρκης. Στη συνέχεια εμφανίστηκε σε τέτοιες θεατρικές παραγωγές όπως την αναβίωση του έργου Όπως σας αρέσει το 1916 με την σεβαστή ηθοποιό Μαργκάρετ Ανγκλιν. Ο Γκρίνστριτ θα εμφανιστεί σε πολλές παραστάσεις στη Βρετανία και την Αμερική, που θα εργάστει τα περισσότερα χρόνια από τη δεκαετία του 1930 με τον Άλφρεντ Λαντ και την  Λιν  Φοντάν στο Θέατρο Guild. Καθ 'όλη τη διάρκεια της καριέρας του, επαίζε ρόλους από μουσική κωμωδία μέχρι τον Σαίξπηρ, και τις χρονιές αυτές θα τις μοιραζόνταν ανάμεσα σε δύο ηπείρους και που τον οδήγησε σε πολλές προσφορές για να εμφανιστεί στον κινηματογράφο, που όμως αρνιόταν μέχρι  την ηλικία των 62.
Ο Γκρίνστριτ άρχισε να εργάζεται για την Warner Bros. το 1941, και να κάνει το ντεμπούτο του στη ταινία "Το Γεράκι της Μάλτας" στο ρόλο του Κάσπερ Γκούτμαν ( "Του χοντρού") με συν-πρωταγωνιστή τον Χαμφρευ Μπόγκαρτ. Η ταινία χαρακτήρισε επίσης τον Πίτερ Λόρε, στο ρόλο του Τζόελ Κάιρο, μια αντιστοίχιση που θα αποδειχθεί ανθεκτική. Οι δύο άνδρες θα εμφανίστουν μαζί σε εννέα ταινίες συνολικά, συμπεριλαμβανομένης και της "Καζαμπλάνκα (1942)", με τον Γκρινστριτ στο ρόλο του ιδιοκτήτη ενός κλαμπ (Μπλε Παπαγάλου) για το οποίο έλαβε ένα μισθό των $ 3.750 την εβδομάδα για επτά εβδομάδε ς. Ο Γκρίνστριτ επαίξε επίσης στις ταινίες, "Πέρασμα στη Μασσαλία (1944)", μαζί πάλι με τους Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ, Πίτερ Λόρε, και Κλοντ Ρέινς. Στις ταινίες, "Η Μάσκα του Δημητρίου (1944)", "Οι Συνωμότες (1944)", με την Χέντι Λαμάρ και "Τρεις Ξένοι (1946)", όπως επίσης και "Η Καταδίκη (1946)", ο Γκρινστριτ θα λάβει πολύ υψηλή αμοιβή.
Μετά από μόλις οκτώ χρόνια, σταδιοδρομίας στο κινηματογράφο ο Γκρίνστριτ θα τελειώσει την καριέρα του με την ταινία "Μαλαισία (1949)", με την οποία είχε έναν τρίτο ρόλο, μετά από τον Σπένσερ Τρέισι και τον Τζέιμς Στιούαρτ.
Σε αυτά τα οκτώ χρόνια, εργάστηκε με τα μεγάλα αστέρια του κινηματογράφου, που κυμαίνονταν από τον Κλαρκ Γκέιμπλ, την Άβα Γκάρντνερ και την Τζόαν Κρόφορντ. Ο συγγραφέας Τενεσί Ουίλιαμς έγραψε ένα μονόπρακτο του με τον Γκρίνστριτ να έχει στο μυαλό του, και το αφιέρωσε σ'αυτόν. Κατά τη διάρκεια του 1950- 51, ο Γκρινστριτ έπαιξε τον Νέρο Γούλφ σε ένα ραδιοφωνικό πρόγραμμα του NBC, που ήταν βασισμένο σε έναν ιδιοφυΐη ντετέκτιβ που δημιουργήθηκε από τον Ρεξ Στουτ.
Προσωπική ζωή
Ο Γκρίνστριτ έπασχε από διαβήτη η οποία του προκάλεσε διαβητική νεφροπάθεια, μία αρκετά σύνηθη επιπλοκή του σακχαρώδη διαβήτη. Πέντε χρόνια μετά την αποχώρηση από τις ταινίες, ο Γκρίνστριτ πέθανε το 1954 στο Χόλυγουντ, λόγω εξέλιξης της διαβητικής νεφροπάθειας σε τελικού σταδίου χρόνια νεφρική νόσο. Είναι ενταφιασμένος στο  Forest Lawn Memorial Park, στο Γκλεντέιλ, της Καλιφόρνια, στην περιοχή Utility Columο, που είναι απρόσιτο στο ευρύ κοινό. Είχε μόνο εναν γιο, τον Τζον Οτζεν Γκρίνστριτ (30 Σεπτεμβρίου 1920 - 4 Μαρτίου 2004), από το γάμο του με την Ντόροθι Μαρία Ότζεν. Ο ηθοποιός Μαρκ Γκρίνστριτ είναι ένας μακρινός συγγενής του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βρετανοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Σωτήρης Βλαχοστάθης
Ο Σωτήρης Βλαχοστάθης (Πάτρα 6 Μαρτίου 1985 ) είναι Έλληνας αθλητής της πετοσφαίρισης και διεθνής στο μπιτς βόλεϊ.
Είναι αθλητής της Παναχαϊκής στην πετοσφαίριση. Ξεκίνησε από τα τμήματα υποδομής και συνεχίζει έως σήμερα. Παράλληλα είναι αθλητής του Μπιτς βόλεϊ και μέλος της εθνικής ομάδας μπιτς βόλεϊ.
Μαζική δηλητηρίαση στο Πον-Σαιντ-Εσπρί (1951)
Η μαζική δηλητηρίαση στο Ποντ-Σαιντ-Εσπρί του 1951, ήταν μία μαζική δηλητηρίαση πληθυσμού, στις 15 Αυγούστου 1951, στη μικρή επαρχιακή πόλη Pont-Saint-Esprit (Ποντ-Σαιντ-Εσπρί) στη νότια Γαλλία. Δηλητηριάστηκαν περισσότεροι από 250 άνθρωποι, συμπεριλαμβανομένων 50 ατόμων που εργάζονταν σε ψυχιατρείο, ενώ υπήρξαν και 7 θάνατοι λόγω της δηλητηρίασης. Οι γιατροί χαρακτήρισαν τη δηλητηρίαση τροφική. Έρευνες έδειξαν ότι ένα ψωμί είχε μολυνθεί χωρίς να το γνωρίζει ο φούρναρης της πόλης, με αποτέλεσμα να το πουλήσει ως κανονικό. Για αυτό το λόγω το ψωμί αυτό έλαβε την ονομασία «καταραμένο ψωμί» (pain maudit).
Η πλειονότητα των ερευνών δέχεται τη φυτική δηλητηρίαση ως αιτία της επιδημίας,   ενώ μερικές άλλες έρευνες θεωρούν αιτίες τη δηλητηρίαση τον υδράργυρο,τις μυκοτοξίνες ή το τριχλωριούχο άζωτο που πιθανόν να περιείχε το ψωμί.
Ιστορικό
Κατά τη διάρκεια της κυβέρνησης του Βισσύ, η μεταφορά των σιτηρών από το χωράφι στον μύλο για να αλεθούν, κι από εκεί στο αρτοποιείο ως αλεύρι ελεγχόταν από το Κυβερνητικό Συμβούλιο Ελέγχου των Σιτηρών (Office National Interprofessionnel des Céréales - ONIC). Ουσιαστικά, αυτό δημιουργούσε ένα κρατικό μονοπώλιο στην πώληση αλευριού, επιτρέποντας στην κυβέρνηση να εξασφαλίσει τον εφοδιασμό του στρατού που πολεμούσε. Το σύστημα λειτουργούσε ως εξής: το αλεύρι θα αγοραζόταν απευθείας από το ONIC και έπειτα θα πωλούνταν στον αρτοποιό με μια καθορισμένη τιμή, χωρίς όμως ο αρτοποιός να μπορεί να ελέγχει την ποιότητα του αλευριού. Μετά το τέλος του Δευτέρου Παγκόσμιου Πολέμου, το σύστημα διατηρήθηκε αλλά έγινε πιο χαλαρό, επιτρέποντας στους αρτοποιούς να έχουν κάποια επιλογή έναντι της προσφοράς αλευριού τους. Το ONIC διατήρησε το μονοπώλιό του στις εξαγωγές και εισαγωγές σιτηρών ανάμεσα στις επαρχίες. Έτσι, οι μύλοι σε μέρη με περισσότερη προσφορά απ' όση ζήτηση θα μπορούσαν να πουλήσουν το περίσσευμα στην ONIC. Στην πράξη, αυτό σήμαινε ότι το αλεύρι υψηλότερης ποιότητας διανεμόταν στους τοπικούς αρτοποιούς και το περισσευούμενο αλεύρι χαμηλότερης ποιότητας εξαγόταν σε άλλες επαρχίες. Έτσι, επαρχίες με διαρκή ελλείμματα αλευριού, όπως στην επαρχία Γκαρ (στην οποίο βρισκόταν και το Ποντ-Σαιντ-Εσπρί), εφοδιάζονταν με αλεύρι χαμηλότερης ποιότητας από άλλες επαρχίες, με τους αρτοποιούς να μην έχουν σχεδόν καμία επιλογή για την προέλευση ή την ποιότητα του αλευριού τους.
Προηγούμενα υγειονομικά γεγονότα
Μερικές εβδομάδες πριν από το μαζικό δηλητηριασμό, καταγράφηκαν μικρές εστίες τροφικής δηλητηρίασης λόγω ψωμιού σε πολλά χωριά κοντά στο Ποντ-Σαιντ-Εσπρί. Αυτές οι εστίες συνδέονταν με φούρνους που έφτιαχναν το ψωμί τους με αλεύρι που τους προμήθευε ο μύλος του Μαβρίκ Μαλλιέ, από το Σαιντ Μαρτίν λα Ριβιέρ. Ωστόσο, τα συμπτώματα που αναφέρθηκαν ήταν αρκετά πιο ήπια από αυτά που τελικά καταγράφτηκαν στο Ποντ-Σαιντ-Εσπρί.
Στο Ισιράκ, τουλάχιστον 20 άτομα ανέφεραν δερματικά συμπτώματα, διάρροια, εμετό και πονοκεφάλους. Παρόμοια αναφέρθηκαν στο Λαβάλ-Σαιντ-Ρομάν, ενώ πολλές οικογένειες αρρώστησαν σε άλλα γειτονικά χωριά.
Στο Κόνο, κάτοικοι διαμαρτυρήθηκαν στον φούρναρη της πόλης ότι το ψωμί του τους προκάλεσε διάρροια. Και ο ίδιος μαζί με την οικογένειά του ωστόσο, ανέφερε ότι είχαν τα ίδια συμπτώματα. Σύντομα, ο φούρναρης άρχισε να κατηγορεί το αλεύρι του, το οποίο περιέγραψε ως «κακό, που σχηματίζει μια κολλώδη ζύμη με όξινη γεύση» και που έκανε ένα γκρι και κολλώδες ψωμί.
Αντίστοιχα, Στο Σαίντ Γκενιέ ντε Κομολά, ο δήμαρχος ειδοποιήθηκε από έναν αρτοποιό της πόλης ότι έλαβε αλεύρι που ήταν γκρι και γεμάτο σκουλήκια. Εν συνεχεία, ο δήμαρχος απαγόρευσε την παρασκευή ψωμιού με αυτό το αλεύρι και ζήτησε την παρέμβαση του νομάρχη για να λυθεί το ζήτημα. Διαμαρτυρήθηκε επίσης και στον διανομέα που παρέδωσε το αλεύρι.
Ο διανομέας, Ζαν Μπουσκέτ, έστειλε στον νομάρχη ένα αντίγραφο μιας ενημέρωσης που έκανε στον εργοδότη του και την ένωση του μυλωνά στη Νιμ, στις 9 Αυγούστου. Το σημείωμα έλεγε ότι «σχεδόν κάθε αρτοποιός του Σέντερ ντε Μπαγκνόλ έχει διαμαρτυρηθεί για την ποιότητα του αλευριού που παρέχεται από τον κ. Μαλιέ». Μετά το συμβάν στο Κόνο, ο Μπουσκέτ ζήτησε άμεσα γραπτές οδηγίες από τον εργοδότη του σχετικά με την κατάσταση. Στις 13 Αυγούστου, ζήτησε να ληφθούν δείγματα για να διαπιστωθεί εάν το αλεύρι ήταν μολυσμένο. Συνολικά, 42 αρτοποιοί παραπονέθηκαν για το αλεύρι που παραδόθηκε από την Bousquet.
Μαζική δηλητηρίαση
Στις 16 Αυγούστου 1951, τα ιατρεία των δύο γιατρών του Ποντ-Σαιντ-Εσπρί γέμισαν με ασθενείς που ανέφεραν συμπτώματα δηλητηρίασης από τρόφιμα, όπως ναυτία, εμετός, κρύα ρίγη, κύματα θερμότητας. Κάποιοι ανέφεραν και πιο ακραία συμπτώματα, όπως συμπτώματα ψευδαισθήσεις και σπασμούς. Η κατάσταση στην πόλη επιδεινώθηκε τις επόμενες ημέρες. Τη νύχτα της 24ης Αυγούστου, ένας άντρας πίστευε ότι ήταν αεροπλάνο και πέθανε πηδώντας από τον δεύτερο όροφο ενός κτηρίου ενώ σε άλλο μέρος της πόλης, ένα 11χρονο αγόρι προσπάθησε να στραγγαλίσει τη μητέρα του.
Επιδημιολογική έρευνα
Οι γιατροί Βιέ και Γκαμπάι ερεύνησαν την επιδημιολογία της νόσου. Στις 19 Αυγούστου, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότi το ψωμί ήταν το αίτιο της επιδημίας. Όλοι οι ασθενείς που ανακρίθηκαν είχαν αγοράσει το ψωμί τους από τον φούρνο του Μπριάντ. Σε μια οικογένεια από ένα γειτονικό χωριό, τα τέσσερα από τα εννέα μέλη της οικογένειας που αρρώστησαν ήταν τα μέλη που έφαγαν ψωμί από το αρτοποιείο Μπριάντ, ενώ κανένας από τους άλλους που έφαγε ψωμί από άλλο αρτοποιείο δεν αρρώστησε. Σε μια άλλη οικογένεια πέντε από τα επτά μέλη της έφαγαν ένα καρβέλι ψωμί του Μπριάντ, ενώ οι άλλοι προτιμούσαν μπισκότα, και τελικά μόνο οι πέντε αρρώστησαν.
Το πρωί της 20ής Αυγούστου, ενημερώθηκε η τοπική υπηρεσία υγείας, η νομαρχία, ο εισαγγελέας και η αστυνομία. Ο φούρναρης Ροχ Μπριάντ ανακρίθηκε, αφού για την η ασθένεια στην πόλη κατηγορήθηκε το ψωμί του.
Εγκληματολογική έρευνα
Η αστυνομική έρευνα επικεντρώθηκε στη δεύτερη από τις τρεις παρτίδες ψωμιού που παρασκευάστηκε στο αρτοποιείο του Μπριάντ την 16η Αυγούστου. Η σύνθεση του αλευριού κάθε παρτίδας ψωμιών ήταν διαφορετική: ο Μπριάντ είχε δανειστεί αλεύρι από δύο άλλους τοπικούς αρτοποιούς, τον Ζοσέ και Φαλαβέ, όταν κατάλαβε ότι είχε ξεμείνει από αλεύρι. Με αυτό το δανειστικό αλεύρι ο Μπριάντ έφτιαξε τη δεύτερη παρτίδα ψωμιών. Ο βοηθός του Μπριάντ δήλωσε ότι όταν πήρε αλεύρι από τον Ζοσέ, ο τελευταίος ήταν άρρωστος.
Τόσο ο Μπριάντ όσο και ο βοηθός του συμφώνησαν ότι η πρώτη παρτίδα ψωμιών της 16ης Αυγούστου είχαν φτιαχτεί από το αλεύρι της προηγούμενης ημέρας αναμεμιγμένο με αλεύρι που δανείστηκε από τον Ζοσέ. Ωστόσο, διαφωνούσαν για τη δεύτερη και την τρίτη παρτίδα: ενώ ο Μπριάντ δήλωσε ότι η δεύτερη παρτίδα φτιάχτηκε με το αλεύρι του Ζοσέ και η τρίτη με το αλεύρι του Φαβαλέ, ο βοηθός δήλωσε ότι οι δύο τελευταίες παρτίδες έγιναν με ένα μείγμα και των δύο αλευριών.
Επιπρόσθετα, η αστυνομία ανέκρινε πολλούς από τους κατοίκους της πόλης, οι οποίοι όμως έδωσαν αντιφατικές περιγραφές του μολυσμένου ψωμιού του Μπριάντ. Για παράδειγμα, μερικοί ανέφεραν ότι η γεύση ήταν απόλυτα φυσιολογική, ενώ άλλοι δήλωσαν περίεργες χημικές μυρωδιές (ένας περιέγραψε μια οσμή βενζίνης, και ένας άλλος οσμή λευκαντικού). Αντίστοιχα, κάποιοι ανέφεραν ότι το ψωμί φαινόταν κανονικό, ενώ άλλοι δήλωσαν ήταν γκριζωπό στην εμφάνισή του.
Νομική έρευνα
Στις 23 Αυγούστου, ένας ανακριτής ξεκίνησε επίσημη έρευνα και ανέθεσε στον επίτροπο Ζορζ Σιγκάντ να βρει την αιτία και τους υπευθύνους της μαζικής δηλητηρίασης.
Σύμφωνα με την έρευνα, το μολυσμένο ψωμί του Μπριάντ είχε φτιαχτεί με μόνο τέσσερα συστατικά: αλεύρι, μαγιά, νερό και αλάτι. Όλα τα συστατικά εκτός από το αλεύρι μπορούν εύκολα να απορριφθούν από πιθανή πηγή της ασθένειας: το νερό που χρησιμοποιήθηκε για να φτιαχτεί το ψωμί προερχόταν από μια δημοτική πηγή και το ίδιο που προμήθευε το υπόλοιπο χωριό. Ακόμα, τόσο το αλάτι όσο και η μαγιά που χρησιμοποιούσε ο Μπριάντ προέρχονταν από τους ίδιους προμηθευτές με όλους τους άλλους αρτοποιούς της περιοχής και οι επακόλουθες δοκιμές των προμηθειών δεν βρήκαν τοξικότητα. Συνεπώς η έρευνα επικεντρώθηκε στο αλεύρι.
Η έρευνα για την προέλευση του αλευριού οδήγησε τον Σικάντ στο κέντρο διανομής αλευριού UM-Gard, σε έναν κοντινό δήμο. Ο επικεφαλής του δικτύου διανομής, Ζαν Μπουσκέτ, δήλωσε ότι από τα τέλη Ιουλίου, η συντριπτική πλειονότητα του αλευριού που προμήθευε την περιοχή προερχόταν από δύο μύλους. Ο πρώτος ήταν ένας στο Châtillon-sur-Indre, ενώ ο άλλος ήταν του Μαβρίκ Μαλιέ στο Σαιντ-Μαρτίν-λα-Ριβιέρ. Ο τελευταίος μύλος αποτελούσε αντικείμενο πολλών καταγγελιών που κατέκριναν την ποιότητα του αλευριού του.
Μαυρίκιος Μαλιέ
Σε μια ανάκριση που διήρκεσε πολλές ώρες, ο Μαυρίκιος Μαλιέ, ο ιδιοκτήτης του μύλου όπου αλέθηκε το αλεύρι του Μπριάντ, δήλωσε ότι δεν ανέμειξε αλεύρι σίκαλης μέσα στο αλεύρι του, επιλέγοντας αντ' αυτού να το αναμίξει με αλεύρι φασολιών. Αυτό ήταν παράξενο, διότι ότι λόγω έλλειψης σιταριού στην περιοχή, το ONIC είχε δώσει εντολή το αλεύρι να αναμιγνύεται με αλεύρι σίκαλης. Ωστόσο, στον νομό Βιέν, η σίκαλη καλής ποιότητας ήταν συχνά πιο ακριβή από το σιτάρι, οπότε για να μην αυξηθούν οι τιμές το ONIC ενέκρινε και τη χρήση του (φθηνότερου) αλεύριου φασολιών. Κάτι τέτοιο όμως δεν είχε συμβεί στον νομό Γκαρ, οπού βρισκόταν το Ποντ-Σαιντ-Εσπρίτ.
Επίσης, στην ίδια ανάκριση, αποδείχτηκε ότι ο Μαλιέ είχε προβεί σε μια άτυπη συμφωνία που ονομάζεται échangisme. Η συμφωνία échangisme ήταν μία συμφωνία που γινόταν ανάμεσα σε έναν αγρότη σιτηρών και σε έναν αρτοποιό, και ήταν αρκετά διαδεδομένη στη Γαλλία εκείνη την εποχή. Η συμφωνία αυτή λοιπόν προέβλεπε σε γενικές γραμμές ότι, ένας αγρότης θα έδινε σε έναν φούρναρη δικά του σιτηρά με αντάλλαγμα ψωμί που θα ήταν φτιαγμένο με αυτά τα σιτηρά. Έπειτα, ο αρτοποιός άλεθε το αλεύρι του αγρότη σε έναν μύλο για να φτιάξει αλεύρι. Στο τέλος ο ιδιοκτήτης του μύλου και ο φούρναρης μοιράζονταν τα κέρδη από την πώληση του ψωμιού
Κατά τη διάρκεια της ανάκρισης, ο Μαυρίκιος Μαλιέ παραδέχθηκε ότι είχε συνάψει μία συμφωνία τύπου échangisme με έναν αρτοποιό, τον Γκάι Μπρουέρ ο οποίος του είχε φέρει σιτηρά για να αλεθούν. Τα σιτηρά αυτά ήταν κακής ποιότητας, γεμάτα με εναπομείναντες κόκκους άλλων δημητριακών, όπως και σίκαλης. Οι κόκκοι αυτοί δεν ήταν το μόνο πρόβλημα με το αλεύρι, καθώς αναφέρθηκε και η παρουσία κάποιων μικρο-εντόμων, όπως ακάρεων, αλλά και σκόνης. Ο αρτοποιός ανησυχούσε ότι θα έχανε τις δραστηριότητές του εάν αρνούσε το σιτάρι με βάση την ποιότητα. Παρά το γεγονός ότι ο Μαλιέ είχε παρατηρήσει τη χαμηλή ποιότητα των σιτηρών, συμφώνησε με τον αρτοποιό να ανταλλάξει το σιτάρι με μια μικρότερη ποσότητα αλευριού που έχει ήδη αλεθεί και προορίζονταν για εξαγωγή. Δεδομένου ότι η ποσότητα των σιτηρών χαμηλής ποιότητας που πήρε ήταν σχετικά μικρή, ο Μαυρίκιος Μαλιέ πίστευε ότι αν τα αναμείγνυε με τα υπόλοιπα σιτηρά που είχε, η συνολική ποιότητα του αλευριού δεν θα μειωνόταν.
Συλλήψεις και δίκη των υπαίτιων
Στις 31 Αυγούστου, περίπου στις 14:30, ο Ζορζ Σιγκάρντ απευθύνθηκε σε δημοσιογράφους, και ανακοίνωσε τις συλλήψεις του Μαυρίκιου Μαλιέ και Γκάι Μπρουέρ, με τις κατηγορίες της ανθρωποκτονίας εξ αμελείας και της πρόκλησης βλαβών εξ αμελείας. Τις επόμενες ημέρες έγιναν κι άλλες συλλήψεις: ένας υπάλληλος του Μαλιέ, ο Αντρέ Μπερτάν, συνελήφθη, αλλά απελευθερώθηκε λίγο αργότερα με εγγύηση επειδή η σύζυγος επρόκειτο να γεννήσει. Οι ιδιοκτήτες του αρτοποιείου στο οποίο εργαζόταν ο Μπρουέρ, συνελήφθησαν και αυτοί, για παραβάσεις της φορολογικής νομοθεσίας και της νομοθεσίας σχετικά με το σιτάρι και το αλεύρι.
Επιστημονική προσέγγιση
Λίγο μετά το περιστατικό, τον Σεπτέμβριο του 1951, ο Δρ. Γκαμπάι (ένας από τους δύο γιατρούς που ερεύνησαν τη νόσο) και οι συνεργάτες του δημοσίευσαν ένα άρθρο στο περιοδικό British Medical Journal, στο οποίο δήλωσαν ότι η μαζική δηλητηρίαση οφειλόταν σε έναν μύκητα. Όλα τα άτομα τα οποία ασθένησαν είχαν έναν κοινό δεσμό: είχαν φάει ψωμί από το αρτοποιείο του Ροχ Μπριάντ, και ο οποίος στη συνέχεια κατηγορήθηκε ότι χρησιμοποίησε αλεύρι από μολυσμένη σίκαλη. Παράλληλα, ανέφεραν ότι ζώα τα οποία έφαγαν και αυτά από το ψωμί του Μπριάντ, πέθαναν. Σύμφωνα με άλλες έρευνες που έγιναν τότε, το αλεύρι φέρεται να είχε μολυνθεί από τον μύκητα Claviceps purpurea, ο οποίος μπαρεί να παράξει προϊόντα παρόμοια με το παραισθησιογόνο ναρκωτικό LSD.
Άλλες θεωρίες
Αργότερα, νέες έρευνες που δημοσιοποιήθηκαν θεωρούσαν τη δηλητηρίαση από υδράργυρο ως πιθανή αιτία της δηλητηρίασης, λόγω της χρήσης μυκητοκτόνων για τη προστασία των σιτηρών και σπόρων.
Το 1982, ένας Γάλλος ερευνητής θεώρησε πιαθανό η δηλητηρίαση να οφείλεται στον Aspergillus fumigatus, έναν τοξικό μύκητα που παράγεται σε σιλό σιταριών.
Το βιβλίο του ιστορικού Steven Kaplan το 2008, Le Pain Maudit (Τοκαταραμένο ψωμί) υποστηρίζει ότι η δηλητηρίαση μπορεί να προκλήθηκε από τριχλωριούχο άζωτο που χρησιμοποιείται ως ένα τεχνητό (και παράνομο) λευκαντικό του αλευριού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γκαρ Κατηγορία:Γαλλία Κατηγορία:Ιστορία της Γαλλίας Κατηγορία:1951 Κατηγορία:Υγεία στην Ευρώπη Κατηγορία:Επιδημίες
Εθνική Συρίας (καλαθοσφαίριση ανδρών)
Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης ανδρών της Συρίας είναι το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της Συρίας στις διεθνείς διοργανώσεις καλαθοσφαίρισης ανδρών και τελεί υπό τον έλεγχο της Συριακής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (SBF).
Ιστορία
Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης ανδρών της Συρίας έδωσε το πρώτο επίσημο παιχνίδι στο Ευρωμπάσκετ 1949, που πραγματοποιήθηκε στο Κάιρο της Αιγύπτου. Η άρνηση της Σοβιετικής Ένωσης να φιλοξενήσει τη διοργάνωση και η απροθυμία της επιτροπής της ευρωπαϊκής ζώνης της FIBA να ζητήσει από την Τσεχοσλοβακία για να φιλοξενήσει για δεύτερη συνεχόμενη φορά τη διοργάνωση, σήμαινε ότι το 1947 η Αίγυπτος θα φιλοξενούσε τη διοργάνωση.
Στατιστικά
Για το 2021, η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης ανδρών της Συρίας βρισκόταν στην 82η θέση της Παγκόσμιας Κατάταξης της FIBA.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Συρίας
Μαρία Αδελαΐδα της Πορτογαλίας
H Μαρία Αδελαΐδα (πορτογαλ. Maria Adelaide de Bragança, 31 Ιανουαρίου 1912 - 24 Φεβρουαρίου 2012) από τον Οίκο της Μπραγκάνσα ήταν κόρη του Δούκα της Μπραγκάνσα και με τον γάμο της έγινε Κα Δρα Νικολάας φαν Ούντεν.
Βιογραφία
Η Μαρία Αδελαΐδα Εμμανουέλα Αμαλία Μιχαέλα Ραφαέλα ήταν η όγδοη κόρη (7η από τον 2ο γάμο) του Μιχαήλ της Μπραγκάνσα & πρίγκιπα της Πορτογαλίας και της 2ης συζύγου του Μαρίας Θηρεσίας, κόρης του Καρόλου του Λέβενσταϊν-Βέρτχαϊμ-Ρόζενμπεργκ.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1945 τον δρα Νικολάας φαν Ούντεν (1921-1991), ιατρό βιοχημικό και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Μπραγκάνσα Κατηγορία:Ινφάντας της Πορτογαλίας
Μενάλκης ο Οπούντιος
Ο Μενάλκης ο Οπούντιος (5ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης με καταγωγή από την Οπούντα της Λοκρίδας ο οποίος στέφθηκε ολυμπιονίκης στο αγώνισμα της πυγμαχίας κατά τους 78ους (468 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας.
Αλ-Ουάταν (Συρία)
Η Αλ Ουάταν (الوطن, που σημαίνει Η πατρίδα) είναι μια συριακή αραβόφωνη καθημερινή εφημερίδα που εκδίδεται στη Δαμασκό και που διαμένεται σε όλη τη Συρία.
Περιγραφή
Η Αλ Ουάταν ξεκίνησε να εκδίδεται το 2006. Ανήκει στο όμιλο εκδόσεων της "Συριακής Αραβικής Εκδοτικής και Διανεμητικής Εταιρείας". Αποτελεί την πρώτη ιδιωτική ημερήσια εφημερίδα της χώρας από τη δεκαετία του 1960, αν εξαιρέσουμε το όργανο του μπααθικού καθεστώτος Αλ-Μπαάθ, αν και η γραμμή σύνταξης της και η δημοσιογραφική της κάλυψη είναι σχεδόν πανομοιότυπη με εκείνη των ελεγχόμενων από τη κυβέρνηση μέσων ενημέρωσης. Άλλωστε ο ιδιοκτήτης της εφημερίδας, Ραμί Μαχλούφ, είναι εξάδελφος του προέδρου της χώρας Μπασάρ αλ Άσαντ. Αδελφό εγχείρημα είναι η οικονομική εβδομαδιαία εφημερίδα Αλ Ικτισαντίγια.
Η ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας κατέλαβε τη 33η θέση στις πιο επισκέψιμες ιστοσελίδες την ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής και της Βορείου Αφρικής (ΜΑΒΑ).
Παραπομπές
Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης τη Συρία Κατηγορία:Εφημερίδες στην αραβική γλώσσα Κατηγορία:Δαμασκός
Έιμι Κόνεϊ Μπάρετ
Η Έιμι Βίβιαν Κόνεϊ Μπάρετ (αγγλ. Amy Vivian Coney Barrett, 28 Ιανουαρίου 1972), είναι Αμερικανίδα δικαστικός και νομικός, που υπηρετεί ως Ανώτατη Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου των Ηνωμένων Πολιτειών από το 2020. Είχε προταθεί από τον πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ στις 26 Σεπτεμβρίου 2020. Προηγουμένως, υπηρέτησε ως Ομοσπονδιακή Δικαστής του Εφετείου των Ηνωμένων Πολιτειών για την 7η περιφέρεια από το 2017 έως το 2020.
Η υποψηφιότητα της Μπάρετ στο Ανώτατο Δικαστήριο τον Σεπτέμβριο-Οκτώβριο 2020, ήλθε για να αντικαταστήσει την Ρουθ Μπέιντερ Γκίνσμπεργκ. Η υποψηφιότητα, ήταν αμφιλεγόμενη εκ μέρους των Δημοκρατικών, λόγω της επερχόμενης προεδρικής εκλογής του Νοεμβρίου, της ανεκπλήρωτης επιθυμίας της Γκίνσμπεργκ (ότι "δεν επιθυμούσε να καλυφθεί η θέση της πριν τις εκλογές") και της προηγούμενης άρνησης των Ρεπουμπλικανών το 2016 να ακροάσουν τον τότε υποψήφιο (και νυν γενικό εισαγγελέα) Μέρικ Γκάρλαντ. Τον επόμενο μήνα, η Γερουσία των Ηνωμένων Πολιτειών, ψήφισε 52-48 για την υποψηφιότητα της Μπάρετ, με ομόφωνη καταψήφιση της υποψηφιότητάς της εκ μέρους των Δημοκρατικών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μέλη του Ανωτάτου Δικαστηρίου των ΗΠΑ Κατηγορία:Αμερικανοί δικαστές Κατηγορία:Αμερικανοί νομικοί Κατηγορία:Αμερικανοί πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Δικαστικοί Κατηγορία:Αμερικανοί δικηγόροι __ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Something Wicked This Way Comes
Something Wicked This Way Comes είναι ο τίτλος του πέμπτου στούντιο άλμπουμ του αμερικανικού heavy metal συγκροτήματος Iced Earth, το οποίο κυκλοφόρησε τον Ιούλιο του 1998 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Century Media". Επανεκδόθηκε το 2008 από την ίδια εταιρεία, με τρία επιπλέον κομμάτια.
Αυτός ήταν ο πρώτος δίσκος του συγκροτήματος που κατάφερε να μπει στους καταλόγους επιτυχιών οποιασδήποτε χώρας, ανεβαίνοντας στο # 19 των γερμανικών τσαρτ.
Τραγούδια
1. Burning Times (Barlow, Schaffer) - 3:44
2. Melancholy (Holy Martyr) (Schaffer) - 4:47
3. Disciples of the Lie (Schaffer) - 4:03
4. Watching Over Me (Schaffer) - 4:28
6. Consequences (Schaffer) - 5:36
7. My Own Savior (Barlow, Morris, Schaffer) - 3:39
8. Reaping Stone (Barlow, James MacDonough, Schaffer) - 4:02
9. 1776 (Schaffer) - 3:36
10. Blessed Are You (Schaffer) - 5:05
Θέσεις τσαρτ
Something Wicked This Way Comes (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 7 Ιουλίου 1998
Μέλη των Iced Earth
Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά την ηχογράφηση του "Something Wicked This Way Comes" είχε την εξής μορφή:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Iced Earth Κατηγορία:Άλμπουμ του 1998
FIFA 97
Το FIFA 97 (γνωστό και ως FIFA Soccer 97) είναι βιντεοπαιχνίδι ποδοσφαίρου που αναπτύχθηκε από την EA Canada και εκδόθηκε από την Electronic Arts. Κυκλοφόρησε στις 24 Ιουνίου του 1996 για υπολογιστές, ενώ αργότερα ακολούθησαν εκδόσεις για το PlayStation, SNES, Sega Mega Drive, Sega Saturn και Game Boy.
Το FIFA 97 είναι το τέταρτο παιχνίδι της σειράς FIFA και το δεύτερο που χρησιμοποιεί τη μηχανή Virtual Stadium. Το FIFA 97 διαθέτει παίκτες που αποτελούνται από πολύγωνα, σε αντίθεση με το FIFA Soccer 96 που χρησιμοποιούσε δισδιάστατα sprites. Ωστόσο, η μηχανή γραφικών επικρίθηκε καθώς η κίνηση της ήταν νωχελική στις εκδόσεις PC και PlayStation.
Μιχαήλ του Βιζέου (γενν. 1946)
Ο Μιχαήλ, πορτογαλ. Miguel de Bragança, duque de Viseu, infante de Portugal (γενν. 3 Δεκεμβρίου 1946) από τον Οίκο της Μπραγκάνσα είναι δούκας του Βιζέου και πρίγκιπας (infante) της Πορτογαλίας.
Βιογραφία
Είναι ο δευτερότοκος γιος του Ντουάρτε Β΄ δούκα της Μπραγκάνσα και της Μαρίας-Φραγκίσκης της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα, κόρης του Πέτρου ντε Αλκάνταρα πρίγκιπα του Γκράο-Παρά.
FIFA 97
Σχολιασμός
Ο σχολιασμός του παιχνιδιού περιλαμβάνει τα ονόματα των περισσότερων παικτών στο παιχνίδι. Τα ονόματα των ομάδων σχολιάζονται από τον Τζον Μότσον. Για να κρατήσει το σχολιασμό από το να ακούγεται πολύ ρομποτικός, η EA Sports κατέγραψε τον Μότσον να λέει κάθε φράση τέσσερις φορές, κάθε φορά σε διαφορετικό τόνο.
Μιχαήλ του Βιζέου (γενν. 1946)
Βιογραφία
Ο δομ Μιγκουέλ Ραφαέλ Γκαμπριέλ Ξαβιέ Τερέζα Μαρία Φέλιξ είναι 4ος στη διαδοχή του θρόνου της Πορτογαλίας, μετά από τον μεγαλύτερο αδελφό του Ντουάρτε Πίο και τους δύο γιους εκείνου Αλόνσο και Ντίνις. Γεννήθηκε στη Βέρνη της Ελβετίας. Ο δούκας είναι ζωγράφος, θαυμαστής του Βερμέερ και του υπερρεαλιστή Χ. Ρ. Γκίγκερ. Αποφοίτησε από τη Σχολή Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου της Λισαβόνας. Ίδρυσε το 2011 την Ετήσια Εβδομάδα Πορτογάλων της Βραζιλίας (Luso-brasileiros) της Τέχνης της Άλλης Άποψης (Aldravist Art), στην Πορτογαλία και στη Βραζιλία εναλλάξ. Η 5η σύνοδός της εορτάστηκε στη Μαριάνα, στην πολιτεία Μίνας Γκεράις της Βραζιλίας.
FIFA 97
Υποδοχή
Το περιοδικό Play στο τεύχος 15 και το Official UK PlayStation Magazine στο τεύχος 15 έδωσαν στην έκδοση PlayStation βαθμολόγησαν το παιχνίδι με 70% και 7/10, αντίστοιχα. Το GameSpot έδωσε στην έκδοση PlayStation 7.1/10 και στην έκδοση PC 8.2/10.
Μιχαήλ του Βιζέου (γενν. 1946)
Βιογραφία
Είναι άγαμος και ζει στο Σαντάρ, στον δήμο Νέλας της περιοχής Βιζέου, στον "οίκο των ευγενών" (Casa das Fidalgas), ένα εξοχικό μέγαρο που πρωτοκατασκευάστηκε τον 14ο αι.
FIFA 97
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 1996 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Electronic Arts Κατηγορία:FIFA (σειρά βιντεοπαιχνιδιών) Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια αθλητισμού Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια των Windows Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια DOS Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Sega Saturn Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Game Boy Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του SNES Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Mega Drive Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ανεπτυγμένα στον Καναδά
Μιχαήλ του Βιζέου (γενν. 1946)
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Μπραγκάνσα
Γ.Σ. Πανιώνιος Νέας Ιωνίας
Τίτλοι
Ο μοναδικός τίτλος που έχει κατακτήσει ο Πανιώνιος Νέας Ιωνίας είναι το πρωτάθλημα της Γ' Κατηγορίας ΕΠΣΘ την σεζόν 1996-97.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Μαγνησίας Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1986 Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1986
Καραμπουλάκ (Δημοκρατία της Ινγκουσετίας)
Το Καραμπουλάκ (Ινγκουσετικά: Илдарха-ГIала, Ρωσικά: Карабулак) είναι πόλη στη Δημοκρατία της Ινγκουσετίας στη Ρωσία, η οποία βρίσκεται στον ποταμό Σούνζα (παραπόταμος του Τέρεκ), 20 χιλιόμετρα βόρεια του Μαγκάς, το οποίο είναι η πρωτεύουσα της δημοκρατίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, ο πληθυσμός της πόλης ανήλθε στα 30.961 άτομα. Στην απογραφή του 2002 ο πληθυσμός ανήλθε στα 31,279 άτομα, ενώ στην απογραφή του 1989 ανήλθε στα 9,354 άτομα.
Ιστορία
Το Κοζακικό στάνιτσα του Καραμπουλάκσκαγια (Карабулакская) ιδρύθηκε τον 19ο αιώνα.. Το καθεστώς πόλης χορηγήθηκε το 1995.
Στη δεκαετία του 1990, ο πληθυσμός της πόλης υπερδιπλασιάστηκε, λόγω μιας εισροής προσφύγων από τη γειτονική Τσετσενία.
Διοικητικό και δημοτικό καθεστώς
Εντός του πλαισίου των διοικητικών διαιρέσεων, είναι ενσωματωμένο ως πόλη δημοκρατικής σημασίας του Καραμπουλάκ, έχοντας ισοδύναμο καθεστώς με αυτό των επαρχιών. Ως δημοτική διαίρεση, η πόλη δημοκρατικής σημασίας του Καραμπουλάκ είναι ενσωματωμένη ως Αστικό Οκρούγκ του Καραμπουλάκ.
Οικονομία
Ένα χημικό εργοστάσιο βρίσκεται στο Καραμπουλάκ.
Παραπομπές
Καραμπο
Ερρίκος της Κοΐμπρα
Ο Ερρίκος, πορτογαλ. Hennrique de Bragançc, duque de Coimbra, infante de Portugal (6 Νοεμβρίου 1949 - 14 Φεβρουαρίου 2017) από τον Οίκο της Μπραγκάνσα ήταν δούκας της Κοΐμπρα και πρίγκιπας της Πορτογαλίας.
Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Ντουάρτε Νούνο δούκα της Μπραγκάνσα, επικεφαλής του Οίκου & τιτουλάριου βασιλιά της Πορτογαλίας και της Μαρίας-Φραγκίσκης των Ορλεάνης-Μπραγκάνσα, κόρης το υΠέτρου ντε Αλκάνταρα πρίγκιπα του Γκράο-Παρά.
Ο δομ Ενρίκε Νούνο Ζοάο Μιγκέλ Γκαμπιέλ Ραφαέλ γεννήθηκε στη Βέρνη της Ελβετίας και ήταν 5ος στη διαδοχή του θρόνου της Πορτογαλίας. Ο μεγαλύτερος αδελφός του Ντουάρτε Πίο είναι ο επικεφαλής του Οίκου της Μπραγκάνζα, που βασίλευσε στην Πορτογαλία ως το 1910.
Το 1950 ο απαγορευτικός για τον Οίκο του νόμος καταργήθηκε και επετράπη στην οικογένειά του να επιστρέψει στην Πορτογαλία, πράγμα που έκανε με τους γονείς του και τους μεγαλύτερους αδελφούς του το 1952. Απεβίωσε 68 ετών.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Μπραγκάνσα
Ρυθμός Λουδοβίκου ΙΓ΄
μικρογραφία|380x380εσ|Γραφείο ιδιωτικού μεγάρου στην [[πλατεία των Βοσγίων, γύρω στο 1650 (Μουσείο Καρναβαλέ).]] Ο ρυθμός Λουδοβίκου ΙΓ΄ή στυλ Λουδοβίκου ΙΓ΄ είναι ρυθμός διακόσμησης, επίπλων και αρχιτεκτονικής, που αναπτύχθηκε στη Γαλλία κατά τη βασιλεία του Λουδοβίκου ΙΓ΄ από το 1610 έως το 1643 και εκτείνεται μέχρι την ανάρρηση στην εξουσία του Λουδοβίκου ΙΔ' το 1661, καλύπτοντας την πρώτη περίοδο της Γαλλικής τέχνης του 17ου αιώνα.
Αντιστοιχεί στο πρώιμο μπαρόκ και ενσαρκώνει τη μετάβαση από τον ύστερο μανιερισμό στις πρώιμες μορφές του γαλλικού κλασικισμού, που έφθασε στο απόγειο με το στυλ Λουδοβίκου ΙΔ΄ από τη δεκαετία του 1660 και μετά, κατά την εποχή του Λουδοβίκου ΙΔ΄.
Χαρακτηριστικά
Το στυλ Λουδοβίκου ΙΓ΄ ή Λουί Τρεζ ήταν μια μόδα στην ιστορία της γαλλικής τέχνης και αρχιτεκτονικής, που επηρέασε ιδιαίτερα τις εικαστικές και διακοσμητικές τέχνες. Συνδέεται με την εποχή του Λουδοβίκου ΙΓ΄ ο οποίος ήταν παιδί όταν ανέβηκε στο θρόνο το 1610 και τη μητέρα του, Μαρία των Μεδίκων, η οποία ανέλαβε τις εξουσίες του αντιβασιλέα.
Ζωγραφική
μικρογραφία|250x250εσ|Εραστές (1614–1618), [[Μουσείο Πούσκιν, Μόσχα]] Η γαλλική ζωγραφική, στις αρχές της βασιλείας του Λουδοβίκου ΙΓ΄ (μέχρι περίπου το 1620) εξακολουθούσε να επηρεάζεται από τις όψιμες μανιεριστικές εκφάνσεις της Δεύτερης Σχολής του Φονταινεμπλώ, που ιδρύθηκε από τον Ερρίκο Δ΄ τη δεκαετία του 1590, στην οποία ανήκαν Φλαμανδοί και Γάλλοι καλλιτέχνες, όπως ο ζωγράφος Μαρτέν Φρεμινέ. Στη συνέχεια, η ζωγραφική του στυλ Λουδοβίκου ΙΓ΄ είχε επιρροές από τον Βορρά, μέσω της φλαμανδικής ζωγραφικής μπαρόκ και της ζωγραφικής της ολλανδικής Χρυσής Εποχής και από την Ιταλία, μέσω του πρώιμου μπαρόκ. Οι ζωγράφοι που επηρέασαν περισσότερο ήταν ο Καραβάτζο, με ισχυρό ρεύμα Καραβαντζιστών στη Γαλλία, και ο Πέτερ Πάουλ Ρούμπενς. Μεταξύ των Γάλλων ζωγράφων που συνδύασαν το ιταλικό μπαρόκ με την αγάπη για τις σκηνές καθημερινής ζωής ήταν ο Ζωρζ ντε Λα Τουρ, ο Σιμόν Βουέ και οι αδερφοί Λε Ναίν. Ο Βουέ εκπαίδευσε τους ακαδημαϊκούς ζωγράφους της επόμενης γενιάς, αν και το έργο του Νικολά Πουσέν αποδείχθηκε ότι είχε μεγαλύτερη επιρροή στη μεταγενέστερη γαλλική ζωγραφική.
Εστέρας λιπαρού οξέος
Οι εστέρες λιπαρών οξέων της γλυκερόλης έχουν τη μορφή άχρωμης έως καφέ σκόνης, νιφάδων, χοντρής σκόνης, κοκκώδους σκόνης ή κοκκωδών ή κηρωδών συσσωματωμάτων, ή είναι άχρωμα έως καφέ ημι-ρευστα ή ρευστά. Είναι άοσμα ή έχουν μια χαρακτηριστική μυρωδιά.
Το βιοντίζελ είναι συνήθως εστέρες λιπαρών οξέων που παράγονται από την μετεστεροποίηση των φυτικών ελαίων και λιπών, η οποία οδηγεί στην αντικατάσταση του συστατικού της γλυκερίνης με μια διαφορετική αλκοόλη.
Ρυθμός Λουδοβίκου ΙΓ΄
Αρχιτεκτονική - Γλυπτική
μικρογραφία|250x250εσ|Το [[παλάτι του Λουξεμβούργου στο Παρίσι (1615–1645)]] Η αρχιτεκτονική είναι ίσως ο πιο παραγωγικός τομέας για τις τέχνες κατά τη διακυβέρνηση της Μαρίας των Μεδίκων και του Λουδοβίκου ΙΓ΄. Ο μεγαλύτερος Γάλλος αρχιτέκτονας της εποχής Σαλομόν ντε Μπρος σχεδίασε το Μέγαρο της Δικαιοσύνης στη Ρεν και, για τη Μαρία των Μεδίκων, το παλάτι του Λουξεμβούργου στο Παρίσι (άρχισε το 1615). Ο ντε Μπρος ξεκίνησε μια παράδοση κλασικισμού στην αρχιτεκτονική που συνεχίστηκε από τον Ζακ Λεμερσιέ, ο οποίος σχεδίασε έργα για τον ισχυρό καρδινάλιο Ρισελιέ, μεταξύ των οποίων το Παλαί Ρουαγιάλ που κατασκευάστηκε ως προσωπική κατοικία του Καρδινάλιου (1633 έως 1639) και το παρεκκλήσιο της Σορβόννης στο Παρίσι (άρχισε το 1635). Κάστρα ανεγέρθηκαν ή τροποποιήθηκαν, σημείο αναφοράς στην ιστορία της γαλλικής μπαρόκ αρχιτεκτονικής είναι το κάστρο του Μαιζόν-Λαφίτ που κατασκεύασε ο Φρανσουά Μανσάρ (1630 έως 1651). Κατά την επόμενη γενιά αρχιτεκτόνων, το γαλλικό μπαρόκ πήρε έναν ακόμη μεγαλύτερο κλασικό προσανατολισμό. Οι κυριότεροι γλύπτες της περιόδου είναι ο Ζακ Σαραζέν και ο Ζαν Βαρέν, ικανοί τεχνίτες που προανήγγειλαν τα μεγάλα ταλέντα που άκμασαν επί Λουδοβίκου ΙΔ΄.
Εστέρας λιπαρού οξέος
Οι μεθυλεστέρες των λιπαρών οξέων (FAME) είναι εστέρες των λιπαρών οξέων. Τα φυσικά χαρακτηριστικά των μεθυλεστέρων των λιπαρών οξέων είναι πιο κοντά σε αυτά των ορυκτών καυσίμων ντίζελ από αγνά φυτικά έλαια, αλλά οι ιδιότητες εξαρτώνται από το είδος του φυτικού ελαίου. Ένα μείγμα από διαφορετικούς μεθυλεστέρες λιπαρών οξέων αναφέρεται συνήθως ως βιοντίζελ, η οποία είναι ανανεώσιμη εναλλακτική λύση καυσίμων. Οι FAME έχουν φυσικές ιδιότητες παρόμοιες με εκείνες του συμβατικού diesel. Επίσης, είναι μη τοξικοί και βιοαποικοδομήσιμοι.
Ρυθμός Λουδοβίκου ΙΓ΄
Εσωτερική διακόσμηση - Έπιπλα
Τα έπιπλα στυλ Λουδοβίκου ΙΓ΄ είναι ογκώδη και στιβαρά κατασκευασμένα, χαρακτηρίζονται από σκαλίσματα και στροφές (σχηματισμένες σε τόρνο). Τα κοινά διακοσμητικά μοτίβα τους περιλαμβάνουν χερουβείμ, περίτεχνους κυλίνδρους, διακοσμητικά πλαίσια, καλάθια με φρούτα και λουλούδια, γκροτέσκο μάσκες και είναι βαριά υπερφορτωμένα. Στις καρέκλες και τις πολυθρόνες προστέθηκαν μπράτσα. Σαν υλικά χρησιμοποιήθηκαν δρυς, έβενος, καρυδιά και πεύκο, τα τυπικά ξύλα της εποχής. Οι ξύλινες επενδύσεις σύντομα έδωσαν τη θέση τους στο ελεφαντόδοντο, το μάρμαρο, τη χρωματιστή πέτρα και διάφορα μέταλλα, όπως ο κασσίτερος και ο χαλκός.
Εστέρας λιπαρού οξέος
Οι αιθυλεστέρες των λιπαρών οξέων είναι βιοδείκτες για την ανθρώπινη κατανάλωση αιθανόλης (αλκοολούχων ποτών).
Αναφορές
Κατηγορία:Εστέρες Κατηγορία:Λιπαρά οξέα
Ρυθμός Λουδοβίκου ΙΓ΄
Παραπομπές
Κατηγορία:Μπαρόκ αρχιτεκτονική στη Γαλλία
Σκροπονέρια Εύβοιας
Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Σκροπονέρια Βοιωτίας
Γεωγραφία - Ιστορία
Τα Σκροπονέρια Εύβοιας βρίσκονται στις δυτικές ακτές του Βόρειου Ευβοϊκού κόλπου. Είναι χτισμένα στο βάθος του ομώνυμου όρμου, ενώ ο συνώνυμος οικισμός Σκροπονέρια Βοιωτίας ή «Ακτή Βοιωτίας» μόλις 3 χλμ. δυτικότερα. Δημιουργήθηκε από τον οικοδομικό συνεταιρισμό των Ελλήνων βουλευτών γι' αυτό και αναφέρεται ως «Πολιτεία» ή «Βουλευτικά». Απέχει 29 χλμ. Δ. από την Χαλκίδα και 13 χλμ. Δ. από την Ανθηδόνα. Ο οικισμός έχει θέα προς βορρά τον ομώνυμο όρμο του Σκροπονερίου και το νησάκι Γλαρονήσι. Νοτιοδυτικά του οικισμού βρίσκεται η Παραλίμνη και το όρος Πτώον. Στην αρχαιότητα ήταν γνωστά με το όνομα «φωκών όρμος». Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρονται επίσημα το 1991 να απογράφονται στην τότε κοινότητα Λουκισίων. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με την Ανθηδόνα, τα Λουκίσια και την Υλίκη αποτελούν την τοπική κοινότητα Λουκισίων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ανθηδώνος του Δήμου Χαλκιδέων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 36 μόνιμους κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Εύβοιας Κατηγορία:Δήμος Χαλκιδέων
Μπαλς (Αλβανία)
Το Μπαλς (Ballsh ή Ballshi) είναι πόλη και πρώην δήμος στον νομό Φιέρ της νότιας Αλβανίας. Στη μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης το 2015 έγινε δημοτική ενότητα και έδρα του δήμου Μαλλακάστρα. Ήταν η έδρα της πρώην επαρχίας Μαλλακάστρα. Ο πληθυσμός στην απογραφή του 2011 ήταν 7.657 κάτοικοι.
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία|Αρχαιολογικό Πάρκο Βυλλίδας Το Μπαλς βρίσκεται κοντά στην αρχαία πόλη της Βυλλίδας, μια πόλη της ιλλυρικής περιόδου. Οι σλαβικές εισβολές του 6ου και 7ου αιώνα προκάλεσαν την παρακμή της πόλης, ενώ το Μπαλς χτίστηκε με υλικά που αρπάγησαν από την αρχαία πόλη.
Οικονομία
Η περιοχή γύρω από την πόλη διαθέτει πλούσια κοιτάσματα αργού πετρελαίου και έχει διάσπαρτες πετρελαιοπηγές οι οποίες δημιουργήθηκαν κατά τη διάρκεια της κομμουνιστικής δικτατορίας. Μόνο ένα μικρό τμήμα αυτών των πηγών λειτουργεί σήμερα, αλλά η πόλη διαθέτει ένα λειτουργικό διυλιστήριο, και οι εξαγωγές νάφθας είναι σημαντικές.
Το διυλιστήριο ανήκε στην Taçi Oil μέσω της ARMO (Anika Mercuria Refinery Associated Oil, ιδιοκτησίας της Anika Enterprises). Το 2013, η ARMO πωλήθηκε στην εταιρεία Heaney Assets Corporation, εταιρεία από το Αζερμπαϊτζάν.
Αθλητισμός
Η ομάδα της πόλης ΚΦ Βύλλις Μπαλς, αγωνίζεται στο στάδιο Αντούς Μούτσα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Αλβανίας
Χανς Άντολφ Κρεμπς
Ο σερ Χανς Άντολφ Κρεμπς (Hans Adolf Krebs, 25 Αυγούστου 1900 – 22 Νοεμβρίου 1981) ήταν Γερμανοβρετανός γιατρός και βιοχημικός. Υπήρξε ο πρωτοπόρος επιστήμονας στη μελέτη της κυτταρικής αναπνοής, του μονοπατιού που ευθύνεται για την παραγωγή ενέργειας στα κύτταρα. Εϊναι γνωστός για την ανακάλυψη του κύκλου της ουρίας και του κύκλου του κιτρικού οξέος, ο οποίος και ονομάστηκε «κύκλος του Κρεμπς» προς τιμή του. Για την ανακάλυψη του τελευταίου τιμήθηκε με το βραβείο Νόμπελ Φυσιολογίας ή Ιατρικής το 1953.
Πρωιμη ζωή και εκπαίδευση
O Κρεμπς γεννήθηκε το 1900 στο Χίλντεσχαϊμ της Γερμανίας και γονείς του ήταν η Άλμα Κρεμπς (το γένος Ντάβιντσον) και ο Γκέοργκ Κρεμπς, χειρουργός ωτορινολαρυγγολόγος. Αποφασίζοντας να ακολουθήσει το επάγγελμα του πατέρα του, εισήχθη στο Πανεπιστήμιο του Γκέτινγκεν τον Δεκέμβριο του 1918 για να σπουδάσει ιατρική. Το 1919 μετακινήθηκε στο Πανεπιστήμιο του Φράιμπουργκ. Το 1923 δημοσίευσε το πρώτο του άρθρο σχετικά με τις τεχνικές χρώσης των κυττάρων, μια μελέτη την οποία ξεκίνησε το 1920 υπό την καθοδήγηση του καθηγητή Μόλεντορφ. Κατά την κλινική του άσκηση έτσι ώστε να αποκτήσει την άδεια γιατρού, αποφάσισε να ασχοληθεί οριστικά με την έρευνα. Το 1924 εκπαιδεύθηκε στο τμήμα χημείας του παθολογικού ινστιτούτου του νοσοκομείου Τσαριτέ στο Βερολίνο, στον τομέα της βιοχημείας. Απέκτησε τον τίτλο του γιατρού το 1925 από το Πανεπιστήμιο του Αμβούργου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί ιατροί Κατηγορία:Βρετανοί ιατροί Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Φυσιολογίας και Ιατρικής Κατηγορία:Βρετανοί Εβραίοι Κατηγορία:Γερμανοβρετανοί Κατηγορία:Εταίροι της Βασιλικής Εταιρείας Κατηγορία:Βιοχημικοί
Portal A Interactive
thumb|200px|Το λογότυπο της εταιρείας Η Portal A είναι εταιρεία ψηφιακού περιεχομένου που δημιουργεί επώνυμες και αυθεντικές παραγωγές ψυχαγωγίας. Η Portal A ιδρύθηκε από τους Νέιτ Χαουτέλινγκ, Κάι Χάσον και Ζακ Μπλουμ. Η εταιρεία έχει γραφεία στο Σαν Φρανσίσκο και το κέντρο του Λος Άντζελες.
Στις αρχές του 2019, η εταιρεία σύναψε στρατηγική συνεργασία με την Wheelhouse Entertainment των Μπρεντ Μοντγκόμερι και Τζίμι Κίμελ, λαμβάνοντας μια μειοψηφία των μετοχών της εταιρείας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανικές εταιρίες παραγωγής κινουμένων σχεδίων
Αντώνης Κοβάτσεφ
Ο Αντώνης Κοβάτσεφ είναι Έλληνο-Βούλγαρος διεθνής αθλητής της πετοσφαίρισης.
Τα πρώτα χρόνια της καριέρας του στο βόλεϊ αγωνιζόταν σαν διαγώνιος για να αλλάξει θέση σε ακραίος τα τελευταία χρόνια. Ξεκίνησε στην Πόζαρτσικ το 1986 και το 1998 πήρε την μεγάλη μεταγραφή για την Λέφσκι Σόφιας. Το 1990 ήρθε στην Ελλάδα για τον Ιωνικό Ν.Φ. και μετά από δύο χρόνια στον Κτησιφών πήρε μεταγραφή για τον Παναθηναϊκό.
Στον Παναθηναϊκό έκανε μεγάλη καριέρα κι αγωνίστηκε στην ομάδα έξι χρόνια από το 1993 έως το 2000 με μια διακοπή το 1997 που πήγε στην Ιταλική Νάπολι. Με την ομάδα του Παναθηναικού ήταν πρωταθλητής Ελλάδος το 1995 και το 1996.
Μετά τον Παναθηναϊκό πήγε στον ΠΑΟΚ έως το 2003 εκτός ένα εξάμηνο που έπαιξε στην Ολυμπιάδα. Το 2003 πήρε μεταγραφή για την Α.Ε. Νίκαι και την επόμενη χρονιά για το Παγκράτι και το 2005 την Ανόρθωση και την Γαλλική Μονπελιέ, το 2007 στον Ηρακλή όπου κατέκτησε για 3η φορά το πρωτάθλημα .Από το 2009 αγωνίζεται στην Παναχαϊκή και την Α2.
Με την εθνική Ελλάδας έχει 80 συμμετοχές. Αδελφός του είναι ο Σάββας επίσης διεθνής με την εθνική Ελλάδος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πετοσφαιριστές Παναχαϊκής Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της πετοσφαίρισης Κατηγορία:Πετοσφαιριστές ΠΑΟ Κατηγορία:Πετοσφαιριστές Ηρακλή Κατηγορία:ΠΑΟΚ Κατηγορία:Βούλγαροι αθλητές
NGC 918
Ο NGC 918 είναι ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας ο οποίος απέχει περίπου 67 εκατομμύρια έτη φωτός από τον Γαλαξία μας και βρίσκεται στον αστερισμό Κριό. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Τζων Χέρσελ (John Herschel) στις 11 Ιανουαρίου 1831. Δεν ανήκει σε κάποιο σμήνος ή ομάδα γαλαξιών και έχει ενεργό γαλαξιακό πυρήνα.
Υπερκαινοφανείς
Δύο υπερκαινοφανείς έχουν παρατηρηθεί στον γαλαξία αυτόν. Ο πρώτος είναι ο SN 2009js που ανακαλύφθηκε στις 11 Οκτωβρίου 2009 και έχει φαινόμενο μέγεθος 17,2. και ο δεύτερος ο SN 2011ek που έχει φαινόμενο μέγεθος 16,4 και ανακαλύφθηκε στις 4 Αυγούστου 2011 από τον Koichi Itagaki.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ραβδωτοί σπειροειδείς γαλαξίες Κατηγορία:Κριός (αστερισμός) 0918 09236 01888 Κατηγορία:Ενεργοί γαλαξίες
C7H10
Ο μοριακός τύπος C7H10, με μοριακή μάζα 94,16 amu, μπορεί να αναφέρεται σε ισομερείς υδρογονάνθρακες με βαθμό ακορεστότητας 3, και πιο συγκεκριμένα στα ακόλουθα ισομερή θέσης:
Τρικυκλοεπτίνια
Κατηγορία:Αποσαφήνιση Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις χημικών τύπων Κατηγορία:C7
Αυτοκινητόδρομος 4 (Γαλλία)
Ο Αυτοκινητόδρομος A4 (γνωστός και ως Αυτοκινητόδρομος της Ανατολής) είναι ένας από τους πιο κεντρικούς και πολυσύχναστους αυτοκινητοδρόμους στη Γαλλία. Με μήκος 482 χιλιόμετρα συνδέει το Παρίσι με το Στρασβούργο. Εξυπηρετεί κυρίως τα ανατολικά προάστια του Παρισιού και όλη τη βορειανατολική περιοχή της Γαλλίας. Ξεκινάει από την Περιφερειακή οδό του Παρισιού (Boulevard Péripherique) και καταλήγει στα σύνορα με τη Γερμανία στο Στρασβούργο όπου η προέκταση του είναι ο γαλλικός αυτοκινητόδρομος Α35 που καταλήγει στη Βασιλεία. Επίσης συνδέει το Παρίσι με το θεαματικό πάρκο της Ντίσνεϋλαντ.
Ο αυτοκινητόδρομος ξεκίνησε να κατασκευάζεται στις αρχές τις δεκαετίας του 1970 με το πρώτο τμήμα να παραδίδεται κοντά στο Στρασβούργο το 1971. Το 1974-1975 παραδίδονται τα περισσότερα τμήματα του αυτοκινητοδρόμου με το συνολικό άξονα να παραδίδεται το 1976. Τέλος το 2010 έγινε η τελευταία προσθήκη του άξονα όπου προστέθηκε μία νέα χάραξη που παρακάμπτει την πόλη του Ρενς καθώς η παλιά χάραξη περνούσε μέσα από την πόλη. Το τμήμα από τον περιφερειακό του Παρισιού μέχρι τον Α86 είναι το πιο πολυσύχναστο κομμάτι σε όλη την Ευρώπη, καθώς πάνω από 257.000 οχήματα διέρχονται καθημερινώς από αυτό το τμήμα σύμφωνα με στατιστική μελέτη του 2002.
Διαδρομή
thumb|left|350px|Τμήμα του αυτοκινητοδρόμου κοντά στη [[Ρενς.]] thumb|left|350px|Τμήμα του αυτοκινητοδρόμου κοντά στο [[Παρίσι.]] thumb|left|340px|Άποψη του αυτοκινητοδρόμου της Ανατολής.
Πόλεις
Ο Αυτοκινητόδρομος της Ανατολής περνάει από σημαντικές πόλεις όπως:
Αεροδρόμια
Ο Αυτοκινητόδρομος της Ανατολής συνδέεται με τα παρακάτω αεροδρόμια:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυτοκινητόδρομοι της Γαλλίας
Λεωνίδας Καραμαούνας
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1890 και σπούδασε ιατρική.
Εξελέγη βουλευτής Θεσσαλονίκης με το κόμμα των Φιλελευθέρων το 1936. Το 1944 διορίστηκε δήμαρχος Θεσσαλονίκης από το ΕΑΜ, μαζί με τον Δημήτριο Καββάδα. Το 1944 ήταν εθνοσύμβουλος Θεσσαλονίκης στο Εθνικό Συμβούλιο της ΠΕΕΑ. Επανεξελέγη βουλευτής το 1950 και επανεξελέγη στις 12 Δεκεμβρίου 1951 στη θέση του Γιάννη Ιμβριώτη.
Τον Μάιο του 1950 προσχώρησε στην ΕΔΑ και στις 5 Ιουλίου 1951 στον Δημοκρατικό Συναγερμό.
Με τη σύζυγό του, Κατίνα, απέκτησαν παιδιά.
Απεβίωσε σε ηλικία 73 ετών στη Θεσσαλονίκη και κηδεύτηκε στις 19 Φεβρουαρίου 1963 από τον ιερό ναό της του Θεού Σοφίας.
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων Κατηγορία:Έλληνες αντιστασιακοί Κατηγορία:Δήμαρχοι Θεσσαλονίκης