cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μεράπι
Στις 25 Οκτωβρίου 2010, η ινδονησιακή κυβέρνηση έθεσε την προειδοποίηση για το όρος Μεράπι στο υψηλότερο επίπεδο και προειδοποίησε τους χωρικούς σε απειλούμενες περιοχές να μετακινηθούν σε ασφαλέστερο έδαφος. Η ζώνη αποκλεισμού έφτασε τα 20 χιλιόμετρα από το ηφαίστειο και όλοι οι κάτοικοι των χωριών της ζώνης ειδοποιήθηκαν να εκκενώσουν την περιοχή. Οι αξιωματούχοι είπαν ότι περίπου 500 ηφαιστειακοί σεισμοί είχαν καταγραφεί στο βουνό το Σαββατοκύριακο 23-24 Οκτωβρίου, και ότι το μάγμα είχε ανέλθει περίπου 1 χιλιόμετρο κάτω από την επιφάνεια, λόγω της σεισμικής δραστηριότητας. Από το απόγευμα της 25ης Οκτωβρίου 2010 το όρος Μεράπι εξήλθε λάβα από τις νότιες και νοτιοανατολικές πλαγιές του. Η έκρηξη του 2010 προκάλεσε 353 με 386 νεκρούς, η πιο θανάσιμη του έτους, ενώ 17.000 άνθρωποι παραπονέθηκαν για αναπνευστικά προβλήματα. Κατά τη διαδικασία εκκένωσης, συνολικά 350.000 άνθρωποι απομακρύνθηκαν από τις εστίες τους.
Το βουνό εκρηγνυόταν μέχρι τις 30 Νοεμβρίου 2010, ωστόσο η εκρηκτικής δραστηριότητας μειώθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2010 και το καθεστώς επίσημου συναγερμού μειώθηκε στο επίπεδο 3. Το ηφαίστειο είναι τώρα 2.930 μέτρα ψηλό, 38 μέτρα χαμηλότερα από ό,τι πριν από τις εκρήξεις του 2010. Η έκρηξη του 2010 ήταν η ισχυρότερη του ηφαιστείου τον τελευταίο αιώνα, όχι όμως και η πιο φονική. Η πιο φονική έκρηξη του ηφαιστείου έλαβε χώρα το 1930 και από αυτή έχασαν τη ζωή τους 1.300 άνθρωποι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ηφαίστεια της Ινδονησίας
Ημερολόγιο του Μερέρ
Το Ημερολόγιο του Μερέρ (Πάπυρος Τζαρφ Α και Β) είναι αρχεία γραμμένα πριν από 4500 χρόνια που καταγράφουν τις καθημερινές δραστηριότητες των εργατών που πήραν μέρος στην κατασκευή της Μεγάλης Πυραμίδας της Γκίζας. Το κείμενο βρέθηκε το 2013 από μια γαλλική αποστολή υπό τον Πιέρ Ταγιέ (Pierre Tallet) του Πανεπιστημίου της Σορβόννης σε ένα σπήλαιο στο Ουάντι αλ Τζαφρ. Το κείμενο είναι γραμμένο σε ιερογλυφικά και ιερατικά σε πάπυρο. Οι πάπυροι αυτοί είναι οι παλιότεροι που έχουν βρεθεί ποτέ. Το Ημερολόγιο του Μερέρ χρονολογείται από το 26ο χρόνο βασιλείας του Χέοπα. Περιγράφει αρκετούς μήνες εργασίας με τη μεταφορά ασβεστόλιθου από τη Τούρα στη Γκίζα. Ο Μερέρ ήταν μεσαίου επιπέδου αξιωματούχος με τον τίτλο του «επιθεωρητή» (shd). Ήταν ο υπεύθυνος για την μεταφορά των πετρών από τα λατομία της Τούρα στην πυραμίδα. Οι πέτρες κατά πάσα πιθανότητα προορίζονταν για την εξωτερική επικάλυψη της πυραμίδας. Περίπου κάθε δέκα μέρες, πραγματοποιούνταν δύο ή τρία ταξίδια μετ’ επιστροφής. Υπό τον Μερέρ δούλευαν περίπου 40 άτομα που εργάζονταν στις βάρκες μεταφοράς. Η περίοδος που καλύπτει ο πάπυρος εκτείνεται από τον Ιούλιο ως το Νοέμβριο.
Οι καταγραφές είναι όλες τοποθετημένες στην ίδια γραμμή. Στην πάνω γραμμή είναι οι μήνες και η εποχή. Από κάτω από αυτή είναι μια οριζόντια γραμμή με τις μέρες των μηνών. Κάτω από την καταγραφή των ημερών υπάρχουν πάντα δύο κάθετες στήλες περιγράφοντας τι έγινε στην κάθε μέρα: (Μέρος Β ΙΙ) ''«[Μέρα 1] ο προϊστάμενος 6 ομάδων Ιντζερού από την Ηλιούπολι σε βάρκα μεταφοράς για να μας φέρουν φαγητά από την Ηλιούπολι ενώ οι ανώτεροι είναι στην Τούρα», Ημέρα 2 Ο επιθεωρητής Μερέρ περνάει τη μέρα του με την ομάδα του φορτώνοντας πέτρα στη Βόρεια Τούρα. Περνάμε τη νύχτα στη Βόρεια Τούρα.» ''.
Εκτός από το Μερέρ, στα σωζόμενα αποσπάσματα του παπύρου αναφέρονται και κάποια άλλα άτομα. Το πιο σημαντικό από αυτά είναι ο Ανκχάφ, ο οποίος είναι γνωστός και από άλλες πηγές. Στον ημερολόγιο αποκαλείται «ο ευγενής» (ιρί-παρ) και επόπτης του Ρα-σι-Χουφού. Αυτό ήταν το λιμάνι της Γκίζα όπου έφταναν οι πέτρες για την κατασκευή της πυραμίδας. Στο ημερολόγιο επίσης αναφέρονται διάφορες τοποθεσίες. Εκτός από το λιμάνι της Γκίζας, η Βόρεια Τούρα και η Νότια Τούρα είναι οι τοποθεσίες των λατομείων.
Το Ημερολόγιο του Μερέρ είναι η πρώτη ιστορική αναφορά που περιγράφει την καθημερινή ζωή των ανθρώπων που εργάστηκαν στην κατασκευή της Πυραμίδας της Γκίζας. Ο Ζάχι Χαουάς περιέγραψε το κείμενο ως «τη μεγαλύτερη ανακάλυψη στην Αίγυπτο τον 21ο αιώνα». Ο πάπυρος εκτίθεται στο Αιγυπτιακό Μουσείο στο Κάιρο.
Πίνακας μεταλλίων Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων 2012
Χρυσό: Οι χώρες που κέρδισαν έστω ένα χρυσό μετάλλιο.
Ασημένιο: Οι χώρες που κέρδισαν έστω ένα ασημένιο μετάλλιο.
Χάλκινο: Οι χώρες που κέρδισαν έστω ένα χάλκινο μετάλλιο.
Μπλε: Οι χώρες που δεν κέρδισαν κάποιο μετάλλιο.
Κόκκινο: Χώρες και περιοχές που δεν πήραν μέρος στους Αγώνες.]]
Κυβέρνηση Καραγιώργη Πέτροβιτς 1811
Η Κυβέρνηση Καραγιώργη Πέτροβιτς του 1811 ήταν η πρώτη Κυβέρνηση της Σερβίας που είχε στην σύνθεση της υπουργούς. Ήταν στην πραγματικότητα μη αναγνωρισμένη διεθνώς, είχε δημιουργηθεί με την ονομασία Διοικητικό συμβούλιο των Σέρβων από τους επαναστατημένους Σέρβους της πρώτης Σερβικής εξέγερσης. Έπαψε να υπάρχει με την καταστολή της εξέγερσης το 1813 από τους Οθωμανούς. Επόμενη κυβέρνηση ήταν το Διοικητικό συμβούλιο του κράτους 1834.
Πίνακας μεταλλίων Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων 2012
Ο Πίνακας μεταλλίων των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 2012 είναι μία λίστα της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής η οποία κατατάσσει τις χώρες με βάση τον αριθμό των μεταλλίων που κατέκτησαν στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2012.
Κυβέρνηση Καραγιώργη Πέτροβιτς 1811
Πηγές
1811
Πίνακας μεταλλίων Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων 2012
Συνολικά, 10.820 αθλητές έλαβαν μέρος σε 302 αγωνίσματα των 29 αθλημάτων που πραγματοποιήθηκαν στο Λονδίνο, από 27 Ιουλίου έως 12 Αυγούστου 2012.
85 από τις 204 χώρες που έλαβαν μέρος κέρδισαν από ένα έστω μετάλλιο και 54 κέρδισαν έστω ένα χρυσό. Για πρώτη φορά στην ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων, η Γκαμπόν, η Γουατεμάλα, η Γρενάδα, η Κύπρος, το Μαυροβούνιο, το Μπαχρέιν και η Μποτσουάνα κέρδισαν κάποιο μετάλλιο, με αυτό της Γρενάδας να είναι χρυσό.
Πίνακας μεταλλίων
thumb|right|Οι νικήτριες στο τραπ γυναικών της σκοποβολής, από αριστερά προς δεξιά: Η Ζουζάνα Στεφεσέκοβα από τη Σλοβακία (ασημένιο), η Τζέσικα Ρόσι από την Ιταλία (χρυσό) και η Ντελφίν Ρο από τη Γαλλία (χάλκινο)
Παρακάτω είναι ο πίνακας μεταλλίων των Αγώνων, που κατατάσσει τις χώρες με βάση τα μετάλλια που απονεμήθηκαν από τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή στη διάρκεια των Αγώνων. Η κατάταξη δεν γίνεται με βάση το συνολικό αριθμό των μεταλλίων, αλλά πρώτα με βάση τον αριθμό των χρυσών, στη συνέχεια τον αριθμό των ασημένιων και τέλος, με βάση τον αριθμό των χάλκινων μεταλλίων. Αν μετά από αυτά υπάρχουν ισοπαλίες μεταξύ των χωρών, τότε οι χώρες κατατάσσονται στην ίδια θέση και μπαίνουν στη λίστα αλφαβητικά, σύμφωνα με τους κωδικούς χωρών της ΔΟΕ.
Στα αθλήματα της πυγμαχίας, του τζούντο, του τάε κβον ντο και της πάλης, απονεμήθηκαν δύο χάλκινα μετάλλια σε κάθε κατηγορία κιλών. Δύο ασημένια μετάλλια (και όχι χάλκινο) απονεμήθηκαν σε κολυμβητές που ισοβάθμησαν στη δεύτερη θέση στα αγωνίσματα των 200 μέτρων ελεύθερο ανδρών και στα 100 μέτρα πεταλούδα ανδρών. Δύο χάλκινα μετάλλια απονεμήθηκαν σε ποδηλάτες στο αγώνισμα του κέιριν ανδρών που ισοβάθμησαν στην τρίτη θέση. Τρία χάλκινα απονεμήθηκαν σε άλτες του ύψους μετά από τριπλή ισοβαθμία στην τρίτη θέση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2012 2012
Κατάλογος τακτικών μελών Ακαδημίας Αθηνών
Ακολουθεί κατάλογος των μελών της Ακαδημίας Αθηνών κατά σειρά εκλογής.
1926 (διορισμένοι με τη συντακτική πράξη ίδρυσης της Ακαδημίας) Δημήτριος Αιγινήτης, Φωκίων Νέγρης, Ρήγας Νικολαΐδης, Γεράσιμος Φωκάς, Κωνσταντίνος Ζέγγελης, Γεώργιος Ρεμούνδος, Άγγελος Γκίνης, Κωνσταντίνος Κτενάς, Κωνσταντίνος Μαλτέζος, Ιωάννης Χ. Πολίτης, Κωνσταντίνος Σάββας, Γεώργιος Σκλαβούνος, Εμμανουήλ Εμμανουήλ, Αλέξανδρος Βουρνάζος, Κωνσταντίνος Βέης, Γεώργιος Χατζιδάκις, Σίμος Μενάρδος, Παναγιώτης Καββαδίας, Χρήστος Τσούντας, Κωστής Παλαμάς, Γεώργιος Ιακωβίδης, Γεώργιος Σωτηριάδης, Κωνσταντίνος Άμαντος, Γεώργιος Δροσίνης, Βασίλειος Κουρεμένος, Αριστομένης Προβελέγγιος, Αντώνιος Κεραμόπουλος, Ιωάννης Καλιτσουνάκης, Γεώργιος Οικονόμος, Γεώργιος Σωτηρίου, Αναστάσιος Ορλάνδος, ο Αθηνών Χρυσόστομος, Κωνσταντίνος Ρακτιβάν, Ανδρέας Ανδρεάδης, Νικόλαος Πολίτης, Δημήτριος Παππούλιας, Θεόφιλος Βορέας, Μιχαήλ Λιβαδάς, Κωνσταντίνος Καραθεοδωρή
1927 Γεώργιος Στρέιτ, Δημήτριος Καμπούρογλου
1929 Μιχαήλ Κατσαράς, Νικόλαος Εξαρχόπουλος, Κωνσταντίνος Κουρουνιώτης, Τιμολέων Ηλιόπουλος, Γεώργιος Ιωακείμογλου, Σωκράτης Κουγέας, Κωνσταντίνος Ράλλης
1931 Γρηγόριος Ξενόπουλος, Γεώργιος Μπαλής, Σπυρίδων Δοντάς, Δημήτριος Μπαλάνος
1932 Αριστοτέλης Κούζης
1933 Μαρίνος Γερουλάνος, Δημήτριος Λαμπαδάριος, Στυλιανός Σεφεριάδης, Κωνσταντίνος Τριανταφυλλόπουλος
1934 Γεώργιος Κυριακός
1935 Σπύρος Μελάς
1936 Κυριάκος Βαρβαρέσος, Κωνσταντίνος Δημητριάδης
1938 Ζαχαρίας Παπαντωνίου, Μιχαήλ Στεφανίδης
1939 Στυλιανός Λυκούδης, ο Αθηνών Χρύσανθος
1940 Πέτρος Κοντός
1941 Γεώργιος Μαριδάκης
1943 Νικόλαος Βέης
1945 Γεώργιος Φωκάς Κοσμετάτος, Αλέξανδρος Διομήδης, Γρηγόριος Παπαμιχαήλ, Επαμεινώνδας Θωμόπουλος, Σωτήρης Σκίπης, Κωνσταντίνος Ρωμαίος, Μανόλης Καλομοίρης
1946 Παναγιώτης Ζερβός
Lego
Τα LEGO (ονομασία που προέρχεται από τις δανέζικες λέξεις leg godt που σημαίνουν "παίζω καλά") είναι δημοφιλής σειρά παιχνιδιών κατασκευής που παράγει ο Όμιλος LEGO, μια ιδιωτική εταιρεία με έδρα το Μπίλουντ της Δανίας. Η ναυαρχίδα των προϊόντων της εταιρείας «Lego», αποτελείται από πολύχρωμα συναρμολογήσιμα πλαστικά τούβλα και μια σειρά από συνοδευτικά εργαλεία, μικρές φιγούρες και διάφορα άλλα εξαρτήματα. Τα τούβλα Lego μπορούν να συναρμολογηθούν και να συνδεθούν με πολλούς τρόπους, για την κατασκευή αντικειμένων, όπως οχήματα, κτήρια, ακόμα και λειτουργικά ρομπότ. Οτιδήποτε κατασκευαστεί μπορεί στη συνέχεια να αποσυναρμολογηθεί και πάλι, και τα κομμάτια να χρησιμοποιηθούν για να δημιουργηθούν άλλα αντικείμενα.
Κατάλογος τακτικών μελών Ακαδημίας Αθηνών
1948 Χαρίτων Χαριτωνίδης
1949 Κωνσταντίνος Ισαακίδης, Παύλος Μαθιόπουλος
Lego
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Lego Κατηγορία:Παιχνίδια χτισίματος Κατηγορία:Πολιτισμός της Δανίας Κατηγορία:Δανικά εμπορικά σήματα
Κατάλογος τακτικών μελών Ακαδημίας Αθηνών
1950 Διονύσιος Κόκκινος
1951 Φαίδων Κουκουλές
1952 Βασίλειος Αιγινήτης, Ξενοφών Ζολώτας
1954 Γεώργιος Φωτεινός
1955 Γεώργιος Αθανασιάδης-Νόβας, Ερρίκος Σκάσσης, Ιωάννης Ξανθάκης, Μάξιμος Μητσόπουλος, Παναγιώτης Μπρατσιώτης, Ιωάννης Σπυρόπουλος, Σπυρίδων Μαρινάτος, Χρήστος Καρούζος
1956 Λεωνίδας Ζέρβας
1957 Ηλίας Βενέζης
1959 Παναγιώτης Κανελλόπουλος, Ιωάννης Σταματάκος, Πέτρος Πετρίδης, Ουμβέρτος Αργυρός
1960 Νικόλαος Λούβαρις, Δημήτριος Φωκάς, Βασίλειος Κριμπάς, Κωνσταντίνος Παπαϊωάννου, Ιωάννης Θεοδωρακόπουλος
1961 Κωνσταντίνος Τσάτσος
1962 Αμίλκας Αλιβιζάτος
1963 Καίσαρ Αλεξόπουλος
1965 Αντώνιος Σώχος
1966 Ηλίας Μαριολόπουλος, Ανδρέας Ξυγγόπουλος, Νικόλαος Λούρος, Φίλων Βασιλείου, Όθων Πυλαρινός, Δημήτριος Πικιώνης, Διονύσιος Ζακυθηνός
1967 Ιωάννης Χαραμής
1968 Παναγιώτης Παπατσώνης, Μιχαήλ Τόμπρος, Μιχαήλ Στασινόπουλος, Γρηγόριος Κασιμάτης
1969 Πέτρος Χάρης
1970 Γεώργιος Μυλωνάς, Γεώργιος Πανταζής, Μενέλαος Παλλάντιος, Γεώργιος Μέγας, Βασίλειος Μαλάμος, Παναγιώτης Ζέπος
1973 Περικλής Θεοχάρης, Νικόλαος Ρουσσόπουλος
1974 Νίκος Χατζηκυριάκος - Γκίκας, Γεώργιος Τσατσάς, Άγγελος Τερζάκης, Κωνσταντίνος Τρυπάνης, Ιωάννης Καρμίρης, Γεώργιος Μιχαηλίδης - Νουάρος
1976 Άγγελος Αγγελόπουλος, Βάσος Φαληρέας
1977 Λουκάς Μούσουλος, Αθανάσιος Πετσάλης - Διομήδης, Σόλων Κυδωνιάτης, Παντελής Πρεβελάκης, Γεώργιος Μερίκας
1979 Ιωάννης Τούμπας, Πέτρος Βασιλειάδης
1980 Λίνος Πολίτης, Μανόλης Χατζηδάκης, Κωνσταντίνος Ρωμαίος, Ιωάννης Παππάς, Ιωάννης Σόντης, Ευάγγελος Παπανούτσος
1981 Θεμιστοκλής Διαννελίδης, Σπυρίδων Σκαρπαλέζος
1982 Μανούσος Μανούσακας, Ιωάννης Παπαδάκης, Μιχαήλ Σακελλαρίου
1983 Γεώργιος Βλάχος, Άγγελος Γαλανόπουλος, Αγαπητός Τσοπανάκης
1984 Παύλος Σακελλαρίδης, Κωνσταντίνος Δεσποτόπουλος, Ευάγγελος Μουτσόπουλος <tt>(fr)</tt>, Απόστολος Σαχίνης, Νικόλαος Ματσανιώτης, Γεώργιος Καραγκούνης
1985 Άγγελος Βλάχος
1986 Γεώργιος Τενεκίδης, Νικόλαος Αρτεμιάδης, Τάσος Αθανασιάδης
1987 Νικηφόρος Βρεττάκος, Γεώργιος Μητσόπουλος
1989 Ιωάννης Γεωργάκης, Γρηγόριος Σκαλκέας, Νικόλαος Βαλτικός <tt>(d)</tt>
1990 Νικόλαος Κονομής, Κωνσταντίνος Τούντας
1991 Χρύσανθος Χρήστου, Σπύρος Ιακωβίδης
1992 Γιάγκος Πεσμαζόγλου
1993 Αριστόβουλος Μάνεσης, Παναγιώτης Τέτσης, Πάνος Λιγομενίδης, Ο Περγάμου Ιωάννης (Ζηζιούλας), Μάρκος Σιώτης
1994 Χαράλαμπος Αντωνιάδης, Κωνσταντίνος Στεφανής, Αλέξανδρος Καμπίτογλου <tt>(de)</tt>, Κωνσταντίνος Γρόλλιος
1995 Αθανάσιος Πανάγος
1996 Αθανάσιος Καμπύλης <tt>(de)</tt>, Παύλος Μυλωνάς
1997 Γεώργιος Κοντόπουλος <tt>(d)</tt>, Δημήτριος Νανόπουλος, Γαλάτεια Σαράντη, Δημήτριος Τριχόπουλος, Εμμανουήλ Ρούκουνας
1998 Κωνσταντίνος Δρακάτος, Αγγελική Λαΐου
1999 Ιάκωβος Καμπανέλλης, Αντώνιος Κουνάδης
2000 Παναγιώτης Βοκοτόπουλος, Βασίλειος Πετράκος, Απόστολος Γεωργιάδης, Γεώργιος Παρισάκης, Θεμιστοκλής Χατζηιωάννου
2001 Λουκάς Χριστόφορου <tt>(d)</tt>
2002 Επαμεινώνδας Σπηλιωτόπουλος, Κική Δημουλά, Δημήτριος Σκαρβέλης, Κωνσταντίνος Κριμπάς
2003 Νικόλαος Αμβράζης, Γεώργιος Λάββας, Κωνσταντίνος Σβολόπουλος
2005 Αθανάσιος Φωκάς, Σταμάτιος Κριμιζής, Σπύρος Ευαγγελάτος, Μενέλαος Τουρτόγλου
2006 Λουκάς Παπαδήμος
2008 Θανάσης Βαλτινός, Δημήτρης Μυταράς
2010 Άννα Μπενάκη - Ψαρούδα, Κωνσταντίνος Βαγενάς
2011 Στέφανος Ήμελλος, Χαράλαμπος Ρούσσος, Μιχαήλ Σταθόπουλος, Γιάννης Παρμακέλης, Αντώνιος Ρεγκάκος <tt>(de)</tt>, Μιχάλης Τιβέριος, Χρύσα Μαλτέζου
2014 Νικηφόρος Διαμαντούρος, Θεόδωρος Αντωνίου
2016 Κωνσταντίνος Συνολάκης <tt>(d)</tt>, Βασίλειος Ράπανος, Άγγελος Δεληβορριάς, Εμμανουήλ Γδούτος <tt>(en)</tt>
2017 Δημήτριος Θάνος, Χαράλαμπος Μ. Μουτσόπουλος, Μανόλης Κορρές
2018 Αλέξανδρος Νεχαμάς
2020 Πασχάλης Κιτρομηλίδης
2022 Λεωνίδας Καβάκος, Αντωνία Τριχοπούλου, Προκόπης Παυλόπουλος Χριστόφορος Χαραλαμπάκης
2023 Ανδρέας Καραμάνος Εμμανουήλ Φλωράτος Παύλος Σούρλας Μιχαήλ Κοσμόπουλος
Πηγή
* Τακτικων μελων Ακαδημιας Αθηνων
Κοραλλιογενής ύφαλος
thumb|300px|right|Χάρτης των κοραλλιογενών υφάλων του κόσμου. Οι κοραλλιογενείς ύφαλοι αποτελούν το φυσικό καταφύγιο πολλών ειδών ψαριών. Παίζουν σημαντικό ρόλο στη διατήρηση της βιοποικιλότητας. Ήδη λόγω της αλλαγής του κλίματος και της αλιείας με δυναμίτη έχει χαθεί το 1/3 των κοραλλιογενών υφάλων του κόσμου. Οι κοραλλιογενείς ύφαλοι είναι υποθαλάσσια δημιουργήματα που προήλθαν από το ανθρακικό ασβέστιο που παράγεται από τα κοράλλια. Οι κοραλλιογενείς ύφαλοι είναι αποικίες μικροσκοπικών ζώων που ζουν σε θαλάσσια ύδατα τα οποία περιέχουν μερικά θρεπτικά συστατικά. Οι περισσότεροι κοραλλιογενείς ύφαλοι δημιουργήθηκαν από σκληρά κοράλλια, τα οποία με τη σειρά τους αποτελούνται από πολύποδες που διασπώνται σε ομάδες. Οι πολύποδες είναι σαν μικροσκοπικές ανεμώνες της θάλασσας, με τις οποίες είναι στενά συνδεδεμένοι. Σε αντίθεση με τις θαλάσσιες ανεμώνες, τα κοράλλια πολύποδες εκκρίνουν σκληρούς ανθρακικούς εξωτερικούς σκελετούς, οι οποίοι υποστηρίζουν και προστατεύουν το σώμα τους. Οι ύφαλοι αναπτύσσονται καλύτερα σε ζεστά, ρηχά, καθαρά, ηλιόλουστα και ταραγμένα νερά.
Συχνά ονομάζονται "τροπικά δάση της θάλασσας", οι κοραλλιογενείς ύφαλοι αποτελούν μερικά από τα πιο ποικίλα οικοσυστήματα στη Γη. Καταλαμβάνουν λιγότερο από το 0,1% της επιφάνειας των ωκεανών του κόσμου, περίπου τη μισή έκταση της Γαλλίας, αλλά παρέχουν ένα σπίτι για το 25% όλων των θαλασσίων ειδών, συμπεριλαμβανομένων των ψαριών, των μαλακίων, των σκουληκιών, των καρκινοειδών, των εχινοδέρμων, των σφουγγαριών, των χιτωνόζωων και των άλλων κνιδόζωων. Παραδόξως, οι κοραλλιογενείς ύφαλοι ανθίζουν παρόλο που περιβάλλονται από τα νερά των ωκεανών που παρέχουν λίγα θρεπτικά συστατικά. Οι συνηθέστεροι βρίσκονται σε μικρά βάθη στα τροπικά νερά, αλλά και στα βαθιά νερά, και τα κοράλλια των ψυχρών υδάτων υπάρχουν επίσης σε μικρότερες κλίμακες και σε άλλους τομείς.
Οι κοραλλιογενείς ύφαλοι προσφέρουν υπηρεσίες οικοσυστήματος στον τουρισμό, την αλιεία και την προστασία των ακτών. Η ετήσια παγκόσμια οικονομική αξία των κοραλλιογενών υφάλων έχει εκτιμηθεί στις ΗΠΑ στα 375 δισεκατομμύρια δολάρια. Ωστόσο, οι κοραλλιογενείς ύφαλοι είναι εύθραυστα οικοσυστήματα, εν μέρει επειδή είναι πολύ ευαίσθητοι στη θερμοκρασία του νερού. Βρίσκονται υπό απειλή από την κλιματική αλλαγή, την όξυνση των ωκεανών, την αλιεία με χρήση εκρηκτικών, τη κυανιούχα αλιεία για ψάρια ενυδρείων, την υπερβολική χρήση των πόρων των υφάλων, και των επιβλαβών πρακτικών χρήσης της γης, συμπεριλαμβανομένων των αστικών και γεωργικών απορροών και τη ρύπανση των υδάτων, η οποία μπορεί να βλάψει τους υφάλους με την ενθάρρυνση της υπερβολικής ανάπτυξης των φυκιών.
Σχηματισμός
Το 1842 στην πρώτη του μονογραφία, τη Διάρθρωση και Κατανομή των Κοραλλιογενών Υφάλων, ο Κάρολος Δαρβίνος περιγράφει τη θεωρία του για το σχηματισμό των ατολλών, ως μια ιδέα που συνέλαβε κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του με το Beagle. Αυτός διατύπωσε τη θεωρία της ανάτασης και της καθίζησης του φλοιού της Γης κάτω από τους ωκεανούς και διαμόρφωσε τις ατόλλες. Η θεωρία του Δαρβίνου περιλαμβάνει μια σειρά από τρία στάδια στο σχηματισμό μιας ατόλλης. Ξεκινά με έναν περιθωριακό ύφαλο που σχηματίζεται γύρω από ένα ηφαιστειακό νησί το οποίο σταδιακά εξαφανίζεται και υποχωρεί στον πυθμένα του ωκεανού. Καθώς η καθίζηση συνεχίζεται, ο περιθωριακός ύφαλος μετατρέπεται σε κοραλλιογενή ύφαλο, και τελικά σε ατόλλη.
Ο Δαρβίνος προέβλεψε ότι κάτω από κάθε λιμνοθάλασσα θα υπήρχε μια βάση βραχώδους υποστρώματος, δηλαδή τα ερείπια του αρχικού ηφαιστείου. Μεταγενέστερες γεωτρήσεις απέδειξαν ότι είχε δίκιο. Η θεωρία του Δαρβίνου ακολουθείται από την κατανόηση του ότι οι πολύποδες κοραλλιών ευδοκιμούν στις καθαρές θάλασσες των τροπικών περιοχών, όπου το νερό είναι ταραγμένο, αλλά μπορούν να επιβιώσουν μόνο μέσα σε ένα περιορισμένο εύρος βάθους, ξεκινώντας ακριβώς κάτω από την άμπωτη. Όταν το επίπεδο της υποκείμενης γης το επιτρέπει, τα κοράλλια αναπτύσσονται γύρω από την ακτή για να σχηματίσουν αυτό που αποκάλεσε περιθωριακούς υφάλους, και μπορεί τελικά να αναπτυχθούν έξω από την ακτή για να γίνουν ένας κοραλλιογενής ύφαλος.
Όταν ο πυθμένας υψώνεται, οι περιθωριακοί ύφαλοι μπορούν να αναπτυχθούν γύρω από την ακτή, αλλά τα κοράλλια που υψώνονται παραπάνω από το επίπεδο της θάλασσας πεθαίνουν και γίνονται λευκός ασβεστόλιθος. Αν η γη υποχωρήσει σιγά-σιγά, οι περιθωριακοί ύφαλοι συμβαδίζουν με την ανάπτυξη προς τα πάνω σε μια βάση των ηλικιωμένων, νεκρών κοραλλιών, σχηματίζοντας έναν κοραλλιογενή ύφαλο που περικλείει μία λιμνοθάλασσα μεταξύ του υφάλου και της γης. Ένας κοραλλιογενής ύφαλος μπορεί να περικυκλώνει ένα νησί, και μόλις το νησί βυθίζεται κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας μία σχεδόν κυκλική ατόλλη αυξανόμενων κοραλλιών συνεχίζει να συμβαδίσει με το επίπεδο της θάλασσας, σχηματίζοντας μια κεντρική λιμνοθάλασσα. Οι κοραλλιογενείς ύφαλοι και οι ατόλλες δεν αποτελούν συνήθως πλήρεις κύκλους, αλλά διασπώνται σε μέρη από τις καταιγίδες. Όπως και η άνοδος της στάθμης της θάλασσας, μια ραγδαία υποχώρηση του πυθμένα μπορεί να συντρίψει την ανάπτυξη των κοραλλιών, σκοτώνοντας τα ζώα και τον ύφαλο.
Οι δύο κύριες μεταβλητές που καθορίζουν την γεωμορφολογία, ή το σχήμα, των κοραλλιογενών υφάλων είναι η φύση του υποκείμενου υποστρώματος πάνω στο οποίο αναπαύονται, και η ιστορία της αλλαγής της στάθμης της θάλασσας σε σχέση με το υπόστρωμα.
Ο περίπου 20.000 ετών, Μεγάλος Κοραλλιογενής Ύφαλος προσφέρει ένα παράδειγμα για το πώς σχηματίζονται οι κοραλλιογενείς ύφαλοι στις ηπειρωτικές υφαλοκρηπίδες. Η στάθμη της θάλασσας ήταν τότε 120 μ. (390 πόδια) πιο κάτω σε σχέση με τον 21ο αιώνα. Καθώς το επίπεδο της θάλασσας αυξήθηκε, το νερό και τα κοράλλια καταπάτησαν ό, τι λόφους υπήρχαν στην Αυστραλιανή παράκτια πεδιάδα. Από 13.000 χρόνια πριν, το επίπεδο της θάλασσας είχε αυξηθεί στα 60 μ. (200 πόδια) χαμηλότερα από ότι σήμερα, και πολλοί από τους λόφους των παράκτιων πεδιάδων είχαν γίνει ηπειρωτικά νησιά. Δεδομένου ότι η άνοδος της στάθμης της θάλασσας συνεχίζεται, το νερό έχει φτάσει στο μεγαλύτερο μέρος των ηπειρωτικών νησιών. Τα κοράλλια τότε θα μπορούσαν να αυξηθούν υπερβολικά στους λόφους, σχηματίζοντας τα τωρινά κη και τους υφάλους. Η στάθμη της θάλασσας στον Μεγάλο Κοραλλιογενή Ύφαλο δεν έχει μεταβληθεί σημαντικά κατά τα τελευταία 6.000 χρόνια, και η ηλικία της σύγχρονης δομής της διαβίωσης του υφάλου εκτιμάται ότι κυμαίνεται μεταξύ 6.000 και 8.000 χρόνων. Παρά το γεγονός ότι ο Μεγάλος Κοραλλιογενής Ύφαλος σχηματίστηκε κατά μήκος μιας υφαλοκρηπίδας, και όχι γύρω από ένα ηφαιστειογενές νησί, οι αρχές του Δαρβίνου ισχύουν. Η ανάπτυξη σταμάτησε στο στάδιο του κοραλλιογενούς υφάλου, δεδομένου ότι η Αυστραλία δεν επρόκειτο να βυθιστεί. Αποτελούσε το μεγαλύτερο κοραλλιογενή ύφαλο στον κόσμο, 300-1.000 μ. (980-3,300 πόδια) από την ακτή, που εκτείνεται σε μήκος 2.000 χιλιόμετρα (1.200 μίλια).
Οι υγιείς τροπικοί κοραλλιογενείς ύφαλοι αυξάνονται οριζόντια από 1 μέχρι 3 εκ. ανά έτος, και αυξάνονται κάθετα οπουδήποτε από 1 έως 25 εκ. ανά έτος· ωστόσο, αναπτύσσονται μόνο σε ρηχά βάθη από 150 μ., λόγω της ανάγκης τους για το φως του ήλιου, και δεν μπορούν να αυξηθούν πάνω από το επίπεδο της θάλασσας.
Ζώνες
Τα οικοσυστήματα των κοραλλιογενών υφάλων περιέχουν διακριτές ζώνες που αντιπροσωπεύουν διαφορετικά είδη οικοτόπων. Συνήθως, οι τρεις μεγάλες περιοχές που αναγνωρίζονται είναι: η παρυφή υφάλου, ο επιφανειακός ύφαλος και το πίσω τμήμα του υφάλου (συχνά αναφέρεται και ως ύφαλος λιμνοθάλασσα).
Και οι τρεις ζώνες διασυνδέονται και φυσικά και οικολογικά μεταξύ τους. Η ζωή στον ύφαλο και οι θαλάσσιες διεργασίες δημιουργούν ευκαιρίες για την ανταλλαγή του νερού της θάλασσας, των ιζημάτων, των θρεπτικών συστατικών, και της θαλάσσιας ζωής μεταξύ του ενός με του άλλου.
Έτσι, καθεμία από τις συνιστώσες του οικοσυστήματος των κοραλλιογενών υφάλων, παίζει ένα ρόλο στην υποστήριξη των άφθονων και ποικίλων συνόλων των ψαριών και των υφάλων.
Οι περισσότεροι κοραλλιογενείς ύφαλοι βρίσκονται σε ρηχά νερά, με λιγότερο από 50 μ. βάθος. Κάποιοι ζουν στις τροπικές ηπειρωτικές υφαλοκρηπίδες, όπου η δροσερή, πλούσια σε θρεπτικά συστατικά ανάβλυση δεν συμβεί, όπως στο Μεγάλο Κοραλλιογενή Ύφαλο. Άλλοι βρίσκονται στο βαθύ ωκεανό γύρω από νησιά ή ως ατόλλες, όπως οι στις Μαλδίβες. Οι ύφαλοι σχηματίζονται γύρω από τα νησιά, όταν αυτά υποχωρούν στον ωκεανό, και σχηματίζονται ως ατόλλες όταν ένα νησί υποχωρεί κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας.
Εναλλακτικά, οι Peter B. Moyle και Joseph J. Cech διακρίνουν έξι ζώνες, αν και οι περισσότεροι ύφαλοι έχουν μόνο μερικές από τις ζώνες αυτές.
1689 Φλορίς-Γιαν
Ο Φλορίς-Γιαν (Floris-Jan) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,513. Ανακαλύφθηκε το 1930 από τον Ολλανδό αστρονόμο Χέντρικ βαν Γκεντ, που παρατηρούσε από το Γιοχάνεσμπουργκ της Νότιας Αφρικής, και πήρε το όνομά του από το βαφτιστικό όνομα του Φλορίς-Γιαν βαν ντερ Μέουλεν (Floris-Jan van der Meulen), του υπ' αριθμό 5.000 επισκέπτη μιας αστρονομικής εκθέσεως.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Φλορίς-Γιαν εκτιμάται σε 14 περίπου χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, όπως και το άλβεδό του. Ο Φλορίς-Γιαν περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 145 ώρες, μία εξαιρετικά αργή περιστροφή για αστεροειδή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Φλορις-Γιαν
Έννοια της ψυχής στην αρχαία Αίγυπτο
Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι πίστευαν ότι η ψυχή αποτελούνταν από πολλά μέρη. Εκτός από αυτά τα μέρη της ψυχής υπήρχε το σώμα (που αποκαλούνταν χα, και κάποιες φορές χαουά, που σημαίνει κατά προσέγγιση "σύνολο των μερών του σώματος").
Back To You
Το "Back to You" είναι τραγούδι των Scorpions. Ηχογραφήθηκε live στο Acoustica Tour. Δεν έχει κυκλοφορήσει ως single και ούτε εμφανίζεται σε κάποιο άλμπουμ της μπάντας. Ωστόσο, εμφανίζεται στο DVD.
Έννοια της ψυχής στην αρχαία Αίγυπτο
Σύμφωνά με κάποιους από τους αρχαίους αιγυπτιακούς μύθους για τη δημιουργία, ο θεός Ατούμ δημιούργησε τον κόσμο από το χάος, χρησιμοποιώντας την μαγική του δύναμη (χέκα). Επειδή η γη δημιουργήθηκε με μαγεία, οι Αιγύπτιοι πίστευαν ότι όλα ήταν γεμάτα μαγεία καθώς και κάθε ζωντανό ον απάνω στη γη. Όταν δημιουργήθηκαν οι άνθρωποι, αυτή η μαγεία πήρε τη μορφή της ψυχής, μιας αιώνιας δύναμης που υπάρχει μέσα και με κάθε ανθρώπινο ον. Η έννοια της ψυχής και των μερών της γνώρισε μεταβολές από το Παλαιό Βασίλειο ως το Νέο Βασίλειο, κάποιες φορές αλλάζοντας και από τη μία δυναστεία στην άλλη, και για παράδειγμα από πέντε μέρη σε επτά και εννιά. Όμως, τα περισσότερα αιγυπτιακά ταφικά κείμενα αναφέρουν εννιά μέρη της ψυχής: χατ (ή κχατ, ή χα, φυσικό σώμα), σαχού (πνευματικό σώμα), ρεν (όνομα, ταυτότητα), μπα (προσωπικότητα ή ψυχή), κα («σωσίας»), αμπ (καρδιά), σουάτ (ή σουτ, σκιά), χου (ή χουά ή χα, ευφυΐα), σεχέμ (δύναμη), και ακ (ή αχ ή ακχ, το θεοποιημένο πνεύμα των ενωμένων μερών της ψυχής που έχει μεταβεί στην αιώνια ευδαίμων ζωή). Η αιγυπτιολόγος Rosalie David, εξηγεί ως εξής τις πολλές όψεις της ψυχής: "Οι Αιγύπτιοι πίστευαν ότι η ανθρώπινη προσωπικότητα είχε πολλές εκφάνσεις-έννοια που μάλλον εξελίχθηκε κατά τις αρχές του Παλαιού Βασιλείου. Στη ζωή, το άτομο ήταν μια ενιαία οντότητα, αλλά αν είχε διάγει ενάρετη ζωή, μπορούσε να επίσης να έχει πρόσβαση σε μια πολλαπλότητα από μορφές που μπορούσε να χρησιμοποιήσει στον άλλο κόσμο. Σε κάποιες περιπτώσεις, οι μορφές αυτές μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν προκειμένου ο νεκρός να μπορέσει να βοηθήσει την οικογένεια και τους οικείους του, ή αντίθετα για να πάρει εκδίκηση από τους εχθρούς του."
Back To You
Προσωπικό
Κατηγορία:Τραγούδια των Scorpions Κατηγορία:Τραγούδια γραμμένα από τον Κλάους Μάινε
Έννοια της ψυχής στην αρχαία Αίγυπτο
Χατ (φυσικό σώμα)
Το χατ, ή αλλιώς το φυσικό σώμα, έπρεπε να υφίσταται προκειμένου το κα να μπορεί να έχει υπόσταση και επίσης να κριθεί από τους φύλακες του Κάτω Κόσμου. Έτσι, ήταν απαραίτητο να διατηρηθεί το σώμα όσο πιο καλά και πλήρως γινόταν, και ο ταφικός θάλαμος να ήταν επίσης όσο το δυνατόν πιο προσωποποιημένος, με ζωγραφιές και αγάλματα του νεκρού που να αναπαριστούν σκηνές θριάμβου από τη ζωή του νεκρού. Στο Παλαιό Βασίλειο, μόνο ο φαραώ είχε δικαίωμα στην αιωνιότητα, από το Μέσο Βασίλειο και μετά όμως, όλοι ανάλογα με την οικονομική τους δυνατότητα μπορούσαν να εξασφαλίσουν το παραπάνω.
Καθώς η κατάσταση του σώματος ήταν τόσο στενά συνδεδεμένη με την κατάσταση του ατόμου στην άλλη ζωή, μέχρι την εποχή του Μέσο Βασίλειο, όχι μόνο υπήρχαν αναπαραστάσεις σκηνών ευτυχίας και επιτευγμάτων του νεκρού, αλλά και μικρά αγαλματίδια, τα ουσάμπτι, τα οποία πιστευόταν ότι θα έκαναν τις εργασίες εκ μέρους του νεκρού στον άλλο κόσμο.
Πριν ένα άτομο μπορούσε να κριθεί από τους θεούς, το φυσικό (μουμιοποιημένο) σώμα έπρεπε να «ζωντανέψει» ξανά με μια σειρά από τελετουργίες, η κυριότερη των οποίων ήταν η τελετή ανοίγματος του στόματος. Μια πολύ καλή και χαρακτηριστική αναπαράσταση βρίσκεται στον τάφο του φαραώ Σετί Α΄. Στους τοίχους του τάφου υπάρχουν οι αναπαραστάσεις των ιερέων που πραγματοποιούν τα τελετουργικά, ενώ από κάτω είναι το κείμενο της τελετής. Η τελετή αυτή, που μάλλον γινόταν κατά τον ενταφιασμό, είχε σκοπό να το ζωντάνεμα των μελών του σώματος, ώστε το πνευματικό σώμα να μπορεί να κινείται στην επόμενη ζωή.
Σαχού (πνευματικό σώμα)
Αν όλα τα τελετουργικά, τελετές και ξόρκια για το χατ  γίνονταν σωστά, και επίσης ο νεκρός κρινόταν άξιος από τον Όσιρι και τους θεούς του Κάτω Κόσμου για να περάσει στην επόμενη ζωή, δημιουργούταν το σαχού ή δηλαδή η πνευματική αναπαράσταση του φυσικού σώματος. Το πνευματικό αυτό σώμα τότε είχε τη δυνατότητα να αλληλεπιδρά με τις άλλες οντότητες στον άλλο κόσμο. Ως μέρος ενός μεγαλύτερου συνόλου, του ανχ, το σαχού κάποιες φορές μπορεί να εμφανίζεται ως πνεύμα εκδίκησης που γυρνάει στον κόσμο από τον Κάτω Κόσμο για εκδικηθεί αυτούς που το αδίκησαν. Ένα γνωστό παράδειγμα έχει βρεθεί σε τάφο του Μέσου Βασιλείου όπου ένας άντρας αφήνει γράμμα στην πεθαμένη γυναίκα του, που μπορούμε να υποθέσουμε, τον στοιχειώνει: "Τι κακό πράγμα έχω κάνει που έχω φτάσει σε αυτό το σημείο; Τι σου έχω κάνει; Αλλά αυτό που έκανες εσύ είναι να απλώσεις τα χέρια σου απάνω μου αν και δεν έχω τίποτα κακό σε εσένα. Από τον καιρό που έζησα με εσένα ως άντρας σου μέχρι σήμερα, τι σου έχω κάνει ώστε να πρέπει να κρυφτώ; Όταν αρρώστησες από αρρώστια έστειλα να φέρουν ένα γιατρό… Πέρασα οκτώ μήνες χωρίς να τρώω και να πίνω κανονικά. Έκλαιγα συνέχεια μαζί με την οικογένειά μου μπροστά από το σπίτι μου στη γειτονιά. Έφερα λινά υφάσματα να σε τυλίξω και δεν άφησα καλή πράξη που να μην κάνω για σένα [στη μνήμη σου]. Και τώρα, να, έχω περάσει τρία χρόνια χωρίς να μπω σε σπίτι, αν και δεν είναι σωστό ένας σαν κι εμένα [της τάξης μου] να το κάνει αυτό [δεν είναι υποχρεωμένος να κρατήσει το πένθος τόσο καιρό]. Αυτά έκανα για χάρη σου. Αλλά, να, δεν γνωρίζεις το καλό από το κακό."
Αμπ (καρδιά)
Ένα σημαντικό μέρος της έννοιας της ψυχής για τους αρχαίος Αιγύπτιους ήταν η καρδιά, αμπ. Η καρδιά πιστευόταν ότι δημιουργούταν από μία σταγόνα αίμα από την καρδιά της μητέρας, που λαμβανόταν κατά τη σύλληψη. Για τους αρχαίους Αιγύπτιους η καρδιά ήταν η έδρα του συναισθήματος, της σκέψης, της θέλησης και της πρόθεσης, όπως φαίνεται και από τις πολλές εκφράσεις της αιγυπτιακής γλώσσας που περιλαμβάνουν τη λέξη αμπ. Στα αρχαία αιγυπτιακά η λέξη γενικά σήμαινε την καθεαυτό καρδιά, αντί την μεταφορική χρήση της λέξης. Όμως, οι αρχαίοι Αιγύπτιοι δεν έκαναν καμία διάκριση μεταξύ του μυαλού και της καρδιάς όσον αφορά το συναίσθημα ή τις σκέψεις. Τα δύο αυτά ήταν συνώνυμα.
Στην αιγυπτιακή θρησκεία, η καρδιά ήταν το κλειδί για τη μεταθανάτια ζωή. Ήταν σημαντικό να επιβιώσει μετά το θάνατο στο επέκεινα, όπου έδινε μαρτυρία υπέρ ή κατά του κατόχου της. Όπως το φυσικό σώμα, η καρδιά λοιπόν ήταν σημαντικό μέρος της κρίσης στον άλλο κόσμο, και έπρεπε να διατηρηθεί προσεκτικά, και να τοποθετηθεί μέσα στο σώμα με ένα φυλακτό σκαραβαίο καρδιάς από πάνω της.
Πιστευόταν ότι η καρδιά εξεταζόταν από τον Άνουβι και άλλες θεότητες κατά το Ζύγισμα της Καρδιάς. Αν η καρδιά ζύγιζε περισσότερο από το φτερό της Μάατ, την καταβρόχθιζε αμέσως η θεότητα τέρας Αμμούτ, και η ψυχή στερούνταν την αιωνιότητα.
Κα (σωσίας)
Το κα ήταν η αιγυπτιακή έννοια για την ζωτική ουσία, που διαφοροποιούσε ένα ζωντανό από ένα νεκρό πρόσωπο, με το θάνατο να συμβαίνει όταν το κα εγκατέλειπε το σώμα. Σύμφωνα με μια εκδοχή στην αιγυπτιακή μυθολογία, ο θεός Χνουμ έφτιαχνε τα σώματα των μικρών παιδιών στο τροχό της πηλοποιίας του, και τα έβαζε στα σώματα των μητέρων τους. Πιστευόταν ότι η Χεκέτ ή η Μεσκνέτ, ανάλογα με τη μυθολογία κάθε περιοχής, εμφυσούσε στον νέο άνθρωπο το κα τη στιγμή της γέννησής του ως το μέρος της ψυχής τους που τους καθιστούσε ζωντανούς. Η έννοια του κα ομοιάζει με την έννοια του πνεύματος σε άλλες θρησκείες.
Μπα (προσωπικότητα)
Το μπα αποτελούσε οτιδήποτε κάνει ένα άτομο μοναδικό, και είναι έννοια παρόμοια με την «προσωπικότητα», ή με άλλες ερμηνείες την «ψυχή». Με την έννοια του συνόλου των μοναδικών χαρακτηριστικών, και τα άψυχα πράγματα μπορούσαν να έχουνε μπα, και όντως, κατά την περίοδο του Παλαιού Βασιλείου οι πυραμίδες συχνά αποκαλούνταν μπα του ιδιοκτήτη τους. Το μπα ως μέρος του ατόμου πιστευόταν ότι θα ζούσε μετά το θάνατο του σώματος, και κάποιες φορές απεικονίζεται ως πουλί με ανθρώπινο κεφάλι (ίδιο με του νεκρού) να πετάει έξω από το τάφο για να ενωθεί με το κα στην μεταθανάτια ζωή.
Στα Κείμενα των Σαρκοφάγων, μια μορφή του μπα που υπάρχει μετά το θάνατο είναι σωματική —τρώγοντας, πίνοντας και ζευγαρώνοντας. Ο αιγυπτιολόγος Louis Žabkar υποστηρίζει ότι το μπα δεν είναι απλά ένα μέρος του ατόμου, αλλά «το ίδιο το πρόσωπο», αντίθετα από την έννοια της ψυχής στην Ελληνική ή ύστερη Ιουδαϊκή, Χριστιανική ή Μουσουλμανική σκέψη. Η ιδέα μιας εντελώς μη υλικής υπόστασης ήταν τόσο ξένη στην αιγυπτιακή σκέψη, που όταν ο Χριστιανισμός διαδόθηκε στην Αίγυπτο, δανείστηκε την ελληνική λέξη ψυχή για να την αντίστοιχη έννοια, αντί για τον όρο μπα. Ο Žabkar συμπεραίνει ότι η έννοια του μπα ήταν τόσο συγκεκριμένη για τους αρχαίους Αιγυπτίους, που δεν πρέπει να μεταφράζεται αλλά να παραθέτεται στη βιβλιογραφία αμετάφραστη και με περιφραστική περιγραφή ως ένα από τα πλαίσια περιγραφής για το άτομο, που ίσχυε για τους αρχαίους Αιγυπτίους.
Σε άλλο πλαίσιο αναφοράς για το μπα, αυτό απεικονίζεται στο ''Βιβλίο των Νεκρών' να επιστρέφει στην μούμια και να συμμετέχει στη ζωή έξω από τον τάφο σε μη υλική μορφή, πλαίσιο το οποίο απηχεί την ηλιακή θεολογία του κατά την οποία ο Ρα ενώνεται κάθε βράδυ με τον Όσιρι.
Η λέξη μπαουά, πληθυντικός της λέξης μπα, σήμαινε περίπου "επιβλητικότητα", "δύναμη", και "φήμη", ειδικά για θεότητα. Όταν μια θεότητα επενέβαινε στις ανθρώπινες υποθέσεις, λεγόταν ότι ενεργούσε το μπαουά της θεότητας αυτή.
Ακ
Το ακ, ή αχ, ή ακχ, "αυτό που (μαγικά) ενεργεί", ήταν μια έννοια που είχε διαφορετικές διακυμάνσεις κατά τη διάρκεια της αιγυπτιακής ιστορίας.
Συνδεόταν με τη σκέψη, αλλά όχι ως ενέργεια του μυαλού. Αντίθετα, ήταν η νοημοσύνη ως ζωντανή οντότητα. Το ακ έπαιζε επίσης ρόλο στην μεταθανάτια ζωή. Μετά το θάνατο του χουάτ, του φυσικού σώματος, το μπα και το κα επανενώνονταν για να ζωοποιήσουν και πάλι το ακ. Αυτή η ζωοποίηση ήταν δυνατή μόνο αν πραγματοποιούνταν όλες οι απαραίτητες ταφικές τελετές, τις οποίες ακολουθούσαν συνεχείς προσφορές προς το νεκρό. Η τελετουργία ονομαζόταν σ-ακ "η πραγμάτωση (ενός νεκρού) σε (ζωντανό) ακ". Με αυτή την έννοια, κατά την Εικοστή Δυναστεία η έννοια εξελίχθηκε σε ένα είδος φαντάσματος (όταν ο τάφος δεν ήταν στην κατάσταση που έπρεπε). Ένα ακ μπορούσε να κάνει είτε κακό είτε καλό στους ζωντανούς, προκαλώντας για παράδειγμα εφιάλτες, αισθήματα ενοχής, αρρώστιες κ.τ.λ. Μπορούσαν επίσης να το επικαλεστούν με προσευχές ή γράμματα που άφηναν στο ταφικό ναό του νεκρού, προκειμένου να βοηθήσει μέλη της οικογένειας, παρεμβαίνοντας για παράδειγμα σε διενέξεις, κάνοντας εκκλήσεις σε νεκρά άτομα ή θεότητες, με δυνατότητα να επηρεάζει τα πράγματα στη γη για το καλύτερο, ή και για επιφέρει τιμωρία.
Χου (ευφυΐα)
Έχουμε πολύ ελάχιστα γραπτά στοιχεία για την έννοια του χου (ή χουά ή χα), το μέρος της ψυχής που αφορά την ευφυΐα και την πρόθεση. Εμφανίζεται σε γραπτά ήδη από το Παλαιό Βασίλειο, αλλά μέχρι την εποχή του Μέσου Βασιλείου η έννοια φαίνεται να έχει αφομοιωθεί από εκείνη το αχ (μαζί με εκείνες του κα και του μπα).
Σεχέμ (μορφή)
Ομοίως, λίγα πράγματα είναι γνωστά και για το σεχέμ. Πολλοί μελετητές ερμηνεύουν αυτό την έννοια του μέρους της ψυχής ως τη ζωτική δύναμη ή τη δύναμη της ψυχής που υπάρχει μετά το επιτυχημένο πέρασμα από όλες της κρίσεις και δοκιμασίες της μεταθανάτιας ζωής. Όμως, ως σεχέμ ορίζεται στο Βιβλίο των Νεκρών και ως «ισχύς», «δύναμη» και ως το μέρος που κατοικούν ο Ώρος και ο Όσιρις στον Κάτω Κόσμο.
Σχέσεις
Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι πίστευαν ότι ο θάνατος συμβαίνει όταν το κα του ατόμου εγκαταλείπει το σώμα. Οι τελετουργίες που πραγματοποιούνταν μετά το θάνατο από τους ιερείς, δεν είχαν μόνο σκοπό να αποκαταστήσουν τις φυσικές δυνατότητες του ατόμου μετά το θάνατο, αλλά και να απελευθερώσουν το μπα από το σώμα. Αυτό επέτρεπε στο μπα να ενωθεί με κα στην επόμενη ζωή, δημιουργώντας την οντότητα του ακ. Αν το μπα παρέμενε προσκολλημένο στο σώμα και στη γήινη σφαίρα, δεν θα μπορούσε ποτέ να μεταμορφωθεί στην ουράνια και ευδαίμονα κατάσταση του ακ.
Οι Αιγύπτιοι αντιλαμβάνονταν την επόμενη ζωή περίπου παρόμοια με την παρούσα, με μια διαφορά. Το πρότυπο για την νέα ύπαρξη ήταν το ταξίδι του θεού ήλιου Ρα. Τη νύχτα κατέβαινε στο Ντουάτ, τον Κάτω Κόσμο. Εκεί τελικά συναντούσε τον Όσιρι, και ο ένας αναζωογονούσε τον άλλον για μία μέρα, καθώς και τις ψυχές που κατοικούσαν στα διάφορα μέρη του Ντουάτ, για να αρχίσει ξανά ο κύκλος την επόμενη μέρα. Για το λόγο αυτό, έπρεπε στο Ντουάτ να υφίσταται κάποιου είδους διατήρηση του σώματος, ώστε να μπορεί να επιστρέφει κάθε βράδυ το μπα, και να ανασταίνεται κάθε πρωί με νέα ζωή. Τα ολοκληρωμένα ακ, πιστευόταν ότι εμφανιζόταν ως αστέρια.
Το Βιβλίο των Νεκρών παρείχε το λεπτομερή οδηγό για την καθημερινή επιβίωση και αποφυγή των κινδύνων του άλλου κόσμου, ώστε να αποφευχθεί ο δεύτερος θάνατος και να επιτευχθεί η αιώνια μνήμη του ατόμου. Τα πάντα είχαν ως επίκεντρο να μην χαθεί η ψυχή του ατόμου στον άλλο κόσμο, γιατί αυτός ο δεύτερος θάνατος ήταν αμετάκλητος και αιώνιος.
Ο τάφος του Παχερί, ενός νομάρχη της 18ης Δυναστείας, περιέχει μια χαρακτηριστική περιγραφή: "Η ζωή σου συμβαίνει ξανά, χωρίς το μπα σου να είναι ξεχωριστά από το θεϊκό σώμα σου, με το μπα σου να είναι ενωμένο με το ακ … Θα αναδύεσαι κάθε πρωί και θα επιστρέφεις κάθε βράδυ. Ένας λύχνος θα ανάβει μπροστά σου κάθε βράδυ μέχρι το φως του ήλιου να λάμψει μπροστά στο στήθος σου. Θα σου ειπωθεί: «Καλώς ήρθες. Καλώς ήρθες, σε αυτό το δικό σου σπίτι των ζωντανών!»."
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αρχαία αιγυπτιακή θρησκεία Κατηγορία:Αιγυπτιακή μυθολογία Κατηγορία:Αρχαίος αιγυπτιακός πολιτισμός Κατηγορία:Κοινωνία της Αρχαίας Αιγύπτου
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 1960
Το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου του 1960 ή αλλιώς Κύπελλο Εθνών Ευρώπης 1960 ήταν το πρώτο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα που διοργανώθηκε. Η τελική φάση διεξήχθη στη Γαλλία και νικήτρια αναδείχθηκε η Σοβιετική Ένωση αφού κέρδισε με 2-1 τη Γιουγκοσλαβία στην παράταση του μεγάλου τελικού.
Κατά τη διάρκεια του τουρνουά, η Ισπανία, υπό τη δικτατορία του Φρανθίσκο Φράνκο, αρνήθηκε να ταξιδέψει στη Σοβιετική Ένωση για τον μεταξύ τους αγώνα στην προημιτελική φάση, με αποτέλεσμα την παρουσία 3 ομάδων του Ανατολικού Μπλοκ στην τελική φάση της διοργάνωσης (Γιουγκοσλαβία, Σοβιετική Ένωση και Τσεχοσλοβακία).
Στα ημιτελικά ξεχώρισε ο αγώνας «θρίλερ» στο Παρίσι ανάμεσα στην οικοδέσποινα Γαλλία και τους Γιουγκοσλάβους, με τους δεύτερους να επιστρέφουν από το εις βάρος τους 4-2 και να παίρνουν τη νίκη με 4-5 μέσα σε τέσσερα λεπτά. Στον δεύτερο ημιτελικό, οι Σοβιετικοί επικράτησαν εύκολα των Τσεχοσλοβάκων στη Μασσαλία με 3-0. Για την τρίτη θέση, η Τσεχοσλοβακία κέρδισε με 2-0 τη Γαλλία. Στον μεγάλο τελικό, οι Γιουγκοσλάβοι σκόραραν πρώτοι, όμως οι Σοβιετικοί ισοφάρισαν στο 49ο λεπτό και ο αγώνας οδηγήθηκε στην παράταση. Εκεί, ο Βίκτορ Πονεντέλνικ χάρισε τη νίκη στην ομάδα του επτά λεπτά πριν το τέλος.
Στο τουρνουά έλαμψε το άστρο της «Μαύρης Αράχνης», του μεγάλου σοβιετικού τερματοφύλακα Λεβ Γιασίν που με τις εκπληκτικές του εμφανίσεις οδήγησε την ομάδα του στην κατάκτηση του τροπαίου. Επίσης, ξεχώρισαν ο Αλφρέδο Ντι Στέφανο, ο Βίκτορ Πονεντέλνικ, ο Ζυστ Φονταίν και ο Γιόζεφ Μάζοπουστ.
Προκριματικός γύρος
Προκρίθηκε η Τσεχοσλοβακία με συνολικό σκορ 4-2.
2ος αγώνας
Προκρίθηκε η Γαλλία με συνολικό σκορ 8–2.
Προκρίθηκε η Ρουμανία με συνολικό σκορ 3–2.
Προκρίθηκε η Πορτογαλία με συνολικό σκορ 5–2.
Προκρίθηκε η Αυστρία με συνολικό σκορ 6–2.
Προκρίθηκε η Σοβιετική Ένωση με συνολικό σκορ 4-1.
Προκρίθηκε η Ισπανία με συνολικό σκορ 7-2.
Προκρίθηκε η Τσεχοσλοβακία με συνολικό σκορ 7-3.
Προκρίθηκε η Γιουγκοσλαβία με συνολικό σκορ 3-1.
Προημιτελικοί
Η Ισπανία αρνήθηκε να ταξιδέψει στη Σοβιετική Ένωση για τον μεταξύ τους προημιτελικό και η Ε.Σ.Σ.Δ. πήρε την πρόκριση για την τελική φάση άνευ αγώνα.
2ος αγώνας
Προκρίθηκε η Γαλλία με συνολικό σκορ 9-4.
Προκρίθηκε η Γιουγκοσλαβία με συνολικό σκορ 6-3.
Προκρίθηκε η Τσεχοσλοβακία με συνολικό σκορ 5-0.
Τελική Φάση
Η τελική φάση διεξήχθη στη Γαλλία, τη χώρα που έκανε τις απαραίτητες ενέργειες προκειμένου να υπάρξει η διοργάνωση. Χρησιμοποιήθηκαν μόλις δύο στάδια: το Παρκ ντε Πρενς στο Παρίσι (έδρα της Παρί Σεν Ζερμέν από το 1973), στο οποίο διεξήχθη ένας ημιτελικός και ο μεγάλος τελικός και το Σταντ Βελοντρόμ στη Μασσαλία (έδρα της Ολιμπίκ Μαρσέιγ), που φιλοξένησε έναν ημιτελικό καθώς και τον μικρό τελικό της διοργάνωσης.
Σκόρερ
Σημειώθηκαν συνολικά 17 γκολ σε 4 αγώνες, με μέσο όρο 4.25 γκολ ανά αγώνα.
1 γκολ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 1960 Κατηγορία:Διεθνείς Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις στη Γαλλία
Μορογκόρο
Τρόπος αναφοράς της πόλης από τους εκεί Έλληνες της περιοχής
Η πόλη λογικά θα έπρεπε να είναι γένους θηλυκού και να αποκαλείται "η Μορογκόρο". Οι Έλληνες της εκεί διασποράς όμως, προφανώς επειδή έχει κατάληξη σε "-ο", της έχουν προσδώσει ουδέτερο πρόσημο και συνεπώς την αποκαλούν "το Μορογκόρο".
Απαρίθμηση των Ελλήνων της περιοχής του Μορογκόρο (κατά το 1950)
Το ενδιαφέρον είναι ότι σε άλλα μέρη του κόσμου οι περισσότεροι Έλληνες στη διασπορά, δημιούργησαν την καριέρα τους στο εμπόριο και στις επιχειρήσεις εστίασης (ξενοδοχεία και εστιατόρια). Στην Τανγκανίκα όμως, η πλειοψηφία των Ελλήνων έγιναν κατασκευαστές σιδηροδρόμων και αργότερα διευθυντές φυτειών, ιδιοκτήτες φυτειών σε σχοινοκτήματα στην Τάνγκα (Tanga) και στο Μορογκόρο (Morogoro), ξεκίνησαν τις φυτείες του καφέ και τις μικτές φυτείες πέριξ του Μόσι (Moshi) και της Αρούσα (Arusha) ή την καλλιέργεια του καπνού στην Ιρίνγκα (Iringa). Αυτοί οι Έλληνες διεκδικούν τη δική τους θέση στην αποικιακή κοινωνία, εκμεταλλευόμενοι τη ρευστότητα και την ασάφεια των αποικιακών ιεραρχιών, οι οποίες διαδραματίζουν διαφορετικές αξιώσεις ότι είναι είτε Ευρωπαίοι, είτε Έλληνες είτε άνθρωποι που είναι ικανότεροι να κατανοήσουν και να συνεργαστούν με τους Αφρικανούς απ' ότι οι Γερμανοί, οι Άγγλοι και οι Ινδοί, λόγω της έλλειψης των φυλετικών διακρίσεων και της κατανόησής των στην εκτεταμένη οικογενειακή ζωή.
Το Μορογκόρο και η γύρω περιφέρειά του, είναι πλούσια σε γεωργική παραγωγή. Τα εδάφη της είναι εύφορα, με αποτέλεσμα να υπάρχουν πολλά ωραία σχοινοκτήματα, ορισμένα από αυτά ανήκαν και σε Έλληνες. Εκτός των φυτειών σιζάλ, υπήρχαν και κτήματα όπου καλλιεργούσαν καπόκ, βαμβάκι, αραβόσιτο. Κατά το 1950, κατοικούσαν περί τους 100 Έλληνες, παρακάτω απαριθμούνται ορισμένοι από αυτούς: • 2 Κατά το 1960, το Μορογκόρο απαριθμούσε πάνω από 200 Ελληνικές ψυχές και σημείο συνάντησής των ήταν η "Λέσχη της Ελληνικής Κοινότητας του Μορογκόρο" (Hellenic Community Club of Morogoro), την οποία διεύθυνε η οικογένεια του Εμμανουήλ Νουαράκη. Στην εν λόγω Λέσχη, προσέρχονταν και οι λιγοστοί Ιταλοί της περιοχής, επιβεβαιώνοντας έτσι με τον πιο πανηγυρικό τρόπο, το Ιταλικό ρητό: «una razza, una faccia» («μια φυλή, ένα πρόσωπο»).
Επισκόπηση
thumb|250px|left|Το Μορογκόρο όπως φαίνεται από τα [[Ουλουγκούρου Όρη.]] Το Μορογκόρο βρίσκεται στη βάση των Ουλουγκούρου Όρων (Uluguru Mountains) και αποτελεί το επίκεντρο της γεωργίας στην περιοχή. Το «Sokoine University of Agriculture» έχει σαν βάση του την πόλη. Στην πόλη βρίσκονται επίσης, μια σειρά από αποστολές, οι οποίες υποστηρίζουν σχολεία και νοσοκομεία.
Το Μορογκόρο είναι επίσης η πατρίδα του Amani Centre, το οποίο έχει βοηθήσει πάνω από 3.400 άτομα με ειδικές ανάγκες στα γύρω χωριά.
Μεταφορές
thumb|right|250px|Αεροφωτογραφία της πόλης του Μορογκόρο. Το Μορογκόρο εξυπηρετείται με σιδηροδρομικό σταθμό από τον Κεντρικό Σιδηρόδρομο, ο οποίος συνδέεται με την Εταιρεία Σιδηροδρόμων της Τανζανία (Tanzania Railways Corporation). Τα δημόσια λεωφορεία που ονομάζονται "ντάλα ντάλα" (dala dala), προορίζονται για τις εντός πόλης μεταφορές.
Ύδρευση
thumb|250px|left|Φυτεία [[σιζάλ (σχοινόκτημα - κτήμα/φυτεία από φυτά αγαύης) στις παρυφές του Μορογκόρο και στο βάθος τα Ουλουγκούρου Όρη.]] Το ογδόντα τοις εκατό των αποθεμάτων νερού του Μορογκόρο προέρχεται από το φράγμα Mindu στον Ποταμό Νγκερενγκέρε (Ngerengere River). Το έργο του φράγματος, που ξεκίνησε το 1978, υπήρξε αμφιλεγόμενο. Η λίμνη πίσω από το φράγμα έχει οδηγήσει σε υψηλά ποσοστά με μόλυνση από βιλαρζίωση (σχιστοσώματα) (bilharzia infection), καθώς υπήρξε διαρροή υδραργύρου από παρακείμενο ορυχείο εξόρυξης χρυσού κοντά στο φράγμα, με αποτέλεσμα να έχει μολύνει την ύδρευση της πόλης. Το φράγμα επίσης λασπώνεται ταχύτατα, λόγω της αποψίλωσης των δασών στην γύρω περιοχή.