cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αφιάρτης
Ο Αφιάρτης ανήκει στην τοπική Κοινότητα Μενετών και συγκεκριμένα περιλαμβάνει το νοτιότερο κομμάτι της νότιας Καρπάθου,ενώ αποτελεί τη μεγαλύτερη, σε έκταση, πεδιάδα του νησιού. Συνακόλουθα, αποτελούσε ανέκαθεν αγροτική περιοχή, ενώ επιπλέον φιλοξενεί σήμερα και το αεροδρόμιο του νησιού. Εδώ κατασκευάστηκε το παλαιό στρατιωτικό αεροδρόμιο από τους Ιταλούς κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Παλαιότερα στον Αφιάρτη υπήρχαν πολλές αγροτικές κατοικίες (υποστατικά), που έμειναν συν τω χρόνω ακατοίκητες.
Ιστορική γεωγραφία
Ο Κλαύδιος Πτολεμαίος αναφέρει ότι στην περιοχή Αφιάρτης βρίσκεται το νοτιοανατολικό ακρωτήριο της Καρπάθου, γνωστό ως Εφιάλτειον. Η ονομασία προέρχεται από τον μυθικό γίγαντα Εφιάλτη, για τον οποίο ξένοι περιηγητές αναφέρουν ότι ζούσε στην Κάρπαθο. Από το όνομά του, με παραφθορά, προήλθε και το σημερινό τοπωνύμιο «Αφιάρτης».
Αρχαιολογία
Στον Αφιάρτη, πολύ κοντά στο παλιό αεροδρόμιο, υπάρχουν ερείπια από τη Θαέθω, αρχαία πόλη της Καρπάθου. Για τον λόγο αυτό η τοποθεσία εκεί ονομάζεται και «Κατελύματα», δηλαδή «ερείπια». Εκεί υπάρχουν και τα ερείπια παλαιοχριστιανικού ναού, πιθανώς του Αγίου Γεωργίου, ο οποίος σημειώνεται και στον φράγκικο χάρτη του νησιού.
Πηγές
Κατηγορία:Γεωγραφία της Καρπάθου Κατηγορία:Ιστορική γεωγραφία
Κσίστοφ Σκουμπισέφσκι
Ο Κριστόφ Ιωάννης Σκουμπιζέφσκι (Krzysztof Jan Skubiszewski, προφορά: kʂɨʂtɔf skubʲiˈʂɛfskʲi) ήταν Πολωνός πολιτικός, λόγιος και διεθνούς φήμης δικηγόρος. Υπήρξε ο πρώτος υπουργός εξωτερικών μετά την κατάρρευση του κομμουνιστικού καθεστώτος το 1989.
Καριέρα
Γεννήθηκε στο Πόζναν στις 8 Οκτωβρίου 1926. Ανέλαβε υπουργός εξωτερικών στις 13 Σεπτεμβρίου 1989 έπειτα από απεργιακές κινητοποιήσεις των οποίων πρωτοστάτησε ο ηγέτης της "Αλληλεγγύης", Λεχ Βαλέσα. Υπηρέτησε στις κυβερνήσεις των πρωθυπουργών Ταντέουτς Μαζοβιέτσκι, Γιαν Κριστόφ Μπιλέκι, Γιαν Ολζέφσκι και Χάνα Σουσότσκα. Παρέμεινε στο αξίωμα του υπουργού εξωτερικών ως τις 25 Οκτωβρίου 1993. Επί υπουργίας του, εργάστηκε με σκοπό τη συμφιλίωση της Πολωνίας με τη Γερμανία. Τον διαδέχθηκε στο αξίωμα του υπουργού εξωτερικών ο Αντρέι Ολεχόφσκι.
Από τις 16 Φεβρουαρίου 1994 ως το θάνατό του υπηρέτησε ως πρόεδρος του Δικαστηρίου αμερικανο-ιρανικών διεκδικήσεων. Τιμήθηκε με το παράσημο του Τάγματος Λευκού Αετού, που αποτελεί την ανώτατη τιμή στην Πολωνία. Πέθανε στη Βαρσοβία, στις 8 Φεβρουαρίου του 2010.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνοί πολιτικοί Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου του Πόζναν «Άνταμ Μιτσκιέβιτς»
Κωστί
Το Κωστί (βουλγαρικά: Кости), είναι χωριό στη νοτιοανατολική Βουλγαρία, μέρος του Δήμου Τσάρεβου, στην επαρχία Μπουργκάς. Βρίσκεται στις όχθες του ποταμού Βέλεκα στα όρη Στράντζα, κοντά στα τουρκικά σύνορα, 20-25 χιλιόμετρα νότια του Τσάρεβου και 91 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του Μπουργκάς. Από τον Ιούνιο του 2008 έχει πληθυσμό 320 και ο δήμαρχος είναι ο Ιλίγια Γιαζόφ. Το χωριό βρίσκεται στο Φυσικό Πάρκο Στράντζα.
Έχουν ανακαλυφθεί ίχνη αρχαίας μεταλλουργικής δραστηριότητας στην περιοχή του Κωστίου, καθώς και μια μεγάλη νεκρόπολη και αρκετές ανεξάρτητες τούμπες θρακικής προέλευσης. Το σύγχρονο χωριό αναφέρθηκε για πρώτη φορά σε οθωμανικό φορολογικό μητρώο του 1498, σύμφωνα με το οποίο ο πληθυσμός του Κωστίου αποτελούταν από 22 χριστιανικές οικογένειες. Περιλήφθηκε επίσης σε φορολογικό μητρώο του 17ου αιώνα, και κατά τον Ρωσοτουρκικό πόλεμο του 1828-1829 περιγράφηκε ως ελληνικό χωριό (βλέπε: Έλληνες στη Βουλγαρία). Οι στατιστικές του 1898 αριθμούν 185 ελληνικά και 25 βουλγαρικά σπίτια, ενώ από τα στοιχεία του 1897 σημειώνονται μόνο 300 ελληνικά σπίτια.
Το Κωστί είναι ένα χαρακτηριστικό χωριό με αναστενάρια, με εκατό από τις 400 οικογένειες να είναι κληρονομικά δραστηριοποιητές αυτού του έθιμου. Εκτός από το παλιό χωριό της Ανατολικής Ορθόδοξης εκκλησίας, το χωριό είχε ένα άλλο τελετουργικό κτίριο που στεγάζει τις οκτώ αναστενάρικες εικόνες, συμπεριλαμβανομένης της κύριας εικόνας, αυτής της θρησκευτικής εορτής και του περιφερειακού πολιούχου Αγίου Κωνσταντίνου.
Μετά τους Βαλκανικούς Πολέμους, το χωριό μεταβιβάστηκε στη Βουλγαρία από την Οθωμανική Αυτοκρατορία και οι Έλληνες μετακόμισαν στην Ελλάδα, ιδιαίτερα στη Μακεδονία και στους οικισμούς Μελίκη Ημαθίας, τη Βέροια, την Κερκίνη, το Στρυμωνικό, την Αγία Ελένη Σερρών, τη Μαυρολεύκη Δράμας, τον Λαγκαδά. Μετά το 1914, το εγκαταλειμμένο χωριό κατοικήθηκε από Βούλγαρους πρόσφυγες από την Τουρκοκρατούμενη Ανατολική Θράκη, ιδιαίτερα από το Πύργοπλο (100 οικογένειες) και την πόλη Σαμάκοβο (Ντεμίρκιοϊ, 60 οικογένειες). Οι νέοι άποικοι ασχολήθηκαν επίσης βαθιά με την υλοτομία, την ξυλεία και την παραγωγή ξυλάνθρακα. Το 1909 χτίστηκε μια νέα εκκλησία (στο χώρο της παλιάς εκκλησίας που υπέστη ζημιά στην εξέγερση του Ίλιντεν) των Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου, καθώς και ένα σχολείο και ένα κοινοτικό κέντρο (читалище, τσιτάλιστε) το 1925. Η εκκλησία διαθέτει ένα επιβλητικό εικονοστάσιο από τον ξυλογλύπτη Παντίλ, καθώς και παλιές εικόνες, όπως δύο από το 1883 και το 1901 από τον ζωγράφο Κώστα Πολίξοιδο.
Τον Ιανουάριο του 2011 σημειώθηκε ξέσπασμα αφθώδους πυρετού στο χωριό Κωστί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά της Επαρχίας Μπουργκάς
Ασπιώτης
Το ελληνικό επώνυμο Ασπιώτης μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα εξής πρόσωπα:
Ράιναλντ Δ΄ του Χέλρε και του Γύλιχ
Ο Ράιναλντ/Ρέγκιναλντ Δ΄, γερμ.: Reinald/Reginald IV, herzog von Guelders und Jülich (1365 - 25 Ιουνίου 1423) από τον Οίκο του Γύλιχ ήταν δούκας του Γκέρλε και του Γύλιχ.
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Γουλιέλμου Β΄ δούκα του Γύλιχ και της Μαρίας των Βάσενμπεργκ, κόρης του Ρέγκιναλντ Β΄ δούκα του Γκέρλε.
Ο Ράιναλντ Δ΄ έγινε ο 2ος δούκας των Γκέρλε και ο Γύλιχ μετά το τέλος του αδελφού του, Γουλιέλμου Α΄ δούκα του Γκέρλε και Γ΄ του Γύλιχ, το 1402 χωρίς απογόνους. Ο Ράιναλντ Δ΄, μαζί με τους Βίτελσμπαχ κόμητες της Ολλανδίας, Αινώ και Zηλανδίας, προσπάθησε μάταια να επιβραδύνει την άνοδο της Βουργουνδίας στην περιοχή των Κάτω Χωρών και το 1406 δεν μπόρεσε να επιβάλει παλαιές αξιώσεις στη Βραβάντη-Λίμπουργκ εναντίον της Βουργουνδίας. Συνδέθηκε με τον Ρούπερτ της Γερμανίας, υποστηρίζοντας τη στέψη του στο Άαχεν και παρέμεινε στενά συνδεδεμένος με τον Οίκο της Ορλεάνης. Το 1407 ο Ράιναλντ υποστήριξε τον κουνιάδο του Ιωάννη του Άρκελ εναντίον των Ολλανδών και το 1409 έλαβε την πόλη Χόρινχεμ από τον Ιωάννη. Αυτό ξεκίνησε μία νέα διαμάχη με την Ολλανδία, που έληξε το 1412 όταν ο Ράιναλντ Δ΄ παραχώρησε το Χόρινχεμ για ένα μεγάλο χρηματικό ποσό. Παραχώρησε επίσης την πόλη Έμεριχ ως αποτέλεσμα προηγούμενης υπόσχεσης στον δούκα της Κλέβης. Ο Ράιναλντ Δ΄ ηγήθηκε των παραδοσιακών αντιπαραθέσεων του Οίκου του, ιδιαίτερα εκείνων εναντίον των επισκόπων της Ουτρέχτης και κατά της Ολλανδίας και του Φρίσλαντ. Κατέλαβε τον Άρκελ, αλλά το 1422 αναγκάστηκε να αναζητήσει ειρήνη και να επιστρέψει όλες τις κατακτήσεις του. Ο Ράιναλντ Δ΄ εναντιόθηκε στον Οίκο της Κλέβης για την περιοχή Nήντερχαϊν και διατήρησε μεγάλη επιρροή επί του Γκέρλε.
Στις 5 Μαΐου 1405, ο Ράιναλντ Δ΄ νυμφεύτηκε τη Mαρία, κόρη του Ιωάννη ΣΤ΄ κόμη του Αρκούρ.
Ο Ράιναλντ Δ΄ απεβίωσε κοντά στο Άρνεμ στις 25 Ιουνίου 1423 και τάφηκε στη μονή Μόνκουιτσεν.
Το δουκάτο του Γκέρλε περιήλθε στον Άρνολντ των Έχμοντ, μικρανιψιό του Ράιναλντ Δ΄, αν και ο Οίκος του Γύλιχ πολέμησε -ανεπιτυχώς- εναντίον του Οίκου του Έχμοντ γι' αυτόν τον τίτλο.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Mαρία, κόρη του Ιωάννη ΣΤ΄ κόμη του Αρκούρ. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος του Γύλιχ
Άλιεν 3
Το Άλιεν 3: Η Τελική Αναμέτρηση ή Άλιεν 3 (αγγλικά: Alien 3) είναι αμερικανική ταινία επιστημονικής φαντασίας και τρόμου, παραγωγής 1992. Αποτελεί την τρίτη προσθήκη στην κινηματογραφική τετραλογία Άλιεν, και τα γεγονότα της λαμβάνουν χώρα μερικά χρόνια μετά από τη δεύτερη ταινία Άλιενς: Η Επιστροφή (Aliens). Τη σκηνοθεσία ανέλαβε ο Ντέιβιντ Φίντσερ, στο σκηνοθετικό του ντεμπούτο και το σενάριο έγραψαν οι Ντέιβιντ Γκίλερ, Γουόλτερ Χιλ και Λάρι Φέργκιουσον. Η Σιγκούρνι Γουίβερ επιστρέφει στο ρόλο της Έλεν Ρίπλεϊ ενώ στο καστ προστίθενται οι Τσαρλς Σ. Ντάτον, Τσαρλς Ντανς, Μπράιαν Γκλόβερ, Ραλφ Μπράουν, Πολ ΜακΓκαν, Ντάνι Γουέμπ, Πιτ Ποστλθγουέιτ και Λανς Χένρικσεν.
Το Άλιεν 3 αντιμετώπισε αρκετά προβλήματα κατά τη διάρκεια της παραγωγής, με αρκετούς σεναριογράφους και σκηνοθέτες να συμμετέχουν στο πρότζεκτ και με τα γυρίσματα να ξεκινάνε χωρίς ολοκληρωμένο σενάριο. Η ταινία ήταν το σκηνοθετικό ντεμπούτο του Ντέιβιντ Φίντσερ, ο οποίος είχε λίγο χρόνο στη διάθεσή του να την προετοιμάσει, καθώς ανέλαβε να τη σκηνοθετήσει λίγο πριν ξεκινήσουν τα γυρίσματα. Η διαδικασία δημιουργίας της ταινίας αποδείχθηκε γι' αυτόν τρομακτική καθώς είχε να αντιμετωπίσει ενστάσεις από το στούντιο, να γυρίσει την ταινία χωρίς ολοκληρωμένο σενάριο και να φτιάξει μια ταινία αντάξια της δουλειάς που είχαν κάνει οι προηγούμενοι σκηνοθέτες Ρίντλεϊ Σκοτ και Τζέιμς Κάμερον. Μετά την ολοκλήρωση της ταινίας, το στούντιο κυκλοφόρησε μια δική του εκδοχή χωρίς τη συγκατάθεση του Φίντσερ.
Η ταινία κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους στις 22 Μαΐου 1992. Παρά τις μικτές κριτικές που έλαβε και τη μέτρια πορεία στο αμερικανικό box office, κατάφερε να φτάσει τα 160 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως και να λάβει μία υποψηφιότητα για Όσκαρ στην κατηγορία καλύτερων οπτικών εφέ.
Πλοκή
Το διαστημόπλοιο των αποικιακών πεζοναυτών Σουλάκο πιάνει φωτιά καθώς ταξιδεύει στο διάστημα.Οι τέσσερις επιβαίνοντες, Έλεν Ρίπλεϊ, ο πεζοναύτης Χικς, η ανήλικη Νιούτ και το ανδροειδές με το όνομα Μπίσοπ, εκτοξεύονται στο διάστημα με αυτόματη διαδικασία μέσα σε θαλαμίσκο απόδρασης, ενώ βρίσκονται σε κατάσταση υπερύπνωσης. Μερικά δευτερόλεπτα πριν την εκτόξευση του θαλαμίσκου, το Σουλάκο διενεργεί σάρωση στα σώματα των επιβαινόντων για ιατρικούς λόγους. Στην οθόνη σάρωσης εμφανίζεται πως κάποιος από τους επιβαίνοντες κυοφορεί ένα Άλιεν.
Μετά την εκτόξευση του κι αρκετά χρόνια αργότερα, ο θαλαμίσκος προσγειώνεται ανώμαλα στον πλανήτη-φυλακή Φιορίνα (Φιούρι) 161 που φιλοξενεί μόνο άνδρες που έχουν χρωμόσωμα YY. Όλοι τους είναι καταδικασμένοι για εγκλήματα όπως σωματική και σεξουαλική βία.
Κατά τη διάρκεια της προσγείωσης, οι δύο από τους ανθρώπους επιβαίνοντες του θαλαμίσκου (Χικς και Νιούτ) σκοτώνονται από τη σύγκρουση, το ανδροειδές Μπίσοπ σχεδόν διαλύεται και παθαίνει μη αναστρέψιμη βλάβη και η Έλεν Ρίπλεϊ επιζεί. Μερικοί από τους κρατουμένους προσέρχονται στο σημείο της προσγείωσης του θαλαμίσκου και περισυλλέγουν την Έλεν Ρίπλει, τους δύο νεκρούς και το διαλυμένο ανδροειδές. Παραδίδουν τη Ρίπλει στο γιατρό της φυλακής με το επώνυμο Κλέμενς, ο οποίος τη φροντίζει και -μέσω της βοήθειας του- η Ρίπλει αναρρώνει πλήρως. Καχύποπτη για το τι προκάλεσε τη φωτιά στο Σουλάκο, καθώς και για το τι σκότωσε τους Χικς και Νιούτ, η Ρίπλει ζητά από τον Κλέμενες να διενεργήσει αυτοψία στο πτώμα της Νιούτ. Το αποτέλεσμα της αυτοψίας δείχνει πως η Νιούτ πέθανε από πνιγμό. Η διεύθυνση της φυλακής αποφασίζει να κηδευτούν οι Χικς και Νιούτ, όπως και να καλέσουν διασωστικό διαστημόπλοιο για να παραλάβει τη Ρίπλεϊ.
Κατά τη διάρκεια της κηδείας, ο σκύλος της φυλακής πεθαίνει, "γεννώντας" ένα Άλιεν. Η Ρίπλει, δεν έχει αποκαλύψει σε κανέναν το ιστορικό της για τα Άλιεν, και καθώς το πλάσμα είναι πλέον μέσα στους χώρους της φυλακής, σκοτώνει μερικούς κρατουμένους. Για να λάβει πληροφορίες, η Ρίπλει επανενεργοποιεί το ανδροειδές Μπίσοπ, το οποίο της επιβεβαιώνει πως υπήρχε Άλιεν στο Σουλάκο και πως ήταν μέσα στο θαλαμίσκο διάσωσης. Τότε η Ρίπλεϊ ενημερώνει το διευθυντή της φυλακής για τον κίνδυνο που αντιμετωπίζουν. Όμως οι εξηγήσεις της αντιμετωπίζονται με σκεπτικισμό, καθώς επίσης την ενημερώνουν πως στον Φιούρι δεν υπάρχουν όπλα για να αντιμετωπίσουν το Άλιεν.
Αργότερα, και κατά τη διάρκεια συζήτησης της Ρίπλει με τον Κλέμενς, το Άλιεν επιτίθεται και σκοτώνει τον δεύτερο. Τότε εκείνη επισκέπτεται τα συντρίμμια του Σουλάκο και διενεργεί ιατρική σάρωση στο σώμα της, με τη βοήθεια ενός κρατουμένου. Εκεί διαπιστώνει πως μέσα στο σώμα της αναπτύσσεται ένα Άλιεν. Συντετριμμένη, η Ρίπλεϊ συναποφασίζει με τους υπόλοιπους κρατουμένους να αντιμετωπίσουν το πλάσμα με σκοπό να το εξολοθρεύσουν. Το σχέδιο περιλαμβάνει -στο τελικό του στάδιο- το θάνατο του Άλιεν με καυτό λιωμένο σίδηρο που υπάρχει στα χυτήρια της φυλακής. Όταν το τελικό στάδιο ολοκληρώνεται και το Άλιεν έχει πεθάνει, η ομάδα διάσωσης της Ρίπλει καταφθάνει στον πλανήτη. Όμως η Ρίπλει δεν θέλει να φύγει μαζί τους, γνωρίζοντας πως θα εκμεταλλευτούν το Άλιεν που κυοφορεί για όπλο πολέμου.
Παρ'όλο που η ομάδα διάσωσης προσπαθεί να την πείσει να πάει μαζί τους, η Ρίπλει αυτοκτονεί πηδώντας σε ένα γιγάντιο καμίνι. Κατά τη διάρκεια της πτώσης της, το Άλιεν που κυοφορεί σκίζει την κοιλιά της σε μια προσπάθεια να βγει από το σώμα της. Όμως η Ρίπλεϊ το κρατά σφιχτά στα χέρια της ώσπου τελικά πέφτει στο καμίνι, σκοτώνοντας τον εαυτό της αλλά και το Άλιεν.
Η ταινία ολοκληρώνεται με πλάνο στις εγκαταστάσεις του Φιούρι που απενεργοποιούνται, καθώς στο παρασκήνιο ακούγεται η τελευταία φράση που είχε πει τη Ρίπλεϊ στην πρώτη ταινία Άλιεν.
Διανομή
Η παρακάτω διανομή είναι ενδεικτική και δεν αναφέρεται σε όλους τους ηθοποιούς και χαρακτήρες που συμμετέχουν στη ταινία.
Παραγωγή
Αρχικά η εταιρία Brandywine Productions προσεγγίστηκε από την 20th Century Fox να δημιουργήσει δύο συνέχειες. Αφού σκέφτηκαν αρκετές ιδέες, οι Ντέιβιντ Γκίλερ και Γουόλτερ Χιλ, παραγωγοί της σειράς ταινιών, κατέληξαν σε μια πολύπλοκη ιστορία που χωριζόταν σε δύο μέρη, στην οποία η εταιρία Weyland-Yutani Corporation ερχόταν αντιμέτωπη με μια άκρως επιθετική ομάδα ανθρώπων οι οποίοι εξαιτίας της άκαμπτης ιδεολογίας τους εξορίστηκαν από την υπόλοιπη κοινωνία. Η Σιγκούρνι Γουίβερ θα έκανε μια μικρή εμφάνιση στην τρίτη ταινία και τον πρωταγωνιστικό ρόλο θα έπαιζε ο Μάικλ Μπιν που υποδύθηκε τον Δεκανέα Χικς στη δεύτερη ταινία Άλιενς: Η Επιστροφή (Aliens). Στο Άλιεν 4 θα επέστρεφε η Ρίπλεϊ, η οποία θα εμπλεκόταν σε μια επική μάχη με εξωγήινουν πολεμιστές. Στη Γουίβερ άρεσε η ιδέα και συμφώνησε στο μικρότερο ρόλο.
Η Γουίβερ συμφώνησε επίσης να αποχωρήσει καθώς δεν της άρεσαν οι αλλαγές που έκανε το στούντιο στη δεύτερη ταινία, καθώς αφαίρεσαν σκηνές από το παρελθόν της Ρίπλεϊ, τις οποίες η ίδια θεωρούσε σημαντικές. Παρά το γεγονός ότι τα στελέχοι της 20th Century Fox δεν ήταν σίγουροι με την ιδέα του σεναρίου, συμφώνησαν να χρηματοδοτήσουν την ταινία, αλλά ζήτησαν από τους Χιλ και Γκίλερ να προσπαθήσουν να πείσουν τον Ρίντλεϊ Σκοτ να σκηνοθετήσει. Ζήτησαν επίσης τα δύο μέρη να γυριστούν ταυτόχρονα ώστε να μειωθούν τα έξοδα παραγωγής. Ωστόσο, ο Σκοτ αν και έδειξε ενδιαφέρον για το πρότζεκτ, ήταν απασχολημένος με τρεις ταινίες εκείνη την περίοδο. Το Σεπτέμβριο του 1987, οι Γκίλερ και Χιλ προσέγγισαν το συγγραφέα Γουίλιαμ Γκίμπσον να γράψει το σενάριο, ο οποίος και δέχτηκε.
Ωστόσο, όταν ο πρόεδρος της Fox, Τζο Ροθ, διάβασε ένα τελικό σενάριο, γραμμένο από τον Ντέιβιντ Τουόχι, δεν του άρεσε η ιδέα η Ρίπλεϊ να μην αποτελεί μέρος της ταινίας, δηλώνοντας ότι "η Σιγκούρνι Γουίβερ αποτελεί το κεντρικό κομμάτι της σειράς ταινιών και η Ρίπλεϊ είναι η μόνη γυναίκα πολεμίστρια που έχουμε στη μυθολογία των ταινιών". Η Γουίβερ τότε, επέστρεψε στο πρότζεκτ με αμοιβή 5 εκατομμυρίων δολαρίων συν ποσοστό από τις εισπράξεις.
Box office
Με προϋπολογισμό 50.000.000 δολάρια, το Άλιεν 3 έκανε άνοιγμα τριημέρου στη 2η θέση με 19,4 εκατομμύρια δολάρια. Συνολικά συγκέντρωσε 55,4 εκατομμύρια δολάρια στο αμερικανικό box office και 104,3 εκατομμύρια δολάρια στον υπόλοιπο κόσμο. Παγκοσμίως απέφερε 159,8 εκατομμύρια δολάρια. Ανάμεσα στις υπόλοιπες ταινίες της σειράς, το Άλιεν 3 καταλαμβάνει την 4η θέση στο αμερικανικό box office και την 3η θέση παγκοσμίως.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες Alien Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο μέλλον Κατηγορία:Ταινίες του 1992 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής 20th Century Fox Κατηγορία:Σκηνοθετικό ντεμπούτο σε ταινίες Κατηγορία:Διαστημική περιπέτεια (ταινίες) Κατηγορία:Ταινίες σίκουελ Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες σε φανταστικούς πλανήτες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες τρόμου - επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ντέιβιντ Φίντσερ Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στα Pinewood Studios
15 Ευνομία
Η Ευνομία (λατινικά και διεθνώς: Eunomia) είναι ο αστεροειδής (μικρός πλανήτης) με αύξοντα αριθμό ανακαλύψεως 15. Ανακαλύφθηκε στις 29 Ιουλίου 1851 από τον Ανιμπάλε ντε Γκάσπαρις, που παρατηρούσε από τη Νάπολη της Ιταλίας, και πήρε το όνομα μιας από τις Ώρες, όπως αυτές αναφέρονται από τον Ησίοδο. Η Ευνομία περιφέρεται περί τον Ήλιο σε μέση απόσταση (μεγάλο ημιάξονα της τροχιάς της) 2,643 αστρονομικών μονάδων ή 395,4 εκατομμυρίων χιλιομέτρων. Η απόσταση αυτή κυμαίνεται αρκετά (από 321 ως 469 εκατομ. χλμ.), αφού η εκκεντρότητα της τροχιάς της είναι σημαντική (e = 0,187). Μία περιφορά περί τον Ήλιο συμπληρώνεται σε 1570 ημέρες και 16,5 ώρες. Η κλίση της τροχιάς της Ευνομίας ως προς την εκλειπτική είναι i = 11,74 μοίρες. Η Ευνομία αποτελεί το μεγαλύτερο μέλος της ομώνυμης οικογένειας αστεροειδών («Οικογένεια της Ευνομίας»), στην οποία ανήκει το 5% όλων των αστεροειδών της Κύριας Ζώνης.
Στην επιστημονική φαντασία
Ένα από τα κρυφά επίπεδα στο βιντεοπαιχνίδι Descent του 1995 είναι μια αποστολή σε ένα κρυφό σταθμό εξόρυξης στον αστεροειδή Ευνομία.
Η Ευνομία αναφέρεται ως ένας απο τους μεγαλύτερους αστεροειδείς στο μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας του Άρθουρ Κλαρκ, Ραντεβού με τον Ράμα.
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2012
Το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2012, ή αλλιώς Euro 2012, ήταν το 14ο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου. Η διοργάνωση διεξήχθη στην Πολωνία και την Ουκρανία, άρχισε στις 8 Ιουνίου 2012 και ολοκληρώθηκε την 1 Ιουλίου 2012. Νικήτρια αναδείχθηκε η Ισπανία νικώντας στον τελικό την Ιταλία με 4-0.
15 Ευνομία
Στην επιστημονική φαντασία
Στο μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας «Space Apprentice» (αγγλικός τίτλος) των Ρώσων συγγραφέων Αρκάντι και Μπόρις Στρουγκάτσκι, η 15 Ευνομία καταστρέφεται σχεδόν ολοκληρωτικά από φυσικούς και αστροφυσικούς, οι οποίοι δοκιμάζουν πειραματικά μοντέλα κοσμολογίας και της γενικής θεωρίας της σχετικότητας. Ένα επεισόδιο δείχνει τη μελέτη των βαρυτικών κυμάτων εις βάρος ενός κομματιού στο μέγεθος του Έβερεστ του αστεροειδούς 15 Ευνομία.
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2012
1η φάση
Η ψηφοφορία πραγματοποιήθηκε στις 8 Νοεμβρίου 2005.
15 Ευνομία
Στην επιστημονική φαντασία
Η 15 Ευνομία είναι η πηγή έμπνευσης για το μακρόστενο οβάλ σχήμα των διαστημόπλοιων των εξωγήινων στη ταινία Η Άφιξη.
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2012
2η φάση
Η ψηφοφορία της 2ης (και τελικής) φάσης πραγματοποιήθηκε στις 18 Απριλίου 2007 και ανέδειξε διοργανωτές τις Πολωνία και Ουκρανία.
15 Ευνομία
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ευνομια
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2012
Προκριματικά
Η Ουκρανία και η Πολωνία πέρασαν αυτόματα στην επόμενη φάση, μιας και είναι οι διοργανωτές. Οι άλλες 14 εθνικές εξασφάλισαν τη συμμετοχή τους μετά από την προκριματική φάση που ξεκίνησε το Σεπτέμβριο του 2010. Η κλήρωση διεξήχθη στις 7 Φεβρουαρίου 2010, στη Βαρσοβία.
Ομάδες που προκρίθηκαν
right|thumb|320px|{{Legend|#4B0082|Διοργανωτές (Πολωνία & Ουκρανία)}} {{Legend|#1E90FF|Τρέχουσα πρωταθλήτρια (Ισπανία)}} {{Legend|#0000FF|Χώρες που προκρίθηκαν}} {{Legend|#ff0000|Χώρες που δεν προκρίθηκαν}} {{legend|#ababab|Χώρες που δεν είναι μέλη της ΟΥΕΦΑ}} Διοργανώτριες χώρες:
Προκριθείσες χώρες (με σειρά πρόκρισης):
Κλήρωση
Η κλήρωση της τελικής φάσης έγινε στις 2 Δεκεμβρίου 2011 στο Κίεβο. Όπως στο 2004 και στο 2008, οι 16 ομάδες χωρίστηκαν σε τέσσερα γκρουπ δυναμικότητας, σύμφωνα με τη βαθμολογία εθνικών ομάδων της UEFA. Τρεις ομάδες τοποθετήθηκαν αυτόματα στο πρώτο γκρουπ: η Πολωνία και η Ουκρανία ως διοργανώτριες χώρες και η Ισπανία που ήταν η νικήτρια της προηγούμενης διοργάνωσης. Μαζί τους τοποθετήθηκε και η Ολλανδία που είχε τον καλύτερο συντελεστή από τις υπόλοιπες χώρες.
Στη διαδικασία της κλήρωσης, μία ομάδα από κάθε γκρουπ δυναμικότητας τοποθετήθηκε σε έναν από τους τέσσερις ομίλους. Πολωνία και Ουκρανία τοποθετήθηκαν στον Α' και στον Δ' όμιλο αντίστοιχα ώστε να αγωνίζονται στη χώρα τους. Την κλήρωση έκαναν τέσσερις ποδοσφαιριστές που έχουν κατακτήσει το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα με τη χώρα τους: ο Χορστ Χρούμπες, ο Μάρκο φαν Μπάστεν, ο Πέτερ Σμάιχελ και ο Ζινεντίν Ζιντάν.
Διαιτητές
thumb|250px|right|Ο [[Χάουαρντ Γουέμπ]]
Φάση ομίλων
thumb|349px|{{legend|#777777|Παραμένουν στη διοργάνωση}} {{legend|#D60032|Αποκλείστηκαν από τη διοργάνωση στη φάση των ομίλων}}{{legend|#FFFF00|Αποκλείστηκαν στην προημιτελική φάση}}
Η ώρα σε παιχνίδια που θα πραγματοποιηθούν στην Πολωνία είναι Θερινή Ώρα Κεντρικής Ευρώπης (UTC+2) ενώ σε αυτά στην Ουκρανία η ώρα είναι Θερινή Ώρα Ανατολικής Ευρώπης (UTC+3).
Κριτήρια ισοβαθμίας
Σε περίπτωση ισοβαθμίας οι ομάδες κατατάσσονται με βάση τα εξής κριτήρια: Σε περίπτωση που προκύψει ισοβαθμία μεταξύ δύο και μόνο ομάδων που αγωνίζονται μεταξύ τους στον τελευταίο αγώνα του ομίλου και οι δύο ομάδες έχουν πετύχει και έχουν δεχθεί τον ίδιο αριθμό γκολ, τότε η πρόκριση θα κριθεί με διαδικασία των πέναλτι.
Σκόρερ
3 γκολ
2 γκολ
1 γκολ
Αυτογκόλ
Βραβεία
Καλύτερη ομάδα
Η τεχνική επιτροπή της UEFA ανακοίνωσε τη σύνθεση της καλύτερης ομάδας με τους παίχτες που διακρίθηκαν περισσότερο στη διοργάνωση. Μια ομάδα έντεκα αναλυτών παρακολούθησε όλους τους αγώνες της διοργάνωσης πριν πάρουν την απόφαση μετά τον τελικό. Δέκα παίκτες από την πρωταθλήτρια Ισπανία επιλέχθηκαν στην καλύτερη ομάδα, ενώ ο Ζλάταν Ιμπραΐμοβιτς ήταν ο μόνος παίκτης από ομάδα που αποκλείστηκε στη φάση των ομίλων.
Πολυτιμότερος παίκτης
Χρυσό Παπούτσι
Ο Φερνάντο Τόρρες σημείωσε 3 γκολ μαζί με άλλους 5 παίκτες, ενώ είχε τον ίδιο αριθμό σε γκολ και ασίστ με τον Μάριο Γκόμεζ. Έπαιξε όμως 92 λιγότερα λεπτά από τον Γκόμεζ και έτσι κέρδισε τον τίτλο. Ο Τόρρες έγινε επίσης ο πρώτος παίκτης που σημείωσε γκολ σε δύο τελικούς. Ο Ολλανδός Κλας-Γιάν Χούντελααρ ήταν ο πρώτος σκόρερ σε όλο το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα (συμπεριλαμβανομένης και της προκριματικής φάσης) με 12 γκολ.
Επίσημη μπάλα
Η επίσημη μπάλα του τουρνουά είναι η Tango 12, σχεδιασμένη από την Adidas. Η συγκεκριμένη μπάλα είναι εμπνευσμένη από την Adidas Tango, την επίσημη μπάλα του Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 1978. Είναι σχεδιασμένη έτσι ώστε να είναι ευκολότερη στη ντρίμπλα και στο κοντρόλ.
Σλόγκαν
Το σλόγκαν της διοργάνωσης είναι το "Creating History Together" που σημαίνει "Μαζί δημιουργούμε ιστορία". Το συγκεκριμένο σλόγκαν αντανακλά το γεγονός ότι Πολωνία και Ουκρανία ήταν ενωμένες στο παρελθόν σε μία χώρα, ενώ τώρα είναι δύο κράτη στην κεντρική και ανατολική Ευρώπη που φιλοδοξούν να διοργανώσουν το καλύτερο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα στην ιστορία.
Μασκότ
thumb|260px|Σλάβεκ και Σλάβκο, οι μασκότ της διοργάνωσης Οι Σλάβεκ και Σλάβκο είναι οι επίσημες μασκότ της διοργάνωσης, σχεδιασμένες από την Warner Bros. Είναι δίδυμοι και αντιπροσωπεύουν έναν πολωνό και έναν ουκρανό ποδοσφαιριστή με τα εθνικά τους χρώματα. Οι μασκότ ανακοινώθηκαν τον Δεκέμβριο του 2010. Όπως και το 2008, τα ονόματα των μασκότ επιλέχθηκαν μετά από ψηφοφορία στο διαδίκτυο έναντι των "Σιέμκο και Στρίμκο" και "Κλεμέκ και Λάντκο".
Μουσική
Το επίσημο τραγούδι του Euro 2012 είναι το "Endless Summer" το οποίο ερμηνεύει η γερμανίδα τραγουδίστρια Oceana. Επιπλέον, η UEFA διατήρησε τη μελωδία που έχει συνθέσει ο Rollo Armostrong του συγκροτήματος Faithless για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2008.
Αντιπροσωπείες στο Άουσβιτς
Αντιπροσωπείες των ομάδων της Γερμανίας, της Ιταλίας, της Ολλανδίας και της Αγγλίας επισκέφτηκαν το στρατόπεδο συγκέντρωσης του Άουσβιτς πριν από την έναρξη της διοργάνωσης, ώστε να αποτίσουν φόρο τιμής στους 1.100.000 ανθρώπους που έχασαν τη ζωή τους εκεί κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητισμός στην Ουκρανία Κατηγορία:Αθλητισμός στην Πολωνία
Φωνολογία της καταλανικής γλώσσας
Η φωνολογία της καταλανικής γλώσσας, όντας αυτή μία λατινογενής γλώσσα, μοιράζεται φωνητικά χαρακτηριστικά με τις υπόλοιπες λατινογενείς γλώσσες. Όσον αφορά την διαλεκτολογία, παρουσιάζει έναν σχετικό βαθμό διαλεκτολογικής διαφοροποίησης, κυρίως μεταξύ των δυτικών και ανατολικών διαλέκτων, ωστόσο η φωνητική έχει υπάρξει γενικά συντηρητική και δεν έχουν προκύψει ρηξικέλευθες φωνητικές αλλαγές κατά τη διάρκεια της εξέλιξης της γλώσσας μέχρι σήμερα.
Το καταλανικό σύστημα φωνηέντων παρουσιάζει επτά ή οκτώ διαφορετικούς φθόγγους, ανάλογα με την διάλεκτο: /a/, /e/, /ɛ/, /i/, /o/, /ɔ/, /u/ i /ə/. Το τελευταίο φωνήεν, γνωστό ως schwa ή ουδέτερο φωνήεν, απουσιάζει από τις δυτικές διαλέκτους και εμφανίζεται μονάχα σε μη τονισμένη θέση στις ανατολικές. Στην περιοχή της Βαρκελώνης, το schwa μετατρέπεται πολύ συχνά σε φθόγγο που πλησιάζει την ανοικτή θέση ([ɐ]), πιο κοντά στο [a].
Άτονα φωνήεντα
Είναι χαρακτηριστικό γνώρισμα των καταλανικών η ουδετεροποίηση των άτονων φωνηέντων, κάτι που έγινε η βάση της διαλεκτολογικής ομαδοποίησης από τον Μιλά ι Φοντανάλς.
Στο μεγαλύτερο μέρος των ανατολικών καταλανικών διαλέκτων, τα επτά άτονα φωνήεντα μετατρέπονται σε τρία ουδετεροποιημένα.
Στις δυτικές διαλέκτους, ουδετεροποιούνται μόνο τα ανοικτά φωνήεντα, στις λέξεις που προέρχονται από ρίζες με τέτοια φωνήεντα. Έτσι διατηρείται η διαφοροποίηση μεταξύ μη τονισμένων /a/ και /e/ και /i/ και /u/.
Τα σύμφωνα των καταλανικών
Δύο είναι τα κύρια χαρακτηριστικά του συμφωνικού συστήματος της γλώσσας, ο βητακισμός (η μετατροπή του /v/ σε [b] ή [β] άρα και η απουσία του αλλόφωνου [v]) που δεν πραγματοποιείται στα βαλενθιανικά, στις διαλέκτους των βαλεαρίδων και σε μερικές περιοχές της διαλέκτου της Ταρραγόνας και η μετατροπή των ηχηρών /z/, /d͡ʒ/ και /d͡z/ στα άηχα [s], [t͡ʃ] και [t͡s] αντίστοιχα.
Τα κλειστά
Τα κλειστά σύμφωνα /b/, /d/ i /g/ προφέρονται ως κλειστά μονάχα όταν ακολουθούν παύση, έρρινο ή κλειστό σύμφωνο. Επίσης το /d/ παραμένει κλειστό μετά από πλάγιο (/l/). Στα υπόλοιπα φωνητικά περιβάλλοντα τα κλειστά φωνήεντα παράγουν τα προσεγγιστικά [β], [ð] i [ɣ] αντίστοιχα.
Στη διάλεκτο της Μαγιόρκα τα /k/ και /g/ ουρανικοποιούνται σε [c] και [ɟ] μπροστά από /i/, /e/, /ɛ/ i /a/ και στο τέλος λέξης ή συλλαβής.
Τα έρρινα
Τα έρρινα σύμφωνα /m/ και /n/ παρουσιάζουν διάφορα αλλόφωνα λόγω της αφομοίωσης που υποφέρουν ανάλογα με το φωνητικό περιβάλλον. Έτσι το /m/ είναι διχειλικό γενικά, αλλά τρέπεται σε χειλοδοντικό ([ɱ]) όταν ακολουθείται από ένα διχειλικό σύμφωνο ('èmfasi' [ˈɛɱfəzi]). Το /n/ είναι γενικά φατνιακό (όταν ακολουθείται από φωνήεν, παύση ή φατνιακό σύμφωνο) αλλά τρέπεται σε διχειλικό ([m]) όταν το ακολουθεί διχειλικό σύμφωνο ('un pas' [um ˈpas]), χειλοδοντικό ([ɲ]) πριν από ουρανικό ('un llop' [uɲ ˈʎop]) και υπερωικό ([ŋ]) πριν από υπερωικό (un gos [uŋ ˈgos]).
Το έρρινο ουρανικό /ɲ/ συμβολίζεται στον γραπτό λόγο με το δίγραφο 'ny'.
Τα πλάγια
Το πλάγιο σύμφωνο /l/ σε καταλανικά είναι γενικά υπερωικοποιημένο [ɫ], που τρέπεται σε ουρανικό μπροστά από ουρανικό ('el llop' [əʎ ˈʎop]).
Το ουρανικό πλάγιο /ʎ/ αποτυπώνεται στη γραφή ως 'll'. Η τροπή του σε [j] είναι επίσης ένα φαινόμενο που υφίσταται, τόσο ως απόρροια ιστορικών συνθηκών όσο και ως λόγω επιρροής της ισπανικής γλώσσας, στην οποία είναι πολύ σπάνια η προφορά του ουρανικού πλάγιου.
Τα παλλόμενα
Τα παλλόμενα σύμφωνα μπορεί να είναι είτε πολυπαλλόμενα (/r/), στην αρχή της λέξης, μεταξύ φωνηέντων (αναπαρίσταται από το δίγραφο 'rr'), μετά από τα σύμφωνα n, l και s και σε σύνθετες λέξεις είτε μονοπαλλόμενα (/ɾ/). Στο τέλος της συλλαβής η προφορά διαφέρει μεταξύ των διαλέκτων ενώ μεταξύ φωνηέντων μπορεί να εκφραστεί ως [ɹ]. Στην βορειοκαταλανική διάλεκτο υφίσταται επίσης μια πρόσφατη εισροή τού γαλλικούσταφυλικού τριβόμενου [ʁ] (Rosselló ως [ʀusiˈʎu]) αντί για [rusəˈʎo]).
Τα συριστικά
Τα συριστικά σύμφωνα των καταλανικών είναι οκτώ και μορφολογικά διαμορφώνουν το εξής σύστημα. Η ορθή προφορά τους είναι σημαντική καθώς έχουν διαφοροποιητικό χαρακτήρα σε φωνολογικό επίπεδο.
Πάθη συμφώνων
Τα κύρια συμφωνικά πάθη που χαρακτηρίζουν τα σύμφωνα στα καταλανικά είναι τα εξής: η μετατροπή του φθόγγου σε ηχηρό, άηχο ή άφωνο και η αφομοίωση.
Μετατροπή σε ηχηρό ή άηχο
Αντίθετα, τα ηχηρά σύμφωνα τρέπονται σε άηχα όταν βρίσκονται πριν από άηχο φθόγγο, μεταξύ δύο συλλαβών, μεταξύ δύο λέξεων ή στο τέλος λέξεων που ακολουθούνται από παύση, κάτι που συμβαίνει κυρίως σε δάνεια από ξένες γλώσσες ('club' [ˈkɫup], 'Madrid' [məˈðɾit]).
Αφομοίωση
Η αφομοίωση αφορά τους έρρινους και πλάγιους φθόγγους /n/, /m/ και /l/, που διαφοροποιούνται υιοθετώντας τα φωνολογικά χαρακτηριστικά των φθόγγων που ακολουθούν, τόσο μεταξύ συλλαβών όσο και λέξεων. Έτσι έχουμε:
Μετατροπή σε χειλικό, πριν από χειλικό φθόγγο:
Μετατροπή σε ουρανικό, πριν από ουρανικό φθόγγο ([ʃ], [ʒ], [t͡ʃ], [d͡ʒ], [ɲ], [ʎ]):
Μετατροπή σε φατνιακό, πριν από φατνιακό φθόγγο [k], [g]
Μετατροπή σε οδοντικό, μπροστά από οδοντικό φθόγγο [t], [d]:
Έκταση συμφώνων
Η έκταση ενός συμφώνου προκαλεί τον διπλασιασμό της φωνητικής του παρουσίας. Στα καταλανικά, η έκταση δεν αποτυπώνεται αποκλειστικά και μόνο στα δίγραφα ('mm', 'nn', 'dd', 'l•l', 'll-ll', 'pp'). Επίσης υφίστανται περιπτώσεις όπου η παρουσία δύο γραμμάτων δεν εκφράζει έκταση.
Ο πρώτος τύπος έκτασης που δεν αποτυπώνεται στην ορθογραφία είναι όταν ένα οδοντικό ακολουθείται από ένα έρρινο:
Ο δεύτερος τύπος εμφανίζεται όταν συγκεκριμένες ομάδες συμφώνων διαφοροποιούν την προφορά τους:
Μετατροπή σε άφωνο
Στα καταλανικά υπάρχει ένας αυξημένος αριθμός συμφωνικών ζευγαριών στο τέλος λέξεων, που σε πολλές περιπτώσεις παρουσιάζουν το φαινόμενο της μετατροπής του τελευταίου σε βουβό. Αυτές οι περιπτώσεις είναι συνήθως οι εξής:
Παρόμοια φαινόμενα παράγονται και σε ειδικές περιπτώσεις όπως τις λέξεις 'aque(s)t', 'a(r)bre' και 'p(r)endre'. Η αποκοπή του τελικού /n/ είναι ένα αρκετά παλιό φαινόμενο που γέννησε μορφές όπως 'mà' (από 'man'), και που διατηρεί ακόμη το έρρινο όταν σχετίζεται με άλλες λέξεις ('bé'/'ben', 'mitjà'/'mitjan').
Το αντίθετο φαινόμενο συμβαίνει όταν προφέρεται ένας φθόγγος που συνήθως δεν τονίζεται, και συμβαίνει στις εξής περιπτώσεις:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γλωσσολογία
Orange Goblin
Οι Orange Goblin είναι βρετανικό heavy metal συγκρότημα, το οποίο δημιουργήθηκε το 1995.
Βιογραφία
Οι Orange Goblin δημιουργήθηκαν από τον τραγουδιστή Μπεν Γουόρντ, τους κιθαρίστες Πητ Ο' Μάλεϊ και Τζο Χορ, τον μπασίστα Μάρτιν Μίλαρντ και το ντράμερ Κρις Τέρνερ. Αρχική ονομασία του σχήματος ήταν Our Haunted Kingdom, με την οποία κυκλοφόρησαν από κοινού ένα σινγκλ με τους Electric Wizard, μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Rise Above Records".
left|thumb|160px|Ο Μπεν Γουόρντ το 2006 Μέσα στο 1996 άλλαξαν το όνομα τους σε Orange Goblin και ξεκίνησαν τις ηχογραφήσεις για τον πρώτο τους δίσκο με τίτλο "Frequencies from Planet Ten", ο οποίος κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 1997. Στο άλμπουμ πραγματοποίησε γκεστ συμμετοχή ο κιμπορντίστας Ντάνκαν Γκιμπς. Το καλοκαίρι του 1998 ηχογράφησαν το δεύτερο τους άλμπουμ, το οποίο εκδόθηκε στις αρχές του 1999 με τίτλο "Time Travelling Blues", μέσω της "Rise Above". Το διαδέχτηκε το "The Big Black" του 2000, πριν το συγκρότημα ξεκινήσει να αποχωρίζεται τον καθαρά stoner metal ήχο του, προσθέτοντας του doom και punk στοιχεία.
Η αλλαγή αυτή είναι εμφανής στο "Coup de Grace" του 2002, το οποίο περιέχει και τη διασκευή στο "We Bite" των Misfits. Το 2003, ο κιθαρίστας Πητ Ο' Μάλεϊ αποχώρησε από το συγκρότημα, πριν οι Orange Goblin κυκλοφορήσουν το πέμπτο τους άλμπουμ με τίτλο "Thieving from the House of God".
Το 2010 ανακοινώθηκε η επ' αορίστου αναβολή των ηχογραφήσεων, οι οποίες πραγματοποιήθηκαν τελικά τον Αύγουστο και το Σεπτέμβριο του 2011. Ο δίσκος "A Eulogy for the Damned" κυκλοφόρησε στις 14 Φεβρουαρίου 2012 μέσω της "Candlelight Records", όντας ο πρώτος τους που κατάφερε να μπει στη λίστα με τους πρώτους εκατό δίσκους των βρετανικών τσαρτ.
Πηγές
Κατηγορία:Αγγλικά heavy metal συγκροτήματα Κατηγορία:Αγγλικά doom metal συγκροτήματα Κατηγορία:Stoner rock συγκροτήματα
Άβαι
Οι Άβαι, επίσης γνωστές ως Άβες, Άβα και Αβαί, ήταν πόλη της αρχαίας Φωκίδας στα όρια με τη Βοιωτία, κοντά στο σημερινό χωριό Έξαρχος Φθιώτιδας. Βρισκόταν στη συμβολή των ποταμών Άσσου και Κηφισού. Την πόλη φέρεται να είχε ιδρύσει ο μυθικός βασιλιάς του Άργους Άβας, εγγονός του Δαναού και γιος του Λυγκέα και της Υπερμνήστρας, όπως αναφέρει ο Παυσανίας (Φωκ. 35, 1). Αντίθετα, κατά την άποψη του Αριστοτέλη και με πηγή τον Στράβωνα (Στράβ. 10, 1, 3), η πόλη ιδρύθηκε από το θρακικό πρωτοελληνικό φύλο των Αβάντων, οι οποίοι αργότερα αποίκησαν την Εύβοια.
Τη συμβουλή του μαντείου είχαν ζητήσει, μεταξύ άλλων, ο Κροίσος και ο Μαρδόνιος (Ηρόδ. Η, 27), ενώ ο Ηρόδοτος αναφέρει (Α’, 46-7), ότι ο πρώτος, θέλοντας να δοκιμάσει την αξιοπιστία των ελληνικών μαντείων, απέστειλε πρέσβεις σε όλα για να ρωτήσουν τί ακριβώς έκανε σε μία καθορισμένη ημέρα της ζωής του, και μόνο το Μαντείο των Δελφών απάντησε σωστά. Από τότε όλα τα μαντεία, πλην των Δελφών, παρήκμασαν και μαζί τους εκείνο των Αβών. Πάντως ο Μαρδόνιος συμβουλεύθηκε και πάλι το συγκεκριμένο μαντείο, το 490 π.Χ. (Ηρόδ. Η, 33).
Οι Άβες κατελήφθησαν από τους Πέρσες του Ξέρξη το 480 π.Χ. και τους Θηβαίους κατά τη διάρκεια του Φωκικού Πολέμου (355-346 π.Χ.), οπότε και τις δύο φορές ο ναός κάηκε. Ωστόσο ήταν η μόνη πόλη των Φωκέων που δεν καταστράφηκε από τον Φίλιππο κατά το Τρίτο Ιερό Πόλεμο, διότι δεν είχε λάβει μέρος στον Φωκικό πόλεμο, ούτε στη λεηλασία των θησαυρών του Μαντείου των Δελφών από τους υπόλοιπους Φωκείς, σύμφωνα με απόφαση του αμφικτυονικού συνεδρίου.
Κατά τη Ρωμαϊκή περίοδο η πόλη τιμήθηκε με αυτονομία, μάλιστα ο Αδριανός κατασκεύασε μικρό ναό αφιερωμένο στον Απόλλωνα, χωρίς μαντείο αυτή τη φορά (Παυσανίας, 10, 35).
Σε βραχώδη λόφο κοντά στο χωριό Έξαρχος σώζονται μέχρι σήμερα τα ερείπια αυτού του ναού, μια πύλη ακρόπολης, καθώς και κάποια ίχνη των τειχών της πόλης. Αυτά βρέθηκαν μετά από ανασκαφές που διενήργησαν από κοινού, η Ελληνική Αρχαιολογική Εταιρία και Βρετανική Αρχαιολογική Σχολή, υπό τον Γ. Σωτηριάδη. Επίσης βρέθηκαν τάφοι, διάφορα αγγεία του 5ου και του 4ου αιώνα π.Χ., ειδώλια, λάρνακες, κοσμήματα, κ.ά.. Πολλοί από τους τάφους είχαν συληθεί από τους ντόπιους, μέχρι που επενέβη η Ελληνική Αρχαιολογική Εταιρεία και προέβη στην κατάσχεση των ευρημάτων τα οποία σήμερα φυλάσσονται και εκτίθενται στο αρχαιολογικό μουσείο της Χαιρώνειας.
Ντόλνο Ντουπένι
Το Ντόλνο Ντουπένι ή Κάτω Δουπένι (Долно Дупени) είναι χωριό στο Δήμο Ρέσεν της Βόρειας Μακεδονίας. Βρίσκεται στη μεγάλη Πρέσπα και η παραλία του εκτείνεται στα σύνορα με την Ελλάδα.
Το Ντόλνο Ντουπένι έχει 235 κατοίκους κατά την πιο πρόσφατη απογραφή του 2002. Οι Σλαβομακεδόνες έχουν ιστορικά συνθέσει τουλάχιστον το 96% του πληθυσμού του χωριού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Βόρειας Μακεδονίας
Πανελλήνιο πρωτάθλημα πετοσφαίρισης γυναικών 1976
Το πανελλήνιο πρωτάθλημα βόλεϊ γυναικών του έτους 1976 ήταν το έκτο στην ιστορία του θεσμού. Η τελική φάση διεξήχθη στην Πάτρα από 7 έως 11 Ιουλίου με τη συμμετοχή έξι ομάδων. Το πρωτάθλημα κρίθηκε στον αγώνα μεταξύ ΖΑΟΝ και Παναθηναϊκού, στον οποίο ο ΖΑΟΝ επικράτησε με 3-2 και κατέκτησε τον τίτλο για τρίτη συνεχή χρονιά.
Γιαλιάς
Ο Γιαλιάς (τουρκικά: Çakıllı Dere ή Yalya Deresi) είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος ποταμός, στην ουσία χείμαρρος, της Κύπρου. Έχει μήκος 88 χιλιόμετρα πηγάζει στο Τρόοδος και τα βουνά του Μαχαιρά, στη πορεία του περνάει από τη κοιλάδα της Μεσαορίας και χύνεται στον κόλπο της Αμμοχώστου.Το βάθος του φτάνει μέχρι τα 9 μετρα.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα πετοσφαίρισης γυναικών 1976
Πηγές
Κατηγορία:Α1 εθνική κατηγορία πετοσφαίρισης γυναικών Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 1976
Γιαλιάς
Στον Γιαλιά έχει κατασκευαστεί το 1952 το φράγμα Πάνω Λυθροδόντα χωρητικότητας 32.000 m3 και ύψους 10 μέτρων.
Λαϊκή παράδοση
Υπάρχουν πολλές λαϊκές παραδόσεις που σχετίζονται με τον Γιαλιά. Στο χωριό Νήσου της επαρχίας Λευκωσίας πιστεύεται ότι κάποτε χωριζόταν στα δύο για να ξανάενωθεί σε άλλο σημείο, εκεί που χωριζόταν δημιουργούνταν νησί από όπου προέρχεται και το όνομα του χωριού. Άλλη παράδοση λέει ότι στη περιοχή του χωριού Άσσια ενώνονταν ο Πεδιαίος με τον Γιαλιά, η κόμισα της περιοχής αποφάσισε να τους χωρίσει και να φέρει τη κοίτη του ποταμού δίπλα στο χωριό, στη σημερινή του κοίτη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποταμοί της Επαρχίας Αμμοχώστου Κατηγορία:Ποταμοί της Επαρχίας Λευκωσίας
Ορθοδοξία στη Νορβηγία
Η Ορθόδοξη Εκκλησία της Νορβηγίας αριθμεί σήμερα 8.492 μέλη (2010). Οι Ορθόδοξοι στη Νορβηγία είναι Ρώσοι, Σέρβοι, Έλληνες, Βούλγαροι, Ρουμάνοι και μερικοί Νορβηγοί.
Η Ορθόδοξη Εκκλησία στη Νορβηγία υπάρχει ήδη από το 1930, τότε με Ρώσο ιερέα. Το 1965 ιδρύθηκε η ελληνική κοινότητα με κύριο σκοπό να εξυπηρετήσει τις θρησκευτικές ανάγκες των ελληνορθόδοξων της χώρας και υπάγεται στην Μητρόπολη Σουηδίας και πάσης Σκανδιναβίας. Τα μέλη της ελληνορθόδοξης κοινότητας είναι συγκεντρωμένα κυρίως στην πρωτεύουσα της χώρας Όσλο όπου είναι και η έδρα της ενώ ενορίες-κοινότητες υπάρχουν και στις πόλεις Μπέργκεν και Σταβάνγκερ. Το 1987 αποκτήθηκε από την Ελληνική Κοινότητα και τη Μητρόπολη Σουηδίας και πάσης Σκανδιναβίας το κτίριο του Ιερού Ναού Ευαγγελισμού Θεοτόκου Όσλο και το 1992 έγιναν τα εγκαίνιά του. Το 2002 επισκέφθηκε τον ναό και τέλεσε δοξολογία ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος. Το έτος 2015 ιδρύθηκε η ενορία του Αγίου Νεκταρίου στο Σταβάνγκερ της Νορβηγίας και το 2017 ιδρύθηκε η ενορία του Αγίου Εθνοϊερομάρτυρος Χρυσοστόμου Σμύρνης στην πόλη Μπέργκεν Νορβηγίας.
Ακόμη υπάρχει η σερβική ενορία αλλά και η ενορία του Αγίου Γερμανού της Αλάσκας, κοντά στο Κρίστιανσαντ, που ανήκει στην εξαρχία του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως και εξυπηρετεί τους Ρώσους της Διασποράς.
Ελληνορθόδοξες Ενορίες
Οι Ελληνορθόδοξες Ενορίες υπαγόμενες στη Μητρόπολη Σουηδίας και πάσης Σκανδιναβίας του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως είναι οι εξής :
Παραπομπές
Κατηγορία:Νορβηγία Κατηγορία:Ορθοδοξία
RKWard
Παρότι μπορεί να τρέξει σε διάφορα περιβάλλοντα σχεδιάστηκε για και εντάσσεται στο περιβάλλον εργασίας KDE 4.
Homo Universalis
Homo Universalis είναι ο χαρακτηρισμός του ιδανικού ανθρώπου της Αναγεννήσεως (15ος-16ος αιώνας). Η ονομασία είναι λατινική και σημαίνει «καθολικός, συνολικός άνθρωπος».
Homo Universalis είναι ο χαρακτηρισμός ενός ανθρώπου που συμπύκνωνε όλα τα ιδανικά της εποχής της Αναγέννησης: ερευνητικό και κριτικό πνεύμα, φιλοπεριέργεια, και κυρίως μία τάση για ενασχόληση με κάθε αντικείμενο της τέχνης και της επιστήμης. Ο όρος αναφέρεται στο εύρος ή την επιθυμητή "καθολικότητα" της πολυμάθειας που μπορούσε να αποκτήσει κανείς.
Ο πιο χαρακτηριστικός και ίσως ο μόνος πραγματικός Homo Universalis είναι ο διάσημος Λεονάρντο ντα Βίντσι, που όπως μαρτυρούν οι πηγές, ασχολούνταν —εκτός από τη ζωγραφική, τη γλυπτική και γενικώς την τέχνη— με τη μηχανική, την ανατομία, την αρχιτεκτονική, ήταν φυσιοδίφης, αρχαιοδίφης και ιστοριοδίφης, συγγραφέας, χημικός και κατείχε πολλές άλλες ιδιότητες. Άλλες τέτοιες χαρακτηριστικές πολυσχιδείς προσωπικότητες ήταν ο Αβικέννας, ο Ισαάκ Νεύτων, ο Γαλιλαίος Γαλιλέι, η Χίλντεγκαρντ του Μπίνγκεν,ο Γκυστάβ Λε Μπον κ.ά. Αναχρονιστικά ο όρος μπορεί να αποδοθεί και σε πολυμαθείς της αρχαιότητας όπως ο Αριστοτέλης και ο Ερατοσθένης.
Βιβλιογραφία
Κατελής Βίγκλας, ''Βυζαντινοί και Αναγεννησιακοί φιλόσοφοι. Όψεις του έργου και της ζωής τους. Μελετήματα'', Εκδοτικός Οίκος Κ. & Μ. Αντ. Σταμούλη, Θεσσαλονίκη 2019, σελ. 248, ISBN: 978-618-5306-48-9.
Κατηγορία:Αναγέννηση
علاّمة fa:علامه (لقب) علامه
Αρίστος Ασπιώτης
Ο '''Αρίστος Α. Ασπιώτης''' (Σμύρνη 1910 - Αθήνα, Ιανουάριος 1983) ήταν Έλληνας ψυχίατρος.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1910 στη Σμύρνη και μετά τη Μικρασιατική καταστροφή εγκαταστάθηκε οικογενειακώς κατά το 1922 στην Αθήνα, όπου σπούδασε ιατρική από το 1927 μέχρι το 1933 στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και στη συνέχεια υπηρέτησε ως ψυχίατρος και νευρολόγος στο Αιγινήτειο και στο Δρομοκαΐτειο Ψυχιατρείο. Το 1949 ίδρυσε στην Αθήνα, με τη συνεργασία και άλλων επιστημόνων και την υποστήριξη της Χριστιανικής Ενώσεως Επιστημόνων, το «Ινστιτούτο Ιατρικής Ψυχολογίας και Ψυχικής Υγιεινής».
Ανήκε στην εκδοτική ομάδα του χριστιανοεπιστημονικού περιοδικού Ακτίνες (εκδιδόμενο από τη Χριστιανική Ένωση Επιστημόνων).
Παντρεύτηκε τη Δέσποινα, αδελφή του Αλέξανδρου Τσιριντάνη, καθηγητή Νομικής και ηγετικού στελέχους ακροδεξιών χριστιανικών οργανώσεων και απέκτησαν δύο παιδιά.
Πέθανε τον Ιανουάριο του 1983 και κηδεύθηκε στις 25 Ιανουαρίου από τον ιερό ναό Αγίων Θεοδώρων του Πρώτου Νεκροταφείου Αθηνών.
Έργα
Ο Ασπιώτης έγραψε σειρά βιβλίων για θέματα ψυχολογίας από χριστιανική οπτική. Μερικά από τα έργα του είναι:
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ψυχίατροι Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες νευρολόγοι Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 20ού αιώνα
Λάζος Δογιάμας
Ο Λάζος Δογιάμας γνωστός και ως καπετάν Μπαροβίτσαλης (1878 – 1912) ήταν Έλληνας Μακεδονομάχος οπλαρχηγός από την Μπαροβίτσα (Καστανερή), Παιονίας της περιφερειακής ενότητας Κιλκίς.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Λάζος Δογιάμας γεννήθηκε το 1878 στην Μπαροβίτσα (Καστανερή), Παιονίας της περιφερειακής ενότητας Κιλκίς. Κατάγονταν από παλιά και επιφανή οικογένεια της Μπαροβίτσας (Καστανερής) που ασχολούνταν με τη γεωργία και κτηνοτροφία. Ήταν ο δεύτερος γιος του Χρήστου και της Αγγελικής Δογιάμα. Ο Τραϊανός ήταν ο μεγαλύτερος αδερφός του, ενώ οι Δημήτριος, Γεώργιος και Μαρία (1886 - 1920) ήταν τα μικρότερα αδέρφια του. Σύζυγός του ήταν δασκάλα Αικατερίνη από τη Γευγελή, της οικογενείας Κρετσόβαλη (με απώτερη καταγωγή από το Κρέτσοβο (Χωρύγι) Κιλκίς).
Ένοπλη δράση
Στα τέλη του 1903 αποφάσισε να πολεμήσει τους Οθωμανούς στο πλευρό του αδερφού του Τραϊανού (Τράιου), που ήταν ήδη φημισμένος κλέφτης του Πάικου. Το σώμα του Τράιου είχε ενταχθεί στη Βουλγαρική Οργάνωση πριν το 1903 για λόγους ασφαλείας, εφόσον οι Βούλγαροι υπόσχονταν κοινή δράση των χριστιανικών πληθυσμών της Μακεδονίας κατά των Τούρκων. Την ίδια εποχή (αρχές του 1904) οι αδερφοί Τράιος και Λάζος, αντιλήφθηκαν τους πραγματικούς στόχους της Βουλγαρικής κίνησης στην περιοχή, καθώς σημειώνονταν δολοφονίες Ελλήνων της Παιονίας. Έτσι αποφάσισαν να δράσουν. Ο Λάζος Δογιάμας εκτέλεσε τρεις κομιτατζήδες και δύο πράκτορες της ΕΜΕΟ στη Μπαροβίτσα (Καστανερή). Στη συνέχεια το σώμα των αδερφών Τραϊανού και Λάζου Δογιάμα έδρασε αυτόνομα χωρίς περαιτέρω συνεννοήσεις με την ΕΜΕΟ. Οι Βούλγαροι τότε, προκειμένου να τους εκβιάσουν προέβησαν σε μια σειρά από δολοφονίες συγγενών και συγχωριανών τους. Στις 27 Δεκεμβρίου του 1904, βρέθηκε κρεμασμένος σε πλάτανο, μεταξύ Βοεμίτσης (Αξιούπολης) και Γοργόπης, ο ξάδερφός τους, Κωνσταντίνος Δογιάμας από την Μπαροβίτσα (Καστανερή), πράξη της Βουλγαρικής ομάδας του Χρήστο Μπαμπάντζη. Λόγω της εντεινόμενης δράσης του σώματος των αδελφών Τράιου και Λάζου Δογιάμα, οι Οθωμανικές αρχές συνέλαβαν τους μικρότερους αδερφούς τους, Δημήτριο (Μήτρο) και Γεώργιο (Γκόνο) και τους μετέφεραν στα Γιαννιτσά. Αυτοί όμως, κατάφεραν να ξεφύγουν και επέστρεψαν στο Πάικο όπου συναντήθηκαν με το σώμα των αδερφών τους Τραϊανού και Λάζου. Η συνέχιση της δράσης της αυτόνομης ομάδας του Τραϊανού και του Λάζου έγινε ιδιαίτερα δυσχερής καθώς έπρεπε να αντιμετωπίζει ταυτόχρονα τα Βουλγαρικά και τα Οθωμανικά πυρά, αλλά και τις συλλήψεις των συγγενών και φίλων του (είτε από Βούλγαρους, είτε από Τούρκους).
Η δράση του κατά το 1905
Στις αρχές του 1905, ο Λάζος Δογιάμας, μετά από προτροπή του αδελφού του Τράιου, αποφάσισε να καταταχθεί μαζί με τους μικρότερους αδελφούς του Δημήτριο και Γεώργιο στο Ελληνικό σώμα υπό τον αξιωματικό Μ. Μωραΐτη (καπετάν Κόδρου) που τότε ξεκινούσε τη δράση του στην Παιονία.
Στις 19 Μαΐου του 1905 ο Μ. Μωραΐτης και ο Λάζος Δογιάμας με τους αδελφούς του Δημήτριο και Γεώργιο, συμμετείχαν στη Μάχη του Κανταστίου (κορυφή του Πάικου μεταξύ Τσερναρέκας (Κάρπης) και Μπαροβίτσας (Καστανερής) με Οθωμανικό στρατιωτικό απόσπασμα. Το Ελληνικό αντάρτικο σώμα καταδίωκε το σώμα των Βούλγαρων κομιτατζήδων υπό τον Αποστόλ Πέτκωφ προσπαθώντας να το εξοντώσει. Το σημείο που βρίσκονταν το Ελληνικό σώμα υποδείχτηκε στους Οθωμανούς που έσπευσαν, από τους Βούλγαρους και έτσι οι Έλληνες βρέθηκαν αντιμέτωποι με δύο εχθρικά πυρά, με αποτέλεσμα να καταστραφεί το σώμα του Μ. Μωραΐτη. Ο καπετάν Μπαροβίτσαλης ανασυγκρότησε το σώμα, έχοντας στο πλευρό του, εκτός από τους δύο αδελφούς του Δημήτριο (Μήτρο) και Γεώργιο (Γκόνο), τον Ευάγγελο Γκάτσο από τη Μπαροβίτσα (Καστανερή) (γιο του πρόκριτου της Καστανερής, Κωνσταντίνου Γκάτσου) με έξι άντρες και τον Δημήτριο Κάλτσο από τον Πέτγα (Πεντάλοφο) με πέντε άντρες. Έδρασε στις περιοχές Παιονίας και Αλμωπίας για μικρό διάστημα και στις αρχές Νοεμβρίου του 1905 πέρασε στη λίμνη των Γιαννιτσών με σκοπό τη καταδίωξη του Αποστόλ Πέτκωφ που κρύβονταν εκεί. Στις 17 Νοεμβρίου του 1905, το σώμα του καπετάν Λάζου σε καταδίωξη του Αποστόλ Πέτκωφ, συγκρούστηκε μαζί του στο Τοσίλοβο (Στάθη), στην Τούμπα και αλλού. Η επίμονη καταδίωξη που εξαπέλυσε ο καπετάν Λάζος, του οποίου το σώμα είχε ξεπεράσει τους είκοσι άντρες, κατά του Αποστόλ Πετκώφ, είχε ως συνέπεια να απομείνει ο τελευταίος με μόνο τρεις άντρες.
Η δράση του κατά το 1906
Κατά το 1906, ο Λάζος Μπαροβίτσαλης με το σώμα του και σε συνεργασία με τους αδελφούς του Μήτρο και Γκόνο έδρασε στις περιοχές Παιονίας, Αλμωπίας, Γιαννιτσών και στη Γευγελή, γενέτειρα της συζύγου του Αικατερίνης, περιορίζοντας έτσι τις δολοφονίες και τους απαγχονισμούς Ελλήνων από τους Βούλγαρους κομιτατζήδες. Στις 14 Ιουλίου του 1906 μετά από διαταγή, ο Λάζος συνεργάστηκε με το σώμα του Χρήστου Δέλλιου από τη Γευγελή προκειμένου να ενεργήσουν αποτελεσματικότερα στην εξόντωση του Αποστόλ Πέτκωφ. Στα Ιουλίου του 1906 ο Λάζος Δογιάμας εξόντωσε κοντά στη λίμνη των Γιαννιτσών τον Τούρκο αγά Κιοσέ Εμίν που διατηρούσε στενές σχέσεις με τους Βούλγαρους κομιτατζήδες.
Η διακοπή της ένοπλης δράσης
Η εκτέλεση του Κιοσέ Εμίν προκάλεσε τη σύλληψη του Τραϊανού από τις Οθωμανικές αρχές στην εμποροπανήγυρη των Γιαννιτσών όπου είχε μεταβεί, για να αγοράσει το άλογο του νεκρού Κιοσέ Εμίν. Μετά από σύντομη κράτησή του, ο Τραϊανός παραδόθηκε στη Βουλγαρική κυβέρνηση, καθώς ήταν ακόμα τυπικά μέλος της ΕΜΕΟ. Το φθινόπωρο του 1906, ο Λάζος Δογιάμας ταξίδευσε στη Σόφια, όπου βρίσκονταν ο αδερφός του Τράιος, υπό περιορισμό σε κρατικό πανδοχείο, με σκοπό να τον βοηθήσει να διαφύγει. Μετά την ατυχή κατάληξη των προσπαθειών τους και το θάνατο του Τραϊανού, ο Λάζος Δογιάμας επέστρεψε στην Παιονία στις αρχές του 1907.