cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Που πάω Θεέ μου; (ταινία)
Διανομή
Η ταινία κυκλοφόρησε την 1η ιανουαρίου, 2016, σε περίπου 1,250 ιταλικά σινεμά, από τη Medusa Φιλμ και, στη συνέχεια, στις 11 αυγούστου 2016 κυκλοφόρησε στη Ρωσία.
Εισπράξεις
Έως τις 21 ιανουαρίου, με 52 εκατ. ευρώ, υπερβαίνοντας το προηγούμενο ρεκόρ του ο Θεός να βάλει το χέρι του γίνεται η τρίτη ταινία, η οποία κατέγραψε τη μεγαλύτερη συλλογή στην ιστορία για μια ιταλική ταινία. Είναι, επίσης, η ιταλική ταινία με τη μεγαλύτερη θέαση στον ΧΧΙ αιώνα. Η ταινία η οποία παρέμεινε στις αίθουσες μέχρι το τέλος του Μαρτίου, απέφερε συνολικά 65.295.389 €.
Σημειώσεις
Κατηγορία:Ταινίες του 2016 Κατηγορία:Ιταλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες Κατηγορία:Ιταλικές κωμικές ταινίες
Κορυφή Ξάνθης
Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Κορυφή
Η Κορυφή είναι ορεινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ξάνθης σε υψόμετρο 545 μέτρα, το οποίο βρίσκεται στο κέντρο του πρώην νομού σε απόσταση 21 χλμ. Β. από την Ξάνθη και 8 χλμ. ΒΑ. από τη Σμίνθη (έδρα δήμου). Είναι κτισμένο στις βόρειες πλαγιές του όρους Μελέτιος και στα βόρεια του χωριού περνάει ο ποταμός Κόσυνθος. Πολιτισμικά συμπεριλαμβάνεται στα Πομακοχώρια της Ξάνθης (όπως και όλα της περιοχής). Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση, το 1981 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Μύκης. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης υπάγεται στη δημοτική ενότητα Μύκης του Δήμου Μύκης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 10 κατοίκους.
Σημείωση
Στον δήμο Μύκης και την κοινότητα Σατρών υπήρχε ο ομώνυμος οικισμός Κορυφή (παλιότερα Tσούκκα - Cuka ) που καταργήθηκε το 1981 και προσαρτήθηκε στο Πολύσκιο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ξάνθης Κατηγορία:Δήμος Μύκης Κατηγορία:Πομακοχώρια
Χρήστος Μπούντας
Ο Χρήστος Μπούντας ή Μπούντες ήταν σημαντικός Έλληνας Μακεδονομάχος, οπλαρχηγός από το Βλάδοβο (Άγρας) Εδέσσης της Περιφερειακής ενότητας Πέλλας.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Χρήστος Μπούντας γεννήθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα στο Βλάδοβο (Άγρας) Εδέσσης της Περιφερειακής ενότητας Πέλλας και κατάγονταν από σημαίνουσα οικογένεια του χωριού. Από το 1904 εντάχθηκε ως οπλίτης στις αντάρτικες Ελληνικές ομάδες που συγκροτήθηκαν στην περιοχή, προκειμένου να αντιτάξουν άμυνα στην εντεινόμενη Βουλγαρική βία. Από το 1905 συνεργάστηκε με τον Κωνσταντίνο Μαζαράκη Αινιάνα που ανέλαβε να συντονίσει την Ελληνική δράση στην Κεντρική Μακεδονία. Λίγο αργότερα, σχημάτισε αυτόνομη ένοπλη ομάδα, αποτελούμενη από οπλίτες του Βλαδόβου (Άγρα) και της γύρω περιοχής, της οποίας τέθηκε επικεφαλής. Έδρασε στις περιοχές Οστρόβου (Βεγορίτιδας), Εδέσσης, Αλμωπίας και Πέλλας, στη λίμνη των Γιαννιτσών. Συνεργάστηκε στενά με τον Νεόκοσμο Γρηγοριάδη και το Εθνικό Κέντρο Εδέσσης, προκειμένου να απωθήσει τα Βουλγαρικά ένοπλα σώματα. Πολέμησε κατά τον Α΄ Βαλκανικό Πόλεμο, ως έφεδρος ανθυπολοχαγός, όπου διακρίθηκε. .
Παραπομπές
Κατηγορία:Μακεδονομάχοι Κατηγορία:Έλληνες στρατιωτικοί των Βαλκανικών Πολέμων
Merkuriusz Polski Ordynaryjny
Η Merkuriusz Polski Ordynaryjny (προφέρεται: Μερκούριους Πόλσκι Ορντιναρίινι, δηλ.: Πολωνικός Καθημερινός Μερκούριους, πολωνική ορθογραφία του 17ου αιώνα: Merkuryusz Polski Ordynaryiny), με πλήρη τίτλο Merkuriusz Polski dzieje wszystkiego świata w sobie zamykający, dla informacji pospolitej (δηλ.: Πολωνικός Μερκούριους που περιλαμβάνει τις υποθέσεις όλου του κόσμου, για λόγους κοινής ενημέρωσης) ήταν η πρώτη πολωνική εφημερίδα (στην πραγματικότητα, εβδομαδιαία), η οποία εκδόθηκε από το 1661, πρώτα στην Κρακοβία και μετά στη Βαρσοβία.
Αν και βραχύβια, έδωσε το όνομά της σε πολλές μεταγενέστερες εφημερίδες, κυρίως στην Merkuriusz Polski που δημοσιεύτηκε στο Λονδίνο τα έτη 1955–58.
Ιστορία
Η Merkuryusz Polski Ordynaryiny κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στην Κρακοβία στις 3 Ιανουαρίου 1661. Χορηγούμενη από την αυλή του Βασιλιά Ιωάννη Β΄ Καζίμιρ της Πολωνίας και της συζύγου του, Βασίλισσας Μαρία Λουίζα Γκοντζάγκα, η εφημερίδα ήταν μια εβδομαδιαία εφημερίδα αφιερωμένη κυρίως στη σύγχρονη πολιτική, τις ευρωπαϊκές δυναστικές υποθέσεις και τις στρατιωτικές εκστρατείες των μοναρχών. Όσον αφορά τις εσωτερικές υποθέσεις, προώθησε τις πολιτικές μεταρρυθμίσεις και την ενίσχυση της μοναρχικής εξουσίας. Το τέλος της συνδέθηκε με την αποτυχία των πολιτικών σχεδίων του βασιλιά.
Η Merkuryusz εκδόθηκε σε μια πολωνική γλώσσα του 17ου αιώνα, με μεγάλη επιρροή από τα λατινικά. Ορισμένα μέρη των τευχών γράφτηκαν καθαρά στα λατινικά. Αρχικά, εκδόθηκε από το τυπογραφείο της Κρακοβίας του Γ.Α. Γκόρτσιν (τεύχη 3 Ιανουαρίου – 4 Μαΐου 1661), όμως τον Μάιο του 1661 τα εκδοτικά του γραφεία μεταφέρθηκαν στη Βαρσοβία, όπου εμφανίστηκαν τα τεύχη από τις 14 Μαΐου έως τις 22 Ιουλίου 1661. Συνολικά κυκλοφόρησαν 41 τεύχη (12 από αυτά «εξαιρετικά» ή ειδικά ), με κυκλική σειρά 100–250 αντιτύπων. Το τελευταίο τεύχος είχε ημερομηνία 22 Ιουλίου 1661.
Την Merkuryusz επιμελήθηκε ο Χιερόνιμ Πινότσι, ένας Ιταλός έμπορος που είχε μεταναστεύσει στην Πολωνία και είχε υπηρετήσει σε αξιοσημείωτες θέσεις στη βασιλική διοίκηση, συμπεριλαμβανομένων εκείνων του πλοιάρχου του νομισματοκοπείου της Κρακοβίας και του γραμματέα του Βασιλιά Ιωάννη Β΄ Καζίμιρ. Άλλοι συνεργάτες περιλάμβαναν τον Γούκας Οπαλίνσκι.
Μεταξύ 1933 και 1939, η πλήρης έκδοση ανατυπώθηκε από την Εθνική Βιβλιοθήκη της Πολωνίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εφημερίδες στην πολωνική γλώσσα Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης τη Βαρσοβία
Γεράσιμος Αποστολάτος (μουσικός)
Ο Διονύσης Αποστολάτος (γενν. 1926, Αργοστόλι) είναι Έλληνας
Βιογραφία
Έλαβε τα πρώτα του μουσικά μαθήματα από τον Ιταλό δάσκαλο του βιολιού Radames Manioni. Μαθητής διηύθυνε τη χορωδία του γυμνασίου αρένων Αργοστολίου, την εκκλησιαστική χορωδία της μητροπόλεως του Σωτήρος και μέχρι το 1948 την ανδρική χορωδία Αργοστολίου.
Εν συνεχεία, εγκαταστάθηκε στην Αθήνα. Φοίτησε στο Εθνικό Ωδείο, απ’ όπου έλαβε πτυχίο θεωρητικών και κατόπιν ασχολήθηκε αποκλειστικά με το είδος του χορωδιακού τραγουδιού και τις μαντολινάτες.
Το 1959 ίδρυσε την «Επτανησιακή χορωδία & μαντολινάτα», η οποία έκανε γνωστό ανά το πανελλήνιο το είδος της καντάδας και του νοσταλγικού τραγουδιού, μέσω των πολλαπλών ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών εμφανίσεών της. Επίσης, η «Επτανησιακή χορωδία & μαντολινάτα» του Διονύση Αποστολάτου έλαβε μέρος τέσσερις φορές στο φεστιβάλ Αθηνών παρουσιάζοντας στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού αφιερώματα στην επτανησιακή και αθηναϊκή καντάδα (1966, 1968, 1969, 1971).
Παράλληλα, ίδρυσε στην Αθήνα πολλές παιδικές χορωδίες-μαντολινάτες. Ειδικότερα, το 1975 ίδρυσε την παιδική χορωδία συνοδεία μαντολινάτας του Αγίου Παντελεήμονος Αχαρνών, το 1979 του Συλλόγου «Εύγερος» Κεφαλληνίας, το 1984 του Δήμου Νέας Σμύρνης και του Δήμου Μεταμόρφωσης και το 1988 της κοινότητος Νέας Πεντέλης. Την ίδια χρονιά ανέλαβε τη μουσική διεύθυνση της μικτής χορωδίας Καλυβίων και το 1990 της μικτής χορωδίας Μαρκόπουλου Αττικής. Επίσης, τα επόμενα χρόνια διετέλεσε μαέστρος των μικτών χορωδιών των Δήμων Πεύκης, Μελισσίων και Κορωπίου Αττικής. Εκτός των χορωδιών, το 1979 ίδρυσε την «Ιόνιο Πρότυπο Μουσική Σχολή».
Ένα τμήμα του μουσικού του έργου έχει κυκλοφορήσει σε είκοσι και πλέον μεγάλους δίσκους, το οποίο περιλαμβάνει χορωδιακές συνθέσεις και διωδίες με τη γυναίκα του Καίτη Αποστολάτου (το γένος Κεφαλωνίτου), η συμβολή της οποίας και της οικογένειάς της υπήρξε καθοριστικός παράγοντας για όλη την καλλιτεχνική του σταδιοδρομία.
Επίσης, σημαντική για την ψυχαγωγία της κοσμικής Αθήνας των δεκαετιών ’60 και ’70, υπήρξε η καθημερινή εμφάνιση του καλλιτεχνικού συγκροτήματος της Καίτης και του Διονύση Αποστολάτου στο κέντρο «Η Ψάθα» στην Κυψέλη (Κεφαλληνίας & Δροσοπούλου), θαμώνες του οποίου υπήρξαν μεγάλες προσωπικότες των τεχνών, των επιστημών, των γραμμάτων και της πολιτικής (Σοφία Βέμπο, Νίκος Σταυρίδης, Κωνσταντίνος Καραμανλής, κ.ά).
Συνεργάστηκε με γνωστούς Έλληνες συνθέτης της δημοφιλούς μουσικής, όπως ο Μίκης Θεοδωράκης, ο Μάνος Χατζιδάκις, ο Σταμάτης Σπανουδάκης, ο Γιώργος Χατζηνάσιος, ο Γιώργος Κατσαρός, ο Ηλίας Ανδριόπουλος, ο Λουκιανός Κηλαηδόνης, κ.ά.
Ο Διονύσης Αποστολάτος έγραψε τραγούδια και χορωδιακά και διασκεύασε, μετέγραψε και εναρμόνισε εκατοντάδες τραγούδια για ανδρικές, μικτές, γυναικείες και παιδικές χορωδίες. Ορισμένα από τα τραγούδια του είναι:[2] «Αγγελικός Ύμνος», «Αινείτε», «Σε Υμνούμεν», «Το βαλς της Χιονάτης», «Επί γης ειρήνη», «Τ’ αθάνατο ΟΧΙ», «Καλοκαιρινή θύμηση», «Στα παιδιά όλου του κόσμου», «Του Μαρτιού πρωινό», «Κλάψε κιθάρα», «Δεν υπάρχει καλύτερη», «Το μυστικό σου», «Παίζει απόψε το φεγγάρι».
Έφυγε από τη ζωή στις 26 Ιανουαρίου 2009 και κηδεύτηκε δημοσία δαπάνη από τον Δήμο Μελισσίων, όπου κατοικούσε τις τελευταίες δεκαετίες.
Κατηγορία:Έλληνες μουσικοί
Μπουρζ Αλ Μπάμπας
Το Μπουρζ Αλ Μπάμπας (τούρκικα: Burj Al Babas) είναι οικιστικό συγκρότημα που βρίσκεται κοντά στην τουρκική πόλη Μουντουρνού, η οποία είναι γνωστή στα ελληνικά ως Μωδρηνή. Οι κατοικίες στο συγκρότημα έχουν σχεδιαστεί για να μοιάζουν με καστράκια. Το κέντρο του συγκροτήματος ήταν να περιλαμβάνει μια θολωτή δομή που θα περιείχε καταστήματα, έναν κινηματογράφο και άλλες εγκαταστάσεις ανοιχτές για τους κατοίκους.
Η κατασκευή ξεκίνησε το 2014. Η εξέλιξη αρχικά ήταν επιτυχής, αλλά οι πωλήσεις τελικά σταμάτησαν, οδηγώντας τον κατασκευαστή σε χρεοκοπία. Η πτώση των τιμών του πετρελαίου και η αστάθεια στην Τουρκία αναφέρονται ως λόγοι για την έλλειψη πωλήσεων. Από τον Ιανουάριο του 2019, ξεκίνησαν 587 από τις προγραμματισμένες 732 κατοικίες, αλλά καμία δεν έχει ολοκληρωθεί.
Το συνολικό κόστος του έργου ανήλθε στα 205.000.000 δολάρια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Τουρκία Κατηγορία:Πόλεις φαντάσματα στην Ασία
Μιχάλης Λεμός
Ο Μιχαήλ Κωνσταντίνος Λεμός (γεν. τον Μάιο του 1955) είναι Έλληνας εφοπλιστής που ζει στο Λονδίνο. Είναι ιδιοκτήτης της ναυτιλιακής επιχείρησης CM Lemos, την οποία κληροδότησε από τον πατέρα του Κωνσταντίνο.
Ο Μιχαήλ Λεμός γεννήθηκε στις 30 Μαΐου 1955 στις Οινούσσες.
Ο Λεμός και οι δύο αδερφές του κληρονόμησαν μια περιουσία ύψους 1.1 δισεκατομμυρίων λιρών από τον πατέρα τους. Σύμφωνα με τον Κατάλογο Πλουσίων της Sunday Times για το 2014, η καθαρή αξία της περιουσίας του Μιχαήλ Λεμού ανέρχεται στις 605 εκατομμύρια λίρες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες εφοπλιστές
Ρόγκια Καρυάς Καρδίτσας
Τα Ρόγκια είναι οικισμός νότια της Καρυάς του Δήμου Αργιθέας στη Θεσσαλία και την Περιφερειακή Ενότητα Καρδίτσας, ο οποίος είναι κτισμένος στις δυτικές πλαγιές του όρους Καράβα σε υψόμετρο 800 μέτρων. Απέχουν περίπου 2 χλμ. Ν. από την Καρυά, 9 χλμ. Ν.-ΝΑ. από το Ανθηρό (έδρα του δήμου) και 73 χλμ. Δ.-ΝΔ. από την Καρδίτσα ενώ στα δυτικά του χωριού περνά το Λεσκοβίτικο Ρέμα. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1951 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Τριζόλου. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με την Καρυά, το Παλαιοχωράκι και την Πτελέα αποτελούν την κοινότητα Καρυάς που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αργιθέας του Δήμου Αργιθέας ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφησαν 46 κάτοικοι.
Σημείωση
Στην Ευρυτανία και τον ίδιο δήμο αλλά στην Δημοτική Ενότητα Αχελώου βρίσκεται ο συνώνυμος οικισμός Ρόγκια.
Papa Was a Rollin’ Stone
Papa Was a Rollin’ Stone (μετ. ο μπαμπάς δεν στέριωνε πουθενά) είναι τραγούδι της μαύρης σόουλ μουσικής που γνώρισε μεγάλη επιτυχία. Οι στίχοι του εξιστορούν την αναζήτηση του πατέρα του από έναν μικρό μαύρο. Ρωτάει τη μητέρα του: μαμά, λένε οτι ο μπαμπάς δεν δούλεψε ποτέ, είναι αλήθεια; Και η μητέρα του απαντάει: ο μπαμπάς σου δεν στέριωνε πουθενά.
Κατηγορία:Τραγούδια του 1971 Κατηγορία:Singles του 1987 Κατηγορία:Singles της Motown Κατηγορία:Νούμερο 1 singles στα Billboard Hot 100
Δημήτρης Χατζηλιάδης
Ο Δημήτριος Χατζηλιάδης (γενν. στην Αθήνα) είναι Έλληνας πολιτικός και ταξίαρχος εν αποστρατεία, ο οποίος διατελεί πρόεδρος του Εθνικού Κόμματος - Έλληνες από τον Απρίλιο του 2023.
Εισήχθη στην Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων και αποστρατεύθηκε με τον βαθμό του ταξιάρχου. Ομιλεί τρεις ξένες γλώσσες και αποφοίτησε από δεκάδες σχολεία των Ενόπλων Δυνάμεων. Διαθέτει συγγραφικό έργο με μελέτες, διατριβές και δημοσιευμένα άρθρα, ενώ συμμετέχει ως ενεργό μέλος σε ενώσεις και συλλόγους. Δίδαξε στην Ευελπίδων από το 2008 έως και το 2012, καθώς και από το 2015 έως το 2016.
Έχει τιμηθεί από τον Ελληνικό Ερυθρό Σταυρό για πολλαπλές αιμοδοσίες το 2020.
Πολιτική σταδιοδρομία
Τον Απρίλιο του 2023 εξελέγη πρόεδρος του Εθνικού Κόμματος - Έλληνες, έπειτα από απόφαση του Πανελληνίου Συμβουλίου του κόμματος. Ο ίδιος προέβη σε δηλώσεις, όπου υποστηρίζει ότι προσωπικά έχει υπηρετήσει «ενόρκως την πατρίδα για δεκαετίες», ενώ ανέφερε ότι στόχος της καθόδου του στην πολιτική είναι «να συνεχίσει να προσφέρει ανιδιοτελώς τις υπηρεσίες του στο έθνος των Ελλήνων».
Παραπομπές
Χατζηλιάδης Κατηγορία:Έλληνες αρχηγοί κομμάτων Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί Κατηγορία:Έλληνες στρατιωτικοί
Πανελλήνιο πρωτάθλημα κολύμβησης ΟΠΕΝ 2011 - βαθμολογία συλλόγων
Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα κολύμβησης OPEN 2011 διεξήχθη στις 10–12 Αυγούστου 2011 στο Κολυμβητήριο του Αλίμου. Πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε ο Ολυμπιακός Σ.Φ.Π. για 52η φορά στην ιστορία του, ενώ ήταν και ο Πολυνίκης της διοργάνωσης με 20 πρώτες νίκες.
Βαθμολογία
Κατηγορία:Υγρός στίβος το 2011 2011 Κατηγορία:Νότια Προάστια Αθηνών
Σύλλογος Ελλήνων Επιστημόνων «Πτολεμαίος ο Α'»
Ο Σύλλογος Ελλήνων Επιστημόνων «Πτολεμαίος ο Α »' ιδρύθηκε στις 23/5 Νοεμβρίου του 1908 στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, ως μη κερδοσκοπικός επιστημονικός Σύλλογος υπό την άμεση εποπτεία του αιγυπτιακού κράτους.
Ίδρυση και σκοπός
Οι αρχικές συζητήσεις για τη δημιουργία του Συλλόγου -που ήδη καταγράφονται από το 1904-, ολοκληρώθηκαν το 1908, στο φαρμακείο Βισβιδάκη της πλατείας Γαλλίας· αυτές  ήταν που  οδήγησαν στην ίδρυση του Συλλόγου την 5η  Νοεμβρίου (23η κατά το νέο ημερολόγιο), του 1908. Ο ιατρός Κ. Ζαμπάκος διετέλεσε κατά το 1908-1909  1ος Πρόεδρος · παραλλήλως τότε ο ιατρός Η. Καρόπουλος ἠταν ο 1ος Γενικός Γραμματέας (ο  μετέπειτα 16ος πρόεδρος του Συλλλόγου, 1939-1940). Μεταγενέστερα μετά από εισήγηση του καθηγητή Κ. Παπαζήση, προστέθηκε η επωνυμία «Πτολεμαίος ο Α΄»· τοιουτοτρόπως στην  ιστορική σφραγίδα όσο και τον λογότυπο με την επωνυμία του Συλλόγου, εικονίσθηκε ο Πτολεμαίος Α΄ Σωτήρ, στρατηγός του Μεγάλου Αλεξάνδρου, από τον οποίο και ιδρύθηκε η Δυναστεία των Πτολεμαίων στην Αίγυπτο (305-30 π.Χ.).
Από τα ιδρυτικά μέλη του Συλλόγου τα περισσότερα ήταν ιατροί · αυτά κατά τον 1ο χρόνο  έφτασαν τα 150·  σήμερα αριθμούν τα 125. Το 1934 εορτάσθηκαν τα είκοσι πέντε χρόνια της λειτουργίας του Συλλόγου, το 1989 τα ογδόντα και το 2009 τα εκατό έτη.
Οι πέντε έδρες του Συλλόγου
Στο πέρασμα των χρόνων το εντευκτήριο του Συλλόγου διαδοχικώς λειτούργησε σε πέντε διαφορετικές έδρες: η 1η ήταν περιστασιακή σε χώρους του μεγάρου Ζιζίνια, στην πλατεία Γαλλίας, με παράλληλες συγκεντρώσεις σε μία αίθουσα του Φιλολογικού Συλλόγου «Νέα Ζωή»·  η 2η έδρα ήταν σε ενοικιασμένο χώρο  κτηρίου επί της οδού Ναμπί Ντανιέλ (1910)· η 3η σε ενοικιασμένο χώρο κτηρίου στην Πλατεία Μωχάμετ Άλη (1911-1922)· για τριάντα τέσσρα έτη η 4η  έδρα φιλοξενήθηκε σε  χώρους του τετραγώνου της Ελληνικής Λέσχης Αλεξανδρείας (1923-1956). Από το 1957 και για εξήντα ένα έτη έως σήμερα ο Σύλλογος  έχει πλέον την έπαυλη που εδώρισε η  Αγγελική Παναγιωτάτου  ως την έκτοτε μόνιμη 5η έδρα της λειτουργίας του (1957-2018)
Οι Δραστηριότητες του Συλλόγου
Κατά την έναρξη των δραστηριοτήτων του Συλλόγου συνυπήρχε ένας επιστημονικός προσανατολισμός, εξειδικευμένος σε τμήματα, όπως το ιατρικό, το δικηγορικό ή πρακτικών επιστημών. Από την πρώτη δεκαπενταετία της λειτουργίας το εντευκτήριο και η βιβλιοθήκη του Συλλόγου καταγράφεται ως το ανώτερο πνευματικό κέντρο της Αλεξανδρινής Παροικίας. Διακεκριμένοι Έλληνες και ξένοι καλλιτέχνες, επιστήμονες και καθηγητές συμμετείχαν σε σημαντικές επιστημονικές, φιλολογικές, καλλιτεχνικές εκδηλώσεις, συγκεντρώσεις ή συναντήσεις κοσμικές, θεάτρου, αρχαιολογίας, ανθρωπιστικών σπουδών, εορτών, συναυλιών και διαλέξεων· παραλλήλως αναπτύχθηκε και μία εξ ίσου σημαντική κοινωνική δράση στον ιατρικό  τομέα. Κατά τους Βαλκανικούς πολέμους ο Σύλλογος διακρίθηκε για το αξιόλογο εθνικό εθελοντικό του έργο στην Ελλάδα, κυρίως απὸ τη  ιδιαίτερη δραστηριότητά του σε περιθάλψεις εν καιρώ ειρήνης ή πολέμου. Το 1919 ιδρύθηκε ως ανεξάρτητο τμήμα του Συλλόγου ο Κυανούς Σταυρός, με αποστολές εκτός Αιγύπτου, σε χώρες της Αφρικής.
Από το 1957 και μετά, η έδρα του  εντευκτηρίου του Συλλόγου στεγάζεται μονίμως στην έπαυλη της Αγγελικής Παναγιωτάτου  πρώτης γυναίκας ιατρού και διεθνώς καταξιωμένης πανεπιστημιακού στην Ελλάδα και την Αίγυπτο. Η ίδια ως ένα από τα πλέον δραστήρια μέλη Συλλόγου και 18η Πρόεδρός του (1942-1944), δώδεκα ημέρες προ του θανάτου της -που συνέβη στις 24 Ιανουαρίου 1954-, με την διαθήκη της δώρισε στην Ελληνική Κοινότητα Αλεξανδείας την έπαυλή της που μετονομάστηκε σε «Παναγιωτάτειο Ίδρυμα», προκειμένου στο εξής αυτή να αποτελεί  την μόνιμη έδρα του εντευκτηρίου των μελών του Συλλόγου «Πτολεμαίου του Α΄».
Στις ημέρες μας, κατά περίπτωση, χρησιμοποιούνται στις πραγματοποιούμενες εκδηλώσεις του Συλλόγου, εκτός από την Ελληνική και η Αραβική, Γαλλική η Αγγλική γλώσσα. Η σημερινή 25η Πρόεδρος του Συλλόγου δρ. Λιλίκα Παντελή Θλιβίτου, φροντίζει ώστε ο Σύλλογος να συνεχίζει να λειτουργεί κατά τον προσανατολισμό και τις φιλοδοξίες των ιδρυτών του, δηλαδή ως ένα ζωντανό επιστημονικό και πολιτιστικό κύτταρο συνεργασίας και προσφοράς εντός και εκτός της Ελληνικής παροικίας, μαζί με όλους τους φορείς της σύγχρονης Αλεξανδρινής κοσμοπολιτικής ζωής. Ο Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ. Θεόδωρος Β’ με την παρουσία του ευλογεί με τα μέλη της συνοδείας του τις πραγματοποιούμενες εκδηλώσεις, τις οποίες παραλλήλως τιμούν ο εκάστοτε Γενικός Πρόξενος της Ελλάδος και μέλη των άλλων διπλωματικών αρχών στην Πόλη της Αλεξανδρείας, ο Πρόεδρος της Ελληνικής Κοινότητας και της Κυπριακής Αδελφότητας Αλεξανδρείας, μέλη των Συλλόγων τους, όπως επίσης και Πρόεδροι των Αραβοφώνων Χριστιανικών Κοινοτήτων στην πόλη, εκπρόσωποι της Βιβλιοθήκης της Αλεξανδρείας, Προϊστάμενοι ή εκπρόσωπο του Ελληνικού, Γαλλικού και Αμερικανικού πολιτιστικού Κέντρου, Έλληνες, Αιγύπτιοι, Σύριοι και Λιβανεζοι φίλοι του Συλλόγου, εκπαιδευτικοί, καθηγητές, επιχειρηματίες και μέλη άλλων συλλόγων της Αλεξανδρείας όπως και του Καΐρου. Τοιουτοτρόπως ο Σύλλογος  απευθύνεται κατά τρόπο ευρύτερο  στο Αιγυπτιακό και διεθνές κοινό της ιστορικής και κοσμοπολιτικής «Μεγάλης Πόλεως της Αλεξανδρείας».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες της Αιγύπτου
Σχέσεις Νιγηρίας-Πολωνίας
Οι σχέσεις Νιγηρίας-Πολωνίας είναι οι διμερείς σχέσεις μεταξύ της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Νιγηρίας και της Δημοκρατίας της Πολωνίας. Και τα δύο έθνη είναι μέλη των Ηνωμένων Εθνών και του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου.
Ιστορία
Οι επαφές μεταξύ Πολωνίας και Νιγηρίας έχουν μακρινές ρίζες στο παρελθόν. Τον 19ο αιώνα, ο Πολωνός εξερευνητής Στέφαν Σολτς-Ρογκοζίνσκι, διέσχισε τα εδάφη της Νιγηρίας σε μια προσπάθεια να δημιουργήσει μια πολωνική αποικία στο Καμερούν. Μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, πολλοί Πολωνοί αποφάσισαν να εγκατασταθούν μόνιμα στη Νιγηρία.
Την 1η Οκτωβρίου 1960, η Νιγηρία απέκτησε την ανεξαρτησία της από το Ηνωμένο Βασίλειο. Λίγο αργότερα, η Νιγηρία και η Πολωνία σύναψαν διπλωματικές σχέσεις. Το 1963, η Πολωνία άνοιξε μόνιμη πρεσβεία στο Λάγος (αργότερα, το 2002, μεταφέρθηκε στην Αμπούτζα). Το 1969, η Νιγηρία άνοιξε πρεσβεία στη Βαρσοβία. Κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου της Νιγηρίας, η Πολωνία υποστήριξε την ομοσπονδιακή κυβέρνηση της Νιγηρίας.
Το 1978, ο Πρόεδρος της Νιγηρίας, Ολουσεγκούν Ομπασάντζο, πραγματοποίησε την πρώτη του επίσκεψη στην Πολωνία. Ο Πρόεδρος Ομπασάντζο πραγματοποίησε μια δεύτερη επίσκεψη στην Πολωνία τον Οκτώβριο του 2001, όπου συναντήθηκε με τον Πρόεδρο Αλεξάντερ Κφασνιέφσκι. Τον Απρίλιο του 2013, ο Πρωθυπουργός της Πολωνίας, Ντόναλντ Τουσκ, πραγματοποίησε διήμερη επίσκεψη στη Νιγηρία και συναντήθηκε με τον Πρόεδρο Γκούντλακ Τζόναθαν. Το Δεκέμβριο του 2018, ο Πρόεδρος της Νιγηρίας Μουχαμάντου Μπουχάρι επισκέφθηκε το Κατοβίτσε της Πολωνίας για να παρακολουθήσει τη Διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για την Κλιματική Αλλαγή (COP24). Κατά τη διάρκεια της επίσκεψης του, ο Πρόεδρος Μπουχάρι συναντήθηκε με τον Πρόεδρο της Πολωνίας, Άντζεϊ Ντούντα και τον Πρωθυπουργό, Ματέους Μοραβιέτσκι.
Οι διμερείς σχέσεις μεταξύ Νιγηρίας και Πολωνίας χαρακτηρίζονται από αμοιβαία συνεργασία και υποστήριξη μεταξύ τους σε διεθνή φόρουμ. Η Πολωνία θεωρεί τη Νιγηρία ως έναν από τους σημαντικότερους εμπορικούς εταίρους της στην Αφρική, νότια της Σαχάρας.
Υψηλόβαθμες επισκέψεις
Υψηλόβαθμες επισκέψεις από τη Νιγηρία στην Πολωνία
Υψηλόβαθμες επισκέψεις από την Πολωνία στη Νιγηρία
Διμερείς συμφωνίες
Και τα δύο έθνη έχουν υπογράψει μερικές διμερείς συμφωνίες, όπως την εμπορική συμφωνία (1962), το μνημόνιο συμφωνίας για πολιτικές διαβουλεύσεις (2012), τη συμφωνία για τη στρατηγική εταιρική σχέση (2013) και τη Συμφωνία Συνεργασίας (2013).
Παραπομπές
Πολωνια Νιγηρια
Μαρίε Ούντερ
Η Μαρίε Ούντερ (Marie Under, 27 Μαρτίου 1883 – 25 Σεπτεμβρίου 1980) ήταν Εσθονή ποιήτρια, μία από τις σημαντικότερες της χώρας. Ήταν υποψήφια για το Νόμπελ Λογοτεχνίας τουλάχιστον οχτώ φορές.
Παιδική ηλικία
Η Ούντερ γεννήθηκε στο Τάλιν, όπου παρακολούθησε μαθήματα σε ένα ιδιωτικό Γερμανικό σχολείο θηλέων. Μετά την αποφοίτησή της εργάστηκε ως πωλήτρια σε ένα βιβλιοπωλείο. Στον ελεύθερο χρόνο της έγραφε ποιήματα στα γερμανικά. Το 1902 παντρεύτηκε έναν Εσθονό λογιστή, τον Καρλ Χάκερ. Το ζευγάρι είχε δύο παιδιά, με τα οποία ζούσε στο Κούτσινο, ένα προάστιο της Μόσχας. Ωστόσο το 1904 ερωτεύτηκε τον Εσθονό καλλιτέχνη Αντς Λαϊκμάα. Ο Λαϊκμάα την έπεισε να μεταφράσει την ποίησή της στα εσθονικά και να υποβάλλει τα μεταφρασμένα έργα της σε τοπικές εφημερίδες. αριστερά|μικρογραφία|Πορτρέτο της Μαρίε Ούντερ από τον Εσθονό καλλιτέχνη Αντς Λαϊκμάα το 1904
Επιστροφή στην Εσθονία
Το 1906 η Ούντερ επέστρεψε στο Τάλιν. Το 1913 γνώρισε τον Άρτουρ Άντσον, που έγινε ο γραμματέας της. Επίσης κατάρτισε τους πρώτους τόμους της δημοσιευμένης ποίησης της. Το 1924 η Ούντερ πήρε διαζύγιο από τον Καρλ Χάκερ και παντρεύτηκε τον Άντσον.
Η Ούντερ ήταν ιδρυτικό μέλος της Εσθονικής Ένωσης Συγγραφέων το 1922.
Στη δεκαετία του 1920 η Ούντερ επισκεπτόταν συχνά το σπίτι του Ίγκορ Σεβεργιάνιν, ενός Ρώσου ποιητή, στο χωριό Τόιλα, καθώς συχνά ήταν σε διακοπές. Ο Σεβεργιάνιν δημοσίευσε ένα βιβλίο με μεταφράσεις από την Ούντερ. Ωστόσο ο Σεβεργιάνιν δεν μιλούσε εσθονικά και χρησιμοποιούσε μεταφράσεις λέξη προς λέξη, ως βάση.
Η ζωή στην εξορία
μικρογραφία|Ο τάφος του Άντσον και της Ούντερ στο κοιμητήριο Skogskyrkogården στη Σουηδία. Τον Σεπτέμβριο του 1944 η ΕΣΣΔ ανακατέλαβε την Εσθονία. Η Ούντερ και η οικογένειά της κατέφυγαν στη Σουηδία. Πέρασε σχεδόν ένα χρόνο σε έναν προσφυγικό καταυλισμό. Το 1945 η οικογένεια μετακόμισε στο Μελερχέιντεν, ένα προάστιο της Στοκχόλμης, όπου έζησε μέχρι τον θάνατό της στις 25 Σεπτεμβρίου 1980. Πέθανε στη Στοκχόλμη και τάφηκε στο κοιμητήριο Skogskyrkogården της πόλης. Τον Ιανουάριο του 2015 ανακοινώθηκε ότι θα επαναταφεί στην Εσθονία.
Μεταφράσεις
Τα έργα της Ούντερ έχουν μεταφραστεί σε τουλάχιστον 26 γλώσσες. Είναι από τους πιο πολυμεταφρασμένους Εσθονούς συγγραφείς. Μερικές από τις γλώσσες είναι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εσθονοί ποιητές
Ελβετικό Συμβούλιο των Κρατών
Το Ελβετικό Συμβούλιο των Κρατών (γερμανικά: Ständerat, γαλλικά: Conseil des États, ιταλικά: Consiglio degli Stati) είναι η Άνω Βουλή του κοινοβουλίου της Ελβετίας και αποτελείται από 46 μέλη και εκπροσωπεί τα Καντόνια της Ελβετίας. Μαζί με το Εθνικό Συμβούλιο της Ελβετίας, γνωστό και ως Κάτω Βουλή, αποτελούν την Ομοσπονδιακή Συνέλευση της Ελβετίας. Η βουλευτική περίοδος του Συμβουλίου των Κρατών είναι τέσσερα χρόνια και η έδρα του βρίσκεται στο Ομοσπονδιακό Μέγαρο της Ελβετίας στη Βέρνη.
Με εξαίρεση το καντόνι Άπεντσελ Ινερχόντεν, όπου η εκλογή του αντιπροσώπου γίνεται τον Απρίλιο, πριν τη διεξαγωγή των εθνικών εκλογών, οι σύμβουλοι σε όλα τα υπόλοιπα καντόνια εκλέγονται ταυτόχρονα με τα μέλη του Εθνικού Συμβουλίου.
Είκοσι καντόνια εκπροσωπούνται από 2 μέλη. Έξι καντόνια, παραδοσιακά γνωστά ως "μισά καντόνια", εκπροσωπούνται από ένα μέλος για ιστορικούς λόγους. Αυτά είναι τα Ομπβάλντεν, Νιντβάλντεν, Μπάζελ-Στατ, Μπάζελ-Λάντστατ, Άπεντσελ Αουζερχόντεν και Άπεντσελ Ινερχόντεν.
Στα καντόνια Ζουρά και Νεσατέλ οι εκλογές διεξήχθησαν με αναλογική, ενώ στα υπόλοιπα 24 χρησιμοποιήθηκε το πλειοψηφικό σύστημα σε έναν ή δύο γύρους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτική της Ελβετίας
Φρέντι Μπαρθόλομιου
Ο Φρέντερικ Σέσιλ Μπαρθόλομιου (αγγλικά: Frederick Cecil Bartholomew, 28 Μαρτίου 1924 - 23 Ιανουαρίου 1992) ήταν Άγγλος ηθοποιός, περισσότερο γνωστός κατά την παιδική του ηλικία. Πρόκειται για έναν από τους πιο διάσημους μικρούς της έβδομης τέχνης, ειδικότερα, κατά τη δεκαετία του 1930 στο Χόλιγουντ. Δύο από τους πιο γνωστούς του πρωταγωνιστικούς ρόλους ήταν στις ταινίες: Little Lord Fauntleroy (1936) και Δαίμονες των κυμάτων (1937). Περισσότερο γνωστός, κατά την υποκριτική του καριέρα, ήταν ως Φρέντι Μπαρθόλομιου (Freddie Bartholomew).
Γεννημένος στο Λονδίνο, μετανάστευσε στις ΗΠΑ (σε ηλικία 10 ετών), για έναν ρόλο, για την ταινία της MGM, David Copperfield (1935), και έκτοτε έκατσε στην Αμερική για το υπόλοιπο της ζωής του. Το 1943, πολιτογραφήθηκε στις ΗΠΑ και ακολούθως υπηρέτησε για τη χώρα, στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Παρόλα αυτά, δεν υπήρξε ανάλογη συνέχεια και στη διάρκεια της ενηλικίωσής του, όπου η υποκριτική του καριέρα σχεδόν εξαφανίστηκε, συνεχιζόμενος όμως πάντα να ασχολείται με τον χώρο του θεάματος, άρχισε να σκηνοθετεί και κάνει παραγωγές στην τηλεόραση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Μαρία Κωνσταντάκη
Η Μαρία Κωνσταντάκη (Αθήνα, 26 Ιανουαρίου 1973) είναι Ελληνίδα ηθοποιός και ραδιοφωνική παραγωγός.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1973 όπου και μεγάλωσε, ενώ κατάγεται από την Ήπειρο (Ναζαίοι Άρτας). Τελειώνοντας το σχολείο, ξεκίνησε τις σπουδές της στο Παιδαγωγικό Τμήμα Νηπιαγωγών. Το 1998, στο δεύτερο έτος φοίτησής της πέρασε ταυτόχρονα στις Δραματική Σχολή Βεάκη κάνοντας παράλληλα σπουδές υποκριτικής.
Τηλεόραση
Έκανε το τηλεοπτικό της ντεμπούτο το 2003 με ένα μικρό ρόλο στην κοινωνική σειρά «Φιλί ζωής» στον ANT1. Το 2005, έπαιξε σε μία ιστορία της σειράς «Επτά Θανάσιμες Πεθερές» μαζί με τη Μάρθα Καραγιάννη. Έγινε ευρύτερα γνώστη από το ρόλο της γραμματέως στην κωμική σειρά της Μυρτώς Κοντοβά «Υπέροχα πλάσματα» τη σεζόν 2007-2008.
Το 2009, συνεργάστηκε ξανά με την Μυρτώ Κοντοβά στη σειρά «Μίλα Μου Βρώμικα». Εκεί υποδύθηκε την Αστερόπη Κωσταλέξη που μπλέκει ερωτικά με έναν celebrity τον περιοδικών ενώ ταυτόχρονα έλκεται ερωτικά και από έναν μουσικό, τον Τριαντάφυλλο. Ο ρόλος αυτός την έκανε ιδιαίτερα γνωστή στο ευρύ κοινό. Ακολούθησε ο ρόλος της επιπόλαιης Νέλλης στην κωμική σειρά «Με τα παντελόνια κάτω» σε σκηνοθεσία Βασίλη Θωμόπουλου τις σεζόν 2012-2014. Το 2014, έκανε μία έκτακτη εμφάνιση στη σειρά «Δια Ταύτα» σε σκηνοθεσία Λάκη Λαζόπουλου. Τη σεζόν 2014-2015 πρωταγωνίστησε μαζί με την Μαρία Σολωμού στην κωμική σειρά «Μάνα Χ Ουρανού». Την περίοδο 2015-2016 υποδύθηκε την Ντέπυ στη σειρά «Η χειρότερη εβδομάδα της ζωής μου» ενώ τη σεζόν 2016-2017 πρωταγωνίστησε στον τρίτο κύκλο της καθημερινής σειράς «Οι Συμμαθητές». Ακολούθησαν οι πρωταγωνιστικοί ρόλοι στις σειρές «Όσο Έχω Εσένα» (2018-2019, ΣΚΑΪ) και «Σπίτι Είναι» (2019-2020, ALPHA).
Ραδιόφωνο
Από το 2020 παρουσιάζει την εκπομπή «Easy breakfast» στο ραδιοφωνικό σταθμό Easy 97,2 με τον Στάθη Χριστοφορίδη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Ο λαγός
Ο λαγός είναι ακουαρέλα του Άλμπρεχτ Ντύρερ και το πιο γνωστό έργο τέχνης νεκρής φύσης από το 1502.
Περιγραφή
Πρόκειται για λαγό του αγρού (Feldhase), ζωγραφισμένο σε σχεδόν τετράγωνο χαρτί και κατά τέτοιο τρόπο, ώστε να καταλαμβάνει τη διαγώνιό του. Ο λαγός βρίσκεται σε στάση κουλουριάσματος και, λόγω του τρόπου σχεδίασής του, μοιάζει να κοιτάζει έξω από τη σκηνή. Με τον τρόπο αυτόν απεικονίζεται σε προφίλ τριών τετάρτων. Το κεφάλι, το ένα από τα αυτιά και το στήθος είναι εμφανή, ενώ από τα πίσω πόδια, λόγω στάσης, φαίνεται μόνον το ένα, το άλλο είναι κρυμμένο. Οι αποχρώσεις που χρησιμοποιούνται είναι από το καφέ και το καστανόγκριζο ως το "σπασμένο" λευκό. Το τρίχωμα είναι δημιουργημένο σε στρώσεις, ενώ η σχεδίασή του δείχνει την επιμήκυνση που υφίσταται το δέρμα του ζώου όταν κάθεται στη στάση αυτή, όπως και τα όργανα αφής ("μουστάκια"). Οι πινελιές είναι σφιχτές και μικρές.
Το ένα αυτί είναι στραμμένο προς τον θεατή, όπως και το ένα από τα μάτια. Αυτό συμβολίζει την αντιληπτικότητα του ζώου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έργα ζωγραφικής του Άλμπρεχτ Ντύρερ
Αδριανού Θήραι
Η πόλη Αδριανού Θήραι (αλλιώς Αδριανού Θήρα ή και μονολεκτικά Αδριανοθήραι) ήταν ρωμαϊκή αποικία στη νότια Μυσία, στη Μικρά Ασία στο σημερινό Μπαλικεσίρ.
Την πόλη έκτισε ο αυτοκράτορας Αδριανός, σίγουρα μετά το 123 μ.Χ., σε ένα από τα ταξίδια του στη Μικρά Ασία. Άγνωστο εάν στην θέση της προϋπήρχε παλαιότερη ελληνική πόλη. Βρισκόταν κοντά στους πρόποδες του όρους Ολύμπου (στα σύνορα Αιολίδος και Μυσίας) και μεταξύ των ποταμών Ταρσίου και Μακέστου. Κατά τη βυζαντινή περίοδο προήχθη σε οχυρή πόλη, ονόματι Παλαιόκαστρον. Στην περιοχή βρίσκονται και ερείπια από μια παλιά ρωμαϊκή γέφυρα, επί του Μακέστου ποταμού -που συνέδεε τον δρόμο μεταξύ των Αδριανού Θηρών και της Μιλητουπόλεως- καθώς και ερείπια ενός κάστρου.
Συνήθως οι Βυζαντινοί χρησιμοποιούσαν αυτό το κάστρο ως μέρος για διακοπές αλλά και κυνήγι.
Όταν αργότερα εισέβαλαν τα τουρκμενικά φύλα από την κεντρική Ασία στην Μυσία, μετονόμασαν την πόλη σε Balak (<Παλαιόν) Hisar (<Κάστρον), ονομασία από την οποία προήλθε η σημερινή Μπαλικεσίρ. Φαίνεται ότι η πρώιμη τουρκμενική ονομασία αντικαταστάθηκε νωρίς από τον τύπο Καρεσί, ήδη από τον 13ο αιώνα, από την δυναστεία των Ογούζων Τούρκων Καρεσί που κυβέρνησαν την Μυσία. Το 1345 η πόλη κατελήφθη από τους Οθωμανούς Τούρκους. Το 1897, μεγάλος σεισμός κατέστρεψε μεγάλο τμήμα της πόλεως. Το 1920 ο ελληνικός στρατός κατέλαβε προσωρινά την πόλη, για να ξαναπεράσει στην τουρκική κατοχή δύο χρόνια μετά. Στην δεκαετία του 1950 πυρκαγιά κατέστρεψε ξανά μεγάλο μέρος της πόλεως που όμως ξανακτίστηκε.
Η Αδριανουθήραι εξέδωσε σειρά από νομίσματα αμέσως μετά την ίδρυσή της από τον Αδριανό: Ένα νόμισμα του 2ου αιώνα μ.Χ. με την κεφαλή ενός νέου από την μια όψη και στην άλλη την μορφή του Ασκληπιού με την επιγραφή ΑΔΡΙΑΝΟΘΕΡΙΤΩΝ. Σε ένα άλλο παρουσιάζεται στην μια όψη η γερουσία με την επιγραφή ΙΕΡΑ CVNKΛΗΤΟC και στην άλλη όψη ο Ασκληπιός με την επιγραφή ΑΔΡΙΑΝΟΘΗΡΙΤΩΝ, με χρονολογία κοπής από το 138 -217 μ.Χ.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Μυσίας
Άγιος Γεώργιος Μίνας Λακωνίας
Ο Άγιος Γεώργιος είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Μίνας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Οιτύλου, του δήμου Ανατολικής Μάνης, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λακωνίας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Οιτύλου του νομού Λακωνίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου.
Γεωγραφία
Ο Άγιος Γεώργιος είναι πεδινός οικισμός στη ΝΔ. Λακωνία, στη δυτική πλευρά της Λακωνικής Μάνης, μεταξύ Μίνας και Μεζάπου, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 130. Απέχει 86 χλμ. περίπου Ν. της Σπάρτης.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1835 και προσαρτήθηκε στον δήμο Ιππολών. Το 1841 προσαρτήθηκε στον δήμο Οιτύλου. Το 1899 εντάχθηκε στον νομό Λακωνικής και το 1909 υπήχθη στον νομό Λακωνίας. Το 1912 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Μίνας. Το 1994 προσαρτήθηκε στον δήμο Διρού Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από τον δήμο Διρού και προσαρτήθηκε στον δήμο Οιτύλου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Οιτύλου και προσαρτήθηκε στον δήμο Ανατολικής Μάνης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λακωνίας Κατηγορία:Δήμος Ανατολικής Μάνης
NGC 3686
Ο NGC 3686 είναι σπειροειδής γαλαξίας ο οποίος συγκροτεί μαζί με τους επίσης σπειροειδείς NGC 3681, NGC 3684 και NGC 3691 «κουαρτέτο γαλαξιών» και βρίσκεται στον αστερισμό Λέοντα. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Ουίλιαμ Χέρσελ (William Herschel) στις 14 Μαρτίου 1784.
Ανήκει στην ομάδα γαλαξιών NGC 3607 που με την σειρά της είναι μία από τις ομάδες γαλαξιών Λέοντα II, μιας σειράς από γαλαξίες και γαλαξιακά σμήνη που εκτείνονται πέρα από το δεξιό άκρο του Υπερσμήνους της Παρθένου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σπειροειδείς γαλαξίες Κατηγορία:Λέων (αστερισμός) 3686 35268 06460
Γλώσσα Μαγκιντανάο
Η Μαγκιντανάον είναι αυστρονησιακή γλώσσα που ομιλείται από την πλειονότητα του πληθυσμού της επαρχίας Μαγκιντανάο στις Φιλιππίνες. Ομιλείται επίσης από μεγάλες μειονότητες σε διαφορετικά μέρη του Μιντανάο, όπως τις πόλεις Ζαμποάνγκα, Νταβάο και Τζένεραλ Σάντος. Ομιλείται επίσης στις ακόλουθες επαρχίες: Βόρειο Κοταμπάτο, Σουλτάν Κουνταράτ, Νότιο Κοταμπάτο, Σαρανγκάνι, Ζαμποάνγκα ντελ Σουρ, Ζαμποάνγκα Σιμπουγκάι και στο Μέτρο Μανίλα. Επίσης, ήταν γλώσσα του ιστορικού Σουλτανάτου του Μαγκιντανάο, που υπήρξε πριν και κατά τη διάρκεια της ισπανικής αποικιακής περιόδου, από το 1500 έως το 1888.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυστρονησιακές γλώσσες Κατηγορία:Γλώσσες των Φιλιππίνων
Σχολή Οικονομικών Επιστημών της Βαρσοβίας
μικρογραφία| Κεντρικό κτίριο της σχολής Η Σχολή Οικονομικών Επιστημών της Βαρσοβίας, ΣΟΕ (Szkoła Główna Handlowa w Warszawie, SGH ) είναι η παλαιότερη και πιο διάσημη σχολή επιχειρήσεων στην Πολωνία. μικρογραφία| Κτήριο Γ στη Λεωφόρο Ανεξαρτησίας (Aleja Niepodległości) Η Σχολή Οικονομικών Επιστημών της Βαρσοβίας ιδρύθηκε το 1906 ως ιδιωτική σχολή με το όνομα Ιδιωτικά εμπορικά μαθήματα για άνδρες «Αούγκουστ Ζιελίνσκι». Στις 30 Ιουλίου 1919, έγινε ξεχωριστή νομική οντότητα και έλαβε το καθεστώς του ιδρύματος τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Η σχολή μετονομάστηκε σε Szkoła Główna Handlowa (Σχολή Οικονομικών Επιστημών) το 1933. Μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η σχολή κρατικοποιήθηκε και το όνομά της άλλαξε σε Szkoła Główna Planowania i Statystyki (Κύρια Σχολή Σχεδιασμού και Στατιστικής), με συντομογραφία SGPiS. Η σχολή ανέκτησε το προπολεμικό της όνομα μετά την πτώση του κομμουνισμού το 1991.
Η Σχολή Οικονομικών Επιστημών της Βαρσοβίας προσφέρει μαθήματα που οδηγούν σε πτυχίο ή μεταπτυχιακό, σε πλήρης φοιτητές και σε εξωτερικούς φοιτητές. Προσφέρει επίσης προγράμματα για διδακτορικούς και μεταπτυχιακούς τίτλους. Το πρόγραμμα Χρηματοοικονομικών και Λογιστικής του κατατάχθηκε μεταξύ των κορυφαίων 60 μεταπτυχιακών σπουδών στη διαχείριση, από τους Financial Times το 2018.
Η σχολή συνεργάζεται με περίπου 200 ιδρύματα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης σε όλο τον κόσμο στους τομείς ανταλλαγής φοιτητών και προσωπικού. Είναι επίσης μέλος της Παγκόσμιας Συμμαχίας στην Εκπαίδευση Διοίκησης, του Προγράμματος Erasmus, του δικτύου Συνεργασία στη Διεθνή Διοίκηση (ΣΔΔ) και της Ένωσης Ευρωπαϊκών Πανεπιστημίων.
Οργανωτική δομή
Η Σχολή Οικονομικών Επιστημών της Βαρσοβίας εγκατέλειψε την παραδοσιακή δομή του τμήματος που διαχωρίζει τους μαθητές με βάση την ειδικότητά τους.
Οι καθηγητές καθώς και τα ερευνητικά και διδακτικά προγράμματα ομαδοποιούνται σε πέντε Κολλέγια (Collegium), καθώς και σε μια σειρά από εξωσυλλογικές μονάδες, όπως το κέντρο διδασκαλίας ξένων γλωσσών.
Προσφερόμενα μαθήματα
Η σχολή είναι ένα πανεπιστήμιο χωρίς τμήματα. Στο πλαίσιο των σπουδών πλήρους και μερικής φοίτησης, διεξάγονται σε δύο επίπεδα. Οι σπουδές Bachelor, που διαρκούν 6 εξάμηνα, οδηγούν σε επαγγελματικό τίτλο Bachelor. Οι κάτοχοι ενός τέτοιου τίτλου μπορούν να υποβάλουν αίτηση για θέση και να ξεκινήσουν μεταπτυχιακές σπουδές που διαρκούν 4 εξάμηνα. Για την απόκτηση διπλώματος είναι απαραίτητο να συγκεντρωθούν οι απαιτούμενοι ελάχιστοι βαθμοί. Τα επιμέρους μαθήματα χωρίζονται σε υποχρεωτικές ενότητες για συγκεκριμένα πεδία, προαιρετικά για αυτά τα μαθήματα, πρόσθετα στοιχεία που βοηθούν στην ανάπτυξη της γνώσης που δεν σχετίζεται με συγκεκριμένα θέματα και σε αντικείμενα εκπαίδευσης κοινά για όλους τους οικονομολόγους. Διαφορετικά θέματα μπορεί να έχουν διαφορετικούς ελάχιστους βαθμούς για καθένα από αυτούς τους τύπους αντικειμένων.
Από το Ακαδημαϊκό Έτος 2006/2007 οι σπουδές της σχολής χωρίζονται σε:
Διεθνής συνεργασία
Η Σχολή Οικονομικών Επιστημών της Βαρσοβίας αυτή τη στιγμή συνεργάζεται με περισσότερα από 250 ξένα πανεπιστήμια, καθώς και με πολλούς διεθνείς οργανισμούς. Κύριοι εταίροι είναι πανεπιστήμια από την Ευρωπαϊκή Ένωση, τη Βόρεια Αμερική και την Ασία. Κάθε χρόνο, μια διεθνής ανταλλαγή φοιτητών περιλαμβάνει περίπου 500 φοιτητές της Σχολής Οικονομικών Επιστημών της Βαρσοβίας και το πανεπιστήμιο φιλοξενεί πάνω από 300 φοιτητές από ξένα πανεπιστήμια.
Μεταξύ των σημαντικών προγραμμάτων διεθνούς συνεργασίας είναι: LLP Erasmus, CEMS (The Global Alliance in Management Education), Πολωνο-Γερμανικό Ακαδημαϊκό Φόρουμ στη ΣΕΟ, Παγκόσμια Συμμαχία στην Εκπαίδευση Διοίκησης, προγράμματα διπλού διπλώματος (π.χ. με το Τεχνικό Πανεπιστήμιο του Βερολίνου), διμερείς συμφωνίες και άλλα.
Φοιτητικές οργανώσεις
Η Φοιτητική Ένωση, εκλεκτικό όργανο που εκπροσωπεί όλους τους μαθητές της ΣΟΕ στη Σύγκλητο της Σχολής και συμμετέχει στη θέσπιση όλων των κανονισμών σπουδών, παρέχει στους φοιτητές στέγαση και οικονομική βοήθεια, καθώς και διοργανώνει ένα ευρύ φάσμα πολιτιστικών εκδηλώσεων.
Βιβλιοθήκη
Η Βιβλιοθήκη της Σχολής Οικονομικών Επιστημών της Βαρσοβίας είναι η μεγαλύτερη οικονομική βιβλιοθήκη στην Πολωνία, με 786.334 τόμους μονογραφιών, 216 778 τόμους σειρών, 983 τίτλους εγγεγραμμένων περιοδικών (πολωνικών και ξένων), και περίπου 30 000 τίτλοι ξένων περιοδικών σε ηλεκτρονική μορφή. Τα αποθέματα της Βιβλιοθήκης είναι οργανωμένα σε διάφορες συλλογές. Κάθε συλλογή είναι διαθέσιμη σε διαφορετικά τμήματα, με επακριβώς καθορισμένους όρους: με ελεύθερη πρόσβαση, με δελτία παραγγελίας βιβλιοθήκης ή με δανεισμό. Οι φοιτητές επιτρέπεται να δανείζονται βιβλία αποκλειστικά από τη Φοιτητική Δανειστική Βιβλιοθήκη.
Gospodarka Narodowa: The Polish Journal of Economics
Το Gospodarka Narodowa. The Polish Journal of Economics είναι τριμηνιαίο επιστημονικό περιοδικό που δημοσιεύει κορυφαία έρευνα σε όλους τους τομείς της οικονομίας και της οικονομικής πολιτικής. Το περιοδικό ιδρύθηκε το 1931 και από το 2000 εκδίδεται στο Κολέγιο Οικονομικής Ανάλυσης της Σχολής Οικονομικών Επιστημών της Βαρσοβίας.
Αθλητικό κέντρο
Υπάρχουν δύο γήπεδα, ένα γυμναστήριο, μια πισίνα και μια σάουνα διαθέσιμα για φοιτητές στην πανεπιστημιούπολη της σχολής. Κάποιος μπορεί να εγγραφεί είτε σε μάθημα Φυσικής Αγωγής είτε σε δραστηριότητες ομάδας πανεπιστημίου, καμία από τις οποίες δεν είναι υποχρεωτική. Τα μαθήματα Φυσικής Αγωγής περιλαμβάνουν: ποδόσφαιρο, καλαθοσφαίριση, πετοσφαίριση, callanetics, αεροβική, κολύμβηση και χορό. Οι δραστηριότητες της ομάδας Varsity που προσφέρονται είναι: καράτε, σκι, αερόμπικ, αναρρίχηση, αντισφαίριση, επιτραπέζια αντισφαίριση, αθλήματα στίβου, ιστιοπλοΐα, ποδόσφαιρο, κολύμβηση, πετοσφαίριση και καλαθοσφαίριση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πανεπιστήμια στη Βαρσοβία Βαρσοβιας Κατηγορία:Μοκότουφ
Στίβος στους Μεσογειακούς Αγώνες 2018 – Άλμα εις ύψος ανδρών
Το άλμα εις ύψος ανδρών ήταν ένα από τα αγωνίσματα του στίβου στους Μεσογειακούς Αγώνες 2018 που διοργανώθηκε στο Στάδιο Κάμπκλαρ της Ταρραγόνας στις 29 Ιουνίου 2018.
Παραπομπές
Άλμα εις ύψος ανδρών Κατηγορία:Άλμα εις ύψος
NGC 3886
Ο NGC 3886 είναι φακοειδής γαλαξίας ο οποίος απέχει περίπου 280 εκατομμύρια έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό Λέοντα. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Χάινριχ ντ' Αρέ (Heinrich d'Arrest) στις 9 Μαΐου 1864 και ανήκει στο Σμήνος γαλαξιών του Λέοντα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φακοειδείς γαλαξίες Κατηγορία:Λέων (αστερισμός) 3886 36756 06760
Γλώσσα Μαριτσαουά
Η γλώσσα Μαριτσαουά (Μανιτσαουά) είναι ένα μια εξαφανισμένη Τουπιανή γλώσσα στην πολιτεία Μάτου Γκρόσου, στην περιοχή του Αμαζονίου της Βραζιλίας. Εξαφανίστηκε σε άγνωστη ημερομηνία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γλώσσες της Βραζιλίας Κατηγορία:Εξαφανισμένες γλώσσες
Γλώσσα Μαρούμπο
Η γλώσσα Μαρούμπο (πορτογαλικά: Marúbo) είναι μια Πανοανική γλώσσα της Βραζιλίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γλώσσες της Βραζιλίας
Λι Γουάι Τονγκ
Ο Λι Γουάι Τονγκ (κινέζικα : 李惠堂, 16 Οκτωβρίου 1905 – 4 Ιουλίου 1979) ήταν Κινέζος διεθνής ποδοσφαιριστής, προπονητής και διοικητικό στέλεχος. Θεωρείται συχνά ως ο κορυφαίος Κινέζος ποδοσφαιριστής όλων των εποχών. Ακολούθησε επίσης εξαιρετικά επιτυχημένη καριέρα προπονητή, ενώ διετέλεσε και αντιπρόεδρος της FIFA.
Βιογραφία
Το 1931 επέστρεψε στη Σάουθ Τσάινα και κέρδισε τον τίτλο του πρωταθλήματος πρώτης κατηγορίας του Χονγκ Κονγκ το 1932–33 για τον σύλλογο. Σύντομα ακολουλούθησε κατάκτηση των πρωταθλημάτων 1934–35 και 1935–36, η οποία ήταν η πρώτη φορά που κατάφεραν να διατηρήσουν τον τίτλο. Ακολούθησαν άλλοι τρεις τίτλοι πρωταθλήματος. Η πρώτη ποδοσφαιρική συμμετοχή της Κίνας στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1936, έκανε την Κίνα (από κοινού) το πρώτο ασιατικό έθνος μαζί με την Ιαπωνία που συμμετείχε στην κορυφαία διοργάνωση. Η έλλειψη επαρκούς χρηματοδότησης οδήγησε την ομάδα να παίξει 27 φιλικά παιχνιδιών στο Βιετνάμ, τη Σιγκαπούρη, την Ινδονησία, τη Μαλαισία, το Μιανμάρ και την Ινδία. Η ομάδα θα έφτανε τον στόχο της και ο Λι θα ήταν αρχηγός της ομάδας με αντίπαλο τη Μεγάλη Βρετανία στους «16» του τουρνουά γνωρίζοντας την ήττα με 2–0.
Μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες, η ποδοσφαιρική καριέρα του Λι θα συντομευόταν από τον Δεύτερο Σινο-Ιαπωνικό Πόλεμο και τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Αρχικά συνέχισε την καριέρα του στο σύλλογο με τη Σάουθ Τσάινα έως ότου το Χονγκ Κονγκ καταλήφθηκε επίσης από τους Ιάπωνες. Ο Λι δραπέτευσε στο Γκουανγκντόνγκ και εντάχθηκε στον κινεζικό στρατό, όπου πέρασε τον πόλεμο παίζοντας φιλικά παιχνίδια για να συγκεντρώσει χρήματα για την πολεμική προσπάθεια. Προήχθη σε ταγματάρχη στο αθλητικό τμήμα πριν επιστρέψει στο σύλλογό του μετά τον πόλεμο. Αφού πέρασε αρκετά χρόνια με το σύλλογο, αποχώρησε από την ενεργό δράση το 1948 σε ηλικία 43 ετών έχοντας κατακτήσει οκτώ τίτλους πρωταθλήματος, καθιερώνοντας το σωματείο ως τον πιο επιτυχημένο στο Χονγκ Κονγκ. Περιγραφόμενος ως ο «Βασιλιάς του ποδοσφαίρου της Ασίας», σύμφωνα με εκτιμήσεις σημείωσε 1.260 γκολ στην καριέρα του, αριθμός που δεν έχει τεκμηριωθεί.
Γιάννης Στέφος
Ο Γιάννης Στέφος (γεννήθηκε το 1964 στα Ιωάννινα) είναι Έλληνας πολιτικός και πρώην βουλευτής.
Λι Γουάι Τονγκ
Βιογραφία
thumb|Σε φωτογραφία του 1958 με τρόπαια της καριέρας του
Γιάννης Στέφος
Στις βουλευτικές εκλογές του Ιανουαρίου του 2015 εξελέγη βουλευτής στο Ελληνικό Κοινοβούλιο με το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ, εκπροσωπώντας την εκλογική περιφέρεια των Ιωαννίνων, ενώ εξελέγη εκ νέου τον Σεπτέμβριο του 2015. Στις εκλογές του 2019 δεν επανεξελέγη. Στις εκλογές του Μαΐου 2023 εξελέγη, ωστόσο σε αυτές του Ιουνίου δεν ανανέωσε τη θητεία του.
Λι Γουάι Τονγκ
Προπονητής
Η πρώτη προπονητική εμπειρία του ήρθε όταν ήταν ακόμα παίκτης και πήρε δουλειά στο Πανεπιστήμιο Φουντάν. Με αυτόν επίσης να είναι αρχηγός της κινεζικής ομάδας και η ομάδα να μην έχει μόνιμο προπονητή, ο Λι θα είχε ρόλο προπονητή στην ομάδα για τους Αγώνες Πρωταθλήματος Άπω Ανατολής του 1934, στους οποίους έπαιξε επίσης καθώς η Κίνα κέρδισε τη διοργάνωση.
Το 1948 η εθνική ομάδα της Κίνας διόρισε ξανά τον Λι ως προπονητή, αυτή τη φορά για τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1948. Σε ένα αυτοχρηματοδοτούμενο σεμινάριο προπόνησης στις Φιλιππίνες και την Ταϊλάνδη πήρε την ομάδα για τρεις μήνες, ενώ προετοιμαζόταν για τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Το 1954, μετά τη λήξη του πολέμου στην Κίνα, ο Λι αποφάσισε να ενταχθεί στην εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Κινεζικής Ταϊπέι ως ο πρώτος μόνιμος προπονητής της και να την οδηγήσει στην κατάκτηση του τίτλου των Ασιατικών Αγώνων του 1954. Θα συνέχιζε να προπονεί την ομάδα στους Ασιατικούς Αγώνες του 1958, όπου οδήγησε την ομάδα να κατακτήσει τη διοργάνωση για άλλη μία φορά νικώντας τη Νότια Κορέα με 3–2 στον τελικό. Τη δεκαετία του 1960 ήταν προπονητής στην ομάδα ποδοσφαίρου στο Κολέγιο Μινγκ Τσουάν της Ταϊβάν. Παράλληλα με τη θητεία του ως προπονητής, εξελέγη Γενικός Γραμματέας της Ασιατικής Συνομοσπονδίας Ποδοσφαίρου το 1954. Το 1965 έγινε αντιπρόεδρος της FIFA, όντας ο πρώτος Κινέζος που έφτασε σε αυτή τη θέση.
Το 1976 το ιστορικό περιοδικό Kicker τον χαρακτήρισε ως έναν από τους πέντε καλύτερους ποδοσφαιριστές της ιστορίας μαζί με τους Πελέ, Αλφρέδο Ντι Στέφανο, Φέρεντς Πούσκας και Στάνλεϊ Μάθιους. Η κληρονομιά του ζει στην Κίνα, όπου έχουν στηθεί μνημεία του. Μάλιστα τιμήθηκε από τη βασίλισσα της Αγγλίας για τη συνεισφορά του στο ποδόσφαιρο. Ένα κινεζικό ντοκιμαντέρ της ζωής του δημιουργήθηκε το 2014, με τον τίτλο «Ανατολικός Πελέ».
Τίτλοι και διακρίσεις
Σάουθ Τσάινα Κίνα Προπονητής
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κινέζοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κίνας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές από το Χονγκ Κονγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1936 Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Ατσούσι Γιαναγκισάβα
Ο Ατσούσι Γιαναγκισάβα (αγγλικά: Atsushi Yanagisawa, ιαπωνικά: 柳沢 敦,(Yanagisawa Atsushi), 27 Μαΐου 1977) είναι ένας πρώην Ιάπωνας ποδοσφαιριστής. Έπαιξε σαν επιθετικός στην εθνική Ιαπωνίας και σε συλλογικό επίπεδο αγωνίστηκε μεταξύ άλλων σε Σαμπντόρια και Μεσσίνα.
Ο Γιαναγκισάβα είχε 58 συμμετοχές με την εθνική Ιαπωνίας, αντιπροσωπεύοντάς την, μεταξύ άλλων, σε δύο Παγκόσμια Κύπελλα. Μάλιστα στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2006, είχε σπαταλήσει μια τεράστια ευκαιρία για την ομάδα του σε αγώνα του πρώτου γύρου με αντίπαλο την Κροατία, που έληξε τελικά ισόπαλος, με σκορ 0-0. Ο Γιαναγκισάβα αφού χρεώθηκε την απώλεια βαθμών για την ομάδα του από τους συμπατριώτες του, δήλωσε ότι η μπάλα έφτασε πολύ γρήγορα σε εκείνον.
Έιναι παντρεμένος από το 2003 με την Γιουκάρι Ομπάτα (Yukari Obata), ένα μοντέλο από την Ιαπωνία.
Εξωτερική Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιάπωνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ιάπωνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό