cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κρατιδιακές εκλογές της Θουριγγίας (2019)
Ημερομηνία εκλογών
Σύμφωνα με το νόμο της Θουριγγίας για το Λάνταγκ (κρατιδιακό κοινοβούλιο), η εκλογή πρέπει να λάβει χώρα μια Κυριακή ή σε μια δημόσια αργία το νωρίτερο 57 μήνες μετά την αρχή της τρέχουσας θητείας του κοινοβουλίου στις 14 Οκτωβρίου 2014 και το αργότερο 61 μήνες μετά, δηλαδή εκλογές μπορούσαν να λάβουν χώρα το νωρίτερο στις 21 Ιουλίου 2019 και το αργότερο στις 10 Νοεμβρίου 2019. Στις 28 Αυγούστου 2018, η τοπική κυβέρνηση ανακοίνωσε τη διεξαγωγή των εκλογών στις 27 Οκτωβρίου 2019.
Εκλογικό αποτέλεσμα
Περίληψη των αποτελεσμάτων της εκλογής του Κοινοβουλίου της Θουριγγίας στις 27 Οκτωβρίου 2019 ! colspan="2" | Κόμμα ! Ψήφοι ! % !  +/- !  Έδρες ! +/- ! Ποσοστό εδρών ! colspan=8| ! align="right" colspan=2| Έγκυρα ψηφοδέλτια ! align="right" | 1.108.338 ! align="right" | 98,8 ! align="right" | 0,2 ! align="right" | ! align="right" | ! align="right" | ! align="right" colspan=2| Λευκά/άκυρα ψηφοδέλτια ! align="right" | 13.610 ! align="right" | 1,2 ! align="right" | 0,2 ! align="right" | ! align="right" | ! align="right" | ! align="right" colspan=2| Συνολικά ! align="right" | 1.121.948 ! align="right" | 100,0 ! align="right" | ! align="right" | 90 ! align="right" | 1 ! align="right" | ! colspan="2" | Ποσοστό προσέλευσης ως προς το συνολικό αριθμό εγγεγραμμένων ψηφοφόρων !1.729.146 !64,9 !12,2 ! ! !
Το Χριστιανοδημοκρατικό κόμμα, το οποίο κυβερνά σε ομοσπονδιακό επίπεδο σε συνασπισμό με το Χριστιανοκοινωνικό Κόμμα της Βαυαρίας (αδελφό κόμμα των Χριστιανοδημοκρατών) και τους Σοσιαλδημοκράτες, είχε τη μεγαλύτερη απώλεια από οποιαδήποτε άλλο κόμμα στις εκλογές, χάνοντας πάνω από 11 ποσοστιαίες μονάδες και υποχωρώντας στο 22,5% των ψήφων.
Η συνηγέτιδα των Πρασίνων Αναλένα Μπέρμποκ δήλωσε ότι απογοητεύθηκε από την απόδοση του κόμματος της και ότι "καταστράφηκε" από τα μεγάλα κέρδη για την Εναλλακτική για τη Γερμανία, αναφέροντας το ως "φασιστικό". Είπε ότι το αποτέλεσμα ενισχύει την ανάγκη επένδυσης περισσότερου χρόνου και ενέργειας στην ανατολικογερμανική κοινωνία.
Παραπομπές
2019 Θουριγγ
Οκέρε
Η πόλη Οκέρε βρίσκεται στην περιοχή Otuke της Ουγκάντας και αποτελείται από 14 χωριά 4.000 περίπου κατοίκων συνολικά. Εκεί βρίσκεται το δέντρο Karite (Shea tree) που ευδοκιμεί και αναπαράγεται επί εκατοντάδες χρόνια στην περιοχή, συμβάλλοντας με τον καρπό του στη διαβίωση των κατοίκων.
Ιστορικό καταστροφής δέντρων Καριτέ
Κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου καταστράφηκε το μεγαλύτερο μέρος των δέντρων Καριτέ (Shea Tree), των οποίων η καλλιέργεια συντηρούσε την τοπική κοινότητα επί εκατοντάδες χρόνια. Οι εμφύλιες συγκρούσεις οδήγησαν σε εκτοπισμό των κατοίκων, οι οποίοι ελλείψει βιοποριστικών μέσων στράφηκαν στην κοπή των δέντρων για την παρασκευή ξυλάνθρακα. Ακόμα και μετά το τέλος των εχθροπραξιών και αφού η πόλη επανιδρύθηκε το 2019, οι κυβερνητικές απαγορεύσεις δεν απέτρεψαν την παράνομη υλοτομία, η οποία και συνεχίστηκε για την κατασκευή οικίσκων.
Okere Community Development Project
Το 2019 ο Okello Ojok, απόφοιτος του London School of Economics, ειδικός σε αναπτυξιακά θέματα και με εργασιακή εμπειρία σε ανθρωπιστικές οργανώσεις, επιστρέφει στη γενέτειρά του Okere και αποφασίζει να δημιουργήσει το πρόγραμμα Okere Community Development Project (Okere City) με αποκλειστική κοινοτική συμμετοχή, όπου η αξιοποίηση του κοινού πόρου ‘Δέντρου Καριτέ’ θα συντελούσε στη χειραφέτηση της κοινότητας και στη διάσωση του πόρου που βάσει επίσημων αναφορών θεωρείται είδος υπό εξαφάνιση .Φιλόδοξο και δύσκολο εγχείρημα, αν σκεφθεί κανείς ότι τα δέντρα αυτά αποδίδουν καρπό 15-20 χρόνια μετά τη φύτευση και το 70% των υπαρχόντων δέντρων είναι ηλικίας μικρότερης των 15 ετών.
Η εφαρμογή  του σχεδίου ξεκίνησε με ίδιες δαπάνες του Okello, ο οποίος προσκάλεσε σε συζήτηση τον ντόπιο πληθυσμό προκειμένου: α) να τον κινητοποιήσει στην κατεύθυνση επανατοποθέτησης του ‘Δέντρου Καριτέ’ ως σημαντικής εναλλακτικής για τη διαβίωση της αγροτικής κοινότητας του Okere, β) να προστατευθεί ο πόρος μέσα από αλλαγή πρακτικών και καμπάνιες ευαισθητοποίησης, γ) να ενισχύσει της συνεργασία των εμπλεκομένων προς ένα πλάνο περιβαλλοντικής διαφύλαξης.
Κοινοτική συμμετοχή στο σχέδιο αναζωογόνησης
Η κοινότητα αναγνώρισε ότι μπορεί να αποκομίσει οικονομικά οφέλη από τη συλλογική διαχείριση, καθώς και ότι οφείλει να συνεχίσει το σεβασμό που έδειχναν οι παλαιότερες γενιές στον πόρο και να προβεί σε ενέργειες διαφύλαξης και προστασίας.
Έτσι συστάθηκε μια κοινοτική συνεταιριστική δομή (Okere Shea Cooperative Society) όπου:
Aποτελέσματα Okere City Project
Στο εγχείρημα έχουν εμπλακεί 270 μέλη εκ των οποίων η πλειονότητα είναι γυναίκες. Τα μέλη έχουν λάβει εκπαίδευση σχετικά με τις μεθόδους καλλιέργειας των δέντρων, τις χρήσεις του καρπού και τους τρόπους διανομής. Η οικονομική ενδυνάμωση από τη διαχείριση απέφερε καθαρά κέρδη 2.000$ το 2020, τα οποία αναδιανεμήθηκαν στο συνεταιρισμό και στα μέλη. Οι εμπλεκόμενοι σκέφτονται την άμεση απόκτηση μιας μηχανής πίεσης για την εξαγωγή ελαίου, προκειμένου να εξοικονομήσουν το κόστος απεύθυνσης σε άλλη πηγή εξυπηρέτησης.
Όσον αφορά στην προστασία του κοινού πόρου, υπάρχει σημαντική μείωση της κοπής των δέντρων και δύο περιπτώσεις παραβίασης που παρατηρήθηκαν από το 2019, καταγγέλθηκαν από την κοινότητα στις αρχές.
Η βιώσιμη ανάπτυξη στηρίχθηκε στη συνεχή αντικατάσταση των καμμένων δέντρων με τη στήριξη θεσμικών παραγόντων όπως της Εθνικής Δασικής Αρχής, της UNDP (United Nations Development Program), αλλά και της κυβέρνησης της Uganda μέσω του προγράμματος αναδάσωσης Kidepo critical landscape project. Έχουν ήδη φυτευτεί 1.000 δενδρύλλια με στόχευση η φύτευση να πραγματοποιείται σε ετήσια βάση.
Η οικοδόμηση των σχέσεων των μελών της κοινότητας στη βάση του κοινού στόχου διαφύλαξης και προστασίας του πόρου-δέντρου Καριτέ, συνέβαλε στη συνολική τοπική αναμόρφωση. Η κοινότητα ίδρυσε σχολείο, ιατρικό κέντρο, αθλητική ομάδα, κοινωνική κουζίνα, κατάστημα μαναβικής, κοινοτική βιβλιοθήκη, κοινωνική τράπεζα.
Το συλλογικό εγχείρημα διαδόθηκε μέσω διαδικτυακών και έντυπων μέσων ( The Guardian, BBC, Yahoo News, Africa 400 radio station, κ.ά).
Αιθίοπας (μυθολογία)
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Αιθίοπας (αρχ. ελλ. Αιθίοψ) αναφέρεται ένας γιος του θεού Ηφαίστου από άγνωστη μητέρα, ο οποίος ήταν μελαψός. Από αυτόν, σύμφωνα με τον μύθο, πήρε το όνομά της η Αιθιοπία. Στην αρχαία ελληνική γλώσσα η λέξη αιθίοψ σήμαινε εκείνον που έχει μαυρισμένο πρόσωπο και κατ' επέκταση τον μαύρο.
Πηγές
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Παιδιά του Ηφαίστου
Ηλιοκέντημα Ξάνθης
Το Ηλιοκέντημα είναι μεγάλο πεδινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ξάνθης.
Γεωγραφία - Ιστορία
Το Ηλιοκέντημα βρίσκεται στα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Καβάλας και στα νότια της πεδιάδας της Ξάνθης σε υψόμετρο 20 μέτρα. Απέχει 25 χλμ. Ν.-ΝΔ. από την Ξάνθη, 55 χλμ. Α. από την Καβάλα και 5 χλμ. Ν.-ΝΔ. από το Εύλαλο (έδρα του δήμου). Το χωριό είναι κτισμένο ανατολικά του Νέστου λίγο πριν αυτός εκβάλλει στο Θρακικό πέλαγος δίπλα στους οικισμούς Άβατο (ΒΑ.) και Νέο Εράσμιο (ΝΑ.). Νότια ξεκινάει το εναπομείναν παραποτάμιο δάσος Κοτζά–Ορμάν (Μέγα δάσος) του Νέστου που η συνολική έκτασή του έχει περιοριστεί στα 4.500 στρέμματα (και από τις δύο πλευρές του ποταμού).
Το Ηλιοκέντημα έχει προέλθει από τη συνένωση, το 1991, των παλαιότερων (γνωστών από την περίοδο της τουρκοκρατίας) γειτονικών οικισμών της Ηλιόπετρας και της Κεντητής που έκτοτε αποτελούν ενιαίο οικισμό, τον μεγαλύτερο πληθυσμιακά του δήμου. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» ανήκει στη δημοτική κοινότητα Ευλάλου που υπάγεται στο Δήμου Τοπείρου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 1.405 κατοίκους. Οι παλιότερες απογραφές του είναι:
=
Απογραφές πληθυσμού =====
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ξάνθης Κατηγορία:Δήμος Τοπείρου
Μονή Σοκόλσκι
μικρογραφία|250x250εσ δεξιά|μικρογραφία|250x250εσ|Η αυλή με το σιντριβάνι H Μονή Σοκόλσκι είναι βουλγαρικό ορθόδοξο μοναστήρι, που ιδρύθηκε το 1833 από τον Ιωσήφ Σοκόλσκι. Βρίσκεται 15 χλμ. νοτιοδυτικά από το Γκάμπροβο στις βόρειες πλαγιές του Αίμου, κοντά στο σπήλαιο Σοκόλοβο.
Αρχικά, χτίστηκε το 1833 μια μικρή ξύλινη εκκλησία και οι τοιχογραφίες είχαν τελειώσει ένα χρόνο αργότερα. Ο Χρίστο Τσόκεφ, καλλιτέχνης από το Γκάμπροβο, δώρισε την εικόνα της εκκλησίας, η οποία αναπαριστά την Παναγία και το Χριστό και θεωρείται θαυματουργή. Το 1862, ο Πατήρ Παύλος Ζόγκραφ και ο γιος του Νίκολα από το χωριό Σίπκα διακόσμησαν το ναό με τοιχογραφίες.
Το μοναστήρι έχει μια μεγάλη αυλή, που περιβάλλεται από κατοικίες και άλλα χρηστικά κτίσματα. Στο κέντρο της αυλής, το 1865 κατασκευάστηκε ένα μεγάλο πέτρινο σιντριβάνι με οκτώ κρήνες. Όλο το μοναστήρι χτίστηκε κατά τη διάρκεια της βουλγαρικής Εθνικής Αναγέννησης με την ισχυρή υποστήριξη του λαού του Γκάμπροβο και των χωριών της περιοχής.
Το μοναστήρι διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο κατά τη διάρκεια της Εξέγερσης του Απριλίου. Σε αυτό το μοναστήρι, ο ηγέτης Τσάνκο Ντιουσταμπάνοφ σχημάτισε μια ομάδα εθελοντών για την αντίσταση.
Για σύντομο χρονικό διάστημα κατά τη διάρκεια του Ρωσοτουρκικού Πολέμου 1877-78, η μονή έγινε νοσοκομείο.
Η Μονή Σοκόλσκι ανακηρύχθηκε ιστορικό μνημείο το 1973.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μοναστήρια στη Βουλγαρία Κατηγορία:Τουρισμός στη Βουλγαρία
Οκτόνιο
Στα μαθηματικά, τα οκτόνια είναι μέρος της άλγεβρας. Συμβολίζονται με έντονο Ο, ή αλλιώς με το σύμβολο \mathbb O.
Ιστορία
Τα οκτόνια ανακαλύφθηκαν από τον Τζον Τ. Γκρέιβς το 1843, εμπνευσμένος από τον φίλο του Ουίλιαμ Ρόουαν Χάμιλτον, ο οποίος ανακάλυψε τα τετραδόνια. Ο Γκρέιβς ονόμασε την ανακάλυψη του "οκτάβες", και τις ανέφερε σε επιστολή του προς τον Χάμιλτον με ημερομηνία 16 Δεκεμβρίου 1843. Δημοσίευσε για πρώτη φορά την ανακάλυψη του λίγο μετά το άρθρο του Άρθουρ Κέιλεϊ για το ίδιο θέμα. Τα οκτόνια ανακαλύφθηκαν ανεξάρτητα από τον Κέιλεϊ και μερικές φορές αναφέρονται ως αριθμοί ή άλγεβρα του Κέιλεϊ. Ο Χάμιλτον περιέγραψε τη πρώιμη ιστορία της ανακάλυψης του Γκρέιβς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άλγεβρα
Μάγια Πόποβιτς
Η Μάγια Πόποβιτς (Маја Поповић ; Maja Popović, γεννημένη το 1972) είναι Σέρβα δικηγόρος και πολιτικός, που υπηρετεί ως υπουργός Δικαιοσύνης από το 2020. Είναι ανεξάρτητη πολιτικός και στο παρελθόν ήταν σύμβουλος του Μπράτισλαβ Γκάσιτς, διευθυντή της Υπηρεσίας Πληροφοριών Ασφαλείας (BIA).
Καριέρα
Η Μάγια Πόποβιτς γεννήθηκε το 1972 στο Βελιγράδι, που εκείνη την εποχή ήταν τμήμα της Σοσιαλιστικής Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας. Τελείωσε το δημοτικό σχολείο στη γενέτειρά της και το γυμνάσιο σε διεθνές σχολείο στις Βαλεαρίδες Νήσους, στην Ισπανία. Τα μαθήματα σε αυτό το σχολείο γίνονταν στα αγγλικά και τα ισπανικά. Το 1989 γράφτηκε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου του Βελιγραδίου και αποφοίτησε σε ηλικία 21 ετών. Πέτυχε τις εξετάσεις δικηγόρων και υπερασπίστηκε τη διατριβή της στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου του Νόβι Σαντ με μέσο όρο βαθμολογίας 9,80.
Ξεκίνησε τη δικηγορική της καριέρα στο γραφείο της δικηγόρου Βέσνα Κούσιτς. Στη συνέχεια μετατέθηκε στο Επαρχιακό Δικαστήριο του Βελιγραδίου, όπου εργάστηκε ως ασκούμενη δικαστής και δικαστικός συνεργάτης. Σε ηλικία 26 ετών, έγινε η νεότερη εκλεγμένη δικαστής στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας. Στη συνέχεια άρχισε να εργάζεται ως ανακριτής στο Πρώτο Δημοτικό Δικαστήριο στο Βελιγράδι. Αργότερα έγινε δικαστής στο Πολιτικό Τμήμα αυτού του δικαστηρίου. Από το 2000 έως το 2012, είχε το δικό της δικηγορικό γραφείο και εκπροσώπησε ποικίλες υποθέσεις, από εμπορικές και μη δικαστικές διαφορές, από εγκλήματα υψηλής τεχνολογίας έως οργανωμένο έγκλημα.
Το 2012, έγινε βοηθός για μη ιατρικές υποθέσεις, διευθύντρια του Ινστιτούτου Έκτακτης Ιατρικής Φροντίδας στο Βελιγράδι. Διατήρησε αυτή τη θέση μέχρι το 2014, όταν έγινε υπάλληλος της Υπηρεσίας Πληροφοριών Ασφαλείας (BIA). Εκεί της είχαν ανατεθεί διάφορα καθήκοντα (διεθνής συνεργασία, ανθρώπινο δυναμικό και στεγαστικά θέματα). Διετέλεσε επίσης προϊσταμένη του Τμήματος συστημικών-νομικών, κανονιστικών, περιουσιακών-νομικών και στεγαστικών σχέσεων. Στη συνέχεια ήταν επικεφαλής του υπουργικού συμβουλίου του Αλεξάνταρ Τζόρτζεβιτς και αργότερα ήταν ειδική σύμβουλος του διευθυντή της BIA Μπράτισλαβ Γκάσιτς.
Υπουργός Δικαιοσύνης
Στις 28 Οκτωβρίου 2020, ανέλαβε τα καθήκοντα του Υπουργού Δικαιοσύνης στην κυβέρνηση της Σερβίας και του δεύτερου υπουργικού συμβουλίου της Άνα Μπρνάμπιτς.
Προσωπική ζωή
Είναι παντρεμένη και έχει δύο ανήλικα παιδιά. Οι γονείς της (Γέβτζο και Βέσνα Κούσιτς) είναι οι δικηγόροι και ο σύζυγός της είναι ο δικαστής Ράστκο Πόποβιτς. Μιλάει άπταιστα Αγγλικά, Ιταλικά, Ισπανικά και Γαλλικά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Υπουργοί δικαιοσύνης της Σερβίας Κατηγορία:Σέρβοι υπουργοί Κατηγορία:Σέρβες πολιτικοί Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Αλβέρτος των Έστε
Ο Αλβέρτος, ιταλ. Alberto, ( 27 Φεβρουαρίου 1347 – 30 Ιουλίου 1393) από τον Οίκο των Έστε, ήταν μαρκήσιος της Φερράρα και της Μόντενα (1361-1393).
Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Ομπίτσο Γ΄ μαρκήσιου της Φερράρα και της Μόντενα και της τρίτης συζύγου του Λίππα Αριόστι.
Το 1352 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος αδελφός του Αλντομπραντίνο Γ΄, που απεβίωσε το 1361. Τον διαδέχθηκαν ο δευτερότοκος Νικολό Β΄ μαζί με τον Αλβέρτο. ΤΟ 1388 απεβίωσε και ο Νικολό Β΄ και ο Αλβέρτος έμεινε μόνος κύριος του δουκάτου.
Το 1391 ίδρυσε το Πανεπιστήμιο της Φερράρα. Ο ίδιος απεβίωσε το 1393 και τον διαδέχθηκε ο γιος του Νικολό Γ΄ ως δούκας της Φερράρα και της Μόντενα.
Οικογένεια
Το 1393 νυμφεύτηκε τη Τζοβάννα ντε' Ρομπέρτι.
Όταν απεβίωσε η Τζοβάννα, νυμφεύτηκε την ερωμένη του Ιζόττα Αλμπαρεζάνι, νομιμοποιώντας έτσι τον γιο του:
Αλανίτσι
Το Αλάνιτσι είναι χωριό της επαρχίας Γκαζιμαγούσα στην Κατεχόμενη Βόρεια Κύπρο. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, σύμφωνα με την οποία στην περιοχή υπάρχουν δύο χωριά, η Περιστερώνα Αμμοχώστου και η Πηγή Αμμοχώστου. Ωστόσο, μετά την τουρκική εισβολή του 1974, τα χωριά αυτά δεν ελέγχονται από την Κυπριακή Δημοκρατία και εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκουν στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Πηγές
Κατηγορία:Οικισμοί στην Επαρχία Γκαζιμαγούσα
Πηγή Αμμοχώστου
Η Πηγή είναι κοινότητα της επαρχίας Αμμοχώστου στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Μαζί με το γειτονικό χωριό Περιστερώνα αποκαλούνται ως Περιστερωνοπηγή.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στο χωριό από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος του δεν ελέγχεται από αυτήν.
Πηγές
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Αμμοχώστου
Στρατονίκεια Καρίας
Η Στρατονίκεια ήταν αρχαία πόλη της Καρίας στη Μικρά Ασία, στα νοτιοανατολικά της Μύλασας και στα νότια του ποταμού Μαρσύα, παραπόταμο του Μαιάνδρου. Ιδρύθηκε κατά την ελληνιστική περίοδο από τους Σελευκίδες, ενώ η παλαιότερη Καριακή πόλη που υπήρχε στην περιοχή ονομαζόταν Χρυσαωρίς και ήταν η έδρα του Χρυσαορικού συστήματος. Στη σημερινή περιοχή βρίσκεται το χωριό του Εσκιχισάρ της επαρχίας Μούγλων της Τουρκίας.
Σελευκίδες
Σύμφωνα με τον Στράβωνα, η πόλη επανιδρύθηκε τον 3ο αιώνα π.Χ. από τον βασιλιά Αντίοχο Α´ Σωτήρ των Σελευκιδών, ο οποίος την αφιέρωσε στη σύζυγο του τη Στρατονίκη της Συρίας. Υπάρχουν και εναλλακτικές απόψεις ιστορικών οι οποίοι υποστηρίζουν πως η πόλη ιδρύθηκε από τον Αντίοχο Β´ Θεό, ή και ακόμα αργότερα από τον Αντίοχο Γ´ τον Μέγα.
Η πόλη ευημέρησε και αναπτύχθηκε υπό τη διοίκηση των Σελευκιδών, και διέθετε εντυπωσιακά κτήρια και κατασκευές, όπως αγορά, γυμνάσιο, θέατρο, καθώς και νεκρόπολη. Για κάποια περίοδο κατά τον 3ο αιώνα π.Χ. κατακτήθηκε από τους Πτολεμαίους, και αργότερα η κυριαρχία της πέρασε στη Ρόδο, η οποία έχασε την πόλη στις αρχές του 2ου αιώνα π.Χ. κατά τον πόλεμο με τον Φίλιππο Ε´ της Μακεδονίας, αλλά την ανέκτησε σύντομα έπειτα και τη διατήρησε έως το 167 π.Χ. μετά από τη συμμαχία της με τους Ρωμαίους, στους οποίους σύντομα έπειτα πέρασε η κυριότητα της πόλης.
Ρωμαϊκή περίοδος
Το 130 π.Χ. ο Ευμένης Γ´ επιχείρησε να καταλάβει και να αυτονομήσει την πόλη από τους Ρωμαίους, ωστόσο η απόπειρα απέτυχε. Το 88 π.Χ. ο Μιθριδάτης ΣΤ´ του Πόντου απέκτησε την περιοχή και τοποθέτησε φρουρά στην πόλη, ενώ παντρεύτηκε και μια κάτοικο της πόλης. Το 40 π.Χ. η πόλη πολιορκήθηκε από τους Πάρθες ωστόσο δεν έπεσε, κάτι που αύξησε την υπόληψη της στον αυτοκράτορα Αύγουστο και τη Ρωμαϊκή γερουσία. Αργότερα ο αυτοκράτορας Αδριανός άλλαξε το όνομα της πόλης σε Αδριανούπολη.
Η πόλη εξέδιδε τα δικά της νομίσματα έως την εποχή του αυτοκράτορα Γαλιηνού (253–268 μ.Χ.).
Κατά την Καθολική εγκυκλοπαίδεια υπάρχουν 3 γνωστοί χριστιανοί επίσκοποι από την πόλη αυτή, ο Εύπειθος ο οποίος μετείχε στη σύνοδο της Χαλκηδόνας το 451, ο Θεόπεμπτος στη σύνοδο της Κωνσταντινούπολης το 692, και ο Γρηγόριος στη σύνοδο της Νίκαιας το 787. Η πόλη εξακολουθεί να περιλαμβάνεται στις ανενεργές επισκοπικές έδρες της καθολικής εκκλησίας, και παράλληλα βρίσκεται στη θρησκευτική δικαιοδοσία του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινούπολεως.
Διάσημοι κάτοικοι
Κατά τα γραπτά του Κικέρωνα ο Μένιππος ήταν διάσημος ρήτορας της εποχής με καταγωγή από την πόλη.
Άλλοι διάσημοι κάτοικοι ήταν ο γραμματικός Δράκων (170-90 π.Χ.), ο μαθηματικός Μητρόδωρος (2ος αιώνας π.Χ.), και ο ολυμπιονίκης Αριστέας (1ος αιώνας μ.Χ.).
Σημερινή εποχή
Η αρχαιολογική περιοχή άρχισε να μελετάται για πρώτη φορά τον 18ο αιώνα. Στην περιοχή υπάρχει το χωριό του Εσκιχισάρ, στο οποίο υπάρχει μουσείο με αρχαιολογικά ευρήματα, κυρίως από τη ρωμαϊκή εποχή. Εξαίρεση αποτελεί ένα μυκηναϊκό κύπελο το οποίο βρέθηκε στην περιοχή και χρονολογείται από τον 12ο-11ο αιώνα π.Χ., ενώ το 2015 ανακαλύφθηκαν εγκαταστάσεις μαρμάρινων δημοσίων αποχωρητηρίων.
Η περιοχή είναι επιβαρυμένη περιβαλλοντολογικά από την παρουσία λιγνιτωρυχείου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Καρίας
Σπηλιά Μεσσηνίας
H Σπηλιά και παλαιότερα αναφερόμενη ως Σπηληά, είναι οικισμός κοντά στην Κυπαρισσία και υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Τριφυλίας, του Νομού Μεσσηνίας.
Τοποθεσία
Το χωριό βρίσκεται περίπου 6 χιλιόμετρα προς τα νοτιοανατολικά της Κυπαρισσίας σε υψόμετρο 85 μέτρα και απέχει 6 περίπου χιλιόμετρα από τις ακτές του Ιονίου Πελάγους.
Ιστορία
Το χωριό έχει ιστορία που ξεκινά από το 1833, όταν ιδρύθηκε από τους αδελφούς Κωνσταντίνο, Γεωργάκη και Ιωάννη Μπίτσικα, σε τοποθεσία που είναι κοντά στη οροσειρά του Αιγάλεω, η οποία εκτείνεται στα ανατολικά του χωριού. Οι πρώτοι κάτοικοι ήταν μέλη των οικογενειών Μπίτσικα, Χήναρη και Κανελλόπουλου. Οι δυο πρώτες οικογένειες πιστεύεται ότι προέρχονταν από τους Αρμενιούς, ενώ η τρίτη οικογένεια από το Ραφτόπουλο αντίστοιχα. Ως ο πιο προεξέχων από τους ιδρυτές θεωρείται ο Κωσταντίνος Δρακόπουλος ή Μπίτσικας από τους Αρμενιούς. Περίπου 1 χιλιόμετρο στα νοτιοανατολικά από τη σημερινή τοποθεσία του χωριού υπήρχε, κατά την εποχή της Τουρκοκρατίας, μικρός οικισμός με την ονομασία Ρεντεμίρι, στον οποίο ο Μητροπολίτης Χριστιανουπόλεως Αθανάσιος, είχε εγκαταστήσει πρώην σκλάβους, χριστιανούς στο θρήσκευμα, τους οποίους είχε εξαγοράσει από τους Τούρκους. Την εποχή της Β' Ενετοκρατίας το Ρεντεμίρι (Rendemiri) αναφέρεται επίσης σε διάφορες απογραφές των Βενετών Προνοητών της Γαληνοτάτης Δημοκρατίας της Βενετίας, οι οποίες έγιναν στο χρονικό διάστημα της τριακονταετίας (1683/84-1715), κατά την οποία οι Βενετοί κατείχαν την Πελοπόννησο. Το Ρεντεμίρι (Rendemiri), το 1689, αριθμούσε 38 κατοίκους και ανήκε στην επαρχία της Αρκαδίας (ή Αρκαδιάς, δηλαδή την περιοχή της σημερινής Κυπαρισσίας), η οποία ήταν μια από τις 4 επαρχίες, στις οποίες χωριζόταν τότε το διαμέρισμα της Μεθώνης (επαρχία Φαναριού, επαρχία Αρκαδιάς, επαρχία Ναβαρίνου και επαρχία Μεθώνης). Σύμφωνα με την επίσημη εκδοχή του Δήμου Τριφυλίας το χωριό της Σπηλιάς πήρε την ονομασία του από ένα μικρό σπήλαιο που βρίσκεται κοντά στο ρέμα του Σκανδάλη, το οποίο οι κάτοικοι χρησιμοποιούσαν ως χώρο φύλαξης για τα ζώα τους. Από τα τέλη του 19ου αιώνα και στις αρχές του 20ου η Σπηλιά γνώρισε αύξηση του πληθυσμού, όπως και η ευρύτερη περιοχή, χάρη στην οικονομική ανάπτυξη που έφερε η «κοινωνία της σταφίδας». Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου στον πληθυσμό του χωριού σταδιακά προστέθηκαν Τσάκωνες από την Κυνουρία της Αρκαδίας, χάρη στους οποίους οικοδομήθηκε ο συνοικισμός Τσακονόρουγα στα νότια του χωριού, καθώς και άλλοι κάτοικοι οι οποίοι προστέθηκαν από διάφορα ορεινά χωριά του παλαιού Δήμου Τριπύλας (όπως τα χωριά: Ντάρα, Μύρου, Λεντεκάδα, Σελλά, Καλογερέσι, Τριπύλα και Λυκουδέσι).
Η Σπηλιά προσαρτήθηκε επίσημα στον παλαιό Δήμο Κυπαρισσίας το 1845. Το 1899 μεταφέρεται από το Νομό Μεσσηνίας και υπάγεται στον Νομό Τριφυλίας, για μια περίπου δεκαετία, ως το 1909, που επανέρχεται ξανά στον Νομό Μεσσηνίας, ως οικισμός της Επαρχίας Τριφυλίας.
Το 1912 το χωριό της Σπηλιάς αποσπάται από τον παλαιό Δήμο Κυπαρισσίας και γίνεται έδρα της Κοινότητας Σπηλιάς, στην οποία εντάσσεται και το χωριό της Ποδογοράς,  το οποίο, το 1927, μετονομάζεται σε Περδικονέρι και λίγο αργότερα, το 1928, αποσπάται από την Κοινότητα Σπηλιάς και ορίζεται έδρα της Κοινότητας Περδικονερίου. Η Σπηλιά παρέμεινε έδρα της ομώνυμης κοινότητας, από το 1912 ως το 1997, όταν τότε, στα πλαίσια των αλλαγών που επήλθαν στη τοπική αυτοδιοίκηση, μέσω του σχεδίου «Καποδίστριας», υπήχθη στον κατηργημένο Δήμο Κυπαρισσίας, ως το 2010. Από το 2011, μετά τις νέες αλλαγές του σχεδίου «Καλλικράτης» ανήκει πλέον στον νέο Δήμο Τριφυλίας. Ο δήμος αυτός, συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης με την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Αετού, Αυλώνος, Γαργαλιάνων, Κυπαρισσίας, Φιλιατρών και την κοινότητα Τριπύλας. Η Σπηλιά σήμερα είναι η έδρα στο Δημοτικό Διαμέρισμα της Σπηλιάς, το οποίο είναι και το μεγαλύτερο του Δήμου Τριφυλίας.
Κάτοικοι
Ο οικισμός, με βάση την απογραφή του 2011, έχει 511 μόνιμους κατοίκους, οι οποίοι απασχολούνται σε διάφορες αγροτικές εργασίες, καθώς ανάμεσα στο χωριό και την Κυπαρισσία, στα δυτικά του χωριού, ξετυλίγεται ο καρποφόρος κάμπος με τους ελαιώνες και διάφορες καλλιέργειες, όπως της πατάτας, των καρπουζιών και διαφόρων κηπευτικών.
Κτίρια – εκδηλώσεις
Εκτός από τα σπίτια στο χωριό υπάρχουν δύο γραφικές πλατείες, με βάση το ρυμοτομικό σχέδιο του χωριού που καταρτήθηκε το 1924. Το αρχικό Δημοτικό Σχολείο της Σπηλιάς δημιουργήθηκε στα μέσα του 19ου αιώνα. Προγενέστερα η εκπαίδευση των παιδιών του χωριού γινόταν από ιδιωτικούς διδασκάλους, είτε σε διάφορα σπίτια, είτε στην εκκλησιά. Το 1915, όταν δάσκαλος ήταν ο Αναστάσιος Ζαχάριος, το σχολείο μεταστεγάστηκε στο νέο κτίριο, το Δημόσιο Διδακτήριο το οποίο υπάρχει ακόμα ως σήμερα, ενώ το 1922 ιδρύθηκε και Δημοτικό Σχολείο Θηλέων, το οποίο λειτούργησε για δύο περίπου χρόνια ως μονοθέσιο. Έως το 1924, δηλαδή, λειτουργούσαν δύο σχολεία, αρρένων και θηλέων, τα οποία ενώθηκαν στη συνέχεια στο μικτό 2θέσιο Δημοτικό σχολείο. Το 1938 το σχολείο είχε γίνει τριθέσιο και ήταν γραμμένοι σε αυτό περίπου 140 μαθητές/ιες. Το χτίσιμο μιας τρίτης αίθουσας σε αυτό, σταμάτησε λόγω του πολέμου του 1940, ενώ αργότερα κτίστηκε το Πνευματικό Κέντρο του χωριού. Στο χωριό υπάρχει επίσης Γυμναστήριο. Μέχρι το 1874, που φτιάχτηκε η πρώτη εκκλησιά, οι κάτοικοι εκκλησιάζονταν κυρίως στους Αρμενιούς, ενώ η καινούρια εκκλησία, ο Ιερός Ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου, ο οποίος υπάγεται στην Ιερά Μητρόπολη Τριφυλίας και Ολυμπίας, χτίστηκε το 1954. Στο χωριό υπάρχουν και τρία εξωκλήσια, αυτά του Αγίου Γεωργίου, του Αγίου Νεκταρίου του Αγίου Δημητρίου και του Αγίου Εφραίμ. Κατά τη γιορτή της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος (6 Αυγούστου) και τα εννιάμερα της Παναγίας (22/23 Αυγούστου) γίνεται στο χωριό λαϊκό πανηγύρι με ζωντανή μουσική, ενώ γιορτάζονται επίσης στη Σπηλιά, ο Άγιος Γεώργιος, ο Άγιος Νεκτάριος, ο Άγιος Δημήτριος, η Αγία Μαύρα και ο Άγιος Κωνσταντίνος. Εκδηλώσεις διοργανώνουν επίσης ο Σύλλογος Φιλοπροόδων «ο Ερμής» και ο Σύλλογος Σπηλαίων της Αθήνας, ο οποίος εκδίδει και εφημερίδα. Το 2016, ο "Εκπολιτιστικός Σύλλογος Σπηλιάς «Ερμής»" μαζί με τον Δήμο Τριφυλίας συνδιοργάνωσαν στη Σπηλιά, το 4ο Αντάμωμα της Μεσσηνιακής Αμφικτιονίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Δήμος Τριφυλίας
Έλενα Σουλιώτη
Υψίφωνος με σπουδαίο φωνητικό και σκηνικό ταλέντο, χαρακτηρίστηκε σε νεαρή ηλικία ως «η νέα Κάλλας», με αποτέλεσμα να εκτεθεί σε εξοντωτικούς ρυθμούς εμφανίσεων που κατέστρεψαν τη φωνή της. Παρόλα αυτά κάποιες ερμηνείες της, ιδίως σε έργα του Τζουζέπε Βέρντι, έχουν καταγραφεί ανάμεσα στις κορυφαίες της όπερας.
Βιογραφία
Η Σουλιώτη γεννήθηκε στην Αθήνα στις 28 Μαΐου 1943, αλλά μεγάλωσε στο Μπουένος Άιρες της Αργεντινής, όπου μετανάστευσε η οικογένειά της το 1948. Αρχικά ήθελε να γίνει χημικός μηχανικός όπως ο πατέρας της, την κέρδισε όμως η μουσική.
Στα 19 της και αφού είχε ήδη ολοκληρώσει τις βασικές μουσικές σπουδές, εγκαταστάθηκε στο Μιλάνο για να παρακολουθήσει μαθήματα από τη φημισμένη Καταλανή σοπράνο Μερσέντες Λιόπαρτ. Δύο χρόνια αργότερα έκανε το πρωταγωνιστικό ντεμπούτο της ως Σαντούτσα στην Καβαλερία Ρουστικάνα (Νάπολη 1964), αποσπώντας διθυραμβικές κριτικές. Ακολούθησε μια πολύ δημιουργική περίοδος, κατά την οποία ερμήνευσε κάποιες απ' τις πιο σημαντικές ηρωίδες του οπερατικού ρεπερτορίου, ενώ παράλληλα ηχογράφησε δίσκους που σήμερα θεωρούνται κλασικοί στο κοινό της όπερας.
Όπως όμως αποδείχθηκε στη συνέχεια, η ανάληψη δύσκολων και πολλών ρόλων σε τόσο νεαρή ηλικία, αποδείχθηκε τροχοπέδη για τη μετέπειτα καριέρα της, αφού δε δόθηκε χρόνος στη φωνή της αφενός να ξεκουράζεται, αφετέρου να ωριμάσει φυσιολογικά. Για παράδειγμα, εμφανίστηκε επανειλημμένα ως Αμπιγκαΐλε στο Ναμπούκο - ο συγκεκριμένος ρόλος θεωρείται «δολοφόνος» για τις υψιφώνους, σε βαθμό που η Μαρία Κάλλας τον είχε δοκιμάσει μία φορά το 1949 κι έκτοτε τον απέφευγε όπως ο διάβολος το λιβάνι. Άλλο ένα παράδειγμα μας δίνει η απλή ανάγνωση του προγράμματός εμφανίσεών της το 1966: Ξεκίνησε με Αΐντα στη Μάντουα και Δύναμη του Πεπρωμένου στη Νάπολη, συνέχισε με Τροβατόρε στη Γένοβα, Λουΐζα Μίλερ στη Φλωρεντία, Ναμπούκο στη Λισαβόνα, Χορό Μεταμφιεσμένων σε Μαδρίτη και Μπουένος Άιρες, ξανά Αΐντα στο Μέξικο Σίτι, Τζοκόντα στο Σικάγο και Άννα Μπολένα στη Νέα Υόρκη, για να κλείσει τη χρονιά με Ναμπούκο στη Σκάλα του Μιλάνου. Οκτώ διαφορετικοί πρωταγωνιστικοί ρόλοι σε μόλις έντεκα μήνες, ένα πρόγραμμα εξοντωτικό για κάθε λυρική τραγουδίστρια, πολλώ δε μάλλον στην ηλικία των 23 ετών!
Συνεπεία των παραπάνω, η φωνή της Σουλιώτη έχανε βαθμιαία την ακρίβεια και τη σταθερότητά της. Το 1972, μετά από οκτώ θριαμβευτικά χρόνια, αποδοκιμάστηκε ενώ ερμήνευε την Αμπιγκαΐλε στο Κόβεντ Γκάρντεν του Λονδίνου. Το 1974 αποσύρθηκε, όντας μόλις τριάντα ενός - μια ηλικία που οι περισσότερες υψίφωνοι ουσιαστικά ξεκινούν να γίνονται γνωστές. Επανεμφανίστηκε σε λιγότερο απαιτητικούς ρόλους στα τέλη της δεκαετίας του '70 και συνέχισε με αραιές παρουσίες έως το 2000, αλλά πλέον προτιμούσε να περνά το χρόνο της στη βίλα που είχε αγοράσει στη Φλωρεντία.
Πέθανε στη Φλωρεντία στις 4 Δεκεμβρίου 2004 από καρδιακή προσβολή. Είχε παντρευτεί μία φορά, τον πιανίστα Μαρτσέλο Γκουερίνι, με τον οποίο είχαν χωρίσει. Είχαν αποκτήσει μια κόρη, την Μπάρμπαρα (γεν. 1981).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνίδες υψίφωνοι
Μονή Πρέβελη
Η μονή Πρέβελη είναι ορθόδοξο μοναστήρι το οποίο βρίσκεται στο δήμο Αγίου Βασιλείου, Κρήτη. Είναι αφιερωμένη στον Άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο (κάτω μονή) και τον Ιωάννη τον Θεολόγο (πίσω μονή). Βρίσκεται κοντά στις νότιες ακτές της Κρήτης, κοντά στην περιοχή Πρέβελη, όπου βρίσκεται το ομώνυμο φοινικόδασος. Η μονή ξεχωρίζει από τις άλλες μονές της Κρήτης καθώς διαθέτει δύο μοναστικά συγκροτήματα, την Κάτω Μονή και την Πίσω Μονή, με το δεύτερο να είναι το κύριο.
Ιστορία
Η σημερινή Κάτω Μονή φαίνεται ότι στέγαζε μοναστήρι κατά τους ενετικούς χρόνους, γνωστό ως Μονή του Μεγάλου Ποταμού, η σχέση της όμως με τη Πίσω Μονή δεν είναι γνωστή. Το 1577 η περιοχή αναφέρεται ως Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος. Στην περιοχή βρίσκονται επίσης τοιχογραφημένοι ναοί του 14ου και 15ου αιώνα. Η Πίσω Μονή πιθανόν δημιουργήθηκε τους πρώτους χρόνους με την κατάκτηση της Κρήτης από τους Οθωμανούς. Τα δύο μοναστήρια συνενώθηκαν και μέσα από συνεχείς δωρεές απέκτησαν μεγάλη οικονομική δύναμη. Η μονή φαίνεται να απέκτησε το όνομα Πρέβελη το 17ο αιώνα, πιθανόν από το επώνυμο κάποιου ανακαινιστή της μονής.
Κατά τη διάρκεια της επανάστασης του 1821 ηγούμενος της μονής ήταν ο Μελχισεδέκ Τσουδερός. Ο Μελχισεδέκ οργάνωσε επαναστατικό στρατό και συγκέντρωσε οπλισμό. Οι Οθωμανοί αντιλήφθηκαν τις κινήσεις του και κινήθηκαν στη Κάτω Μονή τον Μάιο του 1821. Ο Μελχισεδέκ τους φιλοξένησε και τους προσέφερε φαΐ και κρασί. Όταν οι Τούρκοι κοιμήθηκαν, οι μοναχοί διέφυγαν, παίρνοντας μαζί τους τα πυρομαχικά. Οι Τούρκοι στη συνέχεια κατέστρεψαν τη μονή και δήμευσαν την περιουσία της. Τα κτήματα δόθηκαν πίσω στη Μονή κατά την περίοδο της Αιγυπτιοκρατίας (1830-1840). Κατά τη διάρκεια της επανάστασης του 1866, η μονή φιλοξένησε και φρόντισε πρόσφυγες που έφευγαν για την Ελλάδα.
Κατά τη διάρκεια της κατοχής της Ελλάδας στον Β΄ΠΠ από τις δυνάμεις του Άξονα, η μονή, με ηγούμενο τον Αγαθάγγελο Λαγγουβάρδο, φιλοξένησε και βοήθησε στην αποχώρηση εκατοντάδων στρατιωτών για την Αίγυπτο. Μετά τον πόλεμο η μονή γνώρισε περίοδο παρακμής.
Κάτω Μονή
thumb|250px|Η Κάτω Μονή Η Κάτω Μονή βρίσκεται κοντά στον Μεγάλο Ποταμό, σε πλαγιά λόφου. Στο παρελθόν σε αυτό το συγκρότημα έμεναν μοναχοί και εργάτες που είχαν αναλάβει τις αγροτικές και κτηνοτροφικές εργασίες της μονής. Στο κέντρο της αυλής της μονής βρίσκεται το μονόχωρο καθολικό της. Γύρω από την κεντρική αυλή σε διάφορα κτίρια βρισκόταν η τράπεζα, το μαγειρίο, το ηγουμενίο, ελαιοτριβείο, αποθήκες, κελιά μοναχών και εργαστήρια. Χαρακτηριστικές είναι οι καμινάδες του συγκροτήματος.
Πίσω Μονή
Η Πίσω Μονή είναι το κεντρικό συγκρότημα του μοναστηριού. Απέχει περίπου 2 χιλιόμετρα από την Κάτω Μονή. Η Πίσω Μονή είναι κτισμένη σε κατωφέρεια και σε διαφορετικά επίπεδα. Στο κάτω επίπεδο βρίσκονται οι αποθήκες και οι σταύλοι. Η κεντρική αυλή διαθέτει το καθολικό, το ηγουμενείο και τα κελιά. Το καθολικό της μονής χρονολογείται από το πρώτο μισό του 19ου αιώνα, πιθανόν κατά τη περίοδο της Αιγυπτιοκρατίας, αντικαθιστώντας παλαιότερο ναό. Διαθέτει ξυλόγλυπτο τέμπλο, προσκυνητάρι και άμβωνα. Ο ναός είναι δίκλιτος με το ένα κλίτος αφιερωμένο στον Άγιο Ιωάννη τον Θεολόγο και το άλλο στον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου. Στην κάτω αυλή του μοναστηριού βρίσκεται κρήνη με την παλίνδρομη επιγραφή «ΝΙΨΟΝ ΑΝΟΜΗΜΑΤΑ ΜΗ ΜΟΝΑΝ ΟΨΙΝ». Δυτικά της κρήνης βρίσκεται θολωτό κτίριο το οποίο σήμερα στεγάζει εκκλησιαστικό μουσείο με κειμήλια της μονής όπως εικόνες, άμφια και σκεύη. Πριν τη μονή βρίσκεται το οστεοφυλάκιο της μονής, με σχήμα ναού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πρεβελη Κατηγορία:Δήμος Αγίου Βασιλείου
Qualcomm
Η Qualcomm Incorporated είναι μια Αμερικανική πολυεθνική εταιρεία. Η εταιρεία παράγει ημιαγωγούς και εξοπλισμούς τηλεπικοινωνιών, ενώ αποτελεί και εταιρεία παροχής και σχεδιασμού τηλεπικοινωνιακών προϊόντων και υπηρεσιών. Η κύρια πηγή εσόδων της εταιρείας είναι η κατασκευή τσιπ, ενώ η κύρια πηγή κέρδους είναι τα διπλώματα ευρεσιτεχνίας. Η έδρα της εταιρείας βρίσκεται στο Σαν Ντιέγκο της Καλιφόρνια στις Ηνωμένες Πολιτείες, ενώ έχει 224 τοποθεσίες σε όλο τον κόσμο. Η μητρική εταιρεία Qualcomm Incorporated (Qualcomm), έχει μια σειρά από πλήρως ελεγχόμενες θυγατρικές εταιρείες: την Qualcomm CDMA Technologies (QCT), η οποία εμπορεύεται όλες τις υπηρεσίες και προϊόντα της Qualcomm (συμπεριλαμβανομένων των τσιπ), την Qualcomm Technology Licensing (QTL), υπεύθυνη για την χορήγηση αδειών χρήσης των ευρεσιτεχνιών της εταιρείας, και την Qualcomm Technologies, Inc. (QTI) η οποία αναλαμβάνει σχεδόν όλες τις δραστηριότητες έρευνας και ανάπτυξης της μητρικής εταιρείας.
Εταιρική ιστορία
Η Qualcomm δημιουργήθηκε στις 1 Ιουλίου 1985 από επτά πρώην υπαλλήλους της Linkabit με επικεφαλής τον Έργουιν Μ. Τζάκομπς. Η εταιρεία ονομάστηκε Qualcomm από τα αρχικά του Quality Communications, σε ελεύθερη απόδοση "ποιοτικές επικοινωνίες." Ξεκίνησε την λειτουργία του ως κέντρο έρευνας και ανάπτυξης το οποίο χρησιμοποιούταν με σύμβαση, εξυπηρετώντας κυρίως έργα για την κυβέρνηση και την άμυνα των ΗΠΑ.
Η Qualcomm συγχωνεύθηκε με την Omninet το 1988 και συγκέντρωσε 3.5 εκατομμύρια δολάρια, για να παραγάγει το δορυφορικό σύστημα επικοινωνιών Omnitracs για εταιρείες φορτηγών. Η Qualcomm αυξήθηκε από οκτώ υπαλλήλους το 1986 σε 620 εργαζόμενους το 1991, λόγω της ζήτησης του Omnitracs. Το 1989, η Qualcomm είχε έσοδα 32.000.000 εκατομμυρίων δολαρίων, ενώ το 50% των εσόδων προέρχονταν από το συμβόλαιο της Schneider National για το Omnitracs. Τα κέρδη από το σύστημα Omnitracs βοήθησαν την Qualcomm να χρηματοδοτήσει την έρευνα και ανάπτυξη σε τεχνολογίες για δίκτυα κινητής τηλεφωνίας διαίρεσης κώδικα πολλαπλής πρόσβασης (ΔΚΠΠ).
Η Qualcomm λειτουργούσε με ζημία κατά τη δεκαετία του 1990, λόγω των επενδύσεων στην έρευνα για το ΔΚΠΠ. Για να λάβει χρηματοδότηση, η εταιρεία κατέθεσε αρχική δημόσια προσφορά τον Σεπτέμβριο του 1991 συγκεντρώνοντας 68.000.000 δολάρια. Το 1995 η εταιρεία συγκέντρωσε 486 εκατομμύρια δολάρια από την πώληση 11.5 εκατομμύρια μετοχών. Ο δεύτερος γύρος χρηματοδότησης έγινε για να συγκεντρωθούν χρήματα για την μαζική κατασκευή των τηλεφώνων ΔΚΠΠ, αφού τα περισσότερα αμερικανικά δίκτυα κινητής τηλεφωνίας ανακοίνωσαν ότι θα χρησιμοποιούν το σύστημα ΔΚΠΠ. Η εταιρεία είχε 383 εκατομμύρια δολάρια σε ετήσια έσοδα το 1995, και 814 εκατομμύρια δολάρια το 1996.
Το 1998, η Qualcomm αναδιαρθρώθηκε απολύοντας 700 εργαζομένους. Η εταιρεία μείωσε την έμφαση στην κατασκευή κινητών τηλεφώνων για να επικεντρωθεί στα διπλώματα ευρεσιτεχνίας. :310-311 Το επόμενο έτος, η Qualcomm πέτυχε ταχεία ανάπτυξη. Το 2000, η Qualcomm είχε 6.300 εργαζομένους, 3.200.000.000 δολάρια εσόδων και κέρδη 670 εκατομμυρίων δολαρίων. Τα κέρδη της προέρχονταν από τη τεχνολογία ΔΚΠΠ (39%), ακολουθούμενη από τη χορήγηση αδειών (22%), ασύρματες συσκευές (22%), και άλλα προϊόντα (17%). Εκείνη την εποχή η Qualcomm ίδρυσε γραφεία σε διάφορες χώρες. :316 Το 2001, το 35% των εσόδων της Qualcomm προερχόταν από τις Ηνωμένες Πολιτείες ενώ το υπόλοιπο 65% από τις υπόλοιπες χώρες. Σημαντικό μέρος των μη αμερικανικών εσόδων προερχόταν από τη Νότια Κορέα. :19
Το 2005, ο Πωλ Ε. Τζέικομπς, γιος του ιδρυτή της Qualcomm Έργουιν Τζέικομπς, διορίστηκε ως ο νέος διευθύνων σύμβουλος της Qualcomm. Λαμβάνοντας υπόψη ότι ο Έργουιν Τζέικομπς επικεντρώθηκε σε διπλώματα ευρεσιτεχνίας της τεχνολογίας ΔΚΠΠ, ο Τζέικομπς επανακατεύθυνε τα νέα προγράμματα έρευνας και ανάπτυξης της εταιρείας στην έρευνα για το διαδίκτυο των πραγμάτων. Η Qualcomm ανακοίνωσε ότι ο Στίβεν Μόλενκοπφ θα διαδεχθεί τον Πωλ Τζέικομπς ως διευθύνοντα σύμβουλο τον Δεκέμβριο του 2013. Ο Μόλενκοπφ δήλωσε ότι θα επεκτείνει την εστίαση της Qualcomm για ασύρματες τεχνολογίες στα αυτοκίνητα και άλλες νέες αγορές.
Στις 24 Ιανουαρίου 2018, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επέβαλε πρόστιμο αξίας 997 εκατομμυρίων ευρώ στην Qualcomm για κατάχρηση δεσπόζουσας θέσης στην αγορά. Στις 16 Μαρτίου του 2018, η Qualcomm απέλυσε τον εκτελεστικό πρόεδρο Πωλ Τζέικομπς μετά το "άνοιγµα μιας απίθανης προσφοράς" για εξαγορά νωρίτερα αυτή την εβδομάδα.
Το 2018, Qualcomm κατέθεσε αγωγή κατά της Intel. Μετά από αρκετές συναντήσεις και ανταλλαγές γραπτής αλληλογραφίας, στις 18 Μαΐου η Intel εμφανίστηκε πρόθυμη να συνεργαστεί για την επίλυση της διαφωνίας.
Στις 15 Μαρτίου του 2019, αμερικανικό δικαστήριο έκρινε ότι η Apple πρέπει να αποζημιώσει την Qualcomm για παραβίαση τριών διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας που σχετίζονται με κινητές τεχνολογίες. Οι δικαστές αποφάνθηκαν ότι η Apple θα πρέπει να πληρώσει αποζημίωση 31 εκατομμυρίων δολαρίων στην Qualcomm, ή αλλιώς 1.41 δολάρια για κάθε iPhone που χρησιμοποιούσε τεχνολογίες της εταιρείας χωρίς άδεια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επιχειρήσεις υπολογιστών
Α΄ κατηγορία πετοσφαίρισης ανδρών Κύπρου 2007-08
Η Α΄ κατηγορία πετοσφαίρισης ανδρών Κύπρου 2007-08 ήταν η 31η έκδοση της Α΄ κατηγορίας πετοσφαίρισης της Κύπρου υπό την αιγίδα της Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης. Το πρωτάθλημα κέρδισε η Ανόρθωση για 14η φορά στην ιστορία της.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας 2007-08 συμμετείχαν 10 ομάδες. Διεξήχθη σε δύο φάσεις. Στην πρώτη φάση, όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας.
Σύμφωνα με τη σειρά κατάταξη της πρώτης φάσης, οι πρώτες οχτώ ομάδες έδωσαν μεταξύ τους αγώνες play off για την ανάδειξη του πρωταθλητής. Στον Α΄ γύρο των play off οι ομάδες αναμετριόνταν ως εξής: 1η-8η, 2η-7η, 3η-6η και 4η-5η. Για την πρόκριση στον επόμενο γύρο έπρεπε μία ομάδα από κάθε ζευγάρι να πετύχει 3 νίκες.
Στον Β΄ γύρο των play off (ημιτελική φάση) η νικήτρια του ζευγαριού 1η-8η αντιμετώπισε την νικήτρια του ζευγαριού 4η-5η και η νικήτρια του ζευγαριού 2η-7η αντιμετώπισε τη νικήτρια του ζευγαριού 3η-6η. Για την πρόκριση στον επόμενο γύρο έπρεπε μία ομάδα από κάθε ζευγάρι να πετύχει 3 νίκες.
Συνηγορία
Συνηγορία είναι δραστηριότητα από ένα άτομο ή μια ομάδα με στόχο να επηρεάσει τις αποφάσεις εντός πολιτικών, οικονομικών ή κοινωνικών συστημάτων και ιδρυμάτων. Η συνηγορία περιλαμβάνει δραστηριότητες και εκδόσεις με στόχο να επηρεάσει τη δημόσια πολιτική, τους νόμους και προϋπολογισμούς χρησιμοποιώντας τα γεγονότα, τις σχέσεις, τα μέσα ενημέρωσης για να εκπαιδεύσουν τους κυβερνητικούς αξιωματούχους και το κοινό. Η συνηγορία μπορεί να περιέχει πολλές δράσεις, όπου ο άνθρωπος ή μια οργάνωση δημιουργούν εκστρατείες που προβάλλουν τα μέσα ενημέρωσης, κάνουν δημόσιες ομιλίες, κ.ο.κ. Το λόμπινγκ είναι μορφή συνηγορίας όπου γίνεται άμεση προσέγγιση προς τους νομοθέτες για ένα συγκεκριμένο πρόβλημα ή συγκεκριμένο μέρος της νομοθεσίας.
Α΄ κατηγορία πετοσφαίρισης ανδρών Κύπρου 2007-08
Σύστημα διεξαγωγής
Οι νικήτριες των δύο ζευγαριών της ημιτελική φάσης αναμετρήθηκαν μεταξύ τους για την ανάδειξη της πρωταθλήτριας. Για να ανακηρυχθεί μια ομάδα πρωταθλήτρια έπρεπε να πετύχει 4 νίκες. Οι δύο ηττημένες αναμετρήθηκαν για την κατάκτηση της τρίτης θέσης. Για την κατάκτηση της τρίτης θέσης απαιτούνταν 3 νίκες.
Συνηγορία
Η έννοια της συνηγορίας βρίσκει πολλές εφαρμογές στον τομέα της ψυχικής υγείας. Η συνηγορία είναι ιδιαιτέρως απαραίτητη για τα άτομα με ψυχική αναπηρία τα οποία υποφέρουν, παρά τη σταδιακή αποϊδρυματοποίηση και την παροχή υπηρεσιών στην κοινότητα, από τις συνδυαστικές επιπτώσεις νομοθεσίας που σε πολλές περιπτώσεις λειτουργεί απαξιωτικά για αυτά, τις επιπτώσεις των φαρμάκων και των εφαρμοζόμενων θεραπειών και την υποχρηματοδότηση των κοινοτικών υπηρεσιών.
Α΄ κατηγορία πετοσφαίρισης ανδρών Κύπρου 2007-08
Σύστημα διεξαγωγής
Σε όλους τους γύρους μετρούσαν οι νίκες που είχαν πετύχει οι ομάδες στην Α΄ φάση του πρωταθλήματος. Η σειρά των αγώνων κάθε ζευγαριού ξεκινούσε στην έδρα της ομάδας που τερμάτισε πιο ψηλά στη λήξη της Α΄ φάσης του πρωταθλήματος και συνεχίζονταν εναλλάξ στις έδρες των δύο ομάδων μέχρι την ολοκλήρωση της φάσης. Οι ηττημένες ομάδες του πρώτου γύρου των play off τοποθετήθηκαν στις θέσεις 5 – 8 της τελικής βαθμολογικής κατάταξης διατηρώντας την κατάταξη που είχαν στη λήξη της Α΄ φάσης του πρωταθλήματος.
Συνηγορία
Χαρακτηριστικό της συνηγορίας στο χώρο της ψυχικής υγείας είναι η υποστήριξη των χρηστών υπηρεσιών υγείας να εκφραστούν και ταυτόχρονα να πεισθούν οι πάροχοι υπηρεσιών, να τους ακούσουν. Με τον τρόπο αυτό, δεν διευκολύνεται απλά η διατύπωση των θέσεων του συνηγορούμενου, αλλά διασφαλίζεται ότι οι απόψεις αυτές ακούγονται και λαμβάνονται υπόψη.
Α΄ κατηγορία πετοσφαίρισης ανδρών Κύπρου 2007-08
Σύστημα διεξαγωγής
Οι ομάδες που τερμάτισαν στις θέσεις 9 και 10 στην Α΄ φάση του πρωταθλήματος υποβιβάστηκαν στην Β΄ κατηγορία 2008-09.
Συνηγορία
Είναι βασικό να τονιστεί ότι ο συνήγορος δεν εκφέρει δική του γνώμη και δεν δίνει συμβουλές στον συνηγορούμενο, αλλά αντίθετα παρέχει υποστήριξη και πληροφόρηση προκειμένου το άτομο με ψυχική αναπηρία να έχει την κατάλληλη πληροφορία και να κάνει το ίδιο την επιλογή του.
Α΄ κατηγορία πετοσφαίρισης ανδρών Κύπρου 2007-08
Σύστημα βαθμολόγησης
Κάθε νίκης βαθμολογείτο με 2 βαθμούς και κάθε ήττα με 1 βαθμό.
Κριτήρια κατάταξης Α΄ φάσης
Οι ομάδες κατατάσσονταν με βάση τον συνολικό αριθμό βαθμών που κέρδισαν. Σε περίπτωση ισοβαθμίας στον συνολικό αριθμό βαθμών που κέρδισαν δύο ή περισσότερες ομάδες τα κριτήρια κατάταξης ήταν:
Συνηγορία
Η έρευνα επίσης ξεκινά να διευθετεί το πως οι ομάδες συνηγορίας στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά χρησιμοποιούν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για να ενθαρρύνουν την συλλογική ενασχόληση και δράση.
Α΄ κατηγορία πετοσφαίρισης ανδρών Κύπρου 2007-08
Αλλαγές σε σχέση με την περίοδο 2006-07
Στο πρωτάθλημα της περιόδου 2007-08 συμμετείχε η πρωταθλήτρια της Β΄ κατηγορίας 2006-07, Αναγέννηση Δερύνειας.
Συνηγορία
Παραπομπές
Κατηγορία:Ακτιβισμός
Α΄ κατηγορία πετοσφαίρισης ανδρών Κύπρου 2007-08
Συμμετέχουσες ομάδες
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα και τις έδρες που χρησιμοποίησαν.
Πηγή : Αποτελέσματα 2007-08
Βαθμολογία
Η βαθμολογία στο τέλος της Α΄ φάσης ήταν:
Πηγή : Βαθμολογία 2007-08
Αποτελέσματα
Πηγή : Αποτελέσματα 2007-08
Α΄ γύρος
Στον Α΄ γύρο αναμετρήθηκαν οι:
Πηγή : Αποτελέσματα 2007-08
Ημιτελική φάση
Στην ημιτελική φάση αναμετρήθηκαν οι:
Πηγή : Αποτελέσματα 2007-08
Ανάδειξη πρωταθλητή
Για την ανάδειξη του πρωταθλητή αναμετρήθηκαν η Ανόρθωση και η Νέα Σαλαμίνα. Οι δύο ομάδες είχαν πετύχει από μία νίκη στην Α΄ φάση. Μετά από 4 αγώνες το σκορ έγινε 4-2 νίκες υπέρ της Ανόρθωσης, η οποία ανακηρύχθηκε πρωταθλήτρια.
Πηγή : Αποτελέσματα 2007-08
Τρίτη θέση
Για την κατάκτηση της τρίτης θέσης αναμετρήθηκαν ο Παφιακός και ο Διόνυσος. Ο Παφιακός είχε πετύχει 2 νίκες στην Α΄ φάση. Μετά από 2 αγώνες το σκορ έγινε 3-1 νίκες υπέρ του Παφιακού, ο οποίος κατέκτησε την τρίτη θέση.
Πηγή : Αποτελέσματα 2007-08
Τελική κατάταξη
Πηγή : Βαθμολογία 2007-08
Πηγές
Κατηγορία:Α΄ κατηγορία πετοσφαίρισης ανδρών Κύπρου Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2007 Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2008
Περιστερώνα (αποσαφήνιση)
Η ονομασία Περιστερώνα μπορεί να αναφέρεται σε:
Εμμανουήλ Κάσδαγλης
Ο '''Εμμανουήλ Χ. Κάσδαγλης''' (20/05/1924 - 12/03/1998) ήταν Έλληνας λόγιος, επιμελητής βιβλίων και συγγραφέας. Κυρίως όμως ήταν η ψυχή του Μορφωτικού Ιδρύματος της Εθνικής Τραπέζης (ΜΙΕΤ) και διευθυντής του από την ίδρυσή του (1966) μέχρι το 1998. Υπήρξε επίσης διευθυντής της Εθνικής Τραπέζης (1974-1982), πρόεδρος της Εταιρείας Συγγραφέων (1984-1986) και Γενικός Γραμματέας της Εταιρείας Σπουδών της σχολής Μωραΐτη. Ήταν παντρεμένος με την συγγραφέα Λίνα Κάσδαγλη και απέκτησαν τρία παιδιά.
Βιογραφία
Ως επικεφαλής των Δημοσίων Σχέσεων της Εθνικής Τράπεζας, ξεκίνησε ποικίλες πολιτιστικές δραστηριότητες που κορυφώθηκαν με την ίδρυση, το 1966, του Μορφωτικού Ιδρύματος της Εθνικής Τραπέζης, του οποίου εξελέγη διευθυντής. Το 1968 απολύεται από το δικτατορικό καθεστώς, ενώ παράλληλα η εξέλιξη του ΜΙΕΤ παγώνει. Παρότι αργότερα επαναπροσλήφθηκε στην τράπεζα βάσει δικαστικής αποφάσεως, μέχρι το τέλος της δικτατορίας παρέμεινε σε καθεστώς υπηρεσιακής στασιμότητας. Μετά την επάνοδο της δημοκρατίας, το 1974, προήχθη σε διευθυντή της τράπεζας, επικεφαλής της Διεύθυνσης Δημοσίων Σχέσεων, και συνέχισε το πολιτιστικό του έργο με την ίδρυση του Ιστορικού Αρχείου της, ενώ παράλληλα ανέκτησε τη θέση του διευθυντή του ΜΙΕΤ, στην ανάπτυξη του οποίου αφοσιώθηκε αποκλειστικά από το 1982 έως τον θάνατό του (12.3.1998).
Ως διευθυντής του ΜΙΕΤ ενέπνευσε και συντόνισε πολύπλευρες πολιτιστικές δραστηριότητες όπως η εμβληματική σειρά των εκδόσεών του, το παλαιογραφικό αρχείο, το εργαστήριο συντήρησης χάρτινου υλικού,  η ίδρυση του μουσείου Παξινού-Μινωτή, το πρώτο βιβλιοπωλείο του ΜΙΕΤ, τη δημιουργία συλλογών έργων τέχνης και σειρά σημαντικών εκθέσεων στην Αθήνα, στη Θεσσαλονίκη, στη Λευκωσία και σε άλλες πόλεις.
Όσκαρ Πιάστρι
Ο Όσκαρ Πιάστρι είναι Αυστραλός οδηγός αγώνων που οδηγεί για τη Μακλάρεν στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1, αφού προηγουμένως είχε υπηρετήσει ως έφεδρος οδηγός για την Alpine F1 Team και την ακαδημία οδηγών της ομάδας.
Κέρδισε το Formula Renault Eurocup με τη R-ace GP το 2019, το Πρωτάθλημα Φόρμουλα 3 το 2020 και τη Φόρμουλα 2 το 2021 με την Prema Racing. Είναι μόνο ο έκτος οδηγός που κέρδισε το πρωτάθλημα της Φόρμουλα 2 στη σεζόν rookie του και ο πέμπτος οδηγός που κέρδισε τη Φόρμουλα 3 και Φόρμουλα 2 σε διαδοχικές σεζόν. Λόγω της επιτυχίας του σε χαμηλότερες φόρμουλες, ο Πιάστρι θεωρείται ευρέως ως ένας από τους πιο πολλά υποσχόμενους νέους οδηγούς στον μηχανοκίνητο αθλητισμό.
Εμμανουήλ Κάσδαγλης
Βιογραφία
«Τυπογραφία, λογοτεχνία, φωτογραφία, χαρακτική και ζωγραφική, οι πέντε ενότητες στις οποίες, σύμφωνα με την εκδοτική βούληση του συγγραφέα, […] δεν ονομάζουν απλώς τα ‘ενδιαφέροντα’ του Κάσδαγλη, ορίζουν συνάμα τον γεωμετρικό τόπο προς τον οποίο συγκλίνουν οι επιμέρους γνώσεις και δεξιότητες του λόγιου επιμελητή, σχηματίζοντας εντέλει τον συμπαγή πυρήνα της ευαισθησίας, της παιδείας και της διανοητικής του περιέργειας», συνοψίζει την πνευματική του προσωπικότητα ο διάδοχός του στη θέση τού διευθυντή του MIET, Διονύσης Καψάλης.
Όσκαρ Πιάστρι
Κάρτ
Γεννημένος στη Μελβούρνη της Αυστραλίας, από Ιταλοαυστραλούς γονείς, ο Πιάστρι ξεκίνησε στα καρτ το 2011, προτού αρχίσει επαγγελματικά το 2014, κερδίζοντας πολλούς τίτλους σε διάφορα αυστραλιανά πρωταθλήματα. Το 2015, Ο Πιάστρι άρχισε να αγωνίζεται σε ευρωπαϊκά και άλλα εγκεκριμένα από την FIA πρωταθλήματα καρτ με την Ricky Flynn Motorsport, με την υψηλότερη θέση να είναι η έκτη στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα το 2016 στο Μπαχρέιν.
Εμμανουήλ Κάσδαγλης
Βιογραφία
Αν και θεωρούσε τον εαυτό του συγγραφέα, έθεσε σε προτεραιότητα την εκδοτική δραστηριότητα, γι’ αυτό και το συγγραφικό του έργο, κυρίως ποιήματα και δοκίμια,  ήταν ποσοτικά περιορισμένο, αλλά ποιοτικά σημαντικό. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων, της οποίας διετέλεσε πρόεδρος (1984-1986). Ήταν επίσης ιδρυτικό μέλος (1972) και Γενικός Γραμματέας της Εταιρείας Σπουδών της Σχολής Μωραΐτη.
Όσκαρ Πιάστρι
Φόρμουλα 4
Το 2016, ο Πιάστρι έκανε το ντεμπούτο στα μονοθέσια σε επιλεγμένους γύρους του Πρωταθλήματος της Φόρμουλα 4 στα ΗΑΕ με τη Dragon F4, διεκδικώντας δύο βάθρα για να πάρει την έκτη θέση στο πρωτάθλημα.