cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πάντανγκ
Δημόσια συγκοινωνία
Η υπηρεσία ταχείας μεταφοράς λεωφορείων TransPadang αναπτύχθηκε χρησιμοποίησε το σύστημα TransJakarta της Τζακάρτα ως μοντέλο, αλλά χωρίς αποκλειστική λωρίδα και άνετες στάσεις. Σήμερα, το TransPadang εκτελεί δρομολόγια μόνο από το Λουμπούκ Μπουαγιά στο Πασάρ Ραγιά, σε απόσταση 18 χλμ., με στόλο 10 μεγάλων λεωφορείων (χωρητικότητας 60 ατόμων) και 15 μεσαίων λεωφορείων (χωρητικότητας 40 ατόμων). Οι ημερήσιοι επιβάτες ανέρχονται στους 7.000, μια αύξηση από την αρχική επιβατική κίνηση των 4.000. Ο συντελεστής φορτίου είναι 128% τις πρωινές και βραδινές ώρες αιχμής.
Αεροδρόμιο
Η πόλη εξυπηρετείται από το νέο Διεθνές Αεροδρόμιο Μινανγκαμπάου στο Κετάπινγκ. Αντικαθιστά το παλιό Αεροδρόμιο Τάμπινγκ, το οποίο σήμερα χρησιμοποιείται ως στρατιωτική βάση. Υπάρχει ένα κτίριο τερματικού σταθμού για διεθνείς και εσωτερικές πτήσεις. Το αεροδρόμιο διαθέτει 4 αερογέφυρες, 17 γκισέ check-in, 5 μεταφορείς αποσκευών και 9 γκισέ πώλησης εισιτηρίων. Στα τέλη του 2013, ο διάδρομος επιμηκύνθηκε κατά 250 μέτρα, ώστε να μπορεί να φιλοξενήσει αεροπλάνα Boeing 747 και Airbus A340. Υπάρχει επίσης σύνδεση από το αεροδρόμιο προς το κέντρο της πόλης με υπηρεσία τρένου. Ανακοινώθηκε επέκταση τερματικού (Φάση ΙΙ) με το rendering να έχει ήδη κυκλοφορήσει στον ιστότοπο Angkasa Pura 2.
Δρόμος με διόδια
Η διοίκηση της Δυτικής Σουμάτρας εξασφάλισε εκτάσεις για την κατασκευή ενός δρόμου με διόδια μήκους 28 χιλιομέτρων μεταξύ του Πάντανγκ και της περιοχής Σιτσιντσίν με επένδυση περίπου 1,3 τρισεκατομμυρίων ρουπίων (141,7 εκατομμυρίων δολαρίων). Είναι τμήμα του δρόμου Πάντανγκ-Πεκανμπάρου, με διόδια συνολικού μήκους 244 χιλιομέτρων. Το 80% της γης με πλάτος 30 μέτρων έχει αποκτηθεί, αλλά θα αποκτήθεί περισσότερη γη για να καλύψουν ένα ιδανικό πλάτος 50 μέτρων. Το κατασκευαστικό έργο ξεκίνησε επίσημα το Φεβρουάριο του 2018.
Σιδηρόδρομος
Οι σιδηροδρομικές γραμμές συνδέουν το Πάντανγκ με το Παριαμάν στα βόρεια, το Πάντανγκ Πάντζανγκ στα βορειοανατολικά, το Σόλοκ και το Σαουαχλούντο στα ανατολικά. Ο μεγαλύτερος σιδηροδρομικός σταθμός είναι ο Σταθμός του Πάντανγκ, γνωστός ως Σταθμός Σίμπανγκ Χάρου. Η εταιρεία Sibinuang and Dang Tuanku παρέχει τις υπηρεσίες ταξιδιού από το Πάντανγκ (Σίμπανγκ Χάρου) στο Παριαμάν και αντίστροφα.
Εκπαίδευση
Υπάρχουν δύο ιδρύματα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στο Πάντανγκ, το Πανεπιστήμιο Ανταλάς και το Κρατικό Πανεπιστήμιο του Πάντανγκ. Το Πανεπιστήμιο Ανταλάς είναι το παλαιότερο πανεπιστήμιο στην Ινδονησία εκτός της Ιάβας. Η κύρια πανεπιστημιούπολη βρίσκεται στο Λιμάου Μανίς, περίπου 12 χιλιόμετρα από το κέντρο του Πάντανγκ. Η Ιατρική και η Οδοντιατρική Σχολή βρίσκονται στο κέντρο της πόλης, κοντά στο Κεντρικό Γενικό Νοσοκομείο. Το Κρατικό Πανεπιστήμιο του Πάντανγκ βρίσκεται στο Άρι Τάουαρ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Ινδονησίας Κατηγορία:Πόλεις-λιμένες στην Ινδονησία
Σημαία της Νίκης
Σημαία της Νίκης (ρωσικά: Знамя Победы) ονομάζεται η σημαία της 150ής Μεραρχίας Τυφεκιοφόρων Τάγματος Κουτούζοφ Β΄ Κλάσης Ιντρίτσα που υψώθηκε την 1 Μαΐου 1945 στην οροφή του κτιρίου του Ράιχσταγκ στο Βερολίνο από τους στρατιώτες του κόκκινου στρατού Αλεξέι Μπέρεστ,  Μιχαήλ Γιεγκόροφ και Μελίτον Καντάρια.
Η ρωσική νομοθεσία ορίζει ότι «η σημαία της Νίκης είναι το επίσημο σύμβολο της νίκης του σοβιετικού λαού και των ενόπλων δυνάμεών του επί της ναζιστικής Γερμανίας στο Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο του 1941–1945, ως κρατικό ρωσικό κειμήλιο» και «διατηρείται διαρκώς αποθηκευμένη υπό συνθήκες που εξασφαλίζουν την ασφάλεια και την προσβασιμότητά της για προβολή». Επίσης, η σημαία της Νίκης είναι το επίσημο σύμβολο της Νίκης στη Λευκορωσία (από το 1996) και στην Υπερδνειστερία (2009), μη αναγνωρισμένη σε Λαϊκή Δημοκρατία του Ντονέτσκ και Λαϊκή Δημοκρατία του Λουγκάνσκ.
Η σημαία της Νίκης είναι αυτοσχέδια στρατιωτική σημαία της Σοβιετικής Ένωσης ή οποία περιέχει ένα πεντάκτινο αστέρα πάνω από το σφυροδρέπανο στο πάνω προΐστιο μέρος της και στο υπόλοιπο μέρος της υπάρχει η επιγραφή με λευκά γράμματα σε τέσσερις σειρές, «150 стр. ордена Кутузова II ст. идрицк. див. 79 С. К. 3 У. А. 1 Б. Ф.» (150ή Μεραρχία Τυφεκιοφόρων Τάγματος Κουτούζοφ Β΄ Κλάσης Ιντρίτσα, 79ο Σώμα Στρατού Τυφεκιοφόρων, 3η Στρατιά Σοκ, 1ο Λευκορωσικό Μέτωπο)
Σημειώσεις
<references group="~"/>
Λυκ Μοντανιέ
Ο Λυκ Μοντανιέ (Luc Montagnier ; 18 Αυγούστου 1932 - 8 Φεβρουαρίου 2022) ήταν Γάλλος ερευνητής ιολόγος  βραβευμένος με το Νόμπελ Ιατρικής το 2008 (από κοινού με την Φρανσουάζ Μπαρέ - Σινουσί  (Françoise Barré-Sinoussi) για την ανακάλυψη του ιού HIV, που προκαλεί την ασθένεια του AIDS. . Εργάστηκε ως ερευνητής στο Ινστιτούτο Παστέρ στο Παρίσι και από το 2011 ως ερευνητής, καθηγητής και διευθυντής του εργαστηρίου που φέρει το όνομά του, στο Πανεπιστημίου Τζιάο Τονγκ της Σαγκάης.
Η άποψη του Λυκ Μοντανιέ για την προέλευση του νέου κορονοϊού SARS-CoV-2, υπεύθυνου για το ξέσπασμα της ασθένειας COVID-19, προκάλεσε πλήθος αρνητικών σχολίων, που οδήγησε μέχρι και στην περιθωριοποίηση του Νομπελίστα ιατρού. Συγκεκριμένα, ο Μοντανιέ, αφού μελέτησε μέρος του γονιδιώματος του SARS-CoV-2 (το πλήρες γονιδίωμα του ιού δεν έχει ακόμα αποκαλυφθεί, αν και οι επιστήμονες είναι πλέον (2021) πολύ κοντά στη χαρτογράφησή του ), έφτασε στο συμπέρασμα ότι ο ιός έχει κατασκευαστεί τεχνητά, και η διαφυγή του από το ιολογικό εργαστήριο ήταν αποτέλεσμα λάθους ή αμέλειας του επιστημονικού προσωπικού. Ο Μοντανιέ πίστευε ότι στη προσπάθεια των ερευνητών του εργαστηρίου της Γουχάν να δημιουργήσουν ένα εμβόλιο για το AIDS, προσέθεσαν στον κοινό κορωνοϊό ακολουθίες του ιού HIV.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι επιστήμονες Κατηγορία:Γάλλοι νομπελίστες Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Φυσιολογίας και Ιατρικής Κατηγορία:Ιολόγοι
Διασυνοριακός ποταμός
Ένας διασυνοριακός ποταμός είναι ο ποταμός που διασχίζει τουλάχιστον ένα πολιτικό σύνορο, είτε μέσα σε ένα έθνος ή ένα διεθνές σύνορο. Το Μπαγκλαντές έχει το μεγαλύτερο αριθμό τέτοιων ποταμών, όπου σχεδόν όλοι από αυτούς διασχίζουν διεθνή σύνορα.
Διασυνοριακοί ποταμοί του Μπανγκλαντές
Το Μπαγκλαντές έχει τουλάχιστον 58 μεγάλους ποταμούς που εισέρχονται στο έθνος από την Ινδία ή τη Μιανμάρ. Οι υδρολογικές και πολιτικές επιπτώσεις των ποταμών που διασχίζουν σημαντικά όρια είναι τεράστια. Τα ποτάμια έχουν θετικά αποτελέσματα στο ότι μεταφέρουν σημαντική ποσότητα ιζήματος, το οποίο βοηθά στην οικοδόμηση της γης σε περιοχές εκβολών. Ωστόσο, αυτό το ίζημα αυξάνει το ύψος των κοιτών των ποταμών, με αποτέλεσμα να προκαλούν πλημμύρες. Οι διεθνείς συμβάσεις που διέπουν την ανταλλαγή υδάτων έχουν οδηγήσει σε πολύπλοκες πολιτικές διαφορές.
Η Ινδία και το Μπαγκλαντές μοιράζονται 54 κοινά ποτάμια. Έχει επιτευχθεί συμφωνία για την ανταλλαγή των υδάτων μόνο για τον Γάγγη. Η Συνθήκη Ινδία-Μπαγκλαντές Συνθήκη για την Ανταλλαγή των Υδάτων του Γάγγη υπεγράφη στις 12 Δεκεμβρίου του 1996 και βασίζεται σε ένα τύπο κατανομής των ροών που μετράται σε Φαράκκα, κατά τη διάρκεια της άπαχης εποχής κάθε χρόνο, από την 1η Ιανουαρίου έως τις 31η Μαΐου. Η τριανταετής συνθήκη μπορεί να ανανεωθεί με αμοιβαία συγκατάθεση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μπανγκλαντές γεωγραφία-επέκταση Κατηγορία:Διεθνείς ποταμοί
Καθεδρικός Ναός της Αναστάσεως και Αγίου Κορβινιανού του Εβρί
Ο Καθεδρικός Ναός της Αναστάσεως και Αγίου Κορβινιανού του Εβρί (Cathédrale de la Résurrection Saint-Corbinien d'Évry) είναι ρωμαιοκαθολική εκκλησία, που βρίσκεται στη νέα πόλη Εβρί (Εσόν) της Γαλλίας. Ο καθεδρικός ναός σχεδιάστηκε από τον Ελβετό αρχιτέκτονα Μάριο Μπότα. Άνοιξε το 1995 και καθαγιάστηκε και αφιερώθηκε στον Άγιο Κορβινιανό το 1996. Είναι ο μόνος καθεδρικός ναός, που ξεκίνησε και ολοκληρώθηκε στη Γαλλία τον 20ο αιώνα.
Ιστορία
Το 1988, η επισκοπή μετονομάστηκε σε Επισκοπή Εβρί –Κορμπέιγ-Εσόν και ο Καθεδρικός Ναός Εβρί ανατέθηκε στον Ελβετό αρχιτέκτονα Μάριο Μπότα, τότε σαράντα ενός ετών. Ο Μπότα ήταν ιδιαίτερα γνωστός για την ανοικοδόμηση του ναού του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή στο Mogno στην Ελβετία, αφού η πρώην εκκλησία καταστράφηκε από χιονοστιβάδα. Η νέα εκκλησία στο Mogno, σε μορφή κόλουρου κυλίνδρου, ολοκληρώθηκε το 1986.
Οι αρχικές μελέτες για τον καθεδρικό ναό ξεκίνησαν το 1988. Η συγκέντρωση χρημάτων ξεκίνησε το 1989. Ο νέος καθεδρικός ναός χρηματοδοτήθηκε από συνεισφορές περισσότερων από 200.000 δωρητών. Άλλοι σημαντικοί δωρητές ήταν ένα εθνικό ταμείο, που δημιουργήθηκε μεταξύ των δύο Παγκοσμίων Πολέμων για την ανοικοδόμηση θρησκευτικών κτηρίων, που καταστράφηκαν στην περιοχή του Παρισιού, μια σημαντική συνεισφορά από την Επισκοπή του Μονάχου, και δημόσιους φορείς στην περιοχή Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι αρχικές μελέτες έγιναν την ίδια χρονιά και η θεμέλιος λίθος τοποθετήθηκε το Πάσχα του 1991. Η κατασκευή ξεκίνησε το 1992 και ολοκληρώθηκε το 1995. Εκείνη τη χρονιά τελέστηκε η πρώτη λειτουργία. Ο καθεδρικός ναός καθαγιάστηκε επίσημα στις 2 Μαΐου 1996. Τον Καθεδρικό ναό επισκέφτηκε ο Πάπας Ιωάννης Παύλος Β' στις 22 Αυγούστου 1997
Μορφή
Ο καθεδρικός ναός έχει τη μορφή κόλουρου κυλίνδρου, με κεκλιμένη στέγη. Η γραμμή της οροφής σπάει από δέντρα, γεγονός που δίνει μια ποικιλία χρώματος με τις αλλαγές των εποχών. Περιγράφοντας την επιλογή του για τη μορφή του κυλίνδρου, ο Μπότα έγραψε: «Βρίσκω στις κύριες μορφές μια σαφήνεια και μια έκκληση για τάξη εν μέσω αταξίας, είτε αφορά μια εκκλησία, ένα αρχοντικό ή ένα σπίτι. Ο κολοβωμένος κύλινδρος είχε εμφανιστεί σε ένα από τα πρώτα του κτήρια, την Εκκλησία του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή στο Mogno της Ελβετίας (1986–1996) και αργότερα εμφανίστηκε στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης του Σαν Φρανσίσκο. (1990–1995)
Υλικό
Το εξωτερικό του καθεδρικού ναού δίνει την εντύπωση ότι είναι κατασκευασμένο εξ ολοκλήρου από τούβλο, αλλά στην πραγματικότητα αποτελείται από δύο κυλίνδρους από οπλισμένο σκυρόδεμα καλυμμένους με τούβλα κλασικού κατασκευαστικού μεγέθους. Ο εσωτερικός κύλινδρος είναι 29,3 μέτρα, το εξωτερικό είναι 38,4 μέτρα. Ο χώρος μεταξύ των κυλίνδρων είναι γεμάτος με περάσματα, κλιμακοστάσια και τεχνικούς χώρους.
Το τούβλο του εξωτερικού μέρους του καθεδρικού ναού είναι σχεδιασμένο ως μια σειρά από οριζόντιες ταινίες, που διασπώνται από ένα μικρό αριθμό παραθύρων. Τα τούβλα είναι τοποθετημένα σε σχέδια, που τους δίνουν μια λεπτή, σαν δαντέλα ποιότητα.
Ο Μπότα εξήγησε ότι επέλεξε το τούβλο για τις αισθητικές του ιδιότητες και επειδή «προσπαθώ να χρησιμοποιώ τα πιο βασικά, ταπεινά υλικά, αλλά με την επιθυμία να τους δώσω μια συγκεκριμένη αξιοπρέπεια».
Βορειοδυτική πλευρά – καμπαναριό
Το υψηλότερο σημείο του κυλίνδρου βλέπει προς τα βορειοδυτικά και παρουσιάζει μια σειρά από γεωμετρικά σχήματα και σύμβολα από κάτω προς τα πάνω. Στο κάτω μέρος υπάρχει ένα ημισφαιρικό παράθυρο με σχέδιο, που αντιπροσωπεύει ένα στυλιζαρισμένο δέντρο της ζωής. Πάνω από αυτό βρίσκονται τα παράθυρα του Εθνικού Κέντρου Ιερής Τέχνης, που χωρίζονται από μια κάθετη ορθογώνια στήλη, που περιέχει μια σκάλα. Πάνω από αυτό υπάρχει ένα στρογγυλό παράθυρο, σε μορφή ρόδακα, και πάνω από αυτό, προσαρτημένο στην πρόσοψη, βρίσκεται το μεταλλικό καμπαναριό, που περιέχει πέντε καμπάνες. Πάνω στο καμπαναριό υπάρχει ένας σταυρός.
Νοτιοανατολική πλευρά – κύρια είσοδος
Η κύρια είσοδος στον καθεδρικό ναό βρίσκεται στη νοτιοδυτική πλευρά, πίσω από μια βεράντα σε σχήμα V. Οι καμάρες πάνω από τη βεράντα της εισόδου υποδηλώνουν την πύλη ενός γοτθικού καθεδρικού ναού, αλλά σε αυτή την περίπτωση, οι καμάρες είναι καθαρά ορθογώνιες χωρίς γλυπτά, σχεδιασμένες, για να τονίζουν την αντίθεση μεταξύ σκότους και φωτός. Πάνω από την είσοδο υπάρχουν σειρές μικρών κατακόρυφων παραθύρων, που μοιάζουν με τα meurtriers, ή τις στενές αμυντικές σχισμές, προσθέτοντας την όψη ενός μεσαιωνικού κάστρου.
Εσωτερικό μέρος
Στο εσωτερικό του ναού, ο βωμός και η χορωδία βρίσκονται στα βορειοδυτικά.
Κεντρικό κλίτος
Το ημικυκλικό κλίτος, το τμήμα της εκκλησίας όπου κάθεται το εκκλησίασμα, θυμίζει θέατρο, με σειρές καθισμάτων στον κεντρικό όροφο και επιπλέον καθίσματα σε δύο επίπεδα των στοών. Μπορεί να φιλοξενήσει από οκτακόσιους έως χίλιους πιστούς. Το όργανο τοποθετείται σε μια τούβλινη κόγχη, κοντά σε ένα μπαλκόνι, όπου κάθονται τα μέλη της χορωδίας.
Τα ξύλινα στασίδια ή τα καθίσματα σχεδιάστηκαν από τον Μπότα και κατασκευάστηκαν από ανοιχτόχρωμη βελανιδιά από τη Βουργουνδία. Ο σχεδιασμός τους είναι πολύ απλός και γεωμετρικός και οι ευθείες σειρές δίνουν μια αντίθεση με τους καμπυλωτούς τοίχους του σηκού.
Χορωδία
Η χορωδία είναι παραδοσιακά το τμήμα του καθεδρικού ναού, που προορίζεται για τον κλήρο, που χωρίζει το ναό και την αψίδα. Στο Εβρί χωρίστηκε από το σηκό με έξι σκαλοπάτια μέχρι μια εξέδρα όπου βρίσκεται ο βωμός. Πίσω από τον βωμό υπάρχει μια εντυπωσιακή καμπυλωτή καμάρα με ένα μοντέρνο βιτρό σε ανοιχτό και σκούρο γυαλί, που αντιπροσωπεύει το Δέντρο της Ζωής. Αυτό δεν ήταν μέρος του αρχικού σχεδίου του καθεδρικού ναού, αλλά ζητήθηκε από τον Επίσκοπο ως μέσο αναπαράστασης της θεότητας του φωτός.
Οροφή και φεγγίτες
Στο κέντρο της κεκλιμένης κυκλικής οροφής υπάρχει ένα τρισδιάστατο τρίγωνο από μεταλλική σωλήνωση, που περιέχει παράθυρα και κινητά γυάλινα πάνελ, καθιστώντας δυνατό τον έλεγχο του επιπέδου του εισερχόμενου φωτός. Όταν τα πάνελ είναι ανοιχτά, η κοινότητα από κάτω μπορεί επίσης να δει τον κύκλο των δέντρων γύρω από τη στέγη. Ο Μπότα περιέγραψε τον σηκό του ως «έναν πρωταρχικό χώρο μεταξύ της γης και του ουρανού, ένα μέρος για διαλογισμό, για σιωπή».
Παρεκκλήσιο του Ιερού Μυστηρίου
Το παρεκκλήσι του Αγίου Μυστηρίου, που ονομάζεται επίσης Παρεκκλήσι της Ημέρας, είναι το μόνο παρεκκλήσι εντός του Καθεδρικού Ναού. Είναι σε οκταγωνική μορφή, επηρεασμένο από παλαιοχριστιανικές εκκλησίες όπως η Βασιλική του Αγίου Βιταλίου στη Ραβέννα. Ο αριθμός οκτώ θεωρείται σύμβολο αρμονίας. Η οροφή έχει σχήμα φατνώματος ή ορθογώνιο πλέγμα, παρόμοιο με εκείνους των ρωμανικών καθεδρικών ναών και ορισμένων ιταλικών εκκλησιών, όπως ο καθεδρικός ναός της Πίζας.
Τα γλυπτά στοιχεία του παρεκκλησιού περιλαμβάνουν ένα σύγχρονο άγαλμα της Παναγίας και του Παιδιού, έναν στυλιζαρισμένο σταυρό και μια σκηνή από σφυρήλατο σίδερο και επιχρυσωμένο μπρούτζο, όλα από τον Γάλλο καλλιτέχνη Ζεράρ Γκαρούστ.
Οι καμπάνες
Ο καθεδρικός ναός έχει πέντε καμπάνες, οι οποίες κατασκευάστηκαν στο Paccard Foundry στο Ανσί. Οι τρεις μεγαλύτερες καμπάνες βρίσκονται στο οριζόντιο τμήμα του κωδωνοστασίου, ενώ οι μικρότερες καμπάνες βρίσκονται στο κάθετο τμήμα. Η μεγαλύτερη καμπάνα, βάρους 640 κιλών, ονομάζεται «Mario Maria Giuditta Tobia Tomaso», τα ονόματα της οικογένειας του αρχιτέκτονα. Στις άλλες καμπάνες έχουν δοθεί ονόματα δωρητών και σε μία, το όνομα του Φρανσουά-Μισέλ, ενός νεαρού ιερέα της επισκοπής, που πέθανε το 1984. Οι καμπάνες λειτούργησαν για πρώτη φορά τον Οκτώβριο του 1994.
Έμπνευση
Ο Μπότα έγραψε: «Εμπνεύσθηκα από τη μεγάλη ανατολική και βυζαντινή παράδοση της χριστιανικής αρχιτεκτονικής, με την κυκλική κάτοψή της ή τον ελληνικό σταυρό, αλλά χωρίς κεντρικό βωμό, και από τη δυτική παράδοση με τη χρήση ελληνικού σταυρού. Προσπάθησα να αναμίξω αυτές τις δύο τυπολογίες." Ανέφερε τη Βασιλική του Αγίου Βιταλίου στη Ραβέννα (6ος αιώνας) και τη βυζαντινή αρχιτεκτονική και τη ρωμανική αρχιτεκτονική της βόρειας Ιταλίας, την οποία σπούδασε ως φοιτητής στη Βενετία. Είπε ότι προσέφερε μια αίσθηση νηφαλιότητας, στιβαρότητας, εκτίμησης για τις πρωταρχικές μορφές και ευαισθησία στις επιδράσεις του φωτός στο εξωτερικό χώρο.
Εμπνεύστηκε επίσης από πιο πρόσφατα έργα, όπως η Νοτρ Νταμ ντι Ω του Λε Κορμπυζιέ (1955). Είχε γνωρίσει και συνεργάστηκε για λίγο με τον Corbusier το 1965 σε ένα νοσοκομειακό έργο, το οποίο δεν είχε πραγματοποιηθεί.
Μάριο Μπότα και ο κόλουρος κύλινδρος
Ο κολοβωμένος κύλινδρος έγινε ένα μοτίβο, που συνδέεται με τον Μάριο Μπότα, τόσο πριν όσο και μετά τον καθεδρικό ναό του Εβρί. Το χρησιμοποίησε προηγουμένως σε απλή μορφή στην Εκκλησία του Mogno (1986-1996), και το χρησιμοποίησε αργότερα σε ένα πιο περίπλοκο κτήριο, στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης του Σαν Φρανσίσκο (1989-1995)
Ιστορική αναδρομή
Ως έδρα της επισκοπής, έχει πλέον αντικαταστήσει τον καθεδρικό ναό Κορμπέιγ.
Μομπαρκάρο
Το Μομπαρκάρο (ιταλικά: Mombarcaro) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κούνεο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κούνεο
Απόπειρα πραξικοπήματος το 2016 στην Τουρκία
Η απόπειρα πραξικοπήματος το 2016 στην Τουρκία συνέβη κατά τις βραδυνές ώρες της 15ης Ιουλίου και πρώτες πρωινές της 16ης Ιουλίου του 2016, και διήρκεσε για αρκετές ώρες έως ότου πριν το μεσημέρι της 16ης Ιουλίου είχε πλέον διαπιστωθεί πως είχε αποτύχει οριστικά. Η ενέργεια φέρεται, σύμφωνα με την τουρκική κυβέρνηση, να είχε ενορχηστρωθεί από ομάδα στρατιωτικών εντός των τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων.
Η απόπειρα προκάλεσε σοβαρές υλικές ζημιές, 265 νεκρούς και πολλούς τραυματίες. Στην Άγκυρα, το τουρκικό Κοινοβούλιο και το Προεδρικό Μέγαρο βομβαρδίστηκαν. Πυροβολισμοί ακούστηκαν κοντά σε μεγάλα αεροδρόμια στην Άγκυρα και την Κωνσταντινούπολη. Οι αντιδράσεις στην απόπειρα ήταν σε μεγάλο βαθμό δυσμενείς τόσο στο εσωτερικό όσο και διεθνώς. Τα κύρια κόμματα της αντιπολίτευσης στην Τουρκία καταδίκασαν την απόπειρα. Διεθνείς ηγέτες -όπως από την Ευρωπαϊκή Ένωση, το ΝΑΤΟ και τις Ηνωμένες Πολιτείες, κάλεσαν τους επίδοξους πραξικοπηματίες να σεβαστούν τους θεσμούς στην Τουρκία και τους εκλεγμένους αξιωματούχους.
Ο πρωθυπουργός Μπιναλί Γιλντιρίμ δήλωσε, στα μέσα μαζικής ενημέρωσης στις 16 Ιουλίου το 2016, ότι η κατάσταση ήταν πλέον «υπό πλήρη έλεγχο». Αποκάλεσε την απόπειρα για πραξικόπημα μια «μαύρη κηλίδα στην τουρκική δημοκρατία». Μαζικές συλλήψεις ακολούθησαν την απόπειρα πραξικοπήματος με 2.839 στρατιώτες να κρατούνται από την κυβέρνηση.
Μοϊόλα
Η Μοϊόλα (ιταλικά: Moiola) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κούνεο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Απόπειρα πραξικοπήματος το 2016 στην Τουρκία
Μετά την καταστολή της απόπειρας, ο πρόεδρος Ερντογάν είχε δηλώσει πως επρόκειτο για προδοσία η οποία θα πληρωθεί πολύ ακριβά και πως με την βοήθεια του Θεού θα ξεκαθαριστούν οι ένοπλες δυνάμεις από τα στοιχεία αυτά. Έως την 19η Ιουλίου, συνελήφθησαν ή αποτάχθηκαν 20.000 στρατιωτικοί, αστυνομικοί, και δικαστικοί υπάλληλοι από τις υπηρεσίες του κράτους, ενώ ο Ερντογάν άφησε το ενδεχόμενο ανοικτό για επαναφορά της θανατικής ποινής, παρά τις προειδοποιήσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των ΗΠΑ πως κάτι τέτοιο θα απομόνωνε την Τουρκία. Η αντίδραση της κυβέρνησης συνεχίστηκε, απαγορεύοντας την θρησκευτική τελετή στις κηδείες των πραξικοπηματιών, απαγορεύοντας την λειτουργία των τηλεοπτικών σταθμών που θεώρησε πως πρόσκεινται στους υπαίτιους του πραξικοπήματος, και παράλληλα απολύοντας και 15.000 υπαλλήλους του υπουργείου παιδείας, ανάμεσα τους και 1.577 πρυτάνεις πανεπιστημίων, και επιπλέον ακυρώνοντας τις άδειες 21.000 ιδιωτικών εκπαιδευτικών. Δύο εβδομάδες αργότερα, οι διώξεις επεκτάθηκαν και σε διαιτητές του ποδοσφαίρου.
Μοϊόλα
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κούνεο
Απόπειρα πραξικοπήματος το 2016 στην Τουρκία
Υπόβαθρο
Από την εποχή που ιδρύθηκε η σύγχρονη Τουρκία το 1923, οι Τουρκικές δυνάμεις πραγματοποίησαν 3 πραξικοπήματα, το 1960, 1971, και 1980 — και το 1997 όταν μέσω μεσολάβησης προς την κυβέρνηση απεσοβήθη πραξικόπημα. Ιστορικά ο στρατός βλέπει τον εαυτό του ως τον θεματοφύλακα του κοσμικού χαρακτήρα του τουρκικού κράτους το οποίο ξεκίνησε με τον Κεμάλ Ατατούρκ.
Στο διάστημα μέχρι τα γεγονότα του 2016, συνέβησαν οι δίκες για την υπόθεση Εργκένεκον, κατά την οποία ο Ερντογάν απέκτησε κυριαρχία επί του στρατού. Στις δίκες αυτές κατά τη διάρκεια του 2013—οι οποίες θεωρήθηκαν συνταρακτικές καθώς και μια από τις μεγαλύτερες στην ιστορία της τουρκικής ιστορίας —275 άτομα, στα οποία συμπεριλαμβάνονταν ανώτατοι αξιωματικοί του στρατού, δημοσιογράφοι, και ακαδημαϊκοί, κατηγορήθηκαν για συνωμοσία κατά το 2003 και 2004 ως μέλη της μυστικής οργάνωσης με την ονομασία Εργκένεκον. Παράλληλα κάποιοι άλλοι αξιωματικοί του στρατού κατηγορήθηκαν για συμμετοχή σε κάποια άλλη υποτιθέμενη συνωμοσία με την ονομασία Σχέδιο Βαριοπούλα. Οι καταδίκες που επιβλήθηκαν κατά την διάρκεια της δίκης για την υπόθεση Εργκένεκον απορρίφθηκαν τον Απρίλιο του 2016 από το ανώτατο δικαστήριο της Τουρκίας, το οποίο έκρινε πως η ύπαρξη του δικτύου Εργκένεκον δεν είχε αποδειχθεί.
Στις 13 Ιουλίου 2016, 2 ημέρες πριν τα γεγονότα της 16ης Ιουλίου, ο Ερντογάν υπέγραψε διάταγμα βάσει του οποίου οι Τούρκοι στρατιώτες είχαν ασυλία από οποιαδήποτε νομική δίωξη ενόσω συμμετέχουν σε δραστηριότητες που αφορούν την εσωτερική ασφάλεια της χώρας, όπου οι οποιοεσδήποτε διώξεις κατά των διοικητών θα πρέπει να εγκρίνονται πρώτα από τον πρωθυπουργό, ενώ αυτές κατά των χαμηλότερων στελεχών του στρατού από τους κυβερνήτες των επαρχιών της χώρας. Το μέτρο αυτό, χαρακτηρίστηκε ως μέτρο εξομάλυνσης των σχέσεων μεταξύ της κυβέρνησης και των ενόπλων δυνάμεων, κατά την ίδια περίοδο όπου ο στρατός ανελάμβανε αυξημένες εξουσίες στις περιοχές των Κούρδων σε σχέση με την αστυνομία και τις παραστρατιωτικές μονάδες.
Γεγονότα
thumb|169px|Πρόεδρος [[Ταγίπ Ερντογάν|Ταϊγίπ Ερντογάν]] thumb|169px|Πρωθυπουργός [[Μπιναλί Γιλντιρίμ]] Στις 15 Ιουλίου του 2016, όπως αναφέρθηκε, πολεμικά αεροπλάνα πετούσαν πάνω από την Άγκυρα, και τόσο η πλατεία Φατίχ Σουλτάν Μεχμέτ όσο και η γέφυρα του Βοσπόρου στην Κωνσταντινούπολη στην κατεύθυνση της Ανατολίας προς την Ευρώπη έκλεισαν.
Ο πρωθυπουργός της Τουρκίας Μπιναλί Γιλντιρίμ ανάφερε ότι η στρατιωτική δράση «αναλήφθηκε έξω από την αλυσίδα της διοίκησης» και ήταν «παράνομη απόπειρα» κατάληψης της εξουσίας με «τμήμα του στρατού».
Τα τοπικά μέσα μαζικής επικοινωνίας μετέδωσαν πως στο αεροδρόμιο Ατατούρκ κυκλοφορούσαν άρματα μάχης. Παράλληλα πως η σύνδεση των χρηστών στις διαδικτυακές υπηρεσίες του Twitter, Facebook, και YouTube έχει φραχτεί, ωστόσο το Twitter ανακοίνωσε πως η φραγή δεν ήταν ολική. Ο ανώτατος διοικητής των ενόπλων δυνάμεων ανακοινώθηκε πως είναι όμηρος των πραξικοπηματιών. Τα στρατεύματα επίσης εισήλθαν στα γραφεία του υπουργείου Δικαιοσύνης στην Κωνσταντινούπολη και ζήτησαν από το προσωπικό να αποχωρήσει.
Μια ανακοίνωση που έγινε από το τουρκικό Γενικό Επιτελείο ανέφερε πως ''Οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις έχουν πλήρως καταλάβει την διαχείριση της χώρας για να επαναφέρουν την συνταγματική τάξη, ανθρώπινα δικαιώματα και ελευθερίες, το κράτους του νόμου και την γενική ασφάλεια η οποία ζημιώθηκε. Όλες οι διεθνείς συμφωνίες βρίσκονται ακόμα σε ισχύ. Ελπίζουμε πως οι καλές σχέσεις μας με όλες τις χώρες θα συνεχιστούν.''
Ανέφεραν πως οι πράξεις τους έγιναν ώστε να διατηρηθεί η δημοκρατική τάξη, και το κράτος νόμου πρέπει να παραμείνει προτεραιότητα. Η διοίκηση της 1ης Στρατιάς στην Κωνσταντινούπολη ισχυρίστηκε πως ο στρατός δεν υποστηρίζει το πραξικόπημα και πως οι υπαίτιοι αποτελούν μια πολύ μικρή ομάδα η οποία ήταν στα πρόθυρα του να ελεγχθεί.
Στις 21:02 UTC ανακοινώθηκε από το πρακτορείο Reuters πως Τούρκοι στρατιώτες ήταν εντός των κτηρίων του τουρκικού κρατικού ραδιοτηλεοπτικού σταθμού στην Άγκυρα. Μετά την κατάληψη από τον στρατό, οι στρατιωτικοί εξέδωσαν ανακοίνωση πως η δημοκρατική και κοσμική εξουσία του νόμου έχει διαβρωθεί από την παρούσα κυβέρνηση και πως η Τουρκία καθοδηγείται πλέον από ένα συμβούλιο ειρήνης το οποίο θα εγγυηθεί την ασφάλεια του πληθυσμού. Η εκπομπή του κρατικού ραδιοσταθμού διακόπηκε. Το αεροδρόμιο Ατατούρκ έκλεισε, και όλες οι πτήσεις εσωτερικού και εξωτερικού ακυρώθηκαν.
Ο στρατός ισχυρίστηκε πως ένα νέο σύνταγμα θα δημιουργηθεί το συντομότερο δυνατό. Στην Άγκυρα αναφέρθηκαν έκρηξη και πυροβολισμοί στο κτήριο του κρατικού ραδιοσταθμού. Τα άρματα μάχης άνοιξαν πυρ κατά του κτηρίου του τουρκικού κοινοβουλίου.
Ανάκτηση ελέγχου
Αναφορές προερχόμενες από την Τουρκία, ανέφεραν ότι το πραξικόπημα απέτυχε, κάτι το οποίο επιβεβαιώθηκε λίγη ώρα αργότερα. Οι αναφορές αυτές ανέφεραν ότι οι πρωτεργάτες του πραξικοπήματος συνελήφθησαν, ενώ πριν τις 3 η ώρα την νύχτα, ανακτήθηκε ο έλεγχος της κρατικής ραδιοτηλεόρασης της Τουρκίας από πλήθος ανθρώπων.
Λίγο μετά από τις 2 τα ξημερώματα, καταρρίφθηκε από Τούρκικο πολεμικό F-16, στρατιωτικό ελικόπτερο πάνω από τον εναέριο χώρο της Άγκυρας. Ταυτόχρονα σημειώθηκαν εκρήξεις έξω από το κτήριο του Τουρκικού κοινοβουλίου. Αμέσως ξεκίνησαν συλλήψεις από την αστυνομία, στρατιωτών που συμμετείχαν στο πραξικόπημα.
Οι ίδιες αναφορές αργότερα ανέφεραν ότι το αεροσκάφος που μετέφερε τον πρόεδρο της Τουρκίας Ρετζέπ Ταϊγίπ Ερντογάν, επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη, από της οποίας το αεροδρόμια είχαν αποχωρήσει οι στρατιώτες των πραξικοπηματιών. Στις 3:20 τα ξημερώματα του Σαββάτου 16ης Ιουλίου, το αεροπλάνο του Ερντογάν προσγειώθηκε σε απομονωμένο χώρο του. Λίγα λεπτά αργότερα άρχισε να εκπέμπει κανονικά η κρατική ραδιοτηλεόραση. Στις 3:41 επιβεβαιώθηκε από επίσημη ανακοίνωση η επιστροφή του Ερντογάν στην Τουρκία. Λίγα λεπτά πριν προηγήθηκε εισβολή στρατιωτών των πραξικοπηματιών εισέβαλαν στο κτήριο του CNN Türk και διέκοψαν την ζωντανή ροή του προγράμματος, όπου λίγο αργότερα οι πραξικοπηματίες συνελήφθησαν από την αστυνομία και η ροή του προγράμματος επανήλθε κανονικά.
Στα μέσα της 16ης Ιουλίου η κυβέρνηση φάνηκε να έχει ανακτήσει τον έλεγχο της χώρας και το πραξικόπημα να έχει αποτύχει, ωστόσο ο Ερντογάν παρέμεινε ακόμα στο αεροδρόμιο Ατατούρκ, όπου και διέταξε την δίωξη και σύλληψη πολλών χιλιάδων στρατιωτικών και δικαστικών υπαλλήλων, ύποπτων για συμμετοχή στο πραξικόπημα. Ωστόσο σε άλλη εξέλιξη της ίδιας χρονικής περιόδου, αναφέρθηκε πως πραξικοπηματίες του ναυτικού, συνέλαβαν τον αρχηγό του τουρκικού στόλου τον οποίο κρατούσαν όμηρο σε πολεμικό πλοίο, ωστόσο τελικά αποσαφηνίστηκε πως ο αρχηγός του στόλου συνελήφθηκε ως πραξικοπηματίας από τις κυβερνητικές δυνάμεις.
Στις 11:51 προσγειώθηκε στο αεροδρόμιο της Αλεξανδρούπολης ελικόπτερο της τουρκικής αστυνομίας, το οποίο μετέφερε 8 άτομα, επικαλούμενο μηχανική βλάβη. Οι επιβαίνοντες συνελήφθησαν για παράνομη είσοδο στη χώρα και ζήτησαν πολιτικό άσυλο.
Συλλήψεις και εκκαθαρίσεις
thumb|169px|Ο Πτέραρχος [[Ακίν Οζτούρκ, πρώην Διοικητής της Τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας, κατηγορήθηκε ότι ήταν ο ηγέτης της απόπειρας πραξικοπήματος.]] Μια εκτεταμένη εκκαθάριση της τουρκικής δημόσιας υπηρεσίας ξεκίνησε στον απόηχο της απόπειρας πραξικοπήματος, με τον Πρόεδρο Ερντογάν να προειδοποιεί τους αντιπάλους του ότι «θα πληρώσουν βαρύ τίμημα γι' αυτό». Οι The New York Times, μαζί με κάποια άλλα δυτικά μέσα ενημέρωσης, όπως η The Economist, περιέγραψαν τις εκκαθαρίσεις ως «αντιπραξικόπημα», με τους Times αναμένουν ο πρόεδρος να «γίνει πιο εκδικητικός και εμμονικός με τον έλεγχο από ποτέ, αξιοποιώντας την κρίση, όχι μόνο για να τιμωρήσει στασιαστές στρατιωτικούς, αλλά για την περαιτέρω καταστολή σε όποια διαφωνία υπάρχει στην Τουρκία». Από την 20η Ιουλίου του 2016, η κάθαρση περιελάμβανε πάνω από 45.000 στρατιωτικούς αξιωματούχους, αστυνομικούς, δικαστές, διοικητές και οι δημοσίους υπαλλήλους οι οποίοι συνελήφθησαν ή παύθηκαν, συμπεριλαμβανομένων 2.700 δικαστών, 15.000 καθηγητών όπως και κάθε πανεπιστημιακτός κοσμήτορας της χώρας.
163 στρατηγοί, ναύαρχοι και πτέραρχοι τέθηκαν υπό κράτηση, γύρω στο 45% του συνόλου του τουρκικού στρατού.
Αεροπορική Βάση Ιντζιρλίκ
Το προξενείο των ΗΠΑ στην Τουρκία εξέδωσε συμβουλευτική ανακοίνωση στους αμερικανούς πολίτες να αποφύγουν την Αεροπορική Βάση Ιντζιρλίκ της νότιας Τουρκίας, η οποία στέγαζε τότε 50 πυρηνικές βόμβες, μέχρι να «αποκατασταθούν οι συνήθεις εργασίες». Δήλωσε επίσης ότι οι τοπικές αρχές είχαν αρνηθεί την πρόσβαση στην αεροπορική βάση και ότι η δύναμη προμήθειας της αεροπορικής βάσης ήταν κλειστή. Η Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ χρησιμοποιούσε την αεροπορική βάση Ιντζιρλίκ για την αμερικανική επέμβαση στη Συρία. Σχεδόν 1.500 στελέχη των ΗΠΑ στεγάζονταν στη βάση.
Είκοσι τέσσερις ώρες μετά τις αρχικές αναφορές ότι η αεροπορική βάση έκλεισε, αξιωματούχοι του Υπουργείου Άμυνας των Ηνωμένων Πολιτειών, επιβεβαίωσαν ότι η βάση και ο εναέριος χώρος της είχαν ανοίξει εκ νέου σε στρατιωτικά αεροσκάφη και ότι οι επιχειρήσεις από αμερικανικά αεροσκάφη θα συνεχίζονταν. Ο Τούρκος διοικητής της αεροπορικής βάσης συνελήφθη.
Μετά την αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος, πολλά μέσα ενημέρωσης είχαν δημοσιεύσει ρεπορτάζ που υποστηρίζαν την άρση των πυρηνικών όπλων των ΗΠΑ από την αεροπορική βάση του Ιντζιρλίκ, καθώς η Τουρκία βρισκόταν σε αστάθεια.
Εγχώριες
Ανάμεσα στα τουρκικά κόμματα της αντιπολίτευσης, το Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα (CHP) εξέδωσε μια δήλωση, εκφράζοντας δημόσια την αντίθεσή του στο πραξικόπημα, και η Hürriyet Daily News ανέφερε ότι ηγέτης του Κόμματος Εθνικιστικού Κινήματος (MHP), Ντεβλέτ Μπαχτσελί, τηλεφώνησε στον πρωθυπουργό Μπιναλί Γιλντιρίμ για να εκφράσει την αντίθεσή του στο πραξικόπημα. Οι αντιπρόεδροι του Δημοκρατικού Κόμματος των Λαών (HDP) της αντιπολίτευσης, εξέδωσαν μια δήλωση λέγοντας ότι το κόμμα ήταν «υπό οποιεδήποτε συνθήκες και με βάση τις αρχές του, ενάντια σε κάθε είδους πραξικόπημα...». Μεταξύ των μικρών κομμάτων, το αριστερίζον εθνικιστικό Πατριωτικό Κόμμα του Ντογού Περιντσέκ που υποστηρίζει τη δημοκρατία, θεώρησε τον Γκιουλέν και τους Αμερικανούς ως υπεύθυνους. Η κουρδική μαχητική αυτονομιστική οργάνωση ΡΚΚ, την οποία η Τουρκία και οι σύμμαχοί της έχουν χαρακτηρίσει ως τρομοκρατική οργάνωση, κάλεσε τους υποστηρικτές τους να μείνουν μακριά από το πραξικόπημα και να υπερασπιστούν το λαό τους, ενώ το Κομμουνιστικό Κόμμα κάλεσε το λαό για την ανατροπή της κυβέρνησης του ΑΚΡ που το ονόμασε «εχθρό της ανθρωπότητας».
Διεθνείς
Ο κατηγορούμενος από την τουρκική κυβέρνηση ως υπαίτιος του πραξικοπήματος, Φετουλάχ Γκιουλέν, αρνήθηκε κατηγορηματικά ότι βρίσκεται πίσω από την απόπειρα καταδικάζοντας την, ενώ αργότερα υποστήριξε πως η απόπειρα ήταν σκηνοθετημένη έτσι ώστε να ενισχυθεί η απολυταρχία του Ερντογάν στην Τουρκία καθώς πλέον είναι ελεύθερος να προβεί σε εκκαθαρίσεις αντιφρονούντων. Παρόμοιες θεωρίες αναδημοσιεύτηκαν και από ξένα περιοδικά και εφημερίδες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2016 Κατηγορία:Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν Κατηγορία:2016
Κυριάκος Ιωσηφίδης
Ο Κυριάκος “Κούλης” Ιωσηφίδης (27 Ιανουαρίου 1947, Πειραιάς) είναι Έλληνας πρώην διεθνής υδατοσφαιριστής και προπονητής. Υπήρξε διεθνής με την Εθνική ομάδα στις Ολυμπιάδες του 1968 και του 1972. Σε επίπεδο συλλόγων αγωνίστηκε στον Εθνικό Πειραιώς στον οποίο υπήρξε και μετέπειτα προπονητής. Με τον Εθνικό κατέκτησε 19 πρωταθλήματα Ελλάδος ως παίκτης ενώ οδήγησε την ομάδα στο πρωτάθλημα του 1994 ως προπονητής. Σε επίπεδο εθνικών ομάδων, ήταν προπονητής της γυναικείας ομάδας πόλο που κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς της Αθήνας και προπονητής στην Ολυμπιάδα του Πεκίνου και προπονητής της ανδρικής ομάδας στους Αγώνες του 1988, 1996 και 2000.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες υδατοσφαιριστές Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές της εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Έλληνες προπονητές υδατοσφαίρισης Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές του Εθνικού Πειραιώς
Μομπαζίλιο
Το Μομπαζίλιο (ιταλικά: Mombasiglio) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κούνεο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Θάνατοι τον Νοέμβριο του 2021
Παραπομπές
11
Μοναστέρο ντι Βάσκο
Το Μοναστέρο ντι Βάσκο (ιταλικά: Monastero di Vasco) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κούνεο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κούνεο
Σάντζακ
Το Σάντζακ (Санџак, Sanxhaku) είναι μια ιστορική γεωπολιτική περιοχή  η οποία εκτείνεται ανάμεσα στη Σερβία και το Μαυροβούνιο. Το όνομα της περιοχής προέρχεται από Σαντζάκι του Νόβι Πάζαρ, μια πρώην οθωμανική διοικητική μονάδα η οποία ιδρύθηκε το 1865. Οι Σέρβοι αναφέρονται στο βόρειο τμήμα της περιοχής με την μεσαιωνική της ονομασία, Ράσκα.
Μεταξύ 1878 και 1909 η περιοχή ήταν υπό αυστροουγγρική κατοχή. Το 1909 η περιοχή επεστράφη στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, αλλά η Βοσνία-Ερζεγοβίνη που ήταν επίσης υπό αυστροουγγρική κατοχή προσαρτήθηκε στην Αυστροουγγαρία. Το 1912 η περιοχή διαμελίστηκε μεταξύ των βασιλείων Μαυροβουνίου και της Σερβίας. Η μεγαλύτερη πόλη της περιοχής είναι το Νόβι Πάζαρ στη Σερβία.
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2019 – 4 × 100 μέτρα σκυταλοδρομία γυναικών
Τα 4 × 100 μέτρα σκυταλοδρομία γυναικών στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2019 διεξάχθηκαν στο Διεθνές Στάδιο Καλίφα στις 4 και 5 Οκτωβρίου.
Σάντζακ
Ετυμολογία
Η ονομασία Σάντζακ (Sandžak) είναι η προσαρμογή του τουρκικού ονόματος sancak (= σαντζάκι, "επαρχία"). Το Σαντζάκι του Νόβι Πάζαρ ήταν γνωστό στα Σερβο-Κροατικά ως Novopazarski sandžak. Στα Σερβικά, η περιοχή είναι γνωστή με το όνομα Ράσκα, που είναι το προοθωμανικό όνομα της περιοχής.
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2019 – 4 × 100 μέτρα σκυταλοδρομία γυναικών
Ρεκόρ
Τα παρακάτω ρεκόρ καταρρίφθηκαν στη διάρκεια του αγώνα:
Σάντζακ
Γεωγραφία
Ο πολυπληθέστερος δήμος της περιοχής είναι το Νόβι Πάζαρ (100.410 κάτοικοι) ενώ άλλοι μεγάλοι δήμοι είναι οι εξής: Πλιέβλια (31.060 κάτοικοι), και Πριμπόι (27.133 κάτοικοι). Στη Σερβία, οι δήμοι Νόβι Πάζαρ και Τούτιν αποτελούν μέρος του Οκρούγκ Ράσκα, ενώ οι δήμοι Σιένιτσα, Πριεπόλιε, Νόβα Βάρος και Πριμπόι, ανήκουν στο Οκρούγκ Ζλάτιμπορ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διαιρεμένες περιοχές Κατηγορία:Γεωγραφία της Σουμαντίγια και Δυτικής Σερβίας Κατηγορία:Ιστορικές περιοχές του Μαυροβουνίου Κατηγορία:Ιστορικές περιοχές της Σερβίας Κατηγορία:Σαντζάκ
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2019 – 4 × 100 μέτρα σκυταλοδρομία γυναικών
Παραπομπές
0004×100μΣκ Γυ
Μοναστερόλο Καζόττο
Το Μοναστερόλο Καζόττο (ιταλικά: Monasterolo Casotto) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κούνεο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κούνεο
Ανδρέας Σταυρινίδης
Ο Ανδρέας Σταυρινίδης είναι Κύπριος ποδοσφαιριστής. Αγωνιζόταν στην θέση του αριστερού μέσου. Εντάχθηκε στον ΑΠΟΕΛ το 1945, παραμένοντας στην ομάδα έως το 1957. Το 1957 μετακινήθηκε στον ΑΠΟΠ Πάφου, λόγω επαγγελματικής μετάθεσης του στην Πάφο. Το 1959 επέστρεψε στη Λευκωσία και εντάχθηκε ξανά στον ΑΠΟΕΛ, με τον οποίο αγωνίστηκε έως το 1962 που ολοκλήρωσε την ποδοσφαιρική του καριέρα. Με τον ΑΠΟΕΛ κατέκτησε 4 πρωταθλήματα και δύο κύπελλα.
Την περίοδο 1948-49 αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος με 19 γκολ.
Επιπλέον, αγωνίστηκε στη Μικτή Κύπρου (πρόδρομος της Εθνικής Κύπρου) που συστάθηκε το 1949 και έδωσε φιλικούς αγώνες με τη Μικτή Τελ Αβίβ και την Εθνική Ισραήλ. Ακόμη, αγωνίστηκε στη Μικτή Κύπρου που συστάθηκε το 1954 και έδωσε δύο εντός και δύο εκτός έδρας αγώνες με αντίπαλο την Εθνική Ισραήλ.
Ήταν γνωστός με το προσωνύμιο «Σιαντρής». Το προσωνύμιο αυτό προήλθε από ένα γιατρό ο οποίος τον έπαιρνε μαζί του ως υγειονομικό επιθεωρητή στα σχολεία και τον παρουσίαζε ως κύριο Σιαντρή στους μαθητές, για άγνωστο λόγο.
Το 2016 τιμήθηκε από τον ΑΠΟΕΛ ως ένας από τους οκτώ εμβληματικούς αρχηγούς στην ιστορία της ποδοσφαιρικής του ομάδας.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Κύπριοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΠΟΕΛ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΠΟΠ Πάφου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου
Δαφνώνας Ξάνθης
Ο Δαφνώνας Ξάνθης (πρώην Μαχμουτλή και Μάματλι ) είναι χωριό του δήμου Ξάνθης στην περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 290 κατοίκους.
Γενικά και ιστορικά στοιχεία
Ο οικισμός βρίσκεται 5 χιλιόμετρα δυτικά της Σταυρούπολης και είναι κτισμένος σε υψόμετρο 160 μέτρων. Μέχρι το 1926 το όνομα του οικισμού ήταν Μαχμουτλή. Μετά την ανταλλαγή των πληθυσμών το 1922 στον Δαφνώνα εγκαταστάθηκαν Έλληνες πρόσφυγες, καθιστώντας τον έναν αμιγώς προσφυγικό οικισμό, με κυρίαρχο το ποντιακό στοιχείο.
Ένας δρόμος στο κέντρο του χωριού περνά από την πλατεία όπου βρίσκεται η εκκλησία του Αγίου Παντελεήμονα, τα καφενεία, οι ταβέρνες και γενικά το «εμπορικό κέντρο». Αποτελείται από παλιά γραφικά σπιτάκια και πολλά καινούργια όλα κατασκευασμένα σε απόλυτη αρμονία με το περιβάλλον. Στην εκκλησία του Αγίου Παντελεήμονα υπάρχει ανδριάντας του πρώην Υπουργού Γεωργίας της Ελλάδας, Αλέξανδρου Μπαλτατζή, με καταγωγή από το διπλανό χωριό Νεοχώρι Ξάνθης, ο οποίος θεωρείται μέγας ευεργέτης της ευρύτερης περιοχής. Στο χωριό επίσης υπάρχει και λειτουργεί και δεύτερη εκκλησία του Αγίου Γεωργίου.
Οι υποδομές του Δαφνώνα περιλαμβάνουν γήπεδο ποδοσφαίρου, καθώς και δημοτικό σκοπευτήριο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ξάνθης
Ιωάννης Μεσαρίτης
Ο Ιωάννης Μεσαρίτης ήταν Βυζαντινός λόγιος που έζησε και έδρασε στην Κωνσταντινούπολη το δεύτερο ήμισυ του 12ου αι. Η ημερομηνία γέννησής του είναι άγνωστη ενώ είναι γνωστό ότι πέθανε το 1207. Καταγόταν από αριστοκρατική οικογένεια, ο πατέρας του ήταν πρόεδρος της Συγκλήτου και ήταν μεγαλύτερος αδελφός του Νικόλαου Μεσαρίτη. Υπήρξε καθηγητής θεολογίας και ανώτερος διοικητικός υπάλληλος και έζησε την κατάληψη της Κωνσταντινούπολης από τους Φράγκους το 1204 (βλ. φραγκική κατάληψη). Ως καθηγητής δίδαξε θεολογία την περίοδο του οίκου των Αγγέλων και έγραψε σχόλια για τους Ψαλμούς που χάθηκαν στη διάρκεια της φραγκικής κατάληψης της Κωνσταντινούπολης, ενώ υποστήριξε σθεναρά την ορθόδοξη άποψη στις συζητήσεις που έγιναν με τους αντιπροσώπους του πάπα που έγιναν στη συνέχεια. Ως διοικητικός υπάλληλος του Βυζαντίου υπηρέτησε από το 1180 έως το 1185, την περίοδο της βασιλείας των δύο τελευταίων Κομνηνών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι
Ντάνιελ Σουλτς
Ο Γέζι Ντάνιελ Σουλτς (πολωνικά: Jerzy Daniel Schultz), γνωστός και ως Ντάνιελ Σουλτς ο νεότερος (1615 – 1683), ήταν εξέχων ζωγράφος της εποχής του μπαρόκ, γεννημένος και ενεργός στην Πολωνική-Λιθουανική Κοινοπολιτεία. Ζωγράφισε πολλούς Πολωνούς και Λιθουανούς ευγενείς, μέλη της βασιλικής οικογένειας, ντόπιους Πατρίκιους, όπως ο αστρονόμος Εβέλιος, ζώα και κυνήγι. Τα έργα του βρίσκονται στις κρατικές συλλογές τέχνης του Κάστρου Βάβελ, στο Εθνικό Μουσείο της Βαρσοβίας, στο Εθνικό Μουσείο της Στοκχόλμης, στο Μουσείο Ερμιτάζ και στο Εθνικό Μουσείο του Γκντανσκ.
Βιογραφία
Γεννημένος κάπου γύρω στο 1615 στο Ντάντσιχ (σημερινό Γκντανσκ), στο Βοεβοδάτο Πομερανίας της Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας, ο Σουλτς έμαθε την τέχνη της ζωγραφικής από τον θείο του, Ντάνιελ Σουλτς τον Πρεσβύτερο, έναν άλλο σημαντικό ζωγράφο, όπου εργαζόταν στο εργαστήριό του για περίπου 5 χρόνια. Μετά το θάνατο του θείου του ταξίδεψε στη Γαλλία και την Ολλανδία για να συνεχίσει τις σπουδές του για περίπου 3 χρόνια. αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ| Κριμαϊκός Ιερακοτρόφος του Βασιλιά [[Ιωάννης Β΄ Καζίμιρ της Πολωνίας|Ιωάννη Β΄ Καζίμιρ, 1664, Μουσείο Ερμιτάζ]] Ο Σουλτς έγινε ο κορυφαίος καλλιτέχνης στην αυλή των Πολωνών βασιλιάδων στη Βαρσοβία στο δεύτερο μισό του 17ου αιώνα. Το 1649 έγινε ιδιωτικός ζωγράφος για τον Πολωνό βασιλιά Ιωάννης Β΄ Καζίμιρ της Πολωνίας και στη συνέχεια στους διάδοχους βασιλιάδες Μιχαήλ Κορύμπουτ Βισνιοβιέτσκι και Γιαν Γ΄ Σομπιέσκι. Ο Σουλτς επέστρεψε στη γενέτειρά του γύρω στο 1660, αλλά κατά καιρούς εργαζόταν σε βασιλικές παραγγελίες στη Βαρσοβία, συχνά στο Παλάτι του Βιλάνουφ. Τα μεγάλα πορτρέτα του Πολωνών βασιλιάδων και ευγενών είναι από τα καλύτερα παραδείγματα τέχνης του μπαρόκ στην Πολωνία. Το πιο αξιοσημείωτο από τα έργα του Κριμαϊκός Ιερακοτρόφος του Βασιλιά Ιωάννη Β΄ Καζίμιρ με την οικογένειά του (γνωστό και ως Οικογενειακό Πορτρέτο, σήμερα στο Κρατικό Μουσείο Ερμιτάζ στην Αγία Πετρούπολη) ζωγραφίστηκε το 1664. Απεικονίζει τον Κριμαϊκό Αγά Δέδη με τους γιους και τους υπηρέτες του. Ο πρωτότοκος γιος του Αγά έλαβε τον τίτλο Βασιλικό Γεράκι ως ανταμοιβή για την υποστήριξη του πατέρα του κατά τη διάρκεια του πολωνικού πολέμου με τη Ρωσία (1654–1667). Αυτό το έργο ζωγραφίστηκε κατά την επίσκεψη του Αγά στη Βαρσοβία μετά την επιτυχή εισβολή στην Αριστερή Όχθη της Ουκρανίας (1663–1664). Πλούσιες χρωματικές παραλλαγές σε κερασόχρωμα, σκούρο πράσινο και πορτοκαλί δημιουργούν μια ιδανική σύνθεση με ασημί-καφέ τόνο του πίνακα.
Π.Α.Ο.Κ. (άρση βαρών)
Το τμήμα Άρσης Βαρών ιδρύθηκε το 1999, από τον Ολυμπιονίκη Παύλο Σαλτσίδη
Ντάνιελ Σουλτς
Βιογραφία
Η μεγαλύτερη δραστηριότητά του σημειώθηκε κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Ιωάννη Β΄. Εκείνη την εποχή ο Σουλτς ζωγράφισε πολλά πορτρέτα και θρησκευτικούς πίνακες. Για τον παραιτούμενο βασιλιά ζωγράφισε τον Άγιο Καζίμιρ, ο οποίος αργότερα εκτέθηκε στο Αββαείο του Σαιν-Ζερμαίν-ντε-Πρε στο Παρίσι (αγνοείται). Μετά το θάνατο του βασιλιά, ζωγράφισε το πορτρέτο του φέρετρου του (τώρα στο Βασιλικό Κάστρο της Βαρσοβίας), το οποίο αργότερα τοποθετήθηκε στο Μαρμάρινο Δωμάτιο στο Βασιλικό Κάστρο ανάμεσα σε 22 διατηρημένα ομοιώματα των Πολωνών μοναρχών από τον Πίτερ Ντάνκερτς ντε Ρι. Οι εμπνεύσεις του Ρέμπραντ και του Φιλίπ ντε Σαμπέν είναι ορατές στα έργα του. Κατά τη διάρκεια της καριέρας του στην αυλή πιθανότατα είχε επαφή με κάποια έργα του Ρέμπραντ, καθώς ο Βασιλιάς Ιωάννης Β΄ ήταν παθιασμένος συλλέκτης ολλανδικών έργων ζωγραφικής και από τον πράκτορά του στο Άμστερνταμ, Χέριτ φαν Ούλενμπερχ, αγόρασε πολλά από τα έργα του (Λουτρό της Νταϊάνας, Άκταιον, μεταξύ άλλων).
Π.Α.Ο.Κ. (άρση βαρών)
Έχει κατακτήσει 5 φορές το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ελλάδας, 6 Πανελλήνια Νέων Ανδρών, 5 Πρωταθλήματα Εφήβων και 1 Παίδων.
Ντάνιελ Σουλτς
Βιογραφία
Ο Σουλτς έζησε στο Γκντανσκ την ίδια εποχή με τον χαράκτη Γερεμίας Φάλκ (περίπου 1620–1664), ο οποίος συχνά χάραζε πορτρέτα μετά τους πίνακες του Σουλτς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνοί ζωγράφοι Κατηγορία:Ζωγράφοι του Μπαρόκ Κατηγορία:Πολωνοί ζωγράφοι του 17ου αιώνα Κατηγορία:Αυλικοί ζωγράφοι
Μοναστερόλο ντι Σαβιλιάνο
Το Μοναστερόλο ντι Σαβιλιάνο (ιταλικά: Monasterolo di Savigliano) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κούνεο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κούνεο
Όλιβερ Τουίστ (ταινία, 1974)
Η ταινία Όλιβερ Τουίστ (αγγλ. Oliver Twist) είναι αμερικανική ταινία κινουμένων σχεδίων παραγωγής 1974, σε σκηνοθεσία Χαλ Σάδερλαντ, η οποία βασίζεται στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Κάρολου Ντίκενς. Αυτή ήταν η δεύτερη και τελευταία ταινία της Filmation που διένειμε η Warner Bros. Pictures.
Πλοκή
Τον 19ο αιώνα, ο ορφανός Όλιβερ Τουίστ δουλεύει σε ένα φτωχοκομείο, όπου τα παιδιά δεν τρέφονται σχεδόν καθόλου και κακομεταχειρίζονται. Πηγαίνει στο σπίτι ενός κηδεμόνα, αλλά μετά από μια άδικη σοβαρή τιμωρία, ξεκινά μια επταήμερη διαφυγή στο Λονδίνο. Φτάνει εξαντλημένος και λιμοκτονόντας, και προσκαλείται από μια συμμορία πορτοφολάδων που οδηγείται από τον μεγάλο απατεώνα Φάγκιν. Όταν κατά λάθος θεωρείται κλέφτης, το πλούσιο θύμα ονόματι κ. Μπράουνλοου φέρνει τον Όλιβερ στο σπίτι του και τον προστατεύει. Αλλά ο Φάγκιν και ο επικίνδυνος Μπιλ Σάικς αποφασίζουν να απαγάγουν τον Όλιβερ για να διαρρήξουν το φανταχτερό σπίτι του κ. Μπράουνλοου. Ο Όλιβερ τραυματίζεται, ενώ ο κ. Μπράουνλοου προσπαθεί να σώσει τον Όλιβερ.
Παραγωγή
Ανακοινώθηκε η παραγωγή της ταινίας στα μέσα του Ιανουαρίου του 1972, ως μέρος της σειράς ταινιών Family Classics (Οικογενειακά Κλασσικά), βασισμένες σε ιστορίες που αποτελούν κοινό κτήμα, ανατεθιμένη από την Warner Bros. Η παραγωγή αυτής της ταινίας και του Το νησί των θησαυρών είχε τελειώσει στα τέλη του 1973. Ο προϋπολογισμός της ταινίας κυμαινόταν στα $1.050.000, με το εκατομμύριο δοσμένο από την Warner Bros., και υπόλοιπα τιθέμενα από την εταιρία παραγωγής.
Κριτική
Το περιοδικό Variety επίκρινε την ταινία, λέγοντας ότι "ούτε ο Ντίκενς ούτε τα παιδιά θα ωφεληθούν από αυτήν," παρότι το ανιμέισιον που επιδεικνύει τους δρόμους του Λονδίνου παινεύτηκε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1974 Κατηγορία:ταινίες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων της Warner Bros. Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Warner Bros. Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε βρετανικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων του 1974
Ασπρόκαμπος (αποσαφήνιση)
Με την ονομασία Ασπρόκαμπος υπάρχουν οι παρακάτω οικισμοί της Ελλάδας:
Ασπρόκαμπος Ασπρόκαμπος
Μονκιέρο
Το Μονκιέρο (ιταλικά: Monchiero) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κούνεο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κούνεο
Σιμόν Στεφάνι
Ο Σιμόν Στεφάνι (Simon Stefani, 3 Ιανουαρίου 1929 - 2 Αυγούστου 2000) ήταν Αλβανός πολιτικός της κομμουνιστικής εποχής. Ο Στεφάνι γεννήθηκε στην Πρεμετή. Υπηρέτησε ως Πρόεδρος της Συνέλευσης της Δημοκρατίας της Αλβανίας από τις 25 Δεκεμβρίου 1978 έως τις 22 Νοεμβρίου του 1982, καθώς και μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του Κόμματος Εργασίας της Αλβανίας από το 1976 έως το 1991. Ο Στεφάνι ήταν εν μέρει ελληνικής καταγωγής.
Εμμανουήλ Κυριακού
Ο Εμμανουήλ Κυριακού (-1822) ήταν έμπορος της Θεσσαλονίκης και υποπρόξενος της Δανίας στην Θεσσαλονίκη.
Βίος
Δεν έχουμε πληροφορίες για την ακριβή χρονολογία γέννησης του Εμμανουήλ Κυριακού ή Τζανόγλου. Πρέπει πάντως να γεννήθηκε στα στο δεύτερο μισό του 18ου αιώνα. Μαζί με τον αδελφό του Γρηγόριο διηύθυνε τον ομώνυμο εμπορικό και τραπεζιτικό οίκο της Θεσσαλονίκης. Το 1816 τα δύο αδέλφια πέτυχαν την έκδοση από τον Σουλτάνο Μαχμούτ Β΄ αυτοκρατορικού βερατίου,με το οποίο τους αναγνωριζόταν η Δανέζικη υπηκοότητα. Ειδικά στον Εμμανουήλ ανατίθεντο και καθήκοντα υποπροξένου της Δανίας.