cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ερρίκος Γ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Δεύτερος γάμος
thumb|250px|right|Ο αυτοκράτορας Ερρίκος Γ΄ και η δεύτερη σύζυγος του [[Αγνή του Πουατιέ.]] Ο Ερρίκος Γ΄ παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο την Αγνή στο Ίνγκελχαϊμ (1043), γονείς της ήταν ο Γουλιέλμος Ε΄ της Ακουιτανίας και η Αγνή της Βουργουνδίας, δούκισσα της Ακουιτανίας, ζούσε τότε στην αυλή του πατριού της Γοδεφρείδου Μαρτέλου του Ανζού. Η σύνδεση με έναν υποτελή του Γάλλου βασιλιά έφερε αντιδράσεις στους κληρικούς, ο γάμος ωστόσο ολοκληρώθηκε και η Αγνή στέφτηκε βασίλισσα στο Μάιντς. Μετά τη στέψη ο Ερρίκος πέρασε τον χειμώνα στην Ουτρέχτη όπου έκανε τις ίδιες διακηρύξεις με αυτές που είχε κάνει την προηγούμενη χρονιά στη Βουργουνδία. Ο Γκοθέλο Α΄ της Λωρραίνης μαγδράβος σε ολόκληρη τη Λωρραίνη πέθανε τον Απρίλιο του 1044 και ο Ερρίκος Γ΄ που δεν ήθελε ισχυρή την κομητεία τη διέσπασε. Ο μεγαλύτερος γιος του Γκοθέλο Α΄ Γοδεφρείδος Γ΄, Δούκας της Κάτω Λωρραίνης διορίστηκε δούκας στην Άνω Λωρραίνη και ο μικρότερος αδελφός του Γκοθέλο Β΄ της Κάτω Λωρραίνης διορίστηκε δούκας στην Κάτω Λωρραίνη. Η διάσπαση αυτή έφερε την οργή του μεγαλύτερου αδελφού Γοδεφρείδου που ήταν μέχρι τότε πιστός οπαδός του Ερρίκου Γ΄, ο βασιλιάς κάλεσε τα δύο αδέλφια στο Ναϊμέχεν αλλά η προσπάθεια απέτυχε. Ο Ερρίκος Γ΄ εγκατέλειψε τις προσπάθειες και ετοιμάστηκε για νέα εκστρατεία στην Ουγγαρία.
Δεύτερη Ουγγρική εκστρατεία
Ο Ερρίκος μπήκε στην Ουγγαρία (6 Ιουλίου 1044) με μεγάλο στρατό, οι Ούγγροι αρκετά εξασθενημένοι συνετρίβησαν στη "μάχη του Μένφο". Ο Πέτρος τοποθετήθηκε ξανά βασιλιάς στο Σεκεσφεχερβάρ, ο Ερρίκος Γ΄ επέστρεψε θριαμβευτής στη Γερμανία αρκετά χαρούμενος που οι Ούγγροι είχαν υποταχθεί. Ο Άμπα συνελήφθη και αποκεφαλίστηκε, οι Ούγγροι μπήκαν οριστικά υπό Γερμανική εξουσία. Μετά την επιστροφή του από την Ουγγρική εκστρατεία ο Γοδεφρείδος της Λωρραίνης αναζητούσε συμμάχους για εξέγερση εναντίον του βασιλιά, ανάμεσα τους ο Ερρίκος της Γαλλίας. Ο Ερρίκος Γ΄ τον κάλεσε στο Άαχεν να απολογηθεί, καταδικάστηκε και κατασχέθηκαν τα Δουκάτα της Βερντέν και της Κάτω Λωρραίνης που ήταν δώρα του στέμματος. Ο Γοδεφρείδος ετοιμάστηκε για επανάσταση, ο Ερρίκος πέρασε τον χειμώνα στο Σπάιερ ενώ ο εμφύλιος ήταν έτοιμος να ξεσπάσει. Ο βασιλιάς μπήκε στις αρχές του 1045 στη Λωρραίνη και πολιόρκησε το κάστρο του Γοδεφρείδου στο Κρόιτσναχ, κατέλαβε μερικά κάστρα αλλά η πείνα τον ανάγκασε να φύγει, άφησε μια μικρή φρουρά και επέστρεψε στη Βουργουνδία. Η χώρα χωρίστηκε σε δύο στρατόπεδα, στους αυτοκρατορικούς που πίστευαν στην ένωση και τους εθνικιστές που ήθελαν μια ανεξάρτητη Βουργουνδία. Ο Λουδοβίκος, κόμης του Μονμπελιάρ νίκησε τον Ρενώ Α΄ κόμης της Βουργουνδίας, που αναγκάστηκε μαζί με τον Γεράλδο της Γενεύης να δώσει όρκο υποτέλειας στον Ερρίκο Γ΄, η Βουργουνδία ενώθηκε με το στέμμα.
Πόλεμοι στη Λωρραίνη
Στη συνέχεια μετακινήθηκε στην Κάτω Λωρραίνη όπου πέθανε ο κόμης Γκοθέλο Β΄ και ο Ντιρκ Δ΄ της Ολλανδίας κυρίευσε το Φλάσινγκ, προχώρησε σε εκστρατεία εναντίον του Ντιρκ. Ανακατέλαβε το Φλάσινγκ, συνέλαβε τον Ντιρκ και τον παρέδωσε στον Μπέρτολντ, επίσκοπο της Ουτρέχτης, στη συνέχεια επέστρεψε στο Άαχεν για να γιορτάσει την Πεντηκοστή. Ο Ερρίκος αποκατέστησε τον Γοδεφρείδο αλλά την κομητεία του Βερντέν την έδωσε στον επίσκοπο της πόλης, η πράξη αυτή δεν τον συμφιλίωσε με τον δούκα και την Κάτω Λωρραίνη παρέλαβε ο Φρειδερίκος της Κάτω Λωρραίνης. Ο Αδαλβέρτος της Βρέμης διορίστηκε αρχιεπίσκοπος της Βρέμης και ο αρχιεπίσκοπος της Ραβένας κλήθηκε σε δίκη με δοκιμασία. Το δικαίωμα ενός Γερμανού βασιλιά να υποβάλει σε δίκη με δοκιμασία έναν Ιταλό επίσκοπο θα προκαλέσει πολλές θρησκευτικές συγκρούσεις την εποχή του γιου και του εγγονού του. Ο Ερρίκος Γ΄ μετακινήθηκε στις αυλές του στο Κβέντλινμπουργκ, στο Μέρσεμπουργκ και στο Μέισεν, στην πρώτη τοποθέτησε την κόρη του Βεατρίκη ηγουμένη και στη δεύτερη έλυσε τη διαμάχη ανάμεσα στον δούκα της Πομερανίας και στον Καζιμίρ Α΄ τον Αποκαταστάτη.
Αυτοκρατορική στέψη
thumb|250px|right|Η σφραγίδα του Ερρίκου Γ΄. Ο Κλήμης Β΄ ορκίστηκε τα Χριστούγεννα του 1046, ο Ερρίκος και η Αγνή στέφτηκαν αυτοκράτορες. Η δημοτικότητα τους έδωσε στον Ερρίκο Γ΄ και την Αγνή τη χρυσή αλυσίδα του Πατρικίου, τον τίτλο του Πατρίκιου και το δικαίωμα να νομιμοποιεί πάπες όπως η Οικογένεια Κρεσκέντζι τον 10ο αιωνα. Η πρώτη του ενέργεια ήταν να επιτεθεί στην πρωτεύουσα της κομητείας του Τούσκουλο και κυρίευσε όλα τα κάστρα από την οικογένεια Κρεσκέντζι. Ο αυτοκράτορας και ο πάπας μετακινήθηκαν νότια εκεί που είχε ιδρύσει ο πατέρας του Κορράδος Β΄ σε μια επίσκεψη του μια πόλη (1038). Στην Κάπουα ο Ερρίκος Γ΄ έγινε δεκτός από τον πρίγκιπα Γουαϊμάρος Δ΄ του Σαλέρνο που έγινε κατόπιν πρίγκιπας της Κάπουα (1038), έδωσε την Κάπουα στον Πανδόλφο Δ΄ που είχε καθαιρεθεί δύο φορές, η επιλογή ήταν άκρως αντιδημοφιλής. Οι Νορμανδοί μισθοφόροι, ο Γουλιέλμος Α΄ της Απουλίας και ο αδελφός του Ντρόγκο της Απουλίας ανακήρυξαν τον Γουαϊμάρος Δ΄ Κόμη της Απουλίας και της Καλαβρίας. Στην επιστροφή ο Γουαϊμάρος Δ΄ του Σαλέρνο αναγνώρισε τις κατακτήσεις των Νορμανδών, ανακήρυξε τον Γουλιέλμο σαν υποτελή του και του έδωσε τον τίτλο του κόμη. Ο αυτοκράτορας όρισε τον Ντρόγκο διάδοχο του Γουλιέλμου στην Απουλία σαν απ΄ευθείας υποτελή του αυτοκρατορικού στέμματος, έκανε το ίδιο με τον Ράινουλφ Ντρένγκοτ τον κόμη της Αβέρσα που ήταν υποτελής του Γουαϊμάρος σαν πρίγκιπας της Κάπουα. Οι επιλογές του στέρησαν από τον Γουαϊμάρος τους σημαντικότερους υποτελείς του, το πριγκιπάτο διασπάστηκε στα δύο, οι μεγαλύτεροι εχθροί του επανήλθαν. Με τις επιλογές του ο Ερρίκος Γ΄ έχασε τη δημοτικότητα του στους Λομβαρδούς, το Μπενεβέντο σαν παπικός υποτελής δεν τον δέχτηκε. Εξουσιοδότησε τον Ντρόγκο να το κατακτήσει αφού συναντήθηκε με την Αγνή της Ραβένα, στη συνέχεια πήγε στη Βερόνα.
Διορισμοί
thumb|250px|right|Το μονόγραμμα του Ερρίκου Γ΄. Με την επιστροφή του στη Γερμανία ο Ερρίκος Γ΄ αναπλήρωσε τις κενές θέσεις με αξιώματα, ο Γουέλφος της Καρινθίας πήρε το δουκάτο του στην Καρινθία, ο Καγκελάριος Χάμφρεϊ έγινε αρχιεπίσκοπος στη Ραβέννα. Αναπλήρωσε πολλές κενές επισκοπές, ο Γκίντο πήγε στην Πιατσέντσα, ο Καγκελάριος Θεοδώριχος στο Βερντέν, ο Χέρμαν του Σπάιερ στο Στρασβούργο, ο Γερμανός Καγκελάριος Θεοδώριχος στην Κωνσταντία και ο Αντάλμπερο στο Μετς. Οι περισσότερες από τις αυτοκρατορικές επισκοπές έμειναν κενές, τον Ιούλιο του 1047 ενώ ο Ερρίκος Γ΄ βρισκόταν στο Μετς ξέσπασε επανάσταση στην οποία συμμετείχαν ο Γοδεφρείδος, ο Βαλδουίνος της Φλάνδρας και ο γιος του, ο Ντιρκ της Ολλανδίας και ο Χέρμαν κόμης του Μονς. Ο Ερρίκος Γ΄ συγκέντρωσε τον στρατό του και προχώρησε βόρεια, έδωσε στον Αδαλβέρτο της Βρέμης εδάφη του Γοδεφρείδου, ο Τήτμαρ αδελφός του Βερνάρδου Β΄ της Σαξονίας κατηγορήθηκε για συνωμοσία εναντίον του αυτοκράτορα. Ο Βερνάρδος Β΄ εχθρός του Αδαλβέρτου βρισκόταν πλέον ξεκάθαρα εναντίον του Ερρίκου. Ο Ανδρέας Α΄ της Ουγγαρίας έκλεισε ειρήνη με τον αυτοκράτορα που μετακινήθηκε μετά στην Ολλανδία αλλά ηττήθηκε από τον Ντιρκ στο Φλάσινγκ. Οι Ολλανδοί λεηλάτησαν τα ανάκτορα του Καρλομάγνου στο Ναϊμέχεν και έκαψαν το Βερντέν, ο Γοδεφρείδος βοήθησε στην ανοικοδόμηση του.
Οι επαναστάτες πολιόρκησαν τη Λιέγη που την υπερασπιζόταν ο επίσκοπος της, ο Ερρίκος Γ΄ καθυστέρησε την εκστρατεία μετά τον θάνατο του Ερρίκου της Βαυαρίας, έδωσε την Κάτω Λωρραίνη στον Αδαλβέρτο της Λωρραίνης. Ο πάπας πέθανε και ο Ερρίκος Γ΄ επέλεξε νέο πάπα τον Πόππο φον Μπρίξεν ως Πάπας Δάμασος Β΄. Τη Βαυαρία πήρε ο Κορράδος Α΄ της Βαυαρίας και τη Σουηβία τον Ιανουάριο του 1048 στην Ουλμ ο Όθων Γ΄ της Σουαβίας ο Λευκός. Ο αυτοκράτορας συνάντησε τον Ερρίκο της Γαλλίας, τα Χριστούγεννα έστειλε απεσταλμένους στη Ρώμη να επιλέξουν νέο πάπα αφού ο Δάμασος Β΄ πέθανε σύντομα. Η επιλογή του Ερρίκου ήταν ο Μπρούνο φον Έγκισχαϊμ-Ντάγκσμπουργκ ως Πάπας Λέων Θ΄, με τον Λέων η εκκλησία χωρίστηκε σε ανατολική και δυτική. Η επόμενη επιλογή του Ερρίκου Γ΄ ήταν ο διάδοχος του Αδαλβέρτου της Λωρραίνης, εξελέγη ο Γεράρδος Δ΄ της Αλσατίας, συγγενής του Αδαλβέρτου και του ίδιου του Ερρίκου. Ακολούθησαν μια σειρά από αλλαγές, ο Ντιρκ της Ολλανδίας ηττήθηκε και θανατώθηκε, ο Αδαλβέρτος της Βρέμης έκλεισε ειρήνη με τον Βερνάρδο της Σαξονίας και συμμάχησε με τον Σβεν Β΄ της Δανίας. Με τη βοήθεια του Σβεν Β΄ και του Εδουάρδου του Ομολογητή ο Βαλδουίνος της Φλάνδρας πολιορκήθηκε από τη θάλασσα και στάθηκε ανίκανος να δραπετεύσει από τον αυτοκρατορικό στρατό. Ο πάπας από την Κολωνία αφόρισε τον Γοδεφρείδο και τον Βαλδουίνο που τον εγκατέλειψαν οι σύμμαχοι του και φυλακίστηκε από τον αυτοκράτορα.
Αποτυχημένες εκστρατείες στην Ουγγαρία
thumb|250px|right|Ο Ερρίκος Γ΄ πολιορκεί το [[Τίβολι, έγγραφο του 15ου αιώνα.]] Ο Ερρίκος Γ΄ ανέλαβε τρίτη εκστρατεία στην Ουγγαρία (1051) στην οποία συνετρίβη, τα στρατεύματα του δραπέτευσαν σε μια κοιλάδα που πήρε το όνομα "Οπλισμένη" χάρη στις πολλές πανοπλίες Γερμανών ιπποτών που βρέθηκαν. Στην Κάτω Λωρραίνη σημειώθηκαν νέες ταραχές, ο Λάμπερτ Β΄ του Λουβαίν και η Ριχίλδη του Αινώ χήρα του Χέρμαν του Αινώ και νέα νύφη του Βαλδουίνου ΣΤ΄ της Φλάνδρας προκάλεσαν συγκρούσεις. Ο Γοδεφρείδος ελευθερώθηκε και ξαναπήρε την Κάτω Λωρραίνη με στόχο να φέρει τη σταθερότητα στην περιοχή. Ανέλαβε τέταρτη εκστρατεία εναντίον της Ουγγαρίας (1052), πολιόρκησε την Μπρατισλάβα αλλά ηττήθηκε ξανά, οι Ούγγροι βύθισαν τα πλοία του στον Δούναβη. Ο Ερρίκος Γ΄ αποφάσισε να μην προχωρήσει σε νέα εκστρατεία στην Ιταλία, έστειλε έναν Σουηβικό στρατό να βοηθήσει τον πάπα αλλά κλήθηκε σύντομα πίσω. Ο Κορράδος Α΄ της Βαυαρίας κλήθηκε τα Χριστούγεννα του 1052 στο Μέρσεμπουργκ και εκθρονίστηκε από ένα συμβούλιο πριγκίπων για τη σύγκρουση του με τον Τζέμπχαρτ Γ΄ επίσκοπο του Ρέγκενσμπουργκ, ο Κορράδος Α΄ από τότε επαναστάτησε.
Τελευταίοι πόλεμοι στη Γερμανία
Ο μικρός γιος του Ερρίκος που γεννήθηκε στις 11 Νοεμβρίου 1050 ορκίστηκε βασιλιάς της Γερμανίας (26 Ιουνίου 1053), τον διόρισε δούκα της Βαυαρίας και πήγε να συνεννοηθεί με τους επαναστάτες. Ο Ερρίκος Γ΄ έστειλε άλλο έναν στρατό στη Νότια Ιταλία να βοηθήσει τον πάπα Λέων, οι Νορμανδοί εξεγέρθηκαν και δεν τον αναγνώριζαν επικυρίαρχο. Ο πάπας χωρίς υποστήριξη από τον Γουαϊμάρος που βρισκόταν σε σύγκρουση με τον Ερρίκο από το 1047 συνετρίβη στη "μάχη του Σιβιτάτε" (18 Ιουνίου 1053). Τον στρατό των Νορμανδών αποτελούσαν ο Ονφρουά της Απουλίας, ο μικρότερος αδελφός του Ροβέρτος Γυισκάρδος και ο Ριχάρδος Α΄ της Καπούα, οι Σουηβοί ύστερα από όλες αυτές τις ήττες διαλύθηκαν.
Ο Ερρίκος Γ΄ πήγε βόρεια για συνομιλίες με τον Καζιμίρ της Πολωνίας, μετέφερε τη Σιλεσία από τον Μπρετίσλαφ Α΄ στον Καζιμίρ αλλά ο Μπρετίσλαφ παρέμεινε πιστός στον αυτοκράτορα. Ο Ερρίκος έστεψε τον γιο του βασιλιά στο Άαχεν (17 Ιουλίου 1053) και στη συνέχεια βάδισε για τη Φλάνδρα όπου οι δύο Βαλδουίνοι είχαν εξεγερθεί ξανά. Ο Ιωάννης του Αράς που είχε καταλάβει το Καμπραί εκδιώχθηκε από τον Βαλδουίνο και ζήτησε βοήθεια από τον αυτοκράτορα, τον οδήγησε στη Φλάνδρα για να πείσει τον Λιουτπέρτο επίσκοπο του Καμπραί να του δώσει το κάστρο. Η εκστρατεία ήταν επιτυχής αλλά ο Λιουτπέρδος δεν πείστηκε. Ο Μπρετίσλαφ Α΄ ανέκτησε τη Σιλεσία αλλά πέθανε γρήγορα (1054), ο μαργράβος Αδαλβέρτος Μπάμπενμπερκ της Αυστρίας αντιστάθηκε επιτυχώς στις επιδρομές του Κορράδου και των Ούγγρων και ο Ερρίκος Γ΄ επέστρεψε στην αγαπημένη του πρωτεύουσα Γκόσλαρ για να συνεχίσει τις μεταρρυθμίσεις. Ο αυτοκράτορας διόρισε νέο πάπα τον Γκέµπχαρντ του Έιχστετ με το όνομα Πάπας Βίκτωρ Β΄, ήταν ο τελευταίος από τους τέσσερις Γερμανούς πάπες που διόρισε ο Ερρίκος.
Αιχμαλωσία της Βεατρίκης
thumb|250px|right|Τα αυτοκρατορικά ανάκτορα του [[Γκόσλαρ.]] Ο Ερρίκος κατέβηκε στην Ιταλία (1055) όπου ο σύμμαχος του Βονιφάτιος Γ΄ της Τοσκάνης πέθανε και η χήρα του Βεατρίκη του Μπαρ παντρεύτηκε τον Γοδεφρείδο της Κάτω Λωρραίνης (1054). Πριν την αναχώρηση τοποθέτησε τον σύμμαχο του Σπυτίνιεφ Β΄ δούκα της Βοημίας, ο Σπυτίνιεφ του έδωσε όρκο υποτέλειας και έμεινε πιστός στον αυτοκράτορα. Έφτασε στη Μάντοβα και συγκάλεσε πολλές Συνόδους, η μία από αυτές έγινε στη Ρονκάλια όπως έναν αιώνα αργότερα ο Φρειδερίκος Α΄ Βαρβαρόσσα (1158). Ο Γοδεφρείδος δεν έγινε δεκτός από τον λαό και επέστρεψε στη Φλάνδρα. Ο Ερρίκος Γ΄ συνάντησε τον πάπα στη Φλωρεντία, κατόπιν συνέλαβε τη Βεατρίκη της Λοθαριγγίας επειδή παντρεύτηκε έναν προδότη, η κόρη της Ματθίλδη της Κανόσα θα γίνει αργότερα η μεγαλύτερη εχθρός του γιου του. Ο μικρός γιος της Βεατρίκης Φρειδερίκος της Τοσκάνης αρνήθηκε να πάει στη Φλωρεντία και πέθανε πρόωρα σε λίγες μέρες. Ο Ερρίκος επέστρεψε στη Ζυρίχη και αρραβώνιασε τον μικρό του γιο με την Μπέρτα της Σαβοΐας κόρη του κόμητος Όθων της Σαβοΐας. Στη Γερμανία ξέσπασαν ταραχές, ο Τζέμπχαρτ του Ρέγκενσμπουργκ συμμάχησε με τον Κορράδο εναντίον του αυτοκράτορα, στο πλευρό τους ήταν επίσης ο Γουέλφος της Καρινθίας. Οι πηγές στη συνέχεια διαφέρουν, πολλοί γράφουν ότι οι συγκεκριμένοι ευγενείς συνωμότησαν εναντίον του αυτοκράτορα. Το τέλος τους ήταν σε κάθε περίπτωση άδοξο, ο Κορράδος πέθανε από πανώλη αμέσως μετά πέθανε και ο Γουέλφος, όλοι οι μεγάλοι εχθροί και σύμμαχοι του Ερρίκου Γ΄ ήταν νεκροί. Ο αρχιεπίσκοπος Χέρμαν της Κολωνίας πέθανε, ο Ερρίκος όρισε αντικαταστάτη του τον Άνο.
Το τέλος
Ακολούθησε τρίτη συνάντηση με τον Ερρίκο της Γαλλίας, ο Γάλλος βασιλιάς που δεν ήταν διάσημος για το θάρρος του αλλά είχε μεγάλη σωματική αντοχή προκάλεσε τον αυτοκράτορα σε προσωπική μονομαχία. Ο Ερρίκος Γ΄ δραπέτευσε τη νύχτα, πήγε βόρεια να κλείσει ειρήνη επειδή οι Σλάβοι είχαν εξεγερθεί όταν πέθανε ο Γουλιέλμος Α΄ του Μάισσεν. Στο δρόμο της επιστροφής αρρώστησε, στο νεκροκρέβατο του ζήτησε την απελευθέρωση της Βεατρίκης και της Ματθίλδης και πίστη στον μικρό γιο του σαν νέο βασιλιά παρουσία του πάπα. Ο Ερρίκος Γ΄ πέθανε πριν κλείσει τα 40 χρόνια (5 Οκτωβρίου 1056), το σώμα του τάφηκε στον Καθεδρικό ναό του Σπάιερ μαζί με τους προγόνους του, η καρδιά του μεταφέρθηκε στον αγαπημένο τόπο κατοικίας του Γκόσλαρ. Έμεινε στην ιστορία σαν ένας από τους ισχυρότερους Ρωμαίους αυτοκράτορες με μεγάλη αγάπη και σεβασμό από ολόκληρο τον λαό. Το μεγαλύτερο πρόβλημα που δημιούργησε ήταν η δεσποτική του κυριαρχία στην εκκλησία, θα δημιουργηθεί το κίνημα των μεταρρυθμιστών που θα φέρει τεράστια προβλήματα στη βασιλεία του γιου του. Ένωσε ολόκληρη τη Γερμανία εκτός από τη Σαξονία, τα εντυπωσιακά ανάκτορα του στο Γκόσλαρ ήταν το πιο διάσημο από τα δημιουργήματα του.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1036 τη Γκουνχίλντα της Δανίας, κόρη του Κνούτου Β΄ του Μεγάλου, βασιλιά της Δανίας, Νορβηγίας & Αγγλίας και είχε τέκνα:
Η Γκουνχίλντα απεβίωσε το 1038 και ο Ερρίκος Γ΄ έκανε δεύτερο γάμο το 1043 με την Αγνή του Πουατιέ, κόρη του Γουλιέλμου Ε΄ δούκα της Ακουιτανίας και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Αυτοκράτορες της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Βασιλείς της Βουργουνδίας Κατηγορία:Βασιλείς των Ρωμαίων Κατηγορία:Δούκες της Καρινθίας Κατηγορία:Οίκος των Σαλίων
Αγησίλαος Ζωγράφος
300px|μικρογραφία|δεξιά|Οι αδελφοί Ζωγράφου το 1930 ως πρωταθλητές Ελλάδας στην υδατοσφαίριση, με τον τερματοφύλακα και αρχηγό της ομάδας Στέλιο Δημητρίου στο μέσον. Ένας πέτυχε το τελευταίο τέρμα στο 4-1 επί του Ολυμπιακού στον τελικό.Ο Αγησίλαος Ζωγράφος ήταν Έλληνας αθλητής. Γεννήθηκε στην Αίγινα και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη.
Διετέλεσε μέλος του διοικητικού συμβουλίου της ΕΚΟΦ (σήμερα Κολυμβητική Ομοσπονδία Ελλάδος ΚΟΕ).
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της κολύμβησης Κατηγορία:Έλληνες υδατοσφαιριστές Κατηγορία:Κολύμβηση-επέκταση Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές Άρη Κατηγορία:Κολυμβητές Άρη
Μπίλυ Τζιν Κινγκ
Η Μπίλυ Τζιν Κινγκ (αγγλικά: Billie Jean King, 22 Νοεμβρίου 1943) είναι Αμερικανίδα πρώην αντισφαιρίστρια. Γεννήθηκε στο Λονγκ Μπιτς (Καλιφόρνια). Έχει κερδίσει 12 Grand Slam στα μονά, 16 Grand Slam στα διπλά γυναικών και 11 Grand Slam στα διπλά ανδρών-γυναικών.
Η Κινγκ δραστηριοποιείται ενάντια στον σεξισμό στον αθλητισμό και στην κοινωνία. Είναι γνωστή για τον αγώνα τένις «The Battle of the Sexes» το 1973, στον οποίο νίκησε τον Μπόμπι Ριγκς, πρώην πρωταθλητή στα μονά του Wimbledon. Η Κινγκ ίδρυσε τον Γυναικείο όμιλο τένις, το Ίδρυμα Γυναικών Στον Αθλητισμό, και την Παγκόσμια Ομάδα Τένις την οποία ίδρυσε με τον πρώην άντρα της Λόρενς Κινγκ.
Προσωπική ζωή
Η Μπίλι Τζιν Μοφίτ γεννήθηκε σε μια οικογένεια Μεθοδιστών, ο πατέρας της ήταν πυροσβέστης και η μητέρα της νοικοκυρά. Ο μικρότερός της αδερφός Randy Moffitt μεγάλωσε με την προοπτική να γίνει επαγγελματίας παίκτης του baseball, παίζοντας για 12 χρονιά για τους San Francisco Giants, Houston Astros , και Toronto Blue Jays.
Η Μπίλι Τζιν πήγε σχολείο στο Long Beach Polytechnic High School. Όταν αποφοίτησε, γράφτηκε στο Κρατικό Πανεπιστήμιο του Λος Άντζελες γιατί οι γονείς της δεν μπορούσαν να τη στείλουν στο Stanford ή στο University of Southern California. Παντρεύτηκε τον Lawrence King στο Long Beach της Καλιφόρνια στης 17 Σεπτεμβρίου του 1965. Το 1971 έκανε έκτρωση, όπως αποκάλυψε ο άντρας της, στο περιοδικό Ms. Magazine το 1972, χωρίς να έχει ρωτήσει προηγουμένως την Μπίλι.
Η Κινγκ αναφέρει το 1982 στην αυτοβιογραφία της ότι αποφάσισε να μην κρατήσει το παιδί γιατί πίστευε ότι ο γάμος της δεν ήταν τόσο ισχυρός ώστε να φέρει στον κόσμο ένα παιδί. Το ζευγάρι χώρισε το 1987.
Από το 1968 η Κινγκ συνειδητοποίησε ότι την ελκύουν οι γυναίκες, και το 1971 άρχισε μια ρομαντική σχέση με τη γραμματέα της Marilyn Barnett. Η Κινγκ δημοσιοποίησε τη σχέση της όταν της έκανε η γραμματέας της μήνυση για διατροφή τον Μάιο του 1981, κάνοντας την Κινγκ σαν την πρώτη γνωστή επαγγελματία αθλήτρια ομοφυλόφιλη.
Η Κινγκ δήλωσε ότι θέλει να αποσυρθεί από το αγωνιστικό τένις το 1981 αλλά δεν της επέτρεπε η αγωγή εναντίον της. «Με την αγωγή έχασα τα πάντα μέσα σε 24 ωρες 2εκ δολάρια ($4,685,756 σημερινά) το λιγότερο. Έπρεπε να συνεχίσει να αγωνίζεται για να πληρώνει τους δικηγόρους. Μέσα σε 3 μήνες πλήρωσε $500,000 [$1,171,439 σημερινά). Είχα σοκαριστεί.» Το 1998 η Κινγκ είπε ότι η Ναβρατίλοβα δεν την υποστήριξε εκείνη την εποχή όταν έγινε γνωστό ότι ήταν ομοφυλόφιλη, με αποτέλεσμα να μην έχουν καλή σχέση για περίπου 5 χρόνια. Μιλώντας για την αγωγή εναντίον της 26 χρόνια μετά η Κινγκ είπε: "Ήταν πολύ δύσκολα για μένα γιατί η αποκάλυψη της ομοφυλοφιλίας μου έγινε χωρίς να είμαι έτοιμη να τη γνωστοποιήσω. Το 50% των γκέι ανθρώπων γνωρίζουν ότι είναι γκέι μέχρι την ηλικία των 13 χρονών. Εγώ ήμουν στο άλλο 50%. Δεν θα είχα παντρευτεί τον Λάρι εάν το ήξερα. Δεν θα του το έκανα ποτέ. Ήμουν τρελά ερωτευμένη στα 21 μου."
Όσον αφορά στο προσωπικό κόστος του να κρύβει τη σεξουαλικότητά της για τόσα χρονιά, η Κινγκ είπε: Ήθελα να πω την αλήθεια στους γονείς μου για χρόνια, αλλά ήταν ομοφοβικοί και γι´αυτό το έκρυβα. Καθώς επίσης και το ότι κάποιοι μου είχαν πει ότι αν το έλεγα αυτό θα σήμανε και το τέλος του γυναικείου τουρνουά. Δεν μπορούσε να είναι χειρότερα, είχα γονείς ομοφοβικούς, ένα τουρνουά που θα πέθαινε εάν εγώ το έλεγα, ο κόσμος είναι ομοφοβικός και το ίδιο ήμουν και εγώ. Εάν μιλήσεις με γκέι, μπαϊσέξουαλ, λεσβίες και τρανς, καταλαβαίνεις ότι υπάρχει μεγάλη φοβία γύρω από το θέμα γιατί έτσι μας μεγάλωσαν. Ένας από τους στόχους μου ήταν να είμαι πάντα ειλικρινής με τους γονείς μου και αυτό δεν μπορούσα να το κάνω για πολύ καιρό. Προσπάθησα να φέρω το θέμα στο προσκήνιο αλλά δεν μπορούσα. Η μητέρα μου έλεγε ότι «εμείς δεν μιλάμε για τέτοια πράγματα», και έτσι σταματούσα κάθε συζήτηση. Κατέληξα να έχω διατροφική διαταραχή γιατί προσπαθούσα να μουδιάσω τα συναισθήματά μου. Χρειαζόμουν να παραδοθώ πολύ πιο νωρίτερα από όταν έγινε. Στην ηλικία των 51, ήμουν επιτέλους έτοιμη να μιλήσω με τους γονείς μου χωρίς να κομπιάζω τα λόγια μου μαζί τους. Αυτό ήταν ένα σημείο κλειδί για μένα γιατί σήμαινε ότι δεν είχα πια τύψεις.
Στης 19 Αυγούστου του 2009, της απονεμήθηκε το Presidential Medal of Freedom από τον πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα για το έργο της συνηγορίας της για τα δικαιώματα των γυναικών και την κοινωνία των λεσβιών, γκει, αμφισεξουαλικών, και τρανς. «Αυτή είναι μια ευκαιρία για μένα και για τις ΗΠΑ να πούμε ευχαριστώ για κάποιους από τους καλύτερους υπηκόους αυτής της χώρας καθώς και όλων των χωρών.» είπε ο Ομπάμα.
Είναι φίλη με τον Έλτον Τζον και ήταν φίλη και με τον Charles M. Schulz.
Η Κινγκ ζει στη Νέα Υόρκη και το Σικάγο με τη σύντροφό της Ιλάνα Κλος.
Στυλ παιξίματος και προσωπικότητα
Η Κινγκ έμαθε να παίζει τένις στα δημόσια γήπεδα του Long Beach, California. Ήταν επιθετική και κατέβαινε στο φιλέ με εξαιρετική ταχύτητα. Η Chris Evert, εντούτοις είπε για την Κινγκ «Η ανυπομονησία της είναι η αδυναμία της » Όσον αφορά στα κίνητρα της στη ζωή και το τένις, η Κινγκ είπε: "Όποια στιγμή είσαι ικανοποιημένος με τη μετριότητα, όποια στιγμή αφαιρείς τα κίνητρα από τους ανθρώπους, τότε έχεις χάσει. Είμαι τελειομανής πολύ περισσότερο από ότι είμαι ανταγωνιστική, και υπάρχει μεγάλη διαφορά σ’ αυτό. Με έχουν κατατάξει στις ανταγωνιστικές παίκτριες. Αλλά πάνω από όλα μου αρέσει να χτυπώ την μπάλα σωστά. Κάθε γυναίκα που θέλει να καταφέρει κάτι πρέπει να είναι επιθετική και δυνατή, αλλά Ο Τύπος δεν το βλέπει αυτό ποτέ, δεν βλέπει τα συναισθήματα, όταν δεν είσαι καλά κλπ." Σε μια συνέντευξη που έδωσε το 1984 και ήταν 40 χρονών η Κινγκ είπε: "Μερικές φορές όταν παρακολουθώ τη Martina (Navratilova), θυμάμαι πόσο ωραίο είναι να είσαι το No. 1. πιστέψτε με είναι το πιο ωραίο πράγμα στον κόσμο. Μην αφήσετε κανέναν να σας πείσει για το αντίθετο. Αλλά μετά σκέφτομαι τη συναισθηματική και σωματική προσπάθεια που απαιτείται για να είσαι το νούμερο 1 και συνειδητοποιώ ότι δεν είναι εκεί ποια. Και ξέρω ότι δεν πειράζει. Για το μόνο που έχω μετανιώσει είναι ότι είχα να κάνω τόσα πολλά εκτός των γηπέδων, αναρωτιέμαι πόσο καλύτερα θα τα είχα πάει εάν είχα να ασχοληθώ μόνο με το τένις.”
Η Julie Heldman, που έπαιζε συχνά με την Κινγκ αλλά ποτέ δεν ήταν φίλες είπε για την προσωπικότητα της: «Ένας από τους λόγους που δεν κάναμε παρέα με την Μπίλι Τζιν είναι ότι δεν ένιωθα πολύ δυνατή για να επιζήσω την υπερβάλλουσα προσωπικότητα της. Οι άνθρωποι αναφέρονται σε εμένα σαν την πιο έξυπνη. Θα σας πω όμως ότι η Μπίλι Τζιν ήταν η πιο έξυπνη από όλες όσες θα συναντήσετε. Ήταν αυτή που μπορούσε να διοχετεύσει τα πάντα προς τη νίκη, ήταν η πιο ολοκληρωμένη τενίστρια.» Η Kristen Kemmer Shaw, άλλη μια συχνή αντίπαλος της είπε: «Κάποια στιγμή ήμουν κοντά στην Μπίλι Τζιν όσο κάνεις άλλος. Αλλά όταν έφτασα στο σημείο που μπορούσα να τη διαβάσω καλά τότε άρχισε να απομακρύνεται από τη σχέση που είχαμε. Δεν ρίσκαρε να εμφανίζεται αδύναμη μπροστά σε κανέναν. Μου είχε πει μια φορά ότι αν θέλεις να είσαι η καλύτερη τότε δεν πρέπει να δείχνεις σε κανέναν τι αισθάνεσαι. Έτσι δεν μπορούν να σε πληγώσουν αν δεν ξέρουν.» Η Μπίλι Τζιν είπε μια φορά ότι «Η νίκη είναι φευγαλέα, η ήττα είναι για πάντα» Όσον αφορά την ποιότητα ενός πρωταθλητή του τεννις, η Κινγκ είπε: «Η διαφορά μεταξύ πως ήμουν στην κορυφή και πως ήμουν τα τελευταία χρόνια της καριέρας μου είναι ότι όταν ήμουν πρωταθλήτρια είχα την απόλυτη εμπιστοσύνη στον εαυτό μου. Όταν αποφάσιζα κάτω από πίεση ότι έπρεπε να παίξω με μια αδύναμη βολή –forehand στη γραμμή- ήμουν πεπεισμένη ότι θα τα καταφέρω. Όταν σήμαινε πολλά. Και περισσότερο από αυτό, σε έναν αγώνα, ήξερα την αδύναμη μπαλιά μου και ήξερα ότι ο αντίπαλος μου θα την προκαλούσε και ήξερα ότι θα αναγκαζόμουν να την αποκρούσω τις 4-5 φορές μέσα στον αγώνα. Λέγεται ότι οι πρωταθλητές παίζουν τους μεγάλους πόντους καλύτερα. Αυτό όμως δεν είναι όλο, παίζουν τις αδυναμίες τους ακόμα καλύτερα.»
Τον Μάιο του 1975 σε ένα άρθρο του Sports Illustrated για την Κινγκ, ο Frank Deford είπε ότι αναδείχθηκε σε σύμβολο του σεξ και είπε ότι: «η Μπίλι Τζιν κακαρίζει όταν το αναφέρεις αυτό-Εγώ με τα κοντά πόδια!! Αλλά είναι πρακτική και συνειδητοποιεί ότι αυτός που αγοράζει εισιτήριο για να δει τις γυναίκες με φούστα θέλει να βλέπει και το forehand.»
1959
Όταν η 15χρονη Μπίλι Τζιν προπονούνταν με την Junior Wightman Cup ομάδα, η Connolly Brinker κάλεσε την Μπιλυ Τζιν σε δείπνο και της είπε: «Κοιτά, θέλω μόνο να σου πω ότι ποτέ δεν θα τα καταφέρεις, γι’αυτό παράτα τα». 10 χρονιά μετά η Μπίλι Τζιν έμαθε την αλήθεια. Καθώς η Connolly Brinker παρακολουθούσε την ομάδα να προπονείται ρώτησε τον βοηθό του προπονητή ποια είχε την καλύτερη προοπτική, και αυτός απάντησε ότι την έχει η Tory Fretz η Connolly Brinker γέλασε και του έδειξε την Κινγκ, και είπε: «όχι, η μονή που έχει πραγματική πιθανότητα είναι αυτή»
1960
Το 1960, η Κίνγκ κέρδισε το πρώτο της τίτλο τουρνουά στους ενηλίκους στην Philadelphia and District Women's Grass Court Championships, κερδίζοντας την Karen Hantze Susman στους προημιτελικούς. Στο U.S. Championships, η Κινγκ έχασε στον 3ο γύρο από την έβδομη στην κατάταξη Bernice Carr Vukovich από τη Νότια Αφρική 7–5, 6–4. Η Κινγκ έχασε 4 σημαντικούς αγώνες από βετεράνες παίκτριες. Τον Μάιο έχασε στους προημιτελικούς του Southern California Championships 6–4, 2–6, 6–4 από την 43άχρονη Dorothy "Dodo" Cheney, η οποία ήταν η πρώτη Αμερικανίδα που κέρδισε στα μονά στο Australian Championships το 1938.
1961
Η Κινγκ εγινε γνωστή το 1961 όταν στην ηλικία των 17, κέρδισε στα γυναικεία διπλά στο Wimbledon στην πρώτη της προσπάθειά όταν έγινε αγωνιστικό ζευγάρι με την Κaren Hantze Susman.[3] Αν και δεν ήταν στην παγκόσμια κατάταξη η Κινγκ με την Susman κέρδισαν τις Renee Schuurman Haygarth και Sandra Reynolds Price στα προημιτελικά και τις τρίτες Margaret Court και Jan Lehane O'Neill στον τελικό. Στον 2ο γύρο στα μονά στο Wimbledon, η 5η Yola Ramírez Ochoa κέρδισε την Κινγκ σε έναν αγώνα 2 ημερών στο κεντρικό γήπεδο 11–9, 1–6, 6–2. Νωρίτερα τον ίδιο χρόνο η Κινγκ έχασε από την Susman στον τελικό των Southern California Championships αλλά υπερασπίστηκε τον τίτλο της στη Philadelphia και κέρδισε στα Pennsylvania Lawn Tennis Championships για πρώτη φορά. Η 4η Christine Truman Janes, κέρδισε την Κινγκ στον 2ο γύρο στο U.S. Championships 6–3, 3–6, 6–2.
1965
Στις αρχές του 1965, η Κινγκ συνέχισε την τρίμηνη τουρνέ στην Αυστραλία. Έχασε στον τελικό του South Australian Championships και στον 1ο γύρο του Western Australia Championships. Στο Federation Cup στη Μελβούρνη η Κινγκ κέρδισε την Ann Haydon Jones. Εντούτοις η Margaret Court κέρδισε την Κινγκ στον τελικό.
Γενική επισκόπηση
Από το 1966 μεχρι το 1975 η Κινγκ κέρδισε 32 από τα 39 Grand slam της καριέρας της, περιλαμβανομένων των 12 στα μονά, 9 από τα 16 στα διπλά και 10 από τα 11 στα μικτά διπλά. 6 από τα μονά Grand Slam ήταν στο Wimbledon, 4 στο U.S. Open, 1 στο French Open, και ένα στο Αυστραλιανό. Η Κινγκ έφτασε στους τελικούς των μονών Grand Slam σε 16 από τις 25 φορές και κέρδισε 12–4 νίκη-ήττα ρεκόρ σε αυτούς τους τελικούς. Στα 9 τουρνουά που δεν έφτασε στον τελικό έχασε 2 φόρες στον ημιτελικό και 5 φορές στους προημιτελικούς. Από το 1971 μέχρι το 1975 η Κινγκ κέρδισε 7 στα 10 Grand slam. Κέρδισε τα τελευταία 7 μονά Grand Slam στα οποία αγωνίστηκε, 6 από τα οποία κέρδισε όλα τα σετ, 4 από τα οποία είχε αντίπαλο την Evonne Goolagong Cawley. Όλα εκτός από 1 Grand Slam ήταν σε γρασίδι.
Το ρεκόρ της Κινγκ από το 1966 μέχρι το 1975 ήταν συγκρίσιμο με αυτό της Margaret Court, η κύρια αντίπαλός της εκείνη την περίοδο. Εκείνη την εποχή η Court κεδισε 31 από τους 64 Grand Slam τίτλους της, συμπεριλαμβανομένων των 12 μονών τίτλων από τα 24 Grand Slam. Η Court κερδισε 7 στα 12 Grand Slam τελικούς παίζοντας ενάντια στην Κινγκ. Η Κινγκ ήταν στο τέλος της χρονιάς το νούμερο 1. και θα ηταν για 6 χρόνια στο διάστημα μέχρι το 1975. το νο 2 σε 3 από αυτά τα χρονια και το νούμερο 3 για έναν χρόνο. Η Κινγκ κέρδισε 97 από 129 τίτλους στα μονά αυτό το διάστημα και ήρθε 2η σε 36 τουρνουά.
Παρά τα κατορθώματα της Κινγκ στα μεγαλύτερα τουρνουά του κόσμου, το κοινό της Αμερικής θυμάται περισσότερο τον αγώνα της με τον Bobby Riggs το 1973.
Ο Riggs ήταν ο καλύτερος άντρας παίκτης τη δεκαετίας του 1930 και 1940. Κέρδισε στα μονά στο Wimbledon το 1939, και ήταν στο νούμερο 1 το 1941, 1946 και 1947. Μετά αυτοαποκαλέστηκε τενίστας "καταφερτζής" που έπαιζε προωθούμενους από σπόνσορες αγώνες. Το 1973 υιοθέτησε το ρόλο του σωβινιστή άντρα. Υποστήριζε ότι οι αγώνες των γυναικών ήταν κατώτεροι των ανδρών που μέχρι και ο ίδιος ως 55χρονος μπορούσε να κερδίσει και τις καλύτερες γυναίκες παίκτριες. Προκάλεσε και κέρδισε τη Margaret Court 6–2, 6–1. Η Κινγκ που στο παρελθόν είχε απορρίψει προκλήσεις του δέχτηκε τελικά να παίξει εναντίον του.
Όπως ονομάστηκε «Η μάχη των Φύλων» το ματς μεταξύ Riggs-King έλαβε χώρα στο Houston Astrodome στο Texas στης 20 Σεπτεμβρίου του 1973. Ο αγώνας έλαβε πολλή διαφήμιση. Μπροστά σε 30,492 θεατές και παγκόσμια τηλεοπτική κάλυψη που εικάζεται ότι παρακολουθήθηκε από 50 εκατομμύρια κόσμο σε 37 χώρες, η Κινγκ κέρδισε τον Riggs 6–4, 6–3, 6–3. Ο αγώνας θεωρείται το πιο σημαντικό γεγονός στη γνωστοποίηση και τον σεβασμό του γυναικείου τένις. Η Κινγκ είπε: «Πίστευα ότι αυτός ο αγώνας θα μας πάει πισω 50 χρόνια εάν δεν κέρδιζα. Θα χαλούσα το τουρνουά γυναικών και θα επηρέαζε την αυτοεκτίμηση μας»
Τα τελευταία χρόνια, πολλοί πιστεύουν ότι άλλαξαν τους κανόνες του σερβίς για τον αγώνα αυτόν ούτως ώστε ο Riggs είχε ένα σερβίς στα δύο της Κινγκ, και ότι η Κινγκ μπορούσε να χτυπήσει την μπάλα στο γήπεδο των "διπλων" του αντιπάλου της. Στην πραγματικότητα όμως ο αγώνας παίχτηκε κανονικά.
1976
Αφού παρακολούθησε τον αγώνα μεταξύ της Chris Evert και Evonne [Goolagong] Cawley στον τελικό του Wimbledon: «αναρωτήθηκα, τί έκανα. Έτσι παρά την ηλικία μου και την εγχείρηση στο γόνατο, η μεγάλη κυρία επέστεψε.» Η Κινγκ είχε κάνει εγχείρηση στα γόνατα της για 3η φορά τον Νοέμβριο και αυτή τη φορά το δεξί και δεν έπαιξε για το υπόλοιπο της χρονιάς.
1977
Η Κινγκ πέρασε τους 3 πρώτους μήνες της χρονιάς αναρρώνοντας το δεξί της γονάτο. Στο Wimbledon στον 2ο γύρο, η Κινγκ έπαιξε με τη Maria Bueno για τελευταία φορά νικώντας με 6–2, 7–5. Στα προημιτελικά η Evert κέρδισε την Κινγκ για 1η φορά σε Grand Slam μονά και για 1η φορά σε γρασίδι 6–1, 6–2 μέσα σε 46 λεπτά. Η Evert είπε ότι ήταν ο καλύτερός της αγώνας σε γρασίδι μέχρι αυτό το σημείο στην καριέρα της, και η Κινγκ ειπε: "Έπαιξε όμορφο τένις. Δεν νομίζω ότι υπάρχουν πολλοί παίκτες που θα μπορούσαν να την κερδίσουν σήμερα. " Η Κινγκ είπε επίσης μετά το ματς: "Μπορεί να μπορώ να είμαι το νούμερο 8 αντί για το νούμερο 1. Σε αυτό το στάδιο, το να παίζω και μόνο είναι σαν να κερδίζω." Αλλά όταν τη ρώτησαν εάν θα αποσυρθεί είπε: "Να αποσυρθώ; Από το ανταγωνιστικό τένις; Αυτό είναι αστείο. Το μόνο που σημαίνει είναι ότι τώρα πρέπει να προσπαθήσω ακόμα περισσότερο. Και ψυχολογικά και σωματικά. Θα σκοτωθώ στην προσπάθεια τους επόμενους 6 μήνες. Είναι μια μακριά και εξουθενωτική διαδικασία. Θα υποφέρω, αλλά θα επανέλθω."
Η Evert επανέλαβε τη νίκη της του Wimbledon κατά της Κινγκ στα χωμάτινα γήπεδα του US Open, κερδίζοντας 6–2, 6–0. Η ήττα αυτή οδήγησε την Κινγκ να δηλώσει: "καλά θα κάνω να συνέλθω λίγο μέχρι τον Οκτώβριο ή Νοέμβριο το αργότερο. Πρέπει να πάρω αποφάσεις. Δεν είμαι πια 20 χρονών για να μπορώ να βγω έξω και να αλλάξω το παιχνίδι μου. Είναι οι τελευταίες 4 εβδομάδες που δεν με πονάει το γονάτο. Αλλά αν συνεχίσω έτσι, δεν θα'πρεπε να παίζω.» Το υπόλοιπο της χρονιάς, η η Κινγκ είχε ρεκόρ νίκες-ηττες 31-3, χάνοντας μόνο από την Evert, Dianne Fromholtz Balestrat, και Michelle Tyler Wilson.
Η Κινγκ κέρδισε 5 στα 8 τουρνουά που έλαβε μέρος. Κέρδισε την Navratilova και τις 4 φορές που έπαιξαν, συμπεριλαμβανομένου 3 στους 3 αγώνες σε συνεχόμενες εβδομάδες, και κέρδισε την πρωταθλήτρια του Wimbledon, Virginia Wade δυο φορές. Αρχίζοντας τον Σεπτέμβριο, η Κινγκ έπαιξε για 7 συνεχόμενες εβδομάδες. Έχασε από την Tyler στο 2ο γύρο του Palm Harbor, Florida και την Fromholtz Balestrat στους ημιτελικούς της Atlanta. Κέρδισε την Navratilova και την Wendy Turnbull στο Phoenix, χάνοντας μόνο με 4 πόντους από την Τurnbull στο 3ο σετ του τελικού. Την επόμενη εβδομάδα κέρδισε την Navratilova, Fromholtz Balestrat, και Stöve στο Sao Paulo. Η Κινγκ κέρδισε το Wightman Cup, κέρδισε την Navratilova στο τουρνουά στην Ιαπωνία, και την Wade στο Bremar Cup στο Λονδινο. Η Κινγκ είπε, «Δεν είχα ποτέ τόσο πολλές νίκες, ακόμα και όταν ήμουν πρωταθλήτρια στο Wimbledon. Στα 34 μου αισθάνομαι καλύτερα σωματικά από όταν ήμουν 24.»
1978
Η Κινγκ έπαιξε σε 10 τουρνουά στους 6 πρώτους μήνες. Στο Wimbledon, η Κινγκ έπαιξε με τραυματισμό στη φτέρνα και έχασε από την Evert στους προημιτελικούς για δεύτερη χρονιά με 6–3, 3–6, 6–2. Ο αγώνας ήταν στο σερβίς στο 3ο σετ με την Κινγκ να σερβίρει στα 2–3 (40–0) πριν η Evert κερδίσει 5 συνεχόμενους πόντους στο break serve. Η Κινγκ κέρδισε συνολικά 2 πόντους στα τελευταία 2 games. Η Κινγκ είπε μετά τον αγώνα «δεν νομίζω ότι η κινητικότητα μου ήταν καλή. Σωματικά η Evert σε εξουθενώνει εκτός και αν μπορέσεις να συμβαδίσεις. Είμαι πολύ απογοητευμένη. Ήθελα να παίξω καλά. Φυσικά δεν μπόρεσα και λόγω του τραυματισμού μου.»
1979
Στο 1ο μισό της χρονιάς του 1979, η Κινγκ έπαιξε σε έναν αγώνα, στα διπλά του Federation Cup απέναντι στην Ισπανία – λόγω της εγχείρησής της τον προηγούμενο χρόνο. Η Κινγκ επέστρεψε στα μονά για να προετοιμαστεί για το Wimbledon με το τουρνουά στο Chichester. Κέρδισε τη Martina Navratilova, σε 48-λεπτά στους προημιτελικούς με 6–1, 6–2, αλλά έχασε από την Evonne Goolagong Cawley στους ημιτελικούς με 1–6, 6–4, 10–8. με 7η θέση στην κατάταξη στο Wimbledon, η Κινγκ κέρδισε την Hana Mandlikova στον 4ο γύρο, αλλά έχασε στα 6 τελευταία game στον προημιτελικό από την 4η στην κατάταξη Tracy Austin με 6–4, 6–7(5), 6–2. Η Κινγκ έγινε ζευγάρι στα διπλά με την Navratilova στο Wimbledon για να κερδίσει το 20ο και τελευταίο τίτλο στο Wimbledon, ξεπερνώντας το ρεκόρ της Elizabeth Ryan που είχε 19 τίτλους μια μέρα μετά που κατέρρευσε η Ryan και πέθανε στα Wimbledon. (Η Ryan πέθανε σε ηλικία 87 στα γήπεδα του All England Lawn Tennis and Croquet Club στο Wimbledon, μια μέρα πριν σπάσει το ρεκόρ της η Κινγκ κερδίζοντας τον 20ο τίτλο. Η Ryan δεν ήταν διατεθειμένη να δει το ρεκόρ της να καταρρίπτεται, λέγοντας για την Κινγκ, «Αυτή η γυναικά προσπαθεί να σπάσει το ρεκόρ μου» Όταν ο παρουσιαστής Bud Collins προσπάθησε να κανονίσει συνέντευξη και με τις δυο παίκτριες στο Wimbledon το 1979, η Ryan αρνήθηκε. Η Κινγκ είπε γι’αυτό: «Πάντα μου άρεζε να βλέπω την Miss Ryan στο Wimbledon, και προσπαθούσα να είμαι φιλική μαζί της, αλλά αυτή δεν φαίνεται να ήθελε. Για έμενα δεν είναι προσωπικό. Σίγουρα θέλω αυτό το ρεκόρ, αλλά δεν προσπαθώ να κλέψω τίποτα από αυτήν.» Η Κινγκ είπε επίσης : «δεν υπάρχει αμφιβολία στο μυαλό μου ότι δεν ήθελα να ζει για να δει το ρεκόρ της να καταρρίπτεται. Ήταν 87, και το κατείχε για πολύ πολύ καιρό και το ήθελε μόνο για τον εαυτό της. Αλλά τα ρεκόρ υπάρχουν για να τα σπάμε».)
Στο US Open, η 9η πια Κινγκ έφτασε στους προημιτελικούς χωρίς να χάσει σετ, ενοχλώντας την 4η Virginia Wade 6–3, 7–6(4). Στους ημιτελικούς έπαιξε με την 1η Chris Evert; επειδή η Κινγκ υπέστη τραυματισμό από το προηγούμενο βράδυ που μια φίλη της την αγκάλιασε δυνατά στο λαιμό η Evert κέρδισε 6–1, 6–0, συμπεριλαμβανομένων των 11 games και 48 τελευταίων 63 πόντων. Αυτή ήταν η 8η συνεχής νίκη της Evert εναντίον της Κινγκ, με την Evert κατά τη διάρκεια αυτών των αγώνων να χάνει μόνο 1 σετ και 31 games και να κερδίζει τέσσερα 6–0 sets. Η Evert είπε μετά τον αγώνα, "Ψυχολογικά, αισθάνομαι πολύ καλά όταν παίζω μαζί της»
1980
Έπαιξε στο French Open για 1η φορά από όταν κέρδισε εκεί το 1972 και συμπλήρωσε το μονά της καριέρας της σε Grand Slam τίτλους. Ήταν 2η στην κατάταξη αλλά έχασε στους προημιτελικούς από την 5η Dianne Fromholtz Balestrat από την Αυστραλία με 6–1, 6–4.
Η Κινγκ έπαιξε μαζί με την Navratilova ζευγάρι στα διπλά για να κερδίσει το 39ο και τελευταίο της τίτλο Grand Slam στο US Open. Η Navratilova τότε αποφάσισε ότι χρειαζόταν άλλη για ζευγάρι της στα διπλά και άρχισε να παίζει με την Shriver αλλά αρνήθηκε να συζητήσει το θεμα με την Κινγκ. Η οποία αντιμετώπισε την Navratilova στη διάρκεια της άνοιξης του 1981, λέγοντας της, «Πες μου ότι ειμαι πολύ μεγαλη. Αλλά τουλάχιστον πες μου κάτι.» Η Navratilova αρνήθηκε να μιλήσει γι’αυτό.
Η Κινγκ έκανε εγχείρηση στο γόνατο τον Νοέμβριο στο San Francisco για να αφαιρέσει την επούλωση και τους χόνδρους των αρθρώσεων.
1983
Η Κινγκ αποσύρεται από το αγωνιστικό τένις στα μονά στο τέλος της χρονιάς.
Υπήρξε η μεγαλύτερη σε ηλικία WTA παίκτρια που κέρδισε στα 39 της χρονιά στο Birmingham. Η Kimiko Date Krumm, που κέρδισε το 2009 το Hansol Korea Open, ακολουθεί στην 2η θέση γιατί κέρδισε τον αγώνα μια μέρα πριν τα 39α γενέθλια της.
1984–1990
Η Κινγκ έπαιζε στα διπλά σποραδικά από το 1984 μέχρι το 1990. Όπου και παραιτήθηκε το Μάρτιο του 1990. Στο τελευταίο παιχνίδι στα διπλά με τη συμπαίκτρια της Jennifer Capriati, έχασαν στο 2ο αγώνα από τις Brenda Schultz-McCarthy και Andrea Temesvári 6–3, 6–2 στο τουρνουά Virginia Slims της Florida.
Επεκτείνοντας το επάγγελμα στο τένις
Πριν από την εποχή του 1968, η Κινγκ κέρδιζε $100 (73€) την εβδομάδα ως δασκάλα σε παιδική χαρά και φοιτήτρια στο Los Angeles State College όταν δεν έπαιζε σε τουρνουά.
Το 1967, η Κινγκ κατηγόρησε τη διοίκηση του the United States Lawn Tennis Association (USLTA) σε μια σειρά συνεντεύξεων ότι οι ενέργειές του USLTA είναι ντροπιαστικές, όταν δίνουν χρήματα κάτω από το τραπέζι στους κάλους παίκτες για να σιγουρέψουν τη συμμετοχή τους στα τουρνουά. Η Κινγκ υποστήριξε ότι αυτό είναι ανήθικο και διεφθαρμένο και οι αγώνες έχουν γίνει ελιτίστικοι (Ελιτισμός είναι η πεποίθηση κάποιων που πιστεύουν ότι είναι καλύτεροι από τους άλλους).
Τη δεκαετία του 70 η Κινγκ έκανε εκστρατεία για ίσα χρηματικά έπαθλα σε αντρικά και γυναικεία τουρνουά. Καθώς βελτιώθηκαν οι χρηματικές απολαβές των γυναικών χάρη στις προσπάθειες του ιδρυτή και εκδότη του περιοδικοί World Tennis, Gladys Heldman, η Κινγκ έγινε η 1η γυναικά αθλήτρια που κέρδισε πάνω από US$100,000 σε έπαθλα το 1971, ωστόσο οι ανισότητες συνεχιστήκαν. Η Κινγκ κέρδισε το US Open το 1972 αλλά έλαβε US$15,000 λιγότερα από τον νικητή του αντρικού Ilie Năstase. Δήλωσε ότι δεν θα παίξει την επόμενη χρονιά εάν δεν ήταν ίδιο το πόσο. Το 1973, το US Open ήταν το 1ο τουρνουά που ισοψήφησε το χρηματικό έπαθλο. Η Κινγκ υποστήριξε το επαγγελματικό τενις Virginia Slims γυναικών στη δεκαετία του 70 που ιδρύθηκε από τον Heldman και επιχορηγήθηκε από τον Joseph Cullman από Philip Morris. Όταν απογειώθηκε το τουρνουά η Κινγκ δούλεψε ακούραστα για να το προωθήσει αν και πολλές από τις παίκτριες δεν την υποστήριζαν «Για 3 χρονιά είχαμε 2 τουρνουά και αυτό γιατί οι [Martina] Navratilova και Olga Morozova έπαιζαν σε άλλα τουρνουά. Chris [Evert], Margaret [Court], και Virginia [Wade], άφησαν εμάς να κάνουμε την πρωτοπόρα δουλειά και δεν ήταν πολύ καλές μαζί μας. Αν γυρίσουμε πίσω και θυμηθούμε αυτά που έλεγαν, έπαιζαν για τη χαρά του παιχνιδιού, ενώ εμείς παίζαμε για τα κέρδη. Όταν όμως είχαμε υποστήριξη και χρηματικά έπαθλα έπαιζαν και αυτές μαζί μας- αναρωτιέμαι γιατί άραγε; Προσπάθησα να μην θυμώσω μαζί τους. Η συγχώρεση είναι μεγάλο πράγμα. Η δουλειά μας ήταν να έχουμε μια φωνή και να κερδίσουμε» Το 1973, η Κινγκ έγινε η 1η πρόεδρος στη γυναικεία ένωση -the Women's Tennis Association. Το 1974, αυτή, μαζί με τον σύζυγο της Larry King και τον Jim Jorgensen, ιδρύσαν το womenSports περιοδικό και άρχισαν το Women's Sports Foundation. Επίσης το 1974, η Κινγκ βοήθησε στην ίδρυση του World TeamTennis. Έγινε η κύρια επίτροπος το 1982. Η Κινγκ είναι μέλος του Board of Honorary Trustees του Sports Museum of America,το οποίο άνοιξε το 2008. Στο μουσείο επίσης βρίσκεται το Billie Jean King International Women's Sports Center.
Προπονήτρια εθνικών ομάδων
Στα μέσα του 1990, η Κing έγινε η αρχηγός ομάδας του United States Fed Cup και προπονητής του γυναικείου Olympic tennis squad. Οδήγησε τις Ηνωμένες πολιτείες στο Fed Cup championship το 1996 και βοήθησε την Lindsay Davenport, Gigi Fernández, και Mary Joe Fernandez να κερδίσουν Ολυμπιακά χρυσά μετάλλια. Το 2002, η Κινγκ έδιωξε την Capriati από την Fed Cup team, λέγοντας ότι η Capriati παρέβηκε τους κανονισμούς που απέτρεπαν να παίρνει μαζί της προσωπικό προπονητή. Οι απόψεις διχάστηκαν με πολλούς υποστηρικτές της απόφασης της Κινγκ, και άλλους που πίστευαν ότι ήταν πολύ σκληρή, ειδικά όταν η Monica Seles και η Lisa Raymond έχασαν από τις κατώτερες στην κατηγορία Αυστριακές Barbara Schett και Barbara Schwartz. Την επόμενη χρόνια, η Zina Garrison ανέλαβε τη δουλειά της Κινγκ σαν αρχηγός της ομάδας του Fed Cup.
Grand Slam μονά τουρνουά
Ο θρίαμβος της Κινγκ στο French Open το 1972 τη μετέτρεψε στην 5η γυναίκα στην ιστορία του παγκόσμιου τένις που κέρδισε και τα 4 Grand slam την ίδια χρονιά. Όπως λέγετε "career Grand Slam." (4 ακόμα γυναίκες το έχουν κάνει μετά την Κινγκ.) Η Κινγκ κέρδισε επίσης το αντίστοιχο στα mixed doubles. Στα γυναικεία διπλά το μόνο που δεν έχει πάρει είναι το Australian Open. Η Κινγκ κέρδισε 20 τίτλους στο Wimbledon : 6 μονά, 10 διπλά γυναικών και 4 mixed doubles. (Martina Navratilova επίσης έχει 20 τίτλους στο Wimbledon.) Η Κινγκ έπαιξε σε 51 Grand Slam μονά από το 1959 μέχρι το 1983: Ένας δείκτης της δύναμης του μυαλού της Κινγκ σε σημαντικά σημεία των αγώνων στα Grand Slam μονά τουρνουά ήταν το 11-2 ρεκόρ σε deuce third sets, π.χ. 3ο σετ που ερχόταν σε ισοπαλία 5-5 πριν τελειώσει.
Τίτλοι στα μονά και χρήματα έπαθλα.
Η Κινγκ κέρδισε 129 τίτλους στα μονά, και τα χρηματικά της έπαθλα ανέρχονται σε US$1,966,487.(1,439,864,38€)
Βραβεία και φόροι τιμής
το 1972, η Κινγκ κηρύχτηκε η 1η τενίστρια σαν Sportsman of the Year. Έγινε επίσης και η 1η γυναίκα αθλήτρια ποτέ που έλαβε αυτήν την τιμή. το 1975, το περιοδικό Seventeen βρήκε την Κινγκ σαν την πιο θαυμασμένη γυναίκα στον κόσμο σε ένα γκάλοπ των αναγνωστών της.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανίδες αθλήτριες της αντισφαίρισης Κατηγορία:Νικητές του Γουίμπλεντον Κατηγορία:ΛΟΑΤ πρόσωπα από τις ΗΠΑ Κατηγορία:Αμερικανοί φεμινιστές
Αρχοντία της Τερβουνίας
Η Αρχοντία ή Αρχοντάτο της Τερβουνίας ήταν διοικητική διαίρεση, κατώτερη από το Θέμα, της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας στη σημερινή Ερζεγοβίνη. Διοικητής ήταν ο "Άρχοντας" ο οποίος στη συγκεκριμένη περίπτωση ήταν γηγενής, ντόπιος, αριστοκράτης.
Το αρχοντάτο δημιουργήθηκε μετά το 1018 και την ανακατάληψη της περιοχής από τους βυζαντινούς και τον Βασίλειο Β΄, ο οποίος διατήρησε τα κρατίδια που κατέλαβε και τα ενέταξε στην αυτοκρατορία σαν αρχοντάτα. Μέχρι το 1043 η περιοχή είχε καταληφθεί από τη Σερβική Αυτοκρατορία.
Η αρχοντία περιελάμβανε δύο περιοχές, την Τερβουνία και την Καναλή, Τερβουνίτες και Καναλίτες οι κάτοικοι, επεκτείνεται από το Κάστρο Δεκατέρων που ήταν η έδρα του άρχοντα, μέχρι το Ραούσιον και στα ορεινά πλησιάζει τη Σερβία. Κατοικημένα χωριά, κάστρα, αναφέρονται την ίδια εποχή το Δεκατέρε, ο Όρμος, η Ρίσενα, το Λουκάβετε και η Ζετλίβη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχοντάτα της Βυζαντινής αυτοκρατορίας Αρχοντια της Τερβουνιας Κατηγορία:11ος αιώνας στη Σερβία‎ Κατηγορία:Ιστορία της Ερζεγοβίνης
Γεώργιος Αννινός
Ο Γεώργιος Αννινός ήταν Έλληνας κολυμβητής. Αγωνίστηκε στους θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1896 στην Αθήνα.
Σταδιοδρομία
Ο Αννινός αγωνίστηκε στα 100 μ. ελεύθερο στυλ. Ο χρόνος και η θέση του είναι άγνωστοι, αν και δεν τερμάτισε στις 2 πρώτες θέσεις.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κολυμβητές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896 Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της κολύμβησης Κατηγορία:Έλληνες κολυμβητές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 1982-83
Το Κύπελλο Κύπρου 1982-83 ήταν η 41η έκδοση του Κυπέλλου Κύπρου. Νικήτρια ήταν η Ομόνοια για έβδομη φορά στην ιστορία της.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο κύπελλο Κύπρου 1982-83 συμμετείχαν οι 14 ομάδες του πρωταθλήματος Α΄ κατηγορίας 1982-83, οι 14 ομάδες του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας 1982-83 και οι 14 ομάδες του πρωταθλήματος Γ΄ κατηγορίας 1982-83.
Διεξήχθη σε 6 γύρους. Διεξήχθη με το σύστημα νοκ-άουτ. Σε κάθε γύρο έγιναν μονοί αγώνες στην έδρα της ομάδας που είχε κληρωθεί ως γηπεδούχος. Στον επόμενο γύρο προκρινόταν η ομάδα που πετύχαινε τα περισσότερα τέρματα. Σε περίπτωση που ένας αγώνας έληγε ισόπαλος, ακολουθούσε ημίωρη παράταση. Αν και μετά τη λήξη της παράτασης το αποτέλεσμα εξακολουθούσε να ήταν ισόπαλο, γινόταν επαναληπτικός αγώνας στην έδρα της φιλοξενούμενης ομάδας. Αν το αποτέλεσμα ήταν ισόπαλο, ακολουθούσε ημίωρη παράταση. Αν και μετά τη λήξη της παράτασης το αποτέλεσμα εξακολουθούσε να ήταν ισόπαλο, ακολουθούσε εκτέλεση πέναλτι.
Ο τελικός ήταν μονός.
Η κυπελλούχος ομάδα είχε το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης ποδοσφαίρου 1983-84.
Προκριματικός γύρος
Στον προκριματικό γύρο συμμετείχαν οι 14 ομάδες του πρωταθλήματος Γ΄ κατηγορίας 1982-83 και 6 από τις 14 ομάδες της Β΄ κατηγορίας 1982-83 (οι 6 τελευταίες ομάδες της βαθμολογίας την ημέρα της κλήρωσης).
Α΄ γύρος
Στον Α΄ γύρο συμμετείχαν οι ομάδες που προκρίθηκαν από τον προκριματικό γύρο, οι ομάδες του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας 1982-83 που δεν συμμετείχαν στον προκριματικό γύρο και όλες οι ομάδες του πρωταθλήματος Α΄ κατηγορίας 1982-83.
Προημιτελικά
Στην προημιτελική φάση συμμετείχαν οι ομάδες που προκρίθηκαν από τον Β΄ γύρο.
Ημιτελικά
Στην ημιτελική φάση συμμετείχαν οι ομάδες που προκρίθηκαν από την προημιτελική φάση.
Τελικός
Στον τελικό προκρίθηκαν η Ομόνοια και η Ένωσις Νέων Παραλιμνίου. Ο τελικός διεξήχθη στις 28 Μαΐου 1983 στο Τσίρειο Στάδιο στη Λεμεσό. Νικήτρια ήταν η Ομόνοια με σκορ 2-1.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Κύπελλο Κύπρου (ποδόσφαιρο ανδρών) Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 1982-1983
Καφέ Γκρίνσταϊντλ
right|thumb|300px|Καφέ Γκρίνσταϊντλ Το Καφέ Γκρίνσταϊντλ (Cafe Griensteidl), ένα από τα πιο ιστορικά καφενεία της Βιέννης, βρίσκεται στο κέντρο της αυστριακής πρωτεύουσας, στη Μιχαέλερπλατς (Michaelerplatz) αριθ. 2, με θέα από τα παράθυρά του το μεγαλοπρεπές Ανάκτορο των Αψβούργων Αυτοκρατόρων, το Ανάκτορο Χόφμπουργκ (Hofburg), καθώς και το μοντερνιστικής αρχιτεκτονικής οικοδόμημα Λως Χάους (Looshaus).
Ιστορικό του Καφέ Γκρίνσταϊντλ
Το Καφέ Γκρίνσταϊντλ εγκαινιάστηκε το 1844 από τον ιδρυτή του Χάινριχ Γκρίνσταϊντλ (Heinrich Griensteidl), που φέρει το όνομά του, και αποτέλεσε μέχρι τα τέλη του 19ου αιώνα ένα από τα πιο δημοφιλή καφέ (kaffeehaus) της αυστριακής πρωτεύουσας.
Κατέχει ιδιαίτερη θέση στην ιστορία της Βιέννης, ως κέντρο μοντερνισμού της λογοτεχνικής βιεννέζικης πρωτοπορίας, αλλά και τόπος συγκέντρωσης ομάδων πολιτικής αμφισβήτησης, ιδιαίτερα κατά την επανάσταση του 1848 - 49, που αποσκοπούσε στην ανατροπή της κληρονομικής δυναστείας των Αψβούργων αυτοκρατόρων. Ήταν ακόμη το καφέ που σύχναζαν οι ηθοποιοί από το γειτονικό Μπούργκτεατερ (Burgtheater), το Εθνικό Θέατρο της Βιέννης. Τακτικός θαμώνας του ήταν και ο διάσημος Γερμανός συνθέτης Ρίχαρντ Στράους.
Όταν το 1897 διαδόθηκε, ότι το Καφέ Γκρίνσταϊντλ επρόκειτο να κλείσει, ο συγγραφέας Κάρλ Κράους έγραψε ένα σατιρικό δοκίμιο με τον τίτλο "Η λογοτεχνία κατεδαφίστηκε" (Die Demolierte Literatur). Κι όταν πράγματι κατεδαφίστηκε την ίδια χρονιά, οι λογοτεχνικές ομάδες της πόλης μετακόμισαν στο κοντινό Καφέ Τσεντράλ (Cafe Central), που έγινε εφεξής το κέντρο της καλλιτεχνικής δραστηριότητας.