cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Εθνική Κεντρική Βιβλιοθήκη
Αποστολἠ
Η Εθνική Κεντρική Βιβλιοθήκη είναι η μόνη εθνική βιβλιοθήκη στην Ταϊβάν. Η αποστολή της είναι η απόκτηση και η διατήρηση  εθνικών εκδόσεων  για κρατική, ερευνητική και δημόσια χρήση. Η Συλλογή Σπανίων Βιβλίων που διαθέτει η βιβλιοθήκη είναι μία από τις κορυφαίες συλλογές κινεζικών βιβλίων και χειρογράφων στον κόσμο. Η βιβλιοθήκη βοηθά επίσης την έρευνα, χορηγεί εκπαιδευτικές δραστηριότητες, προωθεί τη βιβλιοθηκονομία, πραγματοποιεί δραστηριότητες διεθνών ανταλλαγών και ενισχύει τη συνεργασία μεταξύ εγχώριων και ξένων βιβλιοθηκών. Η βιβλιοθήκη υποστηρίζει επίσης τη Σινολογική έρευνα μέσω του συνδεδεμένου Κέντρου Κινεζικών Σπουδών (CCS). Ως ερευνητική βιβλιοθήκη, η NCL ενθαρρύνει τα μέλη του προσωπικού να διεξάγουν έρευνες σε εξειδικευμένους τομείς. Η NCL συνεργάζεται επίσης με εκδότες και άλλες βιβλιοθήκες για να αναπτύξει τον ρόλο της ως κορυφαίου κέντρου για πόρους και υπηρεσίες γνώσης και πληροφοριών στην Ταϊβάν.
Οργάνωση
Μετά από την αναθεώρηση του οργανικού νόμου της 31ης Ιανουαρίου 1996, η NCL αναδιοργανώθηκε διοικητικά στις ακόλουθες υπηρεσίες:
Γραφείο Γενικού Διευθυντή, Τμήμα Αποκτήσεων, Τμήμα Καταλογογράφησης, Τμήμα Υπηρεσιών Αναγνώστη, Τμήμα Υπηρεσιών Αναφοράς, Τμήμα Ειδικών Συλλογων, Τμήμα Πληροφοριών, Τμήμα Καθοδήγησης, Τμήμα Ερευνών, Κέντρο ISBN, Κέντρο Βιβλιογραφικών Πληροφοριών, Κέντρο Ερευνών Σινολογίας, Τμήμα Διεθνών Ανταλλαγών και Εκδόσεων, Τμήμα Γενικών Υποθέσεων, Λογιστικό Γραφείο, Γραφείο Προσωπικού, Γραφείο Δεοντολογίας Δημόσιας Διοίκησης.
Παραπομπές
Τα Κατηγορία:Εταίροι της Παγκόσμιας Ψηφιακής Βιβλιοθήκης
Γάιος Ιούλιος Καίσαρ Στράβων
Ο Γάιος Ιούλιος Καίσαρ Στράβων "Βοπίσκος" (π. 131 - 87 π.Χ.) ήταν ο μικρότερος γιος του Λεύκιου Ιουλίου Καίσαρα ΙΙΙ (γιου του Σέξτου Ιουλίου Καίσαρα ΙΙ υπάτου το 157 π.Χ.) και της Ποπιλλίας και ο μικρότερος αδελφός τού Λεύκιου Ιουλίου Καίσαρα IV υπάτου το 90 π.Χ. Το παρωνύμιό του Στράβων υποδηλώνει ότι ήταν πιθανώς αλλοίθωρος και το ψευδώνυμο "Βοπίσκος" υποδηλώνει ότι ήταν ο ένας από τους διδύμους που επέζησε.
Το 103 π.Χ. βρισκόταν σε μία επιτροπή για την εποπτεία της εφαρμογής του Lex frumentaria, ενός αγροτικού νομοσχεδίου που προτάθηκε από τον τριβούνο Λεύκιο Αππουλήιο Σατουρνίνο. Ο Στράβων έγινε pontifex (αρχιερέας) το 99 π.Χ., ταμίας (quaestor) το 96 π.Χ. και ένας αγορανόμος (aedilis) το 90 π.Χ.
Στη μέση του Κοινωνικού Πολέμου, ο Στράβων διεκδίκησε την υπατεία, παρόλο που δεν είχε γίνει ακόμη πραίτωρ. Η υποψηφιότητά του απορρίφθηκε από τον τριβούνο Πόπλιο Σουλπίκιο Ρούφο, με αποτέλεσμα να γίνουν συγκρούσεις στους δρόμους τον Δεκέμβριο του 89 π.Χ. Όταν απολύθηκε ο Στράβωνας, ο Σύλλας και ο Κουίντος Πομπήιος Ρούφος εξελέγησαν ύπατοι το 88 π.Χ.
Μαζί με τον αδελφό του σκοτώθηκε στους δρόμους από αντάρτες του Μαρίου μετά τον εμφύλιο πόλεμο το 87 π.Χ. Σύμφωνα με τον Τ. Λίβιο, τα κεφάλια τους εκτέθηκαν σε πασσάλους στο Βήμα αγορητών (Ρόστρα) της Αγοράς.
Ο Γ. Ι. Καίσαρ Στράβων έγραψε τουλάχιστον τρεις τραγωδίες με ελληνικά θέματα. Αυτά τα έργα ήταν ο Άδραστος, η Τέκμησσα και ο Τεύτρης. Μόνο θραύσματα των έργων διασώζονται. Σύμφωνα με τον Μ. Τ. Κικέρωνα ήταν ένας ρήτορας γνωστός για το πνεύμα και το χιούμορ του. Ο Κικέρων δημοσίευσε έναν διάλογο που ονομάζεται De Oratore (O Ρήτορας), στον οποίο ο Στράβων εξηγεί γιατί το χιούμορ είναι σημαντικό στην ομιλία.
Ήταν θείος του Λεύκιου Ιούλιου Καίσαρα V (υπάτου το 64 π.Χ.), της Ιουλίας Αντωνίας και μεγάλος θείος του Μάρκου Αντωνίου στρατηγού.
Αικατερίνη του Μεκλεμβούργου
H Αικατερίνη, γερμ. Catherine von Mecklenburg (1487 - 6 Ιουνίου 1561) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν κόρη του δούκα του Μεκλεμβούργου και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Σαξονίας.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1512 τον Ερρίκο Δ΄ των Βέττιν δούκα της Σαξονίας και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Μεκλεμβούργου Κατηγορία:Δούκισσες της Σαξονίας Κατηγορία:Μαργραβίνες του Μάισσεν
Βασίλης Κουμπής
Ο Βασίλης Κουμπής (Πάτρα 6 Ιουνίου 1942 - Αθήνα 17 Νοεμβρίου 2003) ήταν Έλληνας τραγουδοποιός.
Σύντομο βιογραφικό
Κατηγορία:Έλληνες τραγουδοποιοί Κατηγορία:Απόφοιτοι του Ωδείου Αθηνών
Επίγονος ο Θεσσαλονικεύς
Ο Επίγονος ο Θεσσαλονικεύς ή Επίγονος Επιγραμματικός ήταν αρχαίος Έλληνας επιγραμματοποιός. Του αποδίδονται 2 έργα στην Ελληνική Ανθολογία, εκ των οποίων το ένα (AP IX 260) ο μεν Πλανούδης αποδίδει σε αυτόν, ενώ η Παλατινή Ανθολογία το αποδίδει στον ποιητή του 2ου αιώνα μ.Χ (κάτι που θεωρείται πιο πιθανό).
Το σωζόμενο επίγραμμά του (Παλατινή Ανθολογία, βιβλίο 9, επίγραμμα 261 - AP IX 261) ακολουθεί παρακάτω:
The Essential Michael Jackson
right|thumb|200px|Εξώφυλλο του άλμπουμ
Το The Essential Michael Jackson είναι ένα απάνθισμα greatest hits (2005), η οποία κυκλοφόρησε από τη Legacy Recordings ως μέρος της σειράς The Essential. Το απάνθισμα, το οποίο έχει δύο δίσκους, περιέχει 38 κομμάτια του Μάικλ Τζάκσον, από της ημέρες του στη Motown με τους Τζάκσον 5 έως το hit You Rock My World (2001). Κυκλοφόρησε στις 19 Ιουλίου 2005 στις ΗΠΑ (κυκλοφόρησε μια μέρα νωρίτερα στο Ηνωμένο Βασίλειο).
Στις 26 Αυγούστου 2008, το The Essential Michael Jackson 3.0 κυκλοφόρησε στις ΗΠΑ ως Limited Edition συμπεριλαμβάνοντας ένα επιπρόσθετο δίσκο με 7 νέα τραγούδια του Τζάκσον. Μια επανακυκλοφορία του άλμπουμ ως The Hits ήταν προγραμματισμένη για τις 6 Ιουλίου 2009, αλλά ακυρώθηκε εξαιτίας του θανάτου του Τζάκσον. Έως το 2009, το άλμπουμ έγινε 2x πλατινένιο στις ΗΠΑ, και υπολογίζεται ότι πώλησε 7 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως, και έγινε το καλύτερο σε πωλήσεις άλμπουμ της σειράς The Essential της Sony.
Παγκόσμια έκδοση
Δίσκος 1
Δίσκος 2
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
κατηγορία:Απανθίσματα του Μάικλ Τζάκσον
Ζαν Λερέ
Ο Ζαν Λερέ (γαλλικά: Jean Leray, γεννήθηκε στις 7 Νοεμβρίου 1906 και απεβίωσε στις 10 Νοεμβρίου 1998) ήταν Γάλλος μαθηματικός, ο οποίος ασχολήθηκε τόσο με τις μερικές διαφορικές εξισώσεις όσο και με την αλγεβρική τοπολογία.
Ζωή και σταδιοδρομία
Γεννήθηκε στο Chantenay-sur-Loire (σήμερα τμήμα της Νάντης). Σπούδασε στην École Normale Supérieure από το 1926 έως το 1929. Έλαβε το διδακτορικό του το 1933. Το 1934 ο Λερέ δημοσίευσε μια σημαντική εργασία που θεμελίωσε τη μελέτη των ασθενών λύσεων των εξισώσεων Navier-Stokes. Την ίδια χρονιά, μαζί με τον Ιούλιο Σόντερ ανακάλυψαν ένα τοπολογικό αναλλοίωτο, που σήμερα ονομάζεται βαθμός Λερέ-Σόντερ, το οποίο εφάρμοσαν για να αποδείξουν την ύπαρξη λύσεων για τις μερικές διαφορικές εξισώσεις που στερούνται μοναδικότητας.
Από το 1938 έως το 1939 ήταν καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Νανσί. Δεν εντάχθηκε στην ομάδα Μπουρμπακί, αν και ήταν κοντά με τους ιδρυτές της.
Το κύριο έργο του στην τοπολογία πραγματοποιήθηκε ενώ βρισκόταν σε στρατόπεδο αιχμαλώτων πολέμου στο Έντελμπαχ της Αυστρίας από το 1940 έως το 1945. Έκρυψε την εξειδίκευσή του στις διαφορικές εξισώσεις, φοβούμενος ότι οι συνδέσεις του με τα εφαρμοσμένα μαθηματικά θα μπορούσαν να τον αναγκάσουν να αναλάβει πολεμική δράση.
Το έργο του Λερέ κατά την περίοδο αυτή αποδείχθηκε καθοριστικό για την ανάπτυξη των φασματικών ακολουθιών και των κυψελών. Στη συνέχεια αναπτύχθηκαν από πολλούς άλλους, και το καθένα ξεχωριστά έγινε ένα σημαντικό εργαλείο στην ομολογική άλγεβρα.
Επέστρεψε στην εργασία πάνω στις μερικές διαφορικές εξισώσεις από το 1950 περίπου.
Ήταν καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού από το 1945 έως το 1947 και στη συνέχεια στο κολλέγιο της Γαλλίας μέχρι το 1978.
Βραβεία
Του απονεμήθηκε το βραβείο Μαλάξα (Ρουμανία, 1938), το Μεγάλο Βραβείο Μαθηματικών Επιστημών (Γαλλική Ακαδημία Επιστημών, 1940), το Βραβείο Φελτρινέλι (Accademia dei Lincei, 1971), το Βραβείο Βολφ στα Μαθηματικά (Ισραήλ, 1979) και το Χρυσό Μετάλλιο Λομονόσοφ (Μόσχα, 1988). Εξελέγη μέλος της Αμερικανικής Ακαδημίας Τεχνών και Επιστημών και της Αμερικανικής Φιλοσοφικής Εταιρείας το 1959 και της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των Ηνωμένων Πολιτειών το 1965.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μαθηματικοί αναλυτές Κατηγορία:Μαθηματικοί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Μαθηματικοί του 21ου αιώνα Κατηγορία:Γάλλοι μαθηματικοί
Άγιος Στέφανος Λακωνίας
Ο Άγιος Στέφανος είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Νομίων, της δημοτικής ενότητας και δήμου Μονεμβασίας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λακωνίας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Επιδαύρου Λιμηράς του νομού Λακωνίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου.
Γεωγραφία
Ο Άγιος Στέφανος είναι πεδινός οικισμός της νοτιοανατολικής Λακωνίας, στη χερσόνησο Επιδαύρου Λιμηράς. Βρίσκεται νότια της Μονεμβασιάς, κοντά στον βόρειο μυχό του κόλπου Επιδαύρου Λιμηράς και στην επαρχιακή οδό Μονεμβασίας-Νεαπόλεως, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 80. Απέχει 93 χλμ. περίπου ΝΑ. της Σπάρτης (μέσω Σκάλας).
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1845 ως Χατζάλαγα και προσαρτήθηκε στον δήμο Μονεμβασίας του νομού Λακωνίας. Το 1899 εντάχθηκε στον νομό Λακεδαίμονος και το 1909 υπήχθη οριστικά στον νομό Λακωνίας. Το 1912 αποσπάστηκε από τον δήμο Μονεμβασίας και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Νομίων. Το 1928 μετονομάστηκε σε Άγιος Στέφανος. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Νομίων και προσαρτήθηκε στον δήμο Μονεμβασίας.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λακωνίας Κατηγορία:Δήμος Μονεμβασιάς
Εκλογική περιφέρεια Δράμας
Η εκλογική περιφέρεια Δράμας είναι μια από τις 59 εκλογικές περιφέρειες της Ελλάδας. Είναι μία από τις πέντε εκλογικές περιφέρειες της μείζονος περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Η εκλογική περιφέρεια Δράμας αντιπροσωπεύει 114.364 δημότες και περιλαμβάνει τους δήμους Δράμας, Δοξάτου, Κάτω Νευροκοπίου, Παρανεστίου και Προσοτσάνης. Αντιστοιχεί σε 3 έδρες στο Κοινοβούλιο, με βάση τους εγγεγραμμένους ψηφοφόρους, όπως προέκυψε από την απογραφή του 2021.
Δήμοι και Ψηφοφόροι
Στην Εκλογική περιφέρεια Δράμας υπάγονται πέντε καλλικρατικοί δήμοι:
Βουλευτικές εκλογές
Στον πίνακα περιλαμβάνονται τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών από το 1996 και μετά στην εκλογική περιφέρεια Δράμας. Συγκεκριμένα παρουσιάζονται ο αριθμός ψήφων και το ποσοστό που συγκέντρωσαν τα πέντε πρώτα κόμματα στην περιφέρεια, καθώς και ο αριθμός των εδρών που εξασφάλισαν σε παρένθεση.
Ευρωεκλογές
Στον πίνακα περιλαμβάνονται τα αποτελέσματα των εκλογών για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο από το 1999 και μετά στην εκλογική περιφέρεια Δράμας. Συγκεκριμένα παρουσιάζονται ο αριθμός ψήφων και το ποσοστό που συγκέντρωσαν τα πέντε πρώτα κόμματα στην περιφέρεια.
Δημοψηφίσματα
Στον πίνακα περιλαμβάνονται τα αποτελέσματα των δύο δημοψηφισμάτων που διεξήχθησαν μετά τη Μεταπολίτευση (μορφή του Πολιτεύματος το 1974 και έγκριση ή απόρριψη της πρότασης των δανειστών το 2015).
Παραπομπές
Δραμας
Χουάν Φερνάντο Κιντέρο
Το 2012 ο Κιντέρο είχε αρχίσει ήδη να τραβάει τα βλέμματα, όταν αγωνιζόταν με την Ιταλική Πεσκάρα. Το 2013 αποκτήθηκε από την Πόρτο για 5 εκατομμύρια ευρώ. Τη σαιζόν 2015-16 δόθηκε δανεικός στη Σταντ-Ρενναί, έπειτα στην Ιντεπεντιέντε Μεδεγίν και εν τέλει στην Ρίβερ Πλέιτ. Η Ρίβερ Πλέιτ τον απέκτησε το 2019 για 3,5 εκατομμύρια ευρώ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κολομβιανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κολομβίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρωταθλήματος Κολομβίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ενβιγάδο Φούτμπολ Κλουμπ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατλέτικο Νασιονάλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντελφίνο Πεσκάρα 1936 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Πόρτο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σταντ Ρενναί Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ιντεπεντιέντε Μεδεγίν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρίβερ Πλέιτ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018
Μητροπολίτης Σερρών Γερμανός
Το όνομά του δεν αναφέρεται στους επισκοπικούς καταλόγους. Υπογράφει όμως στην Μονή Παμμακαρίστου (τότε έδρα του Πατριαρχείου) ως Μητροπολίτης Σερρών την καθαίρεση του Πατριάρχη Μάρκου Ξυλοκαράβη, δωδέκατος μεταξύ εικοσιπέντε αρχιερέων.
Σίβυλλα της Σαξονίας
H Σίβυλλα, γερμ. Sibylle von Sachsen von Wettin (2 Μαΐου 1515 - 18 Ιουλίου 1592) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν κόρη του δούκα της Σαξονίας και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ.
Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Ερρίκου Δ΄ δούκα της Σαξονίας και της Αικατερίνης, κόρης του Μάγκνους Β΄ δούκα του Μεκλεμβούργου.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1540 τον Φραγκίσκο Α΄ των Ασκάνια δούκα της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν
Γνώμονας
Ο γνώμονας είναι ένα από τα αρχαιότερα και απλούστερα επιστημονικά αστρονομικά όργανα. Χρησιμοποιήθηκε από τους αρχαίους λαούς για τη χάραξη της μεσημβρινής γραμμής (διεύθυνση βορρά - νότου), για την εύρεση της χρονικής στιγμής που ο ήλιος μεσουρανεί (αληθής μεσημβρία), για την εύρεση των ισημεριών και των ηλιοστασίων, για την εύρεση της διάρκειας των εποχών και επιπλέον χρησιμοποιήθηκε ως δείκτης των ηλιακών ρολογιών.
Γνωμονική
Η Γνωμονική είναι κλάδος της αρχαίας αστρονομίας. Μελετά τις ιδιότητες των γνωμόνων, δηλαδή των οργάνων που ρίχνουν τη σκιά τους και ασχολείται με την κατασκευή τους. Στην πάροδο του χρόνου η γνωμονική εξελίχθηκε στην τέχνη κατασκευής ηλιακών ρολογιών. Κύριο μέλημα της γνωμονικής ήταν:
Η χρήση του γνώμονα από τους αρχαίους Αιγυπτίους
Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι χρησιμοποιούσαν τον γνώμονα από το 2000 π.Χ.. Ως γνώμονες χρησιμοποιούσαν τους οβελίσκούς, αρκετοί από τους οποίους κοσμούν σήμερα τις πλατείες και τα πάρκα πολλών ευρωπαϊκών μεγαλουπόλεων. Με τη χρήση του γνώμονα οι αρχαίοι Αιγύπτιοι είχαν καταφέρει να προσδιορίσουν τη μεσημβρινή γραμμή (διεύθυνση βορρά - νότου), να μετρήσουν τη φαινόμενη διάμετρο του ήλιου και της σελήνης, και χρησιμοποιώντας τον κατακόρυφο γνώμονα ως ηλιακό ρολόι να μετρούν ώρες άνισης διάρκειας.
Η χρήση του γνώμονα από τους αρχαίους Έλληνες
Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, οι αρχαίοι Έλληνες γνώρισαν τους γνώμονες από τους Χαλδαίους. Τελειοποίησαν τη χρήση του γνώμονα μιας και είχαν κάνει πολύ μεγάλες προόδους στη γεωμετρία, την τριγωνομετρία και την αστρονομία. Ο Αναξίμανδρος ο Μιλήσιος (610 -540 π.Χ.) εισήγαγε για πρώτη φορά τη χρήση του γνώμονα στην αρχαία Ελλάδα. Κατασκεύασε έναν πυραμοειδή γνώμονα στην Σπάρτη ο οποίος μπορούσε να δείχνει την αληθή μεσημβρία, τη χρονική στιγμή δηλαδή που μεσουρανεί ο ήλιος. Ο Αναξιμένης (586-525 π.Χ.) τελειοποίησε τον γνώμονα και κατασκεύασε στην Σπάρτη ένα ηλιακό ρολόι. Ο Μέτων ο Αθηναίος, αστρονόμος της αρχαίας Αθήνας του 5ου π.Χ. αιώνα, χρησιμοποιώντας το ηλιοτρόπιο, ένα είδος τελειοποιημένου γνώμονα, ανακάλυψε ότι οι εαρινή και η φθινοπωρινή ισημερία καθώς και το θερινό και χειμερινό ηλιοστάσιο χωρίζουν το χρόνο σε τέσσερις εποχές άνισης διάρκειας. Οι μετρήσεις του Μέτωνα χρησίμευσαν ως βάση για τον καθορισμό της ετήσιας φαινομενικής τροχιάς του ηλίου που είναι γνωστή και ως εκλειπτική. Το μεσημέρι του χειμερινού ηλιοστασίου (21 Δεκεμβρίου) ο γνώμονας δημιουργεί τη μέγιστη σκιά σε σχέση με το μεσημέρι οποιασδήποτε άλλης ημέρας, ενώ το μεσημέρι του θερινού ηλιοστασίου (21 Ιουνίου) η σκιά του γνώμονα είναι η ελάχιστη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρολόγια Κατηγορία:Αστρονομικά όργανα Κατηγορία:Αρχαία ελληνική αστρονομία
IPTV
Η τηλεόραση Πρωτοκόλλου Διαδικτύου (IPTV) είναι η παροχή περιεχομένου τηλεόρασης μέσω δικτύων πρωτοκόλλου διαδικτύου (IP). Πρόκειται για παραδοσιακές επίγειες, δορυφορικές και καλωδιακές τηλεοπτικές μορφές. Σε αντίθεση με τα ληφθέντα μέσα, η IPTV προσφέρει τη δυνατότητα συνεχούς ροής των πηγών μέσων. Ως αποτέλεσμα, ένα πρόγραμμα αναπαραγωγής πολυμέσων πελάτη μπορεί να αρχίσει να παίζει σχεδόν το περιεχόμενο (όπως ένα τηλεοπτικό κανάλι) σχεδόν αμέσως. Αυτό είναι γνωστό ως ροή μέσων (streaming media).Τα τελευταία χρόνια πολλές συλλήψεις έγιναν εξαιτίας του πειρατικού IPTV που μετέδιδαν κωδικοποιημένων δορυφορικών προγραμμάτων δωρεάν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τεχνολογία ταινίας και βίντεο
Τζον Στερν
Ο Τζον Στερν (αναφέρεται ως Stern John, γεννήθηκε 30 Οκτωβρίου 1976) είναι πρώην ποδοσφαιριστής από το Τρίνινταντ και Tομπάγκο. Αγωνιζόταν ως επιθετικός και είναι ο κορυφαίος σκόρερ της εθνικής ομάδας της χώρας του με 70 γκολ.
Βιογραφία
Ο Στερν είχε ξεκινήσει την καριέρα του στη χώρα του με τη Μάλτα Καρίμπ Άλκονς, και στη συνέχεια μετακόμισε στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου αγωνίστηκε με επιτυχία για δύο χρόνια. Ήταν πρώτος σκόρερ στο πρωτάθλημα το 1998 με 26 γκολ και επιλέχθηκε στην καλύτερη ενδεκάδα του Μέιτζορ Λιγκ Σόκερ. Βρήκε τα δίχτυα 18 φορές στη δεύτερη και τελευταία του σεζόν και ολοκλήρωσε την παρουσία του στις Ηνωμένες Πολιτείες με 44 γκολ σε μόλις 55 συμμετοχές. Όμως η διεθνής του παρουσία ήταν αυτή που τον έκανε γνωστό με μια σειρά από σκοράρισμα σε δώδεκα διαδοχικούς αγώνες την τελευταία του σεζόν που έπαιζε στις Ηνωμένες Πολιτείες. Έτσι τράβηξε το ενδιαφέρον της Νότιγχαμ Φόρεστ, συλλόγου που αγωνιζόταν στη δεύτερη κατηγορία του πρωταθλήματος Αγγλίας και που τον αγόρασε το 1999.
Η σταδιοδρομία του στην Αγγλία ήταν επιτυχημένη αγωνιζόμενος και με άλλες ομάδες όπως η Μπέρμιγχαμ, Κόβεντρι, Σαουθάμπτον. Στο Μπέρμιγχαμ κέρδισε τη φήμη ότι σκόραρε αποφασιστικά γκολ στα λίγα δευτερόλεπτα που απομένουν. Κάθε φορά που σκόραρε, έφευγε πανηγυρίζοντας έσκιζε τη φανέλα του και δεχόταν όχληση από παραληλούντες συμπαίκτες του. Στα 11 χρόνια παραμονής του σε αγγλικές ομάδες αγωνίστηκε 236 φορές στο πρωτάθλημα και σημείωσε 89 γκολ. Το 2011 επέστρεψε στην πατρίδα του όπου αγωνίστηκε ως τα 41 του χρόνια στη Σέντραλ, όπου ήταν και προπονητής για ένα χρόνο.
Με την εθνική ομάδα της χώρας του έκανε το ντεμπούτο του στις 15 Φεβρουαρίου 1995 (και ενώ φοιτούσε σε κολέγιο του Νιου Τζέρσεϊ) σε αγώνα με αντίπαλο τη Φινλανδία (αποτέλεσμα 2–1), σημειώνοντας και το πρώτο του γκολ. Το 2006 η Εθνική Τρίνινταντ και Tομπάγκο κατάφερε να προκριθεί στην τελική φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου στη Γερμανία και ο Στερν συμμετείχε και στους τρεις αγώνες χωρίς να επιτύχει γκολ. Έκλεισε τη διεθνή του καριέρα το 2011 έχοντας 70 τέρματα σε 115 διεθνείς συμμετοχές. Τον Οκτώβριο του 2020 ανέλαβε προπονητής στην εθνική ομάδα της Ανγκουίλα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Τρινιντάντ και Τομπάγκο Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Αγγλία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μέιτζορ Λιγκ Σόκερ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νότιγχαμ Φόρεστ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπέρμιγχαμ Σίτι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόβεντρι Σίτι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντέρμπι Κάουντι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σάντερλαντ ΑΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σαουθάμπτον ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπρίστολ Σίτι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κρίσταλ Πάλας ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ίπσουιτς Τάουν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2006 Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:FIFA Century Club
Κωνσταντίνος Μακρίδης
Ο Κωνσταντίνος Μακρίδης (13 Ιανουαρίου 1982, Λεμεσός) είναι Κύπριος διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στον ΑΠΟΕΛ.
Απόλλων
Ο Κωνσταντίνος Μακρίδης ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα από νεαρή ηλικία στις ακαδημίες του Απόλλωνα Λεμεσού. Αργότερα οι  συντελεστές τις ομάδας του Απόλλωνα ανακάλυψαν το μεγάλο ταλέντο που είχαν στις ακαδημίες τους και έσπευσαν να τον προωθήσουν στην πρώτη ομάδα. Έτσι από το 2001 μέχρι και το 2004 ο Κωνσταντίνος Μακρίδης ήταν μέλος της πρώτης ομάδας του Απόλλωνα. Την τελευταία του σεζόν στον Απόλλωνα ο προπονητής της ομάδας Ντουμιτρέσκου είχε ενημερώσει τον Κωνσταντίνο ότι ήταν εκτός πλάνων και έτσι τον Ιανουάριο του 2004 έψαχνε ομάδα.
ΑΠΟΕΛ
Στο ΑΠΟΕΛ δεν άφησαν την ευκαιρία να πάει χαμένα και στο τέλος της μεταγγραφικής περιόδου του Ιανουαρίου το 2004, έκλεψαν τον νεαρό-πολλά υποσχόμενο Μακρίδη από τον Απόλλωνα. Στο ΑΠΟΕΛ θα αυξήσει τις ποδοσφαιρικές του μετοχές, όπου και θα παραμείνει μέχρι το καλοκαίρι του 2008. 2 Πρωταθλήματα και 2 κύπελλα ο απολογισμός του αυτή την περίοδο.
Τίτλοι
ΑΠΟΕΛ Ομόνοια
Κατηγορία:Κύπριοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΠΟΕΛ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κύπρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ομόνοιας Λευκωσίας Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Κύπριοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Μητροπολίτης Πάφου Τυχικός
Ο Μητροπολίτης Πάφου Τυχικός (κατά κόσμον Μάριος Βρυώνης, Μέσανα, Επαρχία Πάφου 8 Δεκεμβρίου 1981), είναι κληρικός της Ορθόδοξης Εκκλησίας και επίσκοπος της Αυτοκέφαλης Εκκλησίας της Κύπρου. Ο πλήρης τίτλος του είναι Μητροπολίτης Πάφου Υπέρτιμος και Έξαρχος Αρσινόης και Ρωμαίων.
Βιογραφικά στοιχεία
Την περίοδο 1999-2004 φοίτησε στην Ιερατική Σχολή «Απόστολος Βαρνάβας» στη Λευκωσία, όπου ολοκλήρωσε και τους δύο κύκλους σπουδών. Μετά την αποφοίτησή του διέμεινε για ένα χρόνο στη Μητρόπολη Πάφου και προετοιμάστηκε για την εισαγωγή του στη Θεολογική Σχολή.
Το 2005 μετά από Παγκύπριες εξετάσεις εισήλθε στη Θεολογική Σχολή του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, στο Τμήμα Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας, όπου σπούδασε με υποτροφία της Μητρόπολης Πάφου.
Στις 2 Αυγούστου 2008 χειροτονήθηκε διάκονος από τον Μητροπολίτη Πάφου Γεώργιο, λαμβάνοντας το όνομα Τυχικός. Κατά την διάρκεια του έτους αυτού ως διάκονος υπηρέτησε στην Θεσσαλονίκη στον Ιερό Ναό Παναγίας Δεξιάς, ενώ κάθε Πέμπτη ανελλιπώς συμμετείχε ως διάκονος στις λειτουργίες στον ναό της Αγίας Τριάδος της Θεολογικής Σχολής. .
Το 2009 αποφοίτησε από τη Θεολογική Σχολή του Α.Π.Θ. και επέστρεψε στην πατρίδα του. .
Στις 20 Φεβρουαρίου 2010 χειροτονήθηκε σε πρεσβύτερο από τον Μητροπολίτη Πάφου Γεώργιο και προχειρίσθηκε σε αρχιμανδρίτη της Ιεράς Μητρόπολης Πάφου, εκτελώντας και χρέη πρωτοσυγκέλλου, ενώ ανάλαβε ως ιεροκήρυκας της Μητρόπολης σε όλη την Μητροπολιτική περιφέρεια Πάφου.
Τον Μάιο του 2012 μετέβη στο Λονδίνο και στο Μπρίστολ της Αγγλίας για μεταπτυχιακές σπουδές και εκμάθηση της αγγλικής γλώσσας. Παράλληλα, υπηρέτησε ως ιερατικός προϊστάμενος στην Ελληνορθόδοξη κοινότητα, στον Ιερό Ναό Απόστολου Ανδρέα στο Weston Super Mare.
Τον Σεπτέμβριο του 2014 επέστρεψε στα καθήκοντά του στην Μητρόπολη Πάφου και τον ίδιο μήνα εισήλθε, παράλληλα, ως μεταπτυχιακός φοιτητής στο Τμήμα Θεολογίας του Πανεπιστημίου Νεάπολις Πάφου. Με διπλωματική του διατριβή, με θέμα «Απόστολοι και διάδοχοί τους στην Μητροπολιτική Περιφέρεια Πάφου», πήρε με άριστα το μεταπτυχιακό το 2016. Το ίδιο έτος εισήλθε στο Μεταπτυχιακό Ιστορίας του ίδιου Πανεπιστημίου.
Τον Μάρτιο του 2021, με διοριστήριο γράμμα, ανέλαβε και επίσημα τα καθήκοντα πρωτοσύγκελλου της Ιεράς Μητρόπολης Πάφου.
Στις 23 Φεβρουαρίου 2023, με απόφαση της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Κύπρου, εξελέγη Μητροπολίτης Πάφου, λαμβάνοντας 15 από τις 16 ψήφους.
Στις 12 Μαρτίου 2023, στον Ιερό Ναό Αποστόλου Βαρνάβα Λευκωσίας, χειροτονήθηκε Μητροπολίτης Πάφου. Τη χειροτονία τέλεσαν οι: αρχιεπίσκοπος Κύπρου Γεώργιος, μητροπολίτης Κιτίου Νεκτάριος, μητροπολίτης Κυρηνείας Χρυσόστομος, μητροπολίτης Λεμεσού Αθανάσιος, μητροπολίτης Κωνσταντίας Βασίλειος, μητροπολίτης Ταμασσού Ησαΐας, μητροπολίτης Τριμυθούντος Βαρνάβας, επισκόπος Καρπασίας Χριστοφόρος, επισκόπος Αρσινόης Παγκράτιος, επισκόπος Αμαθούντος Νικόλαος, επισκόπος Λήδρας Επιφάνιος, επισκόπος Χύτρων Λεόντιος, επισκόπος Νεαπόλεως Πορφύριος και επισκόπος Μεσαορίας Γρηγόριος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μητροπολίτες Πάφου
Κυβέρνηση Ελευθερίου Βενιζέλου Ιουνίου 1929
Η Κυβέρνηση Ελευθερίου Βενιζέλου Ιουνίου 1929 (Ιούνιος - Δεκέμβριος 1929) προέκυψε μετά την ανάγκη ανασχηματισμού του υπουργικού συμβουλίου της προηγούμενης κυβέρνησης Βενιζέλου.
Ο Βενιζέλος διαμορφώνει τη δομή της κυβέρνησης, με αλλαγές υπουργείων και προσθήκες θέσεων και προσώπων και λαμβάνει τη δεύτερη συνεχόμενη εντολή από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, στις 7 Ιουνίου 1929.
Από τις σημαντικότερες νομοθετικές πρωτοβουλίες της περιόδου αυτής, αλλά και των μετέπειτα χρόνων είναι ο νόμος 4229, της 24ης Ιουλίου 1929, «Περί των μέτρων ασφαλείας του κοινωνικού καθεστώτος και προστασίας των ελευθεριών των πολιτών», το γνωστό Ιδιώνυμο, με τον οποίο εγκαινιάστηκαν οι διώξεις των μελών του ΚΚΕ, που θα συνέχιζαν όλες οι επόμενες κυβερνήσεις, μέχρι και τη Μεταπολίτευση.
Το Δεκέμβριο του 1929, παραιτείται (λόγω ηλικίας) ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ναύαρχος Κουντουριώτης. Η πιο δημοφιλής υποψηφιότητα για τη θέση ήταν αυτή του Γεώργιου Καφαντάρη, ο οποίος υποστηριζόταν από ένα μεγάλο κομμάτι των Φιλελευθέρων αλλά και από την αντιπολίτευση. Ωστόσο, ο Βενιζέλος πρότεινε το μετριοπαθή Ζαΐμη, ο οποίος υπερψηφίστηκε από Βουλή και Γερουσία, με 257 ψήφους σε σύνολο 327, και ανακηρύχτηκε ο τρίτος πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας.
Η κυβέρνηση υπέβαλλε, ως όφειλε, την παραίτησή της, και, με την έγκριση του νέου Προέδρου πλέον, ορκίστηκε εκ νέου.
Αναφορές
1929 06 Κατηγορία:1929 1
Τζοβάννι Μπαττίστα Αμίτσι
Ο Τζοβάννι Μπαττίστα Αμίτσι (ιταλ. Giovanni Battista Amici, 25 Μαρτίου 1786 – 10 Απριλίου 1863) ήταν Ιταλός αστρονόμος, βοτανολόγος και οπτικός.
Γεννήθηκε στη Μόντενα, αλλά σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Μπολόνια. Στη συνέχεια έγινε καθηγητής των μαθηματικών στη Μόντενα και το 1831 διορίσθηκε γενικός επιθεωρητής παιδείας στο Δουκάτο της Μόντενα. Λίγα χρόνια αργότερα, επιλέχθηκε ως διευθυντής του αστεροσκοπείου της Φλωρεντίας, όπου έδινε επίσης διαλέξεις στο εκεί μουσείο φυσικής ιστορίας.
Ο Αμίτσι είναι περισσότερο γνωστός για τις βελτιώσεις που επέφερε στα κάτοπτρα των κατοπτρικών τηλεσκοπίων και (ιδιαιτέρως) στην κατασκευή του μικροσκοπίου. Υπήρξε επίσης επιμελής και ικανός παρατηρητής ο ίδιος, μελετώντας τόσο αστρονομικά σώματα (όπως τους διπλούς αστέρες, τους δορυφόρους του Δία και τη μέτρηση της πολικής και της ισημερινής διαμέτρου του Ηλίου), όσο και βιολογικά θέματα, όπως την κυκλοφορία των χυμών στα φυτά, την καρπόφορία των φυτών, τα εγχυματικά, κ.ά.. Παρατήρησε πρώτος τον σωλήνα γύρης.
Ο Αμίτσι εφεύρε το διπλοειδοσκόπιο και το πρίσμα Αμίτσι, γνωστό κυρίως από τα κιάλια.
Ο Τζοβάννι Μπαττίστα Αμίτσι πέθανε στη Φλωρεντία σε ηλικία 77 ετών.
Εκτός από το πρίσμα Αμίτσι, ο αστεροειδής 3809 Αμίτσι (Amici) και ο κρατήρας Αμίτσι στην αόρατη από τη Γη πλευρά της Σελήνης ονομάσθηκαν έτσι προς τιμή του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί αστρονόμοι Κατηγορία:Οπτικοί Κατηγορία:Ιταλοί βιολόγοι
Αστρονομία υπεριώδους ακτινοβολίας
Η Αστρονομία υπεριώδους ακτινοβολίας είναι η παρατήρηση της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας σε υπεριώδη μήκη κύματος μεταξύ περίπου 10 και 320 νανομέτρων· τα βραχύτερα μήκη κύματος-φωτόνια υψηλής ενέργειας-μελετούνται από την αστρονομία ακτίνων Χ και την αστρονομία ακτίνων γ. Το υπεριώδες φως δεν είναι ορατό στο ανθρώπινο μάτι. Το φως σε αυτά τα μήκη κύματος απορροφάται από την ατμόσφαιρα της Γης, επομένως οι παρατηρήσεις σε αυτά τα μήκη κύματος πρέπει να πραγματοποιούνται από την ανώτερη ατμόσφαιρα ή από το διάστημα.
Επισκόπηση
Οι μετρήσεις της υπεριώδους γραμμής φάσματος χρησιμοποιούνται για τη διάκριση της χημικής σύνθεσης, των πυκνοτήτων και των θερμοκρασιών του διαστρικού μέσου και της θερμοκρασίας και της σύνθεσης των καυτών νεαρών αστέρων. Οι παρατηρήσεις με υπεριώδη ακτινοβολία μπορούν επίσης να παρέχουν βασικές πληροφορίες σχετικά με την εξέλιξη των γαλαξιών.
Το υπεριώδες Σύμπαν φαίνεται εντελώς διαφορετικό από τα γνωστά άστρα και τους γαλαξίες που βλέπουν στο ορατό φως. Τα περισσότερα άστρα είναι βασικά σχετικά ψυχρά αντικείμενα που εκπέμπουν μεγάλο μέρος της ηλεκτρομαγνητικής τους ακτινοβολίας στο ορατό ή σχεδόν υπέρυθρο τμήμα του φάσματος. Η υπεριώδης ακτινοβολία είναι η υπογραφή των θερμότερων αντικειμένων, συνήθως στα πρώιμα και ύστερα στάδια της εξέλιξής τους. Στον ουρανό της Γης που παρατηρείται στο υπεριώδες φως, τα περισσότερα αστέρια θα ξεθώριαζαν στην προβολή. Κάποια πολύ νεαρά τεράστια αστέρια και μερικά πολύ παλιά αστέρια και γαλαξίες, που μεγαλώνουν θερμότερα και παράγουν ακτινοβολία υψηλότερης ενέργειας κοντά στη γέννηση ή το θάνατό τους, θα ήταν ορατά. Τα νέφη αερίων και σκόνης θα εμπόδιζαν την όραση σε πολλές κατευθύνσεις κατά μήκος του Γαλαξία.
Το διαστημικό τηλεσκόπιο Χαμπλ και το FUSE είναι τα πιο πρόσφατα μεγάλα διαστημικά τηλεσκόπια που βλέπουν το εγγύς και πολύ μακρινό φάσμα υπεριώδους ακτινοβολίας του ουρανού, αν και άλλα όργανα υπεριώδους ακτινοβολίας έχουν πετάξει πάνω σε ερευνητικούς πυραύλους και στο διαστημικό λεωφορείο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κλάδοι της αστρονομίας
Κόκκυγας
thumb|Πρόσθια άποψη του κόκκυγα Ο κόκκυγας είναι οστό στο τελικό τμήμα της σπονδυλικής στήλης. Ο κόκκυγας στον άνθρωπο αποτελείται από τέσσερις σπονδύλους που έχουν συγχωνευθεί σε ένα οστό. Έχει σχήμα ανάποδου τριγώνου, με τη βάση του στο ιερό οστό. Ενώνεται με το ιερό οστό με μία άρθρωση με γλήνη και δύο κέρατα (αποφύσεις), τα οποία αρθώνονται με τα αντίστοιχα στο ιερό οστό. Επίσης ο πρώτος κοκκυγικός σπόνδυλος έχει μικρές εγκάρσιες αποφύσεις, μια σε κάθε πλευρά. Ο κόκκυγας δεν έχει οστέινο νωτιαίο σωλήνα.
Στον κόκκυγα καταφύονται ο ανελκτήρας του πρωκτού, και συγκεκριμένα η ηβοκοκκυγική και λαγονοκοκκυγική μοίρα, και ο κοκκυγικός μυς. Αυτοί οι δύο μύες αποτελούν το έδαφος της πυέλου.
Πηγές
Κατηγορία:Ακανόνιστα οστά
Οκτάβιος του Ηνωμένου Βασιλείου
Ο Οκτάβιος του Ηνωμένου Βασιλείου (Octavius, 23 Φεβρουαρίου 1779 - 3 Μαΐου 1783) ήταν το δέκατο τρίτο παιδί και ο όγδοος γιος του Γεώργιου Γ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου και της συζύγου του, Καρλόττας του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς. Έξι μήνες μετά τον θάνατο του αδελφού του, Αλφρέδου, ο Οκτάβιος εμβολιάστηκε κατά της ευλογιάς. Αρκετές μέρες αργότερα αρρώστησε. Ο επακόλουθος θάνατός του στην ηλικία των τεσσάρων ετών κατέστρεψε τους γονείς του και ειδικότερα τον πατέρα του. Ο Γεώργιος θρηνούσε τον θάνατο του γιου του, τον οποίο λάτρευε. Αργότερα, ο ψυχικά ασταθής Βασιλιάς έβλεπε ψευδαισθήσεις του μικρού του γιου.
Η ζωή του
Ο Οκτάβιος γεννήθηκε στις 23 Φεβρουαρίου 1779, στα Ανάκτορα του Μπάκιγχαμ, στο Λονδίνο. Ήταν το δέκατο τρίτο παιδί και ο όγδοος γιος του Γεώργιου Γ΄ και της Καρλόττας του Μέκλενμπουργκ-Στρέλιτς. Το όνομα του Πρίγκιπα προέρχεται από τον λατινικό octavus, τον οκτώ, που δείχνει ότι ήταν ο όγδοος γιος των γονέων του.
Ο Γεώργιος ήταν εξαιρετικά αφοσιωμένος στον Οκτάβιο. Ο βασιλιάς ήταν στοργικός και επιεικής με τα μικρά παιδιά του και προσπάθησε να παρακολουθήσει τα πάρτι γενεθλίων τους και άλλες εκδηλώσεις που οργανώθηκαν για τη χαρά τους. Μια φορά ένας φίλος που είχε παραστεί σε μια γορτή είπε ότι ο Γεώργιος "είχε στην αγκαλιά του τη Σοφία και τον μικρότερο πρίγκιπα, τον Οκτάβιο." Ένας άλλος μάρτυρας έγραψε ότι ο Γεώργιος και η Καρλόττα "αφήνουν τα παιδιά τους να παίζουν συνέχεια". Τα περισσότερα βράδια, τα παιδιά μεταφέρονταν στους γονείς τους από τις 6 έως τις 7 το μεσημέρι για να παίξουν για μια ή δύο ώρες. Ο Βασιλιάς επίσης ενημερωνόταν για την εκπαιδευτική πρόοδο των παιδιών του.
Ο Οκτάβιος ​​ήταν κοντά στην αδερφή του, Σοφία, που αποκαλούσε τον Οκτάβιο «γιο της», και πήγε μαζί με αυτήν και τα αδέλφια τους Ελισάβετ και Εδουάρδος στο Ήστμπορν στην ακτή του Σάσσεξ, του 1780. Όταν ήταν δεκαεννέα μηνών, γεννήθηκε ο μικρός του αδερφός, Αλφρέδος. Ο Οκτάβιος ήταν τριών ετών όταν ο Αλφρέδος πέθανε στις 20 Αυγούστου 1782 και έγινε και πάλι το νεότερο επιζών παιδί. Ο Βασιλιάς Γεώργιος δήλωσε για τον θάνατο του Αλφρέδου: «Λυπάμαι πολύ για τον Αλφρέδο αλλά αν ήταν ο Οκτάβιος, θα έπρεπε να πεθάνω και εγώ». Το 1820 ο ιστορικός Έντουαρντ Χολτ έγραψε για τον χαρακτήρα του Πρίγκιπα ότι, "Αν και ο Πρίγκιπας Οκτάβιος δεν είχε περάσει το πέμπτο έτος του, θεωρήθηκε πολύ υπάκουος και κατείχε καλή φύση σε τόσο ασυνήθιστο βαθμό, που όλοι απολάμβαναν να τον βλέπουν". Ο βιογράφος Τζον Ουότκινς πρόσθεσε ότι ο Οκτάβιος "θεωρήθηκε ένα από τα καλύτερα βασιλικά τέκνα."
Σύνδρομο Λι-Φραουμένι
Το σύνδρομο Λι-Φραουμένι (LFS) είναι μια σπάνια γενετική διαταραχή που προκαλεί ένα ευρύ φάσμα ορισμένων, συχνά σπάνιων, καρκίνων, ιδιαίτερα σε παιδιά και νεαρούς ενήλικες. Οφείλεται σε μεταλλάξεις (αλλαγές) στο ογκοκατασταλτικό γονίδιο γνωστό ως TP53. Η πρωτεΐνη p53 που παράγεται από αυτό το γονίδιο είναι κατεστραμμένη ή δυσλειτουργική και δεν είναι σε θέση να βοηθήσει στην πρόληψη της ανάπτυξης κακοήθων όγκων.
Οι πιο συνήθεις τύποι καρκίνων που παρατηρούνται σε ασθενείς με το σύνδρομο αυτό είναι τα σαρκώματα μαλακών ιστών και οστών, καρκίνος του μαστού, όγκοι εγκεφάλου, καρκίνωμα του φλοιού των επινεφριδίων και οξεία λευχαιμία. Άλλοι τύποι καρκίνων που επίσης παρατηρούνται περιλαμβάνουν καρκίνους του γαστρεντερικού και του πνεύμονα, των νεφρών, του θυρεοειδούς και του δέρματος, καθώς και καρκίνους σε όργανα των γονάδων (ωοθηκών, όρχεων) και του προστάτη.
Οκτάβιος του Ηνωμένου Βασιλείου
Το τέλος του
Ο Οκτάβιος ​​έχει τη διάκριση ότι είναι το τελευταίο μέλος της βρετανικής βασιλικής οικογένειας που έπασχε από ευλογιά. Στις 10 Μαΐου, θάφτηκε μαζί με τον αδελφό του Αλφρέδο στο Αββαείο του Ουέστμινστερ. Ο μεγαλύτερος αδελφός τους, Γεώργιος Δ΄ διέταξε τα οστά τους να μεταφερθούν στο Παρεκκλήσι του Αγίου Γεωργίου, στο Κάστρο του Ουίνσδορ στις 11 Φεβρουαρίου 1820.
Σύμφωνα με τη Βασίλισσα Καρλόττα, ο θάνατος του Οκτάβιου ήταν απροσδόκητος. Έγραψε σε έναν φίλο που αντιμετώπισε μια παρόμοια τραγωδία ότι "δύο φορές αισθάνθηκα αυτό που αισθάνεσαι, την τελευταία φορά χωρίς την ελάχιστη προετοιμασία για ένα τέτοιο επεισόδιο, γιατί σε λιγότερο από σαράντα οκτώ ώρες ο γιος μου ο Οκτάβιος, που ήταν υγιέστατος, αρρώστησε και πέθανε αμέσως». Ο θάνατος του πρίγκιπα είχε μια αξιοσημείωτη επίδραση, τόσο διανοητικά όσο και σωματικά, στη Βασίλισσα Καρλόττα, η οποία τότε ήταν έγκυος με το μικρότερο παιδί της, Αμαλία.
Σύνδρομο Λι-Φραουμένι
Το σύνδρομο κληρονομείται με αυτοσωμικό επικρατές τρόπο. Η πρωτεΐνη p53 που υπάρχει σε όλα τα κύτταρα του σώματος και αλληλεπιδρά με το DNA, παίζει σημαντικό ρόλο στη ρύθμιση της κυτταρικής διαίρεσης, την επιδιόρθωση του DNA, και το προγραμματισμένο κυτταρικό θάνατο (απόπτωση). Επί του παρόντος, έχουν αναφερθεί περισσότερες από 200 διαφορετικές μεταλλάξεις, καθώς και ελλείψεις ενός ή περισσοτέρων εξονίων του γονιδίου TP53. Η συχνότητα εμφάνισης του συνδρόμου είναι 1 στους 5.000 έως 1 στους 20.000 ανθρώπους παγκοσμίως. Ο κίνδυνος ανάπτυξης καρκίνου για τους φορείς κατά τη διάρκεια της ζωής τους είναι πάνω από 70% για τους άνδρες και πάνω από 90% για τις γυναίκες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σπάνιες ασθένειες Κατηγορία:Καρκίνος
Οκτάβιος του Ηνωμένου Βασιλείου
Πορτραίτα
Πολλά πορτραίτα του Οκτάβιου ​​επιβιώνουν. Πέντε πορτραίτα με εκείνον μόνο του και ένα με τον αδελφό του, Αλφρέδο, στεγάζονται στη Βασιλική Συλλογή του Ηνωμένου Βασιλείου. Η πρώτη είναι η πιο διάσημη ζωγραφική του Τόμας Γκέινσμπορω το 1782, η οποία αποτελεί μέρος μιας σειράς ζωγραφικών έργων των νεότερων βασιλικών παιδιών. Η δεύτερη είναι μετά το 1782 από τον ίδιο και χρονολογείται γύρω στο 1782 ή 1784. Το τρίτο πορτραίτο είναι από τον Μπέντζαμιν Ουέστ και ζωγραφίστηκε λίγο πριν τον θάνατο του Οκτάβιου. Ένα άλλο είναι από τον Ουίλλιαμ Μπόουν κι ένα άλλο από κάποιον ανώνυμο καλλιτέχνη. Το έκτο και τελευταίο πορτρέτο αντιπροσωπεύει την αποθέωση του Οκτάβιου και του Αλφρέδου και ζωγραφίστηκε από τον Ουέστ. Ένα άλλο πορτρέτο, αυτή τη φορά της Βασίλισσας Καρλόττας, δείχνει τον Οκτάβιο και τα αδέρφια του. Δύο άλλα πορτρέτα στεγάζονται από την Εθνική Πινακοθήκη στο Λονδίνο. Το πρώτο φτιάχτηκε το 1817 από τον Σάμιουελ Φρήμαν. Το δεύτερο έχει τον τίτλο "Η Απόφαση των Πριγκίπων Οκτάβιου και Αλφρέδου και της Πριγκίπισσας Αμαλίας", που δημοσιεύθηκε το 1820 από τον Ρόμπερτ Χικς. Άλλα τρία πορτρέτα, λιγότερο γνωστά, στεγάζονται σε διάφορα μέρη του εξωτερικού. Η πρώτη είναι από τον West και στεγάζεται από την Ακαδημία Καλών Τεχνών της Πενσυλβανίας. Δημιουργήθηκε το 1783. Δύο ακόμα του Γκέινσμπορω σπανίζουν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρίγκιπες της Μεγάλης Βρετανίας Κατηγορία:Οίκος του Αννόβερου
Βραβείο Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης Α' Αντρικού Ρόλου σε Δραματική Σειρά
Το Βραβείο Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης Α' Αντρικού Ρόλου σε Δραματική Σειρά είναι ετήσιο βραβείο που δίνεται στον καλύτερο άντρα ηθοποιό σε πρωταγωνιστικό ρόλο δραματικής τηλεοπτικής σειράς της χρονιάς. Τα βραβεία Α' Αντρικού Ρόλου δόθηκαν για πρώτη φορά το 1954 με νικητή τον Ντόναλντ Ο'Κόνορ για τον ρόλο του στο The Colgate Comedy Hour (πριν από αυτό υπήρχε κοινή κατηγορία με το όνομα «Καλύτερος Ηθοποιός», στην οποία διαγωνίζονταν και οι Α' και οι Β' Ρόλοι). Από την 18η απονομή (1966), οι κατηγορίες χωρίστηκαν και οι ηθοποιοί δραματικών σειρών διαγωνίζονταν χωριστά από τους ηθοποιούς των κωμικών σειρών. Ωστόσο, μέχρι τη δημιουργία αντίστοιχων κατηγοριών, η κατηγορία συμπεριελάμβανε και ηθοποιούς από μίνι σειρές, τηλεοπτικές ταινίες και guest ερμηνείες.
Μνημεία και Μουσεία της Ρώμης
Μνημεία
Το ιστορικό κέντρο της Ρώμης είναι ένας απέραντος αρχαιολογικός χώρος με μνημεία από πολλές -και κυρίως συνεχόμενες- ιστορικές περιόδους (αρχαιότητα, Μεσαίωνας, Αναγέννηση, μπαρόκ και μεταγενέστερα). Πρόκειται για πάνω από δύο χιλιάδες χρόνια παγκόσμιας πολιτικής ή θρησκευτικής κυριαρχίας με εμφανή αποτελέσματα στην εικόνα της πόλης και εντυπωσιακή επίδραση στην τέχνη.
Βραβείο Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης Α' Αντρικού Ρόλου σε Δραματική Σειρά
Νικητές και υποψηφιότητες
Οι παρακάτω πίνακες, χωρισμένοι ανά δεκαετία, παρουσιάζουν τους νικητές και τις υποψηφιότητες του βραβείου «Ά' Αντρικού Ρόλου σε Δραματική Σειρά», σύμφωνα με τη βάση δεδομένων της επίσημης σελίδας των Βραβείων Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης.
Μνημεία και Μουσεία της Ρώμης
Αρχαία Ρώμη
(εντός παρενθέσεως η ιταλική ονομασία του μνημείου εκτός αν αναφέρεται ότι πρόκειται περί της λατινικής)
Βραβείο Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης Α' Αντρικού Ρόλου σε Δραματική Σειρά
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Α' Αντρικός Ρόλος
Μνημεία και Μουσεία της Ρώμης
Η Αναγέννηση στην Ρώμη
Η Ρώμη βέβαια δεν είναι Φλωρεντία από άποψη αναγεννησιακής τέχνης αλλά το μεγαλειώδες συγκρότημα του Βατικανού υπήρξε το πλαίσιο για την αποκρυστάλλωση των διδαγμάτων της Αναγέννησης.
Η Ρώμη του Μπαρόκ
Το Μπαρόκ ήταν ένα από τα όπλα που αντέταξε ο Καθολικισμός στην Μεταρρύθμιση. Μετά το σύντομο σχετικά διάστημα του Μανιερισμού, η Καθολική Εκκλησία αντεπιτέθηκε χρησιμοποιώντας ένα νέο ύφος στις εικαστικές τέχνες, την μουσική, την λογοτεχνία. Η κύρια έκφραση της νέας αυτής τεχνοτροπίας ήταν στην εκκλησιαστική αρχιτεκτονική και διακόσμηση. Οι λιτές γραμμές της κλασικής εποχής και της Αναγέννησης εγκαταλείπονται. Οι εκκλησίες γίνονται μεγαλοπρεπέστατα καταστόλιστα οικοδομήματα, θεατρικά σκηνικά όπου παίζεται το Θείο Δράμα εμπλουτισμένο με χρώματα και μουσικές που γοητεύουν και υποβάλλουν τον θεατή. --Στο κεφάλαιο αυτό (Μνημεία και αξιοθέατα) δεν αναφέρονται κατά κανόνα, εφ’ όσον υπάρχει σχετικός σύνδεσμος, οι σημαντικότατες παρεμβάσεις των αρχιτεκτόνων του μπαρόκ σε εκκλησίες παλαιοτέρων εποχών (Μπερνίνι στον Άγιο Πέτρο, Μπορρομίνι στον Άγιο Ιωάννη του Λατερανού κ.α.)
Κρήνες
Αφθονούν οι κρήνες στην Ρώμη, μπαρόκ οι περισσότερες. Εκτός από αυτές που προαναφέρθηκαν, άλλες κρήνες είναι :
Οβελίσκοι
Δεκατρείς είναι οι αρχαίοι αιγυπτιακοί οβελίσκοι που τοποθετήθηκαν για την διακόσμηση των πλατειών της Ρώμης. Οι οβελίσκοι εντάσσονταν συνήθως στο κέντρο ενός μπαρόκ συνόλου, ο Μπερνίνι μάλιστα κατόρθωσε να μετατρέψει ένα οβελίσκο σε μπαρόκ δημιούργημα.
Μουσεία
Πολυάριθμα και με πλουσιότατα εκθέματα είναι τα μουσεία της Ρώμης –περιλαμβανομένων και αυτών του Βατικανού. Τα αριστουργήματα από τους Ετρούσκους μέχρι τις μέρες μας εκτίθενται στις αίθουσές τους. Αναφορικά όμως με την ευρωπαϊκή ζωγραφική (Μεσαίωνας και εντεύθεν) ας μη ψάξει κάποιος για κάτι αντίστοιχο με τις πινακοθήκες της Σιένας, Φλωρεντίας, Βενετίας. Δεν υπάρχει ρωμαϊκή σχολή ζωγραφικής. Υπάρχουν όμως τα πάντα.
Καταφύγιο Καρδίτσας
Το Καταφύγιο ή Καταφύγι είναι οικισμός της Θεσσαλίας στην Περιφερειακή Ενότητα Καρδίτσας.
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Το Καταφύγιο βρίσκεται νοτιοανατολικά της λίμνης Πλαστήρα, σε απόσταση περίπου 22 χλμ. ΝΔ. από την Καρδίτσα και σε υψόμετρο 500 μέτρα. Στην τοποθεσία Καστρί υπάρχουν "κατάλοιπα αρχαίου οχυρωμένου οικισμού πιθανόν του 5ου αιώνα π.Χ. και των ελληνιστικών χρόνων. Επίσης, διατηρούνται τμήματα της οχυρωμένης ακρόπολης του οικισμού, άνδηρα και τοίχοι οικιών.
Αξιοθέατα του χωριού είναι η πλατεία του με τα αιωνόβια πλατάνια, η τοποθεσία "Αγνάντι" πολύ κοντά στον οικισμό και το μοναστήρι Κοιμήσεως της Θεοτόκου Πέτρας, στο οποίο την περίοδο της Τουρκοκρατίας λειτουργούσε βιβλιοθήκη και κρυφό σχολείο. Σε αυτό φιλοξενήθηκαν μεγάλοι αγωνιστές της Επαναστάσης του 1821 ενώ το επισκέφθηκε και θαύμασε ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός, στα μέσα της δεύτερης περιοδείας του.
Ιερά Μονή Παναγίας Πέτρας
Στα βορειοδυτικά του χωριού, σε απόσταση 4 χλμ. και σε υψόμετρο 600 μέτρα είναι η Ιερά Μονή Παναγίας Πέτρας, με πιθανή χρονολογία κτίσεως το έτος 1550. Το καθολικό της είναι αφιερωμένο στην Κοίμηση της Θεοτόκου και πρόκειται για εκκλησία τετρακίονου τύπου, με πλευρικούς χορούς και νάρθηκα στη δυτική πλευρά. Σημαντικό ενδιαφέρον παρουσιάζει το Σταυροπηγιακό παρεκκλήσιο της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, με την Αγία Τράπεζα να είναι ρυθμού υστερορρωμαϊκών χρόνων και τις αγιογραφίες του 1672 και 1789.
Η μονή και το παρεκκλήσιο έχουν χαρακτηριστεί ιστορικό διατηρητέο μνημείο.
Διοικητικά στοιχεία
Αναφέρεται επίσημα, μετά την ένωση της Θεσσαλίας με την Ελλάδα, γραμμένο ως Καταφύγι το 1883 να προσαρτάται στον τότε δήμο Ιτάμου. Το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτη και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι αποτελεί την κοινότητα Καταφυγίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ιτάμου του δήμου Καρδίτσας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 154 κατοίκους ενώ το 1981 και το 1991 είχε 298 και 311 αντίστοιχα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Καρδίτσας Κατηγορία:Δήμος Καρδίτσας
Φωτοδυναμική θεραπεία για την αντιμετώπιση της ακμής
μικρογραφία|Αποτέλεσμα φωτοδυναμικής θεραπείας Η ακμή είναι ένα συνηθισμένο δερματολογικό νόσημα, το οποίο εκδηλώνεται  κυρίως σε εφήβους και νεαρούς ενήλικες, άνδρες και γυναίκες, σε ποσοστό 80-95% του πληθυσμού. Για την αντιμετώπιση της μέτριας έως σοβαρής ακμής έχουν προταθεί συμβατικές θεραπείες, διάφορες μέθοδοι με Laser, όπως εφαρμογή με παλμικό Laser χρωστικής, διοδικό Laser, Nd:YAG, Laser KTP, αλλά και μέθοδοι με χρήση συσκευών εκπομπής παλμικού φωτός (IPL) και φωτός ευρέος φάσματος (LED).
Η φωτοδυναμική θεραπεία (PDT)  με χρήση φωτοευαισθητοποιητών παραγόντων θεωρείται αποδεδειγμένα ως η πλέον αποτελεσματική και ασφαλής μέθοδος για την αντιμετώπιση μέτριων έως και σοβαρών περιπτώσεων της ακμής. Εφαρμόζεται κλινικά σε παγκόσμιο επίπεδο, δίνοντας λύση ακόμη και σε άτομα, που δεν μπορούν ή δεν επιθυμούν να λαμβάνουν φαρμακευτική αγωγή, η οποία απαιτεί συστηματική και μακρόχρονη δοσολογία, αυξάνει την αντίσταση στα αντιβιοτικά και προκαλεί σοβαρές επιπλοκές στον οργανισμό. Η PDT είναι απόλυτα φυσική, καθώς εφαρμόζεται με τον συνδυασμό μήκους κύματος καθαρού φωτός και μιας ειδικής φωτοευαισθητοποιού ουσίας, με σκοπό να αναχαιτίσουν την ακνεϊκή δραστηριότητα. Ο ρόλος της φωτοευαισθητοποιού ουσίας είναι να καταστήσει τα στοχευμένα κύτταρα της ακμής περισσότερο ευαίσθητα στο φως. Αυτή η συνδυασμένη αλληλεπίδραση ουσίας και φωτός είναι αυτό που προκαλεί τον όρο “φωτοδυναμική θεραπεία”.
Στόχος της φωτοδυναμικής θεραπείας είναι η μείωση των επιπέδων του Προπιονοβακτηριδίου της ακμής στο δέρμα (P. acnes), η μείωση της δραστηριότητας των σμηγματογόνων αδένων για μικρότερη παραγωγή σμήγματος και η απόφραξη των πόρων του δέρματος. Με την φωτοδυναμική θεραπεία, εφαρμόζεται συνδυαστικά στις ακνεϊκές βλάβες ορατό φως μπλε και ερυθρού μήκους κύματος, ενώ παράλληλα γίνεται έλεγχος φθορισμού του δέρματος και ενεργοποίηση της πρωτοπορφυρίνης ΙΧ (PPIX).
Στην κλινική πρακτική, η εφαρμογή της φωτοδυναμικής θεραπείας από τους δερματολόγους γίνεται με διαφοροποιήσεις ως προς τα μήκη κύματος του φωτός, τον χρόνο έκθεσης στο φως, τον βαθμό συγκέντρωσης της φωτοευαισθητοποιού ουσίας. Ανεξάρτητα από τον τρόπο που εφαρμόζεται, η PDT επιφέρει σημαντικά κλινικά αποτελέσματα για την αντιμετώπιση της ακμής. Η συνηθέστερη εφαρμογή της είναι η μεμονωμένη, με ένα μήκος κύματος φωτός (μπλε φως), που καταστρέφει επιλεκτικά το Προπιονοβακτηρίδιο της ακμής (P. acnes) και ρυθμίζει τους σμηγματογόνους αδένες στις προσβεβλημένες περιοχές. Σε πολλές περιπτώσεις χρησιμοποιούνται δύο μήκη κύματος, ο συνδυασμός μπλε και ερυθρού φωτός. Το μπλε φως δρα στις επιφανειακές στιβάδες του δέρματος, ενώ το ερυθρό στις βαθύτερες, χωρίς όμως να απορροφάται τόσο καλά από τις πορφυρίνες όσο το μπλε φως. Η απορρόφηση του φωτός από τις πορφυρίνες, τις ουσίες που παράγει το ίδιο το βακτήριο της ακμής, είναι πολύ σημαντική για την καταπολέμησή του και εξαρτάται από την επιλογή του κατάλληλου μήκους κύματος φωτός, καθόλου εύκολη υπόθεση για τους ερευνητές. Τουλάχιστον μέχρι πρότινος, όπου μία διεθνής μελέτη από τον Έλληνα δερματολόγο Dr. Χριστόφορο Τζερμιά ήλθε να δημιουργήσει νέα δεδομένα στην εφαρμογή της φωτοδυναμικής θεραπείας για την επίτευξη βέλτιστου αποτελέσματος. Η κλινική ανάλυση και μελέτη από τον Έλληνα γιατρό, σε συνεργασία με τον Ιταλό δερματολόγο Dr. Leonardo Marini, έγινε με στόχο την αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας, της ασφάλειας και της ανεκτικότητας ενός καινοτόμου πρωτοκόλλου φωτοδυναμικής θεραπείας με τριπλή διαδοχική εφαρμογή μπλε και κόκκινου φωτός και με τη χρήση φωτοευσθητοποιού ουσίας (MAL) σε ένα δείγμα 39 ασθενών, ηλικίας μεταξύ 15 και 44 ετών, με μέτρια-έως-σοβαρή ακμή, εντός 18 μηνών.
Οι δύο δερματολόγοι-ερευνητές δημιούργησαν τρεις διαδοχικές επιδράσεις της φωτοδυναμικής θεραπείας, μία με το μπλε φως σε επιφανειακό επίπεδο και δύο με το κόκκινο φως, επιτρέποντας έτσι την διείσδυσή του στα βαθύτερα στρώματα του δέρματος, όπου επιτεύχθηκε μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα της φωτοδυναμικής θεραπείας λόγω της επαναιμάτωσης και της οξυγόνωσης των βαθύτερων ιστών. Βάσει των κλινικών δεδομένων που προέκυψαν, μειώθηκε αισθητά ο αριθμός των ακνεϊκών βλαβών στο δέρμα και το επίπεδο φθορισμού του δέρματος, επιβεβαιώνοντας τον σχεδόν πλήρη φωτοαποχρωματισμό των πορφυρινών, τόσο στους ασθενείς με ακμή στο πρόσωπο όσο και σε εκείνους με ακμή στην πλάτη ή το στέρνο. Οι ασθενείς στην πλειοψηφία τους δήλωσαν ότι έμειναν πραγματικά ικανοποιημένοι από το συγκεκριμένο πρωτόκολλο θεραπείας και ότι είχαν ουσιαστική βελτίωση της ακμής. Η μελέτη έχει δημοσιευθεί στο διεθνές επιστημονικό περιοδικό Prime και αποτελεί πραγματικά μία ενθαρρυντική εξέλιξη τόσο για τον έλεγχο της ακμής όσο και για τη δυνατότητα ανάπτυξης και άλλων θεραπευτικών εφαρμογών της φωτοδυναμικής θεραπείας PDT στη δερματολογία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δερματικές ασθένειες
Λουνγκ Τσεν
Ο Λουνγκ Τσεν (απλοποιημένα μανδαρινικά 劍龍, πινγιν Chien Lung, προφέρεται Τσεν Λουνγκ, 1916 - Ταϊπέι, 28 Μαΐου 1975) ήταν Κινέζος σκηνοθέτης και σεναριογράφος που δραστηριοποιήθηκε μεταξύ της δεκαετίας του 1950 και της δεκαετίας του 1970.