cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αντερτέικερ (παλαιστής)
Άλλα μέσα
Υπήρξε σειρά κόμικς Αντερτέικερ που γράφτηκαν από το Chaos! Comics που βασίζονταν στον Αντερτέικερ.
Στις 1 Αυγούστου, η εταιρεία παιχνιδιών 2K ανακοίνωσε μία ειδική έκδοση του παιχνιδιού WWE 2K14, ονομαζόμενη "Φαινομενική έκδοση" (Phenom Edition), που περιλαμβάνει διάφορα πρόσθετα για τον Αντερτέικερ, μαζί και τον Αμερικανό Σκληροτράχηλο (American Badass) χαρακτήρα του Αντερτέικερ ως δυνατότητα επιλογής στο παιχνίδι.
Ο Κάλαγουεϊ έχει εμφανιστεί σε αφίσες για 62 σόου επί πληρωμή του WWE, μέχρι το 2015, είναι ο μεγαλύτερος αριθμός από οποιονδήποτε άλλο παλαιστή του WWE.
Σημαντικότερες Διακρίσεις στο WWE
right|thumb|210px|Ο Αντερτέικερ ως Παγκόσμιος Πρωταθλητής Βαρέων Βαρών.
Πηγές
Κατηγορία:Επαγγελματίες Παλαιστές Κατηγορία:Επαγγελματίες Παλαιστές του WWE
Αλόη Σιδέρη
Η Αλόη Σιδέρη (πατρικό όνομα: Αλόη Ματαράγκα, Ληξούρι, 1929 – Αθήνα, 7 Μαρτίου 2004) ήταν Ελληνίδα εκπαιδευτικός και λογοτέχνης.
Βιογραφία
Η Αλόη Ματαράγκα γεννήθηκε το 1929 στο Ληξούρι της Κεφαλλονιάς. Μητέρα της ήταν η ποιήτρια Καλομοίρα Κουρούκλη, η οποία πριν το γάμο της με τον Χαράλαμπο Ματαράγκα είχε αναπτύξει μια πλατωνική σχέση με τον ποιητή Κώστα Ουράνη. Αργότερα, μάλιστα, η Αλόη Σιδέρη επιμελήθηκε την έκδοση των ερωτικών επιστολών μεταξύ της μητέρας της και του ποιητή («Ένα ειδύλλιο - 36 ανέκδοτες επιστολές», εκδ. Ιδρύματος Κώστα και Ελένης Ουράνη). Αφού ολοκλήρωσε τη φοίτησή της στο γυμνάσιο του Ληξουρίου εισήχθη στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, αρχικά στο τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας και στη συνέχεια στο τμήμα Αγγλικής Φιλολογίας. Συμμετείχε στην ΕΠΟΝ ενώ μετά την κατοχή εργάστηκε ως εκπαιδευτικός της Μέσης Εκπαίδευσης. Ασχολήθηκε επίσης με το ραδιόφωνο και την τηλεόραση σε εκπομπές λογοτεχνικού αλλά και κοινωνικού περιεχομένου. Υπήρξε μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων και συμμετείχε ενεργά στον συνδικαλιστικό χώρο.
Ήταν παντρεμένη με τον Στρατή Σιδέρη. Απεβίωσε τον Μάρτιο του 2004 από καρκίνο. Κηδεύτηκε στις 10 Μαρτίου στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών. Κατέλιπε παιδιά και εγγόνια.
Λογοτεχνικό και μεταφραστικό έργο
Στη λογοτεχνία ασχολήθηκε κυρίως με την ποίηση. Η πρώτη της ποιητική συλλογή εκδόθηκε το 1974 με τίτλο «Το φορείο» από τις εκδόσεις Κέδρος, ενώ εξέδωσε, μέχρι το τέλος της ζωής της, άλλες πέντε δικές της συλλογές ποιημάτων. Το 1990 εξέδωσε την συλλογή διηγημάτων «Ο Τσανγκ» από τις εκδόσεις Άγρα καθώς και μια συλλογή χρονογραφημάτων με τίτλο «Η κυρία με το γατί» από τις εκδόσεις Γνώση τα οποία γράφηκαν με αφορμή την ραδιοφωνική της εκπομπή στο σταθμό 902 Αριστερά στα FM με τίτλο «Τι δεν αρέσει στην Αλόη Σιδέρη». Ποιήματά της έχουν μεταφραστεί στα Ιταλικά.
Σημαντική ήταν η παρουσία της Σιδέρη στον τομέα των μεταφράσεων. Ασχολήθηκε με μεταφράσεις τόσο ξένων συγγραφέων όσο και αρχαίων Ελλήνων και Λατίνων καθώς και Βυζαντινών χρονογράφων και ιστορικών. Η μεταφραστική της δουλειά στο κομμάτι των Βυζαντινών κειμένων θεωρείται, μάλιστα, ιδιαίτερα σημαντική.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές Κατηγορία:Έλληνες μεταφραστές
Όριο του Ρος
Στην Ουράνια Μηχανική, το όριο του Ρος (αγγλικά: Roche limit) αναφέρεται στην ελάχιστη απόσταση που μπορεί να πλησιάσει ένα σώμα που διατηρείται αποκλειστικά από την δική του βαρύτητα σε ένα άλλο σώμα πριν διαλυθεί εξαιτίας των παλιρροϊκών δυνάμεων που αναπτύσσονται επάνω του. Το όριο Ρος ονομάστηκε έτσι προς τιμή του Γάλλου μαθηματικού και αστρονόμου Εντουάρ Ρος (Édouard Roche) (1820-1883), ο οποίος και υπολόγισε την θεωρητική αυτή απόσταση για πρώτη φορά.
Εισαγωγή
Το όριο του Ρος, αναφέρεται πάντα σε ένα σύστημα δύο ουράνιων σωμάτων. Τα σώματα αυτά πρέπει να έχουν αρκετή διαφορά μάζας. Δεν μπορεί να οριστεί μοναδικά για ένα σώμα και δεν πρέπει να συγχέεται με τη σφαίρα του Ρος (ή σφαίρα Χιλ).
Εάν το μικρότερο σώμα διατηρείται όχι μόνο λόγω της βαρύτητάς του αλλά μέσω άλλων, επιπρόσθετων μηχανισμών (π.χ. χημικούς δεσμούς μεταξύ των στοιχείων που το αποτελούν), τότε τα πράγματα διαφέρουν και το σώμα δε θα διαλυθεί όταν ξεπεράσει το όριο του Ρος. Όποιο, όμως, σώμα ή υλικό βρίσκεται στο τμήμα της επιφάνειας (του μικρότερου σώματος) που βλέπει προς το μεγαλύτερο σώμα (ή στο ακριβώς αντίθετο σημείο) και δεν συγκρατείται με επιπρόσθετους μηχανισμούς, θα απομακρυνθεί.
Οι δακτύλιοι που υπάρχουν γύρω από κάποιους πλανήτες (Κρόνος, Δίας, Ποσειδώνας, Ουρανός) οφείλονται κατά πάσα πιθανότητα στο ότι κάποια σώματα που συντηρούνταν από την αυτοβαρύτητά τους ξεπέρασαν το όριο του Ρος και διαλύθηκαν ή στο ότι σκόνη που υπήρχε εκεί από την εποχή του σχηματισμού του Ηλιακού Συστήματος ποτέ δεν κατάφερε να συμπυκνωθεί λόγω ασθενικών βαρυτικών δυνάμεων.
Μαθηματική Περιγραφή
Έστω πλανήτης μάζας Μ και ακτίνας R γύρω από τον οποίο περιφέρεται ένας δορυφόρος μάζας m και ακτίνας r σε απόσταση D. Τα δύο σώματα θεωρούνται για απλότητα τέλειες σφαίρες με σταθερή πυκνότητα. Οι πυκνότητες του πλανήτη και του δορυφόρου είναι ρM και ρm αντίστοιχα.
Οποιοδήποτε σώμα στην επιφάνεια του δορυφόρου δέχεται μία βαρυτική δύναμη με μέτρο το οποίο δίνεται από τον νόμο της παγκόσμιας έλξης και φορά προς το κέντρο του δορυφόρου. Η επιτάχυνση, g, που προκαλεί η δύναμη αυτή έχει μέτρο
και φοράς προς το κέντρο του πλανήτη. Το όριο του Ρος, LR, αντιστοιχεί στην απόσταση εκείνη μεταξύ δορυφόρου-πλανήτη κατά την οποία οι δύο δυνάμεις βρίσκονται σε ισορροπία. Λύνοντας ως προς την απόσταση στην περίπτωση της ισορροπίας, βρίσκουμε το όριο Ρος:
Η σχέση αυτή μπορεί να γραφτεί επίσης συναρτήσει των πυκνοτήτων των δύο σωμάτων. Υπό την προϋπόθεση ότι τα δύο σώματα είναι τέλειες σφαίρες και έχουν σταθερή πυκνότητα, η παραπάνω σχέση παίρνει την απλούστερη μορφή:
Αν ο δορυφόρος συντηρείται αποκλειστικά και μόνο από την ιδιοβαρύτητά του, τότε τη στιγμή που εκείνος πλησιάσει τον πλανήτη σε απόσταση μικρότερη του ορίου Ρος θα διαλυθεί, καθώς τότε οι παλιρροϊκές δυνάμεις θα υπερνικήσουν τις βαρυτικές δυνάμεις που διατηρούν τον δορυφόρο.
Ένας ακριβέστερος υπολογισμός από τον Ρος που λαμβάνει υπόψη την παραμόρφωση που προκαλούν οι παλιρροϊκές δυνάμεις στον δορυφόρο δίνει το παρακάτω αποτέλεσμα:
Όρια Ρος για αντικείμενα του Ηλιακού Συστήματος
Ο παρακάτω πίνακας περιέχει τιμές σχετικά με τις μέσες πυκνότητες και ακτίνες διαφόρων ουράνιων σωμάτων του Ηλιακού Συστήματος.
Με βάση τα παραπάνω δεδομένα και για μία μέση πυκνότητα κομητών ~ 0.5 g cm-3 μπορούν να υπολογισθούν τα όρια Ρος για διάφορες περιπτώσεις κυρίως σώματος-δορυφόρου σύμφωνα με τον τύπο (1). Ο παρακάτω πίνακας περιέχει ορισμένα τέτοια δεδομένα.
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αστροφυσική Κατηγορία:Βαρύτητα Κατηγορία:Παλίρροια
2245 Εκατοστός
Ο Εκατοστός (Hekatostos) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,3. Ανακαλύφθηκε το 1968 από τη Σοβιετική αστρονόμο Λιουντμίλα Ιβάνοβνα Τσερνίχ, που παρατηρούσε από το Ναουτσνί της Κριμαίας. To όνομά του οφείλεται στο ότι ήταν ο εκατοστός αστεροειδής που αριθμήθηκε με αύξοντα αριθμό από αυτούς που ανακαλύφθηκαν στα πλαίσια του κοινού προγράμματος παρατηρήσεων του Ινστιτούτου Θεωρητικής Αστρονομίας του Λένινγκραντ και του Αστεροσκοπείου της Κριμαίας.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Εκατοστού εκτιμάται σε 29,28 χιλιόμετρα, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,0622.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Εκατοστος
Πανθεσσαλικοί Αγώνες Τρικάλων 1908
thumb|right|200px| Η προκήρυξη των αγώνων Οι Πανθεσσαλικοί αθλητικοί αγώνες Τρικάλων διεξήχθησαν στις 7, 8 και 9 Σεπτεμβρίου 1908 στα Τρίκαλα της Θεσσαλίας. Οι αγώνες διοργανώθηκαν από τον δήμο Τρικκαίων και σύμφωνα με την προκήρυξη
Μετείχαν επτά (7) αθλητικά σωματεία από Αθήνα (3), Πειραιά, Τρίκαλα, Λάρισα και Βόλο με συνολικά 66 αθλητές, αντί των 90 αρχικά δηλωθέντων. Έλαβε ακόμη μέρος ο Ποδοσφαιρικός Όμιλος Αθηνών (ΠΟΑ), αμιγώς σύλλογος ποδοσφαίρου, με κάποιο τμήμα της 14μελούς αποστολής του να μετέχει και με τον Πανελλήνιο Γυμναστικό Σύλλογο, όντες αθλητές του, σε αγωνίσματα στίβου. Τελέστηκαν 19 από αυτά σε επίπεδο ανδρών (3 περισσότερα της προκήρυξης), 6 σε έως 17ετών εφήβων (ή σύμφωνα με άλλη πηγή μόνον 4 εξαιτίας μίας μόλις συμμετοχής) και μία αναμέτρηση του "καινούργιου σπορ της ποδοσφαιρίσεως" που επείχε θέση εορταστικού (φιέστα) και αγώνα επίδειξης. Ήταν η πρώτη φορά που διεξήχθησαν επαρχιακοί αγώνες υπό την αιγίδα της ΕΟΑ και στέφθηκαν με μεγάλη επιτυχία.
Πολυνίκης αναδείχθηκε επί όλων των σωματείων ο Εθνικός Γυμναστικός Σύλλογος, τόσο σε εφήβους όσο και συνολικά, ενώ μεταξύ των τριών θεσσαλικών ο Γυμναστικός Σύλλογος Βόλου. Στον ποδοσφαιρικό αγώνα, τέλος, επικράτησε ο ΠΟΑ.
Η προετοιμασία
Ως ημερομηνίες τελέσης των αγώνων όρισε το τριήμερο 7ης, 8ης και 9ης Σεπτεμβρίου (Κυριακή-Τρίτη), ώστε να συνδυαστεί με τη μεγάλη τοπική εμποροπανήγυρη. Για τη μεγαλύτερη επιτυχία των αγώνων προσκλήθηκαν οι αθλητικοί σύλλογοι όχι μόνο της Θεσσαλίας αλλά και της πρωτεύουσας, δίνοντάς τους πανελλήνιο χαρακτήρα. Τους αγώνες έθεσε υπό την προστασία του ο διάδοχος Κωνσταντίνος, ο οποίος εξέφρασε την επιθυμία να τους παρακολουθήσει αυτοπροσώπως, θεωρώντας εξαιρετική ιδέα να γίνουν εθνικού χαρακτήρα αγώνες κοντά στα τότε ελληνοτουρκικά σύνορα. Ενισχύοντας την προσπάθεια, το υπουργείο Παιδείας με εγκύκλιο διαταγή ζήτησε από
Η Οργανωτική επιτροπή συγκροτήθηκε σε συνεργασία του Δήμου με τον τοπικό Γυμναστικό Σύλλογο και την ΕΟΑ, η οποία απέστειλε το γενικό γραμματέα της Μιχαήλ Στελλάκη για το σκοπό αυτό. Την αποτελούσαν επιφανείς πολίτες της τρικαλινής κοινωνίας: ο διευθυντής του υποκ. Εθνικής Τράπεζας Απόστολος Βαμβακάς, ο πρόεδρος του Γυμναστικού Συλλόγου Τρικάλων Δημήτριος Νακόπουλος, ο δικηγόρος Νικόλαος Χατζηγώγος, ο πρώην βουλευτής και δικηγόρος Νικόλαος Γαρδικιώτης, ο ιατρός Δημήτριος Φωτάκης, ο Γεώργιος Γεωργόπουλος και ο Δημήτριος Λάππας. Η επιλογή των προσώπων θεωρήθηκε γενικά σωστή. Ενστάσεις υπήρξαν μόνο για τους δύο τελευταίους, που θεωρήθηκε ότι ήταν ακατάλληλοι και μπήκαν επειδή ήταν πολιτικοί φίλοι του δημάρχου. Σύμφωνα με τον τύπο στη θέση τους έπρεπε να τοποθετηθούν κάποια μέλη από το διοικητικό συμβούλιο του τοπικού Γυμναστικού Συλλόγου, όπως οι Παύλος Παπανικολάου, Ιωάννης Παπαδημητρίου, Αντώνιος Δημακόπουλος.
Ο Δήμος ενέκρινε κονδύλιο 10.000 δρχ για τη διοργάνωση. Παράλληλα, κάλεσε τους εύπορους κατοίκους της πόλης να βοηθήσουν είτε αθλοθετώντας έπαθλα είτε προσφέροντας τις οικίες τους για τη φιλοξενία των επισκεπτών. Τοπικοί οργανισμοί και ενώσεις ανταποκρίθηκαν στην έκκληση αυτή, όπως η Φιλαρμονική, ο Εμπορικός Σύλλογος, ο Δικηγορικός Σύλλογος, ο Κυνηγετικός Σύνδεσμος και πολλοί ιδιώτες. Για τη φιλοξενία των αθλητών μετατράπηκαν οι αίθουσες των γυμνασίων και των δημοτικών της πόλης σε ξενώνες. Διαμορφώθηκαν δωμάτια με 80 κλίνες
Οι συνοδοί φιλοξενήθηκαν σε οικίες ιδιωτών, καθώς τα ξενοδοχεία ήταν υπερπλήρη λόγω της εμποροπανηγύρης. Τέλος, ο Δήμος ανέλαβε ένα μέρος των εξόδων μετακίνησης των αθλητών.
Η διοργάνωση
Στους αγώνες εκδήλωσαν αμέσως ενδιαφέρον να μετάσχουν όλα τα θεσσαλικά σωματεία και τα μεγαλύτερα αθηναϊκά, Εθνικός, Πανελλήνιος και Πειραϊκός Σύνδεσμος, τα οποία ανήγγειλαν πως θα μετείχαν και στα εφηβικά αγωνίσματα. Επίσης, συμμετοχή φοιτητών δήλωσε το Ακαδημαϊκόν Γυμναστήριον, αθλητικό τμήμα του Εθνικού Πανεπιστημίου (νυν Αθηνών). Οι αθλητές μετέβησαν ακτοπλοϊκά από τον Πειραιά στο Βόλο και από εκεί με το Θεσσαλικό σιδηρόδρομο στα Τρίκαλα. Ο Θεσσαλικός σιδηρόδρομος παρείχε τα εισιτήρια μετ' επιστροφής με έκπτωση 65%. Έκπτωση 50% πρόσφερε και ο Λαρισαϊκός σιδηρόδρομος για όσους επέλεγαν την μετακίνηση από Αθήνα προς Λάρισα, αλλά οι περισσότεροι δεν τον προτίμησαν, αφού στην εκεί πόλη δεν υπήρχε ανταπόκριση με τον Θεσσαλικό και η συνέχεια του ταξιδιού προς τα Τρίκαλα έπρεπε να γίνει με άμαξες.
Με έκτακτο τρένο του Λαρισαϊκού ταξίδεψε ο διάδοχος Κωνσταντίνος έως το Δεμερλί (σημερινά Παλαιοφάρσαλα) και από εκεί μετέβη στα Τρίκαλα, όπου κήρυξε την έναρξη των αγώνων και τους παρακολούθησε τις δύο πρώτες ημέρες. Μαζί του αφίχθη και ο αδερφός του πρίγκιπας Νικόλαος. Τους υποδέχθηκαν με κάθε επισημότητα οι τοπικές θρησκευτικές, πολιτικές, αθλητικές και στρατιωτικές αρχές και πλήθος κόσμου, ενώ ο ποιητής Σπύρος Ματσούκας από την Υπάτη εκφώνησε ενθουσιώδη λόγο. Φιλοξενήθηκαν στην αρχοντική οικία του τραπεζίτη Ηλία Κοέν. Επίσης, τους αγώνες παρακολούθησαν 250 περίπου Τούρκοι αξιωματικοί του Νεοτουρκικού κομιτάτου Θεσσαλονίκης, που επισκέπτονταν τη Θεσσαλία σε ανταπόδοση επίσκεψης των Θεσσαλών στη Θεσσαλονίκη, συνοδευόμενοι από τον Τούρκο πρόξενο της πόλης.
Οι αγώνες
Οι αγώνες άρχισαν επίσημα στις 3 μ.μ. της Κυριακής αλλά το πρωί είχαν γίνει προκριματικοί κάποιων αγωνισμάτων. Το στάδιο ήταν κατάμεστο από πολίτες και στρατιώτες της τοπικής φρουράς, ενώ εκτός σταδίου ήταν παραταγμένοι Καραγκούνηδες με τοπικές ενδυμασίες. Παρόντες ήταν οι δύο βασιλόπαιδες με τον υπασπιστή Μεσαλά, ο επίσκοπος Τρίκκης Άνθιμος, ο νομάρχης Δεδούσης, οι τοπικοί βουλευτές Χατζηπέτρος και Ζάππας, ο συνάδελφός τους Γιαννούσιος Τάκης από την Καλαμπάκα, ο μέραρχος Δούκας, ο φρούραρχος Νικολόπουλος, ο πρόεδρος πρωτοδικών Βασιλειάδης, ο εισαγγελέας Χαλκιόπουλος, ο Τούρκος πρόξενος Μεσσίτ Μεχμέτ, οι αρχές της πόλης, οι συντάκτες των εφημερίδων, ο Δήμαρχος Παγασών, Ιωάννης Γκλαβάκης, και πλήθος κόσμου. Προσφώνησε ο Δήμαρχος, ο οποίος κάλεσε το διάδοχο Κωνσταντίνο να κηρύξει την έναρξη των αγώνων. Στη συνέχεια ξεκίνησε το αγωνιστικό πρόγραμμα, το οποίο την πρώτη ημέρα περιλάμβανε 9 αγωνίσματα.
Τη δεύτερη ημέρα έγιναν άλλα 9 αγωνίσματα και ο Διάδοχος απένειμε τα έπαθλα στους νικητές των δύο πρώτων ημερών. Αποχαιρετώντας τους δύο βασιλικούς γόνους ο Δήμαρχος τους απένειμε δύο αργυρά αναμνηστικά μετάλλια με την όψη της Αθηνάς και τις φράσεις: "Δήμος Τρικκαίων" και "Θεσσαλών Τρίκκης". Το βράδυ στην πόλη πραγματοποιήθηκε λαμπαδηφορία, ενώ ο Διάδοχος δεξιώθηκε τις τοπικές αρχές και την επομένη αναχώρησε. Την τρίτη ημέρα διεξήχθησαν τα υπόλοιπα αγωνίσματα και απονεμήθηκαν τα έπαθλα στους νικητές καθώς και τα έπαθλα στους πολυνίκεις συλλόγους. Ακολούθησε ομιλία από το σκαπανέα του ελληνικού αθλητισμού Ιωάννη Χρυσάφη προς τους μετέχοντες και το πλήθος. Εν συνεχεία, οι αθλητές με τη συνοδεία της Φιλαρμονικής ξεχύθηκαν στην πόλη πανηγυρίζοντας για να καταλήξουν στην οικία του δημάρχου Κανούτα, ο οποίος τους απηύθυνε αποχαιρετιστήριο λόγο. Τα επινίκεια γιορτάστηκαν από παρέες αθλητών σε διάφορα σημεία της πόλης. Την επόμενη ημέρα αθλητές και συνοδοί αναχώρησαν είτε μέσω του Λαρισαϊκού σιδηροδρόμου για Αθήνα είτε μέσω του Θεσσαλικού για Βόλο.
Στους Αθηναίους αθλητές και γυμναστές και τον ποιητή Ματσούκα παρέθεσαν γεύμα οι δημοδιδάσκαλοι της πόλης. Λόγω του πλήθους συμμετοχών, τις πρωινές ώρες διαξάγονταν προκριματικοί αγώνες κυρίως για τους αγώνες δρόμου. Τους ελλανοδίκες αποτέλεσαν οι έμπειροι αθλητικοί παράγοντες Γαρδικιώτης, Λάππας, Νικ. Χατζηγώγος, Μιχ. Ρουνόπουλος (εκπρόσωπος του ΣΕΑΓΣ), Δημακόπουλος, Λιβανός, Γαλανίδης και Αλ. Νικολόπουλος, ενώ την επιτροπή αγώνων οι εξής:
Παρά την εμπειρία των κριτών υπήρξαν παράπονα από αθλητές του ΓΣ Βόλου, πως σε ορισμένα αγωνίσματα οι κριτές ευνόησαν τους αθλητές του Εθνικού ΓΣ και απείλησαν με αποχώρηση την τελευταία ημέρα των αγώνων:
Ο αγώνας ποδοσφαίρου
Εκτός των αθλητικών αγωνισμάτων, ανακοινώθηκε η διεξαγωγή και ποδοσφαιρικού αγώνα με έπαθλο για τη νικήτρια ομάδα "κύπελλον μετά τρίποδος" που αθλοθέτησε ο δήμος Τρικκαίων. Μετείχαν δύο σύλλογοι:
Οι νικητές αναχώρησαν για την Αθήνα την επομένη 10 Σεπτεμβρίου:
Ατομική κατάταξη
Ο Μιλτιάδης Μαντάς (Ακαδημαϊκόν) έλαβε μέρος σε 10 αγωνίσματα και απέσπασε από μία α', β' και γ' νίκη σε άλματα και δρόμους. Οι εξής τρεις πέτυχαν 5 διακρίσεις ατομικές (δεν είναι διαθέσιμη η πλήρης σύνθεση όλων των ομάδων σκυταλοδρομίας), δηλαδή σημείωσαν από 5 α', β' ή γ' νίκες: Τρεις α' θέσεις, συνυπολογιζομένης εκείνης στη σκυταλοδρομία, σε 3 αγωνίσματα δρόμων ταχύτητας απέσπασε ο Αθανάσιος Μαϊχός (Εθνικός), δύο (μεσαίες αποστάσεις) ο Αδαμάντιος Κάντζας (Πειραϊκός) στα 4 και ισάριθμες ο Γεώργιος Καλαφάτης (Πανελλήνιος, ΠΟΑ) με τη νίκη στον ποδοσφαιρικό αγώνα. Όπως ο Ζήνων, έλαβε μέρος σε όλο το φάσμα των αθλημάτων και επιπρόσθετα στο ποδόσφαιρο, για να διακριθεί τελικά στα 5 από τα 6. Ο Κ. Κωστόπουλος (Εθνικός) κατέκτησε 3 χρυσά και 1 χάλκινο σε 4 ατομικές συμμετοχές, άρα πιθανώς σε όλα τα αγωνίσματα εφήβων που πραγματοποιήθηκαν.
Σημειώσεις
<references group="σημ."/>
Πηγές
Κατηγορία:Διοργανώσεις στίβου στην Ελλάδα Κατηγορία:Στίβος το 1908
Μπας-Τερ
Η Μπας-Τερ (γαλλικά: Basse-Terre, γουαδελουπιανό κρεόλ: Bastè) είναι η πρωτεύουσα της υπερπόντιας περιοχής της Γουαδελούπης στη Γαλλία, η οποία βρίσκεται εντός του νησιωτικού συμπλέγματος των Μικρών Αντίλλων. Η πόλη της Μπας-Τερ βρίσκεται στο νησί Μπας-Τερ, στο νοτιοδυτικό άκρο της Γουαδελούπης. Η Μπας-Τερ είναι η διοικητική πρωτεύουσα της Γουαδελούπης με 12.748 κατοίκους το 2007 και η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της.
Ιστορία
Η πόλη ιδρύθηκε το 1643, στο ορεινό τμήμα της Μπας-Τερ, ένα από τα δύο νησιά που αποτελούν τη Γουαδελούπη. Καταστράφηκε πολλές φορές ως συνέπεια των αγγλο-γαλλικών πολέμων.
Αξιοθέατα
Κύριο αξιοθέατο της πόλης είναι ο καθεδρικός ναός των Αγίων Πέτρου και Παύλου, ένα κτίριο του 19ου αιώνα το οποίο έχει μια αξιοσημείωτη γκρι πέτρα που τονίζεται όμορφα από τα λευκά αγάλματα. Πολλά άλλα κτίρια αποικιακής αρχιτεκτονικής, η κεντρική πλατεία και το Le Jardin Pichon, το πάρκο που συνορεύει προς τα νότια με το Ζωολογικό και το Βοτανικό Πάρκο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες της Γουαδελούπης
Κύπελλο Ελλάδας καλαθοσφαίρισης ανδρών 2007-2008
Το κύπελλο Ελλάδος κατέκτησε ο Παναθηναϊκός για ενδέκατη φορά στην ιστορία της διοργάνωσης και για τέταρτη συνεχόμενη. Στα αξιοσημείωτα υπήρξε η ανάδειξη ως πολυτιμότερου παίκτη στον τελικό του Κώστα Τσαρτσαρή για τρίτη συνεχόμενη χρονιά, κάτι που δεν έχει καταφέρει κανένας άλλος.
Blade II
Το Blade II είναι μια Αμερικανική υπερηρωική ταινία τρόμου του 2002 σε σκηνοθεσία από τον Γκιγιέρμο Ντελ Τόρο και σενάριο από τον Ντέιβιντ Γκόγιερ βασισμένη στον χαρακτήρα των Marvel Comics, Blade. Ως συνέχεια του Blade: Σκοτεινή Δύναμη (1998), πρωταγωνιστούν οι Γουέσλεϊ Σνάιπς, Κρις Κριστόφερσον, Ρον Πέρλμαν, Λέονορ Βαρέλα, Νόρμαν Ρίντους, και Λουκ Γκος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2002 Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε κόμικς της Marvel Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής New Line Cinema Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Γκιγιέρμο ντελ Τόρο Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Τσεχία Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Λονδίνο Κατηγορία:Ταινίες σίκουελ Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες με υπερήρωες Κατηγορία:Ταινίες Blade
Μονπελιέ
Το Μονπελιέ (γαλλικά: Montpellier, οξιτανικά: Montpelhièr) είναι γαλλική κοινότητα η οποία βρίσκεται στο νομό του Ερώ (του οποίου και αποτελεί πρωτεύουσα) και της περιοχής του Λανγκντόκ-Ρουσιγιόν (της οποίας και αποτελεί πρωτεύουσα). Το Μονπελιέ βρίσκεται επί ενός σημαντικού οδικού άξονα που συνδέει την Ισπανία στα δυτικά, με την Ιταλία στα ανατολικά. Ευρισκόμενη σε κοντινή απόσταση από τη Μεσόγειο Θάλασσα (7,1 χλμ.), η πόλη αυτή γειτονεύει με τις παρακάτω: Μπεζιέ σε απόσταση 69 χλμ. στα νοτιοδυτικά και Νιμ σε απόσταση 52 χλμ. στα βορειοανατολικά.
Το Μονπελιέ είναι η όγδοη μεγαλύτερη σε πληθυσμό intra-muros (εντός των τειχών) κοινότητα της Γαλλίας και ταυτόχρονα η πολυπληθέστερη στο Λανγκντόκ-Ρουσιγιόν και το Ερώ. Μετρά πληθυσμό της τάξεως των 264.538 κατοίκων, σύμφωνα με την απογραφή του 2011 και η μητροπολιτική της περιοχή 387.155 κατοίκους το 2009, με τη νέα οριοθέτηση του 2010. Η Μητροπολιτική Περιοχή του Μονπελιέ είναι, έτσι, η 15η σε πληθυσμό στη Γαλλία. Η Μητροπολιτική Περιοχή του Μονπελιέ είχε πληθυσμό της τάξεως των 413.187 κατοίκων το 2009, σύμφωνα με την απογραφή INSEE. Το Μονπελιέ βρίσκεται στο επίκεντρο της 14ης Μητροπολιτικής Περιοχής της Γαλλίας, η οποία περιλαμβάνει 328 κοινότητες, με πληθυσμό 549.491 κατοίκων το 2010.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις του Λανγκντόκ-Ρουσιγιόν
Αρχαία ελληνική κεραμική
Τα αγγεία κατασκευάζονταν στον τροχό, ακολουθούσε η ένωση των επιμέρους τμημάτων, το στέγνωμα, η διακόσμηση και το ψήσιμο. Τη διαδικασία αυτή περιγράφει μία σειρά πινάκων που βρέθηκαν κοντά στην Κόρινθο, ενώ η πρώτη αναφορά του γεωμετρικού τροχού γίνεται από τον Όμηρο...
Οι περίοδοι
Κατά τα ελληνιστικά χρόνια.Παράλληλα πολλοί τρόποι διακόσμησης (γραπτή, εγχάρακτη, εμπίεστη) και γι’ αυτό για την κεραμική της εποχής αυτής χρησιμοποιείται απλώς ο όρος ελληνιστική. Συνηθισμένη ήταν η κατασκευή μελανόμορφων αγγείων με την εμβάπτιση τους σε μελανό κάνωπα, ενώ μετά το 100 π.Χ. ξεκινά η παραγωγή ερυθρόμορφων αγγείων. Τα περισσότερα ρωμαϊκά αγγεία είναι ερυθρόμορφα.
Καθ’ όλη τη διάρκεια της αρχαιότητας έχουμε και αβαφή αγγεία.
Πρωτογεωμετρική εποχή
(1050-900 π.Χ.) Ο όρος αναφέρεται στην επικράτηση των γεωμετρικών σχημάτων στη διακόσμηση της κεραμικής. Κατά τη διάρκεια της Πρωτογεωμετρικής Εποχής εξελίσσεται ένας νέος, ταχύτερος κεραμικός τροχός και ξεκινά η χρήση του πολλαπλού χρωστήρα για την δημιουργία ομόκεντρων κύκλων ή ημικυκλίων στη διακόσμηση των αγγείων.
Γεωμετρική εποχή
Διαχωρίζεται στην πρώιμη (900-850), μέση (850-750) και ύστερη γεωμετρική εποχή (760/750-700). Την πρώιμη, η επιφάνεια του αγγείου καλύπτεται με μελανό χρώμα και γάνωμα, ενώ προσθέτουν ζώνες με φωτεινά γεωμετρικά κοσμήματα. Κατά τη μέση περίοδο, κατασκευάζονται μεγάλου μεγέθους αγγεία που χρησιμεύουν ως ταφικά σήματα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο αμφορέας του Διπύλου, με ύψος 1,55μ, που απεικονίζει την πρόθεση του νεκρού. Τεχνική της διακόσμησης είναι η σκιαγραφία, που σημαίνει ότι οι μορφές αποδίδονται μαύρες/μελανές χωρίς λεπτομέρειες ή βάθος. Δειλά-δειλά κάνουν την εμφάνισή τους υδρόβια πτηνά και ζώα, ενώ υπάρχει μεγάλη ποικιλία γεωμετρικών σχημάτων (π.χ. μαίανδροι απλοί και σύνθετοι). Μεγάλου μεγέθους κρατήρες που παριστάνουν την εκφορά του νεκρού και αρματοδρομίες που παραπέμπουν στα «άθλα επί Πατρόκλω» της Ψ. Χαρακτηριστικές της εποχής και οι πυξίδες που φέρουν κάλυμμα διακοσμημένο με τα προσφιλή θέματα της εποχής, δηλαδή, την ανθρώπινη μορφή, το άλογο και το άρμα. Σε ένα αγγείο έχουμε διακόσμηση με θέμα ζατρικίου, αγκυλωτούς σταυρούς και γραμμές σε σχήμα S. Στην εποχή αυτήν ανήκουν οι πρώτες αφηγηματικές αλλά και μυθολογικές παραστάσεις.
Πρωτοκορινθιακή κεραμική
μικρογραφία|383x383εσ|Πρωτοκορινθιακή όλπη με παραστάσεις από το ζωϊκό βασίλειο και Σφίγγες, 640-630 π.Χ, [[Μουσείο του Λούβρου|Μουσείο Λούβρου]] Περίπου το 730 π.Χ. εμφανίζεται στην Κόρινθο ο μελανόμορφος ρυθμός, προερχόμενος ίσως από ανατολικές επιδράσεις, συγκεκριμένα από ανάλογη εργασία σε μέταλλο ή ελεφαντοστό. Έχουμε παραστάσεις ζώων και φυτών, ενώ κυριαρχούν οι καμπύλες γραμμές. Κατασκευάζονται κυρίως αρύβαλλοι, μυροδοχεία που χρησιμοποιούσαν οι αθλητές για να τοποθετούν το λάδι. Οι αρύβαλλοι χρονολογούνται από την εξέλιξη του σχήματός τους. Οι πρώτοι αρύβαλλοι ήταν σφαιρικοί, έπειτα κατασκευάζονταν ωοειδείς αρύβαλλοι και τέλος απιόσχημοι. Η γνώση της εξελικτικής αυτής πορείας του σχήματος των αρυβάλλων προέρχεται από τις αποικίες της Μεγάλης Ελλάδας, των οποίων τη χρονολογία ίδρυσης γνωρίζουμε από τις αρχαίες πηγές. Στις παλαιότερες, λοιπόν, αποικίες βρέθηκαν σφαιρικοί αρύβαλλοι, ενώ στις νεότερες απιόσχημοι. Με βάση την κατασκευή των αρυβάλλων η εποχή της πρωτοκορινθιακής κεραμικής διαχωρίζεται σε πρώιμη (720-690), μέση (690-650) και ύστερη (650-640/630). Η πρωτοκορινθιακή κεραμική χαρακτηρίζεται από το μικρό σχήμα των αγγείων που κατασκευάζονται, θέμα των οποίων είναι θηρία και ζώα. Το μεγαλύτερο δείγμα της πρωτοκορινθιακής κεραμικής είναι η χρονολογούμενη στο 640 π.Χ. οινοχόη ή όλπη Chigi, που βρέθηκε στη Villa Julia με ύψος 26 εκ., χωρισμένη σε ζώνες με ενδιαφέρουσες παραστάσεις, εκ των οποίων η άνω φέρει την παράσταση δύο οπλιτικών φαλαγγών, στα μέλη των οποίων αποδίδονται και οι ιδιαίτερες λεπτομέρειες (π.χ. τα επίσημα των ασπίδων, που είναι μορφές ζώων, γοργόνεια κλπ, που έχουν αποτροπαϊκό χαρακτήρα). Το περίγραμμα των μορφών έχει δοθεί με εγχάραξη, ενώ χρησιμοποιούνται δύο χρώματα, το λευκό και το ιώδες. Στις άλλες ζώνες έχουμε κυνήγι λιονταριού και αλεπούς.
Πρωτοαττική κεραμική
Την ίδια περίοδο στην Αθήνα, οι εκεί καλλιτέχνες ξεπερνούν το γεωμετρικό ρυθμό, αλλά δεν αποδίδουν με εγχάραξη το περίγραμμα των μορφών. Η πρωτοαττική κεραμική (700-630) διακρίνεται σε πρώιμη (700-675), μέση (675-650) και ύστερη (650-630). Την περίοδο αυτή έχουμε μεγάλου μεγέθους κοσμήματα, καμπυλόγραμμες και τεθλασμένες γραμμές, αλλά και μυθολογικές παραστάσεις. Προσφιλή σχήματα είναι ο λουτροφόρος αμφορέας και η λουτροφόρος υδρία. Περίφημο αγγείο της μέσης πρωτοαττικής κεραμικής είναι το αγγείο του Ζωγράφου του Πολύφημου, που βρίσκεται στο μουσείο της Ελευσίνας και φέρει την παράσταση της τύφλωσης του Κύκλωπα στο λαιμό και στην κυρίως ζώνη την καταδίωξη του Περσέα από τις γοργόνες. Ο Πολύφημος εικονίζεται να κρατάει κάνθαρο, οι εταίροι του Οδυσσέα αποδίδονται με σκιαγραφία, αλλά ο ίδιος ο ήρωας με περίγραμμα και λευκό χρώμα.
Μελανόμορφος ρυθμός
Από το 600 π.Χ. ο μελανόμορφος ρυθμός της Αθήνας ξεπερνά την Κόρινθο και κυριαρχεί στις αγορές της Μεσογείου. Πολλά μελανόμορφα αγγεία βρέθηκαν σε τάφους των ετρουσκικών νεκροπόλεων, με την ανακάλυψη των οποίων το 18ο αιώνα και τη δημιουργία των πρώτων συλλογών το β’ μισό του αιώνα ξεκίνησε το ενδιαφέρον για την ελληνική κεραμική.
Ο πρώτος αγγειογράφος που υπέγραφε τα έργα του είναι ο Σοφίλος. Σε ένα λέβητα που βρίσκεται πάνω σε ένα υποστατό, στην πάνω ζώνη του οποίου έχουμε το γάμο του Πηλέα και στην κάτω ζώα. Συνήθως ανάμεσα στα ζώα έχουμε και μυθικά π…
Μία μοναδική σε ποιότητα παράσταση του Διονύσου σε κύλικα είναι έργο του Εξηκία, ενός πολύ προικισμένου αγγειογράφου, στον οποίο αποδίδεται η επινόηση του καλυκωτού κρατήρα. Η αρέσκειά τους την απόδοση της λεπτομέρειας τον οδήγησε στη δημιουργία εξαίρετων έργων. Ένας άλλος νεωτερισμός που εισήγαγε ήταν η επάλειψη με κόκκινο χρώμα του φόντου της παράστασης για την απόδοση του βάθους (intentional red). Το αγγείο Francois, ένας ελικωτός μελανόμορφος κρατήρας, με πολλά θέματα, 260 μορφές και επιγραφές που ονομάζουν ως και αντικείμενα (π.χ. ΚΡΕΝΕ) είναι σταθμός στην εξέλιξη της μελανόμορφης κεραμικής πριν τον Εξηκία.
Ερυθρόμορφος ρυθμός
Από τους μαθητές του Εξηκία, συγκεκριμένα το Ζωγράφο του Ανδοκίδη, και μέσα στο εργαστήριό του πρέπει να δημιουργήθηκε ο ερυθρόμορφος ρυθμός. Τα πρώτα αγγεία του ρυθμού φέρουν μελανόμορφη παράσταση από τη μία πλευρά και ερυθρόμορφη με διαφορετικό θέμα από την άλλη, γνωστά ως δίγλωσσα. Η διακόσμηση αρχικά ήταν ανθέμια κατά το μελανόμορφο ρυθμό και αργότερα κατά τον ερυθρόμορφο.
Περίπου το 515/0 στην Αθήνα υπάρχει μια ομάδα αγγειοπλαστών, που την ονομάζουμε «ομάδα των πρωτοπόρων» (pioneer group). Σε αυτήν την ομάδα ανήκει ο Ευφρόνιος, που κατασκεύασε καλυκωτούς κρατήρες, με την απεικόνιση του Ηρακλή εναντίον του γίγαντα, αγγείο που σήμερα βρίσκεται στο μουσείο του Λούβρου, ελικωτούς κρατήρες, όπως αυτόν με το θάνατο του Σαρπηδόνα. Θέμα της κυρίως ζώνης είναι η αμαζονομαχία και η διακόσμηση είναι ερυθρόμορφη. Άλλοι δύο αγγειογράφοι της ομάδας αυτής είναι ο Ευθυμίδης και ο Φιντίας, που είναι λίγο μεγαλύτεροι από τον Ευφρόνιο. Πρώτη φορά στο έργο της ομάδας αυτής εμφανίζεται το θέμα των ανακεκλιμένων εταίρων, οι οποίες παριστάνονται καλυμμένες από το Φιντία και ολόγυμνες από τον Ευφρόνιο. Οι εταίρες απεικονίζονται σε τολμηρές στάσεις, με το σώμα, δηλαδή, να στρέφεται με ελευθερία κινήσεων en face, Ύ και προφίλ, ενώ γίνεται προσπάθεια απόδοσης του βάθους. μικρογραφία|369x369εσ|Κάνθαρος  με τη μορφή σατύρου  περ. 420 π.Χ... Από την πρώτη γενιά μετά την ομάδα των πρωτοπόρων, τη γενιά των υστεροαρχαϊκών αγγειογράφων περί το 480 π.Χ. ξεχωρίζουν ο Ζωγράφος του Βερολίνου και ο Ζωγράφος του Κλεωφράδη. Σε έναν αμφορέα του Ζωγράφου του Βερολίνου παριστάνεται στη μία πλευρά ο Ηρακλής που κρατάει κάνθαρο και στην άλλη η Αθηνά με μία οινοχόη. Ο Ζωγράφος του Βερολίνου αναπαριστούσε στα αγγεία του μορφές μεμονωμένες. Η κάθε πλευρά ενός αγγείου παριστάνει μία μνημειακή μορφή ένα σύμπλεγμα μορφών, όχι πολυπρόσωπες παραστάσεις ή ζώνες. Συνήθως οι παραστάσεις των δύο πλευρών συνδεόταν. Σε αυτόν ανήκει και το αγγείο με την παράσταση του Ηρακλή που κουβαλάει τον τρίποδα του Απόλλωνα, αλλά και του συμπλέγματος Σατύρου, Ερμή και Διονύσου. Οι λεπτομέρειες των μυών φαίνονται με αραιωμένο πηλό, ενώ τα εξωτερικά περιγράμματα αποδίδονται με σχεδόν ανάγλυφη χάραξη. Την ίδια εποχή δρα και ο Ζωγράφος του Κλεωφράδη. Συνηθίζει να διακοσμεί τα αγγεία με πολυπρόσωπες αφηγηματικές παραστάσεις. Γνωστή είναι μία παράστασή της άλωσης της Τροίας σε υδρία, στην οποία οι κινήσεις των μορφών αποδίδουν τη συναισθηματική τους κατάσταση. Είναι ο ζωγράφος της έντονης έκφρασης Η επόμενη γενιά δέχεται επιδράσεις από τους μεγάλους ζωγράφους, π.χ. τον Πολύγνωτο το Θάσιο, που αποδίδουν το βάθος και την ψυχολογική κατάσταση των μορφών. Κυρίως επηρεάστηκε ο Ζωγράφος των Νιοβιδών (460 π.Χ.). Σε έναν καλυκωτό κρατήρα ζωγραφίζει τις μορφές σε διαφορετικά επίπεδα για να δώσει το βάθος (μέθοδος για την οποία έχουμε διεξοδική περιγραφή από τον Παυσανία για τη λέσχη των Κνιδίων), ενώ λευκές γραμμές δηλώνουν το έδαφος και το μισό σώμα ορισμένων μορφών φαίνεται να κρύβεται από ένα έξαρμα του εδάφους.
Στα μέσα του 5ου π.Χ. αιώνα ανήκει ο Ζωγράφος του Αχιλλέα, μορφή που ταυτίζεται από ορισμένους με το Δορυφόρο του Πολύκλειτου. Ο ίδιος ζωγράφισε κυρίως πολλές λευκές ληκύθους, που χρησίμευαν ως ταφικά αγγεία, η επιφάνειά του καλυπτόταν με ένα λευκό επίχρισμα, το οποίο δε χρησιμοποιούνταν σε αγγεία που προορίζονταν για οικιακή χρήση, και εκεί δηλώνονταν οι μορφές με λεπτομέρειες. Οι λευκές λήκυθοι, όμως, δεν αποτελούν καινοτομία του Ζωγράφου του Αχιλλέα αλλά υπήρχαν ήδη από την πρώιμη κλασική εποχή το λεγόμενο αυστηρό ρυθμό. Σε μία λήκυθό του που βρίσκεται στο μουσείο του Μονάχου παρουσιάζεται μία καθιστή Μούσα που παίζει κιθάρα. Για το ιμάτιο χρησιμοποιεί χρώμα κοκκινωπό και για την κιθάρα καφετί. Το τέλος του 5ου αιώνα οι παραστάσεις των λευκών ληκύθων επηρεάζονται από τους μεγάλους ζωγράφους Απολλόδωρο, Ζεύξι και Παρράσιο, για τον οποίο λεγόταν ότι απέδιδε τον όγκο των σωμάτων μόνο με τη χρήση περιγράμματος.
Πλούσιος ρυθμός
Μετά το 425 π.Χ. ο πλούσιος ρυθμός, με ποικιλία μορφών, χρωμάτων, πολυτέλεια, προσωποποιήσεις αφηρημένων εννοιών, με κυριότερο εκπρόσωπο τον Ζωγράφο του Μαρσύα. Σε μία παράσταση της επιλογής του Πάρι έχουμε στεφάνια, ερωτιδείς, επίπεδα και απόδοση των ενδυμάτων με πολλές πτυχώσεις. Τα τέλη του 5ου αιώνα η Ανατολή με τέθριππο και κάτω παράσταση γιγαντομαχίας. Φαίνεται ότι είναι επηρεασμένος από τα μεγάλα έργα της γλυπτικής.
Μετά τον Πελοποννησιακό πόλεμο, καθώς δεν υπήρχε ζήτηση, αναπτύχθηκαν τα αγγειοπλαστικά εργαστήρια της Μεγάλης Ελλάδας, γρήγορα, όμως, τα αθηναϊκά απευθύνθηκαν σε νέες αγορές, κυρίως της Νότιας Γαλλίας (π.χ. Μασσαλία) και του Πόντου (π.χ. Κανωκάπειον Κριμαίας, σημερινό Kirtz).
Περίπου το 370 π.Χ. εμφανίζεται ένα νέο στυλ που θυμίζει τον πλούσιο ρυθμό με θέματα του γυναικωνίτη, του γάμου, λατρείας, με μορφές σε τολμηρές στάσεις και πλούσια χρώματα (γαλάζιο, πράσινο). Εκπρόσωποι του ρυθμού είναι ο ζωγράφος του Μαρσύα και ο Ζωγράφος των Ελευσινίων.
Στην Αγία Πετρούπολη βρίσκεται ένας γαμικός λέβης του Ζωγράφου του Μαρσύα, που απεικονίζει την προσφορά του στη νύφη, που κάθεται σε δίφρο μετά το γάμο.
Παναθηναϊκοί αμφορείς
Ο παναθηναϊκός αμφορέας είναι το ειδικό εκείνο αγγείο το οποίο περιείχε το λάδι που δινόταν στους νικητές των Παναθηναίων. Ο αριθμός των αμφορέων που δινόταν στο νικητή ποίκιλε ανάλογα με τη δυσκολία του αθλήματος. Στη μία όψη των παναθηναϊκών αμφορέων εμφανιζόταν πάντα η Αθηνά, δοσμένη με αρχαϊστικό τρόπο. Κατά τα μεταγενέστερα χρόνια, προστέθηκαν δύο κίονες στο κιονόκρανο των οποίων βρισκόταν πετεινοί ή αγάλματα της Ειρήνης, του Τριπτόλεμου και του Πλούτου. Μάλλον για πρώτη φορά παναθηναϊκοί αμφορείς μοιράστηκαν το 560 π.Χ. και κατασκευάζονταν μέχρι το 400. Για την περίοδο 492-412 φέρουν το όνομα του επώνυμου άρχοντα, γεγονός που καθιστά εύκολη τη χρονολόγησή τους.
Ραμέλ Κάρι
Ο Ραμέλ Κάρι (Μπρούκλιν, 17 Απριλίου 1980), είναι Αμερικανός πρώην καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 1,92 μ., βάρος 91 κιλά και αγωνιζόταν στη θέση του σούτινγκ γκαρντ και του πόιντ γκαρντ (κόμπο γκαρντ).
Καριέρα
Το καλοκαίρι του 2002, ο Κάρι ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα σε ηλικία 22 ετών. Πρώτη του ομάδα ως επαγγελματίας ήταν η Κερν Κάουντυ Βάιπερς. Έμεινε στην Αμερική για άλλα τρία χρόνια, έχοντας μονοετείς θητείες σε Τιχουάνα Ντιάμπλος (με έδρα στην ομώνυμη πόλη του Μεξικού), Λονγκ Μπιτς Τζαμ και Όστιν Τόρος.
Τη σεζόν 2006-2007 πήγε στην Ιταλία και αγωνίστηκε για την Αβελίνο. Την επόμενη χρονιά ήταν μέλος της Χαποέλ Ιερουσαλήμ. Το 2008 πήγε για δεύτερη φορά στην Ιταλία, για λογαριασμό της Πέζαρο, όπου έμεινε για έναν χρόνο. Την επόμενη χρονιά πήγε στην Ουκρανία, όπου έμεινε για τρία χρόνια, ένα χρόνο στην Αζόβμας και δύο χρόνια στην Ντόνετσκ. Πέτυχε πολλές διακρίσεις στο ουκρανικό πρωτάθλημα όπως MVP της λίγκας για δυο συνεχόμενες φορές το 2011 και 2012.
Τον Μάιο του 2013 πήρε μεταγραφή για τον Παναθηναϊκό μέχρι το τέλος της σεζόν, με δυνατότητα ανανέωσης. Έκανε φανταστικές εμφανίσεις στα πλέι-οφ του Πρωταθλήματος Ελλάδας, βοηθώντας τον Παναθηναϊκό να κατακτήσει το Πρωτάθλημα κόντρα στον Ολυμπιακό με 3-0 νίκες στη σειρά των τελικών. Το διάστημα που αγωνίστηκε με το τριφύλλι, πήρε μέρος σε 10 αγώνες και είχε 113 πόντους (11.3 μ.ο.) με 26/40 δίποντα, 19/33 τρίποντα, 4/4 ελεύθερες βολές και ακόμη 36 ριμπάουντ, 20 ασίστ, 1 κόψιμο και 13 κλεψίματα. Στις 26 Ιουνίου 2013, ανανέωσε το συμβόλαιο του για ένα ακόμα χρόνο. Τη σεζόν 2013-14, κατέκτησε το νταμπλ στην Ελλάδα, νικώντας στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας τον Άρη 90-53, με τον ίδιο να έχει 17 πόντους και να ανακηρύσσεται MVP και πρώτος σκόρερ του τελικού. και τον Ολυμπιακό στη σειρά των τελικών του πρωταθλήματος με νίκες 3-2. Επίσης αυτή τη σεζόν ο Κάρι μέτρησε 6.8 πόντους (40.9% στα τρίποντα) και 2.1 ριμπάουντ κατά μέσο όρο σε 25 συμμετοχές (15:29 λεπτά) στην Ευρωλίγκα.
Τη σεζόν 2014-2015 υπέγραψε στη γαλλική Λιμόζ με την οποία όμως δεν κατάφερε να ολοκληρώσει τη σεζόν, αγωνίστηκε όμως μέχρι τον Μάρτιο του 2015 σε 21 αναμετρήσεις μέσο όρο 6.6 πόντους, 1.7 ριμπάουντ και 2.5 ασίστ, ενώ στην Ευρωλίγκα σε 10 αγώνες είχε 7.9 πόντους, 2.2 ριμπάουντ και 2.8 ασίστ. Στη συνέχεια του 2015, υπέγραψε με την Βίρτους Ρόμα. Το 2015 πήγε στο Λίβανο για να αγωνιστεί στην Αλ Μουταχέντ όπου είχε 17 πόντους κατά μέσο όρο και έμεινε 2 χρόνια μέχρι το 2017.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Φελίτσε Σκαντόνε Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Βικτόρια Λιμπερτάς Πέζαρο Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Αζοβμάς Μαριουπόλ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Χάποελ Ιερουσαλήμ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ερντεμίρσπορ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ντόνετσκ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ώστιν Τόρος Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές μεξικανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων Κατηγορία:Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας
Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (2011)
Το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (Πορτογαλικά: Partido Social Democrático) είναι ένα πολιτικό κόμμα στη Βραζιλία. Ιδρύθηκε το 2011 από τον Ζιλμπέρτο Κασάμπ, τον τότε δήμαρχο του Σάο Πάολο, ο οποίος εξελέγη και πρώτος πρόεδρος του κόμματος. Ο αριθμός του κόμματος από το ΑΔΕ είναι «55». Τον Μάιο του 2020 το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα είχε 406.545 μέλη.
Ιστορία
Το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα ιδρύθηκε στις 21 Μαρτίου 2011. Ιδρυτής του κόμματος ήταν ο τότε δήμαρχος του Σάο Πάολο, ο Ζιλμπέρτο Κασάμπ. Όταν ιδρύθηκε, το κόμμα είχε ήδη 30 ομοσπονδιακούς βουλευτές, 2 γερουσιαστές και έναν κυβερνήτη, τον Ομάρ Αζίζ στην Αμαζόνας. Πολλά από τα μέλη του κόμματος ήλθαν κατόπιν απόσπασης από άλλα κόμματα: 9 βουλευτές, ο πρώην κυβερνήτης της Σάντα Καταρινα Ραϊμούντο Κολόμπο, ο υποκυβερνήτης του Σάο Πάολο Γκιλέρμε Αφίφ Ντομίνγκος, κ.α. διασπάστηκαν από τους Δημοκράτες, ενώ ο γερουσιαστής της Άκρε Σέργκιο Πετεκάο ήρθε από το Κόμμα Εθνικής Κινητοποίησης. Το κόμμα ονομάστηκε Σοσιαλδημοκρατικό προς τιμήν του 21ου Προέδρου της Βραζιλίας, Ζουσελίνο Κουμπιτσέκ, ο οποίος είχε προσχωρήσει στο επονομαζόμενο «Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα» που ιδρύθηκε το 1945 από τον Ζετούλιο Βάργκας και διαλύθηκε το 1965 από το στρατιωτικό καθεστώς. Όσον αφορά τη θέση του κόμματος, ο Κασάμπ δήλωσε ότι το κόμμα του «δεν θα είναι δεξιό, ούτε αριστερό ούτε κεντρώο» και ότι θα έχει «ένα πρόγραμμα υπέρ της Βραζιλίας». Δήλωσε επισης, ότι στις προεδρικές εκλογές θα υποστηρίξει τη Ντίλμα Ρούσεφ. Το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα εγγράφηκε στους καταλόγους του ΑΔΕ στις 27 Σεπτεμβρίου 2011, με ειδικό αριθμό «55».
Κλωστηρίδιο της αεριογόνου γάγγραινας
Τα Κλωστηρίδια της αερογόνου γάγγραινας (επιστ. ονομ.: Clostridium perfringens) είναι μεγάλα (0.6 έως 2.4 × 1.3 έως 19.0 μm) gram (+) αναερόβια σπορογόνα βακτήρια. Ανάλογα με την τοξίνη που παράγουν, χωρίζονται σε πέντε τύπους. Προκαλούν λοιμώξεις των μαλακών ιστών, ενίοτε θανατηφόρες. Προκαλούν επίσης τροφικές δηλητηριάσεις, που εκδηλώνονται με επιδημικές εξάρσεις σχετιζόμενες με καντίνες. Σπόροι του κλωστηριδίου βρίσκονται στο χώμα, στα κόπρανα, στον εντερικό αυλό ανθρώπων και άλλων ζώων.
Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (2011)
Παραπομπές
Κατηγορία:Βραζιλιάνικα πολιτικά κόμματα
Witchfinder General
Οι Witchfinder General ήταν βρετανικό doom metal συγκρότημα, το οποίο δημιουργήθηκε στο Στάουρμπριτζ της Αγγλίας το 1979. Θεωρούνται μία από τις σημαντικότερες επιρροές στον χώρο του doom metal. Το όνομα τους προέρχεται ταινία τρόμου Witchfinder General (1968) με πρωταγωνιστή τον Βίνσεντ Πράις.
Βιογραφία
Το 1981, το μπάσο ανέλαβε ο Κέβιν ΜακΓκρέιντι και το συγκρότημα υπέγραψε στην "Heavy Metal Records" κυκλοφορώντας το σινγκλ "Burning a Sinner", όπως και το ΕΡ "Soviet Invasion" την επόμενη χρονιά.
Το 1982, ο Κίνσελ αντικαταστάθηκε από τον Γκράχαμ Ντίτσφιλντ και ο ΜακΓκρέιντι από τον Ρομπ Χοκς. Τον Σεπτέμβριο εκείνης της χρονιάς, κυκλοφόρησε ο πρώτος τους δίσκος με τίτλο "Death Penalty", με ένα εκκεντρικό εξώφυλλο που έδειχνε το συγκρότημα να εκτελεί με τελετουργικό τρόπο το φωτομοντέλο Τζοάν Λέιθαμ, πάνω σε έναν τάφο του κοιμητηρίου του Γουεντνεσμπέρι.
Ο δίσκος "Friends of Hell" παρουσίασε και πάλι ένα εκκεντρικό εξώφυλλο και μετά το τέλος των ηχογραφήσεων, ο Ντίτσφιλντ αποχώρησε δίνοντας την θέση του στον Ντέρμοτ Ρέντμοντ. Οι Witchfinder General διαλύθηκαν το Νοέμβριο του 1984.
Κατά τα επόμενα χρόνια το όνομα του συγκροτήματος συνδέθηκε με την άνοδο του Doom Metal και του Death Metal, αφού μεγάλα συγκροτήματα των ειδών αυτών τους θεωρούν ως βασική τους επιρροή. Το 1990, η ιαπωνική "Teichiku Records" επανεξέδωσε το "Death Penalty", ενώ ο ντράμερ των Metallica, Λαρς Ούλριχ, συμπεριέλαβε το τραγούδι "Witchfinder General" στην συλλογή του με τίτλο "New Wave of British Heavy Metal '79 Revisited".
Το Νοέμβριο του 2006, οι Witchfinder General επανενώθηκαν με την σύνθεση τους να περιλαμβάνει τον μπασίστα Ρομπ Χοκς, το ντράμερ Ντέρμοτ Ρέντμοντ και τον κιθαρίστα Φιλ Κόουπ. Τον Οκτώβριο του 2007, κυκλοφόρησε η συλλογή "Buried Amongst the Ruins", περιλαμβάνοντας τα τραγούδια του σινγκλ "Burning a Sinner", το ΕΡ "Soviet Invasion" και τέσσερα ζωντανά ηχογραφημένα τραγούδια.
Το 2007, εντάχθηκε στο συγκρότημα ο τραγουδιστής Γκάρι Μάρτιν και κυκλοφόρησαν το άλμπουμ "Resurrected" στις 30 Αυγούστου 2008.
Δισκογραφία
{|width="100%" align="center"|
Πηγές
Κατηγορία:Αγγλικά doom metal συγκροτήματα‎
Α.Ο. Καβάλα (καλαθοσφαίριση ανδρών)
Ο Αθλητικός Όμιλος Καβάλα είναι ελληνικός αθλητικός σύλλογος που δραστηριοποιείται με έδρα την Καβάλα, πόλη της ανατολικής Μακεδονίας. Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 1965. Στο έμβλημά του απεικονίζεται μία αρχαία τριήρης, ενώ οι αθλητές του αγωνίζονται με χρώματα το μπλε και το λευκό.
Το τμήμα καλαθοσφαίρισης του συλλόγου νομικά αποτελεί τμήμα ερασιτεχνικής άθλησης. Η ιστορία του ξεκινά τη δεκαετία του 1970, ωστόσο το 2003 έπαυσε η λειτουργία του. Ανασυστάθηκε το 2017. Η αθλητική του έδρα είναι το Κλειστό Γυμναστήριο του Δημοτικού Αθλητικού Κέντρου Καλαμίτσας «Αλεξάνδρα Δήμογλου», χωρητικότητας 1.500 θεατών. Διαθέτει ομάδα τόσο ενηλίκων ανδρών όσο και αθλητών νεαρότερων ηλικιών. Επίσης καλλιεργεί την καλαθοσφαίριση με αμαξίδιο.
Δεκαετία 1970
Το τμήμα καλαθοσφαίρισης του Αθλητικού Ομίλου «Καβάλα» ιδρύθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1970. Είχε προηγηθεί, περίπου την ίδια εποχή (στα τέλη της δεκαετίας του 1960), η προσπάθεια του σωματείου «Βύρων» να δημιουργήσει ανάλογη ομάδα, η οποία ήταν βραχύβια.
Απενεργοποίηση (2003)
Το καλοκαίρι του 2003, καθώς η πόλη της Καβάλας είχε αποτύχει να αναδείξει μια ανταγωνιστική ανδρική ομάδα ώστε να φτάσει στο ανώτατο πανελλαδικό επίπεδο, τρία σωματεία αποφάσισαν τη συνένωση των τμημάτων ενηλίκων τους προς αυτό το σκοπό:
Με τον τρόπο αυτό γεννήθηκε η Ένωση Καλαθοσφαίρισης Καβάλας, που πράγματι αγωνίστηκε μελλοντικά για έξι περιόδους στην Α1 Εθνική Κατηγορία. Η συμφωνία των ομάδων αφορούσε την αδρανοποίηση των αυτόνομων ανδρικών και γυναικείων τμημάτων τους, ενώ διατηρήθηκαν κάποια παιδικά τμήματα.
Τρέχουσα αγωνιστική περίοδος
Επιπλέον συμμετείχε στο Κύπελλο Ανδρών Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης «Τάσος Χαραλαμπίδης». Στην Α' Φάση επικράτησε εκτός έδρας του Ορφέα Νέου Σκοπού, με το τελικό σκορ να διαμορφώνεται σε 49-51. Στα πλαίσια της Β' Φάσης αγωνίστηκε και πάλι εκτός έδρας εναντίων των Ικάρων Σερρών (ομάδα U20), γνωρίζοντας αυτή τη φορά την ήττα με σκορ 62-48.
Έδρα του συλλόγου είναι το Κλειστό Γυμναστήριο του Δημοτικού Αθλητικού Κέντρου Καλαμίτσας «Αλεξάνδρα Δήμογλου», χωρητικότητας 1.500 θεατών. Πρόεδρος των ερασιτεχνικών τμημάτων του συλλόγου είναι ο Αντώνης Αντωνίου. Καθήκοντα πρώτου προπονητή διατηρεί ο Νίκος Καλφόπουλος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Καλαθοσφαιριση ανδρων Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 2017 Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης με αμαξίδιο Κατηγορία:Σωματεία Ε.ΚΑ.Σ.Α.ΜΑ.Θ. Κατηγορία:Σωματεία Ο.Σ.Ε.Κ.Α.
Raging Silence
Raging Silence είναι ο τίτλος του 17ου στούντιο δίσκου του βρετανικού χαρντ ροκ συγκροτήματος Uriah Heep, ο οποίος κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 1989 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Enigma Records".
Αυτός ήταν ο πρώτος δίσκος με τον τραγουδιστή Μπέρνι Σο και τον κιμπορντίστα Φιλ Λανζόν στη σύνθεση του συγκροτήματος, η οποία παρέμεινε ίδια μέχρι το 2007. Το "Raging Silence" περιέχει τρεις διασκευές, σε τραγούδια των Argent, των Αυστραλών Cold Chisel και των Αμερικάνων Le Roux, αλλά και το "Blood Red Roses" το οποίο είναι σύνθεση του προηγούμενου τραγουδιστή του συγκροτήματος, Πήτερ Γκόλμπι.
Τραγούδια
1. Hold Your Head Up (Argent, White) - 4:33
2. Blood Red Roses (Goalby) - 4:10
3. Voice on my TV (Box, Lanzon) - 4:20
4. Rich Kid (Bolder) - 4:49
5. Cry Freedom (Box, Lanzon) - 4:34
6. Bad Bad Man (Lanzon) - 4:11
7. More Fool You (Box, Lanzon) - 3:34
8. When the War is Over (Prestwich) - 5:09
9. Lifeline (Roddy, Medica, Frederiksen, Haselden) - 4:53
10. Rough Justice (Box, Shaw, Lanzon, Bolder) - 4:21
Θέσεις τσαρτ
Επίσημη κυκλοφορία: Απρίλιος 1989
Μέλη των Uriah Heep
Το "Raging Silence" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Μπέρνι Σο - φωνητικά
Μικ Μποξ - κιθάρα
Φιλ Λανζόν - πλήκτρα
Λι Κέρσλεηκ - τύμπανα
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Uriah Heep Κατηγορία:Άλμπουμ του 1989
Ροναλντίνιο
Ο Ροναλντίνιο (πραγματικό όνομα: Ρονάλντο ντε Ασίς Μορέιρα, Ronaldo de Assis Moreira, γεννήθηκε 21 Μαρτίου 1980) είναι Βραζιλιάνος πρώην ποδοσφαιριστής. Αγωνίστηκε σε μεγάλους ευρωπαϊκούς συλλόγους, κυρίως ως αριστερός πλάγιος μέσος αλλά και ως επιθετικός μέσος. Συχνά θεωρείται από τους κορυφαίους παίκτες της γενιάς του και από ορισμένους ως ένας από τους καλύτερους όλων των εποχών.
Ο Ροναλντίνιο κέρδισε δύο βραβεία του Παίκτη της Χρονιάς της FIFA και μια Χρυσή Μπάλα. Ήταν γνωστός για την απαράμιλλη τεχνική που διέθετε, αλλά και τις δημιουργικές του ικανότητες. Λόγω της ευελιξίας του, του ρυθμού του, της τεχνικής ποιότητάς του, αλλά και τις εξαιρετικές του εκτελέσεις φάουλ, θεωρείται ως ένας από τους πιο ταλαντούχους παίκτες στην ιστορία. Έκανε το ντεμπούτο του στη Γκρέμιο το 1998. Μετακόμισε στη Παρί Σεν Ζερμέν στη Γαλλία πριν υπογράψει για τη Μπαρτσελόνα το 2003. Στη δεύτερη σεζόν του με τη Μπαρτσελόνα, κέρδισε το πρώτο του βραβείο του Παίκτη της Χρονιάς της FIFA. Στην επόμενη χρονιά κέρδισε το Τσάμπιονς Λιγκ, καθώς και άλλο ένα τίτλο στη Λα Λίγκα, κάνοντας το πρώτο νταμπλ στην καριέρα του. Ο Βραζιλιάνος έλαβε επίσης το δεύτερο βραβείο του Παίκτη της Χρονιάς. Εκτός από τη βραζιλιάνικη, κατέχει και την ισπανική υπηκοότητα, την οποία απέκτησε στις 27 Αυγούστου 2007 σε τελετή στο δικαστήριο του προαστίου Χάβα της Βαρκελώνης.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Πόρτο Αλέγκρε της Βραζιλίας στις 21 Μαρτίου 1980 με το όνομα Ρονάλντο ντε Ασίς Μορέιρα, ενώ το ψευδώνυμό του σημαίνει «Μικρός Ρονάλντο». Τον φώναζαν «Ροναλντίνιο», επειδή στην ομάδα υπήρχε ένα μεγαλύτερο παιδί που ονομαζόταν Ρονάλντο και τελικά το όνομα αυτό έμεινε. Ο πατέρας του ήταν και αυτός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής και τον ώθησε από νωρίς στο άθλημα και εντάχθηκε στις κατώτερες ομάδες της Γκρέμιο σε ηλικία 7 ετών, ενώ την επόμενη χρονιά χάνει τον πατέρα του.
Καριέρα σε συλλόγους
Στη συνέχεια σημείωσε ορισμένα εντυπωσιακά γκολ, ενώ είχε επίσης σημαντική παρουσία και στο Κύπελλο Γαλλίας 2001–02, βοηθώντας της Παρί να φτάσει στους ημιτελικούς. Σε αγώνα του γύρου των "16" με αντίπαλο την Γκανγκάμπ, ο Ροναλντίνιο σκόραρε δύο γκολ στο δεύτερο ημίχρονο αφού μπήκε στον αγώνα ως αλλαγή. Παρά τη σταδιακή επιτυχία με τον σύλλογο, η σεζόν αμαυρώθηκε από διαμάχη με τον διευθυντή της Παρί Λουίς Φερναντές, ισχυριζόμενος ότι ο Βραζιλιάνος ήταν πολύ εστιασμένος στη νυχτερινή ζωή του Παρισιού παρά στο ποδόσφαιρο και παραπονέθηκε ότι οι διακοπές του στη Βραζιλία δεν έληξαν ποτέ στο προγραμματισμένο χρόνο.