cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μαρίνα Ρικόλφι-Ντόρια
Βιογραφία
Η Μαρίνα γεννήθηκε στις 12 Φεβρουαρίου 1935 στη Γενεύη, κόρη του Ελβετού κολυμβητή Ρενέ Ίταλο Ρικόλφι-Ντόρια και της Ίρις Μπενβενούτι, ιδιοκτήτρια ελβετικής εταιρείας μπισκότων. Έχει τρεις αδελφές τη Σίλβια, τη Νίνα και την Άλντα, και ένα αδελφό τον Ντόμινικ.
Αγωνίστηκε τρεις φορές στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Σκι θαλάσσης το 1953, το 1955 και το 1957. Το 1955 πήρε χρυσό μετάλλιο στα tricks και το 1957 πήρε χρυσό και στα δύο σλάλομ και τα tricks, καθιστώντας έτσι στις καλύτερες παγκόσμιες πρωταθλήτριες. Έχει κερδίσει τέσσερις συνολικούς τίτλους στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα κάθε χρόνο από το 1953 έως το 1956, και πήρε πέντε ή περισσότερα συνολικούς Ελβετικούς εθνικούς τίτλους.
Πανταζής Κοντομίχης
Ο Πανταζής Κοντομίχης (1924 - 2005) ήταν Έλληνας φιλόλογος και συγγραφέας με πλούσιο έργο πάνω στη λαογραφία και την ιστορία του νησιού της Λευκάδας.
Μαρίνα Ρικόλφι-Ντόρια
Βιογραφία
Το 1991, συμπεριλήφθηκε στο Hall of Fame της Διεθνούς Ομοσπονδίας Σκι θαλάσσης, ως η «καλύτερη γυναίκα σκιέρ της Ευρώπης της πρώτης δεκαετίας του διεθνούς αγωνίσματος». Συνέχισε να αγωνίζεται μέχρι το 1960.
Πανταζής Κοντομίχης
Βιογραφία
Γεννήθηκε στον Κάβαλλο Λευκάδας, όπου και μεγάλωσε, ενώ αργότερα μετακόμισε στην Αθήνα για να συνεχίσει τις σπουδές του. Το 1950 αποφοίτησε από τη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών με πτυχίο Ιστορίας και Αρχαιολογίας. Εμφανίστηκε για πρώτη φορά στα γράμματα το 1946 γράφοντας χρονογραφήματα στην εφημερίδα "Φοιτητική Φωνή", ενώ το 1964 εξέδωσε το πρώτο του βιβλίο με τίτλο "Το Νεοελληνικό Θέατρο στη Λευκάδα".
Μαρίνα Ρικόλφι-Ντόρια
Βιογραφία
Το 1960 γνώρισε τον σύζυγό της Βιτόριο Εμανουέλε της Σαβοΐας στο Société Nautique de Genève. Παντρεύτηκαν σε μια Ρωμαιοκαθολική εκκλησία στην Τεχεράνη το φθινόπωρο του 1971. Μαζί απέκτησαν το μοναδικό τους παιδί:
Πανταζής Κοντομίχης
Βιογραφία
Υπηρέτησε σαν εκπαιδευτικός για περισσότερα από 30 χρόνια ενώ παράλληλα υπήρξε ακούραστος ερευνητής του Ιστορικού Αρχείου Λευκάδας, αντλώντας πληροφορίες για την ιστορία, τις λαϊκές παραδόσεις και τον πολιτισμό του νησιού. Έγραψε δεκάδες βιβλία, η συντριπτική πλειονότητα των οποίων με θέμα την ιδιαίτερη του πατρίδα.
Μαρίνα Ρικόλφι-Ντόρια
Βιογραφία
Το 2002 έφυγαν από την Ελβετία, καθώς επετράπη στον Βιτόριο Εμανουέλε να επιστρέψει στην πατρίδα του, όπου ζουν μόνιμα στην Ιταλία.
Πανταζής Κοντομίχης
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες λαογράφοι Κατηγορία:Λευκάδα
Μαρτίνα Στέσελ
Η Μαρτίνα Στέσελ (Martina Stoessel, 21 Μαρτίου 1997), γνωστή και ως Tini, είναι Αργεντινή ηθοποιός, χορεύτρια, τραγουδίστρια, στιχουργός και μοντέλο. Έγινε γνωστή από για τον πρωταγωνιστικό της ρόλο ως Βιολέτα Καστίγιο στην αργεντίνικη σειρά Violetta στο Disney Channel.
Ζωή και καριέρα
Η Μαρτίνα γεννήθηκε στο Μπουένος Άιρες, κόρη του παραγωγού και σκηνοθέτη Αλεχάντρο Στέσελ και της Μαριάνα Μουσλέρα. Έχει έναν αδερφό, ο οποίος είναι έναν χρόνο μεγαλύτερος, τον Φρανσίσκο. Από νεαρή ηλικία ξεκίνησε μαθήματα χορού, πιάνο, μουσική κωμωδία και θέατρο και χορό.
Το 2011 ήταν η τραγουδίστρια της ισπανικής εκδοχής του τραγουδιού The Glow, το Tu resplandor.
Το 2012 αποκτά τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην νέα σειρά Violetta και τραγουδά το τραγούδι εισαγωγής En mi mundo που εκδίδεται στις 5 Απριλίου 2012, την ιταλική του εκδοχή Nel mio mondo και την αγγλική του εκδοχή In my own world. Γι' αυτό τον ρόλο κέρδισε βραβείο Female Newcomer το 2012 στα Kids' Choice Awards Argentina και είχε προταθεί υποψήφια στα Nickelodeon Kids' Choice Awards, στην κατηγορία Favourite Latin Artist. Επίσης, τραγούδησε πολλά τραγούδια της σειράς που πρωταγωνιστούσε. Συμμετείχε στα τηλεοπτικά προγράμματα The U-Mix Show και Disney Planet for Disney Latin America. Επίσης, έδωσε την φωνή της στην ισπανική εκδοχή του Alice's birthday ως Alice.
Στις 10 Αυγούστου 2013, παρουσιάστηκε, μαζί με άλλους ηθοποιούς της σειράς, σε ένα φιλανθρωπικό γεγονός της UNICEF, un sol para los chicos, όπου τραγούδησε το Ser mejor και το En mi mundo''. Eπίσης τραγούδησε τα τραγούδια Libre soy και All'alba sorgero, τα οποία είναι η ισπανική και η ιταλική εκδοχή αντίστοιχα του τραγουδιού Let it go της ταινίας Frozen του Disney Channel. Επίσης, τον ίδιο χρόνο, έδωσε την φωνή της στην ιταλική εκδοχή του Monsters Univercity ως Carrie Williams''.
Στις 2 Μαΐου 2014, οργανώθηκε η Primera Juntada Tinista, μια συναυλία με πάνω από 380.000 χιλιάδες οπαδούς της Μαρτίνα για να την δουν να τραγουδάει τραγούδια της Violetta, αλλά και άλλα διάφορα μαζί με κάποιους φίλους και ηθοποιούς. Eπίσης, στα τέλη του 2014, συμμετείχε στο Eco Fashion Show τραγουδώντας διάφορα τραγούδια. Τον ίδιο χρόνο, τον Μάιο, κυκλοφόρησε το βιβλίο της, με τίτλο Simplemente Tini, ένα βιβλίο που η Μαρτίνα αφηγείται την ζωή της και πράγματα που της συνέβησαν είτε συμβουλές. Το βιβλίο μεταφράστηκε σε διάφορες γλώσσες όπως τα Ιταλικά, τα Πολωνικά, τα Πορτογαλικά, τα Γαλλικά κ.α.
Το 2015, η σειρά Violetta έφτασε στο φινάλε, συμπληρώνοντας τρεις κύκλους και 2 παγκόσμιες περιοδείες με μεγάλη επιτυχία. Σημειώθηκε, επίσης, ότι η σειρά αυτή ήταν η μεγαλύτερη επιτυχία της τελευταίας δεκαετίας. Μετά το τέλος της Violetta πρωταγωνίστησε στην ταινία Tini el gran cambio de Violetta ως Βιολέττα Καστίγιο.
Το 2016 ξεκινά την δική της καριέρα,με το πρώτο σόλο της άλμπουμ το οποίο είχε τεράστια επιτυχία σε πολλές χώρες τις Ευρώπης και της Αμερικής.
Το 2017 κάνει το tour της σε Ευρώπη και λατινική Αμερική.
Το 2018 η Μαρτίνα κυκλοφορεί το δεύτερο σόλο άλμπουμ της,με τίτλο quiero volver.Το οποίο ήταν #1 στα τσαρτς της Ελλάδας αλλά και άλλων χωρών.Επαιξε σε μια ταινια του Jackie Chan η οποία γυρίστηκε σε Κίνα και Πραγα.Επίσης τότε έκανε και το πρώτο της σόου στο στάδιο 'Luna Park' ένα από τα πιο σημαντικά στάδια στην Αργεντινή.
Το 2019 η ΤΙΝΙ ξεκινάει την δεύτερη περιοδεια της.Με περίπου 50 σόου σε λατινική Αμερική και Ευρώπη καθώς και 9 σοου στο Luna park, μεγάλο στάδιο του Buenos Aires,όλα sold out, σπάζοντας το γυναικείο ρεκόρ￼.
Το 2020 έκανε το τουρ της στην Ευρώπη και στο τέλος αυτής της χρονιάς έβγαλε το τρίτο της album "Tini Tini Tini" το οποίο κατέκτησε υψηλές θέσεις στα chart.
Τον Απρίλιο του 2021 κυκλοφορεί το πρώτο τραγούδι του 4ου της άλμπουμ Mienteme μαζί με την Maria Beccera.Το τραγουδι έφτασε έως το #37 στο GLOBAL chart του spotify όπου έμεινε για τουλάχιστον 3 μηνες και μετράει 190εκ views σε τρεις μήνες στο YouTube κ άλλα 150εκ στο Spotify.Τους επόμενους μήνες βγήκαν και αλλά δύο τραγούδια για οποία λέγονται "2:50 remix" και "La niña de la escuela" στα οποία η Tini πηρε συμμετοχή.Τον Αύγουστο κυκλοφόρησε το νέο της single "Maldita Foto" μαζί με τον Manuel Turiso. Tον Νοέμβριο επιστρέφει με το "Bar" μαζί με τον L gante με 25εκ προβολές στο YouTube στις 2 πρώτες εβδομάδες απ' την κυκλοφορία του,έχει μπει στα Top 100 του spotify global Επίσης έκανε το πρώτο της σόου μετά την πανδημία στην Αργεντινή με 100.000 θεατές και στις 21 Μαρτίου του 2022 ξεκιναει την περιοδεία της
Βραβεία
2016 Los 40 Spain
2018 Latin Music Awards -> τραγουδι
2019/2021 Premios Juventud -> τραγουδι
2021 Premios Los Gardel υποψηφιότητα
2018/2019/2020/2021 MTV MIAW best latin artist
Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης
Κατηγορία:Αργεντινοί ηθοποιοί Κατηγορία:Αργεντινοί μοντέλα Κατηγορία:Αργεντινοί τραγουδιστές
Λέων ΙΙ (αντιτορπιλικό)
Το αντιτορπιλικό Λέων (Β.Π. Α/Τ D-50 Λέων) ήταν πλοίο του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού (τότε Βασιλικού Ναυτικού). Εντάχθηκε στο Πολεμικό Ναυτικό το 1912 και παρέμεινε σε υπηρεσία έως το 1941.
Γενικά
Το πλοίο ήταν μια παραγγελία της Ελληνικής Κυβέρνησης προς τα ναυπηγεία Camell Laird της Αγγλίας. Μαζί με τα ομότυπα (αδελφά πλοία) Αετός Ι, Ιέραξ ΙΙ και Πάνθηρ Ι, αποτέλεσαν, εκ του ονόματος που έφεραν, τα λεγόμενα Θηρία του Πολεμικού Ναυτικού.
Κατασκευάσθηκαν στο Λίβερπουλ κι αγοράστηκαν από την Ελλάδα, έτοιμα για χρήση, στην τιμή των 148.000 λιρών έκαστο, όταν οι Βαλκανικοί Πόλεμοι φαινόταν πιθανοί. Τα πλοία αυτά είχαν αρχικά παραγγελθεί από το ναυτικό της Αργεντινής, το δε Λέων ονομαζόταν Tucuman.
Βαλκανικοί Πόλεμοι και Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
Κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων είχαν αγοραστεί μόνο τα βασικά πυρομαχικά (3000 βλήματα) και λόγω του ότι δεν υπήρχαν, επίσης, διαθέσιμες τορπίλες, τα πλοία αρχικά ονομάστηκαν «ανιχνευτικά», αντί για αντιτορπιλικά.
thumb|left|250px| «Το Αντιτορπιλικό Λέων». Ζωγράφος [[Νικόλαος Χειμώνας.]]
Κυβερνήτης του Λέων στους Βαλκανικούς Πολέμους ήταν ο Πλωτάρχης Ι. Ραζηκότσικας, επέβενε δε σε αυτό και ο Διοικητής της Μοίρας Αντιπλοίαρχος Δ. Παπαχρήστος. Στις 3 Δεκεμβρίου 1912, μαζί με τα υπόλοιπα τρία «Θηρία», ως μέλη του «Στόλου του Αιγαίου» με επικεφαλής την ναυαρχίδα θωρηκτό Γεώργιος Αβέρωφ και υπό την καθοδήγηση του (τότε Πλοιάρχου) Παύλου Κουντουριώτη, έλαβε μέρος στη ναυμαχία της Έλλης και, στη συνέχεια, στη ναυμαχία της Λήμνου (5 Ιανουαρίου 1913). Επίσης, συμμετείχε στην απελευθέρωση των νησιών του Βορείου και Βορειοανατολικού Αιγαίου.
Στη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου εισήλθε καθυστερημένα στον πόλεμο στο πλευρό της Τριπλής Συμμαχίας και εξαιτίας της Ελληνικής ουδετερότητας τα τέσσερα «Θηρία» κατελήφθησαν από τους συμμάχους τον Οκτώβριο του 1916. Παρελήφθησαν από τους Γάλλους τον Νοέμβριο και χρησιμοποιήθηκαν από το Γαλλικό Ναυτικό την περίοδο 1917-18. Το 1918 επεστράφησαν στην Ελλάδα και το Λέων ανέλαβε καθήκοντα συνοδείας με ελληνικά χρώματα, κυρίως στο Αιγαίο Πέλαγος και αποστολές αποκλεισμού των ακτών της Μαύρης Θάλασσας από το Βόσπορο έως την Τραπεζούντα και, κατόπιν, στην Εκστρατεία της Κριμαίας το 1919.
thumb|left|200px|Α/Τ D-50 Λέων (© Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό. πηγή: www.hellenicnavy.gr)
Έκρηξη στον Πειραιά
Στις 22 Δεκεμβρίου 1921, στο λιμάνι του Πειραιά, το Λέον υπέστη εκτεταμένες ζημιές, όπως και το Ιέραξ που ήταν αγκυροβολημένο πλάι του, από την έκρηξη μίας βόμβας βυθού την οποία μετέφεραν μέλη του πληρώματος. Οι νεκροί ήταν πολλοί, αλλά δύσκολο να αναγνωριστούν μεμιάς όλοι, λόγω του διαμελισμού των πτωμάτων. Σκοτώθηκαν και τραυματίστηκαν συνολικά 60 άτομα που βρίσκονταν σε παρακείμενα πλοία, λέμβους, ξυλουργεία και ταρσανάδες. Από το Λέων έχασαν τη ζωή τους δυο αξιωματικοί, ένας υπαξιωματικός και δυο ναύτες και άλλοι δύο αξιωματικοί από το Ιέραξ. Το Λέων έχασε τελείως το τμήμα της πρύμνης μέχρι το πρυμναίο πυροβόλο.
Ανατροπή δικτάτορα Πάγκαλου
Το Λέων ανακαινίστηκε την περίοδο 1925-1927. Κατά την εκδήλωση του κινήματος του Γ. Κονδύλη για την ανατροπή του δικτάτορα Θ. Πάγκαλου το 1926, το Λέων, υπό τον Κυβερνήτη του Καραβίδα, συνέβαλε αποφασιστικά στην επιτυχία των κινηματιών. Αφού αποσπάστηκε από τον υπόλοιπο στόλο, κινήθηκε γρήγορα και πρόφτασε το μικρό τορπιλοβόλο Πέργαμος, επί του οποίου βρισκόταν ο Πάγκαλος, ο οποίος και συνελήφθη από τους άνδρες του Λέοντος.
Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
Έλαβε μέρος στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Στις 18 Απριλίου 1941, κατά την διάρκεια της συνοδείας μίας νηοπομπής συγκρούστηκε με το επιβατηγό Α/Π Αρντένα. Ακολούθησε έκρηξη δυο βομβών βάθους, με αποτέλεσμα να αποκοπεί το πρυμναίο τμήμα του πλοίου και να σκοτωθούν δυο αξιωματικοί. Ρυμουλκήθηκε μέχρι τον όρμο της Σούδας, όπου τελικά βυθίστηκε από γερμανικά αεροσκάφη στις 15 Μαΐου 1941. Τελευταίος Κυβερνήτης του Λέοντος ήταν ο Πλωτάρχης Πέτρος Πρωτόπαππας.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αντιτορπιλικά τύπου Θηρία Κατηγορία:Ελληνικά πολεμικά πλοία του Β' Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Ελληνικά πολεμικά πλοία του Α' Παγκοσμίου Πολέμου
Λεόν Φλαμένγκ
Ο  Λεόν Φλαμένγκ (Léon Flameng, 30 Απριλίου 1877 - 2 Ιανουαρίου 1917) ήταν Γάλλος ποδηλάτης και ολυμπιονίκης στους αγώνες του 1896.
Βιογραφία
Στους Ολυμπιακούς αγώνες της Αθήνας πήρε μέρος στην ποδηλασία και κατέκτησε 3 μετάλλια. Ήταν πρώτος στα 100 χλμ με επίδοση 3:08.119 με δεύτερο τον Έλληνα Γεώργιο Κωλέττη. Το αγώνισμα έγινε στο Ποδηλατοδρόμιο Φαλήρου και συμμετείχαν 10 ποδηλάτες. Στο αγώνισμα χρειαζόταν κάθε ποδηλάτης να κάνει 300 φορές τον γύρο του ποδηλατοδρομίου για να συμπληρώσει τα 100 χλμ. Η έναρξη του αγώνα δόθηκε στις 13:00 μ.μ. και στην διάρκεια της διαδρομής μάλιστα ο Φλαμένγκ έπεσε με το ποδήλατό του αλλά σηκώθηκε και συνέχισε τον αγώνα. Μετά από δύο ώρες περίπου οι υπόλοιποι αθλητές είχαν εγκαταλείψει και έμειναν στον αγώνα ο Κωλέττης με τον Φλαμένγκ, τελικά ο Φλαμένγκ τερμάτισε πρώτος 11 γύρους μπροστά από τον Έλληνα ποδηλάτη. Πήρε μέρος και στην κούρσα ταχύτητας 10 χλμ και ήταν δεύτερος πίσω από τον συμπατριώτη του Πολ Μασσόν με χρόνο 17:54.2. Στην κούρσα ταχύτητας 2 χλμ έμεινε τρίτος με πρώτο τον Μασσόν και δεύτερο τον Νικολόπουλο.
Πηγές
Κατηγορία:Γάλλοι αθλητές της ποδηλασίας Κατηγορία:Γάλλοι Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Ποδηλάτες στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896
Φέλιξ Μπλοχ
Ο Φέλιξ Μπλοχ (Felix Bloch, 23 Οκτωβρίου 1905 – 10 Σεπτεμβρίου 1983) ήταν Ελβετός φυσικός, ο οποίος εργάσθηκε κυρίως στις ΗΠΑ.
Ο Μπλοχ γεννήθηκε στην Ζυρίχη της Ελβετίας από Εβραίους γονείς, τον Γκούσταβ και την Άγκνες Μπλοχ. Σπούδασε στο Eidgenössische Technische Hochschule της Ζυρίχης, αρχικά μηχανική και αργότερα φυσική. Παράλληλα, παρακολούθησε σεμινάρια των Peter Debye, Χέρμαν Βάυλ και Έρβιν Σρέντινγκερ. Αποφοίτησε το 1927 και συνέχισε τις σπουδές φυσικής στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας, με τον Βέρνερ Χάιζενμπεργκ, αποκτώντας διδακτορικό το 1928. Η διδακτορική διατριβή του αφορούσε την κβαντική θεωρία των στερεών, χρησιμοποιώντας το κύματα Bloch για να περιγράψει τα ηλεκτρόνια.
Παρέμεινε στην Ευρώπη, μελετώντας με τους Βόλφγκανγκ Πάουλι στη Ζυρίχη, Νιλς Μπορ στην Κοπεγχάγη και τον Ενρίκο Φέρμι στη Ρώμη, πριν επιστρέψει στη Λειψία ως Privatdozent (λέκτορας). Το 1933, αμέσως μετά την άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία, εγκατέλειψε τη Γερμανία για το Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ, το 1934. Το φθινόπωρο του 1938, άρχισε να εργάζεται στο Μπέρκλεϋ, πάνω στο 37 ιντσών κύκλοτρο, για τον προσδιορισμό της μαγνητικής ροπής των νετρονίων. Ο Μπλοχ έγινε ο πρώτος καθηγητής θεωρητικής φυσικής στο Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ. Το 1939 πολιτογραφήθηκε πολίτης των Ηνωμένων Πολιτειών. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου εργάστηκε για την πυρηνική ενέργεια στο Los Alamos National Laboratory, πριν παραιτηθεί για να συμμετάσχει στις έρευνες πάνω στο ραντάρ, στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ.
Μετά τον πόλεμο επικεντρώθηκε στη διερεύνηση της πυρηνικής επαγωγής και του πυρηνικού μαγνητικού συντονισμού, οι οποίες είναι οι βασικές αρχές της μαγνητικής τομογραφίας. Το 1946 πρότεινε τις εξισώσεις Μπλοχ, που καθορίζουν την χρονική εξέλιξη της πυρηνικής μαγνήτισης. Το 1952, απονεμήθηκε σε αυτόν και τον Έντουαρντ Πάρσελ (Edward Mills Purcell) το βραβείο Νόμπελ Φυσικής για «την ανάπτυξη νέων τρόπων και μεθόδων για τις πυρηνικές μαγνητικές μετρήσεις ακριβείας». Την περίοδο 1954-1955 διετέλεσε για ένα χρόνο Γενικός Διευθυντής του CERN. Το 1961, έγινε καθηγητής της Φυσικής στην έδρα Max Stein, στο Πανεπιστήμιο Στάνφορντ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελβετοί φυσικοί Κατηγορία:Φυσικοί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Φυσικής Κατηγορία:Ελβετοί νομπελίστες Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου της Λειψίας
Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 2000
Οι Βουλευτικές εκλογές του 2000 έγιναν στις 9 Απριλίου. Ήταν πρόωρες εκλογές που διεξήγαγε η Κυβέρνηση Σημίτη μετά από αίτημα της, ώστε να αποφασιστεί ή όχι η ένταξη της Ελλάδας στην Οικονομική και Νομισματική Ένωση.
Πρώτο κόμμα ήλθε το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα με 43,79% και 158 έδρες, δεύτερο κόμμα η Νέα Δημοκρατία με 42,74% και 125 έδρες, τρίτο κόμμα το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας με 5,52% και 11 έδρες, τέταρτο και τελευταίο κόμμα ο Συνασπισμός με 3,20% και 6 έδρες. Η κατανομή των εδρών έγινε με το σύστημα της ενισχυμένης αναλογικής που είχε ψηφίσει η Κυβέρνηση Μητσοτάκη το 1990.
Μετά το αποτέλεσμα των εκλογών σχηματίστηκε η Κυβέρνηση Κώστα Σημίτη 2000.
Οι συγκεκριμένες εκλογές αποτελούν ορόσημο, καθώς είναι η τελευταία εκλογική αναμέτρηση που ήταν απαραίτητη η επίδειξη του εκλογικού βιβλιαρίου. Από τις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2002 καθιερώθηκε ο Ειδικός Εκλογικός Αριθμός και η συμμετοχή του εκλογέα γίνεται με την επίδειξη οποιουδήποτε εγγράφου ταυτοπροσωπίας (αστυνομική ταυτότητα, δίπλωμα οδήγησης κλπ).
Επίσης, χαρακτηρίστηκαν από τη μεγάλη εκλογική ανατροπή υπέρ του ΠΑΣΟΚ, 43,8% έναντι 42,7% της Νέας Δημοκρατίας, 73.133 ψήφοι διαφορά. Συγκεκριμένα, η Νέα Δημοκρατία προηγείτο για πάνω από τρεις ώρες και με την ενσωμάτωση της Β' Αθηνών στο αποτέλεσμα της επικρατείας, το ΠΑΣΟΚ προηγήθηκε της ΝΔ. Από αυτήν την ανατροπή, έμεινε η έκφραση "Κοιμηθήκαμε με κυβέρνηση ΝΔ και ξυπνήσαμε με κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ", ενώ δεν ήταν λίγες οι φωνές που μιλούσαν για νοθεία.
μικρογραφία|300x300εσ
Εξωτερικές συνδέσεις
Κατηγορία:Ελληνικές βουλευτικές εκλογές
Στέφανος Ταμβάκης
Ο '''Στέφανος Π. Ταμβάκης''' είναι Έλληνας επιχειρηματίας της Αλεξάνδρειας με καταγωγή από τη Λήμνο. Από το Δεκέμβριο του 2006 είναι πρόεδρος του Συμβουλίου Απόδημου Ελληνισμού. Λόγω κομματικών διαφορών ανάμεσα στις κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και ΝΔ η ιδέα του ΣΑΕ άλλαξε πορεία από το 2006. Από τότε, η προεδρική του θέση δεν έχει δει δεύτερες εκλογές.
Βιογραφικό
Ο Στέφανος Π. Ταμβάκης γεννήθηκε στις 27 Ιουνίου του 1952 στην Αλεξάνδρεια από γονείς Λημνίους με καταγωγή από το χωριό Κορνός. Φοίτησε στο Αβερώφειο Γυμνάσιο Αλεξάνδρειας και στην συνέχεια μετέβη στην Αγγλία όπου σπούδασε στο Cambridge University, Γλώσσα και Διοίκηση Επιχειρήσεων. Εκτός από την μητρική του γλώσσα μιλά αραβικά, αγγλικά και γαλλικά.
Το 1976 μετά από το θάνατο του πάτερα του Παύλου Ταμβάκη επέστρεψε στην Αίγυπτο και ανέλαβε, την οικογενειακή επιχείρηση παρασκευής και παραγωγής τροφίμων "St'George's est. 1905", στην Αλεξάνδρεια.
Το 1978 παντρεύτηκε την Ευγενία Δαγιάντη και στις 20 Αυγούστου του 1980 απέκτησαν έναν γιο τον Παύλο Ταμβάκη.
Στα κοινά της ομογένειας
Η είσοδος του στα κοινά έγινε το 1976, με την εκλογή του στο Διοικητικό Συμβούλιο του Φιλανθρωπικού Σωματείου Αισχύλος-Αρίων, ακολουθώντας την πορεία του πατέρα του, Παύλου Ταμβάκη, ο οποίος διετέλεσε Πρόεδρος του συγκεκριμένου Σωματείου.
Το 1984 εκλέγεται Κοινοτικός Επίτροπος της Ελληνικής Κοινότητας Αλεξάνδρειας. Πρώτο του μέλημα ήταν η αναδιοργάνωση και ανάπτυξη του Κοινοτικού Γηροκομείου Κανισκέρη-Αντωνιάδη.
Το 1990 εκλέγεται Πρόεδρος της Ελληνικής Κοινότητας Αλεξάνδρειας (ΕΚΑ) σε ηλικία 38 χρονών, θέση στην οποία παρέμεινε ως το 2002, για να ανακηρυχτεί στη συνέχεια Επίτμος Πρόεδρος της ΕΚΑ. Ως Πρόεδρος της ΕΚΑ το 1993 διοργάνωσε τους εορτασμούς για τα 150 χρόνια της Πρεσβυγενούς Κοινότητας Αιγύπτου. Σε ενέργειές του οφείλεται έκδοση της κοινοτικής εφημερίδας «Πατρίδα» και η ανέγερση αγάλματος του Μεγάλου Αλεξάνδρου.
Από το 2003 είναι αιρετό μέλος των Δ.Σ. στο Κοινωφελές και στο αντίστοιχο Επιχειρηματικό Ίδρυμα Αλέξανδρος Ωνάσης.
Στο ΣΑΕ
Το 1995 εκλέγεται Αντιπρόεδρος του Συμβουλίου Απόδημου Ελληνισμού και Συντονιστής Ασίας-Αφρικής. Επανεκλέγεται ομόφωνα τρεις συνεχόμενες φορές. Από τη θέση αυτή το 1997 διοργάνωσε το Α΄ Περιφερειακό Συνέδριο Ασίας-Αφρικής στην Αίγυπτο. Επίσης, δύο συνέδρια του Δικτύου Νεολαίας ΣΑΕ Ασίας – Αφρικής, το 1999 στην Αλεξάνδρεια και το 2001 στο Γιοχάνεσμπουργκ.
Τον Δεκέμβριο του 2001 εκλέγεται Αναπληρωτής Πρόεδρος και στις 9 Δεκεμβρίου 2006 εκλέγεται Πρόεδρος του ΣΑΕ, διαδεχόμενος τον ελληνοαμερικανό Άντριου Άθενς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες επιχειρηματίες
Μ. Τζ. (Κινηματογραφικό Σύμπαν της Marvel)
Η Μισέλ Τζόουνς-Γουότσον (Michelle Jones-Watson), είναι πλασματικός χαρακτήρας την οποία υποδύεται η Zendaya στο franchise ταινιών Κινηματογραφικό Σύμπαν της Marvel (MCU), ένας καινούργιος χαρακτήρας στο franchise των media που αποδίδει φόρο τιμής στη Μέρι Τζέιν "Μ. Τζ." Γουότσον, μια κοπέλα του Spider-Man στα κόμικς και διάφορα άλλα μέσα.
Η Μισέλ απεικονίζεται ως μια έξυπνη συμμαθήτρια του Πίτερ Πάρκερ στο Spider-Man: Η Επιστροφή Στον Τόπο Του (2017) και γίνεται το ερωτικό του ενδιαφέρον στη συνέχεια Spider-Man: Μακριά Από τον Τόπο του (2019). Η Μισέλ επιστρέφει στο Spider-Man: No Way Home (2021) και βοηθάει τους Πίτερ, Νεντ και Doctor Strange να αιχμαλωτίσουν διάφορους υπερκακούς που έχουν εισέλθει στο σύμπαν τους από το πολυσύμπαν. Η ρομαντική της εμπλοκή στην προσωπική ζωή του Πίτερ τελικά σταματά λόγω του ξορκιού του Strange που διέγραψε οριστικά τη μνήμη του προσώπου του Πάρκερ, συμπεριλαμβανομένης της απώλειας των προηγούμενων δεσμών του με τους φίλους, τους αγαπημένους και τους συμμάχους του.
Ο χαρακτήρας της Μισέλ έχει λάβει θετικές κριτικές και η Zendaya έχει επαινεθεί ως ισχυρό γυναικείο μέλος του καστ, λαμβάνοντας το βραβείο Saturn για τον Καλύτερο Β' Γυναικείο Ρόλο για την ερμηνεία της στο Μακριά Από τον Τόπο του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χαρακτήρες Κινηματογραφικού Σύμπαντος της Marvel Κατηγορία:Spider-Man (σειρά ταινιών, 2017)
Άρθουρ Φουλκς
Ο Σερ Άρθουρ Αλεξάντερ Φουλκς (Sir Arthur Alexander Foulkes, 11 Μαΐου 1928-) ήταν Γενικός Κυβερνήτης στα νησιά Μπαχάμες από το 2010 ως τον Ιούλιο του 2014. Έχει τιμηθεί από το Τάγμα του Αγίου Μιχαήλ και του Αγίου Γεωργίου (KCMG).
Καριέρα
Γεννήθηκε στη Μάθιου Τάουν του νησιού Ινάγκουα των Μπαχαμών. Ξεκίνησε να εργάζεται ως χειριστής λινοτυπικού μηχανήματος, για την εφημερίδα Nassau Guardian και έπειτα για την ανταγωνίστριά της εφημερίδα Tribune. Από το 1962 ως το 1967 ήταν εκδότης της πολιτικής εφημερίδας Bahamian Times, προσκείμενης στο Προοδευτικό Φιλελεύθερο Κόμμα. Αρθρογράφησε επίσης στη Nassau Guardian και στην Tribune.
Εξελέγη βουλευτής στην εθνοσυνέλευση των νησιών το 1967 και χρημάτισε υπουργός επικοινωνιών και τουρισμού στην κυβέρνηση του Λίντεν Πίντλινγκ. Το 1971 ήταν ένας από τους ιδρυτές του Ελεύθερου Εθνικού Κινήματος και διορίστηκε γερουσιαστής τον επόμενο χρόνο, για να επιστρέψει στη Βουλή το 1982. Το 1992 έγινε ύπατος αρμοστής των Μπαχαμών στο Ηνωμένο Βασίλειο και υπηρέτησε ως πρεσβευτής στη Γαλλία, στη Γερμανία, στην Ιταλία, στο Βέλγιο και στην ΕΕ, ενώ το 1999 έγινε ο πρώτος πρεσβευτής της χώρας του στην Κίνα και στην Κούβα.
Γενικός Κυβερνήτης
Ο Φουλκς διορίστηκε Γενικός Κυβερνήτης στις Μπαχάμες και εκπροσωπεί την Βασίλισσα Ελισάβετ Β΄ του Ηνωμένου Βασιλείου. Ανέλαβε καθήκοντα στις 14 Απριλίου 2010, διαδεχόμενος τον Άρθουρ Ντάιον Χάνα. Αποχώρησε από γενικός κυβερνήτης στις 7 Ιουλίου 2014.
Οικογένεια
Ο Σερ Άρθουρ είναι παντρεμένος με την Τζόαν Έλινορ Μπουλάρντ από το Νασσάου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γενικοί Κυβερνήτες των Μπαχαμών
Άνω Μετόχι Σερρών
Το Άνω Μετόχι, πριν το 1940 γνωστό απλά ως Μετόχι, είναι εγκαταλελειμμένος οικισμός που βρίσκεται στον σημερινό Δήμο Σερρών της Περιφερειακής Ενότητας Σερρών της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας. Βρίσκεται σε υψόμετρο 450 μέτρων, στις νότιες παρυφές των όρων Βροντούς, σε απόσταση 3.5 χλμ. βόρεια από τον σημερινό κατοικημένο οικισμό Κάτω Μετόχι και 8 χλμ. βόρεια-βορειοδυτικά της πόλης των Σερρών.
Οθωμανική περίοδος
Κατά την περίοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ο οικισμός ανήκε διοικητικά στον Καζά των Σερρών του Σαντζακίου των Σερρών του Βιλαετίου της Θεσσαλονίκης. Στη δημογραφική μελέτη «Εθνογραφία των Βιλαετίων Αδριανούπολης, Μοναστηρίου και Θεσσαλονίκης» που εκδόθηκε το 1878 στην Κωνσταντινούπολη, εκτιμάται ότι το 1873 ο οικισμός αποτελούνταν από 42 σπίτια και 130 κατοίκους. Η στατιστική μελέτη «Μακεδονία, Εθνογραφία και Στατιστική» του Βούλγαρου Βασίλ Κάντσωφ, εκτιμά ότι το 1900 ο οικισμός είχε 192 κατοίκους, ενώ σύμφωνα με τη μελέτη «La Macédoine et sa Population Chrétienne» του Βούλγαρου Ντίμιταρ Μπρανκόφ, το 1904 ζούσαν εκεί 256 κάτοικοι. Σε υπολογισμούς που εξέδωσε το έτος 1919 η Επιτελική Υπηρεσία του Ελληνικού Στρατού, προ του 1912, αλλά και κατά τον Αύγουστο του 1915, αναφέρονται 100 εξαρχικοί κάτοικοι.
Σύγχρονη ιστορία
Με το τέλος των Βαλκανικών Πολέμων, ο οικισμός περιήλθε στην ελληνική επικράτεια. Μέρος των κατοίκων έφυγαν στη Βουλγαρία με τον βουλγάρικο στρατό το 1913, ενώ κάποιοι άλλοι με τον ιερέα τους το 1918. Ο οικισμός προσαρτήθηκε το 1920 στη νεοσυσταθείσα κοινότητα Μερτάτης (Ξηρότοπος), μαζί με το χωριό Μαραμόρ (Καπετανούδι).
Σύμφωνα με στοιχεία της Επιτροπής Αποκαταστάσεως Προσφύγων, στο Μετόχι εγκαταστάθηκαν τη δεκαετία του 1920 τουλάχιστον 40 οικογένειες προσφύγων από την περιοχή του Εύξεινου Πόντου και κυρίως τον Καύκασο και τη Μπάφρα. Το 1928 μετοίκησαν σε νέο οικισμό, το Κάτω Μετόχι, εξαιτίας προστριβών με γηγενείς βουλγαρόφωνους.
Κατά την ελληνική απογραφή του 1940 και με την αναγνώριση του νεότερου προσφυγικού οικισμού, ο παλιός οικισμός μετονομάστηκε σε Άνω Μετόχι. Η περιοχή βομβαρδίστηκε κατά την περίοδο του Ελληνικού Εμφυλίου Πολέμου. Ο οικισμός καταργήθηκε τυπικά το 1951, καθώς έπαψε να καταγράφεται στις ελληνικές απογραφές. μικρογραφία|262x262εσ|Ερείπια κτηρίου στον εγκαταλελειμμένο οικισμό Άνω Μετόχι. Τα ερείπια του οικισμού λιθολογήθηκαν και οι πέτρες χρησιμοποιήθηκαν το 1958 για την ανέγερση του ναού Άγιος Δημήτριος στο Κάτω Μετόχι. Η καμπάνα της παλιάς εκκλησίας τοποθετήθηκε, επίσης, στη νέα εκκλησία.
Σήμερα, στην τοποθεσία του εγκαταλελειμμένου οικισμού υπάρχουν διάσπαρτοι σωροί από πέτρες και ίχνη από τα θεμέλια των σπιτιών που υπήρχαν κάποτε εκεί. Κάτοψη των χαλασμάτων του οικισμού είναι, επίσης, ορατή σε αεροφωτογραφίες της περιόδου 1945-1960. Στην κορυφή χαμηλού λόφου σε απόσταση περίπου 350 μέτρων βόρεια του οικισμού, υπάρχουν τα ερείπια του μεταβυζαντινού ναού του Αγίου Δημητρίου.
Χάρτης
<mapframe latitude="41.15931" longitude="23.53086" zoom="12" width="813" height="445" align="center" text="Η θέση του οικισμού Άνω Μετόχι.">{ "type": "FeatureCollection", "features": [ {     "type": "Feature", "properties": {}, "geometry": { "type": "Point", "coordinates": [ 23.53086,         41.15931        ]      }    }  ]}
Παραπομπές
Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένα χωριά του Νομού Σερρών Κατηγορία:Δήμος Σερρών
Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης
Οι Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης στην Ελλάδα
Οργανισμοί τοπικής αυτοδιοίκησης (Ο.Τ.Α.) ονομάζονται τα νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου καθένα από τα οποία έχει συσταθεί σε συγκεκριμένη εδαφική περιφέρεια και έχει ως σκοπό τη διοίκηση των τοπικών ζητημάτων, τα δε όργανά του εκλέγονται με καθολική ψηφοφορία από τους δημότες της περιφέρειας.
Εμμέσως ο όρος εμπεριέχει και γεωγραφική και δημογραφική σημασία, υπό την έννοια ότι κάθε Ο.Τ.Α. έχει καθορισμένη έκταση, έδρα και συγκεκριμένο πληθυσμό.
Ο κατάλογος δήμων, περιλαμβάνει τους Ο.Τ.Α. Α' βαθμού (δήμοι) και Β' βαθμού (περιφέρειες).
Βαθμοί και αρμοδιότητες
Οι βασικές αρχές συγκρότησης και λειτουργίας των Ο.Τ.Α. τίθενται από το Σύνταγμα, σύμφωνα με το οποίο:
Ο ορισμός τού τι αποτελεί «τοπική υπόθεση», καθώς και το πώς οι σχετικές αρμοδιότητες κατανέμονται ανάμεσα σε πρωτοβάθμιους και δευτεροβάθμιους Ο.Τ.Α., γίνονται με νόμο. Σύμφωνα με τη γενικότερη λογική, συνήθως ο δήμος είναι αρμόδιος για τα στενά τοπικά ζητήματα και η περιφέρεια για τα ευρύτερα. Παραδείγματος χάριν, η συντήρηση των τοπικών δρόμων ή η έκδοση άδειας λειτουργίας των συνεργείων αυτοκινήτων αποτελούν αρμοδιότητες του δήμου, όμως η συντήρηση του οδικού δικτύου που συνδέει τους δήμους ή η έκδοση πιστοποιητικών καταλληλότητας για βιομηχανίες ανήκουν στην αρμοδιότητα της περιφέρειας. Η εμπειρία πάντως έχει δείξει ότι ο διαχωρισμός είναι δύσκολος, λόγω της πολυνομίας που συχνά οδηγεί σε αντικρουόμενες διατάξεις.
Ιστορική εξέλιξη
Η συγκρότηση ενός κράτους βασισμένου στις αρχές της λαϊκής συμμετοχής και της αποκέντρωσης αποτέλεσε διακηρυκτική αρχή της Επανάστασης του 1821. Εξάλλου ο ελληνισμός κουβαλούσε μακρά αυτοδιοικητική παράδοση από την περίοδο της Τουρκοκρατίας, όταν τα τοπικά συμβούλια κι οι δημογέροντες διαχειρίζονταν το μεγαλύτερο μέρος των ζητημάτων της καθημερινής ζωής. Τα πράγματα όμως έλαβαν διαφορετική εξέλιξη μετά την απελευθέρωση: Το Ι΄ Ψήφισμα του Καποδίστρια (1828), το οποίο αποτέλεσε την πρώτη διοικητική διαίρεση της ελεύθερης Ελλάδας, δεν προέβλεπε αυτοδιοικητικούς θεσμούς. Ο συγκεντρωτισμός αυτός εντοπίζεται στην ανάγκη του Κυβερνήτη να ισχυροποιήσει την κεντρική εξουσία· η χώρα βρισκόταν ακόμη σε εμπόλεμη κατάσταση, ενώ μεγάλο μέρος της παλαιάς αυτοδιοικητικής αριστοκρατίας εμφάνιζε φυγόκεντρες τάσεις.
Οι πρώτοι Ο.Τ.Α., αν και όχι με τον σύγχρονό τους χαρακτήρα, συστάθηκαν μετά την εγκαθίδρυση της μοναρχίας. Μόνο στα πρώτα δεκατρία χρόνια της βασιλείας του Όθωνα, το Βασίλειο της Ελλάδας γνώρισε τρεις βασικές νομοθεσίες: Αντιβασιλείας (1833), Άρμανσμπεργκ (1836), Κωλέττη (1845). Κοινό σημείο όλων ήταν πως υιοθετούσαν μεν μια σχετική αυτοδιοικητική προσέγγιση, αλλά στην πράξη κρατούσαν τα τοπικά δημόσια νομικά πρόσωπα (δήμους, επαρχίες και νομαρχίες) υπό τον ασφυκτικό έλεγχο της κυβέρνησης, η οποία άμεσα ή έμμεσα διόριζε τους επικεφαλής τους. Η λαϊκή συμμετοχή περιοριζόταν στα δημοτικά (κι αραιότερα στα νομαρχιακά) συμβούλια που κατά βάσιν ήταν εισηγητικά, από τη στιγμή που τα διορισμένα μονοπρόσωπα όργανα συγκέντρωναν τις εκτελεστικές αρμοδιότητες. Επομένως δεν μπορούμε να μιλάμε ακριβώς για αιρετούς Ο.Τ.Α., αλλά για βαθμίδες της κεντρικής διοίκησης με μερική λαϊκή συμμετοχή. Στο ίδιο πνεύμα κινήθηκαν αργότερα και οι μεταρρυθμίσεις της κυβέρνησης Θεοτόκη (1899) και Μαυρομιχάλη (1909).
Το σημείο-τομή στα αυτοδιοικητικά πράγματα ήταν ο νόμος ΔΝΖ΄/1912 του Ελευθερίου Βενιζέλου, που παραχωρούσε πλήρη αυτοδιοίκηση στους δήμους (αστικές περιοχές ή πρωτεύουσες νομών) και τις κοινότητες (αγροτικές περιοχές). Αν και δεν έπραξε κάτι αντίστοιχο στις νομαρχίες, τις οποίες διατήρησε υπό τον έλεγχο της κυβέρνησης, δεν είναι υπερβολή ότι ο συγκεκριμένος νόμος αποτέλεσε τη «ληξιαρχική πράξη γέννησης» των σύγχρονων πρωτοβάθμιων Ο.Τ.Α.
Το σχήμα του Βενιζέλου πέρασε από πολλές περιπέτειες, συνυφασμένες με την ταραχώδη πολιτική ιστορία της χώρας, αλλά η βασική λογική του παρέμεινε αναλλοίωτη έως τη δεκαετία του '90. Η επόμενη μεγάλη αλλαγή ήλθε με τον νόμο 2218/1994 της κυβέρνησης Ανδρέα Παπανδρέου, ο οποίος καθιέρωνε την αιρετή νομαρχιακή αυτοδιοίκηση: αρχής γενομένης από τις τοπικές εκλογές εκείνου του έτους, τα όργανα διοίκησης των νομαρχιών εκλέγονταν με άμεση ψηφοφορία, τα δε νομικά τους πρόσωπα μετατρέπονταν σε δευτεροβάθμιους Ο.Τ.Α. Ακολούθησε λίγα χρόνια αργότερα ο Καποδίστριας της κυβέρνησης Σημίτη (Ν. 2539/1997), ο οποίος μετέβαλε τα διοικητικά όρια των πρωτοβάθμιων Ο.Τ.Α. μέσω συνενώσεων, αφήνοντας όμως ανέπαφο τον θεσμικό χαρακτήρα τους.
Η σημερινή μορφή των Ο.Τ.Α. είναι αποτέλεσμα του Καλλικράτη (κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου, Ν. 3852/2010), ο οποίος συνένωσε περαιτέρω τους πρωτοβάθμιους Ο.Τ.Α. και κατήργησε τις νομαρχιακές αυτοδιοικήσεις, αντικαθιστώντας τις ως δευτεροβάθμιους Ο.Τ.Α. από τις περιφέρειες. Οι τελευταίες υπήρχαν και προ Καλλικράτη, δεν αποτελούσαν όμως Ο.Τ.Α., αλλά μέρος της περιφερειακής διοίκησης του κράτους στο πλαίσιο της αποκέντρωσης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διοικητική διαίρεση της Ελλάδας Κατηγορία:Δημόσια Διοίκηση
Δημήτρης Παπαντωνίου
Ο Δημήτρης Παπαντωνίου ήταν Έλληνας δικαστικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Το 1963 υπηρετούσε ως εισαγγελέας Πλημμελειοδικών στην Θεσσαλονίκη. Το ίδιο έτος μαζί με τον ανακριτή Χρήστο Σαρτζετάκη ανέλαβε την υπόθεση Λαμπράκη χωρίς να υποκύψουν στις πιέσεις του τότε εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνου Κόλλια, να κλείσει γρήγορα και χωρίς έρευνα η υπόθεση. Αντικαταστάθηκε όμως πριν την τελική έκβαση της υπόθεσης. Το 1968 μαζί με άλλους 29 δικαστές αποπέμφθηκε από το δικαστικό σώμα με ειδικό νόμο της Χούντας των Συνταγματαρχών.
Ο Δημήτρης Παπαντωνίου ήταν επίσης εξαίρετος σκακιστής. Υπήρξε ο νικητής του πρώτου πρωταθλήματος σκακιού στην Ελλάδα το 1934 (άτυπο πρωτάθλημα, πριν την ίδρυση της Ε.Σ.Ο.). Φημισμένη είναι η πατρίδα του με τον Μ. Κουτίλιν η οποία δημοσιεύτηκε στην ανθολογία Prix de Beauté aux Échecs του F. Le Lionnais, εκδόσεις Payot, Παρίσι 1951.
Ήταν παντρεμένος και είχε αποκτήσει μια κόρη, δικηγόρο στο επάγγελμα.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες δικαστικοί
Ζωρζ Ταϊλαντιέ
Ολυμπιακοί αγώνες
Στους Ολυμπιακούς αγώνες το 1900 που έγιναν στο Παρίσι ήταν χρυσός ολυμπιονίκης στο Ατομικό σπριντ ανδρών (αγώνας ταχύτητας δύο χιλιομέτρων) με δεύτερο τον συμπατριώτη του Φερνάντ Σανζ και τρίτο τον Αμερικάνο Τζον Χένρυ Λέικ. Την ίδια χρονιά πήρε μέρος στον αγώνα ταχύτητας του Παρισιού όπου τερμάτισε πρώτος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Γάλλοι αθλητές της ποδηλασίας Κατηγορία:Ποδηλάτες στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1900
Εμανουέλ Ριβά
Η Εμανουέλ Ριβά (γαλλικά: Emmanuelle Riva, 24 Φεβρουαρίου 1927 - 27 Ιανουαρίου 2017) ήταν Γαλλίδα ηθοποιός. Έγινε γνωστή κυρίως από τους ρόλους της στις ταινίες Χιροσίμα, Αγάπη μου (Hiroshima mon amour, 1959), Ο Εφημέριος (Léon Morin, Prêtre, 1961), Τρία Χρώματα: Η Μπλε Ταινία (Trois Couleurs: Bleu, 1993) και Venus Beaute: Ινστιτούτο Ομορφιάς (Vénus Βeauté (institut), 1999). Το 2012 πρωταγωνίστησε στη δραματική ταινία Αγάπη (Amour). Για την ερμηνεία της έλαβε υποψηφιότητα για Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου. Στην ηλικία των 85 ετών έγινε η γηραιότερη ηθοποιός που λαμβάνει υποψηφιότητα για το συγκεκριμένο βραβείο.
Ζωή και καριέρα
Η Ριβά γεννήθηκε στην πόλη Σενιμενίλ, στα Βοζ της Γαλλίας. Ξεκίνησε την καριέρα της στο Παρίσι αφού πρώτα εργάστηκε ως μοδίστρα. Ένας από τους πιο γνωστούς της ρόλους είναι αυτός στην ταινία Χιροσίμα, Αγάπη μου (Hiroshima mon amour, 1959), για τον οποίο έλαβε υποψηφιότητα για το βραβείο BAFTA A' Γυναικείου Ρόλου. Έχει εμφανιστεί επίσης στις ταινίες Ο Εφημέριος (Léon Morin, Prêtre, 1961), Τα Μάτια του Μίσους (Thérèse Desqueyroux, 1962) για την οποία βραβεύτηκε με το Κύπελλο Βόλπι Καλύτερης Ηθοποιού στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας, Thomas l'imposteur (1964), Τρία Χρώματα: Η Μπλε Ταινία (Trois Couleurs: Bleu, 1993) και Venus Beaute: Ινστιτούτο Ομορφιάς (Vénus Βeauté (institut), 1999). Το 2012 πρωταγωνίστησε στο αισθηματικό δράμα Αγάπη (Amour) σε σκηνοθεσία Μίχαελ Χάνεκε. Για την ερμηνεία της έλαβε υποψηφιότητα για Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου. Το κατόρθωμα αυτό έκανε τη Ριβά τη γηραιότερη ηθοποιό που λαμβάνει υποψηφιότητα για το συγκεκριμένο βραβείο. Επίσης κέρδισε το BAFTA και το Σεζάρ Α' Γυναικείου Ρόλου για την ίδια ταινία.
Η Ριβά ήταν επίσης ποιήτρια.
Κύφος
Εγκαταλειμένο χωριό, απλώνεται στις δυτικές πλαγιές της Κόψης (1939 μ.), ανάμεσα της ράχης Αρκουμάνη, Τέμπλας, Ξηροβούνι και ανατολικά του Μέγδοβα ποταμού, στους πρόποδες του Προφήτη Ηλία. Απλώνεται σε μιά μεγάλη έκταση δίπλα δίπλα με τον συνοικισμό της το Παλιοχώρι. Το μόνο σημάδι, υπολείματα ζωής, τα πολλά χαλάσματα σπιτιών και τα καρποφόρα δέντρα.
Η παράδοση λέει, οτι καταστράφηκε όπως και το πιό βόρειο επίσης εγκαταλειμμένο χωριό, η Μπέσια, απο θανατηφόρα αρώστεια κατα τη βυζαντινή περίοδο. Κατά τον Μάρκου Γκιόλια, η καταχρέωση των κοινοτήτων αυτών επι τουρκοκρατίας, πρίν τα μέσα του 18ου αιώνα, προκάλεσε την εγκατάλειψή τους χωρίς επιστροφή.
Ανατινάχτηκε με δυναμίτη!!! από χρυσοθήρες, που λυμαίνονται τη περιοχή σε ανεύρεση χρυσού.
Καμίλλο Γκόλτζι
Ο Καμίλλο Γκόλτζι (Camillo Golgi, 7 Ιουλίου 1843 – 21 Ιανουαρίου 1926) ήταν Ιταλός ιατρός, παθολογοανατόμος και βραβευμένος με Βραβείο Νόμπελ. Πολλές δομές και φαινόμενα στην ανατομία και στη φυσιολογία φέρουν το όνομά του, συμπεριλαμβανομένων του συμπλέγματος Golgi, το όργανο του τένοντα του Golgi και του αντανακλαστικού τενόντων Golgi.
Βιογραφία
Ο Γκόλτζι γεννήθηκε τον Ιούλιο του 1843 στο χωριό Κορτένο (Corteno) της επαρχίας Μπρέσια (Λομβαρδία), η οποία τότε αποτελούσε τμήμα της Αυστριακής Αυτοκρατορίας. Το χωριό ονομάζεται σήμερα "Corteno Golgi" προς τιμήν του. Ο πατέρας του ήταν γιατρός, αρχίατρος της περιοχής. Ο Γκόλτζι σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Παβίας, όπου εργάστηκε στο εργαστήριο πειραματικής παθολογίας υπό την επίβλεψη του Τζούλιο Μπιτσοτσέρο (Giulio Bizzozero), ο οποίος ερμήνευσε τις ιδιότητες του μυελού των οστών. Ολοκλήρωσε τις σπουδές του το 1865. Πέρασε μεγάλο μέρος της καριέρας του μελετώντας το κεντρικό νευρικό σύστημα. Ωστόσο, οι τεχνικές χρώσης ιστών κατά το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα, ήταν ανεπαρκείς για τη μελέτη του νευρικού ιστού. Ενώ εργαζόταν ως επικεφαλής ιατρικός σύμβουλος σε ψυχιατρικό νοσοκομείο, πειραματίστηκε με τεχνικές χρώσης ιστών με ενώσεις μετάλλων, χρησιμοποιώντας κυρίως ενώσεις του αργύρου. Ανακάλυψε μια μέθοδο χρώσης νευρικού ιστού που έδιδε χρώση σε περιορισμένο αριθμό κυττάρων τυχαία από το σύνολό τους. Αυτό του επέτρεψε να διακρίνει για πρώτη φορά τις διαδρομές των νευρικών κυττάρων στον εγκέφαλο. Αποκάλεσε την ανακάλυψή του «μαύρη αντίδραση» (στα ιταλικά reazione nera), που αργότερα πήρε το όνομά του (μέθοδος χρώσης Golgi). Ο λόγος για την τυχαία αυτή χρώση δεν είναι ακόμη κατανοητός.
Η μαύρη αντίδραση συνίστατο στην απόθεση σωματιδίων χρωμικού αργύρου ((Ag2CrO4) στο νευρείλημμα (έλυτρο του Schwann), με αντίδραση νιτρικού αργύρου με διχρωμικό κάλιο. Αυτό οδήγησε σε μια έντονη μαύρη απόθεση στο σώμα (cyton) του νευρικού κυττάρου, καθώς και στον άξονα και τους δενδρίτες, παρέχοντας ένα εξαιρετικά σαφές και με ισχυρή αντίθεση (κοντράστ) εικόνα των νευρώνων σε κίτρινο φόντο. Η δυνατότητα ν ξεχωριστής απεικόνισης νευρώνων πιθανώς οδήγησε στην αποδοχή της θεωρίας των νευρώνων. Ωστόσο, ο ίδιος ο Γκόλτζι οδηγήθηκε στην πεποίθηση ότι το νευρικό σύστημα είναι ένα ενιαίο δίκτυο, όχι ξεχωριστά κύτταρα η έννοια που ονομάζεται «δικτυακή θεωρία». Υποστήριξε αυτήν τη θεωρία ακόμη και όταν αυτή είχε απαξιωθεί και στη διάλεξή του κατά την απονομή του βραβείου Νόμπελ.
Εκτός από αυτή την ανακάλυψη, ο Γκόλτζι ανακάλυψε το αισθητήριο όργανο του μυικού τένοντα που φέρει το όνομά του (υποδοχέας Golgi). Μελετώντας τον κύκλο ζωής του Plasmodium και συσχέτισε τα χρονοδιαγράμματα του τριταίου και του τεταρταίου πυρετού, που παρατηρούνται στην ελονοσία, με τον κύκλο ζωής των οργανισμών που σήμερα ονομάζονται Plasmodium vivax και Plasmodium malariae, αντίστοιχα. Χρησιμοποιώντας την τεχνική χρώσης του, εντόπισε το 1898 το ενδοκυτταρικό οργανίδιο που φέρει το όνομά του, το σύμπλεγμα Golgi.
Ο Γκόλτζι μαζί με τον Σαντιάγο Ραμόν υ Καχάλ (Santiago Ramón y Cajal), έλαβαν το Βραβείο Νόμπελ Φυσιολογίας - Ιατρικής το 1906 για τις μελέτες τους για τη δομή του νευρικού συστήματος. Το 1900 ονομάστηκε γερουσιαστής από τον βασιλιά Ουμβέρτο Α΄.
Προγκρές Μ-11
Αποστολή
Εκτοξεύτηκε στις 25 Ιανουαρίου 1992 (07:50:16 GMT) με πύραυλο Soyuz-U2 από το κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ. Μετά από δύο ημέρες συνδέθηκε στην εμπρόσθια θύρα του κύριο τμήματος (αγγλ. core module) του σταθμού στις 09:30:43 GMT της 27ης Ιανουαρίου. Παρέμεινε για 46 ημέρες στον σταθμό. Αποσυνδέθηκε στις 13 Μαρτίου (08:43:40 GMT) και καταστράφηκε στην ατμόσφαιρα πάνω από τον Ειρηνικό Ωκεανό λίγες ώρες αργότερα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αποστολές στο Διαστημικό Σταθμό Μιρ Κατηγορία:Αποστολές διαστημοπλοίων Προγκρές Κατηγορία:Διαστημικές αποστολές το 1992
Ντίνος Γιαννόπουλος
Ο Ντίνος Γιαννόπουλος (1919–2003) ήταν Έλληνας σκηνοθέτης.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις 15 ή 19 Δεκεμβρίου 1919 στην Αθήνα. Ήταν γιος Έλληνα ναυάρχου, ο οποίος ήταν ακόλουθος της ελληνικής πρεσβείας στη Βιέννη, ενώ η μητέρα του είχε αμερικανική καταγωγή. Σπούδασε στο Ωδείο και το Πανεπιστήμιο της Βιέννης, ενώ απέκτησε διδακτορικό δίπλωμα στην οικονομική ιστορία από το Πανεπιστήμιο της Λειψίας. Το 1941 επέστρεψε στην Ελλάδα και έγινε σκηνοθέτης στην Εθνική Λυρική Σκηνή, με πρώτο του έργο το Απαγωγή από το Σεράι, ενώ ένα χρόνο αργότερα συνεργάστηκε με τη Μαρία Κάλλας στα πρώτα της καλλιτεχνικά βήματα στην παράσταση Τόσκα, γεγονός που σύμφωνα με τους New York Times είναι το σημαντικότερο της σταδιοδρομίας του. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής, συνεργάστηκε με τους αντάρτες και τους Συμμάχους στον τομέα των πληροφοριών. Το 1945, μετά τη λήξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου επέστρεψε στη Βιέννη όπου μαθήτευσε πλάι στον αυστριακό σκηνοθέτη Χέρμπερτ Γκραφ. Ο Γκραφ βοήθησε στην πρόσληψη του Γιαννόπουλου στη Μητροπολιτική Όπερα της Νέας Υόρκης το 1946 ως βασικός σκηνοθέτης. Παρέμεινε για 21 χρόνια εκεί και σκηνοθέτησε 24 όπερες, ενώ δραστηριοποιήθηκε σε μεγάλα λυρικά θέατρα σε Ευρώπη και ΗΠΑ. Στο ενδιάμεσο, το 1955, μετά από πρόσκληση του Γεωργίου Ράλλη δημιούργησε το Φεστιβάλ Αθηνών, ενώ για μικρό χρονικό διάστημα, το 1958, υπήρξε καλλιτεχνικός διευθυντής της Εθνικής Λυρικής Σκηνής. Διετέλεσε επίσης καλλιτεχνικός διευθυντής του Διεθνούς Φεστιβάλ του Βανκούβερ. Πέθανε στη Φιλαδέλφεια (Πενσυλβάνια) στις 6 Απριλίου 2003.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες όπερας
Αριθμητική ανάλυση
Η αριθμητική ανάλυση συνεχίζει τη μακρά αυτή παράδοση των πρακτικών μαθηματικών υπολογισμών. Όπως και με την προσέγγιση των Βαβυλωνίων της \sqrt{2}, η σύγχρονη αριθμητική ανάλυση δεν επιδιώκει ακριβείς απαντήσεις, επειδή τέτοιες λύσεις είναι συχνά αδύνατο να επιτευχθούν στην πράξη. Αντί για αυτό, ένα μεγάλο μέρος της αριθμητικής ανάλυσης ασχολείται με την απόκτηση προσεγγιστικών λύσεων διατηρώντας παράλληλα εύλογα όρια σχετικά με τα σφάλματα.
Πριν από την έλευση των σύγχρονων υπολογιστών η εφαρμογή των αριθμητικών μεθόδων συχνά εξαρτιόνταν από την παρεμβολή του ανθρώπου και γινόταν σε μεγάλους έντυπους πίνακες. Από τα μέσα του 20ού αιώνα, οι υπολογιστές υπολογίζουν τις απαιτούμενες λειτουργίες αντί των ανθρώπων. Αυτοί οι ίδιοι τύποι παρεμβολής συνεχίζουν να χρησιμοποιούνται ως μέρος του λογισμικού των αλγορίθμων για την επίλυση διαφορικών εξισώσεων.
Γενική εισαγωγή
Ο γενικός στόχος του πεδίου της αριθμητικής ανάλυσης είναι ο σχεδιασμός και η ανάλυση τεχνικών που δίνουν σε προσέγγιση αλλά ακριβείς λύσεις σε δύσκολα προβλήματα, η ποικιλία των οποίων φαίνεται παρακάτω:
Το υπόλοιπο αυτής της ενότητας περιγράφει διάφορα σημαντικά θέματα της αριθμητικής ανάλυσης.
Ιστορία
Το πεδίο της αριθμητικής ανάλυσης προηγείται της εφεύρεσης των σύγχρονων υπολογιστών κατά πολλούς αιώνες. Η γραμμική παρεμβολή ήταν ήδη σε χρήση πάνω από 2000 χρόνια πριν. Πολλοί μεγάλοι μαθηματικοί του παρελθόντος ήταν απορροφημένοι με την αριθμητική ανάλυση, όπως είναι προφανές από τα ονόματα των σημαντικών αλγορίθμων, όπως η μέθοδος του Νεύτωνα, η παρεμβολή Λαγκράνζ, η μέθοδος απαλοιφής Γκάους και η μέθοδος Όιλερ.
Για να διευκολυνθούν οι υπολογισμοί με το χέρι, μεγάλα βιβλία παρήχθησαν με τύπους και πίνακες των δεδομένων, όπως τα σημεία παρεμβολής και οι συντελεστές λειτουργίας. Χρησιμοποιώντας τους πίνακες αυτούς, υπολόγιζαν έως και 16 δεκαδικά ψηφία ή περισσότερα για ορισμένες λειτουργίες, θα μπορούσε κανείς να κοιτάζει  προς τα πάνω τις τιμές για να συνδέσει σε δεδομένα τους τύπους και να επιτύχει πολύ καλές αριθμητικές εκτιμήσεις ορισμένων λειτουργιών. Η κανονικοποιημένη εργασία στον τομέα είναι η δημοσίευση NIST επιμελημένη από τους Αμπράμοβιτς και Στεγκούν, ένα 1000-και σελίδων βιβλίο ενός πολύ μεγάλου αριθμού τύπων που χρησιμοποιούμε συνήθως και τις λειτουργίες και τις αξίες τους σε πολλά σημεία. Οι τιμές λειτουργίας δεν είναι πλέον πολύ χρήσιμες όταν ένας υπολογιστής είναι διαθέσιμος, αλλά η μεγάλη λίστα των τύπων μπορεί ακόμα να είναι πολύ βολική.
Η μηχανική αριθμομηχανή επίσης αναπτύχθηκε ως ένα εργαλείο για υπολογισμό με το χέρι. Αυτοί οι υπολογιστές είχαν εξελιχθεί σε ηλεκτρονικούς υπολογιστές τη δεκαετία του 1940, και έπειτα ανακαλύφθηκε ότι αυτοί οι υπολογιστές ήταν επίσης χρήσιμοι για διοικητικούς σκοπούς. Όμως, η ανακάλυψη του υπολογιστή επηρέασε επίσης τον τομέα της αριθμητικής ανάλυσης, δεδομένου ότι τώρα πλέον θα μπορούσαν να γίνουν και πιο πολύ πολύπλοκοι υπολογισμοί.
Άμεσες και επαναληπτικές μέθοδοι
{| class="wikitable" style="float: right; width: 250px; margin-left: 1em;" |- | Άμεσες εναντίον επαναληπτικών μεθόδων
Εξετάστε την επίλυση του προβλήματος
για την άγνωστη ποσότητα x.
Για την επαναληπτική μέθοδο, εφάρμοσε την μέθοδο διχοτόμησης σε f(x) = 3x3 − 24. Οι αρχικές τιμές είναι a = 0, b = 3, f(a) = −24, f(b) = 57.
Καταλήγουμε στο αποτέλεσμα ότι λύση είναι ανάμεσα στο 1.875 και 2.0625. Ο αλγόριθμος μπορεί να επιστέψει οποιοδήποτε αριθμό μέσα σε αυτό το διάστημα με σφάλμα λιγότερο από 0.2.
Διακριτοποίηση και αριθμητική ολοκλήρωση
Σε έναν δίωρο αγώνα, μετρήσαμε την ταχύτητα του αυτοκινήτου σε τρεις χρονικές στιγμές και τις καταγράψαμε στον παρακάτω πίνακα.
Οι άμεσες μέθοδοι υπολογίζουν τη λύση ενός προβλήματος σε πεπερασμένο αριθμό βημάτων. Αυτές οι μέθοδοι θα δώσουν σαφή απάντηση, εάν έχουν πραγματοποιηθεί με άπειρη αριθμητική ακρίβεια. Τα παραδείγματα περιλαμβάνουν την μέθοδος απαλοιφής του Γκάους, την παραγοντοποίηση QR για την επίλυση συστημάτων γραμμικών εξισώσεων, και τη μέθοδο simplex του γραμμικού προγραμματισμού. Στην πράξη, πεπερασμένη ακρίβεια χρησιμοποιείται και το αποτέλεσμα είναι μια προσέγγιση της πραγματική λύσης (με την παραδοχή της σταθερότητας).
Σε αντίθεση με τις άμεσους μεθόδους, οι επαναληπτικές μέθοδοι δεν αναμένεται να τελειώσουν σε ορισμένα βήματα. Ξεκινώντας από την αρχική υπόθεση, οι επαναληπτικές μέθοδοι αποτελούν διαδοχικές προσεγγίσεις που συγκλίνουν προς την ακριβή λύση μόνο στο όριο. Μια δοκιμή σύγκλισης προσδιορίζεται, προκειμένου να αποφασιστεί πότε μια αρκούντως ακριβή λύση (ευτυχώς) έχει βρεθεί. Ακόμη και χρησιμοποιώντας άπειρη αριθμητική ακρίβεια αυτές οι μέθοδοι δεν θα φθάσουν τη λύση μέσα σε ένα πεπερασμένο αριθμό βημάτων (γενικώς). Παραδείγματα αποτελούν η μέθοδος του Νεύτωνα, η μέθοδο διχοτόμησης, και η επανάληψη Γιακόμπι. Στην υπολογιστική άλγεβρα πινάκων, οι επαναληπτικές μέθοδοι είναι γενικά απαραίτητες για μεγάλα προβλήματα.
Οι επαναληπτικές μέθοδοι είναι πιο συχνές από τις άμεσες μεθόδους στην αριθμητική ανάλυση. Μερικές μέθοδοι είναι άμεσες, κατ 'αρχήν, αλλά συνήθως χρησιμοποιούνται σαν να μην ήταν, π.χ. GMRES και η μέθοδος συζυγούς κλίσης. Για τις μεθόδους αυτές, ο αριθμός των βημάτων που απαιτούνται για να ληφθεί η ακριβή λύση είναι τόσο μεγάλος, ώστε η προσέγγιση είναι αποδεκτή με τον ίδιο τρόπο όπως και για μια επαναληπτική μέθοδο.
Διακριτοποίηση
Επιπλέον, τα συνεχή προβλήματα πρέπει μερικές φορές να αντικατασταθούν από ένα διακριτό πρόβλημα του οποίου η λύση ειναι γνωστή το κατά προσέγγιση από το συνεχές πρόβλημα. Αυτή η πρόοδος λέγεται διακριτοποίηση. Για παράδειγμα, η λύση μιας διαφορικής εξίσωσης είναι μία μαθηματική λειτουργία. Αυτή η λειτουργία πρέπει να εκπροσωπείται από ένα πεπερασμένο σύνολο δεδομένων, για παράδειγμα από την αξία του σε ένα πεπερασμένο αριθμό σημείων του τομέα του, ακόμη και αν αυτός ο τομέας ανήκει στη Θεωρία συνόλων.
Παραγωγή και διάδωση των σφαλμάτων
Η μελέτη των σφαλμάτων αποτελεί ένα σημαντικό μέρος της αριθμητικής ανάλυσης. Υπάρχουν διάφοροι τρόποι με τους οποίους ένα σφάλμα μπορεί να εισαχθεί στην λύση του προβλήματος.