cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κατάλογος πρωθυπουργών του Αγίου Χριστόφορου και Νέβις
Ο αρχηγός της κυβέρνησης στον Άγιο Χριστόφορο και Νέβις είναι ο Πρωθυπουργός, ο οποίος διορίζεται από το Γενικό Κυβερνήτη, με βάση το Σύνταγμα της νησιωτικής χώρας. Ο Γενικός Κυβερνήτης δέχεται συμβουλές από τον Πρωθυπουργό. Είναι ο αρχηγός του κόμματος που έχει την πλειοψηφία εδρών στο Κοινοβούλιο και ασκεί ουσιαστικά την εξουσία στη χώρα, μαζί με το υπουργικό συμβούλιο.
Πριν το 1967 το αξίωμα του πρωθυπουργού ονομαζόταν "επικεφαλής υπουργός" (Chief Minister) και πρώτος που χρημάτισε ήταν ο Πολ Σάουθγουελ, από το 1960 ως το 1967. . Ο Σάουθγουελ επανήλθε στην πρωθυπουργία το 1978 και είναι ο μοναδικός πρωθυπουργός, μαζί με το διάδοχό του, Ρόμπερτ Λουέλιν Μπράντσο που πέθαναν εν ενεργεία (ως σήμερα).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πρωθυπουργο  Αγιου Χριστοφο
Γρηγόρης Γεωργάτος
Πρώτα βήματα
Ο Γρηγόρης Γεωργάτος πραγματοποίησε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα στην ηλικία των 12 ετών από τον Αετό Πατρών στα ερασιτεχνικά πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Πατρών. Σε εφηβική ηλικία μεταπήδησε στον Εθνικό Πατρών, τότε ομάδα Δ΄ Εθνικής.
Παναχαϊκή
Το 1990, στην ηλικία των 18 ετών, μεταπήδησε στην Παναχαϊκή, έπειτα από εισήγηση του Κώστα Δαβουρλή. Το καλοκαίρι του 1991 προωθήθηκε από την ομάδα νέων στην ανδρική ομάδα της Παναχαϊκής και την περίοδο 1991-92 έκανε το ντεμπούτο του στην Α' Εθνική με τη φανέλα της Παναχαϊκής.
Ολυμπιακός
Ύστερα από 4,5 χρόνια με τη φανέλα της Παναχαϊκής (126 συμμετοχές, 14 γκολ) πήρε μετεγγραφή για τον Ολυμπιακό τον Δεκέμβριο της αγωνιστικής περιόδου 1995-96, με τον οποίο κατέκτησε τρία πρωταθλήματα (1996-97, 1997-98 και 1998-99). Μάλιστα την τελευταία χρονιά, παρά τον αμυντικό του ρόλο, ήταν ο πρώτος σκόρερ της ομάδας του.
Την περίοδο 1998-99, ο Γεωργάτος αγωνιζόμενος στο Champions League εναντίον της Γιουβέντους, εντυπωσίασε τους παράγοντες της Ίντερ με αποτέλεσμα να πάρει μετεγγραφή σε αυτή, την περίοδο 1999-2000 έναντι του ποσού των €7.000.000.
Ίντερ
Στην πρώτη του χρονιά στη Serie A (1999-2000) ήταν βασικός έχοντας 28 συμμετοχές και 2 γκολ με την ομάδα της Ίντερ, όμως την επόμενη περίοδο 2000-2001 επέστρεψε ως δανεικός στον Ολυμπιακό.
Με το τέλος του δανεισμού του επανήλθε στην Ίντερ, δεν κατάφερε όμως να ξαναγίνει βασικός, καθώς ταλαιπωρήθηκε από τραυματισμούς, αγωνιζόμενος σε 12 αγώνες και σκοράροντας μία φορά.
ΑΕΚ
Μετά το δεύτερο πέρασμά του από την Ιταλία, ο Γεωργάτος επέστρεψε στην Ελλάδα, αγωνιζόμενος με την ΑΕΚ. Την πρώτη χρονιά (2002-03) συμμετείχε σε 23 αγώνες, σημειώνοντας δύο τέρματα, καθώς και σε 4 από τους 6 ισόπαλους αγώνες της ΑΕΚ στο Champions League. Την επόμενη περίοδο 2003-04 είχε 6 συμμετοχές και 5 τέρματα.
Επιστροφή στον Ολυμπιακό
Την τελευταία του χρονιά στον Ολυμπιακό (2006-07) κατέκτησε το 7ο του πρωτάθλημα έχοντας 8 συμμετοχές με την ερυθρόλευκη φανέλα. Ωστόσο αυτή ήταν η πρώτη του περίοδος μετά από 16 χρόνια καριέρας που δεν σημείωσε ούτε ένα τέρμα.
Στην εθνική Ελλάδας
Το ντεμπούτο του με την Ελλάδα πραγματοποιήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 1995 στην εκτός έδρας αναμέτρηση εναντίον του Αγίου Μαρίνου (4-0), στο πλαίσιο της προκριματικής φάσης του Euro 1996. Συμμετείχε συνολικά σε 35 αγώνες με τη γαλανόλευκη φανέλα, σημειώνοντας τρία τέρματα.
Μετέπειτα σταδιοδρομία
Τον Ιούνιο του 2007 ανακοίνωσε την απόφασή του να ασχοληθεί με τα διοικητικά της Παναχαϊκής. Το 2013 υπήρξε αρχηγός των ακαδημιών του Ολυμπιακού, ενώ στις 30 Ιουλίου 2015 ανέλαβε καθήκοντα αθλητικού διευθυντή στον πειραϊκό σύλλογο, θέση από την οποία αποχώρησε έναν περίπου χρόνο αργότερα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες πρόεδροι αθλητικών συλλόγων Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναχαϊκής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ίντερ Γ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Ούτε Καν (ταινία)
Το Ούτε Καν (πρωτότυπος αγγλικός τίτλος: Nope) είναι μια αμερικανική νεο-γουέστερν ταινία τρόμου επιστημονικής φαντασίας του 2022, σε σενάριο, σκηνοθεσία και συμπαραγωγή από τον Τζόρνταν Πιλ. Πρωταγωνιστούν οι Ντάνιελ Καλούγια και Κέκε Πάλμερ και στους δεύτερους ρόλους οι Στίβεν Γιον, Μάικλ Γούινκοτ, Μπράντον Περέα και Κιθ Ντέιβιντ.
Ο Πιλ ανακοίνωσε επίσημα την τρίτη σκηνοθετική του ταινία χωρίς τίτλο τον Νοέμβριο του 2020. Η Πάλμερ και ο Καλούγια προστέθηκαν τον Φεβρουάριο του 2021. Ο Γιον έλαβε το καστ τον επόμενο μήνα και ο Πιλ αποκάλυψε τον τίτλο τον Ιούλιο του 2021. Τα γυρίσματα ξεκίνησαν τον Ιούνιο του 2021 στη βόρεια κομητεία του Λος Άντζελες και ολοκληρώθηκαν τον Νοέμβριο.
Το Ούτε Καν έκανε πρεμιέρα στο TCL Chinese Theatre στο Λος Άντζελες στις 18 Ιουλίου 2022 και κυκλοφόρησε στις Ηνωμένες Πολιτείες στις 22 Ιουλίου 2022 από την Universal Pictures. Έχει εισπράξει 171 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως και έχει λάβει επαίνους για τη φιλοδοξία τα θέματα, τη φωτογραφία, το οπτικό στυλ, τη μουσική παρτιτούρα και τη σκηνοθεσία του Πιλ, αν και το σενάριο δίχασε την αντίδραση των κριτικών. Ονομάστηκε επίσης μια από τις δέκα καλύτερες ταινίες του 2022 από το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2022 Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες τρόμου - επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Ταινίες γουέστερν Κατηγορία:Ταινίες με τέρατα Κατηγορία:Ταινίες που επηρεάστηκαν από την πανδημία COVID-19 Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Λος Άντζελες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Universal Pictures Κατηγορία:Ταινίες IMAX
Τερέζ Μπρούνσβικ
Η κόμησσα Τερέζ Μπρούνσβικ ντε Κορόμπα (Brunszvik Teréz, 27 Ιουλίου 1775, Ποζσόνι σημερινή Μπρατισλάβα, Βασίλειο της Ουγγαρίας - 23 Σεπτεμβρίου 1861, Πέστη, Βασίλειο της Ουγγαρίας) ήταν ουγγαρέζα αριστοκράτισσα, παιδαγωγός και ακόλουθος του Ελβετού Πεσταλότσι. Ήταν κόρη του Ούγγρου κόμη Άντον Μπρουνσβικ και της βαρόνης Άννα Ζέεμπεργκ.
Ίδρυσε των θεσμό των νηπιαγωγείων στην Ουγγαρία την 1 Ιουλίου 1828, κατά το αντίστοιχο που έκανε ο Ρόμπερτ Όουεν στο Νιου Λάναρκ της Σκωτίας το 1816. Σύντομα η προσχολική εκπαίδευση έγινε διάσημη στην Ουγγαριά και το 1837 ο Φρίντριχ Φρέμπελ ίδρυσε το πρώτο νηπιαγωγείο (kindergarten) στη Γερμανία. Ίδρυσε την Ένωση Γυναικών στη Βούδα και την Πέστη και με πρωτοβουλία της έγινε ίδρυμα για την εκπαίδευση των γυναικών και την υποστήριξη της ισότητας των δύο φύλλων.
Η Τερέζ ήταν μαθήτρια του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν, και σε αυτήν αφιέρωσε τη Σονάτα για πιάνο Νο. 24 σε Φα δίεση μείζον, Opus 78, η οποία φέρει το παρωνύμιο «A Thérèse». Έχει υποτεθεί ότι αυτή και όχι η αδερφή της, Γιοζεφίνε, ενδέχεται να ήταν η «Αθάνατη Αγαπημένη». Τα απομνημονεύματά της δημοσιεύτηκαν από τη Λα Μάρα, ενώ τα ημερολόγια και οι σημειώσεις της (μέχρι το 1813) από τη Μαριάνε Τσέκε. Αμφότερες οι εκδόσεις περιέχουν αποκαλυπτικά στοιχεία ως προς τις σχέσεις του Μπετόβεν με την οικογένεια Μπρούνσβικ, και ιδιαίτερα με την αδερφή της, Γιοζεφίνε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ούγγροι Κατηγορία:Παιδαγωγοί
Στροβλές Χανίων
Οι Στροβλές είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητος του δήμου Κισάμου στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Σελίνου. Απέχει 55 χιλιόμετρα από τα Χανιά και είναι κτισμένες σε υψόμετρο 450 μ. Η οικονομία του χωριού βασίζεται στα αγροτικά προϊόντα, κυρίως ελαιόλαδο, κάστανα και κρασί, ενώ είναι ανεπτυγμένη και η κτηνοτροφία.
Ιστορικά στοιχεία
Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως Stroviles, στην επαρχία Σελίνου. Στην ενετική απογραφή του 1583 από τον Καστροφύλακα αναφέρεται ως Strovlies με 119 κατοίκους, 31 οφειλόμενες αγγαρείες και 2 προνομιούχους. O Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα το 1630 αναφέρει το χωριό Strovles. Στην απογραφή του 1834, η οποία πραγματοποιήθηκε από τους Αιγυπτίους, αναφέρεται ως Στροβολιές με 6 χριστιανικές και 30 μουσουλμανικές οικογένειες. Ο Χουρμούζης Βυζάντιος στο έργο του Κρητικά το 1842 αναφέρει ότι το χωριό Στροβιλιαίς αποτελείται από τα χωριά Κουφή Καρά, Αλιγοί, Μυλωνές, Φλωριά, Δρυς και Κοπετοί.
Το 1881 ανήκε στον δήμο Καντάνου και σύμφωνα με την απογραφή είχαν 122 χριστιανούς και 65 μουσουλμάνους κατοίκους. Στην απογραφή του 1900 είχε 161 κατοίκους και υπαγόταν στον ίδιο δήμο. Στην απογραφή του 1920 υπαγόταν στον αγροτικό δήμο Πλεμενιανών. Το 1928 οι Στροβλιές ορίστηκαν έδρα ομώνυμης κοινότητας, της επαρχίας Σελίνου, μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση το 1997, όταν εντάχθηκαν στον δήμο Ινναχωρίου.
Δείτε: Κοινότητα Στροβλών
Απογραφές πληθυσμού
Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:
Σημεία ενδιαφέροντος
Στην πάνω γειτονιά του χωριού σώζεται ο ναός του Τιμίου Σταυρού, το εσωτερικό του οποίου είναι τοιχογραφημένο. Είναι μονόχωρος καμαρόσκεπος ναός, ο οποίος στο παρελθόν ήταν ο κοιμητηριακός ναός του χωριού. Χρονολογείται στα μέσα του 15ου αιώνα, περί το 1440, ενώ το κωδωνοστασίο είναι μεταγενέστερη προσθήκη. Οι τοιχογραφίες στο εσωτερικό του σώζονται σε μέτρια κατάσταση. Σύμφωνα με την κτητορική επιγραφή, κτήτορες ήταν οι αδελφοί Μιχάλης, Γεώργιος και Σταύρος Στενός.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Χανίων Κατηγορία:Δήμος Κισάμου
Goats Head Soup
Το Goats Head Soup είναι το 11ο βρετανικό και 13ο αμερικάνικο άλμπουμ του βρετανικού ροκ συγκροτήματος The Rolling Stones, το οποίο κυκλοφόρησε στις 31 Αυγούστου του 1973 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Rolling Stones Records".
Το άλμπουμ
Οι ηχογραφήσεις του δίσκου πραγματοποιήθηκαν στο "Dynamic Sound Studio" του Κίνγκστον της Τζαμάικα, με εξαίρεση το "Hide Your Love" που ηχογραφήθηκε στο "De Doelen" του Ρότερνταμ.
left|thumb|220px|Ο Μικ Τέιλορ το 1973 Η επιλογή του κομματιού "Angie" για σινγκλ του δίσκου δεν υποστηρίχθηκε από την "Atlantic Records", αλλά έφθασε στην κορυφή των τσαρτ αρκετών χωρών, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών και του Καναδά. Επιτυχία γνώρισαν και τα σινγκλ "Doo Doo Doo Doo Doo (Heartbreaker)" και "Star Star", ενώ το άλμπουμ σκαρφάλωσε στην κορυφή των καταλόγων επιτυχιών και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού, για να βραβευθεί ως τριπλά πλατινένιο στις ΗΠΑ και χρυσό στην πατρίδα του συγκροτήματος.
Το "Angie" ήταν εμπνευσμένο από την κόρη του Κιθ Ρίτσαρντς, Άντζελα και αποτέλεσε το έβδομο # 1 σινγκλ τους στις ΗΠΑ, ενώ οι στίχοι του "Star Star" αποτέλεσε αντικείμενο διαφωνιών με τον ιδιοκτήτη της "Atlantic", Αχμέτ Ερτεγκάν, ο οποίος όμως αργότερα άλλαξε γνώμη όταν συνειδητοποίησε ότι ο αποκλεισμός του κομματιού από το BBC και άλλους ραδιοφωνικούς σταθμούς ανά τον κόσμο βοηθούσε στην δημοτικότητα του δίσκου.
Οι κριτικές για τον δίσκο υπήρξαν μέτριες προς θετικές, με το "AllMusic" να το βαθμολογεί με 3,5 / 5 αστέρια, ο Robert Christgau με B, το "ΝΜΕ" με 6 / 10, το "Q" με 4 / 5, το "Sputnik Music" με 3,7 / 5 και το "The Rolling Stone Album Guide" με 3 / 5.
Το 1994, ο δίσκος επανεκδόθηκε από την "Virgin Records" και το 2009 από την "Universal Music", ενώ δύο χρόνια αργότερα κυκλοφόρησε από την "Universal Music Enterprises" μία SHM-SACD έκδοση στην Ιαπωνία, με την μη λογοκριμένη εκτέλεση του "Star Star".
Βραβεία
Goats Head Soup (άλμπουμ)
Μέλη των Rolling Stones
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν τα κομμάτια του "Goats Head Soup" ήταν οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Rolling Stones Κατηγορία:Άλμπουμ του 1973
Tekken
Γενικά
Υπάρχουν 6 επακόλουθα του Tekken: Tekken 2, Tekken 3, Tekken Tag Tournament, Tekken 4, Tekken 5, Tekken 6 και Tekken Tag Tournament 2. Μία αναβαθμισμένη έκδοση του Tekken 5 είναι το Tekken 5.1 που κυκλοφόρησε τον Ιανουάριο του 2006, όπου η μόνη διαφορά με τον Tekken 5 είναι πως υπάρχουν λίγο διαφορετικά πεδία μάχης και πιο πολύ αντοχή έχουν οι χαρακτήρες. Η δεύτερη αναβαθμισμένη έκδοση ονομάστηκε Tekken 5: Dark Resurrection που διανεμήθηκε τα τέλη του 2005. Το Tekken 6 κυκλοφόρησε στις 30 Οκτωβρίου του 2009 (Ευρώπη) για το PlayStation 3 και το Xbox 360, και στις 11 Δεκεμβρίου του 2009 (Ευρώπη) για το PSP. Η σειρά ωστόσο κυκλοφόρησε και σε κονσόλα της Nintedo στο Game Boy Advance το 2001, όμως η Namco διέλυσε την συνεργασία τους και δεν έβγαλε άλλους τίτλους για κονσόλες της Nintedo και έκλεισε μόνιμη συνεργασία με την Sony. Ο τίτλος ονομάζεται Tekken 5: Dark Resurrection ή Tekken: Dark Resurrection. Όπως και σε πολλά παιχνίδια πάλης, οι παίκτες επιλέγουν ένα χαρακτήρα και πολεμάει σώμα με σώμα με άλλους χαρακτήρες του παιχνιδιού.
Τα παιχνίδια ξύλου πριν την εμφάνιση του Tekken ήταν απλοϊκά. Τα κουμπιά περιορίζονταν με κάποιες κοινότοπες στάσεις του σώματος και στη μονότονη εκτέλεση κινήσεων π.χ. το Δ για μπουνιά, το Χ για κλωτσιά κτλ. Μετά την εμφάνιση Tekken ο παίκτης μπορούσε να εκτελέσει πιο περίπλοκες κινήσεις. Όταν τα παραδοσιακά παιχνίδια ξύλου, όπως το Street Fighter, άρχισαν να βάζουν μέσα συνδυασμούς κινήσεων το Tekken χαμήλωσε το επίπεδο δράσης, δυνάμωσε το ρυθμό της πάλης, τη στρατηγική, τη ταχύτητα και τα αντανακλαστικά της μάχης.
Εξέλιξη
thumb|Το λογότυπο του πρώτου Tekken Το πρώτο Tekken περιοριζόταν στις 2 διαστάσεις και η κατασκευαστική εταιρία επέλεξε να διαχωρίσει τα κουμπιά σε αριστερή/δεξιά μπουνιά και σε αριστερή/δεξιά κλωτσιά, περιλαμβάνοντας την δυνατότητα 4 διαφορετικών συνδυασμών κινήσεων, τη στιγμή που τα τρισδιάστατα άλλα παιχνίδια είχαν την δυνατότητα για μόνο δύο. Στο Tekken 2 μπήκε και η αυτόματη άμυνα, η τεχνική και τα γραφικά βελτιώθηκαν. Στο Tekken 3 προστέθηκε το στοιχείο του χώρου: ο παίκτης μπορούσε να κινηθεί πάνω-κάτω στο χώρο, ενώ προστέθηκαν και αποφυγές των κλοτσιών, λαβών κτλ. Το Tekken 4 έδωσε στους παίκτες μεγαλύτερη κινητικότητα, μιας και οι χαρακτήρες άρχισαν να κινούνται μέσα στο τρισδιάστατο κόσμο τους, με πραγματικές τρισδιάστατες κινήσεις συμπεριλαμβανομένου το γεωμετρικό σχέδιο και σύμπλεγμα της αρένας της μάχης, περιλαμβανομένης της αίσθησης του βάρους και των ξένων αντικειμένων που υπάρχουν στο χώρο. Μετά από το Tekken 4 ακολούθησε μια παύση από την κατασκευάστρια Namco.
Tekken - Tekken 2
thumb|Το λογότυπο του Tekken 2 Στο πρώτο πρωτάθλημα του The King Of Iron Fist Tournament, ο Kazuya Mishima νικάει τον πατέρα του, Heihachi Mishima, και πετάει το σώμα του σε μια απότομη πλευρά ενός βουνού. Ο πατέρας του όμως επιβιώνει και έτσι ο Kazuya που έχει πάρει τον έλεγχο της εταιρίας Mishima Zaibatsu, διοργανώνει το δεύτερο τουρνουά, στο οποίο όμως χάνει από τον πατέρα του και αυτή τη φορά ο Heihachi πετάει το σώμα του Kazuya σε ένα ηφαίστειο.
Tekken 3
Ο Heihachi έχοντας ξαναπάρει τον έλεγχο της Mishima Zaibatsu, ανακαλύπτει έναν αρχαίο δαίμονα τον Ogre, που είναι στο Μεξικό. Ο Heihachi στέλνει την ομάδα δράσης του, την Tekken Force (που δημιούργησε στο Tekken 2) για να τον ελέγξει. Το αποτέλεσμα είναι όταν πάει να δει την ομάδα του, να την βρει ηττημένη. Παράλληλα εμφανίζεται και ένας νέος με το όνομα Jin Kazama, που ισχυρίζεται πως είναι γιος του Kazuya Mishima και της Jun Kazama, δηλαδή εγγονός του Heihachi. Σύμφωνα με την ιστορία του Jin, η μητέρα του είχε δεχτεί επίθεση από τον Ogre και είχε εξαφανιστεί, όμως πριν εξαφανιστεί τον είχε συμβουλέψει να αναζητήσει τον παππού του, αν ποτέ της συνέβαινε κάτι. Τότε ο Heihachi διοργανώνει το τρίτο τουρνουά με σκοπό να αναγκάσει τον Ogre να αποκαλυφθεί, ώστε να μπορέσει να τον ελέγξει. Τελικά ο Jin κατάφερε να νικήσει τον Ogre και να πάρει εκδίκηση για το χαμό της μητέρας του.
Tekken 4
2 χρόνια έχουν περάσει από την αποτυχία του Heihachi να ελέγξει τον Ogre. Ωστόσο, οι επιστήμονες της Mishima Zaibatsu έχουν καταφέρει στο μεταξύ να μαζέψουν δείγματα του DNA του, όπως αίμα και να πειραματιστούν πάνω τους. Στη συνέχεια, προσπάθησαν να συνδυάσουν το DNA του Ogre με εκείνο του Heihachi, με σκοπό να δημιουργήσουν μια νέα μορφή ζωής. Δυστυχώς τα πειράματα απέτυχαν και ο Heihachi ανακάλυψε πως απουσίαζε από το DNA του το Devil Gene, το οποίο ήταν απαραίτητο για να συνδυάσει το γονιδίωμα του Ogre με το δικό του. Ο Heihachi κατάλαβε πως για να πετύχει το σκοπό του θα χρειαζόταν το σώμα του Kazyua ή του Jin, ο οποίος είχε μεταμορφωθεί σε Devil στο προηγούμενο Τουρνουά. Κατά τη διάρκεια μιας επιδρομής της Tekken Force στα γραφεία της G Corporation, μιας ανταγωνιστικής εταιρίας διαπιστώνεται πως ο Kazuya επέζησε και, φανερά πιο δυνατός, εξολοθρεύει όλη την Tekken Force μόνος του. Έτσι o Heihachi οργάνωσε το τέταρτο τουρνουά, με βραβείο τον έλεγχο της εταιρίας Mishima Zaibatsu. Ο Kazuya έφτασε στον τελικό του τουρνουά νικώντας τον ετεροθαλή αδελφό του, Lee Chaolan. Στον τελικό όμως αντιμετώπισε τον Heihachi, από τον οποίο και έχασε. Όμως ο Heihachi δεν σκότωσε τον γιο του αμέσως μετά την νίκη του, αλλά αντίθετα τον οδήγησε μέσα από ένα δάσος στο ναό HonMaru, όπου κρατούταν αιχμάλωτος ο Jin. Ο Jin νίκησε και τον πατέρα του αλλά και τον παππού του, ελευθερώνοντας όλη την διαβολική ενέργεια που έκρυβε μέσα του και χάθηκε πετώντας μακριά.
Tekken 6
Ο Jin, έχοντας νικήσει το προηγούμενο τουρνουά, είναι πλέον ο επικεφαλής της Mishima Zaibatsu. Χάνει από τον νόθο γιο του Heihachi, Lars Alexandersson (ο οποίος υπέφερε από αμνησία ως ένα σημείο του παιχνιδιού), και αποκαλύπτεται ότι ο Jin δημιούργησε πόλεμο στον κόσμο με σκοπό να τον γεμίσει με αρνητική ενέργεια. Με αυτό τον τρόπο μπορεί να δημιουργήσει μία πραγματική εμψύχωση του Azazel, και θα μπορούσε να τον αντιμετωπίσει και να τον σκοτώσει. Μετά τη μάχη, το σώμα του Jin βρίσκεται από τον Raven.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Tekken Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια πάλης Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια που έγιναν κόμικς Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια που έγιναν ταινίες Κατηγορία:Σειρές βιντεοπαιχνιδιών
Chess Titans
Το Chess Titans είναι βιντεοπαιχνίδι των Windows από την Oberon Games και βασίζεται στο κλασσικό παιχνίδι σκάκι. Ξεκίνησε να περιλαμβάνεται στα Windows Vista Build 2519 και Windows 7 (Home Premium, Business/Professional, Enterprise, και Ultimate). Από τα Windows 8 και μετά, το παιχνίδι δεν είναι πλέον διαθέσιμο.
Το παιχνίδι παλιότερα ήταν γνωστό ως Chess και περιλαμβανόταν στο Microsoft Entertainment Pack 4.
Το παιχνίδι είναι πλήρως κινούμενο και έχει σχεδιαστεί για τα Windows Aero. Το παιχνίδι διαθέτει μία φωτορεαλιστική σκακιέρα, που μπορεί να περιστραφεί σε 3D, και υπάρχουν θέματα για την σκακιέρα και τα πιόνια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Παιχνίδια της Microsoft Κατηγορία:Windows 7 Κατηγορία:Windows Vista
Χειμερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2010
Οι Χειμερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες του 2010 διεξήχθησαν στο Βανκούβερ του Καναδά από τις 12 Φεβρουαρίου ως τις 28 Φεβρουαρίου 2010. Οι αγώνες έγιναν σε 15 αθλήματα, 86 αγωνίσματα, με τη συμμετοχή 2.761 αθλητών και αθλητριών, 500.000 επισκεπτών, ενώ το κόστος για τη διεξαγωγή τους υπολογίζεται σε 1,15 δισ. ευρώ.
Στον Καναδά είχαν διοργανωθεί οι Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες του 1976 στο Μόντρεαλ καθώς και οι Χειμερινοί το 1988 στο Κάλγκαρι. Αξιοσημείωτο είναι ότι για πρώτη φορά από το 1984 η τελετή έναρξης έλαβε χώρα σε κλειστό στάδιο και όχι σε ανοιχτό όπως συνηθίζεται. Επίσης είναι η πιο ζεστή πόλη που έχει επιλεγεί για τη διοργάνωση των χειμερινών αγώνων αφού η μέση θερμοκρασία τον Φεβρουάριο είναι 4,8 βαθμοί C. Οι μασκότ των χειμερινών ολυμπιακών είναι η Μίγκα, η θαλάσσια αρκούδα (μισή αρκούδα, μισή όρκα), ο Κουάτσι η αρκούδα και ο Σούμι ο αετός.
Διαδικασία επιλογής
Σύμφωνα με τη διαδικασία επιλογής της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής (ΔΟΕ), οι πόλεις που υπέβαλαν αίτηση για να διοργανώσουν τους Αγώνες ήταν το Βανκούβερ του Καναδά, η Πιονγκ-γιάνγκ της Βόρειας Κορέας και το Σάλτσμπουργκ της Αυστρίας.
Στις 2 Ιουλίου 2005, στην 115η Σύνοδο της ΔΟΕ που διοργανώθηκε στην Πράγα, έγινε η μυστική ψηφοφορία για την επιλογή της διοργανώτριας πόλης. Στην πρώτη ψηφοφορία τις περισσότερες ψήφους συγκέντρωσε η Πιονγιάνγκ αλλά στον δεύτερο γύρο όλοι οι ψήφοι του Σάλτσμπουργκ (εκτός από 2) πήγαν στο Βανκούβερ.
! Υποψήφια πόλη !! 1η ψηφοφορία !! 2η ψηφοφορία
Συμμετοχή χωρών
thumb|Χάρτης με τις χώρες που λαμβάνουν μέρος στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2010. Στους αγώνες έλαβαν μέρος συνολικά 82 χώρες. Η Γκάνα, οι Κέιμαν Νήσοι, η Κολομβία, το Μαυροβούνιο, το Πακιστάν, το Περού και η Σερβία έκαναν την πρώτη τους εμφάνιση σε χειμερινή Ολυμπιάδα. Αναλυτικά, οι χώρες που λαμβάνουν μέρος είναι:
12 Φεβρουαρίου
thumb|Οι αθλητές της γεωργιανής αποστολής κατά την τελετή έναρξης των αγώνων. Λίγο πριν την τελετή έναρξης, ανακοινώθηκε το πρώτο κρούσμα αναβολισμού στους αγώνες, που εντοπίστηκε στη Ρωσίδα αθλήτρια του χόκεϊ επί πάγου, Σβετλάνα Τερέντεβα, η οποία έκανε χρήση της απαγορευμένης ουσίας τουαμινοχεπτάνη.
Η έναρξη της διοργάνωσης επισκιάστηκε από τον θάνατο του ηλικίας 21 ετών Γεωργιανού αθλητή του αγωνίσματος λουτζ, Νόνταρ Κουμαριτασβίλι μετά από ατύχημα στη διάρκεια της προπόνησης, σε πίστα των ολυμπιακών εγκαταστάσεων. Λόγω του τραγικού αυτού γεγονότος στην τελετή έναρξης η γεωργιανή αποστολή προσήλθε στο στάδιο φορώντας μαύρα περιβραχιόνια, η ολυμπιακή και η καναδική σημαία υψώθηκαν μεσίστιες ενώ κρατήθηκε και ενός λεπτού σιγή.
13 Φεβρουαρίου
Η διεξαγωγή της ελεύθερης κατάβασης στους άνδρες αναβλήθηκε εξαιτίας καιρικών συνθηκών. Την πρώτη αγωνιστική ημέρα ισοφαρίστηκε το ρεκόρ των έξι μεταλλίων σε Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες που κατείχε ο Μπόνι Μπλερ από τον Αμερικανό Απόλο Άντον Όνο, ο οποίος κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στον τελικό του πατινάζ μικρής πίστας (1500 μ.).
14 Φεβρουαρίου
Ο Έλληνας Θανάσης Τσακίρης με την εκκίνησή του (52ος) 24 ώρες μετά την Παναγιώτα Τσακίρη, έγινε ο πρώτος πατέρας που αγωνίστηκε μαζί με την κόρη του σε χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες. Ο Ολλανδός Σβεν Κράμερ με χρόνο 6 λεπτά 14 δεύτερα και 6 δέκατα, πρώτευσε στα 5.000 μ. του πατινάζ ταχύτητας κάνοντας νέο Ολυμπιακό ρεκόρ. Τέλος, ο Γαλλοκαναδός Αλεξάντρ Μπιλοντό κατέκτησε το πρώτο χρυσό μετάλλιο σε Ολυμπιακούς Αγώνες για τον Καναδά στην έδρα του. Ο αθλητής πρώτευσε στα μόγκουλς (σκι επίδειξης). .
15 Φεβρουαρίου
Έπειτα από 22 χρόνια η Ελβετία κατέκτησε χρυσό μετάλλιο στην ελεύθερη κατάβαση του αλπικού σκι. Ο ηλικίας 32 ετών Ντιντιέ Ντεφάγκο έγινε ο πρώτος Ελβετός (μετά τον Πίρμιν Τσουμπρίγκεν στο Κάλγκαρι το 1988) που πρώτευσε στο αγώνισμα αυτό και επίσης ο μεγαλύτερος σε ηλικία που κατέκτησε χρυσό μετάλλιο στην ελεύθερη κατάβαση. Στο καλλιτεχνικό πατινάζ πρώτευσε το ζευγάρι των Κινέζων Σεν Ξούε και Ζάο Χόνγκμπο στο ελεύθερο πρόγραμμα των ζευγαριών. Για πρώτη φορά μετά το 1960 στο βάθρο δεν ανέβηκε ζευγάρι από τη Ρωσία ή από χώρα της πρώην Σοβιετικής Ένωσης.
16 Φεβρουαρίου
Η Λι Σανγκ-χουά από τη Νότια Κορέα κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στα 500 μ. του πατινάζ ταχύτητας, ξεπερνώντας την κάτοχο του παγκόσμιου ρεκόρ Τζένι Βολφ από τη Γερμανία, με διαφορά 0,05 δεύτερα.
17 Φεβρουαρίου
Ο Αμερικανός Σάνι Ντέιβις κερδίζει στα 1000 μ. των ανδρών στο πατινάζ ταχύτητας και γίνεται ο πρώτος που κερδίζει για δεύτερη φορά το χρυσό μετάλλιο στο εν λόγω αγώνισμα.
18 Φεβρουαρίου
Σε συνέχεια των επιτυχιών για την ομάδα των ΗΠΑ, ο Έβαν Λάισατσεκ κατακτά χρυσό μετάλλιο στο καλλιτεχνικό πατινάζ με 257,67 πόντους, με δεύτερο τον Ρώσο Εβγκένι Πλιούσενκο και τρίτο τον Ιάπωνα Νταϊσούκε Τακαχάσι, ο οποίος κατέκτησε το πρώτο μετάλλιο για την Ιαπωνία στο άθλημα του καλλιτεχνικού πατινάζ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βρετανική Κολομβία Κατηγορία:Πολυαθλητικές διοργανώσεις το 2010
Μάλα Μοστάνιτσα
thumb|right|Τοποθεσία του Δήμου του [[Ομπρένοβατς εντός της Πόλεως του Βελιγραδίου.]]
Η Μάλα Μοστάνιτσα (σερβικά κυριλλικά: Мала Моштаница) είναι οικισμός της Σερβίας, ευρισκόμενος εντός του Δήμου του Ομπρένοβατς και εντός του εδάφους της Πόλεως του Βελιγραδίου. Κατά την απογραφή του 2011, αριθμούσε 1,743 κατοίκους.
Η Μάλα Μοστάνιτσα είναι επισήμως καταταγμένη μεταξύ των χωριών της Σερβίας.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικισμοί του Ομπρένοβατς
Σοφοκλής Βενιζέλος
Ο '''Σοφοκλής Ε. Βενιζέλος''' (Χανιά, 3 Νοεμβρίου 1894 – Εν πλω, 7 Φεβρουαρίου 1964) ήταν Έλληνας πολιτικός που διετέλεσε και πρωθυπουργός της χώρας για τρία μικρά διαστήματα στα μέσα του 20ού αιώνα.
Τα πρώτα χρόνια
Ο Σοφοκλής Βενιζέλος ήταν δευτερότοκος γιος του Ελευθερίου Βενιζέλου. Η μητέρα του, Μαρία Βενιζέλου, το γένος Σοφοκλή Κατελούζου ή Ελευθερίου, έπαθε λοίμωξη (επιλόχειο πυρετό) μετά τη γέννηση του Σοφοκλή και υπέκυψε λίγες ημέρες αργότερα. Ο μεγάλος του αδελφός, Κυριάκος, και ο Σοφοκλής μεγάλωσαν κοντά στη θεία τους Μαριώ Βενιζέλου.
Το 1911, ο Σοφοκλής Βενιζέλος έγινε δεκτός στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, απ' όπου αποφοίτησε με τον βαθμό του ανθυπολοχαγού Πυροβολικού. Το 1920 παραιτήθηκε από τον στρατό, για να εκλεγεί βουλευτής Χανίων στις εκλογές της 1ης Νοεμβρίου του ίδιου έτους, όμως με την ήττα των Φιλελευθέρων στις εκλογές αυτές ο Σοφοκλής Βενιζέλος ακολούθησε τον πατέρα του στη Νίκαια της Γαλλίας όπου παντρεύτηκε, στις 27 Δεκεμβρίου 1920 με την Κατερίνα Ζερβουδάκη (πέθανε το 1984). Κατά την παραμονή του στη Γαλλία ασχολείται με το πνευματικό άθλημα του μπριτζ όπου έφτασε να αγωνιστεί με την εθνική ομάδα της Γαλλίας.
Ινδικός Οργανισμός Διαστημικής Έρευνας
μικρογραφία|Λογότυπο του Ινδικού Οργανισμού Διαστημικής Έρευνας (ISRO) μικρογραφία| ο Kailasavadivoo Sivan, Επικεφαλής του ISRO (2018) Ο Ινδικός Οργανισμός Διαστημικής Έρευνας (ISRO) είναι η εθνική Διαστημική Υπηρεσία της Δημοκρατίας της Ινδίας που εδρεύει στο Μπανγκαλόρ. Διευθύνεται από τον Kailasavadivoo Sivan από τον Ιανουάριο του 2018 και συντονίζει τις διαστημικές πτήσεις της Ινδίας.
Σοφοκλής Βενιζέλος
Στο Παρίσι
Μετά την Μικρασιατική Καταστροφή και την επάνοδο του Ελευθερίου Βενιζέλου στην Ελλάδα το 1922, ο Σοφοκλής Βενιζέλος επανήλθε στο στράτευμα και διορίσθηκε στρατιωτικός ακόλουθος στο Παρίσι, όπου παρέμεινε επί οκτώ χρόνια, για να αποστρατευθεί τελικά με τον βαθμό του συνταγματάρχη. Το 1936, μετά τον θάνατο του πατέρα του, εκλέχθηκε στην διοικούσα επιτροπή του Κόμματος των Φιλελευθέρων.
Ινδικός Οργανισμός Διαστημικής Έρευνας
Σύνοψη
Ο στόχος του Ινδικού Οργανισμού Διαστημικής Έρευνας είναι η ανάπτυξη αεροδιαστημικής τεχνολογίας, συμπεριλαμβανομένων δορυφόρων, πυραύλων - φορέων, πειραματικών πυραύλων (αγγλ. sounding rockets) και τεχνολογία υποστήριξης εδάφους. Ο Βικράμ Σαραμπάι (Vikram Sarabhai) έπαιξε πολύ μεγάλο ρόλο στη δημιουργία και την ανάπτυξή του και γι'αυτό είναι γνωστός και ως «ο πατέρας του ινδικού διαστημικού προγράμματος».
Σοφοκλής Βενιζέλος
Στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο
Στον πόλεμο του 1940 ζήτησε να καταταγεί, όμως, η αίτησή του δεν έγινε δεκτή. Με την εισβολή των Γερμανών στην Ελλάδα, ακολούθησε την εξόριστη ελληνική κυβέρνηση στην Αίγυπτο. Στις 7 Μαΐου του 1943 ανέλαβε το Υπουργείο Ναυτικού στην εξόριστη κυβέρνηση του Τσουδερού. Όταν ξέσπασε το κίνημα του Ναυτικού (1944), ο Εμμανουήλ Τσουδερός παραιτήθηκε και έτσι ο Σοφοκλής Βενιζέλος ανέλαβε την πρωθυπουργία της εξόριστης κυβέρνησης στις 14 Απριλίου του 1944. Μέσα σε τρεις ημέρες, ο Σοφοκλής Βενιζέλος κατέστειλε το κίνημα του Ναυτικού, αλλά με μεγάλο πολιτικό κόστος για τον ίδιο. Έχοντας χάσει την ευρύτερη λαϊκή αποδοχή που απολάμβανε μέχρι τότε, ο Σοφοκλής Βενιζέλος αναγκάσθηκε να παραιτηθεί δώδεκα ημέρες αργότερα (26 Απριλίου 1944), προκειμένου να σχηματισθεί η κυβέρνηση εθνικής ενότητας υπό τον Γεώργιο Παπανδρέου και να επέλθει ηρεμία στην ελληνική πολιτική σκηνή. Στην κυβέρνηση εθνικής ενότητας, παρέμεινε ως αντιπρόεδρος έως τον Αύγουστο του 1944. Στις 3 Σεπτεμβρίου του 1944, ο Σοφοκλής Βενιζέλος συμμετείχε στην τελευταία εξόριστη κυβέρνηση εθνικής ενότητας, στην οποία συμμετείχαν και έξι υπουργοί της «κυβέρνησης του βουνού» (ΠΕΕΑ).
Στην ενεργό πολιτική
Μετά την απελευθέρωση, ο Σοφοκλής Βενιζέλος επέστρεψε στην Ελλάδα. Στις 30 Αυγούστου του 1945 ανακηρύχθηκε υπαρχηγός των Φιλελευθέρων, με αρχηγό τον Θεμιστοκλή Σοφούλη. Τον Φεβρουάριο του 1946, το Κόμμα Φιλελευθέρων διασπάσθηκε, και ο Σοφοκλής Βενιζέλος ανέλαβε την ηγεσία του Κόμματος Βενιζελικών Φιλελευθέρων, ενώ στις πρώτες μετακατοχικές εκλογές, ένα μήνα αργότερα, πολιτεύθηκε με τον κόμμα Εθνική Πολιτική Ένωσις, συνυποψήφιος με τον Γεώργιο Παπανδρέου και τον Παναγιώτη Κανελλόπουλο. Τον Απρίλιο του 1946, ανέλαβε υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου στην ολιγοήμερη κυβέρνηση του Παναγιώτη Πουλίτσα, από την οποία παραιτήθηκε μαζί με τον Παπανδρέου και τον Κανελλόπουλο, επειδή οι τρεις τους διαφώνησαν με την πρόθεση της κυβέρνησης να επισπεύσει το δημοψήφισμα για την επαναφορά της βασιλείας. Το 1947 έγινε αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός Στρατιωτικών και Προσωρινώς Υγιεινής και Αεροπορίας καθώς και υπουργός Άνευ Χαρτοφυλακίου, εντεταλμένος εις τον συντονισμόν των υπουργείων των εχόντων σχέσιν με την ασφάλειαν της χώρας και προσωρινά υπουργός Ταχυδρομείων, Τηλεγράφων και Τηλεφώνων και αργότερα υπουργός Ναυτικών στην Κυβέρνηση Δημητρίου Μαξίμου 1947.
Ινδικός Οργανισμός Διαστημικής Έρευνας
Σύνοψη
Ο Ινδικός Οργανισμός Διαστημικής Έρευνας (ISRO) ιδρύθηκε στις 15 Αυγούστου του 1969, αρχικά ως τμήμα του ινδικού Υπουργείου Ατομικής Ενέργειας (Department of Atomic Energy).
Σοφοκλής Βενιζέλος
Στην ενεργό πολιτική
Οι Φιλελεύθεροι επανενώθηκαν το 1947 και ο Σοφοκλής Βενιζέλος έγινε εκ νέου υπαρχηγός και κατόπιν αρχηγός του κόμματος (Νοέμβριος 1948). Από τον Αύγουστο του 1950 έως τον Οκτώβριο του 1951, ο Σοφοκλής Βενιζέλος σχημάτισε τρεις διαδοχικές κυβερνήσεις, αρχικά σε συνεργασία με τον Κωνσταντίνο Τσαλδάρη και τον Παναγιώτη Κανελλόπουλο, και κατόπιν σε συνεργασία με τον Γεώργιο Παπανδρέου και τον Νικόλαο Πλαστήρα, ως πρωθυπουργός και υπουργός Εξωτερικών.
Ινδικός Οργανισμός Διαστημικής Έρευνας
Σύνοψη
Από το 1972 και έπειτα υπάγεται στο Υπουργείο Διαστήματος (Department of Space) και από το 1975 είναι κυβερνητικός οργανισμός. Προήλθε από την Ινδική Εθνική Επιτροπή Διαστημικής Έρευνας (INCOSPAR) που δημιουργήθηκε το 1962.
Σοφοκλής Βενιζέλος
Στην ενεργό πολιτική
Στην κυβέρνηση Πλαστήρα (1951–1952) μετείχε ως αντιπρόεδρος και υπουργός Εξωτερικών, και αναπλήρωσε τον Πλαστήρα μετά την ασθένειά του (11 Μαρτίου 1952). Κατά την περίοδο αυτή, ο Σοφοκλής Βενιζέλος διαπραγματεύτηκε την ένταξη της Ελλάδας στο ΝΑΤΟ (εισδοχή στις 20 Σεπτεμβρίου 1951, επικύρωση από τη Βουλή των Ελλήνων στις 18 Φεβρουαρίου 1952), αποδέχθηκε τη συμμετοχή της χώρας στον πόλεμο της Κορέας μετά από πρόσκληση του ΟΗΕ, και έδωσε το δικαίωμα τού εκλέγειν και εκλέγεσθαι και στις γυναίκες (Νόμος 2159/1952).
Ινδικός Οργανισμός Διαστημικής Έρευνας
Σύνοψη
Οι σημερινοί 17.000 υπάλληλοι εργάζονται σε πολυάριθμα τμήματα, διασκορπισμένα σε όλη τη χώρα. Η μεγαλύτερη ενιαία εγκατάσταση είναι το Διαστημικό Κέντρο Βικράμ Σαραμπάι (VSSC) στο Τιρουβανανταπουράμ με 5600 υπαλλήλους, το οποίο είναι υπεύθυνο για την ανάπτυξη εκτοξευτών και πυραύλων. Οι τοποθεσίες εκτόξευσης πυραύλων βρίσκονται στο Διαστημικό Κέντρο Σατίς Νταβάν στη Σριχαρίκοτα, από όπου πραγματοποιούνται όλες οι ινδικές δορυφορικές εκτοξεύσεις, καθώς και στην Τούμπα και το Μπαλεσβάρ. Η ινδική εταιρεία Antrix είναι υπεύθυνη για τα εμπορικά συμφέροντα του Ινδικού Οργανισμού Διαστημικής Έρευνας (ISRO).
Ο Κοππολίλ Ράντακρισναν είναι επικεφαλής του ISRO από τον Οκτώβριο του 2009.
Σοφοκλής Βενιζέλος
Στην ενεργό πολιτική
Στις εκλογές του 1956, η ΦΔΕ εξέλεξε 46 βουλευτές, και ο ίδιος ο Σοφοκλής Βενιζέλος εκλέχθηκε βουλευτής Δωδεκανήσων. Το 1958 εξομάλυνε τις σχέσεις του με τον Γεώργιο Παπανδρέου, για να ιδρύσουν μαζί την Ένωση Κέντρου. Το 1961 οι σχέσεις του με τον Παπανδρέου πέρασαν άλλη μία κρίση και, για ένα σύντομο διάστημα, ο Σοφοκλής Βενιζέλος φλέρταρε πολιτικά με την ΕΡΕ του Καραμανλή. thumb|right|250px|Το πορθμείο Σοφοκλής Βενιζέλος Γρήγορα όμως οι σχέσεις του με τον Παπανδρέου εξομαλύνθηκαν και πάλι. Έτσι, μετά την εκλογική νίκη της Ενώσεως Κέντρου στις 3 Νοεμβρίου του 1963, ανέλαβε αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός Εξωτερικών.
Ινδικός Οργανισμός Διαστημικής Έρευνας
Έργα
μικρογραφία|300x300εσ| Σύγκριση μεγέθους των ινδικών πύραυλων-φορέων, από αριστερά προς τα δεξιά: SLV, ASLV, PSLV, GSLV, GSLV Mk.III Ο ISRO σημείωσε την πρώτη του επιτυχία στις 19. Απριλίου 1975 με την εκτόξευση του πρώτου δορυφόρου της Ινδίας, Αριαμπάτα, ο οποίος, ωστόσο, εκτοξεύτηκε χρησιμοποιόντας σοβιετική τεχνολογία εκτόξευσης. Το 1980 ένας δορυφόρος (τύπου Ροχίνι) εκτοξεύτηκε για πρώτη φορά χρησιμοποιώντας έναν εγχώρια κατασκευασμένο πύραυλο-φορέα (SLV-3). Το 1984 ο Ρακές Σάρμα ήταν ο πρώτος Ινδός που συμμετείχε σε μια επανδρωμένη διαστημική πτήση. Πέρασε οκτώ ημέρες στο σοβιετικό διαστημικό σταθμό Salyut 7.
Σοφοκλής Βενιζέλος
Θάνατος
Προς τιμήν του η ναυτιλιακή εταιρία ΑΝΕΚ lines έδωσε το όνομά του σ' ένα από τα πορθμεία της.
Ινδικός Οργανισμός Διαστημικής Έρευνας
Έργα
Ο ISRO είχε περαιτέρω επιτυχίες, ιδίως με τα έργα INSAT (Ινδικό Εθνικό Δορυφορικό Σύστημα), IRS (Ινδικό Δορυφορικό Σύστημα Τηλεπισκόπησης), SROSS (Stretched Rohini Satellite Series), PSLV (Polar Satellite Launch Vehicle) και GSLV (Geosynchronous Satellite Launch Vehicle).
Σοφοκλής Βενιζέλος
Βιβλιογραφία για τον Σοφοκλή Βενιζέλο
Κατηγορία:Έλληνες αρχηγοί κομμάτων Κατηγορία:Έλληνες του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του πυροβολικού Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Άνευ Χαρτοφυλακίου Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εξωτερικών Κατηγορία:Αντιπρόεδροι της Κυβέρνησης της Ελλάδας Κατηγορία:Βουλευτές Δωδεκανήσου Κατηγορία:Βουλευτές Χανίων Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την Ένωση Κέντρου Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΠΕΚ Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων Κατηγορία:Κρητικοί Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές από 06/2012 Κατηγορία:Οικογένεια Βενιζέλου Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ελλάδας Κατηγορία:Έλληνες παίκτες του Μπριτζ Κατηγορία:Βενιζελισμός Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί
Ινδικός Οργανισμός Διαστημικής Έρευνας
Έργα
Η υπηρεσία ανακοίνωσε τον Νοέμβριο του 2006, ότι η Ινδία θα μπορούσε να πραγματοποιήσει,εντός των επόμενων οκτώ χρόνων, μία επανδρωμένη διαστημική αποστολή. Η ιδέα που παρουσιάστηκε σε μια συνάντηση κορυφαίων επιστημόνων στο Μπανγκαλόρ, περιλαμβάνει ένα διαστημικό σκάφος, το οποίο δεν έχει ακόμη αναπτυχθεί.
Το σκάφος προβλέπεται να εκτοξευτεί σε τροχιά γύρω απο τη Γη από τον ινδικό πύραυλο GSLV. Το κόστος αυτού του έργου εκτιμάται στα περίπου 2 δισεκατομμύρια ευρώ. Σε ομιλία του, την Ημέρα της Ανεξαρτησίας στις 15 Αυγούστου 2018, ο πρωθυπουργός της Ινδίας, Ναρέντρα Μόντι ανακοίνωσε την πρώτη πτήση με το επανδρωμένο διαστημικό σκάφος Gaganyaan για το έτος 2022.
Η αποστολή Mars Orbiter (MOM) του Ινδικού Οργανισμού Διαστημικής Έρευνας (ISRO) εκτοξεύθηκε με επιτυχία, στις 5. Ο Νοεμβρίου του 2013 με προορισμό τον πλανήτη Άρη.
Το διαστημικό εξερευνητικό όχημα Mangalyaan μεταφέρει πέντε επιστημονικά όργανα στον Άρη για να διεξάγει μελέτες, αλλά πρωταρχικός στόχος του είναι να χρησιμεύσει ως «επίδειξη τεχνολογίας» για μελλοντικές διαπλανητικές, μη-επανδρωμένες διαστημικές αποστολές.
Ο ISRO εκτόξευσε το πρώτο μη-επανδρωμένο σεληνιακό διαστημόπλοιο Chandrayaan-1 στις 22 Οκτωβρίου του 2008, χρησιμοποιώντας έναν πύραυλο PSLV.Ο στόχος του ήταν να πραγματοποιήσει μία τροχιά γύρω από τη Σελήνη. Αν και η επαφή με το διαστημόπλοιο χάθηκε μετά από μόλις 10 μήνες και η αποστολή τερματίστηκε πρόωρα, η ISRO αξιολόγησε την αποστολή ως επιτυχημένη. Στις 22 Ιουλίου του 2019 εκτοξεύθηκε η διάδοχη αποστολή, Τσαντραγιάν-2 (Chandrayaan-2), η οποία, όπως και η προηγούμενη, κατάφερε να μπει σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη. Μετά όμως απο την αποτυχημένη προσπάθεια προσγείωσης, η προγραμματισμένη βόλτα του ρόβερ στη σεληνιακή επιφάνεια δεν μπόρεσε να πραγματοποιηθεί.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διαστημικές υπηρεσίες Κατηγορία:Ερευνητικά κέντρα στην Ινδία Κατηγορία:Ινδία Κατηγορία:Ινδικός Οργανισμός Διαστημικής Έρευνας
Μαριάτσι
Το Μαριάτσι και οι μουσικοί μαριάτσι ) είναι ένα μουσικό είδος που προήλθε από το Χαλίσκο, στο δυτικό Μεξικό. Το μουσικό είδος επηρεάστηκε από την ιστορική και πολιτιστική ανάπτυξη του δυτικού Μεξικού. Σε όλη τη διάρκεια της ιστορίας των μαριάτσι, οι μουσικοί εκτέλεσαν πειραματικά έργα με πνευστά και κρουστά. Επιπλέον, το είδος επηρεάστηκε από κοινωνικούς και ιστορικούς παράγοντες ως προς το ρεπερτόριο, όσον αφορά στην απόδοση και την ποικιλία των χαρακτηριστικών της ποίησης σε κάθε περιοχή.
Όνομα
Η προέλευση της λέξης είναι αντικείμενο συζήτησης, ωστόσο οι κυρίαρχες θεωρίες υποδεικνύουν βαθιές ρίζες. Σε μια από τις επικρατέστερες θεωρήσεις αναφέρεται ότι το όνομα προέρχεται από το όνομα του ξύλου που χρησιμοποιείτο για την κατασκευή της πλατφόρμας του χορού. Σύμφωνα με μια άλλη θεωρία η λέξη Μαριάτσι προέρχεται από τη γηγενή ονομασία ενός δένδρου που ονομάζεται πίγια ή τσιρίμο, ενώ σύμφωνα με μια τρίτη εκδοχή προέρχεται από μια εικόνα που αποκαλείται τοπικά María H (προφέρεται Mari-Ache).
Παλαιότερα πιστευόταν ότι η λέξη προερχόταν από τη γαλλική "marriage", από την εποχή του Β' Γαλλομεξικανικού πολέμου στη δεκαετία του 1860, και σχετιζόταν με την εμφάνιση αυτού του μουσικού είδους σε γάμους. Η θεωρία εγκαταλείφθηκε όταν εμφανίστηκαν έγγραφα που έδειχναν ότι η λέξη προυπήρχε της γαλλικής εκστρατείας.
Πολιτισμός
Το μαριάτσι είναι σημαντικό στοιχείο για τη μελέτη της μεξικάνικης μουσικής, καθώς διαμορφώθηκε κατά την αποικιακή περίοδο, βρήκε την ουσία του στην μετα-αποικιακή εποχή, και άκμασε στην εθνικιστική περίοδο, ενώ απέκτησε παγκόσμια επιρροή στη σύγχρονη εποχή. Κατά τη διάρκεια αυτής της εξέλιξης, ειδικά από την εθνικιστική περίοδο, η μουσική μαριάτσι έγινε σύμβολο της μεξικάνικης μουσικής και ποίησης σε μια ευρύτερη περιοχή. Το είδος παρουσιάζεται σε δημοφιλείς ραδιοφωνικές εκπομπές, που εμφανίζονται σε πρώιμες μεξικάνικες ταινίες και στη διεξαγωγή προεδρικών εκστρατειών.
Το 2016, η UNESCO αναγνώρισε το μουσικό είδος μαριάτσι ως άυλη πολιτιστική κληρονομιά.
Μουσικά σύνολα
Ένα σύνολο μαριάτσι αποτελείται συνήθως από βιολιά, τρομπέτες, κλασική κιθάρα, βιόλα, μπάσο και ακουστική κιθάρα και μερικές φορές άρπα.
Οι αρχικοί μαριάτσι ήταν μουσικοί του δρόμου του Μεξικού, αλλά σήμερα οι περισσότεροι από αυτούς είναι επαγγελματίες διασκεδαστές στον κλάδο της ψυχαγωγίας και έχουν μουσικές δεξιότητες σε περισσότερα από ένα όργανα, συμπεριλαμβανομένου του τραγουδιού. Ενίοτε μερικές φορές συνοδεύονται από ποπ τραγουδιστές, ένα παράδειγμα του οποίου είναι η τραγουδίστρια Σελίνα Γκόμεζ, η οποία ξεκίνησε ως μέρος της τοπικής κουλτούρας των μαριάτσι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα του Μεξικού Κατηγορία:Μουσικά είδη Κατηγορία:Μουσική στο Μεξικό
Κουνισάντα
Ο Ουταγκάουα Κουνισάντα (1786 - 1865) (歌川国貞), επίσης γνωστός ως Ουταγκάουα Τογιοκούνι Γ'  (Ιαπωνικά: 三代歌川豊国) ήταν από τους πιο δημοφιλής, δημιουργικούς και οικονομικά επιτυχημένους καλλιτέχνες ουκίγιο-ε στην Ιαπωνία του 19ου αιώνα. Στην εποχή του η φήμη του ξεπέρασε κατά πολύ, αυτή των σύγχρονών του καλλιτεχνών Χιροσίτζε και Ουταγκάουα Κουνιγιόσι.
Βιογραφία
Παρότι δεν υπάρχουν πολλά στοιχεία από τη ζωή του Κουνισάντα, είναι γνωστό ότι γεννήθηκε το 1786 με το όνομα Σουμίντα Σογκορο IX (角田庄五朗), αποκαλούταν Σούμιντα Σοτζό (角田庄蔵), στη Χοντζό, ένα ανατολικό προάστιο του Έντο. Ένα μικρό οχηματαγωγό πλοίο ανήκε στην οικογένειά του και τα έσοδα εκμετάλλευσής του, κάλυπταν επαρκώς τα έξοδα διαβίωσης της οικογένειάς του. Ο πατέρας του ήταν ένας ερασιτέχνης ποιητής με κάποια φήμη στην περιοχή που έζησε, πέθανε ένα χρόνο μετά τη γέννησή του. Ο Κουσινάντα μεγαλώνοντας ορφανός από πατέρα, εξέλιξε ένα πρώιμο ταλέντο στη ζωγραφική. Τα πρώτα του σχέδια εντυπωσίασαν τον Τογιοκούνι, τον μεγάλο δάσκαλο της Σχολής Ουταγκάουα και τον δέχτηκε ως μαθητή το 1800 στο εργαστήριό του. Το καλλιτεχνικό του όνομα γκο ΚΟΥΝΙ-σάντα προήλθε από την τελευταία συλλαβή του δάσκαλού του Τογιο-ΚΟΥΝΙ όπως παραδοσιακά γινόταν στην Σχολή Ουταγκάουα. Τα πρώτα γνωστά του έργα έχουν ημερομηνία 1807, αλλά η πραγματική ανέλιξή του ως καλλιτέχνη ξεκίνησε το 1809 - 1810. Από το 1080 άρχισε να διακοσμεί σε στυλ έχον (διακόσμηση βιβλίων με την τεχνική ουκίγιε-ε) και η φήμη του επεκτεινόταν ραγδαία. Το 1809 θεωρούταν το ανερχόμενο αστέρι της σχολής και πολύ γρήγορα θεωρήθηκε ισάξιος με τον δάσκαλό του Τογιοκούνι στην διακόσμηση βιβλίων. Οι πρώτες του αφίσες ηθοποιών του Καμπούκι κυκλοφόρησαν το 1808 ή 1809. Οι πρώτες του σκηνές μπιτζίνγκα ήταν μια σειρά πεντάπτυχων που απεικόνιζαν σκηνές της καθημερινής ζωής στο Έντο κυκλοφόρησαν το 1809. Το 1813 είχε ήδη καθιερωθεί ως ο απόλυτος καλλιτέχνης στην καλλιτεχνική ζωή του Έντο και μέχρι το θάνατό του το 1865 παρέμεινε ως ένας από τους κύριους δημιουργούς των καλλιτεχνικών τάσεων της τέχνης της ξυλογραφίας στην Ιαπωνία. Το 1810 ο Κουνισάντα χρησιμοποίησε το όνομα Γκοτοτέι που παρέπεμπε κρυπτικά στη μεταφορική εταιρία του πατέρα του. Από το 1842 με το όνομα αυτό υπέγραψε όλα τα έργα του για τους ηθοποιούς του Καμπούκι. Το 1825 χρησιμοποιεί το όνομα Κοτσόρο για έργα που δεν σχετίζονται με το Καμπούκι. Στο τέλος της ζωής του χρησιμοποιεί το όνομα Τογιοκούνι. Πέθανε στην ίδια γειτονιά όπου και γεννήθηκε.
Η καλλιτεχνική του καριέρα
Από την πρώτη μέρα της καριέρας του μέχρι το θάνατό του το 1865 ο Κουνισάντα ήταν πρωτοπόρος στην τέχνη του. Πάντα στην πρωτοπορία του καιρού του, εξέλισσε το στυλ του ασταμάτητα, πάντα σε συμφωνία με τις προτιμήσεις του κοινού του και δεν προσκολλήθηκε στο καλλιτεχνικό ύφος κανένα σύγχρονού του καλλιτέχνη. Η δημιουργικότητά του ήταν εντυπωσιακή. Σχεδίασε περίπου 14.500 σχέδια ενώ πολλοί ισχυρίζονται ότι ο πραγματικός αριθμός έργων του είναι γύρω στα 20,000-25.000.
Ακολουθώντας το καλλιτεχνικό παράδειγμα των προκατόχων του στη σχολή Ουταγκάουα, η κύρια ενασχόληση του Κουνισάντα ήταν η ζωγραφική ηθοποιών και σκηνών Καμπούκι. ήταν όμως πολύ δραστήριος και στη ζωγραφική σχεδίων μπιτζίν (15% του συνολικού του έργου). Ζωγράφισε περισσότερα μπιτζίν σχέδια από κάθε άλλο καλλιτέχνη. Από το 1820 εώς το 1860 κυριάρχησε στην σχεδίαση αφισών με παλαιστές Σούμο. Για ένα μεγάλο διάστημα είχε το μονοπώλιο στη σχεδίαση της Ιστορίας της Γκεντζί, μόνο μετά το 1850 άρχισαν να σχεδιάζουν παρόμοια έργα άλλοι καλλιτέχνες. Ιδιαίτερα σημαντική είναι και η συνεισφορά του στην τέχνη του Σουριμόνο. Οι πίνακες του Κουνισάντα παραγγέλνονταν ιδιωτικά και αν και είναι λίγο γνωστοί, η αξία τους θεωρείται εφάμιλλη με αυτή των έργων των άλλων μεγάλων δασκάλων ουκίγιο-ε. Δημιούργησε πολλά έργα έχον αν και δεν ασχολήθηκε τόσο με αυτό το είδος τέχνης όσο με την παραγωγή αφισών. Αξιόλογες είναι οι εικόνες σούνγκα (εικόνες σεξουαλικού περιεχομένου) που εμφανίστηκαν σε πολλά βιβλία, αλλά λόγω της σχετικής απαγόρευσης τις υπέγραφε με το γκό Ματαχέι.
Απεικονίσεις τοπίων και μούσα-ε (αφίσες πολεμιστών σαμουράι) είναι εξαιρετικά σπάνιες και μόνο 100 σχέδια του είναι γνωστά στα είδη αυτά, και το κενό αυτό καλύφθηκε από τους σύγχρονούς του Χιροσίτζε και Κουνιγιόσι.
Στα μέσα των 1840 και στα 1850 οι αφίσες ξυλογραφίας είχαν μεγάλη ζήτηση στην Ιαπωνία. Ο Κουνισάντα συνεργάστηκε με τους Χιροσίτζε και Κουνιγιόσι σε τρεις τουλάχιστον μεγάλες σειρές έργων και πολλές μικρότερες. Η συνεργασία αυτή είχε και πολιτική χροιά και δείχνει την αλληλεγγύη των καλλιτεχνών της εποχής απέναντι στις νομοθετικές μεταρρυθμίσεις Τενπο. Στο ξεκίνημα του 1850 πολλά έργα του είναι υπογεγραμμένα από τους μαθητές του, βάσει μιας πρακτικής που ο δάσκαλός τους είχε για να προωθήσει τα νέα ταλέντα της σχολής του. Σημαντικοί μαθητές του Κουνισάντα ήταν οι Τογιοχάρα Κουνιτσίκα και Ουταγκάουα Κουνισάντα Β'.
Αξιολόγηση του έργου του Κουνισάντα
thumb|250px|left|[[Σούνγκα- αφίσα σεξουαλικού περιεχομένου του Κουνισάντα]]
Στο τέλος της περιόδου Έντο (1600 – 1867), ο Χιροσίτζε, ο Κουνιγιόσι και ο Κουνισάντα ήταν οι τρεις πιο σημαντικοί αντιπρόσωποι της Ιαπωνικής πολύχρωμης ξυλογραφία στο Έντο (σημερινό Τόκυο). Παρόλα αυτά οι Ευρωπαίοι και Αμερικάνοι συλλέκτες στο τέλος του 19ου και αρχές του 20ου αιώνα, ιαπωνικών έργων τέχνης τους θεωρούσαν σχετικά κατώτερους των μεγάλων δασκάλων ουκίγιο-ε των περασμένων αιώνων και ότι η δουλειά τους οδήγησε σε ξεπεσμό τη μεγάλη παράδοση ουκίγιο-ε.
Στην αρχή των δεκαετιών του 1930 και 1970, τα έργα των Χιροσίτζε και Κουνιγιόσι αντιστοίχως επαναξιολογήθηκαν και οι καλλιτέχνες αποκαταστάθηκαν ως μεγάλοι δάσκαλοι της τέχνης τους. Ο Κουνισάντα με την εξαίρεση κάποιων έργων μπιτζίνγκα στην αρχή της καριέρας του, και κάποιων μεγάλων πινάκων ηθοποιών θεωρείτο ότι δημιουργούσε έργα χαμηλής ποιότητας. Η αξιολόγηση και η εκτενής μελέτη του έργου του από τους διακεκριμένους κριτικούς τέχνης Γιαν βαν Ντέσμπουργκ (Jan van Doesburg) και Σεμπάστιαν Ίτσαρντ (Sebastian Izzard) στα 1990, οδήγησε στην κατάταξη του Κουνισάντα ως έναν από τους γίγαντες της Ιαπωνικής τέχνης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κουνισάντα
Αλένκα Μπράτουσεκ
Η Αλένκα Μπράτουσεκ (Alenka Bratušek, 31 Μαρτίου 1970) είναι Σλοβένα πολιτικός, πρώην πρωθυπουργός της Σλοβενίας (από τις 20 Μαρτίου 2013 ως τις 18 Σεπτεμβρίου 2014), η πρώτη γυναίκα πρωθυπουργός στην ιστορία της χώρας. Από τον Νοέμβριο του 2014 θα αναλάβει τη θέση μιας εκ των Αντιπροέδρων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, υπεύθυνης για θέματα Ενεργειακής Ενοποίησης.
Βιογραφία
Η Αλένκα Μπράτουσεκ γεννήθηκε στις 31 Μαρτίου 1970 στο Τσέλιε της Γιουγκοσλαβίας. Σπούδασε στο τμήμα φυσικών επιστημών και τεχνολογίας του Πανεπιστημίου της Λιουμπλιάνας, ενώ στην πορεία απέκτησε από το πανεπιστήμιο τίτλο μάστερ στις κοινωνικές επιστήμες. Προτού κατέλθει στην πολιτική, διετέλεσε για έξι χρόνια επικεφαλής της Διεύθυνσης Κρατικού Προϋπολογισμού στο Υπουργείο Οικονομικών της χώρας.
Τον Μάρτιο του 2013, ένας ανώνυμος την κατηγόρησε ότι η ίδια έκανε λογοκλοπή στον τίτλο μάστερ της, ενώ το Πανεπιστήμιο της Λιουμπλιάνα ξεκίνησε έρευνα πάνω στο θέμα.
Πολιτική σταδιοδρομία
Το 2008, η Μπράτουσεκ ήταν υποψήφια για το κοινοβούλιο συμμετέχοντας στα ψηφοδέλτια του κοινωνικού φιλελεύθερου κόμματος Ζάρες, χωρίς, ωστόσο, να εκλεγεί. Στις εκλογές του 2011, η ίδια εξελέγη βουλευτής με το πολιτικό κόμμα Θετική Σλοβενία. Από το 2011, είναι επικεφαλής της Επιτροπής Ελέγχου Προϋπολογισμού στο Κοινοβούλιο της Σλοβενίας.
Τον Ιανουάριο του 2013, η Μπράτουσεκ διορίστηκε προσωρινή πρόεδρος της Θετικής Σλοβενίας, αφότου ο ηγέτης και ιδρυτής του κόμματος Ζόραν Γιάνκοβιτς παραιτήθηκε ύστερα από κατηγορίες που εκκρεμούν εις βάρος του που εξαπολύθηκαν από την Επιτροπή για την Πρόληψη της Διαφθοράς της Δημοκρατίας της Σλοβενίας. Αργότερα, η κυβέρνηση υπό τον Γιάνεζ Γιάνσα και η ίδια έγινε πρωθυπουργός της χώρας.
Πρωθυπουργός της Σλοβενίας
Στις 27 Φεβρουαρίου, η Αλένκα Μπράτουσεκ εξελέγη πρωθυπουργός της Σλοβενίας ενώ, στις 20 Μαρτίου, σχηματίστηκε κυβέρνηση στην οποία συμμετείχαν η Θετική Σλοβενία και οι Σοσιαλδημοκράτες.
Η κυβέρνησή της έλαβε ψήφο εμπιστοσύνης με 50 υπέρ και 31 κατά στις 15 Νοεμβρίου 2013. Στις 29 Απριλίου 2014 παραιτήθηκε από την ηγεσία της Θετικής Σλοβενίας, έχοντας απωλέσει το αξίωμα από τον Ζόραν Γιάνκοβιτς στις 26 Απριλίου. Εν συνεχεία, η Μπράτουσεκ ανακοίνωσε την παραίτησή της από την πρωθυπουργία, σε ισχύ από τις 5 Μαΐου 2014. Στις 5 Μαΐου υπέβαλε επίσημα την παραίτησή της με επιστολή, πυροδοτώντας συζητήσεις για τη διεξαγωγή πρόωρων εκλογών, αργότερα το 2014. Έγινε το πρώτο πρόσωπο που παραιτήθηκε από την πρωθυπουργία στη χώρα.
Στις 31 Μαΐου 2014 ίδρυσε ένα νέο κόμμα, με την ονομασία Συμμαχία της Αλένκα Μπράτουσεκ (Zavezništvo Alenke Bratušek, ZaAB). Τον Ιούλιο διεξήχθησαν οι πρόωρες βουλευτικές εκλογές, κατά τις οποίες το ZaAB κέρδισε 4 έδρες στην Εθνοσυνέλευση, συμπεριλαμβανομένης 1 για την Μπράτουσεκ.