cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Χρονολογικές Σειρές
Προσέγγιση Συνάρτησης
Δεύτερον, η συνάρτηση στόχου, την αποκαλούμε g, μπορεί να είναι άγνωστη: αντί ενός ρητού τύπου, μόνο ένα σύνολο σημείων (μια χρονοσειρά) τύπου (x, g (x)) παρέχεται. Ανάλογα με τη δομή του τομέα και την κωδικομετρία g, μπορούν να εφαρμοστούν διάφορες τεχνικές για την προσέγγιση της g. Για παράδειγμα, εάν το g είναι μια πράξη με πραγματικούς αριθμούς, μπορούν να χρησιμοποιηθούν τεχνικές παρεμβολής, παρέκτασης, ανάλυσης παλινδρόμησης και προσαρμογής καμπύλης. Εάν η κωδικομετρία (εύρος ή σύνολο στόχων) του g είναι ένα πεπερασμένο σύνολο, τότε έχουμε να κάνουμε με ένα πρόβλημα ταξινόμησης. Ένα σχετικό πρόβλημα της προσέγγισης των χρονικών σειρών σε απευθείας σύνδεση είναι να συνοψίσουμε τα δεδομένα σε ένα μονοπάτι και να κατασκευάσουμε μια κατά προσέγγιση εκπροσώπηση που μπορεί να υποστηρίξει μια ποικιλία ερωτημάτων χρονοσειρών με όρια στο χειρότερο σφάλμα.
Σε κάποιο βαθμό τα διαφορετικά προβλήματα (παλινδρόμηση, ταξινόμηση, προσέγγιση φυσικής κατάστασης) έλαβαν μια ενοποιημένη αντιμετώπιση στη θεωρία της στατιστικής μάθησης, όπου αντιμετωπίζονται ως επιβλεπόμενα μαθησιακά προβλήματα.
Πρόβλεψη και πρόγνωση
Στην στατιστική, η πρόβλεψη αποτελεί μέρος του στατιστικού συμπερασμού. Μια συγκεκριμένη προσέγγιση σε τέτοια συμπεράσματα είναι γνωστή ως πρόβλεψη, αλλά η πρόβλεψη μπορεί να πραγματοποιηθεί μέσα σε οποιαδήποτε από τις διάφορες προσεγγίσεις στη στατιστική εξαγωγή. Πράγματι, μία περιγραφή των στατιστικών είναι ότι παρέχει ένα μέσο μεταφοράς γνώσεων για ένα δείγμα ενός πληθυσμού σε ολόκληρο τον πληθυσμό και σε άλλους συναφείς πληθυσμούς, που δεν είναι απαραιτήτως η ίδια με την πρόβλεψη με την πάροδο του χρόνου. Όταν οι πληροφορίες μεταφέρονται διαχρονικά, συχνά σε συγκεκριμένα χρονικά σημεία, η διαδικασία είναι γνωστή ως πρόγνωση.
Ταξινόμηση
Αντιστοίχιση μοτίβου χρονολογικών σειρών σε μια συγκεκριμένη κατηγορία, για παράδειγμα, προσδιορίστε μια λέξη που βασίζεται σε σειρά κινήσεων χεριών στη νοηματική γλώσσα.
Κατάτμηση
Διαχωρίζοντας μια χρονολογική σειρά σε μια ακολουθία τμημάτων. Συχνά συμβαίνει ότι μια χρονοσειρά μπορεί να αναπαρασταθεί ως μια ακολουθία μεμονωμένων τμημάτων, κάθε μία με τις δικές της χαρακτηριστικές ιδιότητες. Για παράδειγμα, το ηχητικό σήμα από μια κλήση συνδιάσκεψης μπορεί να χωριστεί σε κομμάτια που αντιστοιχούν στους χρόνους κατά τους οποίους ο καθένας μιλούσε. Στον κατακερματισμό της χρονικής σειράς, ο στόχος είναι να προσδιοριστούν τα σημεία οριοθέτησης τμήματος της χρονοσειράς και να χαρακτηριστούν οι δυναμικές ιδιότητες που σχετίζονται με κάθε τμήμα. Κάποιος μπορεί να προσεγγίσει αυτό το πρόβλημα χρησιμοποιώντας ανίχνευση σημείου αλλαγής ή με μοντελοποίηση της χρονοσειράς ως πιο εξελιγμένο σύστημα, όπως ένα γραμμικό σύστημα Markov Jump.
Μοντέλα
Τα μοντέλα δεδομένων χρονοσειρών μπορούν να έχουν πολλές μορφές και να αντιπροσωπεύουν διαφορετικές στοχαστικές διαδικασίες. Κατά τη μοντελοποίηση παραλλαγών στο επίπεδο μιας διαδικασίας, τρεις ευρείες κατηγορίες πρακτικής σημασίας είναι τα μοντέλα αυτόματης αντιστροφής (AR), τα ολοκληρωμένα μοντέλα (I) και τα μοντέλα κινητού μέσου (MA). Αυτές οι τρεις κατηγορίες εξαρτώνται γραμμικά από τα προηγούμενα σημεία δεδομένων. Οι συνδυασμοί αυτών των ιδεών παράγουν μοντέλα αυτορυθμιζόμενου κινούμενου μέσου (ARMA) και αυτόματης αντιστροφής κινητού μέσου (ARIMA). Το μοντέλο αυτόματης αντιστροφής, κλασματικά ολοκληρωμένου κινούμενου μέσου (ARFIMA), γενικεύει τα πρώτα τρία. Οι επεκτάσεις αυτών των κατηγοριών για την αντιμετώπιση δεδομένων με βάση το διάνυσμα διατίθενται υπό την επικεφαλίδα πολυπαραγοντικών μοντέλων χρονοσειρών και μερικές φορές τα προηγούμενα ακρωνύμια επεκτείνονται συμπεριλαμβάνοντας ένα αρχικό "V" για το "διάνυσμα", όπως στο VAR για την αυτόματη διόρθωση του διανύσματος. Ένα πρόσθετο σύνολο επεκτάσεων αυτών των μοντέλων είναι διαθέσιμο για χρήση όπου η παρατηρούμενη χρονοσειρά οδηγείται από ορισμένες χρονοσειρές "εξωστρέφειας" (που μπορεί να μην έχουν αιτιώδη επίδραση στις παρατηρούμενες σειρές): η διάκριση από την πολυπαραγοντική περίπτωση είναι ότι οι σειρές δύναμης μπορεί να είναι καθοριστικές ή υπό τον έλεγχο του πειραματιστή. Για αυτά τα μοντέλα, τα ακρωνύμια επεκτείνονται με τελικό "Χ" για "εξωγενή".
Η μη γραμμική εξάρτηση του επιπέδου μιας σειράς από προηγούμενα σημεία δεδομένων ενδιαφέρει, εν μέρει λόγω της πιθανότητας δημιουργίας μιας χαοτικής χρονοσειράς. Ωστόσο, το πιο σημαντικό είναι ότι οι εμπειρικές έρευνες μπορούν να υποδείξουν το πλεονέκτημα της χρήσης προβλέψεων προερχόμενων από μη γραμμικά μοντέλα, έναντι εκείνων που προέρχονται από γραμμικά μοντέλα, όπως για παράδειγμα σε μη γραμμικά αυτορυθμιζόμενα εξωγενή μοντέλα. Περαιτέρω αναφορές σε ανάλυση μη γραμμικών χρονοσειρών: (Kantz και Schreiber), και (Abarbanel)
Σε πρόσφατες εργασίες για αναλύσεις χωρίς μοντέλο, οι μέθοδοι που βασίζονται σε μετασχηματισμούς μικρών κυμάτων (για παράδειγμα τοπικά σταθερά μικρά κύματα και νεκρά δίκτυα που έχουν αποικοδομηθεί από μικρά κύματα) έχουν κερδίσει την εύνοια. Οι τεχνικές πολλαπλών κλιμάκων (συχνά αναφέρονται ως πολυδιαλύσεις) αποσυνθέτουν μια δεδομένη χρονική σειρά προσπαθώντας να απεικονίσουν την εξάρτηση από το χρόνο σε πολλαπλές κλίμακες. Βλέπε επίσης τεχνικές πολλών φαινομένων (MSMF) Markov switching για την εξέλιξη της μεταβλητότητας του μοντέλου.
Ένα Hidden Markov μοντέλο (HMM) είναι ένα στατιστικό μοντέλο Markov στο οποίο το μοντέλο του συστήματος θεωρείται ότι είναι μια διαδικασία Markov με μη παρατηρημένες (κρυφές) καταστάσεις. Ένα HMM μπορεί να θεωρηθεί ως το πιο απλό δυναμικό Bayesian δίκτυο. Τα μοντέλα HMM χρησιμοποιούνται ευρέως στην αναγνώριση ομιλίας, για τη μετάφραση μιας χρονικής σειράς προφορικών λέξεων σε κείμενο.
Σημειογραφία
Χρησιμοποιούνται διάφορες διαφορετικές συμβολισμοί για την ανάλυση χρονοσειρών. Ένας κοινός συμβολισμός που καθορίζει μια χρονοσειρά X που ευρετηριάζεται από τους φυσικούς αριθμούς γράφεται ως
Ένας άλλος κοινός συμβολισμός είναι ο
όπου T το σετ δείκτη.
Συνθήκες
Υπάρχουν δύο ομάδες συνθηκών κάτω από τις οποίες βασίζεται μεγάλο μέρος της θεωρίας:
Ωστόσο, οι ιδέες της ακινησίας πρέπει να επεκταθούν ώστε να εξεταστούν δύο σημαντικές ιδέες: η αυστηρή στάση και η ακινησία δεύτερης τάξης. Και τα δύο μοντέλα και οι εφαρμογές μπορούν να αναπτυχθούν κάτω από κάθε μία από αυτές τις συνθήκες, αν και τα μοντέλα στην τελευταία περίπτωση μπορεί να θεωρηθούν ως εν μέρει μόνο καθορισμένα.
Επιπλέον, η ανάλυση χρονοσειρών μπορεί να εφαρμοστεί όταν οι σειρές είναι εποχιακά στάσιμες ή μη στάσιμες. Οι περιπτώσεις όπου τα πλάτη των συνιστωσών συχνότητας αλλάζουν με το χρόνο μπορούν να αντιμετωπιστούν με την ανάλυση χρόνου-συχνότητας, η οποία χρησιμοποιεί μια αναπαράσταση χρόνου-συχνότητας μιας χρονικής σειράς ή ενός σήματος.
Εργαλεία
Τα εργαλεία για τη διερεύνηση δεδομένων χρονοσειρών περιλαμβάνουν:
Μέτρα
Μετρήσεις χρονολογικών σειρών ή χαρακτηριστικά που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για ταξινόμηση χρονοσειρών ή ανάλυση παλινδρόμησης:
Απεικόνιση
Οι χρονολογικές σειρές μπορούν να απεικονιστούν με δύο κατηγορίες διαγραμμάτων: Επικαλυπτόμενα διαγράμματα και χωριστά διαγράμματα. Τα επικαλυπτόμενα γραφήματα εμφανίζουν τις συνεχόμενες σειρές με την ίδια διάταξη, ενώ τα χωριστά διαγράμματα τις παρουσιάζουν σε διαφορετικές διατάξεις (αλλά ευθυγραμμισμένες για λόγους σύγκρισης)
Λογισμικό
Η εργασία με δεδομένα Χρονολογικών Σειρών είναι μια σχετικά κοινή χρήση για το λογισμικό στατιστικής ανάλυσης. Ως αποτέλεσμα αυτού, υπάρχουν πολλές προσφορές τόσο εμπορικής μορφής όσο και ανοικτού κώδικα μορφής. Μερικά παραδείγματα περιλαμβάνουν:
Δείτε επίσης
• </b>
• Anomaly time series
• Decomposition of time series
• Detrended fluctuation analysis
• Digital signal processing
• Distributed lag
• Estimation theory
• Forecasting
• Hurst exponent
• Monte Carlo method
• Panel analysis
• Random walk
• Scaled correlation
• Seasonal adjustment
• Sequence analysis
• Signal processing
• Time series database (TSDB)
• Trend estimation
• Unevenly spaced time series
Βιβλιογραφία
<references group="" responsive="0">
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μηχανική μάθηση Κατηγορία:Χρονολογικές Σειρές Κατηγορία:Στατιστικοί τύποι δεδομένων Κατηγορία:Ποσοτικές μέθοδοι και οικονομετρία Κατηγορία:Pages with unreviewed translations
Βασίλειος Β΄ της Μόσχας
Ο Βασίλειος Β΄ Βασίλιεβιτς ο Τυφλός (Васи́лий II Васи́льевич Тёмный [Tyomniy], 10 Μαρτίου 1415 - 27 Μαρτίου 1462) ήταν μεγάλος πρίγκιπας (veliky kniaz) της Μόσχας (1425-1462) από τον Οίκο των Ρουρικιδών. Η μακρά του βασιλεία των 37 ετών επισκιάστηκε από έναν εμφύλιο πόλεμο. Τον αποκαλούσαν Τυφλό μετά την τιμωρία του κατά τον εμφύλιο. Ήταν αδελφός της Άννας, συζύγου του Ιωάννη Η΄ Παλαιολόγου Αυτοκράτορα των Ρωμαίων.
Η ζωή του
Ήταν το νεαρότερο τέκνο του Βασιλείου Α΄ και της Σοφίας, κόρης του Βυτάουτας μεγάλου δούκα της Λιθουανίας. Οι μεγαλύτεροι αδελφοί του απεβίωσαν νέοι (το πολύ 22 ετών), έτσι το 1425 που απεβίωσε ο πατέρας του, ανέλαβε 10ετής την ηγεμονία με αντιβασίλισσα τη μητέρα του. Όμως ο θείος του Γιούρι προέβαλε αξιώσεις στον θρόνο, με το επιχείρημα ότι ο πάππος τού Βασιλείου Β΄ και πατέρας τού Γιούρι, ο Ντμίτρι της Μόσχας είχε γράψει στη διαθήκη του να διαδεχθεί τον Βασίλειο Α΄ ο δεύτερος γιος του, ο Γιούρι. Τότε που γράφτηκε η διαθήκη, ο Βασίλειος Α΄ δεν είχε ακόμη τέκνα, απέκτησε όμως αργότερα: αυτή ήταν η θέση του Βασιλείου Β΄ και υποστηρίχθηκε από τον πάππο του Βιτάουτας. Όταν το 1430 ο μεγάλος δούκας της Λιθουανίας απεβίωσε, ο Γιούρι απευθύνθηκε στη Χρυσή Ορδή και πήρε την άδεια να αποκτήσει το θρόνο της Μόσχας. Ο χαν όμως δεν έκανε τίποτε άλλο, λόγω των μηχανορραφιών του βογιάρου Ιβάν Βζεβόλζσκι, που υποστήριζε τον Βασίλειο Β΄. Παρόλα αυτά το 1433 ο Γιούρι μάζεψε στρατό, επιτέθηκε στη Μόσχα και με τη βοήθεια του Ιβάν, που άλλαξε στρατόπεδο, νίκησε και αιχμαλώτισε τον Βασίλειο Β΄.
Με το που ο Γιούρι ανέλαβε μέγας πρίγκιπας της Μόσχας, συγχώρησε τον ανιψιό του και τον έστειλε κυβερνήτη στην πόλη Κολόμνα. Ο Βασίλειος Β΄ αμέσως άρχισε να σχεδιάζει εναντίον του, μαζεύοντας κάθε είδους δυσαρεστημένους. Τότε ο Γιούρι, που κατάλαβε το λάθος του και βλέποντας πόσο ανασφαλής έγινε, παραιτήθηκε, αποσυρόμενος στη γενέτειρά του. Ο Βασίλειος Β΄ επέστρεψε στη Μόσχα και τύφλωσε τον Ιβάν, που τον είχε προδώσει. Το 1434 απεβίωσε ο Γιούρι, όμως οι γιοί του Βασίλι ο αλλήθωρος και Ντμίτρι ο shemyaka συνέχισαν τη διεκδίκηση στο θρόνο: νίκησαν τον Βασίλειο Β΄, που κατέφυγε στη Χρυσή Ορδή. Όταν ο Βασίλι ανέλαβε μεγάλος πρίγκιπας της Μόσχας, ο φιλόδοξος αδελφός του συμμάχησε με τον Βασίλειο Β΄ με σκοπό να εξορίσουν το Βασίλι, εκείνος όμως συνέλαβε και τύφλωσε τον Βασίλι.
Η Χρυσή Ορδή διασπάσθηκε σε μικρά χανάτα, όμως νέα απειλή αναφάνηκε, οι Τάταροι: ο Ολούγκ χαν του Καζάν πολιόρκησε τη Μόσχα το 1439 και ο Βασίλειος Β΄ αναγκάστηκε να την εγκαταλείψει. Επιτέθηκε στον Ολούγκ έξι έτη μετά, αλλά νικήθηκε, αιχμαλωτίσθηκε και ελευθερώθηκε πέντε μήνες μετά, με την καταβολή υπέρογκου ποσού λύτρων. Το διάστημα της αιχμαλωσίας του ανέλαβε τη διακυβέρνηση ο Ντμίτρι, ο οποίος, όταν επέστρεψε ο Βασίλειος Β΄, τον τύφλωσε και τον εξόρισε, ενθυμούμενος τη σκληρή τύχη του αδελφού του Βασίλι (1446). Γι'αυτό τον αποκαλούσαν ο τυφλός. Επειδή ο Βασίλειος Β΄ είχε υποστηρικτές στη Μόσχα, ο Ντμίτρι τον ανακάλεσε και του έδωσε τη Βόλογκντα για εισόδημα. Αυτός όμως πάλι μάζεψε υποστηρικτές και επέστρεψε στο θρόνο. Το 1450 συνέλαβε και δηλητηρίασε τον Ντμίτρι.
Ο εμφύλιος ήταν αποτέλεσμα μιας ειδικής περίπτωσης της αρχής της διαδοχής από τον αδελφό πρώτα (agnatic seniority ή collateral succession), που καθιέρωσε ο Γιαροσλάβ Α΄ ο σοφός: χώρισε τη χώρα σε πριγκιπάτα και έδωσε το πιο σημαντικό στον πιο μεγάλο γιο, κοκ με τη σειρά, έτσι όταν αποβίωνε κάποιος, όλοι μετακινούνταν ένα σκαλί πιο επάνω σαν σε κλίμακα (ρωσικά: rota). Μετά από τον εμφύλιο όμως, η αρχή αυτή αντικαταστάθηκε από τη διαδοχή από τον γιο πρώτα (primogeniture).
Ο Βασίλειος Β΄ εξάλειψε όλα τα μικρά πριγκιπάτα, που είχαν δημιουργηθεί από τις κληρονομιές, ενισχύοντας την εξουσία του: το διάστημα 1441-60 περιέλαβε τα Σούζνταλ, Βιάτκα, Νόβγκοροντ, Πσκοφ. Πέντε έτη πριν το 1453 που έγινε η κατάληψη της Κωνσταντινούπολης, ο πατριάρχης της είχε πιεστεί στη Σύνοδο της Φλωρεντίας να αναγνωρίσει την κυριαρχία του πάπα. Ο Βασίλειος Β΄ αμέσως το απέρριψε αυτό, κάνοντας τον αρχιεπίσκοπο Μόσχας Ιωνά, Πατριάρχη. Έγινε έτσι ανεξάρτητη την Εκκλησία της Ρωσίας από αυτήν της Κωνσταντινούπολης, πράγμα που ενίσχυσε τη χώρα.
Στα τελευταία έτη της ζωής του βοηθήθηκε από τον μητροπολίτη Ιωνά, τους βογιάρους και τον γιο του Ιβάν, που τον είχε κάνει συγκυβερνήτη από το 1450. Το 1462 απεβίωσε και τον διαδέχθηκε ο γιος του ως Ιβάν Γ΄ της Ρωσίας.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Μαρία του Μπορόβσκ, κόρη του Γιαροσλάβ Βλαντιμιρόβιτς πρίγκιπα του Μαγιαροσλάβετς και της Μαρίας (εγγονής τού Φεοντόρ Κόσκα). Τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Τσάροι της Αυτοκρατορίας της Ρωσίας Κατηγορία:Ρουρικίδες
Μπαρτσελόνα (ποδόσφαιρο)
Η Φούτμπολ Κλουμπ Μπαρτσελόνα (ισπανικά: Barcelona – από τους σεσεϊστές, καταλανικά: Barcelona ), ή απλά Μπάρσα (Barça ) είναι ισπανική ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα τη Βαρκελώνη της Καταλωνίας και έτος ίδρυσης το 1899, η οποία αγωνίζεται στην Πριμέρα Ντιβισιόν.
Η Μπαρτσελόνα κατέχει σήμερα 89 επίσημους τίτλους στις επτά διοργανώσεις στις οποίες έχει τη δυνατότητα να συμμετάσχει. Χρησιμοποιώντας ως έδρα το γήπεδο Καμπ Νου, το οποίο αντικατέστησε το 1957 το Καμπ ντε Λες Κορτς, η επονομαζόμενη «Μπλαουγκράνα» (Blaugrana) έχει κατακτήσει συνολικά 27 Πρωταθλήματα, 31 Κύπελλα Ισπανίας,14 Σούπερ Καπ Ισπανίας, 5 Τσάμπιονς Λιγκ, 5 Ευρωπαϊκά Σούπερ Καπ, 4 Γιουρόπα Λιγκ και 3 Παγκόσμια Κύπελλα Συλλόγων.
Λόγω της ιστορίας της η Μπαρτσελόνα έχει καταστεί ένας εκ των σημαντικότερων εκπροσώπων της Καταλονίας, ρόλος σφυρηλατημένος στα δύσκολα χρόνια της δικτατορίας του Φράνκο ως απαρέγκλιτη πολιτική και κοινωνική δέσμευση που τονίζεται από το σύνθημα του συλλόγου "més que un club". Τόσο εντός όσο και εκτός Ισπανίας, ο σύλλογος δεν σταμάτησε ποτέ να αποτελεί σημείο αναφοράς για τους διανοούμενους της Αριστεράς ως σύμβολο αμφισβήτησης του αυταρχισμού και υπεράσπισης των δημοκρατικών δικαιωμάτων. Έχει μακρόχρονη αντιπαλότητα με τη Ρεάλ Μαδρίτης, την ομάδα της πρωτεύουσας και κατά πολλούς κύριου εκφραστή του ισπανικού κατεστημένου. Οι μεταξύ τους αναμετρήσεις, γνωστές ως «Ελ Κλάσικο», συχνά καθορίζουν την κατάληξη του πρωταθλήματος της χώρας τους. Ταυτόχρονα, οι δύο αυτές ομάδες είναι, μαζί με την Αθλέτικ Μπιλμπάο, οι μοναδικές που έχουν συμμετάσχει σε όλες τις σεζόν της Πριμέρα Ντιβισιόν από την ίδρυσή της.
Πρόεδρος του συλλόγου είναι ο Τζουάν Λαπόρτα, μετά την νίκη του στην εκλογική διαδικασία του συλλόγου που έλαβε χώρα στις 7 Μαρτίου 2021, κερδίζοντάς την με ποσοστό 54,28 %. Ο Λαπόρτα υπηρέτησε αυτό το πόστο και την περίοδο 2003 - 2010, όταν και βρέθηκε για πρώτη φορά στον προεδρικό θώκο των μπλαουγκράνα. Προπονητής της είναι ο Τσάβι Ερνάντεθ. Το 2009 η Μπαρτσελόνα έχοντας τον Ζοζέπ Γκουαρδιόλα στον πάγκο, έγινε η πρώτη ομάδα που πέτυχε το Sextete δηλαδή την κατάκτηση όλων των τροπαίων (εγχώριο πρωτάθλημα, εγχώριο κύπελλο, εγχώριο Σούπερ Καπ, Τσάμπιονς Λιγκ, Ευρωπαϊκό Σούπερ Καπ, Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων) που μπορεί μια ευρωπαϊκή ομάδα να διεκδικήσει στη διάρκεια μιας ημερολογιακής χρονιάς.
Ιστορία
Στις 22 Οκτωβρίου του 1899 ο Ζοάν Γκαμπέρ (Χάνς Γκάμπερ) τοποθετεί μια διαφήμιση στο «Λος Ντεπόρτες» δηλώνοντας την επιθυμία του να σχηματίσει μια ποδοσφαιρική ομάδα. Μια θετική απάντηση οδήγησε σε μια συνάντηση στο Χιμνάσιο Σολέ (Gimnasio Solé) στις 29 Νοεμβρίου. Έντεκα παίκτες ακολούθησαν, ο Βάλτερ Βιλντ (Walter Wild, ο πρώτος διευθυντής του συλλόγου), ο Λουίς Ντόσο, ο Μπερτομέου Τεράδας, ο Ότο Κουνζλ, ο Ότο Μάιερ, ο Ενρίκ Ντουκάλ, ο Περέ Καμπότ, ο Κάρλες Πουγιόλ, ο Ζοζέπ Λομπέτ, ο Τζον Πάρσονς και ο Ουίλιαμ Πάρσονς, οπότε και ιδρύθηκε η Φούτμπολ Κλουμπ Μπαρσελόνα (Futbol Club Barcelona).
Η Μπαρτσελόνα είχε ένα επιτυχημένο ξεκίνημα στα περιφερειακά και εθνικά κύπελλα, ενώ μετείχε στο Πρωτάθλημα της Καταλωνίας (Campionat de Catalunya) και στο Κόπα ντελ Ρέι (Copa del Rey), χάνοντας με 1–2 από την Μπισκάγια στον τελικό. Ο Ζοάν Γκαμπέρ έγινε πρόεδρος του συλλόγου το 1908, βρίσκοντας την ομάδα με οικονομικά προβλήματα καθώς είχε να κατακτήσει το Πρωτάθλημα Καταλονίας από το 1905. Ο πρόεδρος του συλλόγου, σε πέντε διαφορετικές περιπτώσεις μεταξύ 1908 και 1925, πέρασε 25 χρόνια συνολικά στο τιμόνι. Ένα από τα κύρια επιτεύγματα του ήταν ότι κατάφερε ώστε η Μπάρσα ν' αποκτήσει το δικό της γήπεδο και να δημιουργηθούν έτσι σταθερά έσοδα.
Στις 14 Μαρτίου του 1909 η ομάδα μετακόμισε στο Καμπ ντε λα Ιντούστρια (Camp de la Indústria), ένα γήπεδο με χωρητικότητα 8.000 θεατών. Για να γιορτάσει το νέο περιβάλλον του, ο σύλλογος πραγματοποίησε διαγωνισμό λογότυπου για το επόμενο έτος. Ο Κάρλες Κομαμάλα (Carles Comamala) κέρδισε το διαγωνισμό, καθώς και η πρότασή του έγινε το έμβλημα που ο σύλλογος εξακολουθεί να χρησιμοποιεί - με κάποιες μικρές αλλαγές - έως και σήμερα.
Έμβλημα και χρώματα
Το αρχικό έμβλημα του συλλόγου αποτελούνταν από το σύμβολο της Βαρκελώνης, περιτριγυρισμένο από δύο κλαδιά δάφνης και φοίνικα, ενώ στην κορυφή βρισκόταν το στέμμα της Αραγωνίας, πάνω από το οποίο υπήρχε μια νυχτερίδα. Το 1910 ο σύλλογος πραγματοποίησε ένα διαγωνισμό μεταξύ των μελών του, για το ποιος θα σχεδιάσει το καλύτερο έμβλημα. Νικητής αναδείχθηκε ο Κάρλες Κομαμάλα (Carles Comamala), ο οποίος αγωνιζόταν στο σύλλογο. Η πρόταση του Κομαμάλα έγινε το έμβλημα που χρησιμοποιεί ο σύλλογος μέχρι και σήμερα, με κάποιες μικρές παραλλαγές. Επί διακυβέρνησης του Φράνκο, τα αρχικά «F. C. B.» αντικαταστάθηκαν από τα αντίστοιχα «C. F. B.» σύμφωνα με τη νέα καστιλιάνικη ονομασία του συλλόγου. Τα αρχικά «F. C. B.» επανήλθαν με την πτώση του καθεστώτος Φράνκο. Το 2002, το έμβλημα εκσυγχρονίστηκε από το σχεδιαστή Κλαρέτ Σεραχίμα (Claret Serrahima), ο οποίος αφαίρεσε τις δύο από τις τρεις γωνίες στο πλάι και στο κάτω μέρος του εμβλήματος και τις τελείες ανάμεσα στα αρχικά F, C και Β. Το σύγχρονο έμβλημα αποτελείται από το Σταυρό του Αγίου Γεωργίου στην επάνω αριστερή γωνία, με τα χρώματα της Βαρκελώνης και της Καταλωνίας δίπλα του, όπως και τα χρώματα της ομάδας στο κάτω μέρος, τα οποία πλαισιώνουν μία μπάλα παλαιότερης εποχής.
Πριν από την περίοδο 2011–2012, η Μπαρτσελόνα είχε μια μακρά ιστορία αποστροφής όσον αφορά τις εταιρικές χορηγίες για τις φανέλες με τις οποίες αγωνιζόταν. Στις 14 Ιουλίου του 2006, ο σύλλογος ανακοίνωσε μια πενταετή συμφωνία με τη UNICEF, η οποία περιλαμβάνει το λογότυπο με τη UNICEF στις φανέλες του. Η συμφωνία ήταν ο σύλλογος να δωρίσει 1,5 εκατομμύρια € ετησίως στη UNICEF (0,7 τοις εκατό των κοινών εσόδων της, ίσο με το διεθνή στόχο της ενίσχυσης των Ηνωμένων Εθνών, cf. ODA) μέσω του Ιδρύματος Μπαρτσελόνα (Fundación FC Barcelona).
Το Ίδρυμα Μπαρτσελόνα (Fundación FC Barcelona) είναι ένα σύνολο οντοτήτων που δημιουργήθηκε το 1994, σχετικά με την πρόταση του τότε προέδρου της Οικονομικής Τακτικής Επιτροπής, Χάιμε Γκιλ-Αλούγια (Jaime Gil-Aluja). Η ιδέα ήταν να δημιουργήσει ένα ίδρυμα που θα μπορούσε να προσελκύσει οικονομικές χορηγίες για να υποστηρίξει μια μη-κερδοσκοπική αθλητική εταιρεία. Το 2004, η εταιρεία θα μπορούσε να γίνει ένα από τα 25 "Επίτιμα μέλη", συμβάλλοντας μεταξύ £40.000–60.000 (£54.800–82.300) ανά έτος. Υπάρχουν επίσης 48 συνεργάτες διαθέσιμοι για μια ετήσια συνδρομή των £14.000 (£19.200) και σε απεριόριστο αριθμό «χορηγίες» για το κόστος των £4.000 ανά έτος (£5.500). Είναι ασαφές κατά πόσον τα Επίτιμα Μέλη δεν έχουν λόγο στην πολιτική του συλλόγου, αλλά σύμφωνα με τον συγγραφέα Άντονι Κινγκ (Anthony King), είναι «απίθανο ότι η τιμητική ιδιότητα του μέλους δεν συνεπάγεται τουλάχιστον με κάποια άτυπη επιρροή του συλλόγου».
Η Μπαρτσελόνα έληξε την άρνησή της στις χορηγίες πριν από την έναρξη της περιόδου 2011–12, υπογράφοντας πενταετή συμφωνία €150 εκ. με την Qatar Sports Investments, που σήμαινε ότι η Qatar Foundation θα αποτελούσε χορηγό στη φανέλα του συλλόγου για το διάστημα 2011–2013, οπότε και αντικαταστάθηκε από την Qatar Airways για την περίοδο 2013–14, καθώς η συμφωνία επέτρεπε ώστε ένα εμπορικό λογότυπο χορηγού να αντικαταστήσει το λογότυπο του φιλανθρωπικού ιδρύματος (Qatar Foundation), για δύο χρόνια στη διάρκεια των έξι ετών.
Ιστορικές εμφανίσεις
Παρακάτω παρουσιάζονται ορισμένες ιστορικές εμφανίσεις του συλλόγου.
Οικονομικά και ιδιοκτησιακό
Η Μπαρτσελόνα λειτουργεί ως εγγεγραμμένο αθλητικό σωματείο (asociación deportiva). Σε αντίθεση με μια αθλητική ανώνυμη εταιρεία (sociedad anónima deportiva), δεν είναι δυνατόν να αγοραστούν μετοχές του συλλόγου, αλλά μόνο η ιδιότητα του μέλους (socio). Τα μέλη της Μπαρτσελόνα, τα οποία ονομάζονται socis, σχηματίζουν ένα διοικητικό συμβούλιο (junta directiva) που είναι το ανώτατο όργανο του συλλόγου. Το 2010 ο σύλλογος αριθμούσε 170.000 socis.
Ο λογιστικός έλεγχος της Deloitte τον Ιούλιο του 2010 έδειξε ότι η Μπαρτσελόνα είχε καθαρό χρέος 442 εκατομμύρια ευρώ, επί του παρόντος το 58% της καθαρής θέσης, όπως αξιολογήθηκε από το Forbes. Η νέα διοίκηση της Μπαρτσελόνα, η οποία είχε διατάξει τον έλεγχο, απέδωσε την αιτία του χρέους στα «διαρθρωτικά προβλήματα». Εκ νέου προέκυψε ότι ο σύλλογος είχε καταγράψει ζημίες ύψους περίπου 79 εκατομμυρίων ευρώ κατά τη διάρκεια του έτους, παρά την κατάκτηση του ισπανικού πρωταθλήματος ποδοσφαίρου.
Για το 2011, το ακαθάριστο χρέος της Μπαρτσελόνα βρισκόταν περίπου στα 483 εκατομμύρια ευρώ και το καθαρό χρέος ήταν στα 364 εκατομμύρια ευρώ. Η Μπαρτσελόνα βρέθηκε να έχει τον υψηλότερο μέσο μισθό για κάθε παίκτη όλων των επαγγελματικών αθλητικών ομάδων στον κόσμο, ακριβώς μπροστά από την αντίπαλό της Ρεάλ Μαδρίτης.
Διακρίσεις
Αν και η ΦΚ Μπαρτσελόνα θεωρείται (από το Μάιο του 2011) ως ο σύλλογος με τους περισσότερους τίτλους στην Ισπανία μπροστά από την Ρεάλ Μαδρίτης, ωστόσο, ο συνολικός αριθμός των τίτλων που έχει κατακτήσει ο σύλλογος της Μπλαουγκράνα, παραμένει υπό αμφισβήτηση. Πιο συγκεκριμένα, η αντιπαράθεση αυτή επικεντρώνεται, πρωτίστως, στο σημερινό Κύπελλο Ισπανίας. Δημιουργήθηκε ως θεσμός το 1902, ενώ η RFEF ιδρύθηκε κατά το 1909 ή το 1913, σύμφωνα με διαφορετικές, μεταξύ τους, απόψεις. Έτσι, είναι δυνατό να υπήρξαν μέχρι και δεκατρείς συνολικά διοργανώσεις του θεσμού που πραγματοποιήθηκαν από τοπικές ενώσεις, κάτι που δεν τους καθιστά ως επίσημους τίτλους στην Ισπανία. Η αντιπαράθεση αυτή περιλαμβάνει, επίσης, το Κύπελλο Εκθέσεων, καθώς η μεν FIFA το αναγνωρίζει ως μείζονα διάκριση, η δε UEFA δεν το θεωρεί ως επίσημη διοργάνωση. Τέλος, η αντιπαράθεση αυτή περιλαμβάνει και τις εκδόσεις του Σούπερ Καπ Ισπανίας που έλαβαν χώρα προ του 1982.
Φιλικά τουρνουά
Η Μπάρσα έχει, επίσης, κατακτήσει αριθμό φιλικών τουρνουά, τα οποία, γενικώς, λαμβάνουν χώρα στην διάρκεια της θερινής προετοιμασίας ενόψει της νέας σεζόν. Σημαντικότερο εξ αυτών είναι το Τρόπαιο Ζοάν Γκαμπέρ, τουρνουά το οποίο ο σύλλογος διοργανώνει σε ετήσια βάση προς τιμήν του ιδρυτή του και το οποίο έχει κατακτήσει συνολικά 35 φορές μεταξύ του 1966 και του 2011. Νωρίτερα, η Μπλαουγκράνα διοργάνωνανε επίσης το Κύπελλο Μαρτίνι Ρόσι, το οποίο κατέκτησαν έξι φορές, στο διάστημα μεταξύ 1948 και 1953.
Από ιστορικής άποψης, το πρώτο σημαντικό φιλικό τουρνουά στο οποίο συμμετείχε ο καταλανικός σύλλογος ήταν το Κύπελλο Πυρηναίων, του οποίου κατέκτησε τις τέσσερις πρώτες εκδόσεις που διεξήχθησαν μεταξύ 1910 και 1913.
Μεταξύ των σημαντικότερων ισπανικών φιλικών τουρνουά, ο σύλλογος κατέκτησε το Τρόπαιο Ραμόν ντε Καράνσα το 1961, το 1962 και το 2005, καθώς και το Τρόπαιο Σεμάνα ντελ Σολ-Θιουδάδ ντε Μαρμπέλα το 1993.
Τέλος, σε διεθνές επίπεδο, μπορούν να θεωρηθούν ως σημαντικές οι νίκες στο Pequeña Copa del Mundo το 1957, στο Κύπελλο Μοχάμεντ Ε΄ το 1969, ή πιο πρόσφατα στο Τουρνουά του Άμστερνταμ το 2000, στο Σαϊτάμα Σίτι Καπ το 2005, στο Audi Cup (το οποίο στη συνέχεια μετονομάστηκε σε Τρόπαιο Φραντς Μπεκενμπάουερ) το 2007 και το 2011.
Πρώην σημαντικοί παίκτες
Μερικοί σημαντικοί παίκτες που έχουν περάσει από την ομάδα είναι:
Προπονητές
Ο πρώτος προπονητής που ανέλαβε την τεχνική ηγεσία της ΦΚ Μπαρτσελόνα ήταν ο Άγγλος Τζον Μπάροου, ο οποίος προσελήφθη το 1917 και αντικαταστάθηκε, έπειτα από μόλις τέσσερις μήνες παρουσίας στον πάγκο της ομάδας, από τον συμπατριώτη του Τζακ Γκρίνγουελ, ο οποίος παρέμεινε στην θέση αυτή για διάστημα επτά ετών. Ο τελευταίος, ήταν αυτός που ξεκίνησε την μακρά παράδοση αποκατάστασης πρώην παικτών της Barça σε διάφορες θέσεις εντός της ιεραρχίας του συλλόγου, με σημαντικότερη αυτή του προπονητή (Φορνς, Σαμιτέρ, Πλάτκο, Κουμπάλα, Θέσαρ, Κρόιφ, Ρεσάκ, Γκουαρδιόλα, κτλ.).
Χρειάστηκε να φτάσουμε στον Δεκέμβριο του 1926 για να βρεθεί ένας Ισπανός και Καταλανός, ο Ρομά Φορνς, επίσης πρώην παίκτης της ομάδας, για να αναλάβει την τεχνική ηγεσία του συλλόγου και να οδηγήσει τους Blaugranas, με την βοήθεια του Άγγλου Τζέιμς Μπέλαμι, στον πρώτο τους τίτλο πρωταθλητή το 1929. Στα τέλη της δεκαετίας του 1940, ο πρώην μεγάλος επιθετικός Ζοζέπ Σαμιτέρ οδήγησε την ομάδα στην κατάκτηση του δεύτερου ισπανικού κυπέλλου της ιστορίας της, προτού ο Ουρουγουανός Ενρίκε Φερνάντες Βιόλα και στη συνέχεια ο Σλοβάκος Φέρντιναντ Ντάουτσικ, γαμπρός του μέσου του συλλόγου Κουμπάλα , την οδηγήσουν, επίσης, στους πρώτους της διεθνείς τίτλους με την κατάκτηση του Λατινικού Κυπέλλου.
Στη διάρκεια των δεκαετιών του 1960 και του 1970, η Barça πέρασε μια μακρά περίοδο δίχως να κατακτήσει κάποιον τίτλο. Μονάχα δύο προπονητές, οι οποίοι κι αποτέλεσαν φωτεινή εξαίρεση, κατάφεραν να οδηγήσουν τον σύλλογο στην κατάκτηση του εγχώριου πρωταθλήματος: ο Γαλλοαργεντινός Ελένιο Ερρέρα το 1959 και το 1960 αρχικά, του οποίου οι μέθοδοι εκγύμνασης των παικτών, οι τακτικές που χρησιμοποιούσε, καθώς και η ικανότητά του να δίνει κίνητρο στους παίκτες του ήταν επαναστατικές για την εποχή του και ο Ολλανδός Ρίνους Μίχελς το 1973 στη συνέχεια, εμπνευστής του «total football», ο οποίος αναδείχτηκε το 1999 ως ο καλύτερος προπονητής του 20ού αιώνα από την FIFA. Λίγα χρόνια αργότερα, ο Γερμανός Ούντο Λάτεκ, ένας από τους σημαντικότερους τεχνικούς της δεκαετίας του 1970, κατέκτησε το Κύπελλο Κυπελλούχων του 1982 για την πρώτη του σεζόν στον πάγκο των Καταλανών, κάτι που, ωστόσο, δεν στάθηκε εμπόδιο στην απομάκρυνσή του από την τεχνική ηγεσία του συλλόγου στη διάρκεια της δεύτερης σεζόν παρουσίας του στον πάγκο αυτού.
thumb|Φωτογραφία του [[Λουίς φαν Χάαλ (1997-2000 και 2002-2003).]] Το 1988, το πρώην είδωλο των Καταλανών, Γιόχαν Κρόιφ, ξεκίνησε θητεία διάρκειας οκτώ ετών στην τεχνική ηγεσία μιας ομάδας που, σύντομα, έλαβε τον τίτλο Dream Team. Παίζοντας ένα άκρως θεαματικό και συνάμα επιθετικό παιχνίδι, η ομάδα κατέκτησε έναν μοναδικό αριθμό τίτλων στην ιστορία του συλλόγου: τέσσερις φορές την Πριμέρα Ντιβιζιόν, το πρώτο Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης στην ιστορία του συλλόγου το 1992, ένα Κύπελλο Κυπελλούχων, ένα Ευρωπαϊκό Σούπερ Καπ, κτλ. Με την αποχώρηση του Κρόιφ, ο Άγγλος βετεράνος Μπόμπι Ρόμπσον προσελήφθη. Κατάφερε να κάνει το triple crown σε επίπεδο κυπέλλων (Κύπελλο και Σούπερ Καπ Ισπανίας, και Κύπελλο Κυπελλούχων), ωστόσο απολύθηκε από την επόμενη, κιόλας, σεζόν, με τον Ολλανδό Λουίς φαν Χάαλ, ο οποίος κατέκτησε, μεταξύ άλλων, δύο φορές την Liga σε διάστημα τριών ετών, χωρίς, όμως, να καταφέρει να μετουσιώσει αυτές τις εντός συνόρων επιτυχίες σε διασυλλογικό επίπεδο.
Έπειτα από μια περίοδο σχετικής διοικητικής αστάθειας και αρκετές ανεπιτυχείς σεζόν σε αγωνιστικό επίπεδο, οι επιτυχίες επέστρεψαν με την άφιξη του Ολλανδού Φρανκ Ράικαρντ το 2003, ο οποίος οδήγησε τον σύλλογο σε δύο ακόμη τίτλους πρωταθλητή και, κυρίως, μία δεύτερη κατάκτηση του Τσάμπιονς Λιγκ το 2006. Μετά από δύο δύσκολες τελευταίες σεζόν στην τεχνική ηγεσία των Καταλανών, άφησε την θέση του το 2008 στον Ζοζέπ Γκουαρδιόλα, τον 49ο προπονητή στην ιστορία της ΦΚ Μπαρτσελόνα. Ο πρώην Ισπανός διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος προήρθε από την Λα Μασία, κατάφερε να πετύχει μοναδική συγκομιδή τίτλων στη διάρκεια της τετράχρονης παρουσίας του στην τεχνική ηγεσία του συλλόγου, με τρεις κατακτήσεις του ισπανικού πρωταθλήματος, άλλα δύο Τσάμπιονς Λιγκ το 2009 και το 2011, καθώς και το πρώτο Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων στην ιστορία της Barça. Τον Ιούνιο του 2012, ο Γκουαρδιόλα αποχώρησε από την ομάδα, με τον, μέχρι πρότινος βοηθό του, Τίτο Βιλανόβα να τον αντικαθιστά. Ο τελευταίος, προσβεβλημένος από καρκίνο των σιελογόνων αδένων, δεν παρέμεινε παρά μόνο μία σεζόν στον πάγκο της ομάδας προτού παραιτηθεί και αντικατασταθεί από τον Χεράρδο Μαρτίνο .Τον οποίο αντικατέστησε ο Λουίς Ενρίκε και την πρώτη σεζόν σαν προπονητής, στην ομάδα που υπήρξε ποδοσφαιριστής (μοντέλο Γκουαρντιόλα), κατέκτησε το Τρέμπλ και η Μπαρτσελόνα έγινε η πρώτη ομάδα με 2 Τρεμπλ (2009, 2015) στην ιστορία.
Άλλα αθλήματα
Η Μπαρσελόνα εκτος από ποδόσφαιρο και καλαθοσφαίριση συμμετέχει με επιτυχία και σε αλλά αθλήματα στην Ισπανία αυτά είναι: χειροσφαίριση, Χόκεϊ σε χόρτο και σε πάγο, ποδόσφαιρο σάλας, στίβος, ράγκμπυ, μπέιζμπολ, ποδηλασία, καλλιτεχνικό πατινάζ και πετοσφαίριση.
Καλαθοσφαίριση
Το τμήμα καλαθοσφαίρισης της Μπαρσελόνα ιδρύθηκε στις 24 Αυγούστου του 1926. Η ομάδα αγωνίζεται στο Παλάου Μπλαουγκράνα, 8.250 θέσεων, το οποίο άνοιξε για το κοινό το 1971. Ξεκίνησε να αγωνίζεται στο τοπικό πρωτάθλημα Καταλωνίας, ενώ το 1956 ήταν από τους ιδρυτές του ισπανικού πρωταθλήματος, το οποίο κατέκτησε για πρώτη φορά το 1959. Το 1961 ο τότε πρόεδρός της αποφάσισε να σταματήσει το τμήμα. Οι οπαδοί της ομάδας αντέδρασαν και την επόμενη χρονιά η ομάδα επανασχηματίστηκε. Αν και τη δεκαετία του 1990 έφτασαν 6 φορές στο Final Four του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος, φτάνοντας τις 4 από αυτές στον τελικό, κατάφεραν να κερδίσουν το πρώτο τους Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα το 2003. Μεταξύ των παικτών εκείνης της χρονιάς ήταν ο Ντέγιαν Μποντιρόγκα, ο Σαρούνας Γιασικέβιτσιους και ο Χουάν Κάρλος Ναβάρο.
Σημειώσεις
<references group="σημ."/>
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1899 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ισπανίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1899
Αγία Κυριακή Κηφισιάς
Η Αγία Κυριακή είναι συνοικισμός που εντοπίζεται στη νοτιοδυτική πλευρά του δήμου Κηφισιάς. Το τμήμα αυτό του δήμου, μαζί με την κάτω Κηφισιά δεν έχει ολοκληρωμενη ρυμοτομία. Το τοπίο που αντικρύζει ο επισκέπτης στην περιοχή αυτή του δήμου με τις ατελείωτες αγροτικές εκτάσεις θυμίζει εικόνες που δεν έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε στο λεκανοπέδιο. Ο συγκεκριμένος συνοικισμός αποτελείται από ενιαία συγκροτήματα πολυκατοικιών που οικοδομήθηκαν από το φιλανθρωπικό σύλλογο Κηφισιωτών για τους πρόσφυγες και τους απόρους. Πρόσφατα ελήφθη απόφαση που εκτός από την εξυγίανση της βιομηχανικής ζώνης στην εθνική Αθηνών-Λαμίας, προβλέπει και την εισαγωγή του ανωτέρω συνοικισμού στο σχέδιο πόλεως.
Θάνατοι το 2003
Απρίλιος
της Φόρμουλα 1 Μίχαελ Σουμάχερ.
Παραπομπές
Κατηγορία:2003
Μη μου άπτου (αποσαφήνιση)
Με τη φράση μη μου άπτου μπορεί να αναφερόμαστε:
Κόκκινο ελάφι
Το κόκκινο ελάφι είναι ένα από τα μεγαλύτερα είδη ελαφοειδών, που απαντά και στον ελλαδικό χώρο. Η κατανομή του ελαφιού εκτείνεται από τη Δυτική Ευρώπη μέχρι τη Δυτική Ασία και στα Όρη του Άτλαντα, στην περιοχή ανάμεσα στο Μαρόκο και την Τυνησία και τη Βόρεια Αμερική, καθώς έχει εισαχθεί στη Νέα Ζηλανδία, στο Περού, στην Ουρουγουάη, στη Χιλή και στην Αργεντινή. Η επιστημονική του ονομασία είναι Cervus elaphus και περιλαμβάνει 12 υποείδη.
Στην Ελλάδα απαντά το υποείδος C. e. hippelaphus.
Συστηματική ταξινόμηση
αριστερά|μικρογραφία|Σκελετός Κόκκινου ελαφιούΤο είδος περιγράφηκε για πρώτη φορά από τον Λινναίο στο έργο του Systema naturae το 1758 σύμφωνα με το ισχύον διώνυμό του. Το είδος Cervus elaphus περιλαμβάνει 12 υποείδη: Παλαιότερα θεωρούσαν πως το κόκκινο ελάφι ήταν ίδιο είδος με το καναδικό ελάφι (Cervus canadensis). Πλέον όμως τα έχουν ταξινομήσει σε διαφορετικά είδη.
Γεωγραφική εξάπλωση
Το κόκκινο ελάφι εξαπλώνεται σε ολόκληρη σχεδόν την Ευρώπη, από τη Ν. Σκανδιναβία στα βόρεια μέχρι την Ιβηρική χερσόνησο, την Κορσική, την Ιταλία και τη Σαρδηνία, τη Βόρεια Μακεδονία, τη Βουλγαρία και τη B.Ελλάδα στα νότια, εκτός από τη Φινλανδία, την Αλβανία και ορισμένα μεσογειακά νησιά. Επίσης, εξαπλώνεται στη Β.Αφρική και τις περισσότερες οροσειρές της Κ. Ασίας. Έχει επανεισαχθεί στην Ιρλανδία, ενώ έχει εισαχθεί σε Χιλή, Αργεντινή, Αυστραλία και Νέα Ζηλανδία.
Το Βερβερικό ελάφι (το οποίο μοιάζει με το Δυτικοευρωπαϊκό κόκκινο ελάφι), είναι το μόνο μέλος της οικογένειας των ελαφοειδών που εκπροσωπεί την Αφρική, με τον όλο πληθυσμό να συγκεντρώνεται στα Όρη του Άτλαντα. Στα μέσα του 1990, το Μαρόκο, Τυνησία και Αλγερία ήταν οι μόνες αφρικανικές χώρες που ήταν γνωστό πως υπήρχαν κόκκινα ελάφια .μικρογραφία|Παλαιά (ανοιχτό πράσινο) και πρόσφατη (σκούρο πράσινο) εξάπλωση του Κόκκινου Ελαφιού|280x280εσΣτις Κάτω Χώρες, ένα τεράστιο κοπάδι (περίπου 3.000 άτομα από τα τέλη του 2012) ζει στο Oostvaarders Plassen ένα φυσικό καταφύγιο. Η Ιρλανδία έχει το δικό της μοναδικό υποείδος. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, οι αυτόχθονες πληθυσμοί εξαπλώνονται στη Σκωτία, τη Λίμνη Ντίστρικτ και τα Νοτιοδυτικά της Αγγλίας (κυρίως στο Έξμουρ).
Στην Ελλάδα το κόκκινο ελάφι έχει περιοριστεί στη Ροδόπη και την Πάρνηθα, αλλά υπάρχει κι ένας πιθανός πολύ μικρός πληθυσμός στην Ήπειρο.
Περιοχές εισαγωγής
Στη Νέα Ζηλανδία, το κόκκινο ελάφι εισήχθη με εγκλιματισμό μαζί με κάποια άλλα είδη ελαφιών. Τα πρώτα κόκκινα ελάφια ήταν ένα ζευγάρι που το έφερε ο Λόρδος Πέτρος το 1851 από το κοπάδι στο πάρκο Thorndon. Σήμερα το είδος ευημερεί και στα δύο νησιά της Νέας Ζηλανδίας.
Στην Αυστραλία, τα πρώτα κόκκινα ελάφια ήταν πιθανώς έξι άτομα που εισήχθησαν το 1860 από τον Πρίγκιπα Αλβέρτο, στο Werribie Park. Σήμερα το είδος έχει αναπτυχθεί πολύ στη χώρα, με αρνητικά αποτελέσματα για την ενδημική πανίδα.
Στην Αργεντινή και τη Χιλή, τα κόκκινα ελάφια έχουν αρνητικές επιπτώσεις σε άλλα αυτόχθονα είδη, όπως το ελάφι των Νότιων Άνδεων (Hippocamelus bisulcus)- η Διεθνής Ένωση της Διατήρησης της Φύσης και Φυσικών Πόρων έχει ονομάσει το είδος ως ένα από τους 100 χειρότερους εισβολείς του κόσμου.
(σημ: με έντονα γράμματα τα υποείδη που απαντούν στην Ελλάδα)
Αντιμιτοχονδριακά αντισώματα
Τα αντιμιτοχονδριακά αντισώματα (ΑΜΑ) είναι αυτο-αντισώματα, κατά των μιτοχονδρίων και κυρίως αυτών στα κύτταρα του ήπατος. Ως αντισώματα ή ανοσοσφαιρίνες (antibody ή Αb) ορίζονται οι μεγάλες πρωτεΐνες, σχήματος Υ, οι οποίες παράγονται από τα Β - λεμφοκύτταρα και χρησιμοποιούνται από το ανοσοποιητικό σύστημα προς αναγνώριση και εξουδετέρωση ξένων ουσιών όπως βακτήρια και ιοί. Τα αντισώματα αναγνωρίζουν ένα μοναδικό σημείο του ξένου σώματος - στόχου (επίτοπος), το οποίο ονομάζεται αντιγόνο. Τα αντισώματα που παράγονται από τον ανθρώπινο οργανισμό και στρέφονται εναντίον δικών του συστατικών – πρωτεϊνών ονομάζονται αυτοαντισώματα. Η παρουσία των ΑΜΑ στο αίμα ή στον ορό ενός ατόμου είναι ενδεικτικό κλινικό διαγνωστικό σύμπτωμα για διάφορες αυτοάνοσες ασθένειες όπως η πρωτοπαθής χολική κίρρωση (Primary Billary Cirrhosis ή PBC) σε ποσοστό 95%. Η πρωτοπαθής χολική κίρρωση είναι μια χρόνια φλεγμονώδης νόσος, που χαρακτηρίζεται από λεμφοκυτταρική διήθηση και καταστροφή των μικρών ενδοηπατικών χοληφόρων. Ως αίτιο των ΑΜΑ έχουν θεωρηθεί ξενοβιοτικά και/ή οξειδωτικά επαγόμενα τροποποιημένα μιτοχονδριακά αντιγόνα, που οδηγούν στην απώλεια της ανοχής. Στην οξεία ηπατική ανεπάρκεια βρίσκονται ΑΜΑ έναντι όλων των σημαντικών αντιγόνων του ήπατος.
Κόκκινο ελάφι
Βιότοπος
Το κόκκινο ελάφι προτιμά τα μικτά δάση πλατύφυλλων-κωνοφόρων ειδών σε ορεινές περιοχές έως και των 5.000 μέτρων, χωρίς υπόροφο και με πολλά διάκενα (γιατί ο όγκος και τα κέρατά του δεν το καθιστούν κατάλληλο για μετακινήσεις μέσα στο πυκνό δάσος) και παραποτάμιες και αλπικές περιοχές, μακριά από ανθρώπινες δραστηριότητες. Παραμένει κοντά σε πηγές και ρέματα και του αρέσουν πολύ οι λάσπες, στις οποίες κυλιέται για να αποβάλλει τα παράσιτα.
Αντιμιτοχονδριακά αντισώματα
Διάκριση των ΑΜΑ
Τα ΑΜΑ διακρίνονται σε εννέα τύπους (Μ1-Μ9) καθώς στρέφονται έναντι 9 διαφορετικών μιτοχονδριακών αντιγόνων.
Πρωτοπαθής χολική κίρρωση και ΑΜΑ
Οι υπότυποι των αντιμιτοχονδριακών αντισωμάτων που σχετίζονται άμεσα με την πρωτοπαθή χολική κίρρωση είναι οι αντι-Μ2, αντι-Μ4, αντι-Μ8 και αντι-Μ9 όπως αναφέρθηκε παραπάνω. Τα αντι-Μ2 ανιχνεύονται σχεδόν σε όλους τους ασθενείς με PBC και στο 10% περίπου των ασθενών με κρυπτογενή κίρρωση, αυτοάνοση ηπατίτιδα τύπου Ι και σκληρόδερμα. Στους ασθενείς με πρωτοπαθή χολική κίρρωση ο τίτλος αντισωμάτων αντι-Μ2 >1:160 είναι πρακτικά διαγνωστικός, ενώ στο 10% των ασθενών που νοσούν ο τίτλος αντισωμάτων είναι <1:16. Τα αντι-Μ9 δεν απαιτούν την παρουσία των αντι-Μ2 όπως γίνεται στην περίπτωση των αντι-Μ4 και αντι-Μ8, αλλά σε κάθε περίπτωση χαρακτηρίζουν την ασυμπτωματική ή πρώιμη πρωτοπαθή χολική κίρρωση με καλοήθη εξέλιξη. Η παρουσία αντι-Μ2, αντι-Μ4 και αντι-Μ8 αντισωμάτων που συνδέουν το συμπλήρωμα, χαρακτηρίζει το σύνδρομο επικάλυψης της πρωτοπαθούς χολικής κίρρωσης και της χρόνιας ενεργού ηπατίτιδας. Ανιχνεύεται σε αρχικό στάδιο της νόσου και έχει κακή πρόγνωση. Χαμηλοί τίτλοι αντισωμάτων αντι-Μ2 βρίσκονται στο 24-58% των ασθενών με ΠΧΚ στους οποίους ανιχνεύονται και αντιπυρηνικά αντιγόνα.
Κόκκινο ελάφι
Μορφολογία
Τα ίχνη του κόκκινου ελαφιού είναι αισθητά μεγαλύτερο από των άλλων άγριων οπληφόρων και λίγο μικρότερο και λεπτότερο από της αγελάδας. Οι διαστάσεις του είναι οι εξής: 10 Χ 7 εκ.. Στο μπροστινό πόδι, η οπλή ανοίγει, ενώ στο πίσω πόδι η οπλή μένει κλειστή.
Αντιμιτοχονδριακά αντισώματα
Ανίχνευση και ποσοτικός προσδιορισμός των ΑΜΑ
Η ανίχνευση και η μελέτη των αντισωμάτων αυτών είναι εφικτή με διάφορες μεθόδους όπως ο έμμεσος ανοσοφθορισμός, η σύνδεση συμπληρώματος, η ανοσοαποτύπωση, η RIA και η ELISA, χρησιμοποιώντας υψηλής καθαρότητας παρασκευάσματα καρδίας βοός, ήπατος και νεφρού ποντικιού ή νεφρού χοίρου.
Κόκκινο ελάφι
Μορφολογία
Η οδοντοφυΐα των ενήλικων περιλαμβάνει 34 δόντια και αποτελείται, για κάθε ήμισυ της άνω σιαγόνας, από έναν κυνόδοντα, τρεις προγομφίους και τρεις γομφίους. Το ήμισυ της κάτω σιαγόνας έχει επιπλέον τρεις κοπτήρες .μικρογραφία|320x320εσ|Θηλυκό άτομοΤο ελάφι έχει εξαιρετική όσφρηση που του επιτρέπει να μυρίζεται τους εχθρούς και να αναγνωρίζει τους ομοειδείς του. Σε κάθε μάτι, κάτω από την εσωτερική γωνία της οφθαλμικής κόγχης, ανοίγεται ένα δακρυϊκό βοθρίο, το οποίο στα αρσενικά εκρίνει ένα λιπαρό και αρωματικό υγρό. Τις εκκρίσεις αυτές αποθέτει στο έδαφος ή τη βλάστηση και το μήνυμα που μεταφέρουν μεταδίδεται για πολλές ώρες ίσως και μέρες. Μέχρι πρόσφατα, θεωρείτο ότι ο κύριος ρόλος των ουσιών αυτών ήταν το σημάδεμα της επικράτειας, σήμερα όμως πιστεύεται ότι πρόκειται για έναν πολύπλοκο κώδικα επικοινωνίας που ρυθμίζει πολλές, άγνωστες ακόμα, πτυχές της κοινωνικής τους ζωής (όπως οι σχέσεις ιεραρχίας, κ.ά.) .Τα θηλυκά φέρουν δύο μαστούς.
Αντιμιτοχονδριακά αντισώματα
Ανίχνευση και ποσοτικός προσδιορισμός των ΑΜΑ
Στον έμμεσο ανοσοφθορισμό (IFA) για παράδειγμα, σε υπόστρωμα που περιέχει αντιγόνο κατά των ΑΜΑ προστίθεται δείγμα ορού του υπό εξέταση δείγματος. Αφού γίνει έκπλυση των μη προσδεδεμένων αντισωμάτων προστίθενται αντι-αντισώματα έναντι των ΑΜΑ που είναι επισημασμένα με φθορίζουσες ουσίες, τα οποία θα προσδεθούν στα ακινητοποιημένα πλέον ΑΜΑ κάνοντάς τα ορατά στο μικροσκόπιο φθορισμού.
Κόκκινο ελάφι
Μορφολογία
Το χρώμα του τριχώματός του είναι κοκκινόξανθο ως γκριζοκάστανο το καλοκαίρι, ενώ τον χειμώνα πιο γκρίζο με σκουρότερο λαιμό. Η κοιλιά και τα εσωτερικά μέρη των ποδιών του (σκέλη) είναι υπόλευκα, όπως επίσης και η περιοχή γύρω από τη βάση της ουράς (κάτοπτρο). Τα αρσενικά από πολλά υποείδη αποκτούν μια μικρή χαίτη γύρω από τον λαιμό κατά το φθινόπωρο και όλα τα υποείδη αποκτούν πιο σκληρό τρίχωμα, που τον προστατεύει ύστερα από το ψύχος του χειμώνα. Επίσης, στο είδος απαντάται αλφισμός.
Αντιμιτοχονδριακά αντισώματα
Παραπομπές
Κατηγορία:Αιματολογία
Κόκκινο ελάφι
Δομή κεράτων
Μόνο τα αρσενικά φέρουν ελαφοκέρατα (γνωστά και ως κλαδοκέρατα), τα οποία αρχίζουν να αναπτύσσονται από την άνοιξη και πέφτουν κάθε χρόνο, συνήθως στο τέλος του χειμώνα. Τα ελαφοκέρατα μπορούν να φτάσουν τα 71 εκ. σε μάκρος και να ζυγίζουν έως και 1 κιλό, αν και πολλές φορές φτάνουν τα 115 εκ. και ζυγίζουν 5 κιλά. Αποτελούνται από κόκαλο και μεγαλώνουν 2,5 εκ. τη μέρα. Τα πρώτα κέρατα εμφανίζονται σε ηλικία 8 μηνών. Έχουν μήκος 25-30 εκατοστά, είναι χωρίς διακλαδώσεις και μοιάζουν με αντιλόπης. Όταν αναπτύσσονται την άνοιξη, τα ελαφοκέρατα καλύπτονται από χνουδωτό σαν βελούδο δέρμα που τα προστατεύει μέχρι την πλήρη ανάπτυξή τους, όπου το δέρμα χαλαρώνει και τα ελάφια το αφαιρούν τρίβοντάς το στα κλαριά των δέντρων.μικρογραφία|400x400εσ|Ο αριθμός των διακλαδώσεων των κεράτων εξαρτάται από την ηλικία του ζώου, ενώ το μέγεθος τους εξαρτάται από τα γενετικά χαρακτηριστικά του ζώου και την ποιότητα της τροφής
Ηθολογία
μικρογραφία|320x320εσ|Ένα μεγάλο κοπάδι κόκκινων ελαφιών στη [[Γερμανία]]Λόγω των ανθρωπογενών επιδράσεων, το κόκκινο ελάφι μετατράπηκε από ημερόβιο σε σχεδόν νυκτόβιο είδος. Σε κάθε περίπτωση, ωστόσο, πρόκειται για είδος κοινωνικό που ζει σε αγέλες: τα αρσενικά σχηματίζουν ανεξάρτητες αγέλες, ενώ τα θηλυκά συνοδεύονται πάντοτε από τα μικρά τους ηλικίας 1-3 ετών, για σχεδόν όλη τη διάρκεια του έτους. σύνδεσμος=undefined|αριστερά|μικρογραφία|454x454εσ|Η σήμανση του εδάφους γίνεται μέσω του φλοιού ορισμένων δέντρων (εδώ ενός νεαρού βελανιδιάς, Δάσος Μπιαλογουέζα), από την περιήγηση ή το τράβηγμα αποκομμάτων του φλοιού Στις ομάδες των θηλυκών, την ηγεσία έχει το πιο ηλικιωμένο άτομο το οποίο είναι υπεύθυνο για την προστασία των υπολοίπων. Έτσι, όταν παρουσιασθεί κίνδυνος προειδοποιεί με κραυγές και τότε η αγέλη τρέπεται σε φυγή με οργανωμένο τρόπο. Ο αρχηγός οδηγεί την ομάδα, ενώ το δεύτερο ισχυρότερο άτομο μένει τελευταίο. Στις αρσενικές αγέλες παρατηρείται μια απλή συνάθροιση χωρίς καμιά οργάνωση και φυσικά τυχαίος διασκορπισμός σε περίπτωση κινδύνου.
Η σήμανση του εδάφους γίνεται μέσω του φλοιού ορισμένων δέντρων, από την περιήγηση ή το τράβηγμα αποκομμάτων του φλοιού.
Συνηθισμένη περίπτωση επίσης είναι οι ομάδες να αποτελούνται από ένα αρσενικό και πολλά θηλυκά ή από μερικά νεαρά αρσενικά.
Τα κόκκινα ελάφια στην Ευρώπη περνούν τον χειμώνα στα χαμηλότερα υψόμετρα σε περισσότερες δασωμένες εκτάσεις. Το καλοκαίρι επιστρέφουν στα ορεινά δάση όπου οι προμήθειες τροφίμων είναι μεγαλύτερες και καλύτερες για την εποχή του τοκετού. Tο μέγεθος του ζωτικού του χώρου κυμαίνεται από 2.500-10.000 στρέμματα, με το μικρότερο μέγεθος σε μεσογειακά ενδιαιτήματα.
Αναπαραγωγή
μικρογραφία|261x261εσ|Μικρό ελάφι, που έχει ακόμα το χαρακτηριστικό καστανό τρίχωμα με τις κηλίδεςΤο θηλυκό ωριμάζει αναπαραγωγικά στην ηλικία των 2 ετών, ενώ το αρσενικό συνήθως, ωριμάζει αναπαραγωγικά ένα έτος αργότερα. Η εποχή αναπαραγωγής είναι το φθινόπωρο, από τα τέλη Σεπτεμβρίου ως τα μέσα Οκτωβρίου.
Ναυμαχία της Ναυπάκτου (429 π.Χ.)
Η ναυμαχία της Ναυπάκτου έλαβε χώρα το 429 π.Χ. ανάμεσα στον αθηναϊκό και τον πελοποννησιακό στόλο, στη Ναύπακτο, στον Κορινθιακό κόλπο, στο πλαίσιο του Πελοποννησιακού πολέμου.
Κόκκινο ελάφι
Αναπαραγωγή
Τότε τα αρσενικά τρέφονται λίγο και κάνουν συνεχώς δυνατούς ήχους, για να συγκεντρώσουν πολλά θηλυκά για χαρέμι (το ελάφι είναι πολυγαμικό είδος), που συνήθως αποτελούνται από 20 άτομα, αν και ορισμένες φορές μπορεί να φθάσει και τα 50. Πηγαίνουν σε σε μια πηγή νερού και αναγκάζουν τα θηλυκά να πλησιάσουν. Αν ένα αρσενικό προσπαθήσει να πάρει τη θέση άλλου μέσα στην ομάδα των θηλυκών, γίνεται σκληρή μάχη μεταξύ τους, οι οποίες συχνά μπορεί να καταλήξουν στον θάνατο του ενός και σπανιότερα και των δύο αντιπάλων. Σπάνια, τα χτυπήματα κατευθύνονται στην κοιλιά του αντιπάλου ενώ ο ηττημένος θα ξεθυμάνει σε κάποιο δύστυχο δεντράκι.
Ναυμαχία της Ναυπάκτου (429 π.Χ.)
Ιστορικό
Το 431 π.Χ. οι Αθηναίοι και οι Σπαρτιάτες ήρθαν σε ρήξη και έτσι ξέσπασε ο Πελοποννησιακός Πόλεμος. Τον πρώτο χρόνο του πολέμου οι Λακεδαιμόνιοι εισέβαλλαν στην Αττική υπό τον βασιλιά τους, τον Αρχίδαμο. Οι Αθηναίοι όμως κλείστηκαν στα Μακρά Τείχη και ο στόλος τους έκανε επιδρομές στα λακωνικά εδάφη. Το δεύτερο χρόνο του πολέμου (430 π.Χ.) οι Πελοποννήσιοι εισέβαλλαν για άλλη μια φορά στην Αττική. Τον επόμενο χρόνο, το 429 π.Χ., πολλοί κάτοικοι της Αθήνας πέθαναν από τον λοιμό των Αθηνών. Ανάμεσα σε αυτούς που πέθαναν ήταν και ο Περικλής, αρχηγός των Αθηναίων στον πόλεμο. Την ίδια χρονιά έγινε και η μάχη στη Σπάρτωλο ανάμεσα στην Αθήνα και την ένωση της Χαλκιδικής, η οποία τελείωσε με νίκη της ένωσης.
Θεόδωρος Βαρόπουλος
Ο Θεόδωρος Βαρόπουλος (1884-1957) ήταν Έλληνας καθηγητής του Πανεπιστημίου του 19ου αιώνα.
Κόκκινο ελάφι
Θηρευτές και προσδόκιμο ζωής
Στους φυσικούς εχθρούς του κόκκινου ελαφιού συγκαταλέγονται διάφορα σαρκοφάγα θηλαστικά, όπως ο λύκος (Canis lupus), ο λύγκας (Lynx lynx) και η καφέ αρκούδα (Ursus arctos), ενώ πιο σπάνια είναι ο χρυσαετός (Aquila chrysaetus). Το προσδόκιμο ζωής του είναι λιγότερο από 15 χρόνια, αλλά αν καταφέρνει να επιβιώνει ζει και 27 χρόνια.
Μάρκο Φοσκαρίνι
Ο Μάρκο Φοσκαρίνι (4 Φεβρουαρίου 1696 στη Βενετία - 31 Μαρτίου 1763 στη Βενετία) ήταν Ενετός ποιητής, συγγραφέας και πολιτικός που υπηρέτησε ως 117ος Δόγης της Βενετίας από τις 31 Μαΐου 1762 μέχρι το θάνατό του 10 μήνες αργότερα. Σπούδασε στη Μπολόνια και ήταν ενεργός ως διπλωμάτης, υπηρετώντας ως πρεσβευτής στη Ρώμη και το Τορίνο. Έχει διατελέσει επίσης για χρόνια ως Εισαγγελέας του Αγίου Μάρκου. Είχε διαδεχθεί τον Αλβίσε Τζοβάνι Μοτσενίγκο στο αξίωμα του Δόγη.
Κόκκινο ελάφι
Απειλές
Η κύρια απειλή για το κόκκινο ελάφι είναι η ανάμιξη των διαφόρων υποειδών, από την Ασία προς την Ευρώπη και αντίστροφα, συμπεριλαμβανομένων και του καναδικού ελαφιού από τη Βόρεια Αμερική, καθώς και ο υβριδισμός με το ελάφι σίκα (Cervus nippon). Η εισαγωγή των ζώων από τη Βόρεια Αμερική προς την Ευρώπη έχει επίσης ως αποτέλεσμα την εξάπλωση των παρασίτων και των ασθενειών που προηγουμένως δεν επηρέαζε τους υποπληθυσμούς (π.χ. σκουλήκια του ήπατος). Σε κάποιες περιοχές (συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας) απειλή αποτελεί το εντατικό κυνήγι ή η λαθροθηρία, όπου οι πληθυσμοί είναι μικροί και σπάνιοι. Σε άλλες περιοχές όμως, το κυνήγι αποτελεί λύση, καθώς το είδος αυξάνεται.
Στην Ελλάδα η σημαντικότερη απειλή για όλους τους πληθυσμούς είναι το παράνομο κυνήγι και δευτερευόντως η υποβάθμιση του ενδιαιτήματος και η όχληση εξαιτίας ανθρώπινων δραστηριοτήτων.