cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μπράιαν Μόλκο
Παιδικά Χρόνια
Αν και ο Μόλκο ανατράφηκε σε ένα αυστηρό νοικοκυριό που αποδοκιμάζει την καλλιτεχνική έκφραση (ο πατέρας του ήθελε να γίνει τραπεζίτης), εξεγέρθηκε υιοθετώντας μια ανδρογυνική εικόνα, βάφοντας τα νύχια του, φορώντας κραγιόν και eyeliner και ακούγοντας πανκ μουσική. Αρχικά παρακολούθησε το Ευρωπαϊκό Σχολείο του Λουξεμβούργου (ESL), αλλά έφυγε επειδή υπήρξε θύμα μπούλινγκ. Ολοκλήρωσε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση του στην Αμερικανική Διεθνή Σχολή του Λουξεμβούργου (AISL), προτού σπουδάσει δράμα στο Goldsmiths College στο Λονδίνο.
Καριέρα
Μαζί με την Hewitt και Olsdal, ο Μόλκο είχε έναν ρόλο στην ταινία του Velvet Goldmine, (1998) για την οποία οι Placebo τραγούδησαν το "20th Century Boy " των T. Rex. Στην ταινία, έπαιζε τον Malcolm, τραγουδιστή του φανταστικού glam rock συγκροτήματος, "The Flaming Creatures", το οποίο έμοιαζε με την αρχική μπάντα της Alice Cooper.
Κατά τη διάρκεια των ζωντανών παραστάσεων του Placebo, ο Μόλκο έχει παίξει πολλά όργανα, όπως κιθάρα, μπάσο, πληκτρολόγια, φυσαρμόνικα και σαξόφωνο.
Προσωπική ζωή
Ο Μπράιαν είναι αμφιφυλόφιλος, ένα θέμα που αντικατοπτρίζεται σε μερικούς από τους στίχους του με τους Placebo. Ο Μόλκο ήταν προηγουμένως σε σχέση με την Έλενα Μπέργκ με την οποία έχει έναν γιο, τον Cody Molko που γεννήθηκε το 2005. Ο Cody είναι πλέον ηθοποιός και εμφανίστηκε στην τηλεοπτική σειρά The Drowning.
Ο Μόλκο για τη χρήση ψυχαγωγικών ναρκωτικών: σε συνέντευξη του 1997 με το περιοδικό Kerrang!, παραδέχτηκε ότι η ηρωίνη ήταν "πιθανώς το μόνο ναρκωτιικό σε αυτόν τον πλανήτη που δεν έχω δοκιμάσει". Ωστόσο, αργότερα παραδέχτηκε ότι κάνει και χρήση ηρωίνης. Τα φαρμακευτικά ναρκωτικά έχουν επίσης αναφερθεί, όπως αποδεικνύεται από το όνομα της μπάντας, καθώς και από το άλμπουμ Meds και το ομώνυμο κομμάτι. Παραδέχτηκε το 2003 ότι πολλές από τις αρχικές του υπερβολές οφείλονταν σε προβλήματα ψυχικής υγείας. Διαγνώστηκε επίσημα με μεγάλη καταθλιπτική διαταραχή γύρω στα 28 του χρόνια. Ισχυρίστηκε το 2016 ότι εγκατέλειψε τα ναρκωτικά εντελώς μετά την ηχογράφηση και την κυκλοφορία του άλμπουμ Meds.
Τον Μάρτιο του 2021, ο Marc Jacobs εγκαινιάζει τη δεύτερη σεζόν του "Heaven" με μια καμπάνια που φωτογραφήθηκε από τον Harley Weir που περιλαμβάνει τον Μπράιαν και την Kate Moss.
Συνεργασίες
Έχει ερμηνεύσει ως φιλοξενούμενος τραγουδιστής και με άλλους καλλιτέχνες στο δίσκο του Placebo, στα κομμάτια:
Ο Μόλκο έγραψε τους αγγλικούς στίχους στο "Pink Water 3", ένα τραγούδι του Indochine από το άλμπουμ Alice & June, που κυκλοφόρησε το 2005. Ήταν φίλος με τον Ντέιβιντ Μπόουι, με το οποίο τραγούδησε το " Without You I'm Nothing " αλλά και live το cover "20th Century Boy".μικρογραφία|Ο Μπράιαν Μόλκο με τον Ντέιβιντ Μπόουι
Εξοπλισμός
Η Molko χρησιμοποιεί μια ποικιλία κιθάρων. Στην εποχή του Sleeping With Ghosts, χρησιμοποίησε τους Gibson SGs (" The Bitter End ", " Every You Every Me ", "Plasticine", " Black-Eyed ", " Without You I'm Nothing ", " Special K ", "Bulletproof Cupid", "Soulmates/Sleeping With Ghosts", Special Needs ," This Picture"), Fender Jaguars (" Allergic "," Nancy Boy "," Bionic "," Centrefolds "), ένα Fender Thinline Telecaster (" Taste in Men "), Fender Jazzmaster (" Pure Morning ") και Fender Bass VI (" Slave to the Wage "). Για ενίσχυση χρησιμοποίησε ένα Marshall 6100LM.
Κατά τη διάρκεια της περιοδείας Meds, χρησιμοποίησε το Gretsch Duo Jets (" Infra-Red ", " Because I Want You ", " Song to Say Goodbye ", "One of a Kind", " The Bitter End ", " Running Up the Hill"), " Special K "), Gibson SGs (" Special Needs ", " Every You Every Me ", " Black-Eyed ", " Without You I'm nothing "), ένα Fender Jaguar ("Drag", " Nancy Boy ", "I Know"), ένα Fender Thinline Telecaster (" Twenty Years ", " Taste in Men ") και ένα Gibson Chet Atkins SST (" Meds "). Ο ενισχυτής του ήταν ένα Fender Twin Reverb.
Στην περιοδεία Battle for the Sun, χρησιμοποίησε ακόμα τα Gretsch Duo Jets ("Devil in the Details", "Come Undone", "Follow The Cops Back Home"), ένα Gibson SG (" Bright Lights "), Fender Cyclone (" Ashtray Heart "," The Never-Ending Why "," Breathe Underwater "," Teenage Angst "), Gibson Les Paul (" For What It Worth "," Speak in Tongues "," Julien "," Meds "), ένα Fender Telecaster Thinline ("Kitty Litter") και ένα Fender Toronado (" Battle for the Sun"). Το πεντάλ του αποτελείται από έναν χρωματικό δέκτη Boss TU-2,αντήχηση Electro Harmonix Holy Grail, MXR Phase 90 phaser, δύο μονάδες παραμόρφωσης Hot Electro Harmonix, καθυστέρηση Boss DD-3, MXR Distortion + booster, MG Monovibe chorus / vibrato, Electro Harmonix No. 1 Echo delay και ένα effect chain switcher της Radial Loopbone.
Το 2010, υπέγραψε συμβόλαιο έγκρισης για τη χρήση Orange ενισχυτών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί μουσικοί Κατηγορία:Βέλγοι μουσικοί Κατηγορία:Σκωτσέζοι μουσικοί
Αυστριακή λογοτεχνία
Η αυστριακή λογοτεχνία ενσωματώνει όλα τα λογοτεχνικά έργα που γράφτηκαν στο έδαφος της σημερινής και της ιστορικής Αυστρίας. Τα περισσότερα από αυτά τα έργα της είναι γραμμένα στη γερμανική γλώσσα. Μερικοί μελετητές χαρακτηρίζουν ως έτος αφετηρίας της αυστριακής λογοτεχνίας, το 1806, όταν ο Φραγκίσκος Β΄ διέλυσε την Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και ίδρυσε την Αυστριακή Αυτοκρατορία. Εξαιτίας των πλούσιων και πολύπλοκων πολιτιστικών ανταλλαγών, η αυστριακή λογοτεχνία πρέπει να εξετάζεται σε στενή σχέση με τη γερμανική λογοτεχνία.
Από το 19ο αιώνα και μετά, η Αυστρία συνεισέφερε με μερικά από τα μεγαλύτερα ονόματα στη σύγχρονη λογοτεχνία. Υπήρξε η πατρίδα των μυθιστοριογράφων και συγγραφέων διηγημάτων Άνταλμπερτ Στίφτερ, Άρτουρ Σνίτσλερ, Φραντς Βέρφελ, Στέφαν Τσβάιχ, Φραντς Κάφκα, Τόμας Μπέρνχαρντ, Γιόζεφ Ροτ και Ρόμπερτ Μούζιλ και των ποιητών Γκέοργκ Τρακλ, Ρόζε Αουσλάντερ, Φραντς Γκριλπάρτσερ, Ράινερ Μαρία Ρίλκε και Πάουλ Τσέλαν. Διάσημοι σύγχρονοι συγγραφείς και μυθιστοριογράφοι είναι η Ελφρίντε Γέλινεκ και ο Πίτερ Χάντκε και γνωστοί δοκιμιογράφοι είναι ο Ρόμπερτ Μενάσε και ο Καρλ-Μάους Γκάους. Είναι σχετικά δύσκολο να αναφερθούν λογοτέχνες της Αυστρίας πριν από την εν λόγω περίοδο. Στις αρχές του 18ου αιώνα, η Αγγλίδα αριστοκράτισσα και λογοτέχνης Λαίδη Μαίρη Μόνταγκιου, ενώ επισκεπτόταν τη Βιέννη, έμεινε έκπληκτη καθώς δεν εντόπισε κανένα συγγραφέα.
Το κίνημα της «Νέας Τέχνης», με τις διαστάσεις του στη Βιέννη, επηρέασε συγγραφείς, όπως ο Άρτουρ Σνίτσλερ και ο Στέφαν Τσβάιχ. Ο Σνίτσλερ, χαρακτηριστικός συγγραφέας εκείνης της εποχής, έγραψε σημαντικά έργα από το 1890 ως το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Ένα πολύ σημαντικό κέντρο της αυστριακής λογοτεχνίας πριν από το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου ήταν η Πράγα. Ήταν το κέντρο πολλών γερμανόφωνων συγγραφέων που έδωσαν σημαντική ώθηση στην αυστριακή, αλλά και στην παγκόσμια λογοτεχνία. Η επιρροή τους διήρκεσε μέχρι τη δεκαετία του 1930. Τέτοιοι συγγραφείς ήταν οι Όσκαρ Μπαούμ, Μαξ Μπροντ, Φραντς Κάφκα, Έγκον Κις, Γκούσταβ Μέιρινκ, Ρόμπερτ Μούζιλ, Ράινερ Μαρία Ρίλκε, Φραντς Βέρφελ, Χέρμαν Ούνγκαρ και Όσκαρ Βέινερ.
Ο εξπρεσιονισμός παρουσιάστηκε κατά κύριο λόγο από τον ποιητή Γκέοργκ Τρακλ και από το δραματουργό και αφηγητή Ούγκο φον Χόφμανσταλ, γεννημένοι και οι δύο στο Σάλτσμπουργκ. Μετά το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου η Αυστρία μειώθηκε εδαφικά σε μεγάλο βαθμό. Μερικοί Αυστριακοί (και Γερμανοί) συγγραφείς επέλεξαν να διαμείνουν στις νέες αναδυόμενες χώρες, όπως ο Κάφκα και ο Βέρφελ στην Τσεχοσλοβακία, ο Ρόμπερτ Μούζιλ στο Βερολίνο και στη Βιέννη και ο Ράινερ Μαρία Ρίλκε στη Βιέννη και αργότερα στο Παρίσι. Η πολιτική ρήξη και το γεγονός ότι αυτή η μικρή γερμανόφωνη Αυστρία είχε χάσει το μεγαλύτερο μέρος της επικράτειάς της, τη βιομηχανία και τη γεωργία της, οδήγησε στο συμπέρασμα πολλούς Αυστριακούς ότι μόνο μια ένωση με τη Γερμανία θα ήταν δυνατόν να σώσει τη χώρα από μια συνολική πτώση, ένα συμπέρασμα που άνοιξε αργότερα το δρόμο στο Χίτλερ να προσαρτήσει τη χώρα το 1938. Τα κείμενα ορισμένων συγγραφέων, όπως του Ρόμπερτ Μούζιλ και Ούγκο φον Χόφμανσταλ, εξέφρασαν τις φιλογερμανικές απόψεις τους, ενώ άλλοι, όπως ο Στέφαν Τσβάιχ και ο Φραντς Βέρφελ εκφράζονταν αυστηρά υπέρ της Αυστρίας, των αυστριακών παραδόσεων και του πολιτισμού της χώρας.
Ο περίοδος μεταξύ των δύο παγκοσμίων πολέμων έδωσε μια πολύ πλούσια βιβλιογραφία στην Αυστρία. Ο Ρόμπερτ Μούζιλ έγραψε το γνωστό μυθιστόρημα «Ο άνθρωπος χωρίς ιδιότητες», ο Στέφαν Τσβάιχ δημοσίευσε πλήθος δοκιμίων, ιστορίες και μυθιστορήματα, ο Καρλ Κράους επιμελήθηκε το περιοδικό «Η Δάδα», ο Φραντς Βέρφελ έγραψε μερικά από τα καλύτερα μυθιστορήματά του κλπ.
Ο προσανατολισμένος στη ρωμαιοκαθολική εκκλησία και το συντηρητισμό αυστροφασισμός καθιερώθηκε στην Αυστρία μετά τον Εμφύλιο Πόλεμο και αναζωογόνησε τη λογοκρισία. Μετά την επικράτηση του ναζισμού στη Γερμανία, το 1933, οι Αυστριακοί συγγραφείς χωρίστηκαν στους φιλελεύθερους και στους εθνικιστές. Η Ναζιστική Γερμανία μποϊκόταρε αμέσως τους φιλελεύθερους λογοτέχνες της Αυστρίας, οι οποίοι δεν μπορούσαν πλέον να εκδίδουν τα έργα τους στη Γερμανία, χάνοντας έτσι το μεγαλύτερο μέρος των αναγνωστών και του εισοδήματός τους. Μετά από την προσάρτηση της χώρας στη Γερμανία, αυτοί οι συγγραφείς εκδιώχθηκαν, όπως και οι αντίστοιχοι Γερμανοί, ενώ πολλοί δολοφονήθηκαν ή μετέβησαν στο εξωτερικό, όπως ο Λέο Περούτς. Το 2007, η κοινωνία του Τεοντόρ Κράμερ δημοσίευσε ένα ανθολόγιο αυστριακής ποίησης που γράφτηκε στην εξορία, υπό τον τίτλο σε «Σε ποια γλώσσα ονειρεύεστε». Οι δημιουργοί του βιβλίου παρουσιάζουν 278 συγγραφείς, τα ονόματα των οποίων σε πολλές περιπτώσεις ήταν άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτισμός της Αυστρίας
Ξύλινο δάπεδο
δεξιά|μικρογραφία|333x333εσ| Δάπεδο από μασίφ ξύλο με επικάλυψη από [[Πολυουρεθάνη|πολυουρεθάνη.]] Το ξύλινο δάπεδο, παρκέτο, ή/και παρκέ (αγγλ. wood flooring, parquet) είναι πάτωμα που κατασκευάζεται από ξύλο ή προϊόντα ξύλου, που έχει κατάλληλα μορφοποιηθεί και σχεδιαστεί για δομική και αισθητική χρήση.
Το ξύλο ως φυσικό υλικό υψηλής αισθητικής ομορφιάς και θερμικής μονωτικότητας είναι μια κοινή και συνηθισμένη επιλογή ως παρκέτο (δάπεδο) και μπορεί να διατίθεται σε διάφορα σχέδια, χρώματα, κοπές και είδη. Στα δάπεδα αυτά περιλαμβάνεται και τα δάπεδα από μπαμπού αν και αυτά είναι κατασκευασμένα από υλικό παρόμοιο και όχι από ξύλο.
Ξύλινα δάπεδα (κλασικά)
Τα δάπεδα από μασίφ ξύλο είναι κατασκευασμένα από ξύλινες σανίδες, πάχους 20-25 mm. Τα δάπεδα από μασίφ ξύλο χρησιμοποιήθηκαν αρχικά για δομικούς σκοπούς, τοποθετημένα κάθετα στις ξύλινες δοκούς στήριξης ενός κτηρίου, γνωστών ως δοκοί ή έδρανα. Προτιμούνται τα είδη, λευκή δρυς, σφενδάμι, οξιά, καρυδιά και πολλά άλλα, συνήθως με υψηλή σκληρότητα και καλές ηχομονωτικές ιδιότητες.
Με την αυξημένη χρήση του σκυροδέματος ως υποδάπεδο, το κατασκευασμένο ξύλινο δάπεδο έχει αποκτήσει δημοφιλία. Ωστόσο, τα δάπεδα από μασίφ ξύλο εξακολουθούν να είναι κοινά, έχουν παχύτερη επιφάνεια φθοράς, μπορούν να τρίβονται και να συντηρούνται και φέρουν συνήθως ένα σκληρό λούστρο.
δεξιά|μικρογραφία|350x350εσ| Δρύινο [[Παρκέ|παρκέτο - ψαροκόκαλο.]]
Λαμινέιτ
Τα ξύλινα δάπεδα συχνά συγχέονται με τα βινυλικά δάπεδα -που είναι και αυτά διαδεδομένα- αλλά δεν είναι παρκέτα. Το δάπεδο από βινύλιο είναι σαν πλαστικό, που ομοιάζει κάπως με ξύλο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Προϊόντα ξύλου Κατηγορία:Ξύλο
Ισαβέλλα Α΄ της Καστίλης
Η Ισαβέλλα Α΄ (Isabel I de Castilla, 22 Απριλίου 1451 – 26 Νοεμβρίου 1504) ήταν βασίλισσα της Καστίλης, Ήταν κοινώς γνωστή ως Ισαβέλλα "η Καθολική", τίτλος που δόθηκε και στον σύζυγό της Φερδινάνδο Β΄ της Αραγωνίας με παπική βούλα το 1496,. Επίσης ήταν Βασίλισσα του Λεόν. Εκείνη και ο Φερδινάνδος έφεραν σταθερότητα στα βασίλεια που αποτέλεσαν την βάση για την ενοποίηση της Ισπανίας. Αργότερα οι δύο τους έθεσαν τις βάσεις για την πολιτική ενοποίηση της Ισπανίας υπό τον εγγονό τους, Κάρολος Ε΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Μετά από μια μάχη για να διεκδικήσει το δικαίωμά της στον θρόνο, αναδιοργάνωσε το κυβερνητικό σύστημα, έφερε τον ρυθμό εγκληματικότητας στο χαμηλότερο επίπεδο που είχε υπάρξει επί πολλά έτη, και απάλλαξε το βασίλειο από το τεράστιο χρέος που είχε αφήσει πίσω ο αδελφός της. Οι μεταρρυθμίσεις της και εκείνες που έκανε με τον σύζυγό της είχαν επιρροή η οποία επεκτάθηκε αρκετά πέραν των συνόρων των ηνωμένων βασιλείων τους. Η Ισαβέλλα και ο Φερδινάνδος είναι γνωστοί για την ολοκλήρωση της Reconquista, τον εξαναγκασμό στη μεταστροφή ή την εξορία των μουσουλμάνων και Εβραίων υπηκόων τους και τη χρηματοδότηση του ταξιδιού του 1492 του Χριστόφορου Κολόμβου το οποίο οδήγησε στην ανακάλυψη του "Νέου Κόσμου". Στην Ισαβέλλα δόθηκε ο τίτλος Υπηρέτης του Θεού από την Καθολική Εκκλησία το 1974.
Πρώιμα έτη
Η Ισαβέλλα γεννήθηκε στο Μαδριγάλ ντε λας Άλτας Τόρρες, Άβιλα, κόρη του Ιωάννη Β΄ της Καστίλης και της Ισαβέλλας των Αβίς, κόρης του Ιωάννη, Κοντόσταυλου της Πορτογαλίας, στις 22 Απριλίου 1451. Ήταν η εγγονή του Ερρίκου Γ΄ της Καστίλης και της Αικατερίνης του Λάνκαστερ. Την εποχή της γέννησής της, ο μεγαλύτερος ετεροθαλής αδελφός της Ερρίκος ήταν στη γραμμή για τον θρόνο πριν από εκείνη. Ο Ερρίκος, ήταν 26 εκείνη την περίοδο και νυμφεύθηκε, αλλά ήταν άκληρος. Ο νεότερος αδελφός της Αλφόνσος γεννήθηκε δύο έτη μετά στις 17 Νοεμβρίου 1453 και την μετατόπισε στη γραμμή διαδοχής. Όταν ο πατέρας της πέθανε το 1454, ο Ερρίκος έγινε βασιλιάς ως Ερρίκος Δ΄. Η Ισαβέλλα και ο Αλφόνσος αφέθηκαν στην αιγίδα του Ερρίκου. Ο αδελφός της Αλφόνσος, η μητέρα της, και εκείνη μεταφέρθηκαν στο Αρέβαλο.
Εκείνες ήταν εποχές αναταραχής για την Ισαβέλλα. Η Ισαβέλλα ζούσε με τον αδελφό της και τη μητέρα της σε ένα κάστρο σε κακές συνθήκες, όπου υπέφεραν επίσης από έλλειψη χρημάτων. Αν και ο πατέρας της όριζε στην διαθήκη του τα παιδιά του να τυγχάνουν καλής οικονομικής φροντίδας, ο ετεροθαλής αδελφός της δεν συμμορφώθηκε με τη θέληση του πατέρα της, είτε από επιθυμία να κρατά τα ετεροθαλή αδέλφια του περιορισμένα είτε από αδιαφορία και κακό χαρακτήρα. Αν και οι συνθήκες ζωής ήταν πενιχρές, υπό το άγρυπνο βλέμμα της μητέρας της, η Ισαβέλλα διδάχτηκε πρακτικά την ευσέβεια και τον βαθύ σεβασμό προς τη θρησκεία.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1469 τον 2ο εξάδελφό της Φερδινάνδο Β΄ της Αραγωνίας και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Τρασταμάρα Κατηγορία:Βασίλισσες της Ισπανίας Κατηγορία:Μονάρχες της Καστίλλης Κατηγορία:Μονάρχες του Λεόν Κατηγορία:Μονάρχες της Γαλικίας Κατηγορία:Βασίλισσες της Σικελίας Κατηγορία:Βασίλισσες της Αραγωνίας Κατηγορία:Κόμισσες της Βαρκελώνης Κατηγορία:Ινφάντας της Καστίλλης Κατηγορία:Βασίλισσες της Νάπολης Κατηγορία:Βασίλισσες της Μαγιόρκας Κατηγορία:Ισπανοί βρετανικής καταγωγής
453 Τεά
Η Τεά (Tea) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,6. Ανακαλύφθηκε το 1900 από τον Γάλλο αστρονόμο Ωγκύστ Σαρλουά, που παρατηρούσε από τη Νίκαια. Η Τεά ανήκει στην Οικογένεια αστεροειδών της Χλωρίδος.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η διάμετρος της Τεά υπολογίσθηκε σε 20,2 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 8,7 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,248 (από δεδομένα του IRAS). Η Τεά περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 6,4 ώρες. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 90 ως 95 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Κάστρο της Πολίτσας
Το Κάστρο της Πολίτσας (Poliça) αναφέρεται από το χρονικό του Μορέως κάστρο της Φραγκοκρατίας στην σημερινή Ηλεία, σήμερα η Πολίτσα πιστεύεται ότι ήταν το χωριό Παύλιτσα Ηλείας. Το κάστρο βρισκόταν στον δρόγω των Σκορτών σε άγνωστη θέση σήμερα αφού δεν διασώζονται ερείπια του.
Το κάστρο αναφέρεται ότι δόθηκε στον Οθωμανό Μελίκ για τις υπηρεσίες που πρόσφερε στο Πριγκιπάτο της Αχαΐας ως μισθοφόρος κατά τις νικηφόρες μάχες του Μακρυπλαγίου και της Μεσικλής. Αναφέρεται ότι μετά τις μάχες αυτές οι Οθωμανοί μισθοφόροι επέστρεψαν στην Ασία εκτός από μερικούς που παντρεύτηκαν και απέκτησαν φέουδα στο πριγκιπάτο αλλάζοντας και θρησκεία. Στον Μελίκ δόθηκε για γυναίκα του η χήρα Φράγκισα φεουδάρχισα του τιμαρίου Poliça - Samico που ταυτίζονται με τα σημερινά χωριά Παύλιτσα και Σαμικό.
Αναφέρεται σε κατάλογο κάστρων του 1467 αναφέρεται με το όνομα spolitza και ήδη κατεστραμμένο.
Ντράγκαν Νίκολιτς
Ο Ντράγκοσλαβ Νίκολιτς, γνωστός ως Ντράγκαν Νίκολιτς (σερβικά κυριλλικά: Драган Николић), γεννημένος στις 20 Ιουλίου 1943 στο Βελιγράδι της Γιουγκοσλαβίας και αποβιώσας στις 11 Μαρτίου 2016 στην ίδια πόλη, ήταν Σέρβος ηθοποιός.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σέρβοι ηθοποιοί
Σεβαστή Πιερίας
thumb|Μνημείο για την Εθνική Αντίσταση στη Σεβαστή
Η Σεβαστή (πληθυσμός 287 κάτοικοι, απογραφή 2021) είναι χωριό του νομού Πιερίας και αποτελεί έδρα της ομώνυμης Τοπικής Κοινότητας του Δήμου Κατερίνης. Το χωριό σύμφωνα με επίσημα στατιστικά στοιχεία όταν δημιουργήθηκε αριθμούσε 565 κατοίκους. Τα επόμενα χρόνια είχε: το 1940 956 κατοίκους, το 1951 984 κατοίκους, το 1961 820 κατοίκους, το 1971 427 κατοίκους, το 1981 484 κατοίκους, το 1991 513 κατοίκους. Βρίσκεται Βόρεια της Κατερίνης και μέχρι το 1997 αποτελούσε την ομώνυμη κοινότητα. Είναι κτισμένη σε υψόμετρο 140 μ. και οι κάτοικοί της ασχολούνται με τη γεωργία (καπνά, αμπέλια). Έχει μονοθέσιο Νηπιαγωγείο και διθέσιο Δημοτικό Σχολείο, το οποίο εξυπηρετεί και τα παιδιά του γειτονικού Κούκου, αγροτικό ιατρείο, αθλητικό (Διαγόρας) και Πολιτιστικό Σύλλογο. Στο ποδόσφαιρο, ο Διαγόρας Σεβαστής αγωνίζεται στην Γ΄ Εθνική κατηγορία και συγκεκριμένα στον δεύτερο όμιλο (2016). Η απόσταση της Σεβαστής από την Κατερίνη είναι 14 χιλιόμετρα.
Θρησκευτικές κοινότητες
Ο κεντρικός Ορθόδοξος ναός είναι ο Άγιος Νικόλαος. Υπάρχουν και δύο εξωκκλήσια. Του Αγίου Γεωργίου που βρίσκεται μέσα στο πράσινο και τελευταία αξιοποιήθηκε και άρχισαν να γίνονται γάμοι και βαπτίσεις και της Αγίας Τριάδος,ενώ υπάρχει και μια Ελληνική Ευαγγελική Εκκλησία που ιδρύθηκε το 1924, κυρίως από πρόσφυγες που προήλθαν από την Μικρά Ασία.
Ακόμα υπάρχει κοινότητα της Αποστολικής Εκκλησίας Πεντηκοστής. Η Εκκλησία αυτή ιδρύθηκε το 1939 υπό τον Π. Δημητριάδη, έναν Ευαγγελικό πρόσφυγα από τη Μικρά Ασία που δέχτηκε την "Πεντηκοστή" από τη μαρτυρία του Αριστοτέλη Δικτυόπουλου. Η Αποστολική Εκκλησία Πεντηκοστής της Σεβαστής διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στη δημιουργία των Εκκλησιών του Κορινού, της Θεσσαλονίκης και αργότερα της Καβάλας. Η Σεβαστή χαρακτηρίστηκε από τους Πεντηκοστιανούς, και είναι γνωστή μέχρι σήμερα, ως η κολυμβήθρα του Αγίου Πνεύματος. Αυτό οφείλεται στην αναζωπύρωση που έγινε προπολεμικά, όταν περίπου 40 άτομα έλαβαν Άγιο Πνεύμα και μίλησαν σε ξένες γλώσσες. Ανέκαθεν οι σχέσεις μεταξύ των τριών αυτών θρησκευτικών κοινοτήτων μέχρι και σήμερα είναι φιλικές, ειρηνικές και αρμονικές.
Ιστορικά στοιχεία
Η Σεβαστή αποτελείται σχεδόν αποκλειστικά από πρόσφυγες του Πόντου, οι οποίοι ήρθαν στην περιοχή και ίδρυσαν τον οικισμό το 1928 σε μια δασώδη περιοχή μεταβάλλοντάς την σε καλλιεργήσιμη. Η πλειονότητα των κατοίκων ήρθε από το χωριό Αργοσλού που βρίσκεται σε απόσταση 14 χιλιομέτρων από την πόλη του Νιξάρ (Νεοκαισάρεια).Στον Πόντο το χωριό αριθμούσε 700 οικογένειες και είχε δύο εκκλησίες. Τον Άγιο Νικόλαο του οποίου σώζετε μόνο ένα μικρό τμήμα από το Άγιο Βήμα(κατεδαφίστηκε το καλοκαίρι του 2009) και στη θέση του οικοδομήθηκε τζαμί και ο ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου ο οποίος είναι κτισμένος από ξύλο και έχει μετατραπεί σε σπίτι. Όταν ήρθαν στη Ελλάδα δημιουργήθηκαν 3 χωριά. Τα χωρία Σεβαστή και Άνω Άγιος Ιωάννης ( Τούμπα ) στο νομό Πιερίας καθώς και το χωριό Μάνδαλο στο νομό Πέλλας. Όλοι οι κάτοικοι όταν ήρθαν στη Ελλάδα μιλούσαν μόνο Τουρκικά γιατί στην ενδοχώρα του Πόντου και στα πλαίσια εκτουρκισμού που είχε ξεκινήσει το κράτος των Νεοτούρκων χρόνια πριν το διωγμό των Ελλήνων είχε υποχρεώσει τους κατοίκους να επιλέξουν ανάμεσα στη γλώσσα και την θρησκεία τους, ποια θα εγκαταλείψουν. Έτσι κατόρθωσαν να διατηρήσουν την Ελληνική συνείδησή τους μέσα από τη θρησκεία κάτι που δε θα συνέβαινε σε αντίθετη περίπτωση όπως απέδειξε η Ιστορία. Στην περιοχή δεν υπήρχε χωριό και το τοπωνύμιο Αρμπαούτι οφείλεται σε έναν Αρβανίτη Τσιφλικά με αυτό το όνομα, που κατείχε την περιοχή όπου αργότερα χτίστηκε το χωριό ή σύμφωνα με μία άλλη εκδοχή στη θέση που βρίσκεται ο ναός του Αγίου Νικολάου υπήρχε ένα ξέφωτο όπου οι βοσκοί ξεκουράζονταν και ο ένας έπαιζε άρπα και ο άλλος ούτι εξ ου και το Αρμπαούτι. Στο χωριό εγκαταστάθηκαν και άλλοι πρόσφυγες από την ίδια περιοχή του Πόντου (από την περιοχή της Νεοκαισάρειας), σύμφωνα με την πολιτική που ακολουθούσε η Ε.Α.Π.( Επιτροπή Αποκατάστασης Προσφύγων).
Στα όρια Σεβαστής και Κορινού, στη θέση "Τούμπα Παππά" ερευνήθηκε χαμηλός τύμβος, ο οποίος κάλυπτε τρεις πλούσια κτερισμένους τάφους του 4ου αιώνα π.Χ.. Στον ίδιο χώρο αποκαλύφθηκαν και τάφοι ρωμαϊκής εποχής. Ανάμεσα στα άλλα έχει βρεθεί και ένα στεφάνι του 4ου αιώνα π.Χ. , το οποίο σήμερα εκτίθεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Θεσσαλονίκης.
Με το Σχέδιο Καποδίστριας η Σεβαστή μαζί με τον Κούκκο, την Νέα Τραπεζούντα, τον Κάτω Άγιο Ιωάννη και τον Κορινό δημιούργησαν το Δήμο Κορινού με έδρα τον Κορινό, ενώ με το Πρόγραμμα Καλλικράτης όλος ο Δήμος Κορινού ενώθηκε με το διευρυμένο Δήμο Κατερίνης.
Τελευταίος πρόεδρος κοινότητας διετέλεσε για 8 χρόνια ο Κουμπρίδης Α. Χρυσόστομος(Χρήστος) ο οποίος πριν γίνει πρόεδρος διετέλεσε γραμματέας της κοινότητας. Από τους δασκάλους που πέρασαν από το χωριό αυτοί που άφησαν εποχή είναι ο Σαλτσίδης Γεώργιος και το όνομά του δόθηκε στην κεντρική πλατεία του χωριού, η γυναίκα του η κ. Καίτη και η κ. Μπακιρτζόγλου Ζαχαρούλα η οποία έχει στενούς δεσμούς με το χωριό μας και το επισκέπτετε τακτικά.
Υποσημειώσεις
Σεβαστη Σεβαστη
Onur Air
thumb|Onur Air Airbus A321 κατά την προσγείωση στο Αεροδρόμιο του [[Ντίσελντορφ, 26 Οκτωβρίου 2003]]
Η Onur Air (Onur Air Taşımacılık AŞ) είναι μία αεροπορική εταιρεία χαμηλού κόστους, με έδρα την Κωνσταντινούπολη, Τουρκία. Εκτός από ναυλωμένες τουριστικές πτήσεις, λειτουργεί και προγραμματίσμένες πτήσεις χαμηλού κόστους μεταξύ Τουρκίας και κράτη της Δυτικής Ευρώπης. Γενικά, οι ναύλοι της εταιρείας είναι απλοποιημένοι και ομογενοποιημένοι. Κύρια βάση της εταιρείας είναι το Αεροδρόμιο Ataturk (IATA:IST) της Κωνσταντινούπολης.
Ιστορία
Η Onur Air ιδρύθηκε το 1992 και ξεκίνησε πτήσεις τον Μάιο του ίδιου έτους, αρχικά με 2 νοικιασμένα αεροσκάφη τύπυ Airbus A320. Το 2003 τροποποίησε το σύστημα ναύλων της, ώστε να γίνει εταιρεία χαμηλού κόστους. Μεταφέρει περίπου 1,4 εκ. επιβάτες ετησίως. Ιδιοκτήτες της είναι οι Cankut Bagona (33.3%), Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος, Hayri Içli (33.3%) και Unsal Tulbentci (33.3%).
Προορισμοί
Η Onur Air εκτελεί κυρίως ναυλωμλενες πτήσεις από την Τουρκία σε προορισμούς της Αυστρίας, Βελγίου, Γαλλίας, Γερμανίας, Ελβετίας, Ηνωμένου Βασιλείου, Ιρλανδίας, Ισπανίας, Ισραήλ και Ιταλίας.
Οι εσωτερικοί προορισμοί είναι: Άδανα, Αττάλεια, Γκαζίαντεπ, Ερζερούμ, Καρς, Καϋσερί, Κωνσταντινούπολη, Μαλάτια, Μποντρούμ, Ντιγιάρμπακιρ, Σαμσούντα, Σμύρνη, και Τραπεζούντα.
Στόλος
Ο στόλος της Onur Air αποτελείται από 18 αεροσκάφη:
2005
Η Γαλλία, Γερμανία, Ελβετία και η Ολλανδία έχουν απαγορέυσει στην Onur Air να απογειώνεται ή να προσγειώνεται σε αυτές λόγω σωρείας παραβιάσεων των κανονισμών ασφαλείας και μη συμόρφωση με τις υποδείξεις σχετικά με την ασφάλεια των πτήσεων. Αν και η εταιρεία αρνείται τις κατηγορίες, 40.000 επιβάτες παρέμεναν στα αεροδρόμια. Σύμφωνα με το BBC News (16 Μαΐου 2005), συνομιλίες μεταξύ Onur Air και της Ολλανδικής Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας, οδήγησαν στην άρση της απαγόρευσης και η Onur Air μπόρεσε και πάλι να πετάξει για την Ολλανδία. Η εταιρεία απείλησε την Ολλανδική Κυβέρνηση με μήνυση, καθώς η ξαφνική απαγόρευση οδήγησε σε απώλεια €60 εκατομμυρίων από την εταιρεία, η οποία όμως μπορεί να διεκδικήσει €15 εκατομμύρια από την Ολλανδική Κυβέρνηση. Όπως ήταν αναμενόμενο, η Ολλανδική Κυβέρνηση απέρριψε τις απειλές και εξέφρασε τις ανησυχίες της για το αν ο τουρκικός αυτός αερομεταφορέας λαμβάνει σοβαρά υπόψιν τις προειδοποιήσεις της Ευρωπαϊκής Υ.Π.Α. (Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας). Παράλληλα, εκπρόσωπος της κυβέρνησης δήλωσε πως «δεν έγιναν οι απαραίτητοι έλεγχοι στα αεροσκάφη».
Τον Νοέμβριο του 2005, η εταιρεία άλλαξε το λογότυπό της και τα χρώματα των αεροσκαφών της. (Πηγή: δικτυακός τόπος )
Εξωτερικές Συνδέσεις
Κατηγορία:Τουρκικές αεροπορικές εταιρείες
Εργατικό Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο
Το Εργατικό Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (συντ.: Ε.Ε.Α.Μ.) ή Εργατικό Ε.Α.Μ. ήταν το συλλογικό κίνημα των εργαζομένων στην Ελλάδα κατά την περίοδο της κατοχής (1941-1944).
Ίδρυση του Εργατικού Ε.Α.Μ.
Το Εργατικό Ε.Α.Μ. ιδρύθηκε στην Αθήνα στις 16 Ιουλίου 1941 από τη σύμπραξη τριών συνδικαλιστικών ομάδων, δηλαδή των κομμουνιστών, των ρεφορμιστών (συντηρητικών) και των σοσιαλιστών.
Την πρωτοβουλία για την ίδρυσή του είχαν οι κομμουνιστές συνδικαλιστές ,ύστερα από τη σύγκληση και συνεδρίαση της 6ης Ολομέλειας του Κ.Κ.Ε., στις αρχές Ιουλίου 1941, που απεύθυνε έκκληση “στον ελληνικό λαό, τα κόμματα και τις οργανώσεις του σε ένα εθνικό μέτωπο απελευθέρωσης”.
Χαρακτηριστικό είναι ότι οι ιθύνοντες του Κ.Κ.Ε. και συγκεκριμένα ιδίως ο αντιπρόσωπός του εκείνη την εποχή για επαφές με τα άλλα κόμματα και οργανώσεις Λευτέρης Αποστόλου δεν δίστασαν να προσεγγίσουν για την σύμπηξη του Εργατικού Ε.Α.Μ. άτομα αντιδραστικής προέλευσης ή και συνεργάτες των κατακτητών, όπως τον Γιάννη Καλομοίρη, αρχηγό των ρεφορμιστών και χαρακτηριστικό παράδειγμα «εργατοπάτερα», και τον διορισμένο από την κατοχική κυβέρνηση πρόεδρο της Γ.Σ.Ε.Ε. Καλύβα. Ενδεχομένως λόγω αυτής της προσεγγίσεως, η συνδικαλιστική παράταξη των σοσιαλιστών αρχικώς δίστασε να συμπράξει στο εγχείρημα.
Οι βασικοί εκπρόσωποι της κομμουνιστικής συνδικαλιστικής παρατάξεως ήταν ο Κώστας Λαζαρίδης και ο Κώστας Θέος, καπνεργάτες. Ο βασικός εκπρόσωπος της σοσιαλιστικής παρατάξεως ήταν ο Δημήτρης Στρατής, σιδηροδρομικός, ενώ τη ρεφορμιστική πτέρυγα εκπροσωπούσε ο προαναφερθείς Καλομοίρης.
Στόχοι και πρόγραμμα του Εργατικού Ε.Α.Μ.
Οι βασικοί στόχοι του Εργατικού Ε.Α.Μ., σύμφωνα με τον σοσιαλιστή συνδικαλιστή Δημήτρη Στρατή, ήταν οι ακόλουθοι:
«1. Να οργανώσει την πάλη της εργατικής τάξεως για τις καθημερινές οικονομικές διεκδικήσεις.
2. Να υπερασπισθεί τα κεκτημένα συνδικαλιστικά δικαιώματα της εργατικής τάξης.
3. Να παλέψει ενάντια στη συστηματική ληστεία του τόπου μας, που γίνεται από τις δυνάμεις κατοχής.
4. Να εργασθεί για τη συνεννόηση όλων των αριστερών δυνάμεων της χώρας (κομμουνιστών, σοσιαλιστών, αριστερών δημοκρατικών) σε ένα συνασπισμό της Αριστεράς που ύστερα από το διώξιμο των κατακτητών θα διεκδικήσει την πλειοψηφία του ελληνικού λαού και τη διακυβέρνηση της χώρας με βάση ένα κοινό πρόγραμμα.
5. Να παλέψει ενάντια στην αισχροκέρδεια και τη μαύρη αγορά.
6. Να εργασθεί για τη συγκρότηση του ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ από όλα τα κόμματα και τις κάθε είδους οργανώσεις που θέλουν να παλέψουν για το διώξιμο του ξένου κατακτητού  και την απελευθέρωση της χώρας μας από τον ξένο ζυγό.
7. Να συντονίσει την απελευθερωτική πάλη της εργατικής τάξεως καθώς και την πάλη για τις καθημερινές διεκδικήσεις, με την πάλη που διεξάγουν ενάντια στις δυνάμεις του Άξονα οι εργατικές οργανώσεις της ΕΣΣΔ, της Αγγλίας, της Αμερικής και της Κίνας καθώς και οι εργατικές οργανώσεις των υποδουλωμένων στον Άξονα χωρών και ιδιαίτερα των αδελφών βαλκανικών λαών»
Το Πρόγραμμα του Εργατικού Ε.Α.Μ. συμπεριελάμβανε τρία (3) βασικά μέρη: α)το καθαρά συνδικαλιστικό μέρος ,που αφορούσε οικονομικές διεκδικήσεις και συνδικαλιστικά δικαιώματα, β)το αντιστασιακό μέρος, που αφορούσε την πάλη κατά των κατακτητών, γ)το πολιτικό μέρος που ενέκειτο στην προσπάθεια δημιουργίας ενός αριστερού κόμματος που θα κυβερνούσε μετά τον πόλεμο την Ελλάδα προς όφελος των εργαζομένων.
Η ίδρυση του Εργατικού Ε.Α.Μ. προηγήθηκε της ιδρύσεως του Ε.Α.Μ. (Σεπτέμβριος 1941), της οποίας υπήρξε προπομπός.
Δομή του Εργατικού Ε.Α.Μ.
Η δομή του του Εργατικού Ε.Α.Μ. ήταν η ακόλουθη: Στην κορυφή υπήρχε η Γραμματεία και η Κεντρική Επιτροπή. Κάτω από την Κεντρική Επιτροπή ίσταντο οι Επιτροπές Πόλεων. Οι Επιτροπές Πόλεων κατεύθυναν τη δράση των Κλαδικών Επιτροπών, των Εργοστασιακών Επιτροπών και των Επιτροπών Ανέργων, οι οποίες είχαν την εποπτεία ομάδων εργαζομένων ή ανέργων μελών του Ε.Ε.Α.Μ. .
Από απόψεως συγκροτήσεως των οργάνων του Ε.Ε.Α.Μ., στην κορυφή (Γραμματεία, Κεντρική Επιτροπή) επικρατούσε ισοτιμία μεταξύ των τριών παρατάξεων, αλλά στη βάση είχε εμφανή υπεροπλία η κομμουνιστική παράταξη. .
Η δράση του Εργατικού Ε.Α.Μ.
Κατά τη διάρκεια της κατοχής το Εργατικό Ε.Α.Μ. είχε τόσο παράνομη δράση όσο και «νομιμοφανή δράση». Αφενός οργάνωσε απεργίες, διαδηλώσεις, διένειμε παράνομο υλικό (μπροσούρες, φυλλάδια κ.λπ.) αφετέρου συμμετείχε σε φανερές εκλογές για την ανάδειξη των διοικήσεων σωματείων που λειτουργούσαν φανερά και ήταν μέλη της ελεγχόμενης από την κατοχική κυβέρνηση ΓΣΕΕ. .
Είναι αναμφίβολο ότι κατά τη διάρκεια της κατοχής ,το Εργατικό Ε.Α.Μ. ήταν το μόνο συνδικαλιστικό κίνημα που είχε πραγματική επιρροή στους εργαζομένους, ενώ η ΓΣΕΕ εξυπηρετούσε τους στόχους των δυνάμεων κατοχής : να είναι αποδοτικοί οι εργαζόμενοι, να πηγαίνουν στις δουλειές τους, να μη διαμαρτύρονται και να μην απεργούν και, αν χρειαστεί, να πάνε να δουλέψουν στη Γερμανία. Η δράση του Ε.Ε.Α.Μ. συνέβαλε στο να μη μπορέσουν οι κατοχικές δυνάμεις να πετύχουν τους παραπάνω στόχους τους. .
Μεταξύ των συνδικαλιστών του Ε.Ε.Α.Μ. και των συνδικαλιστών της ΓΣΕΕ υπήρχε καθημερινή επαφή είτε στα πλαίσια πολλαπλών διαμαρτυριών κλπ είτε στα πλαίσια της λειτουργίας των Εργατικών Κέντρων, στις διοικήσεις των οποίων υπήρχαν πολλοί εκλεγμένοι που προέρχονταν από το Εργατικό Ε.Α.Μ..
Προκαλεί εντυπώσεις πώς η δράση των μελών του Εργατικού Ε.Α.Μ. εναντίον των οργάνων του επίσημου «συνδικαλισμού», που ήταν τοποτηρητής των συμφερόντων των κατακτητών, δεν επέσυρε ευρείας κλίμακας διώξεις και συνολική πάταξη του Εργατικού  Ε.Α.Μ. από τους κατακτητές. Αυτό μπορεί να εξηγηθεί με βάση το ότι οι "συνδικαλιστές" της Γ.Σ.Ε.Ε. είχαν αφενός κάποιους ηθικούς ενδοιασμούς και αφετέρου  φοβούνταν να αναμείξουν άμεσα στηn καθημερινή  δράση τους τον κατακτητή, προκειμένου να αποφύγουν τα αντίποινα της Εθνικής Αντίστασης, που θα προκαλούνταν από τις καταγγελίες τους προς τις κατοχικές αρχές. . Βεβαίως, υπήρξαν πολλά κορυφαία, μεσαία, και χαμηλόβαθμα στελέχη του Ε.Ε.Α.Μ. που βρήκαν τον θάνατο, όπως λ.χ. ο Κώστας Λαζαρίδης, ή υπέστησαν βασανιστήρια και διώξεις από τους κατακτητές.
Ιδιαίτερα σημαντική ήταν η συμβολή του Ε.Ε.Α.Μ. στη ματαίωση της επιστρατεύσεως των εργαζομένων, που επεχείρησε η κατοχική κυβέρνηση τους πρώτους μήνες του 1943. Συγκεκριμένα, επειδή η εμφάνιση μεγάλων δυσχερειών για τη ναζιστική Γερμανία στο σοβιετικό μέτωπο καθιστούσε  αναγκαία τη χρησιμοποίηση εφεδρικών στρατευμάτων από τις κατεχόμενες χώρες, αλλά και εργατικών χεριών στο έδαφος της Γερμανίας, η κατοχική κυβέρνηση της Ελλάδας εξέδωσε στις 30-1-1943 το διάταγμα "περί υποχρεωτικής εργασίας του αστικού πληθυσμού της Ελλάδος". Το Εργατικό Ε.Α.Μ. , αξιοποιώντας την εύλογη και έκδηλη αντίθεση του υπόδουλου ελληνικού λαού να πολεμήσει κατά των φυσικών και πραγματικών συμμάχων του,αλλά και να εργασθεί στη Γερμανία, διοργάνωσε δύο μεγάλες απεργίες στις 24 Φεβρουαρίου 1943 και στις 5 Μαρτίου 1943 που ακολουθήθηκαν από διαδηλώσεις πολλών χιλιάδων λαού και κατέληξαν σε συγκρούσεις με την αστυνομία και τα κατοχικά στρατεύματα. Οι διαδηλωτές κατέλαβαν δύο φορές το Υπουργείο Εργασίας και έκαψαν τους καταλόγους των επιστρατευσίμων. Τα θύματα ήταν πολλά (18 νεκροί και 135 τραυματίες στη διαδήλωση της 5ης Μαρτίου 1943), αλλά το αποτέλεσμα δικαίωσε τους απεργούς-διαδηλωτές : Το βράδυ της 5ης Μαρτίου 1943, οι Γερμανοί ανακοίνωσαν μέσω του Αρχιεπισκόπου Αθηνών ότι ματαιώνεται η πολιτική επιστράτευση.
Στις 25 Ιουνίου 1943 υπό την καθοδήγηση του Ε.Ε.Α.Μ. διοργανώνεται 24ωρη απεργία, με αφορμή την εκτέλεση 128 κρατουμένων, την οποία ακολουθεί μαζική διαδήλωση. Με βάση τη μαζικότητα της απεργίας και τη μαχητικότητα της διαδήλωσης ο Γερμανός στρατιωτικός διοικητής συμπέρανε ότι το 90% των Ελλήνων αντετίθετο στον Άξονα και ότι ήταν πολύ πιθανή γενική εξέγερση του πληθυσμού.
Στις 22 Ιουλίου 1943, με την οργανωτική συμμετοχή του Ε.Ε.Α.Μ., διοργανώνεται πανελλήνια διαμαρτυρία, με επιμέρους εκδηλώσεις ανά περιοχές, κατά του ενδεχομένου επεκτάσεως της βουλγαρικής κατοχής σε ολόκληρη τη Μακεδονία. Οι νεκροί ήταν πολλές δεκάδες και οι τραυματίες εκατοντάδες, αλλά η επιβληθείσα στην Ανατολική Μακεδονία και Θράκη κατοχή δεν επεκτάθηκε στην υπόλοιπη Μακεδονία. Μετά τη ματαίωση της πολιτικής επιστρατεύσεως, αυτή ήταν η δεύτερη μεγάλη νίκη του ελληνικού αντιστασιακού κινήματος στις πόλεις.
Πάντως, η δράση του Ε.Ε.Α.Μ. στην υπό βουλγαρική κατοχή Ανατολική Μακεδονία και Θράκη ήταν αμελητέα. Αυτό οφειλόταν στην σκληρή καταπίεση του ελληνικού πληθυσμού των περιοχών αυτών από τα κατοχικά στρατεύματα της Βουλγαρίας, η οποία, επιδιώκοντας να προσαρτήσει τις περιοχές αυτές, εφάρμοζε μέτρα καθημερινής τρομοκρατίας, που περιλάμβαναν μαζικές εκτελέσεις, δολοφονίες, μεταφορές σε στρατόπεδα εργασίας στη Βουλγαρία, εγκατάσταση Βουλγάρων εποίκων κλπ. .
Τον Μάρτιο 1944, αμέσως μετά την ίδρυση της Π.Ε.Ε.Α., το Ε.Ε.Α.Μ. μετέφερε την έδρα του από την Αθήνα στην ελεγχόμενη από το Ε.Α.Μ. ορεινή Ελλάδα.
Λίγο πριν από την απελευθέρωση, το Εργατικό  Ε.Α.Μ. αυτοονομάστηκε "Γενική Συνομοσπονδία Εργατών Ελλάδος" (Γ.Σ.Ε.Ε.). Με την αλλαγή της επωνυμίας του επεδίωκε την καθιέρωσή του ως του μοναδικού και νόμιμου συνδικαλιστικού κινήματος της χώρας. Παράλληλα, απεύθυνε αίτημα προς τη Διεθνή Συνδικαλιστική Ομοσπονδία (International Federation of Trade Unions) ώστε να γίνει μέλος της, υπό τη νέα του επωνυμία (δηλαδή ως Γενική Συνομοσπονδία Εργατών Ελλάδος).
Παραπομπές
Κατηγορία:Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο Κατηγορία:Έλληνες συνδικαλιστές
Πίεση (αποσαφήνιση)
Η λέξη πίεση μπορεί να αναφέρεται:
Άιζενστατ
Το Άιζενστατ (γερμανικά: Eisenstadt, ουγγρικά: Kismarton) είναι πόλη στη ανατολική Αυστρία και πρωτεύουσα του ομοσπονδιακού κρατιδίου του Μπούργκενλαντ. Έχει έναν πληθυσμό περίπου 13.165 (2012). Υπό την κυριαρχία των Αψβούργων το Άιζενστατ ήταν η έδρα της ουγγρικής ευγενούς οικογένειας Εστερχάζι. Ο συνθέτης Φραντς Γιόζεφ Χάυντν έζησε εκεί ως Χοφκαπελμάιστερ (Hofkapellmeister) κάτω από την προστασία των Εστερχάζι.
Αντώνης Σταμάτης
Ο Αντώνης Σταμάτης (γεννήθηκε 5 Ιανουαρίου του 1965) είναι Έλληνας πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής.
Καριέρα
Ο Αντώνης Σταμάτης έχει αγωνιστεί στα ελληνικά πρωταθλήματα καλαθοσφαίρισης με τον Αθλητικό Σύλλογο Τυφώνα, τον Πανελλήνιο Γυμναστικό Σύλλογο, τον Ολυμπιακό Πειραιώς και τον Αθλητικό Όμιλο Αμπελοκήπων.
Με τον Ολυμπιακό αγωνίστηκε από το 1991 μέχρι και το 1995. Με την ομάδα του Πειραιά κατάφερε να κατακτήσει τρία Πρωταθλήματα Ελλάδας (1993, 1994, 1995) και ένα Κύπελλο Ελλάδας (1994).
Ο Αντώνης Σταμάτης έχει φτάσει με τον Ολυμπιακό Πειραιώς δύο συνεχόμενες φορές μέχρι τον τελικό της Ευρωλίγκας (1994, 1995), χωρίς ωστόσο να καταφέρει να κατακτήσει το βαρύτιμο τρόπαιο.
Κατά τη διάρκεια της περιόδου 1998-99, ο Αντώνης Σταμάτης αποφάσισε να αποσυρθεί από την ενεργό δράση και να βάλει τέλος στην καριέρα του.
Διεθνείς συμμετοχές
Ο Αντώνης Σταμάτης έχει πραγματοποιήσει αρκετές συμμετοχές με την ελληνική εθνική ομάδα μπάσκετ.
Συγκεκριμένα, έχει πραγματοποιήσει 10 συμμετοχές με την εθνική ομάδα μπάσκετ των παίδων, 28 με την εθνική εφήβων και 5 με την εθνική ανδρών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πανελληνίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Αμπελοκήπων
Χάρλεμ
Το Χάρλεμ είναι μια γειτονιά στο βόρειο τμήμα του δημοτικού διαμερίσματος Μανχάταν της Νέας Υόρκης. Οριοθετείται κατά προσέγγιση από τη λεωφόρο Φρέντερικ Ντάγκλας, τη Λεωφόρο Αγίου Νικολάου και το πάρκο Μόρνινγκσάιντ στα δυτικά. τον ποταμό Xάρλεμ και την 155η οδό στα βόρεια, την Πέμπτη Λεωφόρο στα ανατολικά και την 110η οδό στα νότια. Είναι μέρος του μεγαλύτερου Χάρλεμ, μιας περιοχής που περιλαμβάνει αρκετές άλλες γειτονιές και εκτείνεται δυτικά στον ποταμό Χάντσον, βόρεια στην 155η οδό, ανατολικά μέχρι τον Ανατολικό ποταμό και νότια στην 96η οδό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωγραφία της Νέας Υόρκης
Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 1994
thumb|270px|Η 67η Απονομή των Βραβείων της Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου.
Η 67η Απονομή των Βραβείων της Ακαδημίας Κινηματογράφου, που τίμησε τις καλύτερες κινηματογραφικές ταινίες που προβλήθηκαν το έτος 1994, έλαβε χώρα στις 27 Μαρτίου 1995. Η τελετή πραγματοποιήθηκε στο Θέατρο Κόντακ στο Χόλιγουντ της Καλιφόρνιας και την παρουσίαση ανέλαβε για πρώτη φορά ο Ντεΐβιντ Λέτερμαν. Στην αμερικανική τηλεόραση μεταδόθηκαν από το δίκτυο ABC.
Υποψηφιότητες & Νικητές
Οι νικητές κάθε κατηγορίες εμφανίζονται με έντονους χαρακτήρες στην κορυφή της κατηγορίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τελετές απονομής βραβείων Όσκαρ Κατηγορία:Κινηματογραφικά γεγονότα του 1994
Μοσεσόε Β΄ του Λεσότο
Ο Μοσεσόε Β΄  (Moshoeshoe II, πρώην όνομα: Constantine Bereng Seeiso, 1938-1996) ήταν ανώτατος αρχηγός στο Λεσότο και στη συνέχεια βασιλιάς του κρατιδίου, από το 1966 έως τον τραγικό θάνατό του, το 1996.
Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στις 2 Μαΐου του 1938 και μορφώθηκε στο Κολέγιο της πόλης Ρόμα, στο Λεσότο. Στη συνέχεια στάλθηκε στην Αγγλία, εν μέσω φημών ότι ο θετός πατέρας του σκόπευε να τον δηλητηριάσει. Αρχικά πήγε στο Κολέγιο Έπλφορθ και στη συνέχεια στο Κόρπους Κρίστι της Οξφόρδης. Ενώ βρισκόταν εκεί η ζωή του δε διέφερε καθόλου από εκείνη ενός Άγγλου ευγενή και συμπεριελάμβανε κυνήγι, σκοποβολή και ψάρεμα. Το 1962 παντρεύτηκε την Ταμπίτα Μασέντλ Λεροτόλι Μοτζελάιν (Tabitha Masentle Lerotholi Mojelain ), η οποία έγινε γνωστή αργότερα με την ονομασία Μαμοάτο ('Mamohato), με την οποία απέκτησαν 2 γιους και 1 κόρη.
Βασιλεία
Πολλές φορές η πολιτική εξουσία του περιορίστηκε και η βασιλεία του διεκόπη δύο φορές. Στα πρώτα χρόνια της Βασιλείας του (1970), ο Λεαμπούα Τζόναθαν, τότε πρωθυπουργός, κατέλαβε την εξουσία και ανέλαβε τον έλεγχο της κυβέρνησης, στέλνοντας στην εξορία (Ολλανδία) τον Βασιλιά. Ο Μοσεσόε ανέκτησε κάποια εξουσία το 1986, όταν ανατράπηκε ο Τζόναθαν σε πραξικόπημα. Τον Φεβρουάριο του 1990 του αφαιρέθηκαν οι εξουσίες που του έδινε το Σύνταγμα. Τον Νοέμβριο της ίδιας χρονιάς ο γιος του, Λετσίε, πραγματοποίησε πραξικόπημα και ανέτρεψε τον πατέρα του, καταλαμβάνοντας ο ίδιος τον θρόνο. Για τα επόμενα χρόνια, ως το 1992, ο βασιλιάς έζησε εξόριστος στο Ηνωμένο Βασίλειο. Αποκαταστάθηκε στον θρόνο τον Ιανουάριο του 1995. Κυβέρνησε για βραχύβια θητεία, έως τον θάνατό του, τον Ιανουάριο της επόμενης χρονιάς. Στη διάρκεια της πολιτικής αναταραχής το 1970 και το 1990, και για έναν μήνα μετά τον θάνατο του βασιλιά το 1996, η χήρα του και μητέρα του Λετσίε, Μαμοάτο, ήταν αντιβασίλισσα.
Περιφερειακός Κατερίνης
Ο Περιφερειακός Κατερίνης είναι οδός ταχείας κυκλοφορίας στην Κατερίνη, που αποτελείται από δυο λωρίδες κυκλοφορίας και μια ΛΕΑ ανά κατεύθυνση με διαχωριστική νησίδα και εντάσσεται στα μεγαλύτερα αστικά οδικά έργα στην Ελλάδα. Ξεκίνησε να κατασκευάζεται το 2013, το πλάτος της είναι 29μ, εντάσσεται στο εθνικό οδικό δίκτυο και έχει χαρακτηρισθεί ως δευτερεύουσα εθνική οδός. Όταν ολοκληρωθεί θα περιβάλει την πόλη της Κατερίνης από όλες της τις πλευρές, διαμορφώνοντας το μοντέλο της "κλειστής" πόλης (compact city) και θα συμβάλλει στην μείωση του κυκλοφοριακού φόρτου που δημιουργείται στον αστικό ιστό της. Αυτήν την στιγμή έχει δοθεί στην κυκλοφορία το βορειοανατολικό τμήμα της το οποίο ξεκινάει σε διασταύρωση με την Εθνική Οδό 1 και τελειώνει σε διασταύρωση με την Επαρχιακή Οδό Κατερίνης-Παραλίας, όπως και το νοτιοδυτικό τμήμα που ξεκινά από τον Αυτοκινητόδρομο 1 και καταλήγει στην Εθνική Οδό 13 (ΕΟ13).
Σε δεύτερη φάση προγραμματίζεται πολλοί από τους ισόπεδους κόμβους της να μετατραπούν σε κόμβους κυκλικής κυκλοφορίας για την αποφυγή φωτεινών σηματοδοτών, με εξαίρεση των κόμβο προς Νέα Έφεσο / Δίον που κατασκευάστηκε εξ' αρχής κυκλικός.
Βορειοανατολικό τμήμα
Το τμήμα αυτό έχει μήκος 3,3 χλμ. Παραδόθηκε στην κυκλοφορία στις 26 Νοεμβρίου 2016 και συνδέεται με την Εθνική Οδό 1, με τον αυτοκινητόδρομο Α.Θ.Ε. και με την επαρχιακή οδό Κατερίνης-Παραλίας
=== Βορειοδυτικό και Νοτιοδυτικό τμήμα === Το νοτιοδυτικό τμήμα παραδόθηκε στις 24 Οκτωβρίου 2019 και έχει συνδέσεις με την Εθνική Οδό 13 και τον αυτοκινητόδρομο Α.Θ.Ε., ενώ το βορειοδυτικό τμήμα είναι υπό κατασκευή. Να σημειωθεί ότι ο νότιος κόμβος σύνδεσης με τον αυτοκινητόδρομο 1 είχε ήδη κατασκευαστεί από το 2006 και είχε σχεδιαστεί ώστε να έχει όλα τα χαρακτηριστικά της περιφερειακής οδού.
Νοτιοανατολικό τμήμα
Το τμήμα αυτό είναι υπό σχεδιασμό.
Παραπομπές
Κατερίνη Κατηγορία:Κατερίνη
Άλμοεζ Άλι
Ο Άλμοεζ Άλι Ζαϊναλαμπιντίν Αμπντουλάχ (المعز علي زين العابدين عبد الله, γενν. στις 19 Αυγούστου 1996) είναι Καταριανός, γεννημένος στο Σουδάν, επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός για την Αλ Ντουχαΐλ.
Ήταν μέλος της Εθνικής Κατάρ που κέρδισε το Ασιατικό Κύπελλο Εθνών του 2019. Κατέχει το ρεκόρ των περισσότερων γκολ που σημειώθηκαν σε ένα Ασιατικό Κύπελλο Εθνών, σημειώνοντας εννέα στη διοργάνωση του 2019.
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Η Άλι γεννήθηκε στο Σουδάν και μετακόμισε στο Κατάρ σε παιδική ηλικία. Ξεκίνησε να παίζει για την Αλ Μισαϊμίρ ΣΚ όταν ήταν 7 ετών, στη συνέχεια μετακόμισε στην Ακαδημία Ασπάιρ και ακολούθως έπαιξε στην ακαδημία νέων της Λεκβίγια. Ήταν επίσης μέλος της ακαδημίας νέων της βελγικής Όιπεν το 2015.
Τον Ιούλιο του 2015, ο Άλι εντάχθηκε στην αυστριακή ΛΑΣΚ. Το πρώτο και μοναδικό του γκολ στο πρωτάθλημα για την πρώτη ομάδα σημειώθηκε στις 27 Νοεμβρίου 2015 εναντίον της Φλόριντσντορφερ ΑΚ. Τον Ιανουάριο του 2016, αποχώρησε από το σύλλογο και εντάχθηκε στην Κουλτουράλ Λεονέσα της Σεγούντα Ντιβισιόν Β. Στις 3 Απριλίου 2016 σκόραρε το πρώτο του γκολ για τη Λεονέσα, σε μια νίκη με 1-0 επί της Αραντίνα ΚΦ και έγινε ο πρώτος Καταριανός ποδοσφαιριστής που σκόραρε σε ένα ισπανικό πρωτάθλημα.
Ο Άλι επανεντάχθηκε στον πρώην σύλλογο του, τη Λεκβίγια, για τη σεζόν 2016-17. Σημείωσε το πρώτο του γκολ για τον σύλλογο στις 27 Σεπτεμβρίου 2016, στη νίκη με 5-4 εναντίον της Μουαϊθέρ ΣΚ. Στη συνέχεια, έκανε 25 εμφανίσεις και σκόραρε 8 γκολ, καθώς είχε και 8 ασίστ και βραβεύτηκε ως ο καλύτερος παίκτης U23 της σεζόν, καθώς η ομάδα του κέρδισε το Πρωτάθλημα Κατάρ.
Την επόμενη σεζόν, ο Άλι ήταν μέλος της πρόσφατα μετονομασμένης Αλ Ντουχαϊλ, καθώς ο πρώην σύλλογός του συγχωνεύτηκε με την Ελ Ζαΐς ΣΚ και ήταν μέρος της αήττητης εκστρατείας κατάκτησης του τίτλου πρωταθλήματος Κατάρ.
Εθνική ομάδα
Ο Άλι έκανε ανεπίσημα την πρώτη του συμμετοχή για την Εθνική Κατάρ σε φιλικό εναντίον του Μπαχρέιν τον Δεκέμβριο του 2013. Ο αγώνας δεν αναγνωρίστηκε από τη FIFA.
Το 2014, ο Άλι ήταν μέλος της Εθνική Κατάρ U19 που κέρδισε το Ασιατικό Πρωτάθλημα U19 του 2014. Το 2015, ήταν μέλος της Εθνικής Κατάρ U20 στο Παγκόσμιο Κύπελλο U20 του 2015. Αγωνίστηκε στους τρεις αγώνες του ομίλου, αλλά το Κατάρ δεν προχώρησε στη νοκ-άουτ φάση.
Στις 8 Αυγούστου 2016, ο Άλι έκανε το επίσημο ντεμπούτο του για την Εθνική ομάδα, ως αλλαγή, στη νίκη με 2-1 εναντίον του Ιράκ. Επιπλέον, ήταν ο κορυφαίος σκόρερ στο Ασιατικό Πρωτάθλημα U23 του 2018 με έξι γκολ και έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην κατάκτηση της τρίτης θέσης από το Κατάρ.
Ασιατικό Κύπελλο 2019
εναλλ.=|αριστερά|μικρογραφία| Ο Άλι πανηγυρίζει ύστερα από γκολ που σημείωσε εναντίον των [[Εθνική Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων (ποδόσφαιρο ανδρών)|ΗΑΕ στον ημιτελικό του Ασιατικού Κυπέλλου 2019. ]] Ο Άλι επιλέχθηκε στην Εθνική Κατάρ για το Ασιατικό Κύπελλο Εθνών του 2019. Σκόραρε στον πρώτο αγώνα του ομίλου εναντίον του Λιβάνου. Στον επόμενο αγώνα εναντίον της Βόρειας Κορέας, σημείωσε τέσσερα γκολ σε διάστημα 51 λεπτών, τη δεύτερη καλύτερη ταχύτερη απόδοση επίτευξης τεσσάρων γκολ μετά τον Ιρανό Αλί Νταεΐ, ο οποίος σημείωσε τέσσερα γκολ σε 23 λεπτά εναντίον της Νότιας Κορέας στο Ασιατικό Κύπελλο Εθνών του 1996.
Διένεξη επιλεξιμότητας
Στις 30 Ιανουαρίου 2019, αμέσως μετά την ήττα με 4-0 στον ημιτελικό του Ασιατικού Κυπέλλου 2019, η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων υπέβαλε επίσημη ένσταση στην Ασιατική Συνομοσπονδία Ποδοσφαίρου για την επιλεξιμότητα του γεννημένου στο Σουδάν Άλμοεζ Άλι και του γεννημένου στο Ιράκ Μπάσαμ Αλ Ράουι, ισχυριζόμενη ότι δεν πληρούν τις προϋποθέσεις για να παίξουν για το Κατάρ για λόγους διαμονής βάσει του άρθρου 7 του καταστατικού της FIFA, που ορίζει την επιλεξιμότητα ενός παίκτη να παίξει για μια εθνική ομάδα ως «να έχει ζήσει συνεχώς για τουλάχιστον πέντε χρόνια μετά την ηλικία των 18 ετών στο έδαφος της σχετικής ομοσπονδίας». Υποστηρίχθηκε ότι ο Άλι δε ζούσε συνεχώς στο Κατάρ για τουλάχιστον πέντε χρόνια ύστερα από την ηλικία των 18 ετών, αν και ο παίκτης ισχυρίστηκε ότι η μητέρα του γεννήθηκε στο Κατάρ. Την 1η Φεβρουαρίου 2019, η Επιτροπή Πειθαρχίας και Δεοντολογίας της Ασιατικής Συνομοσπονδίας Ποδοσφαίρου απέρριψε τη διαμαρτυρία που υπέβαλε η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, χωρίς περαιτέρω σχόλια ή εξηγήσεις.
Κόπα Αμέρικα 2019
Στις 16 Ιουνίου, ο Άλι σκόραρε στην ισοπαλία του Κατάρ με 2-2 εναντίον της Παραγουάης στο Κόπα Αμέρικα 2019, όπου το Κατάρ συμμετείχε ως φιλοξενούμενη ομάδα.