cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τζιν Σίμονς
Χάουαρντ Χιουζ και Βίκτωρ Ματσούρ
Για να τιμωρήσει περαιτέρω τους Σίμονς και Γκρέιντζερ, ο Χιουζ αρνήθηκε να τη δανείσει στον σκηνοθέτη Γουίλιαμ Γουάιλερ, ο οποίος την ήθελε για την ταινία του Διακοπές στη Ρώμη (Roman Holiday). Τελικά ο ρόλος δόθηκε στην Όντρεϊ Χέπμπορν και την έκανε διάσημη. Την ανάγκασε επίσης να παίξει στο She Could't Say No (1954), μια κωμωδία με τον Μίτσαμ.
Μια δικαστική υπόθεση απελευθέρωσε τη Σίμονς από το συμβόλαιο με τον Χιουζ το 1952. Συμβιβάστηκαν εκτός δικαστηρίου και μέρος του συμβιβασμού ήταν ότι η Σίμονς θα έκανε μια ακόμη ταινία χωρίς επιπλέον χρήματα. Η Σίμονς επίσης συμφώνησε να κάνει τρεις ακόμη ταινίες υπό την αιγίδα του RKO, αλλά όχι στην πραγματικότητα σε αυτό το στούντιο, θα την δανείζονταν.
Η MGM την επέλεξε για την ταινία Young Bess (1953) παίζοντας τη νεαρή βασίλισσα Ελισάβετ Α΄ με τον Γκρέιντζερ. Επέστρεψε στη RKO για να κάνει την επιπλέον ταινία σύμφωνα με τον διακανονισμό με τον Χιουζ, με τίτλο Affair with a Stranger (1953) με τον Ματσούρ.
20th Century Fox
Η Σίμονς πήγε στην 20th Century Fox για να πρωταγωνιστήσει στο The Robe (1953), την πρώτη ταινία CinemaScope και τεράστια οικονομική επιτυχία. Λιγότερο δημοφιλής ήταν η ταινία The Actress (1953) της MGM μαζί με τον Σπένσερ Τρέισι, παρά τις υπέροχες κριτικές. Ήταν μία από τις αγαπημένες της ταινίες.
Η Fox ζήτησε από τη Σίμονς να επιστρέψει για το The Egyptian (1954), μία άλλη επική ταινία, αλλά δεν ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής. Πρωταγωνίστησε στο A Bullet Is Waiting (1954) της Columbia Pictures. Πιο δημοφιλής ήταν η Ντεζιρέ (Désirée, 1954), όπου η Σίμονς έπαιξε την Ντεζιρέ Κλαρί με Ναπολέων Βοναπάρτη τον Μάρλον Μπράντο.
Η Σίμονς και ο Γκρέιντζερ επέστρεψαν στην Αγγλία για να παίξουν στο θρίλερ Footsteps in the Fog (1955). Στη συνέχεια, ο Τζόζεφ Λ. Μάνκιεβιτς την επέλεξε παρά τις αντιρρήσεις του Μπράντο στην προσαρμογή του Guys and Dolls (1955), παίζοντας έναν ρόλο που απέρριψε η Γκρέις Κέλι. Ήταν μεγάλη επιτυχία.
Η Σίμονς έπαιξε τον πρωταγωνιστικό ρόλο στη Hilda Crane (1956) της Fox, μια απογοήτευση στο ταμείο κινηματογράφου. Το ίδιο ήταν και τα This Could Be the Night (1957) και Until They Sail (1957), και οι δύο της MGM.
Η Σίμονς είχε μεγάλη επιτυχία, ωστόσο, στο Ματωμένοι Ορίζοντες (The Big Country, 1958), σε σκηνοθεσία Γουίλιαμ Γουάιλερ. Πρωταγωνίστησε στο Home Before Dark (1958) της Warner Bros. και στο This Earth Is Mine (1959) με τον Ροκ Χάτσον της Universal. Κατά τη γνώμη του κριτικού κινηματογράφου Φίλιπ Φρεντς, το Home Before Dark ήταν «ήταν ίσως η καλύτερη ερμηνεία της ως νοικοκυρά η οποία οδηγείται σε κατάρρευση στο ψυχόδραμα του Μέρβιν Λιρόι».
Είμαστε Διεφθαρμένοι; και Ρίτσαρντ Μπρουκς
Η Σίμονς έπαιξε στο «Είμαστε Διεφθαρμένοι;» (Elmer Gantry, 1960), σε σκηνοθεσία Ρίτσαρντ Μπρουκς, ο οποίος έγινε ο δεύτερος σύζυγός της. Ήταν επιτυχημένη, όπως και ο Σπάρτακος (1960), όπου έπαιξε την αγαπημένη του Κερκ Ντάγκλας. Στη συνέχεια, η Σίμονς έκανε το The Grass Is Greener (1960) με τους Μίτσαμ, Κάρι Γκραντ και Ντέμπορα Κερ.
Αφού έμεινε μερικά χρόνια μακριά από τον κινηματογράφο, επέστρεψε στο All the Way Home (1963) με τον Ρόμπερτ Πρέστον. Έπαιξε στο Life at the Top (1965) με τον Λώρενς Χάρβεϊ, στο Mister Buddwing (1966) με τον Τζέιμς Γκάρνερ, στο Divorce American Style (1967) με τον Ντικ Βαν Ντάικ και στο Rough Night in Jericho (1967) με τον Τζόρτζ Πέπαρντ και τον Ντιν Μάρτιν.
Η Σίμονς έπαιξε στη Χάιντι (Heidi, 1968) στην τηλεόραση, στη συνέχεια ο Μπρουκς έγραψε και σκηνοθέτησε το The Happy Ending (1969) γι 'αυτήν και έλαβε τη δεύτερη υποψηφιότητά της για Όσκαρ.
1970 και 1980
Τη δεκαετία του 1970, η Σίμονς έστρεψε την προσοχή της στη σκηνή και την τηλεόραση. Περιόδευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες με το A Little Night Music του Στίβεν Σόντχαϊμ και μετά το μετέφερε στο Λονδίνο. Παρότι έπαιζε στην παράσταση για τρία χρόνια, είπε ότι δεν κουράστηκε ποτέ από τη μουσική του Σόντχαϊμ. «Ανεξάρτητα από το πόσο κουρασμένη ή χαμένη είσαι, η μουσική σε ανεβάζει.»
Έπαιξε τη Φιόνα «Φι» Κλίρι, την μητριάρχισσα της οικογένειας Κλίρι, στη μίνι σειρά Τα πουλιά πεθαίνουν τραγουδώντας (The Thorn Birds, 1983) και κέρδισε ένα βραβείο Έμμυ για τον ρόλο της. Εμφανίστηκε στο Βόρειοι και Νότιοι (North and South, 1985–86), και πάλι έπαιξε το ρόλο της μητριάρχισσας της οικογένειας ως Κλαρίσα Μέιν, και πρωταγωνίστησε στο The Dawning (1988) με τους Άντονι Χόπκινς και τον Χιου Γκραντ. Η Σίμονς εμφανίστηκε σε μία διασκευή των Μεγάλων Προσδοκιών (1989), αυτή τη φορά παίζει το ρόλο της κυρίας Χάβισαμ, της θετής μητέρας της Εστέλλα.
Έκανε μια εμφάνιση στα τέλη της καριέρας στο επεισόδιο "The Drumhead" (1991) του Σταρ Τρεκ: Η Επόμενη Γενιά, ως συνταξιούχος ναύαρχος του αστροστόλου και σκληρός νομικός ερευνητής που διεξάγει κυνήγι μαγισσών. Εμφανίστηκε στη βραχύβια αναβίωση της σειράς Dark Shadows της δεκαετίας του 1960 (1991), ως Elizabeth Collins Stoddard και Naomi Collins, σε ρόλους που αρχικά έπαιξε η Τζόαν Μπένετ. Από το 1994 έως το 1998, η Σίμονς έπαιξε το ρόλο του αφηγητή στην τηλεοπτική σειρά Mysteries of the Bible της A&E. Έδωσε τη φωνή της στον πρωταγωνιστικό ρόλο της Σόφι στην αγγλική μεταγλώττιση «Του Κινούμενου Κάστρου» (Howl's Moving Castle, 2004).
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί μουσικού θεάτρου Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Βραβευμένες με Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ηθοποιού (Κωμωδίες ή Μιούζικαλ)
Βενζυλαμίνη
Η βενζυλαμίνη ή φαινυλομεθαναμίνη ή αμινομεθυλοβενζόλιο είναι μια πρωτοταγής αρωματική αμίνη, με χημικό τύπο C7H9N. Το μόριὀ της αποτελείται από μια βενζυλική ομάδα (PhCH2- ή Bn-) και μια αμινομάδα (-ΝΗ2). Στις «συνηθισμένες συνθήκες», δηλαδή θερμοκρασία 25 °C και πίεση 1 atm, η βενζυλαμίνη είναι ένα άχρωμο υγρό με οσμή που μοιάζει μ' αυτήν της αμμωνίας. Είναι μια ένωση που χρησιμοποιείται συχνά ως μητρική ύλη για τη σύνθεση άλλων.
Μέθοδος Hoffmann
Με επίδραση αμμωνίας σε βενζυλαλογονίδιο :
Με επίδραση νατραμίδιου σε βενζυλαλογονίδιο
Με επίδραση διαλύματος νατραμίδιου σε βενζυλαλογονίδιο :
Με αντιδραστήρια Grignard
Μέσω οργανομαγνησιακών ενώσεων και χλωραμίνης :
Αναγωγή νιτροφαινυλομεθανίου
Με αναγωγή νιτροφαινυλομεθανίου :
ή
Αποικοδόμηση 2-φαινυλαιθαναμιδίου
Με αποικοδόμηαη 2-φαινυλαιθαναμιδίου κατά Hofmann :
Αναγωγική αμίνωση βενζαλδεΰδης
Με αναγωγική αμίνωση βενζαλδεΰδης παράγεται βενζυλαμίνη :
ή
Συμπεριφορά βάσης
Συμπεριφορά βάσης - Παράγει άλατα με οξέα :
Επίδραση νιτρώδους οξέος
1. Απαμίνωση - μετατροπή σε βενζυλική αλκοόλη :
2. Απαμίνωση - μετατροπή σε αλκυλοβενζυλαιθέρα :
3. Απαμίνωση - μετατροπή σε ιωδομεθυλοβενζόλιο :
4. Απαμίνωση - μετατροπή σε αλομεθυλοβενζόλιο :
5. Απαμίνωση - μετατροπή σε φθορομεθυλοβενζόλιο :
6. Απαμίνωση - μετατροπή σε νιτρομεθυλοβενζόλιο :
8. Απαμίνωση - μετατροπή σε φαινυλαιθανονιτρίλιο :
9. Απαμίνωση - μετατροπή σε βενζυλαρύλιο :
Αλκυλίωση
Παράγει δευτεροταγείς βενζυλαμίνες με αλκυλαλογονίδια (RX). Π.χ. ::
Ακυλίωση αμινομάδας
1. Με ακυλαλογονίδια .:
2. Με ανυδρίτες καρβονικών οξέων :
3. Με εστέρες :
Ιμίνες
Με καρβονυλικές ενώσεις δείνει ιμίνες. Π.χ. με αλδεΰδες (RCHO) δίνει :
Οξείδωση
Οξειδώνεται προς νιτροφαινυλομεθάνιο:
Υδρογονόλυση
Μετά την παραγωγή Ν,Ν-διαλκυλοβενζυλαμίνης, μπορεί να υδρογονολυθεί, σχηματίζοντας τολουόλιο και δευτεροταγή αμίνη :
Προσθήκη
Δίνει αντιδράσεις προσθήκης σε αλκένια. Π.χ. με αιθένιο δίνει αιθυλοβενζυλαμίνη:
Πηγές
Κατηγορία:Αρωματικές αμίνες Κατηγορία:C7
Αλάνια Βαλσέζια
Η Αλάνια Βαλσέζια (ιταλικά: Alagna Valsesia) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βερτσέλλι, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βερτσέλλι
Discord
Το Discord είναι πλατφόρμα VoIP ανταλλαγής μηνυμάτων και ψηφιακής διανομής που έχει σχεδιαστεί για τη δημιουργία κοινοτήτων. Οι χρήστες μπορούν να επικοινωνήσουν με φωνητικές κλήσεις, βιντεοκλήσεις, μηνύματα κειμένου, πολυμέσα και αρχεία σε ιδιωτικές συνομιλίες ή σε κοινότητες που ονομάζονται "διακομιστές". Οι διακομιστές περιέχουν κανάλια κειμένου και κανάλια ομιλίας. Το Discord διατίθεται σε Windows, macOS, Android, iOS, iPadOS, Linux και σε όλα τα προγράμματα περιήγησης ιστού. Από τις 21 Ιουλίου 2019, υπάρχουν πάνω από 250 εκατομμύρια ενεργοί χρήστες
Κανάλια
Τα κανάλια κειμένου υποστηρίζουν κάποιο εμπλουτισμένο κείμενο μέσω ενός υποσυνόλου της σύνταξης Markdown. Μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν μπλοκ κώδικα με ειδική γλώσσα.
Στα κανάλια ομιλίας, οι χρηστές μπορούν να συνομιλούν μιλώντας. Στο καθένα υπάρχει ένα συγκεκριμένο όριο χρηστών όπου ορίζεται από μία μερίδα χρηστών. Κάποια μπορούν να είναι κλειδωμένα για μερικούς χρήστες, αυτό και πάλι εξαρτάται από ρόλους υψηλής κατάταξης.
Ρόλοι
Ένας διακομιστής μπορεί να περιλαμβάνει κάποιους ρόλους. Αυτοί κατανέμονται στους χρήστες και ορίζουν τις δυνατότητες του χρήστη στον server (για παράδειγμα, αν μπορεί να επεξεργάζεται τις ρυθμίσεις ή αν έχει δυνατότητα αποστολής μηνύματος σε ένα κανάλι). Ύστερα, γίνεται σε ένα κανάλι, οι ικανότητες ενός ρόλου να μεταβληθούν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Instant messengers
Σουλτάν Ραχμάνοφ
Ο Σουλτάν Σαμπούροβιτς Ραχμάνοφ (ρωσικά: Султан Сабурович Рахманов, 6 Ιουλίου 1950 – 5 Μαΐου 2003) ήταν Σοβιετικός αθλητής της άρσης βαρών στην κατηγορία των υπερβαρέων βαρών. Ήταν χρυσός Ολυμπιονίκης στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1980.
Βιογραφία
Γεννημένος από Ουζμπέκο πατέρα και Ουκρανή μητέρα, η οικογένεια του Ραχμάνοφ μετακόμισε στο Ντνιπροπετρόβσκ της Ουκρανικής ΣΣΔ το 1966, όπου ξεκίνησε η ενασχόληση του εφήβου με την άρση βαρών. Κατά τη διάρκεια της καριέρας του βρισκόταν πάντα υπό τη σκιά του κορυφαίου Βασίλι Αλεξέεφ. Ήταν παγκόσμιος πρωταθλητής δύο φορές (1979 στη Θεσσαλονίκη και 1980), δεύτερος το 1978 και πρωταθλητής Ευρώπης το 1980. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Μόσχας κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο με ανύψωση στο σύνολο 440 κιλών. Κατέρριψε δύο φορές το παγκόσμιο ρεκόρ στο αρασέ με 200,5 κιλά το 1978 και 201 κιλά το 1981. Σημείωσε επίσης 14 εθνικά ρεκόρ και πέντε πανευρωπαϊκά. Το 1980 αποφοίτησε από το Κρατικού Ινστιτούτου Φυσικής Πολιτισμού και Αθλητισμού του Ντνιπροπετρόβσκ.
Ο Ραχμάνοφ υπήρξε ο πρώτος από τη σειρά πολυάριθμων αρσιβαριστών της Σοβιετικής Ένωσης (Σεργκέι Ντίντικ, Αλεξάντρ Γκινάσιεφ, Ανατόλι Πισαρένκο, Αλεξάντρ Κούρλοβιτς, Λεονίντ Ταρανένκο, Αντρέι Τσεμέρκιν), που κυριάρχησαν στην κατηγορία των υπερβαρέων βαρών ως το τέλος του 20ού αιώνα. Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση το 1982, ασχολήθηκε με φιλανθρωπικό έργο για πολλά χρόνια. Ήταν πρόεδρος του ουκρανικού παραρτήματος της Διεθνούς Ένωσης Βετεράνων Αθλητισμού με Αναπηρία και το 2000, επιλέχθηκε Πρόεδρος της Διεθνούς Ένωσης Βετεράνων Αθλητισμού με Αναπηρία, θέση την οποία κράτησε μέχρι τον πρόωρο θάνατό του.
Καμάρα Λέρου
Η Καμάρα είναι χωριό στη Λέρο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Λέρου της Περιφερειακής Ενότητας Καλύμνου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 646 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Λέρου‎
Κόκκαλη Λέρου
Η Κόκκαλη είναι χωριό στη Λέρο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Λέρου της Περιφερειακής Ενότητας Καλύμνου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 179 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Λέρου‎
Άλιτσε Καστέλλο
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βερτσέλλι
Άλτο Σερμέντσα
Το Άλτο Σερμέντσα (ιταλικά: Alto Sermenza) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βερτσέλλι, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βερτσέλλι
Γεώργιος Θεοδοσιάδης
Ο '''Γεώργιος Π. Θεοδοσιάδης''' γεννήθηκε στην Αγία Παρασκευή Λέσβου στις 18 Σεπτεμβρίου 1935. Είναι Ομότιμος Καθηγητής Οφθαλμολογίας στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών από το 2003.
Αποφοίτησε από το Πρότυπο Γυμνάσιο της Ευαγγελικής Σχολής Νέας Σμύρνης. Κατόπιν εισήχθη με εξετάσεις και αποφοίτησε από την Iατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Την ειδικότητά του έλαβε στην Οφθαλμολογική Κλινική του Πανεπιστημίου Αθηνών (Καθηγητής Ι. Χαραμής, Καθηγητής Π. Βελισσαρόπουλος), ενώ τη μετεκπαίδευσή του ολοκλήρωσε στο Essen της Δυτικής Γερμανίας (Prof Meyer-Schwickerath), στο Cornell University, USA (Prof H. Lincoff) και στο Moorfields Eye Hospital, London, UK (Prof J.Hudson). Επιπρόσθετα, κατόπιν διεθνούς υποτροφίας που έλαβε, μετεκπαιδεύτηκε στην παθολογική ανατομία του αμφιβληστροειδούς στο Institute of Ophthalmology, University of London (Prof Garner).
Υπηρέτησε σε όλες τις βαθμίδες της Πανεπιστημιακής ιεραρχίας, ήτοι βοηθός, επιμελητής, υφηγητής, εντεταλμένος υφηγητής. Υπήρξε Καθηγητής Οφθαλμολογίας από το 1985-2002 και Διευθυντής της Πανεπιστημιακής Οφθαλμολογικής Κλινικής Αθηνών από το 1983 αρχικά ως Αναπληρωτής Καθηγητής και κατόπιν ως Τακτικός Καθηγητής Οφθαλμολογίας μέχρι το 2002.
Τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα στην οφθαλμολογία εντοπίζονται κυρίως σε όλο το φάσμα της παθολογίας του αμφιβληστροειδούς και της χειρουργικής αντιμετωπίσεως των παθήσεών του.
Ως διευθυντής της Πανεπιστημιακής κλινικής στο Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο Αθηνών, δημιούργησε νέα τμήματα και χειρουργικές τεχνικές. Συγκεκριμένα, ο Καθηγητής κ. Θεοδοσιάδης είναι ο εμπνευστής του "macular buckling procedure" με σπόγγο σιλικόνης από το 1974. Πρόκειται για χειρουργική τεχνική για την αντιμετώπιση των οπών της ωχράς κηλίδας σε μυωπικά μάτια και για το pit της οπτικής θηλής με υπέγερση του αμφιβληστροειδούς. Η μέθοδος έχει καθιερωθεί διεθνώς και επί μακρά σειρά ετών τόσο το American Academy of Ophthalmology όσο και άλλες συναφείς διεθνείς οφθαλμολογικές πηγές αναφέρουν την τεχνική σαν μέθοδο εκλογής για την αντιμετώπιση των παθήσεων αυτών. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στη βιβλιογραφία "G. Theodossiadis (1974) has pioneered in using the compatible element to support macula by various techniques". Επιπλέον, "Macular buckling procedure has been established as a successful treatment that increases the success rate of surgery for macular hole. Recent studies have shown that macular buckling achieved better visual improvement and anatomical recovery than vitrectomy in high myopic eyes with macular hole.
Έχει δημοσιεύσει σε διεθνή περιοδικά υπό κρίση πάνω από 250 εργασίες, που έχουν φέρει χιλιάδες αναφορές. Επιπρόσθετα, είναι συγγραφέας ικανού αριθμού οφθαλμολογικών βιβλίων. Το διεθνές σύγγραμμα G. Theodossiadis “Optical Coherence Tomography-Retinal diseases and glaucoma” από τον εκδοτικό οίκο Εlsevier (2009) κατετάγη επί σειρά ετών δεύτερο μεταξύ των 100 πρώτων βιβλίων του είδους κατά το Amazon (“most wished in Ophthalmology”) . Το συγκεκριμένο σύγγραμμα έχει μεταφραστεί και σε άλλες γλώσσες, μεταξύ των οποίων τα Πολωνικά.
Διεθνείς διακρίσεις και βραβεία
-Σίδνεϋ Αυστραλίας (1988)
-Coimbra Πορτογαλίας (1988)
-Ρώμης Ιταλίας (1991)
-Societas Ophthalmologica Mediterranea (1994)
-Μπρατισλάβα Σλοβακίας (1997)
-Πετς Ουγγαρίας (1997)
-Καρολίνσκα Σουηδίας, "Kongl. Carolinska Medico Chirurgiska Institute" (απονομή τιμητικής πλακέτας)
Παραπομπές
Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Έλληνες οφθαλμίατροι
Μάριος Θεμιστοκλέους
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις 4 Δεκεμβρίου 1976 στη Λευκωσία της Κύπρου. Είναι παντρεμένος και έχει τρία παιδιά.
Σπουδές
Αποφοίτησε από την Ιατρική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών το 2002. Ειδικεύθηκε στη νευροχειρουργική και εξειδικεύθηκε ακολούθως στην Παιδονευροχειρουργική και στη λειτουργική νευροχειρουργική. Εργάστηκε ως νευροχειρουργός στο Ηνωμένο Βασίλειο, στο Γ.Ν. «Ευαγγελισμός» και στη Νευροχειρουργική Κλινική του Νοσοκομείου Παίδων «Αγ. Σοφία» ως Επιμελητής Α’. Έχει διδακτορικό στην Ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και μεταπτυχιακό στην Οργάνωση και Διοίκηση Υπηρεσιών Υγείας. Έχει πλούσιο συγγραφικό και ερευνητικό έργο.
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Από 06 Αυγούστου 2020 έως σήμερα είναι Γενικός Γραμματέας Πρωτοβάθμιας Φροντίδας του Υπουργείου Υγείας. Είναι Συντονιστής του Εμβολιαστικού Σχεδίου «Ελευθερία» κατά της Covid-19 και Πρόεδρος της Κυβερνητικής Επιτροπής Συντονισμού και Διαχείρισης Εμβολιασμού για τον Κορωνοϊό Covid-19. Είναι μέλος της Επιτροπής Συντονισμού και Παρακολούθησης της Κυβερνητικής Πολιτικής για την αντιμετώπιση της πανδημίας του κορωνoιού Covid-19 και Συντονιστής της Ειδικής Συμβουλευτικής Επιτροπής των δωρεών της «Πρωτοβουλίας για την Υγεία» του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος εκ μέρους της Προεδρίας της Κυβέρνησης. Διετέλεσε Πρόεδρος της Εθνικής Κεντρικής Αρχής Προμηθειών Υγείας (2020), Πρόεδρος της Διοικούσας Επιτροπής του Τομέα Ασφάλισης Υγειονομικών (πρώην ΤΣΑΥ-Ταμείο Ασφάλισης και Σύνταξης Υγειονομικών) (2011) και Αντιπρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του ΕΤΑΑ (Ενιαίο Ταμείο Ανεξάρτητων Απασχολουμένων). Εντάχθηκε στη Νέα Δημοκρατία, αμέσως μετά την εκλογή του Κυριάκου Μητσοτάκη ως Προέδρου του κόμματος, όπου ανέλαβε Συντονιστής της ομάδας εργασίας για θέματα κοινωνικής πρόνοιας στο κυβερνητικό πρόγραμμα της Νέας Δημοκρατίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Υγείας Κατηγορία:Έλληνες νευροχειρουργοί Κατηγορία:Έλληνες υπήκοοι ελληνοκυπριακής καταγωγής
Μιχάλης Γρηγορίου (μουσικός)
Ο Μιχάλης Γρηγορίου γεννήθηκε το 1947 στην Αθήνα. Ειναι γιος του  σκηνοθετη  Γρηγορη Γρηγοριου και της ποιητριας Μαριας Παπαλεοναρδου. Αποφοίτησε από τη Σχολή Αρχιτεκτονικής του ΕΜΠ ενώ παράλληλα ξεκίνησε μαθήματα σύνθεσης με τον Γ.Α. Παπαϊωαννου, τα οποία όμως εγκατέλειψε σύντομα αποφασίζοντας να διδάξει μόνος τον εαυτό του μουσική. Μεχρι σημερα (2019) εχει στο ενεργητικο του πλήθος εργων, για σύνολα μουσικής δωματιου, για ορχήστρα και χορωδία, για πιάνο, για ορχηστρα και  synthesizers, κύκλους τραγουδιων, καθώς και μουσική για θέατρο και κινηματογράφο. ¨Εργα του κυκλοφορούν σε 12 cds. Mεταξύ αυτων περιλαμβάνονται η καντάτα “ΑΝΕΠΙΔΟΤΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ” (1976), σε ποίηση Α. Αλεξάνδρου, οι κυκλοι τραγουδιων “Η ΑΓΑΠΗ ΕΙΝΑΙ Ο ΦΟΒΟΣ” (1979), σε ποίηση Μ. Αναγνωστάκη, “Ο ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΣΤΟ ΠΟΤΑΜΙ” (1981) και “ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ”(1991), (και τα δυο σε ποίηση Τ. Σινοπουλου), το ορατόριο “ΣΚΟΤΕΙΝΗ ΠΡΑΞΗ”(1993), βασισμένο στο ομώνυμο ποιητικό έργο του Τ. Λειβαδίτη, “ΜΠΛΕ”(1998), σε ποιηση Ρ. Παπανικόλα, κλπ. Εχει δώσει πολλές ατομικες συναυλίες, στις περισσότερες απο τις οποίες συμμετείχε ως πιανίστας, αλλά κι’ ως εκτελεστής synthesizers, τα οποία αντιμετώπισε ανέκαθεν ως όργανα με ερμηνευτικές αξιώσεις. Το 1973 ο Μ. Γρηγοριου εκπροσωπησε την Ελλαδα στο “Διεθνες Βημα Συνθετων” της UNESCO στο Παρισι, με το εργο του “Septet”. Το 1986 εκπροσωπησε την Ελλαδα στο “International Dance Course for Professional Composers and Choreοgraphers”, στο Surrey της Αγγλιας. (Υπηρξε ο μοναδικος συνθετης στην ιστορια αυτου του σεμιναριου που απεπεμφθηκε, καθως ηρθε σε πληρη καλλιτεχνικη συγκρουση με τους διοργανωτες του!). Το 1994 εκπροσωπησε την Ελλαδα ως μελος της κριτικης επιτροπης στον “Διεθνη Διαγωνισμο Συνθεσης Valentino Bucchi” στη Ρωμη. Το 1999 το ορατοριο του “ΕΓΩ, Η ΑΝΤΙΓΟΝΗ” παρουσιαστηκε στην Επιδαυρο, με την Φιλαρμονικη της oπερας της  Σοφιας και την χορωδια Fons Musicalis, υπο την διευθυνση του Μ. Λογιαδη, σε σκηνοθεσια Ν. Κουνδουρου.
Τρίτο πρόγραμμα, ΕΡΤ, μουσικη εκπαιδευση
Υπήρξε επι 20 χρόνια μονιμος συνεργάτης του Τρίτου Προγράμματος, όπου εγκαινίασε και τη σειρά  εκπομπών “Το Μουσικό Εργαστήρι του Tρίτου” που έδωσε την ευκαιρία σε πληθος Ελληνων μουσικων να παρουσιάσουν πρωτότυπη δουλειά τους (μεσα απο 270 “εργαστηρια”). Το 1981 - 82  ανέλαβε ως επικεφαλής του τμήματος σοβαρής μουσικής της ΕΤ-1. Το 1982 ηταν επικεφαλης της πενταμελους επιτροπής που ανέλαβε την διεύθυνση του Τρίτου Προγράμματος (μαζί με τους: Β. Φιδετζή, Α. Κοντογεωργίου, Ε. Καραϊνδρου, Τ. Μπαντή). Το 1983-84 ανέλαβε την παρουσίαση των προγραμμάτων κλασσικής μουσικής στην τηλεόραση της  ΕΤ-2. Το 1984 ίδρυσε και ανέλαβε την καλλιτεχνική διεύθυνση της μη κερδοσκοπικής ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΚΑΙ ΘΕΑΜΑΤΟΣ (στην οποία συμμετείχαν  ως ιδρυτικά μέλη οι Μ. Χατζιδάκις, Γ. Γρηγορίου, Θ. Αντωνίου, Γ. Κουρουπός, Δ. Φωτόπουλος, Θ. Παπαγεωργίου, Α. Δοξιαδης,) που οργάνωσε σειρά σεμιναρίων, workshops, καθώς και το Πρώτο Διεθνές Φεστιβάλ Κινουμένου Σχεδίου "Animation 1985" στο "Παλλάς", στα πλαισία της "Αθήνας Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης", οπου συμμετείχαν με ταινίες τους εκπρόσωποι δεκάδων χωρών. Το 1984 συμμετείχε (μαζί με τους συνθέτες Γ. Κουρουπό, Δ. Μαραγκόπουλο και Ν. Κυπουργό) στην ομάδα  που συνέταξε την "Πρόταση για την Μουσική  Εκπαίδευση στα  Δημοτικά Σχολεία"  για λογαριασμό του Υφ. Νέας Γενηάς. Παραλληλα με τις παραπανω δραστηριοτητες υπηρξε απο το 1978 εως το 1990 αντιπροεδρος της ναυτιλιακης εταιρειας Euroshipping S.A Compania Naviera (με εδρα τον Πειραια, Ακτη Μιαουλη 59). Aπο τον Μαϊο του 2015 εως τον Οκτωβριο του 2017 ηταν μελος του Δ.Σ της ΕΡΤ και αναπληρωτης δ/συμβουλος
Θεωρητικο εργο και ακαδημαϊκη δραστηριοτητα
Εκτός απο τη σύνθεση ασχολήθηκε συστηματικά με την κοινωνική ιστορία της τέχνης, την ψυχολογία της αισθητικής αντίληψης και την κοινωνιολογια του αισθητικου γουστου. To 2007 ανακηρυχθηκε διδακτωρ του Ιονιου Πανεπιστημιου στους τομεις της συνθεσης και της μουσικολογιας.¨Εχει διδάξει κοινωνική ιστορία της μουσικής και στοιχεία ψυχολογίας της μουσικής αντίληψης στο Πανεπιστήμιο Αθηνών (1985-86) και στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας (2002-2003). Eχει δωσει επισης σειρα μαθηματων για μεταπτυχιακους φοιτητες του Παιδαγωγικου Τμηματος του Πανεπιστημιου Αθηνων (2007-2008). Κειμενα του περιλαμβανονται στο εγχειριδιο “ΣΠΟΥΔΕΣ ΣΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ” του “Ελληνικου Ανοιχτου Πανεπιστημιου”. Αρθρα του εχουν δημοσιευτει σε διαφορα περιοδικα, ενώ έχει δώσει κατά καιρούς σειρές διαλέξεων και σεμιναριων. Συνέβαλε καθοριστικά στην ίδρυση του “Πρότυπου Μουσικού Κέντρου Πειραιά”, του οποίου υπήρξε  καλλιτεχνικός διευθυντής την περιοδο 1993-1997. ¨Εχει μεταφράσει και εκδόσει πολλές θεωρητικές μελέτες πάνω στη μουσική (μεταξυ των οποιων τα “Μουσικη Ποιητικη” του Igor Stravinsky, “Μουσικη-Κοινωνια-Εκπαιδευση” του Christopher Small και “Μουσικη και Φαντασια” του Aaron Copland), ενώ έχει συγγράψει το δίτομο εκπαιδευτικό βιβλίο “Μουσική για παιδιά και για  έξυπνους μεγάλους”, καθως και το εκτεταμενο θεωρητικο συγγραμμα “ΜΟΥΣΙΚΗ ΑΝΤΙΛΗΨΗ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ : Kαθολικές σταθερές και πολιτιστικές μεταβλητές” (To θεωρητικο αυτο εργο που διερευνα με μεθοδους γνωσιακης επιστημης (cognitive science) τους τροπους μεταβολης της αντιληψης και διαχειρισης των συμβολικων κωδικων της μουσικης και τη γλωσσας σε συναρτηση με τις μεταβολες της κοινωνικης οργανωσης υποβλήθηκε ως διδακτορική διατριβή στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο τον Απρίλιο του 2007). Ολα τα παραπανω κυκλοφορουν απο τις εκδοσεις ΝΕΦΕΛΗ. Εχει συγγραψει επισης τα αυτοβιογραφικά “MΑΘΑΙΝΟΝΤΑΣ ΦΥΣΑΡΜΟΝΙΚΑ: Ασκήσεις αυτοπαρατήρησης ενός ¨Ελληνα συνθέτη” και “BΙΟΣ ΠΑΡΑΛΛΗΛΟΣ” : Ανεπιδοτα γραμματα περι συνειδησης, χρονου, θανατου και αλλων  τινων” και “Ε LA NAVE VA…κουτσα στραβα !”  (προς το παρον ανεκδοτα και τα τρια). Μιλαει αγγλικα και γαλλικα. Εχει ενα γυιο, τον Γρηγορη Γρηγοριου, ο οποιος ειναι επισης συνθετης και διδακτωρ του Ιονιου Πανεπιστημιου.
Nεανικα
"Απο ενα εργο του Luigi Nonno",op.2  (1971), Κομματι για πιανο και bongos,op.3 (1971), Για πιανο και τρομπεττα (στον Μ. Χακκα), op.4 (1972) , Εξη πρελουντια για πιανο, op.6.(1973), "ΑΦΗΓΗΣΗ" για μαγνητοταινια,χορο,αφηγητη,op.7 (1973), Septet for string quintet, piano, trumpet, op.9  (1973), "ΔΙΑΣΠΟΡΑ",σε ποιηση Τ.Λειβαδιτη,op.10  (1974), "Leit-Motiv",για μικρο συνολο, op.11  (1974), Κουαρτεττο εγχορδων,op.12  (1974), "Strip-tease",για μικρη ορχηστρ, op.13  (1974), "Farewells to the Sea" για synths, op.32, "Σαρτη,τρια σχεδια για το καλοκαιρι του 1985"op.41 (1985)
Εργα για σολο πιανο
24 παραλλαγες για πιανο, op.24  (1977), Σονατα για πιανο, op.25  (1978), 34 παραλλαγες για πιανο, op.34.(1979), "Generiques" για πιανο, op.59  (1989), "Σαν ελπιδα και σαν κρυφη απειλη",op.66 (1991), "Θερινο Ηλιοστασιο", op.83a (2001), "Εξη πρελουδια για πιανο", op.96b (2013)
Εργα για πιανο, κιθαρα και μικρα συνολα
"ΑΝΕΠΙΣΤΡΕΠΤΕΙ" για δυο πιανα, op.17 (1975), "Ostinato",για πιανο και cello, op.19  (1976), Piano Quintet, op.22  (1977), Piiano trio, (απο το “Purple”), op.81b  (2000), “Καλοκαιριατικες ζωγραφιες”, op.83b (2001), Εαρινη Ισημερια για 2 κιθαρες, op.84  (2001),Ασκησεις υφους I”, για κουαρτεττο εγχορδων, op.97  (2013), “Ασκησεις υφους ΙΙ”, για κουαρτεττο εγχορδων, op.102. (2015),“Μoods”, για piano trio”, op.103  (2016), “Παλιμψηστο ΙΙΙ”, “Retrospective”, op.104c  (2017), “Carousel”, suite for piano quintet, op. 105  (2019)
Εργα για ορχηστρα  (ή, και synthesizes)
"REGRESSION",για ορχηστρα,πιανο και cello, op.37  (1984), “Suite”απο ΙΠΠΕΙΣ, op.57b (1989), "ΝΥΧΤΕΡΙΝΗ ΠΡΟΒΟΛΗ", op.61 (1990), "Αυτη η γαληνια Κυριακη" για ορχηστρα εγχορδων, op.73 (1998), "Mικρος περιπλους" για ορχηστρα, op.74 (1998), “Τρια ταξιδια”, minimal variations, op.77β  (1988), "Χρονομηχανες", για ορχηστρα, οp.77 (1998). Suite Ουτις, για ορχηστρα, op.85b  (2001), Mαρια μου αγαπημενη, καληνυχτα, για ορχηστρα και synths,op.90  (2007), Εσυ, ο χρονος, ο θανατος, κι’εγω (& synths), op.91  (2007), Δες, ο ηλιος δυει (& synths), op. 92  (2008), Μαρια, φυσαει Νοτιας (& synths), op. 93  (2008), Μη φοβασαι, εδω ειμαι εγω, κοιμησου (& synths), op.95  (2008), “Εικονες Μεσοπολεμου”(& synths), op.99  (2014), “Παραδοξες Διαδρομες” (& synths) op.100  (2014), “Ανησυχες Σχεσεις” (& synths), op.101  (2015), “Παλιμψηστο I”, Suite for string orchestra op.104a  (2016), "Ambiguity" για ορχηστρα και synths, op.107 (2021), "Berceuse", για ορχηστρα και synths, op.108 (2021)
Κυκλοι τραγουδιων (για πιανο ή και  οργανικα συνολα)
Τραγουδια σε ποιηση Μ.Παπαλεοναρδου, op.1 (1972), "ΑΝΕΠΙΔΟΤΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ",σε ποιηση Α.Αλεξανδρου, op.21  (1977), "ΝΤΟΑΝΑ",κυκλος τραγουδιων σε ποιηση Τ.Σινοπουλου, op.23  (1977) ."Η ΑΓΑΠΗ ΕΙΝΑΙ Ο ΦΟΒΟΣ",σε ποιηση M.Αναγνωστακη, op.29 (1979),  "Ο ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΣΤΟ ΠΟΤΑΜΙ",σε ποιηση Τ. Σινοπουλου, op.30 (1980-81), "ΜΕΣΟΥΡΑΝΑ ΤΟΥ ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ",σε ποιηση Α.Αλεξανδρου, op.31 (1982), "Εξη τραγουδια χωρις λογια",για φωνη και πιανο, op.33b  (1983), "Τα τραγουδια της Χριστινας",σε ποιηση Μ.Παπαλεοναρδου, op.62  (1990), "ΜΠΛΕ", σε ποιηση Ρηνιως Παπανικολα, op.75 (1997- 98), “Πεντε παιδικα τραγουδακια” , op.76  (1998), "Mωβ",σε στιχους Επτανησιων ποιητων , op.79, op.81 (1999). "Purple" σε σονεττα του Shakespeare, op.81  (2000). "Oυτις" σε στιχους Κ. Καρτελια, op.85  (2001), “KOKKINH KΛΩΣΤΗ”, σε στιχους Κ.Καρτελια, op.85c  (2001), Τεσσερα τραγουδια σε στιχους Μ. Παπαλεοναρδου, op.86 (2002), “Η Ληδα και ο Κυκλος” σε στιχους Κατερινας Καριζωνη, op.87  (2003), “Τα παγωνια της Μονης Βλαταδων” σε στιχους Καριζωνη, op.96 (2012)
Για ορχηστρα, χορωδια και σολιστ
"AΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ" για χορωδια a capela, op.27   (1979), "ΣΚΟΤΕΙΝΗ ΠΡΑΞΗ",ορατοριο σε ποιηση Τ. Λειβαδιτη, op.71 (1993), “Αmor”, κυκλος τραγουδιων σε στιχους Pablo Neruda, op.72 (1996), "ΑΝΤΙΓΟΝΗ", ορατοριο για ορχηστρα,χορωδια και σολιστες., op.78 (1999)
Εργα για synthesizers
Imaginary soundtracks" "Για τον Μονοκερω" .op.44b (1986), "Maha", op.45  (1986), "Celephais" …op.53 (1988), "Time as an helix οf semi-precious stones", op.60   (1989), "When we went to see the end of the word", op.63 (1990)
Preludes, Etudes, Variations (for synthesizers and/or orchestra) "PUZZLE",για synthesizers & vocal, op.33a  (1983), "OVERDUBBING",για synthesizers.op.38  (1984), “Pictures from another exhibition”, op.38a  (1984), “Cool Variations”, για synthesizers, op.38b  (1984), “Nocturnes” για synthesizers και vocoder, op.38c  (1984), "ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΚΙ'Η ΖΩΗ ΠΕΡΝΑ.." για synthesizers, op.40 (1985), "ΤΟ ΠΑΡΑΣΗΜΟΝ ΤΟΥ ΛΟΥΤΡΟΥ!",για synths, op.43 (1986), "ΜΙΚΡΕΣ ΧΑΡΕΣ ΜΙΚΡΕΣ ΛΥΠΕΣ",για synths, op.44a  (1986), “Pulses”, op.94 (2008), “Παλιμψηστο ΙΙ, Suite for keyboards, op. 104b  (2017), “Retrospective”, οp. 104c  (2017), “Το ΠΑΡΑΣΗΜΟΝ ΙΙ”, 10 Variations, op.106   (2019)
Για synthesizers και φωνη "ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ", op.67  (1991), "Η ΠΟΛΗ ΤΩΝ ΑΘΑΝΑΤΩΝ" σε κειμενο Borges, op.82 (2000)
Θέατρο
Ασμα για το Σκιαχτρο της Λουζιτανιας" του Peter Weiss, op.5,, Θεατρο ΣΤΟΑ, σκηνοθεσια Θαναση Παπαγεωργιου, Ιανουαριος 1973, "Ο Δασκαλος" του B.Brecht, op.14, Θεατρο ΑΘΗΝΑ Θιασος Καλογεροπουλου - Φερτη, Νοεμβριος 1974, "Ο Παπουτσωμενος Γατος" του Μπερναρντ Μπηαρ, op.15, Θεατρο ΑΘΗΝΑ, Παιδικη Σκηνη Ξ. Καλογεροπουλου, Δεκεμβριος 1974 "Ρωμαιος και Ιουλιετα" του Shakespeare, op.20, Θεατρο ΡΙΑΛΤΟ, Θιασος Δοξιαδη, Οκτωβριος 1976, "Εκκλησιαζουσες" του Αριστοφανη, op.47, Εθνικο Θεατρο, Επιδαυρος, σκηνοθεσια Γιαννη Μαργαριτη, Μαϊος 1987, "Το ονειρο Του Τζιτζιρη" του Γιωργου Αρμενη, op.51, θεατρο ΑΘΗΝΑΙΟΝ, Θιασος 81, Σεπτεμβριος 1988, "Η σονατα των φαντασματων” του Strinberg, op.54, Θεατρο στο Τριτο Προγραμμα, Φεβρουαριος 1989, "Κνοκ,η ο θριαμβος της Ιατρικης" του Jules Romain, op.56, Θεατρο στο Τριτο Προγραμμα, Απριλιος 1989, "Ιππης" του Αριστοφανη, op.57, Κ.Θ.Β.Ε, Επιδαυρος, σκηνοθεσια Διαγορα Χρονοπουλου, Ιουλιος 1989  "Ονειρο Καλοκαιριατικης Νυχτας" του Shakespeare, op.58, Δημ.θεατρο Καλαματας, σκηνοθεσια Γ. Μαργαριτη, Οκτωβριος 1980  "Φουεντε Οβεχουνα" του Lope de Vega, op.64, Εθνικο θεατρο, Ηρωδειο,σκηνοθεσια Κ. Δαματη, Ιουνιος 1990, "Ο  Κεραμιδοτρεχαλος",της Astrid Lidkren, op.65  Θεατρο ΣΤΟΑ, Οκτωβριος 1991, "Φαυστα" του Μποστ, op.69  Κ.Θ.Β.Ε, σκηνοθεσια Γιαννη Μαργαριτη, Ιανουαριος 1993, "Τα δελφινακια του Αμβρακικου" του Ντινου Δημοπουλου, op.70, Εθνικο θεατρο,  Απριλιος 1993, "Mανα Κουραγιο" του Brecht, οp.80, Πειραματικος θιασος "Τεχνης", Θεσσαλονικη, σκηνοθεσια Ν. Πολιτης, Οκτωβρ.1999  "Eκκλησιαζουσες" του Αριστοφανη, οp.47b, Θεατρο Κωνσταντζας, Ρουμανια, σκηνοθεσια Γ. Μαργαριτη, Απριλιος 2001 “Mανα Κουραγιο” του Brecht, ΔΗΠΕΘΕ Σερρων, σκηνοθεσια Δημητρη Ιωαννου,  Μαρτιος 2002, "Εκκλησιαζουσες II”, op.88, Θεατρο Τεχνης, Επιδαυρος, σκηνοθεσια Διαγορα Χρονοπουλου, Μαϊος 2005, “Ασμα για το Σκιαχτρο της Λουζιτανιας II”, του Peter Weiss, op.98, Θεατρο ΣΤΟΑ, σκηνοθεσια Θ. Παπαγεωργιου, Δεκεμβριος 2013, “Μπλοκ Ιχνογραφιας, του Κωστα Καρτελια, Θεατρο ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΗ, σκηνοθεσια Αννα Σωτρινη, Οκτωβριος 2016'
Τηλεόραση
"Το ονειρο του Δωδεκαμερου", του Γ Θεοτοκα,τηλεοπτικο θεατρο, op.16 , σκηνοθεσια Γ.Γρηγοριου, Δεκεμβριος 1974, "Μια μεσα μια εξω", serial στην ΕΡΤ-2, op.48, Μαρτιος 1988, "Η Αρχαια Αθηναϊκη Τριηρις", documentaire της Κουλας Αντωνιαδου ΕΡΤ-2,  op.49,  Απριλιος 1988
Χορός
"Κασσανδρα", μπαλεττο της Λιας Μελετοπουλου, op.68,     Θεατρο ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟ,  Φεβρ. 1992
Μεταφράσεις
"ΜΟΥΣΙΚΗ ΠΟΙΗΤΙΚΗ" του Igor Stravinsky, "Poetics of Music", μεταφραση απο τα αγγλικα, Εκδοσεις ΝΕΦΕΛΗ,1980, "ΜΟΥΣΙΚΗ ΚΑΙ ΦΑΝΤΑΣΙΑ" του Aaron Copland, "Μusic and Imagination",μεταφραση απο τα αγγλικα, Εκδοσεις ΝΕΦΕΛΗ,1980, "Η ΕΚΦΡΑΣΗ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΜΟΥΣΙΚΟΤΗΤΑΣ" του John Blacking, "How Musical is Man?" μεταφραση-διασκευη απο τα αγγλικα, Εκδοσεις ΝΕΦΕΛΗ,1981, "ΜΟΥΣΙΚΗ-ΚΟΙΝΩΝΙΑ-ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ" του Christopher Small "Music-Society- Education",μεταφραση απο τα αγγλικα Εκδοσεις ΝΕΦΕΛΗ,1983, "Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ" του Paul Bekker, "The Orchestra",μεταφραση απο τα αγγλικα, Εκδοσεις NΕΦΕΛΗ,1989.
Δημοσιεύσεις – Διαλέξεις- Εισηγήσεις
'' ΜΟΥΣΙΚΗ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ : "Το κουτί της Πανδώρας και το τέρας του Φραγκενσταϊν" Εισηγηση στο Συμποσιο "Τεχνη και Τεχνολογια" που διοργανωθηκε τον Μαρτιο 1987 στην Πολυτεχνικη Σχολη Χανιων. Εκδοσεις "Υψιλον" 1988. (Σελ. 145 - 154), ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΙ, ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΟΙ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΣΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΣΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ- ΑΙΣΘΗΤΙΚΑ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΕΣ ΤΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΤΟΝ 20ο ΑΙΩΝΑ, Περιεχονται στο εγχειριδιο "ΣΠΟΥΔΕΣ ΣΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ. Ενοτητα 6 :  Τεχνες - Χορος, κεφαλαια   6. 6. 3,  και  6. 12. 8 .  Ελληνικο Ανοιχτο Πανεπιστημιο, ΜΟΥΣΙΚΗ ΑΧΡΩΜΑΤΟΨΙΑ :   Τα ΜΜΕ και η καταστροφη της ανθρωπινης ευαισθησιας, Περιοδικο για τη δημοτικη εκπαιδευση ΓΕΦΥΡΕΣ, Τευχος 2,  Φεβρουαριος - Μαρτιος 2002, MUSIC AND POETRY, Περιοδικο “Ηellenic Quarterly”, τευχος 24-25, January-June 2006, ΕΠΙΔΡΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΣΗΜΕΡΙΝΗΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ ΣΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ, Εισηγηση της 30ης  Μαρτιου 1989 στο συμποσιο "Τεχνη διχως συνορα" που διοργανωθηκε στο Κεντρο Συγχρονης Τεχνης  "Ιλεανα Τουντα" απο τις 27 Μαρτιου εως την 1η Απριλιου 1989, Musical Contests and the Avlos in Ancient Greek Music, Εισηγηση στην ημεριδα που διοργανωθηκε στη Ρωμη στις 13 Νοεμβριου 1994, στα πλαισια του Διεθνους Διαγωνισμου Συνθεσης  Valentino Bucchi, "ΕΝΑΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΜΟΥΣΙΚΟΣ ΣΤΟ ΣΤΑΥΡΟΔΡΟΜΙ ΤΟΥ ΧΤΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΥΡΙΟ", Εισηγηση στο τριημερο συμποσιο ""Η Ελληνικη μουσικη στο σταυροδρομι Ανατολης και Δυσης" που διοργανωθηκε στο Ιδρυμα Γουλανδρη - Χορν  στις 29 και 30 Μαϊου 1990, στα πλαισια του κυκλου  "Ελληνισμος και Δυση", “ΣΕ ΚΕΝΟ ΑΕΡΟΣ”, Διαλεξη στην Βιβλιοθηκη “Λιλιαν Βουδουρη” του Μεγαρου Μουυσικης Αθηνων, στις 4 Απριλιου 2002, “ΜEDIA KAI EKΠΑΙΔΕΥΣΗ”, Εισηγηση στο Κεντρο Βιβλιου, για το περιοδικο “ΓΕΦΥΡΕΣ”, στις 23 Οκτωβριου 2004, “MΟΥΣΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΙΗΣΗ”, Eισηγηση στην Βιβλιοθηκη Καιτης Λασκαριδου, στις 13 Δεκεμβριου 2004''
Άρθρα
"Οι δισκογραφικές εταιρείες και το δίλημμα του συνθέτη", Περιοδικο "Τεχνη και Πολιτισμος", τευχος 9, Αυγουστος - Σεπτεμβρης 1981, "Οι αιρετοί και οι αυθαίρετοι" :  Ο θεσμος των ιδιωτικων επιχορηγησεων και η καταλυση των δημοκρατικων θεσμων, Περιοδο ΠΟΛΙΤΗΣ , Νοεμβριος - Δεκεμβριος 1992, ΜΕΓΑΡΟ ΜΟΥΣΙΚΗΣ :  Ο ...ατομικός αντιδραστήρας του πολιτισμού και τα ραδιενεργά του απόβλητα, Περιοδικο ΜΕΤΡΟ, τευχος 18, Απριλιος 1997  (δημοσιευτηκε τμημα του). “Περι καλλιτεχνικης συνεπειας λογων και εργων”, Περιοδικο “ΑΙΤΙΟΝ”, τευχος μηδεν, Οκτωβριος 2014, “Oι παρωπιδες του αυτονοητου”, Περιοδικο “AITION”, τευχος ενα,  Μαρτιος   2015, “Οι σταρ του βωβου”, Περιοδικο “ΑΙΤΙΟΝ”, τευχος δυο, Ioυνιος 2015, “Καθωσπρεπισμοι και μηνυματα σε μπουκαλι”, Περιοδικο “AITION”, τευχος τρια, Νοεμβριος 2015
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες συνθέτες
Άνω Σαβοΐα
Η Άνω Σαβοΐα (γαλλικά: Haute-Savoie) είναι γαλλικός νομός της περιοχής Ωβέρνη-Ρον-Αλπ, στην ανατολική Γαλλία, στα σύνορα με την Ελβετία και την Ιταλία. Πρωτεύουσα είναι το Ανσί και υπονομαρχίες οι κοινότητες Μπονβίλ, Σαιν-Ζυλιέν-αν-Ζενεβουά και Τονόν-λε-Μπαιν.
Το Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικής και Οικονομικών Μελετών (INSEE) και το Ταχυδρομείο αποδίδουν στο νομό τον κωδικό 74.
Το όνομα του νομού προέρχεται από την ιστορική περιοχή της Σαβοΐας, όπως και αυτό του νομού Σαβοΐας, που βρίσκεται στα νότια. Οι κάτοικοι ονομάζονται Ω-Σαβουαγιάρ.
Γεωγραφικά στοιχεία
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Η [[οροσειρά των Αραβίς]] εναλλ.=|αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Το [[Ανσί και η ομώνυμη λίμνη]] μικρογραφία|370x370εσ|Θέση του νομού Άνω Σαβοΐας στην [[Ωβέρνη-Ρον-Αλπ]] Η Άνω Σαβοΐα είναι τμήμα της περιοχής Ωβέρνη-Ρον-Αλπ, στην ανατολική Γαλλία. Συνορεύει προς τα δυτικά με το νομό Αιν, προς τα νότια με το νομό Σαβοΐας, προς τα βόρεια με τα ελβετικά καντόνια της Γενεύης και του Βω και στα ανατολικά με το ελβετικό καντόνι του Βαλαί και την κοιλάδα της Αόστα της Ιταλίας. Σε τμήμα των συνόρων με την Ελβετία βρίσκεται η λίμνη της Γενεύης.
Η Άνω Σαβοΐα έχει το μεγαλύτερο υψόμετρο από όλους τους νομούς της Γαλλίας. Το χαμηλότερο σημείο είναι τα 250 μέτρα στην κοιλάδα του ποταμού Ροδανού και το υψηλότερο στο Λευκό όρος στα 4.810,40 μέτρα.
Το ανάγλυφο του νομού καθορίζεται από μεγάλα γεωγραφικά στοιχεία:
Μεταξύ αυτών των οροσειρών βρίσκονται κοιλάδες, οι κυριότερες από τις οποίες είναι: αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|[[Αιγκύγ ντυ Μιντί, στην οροσειρά του Λευκού όρους]]
Οι μεγαλύτερες λίμνες είναι η λίμνη της Γενεύης με έκταση 52.200 εκτάρια, εκ των οποίων τα 21.400 εκτάρια ανήκουν στην Άνω Σαβοΐα και η λίμνη του Ανσί με έκταση 2.700 εκτάρια. Ο νομός διασχίζεται από υδάτινα ρεύματα μήκους 3.500 χιλιομέτρων.
Μεγάλη επιφάνεια του νομού, το 38,8 της συνολικής έκτασης, καλύπτεται από δάση. Η Άνω Σαβοΐα φιλοξενεί εννέα φυσικά καταφύγια εκτάσεως 20.000 εκταρίων.
Στην Άνω Σαβοΐα βρίσκονται μερικά από τα πιο γνωστά χιονοδρομικά κέντρα του κόσμου. Οι πρώτοι χειμερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες πραγματοποιήθηκαν στο Σαμονί το 1924.
Κλίμα
Το κλίμα είναι ηπειρωτικό και για το μεγαλύτερο μέρος του νομού, ορεινό, κρύο και χιονισμένο το χειμώνα και ήπιο αλλά θυελλώδες το καλοκαίρι. Οι ενδιάμεσες εποχές (Απρίλιος και Οκτώβριος) είναι κατά μέσο όρο ξηρότερες, αλλά οι βροχοπτώσεις είναι συχνές και είναι συνολικά από τις περιοχές με τις υψηλότερες στη Γαλλία.
Ιστορία
Αποκλεισμένοι δυτικά από τη δύναμη των βασιλέων της Γαλλίας, οι πρίγκιπες της Σαβοΐας ενίσχυσαν την επικράτειά τους στην περιοχή γύρω από την κομητεία της Σαβοΐας, που στη συνέχεια έγινε δουκάτο της Σαβοΐας, πριν μετατοπίσουν το ενδιαφέρον τους στο Πεδεμόντιο και όλη την βόρεια Ιταλία, αποκτώντας βασιλικό τίτλο στο Βασίλειο της Σαρδηνίας, ενοποιώντας τμήματα της Ιταλίας, σημαντική εξέλιξη για τη μετέπειτα ιταλική ενοποίηση.
Κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης, η περιοχή της Σαβοΐας ενώθηκε με τη Γαλλία το 1792. Το δουκάτο της Σαβοΐας έγινε ο γαλλικός νομός Μον Μπλαν και διαιρέθηκε σε επτά περιοχές (Ανσί, Καρούζ, Σαμπερί, Κλυζ, Μουτιέ, Σαιν Ζαν ντε Μωριέν και Τονόν). Με την προσάρτηση της Γενεύης, το βόρειο τμήμα του νομού αποτέλεσε τον γαλλικό νομό Λεμάν από το 1798 έως το 1813.
Το 1815, ο Οίκος της Σαβοΐας επανέκτησε όλες τις κτήσεις που είχε πριν από την επαναστατική περίοδο. Το 1816, μέρος των κοινοτήτων του Ζενεβουά παραχωρήθηκαν με τη Συνθήκη του Τορίνο για τη δημιουργία του καντονίου της Γενεύης. Το 1835-37, υπό τη βασιλεία του Καρόλου Αλβέρτου της Σαρδηνίας, έγινε διοικητική διαίρεση της περιοχής και δημιουργήθηκε η περιοχή του Ανσί (περίπου ο τωρινός νομός Άνω Σαβοΐας), προοίμιο της μελλοντικής διαίρεσης σε δύο νομούς.
Η δημιουργία του νομού
Με το σύμφωνο του Τορίνο το 1860, το δουκάτο της Σαβοΐας προσαρτήθηκε στη Γαλλία. Ακολούθησε δημοψήφισμα, με μεγάλη πλειοψηφία υπέρ της προσάρτησης, και ενσωματώθηκε επισήμως στη Γαλλία στις 14 Ιουνίου 1860. Οι νομοί Σαβοΐας και Άνω Σαβοΐας δημιουργήθηκαν την επόμενη μέρα, 15 Ιουνίου 1860.
Από το 1960 έως το 2015, η Άνω Σαβοΐα ήταν νομός της περιοχής Ρον-Αλπ. Την 1η Ιανουαρίου 2016 η περιοχή Ρον-Αλπ συγχωνεύτηκε με την περιοχή Ωβέρνη και πλέον αποτελούν τη νέα διοικητική περιοχή Ωβέρνη-Ρον-Αλπ.
Γλώσσα
Οι νομοί της Άνω Σαβοΐας και της Σαβοΐας ανήκουν παραδοσιακά στη γλωσσική περιοχή των γαλλοπροβηγκιανών (ή αρπιστάν). Συχνά ομιλείται επίσης ένα τοπικό ιδίωμα της Σαβοΐας,το σαβουαγιάρ.
Διοικητική διαίρεση
μικρογραφία|330x330εσ|Τα διοικητικά διαμερίσματα της Άνω Σαβοΐας Ο νομός Άνω Σαβοΐας χωρίζεται σε 4 διοικητικά διαμερίσματα, 17 καντόνια και 279 κοινότητες:
Πόλεις
μικρογραφία|300x300εσ|Το κτίριο της Νομαρχίας στο [[Ανσί]] Οι κυριότερες κοινότητες του νομού της Άνω Σαβοΐας είναι:
Οικονομία
Η οικονομία της Άνω Σαβοΐας βασίζεται σε τρεις κύριους τομείς: τη βιομηχανία, τις υπηρεσίες και τη γεωργία.
Βιομηχανία
Η βιομηχανική ιστορία της Άνω Σαβοΐας έχει τις ρίζες της σε μια μεγάλη παράδοση βιοτεχνίας. Πολύ νωρίς, εξειδικεύτηκε στην ωρολογοποιία (18ος αιώνας), όπως δείχνει ακόμα το Μουσείο Ωρολογοποιίας στην κοινότητα Κλυζ.
Από τις αρχές του 20ού αιώνα, η βιομηχανία σιδήρου και χάλυβα ήταν πολύ ισχυρή χάρη στην ταχεία ανάπτυξη των εργοστασίων χάλυβα στην κοινότητα Υζίν, όπου παράγονταν το ήμισυ του γαλλικού χάλυβα, και από το 1922 παράγεται ανοξείδωτος χάλυβας.
Εκτός από τη μηχανική που είναι η βιομηχανική πολιτιστική βάση του νομού, αναπτύχθηκαν αρκετοί σημαντικοί τομείς. Τα κυριότερα είναι η αγροτική βιομηχανία, ο εξοπλισμός σπιτιού, τα αθλήματα αναψυχής, η ηλεκτρολογία, η ηλεκτρονική και οι υπολογιστές σε μικρότερη κλίμακα. Η βιομηχανία της Σαβοΐας εξακολουθεί να είναι σημαντικός εξαγωγέας.
Γεωργία
Η γεωργία καταλαμβάνει το ένα τρίτο της περιοχής αν και ο τομέας απειλείται από την ανάπτυξη των αστικών περιοχών. Είναι, ωστόσο, μια δυναμική γεωργία με γνωστή γαλακτοκομική και τυροκομική παραγωγή (τυριά Τομ, Ρεμπλοσόν κ.α.), αμπελοκαλλιέργεια και φρούτα ποιότητας (μήλα και αχλάδια).
Συγκοινωνία
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Ο σιδηροδρομικός σταθμός στο [[Σαμονί-Μον-Μπλαν]] Η Άνω Σαβοΐα εξυπηρετείται από τους αυτοκινητόδρομους Α40 και Α41. Το Ανσί είναι προσβάσιμο από τη Λυών, με εκτιμώμενο χρόνο μετακίνησης μεταξύ δύο και τριών ωρών σε κανονική κίνηση. Καθώς είναι πιο κοντά στη Γενεύη, η νέα εθνική οδός συνδέει τις δύο πόλεις σε περίπου μία ώρα.
Το αεροδρόμιο στο Ανσί έχει περιφερειακή υπηρεσία αεροπορικής εξυπηρέτησης της αεροπορικής εταιρείας Αιρ Φρανς στο Παρίσι στο αεροδρόμιο Ορλί. μικρογραφία|250x250εσ|Μον Μπλαν Εξπρές, ανάμεσα στη Γαλλία και την Ελβετία Ο Σαιν-Ζερβαί είναι ο μοναδικός σιδηροδρομικός σταθμός που εξυπηρετεί απευθείας χιονοδρομικό κέντρο. Η κύρια σιδηροδρομική γραμμή εξυπηρετεί την Ανσί-Ανμάς-Γενεύη.
Ο σιδηροδρομικός σταθμός στο Ανσί έχει αναχωρήσεις και αφίξεις TGV (τρένα υψηλής ταχύτητας) προς και από το Παρίσι μέσω της γραμμής υψηλής ταχύτητας από τη Λυών.
Τουρισμός-Αξιοθέατα
Ο τουρισμός στα χιονοδρομικά κέντρα των Γαλλικών Άλπεων είναι ιδιαίτερα σημαντικός, με τα χιονοδρομικά κέντρα των Μεζέβ, Σαμονί, Μορζίν-Αβοριά, Φλαιν, Λα Κλυζά και πολλά άλλα να προσελκύουν επισκέπτες όλο το χρόνο.
Με πολλά αξιόλογα αξιοθέατα, η Άνω Σαβοΐα διαθέτει μια εξαιρετική φυσική κληρονομιά. Το υψηλότερο σημείο της Ευρώπης, η μαγευτική οροσειρά του Λευκού όρους είναι ένας παράδεισος για ορειβάτες, αλπινιστές ή φυσιολάτρες. Οι χιονοδρομικές περιοχές, τα θέρετρα χειμερινών σπορ, τα φυσικά καταφύγια, τα διάσημα ιαματικά λουτρά, οι λίμνες που προσφέρουν θαλάσσια σπορ, η φανταστική πόλη του Ανσί, που ονομάζεται και «Βενετία των Άλπεων», και οι νόστιμες σπεσιαλιτέ κάνουν την Άνω Σαβοΐα έναν πολύ ξεχωριστό προορισμό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νομοί της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ Κατηγορία:Νομοί της Γαλλίας
Εθνικός Λατσιών (ποδόσφαιρο)
Ίδρυση
Ο Εθνικός Λατσιών ιδρύθηκε στις 3 Νοεμβρίου 1956. Στις αρχές της δεκαετίας του 1950 τα Λατσιά είχαν λίγο πληθυσμό και ελάχιστους νέους. Οι νέοι αυτοί ασχολούνταν με το ποδόσφαιρο και επιδίωκαν τη διεξαγωγή φιλικών ποδοσφαιρικών αγώνων. Οι συνεχείς νίκες στους διάφορους ποδοσφαιρικούς αγώνες, αλλά και οι συνθήκες της εποχής με την έναρξη του απελευθερωτικού αγώνα της ΕΟΚΑ, δημιούργησαν την ανάγκη ύπαρξης ενός οργανωμένου σωματείου. Έτσι, στις 3 Νοεμβρίου 1956 ιδρύθηκε ο σύλλογος «ΑΤΕ-ΠΕΚ Λατσιών» (Αγροτική Τοπική Ένωση Παγκύπρια Επιτροπή Κυπριακού Λατσιών), ο οποίος στη συνέχεια μετονομάστηκε σε «Εθνικός και Γεωργικός Σύλλογος Άγιος Γεώργιος Λατσιών».
Το νέο σωματείο στεγάστηκε σε ένα καφενείο έξω από το κέντρο της κοινότητας των Λατσιών, ώστε να εξυπηρετείται καλύτερη η δραστηριότητα των μελών του που ήταν παράλληλα μέλη της ΕΟΚΑ.
Έμβλημα και χρώματα
Έμβλημα του Εθνικού Λατσιών είναι ο Άγιος Γεώργιος μέσα σε ασπίδα, ο οποίος περιβάλλεται από την ελληνική σημαία. Επιλέχθηκε ο Άγιος Γεώργιος επειδή είναι ο προστάτης άγιος των γεωργών, το επάγγελμα των νέων που δημιούργησαν τον Εθνικό Λατσιών. Η ελληνική σημαία επιλέχθηκε λόγω του οράματος για ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα. Τα πρώτα χρώματα της ποδοσφαιρικής ομάδας του Εθνικού Λατσιών ήταν το κίτρινο και το μαύρο, χρώματα που χρησιμοποιούσαν οι νέοι των Λατσιών στους φιλικούς αγώνες που έδιναν πριν την ίδρυση του σωματείου. Στις 17 Ιουλίου 1971, όταν η γενική συνέλευση πήρε την απόφαση για μετονομασία του σωματείου σε «Εθνικός και Γεωργικός Σύλλογος Άγιος Γεώργιος Λατσιών», υιοθετήθηκαν τα χρώματα μπλε και άσπρο επειδή είναι τα χρώματα της ελληνικής σημαίας.
Ιστορία
Τις πρώτες δεκαετίες ο Εθνικός Λατσιών συμμετείχε στα αγροτικά πρωταθλήματα. Συγκεκριμένα συμμετείχε στις διοργανώσεις της Εθνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Περιφέρειας Λευκωσίας κατακτώντας 5 πρωταθλήματα ΕΠΟΠΛ (1970-71, 1975-76, 1980-81, 1982-83, 1983-84). Το 1985 συμμετείχε για πρώτη φορά σε διοργάνωση της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ).
Περίοδος 1985-1989
Το καλοκαίρι του 1985 η Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) αποφάσισε τη δημιουργία της Δ΄ κατηγορίας. Ο Εθνικός ήταν ανάμεσα στις ομάδες που επελέγησαν από τη ΣΤΟΚ για να συμμετάσχει στο πρώτο πρωτάθλημα της κατηγορίας και έτσι εντάχθηκε στις τάξεις της ΚΟΠ. Η Δ΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε 3 ομίλους και ο Εθνικός Λατσιών συμμετείχε στον όμιλο Λάρνακας-Αμμοχώστου. Την περίοδο 1986-87 υποβιβάστηκε και επέστρεψε στις διοργανώσεις της ΕΠΟΠΛ. Επέστρεψε στη Δ΄ κατηγορία την περίοδο 1988-89. Την περίοδο αυτή η Δ΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε 4 ομίλους με τον Εθνικό Λατσιών να συμμετέχει στον Δ΄ όμιλο. Τερμάτισε στην προτελευταία θέση και συμμετείχε σε αγώνες μπαράζ για παραμονή στην κατηγορία. Ωστόσο, δεν απέφυγε τον υποβιβασμό και επέστρεψε στις διοργανώσεις της ΕΠΟΠΛ. Την περίοδο 1987-88 κατέκτησε το πρωτάθλημα ΕΠΟΠΛ και έτσι συμμετείχε στο πρωτάθλημα πρωταθλητριών ΣΤΟΚ και στο πρωτάθλημα ένταξης ΣΤΟΚ. Στο πρωτάθλημα πρωταθλητριών κατέκτησε τον τίτλο του πρωταθλητή ΣΤΟΚ και από το πρωτάθλημα ένταξης κέρδισε τη συμμετοχή της στη Δ΄ κατηγορία.
Δεκαετία 1990-1999
Την περίοδο 1990-91 κατάκτησε το πρωτάθλημα ΕΠΟΠΛ και έτσι συμμετείχε στο πρωτάθλημα ένταξης κερδίζοντας την ένταξη του στη Δ΄ κατηγορία.
Την περίοδο 1991-92, συμμετέχοντας στη Δ΄ κατηγορία (όμιλος Λευκωσίας-Κερύνειας), τερμάτισε στην έκτη θέση. Την περίοδο 1992-93 ο Εθνικός κατάφερε να κερδίσει το πρωτάθλημα του ομίλου Λευκωσίας-Κερύνειας και να προβιβαστεί στη Γ΄ κατηγορία. Δύο χρόνια αργότερα, την περίοδο 1995-96, κατέκτησε το πρωτάθλημα Γ΄ κατηγορίας και προβιβάστηκε για πρώτη φορά στη Β΄ κατηγορία.
Στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 1995-96 τερμάτισε στη 12η θέση και υποβιβάστηκε. Τις επόμενες περιόδους τερμάτιζε στις χαμηλές θέσεις του βαθμολογικού πίνακα της Γ΄ κατηγορίας.
Δεκαετία 2000-2009
Στο πρωτάθλημα Γ΄ κατηγορίας 2003-04 ο Εθνικός Λατσιών τερμάτισε στη δωδέκατη θέση και υποβιβάστηκε με μόλις ένα βαθμό διαφορά από την 11η ομάδα η οποία παρέμενε στην κατηγορία. Ακολούθησαν τέσσερις συνεχόμενες περιόδοι στη Δ΄ κατηγορία μέχρι που την περίοδο 2007-08 ο Εθνικός τερμάτισε στη δωδέκατη θέση του πρωταθλήματος και υποβιβάστηκε στα αγροτικά πρωταθλήματα μετά από 17 συνεχόμενες περιόδους συμμετοχής στις διοργανώσεις της ΚΟΠ.
Κατακτώντας το πρωτάθλημα ΕΠΟΠΛ την περίοδο 2008-09 κέρδισε το δικαίωμα συμμετοχής στο πρωτάθλημα ένταξης 2009. Διεκδίκησε την άνοδο του αλλά έχασε από τη Δυναμό Περβολιών με 4-1. Υπέβαλλε ένσταση κατά του κύρους του αγώνα την οποία κέρδισε και εντάχθηκε στη Δ΄ κατηγορία.