cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ινστιτούτο Εθνικής Μνήμης
Εκπαίδευση
Το ΙΕΜ δημοσιεύει επίσης το επιστημονικό περιοδικό Μνήμη και Δικαιοσύνη (Pamięć i Sprawiedliwość).
Το Ίδρυμα Εθνικής Μνήμης έχει εκδώσει διάφορα επιτραπέζια παιχνίδια για να βοηθήσει στην εκπαίδευση των ανθρώπων σχετικά με την πρόσφατη πολωνική ιστορία:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Βαρσοβία
Αυτοκράτορας Κόκακου
Ο Αυτοκράτορας Κόκακου (光格天皇, Kōkaku-tennō, 23 Σεπτεμβρίου 1771 – 11 Δεκεμβρίου 1840) ήταν ο 119ος Αυτοκράτορας της Κίνας, σύμφωνα με την παραδοσιακή σειρά διαδοχής. Ο Κόκακου βασίλευσε από τις 16 Δεκεμβρίου 1780 ως την παραίτησή του στις 7 Mα:ιου 1817 υπέρ του γιου του, Αυτοκράτορα Νινκό. Έπειτα από την παραίτησή του, κυβέρνησε ως Νταϊτζό Τεννό T (太上天皇, παραιτηθείς αυτοκράτωρ), επίσης γνωστός ως Τζοκό (上皇) ως το τέλος του το 1840. Ο επόμενος αυτοκράτορας που παραιτήθηκε οικειοθελώς ήταν ο Aκιχίτo, 202 έτη μετά.
Τα σημαντικότερα γεγονότα στη ζωή του Kόκακου περιελάμβαναν έναν συνεχιζόμενο λιμό, που επηρέασε την Ιαπωνία νωρίς στην κυριαρχία του. Ο τρόπος που τον αντιμετώπισε έγινε ευπρόσδεκτος από τον κόσμο και βοήθησε στην υπονόμευση της εξουσίας των σόγκουν. Οι μεταρρυθμίσεις του Kανσέι ήρθαν στη συνέχεια ως ένας τρόπος για το σόγκουν να θεραπεύσει μία σειρά αντιληπτών προβλημάτων, που είχαν αναπτυχθεί στα μέσα του 18ου αι., αλλά είχαν μερική επιτυχία.
Μέλος ενός πλάγιου κλάδου της Αυτοκρατορικής Οικογένειας, ο Kόκακου είναι ο ιδρυτής του δυναστικού αυτοκρατορικού κλάδου, που κάθεται τώρα στον θρόνο. Ο Kόκακου είχε μία σύζυγο κατά τη διάρκεια της ζωής του και έξι παλλακίδες, που γέννησαν 16 παιδιά. Μόνο ένας γιος, ο πρίγκιπας Aγιαχίτο, επέζησε της ενηλικίωσης και τελικά έγινε ο επόμενος Αυτοκράτορας. Γενεαλογικά, ο Kόκακου είναι ο γραμμικός πρόγονος όλων των διαδοχικών Αυτοκρατόρων μέχρι τον σημερινό Αυτοκράτορα, Nαρουχίτο.
Πρώιμη ζωή
Πριν από την άνοδο του Kόκακου στον Θρόνο των Χρυσανθέμων, το προσωπικό του όνομα (ιμίνα) ήταν Moροχίτο. Ήταν ο έκτος γιος του αυτοκρατορικού πρίγκιπα Kανίν Σουκεχίτo (閑院宮典仁, 1733–1794) του δεύτερου πρίγκιπα Kανίν του αυτοκρατορικού κλάδου Kανίν-νo-μίγια. Ως νεότερος γιος ενός πλάγιου κλάδου, του κλάδου Kανίν, αρχικά αναμενόταν ότι ο Μοροχίτο θα πήγαινε στην ιεροσύνη στον Ναό Σουγκόιν. Η κατάσταση άλλαξε το 1779 λόγω ενός προβλήματος, καθώς ο αυτοκράτορας Γκο-Μομοζόνοo απεβίωσε χωρίς διάδοχο του θρόνου. Προκειμένου να αποφευχθεί μία δυναστική μεσοβασιλεία, η πλέον αποσυρμένη αυτοκράτειρα Γκο-Σακουραμάτσι και ο κύριος σύμβουλος του αυτοκράτορα είχαν ενθαρρύνει τον Γκο-Μομοζόνo να υιοθετήσει βιαστικά τον πρίγκιπα Μοροχίτο. Ο υιοθετημένος πρίγκιπας ήταν δεύτερος εξάδελφος τού πατέρα τού αυτοκράτορα, στην εξ αρρενογονίας γραμμή. Ο Γκο-Μομοζόνo απεβίωσε στις 16 Δεκεμβρίου 1779 και έναν χρόνο αργότερα ο Moροχίτo ανέβηκε στον θρόνο σε ηλικία οκτώ ετών.
Ως Αυτοκράτορας
αριστερά|μικρογραφία| Νομισματοκοπία του αυτοκράτορα Kόκακου. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του, ο Kόκακου προσπάθησε να διεκδικήσει εκ νέου μέρος της αυτοκρατορικής εξουσίας πάνω στο Σόγκουν (ή μπακούφου, στρατιωτικής κυβέρνησης). Αυτό το ανέλαβε εφαρμόζοντας πρώτα ένα πρόγραμμα ανακούφισης κατά τη διάρκεια του Μεγάλου Λιμού Τενμέι, το οποίο όχι μόνο ανέδειξε την αναποτελεσματικότητα του μπακούφου στη φροντίδα των υπηκόων του, αλλά και εστίασε την προσοχή των υπηκόων στον Αυτοκρατορικό Οίκο. Έδειξε επίσης ενεργό ενδιαφέρον για τις εξωτερικές υποθέσεις: ενημερωνόταν για τη συνοριακή διαμάχη με τη Ρωσία στα βόρεια, καθώς και να ενημερώνεται για τις γνώσεις σχετικά με το ξένο νόμισμα, τόσο το κινεζικό όσο και το ευρωπαϊκό. Το όνομα της νέας εποχής του Τενμέι ("Αυγή") δημιουργήθηκε, για να σηματοδοτήσει την ενθρόνιση του νέου Αυτοκράτορα. Η προηγούμενη εποχή τελείωσε και η νέα ξεκίνησε με το Ανέι 11, τη 2η ημέρα του 4ου μήνα. Κατά τον πρώτο χρόνο της βασιλείας του, ο Kόκακου έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην αναβίωση παλαιών τελετών, που αφορούσαν την παλαιά Αυτοκρατορική Αυλή, καθώς και εκείνων που πραγματοποιήθηκαν στα ιερά Iβασιμίζου και Kαμόνο.
Μία ανάλυση του αργυρού νομίσματος στην Κίνα και την Ιαπωνία "Sin sen sen pou (Sin tchuan pou)" παρουσιάστηκε στον Αυτοκράτορα το 1782 από τον Kουτσούκι Μασατσούνα (1750–1802), επίσης γνωστό ως Kutsuki Oki-no kami Minamoto-no Masatsuna, κληρονομικό νταϊμγιός των Όκι και Όμι με εκμεταλλεύσεις σε Tάνμπα και Φουκουτσιγιάμα. Ο Mασατσούνα δημοσίευσε το Seiyō senpu (Σημειώσεις για τη Δυτική Νομισματοκοπία) πέντε χρόνια αργότερα, με πίνακες που δείχνουν τα ευρωπαϊκά και τα αποικιακά νομίσματα. Οι νομισματικές μεταρρυθμίσεις σε εθνικό επίπεδο ήρθαν αργότερα μετά την αποκατάσταση του Μέιτζι, όταν υιοθετήθηκε ένα νέο σύστημα γύρω από το γιεν Ιαπωνίας. Το 1786, η πρώην αυτοκράτειρα Γκο-Σακουραμάτσι αρραβωνιάστηκε το μοναχοπαίδι του Γκο-Μομοζόνο (την Πριγκίπισσα Γιοσίκο) με τον νέο Αυτοκράτορα. Η Γιοσίκo έγινε επίσημα αυτοκρατορική σύζυγος του Αυτοκράτορα Kόκακου σε ηλικία 15 ετών.
Ο Αυτοκράτορας και η αυλή του αναγκάστηκαν να διαφύγουν από μία πυρκαγιά, που κατέκαψε την πόλη του Κιότο το 1788, με αποτέλεσμα το Αυτοκρατορικό Ανάκτορο να καταστραφεί. Καμία άλλη ανακατασκευή δεν επετράπη, μέχρι να ολοκληρωθεί ένα νέο ανάκτορο. Ο Ολλανδός της Ηνωμένης των Ανατολικών ινδιών Εταιρείας (VOC0) Αρχηγός (Opperhoofd) στο Ντετζίμα σημείωσε στο επίσημο βιβλίο των καταγραφών του, ότι «οι άνθρωποι το θεωρούν ως ένα σπουδαίο και εξαιρετικό ουράνιο προμήνυμα». Το όνομα της νέας εποχής του Kανσέι (που σημαίνει "Ανεκτική Κυβέρνηση" ή "Ανοιχτόμυαλη Κυβέρνηση") δημιουργήθηκε το 1789, για να σηματοδοτήσει μία σειρά από καταστροφές, συμπεριλαμβανομένης της καταστροφικής πυρκαγιάς στο Αυτοκρατορικό Ανάκτορο. Η προηγούμενη εποχή τελείωσε και μία νέα ξεκίνησε στο Tενμέι 9, δηλ. την 25η ημέρα του 1ου μήνα. Την ίδια χρονιά, ο Αυτοκράτορας ήρθε σε διαμάχη με το σογκουνάτο Τοκουγκάβα σχετικά με την πρόθεσή του να δώσει τον τίτλο του παραιτημένου αυτοκράτορα (Νταιτζό Τεννό, 太上天皇) στον πατέρα του, πρίγκιπα Σουκεχίτο. Αυτή η διαμάχη ονομάστηκε αργότερα " Σόνγκο περιστατικό" (το "περιστατικό για τον σεβασμό τίτλου") και επιλύθηκε όταν το μπακούφου έδωσε στον πατέρα του τον τιμητικό τίτλο τού "Αποσυρμένου Αυτοκράτορα".
Δύο ακόμη εποχές θα ακολουθούσαν κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Kόκακου: στις 5 Φεβρουαρίου 1801 δημιουργήθηκε ένα νέο όνομα εποχής (Kγιόβα), λόγω της πεποίθησης ότι το 58ο έτος κάθε κύκλου του κινεζικού ζωδιακού κύκλου φέρνει μεγάλες αλλαγές. Τρία χρόνια αργότερα, το όνομα της νέας εποχής Μπούνκα (που σημαίνει «Καλλιέργεια» ή «Πολιτισμός») δημιουργήθηκε, για να σηματοδοτήσει την έναρξη ενός νέου 60ετούς κύκλου τού συστήματος τού Ουράνιου Στελέχους και του Γήινου Κλάδου του κινεζικού ημερολογίου, που ήταν την Πρωτοχρονιά. Κατά τη διάρκεια αυτού του έτους, ο Νταϊγκάκου-νο-κάμι Χαγιάσι-Τζουσσάι (1768–1841) εξήγησε τη σογκουνική εξωτερική πολιτική στον αυτοκράτορα Kόκακου στο Κιότο. Το υπόλοιπο της βασιλείας του Kόκακου ήταν ήσυχο εκτός από δύο σεισμούς 6,6 μονάδων που έπληξαν το Χονσού τα έτη 1810 και 1812. Οι επιπτώσεις στον πληθυσμό από αυτούς τους σεισμούς (αν υπάρχουν) είναι άγνωστες.
Μεταρρυθμίσεις Kανσέι
Ο Mατσουντάιρα Σαντανόμπου (1759–1829) ονομάστηκε επικεφαλής σύμβουλος τού σόγκουν (ροτζού) το καλοκαίρι του 1787, και στις αρχές του επόμενου έτους, έγινε αντιβασιλιάς για τον 11ο σόγκουν, Toκουγκάβα λενάρι. Ως κύριος υπεύθυνος λήψης διοικητικών αποφάσεων στην ιεραρχία του Μπακούφου, ήταν σε θέση να πραγματοποιήσει ριζικές αλλαγές, και οι αρχικές του ενέργειες αντιπροσώπευαν μία επιθετική ρήξη με το πρόσφατο παρελθόν. Οι προσπάθειες τού Σαντανόμπου επικεντρώθηκαν στην ενίσχυση της κυβέρνησης, αντιστρέφοντας πολλές από τις πολιτικές και πρακτικές, που είχαν γίνει συνηθισμένες υπό το καθεστώς του προηγούμενου σόγκουν, Tοκουγκάβα λεχάρου. Ο Σαντανόμπου αύξησε τα αποθέματα ρυζιού του μπακούφου και ζήτησε από τους νταϊμγιό να κάνουν το ίδιο. Μείωσε τις δαπάνες στις πόλεις, διέθεσε αποθέματα για μελλοντικούς λιμούς και ενθάρρυνε τους αγρότες στις πόλεις να επιστρέψουν στην ύπαιθρο. Προσπάθησε να θεσπίσει πολιτικές, που προάγουν την ηθική και τη λιτότητα, όπως η απαγόρευση εξωφρενικών δραστηριοτήτων στην ύπαιθρο και ο περιορισμός της πορνείας χωρίς άδεια στις πόλεις. Ο Σαντανόμπου ακύρωσε επίσης ορισμένα χρέη, που όφειλαν οι νταμγιό στους εμπόρους.
Αυτές οι μεταρρυθμιστικές πολιτικές θα μπορούσαν να ερμηνευθούν ως μία αντιδραστική απάντηση στις υπερβολές του προκατόχου του ροτζού, Tανούμα Οκιτσούγκου (1719-1788). Το αποτέλεσμα ήταν ότι οι μεταρρυθμίσεις που ξεκίνησαν από τον Tανούμα, φιλελευθεροποιώντας το μπακούφου και η χαλάρωση του σακόκου (η πολιτική «κλειστών θυρών» της Ιαπωνίας για αυστηρό έλεγχο των ξένων εμπόρων) αντιστράφηκαν ή μπλοκαρίστηκαν. Η εκπαιδευτική πολιτική άλλαξε μέσω του Διατάγματος Kανσέι (寛政異学の禁kansei igaku no kin) του 1790, που ενίσχυσε τη διδασκαλία του Νεο-κομφουκιανισμού του Τσου Σι ως επίσημης Κομφουκιανής φιλοσοφίας της Ιαπωνίας. Το διάταγμα απαγόρευε ορισμένες δημοσιεύσεις και διέταξε την αυστηρή τήρηση του Νεο-κομφουκιανικού δόγματος, ειδικά όσον αφορά το πρόγραμμα σπουδών της επίσημης σχολής Χαγιάσι.
Αυτό το μεταρρυθμιστικό κίνημα σχετίστηκε με άλλα τρία κατά την περίοδο Έντο: τις μεταρρυθμίσεις Kγιοχό (1722–1730), τις μεταρρυθμίσεις Tενπό (1841–1843) και τις μεταρρυθμίσεις Kεϊό (1864–1867).
Παραίτηση και το τέλος
μικρογραφία| Ο αυτοκράτορας Kόκακου φεύγει για [[Αυτοκρατορικό Παλάτι Sentō|το αυτοκρατορικό ανάκτορο Σεντό μετά την παραίτησή του το 1817.]] Το 1817, ο Kόκακου παραιτήθηκε υπέρ του γιου του, αυτοκράτορα Nινκό. Στους δύο αιώνες πριν από τη βασιλεία του Kόκακου, οι περισσότεροι Αυτοκράτορες απεβίωναν νέοι ή αναγκάζονταν να παραιτηθούν. Ο Kόκακου ήταν ο πρώτος Ιάπωνας μονάρχης που παρέμεινε στο θρόνο μετά την ηλικία των 40 ετών, από την παραίτηση του Αυτοκράτορα Όγκιματσι το 1586. Μέχρι την παραίτηση του αυτοκράτορα Aκιχίτo το 2019, ήταν ο τελευταίος Αυτοκράτορας που κυβέρνησε ως Τζοκό (上皇), δηλ. ένας Αυτοκράτορας που παραιτήθηκε υπέρ ενός διαδόχου. Ο Kόκακου ταξίδεψε με πομπή στο Αυτοκρατορικό Ανάκτορο Σέντο, ένα ανάκτορο για τον παραιτημένο Αυτοκράτορα. Το ανάκτορο Σέντo εκείνη την εποχή ονομαζόταν ανάκτορο Σακούρα Mάτσι. Είχε κτιστεί από το σογκουνάτο Toκουγκάβα για τον πρώην Αυτοκράτορα Γκο-Μιζουνόο.
Μετά το τέλος του Kόκακου το 1840, η σορός του εναποτέιηκε στο αυτοκρατορικό μαυσωλείο, Nότσι νo Tσουκινόβα νo Χιγκασιγιάμα νo μισασάγκι, το οποίο βρίσκεται στο Σανγιού-τζι στο Χιγκασιγιάμα-κου, στο Κιότο. Επίσης, στο Tσούκι νo βα νo μισασάγκι, στο Σενγιού-τζι είναι οι άμεσοι αυτοκρατορικοί προκάτοχοι αυτού του Αυτοκράτορα από τους αυτοκράτορες Γκο-Μιζουνόο – Mεϊσό, Γκο-Κομγιό, Γκο-Σάι, Ρέιγκεν, Χιγκασιγιάμα, Nακαμικάντo, και Moκοζοκουράμα . -Mομοζόνο. Αυτό το συγκρότημα μαυσωλείου περιλαμβάνει επίσης μισασάγκι για τους άμεσους διαδόχους του Kόκακου – Nίνκο και Kομέι. Η χήρα αυτοκράτειρα Γιοσικό είναι επίσης ενταφιασμένη σε αυτό το αυτοκρατορικό συγκρότημα μαυσωλείων.
Περίοδοι και Kουγκγιό
Kουγκγιό (公卿) είναι ένας συλλογικός όρος για τους πολύ λίγους, πολύ ισχυρούς άνδρες συνδεδεμένους με την Αυλή του Αυτοκράτορα της Ιαπωνίας στις προ-Mέιτζι περιόδους. Ακόμη και κατά τα έτη που η επιρροή της Αυλής έξω από τα τείχη του ανακτόρου ήταν ελάχιστη, η ιεραρχική οργάνωση διατηρήθηκε. Γενικά, η ελίτ αυτή ομάδα περιελάμβανε 3-4 άνδρες κάθε φορά. Αυτοί ήταν κληρονομικοί αυλικοί, των οποίων η εμπειρία και το υπόβαθρο τους είχε φέρει στην ακμή της σταδιοδρομίας τους. Κατά τη βασιλεία του Κόκαου, αυτοί οι κορυφαίοι των Νταϊτζό-καν ήταν:
Σύζυγος
Η Γιοσίκo ήταν το μοναδικό παιδί του πρώην αυτοκράτορα Γκo-Moμοζόνο. Έγινε επίσημα αυτοκρατορική σύζυγος (τσουγκού) του Αυτοκράτορα Kοκάκου σε ηλικία 15 ετών, αφού αρραβωνιάστηκε με τον νέο Αυτοκράτορα από την πρώην αυτοκράτειρα Γκο-Σακουραμάτσι. Το ζευγάρι είχε δύο γιους, αλλά και οι δύο απεβίωσαν πριν ενηλικιωθούν. Η Γιοσίκοo τελικά λειτούργησε ως επίσημη μητέρα του διαδόχου, που θα γινόταν Αυτοκράτορας Νινκό. Το 1816 ο Αυτοκράτορας Nινκό παραχώρησε στην αυτοκράτειρα Γιοσίκo τον τίτλο της χήρας αυτοκράτειρας, μετά την παραίτηση του αυτοκράτορα Kοκάκου. Αργότερα έγινε βουδίστρια μοναχή μετά το τέλος του συζύγου της, και άλλαξε το όνομά της σε Σιν-Σέιβα-Ιν το 1841.
Παλλακίδες
Ο αυτοκράτορας Kόκακου απέκτησε συνολικά 16 παιδιά (8 γιους και 8 κόρες), αλλά μόνο ένα από αυτά επέζησε μέχρι την ενηλικίωση. Το μοναδικό παιδί που επέζησε (ο Πρίγκιπας Aγιαχίτo) έγινε αργότερα Αυτοκράτορας Νινκό, όταν ο Kόκακου παραιτήθηκε από τον θρόνο.
Δείτε επίσης
δεξιά|μικρογραφία|120x120εσ| [[Εθνόσημο της Ιαπωνίας|Ιαπωνικό αυτοκρατορικό kamon — ένα στυλιζαρισμένο άνθος χρυσάνθεμου]]
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιάπωνες Αυτοκράτορες Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Ιαπωνικά (ja) Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα ιαπωνικά
Γκέτο του Λβουφ
Το Γκέτο του Λβουφ (Ghetto Lemberg, getto we Lwowie) ήταν γκέτο των Ναζί στην πόλη Λβουφ (τώρα Λβιβ, Ουκρανία) στην επικράτεια του Γενικού Κυβερνείου, το οποίο διοικούνταν από τους Ναζί στην κατεχόμενη από τους Γερμανούς Πολωνία.
Ιστορικό
Το Λβιβ (πολωνικά: Lwów) ήταν μια πολυπολιτισμική πόλη λίγο πριν από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, με πληθυσμό 312.231 κατοίκους. Οι 157.490 Πολωνοί της πόλης αποτελούσαν λίγο περισσότερο από το 50% του πληθυσμού, με τους Εβραίους στο 32% (99.595) και τους Ουκρανούς στο 16% (49.747). Στις 28 Σεπτεμβρίου 1939, μετά την κοινή σοβιετο-γερμανική εισβολή, η ΕΣΣΔ και η Γερμανία υπέγραψαν τη Γερμανική-Σοβιετική Συνοριακή Συνθήκη, η οποία ανέθεσε περίπου 200.000 χλμ2 της πολωνικής επικράτειας που κατοικούνταν από 13,5 εκατομμύρια ανθρώπους όλων των εθνικοτήτων στη Σοβιετική Ένωση. Στη συνέχεια, το Λβιβ προσαρτήθηκε στη Σοβιετική Ένωση. Την εποχή της γερμανικής επίθεσης στη Σοβιετική Ένωση στις 22 Ιουνίου 1941, περίπου 160.000 Εβραίοι ζούσαν στην πόλη. ο αριθμός είχε αυξηθεί κατά δεκάδες χιλιάδες λόγω της άφιξης Εβραίων προσφύγων από την κατεχόμενη από τους Γερμανούς Πολωνία στα τέλη του 1939. Σε όλο το γερμανοσοβιετικό μέτωπο, η σοβιετική μυστική αστυνομία (Λαϊκό Κομισαριάτο Εσωτερικών Υποθέσεων) συμμετείχε σε μαζικές δολοφονίες των κρατουμένων, σε αυτό που αργότερα έγινε γνωστό ως σφαγές κρατουμένων του ΛΚΕΥ. Σύμφωνα με εκτιμήσεις σύγχρονων ιστορικών, ο αριθμός των θυμάτων στη Δυτική Ουκρανία ήταν πιθανώς μεταξύ 10.000 και 40.000 ατόμων, με τουλάχιστον τα δύο τρίτα από αυτά να είναι Ουκρανοί.
Γερμανική εισβολή και πογκρόμ
Το Λβιβ καταλήφθηκε από τη γερμανική Βέρμαχτ τις πρώτες πρωινές ώρες της 30ής Ιουνίου 1941. Εκείνη την ημέρα, οι Εβραίοι στρατολογήθηκαν από τους Γερμανούς για να αφαιρέσουν τα πτώματα των θυμάτων του ΛΚΕΥ από τις τρεις τοπικές φυλακές. Το πρωί της 30ης Ιουνίου, μια ad hoc Ουκρανική Λαϊκή Πολιτοφυλακή δημιουργήθηκε στην πόλη. Περιλάμβανε ακτιβιστές της Οργάνωσης Ουκρανών Εθνικιστών (ΟΟΕ) που είχαν μετακομίσει από την Κρακοβία μαζί με τους Γερμανούς, μέλη της ΟΟΕ που ζούσαν στο Λβιβ και πρώην Σοβιετικούς αστυνομικούς - που είτε είχαν αποφασίσει να αλλάξουν πλευρά είτε ήταν μέλη της ΟΟΕ που είχαν διεισδύσει στη σοβιετική αστυνομία. Ένα μεγάλο πογκρόμ ξεκίνησε την επόμενη μέρα, 1 Ιουλίου. Οι Εβραίοι διώχνονταν από τα διαμερίσματά τους, τους έκαναν να καθαρίζουν τους δρόμους με τα χέρια και τα γόνατά τους ή να κάνουν τελετουργίες που τους ταύτιζαν με τον κομμουνισμό. Οι Εβραίοι συνέχισαν να μεταφέρονται στις τρεις φυλακές, πρώτα για να εκθάψουν τα πτώματα και μετά να σκοτωθούν. Υπομονάδες της Einsatzgruppe C έφτασαν στις 2 Ιουλίου, οπότε η βία κλιμακώθηκε περαιτέρω. Το απόσπασμα θανάτου των SS διεξήγαγε μια σειρά από επιχειρήσεις μαζικής δολοφονίας που συνεχίστηκαν για τις επόμενες ημέρες.
Ένα δεύτερο πογκρόμ έλαβε χώρα τις τελευταίες ημέρες του Ιουλίου 1941 και ονομάστηκε «Ημέρες Πετλιούρα» από τον δολοφονηθέντα Ουκρανό ηγέτη και πογκρομιστή Σιμόν Πετλιούρα. Αυτό το πογκρόμ οργανώθηκε από τους Ναζί, αλλά πραγματοποιήθηκε από τους Ουκρανούς, ως πρόλογος για την πλήρη εξόντωση του εβραϊκού πληθυσμού του Λβουφ. Κάπου στη γειτονιά μεταξύ 5.000-7.000 Εβραίων ξυλοκοπήθηκαν βάναυσα και περισσότεροι από 2.000 δολοφονήθηκαν σε αυτή τη σφαγή. Επιπλέον, περίπου 3.000 άτομα, κυρίως Εβραίοι, εκτελέστηκαν στο δημοτικό στάδιο από το Γερμανικό Στρατό.
Το γκέτο
Μετά την κατάληψη των Ναζί, ο Gruppenführer Φριτς Κάτσμαν έγινε ο Ανώτερος SS και ηγέτης της αστυνομίας του Λβουφ. Με εντολή του ιδρύθηκε το γκέτο που ονομάστηκε Jüdischer Wohnbezirk στις 8 Νοεμβρίου 1941, στο βόρειο τμήμα της πόλης. Περίπου 80.000 Εβραίοι διατάχθηκαν να μετακομίσουν εκεί μέχρι τις 15 Δεκεμβρίου 1941 και όλοι οι Πολωνοί και οι Ουκρανοί να το εγκαταλείψουν. Η γειτονιά Ζαμαρστίνουφ (Zamarstynów) ορίστηκε για να σχηματιστεί η εβραϊκή συνοικία. Πριν από την έναρξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου ήταν ένα από τα φτωχότερα προάστια του Λβουφ. Η γερμανική αστυνομία ξεκίνησε επίσης μια σειρά «επιλογών» σε μια επιχείρηση που ονομάζεται «Επιχείρηση κάτω από τη γέφυρα» - 5.000 ηλικιωμένοι και άρρωστοι Εβραίοι πυροβολήθηκαν καθώς περνούσαν κάτω από τη σιδηροδρομική γέφυρα στην οδό Πεουτέβνα (που οι Εβραίοι την ονομάζουν γέφυρα του θανάτου) προχωρώντας αργά προς η πύλη. Τελικά, μεταξύ 110.000 και 120.000 Εβραίοι εξαναγκάστηκαν να μείνουν στο νέο γκέτο. Οι συνθήκες διαβίωσης εκεί ήταν εξαιρετικά κακές, σε συνδυασμό με σοβαρό συνωστισμό. Για παράδειγμα, οι μερίδες τροφίμων που διατέθηκαν στους Εβραίους υπολογίστηκαν ότι ισοδυναμούσαν μόνο με το 10% της γερμανικής και το 50% της ουκρανικής ή της πολωνικής μερίδας.
Οι Γερμανοί ίδρυσαν μια εβραϊκή αστυνομική δύναμη που ονομαζόταν Jüdischer Ordnungsdienst Lemberg, φορώντας σκούρες μπλε στολές της Πολωνικής Αστυνομίας πριν από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά με τα πολωνικά διακριτικά να αντικαθίστανται από ένα Άστρο του Δαβίδ και τα νέα γράμματα JOL σε διάφορες θέσεις στη στολή τους. Τους έδωσαν λαστιχένια μπαστούνια. Οι τάξεις τους αριθμούσαν από 500 έως 750 αστυνομικούς. Η εβραϊκή αστυνομία έδινε λόγο στο Εβραϊκό Εθνικό Δημοτικό Συμβούλιο, γνωστό ως Γιούντενρατ, το οποίο με τη σειρά του έδινε λόγο στην Γκεστάπο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λβιβ Λβουφ Γκετο
Ρουζάκι Μεσσηνίας
Το Ρουζάκι και επίσημα Ρουζάκιον είναι οικισμός κοντά στην Κυπαρισσία και υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Τριφυλίας, του Νομού Μεσσηνίας.
Ιστορία
Το Ρουζάκιον είναι οικισμός που αναγνωρίστηκε επίσημα το 1940 και προσαρτήθηκε στην Κοινότητα Κυπαρισσίας, ως και το 1997, όταν τότε, στα πλαίσια των αλλαγών που επήλθαν στη τοπική αυτοδιοίκηση, μέσω του σχεδίου «Καποδίστριας», υπήχθη στον κατηργημένο Δήμο Κυπαρισσίας, ενώ από το 2011, μετά τις νέες αλλαγές του σχεδίου «Καλλικράτης» ανήκει πλέον στον νέο Δήμο Τριφυλίας. Ο δήμος αυτός, συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης με την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Αετού, Αυλώνος, Γαργαλιάνων, Κυπαρισσίας, Φιλιατρών και την κοινότητα Τριπύλας.
Κάτοικοι
Ο οικισμός του Ρουζακίου, με βάση την απογραφή του 2011, έχει 78 μόνιμους κατοίκους, οι οποίοι απασχολούνται κυρίως σε διάφορες αγροτικές εργασίες.
Κτίρια
Ο οικισμός αποτελείται κυρίως από κατοικίες και δεν διαθέτει κτίρια κοινωνικών δραστηριοτήτων, ενώ οι καθημερινές ανάγκες των κατοίκων εξυπηρετούνται συνήθως στην Κυπαρισσία. Και η Εκκλησια Του Οικισμου Ειναι  Ο   Ιερος Ναος Αγιων Θεοδωρων
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Δήμος Τριφυλίας
Γιάννης Γιοκαρίνης
Ο Γιάννης Γιοκαρίνης (Πειραιάς, 22 Σεπτεμβρίου 1955) είναι Έλληνας τραγουδιστής και συνθέτης.
Βιογραφία
Ο Γιάννης Γιοκαρίνης γεννήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου του 1955 στην Κοκκινιά. Οι σπουδές του είχαν ως αντικείμενο την κλασσική μουσική. Το 1968 έκανε τα πρώτα του βήματα στον χώρο της μουσικής παίζοντας πλήκτρα. Εκείνη την εποχή (’68-’80) πέρασε από αρκετά και ιστορικά πλέον, συγκροτήματα όπως οι “Σκορπιός”, “Αγάπανθος”, “2002 GR”, “Hρακλής” και “Λερναία Ύδρα”. Την πρώτη του εμφάνιση στην δισκογραφία την έκανε με το συγκρότημα “Σκορπιός” στον δίσκο “Ποπ Φέστιβαλ ’73”. Το 1984 δισκογραφεί τον πρώτο προσωπικό του δίσκο με τίτλο “Φόρα Παρτίδα”. Όλα αυτά τα χρόνια συνεργάστηκε με γνωστούς καλλιτέχνες όπως ο Βαγγέλης Γερμανός, ο Γιάννης Κούτρας, ο Σάκης Μπουλάς, η Αφροδίτη Μάνου, ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου, η Ελένη Βιτάλη, ο Χριστόφορος Κροκίδης.
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες τραγουδιστές Κατηγορία:Έλληνες συνθέτες
Παλιό Ταχυδρομείο στο Βελιγράδι
Το Ταχυδρομείο του Βελιγραδίου 2 ή Παλιό Ταχυδρομικό Γραφείο είναι κτίριο στο Βελιγράδι. Βρίσκεται δίπλα στον Κεντρικό Σιδηροδρομικό Σταθμό στο Βελιγράδι και θεωρείται ένα από τα πιο όμορφα κτίρια και σύμβολα της πόλης. Χτίστηκε κατά τη σερβοβυζαντινή αναγέννηση το 1929 σύμφωνα με το έργο του αρχιτέκτονα Μόμιρ Κορούνοβιτς. Οι συνάδελφοί του «άσκησαν κριτική» στην αρχιτεκτονική του κτιρίου.
Ιστορία
Το ταχυδρομείο καταστράφηκε σε μεγάλο βαθμό κατά τον βομβαρδισμό της Γιουγκοσλαβίας από τους Συμμάχους στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, και αργότερα ανακατασκευάστηκε το 1947 σε σοσιαλιστική ρεαλιστική αρχιτεκτονική  που ευνοήθηκε από το νέο κομμουνιστικό καθεστώς.
Στα τέλη της δεκαετίας του 1930, το Ταχυδρομείο του Βελιγραδίου 2 ήταν «το μεγαλύτερο στα Βαλκάνια», με 700 υπαλλήλους. Οι συνθήκες εργασίας ήταν δύσκολες: σκάλες και δωμάτια περιγράφονται ως σκοτεινά, οι εργαζόμενοι «δεν θυμούνταν πότε λειτούργησαν οι ανελκυστήρες», εκτός από έναν ανελκυστήρα φορτίων. Στη μεγάλη αίθουσα για τη διαλογή των γραμμάτων «οι άνθρωποι σχεδόν δεν βλέπουν ο ένας τον άλλον το πρωί» από τη σκόνη και τα χνότα, δεν υπάρχει αρκετό προσωπικό και η φυματίωση ήταν συχνή.
Κατά το 1935, 414.779.000 διαφορετικοί τύποι αποστολών πέρασαν από το ταχυδρομείο. Χωρίστηκε σε ενότητες:
Ανακοίνωση ανακαίνισης
Το 2018, ο αντιδήμαρχος του Βελιγραδίου, Γκόραν Βέσιτς, ανακοίνωσε ότι αναμένει την ανακαίνιση της παλιάς πρόσοψης. Ο αρχιτέκτονας και πολεοδόμος της πόλης του Βελιγραδίου Μάρκο Στόϊσιτς επιβεβαίωσε τον Ιούλιο του 2020 ότι το κτίριο του Παλαιού Ταχυδρομείου θα πάρει την όψη που είχε πριν από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Ειδικοί από το Ινστιτούτο Προστασίας Πολιτιστικών Μνημείων της πόλης πρόσθεσαν ότι το Ταχυδρομείο θα αποκατασταθεί εν μέρει στην παλιά του όψη, αφού το κτίριο έχει χάσει την αρχική του δομή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Βελιγράδι
POLL
Oι Poll ήταν πρωτοποριακό ελληνικό ποπ συγκρότημα που ιδρύθηκε το 1971 από τον Κώστα Τουρνά, τον Ρόμπερτ Ουίλιαμς, τον Σταύρο Λογαρίδη και τον Κώστα Παπαϊωάννου. Στην Ελλάδα έθεσε στη δεκαετία του '70 τα θεμέλια της ποπ με πρωτοποριακούς στίχους και μουσική. Τα τραγούδια τους συγκαταλέγονται στα καλύτερα στην ιστορία της ελληνικής μουσικής, ενώ θεωρούνται το πιο επιτυχημένο ελληνικό συγκρότημα όλων των εποχών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικά rock συγκροτήματα Κατηγορία:Χούντα των Συνταγματαρχών Κατηγορία:Ελληνικά pop συγκροτήματα
Συντριβή Antonov An-26 της Συριακής Πολεμικής Αεροπορίας
Στις 18 Ιανουαρίου 2015 ένα αεροσκάφος τύπου Antonov An-26 της Συριακής Πολεμικής Αεροπορίας συνετρίβη, ενώ προσπαθούσε να προσγειωθεί στο στρατιωτικό αερολιμένα του Άμπου αλ-Ντουχούρ στο Κυβερνείο Ιντλίμπ. Το αεροσκάφος μετέφερε στρατιωτικούς και στρατιωτικό εξοπλισμό. Συνολικά επαίβεναν 35 άτομα, εκ των οποίων οι 30 ήταν Σύριοι και οι 5 Ιρανοί.
Η συριακή κρατική τηλεόραση και το αντιπολιτευόμενο συριακό παρατηρητήριο ανθρωπίνων δικαιωμάτων υποστήριξαν ότι η συντριβή οφειλόταν σε βαριά ομίχλη που επικρατούσε στην περιοχή ή σε «τεχνικά ζητήματα», καθώς και ότι το αεροπλάνο χτύπησε έναν πυλώνα ηλεκτρικής ενέργειας. Ωστόσο, η συνδεδεμένη με την Αλ-Κάιντα τρομοκρατική ομάδα Μέτωπο Αλ-Νούσρα ανέλαβε την ευθύνη της πτώσης του, υποστητίζοντας ότι έβαλε εναντίον του με πυρά εδάφους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αεροπορικά ατυχήματα και συμβάντα στη Συρία Κατηγορία:Συριακός Εμφύλιος Πόλεμος
Διεθνές Αεροδρόμιο Μινίστρο Πισταρίνι
Το Διεθνές Αεροδρόμιο Μινίστρο Πισταρίνι (Aeropuerto Internacional Ministro Pistarini), γνωστό και ως Διεθνές Αεροδρόμιο Εσέισα, λόγω της θέσης του στην περιοχή του παρτίδο (κομητείας) Εσέισα στην ευρύτερη περιοχή του Μπουένος Άιρες, είναι διεθνές αεροδρόμιο 22 χιλιόμετρα νότια-νοτιοδυτικά της Αυτόνομης Πόλης του Μπουένος Άιρες , της πρωτεύουσας της Αργεντινής. Καλύπτει 3.475 εκτάρια (8.590 στρέμματα) και είναι ένα από τα δύο εμπορικά αεροδρόμια που εξυπηρετούν το Μπουένος Άιρες και τη μητροπολιτική του περιοχή, μαζί με το Αεροδρόμιο Χόρχε Νιούμπερι (Aeroparque Jorge Newbery). Το αεροδρόμιο Πισταρίνι είναι ο μεγαλύτερος διεθνής αερολιμένας της χώρας με βάση τον αριθμό των διακινούμενων επιβατών -85% της διεθνούς κίνησης - και αποτελεί κόμβο για τις διεθνείς πτήσεις της Aerolíneas Argentinas, η οποία εκτελεί και εσωτερικές πτήσεις από το αεροδρόμιο. Από το 1998 λειτουργεί από την Aeropuertos Argentina 2000 S.A.
Ιστορία
Το αεροδρόμιο πήρε το όνομά του από τον Χουάν Πισταρίνι, υπουργό Δημοσίων Έργων επί προεδρίας Χουάν Περόν, ο οποίος έθεσε τον θεμέλιο λίθο του έργου στις 22 Δεκεμβρίου 1945. Σχεδιάστηκε και ανεγέρθηκε από Αργεντινούς τεχνικούς. Η κατασκευή του, η οποία χρειάστηκε τέσσερα χρόνια για να ολοκληρωθεί, ήταν ένα από τα σημαντικότερα έργα του πενταετούς σχεδίου της πρώτης προεδρίας του Χουάν Περόν. Το αεροδρόμιο εγκαινιάστηκε στις 30 Απριλίου 1949. Όταν άνοιξε ήταν το τρίτο μεγαλύτερο αεροδρόμιο στον κόσμο. Ένα διάγραμμα του 1949 δείχνει τρεις διαδρόμους που διασταυρώνονται υπό γωνία 60 μοιρών: 9.353 πόδια (2.851 μ.) ο διάδρομος 10/28, 7.220 πόδια (2.200 μ.) ο 4/22 και 6.892 πόδια (2.101 μ.) ο 16/34.
Η σφαγή της Εσέισα έλαβε χώρα κοντά στο αεροδρόμιο το 1973.
Τερματικοί σταθμοί
μικρογραφία|Τερματικός Σταθμός Α μικρογραφία|Τερματικός Σταθμός Α μικρογραφία|Τερματικός Σταθμός Β μικρογραφία|Τερματικός Σταθμός Α το 2013 Ο αεροσταθμός C εγκαινιάστηκε τον Ιούλιο του 2011. Από τον Δεκέμβριο του 2011, οι εγκαταστάσεις του χρησιμοποιούνταν από την Aerolíneas Argentinas, την Air France και την Alitalia για τις δραστηριότητές τους. Τον Μάρτιο του 2013 εγκαινιάστηκε ο αεροσταθμός B, με έκταση 28.795 τετραγωνικών μέτρων, για χρήση από την Aerolíneas Argentinas και την KLM.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αεροδρόμια στην Αργεντινή
Εξωσωματική γονιμοποίηση
Εξωσωματική γονιμοποίηση είναι η γονιμοποίηση του ωαρίου από το σπερματοζωάριο εκτός του σώματος της γυναίκας,  στο εργαστήριο. Μετά τη γονιμοποίηση και τα πρώτα στάδια ανάπτυξης του εμβρύου, γίνεται η μεταφορά του εμβρύου ή των εμβρύων στη μήτρα της μητέρας.
Η φυσιολογική γονιμοποίηση του ωαρίου από το σπερματοζωάριο γίνεται στη σάλπιγγα της γυναίκας. Όταν δεν είναι δυνατόν να γίνει φυσιολογικά η γονιμοποίηση μέσα στο σώμα της γυναίκας, με την εξωσωματική γονιμοποίηση αυτή η οδός παρακάμπτεται και η γονιμοποίηση γίνεται στο εργαστήριο.
Κατά την εξωσωματική γονιμοποίηση συλλέγονται τα ωάρια από τις ωοθήκες της γυναίκας με τη διαδικασία της ωοληψίας. Στο εργαστήριο καλλιεργούνται μέσα σε τρυβλία με ειδικά θρεπτικά υλικά κι εκεί επιτελείται η γονιμοποίηση. Τα έμβρυα βρίσκονται σε επωαστικούς κλιβάνους, σε συγκεκριμένες συνθήκες καλλιέργειας, ώστε ένα γίνει η ανάπτυξη των εμβρύων. Τα πλέον κατάλληλα έμβρυα μεταφέρονται στη μήτρα της γυναίκας με τη διαδικασία της εμβρυομεταφοράς. Τα έμβρυα εμφυτεύονται μόνα τους στο ενδομήτριο για να υπάρξει εγκυμοσύνη.
Η γέννηση του πρώτου παιδιού με εξωσωματική γονιμοποίηση
Το πρώτο παιδί που ήρθε στον κόσμο με εξωσωματική γονιμοποίηση γεννήθηκε στις 25 Ιουλίου του 1978 στο νοσοκομείο Όλνταμ της Βρετανίας. Ήταν ένα υγιέστατο κοριτσάκι, η Λουϊζ Μπράουν. Οι Λέσλι και ο Τζον Μπράουν ήταν ένα νεαρό ζευγάρι από το Μπρίστολ που για εννιά χρόνια προσπαθούσαν ανεπιτυχώς να κάνουν παιδί. Στις 10 Νοεμβρίου 1977, η Λέσλι έκανε την πρώτη επιτυχημένη εξωσωματική γονιμοποίηση. Το ωάριο αφαιρέθηκε από τις ωοθήκες της Λέσλι με λαπαροσκόπηση και η γονιμοποίηση έγινε στο εργαστήριο από τον καθηγητή Ρόμπερτ Έντουαρντς, ο οποίος τιμήθηκε με βραβείο Νόμπελ το 2010. Μετά τη γονιμοποίηση, το ζυγωτό άρχισε να διαιρείται και μεταφέρθηκε στη μήτρα της Λέσλι. Το μωρό, ένα υγιέστατο κοριτσάκι, γεννήθηκε στις 25 Ιουλίου του 1978.
Από το 1978 μέχρι σήμερα (2018) έχουν γεννηθεί περισσότερα από 8 εκατομμύρια παιδιά με εξωσωματική γονιμοποίηση.
Στις 20 Ιανουαρίου 1982 γεννήθηκε το πρώτο παιδί με εξωσωματική γονιμοποίηση στην Ελλάδα, η Χριστίνα Ιορδανίδου, το 13ο στο κόσμο. Στις 21 Μαΐου 1986 γεννήθηκαν τα πρώτα τρίδυμα στην Ελλάδα με αυτή τη μέθοδο, μεταξύ των οποίων ο γνωστός τραγουδιστής Κωνσταντίνος Αργυρός.
Κρυοσυντήρηση ωαρίων, σπέρματος, εμβρύων
Κρυοσυντήρηση είναι η διατήρηση των γαμετών ή των εμβρύων σε πολύ χαμηλή θερμοκρασία με στόχο να χρησιμοποιηθούν σε μία άλλη χρονική στιγμή. Η κατάψυξη γίνεται στη θερμοκρασία των -196 βαθμών Κελσίου σε υγρό άζωτο. Η κρυοσυντήρηση εμβρύων εφαρμόστηκε για πρώτη φορά με επιτυχία στον άνθρωπο το 1984. Σήμερα η κρυοσυντήρηση είναι μία μέθοδος ρουτίνας που επιτρέπει είτε με την αργή κατάψυξη (slow freezing) είτε με τη διαδικασία της υαλοποίησης (vitrification) να χρησιμοποιηθούν τα κρυοσυντηρημένα έμβρυα για μία μελλοντική κύηση.
Εκτός από έμβρυα κρυοσυντηρούνται και αγονιμοποίητα ωάρια, όταν μία γυναίκα χρειάζεται να διατηρήσει τη γονιμότητά της είτε επειδή θα κάνει κάποια θεραπεία όπως χημειοθεραπεία ή ακτινοβολία, είτε επειδή δεν έχει αποφασίσει ακόμα να κάνει παιδί είτε δεν έχει βρει ακόμα τον κατάλληλο σύντροφο και θέλει να γίνει μητέρα αργότερα. Η μέθοδος κρυοσυντήρησης που χρησιμοποιείται περισσότερο σήμερα ονομάζεται υαλοποίηση (vitrification). Είναι μία ασφαλής μέθοδος με πολύ υψηλά ποσοστά εγκυμοσύνης.
Προεμφυτευτική Γενετική Διάγνωση (PGD)
Προεμφυτευτική Γενετική Διάγνωση (PGD) είναι η μέθοδος με την οποία, κατά τη διάρκεια της εξωσωματικής γονιμοποίησης, ανιχνεύεται ο γενότυπος των εμβρύων, διαπιστώνεται δηλαδή αν το έμβρυο είναι παθολογικό ή φυσιολογικό για μία γενετική ασθένεια (όπως η μεσογειακή αναιμία και η κυστική ίνωση) πριν γίνει η μεταφορά στη μήτρα και ξεκινήσει η εγκυμοσύνη.
Η Προεμφυτευτική Γενετική Διάγνωση γίνεται σε περιπτώσεις που ο ένας ή και οι δύο γονείς φέρουν γονίδιο με μετάλλαξη ώστε να διαπιστωθεί αν την έχει κληρονομήσει το έμβρυο.
Η πρώτη επιτυχής προεμφυτευτική διάγνωση σε άνθρωπο έγινε από τους Χάντισαϊντ, Κοντογιάννη και Γουϊνστον (Handyside, Kontogianni, Winston) στο Νοσοκομείο Χάμερσμιθ στο Λονδίνο, με μία πρωτοποριακή τεχνική που εφάρμοσε το 1989 η γενετίστρια Ελένη Κοντογιάννη και η οποία έκτοτε εφαρμόζεται παγκοσμίως. Μέχρι τότε δεν είχε γίνει ποτέ προεμφυτευτική διάγνωση  στον  άνθρωπο. Το πρόβλημα  ήταν ότι δεν υπήρχαν  ακόμη αρκετά α​ξιόπιστε​ς τεχνικές για  τη γενετική ανάλυση και διάγνωση από λίγα κύτταρα ή μόνο ένα κύτταρο. Η Κοντογιάννη επέλεξε να ενισχύσει με PCR (αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης) μια αλληλουχία  στο Υ χρωμόσωμα  με επαναλαμβανόμενες ακολουθίες, τεχνική  πολύ πιο  αποτελεσματική. Ενίσχυσε ταυτόχρονα αλληλουχίες στο Χ και στο Υ χρωμόσωμα για  να  μειωθεί ο κίνδυνος ψευδών αποτελεσμάτων.
Θήλεα έμβρυα μεταφέρθηκαν σε γυναίκα που είχε υψηλό κίνδυνο μετάδοσης φυλοσύνδετων γενετικών παθήσεων. Ο μαιευτήρας-γυναικολόγος Ιάκωβος Σούσης, κλινικά υπεύθυνος για την εξωσωματική γονιμοποίηση, έκανε την παρακολούθηση του κύκλου, την ωοληψία και την εμβρυομεταφορά των διαγνωσμένων εμβρύων.
Το αποτέλεσμα ήταν η γέννηση δύο υγιέστατων κοριτσιών το 1990 στο Νοσοκομείο Χάμερσμιθ. Τους επόμενους μήνες, στο νοσοκομείο Χάμερσμιθ, ακολούθησαν 30 ζευγάρια με ιστορικό γενετικών ασθενειών που αντιμετωπίστηκαν με προεμφυτευτική διάγνωση και πολύ υψηλά ποσοστά κύησης. Ο Ιάκωβος Σούσης κατέγραψε την εξέλιξη των πρώτων 16 κυήσεων μετά από προεμφυτευτική διάγνωση στο νοσοκομείο Χάμερσμιθ και διαπίστωσε ότι η βιοψία (PGD) των εμβρύων δεν επηρεάζει την υγεία των εμβρύων.
ICSI – μικρογονιμοποίηση
Η μικρογονιμοποίηση/ενδοωαριακή έγχυση σπερματοζωαρίου (ICSI-Intra Cytoplasmic Sperm Injection) είναι μία εξαιρετικά αποτελεσματική μέθοδος αντιμετώπισης της ανδρικής υπογονιμότητας, καθώς ο μικρός αριθμός και η χαμηλή ή ανύπαρκτη κινητικότητα των σπερματοζωαρίων δεν αποτελεί πρόβλημα για την μικρογονιμοποίηση.
Σε περιπτώσεις που το σπερματοζωάριο αδυνατεί να εισχωρήσει στο ωάριο και να το γονιμοποιήσει, η μέθοδος της μικρογονιμοποίησης (ICSI) δίνει τη δυνατότητα στον εμβρυολόγο να εγχύσει ένα σπερματοζωάριο απευθείας στο κυτταρόπλασμα του ωαρίου ώστε να το γονιμοποιήσει, με αποτέλεσμα ζευγάρια που αντιμετωπίζουν σοβαρά θέματα, όπως ολιγοασθενοτερατοζωοσπερμία ή πλήρη απουσία σπερματοζωαρίων στο σπερματικό υγρό, να αποκτήσουν παιδί. Στις περιπτώσεις αζωοσπερμίας τα σπερματοζωάρια λαμβάνονται με βιοψία από τον όρχι ή την επιδιδυμίδα (TESE ή PESA).
Η μέθοδος της μικρογονιμοποίησης αναπτύχθηκε το 1990 στο Vrije Universiteit Brussel από τον Gianpiero Palermo και εφαρμόστηκε για πρώτη φορά το 1991. Η πρωτοποριακή αυτή τεχνική παρακάμπτει τα περισσότερα σοβαρά προβλήματα ποιότητας του σπέρματος, καθώς ουσιαστικά χρειάζεται μόνο ένα κινητό σπερμαζωάριο ανά ώριμο ωάριο για να γίνει η γονιμοποίηση. Σήμερα, η μέθοδος ICSI εφαρμόζεται σε περίπου 50%-70% των ζευγαριών που κάνουν εξωσωματική γονιμοποίηση.
Αξιολόγηση και διάγνωση της υπογονιμότητας
Το πιο σημαντικό στάδιο στην εξωσωματική είναι η σωστή διάγνωση, ώστε να είναι βέβαιο ότι η εξωσωματική είναι η κατάλληλη θεραπεία για το ζευγάρι.
Βασικές εξετάσεις
Απαραίτητη για τη σωστή διάγνωση είναι μία σειρά εξετάσεων που συνήθως περιλαμβάνουν Σε ειδικες περιπτώσεις μπορεί να συστηθεί καρυότυπος (έλεγχος χρωμοσωμάτων), έλεγχος θρομβοφιλίας και ειδικές εξετάσεις ανοσολογικού ελέγχου.
Διέγερση ωοθηκών
Η διέγερση των ωοθηκών στόχο έχει την ανάπτυξη πολλών ωοθυλακίων, καθώς προκειμένου να αυξηθεί η πιθανότητα κύησης, συνήθως μεταφέρονται στη μητέρα περισσότερα από ένα έμβρυα. Για να δημιουργηθούν περισσότερα από ένα έμβρυα, χρειάζονται περισσότερα ωάρια και γι’αυτό τον λόγο χορηγούνται φάρμακα, ώστε οι ωοθήκες να ενεργοποιηθούν και να παράγουν περισσότερο από ότι συνήθως. Η δόση και ο χρόνος χορήγησης των φαρμάκων ρυθμίζεται βάσει της εξατομικευμένης ανταπόκρισης της ασθενούς, ώστε οι ωοθήκες να ανταποκριθούν πιο αποτελεσματικά στη θεραπεία. Οι καθηγητές Κολιμπιανάκης και Ταρλατζής με μία συστηματική ανασκόπηση και μεταανάλυση έδειξαν το ρόλο της προγεστερόνης στην πιθανότητα κύησης στην εξωσωματική γονιμοποίηση. Η διαδικασία της διέγερσης διαρκεί συνήθως 8-16 ημέρες. Η ένεση hCG (ανθρώπινη χοριακή γοναδοτροπίνη) που επάγει την τελική ωρίμανση των ωαρίων, χορηγείται όταν οι μετρήσεις των ωοθυλακίων και τα επίπεδα των οιστρογόνων είναι πλέον κατάλληλα. Η ωοληψία προγραμματίζεται περίπου 35 ώρες μετά την ένεση της hCG.
Η διέγερση ωοθηκών δεν φαίνεται να συνδέεται με υψηλότερο κίνδυνο καρκίνου του τραχήλου, του ενδομητρίου ή των ωοθηκών όταν ουδετεροποιηθεί η αιτία της υπογονιμότητας εξαρχής σύμφωνα με μεγάλη συστηματική ανασκόπηση του καθηγητή Συριστατίδη.
Παρακολούθηση ωοθυλακιορρηξίας με υπερηχογραφήματα
Κάθε 2-3 μέρες παρακολουθείται η γυναίκα με υπερηχογραφήματα που στόχο έχουν τον σωστό καθορισμό της ημερήσιας δοσολογίας των φαρμάκων διέγερσης. Τα υπερηχογραφήματα δίνουν τη δυνατότητα να μετρηθούν οι διαστάσεις των αναπτυσσόμενων θυλακίων. Οι υπερηχογραφικές μετρήσεις είναι επίσης χρήσιμες για τον ακριβέστερο προσδιορισμό του πάχους του ενδομητρίου. Ένα παχύ ενδομήτριο υποδεικνύει ότι η μήτρα είναι αρκετά “ώριμη” και σύντομα θα είναι έτοιμη να υποδεχθεί ένα έμβρυο.
Ωοληψία
Όταν ο αριθμός και η ωρίμανση των ωοθυλακίων φτάσουν στο ζητούμενο επίπεδο, προγραμματίζεται η ωοληψία, η οποία πραγματοποιείται με διακολπική παρακέντηση των ωοθυλακίων, υπό την επήρεια μέθης. Το ωοθυλακικό υγρό που αναρροφάται εξετάζεται αμέσως από τον εμβρυολόγο για την ανεύρεση των ωαρίων. Τα ωάρια τοποθετούνται σε ειδικά καλλιεργητικά υλικά σε έναν κλίβανο και προετοιμάζονται για την γονιμοποίηση.
Επεξεργασία Σπέρματος
Πριν ή μετά την ωοληψία, ο σύζυγος πρέπει να παράγει ένα δείγμα σπέρματος με αυνανισμό ή να γίνει η χειρουργική  αφαίρεσή  του  με  βιοψία (ΤESE). Συνήθως συνιστάται να γίνεται η κατάψυξη σπέρματος αρκετές μέρες πριν την ωοληψία, ώστε να διασφαλιστεί ότι υπάρχει δείγμα σπέρματος την ημέρα της ωοληψίας ακόμα και αν για ψυχολογικούς, ιατρικούς (υψηλός πυρετός, τραυματισμός) ή κοινωνικούς λόγους (επαγγελματικές υποχρεώσεις κ.λπ.) ο άντρας δεν μπορεί να δώσει δείγμα σπέρμα τη συγκεκριμένη ημέρα. Το σπέρμα παραλαμβάνεται από το εργαστήριο όπου γίνεται ανάλυση, έκπλυση και προετοιμασία.
Γονιμοποίηση των ωαρίων
Μερικές ώρες μετά την ωοληψία, ο εμβρυολόγος τοποθετεί συγκεκριμένο αριθμό ενεργοποιημένων σπερματοζωαρίων σε κάθε τρυβλίο καλλιέργειας που περιέχει τα ωάρια μέσα σε θρεπτικό καλλιεργητικό υλικό. Τα σπερματοζωάρια έρχονται σε επαφή με το ωάριο και ένα από αυτά διεισδύει μέσα του και το γονιμοποιεί. Σε περίπτωση που τα χαρακτηριστικά του σπέρματος δεν επιτρέπουν τη φυσιολογική γονιμοποίηση, γίνεται μικρογονιμοποίηση (ICSI). Την επόμενη ημέρα ο εμβρυολόγος διαπιστώνει τον αριθμό των φυσιολογικά γονιμοποιημένων ωαρίων.
Καλλιέργεια εμβρύων
Τα έμβρυα καλλιεργούνται σε ειδικά θρεπτικά υλικά και αναπτύσσονται στο εργαστήριο για δύο έως έξι ημέρες. Από την πέμπτη ημέρα του αναπτυξιακού τους σταδίου, τα έμβρυα ονομάζονται βλαστοκύστες. Οι βλαστοκύστες αποτελούνται από 70 έως 200 κύτταρα. Τα θρεπτικά υλικά πρέπει να πληρούν συγκεκριμένες προϋποθέσεις ώστε να είναι ιδανική η ανάπτυξη των εμβρύων, όπως αναφέρεται σε μεγάλη ανασκόπηση από τον καθηγητή Λουτράδη και τους συνεργάτες του.
Αξιολόγηση εμβρύων
Tο έμβρυο ή τα έμβρυα επιλέγονται για εμβρυομεταφορά στη μήτρα ανάλογα με την ποιότητά τους. Βασικά κριτήρια για την αξιολόγησή τους είναι η σωστή διαίρεση και η μορφολογία τους.
Εμβρυομεταφορά
Για την εμβρυομεταφορά, το έμβρυο μεταφέρεται σε έναν ελαστικό, μαλακό καθετήρα μέσα σε ελάχιστο όγκο καλλιεργητικού υλικού. Ο καθετήρας εισάγεται στη μήτρα μέσω του τραχήλου. Το υγρό καλλιέργειας που περιέχει το έμβρυο (ή τα έμβρυα) τοποθετείται προσεκτικά στη μήτρα. Η εμφύτευση των εμβρύων στη μήτρα γίνεται μερικές ημέρες αργότερα.
Εμβρυομεταφορά βλαστοκύστης
Η βλαστοκύστη είναι το στάδιο που φτάνει το έμβρυο την 5η-6η μέρα της ζωής του. Θεωρητικά, μεταφέροντας ένα έμβρυο στο στάδιο της βλαστοκύστης αυξάνονται οι πιθανότητες εμφύτευσης, καθώς οι βλαστοκύστεις έχουν προχωρήσει, ενώ κάποια άλλα έμβρυα έχουν σταματήσει την ανάπτυξή τους. Επίσης είναι καλύτερος ο συγχρονισμός εμβρύων-ενδομητρίου, αφού φυσιολογικά τα έμβρυα εμφυτεύονται στο ενδομήτριο την 6η-7η μέρα της ζωής τους. Το μεγαλύτερο πλεονέκτημα είναι η μείωση της πιθανότητας πολύδυμης κύησης, καθώς μεταφέρεται μόνο μία ή δύο βλαστοκύστεις. Το πρώτο παιδί στον κόσμο που γεννήθηκε μετά από εξωσωματική γονιμοποίηση, η Louise Brown, γεννήθηκε μετά από εμβρυομεταφορά βλαστοκύστης.
Η εμβρυομεταφορά βλαστοκύστεων δεν αποτελεί την καλύτερη επιλογή σε όλες τις περιπτώσεις, καθώς μόνο 30-50% των εμβρύων φτάνουν σε αυτό το στάδιο. Έμβρυα όμως που δεν προχώρησαν σε βλαστοκύστεις θα μπορούσαν να προχωρήσουν φυσιολογικά στο ενδομήτριο περιβάλλον. Η επιλογή του ιδανικού σταδίου εμβρυομεταφοράς είναι ένα θέμα μίας συνεχούς επιστημονικής διαμάχης.
Έλεγχος κυήσεως
14 ημέρες μετά την εμβρυομεταφορά με αιμοληψία για τον προσδιορισμό της ορμόνης β-χοριακής γοναδοτροπίνης ώστε να διαπιστωθεί η ύπαρξη κύησης.
Σημειώσεις
<div style=""> <references group="Σημ" />
Παραπομπές
Κατηγορία:Γονιμότητα Κατηγορία:Μαιευτική
Λόιτεν b
Ο Λόιτεν b (Luyten b ή πιο γνωστός ως GJ 273b) είναι επιβεβαιωμένος εξωπλανήτης, πιθανά βραχώδης, σε τροχιά μέσα στην κατοικήσιμη ζώνη του κοντινού ερυθρού  νάνου αστέρα του Λόιτεν. Είναι ένας από τους πλέον όμοιους πλανήτες με τη Γη που έχει βρεθεί ποτέ και είναι ο τρίτος πιο κοντινός δυνητικά κατοικήσιμος γνωστός  εξωπλανήτης, σε απόσταση 12,2 έτη φωτός. Μόνο ο Εγγύτατος του Κενταύρου β και  ο Ρος 128 β είναι πιο κοντά. Ανακαλύφτηκε παράλληλα με τον GJ 273c τον Ιούνιο του 2017. Ο Λόιτεν b είναι ένα μία υπεργαία με περίπου τρεις φορές τη μάζα της Γης και λαμβάνει μόνο 6% περισσότερο φως από ότι λαμβάνει η Γη, καθιστώντας τον έναν από τους καλύτερους υποψηφίους για κατοικησιμότητα. Τον Οκτώβριο του 2017, η μη κερδοσκοπική οργάνωση ΜΕΤI (Messaging Extraterrestrial Intelligence) έστειλε ένα μήνυμα που περιέχει δεκάδες σύντομες μουσικές συνθέσεις και ένα επιστημονικό φροντιστήριο προς τον πλανήτη με την ελπίδα να βοηθήσει στην επαφή με οποιονδήποτε πιθανό εξωγήινο πολιτισμό.
Μάζα, ακτίνα και  Θερμοκρασία
Ο Λόιτεν b είναι ένα μία υπεργαία, με την έννοια ότι έχει μάζα και/ή ακτίνα μεγαλύτερη από αυτή της Γης, αλλά μικρότερη από εκείνη του Ουρανού ή του Ποσειδώνα. Οι μετρήσεις της ακτινικής ταχύτητας δείχνουν ότι ο πλανήτης έχει ελάχιστη μάζα 2,89 ME (γήινες μάζες), τοποθετώντας τον στο κάτω άκρο της κλίμακας της υπεργαίας. Ο πλανήτης δεν έχει βρεθεί μέσω διέλευσης από το άστρο του, ως αποτέλεσμα η πραγματική μάζα και η ακτίνα του δεν είναι γνωστές. Αν υποθέσουμε ότι η σύνθεση του Λόιτεν b είναι ίδια με της Γης τότε θα έχει ακτίνα  1,4 RE (γήινες ακτίνες). Λόγω της χαμηλής μάζας, του πλανήτη είναι πιθανό να έχει ακτίνα κάτω από 1,5 RE. Επιπλέον, είναι ένας από τους λιγότερο ογκώδεις πλανήτες οι οποίοι βρίσκονται μέσα σε 20 έτη φωτός.
Ο πλανήτης λαμβάνει  μόνο 6% περισσότερη ροή ενέργειας από τη Γη. Με εκτιμώμενη λευκαύγεια,  (το ποσοστό του φωτός που αντανακλάται από τον πλανήτη), 0,30, ο Λόιτεν b έχει θερμοκρασία  ισορροπίας 259 Κ. Για σύγκριση, η Γη έχει θερμοκρασία ισορροπίας  στους 255 Κ. Αν διαθέτει ατμόσφαιρα, θα είναι πολύ παρόμοια με της Γης ενώ η μέση θερμοκρασία επιφάνειας θα είναι περίπου 292 K, εξίσου παρόμοια με της Γης.
Τροχιά και Περιστροφή
Η τροχιά του Λόιτεν b είναι σε πολύ κοντινή απόσταση από το άστρο του. Μία πλήρης περιστροφή γύρω από  το μητρικό του άστρο διαρκεί περίπου 18,6 ημέρες με μέση απόσταση 0,091 AU, πολύ πιο κοντά από τον Ερμή, ο οποίος έχει χρόνο περιστροφής 88 ημέρες και τροχιακή ακτίνα 0,387 AU. Ωστόσο, επειδή το άστρο είναι τόσο αμυδρό, ο Λόιτεν β, τοποθετείται μέσα στην κατοικήσιμη ζώνη λαμβάνοντας μόνο 6% περισσότερο φως από τη Γη. Ενώ οι περισσότεροι πλανήτες τόσο κοντά στο μητρικό τους άστρο συνήθως είναι παλιρροϊκά κλειδωμένοι, ο Λόιτεν b έχει μια μέτρια υψηλή τροχιακή εκκεντρότητα ίση με 0,10±0,08, η οποία μπορεί να επιτρέψει στον πλανήτη να συλλαμβάνεται σε μια spin-orbit αντήχηση, όπου η περιστροφή του πλανήτη και την περίοδο της τροχιάς μπορεί να απλοποιηθεί σε αναλογίες 3:2 ή 1:2.
Μητρικό άστρο
Ο Αστέρας του Λόιτεν είναι ένας μεσαίου μεγέθους ερυθρός νάνος της κύριας ακολουθίας. Έχει το 29,3% της ακτίνας, το 29% της μάζας, και το 0,88% της φωτεινότητας του Ήλιου, και έχει θερμοκρασία 3.382 Κ. Σε αντίθεση με πολλούς κοντινούς ερυθρούς νάνους, όπως ο Εγγύτατος του Κενταύρου, ο Λόιτεν  είναι πολύ ανενεργός με μια μακρά περίοδο περιστροφής  πάνω από 118 ημέρες.
Κατοικησιμότητα
Ο Λόιτεν b είναι ένας από τους πιο παρόμοιους με τη Γη πλανήτες που έχει βρεθεί ποτέ. Ο πρώτος παράγοντας στο δυναμικό της κατοικησιμότητας είναι η απόσταση από το άστρο. Με μια τροχιακή ακτίνα περίπου 0,0911 AU, και με δεδομένη χαμηλή φωτεινότητα ο Λόιτεν b βρίσκεται σε τροχιά γύρω από και μέσα στην κατοικήσιμη ζώνη. Αυτή είναι η περιοχή γύρω από ένα άστρο όπου οι θερμοκρασίες είναι ακριβώς σωστές ώστε υγρό νερό να λιμνάζει στην επιφάνεια του πλανήτη, δεδομένης της επαρκούς ατμοσφαιρικής πίεσης. Πολλοί άλλοι παράγοντες είναι επίσης υπέρ της κατοικησιμότητας του Λόιτεν. Έχει μόνο περίπου 2,9 φορές τη μάζα της Γης, ως εκ τούτου είναι σχεδόν σίγουρα βραχώδης πλανήτης. Η μετάβαση ανάμεσα σε βραχώδεις και αέριους πλανήτες  πιστεύεται ότι κυμαίνεται στα 6 ME, στο οποίο οι πλανήτες σε αυτό ή πάνω από αυτό το όριο θα μπορούσαν να μοιάζουν περισσότερο με Μίνι Ποσειδώνες. Ο Λόιτεν b έχει ελάχιστη μάζα που βρίσκεται κάτω από 6 ΜΕ, και οι πιθανότητες η μάζα του να υπερβαίνει το όριο αυτό είναι μόλις 12%. Εκτός από την πιθανή χερσαία φύση του, ο Luyten b είναι πολύ κοντά στη θερμοκρασία στη Γη, με ένα Teq 259 Κ. Ο πλανήτης είναι εκτεθειμένος σε αστρική  ροή 1,06 φορές αυτή της Γης, η οποία δεν είναι αρκετή για να προκαλέσει φαινόμενο του θερμοκηπίου. Ενώ οι θερμοκρασίες θα είναι κατά πάσα πιθανότητα πολύ υψηλότερες για την εκτεθειμένη στο μητρικό άστρο πλευρά, μία πυκνή ατμόσφαιρα θα είναι σε θέση να διανείμει τη θερμότητα σε όλο τον πλανήτη, παρέχοντας περιβάλλον κατάλληλο για ανάπτυξη ζωής.
Σε αντίθεση με πολλούς άλλους δυνητικά κατοικήσιμους εξωπλανήτες σε τροχιά γύρω από ερυθρούς νάνους, όπως ο εγγύτατος Κενταύρου b και οι πλανήτες του TRAPPIST-1, o Λόιτεν b έχει το πλεονέκτημα ότι βρίσκεται σε τροχιά γύρω από ένα πολύ ήσυχο άστρο. Το άστρο Λόιτεν έχει μια πολύ μακρά περίοδο περιστροφής, 118 ημέρες, και δεν είναι επιρρεπές σε ισχυρές ηλιακές εκλάμψεις. Οι ισχυρές εκλάμψεις  μπορούν να απογυμνώσουν τις ατμόσφαιρες των πλανητών που βρίσκονται σε τροχιά γύρω τους  και να εξαλείψουν τις πιθανότητες κατοικησιμότητας, ένα καλό παράδειγμα είναι ο Κέπλερ-438b. Ωστόσο, με τη χαμηλή δραστηριότητα του μητρικού άστρου του, ο Λόιτεν b είναι πιθανό να συγκρατήσει κάποια ατμόσφαιρα για δισεκατομμύρια χρόνια, ώστε δυνητικά να επιτραπεί η ανάπτυξη της ζωής.
Έχει Δείκτη Ομοιότητας με τη Γη (ESI) στο 0,86, μαζί με τον Ρος 128 b έχουν το τέταρτο υψηλότερο ESI ανάμεσα σε όλους τους επιβεβαιωμένους εξωπλανήτες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μικρός Κύων Κατηγορία:Υπεργαίες
Αστράς Ηλείας
Ο Αστράς είναι μικρό χωριό του Νομού Ηλείας και σύμφωνα με το Πρόγραμμα Καλλικράτης από 1/1/2011 ανήκει στο Δήμο Αρχαίας Ολυμπίας. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του Σχεδίου Καποδίστριας, ανήκε στον πρώην Δήμο Λαμπείας ως έδρα του δημοτικού διαμερίσματος της πρώην κοινότητας Αστρά. Εγγύς του χωριού και σε χαμηλότερο υψόμετρο βρίσκεται ο οικισμός Καλύβια Αστρά.
Από τον Αστρά οδηγεί ορεινός δασικός δρόμος, με εκπληκτική θέα στην περιοχή, προς το ιστορικό κεφαλοχώρι της Ηλείας και έδρα του ομώνυμου Δήμου Λαμπείας τη Λάμπεια (ή Λαμπεία ή Δίβρη).
Τοποθεσία
Το χωριό βρίσκεται σε υψόμετρο 800-900 μέτρων στις νότιες πλαγιές του Ερύμανθου, στα Λάμπεια Όρη. Βρίσκεται ΒΔ της κοιλάδας που σχηματίζει ο ποταμός Ερύμανθος στον οποίο, στο ύψος του οικισμού Καλύβια Αστρά, χύνεται το «Νουσαΐτικο ποτάμι» που πηγάζει από τις πλαγιές της περιοχής.
To 1930 ο ήλειος λογοτέχνης Θεόδωρος Ξύδης γράφει για το χωριό ομώνυμο ποίημα με το οποίο περιγράφονται τα φυσικά κάλη της περιοχής. Οι στίχοι του έχουν ως εξής :
Ιστορία
Στην περιοχή βρίσκεται, στην πλαγιά απέναντι από το χωριό και σε ύψος 840 μέτρων, το λαξεμένο στο βράχο ξωκκλήσι του Αη-Γιάννη, που είναι γνωστότερο ως το «Ασκητήριο της Νουσάς» ή ως «Σκήτη της Νουσάς», το οποίο χρονολογείται πιθανότατα στον 10ο αιώνα, και εορτάζει στις 29 Αυγούστου ενώ γίνεται και σχετικό πανηγύρι. Εγγύς του οικισμού Καλύβια Αστρά, έχουν έρθει στο φως κεραμικά και ειδώλια από την περίοδο της αρχαιότητας.
Κατά τη βενετική απoγραφή Grimani του 1700 το χωριό είχε 174 κατοίκους πληθυσμό και συγκεκριμένα 34 οικογένειες (92 άντρες και 82 γυναίκες).