cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Ηπείρου 2018–19
4η φάση
Οι αγώνες έγιναν στις 14 Νοεμβρίου 2018.
ΑΠΟΕΛ-ΑΕ Μικρασιατών 0-2
Θρίαμβος Σερβιανών-Αγροτικός Καστρίτσας 3-1
ΑΣ Αετός Νήσου-Θύελλα Κατσικάς 2-1
5η φάση
Οι αγώνες είναι διπλοί.Οι πρώτοι αγώνες έγιναν στις 6 Φεβρουαρίου 2019 ενώ οι επαναληπτικοί στις 27 Φεβρουαρίου 2019.
ΑΕ Μικρασιατών-ΑΣ Αετός Νήσου 2-1
ΑΣ Αετός Νήσου-ΑΕ Μικρασιατών 2-1 (2-3 παρ.)
Αγροτικός Αστέρας Άνω Καλαμά-Θρίαμβος Σερβιανών 0-1
Θρίαμβος Σερβιανών-Αγροτικός Αστέρας Άνω Καλαμά 2-1
6η φάση
Τελικός.Ο αγώνας θα γίνει στις 20 Μαρτίου 2019 στο γήπεδο Ζωσιμάδες.
Θρίαμβος Σερβιανών-ΑΕ Μικρασιατών 2-0
Σούπερ καπ
Το σούπερ καπ γίνεται μεταξύ του πρωταθλητή και κυπελλούχου Θρίαμβου Σερβιανών και του φιναλίστ του κυπέλλου Αγροτικού Αστέρα Άνω Καλαμά.Το παιχνίδι έγινε στο Πανηπειρωτικό στις 26 Αυγούστου 2018.Ο αγώνας μετά το τέλος των 90 λεπτών οδηγήθηκε στα πέναλτι και όχι στην παράταση.
Θρίαμβος Σερβιανών-Αγροτικός Αστέρας Άνω Καλαμά 1-1 (6-7 πεν.)
Υποδομές
Η ΕΠΣ Ηπείρου διοργανώνει τα ετήσια πρωταθλήματα υποδομών.
Κ-16
Μετά την κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος ακολούθησαν τα ημιτελικά και οι τελικοί που έγιναν στο γήπεδο του Ασβεστοχωρίου.Στους 2 ημιτελικούς ο ΑΟ Ανατολής κέρδισε τον Ατρόμητο 95 με 4-3 και ο ΠΑΣ Γιάννινα τον Άτλα Ιωαννίνων με 4-1. Στον μικρό τελικό ο Ατρόμητος 95 κέρδισε τον Άτλα Ιωαννίνων με 5-3 ενώ στον μεγάλο τελικό ο ΠΑΣ Γιάννινα κέρδισε τον ΑΟ Ανατολής με 2-0.
Κ-14
Μετά την κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος ακολούθησαν τα ημιτελικά και οι τελικοί που έγιναν στο γήπεδο του Ασβεστοχωρίου.Στα ημιτελικά ο ΠΑΣ Γιάννινα κέρδισε με 5-0 τον ΑΟ Σταυρακίου 2009 και ο ΑΟ Ανατολής τον Ατρόμητο 95 με 3-1. Στον μικρό τελικό ο ΑΟ Σταυρακίου 2009 κέρδισε τον Ατρόμητο 95 με 3-2 ενώ στον μεγάλο τελικό ο ΑΟ Ανατολής κέρδισε τον ΠΑΣ Γιάννινα με 4-3 στα πέναλτι (0-0 κ.α. και παράταση).
Άλλα πρωταθλήματα
Έγιναν ακόμα πρωταθλήματα Κ-12,Κ-10,Κ-8 και Κ-6.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διοργανώσεις Ένωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ηπείρου Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2018–2019
Κάλαμος Μαγνησίας
Ο Κάλαμος είναι παραθαλάσσιο χωριό της Θεσσαλίας στο Πήλιο και την Περιφερειακή Ενότητα Μαγνησίας.
Γεωγραφικά στοιχεία
Ο Κάλαμος βρίσκεται στο Νότιο Πήλιο και τα ανατολικά παράλια του Παγασητικού κόλπου ανάμεσα σε περιοχή κατάφυτη από ελιές. Απέχει περίπου 25 χλμ. νοτιοανατολικά από τον Βόλο και περίπου 6 χλμ. δυτικά από την Αργαλαστή (έδρα του δήμου). Σύμφωνα με την τοπική παράδοση οφείλει την ονομασία του είτε στην παραφθορά της λέξης "κάναλος" δηλαδή του καναλιού που σχηματίζει ο μικρός χείμαρρος του χωριού καθώς ενώνεται με τη θάλασσα, είτε από τα πολλά καλάμια που φυτρώνουν στην ακροποταμιά του. Αποτελεί καλοκαιρινό τουριστικό προορισμό γνωστό για την ομώνυμη παραλία του καθώς και τη γειτονική παραλία Μπελιάν.
Διοικητικά στοιχεία
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1920 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Αργαλαστής, το 1940 καταργείται και το 1961 ξαναναφέρεται να απογράφεται και πάλι στην κοινότητα Αργαλαστής. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης ανήκει την κοινότητα Αργαλαστής που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Αργαλαστής του Δήμου Νοτίου Πηλίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει ως πληθυσμό 60 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μαγνησίας Κατηγορία:Δήμος Νοτίου Πηλίου
Ούνγκμεναφελαγκιδ Άφτουρελντινγκ
Η Ούνγκμεναφελαγκιδ Άφτουρελντινγκ (ισλανδικά: Ungmennafélagið Afturelding), κοινώς γνωστή ως Άφτουρελντινγκ, είναι ισλανδικός αθλητικός σύλλογος από την πόλη Μόσφελσμπερ που βρίσκεται βόρεια της πρωτεύουσας Ρέικιαβικ. Ιδρύθηκε το 1909 και διατηρεί τμήματα σε αντιπτέριση, γυμναστική, καλαθοσφαίριση, καράτε, κολύμβηση, πετοσφαίριση, ποδόσφαιρο, στίβο, τάε κβον ντο και χειροσφαίριση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Ισλανδίας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1909
Αναγέννηση Δερύνειας
Ο Μορφωτικός Σύλλογος Αναγέννηση Δερύνειας είναι ένα κυπριακό αθλητικό σωματείο το οποίο εδρεύει στη Δερύνεια της επαρχίας Αμμοχώστου. Σήμερα διατηρεί τμήματα ποδοσφαίρου και πετοσφαίρισης ανδρών και γυναικών, ενώ ασχολείται και με καλλιτεχνικές και πνευματικές δραστηριότητες.
Ίδρυση
Σταδιακά αναπτύχθηκαν και άλλες δραστηριότητες όπως θεατρικές παραστάσεις, εκθέσεις, επετειακές γιορτές με προγράμματα λαϊκής ποίησης, μουσικής και χορού, διαλέξεις και συζητήσεις, αθλητικές δραστηριότητες με αγώνες στίβου, ποδοσφαίρου και πετοσφαίρισης κ.α.
Με την έναρξη της δράσης της ΕΟΚΑ το 1955, οι Άγγλοι κηρύσσουν παράνομους αρκετούς συλλόγους, ανάμεσα τους και το Αναγνωστήριο «Ομόνοια». Μετά από 4 μήνες, με τα ίδια μέλη και με το ίδιο καταστατικό, εξασφαλίζεται άδεια ίδρυσης και λειτουργίας του σωματείου με μόνη αλλαγή στην ονομασία. Η νέα ονομασία ήταν Μορφωτικός Σύλλογος Αναγέννηση Δερύνειας.
Έμβλημα και χρώματα
Έμβλημα του σωματείου είναι ασπίδα με τον ανατέλλοντα ήλιο και τη χρονολογία 1920, τη χρονολογία ίδρυσης του συλλόγου. Ως χρώματα χρησιμοποιεί το πράσινο και το άσπρο.
Ποδόσφαιρο
Η Αναγέννηση εντάχτηκε στην ΚΟΠ το 1972 και αγωνίστηκε την ίδια χρονιά στην Γ΄ κατηγορία. Έχει κατακτήσει δύο φορές το πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας ενώ έχει 7 συμμετοχές στην Α΄ κατηγορία.
Έδρα της ποδοσφαιρικής ομάδας είναι το ιδιόκτητο ποδοσφαιρικό γήπεδο χωρητικότητας 1800 θεατών, το Στάδιο Αναγέννησης Δερύνειας, το οποίο κατασκευάστηκε με εθελοντική εργασία φίλων του συλλόγου το 1974. Μοναδικές εξαιρέσεις αποτελούν οι περιόδοι 2011-12 και 2016-17 όταν χρησιμοποίησε το Στάδιο Τάσος Μάρκου επειδή ο στάδιο της δεν πληρούσε τα κριτήρια για διεξαγωγή αγώνων Α΄ κατηγορίας.
Πετοσφαίριση ανδρών
Το σωματείο της Αναγέννησης (ως Αναγνωστήριο «Ομόνοια») δημιούργησε πετοσφαιρική ομάδα από την περίοδο 1937-38. Παρόλο που δεν υπήρχαν τότε σοβαροί αντίπαλοι, το άθλημα ήταν ιδιαίτερα δημοφιλές στην περιοχή. Πρώτο γήπεδο της ομάδας ήταν η αυλή του Αναγνωστηρίου. Το 1949 διεξήχθησαν οι πρώτοι αγώνες σε οργανωμένη βάση, το Α΄ Επίσημο Επαρχιακό Πρωτάθλημα Πετόσφαιρας με το Αναγνωστήριο «Ομόνοια» να στέφεται πρωταθλήτρια.
Η πετοσφαιρική ομάδα συμμετέχει στις κυπριακές διοργανώσεις από την ίδρυση τους τη δεκαετία του 1970. Τις δεκαετίες του 1970 και 1980 διέθετε μια ισχυρή ομάδα. Το 1974 το πρωτάθλημα διοργανώθηκε υπό την αιγίδα της Ελληνικής Ομοσπονδίας Πετοσφαιρίσεως Κύπρου και η Αναγέννηση τερμάτισε στη δεύτερη θέση. Το 1976 και το 1977 συμμετείχε στον τελικό του κυπέλλου, ο οποίος επίσης διεξαγόταν υπό την αιγίδα της Ελληνικής Ομοσπονδίας Πετοσφαιρίσεως Κύπρου. Και στις δύο χρονιές αντίπαλος της ήταν ο Ολυμπιακός Λευκωσίας. Η Αναγέννηση κατέκτησε και τις δύο χρονιές το τρόπαιο κερδίζοντας με 3-2 σετ και στους δύο τελικούς.
Το 1978 ιδρύεται η Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης (ΚΟΠΕ) με την Αναγέννηση να αποτελεί ένα από τα ιδρυτικά της μέλη. Το 1978 συμμετέχει στον πρώτο τελικό κυπέλλου υπό την αιγίδα της ΚΟΠΕ αλλά χάνει το τρόπαιο από την Ανόρθωση με 3-0 σετ. Τις περιόδους 1979 και 1980 τερματίζει στη δεύτερη θέση του πρωταθλήματος, πίσω από τον ΑΠΟΕΛ.
Στη συνέχεια η ομάδα ανεβοκατέβαινε μεταξύ Α΄ κατηγορίας και Β΄ κατηγορίας. Χρειάστηκε να περάσουν περισσότερες από τρεις δεκαετίες για να διεκδικήσει κάποιο τρόπαιο. Την περίοδο 2012-13 συμμετείχε στον τελικό του κυπέλλου, όπου έχασε το τρόπαιο από την ΑΕΚ Καραβά με 3-0.
Έδρα της πετοσφαιρικής ομάδας είναι η Κλειστή Αίθουσα Αναγέννησης Δερύνειας.
Πετοσφαίριση γυναικών
Η γυναικεία ομάδα πετοσφαίρισης του σωματείου Αναγέννησης Δερύνειας συγκροτήθηκε το 1976 μετά από πρωτοβουλία του Βάσου Μιχαήλ. Στόχος ήταν να δοθεί ώθηση στα κορίτσια της Δερύνειας να αποκτήσουν μια υγιή ενασχόληση. Ο Βάσος Μιχαήλ ανέλαβε προπονητής της ομάδας έως το 1989 που αναστάλθηκαν οι δραστηριότητες της.
Το 2007 η ομάδα επαναδραστηριοποιήθηκε με πρόεδρο τον Μάριο Παντελή. Εκτός από την κύρια ομάδα, διαθέτει και ομάδες σε όλες τις αναπτυξιακές κατηγορίας (νεανίδες, κορασίδες, παγκορασίδες).
Η γυναικεία ομάδα συγκροτήθηκε το 2009 μετά από τη συμμετοχή των αναπτυξιακών ομάδων στο πρωτάθλημα για 2 συνεχόμενα έτη. Η ομάδα εντάχθηκε στη Β΄ κατηγορία 2009-10 στην οποία παρέμεινε για 7 συνεχόμενες περιόδους, τερματίζοντας 4 φορές στη δεύτερη θέση ενώ την περίοδο 2014-15 ήταν και φιναλίστ του κυπέλλου Β΄ κατηγορίας.
Την περίοδο 2015-16 κατέκτησε το πρωτάθλημα της Β΄ κατηγορίας και προβιβάστηκε στην Α΄ κατηγορία 2016-17.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Επαρχίας Αμμοχώστου Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1920
Εκατερίνε Γκαμπασβίλι
Βιογραφία
Η Εκατερίνε Ταρκνισβίλι γεννήθηκε στις 16 Ιουνίου 1851, από μια αριστοκρατική οικογένεια στο Γκόρι, τότε τμήμα της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Ήταν η κόρη του Ρέβαζ Ταρχνισβίλι και της Σόπιο Μπάγκρατον-Νταβιτασβίλι. Μετά την ολοκλήρωση της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης της, παρακολούθησε το καλύτερο σχολείο της πόλης, ένα ιδιωτικό οικοτροφείο που διευθύνοταν από την Μαντάμ Φαβρ. Σε ηλικία 17 ετών, άνοιξε ένα ιδιωτικό σχολείο αφιερωμένο στην εκπαίδευση παιδιών χωρικών, καθώς ήταν ανήσυχη από τις συνθήκες της αγροτιάς. Παντρεύτηκε τον Αλεξάντρε Γκαμπασβίλι όταν ήταν 19 ετών, με τον οποίο απέκτησαν τελικά 11 παιδιά.
Το γράψιμό της επηρεάστηκε από δύο έργα σχετικά με τη χειραφέτηση των γυναικών που είχαν δημοσιευτεί στα γεωργιανά: το The Enfranchisement of Women της Χάριετ Τέιλορ Μιλ και το Für und wider die Frauen της Φάνι Λέβαλντ. Ως αποτέλεσμα, ξεκίνησε να κινητοποιεί τις γυναίκες της Γεωργίας προς τη δημιουργία γυναικείων κύκλων στην Τιφλίδα, στο Κουτάισι, στο Γκόρι και στο Χόνι, με επίκεντρο τη δημοσίευση και τη μετάφραση σχετικής γυναικείας λογοτεχνίας. Το 1897, ίδρυσε μια επαγγελματική σχολή γυναικών που οδήγησε στη δημιουργία σχολείων θηλέων σε όλη τη χώρα.
Η Γκαμπασβίλι ήταν ενεργό μέλος της Εταιρείας για την Προώθηση της Μάθησης μεταξύ των Γεωργιανών. Το 1890, μαζί με την Αναστάσια Τουμανισβίλι-Τσερετέλι, συνέστησαν το Jejili, ένα περιοδικό που δημοσίευσε παιδική λογοτεχνία, ενθαρρύνοντας το ενδιαφέρον για το είδος στη Γεωργία.
Εκδόσεις
Η Γκαμπασβίλι έγραψε αρκετά συναισθηματικά μυθιστορήματα και ιστορίες για τις θλίψεις των δασκάλων του χωριού και της ζωής των χωρικών. Τα μυθιστορήματά της Έρωτας στο Μεγάλη Χέβα και Κατά τη διαλογή αραβοσίτου αναστάτωσε τους κοινωνικούς κανόνες της εποχής, ζητώντας προσωπική ελευθερία και ρομαντική αγάπη.
Το 1900, εγκατέλειψε τη μυθοπλασία για την αυτοβιογραφία. Ο Γκαμπασβίλι είναι επίσης γνωστή ως μία από τους πρώτους Γεωργιανούς φεμινιστές και ακτιβιστές των δικαιωμάτων των γυναικών. Το 1958, η ταινία Magdanas lurja (Ο γάιδαρος της Μαγκντάνα), βασισμένη σε ένα από τα μυθιστορήματα της Γκαμπασβίλι και σκηνοθεσία των Τενγκίζ Αμπουλάντζε και Ρεβάζ Χκεΐντζε, κέρδισε βραβεία στα διεθνή φεστιβάλ κινηματογράφου στις Κάννες και στο Εδιμβούργο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωργιανές συγγραφείς Κατηγορία:Γεωργιανοί ευγενείς Κατηγορία:Γεωργιανοί φεμινιστές Κατηγορία:Γεωργιανές σουφραζέτες
Τεντούλ
Το Τεντούλ (επίσης, Τιεντούλ) είναι ένα χωριό στην επαρχία Λερίκ του νοτιοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Το χωριό αποτελεί μέρος του δήμου της Ντίτσο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Λερίκ
Λία Όλγκουτα Βασιλέσκου
Η Λία Όλγκουτα Βασιλέσκου (ρουμανικά: Lia Olguţa Vasilescu) (18 Νοεμβρίου 1974) είναι Ρουμάνα πολιτικός, μέλος του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος Ρουμανίας. Υπηρέτησε ως δήμαρχος της Κραϊόβα από το 2012 έως το 2017, όταν παραιτήθηκε για να γίνει Υπουργός Εργασίας.
Προσωπική ζωή
Οι πρόγονοι της Βασιλέσκου εγκατέλειψαν τη Νότια Ντομπρούζα το 1940, μετά τη Συνθήκη της Κραϊόβα, η οποία μετέφερε την περιοχή από τη Ρουμανία στη Βουλγαρία. Είναι απόφοιτος του Εθνικού Κολεγίου «Ελένα Κούζα» στην πατρίδα της. Το 1997 αποφοίτησε από τη Σχολή Φιλολογίας και Ιστορίας του Πανεπιστημίου της Κραϊόβα (εξειδίκευση ρουμανικής-ιταλικής γλώσσας).
Μεταξύ 1997 και 2000, η Βασιλέσκου εργάστηκε για την τοπική εφημερίδα Cuvântul Libertăţii από την Κραϊόβα. Ήταν συντάκτρια τον πρώτο χρόνο και έγινε επικεφαλής του Τμήματος Ερευνών το 1998. Το 1999 προήχθη ως Αναπληρώτρια Συντάκτρια.
Έγραψε τα βιβλία Cultura: factor de securitate nationala (Πολιτισμός: παράγοντας εθνικής ασφάλειας) και Vilfredo Pareto si contributia lui la dezvoltarea sociologiei moderne (Ο Βιλφρέντο Παρέτο και η συμβολή του στην ανάπτυξη της σύγχρονης κοινωνιολογίας).
Ο πρώην σύζυγός της είναι ο πρώην δημοσιογράφος της PRO TV, Οβίντιου Βλασοπόλ, με τον οποίο έχουν αποκτήσει ένα παιδί.
Η Βασιλέσκου έχει μαύρη ζώνη (2ο νταν) στο καράτε. Είναι η πρόεδρος της ρουμανικής θυγατρικής της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Ενώσεων του Κικμπόξινγκ.
Πολιτική δραστηριότητα
Το 1991, η Βασιλέσκου έγινε ιδρυτικό μέλος του Κόμματος Μείζονος Ρουμανίας. Η Βασιλέσκου δήλωσε ότι έγινε εθνικίστρια μετά την υποτροφία της στην Ιταλία. Τρία χρόνια αργότερα, διορίστηκε στον Οργανισμός Νεολαίας του Κόμματος Μείζονος Ρουμανίας. Ήταν η εκπρόσωπος του ίδιου κόμματος μεταξύ 2000-2004.
Ως αποτέλεσμα των γενικών εκλογών της Ρουμανίας, από τις 26 Νοεμβρίου 2000 έγινε μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων, όπου σε ηλικία 26 ετών έγινε το νεότερο εκλεγμένο πρόσωπο που κατείχε αυτήν τη θέση μέχρι τότε. Εκλέχθηκε εκ νέου ως μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων στις γενικές εκλογές του 2004 στη Ρουμανία, όταν ήταν η κορυφαία υποψήφια στον κατάλογο υποψηφίων του Κόμματος Μείζονος Ρουμανίας για την Επαρχία Ντολζ.
Το 2006, η Βασιλέσκου προσκλήθηκε από τον Τζεόρτζε Μπεκάλι να γίνει η εθνική αντιπρόεδρος του Κόμματος Νέας Γενιάς, αλλά απέρριψε την προσφορά.
Τον Δεκέμβριο του 2007, ενώ ήταν πρόεδρος της Επιτροπής Παιδείας από την Βουλή των Αντιπροσώπων, η Βασιλέσκου εγκατέλειψε το Κόμμα Μείζονος Ρουμανίας αφού συκοφαντήθηκε στην εφημερίδα Tricolorul, ιδιοκτησίας του Κορνέλιου Βαντίμ Τούντορ. Έγινε μέλος του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος Ρουμανίας, έχοντας πειστεί να κάνει αυτή την κίνηση από τον ηγέτη του, Μίρτσεα Τζεοάνα.
Μεταξύ 2008 και 2012 ήταν μέλος της Γερουσίας, αφού είχε εκλεχθεί στις ρουμανικές νομοθετικές εκλογές του 2008 με το 62,9% των ψήφων στην μονομελή περιφέρεια Τσετάτε-Φιλιάσι (το υψηλότερο ποσοστό για μια γυναίκα βουλευτή ), ξεπερνώντας τον Εουτζέν Τζεόρτζεσκου (Δημοκρατικό Φιλελεύθερο Κόμμα, 22,5%) και τον Βιορέλ Καλίν (Εθνικό Φιλελεύθερο Κόμμα, 9,4%).
Τον Ιούνιο του 2012 εξελέγη Δήμαρχος της Κράιοβα και έγινε η πρώτη γυναίκα που ενεργεί ως δήμαρχος μιας πρωτεύουσας Επαρχίας στη ιστορία της Ρουμανίας. Κέρδισε το 45,6% των ψήφων, ξεπερνώντας την Αντόνιε Σολομόν που κέρδισε το 40,1%.
Τον Μάρτιο του 2013 εξελέγη Πρόεδρος του Οργανισμού της Κραϊόβα του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος Ρουμανίας. Στις 20 Απριλίου 2013 εξελέγη μία από τις συμπροέδρους της Οργάνωσης Γυναικών του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος Ρουμανίας (μαζί με την Εκατερίνα Αντρονέσκου, την Κορίνα Κρέτσου, την Γκαμπριέλα Φίρα και τη Ροβάνα Πλουμπ). Τον Ιανουάριο του 2017, παραιτήθηκε ως δήμαρχος της Κραϊόβα για να αναλάβει καθήκοντα Υπουργού Εργασίας στο υπουργικό συμβούλιο του Σορίν Γκριντεάνου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρουμάνες πολιτικοί Κατηγορία:Πολιτικοί του Κόμματος Μείζονος Ρουμανίας Κατηγορία:Πολιτικοί του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος Ρουμανίας Κατηγορία:Δήμαρχοι της Κραϊόβας
Μαναφόμπα
Το Μαναφόμπα είναι ένα χωριό στην επαρχία Χατσμάζ του βορειοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Το χωριό αποτελεί μέρος του δήμου Αγκασιρινόμπα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Χατσμάζ
Χοζάβι
Το Χοζάβι, επίσης γνωστό ως Χαζοβί και Χόζαβι, είναι ένα χωριό της επαρχίας Λερίκ του νοτιοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Το χωριό αποτελεί μέρος του δήμου Νισλί.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Λερίκ
Μάικλ Ντίξον (καλαθοσφαιριστής)
Ο Μάικλ Άντρε Ντίξον Τζούνιορ (γεννήθηκε στις 1 Δεκεμβρίου 1990) είναι Αμερικανός πολιτογραφημένος επαγγελματίας Γεωργιανός καλαθοσφαιριστής για την Γουίλκι Μόρσκι Στσέτιν του Πολωνικού Πρωταθλήματος (PLK). Με ύψος 1,85 μέτρων, είναι ένας ψηλός γκαρντ. Αφού έπαιξε τρία χρόνια κολεγιακού μπάσκετ στο Πανεπιστήμιο του Μιζούρι και ένα χρόνο στο Πανεπιστήμιο του Μέμφις, ο Ντίξον μπήκε στο ντραφτ του ΝΒΑ το 2014, αλλά δεν επιλέχθηκε στους δύο γύρους του ντραφτ.
Σταδιοδρομία στο λύκειο
Ο Ντίξον έπαιξε μπάσκετ λυκείο στο Λις Σάμιτ Ουέστ, στο Λις Σάμιτ, στο Μιζούρι. Κατατάχθηκε ως η 136η συνολική προοπτική του έθνους και υπ' αριθμόν 22 πόιντ γκαρντ από το Rivals.com.
Πανεπιστήμιο του Μέμφις
αριστερά|μικρογραφία| Ο Ντίξον παίζοντας για το Μέμφις Ο Ντίξον μεταφέρθηκε στο Πανεπιστήμιο του Μέμφις, όπου έπαιξε το τελευταίο έτος του στο κολεγιακό μπάσκετ με τους Μέμφις Τάιγκερς. Ο Ντίξον είχε δράση και στα 34 παιχνίδια και έκανε τέσσερις εκκινήσεις στην βασική πεντάδα. Ήταν ο δεύτερος σκόρερ της ομάδας (11,8 πόντους ανά αγώνα) και ο ηγέτης της ομάδας σε ποσοστό ευστοχίας τριπόντων (38,6%) και ποσοστό ελεύθερων βολών (84,4%). Έδωσε 81 ασίστ (τέταρτος στην ομάδα), είχε 43 κλεψίματα και είχε επίσης 2,2 ριμπάουντ κατά μέσο όρο ανά παιχνίδι.
Ντζούκιγια / Πιένο Ζβάιγκζντες (2014–2015)
Αφού πέρασε χωρίς ομάδα στο ντραφτ του ΝΒΑ το 2014, ο Ντίξον εντάχθηκε στην ιταλική ομάδα Μπάσκετ Μπαρτσελόνα σε μία δοκιμή 2 εβδομάδων. Έφυγε από τον σύλλογο χωρίς να υπογράψει συμβόλαιο μαζί τους. Στη συνέχεια, ο Ντίξον ξεκίνησε επίσημα την επαγγελματική του σταδιοδρομία στο Λιθουανικό Πρωτάθλημα με την Ντζούκιγια Άλιτους, το 2014. Έφυγε από την ομάδα τον Νοέμβριο και εντάχθηκε στον λιθουανικό σύλλογο Πιένο Ζβάιγκζντες Πάσβαλις για το υπόλοιπο της χρονιάς. Στις 29 Μαρτίου 2015, ο Ντίξον συμμετείχε στο All-Star Game του Λιθουανικού Πρωταθλήματος του 2015, όπου κατέγραψε εννέα πόντους, τέσσερα ριμπάουντ και τρεις ασίστ.
Ο Ντίξον τελείωσε τη χρονιά ως ο τέταρτος πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος με 13,7 πόντους ανά παιχνίδι. Ο Ντίξον βοήθησε την Ζβάιγκζντες να φτάσει στους Προημιτελικούς του Βαλτικού Πρωταθλήματος το 2015, αλλά τελικά έχασε από τη Γιουβέντους.
ΤΕΖ Νίμπουρκ (2015–2016)
Στις 22 Ιουνίου 2015, ο Ντίξον υπέγραψε με την τσέχικη ομάδα ΤΕΖ Νίμπουρκ για την περίοδο 2015–16. Στις 10 Ιανουαρίου 2016, ο Ντίξον σημείωσε 35 πόντους κορυφαίο στην σταδιοδρομία του, σημειώνοντας 12 στους 16 σουτ εντός πεδιάς, μαζί με έξι ριμπάουντ, τέσσερις ασίστ και δύο κλεψίματα σε μία νίκη με 76-70 επί της Νίζνι Νόβγκοροντ.
Σε 62 παιχνίδια που έπαιξε την περίοδο 2015–16, είχε μέσο όρο 14,8 πόντους, 3,1 ριμπάουντ, 4,6 ασίστ και 1,4 κλεψίματα, σημειώνοντας 39,9 τοις εκατό στα τρίποντα. Ο Ντίξον βοήθησε τη Νίμπουρκ να κερδίσει το Τσεχικό Πρωτάθλημα του 2016, καθώς και να φτάσει στα Πλέι οφ του VTB Πρωταθλήματος του 2016 ως η όγδοη καλύτερη ομάδα, αλλά τελικά αποκλείστηκε από την ΤΣΣΚΑ Μόσχας.
ΑΕΚ (2016–2017)
Στις 21 Ιουνίου 2016, ο Ντίξον πήγε στην ΑΕΚ του Ελληνικού Πρωταθλήματος, όπου υπέγραψε μονοετές συμβόλαιο με προοπτική ανανέωσης για έναν ακόμη χρόνο. Στις 7 Δεκεμβρίου 2016, ο Ντίξον σημείωσε 29 πόντους για την χρονιά, ευστοχώντας σε 8 στα 12 τρίποντα μαζί με πέντε ριμπάουντ και τέσσερις ασίστ σε μία νίκη με 89–76 επί της Σολνόκι Ολάι. Στις 20 Ιανουαρίου 2017, ο Ντίξον συμφώνησε σε επέκταση συμβολαίου με την ΑΕΚ, μέχρι το καλοκαίρι του 2019. Στις 8 Απριλίου 2017, ο Ντίξον σημείωσε 18 πόντους, μαζί με έξι ριμπάουντ και τέσσερις ασίστ στη νίκη με 82–81 επί του Κολοσσού Ρόδου. Στη συνέχεια αναδείχθηκε Πολυτιμότερος Παίχτης (MVP) της 25ης Αγωνιστικής του Ελληνικού Πρωταθλήματος.
Στρασβούργο / Μπαχτσεσεχίρ (2017–2018)
Στις 5 Αυγούστου 2017, ο Ντίξον έφυγε από την ΑΕΚ και υπέγραψε με τη γαλλική ομάδα ΣΙΓ Στρασμπούρ για τη χρονιά 2017–18. Στις 9 Δεκεμβρίου 2017 χώρισε τους δρόμους του με το Στρασβούργο. Στις 14 Δεκεμβρίου 2017 υπέγραψε με την Μπαχτσεσεχίρ Κολέζι τουΤουρκικού Πρωταθλήματος.
Μπνέι Χερζλίγια (2018–2019)
Στις 17 Αυγούστου 2018, ο Ντίξον υπέγραψε μονοετές συμβόλαιο με την ισραηλινή ομάδα Μπνέι Χερζλίγια. Σε 17 αγώνες όπου έπαιξε για τους Χερζλίγια, ο Ντίξον είχε μέσο όρο 12 πόντους, 2,1 ριμπάουντ, 4,2 ασίστ και 1,7 κλεψίματα ανά παιχνίδι, σημειώνοντας 41 τοις εκατό στα τρίποντα. Στις 10 Φεβρουαρίου 2019, ο Ντίξον έφυγε από την Χερζλίγια.
Ρέτζιο Εμίλια (2019)
Στις 13 Φεβρουαρίου 2019, ο Ντίξον εντάχθηκε στην ιταλική ομάδα Γκρίσιν Μπον Ρέτζιο Εμίλια για το υπόλοιπο της περιόδου.
Νίμπουρκ/Γεωργία(2019–2021)
Ο Ντίξον υπέγραψε με τη Νίμπουρκ του Τσεχικού Πρωταθλήματος το 2019. Είχε μέσο όρο 11,0 πόντους, 2,6 ριμπάουντ, 4,6 ασίστ και 1,6 κλεψίματα ανά αγώνα. Στις 4 Δεκεμβρίου 2020, ο Ντίξον υπέγραψε ανοιχτό συμβόλαιο με την ΜΚ Τίτεμπι του Γεωργιανού Πρωταθλήματος.
Κλουζ-Ναπόκα (2021)
Στις 5 Ιανουαρίου 2021, υπέγραψε με την U-BT Κλουζ-Ναπόκα του Ρουμανικού Πρωταθλήματος.
Βίλκι Μόρσκιε Στσέτσιν (2021–σήμερα)
Στις 8 Ιουλίου 2021, υπέγραψε με την Βίλκι Μόρσκιε Στσέτσιν του Πολωνικού Πρωταθλήματος.
Εθνική ομάδα Γεωργίας
Ο Ντίξον έχει την υπηκοότητα της Γεωργίας, για να μπορεί να παίξει με την εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης της Γεωργίας. Επιλέχθηκε να είναι στην προεπιλεγμένη ομάδα της χώρας για τους προκριματικούς αγώνες του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος του 2017, όπου είχε μέσο όρο 16,6 πόντους, 3,2 ριμπάουντ και 4,2 ασίστ ανά παιχνίδι.
Στατιστικά σταδιοδρομίας
Σημείωση: Μόνον οι αγώνες από τις κύριες εγχώριες διοργανώσεις περιλαμβάνονται. Συνεπώς, οι αγώνες στο κύπελλο ή στις Ευρωπαϊκές διοργανώσεις δεν περιέχονται.
Προσωπική ζωή
Ο Ντίξον είναι γιος του Μάικ Ντίξον Σένιορ και της Σίμπιλ Ντίξον, και έχει μία αδερφή, την Αλέξις και έναν αδερφό, τον Τζάρεντ, ο οποίος παίζει μπάσκετ για τους Μιζούρι Στέιτ Μπίαρς. Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Μέμφις τον Μάιο του 2014, με πτυχίο στις διεπιστημονικές σπουδές. Στις 2 Δεκεμβρίου 2016, ο Ντίξον ενεπλάκη σε θανατηφόρο τροχαίο στο Μενίδι της Αθήνας, που προκάλεσε τον θάνατο ενός 64χρονου εργάτη υγιεινής. Ο Ντίξον αφέθηκε ελεύθερος από την κράτηση, αφού έδωσε την κατάθεσή του για το περιστατικό.
Έχει έναν γιο 2 ετών τον Μιχάλη με την Ελληνίδα τραγουδίστρια Σοφία Κωτσοπούλου. Το ζευγάρι περιμένει το δεύτερο παιδί του τον Απρίλιο του 2021.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Στρασμπούρ Ίλκιρχ-Γκράφενσταντεν Μπασκέτ Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παλακανέστρο Ρετζάνα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Νίμπουρκ Μπάσκετμπολ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπνέι Χερζλίγια Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπαχτσεσεχίρ Κολέζι Σ.Κ. Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Α2 Εθνική Πετοσφαίρισης Ελλάδας Γυναικών 1996–97
Το πρωτάθλημα της Α2 Εθνικής κατηγορίας βόλεϊ γυναικών για τη σεζόν 1996-97 διεξήχθη σε έναν όμιλο, με συμμετοχή 12 ομάδων. Ο πρωταθλητής Α.Σ. Παπάγου και ο δευτεραθλητής Γ.Σ. Ηλιούπολης ανέβηκαν στην Α1΄.
Πηγές
Κατηγορία:Α2 εθνική κατηγορία πετοσφαίρισης γυναικών Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 1996 Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 1997
Κάρολος των Αψβούργων-Ισπανίας
Ο Κάρολος (ισπαν. Carlos, 15 Σεπτεμβρίου 1607 – 30 Ιουλίου 1632) από τον Οίκο των Αψβούργων ήταν πρίγκιπας (ινφάντης) της Ισπανίας.
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Φιλίππου Γ΄ της Ισπανίας και της Μαργαρίτας των Αψβούργων, κόρης του Καρόλου Β΄ αρχιδούκα της Έσω Αυστρίας.
Όταν το 1621 ο πρωτότοκος αδελφός του Φίλιππος Δ΄ έγινε βασιλιάς της Ισπανίας, ο Κάρολος έγινε διάδοχος, μια και ο Φίλιππος Δ΄ δεν είχε ακόμη άρρεν τέκνο. Δεν έγινε ποτέ φίλος του πρωθυπουργού Γασπάρ δε Γουθμάν, κόμη του Ολιβάρες, ευνοούμενου του Φιλίππου Δ΄. Αν και δεν ενδιαφερόταν για την πολιτική, χρησιμοποιήθηκε από ευγενείς στην προσπάθειά τους να εκτοπίσουν τον πρωθυπουργό.
Όταν ο Φίλιππος Δ΄ ασθένησε σοβαρά, ο Κάρολος επρόκειτο να τον διαδεχθεί, αλλά ο βασιλιάς ανέρρωσε και το 1629 απέκτησε τον πρώτο του γιο και διάδοχο, τον Βαλτάσαρ-Κάρολο. Αυτό εκμηδένισε την πολιτική σημασία του Καρόλου.
Ήταν ένας αινιγματικός χαρακτήρας, λόγω της περίεργης και πιθανώς μη υγιούς προσωπικότητάς του. Απεβίωσε το 1632 σε ηλικία 25 ετών. Ο ποιητής Φρανθίσκο δε Κεβέδο έγραψε για την περίσταση το σονέτο «Η ταφή του γαληνότατου πρίγκιπα δον Κάρλος».
Αναφορές
Κατηγορία:Οίκος των Αψβούργων
Έξι Ναπολέοντες
Το Έξι Ναπολέοντες (αγγλικά: The Pearl of Death) είναι μια αμερικανική ασπρόμαυρη ταινία μυστηρίου του 1944 σε σκηνοθεσία Ρόι Γουίλιαμ Νιλ. Ειναι η όγδοη ταινία μυστηρίου βασισμένη στο χαρακτήρα του Σέρλοκ Χολμς με πρωταγωνιστικό ζευγάρι τον Μπέιζιλ Ράθμποουν και Νάιτζελ Μπρους και αποτελει μια ελεύθερη έμπνευση από την ιστορία The Adventure of the Six Napoleons, μια από τις ιστορίες που περιέχονται στην Επιστροφή του Σερλοκ Χολμς του σερ Άρθουρ Κόναν Ντόιλ (1905).
Πλοκή
Ο διαβόητος εγκληματίας Τζιλ Κόνοβερ κλέβει το διάσημο " Borgia Pearl" από το Royal Regent Museum κάτω από τη μύτη του Χολμς και του Γουότσον, αλλά όταν αργότερα θα συλλυφθει το μαργαριτάρι δεν θα βρεθεί σε αυτόν και αφήνεται ελεύθερος.
Αργότερα, ο Χολμς ακούει μια φαινομενικά χωρίς κίνητρο δολοφονία. Ένας ηλικιωμένος συνταγματάρχης βρίσκεται με την πλάτη του σπασμένη μέσα σε ένα σωρό από θρυμματισμένη πορσελάνη. Ο Χολμς ενδιαφέρεται άμεσα για την υπόθεση, καθώς η ασυνήθιστη μέθοδος δολοφονίας παραπέμπει σε αυτή του "Τέρατος του Χόκτον", που είναι γνωστό ότι είναι το δεξί χερι του Κόνοβερ. Στη συνεχεια μια νεα δολοφονία συμβαίνει, αυτήν μιας ηλικιωμένης κυρίας, που περιβάλλεται επίσης από θρυμματισμένη πορσελάνη. Ο Κονοβερ κάνει δύο προσπάθειες να σκοτώσει τον Χολμς, ο οποίος υποθέτει ότι ο Κονοβερ προσπαθεί απεγνωσμένα να ανακτήσει το κλεμμένο μαργαριτάρι.
Ο Χολμς ακολουθεί τον πωλητή των προτομών και ανακαλύπτει ότι δεν είναι ακόμα κατανοητό, οτι εμπλέκεται και η συνεργός του Κόνοβερ, Ναόμι. Ο Κόνοβερ και το Τέρας του Χόκτον φτάνουν στο σπίτι του ιδιοκτήτη της τελευταίας προτομής, μόνο για να διαπιστώσουν ότι ο Χολμς έχει πάρει τη θέση του ιδιοκτήτη. ο Χολμς όντας μεταμφιεσμένος, αξιοποιεί το "τέρας", πείθοντας τον ότι το αφεντικό του ο Κονοβερ κάνει ό, τι μπορεί για να τον απομακρύνει από τη νεαρή Naomi Derek, με την οποία είναι κρυφά ερωτευμένη μαζί του, αλλά τον απορρίπτει εξαιτίας της εμφάνισης του. Το τέρας στρέφεται κατά του Κόνοβερ και τον σκοτώνει προσπαθώντας να κάνει το ίδιο και με τον Χολμς, ο οποίος όμως καταφέρνει να σκοτώσει τον επιτιθέμενο του. Ο Χολμς τελικά σπάει την τελευταία προτομή και βρίσκει το μαργαριτάρι "με το αίμα πέντε άλλων θυμάτων στην ιστορία του"
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1944 Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ρόι Γουίλιαμ Νιλ Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Universal Pictures Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες μυστηρίου Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε βρετανικά μυθιστορήματα
Γκρόζντανα Όλουγιτς
Η Γκρόζντανα Όλουγιτς (Grozdana Olujić, σερβικά κυριλλικά: Гроздана Олујић) (30 Αυγούστου 1934 - 16 Μαρτίου 2019) ήταν Σέρβα συγγραφέας, μεταφράστρια, συντάκτρια και κριτικός. Τα μυθιστορήματά της και οι συλλογές παραμυθιών της έχουν μεταφραστεί σε περισσότερες από 35 γλώσσες. Τα βραβεία της περιλαμβάνουν το Βραβείο Άντριτς, το Βραβείο Παιδικών Παιχνιδιών Ζμάι και το Βραβείο Μπόρα Στάνκοβιτς.
Βιογραφία
Ο Όλουγιτς αποφοίτησε και έλαβε μεταπτυχιακό στην αγγλική γλώσσα και αγγλική λογοτεχνία στη Σχολή Φιλολογίας του Πανεπιστημίου του Βελιγραδίου. Το πρώτο της μυθιστόρημα, Περπάτημα έως τον Παράδεισο (Izlet u nebo) κυκλοφόρησε το 1958, όταν η συγγραφέας ήταν 24 ετών. Το βιβλίο έγινε μπεστ σέλερ και μεταφράστηκε σε πολλές ευρωπαϊκές γλώσσες και έλαβε βραβείο εκδοτικού οίκου Narodna prosvjeta για το καλύτερο μυθιστόρημα της Γιουγκοσλαβίας. Το μυθιστόρημα προσαρμόστηκε στη σκηνή, και το 1962, βασισμένο στο βιβλίο, ο σκηνοθέτης Γιόβαν Ζιβάνοβιτς γύρισε το μελόδραμα Čudna devojka.
Η Όλουγιτς είναι η συγγραφέας πολλών δημοφιλών βιβλίων για παιδιά και νέους. Η συλλογή των παραμυθιών Η Μαγική Σκούπα δημοσιεύθηκε στην ΕΣΣΔ το 1985 με 100.000 αντίτυπα.
Η Όλουγιτς μετέφρασε επίσης πολλά έργα στα σερβικά, όπως το πολωνικό Παραμύθια του νότιου ανέμου από την Ντανούτα Τσίρλιτς-Στρασίνσκα, καθώς και έργα των Σολ Μπέλοου, Αμρίτα Πρίταμ, Γουίλιαμ Κένεντι, Άρνολντ Γουέσκερ, Γιούκιο Μισίμα και άλλων. Πέθανε στις 16 Μαρτίου 2019 στο Βελιγράδι.
Η Ισραηλινή κριτικός και συγγραφέας Ντίνα Κάταν Μπεν-Σιόν, μιλώντας για το μυθιστόρημα «Φωνές στον άνεμο», είπε ότι «Μόνο η σερβική λογοτεχνία έχει τα Εκατό Χρόνια Μοναξιάς της».
Η Όλουγιτς είναι επίσης γνωστή για τα δοκίμια της, συμπεριλαμβανομένων των έργων των Φραντς Κάφκα, Τόμας Γουλφ, Μαρσέλ Προυστ, Βιρτζίνια Γουλφ και τα ποιητικά παραμύθια της.
Βραβεία
Η Όλουγιτς έλαβε το Τάγμα του Ντάνεμπρογκ, έγινε τιμητική πολίτης του Όσλο και κέρδισε πολλά βραβεία, όπως το Βραβείο NIN, το Παγκόσμιο Συνέδριο για την Τέχνη και τον Πολιτισμό για το καλύτερο σύγχρονο παραμύθι το 1994, το Βραβείο Άντριτς, το Βραβείο Παιδικών Παιχνιδιών Ζμάι και το Βραβείο Μπόρα Στάνκοβιτς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σέρβοι μεταφραστές Κατηγορία:Σέρβοι συγγραφείς
Κυπριακή Ομοσπονδία Μπέιζμπολ
Η Κυπριακή Ομοσπονδία Μπέιζμπολ είναι ο φορέας που είναι υπεύθυνος για το άθλημα του μπέιζμπολ στην Κύπρο. Εδρεύει στη Λάρνακα και αποτελεί μέλος της Συνομοσπονδίας Ευρωπαϊκού Μπέιζμπολ. Συντονίζει επίσης τις προσπάθειες της εθνικής ομάδας των ανδρών.
Παραπομπές
Μπειζμπολ Κατηγορία:Μπέιζμπολ
Ζαν-Μαρί-Ζοζέφ Κουτέλ
thumb|Ο Συνταγματάρχης Κουτέλ με το αερόστατό του στην πολιορκία του [[Μάιντς.]] thumb|left|Ο τάφος του Κουτέλ στο [[Κοιμητήριο Περ Λασαίζ.]] Ο Ζαν-Μαρί-Ζοζέφ Κουτέλ (Jean-Marie-Joseph Coutelle, 3 Ιανουαρίου 1748, Λε Μαν – 20 Μαρτίου 1835, 11ο διαμέρισμα, Παρίσι) ήταν Γάλλος μηχανικός, επιστήμονας και πρωτοπόρος της αεροστατικής.
Βίος
Έτυχε να γνωριστεί με τον φυσικό Ζακ Σαρλ και στον απόηχο των εμπειριών των αδελφών Μονγκολφιέ, οι Κουτέλ και Σαρλ άρχισαν να δείχνουν ενδιαφέρον στα αερόστατα. Στις 2 Απριλίου 1794 η Συμβατική Εθνοσυνέλευση όρισε τον Κουτέλ διοικητή και πρώτο αξιωματικό του Λόχου Αεροναυτών και τον διέταξε να κατασκευάσει αερόστατα που θα χρησιμοποιούνταν από τον Γαλλικό Επαναστατικό στρατό. Με τον ρόλο αυτό ο Κουτέλ ενεπλάκη στην Εκστρατεία της Αιγύπτου το 1798 υπό τον Ναπολέων Α΄ Βοναπάρτη, αλλά δεν είχε τη δυνατότητα να επιχειρήσει με τον ρόλο αυτό εκεί μιας και το πολεμικό πλοίο που μετέφερε τα υλικά του υπέστη σοβαρές καταστροφές κατά τη Ναυμαχία του Νείλου.
Αντ'αυτού έγινε ένα από τα μέλη της Επιτροπής Επιστημών και Τεχνών (Commission des Sciences et des Arts). Το Νοέμβριο του 1800 ο Κουτέλ και ο Φρανσουά Μισέλ ντε Ροζιέ, μηχανικός εξόρυξης, εξουσιοδοτήθηκαν να συνοδεύσουν το μεγάλο καραβάνι του Τορ, το οποίο κατευθυνόταν στο Σινάι με 1.800 καμήλες. Ως μέλος της επιτροπής του Λουί Κοστάζ, άρχισε να θαυμάζει τους δύο οβελίσκους του Λούξορ και πρότεινε στο Ινστιτούτο της Αιγύπτου (Institut d'Égypte) νέο τρόπο μεταφοράς ενός εξ αυτών στη Γαλλία - 30 χρόνια αργότερα, χρησιμοποιήθηκε μια παρόμοια μέθοδος για τη μεταφορά ενός από αυτούς στην Πλατεία Κονκόρντ στο Παρίσι, όπου βρίσκεται ακόμη. Ακόμη χρησιμοποίησε την εξειδίκευση του στα αερόστατα στην σχεδιαζόμενη από τον Ναπολέων εισβολή στη Βρετανία. Έγινε μέλος της Λεγεώνας της τιμής (Légion d’honneur) στις 17 Ιανουαρίου 1805, και έπειτα Ιππότης της Αυτοκρατορίας (Chevalier de l’Empire) στις 28 Ιουνίου 1809. Απεβίωσε το 1835 και τάφηκε στο κοιμητήριο Περ Λασαίζ στο 11ο διαμέρισμα του Παρισιού. Ο τάφος του ανακατασκευάστηκε το 2014 από την οργάνωση « Souvenir français ».
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι αεροπόροι Κατηγορία:Γάλλοι μηχανικοί Κατηγορία:Γάλλοι επιστήμονες
Συμβίωση καθάρισης
μικρογραφία|Η συμπεριφορά καθαριστή Buphagus africanus στο πίσω μέρος ενός μεγάλου θηλαστικού. Η συμβίωση του καθαρισμού είναι μια αμοιβαία επωφελούς εταιρικής σχέσης (συμβίωση) μεταξύ δύο ειδών, στην οποία το ένα είδος (ο καθαριστής) αφαιρεί και τρώει τα παράσιτα και άλλα στοιχεία της επιφάνειας του άλλου είδου. Η συμβίωση του καθαρισμού είναι μια πρακτική πολύ διαδεδομένη μεταξύ των θαλάσσιων ψαριών, όπου ορισμένα είδη μικρού μεγέθους  του καθαριστή ψαριού, ειδικά wrasses, αλλά και είδη που από άλλα είδη,  έχουν ειδικευθεί στη διατροφή αποκλειστικά από τον καθαρισμό μεγαλύτερων ψαριών και άλλων θαλάσσιων ζώων. Υπάρχουν και άλλες συμβίωσεις καθαρισμού μεταξύ των πτηνών και των θηλαστικών και σε άλλες ομάδες ζώων.
Ο ρόλος της συμβίωσης του καθαρισμού έχει συζητηθεί από τους βιολόγους. Ορισμένοι πιστεύουν ότι ο καθαρισμός αποτελεί μια περίπτωση συνεργασίας, ανιδιοτελής, ουσιαστικά αλληλοβοήθεια καθαρό. Άλλοι, όπως ο Robert Trivers, λέει  ότι είναι ένα παράδειγμα του εγωισμού αμοιβαίου, αλτρουισμού αμοιβαία. Άλλοι θεωρούν ότι η συμπεριφορά του καθαρισμού είναι απλά μια εκμετάλλευση μονόπλευρη, μια μορφή παρασιτισμού.
Επίσης γίνονται "ζαβολιές", οπου είτε ο καθαριστής μερικές φορές πονάει τον πελάτη του ή όπου μερικά από τα αρπακτικά είδη μιμούνται ένα καθαριστή. Η συμπεριφορά της "εξαπάτησης" με θήρευση είναι ανάλογη προς μίμηση batesiano, όπου αβλαβής sírfido μιμείται μια σφήκα, αν και με τους ρόλους ανάποδα. Μερικά ψάρια καθαριστές γνήσια, όπως gobies και wrasses, έχουν τα ίδια χρώματα και μοτίβα, σε ένα παράδειγμα συγκλίνουσας εξέλιξης. Οι ομοιότητες στην εμφάνιση των ψαριών καθαριστών είναι κάτι ανάλογο με το μιμητισμό mulleriano, από τα οποία οι μέλισσες κτηνοτροφικά και οι σφήκες μιμούνται η μία την άλλη.
Κατηγορία:Εξελικτική βιολογία Κατηγορία:Ηθολογία Κατηγορία:Βιολογικές αλληλεπιδράσεις
Βαλπούργκα φον Ιζακέσκου
Η Βαλπούργκα φον Ιζακέσκου (Walpurga von Isacescu) ήταν πρωτοπόρα κολυμβήτρια μεγάλων αποστάσεων σε μια εποχή που τόσο η κολύμβηση μεγάλων αποστάσεων όσο και η ίδια η αγωνιστική κολύμβηση θεωρούταν κάτι ξένο για τις γυναίκες.
Βιογραφία
Γεννήθηκε γύρω στο 1870 στην Αυστροουγγαρία. Το επώνυμο της το απέκτησε από τον αριστοκράτη σύζυγό της, ο οποίος πέθανε, ενώ η ίδια ήταν πολύ νέα. Ήταν η πρώτη γυναίκα που επιχείρησε να διαπλεύσει κολυμπώντας τον πορθμό της Μάγχης, στις 5 Σεπτεμβρίου 1900, από το Ντόβερ της Αγγλίας ως το Καλαί της Γαλλίας, απόσταση σε ευθεία γραμμή 34 χιλιομέτρων που επιμηκύνεται λόγω των ρευμάτων. Μέχρι τότε μόνον ένας άνθρωπος είχε πετύχει αυτόν τον απίστευτο άθλο: ο Μάθιου Ουέμπ στις 25 Αυγούστου 1875. Παρά τη φιλότιμη προσπάθειά της δεν μπόρεσε να ολοκληρώσει το εγχείρημά της. Πάντως για είκοσι έξι (26) ακόμη έτη, καμία γυναίκα δεν κατάφερε να ολοκληρώσει τον κολυμβητικό διάπλου της Μάγχης, ώσπου στις 5 Αυγούστου 1926, η Αμερικανίδα Γερτρούδη Έντερλε πέτυχε τον άθλο.
Παρά το αριστοκρατικό της επώνυμο, δεν είχε μεγάλη περιουσία και βιοποριζόταν εργαζομένη ως στέλεχος σε σιδηροδρομική εταιρεία.
Πηγές
Κατηγορία:Αυστριακοί αθλητές της κολύμβησης
Σεμιχά Μπέρκσοϊ
Η Σεμιχά Μπέρκσοϊ (τουρκικά: Semiha Berksoy) (24 Μαΐου 1910 - 15 Αυγούστου 2004) ήταν Τουρκάλα τραγουδίστρια όπερας και ζωγράφος.
Πρώιμη ζωή
Η Σεμιχά Μπέρκσοϊ γεννήθηκε στο Τσεγκέλκιοϊ της Κωνσταντινούπολης. Η μητέρα της ήταν ζωγράφος. Η Σεμιχά σπούδασε μουσική και εικαστικά στο Ωδείο της Κωνσταντινούπολης.
Καριέρα
Η Μπέρκσοϊ ξεκίνησε την καριέρα της ως η Σεμιχά στην πρώτη τουρκική ταινία ήχου İstanbul Sokaklarında (Δρόμοι της Κωνσταντινούπολης), σε σκηνοθεσία Μουχσίν Ερτογρούλ, το 1931. Πρωταγωνίστησε σε όπερες στα θέατρα της Κωνσταντινούπολης στην αρχή της καριέρας της. Τραγούδησε στην πρώτη τουρκική όπερα Özsoy το 1934 (με εντολή του Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ, με συνθέτη τον Αχμέντ Αντνάν Σαϊγκούν). Τιμήθηκε ως η πρώτη Τουρκάλα τραγουδίστρια της όπερας και της δόθηκε η ευκαιρία να πάει στη Μουσική Ακαδημία του Βερολίνου για περαιτέρω εκπαίδευση. Ξεκίνησε τη διεθνή καριέρα τραγουδιού της το 1934, ερμηνεύοντας στην Τουρκία, τη Γερμανία και την Πορτογαλία, όπου έγινε γνωστή ως υψίφωνη βαγκνερική. Το 1939, για τα 75α γενέθλια του Ρίχαρντ Στράους στο Βερολίνο, τραγούδησε τον ρόλο της Αριάδνης στην Αριάδνη στη Νάξο και έγινε η πρώτη Τουρκάλα πριμαντόνα που εμφανίστηκε σε σκηνή στην Ευρώπη. Πίσω στην Τουρκία, συνεργάστηκε με τον Καρλ Έμπερτ, βοηθώντας τον στις προσπάθειές του να δημιουργήσει την Τουρκική Κρατική Όπερα και Μπαλέτο. Αυτή η πρωτοβουλία οδήγησε στη δημιουργία του Πειραματικού Σταδίου του Κρατικού Ωδείου της Άγκυρας το 1940.
Πέθανε στην Κωνσταντινούπολη σε ηλικία 94 ετών λόγω επιπλοκών που σχετίζονται με χειρουργική επέμβαση καρδιάς. Η μνήμη της επιβιώνει μέσω της κόρης της, Ζέλιχα Μπέρκσοϊ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τουρκάλες τραγουδίστριες Κατηγορία:Τουρκάλες τραγουδίστριες όπερας
Παντοδαπή ιστορία
μικρογραφία|Σελίδα από την αρμενική μετάφραση του έργου μικρογραφία|Τμήμα χειρογράφου του 9ου αιώνα της λατινικής μετάφρασης του έργου
Η Παντοδαπή ιστορία είναι ιστορικό έργο των αρχών του 4ου αιώνα από τον εκκλησιαστικό συγγραφέα Ευσέβιο της Καισαρείας, στο οποίο παρατίθενται γεγονότα σε μορφή χρονολογίου από τα βιβλικά έτη έως τον Ρωμαίο αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Α´ το 325 π.Χ. .
Περιγραφή
Θεωρείται πως γράφτηκε πριν την Εκκλησιαστική ιστορία του Ευσέβιου. Το αρχικό ελληνικό κείμενο δεν διασώζεται πλέον, παρά μόνο κάποια αποσπάσματα μέσω παράθεσης τους σε γραπτά άλλων συγγραφέων, και τα συνολικά περιεχόμενα του έργου είναι γνωστά μέσω των αρμενικών και λατινικών μεταφράσεων του. Διακρίνεται σε 2 τμήματα, την Χρονογραφία στην οποία παρατίθενται ιστορικές περιγραφές και μαρτυρίες από παλαιότερους συγγραφείς ως περίληψη της παγκόσμιας ιστορίας, και τον Χρονικό Κανόνα όπου γίνεται συγκριτική παράθεση των ιστορικών γεγονότων σε μορφή πινάκων. Πολλές από τις πληροφορίες του έργου έχουν περιληφθεί στα έργα μεταγενέστερων Βυζαντινών χρονογράφων, ιδιαίτερα του Γεωργίου Συγγέλου και του Γεωργίου Κεδρινού.
Εντός του έργου περιέχεται ο μεγαλύτερος γνωστός κατάλογος αρχαίων ολυμπιονικών από το 776 π.Χ. έως το 277 μ.Χ., με τις πληροφορίες αυτές να έχουν αντληθεί από παλαιότερο έργο του Ιουλίου Αφρικανού το οποίο δεν διασώζεται.
Πρόκειται για διαφορετικό έργο από την Παντοδαπή ιστορία του Φαβωρίνου, φιλοσόφου του 2ου αιώνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαία ελληνικά συγγράμματα Κατηγορία:Χρονολόγια
Κατάλογος σιδηροδρομικών σταθμών στην Ελλάδα
Αυτός ο κατάλογος περιλαμβάνει όλους τους σιδηροδρομικούς σταθμούς εντός της ελληνικής επικράτειας. Όλοι οι αναφερόμενοι σταθμοί ανήκουν στον ΟΣΕ, την εταιρία που είναι υπεύθυνη για τις σιδηροδρομικές υποδομές της χώρας.
Κατάλογος σταθμών
Με κανονική γραφή αναγράφονται οι σταθμοί σε λειτουργία, με έντονη οι σημαντικοί σταθμοί ενώ με πλάγια οι ανενεργοί ή υπό κατασκευή σταθμοί.
A
300px|μικρογραφία|Αποβάθρες του [[Σταθμός Αγίου Στεφάνου Αττικής|σταθμού Αγίου Στεφάνου, κοντά στην Αθήνα.]] 300px|μικρογραφία|Η κεντρική είσοδος του [[Σιδηροδρομικός Σταθμός Αθήνας|σιδηροδρομικού σταθμού Αθήνας.]]
Β
300px|μικρογραφία|Το κτήριο του [[Σιδηροδρομικός Σταθμός Βόλου|σιδηροδρομικού σταθμού Βόλου.]]
Δ
300px|μικρογραφία|Ο [[Σιδηροδρομικός Σταθμός Διακοπτού|σταθμός Διακοπτού με συρμό του οδοντωτού.]]
Θ
300px|μικρογραφία|Ο [[Νέος Σιδηροδρομικός Σταθμός Θεσσαλονίκης|σταθμός Θεσσαλονίκης με ηλεκτροκίνητη υπεραστική αμαξοστοιχία.]] Θέρμαι
Κ
300px|μικρογραφία|Οι αποβάθρες του [[Σιδηροδρομικός σταθμός Κιάτου|σταθμού Κιάτου με ηλεκτροκίνητο συρμό.]]
Λ
300px|μικρογραφία|Οι αποβάθρες του [[Σιδηροδρομικός σταθμός Λεπτοκαρυάς|σταθμού Λεπτοκαρυάς.]]
Μ
300px|μικρογραφία|Ο [[Σιδηροδρομικός Σταθμός Μηλεών|σταθμός Μηλεών του τρένου Πηλίου.]]
Ν
300px|μικρογραφία|Οι αποβάθρες του [[Σιδηροδρομικός σταθμός Νέων Πόρων|σταθμού Νέων Πόρων.]]
Ο
300px|μικρογραφία|Η πρόσoψη του [[Σιδηροδρομικός Σταθμός Ολυμπίας|σιδηροδρομικού σταθμού Ολυμπίας.]]
Π
300px|μικρογραφία|Αεροφωτογραφία του [[Σιδηροδρομικός σταθμός Πάτρας|σιδηροδρομικού σταθμού Πάτρας.]]
Σ
300px|μικρογραφία|Οι αποβάθρες του [[Σιδηροδρομικό Κέντρο Αχαρνών|σιδηροδρομικού κέντρου Αχαρνών (Σ.Κ.Α.).]]
Τ
300px|μικρογραφία|Ο [[Σιδηροδρομικός Σταθμός Τρικάλων|σιδηροδρομικός σταθμός Τρικάλων.]]
Φ
300px|μικρογραφία|Το κτήριο του [[Σιδηροδρομικός Σταθμός Φλωρίνης|σιδηροδρομικού σταθμού Φλωρίνης.]]
Παραπομπές
Κατηγορία:Σιδηροδρομικοί σταθμοί στην Ελλάδα
Εμίλ Ντρουάρ
Ο Εμίλ Ντρουάρ ήταν Βέλγος τοξοβόλος. Στους Ολυμπιακούς του 1900 συμμετείχε σε ένα αγώνισμα της τοξοβολίας και κέρδισε ένα χρυσό μετάλλιο στο αγώνισμα του αροτροειδή στύλου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βέλγοι αθλητές Κατηγορία:Αθλητές της τοξοβολίας Κατηγορία:Τοξοβόλοι στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1900
Χάλκινος καθρέπτης (Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης, αρ. 07.259)
Στην συλλογή του Μητροπολιτικού Μουσείου Τέχνης στην Νέα Υόρκη εκτίθενται με αριθμό ευρετηρίου 07.259 χάλκινος καθρέφτης εξαιρετικής καλλιτεχνικής αξίας που αγοράστηκε το 1907. Βρέθηκε στην Πελοπόννησο, ίσως στην Ήλιδα.
Περιγραφή
Το πίσω μέρος του καθρέφτη είναι διακοσμημένο με ανάγλυφη παράσταση δύο Πανών που μαλώνουν ενώ επεμβαίνει ο Έρωτας. Οι δύο Πάνες μαλώνουν σαν μικρά παιδιά, αφού ο ένας (στα αριστερά) κρατάει τον άλλο από το χέρι, ενώ αυτός προσπαθεί να του ξεφύγει. Αντικείμενο της διαμάχης είναι ένα μικρό πουγκί με γκαζάκια. Η σκηνή διαδραματίζεται σε κάποιο βουνίσιο δάσος.
Ο καθρέπτης έχει διάμετρο 13,3 εκατοστά.
Peugeot 1007
Το Peugeot 1007 ήταν ένα 3-πορτο αυτοκίνητο πόλης, τύπου mini MPV (μικρό πολυμορφικό), που κατασκευάστηκε από τη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Peugeot από τις αρχές του 2005 έως τα τέλη του 2009. Το μοντέλο παρουσιάστηκε επίσημα στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Παρισιού στα τέλη Σεπτεμβρίου του 2004 και κυκλοφόρησε για πρώτη φορά σε όλα τα κράτη της Ευρώπης τον Απρίλιο του 2005.
Ονομασία
thumb|left|Εδώ φαίνεται το πώς ανοίγουν οι συρόμενες πόρτες του Peugeot 1007.
Για την Peugeot, το 1007 ήταν επίσης το πρώτο, χρονολογικά, μοντέλο με δύο μηδενικά στη μέση «00» αντί για το παραδοσιακό ένα κεντρικό μηδενικό. Αυτή η ονοματολογία με τα δύο κεντρικά μηδενικά ξεκίνησε με το πολυμορφικό 1007, με σκοπό να τονιστεί αυτή η διαφορετικότητα, και στη συνέχεια καθιερώθηκε για όλα τα SUV και τα crossover της εταιρείας.
Συγγενικά μοντέλα
Στα πλαίσια της πολιτικής του τότε Ομίλου PSA, το Peugeot 1007 μοιραζόταν την πλατφόρμα και τους κινητήρες με το Peugeot 206, με το Citroën C2 και με το Citroën C3 πρώτης γενιάς. Ωστόσο, η εξωτερική και εσωτερική εμφάνιση ήταν εντελώς διαφορετικά στο 1007, σε βαθμό που ο εξωτερικός παρατηρητής να μπορεί να αντιληφθεί τη συγγένεια. Επίσης, μεγάλη αίσθηση προκάλεσαν τότε τα ανταλλάξιμα τμήματα του σαλονιού του 1007, καθώς και οι 2 συρόμενες πόρτες του μοντέλου, που μπορούσαν μάλιστα να ελεγχθούν και ηλεκτρικά.
Ενεργητική και παθητική ασφάλεια
thumb|left|Peugeot 1007 της σεζόν του 2005.
Είναι αξιοσημείωτο ότι το 1007 έφερε στάνταρ σε όλες τις εκδόσεις σύστημα αντιμπλοκαρίσματος τροχών (ABS), προεντατήρες στις ζώνες ασφαλείας, σύστημα ελέγχου πρόσφυσης για να μην σπινάρουν οι τροχοί, σύστημα ελέγχου ευστάθειας (ESP) και 9 αερόσακους: 2 μπροστινούς (οδηγού και συνοδηγού), 2 πλευρικούς στα μπροστινά καθίσματα, 4 πλευρικούς οροφής (2+2 εμπρός και πίσω) και 1 για τα γόνατα του οδηγού.
Στα τεστ πλαγιομετωπικής και πλευρικής πρόσκρουσης του ανεξάρτητου οργανισμού Euro NCAP (Πρόγραμμα αξιολόγησης νέων μοντέλων της Ευρώπης) το έτος 2005, το Peugeot 1007 απέσπασε την μέγιστη δυνατή διάκριση των 5 αστέρων, με το εντυπωσιακό ποσοστό των 36 στους 37 πόντους και μάλιστα έχασε οριακά το απόλυτο 37 στα 37 στην προστασία ενηλίκων από 1 μόλις βαθμό ποινής στην πλευρική πρόσκρουση. Με το τότε σύστημα του Euro NCAP κατάφερε συνολικά:
Κινητήρες
thumb|left|Δεξιοτίμονο Peugeot 1007 σε φωτογραφία του 2007.
Όλοι οι κινητήρες του Peugeot 1007 πληρούσαν τις προδιαγραφές καυσαερίων Euro 4.
Ετήσιες πωλήσεις
Αν και οι πωλήσεις του ξεκίνησαν σε όλα τα κράτη της Ευρώπης τον Απρίλιο του 2005, υπήρξαν και 1.100 αντίτυπα προ-παραγωγής στα τέλη του 2004, λίγο πριν την έναρξη της μαζικής παραγωγής στις αρχές του 2005, τα οποία πωλήθηκαν σε ειδικά επιλεγμένους πελάτες της Peugeot. Μολονότι η δεξιοτίμονη εκδοχή διακόπηκε το 2008, και κατά συνέπεια μαζί με την εξαγωγή στο Ηνωμένο Βασίλειο, λόγω καταστροφικά χαμηλών πωλήσεων, η εκδοχή για την ηπειρωτική Ευρώπη συνέχισε να παράγεται έως τα τέλη του 2009.
Οι χρονολογίες δίνονται σε ημερολογιακά έτη και όχι σε σεζόν (model years).
Ακολουθούν οι ετήσιες πωλήσεις του 1007 ειδικά στη Γερμανία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μοντέλα Peugeot Κατηγορία:Αυτοκίνητα πόλης Κατηγορία:Γαλλικά αυτοκίνητα
Γκαντζιρουσταμόμπα
Το Γκαντζιρουσταρόμπα (επίσης, Γκαντζιρουστάμομπα) είναι ένα χωριό της επαρχίας Χατσμάζ του βορειοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Στην σοβιετική εποχή ήταν η τοποθεσία μιας μικρής στρατιωτικής βάσης που διαλύθηκε το 1992. Η στρατιωτική βάση χρησιμοποιήθηκε ως πεδίο δοκιμών T-72, καθώς η τοποθεσία της πόλης σε μια ημιερημική περιοχή αποδείχτηκε χρήσιμη για την εκτίμηση της αξιολόγησης του τανκ σε συνθήκες ζέστης και σκόνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Χατσμάζ
Φερδινάνδος των Αψβούργων, καρδινάλιος
Ο Φερδινάνδος, ισπαν. Fernando (Μάιος 1609/10 - 9 Νοεμβρίου 1641) από τον Οίκο των Αψβούργων ήταν καρδινάλιος, αρχιεπίσκοπος του Τολέδο, πρίγκιπας της Ισπανίας και της Πορτογαλίας, κυβερνήτης των Ισπανικών Κάτω Χωρών και στρατιωτικός διοικητής κατά τον Τριακονταετή Πόλεμο.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Ελ Εσκοριάλ, κοντά στη Μαδρίτη και ήταν ο τρίτος γιος του Φιλίππου Γ΄ της Ισπανίας και της Μαργαρίτας των Αψβούργων, κόρης του Καρόλου Β΄ αρχιδούκα της Έσω Αυστρίας.