cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Καλογριανή Τρικάλων
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Τρικάλων Κατηγορία:Δήμος Καλαμπάκας Κατηγορία:Δήμος Μετεώρων
Γιόζεφ Άλμπερς
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί ζωγράφοι Κατηγορία:Μπαουχάους Κατηγορία:Γερμανοί φωτογράφοι
Λήδα
Στην ελληνική μυθολογία, η Λήδα ήταν μυθική βασίλισσα της Σπάρτης, σύζυγος του Τυνδάρεω και εξ αυτού μητέρα της Φοίβης, της Φιλονόης, της Τιμάνδρας, της Κλυταιμνήστρας, καθώς επίσης και εκ Διός μητέρα των Διοσκούρων Κάστορα και Πολυδεύκη και της Ωραίας Ελένης, από τη γέννηση των οποίων, που αναφέρεται ως "ωοτοκία", θεωρήθηκε περισσότερο θρυλική.
Κατά τις παραδόσεις ήταν τόσο ωραία, ώστε την καταγωγή της διεκδικούσαν πλείστες χώρες της αρχαιότητας όπως η Σπάρτη, η Αιτωλία, η Κόρινθος κ.ά..
Καταγωγή
Κατά τον Απολλόδωρο η Λήδα ήταν κόρη του Βασιλέα της Αιτωλίας Θεστίου, ένα από τα επτά παιδιά που είχε αποκτήσει από την Ευρύθεμη, ενώ κατά τον Υγίνο κόρη του Θεστίου και της Λευκίππης. Ο Ευριπίδης την αποκαλεί «Λήδα Θεστιάδα» ως κόρη του Θεστίου, ενώ ο Εύμηλος στα Κορινθιακά αναφέρει ότι ήταν κόρη του Γλαύκου, γιου του Σισύφου εκ της Παντειδυίας, που γνώρισε και παντρεύτηκε όταν έφθασε στη Λακωνία αναζητώντας τους ίππους του. Την Παντειδυία εγκυμονούσα ήδη (εκ του Γλαύκου) νυμφεύθηκε ο Θέστιος, εξ ού και κάποτε αναφέρεται αυτός ως πατέρας της Λήδας, ενώ πραγματική του κόρη ήταν μόνο η Αλθαία.
Κατά τον επικρατέστερο μύθο (του Απολλόδωρου) αδέλφια της Λήδας ήταν: ο Ίφικλος, ο Πλήξιππος, ο Εύιππος ή Τοξέας, ο Ευρύπυλος, η Αλθαία και η Υπερμνήστρα.
Γάμος με τον Τυνδάρεω
Ο Τυνδάρεως με τον αδελφό του Ικάριο εκδιωχθέντες από τον αδελφό τους Ιπποκόοντα κατέφυγαν στον βασιλιά της Αιτωλίας Θέστιο τον οποίον και βοήθησαν στους αγώνες του κατά των γειτονικών εχθρών του. Σε αντάλλαγμα ο Θέστιος έδωσε την κόρη του Λήδα ως σύζυγο στον Τυνδάρεω. Η συνέχεια του μύθου παρουσιάζει πολλές παραλλαγές.
Επικρατέστερη όμως είναι εκείνη κατά την οποία όταν ο Δίας την είδε στον Ταΰγετο ή στο Πέφνον ( νησίδα στο λιμάνι του σημερινού Αγίου Δημητρίου της Δυτικής Μάνης), την ερωτεύθηκε και ζητώντας τη βοήθεια της θεάς Αφροδίτης, η οποία τον μεταμόρφωσε σε Κύκνο λαμβάνοντας η ίδια μορφή αετού καταδιώκοντάς τον. Τους είδε η Λήδα και αισθανόμενη συμπάθεια προς τον κύκνο έσπευσε να τον σώσει παίρνοντάς τον μέσα στην αγκαλιά της ενώ το ίδιο βράδυ έμεινε έγκυος και από τον Τυνάδρεω. Λίγο αργότερα η Λήδα γέννησε δύο αυγά από τα οποία βγήκαν συνολικά τέσσερα παιδιά. Σε μία από τις εκδοχές του μύθου, από το ένα αυγό βγήκαν ο Πολυδεύκης και η Ελένη, και αυτά ήταν παιδιά του Δία, ενώ από το άλλο βγήκαν ο Κάστωρ και η Κλυταιμνήστρα, που ήταν παιδιά του Τυνδάρεω.
Αργότερα ο μύθος αυτός της «ωοτοκίας της Λήδας» συνυφάνθηκε με παρόμοιο μύθο της Νέμεσης εκ του οποίου και παράχθηκε η θεοποίηση της Λήδας και η ταύτισή της με τη Νέμεση.
Ο μύθος στην τέχνη
Ο μύθος της Λήδας, της εκλεκτής του Δία, ενέπνευσε πολλούς αρχαίους αλλά και νεώτερους καλλιτέχνες που απέδωσαν τη Λήδα με τον κύκνο της, κυρίως στη σκηνή της ερωτικής τους περίπτυξης. Πλήθος τέτοιων παραστάσεων απαντώνται σε αγγεία, αλλά και σε γλυπτά, όπως η αποκειμένη μαρμάρινη στήλη που βρέθηκε στην Αθήνα και βρίσκεται στο Βρετανικό Μουσείο και το γλυπτό σύμπλεγμα στο Καπιτώλιο, όπου ο Δίας ως καταδιωκόμενος κύκνος βρίσκεται στον κόλπο της Λήδας. Δύο ακόμη γλυπτά στο μουσείο της Φλωρεντίας παριστούν τη Λήδα να θωπεύει τον κύκνο: στο ένα ο χιτώνας της φέρεται κρεμασμένος από τον ένα ώμο και αφήνεται να πέφτει μέχρι τους αστραγάλους της, αφήνοντας το κορμί της ημίγυμνο. Στην Παλαίπαφο, σημερινά Κούκλια της Κύπρου, βρίσκεται το μωσαϊκό της ρωμαϊκής Οικίας της Λήδας.
Την περίοδο της Αναγέννησης, του Ροκοκό αλλά και μετέπειτα, αρκετοί καλλιτέχνες απεικόνισαν τη Λήδα. Γνωστά έργα είναι Η Λήδα και ο Κύκνος του Λεονάρντο ντα Βίντσι, έργα του Ραφαήλ, του Κορρέτζο, του Βερονέζε, του Τιντορέττο, του Ρούμπενς και άλλων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Ζωοφιλία Κατηγορία:Θνητές γυναίκες του Δία
Βραχνί Αχαΐας
Το Βραχνί είναι ορεινό χωριό της πρώην Επαρχίας Καλαβρύτων του Νομού Αχαΐας. Συνορεύει με τα χωριά Ρωγοί, Σούβαρδο, Σουδενά και Ζαρούχλα. Βρίσκεται χτισμένο στους πρόποδες του Χελμού κι απέχει 9 χιλιόμετρα από τα Καλάβρυτα και 34 χλμ. περίπου από το Διακοπτό.
Όνομα
Για το όνομα "Βραχνί" έχουν διατυπωθεί πολλές απόψεις, όπως ότι είναι σλάβικο. Άλλη εκδοχή λέει ότι επειδή το χωριό είχε πολύ κρύα νερά οι κάτοικοι βράχνιαζαν και το ονόμασαν Βραχνί. Η τρίτη εκδοχή λέει ότι το όνομα Βραχνί σημαίνει βραχώδης από τα πολλά βράχια που έχει η περιοχή.
Ιστορία
Το χωριό πιστεύεται ότι οικίστηκε το 700 - 750 μ.Χ. από κτηνοτρόφους και γεωργούς που ήρθαν στην περιοχή από τα πεδινά. Τον 8ο μ.Χ. αιώνα στην περιοχή έγινε εγκατάσταση Σλάβων. Αναφέρεται πρώτη φορά σε βυζαντινό χρυσόβουλο γύρω στα 1280. Το 1400 έγινε εγκατάσταση κτηνοτρόφων από το Ζαγόρι της Ηπείρου. Κατά την επανάσταση το 1826 λεηλατήθηκε από τον Οθωμανικό στρατό.
Μετά την απελευθέρωση Βραχναίοι άρχισαν να κατεβαίνουν στα πεδινά και να δουλεύουν στις σταφίδες, εκεί έφτιαχναν καλύβες κι έμεναν σχεδόν όλο το καλοκαίρι. Αρχικά κατέβαιναν στην Αιγιάλεια όπου αναφέρεται τότε περιοχή "Βραχνέικα" στα σημερινά Νικολέικα. Από το 1838 και έπειτα άρχισαν να κατεβαίνουν στη περιοχή του χωριού Δρεσθενά των Πατρών. Αναφέρεται ότι τους κάλεσε εκεί ο Γεώργιος Σωτηριάδης από την Κερπινή ο οποίος είχε αγοράσει εθνικές γαίες. Σιγά σιγά οι Βραχναίοι αυτοί, άρχισαν να αγοράζουν και οι ίδιοι γη και να φτιάχνουν κατοικίες, ξύλινες καλύβες από τις οποίες η περιοχή σήμερα ονομάζεται Βραχνέικα. Οι μικροί αυτοί πρόχειροι οικισμοί εξελίχθηκαν στα σημερινά χωριά Βραχνέικα και Μονοδένδρι αλλά και στα κοντινά Βραχνέικα των Λεχαινών όπου οι Βραχναίοι κατέβαιναν με τα ζώα τους τον χειμώνα σε εκτάσεις που ανήκαν σε Μονές. Με τα χρόνια αυτές οι εκτάσεις πέρασαν στην ιδιοκτησία τους, εγκαταστάθηκαν εκεί για να δημιουργηθεί το σημερινό χωριό. Κάτοικοι του Βραχνιού εγκαταστάθηκαν και στην περιοχή των Σαγαίικων, όπου υπάρχει σήμερα χωριό Βραχνέικα. Επίσης, η οικογένεια Χαρμπίλα έδωσε το όνομα της στον οικισμό Χαρμπιλαίικα (νυν Καλαμάκι) που ήταν και οι πρώτοι του οικιστές. Το ίδιο και ο οικισμός Σπαναίικα από την οικογένεια Σπανού. Εγκατάσταση Βραχναίων αναφέρεται σε πολλά σημερινά χωριά της Αχαΐας, όπως στη Φώσταινα, στην Άρλα, στο Μαζαράκι και σε άλλα.
Κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο το Βραχνί γνώρισε πολλές καταστροφές, τον Ιούνιο του 1943 τάγμα Γερμανών και Ιταλών έβαλε φωτιά στο χωριό όπου κάηκαν 170 σπίτια. Στις 10 Δεκεμβρίου 1943 οι Γερμανοί αφού εκτέλεσαν 5 κατοίκους που έπιασαν λεηλάτησαν κι έκαψαν το χωριό. Τον Ιούλιο του 1944 πάλι οι Γερμανοί εκτέλεσαν έναν βοσκό που βρήκαν κοντά στο χωριό.
Διοικητική ιστορία
Με το Β.Δ. του 1833 αποτέλεσε την «Κοινότητα Βραχνών» του τότε Δήμου Καλαβρύτων με πρωτεύουσα τα Καλάβρυτα· Κράτησε την υπόστασή της σαν κοινότητα στα όρια του Δήμου βάσει του Β.Δ. που το υπαγόρευε για όσες κοινότητες προϋπήρχαν και επί Τουρκοκρατίας. Όταν το 1912 καταργήθηκε ο Δήμος Καλαβρύτων, αποτέλεσε οικισμό της Κοινότητας Καλαβρύτων. Από το 1944 που ο Δήμος Καλαβρύτων ανασυστάθηκε και έως το 1997 το Βραχνί δεν έπαψε να αποτελεί τμήμα του. Στη συνέχεια αποτέλεσε οικισμό του Δημοτικού Διαμερίσματος Καλαβρύτων, του νέου Δήμου Καλαβρύτων βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας». Από το 2011 αποτελεί οικισμό της Τοπικής κοινότητας Καλαβρύτων του «Καλλικρατικού» Δήμου Καλαβρύτων.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Καλαβρύτων Κατηγορία:Δήμος Βραχναίικων
Άγιος Αδριανός Αργολίδας
Ο Άγιος Αδριανός (παλαιά ονομασία: Κατσίγκρι) είναι πεδινό χωριό του νομού Αργολίδας. Ανήκει στο Δήμο Ναυπλιέων του οποίου αποτελεί (μαζί με τα χωριά Παναγία, Προφήτης Ηλίας και τη Μονή Καρακαλά) Δημοτικό Διαμέρισμα. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 17,636 χμ² (2011).
Ιστορικά στοιχεία
300px|right|thumb|Άποψη του Αγίου Αδριανού (Κατσίγκρι), χαρακτικό του D.Cox 1839 (χαράκτης:E.Radcyffe) Το αρχικό όνομα του χωριού ήταν "Κατσίγκρι", από το όνομα ενός τούρκου Πασά που λεγόταν "Κατσίγκρ Αγάς". Μετά την απελευθέρωση πήρε το όνομα "Άγιος Αδριανός", από το εκκλησάκι του Αγίου Αδριανού που σώζεται ακόμα και σήμερα. Απέναντι από το εκκλησάκι βρίσκεται το "Παλιόκαστρο", ένα κάστρο Μυκηναϊκό, που λέγεται ότι ήταν ενδιάμεσος σταθμός των Μυκηναίων πρός το Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου. Μέσα στο χωριό υπάρχει ένα Πυργόσπιτο που έχει κατασκευαστεί περίπου το 1750. Σήμερα είναι τελείως εγκαταλελειμμένο και κινδυνεύει να πέσει. Αρχαιολογικού ενδιαφέροντος είναι το Φράγμα της Τίρυνθας, που βρίσκεται στο βορειοδυτικό μέρος του χωριού. Στο χωριό υπάρχουν ακόμα 2 αρχαία πγάδια.
Η εκκλησία του Αγίου Αδριανού
Το εκκλησάκι του Αγίου Αδριανού, βρίσκεται στο λόφο Αγίου Αδριανού και είναι χτισμένο το 1753. Γέροντες του χωριού ισχυρίζονται ότι υπήρχε αναγραφή σε τοίχο με ημερομηνία του 1400. Η φωτιά όμως που έχει κάψει το εκκλησάκι 2 φορές, έσβησε τα ίχνη της χρονολογίας. Στον τοίχο, πάνω σε εικόνα αναγράφεται ότι οι αγιογραφίες έγιναν το 1753.
Ό Αγιος Αδριανός θεωρείται θαυματουργός και έχει πολύ μεγάλη προσέλευση πιστών από όλη την Ελλάδα. Δίπλα από την ωραία πύλη της εκκλησίας υπάρχει μια τρύπα, για την οποία λέγεται ότι είναι πολύ καλό να περάσει ο επισκέπτης, ειδικά τα άτεκνα ζευγάρια.
Σημερινή εικόνα του οικισμού
Οι κάτοικοι του χωριού ασχολούνται κυρίως με την καλλιέργεια πορτοκαλιών και πατάτας. Επειδή οι καλλιέργειες των αγροτικών προιόντων δεν αποδίδουν οικονομικά, ορισμένοι κάτοικοι έχουν αρχίσει να λειτουργούν τα παραδοσιακά ταβερνάκια.
Μεγάλο πρόβλημα το χωριό έχει με το νερό, το οποίο είναι ακατάλληλο για οικιακή χρήση, επειδή έχει πολύ αυξημένα νιτρικά άλατα και χρησιμοποιείται μόνο για τα περιβολικά και την καθαριότητα των κατοικιών. Έχουν γίνει προσπάθειες να υδρευτεί το χωριό από τις πηγές της Λέρνης από τις οποίες υδρεύεται και το Ναύπλιο.
Στο χωριό υπάρχει ο Μορφωτικός Σύλλογος Άγιος Αδριανός που τελευταία έχει αναλάβει πρωτοβουλίες για να αναπτυχθούν οι πολιτισμικές κληρονομιές του χωριού. Εκδίδει διμηνιαία εφημερίδα με τίτλο «Το κατσίγκρι».
Στον Άγιο Αδριανό επίσης υπάρχει έντονη αθλητική δραστηριότητα. Η ομάδα ποδοσφαίρου του χωριού, η Δόξα, διακρίνεται στα τοπικά πρωταθλήματα της Αργολίδας. Μάλιστα, έχει στο ενεργητικό της ένα κύπελλο Αργολίδας, το οποίο κατέκτησε το 1984. Στην ομάδα, που αγωνίζεται στο Δημοτικό Στάδιο Ν. Τίρυνθας, αθλείται σημαντικό μέρος της νεολαίας του χωριού.
Πληθυσμός
Ο Άγιος Ανδριανός έχει καταγράψει σταθερή πληθυσμιακή αύξηση απο το 1879 μέχρι και σήμερα με την εξαίρεση των απογραφών του 1928 και του 1981.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αργολίδας Κατηγορία:Δήμος Ναυπλιέων
Γιώργος Καραμίχος
Ο Γιώργος Καραμίχος (Βέροια, 3 Ιανουαρίου 1974) είναι Έλληνας ηθοποιός.
Βιογραφία
Είναι απόφοιτος του Τμήματος Ιστορίας του Ιονίου Πανεπιστημίου και της Ανωτέρας Σχολής Δραματικής Τέχνης του Εθνικού Θεάτρου. Έχει μεγάλη πορεία στο θέατρο, με παραστάσεις στο Εθνικό, ενώ έχει συμμετάσχει σε πολλές κινηματογραφικές ταινίες. Η παράσταση «Συμβολαιογράφος» του Νίκου Βασιλειάδη υπήρξε η πρώτη του σκηνοθετική απόπειρα. Επίσης είναι ιδιαίτερα γνωστός για τις τηλεοπτικές του συμμετοχές.
Έχει δύο παιδιά, τη Ρεγγίνα, απο το πρώτο του γάμο και έναν γιο, τον Ντιέγκο-Τζον, απο το δεύτερο.
Στην τηλεόραση έχει εμφανιστεί στις σειρές Μυστικές Διαδρομές, Κόκκινος Κύκλος ,Φεύγα ,Λένη , Πεθαίνω για σένα , Η Νταντά , Κανείς δε λέει σ' αγαπώ ,Το καφέ της Χαράς , 10η εντολή , Επαφή , Γάμος με τα όλα του , Η τελευταία παράσταση , Πλάκα μου κάνεις! , Εντιμότατοι κερατάδες, Αληθινοί Έρωτες , Σε είδα... Οι ιστορίες του Αστυνόμου Μπέκα, Ματωμένα χώματα , Ονειροπαγίδα , NCIS , The Durrells , Genius , Bulletproof , Ήλιος , Η Γενιά του '30 , Μια νύχτα του Αυγούστου ,η Ζωή ,Έρημη Χώρα
Στο ΕΡΤ1 επέστρεψε το 2023 παρουσιάζει το τηλεπαιχνίδι Πες τη λέξη
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1983
Ο Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1983 ήταν η 28η έκδοση του ετήσιου Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision. Πραγματοποιήθηκε στο Μόναχο της τότε Δυτικής Γερμανίας, στις 23 Απριλίου 1983. Παρουσιάστρια ήταν η Μαρλέν Σαρέλ. Η Κορίν Ερμές ήταν η νικήτρια αυτής της Eurovision με το τραγούδι "Si la vie est cadeau". Αυτή ήταν η πέμπτη νίκη του Λουξεμβούργου στο διαγωνισμό που ισοδυναμούσε με το ρεκόρ που έθεσε η Γαλλία το. Ήταν επίσης η δεύτερη συνεχόμενη χρονιά όπου η νικητήρια συμμετοχή ερμηνεύτηκε τελευταία τη νύχτα και η δεύτερη συνεχόμενη χρονιά στην οποία το Ισραήλ κέρδισε τη 2η θέση. Για τρίτη συνεχή χρονιά, τουλάχιστον μία χώρα κατέληξε με μηδέν βαθμούς, και σε αυτήν την περίπτωση, τυχαία ήταν δύο χώρες, η Ισπανία και η Τουρκία, όπου καμία δεν μπόρεσε να συγκεντρώσει έστω έναν βαθμό.
Ψηφοφορία
Κάθε χώρα είχε μια κριτική επιτροπή που απέδωσε 12, 10, 8, 7, 6, 5, 4, 3, 2, 1 πόντους στα δέκα τραγούδια τους.
Γλωσσικά προβλήματα
Τα γλωσσικά προβλήματα συνέβησαν και κατά τη διάρκεια των παρουσιάσεων των διαγωνιζομένων, αφού η Σαρέλ παρουσίασε την Φινλανδή τραγουδίστρια Άμι Άσπελουντ ως "Άμι Άσπεσουντ", και όπως παρουσίασε τον Νορβηγό μουσικό διευθυντή Σίγουρτ Γιάνσεν ως "...Γιοχάνες...Σκόργκαν...", όταν αναγκάστηκε να βρει τυχαία ένα όνομα εκείνη τη στιγμή αφού ξέχασε τον όνομα του μαέστρου.
Επιτυχία τραγουδιού
Η Όφρα Χάζα από το Ισραήλ, η οποία κατέλαβε τη δεύτερη θέση, είχε μια διαρκή επιτυχία με το τραγούδι της "Hi" (חי) που έγινε επιτυχία στην Ευρώπη, ξεκινώντας την καριέρα της. Αυτή η χρονιά σηματοδότησε επίσης την πρώτη παράσταση της Σουηδέζας Καρόλα Χέγγκβιστ, η οποία κατέλαβε την τρίτη θέση, κέρδισε το διαγωνισμό το και εκπροσώπησε τη χώρα της ξανά το  (ήρθε πέμπτη). Το τραγούδι της, "Främling", έγινε πολύ δημοφιλές στη Σουηδία και σε διάφορες άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Στην Ολλανδία, το τραγούδι έφτασε στις πρώτες πέντε θέσεις στα τσαρτ, σε συνδυασμό με μια ολλανδική έκδοση ("Je ogen hebben geen geheimen") που ερμήνευσε η ίδια η Καρόλα. Η 4η θέση "Džuli", έγινε επίσης επιτυχία στην Ευρώπη. Ο τραγουδιστής Ντάνιελ κυκλοφόρησε μια αγγλική έκδοση ως "Julie".
Μηδέν βαθμοί
Τους μηδέν βαθμούς εκείνης της χρονιάς μοιράστηκαν η Ισπανία και η Τουρκία. Η Ρεμέδιος Αμάγια της Ισπανίας, παρουσίασε ένα τραγούδι που ήταν μια απόλυτη απόκλιση από τις ποπ γεύσεις και τη συμβατική αντίληψη της μελωδίας και της αρμονίας, καθώς ήταν ένα φλαμένκο, ένα στυλ που παραδοσιακά συνδέεται με τη διεθνή εικόνα της Ισπανίας. Επιπλέον, τραγούδησε το τραγούδι της χωρίς παπούτσια. Κάποια "ολέ" ακούστηκαν από το παρόν κοινό όταν τελείωσε την παράδοσή της. Η συμμετοχή της Τουρκίας, "Opera", ερμηνεύτηκε από τους Τσετίν Αλπ & the Short Waves, θα μπορούσε από την άλλη πλευρά να θεωρηθεί ότι ταιριάζει καλά με το πνεύμα της Eurovision εκείνης της εποχής. Παρ' όλα αυτά, η υπερβολική ερμηνεία του θέματος του τραγουδιού, καθώς και το γεγονός ότι οι στίχοι του τραγουδιού αποτελούσαν το μεγαλύτερο μέρος της συχνά επαναλαμβανόμενης λέξης "όπερα" και ονόματα γνωστών οπερών και συνθετών, και τον Τσετίν να τραγουδάει "lay lay la", προκάλεσε εκτεταμένο χλευασμό του τραγουδιού, συμπεριλαμβανομένων των συνηθισμένων σαρδονικών λέξεων από τον σχολιαστή του BBC, Τέρι Γιόγκαν ("μια ωραία υποτιμημένη παράσταση").
Ενδιάμεση διαλειμματική πράξη
Το ενδιάμεσο διαλειμματικό σόου ήταν ένα νούμερο χορού πάνω σε ένα ποτ-πουρί γερμανικών τραγουδιών που είχαν γίνει διεθνώς διάσημα, συμπεριλαμβανομένων των "Strangers in the Night". Η παρουσιάστρια, Μαρλέν Σαρέλ, ήταν η κύρια χορεύτρια.
Μαέστροι
Οι εξής διευθυντές ορχήστρας συνόδευσαν τις ερμηνείες ανά χώρα: Με έντονους χαρακτήρες ο μαέστρος της διοργανώτριας χώρας
12 βαθμοί
Ακολουθεί μια περίληψη όλων των 12 πόντων στον τελικό:
Εκπρόσωποι βαθμολογίας
Η κάθε χώρα ανακοίνωσε τη βαθμολογία τους με τη σειρά των τραγουδιών που ερμηνεύτηκαν. Ακολουθεί ένας κατάλογος με τους εκπροσώπους που ανακοίνωσαν τη βαθμολογία για κάθε χώρα αντίστοιχα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διαγωνισμοί τραγουδιού Eurovision
Πνιγμονή
Η πνιγμονή συμβαίνει όταν η αναπνοή παρεμποδίζεται. Πνιγμονή κατά την κατάποση συμβαίνει όταν η τροφή δεν μασάται καλά, παραπλανάται και φράζει τους αεραγωγούς. Επιλύεται με πρώτες βοήθειες (διαβάστε παρακάτω) και, εάν συνεχιστεί, καλώντας τις ιατρικές υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης (στην Ευρωπαϊκή Ένωση χρησιμοποιώντας τον αριθμό τηλεφώνου 112).
Ορισμός
Η πνιγμονή συμβαίνει όταν η αναπνοή παρεμποδίζεται από στενόχωρα ή απόφραξη του λαιμού ή της τραχείας. Η πνιγμονή είναι ένας τύπος απόφραξη των αεραγωγών, η οποία περιλαμβάνει οποιαδήποτε απόφραξη των αεροφόρων οδών, συμπεριλαμβανομένων την απόφραξη λόγω όγκους, οίδημα στους ιστούς των αεραγωγών, και σφίξιμο του λαρυγγοφάρυγγα, λάρυγγα ή σπονδυλωτής τραχείας σε στραγγαλισμό.
Σε ορισμένες περιπτώσεις, η ροή του αέρα μπορεί να αποκλειστεί εντελώς, ενώ σε άλλες περιπτώσεις μπορεί να περάσει μία ποσότητα αέρα στους πνεύμονες.
Οι θάνατοι από πνιγμονή συμβαίνουν συχνότερα στους πολύ νέους (παιδιά κάτω των 2 ετών) και στους ηλικιωμένους (ενήλικες άνω των 75 ετών).
Οι τροφές που μπορούν να προσαρμοστούν στο σχήμα του φάρυγγα (όπως μπανάνες, marshmallows ή ζελατίνες καραμέλες) μπορεί να είναι επικίνδυνες όχι μόνο για τα παιδιά αλλά και για άτομα οποιασδήποτε ηλικίας.
Πρώτες βοήθειες
Ορισμένες χειροκίνητες τεχνικές μπορούν να λύσουν τον πνιγμό (διαβάστε παρακάτω).
Για κοινά θύματα
Το πρώτο πράγμα είναι να βήξετε.
Εάν το θύμα δεν μπορεί να βήξει, χρησιμοποιήστε δύο χειροκίνητες τεχνικές (δείτε τις δύο εικόνες παρακάτω).
Για καλύτερο αποτέλεσμα, συνδυάστε τα κάνοντας στροφές: κάντε κάθε τεχνική περίπου 5 φορές, αλλάξτε προς την άλλη τεχνική και επαναλάβετε αυτές τις στροφές συνεχώς.
Οι έγκυες και οι παχύσαρκες γυναίκες χρειάζονται παραλλαγές χειρωνακτικών τεχνικών (διαβάστε παρακάτω).
Τα μωρά (κάτω του 1 έτους) χρειάζονται παραλλαγές χειρωνακτικών τεχνικών (διαβάστε παρακάτω).
Εάν ο πνιγμός συνεχίζεται, καλέστε τις ιατρικές υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης (αριθμός τηλεφώνου 112 στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα).
Το θύμα μπορεί να χάσει τις αισθήσεις του μετά από κάποιο χρονικό διάστημα (διαβάστε παρακάτω), που απαιτεί «καρδιοπνευμονική αναζωογόνηση αντι-πνιγμού». αριστερά|μικρογραφία|«Χαστούκια στην πλάτη»: Στηρίξτε το στήθος του θύματος με το χέρι που δεν θα χτυπήσει (για τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας) και λυγίστε το σώμα του θύματος το δυνατόν περισσότερο. Στη συνέχεια δώστε δυνατά χαστούκια με το άλλο χέρι. κέντρο|μικρογραφία|380x380εσ|«Κοιλιακές πιέσεις» (Ελιγμός Heimlich): Εφαρμόστε τις με δύναμη, ανάμεσα στο στήθος και τον αφαλό.
Για έγκυες γυναίκες ή υπέρβαρα άτομα
Το πρώτο μέρος είναι επίσης ο βήχας.
Εάν το θύμα δεν μπορεί να βήξει, χρησιμοποιήστε δύο χειροκίνητες τεχνικές (δείτε τις δύο εικόνες παρακάτω).
Για καλύτερο αποτέλεσμα, συνδυάστε τα κάνοντας στροφές: κάντε κάθε τεχνική περίπου 5 φορές, αλλάξτε προς την άλλη τεχνική και επαναλάβετε αυτές τις στροφές συνεχώς.
Το θύμα μπορεί να χάσει τις αισθήσεις του μετά από κάποιο χρονικό διάστημα (διαβάστε παρακάτω), που απαιτεί «καρδιοπνευμονική αναζωογόνηση αντι-πνιγμού». αριστερά|μικρογραφία|«Χαστούκια στην πλάτη»: Όπως και στα κοινά θύματα. Στηρίξτε το στήθος του θύματος με το χέρι που δεν θα χτυπήσει (για τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας) και λυγίστε το σώμα του θύματος το δυνατόν περισσότερο. Στη συνέχεια δώστε δυνατά χαστούκια με το άλλο χέρι. κέντρο|μικρογραφία|380x380εσ|«θωρακικές πιέσεις αντι-πνιγμού»: Εφαρμόστε τες με δύναμη, στο κάτω μισό του οστού του θώρακα.
Για βρέφη (κάτω του 1 έτους)
Χρησιμοποιήστε αυτές τις δύο τεχνικές με το χέρι για βρέφη (δείτε και τις δύο εικόνες παρακάτω).
Για καλύτερο αποτέλεσμα, συνδυάστε τα κάνοντας στροφές: κάντε κάθε τεχνική περίπου 5 φορές, αλλάξτε προς την άλλη τεχνική και επαναλάβετε αυτές τις στροφές συνεχώς.
Εάν ο πνιγμός συνεχίζεται, καλέστε τις ιατρικές υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης (αριθμός τηλεφώνου 112 στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα).
Το θύμα μπορεί να χάσει τις αισθήσεις του μετά από κάποιο χρονικό διάστημα (διαβάστε παρακάτω),
που απαιτεί «καρδιοπνευμονική αναζωογόνηση αντι-πνιγμού για βρέφη». κέντρο|μικρογραφία|400x400εσ|Αριστερά: «Χαστούκια στην πλάτη», το βρέφος είναι ελαφρώς γερμένο ανάποδα. Δεξιά: «θωρακικές πιέσεις», δύο δάχτυλα πιέζουν στο κάτω μισό της μέσης του στήθους.
Όταν το θύμα είναι αναίσθητο
Είναι απαραίτητο ένα «καρδιοπνευμονική αναζωογόνηση αντι-πνιγμού» (κοινό, όχι για βρέφη)
Καρδιοπνευμονική αναζωογόνηση αντι-πνιγμού, κοινό
δεξιά|μικρογραφία|220x220εσ|Θωρακικές συμπιέσεις καρδιοπνευμονικής αναζωογόνησης. δεξιά|μικρογραφία|220x220εσ|Αερισμοί (αναπνοές διάσωσης) καρδιοπνευμονικής αναζωογόνησης. Στα βρέφη, χρησιμοποιήστε το στόμα για να καλύψετε το στόμα και τη μύτη του βρέφους ταυτόχρονα. Απαιτείται κλήση στις ιατρικές υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης (αριθμός τηλεφώνου 112 στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα).
Βάλτε το θύμα ξαπλωμένο, με το πρόσωπο προς τα πάνω.
Κάνετε μια «καρδιοπνευμονική αναζωογόνηση αντι-πνιγμού» στο θύμα, συνεχώς:
Επαναλάβετε, συνεχώς, όλα αυτά τα βήματα, ξεκινώντας από το πρώτο (τις 30 συμπιέσεις).
Καρδιοπνευμονική αναζωογόνηση αντι-πνιγμού, για βρέφη (λιγότερο από 1 έτος)
Απαιτείται κλήση στις ιατρικές υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης (αριθμός τηλεφώνου 112 στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα).
Βάλτε το βρέφος ξαπλωμένο, με το πρόσωπο προς τα πάνω. Το κεφάλι του βρέφους πρέπει να κοιτάζει πάντα μπροστά.
Κάντε μια «καρδιοπνευμονική αναζωογόνηση αντι-πνιγμού για βρέφη» στο βρέφος, συνεχώς: Επαναλάβετε, συνεχώς, όλα αυτά τα βήματα, ξεκινώντας από το πρώτο (τις 30 συμπιέσεις).
Στατιστική
Η πνιγμονή ήταν η τέταρτη πιο κοινή αιτία ακούσιου θανάτου που σχετίζεται με ατυχήματα στις ΗΠΑ το 2011.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αιτίες θανάτου
Mein Widerstand
right|thumb|350 px|Τα τετράδια του ημερολογίου φωτογραφημένα το 2003 από τον Ρόμπερτ Σκοτ Κέλνερ, εγγονό του συντάκτη. Mein Widerstand, στα ελληνικά Η αντίστασή μου, ονομάζεται το ημερολόγιο που τηρούσε ο Γερμανός Φρίντριχ Κέλνερ καθ' όλη τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου (1939-1945). Συγκαταλέγεται στα πιο εκτεταμένα προσωπικά ημερολόγια που διασώζονται απ' τη συγκεκριμένη περίοδο, παρουσιάζοντας ένα σχεδόν καθημερινό χρονικό τού πώς έβλεπε τον πόλεμο ένας μέσος πολίτης του Γ' Ράιχ - ο Κέλνερ δεν ήταν παρά ένας τυπικός μεσήλικας δημόσιος υπάλληλος, με μάλλον μετριοπαθείς σοσιαλδημοκρατικές ιδέες που επιμελώς απέκρυβε για να μην μπλέξει σε περιπέτειες στην επαρχιακή κωμόπολη όπου ζούσε. Παράλληλα το περιεχόμενό του καταρρίπτει το μύθο που κυριάρχησε στη μεταπολεμική Γερμανία, ότι ο απλός λαός αγνοούσε τα εγκλήματα της Βέρμαχτ και των Ες-Ες στις κατακτημένες χώρες.
Αν και η ύπαρξη του ημερολογίου ήταν γνωστή εντός κάποιων ακαδημαϊκών κύκλων, δεν είχε τύχει ευρείας δημοσιότητας κατά τις πρώτες μεταπολεμικές δεκαετίες. Τα τελευταία όμως χρόνια, το ενδιαφέρον έχει αναθερμανθεί: Το 2007 αποτέλεσε αντικείμενο ντοκιμαντέρ, ενώ το 2011 κυκλοφόρησε για πρώτη φορά σε ολοκληρωμένη έκδοση από γερμανικό εκδοτικό οίκο.
Ο συγγραφέας
Παρακολουθώντας την αλματώδη άνοδο των Ναζιστών και υποψιαζόμενος τι επρόκειτο να συμβεί στη συνέχεια, πέτυχε το 1933 να μετατεθεί στην κωμόπολη Λάουμπαχ της Έσσης, όπου ήταν άγνωστος, ενώ το 1935 έστειλε το γιο του στις ΗΠΑ για να αποφύγει τη στράτευση. Αν και δεν εκδηλωνόταν πολιτικά πέρα απ' το στενό του περίγυρο, μετά τη Νύχτα των Κρυστάλλων (1938) κάλεσε τον τοπικό δικαστή να παρέμβει εναντίον των ταραξιών - αυτός όχι μόνο δεν έκανε τίποτα, αλλά διέταξε και έρευνα για την καταγωγή των Κέλνερ, απ' την οποία γλίτωσε προσκομίζοντας πιστοποιητικά βάπτισης των προγόνων του που αποδείκνυαν ότι δεν ήταν Εβραίος. Οι «συστάσεις» συνεχίστηκαν τα επόμενα χρόνια, τόσο προς τον ίδιο όσο και τη σύζυγό του Παουλίνε, παρ'όλα αυτά κατάφερναν να αποφεύγουν περαιτέρω μέτρα εναντίον τους. Πολλά χρόνια αργότερα, ανακαλύφθηκε ότι ήδη απ' το 1937 οι αξιολογητές του Ναζιστικού Κόμματος τον είχαν σε δυσμένεια, περιγράφοντάς τον σε εσωτερικό έγγραφο ως όχι αρκετά ενεργό στο κίνημα και ενοχλητικό για τις τοπικές αρχές.
Το ημερολόγιο
Το ημερολόγιο αποτελείται από 10 τετράδια και συνολικά 861 σελίδες, στις οποίες οι προσωπικές μαρτυρίες και εκτιμήσεις αναμειγνύονται με σχόλια πάνω σε αποκόμματα εφημερίδων που κυκλοφορούσαν νόμιμα στο Γ' Ράιχ. Ο αριθμός των καταχωρίσεων είναι 676, δηλαδή κατά μέσο όρο περίπου μία ανά τριήμερο. Ξεκινούν στις 13 Σεπτεμβρίου 1939, λίγο μετά την εισβολή στην Πολωνία, και ολοκληρώνονται στις 17 Μαΐου 1945, εννέα ημέρες μετά τη συνθηκολόγηση της Γερμανίας. Ο Κέλνερ χρησιμοποιεί το καλλιγραφικό σύστημα Ζυτερλίν, σύνηθες στις μορφωμένες τάξεις κατά τις δεκαετίες '20 και '30.
Ο συντάκτης δεν εστιάζει τόσο στα απτά στοιχεία της δικής του καθημερινότητας, όσο στην ανάλυση του πολέμου αυτού καθεαυτού. Σκιαγραφεί τους συμπατριώτες του, σχολιάζει τις ειδήσεις που μαθαίνει από γνωστούς που υπηρετούν στο μέτωπο ή από την προπαγάνδα, προσπαθεί να δώσει τις δικές του εξηγήσεις, κάνει προβλέψεις για την εξέλιξη των πραγμάτων, ανυπομονεί για τη στιγμή που οι Σύμμαχοι θα αναλάβουν επιθετική δράση, περιγράφει τις ελπίδες του για ειρήνη, για την οποία όμως είναι σίγουρος ότι θα επιτευχθεί μόνο μέσω της συντριβής της χώρας του. Από την κριτική του δεν ξεφεύγουν οι κυβερνήσεις των ξένων κρατών, τις οποίες θεωρεί εν μέρει συνυπεύθυνες για την άνοδο του ναζισμού και του φασισμού, λόγω της πολιτικής κατευνασμού που ακολούθησαν κατά τη δεκαετία του '30.
Ενδεικτικά αποσπάσματα
"Η συνταγή για το εσωτερικό είναι πως ο φόβος φυλάει τα έρημα, αλλά δεν μπορούμε να περιμένουμε ότι χώρες όπως η Αγγλία κι η Γαλλία απλά θα χωθούν σε μια ποντικότρυπα επειδή φωνάζουμε δυνατά. Είναι ανοησία να προσπαθούμε να ξεγελάσουμε τον κόσμο, ότι τώρα που καταστράφηκε η Πολωνία, θα έχουμε ειρήνη στην Ευρώπη. Το αντίθετο θα συμβεί. Κάθε Πολωνός θα νιώθει απίστευτο μίσος, το οποίο αύριο-μεθαύριο θα γίνει φλόγα εκδίκησης - και θα στραφεί προς εμάς. Δεν είναι δα δύσκολο να το προφητεύσεις. Οι απόγονοί μου θα δουν την επιβεβαίωση και σίγουρα θα είναι περήφανοι που αυτός ο Γερμανός δε συμφώνησε ούτε μια στιγμή με τις πολιτικές των ετών 1933 έως 1939. Δυστυχώς όμως πρέπει να πω ότι αυτοί που ποτέ δεν ξεφύγαμε απ' τις αρχές μας, ήμασταν τόσο λίγοι που υποχρεωθήκαμε να ζούμε σαν τους ερημίτες."
"Πότε θα τελειώσει αυτή η παράνοια; Τώρα είναι η μοναδική ευκαιρία για την Αγγλία και την Αμερική να αναλάβουν την πρωτοβουλία, όχι όμως με άδειες υποσχέσεις και ανεπαρκή μέτρα. Εάν η Αμερική ήθελε να ρίξει όλη της την ισχύ στη σύρραξη, θα άλλαζε τις ισορροπίες και θα επέστρεφε η ειρήνη. Μόνο μια πελώρια δύναμη και η διάθεση όλου του πολεμικού υλικού θα βάλει μυαλό στoν Γερμανό μαινόμενο ταύρο (...) Ανθρωπότητα, ξύπνα! Επιτεθείτε όλοι μαζί και με όλη σας τη δύναμη ενάντια στους καταστροφείς της ειρήνης. Αγγλία και Ρωσία πρέπει να βοηθηθούν ενεργητικά από όλα τα έθνη. Όλοι να αντιμετωπίσουν την κατάσταση, όπως εάν δέχονταν αυτοί επίθεση. Όχι σκέψεις, όχι ψηφίσματα, όχι ομιλίες, όχι ουδετερότητα. Προχωρήστε ενάντια στον εχθρό του ανθρώπινου είδους!(...) Αλλά ακόμα και σήμερα υπάρχουν ηλίθιοι στην Αμερική που λένε ανοησίες περί συμβιβασμού με τη χιτλερική Γερμανία. Αυτοί είναι οι πιο ωμοί κουφιοκέφαλοι. Όπως έχει πει ο Τσώρτσιλ, εάν ταΐζεις τον κροκόδειλο, στο τέλος θα σε φάει."
"Ένας στρατιώτης που βρίσκεται εδώ με άδεια, είπε ότι υπήρξε αυτόπτης μάρτυρας μιας φοβερής αγριότητας στην κατειλημμένη Πολωνία. Γυμνοί Εβραίοι, άντρες και γυναίκες, στήθηκαν μπροστά από ένα μακρύ βαθύ χαντάκι και κατόπιν εντολής των Ες-Ες, πυροβολήθηκαν από Ουκρανούς στο πίσω μέρος του κεφαλιού κι έπεσαν μέσα. Μετά γέμισαν το χαντάκι με χώμα, έστω κι αν ακούγονταν κραυγές από ανθρώπους που επιζούσαν. Αυτές οι αγριότητες ήταν τόσο απάνθρωπες που μερικοί Ουκρανοί, οι οποίοι χρησιμοποιήθηκαν ως όργανα, υπέστησαν νευρικό κλονισμό. Όσοι φαντάροι γνώριζαν αυτές τις κτηνώδεις πράξεις των Ναζί υπανθρώπων, ήταν της γνώμης πως ο γερμανικός λαός θα πρέπει να τρέμει για την επερχόμενη ανταπόδοση. Καμμία τιμωρία δε θα είναι αρκετά σκληρή για τα ναζιστικά κτήνη. Φυσικά, όταν έρθει η ανταπόδοση, θα υποφέρουν κι οι αθώοι. Αλλά επειδή το 99% των Γερμανών είναι ένοχοι για την παρούσα κατάσταση, άμεσα ή έμμεσα, ας πούμε απλά ότι όποιοι βαδίζουν παρέα, θα κρεμαστούνε παρέα."
"Όποιος κοιτάξει πίσω στην περίοδο 1919-1932, θα πονέσει για τα λάθη που έγιναν. Όταν ο Χίτλερ εξέδωσε τον Αγώνα, τότε ήταν ο καιρός να ξεκινήσει η αδυσώπητη μάχη ενάντια στις θεωρίες που εισήγαγε αυτό το βιβλίο (...) Τι έκανε η κυβέρνηση και οι εκπρόσωποι του λαού; Τίποτα. Ένας κουρασμένος, αδύναμος και άρρωστος λαός, καθώς και μια αδύναμη κυβέρνηση, άφησαν έναν τσαρλατάνο του χειρίστου είδους να υποσχεθεί θεραπεία. Για κάθε πρόβλημα, ο κομπογιαννίτης διέθετε το μόνο σωστό φάρμακο. Ήταν ο μοναδικός κάτοχος της μαγικής ράβδου που θα ξερίζωνε την ανθρώπινη αδυναμία και θα έβγαζε αγγέλους."
right|200 px|thumb|Η καταχώριση της 14ης Απριλίου 1943 σχετικά με το «έγκλημα ραδιοφώνου» "Δέκα χρόνια κάθειρξη για ένα έγκλημα ραδιοφώνου, αλλά σύμφωνα με την εφημερίδα ο ανώτατος δικαστής τη βρήκε λίγη και επέστρεψε την απόφαση στο δικαστήριο, απαιτώντας θανατική ποινή. Απλά σκέψου: Θάνατος για ακρόαση ξένου ραδιοφωνικού σταθμού (...) Αυτό το καθεστώς τρόμου χάρισε στον εαυτό του ένα απαίσιο μνημείο εις τους αιώνας των αιώνων. Θα υπάρξει ανταπόδοση γι' αυτό κάποια μέρα, έτσι κύριε Αρχιδικαστά;"
"Επιτέλους!"
"Εάν τώρα, μετά την κατάρρευση, βρεθούν τίποτε χιτλερικοί λακέδες που θα ισχυριστούν ότι απλά κοίταζαν, ας νιώσουν το μαστίγιο της εκδικούμενης ανθρωπότητας. Κι όποιος κλάψει για την απώλεια του ναζιστικού συστήματος ή θελήσει να νεκραναστήσει τον ναζισμό, πρέπει να αντιμετωπιστεί ως παλαβός."
Δημοσιοποίηση
right|thumb|200 px|Ρόμπερτ Σκοτ, Παουλίνε και Φρίντριχ Κέλνερ σε φωτογραφία του 1968 Το 1968, τα πρωτότυπα τετράδια έφτασαν στις ΗΠΑ. Όπως προαναφέρθηκε, ο Κέλνερ είχε ένα γιο, τον Φρεντ, ο οποίος ζούσε στην Αμερική από το 1935 και υπηρέτησε στον αμερικανικό στρατό κατά τη διάρκεια του πολέμου, αυτοκτόνησε όμως το 1953. Εν τω μεταξύ ο Φρεντ είχε αποκτήσει τρία παιδιά. Ένα από αυτά, ο Ρόμπερτ Σκοτ, μεγάλωσε σε οικοτροφείο του Κονέκτικατ και κατόπιν υπηρέτησε στο Πολεμικό Ναυτικό. Καθώς βρισκόταν το 1960 για υπηρεσιακούς λόγους στη Δυτική Γερμανία, έψαξε και βρήκε τον παππού του. Οκτώ χρόνια αργότερα, ο παππούς χάρισε το ημερολόγιο στον - φιλόλογο πλέον - εγγονό, με την παράκληση να το μεταφράσει στα αγγλικά και να το κάνει ευρύτερα γνωστό.
Συγκεκριμένες καταχωρίσεις, ιδίως αυτές που αποδεικνύουν ότι οι Γερμανοί γνώριζαν τις αγριότητες του καθεστώτος (ή τουλάχιστον κάποιες απ' αυτές), έχουν χρησιμοποιηθεί ως τεκμήρια στην ιστορική έρευνα. Σε ευρύτερο όμως κύκλο, το ημερολόγιο για πολλά χρόνια ήταν γνωστό κυρίως μέσω των παραπομπών σε αυτό ή από σποραδικά δημοσιεύματα του τύπου, έως το 2005 που εκτέθηκε δημοσίως στο Τέξας (Προεδρική Βιβλιοθήκη Τζορτζ Μπους πρεσβυτέρου) για τον εορτασμό της 60ής επετείου από τη συμμαχική νίκη, αναθερμαίνοντας το ενδιαφέρον του κοινού. Από τότε έχει παρουσιαστεί σε διάφορες εκθέσεις στη Βόρεια Αμερική και την Ευρώπη, ενώ ακόμα περισσότερες είναι οι βιβλιοθήκες που έχουν προσφερθεί να το φιλοξενήσουν.
Πλήρης έκδοση (2011)
Το 2011 ο γερμανικός οίκος Wallstein Verlag και το πανεπιστήμιο του Γκίσσεν εξέδωσαν ολοκληρωμένο το ημερολόγιο, με τίτλο Vernebelt, verdunkelt sind alle Hirne, Tagebücher 1939-1945 (Όλα τα μυαλά θολωμένα και σκοτεινιασμένα, Ημερολόγια 1939-1945). Η έκδοση είναι καρπός του Προγράμματος Κέλνερ, το οποίο συστάθηκε στο πανεπιστήμιο του Γκίσσεν το 2005.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανική λογοτεχνία Κατηγορία:Χρονικά Κατηγορία:Γερμανική Αντίσταση
Γιάννης Ντεσσές
Ο Γιάννης Ντεσσές (Jean Dimitre Verginie Dessès, 6 Αυγούστου 1904 – 2 Αυγούστου 1970) ήταν Έλληνας σχεδιαστής μόδας, παγκοσμίως ένας από τους σημαντικότερους των δεκαετιών 1940-1960. Οι δημιουργίες του ήταν κυρίως πτυχωτές τουαλέτες κατασκευασμένες από μουσελίνα και σιφόν επηρεασμένες από τα αρχαία ελληνικά και αιγυπτιακά ενδύματα. Για αυτές του τις επιλογές τον ονομάστηκε και ο «Βασιλιάς της Μουσελίνας». Οι δημιουργίες του ήταν πολύ δημοφιλείς στις Ευρωπαίες γαλαζοαίματες και στις ηθοποιούς του κινηματογράφου. Ανάμεσα στις πελάτισσές του ήταν η Ελληνική Βασιλική Οικογένεια, η Δούκισσα του Windsor και η γνωστή δημοσιογράφος Έλσα Μάξγουελ.
Βιογραφία
Ο Γιάννης Dessès γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου στις 6 Αυγούστου του 1904 και ήταν ελληνικής καταγωγής. Σε ηλικία 11 ετών σχεδίασε ένα φόρεμα για την μητέρα του με πολύ μεγάλη επιτυχία. Εγκαταστάθηκε στο Παρίσι για να σπουδάσει νομικά αλλά γρήγορα εγκατέλειψε τις σπουδές του για να ασχοληθεί από το 1924 με τη γυναικεία μόδα και το 1925 άρχισε να σχεδιάζει για τον οίκο ραπτικής Maison Jane στη Rue de la Paix. Το 1937, σε ηλικία 33 ετών, δημιούργησε το δικό του οίκο ραπτικής στην Avenue George V με την επωνυμία "Jean Dessès" έχοντας συνεργάτες τον φίλο του Balenciaga και τον σχεδιαστή Raphaël.
Μετά το τέλος του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου ταξίδεψε στην Ελλάδα και την Αίγυπτο. Οι δημιουργίες του επηρεάστηκαν από τα ταξίδια του αυτά. Κατασκεύαζε κυρίως πτυχωτές βραδινές τουαλέτες από μουσελίνα και σιφόν, ολοκέντητα φορέματα, σύνολα από φορέματα με εφαρμοστά σακάκια και αέρινες φούστες. Το 1945 συμμετείχε στην έκθεση μόδας στο Μουσείο του Λούβρου με θέμα «Théâtre de la Mode». Το 1946 δημιούργησε την εταιρία αρωμάτων Jean Dessès. Τα αρώματα με την υπογραφή του ήταν τα Celui, Gymkana και Kalispera. Το 1949 ο Dessès άρχισε την παραγωγή ετοιμοφόρετων ενδυμάτων (prêt-à-porter) για την αγορά της Αμερικής. Από το 1949 και για οκτώ χρόνια ο Guy Laroche εργάστηκε μαζί του ως σχεδιαστής και βοηθός. Συνεργάστηκαν και για τη δημιουργία του “Ινστιτούτου Laroche” και αργότερα με τους Fath, Piguet, Carven και Paquin ως μέλος στους “Associated Couturiers”.
Ο Valentino δούλεψε μαζί του την δεκαετία του 1950 και όπως αναφέρει ο ίδιος ήταν σταθμός για την εξέλιξή του. Από το 1955 σχεδίαζε για τη φίρμα Jean Dessès Diffusion και το 1956 άνοιξε μπουτίκ στις “Galeries Lafayette”. Την ίδια χρονιά στην Αθήνα άνοιξε σε συνεργασία με τον οίκο γουναρικών Σιστοβάρη τον «Οίκο Σιστοβάρη-Dessès». Το 1958 μεταφέρθηκε στο 12 Rond Point des Champs Élysées στο Παρίσι.
Την δεκαετία του ’90 αναβίωσαν οι δημιουργίες του με το ενδιαφέρον που υπήρχε για τα ενδύματα τις δεκαετίας του ’50. Το γνωστό μοντέλο Naomi Campell το 1999 σε δεξίωση των Christie’s φόρεσε δημιουργία του. Αργότερα το 2001 και το 2006 η ηθοποιός Ρενέ Ζελβέγκερ και η ηθοποιός και τραγουδίστρια Jennifer Lopez φόρεσαν τουαλέτες του στην απονομή των Όσκαρ.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Έλληνες σχεδιαστές μόδας Κατηγορία:Έλληνες σχεδιαστές μόδας της διασποράς Κατηγορία:Έλληνες της Αιγύπτου
Δημήτριος Καλλέργης
Πρώτα χρόνια και συμμετοχή στην Επανάσταση του 1821
Γεννήθηκε το 1803 στην Κρήτη και ήταν γόνος ιστορικής κρητικής οικογένειας του Μυλοποτάμου, οι ρίζες της οποίας εντοπίζονταν από τη βυζαντινή περίοδο και η οποία διατήρησε την επιρροή της και επί βενετοκρατίας. Έμεινε ορφανός από πατέρα σε μικρή ηλικία και στάλθηκε νεαρός στη Ρωσία κοντά στον υπουργό εξωτερικών του τσάρου, Νέσελροντ, ο οποίος από κάποιες πηγές εμφανίζεται ως θείος του. Αφού ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του, μετέβη στη Βιέννη με σκοπό να σπουδάσει ιατρική. Εγκατέλειψε τις σπουδές του για να συμμετάσχει στην ελληνική επανάσταση και στις 19 Ιανουαρίου του 1822 αποβιβάστηκε μαζί με τους συγγενείς του, Εμμανουήλ και Νικόλαο Καλλέργη και τον αξιωματικό Βαλιανό στην Ύδρα, προσκομίζοντας μαζί τους πολεμοφόδια αξίας εκατό χιλιάδων ρουβλίων και μια συστατική επιστολή του Ιγνατίου Ουγγαροβλαχίας.
Το καλοκαίρι του 1825 ανέλαβε μαζί με τον συμπατριώτη του, Εμμανουήλ Αντωνιάδη την ηγεσία εκστρατείας στην Κρήτη. Στις 2 Αυγούστου, 200 επαναστάτες κατέλαβαν το οχυρό της Γραμβούσας, το οποίο τους επόμενους μήνες εξελίχτηκε σε άνδρο πειρατείας. Η εκστρατεία τελικά απέτυχε, ενώ σύμφωνα με τον Αμερικανό φιλέλληνα Σάμιουελ Χάου, ο Καλλέργης ήταν ακατάλληλος για τη θέση του αρχηγού. Αργότερα συμμετείχε στην εκστρατεία του Καραϊσκάκη στη Ρούμελη όπου διακρίθηκε. Τον Οκτώβριο του 1826 έλαβε μέρος στην αποτυχημένη επίθεση του Φαβιέρου κατά της Θήβας (είχε σταλεί ως ενίσχυση από τον Καραϊσκάκη), στις 30 Ιανουαρίου 1827 πολέμησε στη νικηφόρα μάχη της Καστέλλας όπου είχε σημαντική συμβολή και στις 20 Φεβρουαρίου υπερασπίστηκε σθεναρά τη θέση των Τριών Πύργων, την οποία κατέλαβαν εν τέλει οι Οθωμανοί, έχοντας όμως υποστεί αρκετές απώλειες. Κατά την καταστροφική για τα ελληνικά στρατεύματα μάχη του Ανάλατου, κατά την οποία διετέλεσε αρχηγός των Κρητικών πολεμιστών, πιάστηκε αιχμάλωτος. Τελικά απελευθερώθηκε έπειτα από καταβολή μεγάλου χρηματικού ποσού από την οικογένειά του όμως κατά τη διάρκεια της ομηρίας του ακρωτηριάστηκε το ένα του αυτί.
Μετά την απελευθέρωση
Κατά την περίοδο της κυβέρνησης του Ιωάννη Καποδίστρια υπήρξε υποστηρικτής του, διετελώντας μάλιστα υπασπιστής του, ενώ προέβη στην οργάνωση τακτικού σώματος ιππικού, στο οποίο ανέλαβε χρέη υπαρχηγού. Μετά τη δολοφονία του κυβερνήτη τάχθηκε στο πλευρό του Αυγουστίνου Καποδίστρια και συμμετείχε ενεργά στις εμφύλιες συγκρούσεις της εποχής: τον Ιανουάριο του 1832 πολέμησε ως αξιωματικός του ιππικού στις σφοδρές μάχες εντός του Άργους και τον Μάρτιο στη μάχη του Λουτρακίου όπου οι δυνάμεις του ιδίου και του Νικηταρά νικήθηκαν από τα ρουμελιώτικα στρατεύματα του Κωλέττη. Παράλληλα, ακολούθησε στρατιωτική καριέρα ως αξιωματικός του τακτικού στρατού, ενώ αναμείχτηκε ενεργά και στις πολιτικές ζυμώσεις της περιόδου πρώτα ως οπαδός του ρωσικού κόμματος και έπειτα του γαλλικού. Μάλιστα, το 1834, κατά τη διάρκεια της βαυαρικής αντιβασιλείας και της κυβέρνησης Κωλέττη φυλακίστηκε ως οπαδός του ρωσικού κόμματος, σημαντικά στελέχη του οποίου είχαν πραγματοποιήσει εκείνη την εποχή διάφορες εξεγέρσεις στην ελληνική επικράτεια.
Επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου 1843
Το 1843, όντας τότε συνταγματάρχης του ιππικού, μυήθηκε, κατά πάσα πιθανότητα από τον Ανδρέα Μεταξά και τον τότε πρεσβευτή της Ρωσίας, Κατακάζη, στη συνωμοσία εναντίον του βασιλιά Όθωνα με σκοπό την παραχώρηση συντάγματος, ενώ ήρθε σε επαφές και με τον Μακρυγιάννη. Μάλιστα, για την καλύτερη οργάνωση του κινήματος, οι μυημένοι κατάφεραν να εξασφαλίσουν στον Καλλέργη ολιγοήμερη άδεια για να μεταβεί στην Αθήνα καθώς τότε υπηρετούσε στο Άργος ως διοικητής ιππικού, ενώ παράλληλα του ανατέθηκε το στρατιωτικό σκέλος του κινήματος.
Το βράδυ της 2ας προς 3η Σεπτεμβρίου, ο Καλλέργης ξεσήκωσε τη φρουρά της Αθήνας, τέθηκε επικεφαλής της και αφού έγινε απόλυτος κύριος της πρωτεύουσας απελευθερώνοντας τους κρατούμενους των φυλακών του Μεντρεσέ, καταλαμβάνοντας διάφορα δημόσια κτίρια και θέτοντας σε περιορισμό διάφορους υπουργούς της κυβέρνησης, αλλά και φιλομοναρχικούς αξιωματικούς, βάδισε κατά των Ανακτόρων, αναγκάζοντας τον Όθωνα υπό την απειλή ακόμη πιο δραστικών μέτρων να προχωρήσει στην παραχώρηση συντάγματος , βάζοντας κατ΄αυτόν τον τρόπο τέλος στο πολίτευμα της απόλυτης μοναρχίας. Από τις 11 Σεπτεμβρίου ορίστηκε στρατιωτικός διοικητής της Αθήνας και έπειτα συμμετείχε ως πληρεξούσιος των Κρητών στην Εθνοσυνέλευση του 1843.
Ύστερη δράση
Το 1845, με αφορμή περιστατικό έντασης μεταξύ του ιδίου και της βασίλισσας Αμαλίας, παύθηκε από τον στρατό και αποχώρησε από την Ελλάδα, μεταβαίνοντας στο Λονδίνο, όπου απέκτησε φιλικές σχέσεις με τον Λουδοβίκο Ναπολέοντα, ανιψιό του Μεγάλου Ναπολέοντα και μεταγενέστερο αυτοκράτορα των Γάλλων ως Ναπολέων Γ', τον οποίο ακολούθησε αργότερα στο Παρίσι, με αποτέλεσμα να αποτελέσει έκτοτε οπαδός της γαλλικής πολιτικής. left|thumb|234x234px|Ο Καλλέργης σε φωτογραφία του 1865 στο Παρίσι. Το 1854 κατά την περίοδο του Κριμαϊκού πολέμου χρημάτισε υπουργός Εξωτερικών αλλά και Στρατιωτικών στην επιβαλλόμενη από τους Αγγλογάλλους κυβέρνηση Μαυροκορδάτου (το ονομαζόμενο και από τους Έλληνες «Υπουργείο Κατοχής»). Μάλιστα, μέχρι την άφιξη του, ευρισκόμενου στο εξωτερικό, Μαυροκορδάτου, ο Καλλέργης, έχοντας την αμέριστη συμπαράσταση των γαλλικών στρατευμάτων Κατοχής, ασκούσε ο ίδιος την εξουσία ως δικτάτορας.
Η συγκεκριμένη κυβέρνηση κάλεσε όλους τους αξιωματικούς που συμμετείχαν στα επαναστατικά κινήματα σε Θεσσαλία, Ήπειρο και Μακεδονία να επιστρέψουν στην Ελλάδα, ενώ με προσωπική απαίτηση του Καλλέργη παύθηκαν οι υπασπιστές του Όθωνα, Γενναίος Κολοκοτρώνης, Σπυρομήλιος, Μαμούρης και Γαρδικιώτης Γρίβας και τέθηκε σε διαθεσιμότητα ο μέχρι πρότινος υπουργός στρατιωτικών Σκαρλάτος Σούτσος.
Στη διάρκεια της υπουργίας του, σχηματίστηκε με δική του πρωτοβουλία για πρώτη φορά στην Ελλάδα ένα πρωτόλειο πυροσβεστικό σχήμα, η διλοχία των πυροσβεστών. Τον Σεπτέμβριο του 1855, σοβαρό επεισόδιο του Καλλέργη με το βασιλικό ζεύγος είχε ως επακόλουθο την πτώση της κυβέρνησης Μαυροκορδάτου.
Με την αποχώρησή του από την κυβέρνηση επέστρεψε στο Παρίσι όπου έπειτα από αίτηση της γαλλικής κυβέρνησης ορίστηκε πρέσβης. Τον Δεκέμβριο του 1860 κλήθηκε από τον Όθωνα για να σχηματίσει κυβέρνηση, πρόταση την οποία ο ίδιος απέρριψε και το 1866, μετείχε στη βραχύβια (κράτησε δύο ημέρες) κυβέρνηση Βούλγαρη ως υπουργός Στρατιωτικών. Κατά τα μέσα του 1866 επέστρεψε στην Ελλάδα έχοντας διοριστεί σταυλάρχης του βασιλιά Γεωργίου. Μάλιστα πρότεινε στον βασιλιά να του αναθέσει το υπουργείο Εξωτερικών υποστηρίζοντας πως με τη βοήθεια των κυβερνήσεων της Γαλλίας και της Ιταλίας θα ήταν σε θέση να πραγματοποιήσει το όραμα της Μεγάλης Ιδέας, όμως δεν έγινε πιστευτός από τον Γεώργιο. Το καλοκαίρι του ίδιου έτους εξελέγη από τους Κρητικούς αρχηγός της επανάστασής τους, ο ίδιος όμως με επιστολή του τον Σεπτέμβριο αποποιήθηκε τη θέση λόγω προβλημάτων υγείας.
Τον Ιανουάριο του 1867 διορίστηκε πρέσβης της Ελλάδας στις ΗΠΑ, όμως κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του αρρώστησε στο Παρίσι με αποτέλεσμα να επιστρέψει στην Αθήνα όπου και απεβίωσε στις 8 Απριλίου 1867 από ημιπληγία. Η κόρη του Καρλότα παντρεύτηκε τον Ανδρέα Κουντουριώτη. Ο γιος του Ιωάννης είχε εγγονό τον Ιωάννη Καλλέργη.
Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία
thumb|280px|Ο αυτοκράτωρ και το βασίλειο. Πίνακας του 17ου αιώνα. Στο κέντρο ο αυτοκράτορας [[Φερδινάνδος Γ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας|Φερδινάρδος Γ΄ επικεφαλής των δουκών του. Αβραάμ Ωμπρύ, Νυρεμβέργη του 1663/64.]]
Η Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία (Λατινικά: Sacrum Romanum Imperium, Γερμανικά: Heiliges Römisches Reich) ήταν μια πολιτική οντότητα που αναπτύχθηκε στη Δυτική, Κεντρική και Νότια Ευρώπη τον Πρώιμο Μεσαίωνα και συνεχίστηκε μέχρι τη διάλυσή της το 1806 κατά τους Ναπολεόντειους Πολέμους.
Από την ανάρρηση του Όθωνα Α' το 962 ως το δωδέκατο αιώνα η Αυτοκρατορία ήταν η πιο ισχυρή μοναρχία στην Ευρώπη. Ο Αντριου Χολτ τη χαρακτηρίζει ως «ίσως το ισχυρότερο ευρωπαϊκό κράτος του Μεσαίωνα». Η λειτουργία της κυβέρνησης εξαρτιόταν από την αρμονική συνεργασία (δυαδική συναινετική διακυβέρνηση ή konsensualer Herrschaft κατά τον Σναϊντμίλερ) μεταξύ μονάρχη και υποτελών αλλά αυτή η αρμονία διαταράχθηκε κατά την περίοδο των Σαλίων. Η αυτοκρατορία έφτασε στην κορυφή της εδαφικής επέκτασης και της ισχύος υπό τον Οίκο των Χοενστάουφεν στα μέσα του δέκατου τρίτου αιώνα, αλλά η υπερβολική επέκταση οδήγησε σε μερική κατάρρευση.
Στις 25 Δεκεμβρίου 800 ο Πάπας Λέων Γ΄ έστεψε τον Φράγκο βασιλιά Καρλομάγνο αυτοκράτορα, αναβιώνοντας τον τίτλο στη Δυτική Ευρώπη, περισσότερους από τρεις αιώνες μετά την πτώση της παλαιότερης αρχαίας Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας το 476. Θεωρητικά και διπλωματικά ο αυτοκράτορας θεωρείτο primus inter pares (πρώτος μεταξύ ίσων), μεταξύ των άλλων Καθολικών μοναρχών σε όλη την Ευρώπη. Ο τίτλος συνεχίστηκε για τη δυναστεία των Καρολιδών μέχρι το 888 και από το 896 ως το 899, οπότε αμφισβητήθηκε από τους ηγεμόνες της Ιταλίας σε μια σειρά εμφυλίων πολέμων μέχρι το θάνατο του τελευταίου Ιταλού διεκδικητή Βερεγγάριου Α΄ το 924. Ο τίτλος αναβίωσε και πάλι το 962 όταν ο Όθων Α', βασιλιάς της Γερμανίας, στέφθηκε αυτοκράτορας από τον Πάπα Ιωάννη ΙΒ΄, εμφανίζοντας τον εαυτό του ως διάδοχο του Καρλομάγνου και ξεκινώντας μια συνέχεια της αυτοκρατορίας για πάνω από οκτώ αιώνες. Μερικοί ιστορικοί αναφέρουν ως αρχή της αυτοκρατορίας τη στέψη του Καρλομάγνου, ενώ άλλοι προτιμούν ως αρχή της τη στέψη του Όθωνα Α΄. Μερικοί θεωρούν επίσης ιδρυτή της Αυτοκρατορίας τον Ερρίκος τον Ορνιθοθήρα, ιδρυτής του μεσαιωνικού Γερμανικού κράτους (κυβέρνησε 919 – 936). Η σύγχρονη άποψη ευνοεί τον Όθωνα ως τον αληθινό ιδρυτή.. Οι μελετητές γενικά συμφωνούν στη συσχέτιση μιας εξέλιξης των θεσμών και των αρχών που συνιστούσαν την αυτοκρατορία, περιγράφοντας μια σταδιακή ανάληψη του αυτοκρατορικού τίτλου και ρόλου.
Ο αυτοκράτορας εκλεγόταν από επτά εκλέκτορες: τους αρχιεπισκόπους Μαγεντίας (Μάινς), Τρεβήρων (Τρηρ) και Κολωνίας, τον βασιλιά της Βοημίας, τον δούκα της Σαξονίας, τον μαργράβο (μαρκήσιο κόμη) του Βρανδεμβούργου και τον παλατινό κόμη του Ρήνου.
Η εδαφική επικράτεια της αυτοκρατορίας ποίκιλλε καθ' όλη την ιστορία της, αλλά στο απόγειό της ενσωμάτωνε περιοχές της σημερινής Γερμανίας, της Αυστρίας, της Ελβετίας, του Λίχτενσταϊν, του Λουξεμβούργου, της Τσεχίας (Βοημίας), της Σλοβενίας, του Βελγίου και της Ολλανδίας, καθώς και μεγάλα τμήματα της σημερινής Πολωνίας, της Γαλλίας και της Ιταλίας. Σε όλο το διάστημα της ιστορίας της η αυτοκρατορία απετελείτο από εκατοντάδες μικρότερα βασίλεια, πριγκιπάτα, δουκάτα, κομητείες, ελεύθερες αυτοκρατορικές πόλεις και άλλα κρατίδια, διαιρούμενα, επανενούμενα, συγχωνευόμενα και πάλι διασπαζόμενα. Παρά το όνομά της κατά το μεγαλύτερο διάστημα της ύπαρξής της η Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία δεν περιλάμβανε τη Ρώμη εντός των ορίων της. thumb|Η Reichssturmfahne χρησιμοποιήθηκε ως στρατιωτική σημαία κατά τη διάρκεια του 13ου έως τις αρχές του 14ου αιώνα. μικρογραφία|εναλλ.=|Η εδαφική εξέλιξη της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας από το 962 μέχρι το 1806
Ο ακριβής όρος «Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία» δεν χρησιμοποιήθηκε μέχρι το 13ο αιώνα, αλλά η νομιμοποίηση του Αυτοκράτορα βασιζόταν πάντα στην έννοια του translatio imperii, ότι δηλ. κατείχε την υπέρτατη εξουσία που κληρονόμησε από τους αρχαίους αυτοκράτορες της Ρώμης.Το αυτοκρατορικό αξίωμα ήταν παραδοσιακά αιρετό από τους κυρίως Γερμανούς πρίγκιπες-εκλέκτορες.
Σύμφωνα με τον Μπράντι Τζ. η Αυτοκρατορία, μετά την Αυτοκρατορική Μεταρρύθμιση, ήταν ένα πολιτικό σώμα με αξιοσημείωτη μακροζωία και σταθερότητα και «έμοιαζε από ορισμένες απόψεις με τις μοναρχικές πολιτείες της Δυτικής Ευρώπης, και από άλλες με τις χαλαρά ενσωματωμένες, εκλεκτικές πολιτικές της Ανατολικής Κεντρικής Ευρώπη." Το νέο εταιρικό Γερμανικό Εθνος, αντί να υπακούει απλώς στον Αυτοκράτορα, διαπραγματευόταν μαζί του.Στις 6 Αυγούστου 1806 ο αυτοκράτορας Φραγκίσκος Β' διέλυσε την αυτοκρατορία μετά τη δημιουργία της Συνομοσπονδίας του Ρήνου από τον Αυτοκράτορα της Γαλλίας Ναπολέοντα Α' τον προηγούμενο μήνα.