cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Εμπόριο μπαχαρικών
Πολιτιστική διάδοση
Οι Ευρωπαίοι παντρεύτηκαν με τους Ινδούς και διαδόθηκαν πολύτιμες μαγειρικές δεξιότητες, όπως το ψήσιμο, στην Ινδία. Ινδικό φαγητό, προσαρμοσμένο στον ευρωπαϊκό ουρανίσκο, έγινε ορατό στην Αγγλία το 1811, καθώς τα αποκλειστικά ιδρύματα άρχισαν να ικανοποιούν τις προτιμήσεις τόσο των περίεργων όσο και εκείνων που επέστρεφαν από την Ινδία. Το όπιο ήταν μέρος του εμπορίου μπαχαρικών και μερικοί άνθρωποι που εμπλέκονταν στο εμπόριο μπαχαρικών ωθούνταν από τον εθισμό στο όπιο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μπαχαρικά μπαχαρικα μπαχαρικα Κατηγορία:Οικονομία του Μεσαίωνα Κατηγορία:Εποχή των Ανακαλύψεων Κατηγορία:Πορτογαλική εξερεύνηση κατά την Εποχή των Ανακαλύψεων Κατηγορία:Οικονομική ιστορία της Πορτογαλίας Κατηγορία:Οικονομική ιστορία της Ινδίας Κατηγορία:Οικονομική ιστορία της Ισπανίας Κατηγορία:Πορτογαλική Αυτοκρατορία Κατηγορία:Ισπανική Αυτοκρατορία Κατηγορία:Αρχαία Σομαλία Κατηγορία:Βασίλειο του Αξούμ Κατηγορία:Μολούκες μπαχαρικα
907
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 907 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
2012 (ταινία)
Το 2012 είναι αμερικανική περιπετειώδης ταινία επιστημονικής φαντασίας παραγωγής 2009. Την ταινία σκηνοθέτησε ο Ρόλαντ Έμεριχ και το σενάριο έγραψε ο ίδιος, μαζί με τον Χάραλντ Κλόουζερ. Πρωταγωνιστούν οι Τζον Κιούζακ, Τσιούετελ Έτζιοφορ, Αμάντα Πιτ, Όλιβερ Πλατ, Θάντι Νιούτον, Ντάνι Γκλόβερ και Γούντι Χάρελσον. Η πλοκή ακολουθεί τον Τζάκσον Κέρτις καθώς προσπαθεί να σώσει τα παιδιά του Νόα και Λίλι, την πρώην σύζυγό του Κέιτ και τον αρραβωνιαστικό της Γκόρντον από τον παγκόσμιο κατακλυσμό που θα αφανίσει ολόκληρο τον κόσμο. Η ταινία συμπεριλαμβάνει αναφορές στο Μαγιανισμό, στο Μέσο-Αμερικανικό ημερολόγιο Long Count και στο φαινόμενο του 2012 για την απεικόνιση κατακλυσμικών γεγονότων που εκτυλίσσονται το έτος 2012.
Την παραγωγή της ταινίας ανέλαβε η εταιρία παραγωγής του Έμεριχ, Centropolis Entertainment και τη διανομή η Columbia Pictures. Τα γυρίσματα ξεκίνησαν τον Αύγουστο του 2008 στο Βανκούβερ του Καναδά αν και αρχικά ήταν να πραγματοποιηθούν στο Λος Άντζελες. Ο Έμεριχ ανακοίνωσε ότι το 2012 θα είναι η τελευταία ταινία καταστροφής που σκηνοθετεί.
Πλοκή
Το 2009, ο Έντριαν Χέλμσλι, ένας Αμερικανός γεωλόγος, επισκέπτεται τον αστροφυσικό Δόκτωρ Σάτναμ Τσουρουτάνι στην Ινδία και μαθαίνει ότι νετρίνο από μία μαζική ηλιακή έκλαμψη προκαλούν γρήγορη αύξηση στη θερμοκρασία του πυρήνα της Γης. Ο Έντριαν δίνει μια έκθεση για το γεγονός αυτό στον Ιστάμενο Προσωπικού του Λευκού Οίκου Καρλ Ανχάουζερ, ο οποίος πηγαίνει τον Έντριαν να συνατήσει τον Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών.
Το 2010, ο Πρόεδρος Τόμας Γουίλσον και άλλοι ηγέτες από όλον τον κόσμο ξεκινάνε ένα μυστικό πρότζεκτ ώστε να διασφαλίσουν την επιβίωση της ανθρωπότητας. Σχεδόν 400.000 άνθρωποι επιλέχθηκαν να επιβιβαστούν στις "κιβωτούς" που κατασκευάζονται στο Θιβέτ και στα Ιμαλάια. Την ίδια χρονική περίοδο που ο Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός μαζεύει εθελοντές, ένας Βουδιστής καλόγερος, ο Νίμα, αναγκάζεται να φύγει από το χωριό του ενώ ο αδερφός του Τένζιν συμμετέχει ως εργάτης στο πρότζεκτ Κιβωτός. Επιπρόσθετη χρηματοδότηση για το πρότζεκτ δίνεται από την πώληση εισιτηρίων στον ιδιωτικό τομέα για 1 δισεκατομμύριο ευρώ ανά άτομο. Μέχρι το 2011, πολύτιμοι θησαυροί της ανθρωπότητας μεταφέρονται στις Άλπεις κάτω από το πρόσχημα ότι πρέπει να προστατευτούν από τρομακρατικές επιθέσεις με τη βοήθεια της ειδικού τέχνης και κόρης του Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών, Δόκτωρ Λόρα Γουίλσον.
Το 2012, ο Τζάκσον Κέρτις, ένας συγγραφέας επιστημονικής φαντασίας στο Λος Άντζελες εργάζεται ως οδηγός λιμουζίνας για τον Ρώσο δισεκατομμυριούχο Γιούρι Κάρποβ. Η πρώην σύζυγος του Τζάκσον, Κέιτ και τα παιδιά τους Νόα και Λίλι, ζούνε μαζί με τον αρραβωνιαστικό της Κέιτ, τον πλαστικό χειρούργο Γκόρντον Σίλμπερμαν. Ο Τζάκσον πηγαίνει τους Νόα και Λίλι για κατασκήνωση στο Εθνικό Πάρκο Γιέλοουστοουν. Μετά από μια συνάντησή τους με τον Χέλμσλι, γνωρίζονται με τον Τσάρλι Φροστ, ο οποίος αναμεταδίδει μια ραδιοφωνική εκπομπή από το πάρκο. Ο Τσάρλι παίζει ένα βίντεο με τη θεωρία του Τσαρλς Χάπγκουντ ότι οι πολικές μετατοπίσεις και το Μέσο-Αμερικανικό ημερολόγιο Long Count προβλέπουν ότι το φαινόμενο του 2012 θα συμβεί. Έχει ένα χάρτη με το πρότζεκτ κιβωτός μαζί με πληροφορίες σχετικές με αξιωματούχους και επιστήμονες που δολοφονήθηκαν επειδή ήθελαν να προειδοποιήσουν τον κόσμο. Η οικογένεια επιστρέφει σπίτι καθώς συμβαίνει μια σεισμική δόνηση, η οποία όλο και αυξάνεται. Ο Τζάκσον αρχίζει να υποψιάζεται και νοικιάζει ένα αεροπλάνο για να σώσει την οικογένειά του. Παίρνει την οικογένεια και τον Γκόρντον καθώς η Γη αρχίζει να μετατοπίζεται και δραπετεύουν τελευταία στιγμή από το Λος Άντζελες καθώς αυτό βυθίζεται στον Ειρηνικό Ωκεανό λόγω του σεισμού, που φτάνει τα 10,9 στην Κλίμακα Ρίχτερ.
Καθώς εκατομμύρια άνθρωποι πεθαίνουν από τους καταστροφικούς σεισμούς και τα τσουνάμι παγκοσμίως, το γκρουπ πετάει μέχρι το Γιέλοουστοουν για να πάρουν το χάρτη του Τσάρλι. Αφού μαθαίνουν ότι οι Κιβωτοί είναι στην Κίνα, προσγειώνονται στο Λας Βέγκας για να βρουν ένα μεγαλύτερο αεροπλάνο. Πέφτουν πάνω στον Γιούρι, στους δίδυμους γιους του Άλεκ και Όλεγκ, την φίλη του Ταμάρα και τον πιλότο Σάσα. Όλοι μαζί επιβιβάζονται σε ένα μεγάλο αεροπλάνο και αναχωρούν για την Κίνα. Για τις κιβωτούς κατευθύνονται και οι Ανχάουζερ, Χέλμσλι και Λόρα Γουίλσον με το προεδρικό αεροπλάνο Air Force One. Ο Πρόεδρος παραμένει στην Ουάσινγκτον ώστε να απευθυνθεί στο έθνος για τελευταία φορά. Με τον Αντιπρόεδρο νεκρό και τον Αντιπρόσωπο του Λευκού Οίκου να αγνοείται, ο Ανχάουζερ αναλαμβάνει ντε φάκτο την ηγεσία. Ο Πρόεδρος αργότερα σκοτώνεται από ένα τεράστιο τσουνάμι.
Φτάνοντας στην Κίνα μετά από μια αναγκαστική προσγείωση στην οποία σκοτώνεται ο Σάσα, οι υπόλοιποι εντοπίζονται από ελικόπτερα του Απελευθερωτικού Στρατού, τα οποία κουβαλάνε ζώα για τις Κιβωτούς. Ο Γιούρι και οι γιοι του, που έχουν εισιτήρια, πηγαίνουν στις Κιβωτούς, αφήνοντας την Ταμάρα και τους άλλους πίσω. Ωστόσο, θα τους πάρει μαζί του ο Νίμα μαζί με τον παππού και τη γιαγιά του. Επιβιβάζονται κρυφά στην Κιβωτό 3 με τη βοήθεια του Τενζίν. Καθώς ένα τσουνάμι πλησιάζει, ένα καλώδιο πιάνεται στους μηχανισμούς των υδραυλικών θυρών της Κιβωτού, εμποδίζοντας την πύλη επιβίβασης να κλείσει και τις μηχανές να ξεκινήσουν. Στο χάος που επικρατεί, οι Γιούρι, Γκόρντον και Ταμάρα σκοτώνονται και ο Τενζίν τραυματίζεται. Ο Τζάκσον και ο Νόα πηγαίνουν να φτιάξουν την θύρα και το πλήρωμα της Κιβωτού αποκτά και πάλι τον έλεγχο λίγο πριν συγκρουστεί με το Έβερεστ.
Αφού τα νερά των τσουνάμι έχουν υποχωρήσει, η Κιβωτός αναχωρεί για το Ακρωτήριο της Καλής Ελπίδος στη Νότια Αφρική όπου τα βουνά Ντράκενσμπεργκ είναι πλέον τα υψηλότερα βουνά στον κόσμο, όπου και κατευθύνονται. Ο Τζάκσον επανασυνδέεται με την οικογένεά του και ο Χέλμσλι ξεκινά σχέση με τη Λόρα.Έτσι όλοι μαζί ετοιμάζονται να ξαναρχίσουν την ζωή τους απ' την αρχή, ατενίζοντας το μέλλον με αισιοδοξία.
Παραγωγή
Στους τίτλους αναφέρεται το βιβλίο Fingerprints of the Gods του Γκράχαμ Χάνκοκ ως πηγή έμπνευσης της ταινίας και σε συνέντευξή του ο Ρόλαντ Έμεριχ δήλωσε: "Πάντα ήθελα να κάνω μια ταινία με μια βιβλική πλημμύρα, αλλά ποτέ δεν ένιωσα ότι μπορούσα. Διάβασα πρώτη φορά για τη θεωρία μετατόπισης της Γης στο βιβλίο του Χάνκοκ". Ο Έμεριχ μαζί με τον συνθέτη-παραγωγό Χάραλντ Κλόουζερ έγραψαν μαζί ένα προσχέδιο του σεναρίου με τον τίτλο 2012 το οποίο πλάσαραν σε μεγάλα στούντιο το Φεβρουάριο του 2008. Σχεδόν όλα τα στούντιο συναντήθηκαν με τον Έμεριχ για να ακούσουν τα σχέδιά του όσο αναφορά το στόρι της ταινίας και τον προϋπολογισμό, μια διαδικασία την οποία ο σκηνοθέτης είχε ξαναπεράσει με τις ταινίας Ημέρα Ανεξαρτησίας (Independence Day, 1996) και Μετά την Επόμενη Μέρα (The Day After Tomorrow, 2004). Λίγο αργότερα, η Sony Pictures Entertainment κέρδισε τα δικαιώματα του σεναρίου, σχεδιάζοντας να διανείμει την ταινία με την Columbia Pictures.
Box office
Με προϋπολογισμό 200.000.000 δολάρια, η ταινία 2012 έκανε άνοιγμα τριημέρου στην 1η θέση με 65,2 εκατομμύρια δολάρια. Οι συνολικές εισπράξεις στο αμερικανικό box office έφτασαν τα 166,1 εκατομμύρια δολάρια και στον υπόλοιπο κόσμο συγκέντρωσε 625,1 εκατομμύρια δολάρια. Παγκοσμίως απέφερε 791,2 εκατομμύρια δολάρια. Ήταν η 15η μεγαλύτερη εισπρακτική επιτυχία στην Αμερική για το 2009 και η 5η παγκοσμίως.
Μάρτιν Κούμαν
Ο Μαρτίνους Κορνέλις Κούμαν (ολλανδικά: Martinus Cornelis Koeman, 26 Ιουλίου 1938 – 18 Δεκεμβρίου 2013) ήταν Ολλανδός ποδοσφαιριστής ως οποίος αγωνιζόταν ως αμυντικός.
Ο Κούμαν ξεκίνησε να αγωνίζεται ως ποδοσφαιριστής επαγγελματικού επιπέδου με την ΚΦΚ, τοπική ομάδα του Κουχ αν ντε Ζαν, από το 1955 έως το 1960, ενώ, στη συνέχεια, αγωνίστηκε για λογαριασμό των Μπλάουβ-Βιτ Άμστερνταμ, από το 1960 έως το 1963, ΓΦΑΦ/Χρόνινγκεν, από το 1963 έως το 1973 και ΣΚ Χέρενφεν, για λογαριασμό της οποίας και αγωνίστηκε έως την αποχώρησή του από την ενεργό δράση. Καλείτο σε τακτική βάση στην Εθνική Ολλανδίας, ωστόσο, ο ίδιος, αγωνίστηκε σε μόλις μία αναμέτρηση, με αντίπαλο την Αυστρία, στις 12 Απριλίου 1964. Παρά το γεγονός πως πραγματοποίησε μία αξιοσέβαστη καριέρα, ωστόσο, είναι περισσότερο γνωστός ως πατέρας των Έρβιν και Ρόναλντ Κούμαν, οι οποίοι ακολούθησαν τα χνάρια του πατέρα τους ως ποδοσφαιριστές, αγωνιζόμενοι για λογαριασμό τόσο της Χρόνινγκεν, όσο και της Εθνικής Ολλανδίας. Μία εκ των εξεδρών στο στάδιο Έουρομποργκ του Χρόνινγκεν είναι γνωστή ως «Εξέδρα Κούμαν», προς τιμήν του Μάρτιν και των δύο υιών του.
Στις 18 Δεκεμβρίου 2013, σε ηλικία 75 ετών, ο Μάρτιν Κούμαν απεβίωσε από καρδιακή ανεπάρκεια, έχοντας, προηγουμένως, αρρωστήσει κατά τη διάρκεια των αμέσως προηγούμενων ημερών.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ολλανδοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ολλανδίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Χρόνινγκεν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΚ Χέρενφεν Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΦΚ Χρόνινγκεν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπλάουβ-Βιτ Άμστερνταμ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Έρεντιβιζι Κατηγορία:Ολλανδοί προπονητές ποδοσφαίρου
Αλεχάντρο Ρουίς
Ο Αλεχάντρο Ρουίς (Alejandro Ruiz Márquez, 9 Ιουνίου 1967 -) είναι Μεξικανός ηθοποιός, έγινε γνωστός από την τηλενουβέλα Esmeralda.
Γεννήθηκε στην Πόλη του Μεξικού το 1967. Σπούδασε στο Εθνικό Αυτόνομο Πανεπιστήμιο του Μεξικού μέχρι το όγδοο εξάμηνο στο τμήμα Λογιστικής. Σύντομα όμως αφήνει τις σπουδές του για να γίνει ηθοποιός.
Το 1981 έκανε το ντεμπούτο του στην τηλεόραση δίπλα στην Βερόνικα Κάστρο στην τηλενουβέλα El derecho de nacer.
Μέχρι σήμερα έχει συμμετάσχει σε περισσότερες από 40 τηλενουβέλες, θεατρικές παραστάσεις και ταινίες.
Ο Ρουίς έχει δυο παιδιά, τον Μαξιμιλιάνο και την Αράντσα από μια προηγούμενη σχέση του.
Φιλμογραφία
Ταινίες
Θέατρο
Τηλενουβέλες
Τηλεόραση
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεξικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Μεξικανοί άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Μεξικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
908
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 908 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Μιέσκο Γ΄ ο Γηραιός
Ο Μιέσκο Γ΄ ο γηραιός, πολων. (π. 1126/7 - 13 Μαρτίου 1202) από τον Οίκο των Πιαστ ήταν δούκας της Μεγάλης Πολωνίας (1138-) και υψηλός δούκας της Πολωνίας (1173-1202).
Βιογραφία
Ήταν γιος τού Μπολέσλαφ Γ΄ τού Στραβόστομου και της Σαλώμης των Πιαστ, κόρης τού Ερρίκου κόμη τού Μπεργκ-Σέλκινγκεν.
Σύμφωνα με τη διαθήκη τού πατέραα του τού 1138, ο Μιέσκο Γ΄ έλαβε το νεοϊδρυθέν δούκατο της μεγάλης Πολωνίας, που περιελάμβανε το δυτικό μέρος της βραχύβιας Μεγάλης Πολωνίας. Πιο πριν ήταν δούκας τού Πόζναν, όπου είχε την κύρια κατοικία του. Ο πρωτότοκος ετεροθαλής αδελφός του Βλάντιλαφ Β΄ ανακηρύχθηκε υψηλός δούκας και επικυρίαρχος της κύριας επαρχίας της Κρακοβίας, περιλαμβανομένων των περιοχών Γκνιέζνο και Κάλις της Μεγαλύτερης Πολωνίας, καθώς και τού δουκάτου της Σιλεσίας.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ
Τσαντ
Το Τσαντ (αραβικά: تشاد ', γαλλικά: Tchad), επίσημα Δημοκρατία του Τσαντ''', είναι μεσόγειο κράτος στην Κεντρική Αφρική. Συνορεύει με τη Λιβύη στα βόρεια, με το Σουδάν ανατολικά, με την Κεντροαφρικανική Δημοκρατία στα νότια, με το Καμερούν και τη Νιγηρία στα νοτιοδυτικά και με τον Νίγηρα στα δυτικά.
Στις αρχές της 7ης χιλιετίας π.Χ., έγιναν μεγάλες μετακινήσεις ανθρώπινων πληθυσμών στη λεκάνη του Τσαντ. Μέχρι το τέλος της 1ης χιλιετίας π.Χ., άκμασαν και παρήκμασαν στη σαχελιανή λωρίδα του Τσαντ μία σειρά από κράτη και αυτοκρατορίες, κάθε ένα από τα οποία εστίασε στον έλεγχο των διαδρομών του υπερσαχάριου εμπορίου που διέρχονταν από την περιοχή. Η Γαλλία κατέκτησε τα εδάφη του Τσαντ μέχρι το 1920 και τα ενσωμάτωσε στη Γαλλική Ισημερινή Αφρική. Το 1960 το Τσαντ απέκτησε την ανεξαρτησία του υπό την ηγεσία του Φρανσουά Τομπαλμπαΐ. Οι αντιδράσεις στην πολιτική του από τον μουσουλμανικό βορρά κορυφώθηκαν με το ξέσπασμα μακροχρόνιου εμφυλίου το 1965. Το 1978 οι αντάρτες κατέλαβαν την πρωτεύουσα και έθεσαν τέρμα στην ηγεμονία του νότου. Ωστόσο, οι διάφορες αντάρτικες ομάδες άρχισαν να πολεμούν μεταξύ τους έως ότου επικράτησε ο Χισέν Χαμπρέ. Ανατράπηκε το 1990 από τον στρατηγό Ιντρίς Ντεμπί. Από το 2003 η κρίση του Νταρφούρ στο Σουδάν πέρασε τα σύνορα και αποσταθεροποίησε τη χώρα, με εκατοντάδες χιλιάδες σουδανούς πρόσφυγες να ζούν σε καταυλισμούς στο ανατολικό Τσαντ.
Το Τσαντ εξακολουθεί να μαστίζεται από πολιτική βία και επαναλαμβανόμενες απόπειρες πραξικοπημάτων. Είναι μία από τις φτωχότερες και πιο διεφθαρμένες χώρες του κόσμου. Οι περισσότεροι κάτοικοι ζουν στα όρια της φτώχειας ως κτηνοτρόφοι και αγρότες ιδιοκατανάλωσης. Από το 2003 το αργό πετρέλαιο αποτελεί το κύριο εξαγωγικό έσοδο, ξεπερνώντας την παραδοσιακή βιομηχανία βαμβακιού.
Γεωγραφία, κλίμα και περιβάλλον
thumb|right|upright|Το Τσαντ χωρίζεται σε τρεις διακριτές ζώνες, τη [[σουδανική σαβάνα στα νότια, την έρημο Σαχάρα στα βόρεια και τη σαχελιανή ζώνη στο κέντρο]] thumb|250px|Η [[λίμνη Τσαντ σε δορυφορική φωτογραφία του 2001. Στο πάνω μέρος φαίνονται οι αλλαγές από το 1973 στο 1997, όπου η λίμνη συρρικνώνεται]]
Το Τσαντ είναι η 21η μεγαλύτερη σε έκταση χώρα του κόσμου, με έκταση 1.284.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Είναι ελαφώς μικρότερο από το Περού και ελαφρώς μεγαλύτερο από τη Νότια Αφρική. Βρίσκεται στην κεντρική Αφική, μεταξύ του 7ου και του 24 βόρειου παράλληλου και μεταξύ των 13ου και 24ου ανατολικών μεσημβρινών.
Το Τσαντ συνορεύει στα βόρεια με τη Λιβύη, στα ανατολικά με το Σουδάν και το Νότιο Σουδάν, στα δυτικά με τον Νίγηρα, τη Νιγηρία και το Καμερούν, και νότια με την Κεντροαφρικανική Δημοκρατία. Η πρωτεύουσά του απέχει 1060 χιλιόμετρα από το κοντινότερο λιμάνι, την Ντουάλα του Καμερούν. Εξαιτίας αυτής του της απόστασης από τη θάλασσα και το κατά κύριο λόγο ερημικό κλίμα, το Τσαντ αναφέρεται κάποιες φορές και ως η «νεκρή καρδιά της Αφρικής».
Δημογραφία
Το προσδόκιμο ζωής στο σύνολο του πληθυσμού, σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2019 του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας ήταν 59,6 χρόνια (58,0 χρόνια οι άνδρες και 61,3 οι γυναίκες).
Διακυβέρνηση
Η χώρα είναι Προεδρική Δημοκρατία. Από το 1990 έως το 2021 αρχηγός κράτους ήταν ο πρόεδρος Ιντρίς Ντεμπί. Στις 20 Απριλίου 2021, ο Ίντρις Ντεμπί σκοτώθηκε από πυρά ανταρτών, δύο ημέρες μετά την επανεκλογή του για έκτη φορά στην προεδρία. Την ίδια ημέρα, ο στρατός ανακοίνωσε ότι τη διακυβέρνηση της χώρας θα αναλάβει το Μεταβατικό Στρατιωτικό Συμβούλιο, με επικεφαλής τον νέο ισχυρό άντρα της χώρας, Μαχαμάτ Νεμπί Ίτνο, γιο του Ίντρις Ντεμπί. Το Συμβούλιο υποσχέθηκε ότι η δημοκρατία θα επανακάμψει στη χώρα μέσα στους επόμενους 18 μήνες. Αρκετοί πολιτικοί της αντιπολίτευσης έχουν αναγνωρίσει το Συμβούλιο και κάποιοι έχουν αποδεχθεί και υπουργικούς θώκους. Από την άλλη πλευρά, τις πρώτες ημέρες της νέας διακυβέρνησης, πραγματοποιήθηκαν σε διάφορες πόλεις της χώρας διαδηλώσεις κατά του Μεταβατικού Στρατιωτικού Συμβουλίου.
Εκλογές
Δικαίωμα ψήφου στις εκλογές έχουν όσες και όσοι είναι ηλικίας 18 ετών και άνω. Στις προεδρικές εκλογές (25 Απριλίου 2011), στις οποίες δεν έλαβαν μέρος σε ένδειξη διαμαρτυρίας πολλοί υποψήφιοι της αντιπολίτευσης, ο Ιντρίς Ντεμπί επανεξελέγη με ποσοστό 88,6%.
Μεταφορές
Η οδήγηση γίνεται στα δεξιά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σαχάρα Κατηγορία:Περίκλειστα κράτη
Disney club
thumb|250px|Ο Λυκούργος και η Καρολίνα|right Το Disney club ήταν μια παιδική τηλεοπτική εκπομπή της ιδιωτικής τηλεόρασης. Προβλήθηκε από τη συχνότητα του MEGA και ήταν μια παραγωγή της Οικογένειας Σοφιανού. Πρόκειται για την ελληνική εκδοχή του Disney Club/The Disney Afternoon. Η προβολή της ξεκίνησε το Νοέμβριο του 1993 και συνεχίστηκε για 9 χρόνια, μέχρι τον Ιούλιο του 2002.
Τα επτά πρώτα χρόνια, παρουσιαστές της εκπομπής ήταν ο Λυκούργος Μαρκούδης και η Καρολίνα Παναγοπούλου. Τα δύο επόμενα χρόνια, την παρουσίαση της εκπομπής ανέλαβαν οι Μιχάλης Γλυνιαδάκης, Χρήστος Ζαν Μπατίστ, και Ακίνδυνος Γκίκας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τηλεοπτικές εκπομπές
Μπεζ Βίβλος
Η Μπεζ Βίβλοςσυνοψίζει τις πληροφορίες αυτές κατά επαρχία και ανά τομέα.Τέλος μια γενική περίληψη της έκθεσης των δώδεκα περιφερειακών,επαρχιακών Τραπεζών παρασκευάζεται από την ορισθείσα περιφερειακή Ομοσπονδιακή Τράπεζα εκ περιτροπής. Τα δώδεκα Περιφερειακά Ομοσπονδιακά Τραπεζικά υποκαταστήματα βρίσκονται στις πόλεις: Βοστώνη, Νέα Υόρκη, Φιλαδέλφεια, Κλίβελαντ, Ρίτσμοντ, Ατλάντα, Σικάγο, St. Louis, Μιννεάπολις, Κάνσας City, Ντάλλας, Σαν Φρανσίσκο.
Κατηγορία:Οικονομία των Ηνωμένων Πολιτειών
Δημήτρης Αγγελής
Ο Δημήτρης Αγγελής είναι ποιητής και δοκιμιογράφος.
Βίος
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1973. Ποιητής και δοκιμιογράφος. Είναι πτυχιούχος Θεολογίας και διδάκτωρ Βυζαντινής Φιλοσοφίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Δίδαξε Αισθητική Φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο Κρήτης, στην έδρα Μιχελή (Τμήμα Φιλοσοφικών και Κοινωνικών Σπουδών). Είναι καθηγητής της Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Το 2008 τιμήθηκε με το βραβείο Λάμπρου Πορφύρα της Ακαδημίας Αθηνών για την ποιητική του συλλογή "Επέτειος", το 2015 τιμήθηκε με το βραβείο μετάφρασης του Ιδρύματος Corda και το 2016 του απονεμήθηκε εξ ημισείας το Κρατικό Βραβείο Ποίησης για το έργο του "Ένα ελάφι δακρύζει πάνω στο κρεβάτι μου". Από το 2010 έως το 2013 διετέλεσε διευθυντής του περιοδικού "Νέα Ευθύνη" (τεύχη 1-16), από τον Μάιο του 2013 εκδίδει το λογοτεχνικό περιοδικό «Φρέαρ» (Τιμητική διάκριση από την Επιτροπή Κρατικών Βραβείων, 2015) και από το 2017 συνδιευθύνει με τον Σταύρο Γιαγκάζογλου την ετήσια έκδοση χριστιανικού διαλόγου και πολιτισμού «Ανθίβολα». Τον Οκτώβριο-Νοέμβριο του 2016 η Ελληνοαμερικανική Ένωση παρουσίασε σε Έκθεση με τίτλο "Φως-Ζωή" ποιήματά του μαζί με ζωγραφικά έργα του Αλέκου Κυραρίνη, σε επιμέλεια της Λουίζας Καραπιδάκη. Τον Αύγουστο του 2021 τιμήθηκε με το βραβείο "Μάκης Λαχανάς" του 9ου Πανθεσσαλικού Φεστιβάλ Ποίησης. Έχει διατελέσει, επίσης, πρόεδρος του Κύκλου Ποιητών και διευθυντής του Διεθνούς Φεστιβάλ Ποίησης Αθηνών.
Μεταφρασμένα έργα
Σλοβενικά:
Ισπανικά:
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποιητές
Οδοντιατρείο
Οδοντιατρείο λέγεται ο χώρος προσφοράς υγειονομικών υπηρεσιών που σχετίζονται με τη στοματική κοιλότητα. Βρίσκεται συνήθως σε ιδιωτικά ιατρεία και σε νοσοκομεία. Περιέχει τον απαραίτητο ιατροφαρμακευτικό εξοπλισμό για απλές και πολύπλοκες επεμβάσεις. Στελεχώνεται από τουλάχιστον έναν οδοντίατρο, ενώ πιθανόν να υπάρχει και νοσηλευτικό προσωπικό.
Κατηγορία:Οδοντιατρική
Στεμματική εκπομπή μάζας
Η στεμματική εκπομπή μάζας ή στεφανιαία μαζική εκτίναξη (αγγλ. Coronal Mass Ejection) είναι μορφή ηλιακής δραστηριότητας που συνοδεύεται από μεγάλης κλίμακας εκτόξευση πυκνού υλικού από το ηλιακό στέμμα προς τον μεσοπλανητικό χώρο. Πρόκειται για τεράστιες εκτινάξεις πλάσματος, αποτελούμενου κυρίως από ιόντα υδρογόνου, σε μικρότερο ποσοστό ηλίου και σε μικρές ποσότητες βαρύτερων στοιχείων. Συγκαταλέγονται στα περισσότερο ενεργητικά ηλιακά φαινόμενα, με κινητική ενέργεια που μπορεί να ξεπερνά τα 1032 έργια. Μια τυπική στεμματική εκπομπή συνοδεύεται από εκροή μάζας 1011-1012 kg και ταχύτητα από 400 μέχρι 1000 km/s, ενώ δεν αποκλείονται μάζες μεγαλύτερες από 1013kg και ταχύτητες μερικών χιλιάδων χιλιομέτρων το δευτερόλεπτο. Η άμεση παρατήρησή τους γίνεται κατά κύριο λόγο με χρήση στεμματογράφων λευκού φωτός Το παρατηρούμενο λευκό φως προέρχεται από τη φωτόσφαιρα και σκεδάζεται στα ηλεκτρόνια του πλάσματος μέσω σκέδασης Τόμσον .}} ή με την επί τόπου καταγραφή τους στο μεσοπλανητικό διάστημα από διαστημόπλοια. Η πλειοψηφία των στεμματικών εκπομπών μάζας δεν επηρεάζει τη Γη γιατί το μεγαλύτερο μέρος της ενέργειάς τους δεν περνά στη γήινη ατμόσφαιρα.
Οι στεμματικές εκπομπές μάζας διαταράσσουν τη φυσιολογική ροή του ηλιακού ανέμου και κατά συνέπεια μπορεί να έχουν μεγάλη επίδραση στη διαμόρφωση του διαστημικού καιρού, προκαλώντας διαταραχές και στη Γη. Η επιστήμη ερευνά τους μηχανισμούς και τα αίτια αυτών των απότομων ισχυρότατων αποσπάσεων ύλης αποσκοπώντας στην πρόβλεψη του φαινομένου, πριν την εκδήλωσή του.
Προέλευση
Οι εκπομπές μάζας του ηλιακού στέμματος συμβαίνουν στα ανώτερα στρώματα του Ήλιου και συνδέονται με την ηλιακή σεισμικότητα και τις μεταβολές του ηλιακού μαγνητικού πεδίου εκεί. Πολλά θεωρητικά μοντέλα έχουν αναπτυχθεί για την εξήγηση του φαινομένου, ωστόσο είναι στο σύνολό τους εξειδικευμένα και κατά συνέπεια δεν είναι μέχρι στιγμής σε θέση να αντιπαρατεθούν με αξιώσεις με τα πλούσια παρατηρησιακά δεδομένα. Μια μεγάλη κατηγορία μοντέλων βασίζεται στην παραδοχή πως οι εκροές μάζας καθοδηγούνται σε μεγάλο βαθμό από την αποθήκευση μεγάλης ενέργειας στο στεμματικό μαγνητικό πεδίο, η οποία συσσωρεύεται για μια σχετικά μεγάλη χρονική περίοδο (λίγες ημέρες έως εβδομάδες) και στη συνέχεια εκλύεται σε σύντομο διάστημα, εντός μερικών λεπτών ή ωρών. Βασική αιτία για την οποία το πρόβλημα της προέλευσης των στεμματικών εκπομπών είναι δυσεπίλυτο αποτελεί η γενικότερη αδυναμία μετρήσεων ακριβείας των στεμματικών μαγνητικών πεδίων.
Δομή
Από την περιοχή του Ήλιου που εκτινάσσονται και από την κατεύθυνση που έχουν όσον αναφορά το σημείο παρατήρησής τους, είναι δυνατό να υπολογισθεί η ξεχωριστή τους μορφή. Αυτό δείχνει ότι θα δούμε την προβολή της στο επίπεδο του ουρανού, όπως συμβαίνει σε κανονικές συνθήκες, όμως η μορφή της θα διαφέρει ανάλογα με τις συνθήκες παρατήρησης. Όταν συμβαίνουν χωρίς επακόλουθο άλλα φαινόμενα η ενέργειά τους φτάνει στα 10 km/sec και τούτο ισχύει και για αυτές της περίοδου του ηλιακού ελαχίστου. Σε περίπτωση που η τοπική ταχύτητα (Afvén) είναι μικρότερη από την συνολική της ταχύτητα, δημιουργούνται κρουστικά κύματα πίσω και μπροστά της. Οι ταχύτητες είναι συνήθως υπερηχητικές και υποαλβενικές και μια τυπική στεμματική θα υπολογισθεί γύρω στα 700 km/sec (ταχύτητα Afvén), οπότε η ταχύτητα του ήχου στο στρώμα της κορώνας θα είναι 130 km/sec. Η ενέργειά τους μαζί με την μαγνητική μπορεί να φτάσει ή να ξεπεράσει εκείνη των μεγαλύτερων ηλιακών εκρήξεων, των ηλιακών εκλάμψεων.
Σχετιζόμενα φαινόμενα
Οι στεμματικές εκπομπές μάζας συνδέονται συχνά, χωροχρονικά, με άλλες μορφές ηλιακής δραστηριότητας, όπως είναι οι ηλιακές εκλάμψεις, από τις οποίες όμως διαφέρουν, για παράδειγμα στον χρόνο που χρειάζεται για να φτάσουν οι εκπομπές τους στη Γη και στα δομικά χαρακτηριστικά τους. Οι στεμματικές εκπομπές μάζας είναι ορατές από ηλιακά τηλεσκόπια και μοιάζουν με νέφη αερίου, ενώ οι ηλιακές εκλάμψεις είναι εκρήξεις ενέργειας και λαμπρότητας. Μια στεμματική εκπομπή μάζας χρειάζεται μέχρι και τρεις μέρες για να φτάσει στη γη, ενώ το φως από μία έκλαμψη μόλις οκτώ λεπτά. Τα δύο φαινόμενα συσχετίζονται και σχεδόν πάντα οι στεμματικές εμπομπές συνοδεύονται από ηλιακές εκλάμψεις, ενώ οι ηλιακές εκλάμψεις συχνά συμβαίνουν αυτόνομα. Οι εκτοξεύσεις νημάτων ή προεξοχές (erupting prominences), οι εκλάμψεις μαλακών ακτίνων-Χ (Long Duration Events), μειώσεις Forbush και ραδιοεξάρσεις είναι ακόμα μερικά φαινόμενα που συσχετίζονται με τις στεμματικές εκπομπές.
Προσπάθειες πρόβλεψης
Εξαιτίας της τεράστιας επίδρασης των στεμματικών εκπομπών μάζας στον διαστημικό καιρό και των ενδεχόμενων σημαντικών προβλημάτων που μπορούν να προκαλέσουν στη μοντέρνα ανθρώπινη τεχνολογία, έχουν αναπτυχθεί εργαλεία με σκοπό την πρόβλεψη του φαινομένου. Λαμβάνονται υπόψιν παρατηρήσεις από τη Γη αλλά και από το διαστημικό περιβάλλον και χρησιμοποιούνται μοντέλα και εμπειρικές μέθοδοι. Μέχρι στιγμής τα πιθανολογικά μοντέλα είναι τα πιο αποτελεσματικά. Σκοπός είναι η καλύτερη πρόγνωση των εκπομπών και κατ' επέκταση των δύο ισχυρότατων φαινομένων που έπονται από αυτές και έχουν επίπτωση στη Γη, των γεωμαγνητικών καταιγίδων και των βραχείων υφέσεων των γαλαξιακών κοσμικών ακτίνων (μείωση Forbush, αγγλ. Forbush decrease). Στατιστικές μελέτες δείχνουν πως και τα δυο φαινόμενα είναι ισχυρότερα όσο πιο απότομες χρονικά και εξαπλωμένες χωρικά είναι οι στεμματικές εκπομπές, οι οποίες συνδέονται με ηλιακές εκλάμψεις κοντά στο κέντρο του ηλιακού δίσκου.
Σημειώσεις
<references group= "lower-greek"/>
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ηλιακά φαινόμενα
Παλάτσο Μοντετσιτόριο
thumb|350px| Το Παλάτσο Μοντετσιτόριο.
Το Παλάτσο Μοντετσιτόριο (ιταλικά: Palazzo Montecitorio) είναι ανάκτορο στη Ρώμη, το οποίο σήμερα αποτελεί την έδρα της Βουλής των Αντιπροσώπων.
Ιστορία
Το κτήριο αρχικά σχεδιάσθηκε από τον Τζαν Λορέντσο Μπερνίνι για τον νεαρό καρδινάλιο Λουντοβίκο Λουντοβίτσι, ανεψιό του Πάπα Γρηγόριου ΙΕ΄. Όμως, με τον θάνατο του Γρηγορίου ΙΕ΄ το 1623, οι εργασίες σταμάτησαν και δεν ξανάρχισαν έως τη βασιλεία του Πάπα Ιννοκέντιου ΙΒ΄ (κατά κόσμον Antonio Pignatelli), οπότε το κτήριο ολοκληρώθηκε από τον αρχιτέκτονα Κάρλο Φοντάνα, ο οποίος τροποποίησε το σχέδιο του Μπερνίνι με την προσθήκη ενός αετώματος σε σχήμα καμπάνας άνωθεν της κύριας εισόδου. Το κτήριο προοριζόταν για δημόσιες και κοινωνικές λειτουργίες από τον Ιννοκέντιο ΙΒ΄, ο οποίος ήταν αντίθετος με τον νεποτισμό που διέκρινε τους προκατόχους του.
Οδοντιατρική Σχολή
Η Οδοντιατρική Σχολή είναι Ανώτατο Εκπαιδευτικό Ίδρυμα. που ανήκει στις Σχολές Επιστημών Υγείας (Σ.Ε.Υ.), μαζί με τις Ιατρικές, Κτηνιατρικές, Φαρμακευτικές και Νοσηλευτικές Σχολές. Στόχος της είναι η εκπαίδευση Οδοντιάτρων που είτε θα στελεχώσουν το Δημόσια Υγεία, είτε θα δράσουν στον ιδιωτικό τομέα. Στην Ελλάδα τμήματα Οδοντιατρικής λειτουργούν στην Αθήνα (ΕΚΠΑ) και στη Θεσσαλονίκη (ΑΠΘ) και η διάρκεια φοίτησης σε αυτά είναι πενταετής.
Παλάτσο Μοντετσιτόριο
Ιστορία
Το 1696 η Κουρία (δικαστήρια του παπικού νόμου) εγκαταστάθηκε εκεί. Αργότερα ήταν έδρα του Governatorato di Roma (της διοίκησης της πόλης κατά την παπική περίοδο) και το αρχηγείο της αστυνομίας. Ο οβελίσκος του Solarium Augusti, γνωστός τώρα ως Οβελίσκος του Μοντετσιτόριο, που είχε καταχωθεί με το πέρασμα των αιώνων, εγκαταστάθηκε μπροστά στο παλάτι από τον Πίο ΣΤ' το 1789.
Οδοντιατρική Σχολή
Οδοντιατρική Σχολή Αθηνών (ΟΣΑ)
δεξιά|200 px|μικρογραφία|Οδοντιατρική Σχολή ΑθηνώνΗ Σχολή της Αθήνας, όπως και η αντίστοιχη της Θεσσαλονίκης, αποσπάστηκαν από την Ιατρική Αθηνών τον Οκτώβριο του 1966 και σύμφωνα με νομοθετικό διάταγμα της Επιτροπής Εξουσιοδοτήσεως χαρακτηρίστηκαν ως αυτόνομες σχολές. Περιλαμβάνει πέντε τομείς (Κοινωνικής Οδοντιατρικής, Οδοντικής Παθολογίας & Θεραπευτικής, Προσθετολογίας, Παθολογίας & Χειρουργικής Στόματος, Βασικών Επιστημών & Βιολογίας Στόματος). Πρόσθετα, λειτουργεί ως ανεξάρτητη, η Μονάδα Οστεοενσωματούμενων Εμφυτευμάτων. Η ΟΣΑ διοικείται από τη Γενική Συνέλευση, το Διοικητικό Συμβούλιο, τον Πρόεδρο της Σχολής και τη Γραμματεία. Στη Σχολή λειτουργούν επίσης κλινικές, στις οποίες προσέρχονται ασθενείς για κάθε τύπου οδοντιατρική θεραπεία. Κάθε θεραπεία πραγματοποιείται από τους φοιτητές υπό την εποπτεία και βοήθεια του διδακτικού προσωπικού. Η διαδικασία της θεραπείας ασθενών αποτελεί μέρος της κλινικής, πρακτικής εκπαίδευσης των φοιτητών.
Παλάτσο Μοντετσιτόριο
Ιστορία
Με την Ενοποίηση της Ιταλίας το 1861 και την μεταφορά της πρωτεύουσας στην Ρώμη το 1870, το Μοντετσιτόριο επιλέχθηκε ως έδρα της Camera dei Deputati (Κάτω Βουλής), μετά την μελέτη διάφορων πιθανών κτηρίων. Η πρώην εσωτερική αυλή στεγάστηκε και μετατράπηκε σε ένα ημικυκλικό δωμάτιο συνελεύσεων.
Οδοντιατρική Σχολή
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Η ιστοσελίδα της Οδοντιατρικής Σχολής Αθηνών
Παλάτσο Μοντετσιτόριο
Ιστορία
Αλλά το αρχικό παλάτι δεν ταίριαζε ιδανικά στον νέο του ρόλο και ξανακτίστηκε κατά τις αρχές της δεκαετίας του 1900, αφήνοντας μόνο την πρόσοψη ανέπαφη. Ο αρχιτέκτονας Ερνέστο Μπαζίλε, ήταν ένας υποστηρικτής της Αρ Νουβώ. Προσέθεσε το αποκαλούμενο Transatlantico, ένα μακρύ και εντυπωσιακό σαλόνι, το οποίο περιβάλλει την αίθουσα συζητήσεων και σήμερα είναι το ανεπίσημο κέντρο της Ιταλικής πολιτικής.
Οδοντιατρική Σχολή
Παραπομπές
Κατηγορία:Οδοντιατρική
Παλάτσο Μοντετσιτόριο
Ιστορία
Η αίθουσα συζητήσεων χαρακτηρίζεται από πολυάριθμες διακοσμήσεις σε στυλ Αρ Νουβώ: ο εντυπωσιακός θόλος χρωματιστού γυαλιού (έργο του Τζιοβάννι Μπελτράμι), το εικονογραφημένο διάζωμα που ονομάζεται "Οι Ιταλοί" (από τον Τζιούλιο Αριστίντε Σαρτόριο) το οποίο περιβάλλει την αίθουσα, οι μπρούντζινες φιγούρες να βρίσκονται στα πλευρά των προεδρικών και κυβερνητικών καθισμάτων και οι πίνακες, που απεικονίζουν "Τη Δόξα της δυναστείας της Σαβοΐας" του Νταβίντε Καλάντρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Ρώμη Κατηγορία:έδρες νομοθετικών σωμάτων Κατηγορία:Παλάτια στην Ιταλία Κατηγορία:Παλάτια στη Ρώμη
Πέτραι Εορδαίας
Οι Πέτραι ήταν μια ελληνιστική πόλη της αρχαίας επαρχίας Εορδαίας.
Μπομπ Κώστας
Ο Μπομπ Κώστας (αγγλικά: Bob Costas, πλήρες όνομα Robert Quinlan Costas, 22 Μαρτίου 1952) είναι Αμερικανός ελληνικής και ιρλανδικής καταγωγής αθλητικός δημοσιογράφος και εκφωνητής αγώνων για το αμερικανικό τηλεοπτικό κανάλι NBC Sports από τη δεκαετία του 1980 και θεωρείται ο κορυφαίος εκφωνητής αθλητικών γεγονότων στις ΗΠΑ.
Πέτραι Εορδαίας
Η πόλη ιδρύθηκε τον 3ο αι. π.Χ. από τον Αντίγονο Γονατά και οι δύο κύριες οικοδομικές της φάσεις χρονολογούνται στον 3ο και το 2ο αι. π.Χ. Βρίσκεται στο βόρειο άκρο της επαρχίας. Υπήρξε μια καλά οργανωμένη αγροτοβιοτεχνική πόλη με οικονομική ευμάρεια και υψηλό βιοτικό επίπεδο, που οφειλόταν τόσο στο εύφορο κάμπο της όσο και στη λειτουργία της ως εμπορικού κέντρου πάνω στην Εγνατία οδό. Κτισμένη σε θέση οχυρή, αναπτύσσεται γύρω από ένα κεντρικό αστικό ιερό, το οποίο συνιστά τον πυρήνα της δημόσιας ζωής και καθορίζει σε μεγάλο βαθμό όλη την κοινωνία και την ιδιωτική ζωή των κατοίκων της. Η πόλη περικλειόταν από τείχος και το πολεοδομικό της σύστημα ήταν προσαρμοσμένο στη διαμόρφωση του επικλινούς εδάφους. Οι οικίες ήταν οργανωμένες σε ομάδες τριών – τεσσάρων και κτισμένες σε αλλεπάλληλα άνδηρα. Άρτια οργανωμένο σύστημα παροχής νερού κατέληγε σε κρήνες σε διάφορα σημεία της πόλης, όπου λειτουργούσαν εργαστήρια κεραμικής, μεταλλοτεχνίας και γλυπτικής.
Βρίσκεται στο σημερινό χωριό Πέτρες στην δυτική όχθη της λίμνης Πετρών.
Πηγές
Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Μακεδονίας
Μπομπ Κώστας
Ζωή
Γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη το 1952, ενώ ο πατέρας του ήταν ο Ιωάννης Κώστας μετανάστης από τη Χίο, και η μητέρα του η Τζέιν Μακίλαν από την Ιρλανδία. Ξεκίνησε την ενασχόληση με την αθλητική δημοσιογραφία το 1974, και έχει περιγράψει πλήθος αγώνων μπέιζμπολ, μπάσκετ, χόκεϋ επί πάγου, πυγμαχίας, και αμερικανικού ποδοσφαίρου. Υπήρξε ο κύριος εκφωνητής του NBC για 9 ολυμπιακές διοργανώσεις ξεκινώντας από αυτή του 1992 στη Βαρκελώνη, ενώ έως τα μέσα του 2016 για το έργο του έχει τιμηθεί με 26 βραβεία Έμμυ και 8 βραβεία του αμερικανικού συνδέσμου αθλητικών εκφωνητών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί δημοσιογράφοι Κατηγορία:Αμερικανοί ελληνικής καταγωγής
909
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 909 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Παραπομπές
Κατηγορία:Έτη
Κυρία του Μπρασανπουί
μικρογραφία|379x379εσ|Η κυρία του Μπρασανπουί Η Κυρία του Μπρασανπουί (γαλλικά: Dame de Brassempouy) ή Αφροδίτη του Μπρασανπουί, είναι παλαιολιθικό ειδώλιο Αφροδίτης, θραύσμα αγαλματιδίου από ελεφαντόδοντο. Χρονολογείται γύρω στα 25.000 χρόνια πριν, κατά την Ανώτερη Παλαιολιθική περίοδο, και είναι μια από τις παλαιότερες ρεαλιστικές αναπαραστάσεις ανθρώπινου προσώπου και αναμφισβήτητα η παλαιότερη του είδους που βρέθηκε.
Περιγραφή
αριστερά|μικρογραφία|Μπροστινή και πλάγια όψη του αγαλματίδιου Η κυρία του Μπρασανπουί ήταν λαξευμένη από χαυλιόδοντα μαμούθ. Έχει ύψος 3,65 εκατοστά, βάθος 2,2 εκατοστά και πλάτος 1,9 εκατοστά. Το πρόσωπο είναι τριγωνικό και τέλεια καθορισμένο, κάτι εξαιρετικά σπάνιο στην Ανώτερη Παλαιολιθική. Ο πολύ επιμήκης λαιμός και η ωοειδής κεφαλή διαφοροποιούνται σαφώς. Ενώ το πρόσωπο απεικονίζεται τέλεια με το μέτωπό του, τα αμυγδαλωτά μάτια, τα φρύδια, την πεπλατυσμένη μύτη και το προεξέχον πηγούνι, το στόμα απουσιάζει. Οι κόρες των ματιών είναι επίσης πολύ χαραγμένες, γεγονός που καθιστά το βλέμμα της κυρίας αισθητό και ιδιαίτερα συγκινητικό.
Μια κάθετη ρωγμή στη δεξιά πλευρά του προσώπου σχετίζεται με τη δομή του τμήματος ελεφαντόδοντου που χρησιμοποιήθηκε. Στο κεφάλι, ένα πλέγμα που σχηματίζεται από κάθετες τομές έχει ερμηνευτεί ως περούκα, κουκούλα ή πιο απλά μια αναπαράσταση των μαλλιών (πλεκτά). Το πρόσωπο έχει ραβδώσεις ή αποχρώσεις που θυμίζουν τατουάζ ή μακιγιάζ.
Ανακάλυψη
Το αγαλματίδιο βρέθηκε το 1894 στο Μπρασανπουί, ένα μικρό χωριό στο νομό Λαντ, στη νοτιοδυτική Γαλλία από τον αρχαιολόγο Εντουάρ Πιέτ. Δύο σπηλιές κοντά στο χωριό, 100 μέτρα η μία από την άλλη, ήταν μεταξύ των πρώτων παλαιολιθικών τοποθεσιών που εξερευνήθηκαν στη Γαλλία. Η κυρία του Μπρασανπουί ανακαλύφθηκε στο λεγόμενο σπήλαιο του Πάπα, συνοδευόμενη από τουλάχιστον οκτώ άλλα αγαλματίδια με ανθρώπινες μορφές. Αυτά είναι πιθανόν να είναι ημιτελή έργα, καθώς φαίνεται ότι ο καλλιτέχνης ή οι καλλιτέχνες λάξευαν ταυτόχρονα πολλά ειδώλια.
Μουσεία
μικρογραφία|Τρία εξωτερικά έργα στο μουσείο του Μπρασανπουί Η κυρία του Μπρασανπουί διατηρείται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο στο Σαιν-Ζερμαίν-αν-Λαι, κοντά στο Παρίσι. Δεδομένου ότι το ελεφαντόδοντο είναι πολύ ευαίσθητο σε παράγοντες όπως η αλλαγή θερμοκρασίας, η υγρασία και το φως, το αγαλματίδιο δεν εκτίθεται στο Παλαιολιθικό τμήμα του μουσείου, αλλά βρίσκεται σε ειδική αίθουσα και εκτίθεται μόνο κατόπιν επικοινωνίας.
Στο Μπρασανπουί, μια ποικιλία αντικειμένων που ανασκάφηκαν στο σπήλαιο του Πάπα εκτίθενται στο Maison de la Dame, έναν εκθεσιακό χώρο, αφιερωμένο κυρίως στην τοπική αρχαιολογία, που εμφανίζει ένα σύνολο από παλαιολιθικά γλυπτά. Σ' αυτά περιλαμβάνονται τα αντίγραφα των εννέα αγαλματιδίων από το Μπρασανπουί, αλλά και αντίγραφα άλλων αγαλματιδίων της παλαιολιθικής εποχής, όπως η Αφροδίτη του Λεσπύγκ, η Αφροδίτη του Βίλλεντορφ, η Αφροδίτη του Ντόλνι Βιεστόνιτσ ε κ.ά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γλυπτά στη Γαλλία Κατηγορία:Λαντ (νομός) Κατηγορία:Προϊστορική Γαλλία Κατηγορία:Προϊστορική τέχνη
Γεώργιος Διλβόης
Ο Γεώργιος Διλβόης (George Dilboy) (5 Φεβρουαρίου 1896–18 Ιουλίου 1918) ήταν ελληνοαμερικανός στρατιώτης και θεωρείται ο πρώτος Ελληνοαμερικανός που τιμήθηκε μετά θάνατον με το ανώτατο στρατιωτικό Μετάλλιο της Τιμής από το κογκρέσο των ΗΠΑ για τη γενναιότητα και την ανδρεία του «πάνω και πέρα από την πρόσκληση του καθήκοντος» στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Ο Γεώργιος Διλβόης τιμήθηκε συνολικά από τέσσερις κατά σειρά Αμερικανούς προέδρους: από τον Γούντροου Ουίλσον, που τον Ιανουάριο του 1919 υπέγραψε την έγκριση για την απονομή του ανώτατου στρατιωτικού Μεταλλίου της Τιμής, από τον Γουόρεν Χάρντινγκ, με εντολή του οποίου μεταφέρθηκαν τα οστά του ήρωα από τα Αλάτσατα στις ΗΠΑ, το 1923, από τον Κάλβιν Κούλιτζ, ο οποίος προέδρευε στον τελικό ενταφιασμό του στο εθνικό νεκροταφείο του Άρλινγκτο και, τέλος, από τον Μπιλ Κλίντον, κατά την αντικατάσταση του χαμένου μεταλλίου το 1999.
Πρώτα χρόνια
thumb|250px|Ανδριάντας του Διλβόη κοντά στο Σικάγο Ο Γεώργιος Διλβόης γεννήθηκε στα Αλάτσατα της Μικράς Ασίας την 5η Φεβρουαρίου 1896. Ήταν γιος της πολυμελούς οικογένειας (με 9 παιδιά) του Αντωνίου και της Γιασεμής Διλβόη (το γένος Κόταρη). Ο πρώτος από την οικογένεια που μεταναστεύει για την Αμερική είναι ο πατέρας το 1907. Θα τον ακολουθήσουν οι γιοι του, Δημήτριος, Γεώργιος, Κωνσταντίνος, Ευάγγελος, Ιωάννης και ο Νικόλαος (πού ίσως να ήταν ανιψιός και όχι γιος όπως έχει δηλώσει στα αρχεία του Έλις Άιλαντ). Το 1911 μεταναστεύει η Μαριάνθη, η μεγαλύτερη κόρη, που θα παντρευτεί στην Αμερική τον Αλατσατιανό Ιωάννη Ζαχαρούλη, αλλά θα πεθάνει στα 26 της χρόνια το 1918 (τότε που σκοτώνεται και ο Γεώργιος).
Ο πατέρας εργάζεται στο γενικό νοσοκομείο της Βοστώνης και εκεί θα εργαστούν και τα παιδιά του. Ο Γεώργιος θα συνεχίσει το σχολείο κι έπειτα θα εργαστεί ως εργάτης σε βιοτεχνία παπουτσιών στο Κιν του Νιου Χαμσάιρ (Keene, New Hampshire) και ως υπάλληλος στο ξενοδοχείο Κόμπλι Σκουέαρ (Copley Square). Από τα αμερικανικά αρχεία μετανάστευσης μαθαίνουμε πως ο δεκαεξάχρονος Γεώργιος Διλβόης, μαθητής ακόμη, αποχαιρετά τη μητέρα του Γιασεμή στα Αλάτσατα και φεύγει από το λιμάνι της Πάτρας με το πλοίο Αλίκη (Alice) την 20η Δεκεμβρίου 1909, με τελικό προορισμό τη Βοστώνη.
Το 1914, ο Γεώργιος Διλβόης, στα 18 του χρόνια, ακολουθεί την ομάδα του ιερέα Αμβρόσιου Παρασχάκη και έρχεται μαζί τους στην Ελλάδα, για να πολεμήσει τους Τούρκους. Μετά την αποτροπή τους από τον Βενιζέλο, μένει για ένα σχεδόν χρόνο στη Χίο, όπου έχει καταφύγει η μητέρα του και τα αδέλφια του, εξ αιτίας του πρώτου διωγμού των Αλατσατιανών (1914-1918). Τον αποχαιρετούν και πάλι το Φεβρουάριο του 1915, που φεύγει για την Αμερική.
Στον αμερικανικό στρατό
Το 1916 κατατάσσεται στον αμερικανικό στρατό, στον Η 1ο λόχο, 26ο τμήμα, της 103ης μοίρας πεζικού του Κιν της πολιτείας της Μασαχουσέτης. Την ίδια κιόλας χρονιά, με εντολή του στρατηγού Τζων Πέρσινγκ (John Pershing), παίρνει μέρος στις επιτυχημένες πολεμικές επιχειρήσεις «εθνικής ασφαλείας» (1916-1917) εναντίον των επαναστατών (Πάντσο Βίγια) στα βόρεια σύνορα του Μεξικού που θα χαρίσουν στο Γεώργιο Διλβόη, κατά την απόλυσή του από το στράτευμα το 1917, τρία μετάλλια, του Μεγάλου Στρατού, της Δημοκρατίας και των Βετεράνων του Ισπανικού Πολέμου. Το Μάιο του 1918, λίγο πριν από τη λήξη του Α΄ Παγκόσμιου Πόλεμου και μετά την κατάληψη από τα γερμανικά στρατεύματα του Σατώ Τιερύ και της Φλάνδρας στη Γαλλία, οι συμμαχικές δυνάμεις Αγγλίας και Γαλλίας, ενισχυμένες από τον αμερικανικό στρατό, εξαπέλυσαν αντεπίθεση στον ποταμό Μάρνη (18 Ιουλίου-4 Αυγούστου 1918) που έληξε υπέρ των συμμάχων.
Ο Γεώργιος Διλβόης κατατάσσεται εθελοντής και αποστέλλεται στη Γαλλία. Την 18η Ιουλίου βρίσκεται με το λόχο του σε ένα από τα μέτωπα αντεπίθεσης, στη ζώνη Τορσύ-Μπελλώ και σε θέση καλυμμένων γερμανικών οπλοπολυβόλων στη σιδηροδρομική γραμμή του Μπελλώ. Με ανώτερη εντολή που δίνεται στην ομάδα του για την κατάληψή τους, αυτή επιτυγχάνεται προσωπικά από το Γεώργιο Διλβόη, που χάνει όμως τη ζωή του, αφού του έχει αποκοπεί το ένα του πόδι.
Μεταθάνατια γεγονότα και κληρονομιά
Στις 19 Ιανουαρίου 1919, με επιστολή του στρατηγού του αμερικανικού στρατού Τζωρτζ Μπριγκαντιέρ ανακοινώνεται στον πατέρα του Αντώνιο Διλβόη η έγκριση του αμερικανικού κογκρέσου για την απονομή του ανώτατου Μεταλλίου Τιμής στον γιο του για τη γενναιότητα, την παλικαριά, τη στρατιωτική δράση πάνω και πέρα από την πρόσκληση του καθήκοντος. Μεταξύ των άλλων, ο Αμερικανός στρατηγός μνημονεύει την ελληνική κληρονομιά του Γεωργίου Διλβόη: «...Ένας απόγονος της φυλής του Ξενοφώντα και του Λεωνίδα απέδειξε το δικαίωμά του να αναφέρεται ισάξια με εκείνες τις ηρωικές ψυχές. Κάτω από καταστάσεις υποταγής και πίστης στην υιοθετημένη του πατρίδα (την Αμερική) ανέτρεψε το παρόν, επιδεικνύοντας τις ηρωικές εκείνες ιδιότητες των Ελλήνων προγόνων του, από τους οποίους προέρχεται...» Ο Γεώργιος Διλβόης παρέμεινε ενταφιασμένος στο συμμαχικό νεκροταφείο της Αργκόν στη Γαλλία μέχρι το 1922. Η οικογένειά του, που είχε ήδη επανεγκατασταθεί στα Αλάτσατα με την παλιννόστηση, ζήτησε το 1921 από την αμερικανική κυβέρνηση τη μεταφορά των οστών του από τη Γαλλία, προκειμένου να ταφεί στα Αλάτσατα. Με ειδική τελετή στο Παρίσι και ανάμεσα σε είκοσι άλλα φέρετρα εκταφέντων πεσόντων των συμμαχικών δυνάμεων, η σορός του Γεωργίου Διλβόη θα ταξιδέψει ως στην Ιταλία. Με τιμές από εκπροσώπους της ιταλικής κυβέρνησης, το φέρετρο, τυλιγμένο με την αστερόεσσα και συνοδευόμενο από τιμητικό άγημα του αμερικανικού στρατού με επικεφαλής τον Τζέημς Τέστα, θα μεταφερθεί τον Ιούλιο του 1922 με αντιτορπιλικό στη Χίο, από εκεί στα Λίτζια. Την 10η Ιουλίου 1922, στρατιωτικό άγημα από οκτώ Έλληνες στρατιώτες, ο δήμαρχος των Αλατσάτων Δημήτριος Γαλατιανός, ο Αμερικανός πρόξενος Σ. Μπελενιώτης, μέλη της οικογένειας του νεκρού και της δημογεροντίας, δύο μικρά κορίτσια που κρατούσαν τη φωτογραφία του, καθώς και ένας νεκροπομπός που μετέφερε τα μετάλλια του ήρωα, ήταν μαζί με το άγημα του αμερικανικού στρατού εκείνοι που υποδέχονταν τα λείψανα του ήρωα στη μικρασιατική γη.
Λέγεται ότι 17.000 άνθρωποι κάθε ηλικίας συνόδεψαν ως τα Αλάτσατα την άμαξα με τη σορό του, που τοποθετήθηκε στο κέντρο του ναού των Εισοδίων της Παναγίας. Ο Μητροπολίτης Κρήνης Καλλίνικος τέλεσε την επιμνημόσυνη δέηση και ο δήμαρχος Δημήτριος Γαλατιανός μίλησε για τη δράση του ήρωα. Από προφορικές μαρτυρίες γνωρίζουμε ότι ο Τζέημς Τέστα, ανώτερος αξιωματούχος του αμερικανικού στρατού, φιλοξενήθηκε εκείνη τη μέρα στο πατρικό σπίτι του Διλβόη. Επίσης λέγεται ότι η δημογεροντία των Αλατσάτων, σε ανταπόδοση τιμής προς την Αμερική και τον εκπρόσωπό της που συνόδευσε από το Παρίσι ως τα Αλάτσατα τα οστά του Διλβόη, ονόμασε την κεντρική πλατεία των Αλατσάτων σε Πλατεία Αμερικής και την κεντρική οδό Σμύρνης (σήμερα Kemal Pasa) που οδηγεί στην πλατεία τη μετονόμασε σε οδό Τζέημς Τέστα. Η δημογεροντία των Αλατσάτων τις επόμενες μέρες συνεδρίασε με πρωτεύον θέμα την κατασκευή μνημείου στο σημείο ταφής των οστών. Γι’ αυτό το σκοπό προτάθηκαν ως θέσεις η κεντρική Πλατεία Αμερικής ή ο περίβολος χώρος της Παναγίας, μπροστά στα γραφεία της μητρόπολης. Ξεκίνησαν εράνους για τη συγκέντρωση χρημάτων και προσφορές σχεδίων για μια μεγαλόπρεπη κατασκευή, ανάλογη της τιμής του ήρωα. Εν τω μεταξύ, το φέρετρο καλυμμένο με την αμερικάνικη σημαία εξακολουθούσε να παραμένει μέσα στο ναό των Εισοδίων της Θεοτόκου.
Οι τελευταίοι άνθρωποι που είδαν το φέρετρο πριν εγκαταλειφθούν τα Αλάτσατα, το Σεπτέμβριο του 1922, και χρησιμοποιήθηκαν ως μάρτυρες από τις αμερικανικές αρχές ήταν κάποιες γυναίκες, μεταξύ των οποίων η Κυριακούλα Καζανά, η Ζωή Κακογιάννη και η Μαρία Τσακιτζή. Σύμφωνα με τις γραπτές μαρτυρίες τους που έχουν κατατεθεί στον Αμερικανό πρόξενο στην Αθήνα, δηλώνουν πως το φέρετρο ήταν σπασμένο, η αμερικανική σημαία σκισμένη και τα οστά του ήρωα σκορπισμένα στο δάπεδο του ναού. Από τον Οκτώβριο του 1922 μέχρι το Μάρτιο του 1923 πραγματοποιείται ένας αγώνας επικοινωνίας της οικογένειας Διλβόη με τον Αμερικανό πρόξενο, ο οποίος επικοινωνεί με στρατηγούς, γερουσιαστές και τέλος με τον ίδιο τον πρόεδρο των Η.Π.Α. Γουόρεν Χάρτινγκ ο οποίος απαιτεί τη μεταφορά των οστών του Διλβόη στις Η.Π.Α. και τη διπλωματική διπλή συγγνώμη της Τουρκίας για την προσβολή νεκρού ήρωα του αμερικανικού στρατού και για την προσβολή της αμερικανικής σημαίας. Μετά από τυπικές διαδικασίες και επαφές των διπλωματικών αμερικανικών αρχών με τις αρμόδιες αρχές της Τουρκίας, κατά τις οποίες η αίτηση συγγνώμης και μεταφοράς των οστών είναι επιτακτική, η απάντηση της Τουρκίας είναι σαφής: « Κατά την εξέταση που έγινε, διαπιστώθηκε ότι το φέρετρο είχε μόνο ανοιχτεί και η σημαία χάθηκε » Την ημέρα που είχε κανονιστεί η συνάντηση της αμερικανικής αντιπροσωπείας με τον υπεύθυνο των τουρκικών αρχών στα Αλάτσατα, προκειμένου να γίνει η πραγματογνωμοσύνη και η παράδοση των οστών με την υπογραφή του, ο υπεύθυνος απουσίαζε και ο αντικαταστάτης του στερούνταν του δικαιώματος της υπογραφής.
Στην Ελλάδα τον τιμούν με δρόμους που φέρουν το όνομά του στους δήμους Βύρωνα και Νέας Σμύρνης και με ομώνυμες πλατείες στους δήμους Βύρωνα και Νέας Ερυθραίας, όπου στήθηκε και η προτομή του ήρωα με έξοδα της Αδελφότητος Αλατσατιανών Νέας Ερυθραίας. Το ανώτατο Μετάλλιο Τιμής του ήρωα Γ. Διλβόη με τα χρόνια περιέρχεται στα χέρια της μικρότερης αδελφής του που ζει με την οικογένειά της στην Κρήτη. Το καλοκαίρι του 1941 Γερμανοί στρατιώτες λεηλατούν το σπίτι τους και μαζί με άλλα αντικείμενα αρπάζουν και το μετάλλιο. Ο Γεώργιος Ροζακής, γιος της οικογένειας και ανιψιός του ήρωα, με αίτηση προς την αμερικανική πρεσβεία στην Αθήνα, ζητά να δοθεί πάλι στην οικογένεια το χαμένο μετάλλιο. Την 14η Απριλίου 1999, μετά από έγκριση του προέδρου των ΗΠΑ Μπιλ Κλίντον, ο Αμερικανός πρέσβης στην Αθήνα, Νίκολας Μπερνς, κατά τη διάρκεια ειδικής τιμητικής εκδήλωσης, παραδίδει ένα καινούργιο μετάλλιο στον ανιψιό του ήρωα Γ. Ροζακή.
Πηγές
Κατηγορία:Αμερικανοί στρατιωτικοί Κατηγορία:Έλληνες στρατιωτικοί σε στρατούς άλλων κρατών Κατηγορία:Ελληνοαμερικανοί
Γαλικία (Ισπανία)
Η Γαλικία (γαλικιανά ή γαλικιακά Galiza, ισπανικά: Galicia προφ. /Γκαλίσια/) είναι περιοχή της βορειοδυτικής Ιβηρικής Χερσονήσου που από το 1978 αποτελεί Αυτόνομη Κοινότητα της Ισπανίας με πρωτεύουσα το Σαντιάγο ντε Κομποστέλα (Santiago de Compostela). Επίσημες γλώσσες είναι τα ισπανικά και τα γαλικιανά ή γαλικιακά.
Ονομασία
Στην αρχαιότητα, οι Έλληνες είχαν ονομάσει τη βορειοδυτική περιοχή της Ιβηρικής Χερσονήσου ως Καλλαίκοι, όνομα που χρησιμοποιούσαν για τους κατοίκους της περιοχής. Η ονομασία προέρχεται από τους Κέλτες που έφτασαν στην περιοχή σε δύο φάσεις, η πρώτη το 1800 π.Χ. περίπου και η δεύτερη τον 4ο αι. μ.Χ.. Κατά τη διάρκεια της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας μετονομάστηκε σε Gallæcia. Τον Μεσαίωνα ανακηρύχθηκε Ανεξάρτητο Βασίλειο, με το όνομα «Βασίλειο της Γαλικίας», έπειτα ως μέρος του Βασιλείου της Λεόν. Το 1833 δημιουργήθηκε η σημερινή πια Κοινότητα της Γαλικίας, έως ότου ανακηρυχθεί Αυτόνομη Κοινότητα, επισήμως, το 1981.
Διοίκηση
Πρόεδρος της περιφερειακής κυβέρνησης είναι ο Αλβέρτο Νούνιεζ Φεϊχόο από τις 18 Απριλίου 2009. Οι τελευταίες εκλογές για την εκλογή του κοινοβουλίου της αυτόνομης κοινότητας διεξήχθησαν στις 12 Ιουλίου 2020.
910
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 910 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Εγκαυστική εικόνα της Κλεοπάτρας
Ο θάνατος της Κλεοπάτρας είναι αρχαία ελληνική ζωγραφική μεγάλων διαστάσεων που βρέθηκε στην Ιταλία.
Ιστορικό του ευρήματος
Πιστεύεται ότι ο πίνακας αυτός είναι εκείνος που είχε κατασκευασθεί από τον Τιμόμαχο για τον Ρωμαίο αυτοκράτορα Αύγουστο και ήταν τοποθετημένος ως ανάθημα στον ναό του Σατούρνου στην Ρώμη. Ανακαλύφθηκε από τον έμπορο αρχαιοτήτων Μικέλι (Micheli) το 1818 κάτω από τον σηκό του ναού του Σέραπι στο ανάκτορο του Αδριανού στην Ρώμη, όπου προφανώς το είχε μεταφέρει ο Αδριανός μαζί με πολλά άλλα εξοχότατα καλλιτεχνήματα για να διακοσμήσει την πολυτελή του βίλλα. Φυλάσσεται στην έπαυλη του Βαρόνου ντε Μπεννεβάλ στο Πιάνο ντι Σορρέντο. Εξετάστηκε στην Φλορεντία από τον Τζιοβάννι Μπαττίστα Ταννούτσι της Βασιλικής Ακαδημίας της Πίζας. Το 1822 έγινε χημική εξέταση της σύστασης των χρωμάτων του. Ο Ταννούτσι το ταυτοποίησε με μια περιγραφή που δίνουν ο Πλίνιος και ο Πλούταρχος.
Μετά το θάνατο του Μικέλι ο πίνακας αγοράστηκε από κάποιον γνωστό του Βαρόνου, ο οποίος τον μεταπώλησε το 1860 τελικά στον Βαρόνο ντε Μπεννεβάλ. Από τότε φιλοξενήθηκε σε πολλές εκθέσεις στο Λονδίνο, Παρίσι, Μόναχο και Ρώμη. Το 1869 ο Ναπολέων Γ΄ ενδιαφέρθηκε να το αγοράσει, και ο πίνακας μεταφέρθηκε στο Παρίσι, αλλά με την έκρηξη του γαλλογερμανικού πολέμου η αγορά ματαιώθηκε. Κατά την διάρκεια της γερμανικής πολιορκίας του Παρισιού και της Παρισινής Κομμούνας που ακολούθησε, ο πίνακας τέθηκε υπό την προστασία του Πρίγκηπα Τσαρτορύσκι, και μετά την απελευθέρωση του Παρισιού επεστράφη στο Σορρέντιο, όπου βρίσκεται μέχρι σήμερα. Μελέτες και παρουσιάσεις του πίνακα δημοσιεύτηκαν στα «Antologia», «Nouveau Temps», «Revista Settimanale», «Revue des Deux Mondes» και στην «Allgemeine Zeitung».