cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μπεατρίξ ντε Σουαζέλ-Σταινβίλ
Η Μπεατρίξ ντε Σουαζέλ-Σταινβίλ, Δούκισσα ντε Γκραμόν (γαλλικά: Béatrix de Choiseul-Stainville, Duchesse de Gramont) (18 Νοεμβρίου 1729 Λουνεβίλ - 17 Απριλίου 1794 Παρίσι) ήταν Γαλλίδα της κοσμικής ζωής, διοργανώτρια σουαρέ και βιβλιόφιλη. Ήταν γνωστή για τη στενή σχέση της με τον αδερφό της, τον Δούκα του Σουαζέλ και είχε σημαντική επιρροή στο παλάτι κατά τη διάρκεια της θητείας του ως υπουργός το 1758-1770. Είναι επίσης γνωστή για την προσπάθειά της να γίνει η επίσημη ερωμένη του Λουδοβίκου ΙΕ’ τη δεκαετία του 1760 και για την βεντέτα που είχε με τη Μαντάμ ντυ Μπαρί.
Τα πρώτα χρόνια
Η Μπεατρίξ ήταν κόρη του Φρανσουά Ζοζέφ, Μαρκήσιου του Σουαζέλ και του Στάνβιλ και της Μαρί-Λουΐζ Μπασομπιέρ, και αδερφής του Ετιέν Φρανσουά ντε Σουαζέλ. Ως ανύπαντρη, είχε αρχικά αποφασίσει να ζήσει μια απλή και θεοσεβής ζωή στο Ρεμιαρμόν. Αλλά, όταν ο αδελφός της διορίστηκε υπουργός, εκείνη τον συνόδευε στο Παρίσι. Εκεί οι προσδοκίες της άλλαξαν, καθώς επιθυμούσε πλέον ο αδελφός της να της κανονίσει έναν αριστοκρατικό γάμο, που θα τις επέτρεπε να μπαίνει στο παλάτι.
Το 1759, παντρεύτηκε τον Αντουάν Z’, τον Δούκα του Γκραμόν, κυβερνήτη της Ναβάρρας, αφού οι διαπραγματεύσεις για να την παντρευτούν με τον Λουίς ντε Μποφρεμόν απέτυχαν. Χώρισε τον σύζυγο της τρεις μήνες μετά από το γάμο, και από εκεί και έπειτα έζησε στο σπιτικό του αδελφού της, στον οποίο μάλιστα ασκούσε μεγάλη επιρροή σε διαφορές υποθέσεις. Ενώ η νύφη της χαρακτηρίστηκε ως δειλός χαρακτήρας που ακολούθησε το προβάδισμα της, η σχέση της Μπεατρίξ με τον αδερφό της ήταν γνωστό σε όλους ότι ήταν πολύ στενή.
Λόγω της θέσης του αδελφού της, παρευρισκόταν συχνά στο παλάτι, και έγινε σημαντική προσωπικότητα της βασιλικής κοινωνίας και στενή φίλη της Μαντάμ ντε Πομπαντούρ. Λέγεται ότι ήταν υπεροπτική, δεσποτική και κακεντρεχής, αλλά ήταν επίσης έξυπνη, πνευματώδης και ελκυστική, παρόλο που δεν ήταν παραδοσιακά όμορφη.
Φιλοδοξίες
Μετά το θάνατο της Μαντάμ ντε Πομπαντούρ το 1764, η Γκραμόν είχε ως υψηλό της στόχο να την διαδεχτεί, και να γίνει εκείνη η επόμενη επίσημη ερωμένη του Λουδοβίκου ΙΕ’. Μοιράστηκε αυτήν της την επιδίωξη με μία άλλη φίλη της Πομπαντούρ, την Μαντάμ ντ’ Εσπάρμπ, και η αντιζηλία τους έγινε αισθητή στο παλάτι.
Η φιλοδοξία της Γκραμόν ενθαρρύνθηκε από τον αδερφό της, αλλά με βάση κάποιες πληροφορίες, προσπάθησε να αποπλανήσει τον βασιλιά με τόσο άμεσο τρόπο, ώστε εκείνος θορυβήθηκε και την απέφευγε συνεχώς, αποδεχόμενος μάλιστα ως πιθανή υποψήφια την αντίπαλο της.
Σύμφωνα με τα κουτσομπολιά του παλατιού, η Μαντάμ ντ’ Εσπάρμπ βρισκόταν ένα βήμα προτού ανακηρυχθεί η επίσημη μαιτρέσα του Μεγαλειότατου, όταν ο Σουαζέλ προκάλεσε μια σκηνή για να το αποτρέψει. Συναντώντας την μια μέρα στη μεγάλη σκάλα του παλατιού, την έπιασε από το πηγούνι και της φώναξε: «Λοιπόν, μικρή μου, πώς προχωρούν οι υποθέσεις σου;». Αυτό προκάλεσε μεγάλο σκάνδαλο στην βασιλική αυλή και έκανε τον Λουδοβίκο ΙΕ’ να διακόψει κάθε επαφή μαζί της.
Το κόμμα των Σουαζέλ και η Μαντάμ ντυ Μπαρί
Η Γκραμόν συνέχισε τις προσπάθειες της, για να γίνει η επίσημη βασιλική μαιτρέσα, και μάλιστα φημολογείται ότι την περίοδο που εκείνη θεωρούσε ότι ήταν πολύ κοντά στο να το πετύχει, η Μαντάμ ντυ Μπαρί της πήρε αύτη την θέση το έτος 1768. Η Μπεατρίξ, σε συνεργασία με την νύφη της, την δούκισσα ντε Ζουαζέλ και πριγκίπισσα του Μποβό, έγιναν ηγέτιδες των αριστοκρατικών γυναικών της αυλής, προσπαθώντας να αποτρέψουν την παρουσία της Μαντάμ ντυ Μπαρί στο παλάτι, με απώτερο σκοπό να την αποβάλουν από αυτό. Μία ιδέα, που πρότειναν οι κυρίες επί των τιμών, ήταν να παντρευτεί ο βασιλιάς, είτε με τη Μαρία Θηρεσία Λουίζα της Σαβοΐας, και πριγκίπισσα του Λαμπάλ, ή είτε με την Αρχιδούκισσα Μαρία Ελισάβετ της Αυστρίας (1743-1808). Ωστόσο, το κόμμα των Σουαζέλ αντιτάχθηκε στο να ξαναπαντρευτεί ο Βασιλιάς. Πάνω σε αυτό το ζήτημα, ο Φλοριμόν ντε Μερσί-Αρζαντώ, σχολίασε τα εξής:
"Κάποια άτομα που έχουν εξουσία, φαντάζονται ότι μια βασίλισσα, συνετή και φιλική, θα καταφέρει να αποκτήσει τη στοργή του συζύγου της, και να του ανοίξει τα μάτια για να δει τις παρατυπίες και τις τεράστιες καταχρήσεις που υπάρχουν σε όλα τα τμήματα του παλατιού. Από την άλλη πλευρά, κάποιοι άλλοι πιστεύουν ότι τους επιτρέπετε να απομακρύνουν από το μυαλό του Βασιλιά την ιδέα του γάμου, και έχω πολύ ισχυρές αποδείξεις ότι η Μαντάμ ντε Γκραμόν, που ενδιαφέρεται περισσότερο από οποιαδήποτε να διατηρήσει τις ισχυρές της επιρροές μέσα στο βασίλειο, ότι κατάφερε να πείσει τον αδελφό της, τον Κόμη ντε Σουαζέλ, να την στηρίξει και να παραιτηθεί από τις δικές του απόψεις για αυτήν την υπόθεση.
Μετά την επίσημη παρουσίαση της Ζαν ντυ Μπαρί στο παλάτι, η Μπεατρίξ και η νύφη της, η πριγκίπισσα του Μποβό, αποχώρησαν από τα ιδιωτικά δείπνα του Βασιλιά, ισχυριζόμενες επιδεικτικά ότι ήταν κοινωνικά απαράδεκτο για τις επιφανείς κυρίες να συναναστρέφονται με την Μαντάμ ντυ Μπαρί. Ο βασιλιάς νίκησε το μποϊκοτάζ της Γκραμόν, κατατάσσοντας αρχικά τη Μαρεσέλ ντε Μιρπουά (φίλη της Μαντάμ ντε Πομπαντούρ) και έπειτα αρκετές άλλες ευγενείς γυναίκες, στην αυλή της ερωμένης του.
Κατά τη διάρκεια της υπόθεσης σχετικά με το Δούκα ντ’ Εγκριγιόν, η Μπεατρίξ κατηγορήθηκε ως συνένοχη σε μια συνωμοσία που διοργάνωσαν οι Σουαζέλ. Ο Κόμης ντε Μερσί-Αρζαντό, μας διαφωτίζει για αυτό το ζήτημα, μέσα από την αναφορά που έκανε στην αυτοκράτειρα Μαρία Θηρεσία, λέγοντας της τα εξής:
«Ο Δούκας ντε Σουαζέλ είχε μια έντονη λογομαχία με τον Δούκα ντε Ρισελιέ, λόγω του ότι ο τελευταίος είχε δηλώσει ότι η αδελφή του, Δούκισσα του Γκραμόν, επισκέφτηκε την Προβηγκία, το Λανγκεντόκ και το Μπαρέζ, και προσπάθησε να υποκινήσει τα κοινοβούλια αυτών των επαρχιών να στραφούν ενάντια στις αποφάσεις του Παλατιού, όσον αφορά την υπόθεση του Δούκα ντ’ Εγκριγιόν».
Η σύγκρουση μεταξύ της Μαντάμ ντυ Μπαρί και του Δούκα του Σουαζέλ οδήγησε τελικά στην απόλυση και την εξορία του από το βασίλειο, για την οποία η Ζαν ντυ Μπαρί κατηγόρησε τουλάχιστον μία φορά την Γκραμόν, μετά από ένα δείπνο. Συγκεκριμένα, μίλησε με γοητευτική ειλικρίνεια για το Δούκα ντε Ζουαζέλ και εξέφρασε τη λύπη της για το γεγονός ότι δεν είχε φιλικές σχέσεις μαζί του. Ανέφερε επίσης ότι βρήκε τον μπελά της επειδή προσπάθησε να βρει περισσότερη κατανόηση από την μεριά του, και πρόσθεσε ότι, αν δεν ήταν η αδερφή του, η Δούκισσα του Γκραμόν, θα είχε καταφέρει στο τέλος να συμφιλιωθεί μαζί του. Παρόλα αυτά η Μαντάμ ντυ Μπαρί, δεν διαμαρτυρήθηκε περεταίρω για κανένα και δεν είπε τίποτα κακεντρεχές.
Μετέπειτα ζωή και θάνατος
Η Μπεατρίξ ντε Σουαζέλ-Στάνβιλ έφυγε από τη βασιλική κοινωνία όταν ο αδερφός της και η σύζυγος του εξορίστηκαν, και τους συνόδεψε στη ζωή τους στο Σάντελου. Έγινε γνωστή ως διακεκριμένη βιβλιόφιλη και διοργανωτής λογοτεχνικών σουαρέ.
Κατά τη διάρκεια της Τρομοκρατίας (Γαλλική Επανάσταση), συνελήφθη και κατηγορήθηκε ότι υποστήριζε οικονομικά τους βασιλικούς μετανάστες.
Ενώπιον του Επαναστατικού Δικαστηρίου, το οποίο επρόκειτο να την καταδικάσει στη γκιλοτίνα, ρωτήθηκε το εξής: «Δεν στείλατε χρήματα σε μετανάστες;», και εκείνη απάντησε: «Σκόπευα να πω όχι, αλλά η ζωή μου δεν αξίζει, για ένα ψέμα!».
1348
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Ιωάννης Καρασούτσας
Ο Ιωάννης Καρασούτσας (9 Ιουλίου 1824 – 1873) ήταν Έλληνας ποιητής και μεταφραστής. Γεννημένος στην Σμύρνη, έζησε τα μαθητικά του χρόνια στην Ερμούπολη της Σύρου και σπούδασε στην Αθήνα.
Βιογραφία
Το 1839, μαθητής ακόμα, δημοσίευσε την πρώτη του ποιητική συλλογή με τον τίτλο Λύρα και ακολούθησε τον επόμενο χρόνο η δεύτερη με τίτλο Μούσα θηλάζουσα, αφιερωμένη στη βασίλισσα Αμαλία. Μέχρι το 1850, οπότε διορίστηκε καθηγητής της γαλλικής γλώσσας στο Ναύπλιο, δημοσίευε σχεδόν μια ποιητική συλλογή το χρόνο. Από τις συλλογές αυτές ξεχωρίζουν οι Εωθιναί μελωδίαι (1846) και η επιλογή από το προηγούμενο έργο του με τίτλο Απάνθισμα ποιητικόν (1849). Την περίοδο της διδασκαλίας του συνέγραψε μια γραμματική της γαλλικής, ένα λεξικό συνωνύμων της γαλλικής, μια γαλλική χρηστομάθεια και άλλα διδακτικά βιβλία.
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του τα πέρασε με πολλές στερήσεις (είχε προηγηθεί απόλυσή του από τη θέση του στην εκπαίδευση) και έντονα ψυχολογικά προβλήματα. Αυτοκτόνησε το Μάρτη του 1873 στην Αθήνα. Μετά το θάνατό του δημοσιεύτηκε το σύγγραμμά του Σύστημα ετυμολογικόν ή περί φύσεως των ονομάτων. Ο Καρασούτσας έγραψε σχεδόν αποκλειστικά στην καθαρεύουσα, με μοναδική εξαίρεση το ποίημα Φθινόπωρο. ΄Εντονη είναι στα γραπτά του η προσπάθεια υποστήριξης και διάδοσης των δημοκρατικών και ανθρωπιστικών ιδεωδών που κυριαρχούσαν την εποχή εκείνη στην Ευρώπη. Το έργο του συνδυάζει τη ρομαντική θεματολογία με την κλασικιστική αρχαϊστική γλωσσική έκφραση, η οποία στην περίπτωσή του Καρασούτσα διακρίνεται για την τρυφερότητα και την πλαστικότητά της.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές Κατηγορία:Α' Αθηναϊκή Σχολή Κατηγορία:Έλληνες μεταφραστές Κατηγορία:Αυτόχειρες καλλιτέχνες
Νταβίντ Γκετά
Ο Πιερ Νταβίντ Γκετά (γεννημένος στις 7 Νοεμβρίου 1967 στο Παρίσι), γνωστός στον επαγγελματικό χώρο ως David Guetta (ελ: Νταβίντ Γκετά), είναι Γάλλος παραγωγός house μουσικής και DJ. . Αρχικά ένας DJ σε νυχτερινά κέντρα της δεκαετίας του 1980 και του 1990, στη συνέχεια ίδρυσε την Gum Productions και κυκλοφόρησε τον πρώτο του δίσκο, Just a Little More Love, το 2002. Αργότερα, κυκλοφόρησε τα Guetta Blaster (2004) και Pop Life (2007). Το άλμπουμ που κυκλοφόρησε το 2009 με τίτλο One Love περιελάμβανε τα hit singles (ελ: επιτυχίες)"When Love Takes Over" (σε συνεργασία με την Kelly Rowland), "Gettin' Over You" (σε συνεργασία με τον Chris Willis, τη Fergie και τους LMFAO) και το "Sexy Bitch" (σε συνεργασία με τον Akon), με το τελευταίο να γίνεται ένα από τα πέντε κορυφαία μουσικά κομμάτια στις ΗΠΑ και συνολικά τα τρία τους να φτάνουν στη θέση #1 των μουσικών επιτυχιών του Ηνωμένου Βασιλείου, όπως και μία άλλη μουσική επιτυχία παγκοσμίου φήμης με το όνομα "Memories" σε συνεργασία με τον Kid Cudi που αναδείχτηκε ως μία από τις πέντε κορυφαίες μουσικές επιτυχίες σε αρκετές χώρες. Ο Γκετά έχει πουλήσει παραπάνω από τρία εκατομμύρια δίσκους και 15 εκατομμύρια singles παγκοσμίως. Αυτό τον καιρό αποτελεί έναν από τους πλέον περιζήτητους μουσικούς παραγωγούς.
Τα ξεκινήματά του
Γιος Εβραίου-Μαροκινού εστιάτορα και Βελγίδας μητέρας, γεννήθηκε στο Παρίσι της Γαλλίας. Ξεκινά την ασχολία του με τη μουσική στην ηλικία των 17 ετών ως ντισκ τζόκεϊ σε νυχτερινά κέντρα του Παρισιού όπως το Factory. Ταυτόχρονα είναι φοιτητής σπουδάζοντας νομική.
Ξεκινά να παίζει μουσική και να μιξάρει στο Broad, ένα γκέι νυχτερινό κέντρο διασκέδασης των Halles στο κέντρο του Παρισιού. Εκείνη την εποχή, στα νυχτερινά κέντρα διασκέδασης, ο DJ μίξαρε παραμένοντας κρυμμένος από τον κόσμο : «Όταν ξεκίνησα στο Παρίσι, ο DJ ήταν ανώνυμος, λιγότερο και από το τίποτα. Μια μέρα, πήγα στο Λονδίνο, και είδα πως εκεί, όπου η House μουσική σημείωνε ήδη επιτυχία, όλα τα φώτα ήταν στραμμένα πάνω του. Επένδυσα όλες μου τις οικονομίες σε δίσκους electro και, με την επιστροφή μου, έκανα μια συμφωνία με τα αφεντικά των νυχτερινών κέντρων που με προσελάμβαναν : παραιτούμαι από την αμοιβή μου αλλά, σε αντάλλαγμα, αναλαμβάνω εγώ τον προγραμματισμό μου και την προσωπική μου διαφήμιση», αναφέρει.
Πιάνει φιλία με τον Kien που δουλεύει επίσης στο Broad και έχει εντοπίσει το ταλέντο του στη διάρκεια των πρώτων νυχτών acid house. Με το Broad να γίνεται πολύ μικρό μπροστά στην επιτυχία των νυχτών του, ο Kien ξεκινά, την επόμενη σεζόν, τις εβδομαδιαίες νύχτες Unity στο Rex Club με τον Νταβίντ Γκετά να ηγείται οχτώ γνωστών DJ εκ των οποίων ο Ντιντιέ Σινκλαίρ.
Η πρώτη του τηλεοπτική εμφάνιση λαμβάνει χώρα στο FR3 στις 8 Ιανουαρίου 1991 στην εκπομπή χιουμοριστικής ψυχαγωγίας La Classe. Εκεί μιξάρει τον τίτλο Nation Rap με τον Sidney. Ο Νταβίντ Γκετά και ο Kien ξεκινούν στη συνέχεια τις βραδιές Princess Of The World στο Central (το παλιό Queen) και βραδιές house.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, ο Kien και ο Νταβίντ Γκετά αναλαμβάνουν την καλλιτεχνική διεύθυνση του νέου κλαμπ Folies Pigalle, ένα παλιό καμπαρέ του Pigalle. Ο τύπος αρχίζει να ενδιαφέρεται για τη μεγάλη αλλαγή αυτού του καμπαρέ του Pigalle, σημαντικό τόπο της πορνείας, που μετατράπηκε σε νυχτερινό κέντρο. Η συνοικία Pigalle αρχίζει σιγά σιγά να γίνεται μαγνήτης έλξης πλούσιων ατόμων και καλλιτεχνών, αφοσιωμένη στην εξεύρεση νέων μουσικών ήχων αλλά και στον πειραματισμό πάνω τους. Με αυτό τον τρόπο, η Boule Noire, το l'Élysée-Montmartre ή ακόμη το μυθικό Chat Noir του Aristide Bruant γίνονται τόσο αίθουσες συναυλιών όσο και νυχτερινά κέντρα "της μόδας", τραβόντας ένα συνεχώς αυξανόμενο κοινό. Δύο χρόνια αργότερα, ο Φιλίπ Φατιάν τους καλεί για την καλλιτεχνική διεύθυνση των εγκαινίων του Queen στα Ηλύσια Πεδία.
Ο Νταβίντ Γκετά καλεί γνωστούς DJs να έρθουν να μιξάρουν κατά τη διάρκεια αυτού του γεγονότος : τον Little Louie Vega, τον David Morales, τον DJ Pierre ή τον Roger Sanchez.
Το 1994, η συζυγός του Κάθι Γκέτα, εκείνη την εποχή σερβιτόρα στο Bains Douches, και ο Φρανκ Μαγιό, σερβιτόρος του Bal στο Σαιν-Τροπέ, εντάσσονται στην ομάδα των Νταβίντ και Kien για τις βραδιές του Bataclan μετατρέποντας όλα τα σαββατοκύριακα αυτή την αίθουσα συναυλιών σε μοντέρνο κλαμπ για τα δεδομένα της εποχής.
Ο Νταβίντ γίνεται διευθυντής του Pink Paradise μαζί με τη γυναίκα του, ιδιοκτήτης του Sweet Bar στο Παρίσι όπως και του εστιατορίου Tanjia στο Παρίσι. Το Bataclan χρησιμεύει ως εφαλτήριο για τον Νταβίντ και την Κάθι Γκέτα γαι την αγορά του Palace. Στη συνέχεια αναλαμβάνει την καλλιτεχνική διεύθυνση κέντρων όπως το Les Bains Douches. Το 1996, ξεκινά να οργανώνει βραδιές στο Βερολίνο.
Το 2002 αποτελεί ορόσημο για την καριέρα του καθώς λαμβάνει χώρα μια σημαντική αλλαγή : ξαναπουλά όλα τα νυχτερινά κέντρα των οποίων είναι ιδιοκτήτης για να ξεκινήσει καριέρα ως μουσικός παραγωγός, καθώς τα προβλήματα με τις τουαλέτες και οι κλίσεις στο αστυνομικό τμήμα για καυγάδες δεν τον ενδιέφεραν πλέον : "Φρίκαρα. Δεν είχα επιλέξει αυτό το επάγγελμα στο οποίο διαχειρίζεσαι προβλήματα με βουλωμένες τουαλέτες" ... "μια μέρα, κατάλαβα πως πλέον δεν το διασκέδαζα", αναφέρει.
Καριέρα ως DJ και ως επιχειρηματίας
Το 2002, κυκλοφορεί τον πρώτο του δίσκο Just A Little More Love με παραπάνω από 300.000 πωλήσεις, με σημαντικότερο κομμάτι το Love Don't Let Me Go σε συνεργασία με τον Chris Willis το οποίο γίνεται χρυσό με 376.000 αντίτυπα να πωλούνται. Εκμεταλλευόμενος την αναγνωρισημότητα που έχει αποκτήσει διοργανώνει την πρώτη του βραδιά F*** Me I'm Famous με την Κάθι Γκέτα και ξεκινά να ταξιδεύει ανά την Ευρώπη. Παράλληλα, η Κάθι Γκέτα λανσάρει τη δικιά της μάρκα αξεσουάρ και ρούχων.
Το 2003, ο Νταβίντ Γκετά και ο Ζοακίμ Γκαρό συνθέτουν ένα κομμάτι με τίτλο Just for One Day (Heroes), ένα remix τραγουδιού του Ντέιβιντ Μπόουι. Το κομμάτι παίζει στα ραδιόφωνα του Ηνωμένου Βασιλείου ενώ ο Νταβίντ Γκετά δεν είχε λάβει την άδεια να remixάρει το κομμάτι. Ο Ντέιβιντ Μπόουι σύντομα ανακαλύπτει το κομμάτι στο ραδιόφωνο και επικοινωνεί με τον Νταβίντ Γκετά για την έκδοσή του σε CD single. Το 2004, ο Νταβίντ βγάζει τον τίτλο Money, το soundtrack της ταινίας People. Θα εκδώσει σε συνεργασία με τον Ζοακίμ Γκαρό ταυτόχρονα τον δίσκο με τη μουσική της ταινίας.
Το 2005, βγάζει το κομμάτι The World Is Mine που φτάνει την 16η θέση στο Top 50 της Γαλλίας . Παίζει επίσης για πρώτη φορά στο Sensation White στο Άμστερνταμ της Ολλανδίας, όπου παρευρίσκονται περισσότερα από 45.000 άτομα. Καταφέρνει να κάνει την είσοδό του στην κατάταξη DJ Mag Top 100 στην 39η θέση το 2005.
Το 2006, βγάζει ένα mashup μιξάροντας το κομμάτι του συγκροτήματος The Egg, Walking Away που είχε ήδη ρεμιξάρει ο Γερμανός DJ Tocadisco και την a capella του κομματιού του Love Don't Let Me Go. Αυτό δίνει μια δεύτερη ζωή στο κομμάτι του Νταβίντ, ξεπερνώντας την επιτυχία του πρώτου κομματιού. Πράγματι, ο τίτλος γίνεται μεγάλη επιτυχία (hit) στη διάρκεια του καλοκαιριού στο Ηνωμένο Βασίλειο δίνοντας τη δυνατότητα στον καλλιτέχνη του να γίνει γνωστός στο παγκόσμιο μουσικό στερέωμα ως μουσικός καλλιτέχνης ηλεκτρονικής μουσικής και οργανωτής συναυλιών ανά τον κόσμο. Ο Νταβίντ Γκετά επιλέχτηκε από τη Μαντόνα γαι να ανοίξει το πρώτο μέρος του Confessions Tour, στις 27 Αυγούστου 2006 στο Paris Bercy.
Ο Νταβίντ Γκετά είναι ο πρώτος Γάλλος καλλιτέχνης που εμαφνίζεται στο εξώφυλλο του αμερικάνικου μουσικού περιοδικού Billboard με τίτλο : "Πώς ένας Γάλλος star της Dance μουσικής άλλαξε το top 40."
Τον Οκτώβριο του 2009, ο Νταβίντ Γκετά επιλέχτηκε για να είναι ο πρέσβης στην Ευρώπη του ηλεκτρονικού παιχνιδιού DJ Hero, που αποτελεί συνέχεια του Guitar Hero, σε πλατινένια έκδοση.
Το 2010, ο Νταβίντ Γκετά ανανεώνει τη συνεργασία του με την Activision και αποτελεί έναν από τους επιλέξιμους DJ στο ηλεκτρονικό παιχνίδι DJ Hero.
Από το έτος 2009, ο Νταβίντ Γκετά αποτελεί έναν από τους πρεσβευτές της εταιρίας ακουστικών Sennheiser. Για τον Ιβάν Μπουαλό, διευθυντή επικοινωνίας της Sennheiser France, είναι ο πλέον διάσημος DJ στη Γαλλία όσο και σε παγκόσμια κλίμακα. Είναι ιδιαίτερα δημοφιλής στο κοινό το οποίο στοχεύουμε, την ηλικιακή ομάδα 15-24 ετών, αλλά και τους 25-45 ετών.
Pop Life
Η κυκλοφορία του τρίτου του δίσκου με τίτλο Pop Life το 2007 είναι διεθνής. Ο δίσκος πουλάει 530.000 αντίτυπα παγκοσμίως εκ των οποίων τα 300.000 στη Γαλλία. Το Pop Life διακρίνεται από τις προηγούμενες δουλειές του, καθώς για πρώτη φορά συναντάμε γυναίκες ερμηνευτές, μαζί με τον αξεπέρστο Chris Willis (η φωνή του Just A Little More Love και των περισσότερων προηγούμενων μουσικών κομματιών). Το πρώτο single το Love Is Gone αποτελεί το hit των νυχτερινών κέντρων και του ραδιοφώνου για το Καλοκαίρι του 2007. Η επιτυχία αυτού του κομματιού θα έχει μια αρκετά μεγάλη επιτυχία που θα του δώσει τη δυνατότητα να γίνει γνωστό κι εκτός Ευρώπης, κυρίως σε Αμερικανούς DJs. "Το πιο τρελό, είναι πως ξεκίνησαν να παίζουν το Love Is Gone στα hip-hop clubs των ΗΠΑ", αναφέρει ο Νταβίντ Γκετά. "Ήταν εντελώς απρόσμενο. Το Love Is Gone παίχτηκε επίσης στο ραδιόφωνο, από τη Νέα Υόρκη στο Μαϊάμι."
Το Love Is Gone είναι το κομμάτι που απέφερε τα περισσότερα χρήματα το 2008 σύμφωνα με την εταιρεία διαχείρησης πνευματικών δικαιωμάτων Sacem μπροστά από το Relax του Mika και το Double Je του Κριστόφ Βιλέμ. Αυτό εξηγείται σε μεγάλο βαθμό από το γεγονός πως το Love Is Gone σημείωσε επιτυχία στα νυχτερινά κέντρα παγκοσμίως και συνεπώς απέφερε τεράστια έσοδα από την πώληση των δικαιωμάτων του. Το single Love Is Gone πούλησε 110.500 αντίτυπα στη Γαλλία, και έγινε ασημένιο από το Εθνικό Συνδικάτο Φωνογραφικών Εκδόσεων. Το δεύτερο κομμάτι του δίσκου Pop Life, το Baby When The Light σε συνεργασία με την Αγγλίδα τραγουδίστρια Cozi Costi, έγινε χρυσό από το SNEP με 150.000 να έχουν πωληθεί στα τέλη του 2009, μόλις δύο χρόνια μετά την κυκλοφορία του.
Το 2007, κατατάγεται 10ος στη βαθμολογία του DJ Mag Top 100. Το 2008, αναδεικνύεται 5ος.
One Love
thumb|Ο Νταβίντ Γκετά με την Kelly Rowland σε live στο μουσικό φεστιβάλ Orange Rockcorps του Λονδίνου το 2009|upright
Στα τέλη του 2008, γράφει τον τέταρτο δίσκο του One Love. Αρκετές αμερικάνικες προσωπικότητες της R'n'B λαμβάνουν μέρος, ανάμεσά τους οι Akon, Kid Cudi, Estelle, Will.I.Am, Ne-yo, Samantha Jade.
Σ'αυτό τον τέταρτο, ο Νταβίντ Γκετά ψάχνει ακόμη περισσότερη ανεξαρτησία : προσπαθεί να ξεφύγει από τις φήμες που κυκλοφορούν σχετικά με την αυθεντικότητα των μουσικών του. Αρχίζει τότε σταδιακά να αποκόπτεται από τον Ζοακίμ Γκαρό, τον παλιό του μουσικό σύντροφο με τον οποίο δούλευε επί εννέα χρόνια (2000-2009). Συνεργάζεται για τον δίσκο με άλλους DJ και μουσικούς παραγωγούς, ανάμεσά τους ο Fred Rister, ο Afrojack, ο Sandy Vee, ο Jean Claude Sindres. Καθώς αρκετοί ήταν οι star που συμμετείχαν σε αυτό, η EMI αποφασίζει να το θέσει σε προτεραιότητα και να βγάλει προς πώληση ταυτόχρονα σε όλο τον κόσμο τον δίσκο. Έτσι ο δίσκος κυκλοφορεί σε περισσότερες από 65 χώρες.
Το πρώτο single είναι το When Love Takes Over, ένα τραγούδι πουείναι σε συνεργασία με το πρώην μέλος των Destiny's Child, Kelly Rowland. Για πρώτη φορά, ο Νταβίντ Γκετά βρίσκεται επικεφαλής στα charts του Ηνωμένου Βασιλείου. Ο Νταβίντ Γκετά λαμβάνει τότε με τον Fred Rister, τον συμπαραγωγό αυτού του κομματιού, τα συγχαρητήρια του οργανισμού Sacem.
« Ο Νταβίντ Γκετά γνώρισε μια ιστορική επιτυχία το 2009 στις αμερικάνικες και βρετανικές αγορές », επισημαίνει η Σοφί Μερσιέ, του Bureau Export, του δημόσιου φορέα που έχει αναλάβει τη στήριξη και την προώθηση των Γάλλων καλλιτεχνών στο εξωτερικό.
Τρεις μήνες αργότερα, το single Sexy Bitch φτάνει επίσης την πρώτη θέση στο Ηνωμένο Βασίλειο. Αποτελεί τον πρώτο Γάλλο καλλιτέχνη, που καταφέρνει να έχει δύο single στην πρώτη θέση των πωλήσεων στο Ηνωμένο Βασίλειο. Ο Σερζ Γκανσμπούρ, ο Σαρλ Αζναβούρ, ο Mr Oizo και ο Modjo είχαν επίης καταφέρει να γίνουν #1 μέχρι τότε αλλά για μόλις μία φορά .
Τα κομμάτια Gettin' Over You και Club Can't Handle Me φτάνουν επίσης την πρώτη θέση είτις ένα σύνολο τεσσάρων κομματιών στη θέση #1 του Ηνωμένου Βασιλείου .
Το One Love έχει ένα σημαντικό αντίκτυπο στον κόσμο της ηλεκτρονικής μουσικής, καθώς πρόκειται πράγματι για τον πρώτο δίσκο την παραγωγή του οποίου έχει αναλάβει ένας DJ που είχε τέτοια επιτυχία στη διεθνή μουσική σκηνή. Ο Steve Angello, ένα από τα μέλη της σουηδικής κολεκτίβας DJ Swedish House Mafia, ανέφερε στο περιοδικό DJ Mag πως η επιτυχία του Νταβίντ Γκετά επέτρεψε την καλύτερη γνωριμία με τη διεθνή σκηνή. . Μπόρεσαν έτσι να συνεργαστούν με τον Αμερικανό ράπερ Pharell Williams στο κομμάτι One (your name). "Πάντα ονειρευόμουν να ενώσω τις μουσικές αυτών των δύο κόσμων, το hip-hop και την electro. Αυτό το μείγμα πολιτισμών θα αλλάξει πολλά στη σκηνή της ηλεκτρονικής μουσικής. Βρισκόμαστε σε μια αληθηνή στροφή", εκτίμησε ο Νταβίντ.
"Αυτή η μόδα δείχνει ένα αυξανόμενο ενδιαφέρον για αυτό το είδος μουσικής ανά τον κόσμο, εξηγεί ο μουσικολόγος Γκέοφ Ρόμπερτς. Καλλιτέχνες όπως ο Νταβίντ κάνουν την dance music δημοφιλή. Και με την έλευση καλύτερωνημερών, αυτό το φαινόμενο θα αυξηθεί ακόμη περισσότερο !"
Nothing But The Beat (2011-)
Πριν από την κυκλοφορία του πέμπτου του δίσκου, με τίτλο Nothing But The Beat, ο DJ δοκιμάζει τα μελλοντικά του κομμάτια σε νυχτερινά κέντρα και συναυλίες, όπως το Little Bad Girl σε συνεργασία με τους Taio Cruz και Ludacris. Στις 2 Μαΐου 2011, το πρώτο single Where Them Girls At βγαίνει προς πώληση στην ηλεκτρονική πλατφόρμα νόμιμου κατεβάσματος iTunes. Το βίντεο του κομματιού κυκλοφορεί στις 28 Ιουνίου 2011. Αρκετοί διεθνείς καλλιτέχνες, όπως η Sia Furler, ο will.i.am, η DEV, ο Usher, η Jessie J, ο Akon ή η Nicki Minaj, ανάμεσα σε άλλους, συνεργάζονται στον δίσκο. Αποτελεί τον πρώτο δίσκο του DJ χωρίς τη φωνητική συμμετοχή του Chris Willis. Το Nothing But The Beat κυκλοφόρησε στις 29 Αυγούστου 2011.
Αυτός ο δίσκος έχει ως ιδιαιτερότητα πως αποτελείται από δύο δίσκους, εκτός από την έκδοση των ΗΠΑ. Ο πρώτος αποτελείται από συμπαραγωγές με διεθνείς καλλιτέχνες ενώ ο δεύτερος είναι ένας δίσκος αποκλειστικά instrumental. Ο τελευταίος φιλοξενεί αρκετά μουσικά ρεύματα. Αν οι fans περίμεναν μια επιστροφή στην πηγή της εποχής Ζοακίμ Γκαρό, η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική. Ο Νταβίντ Γκετά προσανατολίζεται προς άλλα μουσικά στυλ με στόχο να αποδείξει τη δυνατότητά του να φτιάξει μουσικά κομμάτια που να είναι τόσο mainstream όσο και underground.
Ξαναβρίσκουμε περισσότερο κομμάτια σε στυλ French touch που δεν γίνεται να μην θυμίσουν το γαλλικό γκρουπ Daft Punk, ή ακόμη τους Justice. Ολλανδικά κομμάτια όπως είχαμε ακούσει στα τελευταία του live sets, ένας τίτλος break που πολλοί συγκρίνουν με το dubstep, ένα progressive κομμάτι σε συνεργασία με τον Avicii. Αυτό το κομμάτι κατάφερε, για μια ακόμη φορά, να σηκώσει συζήτηση για τη συμμετοχή ή μη του Νταβίντ Γκετά σ'αυτό. Παρόλα αυτά, φαίνεται πως συγκεκριμένα σημεία του κομματιού παραπέμπουν περισσότερο στο μουσικό στυλ του Νταβίντ Γκετά παρά σε αυτό του Avicii. Τέλος, βρίσκουμε ένα κομμάτι σε στυλ Acid House που παραπέμπει στο γκρουπ Logic που ο Νταβίντ Γκετά και ο Ζοακίμ Γκαρό είχαν στήσει μαζί.
Η κριτική αυτού του δίσκου υπήρξε μοιρασμένη: αν γενικά ο πρώτος δίσκος κριτικάρεται εκτός από τον τίτλο Titanium, ο δεύτερος δίσκος διχάζει : ορισμένοι τον "υμνούν" και άλλοι τον χαρακτηρίζουν ως μια κακοφτιαγμένη αντιγραφή της μουσικής του γκρουπ Daft Punk.
Στη διάρκεια του καλοκαιριού του 2012, και συγκεκριμένα την 1η Ιουνίου, ο Νταβίντ Γκετά εμφανίστηκε ζωντανά με τους Nicky Romero και Nervo στο Alexandra Palace του Λονδίνου.
Μια επανέκδοση του Nothing but the Beat, υπό τον τίτλο Nothing But The Beat 2.0, κυκλοφόρησε στις 7 Σεπτεμβρίου 2012. Το πρώτο single αυτού του δίσκου, ήταν το "She Wolf (Falling to Pieces)" για το οποίο ο Γκετά συνεργάστηκε, και πάλι, με τη Sia. Το επόμενο single από τον συγκεκριμένο δίσκο ανακοινώθηκε από τον Γκετά πως θα ήταν το κομμάτι "Just One Last Time" στο οποίο συνεργάστηκε για τα φωνητικά με τον Taped Rai.
Επίσης, συνέθεσε, παρήγαγε και συμμετείχε στον έβδομο δίσκο της Rihanna με τίτλο "Unapologetic", την οποία θα συνοδεύσει στην ευρωπαϊκή της περιοδεία, στα πλαίσια του Diamonds World Tour.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι μουσικοί Κατηγορία:Γάλλοι DJs Κατηγορία:Νικητές World Music Awards Κατηγορία:Club DJs Κατηγορία:Βραβευμένοι με Γκράμι
Αγία Θεοδώρα η μάρτυρας
Η μάρτυρας Αγία Θεοδώρα έζησε στην Αλεξάνδρεια στα χρόνια των Ρωμαίων αυτοκρατόρων Διοκλητιανού και Μαξιμιανού.
Στους διωγμούς τη συνέλαβαν και την έκλεισαν σε πορνείο. Από κει σώθηκε με τη βοήθεια του άρχοντα Διδύμου, ο οποίος τη φυγάδευσε μεταμφιεσμένη σε στρατιώτη.
Όμως, αποκαλύφθηκαν και τελικά μαρτύρησαν και οι δυο. Η μεν Θεοδώρα κάηκε ο δε Δίδυμος αποκεφαλίστηκε.
Η μνήμη της εορτάζεται στις 5 Απριλίου.
Πηγές
Θεόδωρα η μάρτυρας Μάρτυρας
Μιλτιάδης ο Πρεσβύτερος
Ο Μιλτιάδης ο Πρεσβύτερος (γιος του Κυψέλου, 6ος αιώνας π.Χ.) ήταν μέλος της πλούσιας Αθηναϊκής οικογένειας των Φιλαϊδών και αντίπαλος του τυράννου Πεισίστρατου. Έφυγε από την Αθήνα το 555 π.Χ. όπου και ίδρυσε την αποικία της Καλλίπολης, η οποία βρισκόταν σε καθεστώς ημι-αυτονομίας από την Αθήνα έως τον θάνατο του Μιλτιάδη το 519 π.Χ., όπου και καθώς δεν είχε απογόνους άφησε την κυριότητα της αποικίας στον Κίμων του Στησαγόρα ο οποίος ήταν ο γιος του ετεροθαλούς αδερφού του, Στησαγόρα. Πριν τον θάνατο του φρόντισε να οχυρώσει την πόλη με ένα μεγάλου μεγέθους τείχος -το Αγοραίο τείχος- ώστε η αποικία να προφυλάσσεται από τις εξωτερικές απειλές. Ο ιστορικός του 2ου αιώνα μ.Χ. Παυσανίας αναφέρει πως είχε αντικρίσει στο θησαυροφυλάκιο του Μύρωνα του Σικυώνιου στην Ολυμπία ένα ανάθημα του Μιλτιάδη το οποίο είχε αποστείλει ως ο ηγεμόνας της Σικυώνας, ένα κατασκευασμένο από ελεφαντόδοντο κέρας της Αμάλθειας το οποίο ήταν σύμβολο της αφθονίας.
Ο Αθηναίος στρατηγός Μιλτιάδης ο Νεότερος ο οποίος ήταν ανιψιός του, αργότερα έγινε ο τύραννος της χερσονήσου, πριν γίνει διάσημος για την μάχη του Μαραθώνα κατά τους περσικούς πολέμους.
Ευθανασία μιας αγάπης
Η Ευθανασία μιας αγάπης (ιταλικά: Euthanasia di un amore) είναι μια δραματική ταινία ιταλικής παραγωγής του 1978 σε σκηνοθεσία Ενρίκο Μαρία Σαλέρνο, βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Τζόρτζιο Σαβιάνε. Πρωταγωνιστούν η Ορνέλλα Μούτι και ο Τόνι Μουζάντε.
Μιλτιάδης ο Πρεσβύτερος
Ο Μιλτιάδης είχε επίσης υπάρξει ολυμπιονίκης στο ιππικό αγώνισμα του τεθρίππου κατά τους 55ους (560 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Αθηναίοι ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του τέθριππου‎ Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (6ος αιώνας π.Χ.)
Ευθανασία μιας αγάπης
Υπόθεση
Ο Πάολο, ένας καθηγητής πανεπιστημίου, προσπαθεί να αποκαταστήσειτον δεσμό που είχε με τη Σένα, μία πρώην φοιτήτρια του που τον άφησε χωρίς να του δώσει κάποια εξηγήση και γι'αυτό πηγαίνει στο Παρίσι όπου την βρίσκει να έχει σχέση με κάποιον άλλον άντρα. Ωστόσο, η Σένα επιστρέφει πίσω στη Φλωρεντία, όπου αποκαλύπτει στον Πάολο τον λόγο για τον οποίο τον εγκατάλειψε, αλλά τώρα θα ήθελε η ίδια να είναι πάλι μαζί με την προϋπόθεση όμως να απόκτησουν ένα παιδί. Ο Πάολο δείχνει έμφανως την αντίθεση του σε αυτό το ενδέχομενο, καθώς δεν θέλει να γίνει πατέρας και αυτός θα είναι ο λόγος για τον οποίο θα χωρίζουν αυτή τη φορά οριστικά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1978 Κατηγορία:Ιταλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ενρίκο Μαρία Σαλέρνο Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Φλωρεντία
Χλανβαϊρπουχγκουίνγκιλ
Το Χλανβαϊρπουχγκουίνγκιλ (ουαλικά: Llanfairpwllgwyngyllgogerychwyrndrobwllllantysiliogogogoch, ) είναι κωμόπολη στη νήσο Άνγκλεσι της βόρειας Ουαλίας. Βρίσκεται στο στενό Μενάι (Menai Strait) πλάι στη Γέφυρα Μπριτάνια (Britannia Bridge) απέναντι από την πόλη Μπάνγκορ (Bangor). Σύμφωνα με την απογραφή του 2001, οι κάτοικοί της ήταν 3.040, εξ ών το 76% μιλούν άπταιστα την ουαλική γλώσσα, ενώ στην ηλικιακή ομάδα 10 - 14 το 97% μπορεί να μιλήσει και να καταλάβει ουαλικά.
Η κωμόπολη έγινε γνωστή και δέχεται κάθε χρόνο πολλούς επισκέπτες, οι οποίοι φωτογραφίζονται πλάι στις πινακίδες του σιδηροδρομικού της σταθμού, χάρη στο μακροσκελές της όνομα.
Τοπωνύμιο
Το πλήρως αναπτυγμένο όνομα αποτελεί το μακροσκελέστερο επίσημα αναγνωρισμένο τοπωνύμιο του Ηνωμένου Βασιλείου και ένα από τα πλέον μακροσκελή παγκοσμίως, αφού έχει 58 γράμματα (51 στην ουαλική γλώσσα, η οποία προσμετρά ως ένα γράμμα τα συμπλέγματα ch και ll). Αναλυτικά, το όνομα της κωμόπολης ερμηνεύεται ως εξής:
Η Εκκλησία της Αγίας Μαρίας (Llanfair) σε ένα κοίλωμα (pwll) με λευκές φουντουκιές (gwyngyll) κοντά (goger) στην περιστρεφόμενη δίνη (ychwyrndrobwll) της εκκλησίας του Αγίου Τυσίλιο (llantysilio) με την κόκκινη σπηλιά ([a]g ogo goch).
Ιστορία
Το μακροσκελές αυτό όνομα δόθηκε στην πόλη το 19ο αιώνα σε μια προσπάθεια να εξελιχθεί σε εμπορικό και τουριστικό κέντρο της περιοχής. Ως τότε ήταν γνωστό ως Llanfair Pwllgwyngyll ή απλά Llanfair PG. Γι' αυτό το λόγο δεν θεωρείται αυθεντικό ουαλικό τοπωνύμιο, αλλά ως τεχνητά επινοηθέν. Στον επίσημο ιστοχώρο της πόλης, ωστόσο, αναφέρεται ένας τσαγκάρης από την περιοχή της Menai Bridge ως αυτός που πρότεινε το μακροσκελές τοπωνύμιο, το οποίο έχει αποδοθεί και στον ιστότοπο της πόλης
Η περιοχή κατοικήθηκε από τη Νεολιθική εποχή, με κύριες ασχολίες των αυτοχθόνων τη γεωργία και την αλιεία. Ο οικισμός παρέμεινε αγροτικός επί πολλούς αιώνες. Αλλαγή σημειώθηκε το 19ο αιώνα με την κατασκευή οδικής αρτηρίας (1820) και σιδηροδρομικής γραμμής (1850). Η παλιά πόλη (Pentre Uchaf, άνω πόλη) επεκτάθηκε με τη δημιουργία της νέας πόλης (Pentre Isaf, κάτω πόλη), γύρω από το σιδηροδρομικό σταθμό. Σαν αποτέλεσμα, αρκετοί τεχνίτες από την ευρύτερη περιοχή, καθώς και έμποροι και καταστηματάρχες εγκαταστάθηκαν σε αυτήν, αναδεικνύοντάς τη σε σημαντικό εμπορικό κέντρο της ευρύτερης περιοχής. Δημιουργήθηκε τοπικό ταχυδρομείο, δύο σχολεία, αρκετά μπαρ, μια ζυθοποιία και ξενοδοχείο για επισκέπτες. Οι αρχικά 100 περίπου κάτοικοι έγιναν, στα τέλη του 19ου αιώνα, 961.
Τον 20ό αιώνα η περιοχή εξελίχθηκε ακόμη περισσότερο, καθώς οικοδομήθηκαν νέα κτίσματα σε ολόκληρη την ευρύτερη περιοχή και ο πληθυσμός από 1.172 κατοίκους το 1961 εκτοξεύθηκε στους 3.101 κατοίκους το 1991. Η κωμόπολη διατηρεί την ατμόσφαιρά της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Ουαλίας
Ελληνική Επιτροπή για τη Διεθνή Ύφεση και Ειρήνη
Η Ελληνική Επιτροπή για τη Διεθνή Ύφεση και Ειρήνη, ΕΕΔΥΕ, είναι κίνηση ειρήνης που ιδρύθηκε στις 15 Μάη 1955. Αντιπρόεδρος της διετέλεσε ο αγωνιστής της Ειρήνης Γρηγόρης Λαμπράκης και ιστορικό μέλος της ο ποιητής Γιάννης Ρίτσος. Την ιδρυτική διακήρυξη της ΕΕΔΥΕ υπέγραψαν 77 προσωπικότητες της δημόσιας ζωής (πρώην υπουργοί, βουλευτές, άνθρωποι των γραμμάτων, της τέχνης, συνδικαλιστές κλπ.). Σήμερα συνεχίζει τη δράση της υπέρ της ειρήνης και ενάντια στον πόλεμο και τα πυρηνικά. Αποτελείται από τοπικές επιτροπές ειρήνης και συμμετέχει στο Παγκόσμιο Συμβούλιο Ειρήνης (ΠΣΕ).
Διοργανώνει κινητοποιήσεις ειρήνης ενάντια στον πόλεμο και τον ιμπεριαλισμό. Διοργανώνει σταθερά στα χνάρια του Λαμπράκη την ετήσια Μαραθώνια πορεία Ειρήνης, η οποία ξεκινάει από τον Τύμβο του Μαραθώνα και καταλήγει στο κέντρο της Αθήνας. Μαραθώνιες πορείες ειρήνης διοργανώνονται και σε άλλα μέρη της Ελλάδας, όπως στην Κερασίτσα Αρκαδίας, γενέτειρα του Λαμπράκη.
Ιστορία
Στις 24 Ιούνη του 1962, πραγματοποιείται στο θέατρο «ΠΟΡΕΙΑ» το Α' Εθνικό Συνέδριο της ΕΕΔΥΕ για την ειρήνη και τον αφοπλισμό.
Θέματα του Συνεδρίου ήταν:
Ανάμεσα στους στόχους του ήταν η προετοιμασία της ελληνικής συμμετοχής στο Παγκόσμιο Συνέδριο Ειρήνης που έγινε ένα μήνα μετά στη Μόσχα (7-14 Ιούλη). Το Συνέδριο επανεκλέγει Πρόεδρο της ΕΕΔΥΕ τον Ανδρέα Ζάκκα και αντιπρόεδρο το βουλευτή Γρηγόρη Λαμπράκη. Το 1963 σημαδεύεται από τη δολοφονία του Λαμπράκη που θα συγκλονίσει το πανελλήνιο και θα αποτελέσει σταθμό στην παραπέρα ανάπτυξη του κινήματος ειρήνης.
Δικτυακοί Τόποι
Η επίσημη ιστοσελίδα της ΕΕΔΥΕ
Κατηγορία:Πολιτικές οργανώσεις της Αθήνας
Man, It Feels Like Space Again
Το "Man It Feels Like Space Again" είναι το έκτο άλμπουμ των Pond. Κυκλοφόρησε στις 23 Ιανουαρίου του 2015 από την Caroline Records. Παραγωγός ήταν ο τραγουδιστής των Tame Impala, Kevin Parker.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2015
Φαίδρος ο Φαρσάλιος
Ο Φαίδρος ο Φαρσάλιος (6ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας αθλητής από τα Φάρσαλα της Θεσσαλίας, ο οποίος στέφθηκε ολυμπιονίκης στο αγώνισμα του σταδίου στους 56ους (556 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Θεσσαλοί ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του σταδίου Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (6ος αιώνας π.Χ.)
Αγία Θεοδώρα η ασκήτρια
Η Αγία Θεοδώρα η ασκήτρια καταγόταν από τη Θεσσαλονίκη και τιμάται και από τη Δυτική Εκκλησία.
Η μνήμη της εορτάζεται στις 5 Απριλίου.
Κοκκινέλι
Το κοκκινέλι είναι είδος κρασιού με κοκκινωπό χρώμα, το οποίο προέρχεται από το συνδυασμό διαφόρων ερυθρών ποικιλιών σταφυλιού. Στον Τύρναβο, επί παραδείγματι, το κοκκινέλι παράγεται από «μοσχάτο» σταφύλι. Πολλές φορές γίνεται συνδυασμός ποικιλιών ο οποίος προσφέρει ισορροπηµένα τα χαρακτηριστικά λευκού και ερυθρού. Το κοκκινέλι αποκτά ζωηρό χρώµα κατά τη διάρκεια ειδικής διαδικασίας οινοποίησης, η οποία έχει την ιδιαιτερότητα της µικρής παραµονής -περίπου δώδεκα ώρες- του φλοιού µε το χυµό. Σερβίρεται στους 12-16 °C και συνοδεύει ζυµαρικά και πουλερικά.
Περιοχές παραγωγής
Το κοκκινέλι απαντάται σε πολλά αμπελουργικά διαμερίσματα της Πελοποννήσου, της Θεσσαλίας και της Μακεδονίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικό κρασί
1351
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1351 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Αγία Θεοδώρα η μοναχή
Η Αγία Θεοδώρα η μοναχή καταγόταν από την Καισαρεία. Γεννήθηκε επί Λέοντος Γ΄ (717-741). Ο πατέρας της ήταν πατρίκιος Θεόφιλος, ενώ η μητέρα της ονομαζόταν επίσης Θεοδώρα, Κατά μία εκδοχή που σώζει το συναξάρι της πήρε σύζυγο τον Χριστόφορο, γιο του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Ε΄. Άγνωστο όμως γιατί τελικά έγινε μοναχή στη μονή Αγίας Άννας του Ριγιδίου. Η παράδοση αυτή μάλλον είναι θρυλική, γιατί ο Χροστόφορος γεννήθηκε περί το 757, δηλ. στην καλύτερη περίπτωση ήταν 25 χρόνια νεότερός της.
Η μνήμη της εορτάζεται στις 30 Δεκεμβρίου.
Πηγές
Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας Μοναχη
Ανατόλι Φομένκο
Ο Ανατόλι Τιμοθέιεβιτς Φομένκο (Ρωσ.Анато́лий Тимофе́евич Фоме́нко) είναι Ρώσος μαθηματικός, γνωστότερος ως συγγραφέας του έργου  «Νέα Χρονολογία».
Γεννήθηκε στις 13 Μαρτίου του 1945 και είναι ακαδημαϊκός της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών, διδάκτωρ των φυσικομαθηματικών και καθηγητής του Πανεπιστημίου της Μόσχας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρώσοι μαθηματικοί Κατηγορία:Ρώσοι συγγραφείς Κατηγορία:Σοβιετικοί μαθηματικοί Κατηγορία:Σοβιετικοί συγγραφείς Κατηγορία:Μαθηματικοί του 20ού αιώνα
Μιλτιάδης Κοιμήσης
Ο Μιλτιάδης Κοιμήσης (1878 – 24 Απριλίου 1935) ήταν Έλληνας στρατιωτικός.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αμφιλοχία και ακολούθησε στρατιωτική σταδιοδρομία. Έλαβε μέρος στους Βαλκανικούς πολέμους και στη Μικρασιατική εκστρατεία ως επιτελάρχης της VIIης Μεραρχίας.<ΓΕΣ/ΔΙΣ, Η Εκστρατεία στη Μικρά Ασία, τόμος 4ος,σ. 405, Αθήνα 1964> Υπήρξε μέλος της επαναστατικής επιτροπής του 1922, μάρτυρας κατηγορίας στην Δίκη των έξι καθώς και διοικητής της Σχολής Ευελπίδων κατά την περίοδο 1929 - 1930. Το 1933 αποστρατεύθηκε με τον βαθμό του υποστρατήγου λόγω της συμμετοχής του στο Κίνημα του Πλαστήρα (1933). Το 1935 ύστερα από το κίνημα των Πλαστήρα - Βενιζέλου συνελήφθη, καταδικάστηκε σε θάνατο και εκτελέστηκε ως ένας από τους επικεφαλής της οργάνωσης «Δημοκρατική Άμυνα».
Η συμμετοχή του στο κίνημα ήταν ελάχιστη και η εκτέλεση του ιδίου - όπως και του Αναστάσιου Παπούλα - θεωρείται ως αντεκδίκηση της αντιβενιζελικής παράταξης για τη μεταστροφή του Κοιμήση το 1922 και τη στάση του κατά τη Δίκη των έξι.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του πεζικού Κατηγορία:Βενιζελισμός Κατηγορία:Εκτελεσθέντες για πολιτικά εγκλήματα
Λάδρομος ο Λακεδαιμόνιος
Ο Λάδρομος ο Λακεδαιμόνιος (6ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας αθλητής από τη Σπάρτη, ο οποίος στέφθηκε ολυμπιονίκης στο αγώνισμα του σταδίου στους 57ους ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας (552 π.Χ.).
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Σπαρτιάτες ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του σταδίου Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (6ος αιώνας π.Χ.)
Στήβεν Γ. Μίλλερ
Ο '''Στήβεν Γ. Μίλλερ''' (αγγλ. Stephen G. Miller, 22 Ιουνίου 1942 - 11 Αυγούστου 2021) γεννήθηκε στο Γκόσεν (Goshen) της Ιντιάνα των ΗΠΑ. Ολοκλήρωσε το πρώτο του πτυχίο στα Αρχαία Ελληνικά στο Wabash College και το Διδακτορικό του στην Κλασσική Αρχαιολογία στο Πανεπιστήμιο Πρίνστον.
Κατά τα 35 χρόνια της εργασίας του στη Νεμέα, όχι μόνο διενήργησε ανασκαφές που έφεραν στο φως σημαντικά ευρήματα όπως το στάδιο όπου διεξάγονταν τα Νέμεα, αλλά δημιούργησε και αρχαιολογικό πάρκο, κατασκεύασε αρχαιολογικό μουσείο και οργάνωσε την έκθεση του, ενώ ξεκίνησε και την αναστήλωση του αρχαίου Ναού του Δία. Ταυτόχρονα, υπηρετούσε ως Καθηγητής Κλασσικής Αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Berkeley, με εξαίρεση τα έτη 1982-1987, όταν διετέλεσε Διευθυντής της Αμερικανικής Σχολής Κλασσικών Σπουδών στην Αθήνα. Είχε δημοσιεύσει πολλά βιβλία και άρθρα σχετικά με τις ανακαλύψεις του στη Νεμέα, όπως π.χ. το Nemea II: The Early Hellenistic Stadium (University of California Press2001), ενώ έχει γράψει και βιβλία που δεν αφορούν τη Νεμέα, όπως τα:
Είχε ανακηρυχθεί επίτιμος διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Αθηνών, είχε τιμηθεί ως Ταξιάρχης του Τάγματος της Τιμής από τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας, είχε αναγνωριστεί ως «Πρόσωπο της Εβδομάδας» από το Αμερικανικό τηλεοπτικό κανάλι ABC το 2004 κ.ο.κ.
Από τη συνταξιοδότησή του το 2005 μοίραζε το χρόνο του, μαζί με τη σύζυγό του Έφη, ανάμεσα στην Καλιφόρνια και την Αρχαία Νεμέα, όπου προετοίμαζε σειρά βιβλίων και άρθρων σχετικά με τη Νεμέα και άλλα θέματα, μεταξύ των οποίων μία σημαντική μελέτη σχετικά με τα αίτια της σκοτεινής περιόδου της Γεωμετρικής εποχής.
Το 2005 με προεδρικό διάταγμα ο Στέφανος Μίλλερ πολιτογραφήθηκε Έλληνας υπήκοος.
Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί αρχαιολόγοι Κατηγορία:Έλληνες αρχαιολόγοι
Volvox
To Βόλβοξ (λατ. volvere = κατρακυλώ) είναι μια συνάθροιση κυττάρων πράσινων μικροφυκών (green algae), τα οποία ανήκουν στο φύλο των Χλωροφύτων. Απαντώνται σε μεγάλες σφαιρικές αποικίες, οι οποίες αποτελούνται από 500 έως 50 χιλιάδες κύτταρα.
Μορφολογία
Τα κύτταρα της αποικίας του Βόλβοξ διατάσσονται σε μια “κενή” σφαιρική επιφάνεια που ονομάζεται κοινόβιο. Το κοινόβιο φέρει μια εξωκυτταρική μήτρα (κατασκευασμένη από γλυκοπρωτεΐνη). Τα κύτταρα της αποικίας διακρίνονται σε δύο διαφορετικούς κυτταρικούς τύπους, τα σωματικά κύτταρα και τα γονοκύτταρα.
Τα σωματικά κύτταρα είναι μικρά και διαθέτουν δύο μαστίγια, τα οποία προσδίδουν κινητικότητα στην αποικία ώστε να οδηγείται προς το φως για να γίνει η απαραίτητη φωτοσύνθεση. Ανέρχονται στα 2.000 και διατάσσονται στην εξωτερική επιφάνεια του κοινοβίου, ενώ διατηρούν επαφή μεταξύ τους μέσω κυτταροπλασματικών γεφυρών. Σε αντίθεση με τον δεύτερο κυτταρικό τύπο, τα σωματικά κύτταρα δεν έχουν την ικανότητα διαίρεσης. Αυτή διεξάγεται από τα γονοκύτταρα, τα οποία είναι μεγαλύτερα, μη-μαστιγοφόρα κύτταρα. Εντοπίζονται 16 τέτοια κύτταρα και διατάσσονται στο οπίσθιο μέρος της αποικίας.
Αναπαραγωγή
Στη φύση το Βόλβοξ αναπαράγεται κυρίως ΄αγενώς με κύκλους διαίρεσης των γονοκυττάρων, δημιουργώντας τελικά νέες κοίλες σφαίρες κυττάρων στο εσωτερικό της μητρικής αποικίας. Παρ’ όλα αυτά, τα είδη του φύκους διαθέτουν τόσο αρσενικά όσο και θηλυκά στελέχη στο στάδιο της αγενούς φάσης, τα οποία είναι μορφολογικά αδιάκριτα μεταξύ τους. Το Βόλβοξ μπορεί ωστόσο να αναπαράγεται και εγγενώς με επαγωγή μιας εκ των αποικιών προς την παραγωγή αρσενικών γαμετών. Η επαγωγή αυτή, έχει ως αποτέλεσμα την παραγωγή μιας ισχυρής φερομόνης, η οποία αλλάζει το αναπτυξιακό πρόγραμμα των άλλων αποικιών και τις ενεργοποιεί αναπαραγωγικά. Στο τέλος της διαδικασίας αυτής, παράγονται μικροί σε μέγεθος, κινητοί, αρσενικοί γαμέτες και μεγάλα, ακίνητα θηλυκά ωοκύτταρα.
Ενδιαίτημα
Οι αποικίες του Βόλβοξ διαβιούν σε λιμνίσκους και λίμνες με καθαρά και πλούσια σε θρεπτικά νερά (ευτροφικά). Κατά τη θερμή περίοδο σχηματίζουν μαζικές πληθυσμιακές ανθίσεις που είναι ορατές δια γυμνού οφθαλμού.
Εξέλιξη
Οι αποικίες του Βόλβοξ φαίνεται να δημιουργήθηκαν από μονοκύτταρα χλωροφύκη 200 εκατομμύρια χρόνια πριν και έχουν κεντρίσει το ενδιαφέρον των επιστημόνων για την διαλεύκανση του μηχανισμού που οδήγησε στη δημιουργία των πολυκύτταρων οργανισμών. Το γεγονός ότι ακόμα και σήμερα η τάξη των Volvocales αποτελείται τόσο από μονοκύτταρα όσο και από πολυκύτταρα είδη, αλλά και ο μεγάλος βαθμός αναπτυξιακής και μορφολογικής καινοτομίας που εμφανίζουν οι αποικιακές μορφές, παρέχουν ένα καλό μοντέλο για την ερμηνεία αυτής της εξελικτικής μετάβασης.
Έρευνες έχουν δείξει πως ο κοινός πρόγονος των σημερινών Volvocales είναι ένα μονοκύτταρο είδος, το οποίο μοιράζεται πολλές ομοιότητες με είδη του αρτίγονου γένους Χλαμυδομονάς. Τα είδη του γένους αυτού εμφανίζουν επίσης ελάχιστες έως καθόλου διαφορές, σε γενετικό επίπεδο, με τον κοινό πρόγονο. Πιο συγκεκριμένα τα γένη Βόλβοξ και Chlamydomonas εμφανίζουν παραπλήσιο μέγεθος γονιδιώματος και περίπου ίδιο αριθμό γονιδίων που κωδικοποιούν πρωτεΐνες. Η πιο σημαντική διαφορά που εντοπίστηκε ήταν ο αυξημένος αριθμός γονιδίων που κωδικοποιούν πρωτεΐνες του ΕCM (extracellular matrix), οι οποίες σχετίζονται άλλωστε με τη σύνδεση των κυττάρων για τη δημιουργία της σφαιρικής αποικίας του Βόλβοξ. Ανάλογα γονίδια εντοπίζονται και στο γένος Chlamydomonas αλλά σαφώς σε μικρότερο αριθμό και με κάποιες διαφορές όσον αφορά στη δομή και τη λειτουργία τους. Συνεπώς, αυτό που οδήγησε στην εξελικτική απόκλιση του Βόλβοξ από τον κοινό πρόγονο δεν ήταν τόσο η δημιουργία νέων γονιδίων αλλά η διαφορετική έκφραση των ήδη υπαρχόντων και η συμμετοχή τους σε καινούργια μεταβολικά μονοπάτια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χλωροφύκη Κατηγορία:Γένη φυτών
Θεοκλύμενος
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Θεοκλύμενος είναι γνωστά τα ακόλουθα δύο διαφορετικά πρόσωπα:
Πηγές
Κατηγορία:Μάντεις, ονειροκρίτες και οιωνοσκόποι της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Αιγύπτου
Παράγραφος 78: Ο κώδικας των Κομάντο
Παράγραφος 78: Ο Κώδικας Των Κομάντο (Ρωσικά: Параграф 78), είναι ρωσική ταινία του 2002 στο είδος δράσης/φαντασίας/θρίλερ, πρωταγωνιστεί ο Γκόσα Κουτσένκο, ο Βλαντίμιρ Βντοβιτσένκοφ και η Αναστασία Σλανέφσκαγια.
Πλοκή
Στο κοντινό μέλλον μια ομάδα πρώην κομάντο αναλαμβάνει μια μυστική αποστολή. Αυτή είναι η ευκαιρία τους να ενωθούν με τους συντρόφους τους στη μάχη. Μια ευκαιρία που κανείς δεν θέλει να χάσει. Όμως υπάρχουν κάποια άλυτα ζητήματα μεταξύ τους και πικρίες που θέτουν την επιτυχία της αποστολής σε κίνδυνο. Σύντομα όλοι τους καταλαβαίνουν ότι υπάρχουν πολύ πιο σημαντικά πράγματα από το σεβασμό στην Παράγραφο 78 - τον κώδικα των κομάντο. Και ανακαλύπτουν πως ο πραγματικός κίνδυνος δεν βρίσκεται στην πυραυλική βάση όπου τους έχουν τοποθετήσει αλλά ανάμεσά τους..!
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωσικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2007 Κατηγορία:Ρωσόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Ρωσία Κατηγορία:Ρωσικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Ρωσικές ταινίες επιστημονικής φαντασίας
Υποτελές κράτος
Με τον όρο υποτελή κράτη (ή και εξαρτημένα κράτη) ή αντίστοιχα εδάφη, (Subject States), χαρακτηρίζονται γενικά πολιτειακές οργανώσεις που εξαρτώνται από άλλο κράτος ή συνομοσπονδία κρατών, (επικυρίαρχου ή επικυρίαρχων κρατών), υπέρ του οποίου ή των οποίων στερούνται εκείνες τις αρμοδιότητες που αφορούν στις διεθνείς σχέσεις, όπως π.χ. διπλωματική αντιπροσώπευση, ελεύθερη ανάπτυξη συμμαχιών, ελεύθερου εμπορίου κ.λπ.
Έτσι το έδαφος του υποτελούς κράτους αποτελεί στην πραγματικότητα τμήμα του επικυρίαρχου κράτους και οι υπήκοοί του διατηρούν την ιθαγένεια του επικυρίαρχου κράτους.
Παραδείγματα τέτοιων υποτελών κρατών αποτέλεσαν ορισμένα χριστιανικά και οθωμανικά κράτη σε σχέση με την άλλοτε Οθωμανική Αυτοκρατορία που ήταν:
Σήμερα συνεχίζουν να υφίστανται πολλά παρόμοια κράτη.
Πηγές
Κατηγορία:Διεθνές Δίκαιο Κατηγορία:Πολιτική επιστήμη
Kingdom Hearts
Το Kingdom Hearts (ιαπωνικά: キングダム ハーツ, Χέπμπορν: Kingudamu Hātsu) είναι σειρά βιντεοπαιχνιδιών δράσης ρόλων που αναπτύσσεται και διανέμεται από την εταιρία Square Enix (πρώην SquareSoft). Πρόκειται συνεργασία μεταξύ της Square Enix και των Disney Interactive Studios, υπό τη διεύθυνση του Τετσούγια Νομούρα, σχεδιαστή χαρακτήρων της Square Enix. Το Kingdom Hearts διαθέτει ένα συνδυασμό πολλών περιοχών από τους κόσμους της Disney, σε ένα σύμπαν σχεδιασμένο ειδικά για τη σειρά. Η σειρά επικεντρώνεται στο βασικό χαρακτήρα Sora, την αναζήτηση των φίλων του, και τη γνωριμία του με χαρακτήρες της Disney, της σειράς Final Fantasy και του The World Ends with You στους κόσμους τους.
Η βασική σειρά αποτελείται από τρία παιχνίδια. Τα περισσότερα παιχνίδια της σειράς σημείωσαν μεγάλη εμπορική επιτυχία και απέσπασαν θετικές κριτικές. Μέχρι τον Οκτώβριο του 2013, η σειρά πούλησε περισσότερα από 25 εκατομμύρια κομμάτια παγκοσμίως. Επίσης, έχει κυκλοφορήσει μία μεγάλη ποικιλία προϊόντων πέρα από τα παιχνίδια, που περιλαμβάνει μουσική, φιγούρες, βιβλία, νουβέλες, και manga.