cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ενεργειακή Κοινότητα Som Energia
Βιβλιογραφία
Ίδρυμα Χάινριχ Μπελ (2019). ''Χτίζοντας Ενεργειακές Κοινότητες. Η ενέργεια στα χέρια των πολιτών'' (σελ. 94-96). Θεσσαλονίκη: Ίδρυμα Χάινριχ Μπελ. Διαθέσιμο στο: https://gr.boell.org/sites/default/files/2019-09/Building%20energy%20communities_full%20text.pdf
Τζεμπέλ Αζαό
Το Τζεμπέλ Αζαό ή Αντράρ Αφαό είναι η υψηλότερη κορυφή στην οροσειρά Τασιλί ν'Ατζέρ στη νοτιοανατολική Αλγερία, σε υψόμετρο 2.158 μέτρων (7.080 ποδιών). Η περιοχή σχηματίζει τα βορειοδυτικά όρια της λεκάνης του Τσαντ.
Γεωγραφία
Το Τζεμπέλ Αζαό είναι κορυφή στην οροσειρά του Αντράρ στο Τασιλί Ν'Ατζέρ, ένα οροπέδιο ψαμμίτη στα βορειοανατολικά του Χογκάρ. Το βουνό σχηματίζει κορυφογραμμή στο οροπέδιο, περίπου παράλληλα προς τον γκρεμό. Ο ορεινός όγκος αποτελείται κυρίως από ψαμμίτη, ο οποίος είχε ως αποτέλεσμα τον σχηματισμό πολλών φυσικών λίθινων αψίδων. Το όρος Αφαό αποστραγγίζεται από διάφορα ουαντί, τα οποία συγκλίνουν στο Ουαντί Ιμιρχού. Το ουαντί αυτό ρέει βορειοανατολικά, στη συνέχεια στρέφεται βορειοδυτικά και εξαφανίζεται στην άμμο του Ισαουάν Εργκ στα δυτικά του Ιλιζί.
Βασιλίνα
Η Βασιλίνα (... - 332/333) ήταν η σύζυγος του Ιούλιου Κωνστάντιου και μητέρα του αυτοκράτορα Ιουλιανού.
Είχε ελληνική καταγωγή και ήταν κόρη του Ιουλιανού Καμένιου ή, πιθανότατα, του Ιούλιου Ιουλιανού. Εκπαιδεύτηκε από τον Μαρδόνιο, έναν ευνούχο που είχε μεγαλώσει στο σπίτι του πατέρα της. Έγινε η δεύτερη σύζυγος του Ιούλιου Κωνστάντιου και απέκτησαν έναν γιο, τον Ιουλιανό. Η Βασιλίνα πέθανε λίγους μήνες μετά τον τοκετό. Η αδερφή της ήταν η μητέρα του Προκόπιου. Ως χριστιανή αρχικά ευνόησε τους Αρειανούς, αλλά έδωσε τα εδάφη της ως κληρονομιά στην εκκλησία της Εφέσου. Ήταν συγγενής του Ευσέβιου, δασκάλου του γιου της.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γυναίκες στην Αρχαία Ρώμη
Ναρτσίζα Ζμιχόφσκα
Η Ναρτσίζα Ζμιχόφσκα (πολωνικά: Narcyza Żmichowska) (4 Μαρτίου 1819, Βαρσοβία – 24 Δεκεμβρίου 1876, Βαρσοβία) ήταν Πολωνή μυθιστοριογράφος και ποιήτρια. Είναι γνωστή και από το ψευδώνυμο Γκαμπριέλα. Η Ζμιχόφσκα θεωρείται πρόδρομος του φεμινισμού στη Πολωνία.
Το πρώτο μυθιστόρημα της Ζμιχόφσκα, το Poganka (Παγανιστής), δημοσιεύτηκε το 1846. Είναι γνωστό ότι στο πρώτο μυθιστόρημα της εκφράζει το ενδιαφέρον της στην Παουλίνα Ζμπίσεφσκα, μια φίλη της. Η αγγλική μετάφραση του βιβλίου εκδόθηκε από τις Πανεπιστημιακές Εκδόσεις του Πανεπιστημίου του Βορείου Ιλινόι το 2012 σε μετάφραση της δρ. Ούρσουλα Φίλιπς. Το 1960 το πανεπιστήμιο του Βρότσουαφ εξέδωσε τις επιστολές που είχε γράψει η Ζμιχόφσκα με παραλήπτες την οικογένεια της και τους φίλους της, σε πέντε τόμους. Στις επιστολές της εξέφρασε το ενδιαφέρον της για τον παντρεμένο άνδρα Έντβαρντ Ντέμποφσκι. Αυτό προκάλεσε ένα γνωστό σκάνδαλο. Η φιλία της με τη συγγραφέα και ακτιβίστρια Μπιμπιάνα Μορατσέφσκα (η οποία ήταν ανύπαντρη από δική της επιλογή, όπως η Ναρτσίζα) διήρκεσε 32 χρόνια.
Βιογραφία
Η Ζμιχόφσκα έπιασε δουλειά ως παιδαγωγός για τον οίκο ευγενών Ζαμόισκι το 1838. Σε ταξίδι με τον εργοδότη της στο Παρίσι, επανενώθηκε με τον αδερφό της, τον Έραζμ, ο οποίος ήταν Πολωνός επαναστατικός που εξορίστηκε από τη ρωσική Πολωνία (ο όρος ρωσική Πολωνία αναφέρεται στις περιοχές της πρώην Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας που προσαρτήθηκαν από τη Ρωσική Αυτοκρατορία κατά τον τρίτο διαμελισμό της Πολωνίας στα τέλη του 18ου αιώνα) μετά την αποτυχημένη Νοεμβριανή Εξέγερση, την οποία κατέστειλε ο Αυτοκρατορικός Στρατός. Οι πολιτικές και κοινωνικές απόψεις του αδερφού της επηρέασαν σημαντικά τη Ναρτσίζα. Ακολουθώντας τη συμβουλή του, η Ναρτσίζα σπούδασε στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας και έγινε μια από τις πρώτες γυναίκες που εντάχθηκαν στη Γαλλική Ακαδημία. μικρογραφία|Η προτομή της Ναρτσίζα Ζμιχόφσκα από τον Βουαντίσουαφ Ραντζικόφσκι στο Ιστορικό Μουσείο της Κρακοβίας. Η παραμονή στη Γαλλία άλλαξε ολοκληρωτικά τον χαρακτήρα της Ζμιχόφσκα. Άρχισε να εκφράζει δημόσια τις ριζοσπαστικές της απόψεις για τις γυναίκες. Ο μεγαλοαστικός περίγυρος της την αποκαλούσε «εκκεντρική». Χάρη στην τέλεια γνώση γαλλικών που απέκτησε, η Ναρτσίζα κατάφερε να βρει εύκολα δουλειά στην κατεχόμενη Πολωνία. Η Ναρτσίζα έγινε παιδαγωγός των τεσσάρων παιδιών του Στανίσουαφ Κισιελέτσκι, σε ένα κτήμα κοντά στη Γουόμζα. Η Ναρτσίζα έκανε συχνά ταξίδια στη Βαρσοβία, όπου συναντιόταν με άλλους διανοούμενους. Άρχισε να γράφει στο περιοδικό Pierwiosnek (Πρίμουλα), καθώς και σε διάφορα άλλα περιοδικά, όπως τα Pielgrzym (η αρχισυντάκτρια του περιοδικού ήταν η Ελεονώρα Ζιεμιέτσκα) και Przegląd Naukowy, στο οποίο αρθρογραφούσαν και άλλες γυναίκες. Εκείνη την εποχή στη Ρωσική Πολωνία επικρατούσε καθεστώς λογοκρισίας. Η Ζμιχόφσκα ίδρυσε μια ομάδα σουφραζετών, η οποία δραστηριοποιήθηκε στη Βαρσοβία το 1842-1849. Η ομάδα αυτή συμμετείχε και σε αντιτσαρικές δραστηριότητες. Συνελήφθη από τους Ρώσους στο Λούμπλιν και καταδικάστηκε σε τρία χρόνια φυλάκιση για τη συμμετοχή της στην Ένωση του Πολωνικού Λαού, το 1849.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολωνές μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Πολωνές ποιήτριες Κατηγορία:Πολωνές συγγραφείς Κατηγορία:Πολωνοί φεμινιστές Κατηγορία:Ενταφιασμοί στο Κοιμητήριο Ποβόνσκι
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Κορινθίας 2018–19
Για την περίοδο 2018–19, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Κορινθίας είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Κορινθίας.
Η πρωταθλήτρια ομάδα της ΕΠΣ Κορινθίας θα προβιβαστεί στη Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία.Η ομάδα που ανακηρύσεται κυπελλούχος ΕΠΣ Κορινθίας, αποκτά το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ελλάδας.
Πρωτάθλημα
Για την περίοδο 2018–19, δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Κορινθίας είναι η εξής:
Α΄ Κατηγορία
Η Α΄ κατηγορία διεξάγεται με τη συμμετοχή 16 συλλόγων Οι τρεις τελευταίες ομάδες υποβιβάζονται στη Β΄ κατηγορία, λόγω και του υποβιβασμού του ΠΑΣ Κόρινθος από την Γ΄ Εθνική Ερασιτεχνική. Πρωταθλήτρια ήταν η ομάδα του Α.Σ. Κόρινθος 2006.
Η τελική βαθμολογία ήταν ως εξής:
Β΄ Κατηγορία
Με 14 συλλόγους αντί για 16 διεξήχθη το πρωτάθλημα της Β κατηγορίας, έτσι σύμφωνα με την προκήρυξη προβιβάζονται οι τρεις πρώτοι και υποβιβάζεται η τελευταία ομάδα. Λόγω της επιστροφής του ΠΑΣ Κόρινθος στο τοπικό πρωτάθλημα, τελικά θα υποβιβαστούν 2 ομάδες στη Γ κατηγορία.
Η Τελική Βαθμολογία:
Γ΄ Κατηγορία
Η τρίτη κατηγορία απαρτίζεται από 19 συλλόγους χωρισμένους σε δυο ομίλους. Οι δυο πρώτοι κάθε ομίλου ανεβαίνουν κατηγορία.
Οι βαθμολογίες των ομίλων ήταν ως εξής:
Κύπελλο
Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Κορινθίας. Το κύπελλο της περιόδου 2018–19 κατέκτησε η ομάδα του Π.Α.Σ. Κόρινθος
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Κορινθίας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2018–2019 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2018-2019
Πιερ-Εμερίκ Ομπαμεγιάνγκ
Ο Πιερ-Εμερίκ Εμιλιάνο Φρανσουά Ομπαμεγιάνγκ (Pierre-Emerick Aubameyang, γενν. 1989) είναι Γκαμπονέζος ποδοσφαιριστής που παίζει στην θέση του επιθετικού στην Μαρσέιγ και στην εθνική ομάδα της Γκαμπόν, όπου είναι αρχηγός και κάτοχος του  ρεκόρ τερμάτων. Κατέχει, επίσης, τη γαλλική και την ισπανική υπηκοότητα. Τα αδέλφια του, Ουιλί και Κατιλίνα, είναι επίσης ποδοσφαιριστές. Αγωνιζεται στην Μπαρτσελονα Στις 19 Μαΐου 2022, ο Patrick-Emerick Aubameyang ανακοίνωσε επίσημα τη διεθνή του απόσυρση μετά από 73 συμμετοχές και 30 γκολ.
Σαιντ-Ετιέν
Το 2011 υπέγραψε στη Σαιντ-Ετιέν, με την οποία κατέκτησε το 2013 το Λιγκ Καπ Γαλλίας και επελέγη στην καλύτερη ενδεκάδα της Λιγκ 1 για τη σεζόν 2012-2013. Πιο πριν ήταν παίκτης της Μίλαν, με την οποία όμως δεν μέτρησε καμία επίσημη συμμετοχή σε επαγγελματικό επίπεδο.
Μπορούσια Ντόρτμουντ
Το 2013 έγινε παίκτης της Μπορούσια Ντόρτμουντ και κατέκτησε δύο Σούπερ Καπ (2013 και 2014) και ένα Κύπελλο Γερμανίας (2017). Επίσης, ανακηρύχθηκε καλύτερος παίκτης της Μπουντεσλίγκα για τη σεζόν 2014-2015 και επελέγη στην καλύτερη ενδεκάδα και ήταν πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης τη σεζόν 2016-2017. Επιπλέον, ήταν στην καλύτερη oμάδα του Γιουρόπα Λίγκ τη σεζόν 2015-2016.
Άρσεναλ
Τον Ιανουάριο του 2018 υπέγραψε στην Άρσεναλ και από τον Νοέμβριο του 2019 είναι ο αρχηγός της ομάδας. Στην Άρσεναλ ο Ομπαμεγιάνγκ αγωνίστηκε σε 163 παιχνίδια, σημειώνοντας 92 γκολ και 21 ασίστ. Κατέκτησε μαζί της ένα Κύπελλο Αγγλίας και ένα Κομιούνιτι Σιλν τ, ενώ έφτασε σε τελικό Λιγκ Καπ Αγγλίας και Γιουρόπα Λιγκ. Έχασε το περιβραχιόνιο του αρχηγού στα μέσα Δεκεμβρίου του 2021 μετά από πειθαρχικό παράπτωμα στο οποίο υπέπεσε και στις 31 Ιανουαρίου του 2022 έμεινε ελεύθερος από τους «κανονιέρηδες» ώστε να υπογράψει στην Μπαρτσελόνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γκαμπόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΚ Μίλαν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΣ Μονακό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΣ Σαιντ-Ετιέν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπορούσια Ντόρτμουντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντιζόν ΦΚΟ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιλ ΟΣΚ Κατηγορία:Γκαμπονέζοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρσεναλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2017 Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γερμανία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2010 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2021
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Μακεδονίας 2017–18
Για την περίοδο 2017–18, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Μακεδονίας είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Θεσσαλονίκης.
Ο θεσμός του κυπέλλου, αποτελεί ταυτόχρονα την πρώτη φάση του Κυπέλλου Ερασιτεχνών της ΕΠΟ. Η ομάδα που ανακηρύσσεται κυπελλούχος ΕΠΣ Μακεδονίας, αποκτά το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ερασιτεχνών.
Πρωτάθλημα
Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Μακεδονίας είναι η εξής:
Α1 Κατηγορία
Η κορυφαία κατηγορία της Ε.Π.Σ.Μ. διεξάγεται με τη συμμετοχή 16 συλλόγων σε έναν όμιλο και με τη μορφή πρωταθλήματος διπλών αγώνων. Ο πρώτος της κανονικής περιόδου ανακηρύσσεται πρωταθλητής και προβιβάζεται στη Γ΄ Εθνική Ερασιτεχνική. Η 2η θέση κρίνεται σε αγώνες κατάταξης (Play Off) μεταξύ των ομάδων που τερμάτισαν από την 2η εως 5η θέση. Στην Α΄ κατηγορία υποβιβάζονται συνολικά 6 ομάδες, οι 3 τελευταίες (14η-16η θέση) της κανονικής διάρκειας και 3 ακόμη που προκύπτουν από αγώνες κατάταξης (Play Out) που συμμετέχουν οι 6 ομάδες που τερμάτισαν από την 8η ως την 13η θέση. Στους αγώνες κατάταξης οι ομάδες με την υψηλότερη θέση στην κανονική διάρκεια έχουν διαφόρων τύπων πλεονεκτήματα (αγώνες στην έδρα τους, 2ος αγώνας σε περίπτωση ήττας)
Πρωταθλήτρια για την περίοδο 2017-18 ήταν η ομάδα του ΠΑΟ Κουφαλίων. Τη 2η θέση μετά τους αγώνες κατάταξης κατέκτησε ο Ολυμπιακός Κυμίνων. Οι δυο αυτοί σύλλογοι συμμετείχαν στο πρωτάθλημα της Γ΄ Εθνικής την επόμενη περίοδο
Κανονική Περίοδος
Πηγή:ΕΠΣΜ:Αρχείο περιόδου 2017-18
Play Off για 2η θέση
Πηγή:ΕΠΣΜ:Αρχείο περιόδου 2017-18
Play Out
Οι τρεις ομάδες που ήταν χαμηλότερα στη βαθμολογία ηττήθηκαν στους αγώνες κατάταξης και υποβιβάστηκαν στην Α΄ κατηγορία.
Α΄ Κατηγορία
Στην Α΄ κατηγορία την περίοδο 2017-18 συμμετέχουν 57 συνολικά ομάδες που χωρίστηκαν σε 4 ομίλους των 14 εως 15. Δε δήλωσαν συμμετοχή ο Οδυσσέας Κορδελιού που είχε υποβιβαστεί από την Α1 και οι Φοίνικας Καλαμαριάς και ΑΕ Αγίου Γεωργίου.
Πρωταθλήτριες των ομίλων τους ήταν οι Φοίνικας Πολίχνης, Ιάσων Αυγής, Εθνικός Σοχού, Μελιτεύς. Μετά τη διεξαγωγή των play off δευτεραθλήτριες ήταν οι Ιωνικός Ιωνίας, Ελλήσποντος Κριθιάς , Θύελλα Περιστερώνα, Μαραθώνας Καλαμαριάς με τις δυο τελευταίες να επικρατούν στους τελικούς και να κερδίζουν την άνοδο στην Α1.
1ος Όμιλος
Πηγή:ΕΠΣΜ:Αρχείο περιόδου 2017-18
Β΄ Κατηγορία
Στην Β΄ κατηγορία την περίοδο 2017-18 συμμετείχαν 69 συνολικά ομάδες που χωρίστηκαν σε 5 ομίλους των 13 και 14.
Γ΄ Κατηγορία
Στην Γ΄ κατηγορία την περίοδο 2017-18 συμμετέχουν 36 συνολικά ομάδες που χωρίστηκαν σε 4 ομίλους. Η κατάταξη σε κάθε όμιλο ήταν ως εξής:
4ος Όμιλος
Μόλις 6 ομάδες αγωνίστηκαν στον 4ο όμιλο, που διεξήχθη σε 4 γύρους.
Κύπελλο
Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Μακεδονίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Μακεδονίας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2017–2018 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2017-2018
Γραμμή 4 (Τραμ Αθήνας)
Η Γραμμή 4 του τραμ Αθήνας ήταν η γραμμή «Αριστοτέλης», η οποία στους χάρτες απεικονίζοταν με κόκκινο χρώμα. Διέθετε 40 στάσεις και το πρώτο μισό της, ακολουθούσε τα παράλια της νότιας Αθήνας, ενώ το δεύτερο μισό εισερχόταν στο κέντρο της Αθήνας. Εγκαινιάστηκε στις 19 Ιουλίου 2004, μαζί με τις γραμμές 3 και 5. Ξεκινούσε από τη στάση ΣΕΦ, στον Πειραιά, και μαζί με τη γραμμή 3 διερχόταν από την Καλλιθέα και το Παλαιό Φάληρο. Εκεί, χωριζόταν από τη γραμμή 3 και ενωνώταν με τη γραμμή 5. Κατόπιν, συνέχιζε βορειοανατολικά και εισερχόταν από τη Νέα Σμύρνη και έπειτα κατέληγε στο κέντρο της Αθήνας. Η γραμμή καταργήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 2021 και αντικαταστήθηκε από τις γραμμές 6 και 7.
Επέκταση προς Πειραιά
Στις 5 Δεκεμβρίου 2021 διακόπηκε η λειτουργία της γραμμής και αντικαταστήθηκε από την γραμμή 7(Ακτή Ποσειδώνος - Ασκληπίειο Βούλας, (παλιά Γραμμή 3) και τη Γραμμή 6 (παλιά γραμμή 5)
Παραπομπές
Κατηγορία:Τραμ Αθήνας Κατηγορία:Σιδηροδρομικές γραμμές που εγκαινιάστηκαν το 2004
Τάτσης Αποστολίδης
Ο Τάτσης (Χριστόδουλος) Αποστολίδης (1928 - 2009) ήταν Έλληνας βιολιστής.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1928 στον Καλουτά Ιωαννίνων. Ξεκίνησε την ενασχόληση του με τη μουσική από το Ωδείο Ιωαννίνων κατά την περίοδο 1942-1944. Από το 1948 έως το 1954 σπούδασε στην τάξη του Γεωργίου Λυκούδη στο Ωδείο Αθηνών, από όπου πήρε το δίπλωμά του με α΄ βραβείο. Συνέχισε τις σπουδές του στη Γαλλία με υποτροφία. Εκεί σπούδασε με τους Ζορζ και τον Χένρικ Σέρινγκ στο Παρίσι και στη Διεθνή Ακαδημία της Νίκαιας, από όπου πήρε το πρώτο βραβείο το 1960.
Επέστρεψε στην Ελλάδα και εργάστηκε ως εξάρχων στη Συμφωνική Ορχήστρα της ΕΡΤ, αλλά και στην Κρατική Ορχήστρα Αθηνών από το 1966. Από το 1955 έως το 2003, δίδαξε βιολί και μουσική δωματίου στο Ωδείο Αθηνών. Ίδρυσε το «Ελληνικό Κουαρτέτο» (Αποστολίδης - Καγκελάρη - Βατικιώτης - Κατσικάκης), με το οποίο πραγματοποίησε εμφανίσεις τόσο στην Ελλάδα όσο και σε άλλες χώρες μέχρι το 1992. Από το 1978, ανέλαβε την Ορχήστρα του Ωδείου Αθηνών, ενώ ίδρυσε και τη Μικρή Ορχήστρα Εγχόρδων.
Πέθανε στις 31 Αυγούστου 2009 στην Αθήνα.
Έργο
Παρουσίασε, μεταξύ άλλων, με το βιολί του αρκετά έργα γνωστών λογοτεχνών (Μπέκερ, Μιλώ, Καρυωτάκης, Γ. Α. Παπαϊωάννου, Σισιλιάνος, Δραγατάκης, Σκαλκώτας). Για το έργο του βραβεύθηκε με το Ελληνικό Βραβείο Μουσικής το 2006. Το 2001 εξέδωσε το βιβλίο Δεκαπέντε ιστορίες και μια βόλτα με ποδήλατο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες βιολιστές Κατηγορία:Απόφοιτοι του Ωδείου Αθηνών Κατηγορία:Καθηγητές του Ωδείου Αθηνών
ΕΡΤ Κοζάνης
Ο Ραδιοφωνικός Σταθμός Κοζάνης (ΕΡΤ Κοζάνης) είναι ο τοπικός ραδιοφωνικός σταθμός της Κοζάνης και του νομού Κοζάνης. Το πρόγραμμά του είναι κυρίως ειδησεογραφικό αλλά και ψυχαγωγικό.
Ιστορικό
Ξεκίνησε να εκπέμπει στις 29 Ιανουαρίου 1950, ως Ραδιοφωνικός Σταθμός Ενόπλων Δυνάμεων Δυτικής Μακεδονίας. Μέχρι το 1954 εξέπεμπε από έναν πομπό βραχέων κυμάτων ισχύος 1KW ώσπου άλλαξε πομπό ισχύος 300Watt.
Στις 11 Ιουνίου 2013 μετά την ανακοίνωση για το κλείσιμο της ΕΡΤ, οι εργαζόμενοι της ΕΡΤ Κοζάνης δεν συνέχισαν την λειτουργία του ραδιοφωνικού σταθμού, πράγμα το οποίο έκαναν όλοι οι υπόλοιποι ραδιοφωνικοί σταθμοί της Ελληνικής Ραδιοφωνίας.
Η ΕΡΤ Κοζάνης μαζί με την ΕΡΤ Τρίπολης και την ΕΡΤ Καβάλας ήταν οι μόνοι ραδιοφωνικοί σταθμοί της ΕΡΤ που σταμάτησαν την λειτουργία τους μετά την ανακοίνωση του κλεισίματος ΕΡΤ λόγω τεχνικών προβλημάτων και ζημιών.
Πέτσας
Το ελληνικό επώνυμο Πέτσας πιθανόν αναφέρεται στα εξής πρόσωπα:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Ελληνικά επώνυμα
Σωσάνδρα Πέλλας
H Σωσάνδρα (μέχρι το 1922 Πρεμπόδιστα ) είναι χωριό του δήμου Αλμωπίας, της περιφερειακής ενότητας (πρώην νομού) Πέλλας, στην περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2021, η Σωσάνδρα έχει 1.006 κατοίκους. Βρίσκεται σε υψόμετρο 170 μέτρων και σε απόσταση 3 χιλιομέτρων από την Αριδαία.
Στα σύνορα των τοπικών κοινοτήτων Σωσάνδρας και Δωροθέας έχουν βρεθεί λείψανα οικιστικών εγκαταστάσεων των νεολιθικών χρόνων και της Εποχής του Χαλκού. Το χωριό είχε μικτό μουσουλμανικό και χριστιανικό πληθυσμό στις αρχές του 20ού αιώνα, με πλειοψηφία μουσουλμάνων (1.100 έναντι 300 χριστιανών, οι οποίοι πρόσκειντο στο Πατριαρχείο). Στο χωριό λειτουργούσε πατριαρχικό σχολείο. Στην απαρίθμηση του 1913, η Σωσάνδρα είχε 1.435 κατοίκους και στην απογραφή του 1920 είχε 1.176 κατοίκους. Με την ανταλλαγή πληθυσμών το 1923, οι μουσουλμάνοι αναγκάστηκαν να μετοικήσουν στην Τουρκία και στο χωριό εγκαταστάθηκαν 148 προσφυγικές οικογένειες. Στην απογραφή του 1928 είχε 908 κατοίκους και στην απογραφή του 1940 ο πληθυσμός του είχε αυξηθεί σε 1.178. Η Σωσάνδρα ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας και με το πρόγραμμα Καποδίστριας, ο οικισμός προσαρτήθηκε στον δήμο Αριδαίας το 1997. Με το πρόγραμμα Καλλικράτης, προσαρτήθηκε στον δήμο Αλμωπίας.
Στη Σωσάνδρα βρίσκονται δύο μύλοι οι οποίοι έχουν χαρακτηριστεί διατηρητέα μνημεία: ο τετράμυλος ιδιοκτησίας Γ. Παρτσανίδη και ο εξάμυλος ιδιοκτησίας Δ. Παππά και Θ. Τερζή. Αμφότεροι αποτελούν μαρτυρία της εξέλιξης της ντόπιας λαϊκής αρχιτεκτονικής καθώς και δείγματα της βιοτεχνικής και βιομηχανικής αρχιτεκτονικής που διαμορφώθηκε στην περιοχή στο τέλος του 19ου και στις αρχές του 20ού αιώνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Πέλλας Κατηγορία:Δήμος Αλμωπίας
Axel Springer SE
Η Axel Springer AG - σήμερα αναφερόμενη ως Axel Springer SE - είναι εκδοτικός οίκος από τη Γερμανία που εκδίδει εφημερίδες και περιοδικά, μεταξύ των οποίων οι εφημερίδες Bild και Die Welt.
Ο εκδοτικός οίκος ιδρύθηκε το 1946 από τον Axel Springer και είναι στο χρηματιστηριακό δείκτη MDΑΧ του Χρηματιστηρίου Φρανκφούρτης.
Ο διευθυντής της Bild, Kai Diekmann είναι και μέλος του εκτελεστικού γραφείου της Χουριέτ
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανικός τύπος
Μπερναντέτ Σελ
Η Δρ Μπερναντέτ Σελ (γεννημένη στις 9 Μαρτίου 1977) είναι Ουγγαρέζα οικονομολόγος και πολιτικός και ήταν μέλος της Εθνοσυνέλευσης (MP) μεταξύ 2012 και 2022. Ήταν συμπρόεδρος του κόμματος Η Πολιτική Μπορεί να Είναι Διαφορετική ( Lehet Más a Politika ; LMP) από το 2013 έως το 2018 και υποψήφια για τη θέση του πρωθυπουργού κατά τις κοινοβουλευτικές εκλογές του 2018. Μετά από εσωτερικές συγκρούσεις, παραιτήθηκε από συμπροεδρεύουσα τον Αύγουστο του 2018 και στη συνέχεια αποχώρησε επίσης από το κόμμα τον Οκτώβριο του 2018.
Βιογραφία
Η Μπερναντέτ Σελ γεννήθηκε στο Πετς στις 9 Μαρτίου 1977. Ολοκλήρωσε τις σπουδές της στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση στο γυμνάσιο Ζρίνιι Μίκλος στο Ζαλαεγκερσέγκ. Το 2000 αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο Κόρβινους της Βουδαπέστης (Διεθνείς Σχέσεις), όπου έλαβε το διδακτορικό της το 2011.
Μεταξύ 2000 και 2002, εργάστηκε για το Τμήμα Εταιρικών Υποθέσεων της Philip Morris International. Στη συνέχεια έγινε υπεύθυνη προγράμματος στην οργάνωση ανθρωπίνων δικαιωμάτων Menedék – Migránsokat Segítő Egyesület (Σύλλογος Υποστήριξης Προσφύγων – Μεταναστών) από τον Μάρτιο έως τον Ιούλιο του 2002. Από τον Σεπτέμβριο του 2002, ήταν ερευνήτρια στο Γραφείο Υποστηριζόμενων Ερευνητικών Ιδρυμάτων της Ουγγρικής Ακαδημίας Επιστημών (MTA) για τρία χρόνια. Εργάστηκε για την Κεντρική Στατιστική Υπηρεσία της Ουγγαρίας (KSH) και υπηρέτησε επίσης ως εισηγήτρια της ΕΕ από το 2006.
Τα ερευνητικά της ενδιαφέροντα είναι η κοινωνιολογία της οικογένειας, οι οικογενειακές πολιτικές και η ικανότητα του κράτους. Είναι μέλος πολλών ερευνητικών ομάδων και συμμετείχε σε εγχώρια και διεθνή προγράμματα. Έχει προχωρημένες δεξιότητες στα αγγλικά και γερμανικά. Αυτή τη στιγμή ζει στο Μπουντακέτζι με τον σύζυγό της και τις δύο κόρες της.
Πολιτική καριέρα
Η Σελ ξεκίνησε την πολιτική της σταδιοδρομία στο Ανθρωπιστικό Κόμμα (HP). Αργότερα εντάχθηκε στο κόμμα Η Πολιτική Μπορεί να Είναι Διαφορετική το 2010. Ήταν υποψήφια στις βουλευτικές εκλογές της Ουγγαρίας το 2010. Έλαβε υποψηφιότητα για τη δημαρχιακή έδρα του Μπουντακέτζι στις τοπικές εκλογές του 2010 και έλαβε το 10,89% των ψήφων.
Η Σελ έγινε μέλος του Κοινοβουλίου στις 13 Φεβρουαρίου 2012, αντικαθιστώντας τον Βιράγκ Κάουφερ, ο οποίος παραιτήθηκε την 1η Φεβρουαρίου. Εξελέγη μέλος της Επιτροπής Απασχόλησης και Εργασίας στις 20 Φεβρουαρίου. Έγινε μέλος της Επιτροπής Νεολαίας, Κοινωνίας, Οικογένειας και Στέγασης και Αντιπρόεδρος της Επιτροπής Βιώσιμης Ανάπτυξης στις 23 Σεπτεμβρίου 2013.
Υπηρέτησε ως ανεξάρτητη βουλευτής από τον Φεβρουάριο έως τον Σεπτέμβριο του 2013, όταν η κοινοβουλευτική ομάδα του LMP διαλύθηκε σύμφωνα με τον κανονισμό της Βουλής, αφού οκτώ μέλη αποχώρησαν από την κοινοβουλευτική ομάδα για να δημιουργήσουν το κόμμα Διάλογο για την Ουγγαρία (PM). Η Σελ και ο Όντρας Σίφερ εξελέγησαν συμπρόεδροι του LMP κατά τη διάρκεια του συνεδρίου του κόμματος στις 24 Μαρτίου 2013.
Τον Σεπτέμβριο του 2013, κατά τη διάρκεια μιας κοινοβουλευτικής συζήτησης, η Σελ ρώτησε τον Ζόλταν Ίλλες, Υφυπουργό Περιβαλλοντικών Υποθέσεων σχετικά με το έργο Roșia Montană στη Ρουμανία, όπου, μεταξύ άλλων, αυτός απάντησε "το ότι είσαι όμορφη δεν σημαίνει επίσης ότι είσαι έξυπνη», και υπερασπίστηκε έντονα την πολιτική του Πρωθυπουργού Βίκτορ Όρμπαν από την κριτική της Σελ. Αργότερα, ο Ιλλές ζήτησε συγγνώμη για αυτές τις δηλώσεις. Ο πρόεδρος της Βουλής Λάσλο Κόβερ υπερασπίστηκε τα αμφιλεγόμενα σχόλια του Ίλλες, αναφερόμενος στα λόγια του συναδέλφου του πολιτικού του κόμματος Φίντες-Ουγγρική Συμμαχία Πολιτών (Fidesz) ως «προσβλητικά, αλλά όχι κατάφωρα προσβλητικά».
Η Μπερναντέτ Σελ εξελέγη βουλευτής από την εθνική λίστα του κόμματος στις βουλευτικές εκλογές του 2014. Έγινε μέλος της Επιτροπής Εθνικής Ασφάλειας στις 6 Μαΐου 2014. Μετά την παραίτηση της Ερζίμπετ Σμουκ, η Σελ εξελέγη επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας LMP στις 16 Φεβρουαρίου 2017. Τον Σεπτέμβριο του 2017, η Σελ ορίστηκε υποψήφια του κόμματος στη θέση του πρωθυπουργού για τις επερχόμενες κοινοβουλευτικές εκλογές (2018). Το Fidesz του Βίκτορ Όρμπαν κέρδισε ξανά την πλειοψηφία των δύο τρίτων στις εθνικές εκλογές, ενώ το LMP έλαβε το 7 τοις εκατό των ψήφων. Η Σελ επανεξελέγη βουλευτής μέσω της εθνικής λίστας του κόμματος, καθώς ηττήθηκε οριακά από τον Ζολτ Τσένγκερ-Ζάλαν στην εκλογική περιφέρεια Μπουντακέτζι.
Το LMP αντιμετώπισε αρκετές εσωτερικές συγκρούσεις τους επόμενους μήνες μετά τις κοινοβουλευτικές εκλογές του Απριλίου 2018. Όταν ο απερχόμενος βουλευτής Ρόμπερτ Μπενέντεκ Σαλλάι επιτέθηκε σωματικά στον άλλο συμπρόεδρο, Άκος Χαντχάζι κατά τη διάρκεια μιας συνεδρίασης της επιτροπής δεοντολογίας, η Σελ προέτρεψε τον Σαλλάι να αποχωρήσει από το κόμμα. Σε απάντηση, αυτός κατηγόρησε τη Σελ ότι έκανε κατάχρηση των δημοσίων πόρων, για να πληρώσει τους λογαριασμούς κομμωτηρίου και ένδυσης κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας. Η Σελ αρνήθηκε τις κατηγορίες και υπέβαλε μήνυση εναντίον του Σαλλάι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ουγγαρέζες πολιτικοί Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Ιάκωβος της Πορτογαλίας
Ο Ιάκωβος (πορτογαλ.: Jaime de Portugal, 17 Σεπτεμβρίου 1433 – 27 Αυγούστου 1459) από τον Οίκο των Καπετιδών-Πορτογαλίας-Αβίς ήταν πρίγκιπας (infante) της Πορτογαλίας, επίσκοπος της Λισσαβώνας και καρδινάλιος. Το ωραίο επιτύμβιο μνημείο του υπάρχει στο ναό της μονής τού Σαν Μινιάτο αλ Μόντε, στη Φλωρεντία.
Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος τού Πέτρου δούκα της Κοΐμπρα και της Ισαβέλας τού Οίκου της Βαρκελώνης, κόρης τού Ιακώβου Β΄ κόμη τού Ουρζέλ. Ο Ιάκωβος Β΄ ήταν γιος της Μαργαρίτας Παλαιολογίνας, κόρης τού Ιωάννη Β΄ μαρκησίου τού Μομφερράτου.
Στα 14 έτη του έλαβε μέρος στη μάχη τού Αλφαρρομπέιρα το 1449, όπου ο πατέρας του ηττήθηκε από τον βασιλικό Πορτογαλικό στρατό. Εκεί αιχμαλωτίστηκε, αλλά δραπέτευσε και μαζί με τα αδέλφια του Ιωάννη και Βεατρίκη κατέφυγαν στη θεία τους Ισαβέλλα των Αβίς, σύζυγο τού Φιλίππου Γ΄ των Βαλουά δούκα της Βουργουνδίας.
Ο Ιάκωβος σπούδασε στη Φλάνδρα και το 1453 ορίστηκε επίσκοπος τού Αρράς. Μετά από συμβουλή της θείας του, ταξίδευσε στη Ρώμη. Εκεί ο πάπας Νικόλαος Ε΄, ακούγοντας τη δυσμένεια, στην οποία έπεσε η οικογένειά του μετά την Αλφαρρομπέιρα, αποφάσισε να διορίσει τον 20ετή Ιάκωβο ως επίσκοπο της Λισσαβώνας, θέση που είχε μείνει κενή. Επειδή δεν ήταν αρκετά μεγάλος σε ηλικία για να χειροτονηθεί, ορίστηκε διοικητής επ' άπειρον στην αρχιεπισκοπή το 1453. Όπως ήταν η πολιτική κατάσταση στην Πορτογαλία, ο Ιάκωβος δεν μπορούσε να επιστρέψει στην Λισσαβώνα· έτσι διοικούσε από την Ιταλία δια μέσου τού γενικού αντιπροσώπου (vicar) Λουίς Ανές.
Το 1455 απεβίωσε ο Νικόλαος Ε΄ και ο νέος πάπας Κάλλιστος Γ΄ τον αναβάθμισε σε καρδινάλιο, αν και δεν ήταν 30 ετών, όπως απαιτείτο. Τον έκανε καρδινάλιο-διάκονο της Σάντα Μαρία ιν Πόρτικο Οκταβίαε και σύντομα άλλαξε τον ναό ευθύνης του με αυτόν τού Αγ. Ευσταθίου στη Ρώμη. Επίσης τού έδωσε την επισκοπή της Πάφου στην Κύπρου, όπου ο αδελφός τού Ιωάννης είχε νυμφευτεί την Καρλόττα της Κύπρου. Μητέρα της Καρλόττας ήταν η Ελένη Παλαιολογίνα, κόρης τού Θεοδώρου Β΄ δεσπότη τού Μωρέως.
Το 1458 απεβίωσε ο Κάλλιστος Γ΄ και ο Ιάκωβος συμμετείχε στον Σύλλογο των Καρδιναλίων (Conclavium), που εξέλεξε νέο πάπα τον Πίο Β΄. Ορίστηκε 58ος ιππότης τού Τάγματος τού Χρυσόμαλλου Δέρατος στον 9ο Τομέα, ο οποίος ιδρύθηκε το 1456 στη Χάγη.
Στο πολύπτυχο τού καθεδρικού της Λισσαβώνας, έργο τού Νούνο Γκονσάλβες, ο ιστορικός Αντόνιο Μπέλαρντ ντα Φονσέκα στο έργο του «Το μυστήριο του πολύπτυχου» (1957-67) ισχυρίζεται, ότι η μορφή τού αρχιεπισκόπου που ακτινοβολεί, είναι στην πραγματικότητα ο Ιάκωβος της Λισσαβόνας. Η άποψη αμφισβητείται.
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Αβίς Κατηγορία:Επίσκοποι του 15ου αιώνα
Αφράτι Εύβοιας
Το Αφράτι είναι πεδινός οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας με υψόμετρο 40 μέτρων.
Γεωγραφία - Ιστορία
Το Αφράτι βρίσκεται στην κεντρική Εύβοια σε απόσταση (οδηγικά) 6,5 χλμ. Α.-ΝΑ. της Χαλκίδας. Είναι κτισμένο στον κάμπο Ληλαντίων (Ληλάντιο πεδίο), ανατολικά του ποταμού Λήλα και βορειοανατολικά από τα Φύλλα. Το όνομα του χωριού, σύμφωνα με μια άποψη, οφείλεται στα «αφράτα», γόνιμα και απαλά χώματα του κάμπου Ληλαντίων που εκτείνεται και στις δύο όχθες του ποταμού Λήλα μέχρι τον Ευβοϊκό κόλπο. Σύμφωνα με άλλη, από τον άρχοντα Αφράτιο, που την περίοδο του Βυζαντίου υπήρξε γαιοκτήμονας της γύρω περιοχής. Πολιούχος άγιος είναι ο Άγιος Χαράλαμπος και η εκκλησία του είναι μονόκλιτη βασιλική με κτισμένη το 1857 από τον Τήνιο τεχνίτη Φραγκίσκο Λυρίτη, που συμμετείχε στην ανοικοδόμηση του Ναού της Ευαγγελιστρίας Τήνου (1823-1831).
Το Αφράτι αναφέρεται το 1474 σε τουρκικό κατάστιχο γραμμένο στην αραβική που αποτελούσε «σύντομο αντίγραφο του μητρώου του νησιού του Ευρίπου, μιας κατακτημένης χώρας και τμήμα της αυτοκρατορίας, γραμμένο από το χέρι του Μουλά Ca'fer και την πένα του Ibri Χότζα συντάχτηκε την 20η του Serval του έτους 878 της Εγίρας». Σύμφωνα με το κατάστιχο, είχε 33 σπίτια. .
Διοικητικά
Μετά την απελευθέρωση, αναφέρεται επίσημα το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Χαλκιδος. Το 1912 με το ΦΕΚ 245Α - 16/08/1912 ορίζεται έδρα της νεοϊδρυθείσας κοινότητας Αφρατίου. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης μαζί με τα Γυρίσματα και τις Λεχριές αποτελούν την τοπική κοινότητα Αφρατίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ληλαντίων του Δήμου Χαλκιδέων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 1.416 κατοίκους, ενώ ως οικισμός 1.405.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Εύβοιας Κατηγορία:Δήμος Χαλκιδέων
Μοναστήρι της Μολντοβίτσα
Το  Μοναστήρι της Μολδοβίτσα (ρουμανικά: Mânăstirea Moldovița) είναι μια ρουμανική Ορθόδοξη μονή που βρίσκεται στην κοινότητα Βάτρα-Μολδοβίτσα, Μολδαβία, Ρουμανία. Το Μοναστήρι της Μολδοβίτσα χτίστηκε το 1532. Ιδρύθηκε ως ένα προστατευτικό φράγμα κατά των Μουσουλμάνων Οθωμανών κατακτητών.
Ιστορία
Ο Στέφανος ο Μέγας, βασιλιάς  της Μολδαβίας από το 1457 μέχρι το θάνατό του το 1504, αγωνίστηκε σε 36 μάχες εναντίον της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, από τις οποίες κέρδισε τις 34. Ήταν πολύ θρήσκος και έχτισε εκκλησίες μετά από πολλές μάχες. Ανέθεσε σε καλλιτέχνες την κάλυψη των εσωτερικών και εξωτερικών χώρων με περίτεχνες τοιχογραφίες (πορτραίτα των αγίων και των προφητών, σκηνές από τη ζωή του Ιησού).
Τοιχογραφίες
αριστερά|μικρογραφία|Τοιχογραφίες μικρογραφία|260x260εσ|Τοιχογραφίες Αυτό το μοναστήρι, που χτίστηκε από τον Βοεβόδα Πέτρο, είναι ένα από τα οκτώ μοναστήρια στη Βόρεια Μολδαβία με αγιογραφίες ζωγραφισμένες στους εξωτερικούς τοίχους. Η Αδελφή που ζει στο μοναστήρι για περισσότερα από 50 χρόνια, λέει ότι είναι "η αγία γραφή σε χρώμα".
Εξωτερικές συνδέσεις
Κατηγορία:Ανατολικά Ορθόδοξα μοναστήρια Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Ρουμανία
Μήτρας
Το επώνυμο Μήτρας πιθανόν αναφέρεται στους:
Κατηγορία:Ελληνικά επώνυμα
Ντούζτζε (αποσαφήνιση)
Το Ντούζτζε είναι μια πόλη στην Τουρκία. Μπορεί επίσης να αναφέρεται σε:
Χυδαιολογία
μικρογραφία|261x261εσ|Ο Κάρολος Α' όταν προσβλήθηκε από τους στρατιώτες του Κρόμγουελ. Ζωγραφικός πίνακας, Hippolyte Delaroche-Αγγλία 1836 Χυδαιολογία είναι συνώνυμη λέξη με το υβρεολόγιο, την βωμολοχία, και την αισχρολογία. Προέρχεται από το αρχαίο επίθετο "χυδαίος" και από το αρχαϊκό "χύδην". Δηλώνει ένα σύνολο από ύβρεις ή αλλιώς βρισιές, ακόμη βρισίδια και βλαστήμιες. Αυτές λέγονται διαφορετικά χυδαιολογήματα και αισχρολογήματα ή πιο συνηθισμένα παλιοκουβέντες και βρωμοκουβέντες. Μπορεί να εννοούνται είτε μια κατάσταση στην οποία ήρθε ένας άνθρωπος είτε τα λόγια κάποιου κατ' επανάληψη τα οποία θεωρούνται προσβολή προς το πρόσωπο ή πρόσωπα άλλων, οπότε αυτός, χαρακτηρίζεται από κακή συμπεριφορά. Είναι αλληλένδετη με την ανηθικότητα, την αγένεια, την απρέπεια, την προστυχιά, τη λαγνεία, την έλλειψη ευπρέπειας και σεμνότητας και με τη χυδαιότητα που περικλείει ακόμη την συνολική στάση αυτού που βρίζει. Είναι κατακριτέα ή αναλόγως των περιστάσεων και του βαθμού σοβαρότητας απορρίπτεται και περιθωριοποιείται καθώς δεν είναι δείγμα καλών τρόπων και βασικά δεν ενδείκνυται για επίσημες ομιλίες ατόμων λόγιων, της επιστημονικής κοινότητας και γενικότερα ατόμων με καλλιέργεια νου. Μπορεί να είναι όμως και αποδεκτή ως ένα βαθμό ανάμεσα σε μια κοινωνική παρέα ατόμων με στενές σχέσεις όπου γνωρίζει ο ένας τον άλλο και δεν δημιουργούνται παρεξηγήσεις και δηλώνει συμπάθεια και έναν τρόπο επικοινωνίας και τότε χρησιμοποιείται μια ανεπίσημη γλώσσα, η αργκό. Κατά καιρούς έχει χρησιμοποιηθεί ωστόσο και σε λόγια εγχειρήματα, από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, εκδηλώνοντας την ανάγκη για προσφυγή σε νέα κινήματα, βιώματα του συγγραφέα όπως και καταστάσεις της εποχής. Η διαχρονική λαϊκή παράδοση, ήδη από εκείνο τον καιρό, δεν παρέλειψε να εκφράζεται ελεύθερα και σε στίχους τραγουδιών, έχοντας περιπαικτικούς και ψυχαγωγικούς σκοπούς και με την ενθάρρυνση ιστορικών προσώπων σε θεατρικές παραστάσεις της αρχαίας Ελλάδας. Η βωμολοχία συνεχίζεται στα ποντιακά και τα ακριτικά και φυσικά μέχρι σήμερα.
Χρήση στις ανθρωπιστικές επιστήμες, στον έγγραφο και προφορικό λόγο
Τη σημερινή εποχή, η χυδαιολογία έχει παρόμοιο στόχο με αυτόν της αρχαιότητας με τη διαφορά ότι μπορεί να γίνει ευκολότερα αποδεκτή, λόγω κοινωνικών αλλαγών. Στην αρχαιότητα ξέρουμε πως χρησιμοποιούταν για να προασπίσει τους αδυνάτους και τις δίκαιες αξίες και να κατακρίνει τους ισχυρούς και τα άδικα πεπραγμένα. Σε άλλες περιπτώσεις χρησιμοποιούταν για λόγους τιμητικούς όντας μέρος εθίμων, που κάποτε ξέφευγαν των ορίων αυτών. Με την πάροδο των χρόνων είναι γεγονός πως έγινε μέρος των διασκεδάσεων του λαού ήδη από τις βυζαντινές εποχές.
Στην ψυχαγωγία
Την εποχή προ Χριστού γεννήθηκαν θεμελιώδεις αξίες όπως η Ειρήνη ("Ειρήνη") και η Δημοκρατία, την οποία ο Αριστοφάνης στις κωμικές τραγωδίες του προσπαθεί να αναδείξει και να υπερασπιστεί. Ένα ακόμη από τα φλέγοντα ζητήματα αποτέλεσαν και τα γεγονότα των πολέμων. Η συνείδηση όσων εκπροσώπευαν αυτούς τους θεμελιώδεις λίθους της εποχής μαρτυρείται από αριστουργήματά τους, όπως για παράδειγμα ένα απόσπασμα γραμμένο από τον Ισοκράτη «Η Δημοκρατία μας αυτοκαταστρέφεται, διότι κατεχράσθη το δικαίωμα της ελευθερίας και της ισότητας, διότι έμαθε τους πολίτες να θεωρούν την αυθάδεια ως δικαίωμα, την παρανομία ως ελευθερία, την αναίδεια του λόγου ως ισότητα και την αναρχία ως ευδαιμονία».
Μέσα από την παρουσίαση των θεατρικών έργων φιλοδοξούσε να επιτευχθεί αυστηρή κριτική αλλά και συνέτιση της αρχαίας Ελλάδας. Οι συγγραφείς λοιπόν λειτουργούσαν ως δημαγωγοί. Ο δε Ισοκράτης (436-338π.Χ.) είναι λίγο μεταγενέστερος στη γέννηση από τον Αριστοφάνη (450 η 452-385 η 380π.Χ.) και η δράση τους και η μόρφωση τους κρατούσαν από την Αθήνα του Περικλή. Αυτό δε σήμαινε ότι και τότε δεν υπήρχαν αντιφάσεις ή διαφωνίες ανάμεσα στους πολίτες, αλλά σκληρή κριτική και μισαλλοδοξία. Συγκεκριμένα ο Αριστοφάνης κινδύνευσε τρεις φορές να χάσει τα δικαιώματά του ως Αθηναίος εξαιτίας των λόγων του αλλά παρέμεινε τελικά αλώβητος. Φαίνεται πως ήταν τέτοιες οι καταστάσεις που παρόλα αυτά προτίμησε να παρουσιάσει περισσότερα από τα έργα του στο όνομα άλλων. Ανέλαβε με δική του πρωτοβουλία να μεταφέρει στοιχεία από τις τραγωδίες των προγόνων του όπως του Αισχύλου, του Πινδάρου, του Στησίχορου και του Ευριπίδη. Αυτό σημαίνει ότι οι ίδιες αξίες χαρακτήριζαν επί χρόνια τον αρχαίο πολιτισμό.
Το ύφος γραφής του είναι αρκετά όμοιο με εκείνο του Ευριπίδη, καθώς ήταν το πρότυπό του και γι'αυτό το λόγο ο Κρατίνος του αφιέρωσε το ρήμα "ευριπιδαριστοφανίζειν". Ένα άλλο γεγονός το οποίο μας δείχνει ότι η χυδαιολογία δεν είχε τη σημερινή της σημασία είναι η συνεχής μόρφωση και καλλιέργεια όπως και η ιδιωτική ζωή του εν λόγω τραγικού συγγραφέα, όπου υπήρχαν οι αρχές της ηθικής και της σεμνότητας. Στις "Όρνιθες" συκοφαντεί όσους αντιπροσωπεύουν τη διαφθορά στην Πόλη με προτάσεις νέων πολιτευμάτων, επιδιώκοντας μάλιστα να τους διώξει, τουλάχιστον στο έργο. Η υπεράσπιση των δικαιωμάτων του γυναικείου φύλου, το οποίο βρισκόταν σε μειονεκτική θέση, επίσης τον απασχόλησε ("Εκκλησιάζουσαι"), όπως και η κατοχή περίσσιου πλούτου ("Πλούτος"). Όπως είναι καταγεγραμμένο οι αρχαίες τραγωδίες αποτελούσαν τη διασκέδαση αλλά και ενός είδους παίδευση, ενώ υπήρχαν τελετουργίες-διασκεδάσεις για τους θεούς του Ολύμπου που από πολλούς χαρακτηρίζονταν ασεβείς. Ξεφεύγοντας από την αρχαιότητα, γύρω στο 933-956 ο επίσκοπος Κρεμόνας Λιουτπράνδος αναφέρει ότι και στην Αγιά Σοφιά έπαιζαν θέατρο οι Έλληνες. αριστερά|μικρογραφία|253x253εσ|Μάσκα θεάτρου που απεικονίζει το Δία. Στις απαρχές της βυζαντινής αυτοκρατορίας είχαν διατηρηθεί μόνο λίγες αθηναϊκές τραγωδίες (παρακαταλογαί) και δημοφιλή θεατρικά δρώμενα ήταν ο παντόμιμος και ο μίμος που κρατούσε από την αρχαιότητα. Η λαϊκή κοινότητα του βυζαντίου, κατακτητές λιγοστής μόρφωσης, έβρισκε διασκεδαστικές αυτές τις σκηνικές παρουσιάσεις και από τη χαρά τους μάθαιναν τα τραγούδια που απαγγέλλονταν εκεί και τα έλεγαν στο δρόμο. Από εκεί μας λέει ο Ν. Πολίτης πως ξεκίνησε η συνήθεια των παραλογών και εν συνεχεία του δημοτικού τραγουδιού. Οι τραγωδοί είχαν απομείνει λίγοι στον αριθμό και ήταν ακόλουθοι της διονυσιακής παράδοσης που στις τιμητικές εορτές γλεντούσαν με φαγητά και κυρίως πολύ κρασί.
Τον 2ο π.Χ. αιώνα οι χριστιανοί κατέκριναν τις εκάστοτε ψυχαγωγικές δραστηριότητες των ειδωλολατρών λέγοντας γι' αυτές τα "διεφθαρμένα και διαφθείροντα", τα "αισχρά" και "αναίσχυντα". Η εκκλησία προσπάθησε να απομακρύνει τον κόσμο από τέτοιου είδους θεάματα. Εννοούσαν τις ιπποδρομίες και τα θέατρα της εποχής. Η εκκλησία είχε τον ίδιο λόγο να αντιδρά κατ' αυτόν τον τρόπο, έτσι τον 4ο αιώνα, χαρακτήριζαν τα θεατρικά δρώμενα "διδασκαλείον ασελγείας" και "ασελγές αισχρότητος εργαστήριον". Υπήρχε τότε ένα είδος, το "βυζαντινό μιμοθέατρο", για το οποίο σώζονται πληροφορίες από τους νόμους και κανόνες των Συνόδων, τους πατέρες της εκκλησίας, τους κανονολόγους και ιδιαιτέρως από τον Ιωάννη το Χρυσόστομο (ανακηρύχτηκε Άγιος), που μαχόταν εναντίον αυτών. Μια πληθώρα κουστουμιών και διακοσμήσεων έχει καταγραφεί για το βυζαντινό θέατρο, σε αντίθεση με τον ελληνορωμαϊκό μίμο. Τα ricinia (κοστούμια που ήταν τετράγωνα καλύμματα), είχαν αντικατασταθεί από πολυπλοκότερα όπως και τα centuli (ζακέτες με μπαλώματα). Για τις γυναίκες κυρίως, αναφέρονται χρυσά, μεταξένια ή χρυσοστόλιστα φορέματα. Ο πατέρας Ιωάννης κάνει λόγω για "ασημοστόλιστα κρεβάτια", "τάπητες", ακόμη "παραπετάσματα" που απλώνονταν σε όλη την πόλη από τους μίμους και "σκηνογραφία" πολύ πειστική. Είχε σχολιάσει τούτο: "Εν δε θεάτρω ….... γέλως, αισχρότης, πομπή διαβολική, διάχυσις, ανάλωμα χρόνου και δαπάνη ημερών περιττή, επιθυμίας ατόπου κατασκευή, μοιχείας μελέτη, πορνείας γυμνάσιον, ακολασίας διδασκαλείον, προτροπή αισχρότητος, γέλωτος υπόθεσις, ασχημοσύνης παραδείγματα".
Συγκριτικά με το ρωμαϊκό "siparium" (δηλαδή την εσωτερική αυλαία μιας σκηνής), ο βυζαντινός μίμος υπερείχε σε σκηνική παρουσία και διάκοσμο. Ήταν περισσότερο ικανός να προσελκύσει κόσμο. Η ψυχαγωγία που προσφερόταν δεν ήταν πάντοτε σεμνή, αλλά ήταν και προσβλητική. Ο πατέρας Γρηγόριος επίσης είχε αναλάβει να αφυπνίσει τους χριστιανούς από "σατανικών ασμάτων μέλη". Όπως επισημαίνει και ο σκηνοθέτης Μ. Πλωρίτης όταν έγραψε βιβλίο για το θέατρο στο Βυζάντιο, η αρχαία ελληνική σκηνική παρουσία διέφερε πολύ από εκείνη στα εν λόγω χρόνια. Ο μίμος υπήρχε από πολύ παλιά και διατηρήθηκε και τότε. Ο Μανουήλ Β' Παλαιολόγος(1391-1425), μαρτυρά από επίσκεψή του στο σουλτάνο Βογιαζήτ ότι αντιλήφθηκε τις οθωμανικές διασκεδάσεις (τους βυζαντινούς μίμους) ως εθιμοτυπικά γεγονότα, όντας εκείνος συνηθισμένος πια σε συνεχείς πολέμους και πιέσεις για κατάργηση των διασκεδάσεων, όμως δεν ήταν έτσι.
Κατά το 1650 υπάρχουν καταγραφές για το πρώτο ελληνικό θέατρο, δεν είναι όμως σαφή τα χρονικά όρια του μιμοθεάτρου ή του παντόμιμου. Πολλές ομοιότητες με το μίμο έχει το μεταγενέστερο θέατρο της Κωνσταντινουπόλεως τον 17ο αιώνα, το "Orta Oyunu", ενώ λιγότερες το "Karagoz", και τα δυο με τσιγγάνικες επιρροές.
Στην Ελλάδα από τις πρώτες αριστοφανικές παραστάσεις υστερο-αρχαιοελληνικής εποχής ήταν αυτή του Σ. Καρύδη (1868), ενώ για δυόμισι χιλιάδες χρόνια τουλάχιστον, οι δέκα από τις έντεκα τραγωδίες του ήταν περίπου άγνωστες στο κοινό. Οι αναπαραστάσεις της αρχαίας κληρονομιάς του Αριστοφάνη, παρά τις προηγούμενες προσπάθειες σκηνοθετών, έμεναν σχεδόν αφανείς, όταν το 1956 ο διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου Αιμίλιος Χουρμούζιος συγκρότησε την εβδομάδα Αττικής Κωμωδίας -Ηρώδειο- και σκηνοθετήθηκαν οι πρώτες παραστάσεις στην Επίδαυρο. Σήμερα τον αντιλαμβανόμαστε ως τον εκείνον που έβαλε παγκοσμίως τα θεμέλια της τέχνης της κωμωδίας.
Η χυδαιολογία στις μέρες μας όσον αναφορά τις θεατρικές παραστάσεις είναι πάρα πολύ συχνή. Ενδεικτικά, ανάμεσα σε πάρα πολλές παραστάσεις να αναφερθούμε στο Πάρα πολύ κακές λέξεις της ομάδας ΔΕΛΤΑ, όπου τις περισσότερες φορές δικαιολογείται επειδή τυχαίνουν όλο αναποδιές στην πρωταγωνίστρια και πρόκειται για κωμωδία.
Στους εορτασμούς και τα έθιμα
Οι γνωστότερες εορτές στις οποίες υπήρξε χυδαιολογία από μέρους του κοινού ήταν αυτές που τελούνταν προς τιμήν του Διονύσου. Στην αρχή του μηνός Ιανουαρίου πραγματοποιούνταν παρελάσεις, στις οποίες μεθούσαν, ντύνονταν σαν τράγοι, ελάφια, καμήλες και άλλα, κτυπούσαν πόρτες και άφηναν δαφνοστέφανα απέξω και έλεγαν στους δούλους τους επίσης να παίξουν ζάρια. Όλα αυτά συνοδεύονταν από δώρα σε δασκάλους, γιατρούς και πολίτες στην σκηνή. Λέγονταν calendae και ήταν ρωμαϊκής προέλευσης.
Τους καιρούς των Σταυροφοριών και της φραγκοκρατίας δεν υπάρχουν καταγραφές για μιμοθέατρα, ενώ αργότερα επί αυτοκράτορος Μιχαήλ Π. Παλαιολόγου (1261), φαίνεται πως εμφανίστηκαν ξανά. Την περίοδο της βασιλείας της δυναστείας των Παλαιολόγων συνέβη η "βυζαντινή αναγέννηση", συνώνυμη της ταυτόχρονης ιταλικής, όπου παρατηρείται στροφή στις αρχαιοελληνικές αξίες που είχαν περισσότερο εγκαταλειφθεί.
Κάποιες παγανιστικές εορτές που διεξάγονταν παράλληλα με την χριστιανοσύνη, περισσότερες ρωμαϊκές, κινητοποίησαν εναντίον τους και αυτοκράτορες όπως ο Θεοδόσιος με των κώδικα που εξέδωσε (395), ο Αρκάδιος και ο Ονώριος, αλλά ωστόσο και μέχρι τον 12ο αιώνα δεν είχαν καταργηθεί, όπως πληροφορεί ο κανονολόγος Βαλσαμών.
Άλλες εορτές από τα χρόνια της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας όπως τα rosalia/rosaria που συνοδευόταν από λουλούδια, χαρακτηρίστηκε επίσης με "ορχήματα και βεβακχευμένα άλματα και ασχημοσύνας". Άλλες ήταν τα "vota" (publica), τα οποία επιχείρησαν να καταργήσουν ο Ονώριος και ο Αρκάδιος (4ος αι.) και διατηρήθηκαν στο επίσημο εορτολόγιο ως τον 10ο αιώνα, την εποχή του Κωνσταντίνου Ζ' Πορφυρογέννητου που ήταν εκχριστιανισμένες. Περιελάμβαναν θυσίες και ευχές για την αριστοκρατεία.
Άλλες υπήρξαν την 1η Μαρτίου, αποκαλούνταν "χελιδονίσματα", στις οποίες τα παιδιά κρατούσαν ψεύτικα χελιδόνια και τραγουδούσαν αρχαιοελληνικά άσματα, όπως και το Μάιο η βακχική "Μαϊμονμάς" (σήμερα οι Μωμόγεροι των Ποντίων) με μεγάλα δείπνα και χορούς, που δεν απέκλιναν πολύ, σύμφωνα με το Χρυσόστομο, από τις προηγούμενες περιγραφές για τα έθιμα. Ο Κωνσταντίνος Α', ο Αναστάσιος Α' και Θεοδόσιος Α' την απαγόρευσαν ενώ ο Ονώριος (396) την επέτρεψε στην επαρχία και έβαλε περιορισμό έτσι ώστε να μην έχει προσβλητικό χαρακτήρα.
Την άνοιξη επίσης είχαν καθιερωθεί τα "rosalia" ή "rosaria", με χορευτικές πομπές, με στολισμούς τάφων με άνθη που από αυτά πήραν την ονομασία. Γίνονταν ρητορικοί διαγωνισμοί με συμμετέχοντες καθηγητές και σπουδαστές και συμμετείχαν με τις γνωστές ακροάσεις.
Από τις 24 Νοεμβρίου ως τις 17 Δεκεμβρίου γιορτάζονταν από το λαό τα "Βρονμάλια" για το Διόνυσο και τη Δήμητρα, με δωρεές κρασιού, δημητριακών, θυσίες ζώων (τράγων και χοίρων) και μιμοθέατρα. Ο Ιουστινιανός όπως και άλλοι γιόρταζαν "βασιλικά βρουμάλια" με χορευτές και δείπνα. Αργότερα τον 13ο-14ο αιώνα έχουμε τον "Δαφναίον θρίαμβον" στη γιορτή των Καλανδών, όπου συμμετείχαν οι βασιλείς με γενναιόδωρες δωρεές δώρων, που επίσης λεγόταν ασυδοσία λόγω του πλούτου.
Αυτές είναι μερικές από το σύνολο που οργάνωναν κάθε χρόνο και σε τακτά χρονικά διαστήματα και πολλές στο όνομα "των παρ' Έλλησι ψευδώς ονομασθέντων θεών και προπάντων του "βδελυκτού Διονύσου". Η εκκλησία ανησυχούσε όχι μόνο για το λαό, αλλά επίσης για κληρικούς της εποχής οι οποίοι έπαιρναν μέρος για να διακωμωδίσουν τα δρώμενα. Θεώρησαν απαραίτητο ακόμη να κατακρίνουν τα τραγούδια που τραγουδούσε ο λαός αντί για ψαλμούς, αλλά και τα νανουρίσματα προς όφελός του. Ήταν μεγάλοι υπέρμαχοι του χριστιανισμού. Έτσι με τον 62ο κανόνα της Τρούλλω Συνόδου αφόριζε με έξι χρόνια όποιον πήγαινε στους εορτασμούς, όμως τα έθιμα αυτά έμειναν και στο εορτολόγιο των ημερών μας με τροποποιήσεις.
Οι μίμοι συμμετείχαν ακόμη και σε πομπείες με αποτέλεσμα να διαπομπεύουν τους ηττημένους σε αγώνες.
Στην στιχουργική
Όπως καταγράφει ο Αριστοτέλης στο έργο του "Περί Ποιητικής", για τον τιμητικό συμβολισμό στη γονιμότητα, διεξάγονταν, όπως και διεξάγονται στη σημερινή ελληνική επικράτεια εορτές στις οποίες "φαλλικόν, είναι ποίημα αυτοσχέδιον επί τω φαλλώ αδόμενον", όπως είναι γραμμένο στα "Εξαρχόντων φαλλικά", δηλαδή έκαναν μνεία στο ανδρικό μόριο που ήταν καθιερωμένο ιερό σύμβολο, με τη μορφή τραγουδιών που είχαν ομοιοκαταληξία.
Ποντιακοί και ακριτικοί στίχοι αργότερα μαρτυρούν την, ως επί το πλείστον, ανδροκρατούμενη κοινωνία, την οποία σχολίαζαν με όχι πάντα κολακευτικό τρόπο, όπως για παράδειγμα θεωρούταν ανήθικο για τα νεαρά αγόρια να μιμηθούν τους μεγάλους και κατ' αυτόν τον τρόπο έλεγαν ότι εκπορνεύονταν, χαρακτηριζόμενοι ως "άγουροι", δηλαδή αυτοί οι οποίοι δεν έχουν ωριμάσει. Για τους ασόβαρους της εποχής που ερωτοτροπούσαν παράνομα λεγόταν στα ακριτικά "πολλά χοβαρτάς έν  ή με το" που σήμαινε "αείκος ζαμπαράς ‘κ’ ευρίεται", όπου με το ζαμπαράς ήταν συνώνυμο ο πουτανέας ή πόρνος. Στην λαϊκή παράδοση, κλασικά, συγκαταλέγονταν και οι παροιμίες, τα ανέκδοτα και οι παγιωμένες εκφράσεις. Ιδιαίτερα γνωστοί τραγουδοποιοί ήταν ο ζουρνατζής και ο λυριτζής στον Πόντο. Σαφώς οι καταστάσεις ήταν αυστηρότερες για το γυναικείο φύλο, όπως πολύ συχνά έλεγαν " Η κόρ’ έμαθεν το γαμετόν κι άλλο πάς ‘κι ίνεται", στην οποία φράση το γαμετόν είναι η ερωτική συνεύρεση. Οι παρανομίες στις λέξεις και τις φράσεις αφορούσαν και τα δυο φύλα.
Πιο συνηθισμένο είναι ωστόσο στις μέρες μας να ακούμε για τραγούδια των τελευταίων δεκαετιών ότι περιέχουν υβριστικούς στίχους και μάλλον πιστεύαμε ότι υπήρχαν μόνο εκεί. Αυτό γιατί υπάρχουν πολλά παραδείγματα. Στο ραδιόφωνο δεν επιτρέπονται οι βρισιές, παρόλα αυτά κάποιες "ξέφυγαν" από την αντίληψη των ραδιοπαραγωγών. Αυτά μετρούν χρόνια από τα τέλη του 1970. Μερικά είναι "Hey Jude"-The Beatles (1968), "We can be together"-Jefferson Airplane (1969), "Working class hero"-John Lennon (1970), "Sweet Virginia"-Rolling Stones (1972), "Money"-Pink Floyd (1974), "Hurricane"-Bob Dylan (1975) και "Show biz kids"-Steely Dan (1973) από τη ροκ ξένη μουσική, στα οποία όμως δεν υπάρχει παρά μόνο μία λέξη βρισιά. Σε άλλα είδη μουσικής είναι ευκολότερο να συναντήσει κανείς πλήθος από βρισίδια, όπως στην χιπ-χοπ. Γνωστοί είναι παραδείγματος χάρη οι στίχοι του tus (του Χρήστου Τούση) για το υβρεολόγιο που περιέχουν, ο οποίος προκειμένου να τους αναγάγει βήμα-βήμα σε τέχνη, ζήτησε τη συμβολή του Γ. Μπαμπινιώτη, έχοντας μείνει από ιδέες, για καινούργιο λεξιλόγιο. Κατά καιρούς και άλλοι καλλιτέχνες όπως η Α. Βίσση με το "Αλήτισσα ψυχή" και ο Γ. Ζουγανέλης με το "Δελτίο" που έχουν κινηθεί μουσικά σε διάφορα είδη έχουν βγάλει τραγούδια με απότομο στίχο.
Στην λογοτεχνία και γενικά στο γραπτό λόγο
Στα ομηρικά έπη γενικά συναντάται διάσπαρτο υβρεολόγιο. Στην Ιλιάδα, στην Αριστεία του Αχιλλέα - Θεομαχία, στο σημείο όπου επρόκειτο να συγκρουστεί ο Απόλλωνας με τον Ποσειδώνα, παρεμβαίνει η αδελφή του πρώτου η Άρτεμις, και γι' αυτό αποσπά την συμπάθεια της Ήρας που την αποκαλεί "σκύλα ξεδιάντροπη", ενώ λίγο πριν ξεστόμισε για την Αφροδίτη τη βρισιά "σκυλόμυγα".