cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γιούλιου Μανίου
Αντικομμουνισμός
«Το Υπουργείο γνωρίζει καλά ότι ο Μανίου έχει ξεχωρίσει με τόλμη ως πρωταθλητής της φιλοσυμμαχικής δράσης και του συναισθήματος στη Ρουμανία ακόμη και κατά τη διάρκεια των σκοτεινών ημερών της δικτατορίας Αντονέσκου. Έχει τεράστιους πολιτικούς οπαδούς στη χώρα και πιστεύω ότι ο σεβασμός με τον οποίο όλοι οι Ρουμάνοι τον έχουν περιβάλει, επισκιάζει οποιονδήποτε άλλο Ρουμάνο. Εξαιτίας αυτού που υπήρξε και αυτού που είναι, φαίνεται σημαντικό να διαφυλαχθεί από το να συμμεριστεί τη γενική πεποίθηση ότι η διάλυση του ρουμανικού κράτους βρίσκεται τώρα σε εξέλιξη.»
Το κόμμα τέθηκε εκτός νόμου τον Ιούλιο του 1947. Εκείνο τον μήνα, ο Ιόν Μιχαλάκε προσπάθησε να φύγει από τη χώρα με ένα αεροπλάνο, το οποίο προσγειώθηκε στο Ταμαντάου, φέρεται να ιδρύει μια εξόριστη κυβέρνηση. Αυτό κρίθηκε ως πράξη προδοσίας, και τόσο ο Μανίου όσο και ο Μιχαλάκεαντιμετώπισαν ένα δικαστήριο καγκουρό που τους καταδίκασε τον Νοέμβριο του 1947 σε ισόβια κάθειρξη για σκληρή εργασία. Δεδομένης της προχωρημένης ηλικίας τους, αυτό ισοδυναμούσε με θανατική ποινή. Η δημόσια δίκη σηματοδότησε την έναρξη της καταστολής των ομάδων της αντιπολίτευσης στη Ρουμανία.
Θάνατος
μικρογραφία| Προτομή του Γιούλιου Μανίου στην Πλατεία Επανάστασης, Βουκουρέστι Ο Γιούλιου Μανίου πέθανε το 1953 στη φυλακή Σίγκετ και το σώμα του ρίχτηκε στον κοινό τάφο στην αυλή. Το επίσημο πιστοποιητικό θανάτου ανέφερε το επάγγελμά του ως «άνεργος» και η αιτία θανάτου ως κυκλοφορική ανεπάρκεια και χρόνια μυοκαρδίτιδα.
Στις 12 Νοεμβρίου 1998, το Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο και Δικαιοσύνη διέταξε την αποκατάσταση του Μανίου και αφαίρεσε την πρόσθετη ποινή της δήμευσης περιουσίας, που επιβλήθηκε το 1947.
Ο χριστιανός υπουργός Ρίτσαρντ Βούρμπραντ, ο οποίος ήταν επίσης πολιτικός κρατούμενος στη Ρουμανία, ισχυρίζεται στο «Βασανισθέντες για τον Χριστό» τα τελευταία λόγια του Μανίου ήταν: «Αν οι κομμουνιστές ανατραπούν στη χώρα μας, θα είναι το ιερότερο καθήκον κάθε χριστιανού να βγει στους δρόμους και με κίνδυνο της ζωής του να υπερασπιστεί τους κομμουνιστές από τη δίκαιη μανία των πλήθων τους οποίους έχουν τυραννήσει».
Κληρονομιά
μικρογραφία| Γιούλιου Μανίου σε γραμματόσημο του 2018 της Ρουμανίας Μια προτομή του Μανίου τοποθετήθηκε στην Πλατεία Επανάστασης του Βουκουρεστίου, μπροστά από το κτήριο της πρώην Κεντρικής Επιτροπής του Ρουμανικού Κομμουνιστικού Κόμματος (από όπου ο Νικολάε Τσαουσέσκου και η σύζυγός του διέφυγαν με ελικόπτερο στις 22 Δεκεμβρίου 1989). Το γλυπτό σε μπρούτζο δημιουργήθηκε από τον Μίρτσεα Σπατάρου, και εγκαινιάστηκε την 1η Δεκεμβρίου 1998, στην 80ή επέτειο της Ημέρας της Μεγάλης Ένωσης. Υπάρχουν επίσης προτομές του Μανίου στην Άλμπα Ιούλια, Μπαντατσίν, Μπάια Μάρε, Σάτου Μάρε, Σιμλέου Σιλβανιέι και Ζαλάου.
Ένας από τους κύριους δρόμους στο Βουκουρέστι είναι η λεωφόρος Γιούλιου Μανίου, η οποία εκτείνεται από τον αυτοκινητόδρομο Α1 έως την Πλατεία του λιονταριού σε μήκος 6,8 χιλιομέτρων. Υπάρχουν επίσης δρόμοι και λεωφόροι που φέρουν το όνομά του στο Αράντ, Μπρασόβ, Βουκουρέστι, Κλουζ-Ναπόκα, Ντέβα, Οράντεα, Σάτου Μάρε, Τιμισοάρα και Τούλτσεα, καθώς και λύκεια που φέρουν το όνομά του στο Βουκουρέστι, το Κάρεϊ, την Οράντεα και το Σιμλέου Σιλβανιέι.
Ο Μανίου απεικονίζεται σε δύο γραμματόσημα που εξέδωσε η Poșta Română, ένα από το 1993 και ένα από το 2018, και τα δύο για τον εορτασμό της Ημέρας της Μεγάλης Ένωσης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου της Βιέννης Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ρουμανίας Κατηγορία:Ρουμάνοι πολιτικοί Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Άννα της Κύπρου
Η Άννα, γαλλ. Anne (24 Σεπτεμβρίου 1418 - 11 Νοεμβρίου 1462) από τον Οίκο του Πουατιέ-Λουζινιάν ήταν πριγκίπισσα της Κύπρου και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Σαβοΐας.
Βιογραφία
To 1431 μνηστεύθηκε τον Αμεδαίο, διάδοχο του Αμεδαίου Η΄ δούκα της Σαβοΐας, όμως ο νεαρός πρίγκιπας απεβίωσε 20 ημέρες μετά, 19 ετών. Το 1432 υπογράφτηκε συμβόλαιο γάμου με τον επόμενο αδελφό του Λουδοβίκο, νέο διάδοχο της Σαβοΐας και το 1434 έγινε ο γάμος στο Σαμπερύ. Λίγους μήνες μετά ο Αμεδαιος Η΄ παραιτήθηκε υπέρ του Λουδοβίκου και επίσημα το 1440, όταν εκλέχθηκε ως αντίπαπας με το όνομα Φήλιξ Ε΄.
Τότε η Άννα, για να ανακουφιστεί από τα χρέη της, κανόνισε τον γάμο της 10ετούς κόρης της Καρλόττας με τον Λουδοβίκο (ΙΑ΄) δελφίνο της Γαλλίας. 'Ομως, όταν η προίκα της αθετήθηκε, ο Λουδοβίκος απαίτησε την υποσχεθείσα προίκα, ζήτησε νέα φρούρια και κατέλαβε αρκετά κάστρα στο Μπρέσσε και μερικές σημαντικές πόλεις του Βωντ. Το 1452 η Άννα αγόρασε τη Σινδόνη του Τορίνο από τη Ζαν ντε Σαρνύ, με αντάλλαγμα το κάστρο του Βαραμπόν. Έπειτα από χρόνια ο Πάπας Παύλος Β΄ επέτρεψε στη νύφη της Άννας, τη Γιολάνδη της Γαλλίας να τοποθετήσει το Ιερό Σάβανο του Χριστού στον θόλο του κάστρου του Σαμπερύ, επάνω από τον οποίο ύψωσε πύργο, ως θρησκευτικό σύμβολο.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο δούκα της Σαβοΐας και είχε τέκνα;
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Πουατιέ Κατηγορία:Δούκισσες της Σαβοΐας
Σλοβακική Δημοκρατία (1939–1945)
Η (Πρώτη) Σλοβακική Δημοκρατία ([Prvá] Slovenská republika), γνωστή επίσης Σλοβακικό Κράτος ή Σλοβακική Πολιτεία (Slovenský štát), ήταν εξαρτημένο κράτος της Ναζιστικής Γερμανίας. Υπήρχε από τις 14 Μαρτίου 1939 έως τις 4 Απριλίου 1945. Δημιουργήθηκε από το σλοβακικό μέρος της Τσεχοσλοβακίας μια μέρα πριν την προσάρτηση του τσεχικού τμήματος στη Γερμανία. Η σλοβακική Δημοκρατία διοικούσε το μεγαλύτερο μέρος της σημερινής Σλοβακίας, αλλά χωρίς τα σημερινά και νότια τμήματα της χώρας, τα οποία είχαν προσαρτηθεί από την Ουγγαρία το 1938. Η δημοκρατία συνόρευε με τη Γερμανία και τις συνιστώσες της Μεγάλης Γερμανίας: το Προτεκτοράτο της Βοημίας και της Μοραβίας και το Γενικό Κυβερνείο (το τμήμα της Πολωνίας που δεν προσαρτήθηκε άμεσα στο Ράιχ) – μαζί με την ανεξάρτητη Ουγγαρία.
Η Γερμανία αναγνώρισε το σλοβακικό Κράτος. Επίσης αναγνωρίστηκε από την Κροατία, το Ελ Σαλβαδόρ, την Εσθονία, την Ιταλία, την Ουγγαρία, την Ιαπωνία, τη Λιθουανία, το Μαντσούκουο, τη Ρουμανία, τη Σοβιετική Ένωση, την Ισπανία, την Ελβετία και το Βατικανό. Η πλειοψηφία των Συμμάχων του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου δεν αναγνώρισε την ύπαρξη της σλοβακικής Δημοκρατίας. Η Σοβιετική Ένωση ακύρωσε την αναγνώριση της χώρας μετά τη συμμετοχή της Σλοβακίας στην εισβολή στην ΕΣΣΔ το 1941.
Όνομα
Η χώρα ονομαζόταν επίσημα Σλοβακική Πολιτεία (σλοβακικά: Slovenský štát) από τις 14 Μαρτίου έως τις 21 Ιουλίου 1939 (μέχρι την υιοθέτηση του συντάγματος). Ύστερα μετονομάστηκε σε Σλοβακική Πολιτεία (σλοβακία: Slovenská republika) όνομα που κράτησε μέχρι το τέλος της στις αρχές Απριλίου 1945. Η χώρα είναι γνωστή και με την ονομασία Πρώτη Σλοβακική Δημοκρατία (σλοβακικά: prvá Slovenská republika) για να ξεχωρίζεται από τη σημερινή (Δεύτερη) Σλοβακική Δημοκρατία. Η σημερινή Σλοβακία δεν σχετίζεται με τη Σλοβακική Πολιτεία, αλλά προήλθε από τη διάλυση της Τσεχοσλοβακίας, Η Σλοβακία δεν είναι διάδοχο κράτος της Σλοβακικής Πολιτείας. Ο όρος "Σλοβακική Πολιτεία" χρησιμοποιούταν στην καθομιλουμένη, ενώ ο όρος "Πρώτη Σλοβακική Δημοκρατία" χρησιμοποιήθηκε ακόμη και σε εγκυκλοπαίδειες που γράφτηκαν επί κομμουνιστικής εποχής.
Δημιουργία
Μετά τη συμφωνία του Μονάχου, η Σλοβακία έγινε αυτόνομη περιοχή της Τσεχο-Σλοβακίας (όπως μετονομάστηκε η πρώην Τσεχοσλοβακία) και απώλεσε τη νότια Σλοβακία υπέρ της Ουγγαρίας, σύμφωνα με την πρώτη συμφωνία της Βιέννης. Καθώς ο ηγέτης της Ναζιστικής Γερμανίας Αδόλφος Χίτλερ προετοίμαζε κινητοποίηση σε τσέχικη γη και την προσάρτηση της ως προτεκτοράτο, είχε διάφορα σχέδια για τη Σλοβακία. Οι γερμανοί αξιωματικοί παραπληροφορήθηκαν από Ούγγρους ότι η Σλοβακία επιθυμούσε να ενωθεί με την Ουγγαρία. Η Γερμανία αποφάσισε να μετατρέψει τη Σλοβακία σε κράτος-μαριονέτα, κάνοντας τη δυναμική στρατηγική βάση για γερμανικές επιθέσεις στην Πολωνία και άλλες περιοχές.
Στις 13 Μαρτίου 1939, ο Χίτλερ προσκάλεσε τον Γιόζεφ Τίσο (πρώην πρωθυπουργό της Σλοβακίας ο οποίος εκδιώχθηκε από σλοβακικές δυνάμεις αρκετές μέρες νωρίτερα) στο Βερολίνο και τον έπεισε να ανακηρύξει την ανεξαρτησία της Σλοβακίας. Ο Χίτλερ πρόσθεσε επίσης ότι αν ο Τίσο δεν συναινούσε, δεν θα ενδιαφερόταν για την τύχη της Σλοβακίας και θα την άφηνε έκθετη στις εδαφικές διεκδικήσεις της Ουγγαρίας και της Πολωνίας. Κατά τη συνάντηση, ο Γιόαχιμ φον Ρίμπεντροπ έδωσε μια αναφορά υποστηρίζοντας ότι τα ουγγρικά στρατεύματα πλησίαζαν τα σύνορα της Σλοβακίας. Ο Τίσο αρνήθηκε να κάνει μόνος του κάποια απόφαση και μετά ο Χίτλερ του επέτρεψε να συγκαλέσει το σλοβακικό κοινοβούλιο ("Δίαιτα της Σλοβακικής Γης") η οποία θα ενέκρινε την ανεξαρτησία της χώρας.
Στις 14 Μαρτίου το σλοβακικό κοινοβούλιο συγκλήθηκε και άκουσε την αναφορά για τη συζήτηση του Τίσο με τον Χίτλερ καθώς και για το θέμα της πιθανής ανακήρυξης ανεξαρτησίας. Μερικοί βουλευτές ήταν σκεπτικοί σε μια τέτοια κίνηση, καθώς μεταξύ άλλων ανησυχούσαν ότι η Σλοβακία θα ήταν πολύ μικρή και μάλιστα με μεγάλη ουγγρική παρουσία. Λίγο αργότερα, ο Φραντς Κάρμαζιν (επικεφαλής της γερμανικής μειονότητας στη Σλοβακία) είπε ότι οποιαδήποτε αναβολή στην κήρυξη της ανεξαρτησίας θα διαιρούσε τη Σλοβακία μεταξύ Ουγγαρίας και Γερμανίας. Υπό αυτές τις συνθήκες, η σλοβακική βουλή ενέκρινε ομόφωνα τη λύση της ανεξαρτησίας και έτσι δημιουργήθηκε το πρώτο σλοβάκικο κράτος στην ιστορία. Ο Γιόζεφ Τίσο έγινε πρωθυπουργός της νέας δημοκρατίας. Την επομένη, ο Τίσο έστειλε τηλεγράφημα (το οποίο είχε προετοιμαστεί την προηγούμενη ημέρα στο Βερολίνο) ζητώντας από το Ράιχ να αναλάβει την προστασία της νέας χώρας. Το αίτημα εγκρίθηκε αμέσως.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρώην σλαβικά κράτη Κατηγορία:Πρώην δημοκρατίες Κατηγορία:Πρώην κράτη της Ευρώπης Κατηγορία:Δυνάμεις του Άξονα
Κλίμα της Ελλάδας
300px|thumb|Κλιματικός χάρτης της Ελλάδα, σύμφωνα με την [[κλιματική ταξινόμηση Κέππεν.]] Το κλίμα στην Ελλάδα είναι λιγο Μεσογειακό. Ωστόσο, λόγω της μοναδικής γεωγραφίας της χώρας, η Ελλάδα έχει ένα αξιοσημείωτο εύρος μικροκλιμάτων και τοπικών παραλλαγών. Στα δυτικά της οροσειράς της Πίνδου, το κλίμα είναι γενικά πιο ψυχρό και έχει ορισμένα θαλάσσια χαρακτηριστικά. Το ανατολικό τμήμα της οροσειράς της Πίνδου είναι γενικά ψυχρότερο και πιο κρύο το καλοκαίρι. Η υψηλότερη κορυφή είναι ο Όλυμπος, 2.918 μέτρα. Οι βόρειες περιοχές της Ελλάδας έχουν ένα μεταβατικό κλίμα μεταξύ του ηπειρωτικού και του Βορείου κλίματος της Ευρώπης. Υπάρχουν και ορεινές περιοχές με αλπικό κλίμα. Επίσης, στην Ελλάδα εμφανίζονται κλίματα στέπας ή ημίξηρα.
Κατηγορίες
Το κλίμα της Ελλάδας μπορεί να χωριστεί στις ακόλουθες κλιματολογικές υποτυπίες:
Μεσογειακό (ξηρό και υγρό)
Αυτό το κλίμα προκύπτει στο μεγαλύτερο μέρος της Ελλάδας. Στα νησιά του Αιγαίου, σε κάποιες από τις Κυκλάδες και τα Δωδεκάνησα, στην Εύβοια, περιοχές χαμηλού υψόμετρου της Αττικής, στις δυτικές, ανατολικές και νότιες πεδιάδες χαμηλού υψομέτρου της Πελοποννήσου και τις περιοχές χαμηλού υψόμετρου της Κρήτης. Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, ο καιρός είναι πιο ηλιόλουστος και ξηρός, και κάθε βροχόπτωση πέφτει υπό μορφή ψιχάλας ή καταιγίδας από σωρειτομελανίες. Ο αέρας είναι συνήθως ζεστός κατά τη διάρκεια της ημέρας και ευχάριστα ζεστός το βράδυ, αλλά υπάρχουν μερικές πολύ συννεφιασμένες ημέρες, ειδικά στα νησιά των Κυκλάδων και γύρω τους. Μπορεί να προκύψουν κύματα καύσωνα, αλλά συνήθως είναι ήπια στις παράκτιες περιοχές, όπου οι θερμοκρασίες συγκρατούνται από τη σχετικά πιο δροσερή θάλασσα και την αύρα της θάλασσας. Οι χειμώνες είναι υγροί και κάθε χιόνι που πέφτει δεν διαρκεί πολύ, ειδικά στις πλαγιές οι οποίες κοιτάνε προς το νότο. Η βροχή σε αυτή την κλιματική ζώνη λαμβάνει σχετικά υψηλότερη ποσότητα βροχοπτώσεων.
Μεταβατικό ηπειρωτικό
Το κλίμα αυτό έχει χαρακτηριστικά τόσο από ηπειρωτικό όσο και από μεσογειακό κλίμα.
Ημίξηρο κλίμα στέπας (θερμό και ψυχρό)
Στην Ελλάδα το θερμό ημίξηρο κλίμα στέπας εμφανίζεται στη περιοχή του Πειραιά σύμφωνα με την Εθνική Μετεωρολογική Υπηρεσία. Ενώ σύμφωνα με τους σταθμούς του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών το κλίμα αυτό εμφανίζεται σχεδόν σε ολόκληρη την Αθηναϊκή Ριβιέρα, σε περιοχές της Δυτικής Αττικής (Ασπρόπυργος, Σαλαμίνα, Βλυχάδα), σε νησιά του Αργοσαρωνικού (Αίγινα, Ύδρα), σε κάποιες περιοχές του Κορινθιακού Κόλπου, στο μεγαλύτερο μέρος των Κυκλάδων, στη Κρήτη (Λέντας, Μονή Τοπλού) καθώς και στα Δωδεκάνησα στη Κάσο, Κάρπαθο και στη Νίσυρο.
Το ψυχρό ημίξηρο κλιμα στέπας εμφανίζεται σε κάποιες περιοχές της Θεσσαλίας και της Κεντρικής Μακεδονίας.
Αλπικό
Σε αυτό το κλίμα, ο χειμώνας είναι βαρύς με άφθονες χιονοπτώσεις, ενώ τα καλοκαίρια είναι δροσερά με συχνές καταιγίδες. Αυτό το κλίμα βρίσκεται στα ψηλά βουνά, όπως στη Πίνδο και τη Ροδόπη.
Θερμοκρασία
Η θερμοκρασία των 45,5°C που καταγράφηκε από θερμόμετρα στο Τατόι και την Ελευσίνα στις 10 Ιουλίου 1977, είναι ως σήμερα η υψηλότερη θερμοκρασία του Π.Μ.Ο. για την Ελλάδα και την Ευρώπη. Κάποιες περιοχές στη χώρα έχουν καταγράψει θερμοκρασίες άνω των ανω των 43 και κάτω των -30 -Γενικά, οι μέσες ετήσιες θερμοκρασίες στην Ελλάδα κυμαίνονται από +1,0 στο Χιονοδρομικό Κέντρο του Καϊμακτσαλάν έως περίπου +15,0°C στη Λίνδο. Ωστόσο, δεδομένου ότι η Ελλάδα είναι μια πολύ ορεινή χώρα, οι πραγματικές μέσες θερμοκρασίες ποικίλλουν σημαντικά από περιοχή σε περιοχή. επίσης η Ελλάδα είναι περισσότερο εύκρατη πάρα μεσογειακή χώρα
Υετός
Σύμφωνα με το δίκτυο μετεωρολογικών σταθμών από το Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών ο χαμηλότερος μέσος ετήσιος υετός στη χώρα καταγράφεται στη Σχοινούσα με 243 χιλιοστά (2013-2023) ενώ ο υψηλότερος μέσος ετήσιος υετός στην Ελλάδα παρουσιάζεται στα Θεοδώριανα με 2461 χιλιοστά (2009-2022).
Μελτέμια
Πιθανώς οι πιο γνωστοί τοπικοί άνεμοι στην Ελλάδα είναι τα μελτέμια, τα οποία είναι επίσης γνωστά ως Ἐτησίαι ή Ετήσια. Με το όνομα τους που συμβολίζει την ετήσια διακύμανση τους, αυτοί οι άνεμοι μπορεί να χτυπήσουν από τον Μάιο μέχρι τον Οκτώβριο, με την υψηλότερη συχνότητα να καταγράφεται τον Ιούλιο και τον Αύγουστο. Διατηρούν τις θερμοκρασίες και τις ημερήσιες διακυμάνσεις θερμοκρασίας στο Αιγαίο χαμηλότερες από τις αντίστοιχες στο Ιόνιο ή στην ηπειρωτική Ελλάδα.
Ηλιοφάνεια
Σύμφωνα με τον Κλιματικό Άτλαντα από την Εθνική Μετεωρολογική Υπηρεσία η Ελλάδα σημειώνει από 1.700 ώρες ετήσιας ηλιοφάνειας σε ορεινές περιοχές της Ηπείρου μέχρι πάνω από 3.250 ώρες ετήσιας ηλιοφάνειας στη Νότια Κρήτη.
Ενωτικός Δημοκρατικός Συνασπισμός
Ο Ενωτικός Δημοκρατικός Συνασπισμός (πορτ. Coligação Democrática Unitária) είναι ένας πολιτικός και εκλογικός συνασπισμός μεταξύ του Πορτογαλικού Κομμουνιστικού Κόμματος και του Οικολογικού Κόμματος "Οι Πράσινοι". Στο συνασπισμό συμμετέχει επίσης και το κόμμα Δημοκρατική Παρέμβαση.
Ο συνασπισμός ιδρύθηκε το 1987, ενόψει των βουλευτικών εκλογών και των ευρωεκλογών εκείνου του έτους, οι οποίες διεξήχθησαν ταυτόχρονα στις 19 Ιουλίου εκείνου του έτους.
Ο συνασπισμός είχε δώσει ψήφο ανοχής στην κυβέρνηση του Αντόνιο Κόστα (2015-2019) υπό το Σοσιαλιστικό Κόμμα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πορτογαλικά πολιτικά κόμματα Κατηγορία:Κομμουνιστικά κόμματα Κατηγορία:Οικολογικά κόμματα
Επιπεδοτυπία
Τεχνική
Ουσιαστικά και οι επιφάνειες που εκτυπώνονται και εκείνες που δεν εκτυπώνονται είναι στο ίδιο επίπεδο. Οι περιοχές, όμως, που διαθέτουν εκτυπώσιµο θέµα συγκρατούν το µελάνι. Οι πρώτες επιπεδοτυπίες ονοµάστηκαν λιθογραφίες γιατί η εκτυπωτική πλάκα ήταν λίθινη. Στις µέρες µας η λίθινη πλάκα έχει αντικατασταθεί από µεταλλικές πλάκες (τσίγκους). Πρόκειται για τσιγκογραφία ή λιθογραφία όφσετ, είναι δε η πιο διαδεδοµένη µέθοδος εκτυπώσεων. Μάλιστα ήδη αναπτύσσονται τεχνικές όπου το ενδιάµεσο φιλµ στο οποίο αποτυπώνεται η δουλειά καταργείται, έτσι ώστε να εκτυπώνουµε απευθείας από τον ηλεκτρονικό υπολογιστή στην εκτυπωτική πλάκα (τεχνική CTP-Computer to Plate).
Αυτή η µέθοδος είναι ιδιαιτέρως αξιόπιστη καθώς παράγει ποιοτικά αποτελέσµατα σε σύντοµο χρονικό διάστηµα µε χαµηλότερο κόστος σε σχέση µε άλλες µεθόδους εκτυπώσεων. Γι' αυτό εξάλλου και προτιµάται για την εκτύπωση εφηµερίδων, περιοδικών, εντύπων κ.λπ. Επίσης, είναι δυνατόν να υπάρξουν εκτυπώσεις µε αυτή τη µέθοδο και σε µεγάλου πάχους, τραχείες επιφάνειες (π.χ. χαρτόκουτα).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τυπογραφία
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου Ενόπλων 1954
Το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου Ενόπλων 1954 ήταν η 9η διοργάνωση του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου Ενόπλων, που διεξήχθη υπό την εποπτεία του Διεθνούς Συμβουλίου Στρατιωτικού Αθλητισμού (CISM). Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στο Gemeentelijk Sportpark Tilburg (πρώην έδρα της Βίλεμ Τβε), στο Τίλμπουρχ μεταξύ 30 και 31 Ιουλίου του 1954.
Στο πρωτάθλημα διεξήχθησαν 18 αγωνίσματα και έλαβαν μέρος αθλητές από 8 χώρες-μέλη του ΣΙΣΜ.
Αποτελέσματα
1952 | 1953 | 1954 | 1955 | 1956 thumb|O πρωταθλητής στη δισκοβολία, Τζουζέπε Τόζι. thumb|O πρωταθλητής στον ακοντισμό, Έιφ Κάμερμπεκ.
Βαθμολογία
Η επίσημη βαθμολογία που δημοσιεύθηκε ήταν:
Μετέχουσες χώρες
Στο πρωτάθλημα αγωνίστηκαν αθλητές από 8 χώρες-μέλη του Διεθνούς Συμβουλίου Στρατιωτικού Αθλητισμού (CISM). • 3
Παραπομπές
1954 Κατηγορία:Διοργανώσεις στίβου στην Ολλανδία Κατηγορία:Στίβος το 1954
Ντίνος Μπαλλής
Ο Ντίνος Μπαλλής (γεννήθηκε στις 22 Μαΐου 1957) είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίστηκε στον Άρη και την ΑΕΚ από το 1974 ως το 1988.
Με τον Άρη
Ο Μπαλλής ξεκίνησε την καριέρα του από τις ακαδημίες του Άρη και ο προπονητής Μπράνκο Στάνκοβιτς τον προώθησε στην ανδρική ομάδα σε ηλικία δεκαεπτά ετών, ενώ ο διάδοχος του στον προπονητικό θώκο της ομάδας, Αλκέτας Παναγούλιας, τον χρησιμοποίησε ως βασικό. Το 1975-76 αναδείχθηκε τρίτος σκόρερ του πρωταθλήματος με 13 γκολ σε 24 αγώνες, ενώ τις επόμενες δύο χρονιές έπαιξε σε 53 αγώνες πρωταθλήματος, με αποτέλεσμα να τον καλέσουν στην εθνική Ελλάδος.
Με την εθνική ομάδα έπαιξε σε έξι αγώνες, ξεκινώντας από τη φιλική νίκη εναντίον της Κύπρου στις 11 Ιανουαρίου 1978 στη Λευκωσία με 0-2. Επανήλθε στις 21 Μαρτίου 1979 σε ένα ακόμη φιλικό παιχνίδι με τη Ρουμανία και για ακόμη δύο φιλικά το 1980 με την Κύπρο και την Αυστραλία. Αγωνίστηκε για τελευταία φορά με την εθνική ομάδα στις 29 Απριλίου 1981 στο Πόλιουντ Στάντιον του Σπλιτ, στην ήττα της Ελλάδας από τη Γιουγκοσλαβία με 5-1 για τα προκριµατικά του Παγκοσµίου Κυπέλλου του 1982.
Στις 3 Ιουνίου 1979, ο Άρης επιβλήθηκε της Καστοριάς με 7-2, με τον Μπαλλή να πετυχαίνει τρία γκολ από το 17ο ως το 25ο λεπτό. Την επόμενη χρονιά, οι "κίτρινοι" τερμάτισαν στην πρώτη θέση, ισόβαθμοί με τον Ολυμπιακό, με τον Μπαλλή να αγωνίζεται στον αγώνα μπαράζ που διεξήχθη στον Βόλο και ο Άρης ηττήθηκε με 2-0.
Με τον Άρη αγωνίστηκε στους έξι ευρωπαϊκούς αγώνες της σεζόν 1979-80, όπου η ομάδα του έφθασε ως την φάση των 16, αφού απέκλεισε την Μπενφίκα και την Περούτζια, για να αποκλειστεί από την Σαιντ-Ετιέν του Μισέλ Πλατινί. Επανήλθε στους δύο αγώνες με την Ίπσουιτς το 1980-81, όπου ο Άρης ηττήθηκε με 5-1 στην Αγγλία και κέρδισε με 3-1 στο Καυτατζόγλειο.
Με την ΑΕΚ
Ο Μπαλλής έπαιξε στους δύο αγώνες εναντίον της Ουίπεστ για το κύπελλο Κυπελλούχων 1983-84, στην ήττα της ΑΕΚ από τη Ρεάλ Μαδρίτης στο Σαντιάγο Μπερναμπέου με 5-0 για το κύπελλο ΟΥΕΦΑ του 1985-86, όπως και στους δύο αγώνες με την Ίντερ για το κύπελλο ΟΥΕΦΑ του 1986-87.
Επιστροφή στον Άρη
Τον Δεκέμβριο του 1986 επέστρψε στη Θεσσαλονίκη για την ομάδα με την οποία αναδείχθηκε και αγωνίστηκε σε 14 αγώνες μέχρι το τέλος της σεζόν. Την επόμενη χρονιά, έπαιξε σε 13 ματς, το τελευταίο εκ των οποίων τον Ιανουάριο του 1988.
Προσοφθάλμιος φακός
Ένα προσοφθάλμιο, ή προσοφθάλμιος φακός, είναι ένα σύστημα φακών το οποίο είναι προσαρμοσμένο σε μία ποικιλία οπτικών οργάνων, όπως το τηλεσκόπιο και το  μικροσκόπιο. Ονομάζεται έτσι, επειδή συνήθως, είναι ο φακός που βρίσκεται πιο κοντά στο μάτι, όταν κάποιος κοιτάζει μέσα από το οπτικό όργανο. Ο αντικειμενικός φακός ή το κάτοπτρο, συλλέγει το φως και το εστιάζει δημιουργώντας ένα είδωλο. Το προσοφθάλμιο λοιπόν, δεν «βλέπει» ένα πραγματικό αντικείμενο, αλλά το ενδιάμεσο είδωλο του αντικειμένου όπως σχηματίζεται από το αντικειμενικό σύστημα φακών που προηγείται. Ο προσοφθάλμιος φακός τοποθετείται κοντά στο σημείο εστίασης του αντικειμενικού παράγοντας ένα φανταστικό, μεγεθυμένο είδωλο του αντικειμένου, τοποθετημένο συνήθως κοντά στο άπειρο, ούτως ώστε ο παρατηρητής να μπορεί να το δει χωρίς να χρειάζεται να προσαρμόσει (να εστιάσει δηλαδή το βλέμμα του κοντά). Η συνολική μεγέθυνση εξαρτάται απο την εστιακή απόσταση του προσοφθάλμιου φακού. Ένα προσοφθάλμιο αποτελείται από πολλά “οπτικά στοιχεία” καλυμμένα με ένα περίβλημα, με ένα κυλινδρικό τμήμα στο ένα άκρο. Ο κύλινδρος είναι σχεδιασμένος έτσι ώστε να ταιριάζει με ένα ειδικό άνοιγμα του οπτικού οργάνου με το οποίο συνδέεται. Το είδωλο εστιάζεται μετακινώντας το προσοφθάλμιο πλησιέστερα ή μακρύτερα από τον αντικειμενικό φακό. Τα περισσότερα οπτικά όργανα έχουν ένα μηχανισμό εστίασης που επιτρέπει την κίνηση της ατράκτου στην οποία είναι συναρμολογημένο το προσοφθάλμιο, χωρίς να χρειάζεται ο άμεσος χειρισμός του προσοφθαλμίου.
Τα κιάλια έχουν συνήθως μόνιμα τοποθετημένους τους προσοφθάλμιους φακούς, με αποτέλεσμα η μεγέθυνση και το οπτικό πεδίο να είναι προκαθορισμένα. Τα τηλεσκόπια και τα μικροσκόπια, ωστόσο, έχουν συνήθως τη δυνατότητα να εναλλάσσουν τους προσοφθάλμιους φακούς. Με την εναλλαγή του προσοφθάλμιου, ο χρήστης μπορεί να προσαρμόσει το τι απεικονίζεται. Για παράδειγμα, οι προσοφθάλμιοι συχνά εναλλάσονται έτσι ώστε να αυξηθεί ή να μειωθεί η μεγέθυνση ενος τηλεσκοπίου. Επιπλέον οι προσοφθάλμιοι προσφέρουν μια ποικιλία βάθους πεδίου, και διαφορετικές αποστάσεις παρατήρησης, υπο την έννοια της βέλτισης αποστασης παρατήρησης απο τον χρήστη. Σύγχρονα ερευνητικά τηλεσκόπια δεν χρησιμοποιούν προσοφθάλμια. Αντί αυτού, έχουν υψηλής ποιότητας αισθητήρες CCD τοποθετημένους στην εστία του αντικειμενικού συστήματος, και τα είδωλα παρατηρούνται μέσω της οθόνης ενός ηλεκτρονικoύ υπολογιστή. Μερικοί ερασιτέχνες αστρονόμοι χρησιμοποιούν τα τηλεσκόπιά τους με τον ίδιο τρόπο, αλλά η άμεση οπτική θέαση με προσοφθάλμια είναι μακράν η πιο κοινή.
Χαρακτηριστικά προσοφθάλμιων φακών
Κατά τη σύγκριση προσοφθάλμιων φακών, υπάρχουν πολλά χαρακτηριστικά που παρουσιάζουν ενδιαφέρον για ένα χρήστη ενός οπτικού οργάνου, ούτως ώστε να αποφασίσει ποιο ταιριάζει στις ανάγκες του.
Θέση της κόρης εισόδου
Τα προσοφθάλμια είναι οπτικά συστήματα όπου η κόρη εισόδου βρίσκεται πάντα έξω από το σύστημα. Είναι σχεδιασμένα για βέλτιστη απόδοση σε μία συγκεκριμένη απόσταση από αυτή την κόρη εισόδου (δηλ. με τα ελάχιστα σφάλματα απεικόνισης για την απόσταση αυτή). Σε ένα διαθλαστικό αστρονομικό τηλεσκόπιο η κόρη εισόδου ταυτίζεται με τον αντικειμενικό φακό. Αυτό μπορεί να βρίσκεται αρκετά μέτρα μακριά από το προσοφθάλμιο. Σε ένα προσοφθάλμιο μικροσκοπίου η κόρη εισόδου είναι κοντά στο πίσω εστιακό επίπεδο του αντικειμενικού συστήματος, μόνο μερικά εκατοστά από το προσοφθάλμιο. Οι προσοφθάλμιοι φακοί μικροσκοπίου μπορεί να είναι διορθωμένοι διαφορετικά από αυτούς ενός τηλεσκοπίου, ωστόσο οι περισσότεροι είναι επίσης κατάλληλοι για χρήση σε τηλεσκόπιο.
Στοιχεία και ομάδες
Στοιχεία είναι οι ξεχωριστοί φακοί, οι οποίοι μπορεί να είναι απλοί μονοί φακοί, διπλοί, ή τριπλοί. Όταν οι φακοί είναι κολλημένοι μεταξύ τους σε ζεύγη ή τριάδες, τα συνδυαζόμενα στοιχεία ονομάζονται ομάδες φακών. Τα πρώτα προσοφθάλμια είχαν μόνο ένα στοιχείο, το οποίο έδινε πολύ παραμορφωμένες εικόνες με έντονο χρωματικό σφάλμα. Τα σχέδια δύο και τριών στοιχείων εφευρέθηκαν αμέσως μετά, και γρήγορα έγιναν πρότυπο λόγω της βελτιωμένης ποιότητας εικόνας. Σήμερα, οι οπτικοί σχεδιαστές, με τη βοήθεια υπολογιστικών λογισμικών σχεδίασης, έχουν σχεδιάσει προσοφθάλμια με επτά ή οκτώ στοιχεία που δίνουν ιδιαίτερα ευρείες και μεγάλης οξύτητας εικόνες.
Εσωτερικές ανακλάσεις και σκέδαση
Οι εσωτερικές ανακλάσεις, συχνά ονομάζονται σκεδάσεις του φωτός που διέρχεται μέσα από ένα προσοφθάλμιο και μειώνουν την αντίθεση της εικόνας που προβάλλεται από αυτό. Το φαινόμενο αυτό σε μεγάλο βαθμό, προκαλεί την εμφάνιση ειδώλων που χαρακτηρίζονται ως “φαντασμάτα”. Για πολλά χρόνια, γινόταν χρήση απλών σχεδίων προσοφθαλμίων με τον ελάχιστο αριθμό εσωτερικών επιφανειών (αέρας – γυαλί) για να αποφευχθεί αυτό το πρόβλημα. Μία λύση για τη σκέδαση είναι να επικαλυφθούν οι επιφάνειες των στοιχείων με λεπτές επιστρώσεις φίλμ. Αυτές οι λεπτές επιστρώσεις έχουν πάχος μόνο ένα ή δύο μήκη κύματος, και έχουν σκοπό τη μείωση των ανακλάσεων και της σκέδασης αλλάζοντας την διάθλαση του φωτός που περνούσε απο ένα στοιχείο. Ορισμένες επιστρώσεις μπορούν επίσης να απορροφούν το φως που δεν διέρχεται από το φακό κατά την ολική ανάκλαση, όπου η γωνία του προσπίπτοντος  φωτός στο φίλμ είναι μικρή.
Χρωματικά σφάλματα
Τα χρωματικά σφάλματα (διαμήκη ή εγκάρσια) προκαλούνται λόγω της διαφορετικής διάθλασης του φωτός σε γυάλινες επιφάνειες για διαφορετικά μήκη κύματος. Το μπλε φως, διερχόμενο από ένα προσοφθάλμιο, δεν θα εστιαστεί στο ίδιο επίπεδο με το κόκκινο φως. Το φαινόμενο αυτό δημιουργεί ένα χρωματικό δακτύλιο γύρω από σημειακές πηγές φωτός και έχει ως αποτέλεσμα τη θόλωση του ειδώλου. Μείωση του χρωματικού σφάλματος μπορεί να επιτευχθεί με τη χρήση πολλών φακών κατασκευασμένων από διαφορετικούς τύπους γυαλιού. Οι αχρωματικοί φακοί είναι ομάδες φακών που εστιάζουν στο ίδιο επίπεδο δύο διαφορετικά μήκη κύματος φωτός (συνήθως το μπλε και το κόκκινο) και εμφανίζουν μειωμένα χρωματικά σφάλματα. Μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί γυαλί χαμηλής διασποράς για τη μείωση των χρωματικών σφαλμάτων. Το διαμήκες χρωματικό σφάλμα έχει σημαντική επίδραση στα τηλεσκόπια εξαιτίας των μεγάλων εστιακών αποστάσεων τους. Στα μικροσκόπια, τα οποία έχουν αντικειμενικούς φακούς με μικρές εστιακές αποστάσεις, το φαινόμενο αυτό έχει μικρότερη επίδραση.
Εστιακή απόσταση
Η εστιακή απόσταση ενός προσοφθάλμιου είναι η απόσταση από το κύριο επίπεδο του προσοφθάλμιου φακού όπου παράλληλες ακτίνες φωτός συγκλίνουν σε ένα μόνο σημείο. Η εστιακή απόσταση ενός προσοφθάλμιου φακού, σε συνδυασμό με την εστιακή απόσταση του αντικειμενικού φακού του τηλεσκοπίου ή μικροσκοπίου, με το οποίο είναι συνδεδεμένο, καθορίζει τη μεγέθυνση, η οποία συνήθως εκφράζεται σε χιλιοστά. Ωστόσο, κατά την εναλλαγή προσοφθάλμιων σε ένα συγκεκριμένο οπτικό όργανο, ορισμένοι χρήστες προτιμούν να αναφέρονται για την ταυτοποίηση κάθε προσοφθαλμίου στη μεγέθυνση που προκαλεί. Σε ένα τηλεσκόπιο, η γωνιακή μεγέθυνση ΜΑ που προκαλείται από το συνδυασμό ενός συγκεκριμένου προσοφθαλμίου με ένα αντικειμενικό φακό υπολογίζεται από τον παρακάτω τύπο: όπου :
Επομένως η μεγέθυνση αυξάνεται όσο η εστιακή απόσταση του προσοφθαλμίου μικραίνει ή η εστιακή απόσταση του αντικειμενικού μεγαλώνει. Για παράδειγμα, ένα προσοφθάλμιο με εστιακή απόσταση 25 mm σε ένα τηλεσκόπιο με αντικειμενικό σύστημα εστιακής απόστασης 1200 mm θα μεγεθύνει τα αντικείμενα 48 φορές. Ένα προσοφθάλμιο με εστιακή απόσταση 4 mm στο ίδιο τηλεσκόπιο θα μεγεθύνει 300 φορές. Οι ερασιτέχνες αστρονόμοι συνήθως αναφέρονται στα προσοφθάλμια των τηλεσκοπίων χρησιμοποιώντας τις εστιακές αποστάσεις τους σε χιλιοστά. Αυτές κυμαίνονται τυπικά από περίπου 3 mm έως 50 mm. Μερικοί αστρονόμοι, ωστόσο, χρησιμοποιούν την προκύπτουσα μεγέθυνση παρά την εστιακή απόσταση. Συχνά είναι πιο βολικό να αναφέρονται στη μεγέθυνση στις αναφορές παρατήρησης, καθώς αυτή δίνει μία πιο άμεση εντύπωση της εικόνας που είδε ο παρατηρητής. Λόγω όμως της εξάρτησής της από τις ιδιότητες του συγκεκριμένου τηλεσκοπίου που χρησιμοποιείται, η μεγέθυνση από μόνη της δεν έχει νόημα για την περιγραφή ενός τηλεσκοπικού προσοφθαλμίου.
Σε ένα μικροσκόπιο ο αντίστοιχος τύπος είναι:
όπου D είναι η τυπική ελάχιστη απόσταση ευκρινούς όρασης (συνήθως 250 mm),   είναι η απόσταση μεταξύ του πίσω εστιακού επιπέδου του αντικειμενικού συστήματος και του πίσω εστιακού επιπέδου του προσοφθάλμιου φακού (επονομαζόμενο μήκος του σωλήνα), συνήθως 160 mm για ένα σύγχρονο οπτικό όργανο. f_O είναι η εστιακή απόσταση του αντικειμενικού συστήματος, f_E είναι η εστιακή απόσταση του προσοφθαλμίου
έτσι από την προηγούμενη σχέση για τη γωνιακή μεγέθυνση ενός μικροσκοπίου έχουμε:
Η συνολική γωνιακή μεγέθυνση μίας εικόνας μικροσκοπίου υπολογίζεται απλά πολλαπλασιάζοντας την ισχύ του προσοφθαλμίου με την ισχύ του αντικειμενικού συστήματος. Για παράδειγμα, ένα προσοφθάλμιο 10× με αντικειμενικό 40× θα μεγεθύνει την εικόνα 400 φορές. Αυτός ο ορισμός της ισχύος ενός φακού πηγάζει από τον διαχωρισμό της γωνιακής μεγέθυνσης του οπτικού οργάνου σε ξεχωριστούς όρους για το προσοφθάλμιο και τον αντικειμενικό φακό. Ιστορικά, ο Abbe περιέγραψε τα προσοφθάλμια μικροσκοπίου με διαφορετικό τρόπο, από την άποψη της γωνιακής μεγέθυνσης του προσοφθαλμίου και της «αρχικής μεγέθυνσης» του αντικειμενικού φακού. Ενώ αυτό ήταν βολικό για τον σχεδιαστή των οπτικών συστημάτων, αποδείχθηκε ότι ήταν λιγότερο βολικό από τη σκοπιά της πρακτικής μικροσκοπίας και έτσι στη συνέχεια εγκαταλείφθηκε. Η ευρέως αποδεκτή τυπική ελάχιστη απόσταση εστίασης του ανθρώπινου οφθαλμού D είναι 250 mm και η ισχύς του προσοφθαλμίου προσδιορίζεται χρησιμοποιώντας την τιμή αυτή. Τα προσοφθάλμα έχουν συνήθως ισχύ 8×, 10×, 15× και 20×. Όταν χρειάζεται, η εστιακή απόσταση του προσοφθαλμίου (σε mm) μπορεί να προσδιοριστεί διαιρώντας τα 250 mm με την ισχύ του προσοφθαλμίου. Τα σύγχρονα οπτικά όργανα χρησιμοποιούν συχνά αντικειμενικούς φακούς διορθωμένους για ένα άπειρο μήκος σωλήνα, αντί των 160mm, τοποθετώντας ένα βοηθητικό διορθωτικό φακό μέσα στο σωλήνα.
Θέση του εστιακού επιπέδου
Σε ορισμένους τύπους προσοφθαλμίων, όπως τα προσοφθάλμια Ramsden (περιγράφονται λεπτομερέστερα παρακάτω), ο προσοφθάλμιος φακός συμπεριφέρεται ως μεγεθυντικός φακός, και το εστιακό του επίπεδο βρίσκεται έξω από το προσοφθάλμιο μπροστά από τον φακό-πεδίου (ο πρώτος φακός του προσοφθαλμίου, από τη μεριά του αντικειμενικού συστήματος). Αυτό το επίπεδο είναι συνεπώς προσβάσιμο ως τοποθεσία για την τοποθέτηση ενός σταυρονήματος ή μίας μικρομετρικής κλίμακας. Στο προσοφθάλμιο του Κρίστιαν Χόυχενς, το εστιακό επίπεδο βρίσκεται ανάμεσα στο φακό-ματιού (ο φακός του προσοφθαλμίου που βρίσκεται πλησιέστερα του οφθαλμού) και τον φακό-πεδίου, μέσα στο προσοφθάλμιο, και έτσι δεν είναι προσβάσιμο.
Οπτικό πεδίο
Πραγματικό οπτικό πεδίο ονομάζουμε το γωνιακό μέγεθος της ποσότητας του ουρανού που μπορεί να θεαθεί μέσα από ένα προσοφθάλμιο, όταν χρησιμοποιείται σε ένα συγκεκριμένο τηλεσκόπιο, παράγοντας μία συγκεκριμένη μεγέθυνση. Είναι συνήθως μεταξύ 0.1 και 2 μοιρών. αυτό είναι μία μέτρηση του γωνιακού μεγέθους της παρατηρούμενης εικόνας μέσα από το προσοφθάλμιο, με άλλα λόγια, το πόσο μεγάλη εμφανίζεται η εικόνα (όπως διακρίνεται από τη μεγέθυνση). Το μέγεθος αυτό είναι σταθερό για δεδομένο προσοφθάλμιο σταθερής εστιακής απόστασης, και μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να υπολογιστεί το πραγματικό οπτικό πεδίο του προσοφθαλμίου όταν χρησιμοποιηθεί με ένα συγκεκριμένο τηλεσκόπιο. Η μέτρηση κυμαίνεται από 30 έως 110 μοίρες. Συνήθως οι χρήστες ενός προσοφθαλμίου θέλουν να υπολογίζουν το πραγματικό οπτικό πεδίο, γιατί δείχνει πόσος ουρανός θα είναι ορατός όταν το χρησιμοποιήσουν στο τηλεσκόπιο τους.
Το ποια θα είναι η μέθοδος υπολογισμού του πραγματικού οπτικού πεδίου εξαρτάται από το αν το φαινόμενο οπτικό πεδίο είναι γνωστό. Εάν το φαινόμενο οπτικό πεδίο είναι γνωστό, το πραγματικό οπτικό πεδίο μπορεί να υπολογιστεί από την ακόλουθη κατά προσέγγιση σχέση:
όπου :
όπου : Ο δεύτερος τύπος είναι στην πραγματικότητα πιο ακριβής, αλλά το μέγεθος του διαφράγματος πεδίου (field stop) δεν καθορίζεται συνήθως από τους περισσότερους κατασκευαστές. Ο πρώτος τύπος δεν θα είναι ακριβής, εάν το πεδίο δεν είναι επίπεδο, ή είναι μεγαλύτερο από 60°, το οποίο είναι σύνηθες για τα περισσότερα προσοφθάλμια ευρέως πεδίου. Οι παραπάνω σχέσεις είναι προσεγγιστικές. Το πρότυπο ISO 14132-1:2002 καθορίζει το πώς το ακριβές φαινόμενο γωνιακό οπτικό πεδίο (AAOV) υπολογίζεται από το πραγματικό γωνιακό οπτικό πεδίο (AOV).
Εάν χρησιμοποιηθεί πριν από το προσοφθάλμιο ένας αποκλίνων φακός για να αυξήσει τη μεγέθυνση (φακός Barlow), το οπτικό πεδίο μπορεί να περιοριστεί ελαφρώς σε σχέση με τη χρήση μόνο του προσοφθαλμίου. Αυτό συμβαίνει διότι αν ο φακός πριν από το προσοφθάλμιο έχει στενότερο διάφραγμα πεδίου από αυτό του προσοφθαλμίου, θα λειτουργεί σαν εμπόδιο και θα δίνει μικρότερο διάφραγμα πεδίου στο προσοφθάλμιο. Η ακριβής σχέση είναι:
Αυτή η σχέση μας λέει επίσης ότι για ένα προσοφθάλμιο με δεδομένο φαινόμενο οπτικό πεδίο, η διάμετρος του κυλίνδρου θα καθορίζει τη μέγιστη δυνατή εστιακή απόσταση για το συγκεκριμένο προσοφθάλμιο. Αυτό συμβαίνει επειδή το διάφραγμα πεδίου δεν μπορεί να είναι μεγαλύτερο από τον ίδιο τον κύλινδρο. Για παράδειγμα, ένα προσοφθάλμιο Plossl με φαινόμενο οπτικό πεδίο 45° σε ένα κύλινδρο 1,25 ιντσών θα αποδώσει μέγιστη εστιακή απόσταση 35mm.. Για μεγαλύτερη εστιακή απόσταση θα χρειαστεί μεγαλύτερος κύλινδρος αλλιώς το πεδίο θα περιορίζεται από τον κύλινδρο, καθιστώντας ουσιαστικά το οπτικό πεδίο μικρότερο από 45°.
Διάμετρος κυλίνδρου
Τα προσοφθάλμια τηλεσκοπίων και μικροσκοπίων είναι συνήθως εναλλάξιμα για να μπορεί ο χρήστης να αυξάνει ή να μειώνει τη μεγέθυνση του οπτικού οργάνου, αλλά και να επιλέγει το προσοφθάλμιο με τα συγκεκριμένα χαρακτηριστικά και επιδόσεις που του ταιριάζει. Για να είναι αυτό δυνατό, τα προσοφθάλμια κατασκευάζονται με συγκεκριμένες διαμέτρους κυλίνδρου.
Προσοφθάλμιοι φακοί τηλεσκοπίου
Υπάρχουν τρεις τυποποιημένες διάμετροι κυλίνδρου για τηλεσκόπια. Τα μεγέθη κυλίνδρου (συνήθως εκφράζεται σε ίντσες) είναι: 0.965 ίντσες (24,5 mm) - Αυτή είναι η μικρότερη τυποποιημένη διάμετρος κυλίνδρου και συναντάται συνήθως σε κοινά χαμηλού κόστους τηλεσκόπια. Πολλά από αυτά τα προσοφθάλμια, αυτού του είδους των τηλεσκοπίων, είναι από πλαστικό, ενώ μερικά έχουν ακόμη και πλαστικούς φακούς. Προσοφθάλμια τηλεσκοπίου υψηλής ποιότητας με αυτό το μέγεθος κυλίνδρου δεν κατασκευάζονται πλέον, παρά μόνο τα προσοφθάλμια Kellner.
Προσοφθάλμιοι φακοί μικροσκοπίου
Τα προσοφθάλμια για μικροσκόπια έχουν συγκεκριμένες διαμέτρους κυλίνδρου, μετρούμενες σε χιλιοστά: 23,2mm και 30mm, έτσι είναι ελαφρώς μικρότερα από τους κυλίνδρους των τηλεσκοπίων.
Απόσταση παρατήρησης
Το μάτι πρέπει να βρίσκεται σε μια ορισμένη απόσταση πίσω από το φακό του ματιού ενός προσοφθαλμίου για να μπορεί να δει τα είδωλα σωστά μέσα από αυτό. Η απόσταση αυτή ονομάζεται απόσταση παρατήρησης. Μεγαλύτερη απόσταση παρατήρησης σημαίνει ότι η βέλτιστη θέση είναι μακρύτερα από το προσοφθάλμιο, πράγμα που καθιστά την παρατήρηση ευκολότερη. Ωστόσο, εάν η απόσταση παρατήρησης είναι πολύ μεγάλη μπορεί να είναι δύσκολο για κάποιον να κρατήσει το μάτι του στη σωστή θέση για πολύ ώρα. Για το λόγο αυτό, κάποιοι προσοφθάλμιοι φακοί με μεγάλη απόσταση παρατήρησης έχουν βοηθητικές προεκτάσεις πίσω από το φακό ματιού για να βοηθούν τον παρατηρητή να διατηρεί τη σωστή θέση. Η οφθαλμική κόρη θα πρέπει να συμπίπτει με την κόρη εξόδου που αποτελεί το είδωλο της κόρης εισόδου. Στην περίπτωση ενός τηλεσκοπίου η κόρη εισόδου αντιστοιχεί στον αντικειμενικό φακό.
Η απόσταση παρατήρησης τυπικά κυμαίνεται από περίπου 2mm έως 20mm, ανάλογα με την κατασκευή του προσοφθαλμίου. Προσοφθάλμια μεγάλης εστιακής απόστασης συνήθως έχουν αρκετή απόσταση παρατήρησης, όμως τα προσοφθάλμια μικρής εστιακής απόστασης είναι πιο προβληματικά. Μέχρι πρόσφατα, αλλά ακόμα και τώρα αρκετά συχνά, τα προσοφθάλμια μικρής εστιακής απόστασης είχαν μικρή απόσταση παρατήρησης. Οι οδηγίες καλής σχεδίασης προτείνουν τουλάχιστον 5-6mm απόσταση από το φακό ματιού για να χωράνε οι βλεφαρίδες του παρατηρητή και να αποφεύγεται η κόπωση του χρήση. Ωστόσο, σύγχρονα σχέδια με πολλά στοιχεία φακών, μπορούν να διορθώσουν αυτό το πρόβλημα, έτσι ώστε η παρατήρηση με ισχυρά οπτικά όργανα να γίνεται πιο άνετη. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για όσους φορούν γυαλιά, για τους οποίους μπορεί να χρειαστεί έως 20 mm απόσταση παρατήρησης για να φιλοξενήσει τα γυαλιά τους.
Σχέδια προσοφθαλμίων
Η τεχνολογία έχει εξελιχθεί με την πάροδο του χρόνου και υπάρχει μία ποικιλία από σχέδια προσοφθαλμίων για χρήση σε τηλεσκόπια, μικροσκόπια, διόπτρες όπλων και άλλα οπτικά όργανα. Μερικά από αυτά τα σχέδια περιγράφονται λεπτομερέστερα παρακάτω.
Αποκλίνων φακός ή προσοφθάλμιος του Γαλιλαίου
Ένας απλός αποκλίνων φακός τοποθετείται πριν από το εστιακό επίπεδο του αντικειμενικού φακού δίνοντας στον παρατηρητή ένα ορθό είδωλο με περιορισμένη όμως μεγέθυνση. Αυτό το είδος του προσοφθάλμιου φακού χρησιμοποιήθηκε στα πρώτα διαθλαστικά τηλεσκόπια που εμφανίστηκαν στην Ολλανδία περίπου το 1608. Χρησιμοποιήθηκε επίσης το 1609 στα σχέδια τηλεσκοπίου του Γαλιλαίου, από όπου και πήρε η συγκεκριμένη διάταξη το όνομα «προσοφθάλμιο του Γαλιλαίου». Αυτός ο τύπος προσοφθαλμίου εξακολουθεί να χρησιμοποιείται σε πολύ φθηνά τηλεσκόπια, κιάλια και κιάλια όπερας.
Συγκλίνων φακός
Ένας απλός συγκλίνων φακός τοποθετείται μετά το εστιακό επίπεδο του αντικειμενικού φακού δίνοντας στον παρατηρητή ένα μεγεθυμένο ανεστραμμένο είδωλο. Αυτή η πρώιμη διάταξη χρησιμοποιήθηκε στα πρώτα τηλεσκόπια από την Ολλανδία και είχαν προταθεί ως ένας τρόπος επίτευξης πολύ ευρύτερου οπτικού πεδίου και μεγαλύτερης μεγέθυνσης στα τηλεσκόπια του βιβλίου του Johannes Kepler, Dioptrice. Αυτή η πρώιμη διάταξη χρησιμοποιήθηκε στο μικροσκόπιο του Zaccharias Janssen 1590, και προτάθηκε το 1611 στο βιβλίο του Johannes Kepler, Dioptrice, ως ένας τρόπος επίτευξης πολύ ευρύτερου οπτικού πεδίου και μεγαλύτερης μεγέθυνσης στα τηλεσκόπια. Καθώς ο φακός τοποθετείται μετά το εστιακό επίπεδο του αντικειμενικού φακού, είναι δυνατή επίσης η χρήση μίας μικρομετρικής κλίμακας στο εστιακό επίπεδο (χρήσιμη για τον προσδιορισμό του γωνιακού μεγέθους ή και της απόστασης μεταξύ των αντικειμένων που παρατηρούνται).
Προσοφθάλμιο Huygens
Το προσοφθάλμιο του Huygens αποτελείται από δύο επιπεδόκυρτους φακούς με τις επίπεδες πλευρές προς τον οφθαλμό, χωριζόμενες μεταξύ τους από ένα διάκενο αέρα. Οι φακοί ονομάζονται φακός-ματιού και φακός-πεδίου. Το εστιακό επίπεδο του αντικειμενικού φακού βρίσκεται μεταξύ των δύο φακών. Εφευρέθηκε από τον Christiaan Huygens στα τέλη της δεκαετίας του 1660 και ήταν το πρώτο σύνθετο (πολλών φακών) προσοφθάλμιο.. Ο Christian Huygens ανακάλυψε ότι δύο φακοί που χωρίζονται με αέρα μπορούν να χρησιμοποιηθούν σαν προσοφθάλμιο με μηδενικό εγκάρσιο χρωματικό σφάλμα. Εάν και οι δύο φακοί είναι κατασκευασμένοι από γυαλί με ίδιο δείκτης διάθλασης, για να χρησιμοποιηθούν από ένα μη προσαρμοσμένο μάτι (χαλαρό, που εστιάζει στο άπειρο) σε ένα τηλεσκόπιο με αντικειμενικό φακό απείρως μεγάλης εστιακής απόστασης, τότε η μεταξύ τους απόσταση θα δίνεται από τη σχέση:
όπου f_A και f_B είναι οι εστιακές αποστάσεις των δύο φακών του προσοφθαλμίου Αυτά τα προσοφθάλμια λειτουργούν καλά σε τηλεσκόπια με αντικειμενικό φακό πολύ μεγάλης εστιακής απόστασης (στον καιρό του Huygens τα χρησιμοποιούσαν σε διαθλαστικά τηλεσκόπια με ένα αντικειμενικό -όχι αχρωματικό φακό- μεγάλης εστιακής απόστασης, συμπεριλαμβανομένων των πολύ μεγάλης εστιακής απόστασης εναέριων τηλεσκοπίων). Αυτή η οπτική διάταξη θεωρείται πλέον ξεπερασμένη, καθώς στα σημερινά τηλεσκόπια, με μικρότερη εστιακή απόσταση αντικειμενικού φακού, το προσοφθάλμιο αυτό πάσχει από μικρη απόσταση παρατήρησης, μεγάλη παραμόρφωση του ειδώλου, χρωματικό σφάλμα και ένα πολύ στενό φαινόμενο οπτικό πεδίο. Δεδομένου ότι αυτά τα προσοφθάλμια είναι φθηνά στην κατασκευή, βρίσκονται συχνά σε φθηνά τηλεσκόπια και μικροσκόπια.
Επειδή τα προσοφθάλμια Huygens δεν περιέχουν κόλλα για να κρατάει τα στοιχεία του φακού, οι χρήστες τηλεσκοπίων μερικές φορές τα χρησιμοποιούν για “ηλιακή προβολή”, π.χ. για να προβάλλουν μία εικόνα του ήλιου επάνω σε μία οθόνη. Για αυτή τη χρήση, άλλα προσοφθάλμια, με κολλημένα μεταξύ τους στοιχεία, μπορεί να καταστραφούν από την υπερθέρμασνη από το συγκεντρωμένο φως του ήλιου.
Προσοφθάλμιο Ramsden
Το προσοφθάλμιο Ramsden αποτελείται από δύο επιπεδόκυρτους φακούς κατασκευασμένους από το ίδιο γυαλί και με παρόμοιες εστιακές αποστάσεις, οι οποίοι βρίσκονται σε απόσταση μικρότερη από την εστιακή απόσταση του φακού-ματιού. Το προσοφθάλμιο αυτό σχεδιάστηκε από τον κατασκευαστή αστρονομικών και επιστημονικών οργάνων Τζέσσι Ράμσντεν (Jesse Ramsden) το 1782. Η απόσταση μεταξύ των δύο φακών ποικίλει μεταξύ των διαφόρων σχεδίων, αλλά τυπικά είναι κάπου μεταξύ 7/10 και 7/8 της εστιακής απόστασης του φακού-ματιού. Για μικρές αποστάσεις υπάρχει εγκάρσιο χρωματικό σφάλμα ενώ για μεγάλες αποστάσεις υπάρχει ο κίνδυνος, ο φακός-πεδίου να “αγγίξει” το εστιακό επίπεδο του φακού-ματιού, όταν χρησιμοποιείται από έναν παρατηρητή ο οποίος παρατηρεί ένα κοντινό φανταστικό είδωλο, όπως ένας μυωπικός παρατηρητής, ή ένα νεαρό άτομο το οποίο μπορεί να προσαρμόσει σε ένα κοντινό φανταστικό είδωλο. Αυτό είναι ένα σοβαρό πρόβλημα όταν χρησιμοποιείται σε οπτικό όργανο με μικρόμετρο (που είναι τοποθετημένο στο εστιακό επίπεδο του φακού-ματιού), καθώς μπορεί ο φακός πεδίου να “συγκρουστεί” με το μικρόμετρο και να οδηγήσει σε βλάβη του οργάνου. Η απόσταση μίας ακριβώς εστιακής απόστασης, επίσης δεν συνιστάται, δεδομένου ότι εστιάζει έντονα στη σκόνη του φακού-πεδίου. Οι δύο καμπύλες επιφάνειες είναι στραμμένες προς τα μέσα. Έτσι το εστιακό επίπεδο βρίσκεται έξω από το προσοφθάλμιο, επομένως είναι προσβάσιμο ώστε να τοποθετηθεί ένα σταυρόνημα, ή μία μικρομετρική κλίμακα. Επειδή χρειάζεται ακριβώς μία εστιακή απόσταση του φακού-πεδίου ως απόσταση μεταξύ των δύο φακών του προσοφθαλμίου για να διορθωθεί το εγκάρσιο χρωματικό σφάλμα, δεν είναι δυνατό να διορθωθεί εντελώς από τα χρωματικά σφάλματα αυτό το σχέδιο προσοφθαλμίου. Είναι λίγο καλύτερο από το προσοφθάλμιο του Huygens, αλλά εξακολουθεί να μη φτάνει τα σημερινά πρότυπα. Εξακολουθεί βέβαια, να είναι κατάλληλο για χρήση με οπτικά όργανα που λειτουργούν με κοντινές μονοχρωματικές πηγές φωτός, π.χ. πολωσίμετρα.
Προσοφθάλμιο Kellner ή «Αχρωματικός» προσοφθάλμιος φακός
Σε ένα προσοφθάλμιο Kellner, αντί για τον επιπεδόκυρτο φακό-ματιού που χρησιμοποιείται στο προσοφθάλμιο Ramsden, υπάρχει ένας αχρωματικός φακός (διπλός) για να διορθώσει το απομένον εγκάρσιο χρωματικό σφάλμα. Ο Carl Kellner σχεδίασε αυτό το πρώτο σύγχρονο αχρωματικό προσοφθάλμιο το 1849, το οποίο ονομάζεται επίσης και «αχρωματικός Ramsden». Οι προσοφθάλμιοι Kellner είναι ένα σχέδιο τριών φακών. Είναι φθηνοί και έχουν αρκετά καλή εικόνα μέχρι μία μεσαία μεγέθυνση, και είναι κατά πολύ ανώτεροι από τους προσοφθάλμιους Huygens ή Ramsden. Η απόσταση παρατήρησης είναι καλύτερη από αυτή του Huygens και χειρότερη από τα προσοφθάλμια Ramsden. . Το μεγαλύτερο πρόβλημα των προσοφθαλμίων Kellner ήταν οι εσωτερικές ανακλάσεις, οι οποίες αντιμετωπίζονται σήμερα με ειδικές αντι-ανακλαστικές επιστρώσεις, οι οποίες τα καθιστούν οικονομικές λύσεις για μικρού και μεσαίου ανοίγματος τηλεσκόπια, δίνοντας τυπικό οπτικό πεδίο 40 έως 50 μοίρες.
Προσοφθάλμιο Plössl ή «Συμμετρικό» προσοφθάλμιο
Το προσοφθάλμιο Plössl αποτελείται από δύο διπλούς φακούς, και σχεδιάστηκε από τον Georg Simon Plössl το 1860. Δεδομένου ότι τα δύο αυτά ζεύγη μπορούν να είναι πανομοιότυπα, το προσοφθάλμιο αυτό ονομάζεται και «συμμετρικό προσοφθάλμιο». . Ο σύνθετος προσοφθάλμιος φακός Plössl, παρέχει ένα μεγάλο (>50ο) φαινόμενο οπτικό πεδίο. Αυτό τον καθιστά ιδανικό για πολλά είδη παρατηρήσεων, όπως ουράνια και πλανητική παρατήρηση. Το βασικό μειονέκτημα του προσοφθαλμίου Plössl είναι η μικρή απαιτούμενη απόσταση παρατήρησης σε σύγκριση με ένα ορθοσκοπικό, δεδομένου ότι η απόσταση παρατήρησης στο προσοφθάλμιο Plössl περιορίζεται περίπου στο 70-80 % της εστιακής απόστασης. Η απόσταση παρατήρησης είναι πιο κρίσιμη σε περιπτώσεις μικρής εστιακής απόστασης, μικρότερης των 10mm, οπότε και η παρατήρηση μπορεί να γίνει άβολη, ειδικά για αυτούς που φοράνε γυαλιά. Το προσοφθάλμιο Plössl ήταν ένα άγνωστο σχέδιο μέχρι το 1980, οπότε οι κατασκευαστές αστρονομικού εξοπλισμού άρχισαν να πωλούν επανασχεδιασμένες εκδόσεις του.. Σήμερα είναι ένα πολύ δημοφιλές προσοφθάλμιο στην αγορά της ερασιτεχνικής αστρονομίας, όπου το όνομα Plössl καλύπτει ένα φάσμα προσοφθαλμίων με τουλάχιστον τέσσερα οπτικά στοιχεία. Αυτό το προσοφθάλμιο είναι από τα πιο ακριβά στην κατασκευή, λόγω της ποιότητας του γυαλιού που απαιτεί, αλλά και της ανάγκης για πολύ καλή ένωση κυρτών και κοίλων φακών, για να αποφευχθούν οι εσωτερικές ανακλάσεις. Εξαιτίας αυτού, η ποιότητα μεταξύ διαφορετικών προσοφθαλμίων Plössl ποικίλλει. Υπάρχουν τεράστιες διαφορές μεταξύ των φθηνών προσοφθαλμίων Plössl με απλές αντιανακλαστικές επιστρώσεις και αυτών με άρτια κατασκευή.
Ορθοσκοπικό προσοφθάλμιο ή προσοφθάλμιο «Abbe»
Το τεσσάρων στοιχείων ορθογραφικό προσοφθάλμιο αποτελείται από έναν επιπεδόκυρτο φακό-ματιού και μία αμφίκυρτη τριπλέτα (τρεις φακοί κολλημένοι μεταξύ τους) στο ρόλο ενός αχρωματικού φακού-πεδίου. Αυτό δίνει στον προσοφθάλμιο μια σχεδόν τέλεια ποιότητα ειδώλου και καλή απαιτούμενη απόσταση παρατήρησης, αλλά ένα στενό φαινόμενο οπτικό πεδίο (περίπου 40°-45°). Εφευρέθηκε από τον Ernst Abbe το 1880. Λέγεται «ορθοσκοπικό» ή  «ορθογραφικό», λόγω της μικρής παραμόρφωσης που προσφέρει, και μερικές φορές αποκαλείται «ορθό» ή  «Abbe». Μέχρι την έλευση των πολλαπλών επιστρώσεων και της δημοτικότητας του Plössl, το ορθοσκοπικό προσοφθάλμιο ήταν το πιο δημοφιλές σχέδιο για προσοφθάλμια τηλεσκοπίου. Ακόμα και σήμερα αυτά τα προσοφθάλμια θεωρούνται καλά για πλανητικές και σεληνιακές παρατηρήσεις. Εξαιτίας της χαμηλής παραμόρφωσης που παρέχουν και της προκαλούμενης υποκειμενικής οπτικής παραμόρφωσης (globe effect), είναι λιγότερο κατάλληλα για εφαρμογές που απαιτούν υπερβολική οριζόντια περιστροφή του οργάνου.
Μονοκεντρικό προσοφθάλμιο
Ένας μονοκεντρικός προσοφθάλμιος είναι ένας αχρωματικός τριπλός φακός (τριπλέτα) με δύο κομμάτια στεφανύαλου (με μικρό δείκτη διάθλασης και μικρή διασπορά) στις δύο πλευρές ενός πυριτίαλου (με μεγάλο δείκτη διάθλασης και μεγάλη διασπορά). Τα στοιχεία έχουν μεγάλο πάχος και κυρτότητα, και οι επιφάνειές τους έχουν ένα κοινό κέντρο, δίνοντάς του το όνομα «μονοκεντρικό». Εφευρέθηκε από τον Adolf Steinheil περίπου το 1883. Αυτό το σχέδιο προσοφθαλμίου, όπως τα σχέδια προσοφθάλμιων του Robert Tolles, Charles S. Hastings, και Ε. Wilfred Taylor, είναι απαλλαγμένο από τις αντανακλάσεις που προκαλούν “παραμένοντα είδωλα” και δίνει ένα φωτεινό, με μεγάλη αντίθεση είδωλο, κάτι το οποίο το έκανε πολύ ελκυστικό όταν εφευρέθηκε (πριν τις αντιανακλαστικές επιστρώσεις). Έχει ένα στενό οπτικό πεδίο, περίπου 25° και είναι δημοφιλές για πλανητικές παρατηρήσεις.
Προσοφθάλμιο Erfle
Το προσοφθάλμιο Erfle είναι ένα προσοφθάλμιο 5 στοιχείων, που αποτελείται από δύο αχρωματικούς φακούς με επιπλέον φακούς ανάμεσά τους. Εφευρέθηκαν από τον Heinrich Erfle το 1921 κατά τη διάρκεια του πρώτου παγκοσμίου πολέμου για στρατιωτικούς σκοπούς. Είναι μια λογική εξέλιξη των προσοφθαλμίων τεσσάρων στοιχείων, όπως του Plössls, για να επιτευχθούν ευρύτερα πεδία. Τα προσοφθάλμια Erfle έχουν σχεδιαστεί να έχουν ευρύ οπτικό πεδίο (περίπου 60º), αλλά δεν μπορούν να έχουν μεγάλη ισχύ επειδή πάσχουν από αστιγματισμό και “παραμένοντα είδωλα”. Ωστόσο, εάν έχουν επιστρώσεις και μικρή ισχύ (εστιακά μήκη 20 mm και άνω) είναι αποδεκτά, και στα 40 mm μπορούν να είναι εξαιρετικά. Τα προσοφθάλμια Erfles είναι πολύ δημοφιλή επειδή έχουν μεγάλους φακούς-ματιού, καλή απόσταση παρατήρησης και είναι πολύ άνετα στη χρήση.