cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μπέι Σίτι
Το Μπέι Σίτι είναι μια πόλη στο Bay County, Μίσιγκαν, που βρίσκεται κοντά στη βάση του όρμου Saginaw στη λίμνη Χιούρον. Από την απογραφή του 2010, ο πληθυσμός της πόλης φτάνει τους 34.932 κατοίκους και είναι η κύρια πόλη της Μητροπολιτικής Στατιστικής Περιοχής Μπέι Σίτι. Η πόλη μαζί με τα κοντινά Μίντλαντ και Σάγκινο, αποτελούν τις τρεις μεγαλύτερες πόλεις του κεντρικού Μίσιγκαν, όπου πρόσφατα ονομάστηκε Great Lakes Bay Region.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Μίσιγκαν
Ορδόνιο Δ΄ του Λεόν
Ο Ορδόνιο Δ΄, ισπαν.: Ordoño IV, αποκαλούμενος Κακός (π. 926– Κόρδοβα, π. 962 ή 963) ήταν ο βασιλιάς του Λεόν από το 958 έως το 960, διακόπτοντας τη βασιλεία του Σάντσο Α΄ του Παχύ για μία περίοδο δύο ετών.
Βιογραφία
Το 958, δύο χρόνια μετά τη βασιλεία του Σάντσο Α΄ του Λεόν, επωφελήθηκε από μία εξέγερση των ευγενών, που θα επετύγχανε να τον τοποθετήσει για λίγο στον θρόνο. Οι Λεονέζοι ευγενείς, καθώς και οι δυσαρεστημένοι Γαλικιανοί και Καστιλιανοί, είχαν αρρωστήσει με τον παχύσαρκο Σάντσο. Έλαβε ιδιαίτερη βοήθεια σε αυτό από τον κουνιάδο του, κόμη Φερνάν Γκονθάλεθ της Καστίλης, την κόρη του οποίου νυμφεύτηκε. Ωστόσο, ο κόμης Φερνάν ηττήθηκε μέσω μίας συμμαχίας Ναβαρραίων και Ομμεϋαδών για λογαριασμό του Σάντσo το 960 και ο Oρδόνιo αναγκάστηκε να φύγει. Όταν έχασε τον θρόνο του, ο Oρδόνιo κατέφυγε πρώτα στην Αστούριας και μετά στο Μπούργος, όπου εγκατέλειψε τη γυναίκα του. Αυτό του έχασε την υποστήριξη του Φερνάν Γκονθάλεθ, ο οποίος συμμάχησε με τον Γκαρσία Σάντσεθ Α΄ της Παμπλόνα. Ο Καστιλιάνος κόμης έστειλε τον Oρδόνιo στον Γκαλίμπ αλ-Νασιρί, διοικητή των «Μεσαίων Συνόρων» στο Mεδινασέλι, από τον οποίο μεταφέρθηκε στην αυλή του χαλίφη της Κόρδοβα. Εκεί υπέβαλε και έκανε έκκληση για βοήθεια. Ο χαλίφης στην αρχή τού πρόσφερε βοήθεια, αλλά αυτό οδήγησε και τον αντίπαλό του Σάντσο να προσφέρει την υποταγή του, εξουδετερώνοντας έτσι κάθε όφελος για τον χαλίφη που βοηθούσε τον Oρδόνιo, ο οποίος απεβίωσε στην Κόρδοβα, να εκθρονιστεί ακόμα.
Οικογένεια
Κατά τη σύντομη περίοδο της βασιλείας του, νυμφεύτηκε, για πολιτικούς λόγους, την Ουρράκα, κόρη του Φερνάν Γκονθάλεθ και πρώην σύζυγο του εξαδέλφου του Oρδόνιο Γ΄ του Λεόν. Αφού την εγκατέλειψε ο Oρδόνιο Δ΄, αυτή ξαναπαντρεύτηκε, με τον Σάντσο Β΄ της Παμπλόνα. Σύμφωνα με τον χρονικογράφο Σαμπίρo, γέννησε τον Oρδόνιο Δ΄ δύο παιδιά, αλλά η ταυτότητά τους δεν είναι γνωστή με βεβαιότητα. Ο χρονογράφος Ιμπν Χαγιάν του αναθέτει έναν γιο Γκαρσία, αλλά δεδομένου ότι η Ουρράκα είχε έναν γιο με αυτό το όνομα, τον μελλοντικό βασιλιά Γκαρσία Σάντσεθ Α΄ της Παμπλόνα από τον τρίτο σύζυγό της, ο Ιμπν Χαγιάν μπορεί να παρεξήγησε αυτόν τον θετό γιο, με γιο. Ομοίως, μία μειοψηφία σύγχρονων μελετητών πρότεινε ότι ο Βερμούδο Β' του Λεόν ήταν γιος του Ορδόνιο Δ' αντί του Ορδόνιο Γ' του Λεόν, αλλά ένα καταστατικό της εποχής, που ονομάζει τον πάππο τού Βερμούδο ως Ραμίρο, το διαψεύδει.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Οίκος των Αστουριών-Λεόν
Τσανάν Νταγντεβιρέν
Η Τσανάν Νταγντεβιρέν (τουρκικά: Canan Dağdeviren, 4 Μαΐου 1985) είναι Τουρκάλα φυσικός και ακαδημαϊκός και κατέχει τη θέση του βοηθού καθηγητή στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο Μασαχουσέτης (ΜΙΤ). Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη και είναι η μεγαλύτερη από τα αδέλφια της. Άρχισε την πρωτοβάθμια εκπαίδευσή της στο Ιζμίτ, και την τελείωσε στην Άδανα, όταν η οικογένειά της αναγκάστηκε να φύγει το 1999 από το Ιζμίτ λόγω του καταστροφικού σεισμού που σημειώθηκε εκεί. Από πολύ μικρή ηλικία ένιωσε έλξη για τις επιστήμες. Εμπνεύσεις της ήταν ένα βιβλίο με τη ζωή της Μαρία Κιουρί που της έδωσε ο πατέρας της, αλλά και ο πρόωρος θάνατος του παππού της (28 ετών από ανακοπή καρδιάς), όπου υποσχέθηκε στον εαυτό της, να φτιάξει ένα μηχάνημα να παρακολουθεί τέτοιες καταστάσεις.
Αργότερα παρακολούθησε μηχανική φυσική στο Hacettepe University στην Άγκυρα, όπου αποφοίτησε το 2007. Κατόπιν πήρε το Μάστερ Επιστημών στο Sabancı University, στην Κωνσταντινούπολη, ενώ εκείνη την περίοδο κέρδισε και υποτροφία να σπουδάσει στις Ηνωμένες Πολιτείες. Εκεί ασχολήθηκε περισσότερο με την επιστήμη των υλικών και τη μηχανική. Τον Αύγουστο του 2014 έλαβε και το διδακτορικό της, συνεργαζόμενη με τον καθηγητή Τζον Α. Ρότζερς. Ακολούθως έγινε μέλος της νεανικής ερευνητικής ομάδας της Κοινότητας του Χάρβαρντ, και έγινε ο πρώτος Τούρκος που το καταφέρνει αυτό, όπως επίσης και στη μετα-διδακτορική ερευνητική ομάδα του MIT, όπου εκεί συνεργάστηκε με τον καθηγητή Ρόμπερτ Σ. Λάνγκερ.
Εκείνη την περίοδο ή και λίγο αργότερα ξεκίνησαν τα επιστημονικά πρότζεκτ και οι δημοσιεύσεις, ένα από τα πιο γνωστά της είναι το YellowBox, όπου είναι ένα δωμάτιο με ξεχωριστό περιβάλλον για την επιστημονική έρευνα. Το 2015, το ΜΙΤ, την συμπεριέλαβε μέσα στους 35 (κάτω των 35) καινοτόμων επιστημών, ενώ την ίδια χρονιά το περιοδικό Forbes, τη συμπεριέλαβε ανάμεσα στους 30 Καλύτερους - Κάτω των 30 - Επιστήμονες. Οι τιμές και οι βραβεύσεις διαδέχτηκαν η μία την άλλη, σε διεθνές επίπεδο, την επόμενη χρονιά. Η Νταγντεβιρέν έχει επίσης συγγράψει και πολλά άρθρα επιστημονικά σε διάφορες εφημερίδες και περιοδικά, ενώ έχει και το δικό της blog.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τούρκοι επιστήμονες Κατηγορία:Φυσικοί του 21ου αιώνα Κατηγορία:Φυσικοί του 20ού αιώνα
Καρολίνα Αμαλία της Έσσης-Κάσσελ
H Καρολίνα Αμαλία (γερμ. Karoline Amalie von Hessen-Kassel, 11 Ιουλίου 1771 - 22 Φεβρουαρίου 1848) από τον Οίκο της Έσσης ήταν κόρη του εκλέκτορα της Έσσης και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμπουργκ.
Αναφορές σε πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Έσσης Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γερμανίας Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμπουργκ
Σίλβιος Α΄ Νίμροντ της Βυρτεμβέργης-Ελς
Ο Σίλβιος Α΄ Νίμροντ, γερμ. Silvius I Nimrod (2 Μαΐου 1622 - 24 Απριλίου 1664) από τον Οίκο της Βυρτεμβέργης ήταν δούκας της Βυρτεμβέργης-Ελς (1635-1664).
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ιουλίου-Φρειδερίκου, δούκα της Βυρτεμβέργης-Βάιλτινγκεν και της Άννας-Σαβίνας, κόρης του Ιωάννη Β΄, δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ.
Το 1664 απεβίωσε στο Μπρήζε της Σιλεσίας (Πολωνικά: Μπζεζίνκα) σε ηλικία 42 ετών και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Σίλβιος Β΄ Φρειδερίκος.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Βυρτεμβέργης
Σάντσο Ορδόνιεθ
μικρογραφία| Ερείπια του μοναστηριού της Γαλικίας Σάντα Μαρία δε Λόιo, που ιδρύθηκε εκ νέου σε μία συνέλευση υπό τον Σάντσo και τον αδελφό του Aλφόνσo το 927. Ο Σάντσο Ορδόνιεθ, ισπαν.: Sancho Ordóñez, ( c. 895 – 929) ήταν βασιλιάς της Γαλικίας από το 926 και μέχρι το τέλος του το 929, και μπορεί για λίγο να ήταν βασιλιάς του Λεόν το 925–26. Ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Oρδόνιο Β΄, ο οποίος κληρονόμησε τη Γαλικία σε ένα διαμέρισμα του βασιλείου της Αστούριας με τους αδελφούς του το 910. Ο Σάντσο απέκτησε τα δικαιώματα στη Γαλικία με παρόμοιο τρόπο, όταν αυτός και τα αδέλφια του μοίρασαν το βασίλειο μεταξύ τους. Το επίθετο Oρδόνιεθ σημαίνει «γιος του Oρδόνιο».
Βιογραφία
Ότι ο Σάντσο ήταν ο πρωτότοκος γιος του πατέρα του, δηλώνεται ρητά από τον ιστορικό Άσα αλ-Ραζί, γράφοντας περίπου πενήντα χρόνια μετά το τέλος του Σάντσο. Υπονοείται επίσης από το γεγονός ότι ο Σάντσο είχε εγγραφεί στα καταστατικά του πατέρα του πριν από τα τρία αδέλφια του.
Μετά το τέλος του βασιλιά Oρδόνιο Β΄ το 924, ο αδελφός του Oρδόνιο Φρόιλα Β΄ διαδέχθηκε ολόκληρο το βασίλειο. Οι ακριβείς συνθήκες της διαδοχής μετά το θάνατο του Φρόιλα ένα χρόνο αργότερα, το 925, είναι ασαφείς. Σύμφωνα με τον Iσά αλ-Ραζί, ο Σάντσo κατέλαβε την πόλη Λεόν, αλλά αντιτάχθηκε από τον μικρότερο αδελφό του Aλφόνσo Δ΄, ο οποίος υποστηρίχθηκε από την αριστοκρατία του Λεόν και από τον πεθερό του, βασιλιά Σάντσο Γκαρθές Α΄ της Παμπλόνα. Ηττημένος στη μάχη, ο Αλφόνσο κατέφυγε στην Άστοργα, όπου ζήτησε την υποστήριξη του εξαδέλφου του, γιου τού Φρόιλα, Αλφόνσο Φρόιλαθ. Σε μία δεύτερη επίθεση, ο Σάντσο ηττήθηκε και αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το Λεόν.
Ο Σάντσο στέφθηκε στο Σαντιάγο ντε Κομποστέλα της Γαλικίας το 926. Πρέπει να είχε συνάψει συμφωνία με τον αδελφό του Αλφόνσο, τώρα βασιλιά στο Λεόν, αφού οι δυο τους προήδρευαν από κοινού σε μία συνέλευση των εκκλησιαστικών και κοσμικών μεγιστάνων όλου του βασιλείου τα Χριστούγεννα του 927. Σε αυτή τη συνάντηση, οι βασιλείς επιβεβαίωσαν την αποκατάσταση του μοναστηριού της Γαλικίας Σάντα Μαρία δε Λόιo από τον κόμη Γκουτιέρ Mενέντεθ και τη σύζυγό του Iλδουάρα. Ως αδελφός της συζύγου του Oρδόνιο Β΄, Eλβίρας Μενέντεθ, ο Γκουτιέρ ήταν θείος και του Σάντσο και του Aλφόνσo.
Σε καταστατικά που εξέδωσε, ο Σάντσο αυτοαποκαλείται πρίγκιπας της Γαλικίας (Gallecie princeps), ένας τίτλος που υπονοούσε βασιλικό βαθμό στη Βησιγοτθική παράδοση, ο ίδιος δανεισμένος από τη ρωμαϊκή πρακτική. Καταστατικά που σχετίζονται με τη βασιλεία του Σάντσο βρίσκονται στο αρχείο του αβαείου της Σελανόβα. Τον δείχνουν να κάνει δώρο μία βίλα στον Γκουτιέρ Μενέντεθ το 927 και ένα άλλο βασιλικό δώρο σε έναν Γαλικιανό ευγενή ονόματι Oδοάριo το 928 και να λαμβάνει ένα δώρο γης το 929. Ο Σάντσο βασιζόταν και έλαβε υποστήριξη από τους ευγενείς της Γαλικίας.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Γκότο Μούνιθ, εγγονή του Γκου΄τιερ Μενέντεθ και ανιψιά του αγίου-επισκόπου Ρουδεσίνδ. Σύμφωνα με τον βησιγοτθικό νόμο, δεν ξανανυμφεύτηκε μετά το τέλος του, αλλά μπήκε στο μοναστήρι της Σάντα Μαρία στο Καστρέλο δε Μίνιo, όπου έγινε ηγουμένη και ζούσε ακόμη το 947.
Ο Σάντσο απεβίωσε πριν από τις 16 Αυγούστου 929 και ο Αλφόνσο τον διαδέχθηκε στη Γαλικία. Η βασιλεία του περιθωριοποιήθηκε στη μετέπειτα ιστοριογραφία. Συνήθως δεν λαμβάνει αριθμό, ο πρώτος με αριθμό Σάντσo είναι ο ανιψιός του Σάντσο Α΄ (βασίλευσε 956–58). Δεν πρέπει, ωστόσο, να θεωρείται ως βασιλιάς κατώτερου βαθμού από τον πατέρα ή τους αδελφούς του.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Οίκος των Αστουριών-Λεόν
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Ανδρών Κ-20 2017
Το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Ανδρών Κ-20 2017 ήταν η 20ή ευρωπαϊκή διοργάνωση για παίκτες κάτω των 20 ετών. Οι αγώνες έγιναν σε τρεις ελληνικές πόλεις: Χανιά, Ρέθυμνο και Ηράκλειο, στο νησί της Κρήτης, από τις 15 έως τις 23 Ιουλίου 2017.
Εξωτερικοί σύνεδεσμοι
Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση στην Ευρώπη
Σεμπάδ Η΄ ο Βαγρατίδης
O Σμπατ Η΄ ο Ομολογητής, Սմբատ Խոստովանող Smbat Khostovanogh, (άκμασε στα μέσα του 9ου αι.) από τον Οίκο των Βαγρατιδών ήταν Αρμένιος ευγενής και ένας από τους σημαντικότερους πρίγκιπες (nakharar) της Αρμενίας στα μέσα του 9ου αι. και αρχιστράτηγος (sparapet) της Αρμενίας. Αιχμαλωτίστηκε στη Σαμάρα, πιέστηκε να ασπαστεί το Ισλάμ, αλλά αρνήθηκε και απεβίωσε εκεί. Ήταν πατέρας του Ασώτιος Α΄ της Αρμενίας, ιδρυτή του βασιλείου των Βαγρατιδών της Αρμενίας.
Βιογραφία
Ο Σμπατ ήταν ο νεότερος γιος του Aσότ Δ΄ του Κρεατοφάγου, ο οποίος μέχρι το τέλος του το 826 είχε φτάσει να ελέγχει ένα μεγάλο μέρος της Αρμενίας και αναγνωρίστηκε από τους Αββασίδες χαλίφες ως προεδρεύων πρίγκιπας (ishhan) της Αρμενίας.
Μετά το τέλος τού Ασότ Δ΄, ο Σμπατ Η΄ και ο μεγαλύτερος αδελφός του Bαγράτ Β΄ χώρισαν την κληρονομιά του πατέρα τους: ο Βαγράτ Β΄ πήρε τις περιοχές Ταρόν, Kόιτ και Σασούν, δηλαδή κτήσεις της οικογένειας στον Άνω Ευφράτη, ενώ ο Σμπατ Η΄ έλαβε τα προγονικά εδάφη γύρω από Μπαγκαράν και τον Αράξη ποταμό. Σε μία υπολογισμένη προσπάθεια να κρατήσει τους δύο αδελφούς διχασμένους, η κυβέρνηση των Αββασιδών μοίρασε την εξουσία του Ασότ Δ΄ και απένειμε στον Σμπατ Η΄ τον τίτλο του αρχιστράτηγου (sparapet) και ηγεμόνα του Σιράκ, ενώ ο Βαγράτ Β΄ ονομάστηκε πρίγκιπας τέσσερα χρόνια μετά το τέλος τού πατέρα του. Οι υπολογισμοί των Αββασιδών αποδείχθηκαν σωστοί, καθώς τα δύο αδέλφια πέρασαν πολύ χρόνο ερίζοντας μεταξύ τους. Το 841 για παράδειγμα, ο Βαγράτ Β΄ έβαλε τους Αρμένιους επισκόπους να καθαιρέσουν τον Καθολικό της Αρμενίας, Ιωάννη Δ΄, αλλά αμέσως επανεγκαταστάθηκε στην έδρα του από τον Σμπάτ Η΄ με τη βοήθεια των άλλων πριγκίπων.
Ωστόσο οι Αρμένιοι πρίγκιπες μπόρεσαν να χρησιμοποιήσουν την ενασχόληση του Χαλιφάτου με την εξέγερση των Χουραμιτών του Μπαμπάκ Χοραμντίν, για να επιτύχουν σημαντικό βαθμό αυτονομίας κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Ο Σμπατ Η΄, ο οποίος είχε ζήσει στην Αυλή του χαλίφη ως όμηρος, ήταν πιο προσεκτικός σχετικά με την ανοιχτή αμφισβήτηση της Αραβικής εξουσίας από τον αδελφό του, αλλά τελικά και οι δύο ήταν πολύ αδύναμοι, για να απειλήσουν σοβαρά την κυριαρχία των Αββασιδών προς το παρόν. Όταν ο Χαλίντ ιμπν Γιαζίντ αλ-Σαϋμπανί, ο οποίος στις προηγούμενες θητείες του είχε γίνει εξαιρετικά μη δημοφιλής, τόσο στους Χριστιανούς, όσο και στους Άραβες πρίγκιπες της χώρας, διορίστηκε ως κυβερνήτης από τον χαλίφη το 841, ο Σμπατ Η΄ ηγήθηκε της αντίδρασης εναντίον του. Οι επαναστάτες επέτυχαν την ανάκλησή του από τον χαλίφη και την αντικατάστασή του με τον πιο αδύναμο και ευέλικτο Aλί ιμπν-Χουσάιν, στον οποίο οι Αρμένιοι όχι μόνο αρνήθηκαν να παραδώσουν τους αναμενόμενους φόρους, αλλά και τον οποίο απέκλεισαν αμέσως στην πρωτεύουσά του, Μπαρνταά. Όταν ο χαλίφης αλ-Βατίκ (κυβ. 842–847) διόρισε ξανά τον Χαλίντ ως κυβερνήτη, ο Σμπατ Η΄ ήταν και πάλι στην πρώτη γραμμή μίας εξέγερσης εναντίον του, στο πλευρό του Μουσουλμάνου επαναστάτη Σαβαντάιμπν Αμπντ αλ-Χαμίντ αλ-Τζαχαφί και του Σαχάκ, πρίγκιπα του Συουνίκ. Ωστόσο οι επαναστάτες ηττήθηκαν βαριά στη μάχη του Kαβακέρτ.
Όπως όλοι οι επιφανείς πρίγκιπες (nakharar), πιάστηκε αιχμάλωτος από τον Μπουγκά αλ-Καμπίρ, όταν αυτός εισέβαλε στην Αρμενία το 853–855. Πολλοί από τους πρίγκιπες ασπάστηκαν το Ισλάμ για να σώσουν τη ζωή τους, αλλά ο Σμπατ Η΄ δεν το έκανε. Θεωρείται ως ομολογητής της πίστης από την Αρμενική Εκκλησία.
Ο γιος τού Σμπατ Η΄, ο Ασότ Ε΄ (ως πρίγκιπας) ή Α΄ (ως βασιλιάς), διαδέχθηκε τον πατέρα του ως αρχιστράτηγος (sparapet). Το 862 ο Aσότ Ε' /Α΄ έγινε επίσης «πρίγκιπας των πριγκίπων» (βασιλιάς), οδηγώντας τελικά στην ίδρυση του ουσιαστικά ανεξάρτητου Βασιλείου των Βαγκρατιδών της Αρμενίας το 884.
Πηγές
Κατηγορία:Εξεγέρσεις εναντίον του Χαλιφάτου των Αββασιδών Κατηγορία:Βαγρατίδες
Λεοπόλδος Έμπερχαρτ της Βυρτεμβέργης-Μονμπελιάρ
Ο Λεοπόλδος-Έμπερχαρτ, γερμ. Luitpold-Eberhard (21 Μαΐου 1670 - 25 Μαρτίου 1723) από τον Οίκο της Βυρτεμβέργης ήταν δούκας της Βυρτεμβέργης-Μονμπελιάρ (1699-1723) τυπικά, διότι ήταν εξόριστος και μόνο το τελευταίο έτος κυβέρνησε.
Βιογραφία
Το 1723 απεβίωσε στο Μονμπελιάρ σε ηλικία 53 ετών. Τάφηκε στην κρύπτη του ναού του Αγ. Μαιμμπέφ του Μονμπελιάρ. Είχε πολλά τέκνα, αλλά επειδή ήταν από μοργανατικούς γάμους ή νόθα, αποκλειόταν της διαδοχής, έτσι το Μονμπελιάρ επέστρεψε στον εγγονό του 2ου εξαδέλφου του Κάρολο-Ευγένιο δούκα της Βυρτεμβέργης, του πρεσβύτερου κλάδου.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1695 την Άννα-Σαβίνα Χέντβιγκερ κυρία των Τιμών. Ο γάμος ήταν μοργανατικός και ο Λεοπόλδος-Έμπερχαρτ ζήτησε τίτλο ευγενείας γι' αυτήν από τον βασιλιά της Γερμανίας. Είχε τέκνο:
Κατά τη διάρκεια των εκστρατειών του εναντίον των Οθωμανών, έκανε ερωμένες τις αδελφές Ενριέττα-Έντβιγκε και Ελισάβετ-Καρλόττα, κόρες του Ρίχαρτ Κούρη λοχαγού με το παρωνύμιο λ' Εσπεράνς στο στρατό της Αυστρίας. Όταν επέστρεψε σπίτι με αυτές το 1697, η σύζυγός του τον παράτησε (χωρίς να τον διαζευχθεί) και μετακόμισε στο κάστρο Χέρικουρ το 1700. Το 1701 απονεμήθηκε σε αυτήν και τους απογόνους της ο τίτλος του κόμη/κόμισσας του Σπόνεκ, από το όνομα ενός κάστρου στις όχθες του Ρήνου, που ανήκε στον Οίκο της Βυρτεμβέργης. Ο τίτλος δόθηκε και στα αδέλφια της Άννας-Σαβίνας.
Ο Λεοπόλδος-Έμπερχαρτ πάντρεψε το 1697 την ερωμένη του Ενριέττα-Έντβιγκε Κούρη με τον Ιωάννη-Λουδοβίκο φον Ζάνντερσλεμπεν, που εμφανίζεται νομικά ως πατέρας των τέκνων:
Το 1700 απέκτησε από τον βασιλιά της Γερμανίας για την Ενριέττα-Έντβιγκε και τους απογόνους της τον τίτλο του βαρόνου/βαρόνης ντε λ'Εσπεράνς, ο οποίος επεκτάθηκε και για τα αδέλφια της. Το 1701 η Ενριέττα-Έντβιγκε διαζεύχθηκε τον Ιωάννη-Λουδοβίκο και έζησε με τα τέκνα της στην Αυλή του Μονμπελιάρ. Η πατρότητά τους αμφισβητείται και μάλλον είναι τέκνα του Λεοπόλδου-Έμπερχαρτ. Βέβαιης πατρότητας τέκνα του από αυτήν είναι τα τέκνα που απέκτησαν στην Αυλή του Μονπελιάρ:
Είχαν τον τίτλο του βαρόνου/βαρόνης ντε λ' Εσπεράνς. Το 1707 απεβίωσε η Ενριέττα-Έντβιγκε Κούρη και ο Λεοπόλδος-Έμπερχαρτ υιοθέτησε νομικά τα τρία πρώτα τέκνα της (με το επώνυμο φον Ζάνντερσλεμπεν) το 1714. Το ίδιο έτος εκδόθηκε επιτέλους το διαζύγιό του με την Άννα-Σαβίνα Χέντβιγκερ με τον όρο ο καθένας τους να μην ξαναπαντρευτεί. Ωστόσο η Άννα-Σαβίνα παντρεύτηκε τον Ρογήρο ντε Λανζεάκ μαρκήσιο ντε Κολινύ & κόμη ντε Νταλέ και απεβίωσε το 1735.
Το 1716 ο Λεοπόλδος-Έμπερχαρτ έδωσε και στα τρία τέκνα Ζάνντερσλεμπεν επιπρόσθετα τον τίτλο του κόμη/κόμισσας του Κολινύ, πράγμα που επικύρωση η Γαλλία δύο έτη μετά.
Το 1718 έκανε δεύτερο γάμο με την πρώην ερωμένη του Ελισάβετ-Καρλόττα Κούρη. Ο γάμος ήταν μοργαντικός και δόθηκε στα τέκνα του ο τίτλος του βαρόνου ντε λ' Εσπεράνς:
Το 1719 πάντρεψε τα δύο τέκνα του από τον πρώτο γάμο με τα δύο υιοθετημένα Ζάνντερσλαμπεν τέκνα. Επειδή τα δύο τελευταία ήταν μάλλον δικά του, έγινε μεγάλο σκάνδαλο. Αν και το 1715 υπέγραψε συνθήκη με τον γιο του 2ου εξαδέλφου του Έμπερχαρτ-Λουδοβίκο δούκα της Βυρτεμβέργης ότι δεν νυμφεύτηκε σύμφωνα με τους νόμους του Οίκου τους και ότι τα τέκνα του δεν έχουν δικαίωμα διαδοχής του, ωστόσο ζητούσε τη νομιμοποίησή τους και να τον διαδεχθούν. Το 1721 ζήτησε από τον βασιλιά την αναγνώριση του δεύτερου γάμου του, αλλά χωρίς επιτυχία. Όταν απεβίωσε τάφηκε χωρίς πολύ τελετή.
Ο πρωτότοκος Γεώργιος-Λεοπόλδος και οι τρεις βαρόνοι ντε λ' Εσπεράνς γιοί του από τον 2ο γάμο του, ζήτησαν να τον διαδεχθούν στο Μονπελιέ, αλλά το 1723 το Αυλικό Συμβούλιο αρνήθηκε επικαλούμενο τη Συμφωνία του Οίκου του 1617. Διεκδίκησαν και στη Γαλλία τη διαδοχή, αλλά το 1747 το αίτημα απορρίφθηκε. Το επόμενο έτος ο δούκας της Βυρτεμβέργης ενσωμάτωσε το Μονμελιάρ στο δουκάτο του ως το 1761.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Βυρτεμβέργης
Συμμετοχή της Ρωσίας στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016
Η Ρωσία στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016 που πραγματοποιήθηκαν στο Ρίο ντε Τζανέιρο, εκπροσωπήθηκε από τη Ρωσική Ολυμπιακή Επιτροπή (ОКР). Αυτή ήταν η έκτη συνεχόμενη εμφάνισή της στους Ολυμπιακούς Αγώνες ως ανεξάρτητο έθνος.
Στις 18 Ιουλίου του 2016 μια ανεξάρτητη έρευνα που ανατέθηκε από τον Παγκόσµιο Οργανισµό Αντιντόπινγκ (WADA) ανέφερε ότι το Υπουργείο Αθλητισμού και η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Ασφαλείας της Ρωσίας, είχαν δημιουργήσει ένα κρατικό πρόγραμμα ντόπινγκ, το οποίο θα κάλυπτε έως και θετικά δείγματα. Βάσει αυτών των ευρημάτων, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) προχώρησε σε έκτακτη συνεδρίαση για να εξετάσει τoν απoκλεισμό της Ρωσίας από τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες.
Στις 24 Ιουλίου του 2016, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή ανακοίνωσε ότι οι Ρώσοι αθλητές μπορούν να συμμετέχουν στους Ολυμπιακούς Αγώνες, μόνο εάν μπορέσουν να αποδείξουν ότι δεν έχουν χρησιμοποιήσει απαγορευμένες ουσίες (ντόπινγκ) πριν τους Αγώνες. Στις 4 Αυγούστου του 2016, 279 αθλητές βρέθηκαν καθαροί για να αγωνιστούν, ενώ 110 αποκλείστηκαν λόγω του ρωσικού σκανδάλου ντόπινγκ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ρωσία Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2016
Ασώτιος Γ΄ ο Βαγρατίδης
δεξιά|μικρογραφία|230x230εσ|Αρμενικά φεουδαρχικά Βασίλεια το 1000 μ.Χ.
Ο Ασώτιος Γ΄ ο Τυφλός, Աշոտ Կուրացյալ Ashot Kurants, (π. 690 – 762) από τον Οίκο των Βαγρατιδών ήταν προεδρεύων πρίγκιπας της Αρμενίας ως ishkan από το 732 έως το 748. Ήταν ανιψιός του Σμπατ ΣΤ΄.
Βιογραφία
Κέρδισε την εύνοια του χαλιφάτου των Ομμεϋαδών, νικώντας έναν από τους εμίρηδες που είχαν επαναστατήσει κατά της Δαμασκού και επιτέθηκε στην Αρμενία. Η ανάληψή του σηματοδότησε την έλευση των Βαγρατιδών στην εξουσία. Τυφλώθηκε από τους αντιπάλους ευγενείς τού γένους των Μαμικονιάν. Η νέα δύναμη της Αρμενίας είχε φτάσει σε τέτοιο επίπεδο, που η χώρα σε σύντομο χρονικό διάστημα μπορούσε να συγκαλέσει έναν στρατό 90.000 ανδρών, έτοιμους να σταλούν στη μάχη.
Οικογένεια
Είχε δύο γιους, τον Σμπατ Ζ΄ και τον Βασάκ.
Λουίζα της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμπουργκ
H Λουίζα (γερμ. Luise von Sachsen-Gotta-Altenburg von Wettin, 9 Μαρτίου 1756 - 1 Ιανουαρίου 1808) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν κόρη του πρίγκιπα της Σαξονίας-Γκότα-Αλτεμβούργου και με τον γάμο της έγινε μεγάλη δούκισσα του Μεκλεμβούργου.
Βιογραφία
Ήταν η δεύτερη κόρη του Ιωάννη Αυγούστου της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμπουργκ και της Λουίζας Ρόις, κόρης του κόμη Ερρίκου Α΄ του Σλάιτς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γερμανίας Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμπουργκ
Μάργκαρετ Χόλλαντ, δούκισσα του Κλάρενς
Η Μάργκαρετ Χόλλαντ, δούκισσα του Κλάρενς (1385 - 31 Δεκεμβρίου 1439) ήταν κόρη του Τόμας Χόλλαντ, 2ου κόμη του Κεντ και της Λαίδης Αλίκης Φίτς Άλαν της κόρης του Ριχάρδου Φίτς Άλαν, 10ου κόμη του Αρουντέλ και της Ελεονώρας του Λάνκαστερ. Η Μάργκαρετ παντρεύτηκε τον Ιωάννη Μπωφόρ, 1ο δούκα του Σόμερσετ μεγαλύτερο γιο του Ιωάννη της Γάνδης από την τελευταία σύζυγο του και πρώην ερωμένη του Αικατερίνη Σουίνφορντ, μαζί του απέκτησε :
Χρίστηκε (1399) Κυρία του Τάγματος της Περικνημίδας. Μετά τον θάνατο του Μπωφόρ συζύγου της στον Πύργο του Λονδίνου προχώρησε σε δεύτερο γάμο με τον ανιψιό του Θωμά του Κλάρενς γιο του Ερρίκου Δ΄ της Αγγλίας χωρίς να αποκτήσει παιδιά. Πέθανε (31 Δεκεμβρίου 1439) στο αβαείο της Σάντας Σαβιούρ στο Μπέρμοντσεϊ του Λονδίνου. Η Μάργκαρετ και οι δύο της σύζυγοι τάφηκαν σε έναν περίτεχνο αλαβάστρινο τάφο στον καθεδρικό ναό του Καντέρμπερι που την απεικονίζει να κείτεται ανάμεσα τους. Η Μάργκαρετ μέσω του γιου της Ιωάννη Μπωφόρ, 1ου δούκα του Σόμερσετ είναι μια από τις γενάρχες του Οίκου των Τυδώρ. Απόγονος της μέσω του γιου της Ιωάννη και της κόρης της Ιωάννας ήταν ο Γεώργιος Α΄ της Μεγάλης Βρετανίας και η σημερινή βασιλική οικογένεια της Μεγάλης Βρετανίας. Η αδελφή της Μάργκαρετ Ελεονώρα Χόλλαντ, κόμισσα του Μαρς είναι επίσης πρόγονος του Τζορτζ Ουάσινγκτον του 1ου προέδρου των Η.Π.Α.
Πηγές
Κατηγορία:Οικογένεια Χόλλαντ Κατηγορία:Αγγλίδες δούκισσες
Σίλβιος Β΄ Φρειδερίκος της Βυρτεμβέργης-Ελς
Ο Σίλβιος Β΄ Φρειδερίκος, γερμ. Silvius II Friedrich (21 Φεβρυαρίου 1651 – 3 Ιουνίου 1697) από τον Οίκο της Βυρτεμβέργης ήταν δούκας της Βυρτεμβέργης-Ελς (1664-1697).
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Σίλβιου Α΄ Νίμροτ δούκα της Βυρτεμβέργης-Ελς και της Ελισάβετ-Μαρίας των Ποντιέμπραντυ, κόρης και κληρονόμου του Καρόλου-Φρειδερίκου δούκα του Μύνστερμπερκ-Ελς.
Το 1697 απεβίωσε στο Ελς (Πολωνικά:Ολεσνίτσα) σε ηλικία 46 ετών, άτεκνος και τον διαδέχθηκε ο επόμενος αδελφός του Χριστιανός-Ούλριχ Α΄.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1672 τη 2η εξαδέλφη του Ελεονώρα-Καρλόττα, κόρη του Γεωργίου Β΄ δούκα της Βυρτεμβέργης-Μονμπελιάρ· δεν απέκτησαν απογόνους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Βυρτεμβέργης
Δέκα Ταύροι
δεξιά|μικρογραφία|169x169εσ| Βιετναμέζικη μαριονέτα που απεικονίζει μια σκηνή στην παραβολή. Οι Δέκα Ταύροι ή οι εικόνες κοπαδιού Δέκα Βοδιών (Κινέζικα : shíniú十 牛, Ιαπωνικά : jūgyū十 牛 図, κορεάτικα : sipwoo 십우) είναι μια σειρά από σύντομα ποιήματα και συνοδευτικά σχέδια, που χρησιμοποιούνται στην παράδοση του Ζεν, για να περιγράψουν τα στάδια της προόδου ενός ασκούμενου προς τη φώτιση,  και την επιστροφή του στην κοινωνία, για να εφαρμόσει τη σοφία και τη συμπόνια.
Ιστορία
Το μοσχάρι, ο ταύρος ή το βόδι είναι ένα από τα πρώτα μοντέλα για την πρακτική διαλογισμού. Προέρχεται από το Maha Gopalaka Sutta (Majjhima Nikaya 33). Χρησιμοποιείται επίσης στα σχόλια, ειδικά σε αυτό του Maha Satipatthana Sutta (Digha Nikaya 22) και του Satipatthana Sutta (Majjhima Nikaya 10). Καθώς ο Βουδισμός εξαπλώθηκε σε ολόκληρη τη Νοτιοανατολική Ασία, η παρομοίωση του ταύρου εξαπλώθηκε μαζί του.
Οι γνωστές δέκα εικόνες βοοειδών εμφανίστηκαν στην Κίνα τον 12ο αιώνα. Ο Ν.T. Σουζούκι αναφέρει τέσσερις κινεζικές εκδοχές των εικόνων με το κοπάδι βοδιών, από τον Ching-chu (ιαπωνικά: Σεϊκιό) (11ος αιώνας), τον  Tzu-te Hui (ιαπωνικά: Τζιτόκου) (1090-1159),  άγνωστος συγγραφέας, και τον  Kuòān Shīyuǎn (ιαπωνικά: Κακού-αν) (12ος αιώνας). Η πιο γνωστή από αυτές είναι η εκδοχή του Κουοάν Σιγιουάν (Kuòān Shīyuǎn).
Πιθανώς η πρώτη σειρά έγινε από τον Τσινγκ Τσου (清 居, ιαπωνικά: Σεϊκιό) (11ος αιώνας), που μπορεί να ήταν σύγχρονος του Κουοάν Σιγιουάν. Στην εκδοχή του Τσινγκ Τσου χρησιμοποιούνται μόνο πέντε εικόνες και το χρώμα του βοδιού αλλάζει από σκούρο σε λευκό, αντιπροσωπεύοντας τη σταδιακή ανάπτυξη του ασκούμενου, καταλήγοντας στην εξαφάνιση του ασκούμενου.
Ο Tzu-te Hui (自得 慧 暉, Zide Huihui, ιαπωνικά: Τζιτόκου) (1090-1159) έκανε μια εκδοχή με έξι εικόνες. Η έκτη ξεπερνά το στάδιο της απόλυτης κενότητας, όπου τελειώνει η εκδοχή του Τσινγκ Τσου. Όπως και η εκδοχή του Τσινγκ Τσου, το βόδι μεγαλώνοντας γίνεται πιο λευκό.
Μια τρίτη εκδοχή από έναν άγνωστο συγγραφέα, με δέκα φωτογραφίες, ήταν η πιο δημοφιλής στην Κίνα. Ανήκει στη σειρά εικόνων Τσινγκ Τσου και Τσου-τε Χούι, και έχει μια κάπως διαφορετική σειρά φωτογραφιών σε σύγκριση με την έκδοση του Κουοάν Σιγιουάν. Η έκδοση 1585 περιέχει έναν πρόλογο του Τσου-Χουνγκ και έχει δέκα εικόνες, καθεμία από τις οποίες προηγείται από το ποίημα του Που-μινγκ, για το οποίο ο Τσου-Χουνγκ δεν παρέχει περαιτέρω πληροφορίες. Σε αυτήν την εκδοχή επίσης το χρώμα του βοδιού αλλάζει από σκούρο σε λευκό.
Η πιο γνωστή εκδοχή των εικόνων βοοειδών σχεδιάστηκε από τον Κινέζο Ρινζάι Τσαν (Ζεν) δάσκαλο Κουοάν Σιγιουάν του 12ου αιώνα (廓 庵 師 遠, ιαπωνικά: Κακού-αν Σιέν), ο οποίος έγραψε επίσης συνοδευτικά ποιήματα και εισαγωγικές λέξεις προσκολλημένες στις εικόνες. Στην εκδοχή του Κουοάν Σιγιουάν δεν υπάρχει διαδικασία λεύκανσης, και η σειρά των εικόνων επίσης δεν τελειώνει με το απλό κενό, ή την απόλυτη αλήθεια, αλλά δείχνει μια επιστροφή στον κόσμο, απεικονίζοντας τον Πουτάι, τον Βούδα, που γελάει. Σύμφωνα με τον Τσι Κουάνγκ Σούνιμ μπορεί επίσης να αντιπροσωπεύουν μια Ζεν βουδιστική ερμηνεία των δέκα Μποντισάτβα μπούμι, τα δέκα στάδια στο μονοπάτι Μποντισάτβα.
Στην Ιαπωνία, η εκδοχή του Κουοάν Σιγιουάν κέρδισε μια ευρεία διάδοση, η πιο πρώιμη, που πιθανότατα ανήκε στον 15ο αιώνα. Αρχικά έγιναν ευρέως γνωστοί στη Δύση μετά την ένταξή τους στο βιβλίο του 1957, Zen Flesh, Zen Bones: A Collection of Zen and Pre-Zen Writings, από τους Πολ Ρεπς και Νιογκέν Σενζάκι.
Οι δέκα ταύροι του Κουοάν Σιγιουάν
Στίχοι από τον Κουοάν Σιγιουάν, μετάφραση από τους Νιογκέν Σενζάκι (千 崎 如幻) (1876–1958) και Πολ Ρεπς (1895-1990). Οι πίνακες αποδίδονται παραδοσιακά στον Τενσό Σούμπουν (天 章 周文) (1414-1463).
Ο Βουδισμός Τσαν
Οι εικόνες βοοειδών είχαν άμεση και εκτεταμένη επιρροή στην κινεζική πρακτική του Βουδισμού Τσαν.
Περιφερειακό Νοσοκομείο Μπόμπο
Το Περιφερειακό Νοσοκομείο Μπόμπο (αγγλικά/σουαχίλι: Bombo Regional Hospital) είναι περιφερειακό παραπεμπτικό νοσοκομείο και βρίσκεται στην Τάνγκα (Tanga) της Τανζανίας και θεωρείται ως το μεγαλύτερο Νοσοκομείο στην πόλη.
Δέκα Ταύροι
Δυτική αποδοχή
Στη Δύση, ο Άλαν Γουάτς περιελάμβανε μια περιγραφή των Δέκα Ταύρων στο βιβλίο Το Πνεύμα του Ζεν. Οι εικόνες τελικά επηρέασαν το έργο του Τζων Κέιτζ, ιδιαίτερα στην έμφαση του στη ρυθμική σιωπή και στις εικόνες της ανυπαρξίας. Ταυτόχρονα, μέσω της τελευταίας εικόνας ειδικά - «Στην Αγορά» - παρείχαν μια εννοιολογική ομπρέλα σε εκείνους τους Βουδιστές, που επιδιώκουν μεγαλύτερη εμπλοκή με την μεταβιομηχανική παγκόσμια αγορά. Το έκτο άλμπουμ του Κατ Στήβενς Πιάσε τον Ταύρο στις τέσσερις είναι μια αναφορά στο 4ο βήμα προς τη φώτιση. Στο άλμπουμ, το τραγούδι Sitting αναφέρεται στον διαλογισμό και τις ανησυχίες, που μπορεί να προκύψουν από τις εμπειρίες που προκύπτουν από τη φώτιση. Το Πιάσε τον Ταύρο στις τέσσερις ήταν εμπορικά επιτυχημένο και για 3 εβδομάδες το 1972 ήταν στο νούμερο ένα στα charts άλμπουμ του Billboard.
Περιφερειακό Νοσοκομείο Μπόμπο
Το κύριο κτίσμα του χρονολογείται από τις αρχές του 20ού αιώνα και χτίστηκε όταν ακόμη η περιοχή ήταν αποικία και ανήκε στην Γερμανική Ανατολική Αφρική (27 Φεβρουαρίου 1885-28 Ιουνίου 1919). δεξιά|μικρογραφία|250x250εσ|Πτέρυγα του Περιφερειακού Νοσοκομείου Μπόμπο (Bombo Regional Hospital). Στο ισόγειο βρίσκονται το Χειρουργικό Τμήμα, στον 1ο. όροφο το Νοσηλευτικό Τμήμα και στον 2ο. όροφο το Μαιευτικό / Γυναικολογικό Τμήμα.
Δέκα Ταύροι
Δέκα ελέφαντες
Μια ισοδύναμη σειρά σταδίων απεικονίζεται στα Εννέα Στάδια της Ηρεμίας, που χρησιμοποιείται στην παράδοση Μαχαμούντρα, στην οποία το μυαλό αντιπροσωπεύεται από έναν ελέφαντα και έναν πίθηκο. Η Αδελφότητα Ντάρμα, μια οργάνωση Kagyu (Μαχαμούντρα), σημειώνει ότι η πρακτική ξεκινά με τη μελέτη και τη σκέψη του ντάρμα, και μετά η πρακτική του διαλογισμού ξεκινάει.
Περιφερειακό Νοσοκομείο Μπόμπο
Άλλες ονομασίες
ενώ παλαιότερα (επί Γερμανικής εποχής) ονομαζόταν
Δέκα Ταύροι
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουδισμός Κατηγορία:Ζεν
Περιφερειακό Νοσοκομείο Μπόμπο
Ιστορικό
Έως ότου χτιστεί το Κυβερνητικό Νοσοκομείο, προσωρινά χρέη Νοσοκομείου (περί τα τέλη του 1895) εκτελούσε ένα νεόκτιστο 2-όροφο πέτρινο κτήριο το Liebel's Hotel το οποίο ήταν δίπλα από το Sea View Hotel και το οποίο είχε νοικιαστεί εξ' ολοκλήρου για να λειτουργήσει ως νοσοκομείο. Η λειτουργία αυτού του προσωρινού νοσοκομείου ξεκίνησε τον Ιανουάριο του 1896. Ο άνω όροφος είχε τέσσερα δωμάτια για οκτώ Γερμανούς και ο κάτω όροφος, τρεις πτέρυγες για άλλους 15 ασθενείς. Ο Γερμανός ιατρός  Friedrich Plehn είχε και αυτός ένα δωμάτιο στον επάνω όροφο, παραπλεύρως από το φαρμακείο και το Μικροβιολογικό εργαστήριο, καθώς και οι δύο αδελφές νοσοκόμες Dora Stenismeier και Georgia von Issendorf.
Αρχιτέκτων του Νοσοκομείου ήταν ο ιατρός Δρ. Alexander Beker το οποίο ξεκίνησε να χτίζεται το 1896, ενώ το όλο χτίσιμο διήρκεσε συνολικά 6 έτη.
Το Νοσοκομείο διαδραμάτισε σημαντικότατο υποστηρικτικό ρόλο κατά τη Μάχη της Τάνγκα.
Υποδομή
δεξιά|μικρογραφία|250px|Γραμματόσημο (με σφραγίδα πρώτης ημέρας κυκλοφορίας [9 Δεκεμβρίου 1961]) του ενός [[Σελίνι Ανατολικής Αφρικής|σελινιού Ανατολικής Αφρικής (χρώματος καφέ, μπλε και λαδί), που εκδόθηκε για να τιμήσει την ανεξαρτησία και με θέμα 'Μητρότητα'. Εικονίζεται η νοσηλεύτρια Mary Mzinga και κόρη του Stephen Mzinga τότε γραμματέως της Massy Swynnerton, να φωτογραφίζεται την ώρα κατά την οποία παραδίδει βρέφος στην περήφανη μητέρα του. Τούτη η παράδοξη τιμητική διάκριση, συνέβη πριν από το εκπαιδευτικό ταξίδι της Mary Mzinga προς την Αγγλία, στη Μαιευτική / Γυναικολογική Πτέρυγα του Νοσοκομείου, την οποία (μερικά χρόνια πριν) είχε χρηματοδοτήσει ο Χρήστος Γαλάνος. Η επιγραφή GALANOS, μόλις που διακρίνεται στην πρόσοψη της πτέρυγας του κτιρίου (μεταξύ των παραθύρων του 2ου και του 3ου ορόφου). ]] Το Νοσοκομείο Μπόμπο έχει δυναμικότητα 390 κλινών και τις παρακάτω πτέρυγες:
Συνεργασίες
Το νοσοκομείο είναι συνδεδεμένο με το κέντρο του Εθνικού Ινστιτούτου Ιατρικών Ερευνών στην Τάνγκα, με το οποίο και γειτνιάζει.
Η Ομάδα Εργασίας Tanga Aids, μέλος της Περιφερειακής Πρωτοβουλίας Ανατολικής και Νότιας Αφρικής για την Παραδοσιακή Ιατρική και το AIDS, έχει την έδρα της στο Νοσοκομείο Μπόμπο (Bombo Hospital).
Δείτε επίσης
• 3
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." /> <references group="Παρ. Σημ." />
Υποσημειώσεις
<references responsive="0" group="Υποσημ." /> <references group="Παρ. Υποσημ." />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τανζανία Κατηγορία:Νοσοκομεία στην Περιφέρεια Τάνγκα Κατηγορία:Δωρεές Ελλήνων ευεργετών στο εξωτερικό
Σεργκέι Καρασιόφ (διαιτητής ποδοσφαίρου)
Ο Καρασιόφ έγινε διαιτητής της FIFA το 2010. Έχει διαιτητεύσει αγώνες για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2014, ξεκινώντας με τον αγώνα του Α Ομίλου μεταξύ της Σκωτίας και της Βόρειας Μακεδονίας.
Ο Καρασιόφ είναι παντρεμένος και έχει δύο παιδιά. Το κύριο χόμπι του είναι να παρακολουθεί συναυλίες μέταλ. Στη συνέντευξή του στη RIA Novosti, ονόμασε τους Slayer ως την αγαπημένη του μπάντα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρώσοι διαιτητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Διαιτητές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 2016 Κατηγορία:Διαιτητές Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2018 Κατηγορία:Διαιτητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ
Influencer marketing
Το influencer marketing αποτελεί μια υποκατηγορία του ψηφιακού μάρκετινγκ (digital marketing), όπου ο εκάστοτε influencer συνεργάζεται με επιχειρήσεις για να προωθήσουν από κοινού κάποιο προϊόν. Ως influencer μπορεί να οριστεί οποιοσδήποτε ασκεί επιρροή στο κοινό. Παλαιότερα, αυτές οι ενέργειες πραγματοποιούνταν από διάσημα πρόσωπα - περσόνες.
Στο σημερινό ψηφιακό κόσμο, οι δημιουργοί κοινωνικού περιεχομένου,influencers, προσφέρουν μεγαλύτερη αποδοτικότητα στις επιχειρήσεις. Οι influencers εμπλέκονται στα κοινωνικά δρώμενα και συνδέονται με τους ακόλουθούς τους μέσα από την καθημερινή έκθεσή τους και την ταύτιση απόψεων - ιδεών.
Κατ’ αυτόν τον τρόπο, δηλαδή από τη καθημερινή έκθεση και τη ταύτιση του κοινού, καθώς και από τον θαυμασμό ή την περιέργεια που δημιουργούν, ασκούν την επιρροή που αναζητείται για να πραγματοποιηθεί ένα πετυχημένο influencer marketing.
Πέτρος της Κανταβρίας
Ο Πέτρος, Petrus, Pedro, (απεβ. το 730) ήταν δούκας της Κανταβρίας. Ενώ διάφοροι συγγραφείς προσπάθησαν να ορίσουν την καταγωγή του, (για παράδειγμα, κάνοντάς τον γιο ή αδελφό του βασιλιά Έρβιγκ), οι πρώτες πηγές δεν αναφέρουν τίποτε πιο συγκεκριμένο από το χρονικό του «Ψευδο-Αλφόνσo»: ότι ήταν "κατάγεται από τη γραμμή αίματος του Λιούβιγκιλντ και του Ρέκαρεντ Α΄ (ex semine Leuvigildi et Reccaredi progenitus). Ακόμη και αυτό αμφισβητήθηκε ως μία πιθανή μυθοπλασία με πολιτικά κίνητρα, που δημιουργήθηκε για να υποστηρίξει την μετέπειτα αξίωση των απογόνων του για αποκλειστική βασιλεία.
Influencer marketing
Στις μέρες μας λόγω της σπουδαίας ανάπτυξης που έχει γνωρίσει ο συγκεκριμένος κλάδος, έχει αυξηθεί ο αριθμός των διαδικτυακών πλατφορμών με αντικείμενο το influencer marketing, όπως για παράδειγμα η Renfluence, οι οποίες φέρνουν σε επαφή εταιρείες που θέλουν να προωθήσουν τα προϊόντα ή της υπηρεσίες τους με τους κατάλληλους influencers.
Πέτρος της Κανταβρίας
Σύμφωνα με τους μουσουλμάνους χρονικογράφους, το έτος 714 ο Mουσά ιμπν Νουσάιρ λεηλάτησε την Aμάγια, πρωτεύουσα της Κανταβρίας, για δεύτερη φορά μετά από τον Tαρίκ τον προηγούμενο χρόνο. Ο Πέτρος, ο επαρχιακός δούκας, οδήγησε τον λαό του να καταφύγει στα βουνά. Όταν ο τοπικός ευγενής Πελάγιος των Αστουριών ξεκίνησε μία εξέγερση ενάντια στη φρουρά των Βερβέρων, την οποία είχαν καταφέρει να εγκαταστήσουν επάνω από τα ορεινά περάσματα στη γειτονική Αστούριας, ο δούκας Πέτρος και άλλοι ευγενείς της δυτικής Γαλικίας, υποστήριξαν την εκλογή του Αλφόνσο ως νέου πρίγκηπα (βασιλιά) για να ηγηθεί εναντίον του κοινού εχθρού. Άλλοι μελετητές είπαν ότι ο Πελάγιος μπορεί να ήταν συγγενής του δούκα της Κανταβρίας, που υπερασπιζόταν τη δυτική πρόσβαση στο δουκάτο μέσω της έδρας της κομητείας του, καθώς αυτό το τμήμα της σύγχρονης επαρχίας των Αστουριών ήταν μέρος τότε του δουκάτου της Κανταβρίας και της Κανταβρίας της κλασικής λατινικής καταγραφής. Εν πάση περιπτώσει, η Κανταβρία και τα υπόλοιπα μέρη που θα ονομάζονταν Αστούριες συγχωνεύτηκαν ως ένα βασίλειο. Μετά τη μάχη της Κοβαδόνγα, στην οποία ο Πελάγιος απέφυγε την ήττα από τη μεγαλύτερη δύναμη εισβολής, και κατάφερε να απομακρύνει τον κυβερνήτη Mουνούζα εντελώς από τις Αστούριες, φαίνεται πιθανό ότι ο Πέτρος έστειλε τον γιο του στην αυλή του Πελάγιου στο Κάνγας δε Όνις. Ήταν μία Βησιγοτθική πρακτική να στέλνουν ευγενή παιδιά στη βασιλική αυλή: αυτό ήταν επομένως μία σιωπηρή παραδοχή της βασιλείας του Πελάγιου. Σύμφωνα με τα Χρονικά της Αλβέλδα (Crónica Albeldense), τα εδάφη των δύο ηγετών ενώθηκαν με γάμο μεταξύ του γιου του Πέτρου, Αλφόνσου και της κόρης του Πελάγιου, Ερμεσίνδας:
Influencer marketing
Κατηγορίες influencers σύμφωνα με τον αριθμό των ακολούθων
«nano-influencers»
Έως 10.000 ακόλουθοι
Πέτρος της Κανταβρίας
Οικογένεια
Ήταν ο πατέρας του βασιλιά
Influencer marketing
Κατηγορίες influencers σύμφωνα με τον αριθμό των ακολούθων
«micro-influencers»
Πέτρος της Κανταβρίας
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Αστουριών-Λεόν
Influencer marketing
Κατηγορίες influencers σύμφωνα με τον αριθμό των ακολούθων
10.000-100.000 ακόλουθοι
«macro-influencers»
100.000-1.000.000 ακόλουθοι
«mega-influencers»
1.000.000 και περισσότεροι ακόλουθοι
Στα πρωταρχικά τους στάδια οι nano-Influencers μπορούν να δεχτούν εναλλακτικούς τρόπους πληρωμής όπως για παράδειγμα να κρατάνε το προωθούμενο προϊόν. Όμως για καμπάνιες μεγαλύτερης εμβέλειας απαιτείται προϋπολογισμός. Ανάλογα τη δυναμική κάθε επιχείρησης, το budget ορίζεται διαφορετικά.
Τα συνήθη βήματα της στρατηγικής Influencer Marketing
Καθορισμός στόχων: πρώτος και συνήθης στόχος είναι η προσέλκυση νέου κοινού και η επίτευξη αναγνωρισιμότητας. Επισημαίνεται ότι ο στόχος είναι απλώς να γίνει προσέγγιση νέων πελατών, όχι απαραίτητα να πραγματοποιηθεί άμεσα μια πώληση.
Επίγνωση για το είδος του κοινού που προσεγγίζεται: μια αποτελεσματική στρατηγική influencer marketing απαιτεί να γίνει αναφορά στα σωστά άτομα, χρησιμοποιώντας τα κατάλληλα εργαλεία και influencers. Καθίσταται σημαντικό να οριστεί ποιο θα είναι το κοινό για μια συγκεκριμένη διαφημιστική καμπάνια. Κατά αυτόν τον τρόπο διαπιστώνεται εάν παραμένει η προτίμηση του κοινού που ενδιέφερε εξαρχής ή εάν υπάρχει ένα εξολοκλήρου νέο κοινό-στόχος.
Σύνταξη μιας λίστας με influencers: για την ύπαρξη ουσιαστικών και κερδοφόρων συνεργασιών, το κλειδί είναι η εμπιστοσύνη. Το κοινό πρέπει να δείχνει εμπιστοσύνη και σεβασμό στις απόψεις των influencers με τους οποίους αλληλεπιδρά. Χωρίς αυτά τα στοιχεία, τα αποτελέσματα δεν θα είναι τα αναμενόμενα.
Η ιστορική εξέλιξη του Influencer Marketing
Στη σημερινή εποχή, παρά την τεράστια απήχηση που γνωρίζει το influencer marketing», αξίζει να αναφερθεί ότι δεν είναι κάτι καινούριο, αλλά οι ρίζες του εκτείνονται έως και τρεις αιώνες πριν.
Οι πρώτοι influencers: Η Βασίλισσα και ο Πάπας
Λέγεται ότι, η Βασίλισσα και ο Πάπας συνήθιζαν να υποστηρίζουν την ιατρική - προς όφελος των απλών ανθρώπων. Κατά μία έννοια, ήταν οι πρώτοι παράγοντες που άσκησαν επιρροή στην ιστορία του μάρκετινγκ, προωθώντας τη χρήση φαρμάκων σε άτομα που δεν ήταν ακόμη πιστά σε αυτά.
Ο Βασιλιάς Γεώργιος Γ’ του Ηνωμένου Βασιλείου
Στη δεκαετία του 1760, ο Βασιλιάς υποστήριξε την κεραμική του Josiah Wedgwood βάζοντας τη βασιλική σφραγίδα έγκρισης. Ο κ.Wedgwood χρησιμοποίησε την έγκριση του Βασιλιά για να προωθήσει και να πουλήσει τα προϊόντα του, αυξάνοντας έτσι την αναγνωρισιμότητα της επωνυμίας του.
1890: Η Nancy Green γίνεται το πρόσωπο της «Θείας Τζεμίμα»
Το 1890, η Nancy Green προσλήφθηκε από την R.T. Η Davis Milling Company και θα αποτελέσει το πρόσωπο της νέας ζύμης τηγανιτών που ονομάζεται «Θεία Τζεμίμα». Αντιπροσώπευε έναν δημοφιλή χαρακτήρα, τη «Θεία Τζεμίμα» από ένα τοπικό σόου. Η «Θεία Τζεμίμα» έδωσε στη ζύμη για τηγανίτες μια μοναδική ταυτότητα και έκανε το προϊόν διάσημο. Θεωρείται το πρώτο Aφροαμερικανό μοντέλο που επηρέασε μια γενιά αγοραστών έτοιμης ζύμης τηγανίτας.
Το 1905, η Murad Cigarettes, μια τουρκική μάρκα τσιγάρων, είχε προσεγγίσει τον Roscoe «Fatty» Arbuckle, ηθοποιό του βωβού κινηματογράφο ζητώντας του να καπνίσει τσιγάρο πάνω στη σκηνή. Εκείνος αρνήθηκε ,έχοντας το φόβο του να αρχίσει να βήχει ή να καταστρέψει τη χροιά της φωνής του. Ωστόσο, συμφώνησε να προωθήσει τα τσιγάρα σε έντυπη μορφή, γινόμενος έτσι ένας σημαντικός παράγοντας της εξέλιξης του influencer marketing.
1931: Ο Άγιος Βασίλης και η Coca-Cola
Η ιστορία του influencer marketing της Coca-Cola ξεκίνησε όταν παρουσίασαν την εικόνα του Άγιου Βασίλη σε διαφημίσεις το 1931. Ο Άγιος Βασίλης, με τη λευκή γενειάδα, τη φιλική φιγούρα του χαμογελαστού παππού, ντυμένος με κόκκινο ρούχο, τράβηξε την προσοχή των καταναλωτών και τους άγγιξε συναισθηματικά. Συχνά υποστηρίζεται ότι η Coca-Cola δημιούργησε τον Άγιο Βασίλη, αλλά η ίδια η εταιρεία αναφέρει ότι δεν τον επινόησε, παρά το γεγονός ότι έπαιξε μεγάλο ρόλο στη διαμόρφωση του χαρακτήρα όπως είναι γνωστός στη σημερινή εποχή.
1950: Η εποχή του «Marlboro Man»
Ο «Marlboro Man» ήταν το σύμβολο που συνδέθηκε με το να είσαι «macho» στη δεκαετία του 1950 και γύρω στο 1950. Ήταν ένα εικονίδιο που απεικονίστηκε από διάφορους ηθοποιούς για να κάνει το κάπνισμα να φαίνεται μοντέρνο και αρρενωπό. Οι πωλήσεις του Marlboro εκτοξεύτηκαν στα ύψη, επειδή οι άνθρωποι συνέδεσαν το τσιγάρο με το να έχει φαλλοκρατικά και τραχιά χαρακτηριστικά.
1970: H Quaker και ο Mikey
Τη δεκαετία του 1970, οι Quaker Oats παρουσίασαν ένα φανταστικό, δύσκολο αγόρι που ονομαζόταν Mikey στη διάσημη διαφήμιση για τα δημητριακά. Η εν λόγω διαφήμιση προβαλλόταν στον αέρα για δεκατρία χρόνια και ψηφίστηκε το 1999 ως η νούμερο δέκα όλων των εποχών.
Η Cindy Crawford είναι ένα από τα διασημότερα πρόσωπα παγκοσμίως και η Pepsi εκμεταλλεύτηκε τη φήμη της σε μια από τις πιο αξιομνημόνευτες διαφημίσεις της που προβλήθηκαν κατά τη διάρκεια του Super Bowl του 1992.
2010: Old Spice Man
Πριν από αυτήν την εξαιρετικά επιτυχημένη καμπάνια μάρκετινγκ, με πρωταγωνιστή τον Isaiah Mustafa, η Old Spice θεωρούταν ένα brand το οποίο απευθυνόταν σε άτομα μεγαλύτερης ηλικίας. Με την προβολή της διαφήμισης τριάντα δευτερολέπτων στο Super Bowl, λόγω της απήχησης και του χιούμορ που είχε, καθώς στόχος ήταν να γίνει η μάρκα διασκεδαστική και προσιτή για τους νεότερους άντρες, έγινε γρήγορα viral.Το αποτέλεσμα; Οι πωλήσεις του Old Spice διπλασιάστηκαν και η επισκεψιμότητα στην ιστοσελίδα τους αυξήθηκε κατά τριακόσια τοις εκατό. Έγιναν η νούμερο ένα μάρκα ανδρικού πλυσίματος σώματος.
2010 έως και σήμερα
Από το 2010 έως και τις μέρες, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, όπως το Facebook, το Instagram, το Youtube, το TikTok, το Twitter, το Pinterest, το Linkedin, το Snapchat και πολλά ακόμη, έχουν τεθεί σε τροχιά ραγδαίας ανάπτυξης, προσφέροντας ακόμα περισσότερες δυνατότητες σε εταιρείες που επιθυμούν μέσω του influencer marketing, να αυξήσουν την αναγνωρισιμότητα, τις πωλήσεις και να πετύχουν τους στόχους, τους οποίους έχουν θέσει.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επιρροή (κοινωνική και πολιτική) Κατηγορία:Μάρκετινγκ
Abbey Road
Abbey Road ονομάζεται το ενδέκατο άλμπουμ του αγγλικού ροκ συγκροτήματος The Beatles. Αν και το Let It Be είναι το τελευταίο τους άλμπουμ που κυκλοφόρησε, το Abbey Road θεωρείται το τελευταίο άλμπουμ των Beatles επειδή ηχογραφήθηκε αργότερα.
Σημειώσεις
Κατηγορία:Δισκογραφία των Beatles Κατηγορία:Άλμπουμ του 1969
Λιμνοθάλασσα του Βιστούλα
δεξιά|μικρογραφία|270x270εσ| Δορυφορική φωτογραφία της λιμνοθάλασσας του Βιστούλα. δεξιά|μικρογραφία|270x270εσ| Μικρός λιμένας στη λιμνοθάλασσα του Βιστούλα στο [[Φρόμπορκ της Πολωνίας]] Η Λιμνοθάλασσα του Βιστούλα (πολωνικά: Zalew Wiślany, ρωσικά: Калининградский залив, γερμανικά: Frisches Haff, λιθουανικά: Aistmarės) είναι λιμνοθάλασσα υφάλμυρου νερού στη Βαλτική Θάλασσα, περίπου 90 χιλιόμετρα σε μήκος (56 μίλια), 10 έως 19 χλμ (6 έως 15 μίλια) σε πλάτος και έως και 5 μέτρα (17 πόδια) σε βάθος, χωρισμένη από τον Κόλπο του Γκντανσκ από το Χώρισμα του Βιστούλα. Τώρα είναι γνωστή ως Κόλπος του Βιστούλα. Το σύγχρονο γερμανικό όνομα, Frisches Haff, προέρχεται από την παλαιότερη μορφή, Friesisches Haff.
Γεωγραφία
Η λιμνοθάλασσα είναι η εκβολή μερικών παραπόταμων του ποταμού Βιστούλα, ιδίως των ποταμών Νόγκατ και Πρεγκόλια. Συνδέεται με τον Κόλπο του Γκντανσκ μέσω του Στενού της Βαλτικής.
Τα σύνορα Πολωνίας-Ρωσίας διασχίζουν τη λιμνοθάλασσα.
Οι περιοχές στη λιμνοθάλασσα περιλαμβάνουν το Καλίνινγκραντ, το Μπαλτίισκ και το Πριμόρσκ στο Όμπλαστ του Καλίνινγκραντ της Ρωσίας και το Έλμπλονγκ, το Τολκμίτσκο, το Φρόμπορκ, την Κρινίτσα Μόρσκα στην Πολωνία. Το πολωνικό λιμάνι του Έλμπλονγκ έβλεπε σημαντικό όγκο συναλλαγών μέσω της λιμνοθάλασσας, αλλά αυτό έχει μειωθεί λόγω της τρέχουσας συνοριακής κατάστασης. Το Καλίνινγκραντ και το Μπαλτίισκ είναι σήμερα σημαντικοί λιμένες στη λιμνοθάλασσα
Ετυμολογία
Η παλαιότερη έκδοση του ονόματος της λιμνοθάλασσας του Βιστούλα έχει καταγραφεί σε ιστορικές πηγές από τον Βούλφσταν του Χέδεπι στο τέλος του 9ου αιώνα ως Estmere. Πρόκειται για μια αγγλοσαξονική παράδοση του παλαιού πρωσικού Aīstinmari, που ήταν το όνομα της λιμνοθάλασσας. Το όνομα ήταν η σύντηξη δύο παλαιών πρωσικών λέξεων:
Έτσι, η παλαιότερη γνωστή έννοια του ονόματος της λιμνοθάλασσας του Βιστούλα ήταν «Η λιμνοθάλασσα ή η θάλασσα του Έεστι». Το παλαιό πρωσικό όνομα εξακολουθεί να χρησιμοποιείται στα σύγχρονα λιθουανικά ως Aistmarės, το οποίο διατηρεί το αρχικό νόημα.
Γερμανική κατοχή
Πάνω από τριακόσια χρόνια αργότερα, στο πρώτο μισό του 13ου αιώνα, το όνομα της λιμνοθάλασσας του Βιστούλα εμφανίζεται σε πράξεις που εκδόθηκαν από το Τευτονικό Τάγμα στη λατινική έκδοση ως Mare Recens (1246 - «mare» - μια λίμνη ή θάλασσα και «recens» - φρέσκο) σε αντίθεση με το σύγχρονο όνομα για τη Βαλτική Θάλασσα - Mare Salsum (αλμυρή θάλασσα). Στη συνέχεια, το 1251 υπάρχει ένα αρχείο για τους Mare Recens et Neriam (Frisches Haff και Frische Nehrung, τώρα Χώρισμα του Βιστούλα) και τέλος το 1288 το Recenti Mari Hab (Haff) το οποίο, όπως φαίνεται, αντιστοιχεί με το μεταγενέστερο γερμανικό «Frisches Haff» = «Φρέσκια Λιμνοθάλασσα».