cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πορτογαλική καραβέλα
Αρπακτικά και θήραμα
Το ψάρι Nomeus gronovii είναι ένα παρασυρόμενο ψάρι ιθαγενές στον Ατλαντικό, τον Ειρηνικό και τον Ινδικό Ωκεανό. Είναι αξιοσημείωτο για την ικανότητά του να ζει μέσα στα θανατηφόρα πλοκάμια της πορτογαλικής καραβέλας, από τα πλοκάμια και τις γονάδες του οποίου τρέφεται. Αντί να χρησιμοποιούν βλέννα για να αποτρέψουν την πυροδότηση των νηματωδών κύστεων, όπως μερικά από τα ψάρια-κλόουν που ζουν ανάμεσα σε θαλάσσιες ανεμώνες, τα ψάρια φαίνεται να κολυμπούν πολύ ευκίνητα για να αποφύγουν τα πλοκάμια. Το ψάρι έχει πολύ μεγάλο αριθμό σπονδύλων (41), που μπορεί να αυξήσει την ευκινησία του και χρησιμοποιεί κυρίως τα θωρακικά του πτερύγια για κολύμπι — χαρακτηριστικό των ψαριών που ειδικεύονται στους ελιγμούς σε στενούς χώρους. Έχει επίσης πολύπλοκο σχέδιο δέρματος και τουλάχιστον ένα αντιγόνο για την τοξίνη. Αν και το ψάρι φαίνεται να είναι 10 φορές πιο ανθεκτικό στην τοξίνη από άλλα ψάρια, μπορεί να τσιμπηθεί από τα δακτυλοζωοειδή (μεγάλα πλοκάμια), τα οποία αποφεύγει ενεργά. Τα μικρότερα γονοζωοειδή δεν φαίνεται να τσιμπούν το ψάρι και αναφέρεται ότι τα ψάρια συχνά «τσιμπάνε» αυτά τα πλοκάμια.
Κύκλος ζωής
Οι πορτογαλικές καραβέλες είναι δίοικες, που σημαίνει ότι κάθε αποικία είναι είτε αρσενική είτε θηλυκή. Τα γονοφόρα που παράγουν είτε σπέρμα είτε ωάρια (ανάλογα με το φύλο της αποικίας) κάθονται σε μια δομή που μοιάζει με δέντρο που ονομάζεται γονοδένδρο, η οποία πιστεύεται ότι πέφτει από την αποικία κατά την αναπαραγωγή. Το ζευγάρωμα λαμβάνει χώρα κυρίως το φθινόπωρο, όταν τα ωάρια και το σπέρμα απελευθερώνονται από τα γονοφόρα στο νερό. Καθώς ούτε γονιμοποίηση ούτε πρώιμη ανάπτυξη έχουν παρατηρηθεί άμεσα στην άγρια φύση, δεν είναι ακόμη γνωστό σε ποιο βάθος συμβαίνουν.
Ένα γονιμοποιημένο αυγό εξελίσσεται σε προνύμφη που βγάζει νέα ζωοειδή καθώς μεγαλώνει, σχηματίζοντας σταδιακά μια νέα αποικία. Αυτή η ανάπτυξη συμβαίνει αρχικά κάτω από το νερό και έχει ανακατασκευαστεί συγκρίνοντας διαφορετικά στάδια προνυμφών που συλλέγονται στη θάλασσα. Οι δύο πρώτες δομές που δημιουργούνται είναι το πνευματοφόρο (ιστίο) και ένα ενιαίο ζωοειδές σίτισης που ονομάζεται πρωτοζωοειδές. Αργότερα, προστίθενται γαστροζωοειδή και ζωοειδή με πλοκάμια. Τελικά, το αναπτυσσόμενο πνευμοατοφόρο αποκτά αρκετή άνωση ώστε να μεταφέρει την ανώριμη αποικία στην επιφάνεια του νερού.
Δηλητήριο
Οι γεμάτες με δηλητήριο νηματοκύστεις στα πλοκάμια της πορτογαλικής καραβέλας μπορούν να παραλύσουν μικρά ψάρια και άλλα θηράματα. Τα αποκολλημένα πλοκάμια και τα νεκρά δείγματα (συμπεριλαμβανομένων εκείνων που ξεβράζονται στην ακτή) μπορούν να τσιμπήσουν εξίσου οδυνηρά με τον ζωντανό οργανισμό στο νερό και μπορεί να διατηρήσουν την ισχύ τους για ώρες ή και μέρες μετά το θάνατο του οργανισμού ή την αποκόλληση του πλοκαμιού.
Τα τσιμπήματα προκαλούν συνήθως έντονο πόνο στον άνθρωπο, αφήνοντας στο δέρμα ερυθρές ζώνες που μοιάζουν με μαστίγιο που συνήθως διαρκούν δύο ή τρεις ημέρες μετά το αρχικό τσίμπημα, αν και ο πόνος πρέπει να υποχωρήσει μετά από περίπου 1 έως 3 ώρες (ανάλογα με τη βιολογία του ατόμου που τσιμπήθηκε). Ωστόσο, το δηλητήριο μπορεί να ταξιδέψει στους λεμφαδένες και μπορεί να προκαλέσει συμπτώματα που μιμούνται μια αλλεργική αντίδραση, όπως οίδημα λάρυγγα, απόφραξη των αεραγωγών, καρδιακή δυσφορία και αδυναμία αναπνοής. Άλλα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν πυρετό και σοκ, και σε ορισμένες ακραίες περιπτώσεις, ακόμη και θάνατο, αν και αυτό είναι εξαιρετικά σπάνιο. Η ιατρική φροντίδα για όσους εκτίθενται σε μεγάλο αριθμό πλοκαμιών μπορεί να καταστεί απαραίτητος για την ανακούφιση του πόνου ή για να ανοίξουν οι αεραγωγοί, εάν ο πόνος γίνει βασανιστικός ή διαρκεί περισσότερο από τρεις ώρες ή εάν η αναπνοή δυσκολέψει. Οι περιπτώσεις όπου τα τσιμπήματα περιβάλλουν εντελώς τον κορμό ενός μικρού παιδιού είναι μεταξύ εκείνων που μπορούν να αποβούν μοιραίες.
Τα τσιμπήματα από μια πορτογαλική καραβέλα μπορεί να οδηγήσουν σε σοβαρή δερματίτιδα που χαρακτηρίζεται από μακριές, λεπτές, ανοιχτές πληγές που μοιάζουν με εκείνες που προκαλούνται από ένα μαστίγιο. Αυτά δεν προκαλούνται από πρόσκρουση ή κοπτική δράση, αλλά από ερεθιστικές κνιδωτικές ουσίες στα πλοκάμια. Το ξέπλυμα της πληγείσας περιοχής με θαλασσινό νερό βοηθά στην αφαίρεση τυχόν προσκολλημένων πλοκαμιών στην περιοχή του τραύματος.
Το οξικό οξύ (ξίδι) μπορεί να απενεργοποιήσει τις υπόλοιπες νηματοκύστεις και συνήθως παρέχει κάποια ανακούφιση από τον πόνο, αν και ορισμένες μεμονωμένες μελέτες υποδεικνύουν ότι σε ορισμένα άτομα η ρίψη ξιδιού μπορεί να αυξήσει την παροχή τοξινών και να επιδεινώσει τα συμπτώματα. Το ξύδι έχει επίσης υποστηριχθεί ότι προκαλεί αιμορραγία όταν χρησιμοποιείται στα λιγότερο σοβαρά τσιμπήματα κνιδοκυττάρων μικρότερων ειδών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Υδρόζωα
Βαγγέλης Πετράκης
Καριέρα
Το 1961-62, ο Πετράκης ξεκίνησε πολύ καλά την χρονιά, αλλά στις 22 Ιανουαρίου 1962 θεωρήθηκε υπαίτιος της ήττας του Άρη από τον Παναθηναϊκό με 2-5, με συμπαίκτες και παράγοντες της ομάδας να του ζητούν να βγάλει την φανέλα του και να αποχωρήσει κατά την διάρκεια του αγώνα. Η διοίκηση της ομάδας τον έκρινε ένοχο για εσκεμμένα μειωμένη απόδοση και τον τιμώρησε με αποκλεισμό από τις δραστηριότητες του συλλόγου για τους επόμενους μήνες. Επανήλθε στον εκτός έδρας αγώνα κατά του Παναθηναϊκού στις 10 Ιουνίου 1962, όπου με καταπληκτική εμφάνιση κράτησε ανέπαφη την εστία του, αποκρούοντας ακόμη και πέναλτι, δίνοντας τη νίκη με 0-1 στην ομάδα της Θεσσαλονίκης.
Το καλοκαίρι του 1962 μεταγράφηκε στην ΑΕΚ, όπου αγωνίστηκε για πέντε χρόνια, στην σκιά όμως του Στέλιου Σεραφείδη. Συμμετείχε σε μερικές από τις πιο βαριές ήττες της ομάδας, όπως η συντριβή με 7-2 από την Μονακό, το 4-5 από τον Παναθηναϊκό και το 4-0 από τον Ολυμπιακό.
Το 1967 μεταγράφηκε στον ΟΦΗ, με τη φανέλα του οποίου αγωνίστηκε για τέσσερα χρόνια και έκλεισε την καριέρα του, έχοντας προλάβει να πανηγυρίσει την άνοδο στην Α΄ Εθνική το 1968 και να αγωνιστεί σε αυτή με την ομάδα του Ηρακλείου τα επόμενα 3 χρόνια μέχρι και την αποχώρησή του από την ενεργό δράση το 1971. Κατά την πρώτη παρουσία του ΟΦΗ στο πρωτάθλημα της Α΄ Εθνικής τη χρονιά 1968-69 αγωνίστηκε σε 10 αγώνες, την επόμενη χρονιά σε 11 αγώνες και την επόμενη σε 15 αγώνες, αγωνιζόμενος συνολικά σε 36 αγώνες Α΄ Εθνικής με τη φανέλα του ΟΦΗ.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΦΗ Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα)
Φυσαλίς η περουβιανή
Η φυσαλίδα η περουβιανή (Physalis peruviana), είναι φυτό της Νότιας Αμερικής, ιθαγενές στην Κολομβία, τον Ισημερινό και το Περού στην οικογένεια των Στρυχνοειδών. Η ιστορία της καλλιέργειας της φυσαλίδας στη Νότια Αμερική μπορεί να εντοπιστεί στην Αυτοκρατορία των Ίνκας. Καλλιεργείται στην Αγγλία από τα τέλη του 18ου αιώνα και στη Νότια Αφρική στο Ακρωτήριο της Καλής Ελπίδας τουλάχιστον από τις αρχές του 19ου αιώνα. Η P. peruviana, που εισήχθη ευρέως τον 20ο αιώνα, καλλιεργείται ή αναπτύσσεται σε όλο τον κόσμο σε εύκρατες και τροπικές περιοχές.
Ταξινόμηση και κοινά ονόματα
Η φυσαλίδα η περουβιανή ονομάστηκε για πρώτη φορά επίσημα από τον Κάρολο Λινναίο το 1763.
Περιγραφή
Ως μέλος της οικογένειας των φυτών Στρυχνοειδών, σχετίζεται με μεγάλο αριθμό βρώσιμων φυτών, συμπεριλαμβανομένων των ντοματών, των μελιτζανών και των πατατών.
Ο καρπός είναι ένα στρογγυλό, λείο μούρο, που μοιάζει με μια μικρή κίτρινη ντομάτα διαμέτρου 1,25 με 2 εκατοστά. Έχει χρώμα έντονο κίτρινο έως πορτοκαλί και γλυκό όταν είναι ώριμο, με μια χαρακτηριστική, ήπια γεύση που θυμίζει σταφύλι ή ντομάτα.
Ένα σημαντικό χαρακτηριστικό είναι ο φουσκωμένος, χαρτώδης κάλυκας που περικλείει κάθε μούρο. Ο κάλυκας είναι διογκωμένος μέχρι να αναπτυχθεί πλήρως ο καρπός. Αρχικά, είναι κανονικού μεγέθους, αλλά αφότου πέσουν τα πέταλα, συνεχίζει να αναπτύσσεται μέχρι να σχηματίσει ένα προστατευτικό κάλυμμα γύρω από τον αναπτυσσόμενο καρπό. Εάν ο καρπός μείνει μέσα στους άθικτους φλοιούς του κάλυκα, η διάρκεια ζωής του σε θερμοκρασία δωματίου είναι περίπου 30-45 ημέρες. Ο κάλυκας είναι μη βρώσιμος.
Καλλιέργεια
Έχει εισαχθεί ευρέως ως καλλιέργεια σε τροπικές, υποτροπικές και εύκρατες περιοχές όπως η Αυστραλία, η Κίνα, η Ινδία, η Μαλαισία και οι Φιλιππίνες. Η φυσαλίδα η περουβιανή ευδοκιμεί σε ετήσια μέση θερμοκρασία από 13 - 18 °C, ανεχόμενη θερμοκρασίες έως και 30 °C. Αναπτύσσεται καλά σε μεσογειακά κλίματα και είναι ανθεκτικό στη ζώνη ανθεκτικότητας 8 του USDA, που σημαίνει ότι μπορεί να καταστραφεί από τον παγετό. Αναπτύσσεται καλά σε βροχοπτώσεις από 800 - 4300 mm εάν το έδαφος είναι καλά στραγγιζόμενο και προτιμά τον ήλιο ή τη μερική σκιά σε καλά στραγγιζόμενα εδάφη και αναπτύσσεται έντονα σε αμμοπηλώδη χώματα.
Μαγειρικές χρήσεις
Η φυσαλίδα η περουβιανή είναι μια οικονομικά χρήσιμη καλλιέργεια ως εξωτικό εξαγόμενο φρούτο, και ευνοείται σε προγράμματα αναπαραγωγής και καλλιέργειας πολλών χωρών.
Η φυσαλίδα χρησιμοποιείται σε σάλτσες με βάση τα φρούτα, πίτες, πουτίγκες, τσάτνεϊ, μαρμελάδες και παγωτό ή τρώγεται φρέσκο σε σαλάτες και φρουτοσαλάτες. Στη Λατινική Αμερική, καταναλώνεται συχνά ως μπατίντο ή σμούθι, και λόγω του εντυπωσιακού κάλυκά του, είναι δημοφιλές στα εστιατόρια ως διακοσμητική γαρνιτούρα για επιδόρπια. Για να βελτιωθούν οι χρήσεις του στα τρόφιμα γίνεται στέγνωμα με ζεστό αέρα ώστε να βελτιωθεί η περιεκτικότητα σε διαιτητικές ίνες, η υφή και η εμφάνιση.
Στη βασική έρευνα για την ωρίμανση των καρπών, η περιεκτικότητα σε πολυφαινόλες και βιταμίνη C διέφερε ανάλογα με την ποικιλία, τον χρόνο συγκομιδής και το στάδιο ωρίμανσης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μούρα Κατηγορία:Στρυχνοειδή Κατηγορία:Τροπικά φρούτα
Κύπελλο Νεανίδων Κύπρου (πετοσφαίριση)
Το Κύπελλο Νεανίδων Κύπρου ήταν μια πετοσφαιρική διοργάνωση για έφηβους ηλικίας κάτω των 18 ετών. Ξεκίνησε το 1994 και τερματίστηκε το 2010. Διοργανωνόταν από την Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης (ΚΟΠΕ). Πολυνίκης του θεσμού είναι η ΑΕΛ με 5 κύπελλα.
Κυπελλούχοι
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τις κυπελλούχες ομάδες κάθε περιόδου.
Κατακτήσεις ανά ομάδα
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τις κατακτήσεις ανά ομάδα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Νεανιδων
Pesniary
Οι Pesniary (επίσης γνωστοί και ως Pesnyary, Песняры, [pʲesʲnʲaˈrɨ]) ήταν ένα δημοφιλές λευκορωσικό συγκρότημα ροκ μουσικής της πρώην Σοβιετικής Ένωσης. Το συγκρότημα ιδρύθηκε το 1969 από τον κιθαρίστα Vladimir Mulyavin. Πριν από το 1970, οι Pesniary ήταν γνωστοί με το όνομα Liavony (λευκορωσικά: Лявоны).
Στιλ
Οι Pesniary συνδυάζουν διάφορα είδη μουσικής, αλλά κυρίως λευκορωσική λαογραφία αν και στον ήχο τους υπερτερούν τα ροκ στοιχεία. Αρκετά από τα τραγούδια των Pesniary συντέθηκαν από την Αλεξάντρα Παχμούτοβα. Η εκπληκτική επιρροή της πρώτης περιόδου του Φρανκ Ζάπα στο συγκρότημα είναι επίσης αξιοσημείωτη. Το συγκρότημα χρησιμοποιούσε συχνά στίχους από διάσημους Ρώσους και Λευκορώσους ποιητές παλιότερων εποχών. Ο αγαπημένος ποιητής των Pesniary ήταν ο Γιάνκα Κουπάλα. Το συγκρότημα προσάρμοσε τα ποιήματά του Κουπάλα σε σκηνικά μιούζικαλ δύο φορές: Pesnia o Dole (Τραγούδι της Μοίρας, 1976) και Γκουσλάρ (1980), το οποίο κυκλοφόρησε επίσης και ως κόνσεπτ άλμπουμ.
Μεταξύ των πιο γνωστών τραγουδιών των Pesniary είναι τα Kasiu Jas Kaniushynu, Belovezhskaya Pushcha, Belorussiya και Alesia.
Βιογραφικά στοιχεία
Οι Pesniary ήταν το πιο γνωστό σοβιετικό συγκρότημα από τη σοβιετική δημοκρατία της Λευκορωσίας. Ήταν επίσης ένα από τα λίγα σοβιετικά συγκροτήματα (και πιθανώς το πρώτο) που έκανε περιοδεία στις ΗΠΑ. Αυτή η περιοδεία έλαβε χώρα το 1976. Οι Pesniary γύρισαν τον αμερικανικό νότο με το φολκ συγκρότημα The New Christy Minstrels. Η περίοδος μεταξύ 1974-1980 θεωρείται η χρυσή εποχή του συγκροτήματος, κατά την οποία απέκτησε την κορυφαία δημοτικότητα στην ΕΣΣΔ, στην Ανατολική Ευρώπη και σε άλλες χώρες.
Το 1979, μετά την επιτυχία της ροκ όπερας Γκουσλάρ, απονεμήθηκε σε όλα τα μέλη των Pesniary ο τιμητικός τίτλος του άξιου καλλιτέχνη της Σοβιετικής Ένωσης, ενώ στον Mulyavin προσωπικά προσωπικά απονεμήθηκε ο υψηλότερος τίτλος του καλλιτέχνη του Λαού.
Μετά τον θάνατο του Mulyavin σε τροχαίο ατύχημα στις 26 Ιανουαρίου του 2003, το αρχικό συγκρότημα χώρισε. Περίπου πέντε διαφορετικά σχήματα ισχυρίζονται ότι είναι οι επίσημοι απόγονοι των αρχικών Pesniary, περιοδεύουν και ερμηνεύουν τα αυθεντικά τραγούδια των Pesniary. Αυτά τα σχήματε είναι τα εξής:
Δισκογραφία
Το συγκρότημα κυκλοφόρησε επίσης δεκάδες σινγκλ.
Σύνθεση
Η σύνθεση του συγκροτήματος άλλαζε συχνά. Μεταξύ των πιο αξιοσημείωτων και σταθερών μελών των Pesniary ήταν οι εξής:
Πιάτσα Μπρεμπάνα
Η Πιάτσα Μπρεμπάνα (ιταλικά: Piazza Brembana) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπέργκαμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπέργκαμο
Κουάζ-Σαιν-Ζαν-Πιέ-Γκωτιέ
Το Κουάζ-Σαιν-Ζαν-Πιέ-Γκωτιέ (γαλλικά: Coise-Saint-Jean-Pied-Gauthier) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Κουαζάρ (γαλλικά: Coisards).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σαβοΐας
Κοενό
Το Κοενό (γαλλικά: Cohennoz) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Κοενεράν ή Κοενεραίν (γαλλικά: Cohennerans ή Cohennerains).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σαβοΐας
Πιάριο
Το Πιάριο (ιταλικά: Piario) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπέργκαμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπέργκαμο
Amon Amarth
Οι Amon Amarth είναι ένα σουηδικό, Melodic Death Metal, συγκρότημα, ιδρυθέν το 1992, στην Τούμπα της Σουηδίας. Το όνομα του συγκροτήματος προέρχεται από τη γλώσσα Σίνταριν και, συγκεκριμένα, από το Βουνό του Χαμού, ένα ηφαίστειο δηλαδή στη Μέση Γη του Τζ. Ρ. Ρ. Τόλκιν. Οι στίχοι τους εστιάζουν στους Βίκινγκς και συγκεκριμένα στην ιστορία τους και της μυθολογία τους, εξ αιτίας αυτού πολλοί κατατάσσουν το συγκρότημα στο Viking Metal. Το συγκρότημα αποτελείται από τον τραγουδιστή Γιόχαν Χεγκ, τους κιθαρίστες Ολάβι Μικόνεν, Γιόχαν Σούντεμπεργκ, τον μπασίστα Τεντ Λούντστρουμ και το ντράμερ Γιόκε Βάγκρεν.
Το συγκρότημα έχει κυκλοφορήσει δέκα στούντιο άλμπουμ, μία συλλογή, ένα EP, ένα βίντεο άλμπουμ και οχτώ μουσικά βίντεο. Το ντεμπούτο τους πραγματοποιήθηκε το 1998, με την κυκλοφορία του δίσκου Once Sent from the Golden Hall. Κατόπιν μεσολάβησαν τέσσερις κυκλοφορίες, μέχρι το 2008, που το συγκρότημα γνώρισε μεγάλη επιτυχία με την κυκλοφορία του δίσκου Twilight of the Thunder God, με το οποίο εισήλθαν για πρώτη φορά στα σουηδικά τσαρτ, στην ενδέκατη θέση και και στο Billboard 200, καταλαμβάνοντας την πεντηκοστή θέση. Ακολούθησαν άλλα δύο άλμπουμ, ένα το 2011 κι ένα το 2013, το Surtur Rising και το Deceiver of the Gods, αντιστοίχως.
Βιογραφία
Οι Amon Amarth προήλθαν από τους Scum, οι οποίοι είχαν δημιουργηθεί το 1988 από το ντράμερ Νίκο Καούκινεν και τον κιθαρίστα Ολάβι Μικόνεν. Το 1991 έγινε μέλος του σχήματος ο μπασίστας Τεντ Λούντστρουμ και λίγους μήνες αργότερα ο τραγουδιστής Γιόχαν Χεγκ και ο κιθαρίστας Άντερς Χάνσον, για να ηχογραφήσουν το μοναδικό τους ντέμο πριν μετονομαστούν σε Amon Amarth.
Το συγκρότημα ηχογράφησε το ντέμο The Arrival of the Fimbul Winter στο στούντιο Lagret - 94, πριν υπογράψουν στην Pulverised Records, μέσω της οποίας κυκλοφόρησαν το ΕΡ Sorrow Throughout the Nine Worlds τον Απρίλιο του 1996.
left|thumb|140px|Ο Γιόχαν Σούντερμπεργκ Στη συνέχεια, υπέγραψαν στη Metal Blade Records και ηχογράφησαν το πρώτο τους άλμπουμ με παραγωγό τον Πέτερ Τέγκτρεν. Ο δίσκος με τίτλο Once Sent from the Golden Hall κυκλοφόρησε στις 10 Φεβρουαρίου 1998 στον περιορισμένο αριθμό των χιλίων αντιτύπων. Τον Ιούνιο του ίδιου έτους, ο Χάνσον αντικαταστάθηκε από τον Γιόχαν Σούντερμπεργκ και οι Amon Amarth περιόδευσαν με τους Deicide, Six Feet Under και Brutal Truth. Μετά το τέλος της περιοδείας, ο ντράμερ Μάρτιν Λόπεζ αποχώρησε, για να ενταχθεί στους Opeth, δίνοντας τη θέση του στον Φρέντρικ Άντερσον.
Η νέα σύνθεση κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβριο του 1999 το The Avenger, για την προώθηση του οποίου περιόδευσαν σε διάφορα φεστιβάλ με τους Morbid Angel.
Στις 8 Μαΐου 2001, κυκλοφόρησε το τρίτο τους άλμπουμ με τίτλο The Crusher, ακολουθούμενο από μία περιοδεία με τους Marduk και τους Vader, η οποία ήταν προγραμματισμένη να περάσει από τις Ηνωμένες Πολιτείες το φθινόπωρο του 2001, αλλά αναβλήθηκε λόγω των επιθέσεων της 11ης Σεπτεμβρίου. Η περιοδεία ολοκληρώθηκε τον Ιανουάριο του 2002, χωρίς τους Marduk.
Μέσα στο 2002, περιόδευσαν στην Ευρώπη με τους Vomitory και έπαιξαν στο φεστιβάλ του Wacken Open Air. Τον επόμενο Αύγουστο, ηχογράφησαν στο Berno Studio τον δίσκο Versus the World, ο οποίος έφθασε στα ράφια των δισκοπωλείων το Νοέμβριο του 2002.
Ακολούθησε το Fate of Norns τον Σεπτέμβριο του 2004, όντας ο πρώτος τους δίσκος που μπήκε στους καταλόγους επιτυχιών, φθάνοντας στο # 31 στη Γερμανία. Δύο χρόνια αργότερα, κυκλοφόρησαν το With Oden on Our Side με το εξώφυλλο του να απεικονίζει τον Όντιν πάνω στο οκτάποδο άλογο του. Κατά την περιοδεία για την προώθηση του άλμπουμ, έπαιζαν για πρώτη φορά στην Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία, ανοίγοντας τις εμφανίσεις των Dimmu Borgir.
Το 2008, ανανέωσαν το συμβόλαιο τους με τη Metal Blade και κυκλοφόρησαν τον δίσκο Twilight of the Thunder God, ο οποίος μπήκε στο Top-10 στη Γερμανία και τη Φινλανδία, ενώ έφθασε ως το # 50 του αμερικάνικου Billboard. Το συγκρότημα περιόδευσε στη Βόρεια Αμερική με τους Ensiferum, Belphegor και The Absence, πριν επιστρέψει εκεί το 2009 και το 2010. Επίσης, εμφανίζονταν ως support συγκρότημα στους Slayer στην περιοδεία Unholy Alliance Chapter III και έπαιξαν για πρώτη φορά στην Ινδία στο Deccan Rock Festival της Μπανγκαλόρ, στις 5 Δεκεμβρίου 2009.
Τον Μάρτιο του 2011, κυκλοφόρησε το άλμπουμ Surtur Rising, το οποίο έφθασε ως το # 34 στις ΗΠΑ και το # 19 στον Καναδά, ενώ μπήκε στο γερμανικό και το σουηδικό Top-10. Για την προώθηση του δίσκου, το συγκρότημα περιόδευσε με τους Children Of Bodom και τους Ensiferum.
Ο δίσκος Jomsviking ηχογραφήθηκε με το ντράμερ Τομπάιας Γκούσταβσον, αλλά τα τύμπανα ανέλαβε τελικά ο Γιόκε Βάγκρεν. Το άλμπουμ αποτέλεσε τον πρώτο # 1 δίσκο τους, αφού έφθασε στην κορυφή των γερμανικών και αυστριακών τσαρτ, ενώ μπήκε στο Top-10 στον Καναδά, τη Σουηδία και την Ελβετία και ανέβηκε ως το # 19 στις ΗΠΑ και το # 30 στη Μεγάλη Βρετανία. Στην περιοδεία που ακολούθησε, άνοιγαν τις εμφανίσεις των Megadeth, Suicidal Tendencies και Metal Church στη Βόρεια Αμερική το φθινόπωρο του 2016.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σουηδικά melodic death metal συγκροτήματα
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ενόργανης Γυμναστικής 2009
Το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ενόργανης Γυμναστικής 2009 ήταν η 39η διοργάνωση του Πανελληνίου Πρωταθλήματος Ενόργανης Γυμναστικής, που διεξήχθη από την Ελληνική Γυμναστική Ομοσπονδία (Ε.Γ.Ο.). Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα «Ιωάννης Μελισσανίδης» στο Εθνικό Γυμναστήριο Μίκρας, στη Θεσσαλονίκη από το Σάββατο 9 έως και την Κυριακή 10 Μαΐου του 2009.
Στο πρωτάθλημα διεξήχθησαν οι κατηγορίες ανδρών, γυναικών, εφήβων και νεανίδων. Πρωταθλήτρια ομάδα στους άνδρες αναδείχθηκε η Ολυμπιακή Φλόγα Αχαρνών και στις γυναίκες ο Γ.Σ. Καλλιθέα.
Κάτοχοι μεταλλίων
2007 | 2008 | 2009 | 2010 | 2011
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ενόργανης Γυμναστικής Κατηγορία:Γυμναστική το 2009 Κατηγορία:Διοργανώσεις ενόργανης γυμναστικής στη Θεσσαλονίκη
Λα Κομπότ
Το Λα Κομπότ (γαλλικά: La Compôte), επίσης γνωστό ως Λα Κομπότ-αν-Μπωζ (γαλλικά: La Compôte-en-Bauges), είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Κομποταίν (γαλλικά: Compôtains).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σαβοΐας
Βέρθα του Ζούλτσμπαχ
Η Βέρθα του Ζούλτσμπαχ, που μετονομάστηκε σε Ειρήνη, ήταν σύζυγος του Μανουήλ Α΄.
Βιογραφία
Ο Ιωάννης Β΄ Κομνηνός (1118-1143) θεώρησε ότι μία συμμαχία μετά γάμου με τη Γερμανία θα ήταν συνετή και διάλεξε τον νεότερο γιο του Μανουήλ ως το πιο κατάλληλο υποψήφιο για την περίπτωση, ίσως λόγω της λατινοφιλίας του. Νωρίτερα, ο Ιωάννης Β΄ είχε προσπαθήσει να νυμφεύσει τον Μανουήλ με την Κωνσταντία, τη μόνη κόρη του πρίγκιπα της Αντιοχείας, αλλά αυτή γρήγορα παντρεύτηκε τον Ρέιμοντ του Πουατιέ το 1136.
Η Βέρθα στάλθηκε στην Κωνσταντινούπολη (μετά το 1142) και έφθασε στις 2 Αυγούστου για να παντρευτεί τον Μανουήλ, ο οποίος ήταν σεβαστοκράτωρ και το νεότερο από τα τέσσερα αδέλφια. Η προίκα της Βέρθα ήταν η Απουλία και η Καλαβρία, εδάφη που τώρα επέστρεφαν στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία.
Ο γάμος
Ο γάμος έλαβε χώρα τον Ιανουάριο του 1146, μετά την άφιξη στην Κωνσταντινούπολη της Βέρθας, ακολουθούμενης από πρεσβεία με επικεφαλής τον Έμπρικο, επίσκοπο του Βύρτσμπουργκ.
Ο πατριάρχης Μιχαήλ Β΄ τέλεσε τη βάπτιση, τον γάμο και τη στέψη της Βέρθας στην Ορθόδοξη εκκλησία. Η Βέρθα πήρε το όνομα Ειρήνη, αναμφίβολα προς τιμήν των προκατόχων της, Ειρήνης Δούκαινας (σύζυγος του Αλεξίου Α΄ Κομνηνού) και της Ειρήνης της Ουγγαρίας, μητέρας του νέου συζύγου της, η οποία είχε παντρευτεί τον Ιωάννη Β΄ το 1104.
Ο ποιητής Πρόδρομος αναφέρει την οικογένειά της και τη δυτική της προέλευση, για τον κουνιάδο της «τον διακεκριμένο Κόνραντ» και περιγράφει τη Βέρθα ως την καλύτερη των γυναικών και εξαιρετικής ομορφιάς, συγχαίροντάς την για την καλή τύχη της στο να τίθεται σαν ένα αμπέλι μεταφυτευμένο σε ένα τέτοιο ένδοξο και πολυτελές περιβάλλον, στους αυτοκρατορικούς κήπους.
Ο χαρακτήρας της Βέρθας
Όταν η Βέρθα έφτασε στην Κωνσταντινούπολη το 1142, έγινε δεκτή από τις κυρίες της αυτοκρατορικής οικογένειας. Ανάμεσά τους ήταν η ρωσικής καταγωγής σεβαστοκρατόρισσα, που ήταν η σύζυγος του Αλεξίου, του μεγαλύτερου γιου του Ιωάννη Β΄, ντυμένη με σκούρο μωβ φόρεμα με χρυσά κεντήματα. Σε περίπτωση απουσίας της συζύγου τού Ιωάννη Β΄, Ειρήνης, που είχε αποβιώσει κατά πάσα πιθανότητα το 1134, αυτή η πριγκίπισσα θα ήταν επικεφαλής στην επίσημη υποδοχή της επιτροπής.
Η Βέρθα και ο Μανουήλ
Παρά τις συμβατικές απεικονίσεις του βασιλικού γάμου, που η φυσική ομορφιά εθεωρείτο απαραίτητη στις αυτοκράτειρες, η έλλειψη ενδιαφέροντος της Βέρθας για την εμφάνισή της και, ενδεχομένως, την ώριμη ηλικία της, στην πραγματικότητα οδήγησε στο να παραμελείται από το νέο σύζυγό της:
Φαίνεται πως η Βέρθα αποσύρθηκε από την Αυλή και αφιέρωσε τον εαυτό της σε αγαθοεργίες και στην ανατροφή των θυγατέρων της, Μαρίας και Άννας, που πέθανε 4 ετών.
Το τέλος της
Η Βέρθα απεβίωσε από ξαφνικό πυρετό στον Λογγό, έξω από την Κωνσταντινούπολη, το 1158. Παρά την απιστία του κατά τη διάρκεια του γάμου, ο Μανουήλ θρήνησε τον θάνατό της και έπειτα νυμφεύτηκε για δεύτερη φορά με τη Μαρία της Αντιόχειας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σύζυγοι Βυζαντινών Αυτοκρατόρων Κατηγορία:Βυζαντινοί του 12ου αιώνα Κατηγορία:Γερμανίδες κόμισσες
Τορμπέσοι
Οι Τορμπέσοι (Торбеши) ή Σλαβομακεδόνες Μουσουλμάνοι (Македонци-муслимани), όπου σε ορισμένες πηγές ομαδοποιούνται μαζί με τους Πομάκους,   είναι μειονοτική θρησκευτική ομάδα εντός της κοινότητας των Σλαβομακεδόνων, οι οποίοι είναι Σουνίτες Μουσουλμάνοι (με τις επιρροές των Σούφι να είναι ευρέως διαδεδομένες στον πληθυσμό). Διαφέρουν πολιτισμικά από την πλειονότητα της Ορθόδοξης Χριστιανικής σλαβομακεδονικής κοινότητας εδώ και αιώνες, και είναι εθνοτικά και γλωσσικά διακριτοί από τις μεγαλύτερες μουσουλμανικές εθνότητες στην ευρύτερη περιοχή της Μακεδονίας: τους Αλβανούς, τους Τούρκους και τους Ρομά. Ωστόσο, ορισμένοι Τορμπέσοι διατηρούν επίσης ισχυρή σχέση με την τουρκική ταυτότητα και με τους Σλαβομακεδόνες Τούρκους. Οι περιοχές που κατοικούνται από αυτούς τους σλαβομακεδονόφωνους μουσουλμάνους είναι οι Ντεμπάρκσα Ζούπα, Πόρετσε, Ντόλνι Ντρίμκολ (που περικλείουν κυρίως τα χωριά Οκτίσι και Λαμπούνιστα), Ρέκα και Γκάλαμπορτ (στην Αλβανία).
Προέλευση
Οι Τορμπέσοι είναι σε μεγάλο βαθμό απόγονοι Ορθοδόξων Χριστιανών Σλάβων από την περιοχή της Μακεδονίας που εξισλαμίστηκαν κατά τους αιώνες όταν η Οθωμανική Αυτοκρατορία κυβέρνησε τα Βαλκάνια. Τα διάφορα τάγματα των Σούφι έπαιξαν ρόλο στη μεταστροφή του σλαβικού και του παυλικιανικού πληθυσμού.
Περιοχές οικισμού
thumb|right|260px| Η μεγαλύτερη συγκέντρωση Τορμπέσων βρίσκεται στη δυτική Βόρεια Μακεδονία και στην ανατολική Αλβανία. Τα περισσότερα χωριά στις περιοχές της Δίβρης κατοικούνται από Τορμπέσους. Ο Δήμος Στρούγκας φιλοξενεί επίσης μεγάλο αριθμό Τορμπέσων, οι οποίοι είναι συγκεντρωμένοι κυρίως στο μεγάλο χωριό Λαμπούνιστα. Πιο βόρεια στην περιοχή της Δίβρης πολλά από τα γύρω χωριά κατοικούνται από Τορμπέσους. Η περιοχή Ντόλνα Ρέκα κατοικείται επίσης κυρίως από Τορμπέσους. Αποτελούν το υπόλοιπο του πληθυσμού που μετανάστευσε στην Τουρκία τις δεκαετίες του 1950 και του 1960. Τοποθεσίες όπως η Ρόστουσα και το Τέτοβο έχουν επίσης μεγάλους πληθυσμούς Τορμπέσων. Το μεγαλύτερο μέρος του τουρκικού πληθυσμού κατά μήκος των συνόρων της δυτικής Μακεδονίας είναι στην πραγματικότητα Τορμπέσοι. Μια άλλη μεγάλη συγκέντρωση Τορμπέσων βρίσκεται στη λεγόμενη Τορμπέσιγια, η οποία βρίσκεται ακριβώς νότια των Σκοπίων. Υπάρχουν επίσης μεγάλες συγκεντρώσεις Τορμπέσων στην κεντρική περιοχή της Βόρειας Μακεδονίας, γύρω από τον Δήμο Πλάσνιτσα και τον Δήμο Ντόλνενι.
Γλώσσα και εθνοτική καταγωγή
Όπως και οι Χριστιανοί συγγενείς τους, οι Τορμπέσοι μιλούν τη σλαβομακεδονική γλώσσα ως πρώτη τους γλώσσα. Παρά την κοινή γλώσσα και τη φυλετική τους κληρονομιά, είναι σχεδόν ανήκουστο για Τορμπέσους να παντρεύονται με Σλαβομακεδόνες Ορθόδοξους Χριστιανούς. Οι Σλαβομακεδόνες εθνολόγοι δεν θεωρούν τους Τορμπέσους ξεχωριστή εθνοτική ομάδα από τους Χριστιανούς Σλαβομακεδόνες, αλλά αντίθετα μια θρησκευτική μειονότητα εντός της σλαβομακεδονικής εθνικής κοινότητας. Οι εσωτερικοί γαμοί με άλλες μουσουλμανικές ομάδες της χώρας (Μποσνιάκοι, Αλβανοί και Τούρκοι) είναι πολύ πιο αποδεκτοί, δεδομένων των δεσμών μιας κοινής θρησκείας και ιστορίας.
Όταν ιδρύθηκε η Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Μακεδονίας το 1944, η γιουγκοσλαβική κυβέρνηση ενθάρρυνε τους Τορμπέσους να υιοθετήσουν μια εθνική σλαβομακεδονική ταυτότητα. Αυτό οδήγησε έκτοτε σε ορισμένες εντάσεις με τη σλαβομακεδονική χριστιανική κοινότητα σχετικά με την ευρεία σύνδεση μεταξύ της σλαβομακεδονικής εθνικής ταυτότητας και της προσκόλλησης στη Μακεδονική Ορθόδοξη Εκκλησία.
Πολιτικές δραστηριότητες
Η κύρια διέξοδος για τις πολιτικές δραστηριότητες των Τορμπέσων ήταν ο Σύνδεσμος Τορμπέσων. Ιδρύθηκε το 1970 με την υποστήριξη των αρχών, πιθανώς ως μέσο για να κρατήσει υπό έλεγχο τις φιλοδοξίες των Τορμπέσων στη χώρα.
Ο φόβος της αφομοίωσης στην αλβανική μουσουλμανική κοινότητα ήταν ένας σημαντικός παράγοντας στη πολιτική των Τορμπέσων, η οποία ενισχύθηκε από την τάση ορισμένων Τορμπέσων να ψηφίζουν Αλβανούς υποψηφίους. Το 1990, ο πρόεδρος της οργάνωσης Τορμπέσων, Ρίζα Μεμεντόφσκι, έστειλε ανοιχτή επιστολή στον Πρόεδρο του Κόμματος για τη Δημοκρατική Ευημερία της Βόρειας Μακεδονίας, κατηγορώντας το κόμμα ότι χρησιμοποιεί τη θρησκεία για να προωθήσει την αλβανοποίηση των Τορμπέσων. Μια διαμάχη ξέσπασε το 1995, όταν το αλβανοκρατούμενο Meshihat ή συμβούλιο της ισλαμικής κοινότητας στη Βόρεια Μακεδονία δήλωσε ότι τα αλβανικά ήταν η επίσημη γλώσσα των Τορμπέσων. Η απόφαση προκάλεσε διαμαρτυρίες από τους ηγέτες και τα μέλη της κοινότητας των Τορμπέσων.
Απασχόληση
Πολλοί Τορμπέσοι ασχολούνται με τη γεωργία και εργάζονται επίσης στο εξωτερικό. Οι Τορμπέσοι είναι γνωστοί ως τοιχογράφοι, ξυλογλύπτες και ψηφιδωτές. Τις τελευταίες δεκαετίες μεγάλος αριθμός Τορμπέσων έχουν μεταναστεύσει στη Δυτική Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική.
Εικόνες
μικρογραφία|180x180εσ| Αφού έπεσαν υπό την οθωμανική κυριαρχία, πολλά [[Τζαμί|τζαμιά και άλλα ισλαμικά κτίρια, όπως το Τζαμί του Ισά Μπέη, ξεπήδησαν σε πόλεις όπως τα Σκόπια]]
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες στη Βόρεια Μακεδονία Κατηγορία:Ισλάμ στη Βόρεια Μακεδονία Κατηγορία:Μουσουλμανικές κοινότητες στην Ευρώπη Κατηγορία:Σλαβικά έθνη
Σαλμάν Ρούσντι
Το 4ο του έργο με τίτλο Σατανικοί Στίχοι εκδόθηκε το 1988, και αποτέλεσε το επίκεντρο μεγάλης αναταραχής σε αρκετές χώρες του μουσουλμανικού κόσμου. Δέχτηκε πολλές απειλές για τη ζωή του, καθώς και εκδόθηκε θρησκευτικό διάταγμα που διέταζε την δολοφονία του από τον Αγιατολάχ Χομεϊνί, ανώτατο θρησκευτικό ηγέτη του Ιράν. Ως συνέπεια των απειλών αυτών, η βρετανική κυβέρνηση έθεσε τον Ρούσντι υπό αστυνομική προστασία. Στο βιβλίο του που κυκλοφόρησε το 2012 με τίτλο Τζόσεφ Άντον, περιέγραψε τη ζωή του κατά την περίοδο όπου εξελίχθηκαν τα γεγονότα σχετικά με την αντίδραση στους Σατανικούς Στίχους.
Το 1983 ο Ρούσντι εκλέχτηκε εταίρος της βρετανικής βασιλικής εταιρείας λογοτεχνίας, η οποία είναι ο ανώτατος πνευματικός οργανισμός για την λογοτεχνία στη χώρα. Ακολούθως τιμήθηκε με την διάκριση του ταξιάρχη των τεχνών και των γραμμάτων της Γαλλίας το 1999, και το 2007 χρίστηκε ιππότης από την βασίλισσα Ελισάβετ Β´ του Ηνωμένου Βασιλείου για τις υπηρεσίες του στην λογοτεχνία. Το 2008, η εφημερίδα The Times του Λονδίνου, τον κατέταξε 13ο στον κατάλογο που συνέταξε για τους σπουδαιότερους 50 συγγραφείς από το 1945 και έπειτα.
Από το 2000, ο Ρούσντι ζει στις Ηνωμένες Πολιτείες όπου εργάζεται στο πανεπιστήμιο Έμορυ, ένω έγινε και μέλος της Αμερικανικής Ακαδημίας Τεχνών και Γραμμάτων.
Στις 12 Αυγούστου 2022, ο Ρούσντι μαχαιρώθηκε από έναν άνδρα ενώ πήγαινε να δώσει μια διάλεξη σε μια εκδήλωση στο Σατόκουα της Νέας Υόρκης. Ως αποτέλεσμα της επίθεσης, ο Ρούσντι έχει πλέον χάσει την όρασή του από το ένα μάτι, καθώς και την ικανότητα να χρησιμοποιεί το ένα του χέρι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βρετανοί συγγραφείς
Πιατσατόρρε
Το Πιατσατόρρε (ιταλικά: Piazzatorre) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπέργκαμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπέργκαμο
Κονζύ
Το Κονζύ (γαλλικά: Conjux) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Κονζυξιέν (γαλλικά: Conjuxiens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σαβοΐας
Κορμπέλ (Σαβοΐα)
Το Κορμπέλ (γαλλικά: Corbel) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Κορμπελαίν (γαλλικά: Corbelains).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σαβοΐας
Ντέιβιντ Σουίμερ
Ο Ντέιβιντ Λόρενς Σουίμερ (αγγλικά: David Lawrence Schwimmer, 2 Νοεμβρίου 1966) είναι Αμερικανός ηθοποιός, σκηνοθέτης και παραγωγός. Περισσότερο γνωστός είναι για τον πρωταγωνιστικό του ρόλο στη δημοφιλέστατη τηλεοπτική σειρά του NBC, Τα Φιλαράκια, ως Ross Geller, η οποία κράτησε από το 1994 έως το 2004. Ρόλος που του έδωσε βραβείο από τα Screen Actors Guild Awards καθώς και από τα TV Guide Awards, ενώ είχε και πολλές υποψηφιότητες.
Ο Σουίμερ γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη, κι από την ηλικία των 2, μετακόμισε η οικογένεια του στο Λος Άντζελες. Η υποκριτική του καριέρα ξεκίνησε σε παραστάσεις του Beverly Hills High School. Το 1988, αποφοίτησε από το Northwestern University. Μετά την αποφοίτησή του συνίδρυσε το Lookingglass Theatre Company. Έως και τα τέλη του 1980, ζούσε στο Λος Άντζελες, χωρίς να μπορεί να βρει δουλειά ως ηθοποιός. Το 1989, συμμετείχε για πρώτη φορά στην τηλεόραση στη τηλεταινία A Deadly Silence. Μετά ακολούθησαν αρκετοί ρόλοι στην τηλεόραση.
Εκτός από την τηλεόραση έχει συμμετοχές και στον κινηματογράφο, πρωταγωνιστώντας σε ταινίες όπως το The Pallbearer (1996), το Kissing a Fool (1998) και το Six Days, Seven Nights (1998). Το 2001, συμμετείχε στη μίνι-σειρά Band of Brothers, ως Χέρμπερτ Σόμπελ. Μετά το τέλος της σειράς Τα Φιλαράκια συμμετείχε σε διάφορες σειρές και ταινίες, ενώ έγινε και ηθοποιός φωνής στη ταινία Μαδαγασκάρη (ταινία). Το 2005, έκανε το ντεμπούτο του στο Μπρόντγουεϊ, ενώ το 2007 το σκηνοθετικό του ντεμπούτο στον κινηματογράφο με το Run Fatboy Run.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες Κατηγορία:Αμερικανοεβραίοι Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί φωνής
Πιατσόλο
Το Πιατσόλο (ιταλικά: Piazzolo) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπέργκαμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπέργκαμο
Γκαμπριέλι Πετκεβιτσάιτι-Μπίτι
Η Γκαμπριέλι Πετκεβιτσάιτι (λιθουανικά: Gabrielė Petkevičaitė, 18 Μαρτίου 1861 - 14 Ιουνίου 1943) ήταν Λιθουανή ακτιβίστρια, συγγραφέας και εκπαιδευτικός. Χρησιμοποιούσε το καλλιτεχνικό όνομα Μπίτι (Bitė), το οποίο τελικά έγινε μέρος του ονόματός της. Ο Ποβίλας Βισίνσκις ήταν αυτός που την ενθάρρυνε να ασχοληθεί με τη δημόσια ζωή και ξεκίνησε να συγγράφει από τη δεκαετία του 1890. Υπήρξε ιδρύτρια και πρόεδρος της Žiburėlis, μιας κοινωνικής ομάδας που παρείχε βοήθεια σε μαθητές με δυσκολίες. Υπήρξε, επίσης, συντάκτης της εφημερίδας Lietuvos žinios, καθώς κι ένα ενεργό μέλος του γυναικείου κινήματος.
To 1920, εκλέχτηκε πρόεδρος της Πρώτης Λιθουανικής Συνέλευσης. Η συγγραφή της χαρακτηρίζεται από ρεαλισμό, ο οποίος έχει ως επίκεντρο τις κοινωνικές ανισότητες. Το 1933, ολοκλήρωσε το σπουδαιότερο έργο της, το μυθιστόρημα, Ad astra, το οποίο απεικόνιζε τη λιθουανική εθνική αναγέννηση. Σε συνεργασία με τη Λιθουανή συγγραφέα Ζεμάιτι, έγραψαν αρκετά θεατρικά έργα. Το ημερολόγιο που έγραψε κατά την περίοδο του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, κυκλοφόρησε μεταξύ το 1925 και 1931 και το 2008 και 2011.
Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
Η Πετκεβιτσάιτι γεννήθηκε στην περιοχή του Πανεβέζις, από ευγενή οικογένεια. Ο πατέρας της ήταν απόφοιτος του Πανεπιστημίου του Κίεβου και ήταν γιατρός, ενώ αργότερα έγινε διευθυντής του νοσοκομείου στο Γιονισκέλις. Είχε καλές σχέσεις με του Ρώσους Ναρόντνικους, οι οποίοι προσέφεραν υπηρεσίες στον απλό λαό. Σε ηλικία 9 ετών χάνει τη μητέρα της από τύφο, και καθώς ήταν η μεγαλύτερη κόρη της οικογένειας, άρχισε να φροντίζει τα αδέλφια της, παρά την αναπηρία που είχε (παραμορφωμένη σπονδυλική στήλη). Έτσι, το καθήκον και οι υπηρεσίας προς τους άλλους, έγιναν μεγάλο τμήμα της καθημερινότητάς της, τόσο στη ζωή της όσο και στη δουλειά της.
Έλαβε εκπαίδευση κατ' οίκον, από τον δάσκαλο Λαουρίνας Ιβίνσκις, μεταξύ του 1866 και του 1868, ο οποίος είχε κι άλλους μαθητές. Αφού αποφοίτησε από ιδιωτικό σχολείο θηλέων της Γιελγκάβα, το 1878, ξεκίνησε να εργάζεται με τον πατέρα της σε φαρμακείο και σε ιδιαίτερα μαθήματα, στα οποία καταπατούσε σχετικό λιθουανικό νόμο περί χρήσης της λιθουανικής γλώσσας (η Λιθουανία ήταν τότε μέρος της Ρωσικής Αυτοκρατορίας). Αργότερα, αναζήτησε παραπάνω μόρφωση, θέλοντας να συνεχίσει τις σπουδές της στα μαθηματικά, όμως ο πατέρας της δεν την άφησε κι έτσι "εγκλωβίστηκε" στην επαρχιακή ζωή με την οικογένειά της. Το 1885, ολοκλήρωσε στην Ντελτούβα, μαθήματα μελισσοκομίας, γράφοντας μάλιστα, πιο μετά, και εγχειρίδιο για αυτήν, το οποίο όμως ποτέ δεν εκδόθηκε.
Δημόσια εργασία στη Ρωσική Αυτοκρατορία
Το πρώτο της άρθρο εκδόθηκε το 1892, στην εφημερίδα Varpas, το οποίο επικεντρωνόταν στα γυναικεία προβλήματα. Το 1893 δημιούργησε την Žiburėlis, μία κοινωνική ομάδα που συνέδραμε χρηματικά μαθητές που είχαν προβλήματα. Το 1894, συναντήθηκε με τον Ποβίλας Βισίνσκις, ο οποίος της έδωσε το Piršlybos, το πρώτο κείμενο της Ζεμάιτι. Το έργο αυτό είχε υποστεί επεξεργασία γραμματικά και ορθογραφικά από τον Γιόνας Γιαμπλόνσκις, ξεκινώντας έτσι και την καριέρα της Ζεμάιτι. Μετά τον θάνατο του Βίνκας Κουντίρκα, έγινε τακτικός αρθρογράφος στην προαναφερθείσα εφημερίδα. Επίσης, υπήρξε μέλος της Ρωσικής Αυτοκρατορικής Γεωγραφικής Εταιρείας, στην οποία συνείσφερε, γράφοντας άρθρα σχετικά με την εθνογραφία.
Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Κίνας
Το Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Κίνας (αγγλικά: Chinese Basketball Association, απλοποιημένα κινεζικά: 中国男子篮球职业联赛, παραδοσιακά κινεζικά: 中國男子籃球職業聯賽, πινγίν: Zhōngguó Nánzǐ Lánqiú Zhíyè Liánsài) είναι η πρώτη επαγγελματική κατηγορία καλαθοσφαίρισης ανδρών στην Κίνα. Θεωρείται ευρέως ως το πιο αξιόλογο επαγγελματικό πρωτάθλημα ανδρών στην Ασία.
Γκαμπριέλι Πετκεβιτσάιτι-Μπίτι
Δημόσια εργασία στη Ρωσική Αυτοκρατορία
Το 1905, παρακολούθησε τη Μεγάλη Συγκέντρωση στο Βίλνιους, η οποία ζητούσε πολιτική αυτονομία της Λιθουανίας. Υπήρξε, μία από τις πρώτες οργανωτές καθώς και πρόεδρος του πρώτου Λιθουανικού Κογκρέσου Γυναικών, το 1907, βοηθώντας να δημιουργηθεί η Λιθουανική Ένωση Γυναικών. Αυτή κι άλλες ακτιβίστριες ήρθαν σε σύρραξη με τον λιθουανικό κλήρο, πράγμα που κατέληξε στη δημιουργία της Λιθουανικής Γυναικείας Καθολικής Οργάνωσης. Τον Δεκέμβριο του 1908, αυτή και η Ζεμάιτι, συμμετείχαν στο Πρώτο Παν-Ρωσικά Κογκρέσο Γυναικών, το οποίο αποσκοπούσε στην επίτευξη της ισότητας. Εκεί έκανε ανάγνωση κειμένου που αφορούσε τη γυναίκα στη Λιθουανία, στην οικογένεια, στην κοινωνική ζωή, στα χωριά και στις πόλεις. Η πλήρης αναφορά αυτή εκδόθηκε στη Λιθουανία το 1910.
Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Κίνας
Το πρωτάθλημα αναφέρεται συνήθως από τους οπαδούς ως CBA (Chinese Basketball Association) και αυτό το ακρωνύμιο χρησιμοποιείται σε τακτική βάση ακόμη και στα κινεζικά. Η CBA δεν πρέπει να συγχέεται με το Εθνικό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης (NBL, National Basketball League), το οποία είναι μία κατώτερη επαγγελματική κατηγορία. Υπάρχει επίσης το Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Γυναικών (WCBA).
Γκαμπριέλι Πετκεβιτσάιτι-Μπίτι
Δημόσια εργασία στη Ρωσική Αυτοκρατορία
Μετά τον θάνατο του πατέρας της, το 1909, έζησε στο Βίλνιους, όμως οι οικογενειακές υποχρεώσεις επανήλθαν, αφού έπρεπε να προσέχει τα τρία μικρά ανίψια της κι ένα ορφανό, το οποίο είχε υιοθετηθεί ανεπίσημα από την οικογένειά της. Στο Βίλνιους εργάστηκε ως προσωπικό της εφημερίδας Lietuvos žinios. Μεταξύ το 1911 και το 1921, εργάστηκε ως συντάκτης της Žibutė. Συνολικά, υπολογίζεται ότι έγραψε περί τα 400 άρθρα, στις διάφορες εφημερίδες που εργάστηκε. Κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, επέστρεψε στη γενέτειρά της. Εκεί, έλαβε κάποια μαθήματα ιατρικής βοήθειας και σύμφωνα με την επιθυμία του πατέρας της, βοηθούσε τους αρρώστους. Κατά την περίοδο του Πολέμου κρατούσε ημερολογίο, το οποίο εκδόθηκε πρώτη φορά το 1925 και το 1933. Στο ημερολόγιο εκφράζει την υποστήριξη της στο Ούγκο Χας και το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα Γερμανίας.
Εκδόσεις στην ανεξάρτητη Λιθουανία
Τον Μάιο του 1920 εκλέχτηκε πρόεδρος της Πρώτης Λιθουανικής Συνέλευσης, καθότι ήταν το δεύτερο γηραιότερο μέλος της συνέλευσης, το πρώτο ήταν ο Σιμόν Γιακόβλεβιτς, ο οποίος όμως δεν μιλούσε λιθουανικά. Ωστόσο, τέσσερις μήνες αργότερα παραιτήθηκε. Τον Ιούνιο του 1920, παρακολούθησε το όγδοο Συνέδριο της Διεθνούς Γυναικείας Συμμαχίας της Σαφραζέτας, στη Γενεύη. Το 1919, μετά από πρόσκληση του Γιούζας Μπαλτσικόνις, ξεκίνησε να διδάσκει στο γυμνάσιο του Πανεβίζις. Εκεί δίδαξε λιθουανική γλώσσα, λογοτεχνία και αρχαία ιστορία, όπως επίσης πολωνική και γερμανική γλώσσα. Μαζί με τον Γιούζας Ζικάρας, σχεδίασαν γυναικεία σχολική στολή, η οποία γρήγορα εξαπλώθηκε σε όλη τη χώρα, όμως περί το 1990, σταμάτησε να υφίσταται. Οι σημειώσεις στην παγκόσμια λογοτεχνία, για τις τάξεις της, οργανώθηκαν και εκδόθηκαν το 1922 και το 1924, σε ένα δίτομο σχολικό βοήθημα.
Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Κίνας
Μερικοί Κινέζοι παίκτες που αγωνίστηκαν στο CBA στα πρώτα στάδια της σταδιοδρομίας τους - όπως οι Ουάνγκ Ζιζί, Μένγκε Μπατίρ, Γιάο Μινγκ, Γι Τζιανλιάν, Σουν Γουέ και Τσόου Τσι - έπαιξαν επίσης στο NBA. Άλλοι, όπως οι Σούε Γιουγιάνγκ και Ουάνγκ Τσελίν επιλέχθηκαν στο ντραφτ, αλλά δεν έπαιξαν στο NBA.
Γκαμπριέλι Πετκεβιτσάιτι-Μπίτι
Συγγραφική καριέρα
Η Πετκεβιτσάιτι ξεκίνησε να γράφει ιστορίες ήδη από το 1890 στην εφημερίδα Varpas. Το πρώτο της φανταστικό λογοτεχνικό έργο εκδόθηκε το 1894 σε περιοδικά, ενώ ολόκληρο εκδόθηκε το 1900. Η συγγραφή της επικεντρωνόταν στις κοινωνικές ανισότητες, ενώ ανήκε στο λογοτεχνικό κίνημα του ρεαλισμού. Για αυτήν η ανισότητα ήταν ο λόγος των οικονομικών δυσκολιών και της ηθικής παρακμής, όμως πίστευε ότι με τον ουμανισμό θα μπορούσε γιάνει τη δυστυχία. Πολλές φορές έκανε αντιθέσεις με την αρμονία της φυσικής ομορφιάς και της δυσλειτουργίας των κοινωνικών τάξεων. Η μικρή ιστορία της Dievui atkišus, που αφορούσε μια κοπέλα που είχε παρασυρθεί από έναν γαιοκτήμονα θεωρείται ένα από τα δυνατότερα κοινωνικά σχόλια. Το μυθιστόρημα της Ad astra, απεικονίζει την ανάπτυξη της πατριωτικής συνείδησης των Λιθουανών, όμως δεν έλαβε καλές κριτικές εκείνη την εποχή. Το ημερολόγιο που έγραψε κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου και εκδόθηκε μερικά χρόνια αργότερα, διακατέχεται από επιθυμία για ειρήνη, ομορφιά και ουμανισμό. Το εν λόγω ημερολόγιο είναι ένα εξαιρετικό παράδειγμα των ρομαντικών προσπαθειών απόδρασης από την καθημερινότητα.
Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Κίνας
Μόνο ένας περιορισμένος αριθμός ξένων παικτών επιτρέπεται σε κάθε ομάδα του CBA. Αξιοσημείωτοι παίκτες που έχουν αγωνιστεί στο CBA, είναι οι πρώην NBA All-Stars Στέφον Μάρμπουρι, Τρέισι Μακ Γκρέιντι, Γκίλμπερτ Αρίνας, Στιβ Φράνσις και Μέτα Γουόρλντ Πις, καθώς και αρκετοί βετεράνοι του NBA που θα γίνονταν CBA All Stars, όπως οι Μάικλ Μπίσλεϊ, Άαρον Μπρουκς, Τζίμερ Φρεντέτ, Αλ Χάρινγκτον, Λέστερ Χάντσον, Κένιον Μάρτιν, Ράντολφ Μόρις, Σάβλικ Ράντολφ και Τζέι Αρ Σμιθ.
Γκαμπριέλι Πετκεβιτσάιτι-Μπίτι
Συγγραφική καριέρα
Το 1989, συν-σκηνοθέτησε μαζί με τον Ποβίλας Βισίνσκις, το πρώτο λιθουανόφωνο θεατρικό έργο, Amerika pirtyje, στην Παλάνγκα. Εξ αιτίας τη επιτυχίας του έργου, ξεκίνησε να συγγράφει κι άλλα θεατρικά σε συνεργασία με την Ζεμάιτε, οι οποία έγραψαν αρκετά μαζί. Κάποια εκδόθηκαν και υπό καλλιτεχνικό όνομα Dvi Moteri (Δύο Γυναίκες). Μερικά από τα πιο γνωστά είναι: το Velnias spąstuose (1902), το Kaip kas išmano, taip save gano (1904), το Parduotoji laimė (1905), το Dublynė (1912), μεταξύ άλλων.
Κουρσεβέλ (κοινότητα)
Το Κουρσεβέλ (γαλλικά: Courchevel) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Κουρσεβελουά (γαλλικά: Courchevellois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σαβοΐας
Γκαμπριέλι Πετκεβιτσάιτι-Μπίτι
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λιθουανοί συγγραφείς Κατηγορία:Παιδαγωγοί Κατηγορία:Λιθουανοί φεμινιστές
Γενς Άμουνδσεν
Ο Γενς Άμουνδσεν (Jens Engebreth Amundsen, Snekotta, Hvaler, Østfold, 27 Δεκεμβρίου 1820 – 15 Αυγούστου 1886) ήταν Νορβηγός πλοιοκτήτης κατά το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα. Ήταν πατέρας του διάσημου εξερευνητή Ρόαλντ Άμουνδσεν. Οι γονείς του Γενς ήταν ο Ole και η Anne Kirstine Amundsen. Η οικογένεια ασχολήθηκε με ναυτιλιακές επιχειρήσεις και είχε στην ιδιοκτησία της έναν αριθμό φαλαινοθηρικών σκαφών. Ο Γενς νυμφεύθηκε τη Gustava Sahlquist με την οποία απέκτησε τέσσερις γιους. Το 1857 κατασκεύασε μια κατοικία για την οικογένειά του στην περιοχή Borge του Østfold. Ο Γενς Άμουνδσεν ασθένησε σοβαρά και πέθανε το 1886 έπειτα από ένα ταξίδι στη Μεγάλη Βρετανία, σε μια εποχή που ο γιος του Ρόαλντ ήταν μόλις 14 ετών.
Πηγές
Κατηγορία:Νορβηγοί εξερευνητές
Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Κίνας
Ιστορικό
Το CBA ξεκίνησε τη σεζόν 1995-96. Το ακρωνύμιο CBA δεν πρέπει να συγχέεται με την Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης Κίνας(CBA, Chinese Basketball Association), η οποία ιδρύθηκε τον Ιούνιο του 1956 και αντιπροσωπεύει τη χώρα σε θέματα που αφορούν το διοικητικό όργανο του αθλήματος, τη Διεθνής Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης (FIBA). Η καλαθοσφαίριση στην Κίνα ρυθμίζεται επί του παρόντος από το Κέντρο Διαχείρισης Κινεζικής Καλαθοσφαίρισης (Chinese Basketball Management Center).
Άλλα κινεζικά πρωταθλήματα καλαθοσφαίρισης περιλαμβάνουν το Εθνικό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης (NBL), το Πανεπιστημιακό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης (CUBA) και το Λυκειακό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης (CHBL). Κάποτε υπήρξε ένα πρωτάθλημα με την ονομασία Chinese New Basketball Alliance (CNBA), του οποίου μία από τις σημαντικότερους ομάδες ήταν η Μπεϊτζίνγκ Σι Λάιονς, αλλά το εγχείρημα αυτό κράτησε μόνο για ένα χειμώνα (1996-97).
Ο πρώτος μη Κινέζος παίκτη που αγωνίστηκε στο CBA ήταν ο Μίχαηλ Σαβίνκοφ από το Ουζμπεκιστάν, ο οποίος εντάχθηκε στην Τσέτζιανκ Γκόλντεν Μπουλς στην εναρκτήρια σεζόν του πρωταθλήματος (1995-96). Κατά τη διάρκεια της σεζόν 1996-97, ο Τζέιμς Χότζες έγινε ένας από τους πρώτους Αμερικανούς που αγωνίστηκαν στο CBA και η απόκτησή του από τους Λιαονίνγκ Χάντερς, βοήθησε να ανοίξει ο δρόμος για πολλές ακόμη εισαγωγές παικτών από τις Ηνωμένες Πολιτείες τα επόμενα χρόνια.
Ονομασίες ομάδων
Το πλήρες όνομα κάθε ομάδας αποτελείται συνήθως από τρία μέρη, με την ακόλουθη σειρά:
Η παρουσία των ονομάτων εταιρικών χορηγών μπορεί περιστασιακά να οδηγήσει σε σύγχυση σχετικά με το όνομα που θα χρησιμοποιηθεί στα αγγλικά, επειδή μπορούν να εμφανιστούν πολλές παραλλαγές. Τα ονόματα των ομάδων συνήθως συντομεύονται (στα κινέζικα ή στα αγγλικά), έτσι ώστε είτε το εταιρικό όνομα του χορηγού είτε το ψευδώνυμο να χρησιμοποιούνται εναλλακτικά (σπάνια και τα δύο). Επιπλέον, τα ψευδώνυμα των ομάδων μπορούν μερικές φορές να μεταφραστούν στα αγγλικά με περισσότερους από έναν τρόπους και οι εταιρικοί χορηγοί τείνουν να αλλάζουν συχνά με την πάροδο του χρόνου.
Οι αλλαγές των ψευδωνύμων είναι σπάνιες, αλλά μερικές φορές συμβαίνουν, όπως όταν η ομάδα Σαντόνγκ, άλλαξε το ψευδώνυμο της ως εξής: Φλέιμινγκ Μπουλς (Flaming Bulls, 1995), Λάιονς (Lions, 2003), Γκολντ Λάιονς (Gold Lions, 2004), Γκόλντεν Σταρς (Golden Stars, 2014). Άλλα παραδείγματα περιλαμβάνουν το ψευδώνυμο τη Λιαονίνγκ, ως Χάντερς (Hunters, 1995), Ντάινοσορς (Dinosaurs, 2008) και στη συνέχεια Φλάινγκ Ντράγκονς (Flying Dragons, 2011), καθώς και την προσπάθεια της ομάδας της Φοσάν να «αγγλοποιήσει» το ψευδώνυμο, με τη μετάβαση από Κίλινς (Kylins, 2001) σε Ντράλιονς (Dralions) και ύστερα σε Λονγκ Λάιονς (Long-Lions).
Τα προηγούμενα χρόνια, ο τίτλος του ίδιου του πρωταθλήματος ήταν διαθέσιμος για εταιρική χορηγία ονομασίας. Το 1999-2000 και 2000-2001 ήταν γνωστό ως Hilton League, το 2001-2002 και 2002-2003 ως Motorola League και το 2003-2004 χορηγός ήταν η China Unicom. Αυτοί οι εταιρικοί τίτλοι του πρωταθλήματος δεν χρησιμοποιήθηκαν πάντοτε στα μέσα ενημέρωσης και αυτή η πρακτική χορηγίας σταμάτησε στην αρχή της σεζόν 2004-2005.
Χρονοδιάγραμμα
Πρόκειται για έναν χρονολογικό κατάλογο των σημερινών και πρώην ομάδων του CBA, σύμφωνα με τη σεζόν που μπήκαν στο πρωτάθλημα.
Τελικοί Πρωταθλήματος CBA
Το 2005, το πρωτάθλημα αποκάλυψε το Κύπελλο Μόου Ζουογιούν (κινεζικά:牟作云杯), το οποίο απονεμήθηκε για πρώτη φορά στη νικήτρια ομάδα στους τελικούς του CBA. Ο Μόου Ζουογιούν (1913-2007) ήταν μέλος της Εθνικής Κίνας που αγωνίστηκε στους θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1936 και αργότερα υπηρέτησε ως προπονητής και πρωτοπόρος στην εξέλιξη της κινεζικής καλαθοσφαίρισης.
Βραβεία
Το βραβείο «Πολυτιμότερος Παίκτης CBA» απονέμεται στον καλύτερο παίκτη του πρωταθλήματος σε μία δεδομένη σεζόν του CBA. Από τη σεζόν 2012-13, δίνονται δύο βραβεία ετησίως, του Εγχώριου Πολυτιμότερου Παίκτη και του Διεθνή Πολυτιμότερου Παίκτη. Στο τέλος κάθε σεζόν, το βραβείο «Πολυτιμότερος Παίκτης Τελικών CBA» απονέμεται στον πιο εξαιρετικό παίκτη της σειράς των τελικών του πρωταθλήματος αυτού του έτους.