cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τερθέρα Ντιβισιόν
Τρέχουσα μορφή
Από τη σεζόν 2008-09, οι δεκαοκτώ νικητές των ομίλων είχαν την ευκαιρία άμεσου προβιβασμού στη Σεγούντα Ντιβισιόν Β. Οι 18 νικητές των ομίλων κληρώνονται σε μία σειρά δύο αγώνων, όπου οι εννέα νικητές προβιβάζονται στη Σεγούντα Ντιβισιόν Β. Οι εννέα ηττημένες ομάδες παίζουν στο γύρο πλέι οφ για τις εννέα τελευταίες θέσεις προβιβασμού.
Οι δεκαοκτώ(18) δεύτερες ομάδες κάθε ομίλου κληρώνονται εναντίον μίας από τις δεκαεπτά(17) τρίτες ομάδες κάθε ομίλου, εκτός του δικούς τους και οι δεκαοκτώ(18) τρίτες ομάδες κάθε ομίλου κληρώνονται μεταξύ τους σε μια σειρά δύο αγώνων. Οι είκοσι επτά(27) νικητές προκρίνονται μαζί με τους εννέα ηττημένους συλλόγους από τη σειρά πρωταθλητών για να καθορίσουν τις 18 ομάδες που εισέρχονται στην τελευταία σειρά δύο αγώνων για τις εννέα τελευταίες θέσεις προβιβασμού. Σε όλες τις σειρές πλέι οφ, η χαμηλότερη βαθμολογικά ομάδα παίζει πρώτα εντός έδρας. Κάθε φορά που υπάρχει ισοπαλία στη θέση (όπως οι νικητές των ομίλων στη σειρά πρωταθλητών ή οι ομάδες που έχουν τερματίσει στην τρίτη θέση στον πρώτο γύρο), μία κλήρωση καθορίζει την ομάδα που θα παίξει πρώτη στην έδρα της.
Ιστορία
Κατά την εναρκτήρια σεζόν της Πριμέρα Ντιβισιόν το 1928-29, διοργανώθηκε επίσης μία τρίτη κατηγορία, γνωστή ως Σεγούντα Ντιβισιόν Β. Αυτή η κατηγορία περιλάμβανε 10 ομάδες και στο τέλος της σεζόν η Κουλτουράλ ι Ντεπορτίβα Λεονέσα στέφθηκε πρωταθλήτρια. Ωστόσο, η σεζόν 1929-30 είδε την πρώτη από τις πολλές αναδιοργανώσεις του ισπανικού συστήματος ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων και έτσι «γεννήθηκε» η Τερθέρα Ντιβισιόν. Κατά τη διάρκεια της πρώτης σεζόν, η κατηγορία περιελάμβανε 33 ομάδες που χωρίστηκαν σε οκτώ ομίλους. Οι οκτώ νικητές των ομίλων προκρίθηκαν στα πλέι οφ, όπου η Κλουμπ Ντεπορτίβο Καστεγιόν κέρδισε με 3-2 τη Μπαρακάλντο για να ανακηρυχθεί πρωταθλήτρια. Η πιο σημαντική αναδιοργάνωση ήρθε στην αρχή της σεζόν 1977-78 με την αναβίωση της Σεγούντα Ντιβισιόν, η οποία αντικατέστησε τη Τερθέρα Ντιβισιόν ως την τρίτη κατηγορία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τερθέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις Ισπανίας Κατηγορία:Εθνικά πρωταθλήματα ποδοσφαίρου Δ΄ επιπέδου Κατηγορία:Πρωταθλήματα ποδοσφαίρου στην Ισπανία Κατηγορία:Πρωταθλήματα ποδοσφαίρου τέταρτης κατηγορίας στην Ευρώπη
Φερντοσί
Ο Φερντόσι (935 - 1020, Hakīm Abu'l-Qāsim Firdowsī Tūsī, περσ. حکیم ابوالقاسم فردوسی توسی) ήταν Πέρσης ποιητής, γνωστός για το ιρανικό έπος Σαχναμέ (Βιβλίο των Βασιλέων), στο οποίο αφιέρωσε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του. Το Σαχναμέ ολοκληρώθηκε περίπου το 1010 και αποτελείται από περίπου 60.000 δίστιχα με αναφορές στην περσική μυθολογία και την αρχαία ιστορία της Περσίας μέχρι την κατάκτησή της από τους Άραβες. Πέθανε περίπου το 1020 ΚΕ «φτωχός και πικραμένος από την παραμέληση του βασιλιά» πεπεισμένος ωστόσο πως το έργο του θα διαρκούσε στο πέρασμα των χρόνων. Το ύφος του Σαχναμέ χαρακτηρίζεται για την απλότητα και την ευγλωττία του, στον τρόπο με τον οποίο εκφράζει συναισθήματα και ιδέες, ενώ ο Φερντοσί ξεχωρίζει και για την αριστοτεχνική επιλογή των λέξεων που χρησιμοποιεί, μεταβάλλοντας τις εκφράσεις του ανάλογα με τον χαρακτήρα για τον οποίο γράφει.
Βίος
Ο Φερντοσί ξεκίνησε τη συγγραφή του Σαχναμέ μετά το θάνατο του Πέρση ποιητή Abū Manṣūr Daqīqī, περίπου το 366-67/976-77. Οι ιστορικοί διαφωνούν σχετικά με την ακριβή χρονολογία, η οποία τοποθετείται το αργότερο μέχρι το 370-1/980-1 και σε κάθε περίπτωση κατά την περίοδο της δυναστείας των Σαμανιδών, που συνδυάστηκε με μια άνθιση των τεχνών. Οι Σαμανίδες αναζωογόνησαν το ενδιαφέρον για το προ-ισλαμικό παρελθόν του Ιράν και λειτούργησαν ως πάτρονες της περσικής λογοτεχνίας. Ολοκλήρωσε την πρώτη εκδοχή του Σαχναμέ το 384/994, συνεχίζοντας όμως να το επεξεργάζεται, περίπου μέχρι το 400/1010. Ορισμένοι λόγιοι σημειώνουν πως το έργο περιγράφει ιστορικά γεγονότα που συνέβησαν μετά το 1010, τοποθετώντας συνεπώς την ολοκλήρωσή του ένα έως και οκτώ ή εννέα χρόνια αργότερα. Με την ολοκλήρωση του έργου, ο Φερντοσί επισκέφτηκε τον σουλτάνο Μαχμούτ στη Γάζνα, όπου το παρουσίασε μαζί με τον απαγγελτή Αμπού Ντολάφ. Το Σαχναμέ δεν έγινε δεκτό με ικανοποίηση από τον σουλτάνο Μαχμούτ, γεγονός που αντικατοπτρίστηκε και στην αμοιβή του Φερντοσί, ο οποίος έλαβε τελικά μόλις 20.000 ντιράμ (δράμι) αντί 60.000 δηναρίων. Σε αυτό πιθανώς ρόλο έπαιξε και η συκοφάντηση του Φερντοσί από εκείνους που τον φθονούσαν, καθώς και οι θρησκευτικές του τάσεις. Βασικό στοιχείο που διαφοροποεί το έργο του Φερντοσί σε σύγκριση με άλλους σύγχρονούς του λογοτέχνες, είναι πως εκείνος δεν επιχείρησε να ενσωματώσει τους περσικούς κοσμογονικούς μύθους στην ισλαμική παράδοση.
Απογοητευμένος από την αντιμετώπιση του σουλτάνου, ο Φερντοσί δώρισε την αμοιβή του, μοιράζοντάς τη σε δύο αγνώστους. Από φόβο πως ο σουλτάνος θα τον τιμωρούσε για την πράξη του, εγκατέλειψε τη Γάζνα και κρύφτηκε αρχικά για έξι μήνες στην πόλη Χεράτ και κατόπιν στο Ταμπαρεστάν, όπου και πιθανολογείται πως έγραψε ένα σατιρικό ποίημα για τον Μαχμούτ. Η ύπαρξη του ποιήματος ή η αυθεντικότητα των στίχων του έχει αμφισβητηθεί. Σύμφωνα με μία αφήγηση, αγοράστηκε έναντι 100.000 ντιρχάμ, από τον αμίρ του Ταμπαρεστάν, ο οποίος και το κατέστρεψε. Μόνο τέσσερις στίχοι διασώθηκαν, καθώς αυτοί διαδόθηκαν προφορικά και καταγράφτηκαν από τον ποιητή Νιζαμί Αρουζί. Ο τελευταίος αφηγείται ακόμα πως ο σουλτάνος Μαχμούτ μετάνοιωσε για τη συμπεριφορά του και έδωσε διαταγή να μεταφέρουν στον Φερντοσί 20.000 δηνάρια ως αμοιβή, τα οποία ωστόσο έφτασαν μετά το θάνατο του ποιητή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πέρσες ποιητές
Τιουρκάν
Το Τιουρκάν (επίσης, Τουρκγιάνι, Τιουρκέντ, Τιουρκγιάν, και Τιουρκγιάνι) είναι οικισμός και δήμος στο Μπακού του βορειοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 10,108 κατοίκων. Σημαίνει όμορφη στα τουρκικά.
Θάλεια (μυθολογία)
Κατά την Ελληνική Μυθολογία, η Θάλεια ήταν μία από τις τρεις Χάριτες, κόρες του θεού Δία και της Ωκεανίδας Ευρυνόμης. Η Θάλεια αναφέρεται από τον Ησίοδο στη Θεογονία του.
Τιουρκάν
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μπακού Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Μπακού
Θάλεια (μυθολογία)
Μύθος
Σύμφωνα με μία παράδοση, η Ευφροσύνη ήταν θυγατέρα της Νύκτας και του Ερέβου. Ήταν η θεότητα των εορταστικών εκδηλώσεων και της ανθοφορίας.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Παιδιά του Δία Κατηγορία:Θεότητες της ελληνικής μυθολογίας
Τελεμές
thumb|right|350px|ΤελεμέςΟ τελεμές είναι είδος μαλακού τυριού στην άλμη παρόμοιο με τη φέτα με ρουμανική προέλευση (προστατευμένο ΠΟΠ απ'την ΕΕ από το 1994-1996 μετά απορριφθεί ).
Παρασκευάζεται από πρόβειο, κατσικίσιο ή αγελαδινό γάλα ή από ανάμειξη αυτών. Ωριμάζει με βακτήρια σε αντίθεση με τη φέτα που ωριμάζει επιπλέον με μικροοργανισμούς επιφάνειας. Έχει ωρίμανση τουλάχιστον 15 ημερών. Κόβεται σε κομμάτια και διατηρείται σε δοχεία από λευκοσίδηρο. Έχει λιπαρά επί ξηρού πάνω από 43% και υγρασία μέχρι 56%.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μαλακά τυριά Κατηγορία:Ελληνικά τυριά Κατηγορία:Τυριά πρόβειου γάλακτος Κατηγορία:Τυριά κατσικίσιου γάλακτος Κατηγορία:Τυριά αγελαδινού γάλακτος Κατηγορία:Ρουμανικά τυριά
Überlin
Το Überlin είναι τραγούδι του αμερικανικού alternative rock συγκροτήματος R.E.M.. Κυκλοφόρησε ως το τρίτο σινγκλ από το δέκατο πέμπτο και τελευταίο άλμπουμ Collapse into Now στις 25 Ιανουαρίου του 2011.
Το βίντεο-κλιπ του τραγουδιού σκηνοθετήθηκε από τη Σαμ Τέιλορ-Τζόνσον και πρωταγωνιστεί ο τότε αρραβωνιαστικός της, Άαρον Τέιλορ-Τζόνσον, χορεύοντας στην περιοχή Σόρντιτς του Λονδίνου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τραγούδια του 2011 Κατηγορία:Τραγούδια των R.E.M. Κατηγορία:Singles του 2010 Κατηγορία:Singles της Warner Bros. Records
Marina and the Diamonds
Η Μαρίνα-Λαμπρινή Διαμάντη (Marina Lambrini Diamandis, 10 Οκτωβρίου 1985) γνωστή με το καλλιτεχνικό όνομα Μαρίνα και τα Διαμάντια (Marina and the Diamonds), είναι Ουαλή - Ελληνίδα τραγουδίστρια, τραγουδοποιός, στιχουργός και παραγωγός.
Γεννήθηκε στο Brynmawr και μεγάλωσε στο κοντινό Pandy. Μετακόμισε στο Λονδίνο σε εφηβική ηλικία για να γίνει επαγγελματίας τραγουδίστρια, παρά το γεγονός ότι είχε μικρή επαγγελματική εμπειρία στη μουσική. Το 2009, ήρθε στο φως της δημοσιότητας κατακτώντας τη δεύτερη θέση στη λίστα Sound Of 2010 του BBC. Ο πρώτος της δίσκος, The Family Jewels (2010), συνδυάζει τα μουσικά είδη indie pop και new wave. Ανέβηκε στο νούμερο πέντε των βρετανικών τσαρτ (UK Albums Chart) και έγινε πλατινένιος από την British Phonographic Industry. Το δεύτερο τραγούδι του δίσκου, "Hollywood", έφτασε στον νούμερο 12 των βρετανικών τσαρτ (UK Singles Chart).
Ο ακόλουθος δίσκος της, Electra Heart (2012), είναι ένα concept album που έχει να κάνει με έναν ομώνυμο χαρακτήρα. Ενσωματώνει στοιχεία της ηλεκτρονικής ποπ (electropop) και οι παραγωγοί του είναι, μεταξύ άλλων, οι StarGate, Dr. Luke και Diplo. Ήταν το πρώτο της μουσικό έργο που έφτασε στο νούμερο ένα στο Ηνωμένο Βασίλειο, όπου και έγινε πλατινένιο, και το πρώτο single του δίσκου "Primadonna" είναι το κομμάτι που ανέβηκε γρηγορότερα στα βρετανικά τσαρτ (UK Singles Chart), φτάνοντας στο νούμερο 11. Η Διαμάντη περιγράφει τον δίσκο Electra Heart ως "παιχνιδιάρικο" και θεωρεί ότι έγινε αποδεκτός καλύτερα στις Ηνωμένες Πολιτείες, καθώς σε κάποιους Βρετανούς φαν δεν άρεσε η αλλαγή στην μουσική της κατεύθυνση. Το τραγούδι Electra Heart περιγράφει τον θάνατο του χαρακτήρα. Ο τρίτος δίσκος της Διαμάντη Froot (2015), εμπνευσμένος από την synthpop, ήταν ο τρίτος της τραγουδίστριας που μπήκε στα top ten άλμπουμ στο Ηνωμένο Βασίλειο, και το ντεμπούτο της στα top ten του αμερικανικού Billboard 200, όπου έφτασε στο νούμερο 8. Παράχθηκε ολοκληρωτικά από τη Διαμαντή και τον David Kosten και δέχθηκε επαίνους για τον συνεκτικό ήχο και τους συνεσταλμένους στίχους του.
Η Διαμάντη έχει περιγράψει τον εαυτό της ως μια "καλλιτέχνη indie με ποπ στοιχεία" και συχνά αναλύει στοιχεία της ανθρώπινης συμπεριφοράς στη μουσική της. Επιπλέον, αναγνωρίζεται για τις ρετρό, σουρεαλιστικές και καρτουνίστικες στιλιστικές επιλογές της και έχει περιγραφεί ως μια καλλιτέχνης με εξαιρετικά αφοσιωμένους φαν (cult following) και σύμβολο της κοινότητας των ομοφυλόφιλων (gay icon).
Παραπομπές
Κατηγορία:Ουαλοί τραγουδιστές Κατηγορία:Βρετανοί ελληνικής καταγωγής
Συμμαχία «Το Βήμα Μου»
Η Συμμαχία «Το Βήμα Μου» (αρμενικά: Իմ Քայլը դաշինք - Ιμ Καϊλί Ντασίνκ) είναι αρμένικη πολιτική συμμαχία που αποτελείται από το Κόμμα της Πολιτικής Σύμβασης, το Κόμμα της Αποστολής και διάφορους ανεξάρτητους εκπροσώπους της κοινωνίας των πολιτών.
Η συμμαχία δημιουργήθηκε τον Αύγουστο του 2018, πριν από τις εκλογές του Δημοτικού Συμβουλίου του Ερεβάν το 2018. Ο αρχηγός της συμμαχίας είναι ο πρωθυπουργός της Αρμενίας Νικόλ Πασινιάν.
Ιστορία
Στις 31 Μαρτίου 2018, στις αρχές της Αρμένικη επανάστασης του 2018, ο Νικόλ Πασινιάν και μια ομάδα υποστηρικτών του ξεκίνησαν μια πορεία από το Γκιουμρί, τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Αρμενίας. Η εκστρατεία, με την ονομασία «Το βήμα μου», έχει στόχο την αποτροπή της εκλογής του Σερζ Σαργκσιάν ως πρωθυπουργού στις 17 Απριλίου.
Στις 23 Σεπτεμβρίου 2018, η συμμαχία συμμετείχε και κέρδισε στις εκλογές του Δημοτικού Συμβουλίου του Ερεβάν το 2018. Υποψήφιος δήμαρχος για τη συμμαχία ήταν ο Χάικ Μαρουτιάν, ο οποίος κέρδισε με μια συντριπτική πλειοψηφία 57 εδρών (από τις 65 συνολικά) στο Δημοτικό Συμβούλιο του Ερεβάν.
Η συμμαχία συμμετείχε στις Αρμενικές βουλευτικές εκλογές 2018. Κέρδισε 88 από τις 132 έδρες στην Εθνοσυνέλευση, λαμβάνοντας μια επαρκή πλειοψηφία.
Ιδεολογία
Θεωρείται ότι η πολιτική συμμαχία είναι πολυσυλλεκτικό κόμμα που συνδυάζει διάφορες ιδεολογικές απόψεις αντί να υποστηρίζει κάποια συγκεκριμένη πολιτική ιδεολογία. Ο κύριος στόχος της συμμαχίας είναι η καταπολέμηση της διαφθοράς, αναπτύσσοντας παράλληλα την κοινωνία των πολιτών και τη δημοκρατία στην Αρμενία, προωθώντας παράλληλα την οικονομική ανάπτυξη της χώρας. Ωστόσο, ο Πασινιάν έχει περιγραφεί ως κεντρώος πολιτικός με μια φιλελεύθερη προοπτική.
Όσον αφορά την εξωτερική πολιτική, πριν αναλάβει την εξουσία, ο Πασινιάν ήταν σκεπτικός σχετικά με τις σχέσεις της Αρμενίας με τη Ρωσία. Ωστόσο, μετά τη νίκη του, ο Πασινιάν άλλαξε την επίσημη γνώμη του και επέλεξε τη συνέχιση των ισχυρών δεσμών με τη Ρωσία. Επίσης ο Πασινιάν υποστηρίζει την ανάπτυξη δεσμών με την Ευρωπαϊκή Ένωση και τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Σύνθεση
Η συμμαχία αποτελείται από τα ακόλουθα κόμματα, καθώς και από ορισμένους ανεξάρτητους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα στην Αρμενία
Βαρβάρα Ζακύνθου
Η Βαρβάρα είναι οικισμός στη Ζάκυνθο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Ζακύνθου του ομώνυμου νομού. Αποτελεί το μοναδικό οικισμό του ομώνυμου δημοτικού διαμερίσματος. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 30 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Ζακύνθου Κατηγορία:Χωριά της Ζακύνθου
Άγιος Μηνάς Άρτας
Ο Άγιος Μηνάς είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Παλαιοκατούνου, της  δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Αθαμανίας, του δήμου Κεντρικών Τζουμέρκων, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Άρτης, στην περιφέρεια Ηπείρου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία και νομό Άρτας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ηπείρου.
Γεωγραφία
Ο Άγιος Μηνάς είναι οικισμός στο βορειοκεντρικό τμήμα του νομού Άρτας. Βρίσκεται στη βόρεια όχθη του ποταμού Σαραντάπορου και ανατολικά της επαρχιακής οδού που συνδέει την Άρτα με το Βουργαρέλι, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 420. Απέχει 56 χλμ. περίπου ΒΑ. της Άρτας.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1991 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Παλιαοκατούνου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Παλιαοκατούνου και προσαρτήθηκε στον δήμο Αθαμανίας. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Αθαμανίας και προσαρτήθηκε στον δήμο Κεντρικών Τζουμέρκων.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Άρτας Κατηγορία:Δήμος Κεντρικών Τζουμέρκων
Βουλευτικές εκλογές στην Γκάμπια (2012)
Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στην Γκάμπια στις 29 Μαρτίου 2012. Οι εκλογές αφορούσαν τις 48 από τις συνολικά 53 έδρες στην Εθνοσυνέλευση, με τις 5 έδρες να διορίζονται από τον Πρόεδρο.
Πλαίσιο
Στο παρελθόν, ο πρόεδρος Γιαγιά Τζαμέ απείλησε με αποκλεισμό όσες περιοχές δεν ψήφισαν υπέρ του. Αυτό συνετέλεσε στο να συγκεντρώσει ο ίδιος πιο πολλές ψήφους.
Μέθοδος
Εξαιτίας του μεγάλου δείκτη αναλφαβητισμού στη χώρα (πάνω από το 50%), οι ψηφοφόροι έριξαν γυάλινα μάρμαρα σε χρωματιστά τύμπανα σύμφωνα με τον υποψήφιο της αρεσκείας τους. Για να αποφευχθεί η πολλαπλή ψηφοφορία, με το που άγγιζε τον πάτο του τυμπάνου το μάρμαρο, ένα κουδούνι ηχούσε.
Μποϊκοτάζ
Στις εκλογές δεν έλαβαν μέρος σε ένδειξη διαμαρτυρίας τουλάχιστον 6 κόμματα της αντιπολίτευσης (Ενωμένο Δημοκρατικό Κόμμα (UDP), Λαϊκό Προοδευτικό Κόμμα, Δημοκρατική Οργάνωση του Λαού για Δημοκρατία και Σοσιαλισμό, Κίνημα Εθνικής Δημοκρατικής Δράσης, Δεοντολογικό Κογκρέσο της Γκάμπια, Κόμμα της Γκάμπια για Δημοκρατία και Πρόοδο, Κόμμα Εθνικού Συνεδρίου, Εθνικός Συνασπισμός για τη Δημοκρατία και την Ανάπτυξη). Τα εν λόγω κόμματα ισχυρίστηκαν ότι έγιναν παρατυπίες στη διαδικασία, προκειμένου να εξασφαλιστεί η νίκη του κυβερνώντος APRD.
Εκλογές
Συνολικά έλαβαν μέρος στις εκλογές 86 υποψήφιοι για 48 έδρες που αποφασίστηκαν με εκλογές. Επί συνόλου 796.929 εγγεγραμμένων ψηφοφόρων, άσκησαν το εκλογικό τους δικαίωμα οι 308.489. Από τις συνολικά 48 έδρες το κυβερνών APRC εξέλεξε 43 βουλευτές, το NRP έναν βουλευτή και εξελέγησαν 4 ανεξάρτητοι. Το APRC κατέλαβε 25 έδρες χωρίς αντίπαλο, καθώς τις έλαβε αυτόματα.
Αποτελέσματα
Εθνοσυνέλευση της Γκάμπια, 29 Μαρτίου 2012 !colspan=2 align=left|Κόμματα !align=center|Ψήφοι !align=center|% !align=center|Έδρες !align=center|+/–
Παραπομπές
2012
Θεόδωρος Αλεξανδρείας (βοηθός)
Ο Θεόδωρος υπήρξε Πατριάρχης της Αλεξάνδρειας κάποια στιγμή μεταξύ του 7ου και του 8ου αιώνα (οι ακριβείς ημερομηνίες δεν είναι γνωστές).
Διαδέχθηκε τον Πέτρο Δ΄ Αλεξανδρείας. Τον Θεόδωρο διαδέχθηκε ο Πέτρος Ε΄ Αλεξανδρείας.
Πηγές
Κατηγορία:Πατριάρχες Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής
Εξομολόγηση τα μεσάνυχτα
Εξομολόγηση τα μεσάνυχτα (γαλλικός τίτλος: Confession de minuit) είναι μυθιστόρημα του Ζωρζ Ντυαμέλ που εκδόθηκε το 1920, το πρώτο από τα πέντε μυθιστορήματα που συνθέτουν τον μυθιστορηματικό κύκλο Ζωή και περιπέτειες του Σαλαβέν. Ο Ντυαμέλ εισάγει στη γαλλική λογοτεχνία του 20ού αιώνα τον χαρακτήρα του αντι-ήρωα που παλεύει με τα αδιέξοδα του σύγχρονου κόσμου, τα υπαρξιακά και οικουμενικά του προβλήματα, θέματα που επανεμφανίζονται αργότερα σε έργα του Σαρτρ και του Αλμπέρ Καμύ.
Το 1950, το μυθιστόρημα συμπεριλήφθηκε στον κατάλογο των βραβευμένων έργων με το Μεγάλο Βραβείο των καλύτερων μυθιστορημάτων του πρώτου μισού του 20ού αιώνα.
Υπόθεση
Ο 30χρονος Λουί Σαλαβέν ζει στο Παρίσι, στη συνοικία του λόφου Σαιν-Ζενεβιέβ στην αριστερή όχθη, και εργάζεται σαν υπάλληλος γραφείου. Ένα πρωί, μη μπορώντας να αντισταθεί σε μια παράξενη παρόρμηση, αγγίζει τον λοβό του αυτιού του κυρίου Σιρό, διευθυντή της εταιρείας του. Γι' αυτήν την παράλογη πράξη, ο Σαλαβέν χάνει τη δουλειά του και σιγά-σιγά απογοητευμένος, αφήνεται να γλιστρήσει στην κατάθλιψη, την τεμπελιά και την απέχθεια για τον εαυτό του. Έτσι, παραμένει απομονωμένος στο δωμάτιό του στο μικρό διαμέρισμα που μοιράζεται με τη μητέρα του, η οποία τον προσέχει και είναι στοργική μαζί του. Σκέφτεται πολύ, βασανίζεται από διάφορους στοχασμούς γεμάτος ενοχές, όνειρα και μονόλογους, αλλά δεν ενεργεί. Αναγκάζοντας τελικά τον εαυτό του να σηκωθεί από τον καναπέ του, το μόνο μέρος όπου έβρισκε καταφύγιο για να σκεφθεί, ο Σαλαβέν περιπλανιέται στους δρόμους του Παρισιού, μερικές φορές για να βρει δουλειά, υπόθεση δύσκολη, και άλλες φορές για να ξεφύγει από τις σκέψεις του και τους φίλους του.
Στη Νέα συνάντηση του Σαλαβέν, μια νέα προσθήκη στο τέλος του μυθιστορήματος, ο Σαλαβέν παρουσιάζεται παντοδύναμος, ικανός να αποφασίσει για τη ζωή, τη δική του και των ανθρώπων γύρω του. Ξεπερνά τη μοιρολατρία του, αποκτά εργασία και χρήματα, αλλά απελπισμένος από τη δύναμή του, οδηγείται στην αυτοκτονία. Ξαφνικά, ξυπνά και συνειδητοποιεί ότι όλα ήταν ένα όνειρο. Μεθυσμένος από το αλκοόλ και κουρασμένος, είχε αποκοιμηθεί στο τραπέζι του μπιστρό.
Επίδραση
Η Εξομολόγηση τα μεσάνυχτα θεωρείται έργο-πρόδρομος των υπαρξιακών θεμάτων που θα αναπτυχθούν αργότερα από τον Ζαν-Πωλ Σαρτρ στη Ναυτία (1938) και τον Αλμπέρ Καμύ στην Πτώση (1956).
Ταινία
Το 1963 το μυθιστόρημα διασκευάστηκε σε κινηματογραφική ταινία με τίτλο Οι περιπέτειες του Σαλαβέν και υπότιτλο Η εξομολόγηση τα μεσάνυχτα, σε σκηνοθεσία Πιέρ Γκρανιέ-Ντεφέρ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γαλλικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν ταινίες
Ελιές Ζακύνθου
Οι Ελιές είναι οικισμός στη Ζάκυνθο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Ζακύνθου του ομώνυμου νομού. Αποτελεί το μοναδικό οικισμό του ομώνυμου δημοτικού διαμερίσματος. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 25 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Ζακύνθου Κατηγορία:Χωριά της Ζακύνθου
Άνουρος αετός
Ο άνουρος αετός ή αλλιώς αετός μπατελέρ είναι είδος αετού που ζει στη νότια Αφρική. Η επιστημονική του ονομασία είναι Terathopius ecaudatus και δεν περιλαμβάνει υποείδη. Αποτελεί το μοναδικό μέλος του γένους Terathopius και μπορεί να είναι η προέλευση του "Πουλιού της Ζιμπάμπουε",
Μορφολογία
αριστερά|μικρογραφία|Εν πτήσει αριστερά|μικρογραφία|Ανήλικα στη [[Μποτσουάνα(αρσενικό δεξιά θηλυκό αριστερά)]] Ο άνουρος αετός είναι ένας μεσαίου μεγέθους αετός. Έχει μήκος 50–60 εκ. και άνοιγμα φτερών 170–190 εκ. Τα ενήλικα ζυγίζουν 2 με 2,6 κιλά.
Είναι απαραγνώριστα πουλιά, αφού ξεχωρίζουν από τα άλλα αρπακτικά. Έχει πολύχρωμο φτέρωμα: Το σώμα του είναι γκριζόμαυρο, η ράχη του στο χρώμα της σκουργιάς και οι φτερούγες είναι γκρι-μπεζ από τη πάνω μεριά, ενώ απ' την κάτω είναι ολόλευκα. Τα ερετικά είναι μαύρα. Επιπλέον, η φτερούγα του λεπταίνει όσο πιο κοντά είναι στα πρωτεύοντα. Η ουρά του είναι υπερβολικά κοντή (στην πτήση τα πόδια προεξέχουν από αυτήν) και έχει χρώμα κοκκινομόβ. Το πρόσωπό του είναι κόκκινο, με περισσότερα φτερά και πιο παχύ ράμφος στο αρσενικό. Επίσης το αρσενικό έχει ολόμαυρα ερετικά, ενώ το θηλυκό με λευκά ερετικά με μαύρο πίσω χείλος. Τα ανήλικα έχουν καφετί χρώμα με πρασινόχρωμο πρόσωπο.
Προσδόκιμο ζωής
Ο άνουρος αετός ζει 20-25 χρόνια στη φύση, έως 55 χρόνια σε αιχμαλωσία.
Γεωγραφική εξάπλωση
Ο άνουρος αετός αναπαράγεται στην Αφρική, σε πολλές περιοχές νότια της Σαχάρας, δυτικά του Καμερούν και ανατολικά μέχρι τη νοτιοδυτική Αραβία. Επίσης είναι περιπλανώμενος μέχρι τη βόρεια Αίγυπτο, το Ισραήλ, την Κύπρο (τον Απρίλιο του 2007) και την Κωνσταντινούπολη (τον Μάιο του 2015).
Βιολογία
Ο άνουρος αετός απαντά σε πεδιάδες, σαβάνες με ακακίες και θάμνους. Ζει σε μοναχικά, ζεύγη, μερικές φορές σε ομάδες άνω των 20 ατόμων. Η ερωτοτροπία του άνουρου αετού είναι εντυπωσιακή και περιλαμβάνει βουτιές προς το θηλυκό στον αέρα και πολύ δυνατούς ήχους με τα φτερά του που ακούγονται σε μεγάλη απόσταση. Χτίζει μια φωλιά στα δέντρα, όπου γεννάει 1 αυγό ανά εποχή, αν και μόνο το 2% των νεογνών φτάνουν στο στάδιο της ενηλικίωσης. Η κυοφορία διαρκεί 52-59 μέρες. Τρέφεται με μικρές αντιλόπες, ποντίκια, σκαντζόχοιρους, κουνέλια, σκίουρους, πτηνά, σαύρες και φίδια, έντομα, μερικές φορές αυγά, κάβουρες και πεθαμένα ψάρια.
Κατάσταση πληθυσμού
Ο άνουρος αετός απειλείται κυρίως από το κυνήγι, τη δηλητηρίαση, τη καταδίωξη, τις οχλήσεις των φωλιών και μείωση βιότοπου. Όλα αυτά κατέταξαν το είδος στα Σχεδόν Απειλούμενα (ΝΤ) είδη το 2009. Σήμερα υπολογίζεται πως υπάρχουν 10.000 - 100.000 άτομα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αετίδες Κατηγορία:Πτηνά της Αφρικής
Σλοβενικό δημοψήφισμα 2022
Ένα δημοψήφισμα τριών μερών διεξήχθη στη Σλοβενία στις 27 Νοεμβρίου 2022. Οι ψηφοφόροι ρωτήθηκαν εάν εγκρίνουν προτάσεις για την κατάργηση τριών νόμων. έναν για το υπουργικό συμβούλιο των υπουργών, έναν που καθυστερεί ένα νομοσχέδιο σχετικά με τη μακροχρόνια περίθαλψη των συνταξιούχων και έναν για την αναδιοργάνωση των διοικητικών οργάνων του κρατικού τηλεοπτικού σταθμού RTV Slovenija. Οι ψηφοφόροι ψήφισαν υπέρ της διατήρησης και των τριών νόμων.
Ιστορικό
Η κατάργηση των τριών νόμων προτάθηκε από το Σλοβενικό Δημοκρατικό Κόμμα (SDS), το οποίο συγκέντρωσε τις απαιτούμενες 40.000 υπογραφές για κάθε πρόταση. 52.669 για την πρόταση RTV, 52.280 για την πρόταση του υπουργικού συμβουλίου και 52.182 για την πρόταση νόμου για τη μακροχρόνια περίθαλψη (τροποποίηση του νόμου που είχε ψηφιστεί από την κυβέρνηση SDS που έχασε την εξουσία στις εκλογές του Απριλίου 2022, αυξάνοντας περαιτέρω τα κεφάλαια και τους μισθούς, αλλά καθυστερώντας την αύξηση κατά έναν χρόνο).
Η τρέχουσα κυβέρνηση είχε εγκρίνει τη νομοθεσία για τη διακυβέρνηση του RTV μετά την φερόμενη παρέμβαση στον τηλεοπτικό σταθμό από την προηγούμενη κυβέρνηση SDS. Η νομοθεσία αντικατέστησε τον γενικό διευθυντή με ένα διοικητικό συμβούλιο και συγχώνευσε το συμβούλιο προγραμματισμού και το εποπτικό συμβούλιο σε ένα ενιαίο συμβούλιο, κανένα από τα μέλη του οποίου δεν θα διοριζόταν πολιτικά.
Το SDS ήθελε το δημοψήφισμα να διεξαχθεί παράλληλα με τον δεύτερο γύρο των τοπικών εκλογών στις 4 Δεκεμβρίου, αλλά ως ημερομηνία ορίστηκε η 27η Νοεμβρίου.
Εκστρατεία
Στις 22 Νοεμβρίου 2022 το RTV Slovenija μετέδωσε μια συζήτηση σχετικά με το δημοψήφισμα για την αναδιοργάνωσή του με εκπρόσωπους και των 27 επίσημων εκστρατειών να είναι παρόντες.
Παραπομπές
2022 Κατηγορία:Δημοψηφίσματα το 2022
Ερρίκος (γιος Εδουάρδου Α΄)
Ο Ερρίκος της Αγγλίας (6 Μαΐου 1268 - 14 Οκτωβρίου 1274 στο Mέρτον, Σάρρεϋ) από τον Οίκο των Ανζού-Πλανταγενετών ήταν διάδοχος της Αγγλίας.
Βιογραφία
Ήταν το πέμπτο παιδί και ο δεύτερος γιος του Εδουάρδου Α΄ της Αγγλίας από την πρώτη σύζυγό του, την Ελεονώρα της Καστίλλης.
Πρώτα χρόνια
Ο Ερρίκος γεννήθηκε στο κάστρο του Γουίντσορ κατά τη διάρκεια της βασιλείας τού παππού του, Ερρίκου Γ' της Αγγλίας. Στις 3 Αυγούστου 1271 ο μεγαλύτερος αδερφός τού Ερρίκου, ο Ιωάννης, απεβίωσε 5 ετών ενώ ήταν υπό την κηδεμονία του μεγάλου θείου τους Ριχάρδου Α΄, 1ου κόμη της Κορνουάλης. Το τέλος του άφησε τον Ερρίκο ως το μεγαλύτερο επιζών παιδί του Εδουάρδου και δεύτερο στη σειρά διαδοχής στον θρόνο της Αγγλίας. Ο Ερρίκος Γ' απεβίωσε στις 16 Νοεμβρίου 1272. Ο Εδουάρδος Α΄ έγινε βασιλιάς της Αγγλίας και ο Ερρίκος διάδοχός του. Το 1273 ο Ερρίκος αρραβωνιάστηκε με την Ιωάννα Α' της Ναβάρρας.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Πλανταγενετών
Ναός Ρανγκανάθα
Ο Ναός Ρανγκανάθα ή ναός Ρανγκαναθασουάμι μπορεί να αναφέρεται σε οποιοδήποτε από τα πολλά ιερά αφιερωμένα στον Ινδουιστικό θεό Ρανγκανάθα, συμπεριλαμβανομένων των ακολούθων:
Πατ Τούμεϊ
Στις επερχόμενες ενδιάμεσες εκλογές του 2022, έχει ανακοινώσει ότι δεν θα επιδιώξει επανεκλογή για την Γερουσία. Ήταν ένας από τους 7 Ρεπουμπλικανούς Γερουσιαστές, που ψήφισαν υπέρ της αποπομπής στην δεύτερη δίκη του Ντόναλντ Τραμπ, το 2021.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερουσιαστές των ΗΠΑ Κατηγορία:Πενσυλβάνια Κατηγορία:Πολιτικοί του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος (ΗΠΑ) Κατηγορία:Αμερικανοί πολιτικοί Κατηγορία:Αμερικανοί επιχειρηματίες Κατηγορία:Μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων (ΗΠΑ) __ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Έξω Χώρα Ζακύνθου
Η Έξω Χώρα είναι χωριό στη Ζάκυνθο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Ζακύνθου του ομώνυμου νομού. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 117 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Ζακύνθου Κατηγορία:Χωριά της Ζακύνθου
Άουγκουστ Κέκουλε
Ο Φρήντριχ Άουγκουστ Κέκουλε, αργότερα Κεκουλέ φον Στραντόνιτς (Friedrich August Kekule von Stradonitz, 7 Σεπτεμβρίου 1829 – 13 Ιουλίου 1896) ήταν Γερμανός χημικός. Από το 1850 ως τον θάνατό του ήταν ένας από τους πιο διακεκριμένους Ευρωπαίους χημικούς, ιδιαίτερα στον τομέα της οργανικής και της θεωρητικής χημείας. Ήταν ο θεμελιωτής της θεωρίας της χημικής δομής.
Μόρφωση και ακαδημαϊκή σταδιοδρομία
Ο Κέκουλε γεννήθηκε στο Ντάρμστατ, την πρωτεύουσα του Δουκάτου της Έσσης. Μετά την αποφοίτησή του από το γυμνάσιο, το 1847 εισάχθηκε στο Πανεπιστήμιο του Γκίσεν με στόχο να σπουδάσει αρχιτεκτονική. Οι διαλέξεις του Γιούστους φον Λήμπιχ τις οποίες παρακολούθησε στο πρώτο εξάμηνο, τον έσπρωξαν στο να σπουδάσει τελικά χημεία. Μετά από τέσσερα χρόνια σπουδών στο Γκίσεν και μια μικρή υποχρεωτική στρατιωτική θητεία, εργάστηκε ως βοηθός καθηγητή στο Παρίσι, την Κουρ και το Λονδίνο, όπου και επηρεάστηκε πολύ από τον Αλεξάντερ Γουίλιαμσον. Η διδακτορική του διατριβή του απονεμήθηκε από το Πανεπιστήμιο του Γκίσεν το 1852. Το 1856 ο Κέκουλε έγινε λέκτορας στο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης. Το 1858 προσελήφθη ως μόνιμος καθηγητής από το Πανεπιστήμιο της Γάνδης, ενώ το 1867 τον κάλεσαν να αναλάβει πρόεδρος του Τμήματος Χημείας του Πανεπιστημίου της Βόννης, και να δημιουργήσει δική του ερευνητική ομάδα ως μόνιμος καθηγητής, θέση που διατήρησε μέχρι το τέλος της σταδιοδρομίας του.
Η θεωρία της χημικής δομής
Βασισμένος σε ιδέες που είχαν προηγουμένως διατυπωθεί από τους Γουίλιαμσον, Φράνκλαντ, Όντλιγκ, Λώρεντ, Βουρτς, ο Κέκουλε εισηγήθηκε τη θεωρία της χημικής δομής στο χρονικό διάστημα 1857-1858. Αρχικά, διατύπωσε την ιδέα του χημικού σθένους και προχώρησε στην επιστημονική ανακοίνωση του τετρασθενούς άνθρακα, και στη συνέχεια ανακοίνωσε το γεγονός ότι τα άτομα του άνθρακα μπορούν να συνδέονται μεταξύ τους σχηματίζοντας αλυσίδες. Τον Ιούνιο του 1858, ο Σκωτσέζος χημικός Άρτσιμπαλντ Σκοτ Κούπερ ανεξάρτητα δημοσίευσε επίσης την ιδέα ότι τα άτομα του άνθρακα μπορούν να συνδέονται μεταξύ τους, και παρείχε τις πρώτες απεικονίσεις μοριακών τύπων όπου γραμμές συμβόλιζαν τους δεσμούς που συνδέουν τα άτομα. Ωστόσο, η ανακοίνωση του Κέκουλε προηγήθηκε τον Μάιο του 1858. Η θεωρία της χημικής δομής έδωσε στους οργανικούς χημικούς εξαιρετική κατανόηση και διαύγεια των εννοιών, με αποτέλεσμα ο τομέας της οργανικής χημείας να γνωρίσει μια έκρηξη από τότε και στο εξής. αριστερά|μικρογραφία|162x162εσ|Υπεριωδικό οξύ Η ιδέα του Κέκουλε ήταν ότι τα άτομα που απαρτίζουν ένα μόριο καταλαμβάνουν συγκεκριμένες θέσεις στη δομή του μορίου, και επιπλέον συνδέονται μεταξύ τους μέσω αυτού που ονόμαζε «μονάδες συγγένειας» (σήμερα ονομάζονται χημικό σθένος ή χημικοί δεσμοί). Η ιδέα αυτή βασίστηκε περισσότερο σε δεδομένα από χημικές αντιδράσεις και όχι σε κάποια μέθοδο παρατήρησης της χημικής δομής όπως είναι η κρυσταλλογραφία με ακτίνες Χ. Οι φυσικοχημικές μέθοδοι δεν είχαν ακόμα αναπτυχθεί, οπότε ο Κέκουλε έπρεπε να στηριχθεί αναγκαστικά σε αυτό που ονομάζεται «υγρή χημεία».
Η ιδέα ότι το χημικό σθένος ενός στοιχείου είναι αμετάβλητο, αποτέλεσε τη βάση της θεωρίας του Κέκουλε. Αυτή η γενίκευση διαπιστώθηκε ότι έχει πολλές εξαιρέσεις, έτσι αντικαταστάθηκε από την ιδέα ότι το χημικό σθένος είναι σταθερό σε συγκεκριμένες οξειδωτικές καταστάσεις. Για παράδειγμα, το υπεριωδικό οξύ σύμφωνα με τον Κέκουλε μπορεί να απεικονιστεί από τη δομή Ι-Ο-Ο-Ο-Ο-Η. Αντίθετα, η σύγχρονη απεικόνιση του υπεριωδικού οξέος περιλαμβάνει ένα άτομο ιωδίου σε τετραεδρική γεωμετρία που περιβάλλεται από τέσσερα άτομα οξυγόνου.
Το βενζόλιο
Το πιο διάσημο έργο του Κέκουλε είναι η αποσαφήνιση της δομής του βενζολίου. Το 1865 και όσο ήταν στη γαλλόφωνη Γάνδη, δημοσίευσε μια μελέτη στα Γαλλικά όπου υποστήριζε ότι η δομή του βενζολίου περιλάμβανε έξι άτομα άνθρακα που σχηματίζουν έναν εξαμελή δακτύλιο, με τα άτομα να συνδέονται εναλλάξ με απλό και διπλό δεσμό. Αργότερα, δημοσίευσε μια εκτενέστερη μελέτη και στα Γερμανικά. Ο εμπειρικός τύπος του βενζολίου (ότι δηλαδή αποτελούνταν από διαδοχικά ζεύγη άνθρακα-υδρογόνου) ήταν από καιρό γνωστός, ωστόσο δεν υπήρχε κάποια ικανοποιητική απεικόνιση που να εξηγεί τον ασυνήθιστα υψηλό βαθμό ακορεστότητας (4). αριστερά|μικρογραφία|288x288εσ|Δομή του βενζολίου κατά Κέκουλε Ο Κέκουλε ξεκίνησε να δουλεύει την υπόθεσή του βασισμένος πάνω στο ότι για κάθε μονοϋποκατεστημένο ανάλογο βενζολίου (φαινόλη, τολουόλιο, ανιλίνη, χλωροβενζόλιο, κλπ), υπάρχει μόνο ένα ισομερές. Αυτό σήμαινε ότι τα άτομα του άνθρακα που απαρτίζουν το βενζόλιο είναι ισοδύναμα, εφόσον η αντίδραση υποκατάστασης ενός υδρογόνου από υδροξύλιο ή μεθύλιο ή αμινομάδα ή χλώριο αντίστοιχα, δίνει ένα μόνο προϊόν. Αντίθετα, για τα δισυποκατεστημένα ανάλογα, παρατηρούνται τρία ισομερή, τα οποία ο Κέκουλε απεικόνισε ως εξαμελείς δακτυλίους όπου υπάρχουν τρεις περιπτώσεις: οι δύο υποκατεστημένοι άνθρακες να απέχουν έναν ή δύο ή τρεις «γραμμές» (δηλαδή δεσμούς). Τα ισομερή αυτά αργότερα ονομάστηκαν όρθο-, μέτα- και πάρα-, αντίστοιχα. μικρογραφία|177x177εσ|Το σύμβολο του [[Ουροβόρος όφις|ουροβόρου όφεως, ιδιαίτερα γνωστό στους αλχημιστές.]] Ωστόσο, αν η σύνδεση μεταξύ των ανθράκων είναι εναλλάξ απλός-διπλός δεσμός, τότε το όρθο- δισυποκατεστημένο ανάλογο θα έπρεπε στην πραγματικότητα να είναι δύο και όχι ένα: ένα όπου οι υποκατεστημένοι άνθρακες θα συνδέονταν με έναν απλό δεσμό, και έναν όπου θα συνδέονταν με διπλό δεσμό. Κάτω από αυτές τις ενστάσεις που διατυπώθηκαν από άλλους επιστήμονες της εποχής, ο Κέκουλε το 1872 τροποποίησε τη θεωρία του διατυπώνοντας ότι το μόριο του βενζολίου «ταλαντώνεται» μεταξύ δύο ισοδύναμων δομών, όπου οι απλοί και οι διπλοί δεσμοί παίρνουν συνεχώς ο ένας τη θέση του άλλου. Με αυτό τον τρόπο, μια δεδομένη σύνδεση μέσα στο βενζόλιο παίρνει τον μισό χρόνο το ρόλο του απλού δεσμού, και τον μισό χρόνο το ρόλο του απλού δεσμού. Αυτή η απλή διατύπωση, χωρίς μεγάλη θεωρητική βάση, εξελίχθηκε πολύ αργότερα από τον Λάινους Πάουλινγκ, ο οποίος αντικατέστησε την ιδέα της «ταλάντωσης» του βενζολίου, με την έννοια του χημικού συντονισμού μεταξύ κβαντομηχανικών δομών.
Η νέα αυτή κατανόηση για τη δομή του βενζολίου, οδήγησε το 1890 την Ένωση Χημικών της Γερμανίας να τιμήσει τον Κέκουλε, ο οποίος μίλησε για το πώς διαμόρφωσε τη θεωρία του. Ο ίδιος είπε ότι είχε ανακαλύψει τη δομή δακτυλίου του βενζολίου όταν στη διάρκεια μιας ονειροπόλησης είδε την εικόνα ενός φιδιού να δαγκώνει την ουρά του. Το όραμα αυτό, όπως είπε ο ίδιος, ήρθε ως αποτέλεσμα της μακρόχρονης μελέτης της φύσεως των δεσμών άνθρακα-άνθρακα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί χημικοί Κατηγορία:Χημικοί του 19ου αιώνα
Κιου Σακαμότο
Ο Κιου Σακαμότο (坂本 九 Sakamoto Kyū, γεννήθηκε ως Χισάσι Σακαμότο, 坂本 九 Sakamoto Hisashi, ανατράφηκε ως Χισάσι Οσίμα, 大島 九 Ōshima Hisashi, 10 Δεκεμβρίου 1941 – 12 Αυγούστου 1985) ήταν Ιάπωνας τραγουδιστής και ηθοποιός, πιο γνωστός εκτός Ιαπωνίας για τη παγκόσμια επιτυχία "Ue o Muite Arukō" (γνωστό ως "Σουκιγιάκι" στις αγγλόφωνες αγορές), το οποίο πούλησε πάνω από 13 εκατομμύρια αντίγραφα. Έφτασε το νούμερο 1 στο Αμερικάνικο Billboard Hot 100 τον Ιούνιο του 1963, κάνοντας τον Σακαμότο τον πρώτο Ασιάτη καλλιτέχνη που ένα τραγούδι του έχει φτάσει το νούμερο ένα.
Πέθανε στις 12 Αυγούστου 1985, όταν το αεροπλάνο στο οποίο επέβαινε -η πτήση των Ιαπωνικών Αερογραμμών 123- κατέπεσε, οδηγώντας στο θάνατο 520 επιβατών.
Αναφορές
Κατηγορία:Ιάπωνες τραγουδιστές
Κορώνη Ζακύνθου
Η Κορώνη είναι οικισμός στη Ζάκυνθο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Ζακύνθου του ομώνυμου νομού. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 10 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Ζακύνθου Κατηγορία:Χωριά της Ζακύνθου
Τσαρλς Σαντς
Ο Τσαρλς Σαντς (22 Δεκεμβρίου 1865 - 9 Αυγούστου 1945) ήταν Αμερικανός αθλητής της τοιχοσφαίρισης (squash), παίκτης γκολφ και τενίστας.
Κορίθι Ζακύνθου
Το Κορίθι είναι οικισμός στη Ζάκυνθο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Ζακύνθου του ομώνυμου νομού. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 47 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Ζακύνθου Κατηγορία:Χωριά της Ζακύνθου
Κοκκινοχώρι Καβάλας
Το Κοκκινοχώρι (μέχρι το 1926 Σαρλή ) είναι χωριό του Δήμου Παγγαίου της περιφερειακής ενότητας Καβάλας, στην περιφέρεια Ανατολική Μακεδονία και Θράκη. Σύμφωνα με την απογραφή του 2022, έχει 120 κατοίκους. Βρίσκεται σε υψόμετρο 200 μέτρων, στους πρόποδες του Παγγαίου. Με το πρόγραμμα Καποδίστριας εντάχθηκε στον δήμο Ορφανού, και παλαιότερα υπαγόταν στην κοινότητα Ποδοχωρίου. Οι κάτοικοί του ασχολούνται με την καλλιέργεια αμπελιών, αμυγδαλιών και ελιών.
Ιστορικά στοιχεία
Στη θέση Αμμούδες έχει εντοπιστεί οικισμός Νεολιθικής και Ρωμαϊκής περιόδου επί χαμηλού εξάρματος με ορατά επιφανειακά οικοδομικά λείψανα και κεραμική και στη θέση Νιφάρ Μπαχάρ ή "Δεύτερη Κατηγορία" οικισμός Ελληνιστικής - Ρωμαϊκής περιόδου με ορατά επιφανειακά λείψανα. Βόρεια από το σημερινό χωρίο βρισκόταν το υδραγωγείο της Αμφίπολης και σήμερα στην περιοχή βρίσκονται διάσπαρτα πηλοσωλήνες, τους οποίους οι κάτοικοι του χωριού χρησιμοποίησαν για καμινάδες και λούκια. Στη θέση Αμπέλια ανασκάφηκε μαρμάρινο επιτύμβιο ανάγλυφο με προτομή τεσσάρων ατόμων και επιγραφή. Στην θέση Γαλέ ευρέθησαν ελληνιστικά και ρωμαϊκά νομίσματα.
Κατά τη βυζαντινή περίοδο, το χωριό ήταν γνωστό ως Οβελός. Το χωριό αναφέρεται τον Απρίλιο του 1341 στο Πρακτικό του πρωτοκυνηγού Ιωάννου Βατάτζη για την κατανομή των φόρων της Μονής Ιβήρων και των παροικών αναφέρεται ότι οι πάροικοι εγκατέλειψαν το Οβολόν και την Δοβροβίκειαν φοβούμενοι εχθρικές επιθέσεις και εγκαταστάθηκαν σε διάφορα αρχοντικά και στρατιωτικά κτήματα. Με χρυσόβουλο τον Ιανουάριο του 1346, ο Στέφανος Δουσάν απάλλαξε από τους φόρους τα κτήματα της Μονής Ιβήρων στον Οβελό και σε άλλα χωρία. Σε χρυσόβουλο του Ιωάννη ΣΤ΄ Καντακουζηνού, της 14ης Ιουλίου 1351, αναφέρεται ότι οι πάροικοι του Οβελού και της Δοβροβικείας εξακολουθούσαν να παραμένουν στα γειτονικά κάστρα.
Στις αρχές του 20ού αιώνα, το Κοκκινοχώρι είχε αμιγώς μουσουλμανικό πληθυσμού, με περίπου 300 κατοίκους, ενώ μετά την ανταλλαγή πληθυσμών, είχε αμιγώς προσφυγικό πληθυσμό, μετά την εγκατάσταση 31 οικογενειών. Αρχικά εγκαταστάθηκαν ψηλότερα από το τουρκικό χωριό, αλλά στις αρχές της δεκαετίας του 1950 εγκαταστάθηκαν στον κάμπο για να είναι εγγύτερα στα χωράφια. Ο κύριος ναός του χωριού, αφιερωμένος στον Άγιο Νέστωρα, ολοκληρώθηκε το 1954.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Παγγαίου Κατηγορία:Χωριά του νομού Καβάλας
Νίκος Κουτσαλέξης
Ο Νίκος Κουτσαλέξης (Αθήνα 1917 - Παρίσι 2000 ) ήταν Έλληνας πρωταθλητής της καλαθοσφαίρισης και νομικός, για πολλά χρόνια ήταν νομικός σύμβουλος της εταιρείας «Ελληνικό μονοπώλιο».
Ξεκίνησε την καριέρα του στην ομάδα καλαθοσφαίρισης του Πανεπιστημίου Αθηνών όπου και σπούδαζε ταυτόχρονα νομικά, μαζί της ήταν πρωταθλητής Ελλάδος το 1936-37, και το 1938-39, και 1939-40 με τον Πανελλήνιο ΓΣ όπου είχε ενδιάμεσα πάρει μεταγραφή.
Αγωνίστηκε με την Εθνική Ελλάδας σε ένα παιχνίδι, το παρθενικό παιχνίδι της εθνικής στις 25 Μαίου 1936 στην Κωνσταντινούπολη σε φιλικό αγώνα με την Τουρκία όπου η ελληνική ομάδα έχασε με 49-12 και ο Κουτσαλέξης δεν σημείωσε καλάθι. Είχε αγωνιστεί και στο παιχνίδι της επόμενης ημέρας ανάμεσα στις Μεικτές Αθηνών-Κωνσταντινούπολης που είχαν τις ίδιες συνθέσεις με τον αγώνα των εθνικών ομάδων και η Αθήνα νίκησε με 21-19.
Το 1983 και το 1988 τιμήθηκε από την Ελληνική ομοσπονδία καλαθοσφαίρισης για την προσφορά του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες νομικοί Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πανελληνίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πανεπιστημίου Αθηνών
Γκίζελα της Σουαβίας
H Γκίζελα της Σουαβίας, (Γερμανικά:"Gisela", 11 Νοεμβρίου 990 – 14 Φεβρουαρίου 1043) μέλος του Οίκου των Κορραδιδών έγινε Βασίλισσα της Γερμανίας (1024 - 1039) και αυτοκρατορική σύζυγος στην Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία (1027 - 1039) από τον τρίτο γάμο της με τον αυτοκράτορα Κορράδο Β΄. Ο γιος τους ήταν ο Ερρίκος Γ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας· διετέλεσε αντιβασίλισσα, όταν ήταν ανήλικος ο γιος της Ερνέστος Β΄ της Σουαβίας (1015). Η Γκίζελα της Σουαβίας ήταν κόρη του Χέρμαν Β΄ δούκα της Σουηβίας και της Γκέρμπεργκας των Παλαιών Γουέλφων, κόρης του Κορράδου Α΄ βασιλιά της Βουργουνδίας· ο Καρλομάγνος ήταν πρόγονός της και από τους δύο γονείς.
Πρώτοι γάμοι
Παντρεύτηκε πρώτα τον Μπρούνο Α΄ κόμη του Μπράουνσβαϊγκ (1002), που πέθανε το 1010. Δεύτερος σύζυγός της ήταν ο Ερνέστος Α΄ μέλος του Οίκου των Μπάμπενμπερκ (1012), που έλαβε το δουκάτο της Σουηβίας από τον αυτοκράτορα Ερρίκο Β΄ όταν πέθανε ο αδελφός της Γκιζέλας Χέρμαν Γ΄ της Σουηβίας. Με τον θάνατο του Ερνέστου Α΄ (1015) διετέλεσε κηδεμόνας του ανήλικου γιου της Ερνέστου Β΄. Απομακρύνθηκε από την κηδεμονία με επέμβαση του τρίτου της συζύγου Κορράδου Β΄· αυτό αργότερα προκάλεσε μεγάλες συγκρούσεις ανάμεσα στον Ερνέστο Β΄ και τον θετό του πατέρα.
Αυτοκράτειρα
Παντρεύτηκε σε τρίτο γάμο τον Ιανουάριο του 1017 τον Κορράδο Β΄ μέλος του Οίκου των Σαλίων, που εξελέγη Βασιλιάς των Ρωμαίων (1024) και μετά Αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (1027). Ο ιστορικός Θίετμαρ του Μέρσεμπουργκ γράφει ότι ο αρχιεπίσκοπος Αρίμπο του Μάιντς αρνήθηκε να την στέψει, λόγω της συγγένειας που είχε με τον Κορράδο· η στέψη της έγινε ωστόσο από τον αρχιεπίσκοπο Πίλγκριμ της Κολωνίας τριάντα ημέρες μετά από αυτή του συζύγου της. Η Γκίζελα έπαιξε ενεργό πολιτικό ρόλο, συμμετείχε στα αυτοκρατορικά συμβούλια και ο θείος της Ροδόλφος Γ΄ της Βουργουνδίας παραχώρησε το Βασίλειο της Αρλ στον σύζυγό της· συμμετείχε επίσης σε όλες τις εκκλησιαστικές Συνόδους. Ανέλαβε την κηδεμονία της Σοφίας και της Βεατρίκης, θυγατέρων τής αδελφής της Ματίλντας: η Σοφία έγινε κόμισσα του Μπαρ και η Βεατρίκη αντιβασίλισσα στην Τοσκάνη. Όταν πέθανε ο Κορράδος Β΄, η ίδια και ο γιος της Ερρίκος Γ΄ συμμετείχαν στη νεκρική πομπή. Η Γκίζελα της Σουαβίας πέθανε από δυσεντερία στα αυτοκρατορικά ανάκτορα του Γκόσλαρ (14 Φεβρουαρίου 1043), και τάφηκε στον Καθεδρικό ναό του Σπάιερ μαζί με τα υπόλοιπα μέλη της αυτοκρατορικής οικογένειας. Όταν ο τάφος της ανοίχτηκε (1072), τα οστά της έδειξαν ότι είχε ύψος 1.72 με μακριά ξανθά μαλλιά.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε σε πρώτο γάμο τον Μπρούνο Α΄ κόμη τού Μπράουνσβαϊγκ (1002) και είχε τέκνα:
Περί το 1010 απεβίωσε ο Μπρούνο Α΄ και η Γκίζελα έκανε δεύτερο γάμο με τον Ερνέστο Α΄ δούκα της Σουαβίας (1012) και είχε τέκνα:
Το 1015 απεβίωσε ο Ερνέστος Α΄ και η Γκίζελα έκανε τον τρίτο της γάμο π. 1017 με τον Κορράδο Β΄ των Σαλίων βασιλιά της Γερμανίας και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Αυτοκράτειρες της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Οίκος των Κορραδιδών Κατηγορία:Βασίλισσες της Ιταλίας
Ιβάν Μπιλίμπιν
Ο Ιβάν Γιακόβλεβιτς Μπιλίμπιν (ρωσικά: Ива́н Я́ковлевич Били́бин, 16 Αυγούστου 1876 - 7 Φεβρουαρίου 1942) ήταν Ρώσος εικονογράφος και σκηνογράφος του 20ού αιώνα που συμμετείχε στο Mir iskusstva, συνέβαλε στα Ρώσικα Μπαλέτα, ήταν συνιδρυτής της Ένωσης Ρώσων Ζωγράφων και από το 1937 ήταν μέλος της Ένωσης Ζωγράφων της ΕΣΣΔ. Καθ'όλη τη διάρκεια της καριέρας του εμπνεύστηκε από τη σλαβική λαογραφία.
Σκινάρια Ζακύνθου
Τα Σκινάρια είναι οικισμός στη Ζάκυνθο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Ζακύνθου του ομώνυμου νομού. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 63 κατοίκους.
Ο Ψεύτης Βοσκός
μικρογραφία| Η εικονογράφηση του μύθου του Φράνσις Μπάρλοου, 1687 Ο ψεύτης βοσκός είναι ένας από τους μύθους του Αισώπου. Από αυτό προέρχεται το αγγλικό ιδίωμα "to cry wolf" (φωνάζω "λύκος"), που ορίζεται ως το να δώσεις λανθασμένο συναγερμό στο Λεξικό Φράσεων και μύθων του Brewer. Η ίδια φράση ερμηνεύεται από το Αγγλικό Λεξικό της Οξφόρδης ως το να κάνω ψευδείς ισχυρισμούς, με αποτέλεσμα οι μετέπειτα αληθινοί ισχυρισμοί δεν πιστεύονται.
Ιβάν Μπιλίμπιν
Βιογραφία
Ο Μπιλίμπιν γεννήθηκε στην πόλη Τάρκοβκα, ένα προάστιο της Αγίας Πετρούπολης. Το 1898 σπούδασε στη Σχολή Καλών Τεχνών Anton Ažbe στο Μόναχο και στη συνέχεια στην Ilya Repin στην Αγία Πετρούπολη. Μετά την αποφοίτησή του τον Μάιο του 1900, πήγε στο Μόναχο όπου ολοκλήρωσε την εκπαίδευσή του με τον ζωγράφο Anton Ažbe. Το 1902-1904 ο Μπιλίμπιν ταξίδεψε στον ρωσικό βορρά όπου γοητεύτηκε από την παλιά ξύλινη αρχιτεκτονική και τη ρώσικη λαογραφία. Την ίδια περίοδο πήγε και στο εθνογραφικό τμήμα του Μουσείου του Αλεξάνδρου Γ' ώστε να συλλέξει εθνογραφικό υλικό και να φωτογραφίσει μνημεία της αρχαίας υπαίθριας αρχιτεκτονικής στις περιοχές Vologda, Archangelsk, Tver; Skaja; Olonezkaja και Petrozavodsk. Δημοσίευσε τα ευρήματά του στη μονογραφία Λαϊκές Τέχνες του Ρωσικού Βορρά το 1904. Μια άλλη επίδραση στην τέχνη του ήταν οι παραδοσιακές ιαπωνικές εκτυπώσεις.
Σκινάρια Ζακύνθου
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Ζακύνθου Κατηγορία:Χωριά της Ζακύνθου
Ο Ψεύτης Βοσκός
Ο μύθος
Η ιστορία αφορά ένα βοσκό που ξεγελά επανειλημμένα τους κοντινούς χωρικούς και πιστεύουν ότι ένας λύκος επιτίθεται στο κοπάδι της πόλης του. Όταν όντως εμφανίζεται ένας λύκος και το αγόρι ξανακαλεί βοήθεια, οι χωρικοί πιστεύουν ότι είναι άλλος ένας ψευδής συναγερμός και τα πρόβατα τρώγονται από τον λύκο. Σε μια μεταγενέστερη αγγλόφωνη ποιητική εκδοχή του μύθου, ο λύκος τρώει επίσης το αγόρι. Αυτό συμβαίνει στο Fables for Five Years Old (1830) (Μύθοι για Πεντάχρονα) του John Hookham Frere, στο Aesop & Hyssop (Αίσωπος και Ύσσωπος) του William Ellery Leonard (1912), και στο ποίημα του Louis Untermeyer το 1965.
Ιβάν Μπιλίμπιν
Βιογραφία
Μετά την ίδρυση της Ένωσης Καλλιτεχνών Mir Iskusstva, στην οποία ήταν ενεργό μέλος, η είσοδός του στον κόσμο της γραφιστικής των εφημερίδων και των βιβλίων ξεκίνησε με ένα έργο για τον σχεδιασμό του περιοδικού Mir Iskusstva το 1899. Ακολούθησε ο καλλιτεχνικός σχεδιασμός άλλων περιοδικών όπως το Dog Rose (Шиповник) και οι δαπάνες του εκδοτικού οίκου της Μόσχας. Ο Μπίλιμπιν κέρδισε φήμη το 1899 όταν κυκλοφόρησαν οι εικονογραφήσεις του στα ρώσικα παραμύθια. Κατά τη Ρώσικη Επανάσταση του 1905, σχεδίασε επαναστατικές γελοιογραφίες, κυρίως για το περιοδικό Župel, το οποίο απαγορεύτηκε το 1906. Θα χρησιμεύσει και ως σχεδιαστής για την παραγωγή του 1909 The Golden Cockerel του Νικολάι Ρίμσκι-Κορσάκοφ.
Ο Ψεύτης Βοσκός
Ο μύθος
Το ηθικό δίδαγμα που υποδηλώνεται στο τέλος της ελληνικής εκδοχής είναι, «αυτό δείχνει πώς ανταμείβονται οι ψεύτες: ακόμα κι αν λένε την αλήθεια, κανείς δεν τους πιστεύει». Απηχεί μια δήλωση που αποδίδεται στον Αριστοτέλη από τον Διογένη Λαέρτιο στους Βίους και τις απόψεις επιφανών φιλοσόφων, όπου ο σοφός ρωτήθηκε τι κερδίζουν αυτοί που λένε ψέματα από αυτό και απάντησε «ότι όταν λένε αλήθεια δεν τους πιστεύουν».
Ιβάν Μπιλίμπιν
Βιογραφία
Μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση το 1917, εγκατέλειψε τη Ρωσία. Μετά από σύντομη παραμονή στο Κάιρο και την Αλεξάνδρεια, το 1925 εγκαταστάθηκε στο Παρίσι όπου ανέλαβε τη διακόσμηση ιδιωτικών αρχοντικών και ορθόδοξων εκκλησιών. Εξακολουθούσε να φιλοξενεί σε αυτά την πατρίδα του και, μετά τη διακόσμηση της Σοβιετικής Πρεσβείας το 1936, επέστρεψε στη Σοβιετική Ρωσία παραδίδοντας διαλέξεις στη Ρωσική Ακαδημία Τεχνών μέχρι το 1941. Ο Μπίλιμπιν πέθανε κατά την πολιορκία του Λένινγκραντ και τάφηκε σε μαζικό τάφο.
Ο Ψεύτης Βοσκός
Ο μύθος
Ο Γουίλιαμ Κάξτον κλείνει παρομοίως την εκδοχή του με την παρατήρηση ότι « οι άνθρωποι δεν παίρνουν στα σοβαρά αυτά που ειπώθηκαν από έναν ψεύτη ».
Ιστορία
Η ιστορία χρονολογείται από την κλασική εποχή, αλλά, δεδομένου ότι καταγράφηκε μόνο στα ελληνικά και δεν μεταφράστηκε στα λατινικά μέχρι τον 15ο αιώνα, άρχισε να γίνεται γνωστή μόνο αφού εμφανίστηκε στη συλλογή των μύθων του Heinrich Steinhöwel. Για το λόγο αυτό, δεν υπήρχε συμφωνημένος τίτλος για την ιστορία. Ο Κάξτον το τιτλοφορεί " Το αγόρι που φυλούσε τα πρόβατα " (1484), ο Ιερώνυμος Όσιος "Το αγόρι που είπε ψέματα" (" De mendace puero ", 1574), ο Φράνσις Μπάρλοου (Francis Barlow) "Για το βοσκόπουλο και τους αγρότες" (" De pastoris puero et agricolis ", 1687), ο Ρότζερ Λ'Εστρέιντζ (Roger L'Estrange) "Ένα αγόρι και οι ψευδείς συναγερμοί του" (1692), και ο Τζορτζ Φάιλερ Τάουνσεντ (George Fyler Townsend) "Ο νεαρός βοσκός και ο λύκος" (1867). Κάτω από τον τελικό τίτλο, ο Έντουαρντ Χιουζ το χαρακτήρισε ως το πρώτο από τα δέκα τραγούδια από τους Μύθους του Αισώπου για παιδικές φωνές και πιάνο, σε μια ποιητική εκδοχή του Πίτερ Γουέστμουρ (1965).
Οι δάσκαλοι έχουν συχνά χρησιμοποιήσει τον μύθο ως προειδοποιητικό παραμύθι για να λέμε την αλήθεια, αλλά ένα εκπαιδευτικό πείραμα την πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα πρότεινε ότι η ανάγνωση του «Ψεύτη Βοσκού» αύξησε την πιθανότητα των παιδιών να πουν ψέματα. Ωστόσο, όσον αφορά την ηθική συμπεριφορά των ενηλίκων, ο Samuel Croxall ρωτά, αναφερόμενος στον πολιτικό συναγερμό, «όταν ανησυχούμε για φανταστικούς κινδύνους σε σχέση με το κοινό, μέχρις ότου η κραυγή γίνει αρκετά μπαγιάτικη και ξεκάθαρη, πώς είναι αναμενόμενο να ξέρουμε πότε να προφυλαχθούμε από τα αληθινά;».
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Φανταστικοί λύκοι Κατηγορία:Βοσκοί στη μυθοπλασία
Μνημείο του Γκρούνβαλντ
Το Μνημείο του Γκρούνβαλντ (πολωνικά: Pomnik Grunwaldzki) είναι έφιππος ανδριάντας του βασιλιά της Πολωνίας Βλαδίσλαου Β΄ Γιαγκέλο (1352–1434), που βρίσκεται στην Πλατεία Ματέικο στην Παλιά Πόλη της Κρακοβίας και το οποίο κατασκευάστηκε το 1910 για να τιμήσει την επέτειο της 50ης επετείου της Μάχης του Γκρούνβαλντ. Καταστράφηκε το 1939 από τους Γερμανούς Ναζί και ανακατασκευάστηκε το 1976 σύμφωνα με το έργο του Μάριαν Κονιέτσνι.