cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Εγκαυστική εικόνα της Κλεοπάτρας
Περιγραφή
Είναι σπασμένο σε δεκαέξι τμήματα, αλλά συγκολλήθηκε με μεγάλη επιτυχία και ενισχύθηκε με τσιμέντο. Η εικόνα θεωρείται ακέραια και πλήρης, εκτός από ένα μικρό κομμάτι στη γωνία που αντικαταστάθηκε, και τοπική απόξεση για τη χημική εξέταση που τού έγινε. Εικονίζει γυναίκα σε φυσικό μέγεθος. Ερμηνεύεται ως Κλεοπάτρα τη στιγμή του θανάτου της. Κρατάει φίδι στο αριστερό της χέρι, ενώ φέρει δάγκωμα στον αριστερό μαστό. Φοράει το αυτοκρατορικό στέμμα των Πτολεμαίων στο κεφάλι, ενώ πολύτιμα διαδήματα, όμοια με αυτά που βρήκε ο Σλήμαν στις Μυκήνες, και σκουλαρίκια την κοσμούν. Στην έκφραση του προσώπου αντικατοπτρίζεται ο πόνος και η λύπη της τελευταίας στιγμής της ζωής της, ενώ το βλέμμα είναι στραμμένο προς τον ουρανό.
Πηγές
Κατηγορία:Χαρακτικά
Ταχίνι
Το ταχίνι (επίσης tahina, αραβικά: طحينة) είναι λιπαρή πάστα από ψημένο, τριμμένο, ξεφλουδισμένο σουσάμι που χρησιμοποιείται στις κουζίνες της Βόρειας Αφρικής, της Ελλάδας, του Ιράν, της Τουρκίας και της Μέσης Ανατολής. Το ταχίνι κυκλοφορεί στην αγορά σε δύο τύπους: από σουσάμι αποφλοιωμένο ή αναποφλοίωτο.
Το ταχίνι επίσης, σερβίρεται ως βούτηγμα (ντιπ) από μόνο του ή ως ένα σημαντικό συστατικό του χούμους, του baba ghanoush και του χαλβά.
Ετυμολογία
Το ταχίνι είναι μια δανεική λέξη από το Αραβικό: طحينة [tˤaħiːna] ή ακριβέστερα ṭaḥīniyya طحينية, που προέρχεται από τη ρίζα ط ح ن t-h-N, το οποίο ως ρήμα طحن ṭaḥana σημαίνει «να αλέσει», η ίδια ρίζα όπως طحين [tˤaħiːn], «αλεύρι» σε ορισμένες Αραβικές διαλέκτους.
Η πρότυπη Αραβική ορθογραφία طحينة μεταγράφεται σωστά ως ṭaḥīnah. Η τελευταία συλλαβή προφέρεται [næ, na, nɑ, ne, nɐ], ανάλογα με την περιοχή απ'όπου προέρχεται ο ομιλητής. Στις Λεβαντίνικες Αραβικές διαλέκτους, ωστόσο, η τελευταία συλλαβή προφέρεται [ne]. Δεδομένου ότι οι περισσότεροι των μεταναστών της Μέσης Ανατολής του 19ου και των αρχών του 20ού αιώνα στις Αγγλόφωνες χώρες ήταν Χριστιανοί προερχόμενοι από τη Συρία, το Λίβανο και την Παλαιστίνη, αυτή θα μπορούσε να είναι η προέλευση της Αγγλικής χρήσης του τελικού /i/. Η γλωσσική πηγή θα μπορούσε επίσης να είναι Ελληνική, καθώς το ταχίνι στα Ελληνικά ονομάζεται επακριβώς ταχίνι (tahini).
Η λέξη «ταχίνι» εμφανίζεται στα Αγγλικά από τα τέλη της δεκαετίας του 1930.
Το απλό, μη επεξεργασμένο ταχίνι χωρίς πρόσθετα συστατικά, είναι γνωστό και ως «ακατέργαστο ταχίνι».
Ιστορία
Η παλαιότερη αναφορά του σουσαμιού είναι σε ένα έγγραφο γραμμένο πριν από 4.000 χρόνια σε σφηνοειδή γραφή, όπου περιγράφει το έθιμο της προσφοράς στους θεούς, του κρασιού από σουσάμι. Ο ιστορικός Ηρόδοτος γράφει για την καλλιέργεια του σησαμιού πριν από 3.500 χρόνια στην περιοχή των ποταμών του Τίγρη και Ευφράτη στο Αρχαίο Ιράκ. Χρησιμοποιήθηκε κυρίως ως πηγή ελαίου.
Το ταχίνι αναφέρεται ως συστατικό του χούμους κάσα (hummus kasa), μια συνταγή που μεταγράφεται σε ένα ανώνυμο Αραβικό βιβλίο μαγειρικής του 13ου αιώνα (Kitab Wasf al-Atima al-Mutada) Η πάστα από σουσάμι είναι ένα συστατικό σε ορισμένα Κινεζικά, Κορεατικά και Ιαπωνικά πιάτα· χρησιμοποιείται σε ορισμένες εκδόσεις των πιάτων του Σετσουάν χυλόπιτες dan dan. Το ταχίνι χρησιμοποιείται επίσης στην Ινδική κουζίνα. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, το ταχίνι από σουσάμι, μαζί με άλλα ωμά βούτυρα καρυδιών, ήταν διαθέσιμο από το 1940 στα καταστήματα υγιεινής διατροφής.
Προετοιμασία και αποθήκευση
Το ταχίνι γίνεται από σπόρους σουσαμιού, οι οποίοι εμποτίζονται στο νερό και στη συνέχεια συνθλίβονται για να διαχωριστεί το πίτουρο από τους πυρήνες. Οι συνθλιμμένοι σπόροι εμποτίζονται στο θαλασσινό νερό, προκαλώντας έτσι τη βύθιση του φλοιού. Οι επιπλέοντες πυρήνες ξαφρίζονται από την επιφάνεια, ψήνονται και αλέθονται για να παραχθεί μια ελαιώδης πάστα.
Λόγω της υψηλής περιεκτικότητας ελαίου στο ταχίνι, πολλοί κατασκευαστές συστήνουν την ψύξη για να αποτραπεί η αλλοίωση. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα μεταξύ των παρασκευαστών του ωμού οργανικού ταχινιού, οι οποίοι συχνά θα προετοιμάσουν το ταχίνι τους σε χαμηλές θερμοκρασίες, θα το μεταφέρουν και θα το αποθηκεύσουν στα ψυγεία, προκειμένου να μεγιστοποιήσουν την ποιότητα και τη διάρκεια ζωής του.
Μαγειρικές χρήσεις
Σάλτσες με βάση το ταχίνι είναι πολύ κοινές στα εστιατόρια της Μέσης Ανατολής, είτε ως ένα δευτερεύον πιάτο είτε ως γαρνιτούρα, συμπεριλαμβάνοντας συνήθως χυμό λεμονιού, αλάτι, σκόρδο και αραιωμένο με νερό, όπως χούμους από μαγειρεμένο πουρέ ρεβιθιών αναμεμειγμένων με ταχίνι, ελαιόλαδο, χυμό λεμονιού, αλάτι και σκόρδο. Η σάλτσα από ταχίνι, είναι επίσης ένα δημοφιλές κάλυμμα για κρέας και λαχανικά, στην κουζίνα της Μέσης Ανατολής.
Στην Αρμενία, το ταχίνι μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως σάλτσα για το λαχματζούν (lahmacun).
Στο Ιράκ, το ταχίνι είναι γνωστό ως «rashi» και αναμειγνύεται με σιρόπι χουρμαδιάς για να γίνει ένα γλυκό που συνήθως τρώγεται με ψωμί.
Το ταχίνι ονομάζεται ardeh (ارده) στα Περσικά και harda στο Κουβέιτ. Στο Ιράν χρησιμοποιείται για την παρασκευή του halvardeh (حلواارده), ενός είδους χαλβά.
Στην Κύπρο, το ταχίνι είναι γνωστό ως τασιή (τασ̌ή). Χρησιμοποιείται ως ντιπ για το ψωμί και στην πίτα του σουβλακιού, αντί για το τζατζίκι το οποίο συνηθίζεται στην Ελλάδα. Επίσης συνηθίζεται αρκετά ως βασικό συστατικό μαζί με μέλι και κανέλα σε γλυκό έδεσμα γνωστό ως ταχινόπιτα ή τασ̌ηνόπιττα.
Στην Ελλάδα, το ταχίνι χρησιμοποιείται σαν επάλειψη στο ψωμί, είτε μόνο του είτε καλύπτεται με μέλι ή μαρμελάδα. Βάζα από ταχίνι έτοιμα με μέλι ή με κακάο, είναι διαθέσιμα στα ράφια με τρόφιμα για τα πρωινά, των Ελληνικών σούπερ μάρκετ. Μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί ως βασικό συστατικό παρασκευής ορισμένων τύπων χαλβά καθώς και για την παρασκευή ταχινόσουπας, της νηστίσιμης καρυδόπιτας και παγωτού.
Επίσης, σερβίρεται ως ντιπ με laffah ή πίτα ψωμί.
Στη Λωρίδα της Γάζας, μια ποικιλία γνωστή ως «κόκκινο ταχίνι» που έχει το χρώμα της σκουριάς, σερβίρεται εκτός από το κανονικό ταχίνι. Αυτό επιτυγχάνεται με μία διαφορετική και πιο μακροσκελή διαδικασία καβουρντίσματος του σουσαμιού και έχει μια πιο έντονη γεύση. Το κόκκινο ταχίνι, χρησιμοποιείται στη sumagiyya (αρνάκι με σέσκουλα και σουμάκ) και σαλάτες που προέρχονται από τα falaheen από τα γύρω χωριά, καθώς και από τη νότια Γάζα.
Στο Λεβάντε, το ταχίνι (Αραβικά: t'hine) είναι ένα βασικό είδος διατροφής, που παρασκευάζεται με πολτοποιημένο σκόρδο και χυμό λεμονιού. Σερβίρεται ως ντιπ με πίτα, ένα κάλυμμα για το φαλάφελ, τη shwarma και ως συστατικό σε διάφορα αλείμματα. Επίσης, χρησιμοποιείται ως σάλτσα μαγειρέματος για κρέατα και πάντα σερβίρεται ως συνοδευτικό πιάτο στα ψάρια. Επίσης, είναι το κύριο συστατικό σε ένα θαλασσινό πιάτο που ονομάζεται siyadiyeh. Το ταχίνι βρίσκεται μέσα στα γλυκά επιδόρπια, όπως το χαλβά και το χαλβά με φιστίκια Αιγίνης.
Στην Ανατολική Ασία, το ταχίνι (Κινεζικά: 芝麻醬) είναι ένα σημαντικό καρύκευμα που χρησιμοποιείται στα ξηρά ζυμαρικά (ζεστά ή κρύα). Το ταχίνι μπορεί επίσης να καταναλωθεί ως σνακ, γνωστό ως 芝麻糊.
Διατροφικές πληροφορίες
Λόγω των ιδιοτήτων που περιέχει το ταχίνι, έχει χαρακτηριστεί ως υπέρ-τροφή (super food). Στην κατηγορία αυτή ανήκει το ταχίνι, που προέρχεται από 100% αλεσμένο σουσάμι και που αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να διατηρεί όλα τα ευεργετικά συστατικά του πολύτιμου αυτού σπόρου.
Χάρη στη σύστασή του και στα πλαίσια ενός ισορροπημένου διαιτολογίου, μπορεί να συμβάλλει στην πρόσληψη πρωτεΐνης, βιταμινών του συμπλέγματος Β, ασβεστίου, μαγνησίου, ψευδαργύρου, φωσφόρου και πολυακόρεστων λιπαρών οξέων. Πρόκειται για μια τροφή, όσων θέλουν να προλάβουν την οστεοπόρωση, να προστατεύσουν την καρδιά, να ενισχύσουν τη λειτουργία του νευρικού συστήματος και γενικότερα, να οχυρώσουν τον οργανισμό.
Το σουσάμι έχει πολλές θρεπτικές ιδιότητες, πρωτεΐνες υψηλής βιολογικής αξίας και πολλές βιταμίνες (Β 1, Β 2 , Ε, νιασίνη), ιδιαίτερα χρήσιμες για ευαίσθητες ηλικιακές ομάδες, όπως είναι τα παιδιά. Περιέχει 20% πρωτεΐνες, εύπεπτες, πλούσιες σε θειούχα αμινοξέα (μεθειονίνη, αργινίνη, λευκίνη, τρυπτοφάνη), τα οποία συνδυαζόμενα με τροφές που περιέχουν λυσίνη, αποκτούν μεγαλύτερη διατροφική αξία και συνεισφέρουν στην καλή υγεία πολλών οργάνων, όπως το συκώτι και τα νεφρά. Περιέχει επίσης υδατάνθρακες (20%) κυρίως με τη μορφή των φυτικών ινών, οι οποίες βοηθούν στην ομαλή λειτουργία του γαστρεντερικού συστήματος, καθώς και καλής ποιότητας λίπος (50%), κυρίως μονοακόρεστα ή πολυακόρεστα λιπαρά οξέα (ω-6), (που συμβάλλουν στη μείωση της χοληστερόλης [της ολικής και της ‘κακής’]).
Σε σύγκριση με άλλα γλυκά, όπως η σοκολάτα και τα παράγωγά της, το ταχίνι υπερτερεί διότι περιέχει ελάχιστα κορεσμένα λιπαρά. Είναι πλούσιο σε ασβέστιο (για την πρόληψη της οστεοπόρωσης), σίδηρο (για τη σωματική και πνευματική ευεξία), κάλιο και ψευδάργυρο (για την αύξηση της άμυνας του οργανισμού), φώσφορο, μαγνήσιο (δρα καταπραϋντικά, ηρεμιστικά, μειώνει τους πονοκεφάλους και τις ημικρανίες), μαγγάνιο και σελήνιο (έχουν έντονη αντιοξειδωτική δράση, καθώς καταπολεμούν τις ρίζες), χαλκό (για τη μείωση των πόνων στις αρθρώσεις), ενώ είναι καλή πηγή φυτοστερολών και λιγνανών (σεσαμίνη, σεσαμολίνη) που δρουν αντιοξειδωτικά, αποτοξινωτικά και φαρμακευτικά (μειώνουν την χοληστερίνη και την υπέρταση) στον οργανισμό (Yale J Biol Med. 2006).
Το ταχίνι είναι μια εξαιρετική πηγή χαλκού, μαγγανίου και του αμινοξέως μεθειονίνη. Το ταχίνι είναι πηγή των υγιών λιπαρών οξέων ωμέγα-3 (ω 3 ) και ωμέγα-6 (ω 6 ).
Το ταχίνι που έχει παραχθεί από ακατέργαστους σπόρους σουσαμιού είναι χαμηλότερο σε λίπος από ότι το ταχίνι που γίνεται από τους καβουρδισμένους σπόρους.
Τα σχετικά υψηλά επίπεδα ασβεστίου και πρωτεϊνών στο ταχίνι είναι μια χρήσιμη προσθήκη για τις χορτοφαγικές και τις δίαιτες vegan, For an overview, see:
Σημειώσεις
thumb|150px|Ταχίνι σε βάζο, όπου ο φυσικός διαχωρισμός του [[σησαμέλαιου είναι ορατός στην κορυφή του.]] <references group="Σημ." />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεσογειακή κουζίνα Κατηγορία:Κουζίνα της Μέσης Ανατολής Κατηγορία:Τουρκική κουζίνα Κατηγορία:Κυπριακή κουζίνα Κατηγορία:Συριακή κουζίνα Κατηγορία:Ισραηλινή κουζίνα Κατηγορία:Ιρακινή κουζίνα Κατηγορία:Παλαιστινιακή κουζίνα Κατηγορία:Λιβανέζικη κουζίνα Κατηγορία:Ιορδανική κουζίνα Κατηγορία:Λεβαντίνικη κουζίνα Κατηγορία:Αιγυπτιακή κουζίνα Κατηγορία:Ινδική κουζίνα Κατηγορία:Ελληνική κουζίνα Κατηγορία:Σάλτσες Κατηγορία:Αραβική κουζίνα Κατηγορία:Εβραϊκή κουζίνα Κατηγορία:Αλείμματα Κατηγορία:Συστατικά τροφίμων Κατηγορία:Αρμενική κουζίνα
Γεγονότα Δεκεμβρίου 2014
1η Δεκεμβρίου
(Voice of America)
(EUobserver)
4 Δεκεμβρίου
(RT)
5 Δεκεμβρίου
(FOX News)
19 Δεκεμβρίου
(AP διά Business Standard)
21 Δεκεμβρίου
(Ahram Online)
25 Δεκεμβρίου
(CNN)
27 Δεκεμβρίου
(NY Daily News)
30 Δεκεμβρίου
(The Denver Post)
31 Δεκεμβρίου
(Al Jazeera)
12
Κατάλογος δημάρχων Βέροιας
thumb|280px|Το Δημαρχείο Βέροιας σήμερα. Παρατίθεται ένας κατάλογος με τους δημάρχους της Βέροιας από την απελευθέρωση της πόλης, το 1912, μέχρι σήμερα. Αρχικά ο δήμος Βέροιας υπαγόταν στο νομό Θεσσαλονίκης. Με την ευρεία διοικητική μεταρρύθμιση του 1946 δημιουργήθηκε ο νομός Ημαθίας και η Βέροια έγινε η πρωτεύουσά του.
Ο πρώτος δήμαρχος της Βέροιας, από το 1912 ως το 1916, ήταν ο Τούρκος Χαλήλ Αλή Βέης, σεβαστή προσωπικότητα της πόλης, που τελικά αντικαταστάθηκε υπό την πίεση βενιζελικών αξιωματικών εν μέσω του εθνικού διχασμού.
Μεταπολιτευτικά, ο δήμος Βέροιας υπήρξε προπύργιο του ΠΑΣΟΚ και της ευρύτερης Κεντροαριστεράς. Η Χαρούλα Ουσουλτζόγλου-Γεωργιάδη έγινε η πρώτη γυναίκα Δήμαρχος στη Βέροια.
Kawasaki C-1
Το Kawasaki C-1 είναι δικινητήριο στρατιωτικό μεταφορικό αεροσκάφος, μικρής ακτίνας δράσης και ικανό για βραχείες αποπροσγειώσεις, το οποίο χρησιμοποιείται από την Ιαπωνική Αεροπορική Δύναμη Αυτοάμυνας. Η εξέλιξη του ξεκίνησε το 1966, όταν οι Ιαπωνικές αεροπορικές δυνάμεις αποφάσισαν να αντικαταστήσουν τα γηραιά C-46 Commando, που χρονολογούνταν από την εποχή του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Το C-1 εισήλθε σε παραγωγή το 1971 ενώ παραμένει σε υπηρεσία μέχρι σήμερα.
Κατάλογος δημάρχων Βέροιας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμαρχοι Βέροιας Βέροιας
Kawasaki C-1
Εξέλιξη
Το 1966 ο στόλος μεταγωγικών της Ιαπωνικής αεροπορίας αποτελούνταν κυρίως από Curtiss C-46 Commando, ένα Αμερικανικό αεροσκάφος, σχεδίασης του μεσοπολέμου, το οποίο κατασκευάστηκε σε μεγάλους αριθμούς μέχρι τα τέλη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Αν και ήταν σχετικά ικανό για την εποχή του, το C-46 δεν μπορούσε να ανταγωνιστεί νεώτερα αεροσκάφη όπως το Lockheed C-130 Hercules. Υπό αυτό το πρίσμα η Ιαπωνική αεροπορία επέλεξε να το αντικαταστήσει με ένα τοπικά σχεδιασμένο και κατασκευασμένο μεταφορικό αεροσκάφος.
Η περιορισμοί που είχαν επιβληθεί στους Ιάπωνες μετά το τέλος του πολέμου αναφορικά με το στρατιωτικό υλικό ήταν αρκετά αυστηροί και απαίτησαν αυτός ο εξοπλισμός να μην έχει επιθετικές ικανότητες. Έτσι η μέγιστη αυτονομία του αεροσκάφους περιορίστηκε ώστε η επιχειρησιακή ακτίνα δράσης του να περιλαμβάνει μόνο την Ιαπωνική ενδοχώρα. Το γεγονός αυτό όμως δημιούργησε προβλήματα με την επιστροφή της Οκινάουα από της ΗΠΑ στην Ιαπωνία, καθώς το αεροσκάφος δεν μπορούσε να προσεγγίσει το νησί από απομακρυσμένες περιοχές. Για το λόγο αυτό η παραγωγή του τερματίστηκε και αποκτήθηκε αριθμός μεταγωγικών C-130.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
C C-1 Κατηγορία:Αεριωθούμενα στρατιωτικά αεροσκάφη
911
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 911 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Windows 98
Τα Windows 98 (με κωδικό όνομα Memphis) είναι ένα γραφικό λειτουργικό σύστημα της Microsoft. Παρουσιάστηκε στους κατασκευαστές στις 15 Μαΐου 1998 και στα καταστήματα στις 25 Ιουνίου 1998. Τα Windows 98 αντικατέστησαν τα Windows 95. Όπως και η προηγούμενη έκδοση, είναι ένα υβριδικό 16-bit/32-bit μονολιθικό προϊόν με έναν φορτωτή εκκίνησης (boot loader) βασισμένο στο MS-DOS. Τα Windows 98 αντικαταστάθηκαν από τα Windows Me στις 14 Σεπτεμβρίου 2000. Η υποστήριξη της Microsoft για τα Windows 98 τελείωσε στις 11 Ιουλίου 2006.
Νέοι κανόνες για οδηγούς συσκευών
Τα Windows 98 ήταν το πρώτο λειτουργικό σύστημα που χρησιμοποίησε το Windows Driver Model (WDM). Αυτό το γεγονός δεν δημοσιεύτηκε αρκετά όταν κυκλοφόρησαν τα Windows 98 και οι περισσότεροι κατασκευαστές υλικού συνέχισαν να φτιάχνουν οδηγούς σύμφωνα με τους παλιούς κανόνες οδηγών, το VxD. Οι κανόνες WDM παρέμειναν για χρόνια μετά την έκδοσή του, μέσω των Windows 2000 και των Windows XP, επειδή αυτά τα συστήματα δεν είναι συμβατά με το παλιότερο VxD. Σήμερα, ακόμη κι αν οι κατασκευαστές συσκευών δεν φτιάχνουν οδηγούς βελτιστοποιημένους για τα Windows 98, οι οδηγοί γραμμένοι για το WDM είναι συμβατοί με τα Windows 98.
Απαιτήσεις συστήματος
Όπως και η προηγούμενη έκδοση, τα Windows 95, αλλα και η επόμενη, τα Windows Millennium Edition (Me), οι χρήστες μπορούν να μην δώσουν σημασία στους ελέγχους ελάχιστων απαιτήσεων εάν χρησιμοποιήσουν την μη-τεκμηριωμένη εντολή "/im" κατά την εγκατάσταση. Αυτό επιτρέπει την εγκατάσταση σε υπολογιστές με μικροεπεξεργαστές τόσο παλιούς όσο και ο 80386.
Επίδειξη στους δημοσιογράφους
Η δημοσίευση των Windows 98 έγινε μετά από μια παρουσίαση στους δημοσιογράφους στην έκθεση Comdex τον Απρίλιο του 1998. Ο διευθύνων σύμβουλος (CEO) της Microsoft, ο Μπιλ Γκέιτς, εξηγούσε την ευκολία χρήσης του λειτουργικού συστήματος και την υποστήριξη για Σύνδεση και Λειτουργία (PnP). Ωστόσο, όταν ο βοηθός της παρουσίασης, ο Κρις Καποσέλα, σύνδεσε ένα σαρωτή και προσπάθησε να τον εγκαταστήσει, το λειτουργικό σύστημα κόλλησε, δείχνοντας την Μπλε Οθόνη του Θανάτου. Ο Γκέιτς σχολίασε μετά από τα χειροκροτήματα και τις φωνές του ακροατηρίου πως "αυτός πρέπει να είναι ο λόγος που δεν έχουμε δημοσιεύσει τα Windows 98 ακόμη." Το βίντεο αυτού του γεγονότος έγινε ένα δημοφιλές φαινόμενο του διαδικτύου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Microsoft Windows
Κάστρο Λιβύη
Το Κάστρο Λιβύη είναι βυζαντινή οχύρωση στην σημερινή Λιβύη. Βρίσκεται 50 χιλιόμετρα δυτικά της πόλης Κυρήνη.
Χτίστηκε το 539 από τον Βυζαντινό αυτοκράτορα Ιουστινιανό ο οποίος οχύρωσε το χωριό "Όλβια" που υπήρχε εκεί και του άλλαξε όνομα σε Θεοδωραίς προς τιμήν της συζύγου του Θεοδώρας. Η πόλη και το κάστρο αποτέλεσαν έδρα επισκόπου.
Στο κάστρο βρίσκονται τα ερείπια βυζαντινού ναού του 6ου αιώνα που διασώζονται τα ψηφιδωτά του με παγανιστικές παραστάσεις.
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινά κάστρα Κατηγορία:Κάστρα στη Λιβύη
Ποιητική Έδδα
thumb|right|Η γενεαλογία του [[Ότταρ, εικονογράφηση από την αγγλική έκδοση της Ποιητικής Έντας του 1908. Εικονογράφηση του W.G. Collingwood.]] Η Ποιητική Έδδα (den poetiske Edda) είναι συλλογή αρχαίων Σκανδιναβικών ποιημάτων από το ισλανδικό μεσαιωνικό χειρόγραφο Codex Regius. Υπό ευρύτερη έννοια η Ποιητική Έδδα περιλαμβάνει και έναν αριθμό παρόμοιων ποιημάτων από άλλα χειρόγραφα. Μαζί με την Έδδα του Σνόρρι, η Ποιητική Έδδα είναι η σημαντικότερη πηγή που έχουμε για τη Σκανδιναβική μυθολογία και τους θρύλους των Γερμανικών ηρώων.
Ο Codex Regius γράφτηκε το 13ο αιώνα αν και δεν είναι γνωστό που βρισκόταν μέχρι να φτάσει το 1643 στα χέρια του Μπρινγιόλφουρ Σβέινσσον (Brynjólfur Sveinsson), τότε επισκόπου του Σκάλχολτ (Skálholt). Ο επίσκοπος έστειλε τον Codex Regius ως δώρο στον Δανό βασιλιά. Τοποθετήθηκε στη Βασιλική Βιβλιοθήκη στην Κοπεγχάγη μέχρι το 1971, οπότε και επεστράφη στην Ισλανδία.
Μορφή
Τα ποιήματα της Έδδα είναι συντεθεμένα σε παρηχητικό στίχο. Η γλώσσα τους είναι συνήθως καθαρή και σχετικά λιτή.
Συγγραφέας
Όπως το μεγαλύτερο μέρος της πρώιμης ποίησης, τα ποιήματα της Έδδα ήταν προφορικά, περνώντας από στόμα σε στόμα και από αφηγητή σε αφηγητή επί αιώνες. Κανένα από τα ποιήματα δεν αποδίδεται σε συγκεκριμένο συγγραφέα -αν και μερικά από αυτά έχουν ιδιαίτερα ατομικά χαρακτηριστικά γραφής- και έτσι είναι πιθανό να ήταν δουλειά συγκεκριμένων ποιητών. Υπάρχουν εικασίες από μελετητές για υποθετικούς συγγραφείς, οι οποίες όμως δεν φτάνουν ποτέ σε αποδεκτά συμπεράσματα.
Χρονολογία σύνθεσης
Η χρονολόγηση των ποιημάτων έχει γίνει πηγή ακαδημαϊκών συζητήσεων, όμως δεν έχουν εξαχθεί ασφαλή συμπεράσματα.
Η χρονολόγηση έγκειται στη εξέταση ιστορικών χαρακτήρων που εμφανίζονται στο έργο, στη χρονολόγηση των χειρογράφων καθώς και στην εξέταση της τοποθεσίας σύνθεσης του κάθε ποιήματος ξεχωριστά. Παραδείγματος χάριν ένα από τα ποιήματα της Έντα που φαίνεται από τον τίτλο του και από εσωτερικά στοιχεία να έχει συντεθεί στη Γροιλανδία δεν θα μπορούσε να τοποθετηθεί χρονολογικά νωρίτερα από το 985, καθώς μέχρι τότε δεν υπήρχαν Σκανδιναβοί στη Γροιλανδία.
Τοποθεσία συγγραφής
Το πρόβλημα χρονολόγησης των ποιημάτων είναι συνδεδεμένο με το πρόβλημα εξεύρεσης της τοποθεσίας σύνθεσής τους. Αφού η Ισλανδία δεν είχε αποικιστεί μέχρι το 870, οτιδήποτε έχει συντεθεί πριν τη χρονιά εκείνη έχει υποχρεωτικά συντεθεί κάπου αλλού, πιθανότατα στη Νορβηγία. Τα νεώτερα ποιήματα ωστόσο είναι πιο πιθανό να έχουν Ισλανδική καταγωγή.
Διάφοροι ακαδημαϊκοί έχουν προσπαθήσει να εντοπίσουν συγκεκριμένα ποιήματα εξετάζοντας τη γεωγραφία, τη χλωρίδα και την πανίδα στην οποία αναφέρονται. Αυτή η προσέγγιση συνήθως δεν αποδίδει ακλόνητα συμπεράσματα.
Πηγές
Κατηγορία:Παλαιά σκανδιναβική λογοτεχνία Κατηγορία:Γερμανική μυθολογία Κατηγορία:Ισλανδική λογοτεχνία Κατηγορία:Έπη
Encardia
Οι Encardia είναι ελληνικό συγκρότημα του οποίου η μουσική εμπνέεται από το μουσικό και εν γένει πολιτισμικό τοπίο των ελληνοφώνων περιοχών της Κάτω Ιταλίας. Το ρεπερτόριό τους περιλαμβάνει ταραντέλες, ερωτικά τραγούδια και τραγούδια κοινωνικού περιεχομένου.
Ιδρύθηκαν το 2004 και μέχρι το 2018 έχουν πραγματοποιήσει πολλές ζωντανές εμφανίσεις σε Ελλάδα, Γερμανία, Ιταλία, Νότια Γαλλία και Κύπρο. Έχουν κυκλοφορήσει 4 studio δίσκους και 2 live δίσκους.
Έχουν συνεργαστεί, δισκογραφικά και σε ζωντανές εμφανίσεις, με εκπροσώπους της κατω-ιταλικής μουσικής (Τζιοβάνι Αβαντατζιάτο και Ρομπέρτο Λίτσι από την περιοχή του Σαλέντο, Cinzia Villani, Enza Pagliara, Έτορε Καστάνια , Daniele Durante, τα συγκροτήματα Ghetonia , Mala lingua, Canzoniere Grecanico Salentino κ.α.) καθώς και με Έλληνες καλλιτέχνες όπως οι Φοίβος Δεληβοριάς , Κώστας Θωμαΐδης, Βασίλης Λέκκας, Χρήστος Τσιαμούλης, Νίκος Ξυδάκης, Καίτη Κουλλιά, Συμφωνική Ορχήστρα του Δήμου Αθηναίων και άλλοι. Σε ζωντανές εμφανίσεις, έχει συνεργαστεί μαζί τους και ο ηθοποιός Ηλίας Λογοθέτης. Τον Αύγουστο του 2008 εμφανίστηκαν, μαζί με τον Τζιοβάνι Αβαντατζιάτο των Ghetonia, στo φεστιβάλ "La notte della Taranta” στην Ιταλία, παρουσία 120.000 θεατών.
Μέλη
Μέλη των Encardia είναι οι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικά μουσικά συγκροτήματα
Ιτέα Ιωαννίνων
Για οικισμούς με το ίδιο όνομα στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Ιτέα
Η Ιτέα είναι ορεινό χωριό στα Ζαγοροχώρια του νομού Ιωαννίνων σε υψόμετρο 920 μέτρων.
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Ιτέα βρίσκεται στο Ανατολικό Ζαγόρι, στις δυτικές απολήξεις της Πίνδου και νοτιοανατολικά της τεχνητής λίμνης Πηγών Αώου. Απέχει 42 χλμ ΒΑ. της πόλης των Ιωαννίνων, 31 χλμ. Δ. από το Μέτσοβο και 11 χλμ. από τον κόμβο Άραχθου/Ζαγορίου της Εγνατίας Οδού. Μέχρι το 1747 ή 1749, οπότε καταστράφηκε εντελώς από τους Τούρκους, λεγόταν Ντουχάνιστα. Ο Παναγιώτης Αραβαντινός και ο Ιωάννης Λαμπρίδης το αναφέρουν με το όνομα Λιάπη. Το 1855 το χωριό κάηκε από τους Τούρκους, αλλά ξανακτίστηκε και εμφανίζεται στα οθωμανικά στατιστικά κατάστιχα του 1895 ως τσιφλίκι του καζά Ιωαννίνων με 389 κατοίκους. Το 1912, την εποχή των βαλκανικών πολέμων, ξανακάηκε. Η ονομασία Λιάπη διατηρήθηκε μέχρι το 1955 οπότε με το ΦΕΚ 184Α-19/08/1919 μετονομάστηκε σε Ιτέα. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί τη τοπική κοινότητα Ιτέας που ανήκει στη δημοτική ενότητα Ανατολικού Ζαγορίου του Δήμου Ζαγορίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 70 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων Κατηγορία:Δήμος Ανατολικού Ζαγορίου Κατηγορία:Δήμος Ζαγορίου
Ομοιογενής
Στη Χημεία, και τη Βιοχημεία με τον όρο ομοιογενής ή ομοιογενές (ή λανθασμένα, ομογενές), (homogenous), χαρακτηρίζεται οτιδήποτε σχηματίζεται από παρόμοια, ή ομοιόμορφα κατανεμημένα συνθετικά μέρη, σε όλη του την έκταση.
Ιδιαίτερη εφαρμογή έχει ο όρος αυτός στα διαλύματα, στα μίγματα κ.λπ. Κατ΄επέκταση ο όρος αυτός χρησιμοποιείται και από άλλες επιστήμες επί της έννοιας κυρίως του παρόμοιου.
Κατηγορία:Βιολογικοί όροι
Υμίρ
Στη Σκανδιναβική μυθολογία ο Υμίρ (Ymir), ο οποίος αποκαλείται και Αουργκελμίρ (Aurgelmir) ανάμεσα στους γίγαντες, ήταν ο ιδρυτής της φυλής των παγωμένων γιγάντων και μια σημαντική μορφή της σκανδιναβικής κοσμολογίας. Σύμφωνα με ορισμένα ποιήματα ο Υμίρ συνελήφθη στο Γκιννουνγκαγκάπ όταν ο πάγος από το Νιφλχέιμ συνάντησε τη ζέστη του Μουσπελχέιμ και έλιωσε απελευθερώνοντας σταγόνες από την ύλη εΐτρ. Οι σταγόνες κόλλησαν μεταξύ τους και δημιούργησαν έναν γίγαντα από παγωμένη πάχνη μεταξύ των δύο κόσμων ενώ οι σπίθες από το Μουσπελχέιμ του έδωσαν ζωή. Γίγαντες ξεπήδησαν από το κορμί του ενώ ο Υμίρ κοιμόταν. Άπο τις μασχάλες του ξεπήδησαν μία γυναίκα και ένας άντρας, ενώ από το αριστερό και δεξί του πόδι γεννήθηκε ένας γιος με έξι κεφάλια.
Ο Υμίρ τρεφόταν από την αγελάδα Αουδούμπλα, η οποία με τη σειρά της τρεφόταν από παγωμένη πάχνη και αλάτι. Το γλείψιμό της στον πάγο κατέληξε να δημιουργήσει τον Μπούρι, που γέννησε τον Μπορ, πατέρα των Οντίν, Βίλι και Βε.
Ο Οντίν και οι αδελφοί του σκότωσαν τον Υμίρ. Μόνο δύο γίγαντες επιβίωσαν της πλημμύρας από το αίμα του Υμίρ: ο εγγονός του Μπεργκελμίρ (Bergelmir) και η σύζυγός του. Ο Οντίν και τα αδέρφια του χρησιμοποίησαν το σώμα του Υμίρ για να δημιουργήσουν το Μίντγκαρντ στο κέντρο του Γκιννουνγκαγκάπ. Η σάρκα του έγινε η γη, τα κόκαλά του τα βουνά, τα δόντια του πέτρες. Από τα μαλλιά του φύτρωσαν δέντρα και κάμπιες από τη σάρκα του έγινε η φυλή των νάνων. Οι θεοί τοποθέτησαν το κρανίο του Υμίρ στον ουρανό, υποστηριζόμενο από τέσσερις νάνους και τα μυαλά του έγιναν σύννεφα. Το αίμα του Υμίρ γέμισε τις λίμνες και τις θάλασσες.
Κατηγορία:Σκανδιναβική μυθολογία
Ξυλουργική
300px|δεξιά|μικρογραφία| Αξιοποιώντας την τέχνη της ξυλουργικής για τη δημιουργία έργων: [[Ξυλογλυπτική|ξύλινα γλυπτά.]] Ξυλουργική (αγγλ. woodworking, carpentry), συχνά γνωστή και ως ξυλουργία, είναι δημιουργική δραστηριότητα της επεξεργασίας του ξύλου. Είναι μία από τις πανάρχαιες τέχνες που εξάσκησε ο άνθρωπος στον πλανήτη, η οποία βοήθησε στην ανάπτυξη του πολιτισμού στον πλανήτη.
Η ξυλουργική περιλαμβάνει ποικίλες τεχνικές και διαδικασίες για την υλοποίηση χρηστικών ή διακοσμητικών αντικειμένων από ξύλο, όπως:
Ιστορική αναδρομή
Παραδείγματα ξυλογλυπτικής από την εποχή του Χαλκού, φτιαγμένα από κορμίδια, βρέθηκαν σε φέρετρα στη βόρεια Γερμανία και τη Δανία, όπως και ξύλινες πτυσσόμενες καρέκλες. Επίσης, ξύλινα είδωλα της περιόδου Λα Τεν (La Tène) έχουν βρεθεί σε ένα ιερό, κοντά στην πηγή του Σηκουάνα στη Γαλλία.
Αρχαία Αίγυπτος
Υπάρχουν σημαντικές ενδείξεις για την ακμή της ξυλουργικής τέχνης, ιδιαίτερα αναβαθμισμένης στάθμης, που είχε αναπτυχθεί στην αρχαία Αίγυπτο. Παραστάσεις με ξυλουργικές εργασίες και έργα απεικονίζονται σε ευρήματα, όπως επίσης και σε πρωτότυπα σχέδια που ανευρέθηκαν και δείχνουν αρχαία αιγυπτιακά έπιπλα, όπως λ.χ. σκαμπό, καρέκλες, τραπέζια, κρεβάτια, θήκες δώρων, κιβώτια.
Οι τάφοι που βρέθηκαν περιείχαν μεγάλη συλλογή από ξύλινα αντικείμενα, ενώ ανακαλύφθηκαν και φέρετρα που ήταν κατασκευασμένα από ξύλο. Το μέταλλο που χρησιμοποιούσαν οι αρχαίοι Αιγύπτιοι για τα εργαλεία της ξυλουργικής ήταν, αρχικά, ο χαλκός.
Τα εργαλεία ξυλουργικής που βρέθηκαν περιλαμβάνουν διπλούς πελέκεις, σκεπάρνια, σμίλες,πριόνια και τοξωτά τρυπάνια. Ξύλινοι σύνδεσμοι, λ.χ. τύπου μόρσου - εγκοπής επιβεβαιώνονται ήδη από την πρώιμη προδυναστική περίοδο. Κόλλα ζώων (καζεΐνης) χρησιμοποιήθηκε μόνο κατά την περίοδο του Νέου Βασιλείου.
Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι εφηύραν την πρώτη μέθοδο παραγωγής του καπλαμά (δηλ. λεπτών ξυλοφύλλων), ενώ χρησιμοποιούσαν βερνίκια για το φινίρισμα του ξύλου. Η χημική σύνθεση αυτών των βερνικιών είναι ακόμα υπό διερεύνηση. Παρόλο που αξιοποιούνταν ξυλεία από ακακίες, όπως και από πλατάνια καιαρμυρίκια, η αποψίλωση των δασών στην κοιλάδα του Νείλου είχε ως αποτέλεσμα την ανάγκη εισαγωγής ξυλείας από άλλες περιοχές, ιδίως κέδρου, χαλεπίου πεύκης, πυξαριού και δρυός, κυρίως μετά από τη Δεύτερη Δυναστεία.
Αρχαία Ρώμη
Η ξυλουργική τέχνη ήταν πολύ χρήσιμη για τους Ρωμαίους. Την εξάσκησαν με ιδιαίτερη γνώση και δεξιότητα για την απαραίτητη δημιουργία κατασκευών κτιρίων και ταβανιών-σκεπών, πολεμικών πλοίων, πολιορκητικών μηχανών, γεφυρών, χρηστικών εργαλείων, επίπλων, ειδών οικιακής χρήσης και άλλων. Με το ξύλο έφτιαχναν επίσης σωλήνες, βαφές και στεγανοποιητικά υλικά (βλ. κατράμι) και επίσης ως καύσιμο για θερμική ενέργεια. Αν και τα κυριότερα παραδείγματα της Ρωμαϊκής ξυλουργικής έχουν χαθεί, αρχεία διασώθηκαν και διατηρούν μεγάλο μέρος της τότε γνώσης και τεχνογνωσίας που κατείχαν. Ο Βιτρούβιος αφιερώνει ένα ολόκληρο κεφάλαιο, στην πραγματεία του De architectura, για τους τύπους ξυλείας που χρησιμοποιούσαν οι Ρωμαίοι, τις τεχνικές συντήρησής της, διατηρώντας πολλές τεχνικές λεπτομέρειες.
Ο Πλίνιος, αν και δεν ήταν βοτανολόγος, αφιέρωσε έξι βιβλία, στο έργο του, Φυσική Ιστορία, για δέντρα και ξυλώδη φυτά, απαραίτητα για την ξυλουργική, παρέχοντας πληθώρα πληροφοριών τις χρήσεις τους.
Αρχαία Κίνα
Πρόγονοι της κινεζικής ξυλουργικής θεωρούνται οι Λου Μπαν (魯班) και η σύζυγός του, Λέιντυ Γιουν (Lady Yun), από την Περίοδο της Άνοιξης και του Φθινοπώρου, στην Κίνα(771 έως 476 π.Χ.). Ο Λου Μπαν θεωρείται ότι πρώτος εισήγαγε την πλάνη, τη χρήση της κιμωλίας για σχέδια, και άλλα κοπτικά εργαλεία (πριόνια, άγκιστρα) στην πρώιμη ξυλουργική της Κίνας. Τα γραπτά του κείμενα πιστεύεται ότι έχουν διασωθεί στο βιβλίο του, Lu Ban Jing (魯班 經, "Χειρόγραφο του Lu Ban"). Πιθανά το βιβλίο αυτό να γράφτηκε περίπου 1500 έτη μετά το θάνατό του. Το "Χειρόγραφο του Lu Ban" είναι γεμάτο με τις περιγραφές διαστάσεων για χρήση στην κατασκευή ξυλουργικών αντικειμένων, όπως λ.χ. ξύλινων ζαρντινιέρων, τραπεζιών, βωμών και πολλών άλλων χρηστικών αντικειμένων, ενώ περιέχει και εκτενείς οδηγίες σχετικά με το Φενγκ σούι. Δεν αναφέρει πληροφορίες για τα περίπλοκα ξύλινα κουφώματα (πόρτες και παράθυρα), που φτιάχνονταν χωρίς καρφιά και χωρίς κόλλες, κινέζικα έπιπλα φημισμένα εκείνης της πρώιμης εποχής.
Σημερινή εποχή
250px|μικρογραφία| Τεχνίτες ξυλουργοί στη [[Δαμασκός|Δαμασκό κατασκευάζουν ξύλινα στοιχεία για ναργιλέ (19ος αιώνας).]] 250px|μικρογραφία| Ιθαγενής τεχνίτης στη [[Μικρονησία (περιοχή)|Μικρονησία, στο Παλάου, φτιάχνει ξύλινα κουπιά.]] Με τις εξελίξεις στη σύγχρονη τεχνολογία και τις απαιτήσεις της βιομηχανίας, η ξυλουργική ως πεδίο έχει αλλάξει ριζικά. Η ανάπτυξη μηχανημάτων CNC, εργαλείων ρούτερ, σύγχρονων πριονοκορδελών και άλλων εργαλείων χειρός, για παράδειγμα, έκανε την παραγωγή, δηλ. την κατεργασία του ξύλου, εύκολη και γρήγορη, με λιγότερα υπολείμματα και συχνά με τον σχεδιασμό (design) του επιδιωκόμενου ξύλινου αντικειμένου, πολύ ευκολότερη (βλ. σχεδιαστικά CAD). Τα CNC, ως σύγχρονα και αυτόματα μηχανήματα κατεργασίας, μπορούν να χαράξουν εξαιρετικά πολύπλοκα και λεπτομερή έργα και να "δημιουργήσουν" σχεδόν το οτιδήποτε. Πρόσθετα, τα επαναφορτιζόμενα ηλεκτρικά εργαλεία (λ.χ. βιδολόγος, σέγα, ρούτερ χειρός) επιταχύνουν τη δημιουργία περισσότερων ξυλουργικών έργων, ενώ απαιτούν πολύ λιγότερη καταπόνηση. Ωστόσο, η εξειδικευμένη ξυλουργική παραμένει μια τέχνη ιδιαίτερα όμορφη και δημιουργική, ενώ εξακολουθεί να υπάρχει ζήτηση για χειροποίητα έργα, όπως λ.χ. έπιπλα, ξυλόγλυπτα, μαρκετερί. Φυσικά εδώ το κόστος για τους καταναλωτές είναι υψηλότερο.
Υλικά
Ιστορικά, οι τεχνίτες της ξυλουργικής βασίστηκαν στην παραγόμενη (συνήθως ντόπια) ξυλεία από τα δάση της περιοχή τους. Μόνον όταν εξαπλώθηκε το εμπόριο και οι εν γένει μεταφορές, έγιναν διαθέσιμα, στη διάθεση του ξυλοτεχνίτη, περισσότερα είδη ξυλείας και από την εύκρατη και κυρίως από την τροπική ζώνη του πλανήτη (βλ. λ.χ. κεντρική Αφρική, νότια Αμερική). Τα ξύλα, που χρησιμοποιούνται στην ξυλουργική, ταξινομούνται σε τρεις βασικούς τύπους :
Όσον αφορά τα πλατύφυλλα είδη, τα ξύλα αυτά χωρίζονται σε δύο κατηγορίες, της εύκρατης ζώνης και της τροπικής ζώνης (τροπικά είδη), ανάλογα με την προέλευσή τους. Τα ξύλα της εύκρατης απαντώνται σε δάση, μεταξύ των τροπικών και των πόλων του πλανήτη, και παρουσιάζουν ιδιαίτερη αισθητική, είναι οικονομικότερα, και τα δάση από τα οποία προέρχονται είναι αειφορικής διαχείρισης.
Τα τροπικά ξύλα προέρχονται από πυκνά δασικά οικοσυστήματα, εντός της ζώνης του Ισημερινού, συμπεριλαμβανομένης της κεντρικής και της δυτικής Αφρικής, της νοτιοανατολικής Ασίας και της Νότιας Αμερικής. Τα πλατύφυλλα είδη έχουν υψηλότερη πυκνότητα, συνήθως >600 kg/m³. Υπάρχει στο εμπόριο μεγάλος αριθμός ειδών από σκληρά ξύλα, περίπου 200 εξ’ αυτών είναι αρκετά κοινά σ την ξυλουργική. Τα είδη αυτά έχουν μεγάλη ποικιλία ιδιοτήτων, χρωμάτων, και ανθεκτικότητας, αλλά -στις πιο πολλές περιπτώσεις- είναι ιδιαίτερα κατάλληλα για χρήση σε εξωτερικούς χώρους λόγω της αντοχής τους και της ανθεκτικότητάς τους σε σήψη και υψηλή υγρασία. Επίσης, τα χρώματα των πλατυφύλλων ειδών κυμαίνονται από λευκωπό έως και σκούρο μαύρο, καθιστώντας τα ελκυστικά για αισθητικούς σκοπούς. Ωστόσο, τα σκληρά ξύλα είναι πολύ πιο δυσκολοδούλευτα από τα μαλακότερα κωνοφόρα είδη (softwoods).
300px|μικρογραφία| Εργαλεία χειρός που χρησιμοποιούνται ευρέως στην ξυλουργική. Συνήθως έπιπλα, όπως λ.χ. σαλόνια, τραπεζαρίες, καρέκλες και τραπέζια, κατασκευάζονται από σκληρά είδη (πλατύφυλλα είδη) λ.χ. οξιά, δρυ κ.ά., λόγω της μηχανικής αντοχής τους σε κάμψη και συμπίεση. Επιπλέον, έχουν σταθερότητα και καλύτερο φινίρισμα. Οι κατασκευαστές γραφείων και εξαρτημάτων τους χρησιμοποιούν επίσης πάρα πολύ κόντρα πλακέ, καπλαμάδες και άλλα συγκολλημένα πάνελ ξύλου (MDF).
Έλατο
Το έλατο (fir) είναι φθηνό και συνηθισμένο κωνοφόρο είδος. Λέγεται, εμπορικά, λευκοξυλεία. Είναι ελαφρύ ξύλο, λευκωπό έως κιτρινολευκωπό. Έχει ίσια «νερά» και συνήθως το τελικό προϊόν από έλατο θα βαφτεί. Επειδή είναι μαλακό ξύλο είναι κατάλληλο και για την κατασκευή ορισμένων μερών των επίπλων.
Ερυθρελάτη
Η ερυθρελάτη (spruce), ως ξύλο πάρα πολύ παρόμοιο με το έλατο, είναι πολύ συνηθισμένο κωνοφόρο ξύλο της κεντρικής και της βόρειας Ευρώπης. Είναι «λευκόξυλο», πολύ μαλακό και δεν έχει μυρωδιά. Συναντάται πάρα πολύ συχνά σε παιδικά έπιπλα και οικιακές κατασκευές. Επίσης πάρα πολύ συχνά απαντάται σε παιδικά παιχνίδια.
Πεύκο
Το πεύκο (pine) είναι ρητινώδες ξύλο που έχει σχετικά μέτρια πυκνότητα και ευθύγραμμα ‘νερά’ τα οποία είναι χαρακτηριστικά και ξεχωρίζουν. Έχει κίτρινο προς κοκκινωπό χρώμα και μυρίζει σαν «ρετσίνι» όταν κόβεται. Είναι σχετικά ευαίσθητο στις φθορές και τα χτυπήματα. Παρουσιάζει ευκολία βαφής και χρησιμοποιείται συχνά για την κατασκευή παιδικών βιβλιοθηκών και κρεβατιών (παιδικών και φοιτητικών). Χρησιμοποιείται επίσης για την κατασκευή θυρών, παραθύρων και δαπέδων. Τα πεύκα -πολλά είδη παρόμοια- είναι τα πιο συνηθισμένα είδη ξύλου της Ευρώπης και έχουν παρόμοια οπτικά και φυσικά χαρακτηριστικά (δασικό πεύκο, μαύρο πεύκο, κ.ά.).
Φράξος (κν. δεσποτάκι)
Ο φράξος λέγεται εμπορικώς δεσποτάκι (ash) και είναι ένα σκληρό είδος με πολύ καλές μηχανικές αντοχές. Είναι σχετικά εύκολο να κατεργαστεί μηχανικά, έχει κρεμ - κιτρινωπό προς ελαφρύ καφετί χρώμα, με πολύ ελκυστικά σχέδια. Ωστόσο, έχει περιορισμένη αντοχή στις υγρασίες, και χαμηλή ανθεκτικότητα σε ξυλοφάγα σκουλήκια και τους μύκητες.
Σημύδα
Υπάρχει και η κίτρινη και η λευκή σημύδα (birch). Είναι είδος της βόρειας Ευρώπης όπως και της βόρειας Αμερικής. Είναι ξύλο ευκολοδούλευτο, μάλλον εύκολο στη μηχανική κατεργασία, αν και πιο συχνά απαντάται σε κόντρα-πλακέ. Ησημύδα είναι επιρρεπής σε κηλίδες όταν μεταχρωματίζεται. Η σημύδα συναντάται σε πολλές οικιακές κατασκευές και έπιπλα. Είναι σχετικά σκληρό ξύλο.
Οξιά
Η οξιά (beech) είναι το πιο διαδεδομένο πλατύφυλλο είδος στην Ευρώπη. Από τα πιο συνηθισμένα είδη στην παραγωγή επίπλων, ιδίως τραπεζιών και καρεκλών. Χρησιμοποιείται σε πάρα πολλές εσωτερικές χρήσεις και επίσης είναι διαδεδομένο σε καπλαμάδες, σε κόντρα-πλακέ και σε ξυλόφυλλα. Είναι είδος βαρύ και πολύ σκληρό και με πολύ υψηλές μηχανικές αντοχές. Δεν είναι κατάλληλο για εξωτερικές χρήσεις λόγω του ότι δεν αντέχει σε υψηλές υγρασίες και επηρεάζεται αρνητικά.
Δρυς
Υπάρχουν δύο είδη ξύλου στη δρυ (oak), η λευκή και η κόκκινη δρυς. Η δρυς είναι γνωστό ότι είναι εύκολο να εργαστεί και είναι αρκετά σκληρό είδος. Οι κατασκευαστές επίπλων συχνά επιλέγουν τη λευκή δρυ πιο πολύ, από την κόκκινη, εξαιτίας της μηχανικής της αντοχής αλλά και της αντοχής της στην υγρασία. Η κόκκινη δρυς βέβαια είναι ελκυστικά ωραιότερη, αλλά έχει μειωμένη βιολογική αντοχή, σε σχέση με τη λευκή. Η πιο βασικότερη χρήση της δρυός είναι: πολυτελείας έπιπλα, δάπεδα και παρκέτα ποιότητας και πάγκοι κουζίνας, καθώς και τραπεζαρίας υψηλής ποιότητας. Επίσης, παραδοσιακά, η λευκή δρύς αποτελεί το καταλληλότερο είδος για τα ξύλινα βαρέλια του κρασιού.
Σφενδάμι
Ξύλο υψηλής σκληρότητας και βαρύ, το σφενδάμι (maple), ή σφένδαμος, ή εμπορικώς κελεμπέκι, είναι ένα κοινό είδος για έπιπλα, κρεβατοκάμαρες και επίσης σε δάπεδα κατοικιών, συχνότερα στα αθλητικά δάπεδα. Το σφενδάμι έχει πολύ ωραία «νερά» και είναι υψηλής αισθητικής είδος. Αν και συνήθως πιο ανοιχτόχρωμο, το σφένδαμι μπορεί να παρουσιάσει λεκέδες και να μεταχρωματιστεί. Είναι είδος αποκλειστικά για εσωτερικές κατασκευές και όχι για εξωτερικές, λόγω της χαμηλής αντοχής τους σε μύκητες και ξυλοφάγα έντομα.
Παράγοντες στην επιλογή υλικών
Υπάρχουν πολλοί παράγοντες που πρέπει να ληφθούν υπόψη για το πιο κατάλληλο είδος ξυλείας για μία χρήση. Ένα σημαντικό είναι ο βαθμός της ευκολίας ή δυσκολίας επεξεργασίας του ξύλου: ο τρόπος με τον οποίο ανταποκρίνεται στην κατεργασία με εργαλεία χειρός, ή με τα μηχανήματα κοπής, λείανσης ή κατεργασίας, την ποιότητα της επιφάνειας, και το πόσο μέτρια ή καλά ανταποκρίνεται το υλικό σε κόλλες και σε φινιρίσματα - βαφές. Αν ένα είδος ξύλου είναι ευκολοδούλευτο, τότε έχει και μικρότερη αντίσταση κατά την κοπή και βέβαια προκαλεί σαφώς και έχει μειωμένη άμβλυνση (φθορά) στα εργαλεία. Το καλά ή άριστα επεξεργάσιμο ξύλο είναι ευκολότερο να κατεργαστεί, κοπεί, τρυπηθεί, πλανιστεί, μορφοποιηθεί σε επιθυμητές μορφές - σχήματα. Εάν τα «νερά» του ξύλου είναι ίσια και ομοιόμορφα (δηλ. όχι στρεβλά), θα είναι πολύ πιο εύκολο να επιτευχθούν ισχυρές και ανθεκτικές συνδεσμολογίες ή κολλήματα (συγκολλήσεις). Επιπλέον, προστατεύται έτσι το ξύλο από τυχόν, ανεπιθύμητο σχίσιμο όταν καρφωθεί ή όταν βιδωθεί. Επίσης, στρεβλά ή μη ίσια «νερά» απαιτούν πιο κουραστική προετοιμασία και τρίψιμο, πιο πολύ επίσης χρόνο - κόπο για να παραχθεί ένα καλό αποτέλεσμα.
Ένας άλλος σημαντικός παράγοντας είναι η εγγενής (φυσική) ανθεκτικότητα του ξύλου, ειδικά όσον αφορά την υγρασία. Εάν το τελικό έργο εκτεθεί σε υγρασία ή καιρικές συνθήκες (π.χ. έργα εξωτερικού χώρου) ή σε υψηλές σχετικές υγρασίες, ή συμπύκνωση ατμών (π.χ. σε κουζίνες και σε μπάνια, ή σε σάουνες κ.λπ.), τότε το ξύλο πρέπει να είναι ιδιαίτερα ανθεκτικό για να αποφευχθεί η σήψη του. Λόγω των χημικών ιδιοτήτων τους, τροπικά σκληρά ξύλα, όπως τα iroko, τικ και μαόνι, είναι δημοφιλή για τέτοιες «δύσκολες» εφαρμογές.
Είδη ξύλου - ευκολοδούλευτα
Κλήθρα (Alnus glutinosa)
Φλαμούρι (Tilia americana)
Αγιούζ (Triplochiton scleroxylon)
Πεύκο (Pinus)
Έλατο (Abies)
Ερυθρελάτη (Picea)
Λεύκη (Populus)
Ουίνστον Σίνακ
Ο Ουίνστον Φράνσις Σίνακ (Winston Francis Cenac, 1925-2004) ήταν πολιτικός από την Αγία Λουκία και πρωθυπουργός της νησιωτικής χώρας την περίοδο από το 1981 ως το 1982.
Ξυλουργική
Είδη ξύλου - πολύ ανθεκτικά
Teak (Tectona grandis)
Ουίνστον Σίνακ
Καριέρα
Γεννήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 1925. Υπηρέτησε ως γενικός προκουράτορας της Αγίας Λουκίας, του Αγίου Βικεντίου και Γρεναδίνων και της Γρενάδας. Το 1969 σταμάτησε τη δημόσια υπηρεσία του και άρχισε να εργάζεται ως δικηγόρος. Το 1979, με την άνοδο του Εργατικού Κόμματος στην εξουσία, ο Σίνακ έγινε γενικός εισαγγελέας στην κυβέρνηση του Άλαν Λουίζι. Όταν ο τελευταίος παραιτήθηκε στις 4 Μαΐου του 1981, ο Σίνακ ανέλαβε την πρωθυπουργία. Θήτευσε στο αξίωμα μόλις για 8 μήνες μέχρι που εξαναγκάστηκε σε παραίτηση λόγω των πολιτικών διαμαχών στις 17 Ιανουαρίου του 1982. Τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία ο Μάικλ Πίλγκριμ. Απεβίωσε στις 22 Σεπτεμβρίου 2004.
Ξυλουργική
Είδη ξύλου - πολύ ανθεκτικά
Iroko (Milicia excelsa)
Ουίνστον Σίνακ
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Αγίας Λουκίας
Ξυλουργική
Είδη ξύλου - πολύ ανθεκτικά
Καστανιά (Castanea)
Λευκή δρυς (Quercus)
Τούγια, ή κόκκινος δυτικός κέδρος (Thuja)
Ψευδοακακία, ή "ακακία" (Robinia)
Κυπαρίσσι (Cupressus)
Είδη κατάλληλα για ξυλογλυπτική
Πολλά ξύλα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για ξυλόγλυπτα, όπως λ.χ. φλαμούρι, αμερικάνικη λεύκη (aspen), καρυδιά, και η σκληρότερη, λευκή δρυς.
Εργαλεία
Υπάρχει μια ποικιλία εργαλείων που χρησιμοποιούνται στην ξυλουργική. Κάθε διαφορετική επεξεργασία του ξύλου απαιτεί και μία διαφορετική παραλλαγή εργαλείων.
Σήμερα, στη σύγχρονη ξυλουργική χρησιμοποιούνται τα εξής εργαλεία:
Πολλοί σύγχρονοι ξυλουργοί επιλέγουν να χρησιμοποιούν ηλεκτρικά εργαλεία στο εμπόριο τους για την πρόσθετη ευκολία και για να εξοικονομήσουν χρόνο. Ωστόσο, πολλοί επιλέγουν να εξακολουθούν να χρησιμοποιούν μόνο εργαλεία χειρός για διάφορους λόγους, όπως η εμπειρία και ο πρόσθετος χαρακτήρας στο έργο, ενώ ορισμένοι επιλέγουν να χρησιμοποιούν μόνο εργαλεία χειρός μόνο για τη δική τους απόλαυση.
Εργαλεία χειρός
Τα εργαλεία χειρός ταξινομούνται ως εργαλεία που λαμβάνουν δύναμη μόνο από τα χέρια που τα κρατούν. Τα πιο κοινά εργαλεία χειρός είναι:
Σφιγκτήρες
Οι σφιγκτήρες (αγγλ. clamps) χρησιμοποιούνται για να συγκρατούν το κομμάτι εργασίας σας ενώ κόβετε, τρυπάτε ή κολλάτε. Οι σφιγκτήρες ποικίλλουν σε όλα τα σχήματα και μεγέθη, από μικρούς σφιγκτήρες έως πολύ μεγάλους σφιγκτήρες ράβδων ή ιμάντων.
Σμίλες
Οι σμίλες (αγγλ. chisels), ή πιο γνωστά ως σκαρπέλα, είναι εργαλεία με μεγάλη λεπίδα, αιχμηρά και λοξή ακμή. Χρησιμοποιούνται για την κοπή και τη διαμόρφωση των ξύλινων στοιχείων ή/και άλλων υλικών.
Γωνιές
Οι γωνιές (αγγλ. square) χρησιμοποιούνται για τη μέτρηση γωνιών (σε μοίρες) σε οποιοδήποτε αντικείμενο εργασίας. Είναι μεταλλικό ή ξύλινο εργαλείο που χρησιμοποιείται -κυρίως- για τη χάραξη γωνιών 90ο (συνήθως), ή 45ο. Υπάρχουν διαφορετικοί τύποι γωνιών, η πιο συνηθισμένη είναι η τρίγωνη γωνιά.
Μετροταινία
Η μετροταινία (αγγλ. tape measure) είναι ένας πτυσσόμενος χάρακας που έχει προσαυξήσεις μέτρησης τόσο μικρές όσο 1/32 " Αυτή είναι η πιο βολική μορφή εργαλείου μέτρησης λόγω του μικρού μεγέθους του και είναι εύκολο στη χρήση.
Ηλεκτρικά εργαλεία
Τα ηλεκτρικά εργαλεία είναι εργαλεία που τροφοδοτούνται από εξωτερική ενέργεια, όπως μπαταρία, κινητήρα ή καλώδιο τροφοδοσίας συνδεδεμένο σε πρίζα. Τα πιο κοινά ηλεκτρικά εργαλεία είναι:
Τριβείο χειρός
Το τριβείο χειρός (αγγλ. sander) είναι ένα τριβείο μικρής ισχύος που χρησιμοποιεί είτε μια δόνηση είτε την τροχιακή κίνηση για να μετακινήσει ένα κομμάτι χαρτί άμμου πάνω στο κομμάτι εργασίας κάνοντας πολύ λεπτές τροποποιήσεις στην εξομάλυνση του προϊόντος σας.
Ράντιαλ
Το ράντιαλ (αγγλ. miter saw), ή αλλιώς δισκοπρίονο, ή συχνότερα και φαλτσοπρίονο, είναι ένα σύνθετο ηλεκτρικό κοπτικό εργαλείο -υψηλής επικινδυνότητας- που φέρει περιστρεφόμενο πριόνι - δίσκο, δηλ. ένα σταθερό πριόνι για ακριβείς κοψιές του ξύλου, κατά μήκος, πλευρικά ή και λοξά. Κοπές με αυτό μπορούν να υλοποιηθούν σε οποιαδήποτε επιλεγμένη γωνία, αφού το φαλτσοπρίονο (εξ ου και η ονομασία του) ρυθμίζεται ανάλογα.
Γωνιάστρα
Η γωνιάστρα (αγγλ. table saw) ουσιαστικά είναι μία τράπεζα - πριόνι, ένα σύγχρονο επιτραπέζιο κοπτικό εργαλείο. Προορίζεται για να εκτελεί μακριές - μεγάλες κοπές (με ακρίβεια χιλιοστού) κατά μήκος των ξύλινων στοιχείων, ή των προϊόντων του ξύλου (λ.χ. MDF). Ορισμένες γωνιάστρες προσφέρουν την επιλογή και λοξής κοπής.
Πλάνη
Η πλάνη (αγγλ. planer) πάχους χρησιμοποιούνται για να εξομαλύνουν την επιφάνεια μιας σανίδας και να τους κάνουν το ακριβές πάχος σε ολόκληρη την σανίδα. Οι πλάνες χειρός χρησιμοποιούνται μόνο για την επιφάνεια ενός χαρτονιού ή ενός αντικειμένου εργασίας, ενώ αφαιρούν περισσότερο υλικό από ένα τριβείο.
Πριονοκορδέλα
Η πριονοκορδέλα (αγγλ. band saw) φέρει μια μακρά λεπίδα - πριόνι, σαν κορδέλα, που έχει τη μορφή ιμάντα, και εκτελεί κοψίματα σε ξύλο και προϊόντα ξύλου. Είναι ένα απαραίτητο ηλεκτρικό εργαλείο στην ξυλουργική. Μπορεί να βρεθεί και σε μικρής-κλίμακας πριονοκορδέλες. Υπάρχουν διαφορές μεταξύ της πριονοκορδέλας και των πριονιών κύλισης, γνωστών ως σέγες. Η πριονοκορδέλα -ένα ξυλουργικό ηλεκτρικό εργαλείο υψηλής επικινδυνότητας- είναι ένα πολύ ισχυρό εργαλείο κατεργασίας για την κοπή ξύλου, κατά μήκος και κατά πλάτος, αλλά απαιτούνται συγκεκριμένα μέτρα προστασίας στη χρήση του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ξύλο Κατηγορία:Χειροτεχνία Κατηγορία:Ξυλουργική
Ντράουπνιρ
Το Ντράουπνιρ ( Draupnir ) είναι ένα χρυσό δαχτυλίδι του Οντίν, του μέγιστου θεού της Σκανδιναβικής μυθολογίας. Το δαχτυλίδι ήταν πηγή ατέλειωτου πλούτου, αφού κάθε ένατο πρωινό πολλαπλασιαζόταν και παρήγαγε άλλα οκτώ πανομοιότυπα δαχτυλίδια. Το Ντράουπνιρ σφυρηλατήθηκε από τους Μπρόκκ και Σίντρι, δυο αδέλφια νάνους, γιοί του Ιβάλντι.
Το δαχτυλίδι τοποθετήθηκε από τον Οντίν στην κηδευτική πυρά του γιου του Μπαλντρ :
Το δαχτυλίδι ανακτήθηκε από τον Χέρμοντ. Προσφέρθηκε ως δώρο ερωτοτροπίας στην Γκερντ από τον Σκίρνιρ, τον υπηρέτη του Φρέιρ.
Ντράουπνιρ είναι και το όνομα ενός νάνου.
Κατηγορία:Σκανδιναβική μυθολογία Κατηγορία:Δαχτυλίδια
Τίμαρχος
Τίμαρχος είναι ένα αρχαίο ελληνικό όνομα. Σε πηγές της ελληνικής ιστορίας αναφέρονται τα παρακάτω πρόσωπα που έφεραν το όνομα αυτό:
Συνθετική γεωμετρία
μικρογραφία|295x295εσ|Προβολή σφαίρας σε επίπεδο Η συνθετική γεωμετρία (μερικές φορές αναφέρεται ως αξιωματική γεωμετρία ή ακόμη και ως καθαρή γεωμετρία) είναι γεωμετρία χωρίς τη χρήση συντεταγμένων. Βασίζεται στην αξιωματική μέθοδο για την απόδειξη όλων των αποτελεσμάτων από μερικές βασικές ιδιότητες που αρχικά ονομάζονταν υποθέσεις και σήμερα αξιώματα.
Ο όρος "συνθετική γεωμετρία" επινοήθηκε μόνο μετά τον 17ο αιώνα και την εισαγωγή από τον Ρενέ Ντεκάρτ της μεθόδου των συντεταγμένων, η οποία ονομαζόταν αναλυτική γεωμετρία. Έτσι, ο όρος "συνθετική γεωμετρία" εισήχθη για να αναφερθεί στις παλαιότερες μεθόδους που ήταν, πριν από τον Ντεκάρτ, οι μόνες γνωστές.
Σταθμός Κηφισιά (Μετρό Αθήνας)
Ο σταθμός Κηφισιά είναι τερματικός σταθμός της Γραμμής 1 του μετρό της Αθήνας, στη χιλιομετρική θέση 25,655 από τον σταθμό Πειραιά. Πήρε το όνομά του από την περιοχή της Κηφισιάς, την οποία εξυπηρετεί.
Συνθετική γεωμετρία
Σύμφωνα με τον Φέλιξ Κλάιν
Σταθμός Κηφισιά (Μετρό Αθήνας)
Ο σταθμός εγκαινιάστηκε στις 10 Αυγούστου 1957 και η σημερινή του μορφή ανάγεται στο 2004, όταν και ανακαινίστηκαν (σταδιακά, το 2003 - 2004) όλοι οι σταθμοί της γραμμής 1 εν όψει των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας του 2004. Διαθέτει μία πλευρική αποβάθρα και μία κεντρική αποβάθρα μορφής νησίδας, αμαξοστάσιο και γραμμές εναπόθεσης αμαξοστοιχιών. Ο σταθμός Κηφισιάς είναι ο βόρειος τερματικός σταθμός της γραμμής 1 από την πρώτη μέρα λειτουργίας του το 1957.
Συνθετική γεωμετρία
"Συνθετική γεωμετρία είναι εκείνη που μελετά τα σχήματα ως έχουν, χωρίς να καταφεύγει σε τύπους, ενώ η αναλυτική γεωμετρία χρησιμοποιεί σταθερά τέτοιους τύπους που μπορούν να καταγραφούν μετά την υιοθέτηση ενός κατάλληλου συστήματος συντεταγμένων."
Σταθμός Κηφισιά (Μετρό Αθήνας)
Ο σταθμός Κηφισιάς κατασκευάστηκε στη θέση παλαιότερου σταθμού των Σιδηροδρόμων Αττικής με το ίδιο όνομα. Ο πρώτος αυτός σταθμός είχε εγκαινιαστεί στις 4 Φεβρουαρίου του 1885, ημέρα της Καθαράς Δευτέρας. Εκεί κατέληγε το περιβόητο «Θηρίο» της Κηφισιάς, δηλαδή ο ατμοκίνητος σιδηρόδρομος που ξεκινούσε από τον σταθμό της Αττικής και κατέληγε στην Κηφισιά. Ονομάστηκε «Θηρίο» λόγω των πολλών καπνών και των βρυχηθμών της μηχανής του.
Συνθετική γεωμετρία
Η πρώτη συστηματική προσέγγιση της συνθετικής γεωμετρίας είναι τα Στοιχεία του Ευκλείδη. Ωστόσο, στα τέλη του 19ου αιώνα φάνηκε ότι τα αξιώματα του Ευκλείδη δεν ήταν επαρκή για τον χαρακτηρισμό της γεωμετρίας. Το πρώτο πλήρες σύστημα αξιωμάτων για τη γεωμετρία δόθηκε μόλις στα τέλη του 19ου αιώνα από τον Ντέιβιντ Χίλμπερτ. Παράλληλα, φάνηκε ότι τόσο οι συνθετικές όσο και οι αναλυτικές μέθοδοι μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την οικοδόμηση της γεωμετρίας. Το γεγονός ότι οι δύο προσεγγίσεις είναι ισοδύναμες αποδείχθηκε από τον Εμίλ Άρτιν στο βιβλίο του Γεωμετρική Άλγεβρα.
Σταθμός Κηφισιά (Μετρό Αθήνας)
Μελλοντικά θα είναι αφετηριακός σταθμός των ΚΤΕΛ προς Σκάλα Ωρωπού, Καπανδρίτι, Άγιοι Απόστολοι, Ωρωπό, Μαρκόπουλο Ωρωπού, Δήλεσι, Χαλκούτσι, Βαρνάβα και Συκάμινο.
Συνθετική γεωμετρία
Εξαιτίας αυτής της ισοδυναμίας, η διάκριση μεταξύ συνθετικής και αναλυτικής γεωμετρίας δεν χρησιμοποιείται πλέον, παρά μόνο σε στοιχειώδες επίπεδο ή για γεωμετρίες που δεν σχετίζονται με κανενός είδους αριθμούς, όπως ορισμένες πεπερασμένες γεωμετρίες και η γεωμετρία που δεν είναι Ντεσαργκουέζικη.