cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σύλλογος Μερίμνης Ανηλίκων
Δικτύωση
Ο Σύλλογος Μερίμνης Ανηλίκων συνεργάζεται με άλλες οργανώσεις και δημόσιες υπηρεσίες ώστε, εκτός από κάλυψη των αναγκών των φιλοξενούμενων για σίτιση και ένδυση, να τους παρέχονται επίσης ψυχο-κοινωνική υποστήριξη, απαραίτητη νομική βοήθεια, εκπαιδευτική ενίσχυση και ένταξη, ψυχαγωγικές και επιμορφωτικές ευκαιρίες και επαγγελματική συμβουλευτική, προώθηση των διαδικασιών για την έκδοση των νομικών εγγράφων για επαγγελματική ένταξη, ώστε με την ενηλικίωσή τους να είναι ικανοί να ανταποκριθούν στην αυτόνομη διαβίωσή τους. Στα πλαίσια αυτά έχει δομήσει σταθερές συνεργασίες μέσα από άτυπα ή οργανωμένα δίκτυα συνεργατών, εξίσου σημαντικά και τα δύο. Στο άτυπο δίκτυο περιλαμβάνονται οι γείτονες, οι φίλοι, οι πολίτες που και για μια έστω φορά προσφέρουν με πολύ καλή διάθεση και ευαισθησία υπηρεσίες και αγαθά (π.χ. θέσεις εργασίας, ιατρικές εξετάσεις, ρουχισμό, σχολικά είδη, έπιπλα, τρόφιμα κ.λ.π.)για την ευημερία των παιδιών. Στα τυπικά οργανωμένα δίκτυα περιλαμβάνονται κρατικές υπηρεσίες (Ε.Κ.Κ.Α, Δικαστικές και Αστυνομικές Αρχές, Νοσοκομεία, Σχολεία…), ΜΚΟ (π.χ. Ιατρική παρέμβαση, Οικουμενικό Πρόγραμμα Προσφύγων, Κέντρο Συμπαράστασης του Ανθρώπου…) και άλλες οργανώσεις που εξυπηρετούν κοινούς σκοπούς. Στη οργανωμένη τυπική δικτύωση οι όροι συνεργασίας αποτυπώνονται με γραπτά πρωτόκολλα από κοινού συμφωνημένα ή επιβάλλονται από τις νομικές υποχρεώσεις των συμμετεχόντων. Επιδιώκει επίσης τις συνεργασίες στα πλαίσια Υλοποίησης Ευρωπαϊκών Προγραμμάτων αλλά και με κάθε φορέα που υλοποιεί παρόμοιες δράσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό και μπορεί να προσφέρει σε επίπεδο τεχνογνωσίας, ευκαιριών εκπαίδευσης, έρευνας κ.λ.π.
Σταθμός Εφήβων - Ξενώνας
Η δυναμικότητα του Ξενώνα φτάνει τις 17 θέσεις φιλοξενίας. Στο διάστημα των 85 χρόνων λειτουργίας του ο Σταθμός Εφήβων έχει φιλοξενήσει περισσότερα από 2.500 αγόρια ηλικίας 12-20 ετών διαφόρων εθνικοτήτων. Ομάδα στόχου αποτελούν αγόρια, ασυνόδευτοι ανήλικοι, που έχουν καταθέσει ή προτίθενται να καταθέσουν αίτημα ασύλου, προερχόμενοι από χώρες όπου αναγνωρίζεται το δικαίωμα προστασίας βάσει της Συνθήκης της Γενεύης. Είναι παιδιά που έχουν απομακρυνθεί από την οικογένεια και τη πατρίδα τους εξαιτίας του πολέμου ή σοβαρών καταστροφών. Συχνά είναι παιδιά θύματα trafficking και βασανιστηρίων.
Παρεχόμενες Υπηρεσίες
Σε όλα τα φιλοξενούμενα παιδιά και έφηβους παρέχονται υπηρεσίες:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ο ιστότοπος του Συλλόγου Μερίμνης Ανηλίκων Παρουσίαση του Σταθμού Εφήβων στο ηλεκτρονικό περιοδικό Vice Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, αναφορά συνεργασίας με τον Σύλλογο Μερίμνης Ανηλίκων.
1953
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Ροβερκιάρα
Το Ροβερκιάρα (ιταλικά: Roverchiara) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Βερόνας, στην περιφέρεια του Βένετου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Βερόνας
Αντιφέρα
Στην Ελληνική Μυθολογία, κατά μία από τις πολλές σχετικές παραδόσεις, η Αντιφέρα ήταν θεραπαινίδα της Ινούς, καταγόμενη από την Αιτωλία.
Το όνομα «Αντιφέρα» σημαίνει αντίπαλος και προέρχεται από το ότι η Ινώ τη ζήλευε παθολογικά. Το τελικό αποτέλεσμα αυτής της ζήλειας ήταν να παραφρονήσει η Ινώ και να πνιγεί μαζί με τον γιο της, οπότε και μεταθανάτια αναστήθηκε ως θεότητα, ονομαζόμενη πλέον «Λευκοθέα».
Για τον λόγο αυτό, στη Ρώμη απαγορευόταν να εισέρχονται δούλες στον ναό της Λευκοθέας, ενώ στο ιερό της στη Χαιρώνεια απαγορευόταν η είσοδος στις δούλες, στους δούλους και στους... Αιτωλούς, θεωρούμενους κατά κάποιο τρόπο «εναγείς».
Είναι εμφανές ότι η παράδοση αυτή, που αποτελεί παραλλαγή των κυρίων παραδόσεων περί την Ινώ, δεν δημιουργήθηκε στην Αιτωλία από τους κατοίκους της, αλλά ως προπαγάνδα από διαφόρους διακείμενους εχθρικά έναντι των Αιτωλών.
Ο Λαός Προστάζει
Ο Λαός Προστάζει (Πρωτότυπος τίτλος Meet John Doe) είναι κοινωνική σάτιρα παραγωγής 1941 σε σκηνοθεσία Φρανκ Κάπρα και πρωταγωνιστές τους Γκάρι Κούπερ και Μπάρμπαρα Στάνγουικ. Το σενάριο της ταινίας έγραψε ο Ρόμπερτ Ρίσκιν στην τελευταία του συνεργασά με τον σκηνοθέτη. Πρόκειται για το τρίτο μέρος της Πολιτικής τριλογίας του σκηνοθέτη (οι άλλες δυο ταινίες είναι ''Ο Πρίγκηψ των Δολλαρίων (Mr. Deeds Goes to Town, 1936) και Ο κύριος Σμιθ πάει στην Ουάσινγκτον (Mr. Smith Goes to Washington, 1939)''). Η ταινία είχε εμπορική επιτυχία και προτάθηκε για Όσκαρ Πρωτότυπου Σεναρίου. Το Ινστιτούτο Αμερικανικού Κινηματογράφου κατέταξε την ταινία στην 49η θέση στη λίστα με τις καλύτερες κωμωδίες όλων των εποχών.
Υπόθεση
Μια δαιμόνια δημοσιογράφος, η Ανν Μίτσελ (Μπάρμπαρα Στάνγουικ) επινοεί, προκειμένου να μη χάσει τη δουλειά της, την ιστορία ενός άνδρα που έχει μείνει χωρίς δουλειά και ως διαμαρτυρία ενάντια στην κοινωνική αδικία πρόκειται να αυτοκτονήσει πηδώντας από την οροφή του Δημαρχείου την ημέρα των Χριστουγέννων. Το άρθρο της Ανν προκαλεί σούσουρο στην πόλη κι όλοι αρχίζουν να κάνουν υποθέσεις για το κατά πόσο ο άνδρας του άρθρου, ο οποίος αυτοαποκαλείται Τζον Ντόου (Χαρακτηρισμός που αποδίδεται στο μέσο ή ανώνυμο άνθρωπο), είναι πραγματικός ή πλαστός. Η πωλήσεις της εφημερίδας αυξάνονται και η Ανν κατοχυρώνει τη δουλειά της πείθοντας τον εκδότη της εφημερίδας να βρουν κάποιον για να παραστήσει τον Τζον Ντόου. Το κυνήγι για τον εκπρόσωπο του λαού που πρόκειται να καταγγείλει την κοινωνική αδικία και θα ρίξει γροθιά στο σύστημα, λαμβάνει τέλος με την εμφάνιση του γοητευτικού πρώην παίχτη του μπέιζμπολ Τζον Γουίλοουμπι (Γκάρι Κούπερ). Ο ιδιοκτήτης της εφημερίδας, Ντι Μπι Νόρτον (Έντουαρντ Άρνολντ) έχει ως σκοπό να χρησιμοποιήσει τον Γουίλοουμπι ως υποκινητή των μαζών για προσωπικούς πολιτικούς σκοπούς. Ο Γουίλοουμπι που στο μεταξύ έχει ερωτευτεί την Ανν κι έχει δημιουργήσει κίνημα με την ιδεολογία του, μαθαίνει ότι έχει χρησιμοποιηθεί τόσο από την Ανν, όσο και από τον Άρνολντ και σπεύδει να πει την αλήθεια. Φαίνεται όμως ότι είναι πλέον πολύ αργά.
Πληροφορίες παραγωγής
Με την ολοκλήρωση της ταινίας Ο Κύριος Σμιθ Πάει στην Ουάσινγκτον (Mr. Smith Goes To Washington) το 1939, ο Φρανκ Κάπρα αποδεσμεύθηκε από το συμβόλαιό του με την Columbia, που αποτέλεσε σπίτι του για 15 περίπου χρόνια. Ίδρυσε λοιπόν τη δική του εταιρία και το πρώτο του εγχείρημα ήταν η ταινία Ο Λαός Προστάζει της οποίας το σενάριο έγραψε ο συνεργάτης του, για χρόνια, Ρόμπερτ Ρίσκιν. Ο Ρίσκιν βασίστηκε στο σενάριο μιας ταινίας του 1939 με τίτλο The Life and Death of John Doe, η οποία με τη σειρά της βασιζόταν σε άρθρο που δημοσιεύτηκε από το περιοδικό Century με τίτλο A Reputation το 1922. Η ταινία αποτέλεσε και την τελευταία συνεργασία μεταξύ των Κάπρα και Ρίσκιν. Ο Ρίσκιν έλαβε και τη μοναδική υποψηφιότητα για όσκαρ που απέσπασε η ταινία. Προτάθηκε για Όσκαρ Πρωτότυπου Σεναρίου αλλά έχασε από τους Σίντνεϊ Μπούχμαν και Σίτον Μίλερ σεναριογράφους της ταινίας ''Ο Αόρατος Κύριος Τζόρνταν (Here Comes Mr. Jordan, 1941).
Διανομή Ρόλων
Πρώτη επιλογή για το ρόλο της Ανν Μίτσελ ήταν η Αν Σέρινταν, η οποία δεν μπόρεσε να συμμετάσχει στην ταινία λόγω διαφορών που είχαν να κάνουν με το συμβόλαιό της με την εταιρία Γουόρνερ που είχε αναλάβει τη διανομή. Η Ολίβια Ντε Χάβιλαντ δεν μπόρεσε επίσης να συμμετάσχει στην ταινία για τον ίδιο λόγο. Τελικά ο ρόλος κατέληξε στην Μπάρμπαρα Στάνγουικ της οποίας την καριέρα είχε απογειωθεί το 1930 χάρη στη συνεργασία της με τον Κάπρα το 1930 για την ταινία Το ξεβούρκωμα (Ladies Of Leisure). Οι δυο τους συνεργάστηκαν αρκετές φορές μέχρι και το 1933 με την ταινία Σινικό Τείχος (The Bitter Tea of General Yen).
Η Στάνγουικ το 1941 είχε ίσως την καλύτερη της χρονιά, καθώς συμμετείχε σε τέσσερις ταινίες με σηματικότερη την ταινία του Πρέστον Στέρτζις Μια γυναίκα πειρασμός (Lady Eve). Η τρίτη ταινία της Στάνγουικ εκείνη τη χρονιά ήταν το Γιαμ-Γιαμ (Ball Of Fire) του Χάουαρντ Χοκς που της χάρισε τη δεύτερη υποψηφιότητα για όσκαρ, το οποίο έχασε από την Τζόαν Φοντέιν. Ομοίως με τη Στάνγουικ, ο Γκάρι Κούπερ (η πρώτη επιλογή του Κάπρα για το ρόλο του Τζον Γουίλοουμπι) είχε μια σημαντικότατη χρονιά το 1941. Πέρα από το Ο Λαός Προστάζει του Κάπρα, συμμετείχε σε δυο ταινίες του Χάουαρντ Χοκς, το Γιαμ-Γιαμ (δεύτερη συνεργασία με τη Στάνγουικ) και το Ο Λοχίας Γιορκ (Sergeant York) που του χάρισε το πρώτο του Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου. Ο Κούπερ δέχτηκε το ρόλο γιατί ήθελε να ξανασυνεργαστεί με τον Κάπρα για δεύτερη φορά μετά το Ο Πρίγκηψ των Δολλαρίων (Mr. Deeds Goes to Town) το 1936 κι επειδή ήθελε πάρα πολύ να συνεργαστεί με την Μπάρμπαρα Στάνγουικ.
Βραβεία
Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου (Όσκαρ)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1941 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Warner Bros. Κατηγορία:Αμερικανικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ρομαντικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Ντιμίτρι Τιόμκιν Κατηγορία:Ταινίες με θέμα την αυτοκτονία
Α. Σ. Νηλ
Ο Αλεξάντερ Σάδερλαντ (Α. Σ.) Νηλ (Alexander Sutherland (A.S.) Neill, 17 Οκτωβρίου 1883 – 23 Σεπτεμβρίου 1973) ήταν Σκωτσέζος προοδευτικός παιδαγωγός, συγγραφέας, και ιδρυτής του σχολείου Σάμερχιλ, το οποίο παραμένει σε λειτουργία μέχρι και τις μέρες μας συνεχίζοντας σταθερά την εκπαιδευτική του φιλοσοφία. Είναι περισσότερο γνωστός ως υπερασπιστής της προσωπικής ελευθερίας των παιδιών.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Νηλ γεννήθηκε στην μικρή πόλη Φόρφαρ στα Σκωτσέζικα Λόουλαντς και είχε δώδεκα αδέλφια. Και οι δύο του γονείς ήταν δάσκαλοι. Αφού εργάστηκε όντας παιδί ως βοηθός δασκάλου του πατέρα του, εισήχθη για σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου, όπου το 1912 απέκτησε μεταπτυχιακό τίτλο σπουδών στις Θεωρητικές Επιστήμες (Master of Arts). Το 1914 έγινε διευθυντής του σχολείου Γκρέτνα Γκριν στην Σκωτία. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου η αυξανόμενη δυσαρέσκειά του μπορεί να εντοπιστεί στις προσωπικές του σημειώσεις που δημοσιεύτηκαν αργότερα. Σε αυτές, περιέγραφε τον εαυτό του ως «τόσο Νιτσεϊκό ώστε να αισθάνεται υποχρεωμένος να διαμαρτύρεται ενάντια στο να διδάσκονται τα παιδιά να είναι ταπεινά και υποτακτικά.» και έγραφε ότι «προσπαθούσε να σχηματίσει μυαλά που θα αμφισβητούσαν, θα κατέστρεφαν και θα ξανάχτιζαν».
Η Μαρία Μοντεσόρι αποτέλεσε επίσης σημαντική επιρροή για τον Νηλ, όπως και ο Σίγκμουντ Φρόυντ και ο Βίλχελμ Ράιχ.
Το 1921 ο Νηλ έφυγε από την Αγγλία και κατευθύνθηκε προς την ηπειρωτική Ευρώπη. Στο Χέλεραου κοντά στην Δρέσδη επισκέφθηκε την Λίλιαν Νόιστέτερ, την οποία είχε γνωρίσει στον σχολείο Κινγκ Άλφρεντ και την οποία αργότερα νυμφεύθηκε. Στο Χέλεραου ο Νηλ, η Λίλιαν Νόιστέτερ και η Κριστίν Μπερ, που είχε σπουδάσει με τον Εμίλ Ζακ-Νταλκρόζ, ιδρύσανε το Διεθνές Σχολείο. Ο Ζακ-Νταλκρόζ είχε ιδρύσει ένα σχολείο στο Χέλεραου το 1910, το οποίο έκλεισε το 1914 με το ξέσπασμα του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Το Διεθνές Σχολείο στο Χέλεραου έδωσε στον Νηλ την πρώτη του ευκαιρία να ηγηθεί ενός σχολείου βασισμένου στις δικές του αρχές.
Το σχολείο Σάμερχιλ προέκυψε από το Διεθνές Σχολείο στο Χέλεραου. Αργότερα μετακινήθηκε στο Ζόνταγκμπεργκ της Αυστρίας, και το 1923 στο Λάιμ Ρέτζις στην Αγγλία, όπου απέκτησε και το όνομα Σάμερχιλ. Το 1927 μετακινήθηκε στην τωρινή του τοποθεσία, στο Λέιστον του Σάφολκ στην Αγγλία. Έπειτα από τον θάνατο του Νηλ το 1973, το σχολείο διαχειριζόταν η γυναίκα του Ένα μέχρι το 1985, οπότε ανέλαβε η κόρη του Ζόι (Ζωή) Νηλ Ρέντχεντ.
Εκπαιδευτική φιλοσοφία
Ο Νηλ πίστευε ότι η ευτυχία του παιδιού πρέπει να είναι η κυρίαρχη παράμετρος στις αποφάσεις σχετικά με την ανατροφή του, και ότι αυτή η ευτυχία πηγάζει από το αίσθημα της προσωπικής ελευθερίας. Πίστευε ότι η στέρηση αυτού του αισθήματος στην παιδική ηλικία, και η συνεπαγόμενη δυστυχία που βίωνε το καταπιεσμένο παιδί, είναι υπεύθυνη για πολλές από τις ψυχολογικές διαταραχές στον μετέπειτα ενήλικα. Οι ιδέες του Νηλ, που αποσκοπούσαν στο να βοηθήσουν τα παιδιά να επιτύχουν την αυτοδιάθεσή τους και ενθάρρυναν την κριτική σκέψη έναντι της τυφλής υπακοής, αντιμετωπίστηκαν ως οπισθοδρομικές, ριζοσπαστικές, ή στην καλύτερη περίπτωση, αμφιλεγόμενες.
Πολλές από τις ιδέες του Νηλ είναι ευρέως αποδεκτές σήμερα, αν και υπάρχουν ακόμη πολλοί «παραδοσιακοί» διανοητές μέσα στο εκπαιδευτικό κατεστημένο που θεωρούν τις ιδέες του Νηλ ως απειλητικές προς την υπάρχουσα κοινωνική τάξη, και ως εκ τούτου αμφιλεγόμενες.
Το 1921 ο Νηλ ίδρυσε το σχολείο Σάμερχιλ για να παρουσιάσει τις εκπαιδευτικές του θεωρίες στην πράξη. Αυτές περιλάμβαναν την πεποίθηση ότι τα παιδιά μαθαίνουν καλύτερα όταν δεν είναι υποχρεωμένα να παρακολουθούν μαθήματα αλλά μπορούν να επιλέγουν αυτά ποια θα παρακολουθήσουν. Επίσης το σχολείο τελεί υπό δημοκρατική διαχείριση, με τακτικές συνελεύσεις στις οποίες, εκτός των άλλων, καθορίζονται οι κανονισμοί του σχολείου. Οι μαθητές σε αυτές έχουν ισότιμα δικαιώματα ψήφου με το προσωπικό του σχολείου.
Η εμπειρία του Σάμερχιλ επέδειξε ότι, ελεύθεροι από τον καταναγκασμό του παραδοσιακού σχολείου, οι μαθητές τείνουν να ανταποκρίνονται αναπτύσσοντας την προσωπική πρωτοβουλία, έναντι της μαλθακότητας. Ο Νηλ αισθανόταν ότι η εξωτερικά επιβαλλόμενη πειθαρχία εμποδίζει την ανάπτυξη της εσωτερικής αυτοπειθαρχίας. Ως εκ τούτου θεωρούσε ότι τα παιδιά που φοιτούσαν στο Σάμερχιλ είχαν περισσότερες προοπτικές να εξελιχθούν με καλύτερα ανεπτυγμένες ικανότητες κριτικής σκέψης και μεγαλύτερη αυτοπειθαρχία απ' ότι τα παιδιά που εκπαιδεύονταν σε σχολεία βασισμένα στον καταναγκασμό.
Αυτές οι παρατηρούμενες τάσεις ήταν μάλλον ακόμη πιο αξιοσημείωτες λαμβάνοντας υπ' όψιν ότι τα παιδιά που δεχόταν το Σάμερχιλ προέρχονταν συχνά από προβληματικό οικογενειακό υπόβαθρο, όπου η ενδογονική διαμάχη ή η αμέλεια είχαν ως αποτέλεσμα παιδιά σε μια ιδιαιτέρως δυστυχή πνευματική κατάσταση. Η θεραπευτική αξία του περιβάλλοντος του Σάμερχιλ επιδείχθηκε με την βελτίωση πάρα πολλών παιδιών τα οποία είχαν απορριφθεί από τα συμβατικά σχολεία, αλλά ανθίσανε στο Σάμερχιλ.
Ισχυρά επηρεασμένος από τη δουλειά των σύγχρονών του Σίγκμουντ Φρόυντ και Βίλχελμ Ράιχ, ο Νηλ αντιτασσόταν στην σεξουαλική καταπίεση και στην επιβολή των αυστηρών Βικτωριανών αξιών της παιδικής του ηλικίας. Δήλωνε καθαρά ότι το να έχεις θέση αντιδραστική προς το σεξ σήμαινε να είσαι αντιδραστικός προς τη ζωή (με τα δικά του λόγια: «to be anti-sex is to be anti-life»). Όπως είναι φυσικά αναμενόμενο, αυτές οι απόψεις τον έκαναν ιδιαίτερα αντιδημοφιλή σε πολλές προσωπικότητες του κατεστημένου της εποχής.
Η ζωή του στο Σάμερχιλ
Ως διευθυντής του Σάμερχιλ ο Νηλ δίδασκε Άλγεβρα, Γεωμετρία και Μεταλλουργία. Συχνά έλεγε ότι θαύμαζε αυτούς που είναι ικανοί τεχνίτες περισσότερο από αυτούς που οι ικανότητές τους ήταν καθαρά πνευματικές. Ο Νηλ πίστευε ότι καθώς η παρακολούθηση ήταν προαιρετική, τα μαθήματα μπορούσαν να είναι πιο εντατικά. Οι μαθητές μάθαιναν πιο γρήγορα και σε μεγαλύτερο βάθος, γιατί μάθαιναν από προσωπική επιλογή και όχι ως αποτέλεσμα καταναγκασμού.
Επίσης ο Νηλ εκτελούσε «ιδιωτικά μαθήματα» με τους μαθητές, τα οποία περιλάμβαναν συζητήσεις πάνω σε προσωπικά ζητήματα και αποτελούσαν ένα είδος ψυχοθεραπείας. Αργότερα εγκατέλειψε αυτή την πρακτική, διαπιστώνοντας ότι παιδιά με αποκλίνουσες συμπεριφορές που δεν παρακολουθούσαν «ιδιωτικά μαθήματα» θεραπεύονταν παρόλα αυτά. Εξ' αυτού συμπέρανε ότι η θεραπευτική αιτία ήταν η ελευθερία και όχι η ψυχοθεραπεία.
Κατά τη διάρκεια της καριέρας του ως δάσκαλος συνέγραψε δεκάδες βιβλίων, περιλαμβανομένης της σειράς Dominie (σκωτσέζικη λέξη για τον δάσκαλο), ξεκινώντας με το A Dominie's Log (1916. Μεταφρ. τίτλου "Ημερολόγιο ενός δασκάλου". Δεν έχει μεταφρασθεί στα Ελληνικά). Το βιβλίο του που άσκησε τη μεγαλύτερη επιρροή ήταν το Θεωρία και πράξη της αντιαυταρχικής εκπαίδευσης, Σάμμερχιλ: Το επαναστατικό παράδειγμα ενός ελεύθερου σχολείου, που προκάλεσε καταιγίδα στους εκπαιδευτικούς κύκλους των Η.Π.Α. Η τελευταία του δουλειά ήταν η αυτοβιογραφία του, ''Νηλ! Νηλ! Όρεντζπήλ'' (1973). Έγραψε επίσης χιουμοριστικά βιβλία για παιδιά, όπως το The Last Man Alive (1939. Μετάφρ. τίτλου «Ο τελευταίος άνθρωπος εν ζωή», στα ελληνικά μεταφράστηκε ως «Το πράσινο σύννεφο»).
Ο Α.Σ. Νηλ έκανε δύο γάμους. Η πρώτη του γυναίκα, η Λίλιαν Ρίτσαρντσον, ήταν Αυστραλέζα, αδερφή της μυθιστοριογράφου Χένρι Χάντελ Ρίτσαρντσον. Η δεύτερη του γυναίκα, η Ένα Γουντ Νηλ, διηύθυνε το Σάμερχιλ μαζί του για πολλές δεκαετίες, έως ότου η κόρη τους, Ζόι Ρέντχεντ, ανέλαβε τη διεύθυνση του σχολείου.
Η ψυχαναλυτική αφετηρία της παιδαγωγικής πράξης του Νηλ
Στη συνέχεια θα γνωρίσει τον Βίλχελμ Ράιχ στη Νορβηγία το 1937. Γοητευμένος από τη νέα του θεωρία θα γίνει ασθενής του και θα μάθει τη θεραπευτική του μέθοδο. Ο Νηλ στο βιβλίο του,  Σάμερχιλ, το ελεύθερο σχολείο τονίζει ότι η συναναστροφή του με τον Ράιχ δεν είχε καμία άμεση επίδραση στη δουλειά του στο σχολείο. Στα βιβλία του, όμως, στα οποία μιλά για τη ψυχανάλυση αναφέρεται στον Ράιχ σε πολύ μεγάλο βαθμό. Με αυτό τον τρόπο ίσως θέλει να τονίσει τη μεγάλη επίδραση που άσκησε πάνω του και τη βοήθεια που του πρόσφερε.
Η αντιαυταρχική ιδεολογία του Νηλ και η επίδρασή της στην παιδαγωγική του πρακτική
Ο Νηλ δημιουργώντας το πλαίσιο της θεωρίας του για τη διαπαιδαγώγηση, μεταβάλλει τον κύριο στόχο της εκπαίδευσης από τη μετάδοση γνώσεων, στη διαμόρφωση ολοκληρωμένων ανθρώπων και προσωπικοτήτων, που θα είναι σε θέση να ζουν ευτυχισμένοι. Η θεωρία αυτή έχει ως βάση τα δικαιώματα του παιδιού και την αντίδραση στη σκληρή και πολύ απαιτητική κοινωνία μέσα στην οποία έζησε τα παιδικά του χρόνια. Επίσης, είναι μια ριζοσπαστική αλλαγή στο τρόπο της σχολικής ζωής και εκπαίδευσης, η οποία αντιτίθεται στις μεθόδους εκείνης της εποχής, αλλά και του σήμερα. Η θεωρία αυτή έχει, ακόμα, ριζοσπαστικό χαρακτήρα, επειδή εμπεριέχει την αμφισβήτηση και συντελεί στην απόρριψη μιας θεμελιώδους έννοιας, η οποία σχετίζεται άμεσα με την εκπαιδευτική διαδικασία, εκείνη της προσωπικότητας και του χαρακτήρα του παιδιού. Ο Νηλ πίσω από κάθε προσπάθεια διαμόρφωσης του χαρακτήρα του παιδιού αισθάνεται μια πράξη βίας, η οποία δεν επιτρέπει τη φυσιολογική και υγιή ανάπτυξη του και θέτει το παιδί σε σύγκρουση τόσο με τον εαυτό του όσο και με το περιβάλλον του. Τα αποτελέσματα αυτής της πρακτικής σύμφωνα με το Νηλ αφορούν όλο το φάσμα των κοινωνικών σχέσεων και έχουν ως συνέπεια από τη μία την αδυναμία των ανθρώπων να απολαμβάνουν τη ζωή και την ευτυχία και από την άλλη την υιοθέτηση παραβατικών συμπεριφορών που χαρακτηρίζονται από μίσος, επιθετικότητα και υποταγή. Ο Νηλ διαμορφώνει λοιπόν την παιδαγωγική του θεωρία ξεκινώντας από την κριτική στο τρόπο διαμόρφωσης των κοινωνικών σχέσεων και στη στάση ζωής των ανθρώπων. Ουσιαστικά, με τις ιδέες και τις προτάσεις του προσπαθεί να απαντήσει όχι στο πώς μπορούμε να κάνουμε τα παιδιά ειδικευμένους εργαζόμενους ως ενήλικες αλλά πώς μπορούμε να κάνουμε τον κόσμο και τις κοινωνίες καλύτερες. Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά σε μια συνέντευξη του «Προτιμώ ένα σχολείο που βγάζει ευτυχισμένους οδοκαθαριστές, παρά νευρωτικούς διανοούμενους».
Η θεωρία του για τη διαπαιδαγώγηση των παιδιών δομείται πάνω σε δύο βασικούς άξονες. Ο ένας είναι η ελευθερία από κάθε καταναγκασμό κατά τη διαδικασία της ανάπτυξής τους και ο άλλος η ικανοποίηση των αναγκών που υπάρχουν σε κάθε στάδιο της ανάπτυξής τους και την αποφυγή οποιασδήποτε καταστολής αυτών των αναγκών. Έθεσε ως βασικό στόχο της εκπαιδευτικής διαδικασίας την εξασφάλιση στο παιδί ενός περιβάλλοντος που θα του δίνει τη δυνατότητα να αναπτυχθεί με βάση τη φύση του, να ανακαλύψει τα ενδιαφέροντα και τα ταλέντα του, να ικανοποιήσει την περιέργεια του απαλλαγμένο από κάθε εξωτερικό καταναγκασμό και ψυχολογική επιρροή. Τη δημιουργία ενός περιβάλλοντος δηλαδή που δε θα δημιουργεί φόβο ή ενοχή στο παιδί, αλλά αντίθετα θα του προσφέρει αγάπη, κατανόηση και αναγνώριση.
Στο σχολείο του όλες οι αποφάσεις για τα ζητήματα της κοινότητας αλλά και για τους κανονισμούς της λειτουργίας της, λαμβάνονται δημοκρατικά από τη σχολική συνέλευση, στην οποία συμμετέχουν όλοι οι μαθητές από το μικρότερο στο μεγαλύτερο, καθώς και οι δάσκαλοι. Στη συνέλευση αυτή όλοι έχουν το ίδιο δικαίωμα τοποθέτησης και συμμετοχής, ενώ η ψήφος και η άποψη όλων μετράει το ίδιο. Επίσης, η συνέλευση είναι αυτή που καθορίζει τις ποινές για όσους παραβαίνουν τους κανόνες. Ο Νηλ υποστηρίζει ότι δε μπορούμε να μιλάμε πραγματικά για ελευθερία αν τα παιδιά δεν μπορούν να ρυθμίζουν μόνα τους τη κοινωνική τους ζωή. Παρόλο που όλοι θα περίμεναν τα παιδιά μέσα στο σχολείο αυτό να έχουν αναπτύξει ένα κλίμα όπου η πλειοψηφία θα έκανε ότι ήθελε και θα φερόταν με μη σωστούς τρόπους, συμβαίνει κάτι πραγματικά εντυπωσιακό. Οι μαθητές αναπτύσσουν ένα ιδιαίτερο αίσθημα δικαιοσύνης, το οποίο είναι απαλλαγμένο από μίσος, φόβο και δεν κυριαρχείται από τάσεις αντεκδίκησης. Επομένως, η αυτοδιοίκηση αποτελεί για τα παιδιά πολιτική αγωγή και πράξη, η οποία τα ωθεί τόσο στην ανάληψη της ευθύνης της ζωής τους όσο και στην ανάπτυξη μιας ουσιαστικής κοινωνικής συνείδησης. Βασικό στοιχείο της εκπαίδευσης του Νηλ είναι η ελευθερία του παιδιού να ασχολείται με οτιδήποτε εκείνο επιθυμεί χωρίς καμία παρότρυνση ή εξαναγκασμό. Πιστεύει πως ένα παιδί δεν μπορεί να μάθει κάτι χωρίς να το θέλει. Πάντως η εμπειρία του, του έχει δείξει πως όταν το παιδί έχει την ελευθερία να ασχολείται με ότι του κεντρίζει το ενδιαφέρον και να αδιαφορεί για ό,τι δεν του αρέσει, αποκτά την ικανότητα να μαθαίνει ανά πάσα στιγμή ό,τι εκείνο θέλει. Έτσι για εκείνο το ζήτημα της ελευθερίας παίζει πολύ μεγάλο ρόλο. Το σημείο κλειδί που φανερώνει την αντίληψή του για την ελευθερία είναι ότι στα λόγια του δε συναντά κανείς οποιαδήποτε αξιακή κρίση. Για το Νηλ αποτελεί εξίσου παρέμβαση στη προσωπικότητα του παιδιού και στέρηση της ελευθερίας του, το να κάνει κάποιος πλύση εγκεφάλου στο παιδί λέγοντάς του για τις αξίες και για τα «καλύτερα» ή τα «χειρότερα» επαγγέλματα, όσο και να του τα επιβάλει με αυταρχικό τρόπο.
Επιρροές στην σκέψη του Νηλ
Ο σημαντικότερος μέντορας του Νηλ πάνω στην εκπαίδευση ήταν ο Χόμερ Λέιν, ο οποίος είχε τη βάση του στην Αγγλία αλλά ήταν γεννημένος στις Η.Π.Α. Ο Νηλ ήταν επίσης θαυμαστής και στενός φίλος του καινοτόμου ψυχαναλυτή Βίλχελμ Ράιχ και μαθητής της Φροϋδικής ψυχανάλυσης, αν και στην αυτοβιογραφία του έγραφε ότι «Πολλά που πίστευα ότι είχα μάθει από την ψυχανάλυση εξαφανίστηκαν στην πάροδο του χρόνου».
Ένας άλλος σημαντικός συμβάλλων στο πεδίο της Ελευθεριακής Εκπαίδευσης ήταν ο Μπέρτραντ Ράσελ, του οποίου το σχολείο Μπέϊκον Χιλ (Αγγλία, ένα από τα αρκετά σχολεία που φέρουν το ίδιο όνομα) που είχε ιδρύσει προσωπικά, συχνά συγκρίνεται με το Σάμερχιλ. Ο Ράσελ αλληλογραφούσε τακτικά με τον Νηλ και του παρείχε την υποστήριξή του.
Κριτικές στον Νηλ
Πολλοί μέσα στο εκπαιδευτικό κατεστημένο ένιωθαν να απειλούνται από την δουλειά του Νηλ, και η κριτική απέναντί του ήταν κατά συνέπεια σκληρή. Πολλοί δημοσίευσαν επιθέσεις κατηγορώντας τον Νηλ για σειρά αδυναμιών, συμπεριλαμβανομένης της αφέλειας και του ουτοπικού ιδεαλισμού, έως και της ευθείας ηθικής αδιαφορίας. Παρομοίως ασκήθηκε κριτική στον Νηλ ότι εισήγαγε έννοιες Φροϋδικής κατάπνιξης στο εκπαιδευτικό πλαίσιο.
Η παιδαγωγική κληρονομιά του Νηλ
Οι έννοιες της ελευθερίας και της εκπαίδευσης κατά τον Νηλ, αντιμετωπιζόμενες ως αμφιλεγόμενες στην εποχή τους, επηρέασαν πολλούς προοδευτικούς παιδαγωγούς που ακολούθησαν έπειτα από αυτόν.
Σύγχρονοι υποστηρικτές, όπως ο Τζον Τέιλορ Γκάτο, ο Τζον Κάλντγουελ Χολτ και πολλοί άλλοι, μέλη των κινημάτων της Αποσχολειοποίησης, της Δημοκρατικής Εκπαίδευσης και της Ενδοεστιακής Εκπαίδευσης, έχουν εκσυγχρονίσει και έχουν προχωρήσει περαιτέρω τις ιδέες του Νηλ, προβάλλοντας ενεργητική και ριζοσπαστική κριτική του βασισμένου στον καταναγκασμό εκπαιδευτικού συστήματος, που παραμένει ακόμα κυρίαρχο στις περισσότερες χώρες. Πλέον λειτουργούν παγκοσμίως πολλά σχολεία βασισμένα στις ιδέες της δημοκρατικής εκπαίδευσης (βλέπε Λίστα δημοκρατικών σχολείων στην αγγλική Wikipedia) από τα οποία πολλά είναι μέλη του Διεθνούς Δικτύου Δημοκρατικής Εκπαίδευσης και πολλά παίρνουν μέρος στο ετήσιο Διεθνές Συνέδριο Δημοκρατικής Εκπαίδευσης, που συνήλθε για πρώτη φορά στο Ισραήλ το 1993.
Το σχολείο Σάμερχιλ του Νηλ, έγινε δεκτό το 2007 από τον τον Αγγλικό Οργανισμό Επιθεώρησης και Πιστοποίησης Σχολικών Ιδρυμάτων (OFSTED) ως ίδρυμα που παρέχει καλής ποιότητας ακαδημαϊκή εκπαίδευση για παιδιά. Το Σάμερχιλ έχει επίσης αναγνωρισθεί από τα Ηνωμένα Έθνη για την εξαιρετικά καλή μεταχείριση των μαθητών του: «Η σύνοδος των Δικαιωμάτων του Παιδιού κάνει ιδιαίτερη αναφορά στα δικαιώματα των παιδιών να συμμετέχουν στις αποφάσεις που αφορούν τα ίδια και το Σάμερχιλ, καθώς η ίδια η άποψη της εκπαιδευτικής διαδικασίας που πρεσβεύει, ενσωματώνει αυτό το δικαίωμα με έναν τρόπο που ξεπερνάει τις προσδοκίες.» - Πάουλο Ντέηβιντ, Γραμματέας, Ο.Η.Ε, Επιτροπή των Δικαιωμάτων του Παιδιού
Προτομή του Α.Σ. Νηλ
Ο Α.Σ. Νηλ κάθισε αυτοπροσώπως να απεικονιστεί σε πορτραίτο από πηλό από τον γλύπτη Άλαν Θόρνχιλ. Ο αντίστοιχος, σχετικός με το πορτραίτο του Νηλ, φάκελος βρίσκεται στο αρχείο του Ινστιτούτου Χένρυ Μουρ στο Λίντς και η τερακότα παραμένει στην συλλογή του καλλιτέχνη. Χάλκινες εκδοχές υπάρχουν στις δημόσιες συλλογές του Κολεγίου Οργονομίας στην Νέα Υόρκη και της Εθνικής Γκαλερί Πορτραίτων της Σκωτίας στο Εδιμβούργο (αναφορά συλλογής PG2204).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βρετανοί συγγραφείς Κατηγορία:Βρετανοί παιδαγωγοί Κατηγορία:Προοδευτική εκπαίδευση Κατηγορία:Δημοκρατική εκπαίδευση
Λυγιά Πρέβεζας
Η Λυγιά είναι χωριό του Νομού Πρεβέζης στο Ιόνιο Πέλαγος. Απέχει 28 χλμ. από την Πρέβεζα και 25 χλμ. από την Πάργα.
Η Λυγιά διαθέτει μικρό προστατευμένο λιμανάκι για μικρά πλεούμενα. Η περιοχή αυτή έχει ωραίες παραλίες που εναλλάσσονται σε βραχώδεις και αμμουδερές εκεί θα συναντήσουμε από ψιλή μέχρι χοντρή άμμο και σε μερικά σημεία βοτσαλάκια.
Η παραλία της Λυγιάς βρίσκεται στην συνέχεια της παραλίας Βράχου - Λούτσας και μπορεί να προσφέρει μεγαλύτερη ησυχία και απομόνωση καθώς δεν είναι οργανωμένη.
Κατηγορία:Χωριά του νομού Πρέβεζας Κατηγορία:Δήμος Πρέβεζας
Διάγραμμα φάσεων
Το διάγραμμα φάσεων είναι μια γραφική παράσταση (γράφημα) που χρησιμοποιείται στην φυσικοχημεία (χημική θερμοδυναμική) και σε άλλες επιστήμες, και που δείχνει τις περιοχές σταθερότητας διαφόρων φάσεων ενός συστήματος (καθαρής ουσίας ή μίγματος) ως συνάρτηση διαφόρων χαρακτηριστικών παραμέτρων όπως θερμοκρασία, πίεση και συγκέντρωση.
Τα διαγράμματα φάσεων είναι χαρακτηριστικά για κάθε καθαρή ουσία και μίγματα αυτών. Για την περιγραφή όμως των φάσεων τριμερών μιγμάτων απαιτούνται τρισδιάστατα διαγράμματα που στην πράξη (για λόγους ευκολίας) προβάλλονται με διάφορες τεχνικές σε δύο διαστάσεις.
Ιστορία
Η ιστορία των διαγραμμάτων φάσεων συνδέεται με την ιστορία της χημικής θερμοδυναμικής στα τέλη του 19ου και τις αρχές του 20ού αι. Η ιστορία των διαγραμμάτων φάσεων ξεκινά ουσιαστικά με την πρωτοποριακή εργασία του ολλανδού H. B. Roozeboom επάνω στην ισορροπία φάσεων σιδήρου–άνθρακα στα 1900, και την εργασία των αμερικανών Heycock και Neville στα κράματα χαλκού στα 1902. Ακολούθησαν και άλλες πολλές παρόμοιες εργασίες και γρήγορα η μελέτη των διαγραμμάτων φάσεων πήρε χαρακτήρα ξεχωριστού κλάδου της φυσικοχημείας.
Διάκριση διαγραμμάτων
Διάγραμμα φάσεων που δείχνει τις φάσεις μιας ουσίας υπό διαφορετικές συνθήκες θερμοκρασίας και πίεσης αποκαλείται διάγραμμα φάσεων καθαρής ουσίας ή διάγραμμα θερμοκρασίας–πίεσης. Διάγραμμα φάσεων που δείχνει τις φάσεις που σχηματίζονται από δύο ουσίες αποκαλείται διμερές διάγραμμα φάσεων. Αντιστοίχως ένα διάγραμμα φάσεων που δείχνει τις φάσεις που σχηματίζονται από τρεις ουσίες αποκαλείται τριμερές διάγραμμα φάσεων.
Παρότι τα διαγράμματα φάσεων περιγράφουν τις φάσεις ενός συστήματος υπό συνθήκες θερμοδυναμικής ισορροπίας, εντούτοις συχνά χρησιμοποιούνται για να δείξουν και φάσεις που δημιουργούνται υπό μετασταθείς συνθήκες. Στην πρώτη περίπτωση γίνεται λόγος για ευσταθή διαγράμματα φάσεων ή διαγράμματα ισορροπίας, ενώ στην δεύτερη περίπτωση γίνεται λόγος για μετασταθή διαγράμματα φάσεων.
Τα διαγράμματα φάσεων είναι εξαιρετικά χρήσιμα για τον σχεδιασμό και την ανάλυση της συμπεριφοράς διαφόρων υλικών στην χημεία, την γεωλογία, την μεταλλουργία, την κεραμική, την επιστήμη των υλικών κ.ά. Επίσης, συχνά χρησιμοποιούνται διαγράμματα παρόμοια με τα διαγράμματα φάσεων για να παρουσιαστούν και άλλες ιδιότητες πολυμερών συστημάτων υπό διαφορετικές συνθήκες θερμοκρασίας, πίεσης, σύστασης, όπως π.χ. ηλεκτρική αγωγιμότητα, χρώμα, κ.λπ.
Διάγραμμα φάσεων καθαρής ουσίας
260px|right|thumb|Το διάγραμμα φάσεων ή διάγραμμα θερμοκρασίας–πίεσης (Ρ–Τ) του νερού, με το χαρακτηριστικό τριπλό σημείο. Τα διαγράμματα φάσεων καθαρής ουσίας δείχνουν τις φάσεις μίας ουσίας (ενός στοιχείου ή μίας χημικής ένωσης) που είναι θερμοδυναμικά σταθερές υπό συγκεκριμένες συνθήκες θερμοκρασίας και πίεσης, γι' αυτό και αποκαλούνται επίσης διαγράμματα θερμοκρασίας–πίεσης. Η ουσία μπορεί να υπάρχει στην αέρια κατάσταση (μία φάση), στην υγρή (μία φάση) ή στην στερεά κατάσταση (σε μία ή περισσότερες φάσεις - αλλοτροπικές μορφές).
Για παράδειγμα στο νερό (Η2Ο), στο διάγραμμα υπάρχουν οι φάσεις «ατμός», «νερό» και «πάγος». Το σημείο όπου τέμνονται οι τρεις καμπύλες ισορροπίας αέριο–υγρό, υγρό–στερεό και αέριο–στερεό αποκαλείται τριπλό σημείο. Στο τριπλό σημείο, οι τρεις καταστάσεις — αέρια, στερεά και υγρή — της ίδιας ουσίας βρίσκονται σε ισορροπία και αποτελεί αμετάβλητο σημείο της κάθε ουσίας, δηλ. χαρακτηριστική ιδιότητα της κάθε ουσίας.
Διμερή διαγράμματα φάσεων
Στα διμερή διαγράμματα φάσεων, η αναλογία των δύο κυρίων συστατικών ουσιών παρουσιάζεται στον άξονα των x και η θερμοκρασία στον άξονα των y. Ο άξονας των x εκφράζεται συνήθως ως γραμμομοριακό κλάσμα (% mol) ή ως ποσοστό μάζας (% κ.β.).
Το πιο απλό διάγραμμα φάσεων είναι εκείνο που παρουσιάζει δύο ουσίες που είναι πλήρως διαλυτές μεταξύ τους τόσο στην υγρή όσο και στην στερεά κατάσταση. Το διάγραμμα αυτό έχει δύο χαρακτηριστικές γραμμές: την γραμμή πλήρους τήξης, που αποκαλείται καμπύλη liquidus, και την γραμμή πλήρους στερεοποίησης, που αποκαλείται καμπύλη solidus. Επάνω από την καμπύλη liquidus το σύστημα είναι πλήρως υγρό, ενώ κάτω από την καμπύλη solidus το σύστημα είναι πλήρως στερεό. Μεταξύ των δύο γραμμών η υγρή και η στερεά φάση συνυπάρχουν σε αναλογία που προσδιορίζεται με τον κανόνα του μοχλού.
Στις περιπτώσεις ουσιών που δεν είναι πλήρως διαλυτές μεταξύ τους, τότε στο διμερές διάγραμμα φάσεων παρουσιάζεται μία αναλογία των δύο κυρίων συστατικών με σημείο τήξεως χαμηλότερο από τα σημεία τήξεως και των δύο κυρίων συστατικών. Το σημείο αυτό αποκαλείται ευτηκτικό και αποτελεί χαρακτηριστικό σημείο του συστήματος.
Τριμερή διαγράμματα φάσεων
Η θερμοκρασία απεικονίζεται με την μορφή ισοθερμοκρασιακών καμπύλων που καθορίζουν την επιφάνεια liquidus (ή solidus) επί του τριγωνικού διαγράμματος. Όπως στην περίπτωση των διμερών διαγραμμάτων φάσεων, έτσι και στα τριμερή διαγράμματα φάσεων, για τον υπολογισμό φάσεων και συνθέσεων φάσεων σε συγκεκριμένες θερμοκρασίες, χρησιμοποιείται ο κανόνας του μοχλού. Μόνον που στην περίπτωση των τριμερών διαγραμμάτων φάσεων, εκτός από τα διμερή ευτηκτικά και περιτηκτικά σημεία, που σημειώνονται στις πλευρές του τριγώνου, παρουσιάζονται και τριμερή τέτοια σημεία στο εσωτερικό του τριγώνου. Τα τριμερή ευτηκτικά ενώνονται με διμερή ευτηκτικά ή περιτηκτικά σημεία με τις συνευτηκτικές ή συνπεριτηκτικές καμπύλες (αγγλ., cotectic curves). Οι συνευτηκτικές/συνπεριτηκτικές καμπύλες στα τριμερή διαγράμματα φάσεων δείχνουν και την πορεία της σύνθεσης του συστήματος καθώς αυτό ψύχεται.
Σχεδιασμός διαγραμμάτων φάσεων
260px|right|thumb|Πειραματικός υπολογισμός απλού διμερούς διαγράμματος φάσεων (δεξιά) από καμπύλες απόψυξης τηγμάτων διαφορετικής σύστασης (αριστερά). 260px|right|thumb|Θεωρητικός υπολογισμός απλού διμερούς διαγράμματος φάσεων από θεωρητικές καμπύλες ελάχιστης ελεύθερης ενθαλπίας ΔG της υγρής (L) και της στερεάς φάσης (S). Για θερμοκρασία Τ = b, η ελάχιστη ελεύθερη ενθαλπία επιτρέπει την συνύπαρξη υγρής και στερεάς φάσης. 260px|right|thumb|Υποευτηκτικοειδής χάλυβας (C < 0,7%) με χαρακτηριστικό περλίτη: γραμμωτά σύνολα από εναλλασσόμενα φυλλάρια φερρίτη (α-Fe) με σεμεντίτη (Fe3C) που προέκυψαν από τον ευτηκτοειδή μετασχηματισμό κρυστάλλων ωστενίτη (γ-Fe). Τα διαγράμματα φάσεων μπορούν να σχεδιαστούν πειραματικά και θεωρητικά με πολλούς τρόπους. Ο κλασικός τρόπος σχεδιασμού διαγραμμάτων φάσεων είναι πειραματικός. Τα κύρια συστατικά αναμειγνύονται σε μία δεδομένη αναλογία, τήκονται σε υψηλή θερμοκρασία μέχρι να δημιουργηθεί ένα ομοιογενές τήγμα (εάν αυτό είναι δυνατόν) και μετά ψύχονται και λαμβάνονται οι λεγόμενες καμπύλες απόψυξης. Οι καμπύλες απόψυξης παρουσιάζουν αλλαγή κλίσης εκεί που αρχίζουν να δημιουργούνται νέες φάσεις. Μάλιστα όταν λαμβάνει χώρα μετασχηματισμός φάσης, η καμπύλη απόψυξης γίνεται μία οριζόντια γραμμή εξαιτίας της λανθάνουσας θερμότητας που συνδέεται με την συγκεκριμένη αλλαγή φάσης.
Με άλλους πειραματικούς τρόπους, ο σχεδιασμός διαγραμμάτων φάσεων γίνεται εμμέσως με την παρατήρηση κάποιων ιδιοτήτων του συστήματος. Έτσι, διαγράμματα φάσεων σχεδιάζονται με ανάλυση της κρυσταλλικής δομής ενός πολυμερούς συστήματος (περιθλασιμετρία ακτίνων Χ) ή με εκτίμηση φυσικών ιδιοτήτων (πυκνότητα, ηλεκτρομαγνητικές ιδιότητες, κ.λπ.). Οι μετασχηματισμοί επιβεβαιώνονται και με παρατήρηση στο μικροσκόπιο (πετρογραφικό ή μεταλλογραφικό). Για παράδειγμα, τα κράματα ευτηκτικής ή ευτηκτοειδούς σύστασης παρουσιάζουν χαρακτηριστική μικροσκοπική δομή που αποτελείται από πλακίδια ή φυλλάρια («λαμέλες») εναλλασσόμενων στερεών φάσεων. Τέτοια δομή είναι, π.χ., ο ευτηκτοειδής περλίτης που παρατηρείται στον χάλυβα.
Ο θεωρητικός τρόπος του σχεδιασμού διαγραμμάτων φάσεων είναι ένας και μοναδικός: με τον υπολογισμό της ελάχιστης ελεύθερης ενθαλπίας Gibbs (ΔG). Ο υπολογισμός αυτός προϋποθέτει γνώση της ελεύθερης ενθαλπίας του σχηματισμού των κυρίων συστατικών καθώς και γνώση της μεταβολής της ελεύθερης ενθαλπίας των φάσεων ως συνάρτηση της σύστασης (ενέργεια μίξης). Ο υπολογισμός αυτός γίνεται ταχύτατα με κατάλληλες βάσεις θερμοδυναμικών δεδομένων.
Χρήσεις
Τα διαγράμματα φάσεων χρησιμοποιούνται ευρέως. Στην πετρολογία, που είναι κλάδος της γεωλογίας, χρησιμεύουν για την ερμηνεία φαινομένων σχηματισμού πετρωμάτων από το μάγμα ή άλλα γεωλογικά σώματα.
Στην εξαγωγική μεταλλουργία, τα διαγράμματα φάσεων βρίσκουν μεγάλη εφαρμογή στην επιλογή συνθηκών για την κατεργασία των πρώτων υλών. Η ηλεκτρόλυση του αλουμινίου γίνεται σε ευτηκτικό τήγμα κρυόλιθου (Na3AlF6) και αλουμίνας (Al2O3). Η επιλογή των συνθηκών λειτουργίας των αναγωγικών καμίνων γίνεται με βάση την σύνθεση και το αναμενόμενο σημείο τήξης της σκουριάς.
Παρόμοια διμερή διαγράμματα φάσεων χρησιμοποιούνται και στην περίπτωση αερίων και υγρών φάσεων. Πρόκειται για τα διαγράμματα σημείου βρασμού στα οποία η καμπύλη liquidus αντικαθίσταται από την καμπύλη του σημείου δρόσου (αγγλ., Dew point curve) και η καμπύλη solidus αντικαθίσταται από την καμπύλη σημείου φυσαλίδας (αγγλ., bubble point curve). Τα διαγράμματα σημείου βρασμού είναι πολύ χρήσιμα για τον σχεδιασμό συστημάτων κλασματικής απόσταξης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κατάσταση της ύλης Κατηγορία:Μεταλλουργία Φασεων Κατηγορία:Επιστήμη υλικών
Δόρα Στράτου
Η Δόρα Στράτου (Δωροθέα Στράτου, 18 Νοεμβρίου 1903 - 19 Ιανουαρίου 1988) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός, χορογράφος και θιασάρχης. Ήταν η ιδρύτρια του ομωνύμου συγκροτήματος Ελληνικών Χορών, το οποίο στεγάζεται στην Πλάκα.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν κόρη του δικηγόρου, πολιτικού και πρωθυπουργού Νικόλαου Στράτου και της Μαρίας Κορομηλά (κόρης του θεατρικού συγγραφέα Δημητρίου Κορομηλά). Σπούδασε πιάνο, τραγούδι, χορό και θέατρο. Μεγάλωσε σε μεγαλοαστικό περιβάλλον με πολλές επιρροές από κλασσικά θεατρικά έργα αλλά και από τους μεγάλους χορούς των Ανακτόρων, Πρεσβειών κλπ.
Η θανατική ποινή και εκτέλεση του πατέρα της στις 15 Νοεμβρίου 1922 τής δημιούργησε τη μεγαλύτερη τραυματική εμπειρία στη ζωή της. Μετά τη δήμευση της περιουσίας των γονιών της και τον κοινωνικό υποβιβασμό, έφυγε με τη μητέρα της και τον αδελφό της Ανδρέα στο εξωτερικό (Βερολίνο, Παρίσι και Νέα Υόρκη) για 10 χρόνια, όπου συνέχισε τις σπουδές.
Το 1932 επέστρεψε στην Ελλάδα και βοήθησε τον Κάρολο Κουν στη δημιουργία του θεάτρου του. Στη διάρκεια της κατοχής συνεργάστηκε δραστήρια στο φιλανθρωπικό έργο της Αρχιεπισκοπής Αθηνών και συμμετείχε στον Εθνικό Οργανισμό Χριστιανικής Αλληλεγγύης.
Λαϊκή τέχνη
Η πρωτοπορία της στο τομέα της λαϊκής τέχνης άρχισε το 1951, όταν η Βασίλισσα Φρειδερίκη αναζήτησε άξιο λόγου χοροδιδασκαλείο των ελληνικών δημοτικών χορών στην Αθήνα, που όμως δεν υπήρχε. Συνέπεσε τότε να έρθει στη Ελλάδα ένα ξένο πολυμελές φολκλορικό συγκρότημα που αφενός μεν θεωρήθηκε πρωτοφανές και αφετέρου υπογράμμιζε την παντελή έλλειψη παρόμοιου ελληνικού. Ο τότε καθηγητής του Πανεπιστημίου Γ. Μέγας έριξε την ιδέα μιας τέτοιας δημιουργίας για την διάσωση και διάδοση των ελληνικών χορών. Η Δόρα Στράτου ανέλαβε την επιμέλεια και ο Σοφοκλής Βενιζέλος (αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης Πλαστήρα) ανέλαβε να βοηθήσει.
Το 1952 δημιουργήθηκε το συγκρότημα Ελληνικών Λαϊκών Χορών και το 1953 άρχισαν για πρώτη φορά στην Ελλάδα τακτικές θεατρικές παραστάσεις ελληνικών λαϊκών χορών και τραγουδιών σε επίπεδο επαγγελματικών αξιώσεων. Τον ίδιο χρόνο η Δόρα Στράτου δημιούργησε κοινωφελές σωματείο με την επωνυμία «Εταιρία Ελληνικών Λαϊκών Χορών και Τραγουδιού» με περιοδείες του συγκροτήματος πλέον και στο εξωτερικό δίνοντας παραστάσεις σχεδόν σε όλες τις Ηπείρους.
thumb|left|180px|Η Σκηνή του θεάτρου της Δ. Στράτου thumb|right|220px|Οι ατομικές κερκίδες του θεάτρου
Άλλα ιδρύματα
Το 1954 δημιουργήθηκε το υπαίθριο θέατρο Δόρας Στράτου στο αρχαίο θέατρο του Πειραιά, με καθημερινές παραστάσεις σε όλη τη θερινή περίοδο που κράτησε μέχρι το 1964, οπότε και δημιουργήθηκε το Θέατρο Κήπου του Θησείου για ένα όμως χρόνο. Τέλος το 1965 με τη βοήθεια και συνεργασία του σκηνογράφου Σπύρου Βασιλείου δημιουργείται το Θέατρο Δόρας Στράτου στο χώρο του Φιλοπάππου.
Επίσης η Δόρα Στράτου ήταν ιδρύτρια του κοινωφελούς σωματείου «Ελληνικοί Χοροί – Δόρα Στράτου», του σωματείου «Ζωντανό Μουσείο – Δόρα Στράτου» καθώς και ιδρυτικό μέλος του Θεάτρου Τέχνης και του Ελληνικού Κέντρου του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου (Αντιπρόεδρος του κέντρου μέχρι το 1966) και μέλος του Διεθνούς Ινστιτούτου θεάτρου (1951-1966).
Το 1967 συνελήφθη με την κατηγορία ότι έκρυβε στην οικία της τον δημοσιογράφο Χρήστο Λαμπράκη. Την αποφυλάκισή της πέτυχε από το εξωτερικό η Μελίνα Μερκούρη.
Συγγραφή
Έγραψε τρία βιβλία «Μια παράδοσις, μια περιπέτεια» (1963), «Οι λαϊκοί χοροί – ένας ζωντανός δεσμός με το παρελθόν» (1966) και «Ελληνικοί παραδοσιακοί χοροί» (1970) που μεταφράσθηκαν σε πολλές γλώσσες. Επίσης είχε παρουσιάσει τέσσερις εκθέσεις συγκριτικής φωτογραφίας στην Ελλάδα και εξωτερικό και μια μεγάλη σειρά δημοτικών τραγουδιών.
Το έργο της αναγνωρίσθηκε διεθνώς και επιχορηγήθηκε από το Ίδρυμα Φορντ (1968-1972). Βραβεύθηκε από την Ένωση Αμερικανικού Εκπαιδευτικού Θεάτρου και από την Ακαδημία Αθηνών (1974), ενώ τιμήθηκε με Αργυρό Μετάλλιο από τον Όμιλο Ροταριανών (1975).
Θάνατος
Για λόγους υγείας αποσύρθηκε από την ενεργό δράση της το 1983. Ήταν μόνιμη κάτοικος Αθηνών (οδού Υπατίας) και μιλούσε Γαλλικά και Αγγλικά. Κηδεύτηκε στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες χορογράφοι Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Οικογένεια Στράτου Κατηγορία:Οικογένεια Μπουντούρη
Φίλιπποι Καβάλας (αποσαφήνιση)
Οι Φίλιπποι Καβάλας μπορεί να αναφέρονται σε διαφορετικά άρθρα.
Ροβερέντο ντι Γκουά
Το Ροβερέντο ντι Γκουά (ιταλικά: Roveredo di Guà) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Βερόνας, στην περιφέρεια του Βένετου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Βερόνας
Πανελλήνια
Τα Πανελλήνια ήταν γιορτή στην αρχαία Αθήνα. Είναι γνωστή και ως ο «μέγας» ή «ιερώτατος» «αγών» του Πανελληνίου «των Αθηνών».
Πηγές
Κατηγορία:Αθλητικές διοργανώσεις στην αρχαία Ελλάδα Κατηγορία:Αρχαία Αθήνα
Μάσα Ρασπούτινα
Η Μάσα Ρασπούτινα (πραγματικό όνομα Άλλα Αγκέεβα, Ρωσικά: Маша Распутина), είναι Ρωσίδα τραγουδίστρια και ηθοποιός.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωσίδες τραγουδίστριες Κατηγορία:Ρωσίδες ηθοποιοί
Ροβερέ Βερονέζε
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Βερόνας
Σαλιτσόλε
Το Σαλιτσόλε (ιταλικά: Salizzole) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Βερόνας, στην περιφέρεια του Βένετου.
Αστέρας τύπου Β
thumb|250px|[[διάγραμμα Χέρτζσπρουνγκ-Ράσελ: άξονας τετμημένων: φασματικός τύπος
Σαλιτσόλε
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Βερόνας
Αστέρας τύπου Β
άξονας τεταγμένων: Λαμπερότητα 0, Ia, Ib: Υπεργίγαντες, II: Φωτεινοί γίγαντες, III: Γίγαντες, IV: Υπογίγαντες, V: Νάνοι, VI: Υπονάνοι, VII: Λευκοί νάνοι]] Αστέρας τύπου Β (μπι) ή Αστέρας στοιχείου Ηλίου ονομάζεται ο αστέρας που κατατάσσεται στον φασματικό λατινογράμματο "τύπο Β" των αστέρων. (Αστέρας).
Οι αστέρες αυτοί αντιστοιχούν στο 12% του συνόλου των αστέρων που έχουν παρατηρηθεί φασματοσκοπικά. Στο φάσμα απορρόφησης αυτών επικρατούν οι γραμμές του στοιχείου ήλιο, εξ ου και η ονομασία τους. Η επιφανειακή θερμοκρασία των αστέρων αυτών κυμαίνεται μεταξύ των 25.000° και 15.000° Κ και το χρώμα τους είναι κυανόλευκο έως λευκό.
Σ΄ αυτούς τους αστέρες ανήκει ο Βασιλίσκος (α του Λέοντος)
B
Ηράκλεια εν Κυνοσάργει
Τα Ηράκλεια εν Κυνοσάργει ήταν εορταστική εκδήλωση στην αρχαία Αθήνα. Διοργανώνονταν τον μήνα Μεταγειτνιώνα στην περιοχή Κυνόσαργες του δήμου Διομείας μεταξύ Λυκαβηττού και Ιλισού.
Η παράδοση της εορτής
Ο Δίομος, γιος του Κολλυτού και φίλος του ημίθεου Ηρακλή συνήθιζε να κάνει θυσία στην πατρική του εστία προς τιμή του φίλου του. Κάποια μέρα, ένας σκύλος άρπαξε το κρέας που ήταν για την θυσία και απομακρύνθηκε. Ο Δίομος τρόμαξε και πήγε στο Μαντείο για χρησμό. Ο χρησμός του είπε, στο μέρος που σταμάτησε ο σκύλος, να φτιάξει βωμό για τον Ηρακλή. Το μέρος από τότε ονομάζεται Κυνοσάργες και ο δήμος Διομείας, αφού με την κατασκευή του βωμού ο Δίομος ίδρυσε τον οικισμό αυτό.
Ο θεσμός των παράσιτων
Με την πάροδο του χρόνου γίνανε και άλλοι βωμοί στην περιοχή αυτή, και οι κάτοικοι της περιοχής άρχισαν να αναπτύσσουν μια ιδιότροπη κουλτούρα, αφού σύμφωνα με τον μύθο ο Ηρακλής ήταν φημισμένος για την καλοφαγία και την ευθυμία του όταν ζούσε, και έτσι το φαγοπότι και το γλέντι των παρασίτων είχε τον απώτερο σκοπό να τον ξαναζωντανέψει. Κάνανε και γυμναστικές ασκήσεις, στο περίφημο γυμναστήριο του Κυνοσάργους. Λάτρευαν επίσης και τον Απόλλωνα, επειδή ήταν ο θεϊκός φίλος και συναθλητής του Ηρακλή.
Στις αρχαίες ελληνικές και ρωμαϊκές κωμωδίες τους παράσιτους τους παρίσταναν να φέρουν εν είδη διακριτικού ένα μπουκαλάκι λάδι κρεμασμένο στην ζώνη, ως ένδειξη των αθλημάτων της πάλης, αλλά και του επάθλου των νικητών στα Παναθήναια.
Ο εορτασμός
Η γιορτή των Ηράκλειων ήταν λοιπόν ένα εύθυμο και γλεντζέδικο έθιμο που συνδύαζε την λατρεία του ημίθεου Ηρακλή, του θεού Απόλλωνα, του Δία και της Αθηνάς με γερό φαγοπότι και θεαματικές αθλητικές επιδόσεις, ισάξιες των άθλων του ημίθεου ήρωα. Είχε μεγάλη δημοτικότητα. Ακόμα και ο Θεμιστοκλής και ο Δημοσθένης το είχαν επισκεφτεί. Οι Αθηναίοι, που θεωρούσαν την λατρεία του Ηρακλή ξενική τους ονόμαζαν «θιασώτες», δηλαδή λάτρες άλλων θεών. Οι γιορτές είχαν έναν κάποιο εύθυμο και γελωτοποιό χαρακτήρα. Ο Ηγήσανδρος μας αναφέρει, ότι ο Φίλιππος που αγαπούσε το καλό χιούμορ, έστειλε έναν δικό του, και έναντι πληρωμής ενός ταλάντου κατέγραψε τα αστεία που έλεγαν και τα έκανε συλλογή ανεκδότων. Τους αναφέρει και ο Αριστοφάνης στη «Διομειαλάξοντες» κωμωδία του.
Πηγές
Κατηγορία:Αθλητικές διοργανώσεις στην αρχαία Ελλάδα Κατηγορία:Αρχαίες αθηναϊκές εορτές
Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 2008-2009
Το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ της αγωνιστικής περιόδου 2008-2009 ήταν το 38ο που διοργανώθηκε. Ο τελικός έγινε στο Γήπεδο Σούκρου Σαρατζόγλου στην Κωνσταντινούπολη της Τουρκίας στις 20 Μαΐου 2009 ανάμεσα στην ΦΚ Σαχτάρ Ντονέτσκ απο την Ουκρανία και τη Βέρντερ Βρέμης από τη Γερμανία. Η ΦΚ Σαχτάρ Ντονέτσκ κέρδισε το ματς 2-1 στην παράταση (κανονική διάρκεια : 1-1) με γκολ των Λουίς Αντριάνο και Γιάντσον και κατέκτησε τον πρώτο ευρωπαϊκό τίτλο στην ιστορία της. Ο πρώτος προκριματικός γύρος ξεκίνησε στις 17 Ιουλίου 2008 και η κυρίως διοργάνωση στις 18 Σεπτεμβρίου 2008. Συνολικά πήραν μέρος στη διοργάνωση (μαζί με τα προκριματικά) 157 ποδοσφαιρικά σωματεία. Κάθε ευρωπαϊκό κράτος συμμετείχε στη διοργάνωση με διαφορετικό αριθμό ομάδων (ανάλογα με τη βαθμολογία της χώρας από την UEFA). Πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης αναδείχθηκε ο Βάγκνερ Λοβ της ΤΣΣΚΑ Μόσχας με 11 τέρματα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κύπελλο ΟΥΕΦΑ Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 2009 Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 2008
Μαμούθ
Μαμούθ είναι η συνηθισμένη ονομασία του ελέφαντα του πρωτογενούς, που θεωρείται ο πρόγονος του σημερινού ελέφαντα. Η καταγωγή του μαμούθ είναι ακόμα άγνωστη αλλά είναι σύγχρονο του παλαιολιθικού ανθρώπου, όπως δείχνουν οι απεικονίσεις πάνω στα τοιχώματα των παλαιολιθικών σπηλαίων που χρησιμοποίησε ο άνθρωπος της παγετώδους εποχής. Σύμφωνα με μία άποψη, το μαμούθ πρέπει ν' αποτελεί ένα ειδικό κλάδο που αποχωρίστηκε απ' τον κεντρικό κορμό των προβοσκιδωτών κατά την κατώτερη τεταρτογενή εποχή κι αναπτύχθηκε στις αρκτικές περιοχές της Ευρασίας. Κατά την άποψη του Αμερικανού παλαιοζωολόγου Όσμπορν, θεωρείται ότι είναι αφρικανικής καταγωγής, που προσαρμόστηκε στις παγετώδεις συνθήκες μέσα στις οποίες βρέθηκε. Σημαντικό χαρακτηριστικό των μαμούθ ήταν οι ιδιαίτερα μεγάλοι χαυλιόδοντες.
Βιβλιογραφία
Μαμουθ Μαμουθ Μαμουθ Μαμουθ
Γενέσια
Τα Γενέσια ήταν γιορτή στην αρχαία Αθήνα, στις 5 του μήνα Βοηδρομιών.
Ήταν γνωστά και ως «Νεκύσια» ή «Νεμέσεια» ή «Νεμέσια». Το όνομα υποδεικνύει ότι η γιορτή έχει το υπόβαθρό της στον ιδιωτικό χαρακτήρα, και μάλιστα στην γιορτή των γενεθλίων, που γιορτάζουμε εν ζωή. Από αυτήν εξελίχτηκε μια νεκρική γιορτή εις ανάμνηση των αγαπημένων προσώπων που πέθαναν. Στην γιορτή αυτή έπαιρναν μέρος στην αρχή τα συγγενικά πρόσωπα, αργότερα και οι γειτονικές οικογένειες, μέχρι που έγινε θεσμός στον οποίο έπαιρναν μέρος όλοι οι κάτοικοι της πόλης. Έτσι συναντάμε άλλοτε ιδιωτικά και άλλοτε δημόσια Γενέσια.
Τα Γενέσια τα συναντάμε στην νομοθεσία του Σόλωνα. Γίνονταν στις 5 του μήνα Βοηδρομιών, επειδή κατά τον μύθο την πέμπτη ημέρα περιπλανιόντουσαν οι Ερινύες.
Την ημέρα αυτή τιμούσαν την Γαία.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίες αθηναϊκές εορτές
Σάρα Μισέλ Γκέλαρ
Η Σάρα Μισέλ Πρινζ (Sarah Michelle Prinze, γενν. 14 Απριλίου 1977), το γένος Γκέλαρ (Gellar), είναι Αμερικανίδα ηθοποιός και παραγωγός. Το 1983 πραγματοποίησε το ντεμπούτο της στην υποκριτική στην τηλεταινία An Invasion of Privacy και αργότερα εμφανίστηκε στις τηλεοπτικές σειρές Spenser: For Hire και Crossbow. Η Γκέλαρ έπαιξε τον πρώτο της πρωταγωνιστικό ρόλο το 1992 στη μίνι σειρά Swans Crossing και υποδύθηκε πρώτη το ρόλο της Κένταλ Χαρτ στη σαπουνόπερα All My Children, για την οποία βραβεύτηκε με το Daytime Emmy Καλύτερης Νεαρής Ηθοποιού σε Δραματική Σειρά.
Η Γκέλαρ έγινε γνωστή στα τέλη της δεκαετίας του 1990 με τους ρόλους της στις ταινίες τρόμου Scream 2 (1997) και Ξέρω τι Κάνατε Πέρυσι το Καλοκαίρι (I Know What You Did Last Summer, 1997). Υποδύθηκε τη Μπάφι Σάμερς στην τηλεοπτική σειρά Μπάφι η Βαμπιροφόνισσα (Buffy the Vampire Slayer, 1997-2003), για την οποία κέρδσιε έξι βραβεία Teen Choice, Βραβείο Saturn και έλαβε υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα Α' Γυναικείου Ρόλου - Δραματική Σειρά. Έλαβε επίσης αναγνώριση για τις ερμηνείες της στις ταινίες Ερωτικά Παιχνίδια (Cruel Intentions, 1999) και Scooby-Doo: Ένας Τετράποδος Ήρωας (Scooby-Doo, 2002).