cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μονοδένδρι Αχαΐας
Ιστορικά στοιχεία
Το 1687 οι Ενετοί αποβιβάστηκαν στην Αχαΐα και κατέλαβαν το φρούριο της Πάτρας ξεκινώντας την Β΄ Ενετοκρατία. Δεν είναι εξακριβωμένη με απόλυτη σιγουριά που έγινε η αποβίβαση και μικρή μάχη με Οθωμανούς στο Μονοδένδρι ή τις Ιτιές. Στις 31 Ιουλίου 1821 στο Μονοδένδρι αποβιβάστηκε ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος πηγαίνοντας στην Τριπολιτσά να συναντήσει τον Δημήτριο Υψηλάντη.
Μετά την Απελευθέρωση έγινε εθνική γαία και αγοράστηκε από κατοίκους του Βραχνί των Καλαβρύτων που ήδη είχαν δημιουργήσει οικισμό τα γειτονικά Βραχνέικα. Πρώτη φορά οικισμός Μονοδένδρι αναφέρονται τα Ροΐτικα στην Απογραφή του 1889 με 255 κατοίκους. Σαν ανεξάρτητος οικισμός Μονοδένδρι αναφέρεται το 1907.
Το 1912 με τον Ε.τ.Κ. 14/2/1912 και τον νόμο ΔΝΖ΄4057 διαλύθηκαν οι περισσότεροι δήμοι και τα Βραχνέικα μαζί με τα Δρεσθενά και το Μονοδένδρι αποτέλεσαν την ανεξάρτητη κοινότητα Βραχνέικων. Το 1929 αποσπάται από την Κοινότητα Βραχναίικων και αποτελεί ανεξάρτητη κοινότητα έως το 1998, όταν με το Σχέδιο Καποδίστριας γίνεται δημοτικό διαμέρισμα του Δήμου Βραχναίικων. Το 2011 και με το Πρόγραμμα Καλλικράτης, ο Δήμος Βραχναίικων συγχωνεύτηκε μάζι και με άλλους με τον Δήμο Πατρέων, όπου και από τότε το Μονοδένδρι αποτελεί τοπική κοινότητα αυτού.
Συγκοινωνίες
Έχει αστική συγκοινωνία με την πόλη της Πάτρας από το 1930 ενώ σήμερα η περιοχή εξυπηρετείται από την γραμμή Νο. 5 του Αστικού ΚΤΕΛ Πατρών. Με την κατασκευή του μετρικού σιδηροδρομικού δικτύου Πελοποννήσου το 1882, στο Μονοδένδρι δημιουργήθηκε σιδηροδρομικός σταθμός ο οποίος λειτούργησε για πρώτη φορά στις 15/12/1888 με την προς δυσμάς επέκταση του σιδηροδρομικού δικτύου από την Πάτρα προς την Κάτω Αχαΐα. Η περιοχή εξυπηρετείται επίσης από τις 29 Φεβρουαρίου 2020 από τη Γραμμή 2 του Προαστιακού Σιδηρόδρομου Πάτρας μέσω της στάσης «Βραχναίικα / Vrachneika».
Λοιπά στοιχεία
Το χωριό είναι παραθαλάσσιο και απλωμένο/κτισμένο κατά μήκος του αιγιαλού. Αποτελεί καλοκαιρινό και τουριστικό προορισμό λόγω του ότι αποτελεί ασφαλή και κοντινή της Πάτρας επιλογή για μπάνια καθώς και λόγω του πλήθους καταστημάτων εστίασης που φιλοξενεί. Από τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του χωριού αποτελεί η διαχρονική παραδοξότητα της απουσίας ενοριακού ναού.
Άνω Ποταμιά Κιλκίς
Η Άνω Ποταμιά είναι πεδινό χωριό του Κιλκίς σε υψόμετρο 190 μέτρων.
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Άνω Ποταμιά βρίσκεται δυτικά του Γαλλικού ποταμού, σε απόσταση 5,5 χλμ. νοτιοανατολικά του Κιλκίς και 54 χλμ. βόρεια από την Θεσσαλονίκη. Μέσα από αυτήν περνάει η επαρχιακή οδός Κιλκίς - Καρτέρων. Οι κάτοικοι του είναι Πόντιοι πρόσφυγες από Πόντο και Καύκασο καθώς και λίγες οικογένειες προσφύγων από Ανατολική Θράκη. Συγκεκριμένα από τα χωριά Σιντισκόμ Καυκάσου και Άγιου Φωκά. Ως οικισμός αναγνωρίστηκε επίσημα το 1940. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με το Λειψύδριο, την Ακροποταμιά και την Κάτω Ποταμιά αποτελούν την τοπική κοινότητα Λειψυδρίου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Κιλκίς του δήμου Κιλκίς και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 62 κατοίκους.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Κιλκίς Κατηγορία:Δήμος Κιλκίς
Γκνασινγκμπέ Εγιαντεμά
Ο Γκνασινγκμπέ Εγιαντεμά (ή και Εγιαντέμα) (Gnassingbé Eyadema, 26 Δεκεμβρίου 1935 - 5 Φεβρουαρίου 2005) ήταν Πρόεδρος του Τόγκο από το 1967 έως τον θάνατό του.
Ηγέτης του Τόγκο
Πήρε μέρος σε δύο επιτυχή στρατιωτικά πραξικοπήματα, τον Ιανουάριο του 1963 και τον Ιανουάριο του 1967 και έγινε πρόεδρος στις 14 Απριλίου του 1967.
Κέρδισε 3 προεδρικές εκλογές και κατάφερε να παραμείνει στην εξουσία. Το αρχικό του όνομα ήταν Ετιέν αλλά το άλλαξε αργότερα. Υπηρέτησε στο γαλλικό στρατό (1953–1961), στην Αλγερία και την Ινδοκίνα. Στις 13 Ιανουαρίου 1963 ανέτρεψε σε πραξικόπημα τον Πρόεδρο Σιλβάνους Ολίμπιο και φέρεται ο ίδιος να έριξε τη φονική σφαίρα σε αυτόν. Τότε διορίστηκε αρχηγός του Στρατού.
Στην επέτειο του πραξικοπήματος του 1963, ο Εγιαντέμα έκανε νέο πραξικόπημα (1967) και έγινε πρόεδρος. Κέρδισε τις εκλογές του 1972, 1979 και 1986, χωρίς αντίπαλο. Το 1991 εξουδετερώθηκε απόπειρα πραξικοπήματος και ανατροπής του.
Το Δεκέμβριο του 2002 με αναθεώρηση του Συντάγματος η θητεία του Προέδρου έγινε χωρίς όρια και ο Εγιαντέμα επετράπη να διεκδικήσει και νέα θητεία- ρεκόρ. Την 1η Ιουνίου του 2003 επανεξελέγη με 57,2%.
Ήταν πρόεδρος του Οργανισμού Αφρικανικής Ενότητας την περίοδο 2000-2001 και βοήθησε ως μεσολαβητής στον τερματισμό του εμφυλίου πολέμου στην Ακτή Ελεφαντοστού, το 2002.
Επιζήσας αεροπορικής τραγωδίας
Ο Εγιαντεμά ήταν το μοναδικό πρόσωπο που επέζησε όταν ένα αεροσκάφος στο οποίο επέβαιναν πολιτικοί συνετρίβη στις 24 Ιανουαρίου του 1974 σε απομακρυσμένη τοποθεσία στα βόρεια του Τόγκο. Ο πρόεδρος ήταν μέσα στο αεροπλάνο, αλλά σώθηκε. Το γεγονός της συντριβής αποδόθηκε σε δολιοφθορά και περιγράφηκε ως απόπειρα δολοφονίας του Εγιαντεμά. Έπειτα από το ατύχημα, ο Εγιαντεμά άλλαξε το όνομά του από Ετιέν σε Γκνασινγκμπέ, για να θυμίζει την ημερομηνία της συντριβής που έγινε με το αεροπλάνο και του γεγονότος ότι ήταν ο μοναδικός επιζήσας. Στο χώρο του δυστυχήματος τοποθετήθηκε μνημείο που εικονίζει όρθιο τον Εγιαντεμά.
Θάνατος
Πέθανε ενώ μεταφερόταν για επείγουσα νοσηλεία, από καρδιακή προσβολή, το 2005. Την περίοδο του θανάτου του, ήταν ο μακροβιότερος ηγέτης της Αφρικής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόεδροι του Τόγκο
TÜV
Το TÜV (Technischer Überwachungs-Verein) είναι ένα ακρωνύμιο του όρου Τεχνικός Σύλλογος Ελέγχου όπως μεταφράζεται από τα γερμανικά και χρησιμοποιείται από ιδιωτικές επιχειρήσεις, παρέχοντας πιστοποίηση για τα προϊόντα ή τις υπηρεσίες τους, ώστε αυτές να συμμορφώνονται προς συγκεκριμένες προδιαγραφές. Στη Γερμανία παλαιότερα τα TÜV (TÜV Nord, TÜV Rheinland και TÜV Süd) είχαν την αποκλειστικότητα για τα ΚΤΕΟ και στην Αυστρία η TÜV Austria.
Βλέπε επίσης
Κατηγορία:Τυποποίηση Κατηγορία:Επιχειρήσεις της Γερμανίας Κατηγορία:Επιχειρήσεις της Αυστρίας
Χορτοφαγική κουζίνα
δεξιά|μικρογραφία|378x378εσ|Μια ποικιλία από συστατικά για χορτοφαγικά τρόφιμα που είναι επίσης [[Αυστηρή χορτοφαγία|αυστηρά χορτοφαγικά.]] Η χορτοφαγική κουζίνα βασίζεται σε τρόφιμα που πληρούν τα πρότυπα χορτοφαγίας, όπου δεν συμπεριλαμβάνουν κρέας και προϊόντα ζωικού ιστού (όπως η ζελατίνη ή η πυτιά που προέρχεται από ζώα). Η ωογαλακτοχορτοφαγία (ο πιο κοινός τύπος χορτοφαγίας στον δυτικό κόσμο) περιλαμβάνει αυγά και γαλακτοκομικά προϊόντα (όπως γάλα και τυρί χωρίς πυτιά). Η γαλακτοχορτοφαγία περιλαμβάνει τα γαλακτοκομικά προϊόντα αλλά όχι τα αυγά και η ωοχορτοφαγία περιλαμβάνει τα αυγά αλλά όχι τα γαλακτοκομικά προϊόντα. Η πιο αυστηρή μορφή χορτοφαγίας είναι η ακραιφνής χορτοφαγία (ή βιγκανισμός), η οποία αποκλείει όλα τα ζωικά προϊόντα, συμπεριλαμβανομένων των γαλακτοκομικών, του μελιού και ορισμένων ραφιναρισμένων σακχάρων, εάν φιλτραριστούν και ασπρίσουν με καρβουνιασμένο κόκκαλο. Υπάρχουν επίσης οι ημιχορτοφάγοι, όπως οι ιχθυοχορτοφάγοι, οι οποίοι τρώνε ψάρια αλλά αποφεύγουν άλλα είδη κρέατος.
Υπάρχει ένα ευρύ φάσμα πιθανών τροφών για χορτοφάγους, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων που έχουν αναπτυχθεί για να ταιριάζουν ιδιαίτερα σε μια χορτοφαγική/βίγκαν διατροφή, είτε καλύπτοντας τη γαστρονομική θέση όπου οι συνταγές θα είχαν διαφορετικά κρέας είτε διασφαλίζοντας την υγιεινή πρόσληψη πρωτεΐνης, βιταμίνης Β12 και άλλων θρεπτικών συστατικών.
Οφέλη για την υγεία
Οι χορτοφαγικές διατροφές συνδέονται με μια σειρά από ευνοϊκά αποτελέσματα για την υγεία σε επιδημιολογικές μελέτες. Σε μια μελέτη που υποστηρίζεται από επιχορήγηση του Εθνικού Ινστιτούτου Υγείας των ΗΠΑ, αξιολογήθηκαν τα διατροφικά πρότυπα μαζί με τη σχέση τους με μεταβολικούς παράγοντες κινδύνου και μεταβολικά σύνδρομα. Μια συγχρονική ανάλυση 773 ατόμων, μεταξύ των οποίων 35% χορτοφάγοι, 16% ημιχορτοφάγοι και 49% μη χορτοφάγοι, διαπίστωσε ότι ένα χορτοφαγικό διατροφικό πρότυπο σχετίζεται σημαντικά με χαμηλότερους μέσους όρους για όλους τους μεταβολικούς παράγοντες κινδύνου εκτός από την λιποπρωτεΐνη υψηλής πυκνότητας (HDL) και χαμηλότερο κίνδυνο για μεταβολικά σύνδρομα σε σύγκριση με μη χορτοφαγικές δίαιτες. Οι μεταβολικοί παράγοντες κινδύνου περιλαμβάνουν την HDL, τα τριγλυκερίδια, τη γλυκόζη, τη συστολική αρτηριακή πίεση, τη διαστολική αρτηριακή πίεση, την περίμετρο της μέσης και τον δείκτη μάζας σώματος. Τα μεταβολικά σύνδρομα είναι ένα σύμπλεγμα διαταραχών που σχετίζονται με αυξημένο κίνδυνο διαβήτη και καρδιαγγειακών παθήσεων. Η Μελέτη των Αντβεντιστών 2 (AHS-2) συνέκρινε τη μέση κατανάλωση κάθε ομάδας τροφίμων για χορτοφαγικά πρότυπα σε σύγκριση με μη χορτοφαγικά πρότυπα. Τα οφέλη για την υγεία μπορούν να εξηγηθούν από την μεγαλύτερη κατανάλωση σε ορισμένα τρόφιμα, όχι μόνο από την έλλειψη ζωικών προϊόντων.
Η χορτοφαγική κουζίνα είναι καλή για την καρδιά καθώς περιλαμβάνει δημητριακά ολικής αλέσεως με υψηλή περιεκτικότητα σε φυτικές ίνες, ξηρούς καρπούς, όσπρια, ωμά και φρέσκα φρούτα και λαχανικά και άλλες τροφές με χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη. Η χορτοφαγική κουζίνα μειώνει τον κίνδυνο καρκίνου καθώς είναι ένας τύπος διατροφής χωρίς κρέας. Η χορτοφαγική κουζίνα προλαμβάνει επίσης τον διαβήτη τύπου 2 και τις σχετικές επιπλοκές. Παρατηρείται επίσης ότι τα άτομα που δεν τρώνε κρέας έχουν πιθανότητες να έχουν χαμηλότερη αρτηριακή πίεση. Αυτό συμβαίνει επειδή τα λαχανικά τείνουν να έχουν λιγότερο ποσοστό λίπους, χαμηλή ποσότητα νατρίου, που επηρεάζει θετικά την αρτηριακή πίεση. Τα φρούτα έχουν καλή ποσότητα καλίου που βοηθά στη διατήρηση της αρτηριακής πίεσης σε χαμηλά επίπεδα.
Όπως φαίνεται από την Μελέτη των Αντβεντιστών (AHS-2), η χορτοφαγική διατροφή δεν προκαλεί πάντα οφέλη για την υγεία. Αυτό εξαρτάται από τις συγκεκριμένες τροφές στη χορτοφαγική διατροφή. Το Εθνικό Ινστιτούτο Υγείας συνιστά 1600 θερμίδες την ημέρα σε ωογαλακτοχροτοφαγική κουζίνα για τη δίαιτα. Αυτή η συνιστώμενη δίαιτα περιλαμβάνει πορτοκάλια, τηγανίτες, γάλα και καφέ για πρωινό, σούπα λαχανικών, μπέγκελ, αμερικάνικο τυρί και σαλάτα σπανάκι για μεσημεριανό γεύμα και ομελέτες, τυρί μοτσαρέλα, καρότα και ψωμί ολικής αλέσεως και τσάι για βραδινό.
Παραπομπές
κουζινα χορτοφαγικη Κατηγορία:Κουζίνα
Πρωτάθλημα γκολφ PGA
Το πρωτάθλημα γκολφ PGA (PGA Championship) αποτελεί μία από τις 4 σημαντικότερες διοργανώσεις του επαγγελματικού γκολφ. Εκτός Βορείου Αμερικής, αναφέρεται ορισμένες φορές ως αμερικανικό πρωτάθλημα γκολφ (U.S. PGA Championship). Διεξάγεται κάθε χρόνο υπό την αιγίδα της Αμερικανικής Ένωσης των Επαγγελματιών (Professional Golfers Association of America) ως μέρος του Τουρνουά PGA (PGA Tour). Συνοδεύεται από ένα μεγάλο ποσό για το νικητή.
Ιστορία
Το πρώτο πρωτάθλημα PGA διεξήχθη το 1916 στο Siwanoy Country Club του Ίστσεστερ της Νέας Υόρκης. Νικητής ήταν ο Τζιμ Μπάρνες, που κέρδισε 500 δολάρια. Ο πιο πρόσφατος νικητής, Γιανγκ Γιονγκ-έουν, κέρδισε 1,35 εκατομμύρια δολάρια. Ο πρωταθλητής βραβεύεται επίσης με το Τρόπαιο Γουαναμέικερ (Wanamaker Trophy), το οποίο ονομάστηκε έτσι από το δωρητή, Ρόντμαν Γουαναμέικερ.
Στην διοργάνωση που διεξήχθη στις 16 Αυγούστου του 2009, στον τελικό γύρο, κέρδισε ο Νοτιοκορεάτης Γιανγκ Γιονγκ-έουν, με νίκη επί του Τάιγκερ Γουντς. Έγινε έτσι ο πρώτος ασιατικής καταγωγής νικητής σε σημαντικό πρωτάθλημα ανδρών στο γκολφ και τερμάτισε το προηγούμενο ρεκόρ συνεχόμενων νικών του Γουντς. Το 2010 νικητής αναδείχθηκε ο Γερμανός Μάρτιν Κάιμερ. To 2014 αναδείχθηκε ξανά νικητής ο Ρόρι Μακιλρόι και το 2015 ο Αυστραλός Τζέισον Ντέι.
Νικητές της εποχής Strokeplay
Φιναλίστ στα πλέι οφ:
Νικητές της εποχής Matchplay
^ Οι παίκτες αυτοί γεννήθηκαν στη Βρετανία, ωστόσο έμεναν στις ΗΠΑ όταν κέρδισαν τους τίτλους τους στο PGA και έγιναν Αμερικανοί πολίτες:
Πολλαπλοί νικητές
5 νίκες:
4 νίκες:
2 νίκες:
Ρεκόρ
Μερικά από τα ρεκόρ που επιτεύχθηκαν στη διοργάνωση αφορούν την ηλικία των συμμετεχόντων, Έτσι, ο μεγαλύτερος σε ηλικία νικητής ήταν ο Τζούλιους Μπόρος το 1968 (σε ηλικία 48 ετών και 142 ημερών), ενώ στον αντίποδα, ο Τζιν Σάραζεν κέρδισε το 1922 σε ηλικία 20 ετών και 174 ημερών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γκολφ
Φέι Ντάναγουεϊ
Η Φέι Ντάναγουεϊ (αγγλικά: Dorothy Faye Dunaway, γενν. 14 Ιανουαρίου 1941) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός, βραβευμένη με Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου για την ταινία του 1976 Το Δίκτυο (Network). Η ηθοποιός έλαβε το βραβείο μετά από άλλες δυο υποψηφιότητες που είχε λάβει για τις ταινίες Μπόνι και Κλάιντ (Bonnie and Clyde, 1967) και Τσάιναταουν (Chinatown, 1974). Πρωταγωνίστησε σε μια σειρά επιτυχημένων ταινιών μεταξύ των οποίων Υπόθεση Τόμας Κράουν (The Thomas Crown Affair, 1968), Ο Μικρός Ανθρωπάκος (Little Big Man, 1970), Οι Τρεις Μέρες του Κόνδορα (Three Days of the Condor, 1975) και Αποκαλύψεις για μια Γυναίκα (Mommie Dearest, 1981).
Πρώτα χρόνια
Η Φέι Ντάναγουεϊ γεννήθηκε στο Μπάσκομ της Φλόριδας το 1941. Γονείς της ήταν η Γκρέις Έιπριλ Σμιθ κι ο Τζον ΜακΝτάουελ Ντάναγουεϊ, ο νεώτερος, αξιωματικός του αμερικανικού στρατού. Η καταγωγή της είναι ιρλανδική, αγγλική και γερμανική. . Σπούδασε υποκριτική στο Πανεπιστήμιο της Φλόριδας και το 1962 έγινε μέλος του θιάσου του Αμερικανικού Εθνικού Θεάτρου και της Ακαδημίας.
Καριέρα
Η Ντάναγουεϊ έκανε το ντεμπούτο της στο Μπρόντγουεϊ στο ρόλο της κόρης του Τόμας Μορ στη θεατρική παράσταση Ένας Άνδρας για Όλες τις Εποχές και πέντε χρόνια αργότερα έκανε το ντεμπούτο της στον κινηματογράφο στο πλευρό του Άντονι Κουίν στην ταινία Ο Παράνομος (The Happening, 1967). Την ίδια χρονιά συμμετείχε επίσης στην ταινία Όταν ο Νόμος Προστάζει (Hurry Sundown) πλάι στους Μάικλ Κέιν και Τζέιν Φόντα κι έλαβε διεθνή αναγνώριση με το ρόλο της Μπόνι Πάρκερ στην ταινία Μπόνι και Κλάιντ (Bonnie and Clyde) όπου συμπρωταγωνίστησε μαζί με τους Γουόρεν Μπίτι και Τζιν Χάκμαν. Η Ντάναγουεϊ έλαβε την πρώτη της υποψηφιότητα για Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου για την ερμηνεία της στην ταινία, αλλά έχασε το βραβείο από την Κάθριν Χέπμπορν. Την επόμενη χρονιά έλαβε άλλον ένα αξιομνημόνευτο ρόλο στην ταινία Υπόθεση Τόμας Κράουν (The Thomas Crown Affair, 1968) πλάι στον Στηβ Μακ Κουίν (είχε επίσης ένα μικρό ρόλο στην επανεκτέλεση της ταινίας του 1999, με τον Πιρς Μπρόσναν και τη Ρενέ Ρούσο). Το 1969 εμφανίστηκε στο πλευρό του Κερκ Ντάγκλας στην ταινία του Ελία Καζάν Ο Συμβιβασμός (The Arrangement), καθώς και στην κωμωδία του Τζον Φρανκενχάιμερ Θαλασσόλυκος της Χήρας (The Extraordinary Seaman). Υπήρξε μια από τις εμπορικότερες ηθοποιούς της δεκαετίας του '70 λαμβάνοντας ρόλους σε σημαντικές ταινίες της περιόδου σκηνοθετών όπως οι: Άρθουρ Πεν, Ρόμαν Πολάνσκι, Σίντνεϊ Πόλακ, Σίντνεϊ Λουμέτ και Φράνκο Τζεφιρέλι. Το 1970 συμπρωταγωνίστησε με τον Ντάστιν Χόφμαν στην κωμωδία γουέστερν Ο Μικρός Ανθρωπάκος (Little Big Man, 1970) και το 1973 υποδύθηκε τη μυλαίδη στην ταινία Ο Νταρτανιάν και οι 3 σωματοφύλακες (The Three Musketeers). Έλαβε τη δεύτερή της υποψηφιότητα για Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου για το Φιλμ Νουάρ του Πολάνσκι Τσάιναταουν (Chinatown, 1974) στην οποία εμφανίστηκε στο πλευρό του Τζακ Νίκολσον  κι ένα χρόνο αργότερα συμπρωταγωνίστησε με τον Ρόμπερτ Ρέντφορντ στην ταινία Οι Τρεις Μέρες του Κόνδορα (Three Days of the Condor, 1975). Το 1976 έλαβε το Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου για την ερμηνεία της ψυχρής αριβίστριας δημοσιογράφου Νταϊάνα Κρίστενσεν στην ταινία του Σίντνεϊ Λουμέτ Το Δίκτυο (Network). Στην ταινία αυτή πλαισιώνεται από τους Γουίλιαμ Χόλντεν, Ρόμπερτ Ντυβάλ και Πίτερ Φιντς. Το 1978 πρωταγωνίστησε μαζί με τον Τόμι Λι Τζόουνς στο θρίλερ Τα Μάτια της Λόρα Μαρς (Eyes of Laura Mars) και το 1979 υποδύθηκε την πρώην σύζυγο του Τζον Βόιτ στο δράμα του Τζεφιρέλι Ο Τσαμπ (The Champ).
Η καριέρα της άρχισε να φθίνει κατά τη δεκαετία του '80, καθώς η ηθοποιός δε συνέχισε να λαμβάνει ενδιαφέροντες ρόλους. Η Ντάναγουεϊ απέδωσε τις ευθύνες χρόνια αργότερα στην ταινία του 1981 Αποκαλύψεις για μια Γυναίκα (Mommie Dearest), στην οποία η ηθοποιός υποδύθηκε την Τζόαν Κρόφορντ θρυλική σταρ της χρυσής εποχής του Χόλιγουντ. Η ταινία βασιζόταν στο αποκαλύπτικό βιβλίο της θετής κόρης της Κρόφορντ, Κριστίνα, το οποίο την περιέγραφε ως βάναυση μητέρα. Δεδομένου ότι το βιβλίο είχε προκαλέσει σκάνδαλο στους κύκλους του Χόλιγουντ, καθώς κυκλοφόρησε αμέσως μετά το θάνατο της Κρόφορντ, οι κριτικοί και η κοινωνία του Χόλιγουντ μίσησαν την ταινία. Κατά συνέπεια η ηθοποιός έλαβε το Χρυσό Βατόμουρο για τη χειρότερη ερμηνεία της χρονιάς. Παρόλα αυτά η ταινία απεδείχθη μια από τις 30 εμπορικότερες της χρονιάς. Η Ντάναγουεϊ όμως βρέθηκε χωρίς νέες προσφορές κι αναγκάστηκε να επιστρέψει στο θέατρο το 1982. Επέστρεψε στον κινηματογράφο με τις ταινίες: Η Διεφθαρμένη Ζωή της Λαίδης Μπάρμπαρα (The Wicked Lady) το 1983 και Supergirl το 1983 που θεωρήθηκαν αποτυχημένες. Η ερμηνεία της στο πλευρό του Μίκι Ρουρκ στην ταινία του 1987 Μπάρφλαϊ (Barfly) έλαβε θετικές κριτικές και μια υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα, αλλά ήταν πλέον αργά για να ανακάμψει. Κατά τη δεκαετία του '80 συμμετείχε σε πολλές τηλεταινίες κι αναγκάστηκε να απορρίψει το ρόλο της Σέιμπλ Κόλμπι στη σειρά Οι Κόλμπις (The Colbys), spin-off της σειράς Δυναστεία (Dynasty).
thumb|200px|left|Η Φέι Ντάναγουεϊ το 2008. Κατά τη δεκαετία του '90 επανενώθηκε με τον συμπρωταγωνιστή της στην ταινία Τσάιναταουν Τζακ Νίκολσον για τη συνέχεια της ταινίας με τίτλο Οι Δυο Τζέικ (The Two Jakes, 1990) που σκηνοθέτησε ο ίδιος ο Νίκολσον. Συμμετείχε επίσης στις ταινίες Αριζόνα Ντριμ (Arizona Dream, 1993) και Δον Ζουάν Ντε Μάρκο (Don Juan de Marco, 1994) πλάι στον Τζόνι Ντεπ και το Μάρλον Μπράντο. Το 1996 περιόδευσε ανά την Αμερική με τη θεατρική παράσταση Master Class όπου υποδυόταν τη Μαρία Κάλλας και για την οποία είχε λάβει εξαιρετικές κριτικές. Τον Οκτώβριο της ίδιας χρονιάς έλαβε το αστέρι της στη Λεωφόρο της Δόξας στο Χόλυγουντ.
Το 2000 απέρριψε το ρόλο της μητέρας του Τζάρετ Λίτο στην ταινία του Ντάρεν Αρονόφσκι Ρέκβιεμ για ένα όνειρο (Requiem for a Dream), προτιμώντας να συμμετάσχει στο Σε Επικίνδυνη Τροχιά (The Yards). Οι εμφανίσεις της έκτοτε έχουν περιοριστεί κυρίως στο χώρο της τηλεόρασης.
Προσωπική ζωή
Η Φέι Ντάναγουεϊ υπήρξε αρραβωνιασμένη με το φωτογράφο Τζέρι Σάτσμπεργκ από το 1966 εώς και το 1968, όταν τον άφησε για τον συμπρωταγωνιστή της στην ταινία Οι Ερασταί (A Place for Lovers), Μαρτσέλλο Μαστρογιάννι. Ο δεσμός της με τον Μαστρογιάννι κράτησε δυο χρόνια. Η ηθοποιός παντρεύτηκε τον Πίτερ Γουλφ, τραγουδιστή του συγκροτήματος The J. Geils Band το 1974. Το ζευγάρι χώρισε όμως το 1979. Μεταξύ του 1984 και του 1987 υπήρξε παντρεμένη με το Άγγλο φωτογράφο Τέρρι Ο'Νιλ με τον οποίο απέκτησε ένα γιο τον Λίαμ. Το 2003 ο Ο'Νηλ δήλωσε ότι ο Λίαμ ήταν στην πραγματικότητα υιοθετημένος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβευμένες με Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Βραβευμένες με Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ηθοποιού (Δραματικές ταινίες) Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Ναπολέων Παπαγεωργίου (αθλητής)
Ο  Ναπολέων Παπαγεωργίου  (1908-1991) υπήρξε πρωταθλητής Ελλάδος και βαλκανιονίκης στον ακοντισμό τη δεκαετία 1930-40, ενώ αγωνιζόταν και στο δέκαθλο. Ήταν από τη Θεσσαλονίκη και υπήρξε αθλητής του Ηρακλή Θεσσαλόνικης και του Πανιώνιου Γ.Σ.. right
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Ναπολέων Παπαγεωργίου γεννήθηκε στη Αρβανιτοκερασιά Αρκαδίας στις 2 Μαΐου 1908. Ξεκίνησε το στίβο στον Ηρακλή, με τον οποίο έκανε τα πρώτα βήματα ως το 1933. Τη χρονιά αυτή μετακόμισε για επαγγελματικούς λόγους στην Αθήνα και εντάχθηκε στο δυναμικό του Πανιωνίου Γ.Σ., με τον οποίο πρωταγωνίστησε ως το 1940. Στην αθλητική του καριέρα είχε πολλούς τραυματισμούς, οι οποίοι δεν τον εμπόδισαν να κυριαρχήσει στον ακοντισμό σε ελληνικό και βαλκανικό επίπεδο.
Από το 1931 ως το 1940 ήταν πρωταγωνιστής τόσο στην Ελλάδα όσο και στους Βαλκανικούς Αγώνες Στίβου. Έφτασε το πανελλήνιο ρεκόρ στον ακοντισμό στα 64,69 ενώ ασχολήθηκε και με το δέκαθλο. Το 1936 συμμετείχε στην Ολυμπιάδα του Βερολίνου. Το 1939 ο Πανιώνιος τον τίμησε με την ανώτατη διάκριση του συλλόγου, το Χρυσό Σταυρό.
Μετά το β΄ παγκόσμιο πόλεμο ασχολήθηκε με την προπονητική. Διετέλεσε προπονητής στίβου του ΣΕΓΑΣ, ενώ υπήρξε και μέλος στο Δ.Σ.
Πηγές
Παπαγεωργιου Ναπολεων Παπαγεωργιου Ναπολεων Κατηγορία:Αθλητές στίβου Ηρακλή Παπαγεωργιου Ναπολεων Παπαγεωργιου Ναπολεων Παπαγεωργιου Ναπολεων Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της λιθοβολίας Κατηγορία:Δεκαθλητές Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1936 Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων των Βαλκανικών Αγώνων Στίβου
Γεώργιος Κοντολέων
Ο Γεώργιος Κοντολέων (1896-1952) ήταν μοντέρνος αρχιτέκτονας, που δραστηριοποιήθηκε στη μεσοπολεμική Ελλάδα.
Βιογραφικό
Φοίτησε στην Ecole Speciale d' Architecture στο Παρίσι (1917-1920), ύστερα από πολυετή αλλά και πολύπλευρη προπαρασκευή, όπως ήταν η διδασκαλία του αρχαιολόγου Χρήστου Τσούντα, παράλληλα με περιπλανήσεις στους αρχαιολογικούς χώρους της Ελλάδας, και οι σύντομες σπουδές του στη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας (1915-1916). Καθοριστικής σημασίας για τα μετέπειτα έργα του υπήρξαν οι τριετείς σπουδές του στην Ακαδημία του Duncan που ιδρύθηκε το 1911 στο Παρίσι, όπου ο Duncan μέσω της μελέτης και της αναβίωσης της πνευματικής και χειρωνακτικής εργασίας των Αρχαίων Ελλήνων, επιχείρησε να βρει διέξοδο στην ισοπέδωση που επέφερε, κατά τη γνώμη του, ο βιομηχανικός πολιτισμός. Επιστρέφοντας στην Αθήνα καλείται να δραστηριοποιηθεί σε μία δύσκολη εποχή για ελεύθερους επαγγελματίες λόγω της Γερμανικής Κατοχής και του Εμφυλίου. Η ποιότητα των έργων του δεν αναγνωρίζεται σε κάποιον αρχιτεκτονικό διαγωνισμό, δεν του ανατίθεται καμία μελέτη δημοσίου έργου αξιώσεων και δεν αποκτά ποτέ τη μεγάλη πελατεία των ομοτέχνων του, παρά τις κοινωνικές του γνωριμίες.
Από το 1940 αρχίζει να ζει στο περιθώριο της αρχιτεκτονικής ζωής, καθώς οι παλιοί εργοδότες του δεν έχουν πια τη δυνατότητα να κτίσουν και η νέα πραγματικότητα της Μεταπολεμικής Ελλάδας τον αναγκάζει να θέσει θεληματικά τέρμα στη στη ζωή του το 1952.
Έργα
Και στα τρία κτίρια όλες οι λεπτομέρειες, ακόμη και τα έπιπλα, σχεδιάστηκαν από τον ίδιο τον αρχιτέκτονα και εκτελέστηκαν με τη συστηματική επίβλεψή του.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η ανεκτέλεστη μελέτη του για την εξοχική κατοικία Κυριακίδη στο Σούνιο, η οποία εκπονήθηκε το 1937.
Άλλα έργα του που προέκυψαν ως καρποί των εμπειριών του στην Ακαδημία του Duncan είναι η διαμόρφωση του σκηνικού χώρου στο αρχαίο θέατρο των Δελφών, για τις Β' Δελφικές γιορτές του ζεύγους Σικελιανού (1930), οι ανεκτέλεστες μελέτες του στα χρόνια της Κατοχής για τη μορφολογική αποκατάσταση του Θεάτρου του Διονύσου και των μνημείων της Ακρόπολης και για τον εξωραϊσμό των αθηναϊκών λόφων του αρχαιολογικού της περιβάλλοντος. Τέλος, η αδημοσίευτη μελέτη του για τα αρχαία ελληνικά θέατρα.
Σύνοψη
Επέλεξε να σταθεί μακριά από το προσκήνιο, όπως φανερώνει και το γεγονός ότι οι δημοσιεύσεις των έργων και των σχεδίων του, όσο ζούσε, έγιναν συμπτωματικά από τρίτους. Δεν ευθυγραμμίστηκε απροβλημάτιστα με κάποιο από τα ρεύματα της διεθνούς πρωτοπορίας του καιρού του και κράτησε απόσταση από τον τρόπο που αντιμετώπιζαν τα αρχιτεκτονικά πράγματα οι δογματικότεροι συνάδελφοι του, οι οποίοι ακολούθησαν με περισσότερο ενθουσιασμό τους οδηγητές του Μοντέρνου Κινήματος (Λε Κορμπυζιέ, Γκρόπιους, Μις φαν ντερ Ρόε κ.α.). Μεγάλωσε σε αστικό καλλιεργημένο περιβάλλον, που του έδωσε τη δυνατότητα να ζήσει στη Γαλλία, όπου σπούδασε κι έκανε την επαγγελματική του άσκηση, ενώ παράλληλα επισκεπτόταν τον αδελφό του, Μανώλη, στη Γερμανία. Έτσι γνώρισε από κοντά τα πρωτοποριακά κτίρια του ανατέλλοντος Μοντέρνου Κινήματος, αλλά και τη γαλλική αρ ντεκό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αρχιτέκτονες Κατηγορία:Αυτόχειρες καλλιτέχνες
Φρίντριχ Βίλχελμ φον Γκέρτνερ
thumb|right|300px|Η Βουλή των Ελλήνων στην [[Αθήνα, σε σχέδια του Γκέρτνερ]] Ο Φρίντριχ φον Γκέρτνερ (γερμ. Friedrich Wilhelm von Gärtner, 10 Δεκεμβρίου 1791, Κόμπλεντς – 21 Απριλίου 1847 Μόναχο) ήταν σημαντικός Γερμανός αρχιτέκτονας.
Ιδιαίτερα γνωστός στη Βαυαρία στην εποχή του Λουδοβίκου Α' της Βαυαρίας. Από το 1842 ο Γκέρτνερ ήταν διευθυντής της Ακαδημίας Τεχνών του Μονάχου.
Ο Γκέρτνερ σχεδίασε το κτίριο των Ανακτόρων του Όθωνα, όπου μετέπειτα στεγάστηκε η Βουλή των Ελλήνων.
Κατηγορία:Βαυαροί Κατηγορία:Γερμανοί αρχιτέκτονες Κατηγορία:Νεοκλασικοί αρχιτέκτονες
Ευθύμιος Καούδης
Ο Ευθύμιος Καούδης (Καλλικράτης Χανίων, 1866 – Θεσσαλονίκη, 17 Δεκεμβρίου 1956) ήταν Έλληνας οπλαρχηγός, αρχηγός της πρώτης ομάδας Κρητικών στη Μακεδονία, κατά τη διάρκεια του Μακεδονικού Αγώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Ευθύμιος Καούδης γεννήθηκε το 1866 στο χωριό Καλλικράτης Σφακίων της Κρήτης. Πριν το 1903 εγκατέλειψε την Κρήτη εξαιτίας της δολοφονίας του Βουϊδά, αρχηγού ληστρικής συμμορίας, για την οποία κατηγορήθηκε. Μετά την εγκατάλειψη του χωριού του, εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, όπου εργάστηκε ως χτίστης. Με το τέλος των Βαλκανικών πολέμων εγκαταστάθηκε στη Θεσσαλονίκη, όπου και πέθανε στις 17 Δεκεμβρίου 1956.
Πολεμική δραστηριότητα
Ο Καούδης έδρασε στη Μακεδονία από το 1903 έως το 1906. Στα χρόνια του Μακεδονικού Αγώνα προσαγορευόταν ως  «Γερο – Καούδης» λόγω της ηλικίας αλλά και ως διάκριση στην Επανάσταση του 1895-1897. Στις 6 Μαΐου 1903 μετέβη στη Θεσσαλονίκη και τον Ιούνιο της ίδιας χρονιάς έγινε επικεφαλής ομάδος δέκα ατόμων.
Στη συνέχεια, προχώρησε προς την περιοχή Φλώρινας – Καστοριάς, όπου παρέμεινε για δύο μήνες περίπου, εργαζόμενος κατά των Βουλγάρων .Τον Αύγουστο του 1903 μεταφέρθηκε με την ομάδα του στο Βόλο και ένα χρόνο αργότερα επέστρεψε ξανά στην Αθήνα.
Το 1904 το νεοσύστατο «Μακεδονικό Κομιτάτο των Αθηνών» του έκανε πρόταση, την οποία και αποδέχτηκε με αποτέλεσμα να μεταβεί για τέταρτη φορά στη Μακεδονία. Στις 18 Σεπτεμβρίου 1904, κατάφερε με την ομάδα του το πρώτο σημαντικό πλήγμα κατά των Βουλγάρων στη μάχη του Τριγώνου (τότε Όστιμα). Μετά το θάνατο του Παύλου Μελά (13 Οκτωβρίου 1904), ο Καούδης ανέλαβε προσωρινά τη διοίκηση των σωμάτων στη Δυτική Μακεδονία. Στις 14 Νοεμβρίου της ίδιας χρονιάς, σε συνεργασία με την ομάδα του Κατεχάκη, επιχείρησε την επίθεση κατά του βουλγαρικού γάμου στο Σκλήθρο. Το χειμώνα του 1904/05 έδρασε σε χωριά της περιοχής των Κορεστίων ενώ στις 25 Μαρτίου 1905 συμμετείχε στην επίθεση που οργάνωσε ο Βάρδας κατά της Βασιλειάδας. Στα τέλη Αυγούστου έδρασε ξανά στην περιοχή των Κορεστίων. Ο Καούδης στα τέλη Οκτωβρίου συγκρούστηκε με το Βάρδα και συνέχισε τη δράση του στα χωριά του Περιστερίου. Έμεινε στο Περιστέρι έως το Πάσχα του 1906, με μια διακοπή κατά το Μάρτιο που πήγε για λίγο χρονικό διάστημα στα Κορέστια. Στις 23 Απριλίου 1906 η ομάδα του Καούδη συγκρούστηκε με τον τουρκικό στρατό στο Κρατερό.
Το 1912 πήγε στη Σάμο καθώς τέθηκε πάλι στην υπηρεσία του εθνικού αγώνα. Η απελευθέρωση του νησιού συντελέστηκε στις 23 Σεπτεμβρίου 1912, ύστερα από αρκετές μάχες με τον τουρκικό στρατό.
Μετά την απελευθέρωση της Σάμου, ο Ευθύμιος Καούδης έλαβε μέρος στις επιχειρήσεις για την απελευθέρωση της Μακεδονίας κατά τον Α Βαλκανικό Πόλεμο, συμμετέχοντας στα «Σώματα Ελλήνων Προσκόπων». Στις 11 Οκτωβρίου εισέβαλε στα Σιάτιστα και την επόμενη μέρα συγκρούστηκε με τον τουρκικό στρατό και κινήθηκε προς την πόλη των Γρεβενών.
Το 1916 συμμετείχε στο κίνημα Εθνικής Άμυνας, ενώ το 1919 ως μέλος του τάγματος Βλαχοπούλου που στρατοπέδευε στα ανάκτορα του Ντολμά Μπαχτσέ στην Κωνσταντινούπολη και διετέλεσε φρούραρχος στο Φανάρι. Επί κυβέρνησης Βενιζέλου, του απονεμήθηκε ο βαθμός του λοχαγού.
Από το 1927 κι έπειτα, αποτέλεσε ενεργό μέλος της εθνικής οργάνωσης «Ο Παύλος Μελάς», όπου συμμετείχαν πολλοί Μακεδονομάχοι. Κατά την κατοχή, για να αποφύγει τα αντίποινα εις βάρος του από τους Βουλγάρους, έφυγε μαζί με τη θετή κόρη του για τον Πειραιά και από εκεί πήγε στην Κρήτη. Μετά την κατοχή, επέστρεψε στη Θεσσαλονίκη, όπου παρέμεινε έως το θάνατό του. Η κηδεία του έγινε δημοσία δαπάνη και το Γ Σώμα Στρατού του απένειμε τιμές Στρατηγού εν ενεργεία.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Μακεδονομάχοι
18 Σεπτεμβρίου
17 Σεπτεμβρίου | 18 Σεπτεμβρίου | 19 Σεπτεμβρίου
Η 18η Σεπτεμβρίου είναι η 261η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο (262η σε δίσεκτα έτη). Υπολείπονται 104 ημέρες.
Ορθόδοξη Εκκλησία
Κατηγορία:Ημέρες του έτους
Υγραεριοφόρο πλοίο
Τα λεγόμενα υγραεριοφόρα πλοία είναι ειδικός τύπος εμπορικών πλοίων, δεξαμενόπλοια που μεταφέρουν υγροποιημένα αέρια, δηλαδή φυσικό αέριο σε υγρή μορφή (μεθάνιο-LNG) και αέρια πετρελαίου τα οποία είναι το προπάνιο και το βουτάνιο (LPG)
Ιστορία
Τα πρώτα υγραεριοφόρα που ναυπηγήθηκαν στη δεκαετία του 1960, καλούμενα τότε μεθανιοφόρα, έφεραν ορθογώνιες τραπεζοειδείς δεξαμενές οι οποίες στη συνέχεια εξελίχθηκαν σε σφαιροειδείς δεξαμενές, των οποίων τα άνω τμήματα υπερέχουν του κυρίου καταστρώματος του πλοίου. Ακόμα πιο σύγχρονα υγραεριοφόρα φέρουν δεξαμενές τύπου μεμβράνης (Membrane Containment System eg. GTT/No. 96) και σφαιρικού τύπου (eg Moss Rosenberg) Το πρώτο υγραεριοφόρο "Methane Pioneer" (5,034 DWT) έφυγε από τον ποταμό Calcasieu στις ακτές του κόλπου της Λουιζιάνας στις 25 Ιανουαρίου 1959. Μεταφέροντας το πρώτο φορτίο LNG στον ωκεανό, το μετέφερε στο Ηνωμένο Βασίλειο, όπου το φορτίο παραδόθηκε. Η επακόλουθη επέκταση της αγοράς αυτής, επέφερε μεγάλη επέκταση του στόλου μέχρι σήμερα, όπου γιγαντιαία υγραεριοφόρα πλοία που μεταφέρουν μέχρι και 266.000 m³ ταξιδεύουν παγκοσμίως.
Η επιτυχία του ειδικώς τροποποιημένου πλοίου Normarti, τύπου C1-M-AV1, που μετονομάστηκε σε "Methane Pioneer", οδήγησε το Συμβούλιο Αερίου και τη Conch International Methane Ltd. να παραγγείλουν δύο δομημένα υγραεριοφόρα για κατασκευή: τη "Methane Princess" και το "Methane Progress". Τα πλοία αυτά ήταν εφοδιασμένα με ανεξάρτητες δεξαμενές φορτίου αλουμινίου "Conch" και εισήλθαν στο αλγερινό εμπόριο υγροποιημένου φυσικού αερίου το 1964. Τα πλοία αυτά είχαν χωρητικότητα 27.000 κυβικών μέτρων.
Στα τέλη της δεκαετίας του 1960, δημιουργήθηκε η ευκαιρία εξαγωγής υγροποιημένου φυσικού αερίου από την Αλάσκα στην Ιαπωνία και το 1969 ξεκίνησε η συναλλαγή με το TEPCO και το Tokyo Gas. Δύο πλοία, το "Polar Alaska" και το "Arctic Tokyo", με χωρητικότητα 71.500 κυβικά μέτρα (2.520.000 στρέμματα), κατασκευάστηκαν στη Σουηδία. Στις αρχές της δεκαετίας του 1970, η κυβέρνηση των ΗΠΑ ενθάρρυνε τα αμερικανικά ναυπηγεία να κατασκευάσουν μεταφορείς φυσικού αερίου και δημιουργήθηκαν συνολικά 16 πλοία LNG. Τα τέλη της δεκαετίας του 1970 και οι αρχές της δεκαετίας του 1980 έφεραν την προοπτική πλοίων LNG της Αρκτικής με αρκετά σχέδια να βρίσκονται υπό μελέτη.
Τα τελευταία χρόνια, το μέγεθος και η χωρητικότητα των φορέων μεταφοράς φυσικού αερίου έχει αυξηθεί σημαντικά. Από το 2005, η Qatargas πρωτοστάτησε στην ανάπτυξη δύο νέων κατηγοριών υγραεριοφόρων, που αναφέρονται ως "Q-Flex" και "Q-Max". Κάθε πλοίο έχει χωρητικότητα φορτίου μεταξύ 210.000 και 266.000 κυβικών μέτρων και είναι εξοπλισμένο με μονάδα ρευστοποίησης.
Μέχρι και το 2005, κατασκευάστηκαν συνολικά 203 σκάφη, εκ των οποίων 193 ήταν ακόμη σε υπηρεσία. Στα τέλη του 2016, ο παγκόσμιος ναυτιλιακός στόλος LNG αποτελούνταν από 439 σκάφη. Το 2017, υπολογίζεται ότι 170 σκάφη είναι σε χρήση ανά πάσα στιγμή. Στα τέλη του 2018, ο παγκόσμιος στόλος αποτελούνταν από περίπου 550 σκάφη.
Μεταφορά
Η μεταφορά των υγραερίων γίνεται είτε σε πολύ χαμηλές θερμοκρασίες, που για ορισμένα φθάνει τους - 250 °F, είτε σε υψηλές πιέσεις. Τούτο παρουσιάζει πολλές δυσχέρειες καθώς και ιδιαίτερους κινδύνους. Έτσι εξ αντικειμένου τα πλοία αυτά θεωρούνται λίαν επικίνδυνα σε ατυχήματα και για τον λόγο αυτό τα μέτρα ασφαλείας και οι περιορισμοί που λαμβάνονται σε αυτά είναι ιδιαίτερα σχολαστικοί, εξ ου και οι υψηλότερες αμοιβές των ναυτικών των πλοίων αυτών. Η προσέγγιση τέτοιων πλοίων επιτρέπεται μόνο σε ειδικούς προβλήτες συναφών εγκαταστάσεων που παρέχουν σε υψηλό βαθμό μέσα ασφαλείας, πρόβλεψης και αντιμετώπισης έκτακτων συνθηκών. Η παγκόσμια χωρητικότητα τέτοιου τύπου πλοίων το 1976 έφθανε τους 3.380.000 κόρους κ.χ. επί της συνολικής παγκόσμιας που ήταν 372.000.000 κ.ο.χ., δηλαδή περίπου το 0,9%. Παρά ταύτα η αύξηση σε αριθμό τέτοιων πλοίων είναι μεν αργή αλλά σταθερή αφού αυξάνονται οι παγκόσμιες ανάγκες σε κατανάλωση υγραερίων, όπου μέσα σε μια μόνο δεκαετία 1960-1970 αυτή είχε διπλασιαστεί από 20 σε 42 δισεκατομμύρια κυβικούς πόδες.
Για την πληρέστερη αντίληψη της μεταφορικής ικανότητας των πλοίων αυτών σημειώνεται ότι ένα κυβικό μέτρο υγρού φυσικού αερίου αντιστοιχεί σε 600 κυβικά μέτρα φυσικού αερίου σε κανονική ατμοσφαιρική πίεση. Έτσι ένα υγραεριοφόρο μεταφορικής ικανότητας, σε χωρητικότητα, 90.000 ή 120.000 κυβ.μέτρων μπορεί να μεταφέρει ανα ταξίδι περίπου 50.000.000, ή 70.000.000 κυβ.μέτρα φυσικού αερίου αντίστοιχα.
Διάκριση
Στις σύγχρονες θαλάσσιες μεταφορές παρατηρούνται δύο βασικοί τύποι υγραεριοφόρων πλοίων:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δεξαμενόπλοια Κατηγορία:Υγροποιημένο φυσικό αέριο
Όττο Βάινινγκερ
Ο Όττο Βάινινγκερ (Otto Weininger, Βιέννη, 3 Απριλίου 1880 - Βιέννη, 4 Οκτωβρίου 1903) ήταν Αυστριακός φιλόσοφος. Το 1903, εξέδωσε το βιβλίο του Geschlecht und Charakter (Φύλο και Χαρακτήρας) το οποίο όμως, έγινε γνωστό μόνο μετά την αυτοκτονία του, όταν ήταν μόλις 23 ετών. Σήμερα, το έργο του προκαλεί διαμάχες καθώς ορισμένοι το θεωρούν μισογυνιστικό και αντισημιτικό ενώ άλλοι το αναγνωρίζουν για την ουσιαστική μελέτη του περί της φύσης της μεγαλοφυΐας. Ο Βάινινγκερ γεννήθηκε στις 3 Απριλίου του 1880 στη Βιέννη, γιος του Εβραίου Λέοπολντ Βάινινγκερ (Leopold Weininger) και της γυναίκας του Άντελχαϊντ (Adelheid). Αποφοίτησε από το σχολείο το 1897 και εισήχθη στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης τον Οκτώβριο του ίδιου έτους. Εκεί, σπούδασε φιλοσοφία και ψυχολογία, καθώς και εμβάθυνε τις γνώσεις του στις φυσικές επιστήμες και την ιατρική. Παράλληλα διδάχθηκε Ελληνικά, Λατινικά, Γαλλικά και Αγγλικά, καθώς και Ιταλικά. Το 1901, προσπάθησε να εκδώσει το πρώτο του έργο Eros und die Psyche το οποίο μάλιστα κατέθεσε ως πτυχιακή εργασία. Το Πανεπιστήμιο το αποδέχτηκε και έτσι του δόθηκε διδακτορικό πτυχίο. Το βιβλίο του διαβάστηκε από τον Φρόιντ, ο οποίος, όμως, δεν το πρότεινε σε κάποιον εκδότη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυστριακοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 19ου αιώνα Κατηγορία:Αυτόχειρες
Caught in a Mosh: BBC Live in Concert
Το Caught in a Mosh: BBC Live in Concert είναι διπλό, ζωντανά ηχογραφημένο άλμπουμ του αμερικάνικου thrash metal συγκροτήματος Anthrax, το οποίο κυκλοφόρησε τον Ιανουάριο του 2007 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Universal Music". Στις Ηνωμένες Πολιτείες κυκλοφόρησε στις 10 Νοεμβρίου 2009 μέσω της "Island Records".
Το πρώτο μέρος της συγκεκριμένης κυκλοφορίας ηχογραφήθηκε στις 15 Φεβρουαρίου 1987 στο "Hammersmith Odeon" του Λονδίνου, ενώ το το δεύτερο ηχογραφήθηκε στις 22 Αυγούστου της ίδιας χρονιάς στο Ντόνινγκτον, κατά τη διάρκεια του φεστιβάλ "Monsters of Rock".
Τραγούδια
CD 1
1. A.I.R. (Belladonna, Spitz, Ian, Bello, Benante) - 6:46
2. Metal Thrashing Mad (Turbin, Ian, Lilker) - 3:11
3. Panic (Turbin, Ian, Lilker) - 3:13
5. Iam The Law (Belladonna, Spitz, Ian, Bello, Benante, Lilker) - 5:44
6. Madhouse (Belladonna, Spitz, Ian, Bello, Benante) - 8:35
8. Medusa (Belladonna, Spitz, Ian, Bello, Benante, Zazula) - 8:35
9. Armed and Dangerous (Turbin, Ian, Lilker) - 4:53
10. Sabbath Bloody Sabbath (Osbourne, Iommi, Butler, Ward) - 5:28
11. God Save the Queen (Cook, Jones, Lydon, Matlock) - 2:57
CD 2
1. Among the Living (Belladonna, Spitz, Ian, Bello, Benante) - 4:23
2. Caught in a Mosh (Belladonna, Spitz, Ian, Bello, Benante) - 5:10
3. Madhouse (Belladonna, Spitz, Ian, Bello, Benante) - 4:01
4. Iam The Law (Belladonna, Spitz, Ian, Bello, Benante, Lilker) - 5:41
5. Medusa (Belladonna, Spitz, Ian, Bello, Benante, Zazula) - 4:35
6. Indians (Belladonna, Spitz, Ian, Bello, Benante) - 5:37
7. God Save the Queen (Cook, Jones, Lydon, Matlock) - 3:10
8. A.I.R. (Belladonna, Spitz, Ian, Bello, Benante) - 4:16
9. I'm the Man (Belladonna, Spitz, Ian, Bello, Benante, Rooney) - 4:16
Τα μέλη του συγκροτήματος
Τα τραγούδια του "Caught in a Mosh: BBC Live in Concert" ηχογραφήθηκαν από τους εξής μουσικούς:
Πηγές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2004 Κατηγορία:Live άλμπουμ των Anthrax
Γκυγιώμ Αμοντόν
Ο Γκυγιώμ Αμοντόν (Guillaume Amontons, 31 Αυγούστου 1663 – 11 Οκτωβρίου 1705), απαντώμενος και εξελληνισμένα ως Γουλιέλμος Αμοντόν, ήταν Γάλλος εφευρέτης επιστημονικών οργάνων και φυσικός. Υπήρξε ένας από τους πρωτοπόρους της τριβολογίας.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Γκυγιώμ Αμοντόν γεννήθηκε στο Παρίσι. Ο πατέρας του ήταν ένας δικηγόρος από τη Νορμανδία που είχε μεταναστεύσει στη γαλλική πρωτεύουσα. Κατά την παιδική του ηλικία ο Γκυγιώμ έχασε την ακοή του, γεγονός που έγινε αφορμή να αφοσιωθεί σε όλη του τη ζωή στην επιστημονική έρευνα. Δεν σπούδασε ποτέ σε πανεπιστήμιο, αλλά μπόρεσε να μάθει μαθηματικά, φυσικές επιστήμες και ουράνια μηχανική. Ασχολήθηκε επίσης με τις δεξιότητες της σχεδιάσεως, της τοπογραφίας και της αρχιτεκτονικής. Απεβίωσε στο Παρίσι σε ηλικία 42 ετών.
Το έργο του
Ο Αμοντόν ασχολήθηκε αρχικώς με τη μελέτη του αεικινήτου. Στη συνέχεια υποστηρίχθηκε στην ερευνητική του σταδιοδρομία από τη γαλλική κυβέρνηση και εργάσθηκε σε διάφορα προγράμματα δημόσιων έργων.
Επιστημονικά όργανα
Το 1687, σε ηλικία μόλις 24 ετών, ο Αμοντόν παρουσίασε στη Γαλλική Ακαδημία Επιστημών ένα υγρόμετρο που είχε επινοήσει ο ίδιος. Αυτή υπήρξε η αρχή των συνεισφορών του στην επιστημονική οργανολογία. Ακολούθησαν βελτιώσεις του στο βαρόμετρο και στο θερμόμετρο, το 1695, ειδικά για τη χρήση των οργάνων αυτών στη θάλασσα (βαρόμετρα χωρίς υδράργυρο). Το ίδιο έτος ο Αμοντόν δημοσίευσε το βιβλίο του Παρατηρήσεις και φυσικά πειράματα για την κατασκευή μιας νέας κλεψύδρας, των βαρομέτρων, θερμομέτρων και υγρομέτρων, στο οποίο οφείλει την εκλογή του στην Ακαδημία Επιστημών. Η κλεψύδρα του προοριζόταν για να δείχνει τον χρόνο πάνω σε ένα πλοίο που ταξιδεύει. Επινόησε επίσης έναν οπτικό τηλέγραφο και μία μηχανή που λειτουργούσε με ατμό. Το 1702 και το 1703 δημοσίευσε δύο σπουδαίες εκθέσεις για το θερμόμετρο. Εφεύρε θερμόμετρα αέρα και υδραργύρου, για τα οποία πρώτος αυτός χρησιμοποίησε ως σταθερά σημεία αναφοράς τις θερμοκρασίες μεταβολής των καταστάσεων του νερού. Εφεύρε επίσης ένα πυρόμετρο, μία στρεφόμενη αντλία και άλλα.
Θερμοδυναμική
Ο Αμοντόν διερεύνησε τη σχέση ανάμεσα στην πίεση και στη θερμοκρασία των αερίων, παρότι δεν διέθετε τα σημερινά ακριβή θερμόμετρα. Αν και τα αποτελέσματά του ήταν στην καλύτερη περίπτωση ημι-ποσοτικά, απέδειξε ότι η πίεση ενός αερίου αυξάνεται περίπου κατά το 1/3 ανάμεσα στη θερμοκρασία του «ψυχρού» και στο σημείο βρασμού του νερού. Αυτό ήταν ένα βασικό βήμα προς τη διατύπωση των νόμων των αερίων και ειδικότερα του νόμου του Gay-Lussac. Οι έρευνές του τον οδήγησαν στη σκέψη ότι μία αρκετά μεγάλη μείωση στη θερμοκρασία θα είχε ως αποτέλεσμα τον μηδενισμό της πιέσεως. Παρά την προσέγγιση αυτή στην έννοια του απολύτου μηδενός, η ανακάλυψή του δεν θα ολοκληρωνόταν παρά έναν τουλάχιστον αιώνα αργότερα.
Τριβή
Το 1699 ο Αμοντόν δημοσίευσε την ανεξάρτητη ανακάλυψη από τον ίδιο των νόμων της τριβής που είχαν πρωτοδιατυπωθεί από τον Λεονάρντο ντα Βίντσι. Παρά το ότι η δημοσίευση έγινε δεκτή με κάποιο σκεπτικισμό, οι νόμοι αυτοί επαληθεύθηκαν από τον Σαρλ Ωγκυστέν ντε Κουλόμπ το 1781.
Οι τρεις «Νόμοι της τριβής του Αμοντόν» (που ισχύουν μόνο για την ξηρή τριβή, ενώ η προσθήκη ενός λιπαντικού τροποποιεί σημαντικά τις τριβολογικές ιδιότητες) είναι οι εξής :
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι εφευρέτες Κατηγορία:Γάλλοι φυσικοί
Άβαντες
Οι Άβαντες ήταν αρχαίο πρωτοελληνικό φύλο, σύμφωνα και με νεότερους ερευνητές όπως ο Γερμανός Βάλκαϊνερ, ο Γάλλος Ντεζαρτέν κ.ά., που μελετούν την προϊστορική εθνολογική ενότητα πολλών και διαφόρων φύλων του τότε ελληνικού κόσμου.
Πληροφορίες
Ο ιστορικός Ηρόδοτος τους θεωρεί ότι δεν έχουν ιωνικό δεσμό. Θεωρούν την έννοια «φύλο» ομάδα ανθρώπων που πολλές μαζί συγκροτούσαν ίδια «φυλή». Το φυλετικό αυτό όνομα «Άβαντες» έφεραν οι αρχαιότατοι κάτοικοι της Εύβοιας, καταγόμενοι από τη Φωκίδα της Στερεάς Ελλάδας απ΄ όπου ήλθαν με τον βασιλιά τους Άβαντα, εξού και η ονομασία τους, που αφού διασκορπίστηκαν στη Πελοπόννησο και στη συνέχεια στη Φωκίδα, ίδρυσαν εκεί την πόλη Άβαι και στη συνέχεια μετοίκησαν στην Εύβοια όπου και εγκαταστάθηκαν οριστικά. Από τότε η Εύβοια ήταν γνωστή ως «Αβαντιάς» ή «Αβαντίς», («Αβαντίδα»). Σύμφωνα με τους μύθους, πρόγονη των Αβάντων ήταν η νύμφη Άβα, η οποία αφού ενώθηκε με τον Ποσειδώνα, γέννησε τον Εργίσκο, ήρωα της Θράκης, ιδρυτή της πόλης Εργίσκης, της σημερινής Τσατάλζας.
Στην αρχή εγκαταστάθηκαν στις εκβολές του ποταμού Ασωπού. Επειδή όμως οι Άβαντες ήταν φιλοπόλεμος λαός που μάχονταν «εκ του συστάδην» επεκτάθηκαν στο νησί και κατοικούσαν κυρίως γύρω από την Ερέτρια και τη Χαλκίδα. Ήταν γνωστοί στον αρχαίο κόσμο επειδή ξύριζαν το μπροστινό μέρος του κεφαλιού και άφηναν αλογοουρά στο πίσω μέρος, προκειμένου να μην μπορούν να τους πιάσουν από τα μαλλιά οι αντίπαλοί τους, ενώ η πολεμική τους ικανότητα ήταν ευρύτατα αναγνωρισμένη.
Ο Νόννος (5ος μ.Χ.αι.) παρουσιάζει τους Άβαντες ως ιερατικό γένος, προπάτορες των Κουρήτων,που μετείχαν στις διονυσιακές εκστρατείες. Περίπου την 2η χιλιετία π.Χ. επεκτάθηκαν στην Αττική, την Ιωνία και σε μερικά νησιά του Αιγαίου. Τα ίχνη τους χάνονται την περίοδο μετά τον τρωικό πόλεμο, μερικοί επιστήμονες όμως υποστηρίζουν ότι μετοίκησαν εκείνη την εποχή στη Θεσπρωτία χωρίς να μπορεί να αποδειχτεί αδιαμφισβήτητα.
Αναφέρονται από τον Όμηρο στην Ιλιάδα, από τον Παυσανία, τον Στράβωνα και άλλους.
Στην Ιλιάδα
«Τους φοβερούς Άβαντες που κατέχουν την Εύβοια με τις πόλεις της, Χαλκίδα, Ερέτρια και Ιστιαία πλούσια σε αμπέλια, την Κέρινθο στη θάλασσα και την οχυρωμένη Κώμη του Δίου. Μαζί τους ήρθαν επίσης οι άνδρες από την Κάρυστο και τη Στύα. Ο Ελεφήνορας από τη γενιά του Άρη ήταν ο αρχηγός τους. Ήταν ο γιος του Χαλκώδωνα, που βασίλευε πάνω σε όλους τους Άβαντες. Μαζί του ήρθαν ναυτικό και πεζικό με μακριά μαλλιά, γενναίοι πολεμιστές που θα κάρφωναν ευχαρίστως οποιουσδήποτε εχθρούς με τα μακριά και αστραφτερά τους δόρατα. Από αυτούς ήρθαν 50 πλοία.
Αποικίες
Ο Παυσανίας αναφέρει στο Ελλάδος περιήγησις ότι οι Άβαντες συμμετείχαν στην αποίκηση του Θρονίου από τη Θεσπρωτία. Η συγκεκριμένη τοποθεσία έμεινε γι' αυτό γνωστή ως «Αβαντίς». Τελικά καταλήφθηκε όμως από την Απολλωνία, με τη βοήθεια της Κορίνθου. Μια άλλη αποικία στάλθηκε στη Χίο, αλλά κι αυτή κατανικήθηκε και οι άποικοί της υποχρεώθηκαν να την εγκαταλείψουν.
Πηγές
Κατηγορία:Εξαφανισθέντες λαοί Κατηγορία:Αρχαία ελληνικά φύλα Κατηγορία:Αρχαία Εύβοια Κατηγορία:Αρχαία Φωκίδα
Τμήμα Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού Α.Π.Θ.
Το Τμήμα Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού (ΤΕΦΑΑ) Θεσσαλονίκης ανήκει στην Σχολή Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Σκοπός του ΤΕΦΑΑ είναι να εμφυσήσει στους φοιτητές του αλλά και στους πολίτες τις αρχές και αξίες της επιστήμης της φυσικής αγωγής καθώς και τα ιδεώδη του αθλητισμού και της ευγενούς άμιλλας. Επιπλέον, οφείλει να παρέχει στους πτυχιούχους τα απαραίτητα εχέγγυα για την επιστημονική και επαγγελματική τους σταδιοδρομία.
Ιστορία
Ιδρύθηκε με το άρθρο 47 του νόμου 1268/1982. Mε το Προεδρικό Διάταγμα 107/1983 το παράρτημά της Εθνικής Ακαδημίας Σωματικής Αγωγής (ΕΑΣΑ) στη Θεσσαλονίκη εντάχθηκε στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης ως Τμήμα Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού. Η λειτουργία του ξεκίνησε το ακαδημαϊκό έτος 1983-84 ενώ το 1996 έγινε ανεξάρτητο Τμήμα. Με το ΠΔ 98/2013 του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων εντάχθηκε στην Σχολή Επιστήμης και Φυσικής Αγωγής Α.Π.Θ.
Προσωπικό
Το Διδακτικό και Ερευνητικό Προσωπικό (Δ.Ε.Π.) της σχολής είναι 50 άτομα (Καθηγητές, Αναπληρωτές Καθηγητές, Επίκουροι Καθηγητές, Λέκτορες). Επίσης το έργο των Καθηγητών συνεπικουρούν 25 Επιστημονικοί Συνεργάτες τις Σχολής. Τέλος άλλα 10 άτομα απασχολούνται ως διοικητικοί υπάλληλοι.
Εγκαταστάσεις
Το Τμήμα Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού Θεσσαλονίκης στεγάζεται στους ακόλουθους χώρους:
Σπουδές
Τα Τμήμα Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού Θεσσαλονίκης παρέχει την δυνατότητα προπτυχιακών καθώς και μεταπτυχιακών σπουδών. Ειδικότερα, οι προπτυχιακές σπουδές έχουν διάρκεια τεσσάρων ετών (8 εξάμηνα) και οι μεταπτυχιακές σπουδές ενάμισι έτος (3 εξάμηνα).
Επίτιμοι Διδάκτορες
Εξέχουσες προσωπικότητες που τους έχει απονεμηθεί από το Τμήμα Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού ο τίτλος του επίτιμου διδάκτορα:
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Ιστοσελίδα Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
Ιστοσελίδα Σχολής Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού
Ιστοσελίδα Τμήματος Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού (ΤΕΦΑΑ) Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης
Διακόπι Αρκαδίας
Το Διακόπι είναι μικρό ορεινό χωριό στην Πελοπόννησο και την Περιφερειακή Ενότητα Αρκαδίας.
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Το Διακόπι βρίσκεται στα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Κορινθίας και είναι κτισμένο στις νοτιοδυτικές πλαγιές του όρους Ολίγυρτος σε υψόμετρο 800 μέτρα. Το χωριό απέχει 42 χλμ. Β. από την Τρίπολη και 20 χλμ. Β. από το Λεβίδι. Πρόκειται για κτηνοτροφικό οικισμό ανάμεσα στη Λίμνη (Δ.) και το Μάτι (ΒΑ.). Αναφορές για τον οικισμό υπάρχουν πριν την περίοδο της Επανάστασης του 1821 όπου καταγράφεται ως Μπεντένι ή Μπιτίνι Μουσάγα να συμπεριλαμβάνεται στην τότε επαρχία Τριπολιτσάς. Αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση, το 1835 με την ονομασία Μπεντένι στο ΦΕΚ 16Α - 24/05/1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Καφυών. Το 1912 με το ΦΕΚ 179Α - 30/08/1927 μετονομάστηκε σε Διακόπι. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης μαζί με την Κανδήλα και τη Μονή Κανδήλας αποτελεί την τοπική κοινότητα Κανδήλας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Λεβιδίου του δήμου Τρίπολης και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 21 κατοίκους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αρκαδίας Κατηγορία:Δήμος Τρίπολης