cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ζιζέλ Πασκάλ
Σχέση με τον πρίγκιπα του Μονακό
Ενώ ο γάμος της με το Ρενιέ (με τον οποίο συζούσε επί 6 έτη σε μία βίλα στο Saint-Jean-Cap-Ferrat είχε προγραμματιστεί, εντούτοις η αδελφή του πρίγκιπα, πριγκίπισσα Αντουανέτα, βαρόνη του Massy, η οποία προσέβλεπε στην απόκτηση του θρόνου του πριγκιπάτου από το γιο της, διέσπειρε κακόβουλες φήμες ότι δήθεν η Πασκάλ δεν μπορούσε να τεκνοποιήσει. Περαιτέρω, το λανθασμένο αποτέλεσμα μίας γυναικολογικής εξέτασης στην οποία υποβλήθηκε η ηθοποιός και το οποίο αποφαινόταν για την στειρότητά της, οδήγησε στην ματαίωση του μυστηρίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γαλλίδες ηθοποιοί
Κοσόντε
μικρογραφία| Γυναίκες φορώντας κοσόντε στο Τζιντάι-Ματσούρι το 2011 alt=Two line drawings of a kosode and a kimono. The kosode has a long, wide collar, a wide, stout body, a roughly-triangular overlapping front panel and short, squat sleeves with a rounded edge. The kimono has wider, square-shaped sleeves, a thinner body, a shorter, thinner collar and a rectangular front panel intersected by the collar.|μικρογραφία|200x200εσ| Σύγκριση μεταξύ ενός kosode (αριστερά) και ενός σύγχρονου [[Kimono|κιμονό (δεξιά).]] alt=A drawing of a woman sat on a tatami mat wearing a number of layered white and red kosode.|μικρογραφία|277x277εσ| [[Oichi|Η Οϊτσί φορώντας ένα κοσόντε και ένα άλλο κοσόντε από πάνω απογυμνωμένο από τους ώμους.]] Το κοσόντε (小袖|小袖, κυριολεκτικά «μικρά μανίκια») ήταν ένα είδος ιαπωνικού ρούχου με κοντό μανίκι και ο άμεσος πρόδρομος του κιμονό. Αν και τα συστατικά μέρη του είναι παράλληλα με αυτά του κιμονό, οι αναλογίες του διέφεραν, τυπικά έχοντας πιο φαρδύ σώμα, μακρύτερο γιακά και στενότερα μανίκια. Τα μανίκια του κοσόντε  ήταν συνήθως ραμμένα στο σώμα εξ ολοκλήρου και συχνά εμφάνιζαν έντονα στρογγυλεμένες εξωτερικές άκρες.
Το κοσόντε φοριόταν στην Ιαπωνία ως συνηθισμένο, καθημερινό φόρεμα από την περίοδο Καμακούρα (1185-1333) περίπου  μέχρι τα τελευταία χρόνια της περιόδου Έντο (1603-1867), οπότε οι αναλογίες του είχαν διαφοροποιηθεί, για να μοιάζουν με εκείνες του κιμονό της σύγχρονης εποχής. Ήταν επίσης εκείνη την εποχή, που ο όρος «κιμονό», που σημαίνει «αντικείμενο που φοράει στους ώμους», άρχισε να χρησιμοποιείται, όταν αναφερόταν στο ρούχο που ήταν παλαιότερα γνωστό ως κοσόντε.
Ιστορία
Με προέλευση την περίοδο Χεϊάν ως εσώρουχο τόσο για άνδρες όσο και για γυναίκες, το κοσόντε ήταν ένα απλό λευκό ρούχο, συνήθως κατασκευασμένο από μετάξι, που φοριόταν ακριβώς δίπλα στο δέρμα. Τόσο οι άνδρες όσο και οι γυναίκες φορούσαν ρόμπες με φαρδιά μανίκια, που είχαν διάφορα επίπεδα, που τυλίγονταν μπροστά,  πάνω από το κοσόντε, με  το στυλ των  στρώσεων, φορεμένες από τις  γυναίκες της Αυτοκρατορικής Ιαπωνικής αυλής – γνωστές ως τζουνιχιτόε, κυριολεκτικά "δώδεκα στρώσεις" – με μεγαλύτερο αριθμό ρόμπες από ό, τι φάνηκε στους άνδρες. Το κοσόντε θα φοριόταν επίσης ως ενδυμασία ύπνου μαζί με ένα ζευγάρι χακάμα.
Ακολουθώντας τα διατάγματα για την ενδυμασία, που σχεδιάστηκαν για να μειώσουν τον αριθμό των πολυεπίπεδων ενδυμάτων, που φοριούνταν στην αυλή, το κοσόντε έγινε σταδιακά πανωφόρι από την περίοδο Καμακούρα και μετά. Στυλ ντυσίματος με κοσόντε – όπως η ενδυμασία με δύο κοσόντε και η τοποθέτηση της ανώτερης ρόμπας απογυμνωμένη από τους ώμους – έγινε δημοφιλές, παράλληλα με μια σειρά από πρόσφατα αναπτυγμένες τεχνικές διακόσμησης υφασμάτων, όπως η βαφή και το κέντημα, που χρησιμοποιήθηκαν για τη διακόσμηση του ρούχου.
Αρχικά άβαφτο, το βαμμένο κοσόντε εμφανίστηκε στην εποχή του Μουρομάτσι, κορυφώθηκε η δημοτικότητά του στην εποχή του Μομογιάμα και παρήκμασε στην περίοδο Κεϊτσό και την εποχή Έντο. Οι μέθοδοι που χρησιμοποιήθηκαν για τη διακόσμηση περιλάμβαναν το tsujiga-bana, μια μέθοδο βαφής που χρησιμοποιήθηκε στην περίοδο Μουρομάτσι, έναν συνδυασμό harihaku ("πάτημα φύλλου") και κεντήματος, που ονομάζεται nuihaku ("φύλλο ραψίματος") στην περίοδο Μομογιάμα και kara-ori ("κινεζικό ύφασμα") μεταξωτά υφάσματα που μιμούνταν το κέντημα. Χρησιμοποιήθηκε επίσης η περίτεχνη μέθοδος tsujiga-bana-zome, μέχρι να περιοριστεί από τους νόμους που αφορούσαν τα έξοδα και την ανάπτυξη της βαφής Γιούζεν.
Οι αναλογίες του κοσόντε – ένα φαρδύ σώμα και συγκριτικά στενά μανίκια – σταδιακά εξισορροπήθηκαν με την πάροδο του χρόνου, πριν έρθουν να μοιάσουν με αυτά ενός σύγχρονου κιμονό γύρω στην περίοδο  Έντο. Τα μανίκια σε μερικές γυναικείες κοσόντε επίσης έγιναν μακριά και άρχισαν να αποκολλώνται από το σώμα κάτω από τον ώμο, ένα στυλ που επιτρέπει στο obi να γίνει ευρύτερο με την πάροδο του χρόνου.
Μέρη
Τα μέρη ενός κοσόντε είναι περίπου παρόμοια με αυτά ενός κιμονό, με τις μόνες σημαντικές διαφορές να είναι οι αναλογίες κάθε όψης σε σύγκριση με εκείνες ενός σύγχρονου κιμονό. Το πλάτος του αργαλειού, και ως εκ τούτου το tanmono (ύφασμα) που χρησιμοποιήθηκε για το κοσόντε ήταν σημαντικά μεγαλύτερο από αυτό για το κιμονό, και τα μανίκια και το eri (κολάρο) επίσης κόπηκαν και κόντυναν σε διαφορετικά πλάτη.
Στην εποχή Κεϊτσό (1596-1615, λίγο πριν από την περίοδο Έντο), το πλάτος του tanmono ήταν περίπου 45 εκατοστά και τα μανίκια ήταν φτιαγμένα από μισό πλάτος tanmono. Φοριόντουσαν με στενό obi (κορδέλα). Το sode-guchi (άνοιγμα μανσέτας) ήταν στενό, το erikatāki (πλάτος ανοίγματος λαιμού) ήταν στενό, το eritake (μήκος του γιακά) ήταν μακρύ και το tate-zuma ήταν κοντό.
Dash Kappei
μικρογραφία|Το λογότυπο με το όνομα της σειράς στα Ιαπωνικά
To Dash Kappei (ιαπωνικά: ダッシュ勝平, Χέπμπορν: Dasshu Kappei) είναι ιαπωνικό manga του Νομπόρου Ροκούντα, το οποίο δημοσιεύθηκε το 1980 στην εβδομαδιαία ανθολογία μάνγκα Weekly Shōnen Sunday σε 158 κεφάλαια (17 τόμοι).
Το 1981, η εταιρεία τηλεοπτικών παραγωγών Tatsunoko Production δημιούργησε, με βάση το μάνγκα, μια σειρά άνιμε 65 επεισοδίων, σε σκηνοθεσία του Masayuki Hayashi, για το κανάλι Fuji TV, όπου προβλήθηκε από τον Οκτώβριο του 1981 έως τον Δεκέμβριο του 1982. Στην Ελλάδα, ελληνική μεταγλώττιση ιταλικής εκδοχής του άνιμε προβλήθηκε για πρώτη φορά από το Channel 9 Αττικής και Θεσσαλονίκης, εξ ου και η διαφορά στα ονόματα των χαρακτήρων. Στην Κύπρο, προβλήθηκε από το Plus TV.
Κριτική
Η σειρά αποτέλεσε αντικείμενο επικριτικών σχολίων από το ΕΣΡ και την Αρχή Ραδιοτηλεόρασης Κύπρου, λόγω σκηνών όπου ο Τζίτζι σηκώνει τις φούστες των συμμαθητριών του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σειρές anime Κατηγορία:Σειρές manga Κατηγορία:Κωμικά anime και manga Κατηγορία:Shōnen anime και manga
18ος αιώνας
Χρονιές
Κατηγορία:Αιώνες Κατηγορία:Νεότερη ιστορία
ΕΝΑΠ Πάφου
Η ΕΝΑΠ Πάφου ήταν κυπριακή ποδοσφαιρική ομάδα από την Πάφο. Είχε δύο συμμετοχές στη Δ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου της Κύπρου. Έδρα της ομάδας ήταν το στάδιο ΓΣ Κόροιβος.
Ιστορία
Η ΕΝΑΠ Πάφου ιδρύθηκε το 1991 από την ενοποίηση των ομάδων Προοδευτικός Πάφου και Αγαπήνορας Πάφου. Το όνομα της ομάδας σημαίνει Ένωσις Αγαπήνωρα Προοδευτικού. Το 1991 ο Προοδευτικός είχε κερδίσει την ένταξη του στη Δ΄ κατηγορία και στις τάξεις της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) μέσω του πρωταθλήματος ένταξης. Έτσι η ΕΝΑΠ πήρε τη θέση του Προοδευτικού στη Δ΄ κατηγορία. Πρώτη της συμμετοχή στο πρωτάθλημα ήταν την περίοδο 1991-92. Η ΕΝΑΠ τερμάτισε στη 12η θέση του ομίλου της. Η περίοδος 1992-93 ήταν η τελευταία που η Δ΄ κατηγορία διεξαγόταν με ομίλους και έτσι οι περισσότερες ομάδες των ομίλων της περιόδου αυτής υποβιβάστηκαν στα αγροτικά πρωταθλήματα. Η ΕΝΑΠ τερμάτισε και πάλι στη 12η θέση του ομίλου της και υποβιβάστηκε στα αγροτικά (τοπικά) πρωταθλήματα. Η ομάδα δεν υφίσταται πλέον.
1Η Δ΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε τρεις ομίλους. Η ΕΝΑΠ συμμετείχε στον όμιλο Λεμεσού-Πάφου.
Πηγές
Κατηγορία:Ανενεργές ποδοσφαιρικές ομάδες Κύπρου (ανδρών) Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1991 Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Επαρχίας Πάφου Κατηγορία:Δήμος Πάφου
Ιωάννης Β΄ της Πορτογαλίας
Ο Ιωάννης Β΄ της Πορτογαλίας ή Ιωάννης ο Τέλειος, (Πορτογαλική γλώσσα : Joao II de Portugal, Λισαβώνα, 3 Μαΐου 1455 - 25 Οκτωβρίου 1495) μέλος του Οίκου των Αβίς ήταν Βασιλιάς της Πορτογαλίας και της Αλγκάρβε (1477 - 1495). Ο Ιωάννης Β΄ ήταν υιός του Αλφόνσου Ε΄ της Πορτογαλίας και της Ισαβέλλας της Κοΐμπρα κόρης του Πέτρου, δούκας της Κοΐμπρα. Παρέμεινε γνωστός για την αποκατάσταση της βασιλικής εξουσίας στην Πορτογαλία, νέα ανάπτυξη της Πορτογαλικής οικονομίας και ανανέωση των Πορτογαλικών εξερευνήσεων στην Ανατολή και την Αφρική.
Πρώτα χρόνια
Ο Ιωάννης Β΄ διαδέχτηκε τον πατέρα του όταν παραιτήθηκε και αποσύρθηκε σε μοναστήρι στη Σίντρα (1477) μετά την αποτυχημένη εκστρατεία του στο Βασίλειο της Καστίλης, διεκδικούσε τον θρόνο χάρη στα δικαιώματα της δεύτερης συζύγου και ανεψιάς του Ιωάννας λα Μπελτρανέχα. Τον τίτλο του βασιλιά τον πήρε ωστόσο επίσημα ο Ιωάννης τέσσερα χρόνια αργότερα μετά τον θάνατο του πατέρα του (1481). Σαν πρίγκιπας ο Ιωάννης συνόδευσε τον Αλφόνσο Ε΄ σε όλες τις εκστρατείες του, χρίστηκε ιππότης μετά τη νίκη και την κατάκτηση της Αρζίλα (1471). Νυμφεύτηκε την Ινφάντα της Πορτογαλίας και πρώτη εξαδέλφη του Ελεονώρα του Βιζέου (1473).
Την εποχή που ήταν διάδοχος δεν ήταν συμπαθής ανάμεσα στους ευγενείς, δεν συμμετείχε στις ίντριγκες της υπόλοιπης Αυλής και τις περιφρονούσε. Οι ευγενείς, ανάμεσα στους οποίους και ο δεύτερος ετεροθαλής εξάδελφος του Φερδινάνδος Β΄ της Μπραγκάνσα, ήταν έντονα προβληματισμένοι, με την πολιτική που θα ακολουθούσε μετά την άνοδό του στον θρόνο.
Βασιλιάς της Πορτογαλίας
thumb|250px|right|Ο Ιωάννης Β΄ της Πορτογαλίας σε έργο του 18ου αιώνα Μετά την επίσημη άνοδο του στον θρόνο (1481) ο Ιωάννης Β΄ πήρε μιά σειρά από μέτρα με στόχο να ελαττώσει τη δύναμη της αριστοκρατίας και να συγκεντρώσει όλες τις εξουσίες στα χέρια του. Το σημαντικότερο από αυτά ήταν η αφαίρεση από τους αριστοκράτες στο δικαίωμα που είχαν να απονέμουν οι ίδιοι δικαιοσύνη στα κτήματα τους. Οι ευγενείς ξεκίνησαν να συνωμοτούν απέναντι του, ο δούκας της Μπραγκάνσα άρχισε την ανταλλαγή επιστολών με την Ισαβέλλα Α΄ της Καστίλης στις οποίες διαμαρτυρήθηκε για την πολιτική του. Ο Ιωάννης Β΄ ανέλαβε την πρωτοβουλία να αναιρέσει τη "Συνθήκη των Μουρών" προκειμένου να φύγει από την αυλή και να μετακινηθεί εναντίον του δούκα της Μπραγκάνσα που ήταν ο μεγαλύτερος εχθρός του. Η αρχική συμφωνία είχε καθορίσει να ζήσουν μόνιμα στην αυλή στη Μούρα ο μικρός Αλφόνσος και η μνηστή του Ισαβέλλα της Αραγωνίας, βασίλισσα της Πορτογαλίας μέχρι την εποχή που θα έφταναν σε ηλικία γάμου.
Αργότερα (1483) νέα ευρήματα από την αλληλογραφία του Φερδινάνδο αποκάλυψαν ότι συνωμοτούσε εναντίον του βασιλιά. Ο Οίκος της Μπραγκάνσα ανακηρύχτηκε εκτός νόμου, έγινε κατάσταση της περιουσίας του δούκα και ο ίδιος εκτελέστηκε στην Έβορα. Η χήρα του δούκα Ισαβέλλα του Βιζέου ξαδέλφη και κουνιάδα του Ιωάννη Β΄ δραπέτευσε με τα παιδιά της στο Βασίλειο της Καστίλης. Ακολούθησε η εκτέλεση πολλών οπαδών του Οίκου της Μπραγκάνσα με την κατηγορία της συνωμοσίας εναντίον του βασιλιά, άλλοι εξορίστηκαν στην Καστίλη και έγινε κατάσχεση της περιουσίας τους, ανάμεσα τους ο επίσκοπος της Έβορα που δηλητηριάστηκε στη φυλακή. Μετά την καταστολή κανένας δεν αμφισβήτησε τον βασιλιά μέχρι τον θάνατο του, έκανε εκτεταμένες κατασχέσεις εδαφών με αποτέλεσμα η περιουσία του στέμματος να γίνει τεράστια.
Οικονομία
thumb|250px|right|Ο Ιωάννης Β΄ της Πορτογαλίας σε έργο του 16ου αιώνα Με ένα χρεοκοπημένο βασίλειο μπροστά του η προτεραιότητα του Ιωάννη Β΄ ήταν η δημιουργία ενός Συμβουλίου για την αναδιοργάνωση του. Ο βασιλιάς διέταξε έρευνα για αναζήτηση ανθρώπων μέσα στο βασίλειο του με ταλέντα και ειδικές ικανότητες, ο στόχος του ήταν να τους χρησιμοποιήσει στις εξερευνήσεις του. Ακολούθησαν υπερπόντιες εκστρατείες και κατακτήσεις, τα κέρδη ήταν τόσο μεγάλα που έγινε το Πορτογαλικό νόμισμα το ισχυρότερο στην Ευρώπη. Ο βασιλιάς μπορούσε από τότε να συλλέξει φόρους για δική του χρήση και όχι για να πληρώνει τα χρέη του, τα σημαντικότερα από τα έσοδα του προέρχονται από τις πηγές χρυσού στη Γουινέα.
Εξερευνήσεις
Ο Ιωάννης Β΄ αποφάσισε να συνεχίσει τις εξερευνήσεις στην Αφρική και τον Ατλαντικό, έργο που είχε ξεκινήσει ο μεγαλοθείος του Ερρίκος ο Θαλασσοπόρος. Οι προτεραιότητες του πέρα από τις εξερευνήσεις ήταν η αναζήτηση θαλάσσιων δρόμων για την Ινδία και να κυριαρχήσει στο εμπόριο μπαχαρικών. Οι σημαντικότερες από τις ανακαλύψεις του ήταν οι παρακάτω :
Ξεκίνησαν εξερευνητικές αποστολές στην Ινδία και την Αιθιοπία με στόχο να ανακαλύψουν το μυθικό βασίλειο του Ιωάννη του Πρεσβύτερου. Ο πραγματικός λόγος των ανακαλύψεων αυτών έχει γίνει θέμα Ακαδημαικής συζήτησης, σύμφωνα με μία θεωρία οι εξερευνητές κράτησαν μυστικές τις ανακαλύψεις τους χάρη στον φόβο του ανταγωνισμού με τη γειτονική Καστίλη. Τα αρχεία καταστράφηκαν από τη φωτιά που ξέσπασε μετά τον μεγάλο σεισμό στη Λισαβώνα (1755), ότι απέμειναν καταστράφηκαν όταν ξέσπασε ο Πόλεμος της Ιβηρικής Χερσονήσου.
Σύγκρουση με Καστίλη
thumb|250px|right|Τάφος του Ιωάννη Β΄ της Πορτογαλίας Όταν επέστρεψε ο Χριστόφορος Κολόμβος από το πρώτο του ταξίδι στην Αμερική (1493) επισκέφτηκε τον βασιλιά Ιωάννη Β΄ να διεκδικήσει τις ανακαλύψεις του, του απάντησε ότι σύμφωνα με τη "Συνθήκη της Αλκακόνας" που υπέγραψε με την Ισπανία όλες οι κατακτήσεις του θα πέρναγαν στην Πορτογαλία. Ο Κολόμβος αποφάσισε να επισκεφτεί την Ισαβέλλα Α΄ της Καστίλης, ο Ιωάννης Β΄ έστειλε ταυτόχρονα επιστολή στην Καστίλη και δήλωσε ότι θα στείλει στόλο για να καταλάβει τις κατακτήσεις του Κολόμβου με τη βία. Στη συνάντηση που ακολούθησε παραβρέθηκε ένας παπικός απεσταλμένος για διαιτητής, ακολούθησε η "Συνθήκη της Τορντεσίλας" από το όνομα της μικρής πόλης που υπέγραψαν τη Συνθήκη, αποφάσισαν να μοιράσουν τις ανακαλύψεις η Ισπανία και η Πορτογαλία.
1339 Ντεζανώα
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Ντεζανώας εκτιμάται σε 22,96 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,1589. Η Ντεζανώα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 9 ώρες και 23 λεπτά.
Ιωάννης Β΄ της Πορτογαλίας
Θρύλοι
"Σας ευχαριστώ για όλα όσα μας προσφέρατε αυτόν τον αιώνα, κατορθώματα που παραπέμπουν στην Αρχαιότητα και τους μυθικούς ήρωες".
1339 Ντεζανώα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ντεζανωα
Ιωάννης Β΄ της Πορτογαλίας
Θρύλοι
Ο Πολιτσιάνο πραγματικά έκανε σύγκριση του Ιωάννη του Τέλειου με κολοσσιαίες προσωπικότητες της αρχαιότητας όπως ο Αλέξανδρος ο Μέγας και ο Ιούλιος Καίσαρ. Έκανε πρόταση να γράψει ένα μεγάλο επικό έργο για τον Πορτογάλο βασιλιά, ο Ιωάννης ο Τέλειος απάντησε θετικά αλλά με καθυστέρηση (23 Οκτωβρίου 1491).
Οικογένεια
Το 1471 νυμφεύτηκε την Ελεονώρα του Βιζέου, κόρη του Φερδινάνδου δούκα του Βιζέου, είχε τέκνα:
Πάπας Κλήμης
Υπήρξαν 14 Πάπες της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας με το όνομα Κλήμης (Clemens):
Ιωάννης Β΄ της Πορτογαλίας
Οικογένεια
Από μία εκτός γάμου σχέση με την Άννα ντε Μεντόντσα (!460-1542) είχε ένα φυσικό τέκνο: Από την ερωμένη του Μπρίτες Άνες (γενν. π. 1460) είχε:
Πάπας Κλήμης
Είναι επίσης γνωστοί δύο αντίπαπες:
Ιωάννης Β΄ της Πορτογαλίας
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της Πορτογαλίας Κατηγορία:Οίκος των Αβίς
Λέτσε
Η Λέτσε (Lecce,, , αρχαία ελληνικά: Λουπίαι, Γκρίκο Λουππίου, Luppìu) είναι η πρωτεύουσα της Ιταλικής επαρχίας του Λέτσε, η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη στην Ιταλική περιφέρεια Απουλία μετά το Μπάρι, ο πληθυσμός της πόλης σύμφωνα με την απογραφή του 2015 είναι 95.766 κάτοικοι. Η Λέτσε είναι η μεγαλύτερη πόλη στη χερσόνησο Σαλέντο στο νοτιότερο σημείο της Ιταλικής χερσονήσου και έχει ιστορία πάνω από 2.000 χρόνια. Τα πολλά αρχιτεκτονικά μνημεία ρυθμού Μπαρόκ που διαθέτει της έχουν δώσει το προσωνύμιο "Η Φλωρεντία του νότου".
Στη σημερινή εποχή υπάρχουν περίπου 10 χωριά στην επαρχία του Λέτσε όπου μιλούν "Griko", μια εκδοχή της Ελληνικής βυζαντινής γλώσσας με πολλές ιταλικές επιδράσεις. Η Λέτσε είναι γνωστή επίσης για τον "λίθο της Λέτσε", μία μορφή ελαστικού και εύκαμπτου πετρώματος που μπορεί να χρησιμοποιηθεί εύκολα στα γλυπτά. Η Λέτσε έχει επίσης μεγάλη παραγωγή σε κρασί, ελαιόλαδο, προϊόντα κεραμικής και διαθέτει το μεγαλύτερο ιατρικό κέντρο στην Απουλία. Το "Αρχαιολογικό πάρκο των Ροδίων" βρίσκεται περίπου 3 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της πόλης, ο Αναγεννησιακός Ουμανιστής Αντώνιος Φεράρις που καταγόταν από την πόλη γράφει ότι ήταν η πατρίδα του αρχαίου ποιητή Έννιου.
Ιστορία
Η πόλη σύμφωνα με τον θρύλο υπήρχε την εποχή που είχε ξεσπάσει ο Τρωικός Πόλεμος και ιδρύθηκε από τους Μεσσάπιους, τον 3ο αιώνα π.χ. κατακτήθηκε από τη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία και δέχτηκε το όνομα "Λουπιά". Όταν έγινε αυτοκράτορας ο Αδριανός τον 2ο αιώνα μετακινήθηκε περίπου 3 χιλιόμετρα βορειοανατολικά και πήρε το όνομα "Λίτσεα". Η Λέτσε είχε θέατρο, αμφιθέατρο και συνδέθηκε με την Πύλη του Αδριανού. Ο Ορόντιος του Λέτσε που αγιοποιήθηκε ως Άγιος Ορόντιος θεωρείται ο πρώτος χριστιανός επίσκοπος της πόλης και προστάτης Άγιος της Λέτσε. Όταν έπεσε η Δυτική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία ξέσπασαν οι Γοτθικοί πόλεμοι, οι Οστρογότθοι και ο βασιλιάς τους Τωτίλας λεηλάτησαν την πόλη. Η Λέτσε επανήλθε σε Ρωμαϊκή κυριαρχία (549) και παρέμεινε πέντε αιώνες στη Βυζαντινή αυτοκρατορία, την περίοδο αυτή είχαν κατακτήσει την πόλη σποραδικά οι Σαρακηνοί, οι Λομβαρδοί, οι Ούγγροι και οι Σλάβοι. Τον 11ο αιώνα οι Νορμανδοί κατέκτησαν τη Λέτσε και η πόλη αναδείχτηκε σε σημαντικό εμπορικό κέντρο, ο Ταγκρέδος της Σικελίας από τη Λέτσε ήταν ο τελευταίος Νορμανδός Βασιλιάς της Σικελίας.
Ποδόσφαιρο
Η ΟΣ Λέτσε (ιταλικά: US Lecce), με έτος ίδρυσης το 1908, αποτελεί την σημαντικότερη ποδοσφαιρική ομάδα της πόλης. Συμμετέχει στην Σέριε Α, την πρώτη κατηγορία ποδοσφαίρου της Ιταλίας και δίνει τους εντός έδρας αγώνες της στο τοπικό Στάδιο Βία ντελ Μάρε, χωρητικότητας 33.876 θεατών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Απουλίας
Γέροντας του Βουνού
Ο Γέροντας του Βουνού (Σαΐχ αλ-Τζαμπάλ ) ήταν η κοινή ονομασία που χρησιμοποιείτο από τους Σταυροφόρους για τον Μέγα Μάγιστρο του τάγματος των Ασασίνων, Χασάν ιμπν αλ-Σαμπάχ, ο οποίος είχε ως έδρα το φρούριο στην κορυφή του βραχώδους όρους του Αλαμούτ.
Στην συνέχεια, το συγκεκριμένο όνομα δόθηκε σε διάφορους Ισμαηλίτες ηγέτες, οι οποίοι διαδέχθηκαν τον Χασάν ιμπν αλ-Σαμπάχ, κυρίως στην περιοχή της Συρίας, όπως επί παράδειγμα ο Ρασίντ αντ-Ντιν Σινάν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία του Ισλάμ Κατηγορία:Σταυροφορίες
Η γενεαλογία των Μακ Ντακ
Η Φατρία των Μακ Ντακ είναι μια φανταστική Σκωτική οικογένεια ή φατρία (αγγλικά: clan) από την οποία κατάγεται ο χαρακτήρας της Ντίσνει, Σκρουτζ Μακ Ντακ. Στον κόσμο των χαρακτήρων του Ντόναλντ Ντακ, η φατρία αυτή σχετίζεται με την Οικογένεια Ντακ μέσω του γάμου της Βολκάνα Μακ Ντακ και του Μπαρούτη Ντακ, τους γονείς του Ντόναλντ.
Η γενεαλογία της φατρίας των Μακ Ντακ δημιουργήθηκε από τον Αμερικανό σεναριογράφο και σχεδιαστή κόμικς Καρλ Μπαρκς, ο οποίος δημιούργησε επίσης και το χαρακτήρα του Σκρουτζ Μακ Ντακ. Η ιστορία του Μπαρκς του 1948 "Το Μυστικό του Παλιού Κάστρου", όπου ο Σκρουτζ και τα ανίψια του ψάχνουν για κρυμμένο θησαυρό στο Κάστρο Μακ Ντακ, εισάγει τον αναγνώστη στην ιστορία της φατρίας των Μακ Ντακ. Στο έργο του Μπαρκς βασίστηκαν και άλλοι, κυρίως ο Ντον Ρόσα στην επική ιστορία κόμικς 12 κεφαλαίων Ο Βίος και η Πολιτεία του Σκρουτζ Μακ Ντακ (1992–94) όπου εμφανίζεται η άμεση οικογένεια του Σκρουτζ.
Σερ Λεοντόκαρδος Μακ Ντακ
Ο Σερ Λεοντόκαρδος Μακ Ντακ (Sir Eider McDuck).
Σερ Άντριους Μακ Ντακ
Ο Σερ Άντριους Μακ Ντακ (Sir Quackly McDuck).
Σεντούκης Μακ Ντακ
Ο Μάλκομ "Σεντούκης" Μακ Ντακ (Malcolm "Matey" McDuck) (1530-1564;) ήταν ένας Μακ Ντακ που εγκαταστάθηκε στην Αγγλία ενώ υπονοείται ότι ο Σκρουτζ Μακ Ντακ ήταν ο Σεντούκης σε μια προηγούμενη ζωή του. Είχε υπηρετήσει στο Αγγλικό Βασιλικό Ναυτικό, και το 1563 έγινε Υποπλοίαρχος στη φρεγάτα Θαλασσινό Γεράκι (HMS Falcon Rover), υπηρετώντας υπό τον καπετάνιο Loyal Hawk. Το Θαλασσινό Γεράκι είχε στόχους του Ισπανικά πλοία στην Καραϊβική μεταξύ το 1563 και 1564. Στο πλοίο επίσης υπηρετούσε ο λοστρόμος Μαυροφτέρης Ντακ (Pintail Duck), πρόγονος (ή παλιά ενσάρκωση) του Ντόναλντ Ντακ.
Φουρτούνας Μακ Ντακ
Το 1753 ο Φουρτούνας υπογράφει ένα συμβόλαιο με κάποιον Μακ Ο' Μπιν (Chisel "Swindle" McSue) για να παραδώσει ένα φορτίο χρένου στην Τζαμάικα. Αλλά ο Ο' Μπιν σαμποτάρει τη Χρυσή Χήνα και το πλοίο βυθίζεται πριν φτάσει στη Τζαμάικα. Γυρνώντας στη Σκοτία, ο Φουρτούνας μαθαίνει ότι το συμβόλαιο με τον Ο' Μπιν περιέχει ψιλά γράμματα, σύμφωνα με τα οποία αν το φορτίο δεν παραδωθεί, ο Μακ Ντακ θα παραχωρούσε όλα του τα υπάρχοντα στον Ο' Μπιν. Ο Φουρτούνας ξεφεύγει με τίποτα παραπάνω από τα ρούχα του, το ασημένιο ρολόι του τσέπης, και τη χρυσή οδοντοστοιχία του στο στόμα του. Αργότερα υποτίθεται ότι ο Φουρτούνας εμπλέχτηκε στην Αμερικανική Επανάσταση και πέθανε το 1776. Ο απόγονός του Πατρίκιος Μακ Ντακ κληρονόμησε το ασημένιο ρολόι, το οποίο μετά μαζί με τη χρυσή μασέλα κατέληξαν στον Σκρουτζ. Ο Φουρτούνας εμφανίζεται πρώτη φορά στην ιστορία του Καρλ Μπαρκς Μπελάδας από το Παρελθόν (The Horseradish Story) (1953).
Καρβούνης Μακ Ντακ
Ο Καρβούνης Μακ Ντακ ("Dirty" Dingus McDuck), ήταν ο παππούς του Σκρουτζ. Εργαζόταν ως ανθρακωρύχος, παντρεύτηκε την Πίσσα Κατράμη, και απέκτησε τρεις γιους, τον Άνγκους, τον Φέργκους, και τον Ιάκωβο. Εμφανίζεται μόνο στο εικονογραφημένο γενεαλογικό δέντρο του Ντον Ρόσα, και δεν εμφανίζεται σε καμία άλλη ιστορία.
Σε μια ιστορία της δεκαετίας του 1960 των Bob Gregory και Tony Strobl ο παππούς του Σκρουτζ αναφέρεται ως Titus McDuck ο οποίος ήταν επίσης ανθρακωρύχος. Δεν είναι καθαρό αν το Titus είναι εναλλακτική ορθογραφία ή άλλος παππούς.
Πίσσα Κατράμη
Η Πίσσα Κατράμη (Molly Mallard) ήταν η γυναίκα του Καρβούνη Μακ Ντακ και η μητέρα των Άνγκους, Φέργκους, και Ιάκωβου Μακ Ντακ. Εμφανίζεται μόνο στο εικονογραφημένο γενεαλογικό δέντρο του Ντον Ρόσα, και δεν εμφανίζεται σε καμία άλλη ιστορία.
Πατρίκιος Μακ Ντακ
Ο Πατρίκιος Μακ Ντακ (Quagmire McDuck) είναι ο αδελφός του Καρβούνη Μακ Ντακ, παππού του Σκρουτζ. Κληρονόμησε το ασημένιο ρολόι του πρόγονού του Χανγκ "Φουρτούνα" Μακ Ντακ και το κληροδότησε με τη σειρά του στον ανιψιό του, Φέργκους. Μετά το θάνατό του, η περιουσία του ΠΑτρίκιου παρέμεινε χωρίς διεκδικητή. Ο Πα τρίκιος εμφανίζεται στην ιστορία του Μπαρκς Οικογενειακό Κειμήλιο (The Heirloom Watch) (1955).
Άνγκους "Μπουνάτσας" Μακ Ντακ
Ειναι παπιομορφος καπετανιος, δημιουργημα του αμερικανου Καρλ Μπαρκς. Ειναι θειος του Σκρουτζ Μακ Ντακ και αδερφος του Φεργκους και του Ιακωβου Μακ Ντακ.
Φέργκους Μακ Ντακ
Ο Φέργκους έχει δημιουργηθεί από τον σχεδιαστή Ντον Ρόσα. Έκανε την πρώτη του εμφάνιση στην ιστορία Μιας Δεκάρας Νιάτα. Έχει εμφανιστεί στον Βίο και την Πολιτεία του Σκρουτζ Μακ Ντακ και δεν έχει χρησιμοποιηθεί σε άλλες ιστορίες ή από άλλους δημιουργούς.
Χνουδάτη Ο' Ντρέικ
Η Χνουδάτη Ο΄Ντρέηκ είναι χαρακτήρας κόμικς της Ντίσνεϋ. Είναι δημιούργημα του Ντον Ρόσα. Πρωτοεμφανίστηκε στην συλλογή ιστοριών Ο Βίος και η Πολιτεία του Σκρουτζ Μακ Ντακ, του Ντον Ρόσα, ως σύζυγος του Φέργκους Μακ Ντακ και μητέρα του Σκρουτζ Μακ Ντακ και των δύο αδερφών του. Πέθανε το 1897 σε ηλικία 57 ετών.
Ιάκωβος Μακ Ντακ
Ο Ιάκωβος Μακ Ντακ (Jake McDuck) (1832-;) είναι θείος του Σκρουτζ Μακ Ντακ. Αναφέρεται στην ιστορία Χριστούγεννα στην Παραγκούπολη (A Christmas for Shacktown) (1952) του Καρλ Μπαρκς, στην οποία ο Ντόναλντ Ντακ ντύθηκε όπως ο Ιάκωβος προκειμένου να ξεγελάσει τον Σκρουτζ να δώσει λεφτά για φιλανθρωπίες.
Ο χαρακτήρας χρησιμοποιήθηκε αργότερα από τον Ντον Ρόσα, και εμφανίζεται σε τρία από τα δώδεκα κεφάλαια του Βίος και η Πολιτεία του Σκρουτζ Μακ Ντακ του Ρόσα. Ζούσε στο ίδιο σπίτι με τον αδελφό του Φέργκους Μακ Ντακκαι βοηθούσε αυτόν και τη γυναίκα του Χνουδάτη να μεγαλώσουν τα παιδιά τους. Εγκαταστάθηκε στο κάστρο Μακ Ντακ με τον αδελφό του το 1885. Όμως, φαίνεται ότι το 1902 ο Ιάκωβος δεν ζούσε πια εκεί.
Σύμφωνα με τα σκίτσα και τη χρονολογική σειρά του Ρόσα, ο Ιάκωβος γεννήθηκε το 1832 από τους ανθρακωρύχους Καρβούνη Μακ Ντακ (Dingus McDuck) και Πίσσα Κατράμη (Molly Mallard), και μεγάλωσε για να γίνει βοηθός σε μάντρα ζώων στην Γκλασκώβη. Δεν είναι γνωστό πότε πέθανε, αλλά φαίνεται ότι και ο Ντόναλντ και ο Σκρουτζ πίστευαν ότι ήταν ζωντανός το 1952.
Σκρουτζ Μακ Ντακ
Ο Σκρουτζ Μακ Ντακ (1867, σύμφωνα με τον Ντον Ρόσα), είναι το πρώτο παιδί του Φέργκους και της Χνουδάτης (Downy) Ο' Ντρέικ και είναι ο πρωταγωνιστής στις περισσότερες ιστορίες που αφορούν την Οικογένεια Μακ Ντακ. Δεν παντρεύεται και δεν έχει δικούς του απογόνους, αν και διατηρεί στενές σχέσεις με τον ανιψιό του Ντόναλτ Ντακ και τα μικρανίψια του Χιούη, Λιούη και Ντιούη Ντακ.
Γεδεών Μακ Ντακ
Ο Γεδεών Μακ Ντακ είναι ο αδελφός του Σκρουτζ Μακ Ντακ σύμφωνα με τον Ιταλό δημιουργό Ρόμανο Σκάρπα. Έκανε την πρώτη του εμφάνιση στην ιστορία Το Μυστήριο Των Παστών Γαρίδων. Αργότερα εμφανίστηκε σε μερικές ακόμα ιταλικές ιστορίες. Είναι ο ιδιοκτήτης της αστυνομικής εφημερίδας Ο «Φλύαρος Γρύλος».
Ματίλντα Μακ Ντακ
Η Ματίλντα Μακ Ντακ (Αγγλ. Matilda McDuck) είναι η αδελφή του Σκρουτζ Μακ Ντακ και της Βολκάνας Μακ Ντακ, κόρη του Φέργκους Μακ Ντακ και της Χνουδάτης Ο΄ Ντρέηκ. Γεννήθηκε το 1871 στη Σκωτία και συγκεκριμένα στη Γλασκώβη. Πρωτοεμφανίστηκε σε ένα γενεαλογικό δέντρο που έφτιαξε ο Καρλ Μπαρκς την δεκαετία του 1950. Μικρή έζησε στην Σκωτία με την οικογένειά της. Όταν οι γονείς της πέθαναν, μαζί με την αδερφή της Βολκάνα Μακ Ντακ ακολούθησαν τον Σκρουτζ στα επιχειρηματικά του ταξίδια. Διαπίστωσαν όμως πως ο αδερφός τους είχε γίνει άπληστος και γύρισαν στην Λιμνούπολη. Όταν γύρισε κι αυτός, υπήρξε ένας καυγάς μεταξύ τους και η Βολκάνα αποφάσισε να τον εγκαταλείψει οριστικώς. Στεναχωρημένη η Ματίλντα την ακολούθησε. Αυτά τα γεγονότα μας παρουσιάζει ο Ντον Ρόσα στον Βίο και την Πολιτεία του Σκρουτζ Μακ Ντακ. Στην ιστορία του Γράμμα από το Σπίτι, βλέπουμε ότι η γερασμένη πια Ματίλντα έχει πάει να μείνει στον πύργο των Μακ Ντακ στην Σκωτία. Στο τέλος της ιστορίας καταφέρνει να συμφιλιωθεί με τον Σκρουτζ, αλλά δεν μαθαίνουμε τίποτα για την μετέπειτα τύχη της.
Βολκάνα Μακ Ντακ
Ειναι η παπια μικρη αδερφη του Σκρουτζ, μητερα του Ντοναλντ και γιαγια των Χιουη, Λιουη και Ντιουη Ντακ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Disney (χαρακτήρες) Κατηγορία:Disney (χαρακτήρες κόμικς) Κατηγορία:Κατάλογοι φανταστικών χαρακτήρων
Το ξέρουν όλοι
Το ξέρουν όλοι (πρωτότυπος τίτλος: Todos lo saben) είναι ισπανική ταινία του 2018 σε σκηνοθεσία και σενάριο του Ασγκάρ Φαραντί.
Πλοκή
Η ταινία αναφέρεται στη Λάουρα (Πενέλοπε Κρουζ), μία Ισπανίδα που ζει στο Μπουένος Άιρες, η οποία επιστρέφει μαζί με τα παιδιά της στην πατρίδα της κοντά στη Μαδρίτη για ένα γάμο. Ωστόσο, το ταξίδι διαταράσσεται από απροσδόκητα γεγονότα που φέρνουν μυστικά στην επιφάνεια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ισπανικές ταινίες Κατηγορία:Ισπανικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Ισπανόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ασγκάρ Φαραντί Κατηγορία:Ταινίες του 2018
Αντώνης Χατζηπαύλου
Ο Αντώνης Χατζηπαύλου είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός. Διετέλεσε Δήμαρχος Λεμεσού την περίοδο 1986-1996.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Αντώνης Χατζηπαύλου γεννήθηκε στη Λεμεσό τον Αύγουστο του 1943. Αποφοίτησε από το Παγκύπριο Εμπορικό Λύκειο Λάρνακας το 1961. Σπούδασε διοίκηση επιχειρήσεων στο Αμερικανικό Πανεπιστήμιο της Βηρυτού και στο Πανεπιστήμιο του Άστον του Μπέρμιγχαμ (1961-1966).
Το 1968 έγινε μέλος του British Institute of Management. To 1970 έγινε μέλος του Institute of Marketing. To 1972 έγινε μέλος του Institute of Directors. To 2002 έγινε μέλος του Συνδέσμου Οίνων και Οινοπνευμάτων της Μεγάλης Βρετανίας και της Βορείου Ιρλανδίας.
Το 1966 ξεκίνησε να εργάζεται στην οινοβιομηχανία ΕΤΚΟ ΛΤΔ. Το 1968 έγινε μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΤΚΟ ΛΤΔ. Το 1970 διορίστηκε συνδιευθύνων σύμβουλος της ΕΤΚΟ ΛΤΔ. Το 1975 εκλέχθηκε αντιπρόεδρος του Συνδέσμου Οίνων και Οινοπνευμάτων Κύπρου. Το 1977 εκλέχθηκε πρόεδρος και εκτελεστικός διευθυντής του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΤΚΟ ΛΤΔ. Το 1978 εκλέγχηκε πρόεδρος και εκτελεστικός διευθυντής του Διοικητικού Συμβουλίου της OLYMPUS WINERIES LTD.
Το 1990 έγινε μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Lombard Natwest Bank Ltd. Το 1998 εκλέχθηε μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Alpha Bank Ltd. To 1999 εκλέχθηκε πρόεδρος και εκτελεστικός διευθυντής του Διοικητικού Συμβουλίου της Οινοποιείας ΟΛΥΜΠΟΣ ΕΛΛΑΣ ΑΒΕΕ. Το 2000 διορίστηκε μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της LAMBOUSA VENTURE CAPITAL & INVESTMENT LTD, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της ΟΛΥΜΠΟΣ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ ΛΤΔ και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του ΠΕΤΡΟΛΙΝΑ (HOLDINGS) LTD. Το 2001 διορίστηκε μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Α & P (ANDREOU & PARASKEVAIDES) ENTERPRISES LTD. Την ίδια χρονιά εκλέχθηκε πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του Συνδέσμου Οινοπαραγωγών Κύπρου.
Είναι νυμφευμένος με την Ινώ Σταυρίδη και έχει τρία παιδιά.
Πολιτική διαδρομή
Στις Δημοτικές εκλογές του 1986 εκλέχθηκε Δήμαρχος Λεμεσού στηριζόμενος από τον ΔΗΣΥ και το ΔΗΚΟ. Επανεξελέγη στις Δημοτικές εκλογές του 1991. Έθεσε υποψηφιότητα και στις Δημοτικές εκλογές του 1996 αλλά δεν εξελέγη.
Κατά τη διάρκεια των θητειών του ως Δημάρχου Λεμεσού διετέλεσε παράλληλα αντιπρόεδρος της Ένωσης Δήμων Κύπρου και μέλος του Συμβουλίου της Ευρώπης. Το 1989 εκλέχθηκε αντιπρόεδρος της Επιτροπής του Περιβάλλοντος και Προγραμματισμού Δόμησης Πόλεων του Συμβουλίου της Ευρώπης. Το 1992 εκλέχθηκε μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής των Τοπικών και Περιφερειακών Αρχών του Συμβουλίου της Ευρώπης και πρόεδρος του Περιβαλλοντικού Προγράμματος του Δικτύου Μεσογειακών Πόλεων (Medcities Network). Το 1993 εκλέχθηκε πρόεδρος της Επιτροπής του Φυσικού και Δομημένου Περιβάλλοντος του Συμβουλίου της Ευρώπης, το 1994 Πρόεδρος του προγράμματος MED-URBS SEALING NEPON NETWORK, ενώ το 2000 διορίστηκε επίτιμο μέλος των Τοπικών και Περιφερειακών Αρχών του Συμβουλίου της Ευρώπης.
Κοινωνικές δραστηριότητες
Το 1967 εκλέχθηκε μέλος του διοικητικού συμβουλίου του σωματείου Απόλλων Λεμεσού. Το 1977 εκλέχθηκε πρόεδρος του σωματείου, θέση την οποία κατείχε μέχρι το 1985 όπου και υπέβαλε παραίτηση λόγω έλλειψης χρόνου. Το 1967 διορίστηκε γραμματέας της Παιδικής Εξοχής Λεμεσού και το 1968 διορίστηκε μέλος της Συμβουλευτικής Επιτροπής του Συμβουλίου Αμπελουργικών Προϊόντων. Το 1969 εκλέχθηκε μέλος του Συμβουλίου της Ομοσπονδίας Εργοδοτών και Βιομηχάνων Κύπρου.
Είναι ιδρυτικό μέλος της Λέσχης LIONS Λεμεσού. Το 1973-1974 διορίστηκε Ζωνάρχης της Περιφέρειας 117 (Ελλάς – Κύπρος) των LIONS. Το 1975 εκλέχθηκε μέλος του Συμβουλίου του Συνδέσμου MEDIC ALERT. Επίσης, διορίστηκε Αναπληρωτής Κυβερνήτης των LIONS της Περιφέρειας 117 (Ελλάς–Κύπρος). Την περίοδο 1977–1978 υπηρέτησε σαν Γραμματέας/Ταμίας των LIONS.
Πηγές
Κατηγορία:Δήμαρχοι Λεμεσού
Ερυθρόμορφος κρατήρας του Ορέστη (Αρχαιολογικό Μουσείο της Νάπολης)
Ο ερυθρόμορφος κρατήρας του Ορέστη που φιλοξενείται στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Νάπολης είναι έργο αρχαίας Ελληνικής τέχνης από την Απουλία.
Περιγραφή
Ως κρατήρας χρησίμευσε για την ανάμειξη κρασιού με νερό πριν σερβιριστεί. Είναι διακοσμημένος με ερυθρόμορφες αγγειογραφίες, ζωγραφισμένες με επιπλέον λευκό και κόκκινο χρώμα. Στο καπάκι του εικονίζεται μια γυναίκα που παίζει βάρβιτο.
Ο Ορέστης στο Μαντείο των Δελφών
Η αγγειογραφία έχει θέμα την προσφυγή του Ορέστη στο Μαντείο των Δελφών, όπου ζήτησε χρησμό. Η σκηνή είναι εμπνευσμένη από την τραγωδία Ευμενίδες του Αισχύλου. Το εσωτερικό του ιερού υποδηλώνεται από τα αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά, δηλαδή τους λευκούς κίονες που στηρίζουν το επιστύλιο, αλλά και από τα ιερά σκεύη, δηλαδή τους δύο χρυσούς τρίποδες και τον ομφαλό. Μια μελανόμορφη Ερινύα εισδύσει στο ιερό από αριστερά. Η ιέρεια Πυθία τρομαγμένη από την φρίκη τρέπεται σε φυγή, ενώ ο θεός Απόλλων αρπάζει το τόξο του για να υπερασπίσει το ναό. Η Άρτεμις και αυτή πάνοπλη με δύο ακόντια τίθεται σε εγρήγορση για να βοηθήσει τον Απόλλωνα. Ο Ορέστης βρίσκει καταφύγιο στην επαφή του με τον ιερό ομφαλό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κρατήρας
1340 Υβέτ
Η Υβέτ (Yvette) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,034. Ανακαλύφθηκε το 1934 από τον Γάλλο αστρονόμο Λουί Μπουαγιέ, που παρατηρούσε από το Αλγέρι, και πήρε το όνομά της από το όνομα μιας ανεψιάς του Μπουαγιέ. Αξιοσημείωτη είναι η μικρή κλίση της τροχιάς της Υβέτ ως προς την εκλειπτική, μόλις 25,1 λεπτά της μοίρας.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Υβέτ εκτιμάται σε 25,88 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,0958. Η Υβέτ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 3 ώρες και 31,5 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Υβετ
Πάπας Κάλλιστος
Υπήρξαν τρεις Πάπες της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας με το όνομα Κάλλιστος (Callixtus):
Είναι επίσης γνωστός ο Αντιπάπας Κάλλιστος Γ΄.
Κιάτο
Το Κιάτο βρίσκεται 22 χιλιόμετρα δυτικά της Κορίνθου και είναι έδρα του δήμου Σικυωνίων και το δεύτερο αστικό κέντρο του νομού Κορινθίας. Συγκεντρώνει τις εμπορικές και διοικητικές λειτουργίες της δυτικής Κορινθίας με το λιμάνι του να έχει διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη της περιοχής, αφού αποτελούσε κόμβο εξαγωγής των εσπεριδοειδών προϊόντων του νομού στις ανατολικές χώρες. Η οικονομία της πόλης βασίζεται κυρίως στο εμπόριο, αλλά, λόγω της παραλιακής της τοποθεσίας και της μικρής απόστασης από την Αθήνα, τους καλοκαιρινούς μήνες προσελκύει μεγάλο αριθμό παραθεριστών. Έχει πληθυσµό 9.907 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2021 και καταλαμβάνει το μεγαλύτερο μέρος του παραλιακού τμήματος του δήμου. Διασχίζεται από τους ποταμούς Κύριλλο και Ελισσώνα. Αποτελείται από την κυρίως πόλη και τρεις οικισμούς, τη Νεάπολη (δυτικά), την Τραγάνα (νότια) και τον Άγιο Ιωάννη (ανατολικά).Το λιµάνι του Κιάτου είναι εµπορικού χαρακτήρα και εξυπηρετεί κυρίως τις εξαγωγές αγροτικών προϊόντων και τις εισαγωγές πρώτων υλών για τις βιοτεχνίες της ευρύτερης περιοχής.
Δήμος Σικυωνίων
Η σύνδεση του δήμου με την Αθήνα μέσω του προαστιακού σιδηρόδρομου, η ολοκλήρωση του μεγάλου οδικού άξονα ΠΑΘΕ (Αθήνα-Πάτρα) σε συνδυασμό με την εθνική οδό Καλαμάτας-Τρίπολης-Κορίνθου ενδέχεται να διαφοροποιήσει το μοντέλο ανάπτυξης και να επιφέρει μεταβολές ως προς τις χρήσεις γης (αύξηση κύρια κατοικίας, συμπληρωματικές υποδομές μεταφορών).
Ο δήμος αναπτύσσεται οικιστικά και πληθυσμιακά με ταχείς ρυθμούς, ενώ οι παραλιακές κοινότητες είναι εκείνες που παρουσιάζουν έντονη τάση αστικοποίησης, κυρίως λόγω της ανάπτυξης των παραθεριστικών κατοικιών. Συνέπεια αυτής της τάσης είναι ο υπερτριπλασιασμός του πληθυσμού των παραλιακών κοινοτήτων κατά τη θερινή περίοδο.
Στα παραπάνω συγκριτικά πλεονεκτήματα, αν προστεθούν και οι φυσικοί και πολιτισμικοί πόροι (λίμνες Στυμφαλία και Δόξα, οι αρχαιολογικοί χώροι και τα μουσεία Σικυωνίας και Παραδοσιακών Eπαγγελμάτων Στυμφαλίας), τότε θα μπορούσε να δημιουργηθεί ένα τουριστικό προϊόν αρκετά διαφοροποιημένο και ανταγωνιστικό, το οποίο θα συνέβαλε στην επιμήκυνση της τουριστικής περιόδου, μέσω της ανάπτυξης των εναλλακτικών μορφών τουρισμού και του θεματικού και των ειδικών μορφών τουρισμού.
Αρχαιολογικά στοιχεία
Στο αλσύλλιο της Παναγίας Κιάτου έχει ανασκαφεί παλαιοχριστιανική βασιλική του 5ου αιώνα. Ο αρχαιολογικός χώρος της αρχαίας Σικυώνας και το μουσείο βρίσκονται στο δημοτικό διαμέρισμα Αρχαίας Σικυώνας (Βασιλικό), 4 περίπου χλμ. νοτιοδυτικά του Κιάτου.
Η πόλη αυτή υπάρχει από τα μυκηναϊκά χρόνια με την ονομασία Σικυών και γνώρισε μεγάλη ακμή κυρίως από τον 5ο ως το 2ο π.Χ. αιώνα, όταν τύραννος της πόλης ήταν ο Κλεισθένης. Ανέδειξε μεγάλους καλλιτέχνες, με κυριότερο τον γλύπτη Λύσιππο. Σώζεται μέχρι σήμερα το αρχαίο θέατρο της πόλης, στο οποίο φιλοξενούνται παραστάσεις κατά τους θερινούς μήνες και κάθε χρόνο γίνεται παγκόσμια συνάντηση αρχαίου δράματος.
Αισθητικό δάσος Μουγγοστού
Ανήκει στην παραμεσογειακή ζώνη βλάστησης. Τα κυριότερα δέντρα που συναντούμε είναι η πλατύφυλλος βελανιδιά (δρυς), η χαλέπιος πεύκη, η μαύρη πεύκη σε μεμονωμένα άτομα, η κεφαλληνιακή ελάτη, το πουρνάρι, το φυλίκι, ο άρκευθος, η κουτσουπιά και οι χαρακτηριστικές κουμαριές και γλυστροκουμαριές. Τον Αύγουστο του 1998 εγκαταστάθηκε στο δάσος ο πρώτος και μοναδικός στην ελληνική επικράτεια πρότυπος μετεωρολογικός πυλώνας ύψους 32 μ. στα πλαίσια του ερευνητικού προγράμματος MEDEFLU (Ροές Μεσογείου). Λειτουργεί με την ευθύνη του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών.
Μονή Κοιμήσεως Θεοτόκου
Η μονή Κοιμήσεως Θεοτόκου Λέχοβας είναι κτισμένη στην ανατολική πλευρά του βουνού Τιτάν ή Βέσεζα (1207μ) σε υψόμετρο 1050μ, στην ορεινή Κορινθία. Από το Κιάτο, ακολουθώντας τον δρόμο προς τα εσωτερικά του νομού, περνά κανείς από το χωριό Σούλι, στρίβει αριστερά με κατεύθυνση προς Νεμέα και συναντά το χωριό Κρυονέρι. Λίγο έξω απ' αυτό υπάρχει διακλάδωση που οδηγεί στο μοναστήρι (4 χιλιόμετρα) μέσα από μια υπέροχη διαδρομή γεμάτη πλατάνια. Ακολουθώντας την χαράδρα στη δεξιά όχθη του χειμάρρου Ελισσώνα, ο ασφαλτοστρωμένος δρόμος μας φέρνει γρήγορα στο διάσελο, απ' όπου μπροστά μας προβάλλει στο βάθος μέσα στο ελατόδασος το μοναστήρι.
Αρχαίο Θέατρο Σικυώνος
Το Αρχαίο Θέατρο Σικυώνος υπολογίζεται σαν ένα από τα μεγαλύτερα θέατρα της αρχαίας Ελλάδας. Όλα τα αρχαία ελληνικά θέατρα ήταν χτισμένα με τον ίδιο τρόπο και με την ίδια αρχιτεκτονική σχεδίαση. Από το Κιάτο, ακολουθώντας το δρόμο προς τα εσωτερικά του νομού, περνά κανείς από τη Σικυώνα. Το αρχαίο θέατρο βρίσκεται λίγο πιό κατω στο ύψωμα του Βασιλικού (περίπου 4 χιλιόμετρα ΝΑ του Κιάτου), που είναι χωριό μετά την Σικυώνα.
Αστεροσκοπείο Κρυονερίου
Ο Αστρονομικός Σταθμός Κρυονερίου ιδρύθηκε το 1972. Βρίσκεται στην Κορινθία, κοντά στο χωριό Κρυονέρι. Στον ΑΣ Κρυονερίου είναι εγκατεστημένο το 1.2μ τηλεσκόπιο του ΙΑΑ με κύριο όργανο μια κάμερα CCD. Εδώ βρίσκεται και ειδική μονάδα επαλουμίνωσης των κατόπτρων του τηλεσκοπίου. Στον ΑΣ λειτουργεί ένα μηχανολογικό και ένα ηλεκτρονικό εργαστήριο. Κάθε Αύγουστο, το ΙΑΑ οργανώνει στον σταθμό Κρυονερίου ημέρες "Ανοιχτών Θυρών" στην διάρκεια των οποίων πραγματοποιούνται οργανωμένες επισκέψεις κοινού, σχολείων, κ.λπ. Πληροφορίες σχετικά με τον χρόνο παρατήρησης με το 1.2μ τηλεσκόπιο, μπορείτε να έχετε από τον υπεύθυνο του ΑΣΚ, δρα Α. Δαπέργολα.
Πληθυσμός
Απο το 1861 μέχρι και σήμερα το Κιάτο έχει καταγράψει μόνο πληθυσμιακή αύξηση (με εξαίρεση το 1907 και το 1951 που κατέγραψε μείωση), με ιδιαίτερα μεγάλη ανάπτυξη στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα και στο πρώτο μισό του 20ού αιώνα εξαιτίας της διάδοσης της σταφιδοκαλλιέργειας. Τα τελευταία χρόνια ωστόσο η άνοδος του πληθυσμού του Κιάτου έχει ελατωθεί σημαντικά.
Διάγραμμα ιστορικής εξέλιξης πληθυσμού απο το 1861
Πρόσβαση
Η πρόσβαση στο Κιάτο είναι εύκολη, καθώς εξυπηρετείται με λεωφορεία του ΚΤΕΛ από Αθήνα κάθε μία ώρα και από Κόρινθο κάθε μισή. Επίσης λειτουργεί και σταθμός του προαστιακού σιδηροδρόμου, με δρομολόγια ανά μία ώρα από την Αθήνα. Προς το παρόν, είναι ο τερματικός σταθμός του προαστιακού σιδηροδρόμου. Η Ολυμπία Οδός προσφέρει άμεση πρόσβαση στο Κιάτο από την Αθήνα και από την Πάτρα. Από τον σιδηροδρομικό σταθμό του Κιάτου, υπάρχει και λεωφορειακή σύνδεση με την Πάτρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμος Σικυωνίων Κατηγορία:Κωμοπόλεις του νομού Κορινθίας
Πάροδος (αρχαίο δράμα)
Η πάροδος (σημασία: «είσοδος»), στο αρχαίο ελληνικό θέατρο, είναι μια παράπλευρη είσοδος στη σκηνή ή το πρώτο χορικό που τραγουδιέται από τον χορό στην αρχή μιας ελληνικής τραγωδίας.
Πλευρική είσοδος στο θέατρο
Η πάροδος είναι ένα μεγάλος διάδρομος που παρέχει πρόσβαση είτε στη σκηνή (για τους ηθοποιούς) είτε στην ορχήστρα (για τον χορό) του αρχαίου ελληνικού θεάτρου. Οι πάροδοι διακρίνονται από τις εισόδους από τη σκηνή ή το σκηνικό κτίριο, καθώς οι δύο πάροδοι είναι στην ουσία μεγάλες ράμπες που βρίσκονται εκατέρωθεν της σκηνής, μεταξύ αυτής και των κερκίδων, όπου κάθεται το κοινό. Χρησιμοποιείται επίσης ο όρος είσοδος. Οι μελετητές σημειώνουν ότι είσοδος ήταν παλαιότερος όρος, ενώ η πάροδος χρησιμοποιήθηκε ευρέως από τον Αριστοτέλη και μετά.
Το τραγούδι εισόδου του χορού
Πάροδος ονομάζεται και η ωδή που τραγουδάει ο χορός καθώς μπαίνει και καταλαμβάνει τη θέση του στην ορχήστρα. Συνήθως το πρώτο χορικό του δράματος, η πάροδος, ακολουθεί τον πρόλογο του έργου. Είναι σημαντικό μέρος, καθώς εισάγει τον χορό, παρέχει πληροφορίες για την πλοκή και βοηθά τον πρωταγωνιστή ή αντιτίθεται σε αυτόν. Στην ελληνική κωμωδία, η πάροδος θεωρείται η κορυφαία στιγμή.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αρχαίο ελληνικό θέατρο
Αστυνομία του Καπιτωλίου των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής
Η Αστυνομία του Καπιτωλίου των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής (United States Capitol Police -USCP) είναι ομοσπονδιακό αστυνομικό σώμα, υπεύθυνο για την ασφάλεια στους χώρους του Συγκροτήματος του Καπιτωλίου των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής. Σε περίπτωση τέλεσης κάποιου εγκλήματος στα κτίρια, τα πάρκα και τους δρόμους του συγκροτήματος η USCP είναι αρμόδια για τη διεξαγωγή των ερευνών. Επίσης είναι, από κοινού με τη United States Park Police και τη Μητροπολιτική Αστυνομία της Ουάσιγκντον (Metropolitan Police Department of the District of Columbia), αρμόδια για τον έλεγχο μιας έκτασης 200 οικοδομικών τετραγώνων γύρω από το Συγκρότημα του Καπιτωλίου. Παράλληλα είναι αρμόδια για τη προστασία κάθε μέλους του Κογκρέσου οπουδήποτε στην επικράτεια των Η.Π.Α εφόσον κριθεί απαραίτητη η παροχή προστασίας. Λογοδοτεί στο Κογκρέσο.
Ιδρύθηκε στις 2 Μαΐου 1828 και απασχολεί περισσότερους από 2.000 αστυνομικούς και περισσότερους από 350 πολιτικούς υπαλλήλους, για υπηρεσιακή και διοικητική υποστήριξη. .
Στις 24 Ιουλίου 1998 ο 42χρονος τότε Russell Eugene Weston Jr. μπήκε στο Καπιτώλιο και πυροβόλησε και σκότωσε δύο αστυνομικούς της Αστυνομίας του Καπιτωλίου, τον Jacob Joseph Chestnut και τον John Michael Gibson.
Κατά την εισβολή υποστηρικτών του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ στο Καπιτώλιο στις 6 Ιανουαρίου 2021 μια γυναίκα σκοτώθηκε από τις σφαίρες αστυνομικού της Αστυνομίας του Καπιτωλίου ενώ περισσότεροι από 50 αστυνομικοί του σώματος και της Μητροπολιτικής Αστυνομίας της Ουάσιγκντον τραυματίστηκαν. Υπήρξαν άλλοι τρεις νεκροί διαδηλωτές στη διάρκεια των επεισοδίων. Η Αστυνομία του Καπιτωλίου δέχτηκε πολύ έντονη κριτική για τη στάση της απέναντι στους εισβολείς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κυβέρνηση στις Ηνωμένες Πολιτείες Κατηγορία:Σώματα ασφαλείας
Διεθνές Αεροδρόμιο Ατατούρκ
<table style="border: 1px solid rgb(170, 170, 170); margin: 0pt 0pt 1em 1em; background: rgb(249, 249, 249) none repeat scroll 0%; border-collapse: collapse; font-size: 95%;" align="right" border="1" cellpadding="4" cellspacing="0" width="220"> <th colspan="4" align="center" bgcolor="#0099ff">Διεθνές Αεροδρόμιο Κωνσταντινούπολης "Atatürk" <th colspan="4" align="center" bgcolor="#0099ff">Γενικά
IATA ISL ICAO LTBA <th colspan="2" align="left" valign="top"> Τύπος Αεροδρομίου <td colspan="2" valign="top"> Πολιτικό
<th colspan="2" align="left" valign="top"> Χειριστής <td colspan="2" valign="top"> DHMİ - Δ/νση Τουρκικών Αεροδρομίων <th colspan="2" align="left" valign="top">
Εξυπηρετεί <td colspan="2" valign="top"> Κωνσταντινούπολη <th colspan="2" align="left" valign="top"> Γεωγραφικές Συντεταγμένες <td colspan="2" valign="top"> 40° 58' 50"N
28° 49' 5" E
<th colspan="4" bgcolor="#0099ff">Διάδρομοι
<th rowspan="2" bgcolor="lightgrey"> Κατεύθυνση <th colspan="2" bgcolor="lightgrey"> Μήκος <th rowspan="2" bgcolor="lightgrey"> Επιφάνεια
Πόδια Μέτρα
<th align="left" valign="top"> 18L/36R 9842 3000  Άσφαλτος
<th align="left" valign="top"> 5/23 8530 2600  Άσφαλτος thumb|right|220px|Το Διεθνές Αεροδρόμιο Ατατούρκ Το Διεθνές αεροδρόμιο Ατατούρκ (τουρκικά: Atatürk Havalimanı, IATA: ISL, ICAO: LTBA) ήταν ο διεθνής αερολιμένας της Κωνσταντινούπολης, στην περιοχή Γιεσίλκιοϊ (στην Ευρωπαϊκή πλευρά της Πόλης, 15 χλμ. νοτιοδυτικά από το κέντρο). Είχε πάρει το όνομά του από τον ιδρυτή της Τουρκικής Δημοκρατίας, Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ. Το αεροδρόμιο πλέον έχει αντικατασταθεί από το νέο γιγαντιαίο Διεθνές Αεροδρόμιο Κωνσταντινούπολης και παραμένει ανοιχτό μόνο για εμπορεύματα, επισκευές, ιδιωτικά αεροσκάφη και αποστολές κρατών.
Παρουσίαση
Υπάρχουν δύο αεροσταθμοί (terminals), ένας για διεθνή και ένας για τα εσωτερικά δρομολόγια. Εγκαινιασμένος το 2001, ο διεθνής αεροσταθμός θεωρείται από τους πλέον σύγχρονους και λειτουργικούς παγκοσμίως. Πριν την λειτουργία του νέου αεροσταθμού, το αρχικό κτήριο εξυπηρετούσε τις διεθνείς και εσωτερικές πτήσεις, με αποτέλεσμα να δημιουργείται συμφόρηση. Παρ' ότι κατασκευάστηκε το 1970, ο αεροσταθμός εσωτερικών πτήσεων παραμένει λειτουργικός, ιδιαίτερα με την λειτουργία του δεύτερου αερσταθμού, όπου συνετέλεσε και στην αποσυμφόρηση του πρώτου.
Πλέον, ο Αερολιμένας Atatürk χειρίζεται τις εσωτερικές πτήσεις, με το Διεθνές Αεροδρόμιο Σαμπιχά Γκιοκτσέν, το οποίο βρίσκεται στην Ασιατική πλευρά της Πόλης. Το δεύτερο αεροδρόμιο, χειρίζεται ορισμένες εσωτερικές προγραμματισμένες πτήσεις, αλλά και λίγες διεθνείς ναυλωμένες (charter). Υπάρχει και ένα 3ο αεροδρόμιο, το Hazarfen οποίο μπορεί να εξυπηρετήσει ένα πολύ μικρό αριθμό εσωτερικών πτήσεων, χωρίς περιθώρια αναβάθμισης. Κάποιοι εμπειρογνώμονες, ισχυρίζονται πως με την αλματώδη αύξηση των διεθνών -κυρίως- πτήσεων προς Κωνσταντινούπολη, το 2007, και τα τρία αεροδρόμια (Atatürk, Sabiha Gökçen και Hazarfen) δεν θα μπορούν να εξυπηρετήσουν όλες τις πτήσεις.
Στατιστικά
Το Atatürk, χειρίστηκε 573.284 τόνους εμπορευμάτων για το 2004. Για το 2005 αναμένεται να έχει χειριστεί γύρω στους 615.000. Αυτό σημαίνει πως θα καταταχτεί μεταξύ 31-40 όσον αφορά τις εμπορευματικές πτήσεις (cargo flights).
15.600.601 επιβάτες περάσαν το 2004, όπου τα 10.169.676 ήταν για πτήσεις εξωτερικού. Για το 2005, ο αριθμός των διακινούμενων επιβατών αναμένεται να φτάσει τα 20.000.000, ενώ οι επιβάτες των διεθνών δρομολογίων να φτάσουν τα 12.500.000. Αυτο σημαίνει ότι θα υπάρξει αύξηση της επιβατικής κίνησης 30% για τα εσωτερικά δρομολόγια, και 25% για τα εξωτερικά.
Δεν είναι λίγοι αυτόι που υποστηρίζουν πως πρέπει να δημιουργηθεί νέο αεροδρόμιο για την Κωνσταντινούπολη, καθώς η επέκταση του Atatürk είναι αδύνατη. (Στατιστικά στοιχεία βασισμένα στους πρώτους 7 μήνες του 2005. Μπορείτε να δείτε τα στατιστικά στον ιστότοπο http://www.dhmi.gov.tr)
Η χωρητικότητα των 14 εκ. επιβατών ετησίως (διεθνή) και 7 εκ. επιβατών (εσωτερικά) μάλλον δεν θα είναι αρκετή για το 2006. Από τις υπάρχουσες προβλέψεις, η Κωνσταντινούπολη θα πρέπει μέχρι το 2010 να μπορεί να εξυπηρετήσει 30 εκ. και 20 εκ. επιβάτες ετησίως, εξωτερικού και εσωτερικού, αντίστοιχα. Η ζήτηση αυτή, θα μπορέσει να καλυφθεί μόνον με τη δημιουργία ενός νέου αεροδρομίου στο μέγεθος του 'Atatürk.
Κατηγορία:Αεροδρόμια στην Τουρκία Κατηγορία:Διεθνή αεροδρόμια Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Κωνσταντινούπολη Κατηγορία:Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ
Μητροπολίτης Περιστερίου Χρυσόστομος
Ο Χρυσόστομος Ζαφείρης ήταν Έλληνας θεολόγος και επίσκοπος που διετέλεσε Μητροπολίτης Περιστερίου από το 1978 έως το 2019.
Μήνυση
Η διάκριση της μηνύσεως από την έγκληση συνίσταται στο ότι η έγκληση είναι η καταγγελία διαπραττόμενου εγκλήματος στις αρμόδιες ως άνω αρχές: