cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γουέστ Χαμ Γιουνάιτεντ
Η Ακαδημία Ποδοσφαίρου
190px|right|thumb|Ο [[:en:Tony Carr|Τόνι Καρ, το μόνο αναντικατάστατο στέλεχος της Γουέστ Χαμ]]. Ο χαρακτηρισμός αναφέρεται στο τμήμα υποδομής του συλλόγου, το οποίο ιδρύθηκε με βάση την επίσημη ιστορία του συλλόγου από τον Τεντ Φέντον τη δεκαετία του 1950. Στην πραγματικότητα ήταν ο Μάλκομ Άλισον, αμυντικός της Γουέστ Χαμ από το 1951 κι ένας από τους εισηγητές της ευρωπαϊκής σχολής ποδοσφαίρου στη Βρετανία, στον οποίο οφείλονται οι ριζικές αλλαγές στο προπονητικό καθεστώς που κατέστησαν την ομάδα "βιομηχανία" παραγωγής ποδοσφαιριστών. Εξέχοντες θεωρούνται οι Μουρ, Πίτερς και Χερστ λόγω της συμβολής τους στην κατάκτηση του Παγκόσμιου Κυπέλλου του 1966. ΄Αλλοι διεθνείς απόφοιτοι της ακαδημίας είναι οι Τρέβορ Μπρούκινγκ, Άλβιν Μάρτιν, Τόνι Κότι και Πολ Ινς.
Η φουρνιά ταλέντων της τελευταίας δεκαπενταετίας περιλαμβάνει τους Ρίο Φέρντιναντ, Φρανκ Λάμπαρντ Τζούνιορ, Τζόου Κόουλ, Μάικλ Κάρικ, και Γκλεν Τζόνσον. Όλοι αυτοί συνεχίζουν την καριέρα τους στους τέσσερις μεγάλους συλλόγους του αγγλικού ποδοσφαίρου. Είναι χαρακτηριστικό της παραγωγής ποιοτικών παικτών από τη Γουέστ Χαμ ότι από το 2000 έως το 2011, έχει αναδείξει οκτώ διεθνείς, όσους και η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Μόνο η Άρσεναλ έχει αναδείξει εννιά. Πιο πρόσφατοι απόφοιτοι είναι οι Μαρκ Νόουμπλ, Τζακ Κόλισον και Τζέιμς Τόμκινς. Δυστυχώς, παρά τις ενστάσεις τόσο καταπτοημένων προπονητών όσο και εξοργισμένων οπαδών, ο σύλλογος δεν κρατά στις τάξεις του τα περισσότερα από τα ταλέντα που αναδεικνύει η Ακαδημία. Αναγκάζεται να τα πουλάει για να συντηρηθεί.
Η επιτυχία της Ακαδημίας την τελευταία τουλάχιστο εικοσαετία οφείλεται σχεδόν αποκλειστικά στον Τόνι Καρ, ο οποίος εργάζεται σαν προπονητής του τμήματος υποδομής από το 1973.
Παίκτες
Αληθή Στοιχεία στις 18/10/12
Δανεικοί
Η Γουέστ Χαμ έχει δανείσει σε άλλες ομάδες τους παρακάτω παίκτες:
Ντριμ-τιμ
Στο βιβλίο τους The Official West Ham Utd Dream Team, οι Άνταμ Γουόρντ και Ντέιβ Σμιθ ρώτησαν 500 οπαδούς της ομάδας ποιοι παίκτες συνιστούν την καλύτερη ενδεκάδα όλων των εποχών:
Προπονητές
Η Γουέστ Χαμ είχε δεκατέσσερις μόνιμους και τρεις προσωρινούς προπονητές στα εκατόν δεκαέξι χρόνια της ιστορίας της. Μέχρι το 1989 η ομάδα είχε πέντε μόνον προπονητές, όλοι τους Άγγλοι. Ο Τζιανφράνκο Τζόλα, που ανέλαβε καθήκοντα το 2008, έγινε ο πρώτος ξένος προπονητής και μόλις ο δεύτερος μη Άγγλος μετά τον Σκωτσέζο Λου Μακάρι. Ο σημερινός προπονητής Σαμ Άλαρνταϊς ανέλαβε το Μάιο του 2011. Προσωρινά καθήκοντα έχουν αναλάβει μονάχα πρώην παίκτες της ομάδας: Ο Ρόνι Μπόις τον Φεβρουάριο του 1990, ο Τρέβορ Μπρούκινγκ δυο φορές το 2003 (κατά τη διάρκεια της ασθένειας και αμέσως μετά την απόλυση του Γκλεν Ρόουντα) και ο Κέβιν Κιν άλλες δύο φορές, μετά τις απολύσεις των Άλαν Πάρντιου και Άβραμ Γκραντ.
Διακρίσεις (ως Γουέστ Χαμ)
{|
Διάφορα
{|
Ρεκόρ Τερμάτων
Επίσημη Σελίδα Ρεκόρ Της Γουέστ Χαμ
Σιγκεφούμι Μόρι
Ο Σιγκεφούμι Μόρι (森重文 MORI Shigefumi, γεννήθηκε στις 23 Φεβρουαρίου 1951 στη Ναγκόγια) είναι Ιάπωνας μαθηματικός, γνωστός για το έργο του στην αλγεβρική γεωμετρία και ειδικότερα στην ταξινόμηση ποικιλιών τριών διαστάσεων.
Του απονεμήθηκε το μετάλλιο Φιλντς το 1990. Από το 2015 έως το 2018 ήταν πρόεδρος της Διεθνούς Μαθηματικής Ένωσης.
Ζωή και έργο
O Μόρι σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Κιότο, από όπου πήρε το μεταπτυχιακό του το 1975. Το 1978 έλαβε το διδακτορικό του υπό την επίβλεψη του Μασαγιόσι Ναγκάτα με τη διατριβή του σχετικά με τους δακτυλίους ενδομορφισμών ειδικών αβελιανών ποικιλιών. Το 1980 μετακόμισε στο Πανεπιστήμιο της γενέτειράς του, της Ναγκόγια, όπου έγινε τακτικός καθηγητής το 1988. Το 1990 επέστρεψε στο Πανεπιστήμιο του Κιότο. Μέχρι το 2016, ήταν καθηγητής στο Ερευνητικό Ινστιτούτο Μαθηματικών Επιστημών (RIMS), όπου διετέλεσε διευθυντής από το 2011 έως το 2014. Στη συνέχεια διετέλεσε εκτελεστικός διευθυντής και διακεκριμένος καθηγητής στο Ινστιτούτο Προηγμένων Σπουδών του Πανεπιστημίου του Κιότο (KUIAS). Παράλληλα, κατείχε διάφορες θέσεις ως επισκέπτη καθηγητή στις Ηνωμένες Πολιτείες, μεταξύ άλλων στο Ινστιτούτο Προηγμένων Μελετών του Πρίνστον από το 1980 έως το 1981.
Το 1978, απέδειξε την εικασία του Χάρτσχορν για τις αλγεβρικές ποικιλίες με "άφθονες δέσμες", δηλαδή ότι οι προβολικές ποικιλίες είναι οι μόνες πλήρεις αλγεβρικές ποικιλίες με "άφθονους" εφαπτόμενους διανυσματικούς χώρους (δέσμες).
Τιμητικές διακρίσεις και συνδρομές
Εκτός από το Μετάλλιο Φιλντς, έλαβε το Βραβείο Ιγιανάγκα της Μαθηματικής Εταιρείας της Ιαπωνίας το 1983, το Φθινοπωρινό Βραβείο του 1988, το Βραβείο Ινόουε το 1989, το Βραβείο Κόουλ στην Άλγεβρα το 1990 και το Βραβείο της Ιαπωνικής Ακαδημίας το 1990, της οποίας έγινε μέλος το 1998. Το 2002 ανακηρύχθηκε επίτιμος διδάκτορας του Πανεπιστημίου του Τορίνο και το 2017 του Πανεπιστημίου του Γουόργουικ. Το 2004 έλαβε το βραβείο Φουτζιχάρα και το 2019 το βραβείο Κοντάιρα Κουνιχίκο.
Το 1990, τιμήθηκε στην Ιαπωνία ως πρόσωπο ξεχωριστής πολιτιστικής αξίας. Το 1992 εξελέγη στην Αμερικανική Ακαδημία Τεχνών και Επιστημών, το 2016 στη Ρωσική Ακαδημία Επιστημών και το 2017 στην Εθνική Ακαδημία Επιστημών. Από το 2015 έως το 2018 ήταν πρόεδρος της Διεθνούς Μαθηματικής Ένωσης. Το 2018, ήταν πρόεδρος της επιτροπής για το μετάλλιο Φιλντς. Το 2020, έλαβε το Πολιτιστικό Βραβείο της Νομαρχίας του Κιότο για Εξαιρετικά Επιτεύγματα. Το 2021, του απονεμήθηκε το ιαπωνικό Τάγμα Πολιτισμού.
Το 1998, ο αστεροειδής (6979) Σιγκεφούμι πήρε το όνομά του.
Γεωθερμία
thumb|300px|Αποθέσεις αλάτων από την επιφανειακή απορροή της θερμής πηγής (Θέρμες Ξάνθης). Γεωθερμία ή γεωθερμική ενέργεια ονομάζουμε τη φυσική θερμική ενέργεια της Γης που διαρρέει από το θερμό εσωτερικό του πλανήτη προς την επιφάνεια. Η μετάδοση θερμότητας πραγματοποιείται με δύο τρόπους:
α) Με αγωγή από το εσωτερικό προς την επιφάνεια με ρυθμό 0,04 - 0,06 W/m²
β) Με ρεύματα μεταφοράς, που περιορίζονται όμως στις ζώνες κοντά στα όρια των λιθοσφαιρικών πλακών, λόγω ηφαιστειακών και υδροθερμικών φαινομένων.
Μεγάλη σημασία για τον άνθρωπο έχει η αξιοποίηση της γεωθερμικής ενέργειας για την κάλυψη αναγκών του, καθώς είναι μια πρακτικά ανεξάντλητη πηγή ενέργειας. Ανάλογα με το θερμοκρασιακό της επίπεδο μπορεί να έχει διάφορες χρήσεις.
Η υψηλής ενθαλπίας (>150 °C) χρησιμοποιείται συνήθως για παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας. Η ισχύς τέτοιων εγκαταστάσεων το 1979 ήταν 1.916 ΜW με παραγόμενη ενέργεια 12×106 kWh/yr.
Η μέσης ενθαλπίας (80 έως 150 °C) που χρησιμοποιείται για θέρμανση ή και ξήρανση ξυλείας και αγροτικών προϊόντων καθώς και μερικές φορές και για την παραγωγή ηλεκτρισμού (π.χ. με κλειστό κύκλωμα φρέον που έχει χαμηλό σημείο ζέσεως).
Η χαμηλής ενθαλπίας (25 έως 80 °C) που χρησιμοποιείται για θέρμανση χώρων, για θέρμανση θερμοκηπίων, για ιχθυοκαλλιέργειες, για παραγωγή γλυκού νερού.
Η γεωθερμία στην Ελλάδα
Λόγω κατάλληλων γεωλογικών συνθηκών, ο ελλαδικός χώρος διαθέτει σημαντικές γεωθερμικές πηγές και των τριών κατηγοριών (υψηλής, μέσης και χαμηλής ενθαλπίας) σε οικονομικά βάθη (100-1500 μ). Σε μερικές περιπτώσεις τα βάθη των γεωθερμικών ταμιευτήρων είναι πολύ μικρά, κάνοντας ιδιαίτερα ελκυστική, από οικονομική άποψη, τη γεωθερμική εκμετάλλευση.
Η έρευνα για την αναζήτηση γεωθερμικής ενέργειας άρχισε ουσιαστικά το 1971 με βασικό φορέα το ΙΓΜΕ και μέχρι το 1979 (πριν από τη δεύτερη ενεργειακή κρίση) αφορούσε μόνο τις περιοχές υψηλής ενθαλπίας. Κατά την εξέλιξη των εργασιών η ΔΕΗ, σαν άμεσα ενδιαφερόμενη για την ηλεκτροπαραγωγή, ανέλαβε τις παραγωγικές γεωτρήσεις υψηλής ενθαλπίας και την ανάπτυξη των πεδίων, χρηματοδοτώντας επιπλέον τις έρευνες στις πιθανές για τέτοια ρευστά γεωθερμικές περιοχές. Συντάχθηκε ο προκαταρκτικός χάρτης γεωθερμικής ροής του ελληνικού χώρου, όπου φάνηκε ότι η γεωθερμική ροή στην Ελλάδα είναι σε πολλές περιοχές εντονότερη από τη μέση γήινη. Από το 1971 ερευνήθηκαν οι περιοχές: Μήλος, Νίσυρος, Λέσβος, Μέθανα , Σουσάκι, Καμένα Βούρλα, Θερμοπύλες, Υπάτη, Αιδηψός, Κίμωλος, Πολύαιγος, Σαντορίνη, Κως, Νότια Θεσσαλία, Αλμωπία, Σιντική, Βισαλτία, Ηράκλεια, περιοχή Ξάνθης, Σαμοθράκη και άλλες.
Η αυξημένη ροή θερμότητας, λόγω της έντονης τεκτονικής και μαγματικής δραστηριότητας, δημιούργησε εκτεταμένες θερμικές ανωμαλίες, με μέγιστες τιμές γεωθερμικής βαθμίδας που πολλές φορές ξεπερνούν του 100 °C/km. Σε κατάλληλες γεωλογικές συνθήκες, η ενέργεια αυτή θερμαίνει «ρηχούς» υπόγειους ταμιευτήρες ρευστών σε θερμοκρασίες μέχρι 100 °C. Τα γεωθερμικά πεδία χαμηλής ενθαλπίας είναι διάσπαρτα στη νησιωτική και ηπειρωτική Ελλάδα. Η συμβολή τους στο ενεργειακό ισοζύγιο μπορεί να γίνει σημαντική, καθόσον αποτελούν ενεργειακό πόρο φιλικό στο περιβάλλον, κοινωνικά αποδεκτό και παρουσιάζουν σημαντικό οικονομικό και αναπτυξιακό ενδιαφέρον.
Στη Βόρεια Ελλάδα η γεωθερμία προσφέρεται για θέρμανση, θερμοκήπια, ιχθυοκαλλιέργειες κ.λ.π. Στη λεκάνη του Στρυμόνα έχουν εντοπισθεί τα πολύ σημαντικά πεδία Θερμών - Νιγρίτας, Λιθότοπου - Ηράκλειας, Θερμοπηγής - Σιδηροκάστρου και Αγκίστρου. Πολλές γεωτρήσεις παράγουν νερά μέχρι 75 °C, συνήθως αρτεσιανά και πολύ καλής ποιότητας και παροχής. Μεγάλα και μικρότερα γεωθερμικά θερμοκήπια λειτουργούν στη Νιγρίτα και το Σιδηρόκαστρο.
Στη λεκάνη των λιμνών Βόλβης και Λαγκαδά έχουν εντοπισθεί τρία πολύ ρηχά πεδία με θερμοκρασίες μέχρι 56 °C. Στη Σαμοθράκη υπάρχουν ενθαρρυντικά στοιχεία καθώς γεωτρήσεις βάθους μέχρι 100 μ. συνάντησαν νερά της τάξης των 100 °C.
Από τα παραπάνω συνάγεται ότι ο ελλαδικός χώρος διαθέτει σημαντικές γεωθερμικές πηγές και των τριών κατηγοριών (υψηλής, μέσης και χαμηλής ενθαλπίας) σε οικονομικά βάθη (100-1500 μ). Εντούτοις, αν εξετάσει κανείς τη συνολική εγκατεστημένη ισχύ (σε mwt) των γεωθερμικών εφαρμογών στην Ελλάδα τη δεκαετία 2002-2012 συμπεραίνει ότι ο μόνος τομέας που βελτιώθηκε σημαντικά είναι εκείνος των γεωθερμικών αντλιών θερμότητας (δεν αποτελεί ουσιαστικά γεωθερμία εφόσον δεν χρησιμοποιεί γεωθερμικά ρευστά) και μάλιστα χωρίς την ύπαρξη οικονομικών κινήτρων και ενισχύσεων. Αντιθέτως, η γεωθερμία υψηλής ενθαλπίας έχει να επιδείξει μηδενικές εφαρμογές στην παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας στον τόπο μας, παρότι πρόκειται για μια ήπια ανανεώσιμη πηγή ενέργειας (ΑΠΕ) με τον υψηλότερο συντελεστή χρήσης/λειτουργίας σε σχέση με τις υπόλοιπες ΑΠΕ.
Νομικό πλαίσιο
Στις περισσότερες Χώρες, τόσο σε Ευρωπαϊκό όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο, οι γεωθερμικοί πόροι ανήκουν στο κράτος, αλλά ακόμα και όταν ανήκουν σε φυσικά πρόσωπα (όπως π.χ. στην περίπτωση της Ισλανδίας) η χρήση τους ρυθμίζεται μέσω αυστηρά καθορισμένων δημόσιων πολιτικών. Επίσης στις πλείστες των περιπτώσεων (π.χ. στις Φιλιππίνες, στις ΗΠΑ κλπ) οι γεωθερμικοί πόροι χαρακτηρίζονται ως ορυκτά και κατηγοριοποιούνται στους ανανεώσιμους ενεργειακούς πόρους. Μάλιστα, στη Νέα Νότια Ουαλία, δεν υπάρχει ειδικό κανονιστικό πλαίσιο για τη γεωθερμία, αλλά τροποποιήθηκε ο ισχύων Μεταλλευτικός Νόμος, για να συμπεριλάβει τους γεωθερμικούς πόρους. Αντιστοίχως, στη Δυτ. Αυστραλία για την έρευνα και εκμετάλλευση του γεωθερμικού δυναμικού ισχύουν οι διατάξεις της πετρελαϊκής νομοθεσίας. Όσον αφορά τη διαδικασία καθεαυτή, σε μερικές περιπτώσεις ακολουθείται το σύστημα υποβολής προσφορών μέσω διαγωνισμού (Η.Π.Α., Αυστραλία, Ελλάδα) και σε άλλες κατατίθενται αιτήματα με δεσμευτικές προσφορές (φάκελοι) για την έκδοση άδειας μετά από αξιολόγηση (Καλιφόρνια, Ισλανδία, Γερμανία). Σε ορισμένες περιπτώσεις (π.χ. στις Φιλιππίνες) δίνεται η δυνατότητα και των δύο.
Η νομοθεσία για το Γεωθερμικό Δυναμικό (ΓΘΔ) και τις αντλίες Θέρμανσης-Ψύξης (ΑΘΨ)
Επισκόπηση της Ευρωπαϊκής Νομοθεσίας περί Αβαθούς Γεωθερμίας
Η χρήση της γεωθερμίας παγκοσμίως
Η πρώτη βιομηχανική εκμετάλλευση της γεωθερμικής ενέργειας έγινε στο Λαρνταρέλλο (Lardarello) της Ιταλίας, όπου από τα μέσα του 18ου αιώνα χρησιμοποιήθηκε ο φυσικός ατμός για να εξατμίσει τα νερά που περιείχαν βορικό οξύ αλλά και να θερμάνει διάφορα κτήρια. Το 1904 έγινε στο ίδιο μέρος η πρώτη παραγωγή ηλεκτρικού ρεύματος από τη γεωθερμία (σήμερα παράγονται εκεί 2,5 δισ. kWh/έτος). Σπουδαία είναι η αξιοποίηση της γεωθερμικής ενέργειας από την Ισλανδία, όπου καλύπτεται πολύ μεγάλο μέρος των αναγκών της χώρας σε ηλεκτρική ενέργεια και θέρμανση και σε πολλές περιπτώσεις φτάνει το 70%. Μία από τις μεγαλύτερες γεωθερμικές εγκαταστάσεις στον κόσμο, είναι η μονάδα GΕΥSΕR στην Καλιφόρνια των ΗΠΑ, η οποία περιλαμβάνει 20 γεωθερμικούς σταθμούς συνολικής ισχύος 2.000 MWt.
Κατά το 2005, 72 χώρες έχουν αναπτύξει γεωθερμικές εφαρμογές χαμηλής-μέσης θερμοκρασίας, κάτι που δηλώνει σημαντική πρόοδο σε σχέση με το 1995, όταν είχαν αναφερθεί εφαρμογές μόνο σε 28 χώρες. Η εγκατεστημένη θερμική ισχύς γεωθερμικών μονάδων μέσης και χαμηλής θερμοκρασίας ανήλθε το 2007 στα 28268 MWt, παρουσιάζοντας αύξηση 75% σε σχέση με το 2000, με μέση ετήσια αύξηση 12%. Αντίστοιχα, η χρήση ενέργειας αυξήθηκε κατά 43% σε σχέση με το 2000 και ανήλθε στα 273.372 TJ (75.940 GWh/έτος).
Παραγωγή ηλεκτρικής ισχύος με γεωθερμική ενέργεια το 2008 γινόταν σε 24 χώρες. Το 2007 η εγκατεστημένη ισχύς των μονάδων παραγωγής ενέργειας στον κόσμο ανήλθε στα 9735 MWe, σημειώνοντας αύξηση περισσότερων από 800 MWe σε σχέση με το 2005.
Εφαρμογές της γεωθερμίας
Οι εφαρμογές της γεωθερμικής ενέργειας ποικίλουν ανάλογα με τη θερμοκρασία και περιλαμβάνουν :
* θέρμανση θερμοκηπίων και εδαφών επειδή τα φυτά αναπτύσσονται γρηγορότερα και γίνονται μεγαλύτερα με τη θερμότητα (θ>25 °C), ή και για αντιπαγετική προστασία
Το «state of the art» για τις χρήσεις της Γεωθερμίας σε Ευρώπη και Ελλάδα
Προβλήματα και πλεονεκτήματα
Γενικά, η αξιοποίηση της γεωθερμικής ενέργειας συναντά ορισμένα βασικά προβλήματα, τα οποία θα πρέπει να λυθούν ικανοποιητικά για την οικονομική εκμετάλλευση της εναλλακτικής αυτής μορφής ενέργειας. Οι τύποι αυτοί των προβλημάτων είναι ο σχηματισμός επικαθίσεων (ή όπως συχνά λέγεται οι καθαλατώσεις ή αποθέσεις) σε κάθε σχεδόν επιφάνεια που έρχεται σε επαφή με το γεωθερμικό ρευστό, η διάβρωση των μεταλλικών επιφανειών, καθώς και ορισμένες περιβαλλοντικές επιβαρύνσεις (διάθεση των ρευστών μετά τη χρήση τους, εκπομπές τοξικών αερίων, ιδίως του υδροθείου).
Ο σχηματισμός επικαθίσεων σε γεωθερμικές μονάδες μπορεί να ελεγχθεί σε κάποιο βαθμό, αν όχι ολοκληρωτικά, με μια πληθώρα τεχνικών και μεθόδων. Μερικές από τις πιο τυπικές πρακτικές είναι ο σωστός σχεδιασμός της μονάδας και η επιλογή των κατάλληλων συνθηκών λειτουργίας της, η ρύθμιση του pH του ρευστού, η προσθήκη χημικών ουσιών (αναστολέων δημιουργίας επικαθίσεων) και, τέλος, η απομάκρυνση των σχηματιζόμενων στερεών με χημικά ή φυσικά μέσα, στη διάρκεια προγραμματισμένων ή όχι διακοπών λειτουργίας της μονάδας.
Οι διάφορες δυνατότητες ελέγχου της διάβρωσης στις γεωθερμικές μονάδες επικεντρώνονται (α) στην επιλογή του κατάλληλου υλικού κατασκευής (π.χ. χρήση πολυμερικών υλικών, εναλλακτών θερμότητας από τιτάνιο, Hastelloy κτλ.), (β) στην επικάλυψη των μεταλλικών επιφανειών με ανθεκτικά στη διάβρωση στρώματα, (γ) στην προσθήκη αναστολέων διάβρωσης, και (δ) στον ορθό σχεδιασμό της μονάδας.
Η γεωθερμική ενέργεια θεωρείται ήπια μορφή ενέργειας, σε σύγκριση με τις συμβατικές μορφές ενέργειας, χωρίς βέβαια οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις από την εκμετάλλευσή της να είναι συχνά αμελητέες. Η υψηλότερη περιεκτικότητα των γεωθερμικών ρευστών υψηλής ενθαλπίας σε διαλυμένα άλατα και αέρια σε σχέση με τα ρευστά χαμηλής ενθαλπίας επιβάλλουν το διαχωρισμό των επιπτώσεων από την αξιοποίηση της γεωθερμίας. Τα προβλήματα από τη διάθεση των νερών που χρησιμοποιούνται για άμεσες χρήσεις είναι κατά κανόνα ηπιότερα (και σχεδόν μηδενικά) από ότι των ρευστών που χρησιμοποιούνται για την παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας.
Οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις από την αξιοποίηση των ρευστών υψηλής ενθαλπίας διαφέρουν από περιοχή σε περιοχή και ταξινομούνται σε συνάρτηση της αιτίας όπως τη χρήση γης, εκπομπές αερίων, τη διάθεση υγρών αποβλήτων, θόρυβο, δημιουργία μικροσεισμικότητας και καθιζήσεις. Η έκταση γης που απαιτείται για την αξιοποίηση της γεωθερμίας (π.χ. για την εγκατάσταση της μονάδας, το χώρο για τις γεωτρήσεις, τις σωληνώσεις μεταφοράς και τους δρόμους πρόσβασης) είναι γενικά μικρότερη από την έκταση της γης που απαιτούν άλλες μορφές ενέργειας (ατμοηλεκτρικοί σταθμοί άνθρακα, υδροηλεκτρικοί σταθμοί κτλ.).
Το CO2 που εκπέμπεται από γεωθερμικές μονάδες ποικίλλει ανάλογα με τα χαρακτηριστικά του πεδίου, καθώς και την τεχνολογία παραγωγής της ηλεκτρικής ενέργειας, αν και οι εκπομπές του είναι κατά πολύ μικρότερες από τις αντίστοιχες εκπομπές ατμοηλεκτρικών μονάδων και συγκρίνονται ευνοϊκά και με τις εκπομπές (έμμεσες ή άμεσες) από άλλες ΑΠΕ. Το H2S, λόγω της έντονης οσμής του και της σχετικής τοξικότητάς του, είναι υπεύθυνο τις περισσότερες φορές για τη προκατάληψη που εκδηλώνεται κατά της γεωθερμίας. Οι εκπομπές H2S ποικίλλουν από <0,5 g/kWh μέχρι και 7 g/kWh. Οι εκπομπές του H2S μπορούν να ελεγχθούν σχετικά εύκολα και να μειωθούν σε συγκεντρώσεις 1 ppb με μια πληθώρα μεθόδων, όπως με τη διεργασία Stredford, με την καύση και επανεισαγωγή, με την οξειδωτική μέθοδο Dow κτλ.
Η κύρια ανησυχία από την αξιοποίηση της γεωθερμίας υψηλής ενθαλπίας προέρχεται από τη διάθεση των γεωθερμικών νερών στους υδάτινους αποδέκτες. Λόγω της υψηλής θερμοκρασίας και της περιεκτικότητάς του σε διάφορα χημικά συστατικά, το γεωθερμικό ρευστό προτού διατεθεί σε υδάτινους αποδέκτες θα πρέπει να υποστεί κάποια επεξεργασία και να μειωθεί η θερμοκρασία του. Τονίζεται ξανά ότι η περιβαλλοντικά περισσότερο αποδεκτή μέθοδος διάθεσης των γεωθερμικών ρευστών είναι η επανεισαγωγή τους στον ταμιευτήρα.
Συγκρινόμενη με τις άλλες ΑΠΕ, η γεωθερμία δεν υστερεί σε περιβαλλοντικά οφέλη. Αυτό βέβαια έρχεται σε προφανή αντίθεση με την εντύπωση που κυριαρχεί ότι ορισμένες ΑΠΕ (π.χ. φωτοβολταϊκά, αιολική ενέργεια) δεν επιβαρύνουν το περιβάλλον. Η εντύπωση αυτή μεταβάλλεται όταν κανείς συνυπολογίσει τις επιπτώσεις οποιασδήποτε μορφής ενέργειας σε ολόκληρο τον κύκλο ζωής μιας τεχνολογίας, αλλά και την επιβάρυνση στο περιβάλλον από την κατασκευή και λειτουργία των μονάδων.
Τα περιβαλλοντικά οφέλη της γεωθερμίας μπορούν να συνοψιστούν ως εξής:
Αναφορές
Γεωθερμια Γεωθερμια Γεωθερμια Κατηγορία:Γη
Σιρανούς Γκασπαριάν
Η Σιρανούς Γκασπαριάν (Αρμενικά: Սիրանուշ Գասպարյան, Ρωσικά: Сирануш Гаспарян) (γεννήθηκε στις 22 Αυγούστου του 1978 στο Σουχούμι της Γεωργίας) είναι Αρμένια δραματική σοπράνο.
Βιογραφία
Η Σιρανούς Γκασπαριάν γεννήθηκε στο Σουχούμι το 1977. Το 1991 η οικογένεια μετακόμισε στο Γερεβάν της Αρμενίας όπου η Σιρανούς αποφοίτησε από το Μουσικό γυμνάσιο προς τιμήν του Τσαϊκόφσκι. Το 2002 πήρε το διπλό Μάστερ από τα τμήματα Φορτεπιάνο και Φωνητικών (Όπερα) του Κρατικού Ωδείου του Γερεβάν ονομασμένο προς τιμήν του Κόμιτας. Από το 2003 έως το 2005 εγγράφθηκε σε μεταπτυχιακό φωνητικό μάθημα, υπό την επίβλεψη της Έλενα Βαρντανιάν. Από το έτος 2001 η Σιρανούς εκτελεί στη σκηνή, συμμετέχει σε περιεχόμενο τραγουδιών στην Αρμενία και την Ευρώπη, και επίσης διδάσκει στο Κρατικό Ωδείο του Ερεβάν.
Κέρδισε τον τίτλο της καλύτερης τραγουδίστριας σε εθνικό διαγωνισμό και είναι μια άκρως σεβαστή στην Φιλαρμονική Ορχήστρα της Αρμενίας  όπου είναι κορυφαία σολίστ. Έχει εμφανιστεί ως σολίστ σε σημαντικούς χώρους όπως το Αρμενικό Θέατρο και διεθνώς σε χώρους όπως οι Μέρες Αρμενικού Πολιτισμού 2014 στη Στουτγκάρδη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρμένιοι σοπράνο
Πόπλιος Κλόδιος Πούλχερ
Ο Πόπλιος Κλόδιος Πούλχερ, λατιν.: Publius Clodius Pulcher, (93–52 π.Χ.) ήταν λαϊκιστής Ρωμαίος πολιτικός και ταραξίας τού δρόμου κατά την εποχή της Α΄ Τριανδρίας. Μία από τις πιο πολύχρωμες προσωπικότητες της εποχής του, ο Κλόδιος καταγόταν από το αριστοκρατικό γένος των Κλαυδίων, μία από τις παλαιότερες και ευγενέστερες οικογένειες πατρικίων της Ρώμης, αλλά επινόησε να υιοθετηθεί από έναν άγνωστο πληβείο, έτσι ώστε να εκλεγεί τριβούνος των πληβείων. Κατά τη διάρκεια της θητείας του, προώθησε ένα φιλόδοξο νομοθετικό πρόγραμμα, συμπεριλαμβανομένου ενός βοηθήματος σιτηρών. Αλλά έμεινε στη μνήμη κυρίως για τις μακροχρόνιες διαμάχες του με πολιτικούς αντιπάλους, ιδιαίτερα τον Κικέρωνα, τα γραπτά τού οποίου προσφέρουν ανταγωνιστικές, λεπτομερείς αναφορές και ισχυρισμούς σχετικά με τις πολιτικές δραστηριότητες και τον σκανδαλώδη τρόπο ζωής τού Κλόδιου. Ο Κλόδιος δικάστηκε για το κεφαλαιώδες αδίκημα της ιεροσυλίας, μετά την εισβολή του στις γυναικείες τελετουργίες της Καλής Θεάς (Bona Dea): υποτίθεται ότι είχε σκοπό να αποπλανήσει τη γυναίκα τού Ι. Καίσαρα, την Πομπηία. Η καντιπαράθεσή του με τον Κικέρωνα οδήγησε στην προσωρινή εξορία τού Κικέρωνα. Η διαμάχη του με τον Τ. Ά. Μίλωνα κατέληξε στο ίδιο του το τέλος στα χέρια των σωματοφυλάκων τού Μίλωνα.
Ιστορικό
Γεννημένος από τον Πόπλιο Κλαύδιο Πούλχερ το 93 π.Χ., ο Κλόδιος ήταν ο νεότερος γιος τού Aππίου Κλαυδίου Πούλχερ, ο οποίος έγινε ύπατος το 79 π.Χ. Το όνομα της μητέρας του είναι αβέβαιο: μπορεί να ήταν κόρη τού Κόιντου Σερβίλιου Καιπίωνα, και έτσι καταγόταν από άλλο αρχαίο γένος πατρικίων ή ίσως ήταν αδελφή τού Κόιντου Καικίλιου Μέτελλου Κέλερ, και επομένως απόγονος των πληβείων ευγενών. Τα μεγαλύτερα αδέλφια τού Πόπλιου ήταν ο Άππιος Κλαύδιος Πούλχερ ύπατος το 54 π.Χ., και ο Γάιος Κλαύδιος Πούλχερ πραίτωρ το 56 π.Χ. και στη συνέχεια κυβερνήτης της Ασίας. Οι αδελφές του περιελάμβαναν την Κλαυδία, σύζυγο τού Κόιντου Μάρκιου Ρεξ, την Κλαυδία Κουαδρανταρία, σύζυγο τού Κέλερ, και την Κλαυδία Κουίντα, σύζυγο τού Λεύκιου Λικίνιου Λούκουλλου.
Μέσω της οικογένειάς του, ο Κλόδιος συνδέθηκε στενά με αρκετούς εξέχοντες Ρωμαίους πολιτικούς. Ο ένας κουνιάδος του, Λούκουλλος, ήταν ύπατος το 74 π.Χ., ενώ ο Κέλερ ήταν ύπατος το 60, και ο αδελφός τού τελευταίου, Κόιντος Καικίλιος Μέτελλος Νέπως, ύπατος το 57. Η Mουκία Τέρτια, ετεροθαλής αδελφή των Καικιλίων, ήταν σύζυγος τού Γναίου Πομπήιου Μάγκνου, και αργότερα τού Mάρκου Αιμίλιου Σκαύρου, πραίτορα το 56 π.Χ. Ένας ετεροθαλής αδελφός, ο Πόπλιος Μούκιος Σκαιβόλα, ήταν αρχιερέας (pontifex), ενώ ο αδελφός του Κόιντος ήταν οιωνοσκόπος (augur) και τριβούνος των πληβείων (tribunus plebis) το 54.
Πρώιμη σταδιοδρομία
Ως νεαρός άνδρας το 73 π.Χ., ο Κλόδιος κατηγόρησε απερίσκεπτα τον Κατιλίνα για μοιχεία με μία από τις Εστιάδες Παρθένες, ένα κεφαλαιώδες έγκλημα. Όταν η Κατιλίνας αθωώθηκε, ο Κλόδιος καταγγέλθηκε από τον Κάτωνα και υποχρεώθηκε να φύγει από τη Ρώμη. Μπορεί να πήγε στα ανατολικά, όπου ο κουνιάδος του, Λούκουλλος, υπηρετούσε ως ανθύπατος στον πόλεμο κατά τού Μιθριδάτη ΣΤ΄. Ήταν με τον Λούκουλλο το 68, οπότε ο Κλόδιος, ο οποίος ένιωθε ότι ο κουνιάδος του δεν τού έδινε επαρκή σεβασμό, υποκίνησε τη διχόνοια μεταξύ των στρατιωτών τού Λούκουλλου. Τον επόμενο χρόνο, ο Κλόδιος εγκατέλειψε τον Λούκουλλο και ενώθηκε με τον άλλο κουνιάδο του, τον Μάρκιο Ρεξ, ο οποίος ήταν ανθύπατος στην Κιλικία. Τοποθετημένος επικεφαλής μέρους τού στόλου τού Μάρκιου, ο Κλόδιος συνελήφθη από πειρατές. Ελπίζοντας να κερδίσει την απελευθέρωσή του, ο Κλόδιος υποσχέθηκε στους απαγωγείς του μία σημαντική ανταμοιβή, και αυτοί ζήτησαν λύτρα από τον Πτολεμαίο της Κύπρου, έναν σύμμαχο των Ρωμαίων. Το ποσό που προσφέρθηκε ήταν τόσο ασήμαντο, που ήταν σαφές ότι ο Κλόδιος είχε υπερεκτιμήσει πολύ την αξία του, και οι πειρατές τον απελευθέρωσαν χωρίς να κρατήσουν τα χρήματα. Η συμπεριφορά τού Πτολεμαίου στην υπόθεση γέμισε τον Κλόδιο μίσος για τον Κύπριο ηγεμόνα. Ο Κλόδιος πήγε στη Συρία, όπου παραλίγο να χάσει τη ζωή του κατά τη διάρκεια μίας εξέγερσης, την οποία επίσης κατηγορήθηκε ότι υποκίνησε.
Ρώμη και Γαλατία, 66–62 π.Χ.
Ο Κλόδιος επέστρεψε στη Ρώμη το 66 π.Χ., σε ηλικία 27 ετών. Σχεδόν αμέσως βρέθηκε σε ανάγκη προστασίας από τον κουνιάδο του, Λούκουλλο. Όχι μόνο ο στρατηγός κατηγόρησε τον Κλόδιο για την ανταρσία, που είχε αντιμετωπίσει στα ανατολικά, αλλά ο νεαρός Κλόδιος κατηγορήθηκε για αιμομικτική σχέση με την αδελφή του, τη γυναίκα τού Λούκουλου. Ο Λούκουλλος χώρισε από την Κλαυδία και ο Κλόδιος φαίνεται ότι απέφυγε περαιτέρω δυσκολίες μέσω της δωροδοκίας, και κερδίζοντας την εμπιστοσύνη του Λεύκιου Λικίνιου Μουρένα, στενού συγγενή τού Λούκουλου. Ο Mουρένα και ο Κλόδιος ήταν μεταξύ εκείνων που δέχτηκαν χρήματα από τον Κατιλίνα, ο οποίος είχε κατηγορηθεί για εκβιασμό για τη συμπεριφορά του ως κυβερνήτη της Αφρικής, και ο οποίος εξασφάλισε την αθώωσή του με την πληρωμή μεγάλων χρηματικών ποσών.
Το 64 π.Χ. ο Mουρένα διορίστηκε κυβερνήτης της Ναρβωνικής Γαλατίας και ο Κλόδιος πήγε μαζί του ως μέλος τού επιτελείου του. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στη Γαλατία, ο Κλόδιος ενεπλάκη σε διάφορα εγκληματικά σχέδια, που υποτίθεται ότι περιλάμβαναν τη πλαστογράφηση διαθηκών και την οργάνωση τού θανάτου των κληρονόμων. Και σύναψε μία σειρά από χρήσιμες συμμαχίες. Ο Κλόδιος και ο Μουρένα επέστρεψαν στη Ρώμη το 63 εγκαίρως, ώστε ο Μουρένα να εκλεγεί για την υπατεία, σε αντίθεση με τον Κατιλίνα. Με την υποστήριξη βετεράνων που είχαν υπηρετήσει υπό τον Λούκουλλο, καθώς και τού Κικέρωνα, ενός από τους υπάτους τού 63, και πιθανώς τού Κλόδιου, εξελέγη ο Mουρένα, που έγινε ο πρώτος από το γένος των Μουρένα που έλαβε την υπατεία.
Ο Κατιλίνος απάντησε στην ήττα του συνωμοτώντας με άλλους δυσαρεστημένους Ρωμαίους για να οργανώσουν μία εξέγερση. Οι συνωμότες ήλπιζαν να σφάξουν τούς αντιπάλους τους μεταξύ της ρωμαϊκής αριστοκρατίας, ιδιαίτερα τους πληβείους ευγενείς και συγκλητικούς, και να δημιουργήσουν μία μικρή ολιγαρχία με πατρικίους. Αν και ο Κλόδιος ήταν πατρίκιος και αργότερα ταίριαζε στον Κικέρωνα να τον απεικονίσει ως συμμετέχοντα στη συνωμοσία, δεν συμμετείχε. Αντίθετα, συμμετείχε στενά στον Μουρένα και τη μερίδα των αρίστων (optimates), που πρόσφεραν στον Κικέρωνα κάθε βοήθεια. Καθώς εκτυλισσόταν το δράμα τού εντοπισμού και της σύλληψης των συνωμοτών, ο Κλόδιος φαίνεται να έχει ενωθεί με πολλούς άλλους ιππείς και ευγενείς νέους, που σχημάτισαν μία άτυπη, αλλά ισχυρή και εκφοβιστική σωματοφυλακή γύρω από τον Κικέρωνα.
Περίπου εκείνη την εποχή, αναπτύχθηκε ρήξη μεταξύ των φατριών, όταν μια από τις αδελφές του Κλόδιου -προφανώς η Κλαυδία Κουίντα, με την οποία ο Λούκουλλος είχε χωρίσει- προσπάθησε να πείσει τον Κικέρωνα να χωρίσει την Τερεντία και να την παντρευτεί. Το σχέδιό της απέτυχε, καθώς ο Κικέρων παρέμεινε πιστός στη σύζυγό του, ενώ η Τερεντία ήταν εξοργισμένη με την Κλαυδία και την οικογένειά της.
Σκάνδαλο της Καλής Θεάς (Bona Dea)
Τον Δεκέμβριο του 62 π.Χ., οι τελετές της Bona Dea πραγματοποιήθηκαν στη Regia, την επίσημη κατοικία του Pontifex Maximus, αρχιερέα της Ρώμης. Ο Ι. Καίσαρας είχε εκλεγεί μέγιστος αρχιερέας (pontifex maximus) τον προηγούμενο χρόνο, κατά τη διάρκεια του ίδιου ανταγωνισμού που οδήγησε στη συνωμοσία τού Κατιλίνα. Η εορτή ήταν ένα ιερό μυστήριο, από το οποίο αποκλείονταν όλοι οι άνδρες: ούτε ο μέγιστος αριχερέας δεν μπορούσε να παρευρεθεί. Οι τελετές διοργανώθηκαν από τη σύζυγο τού Καίσαρα, Πομπηία, και τη μητέρα του, Αυρηλία, υπό την επίβλεψη των Εστιάδων. Ο Κλόδιος κατάφερε να εισέλθει στις τελετές, μεταμφιεσμένος σε γυναίκα, προφανώς με σκοπό να αποπλανήσει την Πομπηία, αλλά ανακαλύφθηκε κατά τη διάρκεια της βραδιάς. Η απλή παρουσία τού Κλόδιου στις ιεροτελεστίες ήταν ιεροσυλία, αλλά η βεβήλωση των τελετών για να αποπλανήσει τη σύζυγο τού μέγιστου αρχιερέα, θεωρήθηκε ακόμη μεγαλύτερη προσβολή για τη θεά.
Η δίκη που ακολούθησε, οδήγησε όλη τη Ρώμη σε αδιέξοδο. Ο Λούκουλλος ήταν αποφασισμένος να καταστρέψει την πολιτική σταδιοδρομία τού κουνιάδου του, ανταποδίδοντας έτσι τον Κλόδιο για την υποκίνηση ανταρσίας μεταξύ των στρατιωτών του και την καταστροφή τού γάμου τού Λούκουλου: κατηγόρησε τον Κλόδιο για αιμομιξία, ένα βαρύτατο έγκλημα. Τη δίωξη ανέλαβαν τρεις από τους Κορνέλιους Λέντουλους, με επικεφαλής πιθανώς τον Λεύκιο Κορνήλιο Λέντουλο Κρους. Ο κύριος συνήγορος τού Κλόδιου ήταν ο Γάιος Σκριβώνιος Κούριο, ένας διάσημος ρήτορας που ήταν ύπατος το 75 π.Χ. Η δίκη κράτησε μήνες, κατά τη διάρκεια των οποίων ο Πομπήιος επέστρεψε από τα ανατολικά, και οι δημόσιες επιχειρήσεις ανεστάλησαν. Οι μάρτυρες κατά τού Κλόδιου περιελάμβαναν την Αυρηλία και μία από τις κόρες της, καθώς και διάφορες οικιακές σκλάβες, οι οποίες ισχυρίστηκαν ότι ο Κλόδιος είχε διαπράξει αιμομιξία με την αδελφή του, Κλοδία, τη σύζυγο τού Λούκουλλου. Ο Καίσαρας, παρά την προσβολή τού αξιώματος και της τιμής του, ισχυρίστηκε ότι δεν γνώριζε τα γεγονότα, αλλά χώρισε τη γυναίκα του —όχι, εξήγησε, επειδή πίστευε ότι θα είχε υποχωρήσει στις προόδους τού Κλόδιου, αλλά επειδή κανένα σκάνδαλο δεν μπορούσε να γίνει ανεκτό στο νοικοκυριό τού μεγίστου αρχιερέα: όπως εκφράστηκε από τον Πλούταρχο, «η γυναίκα του Καίσαρα πρέπει να είναι υπεράνω υποψίας».
Ο Κλόδιος μαρτύρησε τον εαυτό του, ισχυριζόμενος ότι δεν ήταν στη Ρώμη την ημέρα των τελετουργιών. Ο Κικέρων ήταν σε θέση να αντικρούσει αυτό το πλασματικό άλλοθι, αλλά ήταν απρόθυμος να το κάνει, γνωρίζοντας τον βαθύ αντίκτυπο που θα μπορούσε να έχει η καταδίκη ή η αθώωση τού Κλόδιου στη ρωμαϊκή κοινωνία. Η απόφασή του τελικά εξαναγκάστηκε από την εθνική και εσωτερική πολιτική: ο Κικέρων ήταν πρόθυμος να σφυρηλατήσει μία ύφεση μεταξύ τού Πομπηίου και τού Λούκουλλου, οι οποίοι ήταν σε διαμάχη για τον οικισμό των ανατολικών επαρχιών. Η παροχή στοιχείων εναντίον τού Κλόδιου τού έδωσε την ευκαιρία να κάνει τη χάρη στον Λούκουλλο. Στο σπίτι η σύζυγος τού Κικέρωνα, η Τερεντία, που έβλεπε ακόμη την απόπειρα αποπλάνησης τού συζύγου της από την Κλαυδία, επέμενε να καταθέσει εναντίον τού αδελφού της αντιπάλου της. Όμως, παρά τις αποδείξεις τού Κικέρωνα και των άλλων μαρτύρων, το αποτέλεσμα της δίκης αποφασίστηκε από τον Μάρκο Λικίνιο Κράσσο, ο οποίος δωροδόκησε μαζικά τους ενόρκους, για να εξασφαλίσει την αθώωση τού Κλόδιου.
Η δίκη βοήθησε τον Κλόδιο να σφυρηλατήσει συμμαχίες με τους ευεργέτες του, και βάθυνε την εχθρότητά του προς τους αντιπάλους του. Θεωρούσε τον Κράσσο ως τον κύριο προστάτη του, και ήταν ευγνώμων στον Καίσαρα, που αρνήθηκε οποιαδήποτε άμεση γνώση των γεγονότων. Δεν ζήτησε αντίποινα εναντίον εκείνων, που είχαν οδηγήσει τη δίωξή του, θεωρώντας προφανώς τον διασυρμό του ως δίκαιη ανταπόδοση, για τα λάθη που τους είχε κάνει. Εντούτοις, προσβλήθηκε πολύ από τον Κικέρωνα, ο οποίος είχε προσπαθήσει να προκαλέσει την πτώση του μαρτυρώντας εναντίον του, και θεώρησε την αντιπάθεια που έδειξε απέναντί του ο Πομπηίας, ως προδοσία. Όταν ο Κλόδιος είχε προκαλέσει δυσαρέσκεια μεταξύ των στρατευμάτων τού Λούκουλλου στα ανατολικά, ήταν προς όφελος τού Πομπηίου, και ο ανταγωνισμός τού τελευταίου τόσο με τον Λούκουλλο όσο και με τον Κικέρωνα, φαινόταν να τον έκανε φυσικό σύμμαχο τού Κλόδιου, όμως ο Πομπήιος δεν είχε σηκώσει ούτε το δάχτυλό του, για να τον βοηθήσει κατά τη διάρκεια της δίκης.
Οικογένεια
Περί το 62 π.Χ. ο Κλόδιος νυμφεύτηκε τη Φουλβία (π. 83 – 40 π.Χ.), κληρονόμο των Σεμπρωνίων Τουδιτανών, μίας ευγενούς οικογένειας από το Tούσκουλον. Μπορεί να μην ήταν η πρώτη του γυναίκα. Ο Κικέρων αναφέρεται σε κάποιον Λεύκιο Νάττα ως κουνιάδο τού Κλόδιου, αν και δεν είναι απολύτως σαφές ποιος ήταν, ή πώς οι δύο άνδρες ήταν κουνιάδοι. Ο Κλόδιος και η Φουλβία είχαν τουλάχιστον δύο παιδιά (που επέζησαν μέχρι την ενηλικίωση): έναν γιο, τον Πόπλιο Κλαύδιο Πούλχερ, ο οποίος τελικά έγινε πραίτωρ, και μία κόρη, την Κλαυδία, η οποία θα γινόταν η πρώτη σύζυγος τού Aυγούστου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Σιδηροδρομικός Σταθμός Λυγιάς (παλαιός)
Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Λυγιάς ήταν σταθμός των Σιδηροδρόμων Ελληνικού Κράτους, επί της σιδηροδρομικής γραμμής Βαρθολομιού–Λουτρών Κυλλήνης, στη χιλιομετρική θέση 6,156 από το Βαρθολομιό. Βρίσκεται στον Δήμο Βαρθολομιού και πήρε το όνομά του από τον οικισμό που εξυπηρετεί, τη Λυγιά.
Εγκαινιάστηκε την 1 Ιουνίου 1892 και έκλεισε το 1969 μαζί με τη γραμμή Βαρθολομιού–Λουτρών Κυλλήνης και διαθέτει πλευρική αποβάθρα. Δεν πρέπει να συγχέεται με τον νέο σταθμό επί της σιδηροδρομικής γραμμής Αεροδρομίου–Πάτρας, ο οποίος εξυπηρετεί τον ομώνυμο οικισμό της Κορινθίας.
Λυγιά Λυγιά Λυγιά
Jurassic Park
Το Jurassic Park (μετάφραση στα ελληνικά: Ιουρασικό Πάρκο), γνωστό και ως Jurassic World, είναι αμερικάνικη συλλογή, αποτελούμενη από μυθιστορήματα, ταινίες, κόμικς και βιντεοπαιχνίδια, που επικεντρώνεται σε μια καταστροφική προσπάθεια να δημιουργηθεί ένα θεματικό πάρκο κλωνοποιημένων δεινοσαύρων. Ξεκίνησε το 1990, όταν η Universal Studios αγόρασε τα δικαιώματα για το μυθιστόρημα του Μάικλ Κράιτον πριν καν δημοσιευθεί.
Το βιβλίο ήταν επιτυχές, όπως και η ταινία του 1993, η οποία οδήγησε και σε άλλα sequels, αν και ουδεμία ταινία, από την τρίτη ταινία και μετά, δεν βασίζεται σε κάποιο μυθιστόρημα, όπως οι δύο πρώτες. Οι προγραμματιστές λογισμικού των Ocean Software, BlueSky Software, Sega of America, και Telltale Games είχαν τα δικαιώματα για την ανάπτυξη βιντεοπαιχνιδιών από την κυκλοφορία της ταινίας του 1993, και πολλά παιχνίδια έχουν παραχθεί από τότε.
Το  Jurassic Park  Ultimate Trilogy κυκλοφόρησε σε Blu-ray Disc και DVD στις 25 Οκτωβρίου 2011 στην Βόρεια Αμερική. Η πρώτη ταινία επανακυκλοφόρησε σε 3D στις 5 Απριλίου 2013. . Στις 21 Ιουνίου 1996, τα Universal Studios Hollywood και τα Νησιά της Περιπέτειας της Universal άνοιξαν τα Jurassic Park: The Ride και Jurassic Park River Adventure. Οι βόλτες είναι σε μεγάλο βαθμό βασισμένες στην κύρια τριλογία. Οι βόλτες είναι παρόμοιες με το Tidal Wave του Thorpe Park και το Le Grand Splash του Parc Asterix που μεταφράζεται στα αγγλικά The Big Splash.
Η τέταρτη ταινία Jurassic World  είχε αρχικά προγραμματιστεί να κυκλοφορήσει το καλοκαίρι του 2005, αλλά έκτοτε έχει μετατεθεί στις 12 Ιουνίου 2015. Τον Μάρτιο του 2013, ο Colin Trevorrow είχε ανακοινωθεί ως σκηνοθέτης. Οι Patrick Crowley και Frank Marshall εξακολουθούν να είναι παραγωγοί με σενάριο γραμμένο από τους Derek Connolly και Colin Trevorrow.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές σειρές ταινιών Κατηγορία:Universal Pictures franchises Κατηγορία:Κλωνοποίηση στην φαντασία Κατηγορία:Δεινόσαυροι στην φαντασία
Γ.Α.Σ. Αρχέλαος
Ο Γυμναστικός Αθλητικός Σύλλογος Αρχέλαος είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο με έδρα την πόλη της Κατερίνης. Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 1956 και επίσημά χρώματά του το πράσινο και το κίτρινο. Διατηρεί τμήματα άρσης βαρών, ενόργανης γυμναστικής, κλασικού αθλητισμού, κολύμβησης, πάλης, πετοσφαίρισης, σκοποβολής, τοξοβολίας, παρκούρ και χειροσφαίρισης. Το τμήμα καλαθοσφαίρισης του συλλόγου έχει πλέον συγχωνευτεί με εκείνο του Πιερικού σχηματίζοντας ενιαίο φορέα με την ονομασία Σ.Φ.Κ. Πιερικός Αρχέλαος.
Τμήμα Καλαθοσφαίρισης
Ο Αρχέλαος διαθέτει πλούσια παράδοση στο οικείο του τοπικό πρωτάθλημα, αυτό της Ε.ΚΑ.Σ.KE.Μ. Αποτελεί μάλιστα ένα από τα 11 σωματεία που υπέγραψαν το καταστατικό ίδρυσής του προκατόχου της, της Ε.ΚΑ.Σ.ΚΕ.ΔΥ.Μ., το 1980.
Η ανδρική ομάδα καλαθοσφαίρισης έχει κατακτήσει το Πρωτάθλημα Ε.ΚΑ.Σ.ΚΕ.Μ. κατά την αγωνιστική περίοδο 2001-02, καθώς και το Κύπελλο Ανδρών της ένωσης το 2007-08. Το καλοκαίρι του 2002 ανήλθε στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα της Γ' Εθνικής Κατηγορίας όπου και παρέμεινε μέχρι την άνοιξη του 2008. Αξιολογότερες περίοδοι υπήρξαν εκείνες του 2006-07 και 2007-08 οπότε και ο Αρχέλαος κατετάγη δεύτερος στον όμιλό του.
Το καλοκαίρι του 2008, η διοίκηση του Αρχέλαου ήρθε σε επαφή με τη διοίκηση του τμήματος καλαθοσφαίρισης του Πιερικού Κατερίνης, ο οποίος μόλις είχε κατακτήσει το πρωτάθλημα Α' Κατηγορίας Ανδρών της Ε.ΚΑ.Σ.ΚΕ.Μ. κερδίζοντας την άνοδο στο επίπεδο των πανελλήνιων πρωταθλημάτων. Οι δύο σύλλογοι αποφάσισαν να ενώσουν τις δυνάμεις τους για να βελτιώσουν την ανταγωνιστικότητά τους σε πανελλαδικό επίπεδο, δημιουργώντας τον Σ.Φ.Κ. Πιερικό Αρχέλαο. Η νέα ομάδα πραγματοποίησε το ντεμπούτο της στη Β' Εθνική Κατηγορία την περίοδο 2008-09.
Τμήμα Χειροσφαίρισης
Το ανδρικό τμήμα χειροσφαίρισης του Αρχέλαου Κατερίνης έχει κατακτήσει δύο Κύπελλα Ελλάδος, το 1990 και 1994, έχει παίξει σε ακόμα 4 τελικούς(1984,1993,1996 και 2000) ενώ έχει τερματίσει, μία φορά στην 2η θέση (1995) και άλλες τρείς φορές στην 3η θέση (1990,1991,1993), που δείχνει την σταθερότητα της ομάδας σε βάθος χρόνου, ενώ επέστρεψε στην Handball Premier για τις περιόδους 2013-14 και 2015-16. Το εφηβικό τμήμα με τη σειρά του διαθέτει στην τροπαιοθήκη του τα Πανελλήνια Πρωταθλήματα του 1984 και 1996. Το τμήμα παίδων διαθέτει τέσσερα διαδοχικά Πρωταθλήματα, εκείνα των περιόδων 1994, 1995, 1996 και 1997. Τέλος, ο σύλλογος αναδείχθηκε τρεις φορές Πρωταθλητής στη μίνι κατηγορία, κατά τα έτη 1993, 1994 και 1995..
Τμήμα Στίβου
Κατά την αξιολόγηση των ελληνικών συλλόγων που εξέδωσε το Νοέμβριο του 2010 ο Σ.Ε.Γ.Α.Σ., ο Γ.Α.Σ. Αρχέλαος Κατερίνης βρίσκεται στην 38η θέση (σε σύνολο 321 συλλόγων). Την επόμενη χρονιά έπεσε στην 56η θέση (σε σύνολο 299 συλλόγων).
Τμήμα Τοξοβολίας
Το τμήμα τοξοβολίας ιδρύθηκε με πρόταση και πρωτοβουλία του Μυρωτή Κωνσταντίνου και του εφόρου Καπετανάκη Ανάργυρου.
Άρχισε να λειτουργεί από τα τέλη του 1993.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Πιερίας Κατηγορία:Ανενεργοί ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι πετοσφαίρισης Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι χειροσφαίρισης Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι κολύμβησης Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι στίβου Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι πάλης Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι τοξοβολίας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1956 Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης σε άγνωστο έτος
Σαν Σάλβο
Η Σαν Σάλβο είναι Ιταλική πόλη και δήμος στην Επαρχία του Κιέτι στην περιφέρεια Αμπρούτσο με 19.431 κατοίκους. Βρίσκεται στις ακτές της Αδριατικής και είναι νέος σχετικά δήμος αφού αναγνωρίστηκε το 2007 από τον πρόεδρο της Ιταλικής δημοκρατίας Τζόρτζιο Ναπολιτάνο.
Ιστορία
Η περιοχή του Σαν Σάλβο κατοικήθηκε από τους προϊστορικούς χρόνους, όπως αποδεικνύεται από ευρήματα σε ανασκαφές που έγιναν στην περιοχή του Τρίγκνο και στην πλατεία του Σαν Βιτάλι. Έχουν βρεθεί ρωμαϊκά ψηφιδωτά δάπεδα και μαρμάρινες λάρνακες από διάφορες περιόδους και τα ερείπια ενός υδραγωγείου. Τον 11ο και 12ο αιώνα η πόλη ήταν υπό επιρροή των Βενεδικτίνων.
Οικονομία
Η οικονομία του δήμου στηρίζεται κυρίως στην γεωργική παραγωγή. Σε ανάπτυξη βρίσκεται η βιομηχανία ενώ στην περιοχή έχει εντοπιστεί πετρελαιαγωγό πεδίο. Το Σαν Σάλβο έχει τιμηθεί με την γαλάζια σημαία της Ευρώπης για το 2011 για 12η μάλιστα φορά.
Αθλητισμός
Στην Σαν Σάλβο έχουν έδρα οι σύλλογοι :
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Αμπρούτσο
Δημήτριος Κριεζής
Με το όνομα Δημήτριος Κριεζής υπήρξαν οι:
Άλμωπες
Οι Άλμωπες ή Αλμωπείς ήταν Παιονικό φύλο που κατοικούσε στην σημερινή Αλμωπία (Καρατζόβα) στη Κάτω Μακεδονία η οποία πήρε το όνομα της από τη συγκεκριμένη φυλή. Όταν κατέκτησε την περιοχή τους ο Αλέξανδρος Α΄ της Μακεδονίας τους εκδίωξε. Οι Άλμωπες σύμφωνα με την Αρχαία ελληνική μυθολογία θεωρούσαν ως γενάρχη τους τον Γίγαντα/ημίθεο Άλμωψ τον οποίον λάτρευαν.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι λαοί της Μακεδονίας Κατηγορία:Εξαφανισθέντες λαοί Κατηγορία:Αρχαία Αλμωπία
Σπορτίνγκ Σαρλερουά
Η Σπορτίνγκ Σαρλερουά είναι μια βελγική ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Σαρλερουά στην επαρχία Αινώ. Συμμετέχει στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Βελγίου. Η ομάδα ιδρύθηκε το 1904 και προβιβάστηκε στην ανώτατη κατηγορία την περίοδο 1947-48. Ψηλότερη θέση που κατέκτησε στο πρωτάθλημα ήταν η δεύτερη την περίοδο 1968-69. Επιπρόσθετα έφτασε δύο φορές στον τελικό του Κυπέλλου Βελγίου, χάνοντας το 1978 από τη Μπέβερεν και το 1992 από τη Σταντάρ Λιέγης. Έδρα της ομάδας είναι το Σταντ ντι Πέι ντε Σαρλερουά χωρητικότητας 25000 θεατών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σπορτίνγκ Σαρλερουά Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1904 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Βελγίου
1973 Κολοκόλο
Ο Κολοκόλο (Colocolo) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται κυρίως στην εξωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,6. Ανακαλύφθηκε το 1968 από τους αστρονόμους Κάρλος Τόρες και Σ. Κοφρέ, που παρατηρούσαν από τη Θέρο Ελ Ρόμπλε της Χιλής, και πήρε το όνομά της από τον γέρο και σοφό αρχηγό των Αραουκάνων που κατόρθωσε να ενώσει τις φυλές των ιθαγενών αυτών ενάντια στους Ισπανούς κατακτητές της Χιλής.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Κολοκόλο είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κολοκολο
Εθνική Μεγάλη Στοά της Ελλάδος
Η Εθνική Μεγάλη Στοά της Ελλάδος ιδρύθηκε στις 7 Ιουνίου 1986 από μέλη της Μεγάλης Στοάς της Ελλάδος και σήμερα αποτελεί μία εκ των δύο κύριων Ελευθεροτεκτονικών Μεγάλων Στοών, που δραστηριοποιούνται στον Ελλαδικό χώρο.
Προϊστορία
Μέχρι το 1940 φορέας του Ελευθεροτεκτονισμού στην Ελλάδα ήταν η «Γαληνοτάτη Μεγάλη Ανατολή της Ελλάδας», η οποία και διοικούσε τους τρεις πρώτους συμβολικούς βαθμούς. Πρακτικά η Γαληνοτάτη Μεγάλη Ανατολή της Ελλάδας ελεγχόταν από το «Ύπατο Συμβούλιο του 33ου βαθμού», που εκπροσωπούσε τον Σκωτικό Τύπο (4ος έως 33ος βαθμός). Το 1940 η Γαληνοτάτη Μεγάλη Ανατολή της Ελλάδας μετονομάστηκε σε «Μεγάλη Στοά της Ελλάδας» και η «Ηνωμένη Μεγάλη Στοά της Αγγλίας» την αναγνώρισε ως κανονική υπό όρους. Οι όροι αυτοί αφορούσαν στην από μέρους της Μεγάλης Στοάς της Ελλάδας υποχρέωση να απομακρυνθεί πλήρως από τις πρακτικές της «Μεγάλης Ανατολής της Γαλλίας» και να υιοθετήσει αυστηρώς τα «Αρχαία Οριοθέσια» του Ελευθεροτεκτονισμού. Το 1952 ιδρύθηκε η αγγλόφωνη Στοά «Παρθενών, υπ’ αριθμ. 112», η οποία εργαζόταν αυστηρώς σύμφωνα με τα Αρχαία Οριοθέσια.
Αίτια αντιπαράθεσης
Τον Μάρτιο του 1976 κάποιοι Ελευθεροτέκτονες, μέλη της «Μεγάλης Στοάς της Ελλάδας, μυήθηκαν στους πέραν του Συμβολικού Ελευθεροτεκτονισμού βαθμούς του Τύπου της Υόρκης και έτσι σχηματίστηκαν τα ‘’Συμβούλια’’, τα ‘’Διοικητήρια’’ και τα ‘’Περιστύλια’’ του «Μεγάλου Περιστυλίου της Ελλάδας». Λόγω της σημαντικών διαφορών του Τύπου της Υόρκης από τον Σκωτικό Τύπο, πολλοί Ελευθεροτέκτονες αποφάσισαν να συμμετέχουν στο νέο Σώμα και ιδιαιτέρως στα περιστύλια της «Βασιλικής Αψίδας», για να συμπληρώσουν τις Τεκτονικές τους γνώσεις. Το Ύπατο Συμβούλιο του 33ου βαθμού είδε το νέο Σώμα ως ανταγωνιστή, στην πέραν των Συμβολικών βαθμών εξέλιξη των Διδασκάλων Ελευθεροτεκτόνων. Έτσι, θέλησε να εντάξει τον βαθμό της Βασιλικής Αψίδας (που ανήκει στον Τύπο της Υόρκης), στον 13ο βαθμό του «Διδασκάλου της 9ης Αψίδος» (που ανήκει στον Σκωτικό Τύπο). Από τη μεριά της η Μεγάλη Στοά της Ελλάδας επικαλέστηκε τον Γενικό Κανονισμό της, ο οποίος δεν προέβλεπε την ύπαρξη αυτόνομης Βασιλικής Αψίδας.
Αφορμή
Από το 1982 ενισχύθηκε η πίεση που ασκούσε, μέσω του Μεγάλου Διδασκάλου της, η Μεγάλη Στοά της Ελλάδας στους Ελευθεροτέκτονες που συμμετείχαν στο ‘’Ύπατο Μέγα Περιστύλιο’’. Αποκορύφωμα των πιέσεων αυτών ήταν η κυκλοφορία, τον Απρίλιο του 1985, της υπ’ αριθμ. 07/85 εγκυκλίου της Μεγάλης Στοάς της Ελλάδας, με την οποία απειλούνταν με διαγραφή όσοι Ελευθεροτέκτονες θα εξακολουθούσαν να μετέχουν σε συνεδρίες του Ύπατου Μεγάλου Περιστυλίου. Αποτέλεσμα της εγκυκλίου αυτής ήταν η απομάκρυνση κάποιων Ελευθεροτεκτόνων, αδίκως σύμφωνα με τους ίδιους και τα λοιπά μέλη του Ύπατου Μεγάλου Περιστυλίου.
Ίδρυση
Τον Μάιο του 1986 έξι Στοές της Μεγάλης Στοάς της Ελλάδας, αποφάσισαν κατά πλειοψηφία και υπέγραψαν μια Διακήρυξη με την οποία αποκήρυσσαν την Μεγάλη Στοά της Ελλάδας. Αμέσως μετά εξέλεξαν αντιπροσώπους για τον σχηματισμό της νέας Μεγάλης Στοάς. Οι Στοές αυτές, με την νέα τους αρίθμηση, ήταν: Ακολούθως, αποχώρησε από την Μεγάλη Στοά της Ελλάδας και προσχώρησε στον νέο σχηματισμό και η Στοά «Ιωνία, υπ’ αριθμ. 7», της Αθήνας. Οι επτά αυτές Στοές, την 7η Ιουνίου 1986 ίδρυσαν την ‘’Εθνική Μεγάλη Στοά της Ελλάδας’’. Εγκαθιδρύων Αξιωματικός ήταν ο Ελευθεροτέκτων William R.J.Eve, μέλος της Στοάς «Molesey Lodge, No. 2473» της Ηνωμένης Μεγάλης Στοάς της Αγγλίας. Ως ο πρώτος Μέγας Διδάσκαλος της Εθνικής Μεγάλης Στοάς της Ελλάδος εξελέγη, το 1986, ο Στέφανος Παϊπέτης, καθηγητής Εφαρμοσμένης Μηχανικής στο Πανεπιστήμιο Πατρών.
Εξέλιξη
Ελευθεροτέκτονες οι οποίοι μεμονωμένα αποχώρησαν από τη Μεγάλη Στοά της Ελλάδας, είτε συμπλήρωσαν ως μέλη τις ιδρυτικές Στοές είτε ίδρυσαν νέες Στοές υπό την σκέπη της Εθνικής Μεγάλης Στοάς της Ελλάδας. Το 1988 λειτουργούσαν στην Ελλάδα 28 Στοές υπό την ‘’Ε.Μ.Σ.τ.Ε.’’. Η ΕΜΣτΕ επέλεξε να ακολουθεί κατά τις εργασίες της το «Τυπικό της Αμίλης» (Emulation Ritual) και για την διακυβέρνησή της την μετάφραση των «Γενικών Κανονισμών της Συντεχνίας της Ηνωμένης Μεγάλης Στοάς της Αγγλίας». Η ‘’Τάξη της Βασιλικής Αψίδας’’ διοικείται από το ‘’Μέγα Περιστύλιο των Τεκτόνων της Βασιλικής Αψίδας της Ελλάδας. Η ‘’Μεγάλη Στοά των Διδασκάλων Τεκτόνων του Σήματος’’, το ‘’Μέγα Συμβούλιο των Βασιλικών και Εκλεκτών Διδασκάλων’’, το ‘’Μέγα Σκήνωμα των Ιπποτών του Ναού’’ και το ‘’Μέγα Συγκάθεδρο του Τάγματος του Ερυθρού Σταυρού του Κωνσταντίνου’’, λειτουργούν πλέον ως ανεξάρτητα Σώματα με δικούς τους κανόνες και ανεξάρτητη διοίκηση από την Εθνική Μεγάλη Στοά της Ελλάδας.
Αναγνώριση
Το 1993, η Ηνωμένη Μεγάλη Στοά της Αγγλίας, απέσυρε την αναγνώρισή της από την Μεγάλη Στοά της Ελλάδας, διότι η τελευταία εξέφρασε γνώμη για κάποιο πολιτικό ζήτημα της εποχής και έτσι παραβίασε τον κανόνα μη εμπλοκής του Ελευθεροτεκτονισμού στην πολιτική ζωή, και ακολούθως αναγνώρισε ως κανονική την Εθνική Μεγάλη Στοά της Ελλάδας. Την ΗΜΣτΑ ακολούθησαν η Μεγάλη Στοά της Σκωτίας, η Μεγάλη Στοά της της Ιρλανδίας, η Μεγάλη Στοά της Νοτίου Αφρικής, η Εθνική Μεγάλη Στοά της Γαλλίας, η Κανονική Μεγάλη Στοά της Ιταλίας και άλλες. Το 1999 η Ηνωμένη Μεγάλη Στοά της Αγγλίας ανέστρεψε την προηγούμενη απόφαση της και απέσυρε την αναγνώρισή της από την Εθνική Μεγάλη Στοά της Ελλάδας.
Η Εθνική μεγάλη στοά της Ελλάδος εδρεύει σήμερα στην οδό Ερεσσού 38Α, στο κέντρο της Αθήνας.
Γλώσσα Τσόθε
Η γλώσσα Τσόθε είναι μια σινοθιβετική γλώσσα της βορειοανατολικής Ινδίας. Μπορεί να γίνει κατανοητή από άτομα που μιλούν Αϊμόλ.
Γεωγραφική κατανομή
Η πιο αγνή Τσόθε φέρεται να ομιλείται στο Πουρούμ Χουλέν. Η Τσόθε ομιλείται στις ακόλουθες θέσεις (σύμφωνα με τη βάση δεδομένων Ethnologue).
Μάγκνους Κιρτ
Ο Μάγκνους Κιρτ (γενν. 10 Απριλίου 1990) είναι Εσθονός αθλητής του στίβου που εξειδικεύεται στον ακοντισμό.
Καριέρα
Συμμετείχε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2015, χωρίς να προκριθεί στον τελικό. Δεν κατάφερε να προκριθεί στους τελικούς των Ολυμπιακών Αγώνων 2016 και του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου 2016. Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2017 κατέκτησε την 11η θέση. Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018 κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο με επίδοση 85.96 μ. Κατέκτησε τον τίτλο του Diamond League για το 2019.
Έχει στην κατοχή του το εθνικό ρεκόρ με βολή 90.61 μέτρων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εσθονοί αθλητές του στίβου Κατηγορία:Ακοντιστές Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου
Ρωμαϊκή σύγκλητος
Η Ρωμαϊκή Σύγκλητος (λατινικά: Senatus Romanus) ήταν πολιτικό όργανο στην αρχαία Ρώμη. Ήταν ένα από τα πιο ισχυρά όργανα στη ρωμαϊκή ιστορία και ιδρύθηκε κατά τις πρώτες ημέρες της πόλης (παραδοσιακά ιδρύθηκε το 753 π.Χ.). Διασώθηκε από την ανατροπή του Ρωμαϊκού Βασιλείου το 509 π.Χ., την πτώση της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας τον 1ο αιώνα π.Χ., τη διαίρεση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας το 395 μ.Χ., την πτώση της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας το 476 και την κυριαρχία των βαρβάρων στη Ρώμη κατά τον 5ο, 6ο και 7ο αιώνα.