cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σκυλακάκης
Κατηγορία:Ελληνικά επώνυμα
Βασίλειο της Δαρδανίας
Το Βασίλειο της Δαρδανίας ήταν κατά την κλασική αρχαιότητα ένας ευρύτατος πολιτικός σχηματισμός στα κεντρικά Βαλκάνια. Το όνομα του το πήρε από τους Δαρδάνους μια πρωτόγονη Βαλκανική φυλή που έγινε αργότερα ο πυρήνας του βασιλείου. Το ευρύτερο βασίλειο περιείχε το σημερινό Κοσσυφοπέδιο, την βορειοδυτική Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας, τμήμα από το Σάντζακ, την Σερβική Νις και το Κούκεσι στην βορειοανατολική Αλβανία. Στα ανατολικά τμήματα του βασιλείου ζούσαν Ιλλυριοί μαζί με Θράκες. Στην Ρωμαϊκή αυτοκρατορία ονομάστηκε επαρχία της Μοισίας ή επαρχία της Δαρδανίας.
Οι διάδοχοι του Βάρδυλις
Ο γιος του Βάρδυλις Κλείτος επαναστάτησε (334 π.Χ.) συμμάχησε με άλλες Ιλλυρικές φυλές, ο ισχυρότερος ήταν ο Γλαυκίας βασιλιάς των Ταυλαντίων, επαναστάτησαν κατά των Μακεδόνων που κυβερνούσε ο γιος του Φίλιππου Β΄ Αλέξανδρος ο Μέγας. Μετά από μερικές επιτυχίες στην αρχή ηττήθηκαν ξανά, ο Κλείτος παρέμεινε στο βασίλειο του ως υποτελής των Μακεδόνων. Οι Κέλτες εμφανίστηκαν στα Βαλκάνια (279 π.Χ.), οι Δαρδάνιοι και ο βασιλιάς τους Μονoύνιος Α΄ στάθηκαν πρόθυμοι να στείλουν στους Μακεδόνες 20.000 άντρες για βοήθεια, το αρνήθηκε ο τότε βασιλιάς Πτολεμαίος Κεραυνός. Οι Δάρδανοι εξακολουθούσαν πάντα να είναι απειλή για το Μακεδονικό κράτος. Ο Λόνγκαρος κατέλαβε την Βυλάζωρα (230 π.Χ.) από τους Παίονες και επιτέθηκαν στην Μακεδονία, ο βασιλιάς Δημήτριος Β΄ Αιτωλικός ηττήθηκε στην κρίσιμη μάχη. Πολλοί Ιλλυρικοί λαοί που κυβερνούσε τότε η Τεύτα αποστάτησαν από τους Αρδιαίους στους Δαρδανούς, η Τεύτα αναγκάστηκε να αποχωρήσει από την Ήπειρο. Όταν ανέβηκε στον θρόνο ο γιος του Δημητρίου Β΄ Φίλιππος Ε΄ της Μακεδονίας ξεκίνησε πάλι τις συγκρούσεις με τους Δαρδανούς (220 π.Χ. - 219 π.Χ.), ανακατέλαβε την Βυλάζωρα (217 π.Χ.). Οι συγκρούσεις συνεχίστηκαν (211 π.Χ., 209 π.Χ.) όταν οι Δάρδανοι επιτέθηκαν ξανά με τον διεκδικητή του Μακεδονικού θρόνου Αερόπο, κατέλαβαν την Οχρίδα, λεηλάτησαν την περιοχή, πήραν 20.000 αιχμαλώτους και έφυγαν πριν επιστρέψει ο Φίλιππος Ε΄.
Ο βασιλιάς της Δαρδανίας Μπάτο, ο βασιλιάς των Αρδιαίων Πλευράτος Γ΄, ο θείος του Αμυνάνδρος της Αθαμανίας και ο Ρωμαίος Ύπατος συμμάχησαν εναντίον του Φιλίππου Ε΄ (201 π.Χ.). Ο Φίλιππος Ε΄ συμμάχησε με τους Βαστάρνες (183 π.Χ.) και τους κάλεσε να εγκατασταθούν Κοιλάδα Πόλογκ, στην περιοχή της Δαρδανίας που ήταν πιο κοντά στην Μακεδονία. Οι Μακεδόνες και οι Βαστάρνες προχώρησαν σε εκστρατεία κατά των Ιλλυρίων αλλά ο Φίλιππος Ε΄ πέθανε και ο γιος του Περσέας της Μακεδονίας αποσύρθηκε από την εκστρατεία. Οι Βαστάρνες συνέχισαν μόνοι τους, περίπου 30.000 Βαστάρνες προχώρησαν βόρεια τον Δούναβη και νίκησαν τους Δαρδάνιους. Οι Βαστάρνες κατέκτησαν τους Δαρδάνιους (179 π.Χ.) και τους έδιωξαν (174 π.Χ.), αργότερα τους νίκησαν και οι Μακεδόνες (170 π.Χ.) Η Ρωμαϊκή Δημοκρατία έκανε την περιοχή υποτελή (168 π.Χ.) αλλά το Δαρδάνειο βασίλειο διατηρήθηκε μέχρι την χρονιά που ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Οκταβιανός Αύγουστος το κατέκτησε και το προσάρτησε στην Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία (28 π.Χ.). Οι Ρωμαίοι δημιούργησαν την Επαρχία της Μοισίας από τμήματα της Δαρδανίας, αργότερα δημιουργήθηκε η Ρωμαϊκή επαρχία της Δαρδανίας.
Πηγές
Κατηγορία:Ιλλυρικές φυλές Κατηγορία:Ιλλυρική Αλβανία Κατηγορία:Αρχαία φύλα στην Αλβανία
Δούκας της Σουαβίας
Οι Δούκες της Σουαβίας ήταν οι κυβερνήτες στο Δουκάτο της Σουαβίας στην διάρκεια του Μεσαίωνα. Η Σουαβία ήταν ένα από τα πέντε μεγάλα δουκάτα στο Γερμανικό βασίλειο του Μεσαίωνα και οι κυβερνήτες του ήταν από τους σημαντικότερους Γερμανούς ευγενείς. Η σημαντικότερη οικογένεια που κυβέρνησε μόνιμα το δουκάτο την περίοδο 1079-1268 ήταν ο Οίκος των Χοενστάουφεν· την ίδια περίοδο τα μέλη τού Οίκου των Χοενστάουφεν ήταν Αυτοκράτορες της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Το δουκάτο καταργήθηκε, όταν πέθανε ο Κορραδίνος. Ο Ροδόλφος Α΄ της Γερμανίας προσπάθησε να το αναβιώσει στα τέλη του 13ου αιώνα για λογαριασμό του Οίκου του, των Αψβούργων.
Οίκος των Χοενστάουφεν
Οι διεκδικητές του τίτλου από τον Οίκο των Αψβούργων την περίοδο (1283–1309) ήταν οι εξής :
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία της Σουαβίας
Προϊστορία της Νοτιοανατολικής Ευρώπης
Η προϊστορία της Νοτιοανατολικής Ευρώπης, οριζόμενη περίπου ως το έδαφος της ευρύτερης χερσονήσου των Βαλκανίων, συμπεριλαμβανομένων των εδαφών των σύγχρονων χωρών της Αλβανίας, του Κοσσυφοπεδίου, της Κροατίας, της Σερβίας, της πΓΔΜ, της Ελλάδας, της Βοσνίας, της Ρουμανίας, της Βουλγαρίας και της Ευρωπαϊκής Τουρκίας, καλύπτει την περίοδο από Την Άνω Παλαιολιθική, ξεκινώντας με την παρουσία του Homo sapiens στην περιοχή πριν από 44.000 χρόνια, μέχρι την εμφάνιση των πρώτων γραπτών αρχείων της Κλασικής Αρχαιότητας στην Ελλάδα ήδη από τον 8ο αιώνα π.Χ. Η ανθρώπινη προϊστορία στη Νοτιοανατολική Ευρώπη διαιρείται κατά κανόνα σε μικρότερες περιόδους, όπως η Άνω Παλαιολιθική, η Μεσολιθική / Εππαλαιολιθική Ολόκαιλη, η Νεολιθική Επανάσταση, η επέκταση των πρωτο-ινδοευρωπαίων και η πρωτοϊστορία. Οι αλλαγές μεταξύ αυτών είναι βαθμιαίες. Για παράδειγμα, ανάλογα με την ερμηνεία, η πρωιστορία μπορεί να περιλαμβάνει ή να μην περιλαμβάνει την Εποχή της Εποχής του Χαλκού (2800-1200 πριν), Μινωική, Μυκηναϊκή, Θρακική και Βενετική κουλτούρα.
Παλαιολιθική εποχή
Τα πρώτα στοιχεία της ανθρώπινης παρουσίας που ανακαλύφθηκε στα Βαλκάνια, είναι στην Kozarnika της Βουλγαρίας, χρονολογούνται από τουλάχιστον 1,4 εκατομμύρια χρόνια πριν. Υπάρχουν στοιχεία για την ανθρώπινη παρουσία στα Βαλκάνια από την Κάτω Παλαιολιθική εποχή, αλλά ο αριθμός των περιοχών είναι περιορισμένος.
Κατά την τελευταία διακλαδική περίοδο και την πιο πρόσφατη παγετώνα του Πλειστόκαινου (από 131.000 έως 12.000 πριν), η Ευρώπη ήταν πολύ διαφορετική από τα Βαλκάνια. Οι παγετώνες δεν επηρέασαν τη νοτιοανατολική Ευρώπη στο βαθμό που έκαναν στις βόρειες και κεντρικές περιοχές. Τα στοιχεία για το δάσος και τη στέπα δείχνουν ότι η επιρροή δεν ήταν τόσο δραστική. Ορισμένα είδη χλωρίδας και πανίδας επιβιώνουν μόνο στα Βαλκάνια. Τα Βαλκάνια σήμερα εξακολουθούν να φθάνουν σε είδη ενδημικά μόνο σε αυτό το τμήμα της Ευρώπης. Η έννοια της σταδιακής μετάβασης (ή εξέλιξης) οριοθετείτε καλύτερα στα Βαλκάνια από περίπου 50.000 πριν. Υπό αυτή την έννοια, η υλική κουλτούρα και το φυσικό περιβάλλον των Βαλκανίων του όψιμου Πλειστοκένιου και του πρώιμου Ολοκαινού ήταν ξεχωριστές από άλλες περιοχές της Ευρώπης.
Άνω Παλαιολιθική
Το 2002, μερικά από τα παλαιότερα σύγχρονα ανθρωποειδές (Homo sapiens sapiens) που μένουν στην Ευρώπη ανακαλύφθηκαν στο "Peştera cu Oase", κοντά στην Anina, στη Ρουμανία. Σύμφωνα με μερικούς ερευνητές, το ιδιαίτερο ενδιαφέρον της ανακάλυψης έγκειται στο γεγονός ότι παρουσιάζει ένα μείγμα αρχαϊκών, πρώιμων σύγχρονων μορφωτικών χαρακτηριστικών ανθρώπινου και νεαντερταλικού, που δείχνουν ένα σημαντικό νεάντερταλ / σύγχρονο ανθρώπινο πρόσμιγμα, το οποίο με τη σειρά του υποδηλώνει, κατά την άφιξή τους στην Ευρώπη, οι σύγχρονοι άνθρωποι συναντήθηκαν και αλληλοσπάστηκαν με τους Νεάντερταλ. Η πρόσφατη επανεξέταση ορισμένων από αυτά τα απολιθώματα αμφισβήτησε την άποψη ότι αυτά τα απομεινάρια αντιπροσωπεύουν στοιχεία αλληλοσύνδεσης. Μια δεύτερη εκστρατεία από τον Erik Trinkaus και τον Ricardo Rodrigo, ανακάλυψε περαιτέρω θραύσματα (για παράδειγμα, ένα κρανίο μήκους ~ 36.000, με το παρατσούκλι "Vasile"). Δύο ανθρωπογενή απολιθώματα που απαντώνται στα σπήλαια Muierii (Peştera Muierilor) και Cioclovina στη Ρουμανία έχουν ραδιοκαρδιογραφήσεις που χρησιμοποιούν την τεχνική της φασματομετρίας μάζας επιταχυντή μέχρι την ηλικία των 30.000 ετών πριν. Το πρώτο κρανίο, τα ωμοπλάτα και οι κνήμες εντοπίστηκαν το 1952 στην Baia de Fier, στο σπήλαιο Muierii, στην κομητεία Gorj στην επαρχία Oltenia, από τον Constantin Nicolaescu-Plopşor. Το 1941 βρέθηκε ένα άλλο κρανίο στο σπήλαιο Cioclovina κοντά στην κοινότητα Bosorod, στην επαρχία Hunedoara, στην Τρανσυλβανία. Ο ανθρωπολόγος Francisc Rainer και ο γεωλόγος Ion Th Η φυσική ανάλυση αυτών των απολιθωμάτων ξεκίνησε το καλοκαίρι του 2000 από τον Emilian Alexandrescu, αρχαιολόγο στο Ινστιτούτο Αρχαιολογίας του Vasile Pârvan στο Βουκουρέστι, και από την Agata Olariu, φυσικό στο Ινστιτούτο Φυσικής και Πυρηνικής Μηχανικής - Horia Hulubei, Βουκουρέστι, όπου ελήφθησαν δείγματα. Ένα δείγμα οστού λήφθηκε από το κρανίο από τον Cioclovina. Δείγματα ελήφθησαν επίσης από την ωμοπλάτη και η κνήμη παραμένει από στο σπήλαιο Muierii. Οι εργασίες συνεχίστηκαν στο Πανεπιστήμιο του Lund, AMS, από τους Göran Skog, Kristina Stenström και Ragnar Hellborg. Τα δείγματα οστών χρονολογούνται με τη μέθοδο ραδιοανθράκων που εφαρμόζεται στο σύστημα AMS του Πανεπιστημίου Lund και τα αποτελέσματα φαίνονται στο δελτίο ανάλυσης που εκδόθηκε την 14η Δεκεμβρίου 2001. Τα ανθρώπινα απολιθώματα παραμένουν από το σπήλαιο Muierii, Baia de Fier, χρονολογούνται σε 30.150 χρόνια πριν και το κρανίο από το σπήλαιο Cioclovina έχει ημερομηνία 29.000 χρόνια πριν περίπου.
Μεσολιθική περίοδος
Η μεσολιθική περίοδος άρχισε στο τέλος της Πλειστόκαινης εποχής (10η χιλιετία π.Χ.) και τελείωσε με τη νεολιθική εισαγωγή της γεωργίας, η ημερομηνία της οποίας ποικίλλει σε κάθε γεωγραφική περιοχή.
Η Μεσολιθική είναι η μεταβατική περίοδος μεταξύ της ύπαρξης της Άνω Παλαιολιθικής συλλογής κυνηγών και της ανάπτυξης της γεωργικής και κεραμεικής παραγωγής κατά τη διάρκεια της μεταγευματικής νεολιθικής εποχής. Η διάρκεια της κλασικής παλαιολιθικής, η οποία διήρκεσε πριν από περίπου 10.000 χρόνια, είναι εφαρμόσιμη στα Βαλκάνια. Τελείωσε με τη Μεσολιθική (διάρκειας δύο έως τεσσάρων χιλιετιών) ή, όπου ήταν γνωστή η πρώιμη νεολιθική, με την επιπαλαιολιθική. Περιοχές με περιορισμένο παγετώδη αντίκτυπο (π.χ. τα Βαλκάνια), ο όρος Επιπαλαιολιθική προτιμάται περισσότερο. Υπάρχουν λίθινα στοιχεία στη Σερβία, στη νοτιοδυτική Ρουμανία και στο Μαυροβούνιο. Στο Ostrovul Banului, το καταφύγιο του Cuina Turcului στο βουνό του Δούναβη και στις κοντινές σπηλιές των κατοίκων του Climente κάνουν σχετικά προχωρημένα εργαλεία οστών και λίθου (δηλαδή αποξεστήρες άκρων, λεπίδες και νιφάδες). Ο μοναδικός χώρος που αντιπροσωπεύει υλικά που σχετίζονται με τη Μεσολιθική στη Βουλγαρία είναι ο Pobíti Kámǎni. Δεν υπάρχουν άλλα λίθινα στοιχεία για την περίοδο. Υπάρχει ένα διάκενο 4.000 μεταξύ του τελευταίου Άνω Παλαιολιθικού υλικού (13.600 χρόνια πριν στο Témnata Dupka) και των πρώτων νεολιθικών στοιχείων που παρουσιάστηκαν στο Gǎlǎbnik (αρχές 7ης χιλιετίας π.Χ.). Στο Odmut του Μαυροβουνίου υπάρχουν στοιχεία για την ανθρώπινη δραστηριότητα κατά την περίοδο. Η έρευνα της περιόδου συμπληρώθηκε με την Ελληνική Μεσολιθική. Οι άλλες τοποθεσίες είναι το Σπήλαιο της Θεόπετρας και το Σέσκλο στη Θεσσαλία που αντιπροσωπεύουν την Μέση και την Άνω Παλαιολιθική καθώς και την πρώιμη νεολιθική εποχή. Ωστόσο, οι νότιες και παράκτιες περιοχές της Ελλάδας, οι οποίες περιείχαν υλικά από τη Μεσολιθική, είναι λιγότερο γνωστές. Οι δραστηριότητες άρχισαν να επικεντρώνονται γύρω από μεμονωμένες τοποθεσίες, όπου οι άνθρωποι παρουσίαζαν προσωπικές και ομαδικές ταυτότητες χρησιμοποιώντας διάφορες διακοσμήσεις: στολίδια και ζωγραφιές με ωχρή και αιματίτη. Όσον αφορά το σημείο ταυτότητας. Τα προαναφερθέντα μας επιτρέπουν να φανταστούμε αν υπήρχε μια περίοδος η οποία θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως Μεσολιθική στη νοτιοανατολική Ευρώπη και όχι ως μια εκτεταμένη Άνω Παλαιολιθική. Από την άλλη, η έλλειψη έρευνας σε ορισμένες περιοχές και το γεγονός ότι πολλές από τις τοποθεσίες ήταν κοντά στην ακτή (είναι προφανές ότι η σημερινή στάθμη της θάλασσας είναι 100 μέτρα υψηλότερη και αρκετές τοποθεσίες καλύφθηκαν από νερό ) Σημαίνει ότι τα Μεσολιθικά Βαλκάνια θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ως Επιπαλαιολιθικά) Βαλκάνια που θα περιγράφουν καλύτερα τη σταδιακή συνέχεια και την κακώς καθορισμένη ανάπτυξη. Η σχετική κλιματική σταθερότητα στα Βαλκάνια, σε σύγκριση με τη βόρεια και τη δυτική Ευρώπη, επέτρεψε τη διαρκή διευθέτηση των Βαλκανίων, λειτουργώντας έτσι αποτελεσματικά ως καταφύγιο παγετώνων από το οποίο ανασυγκροτήθηκε μεγάλο μέρος της Ευρώπης, ιδίως της ανατολικής Ευρώπης.
Νεολιθική
Τα Βαλκάνια ήταν ο τόπος των κυριότερων νεολιθικών πολιτισμών, όπως οι Μπουτμίρ, Βίντσα, Βάρνα, Καράνοβο, Χαμαντζιά. Ο πολιτισμός Βίντσα ήταν ένας πρώιμος πολιτισμός των Βαλκανίων (μεταξύ της 6ης και 3ης χιλιετίας π.Χ.), που εκτείνωνταν γύρω από την πορεία του Δούναβη στη Σερβία, την Κροατία, τα βόρεια μέρη της Βοσνίας και Μαυροβουνίου, τη Ρουμανία, τη Βουλγαρία, το Κοσσυφοπέδιο, της πΓΔΜ, αν και υπάρχουν ίχνη από αυτό γύρω από τα Βαλκάνια, μέρη της Κεντρικής Ευρώπης και της Μικράς Ασίας. Η «εκκολαπιοποίηση» των ανατολικών Βαλκανίων (και η κουλτούρα Cucuteni-Trypillian δίπλα στο Βόρρα) κατά τη διάρκεια της Ενεολιθικής περιόδου συνδέεται με την πρώιμη επέκταση των Ινδοευρωπαίων.
Εποχή του Σιδήρου
Μετά την περίοδο που ακολούθησε την κάθοδο των Δωριέων, γνωστή ως Ελληνική Σκοτεινή Εποχή ή υπομυκηναϊκή εποχή, άρχισε να αναπτύσσεται η κλασική ελληνική κουλτούρα στη νότια Βαλκανική χερσόνησο, στα νησιά του Αιγαίου και στις ελληνικές αποικίες της δυτικής Μικράς Ασίας, που ξεκινούν γύρω στη Γεωμετρική περίοδο και κορυφώνεται με την Αθηναϊκή Δημοκρατία στον 5ο αιώνα π.Χ. Οι Έλληνες ήταν οι πρώτοι που δημιούργησαν ένα σύστημα εμπορικών δρόμων στα Βαλκάνια και, για να διευκολύνουν το εμπόριο με τους ντόπιους μεταξύ του 700 π.Χ. και του 300 π.Χ., ίδρυσαν αρκετές αποικίες στην ακτή της Μαύρης Θάλασσα, τη Μικρά Ασία, τη Δαλματία, Νότια Ιταλία (Μεγάλη Ελλάδα) κ.λπ. Οι άλλοι λαοί των Βαλκανίων οργανώθηκαν σε μεγάλα φυλετικά συνδικάτα όπως το Θρακικό Ονδριακό βασίλειο στα Ανατολικά Βαλκάνια τον 5ο αιώνα π.Χ. και το Ιλλυρικό βασίλειο των Δυτικών Βαλκανίων από τις αρχές του 4ου αιώνα. Άλλες φυλετικές οργανώσεις υπήρχαν στη Δακία τουλάχιστον από τις αρχές του 2ου αιώνα π.Χ. υπό τον βασιλιά Ορόλες. Οι ιλλυρικές φυλές βρίσκονταν στην περιοχή που αντιστοιχούσε στη σημερινή πρώην Γιουγκοσλαβία και την Αλβανία. Το όνομα Ιλλύριοι χρησιμοποιήθηκε αρχικά για να αναφέρεται σε έναν λαό που καταλαμβάνει μια περιοχή που βρίσκεται ανάμεσα στην Αλβανία και το Μαυροβούνιο. Ο όρος Ιλλύρια χρησιμοποιήθηκε στη συνέχεια από τους Έλληνες και τους Ρωμαίους ως γενικό όνομα για να αναφέρεται σε διαφορετικούς λαούς μέσα σε μια καλά καθορισμένη αλλά πολύ μεγαλύτερη περιοχή. Η ελληνιστική κουλτούρα εξαπλώθηκε σε όλη τη μακεδονική αυτοκρατορία που δημιούργησε ο Μέγας Αλέξανδρος από τον 4ο αιώνα π.Χ. Στα τέλη του 4ου αι. Π.Χ. η ελληνική γλώσσα και πολιτισμός κυριαρχούσαν όχι μόνο στα Βαλκάνια αλλά και σε όλη την Ανατολική Μεσόγειο. Μέχρι τον 6ο αιώνα π.Χ., οι πρώτες γραπτές πηγές που ασχολούνται με το έδαφος βόρεια του Δούναβη εμφανίζονται σε ελληνικές πηγές. Μέχρι αυτή τη χρονική στιγμή, οι Γέταιοι (και αργότερα οι Δακιώτες) είχαν διακλαδωθεί από τους Θρακιώτικους πληθυσμούς.
Καισάριος της Νάπολης
Ο Καισάριος (ιταλικά : Cesario, λατινικά : Cesarius), (απεβίωσε το 639), ήταν επίσκοπος της Νεαπόλεως από το 635 έως το 639.
Βιογραφία
Η κύρια ιστορική πηγή για τον Καισάριο είναι το πρώτο μέρος των «Πράξεων των Ναπολιαντών Επισκόπων» που γράφτηκε στις αρχές του 8ου-9ου αιώνα από ανώνυμο συγγραφέα.
Δεν υπάρχουν πληροφορίες για την καταγωγή και την πρώιμη ζωή του Καισαρίου. Ανέβηκε στην επισκοπική έδρα της Νάπολης μετά τον θάνατο του Ιωάννη Γ' το 635. Ο Καισάριος κυβέρνησε την επισκοπή της Νεάπολης για τέσσερα χρόνια και τέσσερις ημέρες, και σε αυτό το διάστημα δεν πρόλαβε να διαπράξει σημαντικές πράξεις. Πέθανε το 639. Διάδοχός του στον επισκοπικό βαθμό ήταν ο Γρατιόσος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επίσκοποι και Αρχιεπίσκοποι Νάπολης Κατηγορία:Επίσκοποι του 7ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί επίσκοποι Κατηγορία:Βυζαντινοί του 7ου αιώνα
Λάντο Γ΄ της Κάπουα
Ο Λάντο Γ΄ (απεβ. 885) από τον Οίκο των Λαντουλφιδών ήταν κόμης του Κάπουα για δύο χρόνια και δέκα μήνες από το 882 έως το τέλος του. Ήταν γιος τού Λάντενουλφ γαστάλδου του Tεάνo, και εγγονός τού Λανδούλφος Α΄ της Κάπουα.
Βιογραφία
Το 879, όταν απεβίωσε ο Λανδούλφος Β΄, ο Λάντο Γ΄ κατέλαβε το Καλίνo και το Καϊάτσo και έκανε τον γιο του, Λανδούλφος, μόλις έφηβο, επίσκοπο της Κάπουα. Ο Πάντενουλφ, ωστόσο, κατέλαβε την Κάπουα και διόρισε επίσκοπο τον αδελφό του Λάντενουλφ Β΄. Ο Πάντενουλφ αναγνώρισε τον Λάντo Γ΄ στο Καϊάτσo, αλλά ξεκίνησε ένα σχίσμα στην εκκλησία της Κάπουας για τον νόμιμο επίσκοπο. Ο πάπας Ιωάννης Η΄ αποφάσισε υπέρ του Λάντενουλφ, αλλά έκανε τον Λανδούλφος Β΄ επίσκοπο της «Παλαιάς Κάπουα», της σημερινής Σάντα Μαρία Κάπουα Βετέρα.
Ο Λάντο Γ΄ άρχισε να κτίζει έναν συνασπισμό εναντίον του Πάντενουλφ. Έφερε στα εξαδέλφια του τον έκπτωτο Λάντο Β΄ και Λανδούλφος της Σουεσόλα και τον Γουαϊφέρος πρίγκιπα του Σαλέρνο. Ο Πάντενουλφ στρατολόγησε στο πλευρό του τον Γκαϊντέρις, πρίγκιπα του Μπενεβέντο, και τον Βυζαντινό στρατηγό Γρηγόριο. Ο Αθανάσιος Β΄ δούκας της Νάπολης συμμάχησε με τον Πάντενουλφ, αλλά αφού κατέλαβε την επιθυμητή γη στη Λιβουρία, εγκατέλειψε τον κόμη. Ο Λάντο Γ΄ και οι σύμμαχοί του μήνυσαν για ειρήνη, αλλά κατέλαβαν προδοτικά την Κάπουα και εξόρισαν τους Πάντενουλφ και Λάντενουλφ, αντικαθιστώντας τους αντίστοιχα με τον Λάντο Γ΄ και τον γιο του.
Ο Λάντο Γ΄ πολέμησε επιτυχώς με τον Λάντο Β΄, ο οποίος ήλπιζε να αναβιώσει τη δική του κυριαρχία, και τον Αθανάσιο Β΄, ο οποίος επιθυμούσε περισσότερα κέρδη στην επαρχία της Κάπουα. Ο Λάντo Γ΄ συμμάχησε επίσης με τον Γουίδων Γ΄ του Σπολέτo εναντίον του Άτενουλφ, του ίδιου του αδελφού, του γαστάλδου του Mάρσι. Ο Έχεμπερτ εδώ δίνει μία ένδειξη του χαρακτήρα του Λάντo Γ΄, περιγράφοντάς τον ως πολύ νωχελικό, για να αναλάβει δράση ακόμη και εναντίον του αδελφού του, ο οποίος τότε γίνονταν φίλος με τον χειρότερο εχθρό του.
Ο Λάντο Γ΄ απεβίωσε το 885 από φυσικά αίτια. Είχε νυμφευτεί μία κόρη του Ράντελγκαρ του Μπενεβέντο. Τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Λάντενουλφ Α΄.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Λαντουλφιδών
Hey Arnold!: Η Ταινία
Το Hey Arnold!: Η Ταινία (ή απλώς Hey Arnold!) είναι Αμερικανική κωμική ταινία περιπέτειας κινουμένων σχεδίων παραγωγής 2002 βασισμένη στην ομώνυμη τηλεοπτική σειρά κινουμένων σχεδίων του Nickelodeon, σε σκηνοθεσία Τακ Τάκερ. Οι δημιουργοί της σειράς Κρεγκ Μπάρτλετ και Στιβ Βίκστεν έκαναν το σενάριο, με μουσική από τον Τζιμ Λανγκ. Τα γεγονότα της ταινίας λαμβάνουν μέρος κατά τη διάρκεια του πέμπτου και τελευταίου κύκλου του Άρνολντ. Πρωταγωνιστούν οι Σπένσερ Κλάιν, Φραντσέσκα Μάρι Σμιθ, Τζαμίλ Ουόλκερ Σμιθ, Νταν Καστελανέτα, Τρες Μακνίλ, Πολ Σορβίνο, Τζένιφερ Τζέισον Λι και Κρίστοφερ Λόιντ. Η ταινία διαδραματίζει τους αγώνες των Άρνολντ, Τζέραλντ και Χέλγκα να σώσουν τη γειτονιά τους από έναν άπληστο επιχειρηματία που επιχειρεί να τη μετατρέψει σε ένα μεγάλο εμπορικό κέντρο.
Η ταινία παράχθηκε από τη Nickelodeon Movies, τη Snee-Oosh, Inc. και το Nickelodeon Animation Studio, και κυκλοφόρησε στις 28 Ιουνίου 2002, από την Paramount Pictures. Ήταν η τρίτη κινηματογραφική παραγωγή της Nickelodeon Movies βασισμένη σε Nicktoon, επείτα από το The Rugrats Movie και το Τα Ράγκρατς στο Παρίσι. Πρόκειται επίσης για την πρώτη ταινία του είδους της με σήμανση PG από την Ένωση Εταιρειών Κινηματογράφου της Αμερικής. Στο τμήμα ομοφωνίας του Rotten Tomatoes διαβάζουμε: «Βαρετή, μη πρωτότυπη και στερούμενη του πνεύματος της τηλεοπτικής σειράς». Απέφερε έσοδα $15 εκατομμυρίων έναντι προϋπολογισμού $3–$4 εκατομμυρίων.
Μια τηλεοπτική συνέχεια ονόματι Hey Arnold!: The Jungle Movie προβλήθηκε στις 24 Νοεμβρίου 2017.
Πλοκή
Ο Άρνολντ Σόρτμαν (Σπένσερ Κλάιν) και ο καλύτερος του φίλος Τζέραλντ Γιοχάνσεν (Τζαμίλ Ουόλκερ Σμιθ) μαθαίνουν ότι ο Άλφονς Πέριερ ντου φον Σεκ (Πολ Σορβίνο), ο διευθύνων σύμβουλος της FutureTech Industries (FTi), έχει ανακοινώσει σχέδια για την ανακατασκευή ολόκληρης της γειτονιάς ως ένα πολυτελές εμπορικό κέντρο. Εκείνη τη νύχτα, η Χέλγκα Πατάκι (Φραντσέσκα Μάρι Σμιθ) διαπιστώνει ότι ο πατέρας της, ο Μπιγκ Μπομπ (Μορίς Λαμάρς), συνεργάζεται με την FTi για να κατασκευάσει ένα νέο υπερσύγχρονο παράρτημα του καταστήματός του του στο προτεινόμενο εμπορικό κέντρο. Τελικά συμπαραστέκεται στον τον πατέρα της, αν και διστάζει να το πράξει λόγω της αγάπης της για τον Άρνολντ.
Ο Άρνολντ οργανώνει διαδήλωση κατά της FTi. Δυστυχώς, η άδεια τους κλέβεται από τους υπαλλήλους του Σεκ, η γιαγιά του Άρνολντ Πούκι Σόρτμαν (Τρες Μακνίλ) συλλαμβάνεται και η διαδήλωση κηρύσσεται ως παράνομη. Η αποτυχία ενθαρρύνει πολλούς από τους γείτονες του Άρνολντ να τα παρατήσουν και να πουλήσουν τα σπίτια τους στην FTi. Καθώς οι κάτοικοι αρχίζουν να συσκευάζουν τα υπάρχοντά τους, ο παππούς του Άρνολντ Φιλ Σόρτμαν (Νταν Καστελανέτα) μιλάει για την ιστορία του «Επεισοδίου της Ντομάτας», μιας μεγάλης επαναστατικής μάχης στην πόλη. Ο Άρνολντ συνειδητοποιεί ότι η γειτονιά έπρεπε να έχει κηρυχθεί ως εθνικό ορόσημο μετά τον πόλεμο, εξασφαλίζοντας ουσιαστικά τη διατήρησή της. Ωστόσο, το νομικό έγγραφο που την επικυρώνει ως ορόσημο πωλήθηκε στον Σεκ, ο οποίος αρνείται τη λήψη του εγγράφου.
Καθώς η προθεσμία πλησιάζει, ο Άρνολντ παίρνει ένα μυστηριώδες τηλεφώνημα από τον «Deep Voice», ο οποίος τον ενημερώνει ότι ο Σεκ ψεύδεται και το έγγραφο είναι στο γραφείο του ασφαλές. Ο Άρνολντ και ο Τζέραλντ κλέβουν το κλειδί του κιβωτίου από τον βοηθό του Σεκ, Νικ Βερμικέλι (Καστελανέτα). Ο Νικ αργότερα παρατηρεί ότι το κλειδί που λείπει και ενημερώνει τον Σεκ. Εν τω μεταξύ, ο Φιλ και οι συνομηγοί προσπαθούν να επινοήσουν ένα εφεδρικό πλάνο σε περίπτωση που ο Άρνολντ αποτύχει. Το σχέδιο είναι να γεμίσουν τις σήραγγες αποστράγγισης κάτω από το δρόμο τους με δυναμίτη για να παρεμποδίσουν τον εξοπλισμό κατασκευής της FTi. Ο Μπιγκ Μπομπ αργότερα συνεργάζεται μαζί τους, αφού ανακαλύπτει στο συμβόλαιο του Νικ ότι ο Σεκ θα ελέγξει το 51% της εταιρείας του και θα τον εξαπατήσει ως αποτέλεσμα.
Με τη βοήθεια της πράκτορα Μπρίτζετ (Τζένιφερ Τζέισον Λι), οι Άρνολντ και Τζέραλντ διεισδύουν στην έδρα της FTi και αποκτούν πρόσβαση στο χρηματοκιβώτιο, αλλά βλέπουν ότι το έγγραφο λείπει. Ο Σεκ εμφανίζεται από πίσω τους με το έγγραφο στο χέρι. Αποκαλύπτει ότι ο πρόγονος του, κυβερνήτης των βρετανικών δυνάμεων, ταπεινώθηκε από το «Επεισόδιο της Ντομάτας» και ότι επί σειρά ετών ο Σεκ σχεδιάζει να εκδικηθεί για την τιμή της οικογένειάς του με την κατεδάφιση της γειτονιάς και την αντικατάστασή του από ένα τεράστιο κτίριο με το όνομα του αναγεγραμμένο επάνω του. Έπειτα καίει το έγγραφο για να διασφαλίσει ότι τα σχέδιά του θα προχωρήσουν, πριν καλέσει τους φρουρούς του για να απαλλάξουν τους Άρνολντ και Τζέραλντ. Διαφεύγουν, αλλά πιστεύουν ότι απέτυχαν, έως ότου ο «Deep Voice» συμβουλεύει τον Άρνολντ να αποκτήσει υλικό της κάμερας ασφαλείας της FTi που καταγράφει την στιγμή που ο Σεκ έκαψε το έγγραφο.
Αφού ο Άρνολντ ανακαλύψει ότι ο «Deep Voice» είναι η Χέλγκα, την ρωτά γιατί αποφάσισε να τον βοηθήσει αντί για τον πατέρα της. Η Χέλγκα απρόθυμα διακηρύσσει την αγάπη της για τον Άρνολντ. Η Χέλγκα και ο Άρνολντ δραπετεύουν από το κτίριο και συναντούν τον Τζέραλντ σε ένα αστικό λεωφορείο, πείθοντας τον οδηγό Μάρεϊ (Κρεγκ Μπάρτλετ) να οδηγήσει προς το σπίτι όταν συνειδητοποιεί ότι η κοπέλα του ζει στην ίδια γειτονιά. Παρά αρκετές συγκρούσεις, τα παιδιά φτάνουν στη γειτονιά χωρίς τραυματισμό. Η δήμαρχος Ντίξι φτάνει στο σημείο αυτό μαζί με την αστυνομία και ένα επιτελείο ειδήσεων. Αποκτώντας πρόσβαση στο μεγάλο τζάμποτρον «ScheckVision», τοποθετημένο πάνω από ένα κοντινό κτίριο, οι Άρνολντ και Μπρίτζετ δείχνουν σε όλους τα πλάνα του Σεκ να καίει το έγγραφο. Ο Ντίξι κηρύσσει επισήμως την γειτονιά ως ιστορικό σημείο.
Ο Σεκ φτάνει, ζητώντας να μάθει γιατί η κατεδάφιση δεν έχει αρχίσει. Βλέπει το πλάνο του εαυτού του να καίει το έγγραφο στην οθόνη και συνειδητοποιεί ότι έχει πιαστεί και αντιμετωπίζει ποινή φυλάκισης. Η Πούκι, έχοντας ξεφύγει από τη φυλακή, σαμποτάρει το αυτοκίνητό του και ο Σεκ συλλαμβάνεται αμέσως. Η FTi τον απολύει επίσης από την προεδρική του θέση στην εταιρεία. Ο Χάρολντ, νυσταγμένος κάθεται κατά λάθος στον πυροκροτητή που ανάβει τα εκρηκτικά του Φιλ, προκαλώντας την καταστροφή του κτιρίου με την οθόνη SheckVision. Η Χέλγκα αρνείται ότι αγάπησε ποτέ τον Άρνολντ, ισχυριζόμενος ότι είπε αυτά τα πράγματα «εν βρασμώ». Ο Άρνολντ, μη πεισμένος, προσποιείται ότι το δέχεται καθώς επιστρέφει στο σπίτι.
Παραγωγή
Το 1998, το Nickelodeon κήρυξε την παραγωγή τέταρτου κύκλου του Άρνολντ, και έδωσε στον δημιουργό Κρεγκ Μπάρτλετ την ευκαιρία να αναπτύξει δύο ταινίες μεγάλου μήκους. Το 2001, καθώς η παραγωγή του πέμπτου και τελευταίου κύκλου ολοκληρώνοταν, ο Μπάρτλετ και οι συντελεστές της σειράς ασχολήθηκαν με την παραγωγή της πρώτης ταινίας, ονόματι Arnold Saves the Neighborhood (ελεύθερη μετάφραση: Ο Άρνολντ σώζει τη Γειτονιά). Το έργο αυτό παράχθηκε αρχικά για κυκλοφορία για την τηλεόραση και οικιακή χρήση βίντεο ως τα τρία τελευταία επεισόδια του πέμπτου κύκλου, αλλά τελικά λόγω επιτυχημένων δοκιμαστικών προβολών της ταινίας, στελέχη της Paramount Pictures αποφάσισαν να την κυκλοφορήσουν σε κινηματογραφικές αίθουσες ως Hey Arnold!: Η Ταινία'.'  Σύμφωνα με τον ιστορικό του animation Τζέρι Μπεκ (στο Animated Movie Guide), η απόφαση αυτή ευνόητο από την εμπορική επιτυχία των δύο πρώτων ταινιών της σειράς Ράγκρατς, The Rugrats Movie και Τα Ράγκρατς στο Παρίσι''.
Μια δεύτερη ταινία ονόματι Hey Arnold!: The Jungle Movie βρισκόταν σε εξέλιξη, αλλά λόγω των απογοητευτικών αποτελεσμάτων της πρώτης ταινίας, το έργο αυτό ακυρώθηκε. Ο Μπάρτλετ αργότερα αποχώρησε από το Nickelodeon, και κατά συνέπεια ακυρώθηκε η σειρά Άρνολντ. Το 2015, ανακοινώθηκε ότι το Jungle Movie συνεχίζει την παραγωγή, αυτή την φορά ως τηλεοπτική ταινία. Η ταινία αυτή πρωτοπροβλήθηκε στο Nickelodeon και τα αδελφικά κανάλια TeenNick και Nicktoons στις Ηνωμένες Πολιτείες στις 24 Νοεμβρίου 2017. Η ταινία προβλήθηκε αργότερα σε άλλα κανάλια Nickelodeon και επιλεγμένες κινηματογραφικές αίθουσες παγκοσμίως το 2018.
Κυκλοφορία
Το πρώτο τρέιλερ προβλήθηκε κατά την διάρκεια των Kids' Choice Awards του 2002. Αναμεταδόθηκαν στιγμιότυπα στο Nickelodeon ονόματι «Backyard Players» όπου παιδιά υποδύονταν τους Άρνολντ, Τζέραλντ και Χέλγκα και αναπαραστούσαν σκηνές από την ταινία. Υπήρξε διαγωνισμός που διεξήχθη, ώστε ένας τυχερός νικητής να είναι ο Άρνολντ για μια μέρα και να πάει στην πρεμιέρα της ταινίας. Το τραγούδι 2-Way του Lil' Romeo χρησιμοποιήθηκε για την διαφήμιση της ταινίας.
Σήμανση MPAA
Το Hey Arnold!: Η Ταινία ήταν η πρώτη ταινία κινουμένων σχεδίων του Nickelodeon με σήμανση PG από την Ένωση Εταιρειών Κινηματογράφου της Αμερικής (MPAA) εξαιτίας θεματικών στοιχείων.
Box office
Με πρώτη κυκλοφορία στις 28 Ιουνίου 2002 στις Ηνωμένες Πολιτείες, η ταινία απέφερε έσοδα άνω των $15 εκατομμυρίων παγκοσμίων έναντι προϋπολογισμού $3 εκατομμυρίων. Η ταινία απέφερε $5.7 εκατομμύρια από 2,500 κινηματογράφους στο πρώτο σαββατοκύριακο που κυκλοφόρησε, κατεταγμένη ως έκτη στο box office και δεύτερη στις νέες κυκλοφορίες της βδομάδας, με την ταινία Δεν θέλω να γίνω εκατομμυριούχος να την ξεπερνά. Η ταινία απέφερα $13.7 εκατομμύρια εγχώρια και $1.5 εκατομμύρια εκτός των ΗΠΑ, με παγκόσμιο σύνολο $15.2 εκατομμυρίων.
Κριτική
Στον ιστότοπο Rotten Tomatoes, η ταινία συγκεντρώνει ποσοστό 29% βασισμένο σε 78 κριτικές και μέσο όρο 4.6/10. Στο τμήμα ομοφωνίας διαβάζουμε: «Βαρετή, μη πρωτότυπη και στερούμενη του πνεύματος της τηλεοπτικής σειράς, η ταινία Hey Arnold! είναι ένα μισάωρο καρτούν εκτενόμενο πέρα της διάρκειάς της». Το Metacritic κατέγραψε σκορ 47/100 βασισμένο σε 23 κριτικές, υποδεικνύοντας «μικτές ή μέσες κριτικές».
Λάντουλφ Β΄ της Κάπουα
Βιογραφία
Με το τέλος του Παυλίνου επισκόπου της Κάπουα, ο Λάντο Α΄ έκανε επίσκοπο της πόλης τον Λανδούλφος Γ΄. Ο Λάντο Α΄ απεβίωσε το 861 και ο μικρός γιος του Λάντο Β΄ καθαιρέθηκε μόνο λίγους μήνες αργότερα από τον δευτερότοκο αδελφό τού Λανδούλφος, τον Πάντο. Ο Πάντο επίσης απεβίωσε σύντομα μετά (862/863) και ξεκίνησε μία κρίση διαδοχής. Ο γιος του Πάντo, Πάντενουλφ παραμερίστηκε και ο Λανδούλφος Β΄, αν και επίσκοπος πήρε τον θρόνο της Κάπουας το 863. Ωστόσο οι άλλοι κλάδοι της οικογένειας αρνήθηκαν να αναγνωρίσουν τον σφετερισμό και άρχισαν να καταλαμβάνουν μεγάλα μέρη της κομητείας για τον εαυτό τους, αφήνοντας τον Λανδούλφος Β΄ να έχει τον έλεγχο μόνο της πόλης της Κάπουα. Απομονωμένος, ο Λανδούλφος Β΄ κάλεσε τους Σαρακηνούς μισθοφόρους να λεηλατήσουν τα εδάφη των οικείων του, μία κίνηση που ανησύχησε πολύ τους γείτονές του (συμπεριλαμβανομένου του πάπα).
Hey Arnold!: Η Ταινία
Home media
Η ταινία κυκλοφόρησε σε VHS και DVD στις 31 Δεκεμβρίου 2002. Στην Ελλάδα, στις λεγόμενες μορφές διανεμήθηκε μεταγλωττισμένη, από την Odeon. Στον ANT1, προβλήθηκε για πρώτη φορά στις 22 Ιουλίου 2012, με διαφορετική μεταγλώττιση.
Λάντουλφ Β΄ της Κάπουα
Βιογραφία
Το 866 ο έκπτωτος Πάντενουλφ έκανε έκκληση στον Λουδοβίκο Β΄ της Φραγκίας, που τότε επισκέφθηκε το Μόντε Κασίνο, για να ενεργήσει εναντίον τού θείου του. Ο βασιλιάς πολιόρκησε αμέσως την Κάπουα και εκτόπισε τον Λανδούλφος Β΄, αλλά αντί να αποκαταστήσει το Πάντενουλφ, αποφάσισε να δώσει την κομητεία της Κάπουα στον Λαμβέρτο Α΄ μαρκήσιο του Σπολέτο. Αυτή η ρύθμιση δεν κράτησε πολύ: το 871 ο Λαμβέρτος Α΄ συμμετείχε σε μία εξέγερση κατά του Λουδοβίκου Β΄, που ενορχηστρώθηκε από τον Αντέλχις του Μπενεβέντο. Έτσι ο Λουδοβίκος Β΄ καθαίρεσε τον Λαμβέρτο Α΄ και αποκατέστησε τον Λάντουφ Β΄ ως κόμη της Κάπουα. Ως προϋπόθεση, ο Λανδούλφος Β΄ ορκίστηκε να εκδιώξει τους Σαρακηνούς από την κομητεία.
Μετά το τέλος του Λουδοβίκου Β΄ (875), ο οποίος είχε επιβάλει αυστηρά την ειρήνη μεταξύ των Χριστιανών της νότιας Ιταλίας, ο Λανδούλφος Β΄ συμμάχησε με τους Σαρακηνούς, αλλά το 877, πάπας Ιωάννης Η΄ τον έπεισε να συμμαχήσει με τον πάπα εναντίον των Μουσουλμάνων. Πέρασε τα επόμενα χρόνια υπερασπιζόμενος την Ακτή Αμάλφι με το ναυτικό του ως αντάλλαγμα για φόρο τιμής.
Hey Arnold!: Η Ταινία
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2002 Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Αμερικανικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Nickelodeon Movies Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων της Paramount Pictures Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων του Nickelodeon Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων του 2002
Λάντουλφ Β΄ της Κάπουα
Βιογραφία
Ο Λανδούλφος Β΄ απεβίωσε το 879, αδιαμφισβήτητος κόμης της Κάπουα, και μία κρίση διαδοχής άρχισε ξανά μεταξύ των ανιψιών του Λάντο Β΄ (γιο του Λάντο Α΄), Πάντενουλφ (γιο του Πάντo) και Λάντο Γ΄ (γιο του τριτότοκου Λάντενουλφ του Tεάνο).
Στο χρονικό του Έρχεμπερτ, του οποίου ήταν σύγχρονος, ο Λανδούλφος Β΄ της Κάπουα είναι ο κύριος κακοποιός, που απεικονίζεται ως ένας λάτρης του σατανισμού και της μαύρης μαγείας, σύμμαχος των Σαρακηνών και εχθρός του Χριστιανικού κόσμου. Η απεικόνιση του Λανδούλφος Β΄ από τον Έρχεμπερτ ήταν η έμπνευση για τον χαρακτήρα του κακού δούκα και μάγου Kλίνγκσορ στο μεσαιωνικό έπος Πάρτσιφαλ του Βόλφραμ φον Έσενμπαχ. Το έπος του Έσενμπαχ μεταφράστηκε αργότερα στη διάσημη όπερα Πάρσιφαλ του 19ου αι. από τον Ρίχαρντ Βάγκνερ. Καθώς ο Αμερικανός σκηνοθέτης Τζορτζ Λούκας λέγεται συχνά ότι μελετούσε τον Πάρσιφαλ για έμπνευση στη δημιουργία της ταινίας του Πόλεμος των Άστρων, ο Λαντουλφ Β΄ της Κάπουα, μέσω αυτής της μακράς αλυσίδας συσχέτισης, είναι η πλησιέστερη ιστορική πηγή για τον κακόβουλο Νταρθ Βέιντερ.
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Λαντουλφιδών
Αρνόβιος ο Νεότερος
Ο Αρνόβιος ο Νεότερος ήταν μοναχός συγγραφέας που πιθανώς διέφυγε από την εισβολή των Βανδάλων στη Βόρεια Αφρική, έζησε στη Ρώμη μετά το 432 και πέθανε μετά το 455. Ο συγκεκριμένος δεν ταυτίζεται με τον Αρνόβιο τον Πρεσβύτερο.
Έργο
Το έργο του έχει μελετηθεί ελάχιστα.
Στην παλαιότερη βιβλιογραφία αναφέρεται ως επίσκοπος ή πρεσβύτερος από τη Γαλατία. Ωστόσο, δεν υπάρχει καμία πηγή που να το επιβεβαιώνει αυτό.
Πηγές
Κατηγορία:Ρωμαίοι συγγραφείς
Γιόναταν Φάνια
Ο Γιόναταν Φάνια (Jonathan Faña, γεννήθηκε 11 Απριλίου 1987) είναι ποδοσφαιριστής από τη Δομινικανή Δημοκρατία που αγωνίζεται ως επιθετικός. Είναι πρώτος σκόρερ στην ιστορία της Εθνικής ομάδας της χώρας του με 24 γκολ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές από τη Δομινικανή Δημοκρατία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μέιτζορ Λιγκ Σόκερ Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Τιγρογαλή
Η Τιγρογαλή (Leopardus tigrinus), γνωστή στη Νότια Αμερική και με τις ονομασίες Tigrillo, Tigrina ή Oncilla, είναι μία μικρή αγριόγατα, που ζει στα ορεινά και τροπικά δάση της κεντρικής και νότιας Αμερικής.Δραστηριοποιείται κυρίως κατά τη διάρκεια της νύχτας και του λυκόφωτος, αλλά έχει παρατηρηθεί και κατά τη διάρκεια της ημέρας.
Η Τιγρογαλή, είναι στενός συγγενής του Οσελότου και του Μάργκεϊ και έχει ένα ωχρώδες παλτό με μαύρες βούλες.
Περιγραφή
Η Τιγρογαλή, μοιάζει πολύ με τον Οσελότο και το Μάργκεϊ, αλλά είναι μικρότερη, με πιο λεπτό σώμα και στενότερο ρύγχος.Έχει μήκος από 38 έως 59 cm, με 20 έως 42 cm, το μήκος της ουράς.Ενώ, είναι μεγαλύτερη από τον μέσο όρο της κατοικίδιας γάτας, η Τιγρογαλή είναι ελαφρύτερη, με βάρος από 1 έως 3,5 κιλά.
Η γούνα της, είναι παχιά και μαλακή, με χρώμα ανοιχτό καφέ και σκούρο ωχρώδες, με πολλές μαύρες βούλες σε όλη την πλάτη και τα πλευρά.Η κοιλιά της, έχει ωχρό χρώμα με μαύρα στίγματα και η ουρά της, έχει μαύρους δακτυλίους.Οι βούλες, είναι μαύρες ή καφέ, με ανοιχτό χρώμα στο κέντρο και ακανόνιστο σχήμα.Τα πόδια της, έχουν μεσαίου μεγέθους στίγματα.Αυτό το χρώμα, βοηθά την Τιγρογαλή να αναμιγνύεται με το φως των τροπικών δασών, προσφέροντας, έτσι, κάποιο είδος προστασίας.Το σαγόνι της Τιγρογαλής, είναι σχετικά μικρό, με λιγότερα δόντια, αλλά καλά ανεπτυγμένους κυνόδοντες.Έχουν καταγραφεί ορισμένα άτομα με μελανισμό σε ορισμένα πυκνά δάση.
Συμπεριφορά
Η Τιγρογαλή, ζει κυρίως στο έδαφος, αλλά είναι ιδιαίτερα ικανή ορειβάτης.Όπως όλες οι γάτες, η Τιγρογαλή, είναι σαρκοφάγο ζώο.Αυτή η γάτα, τρώει μικρά θηλαστικά, σαύρες, πουλιά, αυγά, ασπόνδυλα και περιστασιακά, βατράχους των δέντρων.Μερικές φορές, μπορεί να φάει και χόρτα.Η Τιγρογαλή, παραμονεύει το θήραμά του από απόσταση, μέχρι να πιάσει απότομα και να σκοτώσει το ζώο.
Είναι γενικά νυκτόβια ζώα, αλλά σε ερήμους όπως η Καατίγκα (έρημος της ανατολικής Βραζιλίας), όπου η κύρια πηγή τροφής της είναι οι σαύρες, είναι ενεργά κατά τη διάρκεια της ημέρας.Συνήθως επικοινωνούν μεταξύ τους, με ήχους που μοιάζουν με γαργάρες.
Κατανομή και οικότοποι
Έχουν παρατηρηθεί και στο βόρειο τμήμα του Παναμά, ενώ δεν φαίνεται να υπάρχει στην υπόλοιπη χώρα.
Το 2013, προτάθηκε να διαχωριστεί ο πληθυσμός στην νότια Βραζιλία σε ένα νέο είδος, την Νότια Τιγρογαλή (Leopardus guttulus), το οποίο δεν σχετίζεται με τον πληθυσμό της Τιγρογαλής στην βορειοανατολική Βραζιλία.
Αναπαραγωγή
thumb|right|200px|Ένα δείγμα Τιγρογαλής σε μουσείο Φυσικής Ιστορίας στην [[Ιταλία]]
Ο οίστρος του θηλυκού, διαρκεί από 3 έως 9 ημέρες.Οι Τιγρογαλές, γεννούν 1 έως 3 γατάκια (συνήθως μόνο 1), μετά από κύηση 74 έως 76 ημερών.Τα γατάκια, ανοίγουν τα μάτια τους, μετά από 8 έως 17 μέρες, ασυνήθιστα μεγάλο διάστημα για μία γάτα τέτοιου μεγέθους.Σε αντίθεση με άλλες γάτες, οι κοπτήρες, εμφανίζονται πρώτα, ενώ τα υπόλοιπα δόντια, εμφανίζονται στις 21 ημέρες από την γέννηση.Τα γατάκια, αρχίζουν να λαμβάνουν στερεή τροφή από τις 38 έως τις 56 μέρες, ενώ απογαλακτίζονται στους 3 μήνες.
Οι Τιγρογαλές, φτάνουν στη σεξουαλική ωριμότητα σε ηλικία 2 ή 2,5 ετών.Ζουν περίπου μέχρι 11 στην άγρια φύση και περίπου 17 σε αιχμαλωσία.
Υποείδη
thumb|right|200px|Ο χάρτης κατανομής της Τιγρογαλής
Η Τιγρογαλή, έχει 4 υποείδη:
Επίσης, έχει παρατηρηθεί υβριδισμός μεταξύ της Τιγρογαλής και του Κολοκόλο στην κεντρική Αμερική.
Διατήρηση
Η IUCN έχει κατατάξει την Τιγρογαλή ως «Ευάλωτη».Οι κύριες απειλές για αυτά τα αιλουροειδή, είναι η αποψίλωση των δασών και η λαθροθηρία.Οι Τιγρογαλές, συχνά θανατώνονται για τη γούνα τους, η οποία είναι ιδιαίτερα πολύτιμη και συχνά πωλείται ως είδος ένδυσης.
Υβριδισμός της Τιγρογαλής με τον Αγριόγατο του Ζοφρουά (Leopardus geoffroyi), έχει βρεθεί στο νοτιότερο μέρος της κατανομής της, ενώ υβριδισμός με την Αγριόγατα της Πάμπας (Leopardus pajeros), έχει βρεθεί στην κεντρική Βραζιλία.Η δημιουργία, όμως υβριδικών απογόνων, αποτελεί κύρια απειλή για τις Τιγρογαλές.
Κατηγορία:Αιλουροειδή Κατηγορία:Αιλουρίδες Κατηγορία:Θηλαστικά της Νότιας Αμερικής
Νέοι Πράσινοι
Οι Νέοι Πράσινοι είναι αυτόνομη πολιτική νεολαία, οικολογικά και πολιτικά ανήσυχων νέων, μέλος της Ομοσπονδίας Νέων Ευρωπαίων Πράσινων.
Ιστορία και ιδεολογία
Οι Νέοι Πράσινοι είχαν συσταθεί τον Ιανουάριο του 2008 από νεαρά μέλη των Οικολόγων Πράσινων και όχι από το ίδιο το κόμμα και παραμένουν μέχρι και σήμερα, μια μη κομματική πολιτική νεολαία, οικολογικά και πολιτικά ανήσυχων νέων, μέλος της Ομοσπονδίας Νέων Ευρωπαίων Πράσινων.
Τον Ιούλιο του 2014, οι Νέοι Πράσινοι εισήλθαν σε μία μεταβατική περίοδο: Με μια προσωρινή Συντονιστική Επιτροπή, η οποία εξελέγη άμεσα από τα μέλη των Νέων Πράσινων, υλοποιήθηκαν οι οι αποφάσεις της 15ης Ιουλίου, μεταξύ των οποίων η θεσμοθέτηση των Νέων Πρασίνων ως μη κομματική πολιτική νεολαία στην Ελλάδα, όπως και τη σύνταξη του επίσημου Καταστατικού. Το πρώτο Συνέδριο των Νέων Πράσινων διεξήχθη στην Αθήνα στις 27 Οκτωβρίου του 2014, και οι αποφάσεις του συμπεριέλαβαν μεταξύ άλλων την εκλογή Συντονιστικής Επιτροπής με πλήρη θητεία.
Γεώργιος Κίνας
Ο Γεώργιος Κίνας ήταν Κύπριος ποδοσφαιριστής. Αγωνιζόταν στη θέση του αμυντικού.
Επιπλέον, αγωνίστηκε στη Μικτή Κύπρου (πρόδρομος της Εθνικής Κύπρου) που συστάθηκε το 1949 και έδωσε φιλικούς αγώνες με τη Μικτή Τελ Αβίβ και την Εθνική Ισραήλ.
Ο Γεώργιος Κίνας απεβίωσε στις 18 Νοεμβρίου 1982. Εις μνήμη του η ΑΕΛ έκανε εισφορά σε φιλανθρωπικά ιδρύματα.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Κύπριοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΕΛ Λεμεσού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου
Ανακομιδή οστών
Ανακομιδή οστών ονομάζεται η διαδικάσία εκταφής και η μεταφορά  από τον τάφο, των οστών του νεκρού ύστερα από πλήρη αποσύνθεση του πτώματος, για να φυλαχθούν ή να τοποθετηθούν σε άλλο μέρος.
Λαογραφία
Με το πέρας τριών ετών από την ταφή ή και νωρίτερα ο τάφος ανοίγει με την παρουσία ιερέα ο οποίος αφού τελέσει τρισάγιο και διαπιστωθεί πως το σώμα του νεκρού έχει αποσυντεθεί, συγκεντρώνονται όλα τα οστά. Αφού καθαρισθούν από το χώμα ξεπλένονται με μαύρο κρασί και κλείνονται σε σεντόνι άσπρο. Αυτό τοποθετείται σε κιβώτιο ή σε κοφίνι. Μετά ,μεταφέρονται στο σπίτι μαζί με συγγενείς και γείτονες οι οποίοι φέρουν λουλούδια και κεριά και με θρήνους πάνε στην εκκλησία και εκεί διαβάζεται τρισάγιο και με πομπή που μοιάζει με κηδεία μεταφέρεται πάλι σε τάφο και ξαναθάβεται ή κλείνονται τα οστά σε οστεοφυλάκιο. Μετά μοιράζονται [κόλλυβα]] και ψωμί. Στην Ελλάδα πραγματοποιείται ημέρα Σάββατο, ημέρα που κατά τη λαϊκή αντίληψη οι νεκροί κάθονται ήσυχοι στον τάφο τους ή επειδή συνδέεται η ημέρα με το Μεγάλο Σάββατο, οπότε έγινε η Ανάσταση του Ιησού. Το όλο τελετουργικό συνιστά μια «μακροχρόνια άσκηση εξοικείωσης» απέναντι στον θάνατο.
Πηγές
Κατηγορία:Θρησκευτικές εορτές και τελετές Κατηγορία:Ταφικά έθιμα Κατηγορία:Χριστιανισμός και θάνατος
Μίλος Ομπρένοβιτς
Ο Μίλος Ομπρένοβιτς ή Μίλος Οβρένοβιτς (1780 - 1860), ήταν Σέρβος επαναστάτης, Χριστιανός ορθόδοξος κατά το θρήσκευμα, Πρίγκιπας, ιδρυτής και Ηγεμόνας της νεότερης Σερβίας (1817-39, 1858-60), καθώς και της ομώνυμης βασιλικής δυναστείας της Σερβίας.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις 18 Μαρτίου του 1780 στο χωριό Μπρουσνίτσα, ή Ντόμπριντζα. Ήταν γιος του Τέοντορ ή Τέσα από το Μαυροβούνιο, τον οποίο παντρεύτηκε η μητέρα του Βίσνγια σε δεύτερο γάμο, μετά τον θάνατο του πρώτου συζύγου της Ομπρέν Μαρτίνοβιτς, όπου και απέκτησε τρεις ακόμη γιους: τον Μίλος, τον Γιεβρέμ και τον Γιοβάν, ενώ από τον πρώτο γάμο είχε μία κόρη τη Στάνα και δύο γιους, τον Γιακόβ και τον Μίλαν. Οι τρεις τελευταίοι γιοι, αν και γεννήθηκαν ως Τεοντόροβιτς (δηλαδή γιοι του Τέοντορ), διατήρησαν το όνομα του πρώτου συζύγου της μητέρας τους λεγόμενοι Ομπρένοβιτς μετά το θάνατο και του δεύτερου ετεροθαλή αδελφού τους Μίλαν.
Δράση
Ο πρωτότοκος εκ των τριών τελευταίων, ο Μίλος Οβρένοβιτς, αναδείχθηκε μέγας κτηνοτρόφος της περιοχής της Σερβίας με τεράστια πλούτη. Αυτό είχε συνέπεια να καταστεί σπουδαία ηγετική φυσιογνωμία που όλοι υπάκουαν στο λόγο του, όπου και αναγνωριζόταν κνέζης (= δούκας) του Ρούντνικ, με απόλυτη όμως υποταγή στους Τούρκους.
Στα τέλη του 1813 οι Τούρκοι κατέστηλαν την πρώτη επανάσταση των Σέρβων που είχε αρχίσει το 1804 και της οποίας ηγείτο ο Καραγιώργης Πέτροβιτς (Καραγιώργεβιτς). Ο τελευταίος διέφυγε στην Αυστρία. Στην πρώτη φάση της επανάστασης ο Μίλος είχε ταχθεί υπέρ των διπλωματικών συνεννοήσεων με τους Τούρκους. Όταν διαπίστωσε ότι αυτό δεν ήταν δυνατό, ύψωσε τη σημαία της επανάστασης την Κυριακή των Βαΐων στις (23 Απριλίου) του 1815 στη μικρή εκκλησία του χωριού Τακόβου.
Αμέσως διατάχθηκε να εκστρατεύσει εναντίον του ο μέχρι τότε Μέγας Βεζίρης Χουρσίτ Μεχμέτ Πασάς ο οποίος και κατέπνιξε κάθε επαναστατική δράση. Το αξιοσημείωτο της επανάστασης εκείνης ήταν ότι ο Μίλος δεν επιζητούσε τέλεια ανεξαρτησία, αλλά μόνο το υπ΄ αυτόν αυτοδιοίκητο της Σερβίας, με την κυριαρχία της Υψηλής Πύλης, όπως συνέβαινε και στις Παραδουνάβιες Ηγεμονίες (Μολδοβλαχία).
Ηγεμόνας
Δύο χρόνια μετά το 1817, δολοφονώντας στις 24 Ιουλίου στο χωριό Ράντοβαντζ τον αντίπαλό του Καραγιώργη, που επέστρεψε από τη Βεσσαραβία για ν΄ αναλάβει νέα επαναστατική δράση κατά των Τούρκων, προφανώς διαπραγματευόμενος το γεγονός αυτό με τον Μαρασλή Αλή Πασά, φθάνοντας στο ανοσιούργημα να στείλει το κεφάλι του Καραγιώργη στη Κωνσταντινούπολη, ανακηρύχθηκε Ηγεμόνας (Αρχι-κνέζης) όλης της Σερβίας, τίτλο τον οποίο θα του αναγνωρίσει πολύ αργότερα ο Σουλτάνος με το από 28 Αυγούστου 1830 ειδικό φιρμάνι, δίνοντάς του δικαίωμα δημιουργίας στρατού, ενώ με ένα δεύτερο του Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους του αναγνωριζόταν η κληρονομικότητα του τίτλου, ως αμοιβή «δια της προς τον Σουλτάνον πίστεώς του».
Δημιουργός πλέον και επίσημα του νέου Πριγκιπάτου της Σερβίας και καθιστώντας πρωτεύουσα την πόλη Κραγκούγιεβατς προχώρησε στην πρώτη διοικητική διαίρεση και σε αναγκαίες νομοθετικές ρυθμίσεις, ενώ στις 15 Αυγούστου του 1830 συγκροτεί τον πρώτο εθνικό στρατό. Το 1831, και υπό την προστασία της Ρωσίας, προχώρησε στην δημιουργία Αυτοκέφαλης Εκκλησίας, ανεξάρτητης από το Οικουμενικό Πατριαρχείο που αναδείχθηκε (αναγνωρίστηκε) αργότερα, το 1920, σε Πατριαρχείο Σερβίας. Το 1835 προσπάθησε να εισαγάγει ξεχωριστό σύνταγμα (ουσιαστικά απεξάρτησης από την Υψηλή Πύλη), πλην όμως τούτο υποχρεώθηκε στη συνέχεια να αποσύρει, μετά τις πιέσεις και των Μεγάλων Δυνάμεων Ρωσίας και Αυστρίας. Τελικά το 1838 η Υψηλή Πύλη του παραχώρησε ιδιαίτερο Καταστατικό Χάρτη προστατευόμενης Ηγεμονίας.
Στις 13 Ιουνίου του 1839, ένεκα εσωτερικών πολιτικών ταραχών, ο Μίλος παραιτήθηκε του θρόνου υπέρ του πρωτότοκου γιου του Μίλαν Β', που όμως πέθανε μετά από λίγους μήνες και στη συνέχεια ανέλαβε ο δευτερότοκος γιος του Μιχάηλο. Οι Σέρβοι όμως επαναστάτησαν εναντίον του (1842), όπου και τον καθαίρεσαν εκλέγοντας Ηγεμόνα τους τον πρίγκιπα Αλέξανδρο Καραγιώργεβιτς, τον νεότερο γιο του Καραγιώργη, που βασίλευσε μέχρι το 1858, όταν η σερβική εθνοσυνέλευση επανεξέλεξε ηγεμόνα (28 Δεκεμβρίου 1858), τον υπερήλικα πλέον Μίλο Οβρένοβιτς που πέθανε το μεθεπόμενο έτος στις 25 Σεπτεμβρίου του 1860 στο Βελιγράδι. Τούτον διαδέχθηκε στο θρόνο, κατά γραμμή διαδοχής, ο ανεψιός του Μίλαν, γιος του Γιεφρέμ.
Ελληνική Επανάσταση του 1821
thumb|right|Άγαλμα του Ομπρένοβιτς Κατά την έκρηξη του ελληνικού επαναστατικού κινήματος του 1821 στη Μολδοβλαχία ο Μίλος Ομπρένοβιτς φέρεται να είχε επαφές με τη Φιλική Εταιρεία. Συγκεκριμένα οι τρεις σπουδαίοι στρατιωτικοί αρχηγοί της Βλαχίας, ο Σάββας Καμινάρης, ο Γιάννης Φαρμάκης και ο Γεωργάκης Ολύμπιος είχαν καταβάλει πολλές προσπάθειες από το 1820 για να συνάψουν στρατιωτική συμμαχία μεταξύ Ελλήνων και Σέρβων. Πλην όμως ο Μίλος Ομπρένοβιτς προσδοκώντας περισσότερο την ειρηνική επίλυση των ζητημάτων της χώρας του που επιχειρούσε εκείνη την εποχή σε διαπραγματεύσεις της αντιπροσωπίας του στην Υψηλή Πύλη, ακολουθούσε περισσότερο καιροσκοπική πολιτική, προβάλλοντας διάφορους λόγους και αποφεύγοντας την επίσημη συμμαχία, χωρίς όμως και να αποθαρρύνει τους Φιλικούς από το σκοπό τους.
Έτσι περί το τέλος του Δεκεμβρίου του 1820 κατορθώθηκε -σε συνεννόηση με τον Αλέξανδρο Υψηλάντη- να διατυπωθούν οι όροι μιας συνθήκης συμμαχίας, όμως ο κομιστής της στον Μίλος, φιλικός Αριστείδης Παππάς έπεσε στα χέρια των Τούρκων.
Πηγές
Κατηγορία:Πρίγκιπες της Σερβίας Κατηγορία:Αγωνιστές της Β΄ Σερβικής εξέγερσης Κατηγορία:Σέρβοι μέλη της Φιλικής Εταιρείας Μιλος Κατηγορία:Πριγκιπάτο της Σερβίας
Μάρκος Γ΄ Αλεξανδρείας
Ο Μάρκος Γ΄ υπηρέτησε ως Έλληνας Ορθόδοξος Πατριάρχης Αλεξάνδρειας μεταξύ 1180 και 1209. Εορτάζεται στο Κοπτικό Συναξάριο την 6η ημέρα του μηνός Τούμπαχ.
Σχέσεις με την Εκκλησία της Ρώμης
Εκείνη την εποχή πολλοί Λατίνοι έμποροι είχαν εγκατασταθεί στην Αίγυπτο, μαζί με ιερείς εφημέριους· επίσης υπήρχαν λατίνοι κρατούμενοι που κρατούσαν οι Μουσουλμάνοι. Το 1190 ο Μάρκος έγραψε στον Βυζαντινό Κανονιστή από την Αντιόχεια Θεόδωρο Bαλσαμώνα για τη γνώμη του σχετικά με το εάν ή όχι επιτρέπεται να συνεχίσει την πρακτική της αποδοχής των Λατίνων στη Θεία Κοινωνία. Αν και ο Θεόδωρος έδωσε μία απόλυτα αρνητική απάντηση, ο Μάρκος Γ΄ την απέρριψε· συνέχισε να μνημονεύει τον πάπα της Ρώμης στα δίπτυχα και να παρέχει τη Θεία Κοινωνία στους Λατίνους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πατριάρχες Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής
Τία Στάνλεϊ Χιους
Η Thea Stanley Hughes (περ.1907-περ. 1990) ήταν Αυστραλίδα συγγραφέας και ακτιβίστρια για την υγεία του πληθυσμού, πρόεδρος του Women's League of Health στην Αυστραλία.
Ζωή και έργο
Η Thea Stanley Hughes, κόρη του συγγραφέα J. Stanley Hughes, γεννήθηκε στην Αγγλία και μεγάλωσε στην Αυστραλία. Πήρε το πτυχίο της στο Πανεπιστήμιο του Σίδνεϊ. Σπούδασε χορό με τους Ruby Ginner και Irene Mawer στο Λονδίνο, και εκπαιδευτικός υγείας στο Bagot Stack Health School στην Αγγλία.
Το 1935 Hughes έκανε γνωστό το έργο της Mary Bagot και της Prunella Stack στην Αυστραλία, {και ήταν ιδρυτής και πρόεδρος του Αυστραλιανού Συνδέσμου Υγείας της Αυστραλίας, με έδρα το Σίδνεϊ. Ίδρυσε υποκαταστήματα σε όλη την Αυστραλία, συμπεριλαμβανομένης της Μελβούρνης, του Περθ και της Αδελαΐδας. Μέσω της δουλειάς της στον σύνδεσμο, που συνεχίστηκε στη δεκαετία του 1950, ενθάρρυνε γυναίκες της Αυστραλίας να βελτιώσουν την φυσική τους κατάσταση μέσω της άσκησης, της γιεινήςδ ιατροφής, της σωστήςκυγιεινής του σώματος αι της υπαίθριας αναψυχής. ΗΟπσύνδεσμος ροσέφερε επίσης μαθήματα χαλάρωσης και άσκησης πριν και μετά τον τοκετό. Μία από τις σημαντικές εκδηλώσεις του σθνδέσμου ήταν μαζικές δημόσιες συγκεντώσεις γυναικών για υπαίθρια άσκηση, συχνά με την Χιουζ ως επικεφαλής.
Η Hughes κατέκρινε τα ψηλοτάκουνα παπούτσια και θεωρούσε ότι η καλή στάση, η χάρη και ο μυϊκός τόνος ήταν πιο ευνοϊκοί για την υγεία και την ομορφιά. «Η ελευθερία μπορεί να επιτευχθεί μόνο μέσω της υγείας. Εάν δεν είστε υγιείς, είστε σκλάβες του σώματός σας", συμβούλευε τις οπαδούς της. "Ο μόνος τρόπος για να επιτύχουμε διαρκή υγεία είναι με τακτική άσκηση." Κάλεσε τη γερμανίδα χορεύτρια Anny Fligg να περιοδεύσει στην Αυστραλία το 1937 και το 1938 να δώσει διαλέξεις και επιδείξεις ασκήσεων.
Γκουμπάβιτσα
Γεωγραφία
Το χωριό βρίσκεται επί της αριστερής όχθης του ποταμού Νέρετβα.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικισμοί του Μόσταρ
Ρεβέλλο
Το Ρεβέλλο (ιταλικά: Revello) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κούνεο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κούνεο