cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Φώτης Ματσάκας
Στην Αντίσταση και στον ΔΣΕ
Στη συνέχεια κατέβηκε στην Ελλάδα και εντάχθηκε στο ΔΣΕ από τις 19 Νοεμβρίου 1948. Εντάχθηκε στο επιτελείο του Γενικού Αρχηγείου στον τομέα της διαφώτισης, όπου αρχικά ήταν σε καλλιτεχνικό συνεργείο και εν συνεχεία αξιοποιήθηκαν οι τεχνικές του γνώσεις, εργάστηκε στο τυπογραφείο. Αργότερα εντάχθηκε στο κινηματογραφικό συνεργείο του ΔΣΕ όπου γρήγορα έμαθε την τέχνη του οπερατέρ. Στο ΔΣΕ ο Φώτης Ματσάκας πήρε το βαθμό του Ανθυπολοχαγού πολιτικού Επιτρόπου. Στο ΔΣΕ ήταν μέλος στην κομματική οργάνωση της Κεντρικής Διαφώτισης. Μαζί με τους Μάνο Ζαχαρία, Απόστολο Μουσούρη, Γιώργη Σεβαστίκογλου, τον Φαέθωνα και τον Βλαδίμηρο (που αργότερα σκοτώθηκε), αποτέλεσαν το κινηματογραφικό-φωτογραφικό συνεργείο του Δ.Σ.Ε.
Στην προσφυγιά
Στην πολιτική προσφυγιά συνέχισε να είναι μέλος του Κόμματος. Την περίοδο 1963-1964 ήταν μέλος γραφείου στην ΚΟΒ-32 της 13ης Πολιτείας στην Τασκένδη και μέχρι το 1966 Γραμματέας της.
Στα καλλιτεχνικά συνεργεία του ΔΣΕ ο Φώτης πρωτογνώρισε και τη μετέπειτα (από το Δεκέμβρη 1949) σύζυγο του Έλλη Καραπέτσα από τη Νάουσα. Η Έλλη Καραπέτσα εντάχθηκε εθελοντικά στον ΔΣΕ μετά τη μάχη της Νάουσας. Νωρίτερα ο φαντάρος αδερφός της στην απόπειρά του να λιποταχτήσει και να περάσει με τον ΔΣΕ πιάστηκε και εκτελέστηκε στην πλατεία της Νάουσας. Η Έλλη Ματσάκα, πήρε μέρος σε μάχιμα τμήματα όπου και τραυματίστηκε στη σπονδυλική στήλη, αλλά και στο θεατρικό συνεργείο του ΔΣΕ.
Μετά την υποχώρηση του ΔΣΕ, αφού πέρασαν αρχικά στην Αλβανία όπως και χιλιάδες πολιτικοί πρόσφυγες ο Φώτης και η Έλλη Ματσάκα εγκαταστάθηκαν στην Τασκένδη της Σοβιετικής Ένωσης.
Αρχικά ο Φώτης Ματσάκας εργάστηκε σε εργοστάσιο, ενώ στη συνέχεια φοίτησε σε στρατιωτική σχολή όπου διακρίθηκε αποφοιτώντας πρώτος από τους 60 και ονομάστηκε ανθυπολοχαγός πεζικού. Αλλά συνέχισε ως οπερατέρ. Αρχικά σε κινηματογραφικές παραγωγές και στην συνέχεια ως οπερατέρ και σκηνοθέτης στην τηλεόραση της Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας του Ουζμπεκιστάν. Στα σχεδόν 27 χρόνια που εργάστηκε στη Σοβιετική Ένωση πήρε μέρος στην παραγωγή 32 ταινιών ως οπερατέρ. Ενώ σκηνοθέτησε και 4 μικρού μήκους ταινίες. Κατά την εργασία του στην τηλεόραση της Τασκένδης ως επικεφαλής των συνεργείων λήψης (γενικός οπερατέρ) πήρε μέρος σε περισσότερες από 1.100 αποστολές. Σε πολλές αποστολές κάλυψε κεντρικά θέματα της Σοβιετικής τηλεόρασης όπως περιοδείες του Λεονίντ Μπρέζνιεφ, την επίσκεψη του Φιντέλ Κάστρο κ.α.
Ο Φώτης και η Έλλη Ματσάκα έκαναν δυο παιδιά τον Νίκο και τον Παναγιώτη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μέλη της ΕΠΟΝ Κατηγορία:Μέλη του ΕΛΑΣ
Ζαν-Κλοντ Μπριαλί
Ο Ζαν-Κλοντ Μπριαλί (30 Μαρτίου 1933 – 30 Μαΐου 2007) ήταν Γάλλος ηθοποιός και σκηνοθέτης.
Πρώτα χρόνια
Ο Μπριαλί γεννήθηκε στην Ομάλ (σημερινή Σουρ Ελ-Γκοζλάν), στη Γαλλική Αλγερία, όπου είχε μετατεθεί ο πατέρας του με τον Γαλλικό Στρατό. Ο Μπριαλί μετακόμισε στην Γαλλία με την οικογένειά του το 1942. Αποφοίτησε από τη σχολή Prytanée National Militaire. Όταν ήταν 21 ετών, πήγε στο Παρίσι να εργαστεί ως ηθοποιός.
Καριέρα
μικρογραφία|260x260εσ|Ο Λάντο Μπουτσάνκα (αριστερά) με τον Μπριαλί στην ταινία Επιχείρησις Άγιος Πέτρος (1967) Το 1956, ο Μπριαλί έπαιξε τον πρώτο του ρόλο στη μικρού μήκους ταινία Ματ σε δύο κινήσεις του Ζακ Ριβέτ.
Στα τέλη της δεκαετίας του 1950, είχε γίνει ένας από τους πιο παραγωγικούς ηθοποιούς της γαλλικής νουβέλ βαγκ και σταρ. Εμφανίστηκε σε νουβέλ βαγκ ταινίες σκηνοθετών όπως οι Κλοντ Σαμπρόλ (Ο ωραίος Σέργιος, 1958; Τα εξαδέλφια, 1959), Λουί Μαλ (Ασανσέρ για δολοφόνους με τη Ζαν Μορό, 1958; Οι ερασταί επίσης με τη Μορό, 1958), Φρανσουά Τρυφό (Τα 400 χτυπήματα), Ζαν-Λικ Γκοντάρ (Η κυρία θέλει έρωτα με την Άννα Καρίνα και τον Ζαν Πολ Μπελμοντό, 1961), Ερίκ Ρομέρ (Το γόνατο της Κλαίρης, 1970), καθώς και σε ταινίες άλλων κινηματογραφιστών όπως οι Ζαν Ρενουάρ (Έλενα με την Ίνγκριντ Μπέργκμαν και τον Μελ Φερέρ, 1958), Ροζέ Βαντίμ (Το γαϊτανάκι του έρωτος, 1964), Φιλίπ ντε Μπροκά (Όλοι τους τρελοί εκτός από μένα με τον Άλαν Μπέιτς και τη Ζενεβιέβ Μπιζόλντ 1966), Λουίς Μπουνιουέλ (Το φάντασμα της ελευθερίας με τη Μόνικα Βίτι και τον Μισέλ Πικολί, 1974) και Κλοντ Λελούς (Robert et Robert, 1978).
Το 2006, εμφανίστηκε στον τελευταίο του ρόλο, ως ο φερώνυμος χαρακτήρας της τηλεταινίας Monsieur Max. Ο Γκοντάρ τον περιέγραψε ως «ο Γάλλος Κάρι Γκραντ», ενώ πρότυπα του Μπριαλί φέρεται να ήταν ο ηθοποιός Σασά Γκιτρί και ο σκηνοθέτης Ζαν Κοκτό.
Ο Μπριαλί σκηνοθέτησε μια σειρά από ταινίες, όπως το Églantine το 1971, η οποία ήταν εμπνευσμένη από τις αναμνήσεις της ευτυχισμένης παιδικής ηλικίας που πέρασε με τους παππούδες του και το Les volets clos το 1972.
Ήταν ιδιοκτήτης του εστιατορίου L'Orangerie, στο Ιλ Σεν-Λουί. είχε επίσης δουλέψει ως τηλεπαρουσιαστής, τραγουδιστής και παρουσιαστής ραδιοφώνου. Κατά την παρουσίαση ενός από τα βιβλία του, ο Μπριαλί περιέγραψε τον εαυτό του ως εξής: «Είμαι ένα αγόρι που είχα την τύχη να κάνω αυτό που αγαπώ στη ζωή».
Προσωπική ζωή και θάνατος
Ο Μπριαλί, το 1959, απέκτησε ένα κάστρο στο Μοντιόν (Σεν-ε-Μαρν), κοντά στο Παρίσι. Εκεί φιλοξένησε πολλούς φίλους από τον κινηματογράφο και το θέατρο, όπως οι Ζαν Μαρέ, Πιερ Αρντιτί και Ρόμι Σνάιντερ, τους οποίους είχε γνωρίσει κατά την παραγωγή του 1958 της ταινίας Χριστίνα. Η Σνάιντερ, μετά το θανατηφόρο ατύχημα του γιου της Ντέιβιντ το 1981, βρήκε «καταφύγιο από τους παπαράτσι» στο σπίτι του Μπριαλί. Η Γαλλίδα τραγουδίστρια Μπαρμπαρά τραγουδούσε συχνά παίζοντας πιάνο. Ο σκηνοθέτης Ζαν-Πιερ Μελβίλ τράβηξε στο κάστρο τις τελευταίες σκηνές της αστυνομικής ταινίας του 1970 Ο κόκκινος κύκλος, όπου ο Αλέν Ντελόν και ο Ιβ Μοντάν σκοτώνονται από την αστυνομία.
Στα βιβλία του, το αυτοβιογραφικό Le Ruisseau des singes (2000) και τα απομνημονεύματα Ξέχασα να σας πω (2004), ο Μπριαλί αποκάλυψε ότι ήταν αμφιφυλόφιλος. Ο Μπριαλί παρουσίασε τα απομνημονεύματά του στο Γαλλικό Ινστιτούτο Ελλάδος στις 15 Μαρτίου 2005, σε μια εκδήλωση που προλογισε η Νάνα Μούσχουρη.
Ο Μπριαλί πέθανε στις 30 Μαΐου 2007, στο σπίτι του στο Μοντιόν, μετά από μακρά περίοδο με καρκίνο. Κληροδότησε το κτήμα του Μοντιόν στην κοινότητα Μο, κοντά στο Μοντιόν, με τον κωδίκελος να συντηρεί το κτήμα η τοπική αυτοδιοίκηση όσο θα έμενε εκεί ο σύντροφός του, Μπρούνο Φινκ. Το καλοκαίρι του 2020, ο Φινκ εγκατέλειψε το κτήμα και, για «λόγους υγείας», μετακόμισε στη νότια Γαλλία, οπότε η κοινότητα του Μο απέκτησε την πλήρη ιδιοκτησία του κτήματος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Γάλλοι άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Γάλλοι σκηνοθέτες κινηματογράφου Κατηγορία:Γάλλοι σεναριογράφοι Κατηγορία:Ταξιάρχες της Λεγεώνας της Τιμής
Μάχη του Ερζερούμ
Η μάχη του Ερζερούμ (Эрзурумское сражение, Erzurum Taarruzu) ήταν μια μεγάλης σημασίας μάχη που κέρδισε ο Ρωσικός στρατός κατά την εκστρατεία του Καυκάσου κατά τη διάρκεια του Α' παγκοσμίου πολέμου. Αποτέλεσμά της υπήρξε η κατάληψη του Ερζερούμ από τη Ρωσική Αυτοκρατορία.
Υπόβαθρο
Μετά την ήττα στην μάχη του Σαρίκαμις (sarı kamış) το 1914, οι Οθωμανοί επιχείρησαν την αναδιοργάνωσή τους. Υπήρχαν ωστόσο πολλές δυσκολίες, κυρίως λόγω των γεγονότων της γενοκτονίας των Αρμενίων. Ο εφοδιασμός του οθωμανικού στρατού από τους Αρμένιους διακόπηκε και πολλοί στρατιώτες αρμενικής καταγωγής αποτάχθηκαν από το στράτευμα.
Ρώσοι
Ο ρωσικός στρατός αποτελούνταν από 130.000 στρατιώτες πεζικού και 35.000 στρατιώτες ιππικού. Διέθετε εφεδρείες 160.000 ανδρών, 150 φορτηγά ανεφοδιασμού και 20 αεροπλάνα.
Οθωμανοί
Οι οθωμανική διοίκηση βρέθηκε σε πολύ δύσκολη θέση και δεν κατόρθωσε να αναπτύξει ικανοποιητικές δυνάμεις. Έδωσε μεγαλύτερο βάρος στη μάχη της Καλλίπολης και στην αντιμέτωπιση των κινδύνων στη Μεσοποταμία. Συνολικά διέθετε 126.000 άνδρες από τους οποίους 50.539 ήταν μάχιμοι στρατιώτες. Διέθετε 74.057 τουφέκια, και 180 πυροβόλα. Το μεγαλύτερο μέρος του οπλισμού που προοριζόταν για την υπεράσπιση της πόλης στάλθηκε στην Καλλίπολη, ότι απέμεινε ήταν λιγότερο λειτουργικό, παλαιό και σε κακή κατάσταση. Ο στρατός δεν είχε επαρκή ανεφοδιασμό ακόμα και σε είδη διατροφής.
Επιχειρήσεις
Οι Οθωμανοί δεν περίμεναν καμία στρατιωτική δραστηριότητα από την Ρωσική πλευρά κατά τη διάρκεια του χειμώνα. Μάλιστα ο διοικητής του στρατού Μαχμούτ Καμίλ έλειπε στην Κωνσταντινούπολη. Τον Ιανουάριο μάλιστα το χιόνι ξεπέρασε το ένα μέτρο στην περιοχή.
Η πόλη του Ερζερούμ
Ο ρωσικός στρατός επιτέθηκε στο Ερζερούμ τόσο από βόρεια όσο και από νότια και είχε σημαντικές επιτυχίες. Αρχικά, δεν υπήρχε σχέδιο για την κατάληψη της πόλης, η οποία διέθετε εξαιρετική οχύρωση.
Το πρωί στις 16 Φεβρουαρίου το πρώτα κοζάκικα τμήματα του Ρώσικου στρατού εισήλθαν στην πόλη.
Μετά την μάχη
Οι οθωμανικές δυνάμεις δεν πρόλαβαν να πανηγυρίσουν την νίκη στην Μάχη της Καλλίπολης. Η απώλεια του Ερζερούμ στοίχισε πολύ στην ψυχολογία του οθωμανικού στρατού. Λίγο καιρό αργότερα, τον Απρίλιο του 1916 ο ρωσικός στρατός θα καταλάβει την Τραπεζούντα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ερζερουμ
Ωμέγα (κυριλλικό αλφάβητο)
Το Ѡ είναι ένα κυριλλικό αλλά και όμως μη χρησιμοποιημένο λατινικό (Ωμ: Ω ɷ) που συμβολίζει το ελληνικό ωμέγα(ω).
Ιστορία
Το ωμέγα (Ѡ ѡ) είναι ένα γράμμα που χρησιμοποιούνταν στις αρχές κυριλλικού αλφαβήτου. Το όνομα και τη μορφή του προέρχονται από το ελληνικό γράμμα ωμέγα (Ω ω). Σε αντίθεση με την ελληνική, οι σλαβικές γλώσσες είχαν μόνο ένα / o / ήχο, έτσι το Ωμέγα χρησιμοποιήθηκε ελάχιστα σε σχέση με το l.Σε μεταγενέστερο του ημι-Γιουστάβου χειρόγραφα είχε χρησιμοποιηθεί για διακοσμητικούς σκοπούς, σε συνδυασμό με την ευρεία έκδοση (Ꙍ ꙍ), καθώς και του On (Ѻ ѻ).
Παρόμοια γράμματα
Κατηγορία:Λατινικό αλφάβητο Κατηγορία:Κυριλλικό αλφάβητο
Πύργος της Ζαρούχλας
Ο Πύργος της Ζαρούχλας ή (λανθασμένα ) Πύργος του Ασημάκη Φωτήλα είναι οχυρή οικία που βρίσκεται στο χωριό Ζαρούχλα Αχαΐας και αποτελεί διατηρητέο μνημείο από το 1985. Ήταν οχυρωμένη κατοικία της οικογένειας Ντεμίρη και κατόπιν πέρασε στην οικογένεια Φωτήλα. Ο πύργος σήμερα διατηρείται σε άριστη κατάσταση, ανακαινισμένος, και λειτουργεί σαν ξενώνας, 38 χιλιόμετρα από τα Καλάβρυτα.
Άγνωστο πότε κατασκευάστηκε πρώτη φορά. Η παράδοση λέει για τον δεσπότη του Μυστρά που έμεινε για λίγο καιρό στο χωριό και έχτισε τον πύργο. Άλλοι αναφέρουν ότι κατασκευάστηκε πιθανότατα τον 17ο αιώνα. Γνωστοί είναι οι ιδιοκτήτες του μετά την επανάσταση του 1821, όμως λανθασμένα έχει επικρατήσει η παράδοση ότι ιδιοκτήτης του ήταν και ο Ασημάκης Φωτήλας.
Καλυπτήριο σύστημα
Το καλυπτήριο σύστημα είναι ένα από τα συστήματα του ανθρώπινου σώματος. Περιλαμβάνει τις τρίχες, τα μαλλιά, τα νύχια και το δέρμα, το οποίο κατέχει το μεγαλύτερο μέρος του συστήματος. Το καλυπτήριο σύστημα μας προστατεύει από τις περισσότερες αρρώστιες. Το δέρμα επουλώνει τα τραύματά μας και δεν αφήνει να περάσουν στο σώμα τα μικρόβια.
Κατηγορία:Ανατομία ζώων Κατηγορία:Φυσιολογία ανθρώπου
Στράφοι Εύβοιας
Οι Στράφοι  ή το Στράφι είναι ακατοίκητος οικισμός στην βόρεια Εύβοια και την Περιφερειακή Ενότητα Εύβοιας.
Νικόλαος Ι. Σισίνης
Ο Νικόλαος Σισίνης ήταν αγωνιστής της επανάστασης του 1821.
Στράφοι Εύβοιας
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Οι Στράφοι βρίσκεται στους βορειοανατολικούς πρόποδες του Ξηρού Όρους σε υψόμετρο 410 μέτρα. Το χωριό απέχει περίπου 25 χλμ. ΒΔ. από το Μαντούδι, 28 χλμ. Β.-ΒΑ. από την Λίμνη (έδρα του δήμου), 79 χλμ. Β.-ΒΔ. από την Χαλκίδα. Βρίσκεται κοντά στις πηγές του ποταμού Νηλέα ενώ βόρεια και δυτικά του περνάει η Ε.Ο. Χαλκίδας - Αιδηψού. Η τοπική παράδοση αναφέρει ότι την περίοδο της τουρκοκρατίας τσοπάνηδες από την Αταλάντη λόγω της βλάστησης που υπήρχε στην περιοχή έφερναν τα ζώα τους στην περιοχή και αρχικά είχαν φτιάξει τις καλύβες τους. Όταν οι Τούρκοι μπέηδες, που είχαν το τσιφλίκι, έφυγαν με την ενσωμάτωση της Εύβοιας, τους πούλησαν τα κτήματα και αυτοί εγκαταστάθηκαν μόνιμα. Αξιοθέατο θεωρείται ο αιωνόβιος πλάτανος στο κέντρο του χωριού και η παλιά βρύση. Φυσιολατρικό ενδιαφέρον παρουσιάζει το φαράγγι του ποταμού Νηλέα του οποίου οι πήγες του ξεκινούν ψηλότερα (βορειοδυτικά) από την Κερασιά, περνά ανατολικά από τους Στράφους, στη συνέχεια ενώνεται με τον Κηρέα και τελικά εκβάλει στο Αιγαίο Πέλαγος (στην παραλία Κρύας Βρύσης) δίπλα στην αρχαία Κήρινθο.
Νικόλαος Ι. Σισίνης
Υπήρξε στρατιωτικός και πολέμησε σε πολλές μάχες, και κατ' εξοχήν στην εκστρατεία των Αθηνών. Εξελέγη βουλευτής Γαστούνης στις εκλογές του 1843 και πληρεξούσιος Ηλείας στην εθνοσυνέλευση του 1862.
Στράφοι Εύβοιας
Διοικητικά στοιχεία
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα, μετά την Επανάσταση του 1821 και την ενσωμάτωση της Εύβοιας, το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Κιρραιού (Κηρέως). Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τις Αμέλαντες αποτελούν τη δημοτική κοινότητα Αμελάντων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ελυμνίων του Μαντουδίου–Λίμνης–Αγίας Άννας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 δεν έχει μόνιμους κατοίκους.
Νικόλαος Ι. Σισίνης
Πηγές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821 Νικολαος Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι Κατηγορία:Βουλευτές Ηλείας
Στράφοι Εύβοιας
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Μαντουδίου - Λίμνης - Αγίας Άννας Κατηγορία:Χωριά του νομού Εύβοιας
Διοικητική διαίρεση της Γερμανίας
Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας διαιρείται σε 16 ομόσπονδα κρατίδια (Bundesländer, ενικός: Bundesland ), μερικά εξ αυτών σε διοικητικές περιφέρειες (Bezirke/Regierungsbezirke, ενικός: (Regierungs-)Bezirk ), 19 στο σύνολο και περαιτέρω όλα τα κρατίδια σε νομούς (Landkreise/Kreise, ενικός: (Land-)Kreis ), το σύνολο 294, καθώς και σε αυτόνομες -μη υπαγόμενες σε νομό- πόλεις (Kreisfreie Städte, ενικός: Kreisfreie Stadt ), το σύνολο 110, οι οποίες εκπληρώνουν ταυτοχρόνως και τους δύο βαθμούς τοπικής αυτοδιοίκησης (δήμου και νομαρχίας). Οι τρεις πόλεις-κρατίδια (Αμβούργο, Βερολίνο, Βρέμη) περιλαμβάνουν μόνο αυτόνομες πόλεις. Στη Βάδη-Βυρτεμβέργη υπάρχει ανάμεσα στις διοικητικές περιφέρειες και τους νομούς άλλη μια βαθμίδα διοικητικής διαίρεσης, οι περιοχές (Regionen, ενικός: Region ).
lang=de|thumb|680px| Η διοικητική διαίρεση της Γερμανίας σε μορφή πυραμίδας Γλωσσάριο: Bund = Ομοσπονδία, Bundesländer = ομόσπονδα κρατίδια, Flächenländer = εδαφικά κρατίδια, Stadtstaaten = πόλεις-κρατίδια, Regierungsbezirke = διοικητικές περιφέρειες, Landkreise = νομοί, Kreisfreie Städte = αυτόνομες πόλεις, Gemeinden = δήμοι και κοινότητες
Ομόσπονδα Κρατίδια
δεξιά|μικρογραφία|340px|Ομόσπονδα Κρατίδια της Γερμανίας
Τα Ομόσπονδα κρατίδια της Γερμανίας (Bundesländer) είναι 16 στο σύνολο: * Α/Α: Οι αύξοντες αριθμοί αναφέρονται στους αντίστοιχους του παρακείμενου χάρτη.
Διοικητικές Περιφέρειες
thumb|480px|Διοικητικές περιφέρειες Γερμανίας (κατάσταση: 1 Αυγούστου 2008. Συμπεριλαμβάνονται οι πρώην διοικητικές περιφέρειες Κάτω Σαξονίας, Ρηνανίας-Παλατινάτου, Σαξονίας και Σαξονίας-Άνχαλτ)
Κάποια κρατίδια της Γερμανίας έχουν διοικητικές περιφέρειες (Regierungsbezirke):
Σε κάποια άλλα κρατίδια αυτές υπήρχαν και καταργήθηκαν (σε παρένθεση το έτος κατάργησης):
Βάδη-Βυρτεμβέργη
Η Βάδη-Βυρτεμβέργη διαιρείται σε 4 διοικητικές περιφέρειες:
Βαυαρία
Η Βαυαρία διαιρείται σε 7 διοικητικές περιφέρειες:
Έσση
Η Έσση διαιρείται σε 3 διοικητικές περιφέρειες:
Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία
Η Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία διαιρείται σε 5 διοικητικές περιφέρειες:
Βάδη-Βυρτεμβέργη
Η Βάδη-Βυρτεμβέργη διαιρείται σε 4 διοικητικές περιφέρειες και περαιτέρω σε 12 περιοχές, 35 νομούς και 9 αυτόνομες πόλεις:
Τύμπινγκεν
Η περιφέρεια διαιρείται σε 3 περιοχές και περαιτέρω σε 8 νομούς και μία αυτόνομη πόλη:
Καρλσρούη
Η περιφέρεια διαιρείται σε 3 περιοχές και περαιτέρω σε 7 νομούς και 5 αυτόνομες πόλεις:
Φράιμπουργκ
Η περιφέρεια διαιρείται σε 3 περιοχές και περαιτέρω σε 9 νομούς και μια αυτόνομη πόλη:
Στουτγκάρδη
Η περιφέρεια διαιρείται σε 3 περιοχές και περαιτέρω σε 11 νομούς και 2 αυτόνομες πόλεις:
Βαυαρία
Η Βαυαρία διαιρείται σε 7 διοικητικές περιφέρειες και περαιτέρω σε 71 νομούς και 25 αυτόνομες πόλεις:
Άνω Βαυαρία
Η περιφέρεια διαιρείται σε 20 νομούς και 3 αυτόνομες πόλεις:
Κάτω Βαυαρία
Η περιφέρεια διαιρείται σε 9 νομούς και 3 αυτόνομες πόλεις:
Άνω Φραγκονία
Η περιφέρεια διαιρείται σε 9 νομούς και 4 αυτόνομες πόλεις:
Μέση Φραγκονία
Η περιφέρεια διαιρείται σε 7 νομούς και 5 αυτόνομες πόλεις:
Κάτω Φραγκονία
Η περιφέρεια διαιρείται σε 9 νομούς και 3 αυτόνομες πόλεις:
Άνω Παλατινάτο
Η περιφέρεια διαιρείται σε 7 νομούς και 3 αυτόνομες πόλεις:
Κατάλογος Ναζιστικών στρατοπέδων συγκέντρωσης
Παρουσιάζεται ένας κατάλογος των Γερμανικών στρατοπέδων συγκέντρωσης και εξόντωσης κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Τα στρατόπεδα εξόντωσης σημειώνονται με ροζ χρώμα, ενώ τα κυριότερα στρατόπεδα συγκέντρωσης άλλων τύπων σημειώνονται με γαλάζιο.
Διοικητική διαίρεση της Γερμανίας
Σουαβία
Η περιφέρεια διαιρείται σε 10 νομούς και 4 αυτόνομες πόλεις:
Γιόχαν Γκέοργκ φον Χαν
right|thumb|Εθνογραφικός χάρτης του Χαν για τον [[Νότιος Μοράβας|Νότιο Μοράβα, 1861.]] Ο Γιόχαν Γκέοργκ φον Χαν (Johann Georg von Hahn, 11 Ιουλίου 1811 - 23 Σεπτεμβρίου 1869) ήταν Αυστριακός διπλωμάτης, φιλόλογος και ειδικός στην αλβανική ιστορία, γλώσσα και πολιτισμό.
Διοικητική διαίρεση της Γερμανίας
Βερολίνο
Το κρατίδιο του Βερολίνου ταυτίζεται με την αστική ζώνη (αυτόνομη πόλη) του Βερολίνου. Δεν ταυτίζεται με το πολεοδομικό συγκρότημα Βερολίνου (Agglomeration Berlin), το οποίο πέραν της πόλης του Βερολίνου περιλαμβάνει και έδαφος που ανήκει στο κρατίδιο του Βρανδεμβούργου.
Γιόχαν Γκέοργκ φον Χαν
Ο Χαν γεννήθηκε στη Φραγκφούρτη. Το 1847, διορίστηκε Αυστριακός πρόξενος στη Ιωάννινα (τότε μέρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας). Είχε μεταφερθεί στο Βασίλειο της Ελλάδας, στο νησί της Σύρου, το 1851, και από το 1869 ήταν ο Γενικός Πρόξενος στην Αθήνα. Θεωρείται ο ιδρυτής των αλβανικών μελετών. Συγκέντρωσε και δημοσίευσε πηγές για την αλβανική γλώσσα και τον πολιτισμό, έμαθε την αλβανική γλώσσα και απέδειξε τη συμμετοχή της στην ινδοευρωπαϊκή οικογένεια γλωσσών. Πέθανε, σε ηλικία 58 ετών, στην Ιένα.
Διοικητική διαίρεση της Γερμανίας
Βρανδεμβούργο
Το Βρανδεμβούργο διαιρείται σε 14 νομούς και 4 αυτόνομες πόλεις:
Βρέμη
Το κρατίδιο της Ελεύθερης Χανσεατικής πόλης της Βρέμης (όπως είναι το επίσημο όνομά του) περιλαμβάνει δύο αυτόνομες πόλεις:
Γιόχαν Γκέοργκ φον Χαν
Βιβλιογραφία
Βιβλία για αυτόν:
Διοικητική διαίρεση της Γερμανίας
Αμβούργο
Το κρατίδιο του Αμβούργου ταυτίζεται με την αστική ζώνη (αυτόνομη πόλη) της Ελεύθερης και Χανσεατικής πόλης του Αμβούργου.
Γιόχαν Γκέοργκ φον Χαν
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αυστριακοί διπλωμάτες Κατηγορία:Αυστριακοί φιλόλογοι Κατηγορία:Αλβανολόγοι
Διοικητική διαίρεση της Γερμανίας
Έσση
Η Έσση διαιρείται σε 4 διοικητικές περιφέρειες και περαιτέρω σε 21 νομούς και 5 αυτόνομες πόλεις:
Ντάρμστατ
Η περιφέρεια διαιρείται σε 10 νομούς και 4 αυτόνομες πόλεις:
Κάσσελ
Η περιφέρεια διαιρείται σε 6 νομούς και μία αυτόνομη πόλη:
Γκίσεν
Η περιφέρεια διαιρείται σε 5 νομούς (δεν έχει αυτόνομες πόλεις):
Κάτω Σαξονία
Η Κάτω Σαξονία διαιρείται σε 37 νομούς και 8 (10 *) αυτόνομες πόλεις: Το Γκέτινγκεν ανήκει νομικά στον ομώνυμο νομό, όμως του έχουν εκχωρηθεί δικαιώματα αυτόνομης πόλης. Το Αννόβερο ανήκει νομικά στην ομώνυμη περιοχή, όμως του έχουν εκχωρηθεί δικαιώματα αυτόνομης πόλης.
Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία
Η Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία διαιρείται σε 5 διοικητικές περιφέρειες και περαιτέρω σε 31 νομούς και 22 (23 *) αυτόνομες πόλεις:
Άρνσμπεργκ
Η περιφέρεια διαιρείται σε 7 νομούς και 5 αυτόνομες πόλεις:
Ντέτμολντ
Η περιφέρεια διαιρείται σε 6 νομούς και μία αυτόνομη πόλη:
Ντύσσελντορφ
Η περιφέρεια διαιρείται σε 5 νομούς και 10 αυτόνομες πόλεις:
Κολωνία
Η περιφέρεια διαιρείται σε 8 νομούς και 3 (4 *) αυτόνομες πόλεις: Το Άαχεν υπάγεται νομικά στην ομώνυμη αστική περιοχή, η οποία ενέχει θέση νομού. Εντούτοις στην πόλη του Άαχεν έχουν εκχωρηθεί δικαιώματα αυτόνομης πόλης.
Μύνστερ
Η περιφέρεια διαιρείται σε 5 νομούς και 3 αυτόνομες πόλεις:
Ρηνανία-Παλατινάτο
Η Ρηνανία-Παλατινάτο διαιρείται σε 24 νομούς και 12 αυτόνομες πόλεις:
Σάαρλαντ
Το Σάαρλαντ διαιρείται σε 6 νομούς (δεν έχει αυτόνομες πόλεις):
Σαξονία
Η Σαξονία διαιρείται σε 10 νομούς και 3 αυτόνομες πόλεις:
Σαξονία-Άνχαλτ
Η Σαξονία-Άνχαλτ διαιρείται σε 11 νομούς και 3 αυτόνομες πόλεις:
Σλέσβιχ-Χόλσταϊν
Το Σλέσβιχ-Χόλσταϊν διαιρείται σε 11 νομούς και 4 αυτόνομες πόλεις:
Θουριγγία
Η Θουριγγία διαιρείται σε 17 νομούς και 6 αυτόνομες πόλεις:
Βουλγαρικές βουλευτικές εκλογές Ιουλίου 2021
Στις 11 Ιουλίου 2021 διεξήχθησαν πρόωρες βουλευτικές εκλογές στη Βουλγαρία, για να εκλεγούν τα 240 μέλη της 46ης Βουλγαρικής Εθνοσυνέλευσης.
Μετά τις εκλογές 6 κόμματα μπήκαν στο κοινοβούλιο. Το πολυσυλλεκτικό κεντρώο Υπάρχει Τέτοιος Λαός ήρθε πρώτο κερδίζοντας τις 65 έδρες, ενώ το κεντροδεξιό ΠΕΑΒ του Μπορίσοφ έπεσε στη δεύτερη θέση με 63 έδρες.
Μετά τις εκλογές τα κόμματα δεν κατέληξαν σε συμφωνία για το σχηματισμό κυβέρνησης συνεργασίας. Ο Πρόεδρος Ρούμεν Ράντεφ προκήρυξε γενικές εκλογές (βουλευτικές και προεδρικές) για τις 11 Νοεμβρίου 2021.
Εκλογικό σύστημα
Τα 240 μέλη της Εθνοσυνέλευσης εκλέγονται με δημοκρατικές, άμεσες εκλογές, με καθολική και μυστική ψηφοφορία, για τετραετή θητεία. Το εκλογικό σύστημα είναι αναλογική εκπροσώπηση από 31 πολυεδρικές εκλογικές περιφέρειες, που έχουν 4–16 έδρες έκαστη. Το εκλογικό όριο για να μπει ένα κόμμα στο κοινοβούλιο είναι 4% του συνολικού αριθμού έγκυρων ψήφων σε εθνικό επίπεδο. Οι εκλογείς ψηφίζουν από καταλόγους υποψηφίων πολιτικών κομμάτων βάζοντας έναν σταυρό προτίμησης δίπλα στον υποψήφιο της επιλογής τους. Η προσέλευση στην ψηφοφορία δεν είναι υποχρεωτική, και δικαίωμα ψήφου έχουν όλοι οι πολίτες της Βουλγαρίας ηλικίας άνω των 18 ετών, υπό την προϋπόθεση να μην έχουν αποστερηθεί το δικαίωμα με δικαστική απόφαση.
Διεξαγωγή
Αυτή είναι η δεύτερη φορά μέσα στο 2021 που έγιναν βουλευτικές εκλογές στη Βουλγαρία, και η 12η φορά από το 1989 που άρχισε η νέα δημοκρατική περίοδος στη Βουλγαρία. Στις προηγούμενες εκλογές, του Απριλίου, η προσέλευση εκλογέων στα 465 εκλογικά κέντρα του εξωτερικού ήταν πολύ μεγάλη και αυτήν την φορά αναμενόταν ότι θα είναι ακόμα μεγαλύτερη αφού ο αριθμός των κέντρων σχεδόν διπλασιάστηκε, αυξήθηκαν σε 784. Οι κάλπες άνοιξαν από τις 7 το πρωί μέχρι τις 20.00 το βράδυ για τα 6,5 εκατομμύρια εγγεγραμμένους ψηφοφόρους της χώρας. Στο Ηνωμένο Βασίλειο λειτούργησαν 135 εκλογικά κέντρα, και από αυτά τα 5 ήταν στο Δυτικό Λονδίνο. Για πρώτη φορά λειτούργησε εκλογικό κέντρο και σε ένα πλοίο, το οποίο διανύει τη διαδρομή Μπουργκάς-Μπατούμι, επειδή θα ήταν στα ανοιχτά της θάλασσας την ημέρα των εκλογών και δεν υπήρχε άλλος τρόπος να ασκήσουν το εκλογικό τους δικαίωμα οι 28 ναύτες του πλοίου. Επίσης, αυτή είναι η πρώτη φορά που οι εκλογείς ψήφισαν ηλεκτρονικά σε όλα τα μεγάλα εκλογικά κέντρα (πάνω από 300 ψηφοφόροι), σε 9.402 εγχώρια και 273 του εξωτερικού, στα οποία είχε διατεθεί ο απαραίτητος εξοπλισμός. μικρογραφία|400x400εσ|Η προσέλευση εκλογέων την ημέρα των εκλογών. μικρογραφία|400x400εσ|Τα ποσοστά με τα οποία πλειοψήφησαν τα κόμματα ανά περιφέρεια.
Παραπομπές
2021 07 Κατηγορία:Εκλογές του 2021
Συμμαχικές δυνάμεις (Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος)
thumb|170px|Οι σημαίες των συμμαχικών κρατών (αφίσα κατά τη διάρκεια του πολέμου) Οι συμμαχικές δυνάμεις είναι η συνήθης ονομασία ενός από τους δύο μεγάλους συνασπισμούς του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Αποτελούνταν από τα κράτη που αντιστέκονταν στην επιθετικότητα του Άξονα, υπό την ηγεσία τριών μεγάλων δυνάμεων που αποκαλούνταν «Οι Τρεις Μεγάλοι»: Μεγάλη Βρετανία, ΗΠΑ και Σοβιετική Ένωση. Αυτές οι χώρες μετά το τέλος του πολέμου διαμόρφωσαν το μέλλον όλου του πλανήτη. Μαζί με την Κίνα και τη Γαλλία θα είχαν και μια μόνιμη θέση στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ.
Αρχικά η Γαλλία και η Βρετανία κήρυξαν τον πόλεμο στη Γερμανία μετά την εισβολή στη Πολωνία, καθώς και οι αποικίες τους. Η Κίνα βρισκόταν ήδη σε πόλεμο με την Ιαπωνία από το 1937. Στη συνέχεια πέρασαν με την πλευρά των συμμάχων η Δανία και η Νορβηγία που κατακτήθηκαν από την Ναζιστική Γερμανία, τον Απρίλιο του 1940. Στις 10 Μαΐου κήρυξαν τον πόλεμο η Ολλανδία και το Βέλγιο. Στις 28 Οκτωβρίου 1940 η Ελλάδα δέχθηκε επίθεση από την Ιταλία. Την άνοιξη του 1941 η Γερμανία επιτέθηκε στη Γιουγκοσλαβία και την Ελλάδα καταλαμβάνοντας και τις δύο. Η Σοβιετική Ένωση πέρασε με την πλευρά των Συμμάχων μετά την εισβολή της Γερμανίας στο έδαφος της, μαζί με τη Μογγολία. Μετά την επίθεση των Ιαπώνων στο Περλ Χάρμπορ οι ΗΠΑ κήρυξαν τον πόλεμο στον Άξονα καθώς και οι χώρες της Κεντρικής Αμερικής και Καραϊβικής που ήταν κάτω από την επιρροή τους. Όταν η πλάστιγγα άρχισε να γέρνει προς τη μεριά των Συμμάχων όλο και περισσότερες χώρες συντάσσονταν μαζί τους, συμπεριλαμβανομένων και των χωρών που ήταν μέλη του Άξονα μετά την ήττα τους, όπως η Βουλγαρία, η Ρουμανία και η Ιταλία.
Παραπομπές
Σ
Βικιπαίδεια στα Εσπεράντο
Η Βικιπαίδεια στα Εσπεράντο (Vikipedio en Esperanto, προφέρεται vikipeˈdio en espeˈɾanto ή Esperanta Vikipedio, προφέρεται espeˈɾanta vikipeˈdio) είναι η έκδοση της Βικιπαίδειας στα Εσπεράντο, η οποία ιδρύθηκε στις 11 Μαΐου 2001,  μαζί με τη Βασκική Βικιπαίδεια. Με πάνω από 257.000 λήμματα σήμερα (Μάιος 2019), είναι η 32η μεγαλύτερη Βικιπαίδεια με βάση τον αριθμό λημμάτων, και η μεγαλύτερη Βικιπαίδεια σε τεχνητή γλώσσα.
Προέλευση και επιρροή
Ο Τσακ Σμιθ, αμερικανός εσπεραντιστής, θεωρείται ως ο ιδρυτής της Βικιπαίδειας στα Εσπεράντο. Η εγκυκλοπαίδεια ξεκίνησε την ουσιαστική της λειτουργία όταν ο Σμιθ εισήγαγε τα 139 λήμματα της Enciklopedio Kalblanda του Στέφανο Καλμπ. Ξεκινώντας από τις 15 Νοεμβρίου 2001, χρειάστηκε τρεις εβδομάδες για να εισάγει το υλικό. Αργότερα, ξεκίνησε ταξίδια στην Ευρώπη για να προωθήσει την Βικιπαίδεια στα Εσπεράντο μεταξύ των ομιλητών της Εσπεράντο σε διάφορες ευρωπαϊκές χώρες. Για παράδειγμα, τον Νοέμβριο του 2002 έδωσε ομιλία για τη Βικιπαίδεια στο 10ο Συνέδριο Εφαρμογής της Εσπεράντο στην Επιστήμη και Τεχνολογία στο Ντομπριχόβιτσε, της Τσεχίας.
Οι ομιλητές της Εσπεράντο έχουν αναμειχθεί στην δημιουργία και άλλων γλωσσικών εκδόσεων της Βικιπαίδειας (τσεχικά, σλοβακικά, οσσετικά, σουαχίλι). Η εισαγωγή υποστήριξης για το αλφάβητο της Εσπεράντο από τον Μπρίον Βίμπερ, ομιλητή της Εσπεράντο και πρώτος υπάλληλος του Ιδρύματος Wikimedia, τον Ιανουάριο του 2002, έστρωσε τον δρόμο για την εισαγωγή τροποποιημένων λατινικών αλφαβήτων και μη λατινικών αλφαβήτων, καθώς και τη μετάβαση της Βικιπαίδειας στο Γιούνικοντ.
Ποιότητα
Τον Ιούλιο του 2018, υπήρχαν 287 προβεβλημμένα λήμματα (elstaraj artikoloj) και άλλα 206 που θεωρούνταν ως άξια ανάγνωσης (legindaj artikoloj). Η Συνεργασία της Εβδομάδας (kunlaboraĵo de la semajno) είναι μια εβδομαδιαία δράση που οργανώνει η κοινότητα, στην οποία, μεταξύ άλλων, βελτιώνονται παραμελημένα άρθρα. Η κοινότητα στα Εσπεράντο συνεισφέρει συχνά στην μετάφραση της εβδομάδας του Meta.
Σύμφωνα με τον Κατάλογο Βικιπαιδειών ανά δείγμα λημμάτων του Meta, ένα κατάλογο που βασίζεται στο Κατάλογο λημμάτων που πρέπει να έχει κάθε Βικιπαίδεια, η Εσπεράντο έρχεται 36η. Οι ελλείψεις σε λήμματα ζωτικής σημασίας είναι πολύ λίγες, ωστόσο τα λήμματα για θέματα ζωτικής σημασίας είναι σχετικά σύντομα.
Στις 18 Νοεμβρίου 2008, η Βικιπαίδεια στα Εσπεράντο εισήγαγε το σύστημα επισημασμένων αναθεωρήσεων.
Τον Φεβρουάριο του 2012, η Βικιπαίδεια στα Εσπεράντο είχε τον 5ο μεγαλύτερο αριθμό λημμάτων ανά ομιλητή μεταξύ των Βικιπαιδειών με πάνω από 100.000 λήμματα, ενώ στη συνολική κατάταξη (όλες οι Βικιπαίδειες) ήταν 11η. Αυτά τα στοιχεία βασίζονται στην εκτίμηση του Εθνολόγου περί 2.000.000 ομιλητών της Εσπεράντο.
Λόγω της γεωγραφικής διασποράς των ομιλητών (βλέπε τον παραπάνω πίνακα), οι συντάκτες προέρχονται από πολλές χώρες.
Στις 13 Αυγούστου 2014 η Βικιπαίδεια στα Εσπεράντο έφτασε τα 200.000 λήμματα.
Κάλυψη εντός της εσπεραντικής κοινότητας
μικρογραφία|300x300εσ|Στιγμιότυπο από τις συναντήσεις Βικιπαίδειας στο [[Παγκόσμιο Συνέδριο της Εσπεράντο, Ρότερνταμ, Ολλανδία, 2008.]] Μαζί με μαθητευόμενους και άλλους Εσπεραντιστές όλων των επιπέδων, στο εγχείρημα συμμετέχουν πολλοί έμπειροι Εσπεραντιστές και άτομα που μιλούν την Εσπεράντο ως μητρική γλώσσα. Τουλάχιστον τρεις συντάκτες είναι μέλη της Ακαδημίας της Εσπεράντο: Γκέριτ Μπέρβελινγκ, Τζον Σ. Γουέλς και Μπερτίλο Βένεργκρεν, γνωστό γραμματικό της γλώσσας Εσπεράντο και διευθυντής του τμήματος της Ακαδημίας για το λεξιλόγιο της Εσπεράντο.
Η Βικιπαίδεια ενσωματώνει, με άδεια, το περιεχόμενο της Εγκυκλοπαίδειας της Εσπεράντο (Enciklopedio de Esperanto) του 1934 και περιέχει περιεχόμενο από διάφορες πηγές αναφοράς και το μηνιαίο περιοδικό Monato.
Η Βικιπαίδεια στα Εσπεράντο έχει εμφανιστεί σε διάφορα μέσα ενημέρωσης στα Εσπεράντο, όπως μια συνέντευξη στο Radio Polonia, και λήμματα στις σελίδες Esperanto, Kontakto, Libera Folio και Raporto.info. Η Wikimania Εσπεράντο, μια συγκέντρωση του 2011 με σκοπό τον εορτασμό της 10ης επετείου της εγκυκλοπαίδειας, χρηματοδοτήθηκε από το Σβίταβι (Τσεχία) και την περιφέρεια Πάρντουμπιτσε, ενώ προβλήθηκε και στο περιφερειακό δελτίο του Μπρνο της Τσεχικής Τηλεόρασης.
Οι οργανισμοί της Εσπεράντο, όπως η Παγκόσμια Ένωση Εσπεράντο, δεν συνεισφέρουν στη Βικιπαίδεια αλλά την υποστηρίζουν παρέχοντας χώρους ομιλιών για παρουσιάσεις και προγράμματα εκπαίδευσης της Βικιπαίδειας. Στο Παγκόσμιο Συνέδριο της Εσπεράντο (Ρότερνταμ, καλοκαίρι 2008), υπήρχαν δύο συναντήσεις Βικιπαιδιστών και μια ομιλία στο Συνέδριο Εσπεραντολογίας. Τον Απρίλιο του 2013, ιδρύθηκε η ELiSo (Εσπεράντο και Ελεύθερη Γνώση), μια από τις πρώτες ομάδες χρηστών του Wikimedia.
Εγχειρίδιο Βικιπαίδειας στα Εσπεράντο
Η κοινότητα της Βικιπαίδειας στα Εσπεράντο έγραψε και δημοσίευσε το σαραντασέλιδο βιβλίο "Βικιπαίδεια: Πρακτικό εγχειρίδιο" (Vikipedio: Praktika Manlibro) το οποίο είναι διαθέσιμο στο διαδίκτυο, ενώ δίνεται και σε συγκεντρώσεις εσπεραντιστών. Το εγχειρίδιο στοχεύει στην μετάδοση πληροφοριών και συμβουλών για τη Βικιπαίδεια σε νέους χρήστες της Βικιπαίδειας στα Εσπεράντο, καθώς και πώς να κάνουν επεξεργασίες. Αυτή τη στιγμή βρίσκεται στη δεύτερη έκδοση του.
Παραπομπές
Εσπεραντο Κατηγορία:Εσπεράντο
Διονύσιος Παπαγιαννόπουλος
Ο Διονύσιος Παπαγιαννόπουλος ήταν πολιτικός του αγώνα του 1821.
Υπηρέτησε πολιτικός και βρέθηκε στην εισβολή του Δράμαλη στην Πελοπόννησο και σύμφωνα με τα απομνημονεύματα του Φωτάκου συντέλεσε πολύ στην καταστροφή του. Ήταν μέλος της Πελοποννησιακής Γερουσίας και το 1823 εκλέχθηκε πληρεξούσιος στην Δεύτερη Εθνοσυνέλευση του Άστρους.
Πίτερ Άιζενμαν
thumb|300x300px|© Panayotis Pangalos & Peter Eisenman. [Parthenon, Athens, June 2013]. Πίτερ Άιζενμαν (Peter Eisenman, γεννήθηκε στις 11 Αυγούστου 1932).
Ο Peter Eisenman είναι διεθνώς αναγνωρισμένος αμερικανός αρχιτέκτονας και παιδαγωγός, διευθυντής του γραφείου Eisenman Architects, καθηγητής στην Αρχιτεκτονική Σχολή του Πανεπιστημίου Yale. Από το 1967 έως το 1982 διετέλεσε διευθυντής του Ινστιτούτου Αρχιτεκτονικής και Πολεοδομικών Μελετών στη Νέα Υόρκη, το οποίο ίδρυσε ο ίδιος. Από τα έργα του αναφέρουμε: Wexner Center for the Arts, Ohio State University, Columbus, Ohio, 1989· Aronoff Center for Design and Art, University of Cincinnati, Cincinnati, Ohio, 1996· City of Culture of Galicia, Santiago de Compostela, Galicia, Spain, 1999· Memorial to the Murdered Jews of Europe, Berlin, 2005· University of Phoenix Stadium, Glendale, Arizona, 2006. Έχει διδάξει στα Πανεπιστήμια Cambridge, Harvard, Princeton, Ohio και Cooper Union. Από τα βιβλία του αναφέρουμε: Houses of Cards, New York: Oxford University Press, 1987· Diagram Diaries, Thames and Hudson, 1999· Giuseppe Terragni: Transformations, Decompositions, Critiques, New York: The Monacelli Press, 2003· Eisenman Inside Out. Selected Writings 1963-1988, New Haven-London: Yale University Press, 2004· Ten Canonical Buildings 1950-2000, New York: Rizzoli International Publications inc., 2008
Περβέζ Μουσάραφ
Ο Στρατηγός Μουσάραφ (11 Αυγούστου 1943 - 5 Φεβρουαρίου 2023) ήταν στρατιωτικός και πολιτικός του Πακιστάν, πρόεδρος της χώρας από το 1999 ως την παραίτησή του, το 2008.
Πίτερ Άιζενμαν
Τα έργα του Eisenman ισοδυναμούν με κείμενα των οποίων το περιεχόμενο αφορά στην κατασκευή της τυχαιότητας. Πώς είναι δυνατόν διαμέσου του κειμένου, δηλαδή της γλώσσας, αυτής της υπέρτατης τεχνολογίας, αυτού του κατεξοχήν ορθολογικού εργαλείου, να γίνεται αναφορά σε μη ορθολογικές έννοιες; Συνιστά, πράγματι, η ανορθολογική μορφολογία –στη γλώσσα ή στην αρχιτεκτονική– μια απόδειξη ανορθολογισμού; Θα ήταν δυνατόν να παραχθεί η ασάφεια δίχως να αντληθεί από τον γλωσσικό ορισμό της; Πώς θα μπορούσε η ίδια η μορφή, μη αναπαραστατικά, να είναι ταυτόχρονα και το νόημά της;
Περβέζ Μουσάραφ
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Νέο Δελχί στις 11 Αυγούστου του 1943. Στα "Απομνημονεύματά" του αποκάλυψε ότι είχε πέσει από ένα δέντρο μάνγκο όταν ήταν έφηβος και είχε τραυματιστεί σοβαρά. Αυτή ήταν και η πρώτη του εμπερία με το θάνατο, όπως ο ίδιος έγραψε. Παντρεύτηκε τη Σεχμπά και απέκτησαν έναν γιο.
Πίτερ Άιζενμαν
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αμερικανοί αρχιτέκτονες
Περβέζ Μουσάραφ
Βιογραφία
Απεβίωσε στις 5 Φεβρουαρίου 2023 σε ηλικία 79 ετών
Πραξικόπημα και άνοδος στην εξουσία
Η στρατιωτική του καριέρα ξεκίνησε από τη Στρατιωτική Ακαδημία της χώρας του, το 1961 και συνεχίστηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο. Έγινε Αρχηγός του Στρατού το 1998 και ντε φάκτο αρχηγός της κυβέρνησης του Πακιστάν, με αναίμακτο στρατιωτικό πραξικόπημα, στις 12 Οκτωβρίου του 1999. Το πραξικόπημα έγινε μετά την απόφαση να απολυθεί από τον Πρωθυπουργό Ναγουάζ Σαρίφ ο Μουσάραφ από τη θέση του Αρχηγού του Στρατού. Οι οπαδοί του Μουσάραφ κατέλαβαν το αεροδρόμιο και ο Σαρίφ ανατράπηκε, τέθηκε σε περιορισμό στην οικία του και εξορίστηκε. Στις 20 Ιουνίου του 2001 ορκίστηκε ο 13ος Πρόεδρος της χώρας.
Μετέπειτα πολιτική καριέρα
Το 2000 το Ανώτατο Δικαστήριο ζήτησε τη διεξαγωγή εκλογών και ο Μουσάραφ διεξήγαγε δημοψήφισμα (30 Απριλίου 2002), που παρέτεινε τη θητεία του. Η συμμετοχή στο δημοψήφισμα ήταν ισχνή. Ακολούθησαν οι βουλευτικές εκλογές του Οκτωβρίου του 2002, στις οποίες το προσκείμενο στο Μουσάραφ κόμμα, PML-Q, κέρδισε την πλειοψηφία στη Βουλή.Την 1η Ιανουαρίου του 2004, ο Μουσάραφ έλαβε ψήφο εμπιστοσύνης και επισημοποιήθηκε ως πρόεδρος, με θητεία που θα έληγε τον Οκτώβριο του 2007.
Στο διπλωματικό τομέα, τήρησε μετριοπαθή πολιτική και συνετέλεσε στη δημιουργία καλύτερων σχέσεων με την Ινδία.Οι δυτικές χώρες τον θεωρούσαν επίσης μετριοπαθή ηγέτη. Στις 14 Δεκεμβρίου του 2003 εκδηλώθηκε τρίτη αποτυχημένη απόπειρα δολοφονίας του με βόμβα, στο Ραβαλπίντι. Στις 25 Δεκεμβρίου του 2003, δυο βομβιστές αυτοκτονίας επεχείρησαν να τον σκοτώσουν αλλά απέτυχαν. Σκοτώθηκαν 16 περαστικοί .Το Νοέμβριο του 2002, ο Μουσάραφ παρέδωσε εξουσίες στο νεοεκλεγέν Κοινοβούλιο και Πρωθυπουργός εξελέγη από την Εθνοσυνέλευση ο Μιρ Ζαφαρουλάχ Χαν Τζαμαλί.
Ο Μουσάραφ ήταν υποψήφιος ξανά για την προεδρία και επανεξελέγη σύμφωνα με ανεπίσημα αποτελέσματα, στις προεδρικές εκλογές στις 6 Οκτωβρίου του 2007, με μεγάλη πλειοψηφία.
Η εκλογή του έγινε από επαρχιακούς και ομοσπονδιακούς νομοθέτες (συνολικά 1.170) και ο Μουσάραφ έλαβε 671 ψήφους έναντι μόλις 8 για τον Γουατζιχουντίν Αχμέντ. Έξι ψήφοι ήταν άκυροι.
Εξαιτίας των συνεχών βίαιων συγκρούσεων, όπως και της μη επικύρωσης της επανεκλογής του από το Ανώτατο Δικαστήριο, ο Μουσάραφ κήρυξε τη χώρα σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης στις 3 Νοεμβρίου του 2007. Στις 28 του ιδίου μήνα παραιτήθηκε από τη θέση του Αρχηγού Στρατού. Μία μέρα μετά ορκίστηκε ξανά για τη δεύτερη θητεία του, αυτή τη φορά φορώντας πολιτικά ρούχα. Στις 24 Νοεμβρίου του 2007 η επανεκλογή του στο προεδρικό αξίωμα επιβεβαιώθηκε από την Εκλογική Επιτροπή του Πακιστάν. Στις 15 Δεκεμβρίου του 2007 ήρε την κατάσταση εκτάκτου ανάγκης.
Παραίτηση
Το Λαϊκό Κόμμα του Πακιστάν και ο Μουσουλμανικός Σύνδεσμος συμφώνησαν στις 7 Αυγούστου του 2008 στην αποπομπή του Μουσάραφ. Στις 18 Αυγούστου του 2008 έπειτα από πίεση από την κυβέρνηση συνασπισμού, η οποία τον κατηγόρησε για παραβίαση του Συντάγματος και κατάχρηση εξουσίας, ο Μουσάραφ ανακοίνωσε σε τηλεοπτικό διάγγελμα την παραίτησή του  από το αξίωμα του Προέδρου. Εντός 30 ημερών θα εκλεγόταν άμεσα άλλος πρόεδρος. Η παραίτησή του γιορτάστηκε από χιλιάδες Πακιστανούς στους δρόμους. Προσωρινός πρόεδρος ανέλαβε ο πρόεδρος της Γερουσίας, Μουχάμαντ Μιαν Σούμρο.
Εξορία
Μετά την παραίτηση του, ο Μουσάραφ, αφού πραγματοποίησε ένα προσκύνημα στη Μέκκα, ταξίδεψε στη Μέση Ανατολή, την Ευρώπη και τις ΗΠΑ, δίνοντας ομιλίες σε οργανισμούς και ιδρύματα. Στις 24 Νοεμβρίου 2008 εγκαταστάθηκε, δηλώνοντας αυτοεξόριστος, στο Λονδίνο. Από εκεί, τον Ιούνιο του 2010 δημιούργησε το κόμμα Παν-Πακιστανική Μουσουλμανική Λίγκα ( Αγγλικά: All Pakistan Muslim League, Ουρντού: آل پاکستان مسلم لیگ), του οποίου αναγορεύτηκε πρόεδρος την 1η Οκτωβρίου του 2010.
Πίσω στο Πακιστάν, το PML-N προσπαθούσε να θέσει τον Μουσάραφ κατηγορούμενο για προδοσία, σύμφωνα με το Άρθρο 6 του Συντάγματος, σχετικά με την κήρυξη της χώρας σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης τον Νοέμβριο του 2007. Στην υπόθεση παρενέβη η Σαουδική Αραβία, η οποία άσκησε πίεση να μη υπάρξει κάποια δίκη για αυτό το θέμα.
Στις 11 Φεβρουαρίου του 2011, το Δικαστήριο Κατά Υποθέσεων Τρομοκρατίας εξέδωσε ένταλμα σύλληψης κατά του Περβέζ Μουσάραφ για την υπόθεση της δολοφονίας της Μπεναζίρ Μπούτο. Στις 8 Μαρτίου του ίδιου έτους, το Ανώτατο Δικαστήριο του Σιντ του απήγγειλε κατηγορίες περί προδοσίας.
Επιστροφή στο Πακιστάν
Από το 2011, ο ίδιος είχε δηλώσει πως επιθυμούσε να επιστρέψει στη χώρα και να είναι υποψήφιος στις επόμενες εθνικές εκλογές. Η αναμενόμενη επιστροφή του οδήγησε τους Ταλιμπάν να προβούν σε δήλωση μέσω βίντεο, μέσω της οποίας ορκίζονταν πως θα αποπειραθούν να δολοφονήσουν τον Μουσάραφ. Παρά τις απειλές, ο Μουσάραφ επέστρεψε στο Πακιστάν στις 24 Μαρτίου του 2013.
Στις 19 Απριλίου 2013 η Αστυνομία του Πακιστάν προχώρησε στη σύλληψη του Περβέζ Μουσάραφ στο σπίτι του, στα περίχωρα του Ισλαμαμπάντ, δύο ημέρες πριν οδηγηθεί στο δικαστήριο για να αντιμετωπίσει τις κατηγορίες σχετικές με της κατάχρησης εξουσίας την περίοδο της προεδρίας του το 2007. Ο Μουσάραφ τέθηκε σε κατ' οίκον περιορισμό. Το 2019 καταδικάστηκε ερήμην σε θάνατο για προδοσία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μουσαραφ Περβεζ Μουσαραφ Περβεζ
Πρώτη Σερρών
Η Πρώτη είναι οικισμός του Νομού Σερρών στον Δήμο Αμφίπολης, κτισμένος στους πρόποδες του Παγγαίου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 1.176 κατοίκους. Είναι γνωστή ως η γενέτειρα του πρώην Προέδρου της Δημοκρατίας και πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Καραμανλή αλλά και ως χώρος των πρώτων γενικευμένων αιματηρών επιθέσεων γηγενών εναντίον προσφύγων στην Ελλάδα μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή.
Ιστορία
Ανάμεσα στην Πρώτη και την Κορμίστα αναζητείται η θέση του αρχαίου Δομίρου, που στα ρωμαϊκά οδοιπορικά αναφέρεται ως σταθμός Domeros της Εγνατίας οδού, ο οποίος απείχε 13 ρωμαϊκά μίλια (= περίπου 19 χλμ.) από την Αμφίπολη. Στην Πρώτη είχαν βρεθεί παλιότερα εντοιχισμένες διάφορες επιγραφές, προερχόμενες πιθανώς από κάποια κοντινή αρχαιολογική θέση. Ανάμεσα σε αυτές υπήρχε και μια πολύ ενδιαφέρουσα λατινική επιγραφή, η οποία μνημονεύει τους κατοίκους (vicani) δύο κωμών (vici) της ρωμαϊκής αποικίας των Φιλίππων αναφέροντάς τους ως Montani και Suritani.
Επί Τουρκοκρατίας ονομαζόταν Κιούπκιοϊ που στα τουρκικά σημαίνει «χωριό των πιθαριών», προφανώς λόγω των πολλών πιθαριών (κιούπια) που βρέθηκαν εκεί εξαιτίας της ανεπτυγμένης κεραμοποιίας. Μετονομάστηκε σε Φυλίς το 1919 και σε Πρώτη το 1927.
Τον Νοέμβρη του 1924 έλαβαν χώρα στο Κιούπκιοϊ αιματηρά γενικευμένα επεισόδια που προκάλεσαν την πρώτη μεγάλη συζήτηση στη Βουλή για το προσφυγικό. Οπλισμένες ομάδες γηγενών του Κιούπκιοϊ «ετραυμάτισαν 17 πρόσφυγας, το πλείστον γυναίκας, πυρπολήσαντες τας σκηνάς, τους σταύλους, τους αχυρώνας, λεηλατήσαντες και τας αποσκευάς…». Οι γηγενείς χωρικοί από το Κιούπκιοϊ επιτέθηκαν στους πρόσφυγες, η σύγκρουση γρήγορα κλιμακώθηκε και πολλοί τραυματίστηκαν. Παρότι οι πρόσφυγες αποχώρησαν και κατέφυγαν στο γειτονικό χωριό Ροδολίβος, οι γηγενείς κατέστρεψαν τον προσφυγικό συνοικισμό βανδαλίζοντας και καίγοντας προσφυγικές κατοικίες.
Γεωγραφικά Στοιχεία
Είναι χτισμένη στους πρόποδες του βουνού και από τη βόρεια πλευρά του, σε υψόμετρο 310 μέτρα. Στα νοτιοδυτικά βρίσκεται το χωριό Ροδολίβος, στα βορειοδυτικά το χωριό Αγγίστα και στα βορειοανατολικά η Νέα Μπάφρα. Από τα αστικά κέντρα της περιοχής απέχει 50 χλμ. από τις Σέρρες, 27 χλμ. από τη Δράμα, 50 χλμ. από την Καβάλα και 125 χλμ. από τη Θεσσαλονίκη.
Παροχές
Στην Πρώτη εδρεύει ο ποδοσφαιρικός σύλλογος του Άρη Πρώτης. Επίσης λειτουργεί Σύλλογος Γυναικών, Ορειβατικός Σύλλογος και ο Σύλλογος Φιλόμουσων «Η Πρόοδος». Επίσης, λειτουργούν καταστήματα εστίασης και αναψυχής, σούπερ μάρκετ, ταχυδρομείο, τράπεζα, εργαστήρια κεραμικής και παραδοσιακών προϊόντων και παραδοσιακός ξενώνας.
Αξιοθέατα
Αξιοθέατα στην Πρώτη αποτελούν το άγαλμα του Κωνσταντίνου Καραμανλή που βρίσκεται στην κεντρική πλατεία του χωριού καθώς και η πατρική οικία του, η οποία λειτουργεί και ως μουσείο, το καπνομάγαζο στο κέντρο της πόλης, το Λαογραφικό Μουσείο Χαγιάτι Λαδιά, το αγίασμα του Αγίου Γεωργίου, το εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου, η εκκλησία της Αγίας Παρασκευής με το καμπαναριό της, καθώς και η Ιερά Μονή της Αναλήψεως που βρίσκεται στις παρυφές του Παγγαίου Όρους.
Προτεινόμενη Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Χωριά του νομού Σερρών Κατηγορία:Δήμος Αμφίπολης Κατηγορία:Παραδοσιακοί οικισμοί Σερρών
Πάπας Σίξτος Γ΄
Ο Σίξτος Γ΄ (... - 19 Αυγούστου 440) ήταν Πάπας από τις 31 Ιουλίου 432 ως τον θάνατό του στις 19 Αυγούστου 440. Διαδέχτηκε στον παπικό θρόνο τον Κελεστίνο Α΄. Υιοθέτησε τις αποφάσεις της συνόδου της Εφέσου, αντιμετώπισε διαλλακτικά τους οπαδούς του Νεστορίου και φρόντισε για την αναστήλωση της βασιλικής Σάντα Μαρία Ματζόρε. Η μνήμη του εορτάζεται από τους Καθολικούς στις 28 Μαρτίου. Τον διαδέχθηκε στο παπικό αξίωμα ο άγιος Πάπας Λέων Α΄.
Κατηγορία:Πάπες Κατηγορία:Πάπες 5ου αιώνα Σίξτος Γ΄
Πυραμίδα του Πουισερίκ
Η Πυραμίδα του Πουισερίκ (γαλλικά: Pyramide de Puichéric) είναι μνημείο στο Πουισερίκ στο νομό Ωνττης Γαλλίας το οποίο καταγράφηκε ως ιστορικό μνημείο το 1952.
Παραπομπές
Πουισερικ Κατηγορία:Ιστορικά μνημεία στην Ωντ Κατηγορία:Ιστορικά μνημεία καταγεγραμμένα το 1952
Ρότζερ Άλμπερτσεν
Ο Ρότζερ Άλμπερτσεν (Roger Albertsen, 15 Μαρτίου 1957 - 2 Μαρτίου 2003) ήταν Νορβηγός ποδοσφαιριστής. Είχε αγωνιστεί στην ΑΝΤΟ Ντεν Χάαχ και στη Φέγενορντ που εκείνη την εποχή ήταν πολύ καλές ομάδες αλλά και στον Ολυμπιακό. Γεννήθηκε την 15 Μαρτίου του 1957 και πέθανε 13 μέρες πριν γιορτάσει 46α γενέθλια του.
Εθνική
Είχε αγωνιστεί 25 φορές με τη Νορβηγία, και έκανε το ντεμπούτο του το 1976. Πολλοί τον θυμούνται από το διάσημο αγώνα ενάντια στην Αγγλία το 1981, όπου τιμήθηκε με την ισοφάριση του παιχνιδιού σε 1-1, παρά το γεγονός ότι οι τηλεοπτικές επαναλήψεις έχουν δείξει ότι στην πραγματικότητα δεν έχει αγγίξει την μπάλα, και η σέντρα του Tom Lund πήγε κατ 'ευθείαν στα δίχτυα.
Θάνατος
Μετά την απόσυρση του από το παιχνίδι, ο Άλμπερτσεν εργάστηκε σε επιχείρηση υπολογιστών, καθώς επίσης προπονούσε ομάδες χαμηλότερου επιπέδου όπως την Orkanger, την Sokna και την Kongsberg. Στα τέλη του 2002, είχε διαγνωστεί με καρκίνο, και η πέθανε από την ασθένεια τον Μάρτιο του 2003.
Τίτλοι
Φέγενορντ
Ολυμπιακός Σ.Φ.Π.
Ρόσενμποργκ ΜΚ
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Νορβηγοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΡΚ Γκενκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΝΤΟ Ντεν Χάαχ Κατηγορία:Νορβηγοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φέγενορντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρόσενμποργκ ΜΚ Κατηγορία:Νορβηγοί προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Νορβηγίας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Κόνγκσμπεργκ ΦΚ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Όρκανγκερ ΙΦ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Έρεντιβιζι
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Αθηνών 1973–74
Το Πρωτάθλημα της ΕΠΣ Αθηνών την περίοδο 1973-74 διεξήχθη σε τρεις κατηγορίες με δύο ή τέσσερις ομίλους η κάθε μία. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο νεοφώτιστος Θρίαμβος Αθηνών που συμμετείχε στο ειδικό πρωτάθλημα ανόδου στη Β΄ Εθνική, χωρίς επιτυχία. Τουναντίον κατάφερε να προβιβαστεί η δευτεραθλήτρια Δόξα Βύρωνος. Ήταν το τελευταίο πρωτάθλημα που διεξήχθη κατά την περίοδο της δικτατορίας. Με την πτώση της χούντας, στις 23 Ιουλίου 1974, άρχισε η διαδικασία επανίδρυσης πολλών από τις ομάδες που είχαν με τη βία διαλυθεί ή εξαναγκαστεί σε συγχώνευση, οι οποίες διεκδικούσαν την ένταξή τους στην κατηγορία που αγωνίζονταν το 1967. Χρειάστηκαν περίπου δυο σεζόν για να ομαλοποιηθεί η κατάσταση στα πρωταθλήματα.
Πηγές
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Αθηνών Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1973-1974
Συμμετοχή των Βρετανικών Παρθένων Νήσων στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Οι Βρετανικές Παρθένοι Νήσοι θα συμμετέχουν στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 στο Τόκιο. Ήταν προγραμματισμένοι να διοργανωθούν από τις 24 Ιουλίου μέχρι τις 9 Αυγούστου 2020, αλλά λόγω ανησυχιών για την πανδημία του κορονοϊού 2019–20 αναβλήθηκαν για το έτος 2021, από τις 23 Ιουλίου έως τις 8 Αυγούστου. Από το ντεμπούτο τους στους αγώνες το 1984, έχουν πάρει μέρος σε όλες τις εκδόσεις των Ολυμπιακών Αγώνων.
Παραπομπές
Βρετανικές Παρθένοι Νήσοι Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2020
Ιορδάνης των Ωτβίλ
O Ιορδάνης (ιταλ. Giordano, μετά το 1055 - 18 ή 19 Σεπτεμβρίου 1092) από τον Οίκο των Ωτβίλ ήταν στρατιωτικός, που συνέδραμε τον πατέρα του στην κατάκτηση της Σικελίας. Έγινε κόμης των Συρακουσών και κύριος τού Νότο.
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος (νόθος) γιος τού Ρογήρου Α΄ κόμη της Σικελίας.