cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κλωντ Ντεμπυσσύ
Ο Ντεμπυσσύ, ο ιμπρεσιονισμός και ο συμβολισμός
Άλλοι προτιμούν τη σύνδεση της μουσικής του Ντεμπυσσύ με το κίνημα του γαλλικού συμβολισμού, θεωρώντας έναν τέτοιο παραλληλισμό περισσότερο βάσιμο, δεδομένου ότι και ο ίδιος ο Ντεμπυσσύ ανήκε στον κύκλο του Μαλαρμέ, εμπνεύστηκε από τον γαλλικό συμβολισμό και μελοποίησε πολλά ποιήματα συμβολιστών ποιητών, από τον Μπωντλαίρ μέχρι τον Βερλαίν. Η έμπνευση του Ντεμπυσσύ από το ποίημα Το απομεσήμερο ενός φαύνου του Μαλαρμέ και η προσθήκη της λέξης «Πρελούδιο» στον τίτλο του αντίστοιχου ορχηστρικού του έργο, φανερώνει αυτήν ακριβώς την έμφαση στο φαντασιακό και ονειρικό στοιχείο του συμβολισμού, καθώς και τη διαφοροποίηση από την προγραμματική μουσική που αναφέρθηκε παραπάνω. Χαρακτηρισικό δείγμα συμμετοχής του Ντεμπυσσύ στο κίνημα του συμβολισμού θεωρείται επίσης η μοναδική ολοκληρωμένη του όπερα («λυρικό δράμα») Πελλέας και Μελισσάνθη, βασισμένη στο το ομώνυμο θεατρικό έργο του Μωρίς Μαίτερλινκ
Προσωπική ζωή και τελευταία χρόνια
Η ενήλικη προσωπική ζωή του Ντεμπυσσύ ήταν ταραχώδης και η διαλεύκανση κάποιων συγχύσεων δεν είναι καθόλου εύκολη δουλειά για τους βιογράφους του. Έχοντας προηγηθεί μία θυελλώδης σχέση με την Γκαμπριέλ Ντυπόν, το 1899 παντρεύεται την Ροζαλί Τεξιέ. Τέσσερα χρόνια αργότερα γνωρίζει την Έμα Μπαρνάκ, ερωμένη του συνθέτη Γκαμπριέλ Φωρέ, και συνάπτει μαζί της σχέσεις, οδηγούμενος σε ρήξη με την σύζυγό του. Αποτέλεσμα της ρήξης αυτής ήταν μια απόπειρα αυτοκτονίας της τελευταίας. Ο Ντεμπυσσύ είχε ήδη αποκτήσει αρκετή φήμη και το γεγονός αυτό προκάλεσε σκάνδαλο, ενώ ακόμα και οι στενοί του φίλοι τον κατέκριναν για την συμπεριφορά του. Παρόλ’ αυτά, πήρε διαζύγιο και το 1908 παντρεύτηκε την Έμα Μπαρντάκ, με την οποία είχε ήδη αποκτήσει μία κόρη (το 1905), την Κλωντ-Έμα Ντεμπυσσύ. Στην κόρη του είναι αφιερωμένη και η γνωστή σουίτα για πιάνο Children’s Corner.
Το 1909 μαθαίνει ότι έχει καρκίνο και ακολουθεί διάφορες θεραπείες που δεν έχουν αποτελέσματα, ενώ του χορηγείται συστηματικά μορφίνη για να υπομένει τον πόνο. Στα χρόνια που ακολουθούν συνεργάζεται με τα ρώσικα μπαλέτα του μαικήνα Ντιαγκίλεφ και ο Βάσλαβ Νιζίνσκι αναλαμβάνει να χορογραφήσει κάποια έργα του, ανάμεσα στα οποία και το Πρελούδιο στο απομεσήμερο ενός φαύνου. Για τον Ντιαγκίλεφ γράφει το 1915 και το μπαλέτο Jeux (Παιχνίδια), ένα από τα σημαντικότερα και πιο πρωτοποριακά έργα των τελευταίων του χρόνων.
Την ίδια χρονιά χειρουργείται αλλά δεν υπάρχει κάποιο θετικό αποτέλεσμα. Το 1917 εμφανίζεται για τελευταία φορά σε συναυλία και την επόμενη χρονιά, στις 25 Μαρτίου, υποκύπτει στην αρρώστια του, σε ηλικία 55 χρόνων. Η κηδεία του έγινε σε ζοφερό κλίμα λόγω του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου που μαινόταν ακόμα στην Ευρώπη και εν μέσω βομβαρδισμών του Παρισιού από τους Γερμανούς. Ένα χρόνο αργότερα, πέθανε και η κόρη του από διφθερίτιδα, σε ηλικία 14 ετών. Ο τάφος του βρίσκεται στο νεκροταφείο του Passy στο Παρίσι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ντεμπυσσύ, Κλωντ Κατηγορία:Κλασικοί συνθέτες του 20ού αιώνα Κατηγορία:Πανθεϊστές
Στοά Γιγάντων
Η Στοά των Γιγάντων (ή Ανάκτορα των Γιγάντων) ήταν στοά στην αρχαία Αθήνα. Πήρε το όνομά της από τρία κολοσσιαία αγάλματα που βρέθηκαν.
Περιγραφή
Βρίσκονταν μεταξύ του Ναού του Ηφαίστου και της Στοάς του Αττάλου. Καταλάμβανε το μεγαλύτερο μέρος της πλατείας της αγοράς. Είχε προσανατολισμό Βορρά-Νότου, ενώ βρισκόταν πάνω σε παλαίοτερα κτήρια (Ωδείο του Αγρίππα, Μεσαία Στοά, Νότια Στοά). Σήμερα σώζονται μόνο λίγα ερείπια. Στο σημείο αυτό βρέθηκαν κολοσσιαία αγάλματα με βάσεις και ανάγλυφες παραστάσεις. Το μισό σώμα των αγαλμάτων είναι ανθρώπινα, το άλλο μισό μοιάζει με ψάρι. Δεν έχουν κεφάλι και χέρια. Τα αγάλματα αυτά χρησίμευαν ως τελαμώνες. Κατά μια εκδοχή παρίσταναν τους Επώνυμους, εξ ου και η ονομασία «οδός Επωνύμων». Κατά μια άλλη εκδοχή τα αγάλματα αυτά είναι της ρωμαϊκής εποχής, και χρησίμευαν ως είσοδος σε κάποιο οικοδόμημα στην αγορά. Κατά τη ρωμαική εποχή, ακόμη, ο χώρος έγινε πιθανότητα η έδρα των κυβερνητών, ενώ κατά τη διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης το 1821, η στοά κατοικήθηκε από τον Γάλλο πρόξενο στην Αθήνα. Ολόκληρη η αγορά είχε κατοικηθεί ξανά τη περίοδο αυτή.
Πηγές
Γιγαντων Κατηγορία:Αρχαία Αγορά της Αθήνας
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Ηπείρου 2021–22
Για την περίοδο 2021–22, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ηπείρου είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Ιωαννίνων.
Η πρωταθλήτρια ομάδα της ΕΠΣ Ηπείρου συμμετέχει στα μπαράζ ανόδου της Γ΄ Εθνικής ερασιτεχνικής κατηγορίας.
Η σεζόν 2021-22 περιλαμβάνει πρωτάθλημα και κύπελλο. Επίσης περιλαμβάνει πρωταθλήματα υποδομών.
Πρωτάθλημα
Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Ηπείρου είναι η εξής:
Α΄ ερασιτεχνική
Η Α ερασιτεχνική γίνεται σε δυο ομίλους.Δεν κατεβαίνουν σε σχέση με πέρυσι ο ΑΟ Ζωοδόχος ,ο Ολυμπιακός Βοτανικού και ο ΑΕΔ Πωγωνάτος .Μετά την έναρξη του πρωταθλήματος ο Θρίαμβος Σερβιανών αποχώρησε από το πρωτάθλημα.
Μετά το τέλος της κανονικής διάρκειας του πρωταθλήματος ακολουθούν play off μεταξύ των 2 πρώτων ομάδων κάθε ομίλου για την ανάδειξη του πρωταθλητή.Οι τελευταίες ομάδες κάθε ομίλου υποβιβάζονται.Διεξάγονται play out μεταξύ των 3 υπόλοιπων ομάδων για τον υποβιβασμό άλλης μιας ομάδας από κάθε όμιλο εφόσον υπάρχει διαφορά μέχρι 6 βαθμών μεταξύ 8ου και 10ου.
Play-off
Διεξάγεται πρωτάθλημα 2 γύρων μεταξύ των δυο πρώτων των ομίλων για την ανάδειξη του πρωταθλητή.Οι πρώτοι της κανονικής διάρκειας ξεκινάνε με 2 βαθμούς ενώ οι δεύτεροι χωρίς βαθμό.
Play-out
Διεξήχθησαν μόνο για τον πρώτο όμιλο αφού στον δεύτερο υπάρχει διαφορά 9 βαθμών μεταξύ ΑΕ Μικρασιατών και ΠΑΟ Ασβεστοχωρίου.Ο πρώτος ξεκινάει με 2 βαθμούς,ο δεύτερος με 1 βαθμό και ο τρίτος χωρίς βαθμό.Οι ομάδες θα αγωνιστούν σε ένα γύρο στο ουδέτερο γήπεδο της Κρανούλας.
27/03/22 Προοδευτική Περάματος-Θύελλα Ελεούσας 1-1
02/04/22 Πασσαρώνα Ροδοτοπίου-Προοδευτική Περάματος 1-1
09/04/22 Θύελλα Ελεούσας-Πασσαρώνα Ροδοτοπίου 1-2
Β΄ ερασιτεχνική
Η Β ερασιτεχνική διεξάγεται σε 2 ομίλους.Δεν κατεβαίνουν σε σχέση με πέρυσι ο ΑΟ Ζίτσας ,ο ΑΣ Χρυσοβίτσας και ο ΑΟ Αμέρου Μηλέας που δεν κατέβηκε ούτε πέρυσι παρότι είχε δηλώσει συμμετοχή.Η ΑΕ Κραψητών-Καππαδόκων μετονομάστηκε σε Α.Σ. Νεοκαισάρειας. Λίγο μετά την έναρξη του πρωταθλήματος ο ΑΟ Κόντσικας αποχώρησε από το πρωτάθλημα. Αργότερα αποχώρησε και ο Πανζαγορισιακός.
Οι πρώτοι των ομίλων ανεβαίνουν κατηγορία.Εφόσον υπάρχει διαφορά μέχρι 6 βαθμών μεταξύ 2ου και 4ου τότε γίνονται play off μεταξύ των 3 ομάδων για την άνοδο άλλης μιας ομάδας από κάθε όμιλο.Υποβιβάζονται οι 2 τελευταίοι κάθε ομίλου ενώ πραγματοποιούνται play out εφόσον υπάρχει διαφορά μέχρι 6 βαθμών μεταξύ 1ης ομάδας και 3ης ομάδας στα play out.
Play-out
Διεξήχθησαν μόνο για τον δεύτερο όμιλο.Ο πρώτος ξεκίνησε με 2 βαθμούς,ο δεύτερος με 1 βαθμό και ο τρίτος χωρίς βαθμό.Οι ομάδες αγωνίστηκαν σε ένα γύρο στο γήπεδο της ΕΠΣΗΠ «Στ. Τσανακτσής».
10/04/22 ΑΕ Ραφταναίων-Σταυρ. Συρράκου 1-0
13/04/22 ΑΣ Αχέρων Ρωμανού-ΑΕ Ραφταναίων 2-1
17/04/22 Σταυρ. Συρράκου-ΑΣ Αχέρων Ρωμανού 4-1
Γ΄ ερασιτεχνική
Η Γ ερασιτεχνική διεξάγεται σε έναν όμιλο.Δεν κατεβαίνει σε σχέση με πέρυσι η ΑΕ Ρόνα Ανηλίου.
Κύπελλο
Στο κύπελλο συμμετέχουν υποχρεωτικά οι ομάδες Α και Β ερασιτεχνικής.Προαιρετική είναι η συμμετοχή για τις ομάδες της Γ ερασιτεχνικής.
1η φάση
Οι αγώνες έγιναν στις 18,19,22 Σεπτεμβρίου 2021 και 6 Οκτωβρίου 2021.
ΑΣ Αετός Νήσου-ΑΟ Βελισσαρίου 8-0
Προοδευτική Περάματος-ΑΟ Σταυρακίου 2009 0-2
ΠΑΣ Κάστρου-ΑΕ Γιάννενα 0-0 (0-0 παρ. 6-7 πεν.)
ΠΑΣ Πηγών Λούρου-ΑΕ Αναγέννηση Κεφαλοβρύσου 0-2
Θρίαμβος Σερβιανών-ΑΕ Κληματιάς 0-2
ΑΕ Πλατανιάς-Αετός Αετορράχης 0-2
Αετός Μ. Περιστερίου-ΠΑΣ Μετσόβου διακοπή (0-7)
Κένταυρος Μουσιωτίτσας-Ηπειρωτικός Μαρμάρων 3-0
Σταυραετός Συρράκου-ΑΣ Νεοκαισάρειας 0-2
ΠΑΟ Ηλιόκαλης-Τιτάν Λογγάδων 0-2
ΠΑΟ Κουτσελιού-Θύελλα Ελεούσας 7-2
Φλόγα Πετσαλίου-ΠΑΟ Ασβεστοχωρίου 0-3 αα
ΠΑΣ Περιβλέπτου-ΑΕ Ραφταναίων 4-2
ΑΕ Πραμάντων-Αγροτικός Αστέρας Άνω Καλαμά 1-2
Αναγέννηση Ελληνικού-ΑΟ Ανατολής 0-8
ΑΕ Χουλιαράδων-ΑΕ Δαφνούλας 1-0
Πανζαγορισιακός-ΑΣ Αχέρων Ρωμανού 0-5
ΑΟ Αμπελόκηποι-ΑΕ Μικρασιατών 2-1
ΠΑΣ Κράψης-Πίνδος Κόνιτσας 0-0 (0-0 παρ. 4-3 πεν.)
Χωρίς αγώνα:ΑΠΣ Οι Τίγρεις,ΠΑΣ Αλμυρός Βουνοπλαγιάς,ΠΑΟ Πεντέλης,ΑΟ Νεοχωρόπουλου
2η φάση
Οι αγώνες έγιναν στις 13 Οκτωβρίου 2021.
ΑΟ Ανατολής-Αστήρ Αμφιθέας 2-0
ΠΑΣ Περιβλέπτου-ΠΑΟ Κουτσελιού 0-7
Θύελλα Κατσικάς-ΑΕ Γιάννενα 9-1
ΠΑΟ Ασβεστοχωρίου-ΑΠΣ Οι Τίγρεις 4-3
ΑΣ Νεοκαισάρειας-ΠΑΣ Μετσόβου 1-6
ΑΟ Αμπελόκηποι-Αετός Αετορράχης 3-1
Τιτάν Λογγάδων-ΑΕ Κληματιάς 4-2
ΑΟ Κοσμηράς-ΑΕ Αναγέννηση Κεφαλοβρύσου 0-0 (0-0 παρ. 5-3 πεν.)
Αγροτικός Αστέρας Άνω Καλαμά-ΑΟ Σταυρακίου 2009 0-1
Κένταυρος Μουσιωτίτσας-ΑΣ Αχέρων Ρωμανού 2-3
ΑΣ Αετός Νήσου-ΑΟ Νεοχωρόπουλου 2-2 (2-2 παρ. 3-1 πεν.)
3η φάση
Οι αγώνες έγιναν στις 3 και 10 Νοεμβρίου 2021
ΠΑΟ Κουτσελιού-ΑΟ Ανατολής 1-0
ΑΣ Αχέρων Ρωμανού-ΑΟ Αμπελόκηποι 0-3
ΑΕ Χουλιαράδων-ΑΣ Αετός Νήσου 1-0
ΑΟ Κοσμηράς-ΠΑΟ Πεντέλης 3-0
ΠΑΣ Κράψης-Θύελλα Κατσικάς 2-1
Χωρίς αγώνα:ΑΟ Σταυρακίου 2009
4η φάση
Οι αγώνες έγιναν στις 1 Δεκεμβρίου 2021.Σε περίπτωση ισοπαλίας γίνεται επαναληπτικός με το εκτός έδρας γκολ να μετράει.Οι επαναληπτικοί έγιναν στις 8 Δεκεμβρίου 2021.
ΠΑΣ Κράψης-Αγροτικός Καστρίτσας 3-0
ΠΑΟ Κουτσελιού-ΑΟ Αμπελόκηποι 3-1
ΑΟ Κοσμηράς-ΑΟ Σταυρακίου 2009 2-2
ΑΟ Σταυρακίου-ΑΟ Κοσμηράς 1-2
ΠΑΣ Μετσόβου-ΑΕ Χουλιαράδων 2-1
5η φάση
Οι αγώνες είναι διπλοί.Οι πρώτοι αγώνες έγιναν στις 23 Φεβρουαρίου και οι δεύτεροι στις 16 Μαρτίου 2022.
ΠΑΣ Κράψης-ΠΑΣ Μετσόβου 2-0
ΠΑΣ Μετσόβου-ΠΑΣ Κράψης 1-2
ΑΟ Κοσμηράς-ΠΑΟ Κουτσελιού 0-2
ΠΑΟ Κουτσελιού-ΑΟ Κοσμηράς 3-0
6η φάση
Τελικός.Ο αγώνας έγινε στις 23 Μαρτίου 2022 στο γήπεδο Ζωσιμάδες.
ΠΑΟ Κουτσελιού-ΠΑΣ Κράψης 0-1
Μετρό του Τόκιο
Το Μετρό του Τόκυο (東京の地下鉄 Tōkyō no chikatetsu?) είναι εκτεταμένο σύστημα μετρό στην περιοχή του Τόκυο της Ιαπωνίας. Αποτελείται από δύο επιμέρους δίκτυα: το Tōkyō Metro και το μητροπολιτικό γραφείο μεταφορών Τόκυο (Toei). Καθώς το ίδιο το σύστημα του μετρό είναι σε μεγάλο βαθμό στο κέντρο της πόλης, οι γραμμές επεκτείνονται μακριά από την πόλη μέσω υπηρεσιών σε γραμμές του προαστιακού σιδηροδρόμου.
Συμβάντα
Στις 20 Μαρτίου 1995, μερικοί τρομοκράτες της ομάδας Aum Shinrikyo, επιτέθηκαν σε διάφορους σταθμούς του μετρό του Τόκιο με αέριο σαρίν και οδήγησαν σε εκκένωση ολόκληρου του δικτύου. Η επίθεση είχε αποτέλεσμα τον θάνατο 13 ανθρώπων.
Τοκιο Μετρο Τοκιο Μετρο
Φρίντριχ Έμπερτ
Ο Φρίντριχ Έμπερτ (Friedrich Ebert, Χαϊδελβέργη, Γερμανία, 4 Φεβρουαρίου 1871 – 28 Φεβρουαρίου 1925) ήταν Γερμανός σοσιαλδημοκράτης πολιτικός, ο πρώτος πρόεδρος της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης (1919 – 1925).
Τα πρώτα χρόνια
Γιος ράφτη, ο ίδιος ακολούθησε το επάγγελμα του σαγματοποιού. Συνδικαλίσθηκε και σύντομα (1889) εντάχθηκε στο Γερμανικό Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα. Αφού για ένα διάστημα είχε δουλέψει σαν εστιάτορας, εν συνεχεία έγινε δημοσιογράφος σε τοπική σοσιαλδημοκρατική εφημερίδα. Πολύ γρήγορα προήχθη σε ηγετικό στέλεχος της τοπικής οργάνωσης της Βρέμης (όπου διέμενε από το 1891), ανέλαβε πρόεδρος του επαγγελματικού του κλάδου και εξελέγη μέλος του τοπικού κοινοβούλιου. Οι δραστηριότητές του αυξήθηκαν και στα 1905 μετακόμισε στο Βερολίνο, όπου εκλέχθηκε πρόεδρος του Κόμματος (SPD) με τομέα ευθύνης τα οργανωτικά ζητήματα. Το 1905 ανέλαβε γενικός γραμματέας και το 1912 εκλέχθηκε στην Ομοσπονδιακή Βουλή. Ένα χρόνο μετά (1913) μετά το θάνατο του προέδρου Άουγκουστ Μπέμπελ ο Έμπερτ έγινε πρόεδρος των Γερμανών Σοσιαλδημοκρατών (αρχικά από κοινού με τον Χούγκο Χάαζε) και προσπάθησε να διατηρήσει την ακεραιότητα του κόμματος. Κατά τη διάρκεια του Α΄Π.Π. ο Έμπερτ ακολούθησε φιλοπόλεμη στάση, αλλά συνάντησε αντιδράσεις από το εσωτερικό του κόμματος. Πρόμαχος του κοινοβουλευτισμού, ο Έμπερτ πέτυχε να αποτρέψει το ενδεχόμενο επιβολής των σοβιέτ στα πρότυπα της ΕΣΣΔ κατά τη Νοεμβριανή επανάσταση (1918) και αγωνίσθηκε για την εγκαθίδρυση φιλελεύθερου καθεστώτος.
Επανάσταση και Δημοκρατία
Στις αρχές Ιανουαρίου του 1919 ξέσπασε στη Γερμανία η Επανάσταση των Σπαρτακιστών, στην οποία ο Έμπερτ αντιτάχθηκε με όλες του τις δυνάμεις. Η επανάσταση απέτυχε και οι ηγέτες της Ρόζα Λούξεμπουργκ και Καρλ Λίμπκνεχτ δολοφονήθηκαν από τις παραστρατιωτικές ομάδες (Φράικορπς). Η θέση του Έμπερτ εδραιώθηκε και στις εκλογές της 19 Ιανουαρίου του 1919 οι Σοσιαλδημοκράτες (μαζί με άλλα συνασπισμένα κόμματα) κατέλαβαν την εξουσία, με ποσοστό 85% των ψήφων. Ο Έμπερτ έγινε έτσι ο πρώτος πρόεδρος της νεοπαγούς δημοκρατίας που πήρε, εμφαντικά το όνομα της πόλης όπου συνήλθε (για λόγους ασφαλείας) η αρχική της συνεδρίαση (Βαϊμάρη), στις 6 Φεβρουαρίου του 1919. Στις 11 Αυγούστου ψηφίστηκε το νέο γερμανικό σύνταγμα και δέκα μέρες αργότερα ο Έμπερτ δήλωσε σε αυτό την πίστη του. Το 1920 ο Έμπερτ αντιμετώπισε με επιτυχή τρόπο ένα στρατιωτικό κίνημα που οργάνωσαν τα μέλη των Φράικορπς με επικεφαλής τους Βόλφγκανγκ Καπ και Έριχ Λούντεντορφ.
Η κρίση του Ρουρ
Στα 1923, μετά την αδυναμία της Γερμανίας να ανταποκριθεί στην καταβολή των οικονομικών αποζημιώσεών της προς τους συμμάχους νικητές του πολέμου, η Γαλλία και το Βέλγιο εισέβαλλαν στην βιομηχανική περιοχή του Ρουρ, καταλαμβάνοντάς την. Οι γερμανοί εργάτες της περιοχής αντέδρασαν προκηρύσσοντας απεργιακές κινητοποιήσεις, με συνέπεια η οικονομική κρίση να επιδεινωθεί δραματικά.
Το πραξικόπημα της μπιραρίας
Το φθινόπωρο του 1923 ο Αδόλφος Χίτλερ μαζί με ορισμένους στενούς συνεργάτες του και πολλούς υποστηρικτές από την SA επιχείρησαν να ανατρέψουν βίαια την κυβέρνηση, αρχικά αιχμαλωτίζοντας ανώτατους κυβερνητικούς παράγοντες, όπως τον Γκούσταβ φον Καρ και τους αδελφούς φον Λόσσοβ και στη συνέχεια ξεκινώντας πορεία από την μπιραρία του Μονάχου Λεβενμπροϊκέλλερ ("Löwenbräukeller"), αλλά η βαυαρική αστυνομία επενέβη άμεσα και κατέπνιξε στο αίμα την κίνηση (16 νεκροί). Ο Έμπερτ πέθανε πρόωρα, το Φεβρουάριο του 1925 από περιτονίτιδα από την οποία υπέφερε, δυο μήνες μετά την απόφαση γερμανικού δικαστηρίου το οποίο έκρινε ότι ήταν ένοχος έσχατης προδοσίας, με το αιτιολογικό πως στα 1918 είχε πάρει θέση υπέρ εργατών που απεργούσαν σε εργοστάσιο πυρομαχικών.
Πηγές
Κατηγορία:Γερμανοί πολιτικοί Κατηγορία:Πολιτικοί της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης Κατηγορία:Σοσιαλιστές
Όουκλαντ (Καλιφόρνια)
thumb|250px|Το κέντρο του Όουκλαντ και η λίμνη Μέριτ Το Όουκλαντ (αγγλικά: Oakland, California), είναι πόλη - λιμάνι στον κόλπο Σαν Φρανσίσκο, στην αμερικανική πολιτεία Καλιφόρνια. Είναι η 8η μεγαλύτερη πόλη της πολιτείας και η 47η μεγαλύτερη στις Ηνωμένες Πολιτείες από άποψη πληθυσμού. Σύμφωνα με την απογραφή του 2016 είχε 422.856 κατοίκους. Είναι έδρα της κομητείας Αλαμίντα. Βρίσκεται στην ανατολική όχθη του κόλπου, απέναντι ακριβώς από το Σαν Φρανσίσκο.
Ιστορία
Η επικράτεια του Όουκλαντ καλύπτει ό, τι ήταν κάποτε ένα μωσαϊκό των παράκτιων λιβαδιών, δασών βελανιδιάς και παράκτιου θαμνότοπου. Η περιοχή ήταν πλούσια πηγή για ξυλεία δρυός και σεκόγιας που χρησιμοποιήθηκε για την κατασκευή του Σαν Φρανσίσκο και το γόνιμο έδαφος του Όουκλαντ βοήθησε στην αγροτική παραγωγή. Στα τέλη της δεκαετίας του 1860, το Όουκλαντ επιλέχθηκε ως ο δυτικός τερματικός σταθμός για το διηπειρωτικό σιδηρόδρομο. Συνέχισε να αναπτύσσεται στον 20ο αιώνα με το πολυσύχναστο λιμάνι, τα ναυπηγεία και μια ακμάζουσα αυτοκινητοβιομηχανία. Μετά το σεισμό του 1906 του Σαν Φρανσίσκο, πολλοί κάτοικοι του Σαν Φρανσίσκο μετακόμισαν στο Όκλαντ, αυξάνοντας τον πληθυσμό της πόλης.
Πολιτιστικά και εθνολογικά χαρακτηριστικά
Μια σταθερή εισροή μεταναστών κατά τη διάρκεια του 20ου αιώνα, μαζί με χιλιάδες αφροαμερικανούς, εργαζόμενοι της πολεμικής βιομηχανίας, οι οποίοι μεταφέρθηκαν από το Βαθύ Νότο κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1940, μετέτρεψαν το Όουκλαντ σε μια από τις πιο εθνικά ποικιλόμορφες μεγάλες πόλεις της χώρας. Το Όουκλαντ είναι γνωστό για την ιστορία του πολιτικού ακτιβισμού, καθώς και φραντσάιζ επαγγελματιών αθλητών και τις μεγάλες επιχειρήσεις, οι οποίες ασχολούνται με την υγειονομική περίθαλψη, το διαδίκτυο και κατασκευή προϊόντων οικιακής χρήσης. Η πόλη είναι ένας συγκοινωνιακός κόμβος για την ευρύτερη περιοχή του κόλπου και το λιμάνι της είναι το πέμπτο πιο πολυσύχναστο στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Κλίμα, εγκληματικότητα και ενέργεια
Το Όουκλαντ έχει μεσογειακό κλίμα με κατά μέσο όρο 260 ημέρες ηλιοφάνειας το χρόνο. Η λίμνη Μέριτ (Merritt), μια λιμνοθάλασσα στα ανατολικά του κέντρου, ορίστηκε ως το πρώτο επίσημο καταφύγιο άγριας ζωής των Ηνωμένων Πολιτειών. Η πλατεία Τζακ Λόντον, που ονομάστηκε από το συγγραφέα και πρώην κάτοικο, είναι ένας τουριστικός προορισμός στην προκυμαία του Όουκλαντ. Έχει σημειωθεί πρόοδος στη μείωση του υψηλού ποσοστού εγκληματικότητας της πόλης. Τα βίαια εγκλήματα είναι κυρίως συγκεντρωμένα σε ορισμένες γειτονιές, αν και τα εγκλήματα κατά της ιδιοκτησίας εξακολουθούν να είναι πολλά σε όλη την πόλη. Το Όουκλαντ αναφέρεται συνεχώς μεταξύ των κορυφαίων πόλεων στις Ηνωμένες Πολιτείες για τις πρακτικές αειφορίας, συμπεριλαμβανομένου ενός Νο 1 στη κατάταξη για τη χρήση της ηλεκτρικής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Καλιφόρνια
Βασίλισσα Όλγα (γλυπτό του 1884)
Η Βασίλισσα Όλγα είναι προτομή από γύψο που δημιουργήθηκε το 1884 από το Γεώργιο Βρούτο. Ανήκει στη Συλλογή Γλυπτών του Φιλολογικού Συλλόγου Παρνασσός.
Πρόκειται για γυναικεία κατά πρόσωπο ακαδημαϊκή προτομή που συνδυάζει κλασικιστικά και ρεαλιστικά στοιχεία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γλυπτά του Φιλολογικού Συλλόγου Παρνασσός
Μπάλσα Α΄
Ο Μπάλσα Α΄ (επίσης Βάλσας, σερβικά: Ђурађ Балша, Đurađ I Balšić,13??-1367) ήταν ηγεμόνας του Πριγκιπάτου της Ζέτας και ο ιδρυτής τού Οίκου των Μπάλσιτς.
Βιογραφικά στοιχεία
Η εθνογλωσσική του καταγωγή έχει αποτελέσει αντικείμενο συζητήσεων, καθώς σύμφωνα με τις πηγές της εποχής παρουσιάζεται ότι είχε σερβική, αλβανική ή μη συγκεκριμένη καταγωγή. Πιο πιθανή είναι η σερβική του καταγωγή, ενώ φαίνεται να ήταν ευγενής. Υπήρξε στρατιωτικός της αυτοκρατορίας της Σερβίας και αναφέρεται ως ηγεμόνας της Ζέτας από το 1356, όταν η Ζέτα ήταν εξαρτώμενη διοικητική περιοχή του στέμματος. Κατά τη διάρκεια της ηγεμονίας του κατάφερε να διαμορφώσει τις συνθήκες, ώστε να αποκτήσει η περιοχή μεγαλύτερη αυτονόμηση και αναφερόταν έκτοτε ως Πριγκιπάτο της Ζέτας. Αφού κατέκτησε πρώτα τα εδάφη του ευγενή Ζάρκο στη Κάτω Ζέτα, νότια της λίμνης Σκόδρας, κατάφερε σταδιακά να διευρύνει τα εδάφη τού πριγκιπάτου του, περιλαμβανομένης και της νήσου Μλιετ. Αναγνωρίστηκε με τον τίτλο του ηγεμόνα επί βασιλείας του αυτοκράτορα Στέφαν-Ούρου Ε΄. Το 1362, χρονιά που οι υιοί του νίκησαν και θανάτωσαν τον ηγέτη της Άνω Ζέτας Ντούρατς Ίλιτς και επέκτειναν τα εδάφη τού πριγκιπάτου προς τα βόρεια, απεβίωσε και ανέλαβε στη συνέχεια ο γιός του Γεώργιος Β΄ ως πρίγκιπας της Ζέτας.
Οικογένεια
Είχε τρία τέκνα:
Χαβάη (νήσος)
Προέλευση ονόματος
Το όνομα Χαβάη λέγεται ότι προέρχεται από τον Χαβαιλόα, τον θρυλικό Πολυνήσιο πλοηγό που ανακάλυψε για πρώτη φορά το νησί. Άλλες θεωρίες αποδίδουν την ονομασία στο μυθικό μέρος Χαβαΐκι, από το οποίο προήλθαν οι Πολυνήσιοι, ο τόπος όπου πηγαίνουν στη μετά θάνατον ζωή καθώς και το βασίλειο των θεών και θεοτήτων. Η Χαβάη ήταν πατρίδα του Καμεκαμέχα Ι, ο οποίος κατάφερε να ενώσει τα νησιά του αρχιπελάγους υπό την εξουσία του. Έδωσε στο βασίλειο του το όνομα Χαβάη, το όνομα του νησιού όπου γεννήθηκε. Σύμφωνα με μία άλλη εκδοχή, το όνομα προέρχεται από τους κατοίκους της Ταϊτής και πρόκειται για το ποιητικό όνομα της Ταϊτής.
Αρχαία Χαβάη
Δεν υπάρχουν γραπτές καταγραφές για την ιστορία του νησιού πριν την επίσκεψη του Τζέιμς Κουκ, τα τέλη του 18ου αιώνα. Μία από τις πηγές που χρησιμοποιούνται για την κατανόηση της ιστορίας του νησιού είναι οι τοπικοί θρύλοι. Οι θρύλοι αυτοί αφηγούνται γεγονότα, ενώ επίσης είναι και σημαντική πηγή για γενεαλογικά δέντρα. Όμως αρκετές ιστορίες παρουσιάζουν το ίδιο γεγονός με διαφορετικό τρόπο δυσκολεύοντας τη μελέτη της πρώιμης ιστορίας του νησιού. Χρήσιμα για τη μελέτη της ιστορίας είναι και τα κατάλοιπα εγκατάστασης που άφησαν πίσω τους οι πρώτοι κάτοικοι του νησιού, ενώ έχουν χρησιμοποιηθεί και υπολογιστικά μοντέλα, κυρίως για τον υπολογισμό του μεγέθους των πληθυσμών.
Το νησί, το νεότερο του αρχιπελάγους, πιστεύεται ότι ήταν το πρώτο που αποικίστηκε από τους Πολυνήσιους ταξιδιώτες, πριν 1.500 χρόνια. Οι πρώτοι κάτοικοι του νησιού πιστεύεται ότι κατάγονταν από τις νήσους Μαρκέζας. Οι πρώτοι αυτοί κάτοικοι έφεραν μαζί τους σπόρους, όπως το ταρό, το γιαμ και η γλυκοπατάτα. Πιθανολογείται ότι αρχικά ζούσαν στο υγρό κλίμα του ανατολικού μισού του νησιού, ενώ σταδιακά αποίκησαν και το δυτικό. Ο οικισμός στο ιστορικό πάρκο Λαπακάχι, στο δυτικό Κοχάλα, χρονολογείται από αυτή την περίοδο, ενώ οικισμός της ίδιας περιόδου έχει βρεθεί κοντά στο Κόνα.
Περίπου το 1200 μ.Χ. παρατηρείται μια αλλαγή στις κοινωνικές δομές του νησιού. Σύμφωνα με μία άποψη, έφτασαν στο νησί Ταϊτιανοί οι οποίοι κατέκτησαν και υποδούλωσαν τους πρώτους κατοίκους του νησιού. Αυτή η άποψη πλέον δεν είναι ευρέως αποδεκτή, αφού πιστεύεται ότι η αλλαγή ήταν αποτέλεσμα του αυξανόμενου μεγέθους των κοινωνιών του νησιού. Τη ίδια περίοδο παρατηρείται μια έντονη στροφή στην πίστη, με την κατασκευή μεγάλων ναών, γνωστούς ως Χεϊάου (Heiau). Αυτή την περίοδο εμφανίζεται στο προσκήνιο ένας ιερέας ονόματι Παάο, ο οποίος εγκαθίδρυσε μια νέα θρησκεία, την Κάπου η οποία με το καιρό εξελίχθηκε στη θρησκεία που περιέγραψαν οι Ευρωπαίοι που έφτασαν στο νησί. Επίσης, ξεκίνησε το καχούνα νούι, η σειρά των ιερέων, οι οποίοι ήταν πνευματικοί και φυσικοί ηγέτες των νησιών. Δύο σημαντικοί ηγέτες αυτής της σειράς ήταν ο Λιλόα και ο γιος του Ούμι, οι οποίοι κατάφεραν να θέσουν όλο το νησί υπό την εξουσία τους στα τέλη 16ου και αρχές 17ου αιώνα. Ο Λιλόα αρχικά έδωσε την εξουσία στον αδελφό του, Χακάου (Hakau), ο οποίος εξόρισε το Ούμι που έβλεπε ως απειλή στο Χίλο. Ο Ούμι, με τη βοήθεια του τοπικού ιερέα κατάφερε να συγκεντρώσει στρατό και να νικήσει το Χακάου και το στρατό του και εγκαθίδρυσε μια περίοδο ευημερίας που δε διατάραχθηκε από την εισβολή στρατού από το Μάουι επί εξουσίας του εγγονού του Ούμι, Λόνο, ο οποίος κατάφερε να νικήσει τον εχθρικό στρατό. Μέχρι εκείνη την περίοδο το νησί είχε χωριστεί στις έξι διοικητικές περιοχές γνωστές ως μόκου.
Ένας άλλος σημαντικός ηγέτης του Καχούνα νούι ήταν ο Αλαπαΐνουι (Alapa'inui), ο οποίος βασίλευσε στα μέσα του 18ου αιώνα και κατάφερε να επιβάλει μια εύθραυστη ισορροπία κατά τη διάρκεια της βασιλείας. Κατάφερε να εισβάλει και να κατακτήσει το Μάουι όπου έχρησε βασιλιά το γιό της αδελφής του και από κοινού υποκίνησαν μια εξέργεση στο Μολοκάι, ώστε να εκδιώξουν τους εισβολείς από το Οάχου. Το Οάχου είχε εισβάλει στο Μολοκάι την ίδια περίπου περίοδο που το Μεγάλο νησί κατέλαβε το Μάουι. Ο στρατός του Αλαπαΐνουι νίκησε τους εισβολείς και τους ακολούθησε μέχρι που έφτασαν στην ανατολική ακτή του Οάχου και συνθηκολόγησαν. Όμως η ειρήνη με το Μάουι αποσταθεροποίηθηκε και έγινε εκ νέου προσπάθεια κατάληψης του νησιού, η οποία απέτυχε. Είναι η εποχή που ο Τζέιμς Κουκ φτάνει στη Χαβάη. Ο Τζέιμς Κουκ ήταν ο πρώτος Δυτικός που επισκέφθηκε το νησί. Ονόμασε τα νησιά της Χαβάη «Νησιά Σάντουιτς», αλλά σκοτώθηκε στο Μεγάλο Νησί στον κόλπο Κιλακεκούα το 1779 κατά τη διάρκεια μιας συμπλοκής με τους ντόπιους.
Είναι άγνωστο αν ο Τζέιμς Κουκ ήταν ο πρώτος άνθρωπος Ευρωπαϊκής καταγωγής που επισκέφθηκε τα νησιά. Μετά από το 1520, αρκετά Ισπανικά πλοία εξαφανίστηκαν ενώ διέπλεαν τον Ειρηνικό. Ο Κουκ παρατήρησε ότι οι Χαβανέζοι ήταν εξοικειωμένοι με το σίδηρο και ότι έφεραν κάποια ευρωπαϊκά χαρακτηριστικά. Οι μύθοι περιγράφουν κάτι που θα μπορούσε να είναι Ισπανοί ναυαγοί που ξεβράστηκαν στο Λανάι και αργότερα στο Μάουι τον 16ο αιώνα. Το ημερολόγιο καταστρώματος του Ολλανδικού πλοίου Lefda μιλούσε για 8 ναυτικούς σε ένα άγνωστο νησί στο γεωγραφικό πλάτος της Χαβάης. Η αλληλεπίδραση με τους Ισπανούς θα μπορούσε να εξηγήσει την ομοιότητα των κόκκινων και κίτρινων καλυμμάτων κεφαλής των Χαβανέζων πολεμιστών. Επίσης, θα μπορούσε να εξηγήσει την ταχύτητα διάδοσης σύφιλης στα νησιά μετά την επίσκεψη του Κουκ. Ένας σκελετός νεαρής γυναίκας που βρέθηκε στο Οάχου και χρονολογείται από τον 17ο αιώνα φαίνεται να έπασχε από σύφιλη, ενώ σε άλλους τάφους υπάρχουν ίχνη από καραβόπανο.
Βασίλειο και Δημοκρατία της Χαβάης
thumb|250px|Ο Καμεχαμέχα Α΄, με καταγωγή από τη νήσο Χαβάη ένωσε όλα τα νησιά της Χαβάης Από το καχούνα νουί προέρχεται και ο Παιεα Καμεχαμέχα, γνωστός και ο Καμεχαμέχα Α' ο Μέγας. Ο Καμεκαμέχα μετά του θάνατο του βασιλιά Καλαϊοπούου (Kalani'opu'u) το 1782 ορίστηκε επιβλέπων του θεού του πολέμου των Χαβανέζων βασιλιάδων, αξίωμα με μεγάλη ισχύ, το οποίο προκάλεσε τη ζήλια του ξαδέλφου του Καμεχαμέχα και βασιλιά Κιβαλαό (Kiwala'o). Καταλυτικό υπήρξε το γεγονός ότι μετά την παραδοσιακή αναδιανομή των γαιών, το μόκου που διοικούσε ο Καμεχαμέχα δεν έλαβε τα αναμενόμενα, σε αντίθεση με το μόκου του Κιβαλαό. Αυτό οδήγησε σε σύγκρουση των δύο μόκου, με αποτέλεσμα τη νίκη του Καμεκαμέχα και το θάνατο του Κιβαλαό. Μετά αυτή τη μάχη το νησί χωρίστηκε στα τρία. Ο Καμεκαμέχα μέχρι το 1791 είχε νικήσει ή εξουδετερώσει τους δύο άλλους αρχηγούς και ήταν αρχηγός ολόκληρου του νησιού. Κατάφερε να αιχμαλωτίσει δύο δυτικούς και τους έπεισε να εκπαιδεύσουν και να οργανώσουν το στρατό του. Ο Καμεχαμέχα ξεκινώντας από το 1791 ένωσε υπό της εξουσία του μετά από πολλά χρόνια πολέμου τα περισσότερα από τα νησιά της Χαβάης. Πρώτα, το 1791, συγκρούστηκε με τον Καχεκίλι, αρχηγό του Οάχου, στο Μάουι σε μία από τις μεγαλύτερες μάχες που δόθηκαν στην Χαβάη. Το 1795 εισέβαλε στο Οάχου και κατάφερε να το θέσει υπό τον έλεγχό του. Ο Καμεχαμέχα στη συνέχεια οργάνωσε εκστρατεία για να κατακτήσει το Καουάι, στο οποίο βασίλευε ο Καουμουαλίι, αλλά οι δύο πρώτες εκστρατείες του απέτυχαν, η πρώτη εξαιτίας της καταστροφής του στόλου και στη δεύτερη εξαιτίας ασθενειών που θέρισαν τους στρατιώτες του. Παρόλα αυτά, ο Καουμουαλίι, εκτιμώντας ότι δεν θα μπορεί να αναχαιτίσει το Καμεχαμέχα, αποφάσισε να του παραδώσει την εξουσία το 1810, με αποτέλεσμα ο Καμεχαμέχα να γίνει ο πρώτος αρχηγός όλων των νησιών. Πρωτεύουσα του βασιλείου του ήταν η Καϊλούα στο Μεγάλο Νησί.
Ο διάδοχος του Καμεχαμέχα, ο Καμεχαμέχα Β', αν και βασίλευσε για μικρό χρονικό διάστημα, η βασιλεία του συνοδεύτηκε από μεγάλες αναταραχές. Αυτές οι αναταραχές ήταν αποτέλεσμα του σπασίματος του συστήματος ταμπού Kapu, μια διαδικασία που έμεινε γνωστή ως Άι Νόα, η οποία έλαβε χώρα το 1819 και υπαγόρευε την καταστροφή των ναών και τη διάλυση της κοινωνικής τάξης του ιερέα. Ο Καμεκαμέχα ο πρώτος κληροδότησε στο Κεκουαοκαλάνι, ξάδελφο του Καμεχαμέχα Β', τη φροντίδα των ναών, και όταν ζήτησε να σταματήσει η καταστροφή των ναών από το ξάδελφό του, ο δεύτερος αρνήθηκε, και σε μάχη που ακολούθησε ο καλύτερα εξοπλισμένος στρατός του βασιλιά επικράτησε. Η αιτία ήταν η αναστάτωση που έφεραν στο νησί δυτικοί που αποφάσισαν να εγκατασταθούν στο νησί και οι οποίοι αν και δεν τηρούσαν το σύστημα ταμπού, δεν είχαν θεία τιμωρία. Στο νησί έφτασαν για πρώτη φορά ιεραπόστολοι το 1820 στο Καϊλούα Κόνα, λίγους μήνες αφότου η παλαιά θρησκεία είχε καταργηθεί. Ο βασιλιάς άφησε τους ιεραπόστολους να φτιάξουν την πρώτη χριστιανική εκκλησία στη Χαβάη, της Εκκλησία Μόκου-Αικαούα, η οποία ολοκληρώθηκε το 1836. Οι ιεραπόστολοι κατάργησαν το χορό χούλα, την πολυγαμία και τα παραδοσιακά τραγούδια και έμαθαν στους ιθαγενείς να γράφουν και να διαβάζουν χρησιμοποιώντας το λατινικό αλφάβητο επειδή η χαβαϊκή γλώσσα δεν είχε γραφή. Πολλοί Χαβανέζοι διδάχθηκαν γραφή και ανάγνωση, με αποτέλεσμα τα ποσοστά αναλφαβητισμού να ήταν μικρότερο από αυτό των ΗΠΑ.
Μετά την ανακάλυψη της Χαβάης από τον Κουκ στα νησιά ελλιμενίστηκαν πλοία από την Μεγάλη Βρετανία, τις Ηνωμένες Πολιτείες, τη Ρωσία, την Ισπανία και τις Κάτω Χώρες, με αποτέλεσμα να αρχίσει το εμπόριο μεταξύ των ιθαγενών και των δυτικών. Οι Ιθαγενείς δεν είχαν πολλά να προσφέρουν σε αντάλλαγμα για τα όπλα, όμως τελικά βρήκαν ένα προϊόν που οι δυτικοί ζητούσαν, το σανταλόξυλο. Το σανταλόξυλο ήταν χρήσιμο για τις συναλλαγές των δυτικών με την Κίνα, το οποίο θεωρούταν περιζήτητο. Το εμπόριο μονοπωλούσε ο Καμεχαμέχα ο πρώτος. Τελικά, τα δέντρα που έδιναν το σανταλόξυλο εξαφανίστηκαν από την εντατική υλοτομία. Εξαιτίας του αυξανόμενου εμπορείου υπήρχε μια σταδιακά μετατόπιση του πλούτου από το Μεγάλο Νησί στο Οάχου, όπου βρισκόταν το Περλ Χάρμπορ, το καλύτερο λιμάνι της Χαβάης. Ο Καμεχαμέχα ο Β' τελικά μετακίνησε την πρωτεύουσα το 1821 από την Καϊλούα στη Χονολουλού. Με την μετακίνηση της πρωτεύουσας από το Μεγάλο Νησί ο κυβερνήτης του νησιού, ο Κουακίνι (κυβερνήτης την περίοδο 1812-1844), έγινε ισχυρότερος. Το 1838 κατασκεύασε στην Καϊλούα το παλάτι Χουλίχι, το οποίο μετά το θάνατό του χρησίμευσε ως θερινή κατοικία της βασιλικής οικογένειας. Εκείνη την περίοδο το μεγαλύτερο πληθυσμό των είχε η περιοχή Κόνα, με τη βόρεια Κόνα να είναι πιο πυκνοκατοικημένη και με περισσότερες καλλιέργειες.
Στα τέλη του 18ου και αρχές του 19ου αιώνα, η Χαβάη εκτός από εμπορικός θαλάσσιος προορισμός, ήταν προορισμός για φαλαινοθηρικά. Οι φαλαινοθήρες μπορούσαν να μεταφέρουν τις αλιευμένες φάλαινες στη Χαβάη σε εμπορικά πλοία. Επίσης, τα πλοία μπορούν να ανανεώσουν τις προμήθειες τους στα νησιά με αποτέλεσμα να μπορούν να μείνουν στη θάλασσα για περισσότερο καιρό αυξάνοντας τα κέρδη τους. Μέχρι το 1840 η Χαβάη είχε γίνει το κέντρο της φαλαινοθηρίας στον Ειρηνικό. Παράλληλα με την φαλαινοθηρία στο νησί άρχισε να αναπτύσσεται η καλλιέργεια ζαχαροκάλαμου, η οποία εξελίχθηκε με το καιρό στην μεγαλύτερη πηγή εισοδήματος του νησιού. Το 1863 άνοιξε η πρώτη φυτεία, η Kohala Sugar Company. Στην ακμή τους, το 1936, οι καλλιέργειες ζαχαροκάλαμου του νησιού παρήγαγαν το 34% της ζάχαρης όλου του βασιλείου. Οι φυτείες του ζαχαροκαλάμου εξαιτίας του αυξανόμενου εργατικού κόστους άρχισαν να συρρικνώνονται τη δεκαετία του 1950 και η τελευταία φυτεία έκλεισε το 1996. Το 1828 στο νησί φυτεύτηκαν επίσης τα πρώτα καφεόδεντρα και το 1881 λειτούργησε το πρώτο αγρόκτημα με καρύδια μακαντέμια. Παρά τις αρχικές δυσκολίες για την καλλιέργεια καρυδιών, τη δεκαετία του 1970 το Μεγάλο Νησί ήταν ο μεγαλύτερος παραγωγός μακαντέμια παγκοσμίως.
Στις 2 Απριλίου 1868, ένας σεισμός με μέγεθος που υπολογίζεται μεταξύ 7,25 και 7,9 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ συγκλόνισε τη νοτιοανατολική ακτή της Χαβάης. Ήταν ο πιο καταστροφικός σεισμός στην ιστορία της Χαβάης και προκάλεσε μια κατολίσθηση στο Μάουνα Λόα, σκοτώνοντας 31 άτομα. Ένα τσουνάμι προκάλεσε 46 επιπλέον θανάτους. Τα χωριά Πουναλούου, Νινόλε, Καουάα, Χονουάπο και Κεαουχόου υπέστησαν σοβαρές ζημιές. Το τσουνάμι έχει αναφερθεί ότι πέρασε πάνω από τις κορυφές των κοκοφοινίκων, σε ύψος 18 μέτρων και κατάφερε να φθάσει σε ορισμένα σημεία περίπου 400 μέτρα στην ενδοχώρα.
Από τα μέσα του 19ου αιώνα και μετά, η Χαβάη αναπτύχθηκε χάρις στις μεγάλες φυτείες ζαχαροκάλαμων που τροφοδοτούταν από Ιάπωνες και Κινέζους μετανάστες. Αν και για το νησί, όπως και το υπόλοιπο αρχιπέλαγος, έδειξαν ενδιάφερον όλες οι Μεγάλες Δυνάμεις (Ρωσσία, Γαλλία, Ηνωμένο Βασίλειο), το νησί τελικά τέθηκε υπό την κυριαρχία των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, καθώς έδωσαν εμπορικά προνόμια στους κατοίκους των νησιών. Η παραχωρητική πολιτική του βασιλεία προς τους ξένους επιχειρηματίες και εμπόρους οδήγησε το 1887 σε εξέγερση και αναγκάστηκε να υπογράψει ένα νέο εκλογικό νόμο, ο οποίος ανάμεσα σε άλλα του στερούσε εξουσίες. Από το 1894 μέχρι το 1898 το νησί ανήκε στη Δημοκρατία της Χαβάης, η οποία ήταν μια δημοκρατική χώρα.
Γεωγραφία - Γεωλογία
thumb|250px|Τρισδιάσταστη αναπαράσταση του νησιού από υπολογιστή Το νησί Χαβάη είναι το μεγαλύτερο νησί της Χαβάης, αποτελώντας το 62% της συνολικής έκτασης της πολιτείας. Η ακτογραμμή του νησιού φτάνει σε μήκος τα 428 χιλιόμετρα. Το νησί της Χαβάης βρίσκεται πάνω ή ακριβώς βόρεια του θερμού σημείου της Χαβάης και αποτελείται από πέντε ηφαίστεια και ένα υποθαλάσσιο ενεργό ηφαίστειο: το Κοχάλα, Χουλαλάι, Μάουνα Κέα, Μάουνα Λόα, Κιλαουέα και το Λοΐχι που βρίσκεται υπεράκτια. Από αυτά, μόνο το Μάουνα Λόα, Κιλαουέα και Λοίχι θεωρούνται ενεργά, ενώ το Χουλαλάι είναι αδρανές, με πιο πρόσφατη έκρηξη να έγινε την περίοδο 1800-1801.
Το πρώτο ηφαίστειο που σχημάτισε το νησί ήταν το Μαχουκόνα. Το Μαχουκόνα είναι σήμερα ένα ανενεργό ηφαίστειο βορειοδυτικά του νησιού και είναι ολόκληρο κάτω από την επιφάνεια του νερού. Θεωρείται ότι στην ακμή του, πριν 465.000 χρόνια, το ηφαίστειο είχε ύψος 250 μέτρων πάνω από την επιφάνεια του νερού. Το Κόχαλα στο βορειοδυτικό άκρο είναι το παλιότερο ηφαίστειο πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, με τις παλιότερες λάβες του να έχουν ηλικία 460.000 χρόνων, ενώ θεωρείται η πιο ενεργή του φάση περιήλθε πριν 260.000 χρόνια και σήμερα θεωρείται σβηστό. Το επόμενο ηφαίστειο που αναδύθηκε από την επιφάνεια της θάλασσας ήταν το Μάουνα Κέα, το οποίο σήμερα θεωρείται αδρανές. Το Χουλαλάι έχει παρόμοια ηλικία με το Μάουνα Κέα, και θεωρείται αρκετά πιθανό να εκραγεί τα επόμενα 100 χρόνια. Το Μάουνα Λόα, που αποτελεί το μεγαλύτερο μέρος του νησιού, είναι θεωρείται ενεργό και βρίσκεται μετά το μέσο της πιο ενεργής φάσης των ασπιδωτών ηφαιστείων. Το Κιλαούεα είναι το πιο νέο ηφαίστειο του νησιού, στην αρχή της ενεργής του φάσης. Η λάβα του φτάνει μέχρι τη θάλασσα επεκτείνοντας το νησί προς τα νοτιοδυτικά. Τέλος, το Λοΐχι είναι ένα νεαρό ηφαίστειο, προς το παρόν κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας, που αναμένεται όταν μεγαλώσει να ενωθεί με το υπόλοιπο νησί.
Στο μεγάλο νησί, οι παραλίες με μαύρη και πράσινη άμμο υποδηλώνουν την διαρκή αναμόρφωση της πιο πρόσφατης λάβας από τα κύματα και τα ρεύματα. Η μικρή ηλικία του νησιού έχει, σε γενικές γραμμές, επιτρέψει το σχηματισμό μικρής έκτασης παραλιών κατά μήκος της τραχιάς ηφαιστειακής ακτογραμμής. Οι λευκές ασβεστολιθικές παραλίες συνθέτουν ένα σχετικά μικρό τμήμα της ακτογραμμής επειδή δεν έχουν σχηματιστεί ύφαλοι, λόγω της πρόσφατης ενεργής παράκτιας ηφαιστειακής δραστηριότητας. Το νησί αποτελείται από ηφαιστειακά πετρώματα, όπως βασάλτης, τα οποία περιέχουν μεγάλες ποσότητες μαγνητίτη και άλλων σιδηρούχων ορυκτών, τα οποία αυξάνουν τις μαγνητικές ιδιότητες του εδάφους.
Το δυτικότερο σημείο του νησιού είναι το ακρωτήριο Κουμακάχι (Cape Kumakahi), ένα ευρύ βραχώδες ακρωτήριο που έκτασή του αναδύθηκε από τα νερά το 1960 εξαιτίας ροής λάβας από το Κιλαουέα. Βόρεια του ακρωτηρίου βρίσκεται ο κόλπος του Χίλο, όπου βρίσκεται και η μεγαλύτερη πόλη του νησιού, το Χίλο. Είναι ένας από τους δύο κόλπους του νησιού που είναι κατάλληλοι για την ύπαρξη λιμένα. Ο κόλπος είναι η κατάληξη της κοιλάδας του ποταμού Βαϊλούκου που διατρέχει την περιοχή μεταξύ των ηφαιστείων Μανούα Κέα και Μανούα Λόα. Η περιοχή του Χίλο καταστράφηκε από τα δύο τσουνάμι που έλαβαν χώρα το 1949 και το 1960. Η πόλη του Χίλο είναι εκτεθημένη σε περίπτωση έκρηξης του Μάουνα Λόα. Το 1984, λάβα από το ηφαίστειο έφτασε στα περίχωρα της πολής. Η ακτογραμμή μεταξύ του Χίλου και του βόρειου άκρο του νησιού αποτελείται από απότομους γκρεμούς ύψους 30 έως 90 μέτρων, όρμους και ακρωτήρια.
Βορειοανατολικά του Χίλο βρίσκεται το ανενεργό ηφαίστειο Μάουνα Κέα, το οποίο με υψόμετρο 4.205 μέτρα είναι το μεγαλύτερο ηφαίστειο της Γης (μετρώντας από τον πυθμένα της θάλασσας), με έξαρμα σχεδόν 9 χλμ. από το θαλάσσιο πυθμένα. Το ηφαίστειο δημιουργήθηκε τα τελευταία 600.000 - 1.000.000 έτη. Η κορυφή του ηφαιστείου έχει αραιή αλπική βλάστηση και σπάνια είδη ασπόνδυλων, τα οποία αναπτύσσονται στην τέφρα από τις εκρήξεις του ηφαιστείου. Επίσης, κοντά στην κορυφή του βρίσκεται η μοναδική αλπική λίμνη της Χαβάης. Λόγω του υψομέτρου δεν είναι ασυνήθιστο να χιονίσει στην κορυφή του, ενώ στο Πλειστόκαινο ήταν καλυμμένο με παγετώνες. Η καθαρή ατμόσφαιρα στην κορυφή του όρους το καθιστά ένα από τα καλύτερα σημεία αστρονομικών παρατηρήσεων στη Γη, με αποτέλεσμα, μετά την κατασκευή δρόμου προς την κορυφή του ηφαίστειο να έχουν κατασκευαστεί πολλά διαφορετικά τηλεσκόπια.
thumb|200px|left|Η κοιλάδα Ουαϊπίο, στα βόρεια του νησιού Στα βόρεια του νησιού βρίσκεται το Κοχάλα, το παλαιότερο ηφαίστειο του νησιού, το οποίο έχει ύψος 1.670 μέτρα. Η ακτογραμμή στο βόρειο άκρο του νησιού κυριαρχείται από απότομους γκρεμούς, με ύψος περίπου 400 μέτρα, που χωρίζονται από στενά φαράγγια που σχηματίζουν κρεμαστές κοιλάδες. Είναι τα κατατμημένα υπολείμματα του ηφαιστείου που κάποτε εκτείνονταν για τουλάχιστον ένα χιλιόμετρο μέσα στον ωκεανό. Οι κοιλάδες είναι της περιοχής είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακές, καθώς περιβάλλονται από απότομες πλαγιές. Οι κοιλάδες αυτές δημιουργήθηκαν όταν η στάθμη του ωκεανού ήταν χαμηλότερη και εν μέρει γέμισαν με προσχωσιγενή ιζήματα εκείνη τη στιγμή. Καθώς τη στάθμη της θάλασσας ανέβηκε τα ιζήματα αναδιαμορφώθηκαν και σχημάτισαν το σύγχρονο χαμηλό δάπεδο - υγρότοπο των σημερινών κοιλάδων. Η νοτιότερη και πιο πλατιά είναι η κοιλάδα Ουαϊπίο, η οποία έχει πλάτος περίπου ένα χιλιόμετρο. Η κοιλάδα Ουαϊπίο σηματοδοτεί το σημείο που η λάβα από το Μάουνα Κέα ενώνεται με τη λάβα από το Κοχάλα. Άλλες κοιλάδες είναι η κοιλάδα Ουαϊμάνου, Χονοπού'ε, Χονοκάνε Νούι/Ίκι και Πολολού. Στην κοιλάδα Ουαϊμάνου βρίσκονται οι καταρράκτες Ουαϊχιλάου, ύψους 792 μέτρων, οι ψηλότεροι στο νησί, τρίτοι ψηλότεροι στη Χαβάη και 12οι ψηλότεροι στον κόσμο.
Η δυτική πλευρά του μεγάλου νησιού βρίσκεται στην υπήνεμη πλευρά του Μάουνα Κέα (4.205 μ.). Το απάνεμο κλίμα είναι εξαιρετικά ξηρό με 25 μόλις εκατοστά ετήσια βροχόπτωση, σε αντίθεση με την επήνεμη πλευρά που δέχεται 150 με 400 εκατοστά βροχής το χρόνο. Το λιμάνι του Καουαϊχάε είναι το δεύτερο βαθύ φυσικό λιμάνι στο Μεγάλο Νησί και προστατεύεται από ένα σύστημα των υπεράκτιων υφάλων. Αρκετές παραλίες υπάρχουν στο νότιο άκρο του κόλπου Καουαϊχάε, που προέρχονται από διαβρωμένα κοράλλια που αφαιρέθηκαν κατά την κατασκευή του λιμανιού. Η περιοχή νότια του Καουαϊχάε έχει αναπτυχθεί τουριστικά, με την κατασκευή γηπέδων γκολφ και ξενοδοχείων. Στην ίδια περιοχή βρίσκεται και ο δημοφιλής προορισμός για καταδύσεις Πουάκο Κόουστ.
Το Χουλαλάι, με ύψος 2.521 μέτρα, είναι το ηφαίστειο που βρίσκεται στο κέντρο του δυτικού μέρους του νησιού. Τώρα είναι ένα αδρανές ηφαίστειο, με την τελευταία να έκρηξη να συνέβη το 1801. Από τις δυτικές όχθες της ρηχής παράκτιας λιμνοθάλασσας στο κόλπο Κίχολο, η ακτή του Χουλαλάι εκτείνεται νοτιοδυτικά και είναι βραχώδης με μικρή κλίση. Κατά μήκος της ακτής υπάρχουν ύφαλοι και μικρές αμμώδεις παραλίες και αρκετές εγκολπώσεις, οι κόλποι Κακάπα, Κουά και Μαχάι'ουλά. Η λάβα από τις πιο πρόσφατες εκρήξεις του ηφαιστείου σχηματίζουν την ακτή μέχρι το ακρωτήρι Κήχοουλ, το οποίο εξέχει προς τα δυτικά. Η λάβα από το Χουλαλάι εξακολουθούν να σχηματίζουν τις ακτές μέχρι το Καϊλούα-Κόνα. Νότια αυτής της περιοχής βρίσκεται ο κόλπος Κιλακέκουα, ο οποίος έχει απόκρημνες ακτές. Ο κόλπος φιλοξενεί ένα ιστορικό πάρκο επειδή είναι το σημείο στο οποίο πέθανε ο Τζέιμς Κουκ. thumb|200px|Ατμός ανυψώνεται στο σημείο που η λάβα από το Κιλαουέα φτάνει στη θάλασσα Νότια του κόλπου βρίσκεται το Κα'όχε και το Μοϊλί'ι. Σε αυτήν την περιοχή υπάρχουν πεδία λάβας από εκρήξεις του Μάουνα Λόα που συνέβησαν τη δεκαετία 1950. Το Μάουνα Λόα είναι ενεργό και έχει ύψος 4.163 μέτρα και όγκο 80.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα, δηλαδή είναι το μεγαλύτερο βουνό - και κατ'επέκταση ηφαίστειο - της Γης. Λόγω της μεγάλης μάζας του ο θαλάσσιος πυθμένας έχει καθιζάνει, με αποτέλεσμα το Μάουνα Λόα να έχει στην πραγματικότητα 17 χιλιόμετρα. Καλύπτει 5.100 τετραγωνικά χιλιόμετρα, το μεγαλύτερο μέρος του νησιού της Χαβάης. Στην κορυφή του έχει μια καλντέρα και έχει δύο ζώνες τάφρου. Είναι από τα πιο ενεργά ηφαίστεια στη Γη, καθώς τα τελευταία 150 χρόνια έχει εκραγεί 33 φορές, η πιο πρόσφατη το 1984. Η νοτιοδυτική ακτή του νησιού σχηματίστηκε πρόσφατα, με αποτέλεσμα το νερό να απορροφάται από το πορώδη βασάλτη και να σχηματίζει υπόγειες δεξαμενές φρέσκου νερού που τροφοδοτούν τους υδροβιότους και τις υπεράκτιες πηγές φρέσκου νερού. Αρκετοί κώνοι στάχτης και τέφρας βρίσκονται στην ενδοχώρα της νοτιοδυτικής ακτής και δημιουργήθηκαν από ηφαιστειακές εκρήξεις. Ένας τέτοιος κώνος είναι ο Πού'ου χόου, που έχει ύψος 72 μέτρα. Το νοτιότερο μέρος του νησιού είναι το Κα Λάε. Το Κα Λάε ή νότιο ακρωτήριο είναι το νοτιότερο σημείο των ΗΠΑ.
Βορειοανατολικά του Κα Λάε, στο ακρωτήριο Παλίμα, γίνεται η μετάβαση από την ακτογραμμή που δημιουργήθηκε από το Μάουνα Λόα, και αρχίζει η ακτογραμμή που δημιουργήθηκε από το Κιλαουέα. Το Κιλαουέα σχηματίζει ένα εξόγκωμα στις νοτιοανατολικές πλαγιές του Μάουνα Λόα, αν και πρόκειται για διαφορετικό ηφαίστειο με το δικό του σύστημα τροφοδοσία μάγματος. Είναι συνεχώς ενεργό τουλάχιστον τον τελευταίο αιώνα, δημιουργώντας συνεχώς νέες ακτές. Το Κιλαουέα μαζί με την κορυφή και τη νοτιοανατολική πλαγιά του Μάουνα Λόα αποτελούν το Εθνικό Πάρκο Ηφαιστείων της Χαβάης, το οποίο είναι Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO από το 1987.
Ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό αυτής της περιοχής του νησιού είναι η Μεγάλη Ρωγμή (The Great Crack), η οποία βρίσκεται στη νοτιοδυτική ζώνη τάφρου του Κιλαουέα. Είναι μια συνεχής ρωγμή με συνολικό μήκος 13 χιλιόμετρα, πλάτος 15 μέτρα και βάθος 20 μέτρα. Είναι αποτέλεσμα της διαστολής του φλοιού από την εισβολή μάγματος στη ζώνη τάφρου του ηφαιστείου και όχι της κίνησης προς τη θάλασσα της νότιας πλευράς του νησιού, όπως είχε εσφαλμένα αποδοθεί. Δεν είναι γνωστό πότε σχηματίστηκε.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 2020
Το 106ο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών διεξήχθη στις 8–9 Αυγούστου 2020 στο Παμπελοποννησιακό Στάδιο της Πάτρας, εκτός από τα πρωταθλήματα Δεκάθλου, 50 χλμ βάδην, 10.000μ και Μαραθωνίου, που έγιναν σε διαφορετικούς τόπους και ημερομηνίες. Πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε ο Ολυμπιακός Σ.Φ.Π. για δέκατη τέταρτη φορά στην ιστορία του.
Χαβάη (νήσος)
Πανίδα - Χλωρίδα
thumb|200px|left|Ο ιβίσκος είναι το λουλούδι έμβλημα της πολιτείας Χαβάη Η Χαβάη είναι ένα από τα πιο απομονωμένα νησιωτικά συμπλέγματα στο κόσμο, με αποτέλεσμα τα είδη χλωρίδας και πανίδας που έφτασαν στο νησί να είναι μοναδικά, ενώ τα γόνιμα ηφαιστεικά εδάφη ευνοούν την ανάπτυξη βλάστησης. Στο Μεγάλο Νησί υπάρχουν έξι ξεχωριστές ζώνες βλάστησης, παράκτια, πεδινό δάσος της βροχής, ορεινό δάσος βροχής, υποαλπική, αλπική και ξηρή απάνεμη. Στις υπήνεμες πλευρές των δύο υψηλότερων ηφαιστείων, των Μάουνα Κέα και Μάουνα Λόα, τα οικοσυστήματα είναι ξηρά ή με ενδιάμεσα υγρασία και είναι χορτολιβαδικές εκτάσεις και δάση σε σχετικά μεγάλο υψόμετρο. Από την άλλη μεριά, οι επίνεμες πλευρές του νησιού δέχονται μεγάλα ύψη βροχής και καλύπτονται από δάση βροχής στα οποία κυριαρχούν η Οχία, η δεντρώδης φτέρη Χάπουου (Cibotium) και, σε ξηρότερα δάση, η Ακακία κόα. Αυτά τα δάση φιλοξενούν ένα μεγάλο αριθμό από σπάνια φυτά και ζώα.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 2020
Σχόλια
Συνολικά στα ανδρικά αγωνίσματα βαθμολογήθηκαν 82 σωματεία.
Χαβάη (νήσος)
Πανίδα - Χλωρίδα
Στο νησί υπάρχουν πάνω από 3.000 είδη ενδημικής χλωρίδας, πολλά από τα οποία μεταφέρθηκαν από τους πρώτους κατοίκους της Χαβάης, όπως το Οχί'α Άι (Engenia malaccensis). Άλλα είδη όπως το ζαχαροκάλαμο, ο ανανάς και το καφεόδεντρο μεταφέρθηκαν στο νησί για εμπορική χρήση ή για καλλωπισμό και τελικά εγκλιματίστηκαν. Επίσης στο νησί έχουν καταγραφεί 1.800 είδη λουλουδιών, με πιο γνωστό, τον Ιβίσκο, που είναι το λουλούδι-έμβλημα της πολιτείας. Στο νησί είναι ιθαγενής ο λευκός ιβίσκος (Hibiscus arnottianus). Στο Μεγάλο Νησί έχουν καταγραφεί 170 είδη φτέρης, εκ των οποίων το 65% είναι ενδημικά, δηλαδή δεν υπάρχουν πουθενά αλλού. Ανάμεσα στα ενδημικά είδη χλωρίδας είναι η Κόα, ένα μεγάλο είδος ακακίας που φτάνει σε ύψος τα 30 μέτρα και το Οχι'α Άι Λεχούα, το ιερό δέντρο της Πέλε.
thumb|200px|To γεράκι της Χαβάης ζει μόνο στο Μεγάλο Νησί Στη Χαβάη υπάρχει μόνο ένα είδος ιθαγενούς θηλαστικού, η νυκτερίδα Lasiurus cinereus, ενώ όλα τα άλλα τα έφεραν οι εξερευνητές, ενώ τα ερπετά σπανίζουν. Αντιθέτως, το Μεγάλο Νησί διαθέτει μια μεγάλη ποικιλία από πτηνά. Η χήνα της Χαβάης έφτασε στο χείλος της εξαφάνισης, αλλά τώρα ανακάμπτει με τους πληθυσμούς να ζουν στις πλαγιές των Χουλαλάι, Μάουνα Κέα και Μάουνα Λόα. Η χήνα της Χαβάης είναι το πτηνό-σύμβολο της πολιτείας. Ένα άλλο ενδημικό είδος είναι το γεράκι της Χαβάης (το οποίο αποκαλείται από τους ντόπιους Io), το οποίο ζει μόνο στο Μεγάλο Νησί. Επίσης, στο νησί υπάρχει ένα μικρός πληθυσμός από χαβανέζικα κοράκια. Πλέον, ένα από τα κυρίαρχα είδη ζώων στο νησί είναι το αγριογούρουνο, το οποίο αποσταθεροποιεί τα ντόπια οικοσυστήματα, ιδιαίτερα αυτά των τροπικών δασών.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 2020
Ειδικά πρωταθλήματα
Διεξήχθησαν ξεχωριστά από το πανελλήνιο πρωτάθλημα σε διάφορες περιοχές. Δέκαθλο. Διεξήχθη στις 10-11 Αυγούστου 2020 στην Πάτρα. 10.000μ. Διεξήχθη στις 15 Ιουλίου 2020 στο Άργος Ορεστικό. Ημιμαραθώνιος. Διεξήχθη στον Σχοινιά στις 20 Σεπτεμβρίου 2020. Μαραθώνιος. Διεξήχθη στις 10 Νοεμβρίου 2019 (δηλ. εντός της σεζόν 2019-2020), ταυτόχρονα με τον 37ο Αυθεντικό Μαραθώνιο της Αθήνας. 50 χλμ βάδην. Διεξήχθη στις 19 Ιανουαρίου 2020 στον Σχοινιά.
Παραπομπές
Ανδρων Κατηγορία:Στίβος το 2020 Κατηγορία:Αθλητισμός στην Πάτρα
Χαβάη (νήσος)
Δημογραφία
Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, το νησί έχει πληθυσμό 185.079, παρουσιάζοντας αύξηση πληθυσμού ίση με 24,5% από την απογραφή του 2000, οπότε και είχε 148.677 κατοίκους. Το Χίλο είναι η μεγαλύτερη πόλη του νησιού πληθυσμιακά, με 43.263 κατοίκους. Άλλες μεγάλες πόλεις είναι η Ουαϊμέα με 9.212 κατοίκους και η Καϊλούα με 11.975 κατοίκους.