cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Δεύτερος Ιουδαϊκός Πόλεμος
Η εξέγερση εξαπλώνεται στην Αίγυπτο και στην Κύπρο
Το επόμενο έτος η εξέγερση έφτασε στην Κύπρο. Επικεφαλής της ήταν κάποιος Αρτεμίων. Οι εξεγερμένοι Ιουδαίοι επιδόθηκαν σε εκτεταμένες βιαιότητες με χαρακτηριστικότερη την εξόντωση όλου του ελληνικού πληθυσμού της πόλης της Σαλαμίνας (240.000 σφαγιασθέντες Έλληνες). Ο Τραϊανός ανέθεσε την καταστολή της εξέγερσης στον Κόιντο Μάρκιο Τούρβωνα.
Η αποτυχία της ρωμαϊκής εκστρατείας
Η εξέγερση αυτή όμως έμελλε να επηρεάσει την πορεία του πολέμου. Στις πόλεις Σελεύκεια του Τίγρητος, Νίσιβι και Έδεσσα υπήρχαν ισχυρές ιουδαϊκές κοινότητες οι οποίες εξεγέρθηκαν όταν έμαθαν για τις εχθροπραξίες που είχαν ξεσπάσει στην Ανατολική Μεσόγειο (116). Ο Τραϊανός σταμάτησε τις επιχειρήσεις εναντίον των Πάρθων και έστειλε τους υπαρχηγούς του Λούσιο Κυήτο και Μάξιμο εναντίον αυτών των πόλεων. Ταυτόχρονα ξέσπασε λοιμός στο ρωμαϊκό στρατόπεδο.
Τελικά ο συγκλητικός και στρατηγός Λούσιος Κυήτος από τη Μαυριτανία κατόρθωσε να ανακαταλάβει τη Νίσιβι και να πολιορκήσει και να καταλάβει την Έδεσσα την οποία πυρπόλησε για να την τιμωρήσει. Οι επιτελείς του Λουσίου Κυήτου, Ερούκιος Κλάρος και Ιούλιος Αλέξανδρος κατέλαβαν τη Σελεύκεια του Τίγρητος και την πυρπόλησαν επίσης.
Ο Τραϊανός συνειδητοποίησε όμως ότι με τις δυνάμεις που του απέμειναν η εκστρατεία δεν μπορούσε να συνεχιστεί καθώς κατάλαβε ότι αντιμετώπιζε την απειλή μιας γενικευμένης παρθικής εξέγερσης. Έτσι αποφάσισε να υποχωρήσει. Στην Κτησιφώντα έστεψε βασιλιά της Παρθίας τον Παρθαμάστη γιο του Χοσρόη. Κατόπιν εγκατέλειψε την πόλη. Ο Χοσρόης όμως τον ανέτρεψε μόλις επέστρεψε (αρχές του 117).
Ο Τραϊανός έκανε μια τελευταία προσπάθεια να καταλάβει την πόλη Άτρα η οποία όμως απέτυχε. Κατόπιν επέστρεψε στην Αντιόχεια καλυπτόμενος από τον Λούσιο Κυήτο.
Η εξέγερση συντρίβεται
Ενώ αυτά συνέβαιναν στη Μεσοποταμία ο Κόιντος Μάρκιος Τούρβων που είχε διοριστεί έπαρχος της Αιγύπτου προσπαθούσε να αποκαταστήσει απεγνωσμένα την τάξη. Στην Κυρήνη η πόλη ερημώθηκε από τις συγκρούσεις. Στην Αίγυπτο Ρωμαίοι, Έλληνες και Αιγύπτιοι είχαν συνασπιστεί μεταξύ τους. Στην Αλεξάνδρεια γίνονταν τρομερές σφαγές. Χαρακτηριστικά αναφέρεται από τον Αππιανό ότι ο Τραϊανός εξολόθρευσε την ιουδαϊκή φυλή από την Αίγυπτο.
Αλλά και στην Κύπρο η καταστολή της εξεγέρσεως δημιουργούσε ποταμούς αίματος. Παρά τις προσπάθειες του όμως ο Κόιντος Μάρκιος δεν μπόρεσε να περιορίσει την εξέγερση. Ο Λουκούας κατάφερε να περάσει στην Ιουδαία και να εξεγείρει τον πληθυσμό. Ο Κόιντος Μάρκιος τον ακολούθησε και καταδίκασε σε θάνατο δυο συνεργάτες του Λουκούα τον Ιούλιο και τον Πάππο. Δεν πρόλαβε να κάνει τίποτα περισσότερο καθώς αντικαταστάθηκε από τον Λούσιο Κυήτο. Ο Λούσιος Κυήτος έφτασε στην Παλαιστίνη με τις εξουσίες του αυτοκρατορικού πρεσβευτή και του αντιστράτηγου προκειμένου να αποκαταστήσει την τάξη. Το κέντρο της αντίστασης των Ιουδαίων είχε περιοριστεί στην πόλη Λύδδα. Επικεφαλής των υπερασπιστών της ήταν ο ο Ιούλιος και ο Πάππος. Μαζί τους βρίσκονταν και ο νομοδιδάσκαλος Γαμαλιήλ ΙΙ. Ο Λούσιος Κύητιος πολιόρκησε την πόλη η οποία καταλήφθηκε σύντομα. Όσοι από τους υπερασπιστές της δεν σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια της κατάληψης εκτελέστηκαν λίγο καιρό αργότερα.
Από την Αντιόχεια ο Τραϊανός αποφάσισε να επιστρέψει στη Ρώμη. Φτάνοντας στον Σελινούντα της Κιλικίας ασθένησε σοβαρά και σταμάτησε την πορεία του. Ενώ αργοπέθαινε υιοθέτησε ως διάδοχο του τον επίσης συγκλητικό και αρχηγό του στρατού του Πόπλιο Αίλιο Αδριανό που ήταν επίσης ο στενότερος συγγενής του, καθώς η σύζυγος του Σαβινή ήταν εγγονή της αδελφής του Τραϊανού Μαρκιανής (Αύγουστος 117).
Η ιουδαϊκή εξέγερση τερματίστηκε τελικά τον Σεπτέμβριο του 117. Οι απώλειες σε ανθρώπινα θύματα (Ιουδαίους και μη) ήταν τρομακτικές. Στην Κύπρο σκοτώθηκαν 240.000 άνθρωποι και απαγορεύτηκε η εγκατάσταση Ιουδαίων στο νησί. Στην Κυρήνη τα θύματα έφτασαν τους 220.000. Η πόλη χρειάστηκε όχι μόνο να ανοικοδομηθεί αλλά και να εποικιστεί με νέους κατοίκους.
Ο νικητής των Ιουδαίων Λούσιος Κυήτος επέστρεψε στην πατρίδα του. Ύστερα από κάποιες ταραχές που έγιναν εκεί έπεσε σε δυσμένεια, επειδή ο Αδριανός θεώρησε ότι αυτός τις υποκίνησε. Έτσι κατηγορήθηκε για συνωμοσία κατά της ζωής του αυτοκράτορα και ανακλήθηκε στη Ρώμη. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού από τη Μαυριτανία στη Ρώμη δολοφονήθηκε με εντολή του Αδριανού.
Ο Ρωμαίος αυτοκράτορας για να ελέγξει την κατάσταση στην περιοχή της Ιουδαίας μετακίνησε εκεί προσωρινά και την VΙη (6η) Σιδηρά λεγεώνα (Legio VI Ferrata).
Πηγές
Κατηγορία:Ιουδαϊκοί πόλεμοι
Ιουδαικος Β
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών 1912
Tο Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών του 1912 διεξήχθη στις 18 Μαρτίου 1912, στην Αθήνα με την εκκίνηση και τον τερματισμό να γίνονται στο Παναθηναϊκό Στάδιο. Μετείχαν 32 αθλητές στο ατομικό και 4 αθλητικές ομάδες στον ομαδικό αγώνα: Εθνικός Γ.Σ., Γ.Σ. Αμαρουσίου, Πανελλήνιος Γ.Σ. και Όμιλος Φιλάθλων Πειραιώς. Νικητής αναδείχθηκε ο Εθνικός Γ.Σ. για τρίτη συνεχόμενη χρονιά και κατέκτησε οριστικά το επαμειβόμενο κύπελλο.
Η διαδρομή
Την Ελλανόδικο Επιτροπή αποτελούσαν οι Π. Καλλιγάς, Σ. Στάης και Α. Μεταξάς, ενώ αγωνοθέτης ήταν ο Οικονομόπουλος. Τη γενική εποπτεία των αθλητών είχαν ο ίλαρχος Π. Λάμπρου και ο ανθυπίλαρχος Γ. Γιαννακόπουλος, οι οποίοι με δύο-τρεις ιππείς υπαξιωματικούς ακολουθούσαν τους δρομείς.
Το βαρύτιμο ασημένιο κύπελλο
Στη νικήτρια ομάδα των αγώνων, όπως κάθε χρόνο απονεμήθηκε το βαρύτιμο ασημένιο Κύπελλο, επίχρυσο εσωτερικά, που είχε προσφέρει ο Ιταλός βασιλέας Βιτόριο Εμμανουέλε. Είχε οριστεί πως ο σύλλογος που θα καταφέρει να κατακτήσει τρεις συνεχόμενες φορές το έπαθλο θα το κρατούσε οριστικά. Ο Εθνικός Γ.Σ. το είχε κατακτήσει τις προηγούμενες δύο χρονιές 1910 και 1911, γι'αυτό οι αγώνες του 1912 αναμένονταν με ιδιαίτερο ενδιαφέρον, αφού είχε την ευκαιρία να το κατακτήσει οριστικά. Πράγματι ο σύλλογος της Αθήνας επιβεβαίωσε τον τίτλο του φαβορί και πήρε την πρώτη θέση στον ομαδικό αγώνα κατακτώντας το επαμειβόμενο Κύπελλο. Την ομάδα του αποτελούσαν οι αθλητές: Γκιουλαφέντης, Δάβαρης, Δημητρίου, Κουτουλάκης και Λέπουρας.
Έπαθλα δόθηκαν και στους τρεις πρώτους νικητές του ατομικού αγώνα.
Αναφορές
Κατηγορία:Στίβος το 1912 Ανδρων Κατηγορία:Διοργανώσεις στίβου στην Αθήνα
Νόμος περί Καναδικής ιθαγένειας
Η καναδική ιθαγένεια (αγγλικά: Canadian nationality· γαλλικά: Nationalité canadienne) ρυθμίζεται από τον νόμο Νόμο Περί Υπηκοότητας (Citizenship Act) από το 1977. Ο νόμος καθορίζει ποιος είναι, ή είναι επιλέξιμος να είναι, πολίτης του Καναδά. Αφού αντικατέστησε τον προηγούμενο Νόμο Περί Καναδικής Υπηκοότητας το 1977, ο νόμος πέρασε από τέσσερεις σημαντικές τροποποιήσεις, το 2007, 2009, 2015, και το 2017.
Η καναδική υπηκοότητα αποκτάται συνήθως είτε βάσει της αρχής του jus soli, δηλαδή από τη γέννηση στον Καναδά· ή σύμφωνα με τους κανόνες του jus sanguinis, δηλαδή από τη γέννηση στο εξωτερικό τουλάχιστον ενός γονέα με καναδική υπηκοότητα ή με υιοθεσία από τουλάχιστον έναν Καναδό υπήκοο. Μπορεί επίσης να χορηγηθεί σε μόνιμο κάτοικο που έχει ζήσει στον Καναδά για μια δεδομένη χρονική περίοδο μέσω πολιτογράφησης. Μετανάστευση, πρόσφυγες και Καναδική υπηκοότητα (αγγλικά: Immigration, Refugees and Citizenship Canada, IRCC) είναι το τμήμα της ομοσπονδιακής κυβέρνησης που είναι αρμόδιο για θέματα που σχετίζονται με την υπηκοότητα, όπως επιβεβαίωση, επιχορήγηση, αποκήρυξη και ανάκληση της υπηκοότητας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δίκαιο ιθαγένειας
Καλλιθέα Πεντέλης
Η Καλλιθέα (τέως Μπουρμπάχτι) είναι ορεινή, δασόφυτη πεδιάδα επάνω στο Πεντελικό όρος, γνωστή παλαιότερα και ως Καλλίσια. Σύμφωνα με ευρήματα της περιοχής κατοικήτο κατά την αρχαιότητα από τους κατοίκους του αρχαίου Δήμου Πεντέλης, ενώ γύρω στο 19ο αιώνα φιλοξένησε τους ορεσίβιους Σαρακατσαναίους, καθώς προσφερόταν η περιοχή για βοσκή και καλλιέργεια. Συνδέεται με την Πεντέλη με την οδό Φίλωνος-Καλισσίων που διέρχεται μπροστά από το κοιμητήριο και καταλήγει στη Μικρή Καλλιθέα, τη ράχη Ντραφίου, τον Γέρακα μέσω της οδού Ασπασίας - Πεντέλης, την Ανθούσα και τα Μεσόγεια μέσω της οδού Ιάσονος-Ανθούσας.
Ετυμολογία
Η ονομασία "Καλλιθέα" προέρχεται από τα συνθετικά "κάλλος" που σημαίνει ομορφιά + "θέα", ήτοι "Όμορφη Θέα", καθώς η ορεινή πεδιάδα βρίσκεται σε μεγάλο υψόμετρο με πρόσοψη στο λεκανοπέδιο των Αθηνών και τα Μεσόγεια. Η λέξη σχετίζεται πιθανώς ετυμολογικά και με τη Μονή των Καλλισίων. Η "Μικρή Καλλιθέα" αποτελείται από μερικά οικοδομικά τετράγωνα στο πεντελικό όρος (σε εσοχή του βουνού) λιγό πριν την είσοδο του Ντραφίου.
Κατηγορία:Οικισμοί και Περιοχές της Βόρειας Μεσογαίας Κατηγορία:Πεντελικοί Οικισμοί Κατηγορία:Δήμος Σπάτων - Αρτέμιδος
Κύπελλο Ελλάδος ποδοσφαίρου γυναικών 2012-2013
Το Κύπελλο Ελλάδας γυναικών για την περίοδο 2012-13 είναι το τέταρτο στην ιστορία της διοργάνωσης και μόλις το πρώτο μετά από έντεκα χρόνια αδράνειας. Μετέχουν οι 20 ομάδες της Α' Εθνικής και της Β' Εθνικής (από 10 ομάδες) γυναικών.
Σύστημα διεξαγωγής
Το κύπελλο θα διεξαχθεί σε πέντε φάσεις. Σε όλες τις φάσεις θα διεξαχθούν μονοί αγώνες.
Στην πρώτη φάση οι δέκα ομάδες της Β' Εθνικής θα αντιμετωπίσουν στην έδρα τους τις δέκα ομάδες της Α' Εθνικής. Οι δέκα νικήτριες θα προκριθούν στη Β' φάση.
Μετά από κλήρωση, έξι νικήτριες της Α' Φάσης θα προκριθούν χωρίς αγώνα στους προημιτελικούς, ενώ οι άλλες τέσσερις θα σχηματίσουν δύο ζευγάρια. Οι δύο νικήτριες θα προκριθούν στους προημιτελικούς.
Οι δύο νικήτριες της Β' φάσης καθώς και οι έξι ομάδες που προκρίθηκαν χωρίς αγώνα, θα σχηματίσουν τέσσερα ζευγάρια. Οι τέσσερις νικήτριες θα προκριθούν στην τελική φάση.
Η τελική φάση που περιλαμβάνει τους ημιτελικούς και τον τελικό θα διεξαχθεί σε έναν τόπο, σε σύστημα final 4. Οι νικήτριες των ημιτελικών θα αγωνιστούν δύο μέρες μετά στον τελικό.
Α' φάση
Στην Α' φάση οι δέκα ομάδες της Α' Εθνικής αντιμετώπισαν εκτός έδρας δέκα ομάδες της Β' Εθνικής. Οι αγώνες έγιναν στις 16 Δεκεμβρίου 2012.
Προημιτελικοί
Οι αγώνες έγιναν στις 14 Απριλίου 2013.
Τελική φάση
Η τελική φάση διεξήχθη στο Ενωσιακό γήπεδο της ΕΠΣ Πιερίας.
Ημιτελικοί
Οι ημιτελικοί διεξήχθησαν στις 17 Μαΐου. Ο ΠΑΟΚ και οι Ελπίδες Καρδίτσας προκρίθηκαν στον τελικό.
Μεγάλος Τελικός
Ο μεγάλος τελικός διεξήχθη στις 19 Μαΐου.
Πηγές
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις Ελλάδας (γυναικών) Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2012-2013
Σπάρτο
Το σπάρτο ή σπάρτος (επιστ. ονομ. Σπάρτιον το βουρλοειδές, Spartium junceum) είναι αγγειόσπερμο, δικοτυλήδονο φυτό, το οποίο ανήκει στην τάξη των Κυαμωδών και στην οικογένεια των Χεδρωπών ή Κυαμοειδών, η οποία χαρακτηρίζεται από τα πενταμερή ζυγόμορφα άνθη με μορφή πεταλούδας.
Αποτελεί το μοναδικό είδος του γένους και είναι θάμνος με καταγωγή από την περιοχή της Μεσογείου και φθάνει σε ύψος μέχρι τα τρια μέτρα. Έχει μακριούς, λεπτούς, μυτερούς στην άκρη βλαστούς που είναι σχεδόν γυμνοί, χωρίς φύλλα. Τα άνθη του είναι κίτρινου χρώματος, αρωματικά και σχηματίζουν βότρυες. Ανθίζει από τα μέσα Απριλίου μέχρι και τον Ιούνιο, αν και πολλές φορές η ανθοφορία μπορεί να παραταθεί μέχρι τον Αύγουστο. Ο καρπός του είναι χέδρωπας, όταν ωριμάσει, σκορπίζει τους σπόρους.
Απαντά αυτοφυές σ’ όλη την Ελλάδα. Τα φυτά βρίσκονται διάσπαρτα σε πεδινές και ημιορεινές περιοχές και είναι από τα πιο κοινά θαμνώδη είδη στην Ελλάδα. και χρησιμοποιείται συχνά ως καλλωπιστικό για τα εύοσμα και εντυπωσιακά του κίτρινα άνθη σε πάρκα, κήπους, κατά μήκος των εθνικών οδών, κ. ά. μικρογραφία|Το σπάρτο (Spartium junceum), Ποταμός, Επανομή, Θεσσαλονίκη Τα σπάρτα καλλιεργούνται επίσης ως καλλωπιστικά για τα εύοσμα και εντυπωσιακά τους κίτρινα άνθη και τοποθετούνται κατά μήκος των δρόμων αλλά και, λόγω του δυνατού ριζικού συστήματος τους, για την συγκράτηση των διαβρωμένων εδαφών. Οι βλαστοί τους χρησιμοποιούνται στην κατασκευή καλαθιών και ψάθινων καπέλων. Παλαιότερα χρησιμοποιούταν για την παραγωγή γνέματος, που είχε την ιδιότητα να μη προσβάλλεται από κανένα έντομο, και υφαντών εξαιρετικής αντοχής.
Πηγές
thumb|left|200px|Σπάρτο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
κατηγορία:θάμνοι Κατηγορία:Ψυχανθή Κατηγορία:Κυαμοειδή Κατηγορία:Καλλωπιστικά φυτά Κατηγορία:Μεσογειακή χλωρίδα Κατηγορία:Μακία_βλάστηση Κατηγορία:Άνθη Κατηγορία:Ελληνική χλωρίδα
Νάλτσικ
μικρογραφία|Ο πύργος Σοσρούκο στο Νάλτσικ μικρογραφία|Οι πηγές ΝάλτσικΤο Νάλτσικ (ρωσικά: Нальчик, Καμπαρντιανά: Налщӏэч, Καρατσάι-Μπαλκάρ: Нальчик) είναι η πρωτεύουσα της Δημοκρατίας Καμπαρντίνο-Μπαλκάρ, στη Ρωσία, και βρίσκεται σε υψόμετρο 550 μέτρων στους πρόποδες του Καυκάσου, περίπου 100 χιλιόμετρα βορειοδυτικά του Μπεσλάν στη Δημοκρατία της Βόρειας Οσετίας–Αλανίας. Καλύπτει έκταση 131 τ.χλμ. Η πόλη είχε πληθυσμό 240.203 κατοίκων στην απογραφή του 2010.
Ιστορία
Το έδαφος του σύγχρονου Νάλτσικ ήταν παλαιότερα γνωστό ως Σλαμπάντα. Κατοικήθηκε από γηγενείς Καμπαρντιανούς, Μπαλκάρ, Τσετσένους, Αντέκι και Τσερκέζους μέχρι περίπου το 1743: οι ομάδες περιστασιακά συγκρούονταν και αμφισβητούσαν τις διεκδικήσεις τους στην περιοχή. Η σύγχρονη πόλη χρονολογείται από τις αρχές του 19ου αιώνα, όταν η επεκτεινόμενη Ρωσική Αυτοκρατορία έχτισε ένα φρούριο εποικίζοντας τους Ορεινούς Εβραίους το 1818. Η ημερομηνία αυτή εμφανίζεται στο εθνόσημο της πόλης. Με την ίδρυση της πόλης του Νάλτσικ, οι διαφορές μεταξύ των ιθαγενών ομάδων ηρέμησαν και ζωή βελτιώθηκε για τους ανθρώπους της περιοχής.
Το 1838, ένας ρωσικός στρατιωτικός οικισμός ιδρύθηκε στην πόλη, και μετά την Ρωσική Επανάσταση του 1917, το 1921 το Νάλτσικ έγινε το διοικητικό κέντρο της Αυτόνομης Περιφέρειας Καμπαρντίν.
Η λέξη "Νάλτσικ" κυριολεκτικά σημαίνει "μικρό πέταλο" στα Καμπαρντιανά (ή Κιρκασιανά, μια βορειοδυτική καυκασιανή γλώσσα) και στα Καρατσάι-Μπαλκάρ (Τουρκική γλώσσας). Είναι ένα υποκοριστικό του na'l, μια κοινή λέξη της Μέσης Ανατολής (αραβικά, περσικά, τουρκικά) για το "πέταλο", πιθανώς από την αρχαία Σκυθική λέξη "nalak" (πέταλο). Η πόλη του Νάλτσικ ονομάστηκε έτσι λόγω της διαμόρφωσής του όπως περιβάλλεται από τα γύρω βουνά, και το ποτάμι Νάλτσικ ονομάστηκε έτσι από την πόλη που διασχίζει.
Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το Νάλτσικ ήταν κατεχόμενο από τη Ναζιστική Γερμανία και τη Ρουμανία από τις 28 Οκτωβρίου 1942 έως τις 1 Ιανουαρίου 1943. Η πόλη υπέστη σοβαρές ζημιές κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης. Ο εβραϊκός πληθυσμός του Νάλτσικ, ως επί το πλείστον Ορεινοί Εβραίοι, υπέστησαν βάναυσο ξυλοδαρμό και τεράστια ζημιά στα χέρια των Ρουμάνων υπό τις διαταγές των Ναζί. Ωστόσο, οι Εβραίοι του Νάλτσικ ήταν σε θέση να επιβιώσουν από την εισβολή, επειδή είχαν μερικώς αναμειχθεί με τους γείτονές τους.
Το Νάλτσικ επιλέχθηκε ως "η δεύτερη πιο καθαρή πόλη της Ρωσίας" το 2003.
Στις 13 Οκτωβρίου 2005, το Νάλτσικ δέχθηκε επίθεση από μια μεγάλη ομάδα μαχητών του Γιαρμούκ Τζαμάατ με ηγέτες τους Σαμίλ Μπασάγιεφ και τον Άνζορ Αστεμίροφ. Στοχεύθηκαν τα κτίρια σχετιζόμενα με τις ρωσικές δυνάμεις ασφαλείας και σκοτώθηκαν τουλάχιστον 14 άμαχοι και τραυματίστηκαν 115 άτομα. Τριάντα πέντε αστυνομικοί σκοτώθηκαν στις μάχες και ογδόντα εννέα μαχητές, συμπεριλαμβανομένου του εξέχοντος ηγέτη Ιλία Γκορτσχάνοφ σκοτώθηκαν ενώ άλλοι 59 συνελήφθησαν.
Διοικητική και δημοτική κατάσταση
Εντός του πλαισίου των διοικητικών διαιρέσεων, μαζί με τις τέσσερις αγροτικές περιοχές, ενσωματώνεται ως πόλη της δημοκρατίας σημασίας του Νάλτσικ—διοικητική μονάδα με κατάσταση ίση με αυτή των επαρχιών. Ως δημοτική διαίρεση, η πόλη της δημοκρατικής σημασίας του Νάλτσικ έχει ενσωματωθεί ως Αστικό Οκρούγκ του Νάλτσικ.
Εθνοτικές ομάδες
Οι κύριες εθνοτικές ομάδες είναι οι εξής (σύμφωνα με δεδομένα του 2006): Οι εθνοτικές ομάδες στην απογραφή του 2002 είναι οι εξής:
Οικονομία και εκπαίδευση
Το Νάλτσικ είναι θέρετρο λουτροθεραπείας και ορεινής κλιματοθεραπείας, με πολλά σανατόρια. Χρησιμεύει επίσης ως βιομηχανικό κέντρο της δημοκρατίας (όπως για την μη σιδηρούχα μεταλλουργία, τη ελαφρά βιομηχανία, τις κατασκευές, τα κατασκευαστικά υλικά και την κατασκευή μηχανών).
Το Νάλτσικ είναι η έδρα για τα ακόλουθα ιδρύματα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης:
Κλίμα
Το Νάλτσικ έχει ένα υγρό ηπειρωτικό κλίμα με ζεστά καλοκαίρια χωρίς ξηρή περίοδο. Η θερμή περίοδος διαρκεί από τα τέλη Μαΐου έως τα μέσα Σεπτεμβρίου και η ψυχρή εποχή από τον Δεκέμβριο έως τον Μάρτιο. Οι περισσότερες μορφές υετού είναι οι ελαφριές βροχές και καταιγίδες, καθώς και η ελαφριά και μέτρια χιονόπτωση. Η ταχύτητα του αέρα είναι συνήθως ήρεμη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Ρωσίας
Κωρύκειο άντρο
Κωρύκειο άντρο ονομάζεται σπήλαιο του Παρνασσού μήκους 100 μ. που βρίσκεται σε υψόμετρο 1.360 μέτρων. Πήρε το όνομά του από τους σταλακτίτες του, που θύμιζαν στους αρχαίους τους "κώρυκες", δηλαδή τους ασκούς από δέρματα ζώων. Η τοπική του ονομασία είναι «Σαρανταύλι» εξ΄αιτίας της εκπληκτικής ακουστικής που έχει στον πρώτο μεγάλο θάλαμό του, ονομάζεται επίσης και «σπήλαιο του Πανός».
Περιγραφή
Το σπήλαιο έχει δύο κυρίως αίθουσες και συνεχίζει σε μεγάλο βάθος με μια στενή σήραγγα. Ο πρώτος θάλαμος έχει ύψος που φτάνει τα 50 μέτρα και διαστάσεις περίπου 90 επί 60. Είναι γεμάτος σταλακτίτες με μερικά συμπλέγματα σταλαγμιτών στην περιφέρεια. Ένας μάλιστα από αυτούς, με αρκετά μεγάλη επιφάνεια, ονομάζεται "Τράπεζα" και εικάζεται ότι εκεί απέθεταν προσφορές οι προσκυνητές, οι οποίοι συνέρρεαν στο άντρο σε όλη τη διάρκεια της αρχαιότητας. Η αρχαιολογική έρευνα του σπηλαίου κατά τη διετία 1970-71 από τον Pierre Amandry, απέδωσε χιλιάδες ευρήματα, ιδιαίτερα κεραμικά σκεύη και άλλα πήλινα αντικείμενα, αλλά και 25.000 και πλέον κότσια ζώων, τα οποία μάλλον συνδέονται με μαντική δραστηριότητα, μέρος των ευρημάτων εκτίθεται στο Μουσείο των Δελφών. Κατά την περσική επιδρομή του 480 π.Χ. εκεί κατέφυγαν οι κάτοικοι των Δελφών για να προστατευθούν, δεδομένου ότι η μικρή και καθόλου αξιοπρόσεκτη είσοδος του σπηλαίου θα μπορούσε εύκολα να διαφύγει της προσοχής των εισβολέων. Δεξιά της εισόδου διακρίνουμε σήμερα επάνω στον βράχο χαραγμένη την επιγραφή: "ΕΥΣΤΡΑΤΟΣ ΑΛΚΙΔΗΜΟΥ ΑΜΒΡΥΣΣΙΟΣ ΣΥΝΠΕΡΙΠΟΛΩ ΠΑΝΙ ΝΥΜΦΑΙΣ", η οποία χρονολογείται στον 4ο με 3ο αι π.Χ. Στο εσωτερικό πάλι υπάρχει χαραγμένη επιγραφή που λέει: «ΠΑΥΣΑΝΙΑΣ ΚΑΙ ΕΓΩ ΕΣ ΔΕΛΦΟΥΣ».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σπήλαια της Ελλάδας Κατηγορία:Γεωγραφία της Βοιωτίας Κατηγορία:Παρνασσός
Κύπελλο Γ΄ κατηγορίας και Επίλεκτης κατηγορίας ΣΤΟΚ 2016-17
Το Κύπελλο Γ΄ κατηγορίας και Επίλεκτης κατηγορίας ΣΤΟΚ 2016-17 ήταν η 9η έκδοση του Κυπέλλου Γ΄ κατηγορίας και Επίλεκτης κατηγορίας ΣΤΟΚ. Το κύπελλο κατέκτησε ο Ποδοσφαιρικός Όμιλος Ξυλοτύμβου 2006 για πρώτη φορά στην ιστορία του.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο Κύπελλο Γ΄ κατηγορίας και Επίλεκτης κατηγορίας ΣΤΟΚ 2016-17 είχαν δικαίωμα συμμετοχής μόνο οι ομάδες της Γ΄ κατηγορίας 2016-17 και της Επίλεκτης κατηγορίας ΣΤΟΚ 2016-17 (σύνολο 30 ομάδες), κάθε μια εκ των οποίων αποφασίζει κατά πόσον θα δηλώσει συμμετοχή στη διοργάνωση. Δήλωσαν συμμετοχή οι 10 από τις 30 ομάδες.
Διεξήχθη σε 4 γύρους. Στον Α΄ γύρο και στα προημιτελικά έγιναν μονοί αγώνες στην έδρα της ομάδας που είχε κληρωθεί ως γηπεδούχος. Σε περίπτωση που ένας αγώνας έληγε ισόπαλος, ακολουθούσε ημίωρη παράταση. Αν και μετά τη λήξη της παράτασης το αποτέλεσμα εξακολουθούσε να ήταν ισόπαλο, τότε εκτελούνταν πέναλτι.
Ο τελικός ήταν μονός.
Α΄ γύρος
Στον Α΄ γύρο συμμετείχαν 4 από τις 10 ομάδες. Οι υπόλοιπες 6 προκρίθηκαν στην προημιτελική φάση χωρίς αγώνα.
Προημιτελικά
Στην προημιτελική φάση συμμετείχαν οι δύο ομάδες που νίκησαν στον Α' γύρο μαζί με τις έξι ομάδες που πέρασαν χωρίς αγώνα.
Ημιτελικά
Στην ημιτελική φάση συμμετείχαν οι ομάδες που προκρίθηκαν από την προημιτελική φάση.
Τελικός
Στον τελικό προκρίθηκαν ο Π.Ο. Ξυλοτύμβου 2006 και ο Εθνικός Λατσιών. Ο τελικός διεξήχθη στις 11 Μαΐου 2017 στο στάδιο AEK Αρένα – Γεώργιος Καραπατάκης στη Λάρνακα. Νικητής ήταν ο Π.Ο. Ξυλοτύμβου 2006 με σκορ 2-1.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Κύπελλο Γ΄ κατηγορίας και Επίλεκτης κατηγορίας ΣΤΟΚ Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2016-2017
ΑΕΠΙ
Η ΑΕΠΙ (Ανώνυμη Εταιρεία Πνευματικής Ιδιοκτησίας) ήταν ανώνυμη εταιρεία συλλογικής διαχείρισης πνευματικών δικαιωμάτων μουσικών έργων με στόχο την εκπροσώπηση των πνευματικών δημιουργών και δικαιούχων μουσικών έργων. Λειτουργούσε με βάση τις διατάξεις του Νόμου 2121/1993. Στις 14/5/2018 ανακλήθηκε η άδεια λειτουργίας της.
Σωφρόνιος Α΄
Ο Σωφρόνιος Α΄, αναφέρεται και ως Συρόπουλος, διετέλεσε Οικουμενικός Πατριάρχης από τον Αύγουστο του 1463 έως τον Αύγουστο του 1464.
ΑΕΠΙ
Ιστορία
Το σημερινό νομικό πλαίσιο, βάσει του οποίου λειτουργεί η ΑΕΠΙ είναι ο Νόμος 2121/1993, ο οποίος ορίζει ότι οι δημιουργοί ενός έργου έχουν δικαίωμα εκμετάλλευσής επ'αυτού (περιουσιακό δικαίωμα) αλλά και δικαίωμα προστασίας του προσωπικού τους δεσμού προς αυτό (ηθικό δικαίωμα). Ο δημιουργός, με βάση τον Νόμο αυτόν, έχει δικαίωμα να εκχωρήσει τη διαχείριση του περιουσιακού του δικαιώματος σε εταιρείες όπως η ΑΕΠΙ, ενώ το ηθικό δικαίωμα δεν έχει δυνατότητα μεταβίβασης και παραμένει στον δημιουργό ακόμη και μετά την εκχώρηση του περιουσιακού δικαιώματος.
Κατά τα τελευταία χρόνια υπήρχαν πολλά παράπονα για επιβολή προστίμων από την ΑΕΠΙ, η οποία έκανε υπερβολική χρήση των δικαιωμάτων της, επιβάλλοντας πρόστιμα ακόμη και σε καταστήματα (εκτός των χώρων εστίασης-συνεστίασης), όπως κομμωτήρια ή φαρμακεία, ακόμη και σε οδηγούς ταξί, γιατί δεν κατέβαλλαν δικαιώματα για να ακούγεται μουσική στους χώρους τους, έστω κι αν αυτή εξυπηρετούσε μόνον προσωπικές ακροάσεις. Αυτό είχε ως συνέπεια την προσφυγή πολλών επαγγελματιών στη Δικαιοσύνη, καθώς, σύμφωνα με αυτούς τα όργανα της ΑΕΠΙ έδειχναν υπερβάλλοντα ζήλο, με αποτέλεσμα το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους να αποφανθεί ότι πρόστιμο δεν μπορεί να επιβληθεί χωρίς την παρουσία εντεταλμένου κρατικού υπαλλήλου, ο οποίος θα βεβαιώσει την παράβαση. Σε αντίθετη περίπτωση, θεωρείται ως απλή καταγγελία, η οποία οφείλει απλώς να ελεγχθεί από τον αρμόδιο Δήμο, χωρίς όμως να επιβληθούν κυρώσεις.
Σωφρόνιος Α΄
Λόγω του επωνύμου του συγχέεται με τον Σίλβεστρο Συρόπουλο, υπομνηματογράφο της ενωτικής Συνόδου της Φεράρας – Φλωρεντίας. Αμφισβητείται πάντως το αν τα δύο πρόσωπα ταυτίζονται. Γεννήθηκε στα τέλη του 14ου αιώνα σε οικογένεια ιερέα. Το 1424 χειροτονήθηκε διάκονος και το 1437 έγινε Μέγας Εκκλησιάρχης, τίτλος με τον οποίο συμμετείχε στην Ενωτική Σύνοδο Φερράρας-Φλωρεντίας.
ΑΕΠΙ
Ιστορία
Τον Μάρτιο του 2016, το ΔΣ της ΑΕΠΙ αποφάσισε τη μεταφορά της εταιρείας στην Κύπρο, μια κίνηση που ερμηνεύτηκε ως απόπειρα αποφυγής ελέγχου του ΣΔΟΕ. Μετά τη μεταφορά, η ΑΕΠΙ εξακολουθούσε να εμφανίζεται ως υπαρκτή στην Ελλάδα και ύστερα από νέα συνέλευση των μετόχων αποφασίστηκε να ακυρωθεί η μεταφορά της στην Κύπρο. Όμως, αφού η έδρα της εταιρείας είχε μεταφερθεί, είχε διαγραφεί από τα ελληνικά μητρώα, άρα ΔΣ δεν ήταν δυνατό να υφίσταται. Εν τω μεταξύ, νέα έρευνα αποκάλυψε ότι η εταιρεία ήταν εγγεγραμμένη στην Κύπρο ως τις 6 Δεκεμβρίου, ενώ στις 7 Δεκεμβρίου είχε «εξαφανιστεί».
Σωφρόνιος Α΄
Επαύθη ένα μόλις χρόνο μετά την εκλογή του, άγνωστο γιατί. Από άλλους αναφέρεται ότι ανεβαίνοντας σκάλα, έπεσε, έσπασε το πόδι του και πέθανε.
Πηγές
Σωφρόνιος Α Κατηγορία:Επίσκοποι του 15ου αιώνα
ΑΕΠΙ
Ποινική δίωξη
Τον Φεβρουάριο του 2017 ξέσπασε οικονομικό σκάνδαλο, μετά από έλεγχο που έγινε κατ' εντολή του Υπουργείου Πολιτισμού στα λογιστικά βιβλία της ΑΕΠΙ, ο οποίος αφορούσε στην περίοδο 2011-14. Από το πόρισμα του ελέγχου προέκυψαν -μεταξύ άλλων- πνευματικά δικαιώματα της τάξης των 42 εκατ. ευρώ τα οποία δεν διανεμήθηκαν στους δικαιούχους, παρακράτηση προμηθειών σε αδελφές εταιρείες και οργανισμούς του εξωτερικού, υπέρογκες αμοιβές μελών του διοικητικού συμβουλίου (καθώς και συγγενών τους) και δάνεια της εταιρείας σε μέλη του ΔΣ, τα οποία είχαν εγκριθεί από το ίδιο το συμβούλιο.
Τον Μάρτιο του 2018 η εισαγγελία Αθηνών άσκησε ποινική δίωξη εναντίον του Προέδρου της ΑΕΠΙ, Πέτρου Ξανθόπουλου, και άλλων μελών του διοικητικού συμβουλίου για επτά κακουργήματα μεταξύ των οποίων για απιστία και υπεξαίρεση άνω των 30 εκατομμυρίων ευρώ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διανοητική ιδιοκτησία Κατηγορία:Οικονομικά σκάνδαλα στην Ελλάδα Κατηγορία:Ελληνικές επιχειρήσεις
Προσφυγή στην άγνοια
Προσφυγή στην άγνοια, ή argumentum ad ignorantiam, είναι η λογική πλάνη κατά την οποία μία πρόταση θεωρείται αληθής ή ψευδής λόγω έλλειψης απόδειξης ή στοιχείων.
Κριτική
Γενικά, η δεύτερη μορφή της προσφυγής στην άγνοια είναι αποδεκτή στην επιστημονική μέθοδο, λόγω της αδυναμίας να αποδείξουμε μία αρνητική δήλωση και λόγω της μη διαψευσισμότητας των θετικών δηλώσεων. Οι επιστημολόγοι υποδεικνύουν ότι μία θετική δήλωση είναι αδύνατο να διαψευσθεί, κάτι το οποίο θα απαιτούσε παντογνωσία, ενώ μία αρνητική δήλωση είναι σαφώς ευκολότερο, με την υπόδειξη της ύπαρξης της εν λόγω αμφισβητούμενης οντότητας. Άρα, σε συνδυασμό με το ξυράφι του Όκαμ, η επιστημονική μέθοδος δεν υποθέτει την ύπαρξη οντοτήτων χωρίς κάποια απόδειξη, αν και η ύπαρξή τους είναι πιθανή λογικά.
Η λογικά πιθανή ύπαρξη χρίζει ιδιαίτερης προσοχής για το τι ακριβώς θεωρεί η επιστήμη λογικό και άρα πιθανό. Παραδείγματος χάριν εάν κάποιος ρίξει ένα νόμισμα 1.000.000 φορές η επιστήμη δεν θεωρεί παράλογο τον ισχυρισμό ούτε θεωρεί ότι είναι «σχεδόν βέβαιο» ότι δεν θα έρθει 1.000.000 φορές γράμματα. Η πιθανότητα να έρθει 1.000.000 φορές γράμματα είναι 2−1.000.000, αριθμός μεγαλύτερος του μηδενός άρα όχι απίθανο και ούτε παράλογο να το ισχυριστεί κάποιος. Η αδυναμία της επιστήμης να αποδείξει ως απίθανο αυτόν τον ισχυρισμό δεν σημαίνει φυσικά ότι θα βρεθεί ποτέ άνθρωπος που θα στοιχηματίσει στο σενάριο του 1.000.000 φορές γράμματα. Αντίθετα η ύπαρξη θεϊκών οντοτήτων, όπως του Ρα, Θωρ, Δία και άλλων αρχαίων ή σύγχρονων θεών γίνεται αποδεκτή από την συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων και η αδυναμία της επιστήμης να αποδείξει την «μη ύπαρξη τους» απετέλεσε και αποτελεί το ισχυρότερο επιχείρημα των θεϊστών διαχρονικά.
Στο βιβλίο του «The Demon-Haunted World» (Κεφάλαιο 12 - The Fine Art of Baloney Detection) ο Καρλ Σαγκάν συνόψισε την προσφυγή στην άγνοια λέγοντας «Η απουσία αποδείξεων δεν αποτελεί απόδειξη της απουσίας».
Η προσφυγή στην άγνοια σε συνδυασμό με την προσφυγή στην αυθεντία και το το σύνδρομο της αγέλης έχουν διαχρονικά χρησιμοποιηθεί και χρησιμοποιούνται για την χειραγώγηση των μαζών, την εξάπλωση και αποδοχή από την πλειοψηφία των ανθρώπων λανθασμένων θέσεων και ιδεών καθώς και στην αποδοχή σαν πραγματικότητα απίθανων ισχυρισμών. Τρανταχτά παραδείγματα παγκόσμιας εμβέλειας είναι η θανάτωση του Σωκράτη για ασέβεια προς ανύπαρκτους θεούς, κυνήγι μαγισσών τον μεσαίωνα, σύγχρονους θρησκευτικούς φανατισμούς, πίστη σε ανύπαρκτους θεούς με ανθρωποθυσίες και μακροχρόνιους θρησκευτικούς πολέμους, το ολοκαύτωμα της ναζιστικής Γερμανίας και άλλα πολλά.
Πηγές
Κατηγορία:Λογική πλάνη Κατηγορία:Άγνοια
Πίνακας μεταλλίων Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων 1948
[[Αρχείο:1948 Winter Olympic Games medals map.png|thumb|400px|Χάρτης με τις χώρες που κατέκτησαν μετάλλιο κατά τη διάρκεια των Αγώνων.
Υπόμνημα:
Χώρες που κέρδισαν τουλάχιστον ένα χρυσό μετάλλιο.
Χώρες που κέρδισαν τουλάχιστον ένα αργυρό μετάλλιο.
Χώρες που κέρδισαν τουλάχιστον ένα χάλκινο μετάλλιο.
Πύλα
Η Πύλα είναι κοινότητα της επαρχίας Λάρνακας στην Κύπρο, εντός της πράσινης γραμμής, που ελέγχεται από την Ειρηνευτική δύναμη των Ηνωμένων Εθνών στην Κύπρο (UNFICYP ή ΟΥΝΦΙΚΥΠ).
Πίνακας μεταλλίων Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων 1948
Χώρες που δεν κέρδισαν κανένα μετάλλιο.
Πύλα
Περιτριγυρίζεται από τον κόλπο της Λάρνακας στα νότια, τα κατεχόμενα στα βόρεια και το τουρκοκυπριακό χωρίο Πέργαμος, τη Βρετανική βάση Δεκέλειας στα ανατολικά και τις κοινότητες Τρούλλων και Ορόκλινης στα δυτικά. Είναι ένα από τέσσερα χωριά που είναι εντός της "πράσινης γραμμής" ή νεκρής ζώνης, δηλαδή της αποστρατιωτικοποιημένης ζώνης μεταξύ των κατεχόμενων και των ελεύθερων περιοχών της Κύπρου που ελέγχεται από την Ειρηνευτική Δύναμη των Ηνωμένων Εθνών στην Κύπρο. Τα άλλα τρία χωριά είναι η Αθηαίνου, οι Τρούλλοι και η Δένεια. Όπως και τα άλλα τρία χωριά, η Πύλα διοικείται από τις νόμιμες αρχές της Κυπριακής Δημοκρατίας με τη βοήθεια των Ηνωμένων Εθνών, όταν παραστεί ανάγκη. μικρογραφία|left|Χάρτης της επαρχίας Λάρνακας στη Κύπρο (κόκκινο) Η Πύλα είναι μια ξεχωριστή κοινότητα στην Κύπρο. Είναι η μοναδική κοινότητα όπου οι αρχικοί κάτοικοί της, Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι, συνεχίζουν να συμβιώνουν στην κοινότητά τους σε ένα σχετικά ήρεμο περιβάλλον. Περίπου 850 ήταν οι Ελληνοκύπριοι και 487 είναι οι Τουρκοκύπριοι. Η κοινότητα έχει τρεις Ορθόδοξες εκκλησίες και ένα τζαμί.
Πίνακας μεταλλίων Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων 1948
Χώρες που δεν έλαβαν μέρος στους Αγώνες.]] Ο πίνακας μεταλλίων των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 1948 είναι μία λίστα της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής, η οποία κατατάσσει τις χώρες με βάση τον αριθμό των μεταλλίων που κατέκτησαν στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1948.
Πύλα
Ιστορία
Η Πύλα είναι από τα πιο αρχαία χωριά της Κύπρου. Η αρχαιολογική σκαπάνη έχει φέρει στο φως τεκμήρια που καταδεικνύουν την ύπαρξη ανθρώπινης δραστηριότητας στην ευρύτερη περιοχή της Πύλας από την 3η χιλιετηρίδα προ Χριστού κατά την πρώιμη και μέση εποχή του χαλκού (2400 π.Χ.). Κατά το Μεσαίωνα υπάρχει σαν κοινότητα. Σε αρχαίους χάρτες αναφέρεται σαν Pila ή Pilla.
Πίνακας μεταλλίων Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων 1948
Συνολικά, 669 αθλητές από 28 χώρες έλαβαν μέρος σε 22 αγωνίσματα των 4 αθλημάτων που πραγματοποιήθηκαν στο Σανκτ Μόριτς της Ελβετίας, το διάστημα 30 Ιανουαρίου - 8 Φεβρουαρίου 1948. Από τις 28 συμμετέχουσες χώρες, οι 13 κέρδισαν μετάλλιο στους Αγώνες.
Πύλα
Ιστορία
Το όνομα Πύλα έχει ελληνική ρίζα και μία εκδοχή είναι ότι προέρχεται από την ελληνική λέξη "πύλη" πιθανώς γιατί ο οικισμός στα αρχαία χρόνια ήταν η μόνη είσοδος στην πεδιάδα της Μεσαορίας.
Πίνακας μεταλλίων Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων 1948
Στην κορυφή του πίνακα ισοβάθμησαν Νορβηγία και Σουηδία και μοιράστηκαν την πρώτη θέση, αφήνοντας στην τρίτη τους διοργανωτές Ελβετούς. Από την άλλη, η Ιταλία κατέκτησε το πρώτο της μετάλλιο σε Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες.
Πύλα
Ιστορία
Σημαντικός αρχαιολογικός χώρος βρίσκεται στην τοποθεσία Πύλα-Κοκκινόκρεμμος.
Πίνακας μεταλλίων Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων 1948
Πίνακας μεταλλίων
thumb|270px|Ο Σουηδός [[Μάρτιν Λούντστρομ κατέκτησε 2 χρυσά μετάλλια σε αγωνίσματα της χιονοδρομίας αντοχής.]] thumb|270px|Το ασημένιο μετάλλιο που κατέκτησε η ομάδα της [[Συμμετοχή της Τσεχοσλοβακίας στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1948|Τσεχοσλοβακίας στο χόκεϊ επί πάγου.]] Παρακάτω είναι ο πίνακας μεταλλίων, που κατατάσσει τις χώρες με βάση τα μετάλλια που απονεμήθηκαν από τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή στη διάρκεια των Αγώνων. Η κατάταξη δεν γίνεται με βάση το συνολικό αριθμό των μεταλλίων, αλλά πρώτα με βάση τον αριθμό των χρυσών, στη συνέχεια τον αριθμό των ασημένιων και τέλος, με βάση τον αριθμό των χάλκινων μεταλλίων. Αν μετά από αυτά υπάρχουν ισοπαλίες μεταξύ των χωρών, τότε οι χώρες κατατάσσονται στην ίδια θέση και μπαίνουν στη λίστα αλφαβητικά, σύμφωνα με τους κωδικούς χωρών της ΔΟΕ.
Πύλα
Επεισόδια τουρκικών κατοχικών δυνάμεων με δυνάμεις του ΟΗΕ (UNFICYP)
μικρογραφία|left|Το Τουρκοκυπριακό καφενείο στη Πύλα. Το σχετικά ήρεμο περιβάλλον του μικτού χωριού διαταράχθηκε στις 18 Αυγούστου 2023, όταν οι παράνομες αρχές της τουρκικής κατοχικής δύναμης επιχείρησαν κατασκευαστικές εργασίες, σε μια απόπειρα να δημιουργήσουν τετελεσμένα επί του πεδίου. Όπως ανακοίνωσε η ΟΥΝΦΙΚΥΠ, που καταδίκασε το συμβάν, σημειώθηκε επίθεση «από προσωπικό της τ/κ πλευράς», στη διάρκεια του οποίου, προκλήθηκαν, επιπλέον ζημιές σε οχήματα των Ηνωμένων Εθνών, προειδοποιώντας ότι «οι απειλές για την ασφάλεια των ειρηνευτών των ΗΕ και η πρόκληση ζημιών στην περιουσία των ΗΕ είναι απαράδεκτες και αποτελούν σοβαρό έγκλημα με βάση το διεθνές δίκαιο που θα διωχθούν στον μέγιστο βαθμό που προβλέπει ο νόμος». Τις προκλητικές, αυτές, ενέργειες καταδίκασαν αμέσως τόσο η κυπριακή και ελληνική κυβέρνηση, όσο και ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Σαρλ Μισέλ. Ακολούθησαν, ο ύπατος εκπρόσωπος της Ε.Ε., Ζοζέπ Μπορέλ και οι αρχές των ΗΠΑ, της Βρετανίας και της Γαλλίας.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Λάρνακας
Νόμος του Μπερνούλι
Το θεώρημα του Μπερνούλι, καλούμενο και Θεμελιώδες θεώρημα της Υδροδυναμικής, ταυτίζεται με την αρχή διατήρησης της ενέργειας και αφορά την περίπτωση των υγρών. Το όνομά δόθηκε προς τιμήν του Ελβετού φυσικού Ντάνιελ Μπερνούλι (Daniel Bernoulli) (1700-1782), που πρώτος και το διατύπωσε. Στην απλή του μορφή ο νόμος αυτός καθορίζει την πίεση που επικρατεί μέσα στα υγρά, όταν αυτά κινούνται.
Ως άθροισμα ενεργειών
Στη πραγματικότητα πρόκειται για ένα άθροισμα τριών ενεργειών: της "ενέργειας θέσεως", της "δυναμικής πίεσης", που αποτελεί το μέτρο της "κινητικής ενέργειας" του υγρού, και της "υδροστατικής πίεσης", που είναι και το μέτρο της "δυναμικής ενέργειας" λόγω ύψους ή λόγω του πεδίου βαρύτητας.
Τύπος
Αν για παράδειγμα ονομασθεί ρε η πίεση ενός υγρού, γ το ειδικό βάρος του, υ η ταχύτητα αυτού και h το στατικό ύψος ενός θεωρουμένου σημείου, τότε ο Νόμος του Μπερνούλι παρίσταται με την ακόλουθη μαθηματική διατύπωση:
Στον μαθηματικό αυτό τύπο, το ρε παριστάνει την υπό των εξωτερικών δυνάμεων δημιουργούμενη πίεση που αποτελεί ακριβώς το μέτρο της ενέργειας θέσεως. Η δε παράσταση (γ υ2) / 2g εκφράζει την δυναμική πίεση και αποτελεί το μέτρο της κινητικής ενέργειας του υγρού. Τέλος η παράσταση (γ h) είναι αυτή που εκφράζει την υδροστατική πίεση που είναι και το μέτρο της δυναμικής ενέργειας όπως προαναφέρθηκε. Το δε άθροισμα αυτών C είναι σταθερό.
Τα συμπεράσματα
Κατόπιν όλων των παραπάνω, ως κατάληξη, ο Νόμος του Μπερνούλι καθορίζει ότι:
Εξ αυτού του τελευταίου συνάγεται ότι: κατά τη ροή του υγρού, η πίεση είναι μικρή στα σημεία όπου η ταχύτητα είναι μεγάλη, και αντίστροφα είναι μεγάλη σε σημεία όπου η ταχύτητα είναι μικρή, ή ακόμα, το άθροισμα της "ενέργειας θέσεως" και της "κινητικής ενέργειας" είναι σταθερό. Τούτο άλλωστε γίνεται εύκολα αντιληπτό δεδομένου ότι όταν αυξάνεται η κινητική ενέργεια του υγρού, η αύξηση αυτή πραγματοποιείται με αντίστοιχη ελάττωση της ενέργειας θέσεως προκειμένου το άθροισμα τους να παραμένει σταθερό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δυναμική ρευστών Κατηγορία:Φυσικοί νόμοι
Σφαγή του Ζονγκ
Ο όρος σφαγή του Ζονγκ (αγγλικά: Zong Massacre, ενώ στο παρελθον χρησιμοποιούταν επίσης ο όρος υπόθεση Ζονγκ, Zong Affair) αφορά την μαζική δολοφονία Αφρικανών δούλων που έλαβε χώρα το 1781 στο πλοίο Ζονγκ (Zong) ιδιοκτησίας Τζέιμς Γκρέγκσον. Η υπόθεση αυτή προκάλεσε σάλο στην Βρετανία, ανοίγοντας τον δρόμο για δράσεις σχετικά με την κατάργηση του δουλεμπορίου στη χώρα.
Τα γεγονότα του Ζονγκ
250px|thumb|right|Αντίγραφο του Ζονγκ στο Λονδίνο το 2007, για την επέτειο των 200 ετών από την κατάργηση του δουλεμπορίου. Το περιστατικό έλαβε χώρα στον Ατλαντικό Ωκεανό. Το βρετανικό δουλεμπορικό πλοίο Ζονγκ, καταχωρημένο στο Λίβερπουλ, απόπλευσε γεμάτο σκλάβους στις 6 Σεπτεμβρίου 1781 από την Αφρική με κατεύθυνση προς τη Τζαμάικα. Λόγω του μεγάλου αριθμού σκλάβων που κουβαλούσε προκλήθηκε υποσιτισμός και ξέσπασαν αρρώστιες, με αποτέλεσμα μέχρι τις 29 Νοεμβρίου, 7 μέλη του πληρώματος και 60 σκλάβοι να έχουν χάσει τη ζωή τους.
Επίσης το πλοίο, λόγω ισχυρών ανέμων, είχε καθυστερήσει να φτάσει στον προορισμό του και ο πλοίαρχος Λουκ Κόλινγουντ υπολόγιζε πως οι νεκροί μεταξύ των σκλάβων και του πληρώματος θα αυξάνονταν, μέχρι το τέλος. Η ασφάλεια του πλοίου κάλυπτε οικονομικά την οικονομική ζημιά που θα προκαλούνταν από τον θάνατο μέρους των σκλάβων, μόνο σε περίπτωση που αυτοί έβρισκαν τον θάνατο από πνιγμό στη θάλασσα, αλλά όχι από οποιαδήποτε άλλα αίτια.
Ο πλοίαρχος κάλεσε τους αξιωματικούς του πλοίου και τους πρότεινε να πετάξουν τους άρρωστους σκλάβους στην θάλασσα. Αν και ο πρώτος αξιωματικός Τζέιμς Κέλσαλ διαφώνησε, η απόφαση συμφωνήθηκε. Στις επόμενες τρεις ημέρες, 122 σκλάβοι ρίχτηκαν αλυσοδεμένοι στον Ατλαντικό Ωκεανό - 54 στις 29 Νοεμβρίου, 42 στις 30 Νοεμβρίου και 26 την 1η Δεκεμβρίου, ενώ άλλοι 10 αποφάσισαν να πέσουν μέσα στη θάλασσα από μόνοι τους, σε συμπαράσταση στο μαρτύριο των θυμάτων.
Αργότερα, λέχθηκε πως η επιλογή να ρίξουν τους σκλάβους στον ωκεανό είχε να κάνει με τον κίνδυνο να τελειώσουν τα αποθέματα νερού στο πλοίο. Όμως, όταν το δουλεμπορικό έφτασε στη Τζαμάικα, στις 22 Δεκεμβρίου, είχε απόθεμα 420 γαλόνια νερού.
Δικαστική εξέλιξη
Οι ιδιοκτήτες επιδίωξαν να εισπράξουν την ασφάλεια, αλλά η ασφαλιστική βασίστηκε στην μαρτυρία του Κέλσαλ που είχε διαφωνήσει με την απόφαση. Αρχικά το δικαστήριο που εξέτασε την υπόθεση αποφάνθηκε υπέρ των ιδιοκτητών. Η ασφαλιστική άσκησε έφεση. Ο Γκάρνιβαλ Σαρπ, ένας από τους πρώτους ακτιβιστές κατά του δουλεμπορίου, αφού πρώτα έλαβε γνώση των γεγονότων από έναν σκλάβο που είχε στο μεταξύ απελευθερωθεί, τον Ολονταχ Εκουιάνο, αποφάσισε να εμπλακεί στην υπόθεση.
Οι όποιες απόπειρες του Σαρπ για δίωξη των υπευθύνων για δολοφονία, όμως, δεν επιτεύχθηκαν. Ο τότε Γενικός Εισαγγελέας Αγγλίας και Ουαλίας Τζον Λι, υποστήριξε πως η υπόθεση θα ήταν ίδια με το «αν είχαν ριχτεί στη θάλασσα άλογα». Υποστήριξε επίσης πως η δίκη αφορούσε απλά μια υπόθεση όπου ρίχτηκε στη θάλασσα το εμπόρευμα ενός πλοίου και πως δεν θα μπορούσαν για τον λόγο αυτό να υπάρχουν κατηγορίες για ανθρωποκτονία, ενώ πως το όλο περιστατικό ήταν υπέρ των συμφερόντων του πλοίου, καθώς κινδύνευε η ασφάλεια του πληρώματος. Ο Λόρδος του Μάνσφιλντ υποστήριξε πως οι πλοιοκτήτες δεν θα μπορούσαν να ζητήσουν αποζημίωση λόγω έλλειψης στοιχείων για λάθος στους υπολογισμούς της διαχείρισης του φορτίου.
Επιρροές από το περιστατικό
Το 1807 η Βρετανική Αυτοκρατορία θα καταργήσει το δουλεμπόριο, ενώ το 1833 θα καταργήσει και την πρακτική της δουλείας. Το 1840 ο Τζ.Μ.Ου. Τέρνερ, εμπνευσμένος από την Σφαγή του Ζονγκ, (καθώς και από τις «Εποχές» του Τζέιμς Τόμσον) θα ζωγραφίσει τον πίνακα «Δουλεμπορικό», με σκοπό την παραπέρα συνέχιση των προσπαθειών για την παγκόσμια κατάργηση του δουλεμπορίου.
Η ποιητική συλλογή του 2008, της καναδής M NourbeSe Philip με τίτλο «Zong!» Είναι εμπνευσμένη από το περιστατικό, ενώ το 2007 ένα αντίγραφο του πλοίου, με αφορμή τα 200 χρόνια από την κατάργηση του δουλεμπορίου έπλευσε στη Γέφυρα του Πύργου (Tower Bridge) στο Λονδίνο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δουλεία Κατηγορία:Μαζικές δολοφονίες Κατηγορία:Δικαστικές υποθέσεις
Τούλιο «Μαραβίλια»
Καριέρα
Το 1990 κέρδισε ξανά το Πρωτάθλημα Γκοϊάνο. Η καριέρα του Τούλιο άρχισε να διαμορφώνεται μετά τον τελικό του Κυπέλλου Βραζιλίας του 1990, όταν δεν κατάφερε να κερδίσει το τουρνουά χάνοντας τον τελικό από την Φλαμένγκο. Το 1991 ήταν, για τρίτη συνεχόμενη φορά πρωταθλητής Γκοϊάνο και για πρώτη φορά κορυφαίος σκόρερ.
Το 1992 ο Τούλιο έκανε μεγάλο βήμα στην καριέρα του παίρνοντας μεταγραφή στην Ευρώπη και συγκεκριμένα στην ελβετική Σιόν. Με την ομάδα κέρδισε το πρώτο Ελβετικό Πρωτάθλημα στην ιστορία του συλλόγου. Το κρύο κλίμα και η προσαρμογή στον ελβετικό πολιτισμό τον δυσκόλεψαν αλλά παρ' αυτά κατάφερε να σημειώσει 17 γκολ σε 41 αγώνες πρωταθλήματος σε περίπου ενάμιση χρόνο παρουσίας. Φεύγοντας από τη Σιόν, επέστρεψε στη Βραζιλία για να αγωνιστεί με την Μποταφόγκο το 1994, ευρισκόμενη τότε σε περίοδο κρίσης. Στο ντεμπούτο του, σκόραρε 3 γκολ με αντίπαλο την Αμέρικα και έτσι, του δόθηκε ως συμπλήρωμα από τους οπαδούς του ονόματος το Maravilha (εκπληκτικός). Ήταν και πάλι κορυφαίος σκόρερ στο πρωτάθλημα της Βραζιλίας, αυτή τη φορά για δύο συνεχόμενες φορές: 1994 (19 γκολ) και 1995 (23 γκολ). Κέρδισε το Πρωτάθλημα Βραζιλίας το 1995, σε ένα αμφιλεγόμενο τελικό με αντίπαλο τη Σάντος. Στο πρώτο παιχνίδι, η Μποταφόγκο κέρδισε 2–1 και γκολ του Τούλιο ακυρώθηκε. Στο δεύτερο παιχνίδι, η ισοπαλία 1–1 έγινε με τέρμα του Τούλιο. Το ημερολογιακό έτος 1995 ήταν πρώτος σκόρερ στον κόσμο με 60 τέρματα σε επίσημους αγώνες. Με την Μποταφόγκο σημείωσε 55 γκολ πρωταθλήματος σε 73 αγώνες. Ήταν συνολικά τρεις φορές κορυφαίος σκόρερ στο πρωτάθλημα πρώτης ποδοσφαίρου της Βραζιλίας (1989, 1994 και 1995), ένα ρεκόρ που μοιράζεται με τους Ρομάριο, Νταντά «Μαραβίλια» και Φρεντ. Στο διάστημα της ακμής του έγινε διεθνής με την Εθνική Βραζιλίας συμμετέχοντας σε 14 παιχνίδια και σημειώνοντας 10 τέρματα. Αγωνίστηκε στο Κόπα Αμέρικα του 1995 σημειώνοντας τρία γκολ σε πέντε αγώνες. Αξιομνημόνευτο παραμένει το γκολ της ισοφάρισης με αντίπαλο την κάτοχο του τίτλου Αργεντινή που επέτρεψε στη Βραζιλία να προχωρήσει στον ημιτελικό. Στον τελικό απέναντι στην Ουρουγουάη έχασε το πέναλτι που εκτέλεσε στη διαδικασία μετά τον ισόπαλο αγώνα και την παράταση.
Μεταγράφηκε το 1997 στην Κορίνθιανς. Ήταν πρωταθλητής του Σάο Πάολο το 1997 και ο Τούλιο ήταν ο πρώτος σκόρερ της ομάδας, παρά το γεγονός ότι παρέμεινε το μεγαλύτερο μέρος του πρωταθλήματος στον πάγκο. Είχε ξεκινήσει καλά το πρωτάθλημα, ως βασικός στα περισσότερα παιχνίδια, αλλά τραυματίστηκε και δεν έπαιξε όπως στο παρελθόν, χάνοντας το επίπεδο παιχνιδιού που είχε αναπτύξει.
Ακολούθησε περίοδος που χαρακτηρίστηκε από συνεχή αλλαγή ομάδων και κορυφαίου και χαμηλού επιπέδου, στις οποίες δεν έμεινε περισσότερο από διάστημα μηνών παρά το γεγονός ότι γνώρισε επιτυχίες με ορισμένες από αυτές στις χαμηλότερες κατηγορίες. Καλή χρονιά ήταν το 2000 όταν πήγε στη Σάο Καετάνο, παίρνοντας αυτή τη μέτρια και άγνωστη ομάδα για να ανέβει στην πρώτη κατηγορία του Καμπεονάτο Παουλίστα. Έμεινε 6 μήνες σε αυτή, ήταν πρωταθλητής και πρώτος σκόρερ στη δεύτερη κατηγορία με 18 γκολ. Το 2002 μεταγράφηκε στην Ευρώπη και πάλι και συγκεκριμένα στην Ούιπεστ της Βουδαπέστης χωρίς και εκεί να μείνει για πολύ, ενώ μεταγράφηκε ακόμα στη Βολιβία (2004) και στο Κατάρ (2005), στη δεύτερη περίπτωση χωρίς να αγωνιστεί καθόλου. Το 2007 ήταν πρώτος σκόρερ της τρίτης κατηγορίας με 27 τέρματα σε 29 αγώνες με τη φανέλα της Βίλα Νόβα και συνολικά 50, πρώτος σε όλη τη χώρα σε ηλικία 38 ετών. Σε αυτά τα χρόνια έγινε ο μόνος παίκτης ποδοσφαίρου της Βραζιλίας που ήταν κορυφαίος σκόρερ σε τρεις κατηγορίες του εθνικού πρωταθλήματος - ήταν πρώτος σκόρερ στη δεύτερη κατηγορία (2008) και στη τρίτη κατηγορία (2002 και 2007) συγκεντρώνοντας έτσι 6 τίτλους πρώτου σκόρερ εθνικών πρωταθλημάτων στην καριέρα του.
Συνεχίζοντας να αγωνίζεται σε ομάδες δεύτερης και τρίτης κατηγορίας στην πατρίδα του, στις 8 Φεβρουαρίου του 2014, φορώντας τη φανέλα της Αράτσα, σημείωσε το χιλιοστό γκολ στην καριέρα του με πέναλτι, σύμφωνα με τους δικούς του υπολογισμούς. Το γκολ σημειώθηκε στη δεύτερη κατηγορία του Πρωταθλήματος Μινέιρο. Ο αριθμός αυτός δεν έχει αναγνωριστεί από καμία στατιστική υπηρεσία καθώς δεν έχουν καταγραφεί ή παρουσιαστεί επαρκή στοιχεία και έχουν συμπεριληφθεί εκτός των φιλικών αγώνων, αγώνες προπόνησης και γκολ ενός χρόνου στην ομάδα νέων της Γκοϊάς. Μετά τον αγώνα αποχώρησε από την ενεργό δράση σε ηλικία 45 ετών. Το 2018 επανήλθε στην ενεργό δράση στην τέταρτη κατηγορία του πρωταθλήματος συμμετέχοντας σε δύο αγώνες και την επόμενη σεζόν έκλεισε οριστικά την καριέρα του σε ηλικία 50 ετών, σε ομάδα της τρίτης κατηγορίας του Βραζιλιάνικου πρωταθλήματος συμμετέχοντας σε τέσσερις αγώνες και σημειώνοντας ένα γκολ.
Είναι έβδομος σκόρερ στην πρώτη κατηγορία του πρωταθλήματος Βραζιλίας με 129 τέρματα σε 241 αγώνες, ενώ συμπεριλαμβανομένων των γκολ στα πολιτειακά πρωταθλήματα πρώτης κατηγορίας το σύνολο είναι 337 και βρίσκεται στην όγδοη θέση. Σύμφωνα με την RSSSF είναι στους καλύτερους σκόρερ όλων των εποχών σε επίσημους αγώνες με 585 γκολ. Με 497 τέρματα είναι στην 11η θέση των σκόρερ εθνικών πρωταθλημάτων όλων των εποχών.
Τίτλοι
Γκόιας Μποταφόγκο Κορίνθιανς Κρουζέιρο Βίλα Νόβα Σάο Καετάνο Ούιπεστ Μπραζιλιένσε Χόρχε Γουίλστερμαν Βόλτα Ρεντόντα Ιταουτσού
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραζιλιάνοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βραζιλίας Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Καμπεονάτο Μπραζιλέιρο Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Καμπεονάτο Μπραζιλέιρο Σέριε Β Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Καμπεονάτο Μπραζιλέιρο Σέριε Γ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γκοϊάς Εσπόρτε Κλούμπε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Σιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μποταφόγκο ντε Φουτεμπόλ ε Ρεγκάτας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σπορτ Κλαμπ Κορίνθιανς Παουλίστα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εσπόρτε Κλούμπε Βιτόρια Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φλουμινένσε Φούτμπολ Κλαμπ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κρουζέιρο Εσπόρτε Κλούμπε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ασοσιασάο Ντεσπορτίβα Σάο Καετάνο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σάντα Κρουζ Φουτεμπόλ Κλούμπε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ούιπεστ ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατλέτικο Κλούμπε Γκοϊανιένσε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κλουμπ Ντεπορτίβο Χόρχε Γουίλστερμαν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπονσουσέσο Φουτεμπόλ Κλούμπε
Μεταφορά (λογιστική)
Στη Λογιστική με τον όρο μεταφορά χαρακτηρίζεται γενικά η καταχώρηση εγγράφων από το τηρούμενο λογιστικό ημερολόγιο στα λογιστικά καθολικά βιβλία καθώς επίσης και η καταχώρηση αθροίσματος ή αθροισμάτων ποσών - κονδυλίων μιας σελίδας στην επόμενη.
Έτσι με τον τρόπο αυτό της μεταφοράς κάθε σελίδα παρουσιάζει την συγκεντρωτική εικόνα των προηγουμένων.
Σημειώνεται ότι η μεταφορά που γίνεται από λογιστικό βιβλίο σε έτερο όπως αυτή που αναφέρεται στην αρχή έχει σκοπό την ταξινόμηση σε επιμέρους λογαριασμούς του Καθολικού βιβλίου ή οποία χαρακτηρίζεται και ως καταχώρηση.
Όταν όμως η μεταφορά αφορά ποσά ή κονδύλια από ένα λογαριασμό σε άλλον για οποιαδήποτε αιτία τότε η ένδειξη πρέπει ν΄ αναφέρει και τον από και προς λογαριασμό ποσού ή κονδυλίου. Τούτο γίνεται με εγγραφή είτε στη χρέωση του προς μεταφορά λογαριασμού στη χρέωση του κονδυλίου που γίνεται η μεταφορά, αν πρόκειται για χρεωστικό λογαριασμό, είτε στη πίστωση του προς μεταφορά λογαριασμού στη πίστωση του κονδυλίου που γίνεται η μεταφορά, αν πρόκειται για πιστωτικό λογαριασμό. Ειδικότερα η πράξη αυτής της μεταφοράς λέγεται και αντιλογισμός που συνήθως πρέπει να συμπληρώνεται και με ημερομηνία της πράξης.
Πηγές
Κατηγορία:Λογιστική
Π.Α.Ο. Ηρακλής Ξυλοκάστρου
Ο Ποδοσφαιρικός Αθλητικός Όμιλος Ξυλοκάστρου «ο Ηρακλής» είναι ποδοσφαιρικό σωματείο το οποίο αγωνίζεται στην Α΄ Κατηγορία της Ε.Π.Σ. Κορινθίας, με έδρα το Ξυλόκαστρο του Νομού Κορινθίας στην Ελλάδα. Πρόκειται για έναν από τους πρώτους αμιγώς ποδοσφαιρικούς συλλόγους στην Ελλάδα, καθώς από την ίδρυση του έως σήμερα συντηρεί αναλλοίωτη την αρχική ονομασία του και το αρχικό καταστατικό του (απλά επικαιροποιημένο 3 φορές), με σκοπό να δραστηριοποιείται αποκλειστικά στο άθλημα του ποδοσφαίρου.