cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βλάχο Μπούκοβατς
Βιογραφία
Το 1877, ο Φατζιόνι επέστρεψε στην Ευρώπη, για να σπουδάσει ζωγραφική και άρχισε να χρησιμοποιεί το επώνυμο Μπούκοβατς, μια μετάφραση της ιταλικής λέξης faggio, που σημαίνει οξιά. Έλαβε την καλλιτεχνική του εκπαίδευση στο Παρίσι όπου τον ενίσχυσαν οικονομικά οι υποστηρικτές του Γιόσιπ Γιουράι Στρόσμαγιερ και Μέντο Πούτσιτς. Έγινε φοιτητής στην αριστοκρατική École des Beaux-Arts στο Παρίσι σπουδάζοντας κοντά στον διάσημο Γάλλο καλλιτέχνη Αλεξάντρ Καμπανέλ. Ο Σέρβος έμπορος Πέταρ Μάριτς με έδρα το Ντουμπρόβνικ τον βοήθησε επίσης οικονομικά και ο Μπούκοβατς αργότερα ζωγράφισε ένα πορτρέτο του και της οικογένειάς του.
Το 1892 παντρεύτηκε τη Γιέλιτσα Πιτάρεβιτς από το Ντουμπρόβνικ. Είχαν έναν γιο και τρεις κόρες. Θα γινόταν αντεπιστέλον μέλος της Τσεχικής Ακαδημίας Επιστημών, επίτιμο μέλος της Γιουγκοσλαβικής Ακαδημίας Επιστημών και Τεχνών (JAZU) και επίσης μέλος της Σερβικής Βασιλικής Ακαδημίας. Πέθανε στην Πράγα όπου σπούδασε και δίδαξε τέχνη.
Πρώιμη καριέρα
δεξιά|μικρογραφία|250x250εσ| Πορτρέτο της [[Ναταλία της Σερβίας|Νάταλι της Σερβίας, 1882, μέρος της συλλογής του Εθνικού Μουσείου της Σερβίας]] Ο Μπούκοβατς ξεκίνησε την καριέρα του στη Γαλλία. Ζωγράφιζε σε «ζαχαρί» ρεαλιστικό στυλ, οι μοντέρνοι πίνακές του σημείωσαν μεγάλη επιτυχία στο Σαλόν του Παρισιού. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στη Γαλλία, ταξίδευε συχνά στην Αγγλία και τις ακτές της Δαλματίας, όπου γεννήθηκε. Από τα μέσα της δεκαετίας του 1880 έως τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, επισκεπτόταν τακτικά την Αγγλία, όπου πολλές από τις φωτογραφίες του πουλήθηκαν από τους εμπόρους τέχνης του Λονδίνου Αδελφοί Βικάριοι, συμπεριλαμβανομένου του έργου Ο Λευκός Σκλάβος το 1884. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στην Αγγλία, ο Μπούκοβατς κέρδισε την αιγίδα του Σάμσον Φοξ του Χάρογκεϊτ και του Ρίτσαρντ ΛεΝτου του Λίβερπουλ, η υποστήριξη των οποίων θα τον ανύψωνε στη βρετανική κοινωνία και στην καλλιτεχνική σκηνή. Ο Σάμσον Φοξ είχε αγοράσει το Επιρτέψτε Στα Παιδιά να Έρθουν σε Μένα, που εκτέθηκε στο σαλόνι του Παρισιού το 1888, το οποίο παρουσιάστηκε αργότερα στην Εκκλησία του Αγίου Ρομπέρ στο Χάρογκεϊτ.
Βασιλικές αυλές Σερβίας, Μαυροβουνίου
Ο Μπούκοβατς ήταν ο ζωγράφος της αυλής της δυναστείας των Ομπρένοβιτς και της δυναστείας Καραγεώργεβιτς. Για το πορτρέτο του της Νάταλι της Σερβίας τιμήθηκε με το παράσημο του Σταυρού του Τάκοβο. Επίσης του απονεμήθηκε το παράσημο του Αγίου Σάββα.
Ο Μπούκοβατς επισκέφτηκε το Βασίλειο του Μαυροβουνίου αρκετές φορές και ζωγράφισε μέλος της δυναστείας Πέτροβιτς-Νιέγκος και άλλα μέλη της ελίτ. Του απονεμήθηκε το παράσημο του Πρίγκιπα Ντανίλο Α' για το έργο του.
Μερικοί από τους πίνακές του αποτελούν μέρος της συλλογής του Μουσείου Καλών Τεχνών του Μαυροβουνίου.
Κροατία και Πράγα
Το 1895, ο Μπούκοβατς ολοκλήρωσε ένα από τα πιο γνωστά έργα του, την αυλαία του θεάτρου στο Εθνικό Θέατρο της Κροατίας, (Η Μεταρρύθμιση της Κροατικής Λογοτεχνίας και Τέχνης). Την εποχή του στο Ζάγκρεμπ, έγινε ηγέτης σε πολλές σημαντικές πολιτιστικές και καλλιτεχνικές εκδηλώσεις. Τον Δεκέμβριο του 1893, ο Μπούκοβατς και ο Ιζιντόρ Κρσνιάβι άνοιξαν μια έκθεση με τίτλο "Κροατικό Σαλόνι" (Hrvatski salon), παρουσιάζοντας τα έργα πολλών από τους κορυφαίους Κροάτες καλλιτέχνες της εποχής. Λίγα χρόνια αργότερα, ο Μπούκοβατς έχτισε την κατοικία και το ατελιέ του στην πλατεία του Βασιλιά Τομισλάβ, και το 1895 ίδρυσε και έγινε ο πρώτος πρόεδρος της «Κροατικής Εταιρείας Καλλιτεχνών» (Društvo hrvatskih umjetnika  ). Το καταστατικό του οργανισμού επέτρεπε μόνο στους Κροάτες, που είχαν παρουσιάσει με επιτυχία τις συλλογές τους σε τρεις διαφορετικές εκθέσεις τέχνης. Ως εκ τούτου, τα αρχικά μέλη ήταν γνωστοί καλλιτέχνες: Όσκαρ Αλεξάντερ, Ρόμπερτ Όερ, Ίβο Μπάουερ, Μέντσι Κλέμεντ Τσρντσιτς, Μπέλα Τσίκος, Ρόμπερτ Φράνγκες, Φέρντο Κοβάτσεβιτς, Βίκτορ Κόβατσιτς και Ρούντολφ Βάλντετς.
Ως πρόεδρος της Κροατικής Εταιρείας Καλλιτεχνών, ήταν μεταξύ εκείνων, που άνοιξαν στο παρελθόν το όμορφο νέο περίπτερο τέχνης στο Ζάγκρεμπ τον Δεκέμβριο του 1898. Έδωσε μια ομιλία ευχαριστώντας το δημοτικό συμβούλιο για την κατασκευή του περιπτέρου εκ μέρους Κροατών καλλιτεχνών. Σε αυτό το διάστημα ένιωσε ικανοποίηση και ενθουσιασμό στο Ζάγκρεμπ, που δεν είχε νιώσει εδώ και καιρό. Αφιέρωσε πολύ χρόνο και ενέργεια στους νέους μαθητές του, ένας από τους οποίους ήταν ο γνωστός Κροάτης ζωγράφος Μίρκο Ράτσκι. Ωστόσο, λόγω της διαμάχης σχετικά με το άνοιγμα του κροατικού Σαλόν, αποσύρθηκε στη γενέτειρά του Τσάβτατ, όπου έμεινε από το 1898 έως το 1902.
Το 1908 εξελέγη πρόεδρος του Συλλόγου Κροατών Καλλιτεχνών "Μέντουλιτς" στο Σπλιτ. Από το 1912-13, ο Μπούκοβατς ζωγράφισε την «Ανάπτυξη του Κροατικού Πολιτισμού» (Razvitak Hrvatske Kulture) για το κύριο αναγνωστήριο στα Κρατικά Αρχεία της Κροατίας. Το 1918 δημοσίευσε την αυτοβιογραφία του «Η ζωή μου» (Moj život) στο Ζάγκρεμπ.
Κληρονομιά
δεξιά|μικρογραφία|228x228εσ| Une fleur (Ένα Λουλούδι) ή ξαπλωμένο γυμνό Εκτός από καλλιτέχνης, που ακολουθούσε τους καθιερωμένους κανόνες, που υπαγόρευαν το σαλόνι και το ευρύ κοινό, ακολούθησε τις δικές του εσωτερικές ορμές καλλιτεχνικής δημιουργίας. Η απελευθερωμένη καλλιτεχνική έκφραση, η οποία ονομάστηκε ιμπρεσιονισμός, αναπτύχθηκε στο πνεύμα των καλλιτεχνών, που συνέχιζαν να συγκεντρώνονται σε περιθωριακές γκαλερί προσανατολισμένες στον μοντερνισμό στο Παρίσι τη δεκαετία του 1870. Γνώριζε το πνεύμα του ακαδημαϊκού κόσμου και, από την άλλη, ένιωθε το πνεύμα της ιμπρεσιονιστικής ελευθερίας. Έχοντας αποδεχτεί τις σύγχρονες αρχές, ο Μπούκοβατς ζωγράφισε περιστασιακές εικόνες, χρησιμοποιώντας απελευθερωμένες πινελιές του πινέλου, στην τεχνική πουαντιγισμού.
Το σπίτι της παιδικής του ηλικίας στο Τσάβτατ μετατράπηκε σε μουσείο, που ονομάζεται Οικία Μπούκοβατς, και είναι μέρος των Μουσείων και των Πινακοθήκης του Κόναβλε. Το μουσείο διαθέτει μια ευρεία συλλογή έργων του Μπούκοβατς, από πορτρέτα και πίνακες ζωγραφικής κατά τη διάρκεια των ημερών του στο Παρίσι, το Ζάγκρεμπ, το Τσάβτατ και την Πράγα.
Εκτός από τα έργα τέχνης, το μουσείο περιέχει πολλά προσωπικά αντικείμενα του Μπούκοβατς, σκίτσα, ιδιωτικές επιστολές, φωτογραφίες και ένα χειρόγραφο της αυτοβιογραφίας του «Η Ζωή μου» που δημοσιεύτηκε το 1918. Επίσης, το έργο του Μπούκοβατς βρίσκεται στη συλλογή του Μίλαν Γιοβάνοβιτς Στογιμίροβιτς, ο οποίος κληροδότησε μεγάλο αριθμό έργων ζωγραφικής, σκίτσα και τεχνουργήματα στο Τμήμα Τέχνης του Μουσείου στο Σμεντέρεβο.
Το 2006, ο πίνακας Une fleur του Μπούκοβατς (αναγνωρίστηκε ως Ξαπλωμένο Γυμνό από τον οίκο δημοπρασιών) πωλήθηκε στο Μπόνχαμς στο Λονδίνο για 100.800 £.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Μετα-ιμπρεσιονιστές ζωγράφοι Κατηγορία:Κροάτες ζωγράφοι
Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης 2014
Τα 80α Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης (αγγλικά: New York Film Critics Circle Awards), που ανακοινώθηκαν στις 1 Δεκεμβρίου 2014, απονεμήθηκαν στις 5 Ιανουαρίου 2015, τιμώντας την καλύτερη κινηματογραφική παραγωγή του 2014.
thumb|right|150px|[[Richard Linklater, Καλύτερη Σκηνοθεσία]] thumb|right|150px|[[Timothy Spall, Καλύτερος Α' Ανδρικός Ρόλος]] thumb|right|150px|[[Μαριόν Κοτιγιάρ, Καλύτερος Α' Γυναικείος Ρόλος]] thumb|right|150px|[[J. K. Simmons, Καλύτερος Β' Ανδρικός Ρόλος]] thumb|right|150px|[[Πατρίσια Αρκέτ, Καλύτερος Β' Γυναικείος Ρόλος]] thumb|right|150px|[[Γουές Άντερσον, Καλύτερο Σενάριο]]
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης Κατηγορία:Κινηματογραφικά γεγονότα του 2014
Εύα Φίσερ
Η Εύα Φίσερ ( Νταρουβάρ, 19 Νοεμβρίου 1920 – Ρώμη, 7 Ιουλίου 2015) ήταν μια Ιταλίδα καλλιτέχνιδα, γεννημένη στην Κροατία, που ζωγράφησε σε ελαιογραφίες, ακουαρέλες, και επίσης ασχολήθηκε με τη χαρακτική και τη λιθογραφία.
Βιογραφία
Η Εύα Φίσερ γεννήθηκε στο Νταρουβάρ (σημερινή Κροατία) το 1920. Ο πατέρας της, Λεοπόλντ, ήταν ο Αρχιραβίνος της κοινότητας και ένας διάσημος Ταλμουδιστής. Απελάθηκε από τους Ναζί από τη Γιουγκοσλαβία πριν από το ξέσπασμα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου μαζί με περισσότερα από τριάντα μέλη της οικογένειάς της. Πολύ λίγοι επέζησαν από τα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Η Φίσερ μπόρεσε να αποφοιτήσει από την Ακαδημία Καλών Τεχνών στη Λυών, λίγο πριν το ξέσπασμα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.
Η Φίσερ συνελήφθη στο Βελιγράδι και φυλακίστηκε με τη μητέρα της και τον μικρότερο αδερφό της στο στρατόπεδο φυλακών Βαλεγκράντε στο κροατικό νησί Κόρτσουλα, τότε υπό τη διοίκηση της φασιστικής Ιταλίας. Αυτή και ο αδελφός της επετράπη να βοηθήσουν την άρρωστη μητέρα της στο νοσοκομείο του Σπλιτ. Αργότερα τους δόθηκε άδεια να μεταφερθούν στη Μπολόνια. Το 1943, μετά το ξέσπασμα του Ιταλικού Εμφυλίου Πολέμου, η Φίσερ πήγε κρυφά με την οικογένειά της και υιοθέτησαν το επώνυμο "Βεντούρι". Άρχισε να συνεργάζεται με το «Partito d'Azione» (ένα κίνημα αντίστασης ενάντια στη ναζιστική κατοχή) και συναντήθηκε με την παρτιζάνα Βάντα Βαρόττι και τον Μάσιμο Μασέι.
Στο τέλος του πολέμου η Φίσερ μετακόμισε στη Ρώμη. Εντάχθηκε σε μια ομάδα καλλιτεχνών στη Βία Μαργκούτα και έγινε στενή φίλη του Τζιοβάνι Ομοτσιόλι. Καθοριστική στιγμή ήταν η συνάντησή της με τον Πάμπλο Πικάσο κατά τη διάρκεια ενός πάρτι στο σπίτι του Λουκίνο Βισκόντι. Μιλούσαν το μεγαλύτερο μέρος της νύχτας και εκείνος την ενθάρρυνε να συνεχίσει τη δουλειά της και να συνεχίσει την έρευνά της για τα σκάφη και την αρχιτεκτονική του Νότου στην ζωγραφική της. Μετακόμισε στο Παρίσι, όπου έζησε για μεγάλο χρονικό διάστημα στο Σαν Ζερμέν ντε Πρε και έγινε φίλη με τον Μαρκ Σαγκάλ και τον Οσίπ Ζάντκιν.
Τη δεκαετία του 1960, η Φίσερ εξέθεσε στην γκαλερί Λεφέβρ στο Λονδίνο, όπου ο Ιταλός ζωγράφος Μοντιλιάνι πραγματοποίησε την τελευταία ατομική του έκθεση. Το 1992 ο Ιταλός συνθέτης Ένιο Μορικόνε έγραψε και ηχογράφησε μουσική για μια από τις εκθέσεις της, για να συγκεντρωθεί αργότερα στον κατάλογο άλμπουμ/έκθεσης Η Εύα Φίσερ, ζωγράφος.
Σημειώσεις
Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι Κατηγορία:Κροάτες ζωγράφοι
Γιάννης Νακόπουλος
Ο Γιάννης Νακόπουλος ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής της προπολεμικής εποχής. Αγωνιζόταν ως αμυντικός στην ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης από το 1919, κατακτώντας το πρωτάθλημα Ελλάδος του 1928.
Καριέρα
Ο Νακόπουλος εντάχθηκε στο δυναμικό του Άρη το 1919, κατά τα πρώτα χρόνια ύπαρξης της Θεσσαλονικιώτικης ομάδας. Εκείνη την περίοδο δεν είχαν ξεκινήσει ακόμη τα τοπικά πρωταθλήματα και οι "κίτρινοι" έπαιζαν φιλικά παιχνίδια εναντίον στρατιωτικών και συνοικιακών ομάδων, όπως και κατά του παλαιότερου συλλόγου της συμπρωτεύουσας, Ηρακλή. Το 1922, για λόγους που δεν είναι γνωστοί, φαίνεται να μετακόμισε στην Αθήνα και να εντάχθηκε προσωρινά στο δυναμικό του Παναθηναϊκού. Στη συνέχεια, επέστρεψε στη Θεσσαλονίκη και τον Άρη.
Ο ίδιος αγωνιζόταν ως αμυντικός και μεταπήδησε στην πρώτη ομάδα του συλλόγου την σεζόν 1922-23, όταν και ορίστηκε αρχηγός του Άρη. Σε αυτή την πρώτη χρονιά, κατέκτησε τον τίτλο του πρωταθλητή Θεσσαλονίκης και ηττήθηκε στον τελικό του άτυπου πρωταθλήματος Ελλάδος από τον Πειραϊκό Σύνδεσμο.
left|thumb|235px|Ο Άρης το 1924 με τον Νακόπουλο στην σύνθεση του Την επόμενη χρονιά, ο Άρης κατέκτησε για δεύτερη φορά τον τίτλο του πρωταθλητή Θεσσαλονίκης, ξεπερνώντας την αντίσταση του Ηρακλή και του Μεγάλου Αλεξάνδρου.
Το 1925, δεν πραγματοποιήθηκε το πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Μακεδονίας-Θράκης λόγω διαφωνιών μεταξύ των συλλόγων και ο Άρης προσκάλεσε την Ομλαντίνα Μοναστηρίου το Νοέμβριο του 1924 γα φιλικό αγώνα, κερδίζοντας με 5-0. Στην ρεβάνς της Μπίτολα στις 5 Απριλίου 1925, οι "κίτρινοι" ηττήθηκαν με 2-1. Αυτός ήταν ο πρώτος αγώνας ελληνικής ομάδας στο εξωτερικό.
Την σεζόν 1925-26, ο Άρης κατέκτησε και πάλι τον τίτλο του πρωταθλητή Θεσσαλονίκης, ενώ την επόμενη χρονιά απόλεσε για πρώτη φορά το τοπικό πρωτάθλημα, με το Νακόπουλο να σκοράρει με πέναλτι στο 0-8 εναντίον του Θερμαϊκού, στις 13 Μαρτίου 1927.
Στην τελευταία του αγωνιστική σεζόν, το 1927-28, Νακόπουλος κατέκτησε το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης και τον πρώτο πανελλήνιο τίτλο, παρά το γεγονός ότι δεν αγωνίστηκε σε κανέναν από τους αγώνες της τελικής φάσης.
Εργάστηκε ως δικηγόρος και διακρίνονταν και στην δημοσιογραφία, ερχόμενος σε αντιπαράθεση το καλοκαίρι του 1925 με πρώην ποδοσφαιριστές των "κιτρίνων" που μεταγράφηκαν στην Ένωση Κωνσταντινουπολιτών και υπεξαίρεσαν στολές της ομάδας του Άρη. Το 1930, δημοσίευσε διάφορα άρθρα σε τοπική εφημερίδα της Θεσσαλονίκης, όπου περιέγραφε τα απομνημονεύματα του ως αθλητής του συλλόγου.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Αμπελείες Πέλλας
Οι Αμπελείες  ή Αμπελειές (επίσημη ονομασία αι Αμπελείαι) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Γιαννιτσών, του δήμου Πέλλας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Πέλλας, στην περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Γιαννιτσών του νομού Πέλλας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Μακεδονίας.
Γεωγραφία
Οι Αμπελείες είναι μεγάλο χωριό στο νοτιοανατολικό τμήμα του νομού Πέλλας. Βρίσκεται στον εύφορο κάμπο των Γιαννιτσών, μεταξύ των μικρών ποταμών Τσιγάροπο και Ξηροπόταμος, λίγο βορειότερα των Γιαννιτσών και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 150. Το χωριό απέχει 41 χλμ. περίπου Α.ΒΑ. της Έδεσσας. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 13,550 χμ² (2011).
Ανδρέας της Αυστρίας
Ο Ανδρέας, γερμ. Andreas (15 Ιουνίου 1558 - 12 Νοεμβρίου 1600) από τον Οίκο των Αψβούργων ήταν μαρκήσιος (μαργράβος) του Μπούργκαου, καρδινάλιος και επίσκοπος της Κωνσταντίας και του Μπρίξεν.
Αμπελείες Πέλλας
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1918 ως Κρούσαρη και ορίστηκε έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Το 1926 μετονομάστηκε σε Αμπελιές και το 1930 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Το 1940 μετονομάστηκε σε Αμπελείες Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αμπελειών και προσαρτήθηκε στον δήμο Γιαννιτσών. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Γιαννιτσών και προσαρτήθηκε στον δήμο Πέλλας.
Ανδρέας της Αυστρίας
Βιογραφία
Ήταν γιος του Φερδινάνδου Β΄ αρχιδούκα της Αυστρίας και της πρώτης συζύγου του Φιλιππίνης Βέλσερ· ο γάμος ήταν μοργανατικός.
Αμπελείες Πέλλας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμος Πέλλας Κατηγορία:Χωριά του νομού Πέλλας
Ανδρέας της Αυστρίας
Οικογένεια
Είχε δύο φυσικά τέκνα, που ανατράφηκαν από τον αδελφό του Κάρολο μαργράβο του Μπούργκαου:
Αναφορές
Κατηγορία:Οίκος των Αψβούργων
Γιούλια Γκούσινα
Η Γιούλια Αλεξάντροβνα Γκούσινα (Юлия Александровна Гущина, γενν. 4 Μαρτίου 1983, Νοβοτσερκάσκ, ΡΣΟΣΔ, ΕΣΣΔ) είναι Ρωσίδα δρομέας ταχύτητας που ειδικεύεται στα 200 μέτρα.
Στις 30 Νοεμβρίου 2017, τα αποτελέσματά της από τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2012 ακυρώθηκαν ως αποτέλεσμα θετικού τεστ ντόπινγκ.
Καριέρα
Η Γκούσινα εκπροσώπησε τη Ρωσία στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008 στο Πεκίνο, όπου αγωνίστηκε στη σκυταλοδρομία 4x100, μαζί με τις Αλεξάντρα Φέντοριβα, Γιούλια Τσερμοσάνσκαγια και Γεβγκένια Πολιακόβα. Στον πρώτο γύρο τερμάτισαν στη δεύτερη θέση πίσω από την Τζαμάικα, αλλά μπροστά από τη Γερμανία και την Κίνα. Με αυτό το αποτέλεσμα προκρίθηκαν στον τελικό τον οποίο έτρεξαν στα 42,31 δευτερόλεπτα και κατέλαβαν την πρώτη θέση και το χρυσό μετάλλιο. Το Βέλγιο και η Νιγηρία πήραν τα άλλα 2 μετάλλια. Η ομάδα της Τζαμάικας δεν τερμάτισε λόγω λάθους στην ανταλλαγή σκυτάλης. Τον Αύγουστο του 2016, από τη Γκούσινα και τις τρεις Ρωσίδες συναθλήτριες της αφαιρέθηκαν τα χρυσά ολυμπιακά μετάλλια τους, λόγω παραβίασης ντόπινγκ από την Τσερμοσάνσκαγια.
Με την ανακοίνωση του 2017 σχετικά με τον αποκλεισμό της ρωσικής ομάδας 4x400 του 2012, λόγω της παραβίασης για ντόπινγκ από την Αντονίνα Κριβοσάπκα και αφαιρέθηκαν και τα τρία Ολυμπιακά μετάλλια από τη Γκούσινα.
Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου του 2009 στο Βερολίνο, η Γκούσινα μεταπήδησε από το αγώνισμα των 400 μέτρων στο αγώνισμα των 200 μέτρων, όπου εκεί αγωνίστηκε, έφτασε στα ημιτελικά των 200 μέτρων, αλλά έχασε για λίγο την πρόκριση στον τελικό. Στη σκυταλοδρομία 4 × 100, η Ρωσία τερμάτισε στην απογοητευτική για εκείνη τέταρτη θέση στον, με την Τζαμάικα να τερματίζει στην πρώτη θέση, τις Μπαχάμες στη δεύτερη θέση και τη Γερμανία στην τρίτη θέση.
Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2013, κατά τη διάρκεια της τελετής των μεταλλίων για τη σκυταλοδρομία γυναικών 4 x 400, εικόνες της Κσένια Ριζόβα και της Γιούλια Γκούσινα να δίνουν ένα φιλί στα χείλη που διαδόθηκε μέσω των κοινωνικών μέσων μαζικής ενημέρωσης, ερμηνεύθηκαν ως διαμαρτυρία ενάντια στους αντιομοφυλοφιλικούς νόμους. Τόσο η Ριζόβα όσο και η Γκούσινα αρνήθηκαν οποιαδήποτε πρόθεση να κάνουν μια τέτοια διαμαρτυρία και δήλωσαν πως ήταν απλά υπερενθουσιασμένες με την αθλητική τους επιτυχία και ότι ήταν παντρεμένες με άντρες. Παρόλο που οι αναφορές επικεντρώθηκαν κυρίως στις δυο τους και οι τέσσερις αθλήτριες της σκυταλοδρομίας της Ρωσίας φίλησαν σύντομα η μία την άλλη στο βάθρο. Η Ριζόβα χαρακτήρισε την υποτιθέμενη σύνδεσή της με την ΛΟΑΤ κοινότητα ως προσβλητική. Ο Ρώσος Υπουργός Αθλητισμού, Βιτάλι Μουτκό, δήλωσε ότι τα δυτικά μέσα ενημέρωσης είχαν δώσει υπερβολική έμφαση στο ζήτημα, σημειώνοντας ότι οι σχέσεις μεταξύ ομοφυλοφίλων δεν είναι παράνομες στη Ρωσία και υπήρξε μικρότερη κάλυψη του θέματος στα εγχώρια μέσα ενημέρωσης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρώσοι αθλητές του στίβου Κατηγορία:Ρώσοι αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2008 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012 Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Ντόπινγκ στον αθλητισμό
Αρχαίο θέατρο Οινιαδών
Χρονολόγηση μνημείου
Κατά την αρχαιότητα οι Οινιάδες ήταν η δεύτερη σε μέγεθος και σημασία πόλη των Ακαρνάνων μετά την Στράτο και το θέατρό της αποτελεί δείγμα του υψηλού πολιτισμικού επιπέδου της πόλης. Γνώρισε δύο οικοδομικές φάσεις, οι οποίες σχετίζονταν κυρίως με ανακατασκευές του σκηνικού οικοδομήματος.
Η πρώτη τοποθετείται στα μέσα του 4ου αιώνα π.Χ, οπότε η σκηνή ήταν ένα μονώροφο ορθογώνιο οικοδόμημα. Η πρόσοψή της αποτελούνταν από πέντε μεγάλα ανοίγματα που δημιουργούνταν από τέσσερις πεσσούς, οι οποίοι έφεραν επίκρανα δωρικού τύπου. Στα κενά μεταξύ των πεσσών στερεώνονταν ζωγραφικοί πίνακες που αποτελούσαν το σκηνικό βάθος κάθε παράστασης.
Η δεύτερη φάση του μνημείου τοποθετείται στο πρώτο μισό του 3ου αιώνα π.Χ., οπότε και το σκηνικό οικοδόμημα γίνεται διώροφο. Στην πρόσοψη της πρώτης (αρχικής) σκηνής προστίθεται προσκήνιο, ενώ ανατολικά και δυτικά αυτού κτίστηκαν δύο μικρά παρασκήνια. Οι πεσσοί που στήριζαν την επίπεδη οροφή του προσκηνίου ενώθηκαν με ιωνικούς ημικίονες. Στην ορχήστρα προστέθηκε λίθινο περιμετρικό κρηπίδωμα και κατασκευάστηκε κτιστός αγωγός για τη συγκέντρωση και την απορροή των υδάτων.
Περιγραφή μνημείου
Το μνημείο είναι κτισμένο στη νότια πλευρά υψώματος κοντά στην Αγορά, στο ανατολικό τμήμα της τειχισμένης πόλης, σε σημείο που προσφέρει εξαιρετική θέα στις γύρω πεδινές εκτάσεις, την παλιά κοίτη του Αχελώου και τα παραθαλάσσια μέρη. Διαθέτει την τριμερή οργάνωση ενός ελληνιστικού θεάτρου, αποτελείται δηλαδή από το κοίλο, την ορχήστρα και τη σκηνή. Όπως και άλλα θέατρα της αρχαιότητας, παρουσιάζει κάποιες αρχιτεκτονικές ιδιαιτερότητες που εντοπίζονται στην απόκλιση της συμβολής των αξόνων του κοίλου και των κλιμάκων ανόδου από το κέντρο της ορχήστρας.
Το κοίλο είναι λαξευμένο στον γκρίζο τοπικό ασβεστόλιθο και αποτελείται από 28 σειρές εδωλίων (σήμερα διατηρούνται οι 19 σειρές), ορισμένα από τα οποία φέρουν απελευθερωτικές επιγραφές. Διαθέτει 11 κερκίδες χωρίς διάζωμα, οι οποίες χωρίζονται από εννέα κλίμακες. Νοτιοανατολικά και βορειοδυτικά του κοίλου υπάρχουν αναλημματικοί τοίχοι, από τους οποίους ο ένας ήταν κτισμένος κατά το πολυγωνικό σύστημα και ο άλλος κατά το ψευδοϊσόδομο σύστημα.
Η σκηνή διατηρείται σε κακή κατάσταση, καθώς σώζονται μόνο τα θεμέλιά του προσκηνίου, συνολικού μήκους 21,89 μέτρων και των παρασκηνίων 5 μ. x 5,62 μ. το καθένα. Η ακουστική του μνημείου ήταν πολύ καλή και η χωρητικότητά του μεγάλη, καθώς έφτανε τους 4.600 θεατές.
Ανασκαφικές έρευνες
Η πρώτη ανασκαφική έρευνα πραγματοποιήθηκε το 1900 από τον Αμερικανό αρχαιολόγο Μπέντζαμιν Πάουελ και συνεχίστηκε μέχρι και τον επόμενο χρόνο. Στη διάρκεια αυτής αποκαλύφθηκε μεγάλο μέρος του θεάτρου. Από την πρώτη έρευνα δόθηκαν οι περισσότερες πληροφορίες για την ολοκληρωτική εικόνα του θεάτρου. Έπειτα, το 1987, η ΣΤ΄ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων Πατρών ανέλαβε την πλήρη ανακάλυψή του. Κατά τα έτη 1991-1993 η έρευνα συνεχίστηκε και ολοκληρώθηκε από τους Σάββα Γώγο και Λάζαρο Κολώνα. Από το 2002 μέχρι και το 2006 έγιναν εργασίες συντήρησης και ανάταξης επιμερούς τμημάτων του μνημείου στο πλαίσιο του έργου «Προστασία, έρευνα & ανάδειξη τριών (3) αρχαίων πόλεων του Νομού Αιτωλοακαρνανίας: Πλευρώνα – Οινιάδες – Πάλαιρος».
Φεστιβάλ του Βερμπιέ
Το Φεστιβάλ του Βερμπιέ είναι ετήσιο διεθνές φεστιβάλ μουσικής που λαμβάνει χώρα για δύο εβδομάδες στα τέλη του Ιουλίου και στις αρχές του Αυγούστου στο ορεινό θέρετρο Βερμπιέ στην Ελβετία.
Ιδρύθηκε το 1994 από τον Μάρτιν Ένγκστρομ και έκτοτε έχει προσελκύσει σολίστες παγκοσμίου φήμους όπως ο Πιότρ Αντερσέφσκι, ο Λάιφ Ουβ Αντσνές, ο Εμάνουελ Αξ, η Λέρα Άουερμπαχ, η Μάρτα Άργκεριτς, η Γιούτζα Γουάνγκ, ο Τζούλιαν Λόιντ Γουέμπερ, ο Λεωνίδας Καβάκος, ο Τόμας Κβάστχοφ, ο Γεβγκένι Κίσιν, η Μαγκνταλένα Κόζενα, ο Λανγκ Λανγκ, ο Μίσα Μάισκι, ο Σεργκέι Μπαμπαγιάν, η Κάτια Μπουνιατισβίλι, ο Λόρενς Πάουερ, ο Μιχαήλ Πλετνιόφ, ο Τζούλιαν Ράχλιν, η Άντρεα Ροστ, ο Μπριν Τέρφελ, ο Ντανιίλ Τρίφονοφ, ο Σενγκ Τζιν Τσο, η Ανούσκα Σανκάρ, ο Άντρας Σιφ και η Χίλαρι Χαν.
Το Φεστιβάλ, επίσης, προωθεί την εξέλιξη των νεαρών μουσικών και τους εκπαιδεύει στην ακαδημία και στις τρεις ορχήστρες που διαθέτει: την Ορχήστρα του Φεστιβάλ του Βερμπιέ, την Ορχήστρα Μουσικής Δωματίου του Φεστιβάλ του Βερμπιέ και την Ορχήστρα Νέων του Φεστιβάλ του Βερμπιέ, παλαιότερα γνωστή ως Ορχήστρα της Μουσικής Κατασκήνωσης του Φεστιβάλ του Βερμπιέ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φεστιβάλ κλασικής μουσικής στην Ελβετία
Απώλειες του Τουρκικού Στρατού στη Συρία
Η τουρκική στρατιωτική επέμβαση στη Συρία, που ξεκίνησε στις 24 αυγούστου 2016, με το κωδικό όνομα Ασπίδα του Ευφράτη, είναι μια συνεχιζόμενη διασυνοριακή επέμβαση του τουρκικού στρατού, και συμμαχικών του ομάδων που πέρνουν μέρος στο Συριακό Εμφύλιο Πόλεμο. Οι επιχειρήσεις συνεχίζονται στην βόρεια Συρία στην περιοχή ανάμεσα στον Ευφράτη ποταμό στα ανατολικά και της ελεγχόμενης από αντάρτες περιοχής γύρω από την πόλη Azaz στα δυτικά. Ο τουρκικός στρατός υποστηρίζεται φιλικές προς την Τουρκία Συριακές ανταρτικές ομάδες, όπως ο Ελεύθερος Συριακός Στρατός, και  μάχεται κατά των δυνάμεων του Ισλαμικού Κράτους του Ιράκ και του Λεβάντε (ISIL), καθώς και κατά των Κούρδων μαχητών των Συρίακων Δημοκρατικών Δυνάμεων (ΣΔΔ).
Νάιτζελ Χέις
Ο Νάιτζελ Χέις (γεννήθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 1994) είναι Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής της Μπαρτσελόνα του Ισπανικού Πρωταθλήματος (Liga ACB) και της Ευρωλίγκας. Έπαιξε κολεγιακό μπάσκετ για τους Ουισκόνσιν Μπάντζερς. Ο Χέις φοίτησε στο Λύκειο Ουίτμερ στο Τολέντο του Οχάιο.
Απώλειες του Τουρκικού Στρατού στη Συρία
Λίστα απωλειών
Αν και επίσημή λίστα απωλειών δεν έχει εκδοθεί από τις Τουρκικές ένοπλές δυνάμεις, ο Τουρκικός και διεθνής τύπος παρακολουθεί τις επιχειρήσεις καταγράφοντας τις απώλειες από πλευράς τουρκικού στρατού. Η παρακάτω είναι μια λίστα των εώς τώρα απωλειών μεταξύ των τακτικών τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων:
Αναφορές
Κατηγορία:Συριακός Εμφύλιος Πόλεμος
Β΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1997-98
Το πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής 1997-98 διεξήχθη σε έναν όμιλο των 18 ομάδων. Στην Α΄ εθνική κατηγορία ανέβηκαν οι τρεις πρώτες ομάδες.
Νάιτζελ Χέις
Κολεγιακή σταδιοδρομία
Στην πρωτοετή χρονιά του, ο Χέις είχε σημαντικό χρόνο συμμετοχής, κερδίζοντας στο Μπιγκ Τεν τον τίτλο του 6ου παίχτη της χρονιάς και επιλέχτηκε στην ομάδα Πρωτοετών του Μπιγκ Τεν.
Ο Χέις ήταν ο τρίτος κορυφαίος σκόρερ των δευτεραθλητών Μπάντζερς και αναδείχτηκε παίχτης της τρίτης ομάδας του Μπιγκ Τεν ως δευτεροετής σπουδαστής.
Στην τριτοετή χρονιά του, ο Χέιες επιλέχτηκε στην πρώτη ομάδα του Μπιγκ Τεν αφού ηγήθηκε των Μπάντζερς στο σκοράρισμα (15,7 πόντους ανά παιχνίδι), ασίστ (3,0) και προσπάθειες ελεύθερων βολών (258) και τερμάτισε δεύτερος σε ριμπάουντ (5,8 ανά παιχνίδι). αριστερά|μικρογραφία| Ο Χέις το 2017 Ερχόμενος στην ανώτερη χρονιά του, ο Χέις ονομάστηκε Παίκτης της Χρονιάς της Προετοιμασίας στο Μπιγκ Τεν. Είχε κατά μέσο όρο 14,0 πόντους, 6,7 ριμπάουντ και 2,7 ασίστ ανά παιχνίδι κατά τη διάρκεια της τελευταίας του χρονιάς στο Ουισκόνσιν.
Ο Χέις αποφοίτησε τον Μάιο του 2017 με πτυχίο στη χρηματοδότηση επιχειρήσεων και την επενδυτική τραπεζική. Διακρίθηκε ως ένας ειλικρινής αθλητής και ηγέτης σε ζητήματα όπως η φυλετική δικαιοσύνη και η αποζημίωση των αθλητών του NCAA.
Ουέστσεστερ Νικς (2017–2018)
Αφού πέρασε χωρίς ομάδα στο ντραφτ του 2017 του ΝΒΑ, εντάχθηκε στους Νιου Γιορκ Νικς για το Σάμερ Λιγκ του ΝΒΑ του 2017. Στις 19 Αυγούστου υπέγραψε μερικώς εγγυημένο συμβόλαιο με την ομάδα. Στις 14 Οκτωβρίου 2017, παραιτήθηκε από την ομάδα της Νέας Υόρκης. Αργότερα διορίστηκε στη θυγατρική ομάδα των Ουέστσεστερ Νικς για το NBA G League για το μεγαλύτερο μέρος της περιόδου.
Λος Άντζελες Λέικερς (2018)
Στις 19 Ιανουαρίου 2018, ο Χέις υπέγραψε συμβόλαιο 10 ημερών με τους Λος Άντζελες Λέικερς. Έκανε την πρώτη εμφάνισή του στο ΝΒΑ δύο μέρες αργότερα σε μία νίκη με 127-107 επί των Νιου Γιορκ Νικς, παίζοντας ένα λεπτό εκείνο το βράδυ. Οι Λέικερς δεν θα έδιναν στον Χέις δεύτερο συμβόλαιο 10 ημερών μετά τη λήξη του πρώτου του, και στη συνέχεια οι Ουέστσεστερ Νικς απέκτησαν ξανά τον Χέις στις 30 Ιανουαρίου
Τορόντο Ράπτορς (2018)
Στις 6 Μαρτίου 2018, οι Τορόντο Ράπτορς υπέγραψαν συμβόλαιο 10 ημερών με τον Χέις. Στις 12 Μαρτίου 2018, ο Χέις έκανε την παρθενική εμφάνισή του για τους Τορόντο Ράπτορς σημειώνοντας 6 πόντους με δύο τρίποντα σε 5 λεπτά που έπαιξε σε μία νίκη με 132–106 απέναντι στους Νιου Γιορκ Νικς, συνδεδεμένων με την θυγατρική τους, τους Ουέστσεστερ Νικς. Στις 14 Μαρτίου 2018, οι Ράπτορς υπέγραψαν εκ νέου με τον Χέις με ένα νέο συμβόλαιο 10 ημερών. Ενώ ήταν στο δεύτερο δεκαήμερο συμβόλαιό του, ο Χέις ανατέθηκε στους Ράπτορς 905, την θυγατρική ομάδα στη G League του Τορόντο. Ο Χέις δεν έλαβε προσφορά για την υπόλοιπη χρονιά από τους Ράπτορς και επέστρεψε στους Ουέστσεστερ Νικς.
Σακραμέντο Κινγκς (2018)
Στις 31 Μαρτίου 2018, οι Σακραμέντο Κινγκς ανακοίνωσαν ότι είχαν υπογράψει τον Χέις για την υπόλοιπη περίοδο 2017-18. Στις 7 Ιουλίου 2018 παραιτήθηκε από τους Κινγκς.
Γαλατασαράι (2018–2019)
Στις 29 Αυγούστου 2018, ο Χέις υπέγραψε με την Γαλατασαράι του Τουρκικού Πρωταθλήματος (BSL). Ο Χέις είχε κατά μέσο όρο 12,6 πόντους ανά αγώνα, 2,0 ασίστ ανά αγώνα και 5,4 ριμπάουντ ανά αγώνα. Ο Χέις είχε κατά μέσο όρο 15,7 πόντους, 5,6 ριμπάουντ και 1,8 ασίστ στο EuroCup.
Ζαλγκίρις Κάουνας (2019–2021)
Στις 12 Ιουνίου 2019, ο Χέις υπέγραψε με τη Ζαλγκίρις Κάουνας τουΛιθουανικού Πρωταθλήματος. Υπέγραψε ξανά με την ομάδα στις 17 Ιουλίου 2020.
Μπαρτσελόνα (2021–σήμερα)
Στις 22 Αυγούστου 2021, ο Χέις υπέγραψε με την Μπαρτσελόνα του Ισπανικού Πρωταθλήματος (Liga ACB).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Γουέσττσεστερ Νικς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Τορόντο Ράπτορς Κατηγορία:Σμολ φόργουορντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σακραμέντο Κινγκς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ράπτορς 905 Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λος Άντζελες Λέικερς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισπανίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Γαλατασαράι Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπαρτσελόνα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ζάλγκιρις Κάουνας Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Β΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1997-98
Διοργάνωση
Στο πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής του 1997-98 δεν υπήρξε κάποια καινοτομία σε σχέση με εκείνο της προηγούμενης σεζόν 1996-97. Όπως είχε καθιερωθεί και στα προηγούμενα χρόνια, στην Α΄ Εθνική ανέβηκαν οι τρεις πρώτες ομάδες, ενώ υποβιβάστηκαν τέσσερις σύλλογοι στη Γ΄ Εθνική, τη θέση των οποίων πήραν ισάριθμες ομάδες της τρίτης κατηγορίας.
Πρώτοι σκόρερ
Οι 3 πρώτοι σκόρερ ήταν:
Πηγές
Κατηγορία:Β΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου αντρών Ελλάδας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1997-1998
Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης 2015
Τα 81α Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης (αγγλικά: New York Film Critics Circle Awards), που ανακοινώθηκαν στις 2 Δεκεμβρίου 2015, απονεμήθηκαν στις 4 Ιανουαρίου 2016, τιμώντας την καλύτερη κινηματογραφική παραγωγή του 2015.
thumb|right|150px|[[Todd Haynes, Καλύτερη Σκηνοθεσία]] thumb|right|150px|[[Μάικλ Κίτον, Καλύτερος Α' Ανδρικός Ρόλος]] thumb|right|150px|[[Saoirse Ronan, Καλύτερος Α' Γυναικείος Ρόλος]] thumb|right|150px|[[Mark Rylance, Καλύτερος Β' Ανδρικός Ρόλος]] thumb|right|150px|[[Κρίστεν Στιούαρτ, Καλύτερος Β' Γυναικείος Ρόλος]]
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης Κατηγορία:Κινηματογραφικά γεγονότα του 2015
Πιέρ Οριόλα
Ο Πιέρ Δαβίδ Οριόλα Γαρίγα (εναλλακτική ορθογραφία: Πέρε Οριόλα, Τάρεγα, 25 Σεπτεμβρίου 1992) είναι Ισπανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Με ύψος 2,08 μ. αγωνίζεται ως πάουερ φόργουορντ και ως σέντερ στην Α.Ε.Κ..
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Ο Οριόλα ξεκίνησε να παίζει μπάσκετ στην ομάδα της πόλης του, την Κλουμπ Ναταθιό Τάρεγα. Το 2009 ξεκίνησε την επαγγελματική του σταδιοδρομία με την ισπανική ομάδα ανώτερης κατηγορίας της Μανρέσα. Στη συνέχεια έπαιξε ως δανεικός στην ισπανική ερασιτεχνική κατηγορία τέταρτης κατηγορίας Liga EBA, με την ΚΕ Σαιντ Νικολάου, κατά την διάρκεια της περιόδου 2010–11. Στη συνέχεια εντάχθηκε στην ισπανική ομάδα της δεύτερης κατηγορίας, Φόρτσα Λέιδα, για τη χρονιά 2012–13.
Στη συνέχεια πήγε στην ισπανική ομάδα της δεύτερης κατηγορίας, Πένιας Ουέσκα, για τη χρονιά 2013–14. Η επόμενη ομάδα του ήταν η ισπανική ομάδα πρώτης κατηγορίας ΚΜ Σεβίγια. Με τη Σεβίλλη, έπαιξε στο δεύτερο επίπεδο ευρωπαϊκών διοργανώσεων, το EuroCup, για πρώτη φορά κατά τη διάρκεια της περιόδου 2014–15.
Στη συνέχεια πήγε στον ισπανικό σύλλογο της πρώτης κατηγορίας Βαλένθια Μπάσκετ. Με τη Βαλένθια, κέρδισε το πρωτάθλημα της χρονιάς 2016–17 της Ισπανίας. Αυτή τη σεζόν μέτρησε 7,6 πόντους, 3,2 ριμπάουντ και 62,2% στα δίποντα στο πρωτάθλημα.
Στις 14 Ιουλίου 2017, η Μπαρτσεόνα Λάσα κατέβαλε ένα ποσό εξαγοράς συμβολαίου 1.000.000 ευρώ στην Βαλένθια Μπάσκετ, προκειμένου να εξασφαλίσει τα δικαιώματα του. Ο Οριόλα υπέγραψε στη συνέχεια τετραετές συμβόλαιο με την Μπαρτσελόνα. Στις 7 Ιουλίου 2020, ο Οριόλα ανανέωσε το συμβόλαιό του με τον σύλλογο μέχρι το 2024. Στις 30 Ιουνίου 2022, το συμβόλαιό του τερματίστηκε από την Μπαρτσελόνα και έτσι αποτέλεσε παρελθόν ύστερα από πέντε συνεχόμενα χρόνια στην ομάδα, ενώ το συμβόλαιό του έληγε σε δύο χρόνια.
Στις 15 Οκτωβρίου 2022, ανακοινώθηκε από την Τζιρόνα. Σε 7 συμμετοχές στο Πρωτάθλημα Ισπανίας είχε 2,7 πόντους, 3,1 ριμπάουντ.
Στις 22 Φεβρουαρίου 2023, υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με την Α.Ε.Κ. έως το τέλος της αγωνιστικής περιόδου 2022-23.
Εθνική Ισπανίας
Ο Οριόλα ήταν μέλος των νεανικών εθνικών ομάδων της Ισπανίας. Με τις μικρές εθνικές ομάδες της Ισπανίας, έπαιξε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Εφήβων της της FIBA το 2010 και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Νέων Ανδρών της FIBA το 2012, όπου κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισπανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ Κατηγορία:Σέντερ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Βαλένθια Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ρεάλ Μπέτις Μπαλονθέτο Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπαρτσελόνα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πένιας Ουέσκα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μανρέσα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισπανίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2017 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2019
Νάτσο Μονρεάλ
O Νάτσο Μονρεάλ (Nacho Monreal, 26 Φεβρουαρίου 1986) είναι Ισπανός ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως αμυντικός στη Ρεάλ Σοσιεδάδ και στην Εθνική Ισπανίας.
Στην εθνική ομάδα
Στην Εθνική Ισπανίας παίζει από το 2009. Συμμετείχε στο Κύπελλο Συνομοσπονδιών 2013, όπου η Ισπανία ήταν φιναλίστ. Πέτυχε το πρώτο του γκολ με την ομάδα το 2016, στον αγώνα με τη Βόρεια Μακεδονία για τα προκριματικά του Μουντιάλ του 2018. Επελέγη στην αποστολή της ομάδας στο Μουντιάλ του 2018.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ισπανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Σοσιεδάδ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρσεναλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεγούντα Ντιβιζιόν Β Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΑ Οσασούνα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μάλαγα ΚΦ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2013 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018
Παναγιώτης Κοσματόπουλος
Ο Παναγιώτης Κοσματόπουλος ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής της προπολεμικής εποχής, ο οποίος αγωνίστηκε ως αμυντικός στην ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης, κατακτώντας το πρωτάθλημα Ελλάδος του 1928, πριν συνεχίσει στην ομάδα του Απόλλωνα Αθηνών.
Καριέρα
Ο Κοσματόπουλος αγωνιζόταν στην άμυνα και το κέντρο και εντάχθηκε στο δυναμικό του Άρη το 1925. Οι πρώτες του συμμετοχές με την πρώτη ομάδα των "κίτρινων" πραγματοποιήθηκαν για το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης του 1927, όπου ο Άρης κατατάχθηκε τρίτος.
Την επόμενη σεζόν, ο Κοσματόπουλος συμμετείχε στην ομάδα που κατέκτησε το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης και προκρίθηκε στην τελική φάση του πρώτου πρωταθλήματος Ελλάδος. Εκεί, έπαιξε στην εκτός έδρας νίκη του Άρη επί του Ατρόμητου με 1-3 στις 24 Μαΐου 1928, στην ήττα με 3-2 από τον Εθνικό τρεις ημέρες αργότερα και στην εντός έδρας νίκη κατά του Ατρόμητου με 3-1.
Το 1928-29, κατέκτησε και πάλι το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης, έχοντας όμως μόλις μία συμμετοχή στους αγώνες της ομάδας του Άρη.
Τον Αύγουστο του 1929, μεταγράφηκε στον Απόλλωνα Αθηνών.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Απόλλων Σμύρνης Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Γεκατερίνα Γκάμοβα
Η Γεκατερίνα Αλεξάντροβνα Γκάμοβα (ρωσικά: Екатерина Александровна Гамова, γεννήθηκε 17 Οκτωβρίου 1980) είναι Ρωσίδα πρώην παίκτρια της πετοσφαίρισης. Μία από τις κορυφαίες του αθλήματος όλων των εποχών, ήταν μέλος της εθνικής Ρωσίας η οποία κέρδισε τα χρυσά μετάλλια στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πετοσφαίρισης Γυναικών του 2006 και του 2010 και το αργυρό μετάλλιο στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας το 2004 και του Σίδνεϊ το 2000. Με ύψος 2,05 μέτρα και με μέγεθος ποδιού 49 (ευρωπαϊκό νούμερο), ήταν μία από τις ψηλότερες αθλήτριες στον κόσμο, συχνά αναφερόμενη ως «η βασίλισσα του βόλεϊ». Η θέση της ήταν διαγώνια.
Βιογραφία
Στην ηλικία των 11 ετών, ήταν ήδη πολύ ψηλή - 1,72 μέτρα. Αποφάσισε να επιλέξει το βόλεϊ ως το κύριο άθλημά της, αν και έπαιξε επίσης μπάσκετ και χάντμπολ ταυτόχρονα. Έλαβε την εκπαίδευση της στην αθλητική σχολή της μεταλλουργικής περιοχής της πόλης της Τσελιάμπινσκ. Όταν ήταν 14 χρονών, εντάχθηκε στην ομάδα βόλεϊ της πόλης.
Καριέρα σε συλλόγους
Το 1996 κέρδισε τον πρώτο τίτλο στην καριέρα της - το Κύπελλο Ρωσίας. Αρχικά αγωνιζόταν ως κεντρική μπλοκέρ ή διαγώνιος και το 1998 εντάχθηκε στην ομάδα νέων της Ουράλοτσκα. Τη σεζόν 2000–01, ήταν για πρώτη φορά πρωταθλήτρια Ρωσίας και τρίτη στο Τσάμπιονς Λιγκ. Στους ημιτελικούς του Ευρωπαϊκού Κυπέλλου που διεξήχθη στο Νίζνι Ταγκίλ, έφερε στην ομάδα 37 βαθμούς, αλλά δεν ήταν αρκετοί για να νικήσει την ιταλική Μόντενα. Ακολούθησαν δύο συνεχόμενοι τίτλοι πρωταθλήματος με την Ουράλοτσκα προτού μεταγραφεί στην Ντιναμό Μόσχας με την οποία κέρδισε τρεις τίτλους πρωταθλήματος το διάστημα 2006–09.
Η Γκάμοβα αγωνίστηκε στη Ντιναμό Μόσχας τη σεζόν 2008–09, με την οποία κέρδισε το Τσάμπιονς Λιγκ της σεζόν και έλαβε το βραβείο της «Κορυφαίας Σκόρερ».
Η Γκάμοβα κέρδισε με την ρωσική Ντιναμό Καζάν το Τσάμπιονς Λιγκ 2013–14, που πραγματοποιήθηκε στο Μπακού του Αζερμπαϊτζάν, κερδίζοντας με 3-0 σετ την γηπεδούχο ομάδα Ραμπίτα Μπακού στους ημιτελικούς και με 3–0 σετ την τουρκική ΒακιφΜπάνκ Σ.Κ. στον τελικό. Βραβεύτηκε ως η Πολυτιμότερη Παίκτρια και η Κορυφαία Σκόρερ της διοργάνωσης.
Διεθνής καριέρα
Ξεκίνησε τη διεθνή σταδιοδρομία της στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Νεανίδων το 1999 και ήταν η νεότερη παίκτρια της ομάδας στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σίδνεϊ το 2000. Το 2001 κέρδισε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα και εμφανίστηκε έξοχα στο  Παγκόσμιο Κύπελλο, όπου ήταν η καλύτερη παίκτρια στα μπλοκ και η πιο παραγωγική (102 πόντοι) παίκτρια της διοργάνωσης.
Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2002 σημείωσε 209 πόντους (δεύτερη), ενώ δεύτερη ήταν και στα μπλοκ. Η ρωσική εθνική κατέλαβε την τρίτη θέση. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας, η ηγετική παρουσία και οι αθλητικές, ο χαρακτήρας και η ικανότητές της ήταν ιδιαίτερα πειστικά: Η Γκάμοβα ήταν η πρώτη σκόρερ στο ολυμπιακό τουρνουά με 204 πόντους: 160 στην επίθεση, 31 στο μπλοκ και 13 στο σερβίς. Όσον αφορά την αποτελεσματικότητα του μπλοκ, ήταν τρίτη.
Τον Νοέμβριο του 2006, η ρωσική ομάδα κέρδισε το Παγκόσμιο Κύπελλο για πρώτη φορά. Στον τελικό αγώνα με αντίπαλο τη Βραζιλία, η Γκάμοβα σημείωσε 28 πόντους, συμπεριλαμβανομένου του τελευταίου που τελείωσε το δραματικό πέμπτο σετ υπέρ της Ρωσίας.
Ήταν μέλος της εθνικής ομάδας της Ρωσίας που κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Γυναικών του 2010, στο οποίο ανακηρύχθηκε η Πολυτιμότερη Παίκτρια της διοργάνωσης. Μετά την ήττα στους προημιτελικούς από τη Βραζιλία στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2012 δήλωσε ότι θα σταματήσει να αγωνίζεται με την εθνική ομάδα, αλλά συνέχισε να παίζει σε συλλογικό επίπεδο.
thumb|2009 Το Μάιο του 2016 ανακοίνωσε θα αποσυρθεί από την αθλητική της καριέρα λόγω τραυματισμού. Ύστερα από αυτήν την ανακοίνωση δεν συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο ντε Τζανέιρο. Στο τελευταίο παιχνίδι της καριέρας της η 36χρονη Γκάμοβα οδήγησε την Ντιναμό Μόσχας στη νίκη με 2–1 σετ επί της Ντιναμό Καζάν, στο εορταστικό παιχνίδι που διεξήχθη μεταξύ των δύο ομάδων στη Μόσχα. Η φανέλα της με το νούμερο 11 αποσύρθηκε από την ομάδα. Κατά τη διάρκεια της καριέρας της ήταν η πιο ακριβοπληρωμένη παίκτρια του αθλήματος στον κόσμο. Κλείνοντας τη σταδιοδρομία της είχε κατακτήσει κατακτήσει 12 τίτλους πρωταθλήματος και πέντε Κυπέλλου, ένα Σούπερ Καπ Τουρκίας, ένα Τσάμπιονς Λιγκ και ένα Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Συλλόγων σε συλλογικό επίπεδο.
Μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2012 στο Λονδίνο στις 17 Αυγούστου 2012, παντρεύτηκε τον Ρώσο κινηματογραφιστή και παραγωγό Μιχαήλ Μουκασί.
Τίτλοι και διακρίσεις
Τίτλοι με συλλογους
Τίτλοι με την εθνική ομάδα
Ατομικές διακρίσεις
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωσίδες αθλήτριες της πετοσφαίρισης Κατηγορία:Πετοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2000 Κατηγορία:Πετοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004 Κατηγορία:Πετοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2008 Κατηγορία:Πετοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012 Κατηγορία:Ολυμπιονίκες της πετοσφαίρισης Κατηγορία:Ρώσοι Ολυμπιονίκες
Κάρολος του Μπούργκαου
Ο Κάρολος, γερμ. Karl (22 Νοεμβρίου 1560 - 30 Οκτωβρίου 1618) από τον Οίκο των Αψβούργων ήταν μαρκήσιος (μάργραβος) του Μπούργκαου.
Οικογένεια
Από τη μη νόμιμη σχέση του με την Κιάρα-Ελίζα-Ισαβέλλα ντι Φερρέρο είχε φυσικό τέκνο τη:
Από τη μη νόμιμη σχέση του με μία αγνώστου ονόματος γυναίκα, είχε δύο ακόμη φυσικά τέκνα:
Αναφορές
Κατηγορία:Οίκος των Αψβούργων
Βουντούχλα Αχαΐας
Ο όρος «Βουντούχλα» αφορά τοπωνύμιο, χείμαρρο, αρχαία πόλη και πεδινή έκταση (κάμπο) του Νομού Αχαΐας.
Λοιπά στοιχεία
Στα τέλη του 19ου αιώνα υπήρχαν στην ευρύτερη περιοχή της Βουντούχλας δύο χάνια για τη εξυπηρέτηση των διερχομένων, αυτά του "Καραχάλιου" και του "Μπαλάση".
Ιντεφίξ
Ο Ιντεφίξ (γαλλικά: Idéfix) είναι ένα φανταστικό λευκό τεριέ που συντροφεύει τον Οβελίξ στα κόμικς Αστερίξ. Το όνομα Ιντεφίξ είναι λογοπαίγνιο με τη γαλλική έκφραση idée fixe (έμμονη ιδέα).
Στις 6 Ιανουαρίου 2021, ανακοινώθηκε ότι ο χαρακτήρας θα αποκτούσε δική του τηλεοπτική σειρά κινουμένων σχεδίων με τίτλο Dogmatix and the Indomitables (Dogmatix είναι το όνομα του χαρακτήρα στα αγγλικά).
Περιγραφή χαρακτήρα
Ο Ιντεφίξ είναι το μόνο ζώο ανάμεσα στους βασικούς χαρακτήρες της σειράς. Ο ρόλος του είναι δευτερεύων και αστείος στις περισσότερες ιστορίες, σημαντικός κυρίως ως «μήλο της έριδας» μεταξύ του Αστερίξ και του Οβελίξ για το αν θα πρέπει να του επιτραπεί να τους συνοδεύσει στις περιπέτειές τους, καθώς ο Οβελίξ θέλει πάντα να τον έχει πλάι του. Ωστόσο, εμφανίζεται συχνά να κάνει κάτι ενδιαφέρον στο παρασκήνιο και κατά καιρούς παίζει σημαντικό ρόλο στην πλοκή. Σύμφωνα με τους δημιουργούς, ο Ιντεφίξ είναι ο μόνος γνωστός «σκύλος οικολόγος»: αγαπά τα δέντρα και ουρλιάζει στενοχωρημένος όποτε κάποιο ποθαίνει κάτι. Παρά το μικρό του μέγεθος, είναι ατρόμητος. Έχει πιει το μαγικό φίλτρο σε πολλές περιπτώσεις, αλλά η αγαπημένη του απόλαυση είναι να μασάει κόκαλα.
Ένας σκύλος παρόμοιος με τον Ιντεφίξ εμφανίστηκε στη σελίδα 28 του Το χρυσό δρεπάνι. Ο Ιντεφίξ εμφανίζεται πρώτη φορά στο τεύχος Ο γύρος της Γαλατίας. Καθισμένος έξω από ένα κρεοπωλείο στη Λουτέτια, παρατηρεί τον Αστερίξ και τον Οβελίξ να μπαίνουν μέσα. Στη συνέχεια τους ακολουθεί σε όλη τη Γαλατία, εμφανιζόμενος σχεδόν σε κάθε όλη την υπόλοιπη ιστορία. Οι δύο άντρες δεν τον προσέχουν παρά μόνο στο τέλος, όταν τελικά προσελκύει την προσοχή του Οβελίξ στο τσιμπούσι του τέλους της ιστορίας και του δίνουν ένα χτύπημα στο κεφάλι και ένα κόκαλο. Ενώ υποτίθεται ότι θα εμφανιζόταν μόνο σε εκείνο το τεύχος (εξού και στο τέλος φεύγει από το χωριό) αλλά άρεσε τόσο, που αποφασίστηκε να επανέλθει. Το Pilote, το περιοδικό που πρωτοδημοσίευσε τις ιστορίες του Αστερίξ, διοργάνωσε διαγωνισμό για να βρεθεί όνομα για τον σκύλο. Έγιναν εκατοντάδες προτάσεις. Το νικητήριο όνομα, Ιντεφίξ, υποβλήθηκε από τους Ερβέ Αμπρουαζ, Ντομινίκ και Αν Μπουκάρ και Ρεμί Ντιζά.
Στην επόμενη περιπέτεια, με τίτλο Αστερίξ και Κλεοπάτρα, ο Ιντεφίξ παίρνει αυτό το όνομα και παίζει πιο ενεργό ρόλο. Ο Αστερίξ και ο Οβελίξ διαφωνούν για το αν ο Ιντεφίξ πρέπει ή όχι να τους συνοδεύσει στην Αίγυπτο, αλλά αυτός αποδεικνύει την αξία του ακολουθώντας τους Γαλάτες σε μια πυραμίδα στην οποία χάνονται και οδηγώντας τους έξω με ασφάλεια.
Όπως πολλά σκυλιά, ο Ιντεφίξ προστατεύει το αφεντικό του, ειδικά όταν ερωτεύεται ή πλαισιώνεται από όμορφες κοπέλες. Στο τεύχος Ο Αστερίξ λεγεωνάριος ξεκαθαρίζει την απέχθειά του για την Φαλμπαλά την οποία έχει ερωτευτεί ο Οβελίξ. Την ίδια στάση δείχνει στη Ζαζά στο τεύχος Το δώρο του Καίσαρα και στη Φανζινά στο τεύχος Η μεγάλη τάφρος. Ωστόσο, παρά την πίστη του στο αφεντικό του, ο Ιντεφίξ τελικά τάσσεται με τον Αστερίξ όταν οι δύο ήρωες διαφωνούν σε διάφορες περιστάσεις, όπως στα τεύχη Ο μάντης και Οβελίξ και Σία.
Η φιλία του με τον Πέπε στα τεύχη Ο Αστερίξ στην Ισπανία και Ο Αστερίξ στην Κορσική κάνει τον Οβελίξ να ζηλέψει. Ομοίως, ο Ιντεφίξ δεν εντυπωσιάζεται από την έλξη του Οβελίξ προς τη Φαλμπαλά στα προηγούμενα στάδια του τεύχους Ο Αστερίξ λεγεωνάριος, ενώ είναι εχθρικός και γρυλίζει όταν ο Οβελίξ της ζητά να φροντίσει τον σκύλο όσο αυτός λείπει. Ωστόσο, η Φαλμπαλά σπεύδει να τον φιλήσει, προκαλώντας του αμέσως ζαλάδα.
Όπως και οι άλλοι κάτοικοι του χωριού, στον Ιντεφίξ δεν αρέσει ο Κακοφωνίξ και ο μόνος του διάλογος (σε μπαλόνι σκέψης) είναι στο τεύχος Ο Αστερίξ και η Χαλαλιμά όπου σχολιάζει τις μουσικές δεξιότητες του Κακοφωνίξ.
Στο τεύχος Ο Αστερίξ και η Λατραβιάτα ο Ιντεφίξ βρίσκει σύντροφο και επιστρέφει με τα κουτάβια του.
Βιβλία με τον Ιντεφίξ
μικρογραφία| Ιντεφίξ (λεπτομέρεια [[Τοιχογραφία|τοιχογραφίας (οδός Buanderie 33, Βρυξέλλες)]] Η μεγάλη δημοτικότητα του Ιντεφίξ δημιούργησε μια σειρά παιδικών βιβλίων το 1973 με τις «περιπέτειές» του. Αυτά είχαν τη μορφή εικονογράφημένων ιστοριών και δεν ήταν συνεπή με τα κόμικς Αστερίξ.
Αν και φέρουν την υπογραφή Γκοσινί/Ουντερζό, πρόκειται για έργα με άδεια χρήσης που απευθύνονται στην παιδική αγορά. Τους λείπει το στιλ και η πολυπλοκότητα της κύριας δημιουργικής ομάδας του Αστερίξ και έχουν ελάχιστη ή καθόλου συνέπεια μεταξύ τους. Αν και μεταφράστηκαν ευρέως (όχι από τους συνήθεις μεταφραστές των κόμικς Αστερίξ), αυτά τα βιβλία δεν έγιναν πολύ δημοφιλή και ως επί το πλείστον έχουν ξεχαστεί. Οι αγγλικές εκδόσεις αυτών των έργων περιέχουν επίσης πολλά κραυγαλέα λάθη.
Το 1983 έγινε μια προσπάθεια αναβίωσης της σειράς με δύο νέες ιστορίες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φανταστικοί σκύλοι Κατηγορία:Αστερίξ Κατηγορία:Φανταστικοί χαρακτήρες Κατηγορία:Χαρακτήρες κόμικς
Αλκαζάρ (αποσαφήνιση)
Η ονομασία Αλκαζάρ μπορεί να αναφέρεται στα παρακάτω θέματα:
Παπαπέτρου
Το ελληνικό επώνυμο Παπαπέτρου μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
Επίσης, από τον εκ των ανωτέρω Αχιλλέα Παπαπέτρου πήραν το όνομά τους:
Κώστας Σολέας
Συμμετείχε στη Μεικτή Κύπρου (πρόδρομος της Εθνικής Κύπρου) η οποία συστάθηκε το 1933 και έδωσε φιλικούς αγώνες στην Παλαιστίνη (με Χάποελ Ιερουσαλήμ, Μακάμπι Χασμονάιμ, Χάποελ Χάιφα, Χάποελ Τελ Αβίβ) και στον Λίβανο (με Ρενεσάνς και Πανεπιστήμιο Βηρυτού).
Επιπλέον, συμμετείχε στη Μεικτή Κύπρου η οποία συστάθηκε το 1936 και έδωσε δύο φιλικούς αγώνες στην Ελλάδα. Ο πρώτος αγώνας ήταν με αντίπαλο την Εθνική Ελλάδας στις 10 Μαΐου 1936 στο στάδιο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας και ο δεύτερος ήταν με αντίπαλο τον Παναθηναϊκό στις 12 Μαΐου 1936 στο ίδιο στάδιο.
Εκτός από ποδοσφαιριστής, ήταν και δισκοβόλος. Κατείχε το παγκύπριο ρεκόρ στη δισκοβολία με 36,44 μέτρα. Την περίοδο 1933-1935 πέτυχε πέντε νίκες σε παγκύπριους αγώνες.
Ήταν ιδρυτής της Soles Sports η οποία αντίπροσωπεύει τα αθλητικά είδη Adidas στην Κύπρο.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Κύπριοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΕΛ Λεμεσού Κατηγορία:Κύπριοι αθλητές του στίβου
Πατριώτης της Ουκρανίας
Ο Πατριώτης της Ουκρανίας (ουκρανικά: Патріот України) ήταν ουκρανική ακραία εθνικιστική οργάνωση. Έχει διακόψει τη λειτουργία της από τον Δεκέμβριο του 2014. Η ομάδα περιγράφηκε με ρατσιστικές και νεοναζιστικές πολιτικές πεποιθήσεις.
Αποτελούσε μια παραστρατιωτική πτέρυγα της Εθνικοσοσιαλιστικής Συνέλευσης της Ουκρανίας (СНА), μιας συνάθροισης νεοναζιστικών οργανώσεων και ομάδων   που ιδρύθηκαν το 2008 και μοιράζονται την  Ναζιστική ιδεολογία και συμφωνούν να οικοδομήσουν ένα εθνικό και κοινωνικό κράτος στην Ουκρανία.