cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μάζι Φθιώτιδας
Το Μάζι είναι ημιορεινός οικισμός του νομού Φθιώτιδας και ανήκει στον Δήμο Λοκρών. Βρίσκεται στο νοτιοανατολικό άκρο του νομού, στο εσωτερικό του κόλπου της Αταλάντης (Οπούντιος κόλπος), 93 χλμ. ΝΑ της Λαμίας, στην πρώην επαρχία Λοκρίδος.
Ιστορία
Το Μάζι ιδρύθηκε μεταξύ 1521 και 1540. Το όνομά του οφείλεται πιθανότατα στον αρχηγό του αρχικού οικισμού (Μάζης). Το 1540 υπήρχαν στο Μάζι 23 νοικοκυριά, το 1570 30, το 1616 32, το 1642 35, το 1688 33 και το 1810 μόλις 10. Το 1836 το χωριό ανήκε στην Επαρχία Λοκρίδας, με έδρα την Αταλάντη, και αποτελούσε μέρος του τότε Δήμου Άνω Λάρυμνας.
Με νέο διάταγμα της 11-9-1928 ο οικισμός μετονομάστηκε σε «Πευκοχώρι», μια ονομασία όμως που έμελλε να μη μακροημερεύσει, με αποτέλεσμα να επανέλθει η αρχική του.
Το 1998, με το «Σχέδιο Καποδίστριας» το Μάζι εντάχθηκε στον Δήμο Μαλεσίνας και το 2011, με τον νέο νόμο για την Τοπική Αυτοδιοίκηση (σχέδιο Καλλικράτης), εντάχθηκε στον διευρυμένο Δήμο Λοκρών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Φθιώτιδας Κατηγορία:Δήμος Λοκρών Κατηγορία:Λοκρίδα
Πορφυρογέννητος
thumb|Κάτοψη του συγκροτήματος των Ανακτόρων της Κωνσταντινούπολης Το επίθετο Πορφυρογέννητος σημαίνει στην κυριολεξία «αυτός που γεννήθηκε μέσα στην Πορφύρα», δηλαδή στο ομώνυμο δωμάτιο των βυζαντινών ανακτόρων της Κωνσταντινούπολης. Γενικά σημαίνει «αυτός που γεννήθηκε όταν ο πατέρας του ήταν αυτοκράτορας». Ο όρος χρησιμοποιήθηκε στη Βυζαντινή αυτοκρατορία, από τον 6ο ως τον 15ο αιώνα.
Έτσι, ο Κωνσταντίνος Ζ' της δυναστείας των Μακεδόνων ονομάζεται Πορφυρογέννητος διότι γεννήθηκε το 905, δηλ. κατά τη διάρκεια της βασιλείας του πατέρα του, Λέοντος ΣΤ' (886-912). Στο έργο του Περί βασιλείου τάξεως, μας περιγράφει την τελετή κατά τη γέννηση.
Επίσης η αυτοκράτειρα Ζωή ονομάζεται Πορφυρογέννητη όπως και η θεία της πριγκίπισσα Άννα, η αδερφή της αυτοκράτειρα Θεοδώρα και η ιστορικός Άννα Κομνηνή. Όπως μας περιγράφει στην Αλεξιάδα της η Άννα Κομνηνή, η Πορφύρα ήταν κτήριο κοντά στο Παλάτι του Βουκολέοντος, στο σύμπλεγμα των ανακτόρων της Κωνσταντινούπολης. Ήταν κυβικού σχήματος, με πυραμιδοειδή στέγη, ενώ το δάπεδο και οι τοίχοι ήταν καλυμμένα με πορφυρά μάρμαρα.
Το επίθετο πορφυρογέννητος δεν πρέπει να συγχέεται με το δικαίωμα διαδοχής, καθώς το αυτοκρατορικό αξίωμα ήταν αιρετό. Κατά παράδοση, τον αυτοκράτορα διαδεχόταν ο πρωτότοκος γιος του, ακόμα και αν δεν είχε γεννηθεί στην Πορφύρα.
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί τιμητικοί τίτλοι
Γιάννης Χορν
Ο Γιάννης Χορν (1912 - Οκτώβριος 1999) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος και εκδότης.
Βιογραφικά στοιχεία
Το 1994 πραγματοποίησε δωρεά στη μνήμη της ηθοποιού, και νονάς του, Κυβέλης, με την οποία ιδρύθηκε Οργανισμός αυτοτελούς διαχείρισης, ο οποίος και χορηγεί υποτροφίες κάθε χρόνο. Με δικά του έξοδα επίσης θεσμοθετήθηκε το βραβείο Δημήτρης Χορν. Με δωρεά δικιά του, και του αδελφού του, τοποθετήθηκε στο Πάρκο Ελλήνων Λογοτεχνών άγαλμα της Κυβέλης. Υπήρξε επίτιμο μέλος του δ.σ. του Ιδρύματος Μελετών Λαμπράκη καθώς και παραγωγός της ταινίας του Παντελή Βούλγαρη Ελευθέριος Βενιζέλος 1910-1927.
Απεβίωσε στην Αθήνα και ενταφιάστηκε στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών. Ήταν παντρεμένος με την Στεφανί Χορν και δεν είχε παιδιά.
Εσθονοί
Οι Εσθονοί (eestlased) είναι εθνική ομάδα που ζει στην Εσθονία και μιλούν την Εσθονική γλώσσα, ενώ πολλοί από αυτούς κατοικούν σε διάφορες χώρες ανά τον κόσμο.
Αχμέτ Αμπντάλα Σαμπί
Ο Αχμέτ Αμπνταλά Μοχάμετ Σαμπί  (Ahmed Abdallah Mohamed Sambi, 1958-) είναι ισλαμιστής πολιτικός, ο οποίος διατέλεσε αρχηγός του κράτους των Κομορών από το 2006 ως το 2011. Κατάγεται από το νησί Ανζουάν. Μετά την προεδρία του κατηγορήθηκε για σκάνδαλο υπεξαίρεσης και για εσχάτη προδοσία και το 2022 καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη.
Εσθονοί
Προϊστορικές ρίζες
Η Εσθονία κατοικήθηκε για πρώτη φορά περίπου πριν από 10.000 χρόνια, αφού η Βαλτική παγωμένη λίμνη υποχώρησε από την Εσθονία. Ενώ δεν είναι βέβαιο τι γλώσσες ομιλούνταν από τους πρώτους αποίκους, συχνά διατηρείται ότι οι ομιλητές των πρώτων Ουραλικών γλωσσών που σχετίζονται με τη σύγχρονη εσθονική έφτασαν στο έδαφος της σημερινής Εσθονίας περίπου 5.000 χρόνια πριν. Καθώς ζουν στην ίδια περιοχή για περισσότερα από 5.000 χρόνια, οι Εσθονοί είναι μεταξύ των παλαιότερων μόνιμων κατοίκων στην Ευρώπη. Από την άλλη πλευρά, ορισμένες πρόσφατες γλωσσικές εκτιμήσεις δείχνουν ότι οι φιννοουγγρικές γλώσσες έφτασαν γύρω από τη Βαλτική Θάλασσα σημαντικά αργότερα, ίσως και κατά την Πρώιμη Εποχή του Χαλκού (περ. 1800 π.Χ.).
Το αρχαιότερο γνωστό ενδωνύμιο των Εσθονών είναι το Μααράχβας. Το Eesti, το σημερινό ενδωνύμιο της Εσθονίας, θεωρείται ότι προέρχεται από τη λέξη Αεστίι, το όνομα που δόθηκε από το αρχαίο Γερμανικό λαό για τους Βάλτες που ζουν βορειοανατολικά του Ποταμού Βιστούλα. Ο Ρωμαίος ιστορικός Τάκιτος σε 98 μ.Χ. ήταν ο πρώτος που αναφέρθηκε στους "Αεστίι". Οι πρώιμοι Σκανδιναβοί ονόμαζαν τη γη νότια του Κόλπου της Φινλανδίας ως "Έιστλαντ" (η Eistland είνα η τρέχουσα λέξη στα Ισλανδικά για την Εσθονία), ενώ οι κάτοικοι ονομάζονταν "eistr". Οι πρωτοεσθονοί (καθώς και άλλοι ομιλητές της φιννικής γλωσσικής ομάδας) ονομάζονταν Τσούντοι (чудь) στα Παλιά Ανατολικά Σλαβικά χρονικά.
Αχμέτ Αμπντάλα Σαμπί
Καριέρα
Γεννήθηκε στο Μουτσαμούντου στις 5 Ιουνίου του 1958. Πραγματοποίησε ισλαμικές σπουδές στο Ιράν, στη Σαουδική Αραβία και στο Σουδάν. Είναι πατέρας 7 παιδιών και ιδιοκτήτης εργοστασίων στη νησιωτική χώρα. Άνοιξε επίσης ένα τηλεοπτικό σταθμό, με το όνομα Ulezi (Παιδεία). Είναι γνωστός στο νησί του με το όνομα Ayatollah (Αγιατολάχ) λόγω της ζωής του στο Ιράν και της αγάπης του για τα τουρμπάνια.
Εσθονοί
Προϊστορικές ρίζες
Η εσθονική γλώσσα ανήκει στον Φιννικό κλάδο της ουραλικής οικογένεια γλωσσών, όπως και η φινλανδική γλώσσα. Το πρώτο γνωστό βιβλίο στα εσθονικά τυπώθηκε το 1525, ενώ τα παλαιότερα γνωστά παραδείγματα γραπτών εσθονικής καταγωγής είναι χρονικά του 13ου αιώνα.
Αχμέτ Αμπντάλα Σαμπί
Καριέρα
Κέρδισε εύκολα στον δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών. στις 14 Μαΐου του 2006, με 58,02% των ψήφων έναντι του Γάλλου απόστρατου πιλότου Μοχάμεντ Τζαφαρί (13,65%) και του Ιμπραχίμ Χαλίντι (28,32%), ο οποίος υποστηρίχθηκε από τον απερχόμενο ηγέτη, Αζαλί Ασουμανί. Ο Σαμπί ανέλαβε καθήκοντα στις 26 Μαΐου του 2006, στην πρώτη ειρηνική παράδοση της ηγεσίας του κράτους στην ιστορία της χώρας. Στον πρώτο γύρο των εκλογών, στις οποίες κατήλθε ως ανεξάρτητος υποψήφιος, έλαβε ποσοστό 23,7%.
Εσθονοί
Εθνική συνείδηση
Αν και η εσθονική εθνική συνείδηση εξαπλώθηκε κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα, κατά την εσθονική εθνική αφύπνιση, ένας κάποιο βαθμός εθνοτικής ευαισθητοποίησης προηγήθηκε αυτής της ανάπτυξης. Από τον 18ο αιώνα, η αυτο-ονομασία εεστλάνε εξαπλώθηκε μεταξύ των Εσθονών, μαζί με το παλαιότερο μααράχβας. Η μετάφραση της Βίβλου στην εσθονική γλώσσα από τον Άντον θορ Χέλλε εμφανίστηκε στο 1739, και ο αριθμός των βιβλίων και φυλλαδίων που δημοσιεύθηκαν στην εσθονική αυξήθηκε από το 18 στη δεκαετία του 1750 σε 54 στη δεκαετία του 1790. Στο τέλος του αιώνα, περισσότερο από το ήμισυ των ενηλίκων αγροτών μπορούσε να διαβάσει. Οι πρώτοι πανεπιστημιακά μορφωμένοι Εσθονοί διανοούμενοι εμφανίστηκαν την ίδια εποχή, συμπεριλαμβανομένων των Φρίντριχ Ρόμπερτ Φέλμαν (1798-1850), Κρίστιαν Γιάακ Πέτερσον (1801-1822) και Φρίντριχ Ράινχολντ Κρόιτσβαλντ (1803-1882), εμφανίστηκαν στη δεκαετία του 1820. Η άρχουσα τάξη είχε παραμείνει κυρίως γερμανική γλωσσικά και πολιτισμικά από την κατάκτηση της αρχές του 13ου αιώνα. Ο Γκάρλιμπ Μέρκελ (1769-1850), γερμανός Εσθονόφιλος, έγινε ο πρώτος συγγραφέας που αντιμετώπισε τους Εσθονούς ως εθνικότητα ίση με τις άλλες. Έτσι έγινε πηγή έμπνευσης για το εσθονικό εθνικό κίνημα, κατά το πρότυπο του Βαλτικού γερμανικού πολιτιστικού κόσμου πριν από τα μέσα του 19ου αιώνα. Ωστόσο, στα μέσα του αιώνα, οι Εσθονοί έγιναν πιο φιλόδοξοι και άρχισαν να κλίνουν προς τους Φινλανδούς ως επιτυχημένο μοντέλο του εθνικού κινήματος και, σε κάποιο βαθμό, προς το γειτονικό λετονικό εθνικό κίνημα. Από το τέλος του 1860, οι Εσθονοί έγιναν απρόθυμοι να συμβιβαστούν με τη γερμανική πολιτιστική και πολιτική ηγεμονία. Πριν από την απόπειρα Ρωσοποίησης στη δεκαετία του 1880, η άποψη των Εσθονών για την Αυτοκρατορική Ρωσία παρέμεινε θετική.
Οι Εσθονοί έχουν ισχυρούς δεσμούς με τις Σκανδιναβικές χώρες που απορρέουν από τις σημαντικές πολιτιστικές και θρησκευτικές επιρροές που αποκτήθηκαν ανά τους αιώνες κατά τη διάρκεια Σκανδιναβικής και Γερμανικής διακυβέρνησης και εποικισμού. Πράγματι, οι Εσθονοί θεωρούν τους εαυτούς τους Σκανδιναβούς αντί για Βάλτες, ιδίως λόγω της στενής εθνοτικής και γλωσσικής συγγένειας με τους Φινλανδούς.
Μετά τη Συνθήκη του Τάρτου (1920), στην οποία η Ρωσία αναγνώρισε την εσθονική ανεξαρτησία του 1918, οι Εσθονοί που κατοικούσαν στη Ρωσία απέκτησαν τη δυνατότητα να επιλέξουν εσθονική υπηκοότητα (αυτοί που επέλεξαν να το κάνουν ονομάστηκαν optandid) και επέστρεψαν στην πατρίδα. Υπολογίζεται ότι περίπου 40.000 Εσθονοί ζούσαν στη Ρωσία το 1920. Εν ολίγοις, 37.578 άνθρωποι μετακινήθηκαν από τη Σοβιετική Ρωσία στην Εσθονία (1920-1923). μικρογραφία|200x200εσ|Εσθονική εθνική ενδυμασία: 1. Καντρίνα 2. Μίχκλι, 3. Σέτο, 4. Πάιστου μικρογραφία|200x200εσ|Εσθονική εθνική ενδυμασία: 5. [[Μούχου 6. Κάρια 7. Τόσταμαα 8. Πάρνου-Γιααγκούπι]]
Μετανάστευση
Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, όταν η Εσθονία δέχτηκε εισβολή από το Σοβιετικό Στρατό το 1944, μεγάλος αριθμός Εσθονών εγκατέλειψαν την πατρίδα τους σε πλοία ή μικρότερα σκάφη πάνω από ττη Βαλτική Θάλασσα. Πολλοί πρόσφυγες που επέζησαν από το επικίνδυνο θαλάσσιο ταξίδι προς τη Σουηδία ή τη Γερμανία αργότερα μετακινήθηκαν προς τον Καναδά, το Ηνωμένο Βασίλειο, τις Ηνωμένες Πολιτείες ή την Αυστραλία. Ορισμένοι από αυτούς τους πρόσφυγες και αρκετοί από τους απόγονους τους έχουν επιστρέψει στην Εσθονία μετά την ανεξαρτησία της το 1991.
Αναγνωρίζοντας τα προβλήματα που απορρέουν τόσο από το χαμηλό ποσοστό γεννήσεων και την υψηλή μετανάστευση, η χώρα έχει ξεκινήσει διάφορα μέτρα για να αυξήσει το ποσοστό γεννήσεων και να προσελκύσει τους διακινούμενους Εσθονούς να επιστρέψουν πίσω στην Εσθονία. Ο πρώην πρόεδρος Τόομας Χέντρικ Ίλβες έχει δηλώσει την υποστήριξή του στην εκστρατεία Talendid koju! ("Φέρνοντας τα ταλέντα σπίτι!") η οποία έχει ως στόχο να συντονίσει και να προωθήσει την επιστροφή των Εσθονών που έχουν ιδιαίτερες δεξιότητες που απαιτούνται στην Εσθονία.
Εσθονοί στον Καναδά
Ο Καναδάς στεγάζει μια από τις μεγαλύτερες εσθονικές μεταναστευτικές κοινότητες παγκοσμίως με περίπου 24.000 άτομα (σύμφωνα με ορισμένες πηγές, μέχρι 50.000 κατοίκους). Στα τέλη της δεκαετίας του 1940 και στις αρχές της δεκαετίας του 1950, περίπου 17.000 έφτασαν στον Καναδά, αρχικά στο Μόντρεαλ. Το Τορόντο σήμερα είναι η πόλη με το μεγαλύτερο πληθυσμό των Εσθονών έξω από την Εσθονία. Το πρώτο Παγκόσμιο Φεστιβάλ Εσθονών πραγματοποιήθηκε στο Τορόντο το 1972. Μερικοί αξιοσημείωτοι Εσθονοί του Καναδά περιλαμβάνουν τους Έντελ Τούλβινγκ, Έλμαρ Τάμπολντ, Άλισον Πιλ, Ούνου Πρίι και Άντρεας Βάικλα.
Παραπομπές
<references group="" responsive="1"> <references group="lower-greek"/>
Αχμέτ Αμπντάλα Σαμπί
Καριέρα
Το 2011 τον διαδέχθηκε ο Ικιλιλού Ντοϊνέν.
Καταδίκη
Το 2018 ο Σαμπί κατηγορήθηκε για τον σχεδιασμό του προγράμματος κομοριανών διαβατηρίων μαζί με τον Μπασάρ Κιβάν και ότι κέρδισε 200 εκατομμύρια δολάρια από την κυβέρνηση των ΗΑΕ. .
Τον Αύγουστο του 2018, οι αρχές των Κομορών απήγγειλαν κατηγορίες στον πρώην πρόεδρο Σαμπί και στον Κιβάν για διαφθορά, υπεξαίρεση δημοσίων κεφαλαίων και πλαστογραφία που σχετίζονται με τις πωλήσεις διαβατηρίων των Κομορών. Ο Σαμπί φυλακίστηκε και τον Σεπτέμβριο του 2018 προσέφυγε στο Ανώτατο Δικαστήριο ζητώντας να του παραχωρηθεί απεριόριστη πρόσβαση στον δικηγόρο του για να υπερασπιστεί τον εαυτό του στην υπόθεση διαφθοράς
Από τις 21 έως τις 24 Νοεμβρίου 2022, οι Σαμπί, Κιβάν και άλλοι που ήταν ανώτερα στελέχη στην εταιρία Comoro Gulf Holdings, η οποία φέρεται να διευκόλυνε τις πωλήσεις, δικάστηκαν για εσχάτη προδοσία, υπεξαίρεση και ξέπλυμα βρόμικου χρήματος των δημόσιων πόρων των Κομορών, τα οποία φέρονται να προέρχονταν από το οικονομικό πρόγραμμα για την ιθαγένεια. Οι εισαγγελείς ζήτησαν την επιβολή΄της ισόβιας κάθεριξης. Στις 28 Νοεμβρίου 2022 ο Σαμπί καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόεδροι των Κομορών
Βασιλική Αστρονομική Εταιρεία
Η Βασιλική Αστρονομική Εταιρεία (Royal Astronomical Society, RAS) είναι μία επιστημονική εταιρεία του Ηνωμένου Βασιλείου που ιδρύθηκε ως «Αστρονομική Εταιρεία του Λονδίνου» το 1820 για την υποστήριξη της αστρονομικής έρευνας (που τότε διεξαγόταν περισσότερο από εύπορους ερασιτέχνες, παρά από επαγγελματίες). Μετονομάσθηκε σε Βασιλική Αστρονομική Εταιρεία το 1831, όταν ο κατασταστικός της χάρτης υπογράφηκε από τον βασιλιά Γουλιέλμο Δ΄. Συμπλήρωμα του χάρτη το 1915 επέτρεψε να γίνονται μέλη της και γυναίκες. Σήμερα, η RAS είναι ο οργανισμός μέσα από τον οποίο το Ηνωμένο Βασίλειο συμμετέχει στη Διεθνή Αστρονομική Ένωση, ενθαρρύνει και προάγει τη μελέτη της Αστρονομίας, της Πλανητολογίας, της Γεωφυσικής και άλλων συγγενών επιστημονικών κλάδων.
Οι συναντήσεις της Βασιλικής Αστρονομικής Εταιρείας γίνονται στο Burlington House (Πικαντίλι του Λονδίνου) και σε άλλες πόλεις της Μεγάλης Βρετανίας. Η εταιρεία συμμετέχει επίσης στα έξοδα εκδόσεως αστρονομικών περιοδικών. Σήμερα η Βασιλική Αστρονομική Εταιρεία έχει πάνω από 3000 μέλη, από τα οποία περί το ένα τρίτο ζει έξω από το Ηνωμένο Βασίλειο.
Εκδόσεις
Μία από τις σημαντικότερες δραστηριότητες της Εταιρείας είναι στην εποχή μας η έκδοση ερευνητικών περιοδικών. Εκδίδει δύο από τα εγκυρότερα και γνωστότερα στις επιστήμες τους ερευνητικά περιοδικά του κόσμου, το MNRAS (Monthly Notices of the Royal Astronomical Society = Μηνιαίες Σημειώσεις της Βασιλικής Αστρονομικής Εταιρείας) στην Αστρονομία και (από κοινού με τη Γερμανική Γεωφυσική Εταιρεία) το GeoJI στη Γεωφυσική. Ο πλήρης κατάλογος των περιοδικών που εκδίδονται ή εκδόθηκαν κατά το παρελθόν από τη RAS, με τις επίσημες βιβλιογραφικές τους βραχυγραφίες, έχει ως εξής:
Μέλη
Τα μέλη της Βασιλικής Αστρονομικής Εταιρείας ονομάζονται fellows, και έχουν το δικαίωμα να βάζουν μετά από το επώνυμό τους τα αρχικά FRAS (= Fellow of the Royal Astronomical Society). Μέλος μπορεί να εκλεγεί κάποιος που έχει κλείσει το δέκατο όγδοο έτος της ηλικίας του. Ως αποτέλεσμα της ιδρύσεως της εταιρείας σε μια εποχή που υπήρχαν ελάχιστοι σπουδασμένοι ή/και επαγγελματίες αστρονόμοι, δεν υπάρχουν τυπικές προϋποθέσεις. Ωστόσο, περί τα 3/4 των μελών είναι σήμερα επαγγελματίες αστρονόμοι ή γεωφυσικοί. Η εταιρεία δρα ως το επαγγελματικό σωματείο για αυτούς στο Ηνωμένο Βασίλειο. Ο αριθμός των μελών της ξεπέρασε για πρώτη φορά τις τρεις χιλιάδες μέσα στο έτος 2003.
Συναντήσεις
Η Βασιλική Αστρονομική Εταιρεία οργανώνει τακτικές μηνιαίες συναντήσεις για τη συζήτηση αστρονομικών και γεωφυσικών θεμάτων, που συνήθως λαβαίνουν χώρα στο Λονδίνο τη δεύτερη Παρασκευή κάθε μήνα από τον Σεπτέμβριο ως τον Ιούνιο. Εκτός αυτών, διοργανώνει την Εθνική Συνάντηση Αστρονομίας της RAS, μια μεγαλύτερης διάρκειας ετήσια συνάντηση επαγγελματιών αστρονόμων κάθε άνοιξη και κατά περίπτωση άλλες συναντήσεις.
Βιβλιοθήκη
Η Βασιλική Αστρονομική Εταιρεία έχει πληρέστερη συλλογή βιβλίων και περιοδικών Αστρονομίας και Γεωφυσικής από ό,τι οι βιβλιοθήκες των περισσότερων πανεπιστημίων και ερευνητικών ιδρυμάτων. Η Βιβλιοθήκη της διατηρεί συνδρομή σε πάνω από 300 περιοδικά Αστρονομίας και Γεωφυσικής, ενώ περιέχει πάνω από δέκα χιλιάδες βιβλία από το εκλαϊκευτικό επίπεδο μέχρι και πρακτικά συνεδρίων. Η συλλογή της από σπάνια αστρονομικά βιβλία έρχεται δεύτερη μόνο μετά από εκείνη του Βασιλικού Αστεροσκοπείου του Εδιμβούργου.
Συνδεδεμένες ομάδες
Η RAS υποστηρίζει οικονομικά αρκετές τοπικές ενώσεις, που καλύπτουν και διεπιστημονικές περιοχές, όπου υπάρχει και συμμετοχή από άλλη επιστημονική εταιρεία ή επαγγελματική ένωση:
Πρόεδροι
Ο πρώτος άνθρωπος που είχε τον τίτλο του Προέδρου της Βασιλικής Αστρονομικής Εταιρείας ήταν ο Ουίλιαμ Χέρσελ, παρότι ποτέ δεν προήδρευσε σε κάποια συνεδρίασή της. Από τότε τη θέση κατείχαν κατά καιρούς πολλοί διακεκριμένοι αστρονόμοι. Η θητεία του προέδρου είναι σήμερα διετής.
Πρόσφατοι πρόεδροι
(με χρονολογική σειρά)
Αξιοσημείωτοι παλαιότεροι πρόεδροι
(με ελληνική αλφαβητική σειρά)
Μετάλλια
Υπάρχουν όμως και άλλα μετάλλια που απονέμει η Εταιρεία, όπως το «Μετάλλιο Έντινγκτον», το «Μετάλλιο Χέρσελ», το «Μετάλλιο Chapman», το «Μετάλλιο Price» και το «Μετάλλιο Jackson-Gwilt».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βασιλ
Ιωάννης Πετρόχειλος
Ο Ιωάννης Πετρόχειλος (1900-1960) ήταν Έλληνας σπηλαιολόγος και ο θεμελιωτής της σπηλαιολογίας στην Ελλάδα.
Βίος
Ο Ιωάννης Πετρόχειλος γεννήθηκε στη Σμύρνη το 1900. Ήταν γιος των Κυθήριων Στέφανου Πετρόχειλου και της Κατερίνας Στάη. Απότο 1917 άρχισε να ασχολείται με την ορειβασία Σπούδασε μουσική και φυσικομαθηματικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών (1918-1921). Αρχικά διορίστηκε χημικός στους σιδηροδρόμους Πελοποννήσου (1922-1926) Εργάστηκε ως εκπαιδευτικός σε σχολεία της μέσης εκπαίδευσης ,στα Κύθηρα και στην Άνδρο (1937-1943) και μετά στην Ευαγγελική Σχολή της Νέας Σμύρνης. Τα έτη 1922-1926 διορίζεται χημικός, ως οργανωτής του χημείου των Σ.Π.Α.Π. Αφού έλαβε υποτροφία από το Υπουργείο Παιδείας έφυγε στη Γαλλία με σκοπό να σπουδάσει γεωλογία, γεωγραφία και ανθρωπολογία στο πανεπιστήμιο της Σορβόννης του Παρισιού.(1932-1936) Το 1950 ίδρυσε την Ελληνική Σπηλαιολογική Εταιρεία. στην οποία χρημάτισε πρώτος της Πρόεδρος μέχρι το θάνατό του. Διετέλεσε Διευθυντής Υδρογεωλογίας στο Ινστιτούτο Γεωλογίας και Ερευνών Υπεδάφους. Διετέλεσε ιδρυτικό μέλος και πρώτος πρόεδρος της του Συνδέσμου Ελλήνων Ορειβατών Πέθανε στις 11 Φεβρουαρίου του 1960
Δημοσιεύσεις
Το 1935 εξέδωσε τον «Χάρτη των Κυθήρων». Ακολούθησε το έργο του «Γεωτεκτονική» το 1937. Το 1956 ολοκλήρωσε τις εργασίες του για την έκδοση του «Γεωλογικού Χάρτη Κυθήρων», ο οποίος εκδόθηκε το 1966 μετά το θάνατό του από το Ινστιτούτο Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών. Το 1948 εκδίδει το βιβλίο του για την Ανόργανον και Οργανικήν Χημείαν Δημοσίσευσε στο Δελτίο της Ελληνικής Σπηλαιολογικής Εταιρείας από το 1951 περιγραφές και μελέτες σπηλαίων. Παράλληλα με τις μελέτες του από το 1925 δημοσίευσε πλήθος άρθρων σε επιστημονικά και φυσιολατρικά περιοδικά. Το 1980 η σύζυγός του Άννα δημοσίευσε την ποιητική συλλογή Οδοιπορώντας που ο σύζυγός της κρατούσε αδημοσίευτη.
Ερευνητικό έργο
Το 1937 άρχισε έρευνες σπηλαιολογικές στα Κύθηρα, όπου είχε διοριστεί ως εκπαιδευτικός, ανακαλύπτοντας απολιθωμένο σκελετό ελέφαντα Το 1959 μελετά με τη σύζυγό του  το  σπήλαιο του Αγίου Ανδρέα Καστανιάς Βοιών. Επίσης εξερευνά και ανασκάπτει κατόπιν εντολής του Ι.Γ.Ε.Υ. το σπήλαιο Κόκκινες Πέτρες Πετραλώνων Χαλκιδικής, όπου ανακαλύπτονται ίχνη (οστά και δόντια) από αρκούδα των σπηλαίων, λιονταριού, τίγρης, λύκου, ελαφιού. Πρώτος ο Ιωάννης Πετρόχειλος με τη σύζυγό του εντόπισαν σπηλαιόβιο έντομο της τάξης των Ορθοπτέρων, του γένους Δολιχοπόδων. Το είδος του έλαβε το όνομα Πετροχειλόζι, από τους μελετητές βιοσπηλαιολόγους Lindberg και  Chopard  το  1953 προς τιμήν του ζεύγους των Ελλήνων σπηλαιολόγων. Στην δεκαετία 1950-1960 πραγματοποίησε  έναν ευρύτατο κύκλο επιστημονικών εργασιών, όπως υδρολογικές μελέτες, μελέτες ύδρευσης 50 κοινοτήτων και της πόλης των Θηβών, κατολισθήσεων, μεταφοράς οικισμών, ενώ ερευνά με συναδέλφους του τη δυνατότητα δημιουργίας υπεδαφικού φράγματος στην κοίτη του Εύηνου ποταμού. Ασχολήθηκε με γεωτρήσεις εντός των Αθηνών (οδός Πατησίων, Νέα Ιωνία, σταθμός Λαρίσης) για την εξέταση του Αθηναϊκού υπεδάφους εν όψει του μητροπολιτικού σιδηροδρόμου Αθηνών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Οι σπηλαιολόγοι Άννα Πετροχείλου και Ιωάννης Πετρόχειλος περιηγούνται στο εσωτερικό του σπηλαίου του Προφήτη Ηλία της Ριζούπολης 01/01/1964 - 31/01/1964
Κατηγορία:Έλληνες γεωλόγοι Κατηγορία:Σπηλαιολόγοι <references group="Κώστας Μερδενισιάνος, Συνοπτική περιγραφή της ιστορίας της σπηλαιολογίας στην Ελλάδα και του έργου της Ελληνικής Σπηλαιολογικής Εταιρείας,σελ.2" /> <references group="Κώστας Μερδενισιάνος, Συνοπτική περιγραφή της ιστορίας της σπηλαιολογίας στην Ελλάδα και του έργου της Ελληνικής Σπηλαιολογικής Εταιρείας,σελ.2" /> <references group="Κώστας Μερδενισιάνος, Συνοπτική περιγραφή της ιστορίας της σπηλαιολογίας στην Ελλάδα και του έργου της Ελληνικής Σπηλαιολογικής Εταιρείας,σελ.9" />
NGC 2366
Ο NGC 2366 είναι ακανόνιστος γαλαξίας τύπου IBm στον αστερισμό Καμηλοπάρδαλις. Απέχει περίπου 11 εκατομμύρια έτη φωτός και ανήκει στην Ομάδα γαλαξιών Μ81.
Τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Ουίλιαμ Χέρσελ (William Herschel) στις 3 Δεκεμβρίου 1788.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2366 Κατηγορία:Ακανόνιστοι γαλαξίες Κατηγορία:Καμηλοπάρδαλις (αστερισμός)
Μουσείο Άουσβιτς - Μπίρκεναου
300px|thumb|Το Μουσείο Άουσβιτς - Μπίρκεναου Το Κρατικό Μουσείο Άουσβιτς – Μπίρκεναου (πολων.: Panstwowe Muzeum Auschwitz – Birkenau) βρίσκεται στα εδάφη των ναζιστικών γερμανικών στρατοπέδων συγκέντρωσης στα προάστια του Οσβιέτσιμ (γερμ. Auschwitz), μιας κωμόπολης της Πολωνίας, 60 χλμ. δυτικά της Κρακοβίας.
Ίδρυση των στρατοπέδων συγκέντρωσης
Το στρατόπεδο συγκέντρωσης του Άουσβιτς (Auschwitz) στην Πολωνία ιδρύθηκε από τις κατοχικές αρχές της ναζιστικής Γερμανίας στα μέσα του 1940 στην καρδιά της κατεχόμενης τότε από τους Γερμανούς Ευρώπης. Βρίσκεται στα περίχωρα της πολωνικής πόλης Οσβιέτσιμ (Oswiecim), η οποία είχε μετονομασθεί από το Τρίτο Ράιχ σε Άουσβιτς. left|thumb|250px|Η κεντρική πύλη του στρατοπέδου. Διακρίνεται η επιγραφή Arbeit mach frei (Η εργασία απελευθερώνει)
Το στρατόπεδο συγκέντρωσης του Άουσβιτς αποτελείτο από τρία κύρια μέρη: α) Το πρώτο και παλαιότερο μέρος είναι το Άουσβιτς Α΄, το λεγόμενο κύριο στρατόπεδο (Stammlager), το οποίο δημιουργήθηκε στα μέσα του 1940 στο έδαφος και στα υπάρχοντα κτήρια προπολεμικών πολωνικών στρατώνων, β) Το δεύτερο μέρος είναι το στρατόπεδο Άουσβιτς Β΄ Μπίρκεναου, η κατασκευή του οποίου άρχισε το φθινόπωρο του 1941 στο έδαφος του χωριού Μπζεζίνκα σε απόσταση 3 χλμ από το Οσβιέτσιμ, και γ) Το τρίτο μέρος είναι το στρατόπεδο Άουσβιτς Γ΄ Μόνοβιτς, το οποίο ιδρύθηκε το 1942 στο χωριό Μονοβίτσε, 6 χλμ. από το Οσβιέτσιμ, ως τόπος καταναγκαστικής εργασίας.
Όλα τα στρατόπεδα του συγκροτήματος Άουσβιτς περικυκλώνονταν με πύργους κατόπτευσης και φράχτες με αγκαθωτά ηλεκτροφόρα συρματοπλέγματα. Απαγορευόταν οποιαδήποτε επαφή των κρατούμενων με τον εξωτερικό κόσμο.
Τη στιγμή της απελευθέρωσης του στρατοπέδου στις 27 Ιανουαρίου 1945 από τα σοβιετικά στρατεύματα βρίσκονταν εδώ περίπου 7 χιλιάδες κρατούμενοι, που είχαν αφήσει οι Γερμανοί στο στρατόπεδο.
Τα κρεματόρια
right|thumb|300px|Άουσβιτς Α΄, κτήριο θαλάμου αερίων και το κρεματόριο Τα κρεματόρια που κατασκευάστηκαν από τις κατοχικές αρχές της ναζιστικής Γερμανίας στα στρατόπεδα συγκέντρωσης Άουσβιτς - Μπίρκεναου προορίζονταν για την καύση των πτωμάτων των κρατουμένων, κυρίως Εβραίων, οι οποίοι θανατώνονταν προηγουμένως με το δηλητηριώδες αέριο Κυκλώνα Β (Zyklon – B) στους παρακείμενους θαλάμους αερίων. Οι άνθρωποι πέθαιναν σε 15-20 λεπτά. Η τέφρα χρησιμοποιούνταν ως λίπασμα ή ως υλικό για να αποξηρανθούν οι γούρνες και τα ποτάμια της περιοχής.
Ειδικές ομάδες κρατουμένων, οι λεγόμενοι «Ζοντερκομάντο» (Sonderkommando), ήταν επιφορτισμένοι, με εντολή της διοίκησης του στρατοπέδου, να εφοδιάζουν τους φούρνους των κρεματορίων με τα πτώματα που μεταφέρονταν από τους θαλάμους αερίων, αφού αφαιρούσαν πρώτα δαχτυλίδια, σκουλαρίκια, χρυσά δόντια κλπ. από τους νεκρούς.
left|thumb|300px|Άουσβιτς Α΄, Αίθουσα φούρνων στο κτήριο θαλάμου αερίων και το κρεματόριο
Οι αποτεφρωτήρες στο Μπίκερναου, που κατασκευάστηκαν το 1942 με εντολή του ανώτατου διοικητή των Ες-Ες και κύριο αρχιτέκτονα του Ολοκαυτώματος Χάινριχ Χίμλερ, μπορούσαν να αποτεφρώσουν 12.000 και περισσότερα πτώματα την ημέρα. Οι κλίβανοι στο στρατόπεδο αυτό καταστράφηκαν με την είσοδο των σοβιετικών στρατευμάτων τον Ιανουάριο του 1945.
Η ίδρυση του Μουσείου
Μερικούς μήνες από τη λήξη του πολέμου και την απελευθέρωση των ναζιστικών στρατοπέδων, χιλιάδες προσκυνητές άρχισαν να φτάνουν εδώ για να βρουν ίχνη των συγγενών τους και να αποτίσουν φόρο τιμής στους σκοτωμένους.
Στέφανος Λουζινιάνος
Ο Στέφανος Λουζινιάνος ήταν Έλληνας λόγιος του 16ου αιώνα.
Μουσείο Άουσβιτς - Μπίρκεναου
Η ίδρυση του Μουσείου
Στις 2 Ιουλίου 1947, η Πολωνική Βουλή ψήφισε το νόμο για αν διατηρηθούν τα εδάφη και τα κτήρια του στρατοπέδου και ίδρυσε το Κρατικό Μουσείο Άουσβιτς – Μπίρκεναου στο Οσβιέτσιμ. Σύμφωνα με το νόμο, ο σκοπός του Μουσείου ήταν η προστασία των εδαφών των πρώην στρατοπέδων, η συλλογή και συγκέντρωση αποδείξεων κα υλικών που έχουν σχέση με τα γερμανικά εγκλήματα που διαπράχτηκαν στο Άουσβιτς, καθώς και η επιστημονική επεξεργασία τους και έκθεση.
Μετά από αίτηση της Πολωνίας, τα εδάφη του πρώην στρατοπέδου του Άουσβιτς συμπεριλήφθηκαν το 1979 στον Κατάλογο της Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO. Το Μουσείο διοικείται από το πολωνικό Υπουργείο Πολιτισμού και Εθνικής Κληρονομιάς. Το 2008 δημιουργήθηκε το Ίδρυμα Άουσβιτς-Μπίρκεναου, με σκοπό να αποκτά τους απαραίτητους πόρους για τη διατήρηση του Τόπου Μνήμης για τις μελλοντικές γενιές.
Στέφανος Λουζινιάνος
Βίος
Σπούδασε στην πατρίδα του υπό κάποιον Άρμένιο επίσκοπο Ιουλιανό. Σε ηλικία μόλις τριάντα χρονών εξελέγη Βικάριος της Δυτικής Αρχιεπισκοπής της Κύπρου. Μετά την άλωση του νησιού αποδήμησε στην Ιταλία και διέτρεξε πολλούς τόπους συγκεντρώνοντας λύτρα για την εξαγορά των αιχμαλωτισμένων συγγενών του.
Μουσείο Άουσβιτς - Μπίρκεναου
Η έκταση του Μουσείου
Το Μουσείο περιλαμβάνει τα εδάφη στα οποία βρίσκονταν τα κτήρια μαζικής εξόντωσης των Εβραίων και περισσότερα από 150 άλλα κτήρια διαφόρων χρήσεων, όπως οι παράγκες για τους κρατούμενους, αφοδευτήρια, κτήρια διοίκησης του στρατοπέδου, φυλάκια των Ες-Ες, παρατηρητήρια, φράχτες πάνω από 10 χλμ., καθώς και η σιδηροδρομική ράμπα στο Μπίρκεναου.
Στέφανος Λουζινιάνος
Βίος
Στην Ρώμη γνωρίστηκε με τον πρεσβευτή της Γαλλίας και στάλθηκε στο Παρίσι το 1577, όπου και παρέμεινε διδάσκοντας.
Μουσείο Άουσβιτς - Μπίρκεναου
Η έκταση του Μουσείου
Μέρος του στρατοπέδου αποτελεί και ο μαζικός τάφος εκατοντάδων Σοβιετικών αιχμαλώτων, οι οποίοι εκτελέστηκαν από τους Γερμανούς πριν μπει ο Κόκκινος Στρατός στο στρατόπεδο.
Στέφανος Λουζινιάνος
Βίος
Επέστρεψε στη Ρώμη και απεβίωσε το 1590.
Εργογραφία
Genealogoie de la Royale moison des Boarbons. Paris 1580
Πηγές
Κατηγορία:Κύπριοι λόγιοι του 16ου αιώνα Κατηγορία:Κύπριοι χρονογράφοι
Μουσείο Άουσβιτς - Μπίρκεναου
Οι συλλογές του Μουσείου
right|thumb|250px|Μουσείο Άουσβιτς, γυαλιά που ανήκαν σε εκτελεσμένους Εβραίους Στα εδάφη του στρατοπέδου βρέθηκαν μετά την απελευθέρωση χιλιάδες αντικείμενα που ανήκαν στους Εβραίους, οι οποίοι βρήκαν εδώ το θάνατο. Είναι βαλίτσες (μερικές με ονοματεπώνυμα και διευθύνσεις των σκοτωμένων), εβραϊκές ενδυμασίες προσευχής (ταλλίθ), τεχνητά μέλη αναπήρων, γυαλιά, παπούτσια, βούρτσες, πινέλα κλπ.
Όταν ο Σοβιετικός Στρατός απελευθέρωσε το στρατόπεδο στο Οσβιέτσιμ, βρέθηκαν στις αποθήκες 7.000 κιλά μαλλιά, συσκευασμένα σε σάκους. Ήταν απομεινάρια γυναικείων μαλλιών, τα οποία οι αρχές του στρατοπέδου πουλούσαν σε γερμανικά εργοστάσια. Από τα ανθρώπινα μαλλιά οι γερμανικές εταιρείες παρασκεύαζαν υφάσματα.
Σήμερα, τα αντικείμενα αυτά αποτελούν το βασικό μέρος της συλλογής του Μουσείου και εκτίθενται στα μπλοκ του πρώην στρατοπέδου Άουσβιτς Α΄, όπου βρίσκεται η γενική έκθεση του Μουσείου. Στις συλλογές του Μουσείου βρίσκονται και εκτίθενται σε βιτρίνες:
- 2 τόννοι ανθρώπινα μαλλιά.
- πάνω από 80 χιλιάδες παπούτσια.
- περίπου 3,8 χιλιάδες βαλίτσες, από τις οποίες 2,1 χιλ. έχουν γραφές.
- περίπου 12 χιλιάδες κατσαρόλες.
- 460 τεχνητά μέλη (προσθέσεις).
- 570 ραβδωτές στολές στρατοπέδου.
- 260 πολιτικές περιβολές.
- 260 ταλλίθ.
Στο Αρχείο του Μουσείου βρίσκονται μεταξύ άλλων και 39 περίπου χιλιάδες αρνητικά φωτογραφιών των νεοεισερχόμενων κρατουμένων, που τραβήχτηκαν από στελέχη του στρατοπέδου, 16 τόμοι προσωπικών φακέλων των φυλακισμένων, 8 χιλιάδες γράμματα και καρτ-ποστάλ που οι κρατούμανοι έστελναν από το στρατόπεδο, καθώς και ψηφιακή βάση δεδομένων για τους φυλακισμένους και δολοφονημένους στο στρατόπεδο κατά τη διάρκεια του πολέμου.
Στο Τμήμα Συλλογών του Μουσείου βρίσκονται 6 χιλιάδες περίπου έργα τέχνης, από τα οποία 2 χιλιάδες είναι έργα που δημιουργήθηκαν παράνομα από τους κρατούμενους. Πολύ σημαντική είναι μια πλούσια συλλογή ζωγραφικών πινάκων με σκηνές από τη ζωή στο στρατόπεδο, που φιλοτεχνήθηκαν από τους φυλακισμένους.
right|thumb|200px|Αφοδευτήρια των κρατουμένων στο στρατόπεδο Μπίρκεναου
Το Διεθνές Συμβούλιο του Οσβιέτσιμ
Το έτος 2000, ο Πρωθυπουργός της Πολωνίας ανακοίνωσε την ίδρυση του Διεθνούς Συμβουλίου του Οσβιέτσιμ, η θητεία του οποίου διαρκεί έξι χρόνια. Το Συμβούλιο είναι συμβουλευτικό όργανο υπαγόμενο στον Πρωθυπουργό στα πλαίσια της πολιτικής για τη διατήρηση και προστασία όχι μόνο των εδαφών του πρώην χιτλερικού στρατοπέδου εξόντωσης του Άουσβιτς, αλλά και άλλων μνημείων εξόντωσης που βρίσκονται στην πολωνική επικράτεια.
Τα μέλη του Συμβουλίου είναι αντιπρόσωποι της Γαλλίας, του Ισραήλ, της Γερμανίας, της Πολωνίας, της Ουκρανίας, των ΗΠΑ και της Μεγάλης Βρετανίας.
Πηγές
Αουσβιτς Μπιρκεναου Κατηγορία:Μουσεία ολοκαυτώματος
Μαόνα
thumb|upright|Ο Βιτσέντζο Τζουστινιάνι ήταν ο τελευταίος ιδιοκτήτης της γενοβέζικης "Maona di Chio".
Με την ονομασία μαόνα (معونة ma‘ūnah = «βοήθεια», معاونة mu‘āwanah = «αμοιβαία βοήθεια») ή Societas comperarum ήταν γνωστές ιταλικές μεσαιωνικές εταιρείες επενδυτών που ιδρύονταν με στόχο τη διαχείριση των ποσοστών (loca ή partes) επί των κερδών που προέρχονταν από τον φόρο γεωργίας, ο οποίος επιβαλλόταν σε εξαρτημένη πόλη-κράτος. Τα ποσοστά αυτά πωλούνταν ιδιωτικά σε εύπορους εμπόρους, ωστόσο η συλλογή τους ήταν ορισμένες φορές δύσκολη, με αποτέλεσμα, τις περισσότερες φορές, οι έμποροι αυτοί να δημιουργούν μεταξύ τους συνασπισμούς.
Διοικητική διαίρεση νομού Ρεθύμνης (πρόγραμμα Καποδίστριας)
Στην παρακάτω λίστα αναφέρονται οι δήμοι, τα δημοτικά διαμερίσματα και οι οικισμοί του νομού Ρεθύμνης.
Μαόνα
Χαρακτηριστικά
Οι εταιρείες αυτές ήταν τις περισσότερες φορές προσωρινής διάρκειας, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις μπορούσαν να είναι εξαιρετικά επιθετικές ως προς τις μεθόδους αποπληρωμής των υπέρ τους χρεών που δημιουργούνταν, με τις ενέργειές τους να φτάνουν έως και παράνομες κατακτήσεις εδαφών. Οι καταβολές της ιδέας για από κοινού επένδυση σε συνδυασμό με από κοινού (ιδιωτική) ενίσχυση ανάγονται στη χρηματοδότηση του εμπορίου στην Μεσοποταμία. Οι γλωσσολογικές καταβολές της αραβικής λέξης Maounach μπορούν να της δώσουν την ελληνική απόδοση βοήθεια ή αμοιβαία βοήθεια. Οι μαόνες ήσαν de facto των πρώτα ιστορικά παραδείγματα πολυμετοχικών εταιρειών (τουλάχιστον στον Δυτικό κόσμο) και χρησιμοποιήθηκαν από τους Γενουάτες για την επέκταση της κυριαρχίας τους στην περιοχή του Λεβάντε κατά τον 14ο αιώνα. Οι μαόνες αποτελούσαν ιδιαίτερα συνήθη πρακτική στη Δημοκρατία της Γένοβας και στα εδάφη της.
Διοικητική διαίρεση νομού Ρεθύμνης (πρόγραμμα Καποδίστριας)
Νομός Ρεθύμνης  [ 81.936 ] right|300px
Μαόνα
Μαόνα της Χίου και της Φώκαιας
Η σημαντικότερη εταιρεία τέτοιου είδους ήταν αυτή η οποία διοικούσε το νησί της Χίου στο Αιγαίο Πέλαγος με αντικείμενο τη μαστίχα, καθώς και το κοντινό λιμάνι της Φώκαιας όπου υπήρχαν μεταλεία αλουμινίου. Ιδρύθηκε το 1346. Η Μαόνα αυτή σύντομα πωλήθηκε στην οικογένεια Τζουστινιάνι, η οποία είχε εγκατασταθεί στη Χίο και κυβέρνησε το νησί έως την οθωμανική του κατάληψη το 1566.
Διοικητική διαίρεση νομού Ρεθύμνης (πρόγραμμα Καποδίστριας)
Δήμος Ρεθύμνης
Ο δήμος Ρεθύμνης έχει (πραγματικό) πληθυσμό 31.687 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
Μαόνα
Μαόνα της Χίου και της Φώκαιας
Το μοντέλο αυτό αποδείχθηκε επιτυχημένο και το 1373 οι Γενουάτες ίδρυσαν και τη "Maona Vecchia di Cipro" στην Κύπρο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεσαιωνική Ιταλία Κατηγορία:Οικονομία του Μεσαίωνα Κατηγορία:Δημοκρατία της Γένοβας
Διοικητική διαίρεση νομού Ρεθύμνης (πρόγραμμα Καποδίστριας)
Δήμος Ανωγείων
Ο δήμος Ανωγείων έχει (πραγματικό) πληθυσμό 4.812 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
Δήμος Κουλούκωνα
Ο δήμος Κουλούκωνα έχει (πραγματικό) πληθυσμό 5.949 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
Δήμος Κουρητών
Ο δήμος Κουρήτων έχει (πραγματικό) πληθυσμό 2.703 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
Δήμος Λάμπης
Ο δήμος Λάμπης έχει (πραγματικό) πληθυσμό 6.133 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
Δήμος Λαππαίων
Ο δήμος Λαππαίων έχει (πραγματικό) πληθυσμό 2.628 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
Δήμος Νικηφόρου Φωκά
Ο δήμος Νικηφόρου Φωκά έχει (πραγματικό) πληθυσμό 6.599 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
Δήμος Σιβρίτου
Ο δήμος Σιβρίτου έχει (πραγματικό) πληθυσμό 3.512 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
Δήμος Φοίνικα
Ο δήμος Φοίνικα έχει (πραγματικό) πληθυσμό 3.946 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
Κοινότητα Ζωνιανών
Η κοινότητα Ζωνιανών έγινε ανεξάρτητη κοινότητα. Στη κοινότητα περιλαμβάνονται:
Ιάσων Δενόρες
Ο Ιάσων Δενόρες ήταν Έλληνας λόγιος του 16ου αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Λευκωσία της Κύπρου και σπούδασε φιλοσοφία στην Πάδουα. Μετά την διδακτορική αναγόρευση επέστρεψε στην πατρίδα του. Μετά την άλωση του νησιού ήρθε στην Βενετία, χρημάτισε δάσκαλος και το 1577 διορίστηκε καθηγητής της φιλοσοφίας στην Πάδουα. Στην θέση αυτή παρέμεινε μέχρι το θάνατό του το 1590. Πέθανε από υπερβολική λύπη, διότι ο μοναχογιός του σκότωσε σε μονομαχία έναν ευγενή Ενετό και γι' αυτό εξορίστηκε.
Πηγές
Κατηγορία:Κύπριοι λόγιοι του 16ου αιώνα
Νεφέλωμα εκπομπής
Συνήθως ένας νεαρός αστέρας θα ιονίσει ένα μικρό μέρος του νεφελώματος από το οποίο γεννήθηκε. Μόνο μεγάλοι και θερμοί αστέρες μπορούν να απελευθερώνουν ισχύ ικανή να ιονίζει μεγάλο μέρος ενός τέτοιου νέφους. Συχνά αυτό γίνεται από ένα ολόκληρο σμήνος νεαρών αστέρων.
Το χρώμα του νεφελώματος εξαρτάται από τη χημική του σύσταση και το βαθμό ιονισμού. Εξαιτίας της κυριαρχίας του υδρογόνου στο διαστρικό αέριο και τη σχετικώς χαμηλή ενέργεια ιονισμού του ατόμου του, πολλά νεφελώματα εκπομπής είναι κόκκινα. Αν είναι διαθέσιμη περισσότερη ενέργεια, μπορούν να ιονισθούν και άλλα στοιχεία, οπότε εμφανίζεται και το πράσινο ή το κυανό χρώμα. Εξετάζοντας τα φάσματα των νεφελωμάτων εκπομπής, οι αστρονόμοι βρίσκουν τη χημική τους σύσταση. Τα περισσότερα αποτελούνται από περίπου 90% υδρογόνο, με το υπόλοιπο να είναι ήλιο, οξυγόνο, άζωτο κ.ά. στοιχεία.
Παραδείγματα
Κάποια από τα πλέον επιφανή νεφελώματα εκπομπής στον γήινο νυκτερινό ουρανό είναι το Νεφέλωμα Βόρειος Αμερική (NGC 7000) και το Νεφέλωμα του Πέπλου (NGC 6960/6992) στον Κύκνο. Νοτιότερα είναι ορατό το Νεφέλωμα Λιμνοθάλασσας (M8 ή NGC 6523) στον Τοξότη και το Νεφέλωμα του Ωρίωνα (M42). Το νοτιότερο λαμπρό νεφέλωμα εκπομπής είναι το Νεφέλωμα Ήτα Τρόπιδος (NGC 3372).
Τα νεφελώματα εκπομπής παρουσιάζουν συχνά σκοτεινές κηλίδες στη φαινομενική επιφάνειά τους, που αντιπροσωπεύουν νέφη σκόνης που αποκρύπτουν το φως τους. Ο συνδυασμός νεφελώματος εκπομπής και νεφελωμάτων σκόνης δίνει σε αρκετές περιπτώσεις μια ενδιαφέρουσα όψη, και μερικά τέτοια ουράνια φέρουν το όνομα των πραγμάτων που θυμίζουν οπτικά, όπως το Νεφέλωμα του Κώνου ή το προμνημονευθέν Νεφέλωμα «Βόρειος Αμερική» (North America Nebula).
Υπάρχουν και σύνθετα νεφελώματα που αποτελούνται τόσο από τμήματα εκπομπής όσο και από τμήματα ανακλάσεως, όπως το Τρισχιδές Νεφέλωμα.
Ντεπορτίβο δε Λα Κορούνια
Η Ρεάλ Κλουμπ Ντεπορτίβο δε Λα Κορούνια (ισπανικά: Real Club Deportivo de La Coruña, ισπανική προφορά: reˈal ˈkluβ ðeporˈtiβo ðe la koˈɾuɲa), κοινώς γνωστή ως Ντεπορτίβο Λα Κορούνια, και επίσης γνωστή ως Ντεπορτίβο και Δέπορ, είναι ισπανική ομάδα που βρίσκεται στην περιοχή της Γαλικίας και εδρεύει στην πόλη της Α Κορούνια. Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1906 και την περίοδο 2019–20 αγωνίζεται στη Σεγούντα Ντιβιζιόν. Η Ντέπορ διατηρεί μεγάλη αντιπαλότητα με την άλλη ομάδα της Γαλικίας, τη Θέλτα συνθέτοντας έτσι το Γαλικιανό ντέρμπι.
Έδρα της ομάδας είναι το Στάδιο Ριαθόρ που έχει 34.600 θέσεις και αγωνίζεται εκεί από το 1944. Η κλασική εμφάνιση της αποτελείται από ριγωτή κυανόλευκη φανέλα, μπλε σορτσάκι και κάλτσες.
Όσον αφορά την ευρωπαϊκή της παρουσία, η Ντέπορ έχει καταγράψει 5 συνεχόμενες παρουσίες στο ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ, φτάνοντας δις στα προημιτελικά και μία φορά στα ημιτελικά την περίοδο 2003–04.
Ξεκίνημα του συλλόγου
Ο Χοσέ Μαρία Άμπαλο γεννημένος στην πόλη της Λα Κορούνια μετά που επέστρεψε από τις σπουδές του στην Αγγλία γοητευμένος από το άθλημα του ποδοσφαίρου αποφάσισε να το μάθει στους φίλους του και αγωνίζονταν στην τοπική αρένα που χρησιμοποιόταν και ως αρένα για ταυρομαχίες. Το 1904 ο Άμπαλο και οι φίλοι του αποφάσισαν να δημιουργήσουν ένα σύλλογο που του έδωσαν το όνομα της πόλης τους Κορούνια και σήμερα θεωρείται ο προάγγελος του σημερινού συλλόγου Το 1906 το γυμνάσιο Σάλα Κάλβετ δημιούργησε ένα νέο σύλλογο τον οποίο ονόμασε Κλουμπ Ντεπορτίβο δα Σάλα Καλβέτ που στη συνέχεια λόγω της διασημότητας που πήρε το άθλημα στην πόλη μετονομάστηκε ως Κλουμπ Ντεπορτίβο δε Λα Κορούνια. Μετά από 2.5 χρόνια ο σύλλογος πρόσθεσε στην ονομασία του και το Ρεάλ (βασίλισσα) ως σημείο βασιλικότητας που πήρε από τον βασιλιά της Ισπανίας Αλφόνσο ΙΓ΄.
Ισπανικό πρωτάθλημα
Μέχρι το 1928 αγωνιζόταν σε διάφορα πρωταθλήματα που διεξάγονταν στη Γαλικία και στη συνέχεια δήλωσε συμμετοχή για να αγωνιστεί στο πρωτάθλημα Ισπανίας αλλά δεν κατάφερε να αγωνιστεί στην 1η κατηγορία και έτσι μέχρι και το 1941 αγωνιζόταν στη 2η κατηγορία.
Γαλλικό Πρωτάθλημα Στίβου 1889
Το Γαλλικό Πρωτάθλημα Στίβου 1889 (γαλλ: Championnats de France d'athlétisme 1889) ήταν η 2η διοργάνωση του Γαλλικού Πρωταθλήματος Στίβου, που διοργανώθηκε υπό την εποπτεία της Ένωσης Γαλλικών Αθλητικών Σωματείων (Union des sociétés françaises de sports athlétiques). Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στο στάδιο Κρουά-Κατελάν στο Παρίσι στις 30 Ιουνίου του 1889. Το αγώνισμα του στιπλ (4000 μέτρα) έλαβε χώρα στις 24 Φεβρουαρίου στο Ιπποδρόμιο της Βεζινέ στη Λε Βεζινέ.
Ντεπορτίβο δε Λα Κορούνια
Νεώτερη ιστορία του Συλλόγου
Τις μεγαλύτερες επιτυχίες της η Λα Κορούνια της έζησε με προπονητή τον Χαβιέρ Ιρουέτα μεταξύ του 1998-2004 όπου τη σεζόν 1999–00 κατέκτησε και το μοναδικό πρωτάθλημα που έχει στην τροπαιοθήκη της.
Τη σεζόν 2003–04, η Ντέπορ κατέγραψε μια καταπληκτική πορεία στο Τσάμπιονς Λιγκ φτάνοντας μέχρι και τα ημιτελικά. Στη φάση των ομίλων η Ντέπορ πέτυχε και τις 3 νίκες στην έδρα της (1–0 τη Μονακό), (2–0 την Αϊντχόφεν), (3–0 την ΑΕΚ), έφερε μια ισοπαλία (1–1) στην Αθήνα κόντρα στην ΑΕΚ, ενώ έχασε στην Ολλανδία (3–2) από την Αϊντχόβεν και (8–3) από τη Μονακό στο Μονακό. Στη φάση των 16 έκανε την έκπληξη κόντρα στην περσινή φιναλίστ Γιουβέντους κερδίζοντας την δις με σκορ 1–0. Έπειτα στους 8, στο πρώτο ματς η κάτοχος του τροπαίου Μίλαν λυγίζει την Ντέπορ με σκορ 4–1 στο Μιλάνο αλλά στον επαναληπτικό του Ριαθόρ, η Ντεπορτίβο με μια επιβλητική εμφάνιση σοκάρει την Ευρώπη και παίρνει την πρόκριση με σκορ 4–0. Στα ημιτελικά αν και στο Οπόρτο παίρνει λευκή ισοπαλία από την Πόρτο, στο Ριαθόρ με ένα γκολ-πέναλτυ στο 60' από τον Ντερλέι το όνειρο της συμμετοχής στο τελικό της μεγαλύτερης διασυλλογικής διοργάνωσης σβήνει άδοξα.
Γαλλικό Πρωτάθλημα Στίβου 1889
Στη διοργάνωση καταρρίφθηκαν 2 ρεκόρ πρωταθλήματος από τους Φερνάν Μεγιέρ στα 1500 μέτρα και Αντρέ Μαργκό στα 4000 μέτρα στιπλ.
Στον πίνακα των μεταλλίων την πρώτη θέση κατέκτησε η Ρασίνγκ Κλαμπ ντε Φρανς με 3 χρυσά μετάλλια.
Ντεπορτίβο δε Λα Κορούνια
Νεώτερη ιστορία του Συλλόγου
Τη σεζόν 2011–12 η Ντεπορτίβο συγκεντρώνει την εντυπωσιακή συγκομιδή των 91 πόντων στη Σεγούντα και έτσι πετυχαίνει τον άμεσο προβιβασμό της στα μεγάλα σαλόνια. Την επόμενη σεζόν (2012–13) μετά από μια κάκιστη πορεία στο πρωτάθλημα, υποβιβάζεται ξανά για δεύτερη φορά σε 3 χρόνια. Τη σεζόν 2013–14 τερματίζει δεύτερη στη Σεγούντα και ξανά προβιβάζεται στη μεγάλη κατηγορία.
Γαλλικό Πρωτάθλημα Στίβου 1889
Αποτελέσματα
1888 | 1889 | 1890 | 1891 thumb|Ο πρωταθλητής στα 1500 μέτρα, Φερνάν Μεγιέρ.
Ντεπορτίβο δε Λα Κορούνια
Νεώτερη ιστορία του Συλλόγου
Τη σεζόν 2014–15, η Ντέπορ με ένα ασύνδετο ρόστερ υπό τις οδηγίες του Βίκτορ Φερνάντεθ πραγματοποιεί χαμηλές πτήσεις με στιγμιότυπο της χρονιάς την ταπεινωτική ήττα 2–8 στο Ριαθόρ από τη Ρεάλ, μια μεγάλης σημασίας νίκη για τη Ρεάλ μιας και από την περιόδο 1992–93 έως και τη περίοδο 2010–11 η Ντέπορ ήταν αήττητη στους αγώνες με τη Ρεάλ δημιουργώντας ένα κατόρθωμα που καμία άλλη ομάδα δεν έχει καραφέρει στην ιστορία του ισπανικού ποδοσφαίρου. Η Λα Κορούνια θα τερματίσει 16η και θα γλυτώσει τον 3ο υποβιβασμό σε 5 χρόνια χάρη στη συμβολή του προπονητή και πρώην παίκτη της Βίκτορ Σάντσεθ στις οκτώ τελευταίες αγωνιστικές.
Γαλλικό Πρωτάθλημα Στίβου 1889
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γαλλικά Πρωταθλήματα Στίβου Κατηγορία:Στίβος το 1889 Κατηγορία:Αθλητισμός στο Παρίσι Κατηγορία:Λε Βεζινέ
Ντεπορτίβο δε Λα Κορούνια
Νεώτερη ιστορία του Συλλόγου
Τη σεζόν 2017–18 δεν θα γλυτώσει τον υποβιβασμό αφού τερματίζει 18η.
Στολή
Η ομάδα της Λα Κουρούνια με την μπλε και άσπρη στολή από την πρώτη στιγμή ύπαρξης της ομάδας ως πρώτη στολή ενώ οι υπόλοιπες στολές αλλάζουν κάθε χρόνο αναλόγως της διαφήμισης που υπάρχει.
Εθνικοί τίτλοι
Α' Ισπανίας
Κύπελλο Ισπανίας (2)
Β' Ισπανίας
Γ' Ισπανίας
Δ' Ισπανίας
Τοπικοί τίτλοι
Πρωτάθλημα Γαλικίας
Διεθνείς Τίτλοι
Κύπελλο Ιντερτότο :
Σύνθεση Ομάδας
Τελευταία Ανανέωση 11 Αυγούστου 2009
Στατιστική
Χρονιές στη Β' Ισπανίας : 41 Χρονιές στην Γ' Ισπανίας : 1 Χρονιές στην Δ' Ισπανίας : 1 Συμμετοχές στο Ch. League: 5
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ισπανίας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1907 Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1906
Μπιμπάις
Το Μπιμπάις (αραβικά : بلبيس) είναι πόλη της Αιγύπτου στο Κυβερνείο Σαρκία στο ανατολικό άκρο του νότιου Δέλτα του Νείλου. Έχει 300.000 κατοίκους, είναι πρωτεύουσα της Μαρκάζ Μπιμπάις και διαθέτει διεθνές αεροδρόμιο
Ιστορία
Η Μπιμπάις στην αρχαιότητα ήταν φρούριο που καταλήφθηκε κατά την αραβική κατάκτηση της Αιγύπτου. Η πόλη έπαιξε σημαντικό ρόλο τη περίοδο των Φατιμιδών, το 1164 πολιορκήθηκε χωρίς επιτυχία από τους σταυροφόρους του Βασιλείου της Ιερουσαλήμ. Το 1168 πολιορκήθηκε, καταλήφθηκε, λεηλατήθηκε ενώ σκοτώθηκαν πολλοί κάτοικοι της από τους σταυροφόρους, κάτι που εξόργισε του κόπτες της πόλης που ενώθηκαν με τους μουσουλμάνους και έδιωξαν τους σταυροφόρους.
Το 1798 ο στρατός του Ναπολέοντα ανακατασκεύασε τα τείχη του φρουρίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Αιγύπτου Κατηγορία:Πόλεις της Αρχαίας Αιγύπτου
Μακάμπι Τελ Αβίβ (καλαθοσφαίριση)
thumb|100px|Παλαιό λογότυπο
Η Μακάμπι Τελ Αβίβ (εβραϊκά: מכבי תל אביב, αγγλικά: Maccabi Tel Aviv), γνωστή και ως Maccabi Playtika Tel Aviv για εμπορικούς λόγους, είναι ισραηλινή επαγγελματική ομάδα καλαθοσφαίρισης με έδρα το Τελ Αβίβ. Χρώματα της είναι το κίτρινο και το μπλε. Η ομάδα αγωνίζεται στην Ευρωλίγκα και την Ισραηλινή 1η Εθνική Κατηγορία.
Ιστορία
Το τμήμα καλαθοσφαίρισης της Μακάμπι ιδρύθηκε το 1932 και εξελίχθηκε στην ισχυρότερη ομάδα των εγχώριων διοργανώσεων και μία από τις ισχυρότερες στις πανευρωπαϊκές διοργανώσεις.
Ως «Χρυσή περίοδος» για την Μακάμπι θεωρείται η δεκαετία του 1980 αλλά και του 2000 όπου κατάφερε να αγωνιστεί έξι φορές κατά την διάρκειά τους, στον τελικό της Ευρωλίγκα και χαρακτηριζόταν ως υπερδύναμη για το Ευρωπαϊκό Μπάσκετ. Ακόμη, το 1980 κατέκτησε το Διηπειρωτικό Κύπελλο.
Στις εγχώριες διοργανώσεις έχει κατακτήσει σχεδόν τα πάντα έχοντας στεφθεί πρωταθλήτρια στα 56 από τα 68 Πρωταθλήματα Ισραήλ και κυπελλούχος στα 45 από τα 58 Κύπελλα Ισραήλ. Επίσης, η ομάδα έχει συνολικά 6 Τριπλ Κρόουν.
Ονομασίες
Η Μακάμπι Τελ Αβίβ έχει αλλάξει κατά καιρούς την ονομασία της με βάση τον εκάστοτε χορηγό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Ισραήλ Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1932 Κατηγορία:Ισραηλινοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1932
Γουλέμι Φθιώτιδας
thumb|left|Το Γολέμι με χιόνια Το Γουλέμι (ή Γολέμι) είναι ορεινό χωριό με πετρόχτιστα παραδοσιακά σπίτια του Νομού Φθιώτιδας. Υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Λοκρών και βρίσκεται περίπου 150 χλμ βόρεια της Αθήνας μεταξύ Λιβανατών και Αταλάντης.
Ιστορία
thumb|left|Ο Ιερός Ναός της [[Παρασκευή η Οσιομάρτυς|Αγίας Παρασκευής στο Γολέμι Φθιώτιδας]] Το Γολέμι ιδρύθηκε σαν οικισμός τον 15ο αιώνα μ.Χ. κατά τους πρώτους χρόνους του εποικισμού των Σλάβων στον ελλαδικό χώρο. Το 1506 στο χωριό υπήρχαν 29 νοικοκυριά, το 1521 39, το 1540 52 και το 1571 54.
Ντούσαν Ίβκοβιτς
Ο Ντούσαν «Ντούντα» Ίβκοβιτς (σερβικά λατινικά: Dušan "Duda" Ivković, κυριλλικά: Душан "Дуда" Ивковић, Βελιγράδι, 29 Οκτωβρίου 1943 -16 Σεπτεμβρίου 2021, Βελιγράδι) ήταν Σέρβος καλαθοσφαιριστής και μετέπειτα διακεκριμένος προπονητής καλαθοσφαίρισης. Το 2008, οπότε και ανακοινώθηκε από τη FIBA Europe ο τιμητικός κατάλογος με τις 50 προσωπικότητες με τη μεγαλύτερη προσφορά στην ιστορία του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος (Euroleague), ο Ίβκοβιτς συμπεριλήφθηκε ανάμεσα στους 10 μεγαλύτερους προπονητές στην ιστορία του θεσμού. Το 2017 εισήχθη στο Hall of Fame της Διεθνoύς Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης και τιμήθηκε με το βραβείο «Θρύλος της Ευρωλίγκα», από την Ευρωλίγκα ανδρών.
Γουλέμι Φθιώτιδας
Ιστορία
Αντίθετη πορεία ακολούθησε το χωριό κατά τους επόμενους αιώνες. Το 1815 αναφέρεται ότι υπήρχαν στο Γολέμι μόλις 10 σπίτια. Στη διάρκεια της επανάστασης του 1821 αναδείχθηκαν δύο αγωνιστές της ελευθερίας, κάτοικοι του χωριού, οι Δροσόπουλος Γεώργιος και Ιωάννου Ανδρέας.
Το 1907 ο πληθυσμός του χωριού ήταν 160 κάτοικοι. Το 1932 αναγνωρίστηκε η κοινότητα Γολεμίου προερχόμενη από τον πρώην Δήμο Δαφνουσίων. Το 1940 ο πληθυσμός ανερχόταν σε 282 κατοίκους, το 1991 σε 240, το 2001 σε 168 και το 2011 σε 131 κατοίκους.