cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αρκάδι (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Νεανίδες
Την αγωνιστική περίοδο 2012-13 ο σύλλογος του Ρεθύμνου αναδείχθηκε ξανά Πρωταθλητής Κρήτης. Ξεπέρασε ακολούθως με επιτυχία την Προκριματική Φάση του Πανελληνίου Πρωταθλήματος για να βρεθεί στην Τελική Φάση (Final-6) που έλαβε χώρα στη Σκάλα Λακωνίας. Οι αντίπαλοί απέναντι στους οποίους βρέθηκε ήταν ο Π.Α.Ο.Κ. (Θεσσαλονίκη), η Ένωση Γαλατσίου (Αττική), ο Πρωτέας Βούλας (Νότια Αττική), η Άμιλλα Τριπόλεως (Κεντρική και Νότια Πελοπόννησος) και ο Απόλλων Πτολεμαΐδας (Δυτική Μακεδονία). Στην τελική βαθμολογία το Αρκάδι κατέλαβε την 5η θέση με 2 νίκες και 3 ήττες. Προπονητής της ομάδας ήταν επισης ο Πλευράκης.
Την επόμενη περίοδο, 2013-14, το Αρκάδι, μετά από κατάκτηση του Παγκρήτιου Πρωταθλήματος, συμμετείχε στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα της Πτολεμαΐδας τον Απρίλιο του 2014. Εκεί τέθηκε αντιμέτωπος με την Άμιλλα Τριπόλεως (Κεντρική και Νότια Πελοπόννησος), τον Παναθηναϊκό (Αττική), τον Πρωτέα Βούλας (Νότια Αττική), τον Απόλλωνα Πτολεμαΐδας (Δυτική Μακεδονία) και τον Ηρακλή (Θεσσαλονίκη). Η λήξη του τουρνουά βρήκε την κρητική ομάδα στη 2η θέση με 4 νίκες και 1 ήττα. Στην κορυφαία πεντάδα του τουρνουά συμπεριλήφθηκε η αθλήτρια του συλλόγου Τζένιφερ-Ειρήνη Μπότσι.
Τη χρονιά 2014-15, πάντα υπό την καθοδήγηση του Πλευράκη, το Αρκάδι προσέθεσε στην τροπαιοθήκη του ένα ακόμη Πρωτάθλημα Κρήτης. Η Προκριματική Φάση του Πανελλήνιου ξεπεράστηκε και πάλι με επιτυχία για να ακολουθήσει η Τελική Φάση που έλαβε χώρα στην Κοζάνη. Οι άλλες συμμετέχουσες ομάδες ήταν: Αθηναϊκός Βύρωνα (Αττική), Π.Α.Σ. Γιάννινα (Δυτική Ελλάδα), Τιτάνες Δράμας (Ανατολική Μακεδονία και Θράκη), Πρωτέας Βούλας (Νότια Αττική) και Π.Α.Ο.Κ. (Θεσσαλονίκη) Στο πλαίσιο αυτό η ομάδα του Ρεθύμνου κατέλαβε την 3η θέση του τελικού βαθμολογικού πίνακα με 3 νίκες και 2 ήττες. Στην κορυφαία πεντάδα του τουρνουά συμπεριλήφθηκε ξανά η Μπότσι.
Κορασίδες
Την αγωνιστική περίοδο 2007-08 ο σύλλογος του Ρεθύμνου αναδείχθηκε Πρωταθλητής Κρήτης. Ξεπέρασε ακολούθως με επιτυχία την Προκριματική Φάση του Πανελληνίου Πρωταθλήματος Κορασίδων, για να αναδειχθεί Δευτεραθλητής Ελλάδος στην Τελική Φάση.
Την επόμενη περίοδο, 2008-09, το Αρκάδι κατέκτησε ξανά το Παγκρήτιο Πρωτάθλημα Κορασίδων. Στη συνέχεια οι «ερυθρόλευκες», έχοντας ξεπεράσει στα μέσα Απριλίου την Προκριματική Φάση, έλαβαν μέρος στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα που διοργανώθηκε τη χρονιά αυτή στην Πτολεμαΐδα. Εκεί βρέθηκαν αντιμέτωπες με τον Απόλλωνα Πτολεμαΐδας (Δυτική Μακεδονία), τις Εσπερίδες Καλλιθέας (Νότια Αττική), τον Άρη (Θεσσαλονίκη), το Δ.Α.Σ. Άνω Λιοσίων (Αττική) και την Αχαγιά '82 (Αχαΐα-Ηλεία). Στην τελική βαθμολογία το Αρκάδι βρέθηκε στην 3η θέση. Πολυτιμότερη παίκτρια του τουρνουά αναδείχθηκε η αθλήτρια του συλλόγου της Κρήτης, Μαρία Σαρτζετάκη, ενώ στην κορυφαία πεντάδα συμπεριλήφθη επίσης η Ευηλία Ζαχαράκη. Καθήκοντα προπονητή είχε αναλάβει την περίοδο αυτή ο Κώστας Πλευράκης.
Τη χρονιά 2010-11 το Αρκάδι προσέθεσε στην τροπαιοθήκη του ένα επιπλέον Πρωτάθλημα Κρήτης Κορασίδων. Έπειτα έλαβε μέσω των Προκριματικών εισιτήριο για την Τελική Φάση του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος που διοργανώθηκε στη Νικήτη Χαλκιδικής. Οι άλλοι σύλλογοι που έλαβαν μέρος ήταν ο Π.Α.Ο.Κ. (Θεσσαλονίκη), ο Δ.Α.Σ. Άνω Λιοσίων (Αττική), οι Εσπερίδες Καλλιθέας (Νότια Αττική), ο Απόλλων Πτολεμαΐδας (Δυτική Μακεδονία) και η Άμιλλα Τριπόλεως (Κεντρική και Νότια Πελοπόννησος). Στην τελική κατάταξη ο κρητικός σύλλογος βρέθηκε στην 4η θέση.
Η κατάκτηση ενός ακόμη Πρωταθλήματος Κρήτης την περίοδο 2011-12, οδήγησε το Αρκάδι σε μία ακόμη Προκριματική Φάση και στη συνέχεια Τελική Φάση του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος. Στη διοργάνωση, που έλαβε χώρα στο Βόλο, συμμετείχαν επίσης οι Εσπερίδες Καλλιθέας (Νότια Αττική), ο Π.Α.Σ. Γιάννινα (Βορειοδυτική Ελλάδα), ο Αρίων Πτολεμαΐδας (Δυτική Μακεδονία), ο Αθηναϊκός (Αττική) και ο Ηρακλής (Θεσσαλονίκη). Το Αρκάδι κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο μετά τη λήξη της αγωνιστικής δράσης, ενώ η αθλήτριά του, Ευγενία Ζουμπεράκη, συμπεριλήφθηκε στην κορυφαία πεντάδα του τουρνουά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Καλαθοσφαιριση γυναικων Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Σωματεία Ε.ΚΑ.Σ.Κ. Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης σε άγνωστο έτος
Παναγιώτης Σαμιλίδης
Ο Παναγιώτης Σαμιλίδης (Αθήνα, 9 Αυγούστου 1993 - ) είναι Έλληνας κολυμβητής. Έχει κερδίσει δύο χάλκινα μετάλλια στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Υγρού Στίβου 2012.
Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016, ο Σαμιλίδης αγωνίστηκε στα 100 μέτρα πρόσθιο και στα 200 μέτρα πρόσθιο ανδρών. Στα 100 μ. πρόσθιο τερμάτισε 19ος με χρόνο 1:00.35 και δεν προκρίθηκε στα ημιτελικά. Στα 200 μ. πρόσθιο τερμάτισε 27ος με χρόνο 2:12.68 και δεν προκρίθηκε στα ημιτελικά. Ήταν επίσης μέλος της ομάδας σκυταλοδρομίας 4 × 100 μέτρων ανδρών όπου τερμάτισε 15ος και δεν προκρίθηκε στον τελικό.
Ο Σαμιλίδης αποφάσισε να αποσυρθεί το 2017 από την ενεργό δράση για προσωπικούς λόγους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες κολυμβητές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
Βρύσες Λασιθίου
Οι Βρύσες (επίσημα: οι Βρύσες) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του δήμου Αγίου Νικολάου στην Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου, σε απόσταση 3 χιλιομέτρων από τη Νεάπολη. Είναι κτισμένο στη βόρεια πλευρά του όρους Καβαλαρά, επάνω από την κοιλάδα Σκαφη Μιραμπέλλου.
Ιστορία
Την περίοδο της Κρητικής Επανάστασης 1866-68, στις Βρύσες έγινε μεγάλη μάχη 6-7 Αυγούστου 1867), στην οποία ηττήθηκαν οι Τούρκοι (σκοτώθηκαν 250 Οθωμανοί) και αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν προς τη Νεάπολη. Στη μάχη εκείνη διακρίθηκαν ο Εμμανουήλ Κοκκίνης, τα αδέρφια Ματθαίος και Κωνσταντίνος Σφακιανάκης και άλλοι. Από το 1986 καθιερώθηκε ο εορτασμός της επετείου της μάχης, υπό την αιγίδα του Δήμου Νεάπολης (αρχικά και έπειτα Αγίου Νικολάου). σύνδεσμος=|αριστερά|287x287px
Δείτε επίσης
Κοινότητα Βρυσών
Παραπομπές
Βρυσες Κατηγορία:Δήμος Αγίου Νικολάου
Ρούντολφ Πλιουκφέλντερ
Ο Ρούντολφ Βλαντιμίροβιτς Πλιουκφέλντερ (ρωσικά: Рудольф Владимирович Плюкфельдер, γεννήθηκε 6 Σεπτεμβρίου 1928) είναι Σοβιετικός πρώην αθλητής της άρσης βαρών και μετέπειτα προπονητής. Ως αγωνιζόμενος κέρδισε παγκόσμιους τίτλους το 1959 και 1961 και ένα χρυσό Ολυμπιακό μετάλλιο το 1964. Ως προπονητής ανέλαβε σειρά από Ολυμπιονίκες συμπεριλαμβανομένων των Βασίλι Αλεξέεφ και Νταβίντ Ρίγκερτ.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην ΣΟΣΔ Ουκρανίας από γερμανικής καταγωγής οικογένεια. Όταν η Γερμανία εισέβαλε στη Σοβιετική Ένωση το 1941, ο πατέρας και ο μεγαλύτερος αδελφός του εκτελέστηκαν. Η υπόλοιπη οικογένεια στάλθηκε σε στρατόπεδο εργασίας στη Σιβηρία, όπου σε ηλικία 14 ετών άρχισε να εργάζεται σε ορυχείο και δοκίμασε το στίβο και την πάλη, στα οποία κέρδισε τα περιφερειακά πρωταθλήματα το 1947–48. Άλλαξε στην άρση βαρών μόνο το 1950 όταν ήταν ήδη 22 ετών. Μέχρι το 1962, όταν μετακόμισε στην Όμπλαστ του Ροστόφ, προπονήθηκε μόνος του, καθώς δεν υπήρχε προπονητής άρσης βαρών στην περιοχή του, αλλά έγινε ο καλύτερος αθλητής ελαφρών βαρέων βαρών στον κόσμο. Το 1958, έγινε πρωταθλητής της ΕΣΣΔ και κατόπιν κατέκτησε παγκόσμιους τίτλους το 1959 και 1961, ευρωπαϊκούς τίτλους το 1959–61 και το χρυσό Ολυμπιακό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1964 στο Τόκιο. Το 1960 απέτυχε στη συμμετοχή του στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Ρώμης λόγω τραυματισμού. Έκανε επίσης οκτώ επίσημα παγκόσμια ρεκόρ το διάστημα 1959–1961: ένα στο ντεβελοπέ, πέντε στο αρασέ και δύο στο σύνολο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σοβιετικοί αθλητές της άρσης βαρών Κατηγορία:Προπονητές άρσης βαρών Κατηγορία:Αθλητές της άρσης βαρών στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1960 Κατηγορία:Αθλητές της άρσης βαρών στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1964 Κατηγορία:Ολυμπιονίκες της άρσης βαρών Κατηγορία:Σοβιετικοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Άρσης Βαρών Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Άρσης Βαρών Κατηγορία:Μέλη του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος του Κόκκινου Λαβάρου της Εργασίας
Πεντελικό μάρμαρο
μικρογραφία| Ανάγλυφο των Θρασέα και Ευανδρία, μέσα 4ου αι. μικρογραφία| Το [[Πεντελικό όρος|Πεντελικό Όρος .]] μικρογραφία| Πύλη Αθηνάς Αρχέγητης (Ρωμαϊκή Αγορά Αθηνών). Το πεντελικό μάρμαρο είναι ποικιλία μαρμάρου που προέρχεται από το Πεντελικό όρος. Λόγω της γειτνίασης του τελευταίου με την Αθήνα, η εν λόγω ποικιλία ήταν η πιο διαδεδομένη σε χρήση στην περιοχή του λεκανοπεδίου σε έργα της κλασικής περιόδου, όπως ο Παρθενώνας, το Ερέχθειο ή τα Προπύλαια της Ακρόπολης, καθώς και σε έργα ρωμαϊκών χρόνων όπως το μνημείο του Φιλοπάππου. Συνέχισε να χρησιμοποιείται στη σύγχρονη εποχή (π.χ. Ακαδημία Αθηνών). Επί του παρόντος, το λατομείο, που θεωρείται προστατευόμενο πολιτιστικό αγαθό, χρησιμοποιείται μόνο για εργασίες αποκατάστασης στην Ακρόπολη. Το μονοπάτι που χρησιμοποιούνταν από την αρχαιότητα για τη μεταφορά των μαρμάρινων όγκων είναι μια συνεχής κατάβαση που ακολουθεί τη φυσική αποσάθρωση του εδάφους και έχει διερευνηθεί από τον επικεφαλής του έργου αποκατάστασης της Ακρόπολης, Μανώλη Κορρέ. μικρογραφία|Το πεντελικό μάρμαρο|αριστερά
Σε αντίθεση με το μάρμαρο της Πάρου (το οποίο έχει εντελώς λευκό χρώμα και μεγαλύτερους διαφανείς κρυστάλλους), το μάρμαρο της Πεντέλης, επειδή περιέχει μια μικρή ποσότητα σιδήρου, αποκτά μια λεπτή χρυσή πατίνα στην επιφάνειά του λόγω οξείδωσης όταν εκτίθεται στον αέρα. Επίσης, αξιοσημείωτη στη γλυπτική του είναι η αιχμηρότητα των άκρων, η οποία επιτρέπει απόλυτα σφιχτές αρθρώσεις και αιχμηρές ακμές (χαρακτηριστικό των δωρικών κιόνων).
Ορυκτολογικά, είναι ένα λεπτό ασβεστιτικό μάρμαρο, του οποίου η τυπική κοκκομετρία είναι 0,5 έως 1 χιλιοστόμετρα, ενώ σπανίως φτάνει τα 2 χιλιοστόμετρα. Το χρώμα στην πιο καθαρή του μορφή είναι λευκό, αν και σε ορισμένες φλέβες εμφανίζονται γκρίζα και πρασινωπά χρώματα. Ο ασβεστίτης αντιπροσωπεύει το 98% της σύνθεσής του (CaO 54,80, άλλα ανθρακικά άλατα 43,05), ενώ τα άλλα συστατικά φθάνουν τις ακόλουθες μέσες τιμές (σε ποσοστά μάζας): MgO 1,55, SiO2 1. 10, Fe2O3 0,14, Al2O3 0,20, K2O 0,09, Na2O 0,04, MnO 0,02.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Μάρμαρα Κατηγορία:Αρχιτεκτονική στην Ελλάδα Κατηγορία:Περιφέρεια Αττικής
Πλωτό Μουσείο Hellas Liberty
Το SS Arthur M. Huddell είναι ένα πλοίο Λίμπερτι που ναυπηγήθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες κατά τη διάρκεια του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου και αργότερα μετετράπη στο πλωτό μουσείο Hellas Liberty το 2010. Ονομάστηκε προς τιμήν του Άρθουρ Μ. Χάντελ, αρχηγό της αμερικανικής ένωσης. Ο Χάντελ ήταν πρόεδρος της Ένωσης Κεντρικής Εργασίας της Βοστώνης, αντιπρόεδρος της Διεθνούς Ένωσης Μηχανικών και πρόεδρος της Διεθνούς Ένωσης Μηχανικών (IUOE).
Από την παράδοση του στις 18 Δεκεμβρίου του 1943, το πλοίο λειτούργησε υπό έναν πράκτορα της Πολεμικής Ναυτιλιακής Διοίκησης με μια σύντομη περίοδο λειτουργίας το 1947. Μεταξύ του Οκτωβρίου του 1947 και του Φεβρουαρίου του 1956 το πλοίο βρισκόταν σε αναστολή. Το 1956 το Arthur M. Huddel άρχισε να λειτουργεί ως πλοίο για να μεταφέρει καλώδια για την American Telephone and Telegraph Company (AT&T).
Το 2009 το Arthur M. Huddel δωρίστηκε στην Ελλάδα για να μετατραπεί στο πλέον πλωτό μουσείο Hellas Liberty. Το πλήρως ανακαινισμένο πλοίο βρίσκεται στο λιμάνι του Πειραιά στην Αθήνα.
Πολεμική Ιστορία
Αφού το Arthur M. Huddell φορτώθηκε με εκρηκτικά και γενικό φορτίο στο Τζάκσονβιλ, έπλευσε για τη Νέα Υόρκη, τον Φεβρουάριο του 1944, όπου έγινε μέρος ενός κόνβοϊ για το Λονδίνο. Μετά το πέρας αυτού του ταξιδιού, το πλοίο επέστρεψε στο Νόρφολκ της Βιρτζίνια, τον Μάρτιο του 1944 και στα τέλη Απριλίου του 1944 αναχώρησε από το Τσάρλεστον της Νότιας Caroline, με φορτίο εκρηκτικών για το Οράν, στην Αλγερία.
Για το υπόλοιπο του πολέμου και για την άμεση μεταπολεμική περίοδο μετέφερε άνθρακα, γενικό φορτίο και προσωπικό. Αναχωρώντας τον Φεβρουάριο του 1945, το πλοίο μετέφερε άνθρακα σε ένα κόνβοϊ από την Hampton Roads της Βιρτζίνια στη Μασσαλία στη Γαλλία πριν επιστρέψει τον επόμενο μήνα στη Φιλαδέλφεια. Τον Μάιο του 1945, το πλοίο αναχώρησε για μεταφορά γενικού φορτίου στη Νάπολη της Ιταλίας και στο Οράν στην Αλγερία, πριν επιστρέψει στη Νέα Υόρκη.
Μετα-πολεμική Ιστορία
Καθώς τα εξαρτήματα χειρισμού σωληνώσεων και καλωδίων του πλοίου είχαν παραμείνει άθικτα, ναυλώθηκε από την AT&T, στις 23 Φεβρουαρίου 1956 και μετατράπηκε σε πλοίο μεταφοράς και τοποθέτησης καλωδίων. Μετά από τις επιχειρήσεις παράδοσης υποθαλάσσιων καλωδίων τηλεφωνικής επικοινωνίας μεταξύ της ηπειρωτικής ΗΠΑ, της Χαβάης και της Αλάσκας για την υποστήριξη της γραμμής Distant Early Warning (DEW), το πλοίο μεταφέρθηκε στο Suisun Bay Reserve Fleet, Suisun Bay, California στις 11 Οκτωβρίου του 1957.
Με μια σύντομη υπηρεσία το 1963, επέστρεψε και πάλι στο Suisun στις 10 Ιουλίου του 1964. Στις 13 Δεκεμβρίου του 1977, το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ παρέλαβε το Arthur M. Huddell, όπου μετά που αφαιρέθηκε ο έλικας, οι σωσίβιες λέμβοι και το μεγαλύτερο μέρος του εξοπλισμού του το πλοίο επαναταξινομήθηκε ως μαούνα τον Ιούλιο του 1978, για να υποστηρίξει τις επιχειρήσεις τοποθέτησης καλωδίων για το σύστημα παρακολούθησης ήχου (SOSUS).
Λειτουργία ως Μουσείο
Από τα 1.272 πλοία που λειτουργούσαν υπό την ελληνική σημαία κατά την έναρξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, τα 914 χάθηκαν κατά τη διάρκεια του πολέμου. Μετά το τέλος του πολέμου, όλα τα μη-κατεστραμμένα ναυπηγεία της Συμμαχίας λειτουργούσαν σε πλήρη χωρητικότητα, κατασκευάζοντας πλοία αντικατάστασης για τους δικούς τους στόλους. Η Ελλάδα ήταν μια από τις πολλές χώρες που ήθελαν να ανοικοδομήσουν τους στόλους τους. Για αυτό, οι Ηνωμένες Πολιτείες ψήφισαν νόμο τον Μάρτιο του 1946 που επέτρεπε την πώληση αμερικανικών σκαφών σε άλλες χώρες. Τον Ιούλιο του ίδιου έτους, η Αμερικανική Ναυτιλιακή Επιτροπή αποφάσισε να πουλήσει πλοία με μετρητά ή με πίστωση σε συμμαχικές κυβερνήσεις ή άτομα από συμμαχικές δυνάμεις που θα μπορούσαν να προσκομίσουν εγγυητική επιστολή από το κράτος.
Η σχετική συμφωνία υπεγράφη μεταξύ του Διαχειριστή Ναυτικών των ΗΠΑ, Sean Connaughton και του Έλληνα Υπουργού Εμπορικής Ναυτιλίας, Γεώργιου Βουλγαράκη, στις 30 Ιουνίου του 2008. Στη συνέχεια, το πλοίο ρυμουλκήθηκε τον επόμενο μήνα σε εγκατάσταση επισκευής στο Norfolk της Βιρτζίνια για τις απαραίτητες επιθεωρήσεις και προετοιμασίες πριν τις 6 Δεκεμβρίου του 2008, όπου το πλοίο άφησε τον Norfolk υπό ρυμούλκηση από το πολωνικό ρυμουλκό Posidon και έφτασε στον Πειραιά στις 11 Ιανουαρίου του 2009.
Το έργο, ακόμη χωρίς επίσημη υποστήριξη από την Eλληνική κυβέρνηση, χρηματοδοτήθηκε σε μεγάλο βαθμό από Έλληνες εφοπλιστές. Τον Ιανουάριο του 2009 το Arthur M. Huddel μεταφέρθηκε επίσημα στην Ελλάδα μετά από αρκετά χρόνια μετριασμού επικίνδυνων υλικών και διαπραγματεύσεων και μετονομάστηκε σε "Hellas Liberty". Γενικές επισκευές και μετατροπές πραγματοποιήθηκαν στο Πέραμα και στη Σαλαμίνα, κατά τη διάρκεια του 2009 και του 2010, συμπεριλαμβανομένης της εγκατάστασης ενός νέου πηδαλίου και έλικα.
Το πηδάλιο κατασκευάστηκε καινούργιο στην Ελλάδα, αλλά η έλικα δωρίστηκε από την κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών στην Ελληνική κυβέρνηση. Η έλικα ήταν μια εφεδρική έλικα πλοίου Victory, η οποία έχει την ίδια διάμετρο 18 ποδιών (5,5 μέτρα), όπως σε ένα πλοίο Liberty. Η διαφορά είναι ότι το Liberty έχει ισχύ 2.500 hp (1.900 kW), ενώ το Victory είναι 7.500 hp (5.600 kW). Είχαν διαφορετική κλίση, αλλά καθώς δεν γυρίζει, δεν κάνει κάποια διαφορά. Τον Ιούνιο του 2010, παρουσιάστηκε στο κοινό με την ανακαινισμένη μορφή του στο λιμάνι του Πειραιά στην Αθήνα.
Αναλήφθηκε και άλλη εργασία για την αποκατάσταση του πλοίου, όσο το δυνατόν πλησιέστερα, για να γίνει όμοιο των Ελληνικών Liberty των μεταπολεμικών χρόνων, συμπεριλαμβανομένης της αλλαγής του γκρίζου χρώματος που είχε καλύψει τη γάστρα και την υπερκατασκευή της σε όλη της την υπηρεσία της κυβέρνησης των ΗΠΑ σε περισσότερα εμπορικά χρώματα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μουσεία στην Ελλάδα
Καστανούλα Αιτωλοακαρνανίας
Για συνώνυμο οικισμό δείτε το λήμμα: Καστανούλα Ευρυτανίας
Η Καστανούλα είναι ορεινό χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Αιτωλοακαρνανίας σε υψόμετρο 860 μέτρα το οποίο βρίσκεται στα δυτικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Ευρυτανίας. Απέχει 62,5 χλμ. Β.-ΝΑ. από το Αγρίνιο. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1836 να ανήκει στον τότε δήμο Αγιοβλασιτών. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Καστανούλας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Παναιτωλικού του δήμου Αγρινίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 106 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Αγρινίου
Ούρσουλα του Βρανδεμβούργου
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Βερολίνο και ήταν η δεύτερη κόρη του Ιωάννη-Κικέρωνα, εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και της Μαργαρίτας των Βέττιν, κόρης του λαντγκράβου της Θουριγγίας.
Οικογένεια
Σε ηλικία 19 ετών, στις 16 Φεβρουαρίου 1507 παντρεύτηκε τον Ερρίκο Ε΄ δούκα του Μεκλεμβούργου-Σβερίν και είχαν παιδιά:
Πέθανε στο Γκύστροβ το 1510 σε ηλικία 21 ετών, λιγότερο από ένα μήνα μετά τη γέννηση του τρίτου παιδιού της.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν
Βζεσνίτσα (ποταμός)
Ο Βζεσνίτσα (πολωνικά: Wrześnica) είναι ποταμός της Πολωνίας, δεξιός (ή βόρειος) παραπόταμος του Βάρτα. Έχει μήκος 49 χιλιομέτρων και έκταση λεκάνης απορροής 355 χλμ2. Έχει την πηγή του κοντά στο Πιεκάρι, ένα προάστιο του Γκνιέζνο. Συναντά τον Βάρτα κοντά στο χωριό Σαμαζέβο. Σημαντικές πόλεις κατά μήκος του ποταμού Βζεσνίτσα περιλαμβάνουν τις Τσερνιεγέβο και Βζέσνια.
Κοντά στην πόλη Βζέσνια, δημιουργήθηκε η τεχνητή λίμνη Βζεσίνσκιε στον ποταμό, που στην καθομιλουμένη ονομάζεται επίσης Δεξαμενή Λιπούφκα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποταμοί της Πολωνίας Κατηγορία:Παραπόταμοι του Βάρτα
Σίβυλλα του Βρανδεμβούργου
Η Σίβυλλα, γερμ.: Sibylla von Brandenburg von Hohenzollern (31 Μαΐου 1467 στο Άνσμπαχ - 9 Ιουλίου 1524 στο Κάστερ) από τον Οίκος των Χοεντσόλερν ήταν κόρη του εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και με τον γάμο της έγινε δούκισσα των Γύλιχ και Μπεργκ. Έγινε επίτροπος του Γιύλιχ-Μπεργκ για την κόρη της Μαρία από το 1511 έως το 1524.
Βιογραφία
Η Σίβυλλα ήταν η έκτη κόρη (3η από τον 2ο γάμο) του Αλβέρτου Γ΄ Αχιλλέα εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου από τον 2ο γάμο του με την Άννα των Βέττιν, κόρη του Φρειδερίκου Β΄ εκλέκτορα της Σαξονίας.
Παντρεύτηκε στις 25 Ιουλίου 1481 στην Κολωνία με τον Γουλιέλμο Δ΄ δούκα των Γιύλιχ και Μπεργκ (1455–1511). Η εορτή του γάμου ήταν πολύ δαπανηρή. Εκτός από πολλούς αρχιεπισκόπους, επισκόπους και ιεράρχες, τον αρχιδούκα της Αυστρίας, τον δούκα της Βουργουνδίας, τον εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και τον μάργραβο του Μπάντεν, προσκλήθηκαν περισσότεροι από 50 κόμητες και κόμισσες και αμέτρητοι άλλοι ευγενείς. Λόγω του μεγάλου αριθμού των επισκεπτών, ο γάμος ολοκληρώθηκε σε μία ανοιχτή έκταση μπροστά από την πύλη του Αγίου Σεβερίν. Ιερέας ήταν ο Χέρμαν αρχιεπίσκοπος της Κολωνίας. Η Σίβυλλα επρόκειτο να φέρει μία μεγάλη προίκα στο γάμο, αλλά ο Γουλιέλμος Δ΄ έπρεπε να γράψει στον πεθερό του πολλές φορές, σχετικά με τις καθυστερήσεις στην πληρωμή της.
Η Σίβυλλα επέζησε του συζύγου της κατά 13 χρόνια. Κατόπιν αιτήματος της Μαρίας και του Ιωάννη Γ΄, που κατοικούσαν στην Κλέβη, ενήργησε ως κυβερνήτης του Γιύλιχ-Μπεργκ κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Η Σίβυλλα περιγράφεται ως ηθική, ενεργητική και σοφή· ήταν μία δίκαιη προστάτιδα για τη χώρα της.
Ο Σίβυλλα απεβίωσε το 1524 και τάφηκε στο αββαείο του Άλτενμπουργκ.
Οικογένεια
Από το γάμο της το 1481 με τον Γουλιέλμο Δ΄ των Γύλιχ δούκα των Γιύλιχ και Μπεργκ, η Σίβυλλα απέκτησε μία κόρη:
Αναφορές και πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν Κατηγορία:Γερμανίδες δούκισσες
Ξυστά (τεχνική)
εναλλ.=Ξυστά χαραγμένα στην πρόσοψη μίας οικίας στο Πυργί|μικρογραφία|Ξυστά χαραγμένα στην πρόσοψη μίας οικίας στο Πυργί Τα Ξυστά είναι τεχνική διακόσμησης της πρόσοψης των οικοδομημάτων που συναντάται στην περιοχή Πυργί του νησιού Χίος. Αποτελείται από γεωμετρικά διακοσμητικά σχήματα χαραγμένα κατά βάση από τα μισά της πόρτας εισόδου, σε ποικίλα σχέδια μεταξύ των οποίων κύκλοι, ρόμβοι, πελαργοί και κλαδιά δέντρων. Η τεχνοτροπία αποτελεί χαρακτηριστικό γνώρισμα της εν λόγω τοπικής κοινότητας καθιστώντας την περιοχή ιστορικού ενδιαφέροντος.
Ετυμολογία
Ο όρος ξυστά έχει αποδοθεί από την τεχνοτροπία κατασκευής κατά την οποία απαιτείται η σταδιακή αφαίρεση υλικών που είχε επικαλυφθεί στην επιφάνεια της πρόσοψης του κτήματος σε προγενέστερο στάδιο. Επί της ουσίας ο τεχνίτης αφαιρεί μέρος του λευκού σοβά με τα κατάλληλα εργαλεία αποδίδοντας σχέδια.
Τόπος και χρόνος
Η τεχνική των «Ξυστών» για κάποιους αποτελεί ανατολίτικη τεχνοτροπία και για άλλους θεωρείται Ιταλικής προελεύσεως (STUCCO / Sgraffito). Ωστόσο, τα «Ξυστά» φαίνεται να προέρχονται από 3 διαφορετικές περιόδους.
Σχεδόν όλα τα σπίτια, τα δημόσια κτήρια και οι εκκλησίες του χωριού, έχουν στο εξωτερικό τους τα ξυστά. Δεν πρόκειται μόνο για μια διακοσμητική τεχνική αλλά για ένα πολιτισμικό φαινόμενο, μία υπαρκτή παραδοσιακή τέχνη που εξελίσσεται ακόμα.
Τεχνική
εναλλ.=Καμάρες με Ξυστά στο Πυργί|μικρογραφία|309x309εσ|Καμάρες με Ξυστά στο Πυργί
Διαδικασία
Για την κατασκευή χρειάζεται αρχικά η ανάμιξη των υλικών με τσιμέντο, ασβέστη και άμμο θαλάσσης. Η παρασκευή αυτή απλώνεται με μυστρί στην επιφάνεια των οικοδομημάτων. Στη συνέχεια, η επιφάνεια αυτή καλύπτεται με ρευστό ασβέστη και γίνεται άσπρη. Μόλις στεγνώσει, χαράσσονται πάνω σ’ αυτήν μοτίβα με τη βοήθεια διαφόρων εργαλείων όπως ο διαβήτης, το αλφάδι, το μέτρο, και η μεταλλική γραφίδα. Το επόμενο βήμα είναι να ξυστεί η επιφάνεια του ασβέστη σε σχέδια όπως τρίγωνα, ρόμβοι, κύκλοι, ημικύκλια και πληθώρα ακόμα σχεδίων. Αυτό γίνεται με ένα πιρούνι. Μόλις φύγει ο ασβέστης, εμφανίζεται το σκούρο υπόστρωμα και διαμορφώνονται τα μοτίβα που είναι στην πλειοψηφία τους γεωμετρικά.
Πολιτισμική επιρροή
Κατά τα έτη 1998-1999, υλοποιήθηκε έργο με τίτλο «Διατήρηση και αποκατάσταση των κτηριακών όψεων στο Πυργί της Χίου», που υλοποιήθηκε στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Προγράμματος RAPHAEL code 97/F, στόχος του οποίου ήταν η ανάδειξη της ιδιαίτερης πολιτιστικής αξίας της τεχνοτροπίας των «Ξυστών».
Παραπομπές
Κατηγορία:Χίος
Κατάλογος έργων της Πινακοθήκης των Νέων Δασκάλων
Η σελίδα αυτή περιέχει εικονογραφημένο κατάλογο έργων της Πινακοθήκης των Νέων Δασκάλων (Galerie Neue Meister) της Δρέσδης.
Ζωγραφική άλλων χωρών
Κατηγορία:Κατάλογοι έργων τέχνης ανά μουσείο
Κάμπος Χούνης Αιτωλοακαρνανίας
Για οικισμό στην Ελλάδα με το ίδιο όνομα δείτε: Κάμπος
Ο Κάμπος Χούνης είναι ορεινό χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Αιτωλοακαρνανίας σε υψόμετρο 690 μέτρα, το οποίο βρίσκεται προς τα ανατολικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Ευρυτανίας, νότια της τεχνητής λίμνης Κρεμαστών. Απέχει 46 χλμ. Β.-ΒΑ. από το Αγρίνιο και δίπλα από το χωριό περνάει η ΕΟ Καρπενησίου - Αγρινίου. Ως οικισμός αναφέρεται στις ελληνικές απογραφές από το 1928 ως μέρος της τότε κοινότητας Αγίου Βλασίου. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης ανήκει στην τοπική κοινότητα Χούνης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Παρακαμπυλίων του δήμου Αγρινίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 17 κατοίκους.
Ματθίλδη του Χόλσταϊν
Η Ματθίλδη του Χόλσταϊν (Mechtilde af Holsten, 1220 - 1288), βασίλισσα της Δανίας (1250 - 1252) λόγω του γάμου της με τον βασιλιά Άβελ της Δανίας ήταν κόρη του Αδόλφου Δ΄, κόμη του Χόλσταϊν και της Έλγουιγκ του Λίπ, παντρεύτηκε στις 25 Απριλίου 1237 στο Σλέσβιχ τον πρίγκηπα Άβελ της Δανίας δεύτερο γιο του Βάλντεμαρ Β΄ της Δανίας και της δεύτερης συζύγου του Μπερενγκάριας της Πορτογαλίας. Ο σύζυγος της έγινε βασιλιάς της Δανίας και στέφθηκε μαζί του στον Καθεδρικό ναό του Ρόσκιλντ στις 1 Νοεμβρίου 1250, ο σύζυγος της δολοφονήθηκε (1252) και τον διαδέχθηκε ο μικρότερος αδελφός του Χριστόφορος Α΄ της Δανίας επειδή ο γιος τους και διάδοχος Βάλντεμαρ ήταν αιχμάλωτος του αρχιεπισκόπου της Κολωνίας, η ίδια τότε αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη Δανία και να κλειστεί σε μοναστήρι.
Βιογραφία
Ήταν η μόνη κόρη του Αδόλφου Δ΄ κόμη του Χόλσταϊν και της Χάιλβιχ του Λίππε, κόρης του Χέρμαν Β΄ κυρίου του Λίππε.
Οικογένεια
Με τον σύζυγο της Άβελ των Έστριντσεν βασιλιά της Δανίας, παιδιά της ήταν:
Αντρέι Μιχαΐλοβιτς Λοπάτιν
Ο Αντρέι Μιχαΐλοβιτς Λοπάτιν (γεννημένος στις 27 Αυγούστου 1998, στη Μόσχα, στη Ρωσία ) είναι Ρώσος επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής που παίζει στη θέση του πάουερ φόργουορντ στο σύλλογο καλαθοσφαίρισης ΤΣΣΚΑ Μόσχας.
Σταδιοδρομία
Τον Ιούνιο του 2017, ο Αντρέι υπέγραψε 5ετές συμβόλαιο με την ΤΣΣΚΑ.
Τη χρονιά 2017-18, ο Λοπάτιν έγινε 3 φορές πρωταθλητής του Πρωταθλήματος Νέων VTB και αναγνωρίστηκε επίσης ως ο "πολυτιμότερος παίκτης" του "Φάιναλ Έιτ" και επιλέχτηκε στη συμβολική πεντάδα του τελικού τουρνουά.
Στις 5 Οκτωβρίου 2018, ο Λοπάτιν έκανε την παρθενική εμφάνισή του για την κύρια ομάδα της ΤΣΣΚΑ στον αγώνα του VTB Πρωταθλήματος στην 1η Αγωνιστική απέναντι στην Ενισέι (91:66). Σε αυτό το παιχνίδι ο Αντρέι σημείωσε 1 πόντο και 1 τάπα.
Εθνική ομάδα Ρωσίας
Τον Δεκέμβριο του 2016, ο Λοπατιν συμπεριλήφθηκε στην τελική αποστολή της εθνικής ομάδας της Ρωσίας (κάτω των 18 ετών) για την συμμετοχή στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα.
Τον Ιούνιο του 2019, ο Λοπάτιν έλαβε πρόσκληση σε ανοιχτό στρατόπεδο προπόνησης για την πλησιέστερη εφεδρεία της εθνικής ομάδας της Ρωσίας.
Προσωπική ζωή
Στις 18 Ιουνίου 2021, ο Αντρέι και η κοπέλα του Ταϊσίγια έγιναν επίσημα σύζυγοι.
Συνδέσεις
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΤΣΣΚΑ Μόσχας Κατηγορία:Ρώσοι καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ρωσίας
Γοριανάδες Ευρυτανίας
Οι Γοριανάδες ή Γοριαννάδες είναι ορεινό χωριό στο νομό Ευρυτανίας σε υψόμετρο 840 μέτρων
Γεωγραφία - Αξιοθέατα
Οι Γοριανάδες, που οι ντόπιοι αναφέρουν και ως Αγοριανάδες, βρίσκεται στις νοτιοδυτικές πλαγιές του Τυμφρηστού. Είναι κτισμένοι αμφιθεατρικά μέσα σε δάσος από έλατα και απέχει 4 χλμ. από το Καρπενήσι στα δυτικά. Έχει πέτρινα σπίτια με κεραμίδια και στην ευρύτερη περιοχή του χωριού υπάρχουν ξενώνες, ξενοδοχεία και αρκετά κέντρα εστίασης. Πριν το χωριό και τη Μεσαμπελιά βρίσκεται το εξωκλήσι της Κοίμησης της Θεοτόκου ή Παναγίας της Μεσαμπελιάς που είναι απομεινάρι παλιού μοναστηριού που καταστράφηκε το 1821 και έχει ενδιαφέρουσες εικόνες. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1836 όταν προσαρτήθηκε στο δήμο Οιχαλίας και τον τότε νομό Αιτωλίας και Ακαρνανίας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με το Καρπενήσι, το Βελούχι, την Καλλιθέα και την Ιτιά αποτελούν τη δημοτική κοινότητα Καρπενησίου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Καρπενησίου του Δήμου Καρπενησίου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 146 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ευρυτανίας Κατηγορία:Δήμος Καρπενησίου
Λάουρα Βινιάτι
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αργεντινοί ηθοποιοί
Τελευταίο Στάδιο
Το Τελευταίο Στάδιο (πολωνικά: Ostatni etap) είναι πολωνική ταινία του 1947 σε σκηνοθεσία και συγγραφή της Βάντα Γιακουμπόφκσα, που απεικονίζει τις εμπειρίες της στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Άουσβιτς κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Η ταινία ήταν μια από τις πρώτες κινηματογραφικές προσπάθειες για να περιγράψει το Ολοκαύτωμα και εξακολουθεί να αναφέρεται εκτενώς από τους επερχόμενους σκηνοθέτες, συμπεριλαμβανομένου του Στίβεν Σπίλμπεργκ στο Η Λίστα του Σίντλερ.
Πλοκή
Η Μάρτα Βάις (Μπαρμπάρα Ντραπίνσκα), μια Πολωνή Εβραία, φτάνει με αυτοκίνητο μεταφοράς βοοειδών στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Άουσβιτς. Εκεί, τραβά την προσοχή των φρουρών καθώς είναι πολύγλωσση και εργάζεται ως μεταφράστρια. Όταν ρωτάει για το εργοστάσιο στο στρατόπεδο, μια συγκρατούμενη της την ενημερώνει ότι είναι ένα κρεματόριο και ότι η υπόλοιπη οικογένειά της πιθανώς έχει δολοφονηθεί. Ο χαρακτήρας της Μάρτα Βάις βασίζεται στην πραγματική ζωή της Μάλα Ζίμετμπαουμ.
Στους στρατώνες, πολλές από τις γυναίκες πεθαίνουν και αρρωσταίνουν. Η Εουγκένια, μια φυλακισμένη και γιατρός, κάνει το καλύτερο που μπορεί για να της βοηθήσει, αλλά δεν μπορεί να κάνει πολλά, καθώς οι προμήθειες είναι περιορισμένες. Οι γυναίκες μαθαίνουν ότι μια διεθνής επιτροπή έρχεται στο στρατόπεδο για να παρατηρήσει τις συνθήκες των κρατουμένων. Η Εουγκένια μαθαίνει μερικές βασικές φράσεις στα γερμανικά και είναι σε θέση να πει στους παρατηρητές πως ό,τι βλέπουν είναι ψέμα και οι άνθρωποι πεθαίνουν. Δυστυχώς, οι διοικητές λένε στους παρατηρητές ότι η Εουγκένια είναι ψυχικά άρρωστη. Αργότερα τη βασανίζουν για να μάθουν ποιος της έμαθε τις γερμανικές φράσεις, αλλά η Ευγενία αρνείται να τους πει και δολοφονείται.
Η Εουγκένια αντικαθίσταται από τη Λαλούνια, μια Πολωνή που ισχυρίζεται ότι έχει συλληφθεί κατά λάθος και που λέει ότι είναι γιατρός, αν και στην πραγματικότητα είναι μόνο γυναίκα ενός φαρμακοποιού. Ωστόσο, αντί να χορηγεί φάρμακα στις γυναίκες του καταυλισμού, τις διανέμει μεταξύ των Κάπο σε αντάλλαγμα για πολυτέλειες, όπως ρούχα και αρώματα. Η βοηθός των νοσοκόμων ψάχνει στο δωμάτιό της και παίρνει τα υπόλοιπα φάρμακα. Η Λαλούνια αργότερα καταδίδει τη βοηθό και βάζει να τη σκοτώσουν, αφού ανακάλυψε μηνύματα που είχε γράψει ότι οι Ρώσοι προχωρούσαν.
Εν τω μεταξύ, η Μάρτα είναι σε θέση να δραπετεύσει προσωρινά για να προωθήσει πληροφορίες σχετικά με τα στρατόπεδα σε έναν ραδιοτηλεοπτικό σταθμό αντίστασης. Όταν επιστρέφει στο στρατόπεδο, βασανίζεται και στη συνέχεια καταδικάζεται σε θάνατο με κρέμασμα. Ένας φυλακισμένος ελευθερώνει τους καρπούς της και της δίνει ένα μαχαίρι πριν πεθάνει και λέει στο στρατόπεδο ότι οι Ρώσοι έρχονται και κόβει το πρόσωπο του ναζιστή διοικητή που τη βασάνισε. Προτού οι φρουροί μπορέσουν να αντεπιτεθούν, ακούγονται αεροπλάνα από πάνω και η Μάρτα συνειδητοποιεί ότι οι Ρώσοι ήρθαν να τους απελευθερώσουν.
Κυκλοφορία και υποδοχή
Η ταινία κέρδισε την Κρυστάλλινη Σφαίρα στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Καρλόβι Βάρι το 1948 και προτάθηκε για το Μεγάλο Διεθνές Βραβείο στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας το 1948 και για τα Βραβεία Βρετανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου για την Καλύτερη Ταινία από Οποιαδήποτε Πηγή το 1950.
Κυκλοφόρησε στις ΗΠΑ με αγγλικούς υπότιτλους από την Times Film Corporation το 1949 ως The Last Stop.
Κυκλοφόρησε σε DVD στις ΗΠΑ το 2009 από την Polart Distribution.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1947 Κατηγορία:Πολωνικές ταινίες Κατηγορία:Πολωνικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Πολωνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Γερμανόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με το Ολοκαύτωμα Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε πραγματικά γεγονότα Κατηγορία:Πολωνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Αρπιστής (Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, αρ. Π3908)
Ερμηνεία και ιστορική τοποθέτηση
Πρόκειται για μοναδικό δείγμα του θέματός του στην πρωτοκυκλαδική γλυπτική. Ο αρπιστής και ο αυλητής είναι τα μοναδικά και αρχαιότατα δείγματα γλυπτικής που παρουσιάζουν τρισδιάστατη ανάπτυξη στο χώρο. Το μουσικό όργανο είναι είδος αρχαίας Ελληνικής άρπας η λύρας και διαφέρει στην κατασκευή από παρόμοια όργανα της εποχής του. Κατασκευάστηκε το 2800 - 2300 π.Χ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ειδώλια Κατηγορία:Αρχαία κυκλαδική τέχνη Κατηγορία:Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στην Κέρο
Μεσαμπελιά Ευρυτανίας
Η Μεσαμπελιά είναι ορεινό χωριό στον νομό Ευρυτανίας το οποίο βρίσκεται νοτιοδυτικά από το Καρπενήσι σε απόσταση 3,5 χλμ. και μέσα από αυτό διέρχεται η επαρχιακή οδός Καρπενησίου - Προυσού - Καλλιθέας. Ως οικισμός αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά το 2001 και προσαρτήθηκε στο τότε τοπικό διαμέρισμα Κορυσχάδων του δήμου Καρπενησίου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τους Κορυσχάδες αποτελούν τη τοπική κοινότητα Κορυσχάδων που ανήκει στη δημοτική ενότητα Καρπενησίου του Δήμου Καρπενησίου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 31 κατοίκους.
Πάκο Ερρέρα
Ο Πάκο Ερρέρα (πλήρες όνομα: Francisco "Paco" Herrera) είναι Ισπανός πρώην ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής ποδοσφαίρου για την Λας Πάλμας στην Σεγούντα Ντιβισιόν.
Καριέρα ως ποδοσφαιριστής
Γεννημένος στη Βαρκελώνη, ο Ερρέρα άρχισε να παίζει επαγγελματικά με την την τοπική CF Damm, πραγματοποιώντας 2 εμφανίσεις στη Σεγκούντα Ντιβιζιόν. Σε ηλικία 20 ετών υπέγραψε στη Σπόρτινγκ Χιχόν έχοντας έτσι την ευκαιρία να αγωνιστεί στη Λα Λίγκα. Μετά τη διετή παρουσία του στη Λεβάντε, ο Ερρέρα αποσύρθηκε από το ποδόσφαιρο σε ηλικία 32 ετών με τα χρώματα της Μπαδαχόθ στην οποία αγωνίστηκε μέχρι το 1986.
Καριέρα ως προπονητής
Στο μεγαλυτερο μέρος της καρίερας του ο Ερρέρα εργαζόταν ως προπονητής στην Ισπανία, με εξαίρεση τη διετία που εργάστηκε ως βοηθός του Ράφα Μπενίτεθ στη Λίβερπουλ, με την οποία κατέκτησε το Τσάμπιονς Λιγκ. Στις 31 Μαΐου 2018 συμφώνησε με τον Άρη ώστε να οδηγήσει τον σύλλογο στη νέα εποχή της ιστορίας του με την επάνοδο της ομάδος στη Σούπερ Λίγκ. Στις 5 Νοεμβρίου 2018, αποχώρησε από τον πάγκο του Άρη. Στις 17 Νοεμβρίου 2018 ανακοινώθηκε η συμφωνία του με την Λας Πάλμας που αγωνίζεται στην Σεγούντα Ντιβισιόν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ισπανοί προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Ισπανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΕ Σαβαδέλ ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λεβάντε ΟΝ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σπόρτινγκ Χιχόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΝ Μπαδαχόθ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Προπονητές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι προπονητές ποδοσφαίρου στην Ελλάδα Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΟΝ Λας Πάλμας Κατηγορία:Ισπανοί προπονητές ποδοσφαίρου στο εξωτερικό Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ρεκρεατίβο δε Ουέλβα
Γιούττα της Σαξονίας
Η Γιούττα της Σαξονίας (Jutta af Sachsen, 1223 - 1267), ήταν βασίλισσα της Δανίας, σύζυγος του βασιλιά Ερρίκος Δ΄ της Δανίας, κόρη του Αλβέρτου Α΄, δούκα της Σαξονίας. Παντρεύτηκε τον Έρικ το 1239, όταν ήταν συμβασιλέας του πατέρα του Βάλντεμαρ Β΄, ο οποίος πέθανε το 1242.
Oικογένεια
Με τον πρώτο της σύζυγο Έρικ Δ΄ των Έστριντσεν βασιλιά της Δανίας παιδιά της ήταν:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βασίλισσες της Δανίας
Τζιάνι Κουτσέλι
Ο Τζιοβάνι "Τζιάνι" Κουτσέλι (ιταλικά : Giovanni "Gianni"Cucelli), πραγματικό όνομα Τζιοβάνι Κουτσέλ (Giovanni Kucel), (Φιούμε 13 Νοεμβρίου 1916 - Μιλάνο 29 Απριλίου, 1977 ), ήταν Ιταλός πρωταθλητής της αντισφαίρισης.
Σε διεθνές επίπεδο, ο πρωταθλητής Φιούμε, ήταν μεταξύ των κορυφαίων 150 αντισφαιριστών στον κόσμο για 13 χρόνια, δηλαδή την περίοδο 1939-1952 και κέρδισε πολλά διεθνή τουρνουά. Στο Πρωτάθλημα αντισφαίρισης Ανατολικής Μεσογείου το 1950 ήταν δεύτερος στο απλό, και πρώτος στο διπλό με συμπαίκτη τον Φάουστο Γκαρντίνι. Το 1951 ήταν πρώτος στο διπλό με συμπαίκτη τον Ρολάντο ντελ Μπέλο.
Έφτασε στα προημιτελικά του ανοικτού πρωταθλήματος της Γαλλίας το 1947, το 1948 και το 1949 και στο δεύτερο γύρο το 1950 και το 1952. Στο τουρνουά στο Γουίμπλεντον έφτασε στο δεύτερο γύρο το 1949. Με συμπαίκτη τον Μαρτσέλο Ντελ Μπέλο ήταν τέσσερις φορές στα προημιτελικά του διπλού, τόσο στο Ρολάν Γκαρός (1947, 1948, 1949, 1952) όσο και στο Γουίμπλεντον (1948, 1949, 1951, 1952) ενώ στο Αμερικανικό Όπεν με μία μόνο συμμετοχή τους (1949), έφτασαν στους ημιτελικούς. Στο Διεθνές πρωτάθλημα της Ιταλίας, στον απλό έφτασε στον τελικό το 1951 όπου έχασε από τον Γιάροσλαβ Ντρόμπνι σε τρια σετς. Επίσης στη Ρώμη ήταν δύο φορές φιναλίστ στο διπλό με συμπαίκτη τον Ρολάντο ντελ Μπέλο το 1951, και το 1952.
Στο Κύπελλο Ντέιβις ήταν παίκτης της ιταλικής ομάδας για την περίοδο 1939-1954. Ήταν μέλος της ομάδας που το 1952 έπαιξε στον τελικό της διεθνής ζώνης στην Αυστραλία, νικώντας την Ινδία 3-2 και χάνοντας 5-0 από τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Κέρδισε το ιταλικό πρωτάθλημα το 1941 και διαδοχικά 1945-1948 κατά τη διάρκεια των τίτλων δύο φορές με διαφορετικούς συναδέλφους το 1938, 1940, 1941, 1942, 1946, 1947, 1948.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλοί αθλητές της αντισφαίρισης
Βιβλίο του Χενρίκουφ
μικρογραφία| Η παλαιότερη γνωστή παλαιά πολωνική πρόταση, επισημασμένη με κόκκινο χρώμα. μικρογραφία| Μνημείο Βιβλίο του Χενρίκουφ στο [[Μπρουκαλίτσε.]] Το Βιβλίο του Χενρίκουφ (πολωνικά: Księga henrykowska, λατινικά: Liber fundationis claustri Sanctae Mariae Virginis in Heinrichau) είναι λατινικό χρονικό του αβαείου των Κιστερκιανών στο Χενρίκουφ στην Κάτω Σιλεσία. Αρχικά δημιουργήθηκε ως μητρώο λαφύρων κατά τη διάρκεια των μογγολικών επιδρομών του 1241 και με την πάροδο του χρόνου επεκτάθηκε για να συμπεριλάβει την ιστορία της μονής. Είναι αξιοσημείωτο ως το παλαιότερο έγγραφο που περιλαμβάνει μια πρόταση γραμμένη εξ ολοκλήρου σε αυτό που μπορεί να ερμηνευθεί ως μια Παλαιά Πολωνική γλώσσα. Επί του παρόντος το βιβλίο εκτίθεται στο Αρχιεπισκοπικό Μουσείο του Βρότσουαφ. Στις 9 Οκτωβρίου 2015, το Βιβλίο του Χενρίκουφ καταχωρήθηκε στον κατάλογο «Μνήμη του Κόσμου» της UNESCO.
Το πρώτο μέρος του βιβλίου 100 σελίδων είναι αφιερωμένο στην πρώιμη ιστορία της μονής, από την ίδρυσή της από τον Ερρίκος Α΄ τον Γενειοφόρο το 1227 έως το 1259. Το δεύτερο μέρος περιλαμβάνει την μεταγενέστερη ιστορία έως το 1310. Στο αρχείο για το 1270, ένας έποικος από το κοντινό χωριό αναφέρεται ότι είπε στη σύζυγό του «Day, ut ia pobrusa, a ti poziwai», το οποίο θα μπορούσε να μεταφραστεί περίπου ως «Αφήστε με, θα αλέσω και εσύ ξεκουράσου».
Οι συνθήκες υπό τις οποίες γράφτηκε αυτή η πρόταση αντικατοπτρίζουν στενά τις πολιτιστικές και λογοτεχνικές συνθήκες στην Πολωνία κατά τους πρώτους αιώνες της εθνικής της ύπαρξης. Εμφανίστηκε σε ένα λατινικό χρονικό, γραμμένο από έναν Γερμανό ηγούμενο. Ο άντρας που φέρεται να εκφώνησε την πρόταση σχεδόν εκατό χρόνια νωρίτερα ήταν ο Μπόγκβαλ, ένας Τσέχος (Bogwalus Boemus) ντόπιος κάτοικος και υπήκοος του Μπολέσλαφ Α΄ του Υψηλού, καθώς ένιωθε συμπόνια για την ντόπια σύζυγό του, η οποία «πολύ συχνά στεκόταν και άλεθε στον πέτρινο χειρόμυλο». Το τοπικό χωριό, Μπρουκαλίτσε, πήρε το όνομά του από αυτόν.
Η Παλαιά Πολωνική πρόταση
"«Bogwali uxor stabat, ad molam molendo. Cui vir suus idem Bogwalus, compassus dixit: Sine, ut ego etiam molam. Hoc est in polonico: Day, ut ia pobrusa, a ti poziwai.» - Βιβλίο του Χενρίκουφ (Liber fundationis claustri Sanctae Mariae Virginis in Heinrichau) 1270."Ο μεσαιωνικός καταγραφέας αυτής της φράσης, ο Κιστερκιανός μοναχός Πέτρος του μοναστηριού του Χενρίκουφ, σημείωσε ότι «Hoc est in polonico» («Αυτό είναι στα πολωνικά»).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία της Σιλεσίας Κατηγορία:Πολωνικά χρονικά Κατηγορία:Πολωνική γλώσσα Κατηγορία:Παλαιότερα γνωστά χειρόγραφα ανά γλώσσα Κατηγορία:Πολωνικά μη λογοτεχνικά βιβλία
Ανατολικός Νάισσε
Ο Ανατολικός Νάισσε, επίσης γνωστός με το πολωνικό του όνομα, Νίσα Κουότσκα (Nysa Kłodzka, Glatzer Neiße, Kladská Nisa), είναι ποταμός στη νοτιοδυτική Πολωνία, αριστερός παραπόταμος του Όντερ. Έχει μήκος 188 χλμ. (21ος μεγαλύτερος) και έκταση λεκάνης απορροής 4.570 χλμ2 (τα 3.742 στην Πολωνία).
Πριν από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ήταν μέρος της Γερμανίας. Κατά τη Διάσκεψη της Γιάλτας, συζητήθηκε από τους Δυτικούς Συμμάχους ως μια πιθανή γραμμή των δυτικών πολωνικών συνόρων. Έγιναν προσπάθειες για διαπραγμάτευση συμβιβασμού με τους Σοβιετικούς για τα νέα πολωνο-γερμανικά σύνορα και προτάθηκε να γίνει ο Ανατολικός Νάισσε η γραμμή οριοθέτησης. Αυτό θα σήμαινε ότι η (Ανατολική) Γερμανία θα μπορούσε να είχε διατηρήσει περίπου τη μισή Σιλεσία, συμπεριλαμβανομένου του μεγαλύτερου μέρους του Βρότσουαφ (πρώην Μπρέσλαου). Ωστόσο, οι Σοβιετικοί απέρριψαν την πρόταση στη Διάσκεψη του Πότσδαμ και επέμειναν ότι τα νότια σύνορα μεταξύ Γερμανίας και Πολωνίας πρέπει να τραβηχτούν δυτικότερα, στο Λουσατιανό Νάισσε.
Πλημμύρες
Ο Ανατολικός Νάισσε πηγάζει από την οροσειρά Σνιέζνικ στα Σουδητικά Όρη, κοντά στα σύνορα με την Τσεχία. Ρυθμίζεται εν μέρει. Ο ποταμός συχνά εγκαταλείπει τις όχθες του και έχει πλημμυρίσει τις κοντινές πόλεις, καταστρέφοντάς τις ολοσχερώς. Τα χρονικά της πόλης από το Κουότσκο αναφέρουν πλημμύρες τις εξής χρονιές:
Δεσποτάτο της Δοβρουτσάς
Το Δεσποτάτο της Δοβρουτσάς ή Πριγκιπάτο της Καρβούνας (βουλγαρικά: Добруджанско деспотство ή Карвунско деспотство, ρουμανικά: Despotatul Dobrogei or Țara Cărvunei) ήταν ένα ημιαυτόνομο κρατίδιο στην περιοχή της σημερινής Δοβρουτσάς, που διαχωρίστηκε από τη Β΄ Βουλγαρική Αυτοκρατορία υπό την επιρροή της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.
Το όνομα του δεσποτάτου προέρχεται από την περιοχή Δοβρουτσά, και το εναλλακτικό του από το φρούριο της Καρβούνας (η σημερινή βουλγαρική πόλη Καβάρνα), που αναφέρεται σε βουλγαρικά και βυζαντινά έγγραφα καθώς και ιταλικούς πορτολάνους του 14ου αιώνα μ.Χ. ως η πρώτη του πρωτεύουσα, ευρισκόμενη μεταξύ της πόλης Βάρνα (60 χλμ. βορείως αυτής) και του ακρωτηρίου Καλή Άκρα (Καλιάκρα).
Ιστορία
thumb|right|350px|Το Δεσποτάτο της Δοβρουτσάς (στα βορειοανατολικά) Το δεσποτάτο αποσχίστηκε από τη Β΄ Βουλγαρική Αυτοκρατορία γύρω στα 1340 υπό τον Μπαλίκ (μέλος της βουλγαρο-κουμανικής δυναστείας των Τερτεριδών σύμφωνα με κάποιους συγγραφείς) και υπήχθη εκκλησιαστικώς υπό το Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης. Σε κάποια έγγραφα αναφέρεται η ύπαρξη Μητρόπολης Βάρνας και Καρμπόνας (Καρβούνας) το έτος 1325. Υπό το γιο του Μπαλίκ, Τομπροτίτζα (1347-1386), το δεσποτάτο έφτασε στη μεγαλύτερη ακμή και επέκτασή του, ενώ η πρωτεύουσά του μεταφέρθηκε στην Καλή Άκρα.
Το 1366, ο Βούλγαρος τσάρος Ιβάν Αλέξανδρος αρνήθηκε να επιτρέψει τη διέλευση του Βυζαντινού αυτοκράτορα Ιωάννη Ε΄ Παλαιολόγου μέσω της επικράτειάς του στο ταξίδι επιστροφής του στην Πόλη μετά τις άκαρπες συνομιλίες του με τον βασιλιά της Ουγγαρίας στην Αυλή του τελευταίου, για κοινή δράση κατά των Οθωμανών, με αποτέλεσμα τον εγκλωβισμό του στο Βιδίνιο. Προκειμένου να αναγκαστούν οι Βούλγαροι να συμμορφωθούν μετά την πρωτοφανή αυτή πρόκληση και προσβολή, ο Ιωάννης Ε΄ Παλαιολόγος διέταξε τον συγγενή του, Κόμη Αμεδαίο ΣΤ΄ της Σαβοΐας, να επιτεθεί στις παραλιακές πόλεις της Βουλγαρίας στη Μαύρη Θάλασσα. Το φθινόπωρο του ίδιου έτους, το ναυτικό του Αμεδαίου κατέλαβε τις πόλεις Αγχίαλο, Μεσημβρία, Αίμονα και Κόζιακα, και στις 25 Οκτωβρίου πολιόρκησε το ισχυρό φρούριο της Βάρνας, όπου όμως αναχαιτίστηκε. Ως αποτέλεσμα όλων αυτών, τελικώς ο Ιβάν Αλέξανδρος επέτρεψε και εγγυήθηκε στους Βυζαντινούς την ασφαλή διέλευσή τους από τα βουλγαρικά εδάφη, καίτοι διατήρησαν οι δεύτεροι τη Μεσημβρία. Η Βάρνα, ο Αίμονας, και ο Κόζιακας παραχωρήθηκαν στο δεσποτάτο της Δοβρουτσάς του Τομπροτίτζα για τη βοήθεια που προσέφερε στις δυνάμεις του Βούλγαρου τσάρου εναντίον του Αμεδαίου.
Ως παραδοσιακός σιτοβολώνας, η περιοχή της Δοβρουτσάς προμήθευε σιτάλευρο την Κωνσταντινούπολη κυρίως μέσω των σημαντικών λιμανιών της Βάρνας και της Καλής Άκρας, όπου εμπορεύονταν πολλά ενετικά και γενουάτικα πλοία.
Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου του Ώστιν
Η Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου του Ώστιν (αγγλικά:Austin Film Critics Association) (AFCA) είναι μια οργάνωση επαγγελματιών κριτικών κινηματογράφου που ιδρύθηκε το 2005 στο Ώστιν του Τέξας από δύο τοπικούς κριτικούς του κινηματογράφου, τον Κολ Ντάμπνει και τον Ρόμπερτ "Μπόμπι" ΜακΚάρντι. Τα μέλη της Ένωσης στα πρώτα 8 χρόνια λειτουργίας, ανήλθαν από 3 μέλη το 2005 στα 25 μέλη το 2013. Κάθε χρόνο, η Ένωση Κριτικών του Ώστιν ψηφίζει για τα βραβεία στο τέλος κάθε χρόνου για ταινίες που κυκλοφόρησαν το ίδιο ημερολογιακό έτος. Επίσης απονέμει κάθε χρόνο ένα ειδικό βραβείο, το Βραβείο Κινηματογράφου του Ώστιν, στην καλυτερη ταινία που πραγματοποιήθηκε στο Ώστιν ή σε σκηνοθέτη με τόπο καταγωγής του Ώστιν.
Παραγωγοί, Σκηνοθέτες και Διευθυντές Φωτογραφίας
6 Βραβεία Μπάρι Τζένκινς Richard Linklater 4 Βραβεία Αλφόνσο Κουαρόν Bong Joon-ho Emmanuel Lubezki Keith Maitland 3 Βραβεία Πολ Τόμας Άντερσον Κάθριν Μπίγκελοου Γκιγιέρμο Ντελ Τόρο Jordan Peele Robert Rodriguez 2 Βραβεία Mark Boal Megan Ellison Paul Haggis Rian Johnson Κουέντιν Ταραντίνο
Ηθοποιοι
3 Βραβεία Brie Larson 2 Βραβεία Timothée Chalamet Jessica Chastain Κόλιν Φερθ Αν Χάθαγουεϊ Allison Janney Έλεν Πέιτζ Christoph Waltz
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κινηματογραφικά βραβεία στις Ηνωμένες Πολιτείες Ώστιν Κατηγορία:Πολιτισμός του Ώστιν
Κωνσταντίνος Αριανίτης
Ο Κωνσταντίνος Αριανίτης (αποβιώσας το 1050) ήταν Βυζαντινός στρατηγός ο οποίος έδρασε στην περιοχή των Βαλκανίων εναντίον των Πετσενέγων. Πιθανώς πρόκειται για υιό ή συγγενή του Δαβίδ Αριανίτη, εγνωσμένης αξίας στρατηγού κατά την διάρκεια της περιόδου βασιλείας του Βασιλείου Β΄ (βασίλευσε μεταξύ 976-1025). Πρώτη αναφορά στο όνομά του γίνεται το 1047, όταν οι Πετσενέγοι διέβησαν τον Δούναβη και εισέβαλαν στα βυζαντινά εδάφη. Εκείνη την περίοδο, σύμφωνα με τον Ιωάννη Σκυλίτζη, κατείχε τον βαθμό του μάγιστρου και το αξίωμα του δούκα της Αδριανούπολης. Ως απάντηση στην επίθεση των Πετσενέγων, διετάχθη να ενώσει τις στρατιωτικές δυνάμεις του με εκείνες του στρατιωτικού διοικητή της Βουλγαρίας, Βασιλείου Μοναχού, καθώς και των στρατηγών Μιχαήλ και Κιγίνη (βαπτισμένος Πετσενέγος ο οποίος είχε εισέλθει στην υπηρεσία των Βυζαντινών). Οι Βυζαντινοί πέτυχαν να νικήσουν και να συλλάβουν ως αιχμαλώτους τους Πετσενέγους, ωστόσο, αντί της εξόντωσής τους, επελέγη η εγκατάστασή τους ως εποίκων στην ερημωμένη πεδιάδα της Μοισίας.
Όταν οι Πετσενέγοι εξεγέρθηκαν ολίγα έτη αργότερα, ο Αριανίτης ήταν ανώτερος αξιωματικός στο στράτευμα που εστάλη υπό τον εταιρειάρχη Κωνσταντίνο προκειμένου να τους αντιμετωπίσει. Λόγω απερίσκεπτης επίθεσης τμήματος του βυζαντινού στρατού, το οποίο εγκατέλειψε το οχυρωμένο στρατόπεδό του προκειμένου να εφορμήσουν εναντίον των Πετσενέγων σε ανοιχτό πεδίο, οι Βυζαντινοί υπέστησαν σημαντική ήττα στη Βασιλική Λιβάδα, πλησίον της Αδριανούπολης: ο Αριανίτης υπέστη σοβαρό τραύμα από χτύπημα ακοντίου στα έντερα και απεβίωσε δύο ημέρες μετά τη μάχη, ενώ έτερος ανώτερος αξιωματικός, ο Μιχαήλ Δοκειανός, συνελήφθη ως αιχμάλωτος και σκοτώθηκε από τους Πετσενέγους. Σύμφωνα με τον Ροντόλφ Γκιγιάν, εκείνη την περίοδο πιθανώς κατείχε το αξίωμα του Δομέστικου των Σχολών της Δύσης.
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 11ου αιώνα Κωνσταντινος Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί Κατηγορία:Δομέστικοι των Σχολών Κατηγορία:Μάγιστροι
Ουίλ Κλάιμπερν
Ο Ουίλιαμ Ντέιλεν Κλάιμπερν (Ντιτρόιτ, 17 Μαΐου 1990) είναι Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Με ύψος 2,01 μέτρα αγωνίζεται ως σμολ φόργουορντ στην Αναντολού Εφές του Πρωταθλήματος Τουρκίας και της Ευρωλίγκα.
Ο Κλάιμπερν παρακολούθησε τρία κολέγια, από το 2008 έως το 2013: Κοινοτικό Κολέγιο Μάρσαλταουν, Πανεπιστήμιο της Γιούτα και Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Αϊόβα πριν παίξει επαγγελματικά στη Γερμανία, το Ισραήλ, την Τουρκία και τη Ρωσία. Ήταν ο πρώτος σκόρερ στο Πρωτάθλημα Ισραήλ το 2015-16, ενώ αποτελεί ένας από τους καλύτερους αθλητές στην Ευρωλίγκα, έχοντας αναδειχθεί Πολυτιμότερος Παίχτης (MVP) του Φάιναλ Φορ και μέλος της καλύτερης ομάδας της διοργάνωσης το 2019.
Πρώιμη ζωή και σταδιοδρομία στο κολέγιο
αριστερά|μικρογραφία|167x167εσ| Ο Κλάιμπερν με το Αϊόβα Στέιτ τον Νοέμβριο του 2011 Ο Κλάιμπερν γεννήθηκε στο Ντιτρόιτ του Μίσιγκαν, παρακολούθησε το Λύκειο Ρόμουλους στο Ρόμουλους του Μίσιγκαν, όπου είχε κατά μέσο όρο 10,7 πόντους ως ανώτερος, κερδίζοντας το βραβείο "Καλύτερος Σκοπευτής".