cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ανατολικό Μπλοκ
Αναπτυξιακές πολιτικές
Σε μια έρευνα του Ινστιτούτου Κοινωνιολογικής Έρευνας της Ακαδημίας Επιστημών της ΕΣΣΔ το 1986, το 75% των ερωτηθέντων δήλωσε ότι ήταν καλύτερα από τα προηγούμενα δέκα χρόνια. Πάνω από το 95% των σοβιετικών ενηλίκων θεωρούσαν τον εαυτό τους «αρκετά καλά», το 55% ότι οι ιατρικές υπηρεσίες βελτιώθηκαν, το 46% πίστευε ότι οι δημόσιες συγκοινωνίες είχαν βελτιωθεί και το 48% είπε ότι το επίπεδο των παρεχόμενων υπηρεσιών στις δημόσιες υπηρεσίες είχε αυξηθεί.
Κατά το διάστημα 1957–1965 η στεγαστική πολιτική υπέστη αρκετές θεσμικές αλλαγές με την εκβιομηχάνιση και την αστικοποίηση, που δεν είχε συνοδευθεί με την αύξηση της στέγασης μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η έλλειψη στέγης στη Σοβιετική Ένωση ήταν μεγαλύτερη από ό, τι στο υπόλοιπο Ανατολικό Μπλοκ, λόγω μεγαλύτερης μετανάστευσης στις πόλεις και περισσότερων καταστροφών κατά τη διάρκεια του πολέμου, και επιδεινώθηκε από την προπολεμική άρνηση του Στάλιν να επενδύσει αρκετά στη στέγαση. Επειδή μια τέτοια επένδυση γενικά δεν ήταν αρκετή για να καλύψει τον υπάρχοντα πληθυσμό τα διαμερίσματα έπρεπε να υποδιαιρούνται σε όλο και μικρότερες μονάδες, με αποτέλεσμα πολλές οικογένειες να μοιράζονται ένα διαμέρισμα που προοριζόταν προηγουμένως για μία οικογένεια.
Ο προπολεμικός κανόνας ήταν μια σοβιετική οικογένεια ανά δωμάτιο, με κοινόχρηστες τουαλέτες και κουζίνα. Ο χώρος διαβίωσης στις αστικές περιοχές μειώθηκε από 5,7 τετραγωνικά μέτρα ανά άτομο το 1926 σε 4,5 τετραγωνικά μέτρα το 1940. [228] Στο υπόλοιπο Ανατολικό Μπλοκ την περίοδο αυτή ο μέσος αριθμός ατόμων ανά δωμάτιο ήταν 1,8 στη Βουλγαρία (1956), 2,0 στην Τσεχοσλοβακία (1961), 1,5 στην Ουγγαρία (1963), 1,7 στην Πολωνία (1960), 1,4 στη Ρουμανία (1966), 2,4 στη Γιουγκοσλαβία (1961) και 0,9 το 1961 στην Ανατολική Γερμανία.
Κατά την τελευταία δεκαπενταετία αυτής της περιόδου (1960-1975) δόθηκε έμφαση σε μια λύση από πλευράς προσφοράς, που θεώρησε ότι οι βιομηχανοποιημένες μέθοδοι δόμησης και οι πολυώροφες κατοικίες θα ήταν φθηνότερες και γρηγορότερες από τις παραδοσιακές κατοικίες με χαμηλά κτίρια από τούβλα. Τέτοιες μέθοδοι απαιτούσαν κατασκευαστικούς οργανισμούς για να παράγουν τα προκατασκευασμένα εξαρτήματα και οργανισμούς για τη συναρμολόγησή τους επί τόπου, που και οι δύο οι σχεδιαστές θεωρούσαν ότι θα απασχολούσαν μεγάλο αριθμό ανειδίκευτων εργαζομένων-με ισχυρές πολιτικές διασυνδέσεις. Η έλλειψη συμμετοχής των τελικών πελατών, των κατοίκων, αποτέλεσε έναν παράγοντα για την αύξηση του κόστους κατασκευής και την κακής ποιότητα των εργασιών. Αυτό οδήγησε σε υψηλότερα ποσοστά κατεδάφισης και υψηλότερο κόστος για την επισκευή κακώς κατασκευασμένων κατοικιών. Επιπλέον, λόγω της κακής ποιότητας των εργασιών, προέκυψε μια μαύρη αγορά για κτιριακές υπηρεσίες και υλικά που δεν μπορούσαν να προμηθευτούν από τα κρατικά μονοπώλια.
Στις περισσότερες χώρες οι αποπερατώσεις (νέες κατοικίες) αυξήθηκαν σε υψηλό σημείο μεταξύ 1975 και 1980 και στη συνέχεια μειώθηκαν ως αποτέλεσμα πιθανώς της επιδείνωσης των διεθνών οικονομικών συνθηκών. Αυτό συνέβη στη Βουλγαρία, την Ουγγαρία, την Ανατολική Γερμανία, την Πολωνία, τη Ρουμανία (με προηγούμενη κορύφωση το 1960 επίσης), την Τσεχοσλοβακία και τη Γιουγκοσλαβία, ενώ στη Σοβιετική Ένωση κορυφώθηκε το 1960 και το 1970. Ενώ μεταξύ 1975 και 1986 το ποσοστό των επενδύσεων που προορίζονταν για στέγαση αυξήθηκε πραγματικά στο μεγαλύτερο μέρος του Ανατολικού Μπλοκ, οι γενικές οικονομικές συνθήκες είχαν ως αποτέλεσμα τα συνολικά ποσά των επενδύσεων να πέσουν ή να μείνουν στάσιμα.
Η χρήση της σοσιαλιστικής ιδεολογίας στην πολιτική στέγασης μειώθηκε τη δεκαετία του 1980, που συνόδευσε μια στροφή των αρχών που εξέταζαν τις ανάγκες των κατοίκων σε συνδυασμό με την ικανότητα αυτών να πληρώσουν. Η Γιουγκοσλαβία ήταν μοναδική που αναμίγνυε συνεχώς ιδιωτικές και κρατικές πηγές χρηματοδότησης της στέγασης, δίνοντας έμφαση τους αυτοδιαχειριζόμενους οικοδομικούς συνεταιρισμούς μαζί με τους ελέγχους της κεντρικής κυβέρνησης.
Ελλείψεις
Το αρχικό έτος που μετρήθηκαν ουσιαστικά οι ελλείψεις και το 1986 ήταν ως εξής: Αυτά είναι επίσημα στοιχεία στέγασης και μπορεί να είναι χαμηλά. Για παράδειγμα στη Σοβιετική Ένωση ο αριθμός των 26.662.400 το 1986 σχεδόν σίγουρα υποτιμά τις ελλείψεις για το λόγο ότι δεν υπολογίζει τις ελλείψεις από τη μεγάλη σοβιετική μετανάστευση από αγροτικές προς αστικές περιοχές. Ενας άλλος υπολογισμός εκτιμά ότι οι ελλείψεις είναι 59.917.900. Στα τέλη της δεκαετίας του 1980 η Πολωνία είχε μέσο χρόνο αναμονής για στέγαση 20 έτη, ενώ η Βαρσοβία είχε χρόνο αναμονής μεταξύ 26 και 50 ετών. Στη Σοβιετική Ένωση η εκτεταμένη παράνομη υπενοικίαση συνέβαινε σε υπέρογκους ρυθμούς. [236] Προς το τέλος του Ανατολικού Μπλοκ στις συνεδριάσεις της Κεντρικής Επιτροπής της Σοβιετικής του ΚΚΣΕ καταγγέλθηκαν εσφαλμένες κατανομές και παράνομη διανομή κατοικιών.
Στην Πολωνία τα προβλήματα στέγασης προκλήθηκαν από αργούς ρυθμούς κατασκευής, κακή ποιότητα των κατοικιών (που ήταν ακόμη πιο έντονη στα χωριά) και μεγάλη μαύρη αγορά. Στη Ρουμανία η κοινωνική οικιστική πολιτική και η ανησυχία για τη χρήση της γεωργικής γης οδήγησε σε υψηλές πυκνότητες και πολυώροφα σχέδια κατοικιών. Στη Βουλγαρία η προηγούμενη έμφαση στις μονολιθικές πολυώροφες κατοικίες μειώθηκε κάπως τις δεκαετίες του 1970 και του 1980. Στη Σοβιετική Ένωση η στέγαση ήταν ίσως το πρωταρχικό κοινωνικό πρόβλημα. Ενώ τα σοβιετικά ποσοστά κατασκευής κατοικιών ήταν υψηλά η ποιότητα ήταν κακή και τα ποσοστά κατεδαφίσεων υψηλά, εν μέρει λόγω μιας αναποτελεσματικής οικοδομικής βιομηχανίας και έλλειψης ποιότητας και ποσότητας δομικών υλικών.
Οι κατοικίες στην Ανατολική Γερμανία χαρακτηρίζονταν από έλλειψη ποιότητας και έλλειψη εξειδικευμένου εργατικού δυναμικού, έλλειψη υλικών, οικοπέδων και αδειών. Στην πεισματικά σταλινική Αλβανία τα συγκροτήματα κατοικιών (panelka) ήταν σπαρτιάτικα, με τα εξαώροφα να είναι το πιο συχνό σχέδιο. Η στέγαση χωροθετείτο από τα συνδικαλιστικά σωματεία των χώρων εργασίας και υλοποείτο από εθελοντική εργασία οργανωμένη σε ταξιαρχίες εντός του χώρου εργασίας. Η Γιουγκοσλαβία αντιμετώπισε γρήγορη αστικοποίηση, ασυντόνιστη ανάπτυξη και κακή οργάνωση, που οφειλόταν σε έλλειψη ιεραρχικής δομής και σαφούς λογοδοσίας, χαμηλή παραγωγικότητα, μονοπωλιακή θέση των οικοδομικών επιχειρήσεων και παράλογες πιστωτικές πολιτικές.
1953: Εξέγερση στην Ανατολική Γερμανία
Ενώ κανένας αξιωματούχος δεν τους μίλησε στο συγκεκριμένο σημείο μέχρι τις 2:00 το μεσημέρι, η κυβέρνηση της Ανατολικής Γερμανίας συμφώνησε να αποσύρει τις αυξήσεις στις «νόρμες». [240] Ωστόσο η κρίση είχε ήδη κλιμακωθεί τόσο που τα αιτήματα ήταν πλέον πολιτικά, συμπεριλαμβανομένων των ελεύθερων εκλογών, της διάλυσης του στρατού και της παραίτησης της κυβέρνησης. [240] Μέχρι τις 17 Ιουνίου είχαν καταγραφεί απεργίες σε 317 σημεία, στις οποίες συμμετείχαν περίπου 400.000 εργαζόμενοι. [240] Όταν οι απεργοί πυρπόλησαν τα κυβερνώντα κτίρια του κόμματος ΕΣΣΚ και έσκισαν τη σημαία της Πύλη του Βρανδεμβούργου, ο Γενικός Γραμματέας του ΕΣΣΚ Βάλτερ Ούλμπριχτ εγκατέλειψε το Βερολίνο. [240]
Κηρύχθηκε μείζων κατάσταση έκτακτης ανάγκης και ο Σοβιετικός Κόκκινος Στρατός κατέλαβε ορισμένα σημαντικά κτίρια. [240] Μέσα σε λίγες ώρες έφτασαν τα σοβιετικά άρματα μάχης, αλλά δεν πυροβόλησαν αμέσως όλους τους εργάτες, [240] μάλλον ασκήθηκε μια σταδιακή πίεση. [240] Χρησιμοποιήθηκαν περίπου 16 σοβιετικές μεραρχίες με 20.000 στρατιώτες από την Ομάδα των Σοβιετικών Δυνάμεων της Γερμανίας με άρματα μάχης, καθώς και 8.000 μέλη της Kasernierte Volkspolizei, Λαϊκή Αστυνομία Στρατώνων). Η αιματοχυσία δεν μπορούσε να αποφευχθεί εντελώς και ο επίσημος απολογισμός των νεκρών να ανέρχεται στους 21, ενώ ο πραγματικός αριθμός των θυμάτων μπορεί να ήταν πολύ μεγαλύτερος. [240] Στη συνέχεια πραγματοποιήθηκαν 20.000 συλλήψεις και 40 εκτελέσεις. [240]
Ουγγρική Επανάσταση του 1956
Μετά το θάνατο του Στάλιν το 1953 ακολούθησε μια περίοδος αποσταλινοποίησης, με τον μεταρρυθμιστή Ίμρε Νάγκυ να αντικαθιστά τον Ούγγρο σταλινικό δικτάτορα Μάτιας Ράκοσι. Ανταποκρινόμενη στο λαϊκό αίτημα τον Οκτώβριο του 1956 η Πολωνική κυβέρνηση διόρισε τον πρόσφατα αποκατασταθέντα μεταρρυθμιστή Βλάντισλαβ Γκομούλκα πρώτο γραμματέα του Πολωνικού Ενιαίου Εργατικού Κόμματος, με εντολή να διαπραγματευτεί εμπορικές παραχωρήσεις και μειώσεις στρατευμάτων με τη σοβιετική κυβέρνηση. Μετά από μερικές τεταμένες ημέρες διαπραγματεύσεων, στις 19 Οκτωβρίου, οι Σοβιετικοί ενέδωσαν τελικά στα μεταρρυθμιστικά αιτήματα του Γκομούλκα.
Η επανάσταση ξεκίνησε όταν φοιτητές του Πολυτεχνείου συνέταξαν έναν Κατάλογο Αιτημάτων των Ούγγρων επαναστατών του 1956 και εξήγγειλαν διαδηλώσεις για την υποστήριξη των αιτημάτων στις 22 Οκτωβρίου. Οι διαδηλωτές έφτασαν τους 200.000 ως τις 6 το απόγευμα της επόμενης ημέρας. Τα αιτήματα περιλάμβαναν ελεύθερες εκλογές με μυστική ψηφοφορία, ανεξάρτητα δικαστήρια, έρευνες για τις δραστηριότητες του Στάλιν και του Ράκοσι στην Ουγγαρία και «την αφαίρεση το συντομότερο δυνατό του αγάλματος του Στάλιν, σύμβολου της σταλινικής τυραννίας και της πολιτικής καταπίεσης». Στις 9:30 το βράδυ το άγαλμα ανατράπηκε και το ενθουσιώδες πλήθος πανηγύρισε τοποθετώντας ουγγρικές σημαίες στις μπότες του Στάλιν, το μόνο που απέμεινε από το άγαλμα. Κλήθηκε η ÁVH οι Ούγγροι στρατιώτες τάχθηκαν στο πλευρό του πλήθους πάνω από την ÁVH και ρίχτηκαν πυροβολισμοί εναντίον του πλήθους.
Στις 2 τα ξημερώματα της 24ης Οκτωβρίου, μετά από εντολή του Σοβιετικού υπουργού Άμυνας Γκεόργκι Ζούκοφ, τα σοβιετικά άρματα εισήλθαν στη Βουδαπέστη. Οι επιθέσεις διαδηλωτών στο Κοινοβούλιο επέβαλαν τη διάλυση της κυβέρνησης. Μια εκεχειρία έγινε στις 28 Οκτωβρίου και μέχρι τις 30 Οκτωβρίου τα περισσότερα σοβιετικά στρατεύματα είχαν αποσυρθεί από τη Βουδαπέστη σε φρουρές στην ουγγρική ύπαιθρο. Οι μάχες είχαν σχεδόν σταματήσει μεταξύ 28 Οκτωβρίου και 4 Νοεμβρίου, ενώ πολλοί Ούγγροι πίστευαν ότι οι σοβιετικές στρατιωτικές μονάδες όντως αποσύρονταν από την Ουγγαρία.
Η νέα κυβέρνηση που ήρθε στην εξουσία κατά τη διάρκεια της επανάστασης διέλυσε τυπικά την ÁVH, δήλωσε την πρόθεσή της να αποσυρθεί από το Σύμφωνο της Βαρσοβίας και δεσμεύτηκε να διεξαγάγει ελεύθερες εκλογές. Το Σοβιετικό Πολίτμπιρο στη συνέχεια κινήθηκε για να συντρίψει την επανάσταση. Στις 4 Νοεμβρίου μια μεγάλη σοβιετική δύναμη εισέβαλε στη Βουδαπέστη και σε άλλες περιοχές της χώρας. Ο τελευταίος θύλακας αντίστασης ζήτησε κατάπαυση του πυρός στις 10 Νοεμβρίου. Πάνω από 2.500 Ούγγροι και 722 σοβιετικοί στρατιώτες σκοτώθηκαν και χιλιάδες άλλοι τραυματίστηκαν.
Χιλιάδες Ούγγροι συνελήφθησαν, φυλακίστηκαν και απελάθηκαν στη Σοβιετική Ένωση, πολλοί χωρίς στοιχεία. Περίπου 200.000 εγκατέλειψαν την Ουγγαρία, 26.000 δικάστηκαν από τη νέα κυβέρνηση του Γιάνος Κάνταρ, που τοποθετήθηκε από τη Σοβιετική Ένωση, και από αυτούς 13.000 φυλακίστηκαν. Ο Ίμρε Νάγκυ εκτελέστηκε, μαζί με τους Παλ Μάλετερ και Μίκλος Γκίμες, μετά από μυστικές δίκες τον Ιούνιο του 1958. Τα πτώματά τους τοποθετήθηκαν σε τάφους χωρίς σήμανση στο Δημοτικό Κοιμητήριο έξω από τη Βουδαπέστη. Μέχρι τον Ιανουάριο του 1957 η νέα κυβέρνηση που είχε εγκατασταθεί από τη Σοβιετική Ένωση είχε καταστείλει κάθε λαϊκή αντίδραση.
Η Άνοιξη της Πράγας και η Εισβολή του Συμφώνου της Βαρσοβίας στην Τσεχοσλοβακία το 1968
Το 1968 υπήρξε μια περίοδος πολιτικής φιλελευθεροποίησης στην Τσεχοσλοβακία που ονομάστηκε Άνοιξη της Πράγας. Το γεγονός προκλήθηκε από διάφορα γεγονότα, συμπεριλαμβανομένων των οικονομικών μεταρρυθμίσεων που αντιμετώπισαν την οικονομική ύφεση στις αρχές της δεκαετίας του 1960 και ξεκίνησε στις 5 Ιανουαρίου 1968, όταν ήρθε στην εξουσία ο Σλοβάκος μεταρρυθμιστής Αλεξάντερ Ντούμπτσεκ. Τον Απρίλιο ο Ντούμπτσεκ ξεκίνησε ένα "Πρόγραμμα Δράσης" φιλελευθεροποιήσεων, που περιλάμβανε αύξηση της ελευθερίας του Τύπου, της ελευθερίας του λόγου και της ελευθερίας μετακινήσεων, μαζί με μια οικονομική έμφαση στα καταναλωτικά αγαθά, τη δυνατότητα μιας πολυκομματικής κυβέρνησης και τον περιορισμό της εξουσίας της μυστικής αστυνομίας.
Η αρχική αντίδραση στο Ανατολικό Μπλοκ ήταν ανάμεικτη, με τον Γιάνος Κάνταρ της Ουγγαρίας να εκφράζει την υποστήριξή του, ενώ ο Σοβιετικός ηγέτης Λεονίντ Μπρέζνιεφ και άλλοι ανησυχούσαν για τις μεταρρυθμίσεις του Ντούμπτσεκ, που φοβόντουσαν ότι θα αποδυνάμωναν τη θέση του Ανατολικού Μπλοκ εν μέσω του Ψυχρού Πολέμου. Στις 3 Αυγούστου εκπρόσωποι από τη Σοβιετική Ένωση, την Ανατολική Γερμανία, την Πολωνία, την Ουγγαρία, τη Βουλγαρία και την Τσεχοσλοβακία συναντήθηκαν στη Μπρατισλάβα και υπέγραψαν την ομώνυμη Διακήρυξη, που επιβεβαίωσε την ακλόνητη πίστη στο μαρξισμό -λενινισμό και τον προλεταριακό διεθνισμό και κήρυξε ανυποχώρητο αγώνα ενάντια στην "αστική" ιδεολογία και όλες τις «αντισοσιαλιστικές» δυνάμεις. thumb|left|Τσεχοσλοβάκοι με την εθνική τους σημαία προσπερνούν ένα φλεγόμενο σοβιετικό τανκ στην Πράγα
Τη νύχτα 20-21 Αυγούστου 1968 στρατεύματα του Ανατολικού Μπλοκ από πέντε χώρες του Συμφώνου της Βαρσοβίας (Σοβιετική Ένωση, Πολωνία, Ανατολική Γερμανία, Ουγγαρία και Βουλγαρία) εισέβαλαν στην Τσεχοσλοβακία. Η εισβολή ήταν σύμφωνη με το Δόγμα Μπρέζνιεφ, μια πολιτική εξαναγκασμού των κρατών του Ανατολικού Μπλοκ να υποτάσσουν τα εθνικά τους συμφέροντα σε εκείνα του Μπλοκ στο σύνολό του, και την άσκηση ενός σοβιετικού δικαιώματος παρέμβασης αν μια χώρα του Ανατολικού Μπλοκ στρεφόταν προς τον καπιταλισμό. Την εισβολή ακολούθησε ένα κύμα μετανάστευσης, συμπεριλαμβανομένων περίπου 70.000 Τσεχοσλοβάκων που είχαν διαφύγει αρχικά, με το σύνολο να φτάνει τελικά τις 300.000.
Τον Απρίλιο του 1969 ο Ντούμπσεκ αντικαταστάθηκε από πρώτος γραμματέας από τον Γκούσταβ Χούζακ και άρχισε μια περίοδος «κανονικοποίησης». Ο Χούζακ ανέτρεψε τις μεταρρυθμίσεις του Ντούμπσεκ, εκκαθάρισε το κόμμα από φιλελεύθερα μέλη, απέλυσε τους αντιφρονούντες από τα δημόσια αξιώματα, επανέφερε την εξουσία των αστυνομικών αρχών, προσπάθησε να συγκεντροποιήσει εκ νέου την οικονομία και επανέφερε την απαγόρευση πολιτικών σχολιασμών στα κύρια μέσα ενημέρωσης και από άτομα που δεν θεωρούντο «πλήρως πολιτικά έμπιστα».
Διάλυση
thumb|300px|Ο Ψυχρός Πόλεμος το 1980 πριν τον [[Πόλεμος Ιράν-Ιράκ|Πόλεμο Ιράν-Ιράκ]] Στα μέσα και τα τέλη της δεκαετίας του 1980 η αποδυναμωμένη Σοβιετική Ένωση σταμάτησε σταδιακά να παρεμβαίνει στις εσωτερικές υποθέσεις των κρατών του Ανατολικού Μπλοκ και ξεπήδησαν πολυάριθμα κινήματα ανεξαρτησίας.
Μετά τη στασιμότητα του Μπρέζνιεφ το 1985 ο Σοβιετικός ηγέτης μεταρρυθμιστής ηγέτης Μιχαήλ Γκορμπατσώφ σηματοδότησε την τάση προς μεγαλύτερη φιλελευθεροποίηση. Ο Γκορμπατσώφ απέρριψε το Δόγμα Μπρέζνιεφ, που υποστήριζε ότι η Μόσχα θα επενέβαινε αν ο σοσιαλισμός απειλείτο σε οποιοδήποτε κράτος. Ανακοίνωσε το αστεία ονομασθέν "Δόγμα Σινάτρα" από το "My Way" του τραγουδιστή, που επέτρεπε στις χώρες της Κεντρικής και της Ανατολικής Ευρώπης να καθορίσουν τις εσωτερικές τους υποθέσεις την περίοδο αυτή.
Ο Γκορμπατσώφ ξεκίνησε μια πολιτική γκλάσνοστ (ανοίγματος) στη Σοβιετική Ένωση και τόνισε την ανάγκη για περεστρόικα (οικονομική αναδιάρθρωση). Η Σοβιετική Ένωση δυσκολευόταν οικονομικά μετά το μακροχρόνιο πόλεμο στο Αφγανιστάν και δεν είχε τους πόρους να ελέγξει την Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη.
Το 1989 ένα κύμα επαναστάσεων, μερικές φορές αποκαλούμενο "Φθινόπωρο των Εθνών", σάρωσε το Ανατολικό Μπλοκ.
Σημαντικές μεταρρυθμίσεις έγιναν στην Ουγγαρία μετά την αντικατάσταση του Γιάνος Κάνταρ από Γενικό Γραμματέα του Κομμουνιστικού Κόμματος το 1988. Στην Πολωνία τον Απρίλιο του 1989 η οργάνωση Αλληλεγγύη νομιμοποιήθηκε, της επιτράπηκε να συμμετάσχει στις βουλευτικές εκλογές, όπου κατέλαβε το 99% των διαθέσιμων κοινοβουλευτικών εδρών. thumb|O [[Όθων των Αψβούργων|Οτο φον Χάπσμπουργκ, που έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο στο άνοιγμα του Σιδηρού Παραπετάσματος]] Το άνοιγμα του Σιδηρού Παραπετάσματος μεταξύ Αυστρίας και Ουγγαρίας στο Πανευρωπαϊκό Πικνίκ στις 19 Αυγούστου 1989 έβαλε σε κίνηση μια αλυσιδωτή αντίδραση, στο τέλος της οποίας δεν υπήρχε πλέον Ανατολική Γερμανία και το Ανατολικό Μπλοκ είχε διαλυθεί. Εκτενής διαφήμιση για το προγραμματισμένο πικνίκ έγινε από αφίσες και φυλλάδια μεταξύ των παραθεριστών από την Ανατολική Γερμανία στην Ουγγαρία. Το αυστριακό τμήμα της Πανευρωπαϊκής Ένωσης, που είχε τότε επικεφαλής τον Καρλ φον Χάμπσμπουργκ, μοίρασε χιλιάδες φυλλάδια που προσκαλούσαν σε ένα πικνίκ κοντά στα σύνορα στο Σόπρον. Ηταν το μεγαλύτερο κίνημα φυγής από την Ανατολική Γερμανία από τότε που χτίστηκε το Τείχος του Βερολίνου το 1961. Μετά το πικνίκ, που βασίστηκε σε μια ιδέα του Ότο φον Χάμπσμπουργκ για να δοκιμάσει την αντίδραση της ΕΣΣΔ και του Μιχαήλ Γκορμπατσόφ στο άνοιγμα των συνόρων, δεκάδες χιλιάδες Ανατολικογερμανοί ενημερωμένοι από τα μέσα ενημέρωσης ξεκίνησαν για την Ουγγαρία. Η Ουγγαρία τότε δεν ήταν πλέον έτοιμη να κρατήσει τα σύνορά της εντελώς κλειστά ή να επιβάλει στο μεθοριακό της στρατό να χρησιμοποιήσει τη δύναμη των όπλων. Ο Έριχ Χόνεκερ δήλωσε στη Daily Mirror για το Πανευρωπαϊκό Πικνίκ: "Οι Αψβούργοι μοίρασαν φυλλάδια μακριά στην Πολωνία, με τα οποία οι παραθεριστές της Ανατολικής Γερμανίας κλήθηκαν σε πικνίκ. Όταν ήρθαν στο πικνίκ τους δόθηκαν δώρα, φαγητό και γερμανικά μάρκα και τότε πείστηκαν να έρθουν στη Δύση ». Η ηγεσία της ΛΔΓ στο Ανατολικό Βερολίνο δεν τολμούσε να αποκλείσει εντελώς τα σύνορα της χώρας της και η ΕΣΣΔ δεν ανταποκρίθηκε καθόλου. Έτσι το στήριγμα του Ανατολικού Μπλοκ έσπασε.  thumb|upright|[[Έριχ Χόνεκερ]] thumb|left|270px|Αλλαγές στα εθνικά σύνορα μετά την κατάρρευση του Ανατολικού Μπλοκ Στις 9 Νοεμβρίου 1989, μετά από μαζικές διαδηλώσεις στην Ανατολική Γερμανία και τη χαλάρωση των περιορισμών στα σύνορα με την Τσεχοσλοβακία, δεκάδες χιλιάδες Ανατολικοβερολινέζοι πλημμύρισαν τα σημεία ελέγχου κατά μήκος του Τείχους του Βερολίνου και πέρασαν στο Δυτικό Βερολίνο. Τμήματα του τείχους γκρεμίστηκαν, οδηγώντας στην επανένωση της Γερμανίας στις 3 Οκτωβρίου 1990. Εκείνη την περίοδο τα περισσότερα απομεινάρια του τείχους γκρεμίστηκαν. Στη Βουλγαρία, την επομένη των μαζικών διελεύσεων από το Τείχος του Βερολίνου, ο ηγέτης Τόντορ Ζίβκοφ εκδιώχθηκε από το Πολιτικό Γραφείο και αντικαταστάθηκε με τον Πέταρ Μλαντένοφ.
Στην Τσεχοσλοβακία, μετά από διαμαρτυρίες περίπου μισού εκατομμυρίου Τσέχων και Σλοβάκων που ζητούσαν ελευθερίες και γενική απεργία, οι αρχές, που είχαν επιτρέψει τα ταξίδια στη Δύση, κατάργησαν τις διατάξεις που εγγυώνταν για το κυρίαρχο Κομμουνιστικό Κόμμα τον πρωταγωνιστικό του ρόλο. Ο Πρόεδρος Γκούσταβ Χούζακ διόρισε την πρώτη σε μεγάλο βαθμό μη κομμουνιστική κυβέρνηση της Τσεχοσλοβακίας από το 1948 και παραιτήθηκε κατά τη λεγόμενη Βελούδινη επανάσταση.
Από το 1971 η Ρουμανία είχε ανατρέψει το πρόγραμμα της αποσταλινοποίησης. Μετά τις αυξανόμενες δημόσιες διαμαρτυρίες ο δικτάτορας Νικολάε Τσαουσέσκου κάλεσε σε μαζική συγκέντρωση για την υποστήριξή του έξω από τα κεντρικά γραφεία του Κομμουνιστικού Κόμματος στο Βουκουρέστι, αλλά οι μαζικές διαμαρτυρίες εναντίον του συνεχίστηκαν. Ο Ρουμανικός στρατός συντάχθηκε με τους διαδηλωτές και στράφηκαν κατά του Τσαουσέσκου, που εκτελέστηκε μετά από σύντομη δίκη τρεις ημέρες αργότερα.
Ακόμη και πριν τα τελευταία χρόνια του Ανατολικού Μπλοκ οι χώρες του Συμφώνου της Βαρσοβίας δεν λειτουργούσαν όλες πάντα ως ενιαίο μπλοκ. Για παράδειγμα η εισβολή της Τσεχοσλοβακίας το 1968 καταδικάστηκε από τη Ρουμανία, που αρνήθηκε να συμμετάσχει σε αυτήν. Η Αλβανία αποχώρησε από το Σύμφωνο και το Ανατολικό Μπλοκ εντελώς, ως απάντηση στην εισβολή.
Επακόλουθα
thumb|left|250px|Οι ευρωπαϊκές χώρες κατά συνολικό πλούτο (δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ), Credit Suisse, 2018 Υπολογίζεται ότι 7 εκατομμύρια πρόωροι θάνατοι σημειώθηκαν στην πρώην ΕΣΣΔ μετά την κατάρρευσή της, με περίπου 4 εκατομμύρια μόνο στη Ρωσία. Η Ρωσία γνώρισε τη μεγαλύτερη πτώση του προσδόκιμου ζωής στην καταγεγραμμένη ιστορία της εν καιρώ ειρήνης μετά την πτώση της ΕΣΣΔ. Η φτώχεια εκτοξεύτηκε στα ύψη μετά την πτώση της ΕΣΣΔ στα τέλη της δεκαετίας του '90, ο αριθμός των ανθρώπων που ζούσαν κάτω από το διεθνές όριο της φτώχειας πήγε από 3% το 1987-88 σε 20%, ή περίπου 88 εκατομμύρια άτομα. Μόνο το 4% στην περιοχή ζούσε με 4 $ την ημέρα ή λιγότερο πριν από τη διάλυση της ΕΣΣΔ, αλλά το 1994, ο αριθμός αυτός εκτοξεύτηκε στο 32%. Το έγκλημα, η χρήση αλκοόλ, η χρήση ναρκωτικών και οι αυτοκτονίες εκτοξεύτηκαν όλα μετά την πτώση του Ανατολικού Μπλοκ. Το ΑΕΠ μειώθηκε ως και 50% σε ορισμένες δημοκρατίες κατά τη δεκαετία του '90. Το 2000 το ΑΕΠ της Ρωσίας ήταν μεταξύ 30% και 50% της παραγωγής πριν από την κατάρρευση. Σχεδόν όλες οι πρώην σοβιετικές δημοκρατίες μπόρεσαν να αναστρέψουν την οικονομία και να αυξήσουν το ΑΕΠ σε πολλαπλάσιο επίπεδο από ό, τι ήταν στην ΕΣΣΔ.
Αντίθετα τα κράτη της Κεντρικής Ευρώπης του πρώην Ανατολικού Μπλοκ - Πολωνία, Ουγγαρία, Τσεχία και Σλοβακία - παρουσίασαν υγιή αύξηση του προσδόκιμου ζωής από τη δεκαετία του 1990 και μετά, σε σύγκριση με σχεδόν τριάντα χρόνια στασιμότητας επί κομμουνισμού. Η Βουλγαρία και η Ρουμανία ακολούθησαν αυτή την τάση μετά την εισαγωγή πιο σοβαρών οικονομικών μεταρρυθμίσεων στα τέλη της δεκαετίας του 1990. Σο τέλος του αιώνα οι περισσότερες από τις οικονομίες είχαν ισχυρούς ρυθμούς ανάπτυξης, που ενισχύθηκαν από τη διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης το 2004 και το 2007, που οδήγησε στην εισδοχή της Πολωνίας, της Τσεχίας, της Σλοβακίας, της Ουγγαρίας, των χωρών της Βαλτικής, της Ρουμανίας και της Βουλγαρίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτό οδήγησε σε σημαντικές βελτιώσεις στο βιοτικό επίπεδο, την ποιότητα ζωής, την ανθρώπινη υγεία και τις οικονομικές επιδόσεις στα μετακομμουνιστικά κράτη της Κεντρικής Ευρώπης, σε σχέση με την ύστερη κομμουνιστική και πρώιμη μετακομμουνιστική περίοδο. Ορισμένες χώρες του πρώην Ανατολικού Μπλοκ έγιναν πιο πλούσιες από ορισμένες χώρες της Δυτικής Ευρώπης τις δεκαετίες μετά το 1989. Το 2006 η Τσεχία ανακοινώθηκε ότι έγινε πλουσιότερη από την Πορτογαλία, κάτι που επίσης ανακοινώθηκε για την Πολωνία το 2019.
Γράφοντας το 2016 ο Γερμανός ιστορικός Φίλιπ Τερ υποστήριξε ότι οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές φιλελευθεροποίησης, απορρύθμισης και ιδιωτικοποίησης «είχαν καταστροφικές επιπτώσεις στις χώρες του πρώην Σοβιετικού μπλοκ» και ότι η επιβολή της «θεραπείας σοκ», εμπνευσμένης από την Ομοφωνία της Ουάσιγκτον είχε ελάχιστη σχέση με μελλοντική οικονομική ανάπτυξη. thumb|300px|Xάρτης των [[Κομμουνιστικό κράτος|κομμουνιστικών κρατών (1993–σήμερα)]] Μια δημοσκόπηση του Pew Research Center του 2009 έδειξε ότι το 72% των Ούγγρων και το 62% τόσο των Ουκρανών όσο και των Βουλγάρων θεωρούσαν ότι η ζωή τους ήταν χειρότερη μετά το 1989, όταν κυριαρχούσαν οι ελεύθερες αγορές. Μια επόμενη δημοσκόπησή του το 2011 έδειξε ότι το 45% των Λιθουανών, το 42% των Ρώσων και το 34% των Ουκρανών ενέκριναν την αλλαγή στην οικονομία της αγοράς.
Ωστόσο έρευνά του το 2019 για την ευρωπαϊκή κοινή γνώμη αποκάλυψε ότι η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών του πρώην Ανατολικού Μπλοκ εκτός Ρωσίας και Ουκρανίας ενέκρινε τη μετάβαση στην πολυκομματική δημοκρατία και την ελεύθερη οικονομία της αγοράς. Το 85% των Πολωνών και των Ανατολικογερμανών, το 82% των Τσέχων, το 74% των Σλοβάκων, το 72% των Ούγγρων και το 70% των Λιθουανών ενέκριναν την αλλαγή σε μια πολυκομματική δημοκρατία, ενώ αντίστοιχα το 85%, 83%, 76%, Το 71%, το 70%και το 69%ενέκριναν τη μετάβαση στην οικονομία της αγοράς.
Σημερινά κράτη του Ανατολικού Μπλοκ
Οι ακόλουθες χώρες είναι μονοκομματικά κράτη, στα οποία οι θεσμοί του κυβερνώντος κομμουνιστικού κόμματος και του κράτους είναι συνυφασμένοι. Είναι γενικά θιασώτες του μαρξισμού-λενινισμού και των παραγώγων του. Αναφέρονται εδώ μαζί με το έτος ίδρυσής τους και τα αντίστοιχα κυβερνώντα κόμματά τους.
Σημειώσεις
<references group="lower-greek"/>
Γυναικείο ειδώλιο από τη Φοινίκη (Μουσείο του Λούβρου)
Το γυναικείο ειδώλιο από την Φοινίκη που φιλοξενείται στο Μουσείο του Λούβρου είναι σημαντικό αρχαιολογικό εύρημα.
Περιγραφή
Το ελεφάντινο γλυπτό συγκαταλέγεται στα ωραιότερα έργα τέχνης που ανακαλύφθηκαν σε Φοινικικούς τάφους της Συρίας, Κύπρου και Σαρδηνίας. Διατηρείται σε καλή κατάσταση, ακέραιο εκτός από το κεφάλι που λείπει. Οι ανοικτές παλάμες ακουμπούν τον θώρακα, σε στάση που επαναλαμβάνεται σε πολλά καλλιτεχνήματα της Φοινίκης και Κύπρου. Είναι ντυμένη με συμμετρικό πτυχωτό ποδήρη μανδύα, ιμάτιο με μανίκια και ευρύ ιμάτιο. Δύο μακρυά κορδόνια κρέμονται ευθεία κάθετα μέχρι την κνήμη. Ο κορμός του σώματος έχει σχήμα κίονα χωρίς ανατομικά χαρακτηριστικά.
Ιστορική τοποθέτηση
Είναι έργο Φοίνικα καλλιτέχνη του 5ου ή του 4ου αιώνα π.Χ.
Πηγές
Κατηγορία:Ειδώλια Κατηγορία:Γλυπτά στο Μουσείο του Λούβρου‎
Ένα περιστέρι έκατσε σε ένα κλαδί συλλογιζόμενο την ύπαρξή του
Το Ένα περιστέρι έκατσε σε ένα κλαδί συλλογιζόμενο την ύπαρξή του (πρωτότυπος τίτλος: En duva satt på en gren och funderade på tillvaron) είναι σουηδική ταινία του 2014 σε σκηνοθεσία και σενάριο του Ρόι Άντερσον.
Είναι το τρίτο της τριλογίας του σκηνοθέτη για τον άνθρωπο.
Πλοκή
Ο Σαμ και ο Τζόναθαν είναι δύο περιπλανώμενοι πωλητές παιχνιών που προκαλούν γέλιο. Οι υποψήφιοι πελάτες είναι δύσπιστοι στο να τα αγοράσουν, ενώ η όλη περιπλάνηση των δύο πωλητών δεν έχει λογική συνέχεια και παρεμβάλλονται σουρεαλιστικές σκηνές.
Βραβεία
Η ταινία κέρδισε τον Χρυσό Λέοντα στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας του 2014.
Επίσης, κέρδισε το βραβείο καλύτερης κωμωδίας στα Βραβεία Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου του 2015. Ήταν η πρόταση της Σουηδίας για την καλύτερη ξενόγλωσση ταινία στα 88α Βραβεία Όσκαρ, ωστόσο δεν επελέγη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σουηδικές ταινίες Κατηγορία:Σουηδόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2014 Κατηγορία:Σουρεαλιστικές ταινίες Κατηγορία:Νικητές Χρυσού Λέοντα
WBFS
Δεν υπάρχει τρόπος πρόσβασης σε μια κατάτμηση με Σύστημα αρχείων WBFS, υπάρχουν αρκετές εφαρμογές, όπως οι WBFS managers (Διαθέσιμοι σε MacOS, Linux και Windows), που επιτρέπουν τη μεταφορά αρχείων ISO σε μία μονάδα WBFS. Το πλεονέκτημα του WBFS είναι η μείωση του μεγέθους των παιχνιδιών.Οι δίσκοι έχουν άχρηστα αρχεία για να συμπληρώνεται το DVD τα οποία το WBFS μπορεί να αφαιρέσει.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συστήματα αρχείων
Κύπρος (τορπιλοβόλο)
Κύπρος (Τορπιλοβόλο)
Μετονομάστηκε σε τορπιλοβόλο ‘17’.
Κατασκευάστηκε το 1881. Ιδίου τύπου τα τορπιλοβόλα ‘Σάμος ΙΙ’, ‘ΧΙΟΣ ΙΙ’, ‘Μυτιλήνη’, ‘‘Κως Ι’, ‘Ρόδος Ι’. Μετονομάστηκαν αργότερα σε τορπιλοβόλα ‘6’, ‘7’, ‘8’, ‘9’, ‘10’ και ‘17’.
Ναυπηγήθηκαν στα βρετανικά ναυπηγεία Yarrow μετά από παραγγελία της Ελληνικής Κυβέρνησης. Οι τορπιλοσωλήνες τοποθετήθηκαν αργότερα στην Ελλάδα.
Με την Ανατολική Μοίρα έλαβε μέρος στον Ελληνοτουρκικό Πόλεμο του 1897.
Χρησιμοποιήθηκε επίσης και για την δίωξη του λαθρεμπορίου. Αποσύρθηκε το 1912.
Βιβλιογραφία
Conway's All the World's Fighting Ships, 1860-1905
Conway's All the World's Fighting Ships, 1906-1922
Κατηγορία:Ελληνικά Τορπιλοβόλα
Ο άρχοντας των μυγών
Ο άρχοντας των μυγών (Αγγλικά: Lord of the Flies) είναι αλληγορικό μυθιστόρημα του Βρετανού πεζογράφου Ουίλιαμ Γκόλντινγκ.
Ήταν το πρώτο μυθιστόρημα του Γκόλντινγκ και ο συγγραφέας δυσκολεύθηκε να πείσει τον οίκο Faber & Faber να το εκδώσει. Το έργο περιγράφει την καταστροφική προσπάθεια μιας ομάδας αγοριών να επιβιώσουν και να αυτοκυβερνηθούν σε ένα ακατοίκητο νησί όπου έχουν παγιδευτεί. Μέσα από αυτή την εμφανισιακά νεανική περιπέτεια, ο συγγραφέας αγγίζει θέματα όπως η σύγκρουση της ομαδικής σκέψης με την ατομικότητα, η διαφορά μεταξύ ορθολογικών και συναισθηματικών αντιδράσεων, και η συνεχής αμφιταλάντευση του ανθρώπου ανάμεσα στο καλό και στο κακό.
Ο άρχοντας των μυγών μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο (1963, 1975, 1990), στο θέατρο και στο ραδιόφωνο.
Παραπομπές
κατηγορία:Βρετανικά μυθιστορήματα κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν ταινίες
Ούνα (ποταμός)
μικρογραφία|Ο Ούνα Ο Ούνα (σερβικά: Уна, βοσνιακά: Una, λατινικά: Una) είναι ποταμός της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης και της Κροατίας, ένας από τους παραποτάμους του ποταμού Σάβα. Η λεκάνη απορροής του καλύπτει έκταση 10.400 τετραγωνικών χλμ και έχει πληθυσμό περίπου ενός εκατομμυρίου ανθρώπων. Το συνολικό μήκος του ποταμού Ούνα είναι περίπου 212,5 χλμ.
Ο Ούνα έχει τις πηγές του στο Μπίχατς και εμπλουτίζεται από έναν μεγάλο αριθμό υπογείων υδάτων και μικρές καρστικές πηγές. μικρό μέρος του αποτελεί το σύνορο της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης με την Κροατία. Οι μεγαλύτεροι παραποτάμοι του είναι οι: Σρεμπρένιτσα, Ούνατς, Κρούσνιτσα, Μλιετσάνιτσα, Μοστάνιτσα, Σάνα, Κλόκοτι και ο Ζίροβατς. Κατά τη διάρκεια των ξηρών μηνών του καλοκαιριού η στάθμη του νερού είναι συνήθως χαμηλά, από το Νοέμβριο ανεβαίνει η στάθμη του και συχνά πλημμυρίζει. Στον Ούνα ζουν 28 διαφορετικά είδη ψαριών που μπορούν να φτάσουν πάνω από 30 κιλά.
Αναφορές
Κατηγορία:Ποταμοί της Κροατίας Κατηγορία:Ποταμοί της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης Κατηγορία:Παραπόταμοι του Σάβου Κατηγορία:Ποτάμια σύνορα
Ουασκαράν
Το βουνό έχει δύο κορυφές, από τις οποίες η νότια (Ουασκαράν Σουρ) είναι η ψηλότερη με ύψος 6.768 μέτρα. Η βόρεια (Ουασκαράν Νόρτε) έχει ύψος 6.655 μέτρα. Το βουνό αποτελείται από γρανίτη του τεταρτογενούς, όπως και η υπόλοιπη οροσειρά. Εξαιτίας της εγγύτητάς του στον ισημερινό, η κορυφή του Ουασκαράν είναι ένα από τα πιο απομακρυσμένα σημεία της Γης, σε σχέση με το κέντρο τη Γης, λίγα μέτρα πιο κοντά από την κορυφή του Ουασκαράν.
Στις 11 Ιανουαρίου του 1962, και ώρα 18:13, ένα κομμάτι πάγου μήκους 200 μέτρων και πλάτους 800 μ. αποκολλήθηκε από τον παγετώνα 511, έναν από τους αναρίθμητους που στολίζουν την Κορδιλιέρα. Δευτερόλεπτα αργότερα ο τεράστιος όγκος έπεσε με έναν απόκοσμο κρότο στο φαράγγι του Ουέλας, χίλια μέτρα πιο χαμηλά, και παρασύροντας τα πάντα στο πέρασμά του ξεχύθηκε με ταχύτητα σχεδόν 100 χιλιομέτρων την ώρα στην πυκνοκατοικημένη κοιλάδα που ανοίγεται στα πόδια του βουνού. Στη Ρανραΐρκα, μία κωμόπολη 2.500 κατοίκων, 14 χιλιόμετρα από το φαράγγι, τα φώτα μόλις είχαν ανάψει και οικογένειες συγκεντρώνονταν γύρω από το τραπέζι για το δείπνο. Εκείνη τη στιγμή ακούστηκε ο θόρυβος. Στις 18:18, πέντε λεπτά μετά την αρχή του κακού, η κατολίσθηση έθαψε τη Ρανραΐρκα και τα χωριά που την περιέβαλαν. Σχεδόν 4.000 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους. Οι επιζώντες το μόνο που μπορούσαν να κάνουν ήταν να θρηνήσουν και να κηδέψουν τα θύματα.
Στις 31 Μαΐου 1970 έλαβε χώρα ένας σεισμός 7,8 ρίχτερ στα παράλια του Περού, ο οποίος προκάλεσε την αποσταθεροποίηση του βόρειου τμήματος του βουνού, με αποτέλεσμα μια κατολίσθηση βράχων, χιονιού και παγετώνα, η οποία έθαψε τις πόλεις Γιουνγκάι και Ρανραΐρκα, με συνολικά 20.000 νεκρούς.
Η πρώτη ανάβαση της βόρειας κορυφής του Ουασκάραν έλαβε χώρα το 1908, με μια αποστολή που περιλάμβανε την Αμερικανίδα ορειβάτη Άννι Σμιθ Πεκ. Η ανάβαση της νότιας κορυφής έλαβε χώρα τον Ιούλιο του 1932 από μια κοινή Αυστριακή και Γερμανική αποστολή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουνά του Περού Κατηγορία:Άνδεις
Σάμτζανγκ
Η Σάμτζανγκ είναι μια παχιά, πικάντικη πάστα που χρησιμοποιείται στην Κορεάτικη Κουζίνα. Η Σάμτζανγκ είναι ένα μείγμα από πάστα σόγιας, σάλτσα τσίλι, σησαμέλαιο, κρεμμύδι, φρέσκο κρεμμυδάκι, σκόρδο και προαιρετικά μαύρη ζάχαρη.
Χρήση
Το Σάμτζανγκ χρησιμοποιείται κυρίως σε πιάτα σαμ (πιάτα με κρέας τυλιγμένα με μαρούλι ή Κινέζικο λάχανο). Από αυτά τα πιάτα πήρε το όνομα του. Σάμτζανγκ σημαίνει "σάλτσα για σαμ". Επίσης συνοδεύει ευχάριστα πιάτα με ρύζι και Κιμτσί.
Παραλλαγές
Εκτός από τον παραδοσιακό τρόπο παραγωγής μπορούν να προστεθούν και άλλα συστατικά για να γίνουν παραλλαγές του Σάμτζανγκ. Συνήθως προστίθενται καρύδια, σπόροι κολοκύθας, ηλιόσποροι, χταπόδι, κόκκινη πιπεριά, τόφου, αυγά ψαριών και διάφορα είδη φασολιών. Επίσης υπάρχει συσκευασμένο Σάμτζανγκ στην κορεάτικη αγορά.
Πάνος Καπετανίδης
Ο Πάνος (Παναγιώτης) Καπετανίδης (19 Οκτωβρίου 1958) είναι Έλληνας καλλιτέχνης του θεάτρου σκιών. Μια από τις σημαντικότερες παραστάσεις που έχει δημιουργήσει ο ίδιος είναι το γνωστό έργο, ειδικά διασκευασμένο για το Θέατρο Σκιών «ΤΟ ΤΖΙΝΙ ΤΟΥ ΜΠΟΥΚΑΛΙΟΥ». Είναι πρώην πρόεδρος του Πανελληνίου Σωματείου Θεάτρου Σκιών.
Βίος
Ο Πάνος Καπετανίδης γεννήθηκε στις 19 Οκτωβρίου 1958 στο Κερατσίνι. Σπούδασε θέατρο και από πολύ μικρός έμαθε την τέχνη του Καραγκιόζη, κοντά στον μεγάλο καραγκιοζοπαίκτη Ευάγγελο Κορφιάτη, γνωστότερο ως Βάγγο. Από το 1976 μέχρι το 1984 ασχολήθηκε με το θέατρο και ήταν ιδρυτικό μέλος της θεατρικής εταιρίας "Λαϊκό Θέατρο Πειραιά" όπου ερμήνευσε ρόλους από έργα κλασσικού ρεπερτορίου και Έλληνες συγγραφείς. Το ίδιο διάστημα ασχολήθηκε και με το παιδικό Θέατρο.
Το 1989 παίζει στην ομογένεια στον Πολιτιστικό Μήνα Καναδά παίζει σε 10 πόλεις του Καναδά, ενώ το 1990 επισκέπτεται το Βέλγιο τη Γερμανία και την Ολλανδία, όπου δίνει δέκα παραστάσεις.
Στα 2 του ταξίδια 1994 και 1995 στην Προύσα της Τουρκίας υπερασπίστηκε στο εκεί διεθνές φεστιβάλ Θεάτρου Σκιών, τον Ελληνικό Καραγκιόζη.
Διατήρησε αρκετές χειμερινές σαιζόν και μόνιμα Θέατρα στον Πειραιά και στην Αθήνα ενώ τα καλοκαίρια δίνει παραστάσεις σε τρεις μόνιμους χώρους στο Κερατσίνι. Στην τηλεόραση διατέλεσε παραγωγός των εκπομπών της ΕΤ-2 «ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ» (1989 -‘90) και Διευθυντής παραγωγής της εκπομπής «ΚΑΙ ΜΙΛΑΕΙ ΚΑΙ ΛΑΛΑΕΙ» που προβάλλονταν από την ΕΤ-2 (1994-'95).
Από το 1985 έως το 1998 εκλέγεται συνεχώς για 13 χρόνια Πρόεδρος του «ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ ΣΚΙΩΝ» όπου προσφέρει τεράστιες υπηρεσίες για το μέλλον του Ελληνικού Καραγκιόζη την αναβίωση, το ξαναζωντάνεμα και την αξιοπρέπεια του επαγγέλματος του Καραγκιοζοπαίκτη. Από τον Σεπτέμβρη του 2005 μέχρι και το Νοέμβρη του 2021 ήταν και πάλι Πρόεδρος.
Από το 1988 μέχρι το 1993 γράφει τη σατυρική στήλη «Καραγκιοζάκια για μεγάλους», σε τοπική εφημερίδα και αργότερα σε μηνιαίο περιοδικό, σατιρίζοντας τη σύγχρονη επικαιρότητα μέσα από πρόσωπα του Καραγκιόζη. Το 1992 ιδρύει με συνεργάτες του τη μη κερδοσκοπική εταιρία "Θέατρο των Σκιών" ενώ εγκαινιάζει στον κυβερνοχώρο την πρώτη πλήρη ιστοσελίδα για τον Ελληνικό Καραγκιόζη.
Το 1996, ’97 και ’98 δίδαξε παιδιά του δημοτικού σχολείου την τέχνη του Καραγκιόζη, σε σχετικό πρόγραμμα του Π.Κ. Δήμου Βύρωνα. Τη χειμερινή περίοδο 1997 - ’98, για πρώτη φορά στήνει τον μπερντέ του σε κεντρικό Αθηναϊκό Θέατρο, στο Θέατρο «ΧΑΤΖΗΧΡΗΣΤΟΥ», όπου δίνει 2 παραστάσεις κάθε Κυριακή όλη τη χειμερινή σεζόν, ενώ την άνοιξη του 1998 παίζει στο Θέατρο ΚΑΛΙΦΟΡΝΙΑ (Αγ. Σοφία Πειραιάς) Το καλοκαίρι του 1999 στήνει το πρώτο του Θερινό θεατράκι το «ΠΑΝΟραμα» στο Πευκί Ευβοίας, όπου σημειώνει μεγάλη επιτυχία.
Από το καλοκαίρι του 2000 ο δάσκαλός του Βάγγος, του εμπιστεύεται τη συνέχεια της 30χρονης παράδοσής του στο Θέατρο «ΒΟΤΣΑΛΑΚΙΑ» στην Καστέλα του Πειραιά, όπου δίνει παραστάσεις τα δύο επόμενα καλοκαίρια. Από τον χειμώνα του 2001 έως 2003 πραγματοποιεί για τρεις σεζόν παραστάσεις σε μία από τις 20 αίθουσες στο VILLAGE PARK Ρέντη, κάθε Κυριακή πρωί. Από το καλοκαίρι του 2002 παίζει τρεις φορές την εβδομάδα (Ιούνιο και Ιούλιο) στο θεατράκι του πάρκου «Α. Παπανδρέου» στο Κερατσίνι. Από το 1998 μέχρι σήμερα είναι μέλος της «Επιτροπής Απονομής Τιμητικών Συντάξεων» του Υπουργείου Πολιτισμού.
Κατηγορία:Καραγκιοζοπαίκτες Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Πρωκτικός αυνανισμός
μικρογραφία|Πώμα πρωκτού σε χρήση από γυναίκα δεξιά|μικρογραφία|Τα ανδρικά γεννητικά όργανα δεξιά|μικρογραφία|Τα γυναικεία γεννητικά όργανα Ο πρωκτικός αυνανισμός είναι η ερωτική αυτοδιέγερση του πρωκτού και του ορθού. Για τους ανθρώπους, οι κοινές μέθοδοι αυνανισμού του πρωκτού περιλαμβάνουν χειροκίνητη διέγερση του πρωκτικού ανοίγματος και την εισαγωγή αντικειμένου ή αντικειμένων. Τα αντικείμενα που εισάγονται μπορεί να είναι ένα μέρος του σώματος, όπως τα δάχτυλα ή η γλώσσα, ερωτικά βοηθήματα όπως αντικείμενα σε σχήμα φαλλού, πρωκτικές χάντρες, πώμα πρωκτού, ντίλντο, δονητές ή ειδικά σχεδιασμένα βοηθήματα για μασάζ προστάτη ή κλύσματα.
Μέθοδος
Η ευχαρίστηση μπορεί να προέλθει από τον πρωκτικό αυνανισμό λόγω των νευρικών απολήξεων στις περιοχές του πρωκτού και του ορθού.
Στους άνδρες, η οργασμική λειτουργία μέσω των γεννητικών οργάνων εξαρτάται εν μέρει από την υγιή λειτουργία των λείων μυών που περιβάλλουν τον προστάτη και των μυών της πυέλου. Ο πρωκτικός αυνανισμός μπορεί να είναι ιδιαίτερα ευχάριστος για όσους έχουν λειτουργικό προστάτη, επειδή συχνά διεγείρει την περιοχή, η οποία περιέχει επίσης ευαίσθητες νευρικές απολήξεις. Μερικοί άντρες βρίσκουν ότι η ποιότητα του οργασμού τους βελτιώνεται σημαντικά με τη χρήση πώματος πρωκτού ή άλλου αντικειμένου που εισάγεται πρωκτικά κατά τη σεξουαλική δραστηριότητα. Είναι χαρακτηριστικό για έναν άνδρα να μην φτάνει σε οργασμό ως δεκτικός σύντροφος αποκλειστικά από το πρωκτικό σεξ.
μικρογραφία| Βοήθημα μασάζ προστάτη σε χρήση από άνδρα Κάποιες γυναίκες επιδίδονται επίσης σε πρωκτικό αυνανισμό. Ο Άλφρεντ Κίνσεϊ στο «Sexual Behavior in the Human Female» τεκμηρίωσε ότι «Υπάρχουν ακόμα άλλες τεχνικές αυνανισμού που χρησιμοποιήθηκαν τακτικά ή περιστασιακά από περίπου το 11% των γυναικών στο δείγμα ... κλύσματα και άλλες πρωκτικές παρεμβολές, .. . χρησιμοποιήθηκαν».
Τα κλύσματα μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως μορφή πρωκτικού αυνανισμού, όπως σημειώθηκε παραπάνω από τον Κίνσεϊ, όπου η σεξουαλική διέγερση από κλύσματα είναι γνωστή ως κλισμαφιλία, αλλά επίσης, κλύσματα ή πρωκτικές πλύσεις μπορούν, για λόγους υγιεινής, να γίνουν πριν από τον πρωκτικό αυνανισμό, εάν είναι επιθυμητό.
Τα αντικείμενα που συνήθως εισάγονται περιλαμβάνουν πώμα πρωκτού, πρωκτικές χάντρες, ντίλντο, δονητές και δάχτυλα.
Ασφάλεια
Η εισαγωγή ξένων αντικειμένων στον πρωκτό δεν είναι χωρίς κινδύνους. Οι μη ασφαλείς μέθοδοι αυνανισμού πρωκτού προκαλούν βλάβη και πιθανή μεταφορά στο δωμάτιο επειγόντων περιστατικών του νοσοκομείου. Ωστόσο, ο πρωκτικός αυνανισμός μπορεί να πραγματοποιηθεί με μεγαλύτερη ασφάλεια διασφαλίζοντας ότι το έντερο αδειάζει πριν από την έναρξη, ο πρωκτός και το ορθό λιπαίνονται επαρκώς και χαλαρώνουν και ότι το αντικείμενο που εισάγεται δεν έχει πολύ μεγάλο μέγεθος.
Αντικείμενα
μικρογραφία| Μαλακά πώματα πρωκτού από σιλικόνη μικρογραφία| Τα πώματα πρωκτού έχουν συχνά μια φουσκωτή βάση και δεν έχουν ραφές. Ορισμένοι διεγέρτες πρωκτού έχουν σκόπιμα ραβδώσεις ή έχουν κυματομορφή για να ενισχύσουν την ευχαρίστηση και να προσομοιώσουν τη σεξουαλική επαφή. Η διέγερση του ορθού με ένα αντικείμενο με τραχιές άκρες ή ένα δάχτυλο (για λόγους ιατρικής διέγερσης της κινητικότητας του εντέρου ή άλλους λόγους) μπορεί να οδηγήσει σε ρήξη του τοιχώματος του ορθού, ειδικά εάν το νύχι δεν έχει κοπεί. Τα λαχανικά έχουν τραχιές άκρες και μπορεί να έχουν μικροοργανισμούς στην επιφάνεια, και έτσι θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε μόλυνση εάν δεν απολυμανθούν πριν από τη χρήση.
Κίνδυνοι που σχετίζονται με αιμορραγία
Μικροί τραυματισμοί που προκαλούν κάποια αιμορραγία στο ορθό ενέχουν μετρήσιμο κίνδυνο και συχνά χρειάζονται θεραπεία. Ο τραυματισμός μπορεί να περιοριστεί με τη διακοπή της διέγερσης του πρωκτού σε οποιοδήποτε σημάδι τραυματισμού, αιμορραγίας ή πόνου. Ενώ η μικρή αιμορραγία μπορεί να σταματήσει από μόνη της, άτομα με σοβαρό τραυματισμό, προβλήματα πήξης ή άλλους ιατρικούς παράγοντες μπορεί να αντιμετωπίσουν σοβαρό κίνδυνο και να χρειαστούν ιατρική φροντίδα.
Η παρατεταμένη ή βαριά αιμορραγία μπορεί να υποδεικνύει μια απειλητική για τη ζωή κατάσταση, καθώς το εντερικό τοίχωμα μπορεί να καταστραφεί, οδηγώντας σε εσωτερικό τραυματισμό της περιτοναϊκής κοιλότητας και περιτονίτιδα, η οποία μπορεί να είναι θανατηφόρα. Η προσεκτική χρήση εργαλείων χωρίς αιχμηρές άκρες ή τραχιές επιφάνειες ενέχει μικρότερο κίνδυνο βλάβης στο εντερικό τοίχωμα.
Η θεραπεία για επίμονη ή βαριά αιμορραγία θα απαιτήσει επίσκεψη σε δωμάτιο έκτακτης ανάγκης για σιγμοειδοσκόπηση και καυτηρίαση, προκειμένου να αποφευχθεί περαιτέρω απώλεια αίματος. Εκτός από τον όγκο του αίματος που χάνεται στο ορθό, άλλες εύκολα παρατηρήσιμες ενδείξεις ότι απαιτείται επειγόντως ιατρική παρέμβαση ως αποτέλεσμα απώλειας αίματος είναι ο αυξημένος καρδιακός ρυθμός, ένα γενικό αίσθημα λιποθυμίας ή αδυναμίας και απώλεια ευχαρίστησης από την πράξη.
Ξένα σώματα από το ορθό
Τα πώματα πρωκτού έχουν συνήθως μια φουσκωτή βάση για να αποφευχθεί η πλήρης εισαγωγή και θα πρέπει να απολυμαίνονται προσεκτικά πριν και μετά τη χρήση. Τα ερωτικά βοηθήματα, συμπεριλαμβανομένων των αντικειμένων για εισαγωγή από το ορθό, δεν πρέπει να μοιράζονται για να ελαχιστοποιηθεί ο κίνδυνος ασθένειας. Αντικείμενα όπως λαμπτήρες ή οτιδήποτε εύθραυστο όπως κεριά από γυαλί ή κερί δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν με ασφάλεια στον αυνανισμό του πρωκτού, καθώς μπορεί να σπάσουν ή να διαλυθούν, προκαλώντας εξαιρετικά επικίνδυνες ιατρικές καταστάσεις.
Ορισμένα αντικείμενα μπορεί να παγιδευτούν πάνω από το κάτω παχύ έντερο και μπορεί να είναι πολύ δύσκολο να αφαιρεθούν. Τέτοια ξένα σώματα δεν πρέπει να αφήνονται να παραμένουν στη θέση τους. Θα πρέπει να αναζητηθεί ιατρική βοήθεια εάν το αντικείμενο δεν βγει μόνο του. Συνιστάται άμεση βοήθεια εάν το αντικείμενο δεν είναι ειδικά σχεδιασμένο πρωκτικό βοήθημα για το ορθό, όπως ένα πώμα ή κάτι μαλακό, για παράδειγμα εάν είναι είτε πολύ σκληρό, πολύ μεγάλο, έχει προεξοχές, ελαφρώς αιχμηρές άκρες ή εάν συμβεί οποιοδήποτε ίχνος τραυματισμού (αιμορραγία, πόνος, κράμπες). Τα μικρά αντικείμενα με διαστάσεις παρόμοιες με τα μικρά κόπρανα είναι λιγότερο πιθανό να κολλήσουν σε σχέση με τα μεσαίου μεγέθους ή μεγάλα αντικείμενα, καθώς συνήθως μπορούν να αποβληθούν με την αναγκαστική κίνηση του εντέρου. Είναι πάντα πιο ασφαλές εάν ένα σημείο του αντικειμένου που μπορεί να πιαστεί παραμένει έξω από το σώμα.
Υγιεινή
Η βιολογική λειτουργία του πρωκτού είναι να αποβάλλει τα εντερικά αέρια και τα κόπρανα από το σώμα. Ως εκ τούτου, στον πρωκτικό αυνανισμό, η υγιεινή είναι σημαντική. Κάποιος μπορεί να θέλει να καλύψει το πώμα πρωκτού ή άλλα αντικείμενα με ένα προφυλακτικό πριν το τοποθετήσει και στη συνέχεια να πετάξει το προφυλακτικό. Για να ελαχιστοποιηθεί η πιθανή μεταφορά μικροβίων μεταξύ των σεξουαλικών συντρόφων, υπάρχουν πρακτικές ασφαλούς σεξουαλικής επαφής που συνιστώνται από επαγγελματίες υγείας. Η στοματική ή κολπική λοίμωξη μπορεί να εμφανιστεί παρόμοια με την πρακτική ass to mouth ή την πρωκτολειχία.
Παραπομπές
αυνανισμος πρωκτικος Κατηγορία:Αυνανισμός
Γκόλφω (ταινία 1955)
Η Γκόλφω είναι ελληνική δραματική βουκολική κινηματογραφική ταινία που γυρίστηκε το 1954 και προβλήθηκε στις αίθουσες το 1955.
Πλοκή
Η φτωχή και ορφανή Γκόλφω, μια όμορφη νεαρή βοσκοπούλα που ξενοδουλεύει υπηρετώντας τον τσέλιγκα Ζήση, γνωρίζει τον έρωτα στα μάτια ενός παλικαριού της περιοχής, του βοσκού Τάσου. Κι ενώ την πολιορκεί το αρχοντόπουλο της περιοχής, ο Κίτσος, εκείνη αρνείται τις προτάσεις του και παραμένει πιστή στους όρκους αγάπης που έχει ανταλλάξει με τον Τάσο.
Διανομή
Αντιγόνη Βαλάκου - Γκόλφω
Θόδωρος Μορίδης - Ζήσης
Κώστας Παπαχρήστος - Γιώργουλας
Μίμης Φωτόπουλος - Γιάννος
Κυβέλη Θεοχάρη - Σταυρούλα
Ρίτα Μουσούρη - Αστέρω
Πληροφορίες
Η ταινία προβλήθηκε τη σαιζόν 1954—1955 και έκοψε 115.285 εισιτήρια. Ήρθε στην 3η θέση σε 14 ταινίες. Τα εξωτερικά γυρίσματα έγιναν το 1954 στο χωριό Ζαχλωρού Καλαβρύτων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1955 Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ορέστη Λάσκου Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Φίνος Φιλμ Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Τάκη Μωράκη Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε θεατρικά έργα Κατηγορία:Ελληνικές αισθηματικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Ορέστη Λάσκου Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Βοσκοί στη μυθοπλασία
Λεωνίδας Κούκης
Γεννήθηκε στο Βασιλικό Τριφυλίας το 1896 και απεβίωσε το 1971.
Διπλωματούχος της Νομικής Σχολής του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Το 1923 διορίστηκε Δικηγόρος στην Αθήνα. Το 1926 εισήλθε στο Σώμα της Στρατιωτικής Δικαιοσύνης με το βαθμό του Λοχαγού. Προάχθηκε σε Ταγματάρχη το 1934, Αντισυνταγματάρχη το 1940, Συνταγματάρχη το 1947, Ταξίαρχο το 1950, Υποστράτηγο το 1951, Αντιστράτηγο το 1953. Αποστρατεύτηκε το έτος 1958.
Μετείχε στον πόλεμο 1940-41 ως Πρόεδρος του Διαρκούς Στρατοδικείου Αλεξανδρουπόλεως και εν συνεχεία ως Διευθυντής Δικαστικού της Στρατιάς Κεντρικής Μακεδονίας.
Το 1946 διετέλεσε Πρόεδρος του Διαρκούς Στρατοδικείου Θεσσαλονίκης και από το 1948 Διευθυντής Στρατιωτικής Δικαιοσύνης του Υπουργείου Στρατιωτικών και Πρόεδρος του Στρατοδικείου Αθηνών.
Από το 1951 μέχρι το 1953 Μέλος και εν συνεχεία από το 1953 μέχρι το 1958 Πρόεδρος του Αναθεωρητικού Δικαστηρίου των Ενόπλων Δυνάμεων.
Διετέλεσε Μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Μετοχικού Ταμείου Στρατού (1948 - 1951) και Μέλος της Επιστημονικής Εταιρείας Ποινικού Δικαίου από το 1951.
Από το έτος 1965 μέχρι το έτος 1967 διετέλεσε Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του Δημόσιου Ψυχιατρείου Αθηνών.
Πηγές
Κατηγορία:Ανώτερος Ταξιάρχης του Τάγματος του Φοίνικα Κατηγορία:Ταξιάρχης του Τάγματος του Γεωργίου Α΄ Κατηγορία:Μετάλλιο Στρατιωτικής Αξίας Α΄ Τάξεως Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Στρατού Ξηράς Κατηγορία:Μετάλλιο Στρατιωτικής Αξίας Β΄ Τάξεως Κατηγορία:Μετάλλιο Στρατιωτικής Αξίας Γ΄ Τάξεως Κατηγορία:Μετάλλιο Στρατιωτικής Αξίας Δ΄ Τάξεως
Μιχαήλ Ε΄
Ο Μιχαήλ Ε΄ Καλαφάτης ή Κάλφας (1015 - 24 Αυγούστου 1042) ήταν Βυζαντινός αυτοκράτορας (1041-1042). Γιος του πατρίκιου και ναυάρχου Στέφανου και ανηψιός, μέσω της μητέρας του Μαρίας Παφλαγόνος, του Αυτοκράτορα Μιχαήλ Δ΄, ανήλθε στο θρόνο χάριν της Ζωής της Πορφυρογέννητης Αυτοκράτειρας, η οποία και τον είχε υιοθετήσει ύστερα από παραινέσεις του Ιωάννη Ορφανοτρόφου και του Μιχαήλ Δ΄. Του απέσπασε όρκους στο ναό της Αγίας Σοφίας ότι θα την σεβαστεί ως μητέρα του και δέσποινα και στην συνέχεια τον έστεψε αυτοκράτορα.