cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γιάννης Κατσικογιάννης
Ξεκίνησε από τα "τσικό" (παιδικό τμήμα) του Α.Ο. Αιγάλεω το 1974, με προπονητές το Νίκο Τσιαμπουρή και το Τζέκο Μπαλαρίνη και τρία χρόνια αργότερα (1977) παραχωρείται στον Εθνικό, όπου εντάσσεται στους ερασιτέχνες της ομάδας του Πειραιά, μαζί με τους Κ. Μπατσινίλα, Ηλ. Αρμόδωρο, Π. Κοττίδη, Άρη Μακρυωνίτη, Γ. Αντωνόπουλο κ.α. Το ντεμπούτο του στην επαγγελματική ομάδα και την Α΄Εθνική πραγματοποιήθηκε με το ξεκίνημα της περιόδου 1981-82, όταν ο βούλγαρος τεχνικός του Εθνικού Μανόλι Μανόλοφ του έδωσε φανέλα βασικού στην αναμέτρηση κατά του Ολυμπιακού, στο Ν. Φάληρο (αποτέλεσμα 0-0).
Έπαιξε στον Εθνικό για τα επόμενα επτά χρόνια, λαμβάνοντας μέρος σε συνολικά 110 επίσημους αγώνες πρωταθλήματος της Α΄Εθνικής και επιτυγχάνοντας 8 γκολ. Το καλοκαίρι του 1988, ο Γ. Κατσικογιάννης αποχώρησε, μαζί με τους τότε συμπαίκτες του Κώστα Τσούξτο και Πέτρο Δημητρίου, για να υπογράψουν στον Α.Ο. Τρικάλων, που προπονούσε ο Νίκος Στριμπέλης. Ο Κατσικογιάννης όμως παρέμεινε στα Τρίκαλα μόνο για 6 μήνες, καθώς το Δεκέμβριο του 1988 μεταγράφηκε στην Καλλιθέα, όπου έμεινε για 1,5 έτος. Επόμενος σταθμός της καριέρας του ήταν ο Α.Ο. Χαϊδαρίου (1991 και 1992), ενώ την περίοδο 1992-93 αγωνίσθηκε στον Πανναυπλιακό. Έκλεισε σαν ποδοσφαιριστής, με τα χρώματα της Δύναμης Κορυδαλλού, ενώ στη συνέχεια εργάσθηκε στην ίδια ομάδα σαν προπονητής, έως και το 1996.
Το 1997 και το 1998 ανέβασε από τη Β΄Κατηγορία Ε.Π.Σ.Α. και την κράτησε στην Α΄Κατηγορία, την ιστορική Ιεράπολη, ενώ το ίδιο επανέλαβε με την Ελλάδα Ποντίων, τη διετία 1999-2000.
Το 2001 ανέβασε από τη Γ΄Κατηγορία της Ε.Π.Σ. Αθηνών στη Β΄Κατηγορία τον Θεμιστοκλή Αιγάλεω και το 2002 τον έφτασε στην Α΄Κατηγορία.
Από το 2003 ασχολείται αποκλειστικά με "φυτώριο" νεαρών ποδοσφαιριστών, διατηρώντας Ακαδημία, μαζί με τον αδελφό του Π. Κατσικογιάννη, με τον οποίο υπήρξαν και συμπαίκτες στον Εθνικό, επί σειρά ετών.
Αγωνίσθηκε επίσης, στην Εθνική ομάδα των Ενόπλων.
Ο Γιάννης Κατσικογιάννης δημιούργησε την ανεξάρτητη ποδοσφαιρική ομάδα Νάπολη Αιγάλεω, στα τέλη της δεκαετίας του ΄80.
Ο γιος του Γιώργος Κατσικογιάννης είναι εν-ενεργεία ποδοσφαιριστής.
Πηγές
Κατσικογιάννης Γιάννης Κατσικογιάννης Γιάννης Κατσικογιάννης Γιάννης Κ Κατσικογιάννης Γιάννης Κατσικογιάννης Γιάννης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ΄ Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Α.Ο. Θεμιστοκλή
513
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Κινέζικο νεροκάστανο
Το Κινέζικο νεροκάστανο είναι υδρόβιο φυτό της οικογένειας των κυπειροειδών που καλλιεργείται κυρίως στην Κίνα για τους βρώσιμους βολβούς του. Φύεται σε βάλτους και ο βολβός του μεγαλώνει κάτω από την λάσπη. Έχει σωληνοειδείς άφυλλους μίσχους που μεγαλώνουν σε ύψος γύρω στο 1,5 μέτρο. Δεν πρέπει να συγχέεται με ένα άλλο φυτό που λέγεται επίσης νεροκάστανο, την τράπα.
Οι μικροί, στρογγυλοί βολβοί του έχουν τραγανή άσπρη σάρκα και τρώγονται ωμοί, βραστοί, ψητοί ή γίνονται τουρσί. Είναι κύριο συστατικό της Κινέζικης κουζίνας και αποτελούν το κύριο συστατικό του δημοφιλούς Ζελέ από νεροκάστανο. Έχουν την ασυνήθιστη ιδιότητα να μένουν τραγανοί ακόμα και μετά το μαγείρεμα.
Οι βολβοί του είναι πλούσιοι σε υδατάνθρακες, εδικά άμυλο. Επίσης είναι καλή πηγή φυτικών ινών, ριβοφλαβίνης, Βιταμίνης B6, καλίου, χαλκού και μαγγανίου.
Αν δεν μαγειρευτεί, η επιφάνεια του φυτού μπορεί να μεταφέρει το βακτήριο Fasciolopsis buski.
Γεύση
Τα ωμά νεροκάστανα είναι ελαφρώς γλυκά και πολύ τραγανά. Βραστό έχει ελαφρώς τραγανή υφή και η γεύση του είναι πολύ ήπια και μοιάζει με αυτή του καρυδιού. Η γεύση του εξουδετερώνεται εύκολα από άλλα μπαχαρικά και σάλτσες με τις οποίες το νεροκάστανο σερβίρεται ή βράζεται μαζί. Τα κινέζικα νεροκάστανα συνήθως συνοδεύονται με βλαστούς μπαμπού, κόλιανδρο, πιπερόριζα, σησαμέλαιο, και μπιζέλια. Χρησιμοποιείται κυρίως σε πιάτα με ζυμαρικά ή ρύζι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κυπειροειδή Κατηγορία:Βρώσιµες ρίζες και κόνδυλοι Κατηγορία:Αμυλούχα λαχανικά Κατηγορία:Χλωρίδα της Ασίας Κατηγορία:Χλωρίδα της Αφρικής Κατηγορία:Χλωρίδα της Αυστραλίας
Κακόβατος Άρτας
Σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστρια, ο Κακόβατος υπήρξε μέχρι το τέλος του 2010, οικισμός του νεοσύστατου Δήμου Φιλοθέης με έδρα τις Χαλκιάδες.Με βάση τη νέα διοικητική διαίρεση που προβλέπει το Σχέδιο Καλλικράτης, ο Κακόβατος εντάχθηκε στο Δήμο Αρταίων. Ο Κακόβατος μαζί με το χωριό Καλόβατος αποτελούν την τοπική κοινότητα Καλοβάτου με συνολικό πληθυσμό 642 κατοίκους.
Ιστορία
thumb|left|380px|Τμήμα του χάρτη του Άαρον Άρροουσμιθ το 1819 όπου απεικονίζεται ο Κακόβατος. Με βάση την εργασία του Κων.Διαμαντή με τίτλο «Η Άρτα και τα περίχωρα αυτής κατά τους χρόνους της επανάστασης», ο Κακόβατος ήταν ένας μικρός οικισμός με 15 οικογένειες την περίοδο που ξέσπασε η Ελληνική Επανάσταση του 1821.
Ο Παναγιώτης Αραβαντινός στο έργο του «Χρονογραφία της Ηπείρου» μας ενημερώνει ότι, με βάση τον κατάλογο της απογραφής του 1845, ο Κακόβατος ήταν ιδιόκτητο χωριό, υπαγόταν στο τμήμα Ιωαννίνων και κατοικούσαν 28 χριστιανικές οικογένειες.
Εξίσου αξιόλογη πηγή είναι το «Δοκίμιον Ιστορικόν περί Άρτης & Πρεβέζης» (εκδ.1884) του Σεραφείμ Ξενόπουλου, μητροπολίτη Άρτας. Σύμφωνα με αυτή την πηγή, στον Κακόβατο ζούσαν μέχρι το 1845 αρκετοί Χριστιανοί και Οθωμανοί αγρότες αλλά για άγνωστο λόγο εγκατέλειψαν την περιοχή. Ο Μητροπολίτης Άρτας αναφέρει επίσης την ύπαρξη ενός ιερού ναού σε μια γραφική τοποθεσία όπου δέσποζαν πανύψηλα δέντρα και ο ναός ήταν αφιερωμένος στην Αγία Κυριακή και ιερουργούσαν ιερείς από το χωριό Χαλκιάδες. Ο Σεραφείμ Ξενόπουλος μας πληροφορεί επίσης ότι οι κάτοικοι των χωριών Καλόβατος και Χαλκιάδες καλλιεργούσαν τις αγροτικές εκτάσεις που βρισκόταν κοντά στον Κακόβατο και εξαιτίας αυτής της δραστηριότητας στο χωριό διέμεναν σποραδικά περίπου 30 οικογένειες και ο πληθυσμός αυτός αυξανόταν τον χειμώνα με την κάθοδο των Βλάχων από τα ορεινά για να βοσκήσουν τα κοπάδια τους.
Στις αρχές της δεκαετίας του '60 λαμβάνει χώρα η διανομή γης σε Βλάχους από το Συρράκο Ιωαννίνων και το Βαθύπεδο Ιωαννίνων στην περιοχή του Κακοβάτου, του Πολυδρόσου και της Παλαιοσκαμιάς και ακολουθεί η μόνιμη εγκαταστασή των συγκεκριμένων πληθυσμιακών ομάδων.
Η αναγνώριση του οικισμού και η προσάρτηση του στην κοινότητα Καλοβάτου έγινε το 1961 και ο οικισμός αναφέρεται για πρώτη φορά στα στατιστικά στοιχεία της απογραφής του 1961, τα οποία δημοσιεύτηκαν στο ΦΕΚ B' 16 - 19.01.1962 και μας γνωστοποιούν ότι ο πληθυσμός του οικισμού ανερχόταν σε 147 κατοίκους.
Δημογραφικά στοιχεία
Σήμερα ο πληθυσμός ανέρχεται στους 58 μόνιμους κατοίκους (απογραφή 2011), εμφανίζοντας μείωση σε σχέση με την απογραφή του 2001, όπου ο πληθυσμός ανερχόταν στους 87 κατοίκους. Οι πληθυσμιακές διακυμάνσεις, αποτυπώνονται στον παρακάτω πίνακα.
Τοποθεσία και Πρόσβαση
Ο Κακόβατος γειτνιάζει με άλλα χώρια όπως ο Άγιος Σπυρίδωνας, η Ράχη, ο Καλόβατος, τα Δοκίμια, το Βαθύπεδο, η Νέα Κερασούντα και απέχει 10 χιλιόμετρα από τον Αμβρακικό κόλπο. Συνδέεται οδικώς με την Άρτα μέσω της Επαρχιακής οδού Νέας Φιλιππιάδας-Σαλαώρας. Τον οικισμό εξυπηρετεί η γραμμή Άρτα-Άγιος Σπυρίδωνας, του Αστικού ΚΤΕΛ Άρτας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κακοβατος Αρτας Κατηγορία:Δήμος Αρταίων
Σύστημα ακινητοποίησης αυτοκινήτου
Το σύστημα ακινητοποίησης αυτοκινήτου (immobilizer ή immobiliser) είναι μία ηλεκτρονική συσκευή που εγκαθίσταται σε ένα αυτοκίνητο που αποτρέπει τον κινητήρα από το ξεκινήσει εκτός αν χρησιμοποιείται το σωστό κλειδί. Αυτό ακυρώνει το βραχυκύκλωμα καλωδίων πριν από το κλειδί αφότου έχει επιτευχθεί η είσοδος.
Τα συστήματα ακινητοποίησης είναι υποχρεωτικά σε όλα τα νέα αυτοκίνητα που πωλούνται στη Γερμανία από την 1η Ιανουαρίου 1998, στο Ηνωμένο Βασίλειο από την 1η Οκτωβρίου 1998, στη Φινλανδία από το 1998, στην Αυστραλία από το 2001 και στον Καναδά από το 2007.
Ιστορικό
Το ηλεκτρικό σύστημα ακινητοποίησης / συναγερμού εφευρέθηκε τους από St. George Evans και Edward Birkenbuel και κατοχυρώθηκε με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας το 1919. Ανέπτυξαν ένα 3x3 πλέγμα με διπλής επαφής διακόπτες σε πάνελ τοποθετημένο στο εσωτερικό του αυτοκινήτου. Έτσι, όταν ενεργοποιήθηκε ο διακόπτης ανάφλεξης, ρεύμα από την μπαταρία (ή το μανιατό) πήγε στα μπουζί επιτρέποντας στον κινητήρα να ξεκινήσει ή ακινητοποιώντας το όχημα και χτυπώντας την κόρνα. Οι ρυθμίσεις συστήματος μπορούσαν να αλλάξουν κάθε φορά που το αυτοκίνητο εκκινούσε. Τα σύγχρονα συστήματα immobilizer είναι αυτόματα, που σημαίνει ότι ο ιδιοκτήτης δεν χρειάζεται να θυμάται να το ενεργοποιήσει. Τα πρώτα μοντέλα χρησιμοποιούσαν στατικό κωδικό στο κλειδί ανάφλεξης (ή μπρελόκ) που αναγνωρίστηκε από έναν βρόχο RFID γύρω από την κάννη κλειδαριάς και ελεγχόταν στη μονάδα ελέγχου κινητήρα (ECU) του οχήματος για αγώνα. Εάν ο κωδικός δεν αναγνωρίζεται, η ECU δεν θα επιτρέψει τη ροή καυσίμου και την ανάφλεξη. Τα μεταγενέστερα μοντέλα χρησιμοποιούν κυλιόμενους κωδικούς ή προηγμένη κρυπτογραφία για να αποτρέψουν την αντιγραφή του κώδικα από το κλειδί ή το ECU.
Βασικές αρχές λειτουργίας
Τα πρώτα συστήματα χρησιμοποιούσαν έναν στατικό κώδικα στο κλειδί ανάφλεξης (ή το κλειδί FOB) που αναγνωρίζονταν από έναν βρόχο RFID στο «βαρέλι» κλειδαριών και σε συνεργασία με τη Μονάδα Ελέγχου Κινητήρα (Engine Control Unit / ΕCU) του οχήματος, ελεγχόταν για αντιστοιχία. Εάν ο κώδικας διέφερε, η ECU δεν επέτρεπε στην αντλία καύσιμου να περιστραφεί και να τροφοδοτήσει καύσιμο για την ανάφλεξη. Τα πιο πρόσφατα πρότυπα χρησιμοποιούν τους κυλιόμενους κώδικες ή ένα προηγμένο σύστημα κρυπτογράφησης για να μην επιτρέπουν την αντιγραφή του κώδικα από το κλειδί ή την ECU.
Το μικροκύκλωμα μέσα στο κλειδί ενεργοποιείται από ένα μικρό ηλεκτρομαγνητικό πεδίο που επιτρέπει το ρεύμα για να περάσει μέσα στο σώμα του κλειδιού το οποίο μεταδίδει ραδιοκύματα, στη συνέχεια έναν μοναδικό δυαδικό κώδικα που διαβάζεται από την ECU του αυτοκινήτου. Όταν η ECU καθορίζει ότι το κωδικοποιημένο κλειδί ισχύει τότε ενεργοποιεί την αντλία.
Αυτές οι πληροφορίες καταγράφονται συχνά σε σύγχρονο σύστημα εγκεφάλου το οποίο μπορεί να καταγράψει πολλές επιπλέον μεταβλητές συμπεριλαμβανομένης της ταχύτητας, θερμοκρασίας, βάρους του οδηγού, και γεωγραφικής θέσης. Αυτές οι πληροφορίες μπορούν να χρησιμοποιηθούν κατά τη διάρκεια των ασφαλιστικών ερευνών ή της ανίχνευσης βλάβών.
Τα συστήματα ακινητοποίησης είναι διαθέσιμα και για τα παλαιότερα αυτοκίνητα χωρίς εργοστασιακή τοποθέτηση. Τα εγκεκριμένα immobilisers πρέπει να παρεμποδίσουν τουλάχιστον δύο κυκλώματα, το χαμηλής τάσης κύκλωμα ανάφλεξης και το κύκλωμα αντλίας καυσίμου.
Σημερινή διάδοση
Ο ακινητοποιητής είναι υποχρεωτικός σε όλα τα νέα αυτοκίνητα που πωλούνται στη Γερμανία από την 1 Ιανουαρίου 1998, στο Ηνωμένο Βασίλειο από τον Οκτώβριο του 1998, στην Αυστραλία από το 2001 και στον Καναδά από το 2007.
Στατιστικές στην Αυστραλία έχουν δείξει ότι 3 στις 4 κλοπές οχημάτων αφορούν παλαιότερα αυτοκίνητα που κλέβονται για μεταφορά ή για να χρήση στη διάπραξη ενός άλλου εγκλήματος. Το immobiliser υπάρχει στο 45% των αυτοκινήτων που κυκλοφορούν στην Αυστραλία, αλλά μόνο 7% των αυτοκινήτων που κλέβονται και κάποιες μάλιστα φορές που ένα όχημα με immobiliser εκλάπη, ο κλέφτης είχε πρόσβαση στο αρχικό κλειδί. Μόνο 1 στα 4 οχήματα κλέβεται από τους επαγγελματικούς κλέφτες. Η πλειοψηφία των οχημάτων κλέβεται από τους περιστασιακούς κλέφτες που κυρίως στηρίζονται στην εύρεση παλαιότερων οχημάτων.
Διατίθενται πρόσθετα συστήματα ακινητοποίησης για παλαιότερα αυτοκίνητα ή οχήματα που δεν είναι εξοπλισμένα με εργοστασιακά συστήματα ακινητοποίησης. Η έγκριση ασφάλισης για ένα σύστημα ακινητοποίησης αυτο-οπλισμού είναι γνωστή ως "Thatcham 2" από το όνομα του Κέντρου Ερευνών Επισκευής Ασφαλίσεων Αυτοκινήτων στο Thatcham της Αγγλίας. Τα εγκεκριμένα συστήματα ακινητοποίησης πρέπει να παρεμποδίζουν τουλάχιστον δύο κυκλώματα. τυπικά το κύκλωμα ανάφλεξης χαμηλής τάσης και το κύκλωμα της αντλίας καυσίμου. Μερικοί μπορεί επίσης να παρεμποδίσουν το κύκλωμα του κινητήρα εκκίνησης χαμηλού ρεύματος από τον διακόπτη κλειδιού στο ρελέ.
Η Honda ήταν ο πρώτος κατασκευαστής μοτοσικλετών που συμπεριέλαβε συστήματα ακινητοποίησης στα προϊόντα της τη δεκαετία του 1990.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τεχνολογία οχημάτων
Πάκο Ραμπάν
Ο Πάκο Ραμπάν (Paco Rabanne, πλήρες όνομα, Francisco "Paco" Rabanedacuervo 18 Φεβρουαρίου 1934 - 3 Φεβρουαρίου 2023) ήταν διεθνούς φήμης Ισπανός σχεδιαστής μόδας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 18 Φεβρουαρίου 1934 στο Σαν Σεμπαστιάν της Βασκωνίας στην Ισπανία. Με την έναρξη του Ισπανικού Εμφυλίου αυτός και η μητέρα του, η οποία εργαζόταν ως μοδίστρα, διέφυγαν Γαλλία. Εκεί, μεγαλώνοντας σπούδασε αρχιτεκτονική στην Σχολή Καλών Τεχνών του Παρισίου, από την οποία αποφοίτησε το 1964, γρήγορα όμως προτίμησε να ασχοληθεί με το χώρο της μόδας.
Απεβίωσε στις 3 Φεβρουαρίου 2023 σε ηλικία 88 ετών
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισπανοί σχεδιαστές μόδας
Δημήτρης Παπαχρήστος
Ο Δημήτρης Παπαχρήστος είναι συγγραφέας, αρθρογράφος και παραγωγός ραδιοφωνικών εκπομπών, όπως επίσης και εκφωνητής. Έγινε γνωστός ως βασικός εκφωνητής στο ραδιοσταθμό των φοιτητών κατά την εξέγερση του Πολυτεχνείου, το 1973.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 31 Ιανουαρίου του 1950 στον Άγιο Γεώργιο Ιστιαίας Ευβοίας. Τελείωσε το Γυμνάσιο το 1968 στην Ιστιαία. Συμμετείχε ενεργά στο αντιδικτατορικό κίνημα. Σπούδασε οικονομικά στην ΑΣΟΕΕ (Ανωτάτη εμπορική).
Αρθρογραφεί στην εφημερίδα Έθνος και είναι παραγωγός και παρουσιαστής ραδιοφωνικών εκπομπών. Έχει κάνει εκπομπές στην τηλεόραση και έχει δημιουργήσει τρία ντοκιμαντέρ πολιτικού, ιστορικού και οικολογικού περιεχομένου, που έχουν παιχτεί επανειλημμένα. Εργάζεται στην Τράπεζα της Ελλάδος, στη διεύθυνση οικονομικών μελετών και ζει στα Εξάρχεια. Ήταν ο βασικός εκφωνητής στον ραδιοφωνικό σταθμό του Πολυτεχνείου όσο αυτό τελούσε υπό κατάληψη από τους φοιτητές το 1973.
Πηγές
Κατηγορία:Αντιδικτατορικός αγώνας Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς
Αθλητικός Όμιλος Αγία Νάπα
Ο Αθλητικός Όμιλος Αγία Νάπα είναι κυπριακή ποδοσφαιρική ομάδα από την Αγία Νάπα της επαρχίας Αμμοχώστου. Ιδρύθηκε το 1990. Μετράει 4 συμμετοχές στην Α΄ κατηγορία. Χρώματα της ομάδας είναι το πορτοκαλί και το μαύρο.
Ιστορία
Ο Αθλητικός Όμιλος Αγία Νάπα δημιουργήθηκε στις 14 Ιουλίου 1990 από τη συγχώνευση των σωματείων ΑΠΕΑΝ (Αθλητική Ποδοσφαιρική Ένωση Αγίας Νάπας) και ΕΝΑΝ (Ένωση Νέων Αγίας Νάπας).
Περίοδος 1990-1999
Τις περιόδους 1996-97 και 1997-98 διεκδίκησε την επάνοδο της στη Β΄ κατηγορία αλλά περιορίστηκε στην τέταρτη θέση και παρέμεινε στη Γ΄ κατηγορία (προβιβάζονταν οι πρώτες τρεις ομάδες).
Δεκαετία 2000-2009
Την περίοδο 2001-02 βρέθηκε στη δεύτερη θέση του πρωταθλήματος και εξασφάλισε την άνοδο της στη Β΄ κατηγορία. Ακολούθησαν 4 συνεχόμενες παρουσίες στη Β΄ κατηγορία με την ομάδα να τερματίζει την περίοδο 2002-03 στην 6η θέση, την περίοδο 2003-04 στην 9η θέση,  την περίοδο 2004-05 στην 5η θέση  και την περίοδο 2005-06 στην 3η θέση,  εξασφαλίζοντας παράλληλα και το εισιτήριο ανόδου στην Α΄ κατηγορία για πρώτη φορά στην ιστορία της.
Στην πρώτη παρουσία της στην ανώτατη κατηγορία, την περίοδο 2006-07, η ομάδα τερμάτισε στη 13η και προτελευταία θέση, με απολογισμό 4 νίκες, 8 ισοπαλίες και 14 ήττες. Εξασφάλισε συνολικά 20 βαθμούς και είναι μέχρι σήμερα η καλύτερη πορεία της στο πρωτάθλημα. Μάλιστα, κατάφερε να αποσπάσει θετικά αποτελέσματα από τις παραδοσιακές, μεγάλες ομάδες του πρωταθλήματος. Ξεκίνησε το πρωτάθλημα με θετικά αποτελέσματα. Την πρώτη αγωνιστική κατάφερε να αποσπάσει ισοπαλία από την Ανόρθωση εκτός έδρας (1-1). Τη δεύτερη αγωνιστική έφερε ισοπαλία εντός έδρας με τον Εθνικό Άχνας (1-1) για να ακολουθήσει ακόμη μια εκτός έδρας επιτυχία, αποσπώντας ισοπαλία 1-1 με την Ομόνοια εκτός έδρας. Ακολούθησαν η εντός έδρας ισοπαλία με τον Ολυμπιακό (0-0) για την 6η αγωνιστική και οι εκτός έδρας ισοπαλίες με την ΑΕΠ (1-1) την 7η αγωνιστική και με τη Νέα Σαλαμίνα (1-1) την 9η αγωνιστική. Τη δέκατη αγωνιστική κατάφερε να αποσπάσει εντός έδρας ισοπαλία από τον ΑΠΟΕΛ (2-2). Την 13η αγωνιστική και τελευταία του πρώτου γύρου του πρωταθλήματος κατάφερε να πετύχει την πρώτη της νίκη. Στις 2 Δεκεμβρίου 2006 κέρδισε εντός έδρας τον Άρη με 4-1. Την 15η αγωνιστική έφερε εκτός έδρας ισοπαλία με τον Εθνικό Άχνας (2-2). Τη 16η αγωνιστική κατάφερε να κερδίσει εντός έδρας την Ομόνοια με 2-1. Τη 18η αγωνιστική κέρδισε την ΕΝΠ με 2-1 στην κοινή τους έδρα. Την 20ή αγωνιστική πέτυχε την τελευταία νίκη της κερδίζοντας εντός έδρας την ΑΕΠ με 3-1.
Την επόμενη περίοδο τερμάτισε στην 8η θέση του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας.
Δεκαετία 2010-2019
Την περίοδο 2009-10 τερμάτισε στη 13η θέση και υποβιβάστηκε στη Γ΄ κατηγορία. Την περίοδο 2010-11 εξασφάλισε την 3η θέση και την επιστροφή της στη Β΄ κατηγορία. Την περίοδο 2011-2012 κατέκτησε τον πρώτο τίτλο στην ιστορία της καθώς τερμάτισε στην πρώτη θέση του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας.
Την περίοδο 2012-13 συμμετείχε για δεύτερη φορά στην Α΄ κατηγορία. Ωστόσο, τερμάτισε και πάλι στη 13η θέση και υποβιβάστηκε. Πέτυχε μόνο 2 νίκες (εντός με Εθνικό Άχνας και εκτός με Αλκή) και 2 ισοπαλίες (εντός έδρας με ΑΕΚ και Ολυμπιακό). Ωστόσο, την περίοδο αυτή κατάφερε να φτάσει και πάλι μέχρι τα προημιτελικά του κυπέλλου Κύπρου, όπου αποκλείστηκε από τον μετέπειτα κυπελλούχο Απόλλωνα.
Την περίοδο 2013-14 κέρδισε και πάλι το πρωτάθλημα της Β΄ κατηγορίας και εξασφάλισε τη συμμετοχή της για το πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας την περίοδο 2014-15. Στο πρώταθλημα αυτό κατάφερε να τερματίσει στη δέκατη θέση και να παραμείνει στην ανώτατη κατηγορία για δεύτερη συνεχόμενη περίοδο.
Δεκαετία 2020-2029
Την περίοδο 2019-20 ο Α.Ο. Αγίας Νάπας συμμετείχε στη Β΄ κατηγορία 2019-20. Λόγω της Πανδημίας του κορονοϊού το πρωτάθλημα αρχικά ανεστάλη και στη συνέχεια διεκόπη. Την περίοδο 2020-21 τερμάτισε στην τέταρτη θέση του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας.
Συμμετοχές ανά κατηγορία
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τις συμμετοχές της ομάδας ανά εθνική κατηγορία του Συστήματος ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Κύπρου έως την περίοδο 2020-21 καθώς και στις διοργανώσεις κυπέλλου έως και την περίοδο 2020-21.
Γήπεδο
Η ομάδα χρησιμοποιεί ως έδρα το Δημοτικό Στάδιο Αγίας Νάπας στην Αγία Νάπα. Έχει χωρητικότητα 2000 θεατές. Για τις περιόδους που αγωνίστηκε στην Α΄ κατηγορία, χρησιμοποίησε ως έδρα το Στάδιο Τάσος Μάρκου, στο γειτονικό Παραλίμνι, με χωρητικότητα 5800 θέσεις, επειδή το Δημοτικό Στάδιο Αγίας Νάπας δεν πληροί τις προδιαγραφές για αγώνες Α΄ κατηγορίας. Επίσης, εκτός του Δημοτικού Σταδίου Αγίας Νάπας, κατά την περίοδο 2020-21 χρησιμοποιεί και το Στάδιο Τάσος Μάρκου για επιλεγμένο αριθμό παιχνιδιών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Επαρχίας Αμμοχώστου Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Κύπρου (ανδρών) Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1990  Κατηγορία:Αγία Νάπα
Ο Άγιος Ματθαίος και ο Άγγελος (Καραβάτζιο)
Ο Άγιος Ματθαίος και ο Άγγελος (ιταλικά: San Matteo e l’ Angelo), είναι ελαιογραφία του 1602 που φιλοτέχνησε ο Ιταλός καλλιτέχνης Μικελάντζελο Μερίζι ντα Καραβάτζιο. Απεικονίζεται ο Ευαγγελιστής Ματθαίος, ακριβώς τη στιγμή που ξεκινά να γράφει το Ευαγγέλιό του με την καθοδήγηση ενός αγγέλου.
Στοιχεία για το παρόν έργο
Το έργο αποτελεί παραγγελία του Γάλλου Καρδινάλιου Ματτέο Κονταρέλλι, και βρίσκεται αναρτημένο στο βωμό του παρεκκλησίου Κονταρέλλι, στην εκκλησία Σαν Λουίτζι ντει Φραντσέζι στη Ρώμη (Ιταλία). Πρόκειται για έναν από τους τρεις πίνακες του καλλιτέχνη που έχουν τοποθετηθεί στο παρεκκλήσι. Κρέμεται ανάμεσα στους δύο μεγαλύτερους και προγενέστερους που αναπαριστούν Το Μαρτύριο του Αγίου Ματθαίου και την Κλήση του Αγίου Ματθαίου. Η εκπλήρωση της παραγγελίας δυσκόλεψε ιδιαίτερα το μεγάλο καλλιτέχνη, καθώς τουλάχιστον δύο από τους τρεις πίνακες έπρεπε να αντικατασταθούν προκειμένου να ικανοποιηθεί απολύτως ο χρηματοδότης.
Στην εκδοχή του έργου που κρέμεται στο παρεκκλήσι, ο άγγελος βρίσκεται στους αιθέρες, καλυμμένος με ένα αέρινο πτυχωτό ύφασμα. Ο Ματθαίος σκύβει στην εργασία του, καθώς ο άγγελος του υπαγορεύει τη συνέχεια. Ο περιβάλλοντας χώρος είναι καλυμμένος με σκοτάδι, με το φως να λούζει μονάχα τις δύο ευμεγέθεις φιγούρες. Ο Ματθαίος παρουσιάζεται πρόθυμος και εργατικός να έχει σπεύσει στην εργασία του. Η έκφραση του προσώπου του είναι νηφάλια και συγκεντρωμένη.
Η παλαιότερη εκδοχή
Είναι ενδιαφέρον γίνει σύγκριση ανάμεσα στην παρούσα εκδοχή του πίνακα και στην παλαιότερη, ώστε να γίνει αντιληπτό το πόσο προκλητικός και αμφιλεγόμενος υπήρξε ο Καραβάτζιο για την εποχή του.
Στην αρχική εκδοχή ο Ματθαίος απεικονίζεται ως πολύ απλοϊκός άνθρωπος, σχετικά αναξιοπρεπής, πιθανόν με περιορισμένες πνευματικές ικανότητες. Έχει γυμνά γόνατα και αγκώνες και φορά ένα απλό ένδυμα. Με τα μάτια ορθάνοιχτα και με χέρια βαριά, κοιτά το χοντρό τόμο που έχει απλώσει στα γόνατά του. Ο άγγελος καθοδηγεί τα μεγάλα και απαίδευτα χέρια του ψιθυρίζοντάς του τα θεόπνευστα λόγια στο αυτί. Κάνοντάς το, ο άγγελος σκύβει προς τον Άγιο τη χαριτωμένη κορμοστασιά του, η οποία διαγράφεται κάτω από τα ελαφριά ρούχα του. Το ανδρόγυνο πρόσωπό του και οι πλούσιες μπούκλες του έρχονται σε αντιδιαστολή με το τραχύ φαλακρό κρανίο του Ματθαίου. Σε αντιδιαστολή με το κατάμαυρο φόντο, φέγγει το λευκό των φτερών του.
Ο πίνακας αυτός, αφού απορρίφθηκε για την προκλητικότητά του, αγοράστηκε από τον Μαρκήσιο Βιντσέντσο Τζουστινιάνι και τελικά κατέληξε στην πόλη του Βερολίνου, όπου και καταστράφηκε κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Σήμερα δεν υπάρχει καμία έγχρωμη αναπαραγωγή του έργου.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Έργα ζωγραφικής του Μικελάντζελο Μερίζι ντα Καραβάτζιο Κατηγορία:Έργα μπαρόκ ζωγραφικής
Λεωφόρος Εθνομαρτύρων (Τίρανα)
thumb|280px|Θέα της Λεωφόρου 280px|thumb Η Λεωφόρος Εθνομαρτύρων (Ντεσμορέτ ε Κομπίτ) είναι μια μεγάλη λεωφόρος στα Τίρανα της Αλβανίας.
Η Λεωφόρος είναι μάλλον η πιο κεντρική των Τιράνων και πολλά κτίρια βρίσκονται σε αυτήν, όπως το Προεδρικό και το Πρωθυπουργικό Μέγαρο, το Παλάτι του Κογκρέσου, το Rogner Hotel και το Πανεπιστήμιο των Τιράνων. Η λεωφόρος εισέρχεται στο κέντρο της πόλης από το νότο και διασχίζει τη λεωφόρο Μπαϊράμ Τσούρι κοντά στο πάρκο Ρίνια. Στη συνέχεια γίνεται μέρος της πλατείας Σκάντερμπεγκ και μετά συνεχίζει βόρεια του κέντρου ως λεωφόρος Ζόγου Α΄.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οδοί στα Τίρανα Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στα Τίρανα
511
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 511 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Ναυμαχία των Συβότων
Η ναυμαχία των Συβότων πραγματοποιήθηκε το 433 π.Χ. ανάμεσα στους Κορίνθιους και τους Κερκυραίους στις νησίδες Σύβοτα, πριν την έναρξη του Πελοποννησιακού πόλεμου.
Προοίμιο
Το 436 π.Χ. στην Επίδαμνο προκλήθηκαν ταραχές ανάμεσα στους ολιγαρχικούς και τους δημοκρατικούς της πόλης. Οι Επιδάμνιοι κάλεσαν σε βοήθεια τους Κερκυραίους. Οι Κερκυραίοι όμως αρνήθηκαν. Τότε όμως αναζήτησαν βοήθεια στους Κορινθίους. Οι ολιγαρχικοί ζήτησαν βοήθεια από τους Κερκυραίους. Έτσι τον επόμενο χρόνο (435 π.Χ.) προκλήθηκε ναυμαχία στη Λευκίμμη στην οποία νικητές εξήλθαν οι Κερκυραίοι απέναντι στους Κορίνθιους. Οι Κορίνθιοι τότε μετά την ήττα τους άρχισαν πυρετώδεις προετοιμασίες για να δημιουργήσουν μεγάλο στόλο. Οι Κερκυραίοι βλέποντας τους προσπάθησαν να βρουν ένα σύμμαχο. Αυτόν προσπάθησαν να τον βρουν στην Αθήνα, ζητώντας συμμαχία (433 π.Χ.). Οι Κορίνθιοι όμως απαίτησαν από τους Αθηναίους να μείνουν ουδέτεροι. Στην αρχή οι Αθηναίοι αποδέχτηκαν την τελευταία πρόταση των Κορινθίων όμως μετά ο Περικλής έπεισε τους Αθηναίους να αλλάξουν γνώμη. Έτσι δημιουργήθηκε αμυντική συμμαχία ανάμεσα στους Αθηναίους και τους Κερκυραίους.
Η ναυμαχία
Οι Αθηναίοι έστειλαν στους Κερκυραίους 10 τριήρεις υπό τους Λακεδαιμόνιο, Πρωτέα, Διότιμο ενώ όλος ο στόλος της Κέρκυρας αριθμούσε 110 τριήρεις. Αρχηγοί του κερκυραϊκού στόλου ήταν ο Μικιάδης, ο Ευρύβατος και ο Αικιμίδης. Ακόμη για βοήθεια στους Κερκυραίους ήρθαν 1.000 Ζακύνθιοι οπλίτες. Οι Κορίνθιοι διέθεταν 150 τριήρεις υπό τον Ξενοκλείδη. Ακόμη δέχτηκαν τη βοήθεια των Ηλείων, των Λευκαδίων, των Μεγαρέων, των Αμβρακιωτών και των Ανακτορίων. Τελικώς οι δύο στόλοι συναντήθηκαν κοντά στα Σύβοτα, ανάμεσα στην Κέρκυρα και τη Θεσπρωτία. Ο κερκυραϊκός στόλος χωρίστηκε στα δυο με τις 30 τριήρεις των Αθηναίων δεξιά και τις 100 τριήρεις των Κερκυραίων αριστερά. Οι Κορίνθιοι βρίσκονταν στο δεξί κέρας, οι Ηλείοι, οι Ανακτόριοι και οι Λευκάδιοι στο κέντρο και οι υπόλοιποι στο αριστερό κέρας. Η ναυμαχία άρχισε με τη νίκη των Κερκυραίων επί των Αμβρακιωτών και των Μεγαρέων οι οποίοι τράπηκαν σε φυγή, ενώ οι Κορίνθιοι στα αριστερά νίκησαν τους υπόλοιπους Κερκυραίους. Όμως επενέβησαν οι Αθηναίοι και δημιουργήθηκε μεγάλη σύγχυση στις τάξεις των Κορινθίων. Έτσι οι τελευταίοι υποχώρησαν επειδή είδαν 20 νέα αθηναϊκά πλοία, υπό τον Γλαύκωνα, να έρχονται κατά πάνω τους. Όμως άρχισε να νυχτώνει κι έτσι οι δύο στόλοι επέστρεψαν στις βάσεις τους.
Μετά τη ναυμαχία
Μετά τη ναυμαχία οι Κορίνθιοι και οι Κερκυραίοι έστησαν τρόπαια γιατί καθένας τους πίστευε πως ήταν αυτός νικητής. Οι πρώτοι γιατί κατέστρεψαν 70 κερκυραϊκά πλοία, συνέλεξαν τους νεκρούς τους και συνέλαβαν 1.000 άνδρες. Οι Κερκυραίοι γιατί συνέλεξαν τους νεκρούς τους, κατέστρεψαν 30 πλοία και μόλις ήρθαν τα 20 αθηναϊκά οι Κορίνθιοι υποχώρησαν.
Πηγές
Κατηγορία:Μάχες κορινθιακού στρατού Κατηγορία:Αρχαία Κέρκυρα
331 Εθεριτζία
Η Εθεριτζία (Etheridgea) είναι ένας αρκετά μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,62. Ανακαλύφθηκε το 1892 από τον Γάλλο αστρονόμο Ωγκύστ Σαρλουά, που παρατηρούσε από τη Νίκαια.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η διάμετρος της Εθεριτζίας υπολογίσθηκε σε 75 χιλιόμετρα, ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 440 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι C (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,045 (από δεδομένα του IRAS). Η Εθεριτζία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 6 ώρες και 49 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 110 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Εθεριτζια
Ανδρέας Παπαδόπουλος Βρετός
Ο Ανδρέας Παπαδόπουλος Βρετός (1800 - 1876) ήταν Έλληνας λόγιος και βιβλιογράφος του 19ου αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Ιθάκη στις αρχές του 1800. Η καταγωγή του πατέρα του ήταν από τη Λευκάδα και υπηρετούσε ως γραμματέας της διοικήσεως του νησιού την εποχή των Γάλλων δημοκρατικών.
Σχολείο πήγε στα σχολεία της Επτανήσου, και από το 1811 ο πατέρας του τον έστειλε μαζί με τη μητέρα του στη Νάπολη για να πάει στο εκεί Λύκειο. Γράφτηκε στο Πανεπιστήμιο της Νάπολης, όπου αποφοίτησε με διδακτορικό ιατρικής. Ήταν φιλομαθέστατος και ήξερε Λατινικά, Γαλλικά και Ιταλικά.
Το 1841 αναχώρησε στην Κέρκυρα και επέστρεψε στην Αθήνα το 1844. Παντρεύτηκε την όμορφη κόρη του Ρώσου στρατηγού Φαιδρόφ, και απέκτησε ένα γιο, τον γνωστό δημοσιογράφο Μαρίνο.
Απεβίωσε το 1876.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 19ου αιώνα Κατηγορία:Έλληνες βιβλιογράφοι
ΕΟΜΜΕΧ
Ο ΕΟΜΜΕΧ (Ελληνικός Οργανισμός Μικρών-Μεσαίων Επιχειρήσεων και Χειροτεχνίας) ήταν ελληνικός δημόσιος οργανισμός, με στόχο να προωθήσει και να στηρίξει την εθνική βιοτεχνία και χειροτεχνία.
Ιστορικό
Ο ΕΟΜΜΕΧ ιδρύθηκε το 1977 με το νόμο 707/77 από τη συγχώνευση των οργανισμών ΕΟΕΧ (Χειροτεχνία) και ΚΕΒΑ (Βιοτεχνία). Το 1997 μετατράπηκε σε ΑΕ με το Π.Δ. 159/1997. Το 2011 με εξουσιοδότηση του άρθρου 66 του Ν. 4002/2011, εκδόθηκε υπουργική απόφαση με την οποία η ΕΟΜΜΕΧ ΑΕ συγχωνεύτηκε με απορρόφηση από την ΕΤΕΑΝ ΑΕ. Με το άρθρο 17 του Ν. 4038/2012 θεσπίστηκαν και οι επιμέρους ρυθμίσεις της συγχώνευσης που αφορούσαν κυρίως το υφιστάμενο προσωπικό του. Οι δράσεις και οι αρμοδιότητες του ΕΟΜΜΕΧ μεταφέρθηκαν και ασκούνται έκτοτε από τη Γενική Γραμματεία Βιομηχανίας.
Πηγές
Κατηγορία:Οργανισμοί
Τιγκράν Σαρκισιάν
Ο Τιγκράν Σαρκισιάν (Տիգրան Սարգսյան, 29 Ιανουαρίου 1960-) είναι Αρμένιος οικονομολόγος, που ορίστηκε πρωθυπουργός της ασιατικής χώρας από τις 9 Απριλίου 2008 ως την παραίτησή του, τον Απρίλιο του 2014.
Βιογραφία
Έκανε σπουδές στις Οικονομικές Επιστήμες και το 1998 διορίστηκε επικεφαλής της Κεντρικής Τράπεζας της χώρας του. Το 2005 επαναδιορίστηκε στη θέση αυτή για άλλη μια επταετία. Το 2008 έπειτα από τη διεξαγωγή των προεδρικών εκλογών, το Συμβούλιο του κυβερνώντος Ρεπουμπλικανικού Κόμματος της Αρμενίας ψήφισε ομόφωνα υπέρ του Σαρκισιάν για το αξίωμα του Πρωθυπουργού. Η υποψηφιότητα του Τιγκράν προτάθηκε από τον ίδιο τον νέο πρόεδρο. Ειδικότερα, επί συνόλου 98 ψηφισάντων, τα 90 μέλη του Συμβουλίου του κυβερνώντος κόμματος ενέκριναν την πρόταση του προέδρου για τον Τιγκράν στην πρωθυπουργία.
Διορίστηκε πρωθυπουργός από το νέο πρόεδρο Σερζ Σαρκισιάν, στις 9 Απριλίου του 2008, την ίδια μέρα που ο Σερζ ανέλαβε καθήκοντα. Με βάση το άρθρο 55 του Συντάγματος, ο Πρωθυπουργός διορίζεται από τον Πρόεδρο εντός δέκα ημερών αφότου γίνει δεκτή η παραίτηση της κυβέρνησης. Η νέα κυβέρνηση θα πρέπει να έχει σχηματιστεί σε χρονική περίοδο εντός 20 ημερών μετά την ανάληψη της πρωθυπουργίας.
Παραίτηση
Ο Σακισιάν ανακοίνωσε την παραίτησή του στις 3 Απριλίου 2014 χωρίς να αναφέρει το λόγο. Έπειτα από διαδηλώσεις, το Συνταγματικό Δικαστήριο ότι ο νόμος για τη μεταρρύθμιση στο συνταξιοδοτικό έρχεται σε αντίθεση με το Θεμελιώδη Νόμο της Αρμενίας.
Παραπομπές
Σαρκισιαν
Δυσθρεψία
Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας εχεί αναφέρει ότι η πείνα και συσχετιζόμενος υποσιτισμός είναι η μεγαλύτερη απειλή για τη δημόσια υγεία του κόσμου. Η βελτίωση της διατροφής είναι θεωρείται ευρέως ως η πιο αποτελεσματική μορφή βοήθειας. Συγκεκριμένες παρεμβάσεις, οι οποίες αντιμετωπίζουν τα αίτια του υποσιτισμού, έχουν αποδειχθεί ότι έχουν ανάμεσα στην καλύτερα αξία σε σχέση με το κόστος ανάμεσα στις αναπτυξιακές παρεμβάσεις. Έκτακτα μέτρα περιλαμβάνουν την παροχή των ανεπαρκών μικροθρεπτικών συστατικών μέσω ενισχυμένων σκονών ή απευθείας μέσω συμπληρωμάτων. Ο ΠΟΥ, η UNICEF και το Παγκόσμιο Επισιτιστικό Πρόγραμμα του ΟΗΕ την αντιμετώπιση του σοβαρού υποσιτισμού οξείας μορφής στην κοινότητα με έτοιμες προς χρήση θεραπευτικές τροφές, οι οποίες έχουν αποδειχθεί ότι προκαλούν αύξηση του σωματικού βάρους σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης. Το μοντέλο ανακούφισης της πείνας χρησιμοποιείται ολοένα και περισσότερο από τις ομάδες βοήθειας είναι η παροχή μετρητών ή κουπονιών μετρητών στους πεινασμένους για να πληρώσουν τους τοπικούς αγρότες, αντί να αγοράζουν τρόφιμα από τις δωρήτριες χώρες για την αποτροπή του ντάμπινγκ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διατροφή Κατηγορία:Παγκόσμια ζητήματα
Η 3η Μαΐου 1808
Το περιεχόμενο του πίνακα, η απεικόνιση και η συναισθηματική δύναμη, του εξασφαλίζουν τον τίτλο της πρωτοποριακής, αρχέτυπης εικόνας της φρίκης του πολέμου. Αν και αντλεί στοιχεία από την υψηλή αλλά και τη λαϊκή τέχνη, Η 3η Μαΐου 1808 είναι ξεκάθαρο πως σπάει τα δεσμά της συμβατικότητας. Αποκλίνοντας από τις παραδόσεις της Χριστιανικής τέχνης και τις παραδοσιακές απεικονίσεις του πολέμου, δεν έχει κάποιο συγκεκριμένο έργο - πρόγονο και αναγνωρίζεται ως ένας από τους πρώτους πίνακες της σύγχρονης εποχής. Σύμφωνα με τον ιστορικό τέχνης Κένεθ Κλαρκ, Η 3η Μαΐου 1808 είναι «ο πρώτος μεγάλος πίνακας που μπορεί να χαρακτηριστεί επαναστατικός με κάθε έννοια της λέξης, στο ύφος, το αντικείμενο, και την πρόθεση».
Η Τρίτη Μαΐου 1808 έχει εμπνεύσει μια σειρά από άλλους σημαντικούς πίνακες, όπως μια σειρά έργων του Εντουάρ Μανέ, και τους πίνακες Η Σφαγή στην Κορέα και Γκερνίκα του Πάμπλο Πικάσο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έργα ζωγραφικής του Φρανθίσκο Γκόγια Κατηγορία:Εκθέματα του Μουσείου του Πράδο (Μαδρίτη)
Ελιμέλεχ
Ο Ελιμέλεχ, (Ἐλιμέλεχ), είναι Βιβλικό πρόσωπο. Αναφέρεται ως πεθερός στην αφήγηση της ζωής της Ρουθ στο ομώνυμο βιβλίο της Παλαιάς Διαθήκης.
Ο Ελιμέλεχ ήταν ο σύζυγος της Ναομί (ή Νωεμίν ή Νεωμίν) με την οποία είχε αποκτήσει δύο γιους τον Μααλών και τον Χελαιών. Αρχικά διέμενε στη Βηθλεέμ και αργότερα μετέβη με την οικογένειά του στη γη Μωάβ, 80 χλμ στην νοτιο-ανατολική άκρη της Νεκρής Θάλασσας. Εκεί οι γιοι του Μααλών και Χελαιών νυμφεύτηκαν τις Μωαβίτισσες Ρουθ και Ορφά αντίστοιχα. Μετά το θάνατό του και τον θάνατο των γιων του η χήρα Ναομί επέστρεψε στη Βηθλεέμ με τη νύμφη της Ρουθ, ενώ η Ορφά γεμάτη θλίψη επέστρεψε στον οίκο της ελπίζοντας σε κάποιο δεύτερο γάμο. Αργότερα, με προτροπή της Ναομί, όταν ένας πλησιέστερος συγγενής αρνήθηκε να παντρευτεί την Ρουθ μέσω ανδραδελφικού γάμου, ένας άλλος συγγενής, ο Βοόζ, ανέλαβε αυτή την ευθύνη.
Με αυτό τον τρόπο η Ρουθ έγινε μητέρα του γιου του Βοόζ Ωβήδ και πρόγονος (προμάμμη) του Βασιλιά Δαβίδ καθώς επίσης και του Ιησού Χριστού, μέσω του νομικού πατέρα του Ιωσήφ.
Πηγές
Κατηγορία:Πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης
516
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 516 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Λίμνη (αποσαφήνιση)
Με το όνομα Λίμνη υπάρχουν:
οι οικισμοί:
Παναγιώτης Νεζερίτης
Ο Παναγιώτης Νεζερίτης ήταν Έλληνας πολιτικός από την Αχαία.
Βιογραφία
Υπήρξε βουλευτής Πατρών που εξελέγη στις εκλογές του 1875.
Απεβίωσε το 1877 όντας εν ενεργεία βουλευτής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Πατρών
Δημήτρης Κουρέτας
Ο Δημήτρης Κουρέτας (γεννημένος το 1962) είναι καθηγητής Φυσιολογίας Ζωικών Οργανισμών – Τοξικολογίας στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας και τακτικό μέλος της Παγκόσμιας Ακαδημίας Επιστημών.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στα Προσφυγικά της Πάτρας το 1962, όπου και πέρασε τα παιδικά του χρόνια.
Σπουδές και σταδιοδρομία
Έλαβε το πτυχίο της Φαρμακευτικής από το Πανεπιστήμιο Πατρών το 1985. Στη συνέχεια, εκπόνησε το διδακτορικό του στο αντικείμενο της Βιοχημείας, στο Τμήμα Χημείας του Α.Π.Θ. (1989). Από το 1990 έως το 1992 εργάστηκε ως ερευνητής στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Harvard της Βοστώνης.
Εκλέχτηκε μέλος ΔΕΠ στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας το 1995 και έγινε τακτικός καθηγητής πρώτης βαθμίδας το 2007. Σήμερα είναι διευθυντής του Εργαστηρίου Φυσιολογίας Zωικών Oργανισμών - Τοξικολογίας στο Τμήμα Βιοχημείας και Βιοτεχνολογίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, στη Λάρισα.
Έχει διατελέσει εμπειρογνώμονας στην Ευρωπαϊκή Ένωση στην τεχνολογική πλατφόρμα Foodforlife τις περιόδους 2007-2013 και 2014-2020. Το 2013-2014 υπηρέτησε ως Αντιπρύτανης στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας. Διετέλεσε τρία έτη πρόεδρος του Συμβουλίου Καινοτομίας της Περιφέρειας Θεσσαλίας.
Έργο και αναγνώριση
Έχει εκπονήσει, μαζί με συνεργάτες του, περισσότερες από 280 ερευνητικές εργασίες σε ξένα έγκριτα περιοδικά και σε διεθνή συνέδρια. Το έργο του αυτό, μέχρι σήμερα, έχει τύχει διεθνούς αναγνώρισης και έχει λάβει σχεδόν 13.200 διεθνείς αναφορές με h-index: 64. Η ερευνητική εργασία του, με τίτλο «Lipid peroxidation and tissue damage» στο περιοδικό In Vivo έχει λάβει >600 αναφορές.
Το έργο του έχει ευρέως αναγνωρισθεί και δημοσιευθεί σε πολλά ΜΜΕ. Έχει επίσης ασχοληθεί με θέματα που σχετίζονται με τους τοξικούς παράγοντες και την επίδρασή τους στη δημόσια υγεία. Έχει συγγράψει 4 βιβλία για θέματα διατροφής. Επιπλέον, έχει αρθρογραφήσει με εκλαϊκευμένα άρθρα για την ενημέρωση των πολιτών σε ζητήματα που αφορούν τα ποιοτικά τρόφιμα τροφίμων και σε θέματα σωστής και υγιεινής διατροφής.
Έχει λάβει τιμητική διάκριση για την καινοτομία στην τριτοβάθμια εκπαίδευση από τα "Education Leaders Awards" ως αναγνώριση της αριστείας για τις εργασίες του στον τομέα των τροφίμων και της διατροφής.
Είναι Associate Editor στο επιστημονικό περιοδικό Food and Chemical Toxicology (I.F. 4.700) και επίσης, τακτικό μέλος της συντακτικής επιτροπής στο έγκριτο διεθνές περιοδικό Environmental Research (I.F. 5.100).
Υπήρξε ο ιδρυτής και σήμερα είναι ο επιστημονικός υπεύθυνος της spin-off εταιρείας, του Παν. Θεσσαλίας, FoodOxys, η οποία έχει ως αντικείμενο τη λειτουργική διατροφή. Από το 2019 είναι μέλος της Παγκόσμιας Ακαδημίας Επιστημών.
Συχνά παρεμβαίνει στα ελληνικά ΜΜΕ για θέματα που απασχολούν την κοινή γνώμη αλλά και για θέματα των ΑΕΙ.
Προσωπικά στοιχεία
Ζει μόνιμα στη Λάρισα και είναι νυμφευμένος με την ιατρό Δρ. Χαριτίνη Νέπκα, με την οποία έχουν αποκτήσει ένα παιδί.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Καθηγητές Πανεπιστημίου Θεσσαλίας
Άρση βαρών στους Ολυμπιακούς Αγώνες
Η άρση βαρών είναι ένα από τα κλασικά ολυμπιακά αθλήματα, αφού διεξάγεται στις Ολυμπιάδες από το 1896 στην Αθήνα. Από το 2000 στη διοργάνωση του Σίδνεϊ διεξάγονται και αγώνες γυναικών.
Ιστορικά στοιχεία
Τις επόμενες δύο ολυμπιάδες (1908, 1912) αφαιρέθηκε για να επανέλθει το 1920 στην Αμβέρσα. Από τότε διεξάγεται σταθερά μέχρι σήμερα.
Το 2000 στο Σίδνεϊ προστέθηκαν και αγώνες γυναικών.
Χαρακτηριστικά
Στις πρώτες διοργανώσεις οι αθλητές δεν χωρίζονταν σε διαφορετικές κατηγορίες ανάλογα με το βάρος τους. Το 1896 και το 1906 διεξήχθησαν δύο αγωνίσματα άρσης βαρών: με δύο χέρια και με ένα χέρι. Το 1904 στο Σεντ Λιούις έγινε το αγώνισμα των δύο χεριών και ένα άλλο αγώνισμα με αλτήρες σε δέκα γύρους με βαθμολογία, το οποίο δεν επαναλήφθηκε.
Από το 1920 καθιερώθηκαν οι κατηγορίες βάρους. Ως το 1936 οι αθλητές χωρίζονταν σε πέντε κατηγορίες. Μεταπολεμικά οι κατηγορίες αυξήθηκαν σταδιακά σε δέκα. Παρέμειναν δέκα από το 1980 ως το 1996. Από το 2000 μειώθηκαν σε οκτώ αλλά προστέθηκαν επτά κατηγορίες γυναικών.
Από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1928 (Άμστερνταμ) μέχρι τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1972 το πρόγραμμα περιελάμβανε τρεις κινήσεις (στυλ) άρσης βαρών και ο αθλητής μπορεί να κάνει μόνο τρεις προσπάθειες σε κάθε κίνηση σε όποιο βάρος επιλέξει. Οι κινήσεις είναι:
Μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1972 η κίνηση του "ντεβελοπέ" καταργήθηκε και πλέον οι αγωνιστικές κινήσεις είναι το αρασέ και το επολέ-ζετέ.
Στις Ολυμπιάδες δίνονται μετάλλια μόνο για το σύνολο των δύο (ως το 1972 τριών) κινήσεων. Οι αθλητές αγωνίζονται πρώτα στην κίνηση «αρασέ» και στη συνέχεια στην κίνηση «επωλέ-ζετέ». Το άθροισμα των βαρών δίνει τον τελικό νικητή σε κάθε κατηγορία βάρους.
Πέντε αθλητές έχουν κατακτήσει τρία χρυσά ολυμπιακά μετάλλια (κατά χρονολογική σειρά):
Τρεις αθλητές έχουν κερδίσει από τέσσερα ολυμπιακά μετάλλια (κατά χρονολογική σειρά):
Κατηγορίες ανά Ολυμπιάδα
Σημείωση: Το 1896 και το 1904 δεν υπήρχαν κατηγορίες βάρους αλλά δύο ξεχωριστά αγωνίσματα ανεξαρτήτως κατηγορίας.
Ελληνικά μετάλλια
Η Ελλάδα έχει παράδοση στην άρση βαρών. Συμμετέχει στους αγώνες από την Α΄ Ολυμπιάδα του 1896 και έχει πολλές διακρίσεις ειδικά από το 1992 και μετά.
Συνολικά οι Έλληνες αρσιβαρίστες έχουν κατακτήσει δεκαπέντε μετάλλια: έξι χρυσά, πέντε ασημένια και τέσσερα χάλκινα.
Γενικός Κυβερνήτης της Νέας Ζηλανδίας
μικρογραφία|265x265εσ|Σίντι Κίρο, εν ενεργεία Γενικός Κυβερνήτης της Νέας Ζηλανδίας Ο Γενικός Κυβερνήτης της Νέας Ζηλανδίας είναι βασιλικός εκπρόσωπος του Μονάρχη της Νέας Ζηλανδίας, σήμερα η Βασίλισσα Ελισάβετ Β΄. Δεδομένου ότι είναι Βασίλισσα άλλων 15 χωρών της Κοινοπολιτείας των Εθνών, και ότι ζει στο Ηνωμένο Βασίλειο, διορίζει με συμβουλή του Πρωθυπουργού της Νέας Ζηλανδίας έναν Γενικό Κυβερνήτη να φέρνει εις πέρας τα συνταγματικά της και τελετουργικά της καθήκοντα στην Κοινοπολιτεία της Νέας Ζηλανδίας.
Στις 21 Οκτωβρίου 2021 ανέλαβε καθήκοντα η πρώτη Μαορί γενική κυβερνήτρια, η Σίντι Κίρο.
Κατάλογος Γενικών Κυβερνητών της Νέας Ζηλανδίας
Κατηγορία:Κυβέρνηση της Νέας Ζηλανδίας
Windows NT 3.1
Τα Windows NT 3.1 ήταν η πέμπτη έκδοση των Microsoft Windows και ανήκει στην οικογένεια της Microsoft. Κυκλοφόρησαν στις 27 Ιουλίου του 1993 και ήταν η πρώτη έκδοση των Windows NT (New Technology -ελλ. Νέα Τεχνολογία-). Τα Windows NT 3.1 τα διαδέχτηκαν τα Windows NT 3.5. Τα Windows NT 3.1 κυκλοφόρησαν ως μια έκδοση workstation, με όνομα Windows NT 3.1 καθώς και μια έκδοση για servers με όνομα Windows NT 3.1 Advanced Server.
Με την κυκλοφορία των Windows NT, η Microsoft επιτυγχάνει έναν πολύ σημαντικό στόχο: την ολοκλήρωση ενός έργου που ξεκίνησε στα τέλη της δεκαετίας του '80 και αποσκοπούσε στη δημιουργία ενός εντελώς νέου εξελιγμένου λειτουργικού συστήματος. "Τα Windows NT αποτελούν μια πολύ σημαντική αλλαγή στον τρόπο με τον οποίο οι εταιρείες μπορούν να ανταποκριθούν στις επιχειρησιακές απαιτήσεις ως προς τη χρήση των υπολογιστών" δήλωσε ο Μπιλ Γκέιτς κατά την επίσημη κυκλοφορία τους.
Σε αντίθεση με τα Windows 3.1, τα Windows NT 3.1 ήταν ένα λειτουργικό σύστημα 32-bit, το οποίο αποτελούσε στρατηγική επιχειρησιακή πλατφόρμα και υποστήριζε εξελιγμένα προγράμματα πληροφορικής και επιστημών. Η επιτυχία των Windows NT 3.1 ήταν περιορισμένη στην αγορά, λόγω των υψηλών απαιτήσεων συστήματος για εκείνη την εποχή, καθώς και λιγοστές εφαρμογές 32-bit που χρησιμοποιούσαν τις δυνατότητες των Windows NT 3.1. Παρ 'όλα αυτά, το λειτουργικό σύστημα έθεσε τα θεμέλια για όλες τις μελλοντικές κυκλοφορίες των Windows NT.
Τεχνικές πληροφορίες
Η ομάδα που ανέπτυξε τα Windows NT αρχικά ονομαζόταν ομάδα "φορητών συστημάτων".
Απαιτήσεις συστήματος
Τα Windows NT 3.1 υποστηρίζουν πολλαπλές πλατφόρμες. Εκτός από την αρχιτεκτονική x86 architecture, εκτελείται και σε υπολογιστές με επεξεργαστές DEC Alpha ή MIPS (R4000 και R4400).
Τα Windows NT 3.1 υποστηρίζουν συστήματα διπλού επεξεργαστή, ενώ η έκδοση Advanced Server υποστηρίζει πάνω από τέσσερις επεξεργαστές. Λόγω ενός σφάλματος στη ρουτίνα ανίχνευσης επεξεργαστή, τα Windows NT 3.1 δεν μπορούν να εγκατασταθούν σε επεξεργαστές Pentium II ή νεότερους. Η Microsoft δεν έφτιαξε ποτέ αυτό το πρόβλημα, αλλά υπάρχουν ανεπίσημα patches.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Windows NT
Άγιοι Θεόδωροι Σειρών Αχαΐας
Οι Άγιοι Θεόδωροι είναι οικισμός και έδρα της τοπικής κοινότητας Σειρών, της δημοτικής ενότητας Αροανίας, του δήμου Καλαβρύτων, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Αχαΐας, στην περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης
Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Καλαβρύτων του νομού Αχαΐας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου.
Γεωγραφία
Οι Άγιοι Θεόδωροι είναι ορεινός οικισμός στο νότιο τμήμα του νομού Αχαΐας, κοντά στα όρια τόσο με τον νομό Αρκαδίας όσο και με τον νομό Ηλείας. Βρίσκεται στις νότιες κλιτύς της κορυφής «Μάνδρες» (προέκταση στα δυτικά του όρους Προφήτης Ηλίας) και κοντά στις πηγές του ποταμού Αροανίου, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 760. Απέχει 154 χλμ. περίπου ΝΑ. της Πάτρας.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ως Λόπεσι
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1835 και προσαρτήθηκε στον δήμο Σειρών του τότε νομού Αχαΐας και Ήλιδος. Το 1899 υπήχθη στον νομό Αχαΐας, αλλά το 1909 ξαναπέρασε στον νομό Αχαΐας και Ήλιδος. Το 1928 μετονομάστηκε σε Άγιος Θεόδωρος
Ο οικισμός αποσπάστηκε το 1930 από τον νομό Αχαΐας και Ήλιδος και υπήχθη στον νομό Αχαΐας. Το 1953 μετονομάστηκε σε Άγιοι Θεόδωροι
Ως Άγιοι Θεόδωροι
(Πηγή: )
Χρυσή Μπάλα του 1969
μικρογραφία| Ο νικητής της [[Χρυσή Μπάλα|Χρυσής Μπάλας του 1969, Τζιάνι Ριβέρα .]] Η Χρυσή Μπάλα του 1969, δόθηκε στον καλύτερο ποδοσφαιριστή της Ευρώπης όπως κρίθηκε από μια ομάδα αθλητικών δημοσιογράφων από χώρες μέλη της UEFA, τον Ιταλό μέσο της Μίλαν,Τζιάνι Ριβέρα στις 23 Δεκεμβρίου 1969. 26 ψηφοφόροι, από τις εξής χώρες συμμετείχαν στην ψηφοφορία: Αυστρία, Βέλγιο, Βουλγαρία, Τσεχοσλοβακία, Δανία, Ανατολική Γερμανία, Αγγλία, Φινλανδία, Γαλλία, Ελλάδα, Ουγγαρία, Ιταλία, Λουξεμβούργο, Ολλανδία, Νορβηγία, Πολωνία, Πορτογαλία, Δημοκρατία της Ιρλανδίας, Ρουμανία, Σοβιετική Ένωση, Ισπανία, Σουηδία, Ελβετία, Τουρκία, Δυτική Γερμανία και Γιουγκοσλαβία. Ο Ριβέρα έγινε ο δεύτερος Ιταλός που κέρδισε το βραβείο, μετά τον Ομάρ Σίβορι το 1961. Ήταν επίσης ο πρώτος παίκτης της Μίλαν που κέρδισε το τρόπαιο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
1969
Σιρόπι
μικρογραφία|260x260εσ|Σιρόπι για τον βήχα και κουτάλι Το σιρόπι είναι πυκνόρρευστο διάλυμα καθαρής ζάχαρης σε νερό με ή χωρίς άλλες αρωματικές ή θεραπευτικές ουσίες. Προσφέρεται ως ευφραντικό ή ως φάρμακο ανάλογα με τη φαρμακευτική ουσία που περιέχει.
Ετυμολογία
Από τα λατινικά sirupus, από τα αραβικά charãb.
Ιστορία
Στην Ευρώπη του 15ου αιώνα η εκτίμηση που είχαν για τα θεραπευτικά, ηρεμιστικά ή διεγερτικά σιρόπια στην τάξη των προνομιούχων εξηγεί τον μεγάλο ρόλο που έπαιξαν στην ιστορία τα μπαχαρικά-μοσχοκάρφια και "σιρόπια διαφανή χρωματισμένα με κανέλα," που για χάρη τους ο Βάσκο ντε Γκάμα έκανε τον γύρο της Αμερικής και ο Χριστόφορος Κολόμβος διέσχισε τον Ατλαντικό. Δεν ήταν τόσο οι γευστικές τους ιδιότητες όσο η θεραπευτική τους αξία που δικαιολογούσε τόση εκτίμηση για τα εξωτικά αυτά προϊόντα. Τα δοχεία από πορσελάνη, χρησιμοποιούνταν στην Ευρώπη ως τον 19ο αιώνα για τη διατήρηση υγρών και σιροπιών.
Ανάλογα με τις χώρες, βρίσκουμε διαφορετικούς τύπους σιροπιών. Οι Ευρωπαίοι είναι μεγάλοι καταναλωτές σιροπιών από φρούτα. Το σιρόπι σφενδάμου, είναι πολύ διαδεδομένο στο Κεμπέκ (Québec) του Καναδά, ενώ οι Αμερικάνοι παράγουν σιρόπι καλαμποκιού.
Ορισμός
Σιρόπια (sirupi) λέγονται τα πυκνά ζαχαρούχα διαλύματα, των οποίων κυρίως τα διαλυτικά υγρά του σακχάρου είναι απλό νερό, άλλοτε δε και άλλα υγρά (όπως π.χ το κρασί κτλ.) Επίσης σιρόπι λέγεται και η μελάσα του ζαχαροκάλαμου. Τα σιρόπια είναι από τα παλαιότερα φαρμακοτεχνικά σκευάσματα. Αποτελούν εύχρηστη και πρόχειρη φαρμακοτεχνική μορφή, προκειμένου να χορηγηθούν φαρμακευτικές ουσίες ώστε να καλυφθεί η γεύση τους και να γίνουν πιο εύληπτα.
Περιγραφή-Παρασκευή στην ελληνική φαρμακοποιία
Τα υγρά για την παρασκευή των σιροπιών, εκτός αυτού από αμύγδαλα, είναι διαυγή. Η διάλυση του σακχάρου γίνεται με βρασμό (εκτός από τα σιρόπια που παρασκευάζονται εν ψυχρώ) και η συμπλήρωση του αναγραφόμενου βάρους του σιροπιού γίνεται με ζεστό νερό.
Τα σιρόπια διηθούνται με φλανέλλες και το ειδικό βάρος τους ποικίλλει από 1.30-1.34(34-37 βαθμούς Baumé). Τα σιρόπια δεν πρέπει να περιέχουν ζαχαρίνη, ούτε σαλικυλικό οξύ. Ως είλημα των σιροπιών χαρακτηρίζεται το διαλυτικό υγρό του σακχάρου που μπορεί να είναι απλό νερό (απλά σιρόπια) ή απόσταγμα ανθέων (σιρόπια ανθέων νεραντζιάς κτλ.) ή διάλυμα (σιρόπι τελευταίου βαλσάμου) ή οπός (σιρόπι βυσσίνων) ή γαλάκτωμα (σιρόπι αμυγδάλων).