cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τζούλια Ρόμπερτς
Πρώτα χρόνια
Η Τζούλια Ρόμπερτς γεννήθηκε στην Ατλάντα της Τζόρτζια από τους Γουόλτερ Γκρέιντι και Μπέτι Λου Ρόμπερτς. Οι γονείς της χώρισαν τον 1971 και η Ρόμπερτς μετακόμισε στο Σμύρνη της Τζόρτζια όπου τελείωσε τα μαθητικά της χρόνια. Στην ηλικία των 10 χρόνων, ο πατέρας της πέθανε από καρκίνο. Όταν αποφοίτησε από το λύκειο, πήγε στη Νέα Υόρκη να ακολουθήσει την υποκριτική.
1986–1989
Η Ρόμπερτς έκανε την πρώτη της εμφάνιση στον κινηματογράφο στην ταινία Satisfaction το 1988. Ακολούθησε η συμμετοχή της στην επιτυχημένη ταινία Mystic Pizza (1988). Την επόμενη χρονιά εμφανίστηκε στην ταινία Ανθισμένες Μανόλιες (Steel Magnolias) όπου και βραβεύτηκε με Χρυσή Σφαίρα και απέσπασε την πρώτη της υποψηφιότητα για Όσκαρ Β' Γυναικείου Ρόλου.
1990-2000
Το όνομά της έγινε ευρέως γνωστό όταν συμπρωταγωνίστησε με τον Ρίτσαρντ Γκιρ στην επιτυχημένη ταινία Pretty Woman (1990). Η Ρόμπερτς πήρε το ρόλο αφού οι Μισέλ Φάιφερ, Μόλι Ρίνγκγουλντ, Μεγκ Ράιαν και Ντάριλ Χάνα τον απέρριψαν. Με το Pretty Woman απέσπασε τη δεύτερη υποψηφιότητα για Όσκαρ, αυτή τη φορά Α' Γυναικείου Ρόλου και κέρδισε τη δεύτερη Χρυσή Σφαίρα.
Η επόμενη εισπρακτική επιτυχία ήρθε με την ταινία Νύχτες με τον Εχθρό μου (Sleeping with the Enemy). Το 1991 συμμετείχε στο Κάπταιν Χουκ (Hook) του Στίβεν Σπίλμπεργκ στο ρόλο της Τίνκερμπελ. Το 1993, συμπρωταγωνίστησε με τον Ντένζελ Ουάσινγκτον στο The Pelican Brief και μαζί με τον Λίαμ Νίσον στο Μάικλ Κόλινς (Michael Collins). Το 1995 εμφανίστηκε στην τηλεοπτική σειρά Τα Φιλαράκια (Friends). Τα επόμενα χρόνια οι επιλογές της αποδείχτηκαν εισπρακτικές και καλλιτεχνικές αποτυχίες. Το 1997 επανήλθε όμως στο προσκήνιο με το θρίαμβο της ταινίας Ο Γάμος Του Καλύτερού Μου Φίλου (My Best Friend's Wedding). Το 1999 συμπρωταγωνίστησε με το Χιου Γκραντ στο Μια Βραδιά στο Νότινγκ Χιλ (Notting Hill). Την ίδια χρονιά ξανσυνεργάστηκε με τον Ρίτσαρντ Γκιρ στη μεγάλη εισπρακτική επιτυχία Η Νύφη Το Σκασε (Runaway Bride) και έπαιξε δίπλα στη Σούζαν Σαράντον στο Η Ζωή Σε Δυο Πράξεις (Stepmom).
2001-2010
thumb|right|140px| Η Τζούλια Ρόμπερτς το Μάιο του 2002 Το 2001 η Τζούλια Ρόμπερτς πήρε στα χέρια της το πολυπόθητο Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου για την ταινία Έριν Μπρόκοβιτς. Την ίδια χρονιά έπαιξε μαζί με τους Τζορτζ Κλούνεϊ, Μπραντ Πιτ και Ματ Ντέιμον στην ταινία Η Συμμορία των Έντεκα (Ocean's Eleven), το 2002 στο Full Frontal και το 2004 στο Η Συμμορία των Δώδεκα (Ocean's Twelve) όλες σε σκηνοθεσία Στίβεν Σόντερμπεργκ. Αργότερα το 2001 συμπρωταγωνίστησε με τον κολλητό της Μπραντ Πιτ στην ταινία Ο Μεξικάνος (The Mexican) και το 2004 στο ερωτικό δράμα Εξ Επαφής (Closer).
Δύο ταινίες της Ρόμπερτς κυκλοφόρησαν το 2006, οι Μυρμηγκοϊστορίες (The Ant Bully) και Σάρλοτ Η Αραχνούλα (Charlotte's Web) και οι δύο κινούμενα σχέδια. Επόμενη δουλειά της ήταν το Παιχνίδια Εξουσίας (Charlie Wilson's War) μαζί με τον Τομ Χανκς ενώ το 2008 συμπρωταγωνίστησε μαζί με τους Ράιαν Ρέινολντς και Γουίλεμ Νταφόε στην ταινία Σαν Μια Λάμψη στο Σκοτάδι (Fireflies in the Garden). Το 2009 συμπρωταγωνίστησε μαζί με τον Κλάιβ Όουεν στο Αδιακρισίες (Duplicity), για το οποίο έλαβε υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα. Το 2010 συμμετείχε στο all star cast Valentine's Day και στο Eat Pray Love.
2011-σήμερα
Το 2011 συνεργάστηκε για δεύτερη φορά με τον Τομ Χανκς στην αισθηματική κομεντί Η Περίπτωση Λάρι Κράουν (Larry Crowne). Το Μάρτιο του 2012 πρωταγωνίστησε στην κινηματογραφική μεταφορά της Χιονάτης με τίτλο Καθρέφτη, Καθρεφτάκι Μου (Mirror Mirror), στο ρόλο της Κακιάς Βασίλισσας. Το Δεκέμβριο του 2013 κυκλοφόρησε η ταινία Αύγουστος (August: Osage County), στην οποία πρωταγωνιστεί μαζί με τη Μέριλ Στριπ. Για την ερμηνεία της έλαβε υποψηφιότητα για Όσκαρ, Χρυσή Σφαίρα , BAFTA και Screen Actors Guild Award Β' Γυναικείου Ρόλου.
Προσωπική ζωή
Η Τζούλια Ρόμπερτς κατά καιρούς είχε δεσμό με τους ηθοποιούς Λίαμ Νίσον, Ντύλαν ΜακΝτέρμοτ, Κίφερ Σάδερλαντ και Μάθιου Πέρι. Τον Ιούνιο του 1993 παντρεύτηκε τον τραγουδιστή Λάιλ Λόβετ. Χωρίσανε το Μάρτιο του 1995. Από το 1998 μέχρι το 2001 είχε δεσμό με τον ηθοποιό Μπέντζαμιν Μπρατ. Λίγο αργότερα γνώρισε τον κάμεραμαν Ντάνιελ Μόντερ. Το Ιούλιο του 2002 παντρεύτηκαν και το 2004 έφεραν στον κόσμο τα δίδυμα Χέιζελ Πατρίσια και Φιννέας "Φιν" Γουόλτερ Μόντερ. Το 2007 η Ρόμπερτς γέννησε το τρίτο τους παιδί, Χένρυ Ντάνιελ Μόντερ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβευμένες με Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Βραβευμένες με BAFTA Α' Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Βραβευμένες με Χρυσή Σφαίρα Β΄ Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Βραβευμένες με Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ηθοποιού (Δραματικές ταινίες) Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Αμερικανοί παραγωγοί ταινιών Κατηγορία:Βραβευμένες με Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ηθοποιού (Κωμωδίες ή Μιούζικαλ)
Βίκτορ Μπρακ
Ο Βίκτορ Μπρακ (Viktor Hermann Brack, 9 Νοεμβρίου 1904 - 2 Ιουνίου 1948) ήταν Γερμανός εγκληματίας πολέμου, μεσόβαθμο στέλεχος της ναζιστικής SS και οργανωτής του Προγράμματος ευθανασίας Τ-4.
Σύντομη βιογραφία
Ο Μπρακ γεννήθηκε στο Χάαρεν (Haaren) - σήμερα τμήμα του Άαχεν - στις 9 Νοεμβρίου 1904, γιος ενός θεραπευτή. Σύμφωνα με ορισμένες πηγές σπούδασε Οικονομικά στο Μόναχο, όπου γνώρισε τον Χάινριχ Χίμλερ και συνδέθηκε φιλικά μαζί του, αναλαμβάνοντας για κάποιο διάστημα τα καθήκοντα του οδηγού του. Ο Μπρακ έγινε μέλος του Εθνικοσοσιαλιστικού κόμματος το 1929 με αριθ. μητρώου 173388, ενώ εντάχθηκε και στην SS (αριθ. μητρώου 1940). Υπήρξε ιδιαίτερα ενεργό μέλος του Κόμματος και τοποθετήθηκε, ως έμμισθο στέλεχος, στο Braune Haus, το αρχηγείο του κόμματος στο Μόναχο το καλοκαίρι του 1932. Το 1935 προάχθηκε σε Sturmbannfuehrer (Ταγματάρχης) και τον Απρίλιο του 1936 σε Obersturmbannfuehrer (Συνταγματάρχης), οπότε και τοποθετήθηκε στην Καγκελαρία του Φύρερ (Kanzlei der Fuhrer, KdF) στο Βερολίνο, αρχικά ως σύνδεσμος με το τμήμα Υγιεινής, του οποίου ηγείτο ο Φίλιπ Μπούλερ, αν και δεν είχε καμία ιατρική ή παραϊατρική εμπειρία. Η αφοσίωσή του στο Κόμμα και στην εργασία του οδήγησαν στην τοποθέτησή του ως επικεφαλής υπεύθυνος του Γραφείου 2 (Amt 2) με το βαθμό του Oberdienstleiter. Το γραφείο του βρισκόταν στην οδό Τιργκάρτεν αριθ. 4 (Tiergartenstrasse 4) και, το 1939, επιφορτίστηκε με την οργάνωση του σχεδίου ευθανασίας που εκπόνησαν οι Ναζί μέσω της "Επιτροπής του Ράιχ για την Επιστημονική Καταγραφή Κληρονομικών και "Κοινωνικά απροσάρμοστων" ατόμων". Απώτερος στόχος ήταν η εξολόθρευση όλων των αναπήρων (σωματικά ή, κυρίως, πνευματικά) αλλά και των περιθωριακών ομάδων των Γερμανών πολιτών. Από τη διεύθυνση του γραφείου του οργανωτή το πρόγραμμα αυτό πήρε την κωδική ονομασία "T 4". Η εξολόθρευση βαφτίστηκε "ευθανασία" ώστε να επιτευχθεί, σύμφωνα με τον Χίτλερ, η "φυλετική καθαρότητα του γερμανικού λαού". Επικεφαλής του προγράμματος ορίστηκαν από τον ίδιο το Χίτλερ οι Φίλιπ Μπούλερ και Καρλ Μπραντ, οι οποίοι, ωστόσο, είχαν μόνο την επίβλεψη της διαδικασίας: Την οργάνωσή της ανέλαβε ο Μπρακ. Ο ίδιος είχε αναλάβει την επιλογή του προσωπικού που θα συμμετείχε σε κάθε φάση του προγράμματος.
Όταν έγινε σαφές ότι οι ανάγκες της χώρας σε εργατικό δυναμικό, λόγω της εμπλοκής της στον Πόλεμο, ήταν τεράστιες, επικράτησε η σκέψη να επιλέγονται οι νέοι και υγιείς Εβραίοι και να τοποθετούνται ως εργάτες σε μονάδες παραγωγής. Η εξολόθρευσή τους θα επιτυγχανόταν μέσω της στείρωσης: Με τον τρόπο αυτό δε θα μπορούσαν να δώσουν απογόνους οπότε η φυσική κατάληξη θα ήταν ο θάνατος χωρίς να "μιαίνεται το γερμανικό αίμα". Το βασικό πρόβλημα ήταν ότι οι μέθοδοι στείρωσης / ευνουχισμού που ήταν διαθέσιμες εκείνη την εποχή ήταν χρονοβόρες και είχαν σημαντικό κόστος. Ο Χίμλερ έδωσε εντολή στον Μπρακ να επικοινωνήσει με τους γιατρούς που είχε εντάξει στο πρόγραμμα και να συζητήσει μαζί τους μια μέθοδο σύντομη, φθηνή και, το σημαντικότερο, που να επέτρεπε τη στείρωση χωρίς το θύμα να γνωρίζει ότι αυτή του είχε επιβληθεί.
Ο Μπρακ κατέληξε στο συμπέρασμα ότι κάτι τέτοιο ήταν δυνατό με τη χρήση ακτίνων Ρέντγκεν, με τις οποίες "βομβαρδιζόταν" επί 20 λεπτά το υποψήφιο θύμα. Το Μάρτιο του 1941 ο Μπρακ απέστειλε επιστολή στο Χίμλερ, με την οποία του ανακοίνωνε αυτό ακριβώς το αποτέλεσμα και έθετε το μηχανισμό των ιδρυμάτων του προγράμματος στη διάθεσή του. Ακολούθησε δεύτερη επιστολή του Μπρακ προς το Χίμλερ (Ιούνιος 1942), στην οποία, μεταξύ άλλων, ανέγραφε:
Επειδή ο Μπρακ είχε μετατεθεί σε μάχιμη μεραρχία της SS (Waffen-SS), την αποστολή δοκιμής της μεθόδου σε κρατουμένους στο Άουσβιτς, ύστερα από εντολή του Χίμλερ, ανέλαβε ο βοηθός του Μπλάνκενμπουργκ (Blankenburg) με τη ρητή οδηγία να έλθει άμεσα σε επαφή με τους επικεφαλής των αντίστοιχων γραφείων στα στρατόπεδα συγκέντρωσης.
Σύλληψη, δίκη και καταδίκη
Στις 20 Μαΐου 1945 ο Βίκτορ Μπρακ συνελήφθη από την αμερικανική υπηρεσία αντικατασκοπείας (American Counter-Intelligence Corps, CIC). Κατά τη σύλληψή του δήλωσε ότι ονομαζόταν Χέρμαν Όμπερ (Hermann Ober) και χρειάστηκε να περάσουν αρκετές εβδομάδες πριν διαπιστωθεί η πραγματική του ταυτότητα. Όπως ήταν φυσικό, ο Μπρακ παραπέμφθηκε σε δίκη - μια από τις συνακόλουθες δίκες της Νυρεμβέργης, τη Δίκη των Ιατρών. Η δίκη αυτή άρχισε στις 9 Δεκεμβρίου 1946 και διήρκεσε 140 ημέρες, μέχρι τις 20 Αυγούστου 1947. Κατέθεσαν 147 μάρτυρες και κατατέθηκαν περισσότερα από 1500 έγγραφα. Από τους 23 κατηγορουμένους οι 16 ιατροί κρίθηκαν ένοχοι ενώ επτά καταδικάστηκαν σε θάνατο. Ανάμεσα σε αυτούς ήταν και ο Βίκτορ Μπρακ, αν και δεν ήταν ιατρός. Η ποινή εκτελέσθηκε με απαγχονισμό στη φυλακή του Λάντσμπεργκ αμ Λεχ της Βαυαρίας στις 2 Ιουνίου 1948
Παραπομπές
Μ Κατηγορία:Κατηγορούμενοι στις δίκες της Νυρεμβέργης
BBC Radio 5 Live
left|thumb|Το λογότυπο του σταθμού μέχρι το 1997
Το BBC Radio 5 Live είναι ραδιοφωνικός σταθμός του BBC, ο οποίος μεταδίδει ζωντανές αθλητικές ειδήσεις και μη. Είναι ο κύριος αθλητικός ραδιοφωνικός σταθμός στο Ηνωμένο Βασίλειο. Μεταδίδει με ζωντανή σύνδεση διάφορα σημαντικά αθλητικά γεγονότα, μεταξύ των οποίων και τους Ολυμπιακούς Αγώνες και το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου.
Το BBC Radio 5 Live ξεκίνησε να εκπέμπει στις 28 Μαρτίου του 1994.
Μετάδοση
150px|left|thumb|Το λογότυπο του σταθμού από το 2002 μέχρι το 2007
Ο σταθμός εκπέμπει στα μεσαία κύματα στις συχνότητες 693 kHz, 909 kHz, 990 kHz, στις συχνότητες αυτές έκπεμπε το BBC Radio 2 από τις 23 Νοεμβρίου 1979 μέχρι τις 26 Αυγούστου 1990. Μετά χρησιμοποιείθηκαν από από το BBC Home Service και το BBC Radio 4. Ο σταθμός είναι επίσης διαθέσιμος μέσω ψηφιακού ραδιόφωνου, μέσω δορυφόρου, μέσω καλωδιακής τηλεόρασης και μέσω επίγειας ψηφιακής τηλεόρασης. Παρόλα αυτά κάποια αθλητικά γεγονότα, λόγω πνευματικών δικαιωμάτων δεν είναι διαθέσιμα διαδικτυακά. Επιπλέον η διαδικτυακή λήψη είναι διαθέσιμη μόνο στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Ο σταθμός εκπέμπει από το MediaCityUK στο Σάλφορντ και είναι μέρος του BBC Βόρεια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βρετανικοί Ραδιοφωνικοί Σταθμοί Κατηγορία:British Broadcasting Corporation Κατηγορία:BBC News
Μαριμάρ
Η Μαριμάρ (Ισπανικά: Marimar) είναι τηλενουβέλα μεξικάνικης παραγωγής του 1994. Είναι η δεύτερη σειρά της περίφημης "Τριλογίας της Μαρίας", μιας τριλογίας αισθηματικών σειρών που παρήγαγε ο τηλεοπτικός όμιλος Televisa. Η σειρά έχει μείνει στην ιστορία για τις πολύ υψηλές τηλεθεάσεις της.
Πρωταγωνιστούν Ταλία, Εδουάρδο Καπετίγιο, Αλφόνσο Ιτουρράλντε και Τσαντάλ Αντέρε.
Η εταιρία παραγωγής διένειμε τη σειρά σε 184 χώρες, στις περισσότερες εκ των οποίων έσπασε ρεκόρ τηλεθέασης. Στην Ελλάδα προβλήθηκε πρώτη φορά το 1998 από τη συχνότητα του πρώτου ΣΚΑΪ, και αργότερα πολλαπλές φορές σε επανάληψη από τον τηλεοπτικό σταθμό Alpha TV.
Το συνολικό κοινό που έχει παρακολουθήσει τη σειρά αγγίζει τα 2 δισεκατομμύρια ανθρώπους, ενώ η δημοτικότητα της σειράς ως τηλεοπτικό προϊόν ήταν τόσο μεγάλη ώστε να θεωρηθεί ένα από τα σπουδαιότερα τηλεοπτικά φαινόμενα της δεκαετίας του 90.
Η σειρά προτάθηκε για 6 βραβεία TVyNovelas και 3 βραβεία ACE. Αξιόλογο στοιχείο αποτελεί επίσης η δημοτικότητα της σειράς στις Φιλιππίνες και στην Ακτή Ελεφαντοστού, δύο χώρες στις οποίες κατέχει μέχρι και σήμερα τα πρωτεία της πιο επιτυχημένης τηλεοπτικής σειράς όλων των εποχών.
Υπόθεση
Η Μαριμάρ είναι ένα φτωχό και ατίθασο κορίτσι που ζει με τους παππούδες της σε μια καλύβα κοντά στην θάλασσα. Μια μέρα γνωρίζει τον Σέρχιο, το γιό του πλούσιου γαιοκτήμονα Ρενάτο Σαντιμπάνιες και τον ερωτεύεται, ενώ εκείνος αποφασίζει να την παντρευτεί, παρά τις αντιρρήσεις του πατέρα του και της γυναίκας της Ανχέλικας.
Ωστόσο στην πορεία και εκείνος την ερωτεύεται πραγματικά. Η Ανχέλικα περιφρονεί την Μαριμάρ, λόγω της αθωότητάς της και της έλειψης γνώσεων, ενώ παράλληλα δεν χάνει ευκαιρία να κάνει τη ζωή της κόλαση. Ο Σέρχιο θυμώνει και αποφασίζει να ταξιδέψει μακριά, με σκοπό να βγάλει χρήματα, ώστε να μπορεί να πάρει την Μαριμάρ μακριά από το σπίτι του πατέρα του, αλλά και από την οργή της Ανχέλικας.
Αργότερα, η Ανχέλικα καταγγέλλει την Μαριμάρ στην αστυνομία, ότι της έκλεψε ένα βραχιόλι και η Μαριμάρ μεταφέρεται στην φυλακή. Στη συνέχεια η Ανχέλικα στέλνει έναν από τους υπηρέτες του ράντζου να βάλει φωτιά στην καλύβα που ζουν οι παππούδες της Μαριμάρ, με αποτέλεσμα να καούν ζωντανοί.
Ακόμη δημιουργεί ένα ψεύτικο γράμμα, το οποίο υποτίθεται ότι έχει γράψει ο Σέρχιο και απευθύνεται στη Μαριμάρ, στο οποίο αναφέρει ότι δεν θέλει να κάνει τίποτα περισσότερο μαζί της και ότι δεν την αγάπησε ποτέ. Όλα αυτά σε συνδυασμό με το θάνατο των παππούδων της Μαριμάρ, την οδηγούν να αλλάξει συμπεριφορά και να ορκιστεί εκδίκηση.
Όταν η Μαριμάρ αποφυλακίζεται, πηγαίνει μαζί με τον Πάτερ Πόρρες στην Πόλη του Μεξικού και αρχίζει να εργάζεται ως υπηρέτρια σε ένα πλούσιο σπίτι. Ωστόσο το σπίτι που εργάζεται ανήκει στον βιολογικό της πατέρα, Γουστάβο Αλδάμα, χωρίς η ίδια να το γνωρίζει.
Η Μαριμάρ γεμάτη θυμό αρνείται στον Σέρχιο αλλά και στον οποιοδήποτε ότι είναι η Μαριμάρ, και συστήνεται σε όλους ως Μπέλα Αλδάμα, ενώ δεν χάνει ευκαιρία να φλερτάρει τον Σέρχιο και στη συνέχεια να τον απορρίπτει για να τον εκδικηθεί. Η Μαριμάρ αγοράζει το ράντζο των Σαντιμπάνιες και ταπεινώνει την Ανχέλικα, όπως έκανε η ίδια με εκείνη στο παρελθόν.
Ο Σέρχιο ζητάει διαζύγιο από τη Μαριμάρ και ετοιμάζεται να παντρευτεί την παιδική του φίλη Ινοσένσια, εξακολουθώντας όμως να είναι βαθιά ερωτευμένος με την Μαριμάρ. Η Ανχέλικα πέφτει θύμα αυτοκινητιστικού δυστυχήματος και πάσχει από σοβαρά εγκαύματα.
Αυγούστα της Βαυαρίας (1875-1964)
Βιογραφία
Η Αυγούστα Μαρία Λουίζα ήταν η δεύτερη κόρη του Λεοπόλδου της Βαυαρίας και της Γκίζελας των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρης του Φραγκίσκου Ιωσήφ της Αυστρίας, Βασιλιά της Ουγγαρίας & Βοημίας.
Μαριμάρ
Υπόθεση
Λίγο πριν πεθάνει στο νεκροκρέβατό της έχει ως τελευταία επιθυμία να καεί η Μαριμάρ ζωντανή μέσα στο σπίτι της. Η Ινοσένσια ανακαλύπτει ότι ο Σέρχιο επισκέπτεται την Μαριμάρ, ενώ η ίδια εξαιτίας ενός ατυχήματος μεταφέρεται στο νοσοκομείο και οι γιατροί της ανακοινώνουν ότι έχει όγκο στον εγκέφαλο.
Αυγούστα της Βαυαρίας (1875-1964)
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1893 τον Ιωσήφ Αύγουστο, Αρχιδούκα της Αυστρίας-Ουγγαρίας, και είχε τέκνα:
Μαριμάρ
Υπόθεση
Η Μαριμάρ αποφασίζει να ξεχάσει τον Σέρχιο και να κάνει μια νέα αρχή με έναν άλλο άνθρωπο, ο οποίος είναι μηχανικός. Η Ινοσένσια υποβάλλεται σε χειρουργική επέμβαση στο κεφάλι, ενώ παράλληλα δείχνει μετανιωμένη για όλα όσα έχει κάνει. Αργότερα, επιτρέπει στην Μαριμάρ και τον Σέρχιο να είναι μαζί και εκείνοι αφού παντρεύονται ζουν πιο ευτυχισμένοι από ποτέ.
Αυγούστα της Βαυαρίας (1875-1964)
Πηγές
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Βαυαρίας Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ Κατηγορία:Βαυαροί ευγενείς Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Αυστρίας
Μαριμάρ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεξικάνικες τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Τηλενουβέλες
Μπιζέρτα (Κυβερνείο)
Το Κυβερνείο (νομός) Μπιζέρτα, ή Μπινζάρτ, είναι ένας από τους 24 νομούς της Τυνησίας. Βρίσκεται στο βορειότερο παραθαλάσσιο κεντρικό τμήμα της χώρας. Πρωτεύουσα είναι η ομώνυμη πόλη Μπιζέρτα. Έχει συνολική έκταση 3.685 τ.χλμ., (13ο σε έκταση), και πληθυσμό 536.200 κατοίκους, (2007). Δημιουργήθηκε το 1956.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κυβερνεία της Τυνησίας
Κρίσιμη μάζα
thumb|right|350px|Τμήμα αναδημιουργίας ατυχήματος κρίσιμης μάζας του [[1945, ένα κοίλωμα πλουτωνίου είναι ανάμεσα σε κομμάτια (μπλοκ) ανακλαστήρων νετρονίων από καρβίδιο του βολφραμίου. Το αρχικό πείραμα σχεδιάστηκε για να μετρήσει την ακτινοβολία που παράγεται όταν ένα επιπλέον κομμάτι (μπλοκ) προστίθεται. Αντ' αυτού, η μάζα έγινε υπερκρίσιμη, όταν ένα κομμάτι έπεσε και τοποθετήθηκε εσφαλμένα.]] Μια κρίσιμη μάζα είναι η ελάχιστη ποσότητα σχάσιμου υλικού που απαιτείται για να προκληθεί αλυσιδωτή πυρηνική αντίδραση. Η κρίσιμη μάζα του σχάσιμου υλικού εξαρτάται από τις πυρηνικές του ιδιότητες (συγκεριμένα την ενεργό διατομή), την πυκνότητα, το σχήμα του, τον εμπλουτισμό του, την καθαρότητά του, τη θερμοκρασία του και το περιβάλλον του. Η έννοια αυτή είναι ιδιαίτερα σημαντική στον σχεδιασμό πυρηνικών όπλων.
Εξήγηση της κρισιμότητας
Όταν μια πυρηνική αλυσιδωτή αντίδραση μιας μάζας σχάσιμου υλικού αυτο-συντηρείται, η μάζα λέμε ότι βρίσκεται σε κρίσιμη κατάσταση στην οποία δεν υπάρχει διακύμανση της δύναμης, της θερμοκρασίας ή του πληθυσμού των νετρονίων.
, δηλαδή τη μέση τιμή των νετρονίων που απελευθερώνονται σε κάθε σχάση και προκαλούν με τη σειρά τους σχάση (αντί να απορροφώνται ή να δραπετεύουν από το υλικό). Όταν k = 1, η μάζα είναι κρίσιμη και η αλυσιδωτή αντίδραση μόλις που αυτο-συντηρείται.
Υποκρίσιμη μάζα
Η υποκρίσιμη μάζα, είναι εκείνη η μάζα όπου το σχάσιμο υλικό δεν έχει την ικανότητα να συντηρίσει μια αλυσιδωτή πυρηνική αντίδραση. Ο πληθυσμός των νετρονίων σε αυτή την υποκρίσιμη κατάσταση θα φθίνει εκθετικά. Σε αυτή την περίπτωση k < 1. Ένας σταθερός ρυθμός αυθόρμητων σχάσεων δημιουργεί αναλογικά σταθερή δραστηριότητα νετρονίων, με τη σταθερά αναλογίας να αυξάνεται ανάλογα με το
k
.
Υπερκρίσιμη μάζα
Η υπερκρίσιμη μάζα, είναι αυτή στην οποία αυξάνεται ο ρυθμός των σχάσεων. Το υλικό μπορεί να βρίσκεται σε μια κατάσταση ισορροπίας (δηλαδή να γίνεται κρίσιμο) σε μια ολοένα αυξανόμενη θερμοκρασία/δύναμη ή να καταστραφεί (και κατά συνέπεια να ισορροπήσει). Σε αυτή την περίπτωση k > 1.
Κρίσιμη μάζα στον σχεδιασμό πυρηνικών όπλων
Ένα πυρηνικό όπλο είναι απαραίτητο να βρίσκεται σε υποκρίσιμη κατάσταση μέχρι τη στιγμή της ενεργοποίησής του. Στην περίπτωση της βόμβας ουρανίου, αυτό επιτυγχάνεται διαχωρίζοντας το 'καύσιμο' σε κομμάτια κάτω από τη κρίσιμη μάζα. Για να πραγματοποιηθεί έκρηξη, τα κομμάτια έρχονται σε επαφή με μεγάλη ταχύτητα. Στα πυρηνκά όπλα τύπου Little Boy (κωδικό όνομα για τύπου βόμβας παρόμοιο με αυτό που χρησιμοποιήθηκε στη Χιροσίμα) η έκρηξη επιτυγχάνεται εκτοξεύοντας ένα, υποκρίσιμης μάζας, κομμάτι ουρανίου μέσω μιας κάνης σε ένα άλλο (επίσης υποκρίσιμης μάζας), με αποτέλεσμα, από την ένωσή τους, να δημιουργηθεί υπερκρίσιμη μάζα και συνεπώς βίαιη πυρηνική έκρηξη.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Πυρηνική τεχνολογία Κατηγορία:Ραδιενέργεια Κατηγορία:Πυρηνικά όπλα Κατηγορία:Μάζα
Νόμος της παγκόσμιας έλξης
right|250px|thumb|Οι ελκτικές δυνάμεις κρατούν τους πλανήτες σε σταθερές αποστάσεις και τροχιές γύρω από τον ήλιο. (Η εικόνα δεν βρίσκεται σε κλίμακα) Ο Ισαάκ Νεύτων (1642-1727) διετύπωσε τον περίφημο Νόμο της παγκόσμιας έλξης όπου κατ΄ αυτόν:
Ο παραπάνω νόμος εκφράζεται με τη μαθηματική σχέση:
όπου F είναι η ελκτική δύναμη σε Νιούτον, G η σταθερά της παγκόσμιας έλξης, m1 και m2 οι μάζες αδράνειας των δύο σωμάτων σε χιλιόγραμμα, και r η μεταξύ τους απόσταση σε μέτρα.
Η σταθερά της παγκόσμιας έλξης, G, έχει συνιστώμενη τιμή βάσει της επιστημονικής επιτροπής CODATA ίση με (σε μονάδες SI):
με σχετικό σφάλμα 1 προς 104.
Σημειώσεις
Δια του παραπάνω νόμου δόθηκε η φυσική εξήγηση των προηγηθέντων νόμων του Κέπλερ, οι οποίοι με τη σειρά τους προέκυψαν από τις παρατηρήσεις του Τύχο Μπράχε. Όμως προς χάριν του νόμου αυτού ο Νεύτων θεωρήθηκε "πατέρας της ουράνιας μηχανικής".
Οι θεωρίες αυτές διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο στην επεξηγήση της εξέλιξης του σύμπαντος, και χρησιμοποιήθηκαν για να περιγράψουν το πως: Η χρήση του νόμου της παγκόσμιας έλξης για την επεξήγηση των κοσμολογικών φαινομένων, αντικαταστάθηκε από αυτή της γενικής θεωρίας της σχετικότητας του Άινστάιν το 1915.
Πηγές
Κατηγορία:Θεωρίες βαρύτητας Κατηγορία:Ισαάκ Νεύτων Παγκοσμια ελξη
Calculus
Ιστορική αναδρομή
Οι ναοί των αρχαίων πολιτισμών ήταν ταυτόχρονα και σημαντικά κέντρα εμπορίου και διακίνησης εμπορικών αγαθών, ενώ στα ανάκτορα άνθιζε η διοίκηση. Η καταμέτρηση με τα δάκτυλα ήταν βέβαια μια εύκολη και ικανή λύση στον ιδιωτικό τομέα, υστερούσε όμως ως μέθοδος για χρήση στο εμπόριο και στην διοίκηση. Εφόσον ακόμα δεν είχαν αναπτυχθεί τα μαθηματικά και η γραφή σε αξιόλογο βαθμό, η σίγουρη και ασφαλής καταγραφή των αγαθών που συσσωρεύονταν ή διακινούνταν, ιδιαίτερα σε μεγάλες ποσότητες, ήταν ένα σημαντικό πρόβλημα που χρειάζονταν καίρια λύση. Έτσι αρχικά χρησιμοποιούνταν βοτσαλάκια, τα οποία λειτουργούσαν όχι ως πληρωμή, αλλά απλά ως απόδειξη της εκάστοτε ποσότητας, π.χ. 100 σακιά ρύζι συνοδεύονταν από ένα πουγκί με 100 βοτσαλάκια. Ήταν ευκολότερο να μετρηθούν 100 βοτσαλάκια αντί για 100 σακιά ρύζι. Από την συχνή χρήση του συστήματος αυτού αναπτύχθηκαν παραλλαγές που εξυπηρετούσαν περισσότερο, π.χ. διάφοροι πήλινοι σβώλοι με περιεχόμενο έναν συγκεκριμένο αριθμό από βότσαλα, και με μια επιγραφή που ανέφερε το περιεχόμενο. Η επόμενη εξέλιξη ήρθε με την αντικατάσταση των πήλινων σβώλων με απλές πινακίδες που έφεραν μόνο την επιγραφή, ή χαραγμένα όστρακα.
Το σύστημα αυτό χρησιμοποιήθηκε στην Μικρά Ασία από το 8000 ως το 3000 π.Χ., ενώ γύρω στο 3400 π.Χ. εμφανίζεται η σφηνοειδής γραφή των Σουμέριων στη Μεσοποταμία, και η γραφή των Αιγυπτίων.
Πηγές
Κατηγορία:Υλικά και όργανα γραφής
Φραάτης
Το όνομα Φραάτης μπορεί να αναφέρεται:
Άννα της Σαξονίας (1903-1976)
Η Άννα (γερμ. Anna von Wettin, prinzessin von Sachsen, 4 Μαΐου 1903 - 8 Φεβρουαρίου 1976) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν πριγκίπισσα της Σαξονίας και με τους γάμους της έγινε πρώτα αρχιδούκισσα της Αυστρίας-Ουγγαρίας και μετά κα Καζανγιάν.
Βιογραφία
Η Άννα Μόνικα Πία ήταν η τρίτη κόρη του Φρειδερίκου Αυγούστου Γ΄ της Σαξονίας και της Λουίζας των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρης του Φερδινάνδου Δ΄ της Τοσκάνης.
Απεβίωσε 73 ετών στο Μόναχο.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα το 1924 τον Ιωσήφ Φραγκίσκο, αρχιδούκα της Αυστρίας-Ουγγαρίας, και είχε τέκνα:
Το 1957 απεβίωσε ο Ιωσήφ Φραγκίσκος και το 1971 η Άννα έκανε δεύτερο γάμο με τον Ρέγκιναλτ Καζανγιάν (1905-1990). Δεν απέκτησαν απογόνους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Αυστρίας
Σμίλις ο Αιγινίτης
Ο Σμίλις ο Αιγινίτης (πολυτονικό:Σμῖλις, γιος του Ευκλείδη) ήταν μυθικός Έλληνας γλύπτης με καταγωγή από την Αίγινα, και σύγχρονος του Δαιδάλου. Το όνομα του προκύπτει από το εξάρτημα της σμίλης που χρησιμοποιείται για την λάξευση των γλυπτών. Αποτελούσε επίσης μέρος της λατρείας των ακολούθων της θεάς Ήρας στο νησί της Σάμου, το άγαλμα της οποίας είχε δημιουργήσει εκεί.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες γλύπτες
Μπελβεντέρε (Βατικανό)
right|150px|Ένα στροβιλοδρόμιο στην Αυλή του Μπελβεντέρε, 1565: Étienne du Perac Το Μπελβεντέρε (ιταλ. Cortile del Belvedere) είναι οικοδομικό σύμπλεγμα στο Βατικανό που στεγάζει και το ομώνυμο μουσείο. Πρόκειται για ένα από τα μεγαλύτερα μουσεία στον κόσμο. Είναι έργο του περίφημου αρχιτέκτονα της Αναγέννησης Ντονάτο Μπραμάντε και χτίστηκε την εποχή του Πάπα Ιννοκέντιου Η' (1484-1492).
Το παλάτι και η Αυλή
Στην αρχή της βασιλείας του, ο πάπας,  κάλεσε τον  αρχιτέκτονα  Ντονάτο Μπραμάντε. Όλα έπρεπε να γίνουν για την εκτέλεση των έργων του Νικολάου Β και να δημιουργήσει το Βατικανό, έτσι ώστε σύμφωνα με το μέγεθος και την περιοχή θα πρέπει να είναι το μεγαλύτερο παλάτι στον κόσμο. Χάρη του Ιννοκέντιου VIII είχε ήδη διευρυνθεί το παλάτι με νέα κτίρια, και πρόσθεσε το Μπελβεντέρε. Ο Ιούλιος ΙΙ ανέθεσε στον Μπραμάντε να συνδέσει αυτή την ευχαρίστηση-θέση (η οποία, λόγω της υψηλής της θέσης, ονομάζεται Πύργος των Ανέμων) με το παλάτι κάτω. Με την αυλή μπελβεντέρε, ο Μπραμάντε εκπλήρωσε το καθήκον του με έναν θαυμάσιο τρόπο.
Το μουσείο
right|150px|Σφαίρα εντός της σφαίρας του Pomodoro στην Cortile della Pigna Το μουσείο περιλαμβάνει τρεις στοές: Η πρώτη είναι δωρικού ρυθμού, η δεύτερη ιωνικού και η τρίτη κορινθιακού ρυθμού. Το μουσείο του Μπελβεντέρε οργανώθηκε από τον Γερμανό αρχαιολόγο Βίνκελμαν τον 18ο αιώνα. Αποτελείται από πέντε αίθουσες που σκεπάζουν πέντε διαφορετικά μουσεία : Ο Μιχαήλ Άγγελος εμπνεύστηκε από την τεχνοτροπία του αγάλματος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Βατικανό
Апостольский дворец
Αντήνωρ (γλύπτης)
Ο Αντήνωρ ο Αθηναίος (γιος του Ευμάρου, 540 - 500 π.Χ.) ήταν Έλληνας γλύπτης με καταγωγή από την Αθήνα, και θεωρείται ο δημιουργός της σύνθεσης των Τυραννοκτόνων όπου αναπαρίστανται οι Αρμόδιος και Αριστογείτονας οι οποίοι ανέτρεψαν την τυραννία του Ιππία στην Αθήνα. Το έργο αυτό κοσμούσε την αγορά των Αθηνών μέχρι που αφαιρέθηκε από τις δυνάμεις του Ξέρξη Α´ με την περσική λεηλασία της Αθήνας και στάλθηκε στην Περσία, και επέστρεψε πίσω στην πόλη μετά την εκστρατεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Του αποδίδονται επίσης και το άγαλμα κόρης με την κοινή ονομασία κόρη του Αντήνορος το οποίο διασώζεται στο μουσείο της Ακρόπολης και φέρει την υπογραφή του, καθώς επίσης και τα αετώματα στον ναό του Απόλλωνα στους Δελφούς και την παράσταση της Γιγαντομαχίας στο μουσείο της Ακρόπολης.
Σχετική βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες γλύπτες
Μπετζά (Κυβερνείο)
Το Κυβερνείο (νομός) Μπετζά είναι ένας από τους 24 νομούς της Τυνησίας. Βρίσκεται στο βόρειο παραλιακό τμήμα της χώρας. Πρωτεύουσα είναι η ομώνυμη πόλη Μπετζά. Έχει συνολική έκταση 3.558 τ.χλμ., (14ο σε έκταση), και πληθυσμό 303.200 (2007). Δημιουργήθηκε το 1956.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κυβερνεία της Τυνησίας
Κουρού
Το Κουρού είναι κοινότητα στη Γαλλική Γουιάνα, υπερπόντια περιοχή και διαμέρισμα της Γαλλίας που βρίσκεται στη Νότια Αμερική. Με 24.959 κατοίκους το 2018, η Κούρου είναι ο πέμπτος σε πληθυσμό δήμος σε αυτό το υπερπόντιο διαμέρισμα (DOM) πίσω από τις Καγιέν, Σεν-Λοράν-ντου-Μαρόνι , Ματουρί και Ρεμίρ-Μοντζολί.
Γεωγραφία
αριστερά|μικρογραφία|200x200εσ| Η μεγάλη αμμώδης παραλία του Κουρού. Η πόλη βρίσκεται 60 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της πρωτεύουσας της Γαλλικής Γουιάνας, Καγιέν. Βρίσκεται στη περιοχή όπου ο ποταμός Κουρού εκβάλλει στον Ατλαντικό Ωκεανό. Στο στόμιο αυτού του ποταμού βρίσκεται η πόλη Κουρού, η οποία περιβάλλεται από τέσσερις λόφους: Καράπα, Παριακάμπο, Καφέ και Λομπάρ, ενώ πίσω βρίσκονται τα βουνά Σινγκ και Κονταμίν. Υπάρχουν τρεις λίμνες εντός των ορίων της πόλης: η λίμνη Μπουά Ντιάμπλ (όπου ένας μπορεί να κάνει μαθήματα τζετ σκι και άλλων υδρόβιων αθλημάτων), τη λίμνη Μαρί-Κλερ (η μικρότερη και πιο ήρεμη) και η λίμνη Μπουά Σωντάτ (η μεγαλύτερη από τις τρεις, ανοιχτή και στους λάτρεις του αθλητισμού, ιδιαίτερα στους αθλητές και τους παίκτες καγιάκ). Υπάρχουν μακρές παραλίες με λευκή άμμο και μερικές βραχώδεις εκτάσεις που οριοθετούν την ωκεάνια ακτή της πόλης, την όχθη του ποταμού και όλα τα σημεία της ενδοχώρας που αποτελούνται κυρίως από μαγκρόβια και πυκνά τροπικά δάση.
Η πόλη είχε εκτιμώμενο πληθυσμό 24.959 κατοίκων κατά το 2018. Οι κάτοικοί του μπορούν να ταξινομηθούν σε τρεις εθνοτικές ομάδες ίσου μεγέθους:
Οι Σαραμάκα κατοικούν ως επί το πλείστον στη συνοικία Σαραμάκα, κατά μήκος του ποταμού. Σημαντικό μέρος της συνοικίας καταστράφηκε σε πυρκαγιά το 2006 και δεν έχει ακόμη ανακάμψει πλήρως.
Γενικά, η Γουιάνα έχει υψηλό επίπεδο εγκληματικότητας σε σύγκριση με τα υπόλοιπα διαμερίσματα της Γαλλίας. Η Κουρού έχει κατά μέσο όρο δύο ένοπλες ληστείες την ημέρα. Στις 27 Οκτωβρίου 2006 έλαβε χώρα μια μεγάλη διαδήλωση για την ανασφάλεια που νιώθει μεγάλο μέρος του πληθυσμού της πόλης. Οι καταστηματάρχες κινεζικής καταγωγής είναι συχνός στόχος για τους ένοπλους ληστές, ενώ τα ταμεία τους ληστεύονται και κάποια προϊόντα κλέβονται.
Η Κουρού είναι το λιμάνι αναχώρησης για όσους πηγαίνουν στα νησιά Σαλούτ, εκ των οποίων η πιο γνωστή είναι η Νήσος του Διαβόλου. Είναι επίσης κοινό για πολλούς να ανεβαίνουν το ποτάμι με κανό τα Σαββατοκύριακα.
Κλίμα
Όπως και το μεγαλύτερο μέρος της Γαλλικής Γουιάνας, η Κουρού έχει ένα τροπικό κλίμα μουσώνων (τύπος Am της Κλιματικής ταξινόμησης Κέππεν) με μια σύντομη ξηρή περίοδο που επικεντρώνεται στους μήνες Σεπτέμβριο και Οκτώβριο, όταν η ζώνη διατροπικής σύγκλισης μετακινείται βορειότερα. Κατά το υπόλοιπο του έτους οι βροχοπτώσεις είναι πάντα έντονες. Μεταξύ Δεκεμβρίου και Ιουνίου, η πόλη μπορεί να λάβει ακόμα και 2.396,4 χιλιοστά βροχόπτωσης σε επτά μήνες, με βροχή στις περισσότερες ημέρες και πολύ νεφελώδη ουρανό.
Οικονομία
Η οικονομία της Κουρού εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το Διαστημικό Κέντρο της Γουιάνας όπου εκτοξεύονται Ευρωπαϊκές ρουκέτες Ariane, καθώς και από τα ρωσικά Σογιούζ και τις ιταλικές ρουκέτες Vega.
Μεταφορές
Η Κουρού εξυπηρετείται από το Αεροδρόμιο της Κουρού, το οποίο βρίσκεται 2 χιλιόμετρα δυτικά της πόλης.
Πολιτική
Η Κουρού είναι κύρια πόλη σε μια διοικητική επαρχία της Γαλλικής Γουιάνας. Διοικητικά, η επαρχία ισοδυναμεί με τη κομητεία στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Γαλλικής Γουιάνας
Ζευγολάτης (Μουσείο του Λούβρου κ.α. CA 352)
Ο Ζευγολάτης με κωδικό αναγνώρισης CA 352 είναι έκθεμα που φιλοξενείται στο Μουσείο του Λούβρου και ανακαλύφθηκε στη Θήβα, στη Βοιωτία. Είναι αρχαίο Ελληνικό πήλινο ειδώλιο και προέρχεται από βιωτικό εργαστήριο. Είναι έργο της αρχαϊκής εποχής και κατασκευάστηκε στις αρχές του 6ου αιώνα π.Χ., το διάστημα 600 π.Χ. – 575 π.Χ..
Το ειδώλειο απεικονίζει ένα ζευγολάτη να οργώνει τη γη, μια σκηνή από την καθημερινή ζωή που είχε σχεδιαστεί κυρίως για ταφική χρήση. Το έργο έχει ύψος 11 εκατοστά και πλάτος 22 εκατοστά και διατηρείται σε καλή κατάσταση, ακέραιο εκτός από το αριστερό χέρι που λείπει από τον αγρότη. Είναι εντελώς πρότυπο με το χέρι και επίσης στηρίζεται σε τεχνικές κεραμικής που χρησιμοποιούνται, είναι ένα λεπτό στρώμα από πηλό που ονομάζεται «μαύρο βερνίκι» για τις λεπτομέρειες.
Αποκτήθηκε το 1890 και εκτίθεται στο Τμήμα Ελληνικών, Ετρουσκικών και Ρωμαϊκών Αρχαιοτήτων (fr), στον 1ο όροφο, στην αίθουσα 36, στην προθήκη 21 του μουσείου μαζί με άλλα 238 εκθέματα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γλυπτά στο Μουσείο του Λούβρου Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στη Βοιωτία
Βαθύ Ιθάκης
Το Βαθύ είναι η πρωτεύουσα της Ιθάκης και έδρα της περιφερειακής ενότητας Ιθάκης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 1.920 κατοίκους. Βρίσκεται στο νότιο μέρος του νησιού, στο βάθος ενός κόλπου που σχηματίζει ένα φυσικό λιμάνι. Στον κόλπο βρίσκεται επίσης η νησίδα Λαζαρέτο. Η ονομασία «Βαθύ» οφείλεται στο γεγονός ότι βρίσκεται στο επίπεδο της θάλασσας και περιβάλλεται από ψηλά βουνά και λόφους, ανάμεσα στα οποία και το ψηλότερο βουνό της Ιθάκης, ο Νήριτος.
Το Βαθύ ταυτίζεται με τον αρχαίο λιμένα του Φόρκυνος, όπου σύμφωνα με την Οδύσσεια, οι Φαίακες άφησαν τον κοιμισμένο Οδυσσέα. To Βαθύ κατοικήθηκε για πρώτη φορά τον 17ο αιώνα, καθώς πιο πριν οι επιθέσεις των πειρατών το καθιστούσαν αυτό αδύνατο. Όταν η Ιθάκη πέρασε σε γαλλική κατοχή το 1797, το Βαθύ έγινε η πρωτεύουσα της Ιθάκης. Το 1807 κατασκευάστηκε από τους Γάλλους στον λόφο Λούτσα πάνω από το λιμάνι ένα κάστρο. Το μεγαλύτερο μέρος της πόλης καταστράφηκε από τους σεισμούς του 1953 και ξανακτίστηκε, διατηρώντας όμως την παραδοσιακή επτανησιακή αρχιτεκτονική της. Το 1982 ανακηρύχθηκε διατηρητέος οικισμός.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιθάκη
Γουλιέλμος του Λιμόζ
Ο Γουλιέλμος, γαλλ.: Guillaume de Limoges (απεβ. το 1455) από τον Οίκο του Σατιγιόν ήταν κύριος του Αβέν και υποκόμης του Λιμόζ από το 1404 μέχρι το τέλος του. Ήταν επίσης για λίγο κόμης του Περιγκόρ μετά τον τέλος τού αδελφού του Ιωάννη Β' κόμη του Παντιέβρ, το 1454.
Βιογραφία
Ήταν γιος του Ιωάννη Α' κόμη του Παντιέβρ και της Μαργαρίτας ντε Κλισόν, κόρης του Ολιβιέ Ε΄ του Κλισόν. Ως νεότερος γιος, ο Γουλιέλμος προοριζόταν να ενταχθεί στον κλήρο. Φοίτησε στο Πανεπιστήμιο του Ανζέρ και, ενώ ήταν νέος, η οικογένειά του διαπραγματεύτηκε με τον δούκα της Βρετάνης για να του παραχωρήσει την επισκοπή του Βαν ή Σαιν-Μπριό.
Όταν η Mαργαρίτα του Κλισόν και οι γιοι της απέτυχαν στην συνωμοσία τους να ανατρέψουν τον Ιωάννη Ε΄ δούκα της Βρετάνης και να διεκδικήσουν τη Βρετάνη μεταξύ 1420 και 1422, η οικογένεια Παντιέβρ αναγκάστηκε να εμφανιστεί τόσο στο Γαλλικό Κοινοβούλιο όσο και στις Bρετονικές ιδιοκτησίες στο Βαν. Δύο από τα αδέλφια του Γουλιέλμου κρίθηκαν ένοχοι για κακουργήματα και προδοσία στις 16 Φεβρουαρίου 1425, και οι περιουσίες τους στη Βρετάνη κατασχέθηκαν. Ο ίδιος ο Γουλιέλμος είχε ήδη παραδοθεί στον δούκα της Βρετάνης ως όμηρος στις 29 Ιουλίου 1420.
Ο Γουλιέλμος παρέμεινε όμηρος στο Ωραί για 28 χρόνια, κατά τη διάρκεια των οποίων έχασε την όρασή του. Τελικά ελευθερώθηκε το 1448, αφού η οικογένειά του συμφιλιώθηκε με τον Φραγκίσκο Α' δούκα της Βρετάνης.
Οικογένεια
Γουλιέλμος κληρονόμησε την κομητεία του Περιγκόρ από τον αδελφό του Ιωάννη Β΄ το 1454, αλλά απεβίωσε τον επόμενο χρόνο. Η κόρη του, Φραγκίσκη, τον διαδέχθηκε στο Περιγκόρ και το Λιμόζ.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Υποκόμητες της Λιμόζ Κατηγορία:Οίκος του Σατιγιόν Κατηγορία:Πρόσωπα του Εκατονταετούς Πολέμου
Στλεγγίδα
thumb|Λουτρική σκηνή με στλεγγίδα (δεξιά). Η στλεγγίδα (αρχ. ελλ. στλεγγίς) ήταν αντικείμενο υγιεινής στην αρχαία Ελλάδα. Η χρήση του συνηθίζονταν πολύ στους Ελληνικούς και Ρωμαϊκούς χρόνους. Το χρησιμοποιούσαν στο μπάνιο για να ξύνουν με αυτό το δέρμα και να αφαιρούν επιφανειακά τις ακαθαρσίες. Χρησιμοποιούνταν επίσης για την απομάκρυνση του ιδρώτα, της σκόνης και του ελαίου από το σώμα.
Αρχικά είχε σχήμα ελαφρώς καμπύλου ελάσματος σαν κυρτό μαχαίρι (μη ακονισμένο φυσικά), που ξεκινούσε από στρογγυλή λαβή. Την χρησιμοποιούσαν κατά μήκος των μελών του σώματος, «ξύνοντας» την επιδερμίδα. Οι στλεγγίδες ως επί το πλείστον ήταν μεταλλικές (από χαλκό ή σίδηρο), ενώ συχνά ήσαν χαραγμένες στη λαβή με το όνομα του εργαστηρίου κατασκευής. Στλεγγίδες απεικονίζονται σε αρκετά πήλινα ομοιώματα και έργα γλυπτικής όπως ο Αποξυόμενος του Λύσιππου. Βρισκόταν σε χρήση στον ελληνικό αθλητισμό από τις αρχές του 6ου αι. π.Χ. έως την υστερορωμαϊκή εποχή.
Πηγές
Κατηγορία:Αθλητισμός της Αρχαίας Ελλάδας Κατηγορία:Σκεύη Κατηγορία:Εργαλεία καθαρισμού
Κουρ
Η Κουρ (γερμ.: Chur, στα γερμανικά αποδίδεται και ως Χουρ) είναι μικρή ελβετική πόλη και πρωτεύουσα του καντονίου Γκραουμπύντεν. Τα γερμανικά είναι η γλώσσα που κυριαρχεί στην πόλη, ενώ μικρότερα ποσοστά του ντόπιου πληθυσμού αναφέρουν ως πρώτη γλώσσα τα ιταλικά ή τα ραιτορομανικά. Σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία του Δεκεμβρίου του 2012 το Κουρ έχει 34.087 κατοίκους. Η πόλη βρίσκεται στις όχθες του Ρήνου και θεωρείται ότι είναι η παλαιότερη πόλη στην Ελβετία. thumb|250px|left|Άποψη του Κουρ
Σύστημα συνολικής ανάλυσης
Το σύστημα συνολικής ανάλυσης (total analysis system) περιγράφει μια συσκευή που αυτοματοποιεί και περιλαμβάνει όλα τα απαραίτητα βήματα για τη χημική ανάλυση ενός δείγματος, π.χ. δειγματοληψία, μεταφορά δείγματος, διήθηση, αραίωση, χημικές αντιδράσεις, διαχωρισμό και ανίχνευση.
Μια νέα τάση σήμερα είναι η δημιουργία του λεγόμενου μικροσυστήματος συνολικής ανάλυσης - µTAS. Ένα τέτοιο σύστημα θα συρρικνώσει ένα ολόκληρο εργαστήριο σε μέγεθος τσιπ (lab-on-a-chip). Λόγω του πολύ µικρού µεγέθους του, ένα τέτοιο σύστηµα µπορεί να τοποθετηθεί κοντά σε ένα σηµείο δειγµατοληψίας. Μπορεί επίσης να είναι πολύ αποδοτικό από πλευράς κόστους, λαμβάνοντας υπόψη τις τεχνολογίες τσιπ, τα μεγέθη των δειγμάτων και το χρόνο ανάλυσης. Μειώνει επίσης την έκθεση του προσωπικού του εργαστηρίου σε τοξικές χημικές ουσίες, γεγονός που αποτελεί πρόσθετο πλεονέκτημα σε σχέση με τις συμβατικές τεχνικές. Ένα άλλο πλεονέκτημα αυτής της τεχνολογίας είναι ότι τα διαγνωστικά κιτ σημείου χρήσης δεν απαιτούν εξειδικευμένους τεχνικούς κατά τη διάρκεια επιδημικών συμβάντων και έτσι συμβάλλουν στη διάσωση εκατομμυρίων ζωών.
Κατηγορία:Νανοτεχνολογία Κατηγορία:Αναδυόμενες τεχνολογίες
Χρήστος Τριαντόπουλος
Ο Χρήστος Τριαντόπουλος (Αθήνα, 1980) είναι Έλληνας οικονομολόγος και πολιτικός, μέλος της Βουλής των Ελλήνων από το 2023 και Υφυπουργός Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας. Έχει επίσης διατελέσει Υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ με αρμοδιότητα σε θέματα κρατικής αρωγής και αποκατάστασης από φυσικές καταστροφές στην κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Χρήστος Τριαντόπουλος γεννήθηκε το 1980 και κατάγεται από τη Νέα Αγχίαλο (Βόλου) Μαγνησίας, όπου και σπούδασε στο 6ο Γυμνάσιο Βόλου και στο Γενικό Λύκειο Νέας Αγχιάλου. Στη συνέχεια σπούδασε οικονομικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Κρήτης και έλαβε το μεταπτυχιακό τίτλο του στις Ευρωπαϊκές και Διεθνείς Σπουδές (MSc) από τη Σχολή Οικονομικών και Πολιτικών Επιστημών του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Έλαβε το διδακτορικό τίτλο σπουδών του (PhD) από το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών πάνω στην πολιτική οικονομία των χρηματοπιστωτικών συστημάτων και της εποπτείας, εκπονώντας τμήμα των διδακτορικών του σπουδών, με υποτροφία, στο London School of Economics.
Παράλληλα με τις σπουδές του, έχει δραστηριοποιηθεί ερευνητικά σε μία σειρά από πανεπιστημιακά ιδρύματα, όπως (α) το Εργαστήριο Μελέτης της Μετανάστευσης και της Διασποράς του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών ως βοηθός ερευνητής (2006-2007), (β) το Εργαστήριο Ευρωπαϊκής Ενοποίησης και Πολιτικής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών ως ερευνητής (2005-2009), και (γ) το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών ως συνεργάτης ερευνητής (2013-2016). Επιπρόσθετα, το 2014 δραστηριοποιήθηκε ερευνητικά στο School of Business, Management and Economics του University of Sussex ως επισκέπτης ερευνητής για θέματα λειτουργίας του χρηματοπιστωτικού συστήματος.
Έχει ασχοληθεί με τη διδασκαλία των οικονομικών, σε μεταπτυχιακό επίπεδο, στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας και στο ΑΤΕΙ Πελοποννήσου, και με τη διδασκαλία δημοσιονομικής πολιτικής στην Εθνική Σχολή Δημόσιας Διοίκησης.
Είναι παντρεμένος και έχει δύο κόρες.
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Ο Χρήστος Τριαντόπουλος έχει δραστηριοποιηθεί ως επιστημονικός συνεργάτης για θέματα οικονομικής πολιτικής και χρηματοπιστωτικών συστημάτων στη Βουλή των Ελλήνων (2008-2011) και ως εξωτερικός επιστημονικός συνεργάτης για θέματα οικονομικής ανάλυσης με τον (ελληνικό) The Economist (2008-2011).
Την περίοδο 2012-2014 κατείχε συμβουλευτική θέση στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους του Υπουργείου Οικονομικών με αντικείμενο την παρακολούθηση του προγράμματος δημοσιονομικής προσαρμογής, την κατάρτιση του Κρατικού Προϋπολογισμού και του Μεσοπροθέσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής, την επεξεργασία της δημοσιονομικής μεταρρύθμισης και την παρακολούθηση του χρηματοπιστωτικού τομέα, ενώ ήταν υπεύθυνος για θέματα ελληνικής Προεδρίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (2014) στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους.
Από το 2014 διετέλεσε ερευνητής στο Κέντρο Προγραμματισμού και Οικονομικών Ερευνών (ΚΕΠΕ) για θέματα χρηματοπιστωτικής εποπτείας και δημοσιονομικών θεσμών, όπου, παράλληλα με την ερευνητική του δραστηριότητα, (α) ήταν υπεύθυνος για την ανάλυση της διεθνούς και ευρωπαϊκής συγκυρίας του περιοδικού Ελληνική Οικονομία (2015), (β) ήταν μέλος της ομάδας εργασίας του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους για το Θεσμικό Πλαίσιο της Δημοσιονομικής Πολιτικής (2015), (γ) ήταν υπεύθυνος για την ανάλυση του δημοσίου χρέους στο περιοδικό Οικονομικές Εξελίξεις (2015-) , και (δ) ήταν μέλος της ομάδας Χρηματοδοτικών Ενισχύσεων Εξωστρέφειας του Σχεδίου Δράσης για την Προώθηση των Εξαγωγών του Υπουργείου Οικονομίας και Ανάπτυξης (2017-).
Επιπρόσθετα, κατείχε συμβουλευτική θέση στο Υπουργείο Οικονομίας, Υποδομών, Ναυτιλίας και Τουρισμού (2015) κατά την υπηρεσιακή κυβέρνηση με εμπλοκή στο θέμα των περιορισμών στην κίνηση κεφαλαίων και των επιπτώσεων από τις αυξημένες προσφυγικές ροές, υπήρξε μέλοτης Επιτροπής για τη λειτουργία του Ενιαίου Λογαριασμού για την Εφαρμογή Κοινωνικών Πολιτικών του Οργανισμού Απασχόλησης Εργατικού Δυναμικού (2013-) και διετέλεσε εξωτερικός επιστημονικός συνεργάτης του Ελληνικού Δημοσιονομικού Συμβουλίου.
Είναι συνιδρυτής και επικεφαλής της Κοινότητας Διαλόγου Σύνθεσις, που αποτελεί, από το 2014, μία πρωτοβουλία πολιτών με σκοπό τη σύνθεση ιδεών, προσεγγίσεων και απόψεων όλων όσοι κινούνται στο δημιουργικό και ορθολογικό ευρωπαϊκό χώρο, μέσα από τη διοργάνωση εκδηλώσεων διαλόγου σε επίκαιρα ζητήματα και σε συνεργασία και με λοιπούς επιστημονικούς φορείς. Είναι αντιπρόεδρος του Συλλόγου των Αγχιαλιτών της Αθήνας «Η Αγχίαλος» και ενεργό μέλος στο χώρο των πρωτοβουλιών για την παράδοση των Σαρακατσαναίων. Επίσης, έχει διατελέσει μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Ένωσης Νέων Επιστημόνων για Ευρωπαϊκές Σπουδές (ΕΝΕΕΣ).
Από το 2016 διδάσκει οικονομικά και δημόσια οικονομικά, σε μεταπτυχιακό επίπεδο, στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας και στο ΑΤΕΙ Πελοποννήσου, ενώ από το 2017 διδάσκει δημοσιονομική πολιτική στην Εθνική Σχολή Δημόσιας Διοίκηση ς.
Έχει δημοσιεύσει ερευνητικές εργασίες και άρθρα σε διακεκριμένα διεθνή επιστημονικά περιοδικά.
Πολιτική σταδιοδρομία
Από τον Ιούλιο του 2019 μέχρι τον Αύγουστο του 2021, ο Χρήστος Τριαντόπουλος διετέλεσε Γενικός Γραμματέας Οικονομικής Πολιτικής στο Υπουργείο Οικονομικών.
Στο πλαίσιο αυτό, υπήρξε Πρόεδρος της Κυβερνητικής Επιτροπής Κρατικής Αρωγής, η οποία έχει ως έργο το συντονισμό και τη διασφάλιση σε εθνικό επίπεδο της υλοποίησης του θεσμικού πλαισίου για την κρατική αρωγή και τη στήριξη επιχειρήσεων που επλήγησαν μετά από θεομηνία και Πρόεδρος της Επιτροπής Στρατηγικής για την αντιμετώπιση της νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες, της χρηματοδότησης της τρομοκρατίας και της χρηματοδότησης της διάδοσης όπλων μαζικής καταστροφής. Ανέλαβε επίσης Επικεφαλής της Ελληνικής αποστολής στην Ομάδα Χρηματοοικονομικής Δράσης – FATF (Financial Action Task Force), η οποία είναι διακυβερνητικός οργανισμός με σκοπό την ανάπτυξη πολιτικών για την καταπολέμηση της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, της χρηματοδότησης της τρομοκρατίας και της χρηματοδότησης της διάδοσης όπλων μαζικής καταστροφής. Επιπλέον, ήταν Πρόεδρος της Επιτροπής για τη σύνταξη εισήγησης για τη διαμόρφωση των ζωνών και των συντελεστών αυξομείωσης των τιμών εκκίνησης, όσον αφορά τον προσδιορισμό της αξίας ακινήτων.
Ως Γενικός Γραμματέας, συμμετείχε στο πενταμελές Διοικητικό Συμβουλίου (ΔΣ) του Οργανισμού Διαχείρισης Δημοσίου Χρέους (ΟΔΔΗΧ), σκοπός του οποίου είναι η μέριμνα για τη χρηματοδότηση του Ελληνικού Δημοσίου, η βελτίωση του κόστους δανεισμού και η επίτευξη της καλύτερης δυνατής διάρθρωσης του δημοσίου χρέους. Επίσης, διετέλεσε μέλος (και πρόεδρος κατά την περίοδο 2022-2023) της Ελεγκτικής Επιτροπής της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων (ΕΤΕπ), του εξαμελούς ανεξάρτητου ελεγκτικού οργάνου της Τράπεζας που εξετάζει ετησίως την κανονικότητα των πράξεων και των λογιστικών βιβλίων της Τράπεζας.
Έχει διατελέσει μέλος του Συμβουλίου Ρευστότητας, αποστολή του οποίου είναι η παρακολούθηση της ρευστότητας στην αγορά και η μέγιστη δυνατή αξιοποίηση των χρηματοδοτικών μέσων για την κάλυψη των αναγκών ρευστότητας των επιχειρήσεων. Επίσης, υπήρξε μέλος του Συμβουλίου Συστημικής Ευστάθειας, σκοπός του οποίου είναι η ανάλυση της δυναμικής μεταξύ των επιμέρους συστημάτων του χρηματοοικονομικού χώρου και η συνεχής διερεύνηση για την προληπτική αντιμετώπιση έκτακτων ή ακραίων καταστάσεων και κρίσεων.
Στο πλαίσιο του κυβερνητικού έργου, έχει συμμετάσχει σε συντονιστικές επιτροπές και όργανα, όπως η Κυβερνητική Επιτροπή Συντονισμού Διακυβέρνησης Δημοσίων Επιχειρήσεων, η Κυβερνητική Επιτροπή Παρακολούθησης Αξιοποίησης Λιμένων, η Διυπουργική Επιτροπή για την Ενέργεια και το Κλίμα, η Επιτροπή Συντονισμού της Βιομηχανικής Πολιτικής, η Εκτελεστική Επιτροπή Προγραμματισμού και Σχεδιασμού για την υποβοήθηση του έργου της Κυβερνητικής Επιτροπής Συμβάσεων Στρατηγικής Σημασίας και η Διυπουργική Επιτροπή Κρατικών Ενισχύσεων (ως αναπληρωτής του Υπουργού Οικονομικών).
Το καλοκαίρι του 2019 άσκησε παράλληλα καθήκοντα Γενικού Γραμματέα Φορολογικής Πολιτικής και Δημόσιας Περιουσίας και διετέλεσε Πρόεδρος του Κεντρικού Συμβουλίου Διοίκησης για την Αξιοποίηση της Δημόσιας Περιουσίας με βασικό αντικείμενο την προώθηση των προβλεπόμενων κανονιστικών πράξεων για την επανεκκίνηση της επένδυσης στο Ελληνικό.
Από τον Αύγουστο του 2021 μέχρι τον Μάιο του 2023, ο Χρήστος Τριαντόπουλος διετέλεσε Υφυπουργός στον Πρωθυπουργό, αρμόδιος για θέματα κρατικής αρωγής και αποκατάστασης από φυσικές καταστροφές στην κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη. Στο πλαίσιο αυτό, διαχειρίστηκε την αποκατάσταση από φυσικές καταστροφές, όπως ο μεσογειακός κυκλώνας "Ιανός"  (ήδη από τη θέση του Γενικού Γραμματέα), τις καταστροφικές πυρκαγιές στη Βόρεια Ευβοια, καθώς και τους σεισμούς στη Σάμο  και στην Κρήτη.
Στις εκλογές της 21ης Μαΐου και της 25ης Ιουνίου 2023 εξελέγη Βουλευτής Μαγνησίας με τη Νέα Δημοκρατία.
Από τις εκλογές της 25ης Ιουνίου 2023 είναι Υφυπουργός Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας στην κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί
Ναός του Χυμένου Αίματος
Ο ναός του Σωτήρα του Χυμένου Αίματος (ρωσικά: Церковь Спаса на Крови), γνωστός και ως ναός του Χυμένου Αίματος, είναι χριστιανικός ναός στην Αγία Πετρούπολη, Ρωσία. Ο ναός χτίστηκε στο σημείο όπου ο Τσάρος Αλέξανδρος Β΄ τραυματίστηκε θανάσιμα τον Μάρτιο του 1881. Η εκκλησία κατασκευάστηκε ανάμεσα στο 1883 και το 1907. Η κατασκευή του χρηματοδοτήθηκε από τη βασιλική οικογένεια. Ο ναός αποτελεί ένα από τα κύρια αξιοθέατα της Αγίας Πετρούπολης. Σε αντίθεση με τα υπόλοιπα κτίρια της πόλης, τα οποία είναι είτε μπαρόκ είτε νεοκλασικά, ο ναός του Χυμένου Αίματος θυμίζει τη μεσαιωνική ρωσική αρχιτεκτονική, στο πνεύμα του ρομαντικού εθνικισμού. Ο ναός σχεδιάστηκε από τον Άλφρεντ Πάρλαντ. Καλύπτεται με πολύχρωμα μωσαϊκά.
Ο ναός χρησιμοποιήθηκε μόνο για μνημόσυνα για τον Αλέξανδρο Β΄ και δεν απέκτησε πλήρως λειτουργικό ρόλο. Μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση, αν και έγινε ο επίσημος καθεδρικός το 1923, ο ναός λεηλατήθηκε και υπέστη καταστροφές κατά τη διάρκεια της πολιορκίας του Λένινγκραντ. Μετά τον πόλεμο, ο ναός χρησιμοποιήθηκε ως αποθήκη της μικρής όπερας. Το 1970, ο ναός υπάχθηκε στο μουσείο του καθεδρικού του αγίου Ισαάκ, και άρχισε η ανακαίνιση του ναού, η οποία διήρκησε πάνω από 30 χρόνια. Ο ναός επαναλειτούργησε το 1997.
Παραπομπές
κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Αγία Πετρούπολη κατηγορία:Καθεδρικοί ναοί στη Ρωσία Κατηγορία:Αξιοθέατα στη Ρωσία Κατηγορία:Χριστιανικοί ναοί στη Ρωσία