cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Φθοραιθάνιο
Παραγωγή οργανομεταλλικών ενώσεων
2. Με μαγνήσιο (Mg) σχηματίζει αιθυλομαγνησιοφθορίδιο :
Περιφθορίωση
Το φθοραιθάνιο αντιδρά με το τριφθοριούχο κοβάλτιο, αντικαθιστώντας όλα τα άτομα υδρογόνου με άτομα φθορίου. Έτσι παράγεται (κυρίως) εξαφθοαιθάνιο :
Αναγωγή
3. Με σιλάνιο, παρουσία τριφθοριούχου βορίου, παράγεται αιθάνιο :
4. Αναγωγή από ένα αλκυλοκασσιτεράνιο. Π.χ. :
Αντιδράσεις προσθήκης
1. Σε αλκένια. Π.χ. με αιθένιο (CH2=CH2) παράγει 1-φθοροβουτάνιο (CH3CH2CH2CH2F) :
2. Σε αλκίνια. Π.χ. με αιθίνιο (HC≡CH) παράγει 1-φθορο-1-βουτένιο (CH3CH2CH=CHF) :
3. Η αντίδραση του φθοραιθανίου με συζυγή αλκαδιένια αντιστοιχεί κυρίως σε 1,4-προσθήκη, αν και είναι επίσης δυνατές η 1,2-προσθήκη και η 3,4-προσθήκη, με τη χρήση κατάλληλων συνθηκών. Π.χ : (1,4-προσθήκη)
(1,2-προσθήκη)
(3,4-προσθήκη) 4. Σε κυκλοαλκάνια που έχουν τριμελή ή τετραμελή δακτύλιο. Π.χ. με κυκλοπροπάνιο παράγει 1-φθοροπεντάνιο : 40px|κυκλοπροπάνιο 5. Σε ετεροκυκλικές ενώσεις που έχουν τριμελή ή τετραμελή δακτύλιο. Π.χ. με εποξυαιθάνιο παράγει αιθοξυ-2-φθοραιθάνιο : 30 px
Αντίδραση απόσπασης
Με απόσπαση υδροφθορίου (HF) από αιθυλοφθορίδιο παράγεται αιθένιο :
Παρεμβολή καρβενίων
Προκύπτει επομένως μίγμα 1-φθοροπροπάνιου ~60% και 2-φθοροπροπάνιου ~40%.
Πηγές
Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις φθορίου Κατηγορία:Αλαιθάνια Κατηγορία:Αλκυλαλογονίδια Κατηγορία:Ψυκτικά
Ο γύρος του κόσμου σε 80 ημέρες
Ο γύρος του κόσμου σε 80 ημέρες είναι μυθιστόρημα του Ιούλιου Βερν, το οποίο εκδόθηκε το 1873.
Υπόθεση
Ο Φιλέας Φόγκ ήταν ένας πλούσιος εκκεντρικός τζέντλεμαν, ο οποίος είχε πολλές φαεινές ιδέες. Κάποια μέρα, στην Λέσχη Ριφόρμ, στο Λονδίνο, όπου και περνούσε το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας του, εξ αφορμής μια συζήτησης, στοιχημάτισε για 20.000 λίρες πως μπορεί να κάνει τον γύρο του κόσμου σε 80 μέρες. Και έτσι ξεκίνησε το ταξίδι, μαζί με τον υπηρέτη του, Πασπαρτού, τον οποίο είχε προσλάβει λίγες ώρες νωρίτερα. Κατά την διάρκεια του ταξιδιού του, παρακολουθείται στενά, χωρίς ο ίδιος να το γνωρίζει, από τον επιθεωρητή Φιξ, ο οποίος υποπτεύεται τον Φογκ ως δράστη μιας ληστείας που σημειώθηκε σε τράπεζα του Λονδίνου.
Η διαδρομή που θα ακολουθούσε ήταν η εξής:
thumb|left|300px|Ο χάρτης του ταξιδιού γύρω από τον κόσμο, όπως περιγράφεται στο μυθιστόρημα, που έκαναν ο Φογκ και οι φίλοι του.
Στις Ινδίες σώζει και παίρνει μαζί του την νεαρή χήρα πριγκίπισσα Αούντα από φανατικούς που θέλουν να την κάψουν ζωντανή μαζί με την σορό του συζύγου της, κατά τα τοπικά θρησκευτικά ήθη. Τελικά γυρίζει στο Λονδίνο, νομίζοντας ότι είχε χάσει το στοίχημα, καθώς είχε την εντύπωση ότι γύρισε λίγα λεπτά αργότερα. Όμως, την άλλη μέρα συνειδητοποίησε ότι είχε φτάσει μία μέρα νωρίτερα και, ένα λεπτό πριν λήξει η προθεσμία του, πηγαίνει στην Λέσχη και κερδίζει το στοίχημα. Στο τέλος έμαθε ότι αντί να φτάσει στις 21 Δεκεμβρίου, δηλαδή την 80ή μέρα, έφτασε μία μέρα νωρίτερα, λόγω του ότι, ταξιδεύοντας από τα δυτικά προς τα ανατολικά, δηλαδή μαζί με την πορεία περιστροφής της Γης, κέρδισε μία ημέρα που δεν είχε υπολογίσει. Μετά από όλα αυτά, η πριγκίπισσα Αούντα γίνεται σύζυγός του.
Διεθνείς ναυτιλιακές συμβάσεις
Με τον όρο Διεθνείς Ναυτιλιακές Συμβάσεις (International Maritime Conventions) χαρακτηρίζονται οι πολυμερείς συμβάσεις¹ που συνάπτονται μεταξύ Χωρών και που αντικείμενό τους αφορά ναυτιλιακά θέματα.
Οι διεθνείς αυτές συμβάσεις (ΔΣ) διακρίνονται σε επτά επιμέρους κατηγορίες:
Κατηγορία:Διεθνές Δίκαιο Θαλάσσης *
Kings of Metal
Το Kings of Metal είναι το έκτο άλμπουμ του αμερικάνικου heavy metal συγκροτήματος Manowar, το οποίο κυκλοφόρησε στις 18 Νοεμβρίου του 1988 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας Atlantic Records.
Μετά την κυκλοφορία του δίσκου, αποχώρησε από το συγκρότημα ο κιθαρίστας Ross the Boss, ο οποίος λίγο αργότερα συνεργάστηκε με το Ντικ Μανιτόμπα στους Wild Kingdom. Τη θέση του πήρε ο Ντέιβιντ Σανκλ, ενώ τον Σεπτέμβριο του 1989, αναγκάστηκε να αποχωρήσει και ο ντράμερ Σκοτ Κολούμπους, αλλά επέστρεψε τρεις μήνες αργότερα.
Το "Kings of Metal" σκαρφάλωσε στο Top-50 των γερμανικών και σουηδικών τσαρτ και βραβεύθηκε ως χρυσός δίσκος στη Γερμανία το 1994.
Θέσεις τσαρτ
Επίσημη κυκλοφορία: 18 Νοεμβρίου 1988
Βραβεία
Kings of Metal (άλμπουμ)
Τα μέλη του συγκροτήματος
Το "Kings of Metal" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Manowar Κατηγορία:Άλμπουμ του 1988
Ιστορικό Μουσείο του Μπότεβγκραντ
Το Ιστορικό Μουσείο του Μπότεβγκραντ (Ботевградски исторически музей) ιδρύθηκε το 1937 και βρίσκεται στην Πλατεία Σαράνσκ, στο κέντρο του Μπότεβγκραντ δυτικής Βουλγαρίας.μικρογραφία|300x300εσ|Το εσωτερικό του μουσείου|εναλλ.=|αριστερά
Ιστορία
Το Μουσείο που λειτουργεί στην περιοχή του Μπότεβγκραντ έχει μεγάλη ιστορία και πολλές παραδόσεις. Δύο από τους πρώτους ερευνητές του ήταν ο ιερέας Γκεόργκι Ποπντιμιτρόφ από το χωριό Σκραβένα, και ο επί πολλών χρόνων δάσκαλος του χωριού Τρούντοβετς, ο Γκεόργκι Ποπιβανόφ.
Την 10 Ιανουαρίου 1927 στην τοπική εφημερίδα «Νέα της Οράνιε» δημοσιεύτηκε η ανακοίνωση για την ίδρυση ενός αρχαιολογικού μουσείου ως μέρος της Βιβλιοθήκης Ιβάν Βάζοφ, που βρισκόταν στην πόλη. Το 1937 άνοιξε για το κοινό η πρώτη συλλογή του μουσείου υπό την διεύθυνση του τοπικού λυκειάρχη Άσεν Στεφανόφ. αριστερά|μικρογραφία|Προθήκη του μουσείου αφιερωμένη στο Βουλαγρικό εργοστάσιο κατασκευής λεωφορείων Τσαβδάρ Το 1950 η πλέον εμπλουτισμένη και επεκταμένη συλλογή μεταφέρθηκε στο τοπικό πολιτιστικό κέντρο (τσιταλίστε, βουλγαρικά: читалище) «Χρίστο Μπότεφ 1884», και δύο χρόνια αργότερα η συλλογή ανακηρύχθηκε ως κρατικό μουσείο και της παρασχέθηκε ένα ξεχωριστό κτίριο.
Την 24η Μαΐου 1959 το μουσείο άνοιξε με μία τελετή εγκαινιασμού. Το 1970 εγκαινιάστηκε η δεύτερη έκθεση του μουσείου. Το 1985 το μουσείο επεκτάθηκε με μια συλλογή έργων τέχνης που εκτέθηκαν στην γκαλερί που ανοίχτηκε. Την περίοδο 1988 - 2010 το μουσείο και η γκαλερί έργων τέχνης στεγάζονταν σε ένα ξεχωριστό κτίριο δίπλα στον Πύργο του Ρολογιού του Μπότεβγκραντ, το σύμβολο της πόλης. αριστερά|μικρογραφία|Προθήκη με τα προσωπικά αντικείμενα του ποιητή Στάμεν Πάντσεφ Την 1η Ιουλίου 2010 ξεκίνησε η ανακατασκευή του κτιρίου του Δικαστικού Μεγάρου στο Μπότεβγκραντ. Την 3η Μαΐου 2011 το κτίριο άνοιξε εκ νέου και έκτοτε στεγάζει το Ιστορικό Μουσείο του Μπότεβγκραντ.
Η συλλογή του μουσείου
Το μουσείο διαθέτει εκθεσιακούς χώρους, καθώς και μια αίθουσα συνεδριάσεων εξοπλισμένη για παρουσιάσεις, εκθέσεις έργων τέχνης, συναυλίες, συζητήσεις, δημόσιες διαλέξεις και εκδηλώσεις. Το μουσείο προάγει τη συλλογή, την έρευνα, την εκπαίδευση και τις ενέργειες προώθησης, και συμμετέχει στην οργάνωση των εκδηλώσεων σύμφωνα με το πολιτιστικό ημερολόγιο του Δήμου του Μπότεβγκραντ. μικρογραφία|Μπρούτζινο δαχτυλίδι με μονόγραμμα του 14ου αιώνα αριστερά|μικρογραφία|300x300εσ|Κινηματογραφική λήψη του Ιστορικού Μουσείου του Μπότεβγκραντ Το 2018 η συλλογή του μουσείου περιλάμβανε πάνω από 15 χιλιάδες αντικείμενα, με συμπεριλαμβανόμενα έγγραφα, πρωτότυπο φωτογραφικό υλικό, προσωπικά αντικείμενα, πολεμικό εξοπλισμό, παλιό έντυπο υλικό, νομίσματα και εραλδικά αντικείμενα και έργα τέχνης. Αυτά είναι κατανεμημένα σε τρία τμήματα: Αρχαιολογία, Ιστορία της Βουλγαρικής γης τον 15-20 αιώνα, και Τέχνη και Ιστορία του 20ου αιώνα. Το Μουσείο συνδέεται με το μοναστηριακό σχολείο του χωριού Μποζένιτσα του Δήμου Μπότεβγκραντ.
Αναφορές
Κατηγορία:Ιστορικά μουσεία Κατηγορία:Πολιτισμός της Βουλγαρίας
52 Ευρώπη
Ο αστεροειδής Ευρώπη (αγγλικά: Europa) είναι ο μικρός πλανήτης με αύξοντα αριθμό ανακαλύψεως 52 και δεν πρέπει να συγχέεται με τον ομώνυμο τέταρτο μεγαλύτερο δορυφόρο του Δία. Ο αστεροειδής ανακαλύφθηκε στις 4 Φεβρουαρίου 1858 από τον Χέρμαν Γκόλντσμιντ, που παρατηρούσε από το Παρίσι και της έδωσε το όνομα της μυθικής Ευρώπης. Η Ευρώπη περιφέρεται περί τον Ήλιο σε μέση απόσταση (μεγάλος ημιάξονας της τροχιάς της) 3,101 αστρονομικών μονάδων ή 463,9 εκατομμυρίων χιλιομέτρων. Μία περιφορά της Ευρώπης περί τον Ήλιο συμπληρώνεται σε 5,46 γήινα έτη.
Οι διαστάσεις της Ευρώπης είναι 360×315×240 χλμ. (μέσος όρος 289), πράγμα που την καθιστά έναν από τους μεγαλύτερους αστεροειδείς της Κύριας Ζώνης (τον έβδομο σε όγκο), και η μάζα της περίπου 50 τετράκις εκατομμύρια τόνοι ή σχεδόν το 2% της συνολικής μάζας των σωμάτων της Κύριας Ζώνης. Η Ευρώπη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 5 ώρες και 38 λεπτά. Πρόκειται για ένα σκουρόχρωμο ουράνιο σώμα, με γεωμετρική λευκαύγεια (άλβεδο) μόλις 0,058. Ανήκει στον φασματικό τύπο C των αστεροειδών (ανθρακούχοι). Η μέγιστη θερμοκρασία στην επιφάνειά της δεν υπερβαίνει τους –15 °C, ενώ η μέση είναι περί τους –100 °C.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Ευρωπη
Δεσφίνα
Η Δεσφίνα είναι ορεινή παραδοσιακή κωμόπολη χτισμένη αμφιθεατρικά στους πρόποδες του βουνού Κίρφης και σε υψόμετρο 680 μέτρων. Η πολεοδομική και αρχιτεκτονική φυσιογνωμία της Δεσφίνας είναι άρρηκτα συνδεδεμένες με την ταυτότητά της καθώς ενσωματώνει σύγχρονες υποδομές στον αναλλοίωτο παραδοσιακό χαρακτήρα της. Ο οικισμός έχει πραγματικό πληθυσμό 1.824 κατοίκους, βρίσκεται στη Στερεά Ελλάδα ενώ διοικητικά ανήκει στον Δήμο Δελφών του Νομού Φωκίδας.
Ιστορία
thumb|right|Η πλατεία της Δεσφίνας (1963)
Η Δεσφίνα κατοικήθηκε από την αρχαιότητα με την ονομασία Εχεδάμεια. Η Εχεδάμεια ήταν αρχαία πόλη η οποία βρισκόταν περίπου στην περιοχή που σήμερα είναι κτισμένος ο οικισμός της Δεσφίνας. Συγκεκριμένα από αναφορές αρχαίων περιηγητών (Παυσανίας 2ος μ.Χ. αιώνας) στη θέση μεταξύ «Πλατύ Φρέαρ» έως την «Αγία Ειρήνη» του νομού Φωκίδας, όπου και βρέθηκαν από μικρές ανασκαφές που πραγματοποιήθηκαν διάφορα πήλινα σκεύη όπως λαξευτοί τάφοι στους βράχους του Προφήτη Ηλία και ένας Μυκηναϊκός τάφος στον οικισμό Συκιά, σημάδι της διαβίωσης ανθρώπων στην περιοχή από τότε. Η Εχεδάμεια όπως και άλλες πόλεις της περιοχής (Αντίκυρα, Λιλαία, Δαύλεια κ.α.) καταστράφηκε και ερειπώθηκε από τον βασιλιά Φίλιππο της Μακεδονίας 355-346 π.Χ. κατά τον τρίτο Ιερό Πόλεμο επειδή έλαβε μέρος με τις υπόλοιπες Φωκικές Πόλεις στην Ιεροσυλία του Ιερού Ναού του Απόλλωνα στους Δελφούς.
Ένας από τους σημαντικότερους επαναστάτες του 1821, Επίσκοπος Σαλώνων Ησαΐας, αγωνίστηκε για την απελευθέρωση της πατρίδας του μέχρι που σκοτώθηκε από τους Τούρκους στις 22 Απριλίου του 1821. Ήταν ο μοναδικός δεσπότης ο οποίος σκοτώθηκε αγωνιζόμενος στο πεδίο της μάχης για την απελευθέρωση της πατρίδας του. Επίσης ο Σαλώνων Ησαΐας ήταν ένας από αυτούς που ενθάρρυναν τον Αθανάσιο Διάκο για τη μάχη της Αλαμάνας και έδωσε το σήμα για την έναρξη της επανάστασης της Στερεάς Ελλάδας στην Πελοπόννησο, από την περιοχή του Προφήτη Δανιήλ. Το σπίτι του βρίσκεται στη Δεσφίνα και έχει μετατραπεί σε μουσείο όπως επίσης και το σπίτι του ζωγράφου Σπύρου Παπαλουκά της γενιάς του '30, ενός από τους σημαντικότερους Έλληνες ζωγράφους.
Αμέσως μετά τη σύσταση του Νεοελληνικού Κράτους οι κάτοικοι της Δεσφίνας εμπλέκονται σε δικαστική διαμάχη με το Ελληνικό Δημόσιο σχετικά με την κυριότητα των γαιών του χωριού, καθώς το Δημόσιο επικαλούνταν το γεγονός ότι τα εδάφη της Δεσφίνας έπρεπε να περιέλθουν ως 'εθνικά κτήματα' στην κυριότητά του και όχι στους Δεσφινιώτες κατοίκους του χωριού. Η διαμάχη ήταν σφοδρή και τερματίστηκε στον Άρειο Πάγο, όπου ο Αντιπρόεδρος και έντιμος δικαστής, Αναστάσιος Πολυζωίδης, δικαίωσε τους κατοίκους της Δεσφίνας αναγνωρίζοντας τους την κυριότητα των γαιών της.
Υποδομή
thumb|right|Είσοδος Δεσφίνας Η πόλη έχει πολλά κληροδοτήματα από ευεργέτες που άφησαν την περιουσία τους για διάφορους κοινωφελείς σκοπούς (Ησαΐας, Χηρόπουλος, Μελέτης, Μαναίος). Στην πόλη κατά τη διάρκεια ολόκληρου του έτους λειτουργούν:
Από πλευράς εκπαίδευσης υπάρχουν:
Οι Αθλητικές Εγκαταστάσεις που διαθέτει ο Δήμος Δεσφίνας είναι:
Ήθη και έθιμα
thumb|right|Κυριακή του Πάσχα. Παραδοσιακό ψήσιμο αρνιού Οι παραδόσεις, τόσο από τους πρεσβύτερους όσο και από τους νεότερους αποτελούν σημείο αναφοράς για τη Δεσφίνα.
Απόκριες
Την τελευταία Κυριακή της αποκριάς πραγματοποιείται το Καρναβάλι της Δεσφίνας, με παρέλαση αρμάτων και το κάψιμο του καρνάβαλου στην πλατεία, όπου καταλήγει σε λαϊκό γλέντι με χορούς και τραγούδια, τοπικούς μεζέδες και κρασί.
Δεκαπενταύγουστος
Κάθε χρόνο στις 15 Αυγούστου στη γιορτή της Κοίμησης της Θεοτόκου, προς τιμήν της Παναγίας γίνεται παραδοσιακό πανηγύρι που προσελκύει κόσμο από τις γύρω περιοχές. Επώνυμοι καλλιτέχνες οι οποίοι έχουν φιλοξενηθεί για τη συγκεκριμένη εκδήλωση είναι οι: Χάρις Αλεξίου, Ελένη Τσαλιγοπούλου, Δημήτρης Μπάσης, Θέμης Αδαμαντίδης, Μάκης Χριστοδουλόπουλος, Άγγελος Διονυσίου, Λευτέρης Πανταζής, Μιχάλης Χατζηγιάννης κα.
Κοντοσούβλι Δεσφίνας
Το κοντοσούβλι αποτελεί τη μακρά παράδοση της Δεσφίνας και είναι φημισμένο τόσο για την ποιότητα όσο και για τον τρόπο που το σερβίρουν οι ταβέρνες. Η ποιότητα επιτυγχάνεται λόγω της ελεύθερης βοσκής σε λιβάδια της Δεσφίνας με αποτέλεσμα τα ζώα να θεωρούνται καλά σιτεμένα. Το σερβίρισμα παλιά γινόταν σε λαδόκολλα όπου συνδυάζονταν με τοπικό κρασί. Λόγω της παράδοσής του έχει θεσπιστεί η γιορτή κοντοσουβλιού που γίνεται κάθε χρόνο το καλοκαίρι ψήνοντας σε μια ενιαία σούβλα 150 μέτρων κοντοσούβλι από αρνί και πρόβατο.
Αξιοθέατα
thumb|right|Παλιά μονή Τιμίου Προδρόμου, Δεσφίνα Τα αξιοθέατα που φιλοξενούνται στην πόλη, κατηγοριοποιούνται ως εξής:
Σπήλαιο Τυριάς
Πάντοτε ανεξερεύνητο χωρίς να έχουν γίνει σπηλαιολογικές έρευνες. Βρίσκεται ανατολικά της Δεσφίνας και η τοπική παράδοση μιλάει για σπήλαιο με πολλά ενδιαφέροντα. Στην επαναστατική περίοδο, χρησίμευε ως καταφύγιο σωτηρίας-ζωής των κατατρεγμένων, από τους Τούρκους, κατοίκων της Δεσφίνας και έχει την ονομασία «Τυριάς» από παλιά. Μετά την απελευθέρωση διαμορφώθηκε αρκετός χώρος του σε αποθήκη για διαφύλαξη και συντήρηση τοπικών τυροκομικών προϊόντων, λόγω παρουσίας σ' αυτό μόνιμης φυσικής ψύξης. Με την πάροδο του χρόνου το σπήλαιο εγκαταλείφθηκε.
Πλάτανος Δεσφίνας
Επιβλητικός παλαιότερα, λόγω των αυξημένων φυσικών διαστάσεών του, και πλούσιος σε φύλλωμα. Φυτεύτηκε το 1870, 1η Νοεμβρίου από τον Δεσφινιώτη Δημήτριο Αθαν. Σακελάριο. Η τοπική παράδοση λέει ότι φυτεύτηκαν δύο δενδρύλλια πλατάνου και με τα χρόνια της ανάπτυξής τους ενώθηκαν σε ένα δέντρο.
Ιστορικά μνημεία - Ναοί
Είναι κτίσμα του 1896. Ανεγέρθηκε με τη συνδρομή των κατοίκων επί Δημάρχου Γεωργίου Ιερεμία Ιατρού, σε κεντρικό σημείο του χωριού, πλησίον της πλατείας "Ηρώων Ησαΐα". Η εκκλησία γιορτάζει στις 15 Αυγούστου κάθε χρόνο.
Τουρισμός
Η Δεσφίνα φημίζεται για τον αναλλοίωτο παραδοσιακό χαρακτήρα της και για τις τοπικές γεύσεις της. Ανέκαθεν ήταν ελκυστικός προορισμός για επισκέπτες που ήθελαν να γευτούν παραδοσιακά προϊόντα και γεύσεις όπως το περίφημο κοντοσούβλι της. Σταδιακά, ο οικισμός εκσυγχρονίστηκε χωρίς να αλλοιωθεί η φυσιογνωμία του με αποτέλεσμα να παρουσιάζει μια σημαντική αύξηση επισκεψιμότητας τα τελευταία χρόνια. Λόγω της υψηλής τουριστικής κίνησης που έχει δημιουργηθεί στη Δεσφίνα, η τοπική κοινωνία επενδύει συνεχώς στη δημιουργία τουριστικών καταλυμάτων και άλλων δομών ώστε να είναι εφικτή η φιλοξενία τους. Πλέον, αρκετά οικονομικά καταλύματα είναι διαθέσιμα μέσω διαδικτύου καθώς και της πλατφόρμας Airbnb.
Ιστορικά, η Δεσφίνα αποτελούσε το σταυροδρόμι της περιοχής καθώς συνδέει τις γειτονικές περιοχές του Νομού. Ένα μεγάλο μέρος των επισκεπτών προέρχεται από τους Δελφούς και την Αράχωβα. Η διαδρομή Δεσφίνα - Ιτέα - Γαλαξίδι καθώς και Δελφοί - Αράχωβα - Δίστομο - Δεσφίνα αποτελεί μια θελκτική επιλογή για τους ταξιδιώτες.
Αρχαιολογικά, στην περιοχή βρίσκονται αρκετά αξιόλογα μνημεία του αρχαίου Ελληνικού Πολιτισμού και των Βυζαντινών χρόνων για τα οποία έχει ξεκινήσει από το 2016 μια προσπάθεια ανάδειξης από το Πανεπιστήμιο Αιγαίου και το Τμήμα Μεσογειακών Σπουδών (ΤΜΣ) σε συνεργασία με Πανεπιστήμια των ΗΠΑ (Παν/μιο Καλιφόρνιας Σαν Ντιέγκο, Παν/μιο Brandies Μασαχουσέτη, Παν/μιο Wesleyan Κονέκτικατ) και ερευνητών ελληνικών ΑΕΙ/ΤΕΙ. Η αρχαιολογική ανασκαφική έρευνα πραγματοποιείται στον Μυκηναϊκό οικισμό Καστρούλι, Δεσφίνας (Δελφοί, Φωκίδας).
Προϊόντα
Τα προϊόντα που παράγονται στην περιοχή είναι τα εξής:
Οικονομία
Η οικονομία της Δεσφίνας βασίζεται κυρίως στον πρωτογενή και δευτερογενή τομέα ενώ λιγότερο στον τριτογενή τομέα. Το μεγαλύτερο ποσοστό των κατοίκων απασχολείται στον αγροτικό τομέα, τη γνωστή βιομηχανία του Αλουμίνιο της Ελλάδος, στις ιχθυοκαλλιέργειες Γαλαξιδίου, σε δημόσιες και ιδιωτικές επιχειρήσεις.
Πριν την ίδρυση και λειτουργία του Αλουμινίου της Ελλάδος που πραγματοποιήθηκε το 1960, οι κάτοικοι ήταν κυρίως αγρότες με κύρια ασχολία την εκτροφή ζώων και την καλλιέργεια αγροτικής γης. Ξεκινούσαν από το χωριό με λίγα χρήματα με προορισμό τις βόρειες περιοχές της Ελλάδος και σκοπό την αγορά ζώων (κυρίως πρόβατα, γίδια, μοσχάρια) τα οποία αγόραζαν, έθρεφαν και μεταπωλούσαν.
Πολιτιστικός Σύλλογος Δεσφίνας
Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Δεσφίνας με την ονομασία «Η Πρόοδος» ιδρύθηκε στις 6 Ιουλίου του 1979 και απαρτίζεται από 200 μέλη. Ο σκοπός του πολιτιστικού συλλόγου ήταν και είναι η πνευματική ανάπτυξη και ηθική καλλιέργεια, η προώθηση του πνεύματος του πολιτισμού και του ανθρωπιστικού δεσμού μεταξύ των μελών του καθώς και η συμβολή του στη διαμόρφωση του περιβάλλοντος. Ακόμη ο πολιτιστικός σύλλογος είναι υπεύθυνος για τις εκδηλώσεις που δημιουργούνται κατά καιρούς στην περιοχή με στόχο την καλύτερη δυνατή διοργάνωσή τους.
Αγροτικός Συνεταιρισμός
Ο Αγροτικός συνεταιρισμός Δεσφίνας ιδρύθηκε πριν από πολλά χρόνια για την εξυπηρέτηση των αγροτικών υπηρεσιών του Δήμου. Κύριος στόχος του είναι η παραγωγή και προώθηση αγροτικών προϊόντων.
Αθλητικός Σύλλογος «Ο Ησαΐας»
Από το 1973 έως και το 1985 συμμετείχε στο Πρωτάθλημα Φθιωτιδοφωκίδας όπου κατέκτησε 2 πρωταθλήματα. Το ένα το 1976 ανεβαίνοντας από την Γ΄ στη Β΄ κατηγορία και το άλλο το 1978 ανεβαίνοντας από τη Β΄ στην Α΄ κατηγορία.
Από το 1985 μέχρι σήμερα συμμετέχει στο πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Φωκίδας. Κυπελλούχος της Ε.Π.Σ. Φωκίδας το 1991, ενώ έχει φτάσει ακόμη πέντε φορές στον τελικό, χωρίς να διπλασιάσει τις επιτυχίες του (1987, 1989, 1992, 2003 και 2005). Το 1987 ανακηρύχθηκε Πρωταθλητής Α΄ Κατηγορίας, αλλά έχασε την άνοδο στην Δ΄ Εθνική στα μπαράζ. Το 1991 έχοντας δαπανήσει αρκετά χρήματα για μεταγραφές ξανακέρδισε το πρωτάθλημα και κατάφερε να ανέβει τελικά στην Δ΄ Εθνική, με προπονητή τον Δημήτρη Ντάσκα.
Στην Δ΄ Εθνική αγωνίστηκε τη χρονιά 1991-92, όπου υποβιβάστηκε τερματίζοντας στη 18η θέση, πίσω από τον Α.Π.Σ. Ζάκυνθος και μπροστά από τον Α.Ο. Πύργος, σε σύνολο 19 ομάδων 6ου ομίλου.
Αθλητικός Σύλλογος «Η Δόξα»
Ο '''Α.Σ. Δόξα Δεσφίνας''' ιδρύθηκε το 1986 με σκοπό να αποτελέσει το φυτώριο της ισχυρότερης ομάδας της Δεσφίνας, του Ησαΐα.
Σπουδαιότερη πορεία της ανά τον χρόνο στο ερασιτεχνικό πρωτάθλημα όπου αγωνίζεται, η πενταετία 1998-2003 όταν κατέκτησε 2 πρωταθλήματα, από την Γ΄ στη Β΄ κατηγορία και από τη Β΄ στην Α΄ κατηγορία. Την αγωνιστική περίοδο 2003-2004 έδωσε δυναμικό παρόν στην Α΄ κατηγορία, κατακτώντας την 6η θέση (32 βαθμοί και γκολ 40 υπέρ - 42 κατά). Έχει τιμηθεί με βραβεία ήθους (χωρίς τιμωρία ή αποβολή κανείς παίκτης της για μια ολόκληρη αγωνιστική περίοδο).
Οικισμοί
Η Δεσφίνα αποτελείται συνολικά από δεκαεννέα (19) οικισμούς με τον μεγαλύτερο από αυτούς να είναι η πόλη της Δεσφίνας με περίπου 2.000 κατοίκους. Οι υπόλοιποι οικισμοί είναι κυρίως παραθαλάσσιοι με τους περισσότερους από αυτούς να έχουν τις βασικές υποδομές όπως δίκτυο νερού & ρεύματος. Ο Άγιος Μηνάς, το Στενό, οι Ποταμοί και ο Βάλτος έχουν ασφαλτόστρωση ενώ η πρόσβαση στους υπόλοιπους πραγματοποιείται από χωματόδρομο ο οποίος συντηρείται διαρκώς. Οι μεγαλύτεροι οικισμοί είναι ο Βάλτος Δεσφίνας και ο Άγιος Μηνάς Δεσφίνας οι οποίο αποτελούνται από περίπου ογδόντα κατοικίες ο καθένας.
Άγιος Μηνάς Δεσφίνας
thumb|right|Παραλία Αγίου Μηνά, Δεσφίνα
Παραθαλάσσιος οικισμός της Δεσφίνας με περισσότερες από πενήντα (70) παραθεριστικές κατοικίες. Η απόσταση από τη Δεσφίνα είναι περίπου δεκαπέντε (15) λεπτά οδικώς με κατεύθυνση προς Ιτέα. Ο οικισμός φημίζεται για τα καθαρά νερά και την υψηλή θερμοκρασία σε σχέση με τις γειτονικές περιοχές. Η απόσταση από την Ιτέα και το Γαλαξίδι είναι περίπου δέκα και είκοσι λεπτά αντίστοιχα. Στην περιοχή υπάρχει καντίνα καθ' όλη τη διάρκεια του καλοκαιριού η οποία εξυπηρετεί το κοινό καθημερινά.
Βάλτος Δεσφίνας
Ο Βάλτος είναι ο μεγαλύτερος οικισμός της Δεσφίνας ο οποίος έχει όλες τις σύγχρονες υποδομές (δίκτυο νερού & ύδρευσης, εστιατόριο, δρόμο με άσφαλτο). Είναι από τους εντυπωσιακότερους οικισμούς της Δεσφίνας καθώς περιβάλλεται από ένα καταπράσινο δάσος και ποταμάκια. Βρίσκεται περίπου δέκα (10) λεπτά οδικώς από την Αντίκυρα και εικοσιπέντε (25) λεπτά από τη Δεσφίνα. Η πρόσβαση στον οικισμό του Βάλτου πραγματοποιείται πλέον και μέσα από την πόλη της Δεσφίνας καθώς διανοίχτηκαν χωματόδρομοι που συνδέουν όλους τους οικισμούς απευθείας με την πόλη της Δεσφίνας. Ο Βάλτος αποτελείται περίπου από ογδόντα (80) οικισμούς όπου πολλοί από αυτούς αποτελούν μόνιμες κατοικίες. Ο οικισμός βρίσκεται ανάμεσα στους Ποταμούς Δεσφίνας και τον Πρόσακο Δεσφίνας.
Σημαντικές Προσωπικότητες
Οι πιο σημαντικές προσωπικότητες που κατάγονται από τη Δεσφίνα είναι:
Ιστορικός Πληθυσμός
Στοιχεία απογραφής πληθυσμού
Κλιματολογικά Δεδομένα
Κλιματολογικά δεδομένα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κωμοπόλεις του νομού Φωκίδας Δεσφινα
Λεωνίδας Πελεκανάκης
Ο Λεωνίδας Πελεκανάκης (22 Νοεμβρίου 1962 - 14 Ιανουαρίου 2021) ήταν Έλληνας αθλητής της ιστιοπλοΐας, ολυμπιονίκης και παγκόσμιος πρωταθλητής.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις 22 Νοεμβρίου του 1962 και συμμετείχε σε πολλούς αγώνες τόσο σε εγχώριο, όσο και σε διεθνές επίπεδο. Η ενασχόλησή του με την ιστιοπλοΐα ξεκίνησε από παιδική ηλικία, κάνοντας όπτιμιστ στον Ιστιοπλοϊκό Ομιλο Πειραιά (ΙΟΠ), ενώ αργότερα συνέχισε σε άλλες κατηγορίες όπως Finn, Star και Soling. . Συμμετείχε συχνά στο Ράλλυ Αιγαίου, όπου όντας αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού, συμμετείχε μερικές φορές και με την ομάδα της Σχολής Ναυτικών Δοκίμων
Έχοντας διαγνωσθεί με COVID-19, στις αρχές Νοεμβρίου του 2020, ο Πελεκανάκης εισήχθη στο Ναυτικό Νοσοκομείο της Αθήνας. Ενώ δεν είχε σοβαρά προβλήματα υγείας, λόγω σπάνιας επιπλοκής, εμφάνισε προβλήματα στο νωτιαίο μυελό. Στις 2 Δεκεμβρίου μπήκε σε μονάδα εντατικής θεραπείας, ωστόσο αργότερα προέκυψαν και άλλες επιπλοκές που επιβάρυναν περαιτέρω την κατάσταση του. Σύμφωνα με το περιβάλλον του, καθοριστική τροπή για τη νοσηλεία του φαίνεται να ήταν ενδονοσοκομειακή λοίμωξη. Έπειτα από περίπου 2 μήνες ασθένειας, κατέληξε τις πρωινές ώρες της 14ης Ιανουαρίου 2021
Διακρίσεις στην ιστιοπλοΐα
Στις διακρίσεις του Πελεκανάκη σε διεθνείς αγώνες περιλαμβάνονται και οι παρακάτω:
Το ενδιαφέρον του Πελεκανάκη για την ιστιοπλοΐα ήταν αμείωτο για δεκαετίες και μέχρι και λίγες εβδομάδες πριν τον θάνατο του, συμμετείχε σε αγώνες ιστιοπλοΐας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της ιστιοπλοΐας Κατηγορία:Ολυμπιονίκες της ιστιοπλοΐας Κατηγορία:Έλληνες Ολυμπιονίκες
Χένρυ Μπρους (1ος βαρόνος Αμπερντέρ)
Ο Χένρυ Ώστιν Μπρους (Henry Austin Bruce, Ντάφριν, Άμπερντερ, Γκλαμοργκανσάιρ, 16 Απριλίου 1815 - Λονδίνο, 25 Φεβρουαρίου 1895), 1ος βαρόνος του Άμπερντερ, ήταν Βρετανός πολιτικός, μέλος του Φιλελεύθερου Κόμματος, υπουργός Εσωτερικών (1868-1873) και λόρδος πρόεδρος του Συμβουλίου (1873-1874).
Βιογραφία
αριστερά|μικρογραφία|Άγαλμα του Χένρυ Μπρους στο Πανεπιστήμιο του [[Κάρντιφ]] Γιος γαιοκτήμονα, φοίτησε στη Σχολή Μπίσοπ Γκορ στο Σουόνσι και το 1837 έγινε δικηγόρος. Η μικρότερη κόρη του, Άλις Μπρους, ήταν υποδιευθύντρια του Σόμερβιλ Χολ από το 1898 έως το 1929.
Ειρηνοδίκης στο Μέρθυρ Τάιντφιλ και στο Αμπερντέρ (1847-1854), μπήκε στο Κοινοβούλιο το 1852 ως εκπρόσωπος των Φιλελευθέρων για το Μέρθυρ Τάιντφιλ. Βρισκόταν στο επίκεντρο των αιτημάτων των ανθρακωρύχων της κοιλάδας Αμπερντέρ και δεν μπόρεσε να διευθετήσει την απεργία παρά τις προσπάθειες συμβιβασμού.
Στη συνέχεια διορίστηκε υφυπουργός στο βρετανικό υπουργείο Εσωτερικών. Το 1868 έχασε την έδρα του ως εκπρόσωπος του Μέρτυρ Τάιντφιλ, αλλά εξελέγη στο Ρένφριουσαϊρ.
Ο Γουίλιαμ Γκλάντστοουν τον επέλεξε ως υπουργό Εσωτερικών το 1868. Στη συνέχεια, ξεκίνησε μια μεταρρύθμιση των νόμων περί αδειοδότησης αλκοολούχων ποτών του Ηνωμένου Βασιλείου και δρομολόγησε τον νόμο περί αδειοδότησης του 1872, ο οποίος έδωσε μεγαλύτερη εξουσία στους δικαστές, αύξησε τις ποινές για την κακή συμπεριφορά στα καμπαρέ και περιόρισε τις ώρες πώλησης αλκοολούχων ποτών. Το 1873 ο Γκλάντστοουν του ζήτησε να αναλάβει την ευθύνη του Λόρδου Προέδρου του Συμβουλίου (1873-74). Στη συνέχεια έγινε ευγενής ως βαρόνος του Αμπερντέρ (23 Αυγούστου 1873). αριστερά|μικρογραφία|Το οικόσημο του Χένρι Μπρους Η ήττα του Φιλελεύθερου Κόμματος το 1874 έβαλε τέλος στην πολιτική του ζωή. Στη συνέχεια αφοσιώθηκε σε κοινωνικά, εκπαιδευτικά και οικονομικά ζητήματα. Το 1876 εξελέγη μέλος της Βασιλικής Εταιρείας. Πρόεδρος της Βασιλικής Ιστορικής Εταιρείας (1878-1891), καθώς και της Βασιλικής Γεωγραφικής Εταιρείας και του Ιδρύματος Ημερήσιου Σχολείου Θηλέων (Girls' Day School Trust), το 1888 ήταν επικεφαλής της Επιτροπής του Επίσημου Πίνακα Σταγόνας (Official Table of Drops) για την εξασφάλιση του ανώδυνου θανάτου των καταδίκων.
Το 1882 ασχολήθηκε πλήρως με τη μελέτη της Δυτικής Αφρικής και έγινε πρόεδρος της Εθνικής Αφρικανικής Εταιρείας (1882-1895). Το 1885 ανακηρύχθηκε Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Λουτρού.
Το 1894, εξασφάλισε την ίδρυση του Πανεπιστημιακού Κολλεγίου της Νότιας Ουαλίας και του Μονμαουθσάιρ, το οποίο είναι σήμερα το Πανεπιστήμιο του Κάρντιφ.
Πέθανε στο Λονδίνο το 1895. Είναι θαμμένος στο Μάουντεν Ας (Ουαλία) αριστερά|μικρογραφία|Ο τάφος του Χένρυ Μπρους
Παραπομπές
Κατηγορία:Βαρόνοι Κατηγορία:Εταίροι της Βασιλικής Εταιρείας Κατηγορία:Ουαλοί πολιτικοί
Λεονίντ Κούτσμα
Ο Λεονίντ Ντανύλοβιτς Κούτσμα (Леонід Данилович Кучма, 9 Αυγούστου 1938 - ...) ήταν ο δεύτερος πρόεδρος της ανεξάρτητης Ουκρανίας από τις 19 Ιουλίου 1994 έως τις 23 Ιανουαρίου 2005. Ο Κούτσμα ανέλαβε τα καθήκοντά του μετά τη νίκη του στις προεδρικές εκλογές του 1994 εναντίον του αντιπάλου του, του τότε προέδρου Λεονίντ Κραβτσούκ. Ο Κούτσμα επανεξελέγη για μια επιπλέον πενταετή θητεία το 1999.
Υπό την επιτήρηση του, η ουκρανική οικονομία συνέχισε να υποχωρεί μέχρι το 1999, ενώ ρυθμός ανάπτυξης καταγράφηκε από το 2000, επιτυγχάνοντας σχετική ευημερία σε ορισμένα τμήματα κατοίκων αστικών περιοχών. Κατά τη διάρκεια της προεδρίας του, οι σχέσεις Ουκρανίας-Ρωσίας άρχισαν να βελτιώνονται.
Μετά από μια επιτυχημένη καριέρα στη βιομηχανία κατασκευής μηχανημάτων της Σοβιετικής Ένωσης, ο Κούτσμα ξεκίνησε την πολιτική του σταδιοδρομία το 1990, όταν εξελέγη για το Ουκρανικό Κοινοβούλιο και επανεκλέγει το 1994. Υπηρέτησε ως πρωθυπουργός της Ουκρανίας μεταξύ Οκτωβρίου 1992 και Σεπτεμβρίου 1993.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόεδροι της Ουκρανίας Κατηγορία:Ουκρανοί βουλευτές Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ουκρανίας Κατηγορία:Νικητές βραβείου Λένιν
Κοι.Σ.Π.Ε "Αθηνά Ελπίς"
Ο Κοινωνικός Συνεταιρισμός Περιορισμένης Ευθύνης "Αθηνά Ελπίς" δημιουργήθηκε το 2011, μετά από πρωτοβουλία του Οργανισμού Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης του Δήμου Αθηναίων. Ο ΟΥΚΑ έθεσε ως βασικό του στόχο τη σύσταση ενός Κοινωνικού Συνεταιρισμού Περιορισμένης Ευθύνης, ο οποίος θα φρόντιζε για το σχεδιασμό και την εφαρμογή βασικών υπηρεσιών ψυχικής υγείας και κοινωνικο-οικονομικής ένταξης, όσων νοσούν από ψυχοκοινωνικά προβλήματα. Ο συγκεκριμένος Κοι.Σ.Π.Ε έχει αναπτύξει, εκτός από τις υπηρεσίες παροχής ψυχικής υγείας, παραγωγική, εμπορική, οικονομική και προμηθευτική δραστηριότητα. Με αυτό τον τρόπο, επιτυγχάνει και την κοινωνική εσνωμάτωση όσων νοσούν από ψυχο-κοινωνικά προβλήματα, αλλά και την οικονομική τους αυτάρκεια. Τα κέρδη από τις δραστηριότητες του Κοι.Σ.Π.Ε "Αθηνά-Ελπίς" διανέμονται με τέτοιο τρόπο, ώστε να επιτυγχάνεται και η ανάπτυξη του συναιτερισμού, αλλά και να δημιουργούνται νέες θέσεις εργασίας. Κυρίαρχο όργανο λήψης αποφάσεων είναι το Διοικητικό Συμβούλιο, σύμφωνα με τα πρότυπα μίας εμπορικής επιχείρησης, αλλά όλα τα μέλη, χωρίς εξαιρέσεις, παίρνουν μέρος στη Γενική Συνέλευση. Ο Κοι.Σ.Π.Ε "Αθηνά-Ελπίς" στεγάζεται σε χώρο, ο οποίος παραχωρήθηκε από το νοσοκομείο "Άγ. Σάββας".
Κοινωνικές επιχειρήσεις
Οι κοινωνικές επιχειρήσεις είναι ενώσεις προσώπων, οι οποίες θέτουν ως στόχο την επίλυση κοινωνικών προβλημάτων, τον οποίο στόχο τον επιτυγχάνουν μέσα από καινοτόμα εγχειρήματα. Οι κοινωνικές επιχειρήσεις αποκλίνουν από τις καθαρά καπιταλιστικές επιχειρήσεις, καθώς επιδίωξη των κοινωνικών επιχειρήσεων δεν είναι η δημιουργία κέρδους για τα μέλη, αλλά η παροχή αγαθών και υπηρεσιών στην κοινωνία. Ουσιαστικά, μπορεί και οι δύο τύποι επιχειρήσεων να δραστηριοποιούνται εμπορικά, αλλά υπάρχει η βασική διαφορά ότι στην πρώτη περίπτωση, το οποιοδήποτε κέρδος χρησιμοποιείται για την υλοποίηση ενός κοινωνικού στόχου και όχι προσωπικού οφέλους των μελών ή των στελεχών. Βασικό χαρακτηριστικό των κοινωνικών επιχειρήσεων είναι η δημοκρατική και αξιότιμη συμμετοχή των μελών της και ο υψηλός βαθμός αυτονομίας. Οι κοινωνικές επιχειρήσεις συνδυάζουν χαρακτηριστικά από συνεταιρισμούς και Μ.Κ.Ο. Από τη μία πλευρά, αναπτύσσουν παραγωγική δραστηριότητα, άρα μοιάζουν με συνεταιρισμό και από την άλλη δεν απευθύνονται μόνο στα μέλη τους, αλλά σε ένα ευρύτερο κοινωνικό σύνολο, άρα μοιάζουν με Μη Κερδοσκοπική Οργάνωση.
Έχει δημιουργηθεί ένας ιδεατός τύπος για τις κοινωνικές επιχειρήσεις ο οποίος παρουσιάζει βασικά οικονομικά και κοινωνικά κριτήρια. Στα οικονομικά κριτήρια ανήκουν η παραγωγική δραστηριότητα, η ανάληψη ρίσκου (που προέρχεται από την παραγωγική δραστηριότητα), ο υψηλός βαθμός βαθμός αυτονομίας και συγκεκριμένο όριο στον βασικό κατώτατο μισθό. Η επίτευξη του κοινωνικού οφέλους, η συλλογικότητα, η αξιοκρατία, η συμμετοχικότητα και η περιορισμένη διανομή κερδών είναι τα ιδεατά κοινωνικά χαρακτηριστικά μίας κοινωνικής επιχείρησης.
Σύμφωνα με τους Campi et al. (2016) παρόλο που οι κοινωνικές επιχειρήσεις ανήκουν στον "τρίτο τομέα", αυτό που τις ξεχωρίζει από τις υπόλοιπες οργανώσεις είναι ότι επιδιώκουν ταυτόχρονα την παροχή χρήσιμων υπηρεσιών είτε στο γενικό σύνολο είτε σε συγκεκριμένες ομάδες ατόμων, την ανάληψη ρίσκου για τη δημιουργία βιώσιμης οικονομικής, εμπορικής και παραγωγικής δραστηριότητας και την εστίαση του ενδιαφέροντος της κοινής γνώμης γύρω από ένα συγκεκριμένο ζήτημα.
Κοινωνικοί συνεταιρισμοί περιορισμένης ευθύνης
Στην Ελλάδα οι Κοι.Σ.Π.Ε θεσμοθετούνται για πρώτη φορά το 1999 με τον νόμο Ν. 2716/99 που πρότεινε το Υπουργείο Υγείας και Πρόνοιας. Οι θεσμοί των Κοι.Σ.Π.Ε είναι νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου, με περιορισμένη ευθύνη των μελών τους° αυτό σημαίνει ότι αποτελούν ενώσεις φυσικών προσώπων με δικαιώματα, αλλά και υποχρεώσεις. Αποτελούν μονάδες ψυχικής υγείας, αλλά και εμπορικές επιχειρήσεις, αφού μπορούν να αναπτύξουν οικονομική δραστηριότητα. Μέχρι σήμερα, οι Κοι.Σ.Π.Ε. βρίσκονται υπό την εποπτεία του Υπουργείου Υγείας.
Στις Κοι.Σ.Π.Ε μέλη υπάρχουν 3 κατηγορίες μελών: τουλάχιστον το 35% είναι άτομα ψυχοκοινωνικά προβλήματα (προβλήματα στις διαπροσωπικές σχέσεις, στρες και χρήση ουσιών), το 45% καλύπτεται από επαγγελματίες ψυχικής υγείας, οι οποίοι όμως δεν αμείβονται από τουςΚοι.Σ.Π.Ε, αλλά λαμβάνουν τυχόν δαπάνες που επέφεραν οι υπηρεσίες τους. Το υπόλοιπο 20% αφορά φορείς, δήμους, κοινότητες, ιδιώτες και εταιρείες.
Δραστηριότητες Κοι.Σ.Π.Ε "Αθηνά-Ελπίς"
Στο καταστατικό λειτουργίας του Κοι.Σ.Π.Ε "Αθηνά Ελπίς" αναφέρεται πως σκοπός είναι η κοινωνικο-οικονομική ένταξη των ατόμων με ψυχο-κοινωνικά προβλήματα και η δημιουργία ολοένα και περισσότερων θέσεων εργασίας. Η κοινωνικο-οικονομική ένταξη των μελών του Κοι.Σ.Π.Ε επιτυγχάνεται είτε μέσα από τη δημιουργία θέσεων εργασίας εντός του πλαισίου του Κοι.Σ.Π.Ε, είτε μέσα από την εύρεση εργοδοτών, οι οποίοι θέλουν να υποστηρίξουν τη μονάδα ψυχικής υγείας. Ο Κοι.Σ.Π.Ε "Αθηνά Ελπίς" έχει αναπτύξει υπηρεσίες καθαρισμού, εκτυπώσεων, συνεργάζεται με τον "Άκτιο" και λειτουργούν από κοινού ένα κυλικείο και έχει δημιουργήσει το ασιατικό εστιατόριο "Mentaleaty".
Όρος Ράσμορ
Το Εθνικό Μνημείο του Όρους Ράσμορ (Mount Rushmore National Memorial) βρίσκεται στην Νότια Ντακότα των Η.Π.Α.
Πρόκειται για τις μορφές τεσσάρων προέδρων των Η.Π.Α., ύψους 18 μέτρων, τις οποίες σκάλισαν σε μια γρανιτένια πλαγιά του όρους Ράσμορ ο γλύπτης Γκάτζον Μπόργκλουμ και ο γιος του Λίνκολν. Οι τέσσερις πρόεδροι είναι, από αριστερά προς τα δεξιά: ο Τζωρτζ Ουάσινγκτον, ο Τόμας Τζέφερσον, ο Θεόδωρος Ρούζβελτ και ο Αβραάμ Λίνκολν. Η ιδέα για την κατασκευή του μνημείου αποδίδεται στον ιστορικό Ντόαν Ρόμπινσον (Doane Robinson).
Το μνημείο επισκέπτονται κάθε χρόνο δύο εκατομμύρια άνθρωποι.
Το όρος Ράσμορ
Οι Ινδιάνοι Λακότα, για τους οποίους το βουνό ήταν τόπος ιερός καθώς από εκεί είχε περάσει, κατά τη διάρκεια ενός πνευματικού ταξιδιού που κατέληξε στην κορυφή Χάρνσϊ, ο ηγέτης τους Μαύρο Ελάφι, είχαν δώσει στο όρος Ράσμορ το όνομα Έξι Παππούδες. Οι Η.Π.Α απέκτησαν τον έλεγχο της περιοχής μετά τις συγκρούσεις με τους Ινδιάνους τη διετία 1876-77. Οι λευκοί άποικοι στην περιοχή έδωσαν στο βουνό διάφορα άλλα ονόματα: Όρος Κούγκαρ, Όρος Σουγκαρλόουφ, Όρος Σλοτερχάουζ και Κιστόουν Κλιφ. Το 1885 το όρος Ράσμορ πήρε το σημερινό όνομα του από έναν νεοϋορκέζο δικηγόρο, τον Τσαρλς Ράσμορ, στη διάρκεια μιας αποστολής στην περιοχή. Το Συμβούλιο Γεωγραφικών Ονομάτων των Ηνωμένων Πολιτειών επισήμως δέχθηκε την ονομασία αυτή το 193
Η κατασκευή του μνημείου
Ο Ντόαν Ρόμπινσον αρχικά είχε προτείνει την περιοχή Νιντλς για την κατασκευή του μνημείου αλλά ο γλύπτης Γκάτζον Μπόργκλουμ επέλεξε το όρος Ράσμορ για διάφορους λόγους. Πρώτον ήταν το ψηλότερο βουνό στην περιοχή (1.745 μ.). Δεύτερον ο γρανίτης στο Ράσμορ είναι πιο λείος και ανθεκτικός και διαβρώνεται μόλις μια ίντσα (25 χιλ.) κάθε 10.000 χρόνια. Τέλος επειδή το βουνό βλέπει νοτιοανατολικά οι εργάτες είχαν περισσότερο φως για να δουλέψουν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μνημεία Κατηγορία:Σύμβολα της Νότιας Ντακότα
Νικολό Ντα Πόντε
Οικογένεια
Παντρεύτηκε (1520) την Αρχαγκέλα Αλβίζε Κανάλ με την οποία απέκτησε δυο παιδιά : Αντόνιο και Παυλίνα. Ο γιος του πέθανε πρίν από τον Νικολό (1558) και όταν πέθανε ο ίδιος υπερήλικας (1585) άφησε την περιουσία του στον ανιψιό του επίσης Νικολό και όταν πέθανε και ο ανιψιός Νικολό η οικογένεια ξεκληρίστηκε.
Δόγης της Βενετίας
Ο Νικολό Ντα Πόντε εξελέγη Πραίτορας του Αγίου Μάρκου (3 Μαρτίου 1578) και στην συνέχεια Δόγης της Βενετίας (3 Μαρτίου 1578) ύστερα από πολλές περιπέτειες και 44 ψηφοφορίες. Παρά το γεγονός ότι έγινε δόγης κοντά στα 90 του και κυβέρνησε 7 χρόνια ήταν απίστευτα πολιτικά ενεργός για την ηλικία του, οι νεώτεροι τον έβλεπαν με μεγάλο θαυμασμό να προχωράει σε μεγάλες διοικητικές μεταρρυθμίσεις ιδιαίτερα στο Συμβούλιο των Δέκα, πολλές φορές διακρίθηκε στην σύγκρουση του με τον κλήρο. Πέθανε σε ηλικία 94 ετών (30 Ιουλίου 1585).
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Δόγηδες της Βενετίας
Ντρου Νίκολας
Ο Άντριου (Ντρου) Νίκολας ( Νέα Υόρκη, 17 Μαΐου 1981), είναι Αμερικανός πρώην καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 1,93 μ. και αγωνιζόταν στην θέση του σούτινγκ γκάρντ. Αγωνίστηκε στον Παναθηναϊκό για τρία χρόνια, κατακτώντας μεταξύ άλλων την Ευρωλίγκα δυο φορές. Σήμερα είναι Director of Scouting των Ντένβερ Νάγκετς στο ΝΒΑ.
Σταδιοδρομία
Άρχισε να παίζει μπάσκετ στο λύκειο του Λόνγκ Άιλαντ. Από εκεί μεταπήδησε στο κολέγιο του Μέριλαντ, με το οποίο κατέκτησε το κολεγιακό πρωτάθλημα του 2002. Η πιο αξιοσημείωτη στιγμή του όντας κολεγιόπαιδο ήταν, όταν το 2003, σημείωσε μπάζερ-μπίτερ τρίποντο στην λήξη του αγώνα, χαρίζοντας την νίκη στην ομάδα του, σε παιχνίδι του πρώτου γύρου ενάντια στην Γουίλμινγκτον.
Στην συνέχεια της καριέρας του, έπαιξε αρχικά σε ομάδες χαμηλών κατηγοριών της Ιταλίας και της Ισπανίας, ώσπου μεταγράφηκε στην ομάδα του Τρεβίζο, την Μπενετόν, με την οποία κέρδισε το βραβείο του 1ου σκόρερ της Ευρωλίγκα 2005-06 με 18.6 πόντους μέσο όρο, και το Ιταλικό πρωτάθλημα. Από εκεί πήγε στην Τουρκία και στην Εφές Πίλσεν όπου υπέγραψε τριετές συμβόλαιο, όμως αρνήθηκε να αγωνιστεί απέναντι στην Παρτιζάν Βελιγραδίου, κατόπιν εντολής της Αμερικανικής κυβέρνησης για το θέμα της ανεξαρτησίας του Κοσόβου, και αποκλείστηκε από την ομάδα. Με την Εφές κατέκτησε το κύπελλο Τουρκίας το 2007.
Από την επόμενη χρονιά, το 2008, και μετά από μεγάλες συζητήσεις, υπέγραψε ένα διετές κλειστό συμβόλαιο στον Παναθηναϊκό με τον οποίο κατέκτησε το Τριπλ Κράουν το 2009 (Πρωτάθλημα, Κύπελλο, Ευρωλίγκα) συνεισφέροντας σε όλους τους τομείς, κυρίως όμως στο σκοράρισμα όπου είχε μέσο όρο 10.8 πόντους. Στον Παναθηναϊκό έμεινε μέχρι το 2011, κατακτώντας ακόμα μια Ευρωλίγκα. Συνολικά με την ομάδα του Παναθηναϊκού κατέκτησε τρία πρωταθλήματα Ελλάδος, ένα κύπελλο και δυο Ευρωλίγκες. Με τους πράσινους στην Ευρωλίγκα μέτρησε 58 αγώνες, με 9,4 πόντους μ.ο και 36,8% ευστοχία από την γραμμή του τριπόντου.
Ακολούθως, την επόμενη σαιζόν συμφώνησε με την ιταλική Εμπόριο Αρμάνι, ωστόσο τον Φεβρουάριο του 2012, αποχώρησε. Έκλεισε στην καριέρα του παίζοντας με τη φανέλα της ρωσικής ΤΣΣΚΑ Μόσχας τη σεζόν 2012-2013 από την οποία αποχώρησε κοινή συναινέσει το Νοέμβριο του 2013, έχοντας αγωνιστεί σε μόλις τέσσερα παιχνίδια στην Ευρωλίγκα.
Τον Ιούλιο του 2013 ο Νίκολας ανακοίνωσε ότι αποσύρεται από την αγωνιστική δράση σε ηλικία 32 ετών. Συνολικά στην Ευρωλίγκα μέτρησε 130 αγώνες με 1.531 πόντους, 293 ασίστ, 266 ριμπάουντ, 100 κλεψίματα με 39.1% στο τρίποντο (276/705).
Στις 12 Αυγούστου 2020, ανακοινώθηκε από την Ευρωλίγκα ότι αποτελεί μέλος της κορυφαίας δεκάδας (ομάδας) του Παναθηναϊκού στη δεκαετία 2010-2020, όντας όγδοος σε ψήφους του κοινού με ποσοστό 58.88%.
Εκτός παρκέ
Μόλις τελείωσε την καριέρα του βρέθηκε στο ESPN και ήταν σχολιαστής στα ματς του NCAA. Στη συνέχεια ασχολήθηκε με την προπονητή και ήταν βοηθός σε ένα λύκειο στη Φλόριντα.
Έκτοτε βρέθηκε στο ΝΒΑ ως scouter ομάδων. Στην αρχή, το 2016 και μέχρι το 2019 ήταν στους Μινεσότα Τίμπεργουλβς, ενώ από το 2019 μέχρι το 2021 βρέθηκε στους Φιλαδέλφεια 76ers. Τον Σεπτέμβριο του 2021, προσλήφθηκε από τους Μπόστον Σέλτικς, ως σκάουτερ των κολλεγίων αλλά και των επαγγελματιών αθλητών και έμεινε σε αυτό το ρόλο μέχρι τον Αύγουστο του 2022.
Τον Αύγουστο του 2022, έγινε Director of Scouting των Ντένβερ Νάγκετς.
Προσωπική ζωή
Είναι παντρεμένος και έχει τρία παιδιά, δύο κορίτσια και ένα (θετό) γιο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εφές Αναντόλου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Τρεβίζο Μπάσκετ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ολίμπια Μιλάνου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπάσκετ Λιβόρνο Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σάσκι Μπασκόνια Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΤΣΣΚΑ Μόσχας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ιταλικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λέγκα Μπάσκετ Σέριε Α Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές τουρκικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Τουρκίας
Μέμελ
Το όνομα Μέμελ μπορεί να αναφέρεται:
Γκέραλτ Μπέρκελ
Ο Γκέραλτ Μπέρκελ (Gerald Berkel, γενν. στις 21 Σεπτεμβρίου 1969) είναι ο αντικυβερνήτης του Αγίου Ευσταθίου από το 2010 ως την 1η Απριλίου 2016.
Γεννήθηκε στον Άγιο Ευστάθιο και ολοκλήρωσε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση στην Αρούμπα. Απέκτησε πτυχίο μπάτσελορ μηχανικού υπολογιστών από το Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Φλόριντα στη Μελβούρνη των ΗΠΑ. Αργότερα εργάστηκε στον Άγιο Ευστάθιο στην εταιρεία τηλεπικοινωνιών Eutel NV. Το 2004 ο Μπέρκελ ανέλαβε διευθυντής της Eutel και μέχρι να γίνει αντικυβερνήτης παρέμεινε σε αυτή τη θέση.
Διορίστηκε ως ο πρώτος αντικυβερνήτης του Αγίου Ευσταθίου την 1η Απριλίου 2010, παρότι υπηρετούσε ως προσωρινός αντικυβερνήτης από το 2003, προετοιμαζόμενος για τη διάλυση των Ολλανδικών Αντίλλων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αντικυβερνήτες του Αγίου Ευσταθίου
Διεθνείς Ναυτιλιακοί Οργανισμοί
Με τον όρο Διεθνείς Ναυτιλιακοί Οργανισμοί (International Maritime Organizations) χαρακτηρίζονται Οργανισμοί που έχουν συγκροτηθεί με διακρατικό χαρακτήρα και κύριο αντικείμενό τους έχουν ναυτιλιακά θέματα.
Οι Διεθνείς αυτοί ναυτιλιακοί Οργανισμοί διακρίνονται σε τρεις κατηγορίες
Γ. Οργανισμοί μη διακρατικοί
*
Γεώργιος Βουστρώνης
Ο Γεώργιος Βουστρώνης ήταν Έλληνας λόγιος χρονογράφος του 15ου αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο ίδιος αναφέρει ότι ονομάζεται και Τζορτζής Πουστρούς (Μπουστρούς). Ήταν εξελλινισμένος Φράγκος από το αρχαίο γαλλικό γένος Bustrone. Ήταν πιστός σύντροφος και φίλος του τελευταίου βασιλιά της Κύπρου Ιακώβου Β'. Δεν γνωρίζουμε άλλα στοιχεία για την ζωή του. Είναι βέβαιο όμως, ότι το 1458 υπηρέτησε ως πρεσβευτής και έμεινε για ένα διάστημα υπό κράτηση στο φρούριο της Λευκωσίας κατά διαταγή της βασίλισσας Καρλόττας. Φαίνεται ότι δεν επέζησε πολύ μετά του 1501, κατά το οποίο έτος τελειώνει η ιστορία του.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 15ου αιώνα
Μωρίς Μπεζάρ
Ο Μωρίς Μπεζάρ (γαλλικά: Maurice Béjart, 1 Ιανουαρίου 1927 – 22 Νοεμβρίου 2007) ήταν Γάλλος χορευτής, χορογράφος, διευθυντής όπερας, και ιδρυτής της της Λωζάνης στην Ελβετία. Του απονεμήθηκε η Ελβετική υπηκοότητα μεταθανάτια.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στην Μασσαλία το 1927, και ο πατέρας του ήταν ο Γάλλος φιλόσοφος. Παρακολουθώντας ένα ρεσιτάλ του χορευτή, επηρεάστηκε τόσο πολύ ώστε αποφάσισε να αφιερώσει τον χρόνο του αποκλειστικά στον χορό. Κατά την περίοδο που βρισκόταν στη Μασσαλία σπούδασε υπό την.
Το 1945, γράφτηκε στην ομάδα μπαλέτου της Όπερας της Μασσαλίας, και από το 1946 σπούδασε υπό την Μαντάμ Ρουσάν Σαρκισιάν, τον, την Μαντάμ , και την στο Παρίσι. Το 1948, συνεργάστηκε επίσης με τους, , και κατόπιν με τον , καθώς και με τη στο Λονδίνο. Το 1954 ίδρυσε την σχολή Ballet de l'Étoile, και το 1960 την Ballet du XXe Siècle στις Βρυξέλλες. Το 1987 μετεγκαταστήθηκε στη Λωζάνη, όπου και ίδρυσε τη σχολή χορού Béjart Ballet Lausanne, μια από τις διασημότερες και πλέον επιτυχημένες σχολές χορού παγκοσμίως.
Το 1973, μαζί με το Ballet du XXe siecle, έκανε την πρεμιέρα της παράστασης με την ονομασία Golestan, η οποία βασίζονταν στην Ιρανική παραδοσιακή μουσική, και ακολούθησαν και άλλες παρόμοιες παραστάσεις βασισμένες στην ίδια θεματολογία. Κατά τη διάρκεια των παραστάσεων αυτών ο Μπεζάρ γνώρισε την πρώην Αυτοκράτειρα του Ιράν με την οποία και διατήρησε ισχυρούς δεσμούς.
Ανάμεσα στα διάσημα έργα του, είναι και μια διασκευασμένη εκδοχή του Καρυοθραύστη, την οποία παρήγαγε το 2000 και βασίζεται στην προσωπική του ζωή, και η οποία περιείχε έντονο ερωτικό περιεχόμενο και παράξενες σεξουαλικές παραστάσεις.
Διακρίσεις
Ανάμεσα στις διακρίσεις που έλαβε ήταν οι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι χορευτές Κατηγορία:Γάλλοι χορογράφοι Κατηγορία:Παραλήπτες του βραβείου Erasmus
Ιωάννα Μάνδρου
Η Ιωάννα Μάνδρου (γ. 1958) είναι Ελληνίδα δημοσιογράφος με ειδίκευση στο δικαστικό ρεπορτάζ. Έχει εργαστεί σε πολλές εφημερίδες, ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς σταθμούς παρακολουθώντας και ενημερώνοντας για τις μεγάλες δικαστικές υποθέσεις της Ελλάδας, τα τελευταία τριάντα χρόνια. Ενδεικτικά αναφέρονται η δίκη Κοσκωτά, η δίκη της 17 Νοέμβρη και η δίκη της Χρυσής Αυγής, για τις οποίες η Ιωάννα Μάνδρου αρθρογραφούσε με εκτενή ρεπορτάζ. Η δημοιογράφος σήμερα εργάζεται στην εφημερίδα «Καθημερινή» και τον τηλεοπτικό σταθμό «ΣΚΑΪ».
Για την προσφορά της στη δημοσιογραφία έχει βραβευτεί με το «Βραβείο του Ιδρύματος Μπότση», το 2020.
Η Ιωάννα Μάνδρου γεννήθηκε το 1958 στη Βλαχοκερασιά Αρκαδίας. Τελείωσε της εγκύκλιες σπουδές της στο Γυμνάσιο της Τεγέας και μετά φοίτησε στη Νομική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Με την νομική ασχολήθηκε ως ασκούμενη δικηγόρος μόνο και από το 1986 εργάζεται ως δημοσιογράφος. Έχει συνεργαστεί με τις εφημερίδες «Η Πρώτη», από όπου ξεκίνησε και την καριέρα της, τον «Ριζοσπάστη» και την «Απογευματινή», τους ραδιοφωνικούς σταθμούς (Flash, 902, Δίαυλος 10, Κανάλι 1 και τους τηλεοπτικούς σταθμούς Alpha TV, και ΣΚΑΪ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες δημοσιογράφοι
Βουλή των Αντιπροσώπων του Νέου Μεξικό
Η Βουλή των Αντιπροσώπων του Νέου Μεξικού (αγγλικά: New Mexico House of Representatives, ισπανικά: Cámara de representantes de Nuevo México) ειναι η κάτω βουλή του Νομοθετικού Σώματος της πολιτείας του Νέου Μεξικού.
Η Βουλή έχει 70 μέλη. Κάθε μέλος αντιπροσωπεύει περίπου 25.980 κατοίκους του Νέου Μεξικό.
Ο Ομιλητής της Βουλής είναι ο Μπεν Λουχάν (Δημοκρατικό Κόμμα).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νέο Μεξικό Νεο Μεξικό
Μπαρτσελόνα Πότσο ντι Γκότο
Η Μπαρτσελόνα Πότσο ντι Γκότο είναι η τέταρτη πόλη της Μητροπολιτικής πόλης της Μεσσίνας στην Ιταλική Περιφέρεια Σικελία που αντικατέστησε την Ιταλική επαρχία της Μεσσίνας με διοικητική μεταρρύθμιση (15 Αυγούστου 2015). Η πόλη έχει έκταση 59.14 τετραγωνικά χιλιόμετρα και πληθυσμό 41.389 κατοίκους σύμφωνα με την Απογραφή του 2018, η πυκνότητα του πληθυσμού είναι 700 κάτοικοι ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο. Η Μπαρτσελόνα Πότσο ντι Γκότο βρίσκεται σε απόσταση περίπου 40 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα της επαρχίας Μεσσήνη με κατεύθυνση προς το Παλέρμο.
Αρχαιότητα
Η περιοχή κατοικείται από τα προϊστορικά χρόνια έχουν βρεθεί νεκροταφεία από την Εποχή του Ορείχαλκου, την Εποχή του Σιδήρου, τον 10ο αιώνα π.χ. και Ελληνικά νεκροταφεία από τον 6ο αιώνα π.χ. Oι Μαμερτίνοι πολέμησαν τον στρατό του Ιέρων Β΄ των Συρακουσών, αλλά σε αδιευκρίνιστη τοποθεσία λόγω του μεγάλου αριθμού από σεισμούς και πλημμύρες που έπληξαν την περιοχή. Η πιθανότερη τοποθεσία είναι η συμβολή του ποταμού με την πόλη Πάττι στα μυθικά Αβάκαινα. Η Μπαρτσελόνα βρίσκεται στους πρόποδες ενός λόφου στο Πάττι που επιβλέπει ολόκληρη την Τυρρηνική θάλασσα στο πέλαγος που βρίσκονται οι Αιολίδες νήσοι, συνορεύει με την ακτή του Μιλάτσο στα ανατολικά και το Τίνταρι στα δυτικά.
Μεσαίωνας
Το όνομα αποδόθηκε μάλλον από τον Οίκο της Βαρκελώνης που κυβερνούσε το Βασίλειο της Αραγωνίας, είχε την εξουσία στη Σικελία μαζί με το Βασίλειο της Νεαπόλεως και ανήκαν στο Στέμμα της Αραγωνίας. Το αρχαιότερο όνομα της πόλης "Πότσο ντι Γκότο" προέρχεται από τις ιδιοκτησίες του Νικολάς Γκότο όπως καταγράφονται σε Λατινικό έγγραφο (1463). Ο Ποτσογκοττέσι ζήτησε από την Μεγάλη Αυλή του αρχιεπισκόπου της Μεσσίνα την άδεια να μπορεί να εκλέξει ο ίδιος τον ιερέα στον Άγιο Βίτο χωρίς την παρέμβαση του επισκόπου του Μιλάτσο. Ο Ποτσογκοττέσι κατέφυγε στη συνέχεια στην αυλή της Μαδρίτης για να ζητήσει την απεξάρτηση του από το Μιλάτσο, η άδεια επικυρώθηκε από τον αντιβασιλιά του Φιλίππου Δ΄ (22 Μαΐου 1639). Το χωριό στα δυτικά που βρισκόταν υπό τη δικαιοδοσία του Καστρορεάλ ακολούθησε το ίδιο παράδειγμα και ζήτησε από την εκκλησία την ανεξαρτησία του. Οι συμβολαιογραφικές πράξεις που χρονολογούνται το 1522 παρουσιάζουν κάποιο χωριό με το όνομα "Μπαρτσελόνα" που συνδέεται μάλλον με το Πότσο ντι Γκότο. Μια άλλη άποψη αναφέρει ότι το όνομα "Μπαρτσελόνα" πρόσθεσαν στην πόλη Καταλανοί ναυτικοί που είδαν μεγάλη ομοιότητα ανάμεσα στην πατρίδα τους και το Πότσο ντι Γκότο.