cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βιτάλι Κλιτσκό
Ο Βιτάλι Βολοντίμιροβιτς Κλιτσκό (Віталій Володимирович Кличко, γενν. 19 Ιουλίου 1971 στο Μπελοβόντσκογιε της ΣΣΔ της Κιργιζίας, στην ΕΣΣΔ) είναι Ουκρανός πολιτικός και πρώην επαγγελματίας πυγμάχος. Σήμερα είναι Δήμαρχος του Κιέβου και επικεφαλής της κρατικής διοίκησης της πόλης του Κιέβου από τον Ιούνιο του 2014. Ο Κλιτσκό είναι πρώην ηγέτης του μπλοκ του Πέτρο Ποροσένκο και πρώην Μέλος του Ουκρανικού Κοινοβουλίου. Ασχολήθηκε ενεργά με την Ουκρανική πολιτική από το 2005 και συνδύασε την ενασχόληση με την πυγμαχία και τον αθλητισμό μέχρι την απόσυρση του από το άθλημα το 2013.
Ως πυγμάχος, ο Κλιτσκό κέρδισε πολλά παγκόσμια πρωταθλήματα βαρέων βαρών. Κατείχε το παγκόσμιο τίτλο της Παγκόσμιας Οργάνωσης Πυγμαχίας από το 1999 έως το 2000, το τίτλο του περιοδικού Ring το 2004 και το 2005, και το τίτλο του Παγκοσμίου Συμβουλίου Πυγμαχίας δύο φορές μεταξύ 2004 και 2013. Συνολικά, ο Κλιτσκό έχει νικήσει 15 μαχητές για τον παγκόσμιο τίτλο Βαρέων Βαρών. Το 2011, ο Βιτάλι και ο Βλαντίμιρ Κλιτσκό εισήλθαν στο Παγκόσμια Ρεκόρ Γκίνες ως το ζευγάρι αδερφών με τις περισσότερες νίκες σε αγώνες βαρέων βαρών (30 εκείνη την εποχή και 40 το 2020). Από το 2006 έως το 2015, ο Βιτάλι και ο Βλαντίμιρ (επίσης πολλάκις παγκόσμιος πρωταθλητής) κυριάρχησαν στην πυγμαχία βαρέων βαρών, μια περίοδο που συνήθως είναι γνωστή ως "Εποχή Κλιτσκό" για το άθλημα.
Ο Κλιτσκό έχει ύψος 2.01 μέτρων και έμπαινε συνήθως με ένα βάρος 110 κιλών περίπου. Είναι γνωστός για την εξαιρετική κυριαρχία του στο ρινγκ, καθώς και για την κατοχή ενός τρομερού ποσοστού νικών 87% στο τέλος της καριέρας του. Έχασε μόνο δύο φορές, τη μία λόγω ενός τραυματισμού στον ώμο και ένα χτύπημα πάνω από το μάτι του. Αυτά είχαν καταγραφεί ως διακοπές και όταν διεκόπη ο αγώνας αυτές τις δύο φορές ηγούταν στον αγώνα. Το 2012 είχε δώσει τον τελευταίο αγώνα του αλλά ήταν ακόμα πρωταθλητής των βαρέων βαρών όταν ανακοίνωσε τον Δεκέμβριο του 2013 την απόσυρση του από τον άθλημα.
Ο Κλιτσκό είναι ο μόνος πυγμάχος βαρέων βαρών που ήταν παγκόσμιος πρωταθλητής σε τρεις διαφορετικές δεκαετίες. Μαζί με τους Όλιβερ Μακόλ και Νικολάι Βαλίεφ, είναι επίσης ο μόνος παγκόσμιος πρωταθλητής βαρέων βαρών που δεν αποκλείστηκε ποτέ. Ο Κλιτσκό και ο Τζορτζ Φόρμαν είναι οι μόνοι πυγμάχοι βαρέων βαρών στην ιστορία που έπρεπε να υπερασπιστούν ένα παγκόσμιο τίτλο μετά τα 40. Όντας ο πρώτος επαγγελματίας παγκόσμιος πρωταθλητής πυγμαχίας που είχε διδακτορικό, λόγω και της δύναμης του, είχε το ψευδώνυμο "δρ. Σιδηρόπυγμος".
Ο Κλιτσκό ξεκίνησε επίσημα την πολιτική του καριέρα το 2006 όταν κατέλαβε τη δεύτερη θέση στην εκλογή για τη θέση του Δημάρχου του Κιέβου. Το 2010 ίδρυσε το κόμμα Ουκρανική Δημοκρατική Συμμαχία για τη Μεταρρύθμιση (ΟΔΣΜ) και εξελέγη στο Κοινοβούλιο ως βουλευτής του κόμματος του. Ήταν ηγετική φυσιογνωμία στις διαμαρτυρίες του Γιουρομάινταν. Ανακοίνωσε μια πιθανή υποψηφιότητα για την Ουκρανική Προεδρία αλλά αργότερα αποσύρθηκε και υποστήριξε τον Πέτρο Ποροσένκο. Εξελέγη δήμαρχος του Κιέβου στις 25 Μαΐου 2014. Ο Κλιτσκό ήταν ο επικεφαλής του καταλόγου επικρατείας στις εκλογές του 2014 στο μπλοκ του Πέτρο Ποροσένκο αλλά επέλεξε να μην κρατήσει την έδρα του λόγω της εκλογής του ως δήμαρχος του Κιέβου. Στις 28 Αυγούστου 2015 το ΟΔΣΜ συγχωνεύθηκε στο μπλοκ του Πέτρο Ποροσένκο. Ο Κλιτσκό έγινε έτσι ο νέος ηγέτης του κόμματος. Ο Κλιτσκό επανεξελέγη δήμαρχος στις 15 Νοεμβρίου 2015. Ο Κλιτσκό αναβίωσε το ΟΔΣΜ και εγκατέλειψε το μπλοκ του Πέτρο Ποροσένκο, ανακοινώνοντας ότι θα συμμετάσχει αυτόνομα στις βουλευτικές εκλογές του 2019. Ωστόσο, το ΟΔΣΜ δεν κέρδισε κάποια έδρα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ουκρανοί πυγμάχοι Κατηγορία:Ουκρανοί βουλευτές Κατηγορία:Δήμαρχοι Κιέβου
Βόρεια Λεωφόρος (Ερεβάν)
Η Βόρεια Λεωφόρος (Հյուսիսային պողոտա Hyusisayin poghota), είναι πεζόδρομος στο Ερεβάν της Αρμενίας, που εγκαινιάστηκε το 2007. Βρίσκεται στην κεντρική περιοχή Κέντρον και συνδέει την οδό Αμποβιάν με την πλατεία Ελευθερίας στην οδό Τουμανιάν. Έχει μήκος 450 μέτρα και πλάτος 27 μέτρα.
Η Βόρεια Λεωφόρος φιλοξενεί κυρίως πολυτελή κτίρια κατοικιών, εμπορικά καταστήματα υψηλής ποιότητας, εμπορικά γραφεία, καφετέριες, ξενοδοχεία, εστιατόρια και νυχτερινά κέντρα.
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία|Το συμβολικό κλειδί του Ερεβάν μικρογραφία|Η λεωφόρος τη νύχτα Αν και σχεδιάστηκε από τον κύριο αρχιτέκτονα του Ερεβάν Αλεξάντερ Ταμανιάν το 1924, το πραγματικό σχέδιο δεν εφαρμόστηκε ποτέ κατά τη διάρκεια της σοβιετικής περιόδου. Μια δεκαετία μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, το Δημοτικό Συμβούλιο του Ερεβάν αποφάσισε να ψηφίσει την κατασκευή της λεωφόρου. Σύμφωνα με τα αρχικά σχέδια, η Εθνική Πινακοθήκη και το Μουσείο Ιστορίας στην πλατεία Δημοκρατίας δεν προορίζονταν ποτέ να χτιστούν στην σημερινή τοποθεσία, έτσι η Βόρεια Λεωφόρος τελειώνει κοντά στα δύο κτίρια αντί να φτάνει στην Πλατεία Δημοκρατίας.
Η κατασκευή της λεωφόρου άρχισε στις 26 Μαρτίου 2002, με βάση το αρχικό σχέδιο του Αλεξάντερ Ταμανιάν, το οποίο αναπτύχθηκε και ανασχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα Νάρεκ Σαργκσιάν.
Η κατασκευή της λεωφόρου χρηματοδοτήθηκε από τον ιδιωτικό τομέα. Πρώτον, η κυβέρνηση αγόρασε όλες τις μικρές άτυπες ιδιοκτησίες κατά μήκος της διαδρομής του δρόμου, εδραίωσε τη γη σε μεγαλύτερες, πιο εφικτές περιοχές για πολυώροφα κτίρια και έγιναν πλειστηριασμοί για αυτούς. Η διαδικασία αυτή έγινε κατά τμήμα και αντιμετώπισε πολλές καταγγελίες από τους προηγούμενους ιδιοκτήτες.
Με βάση τον αναθεωρημένο σχεδιασμό της, η Βόρεια Λεωφόρος φιλοξενεί 4 μικρά τετράγωνα και 11 κτίρια με μέσο ύψος 9 ορόφων. Στην κατασκευή χρησιμοποιήθηκαν πολλοί τύποι πέτρας, όπως βασάλτης, γρανίτης, τραβερτίνη και τούφα. Η λεωφόρος διαθέτει 2 υπόγειους χώρους στάθμευσης.
Τα επίσημα εγκαίνια της λεωφόρου έλαβαν χώρα στις 16 Νοεμβρίου 2007. Ωστόσο, ανακαινίστηκε πλήρως το 2014 και ο χώρος στάθμευσης 2 ορόφων μετατράπηκε εν μέρει σε υπόγειο εμπορικό κέντρο με κυλιόμενες σκάλες που οδηγούν στη Βόρεια Λεωφόρο.
Καταστήματα
μικρογραφία|Το μαγαζί της Emporio Armani στη Βόρεια Λεωφόρο Η Βόρεια Λεωφόρος φιλοξενεί μια σειρά από μάρκες μόδας. Πολλά εστιατόρια και καφετέριες λειτουργούν επίσης στη λεωφόρο.
Στις 14 Μαΐου 2016 εγκαινιάστηκε κατά μήκος της Λεωφόρου η υπόγεια "Γκαλερί Αγορών Τασίρ" δύο επιπέδων, με το πρώτο επίπεδο να περιλαμβάνει το εμπορικό κέντρο και το δεύτερο το χώρο στάθμευσης.
Μονή Χρυσοσκαλίτισσας (αποσαφήνιση)
Η ονομασία Μονή Χρυσοσκαλίτισσας μπορεί να αναφέρεται στα παρακάτω:
Νικόλαος Κασομούλης
Ο Νικόλαος Κασομούλης (1795-1872) ήταν από τους σημαντικότερους αγωνιστές, καθώς και ιστορικός της Ελληνικής Επανάστασης του 1821.
Βιογραφία
Καταγόταν από ιστορική οικογένεια του Πισοδερίου Φλώρινας. Γεννήθηκε στο Πισοδέρι ή στην Κοζάνη και μεγάλωσε στη Σιάτιστα. Ο πατέρας του Κωνσταντίνος Κασομούλης ήταν έμπορος. Σε νεαρή ηλικία εγκαταστάθηκε στις Σέρρες για να επεκτείνει την οικογενειακή επιχείρηση. Εκεί στα 1820 μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία,.
Κατά την Ελληνική επανάσταση του 1821, συμμετείχε στις επιχειρήσεις του Ολύμπου και της Χαλκιδικής, όπου συνεργάστηκε με τον οπλαρχηγό Διαμαντή Νικολάου. Ο πατέρας του, που είχε μετεγκατασταθεί εν τω μεταξύ στη Νάουσα, σκοτώθηκε το 1822 κατά την καταστροφή της Νάουσας από τους Τούρκους. Μετά την αποτυχία στη Μακεδονία, μετέβη στη Θεσσαλία με σώμα Σιατιστινών, και συνεργάστηκε με τους οπλαρχηγούς Νικόλαο Στουρνάρη και Γεώργιο Καραϊσκάκη. Το 1826 βρίσκεται μεταξύ των πολιορκημένων στο Μεσολόγγι, μαζί με τους αδερφούς του, Δημήτριο και Γεώργιο. Συνέταξε την απόφαση της εξόδου καθ' υπαγόρευση του Επισκόπου Ρωγών Ιωσήφ, και επιφορτίστηκε με την αποστολή να συντονίσει τις ενέργειες όλων των τμημάτων, ώστε να επιτύχει η Έξοδος. Κατά την έξοδο τραυματίστηκε θανάσιμα ο αδερφός του, Δημήτριος. Με τη δημιουργία του ελληνικού κράτους κατέλαβε διάφορα στρατιωτικά αξιώματα, τόσο επί Καποδίστρια, όσο και επί Όθωνα. Συμμετείχε στην καταστολή των εξεγέρσεων του 1836, όπου σκοτώθηκε ο αδερφός του, Γεώργιος, που υπηρετούσε ως ανθυπολοχαγός. Τελικά εξελίχθηκε μέχρι το βαθμό του συνταγματάρχη της Βασιλικής Φάλαγγας, που όμως έμεινε στην ιστορία ως στρατηγός.
Σε μεγάλη ηλικία εγκαταστάθηκε στη Στυλίδα Φθιώτιδας.
Συγγραφικό Έργο
Τα "Ενθυμήματα" αυτά γράφτηκαν στα 1832 όταν ήταν αξιωματικός πια σε καθεστώς αναγκαστικής αργίας και το ολοκληρώνει με κάποιες διακοπές στα 1842. Στα 1861 επανέρχεται, αυτή τη φορά για να γράψει την ιστορία του αρματολισμού, ως συμπλήρωμα των αναμνήσεών του και που είναι η πρώτη απόπειρα συνθετικής παρουσίασής της. Για την γλώσσα των Ενθυμημάτων του ο Κωνσταντίνος Δημαράς λέει πως τα λιγοστά γράμματα που έμαθε ο Κασομούλης, ήταν αρκετά για να καθαρεύει και να σολοικίζει αδιάκοπα μέσα στο έργο του Ως άνθρωπος ανεπαρκώς γραμματισμένος, στην προσπάθειά του να μιλήσει μια γλώσσα πιο λόγια συγκόβει τη φράση του, παραλείπει μόρια και ρήματα, και κύρια ονόματα και κώλα κάτι που που επιτείνει τη δυσκολία κατανόησής του. Αποτυπώνει ανάγλυφα την καθημερινότητα των αγωνιστών του 1821 και η ατμόσφαιρα εντός της οποίας κινήθηκαν.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Οπλαρχηγοί του 1821 Κατηγορία:Έλληνες μέλη της Φιλικής Εταιρείας Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Στρατού Ξηράς
Αλτίν-τας Μουδανιών
Το Αλτίν-τας (τουρκ. Altıntaş, φράση που σημαίνει «χρυσός βράχος» και αποτελεί συνηθισμένο τοπωνύμιο και επώνυμο στην Τουρκία) είναι μικρός όρμος και χωριό στα νότια παράλια της Προποντίδας, στο Διαμέρισμα Μουδανιών της Επαρχίας Προύσας της Τουρκίας. Απέχει 5 περίπου ναυτικά μίλια (πάνω από εννέα χιλιόμετρα) ανατολικά-νοτιοανατολικά από τα Μουδανιά και 2,5 ναυτικά μίλια δυτικά από το Κουρσουνλού.
Κατά τη διάρκεια της Μικρασιατικής Εκστρατείας ο όρμος του Αλτίν-τας χρησιμοποιήθηκε για πολύ καιρό ως βάση για τον ανεφοδιασμό από θαλάσσης του ελληνικού στρατού. Ως προς το ομώνυμο χωριό, στην απογραφή του 2010 είχε 430 κατοίκους (212 άνδρες και 218 γυναίκες).
Πηγές
Κατηγορία:Προποντίδα Κατηγορία:Χωριά της Τουρκίας
Μονή Χρυσοσκαλίτισσας Χανίων
Η μονή Χρυσοσκαλίτισσας είναι ορθόδοξο μοναστήρι του 17ου αιώνα στην Κοινότητα Βάθης του Δήμου Κισάμου στην Περιφερειακή Ενότητα Χανίων της Κρήτης. Βρίσκεται σε απόσταση 72 χιλιομέτρων νοτίως από την πόλη των Χανίων, και σε υψόμετρο 35 μέτρων έχει θέα το Λιβυκό πέλαγος. Σύμφωνα με την Κρητική παράδοση η ονομασία προέκυψε από τα 90 σκαλιά της μονής τα οποία αναφέρεται πως ήταν χρυσά. Το μοναστήρι είναι αφιερωμένο στην Αγία Τριάδα και την Κοίμηση της Θεοτόκου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μονές του νομού Χανίων
Μπάλα (Ουαλία)
Η Μπάλα (ουαλικά: Bala) είναι κοινότητα της Ουαλίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είχε πληθυσμό 1974 κατοίκους.
Αθλητισμός
Η κοινότητα αποτελεί έδρα της ομάδας Μπάλα Τάουν ΦΚ η οποία αγωνίζεται στην Πρέμιερ Λιγκ Ουαλίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωγραφία της Ουαλίας
Λεγρενά Αττικής
Τα Λεγρενά (ή Λεγραινά) είναι παραθαλάσσιος οικισμός της Ανατολικής Αττικής που είναι χτισμένος στις ακτές του Σαρωνικού, μπροστά από την ομώνυμη παραλία. Βρίσκεται 64 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Αθήνας, πολύ κοντά στο ακρωτήριο Σούνιο και μαζί με το Κάτω Σούνιο είναι οι νοτιότεροι οικισμοί του ηπειρωτικού τμήματος του νομού Αττικής. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Λαυρεωτικής. Μέχρι το 1952 ανήκε στον δήμο Κερατέας οπότε αποσπάστηκε και εντάχθηκε στον δήμο Λαυρεωτικής.
Στο κέντρο σχεδόν του οικισμού υφίσταται ο Ι. Ναός της Παναγίας της Ελεούσας. Εκκλησιαστικά τα Λεγρενά ανήκουν στην Αρχιερατική περιφέρεια της Λαυρεωτικής, την τρίτη περιφέρεια μετά των Σπάτων και της Κρωπίας, της Ιεράς Μητρόπολης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής. Τον αστυνομικό έλεγχο της περιοχής ασκεί το Α.Τ. Λαυρίου δια του Αστυνομικού Σταθμού Σουνίου. Τον δε λιμενικό έλεγχο στη περιοχή ασκεί το Λιμεναρχείο Λαυρίου.
Στη παραλία των Λεγρενών υφίσταται μικρός λιμενίσκος, αλιευτικό καταφύγιο, όπου μπορούν να ελλιμενισθούν μικρά αλιευτικά και ταχύπλοα σκάφη, με εγκατάσταση κεκλιμένου επιπέδου, (ράμπας), καθέλκυσης και ανέλκυσης αυτών. Η από θαλάσσης προσέγγιση σ΄ αυτό απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή λόγω υφιστάμενων πάγκων, σχεδόν σ΄ όλο το μήκος της παραλίας. Ο λιμενίσκος αποτελούσε αυθαίρετη κατασκευή των εκεί κατοίκων από τις αρχές της δεκαετία του 1970 μέχρι το 1988 όταν προ του κινδύνου της αποκατάστασης του χώρου το Λιμεναρχείο Λαυρίου προέβη σε ανάλογες ενέργειες επισημοποίησής του με συναρμόδιες υπηρεσίες εκδίδοντας σχετικό κανονισμό λειτουργίας του και υπάγοντάς το στη τοπική αυτοδιοίκηση.
Ο πληθυσμός του οικισμού σύμφωνα με την απογραφή του 2001 είναι 453 κάτοικοι.
Το Κάτω Σούνιο
Το Κάτω Σούνιο είναι μικρός παραθαλάσσιος οικισμός του δήμου Λαυρεωτικής. Βρίσκεται βορειοανατολικά του Σουνίου, μεταξύ των Λεγρενών και του οικισμού Κάτω Ποσειδωνία. Ο οικισμός που αποτελείται κυρίως από εξοχικές κατοικίες και κάποιες τουριστικές εγκαταστάσεις έχει πληθυσμό 290 κατοίκων σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Ο οικισμός βρίσκεται σχεδόν μέσα στα όρια του Εθνικού δρυμού Σουνίου, ο οποίος καταλαμβάνει το νοτιοανατολικότερο τμήμα του νομού Αττικής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αττικής Κατηγορία:Δήμος Λαυρεωτικής
Μαρουανίδες
Ιδρυτής της δυναστείας ήταν ένας Κούρδος βοσκός, ο Αμπού Σουτζά Μπαντ ιμπν Ντουστάκ, ο οποίος εγκατέλειψε το κοπάδι του, πήρε τα όπλα και έγινε θαρραλέος πολέμαρχος, κερδίζοντας δημοσιότητα. Όταν ένα μέλος της ιρανικής δυναστείας των Βουγιδών, ο Αντούντ αντ-Ντάουλα, πέθανε το 983, ο Μπαντ κατέλαβε τη Μαγιαφαρικίν, μια πόλη στα νοτιοανατολικά του Ντιγιαρμπακίρ. Επίσης κατέλαβε την Αχλάτ και τη Νίσιβη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μουσουλμανικές δυναστείες Κατηγορία:Κούρδοι ηγέτες Μ Κατηγορία:Ιστορία των Κούρδων Κατηγορία:Ιστορία του Κουρδιστάν
Ταϊπέι 101
Το Ταϊπέι 101 είναι ένας ουρανοξύστης που βρίσκεται στην Ταϊπέι, την πρωτεύουσα δηλαδή της Δημοκρατίας της Κίνας (γνωστή και ως Ταϊβάν). Το κτήριο είχε επισήμως το τίτλο του ψηλότερου κτηρίου στη Γη από το 2004 μέχρι τα εγκαίνια του Μπουρτζ Χαλίφα στις 4 Ιανουαρίου 2010. Όσον αφορά το 2012 είναι το τρίτο πιο ψηλό κτίριο στον πλανήτη. Το Ταϊπέι 101 είναι ένα θαύμα της σύγχρονης τεχνολογίας. Οι αρχιτέκτονες άντλησαν έμπνευση από το ψηλό αλλά λεπτό φυτό μπαμπού. Το σχήμα του όμως μόνο δεν μπορεί να κρατήσει σταθερό τον ουρανοξύστη σε περίπτωση σεισμού ή ισχυρών ανέμων. Έτσι οι σχεδιαστές κατασκεύασαν ένα σκελετό με κολόνες στήριξης από μπετόν και ατσάλι, ενώ για την απόσβεση των ταλαντώσεων εγκατέστησαν ένα εκκρεμές με ατσάλινη σφαίρα βάρους επτακοσίων τόνων, που απορροφά την δύναμη του ανέμου. Έτσι αντί να ταλαντεύεται το κτίριο, ταλαντεύεται το εκκρεμές. Είναι σημαντικός πόλος έλξης τουριστών. Υπάρχουν μάλιστα δύο παρατηρητήρια, ένα κλειστό στο 89ο όροφο και ένα ανοικτό στον 91ο.
Ντρόγκο ο μαγιορδόμος
Ο Ντρόγκο (γεν. περί το 730), Φράγκος ευγενής από τους Πεπινίδες ήταν μεγαλύτερος γιος του Καρλομάν που διετέλεσε Μαγιορδόμος στην Αυστρασία την εποχή που ήταν βασιλιάς ο Μεροβίγγειος Χιλδέριχος Γ΄. Διαδέχθηκε τον πατέρα του στα αξιώματα του αλλά σύντομα τον εκδίωξε ο θείος του Πεπίνος ο Βραχύς που ήταν Μαγιορδόμος στην Νευστρία, ο Ντρόγκο αντιστάθηκε αλλά ο Πεπίνος τον αιχμαλώτισε και τον ανάγκασε να γίνει μοναχός (753). Ο Καρλομάν έδωσε στον γιο του το όνομα Ντρόγκο από τον θείο του Ντρόγκο της Καμπανίας που ήταν γιος του Πεπίνου του Χέρσταλ από τον πρώτο του γάμο. Το όνομα της μητέρας του δεν είναι γνωστό.
Μαγιορδόμος της Αυστρασίας
Τον Αύγουστο του 747 καταγράφεται σε ένα έγγραφο ότι είχε φτάσει μόλις στην ενηλικίωση, έγινε διάδοχος τόσο του πατέρα του όσο και του θείου του. Τον Οκτώβριο του ίδιου χρόνου στην διάρκεια ενός προσκυνήματος στην Ρώμη ο Καρλομάν παραιτήθηκε από τα αξιώματα του και αποσύρθηκε στο "μοναστήρι του Μόντε Καζινό". Ο Ντρόγκο διαδέχθηκε τον πατέρα του στην Μαγιορδομία της Αυστρασίας, στην Αλαμμανία και την Θουριγγία. Το γεγονός αγνοείται από τους ιστορικούς, ο Έινχαρντ και τα "Χρονικά του Μετς" δεν αναφέρουν τίποτα για τον Ντρόγκο. Ο στόχος ήταν να παραπλανήσουν τους αναγνώστες με στόχο ο Πεπίνος ο Βραχύς να φαίνεται το ισχυρότερο μέλος της οικογένειας και γενάρχης των Καρολιδών. Την εποχή που έφυγε ο Καρλομάν για προσκύνημα στην Ρώμη η θέση του Ντρόγκο πρέπει να έγινε ισχυρότερη. Τα "Χρονικά του Φρεντεγκάρ" γράφουν παραπλανητικά ότι ο Καρλομάν εμπιστεύτηκε την κηδεμονία του Ντρόγκο και την κυβέρνηση της Αυστρασίας στον Πεπίνο.
Η απόδειξη ότι ο Ντρόγκο διαδέχθηκε τον πατέρα του στα αξιώματα του φαίνεται σε ανώνυμη επιστολή που διατηρήθηκε στην Συλλογή του Αγίου Βονιφάτιου. Ο συγγραφέας της αποστολής ρωτάει κάποιον "αν ο Βονιφάτιος θα πάει στην Σύνοδο του δούκα των δυτικών επαρχιών Πεπίνο ή αν θα πάει στον γιο του Καρλομάν Ντρόγκο". Η απάντηση στην επιστολή δεν είναι γνωστή αλλά είναι βέβαιο ότι ο Άγιος Βονιφάτιος υποστήριξε τον Πεπίνο τον Βραχύ. Ο ιστορικός Ρότζερ Κόλλινς (γεν. το 1949) σημειώνει "στην επιλογή που έγινε το 747 ανάμεσα στον Πεπίνο και τον ανεψιό του ο Βονιφάτιος υποστήριξε τον κυβερνήτη των δυτικών επαρχιών επειδή ο ανεψιός του ήταν ανήλικος και άπειρος". Δεν υπάρχουν πληροφορίες σχετικά με τον χρόνο που διετέλεσε ο Ντρόγκο Μαγιορδόμος της Αυστρασίας. H γέννηση γιου του Πεπίνου Καρόλου άλλαξε ριζικά τις σχέσεις ανάμεσα στον Ντρόγκο και τον θείο του. Όταν γεννήθηκε ο Κάρολος ο Πεπίνος ο Βραχύς ελευθέρωσε αμέσως τον μικρότερο ετεροθαλή αδελφό του Γκρίφο που φυλακίστηκε για εξέγερση στον Καρλομάν, ο στόχος ήταν να διαταράξει την διακυβέρνηση του Ντρόγκο.
Σύγκρουση με τον θείο του
Η θέση του Πεπίνου ισχυροποιήθηκε έντονα όταν κέρδισε την παπική άδεια να γίνει βασιλιάς, ο τελευταίος βασιλιάς των Μεροβίγγειων Χιλδέριχος Γ΄ εκθρονίστηκε και τον διαδέχθηκε σαν Βασιλιάς των Φράγκων ο Πεπίνος ο Βραχύς. Ο Ντρόγκο συνέχισε να αντιστέκεται στον θείο του μέχρι το 753, εκείνη την χρονιά ο Πάπας Στέφανος Β΄ έστειλε επιστολή στους Φράγκους ευγενείς και τους ζήτησε να υποστηρίξουν τον Πεπίνο. Ο Ντρόγκο ήρθε στην Φραγκία να υποστηρίξει τα δικαιώματα του, τον ακολούθησε και ο πατέρας του να τον υποστηρίξει αν και ο στόχος δεν είναι σαφής. Ο ιστορικός Ματθίας Μπέτσερ γράφει ότι ήθελε να υποστηρίξει τον γιο του, ο Πεπίνος τον φυλάκισε, στην συνέχεια αρρώστησε και πέθανε στην φυλακή (754). Ο Ντρόγκο συνελήφθη μαζί με τον μικρότερο ανώνυμο αδελφό του (753), κουρεύτηκαν και κλείστηκαν σε μοναστήρι. Η σύλληψη του Ντρόγκο ήταν εμφανέστατη σε τρία σημαντικά χρονικά των Φράγκων. Ο πάπας Στέφανος Β΄ ανακήρυξε τον Πεπίνο τον Βραχύ την σύζυγο του Μπερτράντα του Λον και τους γιους τους Καρλομάγνο και Καρλομάν Α΄ σαν τους μοναδικούς κληρονόμους στον θρόνο των Φράγκων, απαραίτητη προϋπόθεση σε αυτό ήταν ο αποκλεισμός των γιων του Καρλομάν. Ο Ντρόγκο πολύ πιθανό αργότερα έκλεισε ειρήνη με τον θείο του, το όνομα κάποιου οπαδού του Πεπίνου με το όνομα "Ντρόγκο" καταγράφεται αργότερα σε έγγραφο (753) και αργότερα το όνομα ενός κόμη (762). Ο Κόλλινς τονίζει "οι μετέπειτα ιστορικοί των Καρολιδών προσπάθησαν να κρύψουν όλες τις πληροφορίες σχετικά με τον Ντρόγκο". Οι σύγχρονοι ιστορικοί στηρίχτηκαν σε έναν μεγάλο αριθμό από ανακρίβειες.
Πηγές
Κατηγορία:Δυναστεία των Καρολιδών Κατηγορία:Μαγιορδόμοι των ανακτόρων
Σημαία της Βολιβίας
thumb|200px|[[Αρχείο:FIAV 010010.svg|20px Λόγος σημαίας: 15:22]] thumb|200px|[[Αρχείο:FIAV 100100.svg|23px Λόγος σημαίας: 15:22]]
Η κρατική και πολεμική σημαία της Βολιβίας είναι τρίχρωμη, με οριζόντιες λωρίδες, χρώματος κόκκινου (για τα ζώα της χώρας), κίτρινου (συμβολίζει τον ορυκτό πλούτο της χώρας) και πράσινου (συμβόλου της γονιμότητας). Στο κέντρο της υπάρχει το εθνόσημο της Βολιβίας. Η κρατική σημαία (και η πολιτική) υιοθετήθηκε στις 31 Οκτωβρίου 1851. Η χώρα έχει Σύνταγμα από τις 7 Φεβρουαρίου 2009.
Πολιτική Σημαία
Η σημαία των πολιτών δεν περιέχει το εθνόσημο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βολιβία Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Βολιβίας
Βιβλιοθήκη του Αρσενάλ
Η Βιβλιοθήκη του Αρσενάλ (γαλλικά: Bibliothèque de l'Arsenal) είναι ιστορική βιβλιοθήκη που βρίσκεται στο Παρίσι και η οποία αποτελεί κλάδο της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας.
Ιστορία
Το κτίριο στο οποίο στεγάζεται ήταν παλιό οπλοστάσιο που είχε ξανακτιστεί το 1594 για κατοικία του αρχηγού του πυροβολικού. Αναστηλώθηκε επί βασιλέως Λουδοβίκου ΙΔ΄ και στη συνέχεια επεκτάθηκε από τον Μποφράν. Η σημερινή μορφή της κτίσθηκε στα μέσα του 18ου αιώνα από τον Μαρκήσιο του Πωλμύ, τον Αντουάν Ρενέ ντε Βουαζέ της Αρζανσόν και στη συνέχεια αγοράσθηκε το 1785 από τον Κόμη του Αρτουά. Ως βιβλιοθήκη άρχισε να λειτουργεί επίσημα από το 1797.
Το 1824 ο συγγραφέας Charles Nodier έγινε βιβλιοθηκάριος, καθιστώντας την Arsenal ένα από τα πιο φημισμένα λογοτεχνικά σαλόνια της εποχής. Κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα οι συλλογές επικεντρώθηκαν στη λογοτεχνία και μεταξύ 1880 και 1914 η βιβλιοθήκη έγινε ο θεματοφύλακας κάθε περιοδικού που εκδόθηκε στο Παρίσι. Το 1934 η Άρσεναλ έγινε τμήμα της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας.
Συλλογές
Η Βιβλιοθήκη Αρσενάλ κατέχει πάνω από ένα εκατομμύριο τεκμήρια (συμπεριλαμβανομένων 150.000 τόμων που χρονολογούνται πριν του 1880), λίγο περισσότερα από 15.000 χειρόγραφα, 100.000 έντυπα και 3.000 χάρτες και σχέδια. Στη συλλογή της συμπεριλαμβάνονται 150.000 περιοδικά και περίπου 250 έντυπα. Η πολιτική απόκτησής που ακλουθεί επικεντρώνεται στη γαλλική λογοτεχνία από τον 16ο αι. έως τον 19ο αι., εκδόσεις που σχετίζονται με τα αρχεία και τις συλλογές που υπάρχουν ήδη, βιβλιόφιλους, την ιστορία των βιβλίων και της βιβλιοδεσίας, καθώς και την ιστορία του "ίδιου του Οπλοστασίου". .
Η βιβλιοθήκη χαρακτηρίστηκε ως ιστορικό μνημείο το 2003.
Πηγές
Αρσεναλ Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Παρίσι Αρσεναλ
Φραγκίσκος Α΄ της Βρετάνης
Ο Φραγκίσκος Α΄ (François Ier de Bretagne, 14 Μαΐου 1414 – 17 Ιουλίου 1450) από τον Οίκο των Ντρε-Μονφόρ ήταν δούκας της Βρετάνης και κόμης του Μονφόρ από το 1442 έως το 1450.
Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν ο μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του δούκα της Βρετάνης Ιωάννη ΣΤ΄ και της Γαλλίδας πριγκίπισσας Ιωάννας του Βαλουά.
Ο Φραγκίσκος πέθανε στις 17 Ιουλίου 1450 στη Ναντ, και καθώς δεν είχε αποκτήσει γιο, τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Πέτρος Β΄ της Βρετάνης.
Οικογένεια
Το 1431 στη Ναντ, νυμφεύτηκε τη Γιολάντα των Βαλουά-Ανζού, κόρη του Λουδοβίκου Β΄ δούκα του Ανζού & βασιλιά της Νάπολης, και είχε τέκνο:
Το 1440 απεβίωσε η Γιολάντα και το 1442 ο Φραγκίσκος νυμφεύτηκε σε δεύτερο γάμο την Ισαβέλλα των Στιούαρτ. κόρη του Ιακώβου Β΄ της Σκωτίας, με την οποία έκανε τέκνα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δούκες της Βρετάνης Κατηγορία:Οίκος του Ντρε
Γιώργος Πεντίδης
Ο Γιώργος Πεντίδης είναι αθλητής της πετοσφαίρισης, γεννημένος στις 15 Δεκεμβρίου 1993 στην Αλεξανδρούπολη. Κατά την περίοδο 2019-20 αγωνίζεται στο Πρωτάθλημα Ελλάδας με τα χρώματα του Ηρακλή Θεσσαλονίκης στη θέση του κεντρικού.
Καριέρα
Ξεκίνησε την καριέρα του στην τοπική ομάδα της Νέας Βύσσας το 2008. Το 2010 πήρε μεταγραφή για την Ορεστιάδα, στην οποία αγωνίστηκε έως το 2017 με εξαίρεση ένα διάλειμμα τη σεζόν 2012-13 κατά την οποία επέστρεψε στη Νέα Βύσσα. Την αγωνιστική περίοδο 2017-18 αγωνίζεται στον Φοίνικα Σύρου και το ακόλουθο καλοκαίρι καλείται στις προεπιλογές του ομοσπονδιακού προπονητή Δημήτρη Ανδρεόπουλου για την Εθνική ομάδα, ενόψει των Μεσογειακών Αγώνων, ολοκληρώνοντας το πρώτο στάδιο προετοιμασίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της πετοσφαίρισης Κατηγορία:Πετοσφαιριστές Φοίνικα Σύρου Κατηγορία:Πετοσφαιριστές ΠΑΟ Κατηγορία:Πετοσφαιριστές Ηρακλή
Αναπάλη
Η αναπάλη ήταν αρχαίος ελληνικός χορός, παρόμοιος με τη γυμνοπαιδική όπως αναφέρεται από τον Αθήναιο τον Ναυκρατίτη, Έλληνα του 2ου - 3ου αι. μ.Χ. από την Ναυκράτιδα της Αιγύπτου.
Η αναπάλη χορευόταν από γυμνά αγόρια ή εφήβους και οι χορευτές τους απομιμούνταν γυμναστικές κινήσεις και σχήματα. Στο 14ο βιβλίο του βιβλίου του Αθήναιου Δειπνοσοφιστές αναφέρεται το εξής χωρίο: "έοικε δέ η γυμνοπαιδική τηι καλουμένηι αναπάληι παρά τοις παλαιοίς· γυμνοί γάρ ορχούνται οι παίδες πάντες" (Αθήναιος ΙΔ' 631Β, 30). Η γυμνοπαιδική έμοιαζε με το χορό, που στους αρχαίους ονομαζόταν αναπάλη. Ο χορός είχε μέσα και έντονα τα στοιχεία της πάλης μεταξύ των χορευτών.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι ελληνικοί χοροί
Ασπίδα Ξάνθης (καλαθοσφαίριση ανδρών)
Ο Αθλητικός Πολιτιστικός Σύλλογος Ασπίς Ξάνθης είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στην πόλη της Ξάνθης, στην ομώνυμη Περιφερειακή Ενότητα. Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 1922, οπότε και ξεκίνησε ως ποδοσφαιρικό σωματείο.
Το τμήμα ανδρικής καλαθοσφαίρισης του συλλόγου διαθέτει νομική μορφή ερασιτεχνικού σωματείου. Η λειτουργία του ξεκίνησε το 1987. Έδρα όλων των τμημάτων καλαθοσφαίρισης της Ασπίδας αποτελεί το Κλειστό Γυμναστήριο Ευμοίρου «Χριστίνα Χριστοδούλου», χωρητικότητας 280 θεατών. Καλλιεργεί τόσο ομάδα ενηλίκων, όσο και ακαδημίες νεαρότερων ηλικιακά αθλητών. Οι αθλητές του αγωνίζονται με χρώματα το μπλε και το λευκό.
Ίδρυση
Το τμήμα καλαθοσφαίρισης της Ασπίδας Ξάνθης δημιουργήθηκε το 1987. Στην πρώτη δεκαετία λειτουργίας του λάμβανε μέρος στα τοπικά ανδρικά Πρωταθλήματα που διοργανώνει η Ένωση Καλαθοσφαιρικών Σωματείων Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Η πρώτη διάκριση του συλλόγου έλαβε χώρα την περίοδο 1996–97, οπότε και κατέκτησε τον τίτλο του Πρωταθλητή στην ανώτερη ανδρική κατηγορία της Ένωσης.
Το 1998 ήταν το ένα από τα σωματεία της πόλης που σχημάτισαν κατόπιν συγχώνευσης τον ενιαίο Ξάνθη Α.Σ. Αργότερα το ανδρικό τμήμα ανασυστάθηκε εκ νέου ως αυτόνομη ομάδα.
Πρόσφατες περίοδοι στην Ε.ΚΑ.Σ.Α.ΜΑ.Θ.
Τη χρονιά 2008-09 ο σύλλογος της Ξάνθης δοκίμασε τις δυνάμεις του στο Πρωτάθλημα της Α' Κατηγορίας, όπου δεν κατάφερε να διακριθεί. Πετυχαίνοντας μόλις 2 νίκες σε 20 αγώνες, τερμάτισε στην 11η και τελευταία θέση του βαθμολογικού πίνακα, αποτυγχάνοντας να εδραιωθεί στην Κατηγορία. Την ίδια περίοδο κατόρθωσε να φτάσει στους Ημιτελικούς του Κυπέλλου της Ένωσης, έχοντας ξεπεράσει με επιτυχία στις πρώτες φάσες τα εμπόδια του Α.Ο. Ηράκλειας (72-67 εντός έδρας) και του Αρίωνα Ξάνθης (55-64). Δεν κατάφερε, ωστόσο, να προκριθεί στον Τελικό καθώς γνώρισε την ήττα με σκορ 73-91 από τον Ορφέα Νέου Σκοπού.
Την αγωνιστική περίοδο 2009-10, έχοντας μόλις υποβιβαστεί στη Β' Κατηγορία Ανδρών, η απόδοση της Ασπίδας κινήθηκε σε χαμηλά επίπεδα. Απέναντι σε 6 αντιπάλους συγκέντρωσε 5 νίκες και 7 ήττες, με αποτέλεσμα να τερματίσει στην 5η θέση της βαθμολογικής κατάταξης και ως εκ τούτου να παραμείνει στο ίδιο επίπεδο. Την επόμενη χρονιά, 2010-11, οπότε και το Πρωτάθλημα της Β' Κατηγορίας συγκέντρωσε και πάλι 7 ομάδες, η Ασπίδα σκαρφάλωσε στην 3η θέση της τελικής κατάταξης. Το ισοζύγιό της ήταν 7 νίκες και 5 ήττες. Τελικά, τη χρονιά 2011-12, οπότε και το δυναμικό της Β' Κατηγορίας Ανδρών συνέθεσαν μόλις 5 ομάδες, η Ασπίδα βρέθηκε στην κορυφή του τελικού βαθμολογικού πίνακα, πετυχαίνοντας την επιστροφή της στην Α' Κατηγορία. Ο απολογισμός της ήταν 7 νίκες και 1 ήττα (από την Α.Ε. Δοξάτου Δράμας). Την ίδια χρονιά η Ασπίδα έφτασε μέχρι τον τελικό του Κυπέλλου της Ένωσης αποκλείοντας στην Α' και Β' Φάση αντίστοιχα τη Φιλία Ορεστιάδας (68-56 εντός έδρας) και την Ολυμπιάδα Αλεξανδρούπολης (65-52 εντός έδρας). Τον Ημιτελικό πέρασε άνευ αγώνος σε βάρος του Έβρου Σουφλίου, για να ηττηθεί στον Τελικό από την Αγία Βαρβάρα Καβάλας με σκορ 58-72.
Την αγωνιστική περίοδο 2012-13 το Πρωτάθλημα Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης ενοποιήθηκε σε μία Κατηγορία των δύο Ομίλων. Τον Όμιλο της Ασπίδας συνέθεσαν 9 σύλλογοι. Έχοντας συγκεντρώσει 14 νίκες και 2 ήττες, τερμάτισε στο πλαίσιο αυτό στη 2η θέση της βαθμολογίας. Στην επόμενη φάση τέσσερις ομάδες - οι δύο πρώτες κάθε Ομίλου - διεκδίκησαν την άνοδο στη Γ' Εθνική. Μέσω του μίνι αυτού Πρωταθλήματος, στο οποίο εκτός από την Ασπίδα συμμετείχαν οι Εθνικός Αλεξανδρούπολης, Πανσερραϊκός και Χρυσούπολη, η Ασπίδα αναδείχθηκε Πρωταθλήτρια της Ένωσης, κερδίζοντας παράλληλα το δικαίωμα του προβιβασμού.
Άνοδος στα εθνικά Πρωταθλήματα (2013-σήμερα)
Την αγωνιστική περίοδο 2013-14 η Ασπίδα πραγματοποίησε ένα πολύ δυναμικό ξεκίνημα στο Πρωτάθλημα της Γ' Εθνικής, πετυχαίνοντας την τρίτη συνεχόμενη άνοδο κατηγορίας. Ειδικότερα σε Όμιλο (2ος Βορρά) που συνέθεταν 13 ομάδες, συγκέντρωσε 20 νίκες και 4 ήττες, καταλαμβάνοντας τη 2η θέση της τελικής βαθμολογικής κατάταξης. Παρατηρήθηκε ισοβαθμία μεταξύ αυτής και του Γ.Α.Σ. Κομοτηνή, ωστόσο βάσει των μεταξύ τους αποτελεσμάτων η ομάδα της Ξάνθης τοποθετήθηκε υψηλότερα. Στον πάγκο της Ασπίδας, καθοδηγώντας την ομάδα στην ανοδική της πορεία τα τελευταία χρόνια, ήταν ο Δημήτρης Παναγιωτόπουλος. Παραγωγικότερος σκόρερ αναδείχθηκε ο Τόλης Κουτσογιάννης (356 πόντοι).
Το φθινόπωρο του 2014 η ομάδα μετέφερε τη δραστηριότητά της στα γήπεδα της Β' Εθνικής και ειδικότερα στον Όμιλο Βορρά. Το Νοέμβριο, μετά από ένα κακό ξεκίνημα, ο Παναγιωτόπουλος παρέδωσε τη σκυτάλη του πρώτου προπονητή στο μέχρι τότε βοηθό του, Κώστα Ιωαννίδη. Η πίεση των 13 αντιπάλων της Ασπίδας αποδείχθηκε τελικά ανυπέρβλητη, με αποτέλεσμα αυτή να ολοκληρώσει τις αγωνιστικές της υποχρεώσεις για την περίοδο 2014-15 στη 13η και προτελευταία θέση του βαθμολογικού πίνακα. Αναλυτικότερα σημείωσε 7 νίκες σε 26 αγώνες, επίδοση που δεν επαρκούσε για να τη συγκρατήσει στην κατηγορία.
Ο σύλλογος της Ξάνθης δεν άργησε να ανακάμψει, πραγματοποιώντας καλές εμφανίσεις τη χρονιά 2015-16 στα πλαίσια του 2ου Ομίλου Βορρά της Γ' Εθνικής. Έχοντας συλλέξει 23 νίκες και 3 ήττες απέναντι σε 13 αντιπάλους, κατέλαβε τη 2η θέση της τελικής βαθμολογίας, με ένα βαθμό λιγότερο από τον πρωτοπόρο Κ.Σ. Γέφυρας.
Την επόμενη αγωνιστική περίοδο, 2016-17, ο Όμιλος Βορρά της Β' Εθνικής φιλοξένησε εκ νέου την Ασπίδα, καθώς και 15 ακόμη συλλόγους. Ο Ιωαννίδης παρέμεινε στον πάγκο της ομάδας, με συνεργάτη το Γιώργο Κωτάκη. Η ολοκλήρωση της αγωνιστικής δράσης βρήκε την Ασπίδα στην 8η θέση της βαθμολογικής κατάταξης, ενώ ευνοήθηκε στην ισοβαθμία που προέκυψε με το Χαρίλαο Τρικούπη Μεσολογγίου. Ο απολογισμός της χρονιάς ήταν 15 νίκες και 15 ήττες.
Τρέχουσα αγωνιστική περίοδος
Κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2017-18, η Ασπίδα Ξάνθης έλαβε μέρος στο Πρωτάθλημα της Β' Εθνικής Κατηγορίας Ανδρών, που διοργανώνει η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης. Ειδικότερα τοποθετήθηκε στον Όμιλο Βορρά, τον οποίο συγκρότησαν 15 στον αριθμό σύλλογοι. Ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις στη 13η θέση του τελικού βαθμολογικού πίνακα, χωρίς να παρατηρηθεί ισοβαθμία. Στο αποτέλεσμα αυτό οδήγησε η συλλογή του από 8 νίκες και 20 ήττες, που δεν ήταν αρκετές για να τη συγκρατήσουν στην Κατηγορία. Κορυφαίος σκόρερ για λογαριασμό της ομάδας ήταν ο αθλητής Σωκράτης Γκέλιος (363 πόντοι).
Παράλληλα ο σύλλογος συμμετείχε για πρώτη φορά στην ιστορία του στη διοργάνωση του Κυπελλου Ελλάδος, στο οποίο επέστρεψαν από τη χρονιά αυτή οι ομάδες της Β' Εθνικής. Στην πρεμιέρα του θεσμού αντιμετώπισε το Κολλέγιο Ανατόλια, από το οποίο και ηττήθηκε με σκορ 70-56, με αποτέλεσμα να αποκλειστεί από τη συνέχεια.
Έδρα του συλλόγου είναι το Κλειστό Γυμναστήριο Ευμοίρου «Χριστίνα Χριστοδούλου», χωρητικότητας 280 θεατών. Πρόεδρος του τμήματος είναι ο Πέτρος Ραπτόπουλος, γενικός αρχηγός ο Ντέμης Χατζηευφραιμίδης, έφορος ο Γιώργος Κοτζαμπάσης και τεχνικός διευθυντής ο Δημήτρης Παναγιωτόπουλος. Καθήκοντα πρώτου προπονητή διατηρεί από το Δεκέμβριο του 2014 ο Κώστας Ιωαννίδης, με άμεσο συνεργάτη το Γιώργο Κωτάκη. Το ρόστερ της Ασπίδας Ξάνθης για την περίοδο 2017-18 συνέθεσαν οι παρακάτω αθλητές:
Τμήματα υποδομής
Τα τμήματα υποδομής της Ασπίδας Ξάνθης στο πρόσφατο παρελθόν έχουν κατακτήσει:
Τμήμα Εφήβων
Την αγωνιστική περίοδο 2013-14 οι ακαδημίες της Ασπίδας κατέκτησαν το Πρωτάθλημα Εφήβων Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, έχοντας αντιμετωπίσει στην Τελική Φάση τους Τιτάνες Δράμας και τον Αρίωνα Ξάνθης. Στη συνέχεια αγωνίστηκαν στην Προκριματική Φάση του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Εφήβων, χωρίς να καταφέρουν να εισέλθουν στο Final-6 που διεξήχθη στα Τρίκαλα. Προπονητής της ομάδας ήταν ο Κώστας Ιωαννίδης.
Τμήμα Παίδων
Την αγωνιστική περίοδο 2015-16 η Ασπίδα Ξάνθης, με προπονητή το Χρήστο Βαχαρίδη, κατέκτησε το Πρωτάθλημα Παίδων Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Στη συνέχεια πέρασε με επιτυχία μέσω Προκριματικών στην Τελική Φάση του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Παίδων που έλαβε χώρα στα Τρίκαλα. Εκεί διεκδίκησε τον τίτλο της κορυφαίας ομάδας της Ελλάδας απέναντι στον Πανιώνιο (Νότια Αττική), τον Άρη (Θεσσαλονίκη), τον Προμηθέα Πατρών (Αχαΐα και Ηλεία), τον Ο.Φ.Η. (Κρήτη) και την Ακαδημία Αθηνών (Αττική). Μετά τη λήξη του τουρνουά η ομάδα της Ξάνθης βρέθηκε στην 5η θέση της τελικής βαθμολογίας. Ο αθλητής της, Βαλάντης Κουρτίδης, συμπεριλήφθη στην κορυφαία πεντάδα της διοργάνωσης, ενώ αναδείχθηκε και ο παραγωγικότερός σκόρερ στο σύνολο των ομάδων (106 πόντοι).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Καλαθοσφαιριση Ανδρων Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Σωματεία Ε.ΚΑ.Σ.Α.ΜΑ.Θ. Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1987
Εθνόσημο της Βολιβίας
right|220px
Το εθνόσημο της Βολιβίας απεικονίζει ένα ελλειψοειδή θυρεό, με 10 άστρα στο κάτω μέρος και επάνω γραμμένο το όνομα της χώρας.
Ο θυρεός περιβάλλεται από σημαίες της Βολιβίας, διασταυρωμένα όπλα, κλάδους ελιάς και έχει στο πάνω μέρος του έναν κόνδορα των Άνδεων (σύμβολο της θέλησης για τη διασφάλιση της ελευθερίας του κράτους). Στις άκρες εικονίζεται ένα βουνό, με τον ήλιο να ανατέλλει πάνω από αυτό και ένα λάμα να στέκεται κοντά σε ένα δέντρο και σε ένα δέμα σταριού. Το λάμα στέκεται σε μια κοιλάδα, η οποία έρχεται σε αντίθεση με το βουνό, σύμβολο της μορφολογίας της χώρας. Το λάμα είναι εθνικό ζώο της Βολιβίας και τα αντικείμενα πλάι σε αυτό συμβολίζουν τις πηγές του κράτους.
Το 1997 μια ομάδα μελών του Κοινοβουλίου πρότεινε τον επανασχεδιασμό του εθνόσημου της χώρας, με την προσθήκη φύλλων κόκας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βολιβία Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Βολιβίας
Ντούλσε Πόντες
Η Ντούλσε Ζουζέ Σίλβα Πόντες (πορτογ. Dulce José Silva Pontes, γενν. 8 Απριλίου 1969) είναι Πορτογαλίδα τραγουδοποιός και τραγουδίστρια, που ερμηνεύει τραγούδια σε πολλά μπουσικά είδη, όπως ποπ, παραδοσιακή και κλασική μουσική. Συνήθως προσδιορίζεται ως καλλιτέχνιδα της «παγκόσμιας μουσικής». Τα τραγούδια της συνεισέφεραν στην αναζωογόνηση, κατά τη δεκαετία του 1990, της πορτογαλικής αστικής παραδοσιακής μουσικής των φάντο.
Βιογραφικά στοιχεία
Η Ντούλσε Πόντες γεννήθηκε στην πόλη Μοντίζου, κοντά στην πρωτεύουσα Λισαβόνα. Αφού έκανε μαθήματα πιάνου, άρχισε μια σταδιοδρομία στο τραγούδι μετά τη συμμετοχή της σε έναν διαγωνισμό στη γενέτειρά της πόλη σε ηλικία 18 ετών. Σύντομα έγινε και ηθοποιός στην πορτογαλική τηλεόραση και θέατρο. Το 1991 κέρδισε το εθνικό μουσικό φεστιβάλ με το τραγούδι της «Lusitana Paixão», γεγονός που την οδήγησε να εκπροσωπήσει την Πορτογαλία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision του 1991. Σε αυτόν κατέλαβε την όγδοη θέση, που μέχρι σήμερα παραμένει η τέταρτη καλύτερη κατάταξη για τη χώρα της στην ιστορία του Διαγωνισμού.
Οι ερμηνείες της περίφημων θεμάτων των φάντο, όπως των «Lágrima» και «Estranha Forma de Vida», οδήγησαν τα ΜΜΕ να την αποκαλέσουν «τη διάδοχο και κληρονόμο της Αμάλια Ροντρίγκες».
Παρά το ότι ξεκίνησε τη σταδιοδρομία της ως τραγουδίστρια του ελαφρού τραγουδιού, η Πόντες εξελίχθηκε με την πάροδο των ετών σε μια ερμηνεύτρια της παγκόσμιας παραδοσιακής μουσικής. Συμπλέκει το παραδοσιακό φάντο με σύγχρονες υφολογικές προσεγγίσεις και αναζητεί νέες μορφές μουσικής εκφράσεως. Εισήγαγε μουσικές παραδόσεις της Ιβηρικής Χερσονήσου στο έργο της, ξανα-ανακάλυψε πολλές ξεχασμένες λαϊκές μελωδίες και επανέφερε τη χρήση απαρχαιωμένων μουσικών οργάνων σε νέους ρόλους. Στη δημιουργία τραγουδιών εμπνέεται και επηρεάζεται όχι μόνο από την ιβηρική μουσική παράδοση, αλλά και από αφρικανικές, βραζιλιανικές, αραβικές και βουλγαρικές μουσικές. Από την άλλη, τραγουδά συνήθως στη μητρική της πορτογαλική γλώσσα. , αν και περιστασιακά έχει τραγουδήσει στην ισπανική, τη γαλικιανή, την ιταλική και την αγγλική.
Η Ντούλσε Πόντες συνεργάσθηκε με καλλιτέχνες όπως οι Σεζάρια Έβορα, Καετάνου Βελόζου, Μαρίζα Μόντε, Ντανιέλα Μέρκουρυ, The Chieftains, Ελευθερία Αρβανιτάκη, Γιώργος Νταλάρας, Χοσέ Καρρέρας και Αντρέα Μποτσέλι («O Mar e Tu», ντουέτο στο οποίο η Πόντες τραγουδούσε στην πορτογαλική και ο Μποτσέλι στη ναπολιτάνικη γλώσσα, για τον δίσκο τού Μποτσέλι Sogno το 1999). Το τραγούδι της Πόντες «Canção do Mar» ακούγεται στην αμερικανική ταινία Φόβος ενστίκτου.
Το άλμπουμ της Πόντες Focus (2003) είναι καρπός συνεργασίας της με τον Ιταλό συνθέτη Ένιο Μορικόνε, με τον οποίο έχει επιπλέον πραγματοποιήσει περιοδείες και ζωντανές εμφανίσεις. Η Πόντες έχει τραγουδήσει σε περίφημες παγκοσμίως αίθουσες συναυλιών, όπως το Κάρνεγκι Χωλ στη Νέα Υόρκη και το Ρόαγιαλ Άλμπερτ Χωλ στο Λονδίνο.
Τον Ιούνιο του 2006 η Πόντες δημιούργησε το κατά την ίδια «πιο προσωπικό άλμπουμ» που έχει ηχογραφήσει ποτέ: τον διπλό δίσκο LP O Coração Tem Três Portas (μεταφράζεται ως «η καρδιά έχει τρεις πόρτες»), ηχογραφημένο χωρίς κοινό στο Κοινόβιο του Χριστού στο Τουμάρ και στον Ναό της Αγίας Μαρίας του Όμπιντους. Η συλλογή περιλαμβάνει πορτογαλική παραδοσιακή μουσική (κυρίως φάντο) και κυκλοφόρησε τον Δεκέμβριο του 2006.
Η ευελιξία της στα μουσικά είδη εμφανίζεται και στις ερμηνείες της των τάνγκο του Άστορ Πιατσόλα (για παράδειγμα στα «Balada para un Loco» και «Maria de Buenos Aires») ή του «Volver» του Κάρλος Γαρδέλ.
Ο σκύλος του Πάβλοφ
μικρογραφία| Ένα από τα σκυλιά του Πάβλοφ. Το δοχείο συλλογής [[wikt:σίελος|σιέλου προστέθηκε χειρουργικά.]] Η ονομασία σκύλος του Πάβλοφ (ρωσ. Собака Павлова ΔΦΑ: [sɐˈbakə pavɫova]) αναφέρεται στο πρώτο εμπειρικό πείραμα του βραβευμένου με Νόμπελ Φυσιολογίας και Ιατρικής Ρώσου επιστήμονα Ιβάν Πετρόβιτς Πάβλοφ για την απόδειξη της κλασικής εξαρτημένης μάθησης.
Ντούλσε Πόντες
Βιογραφικά στοιχεία
Η Πόντες είναι μητέρα ενός γιου, τού Ζουζέ Γκαμπριέλ (γεννήθηκε στις 23 Ιανουαρίου 2002), και μιας θυγατέρας, της Μαρία Ζουζέ (γεννήθηκε στις 24 Ιανουαρίου 2009).
Ο σκύλος του Πάβλοφ
Ιστορία
Κατά την διάρκεια των βραβευμένων με Νόμπελ πειραμάτων του για τη σχέση μεταξύ της σιελόρροιας και της πέψης, ο Πάβλοφ είχε παρατηρήσει ότι ακόμη και τα ίδια τα βήματα του ιδιοκτήτη προκαλούσαν σιελόρροια σε σκύλους κυνοκομειών, παρόλο που οι σκύλοι δεν έβλεπαν ακόμη το φαγητό. Υποψιάστηκε ότι αφού μετά τον ήχο των βημάτων ακολουθούσε το τάισμα, οι σκύλοι είχαν συνδέσει τον ήχο των βημάτων με το φαγητό. Το προηγουμένως ουδέτερο ακουστικό ερέθισμα (ήχος βημάτων) συσχετίστηκε με το ερέθισμα «τροφή» στον οργανισμό του σκύλου.
Το πείραμα
Για να επαληθεύσει την υπόθεσή του, σχεδίασε το 1905 ένα πείραμα: Μετά την τροφή (ανεξάρτητο ερέθισμα) ακολουθεί σιελόρροια (ανεξάρτητη απάντηση), ενώ μετά το άκουσμα ενός κουδουνιού (ουδέτερο ερέθισμα) δεν ακολουθεί τίποτα. Ωστόσο, εάν ο ήχος του κουδουνιού ακουστεί επανειλημμένα την ίδια στιγμή που προσφέρεται τροφή στο σκύλο, αυτός αντιδράει στο τέλος με έκκριση σιέλου στο άκουσμα του κουδουνιού, ακόμη και αν δεν του δίνεται φαγητό. Ο Πάβλοφ χαρακτήρισε αυτό το φαινόμενο εξαρτημένη μάθηση. Ο Πάβλοφ έκανε άλλη μια ανακάλυψη σε ένα σκύλο το 1927. Παρατήρησε ότι ένας σκύλος που έκανε έμετο συστηματικά μετά από μια ένεση μορφίνης εξακολουθούσε να κάνει εμετό ακόμη και αν του έκαναν ένεση που περιείχε απλά ένα αλατούχο διάλυμα, το οποίο κανονικά δεν προκαλεί σωματικές αντιδράσεις. Αυτό το πείραμα θεωρείται η απαρχή της έρευνας πάνω στα εικονικά φάρμακα πιο γνωστά ως πλασίμπο (placebo) και στα nocebo.
Παραπομπές
Κατηγορία:Συμπεριφορισμός Κατηγορία:Πειράματα σε ζώα Κατηγορία:Κυνολογία
Μέγεθος αρχείου
Το μέγεθος αρχείου μετράει το μέγεθος ενός αρχείου υπολογιστή. Τυπικά μετριέται σε byte (στα ελληνικά: ψηφιολέξη) με ένα πρόθεμα του SI. Η πραγματική ποσότητα ενός αποθηκευτικού χώρου που καταναλώνεται από το αρχείο εξαρτάται από το σύστημα αρχείων. Το μέγιστο μέγεθος αρχείου που υποστηρίζει ένα σύστημα αρχείων εξαρτάται από τον αριθμό των κρατημένων bit (στα ελληνικά: ψηφίο) για την αποθήκευση πληροφοριών μεγέθους και το συνολικό μέγεθος του συστήματος αρχείων. Παραδείγματος χάριν, με FAT16X, το μέγεθος ενός αρχείου δεν μπορεί να είναι ίσο ή μεγαλύτερο από 4 GiB. Μερικές συνηθισμένες μονάδες μεγέθους αρχείου είναι: <tt>
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχεία
Πέτρος Β΄ της Βρετάνης
Ο Πέτρος Β΄ (Pierre II de Bretagne, 7 Ιουλίου 1418 - 22 Σεπτεμβρίου 1457) από τον Οίκο του Ντρε-Μονφόρ ήταν δούκας της Βρετάνης και κόμης του Μονφόρ (1450 - 1457).
Βιογραφία
Ήταν δεύτερος γιος του δούκα Ιωάννη ΣΤ΄ της Βρετάνης και διάδοχος του αδελφού του, Φραγκίσκου Α΄.
Τον διαδέχθηκε, στη θέση του δούκα, ο θείος του Αρθούρος Γ΄ της Βρετάνης.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Φραγκίσκη του Αμπουάζ (1441), χωρίς να κάνουν κανένα παιδί.
Κατηγορία:Δούκες της Βρετάνης Κατηγορία:Οίκος του Ντρε
Αλεξάνδρα του Αννοβέρου (1882-1963)
Η Αλεξάνδρα του Αννοβέρου και του Κάμπερλαντ (γερμανικά: Alexandra Prinzessin von Hannover und Cumberland) ήταν Πριγκίπισσα του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ιρλανδίας και Δούκισσα του Μπράουνσβικ-Λύνεμπουργκ.
Η Αλεξάνδρα Λουίζα Μαρία Όλγα Ελισάβετ Θηρεσία Βέρα γεννήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 1882 στο Κάστρο Ορτ του Γκμούντεν. Γονείς της ήταν ο Ερνέστος Αύγουστος του Αννοβέρου (1845–1923) και η Θύρα της Δανίας (1853–1933).
Στις 7 Ιουνίου 1904 η Αλεξάνδρα παντρεύτηκε στο Γκμούντεν τον Φρειδερίκο Φραγκίσκο Δ΄ του Μέκλενμπουργκ-Σβερίν (1882-1945), γιο του Φρειδερίκου Φραγκίσκου Γ΄. Μαζί απέκτησαν τα εξής πέντε παιδιά:
Το 1913, ξέσπασε πυρκαγιά στο Κάστρο του Σβερίν, όταν ο Δούκας, η Δούκισσα, και οι επισκέπτες τους δειπνούσαν εκεί. Παρότι εκείνοι σώθηκαν, οι ζημιές εκτιμήθηκαν στα $750.000, συμπεριλαμβανομένων πολλών έργων τέχνης που καταστράφηκαν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βρετανίδες πριγκίπισσες Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γερμανίας Κατηγορία:Πριγκίπισσες του Ανόβερου
Εθνική Ημέρα Τρένων
Η Εθνική Ημέρα των Σιδηροδρόμων (ΗΠΑ) είναι ημέρα προώθησης (διαφήμισης) των πλεονεκτημάτων των σιδηροδρομικών ταξιδιών έναντι άλλων μεταφορικών μέσων αλλά και επιμόρφωσης στην ιστορία του σιδηροδρόμου στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Η πρωτοβουλία διοργάνωσης των εκδηλώσεων ανήκει στην " (National Railroad Passenger Corporation)  που από το 2008 και κάθε χρόνο το Σάββατο πλησιέστερα στις 10 Μαΐου, στην επέτειο του χτυπήματος της  στο Προμόντορι  της Γιούτας, η οποία σηματοδότησε την ολοκλήρωση του πρώτου διηπειρωτικού σιδηροδρόμου στις ΗΠΑ, διοργανώνει σε πολλούς σιδηροδρομικούς σταθμούς εκθέσεις με σιδηροδρομικό εξοπλισμό, βόλτες με παλαιά τρένα, και κάθε είδους επιμορφωτική δράση.
Οι μεγαλύτερες εκδηλώσεις πραγματοποιούνται στην Ουάσινγκτον, τη Φιλαδέλφεια, το Σικάγο και το Λος Άντζελες.
Τα μεγάλα γεγονότα της Εθνικής Ημέρας Τρένων συνήθως περιλαμβάνουν επιδείξεις εξοπλισμού στους κύριους σταθμούς του συστήματος της Amtrak, Acela Express και Keystone Service στις βορειοανατολικές πόλεις καθώς και στα βαγόνια  τύπου Superliner στο Σικάγο, το Λος Άντζελες, το Σαν Αντόνιο και τη Φλόριντα που χρησιμοποιούνται σε τρένα μεγάλων αποστάσεων σε αυτές τις περιοχές. Σε άλλες πόλεις παρουσιάζεται σιδηροδρομικός εξοπλισμός και από εμπορευματικούς σιδηροδρόμους, πρακτορεία διαμετακόμισης, μη κερδοσκοπικούς σιδηροδρομικούς οργανισμούς και ιστορικές εταιρείες.
Εκτός από εκδηλώσεις σε ενεργούς σταθμούς της Εθνικής Σιδηροδρομικής Επιβατικής Εταιρείας, μουσεία ιστορίας σιδηροδρόμων συμμετέχουν επίσης στην Εθνική Ημέρα Τρένων με περιηγήσεις σε ιστορικά σιδηροδρομικά αυτοκίνητα και βόλτες με τρένο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τρένα
Εκκλησία Αγίου Νικολάου (Στιπ)
Η Εκκλησία του Αγίου-Νικολάου (црква Свети Никола) είναι ορθόδοξη εκκλησία η οποία βρίσκεται στο Στιπ, πόλη του ανατολικού τμήματος της Βόρειας Μακεδονίας. Βρίσκεται στο κέντρο της πόλης, κοντά στο Μουσείο του Στιπ και λίγα μέτρα χαμηλότερα του Φρουρίου του Ισάρ. Χρησιμεύει ως καθεδρικός ναός της επαρχίας της Μπρεγκάλνιτσα, η οποία καλύπτει το κεντροανατολικό τμήμα της χώρας.
Περιγραφή
Η σημερινή εκκλησία χτίστηκε πάνω στα ερείπια παλαιότερου ιερού ναού, ο οποίος χρονολογείται στο 1341. Καθιερώθηκε στις 10 Μαΐου 1867. Είναι τρίφυλλη βασιλική, περιτριγυρισμένη από προστώα στα δυτικά, τα βόρεια και τα νότια. Το εσωτερικό είναι διακοσμημέμνο με τοιχογραφίες και ξυλόγλυπτα στοιχεία.
Γαλαρία
Η εκκλησία περιλαμβάνει μια γαλαρία εικόνων την οποία διαχειρίζεται το μουσείο του Στιπ. Τα έργα τέχνης που εκτίθενται σε αυτήν χρονολογούνται στην πλειοψηφία τους από τον 19ο αιώνα, αν και ορισμένες εικόνες φιλοτεχνήθηκαν κατά τον 17ο και 18ο αιώνα, κυρίως από ντόπιους εικονογράφους. Στην γαλαρία αυτή εκτίθενται, επίσης, ορισμένα θρησκευτικά κειμήλια και γαμήλια στεφάνια που χρονολογούνται από τον 19ο αιώνα. Παράλληλα, το μουσείο του Στιπ φιλοξενεί κι άλλες εικόνες στην Εκκλησία της Κοιμήσεως του χωριού του Νόβο Σέλο, το οποίο βρίσκεται στην έξοδο της πόλης.
Δείτε επίσης
Νικολαου Στιπ Στιπ Κατηγορία:Στιπ
Αλκαδιένια
Τα Αλκαδιένια είναι άκυκλοι ακόρεστοι υδρογονάνθρακες με δύο διπλούς δεσμούς και αποτελούν ιδιαίτερη χημική ομόλογη σειρά. Ο γενικός χημικός τύπος των αλκαδιενίων είναι CnH2n-2 (n>=3). Είναι ισομερή θέσης με τα αλκίνια, τα κυκλοαλκένια και τα δικυκλοαλκάνια. Οι μέθοδοι παραγωγής και οι ιδιότητές τους ταυτίζονται σε κάποιο βαθμό με εκείνες των αλκενίων, που επίσης περιέχουν διπλό δεσμό, αλλά η παρουσία και δεύτερου δεσμού διαφοροποιεί σημαντικά αρκετές από αυτές. Περιέχουν δυο σημαντικές υποομόλογες σειρές, που έχουν μερικές διαφορετικές ιδιότητες:
SABMiller
Η SABMiller plc είναι πολυεθνική ποτοποιία που εδρεύει στο Λονδίνο της Αγγλίας. Είναι η δεύτερη μεγαλύτερη ζυθοποιία στον κόσμο με βάση τα έσοδα (μετά την Anheuser-Busch InBev) και είναι επίσης σημαντική εμφιαλώτρια της Coca-Cola. Οι μάρκες της περιλαμβάνουν τις Fosters, Miller και Pilsner Urquell. Έχει επιχειρήσεις σε 80 χώρες σε όλο τον κόσμο και το 2009 πωλήθηκαν περίπου 21 δισεκατομμύρια λίτρα ποτών.
Η προέλευση της SABMiller χρονολογείται από την ίδρυση της South African Breweries το 1895, για να εξυπηρετήσει μια αναπτυσσόμενη αγορά ανθρακωρύχων και ερευνητών μέσα και γύρω από το Γιοχάνεσμπουργκ. Δύο χρόνια αργότερα, έγινε η πρώτη βιομηχανική εταιρεία στη λίστα του Χρηματιστηρίου του Γιοχάνεσμπουργκ. Από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 και μετά, η εταιρεία ολοένα και επεκτείνεται διεθνώς, κάνοντας αρκετές εξαγορές και στις δύο αναδυόμενες και ανεπτυγμένες αγορές. Το 1999, διαμόρφωσε μια νέα εταιρεία χαρτοφυλακίου με έδρα το Ηνωμένο Βασίλειο, την SAB plc, και μετακόμισε την πρωτογενή εισαγωγή της στο Λονδίνο. Το Μάιο του 2002, η SAB plc απέκτησε τη Miller Brewing, σχηματίζοντας την SABMiller plc.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιχειρήσεις του Ηνωμένου Βασιλείου
Διοικητική διαίρεση νομού Ημαθίας (πρόγραμμα Καποδίστριας)
Στον παρακάτω κατάλογο αναφέρονται οι δήμοι, τα δημοτικά διαμερίσματα και οι οικισμοί του νομού Ημαθίας.
Ο συνολικός πληθυσμός του νομού Ημαθίας ανέρχεται στους 143.618 κατοίκους. thumb|right|350px
Δήμος Βέροιας
Ο δήμος Βέροιας έχει (πραγματικό) πληθυσμό 58.003 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται: