cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μιχαήλ Μίνιν
Η αποκατάστασή του
Ο Μίνιν αναγνωρίστηκε για την πράξη του, αλλά δεν ανταμείφθηκε πραγματικά. Επειδή εκείνο το βράδυ γινόταν πόλεμος, και τις επόμενες μέρες βγήκαν πολλές φωτογραφίες, μεταξύ των οποίων μερικές έγιναν πολύ γνωστές, ο Μίνιν ξεχάστηκε. Εκτός αυτού, μετά την πτώση του Βερολίνου ο Στάλιν διέταξε απόρρητο περί των λεπτομερειών της ύψωσης της σημαίας. Έτσι, πέρασαν πενήντα χρόνια μέχρι να αποκατασταθεί η μνήμη του, όταν τελικά ο Μπόρις Γιέλτσιν του έδωσε τιμητικό βραβείο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρώσοι του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Ήρωες της Σοβιετικής Ένωσης
Κύπελλο Ελλάδος καλαθοσφαίρισης γυναικών 2010-2011
To 16o Κύπελλο Ελλάδος καλαθοσφαίρισης γυναικών 2010-2011 και το 12ο που η τελική του φάση έγινε σε μορφή "Final Four" ξεκίνησε στις 3 Οκτωβρίου 2010 με τους αγώνες της πρώτης φάσης και τελείωσε στις 4 Απριλίου 2011 με τον τελικό μεταξύ του Αθηναϊκού Α.Σ. και του Πρωτέα Βούλας. Κυπελλούχος αναδείχθηκε ο Αθηναϊκός Α.Σ.
Α' φάση
Οι αγώνες της πρώτης φάσης διεξήχθησαν σε τρεις αγωνιστικές, στις 3, 10 και 17 Οκτωβρίου 2010.
Β' φάση
Οι αγώνες της δεύτερης φάσης διεξήχθησαν στις 20 Οκτωβρίου και σε αυτές μετείχαν και οι 12 ομάδες της Α1.
Γ' φάση
Οι αγώνες της τρίτης φάσης (προημιτελικοί) διεξήχθησαν στις 24 Οκτωβρίου.
Πηγές
Γυναικων 2010 2011 Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση το 2010 Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση το 2011
Στάλινγκραντ (ταινία, 2013)
Το Στάλινγκραντ (Ρωσικά: Сталинград) είναι Ρωσική πολεμική ταινία του 2013, σκηνοθετημένη από τον σκηνοθέτη Φιόντορ Μπονταρτσούκ, στην οποία πρωταγωνιστεί ο Πιότρ Φιόντοροφ. Η ταινία βγήκε σε IMAX 3D και σε 3D. Η ταινία μιλάει για τη Μάχη του Στάλινγκραντ (23 Αυγούστου 1942 - 2 Φεβρουαρίου του 1943), που έγινε μεταξύ των Σοβιετικών, με αρχηγό τον Ιωσήφ Στάλιν και των Γερμανών με αρχηγό τον Άντολφ Χίτλερ. Νικητές ήταν οι Σοβιετικοί.
Πλοκή
Μια ομάδα των σοβιετικών στρατευμάτων αναγνώρισης υπό την εντολή του Γκρόμοφ (Πιότρ Φιόντοροφ) προσγειώνονται στην πόλη. Η ομάδα στεγάζεται σε ένα κτίριο που στεγάζει επίσης τον άμαχο πληθυσμό, και σύντομα αγωνίζονται γερμανικά στρατεύματα τα οποία προσπαθούν να καταλάβουν το κτίριο. Ο Κάπτεν Χάουπτμαν Καν (Τόμας Κρέτσμαν), ο αξιωματικός διοικητής των γερμανικών στρατευμάτων, ερωτεύεται με μία σοβιετική νεαρή γυναίκα που ονομάζεται Μάσα (Γιανίνα Στουντίλινα).
Box office
Το Στάλινγκραντ πήγε πάρα πολύ καλά στο Box Office, είναι η πιο κερδοφόρα ρωσική ταινία, το γεγονός αυτό οφείλεται στην 3D και IMAX 3D εικόνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωσικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2013 Κατηγορία:Ρωσόφωνες ταινίες Κατηγορία:Γερμανόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ρωσικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Ρωσία Κατηγορία:Πολεμικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ρωσικές ιστορικές ταινίες Κατηγορία:Ρωσικές πολεμικές ταινίες Κατηγορία:Ρωσικές περιπετειώδεις ταινίες Κατηγορία:Ρωσικές 3D ταινίες Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στη Ρωσία Κατηγορία:Ταινίες IMAX
Οιωνός (μυθολογία)
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Οιωνός, πέρα από την έννοια του πτηνού που χρησιμεύει για την προφητεία των μελλοντικών γεγονότων από τους μάντεις, είναι γνωστό ένα πρόσωπο, γιος του Λικυμνίου και εξάδελφος του ήρωα Ηρακλή.
Ήταν ο πρώτος Ολυμπιονίκης στον αγώνα δρόμου.
Ο Οιωνός σκοτώθηκε στη Σπάρτη από τους γιους του Ιπποκόωντα, τους 12 «Ιπποκοωντίδες», όταν αυτοί βοήθησαν τον πατέρα τους να σφετερισθεί τον θρόνο της Σπάρτης από τους Ικάριο και Τυνδάρεω. Αυτός ο φόνος ήταν κατά μία εκδοχή η αιτία που προκάλεσε την εκστρατεία του Ηρακλή κατά της Λακεδαίμονας. Ο Ηρακλής είχε υποσχεθεί στον Λικύμνιο ότι θα του έφερνε πίσω τον γιο του, οπότε όταν ο Οιωνός σκοτώθηκε ο Ηρακλής έκαυσε το σώμα του, συνέλεξε τις στάχτες και τις παρέδωσε στον πατέρα του. Αυτή υποτίθεται ότι ήταν η προέλευση της συνήθειας της καύσεως των νεκρών στην αρχαία Ελλάδα.
Πηγές
Οιωνος
Ερετμέας
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Ερετμέας (Ερετμεύς, που σημαίνει ό,τι και ερέτης, δηλαδή «κωπηλάτης») είναι γνωστό ένα μέλος της αριστοκρατίας των Φαιάκων. Αυτός ο Φαίακας ευγενής αναφέρεται στην Οδύσσεια (ραψωδία θ, στίχος 112) ως ένας από τους νεαρούς συμμετέχοντες στους αγώνες που έγιναν προς τιμή του Οδυσσέα όταν αυτός φιλοξενήθηκε ως ναυαγός στο νησί των Φαιάκων, τη Σχερία.
Πηγές
Ερετμεας Κατηγορία:Μυθολογία της αρχαίας Κέρκυρας
Atomic Blonde
Atomic Blonde είναι αμερικανική ταινία δράσης και κατασκοπείας του 2017 με πρωταγωνίστρια τη Charlize Theron ως βρετανική μυστική πράκτορα, σκηνοθεσία David Leitch και σενάριο Kurt Johnstad. Η ταινία βασίζεται στο νουβέλαl του Antony Johnston The Coldest City.
Η ταινία κυκλοφόρησε στις 27 Απριλίου 2017, στις αμερικανικές αίθουσες τον Ιούλιο του 2017, και έφτασε στο #4 του box office με εισπράξεις 25 εκατομμυρίων δολαρίων. Ήταν ο δεύτερος υψηλότερος συμμετέχων αυτήν την εβδομάδα, πίσω από το Emoji: The Movie. Το Atomic Blonde παρέμεινε στο top 10 του αμερικανικού box office για δύο ακόμη εβδομάδες, φτάνοντας στο #7 και το #10, κερδίζοντας περίπου 50 εκατομμύρια δολάρια στη χώρα παραγωγής του. Η ταινία απέφερε περισσότερα από 95 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως.
Στη Γερμανία, το Atomic Blonde ξεκίνησε στις 24 Απριλίου. Αύγουστος 2017 σε 530 κινηματογράφους και έφτασε στην 3η θέση στην πρώτη εβδομάδα με 160.000 επισκέπτες. θέση στα charts του γερμανικού κινηματογράφου. Τον ξεπέρασε έτσι η ταινία τρόμου Annabelle 2 ως ο καλύτερος πρωτοεμφανιζόμενος. Ως αποτέλεσμα, παρέμεινε στο top 10 των charts του γερμανικού κινηματογράφου για μια εβδομάδα στην 7η θέση και συγκέντρωσε 2,2 εκατομμύρια ευρώ με περίπου 300.000 επισκέπτες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε κόμικς Κατηγορία:Ταινίες Ψυχρού Πολέμου Κατηγορία:Ταινίες δράσης Κατηγορία:Κατασκοπικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2017 Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Δάπεδο της Κληρονομιάς
Το Δάπεδο της Κληρονομιάς αποτελεί μέρος του έργου της Τζούντι Σικάγο Το Δείπνο και καταγράφει σε χειροποίητα πλακάκια τα ονόματα 998 μυθικών, ιστορικών και αξιόλογων γυναικών. Ανάμεσά τους αναφέρεται και ένας άντρας, ο Κρεσίλας, που μπήκε κατά λάθος στο έργο καθώς θεωρήθηκε λανθασμένα γυναίκα.
Πηγές
Κατηγορία:Φεμινιστικά έργα
Ερμενγκόλ Ι΄ του Ουρζέλ
Ο Ερμενγκόλ Ι΄ της Ουρζέλ, (Ισπανική γλώσσα : Ermengol X, 1254 - 1314) από τον Οίκο της Καβρέρα ήταν Κόμης της Ουρζέλ & υποκόμης της Καβρέρα & τού Άγερ (1268 - 1314) αν και η διαδοχή του αμφισβητήθηκε. Ήταν γιος τού Άλβαρο κόμη τού Ουρζέλ και της 2ης συζύγου του Καικιλίας, κόρης τού Ρογήρου-Βερνάρδου Β΄ κόμη της Φουά. Διαδέχθηκε τον πατέρα του σε ηλικία 14 ετών υπό την επιτροπεία τού Ρογήρου-Βερνάρδου Γ΄ κόμη της Φουά. Ο πατέρας του είχε διαζευχθεί την 1η σύζυγό του Κονστάνς δε Μονκάδα και οι συγγενείς της τού Οίκου τού Μπεάρν είχαν εξοργιστεί. Επίσης ο Άλβαρο είχε εξεγερθεί εναντίον τού Ιακώβου Α΄ της Αραγωνίας. Οι Μπεάρν με την υποστήριξη τού βασιλιά είχαν διώξει τον Άλβαρο από την εξουσία και τώρα ήταν αντίθετοι με τη διαδοχή από τον Ερμενγκόλ Ι΄.
Με την προτροπή τού Οίκου της Φουά ο Ερμενγκόλ Ι΄ συμμετείχε το 1276 στον συνασπισμό εξεγερθέντων ενάντια στον Πέτρο Γ΄ της Αραγωνίας (γιο τού Ιακώβου Α΄). Ως αποτέλεσμα, είδε τα εδάφη του στα χέρια των αντιπάλων του: των Μονκάδα, τού βασιλιά και των υποκομήτων της Καρδόνα. Το 1278 συνάντησε τον Πέτρο Γ΄ στο Αγραμούντ και τα έλαβε πίσω ως φέουδο. Έθεσε τον εαυτό του στην ακολουθία τού βασιλιά και ταξίδεψε μαζί του στη Σικελία το 1282 και στο Μπορντώ το επόμενο έτος. Το 1295 απεβίωσε ο Πέτρος Γ΄ και ο Ερμενγκόλ Ι΄ έγινε στενός σύντροφος και σύμβουλος των γιών του Αλφόνσου Γ΄ και Ιακώβου Β΄. Μάλιστα συνέδραμε τον πρώτο στην κατάκτηση τού βασιλείου της Μαγιόρκας. Δεν είχε απογόνους και πριν απεβιώσει στο Καμπορρέλλς, όρισε κληρονόμο τον Αλφόνσο (Δ΄), δευτερότοκο γιο τού Ιακώβου Β΄, με τον όρο να νυμφευτεί τη μικρανιψιά του Τερέζα των Εντένσα, νόμιμο κληρονόμο του. Ήταν ο τελευταίος άρρην τού Οίκου της Καβρέρα.
Activision
μικρογραφία|Κεντρικά γραφεία Activision στην Σάντα Μόνικα, Καλιφόρνια Η Activision Publishing, Inc. είναι αμερικανική εταιρεία έκδοσης βιντεοπαιχνιδιών που ιδρύθηκε την 1 Οκτωβρίου του 1979 από τον Τζίμ Λέβι και διάφορους πρώην προγραμματιστές των υπολογιστών Atari. Είναι η πρώτη ανεξάρτητη εταιρία έκδοσης και ανάπτυξης βιντεοπαιχνιδιών για τις κονσόλες βιντεοπαιχνιδιών. Τα πρώτα προϊόντα της εταιρείας ήταν κασέτες για την κονσόλα Atari 2600, και κυκλοφόρησε τον Ιούλιο του 1980 για την αμερικάνικη, και τον Αύγουστο του 1981 για τη διεθνή αγορά (Ηνωμένο Βασίλειο). Η Activision θεωρείται ως μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες έκδοσης τρίτων στον κόσμο, και επίσης η κορυφαία εκδότρια για το έτος 2007 στις Ηνωμένες Πολιτείες. Στις 9 Ιουλίου 2008, η μητρική εταιρεία της Activision ενώθηκε με την Vivendi Games και πλέον ονομάζεται Activision Blizzard.
Παραπομπές
Κατηγορία:Activision Κατηγορία:Εκδότες βιντεοπαιχνιδιών Κατηγορία:Εταιρείες ανάπτυξης βιντεοπαιχνιδιών Κατηγορία:Εταιρείες βιντεοπαιχνιδιών των Ηνωμένων Πολιτειών
Ναυτικές δημοκρατίες
thumb|right|200px|Επισείων του Ιταλικού Ναυτικού, με τα εμβλήματα των σημαντικότερων ναυτικών δημοκρατιών : [[Αρχείο:Le Repubbliche Marinare.jpg|thumb|right|200px|Οι Ναυτικές Δημοκρατίες του 11ου αιώνα Ancona = Ανκόνα; Gaeta = Γκαέτα; Genova = Γένοβα; Pisa = Πίζα; Ragusa = Ραγούσα; Venezia = Βενετία Ο όρος ναυτικές δημοκρατίες (ιταλικά repubbliche marinare) χρησιμοποιείται για τον ορισμό ορισμένων ιταλικών παραθαλάσσιων πόλεων οι οποίες, μεταξύ του 10ου και του 13ου αιώνα, γνώρισαν μεγάλη οικονομική ευμάρεια χάρη στις εμπορικές τους δραστηριότητες στα πλαίσια μιας ευρείας πολιτικής αυτονομίας.
Αρχαιότητα
Άξια αναφοράς είναι αρκετά παραδείγματα πόλεων οι οποίες διέθεταν, στη διάρκεια της Αρχαιότητας, αποικιακές κτήσεις, ενώ ήταν ταυτόχρονα εμπορικές υπερδυνάμεις :
Ιστορικό πλαίσιο
Η οικονομική ανάκαμψη, η οποία έλαβε χώρα στην Ευρώπη κατά το έτος 1000, καθώς και η ανασφάλεια των ηπειρωτικών οδών μετακίνησης, οδήγησαν στην ανάπτυξη των κυρίαρχων εμπορικών οδικών αρτηριών στις παραθαλάσσιες περιοχές της Μεσογείου. Σε αυτό το πλαίσιο, η συνεχώς αυξανόμενη αυτονομία, των επονομαζόμενων ιταλικών θαλάσσιων πόλεων, τις οδήγησε ώστε να έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο στην ευρωπαϊκή πολιτική σκηνή.
Στο πολιτικό κενό, το οποίο χαρακτήριζε τον ύστερο Μεσαίωνα, αυτές οι πόλεις, εκτεθειμένες στις επιδρομές των πειρατών, κυρίως των Σαρακηνών, όργανωσαν με τρόπο αυτόνομο την άμυνά τους, ενισχυόμενες με ισχυρούς πολεμικούς ναυτικούς στόλους. Κατά τη διάρκεια του 10ου και του 11ου αιώνα, πέρασαν, μάλιστα, στην αντεπίθεση εκμεταλλευόμενες τις αντιπαλότητες μεταξύ των ναυτικών υπερδυνάμεων του Βυζαντίου και των Αράβων. Η πρώτη θαλάσσια δημοκρατία που κατάφερε να αποκτήσει σημαντική οικονομική δύναμη ήταν το Αμάλφι.
Για τον έλεγχο του εμπορίου με την Ασία και την Αφρική, οι θαλάσσιες δημοκρατίες μπήκαν σε ανταγωνισμό με τους Άραβες, τους Βυζαντινούς, και στη συνέχεια τους Οθωμανούς.
Πολιτικό και οικονομικό πλαίσιο
250px|right|thumb|Χάρτης των εμπορικών σχέσεων της Βενετίας κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα. Σε θεσμικό επίπεδο, οι Δημοκρατίες αποτελούνταν από από αυτόνομες κυβερνήσεις, οι οποίες προέρχονταν από τις εμπορικές συντεχνίες που αποτελούσαν την ανώτατη κοινωνική τάξη των πόλεων αυτών. Η ιστορία τους ξεκίνησε με την ευρωπαϊκή "προέλαση" προς την ανατολή, η οποία πραγματοποιήθηκε με την ανάκτηση του ελέγχου των θαλασσίων εμπορικών "οδών" από τους Μουσουλμάνους, αποφέροντας έτσι την κυριαρχία στη θάλασσα γι'αυτές. Σε αυτό το πλαίσιο είναι που έκαναν την εμφάνισή τους τα πρώτα δείγματα-καταβολές του σύγχρονου καπιταλισμού, με την εμπορική και οικονομική έννοια του όρου. thumb|250px|Η εξάπλωση της Γένοβας στη [[Μεσόγειος Θάλασσα|Μεσόγειο.]] Οι έμποροι των ιταλικών θαλάσιιων δημοκρατιών δημιούργησαν τις πρώτες οικονομικές μορφές καπιταλισμού. Χτυπώντας χρυσά νομίσματα, των οποίων η χρήση βρισκόταν σε παρακμή για αιώνες, ανακαλύπτοντας νέες μεθόδους ανταλλαγών και ισολογισμού, ενθαρρύνοντας την τεχνολογική πρόοδο στη ναυσιπλοΐα, απαραίτητη προϋπόθεση για την ανάπτυξη του εμπορικού τους πλούτου. Οι θαλάσσιες δημοκρατίες ένωσαν τις δυνάμεις τους και πέτυχαν να καταστήσουν υπό ιταλικό έλεγχο τη Μεσόγειο στη διάρκεια των Σταυροφοριών, οι οποίες τους επέτρεπαν την υλοποίηση των επεκτατικών τους σχεδίων. thumb|right|250px|Οι θαλάσσιες οδοί και τα εμπορικά λιμάνια της Θαλάσσιας Δημοκρατίας της Ανκόνα. thumb|right|250px|Οι θαλάσσιες οδοί και τα εμπορικά λιμάνια της Θαλάσσιας Δημοκρατίας της Ραγούσας. Η Βενετία και το Αμάλφι εμπλέκονταν ήδη στο εμπόριο με τη Ανατολή. Παρόλα αυτά, με τις Σταυροφορίες το φαινόμενο αυτό επεκτάθηκε, καθώς χιλιάδες ήταν οι Ιταλοί που μετανάστευσαν προς την Ανατολή, ιδρύουντας βάσεις, ναυστάθμους και εμπορικά ταμιευτήρια για λογαριασμό των Θαλάσσιων Δημοκρατιών. Με αυτόν τον τρόπο, οι Ιταλοί έμποροι απέκτησαν μεγάλη πολιτική εξουσία και ισχύ. Αποτελούσαν στους επαγγελματικούς τους κύκλους συλλογικές συνεργατικές οργανώσεις, έχοντας έτσι τη δυνατότητα να λαμβάνουν από τις κυβερνήσεις νομικές, φορολογιακές καθώς και τελωνειακές διευκολύνσεις. Επίσης, από πολιτικής άποψης, άρχισαν να κάνουν την εμφάνισή τους οι πρώτες μεγάλες πολιτικές προσωπικότητες της εποχής εκείνης.
Οι αντιπαλότητες μεταξύ αυτών των δημοκρατιών αποτελούσαν σύνηθες φαινόμενο και αρκετές ήταν οι μεταξύ τους ένοπλες συγκρούσεις στη διάρκεια της ιστορίας τους.
Δημοκρατία του Αμάλφι
Οι επανακτήσεις των ιταλικών εδαφών από τον Βυζαντινό Αυτοκράτορα Ιουστινιανό το 535 ήταν και πάλι αναποτελεσματικές, καθώς σύντομα ξαναχάθηκαν εμπρός στην προέλαση και τη δημιουργία του Βασιλείου της Λομβαρδίας στη Βόρεια Ιταλία, οι οποίοι κατέκτησαν τη Λιγουρία το 640, ενώ κατέλαβαν το μεγαλύτερο τμήμα του Εξαρχάτου της Ραβένας το 751, αφήνοντας στους Βυζαντινούς μονάχα τον έλεγχο ορισμένων μικρών ζωνών στη Νότια Ιταλία, καθώς και ορισμένες παραθαλάσσιες πόλεις όπως η Βενετία, η Νάπολι και το Αμάλφι.
Η τελευταία ήταν, χωρίς αμφιβολία, η παλαιότερη των θαλάσσιων δημοκρατιών, έχοντας αναπτύξει σημαντικές εμπορικές συναλλαγές με τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία και την Αίγυπτο. Μέσω της δημιουργίας εμπορικών οδών από τη Νότια Ιταλία προς τη Μέση Ανατολή, κατά τον 10ο αιώνα, οι έμποροι του Αμάλφι είχαν την ευκαιρία να ανταγωνιστούν τους Άραβες ομολόγους τους που, μέχρι τότε, είχαν το μονοπώλιο του εμπορίου στη Μεσόγειο. Δείγμα της ισχύος του Αμάλφι, ένα νομοθετικό έργο, με την ονομασία Αμαλφιανοί Νόμοι (Tavole Amalfitane), το οποίο συγκέντρωνε το σύνολο των κανόνων του ναυτικού δικαίου της εποχής, νομοθετήματα που παρέμειναν ενεργά σε όλη τη διάρκεια του Μεσαίωνα. Αφού υπήρξε η μεγαλύτερη ναυτική δύναμη στην Ιταλία, το Αμάλφι λεηλατήθηκε από τους Πιζάνους το 1137, κι ενώ η δημοκρατία βρισκόταν αποδυναμωμένη από τις φυσικές καταστροφές (Πλημμύρες) και, στη συνέχεια, προσαρτήθηκε από το Νορμανδικό Βασίλειο της Σικελίας. Μετά τη νορμανδική κατάκτηση, το Αμάλφι παρείκμασε σε σύντομο χρονικό διάστημα, με τη Νάπολι να το αντικαθιστά ως νέο εμπορικό κέντρο.
Δημοκρατία της Βενετίας
Καθώς η Βυζαντινή Αυτοκρατορία είχε διαθέσει το μεγαλύτερο τμήμα των στρατευμάτων της για την αναχαίτιση της προόδου των Μουσουλμάνων, της ήταν, ταυτόχρονα, αδύνατο να κάνει κάτι απέναντι στη σταδιακή αυτονομία και ανεξαρτητοποίηση της Βενετίας, από τον 13ο αιώνα κιόλας, της οποίας η δύναμη βασιζόταν σε έναν ισχυρό εμπορικό στόλο, ο οποίος μπορούσε, εύκολα, να μετατραπεί σε πολεμικό στόλο, από τους καλύτερους της εποχής.
Παρά την αυξανόμενη αυτονομία, η Βενετία παρέμεινε πιστή συμμαχος των Βυζαντινών στην πολεμική τους σύγκρουση με τους Άραβες και τους Νορμανδούς. Κατά το έτος 1000, η Βενετία νίκησε τους πειρατές που λυμαίνονταν στις ακτές της Ιστρίας, αποκτώντας, έτσι, τον έλεγχο της περιοχής.
Κατά το 1200, η Βενετία έφτασε στο απόγειο της ισχύος της, κυριαρχόντας στις εμπορικές οδούς της Μεσογείου και της Ανατολής. Στη διάρκεια της Δ' Σταυροφορίας (1202-1204), η Βενετία προσάρτησε τα πλέον σημαντικά, από εμπορικής άποψης, νησιά και λιμάνια της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Η κατάκτηση των λιμανιών της Κέρκυρας (1207) και της Κρήτης (1209) της εξασφάλισαν τη δυνατότητα εμπορίου με την Ανατολή, κι αυτό, μέχρι τη Συρία και την Αίγυπτο, τερματικούς σταθμούς της ροής εμπορικών αγαθών της εποχής εκείνης. Στα τέλη του 14ου αιώνα, η Βενετία ήταν η κυρίαρχη εμπορική δύναμη της Μεσογείου και προσπαθούσε, ταυτόχρονα, να παραμείνει το πλουσιότερο κράτος της Ευρώπης.
Δημοκρατία της Πίζας
Το 1016, η Πίζα συμμάχησε με τη Γένοβα με στόχο την απώθηση των Σαρακηνών κατακτώντας την Κορσική και τη Σαρδηνία, αποκτώντας, έτσι, τον έλεγχο του συνόλου του Τυρρηνικού Πελάγους. Έναν αιώνα αργότερα, η Πίζα κατέλαβε επίσης της Βαλεαρίδες Νήσους.
Η Πίζα ίδρυσε το λιμάνι της στις εκβολές του Άρνο, στο Πόρτο Πιζάνο. Η δημοκρατία έφτασε στο απόγειο της δύναμής της μεταξύ 12ου και 13ου αιώνα, εποχή κατά την οποία ο στόλος της κυριαρχούσε στη Δυτική Μεσόγειο. Παρόλα αυτά, ο ανταγωνισμός μεταξύ Πίζας και Γένοβας κορυφώθηκε κατά τον 13ο αιώνα, κυρίως μέσω της προσπάθειας ελέγχου της Κορσικής, απόκτησης προνομίων από την Αγία Έδρα και, ακόμα, τον απόλυτο έλεγχο του Τυρρηνικού Πελάγους. Η Ναυμαχία της Μελόρια (1284) τελείωσε με την ήττα των Πίζάνων απέναντι στις γενοβέζικες δυνάμεις, στα ανοιχτά του Λιβόρνο, κοντά στις εκβολές του Άρνο. Αυτό το γεγονός σηματοδότησε την απαρχή της παρακμής της Πίζας, με την παραχώρηση της Κορσικής στη Γένοβα και την παραχώρηση ενός τμήματος της Σαρδηνίας (1299).
Έκτοτε, η Πίζα δεν ήταν παρά μια πόλη-κράτος της Τοσκάνης, σε μόνιμη αντιπαράθεση με τη Φλωρεντία, αλλά με μηδαμινή, πλέον, ισχύ στη θάλασσα.
Δημοκρατία της Γένοβας
Η ναυτική σημασία της Γένοβας ήταν εμφανής από την Προρωμαϊκή Περίοδο. Οι Λιγούριοι είχαν καταστήσει την πόλη ως έναν εμπορικό σταθμό, ανοιχτό στις συναλλαγές με τις ελληνικές, φοινικικές και ετρούσκικες πόλεις, σε τέτοιο βαθμό μάλιστα που κατέστη έναν από τα σημαντικότερα λιμάνια της Μεσογείου.
Σύντομα, η Γένοβα συμμάχησε με τη Ρώμη, τόσο εναντίον των Λιγουρίων της ενδοχώρας, όσο και εναντίον των υπόλοιπων παράκτιων πόλεων της περιοχής. Μετά την καταστροφή της από τους Καρχηδονίους του στρατηγού Μάγωνα, η πόλη έγινε ρωμαϊκή κτήση, χωρίς ωστόσο να υποταχτεί στην τελευταία. Όφειλε αυτή την εύνοια χάρη στον ρόλο φύλακα της Δυτικής Μεσογείου που κατείχε, ρόλο τον οποίο οι Γενουάτες ναύτες κάλυψαν παραπάνω από επαρκώς.
Η πόλη της Γένοβας άρχισε να αποκτά ιδιαίτερη σημασία στις αρχές του 10ου αιώνα. Μετά τη λεηλάτηση της πόλης από τους Σαρακηνούς, οι κάτοικοί της στράφηκαν και πάλι προς τη θάλασσα. Η δύναμη του στόλου της της απέφερε την αναγνώριση, από τον Αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, των αιτημάτων της για ανεξαρτησία στους τομείς της νομοθεσίας και της οικονομίας.
Η συμμαχία της με την ανταγωνίστριά της, Πίζα, βοήθησε στον εξωραϊσμό του Τυρρηνικού Πελάγους από τους Μουσουλμάνους πειρατές, χάρη στην επανάκτηση της Κορσικής, της Σαρδηνίας, των Βαλεαρίδων Νήσων και της Προβηγκίας.
Η σύσταση της Compagna Communis (Κοινοτική Συντεχνία), ένωσης του συνόλου των συντεχνιών της πόλης (γνωστών ως Compagne), στην οποία εντάχθηκαν οι οι άρχοντες των γειτονικών κοιλάδων, καθώς και αυτοί των παράκτιων περιοχών, σήμανε τη γέννηση της γενουατικής κυβέρνησης.
Τα οικονομικά έσοδα της πόλης αυξήθηκαν σημαντικά χάρη στη συμμετοχή στην Α' Σταυροφορία, Σταυροφορία στην οποία οι Γενουάτες ήταν σημαντικοί πρωταγωνιστές και η οποία προσέφερε το προνόμιο της εγκατάστασης πολών κατοίκων σε περιοχές των Αγίων Τόπων. Η Δημοκρατία της Γένοβας έφτασε στο απόγειο της δύναμής της κατά τον 13ο αιώνα χάρη στη Συνθήκη του Νυμφαίου, η οποία υπεγράφη το 1261 με τον Βυζαντινό Αυτοκράτορα Μιχαήλ Η' Παλαιολόγο, και απαγόρευε στους Ενετούς τη διέλευση από τα στενά του Βοσπόρου που οδηγούσαν στη Μαύρη Θάλασσα. Επιπλέον, η Μάχη της Μελόρια (1284), στα ανοιχτά του Λιβούρνο, τελείωσε με την οριστική ήττα της Πίζας και τον απόλυτο έλεγχο του Τυρρηνικού Πελάγους από τη Γένοβα.
Τέλος, το 1298, οι Γενουάτες συνέτριψαν τον ενετικό στόλο κοντά στη δαλματική νήσο της Κόρτσουλα. Έτσι, η κυριαρχία των θαλασσών παρέμεινε στη Γένοβα για διάστημα σχεδόν 70 ετών, κι αυτό μέχρι τον δεύτερο μεγάλο πόλεμο με τη Βενετία, ο οποίος τερματίστηκε με τη μάχη της Κιότζα-Τένεντο το 1372. Στη διάρκεια των συγκρούσεων μεταξύ των δημοκρατιών της Βενετίας και της Γένοβας, ο Ενετός Μάρκο Πόλο αιχμαλωτίστηκε και στη διάρκεια της κράτησής του στο Παλάτι του Αγίου Γεωργίου, υπαγόρευσε στον συγκρατούμενό του, Ρουστιτσέλο της Πίζας, τη διήγηση των ταξιδιών του.
Μετά τη μαύρη παρένθεση του 15ου αιώνα, ο οποίος σημαδεύτηκε από τις επιδειμίες πανούκλας και την κυριαρχία ξένων δυνάμεων, η πόλη γνώρισε επανάκαμψη διάρκειας, περίπου, ενός αιώνα, μετά την απελευθέρωσή της από τον Αντρέα Ντόρια το 1528. Αν και η παλαιά αριστοκρατία κρατιόταν ακόμη σε ένα αξιοπρεπές επίπεδο, κυρίως στον τομέα της οικονομίας, η Δημοκρατία, η οποία αποτελούσε δέλεαρ για τις συνορεύουσες δυνάμεις, όπως η Γαλλία και η Σαβοΐα, συνεθλίβη από το ναπολεοντιακό "κύμα" το 1805. Το 1815, η Γένοβα προσαρτήθηκε από το Βασίλειο της Σαρδηνίας, κάτι που αποτέλεσε και το τελειωτικό χτύπημα στην οικονομία της και προκάλεσε τη μετανάστευση των καλύτερων μαστόρων της, καθώς και ενός μεγάλου τμήματος του αστικού της πληθυσμού προς την Αμερική.
Δημοκρατία της Ανκόνα
Η Δημοκρατία της Ανκόνα, μόνιμη σύμμαχος της Δημοκρατίας της Ραγούσας, κατέστη κυρίαρχη δύναμη στη Μάρκα της Ανκόνα και πλούτισε μέσω του εμπορίου με την Ανατολή, κι αυτό παρά τον έντονο ανταγωνισμό με τη Βενετία. Αντιστάθηκε στην πολιορκία του Λοθάριου Γ' το 1137, και αργότερα του Φρειδερίκου Βαρβαρόσσα το 1167 και της Βενετίας το 1174. Η τελευταία αυτή μεγάλη πολιορκία διήρκεσε από την 1η Απριλίου μέχρι και τα μέσα του Οκτώβρη του ιδίου έτους. Η προστασία, σε συνδυασμό με τη διατήρηση της αυτονομίας της, της πόλης από την Αγία Έδρα ήταν μία έξυπνη πολιτικά κίνηση, η οποία επέτρεψε στην πόλη να διατηρήσει την ανεξαρτησία της.
Το 1532, ημερομηνία της ολοκλήρωσης μιας μακράς και δαπανηρής παπικής πολιτικής για την επέκταση των Κρατών του, η πόλη προσαρτήθηκε, χωρίς να προβάλει ουδεμία αντίσταση, από τον Πάπα, χάνοντας την ανεξαρτησία της και αποτελώντας, πλέον, τμήμα των Παπικών Κρατών υπό τον Πάπα Κλήμη Ζ΄.
Δείτε Επίσης
Κατηγορία:Ιστορία της Ιταλίας Κατηγορία:Πρώην κρατίδια της Ιταλίας Κατηγορία:Βενετική Δημοκρατία Κατηγορία:Δημοκρατία της Γένοβας Κατηγορία:Ιστορία της Μεσογείου
Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 1981-1982
Το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 1981-1982 κατέκτησε η ΙΦΚ Γκέτεμποργκ κερδίζοντας στον τελικό το Αμβούργο ΣΦ.
Λυμπέρης Θεοχαρόπουλος
Πριν από την επανάσταση υπήρξε πληρεξούσιος των Καλαβρύτων στην Κωνσταντινούπολη. Μετά την επανάσταση και κατά την διάρκεια του αγώνα χρημάτισε πληρεξούσιος στις Συνελεύσεις και σε άλλες πολιτικές υπηρεσίες.
Πηγές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Τόμας Κεντζιόρα
Ο Τόμας Κάρολ Κεντζιόρα (πολωνικά: Tomasz Karol Kędziora ) (γενν. 11 Ιουνίου 1994) είναι Πολωνός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως αμυντικός για τον ΠΑΟΚ, με δανεισμό από τη Ντιναμό Κιέβου. Είναι διεθνής με την Εθνική Πολωνίας ανδρών.
Πρώιμη σταδιοδρομία
Σε ηλικία τεσσάρων ετών, ο Κεντζιόρα εντάχθηκε στην ακαδημία νέων της ΟΚΠ Ζιελόνα Γκούρα. Είχε προπονητή εκείνη την εποχή τον πατέρα του, Μιρόσουαφ. Το 2000 ξεκίνησε επίσημα να προπονείται με παίκτες της ηλικίας του.
Τον Ιούλιο του 2010, έλαβε μέρος ως παίκτης της ΟΚΠ Ζιελόνα Γκούρα στο τελικό τουρνουά του Πολωνικού Πρωταθλήματος Παίδων. Η ομάδα κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο, με προπονητή τον πατέρα του Τόμας Κεντζιόρα.
Λεχ Πόζναν
Πριν από την έναρξη της σεζόν 2010–11, ο Κεντζιόρα υπέγραψε στη πρωταθλήτρια Πολωνίας Λεχ Πόζναν. Αρχικά ήταν παίκτης της ομάδας νέων της Λεχ, όπου τη σεζόν 2010–11 έπαιξε 20 αγώνες και σημείωσε 2 γκολ. Το φθινόπωρο της σεζόν 2011–12, μετακινήθηκε στην πρώτη ομάδα, αλλά συνέχισε να παίζει μόνο στην ομάδα νέων, έχοντας 20 συμμετοχές και σημειώνοντας 7 γκολ (συμπεριλαμβανομένων 5 με πέναλτι).
Στις 20 Σεπτεμβρίου 2011, ο Κεντζιόρα συμπεριλήφθηκε στην ομάδα της Λεχ για τον αγώνα του Κυπέλλου Πολωνίας εναντίον της Χρόμπρι Γκουόγκουφ, αλλά δεν έπαιξε. Στις 21 Ιουνίου 2012, ο Κεντζιόρα υπέγραψε νέο τριετές συμβόλαιο με τον σύλλογο, με ισχύ μέχρι τις 30 Ιουνίου 2015.
Ο Κεντζιόρα έκανε το ντεμπούτο του για την πρώτη ομάδα στις 12 Ιουλίου 2012, στην ισοπαλία με 1–1 για τον πρώτο προκριματικό γύρο του Γιουρόπα Λιγκ εναντίον της ΦΚ Ζετισού από το Καζακστάν, μπαίνοντας στο 90ο λεπτό του αγώνα.
Στις 27 Οκτωβρίου 2012, ο έκανε το ντεμπούτο του στην Εκστρακλάσα, στην ήττα με 2–0 από την Γιαγκιελόνια Μπιαουίστοκ την 9η αγωνιστική, αντικαθιστώντας τον Χούμπετ Βοουονκιέβιτς στο 62ο λεπτό. Στις 20 Σεπτεμβρίου 2013, κατά τη διάρκεια αγώνα εναντίον της Πόγκον Στσέτσιν, υπέστη τραυματισμό στον μηριαίο μυ και επέστρεψε στις 13 Δεκεμβρίου για τον αγώνα της 21ης αγωνιστικής εναντίον της Ζαβίσα Μπίντγκοστς. Στις 5 Μαΐου 2014, σημείωσε το πρώτο του γκολ στην Εκστρακλάσα, στη νίκη με 2–1 εναντίον της Ζαβίσα Μπίντγκοστς.
Ντιναμό Κιέβου
Στις 11 Ιουλίου 2017, ο Κεντζιόρα υπέγραψε τετραετές συμβόλαιο με την ουκρανική ΦΚ Ντιναμό Κιέβου.
Λεχ Πόζναν (δανεισμός)
Στις 7 Μαρτίου 2022, η FIFA ανακοίνωσε ότι, λόγω της εισβολής της Ρωσίας στην Ουκρανία, όλα τα συμβόλαια ξένων παικτών στην Ουκρανία αναστέλλονται έως τις 30 Ιουνίου 2022 και τους επιτρέπεται να υπογράψουν με συλλόγους εκτός Ουκρανίας έως τις 30 Ιουνίου 2022, και η μεταγραφική περίοδος θα ανοίγει ξανά για αυτούς τους παίκτες για να υπογράψουν και να εγγραφούν στο νέο σύλλογο μέχρι τις 7 Απριλίου 2022. Στις 17 Μαρτίου 2022, ο Κεντζιόρα επέστρεψε στη Λεχ Πόζναν μέχρι το τέλος της σεζόν υπό αυτήν την προϋπόθεση, με μορφή δανεισμού.
ΠΑΟΚ (δανεισμός)
Στις 29 Ιανουαρίου 2023, ο Κεντζιόρα εντάχθηκε με δανεισμό στον ΠΑΟΚ, μέχρι το τέλος της σεζόν.
Εθνική ομάδα
Ο Κεντζιόρα αγωνίστηκε στις «μικρές» εθνικές Πολωνίας Κ16, Κ17, Κ18, Κ19, Κ20 και Κ21.
Ο Κεντζιόρα έλαβε την πρώτη του κλήση στην Εθνική Πολωνίας ανδρών για φιλικά εναντίον της Γεωργίας και της Ελλάδας τον Ιούνιο του 2015, δίχως να αγωνιστεί. Έκανε το ντεμπούτο του ενάντια στο Μεξικό στις 13 Νοεμβρίου 2017.
Τον Μάιο του 2018 ονομάστηκε στην προκαταρκτική ομάδα της Πολωνίας για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2018 στη Ρωσία. Ωστόσο, δεν επιλέχθηκε στην τελική ομάδα.
Ήταν μέλος της ομάδας στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2020, δίχως να αγωνιστεί σε κάποιον από τους αγώνες της ομάδας στη διοργάνωση.
Διακρίσεις
Λεχ Πόζναν
Ντιναμό Κιέβου
Δίψηφα σύμφωνα
Στην νέα ελληνική, τα δίψηφα σύμφωνα είναι φθόγγοι που δεν απεικονίζονται με μόνο ένα γράμμα, άλλα έναν συνδυασμό δύο ήδη υπαρχόντων γραμμάτων. Υπάρχουν πέντε από αυτούς του φθόγγους συνολικά, και είναι τα μπ, ντ, γκ/γγ, τσ, τζ. Η πιο λογική θεωρία σχετικά με το πως εισάχθηκαν στην ελληνική ορθογραφία είναι η ανάγκη να καλυφθεί η έλλειψη συγκεκριμένων φθόγγων, ειδικά αφού τα γράμματα βήτα, γάμμα και δέλτα έπαψαν να προφέρονται με την αρχαία προφορά τους, δηλαδή ως κλειστά σύμφωνα. (/b/, /d/ /g/)
Προφορά
Ωστόσο, ο ήχος του [n] που προηγείται από το μπ, ντ, γκ και γγ συχνά δεν προφέρεται στον προφορικό λόγο, ή η έμφαση του είναι μεγαλύτερη ή μικρότερη σε πολλές λέξεις.
Κατηγορία:Ελληνική γραμματική
Καστρικό Σύμπλεγμα Μιρ
Το Καστρικό Σύμπλεγμα Μιρ (Mirsky Castle Complex) (Λευκορωσικά: Мі́рскі за́мак) είναι μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς της Λευκορωσίας. Βρίσκεται κοντά στην πόλη Μιρ της επαρχίας Καρελίσι (Karelichy) του νομού Χρόντνα (Hrodna voblast), 29 χιλιόμετρα βορειοδυτικά ενός άλλου μνημείου παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς, του κάστρου Νέσβιτς (Nesvizh Castle). Η κατασκευή του κάστρου ξεκίνησε στα τέλη του 15ου αιώνα σε Γοτθικό αρχιτεκτονικό ρυθμό, ενώ ολοκληρώθηκε από τον Δούκα Ίλινιτς (Duke Ilinich) στις αρχές του 16ου αιώνα κοντά στο χωριό Μιρ. Γύρω στο 1568 το κάστρο πέρασε στην ιδιοκτησία του Λιθουανού Δούκα Ραντβίλα (Radvila), ο οποίος ολοκλήρωσε την κατασκευή του σε αναγεννησιακό αρχιτεκτονικό ρυθμό. Παράλληλα κατασκευάστηκε ένα τριώροφο παλάτι δίπλα στα ανατολικά και βόρεια τείχη του κάστρου. Οι γύψινες προσόψεις διακοσμήθηκαν με μπαλκόνια, περβάζια, πλακάκια και πύλες από ασβεστόλιθο. thumb|left|Ζωγραφιά από τον [[Ναπολέων Όρντα|Ναπολέοντα Όρντα (Napoleon Orda), 1876]] Έχοντας εγκαταλειφθεί για περίπου ένα αιώνα και υποστεί σοβαρές ζημιές κατά τη διάρκεια της Ναπολεόντειας περιόδου, το κάστρο ανακαινίστηκε στα τέλη του 19ου αιώνα. Το 1813, μετά το θάνατο του Ντομινίκ Ραντζιβίλ (Dominik Radzivil), το κάστρο πέρασε στην κόρη του Στεφανία, η οποία παντρεύτηκε τον Ludwig zu Sayn-Wittgenstein-Berleburg. Στη συνέχεια, το κάστρο πέρασε στα χέρια της κόρης τους Μαρίας, η οποία με τη σειρά της παντρεύτηκε τον πρίγκιπα Chlodwig Hohenloche-Schillingfurst. Ο γιος τους, Maurice Hohenloche-Schillingfurst πούλησε το κάστρο στον Νικολάι Σβιατοπόλκ – Μίρσκι (Nikolaj Sviatopolk-Mirski) της φυλής Μπιαλίνια, το 1895. Ο γιος του Νικολάι, Μιχαήλ (Michail), ξεκίνησε να ανακατασκευάζει το κάστρο σύμφωνα με τα σχέδια του αρχιτέκτονα Τέοντορ Μπούρσζε (Teodor Bursze). Το κάστρο παρέμεινε ιδιοκτησία της οικογένειας Σβιατοπόλκ – Μίρσκι μέχρι το 1939. Στη διάρκεια του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου πέρασε την κυριαρχία των Ναζιστικών κατοχικών δυνάμεων και χρησιμοποιήθηκε ως γκέτο για τον τοπικό Εβραϊκό πληθυσμό.
Το Καστρικό Σύμπλεγμα Μιρ εντάχθηκε στον κατάλογο με τα Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO το 2000.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στη Λευκορωσία Κατηγορία:Πολιτισμός της Λευκορωσίας Κατηγορία:Κάστρα
Ερευθαλίωνας
Στην ελληνική μυθολογία ο Ερευθαλίωνας (Ερευθαλίων) ήταν ένας ευγενής Αρκάδας, τον οποίο σκότωσε ο βασιλιάς της Πύλου Νέστορας σε κάποιο πόλεμο μεταξύ των Αρκάδων και των Πυλίων. Ο Ερευθαλίωνας αναφέρεται στην Ιλιάδα (ραψωδία Η, στίχος 136 κ.ε.), σε μία διήγηση του Νέστορα, ως «άνδρας ισόθεος», που έφερε τα όπλα του Αρηιθόου. Τα όπλα αυτά, δώρα του θεού του πολέμου `Αρη, τα είχε πάρει ο φονιάς του Αρηιθόου Λυκούργος ''«και αφού στο σπίτι εγήρασε τα χάρισε ο Λυκούργος / εις τον Ερευθαλίωνα, καλόν θεράποντά του. / Τούτος μ' εκείνα τ' άρματα τους πολεμάρχους όλους / επροκαλούσε κι έτρεμε καθείς, δεν είχε τόλμην. / Κι εμ' έφερε ν' αγωνισθώ η θαρρετή ψυχή μου, / αν κι ήμουν ο νεότερος απ' όλους τους ανδρείους. / Πολέμησα κι η Αθηνά μου χάρισε την νίκην. / Τρανόν και ανδρείον ως αυτόν δεν φόνευσ' άλλον άνδρα. / Φαρδύς μακρύς απέραντος εκείτετο στο χώμα.»'' (η 148-156, μετάφραση Ι. Πολυλά). Ο Ερευθαλίων λοιπόν περιγράφεται και ως γιγάντιος στο ανάστημα. Αλλά και σε προηγούμενη ραψωδία ο Νέστορας αναφέρεται στο περιστατικό: ''«Ατρείδη, το 'θελα κι εγώ να είμαι ως ήμουν πρώτα / που τον Ερευθαλίωνα εφόνευσα τον θείον. / Αλλά δεν δίδουν στους θνητούς οι αθάνατοι όλ' αντάμα. / Αγόρι τότε ήμουν κι εγώ, τώρα το γήρας μ' ήβρε...»'' (δ 318-321).
Πηγές
Ερευθαλιωνας Κατηγορία:Αρχαίοι Αρκάδες
ΦΚ Σάντα Κολόμα
Η ΦΚ Σάντα Κολόμα (καταλανικά:FC Santa Coloma) είναι ποδοσφαιρικό σωματείο τής Ανδόρρας που εδρεύει στον οικισμό Σάντα Κολόμα τής πρωτεύουσας Ανδόρρα λα Βέγια. Επίσημα, επί του παρόντος, ονομάζεται «Πιντάζα ΦΚ Σάντα Κολόμα» (Pidasa FC Santa Coloma), λόγω χορηγίας της κατασκευαστικής εταιρείας «Pidasa Serveis».
Ιστορία
Η ΦΚ Σάντα Κολόμα ήταν ένα από τα ιδρυτικά σωματεία τής πρώτης κατηγορίας ποδοσφαίρου Πριμέρα Ντιβιζιό. Δεν έχει υποβιβαστεί ποτέ ως τώρα. Από το 2000 και μετά έχει εξελιχτεί σε δύναμη του ποδοσφαίρου της Ανδόρρας, έχοντας μάλιστα κατακτήσει το νταμπλ τρεις φορές μεταξύ 2001 και 2004. Η ΦΚ Σάντα Κολόμα κατέχει το ρεκόρ των 6 τίτλων πρωταθλήματος στη Πριμέρα Ντιβιζιό, ενώ έχει κατακτήσει και 8 φορές το Κόπα Κονστιτουθιό (Κύπελλο ποδοσφαίρου Ανδόρρας), τελευταία φορά το 2009. Τέλος έχει κατακτήσει 4 φορές το Σούπερ κύπελλο Ανδόρρας.
Στις 19 Ιουλίου 2007, η ομάδα θα γράψει ιστορία, καθώς έγινε το πρώτο σωματείο της χώρας που μπόρεσε να κερδίσει παρτίδα στους ευρωπαϊκούς διαγωνισμούς τής UEFA. Συγκεκριμένα κέρδισε με το σκορ 1:0 την Μακάμπι Τελ Αβίβ από το Ισραήλ στον πρώτο προκριματικό γύρο τού Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ. Στον επαναληπτικό αγώνα έχασε όμως με 4:0 και αποκλείστηκε.
Την περίοδο 2008/2009 πρωτοέλαβε μέρος στο Τσάμπιονς Λιγκ όπου αποκλείστηκε με διπλή ήττα από την λιθουανική FBK Κάουνας.
Η δεύτερη ομάδα ΦΚ Σάντα Κολόμα Β έπαιζε από το 1999 μέχρι την περίοδο 2007/08 στη δεύτερη κατηγορία ποδοσφαίρου τής Ανδόρρας, τη Σεγκόνα Ντιβιζιό. Το 2005 είχε καταλάβει την πρώτη θέση, αλλά δεν επιτρεπόταν να ανέβει στη Πριμέρα Ντιβιζιό ως δεύτερη ομάδα συλλόγου της πρώτης κατηγορίας. Για αυτό το λόγο η ΦΚ Σάντα Κολόμα Β μετονομάστηκε το 2007 σε Ουνιό Εσπορτίβα Σάντα Κολόμα, αποσχίστηκε πλήρως από τη πρώτη ομάδα και έγινε αντίπαλος σύλλογος. Από τη περίοδο 2010/11 υπάρχει πάλι δεύτερη ομάδα με την ονομασία ΦΚ Σάντα Κολόμα Β ως σύλλογος της Σεγκόνα Ντιβιζιό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1986 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ανδόρρας
EN 1997
Ο EN 1997, γνωστός ως ΕΥΡΩΚΩΔΙΚΑΣ 7: Γεωτεχνικός σχεδιασμός, είναι μία σειρά Ευρωπαϊκών Προτύπων, γνωστοί ως Ευρωκώδικες, που ορίζει τις αρχές και απαιτήσεις για την ασφάλεια και λειτουργικότητα, περιγράφει τις αρχές σχεδιασμού νέων έργων και ελέγχου παλαιών και δίνει οδηγίες για θέματα αξιοπιστίας σε γεωτεχνικά θέματα που αφορούν το σχεδιασμό κτηρίων και άλλων δομημάτων πολιτικού μηχανικού. Το πρότυπο αυτό χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με το Πρότυπο EN 1990: Βάσεις του σχεδιασμού δομημάτων.
Ο Ευρωκώδικας 7 προορίζεται για χρήση σε συνδυασμό με τα πρότυπα:
Ο Ευρωκώδικας 7, απαρτίζεται από τα ακόλουθα μέρη:
Μέρος 1-1: Γενικοί κανόνες
Ο EN 1997-1-1 περιλαμβάνει τους τρόπους εφαρμογής της μεθόδου των επιμέρους συντελεστών ασφαλείας στην ανάλυση των οριακών καταστάσεων αστοχίας (Ultimate Limit State - ULS) των γεωτεχνικών έργων.
Oι γεωτεχνικές κατασκευές διακρίνονται σε τρεις κατηγορίες:
Για τις κατασκευές αυτές μπορούν να εφαρμοσθούν εμπειρικές μέθοδοι σχεδιασμού, πρακτικώς χωρίς έρευνες και υπολογισμούς.
Οι απαιτήσεις του EN 1997 αφορούν κυρίως αυτά τα έργα (ως προς τους συντελεστές ασφαλείας και τους τρόπους ανάλυσης).
Οι απαιτήσεις των έργων αυτών υπερβαίνουν τις απαιτήσεις του Ευρωκώδικα 7.
Μέρος 2: Γεωτεχνικός σχεδιασμός - Εδαφικές έρευνες και δοκιμές
Ο EN 1997-2 δίδει οδηγίες για το σχεδιασμό και την μετέπειτα ανάλυση εργαστηριακών δοκιμών και δοκιμών στην ύπαιθρο οι οποίες χρησιμοποιούνται υποστηρικτικά κατά τον γεωτεχνικό σχεδιασμό δομημάτων και άλλων έργων πολιτικού μηχανικού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ευρωπαϊκή Ένωση Κατηγορία:Τυποποίηση Κατηγορία:Επιστήμη Πολιτικού Μηχανικού
Δυαδικό σύστημα
Το δυαδικό σύστημα αρίθμησης αναπαριστά αριθμητικές τιμές χρησιμοποιώντας δύο σύμβολα, το 0 και το 1. Πιο συγκεκριμένα, το δυαδικό είναι θεσιακό σύστημα με βάση το δύο. Κάθε ψηφίο ανήκει σε μία τάξη μεγέθους μεγαλύτερη κατά ένα από αυτήν του ψηφίου στα δεξιά του. Έτσι, κάθε ψηφίο ενός δυαδικού αριθμού από δεξιά προς τ' αριστερά δηλώνει μονάδα, δυάδα, τετράδα, οκτάδα κ.ο.κ.
Παράδειγμα
Ο δυαδικός αριθμός (1101)_2 αναπαριστά ποσότητα ίση με 1 μονάδα, 0 δυάδες , 1 τετράδα και 1 οκτάδα. Διαβάζεται : "ένα,ένα,μηδέν,ένα με βάση 2". Ισούται δηλαδή με τον αριθμό 13 του δεκαδικού συστήματος,.
Δυαδικό σύστημα στους υπολογιστές
Η αποθήκευση και επεξεργασία των δεδομένων στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές γίνεται ψηφιακά. Οδηγώντας, για παράδειγμα, την είσοδο ενός λογικού κυκλώματος με τάση ρεύματος μεγαλύτερη μιας συγκεκριμένης τιμής (π.χ +3 Volts) αναπαριστούμε το ψηφίο "1", ενώ οδηγώντας την είσοδο με τάση ρεύματος μικρότερη μιας συγκεκριμένης τιμής (π.χ +2 Volts) αναπαριστούμε το ψηφίο "0". Λόγω της σχετικά απλής υλοποίησης στα ηλεκτρονικά κυκλώματα το δυαδικό σύστημα χρησιμοποιείται εκτεταμένα στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές για την αναπαράσταση αριθμητικών δεδομένων. Άλλα χρησιμοποιούμενα συστήματα είναι το σύστημα κινητής υποδιαστολής, το σύστημα σταθερής υποδιαστολής, η δυαδική κωδικοποίηση δεκαδικού, και άλλα.
Μετατροπή από το δεκαδικό στο δυαδικό σύστημα
Παρακάτω παρουσιάζεται μέσω παραδείγματος ένας απλός τρόπος μετατροπής φυσικών αριθμών από δεκαδική σε δυαδική μορφή.
Έστω ότι έχουμε τον αριθμό 1310, όπως στο αρχικό παράδειγμα. Γράφουμε τις δυνάμεις του 2, μέχρι να προκύψει αριθμός μεγαλύτερος ή ίσος από τον ζητούμενο αριθμό, οπότε σταματάμε στον αμέσως προηγούμενο.
20=1 21=2 22=4  23=8
Στην προκειμένη περίπτωση ο ζητούμενος αριθμός είναι το 13, άρα σταματάμε στο 23=8, γιατί 24=16>13. Παρατηρούμε ότι ο αριθμός 23 χωράει μια φορά στο 13, άρα σημειώνουμε x1. Το αποτέλεσμα της αφαίρεσης είναι 5. Το 22 χωράει μια φορά στο 5 άρα σημειώνουμε x1. Μένει 1, όμως το 21 δε χωράει στο ένα άρα σημειώνουμε x0. Τέλος το 20 χωράει μια φορά στο ένα, άρα σημειώνουμε x1.
Ένας δεύτερος επίσης απλός τρόπος για την μετατροπή ενός αριθμού από το δεκαδικό σύστημα αρίθμησης στο δυαδικό  είναι
Βήμα 1 : διαιρούμε τον αριθμό με το 2 (ακέραια διαίρεση δηλ. δεν προχωράμε σε υποδιαστολή)
Βήμα 2 : Το πηλίκο που βρήκαμε το διαιρούμε με το 2
Πραγματοποιούμε επαναληπτικά το βήμα 2 εως ότου στο πηλίκο έχουμε 0
Βιβλιογραφια : Εισαγωγή στην Επιστήμη των Υπολογιστών, ΠΛΗ10, Τόμος Α΄, ΕΑΠ 2000
Μετατροπή από δυαδικό σε δεκαδικό και αντίστροφα
Ένας εύκολος τρόπος για να κάνουμε τις μετατροπές από δυαδικό σε δεκαδικό και αντίστροφα φαίνονται στην εικόνα
Μετατροπή από το δυαδικό στο δεκαεξαδικό σύστημα
Για την μετατροπή απο δυαδικό αριθμό σε δεκαεξαδικό ακολουθούμε τα παρακάτω βήματα:
1. Αρχίζοντας από το δεξιότερο ψηφίο του δυαδικού αριθμού το χωρίζουμε ανά 4 ψηφία μέχρι το αριστερότερο ψηφίο. Εάν η αριστερότερη τετράδα δεν συμπληρώνει 4 ψηφία, προσθέτουμε 0 στα αριστερά μέχρι να σχηματιστεί ολοκληρωμένη τετράδα. 2. Υπολογίζουμε τον δεκαεξαδικό αριθμό που προκύπτει για κάθε τετράδα σύμφωνα με την παρακάτω μέθοδο: Αρχίζοντας απο δεξιά κάθε στοιχείο αντιστοιχεί σε: 1ο ψηφίο: 20 2ο ψηφίο: 21 3ο ψηφίο: 22 4ο ψηφίο: 23 Όπου υπάρχει το ψηφίο 1 στην δυαδική τετράδα, προσθέτουμε το πιο πάνω αντίστοιχο αποτέλεσμα. Το αποτέλεσμα που προκύπτει είναι σε δεκαδική μορφή. Επομένως, απαιτείται μετατροπή του κάθε αριθμού σε δεκαεξαδικό αριθμό όπως στον παρακάτω πίνακα:
"Data Recovery Programming", Tarun Tyagi, BPB Publications, New Delhi, India, ISBN 81-7656-922-4 http://www.datadoctor.biz/gr/data_recovery_programming_book_chapter4-page15.html
Πρόσθεση δυαδικών αριθμών
Για την πρόσθεση των δυαδικών αριθμών ισχύουν οι ακόλουθοι κανόνες:
0 + 0 = 0
0 + 1 = 1
1 + 0 = 1
1 + 1 = 0 και 1 το κρατούμενο
1 + 1 + 1 = 1 και 1 το κρατούμενο
Έτσι για παράδειγμα, για να προσθέσουμε σε μορφή ψηφιολέξης (byte) τους αριθμούς 121 και 107, έχουμε:
(121) 01111001
(107) 01101011 +
(228) 11100100
Όπου η πρόσθεση αρχίζει όπως και στο δεκαδικό από τα δεξιά, δηλ. από την λιγότερο σημαντική θέση.
Αφαίρεση δυαδικών αριθμών
Για την αφαίρεση των δυαδικών αριθμών ισχύουν οι ακόλουθοι κανόνες:
0 - 0 = 0
1 - 0 = 1
1 - 1 = 0
0 - 1 = 1 και 1 το δανειζόμενο
(107) 01101011 -
(014) 00001110
Όπου η αφαίρεση αρχίζει όπως και στο δεκαδικό από τα δεξιά, δηλ. από την λιγότερο σημαντική θέση.
Αναπαράσταση αρνητικών αριθμών στο δυαδικό σύστημα
Για να αναπαρασταθούν αρνητικοί αριθμοί με το δυαδικό σύστημα αρίθμησης χρησιμοποιούνται δύο βασικά τρόποι, το συμπλήρωμα ως προς 1 και το συμπλήρωμα ως προς 2.
Συμπλήρωμα ως προς 1
Σε αυτήν την μέθοδο αντιστρέφονται τα ψηφία του δυαδικού αριθμού, όπου δηλαδή 0 γίνεται 1 και όπου 1 γίνεται 0, και ο αριθμός που προκύπτει θεωρείται ο αρνητικός του πρώτου.
0000 0111
και ο αρνητικός -7 σε μορφή συμπληρώματος ως προς 1 γίνεται:
1111 1000
Το πρόβλημα με την συγκεκριμένη μέθοδο είναι πως υπάρχουν δύο αναπαραστάσεις για το μηδέν:
0000 0000 (για ένα "θετικό" μηδέν)
και
1111 1111 (για ένα "αρνητικό" μηδέν)
Για να αντιμετωπιστεί αυτό το πρόβλημα δημιουργήθηκε μια δεύτερη μέθοδος, το συμπλήρωμα ως προς 2
Συμπλήρωμα ως προς 2
Στο συμπλήρωμα ως προς 2, μετά την αντιστροφή των δυαδικών ψηφίων προστίθεται επιπλέον ο αριθμός 1. Έτσι, και πάλι με παράδειγμα τον αριθμό 7 σε μορφή ψηφιολέξης (byte):
0000 0111
αντιστρέφουμε όπως στο συμπλήρωμα ως προς 1:
1111 1000
και τελικά προσθέτουμε το 1:
1111 1001
Πρόσημο και μέτρο
Υπάρχει και ένας τρίτος τρόπος αναπαράστασης των αρνητικών αριθμών, ο οποίος δε χρησιμοποιείται πολύ συχνά, αλλά είναι πιο προσιτός στον άνθρωπο, καθώς μοιάζει πολύ με τον τρόπο αναπαράστασης αρνητικών αριθμών στο δεκαδικό σύστημα.
Στο σύστημα αυτό, το πρώτο από αριστερά δυαδικό ψηφίο λαμβάνεται ως το πρόσημο του δυαδικού αριθμού, ενώ τα ψηφία που ακολουθούν χρησιμοποιούνται για τον υπολογισμό του μέτρου του. Αν το πρώτο ψηφίο από τα αριστερά είναι 0, ο αριθμός θεωρείται θετικός, ενώ αν το πρώτο ψηφίο από τα αριστερά είναι 1, ο αριθμός θεωρείται αρνητικός.
Έτσι, αν χρησιμοποιούμε 8 bits (δυαδικά ψηφία ) για την αναπαράσταση του αριθμού, το 7 είναι
00000111
ενώ, το -7 θα είναι αντίστοιχα
10000111
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Συστήματα αρίθμησης Κατηγορία:Δυαδική αριθμητική Κατηγορία:Στοιχειώδης αριθμητική Κατηγορία:Αριθμητική υπολογιστών
Μούρινγκ (Βόρεια Φριζική διάλεκτος)
Η Μούρινγκ ή Φριζικά Μπεκινγκχάρντε (Böökinghiirder frasch) είναι διάλεκτος της Βόρειας Φριζικής γλώσσας που ομιλείται στο Νίμπουλ και το αμτ του Μπεκινγκχάρντε στην γερμανική περιοχή της Βόρεια Φριζίας. Το όνομα Μούρινγκ αναφέρεται στο Ρίσουμ Μπογκ (Risem Moor ή Risem Måår). Η διάλεκτος αποτελεί μέρος της ηπειρωτικής ομάδας των Βόρειων Φριζικών διαλέκτων.
Η Μούρινγκ συχνά χρησιμοποιείται ως Βόρεια Φριζική lingua franca, ειδικά στο διαδίκτυο, και υπάρχει ένα δημοτικό σχολείο στη διάλεκτο στο Ρίζουμ-Λίντχολμ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γλώσσες της Γερμανίας Κατηγορία:Φριζικές γλώσσες
Bird Has Flown
thumb|170px|Το "Bird Has Flown" ήταν ένα από τα τραγούδια της πρώιμης εποχής του συγκροτήματος τα οποία τραγούδησε ο [[Ίαν Γκίλαν]] Το Bird Has Flown είναι τραγούδι του βρετανικού χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple, το οποίο συμπεριλήφθηκε στον τρίτο δίσκο τους με τίτλο "Deep Purple" και του οποίου αποτέλεσε το έβδομο κομμάτι.
Σύνθεση και ηχογράφηση
Η αρχική ηχογράφηση του κομματιού πραγματοποιήθηκε στις 7 Ιανουαρίου 1969 στα "De Lane Lea Studios" του Λονδίνου, την ίδια ημέρα που ηχογράφησαν και το επόμενο σινγκλ τους, "Emmaretta". Το "Bird Has Flown" κυκλοφόρησε αρχικά στην δεύτερη πλευρά του συγκεκριμένου σινγκλ, με τίτλο "The Bird Has Flown". Για την έκδοση που συμπεριλήφθηκε στον ομώνυμο δίσκο τους, οι Deep Purple ηχογράφησαν μία βαρύτερη και μακρύτερη εκδοχή σε σχέση με την αρχική, διάρκειας 5 λεπτών και 36 δευτερολέπτων.
Το "Bird Has Flown" είναι ένα από τα πιο ψυχεδελικά τραγούδια του δίσκου και ξεκινάει με ένα παραμορφωμένο ριφ από την κιθάρα του Ρίτσι Μπλάκμορ, ακολουθούμενο από έναν βαρύ και πομπώδη ήχο του μπάσου και των τυμπάνων.
Αυτό ήταν ένα από τα τραγούδια της πρώτης γραμμής μελών του συγκροτήματος τα οποία έπαιξαν και μετά την ένταξη του Ίαν Γκίλαν και του Ρότζερ Γκλόβερ στο συγκρότημα. Μία ζωντανή εκτέλεση του υπάρχει στην συλλογή "Listen, Learn, Read On", ηχογραφημένη στις 11 Αυγούστου 1969 για το ραδιοτηλεοπτικό δίκτυο "BBC".
Μέλη των Deep Purple
Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά την ηχογράφηση του "Bird Has Flown" είχε την εξής μορφή:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια των Deep Purple Κατηγορία:Τραγούδια του 1969
Παναγιώτης Καγιάς
Ο '''Παναγιώτης Γ. Καγιάς''' (Γορτυνία, 15/12/1901 – Αθήνα, 08/12/1987) ή αλλιώς Πάκης Καγιάς ήταν Έλληνας θεατρικός συγγραφέας, πεζογράφος και δοκιμιογράφος. Καθιερώθηκε κυρίως ως θεατρικός συγγραφέας από την περίοδο του Μεσοπολέμου και έπειτα.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1901 στο χωριό Λαγκάδια στη Γορτυνία. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Αρχικά άσκησε τη δικηγορία, στη συνέχεια όμως σταδιοδρόμησε στην ανώτερη δημοσιοϋπαλληλία ως υπάλληλος στο Υπουργείο Συγκοινωνιών. Υπήρξε παντρεμένος με τη Χριστίνα Βελιμέζη και πατέρας δύο κοριτσιών. Πρωτοεμφανίστηκε ως θεατρικός συγγραφέας στον Καλοκαιρίνειο Δραματικό Διαγωνισμό του Φιλολογικού Συλλόγου Παρνασσός όπου διακρίθηκε κατά τα έτη 1928 (Ο εξ ελπίδος θάνατος), 1929 (Ο άνδρας μου με φθονεί), 1934 (Η οικογένεια παραθερίζει) και 1936 (Ο τοπικός παράγων). Τα περισσότερα έργα του τα οποία παρουσιάστηκαν επί σκηνής —κομεντί, κωμωδίες και σάτιρες ηθών— εντάσσονται κυρίως στο θεατρικό είδος του βουλεβάρτου. Πρόκειται για έργα που παραστάθηκαν κυρίως από τους μεγάλους θιάσους της Αθήνας (θίασος Β. Αργυρόπουλου, θίασος Μ. Κοτοπούλη, θίασος Β. Λογοθετίδη κ.ά.), που γνώρισαν την αποδοχή του θεατρικού κοινού από την περίοδο του Μεσοπολέμου έως τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια, και έτυχαν συχνών επαναλήψεων. Το 1958 τιμήθηκε με το Α' Κρατικό Βραβείο Θεάτρου, ενώ το 1976 βραβεύτηκε από το Ίδρυμα Κώστα και Ελένης Ουράνη (Ακαδημία Αθηνών) για το ιστορικό μυθιστόρημα Μεγάλες Ώρες. Επίσης, διετέλεσε μέλος σε διοικητικά συμβούλια διαφόρων φορέων, όπως το Εθνικό Θέατρο, η Μορφωτική Εταιρεία, ο Φιλολογικός Σύλλογος Παρνασσός, το Θεατρικό Μουσείο και η Εθνική Εταιρεία Ελλήνων Λογοτεχνών. Κατά καιρούς έλαβε ενεργά μέρος στην καλλιτεχνική και πολιτιστική ζωή του τόπου καταγωγής του. Πέθανε στην Αθήνα το 1987.