cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Χρονοδιάγραμμα του Nintendo DS
Nintendo DSi
Κύριο λήμμα: Nintendo DSi Το Nintendo DSi (συντομογραφία DSi) είναι μια φορητή κονσόλα παιχνιδιών με διπλή οθόνη που αναπτύχθηκε και κυκλοφόρησε από την Nintendo. Η κονσόλα κυκλοφόρησε στην Ιαπωνία στις 1 Νοεμβρίου 2008, και παγκόσμια τον Απρίλιο του 2009. Είναι η τρίτη παιχνιδομηχανή του Nintendo DS και ο αρχικός ανταγωνιστής στην αγορά το είναι PlayStation Portable της Sony (PSP). Η ανάπτυξη του Nintendo DSi ξεκίνησε στα τέλη του 2006, και παρουσιάστηκε τον Οκτώβριο του 2008 στο συνέδριο της Nintendo στο Τόκιο. Η καταναλωτική ζήτηση έπεισε την Nintendo για να παράγει ένα Nintendo DS με μεγαλύτερες οθόνες από το Nintendo DS Lite. Κατά συνέπεια, η Nintendo αφαίρεσε την υποδοχή της κασέτας του Game Boy Advance (GBA) για τη βελτίωση της δυνατότητας μεταφοράς χωρίς να θυσιάζεται η ανθεκτικότητα .Ενώ ο σχεδιασμός του Nintendo DSi είναι παρόμοια με εκείνη του Nintendo DS Lite, διαθέτει δύο ψηφιακές φωτογραφικές μηχανές, υποστηρίζει εσωτερική και εξωτερική αποθήκευση του περιεχομένου, και συνδέεται με ένα ηλεκτρονικό κατάστημα που ονομάζεται Nintendo DSi Shop. Η Nintendo δήλωσε ότι οι οικογένειες συχνά μοιράζονται DS και DS Lite κονσόλες. Νέες λειτουργίες του είχε ως στόχο να διευκολύνει την εξατομίκευση, έτσι ώστε να ενθαρρύνει κάθε μέλος του νοικοκυριού να αγοράσει ένα Nintendo DSi. Η φορητή παιχνιδομηχανή υποστηρίζει αποκλειστικά φυσικά μέσα εκτός από τα παιχνίδια του Nintendo DSi με ειδικά χαρακτηριστικά και του Nintendo DS. Η μόνη εξαίρεση σε συμβατότητα με παλαιότερες εκδόσεις του είναι προηγούμενα παιχνίδια του Nintendo DS που απαιτεί την υποδοχή GBA. Ως την 31 Δεκεμβρίου 2013, η Nintendo είχε πουλήσει 41.330.000 Nintendo DSi σε συνδιασμό με το Nintendo DSi XL. Οι κριτικές για το Nintendo DSi ήταν γενικά θετικές. Οι ιστοσελίδες IGN και bit -tech επέκρινε την έλλειψη της κονσόλας του αποκλειστικού λογισμικού και την αφαίρεση από την υποδοχή της κασέτας GBA, πρόσθετες λειτουργίες του προκάλεσε πολλούς δημοσιογράφους να προτείνουν σε όσους δεν είχαν αγοράσει ένα προηγούμενο μοντέλο Nintendo DS. Πολλοί κριτικοί ήταν απογοητευμένοι με την περιορισμένη ανάλυση των καμερών του Nintendo DSi, αν και άλλοι, όπως η Ars Technica και GameSpot συμφώνησαν ότι ήταν επαρκή για την οθόνη του. CNET και PCWorld θεωρείται το DSi Shop γιατί είναι το πιο σημαντικό κίνητρο για την αγορά στους ιδιοκτήτες του Nintendo DS.
Nintendo DSi XL
Κύριο λήμμα: Nintendo DSi XL
Το Nintendo DSi XL είναι το μεγαλύτερο, ευρύτερο και βαρύτερο μοντέλο Nintendo DS. Διαθέτει δύο οθόνες ευρείας θέασης γωνίας LCD 4.2 - ιντσών (110 mm) με την ίδια ανάλυση με το μικρότερο μοντέλο. Έχει πιο βελτιωμένη διάρκεια ζωής της μπαταρίας από το Nintendo DSi σε όλες τις ρυθμίσεις φωτεινότητας για παράδειγμα, οι μπαταρίες διαρκούν 13-17 ώρες στο dimmest ρύθμιση. Eίναι εξοπλισμένο με πανομοιότυπα ηχεία που περιέχονται σε μεγαλύτερα καταλύματα ομιλητής, δίνοντάς τους τη δυνατότητα να παράγουν πιο δυνατά τον ήχο. Οι μεντεσέδες σταματάει την οθόνη στους 120 ° εκτός από την αρχική θέση του Nintendo DSi των 155 ° για να επιτρέψει την ευκολότερη επιτραπέζια προβολή. Το Nintendo DSi XL είναι συνδυασμένο με δύο πλέον γραφίδες, μία εκ των οποίων είναι παχύτερο, στρογγυλεμένα, και μοιάζει με στυλό, αλλά δεν ταιριάζει στο εσωτερικό της μονάδας.
Nintendo 3DS
Κύριο λήμμα: Nintendo 3DS
Το Nintendo 3DS (συντομογραφία 3DS) είναι μια φορητή κονσόλα παιχνιδιών με διπλή οθόνη που αναπτύχθηκε και κυκλοφόρησε από την Nintendo. Είναι ικανή να προβάλλει στερεοσκοπικά 3D εφέ χωρίς τη χρήση 3D γυαλιών ή επιπλέον εξαρτημάτων. Η Nintendo ανακοίνωσε τη συσκευή το Μάρτιο του 2010 και παρουσιάστηκε επίσημα στο E3 2010 στις 15 Ιουνίου, 2010. Η παιχνιδομηχανή διαδέχεται το Nintendo DS, το οποίο διαθέτει συμβατότητα με παλαιότερα παιχνίδια του Nintendo DS και του Nintendo DSi, και ανταγωνίζεται με την φορητή κονσόλα της Sony PlayStation Vita.
Διαθέτει νέα χαρακτηριστικά, όπως τις λειτουργίες StreetPass και SpotPass, που παρέχονται από το Nintendo Network, χρησιμοποιώντας 3D κάμερες και Virtual Console, η οποία επιτρέπει στους ιδιοκτήτες να κατεβάσουν και να παίξουν παιχνίδια που κυκλοφόρησαν αρχικά σε παλαιότερες παιχνιδομηχανές. Επίσης, είναι προ-φορτωμένο με διάφορες εφαρμογές, όπως: ένα ηλεκτρονικό κατάστημα που ονομάζεται Nintendo eShop, την υπηρεσία κοινωνικής δικτύωσης που ονομάζεται Miiverse, ένα πρόγραμμα περιήγησης στο Internet και τις υπηρεσίες Netflix, Hulu Plus, YouTube, Nintendo βίντεο, μια εφαρμογή ανταλλαγής μηνυμάτων που ονομάζεται Swapnote (γνωστή ως Nintendo Letter Box στην Ευρώπη και την Αυστραλία) και το Mii Maker.
Ξύλινο ταφικό ομοίωμα
Τα ξύλινα ταφικά ομοιώματα ήταν ταφικό έθιμο της αρχαίας Αιγύπτου την περίοδο του Μέσου Βασιλείου κατά την οποία κατασκευάζονταν ξύλινα ειδώλια και σύνολα για να τοποθετηθούν στους τάφους της αιγυπτιακής αριστοκρατίας. Τα ξύλινα αυτά ομοιώματα αναπαριστούσαν τις δραστηριότητες υπηρετών, αγροτών, άλλων ειδικευμένων τεχνιτών, στρατιωτών και σκηνές θρησκευτικών τελετουργιών. Τα διαφόρων ειδών ομοιώματα είχαν συμβολικό χαρακτήρα και πίστευαν για αυτά πως θα επιτελούσαν τις διάφορες εργασίες προς τιμήν του νεκρού στον άλλο κόσμο.
Προέλευση
Κατά την Προδυναστική (5500 - 3100 π.Χ.) και Πρώιμη Δυναστική περίοδο (3100–2686 π.Χ.) εφαρμοζόταν τo ταφικό έθιμο των ανθρωποθυσιών για να προσφέρονται στους νεκρούς βασιλείς υπηρέτες, οι οποίοι θα τους συντρόφευαν στη μεταθανάτια ζωή. Στην Άβυδο και τη Σακκάρα (3100–2890 π.Χ.), στους τάφους των ηγεμόνων της 1ης Δυναστείας η πρακτική αυτή υποδηλώνεται με "βοηθητικές" ταφές κάτω από την ίδια στέγη, γύρω από τον κύριο τάφο. Η πρακτική των ανθρωποθυσιών αργότερα αντικαταστάθηκε από τα ξύλινα ομοιώματα υπηρετών.
Οι Αιγύπτιοι βασιλείς χρειάζονταν απαραιτήτως τους υπηρέτες τους μετά θάνατον, επειδή όλη τους τη ζωή εκείνοι τους υπηρετούσαν πιστά σε κάθε τους ανάγκη. Αυτό φαίνεται να οδήγησε στην κατασκευή μίας μεγάλης ποικιλίας ομοιωμάτων που ανακαλύφθηκαν μέσα στους τάφους αναπαριστώντας διαφόρων ειδών εργασίες. Αρχικά, στους βασιλικούς τάφους προσφερόταν ένα μόνο ομοίωμα υπηρέτη, αλλά με το πέρασμα του χρόνου ο αριθμός τους αυξήθηκε, με ορισμένους να περιέχουν 365 ομοιώματα, ένα για κάθε ημέρα του έτους. Επίσης, άρχισαν να εμφανίζονται ομοιώματα με σκηνικές συνθέσεις, που περιλάμβαναν ζώα και άλλα αντικείμενα. Καθώς το έθιμο των ξύλινων ομοιωμάτων εξακολούθησε να υπάρχει και την περίοδο του Νέου Βασιλείου (1550 - 1069 π.Χ.), ο αριθμός τους συνέχισε να αυξάνεται. Περισσότερα από 700 ομοιώματα υποστηρίζεται ότι βρέθηκαν στον τάφο του Sety I (1294–1279 π.Χ.).
Χρονοδιάγραμμα του Nintendo DS
Nintendo 3DS XL
Κύριο λήμμα: Nintendo 3DS XL
Ξύλινο ταφικό ομοίωμα
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αρχαία αιγυπτιακή τέχνη Κατηγορία:Ταφική τέχνη Κατηγορία:Ταφικά έθιμα
Χρονοδιάγραμμα του Nintendo DS
Nintendo 3DS XL
Το Nintendo 3DS XL (συντομογραφία 3DS XL) είναι η πρώτη αναθεώρηση του Nintendo 3DS που παράγεται από την Nintendo. Μοιάζει με τη μετάβαση του Nintendo DSi στο Nintendo DSi XL, το Nintendo 3DS XL διαθέτει μεγαλύτερες οθόνες, μεγαλύτερη διάρκεια ζωής της μπαταρίας, και ένα μεγαλύτερο συνολικό μέγεθος από το αρχικό Nintendo 3DS. Το Nintendo 3DS XL έχει ως στόχο να συμπληρώσει τα αρχικά Nintendo 3DS, δεν το αντικαταστήσει, καθώς και τα δύο μοντέλα παραμένουν στην παραγωγή. Στην ανοικτή θέση του, το Nintendo 3DS XL είναι το μεγαλύτερο, παχύτερο και βαρύτερο σύστημα της οικογένειας του Nintendo 3DS. Από τις 31 Δεκεμβρίου 2013, πουλήθηκαν 15.210.000 Nintendo 3DS XL.
Nintendo 2DS
Κύριο λήμμα: Nintendo 2DS
Το Nintendo 2DS (εν συντομία 2DS) είναι μια φορητή κονσόλα παιχνιδιών που αναπτύχθηκε από την Nintendo. Ανακοινώθηκε τον Αύγουστο του 2013, όταν η κονσόλα κυκλοφόρησε στη Βόρεια Αμερική, στην Ευρώπη, στην Αυστραλία και στη Νέα Ζηλανδία στις 12 Οκτωβρίου 2013, χωρίς τα τρέχοντα σχέδια για την κυκλοφορία της στην Ιαπωνία. Το Nintendo 2DS είναι μια βασική έκδοση του Nintendo 3DS που διατηρεί τη συμβατότητα με το λογισμικό που έχει σχεδιαστεί για το Nintendo DS και Nintendo 3DS, αλλά ο σχεδιασμός του είναι μια πλάκα και όχι το clamshell που χρησιμοποιείται από τους προδρόμους του και στερείται η 3D λειτουργία του Nintendo 3DS.
Μετά την κυκλοφορία του, υποδοχή του Nintendo 2DS αναμίχθηκε, ιδίως όσον αφορά το σχεδιασμό της συσκευής που μερικοί κριτικοί αισθάνθηκαν ήταν λιγότερο ελκυστική από ό,τι εκείνη του 3DS με κάποιoi όμως να σχολιάζουν ότι αισθάνθηκε πιο ισχυρή. Η κονσόλα Nintendo 2DS πωλείται ταυτόχρονα με τα άλλα μοντέλα της οικογένειας Nintendo 3DS ως κίνητρο για την επέκταση της αγοράς των παιχνιδιών του Nintendo 3DS. Προορίζεται για ένα διαφορετικό κοινό από τα 3DS, ιδίως για τα παιδιά ηλικίας κάτω των επτά χρονών, τους οποίους δεν συνιστάται η χρήση της λειτουργίας 3D του 3DS. Η Nintendo δήλωσε ωστόσο ότι το 3D θα παραμείνει ένα μέρος των μελλοντικών σχεδίων τους. Διάφορα δημοσιεύματα εξήρε τιμολόγησης και τη μορφή - παράγοντα, αλλά και επέκρινε την κακή αισθητική της κονσόλας, την ποιότητα του ήχου, και την διάρκεια ζωής της μπαταρίας. Στις 31 Δεκεμβρίου 2013, πουλήθηκαν 2,11 εκ. Nintendo 2DS.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κονσόλες της Nintendo Κατηγορία:Nintendo DS
Πορ Λουί (Γρενάδα)
Το Πορ-Λουί (Port Louis) είναι ένα χωριό της Γρενάδας. Βρίσκεται στην ενορία του Αγίου Γεωργίου.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Πόλεις της Γρενάδας
Σαν Βιντσέντσο (Ιταλία)
Το Σαν Βιντσέντσο (ιταλικά: San Vincenzo) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Λιβόρνο, στην περιφέρεια της Τοσκάνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Λιβόρνο
Ροζινιάνο Μαρίττιμο
Το Ροζινιάνο Μαρίττιμο (ιταλικά: Rosignano Marittimo) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Λιβόρνο, στην περιφέρεια της Τοσκάνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Λιβόρνο
Ναυτιλιακοί πλανήτες
Ναυτιλιακοί Πλανήτες χαρακτηρίζονται μόνο εκείνοι οι πλανήτες του Ηλιακού συστήματος που παρουσιάζουν ενδιαφέρον παρατήρησης και υπολογισμών στην αστρονομική ναυτιλία.
Ναυτιλιακοί πλανήτες θεωρούνται η Αφροδίτη (Venus), ο Άρης (Mars), ο Δίας (Jupiter) και ο Κρόνος (Saturn) που κρίνονται κατάλληλοι για παρατήρηση με τον εξάντα λόγω του μεγάλου μεγέθους τους. Τα χρήσιμα στοιχεία των πλανητών αυτών παρέχονται από τις αστρονομικές εφημερίδες.
Επειδή οι εξωτερικοί πλανήτες μπορούν να λάβουν αποχή μέχρι και 180° είναι προφανές ότι μπορούν να χρησιμοποιηθούν όχι μόνο για τον υπολογισμό του μήκους αλλά και του πλάτους κατά την μεσουράνησή τους. Εφόσον οι πλανήτες αυτοί βρίσκονται πάνω από τον ορίζοντα, όταν ο Ήλιος βρίσκεται κάτω από αυτόν, (κατά το λυκαυγές και το λυκόφως) μπορεί να μετρηθεί το αληθές ύψος τους με τον εξάντα. Από τους παραπάνω πλανήτες η Αφροδίτη ως κατώτερος πλανήτης βρίσκεται πάντα κοντά στον Ήλιο μη απομακρυνόμενη πέραν των 48°, οπότε μόνο κατά την εποχή που αυτή παρουσιάζει την μέγιστη αποχή της είναι κατάλληλη για παρατήρηση. Όταν αυτή παρατηρείται, βρίσκεται, στο δυτικό τμήμα του ορίζοντα ονομάζεται Έσπερος ή Αποσπερίτης, αντίθετα όταν είναι στο ανατολικό τμήμα Αυγερινός ή Εύφορος ή και Εωσφόρος.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Πλανήτες Κατηγορία:Αστρονομική Ναυτιλία
Σασσέττα (Ιταλία)
Το Σασσέττα (ιταλικά: Sassetta) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Λιβόρνο, στην περιφέρεια της Τοσκάνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Λιβόρνο
Μοχάμεντ Αχταρούζζαμαν
Ο Μοχάμεντ Αχταρούζζαμαν (γνωστός και ως Μντ. Αχταρούζζαμαν, βεγγαλικά: মো. আখতারুজ্জামান) είναι Μπανγκλαντεσιανός ακαδημαϊκός που είναι ο 28ος αντικαγκελάριος του Πανεπιστημίου της Ντάκα. Πριν από την θέση αυτή, υπηρέτησε σε διάφορες ακαδημαϊκές, διοικητικές και συνδιδασκαλιακές εξωσχολικές δραστηριότητες ανάπτυξης στο Πανεπιστήμιο της Ντάκα, συμπεριλαμβανομένης του προαντικαγκελάριου (διοίκηση), του Ντιν (Σχολή Καλών Τεχνών), Πρόεδρος στο Τμήμα Ισλαμικής Ιστορίας και Πολιτισμού, και Πρύτανης της Αίθουσας Καμπί Τζασίμ Ουντίν στο Πανεπιστήμιο της Ντάκα.
Πρώιμη ζωή και εκπαίδευση
Ο Αχταρούζζαμαν, ο δεύτερος γιος των Έρον Μπανού και Αμπούλ Χασέμ Χαν, γεννήθηκε στο Καλιπούρ της Παθαργκάτα στη Μπαργκούνα.
Έργα
Ο Αχταρούζζαμαν έχει γράψει 42 ερευνητικά άρθρα σε επιστημονικά περιοδικά και βιβλία. Έχει συγγράψει / επιμεληθεί τα εξής βιβλία.
Επαγγελματικές δραστηριότητες
Ο Αχταρούζζαμαν ήταν επικεφαλής της Εθνικής Επιτροπής για την Επίλυση της Κρίσης Σχολικών Εγχειριδίων στο Μπανγκλαντές που σχηματίστηκε από την Κυβέρνηση του Μπαγκλαντές το 2009 ως σύνεδρος. Η επιτροπή αυτή σύστηνε την δωρεάν διανομή των εγχειριδίων για τους φοιτητές στην δέκατη τάξη, και πρότεινε μεταρρυθμίσεις στην εκτύπωση και προμήθεια συγγραμμάτων. Ήταν σύνεδρος της Συμβουλευτικής Επιτροπής Εκτύπωσης Εγχειριδίων και Εποπτείας Διανομής (2009 και 2010). Ήταν Μέλος της Επιτροπής Υλοποίησης της Εθνικής Εκπαιδευτικής Πολιτικής και Μέλος της Επιτροπής Συντονισμού του Εθνικού Προγράμματος Σπουδών το 2010.
Μεταρρύθμιση ποσόστωσης και επίθεση στο σπίτι
Μια ομάδα τρομοκρατών επιτέθηκε και κατέστρεψε το ιστορικό σπίτι του αντικαγκελάριου του Πανεπιστημίου της Ντάκα στις 9 Απριλίου του 2018, γύρω στις 1-2:20 πμ, και κατέστρεψαν τις πόρτες, τα παράθυρα και τα γυάλινα ιστορικά έπιπλα του κτιρίου. Λεηλατήθηκαν πολύτιμα αντικείμενα και ιστορικά κειμήλια, ενώ έκαψαν και αυτοκίνητο, νοικοκυριά και πολλά άλλα υλικά. Η επίθεση έλαβε χώρα, ενώ το κίνημα για "Μεταρρύθμιση Ποσόστωσης" στις εξετάσεις πρόσληψης της δημόσιας υπηρεσίας συνέβαιναν στο Πανεπιστήμιο. Οι μασκοφόροι επιτέθηκαν λεκτικά και προσπάθησαν να επιτεθούν στον αντικαγκελάριο. Αργότερα, μια ομάδα φοιτητών μαζί με μερικούς καθηγητές διαμαρτυρήθηκαν για την επίθεση και έσωσαν τον αντικαγκελάριο.
Υπήρξε κάποια διαμάχη σχετικά με την επίθεση, στις 9 Απριλίου, καθώς ηγέτης κόμματος της αντιπολίτευσης ισχυρίστηκε ότι η επίθεση είχε πραγματοποιηθεί για να προωθήσει την μετακίνηση της μεταρρύθμισης ποσόστωσης σε διαφορετική κατεύθυνση.
Στις 11 Απριλίου 2018, όταν η Πρωθυπουργός του Μπαγκλαντές Σέιχ Χασίνα ανακοίνωσε στο κοινοβούλιο ότι όλα τα είδη ποσοστώσεων θα καταργηθούν από τη δημόσια υπηρεσία, ο Αχταρούζζαμαν εξέφρασε επίσης την αλληλεγγύη στο Κίνημα Μεταρρύθμισης Ποσόστωσης. Ωστόσο, στις 8 Ιουλίου 2018, κατά τη διάρκεια της δεύτερης φάσης των διαμαρτυριών για τη Μεταρρύθμιση Ποσόστωσης, συνέκρινε τη λειτουργία των δραστηριοτήτων της μεταρρύθμισης ποσόστωσης με την ισλαμική μαχητική στολή   η οποία ανακρίθηκε από ακτιβιστές για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις διεθνούς πολιτικούς αναλυτές. Μετά τις αναταραχές των φοιτητών, ο Αχταρούζζαμαν διέταξε απαγόρευση της εισόδου στη πανεπιστημιούπολη του Πανεπιστημίου της Ντάκα για τον γενικό πληθυσμό  η οποία επικρίθηκε σε μεγάλο βαθμό από το Δικηγορικό Σύλλογο του Ανώτατου Δικαστηρίου του Μπαγκλαντές.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μπανγκλαντεσιανοί ακαδημαϊκοί
Ντελφτ
Το Ντελφτ (ολλανδικά: Delft) είναι πόλη και έδρα δήμου της ολλανδικής επαρχίας  Νότιος Ολλανδία (Zuid-Holland). Βρίσκεται πάνω στον μικρό ποταμό Σχίι (Schie) και συγκεκριμένα στο τμήμα του που περνάει μέσα από την πόλη (De Delftse Schie), μεταξύ Χάγης και Ρότερνταμ. Ο δήμος έχει έκταση 24,06 χμ² και 98.727 κατοίκους (2013).
Το Ντελφτ αποτελεί μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες ολλανδικές πόλεις, με ιστορία άρρηκτα συνδεδεμένη με τον Γουλιέλμο της Οράγγης (Willem van Oranje), ο οποίος έζησε και δολοφονήθηκε εκεί. Γι αυτό το λόγο έχει το προσωνύμιο «Πόλη των Πριγκήπων» (De Prinsenstad). Αποτελεί για τους Ολλανδούς μία, κατά κάποιο τρόπο, «ιερή πόλη» αφού είναι άμεσα συνδεδεμένη με τη δυναστεία των ηγεμόνων της Οράγγης (Oranje) και, κατ’επέκτασιν με τη σημερινή βασιλική οικογένεια. Άλλωστε, οι τάφοι των βασιλικών μελών, βρίσκονται στο Ντελφτ.
Είναι παγκοσμίως γνωστή για τα κεραμικά της, αλλά και ως γενέτειρα του μεγάλου ολλανδού ζωγράφου Φερμίιρ.
Ονοματολογία
Η πόλη οφείλει την ονομασία της στη λέξη Delf, έναν όρο της παλαιάς ολλανδικής που σήμαινε στην κυριολεξία «σκαμμένη υδάτινη οδό», δηλαδή τεχνητό -όχι φυσικό- πλεύσιμο κανάλι. Η λέξη αυτή, σημειωτέον, απαντάται μόνο στην περιοχή του Ντελφτ. Στο σημείο που αυτό το Delf διασταυρωνόταν με τον διπλανό ποταμό Χάντελ (Gantel), δημιουργήθηκε ο πρώτος οικισμός.
Ιστορία
left|250px|thumb|Όψη του Ντελφτ, [[Γιοχάνες Βερμέερ|Φερμίιρ, 1660-1661]]
Ήδη από τον 11ο αιώνα, ο οικισμός απέκτησε αγορά (markt) που εξελίχθηκε σε οικονομικό κέντρο της περιοχής. Το 1246 εκχωρήθηκε στο Ντελφτ Δικαίωμα πόλης (Stadsrecht), από τον Κόμη Γουλιέλμο τον Β’ (Graaf Willem II). Το εμπόριο και η βιοτεχνία γνώρισαν άνθηση, ιδιαίτερα το 1389, όταν ένα τμήμα του ποταμού Σχίι (De Delfshavensche Schie) οδηγήθηκε προς τον μεγάλο ποταμό Μάας (Maas) και δημιουργήθηκε το λιμάνι Ντέλφτσχάφεν, σημερινό προάστιο του Ρότερνταμ.
Το 1400 είχε 6.500 κατοίκους και ήταν η τρίτη σε μέγεθος πόλη της τότε επαρχίας Holland. Το 1536 μεγάλη πυρκαγιά κατέκαψε την πόλη και προκάλεσε το θάνατο εκατοντάδων ανθρώπων. Το 1560, με 14.000 κατοίκους υπολειπόταν μόνο του Άμστερνταμ.
Ο Γουλιέλμος Α’ έζησε μικρό μέρος της ζωής του στο Ντελφτ, στην πρώην μοναστική κοινότητα της Αγ. Αγάθης (Sint-Agathaklooster), που έκτοτε ονομάστηκε «Αυλή των Πριγκήπων» (Prinsenhof). Δολοφονήθηκε εκεί τον Ιούλιο του 1584 απο τον Μπαλτάσαρ Χέραρντς (Balthasar Gerards), γεγονός που πήρε μεγάλη έκταση στον τύπο της εποχής.
Το Ντελφτ είναι πασίγνωστο για την κεραμική του. Οι πρώτοι μάστορες του είδους φαίνεται ότι ήλθαν από την Ιταλία και εξειδικεύθηκαν στην κεραμική μεγάλων πιάτων (platelen). Παράλληλα αναπτύχθηκε και η ταπητουργία, μέσω του Φρανσουά Σπίρινξ (François Spierincx) από την Αμβέρσα. Η μεγάλη άνθηση της οικονομίας όμως ήρθε από την ανάπτυξη της τεχνικής φαγιάνς, ειδικά στο μπλε χρώμα (Delfts blauw), που απογείωσε τη φήμη του Ντελφτ. Ακόμη και σήμερα έρχονται πολλοί τουρίστες και έμποροι στην πόλη, μόνο για να αγοράσουν τα μπλε επισμαλτωμένα κομψοτεχνήματα των τεχνιτών του φαγιάνς.
right|250px|thumb|Χαρακτηριστικό πιάτο της τεχνικής μπλε φαγιάνς του Ντελφτ
Στις 12 Οκτωβρίου 1654 ισχυρότατη έκρηξη σε χώρο αποθήκευσης πυρίτιδας στη συνοικία Doelenkwartier, κατέστρεψε μεγάλο μέρος της πόλης και προκάλεσε το θάνατο δεκάδων ανθρώπων. Υπολογίζεται ότι εξερράγησαν 30 τόνοι πυρίτιδας, αποθηκευμένης σε βαρέλια. Πολλοί κάτοικοι της πόλης γλίτωσαν τον θάνατο, καθώς έλειπαν επισκεπτόμενοι την αγορά του Σχιντάμ και μια έκθεση στη Χάγη. Δυστυχώς, ανάμεσα στα θύματα συγκαταλεγόταν ο πιο πολλά υποσχόμενος μαθητής του Ρέμπραντ, Κάρελ Φαμπρίτιους.
Το 1672 ξεκίνησε ο οκταετής πόλεμος μεταξύ Ολλανδίας και Αγγλίας / Γαλλίας (Ολλανδικός Πόλεμος) (de Hollandse Oorlog), που ανέκοψε την ανοδική πορεία της οικονομίας του Ντελφτ, που επισκιάστηκε από τις τότε αναπτυσσόμενες πόλεις Χάγη -ως διοικητικό κέντρο - και Ρότερνταμ - ως λιμένας. Έτσι, ενώ το 1670 υπήρχαν στην πόλη γύρω στις 30 βιοτεχνίες παρασκευής κεραμικών μπλε φαγιάνς, το 1794 παρέμειναν λιγότερες από 10. Όμως τον επόμενο αιώνα ιδρύθηκε μια νέα βιοτεχνία, με τη χαρακτηριστική ονομασία το Πορσελάνινο Μπουκάλι, που έμελλε να δώσει νέα ώθηση στην κεραμική παράδοση της πόλης.
Κομβικό σημείο για την εκπαιδευτική σημασία της πόλης, απετέλεσε η ίδρυση της Βασιλικής Ακαδημίας (1842), που αργότερα μετονομάστηκε σε 'Τεχνικό Πανεπιστήμιο (de Technische Universiteit Delft) και εξελίχθηκε σε ένα από τα αξιολογότερα εκπαιδευτικά ιδρύματα του αντικειμένου, όχι μόνο στην Ολλανδία αλλά και παγκοσμίως. Με τη Βιομηχανική Επανάσταση και τον ερχομό του σιδηροδρόμου (1847), νέες βιομηχανίες, με διαφορετικό της κεραμικής αντικείμενο, εγκαταστάθηκαν στην πόλη. Το 1850 το Ντελφτ είχε 18.642 κατοίκους.
Στη δεκαετία του 1960 το Ντελφτ επεκτάθηκε σημαντικά, ιδιαίτερα προς τα νότια και αυτή η επέκταση συνεχίστηκε στη δεκαετία του 1980. Το αποτέλεσμα ήταν να διακοπεί η οικοδόμηση σε ολόκληρη την παλαιά πόλη του Ντελφτ, η οποία αποτελεί κατ’ ουσίαν ένα πανέμορφο ιστορικό κέντρο, απαλλαγμένο από αυτοκίνητα και φιλικό στον τουρισμό, που στηρίζει την οικονομία της πόλης.
Γενική εικόνα της πόλης
Το Ντελφτ διαθέτει ένα ιστορικό κέντρο με καλή ρυμοτομία. Περιβάλλεται από τα δύο κύρια χράχτεν της πόλης, το Παλαιό και το Νέο που έχουν διεύθυνση Βορρά-Νότου και είναι παράλληλα μεταξύ τους. Ανατολικά του κέντρου βρίσκεται η κυρίως πόλη, η οποία επεκτάθηκε στο πέρασμα των αιώνων (βλ. ιστορία).
Το Ντελφτ διαιρείται σε 13 διαμερίσματα καθένα από τα οποία διαιρείται σε επί μέρους συνοικίες. Το διαμέρισμα του ιστορικού κέντρου αποτελεί προστατευόμενο χώρο παραδοσιακής κληρονομιάς και η μετακίνηση με αυτοκίνητα είναι αυστηρά περιορισμένη.
Εκκλησίες
left|260px|thumb|Η Παλαιά Εκκλησία, όπου διακρίνεται ο έντονα κεκλιμένος πύργος της
Παραμένει ενεργή μέχρι σήμερα, διότι τελούνται λειτουργίες κάθε Κυριακή και στις μεγάλες χριστιανικές εορτές.
Η εκκλησία διαθέτει δρύινο κωδωνοστάσιο και δύο εντυπωσιακές επώνυμες καμπάνες: της ''Αγ. Τριάδας'(de Trinitasklok) και του Δοξαστικού Ύμνου'' (de Laudateklok). Η πρώτη κατασκευάστηκε το 1570 και αποτελεί την ιστορικότερη και σημαντικότερη της Ολλανδίας. Ηχεί μόνο σε έκτακτες περιπτώσεις, όπως λ.χ. στην ενθρόνιση κάποιου μέλους της βασιλικής οικογένειας, διότι λόγω του εντυπωσιακού όγκου της (2,3 μέτρα διάμετρος και 9 τόνοι βάρος), οι δονήσεις της θέτουν σε κίνδυνο τον κεκλιμένο πύργο!
Το κύριο χαρακτηριστικό της εκκλησίας είναι ο πύργος της εισόδου, σε Φλαμανδικό ρυθμό, ο οποίος κατασκευάστηκε μεταξύ των ετών 1325 και 1350 και έχει ύψος 75 μέτρα. Περιβάλλεται από 4 πυργίσκους και εκείνη την εποχή ήταν η υψηλότερη κατασκευή της πόλης. Επειδή αρχικά δεν υπήρχε χώρος για την κατασκευή του, οι τεχνικοί αναγκάστηκαν να επιχωματώσουν τμήμα του χραχτ Oude Delf(t), οπότε ο πύργος βρέθηκε να «πατάει» σε δύο διαφορετικά υποστρώματα. Ήδη από τα πρώτα χρόνια της δημιουργίας του άρχισε να γέρνει και μάλιστα εμφάνισε ρωγμή, οπότε ξεκίνησαν εργασίες υποστήριξής του, που διαρκούν μέχρι και σήμερα. Μάλιστα οι γνώμες για το μέλλον του παραμένουν διχασμένες στις συνεδριάσεις του δημοτικού συμβουλίου του Ντελφτ. Η σημερινή κλίση του πύργου είναι 1,5 μέτρο περίπου από την κατακόρυφο.
Στην εκκλησία βρίσκονται οι τάφοι πολλών προσωπικοτήτων, μεταξύ των οποίων εκείνοι των Λέβενχουκ και Φερμίρ.
Στην είσοδο δεσπόζει επιβλητικός πύργος, που με ύψος 108,75 μέτρων είναι ο δεύτερος υψηλότερος εκκλησιαστικός πύργος όλης της Ολλανδίας.
Η σπουδαιότητα της εκκλησίας έγκειται στο γεγονός ότι, στις κρύπτες της, βρίσκονται οι τάφοι των ηγεμόνων της «πορτοκαλί» δυναστείας των Οράνιε (της Οράγγης), συμπεριλαμβανομένου του Γουλιέλμου Α’, του οποίου εξαιρετικό μαυσωλείο κοσμεί την κεντρική αίθουσα, αλλά και των μελών της σημερινής βασιλικής οικογενείας.
Διάφορα
left|260px|thumb|Το Ιστορικό Δημαρχείο
right|260px|thumb|Η Ανατολική Πύλη
Εκπαίδευση
Η πόλη είναι έδρα του Τεχνολογικού Πανεπιστημίου του Ντελφτ (TU Delft).
Φεστιβάλς
Το Ντελφτ είναι γνωστό στην Ολλανδία για τα πολλά και ποικίλα φεστιβάλ του, από τα οποία τα σημαντικότερα είναι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Ολλανδίας
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2023 – Σφυροβολία ανδρών
Η σφυροβολία ανδρών στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2023 πραγματοποιήθηκε στο Εθνικό Κέντρο Στίβου της Βουδαπέστης, στις 19 και 20 Αυγούστου.
Πρόγραμμα
Όλες οι ώρες είναι τοπικές (UTC+1).
Προκριματικός γύρος
Πρόκριση: Όριο 77,00 (Q), ή οι 12 καλύτεροι αθλητές (q) προκρίνονται στον τελικό.
Παραπομπές
Σφυροβολια
Ιματινίμπη
Η ιματινίμπη που διατίθεται στην αγορά από την εταιρεία Novartis με τα ονόματα Glivec (Αυστραλία, Ευρώπη και Νότια Αμερική) ή Gleevec (Καναδάς, Νότια Αφρική, ΗΠΑ) είναι ένας αναστολέας τυροσινικών κινασών που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία πολλών μορφών καρκίνου μεταξύ των οποίων και η χρόνια μυελογενής λευχαιμία (ΧΜΛ) θετική στο χρωμόσωμα Φιλαδελφείας.
Τα κύτταρα χρησιμοποιούν πρωτεΐνες για τη μετάδοση σημάτων απαραιτήτων για την επιβίωση τους. Μερικές από τις πρωτεΐνες χρησιμοποιούν τη φωσφορική ομάδα ως διακόπτη για την ενεργοποίηση τους. Οι φωσφορικές ομάδες προστίθενται στις πρωτεΐνες με την επίδραση των τυροσινικών κινασών. Στα υγιή κύτταρα οι τυροσινικές κινάσες έχουν την προβλεπόμενη δραστηριότητα. Στην ΧΜΛ, μια συγκεκριμένη κινάση, η BCR-Abl, είναι μονίμως ενεργοποιημένη και συνεχώς προσθέτει φωσφορικές ομάδες. Η ιματινίμπη, αναστέλλει τη δράση του ενζύμου BCR-Abl και το εμποδίζει από το να προσθέτει συνεχώς φωσφορικές ομάδες. Κατά συνέπεια, τα κύτταρα δεν μπορούν να προχωρήσουν στον κυτταρικό κύκλο και επέρχεται κυτταρικός θάνατος (απόπτωση). Η κινάση BCR-Abl υπάρχει μόνο στα καρκινικά κύτταρα και έτσι με την αναστολή της μόνο αυτά σκοτώνονται, οπότε η ιματινίμπη χρησιμοποιείται σαν ένα είδος εξειδικευμένης θεραπείας κατά την οποία σκοτώνονται μόνο τα καρκινικά και όχι τα φυσιολογικά κύτταρα. Η ιματινίμπη είναι ένα από τα πρώτα αντικαρκινικά φάρμακα με στοχευμένη δράση σε μοριακό στόχο.
Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας έχει συμπεριλάβει την ιματνίμπη στη λίστα με τα Βασικά Φάρμακα. Οι ερευνητές που ανέπτυξαν την ιματινίμπη τιμήθηκαν με το Βραβείο Λάσκερ το 2009, και το Japan Prize το 2012. To Glivec αποτελεί η β- κρυσταλλική μορφή του μεθανοσουλφονικού άλατος της ιματινίμπης.
Ιατρικές χρήσεις
δεξιά|μικρογραφία|Η bcr-abl κινάση (πράσινο), η οποία προκαλεί ΧΜΛ, αναστέλλεται από την ιματινίμπη (κόκκινο). Η ιματινίμπη χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της χρόνιας μυελογενούς λευχαιμίας (ΧΜΛ), των στρωματικών όγκων του γαστρεντερικού συστήματος (GIST) και μια σειρά από άλλες κακοήθειες.
Χρόνια μυελογενής λευχαιμία (ΧΜΛ)
Η Αμερικανική Αρχή Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) ενέκρινε την ιματινίμπη ως βασική θεραπεία για την ΧΜΛ θετική στο χρωμόσωμα Φιλαδελφείας, τόσο για τα παιδιά όσο και για τους ενήλικες.
Στρωματικοί όγκοι του γαστρεντερικού
Ο FDA έδωσε για πρώτη πρώτη φορά άδεια στην ιματινίμπη για τη θεραπεία των στρωματικών όγκων του γαστρεντερικού, το 2002. Το 2012 εγκρίθηκε για τη χρήση του μετά τη χειρουργική απομάκρυνση ΚΙΤ-θετικών όγκων, και την αποτροπή επανεμφάνισης τους.
Αντενδείξεις
Η μόνη γνωστή αντένδειξη για την ιματινίμπη είναι η υπερευαισθησία σε αυτή. Οι κίνδυνοι κατά τη χρήση περιλαμβάνουν:
Παρενέργειες
Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν αδιαθεσία (ναυτία), διάρροια, πονοκεφάλους, πόνους στα πόδια και κράμπες, κατακράτηση υγρών, διαταραχές της όρασης, εξάνθημα με φαγούρα, μειωμένη αντίσταση σε λοιμώξεις, μώλωπες ή αιμορραγία, απώλεια της όρεξης, αύξηση του σωματικού βάρους, μείωση του αριθμού των κυττάρων του αίματος (ουδετεροπενία, θρομβοπενία, αναιμία), και οίδημα. Η σοβαρή συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια είναι μια όχι πολύ συνηθισμένη παρενέργεια της ιματινίμπης, καθώς έχει διαπιστωθεί ότι ποντίκια που έλαβαν θεραπεία σε μεγάλες δόσεις παρουσιάσαν ταξικότητα και βλάβες στο μυοκάρδιο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πυριμιδίνες Κατηγορία:Βασικά Φάρμακα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας
Σουβερέτο
Το Σουβερέτο (ιταλικά: Suvereto) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Λιβόρνο, στην περιφέρεια της Τοσκάνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Λιβόρνο
Σέντα (Σερβία)
Η Σέντα, ή Ζέντα, (σερβ.: Сента/Senta, ουγγρ. Zenta) είναι σπουδαία ιστορική πόλη της βόρειας Σερβίας. Βρίσκεται παρά τον ποταμό Τάις στην περιοχή (επαρχία) της Βοϊβοντίνας. Μέχρι το 1919 ανήκε στην Ουγγαρία. Το 1950 αριθμούσε 32.000 κατοίκους και αποτελούσε κέντρο εμπορίου αγροτικών προϊόντων. Στην απογραφή του 2002 η πόλη αριθμούσε 25.619 κατοίκους. Η Ζέντα είναι πατρίδα πολλών διακεκριμένων προσωπικοτήτων Σέρβων και Ούγγρων.
Η πόλη αναφέρεται για πρώτη φορά το 1216 με το όνομα Σιντάρεφ (Szintarev) και το 1526 καταστράφηκε από τους Οθωμανούς. Παρά την πόλη αυτή συνάφθηκε ή περισπούδαστη Μάχη της Ζέντας (11 Σεπτεμβρίου 1697), κατά τον Αυστρο-Τουρκικό Πόλεμο ή ορθότερα Αυστρο-Οθωμανικό πόλεμο που διήρκεσε 16 χρόνια. Στην ιστορική εκείνη μάχη η Οθωμανική Αυτοκρατορία υπέστη μεγάλη καταστροφή συνέπεια της οποίας ακολούθησε η υπογραφή της Συνθήκης του Κάρλοβιτς με τον εδαφικό περιορισμό της στo χώρο της Βαλκανικής και τη λήξη του πολέμου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Σερβίας
Ευρύτερη Περιοχή του Τόκιο
right|thumb|340px|Ουρανοξύστες στο [[Σίντζουκου. Στο βάθος το όρος Φούτζι.]] right|thumb|340px|[[Σιμπούγια]] right|thumb|340px|[[Γκίνζα]] right|thumb|340px|[[Γιοκοχάμα]]
Ως Ευρύτερη Περιοχή του Τόκιο αναφέρεται η μητροπολιτική αυτή περιοχή της Ιαπωνίας που βρίσκεται στην Περιοχή Καντό και περιλαμβάνει το μεγαλύτερο μέρος των νομών Τσίμπα, Καναγκάβα, Σαϊτάμα και Τόκυο. Αποτελεί το προέχον οικονομικό, πολιτικό και πολιτιστικό κέντρο της χώρας.
Σύμφωνα με μελέτη του ΟΗΕ (2016) , ο πληθυσμός της Ευρύτερης Περιοχής του Τόκυο φτάνει τα 38.000.000 κατοίκους, καθιστώντας την την πολυπληθέστερη μητροπολιτική περιοχή στον κόσμο. Από απόψεως οικοδομικής έκτασης, έρχεται δεύτερη μετά τη μητροπολιτική περιοχή της Νέας Υόρκης. Ταυτόχρονα έχει το μεγαλύτερο μητροπολιτικό Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν στον κόσμο, γύρω στο 1,5 τρις δολλάρια, μεγαλύτερο από το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν της Ισπανίας ή του Καναδά.
Η Ευρύτερη Περιοχή του Τόκυο περιλαμβάνει τις παρακάτω πόλεις σε έναν ενιαίο αστικό σχηματισμό:
Η περιοχή εξυπηρετείται από δύο διεθνείς αερολιμένες: το Αεροδρόμιο Χανέντα (κυρίως πτήσεις εσωτερικού) στο Τόκυο και το Αεροδρόμιο Νάριτα (κυρίως πτήσεις εξωτερικού) στο νομό Τσίμπα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τόκιο Κατηγορία:Πόλεις της Ιαπωνίας
Κυβερνείο Ισμαηλίας
To Κυβερνείο της Ισμαηλίας (αραβικά : محافظة الإسماعيلية‎‎ Muḥāfaẓat al-ʾIsmāʿīliyyah) είναι διοικητική διαίρεση (Κυβερνείο) της Αιγύπτου με πρωτεύουσα την πόλη Ισμαηλία. Έχει πληθυσμό 942,832 κατοίκους κι έκταση 1,442 τ.χλμ..
Γεωγραφία
Το κυβερνείο βρίσκεται στην Διώρυγα του Σουέζ και συνορεύει στα ανατολικά με το Κυβερνείο Βορείου Σινά και το Κυβερνείο Σαρκία, στα βόρεια με το Κυβερνείο Πορτ Σάιντ και στα νότια με το Κυβερνείο Σουέζ. Το κυβερνείο έχει πέντε πόλεις, τις : Ισμαηλία, Φαγιέντ, Αλ Ταλ, Τελ αλ Κεμπίρ και Καντάρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κυβερνεία της Αιγύπτου
Αρτσιντόσσο
Το Αρτσιντόσσο (ιταλικά: Arcidosso) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Γκροσσέτο, στην περιφέρεια της Τοσκάνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Γκροσσέτο
Ωγκυστέν Παζού
Ο Ωγκυστέν Παζού (γαλλικά: Augustin Pajou), γεννήθηκε στις 19 Σεπτεμβρίου 1730 στο Παρίσι όπου και πέθανε στις 8 Μαΐου 1809, ήταν Γάλλος γλύπτης και διακοσμητής του νεοκλασικισμού.
Είναι γνωστός στη γαλλική τέχνη του 18ου αιώνα κυρίως για τις προτομές διάσημων συγχρόνων του, όπως η προστάτιδά του Μαντάμ ντυ Μπαρί, και για τη διακόσμηση της όπερας των Βερσαλλιών.
Βιογραφικά στοιχεία
αριστερά|μικρογραφία|[[Ερμής (μυθολογία)|Ερμής, 1780, Λούβρο]] Γιος γλύπτη-ξυλουργού, ο Ωγκυστέν Παζού γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Παρίσι. Υπήρξε μαθητής του γλύπτη Ζαν-Μπατίστ Λεμουάν, κέρδισε το βραβείο της Ρώμης στη γλυπτική το 1748 και σπούδασε στην Ιταλία από το 1752 έως το 1756.
Το 1760 έγινε δεκτός στη Βασιλική Ακαδημία Ζωγραφικής και Γλυπτικής με το έργο του Ο Πλούτωνας αλυσοδένει τον Κέρβερο (Μουσείο του Λούβρου). Τον ίδιο χρόνο προσελήφθη ως καθηγητής στη Βασιλική Ακαδημία και το 1766 προήχθη σε πρύτανη. Το 1777 διορίστηκε φύλακας των αρχαιοτήτων του βασιλιά.
Το 1761, παντρεύτηκε και απέκτησε δύο παιδιά. Η κόρη του Κατρίν Φλορ παντρεύτηκε τον γλύπτη Κλοντιόν και ο γιος του Ζακ Ωγκυστέν Κατρίν Παζού (1766-1828) έγινε ζωγράφος ιστορικών θεμάτων και πορτρέτων.
Κατά τη δεκαετία του 1760, ο Παζού εργάστηκε σε πολλές επίσημες παραγγελίες, μεταξύ των οποίων η διακόσμηση της όπερας στις Βερσαλλίες και το Παλαί Ρουαγιάλ. Κατά τη Γαλλική Επανάσταση, ο Παζού διορίστηκε σε μια επιτροπή επιφορτισμένη με τη συντήρηση των γαλλικών μνημείων. Αφού πέρασε μερικά χρόνια στο Μονπελιέ αποφεύγοντας την ταραγμένη και επικίνδυνη κατάσταση στο Παρίσι, επέστρεψε στην πρωτεύουσα αλλά είχε αρρωστήσει πολύ για να εργαστεί. Τελικά εκδιώχθηκε από το εργαστήριό του στο Λούβρο το 1806 και πέθανε τρία χρόνια αργότερα.
Έργο
μικρογραφία|Προτομή της [[Μαντάμ ντυ Μπαρί, 1773]] Η αφοσίωση του Ωγκυστέν Παζού στην ελληνορωμαϊκή τέχνη, που ενισχύθηκε από τις νεανικές του σπουδές στη Γαλλική Ακαδημία της Ρώμης, είναι εμφανής σε όλη τη μακρόχρονη καριέρα του.
Δημιούργησε ανάγλυφα έργα, προτομές, αγάλματα και μικρές διακοσμητικές φιγούρες σε μπρούτζο, ασήμι, τερακότα και μάρμαρο. Εργάστηκε στην πριγκιπική αυλή του Παλαί Ρουαγιάλ στο Παρίσι και στον καθεδρικό ναό της Ορλεάνης. Μια εντολή του βασιλιά Λουδοβίκου ΙΣΤ΄ για τη δημιουργία αγαλμάτων προς τιμήν μεγάλων Γάλλων τον οδήγησε στη δημιουργία πολλών προτομών, με αξιοσημείωτες τις προτομές των Ζωρζ Μπυφόν, Ρενέ Ντεκάρτ και Μποσυέ.
Το 1777, ως φύλακας των αρχαιοτήτων του βασιλιά, του ανατέθηκε να ολοκληρώσει την Κρήνη των Αθώων στο Παρίσι, με την τεχνοτροπία του γλύπτη του 16ου αιώνα Ζαν Γκουζόν. Το έργο του Η Ψυχή Εγκαταλελειμμένη (1791) αποτελεί ένα δείγμα της γοητευτικής χάρης της τεχνοτροπίας του. Είναι από τις λίγες δημιουργίες στις οποίες περιόρισε τη συνηθισμένη διακοσμητική του τάση υπέρ της κλασικής καθαρότητας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι γλύπτες
Συμμετοχή του Καναδά στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2023
Ο Καναδάς συμμετείχε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2023, που διεξήχθη στη Βουδαπέστη της Ουγγαρίας, με 55 αθλητές, 26 άνδρες και 29 γυναίκες.
Παραπομπές
Καναδας
Κάστρο Νοϊσβάνσταϊν
Το Κάστρο Νοϊσβάνσταϊν (γερμανικά: Schloss Neuschwanstein, ) είναι παλάτι του 19ου αιώνα το οποίο βρίσκεται σε λόφο πάνω από το χωριό Σβάνγκαου, κοντά στο Φύσεν, στη νοτιοδυτική Βαυαρία, στη Γερμανία. Η κατασκευή του διατάχθηκε από τον Λουδοβίκο Β΄ της Βαυαρίας ως χώρος ανάπαυσης και φόρος τιμής στον Ρίχαρντ Βάγκνερ. Ο Λουδοβίκος πλήρωσε για το παλάτι από τη περιουσία του και από δάνεια και όχι από τα δημόσια κεφάλαια της Βαυαρίας.
Το παλάτι αρχικά σχεδιαζόταν να γίνει προσωπικό καταφύγιο του βασιλιά, αλλά άνοιξε στο κοινό επί πληρωμή αμέσως μετά τον θάνατό του το 1886, μη έχοντας ακόμα αποπερατωθεί. Από τότε το κάστρο έχουν επισκεφθεί περισσότεροι από 60 εκατομμύρια άνθρωποι. Περισσότεροι από 1,3 εκατομμύρια άνθρωποι επισκέφτηκαν το κάστρο το 2008, με έως και 6.000 επισκέπτες τη μέρα κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού. Το παλάτι έχει εμφανιστεί σε πολλές ταινίες και αποτέλεσε την έμπνευση για το κάστρο της ωραίας κοιμωμένης της Ντίσνεϋλαντ  και άλλων μεταγενέστερων κατασκευών.
Τοποθεσία
Ο δήμος Σβάνγκαου βρίσκεται σε υψόμετρο 800 μέτρων, στα νοτιοδυτικά σύνορα του γερμανικού κρατιδίου της Βαυαρίας. Τα περίχωρά της χαρακτηρίζονται από τη μετάβαση μεταξύ των αλπικών λόφων στο νότο (προς τα κοντινά αυστριακά σύνορα) και λοφώδους τοπίου στο βορρά που φαίνεται συγκριτικά επίπεδο.
Κατά το Μεσαίωνα, τρία κάστρα υπήρχαν στα χωριά. Ένα από αυτά ονομαζόταν Κάστρο Σβάνσταϊν. Το 1832, ο πατέρας του Λουδοβίκου, βασιλιάς Μαξιμιλιανός Β΄ της Βαυαρίας αγόρασε τα ερείπια του για να τα αντικαταστήσει με το άνετο νεογοτθικό παλάτι γνωστό ως Κάστρο Χοενσβάνγκαου. Τελικά το 1837, το παλάτι αποτέλεσε τη θερινή κατοικία της οικογένειάς του και ο μεγαλύτερος γιος του Λουδοβίκος (γεννημένος το 1845) πέρασε μεγάλο μέρος της παιδικής ηλικίας του στο κάστρο.
Το Κάστρο Βορντεροενσβάνγκαου και το Κάστρο Χιντεροενσβάνγκαου βρίσκονταν σε έναν τραχύ λόφο με θέα στο κάστρο Σβάνσταϊν, τις δύο κοντινές λίμνες (Άλπσε και Σβάνσε) και το χωριό. Διαχωρισμένα μόνο από μια τάφρο, διέθεταν από κοινού μια αίθουσα, μια φυλακή και ένα οχυρωμένο πύργο. Κατά το δέκατο ένατο αιώνα, παρέμεναν μόνο τα ερείπια από τα δίδυμα μεσαιωνικά κάστρα, αλλά αυτά του Χιντεροενσβάνγκαου χρησίμευαν ως χώρος επιφυλακής γνωστός ως Sylphenturm.
Τα ερείπια πάνω από το οικογενειακό ανάκτορο ήταν γνωστά στον πρίγκηπα από τις εκδρομές του. Αρχικά σχεδίασε έναν από αυτούς στο ημερολόγιό του το 1859. Όταν ο νέος βασιλιάς ανήλθε στην εξουσία το 1864, η κατασκευή ενός νέου παλατιού στη θέση των δύο κατεστραμμένων κάστρων αποτέλεσε το πρώτο μιας σειράς έργων κατασκευής παλατιών. Ο Λουδοβίκος ονόμασε το νέο παλάτι Νέο Κάστρο Χοενσβάνγκαου. Μόνο μετά το θάνατό του μετονομάστηκε σε Νοϊσβάνσταϊν. Το συγκεχυμένο αποτέλεσμα είναι ότι τα κάστρα Χοενσβάνγκαου και Σβάνσταϊν έχουν ουσιαστικά μετονομαστεί: το Κάστρο Χοενσβάνγκαου αντικατέστησε τα ερείπια του Κάστρου Σβάνσταϊν και το κάστρο Νοϊσβάνσταϊν αντικατέστησε τα ερείπια των δύο Κάστρων Χοενσβάνγκαου.
Τουρισμός
Το Νοϊσβάνσταϊν δέχεται 1.3 εκατομμύρια επισκέπτες ανά έτος καθιστώντας τον έναν από τους πιο δημοφιλείς τουριστικούς προορισμούς στην Ευρώπη. Για λόγους ασφαλείας, το παλάτι είναι προσπελάσιμο μόνο με τριανταπεντάλεπτη ξενάγηση με ξεναγό, ενώ δεν επιτρέπονται οι φωτογραφίες. Υπάρχουν επίσης ειδικές ξεναγήσεις που επικεντρώνονται σε συγκεκριμένα θέματα. Στην περίοδο αιχμής από τον Ιούνιο έως τον Αύγουστο, έχει μέχρι και 6.000 επισκέπτες την ημέρα και οι επισκέπτες χωρίς κράτηση ίσως χρειαστεί να περιμένουν αρκετές ώρες. Οι πωλήσεις εισιτηρίων πραγματοποιούνται αποκλειστικά μέσω του κέντρου εισιτηρίων στο Χοχενσβάνγκαου.
Στον πολιτισμό, τη τέχνη και τις επιστήμες
Το κάστρο είναι παγκόσμιο σύμβολο της εποχής του Ρομαντισμού. Το παλάτι εμφανίστηκε εμφανώς σε διάφορες ταινίες, όπως οι βιογραφικές ταινίας Λουδοβίκος Β΄ του Χέλμουτ Κώυτνερ (1955) και Λούντβιχ του Λουκίνο Βισκόντι (1972) και πολλές άλλες. Στο παιχνίδι The Beast Within: A Gabriel Knight Mystery, το κάστρο δέχεται επίσκεψη από τον Γκρέις Νακιμούρα, όπως και το Χερρενχίμζεε (1996).
Το 1977, το κάστρο Νοϊσβάνσταϊν έγινε το θέμα ενός γραμματόσημου της Δυτικής Γερμανίας και εμφανίστηκε σε ένα αναμνηστικό κέρμα € 2 για τη γερμανική σειρά Μπουντεσλέντερ το 2012. Το 2007 ήταν φιναλίστ στη διαδικτυακή ψηφοφορία Τα νέα Επτά θαύματα του κόσμου.
Ένας μετεωρίτης έπεσε στη Γη στις 6 Απριλίου 2002 στα αυστριακά σύνορα κοντά στο Χοχενσβάνγκαου. Ο μετεωρίτης ονομάστηκε Νοϊσβάνσταϊν από το κάστρο. Βρέθηκαν τρία θραύσματα: το Νοϊσβάνσταϊν 1 (175 κιλά, βρέθηκε τον Ιούλιο του 2002) και το Νοϊσβάνσταϊν (163 κιλά, βρέθηκε το Μάιο του 2003) στη γερμανική πλευρά και το Νοϊσβάνσταϊν 3 (284 κιλά, βρέθηκε τον Ιούνιο του 2003) στην αυστριακή πλευρά κοντά στο Ρόιτε. Ο μετεωρίτης ταξινομείται ως ενστατίτης χονδρίτης με ασυνήθιστα μεγάλες αναλογίες καθαρού σιδήρου (29%). Περιέχει επίσης ενστατίτη και το εξαιρετικά σπάνιο ορυκτό σινοΐτης (Si2N2O).
Πηγές
Νοισβανσταιν Κατηγορία:Βαυαρία
Κατάλογος πόλεων της Ολλανδίας
thumb|right|250px|Πόλεις της Ολλανδίας thumb|right|250px|Η πρωτεύουσα, [[Άμστερνταμ]] thumb|right|250px|[[Ρόττερνταμ]] thumb|right|250px|[[Χάγη]] thumb|right|250px|[[Ουτρέχτη]]
Αυτός ο κατάλογος πόλεων της Ολλανδίας αναφέρει πόλεις της Ολλανδίας.
Άλλες πόλεις
Ολλανδια
Χορηγός Κοζάνης
Ο Χορηγός είναι χωριό του δήμου Βοΐου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 90 κατοίκους. Βρίσκεται δυτικά της Νεαπόλεως, σε απόσταση 6 χλμ., και σε υψόμετρο 700 μ.
Το 1927 μετονομάστηκε από Χορεβόν ή Χορηβόν σε Χορηγός. Οι κάτοικοι ασχολούνται με τη γεωργοκτηνοτροφία και καπνοκαλλιέργεια.
Ιστορία
Στη σημερινή εδαφική περιοχή του και σε διάφορες τοποθεσίες, βρέθηκαν, σε περασμένα χρόνια, διάφορα αρχαία αντικείμενα όπως πήλινα αγγεία, μικρά και μεγάλα, καλολαξεμένα μάρμαρα, λεκάνες πελεκητές από γρανίτη, τάφοι, ξίφη, κράνη, δόρατα, πηλοσωλήνες μεταφοράς νερού και πλήθος νομίσματα των Μακεδονικών, Ρωμαϊκών και Βυζαντινών χρόνων. Στις τοποθεσίες Παλιάμπελα, Καλογριές-Συκιές και Περιβοήβοντα υπήρχε αρχαίος οικισμός. Οι κάτοικοί του συμμετείχαν στον Μακεδονικό Αγώνα, διευκολύνοντας τα σταθμεύοντα ή διερχόμενα αντάρτικα σώματα.
Το χωριό πανηγυρίζει στις 8 Νοεμβρίου, που τιμάται η μνήμη των Ταξιαρχών, στους οποίους είναι αφιερωμένη η ενοριακή εκκλησία. Επίσης πανηγυρίζει την Παρασκευή της Ζωοδόχου Πηγής του Πάσχα, στο εξωκλήσι της Παναγίας, όπου συρρέουν πολλοί πιστοί από τα γύρω χωριά. Τέλος, το χωριό πανηγυρίζει και στις 9 Μαΐου, του Αγίου Χριστοφόρου.
Γύρω από το χωριό, υπάρχουν γραφικά ξωκλήσια και εικονοστάσια.
Όπως σ’όλα τα χωριά του Βοΐου έτσι και στο Χορηγό μειώθηκε αισθητά ο πληθυσμός του. Πολλές οικογένειες βρίσκονται σήμερα σε κράτη του εξωτερικού και σε αστικά κέντρα του εσωτερικού.
Πηγές
κατηγορία:Χωριά του νομού Κοζάνης Κατηγορία:Δήμος Βοΐου
Πρόσωπο με πρόσωπο (ταινία)
Το Πρόσωπο με πρόσωπο είναι μια ελληνική δραματική ταινία του 1966, σε σκηνοθεσία, σενάριο και παραγωγή Ροβήρου Μανθούλη. Η ταινία πήρε μέρος σε ελληνικά και ξένα φεστιβάλ κινηματογράφου και απέσπασε βραβεία.
Πλοκή
Βρισκόμαστε στην πολυτάραχη εποχή του μεταπολέμου. Ο νεαρός Δημήτρης Εμμανουήλ, καθηγητής αγγλικής φιλολογίας από τη Θεσσαλονίκη δεν έχει μέλλον, και σχεδιάζει να φύγει για την Αυστραλία. Οι διαδικασίες είναι όμως πολύ αυστηρές, και επειδή δεν έχει πατέρα, η βίζα του αργεί να εγκριθεί. Για να βγάλει το μεροκάματο δίνει μαθήματα αγγλικών, και έτσι προσλαμβάνεται κατά τύχη από έναν μεγαλοεπιχειρηματία, που ήρθε από την Αλεξάνδρεια.
Ο Δημήτρης πέφτει μέσα σε μια κοινωνία, που έχει τους δικούς της νόμους και ρυθμούς. Στο κέντρο της Αθήνας, στο ρετιρέ της λεωφόρου Κηφισίας 38, σε μια υπερπολυτελή πολυκατοικία, του ανοίγεται ένας αστικός μικρόκοσμος της χλιδής, της υποκρισίας και του ψυχρού χρήματος. Ο πατέρας θέλει να αρραβωνιάσει την κόρη του, τη Βαρβάρα, με έναν πλούσιο Εγγλέζο, και ο Δημήτρης πρέπει να της μάθει αγγλικά μέσα σε δεκαπέντε ημέρες.
Ο Δημήτρης προσπαθεί να αντεπεξέλθει, αλλά το σπίτι είναι ένα τρελοκομείο. Ο πατέρας ασχολείται μόνο με τις επιχειρήσεις του, ενώ οι εργάτες στους δρόμους διαδηλώνουν, ο νεαρός τεντιμπόης ρίχνεται στην υπηρέτρια, η μητέρα παίζει συνέχεια κουμκάν με τέσσερις φιλενάδες της, μια από αυτές και μια ξεπεσμένη αρχόντισσα από τη Μόσχα που με την επανάσταση κατέφυγε στην Οδησσό, από εκεί στην Κωνσταντινούπολη για να καταλήξει στην Αθήνα, ενώ το προσωπικό ονειροπολεί ένα καλύτερο αύριο.
Τελικά αντί να μάθει αγγλικά στη Βαρβάρα, ο Δημήτρης περιπλέκεται σε όλο και πιο περίεργες καταστάσεις, βγάζει βόλτα τον σκύλο, βλέπει την παρέλαση από το μπαλκόνι, και τελικά ξεναγεί τον μέλλοντα γαμπρό στην Αθήνα. Οι συνεχείς αντιφάσεις, και το παράλογο της κατάστασης του προξενούν παραισθήσεις, ονειροπολεί τρυφερές σκηνές και ερωτικούς δεσμούς με τη μητέρα και την κόρη, και ταλαντεύεται ανάμεσα στα αισθήματα ενοχής και αδιεξόδου, για να αποφασίσει τελικά να απελευθερωθεί και να τους δώσει όλους τα παπούτσια στο χέρι. Η ταινία τελειώνει με έναν μακρύ αφελή μονόλογο της Βαρβάρας που χωρίς να το ξέρει ακούγεται στον δρόμο μέσα από το θυροτηλέφωνο.
Παραγωγή
Στην ταινία ακούγεται το τραγούδι "Είναι χαράματα" του Νίκου Μαμαγκάκη που ερμηνεύει η Μαριάννα Δημοτάκη.
===Διακρίσεις και συμμετοχές ===
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1966 Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές αισθηματικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με δυσλειτουργικές οικογένειες Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Νίκου Μαμαγκάκη Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Αθήνα
Θευδέριχος Β΄
O Θευδέριχος Β΄ (γαλλ.: Thierry ΙΙ, 587 - 613) από τον Οίκο των Μεροβιγγείων ήταν Βασιλιάς της Αυστρασίας (612 - 613) και Βασιλιάς της Βουργουνδίας (595 - 613).
Βιογραφία
Όταν απεβίωσε ο πατέρας του το 595, ο μεγαλύτερος αδελφός του Θευδεβέρτος Β΄ έλαβε την Αυστρασία (με πρωτεύουσα το Μετς) και ο Θευδέριχος Β΄ έλαβε το μερίδιο τού θείου Γκούντραμ: τη Βουργουνδία με πρωτεύουσα την Ορλεάνη. Επίσης έλαβε τις πόλεις Τουλούζη, Αζέν, Νάντη, Ανζέρ, Σαιντ, Ανγκουλέμ, Περιγκέ, Μπλουά, Σάρτρ και Λε Μαν. Ήταν ανήλικος και αντιβασίλισσα ήταν η μάμμη του Βρουνχίλδη, που είχε εκδιωχθεί από τον Θευδεβέρτο Β΄.
Το 596 ο εξάδελφος τού πατέρα του Χλωτάριος Β΄ της Νευστρίας και η μητέρα του Φρεδεγούνδη κατέλαβαν το Παρίσι, που έπρεπε να το είχε από κοινού με τους δύο αδελφούς. Η αντιβασίλισσα Φρεδεγούνδη έστειλε δύναμη στο Λαφφώ και νίκησε το στρατό τού Θευδεβέρτου Β΄ και τού Θευδερίχου Β΄. Το 599 η Βρουνχίλδη εκδιώχθηκε από την Αυστρασία και περιπλανιόταν κοντά στο Άρκις της Καμπανίας. Ο χωρικός που τη βρήκε και την έφερε στον Θευδέριχο Β΄, υποτίθεται ότι αμείφθηκε με την επισκοπή τού Ωσέρ. Ο Θευδέριχος Β΄ την υποδέχθηκε και γρήγορα βρέθηκε υπό την επιρροή της· αυτή ήθελε με πόλεμο να εκδικηθεί τον Θευδεβέρτο Β΄. Πράγματι σύντομα τα δύο αδέλφια βρέθηκαν σε διαμάχη. Ο Θευδέριχος Β΄ νίκησε τον αδελφό του στο Σαν. O Χλωτάριος Β΄ ήταν ράθυμος στο να συμμετάσχει και οι δύο αδελφοί στράφηκαν εναντίον του· συνέχισαν τον πόλεμο εναντίον της Νευστρίας και το 600 τον νίκησαν στο Ντορμέλ, κοντά στο Μοντρώ, στην περιοχή Ορβάν. Η Νευστρία μοιράστηκε μεταξύ τους: ο Θευδέριχος Β΄ έλαβε τη χώρα μεταξύ του Σηκουάνα και τού Λουάρ, ως τη Βρετάνη, ενώ ο αδελφός του την υπόλοιπη περιοχή ως τον ποταμό Ουάζ. Εκστράτευσαν μαζί στη Γασκώνη, υπέταξαν τον πληθυσμό της και έθεσαν δούκα εκεί τον Γκενιάλις.
Τον διαδέχθηκε ο νόθος γιος του Σιγιβέρτος Γ΄ με αντιβασίλισσα τη Βρουνχίλδη.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 606 τον Ερμενμπέργκα, κόρη τού Βιτέριχ των Βησιγότθων της Hispania. Το επόμενο όμως έτος την απέπεμψε στο σπίτι της με δυσμένεια. Τότε συνασπίστηκαν εναντίον του ο Χλωτάριος Β΄, ο Θευδεβέρτος Β΄, ο Βιττέρικ και ο Αγιλούλφος των Λομβαρδών, αλλά δεν έγινε τίποτε. Αυτό τού στέρησε το να έχει νόμιμα τέκνα.
Από ερωμένες αγνώστου ονόματος, είχε φυσικά τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Μεροβίγγειων
Δημήτριος Β΄ Αιτωλικός
Ο Δημήτριος Β΄ ο Αιτωλικός (περ. 276 - 229 π.Χ.) υπήρξε βασιλιάς της Μακεδονίας κατά την περίοδο 239 - 229 π.Χ., μέλος της ελληνιστικής Δυναστείας των Αντιγονιδών. Πατέρας του ήταν ο Αντίγονος Β΄ Γονατάς (γιος του Αντίγονου Α΄ του Μονόφθαλμου) και μητέρα του η Φίλα (κόρη του Σέλευκου Α΄ του Νικάτορος), συνεπώς συνδύαζε το αίμα δύο εκ των επιφανέστερων στρατηγών του Μεγάλου Αλεξάνδρου: εκείνο του Αντίγονου Α΄ του Μονόφθαλμου και εκείνο του Σέλευκου Α΄ του Νικάτορος.
Η βασιλεία του υπήρξε σχετικά σύντομη και οι πληροφορίες που σήμερα διαθέτουμε για τη ζωή του είναι αποσπασματικές. Τα πιο αξιοσημείωτα στοιχεία της είναι η διεξαγωγή ενός μακροχρόνιου πολέμου ενάντια στην Αιτωλική και την Αχαϊκή Συμπολιτεία, του λεγόμενου Δημητριακού πολέμου, καθώς και η ταραγμένη κατάσταση που κλήθηκε να αντιμετωπίσει στην Ήπειρο μετά την κατάλυση της μοναρχίας στη χώρα.
Νεανικά κατορθώματα
Ο Δημήτριος γεννήθηκε γύρω στο 275 π.Χ. μερικούς μήνες μετά την παλινόρθωση των Αντιγονιδών στον θρόνο της Μακεδονίας και τον γάμο του πατέρα του με τη Φίλα, πριγκίπισσα των Σελευκιδών.
Γύρω στο 265-260 π.Χ., όσο ο βασιλιάς Αντίγονος ο Γονατάς, ήταν απασχολημέρνος με μάχες κατά των Πτολεμαίων, των Σπαρτιατών, των Γαλατών και τελικά των Αθηναίων, ο βασιλιάς της Ηπείρου, Αλέξανδρος Β΄, βρήκε την ευκαιρία να περάσει τα μακεδονικά σύνορα. Ο Αντίγονος έσπευσε πίσω στη χώρα του για να αντιμετωπίσει τον κίνδυνο, ωστόσο, πολλοί από τους άνδρες του τον εγκατέλειψαν με αποτέλεσμα να χάσει τόσο τα εδάφη του στην Ήπειρο, όσο και τον θρόνο της Μακεδονίας. Εντούτοις, ο γιος του, Δημήτριος, αν και ήταν ακόμη στην εφηβεία, συγκέντρωσε στρατό όσο απουσίαζε ο πατέρας του και όχι μόνο ανέκτησε τη Μακεδονία, αλλά και έδιωξε προσωρινά τον Αλέξανδρο από τον θρόνο του. Ορισμένοι ιστορικοί, ανάμεσα στους οποίους και ο Γερμανός Ντρόισεν, αμφισβητούν την εγκυρότητα αυτής της πληροφορίας, καθώς θεωρούν πως ο νεαρός πρίγκιπας ήταν υπερβολικά νέος την εποχή εκείνη.