cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Παπαδική Οκτώηχος
Η μουσική των Φαναριωτών
Φαναριώτες, καθώς και Αρμένιοι μουσικοί όπως οι Βογιάροι του Δούναβη που ήταν οι πρώτοι, οι οποίοι εφηύραν διάφορα συστήματα σημειογραφίας για να μεταγράψουν την προφορική μουσική παράδοση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, τη στιγμή που οι ελληνικές πραγματείες είχαν ακόμα την τάση να αναδιατυπώνουν αποσπάσματα που προέρχονταν από τις πραγματείες των Αγιοπολιτών. Ακόμη και πριν από την εφεύρεση της καθολικής «νέας μεθόδου» και τις διάφορες νέες φθορές της που χρησιμοποιούνται για ορισμένες makamlar και παίρνουν το όνομά τους από εκεί, η παραδοσιακή εξήγηση για τη μεταγραφή μιας makamlar ήταν απλά άλλη μια απόδειξη του ενοποιητικού ρόλου, στο ότι η βυζαντινή σημειογραφία Round είχε ήδη αναπτυχθεί πριν από την Παπαδική μεταρρύθμιση. Οι ίδιες οι φθορές διαδραμάτισαν κεντρικό ρόλο ως «καταστροφείς» και σηματοδότησαν μια μετάβαση από την «εσωτερική» στην «εξωτερική» μουσική. Με αυτό τον τρόπο οι Έλληνες μουσικοί μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν τα διαστήματα από ένα ορισμένο μακάμ για μια προσωρινή αλλαγή (ἡ ἐναλλαγή μερική), η οποία σε καμία περίπτωση δεν αποτελούσε ένα ορθό μέλος εντός του συστήματος της Οκτωήχου, αλλά ήταν μάλλον ένας εκλεπτυσμένος τρόπος μετάβασης μεταξύ δύο μελών και των ήχων τους. Ωστόσο, η ανάπτυξη της δικής τους ξεχωριστής αρχιτεκτονικής μέσα σε μια ενότητα που τραγουδιέται πάνω σε αφηρημένες συλλαβές (τερετίσματα, νενανίσματα, κ.λπ.), θα μπορούσε σύντομα να αναπτύξει το δικό τους κατάλληλο μέλος σαν έναν ήχο κρατήματος, όπως και προηγουμένως η φθορά νανὰ και η φθορά νενανῶ.
Στην πράξη, η ενοποιητική διαδικασία δεν ήταν τόσο ελεγχόμενη όσο η Παπαδική θεωρία και οι Αγιοπολίτικες αναδιατυπώσεις που την πρότειναν. Πολλές λειτουργικές συνθέσεις είχαν γίνει εξ ολοκλήρου σε ορισμένες makamlar και σίγουρα δεν ήταν "εξωτερική μουσική" σε καμία περίπτωση, επίσης το χρησιμοποιούμενο μακάμ δεν ήταν πάντοτε ρητώς καθορισμένο.
Οι πρώτες συνθέσεις είναι, πιθανότατα, αυτές από τον Πέτρο Μπερεκέτη (περίπου 1665-1725), έναν πρωτοψάλτη που έγινε πολύ διάσημος κυρίως για τη συμβολή του στο Ειρμολόγιον καλοφωνικόν (το Ειρμολόγιον εκπονήθηκε σύμφωνα με την ψαλτική τέχνη), παρά το γεγονός ότι ποτέ δεν συνδεόταν άμεσα με το Πατριαρχείο. Μερικές από τις ειρμολογικές συνθέσεις του, όπως η «Πασᾶν τὴν ἐλπίδα μοῦ» χρησιμοποιούν διάφορα μοντέλα μακάμ για εξωφρενικές αλλαγές μεταξύ των διαφόρων ήχων, τουλάχιστον στις μεταγενέστερες μεταγραφές, σύμφωνα με τη «νέα μέθοδο» και τις εξωτερικές φθορές τους. Αυτή η πρώιμη χρήση αντιστοιχεί στην πρώιμη κατάσταση μιας φθοράς, η οποία είναι μάλλον ένα μοντέλο της διαφοροποίησης ή της μετάβασης μεταξύ των διαφόρων μελών από την έκθεση ενός κατάλληλου μέλους που μπορεί να γίνει αντιληπτό σαν ένας δικός του ήχος. Εντούτοις αυτά είχαν ήδη χρησιμοποιηθεί στο Ορθόδοξο άσμα και όχι για μουσικές συνθέσεις σε οθωμανικά είδη μακάμ.
Κατά τη διάρκεια του 18ου αιώνα, τα αφιερωμένα μοντέλα σε ένα συγκεκριμένο μακάμ (seyirler) είχαν ήδη συλλεχθεί στο χειρόγραφο του Κυρίλλου Μαρμαρινού και αργότερα οργανώθηκαν σύμφωνα με τη ταξινόμηση της Οκτωήχου, όπως τα μεγάλα σημάδια στο μάθημα "Μέγα Ίσον". Ένα παράδειγμα είναι η έκδοση του Παναγιώτη Κηλτζανίδη "Διδακτική πρακτική και θεωρητική μέθοδος για να οργανωθεί το εξωτερικό μέλος της Αραβο-Περσικής Μουσικής σύμφωνα με την Ελληνική Μουσική και την Οκτώηχό της", η οποία δημοσιεύθηκε το 1881. το έβδομο κεφάλαιο του βιβλίου του Κηλτζανίδη περιέχει μια εισαγωγή σε όλες τις εξωτερικές φθορές της «νέας μεθόδου» που χρησιμοποιείται για περισσότερα από 40 makamlar, ταξινομημένες σύμφωνα με τη Νεοβυζαντινή Οκτώηχο και της τουρκικής ονομασίας του τάστου του βασικού τόνου τους. Η ακόλουθη makamlar kâr απομνημονεύει κάθε "seyir" σε ένα κείμενο που ονομάζει το μακάμ της κάθε ενότητας. Το είδος αυτό, που ονομάζεται «ἔντεχνον μάθημα», είναι πολύ κοντά στο "Μέγα Ίσον" και τη χρήση της σύγχρονης βυζαντινής σημειογραφίας, η οποία δεν χρησιμοποιεί το συγκεκριμένη ρυθμική σημειογραφία που αναπτύχθηκε για την usulümler, αλλά απομνημονεύει συστηματικά την makamlar χωρίς κυκλική μορφή που στο τέλος επιστρέφει στην αρχική τονικότητα. Η σύνθεση ξεκινά με το διατονικό μακάμ ραστ και τελειώνει στο χρωματικό μακάμ suz-i dil. Μια σχέση μεταξύ makamler και usulümler στο είδος semaï διδάσκεται σε ένα δεύτερο διδακτικό άσμα "Makamlar semaïsi" (σσ. 200-204). Οι προηγούμενες ανθολογίες έχουν προσαρμοστεί σε βυζαντινές Παπαδικές μορφές και όχι σε οθωμανικές, για παράδειγμα, το Mecmua (ημερολόγιο) — ένα είδος οθωμανικής ποίησης "Divan" είναι ταξινομημένο σύμφωνα με την makamlar και τους κύκλους του κοντσέρτου της (φασίλ).
Ηχογραφήσεις
Κατηγορία:Αρχαία ελληνική μουσική Κατηγορία:Βυζαντινή μουσική Κατηγορία:Μεσαιωνική μουσική Κατηγορία:Μουσικοί τρόποι
Κοντόμο νο χι
Κοντόμο νο χι (こどもの日) ή Ημέρα των παιδιών (Kodomo no Hi) είναι μία ιαπωνική γιορτή, που λαμβάνει χώρα στις 5 Μαΐου κάθε έτος στο τέλος των εορτασμών της Χρυσής Εβδομάδας. Παλιότερα ονομαζόταν Ημέρα των Αγοριών (端午の節句) (Tango-no-Sekku ή Tango Matsuri). Είναι επίσημη αργία στην Ιαπωνία. Ορίστηκε ως εθνική εορτή από την ιαπωνική κυβέρνηση το 1948, οπότε και μετονομάστηκε σε Ημέρα των παιδιών (κοντόμο νο χι). Η ημέρα αυτή είναι αφιερωμένη στις προσωπικότητες των παιδιών και στην ατομική τους ευτυχία και πρόοδο. Η ημέρα των Αγοριών αρχικά γιορταζόταν κατά αντιδιαστολή προς τη γιορτή των Κοριτσιών (Hinamatsuri, χίνα ματσούρι), που γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 3 Μαρτίου. Μετά το 1948 Η Ημέρα των Παιδιών είναι αφιερωμένη και στα αγόρια και στα κορίτσια.
Εορταστικές εκδηλώσεις
Στις 5 Μαΐου οι οικογένειες κρεμούν πολύχρωμα ανεμούρια σε σχήμα κυπρίνων, που ονομάζονται κοϊνομπόρι (鯉幟), δηλαδή «σημαία με κυπρίνο». O μεγάλος μαύρος κυπρίνος συμβολίζει τον πατέρα, ο κόκκινος κυπρίνος συμβολίζει τη μητέρα και ο μικρός μπλε κυπρίνος συμβολίζει το καθένα από τα παιδιά της οικογένειας. Καθώς φυσάει ο άνεμος δημιουργείται η εντύπωση ότι τα ψάρια αυτά κολυμπούν. Ο κυπρίνος συμβολίζει το θάρρος, το πείσμα, τη δύναμη και την επιμονή, γιατί πάντα κολυμπάει αντίθετα στο ρεύμα του ποταμού. Οι γονείς με το έθιμο των κυπρίνων εκφράζουν την επιθυμία τα παιδιά τους να γίνουν γενναία και δυνατά. Το έθιμο με τους κυπρίνους ξεκίνησε από έναν Κινέζικο θρύλο για έναν κυπρίνο, που μεταμορφώθηκε σε δράκο, όταν πήδηξε προς τα πάνω σε έναν καταρράκτη στον κίτρινο ποταμό. Στην περίοδο Έντο οι οικογένειες των σαμουράι κρεμούσαν σημαίες έξω από τα σπίτια τους. Οι Ιάπωνες πετούν φύλλα ίριδος στο νερό, όταν κάνουν μπάνιο, γιατί σύμφωνα με παλαιά δοξασία τα φύλλα, που έχουν σχήμα σαν ξίφος, μπορούν να διώξουν μακριά τα κακά πνεύματα και να σβήσουν φωτιές. Επίσης, οι οικογένειες εκθέτουν έναν αριθμό κούκλων σαμουράι, που ονομάζονται γκογκάτσου νίνγκυο (gogatsu ningyo). Οι κούκλες σαμουράι συμβολίζουν παραδοσιακούς Ιάπωνες ήρωες, όπως τον Κίνταρο (Kintarō) και τον Μομοταρό (Momotarō), που είναι υποδείγματα θάρρους, ανδρείας και κουράγιου. Κάποιες φορές μια κούκλα είναι καβάλα πάνω σε έναν μεγάλο κυπρίνο. Επιπλέον, οι οικογένειες εκθέτουν παραδοσιακά κράνη σαμουράι (καμπούτο, kabuto) και πολεμικές στολές. Οι Ιάπωνες παραδοσιακά τρώνε αυτήν την ημέρα κασίβα-μότσι (kashiwa-mochi), δηλαδή κέικ ρυζιού γεμιστό με γλυκιά πάστα φασολιών, και τσιμάκι (chimaki), δηλαδή κέικ ρυζιού τυλιγμένο σε φύλλα μπαμπού ή ίριδος. Τα σπίτια διακοσμούνται με λουλούδια ίριδος, για να απομακρύνουν τα κακά πνεύματα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιαπωνικός πολιτισμός Κατηγορία:Ιαπωνικές γιορτές
Σεϊκού Εντιαγέ
Ο Σεϊκού Εντιαγέ, γεννημένος στις 5 Φεβρουαρίου 1971 στο Ντακάρ της Σενεγάλης, είναι πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 2,04 μ. και αγωνιζόταν στην θέση του πάουερ φόργουορντ.
Καριέρα
Ο Εντιαγέ ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα από την Ντιζόν, όπου την σεζόν 1990-91 κατέκτησε την έκτη θέση του γαλλικού πρωταθλήματος. Την επόμενη χρονιά, υπέγραψε στην Σεντ Κουεντέν, η οποία αγωνίστηκε στο κύπελλο Κόρατς αλλά υποβιβάστηκε στην δεύτερη κατηγορία του πρωταθλήματος.
Το καλοκαίρι του 1992, μεταγράφηκε στην Ρουπέλα Λα Ροσέλ και το 1993-94 αγωνίστηκε με την ομάδα της Λε Μαν, η οποία κατέλαβε την 13η θέση του γαλλικού πρωταθλήματος με μόλις πέντε νίκες σε 26 παιχνίδια.
Από το 1994 ως το 1997, φόρεσε την φανέλα της Ολιμπίκ Αντίμπ, με την οποία κατέκτησε το πρωτάθλημα της σεζόν 1994-95. Αγωνίστηκε για δύο χρονιές στην Ευρωλίγκα και το 1996-97 έπαιξε στο κύπελλο Κυπελλούχων, αγωνιζόμενος σε έντεκα αγώνες με μέσους όρους 8,2 πόντων και 3,1 ριμπάουντ.
Το 1997-98, ξεκίνησε την χρονιά στην Μπεσανσόν και ολοκλήρωσε την σεζόν στην Πορτογαλία και την Ιλιαμπούμ. Την επόμενη χρονιά, φόρεσε την φανέλα της Μπράδερ Γκεντ, ενώ το 1999-00 μεταγράφηκε στην Ελλάδα και την ομάδα του Άρη, όπου έπαιξε σε μόλις επτά αγώνες καθ' όλη την διάρκεια της χρονιάς με 2,0 πόντους και 2,8 ριμπάουντ ανά αγώνα.
Το καλοκαίρι του 2000, συμμετείχε στο Summer League της Nike στο Τρεβίζο και συνέχισε στην ομάδα του Σπόρτιγκ, ενώ το 2002-03 φόρεσε την φανέλα της γερμανικής Τριέρ. Ολοκλήρωσε την χρονιά στην Ουλμ και μετά από ένα μακρύ διάστημα που δεν αγωνιζόταν, έπαιξε στην δεύτερη κατηγορία της Γερμανίας με το Αννόβερο. Ολοκλήρωσε την αγωνιστική του καριέρα στην Κλαμπ Αφρικέν από την Τυνησία το 2008.
Πηγές
Κατηγορία:Γάλλοι καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ντιζόν Μπασκέτ‎‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λε Μαν Σαρτ Μπασκέτ‎‎‎‎‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ολιμπίκ Αντίμπ‎‎‎‎‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές βελγικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σπόρτιγκ‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές γερμανικών συλλόγων‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές τυνησιακών συλλόγων‎‎ Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ
Ατακάμα (περιφέρεια)
Η Περιφέρεια Ατακάμα (ισπ. Región de Atacama) είναι η τέταρτη σε έκταση και 13η σε πληθυσμό από τις 15 περιφέρειες της Χιλής, με πρωτεύουσα το Κοπιαπό.
Γεωγραφία
Η Περιφέρεια Ατακάμα έχει έκταση 75.176,2 τετραγωνικά χιλιόμετρα και πληθυσμό 286.168 κατοίκους στην απογραφή του 2017. Συνορεύει στα βόρεια με την Περιφέρεια Αντοφαγάστα, στα νότια με την Περιφέρεια Κοκίμπο, στα ανατολικά με την Αργεντινή και στα δυτικά βρέχεται από τον Ειρηνικό Ωκεανό.
Η Ατακάμα αποτελείται από τρεις επαρχίες, τις Τσανιαράλ, Κοπιαπό και Ουάσκο (Huasco). Η πρωτεύουσά της Κοπιαπό βρίσκεται 806 χιλιόμετρα βορείως της πρωτεύουσας της Χιλής Σαντιάγο. Η Περιφέρεια καταλαμβάνει το νότιο μέρος της ομώνυμης ερήμου Ατακάμα, που εκτείνεται στα μεσόγεια μεγάλου μέρους της βόρειας Χιλής.
Δημογραφικά
Η Περιφέρεια Ατακάμα είναι η πιο αραιοκατοικημένη της Χιλής, με πυκνότητα πληθυσμού 3,8 κατοίκους ανά τετρ. χιλιόμετρο, κάτι που οφείλεται στο ότι μεγάλο μέρος της καταλαμβάνεται από την ομώνυμη έρημο, την πιο ξηρή περιοχή της Γης. Από τον συνολικό πληθυσμό της πάνω από το 50% κατοικεί στις πόλεις Κοπιαπό και Βαγιενάρ, χαρακτηριστικό άγονων περιοχών.
Οι μεγαλύτερες πόλεις είναι κατά σειρά οι Κοπιαπό, Βαγιενάρ, Καλδέρα (λιμάνι), Τσανιαράλ (λιμάνι), Ελ Σαλβαδόρ και Τιέρα Αμαρίγια (Tierra Amarilla).
Ιστορία
Ο ορυκτός πλούτος της περιοχής αυτής έχαιρε της εκτιμήσεως των πρώτων ήδη κατοίκων της, ιθαγενών των εθνοτήτων Ντιαγκίτας και Τσάνγκος. Από τον 19ο αιώνα και μετά, οι εξαγωγές σιδήρου, χαλκού, αργύρου και χρυσού απέφεραν μεγάλα έσοδα. Γνωστός είναι ο «πυρετός του αργύρου της Χιλής» από το 1832 μέχρι το 1850 περίπου, με επίκεντρο το Τσανιαρσίγιο (Chañarcillo), 50 χιλιόμετρα νοτίως του Κοπιαπό. Για πολλά χρόνια το Τσανιαρσίγιο ήταν το τρίτο μεγαλύτερο ορυχείο αργύρου στον κόσμο.
Ο σεισμός της Καλδέρα το 1420 είναι ο παλαιότερος ιστορικά καταγεγραμμένος σεισμός στη Χιλή και είχε όπως εκτιμάται μέγεθος μεγαλύτερο των 8,5 βαθμών Ρίχτερ. Προκάλεσε τσουνάμι στη Χιλή, τη Χαβάη και την Ιαπωνία.
Χλωρίδα και πανίδα
Πλην της ερήμου, αρκετά είδη χλωρίδας και πανίδας απαντώνται στην Περιφέρεια. Το υποείδος της μικρής ρέας που είναι γνωστό ως Rhea pennata tarapacensis, είναι αξιοσημείωτο μεγάλο πτηνό της περιοχής, θεωρούμενο ως κινδυνεύον.
Οικονομία
Η εξόρυξη μεταλλευμάτων δίνει το 45% του ακαθάριστου προϊόντος της Περιφέρειας Ατακάμα και το 90% των εξαγωγών της. Διάφορες γεωλογικές επισκοπήσεις έχουν ανακαλύψει νέα αποθέματα. Η εξόρυξη σιδηρομεταλλεύματος είναι σήμερα η πλέον δυναμική δραστηριότητα και υπάρχουν πολλά μικρά ορυχεία, που πωλούν την παραγωγή τους στην ENAMI (την εθνική εταιρεία εξορύξεων της Χιλής). Το κυριότερο κοίτασμα χαλκού της Περιφέρειας είναι το «Καντελάρια», που παράγει σήμερα περί τους 200 χιλιάδες τόνους ανά έτος και ελέγχεται από την αμερικανική εταιρεία «Freeport-McMoRan».
thumb|225px|left|Αρδευόμενοι αγροί έξω από το Κοπιαπό Τις τελευταίες δεκαετίες τα φρέσκα φρούτα αναδείχθηκαν επίσης σε περιφερειακό εξαγώγιμο προϊόν, όταν οι κοιλάδες του Κοπιαπό και του Ουάσκο άρχισαν να συμμετέχουν στην έκρηξη οπωροπαραγωγής της Χιλής. Χαρακτηρίζονται από συγκριτικό πλεονέκτημα, επειδή χάρη στο ηλιόλουστο κλίμα, τα φρούτα ωριμάζουν νωρίτερα από ό,τι στην υπόλοιπη χώρα και φθάνουν στις αγορές του Βόρειου Ημισφαιρίου πριν από τα άλλα. Τα σταφύλια είναι η κυριότερη καλλιέργεια και, σε μικρότερη κλίμακα, οι ελιές, οι ντομάτες, οι πιπεριές, τα κρεμμύδια, τα κουκιά, τα κίτρα, τα νεκταρίνια, τα βερίκοκα, και πέρα από τα φρούτα η ρίγανη και άνθη.
Τα καθαρά νερά και οι προφυλαγμένοι όρμοι των ακτών της περιφέρειας ευνοούν την ανάπτυξη των ιχθυοκαλλιεργειών θαλασσινών. Παράγονται μεταξύ άλλων ιαπωνικά και χιλιανά στρείδια, όπως και διάφορες ποικιλίες μυδιών.
Το μοναδικό κλίμα στην έρημο Ατακάμα, με τις σπάνιες συννεφιασμένες ημέρες, είναι ιδανικό για τη λήψη ενέργειας από τον Ήλιο. Πολλές εγκαταστάσεις φωτοβολταϊκών και CSP κατασκευάζονται εκεί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ατακαμα
Δημοκρατική οπισθοδρόμηση
μικρογραφία|315x315εσ| Ο [[Αδόλφος Χίτλερ|Χίτλερ σε μια ομιλία στο Ράιχσταγκ για την υποστήριξη του Εξουσιοδοτικού Νόμου. Η παρακμή της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης και η μετεξέλιξή της στη Ναζιστική Γερμανία είναι ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα δημοκρατικής οπισθοδρόμησης. ]]Δημοκρατική οπισθοδρόμηση είναι το φαινόμενο της σταδιακής πτώσης της ποιότητας μίας δημοκρατίας. Αν δεν ελεγχθεί, η δημοκρατική οπισθοδρόμηση μπορεί να οδηγήσει ένα κράτος στον αυταρχισμό. Το φαινόμενο αυτό συντελείται όταν το ίδιο το κράτος αρχίζει να αποδυναμώνει εσκεμμένα τους δημοκρατικούς του θεσμούς, όπως η ειρηνική μεταβίβαση της εξουσίας ή οι ελεύθερες και δίκαιες εκλογές. Η Δημοκρατική οπισθοδρόμηση αποτελεί το αντίθετο του εκδημοκρατισμού.
Διάφοροι πολιτικοί επιστήμονες έχουν επισημάνει ότι μορφές απότομης και ριζοσπαστικής δημοκρατικής οπισθοδρόμησης, όπως τα πραξικοπήματα ή η εκτεταμένη εκλογική νοθεία έχουν μειωθεί έπειτα από το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, αλλά αντίθετα έχουν αυξηθεί οι πιο διακριτικές και σταδιακές μορφές δημοκρατικής οπισθοδρόμησης. Η τελευταία αυτή μορφή είναι ιδιαίτερα αποτελεσματική διότι συνήθως «νομιμοποιείται» μέσω των ίδιων των δημοκρατικών θεσμών (πχ εκλογές) που οι πολίτες αναμένουν να προστατεύσουν τις δημοκρατικές αξίες.
Το τρίτο κύμα εκδημοκρατισμού που ξεκίνησε στα μέσα της δεκαετίας του 1970, μεταμόρφωσε και εκδημοκράτισε τις πολιτικές δομές σε μεγάλο μέρος του αναπτυσσόμενου κόσμου. Παρ 'όλα αυτά, οι διαδικασίες εκδημοκρατισμού δεν είναι γραμμικές, καθώς μόνο ένας σχετικά μικρός αριθμός χωρών αφού επιβάλουν μία αξιόλογη δημοκρατία έχουν κατορθώσει και να τη διατηρήσουν. Έτσι, από το 2001, υπάρχουν περισσότερες δικτατορίες απ' ότι δημοκρατίες στον κόσμο και ως αποτέλεσμα, το «τρίτο κύμα εκδικτατορισμού» επιταχύνεται. Επιπλέον, εκτός από τη μετάβαση στον αυταρχισμό, η δημοκρατική οπισθοδρόμηση μπορεί επίσης να οδηγήσει σε επαναστάσεις, σε υβριδικά καθεστώτα ή και σε ανελεύθερες δημοκρατίες.
Κατά τη διάρκεια εθνικών ή και παγκόσμιων εν γένει κρίσεων, αναδύονται ιδιαίτεροι κίνδυνοι δημοκρατικής οπισθοδρόμησης. Πολλές φορές ηγέτες επιβάλλουν νόμους «κατάστασης έκτακτης ανάγκης» που περιορίζουν τις ελευθερίες των πολιτών και που είτε είναι δυσανάλογα αυταρχικοί σε σχέση με τη σοβαρότητα της κρίσης είτε παραμένουν στη θέση τους μετά τη βελτίωση της κατάστασης.
Βραζιλία
Ο πολιτικός επιστήμονας Ρόμπερτ Μουγκάχ υποστήριξε στην εφημερίδα Foreign Policy ότι η Βραζιλία υφίσταται δημοκρατική οπισθοδρόμηση υπό τον Πρόεδρο Ζαΐρ Μπολσονάρο, σημειώνοντας τις επιθέσεις του Μπολσονάρο προς τη δικαιοσύνη και το εκλογικό σύστημα και τη συμμετοχή του σε αντιδημοκρατικές συγκεντρώσεις. Ο Μπολσονάρο έχει χρησιμοποιήσει συχνά τον Ροντρίγκο Ντουτέρτε και τον Ντόναλντ Τραμπ ως πρότυπο για τις πολιτικές του σχετικά με τη Βραζιλία.
Ουγγαρία
Από το 2010, η Ουγγαρία υπό τον Βίκτορ Ορμπάν και το υπερσυντηρητικό του κόμμα Φιντές περιγράφεται ως ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα δημοκρατικής οπισθοδρόμησης. Όπως και στην Πολωνία, έτσι και εδώ η εκτελεστική και η νομοθετική εξουσία παρεμβαίνουν στο έργο της δικαιοσύνης, απειλώντας έτσι την ανεξαρτησία της. Το 2012, η Εθνοσυνέλευση μείωσε απότομα την ηλικία συνταξιοδότησης των δικαστών από 70 σε 62, αναγκάζοντας 57 έμπειρους ηγέτες δικαστηρίων (συμπεριλαμβανομένου του προέδρου του Ανωτάτου Δικαστηρίου) να συνταξιοδοτηθούν. Αφού το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης έκρινε ότι αυτή η απόφαση αυτή παραβίαζε τη νομοθεσία της Ε.Ε. σχετικά με την ισότητα στο χώρο της απασχόλησης, η κυβέρνηση κατάργησε τον νόμο και αποζημίωσε τους δικαστές, αλλά δεν επανέφερε αυτούς που αναγκάστηκαν να συνταξιοδοτηθούν. Η δικαστική μεταρρύθμιση του 2012 συγκεντρώθηκε επίσης στη διοίκηση των δικαστηρίων στο πλαίσιο της νεοσύστατης Εθνικής Δικαστικής Υπηρεσίας, με επικεφαλής την Τούντε Χαντό (δικηγόρος που είναι παντρεμένη με εξέχον μέλος του κόμματος Φιντές). Υπό τη Χαντό, η Εθνική Δικαστική Υπηρεσία αποδυνάμωσε επίσης τους θεσμούς της δικαστικής αυτοδιοίκησης, προκαλώντας αυτό που η Ευρωπαϊκή Ένωση Δικαστών και η Διεθνής Αμνηστία περιγράφουν ως «συνταγματική κρίση». Οι Ούγγροι δικαστές που πήραν συνέντευξη από τη Διεθνή Αμνηστία εξέφρασαν επίσης ανησυχίες τους σχετικά επιθέσεις που δέχονται διάφοροι δικαστές τόσο από πολιτικούς, όσο και από μέσα ενημέρωσης. Η ουγγρική κυβέρνηση πάντως απέρριψε την κριτική που δέχεται σχετικά με θέματα δημοκρατίας.
Η έκθεση του οργανισμού Freedom House για το 2020 αναφέρει ότι η κυβέρνηση του Ορμπάν στην Ουγγαρία έχει εγκαταλείψει κάθε προσποίηση σεβασμού των δημοκρατικών θεσμών. Ένα άρθρο του 2018 που δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Δημοκρατίας περιέγραψε επίσης την Ουγγαρία ως υβριδικό καθεστώς. Πρόσφατα, η Ουγγαρία υποχώρησε κατά την άποψή της και σχετικά με τα δικαιώματα των ΛΟΑΤ στην Ουγγαρία, δημιουργώντας ένα νομοσχέδιο που κατηγορείται ότι δημιουργεί διακρίσεις εις βάρος των ΛΟΑΤ ατόμων.
Πολωνία
Στην Πολωνία, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δήλωσε τον Δεκέμβριο του 2017 ότι στη διάρκεια των δύο προηγούμενων ετών, ο το Πολωνικό κοινοβούλιο είχε εγκρίνει «13 νόμους που επηρεάζουν ολόκληρη τη δομή του δικαστικού συστήματος στην Πολωνία» με το «κοινό μοτίβο [ότι] η εκτελεστική και νομοθετική εξουσία [αποκτούσαν] τη δυνατότητα συστηματικής παρέμβασης πολιτικά στη σύνθεση, τις εξουσίες, τη διοίκηση και τη λειτουργία του δικαστικού κλάδου». Τον Φεβρουάριο του 2020, η Βιέρα Γιούροβα, Αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τις Αξίες και τη Διαφάνεια, ανέφερε ότι η μεταρρύθμιση του δικαστικού συστήματος της Πολωνίας στοχοποιούσε δικαστές που δεν πειθαρχούσαν στις υποδείξεις της κυβέρνησης. Αυτό δεν είναι μεταρρύθμιση, είναι καταστροφή». Στα τέλη Σεπτεμβρίου 2020, 38 Ευρωπαίοι και άλλοι καθηγητές Νομικής κάλεσαν την Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής να αναλάβει δράση για την Πολωνία, δηλώνοντας:"Οι πολωνικές αρχές συνεχίζουν να κατηγορούν, να παρενοχλούν και να εκφοβίζουν δικαστές και εισαγγελείς που επιδιώκουν να υπερασπιστούν το κράτος δικαίου. Επιπλέον, οι πολωνικές αρχές εξακολουθούν να αψηφούν ανοιχτά την εξουσία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου αρνούμενοι να ακολουθήσουν τις αποφάσεις του. ... οι δικαστές που προσπαθούν να εφαρμόσουν το δίκαιο της Ε.Ε. απειλούνται και τιμωρούνται, ενώ όσοι παραβιάζουν το δίκαιο της Ε.Ε. επιβραβεύονται... Το κράτος δικαίου στην Πολωνία δεν δέχεται απλώς επίθεση. Καταστρέφεται σε κοινή θέα."
Χονγκ Κονγκ
Πολλοί θεωρούν ότι το Χονγκ Κονγκ βιώνει μία μεγάλη δημοκρατική οπισθοδρόμηση έπειτα από τις διαδηλώσεις του 2019-2020 και υπό την κυβέρνηση της Κάρι Λαμ. Τον Ιούνιο του 2020 η κυβέρνηση της Κίνας επέβαλε στην περιοχή έναν αυστηρότατο «Νόμο Εθνικής Ασφάλειας» ο οποίος περιορίζει την ελευθερία της έκφρασης. Συγκεκριμένα, ο νόμος ποινικοποιεί κάθε πράξη «απόσχισης, προσπάθειας ανατροπής, τρομοκρατίας και σύμπραξης με ξένες δυνάμεις». Με βάση τον νόμο αυτόν έχουν συλληφθεί δεκάδες φιλοδημοκρατικοί ακτιβιστές στο Χονγκ Κονγκ, εξαλείφοντας ουσιαστικά κάθε αντιπολιτευόμενη φωνή. Η Διεθνής Αμνηστία αναφέρει ότι ο Νόμος δημιουργεί μία «κατάσταση εκτάκτου ανάγκης για τα ανθρώπινα δικαιώματα» στην περιοχή, αφού επηρεάζει κάθε πτυχή της ζωής των πολιτών. Ο Νόμος έχει δημιουργήσει στην πόλη το φαινόμενο του παγώματος του λόγου και της αυτολογοκρισίας, με πολλά αντιπολιτευόμενα κόμματα και οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων να κλείνουν.
Επιπλέον, τον Μάρτιο του 2021, εισήχθη ένας νέος εκλογικός νόμος που θεωρήθηκε ευρέως αντιδημοκρατικός. Ο νέος νόμος μείωνε τον αριθμό των βουλευτών που εκλέγονται άμεσα από τον λαό στη βουλή. Συγκεκριμένα από τις 90 συνολικά έδρες του Νομοθετικού Συμβουλίου, μόνο 20 θα εκλέγονται άμεσα, ενώ οι υπόλοιπες έδρες εκλέγονται έμμεσα από κλειστές ομάδες που γενικά υποστηρίζουν το Πεκίνο.
Ινδία
Παρόλο που η Ινδία γενικά θεωρείται ως «η μεγαλύτερη δημοκρατία του κόσμου», τα τελευταία χρόνια υπό την πρωθυπουργία του Νερέντρα Μόντι και του εθνικιστικού ινδουιστικού κόμματος Μπαρατίγια Τζανάτα, πολλοί θεωρούν ότι πραγματοποιείται μία δημοκρατική οπισθοδρόμηση. Διάφοροι νόμοι που υιοθέτησε το κυβερνών κόμμα, θεωρείται ότι παραβιάζουν την ανεξαρτησία της δικαιοσύνης. Ακόμα, η κυβέρνησή του θεωρείται ότι στοχοποιεί διάφορες μειονότητες και κυρίως τους Μουσουλμάνους της Ινδίας. Το 2019 μία νέα νομοθεσία που ψηφίστηκε για την πολιτογράφηση προέβλεπε ότι τα άτομα που ήθελαν να γίνουν Ινδοί πολίτες θα έπρεπε να υποβάλλονταν πρώτα σε ένα «τεστ θρησκείας». Αυτό πιστεύεται ότι στοχοποιεί ιδιαίτερα τους 200 εκατομμύρια Μουσουλμάνους της Ινδίας, οι οποίοι θα μπορούσαν να χάσουν την ιθαγένειά τους και να γίνουν απάτριδες.
Φιλιππίνες
Υπό τη διακυβέρνηση του Προέδρου Ροντρίγκο Ντουτέρτε, οι Φιλιππίνες βιώνουν δημοκρατική οπισθοδρόμηση.
Τουρκία
Η Τουρκία υπό τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν έχει γνωρίσει δημοκρατική οπισθοδρόμηση. Ο μελετητής Οζάν Βάρολ αναφέρει ότι ο Ερντογάν υιοθέτησε μια μορφή «κρυφού αυταρχισμού» που αύξησε σταδιακά την πίεση στους δημοκρατικούς θεσμούς και τελικά, με την πάροδο του χρόνου κατέληξε στον αυταρχισμό. Αν και ο Ερντογάν θεωρήθηκε αρχικά ως ένας μεγάλος μεταρρυθμιστής, η τουρκική κυβέρνηση άλλαξε απότομα τη φιλελεύθερη πολιτική της, όταν κατέστειλε βίαια τις διαδηλώσεις στο πάρκο Γκεζί τον Μάιο του 2013. Οι αυξανόμενοι περιορισμοί στην ελευθερία του Τύπου, την ελευθερία της έκφρασης και την ελευθερία του συνέρχεσθαι συνέπεσαν με την προσπάθεια του Ερντογάν να απομακρύνει όλες τις φιλελεύθερες και δημοκρατικές προσωπικότητες από το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης. Ένα συνταγματικό δημοψήφισμα τον Οκτώβριο του 2007 άλλαξε τη μέθοδο επιλογής του προέδρου από εκλογή από το Κοινοβούλιο σε άμεση εκλογή, σηματοδοτώντας τη μετάβαση από το κοινοβουλευτικό στο προεδρικό σύστημα -κάτι που σημαίνει μεγαλύτερη ισχύς της εκτελεστικής εξουσίας, και λιγότερος έλεγχος της εκτελεστικής από τη νομοθετική εξουσία. Έτσι Ο Ερντογάν εδραίωσε την εξουσία του μέσω της εκλογής του ως πρόεδρος το 2014. Μετά την αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος το 2016, ο Ερντογάν κήρυξε κατάσταση έκτακτης ανάγκης και διέταξε μια σειρά από εκκαθαρίσεις του στρατού και όχι μόνο που στόχευαν την κοινωνία των πολιτών και τους πολιτικούς του αντιπάλους. Ανάμεσα στους συλληφθέντες ήταν δημόσιοι υπάλληλοι, αστυνομικοί, δικαστές εισαγγελείς και ακαδημαϊκοί. Οι εκκαθαρίσεις αυτές διέλυσαν το κράτος δικαίου στην Τουρκία. Ένα δεύτερο συνταγματικό δημοψήφισμα του 2017 υιοθέτησε επίσημα ένα προεδρικό σύστημα και πρόσθεσε περαιτέρω δύναμη στην εκτελεστική εξουσία. Στην ετήσια έκθεσή του για το 2018, το Freedom House χαρακτήρισε την Τουρκία ως «μη ελεύθερη». Μια έκθεση του 2019 από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή χαρακτήρισε τα γεγονότα στην Τουρκία ως «σοβαρή οπισθοδρόμηση» σε τομείς των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, του κράτους δικαίου και της οικονομικής πολιτικής.
Μια άλλη άποψη υποστηρίζει ότι η Τουρκία δεν είχε ποτέ αξιόλογη δημοκρατία για να υπάρξει δημοκρατική οπισθοδρόμηση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λαϊκισμός Κατηγορία:Ορολογία πολιτικής επιστήμης Κατηγορία:Δημοκρατία
Σενέκας ο Πρεσβύτερος
Ο Λεύκιος Ανναίος Σενέκας ο Πρεσβύτερος, λατιν.: Lucius Annaeus Seneca the Elder (π. 54 π.Χ. – π. 39 μ.Χ.), γνωστός και ως Σενέκας ο Ρητορικός, ήταν Ρωμαίος συγγραφέας, γεννημένος από μία πλούσια οικογένεια ιππέων στην Κόρδουβα της Hispania. Έγραψε μία συλλογή αναμνήσεων για τις ρωμαϊκές σχολές ρητορικής, έξι βιβλία από τα οποία σώζονται σε λίγο-πολύ πλήρη κατάσταση και άλλα πέντε μόνο σε επιτομή. Το κύριο έργο του, μία ιστορία των ρωμαϊκών υποθέσεων από την αρχή των Εμφυλίων Πολέμων μέχρι τα τελευταία χρόνια της ζωής του, έχει χαθεί σχεδόν ολοκληρωτικά για τους μεταγενέστερους. Ο Σενέκας έζησε τη βασιλεία τριών σημαντικών Aυτοκρατόρων: του Αυγούστου (κυβέρνησε 27 π.Χ. – 14 μ.Χ.), του Τιβερίου (κυβ. 14–37 μ.Χ.) και του Καλιγούλα (κυβ. 37–41 μ.Χ.). Ήταν ο πατέρας του Λεύκιου Ιούνιου Γαλίωνος Ανναιανού, περισσότερο γνωστού ως ανθύπατου της Αχαΐας· δεύτερος γιος του ήταν ο δραματουργός και στωικός φιλόσοφος Λ. Ανν. Σενέκας ο Νεότερος, ο οποίος ήταν διδάσκαλος του Νέρωνα· και ο τρίτος γιος του, Μάρκος Ανναίος Μέλα, έγινε πατέρας του ποιητή Μ. Ανν. Λουκανού.
Βιογραφία
Ο Σενέκας ο Πρεσβύτερος είναι ο πρώτος από το γένος των Ανναίων (Annaea gens), για τον οποίο υπάρχει σίγουρη γνώση. Ο κλάδος του από το γένος των Aνναίων αποτελούνταν από αποίκους, με καταγωγή από την Ούμβρια ή την Παιλίγνη. Κατά τη διάρκεια της Αναγέννησης το όνομά του και τα έργα του μπερδεύτηκαν με τον ομώνυμο γιο του Λεύκιο Ανναίο Σενέκα τον Νεότερο. Στις αρχές του 16ου αι. ο Ραφαήλ της Βολτέρα είδε, ότι πρέπει να υπάρχουν δύο διαφορετικοί άνδρες. Παρατήρησε ότι δύο από τους εγγονούς τού Σενέκα τού Πρεσβύτερου ονομάζονταν Μάρκος, και επειδή υπήρχε ρωμαϊκό έθιμο να δίνουν στα αγόρια το όνομα του παππού τους, ο Ραφαήλ έδωσε το μικρό όνομα Μάρκος για τον Σενέκα τον Πρεσβύτερο. Μέχρι τον 20ο αι. αυτό χρησιμοποιήθηκε ως το μικρό όνομα (praenomen). Ωστόσο, είναι πλέον αποδεκτό, ότι αυτό το έθιμο της ονομασίας δεν ήταν άκαμπτο, και δεδομένου ότι στα χειρόγραφα αναφέρεται ως Λεύκιος, πολλοί μελετητές προτιμούν τώρα αυτό το prαenomen, καθώς θα βοηθούσε επίσης να εξηγηθεί, γιατί τα έργα τους έγιναν τόσο μπερδεμένα.
Μεγαλωμένος στην Ιβηρική με πλούτο, και ως μέλος της τάξης των ιππέων, ο Σενέκας ο Πρεσβύτερος (εδώ Σενέκας) ήταν ένας νεαρός, σύγχρονος του αξιοσέβαστου Ρωμαίου ρήτορα Μ. Τ. Κικέρωνα, του οποίου τη φωνή της υπεράσπισης θα μπορούσε να ακούσει, αν μεγάλωνε στην Ιταλία. Αντίθετα, περιορίστηκε από τις συνθήκες του πολέμου «μέσα στα τείχη» της «δικής του αποικίας» και εκεί, πιθανώς, έλαβε την πρώτη του εκπαίδευση από έναν παιδαγωγό, που δίδασκε περισσότερους από διακόσιους μαθητές.
Όταν η Ρώμη έγινε ασφαλής μετά τους Εμφύλιους Πολέμους, ο Σενέκας ταξίδεψε εκεί και έκανε μακροχρόνιες παραμονές στην πόλη. Παρακολούθησε επιμελώς τις δημόσιες αγορεύσεις διδασκάλων ρητορικής και επαγγελματιών ρητόρων: αυτή ήταν η διαδικασία εκείνη την εποχή, με την οποία νέοι άνδρες εκπαιδεύονταν, για να ακολουθήσουν σταδιοδρομία στη συνηγορία και τη δημόσια διοίκηση. Δεν υπάρχουν στοιχεία, ωστόσο, ότι ο ίδιος ακολούθησε τέτοια σταδιοδρομία. Και απέφυγε να παρατηρήσει ότι έγραψε μία ιστορία της Ρώμης «από την αρχή των Εμφυλίων Πολέμων» μέχρι τη δική του εποχή, κατά τη διάρκεια του καθεστώτος του Καλιγούλα. Αντίθετα, σύμφωνα με τη μαρτυρία τού γιου του Σενέκα του Νεότερου (από το De Vita Patris), ο πατέρας του παρέμεινε σε όλη του τη ζωή ένας ιδιωτικός κύριος. Ωστόσο, ο Σενέκας υποστήριξε ως τιμητικές τις πολιτικές σταδιοδρομίες των (δύο πρώτων), μεγαλύτερων γιων του, και μίλησε για τη μελέτη της ρητορικής ως έντιμη, παρόλο που γνώριζε πλήρως τους κινδύνους, που ενυπάρχουν σε μία τέτοια σταδιοδρομία, «στην οποία οι ίδιοι πρέπει να φοβόμαστε τους επιδιωκόμενους στόχους». Και στήριξε τον (τρίτο), μικρότερο γιο του, τον Μέλα, ο οποίος έμεινε ικανοποιημένος με την κληρονομιά του ως ιππέα.
Η αποκαλυπτική ανθολογία
Το έργο του Σενέκα εδώ, ωστόσο, δεν είναι ούτε μία συλλογή από δικές του δημηγορίες, ούτε ακριβή αντίγραφα αυτών που παραδόθηκαν από άλλους αγορητές: είναι ανθολογία. Παρέχει αποσπάσματα και αναλύσεις της τέχνης της δημηγορίας, που δόθηκαν από ρητορικές προσωπικότητες των ημερών (νεότητάς) του, που πέρασε στη Ρώμη. Δεν είναι μία θεωρητική πραγματεία για τη δημηγορία. Η συμβολή τού ίδιου τού Σενέκα περιορίζεται σε πορτρέτα των διάσημων ομιλητών που παραθέτει, καθώς και σε αναλυτικά και κριτικά σχόλια για το έργο τους, και από ανέκδοτα που θυμάται από τη λογοτεχνική φλυαρία που είχαν πολύ παλαιά.
Οι ομιλητές της Ρώμης του Αυγούστου και του Τιβερίου δήλωναν θαυμασμό για τον Κικέρωνα, αλλά το προτιμώμενο ρητορικό τους ύφος δεν ήταν πολύ Κικερώνιο, ούτε ήταν η θεωρητική βάση της εκπαιδευτικής τους μεθόδου. Η δημηγορίες που εκφωνούσαν ήταν, ισχυρίζεται ο Σενέκας, μία νέα τέχνη, που γεννήθηκε κατά τη διάρκεια της ζωής του: η χαρακτηριστική συγκέντρωσή της ήταν σε ένα περίεργο σύνολο φανταστικών αγωγών, γνωστών ως controversiae. Όσον αφορά την πόλη της Ρώμης, πρέπει να τον πιστέψουμε. Αν η νέα τέχνη προήλθε από σχολεία αλλού, στον ελληνόφωνο κόσμο -κάτι που είναι πιθανό, εν όψει της απομάκρυνσης αυτών των δημηγορικών θεμάτων από την πραγματικότητα στα τότε ρωμαϊκά δικαστήρια- ο Σενέκας φαίνεται να το αγνοούσε. Γνώριζε, ωστόσο, καλά τις δραστηριότητες (στη Ρώμη) των Ελλήνων ρητόρων, που δίδασκαν την τέχνη τους στα ελληνικά, μαζί με αυτούς που τη δίδασκαν στα λατινικά.
Ο Πόρκιος Λάτρων ήταν στενός φίλος του Σενέκα: από την παιδική τους ηλικία μαζί και ως συμμαθητές στη ρητορική σχολή του Μαρούλου στην Κόρδοβα, ο οποίος αργότερα έγινε εξέχων μεταξύ των ρητόρων της Ρώμης την εποχή του Αυγούστου. Ο Λάτρων καλλιέργησε το είδος του «φλογερού και ταραγμένου στυλ», που θαύμαζε ιδιαίτερα ο Σενέκας. Χαρακτηρίστηκε από τον ανθολόγο ως άνθρωπος με βαρύτητα και γοητεία, εύγλωττος και άξιος. Ένας άλλος στενός οικογενειακός δεσμός των Σενέκων, ο ρήτορας Ιούνιος Γαλλίων, ήταν ο μόνος σοβαρός αντίπαλος του Λάτρωνος μεταξύ των καλύτερων αγορητών της Ρώμης, σύμφωνα με τον Σενέκα. Τα αφιερώματά του στον Λάτρωνα απεικονίζουν, πώς και οι δύο άνδρες βρίσκονταν σε έναν λογοτεχνικό κόσμο πολύ μακριά από τον Κικέρωνα, έναν κόσμο στον οποίο η απόλαυση στις προσεγμένες αντιθέσεις και τα παράδοξα είχε γίνει κατανυκτική. " [Κανένας]», έγραφε ο Σενέκας για τον Λάτρωνα, «δεν διέτρεχε περισσότερο τη διάνοιά του: κανείς δεν ήταν πιο επιεικής απέναντί της».
Η αποκαλυπτική ανθολογία του Σενέκα παρουσιάζει μία εκτενή κριτική διερεύνηση της ρητορικής βάσης της μανιεριστικής, λεγόμενης «Αργυρής Εποχής», της λογοτεχνίας. Σε αυτήν την ηλικία, το έργο του Οβίδιου, οι φιλότιμες αναλύσεις και η δραματική τέχνη του Σενέκα του Νεότερου, και αργότερα, η φλογερή επική ποίηση του Λουκανού ξεχωρίζουν όλα ως εντυπωσιακά παραδείγματα.
Τα δέκα βιβλία των Controversiae
Από τα δέκα βιβλία των Controversiae —υπάρχουν επεξεργασίες αγορεύσεων για περίπου 74 δικαστικά θέματα, με ονόματα μεμονωμένων ρητόρων, συν τα επικριτικά σχόλια του Σενέκα— μόνο πέντε, οι 1, 2, 7, 9, 10, επιβιώνουν εξ ολοκλήρου ή σχεδόν. Πληροφορίες από τα βιβλία που λείπουν, παρέχονται από μία επιτομή, που γράφτηκε αρκετούς αιώνες αργότερα για σχολική χρήση. Αργότερα, αυτός ο ίδιος τόμος παρείχε ιστορίες για την ευρωπαϊκή λογοτεχνία του ύστερου Μεσαίωνα, συγκεκριμένα τη συλλογή ανεκδότων του 14ου αι., γνωστή ως Gesta Romanorum.
Κάθε βιβλίο του Σενέκα εισάγεται με έναν πρόλογο, μία προσέγγιση που συγκρίνεται με εκείνη που υιοθετείτο από τους διοργανωτές μονομαχιών. Κάθε πρόλογος παρουσιάζει πορτρέτα διάσημων αγορητών, είτε μεμονωμένα, είτε σε ζευγάρια. Στον 10ο πρόλογο, ο Σενέκας παρείχε μία ομαδική παρουσίαση αγορητών, που προηγουμένως αγνοούνταν.
Μετά τους προλόγους ακολουθούν έρευνες για την αντιμετώπιση συγκεκριμένων θεμάτων αμφισβήτησης από γνωστούς αγορητές. Αυτές οι έρευνες, σύμφωνα με τον τίτλο της ανθολογίας —Ομιλητών και Ρητόρων Απόψεις, Διαιρέσεις και Χρώματα (Oratorum et Rhetorum Sententiae Divisiones Colores)— συνήθως παρέχονται σε τρεις κύριες ενότητες. H πρώτη ήταν απόψεις, τρόποι σκέψης (sententiae), όπως υιοθετήθηκε από διάφορους αγορητές σχετικά με το σύνολο των θεμάτων τους. Η δεύτερη ενότητα διαιρέσεις (divisiones) ήταν τα περιγράμματα της επιχειρηματολογίας τους. Και η τρίτη χρώματα (colores), ήταν οι ευλογοφανείς ερμηνείες των πράξεων των φανταστικών εναγόντων/κατηγορουμένων τους, με σκοπό να τους δικαιολογήσουν ή να τους κακολογήσουν.
Τα βιβλία των Controversiae συμπληρώθηκαν από τουλάχιστον ένα ακόμη, αφιερωμένο στις Παραινέσεις (Suasoriae, ασκήσεις στη συμβουλευτική ρητορική), στο οποίο ιστορικοί ή μυθολογικοί χαρακτήρες φαντάζονται ότι συζητούν τις επιλογές τους σε κρίσιμες καμπές της καριέρας τους. Στο μοναδικό σωζόμενο βιβλίο των Suasoriae του, ο Σενέκας παρέχει φράσεις από τους αναφερόμενους δημηγόρους, ακολουθούμενους από τα τμήματα τους. αλλά δεν υπάρχουν χρώματα που ανήκουν αποκλειστικά στην αντιμετώπιση της δικαστικής ρητορικής, και δεν έχουν θέση στη συμβουλευτική ρητορική.
Η συγγραφή του Σενέκα του Πρεσβύτερου της ανθολογίας δημηγοριών Controversiae —που αποδιδόταν στον γιο του κατά τον Μεσαίωνα— δικαιώθηκε από το έργο των ουμανιστών της Αναγέννησης Ραφαέλο Μαφέι και Ιούστου Λειψείου.
Ιστορία
Ο Σενέκας ο Πρεσβύτερος ήταν επίσης ο συγγραφέας ενός χαμένου ιστορικού έργου, που κατέγραφε μία ιστορία της Ρώμης από την αρχή των εμφυλίων πολέμων μέχρι (σχεδόν) τον θάνατό του, μετά τον οποίο δημοσιεύτηκε από τον γιο του. Μαθαίνουμε γι' αυτό το μεγάλο έργο από το έργο τού Σενέκα του Νεότερου «De vita patris» (H. Peter, Historicorum Romanorum fragmenta, 1883, 292, 301) και από ένα μεγάλο κομμάτι της ίδιας της Historiae, που αναφέρεται από τον Λακτάντιο στο Institutiones Divinae 7.15.14. Το απόσπασμα του Λακτάντιου είναι προκαταρκτικό (εισαγωγικό) σε χαρακτήρα και απαισιόδοξο στην προοπτική. Παρομοιάζει την ιστορία της Ρώμης με τις Επτά Εποχές του Ανθρώπου, ενώ συγκρίνει την επαναφορά της Ρώμης στη μοναρχική εξουσία με τη «δεύτερη βρεφική ηλικία» των γερόντων. Επίσης σώζεται η αφήγηση του Σενέκα του Πρεσβύτερου για το τέλος του Τιβέριου, που αναφέρεται από τον Σουητόνιο στον Τιβέριο 73.
Το 2017 η παπυρολόγος Βαλέριο Πιάνο δημοσίευσε μία λεπτομερή μελέτη του P.Herc 1067, ενός απανθρακωμένου ρολού παπύρου, που συλλέχθηκε από το Ερκουλάνεουμ και είχε θαφτεί από τον Βεζούβιο το 79 μ.Χ. Ο κύλινδρος ανακαλύφθηκε για πρώτη φορά πιθανώς το 1782 και ξετυλίχθηκε εν μέρει στις αρχές του 19ου αι. Η Πιάνo ισχυρίζεται στη μελέτη της (δημοσιεύτηκε στο Cronache Ercolanesi, 47, pp. 163–250), με βάση τα ίχνη γραμμάτων στο τελικό subscriptio του, ότι το κείμενο γράφτηκε από έναν «Λ. Ανναίος Σενέκα». Και, από ό,τι μπορεί να κατανοηθεί από το περιεχόμενο —δηλαδή, για ιστορικά και πολιτικά θέματα που σχετίζονται με τις πρώτες δεκαετίες της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας— προτείνει ότι πιθανότατα προήλθε από το Historiae του Σενέκα του Πρεσβύτερου. Επιπλέον, θεωρεί ότι τα ίχνη ενός τίτλου βιβλίου, που ακολουθούν το όνομα του συγγραφέα (στο subscriptio) είναι πιο συμβατά με το έργο « ... ab initio b[ell]orum [civilium]» του ίδιου Σενέκα, παρά με την δημηγορική ανθολογία του.
Δυστυχώς, το κείμενο του ρολού είναι πλέον ουσιαστικά αδιάβαστο ως συνεχής αφήγηση, επειδή, κατά τη διαδικασία ξετυλίγματος, πολλά στρώματα σφιχτά τυλιγμένου παπύρου παρέμειναν κολλημένα μεταξύ τους και ξεφλουδίστηκαν το ένα από το άλλο ανομοιόμορφα.
Βιβλιογραφικές αναφορές
<references group="" responsive="1">
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωμαίοι ιστορικοί Κατηγορία:Ρωμαίοι ρήτορες
Α.Ε.Κ. Καλαμάτας
Η ΑΕΚ Καλαμάτας είναι ιστορική ομάδα της Καλαμάτας, που ιδρύθηκε από φίλους της Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως με καταγωγή από την Κωνσταντινούπολη την προπολεμική περίοδο ως Ένωση Κωνσταντινουπολιτών Καλαμών ή ΑΕΚ Καλαμών. Αναφέρεται τουλάχιστον από το 1926. Έχει χρώματα το κίτρινο και το μαύρο και έμβλημα το δικέφαλο αετό. Το 1964-65 αγωνίστηκε στη Β΄ Εθνική. Διαλύθηκε το 1965 και επανιδρύθηκε το 1977 ως "ΑΕΚ Καλαμάτας".
Ιστορικές πληροφορίες
Ο αγώνας διεξήχθη στις 28 Νοεμβρίου "εις την πλατείαν των Ασκήσεων" με νικητή τον Ολυμπιακό με 5-2 (ημίχρονο 3-1). Η ΑΕΚ αγωνίστηκε με "φανέλλας κιτρινομέλανας και περισκελίδα λευκήν". Στο ματς δόθηκε μεγάλη επισημότητα. Την παραμονή τον Ολυμπιακό υποδέχτηκαν στο σιδηροδρομικό σταθμό ο πρόεδρος της ΑΕΚ Σταυρίδης με το δήμαρχο Καλαμάτας και στη συνέχεια δεξιώθηκαν την αποστολή στο δημαρχείο. Στο γήπεδο είχαν παραταχθεί ομάδες προσκόπων για την τήρηση της τάξης και στο τέλος απονεμήθηκε έπαθλο στο νικητή, ο οποίος μετά τη νίκη αυτή αυτοπαρουσιαζόταν ως "πρωταθλητής Πελοποννήσου".
Τον Ιούλιο του 1930 η "Αθλητική Ένωσις Κωνσταντινουπόλεως Καλαμών" έλαβε επιχορήγηση από το Υπ. Παιδείας.
Στις 9 Απριλίου 1931 η "ΑΕΚ Καλαμών" έδωσε φιλικό αγώνα στο γήπεδο Καλαμάτας με την Αθλητική Ένωση Κωνσταντινουπόλεως, από την οποία ηττήθηκε με 2-4 (ημίχρονο 1-2). Διαιτητής ήταν ο Ιωσηφίδης και τα γκολ πέτυχαν οι: Γεωργίου 25΄, Σκάμπας 70΄ (πέναλτι) - Νεγρεπόντης 15΄, 65΄, Ηλιάσκος 42΄, Αγαθοκλής ΙΙ 80΄). Με την ΑΕΚ Καλαμών είχαν αγωνιστεί οι: Κρητικός, Γεωργιάδης, Κρούστας, Γεωργαντάς, Πασχαλίδης, Μπαλίλης Ι, Μπαλίλης ΙΙ, Νταoυτάκης Αιμ, Σπεντζούρης, Σκάμπας, Γεωργίου.
Τη σεζόν 1931-32 αγωνιζόταν στην Α΄ τοπική κατηγορία μαζί με τον Μεσσηνιακό, τον Απόλλωνα και τον Φαραϊκό.
Μαζί με τα Πράσινα Πουλιά, τον Απόλλωνα και τον Ποσειδώνα αποτελούσαν τις πρωτοπόρες αθλητικές, ιδίως ποδοσφαιρικές ομάδες της Καλαμάτας, δεδομένου ότι ο Μεσσηνιακός περιοριζόταν στον στίβο και τις αθλοπαιδιές.
Στη Β΄ Εθνική
Μεταπολεμικά, πρωταγωνίστησε αρκετές φορές το τοπικό πρωτάθλημα. Το 1964 πήρε τον τίτλο της Ε.Π.Σ. Μεσσηνίας και κατάφερε να κερδίσει την προαγωγή της στο πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής 1964-65. Αυτή υπήρξε η σημαντικότερη επιτυχία στην ιστορία του συλλόγου και η μοναδική που έπαιξε σε εθνική κατηγορία.
Τερμάτισε στην 14η θέση μεταξύ 16 ομάδων, με 46 β. (7 ν.-3 ισ.-20 ήτ., 30-60 γκολ) και υποβιβάστηκε. Άλλωστε υποβιβάζονταν επτά ομάδες. Παρά τον υποβιβασμό της πέτυχε ορισμένες εντυπωσιακές νίκες, όπως το 4-1 επί του Αβέρωφ Ιωαννίνων, το 4-1 απί του Φοίβου Κρεμαστής Ρόδου και το 3-0 επί του ΑΟ Τρίπολης.
Μεχμέτ Οζ
Ο Μεχμέτ Τζενγκίζ Οζ (αγγλικά/τουρκικά: Mehmet Cengiz Öz, 11 Ιουνίου 1960) γνωστός ως Dr. Oz, είναι Αμερικανός Τουρκικής καταγωγής, τηλεοπτικός παρουσιαστής, συγγραφέας, πολιτικός υποψήφιος και συνταξιούχος καρδιοχειρουργός. Είναι ευρέως γνωστός μέσω της τηλεοπτικής εκπομπής The Dr. Oz Show. Είναι μέλος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος.
Α.Ε.Κ. Καλαμάτας
Στη Γ΄ Εθνική ως "Παμμεσσηνιακός"
Το 1967 συγχωνεύτηκε αναγκαστικά με τον Απόλλωνα Καλαμάτας και για τη δημιουργία του Π.Σ. Καλαμάτα.
Μεχμέτ Οζ
Ήταν ο υποψήφιος των Ρεπουμπλικανών για την έδρα της Γερουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών στην Πενσυλβάνια στις εκλογές του 2022. Εαν εκλεγόταν στη Γερουσία, θα ήταν ο πρώτος μουσουλμάνος και ο πρώτος Τουρκικής καταγωγής, γερουσιαστής στην ιστορία. Στις γενικές εκλογές του Νοεμβρίου, ο Οζ ηττήθηκε από τον Δημοκρατικό αντίπαλό του Τζον Φέτερμαν, με ποσοστό 46.5% έναντι 51%.
Άντι Φλέτσερ
Ο Άντριου Τζον Λεονάρντ Φλέτσερ με το παρατσούκλι "Fletch",( 8 Ιουλίου 1961 - 26 Μαΐου 2022 ) ήταν Βρετανός μουσικός και ιδρυτικό μέλος του ηλεκτρονικού ροκ συγκροτήματος Depeche Mode.
Μεχμέτ Οζ
Βιογραφία
Ο Μεχμέτ Οζ, γεννήθηκε τον Ιούνιο του 1960 στο Κλίβελαντ του Οχάιο. Οι γονείς του Μουσταφά Οζ και Σούνα Ατάμπαϊ, είναι Τούρκοι που μετανάστευσαν από την Επαρχία του Ικονίου στις ΗΠΑ. Μεγάλωσε στο Γουίλμινγκτον του Ντέλαγουερ, σε παραδοσιακή μουσουλμανική οικογένεια. Ως παιδί ο Οζ, περνούσε τα καλοκαίρια του στην Τουρκία. Αργότερα, υπηρέτησε στον Τουρκικό Στρατό και διατήρησε διπλή υπηκοότητα (Αμερικανική και Τουρκική).
Α.Ε.Κ. Καλαμάτας
Μπάσκετ
Κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2012-13, η ΑΕΚ Καλαμάτας έλαβε μέρος στο Πρωτάθλημα της Γ' Κατηγορίας Ανδρών που διοργανώνει η Ε.ΚΑ.Σ.ΚΕ.ΝΟ.Π., ολοκληρώνοντας τις αγωνιστικές της υποχρεώσεις στην 5η θέση του βαθμολογικού πίνακα του Β' Ομίλου.
Άντι Φλέτσερ
Depeche Mode
Ο Φλέτσερ και οι γνωστοί του Βινς Κλαρκ και Μάρτιν Γκορ ήταν στα μέσα της εφηβείας τους όταν το πανκ ροκ βρέθηκε στη μουσική σκηνή. Ο Φλέτσερ και ο Κλαρκ σχημάτισαν το βραχύβιο συγκρότημα No Romance, στο οποίο ο Φλέτσερ έπαιζε μπάσο. Το 1980, οι Φλέτσερ, Κλαρκ και Γκορ σχημάτισαν ένα άλλο σχήμα με το όνομα Composition of Sound. Οι επιρροές τους περιελάβαναν τους Siouxsie and the Banshees, the Cure , Kraftwerk , Human League και Orchestral Maneuvers in the Dark (OMD). Ο Κλαρκ ήταν ο κύριος τραγουδοποιός και επίσης παρείχε τα κύρια φωνητικά μέχρι που ο τραγουδιστής Ντέιβ Γκάαν εντάχθηκε στο συγκρότημα αργότερα το 1980, οπότε και τελικά το σχήμα πήρε το όνομα Depeche Mode με πρόταση του Ντέιβ. Ο Κλαρκ άφησε το συγκρότημα στα τέλη του 1981, λίγο μετά την κυκλοφορία του ντεμπούτου άλμπουμ τους Speak & Spell.
Μεχμέτ Οζ
Βιογραφία
Φοίτησε στο Λύκειο "Tower Hill School" στο Γουίλμινγκτον, απ'όπου και αποφοίτησε το 1978. Σπούδασε Βιολογία στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ και έλαβε πτυχίο (BA) το 1982. Κατόπιν, σπούδασε Ιατρική στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνιας, και έλαβε πτυχίο ιατρικής (MD) και μεταπτυχιακό δίπλωμα στη Διοίκηση Επιχειρήσεων (MBA) το 1986. Πραγματοποίησε ειδίκευση στο Μανχάταν πάνω στην καρδιοχειρουργική.
Α.Ε.Κ. Καλαμάτας
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Μεσσηνίας Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Σωματεία Ε.ΚΑ.Σ.ΚΕ.ΝΟ.Π. Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1926 Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1977 Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης σε άγνωστο έτος
Δαυίδ Μέγας Κομνηνός
Διπλωματικές προσεγγίσεις
Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του προκατόχου του και αδελφού του, Ιωάννη Δ', του είχε δοθεί ο τίτλος του δεσπότη και συμβασιλέα. Ο ρόλος του ήταν σημαντικός κατά τις διαπραγματεύσεις με τους Γενουάτες και τους Οθωμανούς. Το 1458 πήγε στην Αδριανούπολη για να επικυρώσει την συνθήκη ειρήνης με τον Οθωμανό σουλτάνο Μωάμεθ Β'.
Άντι Φλέτσερ
Depeche Mode
Το επόμενο άλμπουμ τους του 1982, A Broken Frame, ηχογραφήθηκε με τον Γκορ να αναλαμβάνει τα κύρια καθήκοντα σύνθεσης τραγουδιών. Ο μουσικός και παραγωγός Άλαν Ουάλντερ εντάχθηκε στο συγκρότημα στα τέλη του 1982 και το συγκρότημα συνέχισε ως κουαρτέτο.
Το 1989, εν αναμονή του Violator, ο Φλέτσερ αντιμετώπισε προβλήματα άγχους και κατάθλιψης και το συγκρότημα τον συμβούλεψε να ζητήσει βοήθεια σε ένα ίδρυμα. Αυτό το απέδωσε σε μια ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή από τον πατέρα του και στην απώλεια της αδελφής του στα είκοσί της. Το 1993, είχε μια υποτροπή κατά την ηχογράφηση του Songs of Faith and Devotion. Ένα χρόνο αργότερα, έπρεπε να εγκαταλείψει το συγκρότημα στη διάρκεια της περιοδείας Exotic Tour/Summer Tour '94 λόγω νευρικής εξάντλησης και το συγκρότημα έπαιξε χωρίς αυτόν στη Νότια Αμερική και στις ΗΠΑ. Οι Depeche Mode συνέχισαν να λειτουργούν ως κουαρτέτο μέχρι και την αποχώρηση του Γουάλντερ το 1995. Από τότε, το βασικό τρίο των Γκάαν, Γκορ και Φλέτσερ παρέμεινε ενεργό, μέχρι την κυκλοφορία του άλμπουμ τους Spirit το 2017 και την επόμενη παγκόσμια περιοδεία που ακολούθησε.
Δαυίδ Μέγας Κομνηνός
Οθωμανική επέκταση και άλωση
Οι επαφές αυτές προκάλεσαν την ανησυχία του Μωάμεθ Β'. Το καλοκαίρι του 1461 ξεκίνησε επικεφαλής 300 περίπου πλοίων από τον Εύξεινο Πόντο. Αρχικά κατέλαβε διάφορα τουρκομανικά εμιράτα και αμέσως μετά διέταξε το στόλο του να στραφεί κατά της Τραπεζούντας, ενώ ο ίδιος οδήγησε τον στρατό του στην πρωτεύουσα των Τουρκομάνων Ασπροπροβατάδων (Ak Koyunlu), οι οποίοι και συνήψαν αμέσως ειρήνη μαζί του.
Άντι Φλέτσερ
Θάνατος
Ο Φλέτσερ πέθανε στις 26 Μαΐου 2022, σε ηλικία 60 ετών, αφού υπέστη διαχωρισμό αορτής ενώ βρισκόταν στο σπίτι του. Οι συνάδελφοί του στο συγκρότημα Γκάαν και Γκορ δήλωσαν συγκλονισμένοι και γεμάτοι θλίψη με τον πρόωρο θάνατό του. Ήταν παντρεμένος και πατέρας δύο παιδιών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βρετανοί τραγουδιστές
Δαυίδ Μέγας Κομνηνός
Οθωμανική επέκταση και άλωση
Ο Δαυίδ πλέον ήταν εντελώς ανυπεράσπιστος και περικυκλωμένος. Όταν ο Μωάμεθ Β' έφτασε έξω από την Τραπεζούντα, ο στόλος του την πολιορκούσε ήδη. Ανάμεσα στους πολιορκημένους, υπήρχαν άρχοντες που ήταν πρόθυμοι να δεχτούν την οθωμανική κυριαρχία, μεταξύ αυτών και ο πρωτοβεστιάριος Γεώργιος Αμιρούτζης. Ο Αμοιρούτζης ανέλαβε τη διεξαγωγή των διαπραγματεύσεων και έπεισε τον Δαυίδ να παραδώσει αμαχητί την πόλη τον Αύγουστο του 1461. Ο Αμιρούτζης ήταν από την Τραπεζούντα, συνεργάστηκε με τον Σουλτάνο και ασπάστηκε οικογενειακώς τον Ισλαμισμό.
Στάνλεϊ Χο
Ο Στάνλεϊ Χο αγγλικά: Stanley Ho Hung sun (Κινέζικα: 何鴻燊, 25 Νοεμβρίου 1921 - 26 Μαΐου 2020) ήταν δισεκατομμυριούχος επιχειρηματίας του Χονγκ Κονγκ και του Μακάο και φιλάνθρωπος.
Ο Χο είχε το παρατσούκλι του Νονός και Βασιλιάς των Τυχερών Παιχνιδιών, αντικατοπτρίζοντας το κρατικό μονοπώλιο που κατείχε στη βιομηχανία τυχερών παιχνιδιών του Μακάο για 75 χρόνια. Ο πλούτος του μοιράστηκε μεταξύ της κόρης του, Pansy Ho (5,3 δισεκατομμύρια δολάρια) που κατέχει την MGM Macau, την τέταρτη σύζυγο του Angela Leong (4,1 δισεκατομμύρια δολάρια) που είναι διευθύνων σύμβουλος της SJM Holdings και του γιου του Lawrence Ho (2,6 δισεκατομμύρια δολάρια) που κατέχει στο καζίνο Η πόλη των ονείρων.
Ο Χο ήταν ο ιδρυτής και πρόεδρος της Shun Tak Holdings, μέσω των οποίων κατείχε πολλές επιχειρήσεις, όπως ψυχαγωγία, τουρισμό, ναυτιλία, ακίνητα, τραπεζικές και αεροπορικές μεταφορές. Εκτιμάται ότι οι επιχειρήσεις του απασχολούν σχεδόν το ένα τέταρτο του εργατικού δυναμικού του Μακάο. Εκτός από το Χονγκ Κονγκ και το Μακάο, επένδυσε επίσης στην ηπειρωτική Κίνα, την Πορτογαλία, τη Βόρεια Κορέα όπου εκμεταλλεύτηκε ένα καζίνο, το Βιετνάμ, τις Φιλιππίνες, τη Μοζαμβίκη, την Ινδονησία και το Ανατολικό Τιμόρ.
Οι απόψεις και οι δηλώσεις του σχετικά με την ακίνητη περιουσία και την εμπορική ανάπτυξη του Χονγκ Κονγκ επηρέασαν σημαντικά την αγορά. Στα τελευταία του χρόνια, είχε εμπλακεί σε διαφορές με την αδελφή του, Winnie Ho, σχετικά με την ιδιοκτησία του καζίνο του Μακάο. Έχοντας υποστεί εγκεφαλικό επεισόδιο τον Ιούλιο του 2009, ακολουθούμενο από μια μακρά περίοδο ανάρρωσης, ο Χο ξεκίνησε ενέργειες στα τέλη του 2010 για να διαχωρίσει την οικονομική του αυτοκρατορία στις διάφορες συζύγους και παιδιά του. Ο Χο πέθανε στις 26 Μαΐου 2020 στο νοσοκομείο Sanatorium & Hospital του Χονγκ Κονγκ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κινέζοι επιχειρηματίες
Δαυίδ Μέγας Κομνηνός
Οθωμανική επέκταση και άλωση
Αμέσως μετά την παράδοση, ο Μωάμεθ εγκατέστησε τον Δαυίδ με την οικογένειά του και πολλούς από τους θησαυρούς του στην περιοχή του Στρυμόνα, στη Μακεδονία και του παραχώρησε υψηλά εισοδήματα. Επίσης διέταξε να μεταφερθούν πολλές αρχοντικές οικογένειες της Τραπεζούντας στην Κωνσταντινούπολη, μέσα σ' αυτές ήταν και η οικογένεια του Αμοιρούτζη, η οποία τιμήθηκε ιδιαίτερα από τον σουλτάνο. Επίσης, αιχμαλωτίστηκαν 1.500 νέοι της Τραπεζούντας και έγιναν γενίτσαροι.
Οικογένεια
Ο Δαυίδ πιθανόν δεν είχε παιδιά με την πρώτη σύζυγό του Μαρία (πριγκίπισσα από το εξελληνισμένο πριγκιπάτο της Θεοδωρούς ή Γοτθίας, στην Κριμαία). Με την δεύτερη σύζυγό του Ελένη Καντακουζηνή, κόρη του Δημητρίου Α΄ δεσπότη του Μωρέως, είχε τέκνα: