cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πιερ-Ζαν ντε Μπερανζέ
Τα τραγούδια του
"Είμαι λιγάκι καλός ποιητής" έλεγε ο Πιερ για τον εαυτό του " έξυπνος στην τέχνη και ένας ευσυνείδητος εργάτης, στον οποίο οι παλιές εποχές και μια ταπεινή επιλογή θεμάτων (le coin que me suis confine) έχουν φέρει μια επιτυχία". Η ταπεινή αυτοεκτίμησή του διαψεύδει τη σημασία του στην ιστορία της λογοτεχνίας. Όταν άρχισε για πρώτη φορά να καλλιεργεί τη στιχουργία, ήταν μια μικρή και ελάχιστα θεωρημένη μορφή, που περιοριζόταν σε μικρά θέματα με αρκετή δόση χιούμορ. Ο Μπερανζέ ανέβασε τον πήχη της τέχνης αυτής και την εμπότισε με μεγαλύτερο συναίσθημα.
Από σχετικά νωρίς, αποφάσισε να γράψει τραγούδια για τον λαό. Σε αυτό τον βοήθησε ο Εμιλ Ντεμπρό, ο οποίος συχνά βρισκόταν ανάμεσα σε αυτόν και τις μάζες ως διερμηνέας, και του έδωσε την κεντρική ιδέα του δημοφιλούς χιούμορ. Είχε παρατηρήσει στα τραγούδια των ναυτικών και των εργατών, έναν τόνο θλίψης που κυριαρχούσε. Έτσι, όσο άρχισε να έχει εμπειρία σε αυτό το είδος έκφρασης, αναζητούσε όλο και περισσότερο ό,τι ήταν βαθύ, σοβαρό και σταθερό στις σκέψεις των απλών ανθρώπων. Η εξέλιξη ήταν αργή και μπορούμε να δούμε στα δικά του έργα παραδείγματα κάθε σκηνής, από αυτό της πνευματώδους αδιαφορίας σε πενήντα κομμάτια της πρώτης συλλογής του, μέχρι αυτό του σοβαρού και ακόμη και τραγικού συναισθήματος στο Les Souvenirs du peuple(τα αναμνηστικά του λαού) ή στο Le Vieux Vagabond(ο νεαρός αλήτης). Και αυτή η καινοτομία περιλάμβανε μια άλλη, που ήταν σαν ένα είδος προοίμιου για το μεγάλο ρομαντικό κίνημα.
Γιατί το τραγούδι, όπως λέει ο ίδιος, του άνοιξε έναν δρόμο στον οποίο η ιδιοφυΐα του μπορούσε να αναπτυχθεί άνετα. Δραπέτευσε, με αυτή τη λογοτεχνική πύλη, από αυστηρές ακαδημαϊκές απαιτήσεις και είχε στη διάθεσή του ολόκληρο το λεξικό, τέσσερα πέμπτα απο το οποίο, σύμφωνα με τον Λα Χάρπ, απαγορευόταν να χρησιμοποιούνται στην πιο τακτική και επιτηδευμένη ποίηση. Αν και διατηρούσε ακόμα λίγο από το παλιό λεξιλόγιο, μερικές από τις παλιές εικόνες, μάθαινε στους ανθρώπους να εκτίθενται σε συναισθηματικά θέματα και να αντιμετωπίζονται με τρόπο πιο ελεύθερο και απλό από πριν, έτσι ώστε το δικό του ήταν ένα είδος συντηρητικής μεταρρύθμισης, που προηγήθηκε της βίαιης επανάστασης του Βίκτωρος Ουγκώ και του στρατού των ασυμβίβαστων ρομαντικών. Φαίνεται ότι ο ίδιος είχε αναλαμπές κάποιας τέτοιας ιδέας αλλά αρνήθηκε την πλήρη έγκρισή του από το νέο κίνημα για δύο λόγους: πρώτον, επειδή η ρομαντική σχολή κακοποίησε βάναυσα τον ευαίσθητο οργανισμό της γαλλικής γλώσσας και δεύτερον, όπως έγραψε στον Σεντ-Μπεβ το 1832, επειδή υιοθέτησαν το σύνθημα «Η Τέχνη για την τέχνη» και δεν έθεσαν κανένα αντικείμενο δημόσιας χρησιμότητάς τους όταν έγραφαν. Ο ίδιος είχε (και αυτό είναι το τρίτο σημαντικό στοιχείο) έντονο αίσθημα πολιτικής ευθύνης. Το δημόσιο συμφέρον πήρε πολύ υψηλότερη θέση στην εκτίμησή του από οποιοδήποτε ιδιωτικό θέμα. Είχε ελάχιστη ανοχή για εκείνους τους ερωτικούς ποιητές που τραγουδούν τους δικούς τους έρωτες και όχι τις κοινές θλίψεις της ανθρωπότητας, που σύμφωνα με τα δικά του λόγια, «ξεχνούν όσους εργάζονται ενώπιον του Κυρίου και νοιάζονται μόνο για την ερωμένη τους». Για αυτόν τον λόγο, τόσα πολλά από τα έργα του είναι πολιτικά, και τόσα πολλά, τουλάχιστον στα μετέπειτα χρόνια εμπνευσμένα από ένα σοσιαλιστικό πνεύμα αγανάκτησης και εξέγερσης. Με αυτόν τον σοσιαλισμό ο Μπερανζέ γίνεται πραγματικά σύγχρονος και ταυτίζεται με τον Burns.
Στο μυθιστόρημα του Εμίλ Γκαμποριό(Émile Gaboriau), Monsieur Lecoq, που δημοσιεύτηκε το 1868, σύμφωνα με το βιβλίο, ο κύριος Λεκόκ διαπιστώνει ότι ένας κρατούμενος επικοινωνεί με τον συνάδελφό του χρησιμοποιώντας ένα κρυπτογραφημένο αλφάβητο βασισμένο στην ποίηση του Μπερανζέ. Αξίζει να σημειωθεί ότι κατά τη σύνθεση της πλοκής του βιβλίου, ο Γκαμποριό θεώρησε αναγκαίο να απεικονίσει τα "Τραγούδια του Μπαρανζέ", ένα έργο του Μπερανζέ, ως το μόνο βιβλίο που κατείχε ο κρατούμενος.
Βιβλιογραφικές πηγές
Βιογραφία και έργα
Βιογραφία και εκθέσεις
Τραγούδια και άλλα
Κατηγορία:Γάλλοι ποιητές Κατηγορία:Γάλλοι συνθέτες
Εθνική Τσεχίας (καλαθοσφαίριση ανδρών)
Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης ανδρών της Τσεχίας είναι το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της Τσεχίας στις διεθνείς διοργανώσεις καλαθοσφαίρισης ανδρών και τελεί υπό τον έλεγχο της Τσεχικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (ΤΟΚ).
Ιστορία
Το 1993, έπειτα από τη διάλυση της εθνικής ομάδας καλαθοσφαίρισης ανδρών της Τσεχοσλοβακίας, δημιουργήθηκε η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης ανδρών της Τσεχίας.
Στο Ευρωμπάσκετ 1999 στη Γαλλία, η τσεχική εθνική ομάδα πήρε τη 12η θέση μετά από την ήττα από τη Λιθουανία και την Ελλάδα στη φάση των ομίλων. Ο Λούμπος Μπάρτον ήταν ο δεύτερος κορυφαίος σκόρερ της διοργάνωσης (με 18,7 πόντους ανά παιχνίδι).
Η επόμενη διοργάνωση στην οποία συμμετείχε η ομάδα ήταν το Ευρωμπάσκετ 2007. Το 2013, η ομάδα συμμετείχε στο Ευρωμπάσκετ 2013. Η ομάδα επέστρεψε στην επόμενη διοργάνωση, φορτωμένη με τα αστέρια της Ευρωλίγκας Τόμας Σατοράνσκι και Γιαν Βεσελί.
Η Τσεχία συμμετείχε στο Ευρωμπάσκετ 2015, όπου κατέλαβε την καλύτερη θέση που έχει καταλάβει ως σήμερα, ως Τσεχία, την 7η, πραγματοποιώντας μια από τις πιο ευχάριστες εκπλήξεις της διοργάνωσης, αποκλείοντας μάλιστα στη φάση των 16, την πολύ ταλαντούχα και αισιόδοξη για αυτό το τουρνουά Κροατία. Συμμετείχε και στο Ευρωμπάσκετ 2017, ωστόσο απογοήτευσε, αφού αποκλείστηκε από τη φάση των ομίλων, καθώς νίκησε μόνο τη Ρουμανία και έχασε από Ισπανία, Κροατία, Μαυροβούνιο και την Ουγγαρία. Κατέλαβε την 20ή θέση.
Συμμετείχε στο Παγκόσμιο Κύπελλο 2019, όπου πέρασε αρχικά ως δεύτερη την πρώτη φάση των ομίλων και ξανά ως δεύτερη από τη δεύτερη φάση με συνολικό ρεκόρ νικών-ηττών 3-2. Στα προημιτελικά ηττήθηκε από την Αυστραλία με 82-70, αλλά στους αγώνες κατάταξης κατέκτησε την 6η θέση, αφού αρχικά κέρδισε την Πολωνία με 94-84, αλλά στον αγώνα της πέμπτη θέσης έχασε από τη Σερβία με 90-81.
Στο Ευρωμπάσκετ 2022, έφτασε μέχρι τη φάση των 16, όπου και αποκλείστηκε από την Ελλάδα. Τελικά κατετάγη 16η στη διοργάνωση.
Στατιστικά
Για το 2023, η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης ανδρών της Τσεχίας βρισκόταν στη 12η θέση της Παγκόσμιας Κατάταξης της FIBA.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τσεχιας Ανδρων
21η Συμφωνία (Μότσαρτ)
235px|thumb|right|Ο Μότσαρτ σε ηλικία 14 ετών Η 21η Συμφωνία σε Λα μείζονα,, K. 134 (γερμανικά: Sinfonie A-Dur Köchelverzeichnis 134) είναι μία συμφωνία του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ, που γράφτηκε τον Αύγουστο του 1772, όταν ο συνθέτης ήταν 16 χρονών.
Δομή και ενορχήστρωση
Η Συμφωνία γράφτηκε για 2 όμποε, 2 φλάουτα, 2 κόρνα και έγχορδα.
Η Συμφωνία αποτελείται από τέσσερα μέρη:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συμφωνίες του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ Κατηγορία:Συνθέσεις σε Λα μείζονα
Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης 1958
Νικητές
Καλύτερη Ταινία
Καλύτερη Σκηνοθεσία
Καλύτερος Α' Ανδρικός Ρόλος
Καλύτερος Α' Γυναικείος Ρόλος
Καλύτερο Σενάριο
Καλύτερη Ξενόγλωσση Ταινία
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης Κατηγορία:Κινηματογραφικά γεγονότα του 1958
Θεοδώρα (Κορνέιγ)
'Θεοδώρα, παρθένος και μάρτυρας. Χριστιανική τραγωδία' (γαλλικός τίτλος: Théodore vierge et martyre. Tragédie chrétienne) - είναι έμμετρη τραγωδία σε πέντε πράξεις του Πιέρ Κορνέιγ που παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο Θέατρο του Μαραί στο Παρίσι κατά τη διάρκεια της σεζόν 1645–1646 και δημοσιεύτηκε το 1646.
Η τραγωδία αναφέρεται στα γεγονότα που σχετίζονται με το μαρτύριο των αγίων Θεοδώρας και Διδύμου κατά τη διάρκεια της βασιλείας του αυτοκράτορα Διοκλητιανού.
Υποδοχή
Το έργο παρουσιάστηκε τη θεατρική περίοδο 1645/1646 και ήταν μια αποτυχία. Οι θεατές διαμαρτυρήθηκαν για τη δράση - μάχες στρατιωτών, εγκλεισμός μιας Χριστιανής παρθένας σε πορνείο, μανία των διωκτών της, αιματηρό τέλος του έργου. Το θεατρικό έργο ανέβηκε για μόνο πέντε παραστάσεις στο Παρίσι και επανήλθε στη σκηνή μόνο από κάποιους επαρχιακούς θιάσους. Σε μια αφιερωτική επιστολή του 1647, ο Κορνέιγ παραδέχτηκε ειρωνικά την αποτυχία του και δεν έγραψε ποτέ άλλα έργα με χριστιανικό θέμα.
Η Θεοδώρα αποτέλεσε το θέμα μιας διαμάχης για την ηθική του θεάτρου, οι Γιανσενιστές επιδιώκοντας να βάλουν τέλος στις τραγωδίες με χριστιανικά θέματα ανέφεραν την αποτυχία του έργου του Κορνέιγ ως παράδειγμα της ανηθικότητας του θεάτρου.
Υπόθεση
Ο Γαλήνιος, γιος του κυβερνήτη της Αντιόχειας, αρνείται να παντρευτεί τη Φλάβια, κόρη της θετής μητέρας του Μαρκέλας, επειδή είναι ερωτευμένος με τη Θεοδώρα. Εξαγριωμένη από την άρνηση, η Μαρκέλα ορκίζεται εκδίκηση, ο θάνατος της Θεοδώρας πιστεύει ότι θα αφήσει ελεύθερο τον Γαλήνιο για την κόρη της που αγαπά τον νεαρό άνδρα και υποφέρει από την αδιαφορία του. Έχοντας ανακαλύψει ότι η Θεοδώρα είναι Χριστιανή, η Μαρκέλα προειδοποιεί τον σύζυγό της ότι όποιος καλύπτει τους Χριστιανούς γίνεται εχθρός του αυτοκράτορα.
Ορατόριο
Το ορατόριο του Γκέοργκ Φρίντριχ Χαίντελ Θεοδώρα παρουσιάστηκε στο Λονδίνο το 1748, περίπου εκατό χρόνια μετά την πρώτη παράσταση του έργου του Κορνέιγ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Θεατρικά έργα του Πιέρ Κορνέιγ
Τελούγκου (λαός)
Οι Τελούγκου ή Τελούγκου Πρατζάλου είναι οι άνθρωποι που μιλούν τα Τελούγκου ως πρώτη γλώσσα. Η πλειοψηφία των Τελούγκου διαμένουν στις Ινδικές πολιτείες Άντρα Πραντές, Τελανγκάνα, και στο Γιανάμ της Ενωσιακής Επικράτειας του Ποντισέρι. Υπάρχει σημαντικός πληθυσμός Τελούγκου στις πολιτείες Ταμίλ Ναντού, Καρνάτακα, Μαχαράστρα, Οντίσα, Τσατίσγκαρ και τα Νησιά Ανταμάν και Νικομπάρ. Η γλώσσα Τελούγκου είναι η τρίτη πιο ομιλούμενη γλώσσα στην Ινδία και η τέταρτη στην Ινδική υποήπειρο, μετά τα Χίντι, τα Βεγγαλικά και τα Παντζάμπι.
Γλώσσα
Η Τελούγκου είναι Κεντρική-Νότια Δραβιδική γλώσσα που ομιλείται κυρίως στις πολιτείες Άντρα Πραντές και Τελανγκάνα στην Ινδία όπου είναι επίσημη γλώσσα. Πρώιμες επιγραφές που χρονολογούνται από 575 μ.Χ. και λογοτεχνικά κείμενα του 11ου αιώνα είναι γραμμένα σε αλφάβητο Τελούγκου προσαρμόστηκε από το αλφάβητο Μπατιπρόλου των πρώιμων επιγραφών.
Τέχνες
Το Κουτσιπούντι είναι διάσημος κλασικός ινδικός χορός από το Άντρα Πραντές στην Ινδία.
Διανομή
Η Τελούγκου είναι η τρίτη πιο ομιλούμενη γλώσσα μετά τα Χίντι και τα Βεγγαλικά στην Ινδία. Το Άντρα Πραντές και η Τελανγκάνα είναι οι πολιτείες όπου κατοικούν οι περισσότεροι Τελούγκου.
Η γλώσσα Τελούγκου είναι η πιο ομιλούμενη γλώσσα στη Νότια Ινδία, με πάνω από 71 εκατομμύρια ομιλητές στην Άντρα Πραντές και Τελανγκάνα. Αυτό ακολουθείται από 3.7 εκατ. άτομα στη Καρνάτακα και 3.5 εκατ. άτομα στο Ταμίλ Ναντού καθιστώντας την ως τη δεύτερη μεγαλύτερη γλωσσική ομάδα σε αυτά τα γειτονικά κράτη.
Στη Καρνάτακα οι Τελούγκου βρίσκονται κυρίως στις παραμεθόριες περιοχές, με την πλειοψηφία τους να βρίσκονται στη πόλη Μπανγκαλόρ. Στο Ταμίλ Ναντού, οι Τελούγκου που μετανάστευσαν κατά τη διάρκεια της περιόδου Βιτζαγιαναγκάρα έχει εξαπλωθεί κυρίως στις Δυτικές και βόρειες επαρχίες, με την υψηλότερη συγκέντρωση στην επαρχία Κοϊμπατόρε.
Στην Μαχαράστρα οι Τελούγκου αριθμούν πάνω από 1 εκατ. άτομα, ακολουθούμενο από τα 0.7 εκατ. άτομα στην Οντίσα. Άλλες χώρες με σημαντικό πληθυσμό περιλαμβάνουν την Δυτική Βεγγάλη και το Τσατίσγκαρ με 200.000 και 150.000 άτομα αντίστοιχα.
Οι Υπερπόντιοι Τελούγκου αριθμούν πάνω από 800.000 άτομα στις Ηνωμένες Πολιτείες, με την υψηλότερη συγκέντρωση στο Κεντρικό Νιου Τζέρσεϊ (Μικρό Άντρα ).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δραβίδες Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες στην Ινδία
Κρατιδιακές εκλογές της Βάδης-Βυρτεμβέργης 2021
Στις 14 Μαρτίου 2021 διεξήχθησαν κρατιδιακές εκλογές στη Βάδη-Βυρτεμβέργη, για να εκλεγούν τα μέλη του 17ου Λάνταγκ (κοινοβουλίου). Γύρω στους 7,7 εκατομμύρια πολίτες κλήθηκαν στις κάλπες για να ψηφίσουν την Κυριακή, από τους οποίους οι 500.000 είναι νέοι ψηφοφόροι. Η προσέλευση ήταν 63,8% (στις εκλογές του 2016 ήταν 70,4%).
Τα προκαταρκτικά αποτελέσματα έδειξαν ότι οι Πράσινοι παρέμειναν στην πρώτη θέση ενώ η Χριστιανοδημοκρατική Ένωση ήρθε δεύτερη.
Εκλογικό σύστημα
Τα μέλη του Λάνταγκ Βάδης-Βυρτεμβέργης εκλέγονται με δημοκρατικές, άμεσες εκλογές, με καθολική και μυστική ψηφοφορία, για πενταετή θητεία. Το εκλογικό σύστημα είναι μικτό.
Δικαίωμα ψήφου έχουν όλοι οι πολίτες της Βάδης-Βυτεμβέργης ηλικίας άνω των 18 ετών.
Παραπομπές
Βαδη Κατηγορία:Εκλογές στη Βάδη-Βυρτεμβέργη
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2017
Το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2017 της Διεθνούς Ένωσης Ομοσπονδιών Κλασικού Αθλητισμού διεξήχθη από τις 4 έως τις 13 Αυγούστου στο Λονδίνο του Ηνωμένου Βασιλείου. Η ανάθεση της διοργάνωσης έγινε επίσημα στο Μονακό στις 11 Νοεμβρίου 2011.
Ψηφοφορία
right|μικρογραφία|450x450εσ|Το Ολυμπιακό Στάδιο του Λονδίνου (5 Αυγούστου 2017).
Πίνακας μεταλλίων
Διοργανώτρια χώρα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Παγκοσμιο πρωταθλημα στιβου  Παγκοσμιο πρωταθλημα στιβου
Δημόσιες συντάξεις στην Ελλάδα
μικρογραφία| Η ελληνική αστυνομία φρουρεί την είσοδο της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος κατά την επιβολή των [[Κεφαλαιακοί έλεγχοι στην Ελλάδα|κεφαλαιακών ελέγχων]] Οι δημόσιες συντάξεις στην Ελλάδα έχουν σχεδιαστεί για να παρέχουν εισοδήματα στους Έλληνες συνταξιούχους μετά τη συνταξιοδότηση. Για δεκαετίες οι συντάξεις στην Ελλάδα ήταν από τις πιο γενναιόδωρες στην Ευρωπαϊκή Ένωση, επιτρέποντας σε πολλούς συνταξιούχους να συνταξιοδοτηθούν νωρίτερα από τους ομολόγους τους σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Αυτό το συνταξιοδοτικό σύστημα επιβάρυνε βαριά τη δημοσιονομική κατάσταση της Ελλάδας, τα οποία (σε συνδυασμό με το γηράσκον εργατικό δυναμικό) έκαναν το ελληνικό κράτος όλο και πιο ευάλωτο σε εξωτερικούς οικονομικούς κραδασμούς, με αποκορύφωμα την ύφεση λόγω της χρηματοπιστωτικής κρίσης του 2008 και της επακόλουθης ευρωπαϊκής κρίσης χρέους. Αυτή η σειρά κρίσεων ανάγκασε την ελληνική κυβέρνηση να εφαρμόσει οικονομικές μεταρρυθμίσεις με στόχο την αναδιάρθρωση του συνταξιοδοτικού συστήματος και την εξάλειψη των αναποτελεσματικοτήτων του στο εσωτερικό του. Τα μέτρα στα ελληνικά πακέτα λιτότητας που επεβλήθησαν στους Έλληνες πολίτες από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα έχουν οδηγήσει σε κάποια επιτυχία στη μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος παρά τις έντονες επιπτώσεις στο βιοτικό επίπεδο στην Ελλάδα, το οποίο έχει καταγράψει απότομη πτώση από την αρχή της κρίσης.
Σε αναλογία με το αντίστοιχο ΑΕΠ της, ιστορικά η ελληνική κυβέρνηση έχει ξοδέψει περισσότερους πόρους για το συνταξιοδοτικό της σύστημα από άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Το 2014, η Ελλάδα ξόδεψε περίπου δεκατέσσερα δισεκατομμύρια ευρώ από τον κρατικό προϋπολογισμό για το συνταξιοδοτικό σύστημα. Το ποσό αυτό αντιπροσωπεύει περίπου το 7% του ετήσιου ΑΕΠ της. Παρά τα αυξημένα επίπεδα των κρατικών δαπανών για τη συνταξιοδοτική πολιτική, οι Έλληνες εργαζόμενοι συνέχιζαν να συνεισφέρουν σημαντικά στην χρηματοδότηση του συνταξιοδοτικού συστήματος. Ο συνδυασμός της κρατικής συμμετοχής και των συνεισφορών των εργαζομένων δημιούργησε ένα μπισμαρκικό κράτος πρόνοιας στο οποίο η εστίαση ήταν στη διατήρηση του εισοδήματος με βάση τη συνεισφορά των εργαζομένων και των εργοδοτών (αντί για την πρόληψη της φτώχειας). Το μείγμα οικονομικής κρίσης και αναποτελεσματικής κοινωνικής αναδιανομής (με κέντρο τις συντάξεις) στις συντάξεις έχει αποδεκατίσει την ικανότητα της Ελλάδας να επιδιώκει άλλες μορφές κοινωνικής ασφάλισης. Η Ελλάδα ξοδεύει το 2% του ΑΕΠ της σε παροχές που αφορούν την στέγαση, την οικογένεια και την ανακούφιση από τη φτώχεια. Αυτό σημαίνει ότι η ελληνική κυβέρνηση ξοδεύει περίπου 3.5 φορές περισσότερους πόρους στο δημόσιο συνταξιοδοτικό σύστημα απ'ότι σε άλλες μορφές πρόνοιας και κοινωνικής ασφάλισης. Επιπλέον, σημαντικό μέρος του ελληνικού πληθυσμού βασίζεται σε συντάξεις για το εισόδημα του. Το 2017, σχεδόν μία στις δύο οικογένειες στην Ελλάδα δήλωσε ότι τα χρήματα από τις συντάξεις είναι η κυρίαρχη πηγή οικονομικών απολαβών.
Ενώ η Ελλάδα έχει δώσει ιστορικά γενναιόδωρες συντάξεις σε ηλικίες πρόωρης συνταξιοδότησης σε σύγκριση με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, έχει ιστορικά υποφέρει από μια άνιση κατανομή των συντάξεων και των κοινωνικών παροχών, με τους καλοπληρωμένους εργαζομένους να είναι πιο πιθανό να λάβουν υψηλότερες συντάξεις και παροχές. Πριν από την οικονομική κρίση του 2008, η αναδιανομή του κοινωνικού πλούτου ωφελούσε κυρίως τους συνταξιούχους και τα άτομα που ήταν ενταγμένα σε προγράμματα κοινωνικής ασφάλισης, ενώ οι οικογένειες με χαμηλό εισόδημα λάμβαναν λιγότερο από το 10% των διαθέσιμων χρηματικών παροχών. Δεδομένου ότι οι μεταρρυθμίσεις του 2010 επέφεραν πρόσθετη οικονομική επιβάρυνση στα φτωχά και γηρασμένα νοικοκυριά, το πλήρες εύρος των μεταρρυθμίσεων δεν μπορούσε να εφαρμοστεί λόγω της ανησυχίας για περαιτέρω φτωχοποίηση και εξοστρακισμού των κατοίκων. Η μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος της Ελλάδας το 2016 είχε εν μέρει σκοπό να αντιμετωπίσει αυτά τα ζητήματα και ορισμένοι αναλυτές προβλέπουν ότι αυτή η μεταρρύθμιση ουσιαστικά άνοιξε την πόρτα για περαιτέρω μεταρρυθμίσεις στο εγγύς μέλλον.
Το βασικό συνταξιοδοτικό σύστημα
Η πρώτη συνιστώσα του συστήματος συνταξιοδότησης χρηματοδοτείται εξ ολοκλήρου από εισφορές συνταξιούχων. Παρέχει κίνητρα για μεγαλύτερες περιόδους καταβολής εισφορών. Αυτό οδηγεί σε μεγαλύτερα ποσοστά επιστροφής δεδουλευμένων (το ποσοστό με το οποίο συσσωρεύεται η σύνταξη ετησίως) σε συνταξιούχους που έχουν εργαστεί για μεγαλύτερα χρονικά διαστήματα. Οι συνταξιούχοι με εισφορές δεκαπέντε ετών και άνω λαμβάνουν τις συντάξεις τους μόνο με ποσοστό επιστροφής δεδουλευμένων 0.77%, εισπράττοντας έτσι λιγότερη σύνταξη όταν συμπληρώσουν την ηλικία συνταξιοδότησης. Αυτό το ποσοστό αυξάνεται προοδευτικά με βάση τον αριθμό των ετών εργασίας στο 2% κατ' ανώτατο όριο για όσους έχουν καταβάλει εισφορές τουλάχιστον 40 χρόνια. Αυτοί οι συνταξιούχοι ανταμείβονται με το να μπορούν να συνταξιοδοτηθούν από τα 62 έτη, ενώ εισπράττουν τις συντάξεις τους στο μέγιστο προαναφερθέν ποσοστό 2%, αντί να εισπράττουν πλήρεις συνταξιοδοτικές παροχές στην κανονική ηλικία συνταξιοδότησης των 67 ετών.
Η άλλη συνιστώσα είναι μια εθνική σύνταξη χρηματοδοτούμενη από το κράτος με βάση τα έτη διαμονής. Τα ποσά της σύνταξης καθορίζονται με βάση τον αριθμό των ετών διαμονής από την ηλικία των δεκαπέντε έως το ελάχιστο όριο ηλικίας που επιτρέπεται για τη λήψη της σύνταξης (τα 62 έτη). Το ανώτατο ποσό μηνιαίας πληρωμής (384 ευρώ) κατανέμεται στους συνταξιούχους με σαράντα χρόνια διαμονής και με ιστορικό εισφορών είκοσι ετών. Η ελάχιατη μηνιαία πληρωμή 345,50 € κατανέμεται σε συνταξιούχους με ιστορικό δεκαπέντε ετών εισφορών. Μια μείωση 2% (2% ετησίως κάτω των 20 ετών καταβολής εισφορών) στη μέγιστη πληρωμή εφαρμόζεται στις συντάξεις που εισπράττονται από συνταξιούχους με ιστορικό μεταξύ δεκαπέντε και είκοσι ετών εισφορών.
Ευρωπαϊκές επιρροές
Οι ευρωπαϊκές επιρροές και η εσωτερική πολιτική έπαιξαν σημαντικό ρόλο στις μεταρρυθμίσεις του κράτους πρόνοιας που έλαβαν χώρα στην Ελλάδα τα τελευταία είκοσι πέντε χρόνια. Παρόλο που τα ιδιωτικά συμφέροντα και οι γραφειοκρατικοί μηχανισμοί έχουν αντιταχθεί σε εκτεταμένες μεταρρυθμίσεις στο σύστημα πρόνοιας, η επιρροή της ΕΕ ήταν διάχυτη και περιλάμβανε διάφορες πολιτικές, συμπεριλαμβανομένης της κοινωνικής πρόνοιας και των δημόσιων συντάξεων. Η Ελλάδα υπέφερε από υψηλό ποσοστό δημοσίου χρέους και από ένα έλλειμμα το οποίο δεν μπόρεσε να ξεπεράσει παρά την ισχυρή οικονομική ανάπτυξη τα χρόνια που προηγήθηκαν της κρίσης του 2008. Η χρηματοδότηση του προϋπολογισμού της ελληνικής κυβέρνησης και των ελλειμμάτων της δημιούργησε έντονη ανάγκη για δανεισμό στις διεθνείς αγορές, με την Ελλάδα να υπογράφει μνημόνιο κατανόησης με τους υποψήφιους δανειστές της, που οδήγησε στην εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων που επεδίωκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Η υιοθέτηση μέτρων λιτότητας και μεταρρυθμίσεων υπέρ της αγοράς δημιούργησαν σημαντικές προκλήσεις για την ελληνική οικονομία, τις οποίες οι οικονομολόγοι έχουν περιγράψει ως «πολιτική οικονομία γενικευμένης ανασφάλειας». Ο αντίκτυπος των μεταρρυθμίσεων σε μια ήδη εύθραυστη οικογενειακή καπιταλιστική οικονομία πρόνοιας έχει απλώς επιβαρύνει περαιτέρω την ευρωπαϊκή κρίση δημόσιου χρέους.
Με την οικονομία να κατακλύζεται από ένα έλλειμμα άνω του 15%, η Ελλάδα στράφηκε στους Ευρωπαίους εταίρους της για βοήθεια και μπόρεσε να εξασφαλίσει 110 δισ. ευρώ. Αν και η κυβέρνηση επικρίθηκε για την απόφασή της να υιοθετήσει τα μέτρα λιτότητας, χωρίς τις συνιστώμενες οικονομικές μεταρρυθμίσεις (ιδιαίτερα ως προς τις περικοπές δαπανών και τις μεταρρυθμίσεις στα προγράμματα κοινωνικής πρόνοιας), συμπεριλαμβανομένων των δημόσιων συντάξεων, υπήρχε ο φόβος ότι η Ελλάδα δεν είχε την ικανότητα να αποπληρώσει αυτά τα δάνεια και σύντομα θα ήταν σε παρόμοια ή χειρότερη οικονομική θέση, ανίκανη να χρηματοδοτήσει τις ανάγκες της. Η επίδραση αυτών των μεταρρυθμίσεων στις συντάξεις συμπεριλαμβάνει την αύξησης του ποσοστού εισφορών των Ελλήνων συνταξιούχων και της αλλαγής της ηλικίας συνταξιοδότησης. Τα οικονομικά οφέλη από αυτές τις αλλαγές περιελάμβαναν την επιβράδυνση της αύξησης του ποσοστού εξάρτησης των ηλικιωμένων στο συνταξιοδοτικό σύστημα και τη μείωση του αριθμού των ετών στα οποία οι συνταξιούχοι εισέπραταν συντάξεις, μια στρατηγική που σχεδιάστηκε για να αντιμετωπίσει με επιτυχία το πρόβλημα συρρίκνωσης του εργατικού δυναμικού. Οι Έλληνες οικονομολόγοι και οι Ευρωπαίοι και διεθνείς εταίροι τους προέβλεψαν μια σύντομη περίοδο ύφεσης ως αποτέλεσμα αυτών των προσαρμογών, ακολουθούμενη από μια περίοδο σταθερής οικονομικής ανάπτυξης. Η αποτελεσματικότητα αυτών των προσαρμογών στο δημόσιο συνταξιοδοτικό σύστημα εξακολουθεί να αμφισβητείται, αν και υποστηρίζεται ότι η αποτυχία τους να επιτύχουν την προβλεπόμενη ανάπτυξη είναι αποτέλεσμα συστηματικών αδυναμιών της ελληνικής οικονομίας σε αντίθεση με την αποτελεσματικότητα των μέτρων.
Επιπτώσεις στον ελληνικό πληθυσμό
Το δημόσιο συνταξιοδοτικό σύστημα (και τα πακέτα λιτότητας που προέκυψαν από το συνταξιοδοτικό σύστημα) έχουν επιβαρύνει τον πληθυσμό της Ελλάδας συνολικά. Οι συνεχείς περικοπές του συνταξιοδοτικού συστήματος και η μείωση του ΑΕΠ έχουν επηρεάσει αρνητικά τον πληθυσμό των συνταξιούχων, με περίπου 1.5 εκατομμύριο συνταξιούχους να πέφτουν κάτω από το όριο της φτώχειας καταγράφοντας μια συνολική απώλεια εισοδήματος ύψους 70%. Επιπλέον, οι εκκλήσεις για την εξισορρόπηση των προϋπολογισμών και των ελλειμμάτων μέσω της εφαρμογής μέτρων δημοσιονομικής λιτότητας οδήγησαν σε μειώσεις του προϋπολογισμού για άλλα κρίσιμα κοινωνικά προγράμματα. Με την ελληνική κυβέρνηση να επικεντρώνεται στη χρηματοδότηση του συνταξιοδοτικού συστήματος, προγράμματα όπως η υγειονομική περίθαλψη, τα επιδόματα ανεργίας και η εκπαίδευση έχουν υποφέρει. Όσον αφορά την υγειονομική περίθαλψη, ο προϋπολογισμός της Ελλάδας για τα δημόσια νοσοκομεία μειώθηκε κατά 25% μεταξύ των ετών 2009 και 2011, αφήνοντας έως και 1 εκατομμύριο πολίτες χωρίς πρόσβαση σε επαρκή υγειονομική περίθαλψη. Η ελληνική κυβέρνηση δεν μπόρεσε επίσης να παράσχει επιδόματα ανεργίας και ευκαιρίες για τους ανέργους να επανενταχθούν στο εργατικό δυναμικό, καθώς μελέτες δείχνουν ότι εννέα στους δέκα ανέργους Έλληνες εργαζόμενους δεν λαμβάνουν επίδομα ανεργίας, με το 74% των ανέργων να παραμένει χωρίς εργασία για τουλάχιστον 12 μήνες. Η εκπαίδευση, πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια, έχει επηρεαστεί επίσης από την γενική οικονομική κρίση, δημιουργώντας έλλειψη ειδικευμένων εργαζομένων για την ελληνική οικονομία. Μετά τον υπολογισμό του πληθωρισμού, το εκπαιδευτικό σύστημα στην Ελλάδα έχει αντιμετωπίσει παρόμοιες περικοπές στο προϋπολογισμό του με το σύστημα υγείας, που φτάνουν το 20 με 25% (το 2011). Όλες αυτές οι περικοπές στον προϋπολογισμό οδήγησαν στη συνολική πτώση της βαθμολογίας της Ελλάδας στην υποκειμενική ευημερία κατά την τελευταία δεκαετία στην κλίμακα του ΟΟΣΑ (από το 0 έως το 10). Αυτή είναι η μεγαλύτερη μείωση από οποιαδήποτε άλλη χώρα του ΟΟΣΑ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνική οικονομία
Ρωμαίος αυτοκράτορας
Η νομιμότητα της κυβέρνησης ενός αυτοκράτορα εξαρτιόταν από τον έλεγχο που είχε στον στρατό και την αναγνώριση από τη σύγκλητο. Ένας αυτοκράτορας ανακηρυσσόταν κανονικά από τα στρατεύματά του ή έπαιρνε αυτοκρατορικούς τίτλους από τη σύγκλητο ή και τα δύο. Οι πρώτοι αυτοκράτορες βασίλεψαν μόνοι τους. Οι μεταγενέστεροι αυτοκράτορες κυβερνούσαν μερικές φορές με συναυτοκράτορες και διαιρούσαν μεταξύ τους τη διοίκηση της αυτοκρατορίας.
Οι Ρωμαίοι θεωρούσαν τη θέση του αυτοκράτορα ξεχωριστή από αυτή ενός βασιλιά. Ο πρώτος αυτοκράτορας, Οκταβιανός Αύγουστος, αρνήθηκε αποφασιστικά την αναγνώρισή του ως μονάρχης. Αν και ο Αύγουστος μπορούσε να ισχυριστεί ότι η εξουσία του ήταν αυθεντικά δημοκρατική, ο διάδοχός του, Τιβέριος Καίσαρας Αύγουστος, δεν μπορούσε να ισχυριστεί πειστικά το ίδιο. Ωστόσο, τα πρώτα 300 χρόνια των Ρωμαϊκών αυτοκρατόρων, από τον Αύγουστο μέχρι τον Διοκλητιανό, καταβλήθηκε μεγάλη προσπάθεια για να τονιστεί ότι οι αυτοκράτορες ήταν ηγέτες μίας δημοκρατίας.
Από τον Διοκλητιανό και μετά, οι αυτοκράτορες κυβέρνησαν με ανοιχτά μοναρχικό τρόπο και δεν διατήρησαν την αρχή της δημοκρατίας, αλλά διατηρήθηκε η αντίθεση με τους "βασιλείς": αν και η αυτοκρατορική διαδοχή ήταν γενικά κληρονομική, ήταν κληρονομική μόνο αν υπήρχε ένας κατάλληλος υποψήφιος αποδεκτός από τον στρατό και τη γραφειοκρατία κι έτσι δεν υιοθετήθηκε η αρχή της αυτόματης κληρονομιάς. Στοιχεία του δημοκρατικού θεσμικού πλαισίου (σύγκλητος, ύπατοι) διατηρήθηκαν μέχρι το τέλος της Δυτικής Αυτοκρατορίας.
Οι Ανατολικοί (Βυζαντινοί) αυτοκράτορες υιοθέτησαν τελικά τον τίτλο του "βασιλέως", τίτλος που προοριζόταν αποκλειστικά για τον Ρωμαίο αυτοκράτορα και τον ηγεμόνα της αυτοκρατορίας των Σασσανιδών.
Εκτός από τη θέση του Pontifex Maximus, ορισμένοι αυτοκράτορες έλαβαν θεϊκούς τίτλους μετά τον θάνατό τους. Με την ηγεμονία του χριστιανισμού, ο αυτοκράτορας θεωρήθηκε ως κυβερνήτης που επιλέχθηκε από τον Θεό, καθώς και ειδικός προστάτης και ηγέτης της χριστιανικής εκκλησίας στη Γη, αν και στην πράξη η εξουσία του αυτοκράτορα σε εκκλησιαστικά θέματα ήταν αντικείμενο πρόκλησης.
Η Δυτική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία κατέρρευσε στα τέλη του 5ου αιώνα. Ο Ρωμύλος Αυγουστύλος θεωρείται συχνά ως ο τελευταίος αυτοκράτορας της Δύσης μετά την αναγκαστική παραίτησή του το 476, αν και ο Ιούλιος Νέπως διατήρησε την αξίωση για τον τίτλο μέχρι τον θάνατό του το 480. Εν τω μεταξύ, στην ανατολή, οι αυτοκράτορες συνέχισαν να κυβερνούν από την Κωνσταντινούπολη ("Νέα Ρώμη"). Αυτοί αναφέρονται στη σύγχρονη ιστοριογραφία ως "Βυζαντινοί αυτοκράτορες" αλλά οι ίδιοι δεν χρησιμοποιούσαν αυτόν τον τίτλο και αυτοαποκαλούνταν αυτοκράτορες (ή βασιλείς) των Ρωμαίων. Ο Κωνσταντίνος ΙΑ΄ Παλαιολόγος ήταν ο τελευταίος Βυζαντινός αυτοκράτορας στην Κωνσταντινούπολη, καθώς έχασε τη ζωή του κατά την Άλωση της Κωνσταντινούπολης (1453) από τους Οθωμανούς.
Λόγω της πολιτισμικής ρήξης από την οθωμανική κατάκτηση, οι περισσότεροι δυτικοί ιστορικοί θεωρούν τον Κωνσταντίνο ΙΑ' ως τον τελευταίο διεκδικητή του τίτλου του Ρωμαίου αυτοκράτορα, αν και από το 1453 οι Οθωμανοί ηγέτες έφεραν τον τίτλο του "Καίσαρα της Ρώμης" (τουρκικά: Kayser-i Rum) μέχρι το τέλος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας το 1922. Μία βυζαντινή ομάδα διεκδικητών του τίτλου του Ρωμαίου αυτοκράτορα υπήρχε στην Αυτοκρατορία της Τραπεζούντας μέχρι την κατάκτησή της από τους Οθωμανούς το 1461. Στη δυτική Ευρώπη, ο τίτλος του Ρωμαίου αυτοκράτορα αναβίωσε από Γερμανούς ηγέτες, τους "αυτοκράτορες της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας", το 800, και χρησιμοποιήθηκε μέχρι το 1806.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρωμαίοι Αυτοκράτορες Κατηγορία:Αρχαίοι Ρωμαϊκοί τίτλοι Κατηγορία:Θέσεις εξουσίας
Ίνγκο Σβίχτενμπεργκ
Ο Ίνγκo Σβίχτενμπεργκ (Ingo Schwichtenberg, 18 Μαΐου 1965) ήταν Γερμανός μουσικός, γνωστός ως ντράμερ των Helloween από το 1984 μέχρι το 1993. Ο Σβίχτενμπεργκ υπέφερε από σχιζοφρένεια και η άρνηση του να δεχθεί περίθαλψη τον οδηγούσε σε κατάθλιψη και έντονη χρήση ναρκωτικών ουσιών, με αποτέλεσμα να απολυθεί από το συγκρότημα το 1993. Η κατάσταση του χειροτέρεψε, με αποτέλεσμα να αυτοκτονήσει το 1995.
Βιογραφία
Ο Σβίχτενμπεργκ γεννήθηκε στο Αμβούργο τον Μάιο του 1965 και σε ηλικία δεκατεσσάρων ετών έλαβε μαθήματα κλαρινέτου, μετά από πρόταση του καθηγητή μουσικής του στο σχολείο. Την ίδια περίοδο, είχε για πρώτη φορά επαφή με τα τύμπανα και ο πατέρας του αγόρασε το πρώτο του ντραμ-σετ.
Αφού είδε την ταινία "Halloween - Η Νύχτα με τις Μάσκες", ο ντράμερ έδωσε την ιδέα να ονομαστεί το συγκρότημα Helloween και αφού ηχογράφησαν το ντέμο "Death Metal", περιόδευσαν σε διάφορα κλαμπ του Αμβούργου. Το συγκρότημα υπέγραψε στη Noise Records και τον Μάρτιο του 1985 κυκλοφόρησαν το ΕΡ "Helloween", ακολουθούμενο από τον δίσκο "Walls of Jericho".
Το Νοέμβριο του 1986, το συγκρότημα περιόδευε στην Ευρώπη και ο Χάνσεν αντιμετώπισε πρόβλημα στο να τραγουδάει και να παίζει κιθάρα ταυτόχρονα, με αποτέλεσμα να ενταχθεί στο σχήμα ο 18χρονος τραγουδιστής Μίχαελ Κίσκε. Πρώτη κυκλοφορία της νέας σύνθεσης ήταν το "Keeper of the Seven Keys, Part I" του 1987, ανεβάζοντας την δημοτικότητα τους και στην Βόρεια Αμερική και την Ιαπωνία. Αφού περιόδευσαν στην Ευρώπη με τους Overkill και στην Αμερική με τους Armored Saint και Grim Reaper, ηχογράφησαν το τρίτο τους άλμπουμ με τίτλο "Keeper of the Seven Keys, Part II", το οποίο έγινε χρυσό στην πατρίδα τους και μπήκε στις χαμηλές θέσεις του αμερικάνικου Billboard.
Οι Helloween έχασαν την δίκη και αναγκάστηκαν να δώσουν μία μεγάλη αποζημίωση στη Noise, ενώ τους απαγορεύτηκε να παίζουν ζωντανά εκτός Ευρώπης και Ιαπωνίας. Ο Σβίχτενμπεργκ συμμετείχε στο άλμπουμ "Alles im Lack" του Ντοκ Αϊζενχάουερ, με τον οποίο έπαιξε σε κάποια κλαμπ του Αμβούργου.
Οι Helloween επανήλθαν στην δισκογραφία με τον δίσκο "Pink Bubbles Go Ape", ο οποίος δεν έλαβε θετικές κριτικές και διαμάχες ξεκίνησαν ανάμεσα στα μέλη του συγκροτήματος για την μουσική κατεύθυνση που ήθελαν να ακολουθήσουν. Το 1993 ακολούθησε το άλμπουμ "Chameleon", το οποίο έλαβε αρνητικές κριτικές λόγω του hard rock ύφους του.
Η κατάσταση του Σβίχτενμπεργκ χειροτέρεψε, αφού βυθιζόταν στην κατάθλιψη και παρουσίαζε έντονα ξεσπάσματα, σε συνδυασμό με την χρήση ναρκωτικών και αλκοόλ. Κατά την διάρκεια μίας συναυλίας στην Χιροσίμα, ο ντράμερ λιποθύμησε επί σκηνής και μεταφέρθηκε σε τοπικό νοσοκομείο. Η γνωμάτευση έδειξε ότι υπέφερε από κληρονομική σχιζοφρένεια και αφού αρνούνταν να δεχθεί την φαρμακευτική περίθαλψη, τα υπόλοιπα μέλη του συγκροτήματος αποφάσισαν να του ζητήσουν να αποχωρήσει.
Ο Σβίχτενμπεργκ δεν δεχόταν την κατάσταση του και δεν εμπιστευόταν τους ιατρούς, με αποτέλεσμα να οδηγηθεί στην αυτοκτονία, όταν στις 8 Μαρτίου 1995 πήδηξε μπροστά σε ένα διερχόμενο τραίνο.
Πηγές
Κατηγορία:Γερμανοί μουσικοί Κατηγορία:Ντράμερς
Αδελαΐδα ντελ Βάστο
Η Αδελαΐδα ντελ Βάστο (ιταλικά: Adelaise, Adelasia, Azalaïs, περί το 1075 – 16 Απριλίου 1118) ήταν κόμισσα της Σικελίας ως τρίτη σύζυγος του Ρογήρου Α΄ της Σικελίας και βασίλισσα της Ιερουσαλήμ μέσω του γάμου της με τον Βαλδουίνο Α΄ της Ιερουσαλήμ. Διετέλεσε αντιβασίλισσα της Σικελίας για λογαριασμό του ανήλικου γιου της Ρογήρου Β΄ που έγινε αργότερα ο πρώτος Βασιλιάς της Σικελίας (1101 - 1112). Η Αδελαΐδα ντελ Βάστο ήταν κόρη του Μάνφρεντ ντελ Βάστο, τα αδέλφια του πατέρα της ήταν ο Βονιφάτιος ντελ Βάστο Μαρκήσιος της Δυτικής Λιγυρίας και ο Άνσελμος ντελ Βάστο. Ο θείος της είχε ενεργό πολιτικό ρόλο στην περιοχή της Λιγυρίας, ένα έγγραφο που σχετίζεται με τον Ρογήρο Α΄ τον περιγράφει σαν τον "πιο διάσημο μαρκήσιο στην Ιταλία". Η οικογένεια του πατέρα της ήταν κλάδος του Οίκου των Αλεράμιτσι, από την ίδια οικογένεια καταγόταν ο Αλεράμο του Μομφερράτου. Οι πατρικοί παππούδες της ήταν ο Τέτο Β΄ ντελ Βάστο και η Βέρθα του Τορίνο κόρη του Ούλρικ Μάνφρεντ Β' του Τορίνο.
Αντιβασίλισσα της Σικελίας
Η Αδελαΐδα παντρεύτηκε τον Ρογήρο Α΄ την ίδια εποχή που η αδελφή της παντρεύτηκε τον νόθο γιο του συζύγου της Ιορδάνη των Ωτβίλ. Ο ηλικιωμένος Ρογήρος Α΄ πέθανε (1101) και η Αδελαΐδα έγινε αντιβασίλισσα για λογαριασμό των ανήλικων γιων της σε ηλικία μόλις 26 ετών. Την περίοδο που κυβέρνησε ο Χριστόδουλος (εμίρης) έγινε ο πρώτος Εμίρης της Σικελίας με απεριόριστες στρατιωτικές και δικαστικές εξουσίες, η πρωτεύουσα της κομητείας μεταφέρθηκε από τη Μίλητο στην Καλαβρία στο Σικελικό Παλέρμο. Αμέσως μετά την ανάληψη της αντιβασιλείας από την Αδελαΐδα ξέσπασαν εξεγέρσεις σε πολλά μέρη στη Σικελία και την Καλαβρία. Ο Νορμανδός μοναχός Όρντερικ Βιτάλις έγραψε ότι η Αδελαΐδα τις κατέστειλε όλες με μεγάλη αποφασιστικότητα. Η μεγάλη στρατιωτική δύναμη που χρησιμοποίησε για την καταστολή δεν αμαύρωσε καθόλου τη φήμη της σαν ηγεμόνα.
Ο ηγούμενος Αλέξανδρος του Τελίσε στο έργο του "Βιογραφία του πρώτου βασιλιά της Σικελίας Ρογήρου Α΄" την περιγράφει σαν "πολύ συνετή γυναίκα που κυβερνούσε με μεγάλη δικαιοσύνη την κομητεία". Ελληνικά και Αραβικά διατάγματα (1109) την περιγράφουν "μεγάλη γυναίκα ηγέτη, προστάτιδα της χριστιανικής πίστης". Ο μεγαλύτερος γιος της Σίμων πέθανε σε ηλικία μόλις 12 ετών (1105), παρέμεινε ο μικρότερος αδελφός του Ρογήρος Β΄ που έφτασε στην ενηλικίωση το 1112. Ο Ρογήρος Β΄ ανέλαβε τον έλεγχο της κομητείας το 1112 αλλά η μητέρα του εξακολουθούσε να έχει την πραγματική εξουσία όπως φαίνεται από τις υπογραφές στα διατάγματα. Η Αδελαΐδα και ο Ρογήρος Β΄ προτίμησαν να κυβερνήσουν με τοπικούς Σικελούς αξιωματούχους αντί να εισάγουν ξένους, αυτό έδειξε ότι ήταν προσαρμοσμένοι στον πληθυσμό του νησιού. Οι δωρεές της στα τοπικά Ελληνικά μοναστήρια ήταν πολύ προσεκτικές, προσπάθησε να δείξει σεβασμό στις θρησκευτικές αρχές του νησιού. Με την επίδραση της Αδελαΐδας ο αδελφός της Ερρίκος ντελ Βάστο πήρε δώρο το Πατερνό και την Μπουτέρα, παντρεύτηκε επιπλέον τη θετή της κόρη Φλαντίνα των Ωτβίλ.
Βασίλισσα της Ιερουσαλήμ
Η πρώτη σύζυγος του Βαλδουίνου Α΄ της Ιερουσαλήμ Γκολντεχίλδη πέθανε στην Α΄ Σταυροφορία, ο Βαλδουίνος Α΄ παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο μία ευγενή από την Αρμενία την Άρντα της Αρμενίας επειδή αναζητούσε συμμαχία με τους Αρμενίους την εποχή που ήταν κόμης της Έδεσσας. Όταν έγινε βασιλιάς της Ιερουσαλήμ δεν χρειαζόταν περισσότερο τη συμμαχία με την Αρμενία και πίεσε την Άρντα να αποσυρθεί σε μοναστήρι (1105). Ο Βαλδουίνος Α΄ αναζητούσε μιά τρίτη σύζυγο. Ο Λατίνος πατριάρχης της Ιερουσαλήμ Ανρούλφ του Τσοκ του πρότεινε την Αδελαΐδα, χήρα του βασιλιά της Σικελίας Ρογήρου Α΄, έστειλε απεσταλμένους στη Σικελία να συζητήσουν τους όρους.
Τριτοπατρείον
Το Τριτοπατρείον ήταν αρχαίο ιερό στην Αθήνα της Ελλάδας. Βρισκόταν εντός της περιοχής του νεκροταφείου του Κεραμεικού.
Αδελαΐδα ντελ Βάστο
Βασίλισσα της Ιερουσαλήμ
Η Αδελαΐδα απαίτησε να διαδεχτεί ο γιος τους το Βασίλειο της Ιερουσαλήμ, αν δεν έκαναν παιδιά θα το κληρονομούσε ο Ρογήρος Β΄, η Αδελαΐδα έφερε μαζί της ένα τεράστιο ποσό χρημάτων, Μουσουλμάνους τοξότες και χιλιάδες Σικελούς στρατιώτες. Ο διάδοχος ωστόσο δεν ήρθε γρήγορα και οι εχθροί του Βαλδουίνου Α΄ τον κατηγόρησαν σαν δίγαμο αφού η Άρντα ήταν ακόμα ζωντανή, ο πατριάρχης Αρνούλφος που σύστησε στον βασιλιά τον γάμο καθαιρέθηκε. Ο Πάπας Πασχάλης Β΄ συμφώνησε να τον αποκαταστήσει (1116) υπό την προϋπόθεση να ακυρώσει τον γάμο του Βαλδουίνου Α΄ με την Αδελαΐδα, ο Βαλδουίνος συμφώνησε επειδή αρρώστησε και θεώρησε την ασθένεια του θεία τιμωρία για τη διγαμία του. Η υπογραφή του διαζυγίου έγινε στην Άκρα (1117), η Αδελαΐδα επέστρεψε στη Σικελία.
Θάνατος
Η Αδελαΐδα πέθανε (16 Απριλίου 1118) αλλά ο Ρογήρος Β΄ ήταν εξοργισμένος με την κοροϊδία, σε ολόκληρη τη ζωή του δεν ξέχασε ποτέ το Βασίλειο της Ιερουσαλήμ. Τριάντα χρόνια αργότερα αρνήθηκε να βοηθήσει τα Σταυροφορικά κράτη στην Β΄ Σταυροφορία, ο Γουλιέλμος της Τύρου γράφει σχετικά με το θέμα : "Ο γιος της Αδελαΐδας ήταν βαριά εξοργισμένος, μισούσε θανάσιμα το βασίλειο της Ιερουσαλήμ και τον λαό του. Όλοι οι Ευρωπαίοι πρίγκιπες έστειλαν κάποια βοήθεια, ο Ρογήρος ποτέ, ακόμα και οι διάδοχοι του αρνήθηκαν να συμφιλιωθούν, δεν προχώρησαν ποτέ σε καμιά φιλική πράξη. Η βοήθεια από τη Σικελία θα ήταν πολύ εύκολο να έρθει, περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο βασίλειο αλλά ένας ολόκληρος λαός πλήρωσε κάποιο εγκληματικό σφάλμα ενός ανθρώπου".
Τριτοπατρείον
μικρογραφία|αριστερά|upright=1.08|Άποψη των ερειπίων του Τριτοπατρείου. Σχετικά λίγα πράγματα είναι γνωστά για το Τριτοπατρείον. Πιθανώς ήταν αφιερωμένο στη λατρεία των προγόνων, ενώ η ονομασία του προέρχεται από τον όρο «τριτοπάτωρ» (πληθυντικός: «τριτοπάτορες»), ο οποίος αναφέρεται στους προ τριών γενεών προγόνους. Σύμφωνα με μία εννοιολογική ερμηνεία, η συγκεκριμένη ονομασία αναφέρεται σε αγνώστους προγόνους ή μακρινούς προγόνους, η μνήμη των οποίων εξακολουθεί και τιμάται εντός της οικογένειας. Το συγκεκριμένο ιερό υφίστατο, τουλάχιστον, από την αρχαϊκή περίοδο και πιο συγκεκριμένα κατά τον 6ο αιώνα π.Χ., όπως αυτό συνεπάγεται από επιγραφή η οποία ανευρέθηκε επί του τοιχώματός του και η οποία χρονολογείται από τη συγκεκριμένη περίοδο. Η συγκεκριμένη επιγραφή δεν αναφέρεται στην τοποθεσία μόνον ως «ιερόν», αλλά και ως «άβατον».
Αδελαΐδα ντελ Βάστο
Οικογένεια
Με τον πρώτο της σύζυγο Ρογήρο Α΄ των Ωτβίλ (1089) κόμη της Σικελίας απέκτησε :
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Αλεράμιτσι
Τριτοπατρείον
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαία ιερά της Αθήνας Κατηγορία:Κεραμεικός
Εθνική Καναδά (καλαθοσφαίριση ανδρών)
Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης ανδρών του Καναδά είναι το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα του Καναδά στις διεθνείς διοργανώσεις καλαθοσφαίρισης ανδρών και τελεί υπό τον έλεγχο της Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης Καναδά (CB).
Ιστορία
Σε εννέα εμφανίσεις σε Ολυμπιάδες, ο Καναδάς έχει κερδίσει μόνο ένα μετάλλιο, το αργυρό στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Βερολίνου το 1936. Η ομάδα τερμάτισε τέταρτη το 1976 και το 1984.
Ο Καναδάς έχει κερδίσει έξι μετάλλια στο Αμερικανικό Πρωτάθλημα, δύο αργυρά μετάλλια το 1980 και το 1999, καθώς και τέσσερα χάλκινα μετάλλια το 1984, το 1988, το 2001 και το 2015. Η ομάδα κέρδισε επίσης το πρώτο της μετάλλιο στους Παναμερικανικούς Αγώνες, ένα ασημένιο μετάλλιο το 2015.
22η Συμφωνία (Μότσαρτ)
230px|thumb|right|Ο Μότσαρτ σε ηλικία 14 ετών, δηλαδή 3 χρόνια πριν γράψει την 22η συμφωνία του H '''22η Συμφωνία σε Ντο μείζονα, K. 162' (γερμανικά: Sinfonie C-Dur Köchelverzeichnis 162'') είναι μία συμφωνία του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ, που γράφτηκε τον Απρίλιο του 1773, όταν ο συνθέτης ήταν 17 ετών.
Εθνική Καναδά (καλαθοσφαίριση ανδρών)
Ιστορία
Ο Καναδάς κέρδισε το μοναδικό χρυσό μετάλλιο σε διοργάνωση πανεπιστημιακού επιπέδου, στην Πανεπιστημιάδα 1983, που η χώρα φιλοξένησε στο Έντμοντον της Αλμπέρτας.
22η Συμφωνία (Μότσαρτ)
Δομή και ενορχήστρωση
Η Συμφωνία γράφτηκε για τα εξής μουσικά όργανα: 2 όμποε, 2 κόρνα, 2 τρομπέτες και έγχορδα.
Εθνική Καναδά (καλαθοσφαίριση ανδρών)
Στατιστικά
Μέχρι τον Φεβρουάριο 2023, η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης ανδρών του Καναδά βρισκόταν στη 15η θέση της Παγκόσμιας Κατάταξης της FIBA.
22η Συμφωνία (Μότσαρτ)
Δομή και ενορχήστρωση
Η Συμφωνία αποτελείται από τρία μέρη:
Εθνική Καναδά (καλαθοσφαίριση ανδρών)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Καναδα
22η Συμφωνία (Μότσαρτ)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
22 Κατηγορία:Συνθέσεις σε Ντο μείζονα
Σεντρόπα
Το Σεντρόπα (Centropa) είναι ένας Μη Κυβερνητικός Οργανισμός, εγγεγραμμένος στις ΗΠΑ, με γραφεία στη Βιέννη (κεντρικά), στη Βουδαπέστη, Ουάσιγκτον και Ιερουσαλήμ και ως αντικείμενό του έχει τη μελέτη και τεκμηρίωση της ζωής των Εβραίων κατά τον 20ο αι. στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη, στις πρώην Σοβιετικές Δημοκρατίες και στα Βαλκάνια.
Δίκτυο σχολείων
Δημιούργησε ένα πρόγραμμα δικτύωσης σχολείων, εβραϊκών και μη, από όλο τον κόσμο με την ονομασία "Border Jumping". Οι μαθητές καλούνται να αποτυπώσουν με εικόνες, βίντεο, κείμενα, παρουσιάσεις κ.α. ιστορίες από την εβραϊκή κοινότητα της πόλης τους, οικογενειακές και προσωπικές ιστορίες και να τις μοιραστούν με τους μαθητές των άλλων σχολείων του προγράμματος.
Θερινή Ακαδημία
Στις εκπαιδευτικές δραστηριότητες συμπεριλαμβάνεται και ο ετήσιος θεσμός της "Θερινής Ακαδημίας". Η "Ακαδημία" λειτουργεί κάθε Καλοκαίρι για 8-10 ημέρες σε διαφορετική κάθε χρόνο χώρα και πόλη και συμμετέχουν περίπου 60-80 εκπαιδευτικοί, παιδαγωγοί και ειδικοί των επιστημών αγωγής τους οποίους το Σεντρόπα καλεί από τις χώρες που συνεργάζονται στα προγράμματά του (Ευρώπη, ΗΠΑ, Ισραήλ). Σκοπός της "Θερινής Ακαδημίας" είναι η αλληλογνωριμία, η συνεργασία και η κοινή εκπαίδευση των συμμετεχόντων, η γνωριμία με τόπους όπου υπήρχε έντονη εβραϊκή παρουσία, καθώς και η δημιουργία σχεδίων μαθήματος και εκπαιδευτικού υλικού. Η "Θερινή Ακαδημία" λειτούργησε το 2011 σε Κρακοβία-Βιέννη-Σεράγεβο, το 2012 σε Φραγκφούρτη- Μανχάιμ-Βερολίνο, το 2013 στο Βερολίνο, το 2014 σε Βιέννη-Σεράγεβο, 2015 σε Κρακοβία-Βαρσοβία.
Εκπαιδευτικές δράσεις στην Ελλάδα
Το ίδρυμα Σεντρόπα πραγματοποίησε στην Αθήνα στις 20 Φεβρουαρίου 2014, υπό την αιγίδα του ελληνικού Υπουργείου Παιδείας το πρώτο σεμινάριο για εκπαιδευτικούς με θέμα τη διδασκαλία του Ολοκαυτώματος και στις 28 Φεβρουαρίου 2015, επίσης στην Αθήνα, έγινε το δεύτερο σεμινάριο με την ίδια θεματολογία. Sτις 16 και 17 Οκτωβρίου 2015 διοργάνωσε στην Καβάλα υπό την αιγίδα του Υπουργείου Παιδείας και σε συνεργασία με το Ίδρυμα Friedrich Ebert και το Διορθόδοξο Κέντρο της Εκκλησίας της Ελλάδος σεμινάριο επιμόρφωσης εκπαιδευτικών με θέμα: “20th Century Greek History Through Personal Narratives. Jewish Stories from Thessaloniki; Your Students’ Stories, Too. Video, Digital Story Telling And International Partnerships”.
Εκθέσεις
Από το 2005 άρχισε να οργανώνει μεταφερόμενες εκθέσεις που βασίζονται σε φωτογραφίες από το πλούσιο αρχείο του ιδρύματος και οι οποίες πλαισιώνονται από μαρτυρίες και κείμενα που σχετίζονται με τις εικόνες. Το υλικό των εκθέσεων είναι προσβάσιμο και από το διαδίκτυο.
Εκδόσεις
Στις δραστηριότητες του ιδρύματος Σεντρόπα συμπεριλαμβάνεται και η έκδοση βιβλίων με θέματα που αφορούν την ιστορία εβραϊκών κοινοτήτων σε ευρωπαϊκές περιοχές αλλά και προσωπικών ιστοριών από τον 20ο αιώνα. Εκτός από τα βιβλία σε έντυπη μορφή, υπάρχουν και βιβλία σε ηλεκτρονική μορφή (e-book) με ελεύθερη διάθεση από τον ιστότοπο του Σεντρόπα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκπαιδευτικά ιδρύματα Κατηγορία:Οργανισμοί με βάση την Ευρώπη Κατηγορία:Μη κυβερνητικές οργανώσεις
Φίλιππος Α΄ της Βάδης
Ο Φίλιππος Α΄ (γερμ.: Philipp I, 6 Νοεμβρίου 1479 - 17 Σεπτεμβρίου 1533) από τον Οίκο του Τσέρινγκεν ήταν μαργράβος του Μπάντεν (1515-1533).
Βιογραφία
Ήταν ο πέμπτος γιος του Χριστόφορου Α΄, μαργράβου του Μπάντεν-Μπάντεν και της Οτιλίας, κόρης του Φίλιππου Β΄ διαδόχου του Κάτσενελνμπογκεν.
Το 1533 απεβίωσε και τάφηκε στο Μπάντεν-Μπάντεν σε ηλικία 54 ετών. Τον διαδέχθηκε ο νεότερος αδελφός του Ερνέστος.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1503 την Ελισάβετ του Βίττελσμπαχ, κόρη του Φίλιππου, εκλέκτορα του Παλατινάτου και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Τσέρινγκεν
Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης 1959
Τα 25α Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης (αγγλικά: New York Film Critics Circle Awards), που ανακοινώθηκαν στις 28 Δεκεμβρίου 1959, απονεμήθηκαν στις 23 Ιανουαρίου 1960, τιμώντας την καλύτερη κινηματογραφική παραγωγή του 1959.
Νικητές
Καλύτερη Σκηνοθεσία
Καλύτερος Α' Ανδρικός Ρόλος
Καλύτερος Α' Γυναικείος Ρόλος
Καλύτερο Σενάριο
Καλύτερη Ξενόγλωσση Ταινία
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης Κατηγορία:Κινηματογραφικά γεγονότα του 1959
Β΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1978-79
Το πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής 1978-79 διεξήχθη σε δύο ομίλους των 20 ομάδων, οι νικητές των οποίων ανέβηκαν απευθείας στην Α΄ εθνική κατηγορία.
Διοργάνωση
Το πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής του 1978-79 δεν είχε καμιά καινοτομία σε σχέση με το προηγούμενο. Διεξήχθη σε δύο ομίλους, Βόρειο και Νότιο. Οι πρωταθλητές των δύο ομίλων ανέβηκαν στην Α΄ Εθνική, ενώ υποβιβάστηκαν στο ερασιτεχνικό πρωτάθλημα οκτώ ομάδες (τέσσερις από κάθε όμιλο). Όμως, οι δύο εξ αυτών, ο Πιερικός και η Α.Ο. Χαλκίδα, αν και δεν είχαν τερματίσει σε χαμηλή θέση, τιμωρήθηκαν με υποβιβασμό για εξωαγωνιστικούς λόγους (απόπειρες δωροδοκίας και στησίματος αγώνων).
Βαθμολογίες
{|
Νότιος όμιλος
* Ο Α.Ο. Χαλκίδας υποβιβάστηκε για εξωαγωνιστικούς λόγους (απόπειρα δωροδοκίας προς ποδοσφαιριστές του Ηρόδοτου).
Βόρειος όμιλος
* Ο Πιερικός υποβιβάστηκε για εξωαγωνιστικούς λόγους (απόπειρα δωροδοκίας προς ποδοσφαιριστές της Νίκης Βόλου). Παρ' ότι είχε τερματίσει πρώτος στην βαθμολογία, έχασε στα χαρτιά τους 9 τελευταίους αγώνες του (στους οποίους είχε σημειώσει 6 νίκες και 3 ισοπαλίες) οι οποίοι κατοχυρώθηκαν υπέρ των αντιπάλων του.
** Αγώνας κατάταξης (στη Ριζούπολη): Γ.Α.Σ. Βέροια - Αναγέννηση Άρτας: 1-0.
Πηγές
Κατηγορία:Β΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου αντρών Ελλάδας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1978-1979
Εθνικό Πάρκο Ηφαιστείων της Χαβάης
Το Εθνικό Πάρκο Ηφαιστείων της Χαβάης είναι ένα εθνικό πάρκο που βρίσκεται στην πολιτεία της Χαβάης στις ΗΠΑ, στο νησί της Χαβάης. Το πάρκο περιλαμβάνει δυο ενεργά ηφαίστεια : το Kīlauea, ένα από τα πιο ενεργά ηφαίστεια στον κόσμο, και το Mauna Loa που είναι το μεγαλύτερο σε μέγεθος ηφαίστειο στον κόσμο. Το πάρκο προσφέρει στους επιστήμονες μια πρώτη εικόνα για την ανάπτυξη των νησιών στην Χαβάη και πρόσβαση για την διεξαγωγή έρευνας πάνω στην ηφαιστειολογία. Για τους επισκέπτες, το πάρκο προσφέρει ηφαιστειακά τοπία, σπάνια χλωρίδα και πανίδα αλλά και μοναδική θέα στον παραδοσιακό πολιτισμό της Χαβάης ο οποίος συνδέεται με αυτά τα τοπία.
Στις 11 Μαΐου 2018, το πάρκο έκλεισε για το κοινό στην κορυφή του ηφαιστείου Kīlauea, λόγω εκρήξεων τέφρας, ζημιών στο οδικό δίκτυο και σεισμών. Τμήματα του πάρκου άνοιξαν ξανά για το κοινό στις 22 Σεπτεμβρίου 2018. Από το 2020, το μεγαλύτερο μέρος του πάρκου είναι ανοιχτό. Ωστόσο ορισμένα τμήματα του δρομου και των μονοπατιών, καθώς και το παρατηρητήριο του ηφαιστείου, παραμένουν ακόμα κλειστά για τους επισκέπτες.
Η ηφαιστειακή δραστηριότητα, η κατάρρευση του εδάφους και οι εκρήξεις σταμάτησαν στις αρχές Αυγούστου 2018 ενώ η χαλάρωση της ηφαιστειακής δραστηριότητας συνεχίστηκε μέχρι την έκρηξη στις 20 Δεκεμβρίου 2020.
Κώστας Γρηγορέας
Ο Κώστας Γρηγορέας (γενν. 6 Μαΐου 1957) είναι Έλληνας κλασικός κιθαριστής, συνθέτης και μουσικοπαιδαγωγός.