cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων 2015
Υποψήφιες διοργανώτριες
Ιαπωνία επιβεβαιώθηκε επίσημα ως οικοδέσποινα των διοργανώσεων των ετών 2015 και 2016, στις 23 Απριλίου του 2015.
Προτεινόμενη αλλαγή στη δομή
Σύμφωνα με την προτεινόμενη αλλαγή στη διοργάνωση, με επικεφαλής την Ποδοσφαιρική Συνομοσπονδία Ωκεανίας, η νέα μορφή θα σήμαινε την απομάκρυνση των νοκ-άουτ αγώνων για τα προημιτελικά και το γύρο των play-off, αντικαθιστώντας το με δύο ομίλους των τριών ομάδων, αποτελούμενους από δύο ομάδες της διοργανώτριας χώρας και τους πρωταθλητές της AFC, CAF, CONCACAF, και OFC, με τις νικήτριες ομάδες να προχωρούν στους ημιτελικούς για να παίξουν με τις πρωταθλήτριες της CONMEBOL και της UEFA. Αυτό θα επέτρεπε σε όλες τις ομάδες να λάβουν μερος σε τουλάχιστον δύο παιχνίδια, αποφεύγοντας την σημερινή κατάσταση όπου ο ηττημένος του γύρου των play-off θα παίξει μόνο ένα παιχνίδι. Η απόφαση για το θέμα αυτό έπρεπε να ληφθεί μετά την ολοκλήρωση της διοργάνωσης του 2014. Ωστόσο, σύμφωνα με το δελτίο τύπου της οικοδέσποινας χώρας, η διοργάνωση του 2015 θα συνεχιστεί με την αρχική μορφή των επτά ομάδων.
Προκριθείσες ομάδες
1 Με έντονα: Νικήτριες προηγούμενων διοργανώσεων
Διοργανώτριες πολεις
Στις 22 Μαΐου του 2015 αποσφασίστηκε ότι οι διοργανώτριες πόλεις του Παγκοσμίου Κυπέλλου Συλλόγων 2015 είναι η Οσάκα και η Γιοκοχάμα.
Διαιτητές
Οι διαιτητές που ορίστηκαν είναι::
Αγώνες
Το πρόγραμμα της διοργάνωσης, μαζί με το έμβλημα, παρουσιάστηκε στις 24 Αυγούστου του 2015.
Όλες οι ώρες είναι τοπικές, JST (UTC+9).
Προημιτελικά
Η κλήρωση πραγματοποιήθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου του 2015, 14:00 CEST (UTC+2), στα κεντρικά γραφεία της FIFA στη Ζυρίχη της Ελβετίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Παγκόσμιο κύπελλο συλλόγων
Μπαφετιμπί Γκομίς
Ο Μπαφετιμπί Γκομί, γεννημένος στις 6 Αυγούστου 1985 στο Λα Σεν-συρ-Μερ, είναι Γάλλος διεθνής ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται στη θέση του επιθετικού για λογαριασμό της Γαλατάσαραϊ.
Νεότητα και επαγγελματικά ξεκινήματα
Γεννημένος στο Λα Σεν-συρ-Μερ από γονείς καταγόμενου από τη Σενεγάλη, μεγάλωσε στην Μπωκαίρ, πόλη HLM των προαστίων της Τουλόν.
Ο Γκομί αγωνίστηκε με τις ομάδες νέων της Σπορτίνγκ Τουλόν Βαρ, όπου εντοπίστηκε το 2000 από την ΑΣ Σαιντ-Ετιέν στης οποίας τα τμήματα υποδομής εντάχθηκε σε ηλικία 15 ετών, ενώ πραγματοποίησε την πρώτη του συμμετοχή μαζί της για το επαγγελματικό πρωτάθλημα τον καιρό που οι Stéphanois βρίσκονταν στη Λιγκ 2 (2003-2004).
Έξι μήνες μετά την επάνοδο της ομάδας στη Λιγκ 1, ο Γκομί ο οποίος χρησιμοποιούνταν ελάχιστα στην ομάδα της ASSE, παραχωρήθηκε υπό τη μορφή δανεικού το 2005 στην ΕΣΤΑΚ για τη σεζόν 2004-2005 η οποία αγωνιζόταν τότε στη Λιγκ 2. Πέτυχε συνολικά μαζί της έξι τέρματα σε 13 συμμετοχές.
Η επιστροφή στη Σαιντ-Ετιέν
Όταν πετύχαινε ένα τέρμα, μιμούνταν τον μαύρο πάνθηρα (σύμβολο της ASSE), όπως ακριβώς και ο Άλεξ, πρώην παίκτης της Σαιντ-Ετιέν, ο οποίος και αποτέλεσε παράδειγμα για τον νεαρό Γκομί.
Στη διάρκεια της σεζόν 2007-2008, πέτυχε πέντε τέρματα πριν από τη χειμερινή διακοπή και τερμάτισε τρίτος καλύτερος σκόρερ της Λιγκ 1 πίσω από τους Καρίμ Μπενζεμά και Μαμαντού Νιάνγκ, με 16 τέρματα ισοβαθμώντας με τον Τζιμπρίλ Σισέ.
Στην Ολιμπίκ Λυών
Ο Μπαφετιμπί Γκομί υπέγραψε συμβόλαιο πενταετούς διάρκειας έναντι μεταγραφικού ποσού ύψους 15 εκατομμυρίων ευρώ.
2009-2010
Ο Μπαφετιμπί Γκομί αγωνίστηκε για πρώτη φορά με την Ολιμπίκ Λυών την Κυριακή 2 Αυγούστου 2009, στη διάρκεια φιλικής αναμέτρησης απέναντι στην Ντεπορτίβο Λα Κορούνια. Στη διάρκεια, μάλιστα, της συγκεκριμένης αναμέτρησης πέτυχε το πρώτο του τέρμα με τη νέα του ομάδα (ισοπαλία 2-2).
Το πρώτο του τέρμα με την OL στη Λιγκ 1 το πέτυχε στις 15 Αυγούστου 2009, στο Σταντ ντε Ζερλάν απέναντι στην VAFC (νίκη με 1-0). Έπειτα, στις 19 Αυγούστου, άνοιξε λογαριασμό στο Τσάμπιονς Λιγκ, πετυχαίνοντας δύο τέρματα απέναντι στη βελγική Άντερλεχτ, συνεισφέροντας στην ευρεία νίκη (5-1) της ομάδας του.
Για την πρώτη του σεζόν με την OL, το 2009/2010, πέτυχε ένα σύνολο 15 τερμάτων σε όλες τις διοργανώσεις, εκ των οποίων τα 10 στη Λιγκ 1 και τα 4 στο Τσάμπιονς Λιγκ. Στη διάρκεια αυτής της σεζόν, αγωνίστηκε για πρώτη φορά στο Τσάμπιονς Λιγκ και έφτασε με τη νέα του ομάδα ως τα ημιτελικά της διοργάνωσης. Πάραυτα, το "αμαρτωλό" παρελθόν του ως stéphanois δεν το βοήθησε να γίνει αποδεκτός από το κοινό του Σταντ Ζερλάν.
2010-2011
Οι δυσκολίες που συνάντησε κατά τη διάρκεια της πρώτης σεζόν διατηρήθηκαν έως και το φθινόπωρο του 2010. Πράγματι, στη διάρκεια της δεύτερης σεζόν του, οι εμφανίσεις του και η άριστη συνεργασία του με τον μεγάλο επιθετικό της ομάδας, Λισάντρο Λόπες, τον βοήθησαν να πάρει χρόνο συμμετοχής και να κερδίσει το φίλαθλο κοινό της Λυών. Στις 22 Φεβρουαρίου 2011, αναπτέρωσε τις ελπίδες της OL πετυχαίνοντας ένα καθοριστικής σημασίας τέρμα απέναντι στη Ρεάλ Μαδρίτης στο 83ο λεπτό της αναμέτρησης, φέρνοντας το μεταξύ τους σκορ στα ίσα, κάτι που ωστόσο δεν ήταν αρκετό στον επαναλητικό αγώνα, με τη Λυών να χάνει την πρόκριση. Ολοκλήρωσε τη σεζόν στο πρωτάθλημα με συνολικά 10 τέρματα, όπως και στη διάρκεια της προηγούμενης σεζόν.
2011-2012
Η τρίτη του σεζόν στον σύλλογο σημαδεύτηκε από την αποχώρηση του Κλοντ Πυέλ και την αντικατάστασή του από τον Ρεμί Γκαρντ στη θέση του προπονητή. Η αλλαγή αυτή βοήθησε την ομάδα, και ειδικότερα τον Μπαφέ Γκομί, να εκκινήσει τη σεζόν με μια πολύ καλύτερη ψυχολογία και με ανανεωμένες προσδοκίες εντός αγωνιστικού χώρου.
Στις 7 Δεκεμβρίου 2011, πέτυχε το γρηγορότερο χατ-τρικ στην ιστορία του Τσάμπιονς Λιγκ, ισοφαρίζοντας ταυτόχρονα το ρεκόρ της γρηγορότερης επίτευξης τεσσάρων τερμάτων στην ιστορία της ίδιας αυτής διοργάνωσης. Πράγματι, στη διάρκεια της αναμέτρησης την οποία κέρδισε η Λυών με σκορ 7-1 εκτός έδρας απέναντι στην Ντιναμό Ζάγκρεμπ, πέτυχε ένα τέρμα στο 44ο λεπτό, κι έπειτα στο 48ο λεπτό, στο 51ο, και τέλος στο 70ό, συνεισφέροντας έτσι στην πρόκριση της Ολυμπίκ Λυών για τη Φάση των 16. Έγινε έτσι ο συνολικά έβδομος παίκτης που να έχει πετύχει 4 τέσσερα τέρματα στη διάρκεια μιας αναμέτρησης για τον συγκεκριμένο θεσμό μαζί με τους Μάρκο φαν Μπάστεν, Σιμόνε Ιντζάγκι, Ντάντο Πρσο, Ρουντ φαν Νίστελροϊ, Αντρέι Σεφτσένκο και Λιονέλ Μέσι.
2012-2013
thumb|Ο Μπαφετιμπί Γκομί στη διάρκεια αναμέτρησης απέναντι στη [[Σταντ Μπρεστουά τον Μάρτιο του 2013.]] Στις 28 Ιουλίου 2012, κατέκτησε τον πρώτο του τίτλο με την OL για τη σεζόν, το Trophée des Champions, το οποίο η ομάδα του κατέκτησε απέναντι στη Μονπελιέ ΣΚ (2-2 κανονική διάρκεια, 2-4 στα πέναλτι), πετυχαίνοντας το τέρμα της ισοφάρισης (1-1), έπειτα από μια πάσα του Γιοάν Γκουρκύφ. Στις 28 Νοεμβρίου 2012, ο Μπαφετιμπί Γκομί πέτυχε τρία τέρματα απέναντι στην Ολιμπίκ Μαρσέιγ, με την Ολιμπίκ Λυών να κερδίζει τον αγώνα με σκορ 4-1, το οποίο ήταν και το πρώτο του χατ-τρικ στη Λιγκ 1.
Ο Γκομί ολοκλήρωσε τη σεζόν έχοντας πετύχει, συνολικά, 16 τέρματα.
2013-2014
Στις αρχές της σεζόν 2013, η Ολιμπίκ Λυών επιθυμούσε να απαλλαγεί από τον Μπαφετιμπί Γκομί. Ως αποτέλεσμα, βρέθηκε να προπονείται με τη δεύτερη ομάδα του συλλόγου, όπου, στην πρώτη του επίσημη συμμετοχή μαζί της, πέτυχε δύο τέρματα, ένα εκ των οποίων με πέναλτι, βοηθώντας την ομάδα του να πάρει τη νίκη στα τελευταία λεπτά της αναμέτρησης απέναντι στην ΟΣ Ραόν-λ'Ετάπ. Από την 5η αγωνιστική του πρωταθλήματος της Λιγκ 1 εκείνης της σεζόν, επανήλθε στις προπονήσεις της πρώτης ομάδας του συλλόγου. Στη διάρκεια της 6ης αγωνιστικής, πέτυχε το πρώτο του τέρμα για τη σεζόν.
Σουόνσι Σίτι
Στις 27 Ιουνίου 2014, όντας ελεύθερος συμβολαίου, ο Γκομί υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με τη Σουόνσι Σίτι, η οποία αγωνίζεται στην αγγλική Πρέμιερ Λιγκ. Πέτυχε το πρώτο του τέρμα με τη νέα του ομάδα σε αναμέτρηση απέναντι στην Άρσεναλ στις 9 Νοεμβρίου 2014. Το τέρμα αυτό του Γκομί βοήθησε την ομάδα του να επικρατήσει των Gunners με τελικό σκορ 2-1. Παρά το τέρμα αυτό, η πολύ καλή κατάσταση του Ουιλφρίντ Μπονί και η δική του κακή απόδοση δεν τον βοήθησαν να μονιμοποιηθεί στην αρχική ενδεκάδα της πρώτης ομάδας του συλλόγου.
Προσωπική ζωή
Από τις 12 Σεπτεμβρίου 2012, είναι πατέρας του μικρού Ντιονέ. Τη φετινή χρονιά ξεκίνησε επαναλήψεις για το bac του (αντίστοιχο του ελληνικού Απολυτηρίου Λυκείου), το οποίο υπολογίζει να περάσει στα τέλη του 2013.
Εθνική Γαλλίας
Για πρώτη φορά, το φθινόπωρο του 2007, ο Μπαφετιμπί Γκομί αποτέλεσε τμήμα της προεπιλογής της Εθνικής Γαλλίας. Ταυτόχρονα, αρνήθηκε πρόταση της Εθνικής Σενεγάλης να συμμετάσχει μαζί της στο Κύπελλο Εθνών Αφρικής 2008.
Στις 18 Μαΐου 2008, ήταν μέλος της λίστας των 30 παικτών που είχαν προεπιλεγεί, την οποία είχε φτιάξει ο Ρεϊμόν Ντομενέκ ενόψει του Euro 2008, μαζί με τους Μπενζεμά, Ριμπερί, Ανελκά και Ανρί.
Στις 27 Μαΐου 2008, στη διάρκεια του φιλικού προετοιμασίας για το Euro 2008, μεταξύ Γαλλίας-Εκουαδόρ στο Σταντ ντεζ Αλπ του Γκρενόμπλ, ο Γκομί αντικατέστησε τον Τζιμπρίλ Σισέ στο ημίχρονο για την πρώτη του συμμετοχή με τους Bleus. Πέτυχε με αυτή την ευκαιρία τα δύο πρώτα του τέρματα με την Εθνική Γαλλίας. Η εμφάνιση αυτή έφερε πολλούς συνειρμούς με την ανάλογη περίπτωση του Ζινεντίν Ζιντάν ο οποίος είχε, επίσης, πετύχει δύο τέρματα κατά την πρώτη του διεθνή συμμετοχή, στις 17 Αυγούστου 1994 απέναντι στην Τσεχία, με κανέναν νεοκληθέντα, έκτοτε, να έχει καταφέρει να επαναλάβει αυτό το επίτευγμα. Επίσης, ο Γκομί έγινε εκείνη την ημέρα ο πρώτος παίκτης της ΑΣ Σαιντ-Ετιέν που να αγωνιστεί με την Εθνική Γαλλίας μετά από διάστημα 13 ετών (ο τελευταίος ήταν ο Λοράν Μπλαν στις 26 Απριλίου 1995 απέναντι στη Σλοβακία).
Την επομένη, ο Γκομί επελέγη από τον προπονητή Ρεϊμόν Ντομενέκ στη λίστα των 23 παικτών για την αποστολή της Εθνικής Γαλλίας που θα λάμβανε μέρος στο Euro 2008.
Στις 9 Ιουνίου 2008, ο Μπαφέ Γκομί αγωνίστηκε στον πρώτο του αγώνα σε τελική φάση διοργάνωσης με την Εθνική Γαλλίας αντικαθιστώντας τον Ανελκά στη διάρκεια της αναμέτρησης Γαλλία - Ρουμανία (0-0) στα πλαίσια του Euro 2008.
Στις 5 Οκτωβρίου 2009, ο Γκομί κλήθηκε ξανά στην Εθνική Γαλλίας, παίρνοντας τη θέση του Φρανκ Ριμπερί, από τον Ρεϊμόν Ντομενέκ για τις αναμετρήσεις απέναντι στις Νήσους Φερόες και την Αυστρία στα πλαίσια των Προκριματικών του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2010 για τη Νότια Αφρική. Ενώ προπονούνταν με την υπόλοιπη αποστολή στο Γκενγκάν την Τετάρτη 7 Οκτωβρίου, ο Μπαφετιμπί Γκομί υπέστη για τρίτη φορά στη σεζόν επεισόδιο του πνευμονογαστρικού νεύρου. Έπειτα από αναισθησία ολίγων δευτερολέπτων, συνέχισε να προπονείται κανονικά.
Το 2011, έπειτα από την καλή του εκκίνηση στη σεζόν με την Ολιμπίκ Λυών, όπου είχε πετύχει 8 τέρματα στις 12 πρώτες αναμετρήσεις, ο Λοράν Μπλαν τον κάλεσε στις 29 Σεπτεμβρίου 2011 για να λάβει μέρος στην αποστολή της Γαλλίας ενόψει των δύο τελευταίων αναμετρήσεων για την προκριματική φάση του Euro 2012 απέναντι στην Αλβανία και τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη. Αυτή ήταν η πρώτη του κλήση στην Εθνική Γαλλίας από τη στιγμή που ο Λοράν Μπλαν είχε αναλάβει χρέη ομοσπονδιακού τεχνικού, στις 2 Ιουλίου 2010.
Στις 15 Αυγούστου 2012, ο Γκομί κλήθηκε στην Εθνική Γαλλίας από τον νέο ομοσπονδιακό τεχνικό Ντιντιέ Ντεσάν. Εντός του νέου γηπέδου της Χάβρης, ο Γκομί εισήλθε στον αγωνιστικό χώρο ως αλλαγή στο 75ο λεπτό παίρνοντας τη θέση του νεοαποκτηθέντα παίκτη της Άρσεναλ, Ολιβιέ Ζιρού. Επρόκειτο για την έβδομη διεθνή συμμετοχή του Γκομί με την Εθνική Γαλλίας.
Στις 14 Νοεμβρίου 2012, ο Γκομί μπήκε στο παιχνίδι στο 67ο λεπτό στη θέση του Ολιβιέ Ζιρού και πέτυχε το νικητήριο τέρμα της ομάδας του με την πρώτη του επαφή με την μπάλα απέναντι στην Ιταλία.
Παρά την πολύ καλή του σεζόν με τη Λυών, ωστόσο, δεν κλήθηκε στην Εθνική Γαλλίας ενόψει του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2014, με ποδοσφαιριστές όπως οι Καρίμ Μπενζεμά και Αντουάν Γκριεζμάν να προτιμώνται στη θέση του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΣ Σαιντ-Ετιέν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΕΣ Τρουά ΑΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολιμπίκ Λιονναί Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2008 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κ17 Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Σαουδική Αραβία
ΦΚ Μερέν
Η ΦΚ Μεϋρίν είναι μια ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Μεϋρίν στην Ελβετία. Αγωνίζεται στη 1. Liga, την τρίτη κατηγορία της Ελβετίας. Το 1996 προβιβάστηκε στη Τσάλεντζ Λιγκ Ελβετίας αλλά υποβιβάστηκε στην τρίτη κατηγορία την επόμενη χρονιά. Προβιβάστηκε στην Τσάλεντζ Λιγκ το 2003 αλλά υποβιβάστηκε ξανά το 2004. Αγωνίζεται στο Stade de Bois-Carré, χωρητικότητας 6535 θέσεων. Χρώματα της ομάδας είναι το κίτρινο και το μαύρο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Επίσημη ιστοσελίδα
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελβετίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1914
Πράσινη Νέα Συμφωνία
Η Πράσινη Νέα Συμφωνία είναι μία έκθεση η οποία συντάχθηκε στις 21 Ιουλίου 2008 από την Ομάδα Πράσινη Νέα Συμφωνία και δημοσιεύθηκε από το Ίδρυμα Νέα Οικονομικά, το οποίο περιγράφει μία σειρά πολιτικών προτάσεων για να αντιμετωπιστεί η κλιματική αλλαγή, η τωρινή Χρηματοοικονομική κρίση, και όριο πετρελαίου. Η αναφορά ζητάει την αναρρύθμιση των χρηματοοικονομικών και φορολογίας, με μαζικές δημόσιες επενδύσεις σε ΑΠΕ. Ολόκληρος ο τίτλος της είναι: A Green New Deal: Joined-up policies to solve the triple crunch of the credit crisis, κλιματική αλλαγή and high oil prices.
Συγγραφείς
Οι συγγραφείς της Πράσινης Νέας Συμφωνίας είναι οι:
Προέλευση και χρήση του τίτλου
Ο τίτλος της έκθεσης έχει σκοπό να ακουστεί ο όρος «Νέα Συμφωνία», ο οποίος χρησιμοποιήθηκε από τον Πρόεδρο των ΗΠΑ Φρανκλίνο Ρούσβελτ για να περιγράψει τα κοινωνικά και τα οικονομικά προγράμματα που εκπονήθηκαν σαν απάντηση του Κραχ της Γουόλ Στρητ και της αρχής της Μεγάλης Κρίσης. Όμως ο όρος «Πράσινη Νέα Συμφωνία» δεν εφευρέθηκε από την Ομάδα Πράσινη Νέα Συμφωνία. Προγενέστεροι χρήστες του όρου υπήρξαν οι Τόμας Λ. Φριντμαν (Thomas L. Friedman) και Έλσα Γουένζελ (Elsa Wenzel).
Από τη δημοσίευση της έκθεσης «Πράσινη Νέα Συμφωνία» και ύστερα, ο όρος χρησιμοποιείται συχνότερα. Μεταξύ άλλων ο Βαν Τζόουνς (Van Jones) τον χρησιμοποιεί συχνά στο βιβλίο του The Green Collar Economy.
Η «Παγκόσμια Νέα Συμφωνία» στο UNEP
Η σημαντικότερη υιοθέτηση του όρου, όμως, έγινε από το Περιβαλλοντολογικό Πρόγραμμα των Ηνωμένων Εθνών (United Nations Environment Programme). Στις 22 Οκτωβρίου 2008 ο Ακίμ Στέινερ (Achim Steiner), διευθυντής του UNEP, ξεκίνησε μία πρωτοβουλία πράσινης οικονομίας, γνωστή ως «Παγκόσμια Πράσινη Νέα Συμφωνία», στο Λονδίνο. Όπως η «Πράσινη Νέα Συμφωνία», η πρωτοβουλία UNEP καλεί για μία έκρηξη της πράσινης εργασίας, καθώς και την αναμόρφωση του παγκόσμιου οικονομικού συστήματος έτσι ώστε να μειωθεί η εξάρτηση από υδρογονάνθρακες.
Η Δήλωση της Αυστραλίας
Στις 9 Ιανουαρίου 2009 επτά φορείς της Αυστραλίας, το Αυστραλιανό Ίδρυμα για την Προστασία του Περιβάλλοντος (Australian Conservation Foundation), το Αυστραλιανό Συμβούλιο Συνδικάτων (Australian Council of Trade Unions), το Αυστραλιανό Συμβούλιο Κοινωνικών Υπηρεσιών (Australian Council of Social Service), το Αυστραλιανό Συμβούλιο Πράσινων Υποδομών (Australian Green Infrastructure Council), το Κλιματικό Ινστιτούτο της Αυστραλίας (Climate Institute of Australia), το Αυστραλιανό Ινστιτούτο Συνταξιοδοτικών Καταπιστευματοδόχων (Australian Institute of Superannuation Trustees) και το Αυστραλιανό Συμβούλιο Ιδιοκτητών (Property Council of Australia) δημοσίευσαν μία από κοινού δήλωση σχετικά με τις προοπτικές της «Πράσινης Νέας Συμφωνίας», με τίτλο «Towards a Green New Deal: economic stimulus and policy action for the double crunch».
Πράσινα σχέδια κινήτρων
Πολλά από τα εθνικά πακέτα κινήτρων προτάθηκαν ή υιοθετήθηκαν στο τέλος του 2008 ή στην αρχή του 2009 και είχαν ένα «πράσινο» συστατικό, για παράδειγμα στις ΗΠΑ και στην Ιαπωνία και στη Νότια Κορέα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικολογία Κατηγορία:Υπερθέρμανση του πλανήτη
New Deal
Μπόρσα Αργολίδας
Το Μπόρσα (παλαιά ονομασία: Μπόρσια) είναι ημιορεινό χωριό του νομόυ Αργολίδας. Διοικητικά υπάγεται στην Κοινότητα Μπόρσα της δημοτικής ενότητας Μυκηναίων του Δήμου Άργους - Μυκηνών της Περιφέρειας Πελοποννήσου. Το χωριό είναι κτισμένο σε υψόμετρο 214 μέτρων στην πλαγιά ενός λόφου στην μέση της διαδρομής μεταξύ Φιχτίων και Μαλαντρενίου.
Σύμφωνα με την απογραφή του 2021 το χωριό είχε πληθυσμό 165 κατοίκων. Είναι το μοναδικό χωριό που υπάγεται στην κοινότητα Μπόρσα.
Πληθυσμός
Το χωριό γνώρισε σημαντική πληθυσμιακή αύξηση απο το 1879 μέχρι και το 1951 και έκτοτε ο πληθυσμός του έχει μειωθεί. Κατηγορία:Χωριά του νομού Αργολίδας Κατηγορία:Δήμος Άργους - Μυκηνών
Κάμπο Γκράντε
thumb|250px|Άποψη της πόλης Το Κάμπο Γκράντε (πορτογαλικά: Campo Grande, προφορά: [ˈkɐ̃pu ˈɡɾɐ̃dʒi]) είναι πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη της βραζιλιάνικης πολιτείας Μάτου Γκρόσου ντου Σουλ. Σύμφωνα με υπολογισμούς του 2013, έχει 832.350 κατοίκους. Ο δήμος έχει έκταση 8.096,051 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Βρίσκεται σε υψόμετρο 540 μέτρων. Η πόλη βρίσκεται στο σημείο όπου διασταυρώνονται οι δρόμοι από τις μεγάλες αγροτικές εκτάσεις στην ενδοχώρα με το Σάο Πάολο. Ιδρύθηκε το 1877 ως μικρό χωριό και στη συνέχεια λόγω της ευνοϊκής θέσης της αναπτύχθηκε πολύ γρήγορα. Αναγνωρίστηκε ως δήμος το 1899. Μετά το διαχωρισμό της πολιτείας Μάτο Γκρόσο το 1977, το Κάμπο Γκράντε έγινε πρωτεύουσα της νέας πολιτείας Μάτο Γκρόσο ντου Σουρ, που καταλαμβάνει το νότιο τμήμα της αρχικής πολιτείας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Βραζιλίας
Τζον Μπόναμ
Ο Τζον Χένρυ Μπόναμ (αγγλ. John Henry Bonham, 31 Μαΐου 1948 - 25 Σεπτεμβρίου 1980) ήταν Άγγλος ντράμερ και συνθέτης του βρετανικού χαρντ ροκ συγκροτήματος Led Zeppelin
Τα πρώτα χρόνια
Ο Μπόναμ γεννήθηκε το Μάιο του 1948 στο Ρέντιτς του Γουόρτσεστερσάιρ. Έδειξε ενδιαφέρον στη μουσική και πιο ιδιαίτερα στα τύμπανα από παιδική ηλικία, με κύριες επιρροές του τον Τζην Κρούπα και τον Μπάντι Ριτς. Το πρώτο του σετ τυμπάνων του το έκανε δώρο ο πατέρας του, Τζακ όταν ο Τζον Μπόναμ ήταν δεκαπέντε ετών. Τότε ήταν που εντάχθηκε στους Blue Star Trio, χωρίς να έχει κάνει μαθήματα αλλά έχοντας μάθει να παίζει, εξασκούμενος από μόνος του.
Το 1964, αποφοίτησε από το σχολείο Lodge Farm County Secondary School. Εκείνη τη χρονιά συμμετείχε στους Terry Webb and the Spiders, ένα συγκρότημα κατά τις συναυλίες του οποίου ήταν υποχρεωμένος να φοράει μωβ σακάκι με χρυσό πέτο. Την ίδια χρονιά, μεταπήδησε στους Senators με τους οποίους ηχογράφησε μία διασκευή στο τραγούδι "She's a Mod" του Τέρι Τσάιλντ για τη συλλογή "Brum Beat" η οποία περιείχε τραγούδια από συγκροτήματα της περιοχής του Μπέρμιγχαμ.
Στη συνέχεια, αναπλήρωσε για μερικές συναυλίες τον Μπράιαν Σαρπ στους Pat Wayne and the Beachcombers, ενώ το 1965 συμμετείχε στους The Nicky James Movement, στους Mavericks του Στηβ Μπρετ και τους Danny King and the Mayfair Set με τον κιθαρίστα Τρέβορ Μπέρτον στη σύνθεση τους. Σε ηλικία δεκαοκτώ ετών, εντάχθηκε στους Way Of Life, με τους οποίους έπαιξε για ενάμισι χρόνο και αφού διέκοψε για ένα διάστημα, επανήλθε στο συγκρότημα για μία μικρή χρονική περίοδο.
Το 1967, ο Μπόναμ έγινε μέλος των The Crawling King Snakes όπου γνώρισε τον μετέπειτα τραγουδιστή των Led Zeppelin, Ρόμπερτ Πλαντ. Στα τέλη της χρονιάς εντάχθηκε στους Band of Joy, με τον Πλαντ στα φωνητικά, τον Κέβιν Γκάμοντ στην κιθάρα και τον Πωλ Λόκι στο μπάσο. Εμφανιζόταν σε τοπικά κλαμπ του Λονδίνου για 60 με 70 λίρες Αγγλίας ανά συναυλία και ηχογράφησαν στα Regent Sound Studios τα τραγούδια "Adriatic Sea View", "For What it's Worth", "Hey Joe" και "Memory Lane".
Τελευταίο του συγκρότημα πριν τους Led Zeppelin ήταν το προσωπικό σχήμα του Τιμ Ρόουζ, με το οποίο περιόδευσε τον Ιούνιο του 1968.
Led Zeppelin
Μετά τη διάλυση των Yardbirds o κιθαρίστας Τζίμι Πέιτζ αποφάσισε να δημιουργήσει ένα νέο συγκρότημα υπό την καθοδήγηση του μάνατζερ του, Πήτερ Γκραντ. Ο μπασίστας Τζον Πωλ Τζόουνς έγινε μέλος του νέου συγκροτήματος αφού ήταν γνωστός στον Πέιτζ λόγω της παλιότερης συνεργασίας τους για το άλμπουμ "Little Games" των Yardbirds. Το ίδιο διάστημα του προτάθηκε ο Ρόμπερτ Πλαντ για να αναλάβει τα φωνητικά του συγκροτήματος, κάτι που δέχτηκε ο Πέιτζ αφού θεώρησε ότι ταίριαζαν και από καλλιτεχνική άποψη αλλά και από πλευράς χαρακτήρα. Ο Μπόναμ προτάθηκε από τον Πλαντ, αφού ήταν γνωστοί από τη συνεργασία τους στους Crawling King Snakes.
Από εκεί και έπειτα, οι Led Zeppelin ηχογράφησαν άλλους επτά δίσκους, με ένα από τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα του ήχου τους το βαρύ ρυθμικό κομμάτι του Μπόναμ το οποίο τονιζόταν ακόμη περισσότερο με τις παραγωγές του Τζίμι Πέιτζ, όπως με την χαρακτηριστική ηχώ στο κομμάτι "When the Levee Breaks" από το "Led Zeppelin IV".
Στα τέλη του 1968, οι Led Zeppelin περιόδευσαν στην Αμερική ανοίγοντας συναυλίες των Vanilla Fudge με τον Μπόναμ να γίνεται φίλος του ντράμερ Κάρμαϊν Άπις, ο οποίος του έδειξε το σετ τυμπάνων "Ludwig", τα οποία τον εντυπωσίασαν και με αυτά συνέχισε για την υπόλοιπη καριέρα του.
Κατά τη δωδεκαετή πορεία τους, οι Led Zeppelin έκαναν έντεκα περιοδείες στη Βόρεια Αμερική, τέσσερις στην Ευρώπη, δύο στην Ιαπωνία και μία στην Αυστραλία. Το συγκρότημα ήταν διάσημο για το διονυσιακό βίο του κατά τη διάρκεια των περιοδειών αυτών, με αναφορές για ναρκωτικές ουσίες, σεξουαλικά όργια και καταστροφή των ξενοδοχειακών χώρων στους οποίους διέμεναν.
Στις ζωντανές εμφανίσεις του συγκροτήματος, ο Μπόναμ έπαιζε το σόλο τυμπάνων κατά τη διάρκεια του κομματιού "Moby Dick" με μέση διάρκεια τα είκοσι λεπτά, γεγονός που αναδεικνύει τη φυσική αντοχή του. Το όνομα του τραγουδιού προήλθε από το γνωστό ομώνυμο μυθιστόρημα του Χέρμαν Μέλβιλ, ενώ η αρχική του ονομασία ήταν "Pat's Delight". Η στούντιο ηχογράφηση του κομματιού βρίσκεται στο δίσκο "Led Zeppelin II" και ουσιαστικά προερχόταν διάφορες ηχογραφήσεις από τις οποίες επέλεξαν τις ιδανικότερες και τις ένωσαν για την τελική κυκλοφορία.
Η μεγάλη εμπορική επιτυχία του συγκροτήματος έδωσε τη δυνατότητα στον Μπόναμ να απολαμβάνει το αγαπημένο του χόμπι, τη συλλογή του από 21 αυτοκίνητα-αντίκες τα οποία βρισκόταν στο σπίτι που διέμενε με την οικογένεια του, στο Old Hyde Farm.
Θάνατος
Το Σεπτέμβριο του 1980, οι Led Zeppelin προετοιμαζόταν για την πρώτη τους αμερικανική περιοδεία από το 1977, η οποία ήταν προγραμματισμένη να ξεκινήσει στις 17 Οκτωβρίου στο Μόντρεαλ του Καναδά. Στις 25 Σεπτεμβρίου, ο Τζον Πωλ Τζόουνς και ο μάνατζερ για τις περιοδείες του συγκροτήματος, Μπέντζ ΛεΦεβρ βρήκαν τον Μπόναμ νεκρό από αναρρόφηση του εμετού του, σε ηλικία μόλις 32 ετών. Την προηγούμενη ημέρα, ο Μπόναμ κατανάλωσε μεγάλες ποσότητες αλκοόλ, ξεκινώντας από τις πρωινές ώρες μέχρι και μετά τα μεσάνυχτα όταν και λιποθύμησε σε κατάσταση μέθης, αφού είχε πιει πάνω από σαράντα μερίδες βότκα.
Η κηδεία του έγινε στις 10 Οκτωβρίου 1980 στην εκκλησία Rushock Parish του Γουόρτσεστερσάιρ.
Προσωπική ζωή
Ο Τζόν Μπόναμ ήταν παντρεμένος με την Πατ Φίλιπς και είχαν δύο παιδιά, τη μετέπειτα τραγουδίστρια Ζόι Μπόναμ, γεννημένη τον Ιούνιο του 1975 και τον μετέπειτα ντράμερ Τζέησον Μπόναμ, γεννημένο τον Ιούλιο του 1966. Ο Τζέησον Μπόναμ έπαιξε τύμπανα στην επανένωση του συγκροτήματος το 2007, η οποία είχε ως αποτέλεσμα το δίσκο "Celebration Day".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ροκ μουσικοί Κατηγορία:Άγγλοι μουσικοί Κατηγορία:Ντράμερς Κατηγορία:Μέλη των Led Zeppelin
Περιφέρεια Ομπόκ
Η Περιφέρεια Ομπόκ (αραβικά: أوبوك, γαλλικά: Obock) είναι μια περιφέρεια του Τζιμπουτί. Έχει έκταση 4.700 τ.χλμ. και πληθυσμό 40.128 κατοίκων (2012). Πρωτεύουσα είναι η Ομπόκ.
Γεωγραφία
Η Περιφέρεια Ομπόκ βρίσκεται βόρεια του Τζιμπουτί. Συνορεύει στα νότια με την Περιφέρεια Ταντζουρά και στα βόρεια με την Ερυθραία. Έχει έκταση 4.700 τ.χλμ.. Είναι σε έκταση η τρίτη μεγαλύτερη περιφέρεια του Τζιμπουτί, μετά την Περιφέρεια Ντικίλ και την Περιφέρεια Ταντζουρά.
Δημογραφία
Η Περιφέρεια Ομπόκ έχει πληθυσμό 40.867 κατοίκων (2012). Είναι σε πληθυσμό η μικρότρη περιφέρεια του Τζιμπουτί. Έχει πυκνότητα 8,5 κατοίκων ανά τ.χλμ. Είναι ανά πυκνότητα η μικρότερη περιφέρεια του Τζιμπουτί.
Επαρχίες
Η Ομπόκ συμπεριλαμβάνει δύο επαρχίες: Αλαΐλι Ντάμπα και Ομπόκ.
Μεταφορές
Το κυριότερο αεριδρόμιο είναι το Ομπόκ.
Παραπομπές
Ομπόκ
Το κορίτσι από την Τεργέστη
Πλοκή
Ένας μεσήλικας καλλιτέχνης,ο Ντίνο (Μπεν Γκαζάρα) βλέπει μια όμορφη νεαρή κοπέλα, την Νίκολ (Ορνέλλα Μούτι) να πνιγέται κοντά στην παραλία και την βοηθάει. Στη συνέχεια θα γίνουν εραστές. Στην αρχή είναι εντυπωσιάσμενος από τα νιάτα της, την ομορφιά της και το ελεύθερο πνεύμα που την διακρίνει, αλλά  σύντομα αρχίζει να ανησυχεί ότι η Νίκολ θα μπορούσε στην πραγματικότητα να είναι μια τρελή.
Ερβέ Α΄ του Περς
Ο Ερβέ Α΄ (γαλλ. Hervé I, απεβ. μετά τις 25 Ιουνίου 955), ήταν κόμης του Περς και του Μορτάν.
Βιογραφία
Σύμφωνα με τον Ερβέ Α΄ του Μορτάν, που βασίζεται στο έργο του Σετιπάνι, ο Ερβέ Α΄ ήταν είτε γιος είτε γαμπρός του Ούγου Α΄ κόμη του Μαιν.
Ο Ερβέ Α΄ εμφανίζεται αρκετές φορές μεταξύ 941 και 946 στην ακολουθία του Ούγου του Μεγάλου, δούκα των Φράγκων & κόμη του Παρισιού και πιθανά να είναι ο "Hervei Comiti Mauritianae" που αναφέρεται σε μία συναλλαγή με ημερομηνία 24 Ιουνίου 955.
Οικογένεια
Ο Ερβέ Α΄ νυμφεύτηκε τη Mελισσάνθη (πιθανώς κόρη του Ούγου Α΄ κόμη του Μαιν) και είχαν τέκνα:
Τον Ερβέ Α΄ διαδέχθηκε είτε ο γιος του Ερβέ Β΄ είτε ο Φoύλκων, σύζυγος της εγγονής του Mελισσάνθης.
Πηγές
Κατηγορία:Γάλλοι ευγενείς
1998
Η παρούσα σελίδα αφορά το έτος 1998 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Πιέρος Βοϊδής
Ο Πιέρος Βοϊδής Μαυρομιχάλης (Μαυροβούνι Λακωνίας, 18ος αιώνας - Μανιάκι Μεσσηνίας, 20 Μαΐου 1825) ήταν Έλληνας οπλαρχηγός της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 από τη Μάνη, ο οποίος σκοτώθηκε στην Μάχη στο Μανιάκι       πολεμώντας εναντίον των αιγυπτιακών δυνάμεων του στρατηγού Ιμπραήμ.
Βιογραφία
Ο Βοϊδής από το Μαυροβούνι Γυθείου Λακωνίας, ήταν ξάδελφος του Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη και θεωρείτο ήδη από την προεπαναστατική περίοδο ως ένας από τους επιφανέστερους οπλαρχηγούς της Μάνης. Στις 23 Μαρτίου του 1821, συμμετείχε μαζί με άλλους οπλαρχηγούς στην απελευθέρωση της Καλαμάτας, ενώ αμέσως μετά, μαζί με τους Πετρόμπεη και Μούρτζινο, παραχώρησε στον Κολοκοτρώνη 270 άνδρες, καθώς ο «Γέρος του Μοριά» αποφάσισε να κινηθεί προς την Αρκαδία. αριστερά|μικρογραφία|Φανταστική απεικόνιση της μάχης στο Μανιάκι. Λίγες ημέρες αργότερα, την 28η Μαρτίου, συμμετείχε στην μάχη του Αγίου Αθανασίου, κατά την οποία οι επαναστάτες προσπάθησαν να εμποδίσουν την υποχώρηση των μουσουλμάνων του Φαναρίου προς την Τριπολιτσά. Κατά τη διάρκεια της σφοδρής και πολύνεκρης σύγκρουσης, ο Βοϊδής τραυματίστηκε και μεταφέρθηκε από τους άνδρες του μακριά από το πεδίο της μάχης, η οποία τελικά έληξε με τη νίκη των επαναστατών και τον θάνατο 500 περίπου Τούρκων, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγονταν και αρκετοί άμαχοι που ακολουθούσαν τους ένοπλους συμπατριώτες τους. Αργότερα, συμμετείχε σε μια σειρά από πολεμικές επιχειρήσεις στην Πελοπόννησο, δρώντας κυρίως στην περιοχή της Αργολίδας. Διακρίθηκε για τις πολεμικές του αρετές και κατάφερε να αναδειχτεί σε έναν από τους σημαντικότερους υπαρχηγούς του Κολοκοτρώνη.
Τον Μάιο του 1825 ενίσχυσε με 120 Μανιάτες τον Παπαφλέσσα στο Μανιάκι ενόψει της επικείμενης σύγκρουσης με τον αιγυπτιακό στρατό του Ιμπραήμ Πασά, αναλαμβάνοντας την υπεράσπιση του νοτιότερου εκ των τριών οχυρωμάτων. Στα άλλα δύο είχαν τεθεί επικεφαλής οι Παπαφλέσσας και Δημήτριος Δικαίος. Κατά την μάχη που ακολούθησε την 20ή Μαΐου, το οχύρωμα που υπερασπίζονταν ο Βοϊδής και οι υπόλοιποι Μανιάτες, όντας το ισχυρότερο, ήταν το τελευταίο που κάμφθηκε από τις εχθρικές δυνάμεις (μάλιστα σε αυτό είχαν καταφύγει και όσοι Έλληνες στρατιώτες είχαν καταφέρει να υποχωρήσουν ζωντανοί από τα άλλα δύο οχυρώματα) με τον ίδιο τελικά να σκοτώνεται, όπως άλλωστε και οι Παπαφλέσσας, Δημήτριος Δικαίος, Παναγιώτης Κεφάλας κ.ά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821 Βοιδής
Πανελλήνιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου - πρωταθλητές ανδρών
Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου ανδρών ξεκίνησε το 1986. Παρακάτω ακολουθούν οι νικητές σε όλα τα αγωνίσματα:
Τα αγωνίσματα που διεξάγονται στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα Κλειστού στίβου είναι τα παρακάτω (το αγώνισμα των 200μ. δεν διεξάγεται από το 2006 και το αγώνισμα των 4x400μ. δεν διεξάγεται από το 2010):
* προυπήρχε με άλλες μορφές από το 1986.
60 μέτρα μετ' εμποδίων
{|
800 μέτρα
{|
3000 μέτρα
{|
Αγωνίσματα άλματος
{|
Τριπλούν
{|
Πηγές
* Σ
Γιαντβίγκα Όρσκα
Η Γιαντβίγκα Γιοάννα Όρσκα (πολωνικά: Jadwiga Joanna Orska) (8 Μαρτίου 1923 – 28 Ιανουαρίου 2004) ήταν Πολωνή γεωλόγος, πετρογράφος και ειδικός στη γεωλογία των κοιτασμάτων χημικών πρώτων υλών, ιδιαίτερα των αλάτων. Συν-ανακάλυψε ένα κοίτασμα αλάτων πολυαλίτη στην περιοχή του Κόλπου του Πουτσκ στη νότια Βαλτική Θάλασσα, στα ανοικτά των ακτών της Πομερανίας του Γκντανσκ, στην Πολωνία.
Νεότερα χρόνια και εκπαίδευση
Η Γιαντβίγκα Όρσκα γεννήθηκε στις 8 Μαρτίου 1923. Απέκτησε το πτυχίο της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης το 1946 στο δευτεροβάθμιο σχολείο «Γιαν Κοχανόφσκι» στη Βαρσοβία. Από το 1948, εργάστηκε στο Πολωνικό Γεωλογικό Ινστιτούτο. Ολοκλήρωσε τρία έτη γεωλογικών σπουδών στη Γεωλογική Σχολή του Πανεπιστημίου της Βαρσοβίας, ενώ ακολούθησαν δύο χρόνια στη Σχολή Γεωλογίας και Εξερεύνησης του Πανεπιστημίου Επιστήμης και Τεχνολογίας στην Κρακοβία. Το 1962 απέκτησε μεταπτυχιακό στη γεωλογία.
Καριέρα
Μεταξύ 1955 και 1958, η Όρσκα εργάστηκε στη χαρτογράφηση των υπόγειων εργασιών του Αλατωρυχείου Κουοντάβα, επεξεργάζοντας τη πετρογραφική σύνθεση των τεκμηριωμένων αλάτων. Από το 1961 ήταν επικεφαλής του Pracownią Petrografii Soli Zakładu Złóż Soli i Surowców Chemicznych Państwowego Instytutu Geologicznego (Εργαστήριο Πετρογραφίας Αλάτων του Τμήματος Αποθεμάτων Αλατιού και Χημικών Πρώτων Υλών του Πολωνικού Γεωλογικού Ινστιτούτου). Διεξήγαγε ορυκτολογικές, πετρογραφικές και φυσικοχημικές μελέτες κοιτασμάτων αλμυρών πετρωμάτων των Γκούρα, Λούμπιεν, Νταμασουάβεκ, Κουοντάβα και Γουεντκοβίτσε-Σιέντλετς. Μελέτησε επίσης τα στρώματα πετρωμάτων αλογονίτη Zechstein από βαθιές γεωτρήσεις στα πολωνικά πεδινά.
Μετά την ανακάλυψη των αλάτων πολυαλίτη Zechstein στην περιοχή του Κόλπου του Πουτσκ το 1964, η Όρσκα συμμετείχε στην ταυτοποίηση και την τεκμηρίωσή τους. Για την ανακάλυψη και την τεκμηρίωση αυτών των αλάτων, της απονεμήθηκε το Κρατικό Βραβείο Τεχνολογίας Πτυχίου Β΄ (Nagrodę Państwową II Stopnia) το 1968.
Κατά τη διάρκεια του 1969, μελέτησε κοιτάσματα αλπικού άλατος των Άλπεων στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης, στην Αυστρία και στο Πανεπιστήμιο της Βασιλείας, στην Ελβετία, με εξάμηνη υποτροφία των Ηνωμένων Εθνών. Το 1970 της απονεμήθηκε ο Χρυσός Σταυρός της Αξίας από το πολωνικό κράτος.
Στις αρχές του 1976, η Όρσκα ανέλαβε τη διεύθυνση του Τμήματος Αλάτων και Χημικών Πρώτων Υλών του Κρατικού Γεωλογικού Ινστιτούτου. Εκείνη την περίοδο, το τμήμα διεξήγαγε έρευνα, αναγνώριση και τεκμηρίωση κοιτασμάτων Zechstein και Μειόκαινου αλατιού και καλίου-μαγνήσιου, φωσφορικών αλάτων και άλλων χημικών πρώτων υλών. Το 1980, έλαβε βραβείο για τη Γεωλογική Τεκμηρίωση ενός κοιτάσματος αλατιού κατηγορίας C στο κοίτασμα άλατος του Λούμπιεν.
Η Όρσκα ήταν συγγραφέας ή συν-συγγραφέας πολυάριθμων δημοσιεύσεων και περισσότερων από 30 αρχειακών μελετών.
Θάνατος
Ο Γιαντβίγκα Όρσκα πέθανε στη Βαρσοβία στις 28 Ιανουαρίου 2004.
Mercury Grand Marquis
Το Mercury Grand Marquis ήταν ένα εξαιρετικά μεγάλων διαστάσεων αυτοκίνητο, που παρήχθη από την αμερικανική αυτοκινητοβιομηχανία Mercury, που ήταν πρώην θυγατρική της Ford (η οποία την ίδρυσε το 1938) και από τον Ιανουάριο του 2011 είναι ανενεργή. Κατασκευάστηκε σε 4 διαδοχικές γενιές, από το 1982 έως τις 4 Ιανουαρίου 2011, ενώ το τελευταίο του αντίτυπο έμελλε να είναι και το τελευταίο αυτοκίνητο στην ιστορία της Mercury. Στην πραγματικότητα όμως, η ονομασία «Grand Marquis» είχε πρωτοεισαχθεί ήδη από το 1975, ως η κορυφαία έκδοση του Mercury Marquis, η οποία άλλαξε πλατφόρμα το 1978, για τη σεζόν (model year) του 1979 και άρχισε να βασίζεται στην Ford Panther platform. Από το 1982, κατά την έναρξη της σεζόν του 1983, το Grand Marquis έγινε ένα αυτόνομο μοντέλο και ουσιαστικά ήταν μια δίδυμη έκδοση του λίγο φθηνότερου Ford Crown Victoria, καθώς επίσης και του πολυτελέστερου Lincoln Town Car, ενώ και τα 3 μοντέλα μοιραζόταν την πλατφόρμα Panther.
Κατά τη διάρκεια της 32-ετούς παραγωγής του (από την εισαγωγή της πλατφόρμας Panther), παρήχθησαν πάνω από 2,7 εκατομμύρια αντίτυπα σειράς Grand Marquis, με αποτέλεσμα να γίνει το νούμερο 1 σε πωλήσεις μοντέλο στην ιστορία της εταιρείας, καθώς και το μακροβιότερο μοντέλο της Mercury υπό το ίδιο όνομα.
Εκδοχές
Στην πρώτη γενιά του, το Grand Marquis προσφερόταν ως 4-πορτο sedan, 2-πορτο sedan και ως 5-πορτο station wagon. Οι 3 μετέπειτα γενιές του μοντέλου, κυκλοφόρησαν αποκλειστικά σε 4-πορτη σεντάν εκδοχή αμαξώματος. Και στις 4 γενιές του, υπήρξε η ναυαρχίδα της εταιρείας και διατέθηκε αποκλειστικά με βενζινοκινητήρες V8 και 4-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο.
Βασικά στοιχεία
thumb|left|Mercury Grand Marquis LS στο Washington Auto Show του 2006. Ήταν η πρώτη σεζόν που απέκτησε πίσω φώτα ίδιας σχεδίασης με του Ford Crown Victoria, καταργώντας τις 2 κόκκινες οριζόντιες πίσω λωρίδες ως την πινακίδα.
Παρά τις τεράστιες εξωτερικές διαστάσεις του, το Grand Marquis δεν υπήρξε ποτέ αυτοκίνητο πολυτελείας και η τιμή πώλησής του στις Ηνωμένες Πολιτείες και σε όσες άλλες χώρες διατέθηκε ήταν σχετικά χαμηλή ως προς το μέγεθός του, όπως ακριβώς συνέβη και με το δίδυμο και λίγο φθηνότερο Ford Crown Victoria. Ωστόσο, ήταν από τα τελευταία μοντέλα που διατήρησαν τα πρότυπα των αμερικανικών λιμουζινών του παρελθόντος. Συγκεκριμένα, το 4-πορτο σεντάν αμάξωμά του βασιζόταν σε πλαίσιο τύπου σκάλας, κοινώς «χτιστό» πλαίσιο πάνω σε πλατφόρμα σχήματος σκάλας (αντί για αυτοφερόμενο πλαίσιο, όπως ονομάζεται το ενιαίο δομικό σύνολο) και ο κινητήρας του ήταν αποκλειστικά V8 βενζίνης, με διάταξη «κινητήρας μπροστά, πίσω κίνηση» μέσω ενός 4-τάχυτου αυτόματου κιβωτίου. Όλα αυτά τα στοιχεία, ήταν κοινά με το Ford Crown Victoria και Lincoln Town Car.
Συγγενικά μοντέλα
Επιπλέον, ο κινητήρας, το κιβώτιο και το δάπεδο στήριξης της πλατφόρμας και των δύο αυτών μοντέλων, ήταν πάντα κοινά με τo πολυτελές Lincoln Town Car. Ωστόσο, όλα τα υπόλοιπα εσωτερικά συστατικά, τα εξωτερικά πάνελ του αμαξώματος και οι πλευρικοί αερόσακοι, ήταν εντελώς διαφορετικά από αυτά του Town Car.
Τις σεζόν του 2003 και του 2004, κυκλοφόρησε και μια έκδοση υψηλών επιδόσεων του Grand Marquis, το Mercury Marauder, που κατασκευάστηκε από τον Μάιο του 2002 έως τις 25 Ιουνίου 2004. Έφερε τον κινητήρα Modular, κυβισμού επίσης 4.6 λίτρων V8, πλην όμως ισχύος 302 hp, καθώς ήταν μια εκδοχή του κινητήρα που είχε προέλθει από την αυτόματη έκδοση της Ford Mustang Mach 1 που είχε παραχθεί επίσης τις σεζόν του 2003 και του 2004, καθώς και από το μεσαίο πολυτελές SUV Lincoln Aviator πρώτης γενιάς (το οποίο παρήχθη μεταξύ του 2002 και του 2005). Τελικώς όμως, το Marauder διακόπηκε πριν τη λήξη της σεζόν του 2004, λόγω εξαιρετικά χαμηλής ζήτησης, αφού είχαν πωληθεί μόλις 11.052 αντίτυπα, έναντι σχεδόν 180.000 Grand Marquis κατά την ίδια χρονική περίοδο.
Έτη παραγωγής των γενεών
thumb|right|Το σαλόνι ενός Mercury Grand Marquis LS Ultimate Edition, της ονομασίας που είχε το μοντέλο στην τελευταία σεζόν παραγωγής του, δηλαδή του 2011. thumb|right|Το ταμπλό του προηγούμενου Grand Marquis LS Ultimate Edition.
Διαθεσιμότητα
Τα περισσότερα Mercury Grand Marquis κυκλοφόρησαν στη Βόρεια Αμερική, κυρίως στις ΗΠΑ, όπως επίσης και στον Καναδά και στο Μεξικό. Ειδικότερα στο Μεξικό, το μοντέλο εισήχθη επίσης το 1982, αλλά κυκλοφόρησε με το σήμα της Ford, ως διάδοχος του Ford LTD Crown Victoria, με την ονομασία Ford Grand Marquis Country Squire, έως τη σεζόν του 1984, μετά διακόπηκε προσωρινά, και διατέθηκε πάλι από το 1992 έως το 2004, ως Ford Grand Marquis, και μετά αποσύρθηκε οριστικά από την αγορά της χώρας, λόγω μεγάλης πτώσης των πωλήσεων.
Επίσης, το Mercury Grand Marquis διατέθηκε επίσημα και σε 2 από τις πετρελαιοπαραγωγικές χώρες της Μέσης Ανατολής, τη Σαουδική Αραβία και το Κουβέιτ, όπως συνέβη και με το Ford Crown Victoria, όπου και στις δύο χώρες τα δύο αυτά μοντέλα γνώρισαν επίσης μεγάλη απήχηση.
Αντιθέτως, στην Ευρώπη δεν διατέθηκε ποτέ επίσημα, καθώς κανένα μοντέλο της εταιρείας Mercury δεν κυκλοφόρησε ποτέ στην ήπειρο αυτή, ούτε καν από παράλληλες εισαγωγές ή έστω με το σήμα της Ford (κατά το πρότυπο του Ford Grand Marquis στο Μεξικό).
Τελική διακοπή
Το Grand Marquis έμελλε να είναι και το τελευταίο μοντέλο που κατασκευάστηκε ποτέ από την Mercury, καθώς η μητρική Ford στις 2 Ιουνίου 2010 ανακοίνωσε την οριστική διακοπή της εταιρείας Mercury έως τον Δεκέμβριο του 2010, μετά από 72 χρόνια ύπαρξης αυτής της θυγατρικής εταιρείας. Ως αποτέλεσμα, όλα τα (αριθμητικώς ελάχιστα) αντίτυπα της σεζόν του 2011 ονομάστηκαν Mercury Grand Marquis LS Ultimate Edition («Τελική Έκδοση»). Η πολιτική έκδοσή του, διατηρήθηκε στην παραγωγή για 4 μήνες ακόμα και διακόπηκε στις 3 Οκτωβρίου 2010, αν και η παραγωγή της έκδοσης για εταιρείες ενοικίασης αυτοκινήτων συνεχίστηκε έως τις πρώτες λίγες μέρες του 2011. Ως αποτέλεσμα, υπήρξε και ένας πολύ μικρός αριθμός αντιτύπων της σεζόν (model year) του 2011. Ενδεικτικώς, πωλήθηκαν μόλις 248 αντίτυπα που ο κωδικός VIN ανέφερε «σεζόν / M.Y. 2011», έναντι 28.543 αντιτύπων τη σεζόν του 2010.
Το τελευταίο Grand Marquis και ταυτόχρονα το τελευταίο αυτοκίνητο στην ιστορία της Mercury, κύλησε από τη γραμμή παραγωγής στις 4 Ιανουαρίου 2011 και ώρα 7:46 π.μ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Grand Marquis Κατηγορία:Αμερικανικά αυτοκίνητα
Ομπόκ
Η Ομπόκ (αραβικά: أوبوك, γαλλικά: Obock) είναι η τέταρτη μεγαλύτερη πόλη του Τζιμπουτί. Είναι η πρωτεύουσα της Περιφέρειας Ομπόκ. Έχει πληθυσμό 45.012 κατοίκων (2012).
Γεωγραφία
Η Ομπόκ βρίσκεται βόρεια του Τζιμπουτί και νότια της Περιφέρειας Ομπόκ. Βρίσκεται σε συντεταγμένες 11°58′Β 43°17′Α.
Μεταφορές
Το τοπικό αεροδρόμιο είναι το Ομπόκ.
Δείτε επίσης
Ομπόκ
Πυργόσπιτα στα Βαλκάνια
Ένας ιδιαίτερος τύπος των Οθωμανικών πυργόσπιτων ( ενικός: αλβανικά: kullë, , kuli;  όπου όλα έχουν την έννοια "πύργος", από την περσική qulla, που σημαίνει "βουνό" ή "κορυφή" μέσω της τουρκικής kule) αναπτύχθηκαν και κατασκευάστηκαν στα Βαλκάνια (Αλβανία, Βοσνία και Ερζεγοβίνη, Μαυροβούνιο, Βουλγαρία, Ελλάδα, Κοσσυφοπέδιο, Βόρεια Μακεδονία και Σερβία) μετά την Οθωμανική κατάκτηση κατά το Μεσαίωνα και από την Χριστιανική αλλά και την Μουσουλμανική κοινότητα. Η πρακτική άρχισε κατά τη διάρκεια της παρακμής της Οθωμανικής εξουσίας στα μέσα του 17ου αιώνα και συνέχισε μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα. Τα καστρόσπιτα ήταν συνήθως φτιαγμένα από πέτρα, είχαν τρεις ή τέσσερις ορόφους, και είχαν τετράγωνο ή ορθογώνιο σχήμα. Εξυπηρετούσαν και οι στρατιωτικούς (άμυνα, παρατηρητήριο) και πολιτικούς (κατοικίες) σκοπούς, προκειμένου να προστατεύσουν τις εκτεταμένες οικογένειες των κατοίκων.
Στην Αλβανία
δεξιά|μικρογραφία| Ο λεγόμενος "κλειδωμένο πύργος" στο [[:en:Theth|Theth, στη βόρεια Αλβανία. ]] Τα αλβανικά Kullë βρίσκονται κυρίως στα βόρεια της χώρας, με σημαντική παρουσία στο νότο, στις περιοχές του Βερατίου, Αργυροκάστρου, Χειμάρρας, και Κάλτσιρε. Τα Kullas είναι βαριά οχυρωμένα κτίρια με μικρά παράθυρα και τρύπες για να πυροβολεί κανείς, επειδή ο κύριος σκοπός τους ήταν να προσφέρουν ασφάλεια σε διάρκεια σύρραξης. Τα πρώτα Kullas χτίστηκαν από τον 17ο αιώνα, όταν υπήρχε συνεχής καταπολέμηση της περιοχής Ντουκαγκίνι (Dukagjini), αν και οι περισσότεροι από αυτούς που υπάρχουν σήμερα είναι του 18ου ή του 19ου αιώνα. Σχεδόν πάντοτε είναι χτισμένα μέσα σε συγκρότημα κτιρίων με διάφορες λειτουργίες, αλλά στις πόλεις υπάρχουν κυρίως ως αυτόνομες δομές. Είναι επίσης τοποθετημένοι σε συγκροτήματα κτιρίων κατά τρόπο που να καθιστά δυνατό για τους κατοίκους να εποπτέουν τη γύρω περιοχή. Τα Kullas στις πόλεις είναι συνήθως χτισμένα ως αυτόνομες δομές, ενώ στα χωριά είναι πιο συχνά σαν μέρος ενός μεγαλύτερου συνόλου kullas και πέτρινων σπιτιών, συνήθως ομαδοποιημένα με βάση την φυλή στην οποία ανήκαν.
Ορισμένα kullë χρησιμοποιήθηκαν ως τόποι απομόνωσης και ασφαλή καταφύγια ή "κλειδωμένοι πύργοι" (αλβανικά: kulla ngujimi ), που προορίζονται για χρήση από πρόσωπα που είναι στόχοι σε βεντέτα (gjakmarrja - τζακμάρια) σύμφωνα με το εθιμικό κώδικα του Κανούν. Ένα παράδειγμα μπορεί να βρεθεί στο Τεθ, στη βόρεια Αλβανία.
Υπάρχουν επίσης περιπτώσεις οχυρωμένων πυργόσπιτων στο Αργυρόκαστρο που χτίστηκαν τον 13ο αιώνα, προϋπήρχαν δηλαδή της Οθωμανικής κατάκτησης.
Στη Βουλγαρία
δεξιά|μικρογραφία| Πύργος Κουρτπάσοφ στη [[Βράτσα της Βουλγαρίας. ]] Παραδείγματα οχυρωμένων πύργων-κατοικιών στα βουλγαρικά εδάφη περιλαμβάνουν τον Πύργο του Meshchii του 16ου αιώνα (που μετατρέπηκε σε πύργο ρολογιού το 19ου αιώνα) και του 17ου αιώνα Πύργο Kurtpashov στη Βράτσα στα βορειοδυτικά της Βουλγαρίας. Ο Πύργος Pirgova (Pirkova), παρόμοιος ως προς το σκοπό του αλλά διαφορετικός στο σχέδιο, ήταν χτισμένος στη νοτιοδυτική πόλη της Κιουστεντίλ τον 14ο ή 15ο αιώνα.
Ο πύργος στο Τέσοβο στη νότια Πιρίν, γνωστή για το σχετικά εξελιγμένο σύστημα υδραγωγείου και αποχετευτικό της σύστημα, επίσης πιστεύεται ότι χρονολογείtαι στην πρώιμη Οθωμανική διοίκηση της Βουλγαρίας και μπορεί να ήταν η κατοικία του τοπικού μπέη.
Ο Πύργος Hrelyo, που χτίστηκε στα 1334-5 από τον πρωτοσέβαστο Χρέλια στην αυλή του Μοναστηριού της Ρίλα, είναι ένα προ-Οθωμανική παράδειγμα ενός αυτόνομου πύργου που χρησίμευε και για κατοικίες καθώς και για αμυντικούς σκοπούς. Εκτός από τους κατοικήσιμους ορόφους, ο Πύργος Hrelyo των 23 μέτρων περιλαμβάνει επίσης ένα Ορθόδοξο εκκλησάκι στον ψηλότερο όροφο.
Στην Ελλάδα
μικρογραφία|Πυργόσπιτα στη Βάθεια Μάνης Η παράδοση των πυργόσπιτων στην ελληνική αρχιτεκτονική υπήρχε στην προ-Οθωμανική, Βυζαντινή εποχή.
Παρόλο που η αρχιτεκτονική της Οθωμανικής περιόδου έχει σχεδόν εξαφανιστεί από τα ελληνικά αστικά κέντρα, υπάρχουν διάσπαρτα παραδείγματα πυργόσπιτων χτισμένων κατά την Οθωμανική περίοδο, την πρώιμη σύγχρονη περίοδο, και κατά τη διάρκεια των τσιφλικιών.
Παράλληλα με τα οχυρωμένα σπίτια της Μάνης (που ονομάζονται ξεμόνια), υπάρχουν επίσης πυργόσπιτα (κουλέ) Οθωμανικής προέλευσης.
Έλληνες αρχιτέκτονες ισχυρίζονται ότι τα αλβανικά πυργόσπιτα αναπτύχθηκαν λόγω ελληνικής επιρροής.
Τα πυργόσπιτα της Λέσβου
Στη Λέσβο, υπάρχουν αρκετά πυργόσπιτα. Χτιζόταν με τοπικά υλικά, όπως πέτρες, πηλό, και σπανίως ηλιόκαυτους πλίνθους. Ήταν δυώροφα ή τριώροφα με τετραγονική κάτωψη. Βρισκόταν είτε μέσα στα κτήματα και στους οικισμούς, όπως στα πυργόσπιτα της Μυτιλήνης και της Μόριας, είτε σε απόσταση από αυτά, όπως στους Πύργους Θερμής. Χτιζόταν για την παρακολούθηση του γύρω χώρου, μία ανάγκη δημιουργημένη από την έντονη πειρατική δραστηριότητα της περιοχής.
Η κατασκευή τους με μία ματιά προδίδει τον ξεκάθαρα αμυντικό χαρακτήρα τους. Το ισόγειο δεν έχει κανένα παράθυρο ή άνοιγμα, και σε ορισμένα καστρόσπιτα έχει την δυνατότητα να απομονωθεί εντελώς ο πρώτος όροφος από τον δεύτερο μέσω του κλεισίματος ανοίγματος της εσωτερικής σκάλας μέσω των κλιβανών (κουμπιά). Η κεντρική είσοδος προστατεύεται από μία πόρτα επενδυσμένη είτε με λαμαρίνα είτε με χοντρά ξύλα, με μεγάλη κλειδαριά. Πάνω από την είσοδο, βρισκόταν ο λεγόμενος «φωνιάς» ή «καταρράκτης». Μία μικρή τρύπα, είτε πάνω από την είσοδο, είτε κάτω από τα παράθυρα του πρώτου ορόφου στις περιπτώσεις των παλαιώτερων πύργων, όπου οι αμυνώμενοι μπορούσαν να ρίξουν καυτό λάδι ή νερό στους επιτηθέμενους.
Στο Κοσσυφοπέδιο
μικρογραφία|Kulla στο Κοσσυφοπέδιο Στο Κοσσυφοπέδιο, τα παραδοσιακά, δύο ή τριών ορόφων kullas χτίστηκαν κυρίως μεταξύ του 18ου αιώνα και τις αρχές του 20ου αιώνα. Είναι κατασκευασμένα εξ ολοκλήρου από τοπική πέτρα, αν και μερικοί έχουν ενσωματωμένα ξύλινα στοιχεία στους επάνω ορόφους. Ιστορικά οι κούλες κατοικήθηκαν αποκλειστικά από άνδρες, ενώ γυναίκες και παιδιά στεγάζονταν σε ένα συνδεδεμένο κτίριο-παράρτημα. Οι εξωτερικοί τοίχοι είναι ένα μέτρο πάχος στο επίπεδο του εδάφους, αλλά γίνονται λεπτότεροι προς την οροφή. Τα μικρά ανοίγματα που παίζουν το ρόλο των παραθύρων ονομάζονται φρένγκι (frëngji), και το ιδιαίτερα μικρό τους μέγεθος είναι λόγω της ιστορικής χρήσης που είχαν οι κούλες ως οχύρωση και ως μέσο προστασίας ενάντια στις επιθέσεις.
Πτυχές της ζωής στις κούλες ήταν έντονα επηρεασμένες από την Μουσουλμανική κουλτούρα, ιδίως το διαχωρισμό μεταξύ ανδρών και γυναικών σε κοινωνικούς χώρους και εισόδους. Οι χαρακτηριστικές διπλές είσοδοι και σκάλες (κύρια και δευτερεύουσα) αντανακλούν τη διαίρεση αυτή, δεδομένου ότι μόνο η πλαϊνή είσοδος και σκάλα οδηγούσαν στην ιδιωτική οικογενειακή δωμάτια. Οι κούλες είναι επίσης ταιραιστές για το κλίμα του Κοσσυφοπεδίο, καθώς η κατασκευή τους τους επιτρέπει να παραμείνουν δροσερές το καλοκαίρι και ζεστές το χειμώνα.
Στη Σερβία
δεξιά|μικρογραφία|Πύργος Νενάντοβιτς, [[Βάλιεβο, Σερβία]]
Αναφορές
Κατηγορία:Αρχιτεκτονική στην Αλβανία Κατηγορία:Αρχιτεκτονική στη Βουλγαρία Κατηγορία:Αρχιτεκτονική στην Ελλάδα Κατηγορία:Οθωμανική αρχιτεκτονική Κατηγορία:Αρχιτεκτονική στη Σερβία Κατηγορία:Πύργοι στην Ελλάδα Κατηγορία:Πολιτισμός των Βαλκανίων
Εκλεκτοράτο του Μάιντς
Ο Αρχιεπίσκοπος-Εκλέκτορας του Μάιντς ήταν επίσης Αρχικαγκελάριος της Γερμανίας (ένα από τα τρία συστατικά βασικά βασίλεια της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, τα άλλα δύο είναι της Ιταλίας και της Βουργουνδίας) και, κατατάσσεται πρώτος μεταξύ όλων των εκκλησιαστικών και κοσμικών πρίγκιπας της Αυτοκρατορίας και ήταν δεύτερος μετά τον αυτοκράτορα. Ο πολιτικός του ρόλος, ήταν ιδιαίτερα ως διαμεσολαβητής μεταξύ των κτημάτων της αυτοκρατορίας και του αυτοκράτορα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία της Έσσης Κατηγορία:Πρώην κρατίδια και εδάφη της Ρηνανίας-Παλατινάτου Κατηγορία:Πρώην κρατίδια και εδάφη της Βαυαρίας Κατηγορία:Πρώην κρατίδια και εδάφη της Έσσης
Άλεξ Χου Άντερσεν
Ο Άλεξ Χου Άντερσεν (δανικά:Alex Høgh Andersen ,γεννημένος στις 20 Μαΐου 1994) είναι Δανός ηθοποιός και φωτογράφος. Είναι κυρίως γνωστός για το πρωταγωνιστικό ρόλο του ως Άιβαρ ο Ασπόνδυλος στην ιστορική δραματική τηλεοπτική σειρά του History channel Βίκινγκς.