cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Νικηφόρος Παλαιολόγος
Βιογραφία
Μετά την καταστροφική μάχη του Μαντζικέρτ το 1071 και την πτώση του Ρωμανού Δ΄, εστάλη στην Ανατολή εναντίον του Νορμανδού μισθοφόρου Ρουσέλ ντε Μπαγιέλ (Roussel de Bailleul), που είχε στασιάσει. Ο Νικηφόρος πρώτα συνέλεξε 6.000 μισθοφόρους από τη Γεωργία, αλλά στη μάχη εναντίον του Ρουσέλ οι Γεωργιανοί αυτομόλησαν και ηττήθηκε. Το 1077 καταγράφεται ως δούκας της Μεσοποταμίας. Αν και ήταν πιστός στον Μιχαήλ Ζ΄ Δούκα (1071-1078), επέτρεψε στον γιο του Γεώργιο Παλαιολόγο να συμμετάσχει στη στάση του Νικηφόρου (Γ΄) Βοτανειάτη, ο οποίος έγινε Αυτοκράτορας το 1078. Όταν το 1081 οι Κομνηνοί στασίασαν με αρχηγό τον Αλέξιο (Α΄), έμεινε πιστός στον Νικηφόρο Γ΄, όμως ο γιος του Γεώργιος και οι Δούκες υποστήριξαν τον Αλέξιο (Α΄). Όπως περιγράφει η Άννα Κομνηνή στην Αλεξιάδα της, όταν την 1η Απριλίου 1081 οι Κομνηνοί εισέβαλαν στην Κωνσταντινούπολη, ο πατέρας αντίκρυσε τον γιο του στις τάξεις τους. Ακόμη και τότε, ο Νικηφόρος Παλαιολόγος ζήτησε από τον Βοτανειάτη να του επιτρέψει τη διοίκηση της φρουράς των Βαράγγων για να υπερασπιστεί το Παλάτιο, αλλά ο Αυτοκράτορας δεν ήθελε να αντισταθεί. Τότε πρότεινε να υιοθετηθεί ο Αλέξιος (Α΄) από τον Νικηφόρο Γ΄ και ο πρώτος να είναι ουσιαστικός ηγεμόνας, ενώ ο δεύτερος να είναι τιμητικά μόνο. Ωστόσο η πρόταση απορρίφθηκε από τον Ιωάννη Δούκα και παραιτήθηκε ο Βοτανειάτης.
Τζιάνο Πιατσεντίνο
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Πιατσέντσα
Νικηφόρος Παλαιολόγος
Αναφορές
Κατηγορία:Δυναστεία των Παλαιολόγων Κατηγορία:Βυζαντινοί δούκες Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατιωτικοί Κατηγορία:Βυζαντινοί του 11ου αιώνα
Σαχατική Βικιπαίδεια
Σαχατικ
Ερμεντρούδη του Ρουσύ
Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Ρενώ κόμη του Ρουσύ και της Αλμπεράλντε των Ρέγκιναρ, κόρης του Γιλβέρτου δούκα της Λωρραίνης.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα τον Αλμπέρικ Β΄ κόμη του Μακόν.
Έπειτα έκανε δεύτερο γάμο με τον Όθωνα-Γουλιέλμο κόμη της Βουργουνδίας και είχε τέκνα:
Πηγές
Commire, Anne; Klezmer, Deborah, eds. (2000). Women in World History: Ead-Fur. Yorkin Publications.
Κατηγορία:Δούκισσες της Βουργουνδίας
Σπύρος Μάλας
Ο Σπύρος Μάλας (Spiro Samuel Malas, 28 Ιανουαρίου 1933 – 23 Ιουνίου 2019) ήταν ελληνοαμερικανός βαθύφωνος-βαρύτονος και ηθοποιός.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Βαλτιμόρη στις 28 Ιανουαρίου 1933. Γονείς του ήταν οι έλληνες μετανάστες στην Αμερική, Σαμουήλ και Λίλιαν Μάλας. Η οικογένειά του λειτουργούσε ένα εστιατόριο με θαλασσινά στη νοτιοδυτική πλευρά της Βαλτιμόρης, το Duffy's. Φοίτησε στο Πολιτειακό Κολέγιο Τάουσον (Towson State College) στο Μέριλαντ. Μετά την αποφοίτησή του, δίδαξε γεωγραφία για ένα έτος και, έπειτα, σπούδασε φωνητική στο Ωδείο Πίμποντι (Peabody Conservatory). Παντρεύτηκε τη Μαρλένα Κλάινμαν Μάλας, δασκάλα φωνητικής από τη Νέα Υόρκη, και απέκτησαν δύο γιους, τον Νικόλ και τον Αλέξη. Πέθανε στις 23 Ιουνίου 2019 στη Νέα Υόρκη.
Σταδιοδρομία
Έκανε το ντεμπούτο του στην όπερα το 1959 στη γενέτειρά του. Το 1961, εμφανίστηκε ως Βασιλιάς Αλκίνοος στην όπερα Ναυσικά της Πέγκι Γκλάνβιλ-Χικς, που ανέβηκε στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών. Μετά από την εμφάνισή του ως Σπινελόκιο στον Τζιάνι Σκίκι του Πουτσίνι το 1960, η επιφανής υψίφωνος Τζόαν Σάδερλαντ και ο σύζυγός της, μαέστρος Ρίτσαρντ Μπόνιν, του πρότειναν συνεργασία. Οι τρεις τους συνέπραξαν στην όπερα Πουριτανοί που ανέβηκε το 1964 στη Βοστώνη. Ακολούθως, το 1965 περιόδευσε με τη Σάδερλαντ και τον σύζυγό της στην Αυστραλία. Έπειτα, εμφανίστηκε στη Βασιλική Όπερα του Λονδίνου στο Κόβεντ Γκάρντεν και, από το 1983, ανέλαβε δεκάδες ρόλους με τη Μητροπολιτική Όπερα της Νέας Υόρκης. Εμφανίστηκε στις κορυφαίες λυρικές σκηνές της Ευρώπης, συμπράττωντας με μονωδούς όπως οι Λουτσιάνο Παβαρόττι, η Μπέβερλι Σιλς και η Κίρι Τε Κανάουα.
Εκτός από μονωδός, ο Μάλας εμφανίστηκε και ως ηθοποιός σε τηλεοπτικές παραγωγές όπως το Νόμος και τάξη και το Sex and the City. Το 1992 συμμετείχε στη θεατρική παράσταση The Most Happy Fella στο Μπρόντγουεϊ· για την ερμηνεία του έγινε υποψήφιος για Βραβείο Drama Desk και δέχτηκε αρκετές θετικές κριτικές.
Δίδαξε ωδική στο Κολέγιο Μπάρναρντ και τη Σχολή Μουσικής του Μανχάταν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνοαμερικανοί Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Βαρύτονοι Κατηγορία:Βαθύφωνοι
Τρύφων Αλεξιάδης
Ο Τρύφων Αλεξιάδης είναι οικονομολόγος, βουλευτής και πρώην αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών.
Βιογραφία
Έχει διατελέσει συντονιστής του Τμήματος Οικονομικής Πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ σε θέματα φορολογικής πολιτικής.
Στις εκλογές του 2019 εξελέγη βουλευτής Β' Πειραιώς με τον ΣΥΡΙΖΑ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες οικονομολόγοι Κατηγορία:Έλληνες αναπληρωτές υπουργοί Οικονομικών Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ Κατηγορία:Βουλευτές Β΄ Πειραιά Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί του 21ου αιώνα
Λαμπρινός Βρανάς
Ο Λαμπρινός Βρανάς ήταν Κρητικός Μακεδονομάχος. Υπήρξε ένας από τους πρωτοπόρους του Μακεδονικού αγώνα, δίνοντας γι'αυτόν την ίδια του τη ζωή.
Βιογραφία
Ο Λαμπρινός Βρανάς γεννήθηκε στον Καλλικράτη Σφακίων του Νομού Χανίων.
Το 1903 στρατολογήθηκε από τους Παύλο Μελά και Γεώργιο Τσόντο στο πρώτο αντάρτικο σώμα προερχόμενο από την ελεύθερη Ελλάδα που συγκροτήθηκε με σκοπό την ενθάρρυνση και τόνωση των Μακεδόνων για ένοπλη αντίσταση εναντίον της βουλγαρικής προπαγάνδας και της δράσης των Βούλγαρων κομιτατζήδων. Το σώμα αυτό, αποτελούμενο από συνολικά 10 άνδρες, πέρασε την ελληνοτουρκική μεθόριο και εισήλθε στη Δυτική Μακεδονία στις 13 Ιουνίου. Εκτός από τον Βρανά, μέλη του ήταν οι Κρήτες Ευθύμιος Καούδης, Γεώργιος Πέρος, Γεώργιος Δικώνυμος-Μακρής, Γεώργιος Σεϊμένης, Γεώργιος Ζουρίδης, Γεώργιος Στρατινάκης, Ευστράτιος Μπονάτος, Μανούσος Καντουνάτος και Νικόλαος Δουκάκης. Στη Μακεδονία τους υποδέχθηκε ο Μητροπολίτης Καστοριάς Γερμανός Καραβαγγέλης, ο οποίος για μεγάλο χρονικό διάστημα ζητούσε από την Ελλάδα να στείλει στην περιοχή ένοπλα σώματα ώστε να μην πέσει η Μακεδονία στα χέρια των Βούλγαρων. Μετά από ένα μήνα παραμονής, το σώμα αυτό επέστρεψε στην Αθήνα, αφήνοντας πίσω του έναν νεκρό, τον Γεώργιο Σεϊμένη, ο οποίος έχασε τη ζωή του σε συμπλοκή με τους Βούλγαρους.
Ο Βρανάς επανήλθε στη Μακεδονία και τον Οκτώβριο του 1904 ήταν παρών στο περιστατικό που κόστισε τη ζωή του Παύλου Μελά. Στις 17 Μαΐου του 1905, ο Βρανάς ήταν επικεφαλής αποσπάσματος περίπου 20 ανδρών, κινούμενος καθ' οδόν προς Μορίχοβο. Η παρουσία του αποσπάσματός του προδόθηκε στους Τούρκους από Βούλγαρους, με αποτέλεσμα να περικυκλωθεί από τον τουρκικό στρατό στο χωριό Μπελκαμένη (σημερινή Δροσοπηγή). Ακολούθησε μάχη κατά την οποία σκοτώθηκαν τα περισσότερα μέλη του αποσπάσματος, μεταξύ των οποίων και ο ίδιος ο Βρανάς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μακεδονομάχοι
Θραξ (μυθολογία)
Στην Ελληνική Μυθολογία, ο Θραξ (αρχαία ελληνικά: Θρᾷξ) ήταν ένας από τους γιούς του Άρη. Ήταν ο μυθολογικός αρχηγός των Θρακών.
Δείτε επίσης
Θείρας – Μυθολογικός πρόγονος των Θρακών σύμφωνα με την Βίβλο
Παραπομπές
Κατηγορία:Παιδιά του Άρη
Το σπίτι των κοιμισμένων κοριτσιών
Πλοκή
Το σπίτι των κοιμισμένων κοριτσιών είναι ένας οίκος ανοχής, στον οποίο ηλικιωμένοι άνδρες πληρώνουν για να κοιμηθούν δίπλα σε νεαρά κορίτσια που έχουν ναρκωθεί και τυχαίνει να είναι γυμνά, τα λεγόμενα κοιμισμένα κορίτσια του τίτλου του μυθιστορήματος. Οι ηλικιωμένοι άντρες αναμένεται να πάρουν υπνωτικά χάπια και να μοιραστούν το κρεβάτι για μια ολόκληρη νύχτα με ένα κορίτσι χωρίς να επιχειρήσουν τίποτα «κακόγουστο», όπως για παράδειγμα «να βάλουν ένα δάχτυλο μέσα στο στόμα τους». Στον γερο-Εγκούτσι δίνεται με ένα διαφορετικό κορίτσι για να κοιμηθεί δίπλα του κάθε φορά που επισκέπτεται το σπίτι λόγω του ότι δεν ενημερώνει έγκαιρα για την κάθε επίσκεψή του. Κάποια στιγμή, ανακαλύπτει ότι όλα τα κορίτσια είναι παρθένες, κάτι που τον αναγκάζει με κάποιον τρόπο να συμμορφωθεί με τους κανόνες του σπιτιού. Το κάθε κορίτσι είναι διαφορετικό και οι περιγραφές των πράξεών του αναμειγνύονται με τα όνειρα που βλέπει καθώς κοιμάται και αυτός πλάι στα κοιμισμένα κορίτσια.
Διασκευές για τον κινηματογράφο
Η κινηματογραφική διασκευή του 2008 από τον Βάντιμ Γκλόβνα, με τον τίτλο Das Haus der Schlafenden Schönen (Σπίτι των Ωραίων Κοιμωμένων), δεν έγινε δεκτή με καλές κριτικές. Η βαθμολογία της ταινίας στον ιστότοπο του Rotten Tomatoes είναι 28%, ενώ το Village Voice χαρακτήρισε την ταινία ως μία από τις χειρότερες κυκλοφορίες της χρονιάς.
Η αυστραλιανή ταινία του 2011 με τον τίτλο Ωραία κοιμωμένη, σε σκηνοθεσία της Τζούλια Λι, χρησιμοποιεί την κεντρική υπόθεση του Σπιτιού των κοιμισμένων κοριτσιών ως μέρος της κύριας πλοκής της, αλλά αντιστρέφει την οπτικήγ ωνία. Η ταινία περιέχει μια σκηνή στην οποία ένας λέκτορας πανεπιστημίου παρουσιάζει ένα παιχνίδι γκο, μια αναφορά στο μυθιστόρημα του Καουαμπάτα του 1951 Ο δάσκαλος του Γκο. Οι λογοτεχνικές πηγές για την ταινία Ωραία κοιμωμένη (2011) αναγνωρίστηκαν και συζητήθηκαν στο βιβλίο Ωραία κοιμωμένη το οποίο παρουσιάστηκε σε συνέντευξη Τύπου στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών το 2011 από την Screen Australia και στη συνέχεια σε πολλές άλλες συνεντεύξεις. Αυτές οι πηγές περιλαμβάνουν τον Καουαμπάτα, τον Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκερς, τον Σαρλ Περό καθώς και την Αγία Γραφή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιαπωνική λογοτεχνία
Κώστας Χατζής (ποδοσφαιριστής)
Ο Κώστας Χατζής ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής της προπολεμικής εποχής, ο οποίος αγωνιζόταν ως τερματοφύλακας για την ομάδα του Άρη στα μέσα της δεκαετίας του '30.
Καριέρα
Ο Χατζής εντάχθηκε στο δυναμικό του Άρη το 1933 και έκανε την πρώτη του εμφάνιση στην βασική ενδεκάδα σε φιλικό αγώνα εναντίον του ΠΑΟΚ στις 3 Δεκεμβρίου 1934.
Αρχικά, αποτέλεσε αναπληρωματικό του Κουμπλή, αλλά στο πρωτάθλημα Βορείου Ομίλου της σεζόν 1934-35, χρησιμοποιήθηκε ως βασικός τερματοφύλακας, με αναπληρωματικό του τον Θεόφιλο Καρνεμίδη. Οι "κίτρινοι" κατέλαβαν την πρώτη θέση, αλλά η τελική φάση του πρωταθλήματος δεν πραγματοποιήθηκε, με σκοπό την καλύτερη προετοιμασία της της Εθνικής Ελλάδος για τις καλοκαιρινές της υποχρεώσεις.
Την επόμενη χρονιά, αποτέλεσε το δίδυμο τερματοφυλάκων του συλλόγου μαζί με τον Αγησίλαο Μουλά, με τον Άρη να κατατάσσεται τέταρτος στο πανελλήνιο πρωτάθλημα. Διακρίθηκε στον αγώνα εναντίον του Ολυμπιακού στις 1 Δεκεμβρίου 1935, διατηρώντας ανέπαφη την εστία του για το ισόπαλο 0-0.
Κατά την τελευταία του χρονιά με τον Άρη, κατέλαβε την τρίτη θέση στο πρωτάθλημα Βορείου Ομίλου, με τον Μουλά πλέον, να έχει πάρει την θέση του βασικού τερματοφύλακα.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές
Non mi avete fatto niente
Το "Non mi avete fatto niente" (Ελληνικά: "Δεν έκανες τίποτε σε μένα") είναι ένα τραγούδι ερμηνευμένο από τους Ιταλούς τραγουδιστές Ερμάλ Μέτα και Φαμπρίτσιο Μόρο. Το τραγούδι κυκλοφόρησε ως ψηφιακή λήψη στις 7 Φεβρουαρίου 2018, ως πρώτο σινγκλ από τα αντίστοιχα άλμπουμ Non abbiamo armi και Parole rumori e anni. Κέρδισε το Φεστιβάλ του Σάν Ρέμο και εκπροσώπησε την Ιταλία στη Eurovision 2018, όπου ήρθε στην 5η θέση με 308 βαθμούς.
Σύνθεση
Το τραγούδι γράφτηκε από τους τραγουδιστές και τους τραγουδοποιούς μαζί με τον Andrea Febo. Οι στίχοι ασχολούνται με τους πολέμους σε ολόκληρο τον κόσμο και τις τρομοκρατικές επιθέσεις στην Ευρώπη και τη Μέση Ανατολή: στις λυρικές σελίδες αναφέρονται οι πόλεις Λονδίνο, Παρίσι, Νίκαια, Κάιρο και Βαρκελώνη. Το τραγούδι γράφτηκε συνεπώς στο βομβαρδισμό της Manchester Arena.
Η χορωδία του τραγουδιού αναφέρεται σε ένα προηγούμενο τραγούδι του Febo (τρίτος συγγραφέας του "Non mi avete fatto niente"), με τίτλο "Silenzio" και υποβλήθηκε στο Τμήμα Νέων στο Μουσικό Φεστιβάλ Sanremo 2016 που πραγματοποίησαν οι Ambra Calvani και Gabriele De Pascali.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2018 Κατηγορία:Τραγούδια του 2018 Κατηγορία:Singles της Sony Music Κατηγορία:Singles του 2018 Κατηγορία:Αντιπολεμικά τραγούδια
Sky plc
Η Sky plc   είναι πανευρωπαϊκή εταιρεία δορυφορικών ραδιοτηλεοπτικών μεταδόσεων, μέσω διαδικτύου, ευρυζωνικών συνδέσεων και τηλεφωνικών υπηρεσιών με έδρα το Λονδίνο. Έχει επιχειρήσεις στο Ηνωμένο Βασίλειο, την Ιρλανδία, τη Γερμανία, την Αυστρία και την Ιταλία. Η Sky είναι η μεγαλύτερη εταιρεία μέσων μαζικής ενημέρωσης και ο μεγαλύτερος τηλεοπτικός σταθμός συνδρομητικής τηλεόρασης στην Ευρώπη, με 21 εκατομμύρια συνδρομητές και 30.000 υπαλλήλους από το 2015.
Αρχικά διαμορφώθηκε το 1990 με την ίση συγχώνευση της Sky Television και της British Satellite Broadcasting, η BSkyB έγινε η μεγαλύτερη ψηφιακή συνδρομητική τηλεοπτική εταιρεία στο Ηνωμένο Βασίλειο. Το 2014, μετά την ολοκλήρωση της εξαγοράς της Sky Italia και της Sky Deutschland, η συγχωνευμένη εταιρεία μετονομάστηκε σε Sky plc. Η Sky είναι εισηγμένη στο Χρηματιστήριο του Λονδίνου και αποτελεί συστατικό στοιχείο του δείκτη FTSE 100. Έχει κεφαλαιοποίηση αγοράς περίπου £ 18,75 δισ. (€ 26,76 δισ.) Από το 2015.
Η 21st Century Fox του Ρούπερτ Μέρντοχ κατέχει μερίδιο 39,14% στην εταιρεία, στις 9 Δεκεμβρίου 2016, μετά από προηγούμενη απόπειρα της News International, η οποία επηρεάστηκε από το σκάνδαλο τηλεφωνικών υποκλοπών, η 21η Century Fox ανακοίνωσε ότι συμφώνησε να αγοράσει το υπόλοιπο της Sky, εν αναμονή της έγκρισης της κυβέρνησης. Από τον Ιούλιο του 2017, έχει υποβληθεί σε κυβερνητική αναθεώρηση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιχειρήσεις του Ηνωμένου Βασιλείου Κατηγορία:Βρετανικά εμπορικά σήματα
Οι εξομολογήσεις (Ρουσσώ)
Το έργο θεμελιώνει το σύγχρονο είδος της αυτοβιογραφίας και αποτελεί ένα σημαντικό κείμενο της γαλλικής λογοτεχνίας.
Το έργο
Οι εξομολογήσεις αποτελούνται από δύο ξεχωριστά έργα, καθένα από τα οποία περιλαμβάνει έξι βιβλία. Τα βιβλία 1 έως 6 καλύπτουν τη ζωή του ως το 1740, γράφτηκαν μεταξύ 1765 και 1767 και εκδόθηκαν το 1782, ενώ τα βιβλία 7 έως 12 που αναφέρονται στη ζωή του από το 1741 ως το 1765, γράφτηκαν το 1769-1770 και εκδόθηκαν το 1789. Ο Ρουσσώ παραπέμπει σε ένα προγραμματισμένο τρίτο μέρος, που δεν ολοκληρώθηκε ποτέ. Αν και το βιβλίο περιέχει ανακρίβειες, ιδιαίτερα στις ημερομηνίες, ο συγγραφέας παρέχει μια περιγραφή των εμπειριών που διαμόρφωσαν την προσωπικότητα και τις ιδέες του. Για παράδειγμα, ορισμένα μέρη της δικής του εκπαίδευσης παρουσιάζονται στην αφήγηση της ιδανικής εκπαίδευσης στο έργο του Αιμίλιος, ή Περί αγωγής. αριστερά|μικρογραφία|Εικονογράφηση του 1903 Το έργο του Ρουσσώ είναι αξιοσημείωτο ως μια από τις πρώτες αυτοβιογραφίες. Πριν από αυτό, οι δύο μεγάλες αυτοβιογραφίες ήταν οι Εξομολογήσεις του Αγίου Αυγουστίνου και η Ζωή της Αγίας Τερέζας. Ωστόσο, και τα δύο αυτά έργα επικεντρώθηκαν στις θρησκευτικές εμπειρίες των συγγραφέων τους. Οι Εξομολογήσεις ήταν μια από τις πρώτες αυτοβιογραφίες στις οποίες ένα άτομο έγραψε για τη ζωή του σχετικά με τις κοσμικές εμπειρίες και τα προσωπικά του συναισθήματα. Ο Ρουσσώ είχε επίγνωση της μοναδικής φύσης του έργου του. Αρχίζει με τα περίφημα λόγια:
"«Έχω αποφασίσει για μια επιχείρηση που δεν έχει προηγούμενο και η οποία, μόλις ολοκληρωθεί, δεν θα έχει μιμητή. Σκοπός μου είναι να δείξω ένα πορτρέτο με κάθε τρόπο πιστό στη φύση και ο άνθρωπος που θα απεικονίσω θα είναι ο εαυτός μου»."
Λίγο μετά τη δημοσίευσή του, το παράδειγμά του ακολούθησαν πολλοί άλλοι συγγραφείς, μεταξύ άλλων ο Γκαίτε, ο Γουίλιαμ Γουόρντσγουορθ, ο Σταντάλ, ο Σατωμπριάν, ο Τόμας ντε Κουίνσι, ο Τζάκομο Καζανόβα και ο Βιττόριο Αλφιέρι που έγραψαν τις δικές τους αυτοβιογραφίες με παρόμοιο τρόπο.
Το έργο διακρίνεται επίσης για τη λεπτομερή περιγραφή των πιο ταπεινωτικών και επαίσχυντων στιγμών του Ρουσσώ. Για παράδειγμα, αφηγείται ένα περιστατικό, όταν ήταν υπηρέτης, όπου αποκαλύπτει ότι αυτός είχε κλέψει μια κορδέλα, πράξη για την οποία ενοχοποιήθηκε η νεαρή μαγείρισσα που δούλευε στο σπίτι.
Το αυτοβιογραφικό έργο του Ρουσσώ συνεχίζεται και στα έργα Ο Ρουσσώ κριτής του Ζαν-Ζακ (1772-1776, δημοσιεύθηκε το 1782) και Οι ονειροπολήσεις του μοναχικού οδοιπόρου (1776-78, δημοσιεύθηκε το 1782).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ζαν Ζακ Ρουσσώ, Οι εξομολογήσεις, απόσπασμα στα ελληνικά.
Σις κεμπάπ
μικρογραφία|Ένα πιάτο με σις κεμπάπ, σεχριγιελί πιλάφ (πιλάφι κριθαρακιού), κρεμμύδια με σουμάκ, ψητό πιπέρι, φύλλα ρόκας και μια φέτα ψημένης ντομάτας. Το σις κεμπάπ είναι δημοφιλές γεύμα το οποίο αποτελείται από ψητούς κύβους κρέατος προσδεμένους σε ξυλάκι. Είναι παρόμοιο ή συνώνυμο με το σασλίκ, το οποίο τρώγεται στον Καύκασο.
Το σις κεμπάπ είναι ένα από τα πολλά είδη κεμπάπ. Το κεμπάπ είναι μια κατηγορία κρεατικών πιάτων από τη Μέση Ανατολή. Άλλες κατηγορίες του κεμπάπ είναι για παράδειγμα το ντονέρ κεμπάπ και το τας κεμπάπ. Είναι επίσης ένα δημοφιλές πιάτο στην Αρμενία.
Παραδοσιακά το σις κεμπάπ παράγεται από κρέας αρνιού. Ωστόσο, το σις κεμπάπ παράγεται επίσης από κρέας πουλερικών ή ψαριών. Στην Τουρκία, το σις κεμπάπ και τα λαχανικά που το συνοδεύουν ψήνονται ξεχωριστά, συνήθως όχι στην ίδια σχάρα.
Ετυμολογία
Το σις κεμπάπ είναι η ελληνική απόδοση των τουρκικών λέξεων σις (şiş = σπαθί, ξυλάκι) και κεμπάπ (ψητό κρεατικό πιάτο). Στα αγγλικά ο όρος σις κεμπάπ υφίσταται από τις αρχές του 20ού αιώνα.
Σύμφωνα με το Αγγλικό Λεξικό της Οξφόρδης, η παλαιότερη αναφορά του φαγητού σε αγγλόφωνο βιβλίο είναι στο βιβλίο του Σινκλέρ Λιούις, Our Mr. Wrenn (Ο Κύριος Ρεν μας). Το συγκεκριμένο βιβλίο εκδόθηκε το 1914.
Η λέξη κεμπάπ πέρασε στην ελληνική γλώσσα από τα τουρκικά. Στα αγγλικά η λέξη υπάρχει από τα τέλη του 17ου αιώνα. Η προέλευση της λέξης κεμπάμπ είναι αραβική (كَبَاب, kabāb), αν και στα ελληνικά λόγω της τουρκοκρατίας έχει υιοθετηθεί η τουρκική προφορά της λέξης, κεμπάπ (τουρκικά kebap). Η λέξη κεμπάπ σημαίνει στα αραβικά "τηγανίζω/καίω". Ο ειδικός σε θέματα ετυμολογίας των λέξεων Σεβάν Νισανιάν δηλώνει ότι η λέξη καμπάμπ έχει την ίδια σημασία με τη λέξη "kabābu" της παλαιάς ακκαδικής γλώσσας και την λέξη "kbabā/כבבא" της αραμαϊκής γλώσσας. Η αρχαιότερη γνωστή αναφορά της λέξης σις προέρχεται από το βιβλίο Ντιβάν Λουγκάτ αλ-Τουρκ (Diwan Lughat al-Turk) του 11ου αιώνα. Το έργο αποδίδεται στον Μαχμούτ του Κασγκάρ. Πιθανότατα η αρχική σημασία της λέξης ήταν "αιχμηρή ράβδος".
Παραπομπές
Κατηγορία:Τουρκική κουζίνα Κατηγορία:Παλαιστινιακή κουζίνα Κατηγορία:Τρόφιμα με βάση το κρέας
Κάστρο Μουκαϊχαγκουρογιάμα
Το Κάστρο Μουκαϊχαγκουρογιάμα (ιαπωνικά: 向羽黒山城, μτγρ. «Mukaihaguroyama-jō»), επίσης γνωστό ως Κάστρο Ιβασάκι (岩崎城, Iwasaki-jō), ήταν ιαπωνικό κάστρο της περιόδου Έντο, που βρισκόταν στην πόλη Αϊζουμισάτο, στο νότιο μέρος του νομού Φουκουσίμα, στην Ιαπωνία. Η τοποθεσία προστατεύεται από την Ιαπωνική κυβέρνηση ως Εθνικός Ιστορικός Τόπος από το 2001. Κατατάσσεται ως ένα από τα πέντε μεγαλύτερα γιαμασίρο της περιόδου Σενγκόκου (συμπεριλαμβανομένων των παρακάτω κάστρων: κάστρο Κασουγκαγιάμα (επαρχία Ετσίγκο), κάστρο Νανάο (επαρχία Νότο), κάστρο Οντάνι και κάστρο Κάννοντζι (επαρχία Όμι) και κάστρο Γκασσαντόντα (επαρχία Ιβάμι).
Ιστορία
Το Κάστρο Μουκαϊχαγκουρογιάμα βρίσκεται στην κορυφή του όρους Ιβασάκι, ενός λόφου 180 μέτρων κοντά στον ποταμό Άγκα, και στο νότιο άκρο της λεκάνης Άιζου, και μόλις δέκα χιλιόμετρα από το Κάστρο Αϊζουβακαμάτσου. Το κάστρο βρίσκεται απέναντι από την υψηλότερη νότια κορυφή και την χαμηλότερη βόρεια κορυφή του όρους Ιβάκι, με συνολική έκταση 600 τετραγωνικών μέτρων, η οποία ήταν πολύ μεγάλη για ένα κάστρο αυτής της περιόδου.
Κατά τη διάρκεια της περιόδου Σενγκόκου, το βόρειο Μούτσου τέθηκε υπό τον έλεγχο της φυλής Ασίνα, αρχικά υποστηρικτές της φυλής Ντάτε, που είχαν δηλώσει την ανεξαρτησία τους κατά τη διάρκεια μιας από τις πολυάριθμες εσωτερικές συγκρούσεις της φυλής Ντάτε. Ο Ασίνα Μοριούτζι (1521–1580) επέκτεινε την επικράτειά του από τη λεκάνη της Γιονεζάβα στις περιοχές Άιζου και Νακαντόρι, καταλαμβάνοντας το κάστρο Σιρακάβα και το κάστρο Νιχονμάτσου και χτίζοντας το κάστρο Κουροκάβα αργότερα γνωστό ως Κάστρο Αϊζουβακαμάτσου ως πρωτεύουσά του. Όταν αποσύρθηκε και παρέδωσε την εξουσία στον γιο του, Ασίνα Μοριόκι (1547–1574), έχτισε το Κάστρο Μουκαϊχαγκουρογιάμα ως τόπο συνταξιοδότησής του και για να ενισχύσει την άμυνα των περιοχών Ασίνα στα νότια. Οι άμυνες του κάστρου ενισχύθηκαν από τον Ασίνα Μοριτάκα (1561–1584). Ωστόσο, αποδείχθηκε ότι ήταν αντιδημοφιλής ηγεμόνας και δολοφονήθηκε το 1584. Στη συνέχεια, η φυλή Ασίνα ηττήθηκε από τον Ντάτε Μασαμούνε στη μάχη της Σουριαγκεχάρα το 1589.
Η φυλή Ντάτε σύντομα μεταφέρθηκε από το Άιζου στο Σεντάι με εντολή του Τογιοτόμι Χιντεγιόσι και το κάστρο περιήλθε στα χέρια του Γκάμο Ουτζισάτο, ακολουθούμενο από τον Ουεσούγκι Καγκεκάτσου. Και οι δύο χρησιμοποίησαν το πιο βολικό κάστρο Άιζου-Βακαμάτσου ως κύρια βάση τους και διατήρησαν το Κάστρο Μουκαϊχαγκουρογιάμα κυρίως ως τελικό οχυρό σε περίπτωση πολέμου. Μετά τη Μάχη της Σεκιγκαχάρα και την εγκαθίδρυση του σογκουνάτου Τοκουγκάβα, η φυλή Ουεσούγκι μεταφέρθηκε στην περιοχή Γιονεζάβα και το Κάστρο Μουκαϊχαγκουρογιάμα αφέθηκε να καταρρεύσει.
Βιβλιογραφία
Μουκαιχαγκουρογιαμα Κατηγορία:Αξιοθέατα στην Ιαπωνία Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Ιαπωνία
Αντρέα ντι Μπάρτολο
Ο Αντρέα ντι Μπάρτολο (ιταλ. Andrea di Bartolo, αναφερόμενος επίσης και ως Andrea di Bartolo Cini, 1360/70 – 1428) ήταν Ιταλός ζωγράφος και μικρογράφος, ο οποίος δραστηριοποιήθηκε σε αρκετές πόλεις της κεντρικής και βόρειας Ιταλίας. Ανήκε στη Σχολή της Σιένα και έγινε γνωστός κατά κύριο λόγο για τις δημιουργίες του με θρησκευτικά θέματα. Δραστηριοποιήθηκε σε περιοχές γύρω από τη Σιένα κατά την περίοδο 1389 ως 1428.
Βιογραφία
Ο Αντρέα γεννήθηκε το 1360, γιος του επίσης γνωστού ζωγράφου Μπάρτολο ντι Φρέντι (Bartolo di Fredi). Η καλλιτεχνική του σταδιοδρομία ξεκίνησε, χωρίς αμφιβολία, στο εργαστήριο του πατέρα του, καθώς το "χέρι" του εντοπίζεται σε αρκετές σημαντικές παραγγελίες που εξετέλεσε ο Μπάρτολο κατά τη δεκαετία του 1380, ιδιαίτερα στο "πολύπτυχο του Montalcino" και στις τοιχογραφίες της Αυγουστινιανής εκκλησίας της ίδιας πόλης. Ο ζωγράφος αναφέρεται για πρώτη φορά το 1389 στο "Breve dell’Arte de’pittori senesi".
Συνεργάστηκε, εκτός από τον πατέρα του, και με τον Λούκα ντι Τομμέ (Luca di Tommè) σε εικόνα για την Αγία Τράπεζα του Καθεδρικού ναού της Σιένα, την οποίαν είχε παραγγείλει η Συντεχνία των υποδηματοποιών της πόλης το 1394 (η εικόνα σήμερα έχει χαθεί). Αυτή είναι και η πρώτη του τεκμηριωμένη εργασία.
Πιθανότατα δημιούργησε το δικό του εργαστήριο περί το 1390. Ήταν ιδιαίτερα επιτυχημένος στη Σιένα και έλαβε πολυάριθμες παραγγελίες, από τους ίδιους μοναστικούς κύκλους όπως ο πατέρας του, όπως οι Φραγκισκανοί του Μονταλτσίνο και οι Δομινικανοί της Σιένα. Το 1394 ο Αντρέα ξεκίνησε δραστηριότητες στο Βένετο, όπως μαρτυράται από την εικόνα για την Αγία Τράπεζα με τις πέντε ευλογημένες μοναχές του Δομινικανού Τάγματος (σήμερα στο Museo Vetrario του Μουράνο), την εικόνα ενός Εσταυρωμένου στο Ζαντάρ της σημερινής Κροατίας και μερικές τοιχογραφίες στην εκκλησία του Αγίου Φραγκίσκου στο Τρεβίζο.
Θεωρείται πιθανόν να ήταν ο πατέρας του ζωγράφου Τζόρτζο ντι Αντρέα ντι Μπάρτολο (Giorgio di Andrea di Bartolo), ο οποίος δραστηριοποιήθηκε ααπό το 1409 ως το 1428.
Ο Αντρέα ντι Μπάρτολο απεβίωσε στη Σιένα στις 3 Ιουνίου 1428.
Έργο
Εργαζόμενος στο εργαστήριο του πατέρα του, διακρίθηκε για την ικανότητά του στην απεικόνιση ζωγραφικών έργων μικρών διαστάσεων. Παράδειγμα αυτής του της ικανότητας αποτελεί Η σφαγή των Αθώων που απεικονίζεται στη δημιουργία για Αγία Τράπεζα Τα Εισόδια της Θεοτόκου, για τον ναό του Αγίου Αυγουστίνου στο Σαν Τζιμινιανο. (σήμερα στην Πινακοθήκη Τέχνης Γουόλτερς της Βαλτιμόρης) Όπως προαναφέρθηκε, ο καλλιτέχνης αυτονομήθηκε περί το 1390 και σε αυτή την περίοδο ανήκει το τρίπτυχο Ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου (σήμερα στο "Museo d’Arte Sacra"). Όντας πλέον αυτόνομος, αναγνωρίστηκε ως επιτυχημένος καλλιτέχνης στη Σιένα, όπου ζωγράφισε και τοιχογραφίες στο παρεκκλήσιο του Σαν Βιττόρε του Καθεδρικού ναού της πόλης (σήμερα θεωρούνται απολεσθείσες). Ασχολήθηκε, επίσης, με ξυλόγλυπτα καθώς και με υαλογραφία. Από τα έργα του, τα μόνα χρονολογημένα είναι τα τέσσερα πάνελς του 1413, με τους Άγιο Ιωάννη τον Βαπτιστή, τον Άγιο Φραγκίσκο, τον Άγιο Πέτρο και τον Άγιο Ιωάννη τον Ευαγγελιστή, τα οποία ζωγράφισε για το πολύπτυχο Santa Petronilla (στον ναό "Osservanza" της Σιένα).
Η επιρροή του Ταντέο ντι Μπάρτολο είναι εμφανής στις μορφές του πολυπτύχου στο πολύπτυχο του Καθεδρικού της Τουσκανία (περιφέρεια του Βιτέρμπο) καθώς και στην εικόνα Αγίας Τράπεζας του Σαντ' Άντζελο στο Βάντο. Τα έργα αυτά χρονολογούνται μεταξύ 1420 και 1425. Παρά το γεγονός ότι ο Αντρέα ντι Μπάρτολο παρέμεινε "πιστός" στην παράδοση της Σχολής της Σιένα, στο έργο του αποκαλύπτεται σαφής εξέλιξη, η οποία αποσκοπούσε στο να κάνει τις εκφράσεις των μορφών που απεικόνιζε λιγότερο άκαμπτες. Η επιθυμία του να υιοθετήσει τα μεταφορικά ιδεώδη της ύστερης γοτθικής ζωγραφικής είναι σαφής στα έργα που δημιούργησε από τα πρώτα χρόνια του 15ου αιώνα και ύστερα: Επιμήκυνε τις αναλογίες των μορφών του και τους έδωσε περισσότερη ζωντάνια με πιο εκφραστικές "κινήσεις" και λιγότερο "ήπια" ένδυση. Επιπλέον, χάρη στην επίδραση του Ταντέο, απεικόνιζε πιο ρεαλιστικά το δέρμα, τα μαλλιά, τα ρούχα και εν γένει τις υφές του. Στα υπόλοιπα, όμως, παρέμεινε πιστός σε όσα είχε μάθει από τον πατέρα του.
Τα πάνελς του (αποσυνδεδεμένου πλέον) πολυπτύχου, η πλειονότητα των οποίων παραμένει και σήμερα στην Τουσκάνια) και τα τέσσερα πλευρικά πάνελς του πολυπτύχου του 1413 του ναού της "Osservanza" της Σιένα, καταδεικνύουν αυτή τη φάση στην τέχνη του Αντρέα. Το πολύπτυχο στην Εθνική Πινακοθήκη της Σιένα (φέρει τον αριθμό 220), η Ανάληψη της Θεοτόκου (σήμερα στο Μουσείο Καλών Τεχνών της Βιρτζίνια στο Ρίτσμοντ) και το πολύπτυχο που εν μέρει σήμερα βρίσκεται στην Πινακοθήκη Μπρέρα στο Μιλάνο και την Εθνική Πινακοθήκη του Ουρμπίνο πιστοποιούν την εξέλιξη της τέχνης του τα επόμενα έτη.
Δολοφονία του Αχμέτ Γιλντίζ
Η δολοφονία του Αχμέτ Γιλντίζ ήταν υπόθεση εγκλήματος μίσους εναντίον των ΛΟΑΤ, που έλαβε χώρα στις 15 Ιουλίου 2008 στο Ουσκουντάρ της Κωνσταντινούπολης. Η δολοφονία του από τον πατέρα του, Γιάγια Γιλντίζ, αναφέρεται ευρέως ως η πρώτη γνωστή περίπτωση εγκλήματος τιμής κατά ομοφυλόφιλου στην Τουρκία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τούρκοι θύματα δολοφονικών ενεργειών Κατηγορία:ΛΟΑΤ πρόσωπα από την Τουρκία
Χάμελν
Το Χάμελν ή Χάμελιν (γερμανικά: Hameln) είναι πόλη στη Κάτω Σαξωνία, Γερμανία. Το 2021 είχε 57.394 κατοίκους. Η πόλη είναι έδρα του Κράιζ Χάμελν-Πίλμοντ. Είναι κτισμένη στις όχθες του ποταμού Βέζερ. Το 1734 κατασκευάστηκε κανάλι ώστε να παρακάμπονται τα επικίνδυνα νερά του ποταμού στην πόλη, και εκβαθύνθηκε την περίοδο 1868-1873. Η πόλη είναι γνωστή για τον θρύλο του αυλητή του Χάμελιν.
Ιστορικά στοιχεία
Το παλαιότερο όνομα του Χάμελν ήταν Χαμελόα ή Χάμελεβ και η πόλη οφείλει την καταγωγή της σε ένα αβαείο. Υπήρχε ως πόλη ήδη από τον 11ο αιώνα, και το 1259 πουλήθηκε από τον ηγούμενο της Φούλντα στον επίσκοπο του Μίντεν, περνώντας στη συνέχεια υπό την προστασία των δούκων του Μπρούνσβικ. Την πόλη κατέλαβαν και οι δύο αντιμαχόμενοι κατά τη διάρκεια του Τριακονταετούς Πολέμου.
Το 1757, κατά τη διάρκεια του Επταετή Πολέμου, συνθηκολόγησε με τους Γάλλους, οι οποίοι όμως το εγκατέλειψαν τον επόμενο χρόνο. Οι οχυρώσεις του ενισχύθηκαν το 1766 με την ανέγερση του οχυρού του Γεωργίου σε ένα ύψωμα στα δυτικά της πόλης, απέναντι από τον ποταμό. Με τη συνθηκολόγηση του στρατού του Ανόβερου το 1803 το Χάμελν έπεσε στα χέρια των Γάλλων. Ανακαταλήφθηκε από τους Πρώσους το 1806, αλλά, μετά τη μάχη της Ιένας, πέρασε και πάλι στους Γάλλους, οι οποίοι διέλυσαν τις οχυρώσεις και ενσωμάτωσαν την πόλη στο βασίλειο της Βεστφαλίας. Το 1814 έγινε πάλι τμήμα του Βασιλείου του Αννόβερου, αλλά το 1866 καταλήφθηκε μαζί με αυτό από την Πρωσία.
Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η φυλακή του Χάμελν χρησιμοποιήθηκε για την κράτηση Σοσιαλδημοκρατών, Κομμουνιστών και άλλων πολιτικών κρατουμένων. Περίπου 200 πέθαναν εκεί, οι περισσότεροι τον Απρίλιο του 1945, όταν οι Ναζί έστελναν τους αιχμαλώτους σε μεγάλες πορείες, φοβούμενοι την προέλαση των Συμμάχων. Αμέσως μετά τον πόλεμο, η φυλακή του Χάμελν χρησιμοποιήθηκε από τις βρετανικές δυνάμεις κατοχής για την κράτηση Γερμανών που κατηγορούνταν για εγκλήματα πολέμου. Μετά την καταδίκη, περίπου 200 από αυτούς κρεμάστηκαν εκεί, συμπεριλαμβανομένων των Ίρμα Γκρέζε και Γιόζεφ Κράμερ. Η φυλακή στη συνέχεια έγινε ξενοδοχείο.
Αξιοθέατα
Τα κύρια κτίρια ενδιαφέροντος είναι το μίνστερ, αφιερωμένο στον Άγιο Βονιφάτιο και ανακαινισμένο το 1870–1875, το Δημαρχείο, το λεγόμενο Ραττενφαινγκερχάους (Rattenfängerhaus, σπίτι του γητευτή αρουραίων) με τοιχογραφίες που απεικονίζουν τον μύθο του αυλητή του Χάμελιν και το Χοχτσάιτσχαους (Hochzeitshaus, σπίτι γάμου) με όμορφα αετώματα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Κάτω Σαξονίας
Χατσιγιέ Χοσγιάρ Καντινεφέντι
Η Χατσιγιέ Χοσγιάρ Καντινεφέντι (Οθ. Τούρκικα:النساء هوشيار لورد) (Τούρκικα: Haciye Hoşyar Kadınefendi, 1796 - 1859) ήταν η όγδοη σύζυγος του σουλτάνου Μαχμούτ Β΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Ο πλήρης τίτλος ήταν: Devletlu İsmetlu Haciye Hoşyar Kadın Efendi Hazretleri
Βιογραφία
Η Χοσγιάρ Καντινεφέντι ήταν θετή κόρη της Μπεϊχάν Σουλτάν, κόρη του Μουσταφά Γ΄ και εξαδέλφη του Μαχμούτ. Όταν ήρθε η ώρα να βρει έναν σύζυγο, η Χοσγιάρ αποφάσισε ότι θα πρέπει να κάνει την επιλογή της.
Το 1811, η Μπεϊχάν Σουλτάν έκανε ένα μεγάλο συμπόσιο για τον Μαχμούτ. Κατά τη διάρκεια της γιορτής, ο Μαχμούτ ζήτησε το χέρι της Χοσγιάρ. Η Μπεϊχάν μετά από μερικές ημέρες σε μια μεγάλη τελετή προσέφερε θαυμάσια δώρα. Στις 29 Ιουνίου 1812 η Χοσγιάρ γέννησε το μοναδικό της παιδί μια κόρη, την Μιχριμάχ Σουλτάν.
Το 1859, η Χοσγιάρ πήγε για προσκύνημα στη Μέκκα, όπου και πέθανε.
Πηγές
Κατηγορία:Σουλτάνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Δροσοχώρι Φωκίδας
Το Δροσοχώρι είναι ορεινός οικισμός της Παρνασσίδας στο νομό Φωκίδας σε υψόμετρο 910 μέτρα και έχει 44 μόνιμους κατοίκους, βρίσκεται ΒΑ. της Άμφισσας σε απόσταση 13 χλμ. από αυτήν. Η παλιά ονομασία του, μέχρι το 1959, ήταν Κολοβάτες και προερχόταν από το γεγονός ότι υπήρχαν μεγάλα βάτα. Ο στρατηγός Μακρυγιάννης αναφέρεται σε αυτό με την ονομασία «Κολοβάτες». Αξιοθέατα του χωριού θεωρούνται η θέα του προς την κορυφή της Γκιώνας και το σπηλαιοβάραθρο «Τζίβα» συνολικού βάθους 65μ. στην πλαγιά ενός γκρεμού και υψομέτρου 1.260 μ. . Κάθε χρόνο στο εκκλησάκι του Κοσμά του Αιτωλού στη θέση «Αγροστίλια» και σε υψόμετρο 1.400 μέτρα, οι κάτοικοι της περιοχής στις 23 με 24 Αυγούστου τιμούν τον άγιο Κοσμά του Αιτωλού. Στην ευρύτερη περιοχή, διοργανώνονται ειδικές διαδρομές στα πλαίσια του ράλι Ακρόπολις.
Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, από το 2011, αποτελεί την τοπική κοινότητα Ελαιώνος που ανήκει στη δημοτική ενότητα Αμφίσσης του Δήμο Δελφών και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 44 μόνιμους κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Φωκίδας Δροσοχωρι
Γκαλένα
Η Γκαλίνα Βίτσεβα Γκέντσεβα (Галина Вичева Генчева), γνωστή καλλιτεχνικά ως Γκαλένα (Галена), είναι τραγουδίστρια της ποπ-φολκ μουσικής στη Βουλγαρία.
Βιογραφία
Η Γκαλένα γεννήθηκε στις 21 Μαΐου 1985 σε μια μικρή πόλη της Βουλγαρίας. Έχει άλλα δυο αδέρφια: έναν μεγαλύτερο αδερφό και μια μεγαλύτερη αδερφή. Το 2009 γέννησε το πρώτο της παιδί, τον Στέφαν, και το 2017 το δεύτερο, τον Αλεξάνδερ. Ξεκίνησε την καριέρα της το 2003 στην δισκογραφική εταιρεία "Payner". Εμφανίστηκε με το ψευδώνυμο "Γκάλια" (Галя) και το πρώτο της τραγούδι έχει τον τίτλο "Можеш ли" (Μπορείς).
Η πρώτη επιτυχία ήταν το 2006 με το τραγούδι "Душата ми крещи" (Η ψυχή μου φωνάζει). Την ίδια χρονιά κυκλοφορεί και το πρώτο της άλμπουμ με τον τίτλο "Галена" (Γκαλένα). Το 2007 είχε μεγάλη επιτυχία με το τραγούδι "Утешителна награда" και το ντουέτο "Намерих те" (Σε βρήκα) με τον Μπορίς Δαλί, τραγούδια που την ανεβάζουν ψηλά στα μουσικά charts. Το 2007 η Γκάλενα κάνει το ντεμπούτο της στη σκηνή του καλοκαιρινού tour "Planeta Derby", το οποίο διεξάγεται από την δισκογραφική εταιρία "Payner". Το 2008 κυκλοφορεί και το δεύτερο της άλμπουμ με τίτλο "След 12" (Μετά τις 12). Το καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς η Γκαλένα γίνεται το πρόσωπο της διαφήμισης για το ποτό "Μαστικα πέστερα". Πέρα από αυτό η Γκαλένα για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά είναι μέρος του καλοκαιρινού tour "Planeta Derby".
Το Φεβρουάριο του 2011 η Γκαλένα ξεκινάει για το πρώτο της τουρνέ στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, όπου θα εμφανιστεί σε 6 πόλεις. Στις 16 Νοεμβρίου κυκλοφορεί το CD/DVD άλμπουμ της με τον τίτλο "Аз" (Εγώ). Το Μάιο του 2012 κυκλοφορεί το τραγούδι της "Спри ме" (Σταμάτησε με). Στο βιντεοκλίπ του τραγουδιού μπαίνει στο ρόλο της καυτής Ισπανίας. Πολύ γρήγορα το τραγούδι ανεβαίνει στην κορυφή όλων των charts και γίνεται από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του 2012. Στα μέσα του Σεπτέμβρη κυκλοφορεί το τραγούδι "Много ми отиваш" (Μου ταιριάζεις).
Δισκογραφία
Πάνω από 50 Βιντεοκλίπ, 70 τραγούδια, 5 άλμπουμ και 2 DVD-Άλμπουμ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλγάρες τραγουδίστριες
Βίνιανη (αποσαφήνιση)
αλλά και η Νέα Βίνιανη στα Άγραφα Ευρυτανίας
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Εξωτερική πολιτική
Η εξωτερική πολιτική μιας χώρας γνωστή και ως πολιτική εξωτερικών σχέσεων ή εξωτερικών υποθέσεων, αποτελείται από στρατηγικές συμφερόντων που επιλέγει το κράτος για να διαφυλάξει τα εθνικά του συμφέροντα και να επιτύχει στόχους στο περιβάλλον των διεθνών σχέσεών του. Οι προσεγγίσεις χρησιμοποιούνται στρατηγικά για να αλληλεπιδράσουν με άλλες χώρες. Η μελέτη τέτοιων στρατηγικών ονομάζεται ανάλυση εξωτερικής πολιτικής. Τον τελευταίο καιρό, λόγω του βαθύτερου βαθμού της παγκοσμιοποίησης και των διακρατικών δραστηριοτήτων, τα κράτη θα πρέπει επίσης να αλληλεπιδρούν με μη κρατικούς φορείς. Η προαναφερθείσα αλληλεπίδραση αξιολογείται και παρακολουθείται σε προσπάθειες μεγιστοποίησης των οφελών της πολυμερούς διεθνούς συνεργασίας. Δεδομένου ότι τα εθνικά συμφέροντα είναι υψίστης σημασίας, η εξωτερική πολιτική σχεδιάζεται από την κυβέρνηση μέσω διαδικασιών λήψης αποφάσεων υψηλού επιπέδου. Η επίτευξη των εθνικών συμφερόντων μπορεί να συμβεί ως αποτέλεσμα ειρηνικής συνεργασίας με άλλα έθνη ή μέσω εκμετάλλευσης. Συνήθως, η δημιουργία εξωτερικής πολιτικής είναι η δουλειά του πρωθυπουργού και του υπουργού εξωτερικών. Σ Οι εξωτερικές πολιτικές των χωρών έχουν ποικίλους ρυθμούς αλλαγής και πεδία σκοπιμότητας, τα οποία μπορούν να επηρεαστούν από παράγοντες που αλλάζουν τα αντιληπτά εθνικά συμφέροντα ή ακόμη και επηρεάζουν τη σταθερότητα της ίδιας της χώρας. Η εξωτερική πολιτική μιας χώρας μπορεί να έχει βαθιές και μακροχρόνιες επιπτώσεις σε πολλές άλλες χώρες και στην πορεία των διεθνών σχέσεων στο σύνολό της, όπως το δόγμα του Monroe που έρχεται σε αντίθεση με τις πολιτικές μερκαντιλισμού των ευρωπαϊκών χωρών του 19ου αιώνα και τους στόχους ανεξαρτησίας νεοσύστατες χώρες της Κεντρικής Αμερικής και της Νότιας Αμερικής.
Ιστορία
Ο αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος Αριστοτέλης περιέγραψε τους ανθρώπους ως κοινωνικά ζώα. Επομένως, οι φιλίες και οι σχέσεις υπήρξαν μεταξύ των ανθρώπων από την αρχή της ανθρώπινης αλληλεπίδρασης. Καθώς ο οργανισμός αναπτύχθηκε στις ανθρώπινες υποθέσεις, οργανώθηκαν και οι σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων. Η εξωτερική πολιτική επανέρχεται έτσι στους πρωτόγονους χρόνους. Η έναρξη των εξωτερικών σχέσεων στις ανθρώπινες υποθέσεις και η ανάγκη εξωτερικής πολιτικής για την αντιμετώπισή τους είναι τόσο παλιά όσο και η οργάνωση της ανθρώπινης ζωής σε ομάδες. Πριν από τη συγγραφή, οι περισσότερες από αυτές τις σχέσεις έγιναν από στόμα σε στόμα και άφηναν λίγα απευθείας αρχαιολογικά στοιχεία.
Οι ιστορίες του Ηρόδοτου και του Θουκυδίδη και πολλών άλλων δείχνουν μια συσσώρευση εμπειρίας στην αντιμετώπιση αλλοδαπών. Τα αρχαία κινεζικά και ινδικά γραπτά δίνουν πολλές αποδείξεις σκέψης που ασχολούνται με τη διαχείριση των σχέσεων μεταξύ λαών με τη μορφή διπλωματικής αλληλογραφίας μεταξύ κυβερνώντων και αξιωματούχων διαφορετικών κρατών και εντός συστημάτων πολυεπίπεδων πολιτικών σχέσεων όπως η δυναστεία των Χαν και οι υποκείμενοι βασιλιάδες της, οι πιο ισχυροί από τους οποίους διεξήγαγαν τις δικές τους περιορισμένες ξένες σχέσεις,  να μην παρεμβαίνουν στις πρωταρχικές υποχρεώσεις τους προς την κεντρική κυβέρνηση, στα γραπτά του Chanakya και σε άλλους μελετητές και στο διατηρημένο κείμενο των αρχαίων συνθηκών, καθώς και στις συχνές αναφορές των γνωστών αρχαίων συγγραφέων σε άλλες, ακόμη και παλιότερες πηγές, που έχουν χαθεί από τότε  ή παραμένουν μόνο σε αποσπασματική μορφή.
Αρχαία ελληνικά ουσιαστικά
Στην αρχαία ελληνική γλώσσα, όλα τα ουσιαστικά ταξινομούνται σύμφωνα με το γραμματικό γένος (αρσενικό, θηλυκό ή ουδέτερο) και χρησιμοποιούνται σε έναν αριθμό (ενικός, δυϊκός ή πληθυντικός). Σύμφωνα με τη λειτουργία τους σε μια πρόταση, η μορφή τους αλλάζει σε μία από τις πέντε πτώσεις (ονομαστική, γενική, δοτική, αιτιατική ή κλητική). Το σύνολο των μορφών που θα πάρει ένα ουσιαστικό για κάθε πτώση και αριθμό καθορίζεται από την κλίση που ακολουθεί.
Πτώσεις
Οι πέντε πτώσεις των αρχαίων ελληνικών έκαστες έχουν διαφορετικές λειτουργίες.
Ονομαστική
Η αρχαία ελληνική ονομαστική, όπως και η νεοελληνική και πρωτοϊνδοευρωπαϊκή ονομαστική, χρησιμοποιείται για το υποκείμενο και για τα πράγματα που περιγράφουν το υποκείμενο (κατηγορηματικά ουσιαστικά ή επίθετα):
Γενική
Η αρχαία ελληνική γενική, χρησιμοποιεί τις προθέσεις «τοῦ» και «τῆς»:
Δοτική
Η αρχαία ελληνική δοτική αντιστοιχεί στην πρωτοϊνδοευρωπαϊκή δοτική, οργανική ή τοπική πτώση. Όταν αντιστοιχεί στη δοτική, εκφράζει το πρόσωπο ή το πράγμα που επηρεάζεται έμμεσα από μια ενέργεια και μπορεί συχνά να εννοηθεί με τις προθέσεις «στον -ην -ο» ή «για»:
Όταν η δοτική αντιστοιχεί στην πρωτο-ινδοευρωπαϊκή οργανική, εκφράζει το πράγμα με το οποίο γίνεται κάτι και μπορεί συχνά να εννοηθεί από την πρόθεση «με»:
Όταν η δοτική αντιστοιχεί στην πρωτο-ινδοευρωπαϊκή τοπική πτώση (αυτή συχνά είναι η πτώση όταν χρησιμοποιείται με προθέσεις), εκφράζει την τοποθεσία (μερικές φορές εικονικά) ή το χρόνο και συχνά μπορεί να εννοηθεί με το «στον -ην -ο»:
Αιτιατική
Η αιτιατική, όπως και στα νέα ελληνικά, χρησιμοποιείται για το αντικείμενο ενός ρήματος, αλλά και μετά από προθέσεις. Μετά από προθέσεις χρησιμοποιείται συχνά για τον προορισμό της κίνησης:
Κλιτική
Η κλιτική, όπως και στα νέα ελληνικά, χρησιμοποιείται για την απεύθυνση ατόμων ή πραγμάτων.
Προφορά των δυνατών και αδύναμων πτώσεων
Για τα ουσιαστικά της πρώτης και δεύτερης κλίσης που τονίζονται στη λήγουσα και τα ουσιαστικά της τρίτης κλίσης με μονοσύλλαβο θέμα, οι δυνατές πτώσεις (ονομαστική και αιτιατική) έχουν ένα είδος τόνου, και οι αδύναμες πτώσεις (γενική και δοτική) έχουν ένα άλλο.
Συγκεκριμένα, τα ουσιαστικά της πρώτης και δεύτερης κλίσης έχουν οξεία (´) στις δυνατές πτώσεις, αλλά περισπωμένη (˜) στις αδύναμες πτώσεις. Τα ουσιαστικά της τρίτης κλίσης τονίζονται στο θέμα στις ισχυρές πτώσεις, αλλά στη λήγουσα στις αδύναμες πτώσεις.
Και τα δύο αυτά μοτίβα μπορούν να συνοψιστούν με έναν ενιαίο κανόνα που πρότεινε ο Πωλ Κιπάρσκυ: προκαταληκτικός τονισμός στις δυνατές πτώσεις και μεταθεματικός τονισμός στις αδύναμες πτώσεις.
Για τα ουσιαστικά της πρώτης και δεύτερης κλίσης, ο κανόνας του Κιπάρσκυ είναι περιπλοκότερος. Το θεματικό φωνήεν (ο ή ᾱ) δεν μετράται ως θέμα ή κατάληξη, αλλά εναλλάσσει μεταξύ των δύο ανάλογα με το ποιός τόνος λαμβάνεται υπόψιν. Για το μεταθεματικό τόνο, μετράται ως μέρος της λήγουσας· για τον προκαταληκτικό τονισμό, μετράται ως μέρος του θέματος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνική γραμματική Κατηγορία:Αρχαία ελληνική γλώσσα
Ρετζίνα Κινγκ
Η Ρετζίνα Κινγκ (Regina King, 15 Ιανουαρίου 1971) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός.
Βιογραφία
Στην τηλεόραση έπαιξε στο American Crime και κέρδισε δύο βραβεία Έμμυ. Επίσης, εμφανίστηκε στις σειρές If These Walls Could Talk 2, The Big Bang Theory και ως κριτής σε ένα επεισόδιο του RuPaul's Drag Race. Το 2018 εμφανίστηκε στη σειρά Seven Seconds και έλαβε το τρίτο βραβείο Έμμυ.
Καλογοραντζή
Θρησκεία
Οι κάτοικοι της Καλογαντζής είναι Ελληνορόδοξοι Χριστιανοί. Σήμερα ανήκουν στην Ορθόδοξη Εκκλησία της Αλβανίας.
Αναφορές
Κατηγορία:Βόρεια Ήπειρος Κατηγορία:Χωριά της Αλβανίας
Κώστας Νικολαΐδης (προπολεμικός ποδοσφαιριστής)
Ο Κώστας (Τάκης) Νικολαΐδης ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής, καλαθοσφαιριστής και αθλητής στίβου, ο οποίος έγινε γνωστός ως μέλος της ποδοσφαιρικής ομάδας του Άρη που κατέκτησε τον πρώτο μεταπολεμικό τίτλο πρωταθλητή Ελλάδος.
Καριέρα
Ο Νικολαΐδης συμμετείχε σε νεαρή ηλικία σε αγώνες στίβου ως αθλητής της ΧΑΝΘ, βγαίνοντας πρώτος στους πανθεσσαλονίκειους αγώνες του 1937 στο Άλμα εις ύψος, ενώ παράλληλα ήταν μέλος της ομάδας μπάσκετ του συλλόγου. Το 1938, μετά από πρόταση του Κώστα Βικελίδη, μεταγράφηκε στον Άρη και εντάχθηκε στο ποδοσφαιρικό τμήμα, όπου αγωνιζόταν ως δεξί εξτρέμ.
Στις 23 Οκτωβρίου 1938, στον πρώτο του επίσημο αγώνα για το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης, πέτυχε και τα δύο τέρματα της ομάδας του στην ήττα με 2-3 από τον Ηρακλή. Άλλαξε θέση δύο χρόνια αργότερα, όταν στον δεύτερο επαναληπτικό της ημιτελικής φάσης του κυπέλλου Ελλάδος, τοποθετήθηκε στην αριστερή πλευρά στον χώρο του κέντρου, με σκοπό να μαρκάρει τον Βασιλείου της ΑΕΚ. Έφερε εις πέρας την αποστολή του, βοηθώντας τον Άρη να προκριθεί στον τελικό της διοργάνωσης, όπου αντιμετώπισε τον Παναθηναϊκό και ηττήθηκε με 3-1, στις 2 Ιουνίου 1940.
Η γερμανική κατοχή διέκοψε κάθε αθλητική δραστηριότητα από το 1941 μέχρι το 1944, με τον 25χρονο Νικολαΐδη να είναι ένας από τους ηγέτες του Άρη το 1945, όταν ξεκίνησε και πάλι η λειτουργία των αθλητικών συλλόγων. Στην πρώτη μεταπολεμική διοργάνωση του πρωταθλήματος, αποτέλεσε βασικό στέλεχος της ομάδας, παίζοντας και στους τέσσερις αγώνες του Άρη για την κατάκτηση του τρίτου πρωταθλήματος του συλλόγου.
Τις επόμενες χρονιές, υπήρξε βασικό στέλεχος της ενδεκάδας των "κίτρινων", διακρινόμενος για τα ανασταλτικά του καθήκοντα. Στην διοργάνωση του κυπέλλου Ελλάδος 1949-50, χρησιμοποιήθηκε ως αμυντικός, καταφέρνοντας να φτάσει στον δεύτερο τελικό της καριέρας του, χωρίς να καταφέρει και πάλι να κατακτήσει το τρόπαιο, αφού ο Άρης ηττήθηκε με 4-0 από την ΑΕΚ.
Ο Νικολαΐδης αγωνίστηκε ελάχιστα την επόμενη σεζόν, τερματίζοντας την καριέρα του. Πέθανε σε ηλικία 90 ετών, στις 21 Ιουνίου 2010.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του άλματος εις ύψος Κατηγορία:Αθλητές στίβου Άρη Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη
Πλακωτή Θεσπρωτίας
Η Πλακωτή Θεσπρωτίας είναι χωριό του νομού Θεσπρωτίας, με πληθυσμό 98 κατοίκων (απογραφή 2011) και κτισμένο σε υψόμετρο 380 μέτρων. Συναντάται στην παλαιά εθνική οδό Ηγουμενίτσας-Ιωαννίνων.
Εντός του οικισμού υπάρχουν μικρές πλατείες που συνδέονται με σοκάκια καθώς και πολλά παραδοσιακά εκκλησάκια (ξωκλήσια). Η Πλακωτή ήταν κυρίως κτηνοτροφικό και γεωργικό χωριό ενώ τα κύρια επαγγέλματα των κατοίκων ήταν αυτά του αγωγιάτη και έμπορου ελαιολάδου.
Η Αίγυπτος, ο Καναδάς κι η Αυστραλία ήταν οι πρώτοι σταθμοί μετανάστευσης των κατοίκων. Κτισμένη σε απότομη πλαγιά, η γεωμορφολογία της Πλακωτής θυμίζει αντεστραμμένο μετέωρο. Κάθε καλοκαίρι, πραγματοποιούνται δύο μεγάλα πανηγύρια, αυτό της Αγίας Τριάδας αλλά και της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος (6 Αυγούστου) στο ομώνυμο μοναστήρι. Επίσης από το 1957 λειτουργεί η Αδελφότητα Πλακωτής από απόδημους του χωριού.
Το κορυφαίο αξιοθέατο της περιοχής είναι η δεσποτική Ιερά Μονή Μεταμορφώσεως του Σωτήρος κτισμένη τον 13ο αιώνα. Το χωριό αποτελεί εύκολη πρόσβαση και για άλλα αξιοθέατα όπως η γειτονική βυζαντινή Ουζντίνα, τα Σπυροπηγάδια κ.α.
Κατηγορία:Χωριά του νομού Θεσπρωτίας Κατηγορία:Δήμος Σουλίου
Καμιανσκέ
Το Καμιανσκέ (ουκρανικά: Кам'янське,, πρώην Ντνιπροντζερζίνσκ) είναι βιομηχανική πόλη στο Ομπλάστ Ντνιπροντζερζίνσκ της Ουκρανίας και λιμάνι στον Δνείπερο. Διοικητικά εντάσσεται στον δήμο Καμιανσκέ ως πόλη μεγάλης περιφερειακής σημασίας. Ο πληθυσμός το 2020 ήταν 231.915 κάτοικοι.
Η πόλη ήταν γνωστή ως Ντνιπροντζερζίνσκ από το 1936 έως το 2016. Στις 19 Μαΐου 2016 μετονομάστηκε ξανά στο ιστορικό της όνομα, Καμιανσκέ. Μαζί με την αλλαγή ονόματος της πόλης ο υδροηλεκτρικός σταθμός της πόλης μετονομάστηκε σε υδροηλεκτρικός σταθμός μέσου Δνείπερου.
Εκτός από τον υδροηλεκτρικό σταθμό η πόλη στεγάζει μερικές άλλες βιομηχανικές επιχειρήσεις, όπως: αποθήκες άχρηστου ραδιενεργού υλικού του Χημικού Εργοστασίου Πριντνιπρόβσκι (τώρα κλειστό), εργοστάσιο οπτάνθρακα Μπαχλέι και Μεταλλουργική Εταιρεία Δνείπερου.
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία|230x230εσ| Η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία του Αγίου Νικολάου στο Καμιανσκέ στα τέλη του 19ου αιώνα. Οι πρώτες γραπτές αποδείξεις αποίκησης στο έδαφος του Καμιανσκέ εμφανίστηκαν το 1750. Εκείνη την εποχή, τα χωριά Ρομανκοβό και Καμιανσκέ, που αποτελούν τη σύγχρονη πόλη, αποτελούσαν μέρος του Νέου Σιτς των Ζαπορίζιων Κοζάκων. Η πόλη ήταν γνωστή ως Καμιανσκέ, που κυριολεκτικά σημαίνει «Πετρώδες Μέρος» (ουκρανικά: Кам'янське, ρωσικά: Каменское, Kamenskoye), μέχρι το 1936, όταν μετονομάστηκε σε Ντνιπροντζερζίνσκ - το όνομα προς τιμήν του ποταμού Δνείπερου (ουκρανικά: Дніпро) και του κομμουνιστή Φέλιξ Ντζερζίνσκι (1877-1926), του ιδρυτή της μυστικής αστυνομίας των Μπολσεβίκων, της Τσεκά.
Ο σοβιετικός ηγέτης Λεονίντ Μπρέζνιεφ γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Καμιανσκέ.
Στις 15 Μαΐου 2015, ο Πρόεδρος της Ουκρανίας Πέτρο Ποροσένκο υπέγραψε νομοσχέδιο που ξεκίνησε μια εξάμηνη περίοδο για την απομάκρυνση των κομμουνιστικών μνημείων και την υποχρεωτική μετονομασία των οικισμών με ονόματα που σχετίζονται με τον κομμουνισμό.
Στις 19 Μαΐου 2016, το ουκρανικό Βερχόβνα Ράντα ψήφισε τη μετονομασία μιας σειράς από κατοικημένα μέρη στην Ουκρανία, συμπεριλαμβανομένης της πόλης Ντνιπροντζερζίνσκ, η οποία επανήλθε στη χρήση του ονόματος Καμιανσκέ.
Αεροπορική σύγκρουση του 1979
Στις 11 Αυγούστου 1979, δύο αεροσκάφη της Aeroflot συγκρούστηκαν πάνω από την Κεντρική Ουκρανία, όπου σκοτώθηκαν και οι 178 επιβαίνοντες στα δύο αεροπλάνα.
Ατύχημα τραμ του 1996
Στις 2 Ιουλίου 1996, ένα τροχαίο ατύχημα συνέβη στο Ντνιπροντζερζίνσκ. Ένα υπερπλήρες τραμ που κινούταν κατά μήκος ενός απότομου λόφου στην οδό Τσαπάγεβα άρχισε να κυλά γρήγορα προς τα κάτω (λόγω ελαττώματος φρένων), αναγκάζοντάς το να εκτροχιάσει και να χτυπήσει σε ένα τσιμεντένιο τείχος πριν σταματήσει πολύ κοντά σε ένα σχολείο. Συνολικά 34 άνθρωποι πέθαναν και περισσότεροι από 100 τραυματίστηκαν ως αποτέλεσμα του ατυχήματος. Μετά από κυβερνητική έρευνα σχετικά με τις αιτίες του ατυχήματος, ο τότε δήμαρχος, Σέρχι Σέρσνεφ και ο αναπληρωτής του, Ίχορ Λακτιόνοφ, παραιτήθηκαν.
Γεωγραφία
Ενώ βρίσκεται κυρίως στη δεξιά όχθη του Δνείπερου, το Καμιανσκέ εκτείνεται πάνω από τον υδροηλεκτρικό σταθμό στην αριστερή όχθη όπου το τμήμα της πόλης είναι γνωστό ως συνοικία «Λιβάι μπέρε» (Лівий берег, «Αριστερή όχθη»). Η συνοικία γειτνιάζει στα δυτικά με το προάστιο Κουρίλιβκα (Курилівка) του Καμιανσκέ.
Στα ανατολικά ο δήμος Καμιανσκέ συνορεύει με το Ντνίπρο, δημιουργώντας μια αστική επέκταση.