cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βιέννη
Περιφέρειες και διεύρυνση
Από το 1850 ως το 1904 η Βιέννη είχε επεκταθεί μόνο στη δεξιά όχθη του Δούναβη, ακολουθώντας τον κύριο κλάδο πριν από τη διευθέτηση του 1868-1875, δηλαδή τον σημερινό Παλαιό Δούναβη. Το 1904 δημιουργήθηκε η 21η συνοικία με την ενσωμάτωση στη Βιέννη των Φλόρισντορφ, Κάγκραν, Στάντλαου, Χίρχστετεν Aσπερν και άλλων χωριών στην αριστερή όχθη του Δούναβη και το 1910 ακολούθησε το Στρέμπερσντορφ. Στις 15 Οκτωβρίου 1938 οι Ναζί δημιούργησαν τη Μεγάλη Βιέννη με 26 συνοικίες συγχωνεύοντας σ' αυτή 97 πόλεις και χωριά, 80 από τις οποίες επέστρεψαν στη γύρω Κάτω Αυστρία το 1954.[82] Από τότε η Βιέννη έχει 23 συνοικίες.
Οι βιομηχανίες βρίσκονται κυρίως στις νότιες και ανατολικές περιοχές. Το Κέντρο της Πόλης βρίσκεται μακριά από την κύρια ροή του Δούναβη, αλλά οριοθετείται από το Donaukanal ("Διώρυγα του Δούναβη"). Η δεύτερη και η εικοστή συνοικία της Βιέννης βρίσκονται μεταξύ του Donaukanal και του Δούναβη. Κατά μήκος του Δούναβη, όπου βρίσκεται το Διεθνές Κέντρο της Βιέννης (συνοικίες 21–22), και στις νότιες περιοχές (συνοικία 23), βρίσκονται τα νεότερα μέρη της πόλης.
Πολιτική ιστορία
Στα είκοσι χρόνια πριν από τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο και μέχρι το 1918 η πολιτική της Βιέννης διαμορφώθηκε από το Χριστιανοκοινωνικό Κόμμα. Συγκεκριμένα ο επί μακρόν δήμαρχος Καρλ Λούεγκερ κατάφερε να μην εφαρμόσει το γενικό δικαίωμα ψήφου για τους άνδρες που εγκρίθηκε από και για το κοινοβούλιο της αυτοκρατορικής Αυστρίας, το Reichsrat, το 1907, αποκλείοντας έτσι το μεγαλύτερο μέρος της εργατικής τάξης από τη συμμετοχή στις αποφάσεις. Για τον Αδόλφο Χίτλερ, που πέρασε μερικά χρόνια στη Βιέννη, ο Λούεγκερ ήταν δάσκαλος του πώς να χρησιμοποιείται ο αντισημιτισμός στην πολιτική.
Η Βιέννη θεωρείται σήμερα το κέντρο του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος (SPÖ). Κατά την περίοδο της Πρώτης Δημοκρατίας (1918–1934) οι Σοσιαλδημοκράτες της Βιέννης επέφεραν πολλές κοινωνικές μεταρρυθμίσεις. Εκείνη την εποχή η δημοτική πολιτική της Βιέννης έγινε αντικείμενο θαυμασμού από τους Σοσιαλιστές όλης της Ευρώπης, που ως εκ τούτου αναφέρονταν στην πόλη ως «Κόκκινη Βιέννη» (Rotes Wien). Το Φεβρουάριο του 1934 στρατεύματα της Αυστριακής ομοσπονδιακής κυβέρνησης του Ένγκελμπερτ Ντόλφους, που είχε κλείσει την πρώτη αίθουσα του ομοσπονδιακού κοινοβουλίου, το Nationalrat το 1933, και παραστρατιωτικές σοσιαλιστικές οργανώσεις συμμετείχαν στον Αυστριακό Εμφύλιο Πόλεμο, ο οποίος οδήγησε στην απαγόρευση του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος.
Το SPÖ είχε τη δημαρχία και τον έλεγχο του δημοτικού συμβουλίου/κοινοβουλίου σε όλες τις ελεύθερες εκλογές από το 1919. Το μόνο διάλειμμα σε αυτή την κυριαρχία του SPÖ ήταν μεταξύ 1934 και 1945, όταν το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα ήταν παράνομο, οι δήμαρχοι διορίζονταν από τους αυστροφασίστες και αργότερα από τις ναζιστικές αρχές. Δήμαρχος της Βιέννης είναι σήμερα ο Μίχαελ Λούντβιχ του SPÖ.
Κυβέρνηση
Δεδομένου ότι η Βιέννη απέκτησε το δικό της καθεστώς ομοσπονδιακού κράτους (Bundesland) με το ομοσπονδιακό σύνταγμα του 1920, το δημοτικό συμβούλιο λειτουργεί επίσης ως κοινοβούλιο του κρατιδίου(Landtag) και ο δήμαρχος (εκτός από το διάστημα 1934-1945) είναι επίσης Landeshauptmann (κυβερνήτης/πρωθυπουργός) του κρατιδίου της Βιέννης. Το Rathaus φιλοξενεί τα γραφεία του δημάρχου (Magistrat der Stadt Wien) και της κυβέρνησης του κρατιδίου (Landesregierung). Η πόλη διοικείται από ένα πλήθος υπηρεσιών (Magistratsabteilungen), που εποπτεύονται πολιτικά από το Amtsführende Stadträte (μέλη των επικεφαλής υπηρεσιών της κυβέρνησης και του κοινοβουλίου της πόλης/, σύμφωνα με το σύνταγμα της Βιέννης τα κόμματα της αντιπολίτευσης έχουν το δικαίωμα να ορίζουν μέλη της κυβέρνησης της πόλης χωρίς ηγετικά αξιώματα).
Στις εκλογές για το Δημοτικό Συμβούλιο του 1996 το SPÖ έχασε την απόλυτη πλειοψηφία του στο κοινοβούλιο των 100 εδρών, κερδίζοντας 43 έδρες και 39,15% των ψήφων. Το SPÖ είχε την απόλυτη πλειοψηφία σε όλες τις ελεύθερες δημοτικές εκλογές από το 1919. Το 1996 το Κόμμα Ελευθερίας της Αυστρίας (FPÖ), που κέρδισε 29 έδρες (από 21 το 1991), κέρδισε τη δεύτερη θέση από το ÖVP για δεύτερη συνεχόμενη φορά. Από το 1996 ως το 2001 το SPÖ κυβέρνησε τη Βιέννη σε συνασπισμό με το ÖVP. Το 2001 το SPÖ ανέκτησε την απόλυτη πλειοψηφία με 52 έδρες και 46,91% των ψήφων. Τον Οκτώβριο του 2005 η πλειοψηφία αυτή αυξήθηκε περαιτέρω σε 55 έδρες (49,09%). Στις εκλογές του δημοτικού συμβουλίου του 2010 το SPÖ έχασε ξανά την απόλυτη πλειοψηφία και κατά συνέπεια σχημάτισε συνασπισμό με το Κόμμα των Πρασίνων – τον πρώτο συνασπισμό SPÖ/Πράσινων στην Αυστρία. Αυτός ο συνασπισμός διατηρήθηκε και μετά τις εκλογές του 2015. Μετά τις εκλογές του 2020 το SPÖ σχημάτισε συνασπισμό με το ΝΕΟΣ - Η Νέα Αυστρία & Φιλελεύθερο Φόρουμ.
Οικονομία
Η Βιέννη είναι μία από τις πλουσιότερες περιφέρειες της Ευρωπαϊκής Ένωσης: το ακαθάριστο περιφερειακό της προϊόν, με 47.200 ευρώ κατά κεφαλήν, αποτελούσε το 25,7% του ΑΕΠ της Αυστρίας το 2013. Το κατά κεφαλήν ακαθάριστο περιφερειακό της προϊόν ανέρχεται στο 159% του μέσου όρου της ΕΕ. Η πόλη βελτίωσε τη θέση της από το 2012 στην κατάταξη των πιο ισχυρών οικονομικά πόλεων, φτάνοντας στην εννέα θέση το 2015.
Με μερίδιο 85,5% στην ακαθάριστη προστιθέμενη αξία, ο τομέας των υπηρεσιών είναι ο σημαντικότερος οικονομικός τομέας της Βιέννης. Η βιομηχανία και το εμπόριο έχουν 14,5% και ο πρωτογενής τομέας (γεωργία) έχει μερίδιο 0,07% και επομένως παίζει δευτερεύοντα ρόλο. Ωστόσο η καλλιέργεια και η παραγωγή κρασιών εντός των ορίων της πόλης έχουν υψηλή κοινωνικοπολιτιστική αξία. Οι σημαντικότεροι επιχειρηματικοί τομείς είναι το εμπόριο (14,7% της προστιθέμενης αξίας στη Βιέννη), οι επιστημονικές και τεχνολογικές υπηρεσίες, οι δραστηριότητες ακίνητης περιουσίας και στέγασης καθώς και η κατασκευή αγαθών. Το 2012 η ​​συμβολή της Βιέννης στις εξερχόμενες και εισερχόμενες άμεσες ξένες επενδύσεις της Αυστρίας ήταν περίπου 60%, γεγονός που καταδεικνύει το ρόλο της ως διεθνούς κόμβου για εγχώριες και ξένες εταιρείες.
Μετά την πτώση του Σιδηρούν Παραπετάσματος το 1989 η Βιέννη έχει επεκτείνει τη θέση της ως πύλη προς την Ανατολική Ευρώπη: 300 διεθνείς εταιρείες έχουν την έδρα τους για την Ανατολική Ευρώπη στη Βιέννη και τα περίχωρά της. Μεταξύ αυτών είναι οι Hewlett-Packard, Henkel, Baxalta και Siemens. Οι εταιρείες της Βιέννης έχουν εκτεταμένες επιχειρηματικές επαφές και αρμοδιότητες στην Ανατολική Ευρώπη λόγω του ιστορικού ρόλου της πόλης ως κέντρου της Αυτοκρατορίας των Αψβούργων. Ο αριθμός των διεθνών επιχειρήσεων στη Βιέννη εξακολουθεί να αυξάνεται: Το 2014 159 και το 2015 175 διεθνείς εταιρείες ίδρυσαν γραφεία εκεί.
Συνολικά περίπου 8.300 νέες εταιρείες ιδρύονται στη Βιέννη κάθε χρόνο από το 2004. Η πλειοψηφία τους δραστηριοποιείται σε τομείς βιομηχανικών υπηρεσιών, χονδρικού εμπορίου καθώς και τεχνολογίας πληροφοριών και επικοινωνιών και νέων μέσων. Η Βιέννη προσπαθεί να καθιερωθεί ως κόμβος νεοφυών επιχειρήσεων. Από το 2012 η ​​πόλη φιλοξενεί το ετήσιο Pioneers Festival, τη μεγαλύτερη εκδήλωση νεοφυών επιχειρήσεων στην Κεντρική Ευρώπη με 2.500 διεθνείς συμμετέχοντες που λαμβάνει χώρα στο Χόφμπουργκ. Το Tech Cocktail, μια διαδικτυακή πύλη για τη σκηνή των νεοφυών επιχειρήσεων, έχει κατατάξει τη Βιέννη στην έκτη θέση μεταξύ των δέκα κορυφαίων πόλεων νεοφυών επιχειρήσεων παγκοσμίως.[95][96][97]
Ερευνα και ανάπτυξη
Η πόλη της Βιέννης αποδίδει μεγάλη σημασία στην επιστήμη και την έρευνα και εστιάζει στη δημιουργία ενός θετικού περιβάλλοντος για έρευνα και ανάπτυξη. Το 2014 η Βιέννη φιλοξενεί 1.329 ερευνητικές εγκαταστάσεις. 40.400 άτομα απασχολούνται στον τομέα Ε&Α και το 35% των δαπανών Ε&Α της Αυστρίας επενδύονται στην πόλη. Με ποσοστό 3,4% η Βιέννη υπερβαίνει τον αυστριακό μέσο όρο του 2,77% και έχει επιτύχει τον στόχο της ΕΕ του 3,0% ως το 2020. Ένας σημαντικός τομέας Ε&Α στη Βιέννη είναι οι βιοεπιστήμες. Το Vienna Life Science Cluster είναι ο σημαντικός κόμβος της Αυστρίας για την έρευνα, την εκπαίδευση και τις επιχειρήσεις στη βιοεπιστήμη. Σε όλη τη Βιέννη πέντε πανεπιστήμια και πολλά βασικά ερευνητικά ινστιτούτα αποτελούν τον ακαδημαϊκό πυρήνα του κόμβου με περισσότερους από 12.600 υπαλλήλους και 34.700 φοιτητές. Εδώ περισσότερες από 480 εταιρείες προϊόντων ιατρικής τεχνολογίας, βιοτεχνολογίας και φαρμακευτικών προϊόντων με σχεδόν 23.000 υπαλλήλους παράγουν έσοδα περίπου 12 δισεκατομμυρίων ευρώ (2017). Αυτό αντιστοιχεί σε περισσότερο από το 50% των εσόδων που παράγονται από εταιρείες βιοεπιστημών στην Αυστρία (22,4 δισεκατομμύρια ευρώ).
Η Βιέννη φιλοξενεί παγκόσμιες εταιρείες όπως οι Boehringer Ingelheim, Octapharma, Ottobock και Takeda. Ωστόσο υπάρχει επίσης ένας αυξανόμενος αριθμός νεοσύστατων εταιρειών στον τομέα των βιοεπιστημών και η Βιέννη κατέλαβε την πρώτη θέση στο Δείκτη Πόλεων Νεοφυών Ανά Ωρα 2019. Εταιρείες όπως οι Apeiron Biologics, Hookipa Pharma, Marinomed, mySugr, Themis Bioscience και Valneva δραστηριοποιούνται στη Βιέννη και βρίσκονται τακτικά στα πρωτοσέλιδα διεθνώς. Στη Βιέννη στεγάζεται επίσης η έδρα της Κεντρικής Ευρωπαϊκής Ένωσης για το Διαβήτη, μιας συνεταιριστικής διεθνούς ένωσης ιατρικής έρευνας.
Για να διευκολυνθεί η αξιοποίηση του οικονομικού δυναμικού των πολλαπλών πτυχών των βιοεπιστημών στην πρωτεύουσα της Αυστρίας, το Αυστριακό Ομοσπονδιακό Υπουργείο Ψηφιακών και Οικονομικών Υποθέσεων και η τοπική κυβέρνηση της πόλης της Βιέννης ένωσαν τις δυνάμεις τους. Από το 2002 η πλατφόρμα LISAvienna είναι διαθέσιμη ως κεντρικό σημείο επαφής. Παρέχει δωρεάν υπηρεσίες υποστήριξης επιχειρήσεων στη διεπαφή της Αυστριακής Ομοσπονδιακής προωθητικής τράπεζας, της Austria Wirtschaftsservice και του Επιχειρηματικού Οργανισμού της Βιέννης και συλλέγει δεδομένα για τη τη χάραξη πολιτικής. Τα κύρια ακαδημαϊκά κέντρα στη Βιέννη είναι το Life Science Center Muthgasse με το Πανεπιστήμιο Φυσικών Πόρων και Βιοεπιστημών (BOKU), το Αυστριακό Ινστιτούτο Τεχνολογίας, το Πανεπιστήμιο Κτηνιατρικής, το AKH Vienna με το MedUni Vienna και το Βιοκέντρο της Βιέννης. Το Πανεπιστήμιο Κεντρικής Ευρώπης, ένα μεταπτυχιακό ίδρυμα που εκδιώχθηκε από τη Βουδαπέστη στο πλαίσιο της προσπάθειας της ουγγρικής κυβέρνησης να αποκτήσει τον έλεγχο ακαδημαϊκών και ερευνητικών οργανισμών, καλωσόρισε την πρώτη τάξη φοιτητών στη νέα του πανεπιστημιούπολη στη Βιέννη το 2019.
Τεχνολογίες πληροφορικής
Ο βιεννέζικος τομέας των τεχνολογιών πληροφοριών και επικοινωνιών είναι συγκρίσιμος σε μέγεθος με τον αντίστοιχο του Ελσίνκι, του Μιλάνου ή του Μονάχου και, επομένως, μεταξύ των μεγαλύτερων κέντρων πληροφορικής της Ευρώπης. Το 2012 βρίσκονταν στην περιφέρεια της Βιέννης 8.962 επιχειρήσεις πληροφορικής με εργατικό δυναμικό 64.223. Τα κύρια προϊόντα είναι όργανα και συσκευές μέτρησης, δοκιμών και πλοήγησης καθώς και ηλεκτρονικά εξαρτήματα. Περισσότερες από τα 2/3 των επιχειρήσεων παρέχουν υπηρεσίες πληροφορικής. Μεταξύ των μεγαλύτερων εταιρειών πληροφορικής στη Βιέννη είναι η Kapsch, η Beko Engineering & Informatics, η ειδική στον έλεγχο εναέριας κυκλοφορίας Frequentis, η Cisco Systems Austria, η Hewlett-Packard, η Microsoft Austria, η IBM Austria και η Samsung Electronics Austria.
Η βρετανική εταιρεία UBM έχει αξιολογήσει τη Βιέννη ως μία από τις 10 Κορυφαίες Πόλεις του Διαδικτύου Παγκοσμίως, αναλύοντας κριτήρια όπως η ταχύτητα σύνδεσης, η διαθεσιμότητα WiFi, το πνεύμα καινοτομίας και τα ανοιχτά κρατικά δεδομένα.
Το 2011 το 74,3% των βιεννέζικων νοικοκυριών ήταν συνδεδεμένα με ευρυζωνική σύνδεση, το 79% είχε υπολογιστή. Σύμφωνα με την ευρυζωνική στρατηγική της πόλης η πλήρης ευρυζωνική κάλυψη θα ολοκληρωνόταν ως το 2020.
Τουρισμός και συνέδρια
Εγιναν 17,6 εκατομμύρια διανυκτερεύσεις στη Βιέννη το 2019 (+6,8% σε σύγκριση με το 2018). Οι δέκα πρώτες εισερχόμενες αγορές το 2019 ήταν η Γερμανία, η Αυστρία, οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Ιταλία, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Ισπανία, η Κίνα, η Γαλλία, η Ρωσία και η Ελβετία.
Το 2019 η Διεθνής Ένωση Συνεδρίων (ICCA) κατέταξε τη Βιέννη στην 6η θέση σε αριθμό συνεδρίων. Η UIA κατέταξε τη Βιέννη 5η στον κόσμο για το 2019 με 306 διεθνείς συναντήσεις, πίσω από τη Σιγκαπούρη, τις Βρυξέλλες, τη Σεούλ και το Παρίσι. Το μεγαλύτερο συνεδριακό κέντρο της πόλης, το Austria Centre Vienna (ACV) έχει συνολική χωρητικότητα περίπου 22.800 ατόμων και βρίσκεται δίπλα στα κεντρικά γραφεία των Ηνωμένων Εθνών στη Βιέννη. Άλλα κέντρα είναι το Εκθεσιακό & Συνεδριακό Κέντρο Messe Wien (ως 3.000 άτομα) και το Χόφμπουργκ (ως 4.900 άτομα).
Κατατάξεις
Η Βιέννη κατατάχθηκε στην κορυφή στην κατάταξη Ποιότητα Ζωής 2019 του διεθνούς ομίλου Mercer Consulting για δέκατη συνεχή χρονιά. Στην έκθεση βιωσιμότητας του 2015 της Economist Intelligence Unit καθώς και στην Έρευνα Ποιότητας Ζωής 2015 του περιοδικού Monocle με έδρα το Λονδίνο η Βιέννη κατατάχθηκε στη δεύτερη πιο βιώσιμη πόλη παγκοσμίως.
Το Πρόγραμμα των Ηνωμένων Εθνών για τους Ανθρώπινους Οικισμούς UN-Habitat έχει κατατάξει τη Βιέννη ως την πιο ευημερούσα πόλη στον κόσμο στην εμβληματική έκθεσή του Κατάσταση των Πόλεων του Κόσμου 2012/2013.
Σύμφωνα με την κατάταξη City RepTrack του 2014 του Reputation Institute η Βιέννη έχει την καλύτερη φήμη σε σύγκριση με 100 μεγάλες παγκόσμιες πόλεις.
Το Innovation Cities Global Index 2014 του αυστραλιανού οργανισμού καινοτομίας 2thinknow κατατάσσει τη Βιέννη στην έκτη θέση πίσω από το Σαν Φρανσίσκο, το Σαν Χοσέ, τη Νέα Υόρκη, το Λονδίνο, τη Βοστώνη και το Παρίσι. Το 2019 το PeoplePerHour κατέταξε τη Βιέννη στην κορυφή της Κατάταξης των Πόλεων Νεοφυών Επιχειρήσεων.
Ο Αμερικανός κλιματολόγος Μπόιντ Κοέν κατέταξε τη Βιέννη πρώτη στην πρώτη παγκόσμια κατάταξη έξυπνων πόλεων του 2012. Στην κατάταξη του 2014 η Βιέννη έφτασε στην τρίτη θέση μεταξύ των ευρωπαϊκών πόλεων πίσω από την Κοπεγχάγη και το Άμστερνταμ.
Το Mori Memorial Institute for Urban Strategies κατέταξε τη Βιέννη στην πρώτη δεκάδα του ''Global Power City Index του 2016.
Άσπερν
Το Seesadt Aspern είναι ένα από τα μεγαλύτερα έργα αστικής επέκτασης της Ευρώπης. Μια τεχνητή λίμνη 5 εκταρίων, γραφεία, διαμερίσματα και ένας σταθμός του μετρό σε κοντινή απόσταση αναμένεται να προσελκύσουν 20.000 νέους κατοίκους όταν ολοκληρωθεί η κατασκευή του το 2028. Ακόμη περιλαμβάνει ήδη τον ψηλότερο ξύλινο ουρανοξύστη στον κόσμο, «HoHo Wien».
Έξυπνη Πόλη
Το 2014 το Δημοτικό Συμβούλιο της Βιέννης ενέκρινε τη Στρατηγική Πλαισίου Έξυπνης Πόλης της Βιέννης 2050. Πρόκειται για μια μακροπρόθεσμη στρατηγική ομπρέλα για τη δημιουργία ενός ευνοϊκού, μακροπρόθεσμου και διαρθρωτικού πλαίσιου για τη μείωση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα κατά κεφαλήν από 3,1 σε 1 τόνο ως το 2050, το 50% της ακαθάριστης κατανάλωσης ενέργειας της Βιέννης να προέρχεται από ανανεώσιμες πηγές και να μειωθεί η ατομική κίνηση με μηχανοκίνητα oχήματα από το σημερινό 28% σε 15% ως το 2030. Δεδηλωμένος στόχος είναι ως το 2050 όλα τα οχήματα εντός των δημοτικών ορίων να κινούνται χωρίς συμβατικές τεχνολογίες. Επιπλέον η Βιέννη στοχεύει να είναι ένας από τους πέντε μεγαλύτερους ευρωπαϊκούς κόμβους έρευνας και καινοτομίας το 2050.
Μουσική, θέατρο και όπερα
Διάσημοι συνθέτες όπως οι Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ, Γιόζεφ Χάυντν, Λούντβιχ βαν Μπετόβεν, Φέρντιναντ Ρις, Nίνα Στόλεβερκ, Φραντς Σούμπερτ, Γιοχάνες Μπραμς, Γκούσταβ Μάλερ, Ρόμπερτ Στολτς και Άρνολντ Σένμπεργκ έχουν εργαστεί στη Βιέννη.
Η τέχνη και ο πολιτισμός είχαν μακρά παράδοση στη Βιέννη, συμπεριλαμβανομένου του θεάτρου, της όπερας, της κλασικής μουσικής και των καλών τεχνών. Το Μπούργκτεατερ θεωρείται ένα από τα καλύτερα θέατρα στο γερμανόφωνο κόσμο μαζί με το παράρτημά του, το Akademietheater. Το Volkstheater Wien και το Theater in der Josefstadt έχουν επίσης καλή φήμη. Υπάρχει επίσης ένα πλήθος μικρότερων θεάτρων, σε πολλές περιπτώσεις με αναφορά σε λιγότερο καθιερωμένες μορφές των παραστατικών τεχνών, όπως μοντέρνα, πειραματικά έργα ή καμπαρέ.
Η Βιέννη φιλοξενεί επίσης μια σειρά από όπερες, όπως το Theatre an der Wien, την Staatsoper και τη Volksoper, με την τελευταία αφιερωμένο στην τυπική βιεννέζικη οπερέτα. Κλασικές συναυλίες πραγματοποιούνται σε χώρους όπως το Wiener Musikverein, η έδρα της Φιλαρμονικής Ορχήστρας της Βιέννης, που είναι γνωστή σε όλο τον κόσμο για την ετήσια ευρέως μεταδιδόμενη "Πρωτοχρονιάτικη Συναυλία" της, καθώς και το Wiener Konzerthaus, έδρα της διεθνούς φήμης Συμφωνικής της Βιέννης. Πολλοί συναυλιακοί χώροι προσφέρουν συναυλίες που απευθύνονται σε τουρίστες, με δημοφιλή κομμάτια της βιεννέζικης μουσικής, ιδιαίτερα έργα των Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ, Γιόχαν Στράους (πατέρα) και Γιόχαν Στράους του νεότερου. Μέχρι το 2005 το Theatre an der Wien φιλοξενούσε πρεμιέρες μιούζικαλ, αλλά από το 2006 (έτος αφιερωμένο στην 250η επέτειο από τη γέννηση του Μότσαρτ), αφοσιώθηκε πάλι στην όπερα, μετατρέποντας το σε σκηνή όπερας με μία νέα παραγωγή κάθε μήνα. Από το 2012 το Theatre an der Wien έχει αναλάβει το Wiener Kammeroper, ένα ιστορικό μικρό θέατρο στην πρώτη συνοικία της Βιέννης με χωρητικότητα 300 θεατών, μετατρέποντάς το στο δεύτερο χώρο για παραγωγές μικρότερου μεγέθους και όπερες δωματίου του νεανικού συνόλου του Theatre an der Wien (JET). Πριν από το 2005 το πιο επιτυχημένο μιούζικαλ ήταν η Elisabeth, που αργότερα μεταφράστηκε σε πολλές γλώσσες και παίχτηκε σε όλο τον κόσμο. Η Wiener Taschenoper ασχολείται με τη μουσική σκηνή του 20ου και 21ου αιώνα. Το Haus der Musik ("σπίτι της μουσικής") άνοιξε το έτος 2000.
Το Wienerlied είναι ένα μοναδικό είδος τραγουδιού της Βιέννης. Υπάρχουν περίπου 60.000 – 70.000 τραγουδιστές του (Wienerlieder).
Το 1981 το δημοφιλές βρετανικό νέο ρομαντικό συγκρότημα Ultravox απέτισε φόρο τιμής στη Βιέννη σε ένα άλμπουμ και μια έντεχνη ηχογράφηση μουσικού βίντεο με το όνομα Βιέννη. Η έμπνευση για αυτό το έργο προέκυψε από την κινηματογραφική παραγωγή Ο Τρίτος Άνθρωπος με μουσική του Αντον Κάρας.
Το Αγγλικό Θέατρο της Βιέννης (VET) ιδρύθηκε το 1963 και βρίσκεται στην 8η συνοικία της. Είναι το παλαιότερο αγγλόφωνο θέατρο στην ηπειρωτική Ευρώπη.
Τον Μάιο του 2015, η Βιέννη φιλοξένησε το Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision μετά τη νίκη της Αυστρίας σε εκείνο του 2014.
Ηθοποιοί από τη Βιέννη
Σημαντικοί ηθοποιοί που γεννήθηκαν στη Βιέννη είναι οι Χέντι Λαμάρ, Κρίστοφ Βαλτς, Τζον Μπάνερ, Κριστιάνε Χέρμπιγκερ, Ερικ Πόλμαν, Μπόρις Κόυτζου, Κρίστινε Μπούχεγκερ, Μίσα Χάουσερμαν, Ζέντα Μπέργκερ και Κρίστινε Οστερμάγερ.
Μουσικοί από τη Βιέννη
Σημαντικοί μουσικοί που γεννήθηκαν στη Βιέννη είναι οι Λούι Οστεν, Άλμπαν Μπεργκ, Φάλκο, Φριτς Κράισλερ, Γιόζεφ Λάνερr, Άρνολντ Σένμπεργκ, Φραντς Σούμπερτ, Γιόχαν Στράους (πατέρας) και Γιόχαν Στράους ο νεότερος, Άντον Βέμπερν και Γιόε Τσάβινουλ. Διάσημοι μουσικοί που ήρθαν εδώ για να δουλέψουν από άλλα μέρη της Αυστρίας και της Γερμανίας ήταν οι Κουρτ Αντλερ, Γιόχαν Γιόζεφ Φουξ, Γιόζεφ Χάυντν, Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ, Λούντβιχ βαν Μπετόβεν, Φέρντιναντ Ρις, Γιόχαν Ζέντλατσεκ, Αντόνιο Σαλιέρι, Καρλ Τσέρνι, Γιόχαν Νέπομουκ Χούμελ, Φραντς Λιστ, Φραντς φον Σουπέ, Άντον Μπρούκνερ, Γιοχάνες Μπραμς, Γκούσταβ Μάλερ και Ράινχαρντ Φέντριχ.
Συγγραφείς από τη Βιέννη
Σημαντικοί συγγραφείς από τη Βιέννη είναι οι Καρλ Λέοπολντ φον Μέλερ, Καρλ Γιούλιους Χαϊντβόγκελ και Στέφαν Τσβάιχ.
Συγγραφείς που έζησαν και εργάστηκαν στη Βιέννη είναι οι Φραντς Κάφκα, Άρτουρ Σνίτσλερ, Ελίας Κανέττι, Ίνγκεμποργκ Μπάχμαν, Ρόμπερτ Μούζιλ, Καρλ Κράους, Ερνστ φον ΦοΊχτερσλέμπεν, Τόμας Μπέρνχαρντ και Ελφρίντε Γέλινεκ.
Πολιτικοί από τη Βιέννη
Σημαντικός πολιτικός από τη Βιέννη ήταν ο Καρλ Λέοπολντ φον Μέλερ.
Αξιόλογοι αθλητές
Ρενάτο Γκλιγκορόσκι (γεν. 1976), πρώην επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, νυν προπονητής και μηχανικός
Μουσεία
Στο Χόφμπουργκ βρίσκεται το Αυτοκρατορικό Θησαυροφυλάκιο (Schatzkammer), όπου φυλάσσονται τα αυτοκρατορικά κοσμήματα της δυναστείας των Αψβούργων. Το Μουσείο Σίσι (αφιερωμένο στην Αυτοκράτειρα Ελισάβετ της Αυστρίας) επιτρέπει στους επισκέπτες να δουν τα αυτοκρατορικά διαμερίσματα καθώς και το ασημένιο ντουλάπι. Ακριβώς απέναντι από το Χόφμπουργκ βρίσκονται το Μουσείο Ιστορίας της Τέχνης, που φιλοξενεί πολλούς πίνακες παλιών καλλιτεχνών, αρχαία και κλασικά αντικείμενα, καθώς και το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας.
Ορισμένα μουσεία βρίσκονται στη Museumsquartier (συνοικία των μουσείων), τους πρώην Αυτοκρατορικούς Στάβλους, που μετατράπηκαν σε μουσειακό συγκρότημα τη δεκαετία του 1990. Στεγάζει το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης, κοινώς γνωστό ως MUMOK (Ίδρυμα Λούντβιχ), το Leopold Museum (με τη μεγαλύτερη στον κόσμο συλλογή έργων ζωγραφικής του Έγκον Σίλε, καθώς και έργα του Ζετσεσιονισμού, του βιεννέζικου μοντερνισμού και του αυστριακού εξπρεσιονισμού), το AzW (μουσείο αρχιτεκτονικής) και ακόμη αίθουσες με εκθέσεις μεγάλου μήκους και την Tanzquartier. Τα Ανάκτορα Λιχτενστάιν περιέχουν μεγάλο μέρος μιας από τις μεγαλύτερες ιδιωτικές συλλογές τέχνης στον κόσμο, με ιδιαίτερη αναφορά στο μπαρόκ. Το Μπελβεντέρε, που χτίστηκε υπό τον Πρίγκιπα Ευγένιο, έχει μια πινακοθήκη με πίνακες του Γκούσταφ Κλιμτ (Το φιλί), του Έγκον Σίλε και άλλων ζωγράφων των αρχών του 20ου αιώνα, επίσης γλυπτά του Φραντς Ξάβερ Μέσερσμιτ, καθώς και περιοδικές εκθέσεις.
Υπάρχουν πολλά άλλα μουσεία στη Βιέννη, όπως η Αλμπερτίνα, το Μουσείο Στρατιωτικής Ιστορίας, το Τεχνικό Μουσείο, το Μουσείο Τάφων, το Μουσείο Πλαστών Εργων Τέχνης, το KunstHausWien, το Μουσείο Εφαρμοσμένων Τεχνών, το Μουσείο Σίγκμουντ Φρόυντ και το Mozarthaus Vienna (Οικία Μότσαρτ). Τα μουσεία για την ιστορία της πόλης όπως το πρώην Ιστορικό Μουσείο της Πόλης της Βιέννης στην Kάρλσπλατς, η Hermesvilla, οι κατοικίες διαφόρων συνθετών, το Μουσείο των Ρωμαίων και το Μουσείου Ρολογιών της Βιέννης, είναι τώρα συγκεντρωμένα υπό την ομάδα-ομπρέλα Μουσείο της Βιέννης. Το Εβραϊκό Μουσείο της Βιέννης, που ιδρύθηκε το 1896, είναι το παλαιότερο του είδους του. Επιπλέον υπάρχουν μουσεία αφιερωμένα σε μεμονωμένες περιοχές της Βιέννης. Παρέχουν μια καταγραφή των ιδιαίτερων προσπαθειών, επιτευγμάτων και τραγωδιών καθώς η πόλη μεγάλωνε και επέζησε δύο δύο παγκόσμιων πολέμων. Για όσους αναζητούν οικογενειακές ιστορίες, αυτά είναι καλές πηγές πληροφοριών.
Αρχιτεκτονική
Στη Βιέννη μπορούμε να βρούμε ποικιλία αρχιτεκτονικών ρυθμών, όπως τη ρωμανική Ruprechtskirche και τη μπαρόκ Karlskirche. Οι ρυθμοί κυμαίνονται από κλασικιστικά κτίρια ως τη μοντέρνα αρχιτεκτονική. Η Αρ Νουβό άφησε πολλά αρχιτεκτονικά ίχνη στη Βιέννη. Το Κτήριο της Ζετσεσιόν, ο Σταθμός Τραμ της Kάρλσπλατς και η Εκκλησία του Στάινχοφ του Ότο Βάγκνερ συγκαταλέγονται μεταξύ των πιο γνωστών παραδειγμάτων της Αρ Νουβό στον κόσμο. Σημαντικά ίχνη άφησε στη Βιέννη και ο εξέχων μαθητής του Βάγκνερ Γιόζε Πλέτσνικ από τη Σλοβενία. Εργα του είναι η Οικία Λάνγκερ (1900) και το Τσάκερλχαουζ (1903–1905). Η Εκκλησία του Αγίου Πνεύματος (Heilig-Geist-Kirche) του Πλέτσνικ του 1910–1913 στη Βιέννη είναι αξιοσημείωτη για την καινοτόμο χρήση του χυμένου σκυροδέματος τόσο ως δομή όσο και ως εξωτερική επιφάνεια, καθώς και για την αφηρημένη κλασική γλώσσα της. Πιο ριζοσπαστική είναι η κρύπτη της εκκλησίας, με τις λεπτές τσιμεντένιες κολώνες και τα γωνιακά, κυβιστικά κιονόκρανα και βάσεις.
Σύγχρονο με το κίνημα της Αρ Νουβό ήταν το Wiener Moderne, κατά το οποίο ορισμένοι αρχιτέκτονες απέφευγαν τη χρήση άσχετων διακοσμήσεων. Ένας βασικός αρχιτέκτονας αυτής της περιόδου ήταν ο Άντολφ Λος, έργα του οποίου είναι το Λος Χάους (1909), το Κέρντερ ή Αμέρικαν Μπαρ (1908) και το Στάινερ Χάουζ (1910).
Το Χούντερτβασερ Χάους του Φρίντενσραϊχ Χουντερτβάσερ, σχεδιασμένο για να εναντιωθεί στην αυστηρή μορφή της σύγχρονης αρχιτεκτονικής, είναι ένα από τα πιο δημοφιλή τουριστικά αξιοθέατα της Βιέννης. Ένα άλλο παράδειγμα ιδιόμορφης αρχιτεκτονικής είναι η Wotrubakirche του γλύπτη Φριτς Βότρουμπα. τη δεκαετία του 1990 αναπλάσθηκαν ορισμένες συνοικίες και υλοποιήθηκαν εκτεταμένα κτιριακά έργα στις περιοχές γύρω από το Ντόναουστατ (βόρεια του Δούναβη) και το Βίνερμπεργκ (στη νότια Βιέννη). Ο DC Tower 1 ύψους 220 μέτρων που βρίσκεται στη βόρεια όχθη του Δούναβη και ολοκληρώθηκε το 2013 είναι ο ψηλότερος ουρανοξύστης της Βιέννης. Τα τελευταία χρόνια στη Βιέννη έχουν ολοκληρωθεί πολλά αρχιτεκτονικά έργα που συνδυάζουν μοντέρνα αρχιτεκτονικά στοιχεία με παλιά κτίρια, όπως η αναδιαμόρφωση και η ανακαίνιση του παλιού Gasometer το 2001. Τα περισσότερα κτίρια στη Βιέννη είναι σχετικά χαμηλά. στις αρχές του 2006 υπήρχαν περίπου 100 κτίρια υψηλότερα από 40 μέτρα. Ο αριθμός των πολυώροφων κτιρίων διατηρείται σε χαμηλά επίπεδα με την οικοδομική νομοθεσία που αποσκοπεί στη διατήρηση των περιοχών πρασίνου και των περιοχών που έχουν χαρακτηριστεί ως παγκόσμια πολιτιστική κληρονομιά. Αυστηροί κανόνες ισχύουν για το σχεδιασμό, την αδειοδότηση και την κατασκευή πολυώροφων κτιρίων. Κατά συνέπεια μεγάλο μέρος του κέντρου της πόλης είναι ζώνη χωρίς πολυώροφα κτίρια.
Χοροί της Βιέννης
Η Βιέννη είναι η τελευταία μεγάλη πρωτεύουσα των χορών του 19ου αιώνα. Υπάρχουν πάνω από 450 χοροί ετησίως, σε μερικούς συμμετέχουν έως και εννέα ζωντανές ορχήστρες. Οι χοροί πραγματοποιούνται στα πολλά ανάκτορα της Βιέννης, με κύριο χώρο τα ανάκτορα Χόφμπουργκ στη Χέλντενπλατς. Ενώ ο Χορός της Όπερας είναι ο πιο γνωστός διεθνώς από όλους τους αυστριακούς χορούς, άλλοι όπως ο Kaffeesiederball (Χορός των Ιδιοκτητών Καφέ), ο Jägerball (Χορός των Κυνηγών) και ο Χορός Ζωής (φιλανθρωπική εκδήλωση για το AIDS) είναι σχεδόν εξίσου γνωστοί στην Αυστρία και ακόμη καλύτερα εκτιμώνται για την εγκάρδια ατμόσφαιρά τους. Οι Βιεννέζοι, τουλάχιστον της μεσαίας τάξης, μπορεί να επισκεφτούν πολλούς χορούς στη διάρκεια της ζωής τους.
Χορευτές και τραγουδιστές όπερας της Κρατικής Όπερας της Βιέννης εμφανίζονται συχνά στα εγκαίνια των μεγαλύτερων χορών.
Ενας χορός της Βιέννης είναι ένα ολονύχτιο πολιτιστικό θέαμα. Οι μεγάλοι χοροί ξεκινούν γενικά στις 9 μ.μ. και διαρκούν μέχρι τις 5 το πρωί, αν και πολλοί καλεσμένοι συνεχίζουν και την επόμενη μέρα. Οι βιεννέζικοι χοροί εξάγονται (με την υποστήριξη της πόλης της Βιέννης) σε περίπου 30 πόλεις παγκοσμίως, όπως η Νέα Υόρκη, η Βαρκελώνη, το Χονγκ Κονγκ, η Κουάλα Λουμπούρ, η Ρώμη, η Πράγα, το Βουκουρέστι, το Βερολίνο και η Μόσχα.
Γλώσσα
Η Βιέννη ανήκει στην Αυστροβαυαρική γλωσσική περιοχή, ιδιαίτερα της Κεντρικής Βαυαρίας (Mittelbairisch). Τα τελευταία χρόνια οι ειδικοί της γλωσσολογίας έχουν παρατηρήσει μείωση στη χρήση της βιεννέζικης παραλλαγής. Ο Μάνφρεντ Γκλάουνινγκερ, κοινωνιογλωσσολόγος στο Ινστιτούτο Αυστριακών Διαλέκτων και Ονομάτων Lexica, έχει παρατηρήσει τρία ζητήματα. Πρώτον πολλοί γονείς αισθάνονται ότι υπάρχει ένα στίγμα που συνδέεται με τη βιεννέζικη διάλεκτο και έτσι μιλούν στα παιδιά τους στα Τυπικά Γερμανικά. Δεύτερον πολλά παιδιά μετανάστευσαν πρόσφατα στην Αυστρία και μαθαίνουν γερμανικά ως δεύτερη γλώσσα στο σχολείο. Τρίτον οι νέοι επηρεάζονται από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης που εκπέμπουν συνήθως στα Τυπικά Γερμανικά.
ΛΟΑΤ κουλτούρα
Η Βιέννη θεωρείται το κέντρο της ΛΟΑΤ ζωής στην Αυστρία. Η πόλη έχει ένα σχέδιο δράσης κατά των ομοφοβικών διακρίσεων και, από το 1998, μια μονάδα κατά των διακρίσεων στη διοίκηση της πόλης. Η πόλη έχει πολλά καφέ, μπαρ και κλαμπ όπου συχνάζουν ΛΟΑΤ άτομα. Μεταξύ των πιο σημαντικών είναι το Café Savoy, που είναι παραδοσιακό καφενείο του 1896. Το 2015 η πόλη παρουσίασε φωτεινούς σηματοδότες με ομόφυλα ζευγάρια πριν φιλοξενήσει το Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision εκείνη τη χρονιά, που τράβηξε την προσοχή των μέσων ενημέρωσης διεθνώς. Κάθε χρόνο τον Ιούνιο διοργανώνεται το Vienna Pride. Το 2019, όταν η παρέλαση υπερηφάνειας φιλοξενούσε επίσης το Europride, προσέλκυσε 500.000 επισκέπτες.
Εκπαίδευση
Η Βιέννη είναι το κύριο εκπαιδευτικό κέντρο της Αυστρίας και έχει πολλά πανεπιστήμια, επαγγελματικές σχολές και gymnasium (λύκεια).
Πάρκα και κήποι
Η Βιέννη διαθέτει πολλά πάρκα, όπως το Stadtpark, το Burggarten, το Volksgarten (μέρος του Χόφμπουργκ), το Schlosspark στο Μπελβεντέρε (όπου βρίσκονται οι Βοτανικοί Κήποι της Βιέννης), το Donaupark, το Schönbrunner Schlosspark, το Πράτερ, το Aουγκαρτεν, το Rathauspark, το Lainzer Tiergarten, το Dehnepark, το Resselpark, το Votivpark, το Kurpark Oberlaa, το Auer-Welsbach-Park και το Türkenschanzpark. Οι πράσινες περιοχές περιλαμβάνουν το Laaer-Berg (με το λούνα παρκ Πράτερ) και τους πρόποδες του Δάσους της Βιέννης, που φτάνει μέχρι τις εξωτερικές περιοχές της πόλης. Μικρά πάρκα, γνωστά από τους Βιεννέζους ως Beserlpark, υπάρχουν παντού στις περιοχές του κέντρου της πόλης.
Πολλά από τα πάρκα της Βιέννης περιλαμβάνουν μνημεία, όπως το Stadtpark με το άγαλμα του Γιόχαν Στράους του νεότερου και τους κήπους του μπαρόκ ανακτόρου, όπου υπογράφηκε η Κρατική Συνθήκη. Το κύριο πάρκο της Βιέννης είναι το Πράτερ με το Riesenrad, έναν τροχό λούνα παρκ, και το Kugelmugel, ένα μικροέθνος σε σχήμα σφαίρας. Οι χώροι του αυτοκρατορικού Σενμπρούν περιέχουν ένα πάρκο του 18ου αιώνα που περιλαμβάνει τον παλαιότερο ζωολογικό κήπο του κόσμου, που ιδρύθηκε το 1752. Το Donauinsel, μέρος της αντιπλημμυρικής άμυνας της Βιέννης, είναι ένα τεχνητό νησί μήκους 21,1 χλμ. μεταξύ του Δούναβη και του Neue Donau για δραστηριότητες ελεύθερου χρόνου.
Αθλητισμός
Η Βιέννη φιλοξενεί πολλές αθλητικές εκδηλώσεις, όπως ο Μαραθώνιος της Πόλης της Βιέννης, που προσελκύει περισσότερους από 10.000 συμμετέχοντες κάθε χρόνο και κανονικά λαμβάνει χώρα το Μάιο. Το 2005 έγινε στην Αυστρία το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Χόκεϊ επί πάγου και ο τελικός έγινε στη Βιέννη. Το Στάδιο Ερνστ Χάπελ της Βιέννης ήταν ο τόπος διεξαγωγής τεσσάρων τελικών Τσάμπιονς Λιγκ και Κυπέλλων Πρωταθλητριών Ευρώπης (1964, 1987, 1990 και 1995) και στις 29 Ιουνίου φιλοξένησε τον τελικό του Euro 2008 με νίκη της Ισπανίας με 1–0 επί της Γερμανίας. Στην πόλη διεξάγεται επίσης από το 1974 το τουρνουά τένις Vienna Open στο Wiener Stadthalle.
Το Neue Donau, που διαμορφώθηκε μετά τη δημιουργία του Donauinsel, είναι απαλλαγμένο από ποτάμια κυκλοφορία και δημοφιλής προορισμός για ψυχαγωγικές και αθλητικές δραστηριότητες.
Η Βιέννη φιλοξένησε το επίσημο Παγκόσμιο Κύπελλο Μπάσκετ 3x3 το 2021.
Φαγητό
Η Βιέννη είναι γνωστή για το Wiener Schnitzel, μια φέτα από μοσχαρίσιο κρέας (Kalbsschnitzel) ή χοιρινό (Schweinsschnitzel) που κοπανίζεται επίπεδη, επικαλύπτεται με αλεύρι, αυγό και τριμμένη φρυγανιά και τηγανίζεται σε βούτυρο. Διατίθεται σχεδόν σε κάθε εστιατόριο που σερβίρει βιεννέζικη κουζίνα και μπορεί να καταναλωθεί ζεστό ή κρύο. Συνήθως σερβίρεται σε πολλές καφετέριες στην παλιά πόλη, παραπέμποντας σε όλη την ιστορία πίσω από την πόλη της Αυτοκρατορίας. Το παραδοσιακό «Wiener Schnitzel» όμως είναι μια φέτα μοσχαριού. Άλλα παραδείγματα βιεννέζικης κουζίνας είναι το Tafelspitz (πολύ άπαχο βραστό μοσχαρίσιο κρέας), που παραδοσιακά σερβίρεται με Geröstete Erdäpfel (βραστές πατάτες πουρέ με πιρούνι και στη συνέχεια τηγανητές) και σάλτσα χρένου, τοApfelkren (μίγμα χρένου, κρέμας και μήλου), η Schnittlauchsauce μια σάλτσα σχοινόπρασου με μαγιονέζα και μπαγιάτικο ψωμί). Η Βιέννη έχει μακρά παράδοση στην παραγωγή κέικ και γλυκών. Τέτοια είναι το Apfelstrudel (καυτό στρούντελ μήλου), το Milchrahmstrudel (στρούντελ με κρέμα γάλακτος), το Palatschinken (γλυκές τηγανίτες) και τα Knödel (ζυμαρικά) συνήθως γεμιστά με φρούτα όπως βερίκοκα (Marillenknödel). Παγκοσμίως γνωστό είναι το Sachertorte, ένα ελαφρώς υγρό κέικ σοκολάτας με μαρμελάδα βερίκοκο που δημιουργήθηκε από το Sacher Hotel.
Το χειμώνα τα μικρά περίπτερα στο δρόμο πωλούν τα παραδοσιακά Maroni (ζεστά κάστανα) και τηγανητές πατάτες.
Τα λουκάνικα είναι δημοφιλή και διατίθενται από πλανόδιους πωλητές (Würstelstand) όλη την ημέρα και μέχρι τη νύχτα. Το λουκάνικο γνωστό ως Wiener (βιεννέζικα) στις ΗΠΑ και στη Γερμανία, ονομάζεται Frankfurter Würstchen στη Βιέννη. Άλλα δημοφιλή λουκάνικα είναι το Burenwurst (χοντρό λουκάνικο από βοδινό και χοιρινό, γενικά βραστό), το Käsekrainer (πικάντικο χοιρινό με μικρά κομμάτια τυριού) και το Μπράτβουρστ (λευκό χοιρινό λουκάνικο). Τα περισσότερα μπορούν να παραγγελθούν «mit Brot» (με ψωμί) ή ως «χοτ ντογκ» (γεμισμένα μέσα σε μακρύ ρολό). Η μουστάρδα είναι το παραδοσιακό καρύκευμα και προσφέρεται συνήθως σε δύο ποικιλίες: "süß" (γλυκιά) ή "scharf" (πικάντικη).
Το κεμπάπ, η πίτσα και τα νουντλς είναι, όλο και περισσότερο, τα σνακ που διατίθενται πιο ευρέως από μικρά περίπτερα.
Η Βιέννη κατέλαβε τη 10η θέση στις ευρωπαϊκές πόλεις φιλικές προς τους χορτοφάγους σε μια μελέτη του Alternative Traveler.
Η Naschmarkt είναι μια μόνιμη αγορά για φρούτα, λαχανικά, μπαχαρικά, ψάρια, κρέας κ.λπ. από όλο τον κόσμο. Η πόλη έχει πολλά καταστήματα για καφέ και πρωινό.
Ποτά
Η Βιέννη, μαζί με το Παρίσι, το Σαντιάγο, το Κέιπ Τάουν, την Πράγα, την Καμπέρα, την Μπρατισλάβα και τη Βαρσοβία, είναι μια από τις λίγες εναπομείνασες παγκόσμιες πρωτεύουσες με τους δικούς της αμπελώνες. Το κρασί σερβίρεται σε μικρές βιεννέζικες παμπ γνωστές ως Heuriger, που είναι ιδιαίτερα πολλές στις αμπελουργικές περιοχές του Döbling (Γκρίντσινγκ, Νόιστιφτ αμ Βάλντε, Νούσντορφ, Σάλμανσντορφ, Ζίβερινγκ), Φλόριντσντορφ (Στάμερσντορφ, Στρέμπερσντορφ), Λίσινγκ (Mάουερ) και Φάβοριτεν (Oμπερλαα). Το κρασί πίνεται συχνά ως Spritzer ("G'spritzter") με αφρώδες νερό. Το Grüner Veltliner, ένα ξηρό λευκό κρασί, είναι το πιο ευρέως καλλιεργούμενο κρασί στην Αυστρία. Ένα άλλο πολύ χαρακτηριστικό κρασί για την περιοχή είναι το "Gemischter Satz", που είναι συνήθως ένα μείγμα διαφορετικών τύπων κρασιών που συγκομίζονται από τον ίδιο αμπελώνα.
Επίσης δημοφιλή σε όλη τη χώρα είναι τα τοπικά αναψυκτικά, όπως το Almdudler, ως εναλλακτική λύση στα αλκοολούχα ποτά, τοποθετώντας το στις κορυφαίες θέσεις σε σχέση με τα αντίστοιχα αμερικανικά, όπως η Coca-Cola όσον αφορά το μερίδιο αγοράς. Ένα άλλο δημοφιλές ποτό είναι το λεγόμενο "Spezi", ένα μείγμα της Coca-Cola και της αρχικής φόρμουλας του Orange Fanta ή του πιο γνωστού τοπικά Frucade.
Βιεννέζικα καφέ
Τα βιεννέζικα καφέ έχουν μια εξαιρετικά μακρά και ξεχωριστή ιστορία που χρονολογείται από αιώνες και ο εθισμός στην καφεΐνη ορισμένων διάσημων ιστορικών θαμώνων των παλαιότερων είναι κάτι σαν τοπικός θρύλος. Αυτά τα καφενεία είναι μοναδικά στη Βιέννη και πολλές πόλεις προσπάθησαν ανεπιτυχώς να τα αντιγράψουν. Μερικοί θεωρούν τις καφετέριες ως επέκταση του σαλονιού τους, όπου κανείς δεν θα ενοχληθεί αν περάσουν ώρες διαβάζοντας μια εφημερίδα, απολαμβάνοντας τον καφέ τους. Παραδοσιακά ο καφές συνοδεύεται από ένα ποτήρι νερό. Τα βιεννέζικα καφενεία ισχυρίζονται ότι έχουν εφεύρει τη διαδικασία φιλτραρίσματος του καφέ από τα λάφυρα που αποκόμισαν μετά τη δεύτερη Τουρκική πολιορκία το 1683. Τα βιεννέζικα καφενεία ισχυρίζονται ότι όταν οι εισβολείς Τούρκοι έφυγαν από τη Βιέννη, εγκατέλειψαν εκατοντάδες σακιά κόκκους καφέ. Ο Πολωνός βασιλιάς Γιαν Γ΄ Σομπιέσκι, ο διοικητής του αντιτουρκικού συνασπισμού Πολωνών, Γερμανών και Αυστριακών, έδωσε στον Φραντς Γκέοργκε Κολσίτσκι (Πολωνός – Φράντσισεκ Γέρζι Κουλσίτσκι) λίγο από αυτό τον καφέ ως ανταμοιβή για την παροχή πληροφοριών που του επέτρεψαν να νικήσει τους Τούρκους. Ο Κολσίτσκι άνοιξε τότε το πρώτο καφέ της Βιέννης. Ο Γιούλιους Μάινλ δημιούργησε ένα σύγχρονο εργοστάσιο ψησίματος στις ίδιες εγκαταστάσεις όπου βρέθηκαν τα σακιά του καφέ, το 1891.
Τουριστικά αξιοθέατα
Η σημερινή Βιέννη παρουσιάζεται στον επισκέπτη ως αποτέλεσμα έντονης δόμησης του 19ου αιώνα, ειδικά με την επιβλητική Ρίνγκστρασε (Ringstraße, κυκλική λεωφόρος), με μέγαρα όπως την Όπερα (Staatsoper), το δημαρχείο, το κοινοβούλιο, μουσεία, παλάτια κλπ. Χαράχτηκε ανάμεσα στο 1858 και το 1865 και το συνολικό μήκος της διαδρομής είναι περίπου τέσσερα χιλιόμετρα.
Ο εμπορικός δρόμος είναι η Κέρντνερ Στράσε (Kärntner Straße) στο κέντρο, με καταστήματα τουριστικά ή ειδών πολυτελείας, αλλά τα πολυκαταστήματα και εμπορικά μαγαζιά είναι στη Μαριαχίλφερ Στράσε (Mariahilfer Strasse).
Τα σημαντικότερα τουριστικά αξιοθέατα περιλαμβάνουν τα αυτοκρατορικά παλάτια του Χόφμπουργκ (Hofburg) και του Σένμπρουν (στα οποία λειτούργησε επίσης ο πρώτος ζωολογικός κήπος του κόσμου, Tiergarten Schönbrunn), μαζί με διάφορες σχολές τέχνης (συμπεριλαμβανομένης της Αλμπερτίνα, του KunstHausWien και του Kunstforum), τα δίδυμα μουσεία, το Μουσείο Ιστορίας της Τέχνης και το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Βιέννης και το Technisches Museum. Καθένα από αυτά δέχεται περισσότερους από 250.000 επισκέπτες ετησίως. Οι περιοχές που συνδέονται με τους πολλούς συνθέτες που έζησαν στη Βιέννη έχουν γίνει «περιοχές λατρείας», όπως οι διάφορες κατοικίες του Μπετόβεν και το νεκροταφείο του Αγίου Μαρξ (κενοτάφιο του Μότσαρτ). Στα κυριότερα πολιτιστικά σημεία περιλαμβάνονται το Μπούργκτεατερ και η Όπερα (Staatsoper).
Άλλα ενδιαφέροντα αξιοθέατα αποτελούν το Μουσείο Λέοπολντ (διαθέτει μια τεράστια ιδιωτική συλλογή, κυρίως με έργα του 19ου αιώνα, αλλά και με άλλα νεωτεριστικά αυστριακά έργα τέχνης), το Σπίτι της Μουσικής (ένα από τα πιο ιδιαίτερα μουσεία της Βιέννης που εξηγεί τον ήχο με ένα διασκεδαστικό και διαδραστικό τρόπο), η Ακαδημία Καλών Τεχνών (ένας χώρος όπου μπορείτε να απολαύσετε σπουδαία έργα τέχνης από κλασικούς Φλαμανδούς, Ολλανδούς και Γερμανούς ζωγράφους), το Μουσείο των Παπύρων (τα εκθέματα του μουσείου εμφανίζονται από το παλαιότερο πάπυρο μέχρι τα έγγραφα της ισλαμικής περιόδου γραμμένο σε χαρτί από τον 13ο αιώνα μ.Χ.) και το περίφημο Θεματικό Πάρκο Πράτερ (διαθέτει τον γιγάντιο τροχό Ρίσενραντ, γερμανικά: Riesenrad που χτίστηκε το 1896 και είναι ένα από τα πιο διάσημα σημεία του πάρκου.
Κοντά στην Αγορά Χόερ βρίσκεται το Ρολόι Άνκερ (Ankeruhr) που θεωρείται ένα από τα καλύτερα έργα της αρ νουβό στη Βιέννη.
Στην πλατεία Μιχαέλερπλατς (Michaelerplatz) βρίσκεται το Λος Χάους (Looshaus) και το Καφέ Γκρίνσταϊντλ. Όταν κατασκευάστηκε το 1910 από τον πρωταγωνιστή τις σύγχρονης αρχιτεκτονικής Άντολφ Λος προκάλεσε πολλές αντιδράσεις λόγω της αυστηρής του εμφάνισης. Από σημερινή άποψη το κτίριο όμως φαίνεται να είναι ένα άριστο δείγμα μιας απλής και πολυτελούς κλασικής αρχιτεκτονικής. Την ίδια εποχή ο φιλόσοφος Λούντβιχ Βίτγκενσταϊν σχεδίασε και έχτισε μια σύγχρονη έπαυλη για την αδελφή του. Η σύγχρονη αρχιτεκτονική είναι επίσης παρούσα, με το Γκαζόμετρο, τον πύργο της χιλιετίας, τις κατοικίες Καρλ-Μαρξ-Χοφ, το Χουντερτβάσερχαους και την πόλη του ΟΗΕ.
Κοντά στην αγορά Νάσμαρκτ, στην οδό Λίνκε Βίντσαϊλε (Linke Wienzeile) βρίσκονται δύο αστικές πολυκατοικίες διαμερισμάτων, έργα του αυστριακού αρχιτέκτονα Ότο Βάγκνερ το 1898-99 σε στυλ βιεννέζικου σετσεσιόν, το Μαγιόλικα Χάους (Majolikahaus) και το Μετάλλιον Χάους (Medallion House).
Μεταφορές
Η Βιέννη διαθέτει ένα εκτεταμένο δίκτυο μεταφορών με ενιαίο σύστημα ναύλων που ενσωματώνει δημοτικά, περιφερειακά και σιδηροδρομικά συστήματα υπό την ομπρέλα της Verkehrsverbund Ost-Region (VOR). Οι δημόσιες συγκοινωνίες παρέχονται με λεωφορεία, τραμ και πέντε γραμμές του μετρό (U-Bahn), οι περισσότερες από τις οποίες λειτουργούν από το Wiener Linien. Υπάρχουν επίσης περισσότεροι από 50 σταθμοί τρένων εντός των ορίων της πόλης. Τα προαστιακά τρένα λειτουργεί ο ÖBB. Η πόλη αποτελεί το κέντρο του αυστριακού σιδηροδρομικού συστήματος, με υπηρεσίες σε όλα τα μέρη της χώρας και στο εξωτερικό. Το σιδηροδρομικό σύστημα συνδέει τον κεντρικό σταθμό της Βιέννης Vienna Hauptbahnhof με άλλες ευρωπαϊκές πόλεις, όπως Βερολίνο, Μπρατισλάβα, Βουδαπέστη, Βρυξέλλες, Κολωνία, Φραγκφούρτη, Αμβούργο, Λιουμπλιάνα, Μόναχο, Πράγα, Βενετία, Βρότσουαφ, Βαρσοβία, Ζάγκρεμπ και Ζυρίχη.
Η Βιέννη έχει πολλές οδικές συνδέσεις, συμπεριλαμβανομένων οδών ταχείας κυκλοφορίας και αυτοκινητοδρόμων.
Η Βιέννη εξυπηρετείται από το Διεθνές Αεροδρόμιό της, που βρίσκεται 18 χλμ. νοτιοανατολικά του κέντρου της πόλης, δίπλα στην πόλη Σβέχατ. Το αεροδρόμιο διακίνησε περίπου 31,7 εκατομμύρια επιβάτες το 2019. Μετά από μακροχρόνιες διαπραγματεύσεις με τις γύρω κοινότητες το αεροδρόμιο θα επεκταθεί για να αυξήσει τη χωρητικότητά του με την προσθήκη ενός τρίτου διαδρόμου προσγείωσης. Το αεροδρόμιο επεκτείνεται σημαντικά, συμπεριλαμβανομένου ενός νέου τερματικού σταθμού που άνοιξε το 2012 για να καλύψει την αύξηση των επιβατών.
Διεθνείς οργανισμοί
Το δεύτερο μισό του 20ού αιώνα πραγματοποιήθηκαν στη Βιέννη πολλές διπλωματικές συναντήσεις με αποτέλεσμα πολλά έγγραφα που φέρουν το όνομα Σύμβαση της Βιέννης ή Εγγραφο της Βιέννης. Μεταξύ των σημαντικότερων που διαπραγματεύτηκαν στη Βιέννη είναι η Σύμβαση της Βιέννης του 1969 για το Δίκαιο των Συνθηκών, καθώς και η Συνθήκη του 1990 για τις Συμβατικές Ένοπλες Δυνάμεις στην Ευρώπη. Η Βιέννη φιλοξένησε επίσης τις διαπραγματεύσεις που οδήγησαν στο Κοινό Συνολικό Σχέδιο Δράσης του 2015 για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, καθώς και τις ειρηνευτικές συνομιλίες της Βιέννης για τη Συρία.
Η Βιέννη είχε επίσης την έδρα της Διεθνούς Ομοσπονδίας Taekwon-Do (ITF).
Φιλανθρωπικές οργανώσεις
Παράλληλα με διεθνείς και διακυβερνητικούς οργανισμούς υπάρχουν δεκάδες φιλανθρωπικές οργανώσεις με έδρα τη Βιέννη. Ένας τέτοιος οργανισμός είναι το δίκτυο των Παιδικών Χωριών SOS, που ιδρύθηκε από τον Χέρμαν Γκμάινερ το 1949. Σήμερα τα Παιδικά Χωριά SOS δραστηριοποιούνται σε 132 χώρες και περιοχές παγκοσμίως.
Διεθνείς συνεργασίες πόλεων
Η γενική πολιτική του Δήμου της Βιέννης είναι να μην υπογράφει συμφωνίες αδελφοποήσης με άλλες πόλεις, αλλά έχει μόνο συμφωνίες συνεργασίας στις οποίες καθορίζονται συγκεκριμένοι τομείς συνεργασίας, με τις πόλεις Βελιγράδι, Μπρατισλάβα, Μπρνο, Βουδαπέστη, Αμβούργο, Κρακοβία, Λιουμπλιάνα, Παρίσι, Πράγα, Βανκούβερ, Ζάγκρεμπ και Ζυρίχη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Παραδουνάβιες πόλεις Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Αυστρία Κατηγορία:Πρωτεύουσες της Ευρώπης
Skywalk
δεξιά|550px|μικρογραφία|Θέα στο Skywalk και στο φαράγγι [[Γκραν Κάνιον]] Το Skywalk του Γκραν Κάνιον είναι μια γέφυρα - προεξοχή, σε σχήμα πετάλου με γυάλινο διάδρομο, στην τοποθεσία Eagle Point στην Αριζόνα κοντά στον ποταμό Κολοράντο, στην άκρη ενός πλαϊνού φαραγγιού στην δυτική περιοχή του κύριου φαραγγιού Γκραν Κάνιον. Λειτουργεί ως τουριστικό αξιοθέατο από το 2007 και βρίσκεται εκτός των ορίων του Εθνικού Πάρκου Grand Canyon.
Οι τοπογραφικοί χάρτες του USGS υποδεικνύουν το υψόμετρο του Skywalk στα 1.450 m πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Το υψόμετρο του ποταμού Κολοράντο στη βάση του φαραγγιού είναι 350 m. Η κάθετη πτώση ακριβώς κάτω από το Skywalk είναι 150 με 240 m. Το αξιοθέατο βρίσκεται βόρεια του αεροδρομίου Grand Canyon West και περίπου 121 km ανατολικά του Λας Βέγκας, Νεβάδα, αν και σχεδόν απόσταση 210 km με ΙΧ. Η πλησιέστερη πόλη με πληθυσμό μεγαλύτερο από 10.000 άτομα είναι το Kingman, Αριζόνα, περίπου 80 km νότια.
Το Skywalk που ανήκει στην ινδιάνικη φυλή Hualapai, ξεκίνησε τη λειτουργία του στις 20 Μαρτίου 2007 και άνοιξε στο ευρύ κοινό στις 28 Μαρτίου 2007. Οι διαχειριστές του αξιοθέατου έχουν αναφέρει πάνω από ένα εκατομμύριο επισκέπτες ετησίως -αρκετές φορές- για πρώτη φορά το 2015.
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Άρσης Βαρών 1964
Το 1ο Πανελλήνιο πρωτάθλημα άρσης βαρών ανδρών διοργανώθηκε την 17η και τη 18η Οκτωβρίου 1964. Το πρωτάθλημα διεξήχθη στην αίθουσα αθλοπαιδιών του Παναθηναϊκού "...κατόπιν προκηρύξεως της ΕΟΦΠ...", υπό την εποπτεία της Γενικής Επιτροπής Άρσης Βαρών. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Παναθηναϊκός. Συμμετείχαν 7 ομάδες οι οποίες εκπροσωπήθηκαν από 41 αθλητές συνολικά.
Πηγές
Κατηγορία:Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Άρσης Βαρών Κατηγορία:Αθλητικά γεγονότα του 1964 Κατηγορία:Αθλητισμός στην Αθήνα
Μιχαήλ Κοτσιανός
Ο '''Μιχαήλ Κ. Κοτσιανός''' (και Κότσιανος, 1889 - Απρίλιος 1965) ήταν Έλληνας γιατρός, ο οποίος διετέλεσε βουλευτής και υπουργός.
Σταδιοδρομία
Γεννήθηκε το 1889. Στις εκλογές του 1936 εξελέγη βουλευτής Χαλκιδικής με την Γενική Λαϊκή Ριζοσπαστική Ένωση και στις εκλογές του 1946 εξελέγη ξανά με τον Συνδυασμό Ηνωμένης Παρατάξεως Εθνικοφρόνων (Λαϊκό Κόμμα) με 465 ψήφους. Χρημάτισε υπουργός Προνοίας στην κυβέρνηση Τσαλδάρη το 1946, υπουργός Υγιεινής στην κυβέρνηση Μαξίμου το 1947 , υπουργός Προνοίας και Υγιεινής στην κυβέρνηση Κ. Τσαλδάρη από τις 29 Αυγούστου 1947 ως τις 7 Σεπτεμβρίου 1947 , υπουργός Κοινωνικής Προνοίας στην κυβέρνηση Σοφούλη από τις 7 Σεπτεμβρίου ως τις 19 Σεπτεμβρίου 1947
Κηδεύτηκε στις 8 Απριλίου 1965, από το Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών. Ήταν παντρεμένος με τη Μαρίκα Κότσιανου, η οποία απεβίωσε στις 14 Αυγούστου 1983.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Χαλκιδικής Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Κοινωνικής Πρόνοιας Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Υγιεινής Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Πρόνοιας
Ευρωπαϊκή Οδός 15
Η Ευρωπαϊκή Οδός Ε15 (Ε15) του Διεθνούς Δικτύου Εθνικών Οδών ξεκινάει από το Αλχεθίρας της Ισπανίας και στη συνέχεια, διασχίζοντας κάθετα την Ευρώπη, περνάει από τη Γαλλία, συνεχίζει στο Ηνωμένο Βασίλειο και καταλήγει στο Ινβερνές της Σκωτίας.
Παραπομπές
15 15 15
Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 1956
Η 29η Απονομή των Βραβείων της Ακαδημίας Κινηματογράφου, που τίμησε τις καλύτερες επιδόσεις στο χώρο του κινηματογράφου για το έτος 1956, έλαβε χώρα στις 27 Μαρτίου 1957, και πραγματοποίηθηκε στο θέατρο RKO Pantages Theatre, στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνιας και στο θέατρο NBC Century Theatre, της πόλης της Νέας Υόρκης. Κεντρικοί παρουσιαστές ήταν ο Τζέρυ Λιουις (για δεύτερη συνεχόμενη φορά) και η Κέλεστ Χολμ.
Υποψηφιότητες & Νικητές
Οι νικητές κάθε κατηγορίες εμφανίζονται με έντονους χαρακτήρες στην κορυφή της κατηγορίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τελετές απονομής βραβείων Όσκαρ Κατηγορία:Κινηματογραφικά γεγονότα του 1956
Κορτικοεκλυτίνη
Η κορτικοεκλυτίνη (CRH), είναι μια πεπτιδική ορμόνη και νευροδιαβιβαστής 41 – αμινοξέων, που στους ανθρώπους κωδικοποιείται από το γονίδιο της CRH. Η CRH δρα μέσω δύο υποδοχέων (CRHR1 και CRHR2) οι οποίοι εκφράζονται σε διάφορους ιστούς. Εκκρίνεται από τον παρακοιλιακό πυρήνα του υποθαλάμου (PVN) σε απάντηση στο στρες και μεταφέρεται μέσω του πυλαίου συστήματος υποθαλάμου-υπόφυσης στον πρόσθιο λοβό της υπόφυσης (αδενοϋπόφυση), όπου προάγει την παραγωγή της αδρενοκορτικοτρόπος ορμόνη (ACTH) ως μέρος του ΗΡΑ άξονα. Η ACTH με τη σειρά της προάγει τη βιοσύνθεση της κορτιζόλης στα επινεφρίδια από την χοληστερόλη. Συνεπως, ο υποθάλαμος μέσω της παραγωγής της CRH, ελέγχει την έκκριση της υποφυσιακής ACTH και συνακόλουθα την επινεφριδική έκκριση γλυκοκορτικοειδών. Η αρνητική ανάδραση λαμβάνει χώρα στο επίπεδο του υποθαλάμου για την αναστολή της σύνθεσης CRH και στην υπόφυση για την αναστολή της σύνθεσης της προοπιομελανοκορτίνης. Εκτός από την παραγωγή της στον υποθάλαμο, η CRH συντίθεται επίσης σε περιφερικούς ιστούς, όπως στα Τ-λεμφοκύτταρα και στον πλακούντα. Αυξημένη παραγωγή CRH έχει παρατηρηθεί ότι σχετίζεται με τη νόσο του Alzheimer και την κατάθλιψη: Οι καταθλιπτικοί ασθενείς έχουν υψηλότερη κορτιζόλη στο πλάσμα και στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό και υψηλότερη CRH στο αίμα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πεπτιδικές ορμόνες Κατηγορία:Νευροδιαβιβαστές
Πιερ Λαβάλ
Πρώτα χρόνια
Ο Λαβάλ γεννήθηκε στη Σατελντόν (Châteldon) της Ωβέρνης (Auvergne), στη Γαλλία, στις 28 Ιουνίου 1883. Σπούδασε νομικά και μπήκε στον κόσμο των επιχειρήσεων αρχικά ασκώντας τη δικηγορία μέχρι το 1907. Ενεργό μέλος του Σοσιαλιστικού Κόμματος της Γαλλίας (εκείνη την εποχή ονομαζόταν SFIO - Section Française de l' Internationale Ouvrière), εκλέγεται μέλος του Κοινοβουλίου το 1903 και επανεκλέγεται τρεις φορές. Με την έναρξη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου ο Λαβάλ στρατεύεται αλλά δε λαμβάνει μέρος σε καμία μάχη. Με το τέλος του Πολέμου, οι πολιτικές του πεποιθήσεις αλλάζουν δραματικά: Διαχωρίζει τη θέση του από το Σοσιαλιστικό Κόμμα και προσχωρεί στο Κόμμα της Συντηρητικής Δεξιάς. Στις εκλογές του 1919 δεν καταφέρνει να εκλεγεί, ωστόσο το 1924 εκλέγεται Δήμαρχος του Παρισινού προαστίου Ομπερβιλιέ (Aubervilliers) και αποχωρεί οριστικά από το SFIO.
Πολιτική σταδιοδρομία
Το 1925 ο τότε Πρωθυπουργός Πωλ Παινλεβέ (Paul Painlevé) του εμπιστεύεται το Υπουργείο Μεταφορών. Ο Αριστίντ Μπριάν (Aristide Briand) του αναθέτει, το 1926, το Υπουργείο Δικαιοσύνης. Έκτοτε αναλαμβάνει ποικίλες θέσεις στις εκάστοτε Κυβερνήσεις, εκλέγεται το 1927 μέλος της Γερουσίας (Senate) και επανεκλέγεται το 1936. Κυριότερες περίοδοι στην πολιτική του καριέρα είναι αυτές του 1931-32 και 1935-36, κατά τις οποίες αναλαμβάνει την Πρωθυπουργία. Με τον Μπριάν συνεργάζονται στενά για την εγκαθίδρυση σχέσεων φιλίας τόσο με τη Γερμανία όσο και με τη Σοβιετική Ένωση.