cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
SteamOS
Ιστορία
Η πρώτη του έκδοση βγήκε στις 13 Δεκεμβρίου 2013. Τον ίδιο χρόνο λίγους μήνες νωρίτερα ανακοίνωθηκε το λογισμίκο μαζί με το υλισμικό που το συνόδευε από τον συνιδρυτή της Valve (στην οποία ανοίκει το Steam) Gabe Newell. Τον Οκτώβριο του 2013 η Nvidia ανακοίνωσε οτι θα υποστηρίζει το SteamOS ενώ έφτιαξε και μια πλατφόρμα για Developers με το όνομα "Nvidia GameWorks".
Η πρώτη Beta έκδοση του λογισμικού κυκλωφόρησε στις 13 Δεκεμβρίου του 2013. Η επίσημη έκδωση του λογισμικού έγινε στις 10 Νοεμβρίου του 2015.
Ακυκλοφόρητα Παιχνίδια
Αρκετά παιχνίδια ανακοινώθηκαν οτι θα ήταν διαθέσιμα στο SteamOS αλλά η έκδωση τους δεν έγινε ποτέ. Αυτά ήταν τα:
Αποδοχή και αντιδράσεις
Μετά την κυκλοφορία της Beta έκδοσης του λογισμικού υπήρχαν θετικές και αρνητικές αντιδράσεις. Κάποιοι έδωσαν καλές κρητικές μιλόντας για την ευκολία χρήσης του λογισμικού και τις μελλοντικές προοπτικές του. Άλλοι, όπως το Eurogamer, είχαν αρκετά προβλήματα με την έλλειψη επιλογών και σε σχέση με την συνδεσιμότητα. Ωστόσο παρα τα προβλήματα ο ίδιος ιστότοπος το χαρακτήρισε ως μια καλή αρχή.
Λήψη
http://store.steampowered.com/steamos/buildyourown
Παραπομπές
Κατηγορία:Διανομές Linux
Συμβολαιογράφος
Συμβολαιογράφος ονομάζεται ο άμισθος δημόσιος λειτουργός που διορίζεται μόνιμα από τον Υπουργό Δικαιοσύνης και καθήκοντά του είναι η προστασία του δημοσίου συμφέροντος, της δημόσιας ασφάλειας και της δημοσιονομικής και κοινωνικής πολιτικής. Ελέγχεται για τη νόμιμη και επιμελή άσκηση των καθηκόντων του με τακτικές και έκτακτες επιθεωρήσεις από τον κατά τόπο αρμόδιο εισαγγελέα.
Επιστημονική κατάρτιση
Ως Συμβολαιογράφος μπορεί να διοριστεί ο πτυχιούχος νομικού τμήματος νομικής σχολής ημεδαπού πανεπιστημίου ή ο κάτοχος αναγνωρισμένου ισότιμου πτυχίου αλλοδαπού πανεπιστημίου, ο οποίος έχει διατελέσει τουλάχιστον δύο έτη δικηγόρος ή δικαστικός λειτουργός ή άμισθος υποθηκοφύλακας και έχει την ελληνική ιθαγένεια.
Κατηγορία:Νομικά επαγγέλματα
Επισκοπή της Λιέιδα
Η Επισκοπή της Λιέιδα (στα καταλανικά, Bisbat de Lleida) είναι μια επισκοπή της ισπανικής ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας στην Καταλονία. Έχει την έδρα της στην ομώνυμη πόλη και περιλαμβάνει μέρος των κομητειών των Γκαρίγες, Νογέρα και Σεγριά. Ιστορικά σώζονται μαρτυρίες για την ύπαρξή του ήδη από τον 5ο αιώνα. Μέχρι το Από το 1893, με την ίδρυση του Επισκοπικού Μουσείου της Λιέιδα συνέβαλε στη διατήρηση πολλών εκκλησιαστικών κειμηλίων. Η συλλογή της επισκοπής συνδυάστηκε με τη συλλογή του Ινστιτούτου Σπουδών της Λιέιδα και το 1997 διαμόρφωσαν το νέο μουσείο της πόλης. Με την απόσχιση των αραγονικών ενοριών που ανήκαν στην εκκλησιαστική διοίκηση της επισκοπής, το 1995 και το 1998, μειώθηκε αισθητά η έκτασή του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Λιέιδα
Κωνσταντίνος Μπακόλας
Ο Κωνσταντίνος Μπακόλας του Γεωργίου (1893 - Αθήνα, 5 Οκτωβρίου 1982) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια Ευβοίας.
Βιογραφία
Εργάστηκε ως δικηγόρος.
Στις εκλογές του 1946 εξελέγη βουλευτής Ευβοίας με την Ηνωμένη Παράταξη Εθνικοφρόνων (Λαϊκό Κόμμα) λαμβάνοντας 5.700 ψήφους. Επανεξελέγη βουλευτής Καρυστίας με τον Ελληνικό Συναγερμό το 1952.
Ήταν παντρεμένος με την Τούλα και είχαν μία κόρη. Πέθανε το 1982 και κηδεύτηκε από τον ιερό ναό Αγίων Θεοδώρων του Πρώτου Νεκροταφείου Αθηνών στις 6 Οκτωβρίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Καρυστίας Κατηγορία:Βουλευτές Ευβοίας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Λαϊκό Κόμμα Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Ελληνικό Συναγερμό
Ονήσανδρος
Ο Ονήσανδρος ή Ονόσανδρος ήταν αρχαίος Έλληνας πλατωνικός φιλόσοφος που άκμασε τον 1ο αιώνα μ.Χ..
Ο Ονήσανδρος συνέγραψε το έργο «Τακτικά» ή «Στρατηγικά», καθώς και υπομνήματα στην «Πολιτεία» του Πλάτωνα, τα οποία έχουν χαθεί. Σώζεται μόνο το πρώτο έργο, γνωστό και ως «Στρατηγικός», ένα σύντομο αλλά περιεκτικό έργο που περιγράφει τα καθήκοντα ενός στρατηγού. Είναι αφιερωμένο στον Κόιντο Βεράνιο Νέπω, ύπατο το 49 μ.Χ. και λεγάτο της Βρετανίας. Τα «Στρατηγικά» απετέλεσαν την κυριότερη αυθεντία και πηγή για τα στρατιωτικά κείμενα των Βυζαντινών Αυτοκρατόρων Μαυρικίου και Λέοντος ΣΤ΄ του Σοφού, και πολύ αργότερα του Μαυρικίου της Σαξονίας, ο οποίoς συμβουλευόταν τη γαλλική του μετάφραση και εξέφραζε την υψηλή του εκτίμηση για αυτό. Παραμένει μία από τις σημαντικότερες πραγματείες επί των αρχαίων στρατιωτικών ζητημάτων. Παρέχει πληροφορίες που δεν είναι διαθέσιμες σε άλλα αρχαία έργα σχετικώς με τις αρχαίες ελληνικές στρατιωτικές τακτικές, ιδίως για τη χρήση του ελαφρού πεζικού στη μάχη.
Τον Στρατηγικό εξέδωσε ο Αδαμάντιος Κοραής το 1822. Της έκδοσης αυτής έγινε επανέκδοση το 1978, σε επιμέλεια Δέσποινας Αλάτση.
Πηγές
Ονησανδρος
Ευρωπαϊκή Οδός 30
right|200px| thumb|200px|Πορεία της Ευρωπαϊκής Οδού 30 Η Ευρωπαϊκή Οδός 30 είναι μία διαδρομή του Διεθνούς Δικτύου Εθνικών Οδών. Αποτελεί το σημαντικότερο οδικό άξονα μεταξύ Δυτικής Ευρώπης και Ρωσίας. Ξεκινάει στην Ιρλανδία και μέσω του Ηνωμένου Βασιλείου φτάνει στην ηπειρωτική Ευρώπη, στην Ολλανδία. Η διαδρομή της E30 στην Ολλανδία και Γερμανία είναι αυτοκινητόδρομος, ενώ αλλα κομμάτια είναι το πλείστον απλοί συμβατικοί δρόμοι. Το συνολικό μήκος κυμαίνεται στα 6.000 χλμ.
Παραπομπές
30 30 30 30 30 30 30
Π.Α.Ο. Δύναμις Κορυδαλλού
Ο Ποδοσφαιρικός Αθλητικός Όμιλος «Δύναμις Κορυδαλλού» με τον διακριτικό τίτλο «Δύναμη Κορυδαλλού», είναι ανεξάρτητο ερασιτεχνικό ελληνικό ποδοσφαιρικό σωματείο με έδρα τον Κορυδαλλό Αττικής και επίσημο έτος ίδρυσης το 1958. Στο παρελθόν αποτελούσε επίσημο σωματείο που άνηκε στη δύναμη της Ε.Π.Σ. Πειραιά και είχε αγωνιστεί στην Δ' Εθνική κατηγορία.
Ίδρυση και αγωνιστική πορεία
Ο Ποδοσφαιρικός Αθλητικός Όμιλος «Δύναμις Κορυδαλλού» ιδρύθηκε το 1958 στην περιοχή του Κορυδαλλού και της Νίκαιας, πλησίον του γηπέδου Νίκαιας. Το 1960 έγινε επίσημο μέλος της Ε.Π.Σ. Πειραιά και εντάχθηκε στη Δόκιμη κατηγορία. Το 1962 αναγνωρίστηκε επίσημα από την Ε.Π.Ο. με Αριθμό Μητρώου ΕΠΟ 972 και εντάχθηκε επίσημα στα πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Πειραιά, ξεκινώντας από τη Δ' Κατηγορία την αγωνιστική περίοδο 1962-63. Αγωνίστηκε με επιτυχία στα τοπικά πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Πειραιά μέχρι και το 1967, όποτε και στο τέλος της αγωνιστικής περιόδου 1966-67 αποχώρησε από το πρωτάθλημα ως ένδειξη διαμαρτυρίας προς το δικτατορικό καθεστώς που είχε επιβληθεί στη χώρα μας.
Έπειτα την επάνοδο του Δημοκρατικού πολιτεύματος, επανεντάχθηκε στο πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Πειραιά το 1978 και από την αγωνιστική περίοδο 1978-79 αρχίζει εκ νέου η επίσημη αγωνιστική της δράση από την Γ' κατηγορία. Η πιο λαμπρή χρονιά στην ιστορία του σωματείου ήταν το 1995, όποτε και την αγωνιστική περίοδο 1994-95 η ομάδα της Δύναμης τερμάτισε στη 2η θέση του 2ου Ομίλου της Α' Κατηγορίας και κατόπιν νίκησε τον ισόβαθμό της Ηρακλή Ελευσίνας σε αγώνα μπαράζ στον Ασπρόπυργο, κερδίζοντας την άνοδο στην Δ' Εθνική Κατηγορία. Την αγωνιστική περίοδο 1995-96 συμμετείχε στον 2ο Όμιλο του πρωταθλήματος της Δ' Εθνικής, γνωρίζοντας ωστόσο τον υποβιβασμό και τα επόμενα χρόνια αγωνίστηκε στα τοπικά πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Πειραιά.
Τον Ιούνιο του 2005 συμφωνούν οι διοικήσεις των συλλόγων «Α.Π.Ο. Αετός Κορυδαλλού» και «Π.Α.Ο. Δύναμις Κορυδαλλού» να συνεργαστούν και να δημιουργήσουν μία δυνατή ομάδα, που θα πρωταγωνιστήσει στο πρωτάθλημα της Α’ Πειραιά και η άλλη που θα αποτελείται από ποδοσφαιριστές 15 ως 19 ετών, να αποτελέσει φυτώριο της πρώτης. Η Δύναμη Κορυδαλλού τη σεζόν 2005-06 αγωνίστηκε στο πρωτάθλημα της Α' Κατηγορίας Ε.Π.Σ. Πειραιά διαθέτοντας την πιο νεανική ομάδα στην ιστορία της Κατηγορίας και πραγματοποίησε πολύ καλή πορεία, χάνοντας ωστόσο από συγκυρίες την παραμονή της. Η σεζόν 2006-07 θα αποτελέσει το κύκνειο άσμα για την ιστορική ομάδα καθώς αν και στην Β' Κατηγορία όπου και αγωνίστηκε, πέτυχε την παραμονή της με σχετική άνεση, πραγματοποιώντας μάλιστα πορεία πρωταθλητισμού στο δεύτερο μισό του πρωταθλήματος, η διοίκησή της αποφάσισε να δώσει τέλος σε 50 χρόνια προσφοράς στο ποδόσφαιρο και το αθλητικό ιδεώδες.
Σήμερα
Έπειτα από την αποχώρηση του συλλόγου από τα επίσημα πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Πειραιά το 2007, η Δύναμη Κορυδαλλού συνεχίζει σαν ανεξάρτητο σωματείο. Σήμερα, μια ομάδα ποδοσφαιριστών οι οποίοι δέθηκαν με τη φανέλα της Δύναμης, προσπαθούν να κρατήσουν ζωντανό το όνομα της ομάδας συμμετέχοντας σε πρωταθλήματα ανεξάρτητων ομάδων. Σκοπός τους είναι η επιστροφή της Δύναμης Κορυδαλλού στα επίσημα αθλητικά δρώμενα.
Στην Δ' Εθνική
Τη σεζόν 1995-96 η Δύναμη Κορυδαλλού αγωνίστηκε για πρώτη φορά στο πρωτάθλημα της Δ' Εθνικής κατηγορίας και συμμετείχε στον 2ο όμιλο, όπου σε σύνολο 18 ομάδων τερμάτισε στην 17η θέση και υποβιβάστηκε. Αντίπαλοι της υπήρξαν οι Α.Π.Ο. Κερατσίνι, Ένωση Ασπροπύργου, Μαύρος Αετός Κερατσινίου και Α.Π.Σ. Αμφιάλη από τον Πειραιά, οι Εργοτέλης, Ηρόδοτος, Π.Ο.Α., Ιωνία Χανίων, Αστέρας Περάματος, Πύργος Καλού Χωρίου και Δόξα Πλατανέ από την Κρήτη, οι Λήλας Βασιλικού, Ταμυναϊκός Αλιβερίου και Απόλλων Ερέτριας από την Εύβοια, καθώς και οι Παγκορινθιακός, Πέλοπας Κιάτου και Κύψελος Κορίνθου.
Έμβλημα και χρώματα
Έμβλημα της ομάδας είναι το Καλλιγραφικό «Δ» ως αρχίγραμμα του ονόματος της ομάδας σε διάφορες παραλλαγές. Παλαιότερα ως έμβλημα σε μια μεταβατική για την ομάδα περίοδο επιλέχθηκε ένας ποδοσφαιριστής, όμως αυτό το σήμα γρήγορα αντικαταστάθηκε από την αρχική επιλογή. Εκτός από το όνομα της ομάδας συμβολίζει την αθλητική δύναμη, τη δέσμευση με τη φανέλα και τα ιδεώδη και τις διακρίσεις που συνοδεύουν την αγωνιστική παρουσία.
Τα χρώματα της ομάδας είναι, το βυσσινί ως χρώμα της πόλης του Κορυδαλλού, το κόκκινο ως χρώμα της γενναιότητας και του πάθους, και το λευκό, το χρώμα της αγνότητας και της ηθικής.
Πηγές
Δύναμη Κορυδαλλού Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1958
Οίνος της Μαδέρας
thumb|οίνος της ΜαδέραςΟ οίνος της Μαδέρας είναι ένα κρασί από το νησί της Μαδέρας, το οποίο παράγεται με έναν ειδικό τρόπο. Η κλασσική μέθοδος Canteiro, στην οποία το ενισχυμένο κρασί Μαδέρας θερμαίνεται σε ξύλινα βαρέλια υπό μια μεταλλική στέγη με φυσικό τρόπο έχει γίνει πολύ σπάνια για οικονομικούς λόγους. Η απώλεια του όγκου ανά έτος είναι τρία τοις εκατό. Ο φθηνότερος τρόπος είναι αυτός, χρησιμοποιώντας τη γρήγορη θέρμανση σε ανοξείδωτο ή σκυροδέματο δοχείο. Τα δοχεία αυτά δεν είναι εντελώς γεμάτα και θερμαίνονται επί τουλάχιστον 90 ημέρες στους 55 ° C. Το Μαδέρα παράγεται σε μια ποικιλία από στυλ που κυμαίνονται από ξηρά κρασιά που μπορούν να καταναλωθούν από μόνα τους ως απεριτίφ έως γλυκά κρασιά που περισσότερο συνήθως καταναλώνονται με το επιδόρπιο. Η αποθήκευση και η ανάπτυξη γίνεται σε δρύινα βαρέλια.
Κατηγορία:Πορτογαλικό κρασί
Παΐσιος Β΄
Ο Παΐσιος Β΄ (κατά κόσμον Κιουμουρτζόγλου) διετέλεσε Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως τέσσερις φορές τον 18ο αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Διετέλεσε Μητροπολίτης Νικομηδείας και εξελέγη για πρώτη φορά Οικουμενικός Πατριάρχης στις 20 Νοεμβρίου 1726. Επί της πρώτης Πατριαρχίας του, το 1727, η Σύνοδος καταδίκασε τη δράση της Ουνίας στη Συρία. Ενδιαφέρθηκε για τα προβλήματα του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων, για τα οποία εξέδωσε εγκύκλιο το 1728. Παρέμεινε στο Θρόνο έως το 1732. Επανήλθε κατόπιν και πατριάρχευσε εκ νέου τα έτη 1740-1743, 1744-(30 Σεπτεμβρίου) 1748 και 1751-1752. Το 1743 απέστειλε ως έξαρχο τον Λήμνου Παρθένιο σε έξι επαρχίες για συγκέντρωση χρημάτων. Κατά την τέταρτη Πατριαρχία του εκδόθηκαν σουλτανικά φιρμάνια σχετικά με διοικητικά θέματα του Πατριαρχείου.
Ήταν άνθρωπος δυναμικός και µε ηγετικές ικανότητες και διακρινόταν για τη θεολογική του παιδεία. Φαίνεται όμως πως ήταν αρχομανής, τυραννικός και φιλοχρήματος και πως ενδιαφερόταν υπερβολικά για το πώς θα παραμείνει στον θρόνο. Αναφέρεται περιστατικό κατά το οποίο υποχρέωσε αρχιερείς να του δώσουν όρκο ότι δεν θα επιζητήσουν την πατριαρχία, όπως και ότι κατά την τρίτη του πατριαρχία δηλητηρίασε αντίπαλό του αρχιερέα. Η τελευταία πατριαρχία του έληξε μετά από επίθεση όχλου εναντίον του, από την οποία λίγο έλειψε να δολοφονηθεί.
Πέθανε στις 11 Δεκεμβρίου 1756 και ετάφη στη Μονή Καμαριώτισσας στη Χάλκη.
Σημειώσεις
<references group="lower-greek"/>
Πηγές
Κατηγορία:Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Μητροπολίτες Νικομηδείας Κατηγορία:Επίσκοποι του 18ου αιώνα Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός
Σιλβέστερ Γκροτ
O Σιλβέστερ Γκροτ (1958) είναι Γερμανός ηθοποιός και τενόρος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί τραγουδιστές όπερας Κατηγορία:Τενόροι Κατηγορία:Ανατολικογερμανοί Κατηγορία:Γερμανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Δήμος Καλαμπάκας (πρόγραμμα Καποδίστριας)
300px|right|thumb|Τα Μετέωρα Ο Δήμος Καλαμπάκας λειτούργησε σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστριας ως δήμος τουνομού Τρικάλων από το 1999 έως το 2010 με έδρα την Καλαμπάκα. Προέκυψε από τη συνένωση του παλαιότερου Δήμου Καλαμπάκας (είχε συσταθεί το 1946) με τις πρώην Κοινότητες Αύρας, Βλαχάβας, Διάβας, Καστρακίου, Κρύας Βρύσης, Μεγάλης Κερασέας, Ορθοβουνίου και Σαρακήνας.
Ο Δήμος εκτεινόταν στο βορειοδυτικότερο τμήμα του θεσσαλικού κάμπου. Συνόρευε στα βόρεια με το Δήμο Χασίων, στα δυτικά με τους Δήμους Μαλακασίου, Καστανιάς και Κλεινοβού, στα νότια με τους Δήμους Φαλώρειας και Βασιλικής και στα ανατολικά με τους Δήμους Τυμφαίων και Παραληθαίων. Περιελάμβανε εννέα δημοτικά (από το 2006 τοπικά) διαμερίσματα από τα οποία το ένα ήταν αστικό (το δημοτικό/τοπικό διαμέρισμα Καλαμπάκας) και τα υπόλοιπα αγροτικά. Η συνολική έκταση του Δήμου ήταν 277,087km2 ενώ το μέσο σταθμικό υψόμετρο ήταν 275 μέτρα. Ο μόνιμος πληθυσμός του Δήμου Καλαμπάκας στην απογραφή του 2001 ήταν 11.347 κάτοικοι. Στον δήμο Καλαμπάκας ανήκε το εντυπωσιακό φυσικό μνημείο των Μετεώρων.
Με τη διοικητική μεταρρύθμιση του 2011 (Σχέδιο Καλλικράτης), ο Δήμος μετασχηματίστηκε στο νέο διευρυμένο Δήμο Καλαμπάκας (που μετονομάστηκε το 2018 σε Δήμο Μετεώρων) της Περιφέρειας Θεσσαλίας. Τα όρια του πρώην Δήμου Καλαμπάκας ταυτίζονται με τα όρια της Δημοτικής Ενότητας Καλαμπάκας του Δήμου Μετεώρων.
Δήμαρχοι
Δήμαρχοι Καλαμπάκας κατά την περίοδο 1999-2010 διετέλεσαν οι εξής:
Παραπομπές
Π
Ευρωπαϊκή Οδός 55
Η Ευρωπαϊκή Οδός 55 (Ε55) του Διεθνούς Δικτύου Εθνικών Οδών, είναι μια οδός που ξεκινάει από το Χέλσινγκμποργκ της Σουηδίας και καταλήγει στην Καλαμάτα.
Δημήτριος Μπαϊρακτάρης
Ο Δημήτριος Μπαϊρακτάρης (1832 - 27 Δεκεμβρίου 1904 ) ήταν Έλληνας στρατιωτικός και ο πρώτος αστυνομικός διευθυντής της Αθήνας.
Ευρωπαϊκή Οδός 55
Το ελληνικό τμήμα ξεκινά από την Ηγουμενίτσα και περνώντας από την Πρέβεζα, την Αμφιλοχία,το Αγρίνιο, το Μεσολόγγι, την Πάτρα, τον Πύργο και την Κυπαρισσία καταλήγει στην Καλαμάτα. Με άλλα λόγια περιλαμβάνει την εθνική οδό Ηγουμενίτσας - Πρέβεζας τον μελλοντικό αυτοκινητόδρομο Άκτιο - Αμβρακία (Α52), την Ιόνια Οδό (Α5), τις εθνικές οδούς 9 και 9α (Πάτρα - Καλό Νερό - Τσακώνα) και τον Α/Δ Μορέας μέχρι την Καλαμάτα.
Δημήτριος Μπαϊρακτάρης
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Αγρίνιο και καταγόταν από οικογένεια Σουλιωτών. Το 1848 κατατάχθηκε στο στρατό το ως στρατιώτης και γρήγορα προάχθηκε σε αξιωματικό του πεζικού. Έλαβε ενεργό μέρος στη Κρητική επανάσταση του 1866 όπου διακρίθηκε για τη δράση του. Το 1893 όταν συστάθηκε η στρατιωτική αστυνομία, (με τον νόμο ΒΡΠΗ΄ στις 20 Μαρτίου 1893) διορίσθηκε με τον βαθμό του ταγματάρχη Αστυνομικός Διευθυντής Αθηνών αφήνοντας αναμνήσεις από πλούσια σε αριθμό περιστατικά κατά τον διωγμό των τότε κουτσαβάκηδων που μάστιζαν το κέντρο της Αθήνας. Ειδικότερα, στην εποχή του ξύριζαν τα μουστάκια των κουτσαβάκηδων και τους ψαλίδιζαν τις αφέλειες των μαλλιών τους, ενώ τους ψαλίδιζε και το αφόρετο μανίκι από το σακάκι τους.
Ευρωπαϊκή Οδός 55
Το συνολικό της μήκος κυμαίνεται στα 3.305 χλμ. Οι χώρες από τις οποίες διέρχεται είναι η Σουηδία, η Γερμανία, η Τσεχία, η Αυστρία, η Ιταλία και η Ελλάδα.
Διαδρομή
55 55 55 55 55 55 55 Κατηγορία:Δρόμοι στη Δυτική Ελλάδα
Δημήτριος Μπαϊρακτάρης
Βιογραφικά στοιχεία
Το 1897 φέροντας τον βαθμό του συνταγματάρχη ονομάσθηκε ταξίαρχος και με την κήρυξη του Ελληνοτουρκικού πολέμου του 1897 μετέβη στην Άρτα όπου σε ταχύτατο χρόνο συγκρότησε ολόκληρη ταξιαρχία με δυνάμεις πεζικού, μηχανικού, πυροβολικού αλλά και ιππικού καθώς και δύο τάγματα χωροφυλακής και αστυφυλακής (περίπου σύνολο 7.000 αξιωματικοί και οπλίτες). Με την δύναμη αυτή και με τη βοήθεια μιας ακόμη ταξιαρχίας (του Γκολφινόπουλου) συνήψε την τριήμερη μάχη του Γριμπόβου (1897) (από 30 Απριλίου μέχρι και 2 Μαΐου 1897) κατά την οποία και διακρίθηκε για την ανδραγαθία του περιτρέχοντας στη πρώτη γραμμή του πυρός εμψυχώνοντας τους άνδρες του.
Αποστρατεύθηκε στις 10 Μαρτίου του 1900 προαχθείς σε υποστράτηγο. Απεβίωσε 4 χρόνια μετά, σε ηλικία 72 ετών στην Αθήνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του πεζικού Κατηγορία:Αξιωματικοί της αστυνομίας πόλεων
Βίκτορ Χάρα
Ο Βίκτορ Λίδιο Χάρα Μαρτίνεθ (Víctor Lidio Jara Martínez, 28 Σεπτεμβρίου 1932 – 16 Σεπτεμβρίου 1973) ήταν Χιλιανός ποιητής, τραγουδιστής, συνθέτης και θεατρικός σκηνοθέτης και συγγραφέας.
Υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του μουσικού–πολιτικού κινήματος «Nueva Canción Chilena», που αναπτύχθηκε στη Χιλή τη δεκαετία του 1960 και στις αρχές της δεκαετίας του 1970, μέχρι το πραξικόπημα του στρατηγού Πινοσέτ το 1973, με το οποίο ανατράπηκε ο εκλεγμένος πρόεδρος της χώρας, Σαλβαδόρ Αγιέντε.
Ο Βίκτορ Χάρα συνελήφθη την επομένη του πραξικοπήματος, στις 12 Σεπτεμβρίου 1973, μεταφέρθηκε στο Στάδιο της Χιλής (Estadio Chile), όπου είχαν μεταφερθεί και άλλοι πολιτικοί κρατούμενοι, και αφού υπέστη βασανιστήρια, δολοφονήθηκε στις 16 Σεπτεμβρίου 1973.
Βιογραφία
Ο Βίκτορ Χάρα γεννήθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 1932 στην ευρύτερη περιοχή της πόλης Lonquén, κοντά στην πρωτεύουσα της Χιλής, Σαντιάγκο. Mεγάλωσε μόνο με τη μητέρα του, που ήξερε να παίζει πιάνο και κιθάρα και τραγουδούσε, και επέμενε τα παιδιά της να πάνε στο σχολείο. Μετά τον θάνατο της μητέρας του το 1947, ο Βίκτορ Χάρα ξεκίνησε να σπουδάζει για να γίνει λογιστής, αλλά σύντομα σταμάτησε και πήγε σε μια σχολή για να γίνει ιερέας. Μετά από κάποια χρόνια όμως, απογοητευμένος από την εκκλησία, εγκατέλειψε τη σχολή. Αφού πήγε στρατό γύρισε στη γενέτειρά του και ξεκίνησε να ασχολείται με τη μουσική και το θέατρο.
Στα μέσα της δεκαετίας του 1950 έγινε μέλος της θεατρικής ομάδας Compañía de mimos de Noisvander και άρχιζε να σπουδάζει υποκριτική και σκηνοθεσία στη Σχολή Θεάτρου του Πανεπιστημίου της Χιλής (Scuola di Teatro dell'Università del Cile). Το 1957 μπήκε στην ομάδα έρευνας παραδοσιακών τραγουδιών και χορών Cuncumén και γνώρισε τη Βιολέτα Πάρρα. Πέντε χρόνια αργότερα πήρε το πτυχίο σκηνοθεσίας θεάτρου.
Το πρώτο θεατρικό έργο που σκηνοθέτησε ήταν το Parecido a la felicidad του Alejandro Sieveking, το 1959. Μέχρι το 1972 σκηνοθέτησε περισσότερα από δέκα έργα, μεταξύ των οποίων τον Μανδραγόρα του Νικολό Μακιαβέλλι (1960) και την Αντιγόνη του Σοφοκλή (1969) ενώ υπήρξε και βοηθός σκηνοθέτη τρεις φορές: το 1960 στο La Viuda de Apablaza του Germán Luco Cruchaga, το 1963 στο Ο καυκασιανός κύκλος με την κιμωλία του Μπέρτολτ Μπρεχτ και το 1966 στο Μαρά/Σαντ του Πέτερ Βάις. Στο μεταξύ, το 1961, έγραψε το πρώτο του τραγούδι, το Paloma quiero contarte και λίγο αργότερα ηχογράφησε, με το γκρουπ Cuncumén το Folclore chileno, στο οποίο συμπεριελήφθησαν και δύο τραγούδια του, το Paloma quiero contarte και το La canción del minero.
Από τις αρχές της δεκαετίας του 1960 μέχρι το 1968 ήταν διευθυντής της Academia de folclore de la Casa de la Cultura de Ñuñoa και από το 1964 μέχρι το 1967 ήταν καθηγητής υποκριτικής στο Πανεπιστήμιο.
Στις αρχές του 1967 κυκλοφόρησε το πρώτο σόλο άλμπουμ του Βίκτορ Χάρα, το Víctor Jara (Geografía). Μέχρι τη δολοφονία του το 1973 ακολούθησαν άλλα επτά άλμπουμ: το Canciones folklóricas de América (μαζί με το συγκρότημα Quilapayún) (1967), το Víctor Jara (1967), το Pongo en tus manos abiertas (μαζί με το συγκρότημα Quilapayún) (1969), το Canto libre (1970), το El derecho de vivir en paz (1971), το La Población (1972) και το Canto por travesura (1973). Μετά τον θάνατό του κυκλοφόρησε, το 1974, το Tiempos que cambian, το οποίο δεν κατάφερε ο Χάρα να ολοκληρώσει και έτσι προστέθηκαν σε αυτό και παλαιότερα τραγούδια του.
Στις 11 Σεπτεμβρίου 1973 ο στρατηγός Αουγκούστο Πινοσέτ ανέτρεψε με πραξικόπημα την κυβέρνηση Αγιέντε. Το πρωί της επόμενης ημέρας ο Χάρα συνελήφθη στο Πανεπιστήμιο και μεταφέρθηκε μαζί με άλλους πολιτικούς κρατούμενους στο Στάδιο Χιλή (Estadio Chile). Δολοφονήθηκε ενώ ήταν υπο κράτηση στις 16 Σεπτεμβρίου 1973.
thumb|Ο τάφος του Χάρα στο Γενικό Κοιμητήριο του Σαντιάγο («Hasta la Victoria» = «`Ισαμε τη νίκη...») Σύμφωνα με μαρτυρίες στη διάρκεια της κράτησής του υπέστη βασανιστήρια. Η σύζυγός του Joan Jara ανέφερε ότι όταν παρέλαβε τη σορό του άντρα της, το σώμα του έφερε σημάδια κακοποίησης. Το κεφάλι του ήταν γεμάτο αίματα και αιματώματα, στη δεξιά πλευρά της κοιλιάς είχε μια μεγάλη πληγή, στο στήθος είχε πολλές μικρές οπές και τα χέρια του ήταν παραμορφωμένα.
Τον Ιούνιο του 2008 ο Χιλιανός δικαστής Χουάν Εδουάρδο Φουέντες αποφάσισε να ξανανοίξει τον φάκελο της δολοφονίας του Βίκτορ Χάρα και δήλωσε ότι θα εξέταζε νέα αποδεικτικά στοιχεία που είχε προσκομίσει η οικογένεια του δολοφονηθέντος. Σχεδόν ένα χρόνο μετά, στις 28 Μαΐου του 2009, απαγγέλθηκε κατηγορία για τη δολοφονία του Χάρα, κατά του José Adolfo Paredes Márquez, που όταν εκδηλώθηκε το πραξικόπημα ήταν στρατιώτης.
Στις 28 Δεκεμβρίου 2012 ένας δικαστής στη Χιλή διέταξε να συλληφθούν οκτώ πρώην αξιωματικοί του στρατού γιατί φέρονταν να είχαν σχέση με τη δολοφονία του Χάρα. Για έναν εξ αυτών, τον Pedro Barrientos Núñez, που πλέον κατοικεί στη Φλόριντα των Η.Π.Α, εκδόθηκε διεθνές ένταλμα σύλληψης. Ο Núñez, σύμφωνα με τον José Adolfo Paredes Márquez, ήταν υπεύθνος για τον θάνατο του Χάρα. Οι αρχές των Η.Π.Α δεν προχώρησαν στην έκδοση του Pedro Barrientos Núñez.
thumb|225px|Το Στάδιο «Βίκτορ Χάρα» Στις 4 Σεπτεμβρίου 2013 το «Κέντρο για τη Δικαιοσύνη και τη Λογοδοσία» (Center for Justice and Accountability), μια διεθνής οργάνωση για τα ανθρώπινα δικαιώματα, με έδρα το Σαν Φραντσίσκο, υπέβαλε, εκ μέρους της χήρας και των παιδιών του Βίκτορ Χάρα, μήνυση στα αμερικανικά δικαστήρια, κατά του Pedro Barrientos Núñez. Στην μήνυση αυτή ο Núñezs κατηγορείται μεταξύ άλλων για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, σύμφωνα με το Alien Tort Statute, για βασανιστήρια και για θάνατο κρατουμένου χωρίς δίκη, σύμφωνα με τον Νόμο για την προστασία των θυμάτων βασανιστηριών, σε σχέση με τον θάνατο του Βίκτορ Χάρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χιλιανοί ποιητές Κατηγορία:Χιλιανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Δολοφονηθέντες μουσικοί Κατηγορία:Κομμουνιστές Κατηγορία:Αντικαπιταλιστές
Εσωτερική Θάλασσα του Σέτο
thumb|285px|Χάρτης της Εσωτερικής Θάλασσας με τους κυριότερους πορθμούς της Η Εσωτερική Θάλασσα της Ιαπωνίας (Ιαπωνικά: 瀬戸内海, Seto Naikai), γνωστή και ως Εσωτερική Θάλασσα του Σέτο, είναι το θαλάσσιο σώμα που χωρίζει τα τρία από τα 4 μεγαλύτερα νησιά που αποτελούν την Ιαπωνία, τα Χονσού, Σικόκου και Κιούσου. Ως υδάτινη οδός, συνδέει τον ανοικτό Ειρηνικό ωκεανό με τη Θάλασσα της Ιαπωνίας. Περιέχει τον κόλπο της Οσάκα και από αυτή διεξάγονται οι θαλάσσιες μεταφορές από και προς τα βιομηχανικά κέντρα της περιοχής Κανσάι, όπως είναι οι πόλεις Οσάκα και Κόμπε. Πριν την κατασκευή της κύριας σιδηροδρομικής γραμμής, η Εσωτερική θάλασσα ήταν η βασική οδός μεταφορών μεταξύ Κανσάι και Κιούσου.
Εννέα νομοί της Ιαπωνίας έχουν ακτές στην Εσωτερική θάλασσα: οι Γιαμαγκούτσι, Χιροσίμα, Οκαγιάμα, Χυόγκο, Οσάκα, Καγκάβα, Εχίμε, Φουκουόκα και Όιτα, αλλά και μερικώς ο Νομός Βακαγιάμα. Παράλιες πόλεις της Εσωτερικής Θάλασσας είναι οι Χιροσίμα, Ιβακούνι, Τακαμάτσου και Ματσουγιάμα.
Από τη δεκαετία του 1980 οι βόρειες και νότιες ακτές της συνδέονται από τις τρεις διαδρομές του «Προγράμματος Γεφυρών Χονσού-Σικόκου, που περιλαμβάνει τη σιδηροδρομική και οδική Μεγάλη Γέφυρα του Σέτο.
Υδρογραφικά όρια
Ο Διεθνής Υδρογραφικός Οργανισμός ορίζει τα παρακάτω όρια της Εσωτερικής Θάλασσας (σε έκδοση του 1953) : Δυτικά: Το νοτιοανατολικό όριο της Θάλασσας της Ιαπωνίας, ο Πορθμός Κάνμον. Η γραμμή από το Ναγκόγια Σάκι (130°49΄E) στο Κιούσου διά των νήσων Ούμα Σίμα και Μουτούρε Σίμια (33°58΄,5 N) μέχρι το Μουρασάκι Χάνα (34°01΄N) στο Χονσού ]. Ανατολικά (Πορθμός Κίι): Η γραμμή από το Τακούρα Σάκι (34°16΄N) στο Χονσού μέχρι το Οΐσι Χάνα στη νήσο Αβάτζι, και μέσα από αυτή τη νήσο στο Σίο Σάκι (34°11΄N) και από εκεί στο Οΐσο Σάκι στο Σικόκου. Νότια (Πορθμός Μπούνγκο): Η γραμμή από το Σάντα Μισάκι (33°20΄N) στο Σικόκου μέχρι το Σέκι Σάκι στο Κιούσου.
Γεωγραφική περιγραφή
Τα Στενά Ναρούτο συνδέουν το ανατολικό τμήμα της Θάλασσας με τον πορθμό Κίι, που βγάζει στον ανοικτό Ειρηνικό ωκεανό. Το δυτικό τμήμα της Εσωτερικής Θάλασσας συνδέεται με τη Θάλασσα της Ιαπωνίας δια του πορθμού Κάνμον και με τον Ειρηνικό δια του πορθμού Μπούνγκο.
Το κάθε τμήμα της Εσωτερικής Θάλασσας της Ιαπωνίας φέρει ένα διαφορετικό όνομα στα ιαπωνικά. Για παράδειγμα, η ονομασία Ίγιο-νάντα (伊予灘) αναφέρεται στα στενά ανάμεσα στους νομούς Εχίμε, Γιαμαγκούτσι και Όιτα στο δυτικό μέρος της Θάλασσας. Άκι-νάντα (安芸灘) καλείται η ανοικτή έκταση δυτικώς του Αρχιπελάγους Γκέιγιο, κοντά στον Νομό Χιροσίμα. Σούο-νάντα (周防灘) ονομάζεται η έκταση ανάμεσα στον Νομό Γιαμαγκούτσι και στο Σουό-Οσίμα. Πολλά στενά σχηματίζονται ανάμεσα στα κυριότερα νησιά της Εσωτερικής Θάλασσας.
Σχεδόν τρεις χιλιάδες νησιά βρίσκονται στην Εσωτερική Θάλασσα της Ιαπωνίας, με μεγαλύτερα το Αβάτζι και το Σόντο. Πολλά από τα μικρότερα νησιά είναι ακατοίκητα.
Πανίδα
Περισσότερα από 500 είδη θαλάσσιων οργανισμών ζουν στην Εσωτερική Θάλασσα. Παραδείγματα αποτελούν το ayu («γλυκόψαρο» ή πλεκόγλωσσος), ένα αμφίδρομο ψάρι, το ξιφόσουρο, η φώκαινα, αλλά και ο λευκός καρχαρίας, του οποίου έχουν αναφερθεί μερικές επιθέσεις σε ανθρώπους μέσα στην Εσωτερική Θάλασσα. Παλαιότερα, πολλές φάλαινες εισέρχονταν στη θάλασσα για να τραφούν ή να γεννήσουν, σήμερα όμως, εξαιτίας της ρυπάνσεως και της φαλαινοθηρίας, έχουν εξαφανισθεί από τα νερά της, ακτός από περιπτωσιακές εμφανίσεις χαμένων ατόμων.
Ιστορία
thumb|Το [[τορίι του Ιερού της Ιτσουκουσίμα]] Πιστεύεται ότι κατά την τελευταία εποχή των παγετώνων η στάθμη της θάλασσας ήταν αρκετά χαμηλότερα από ό,τι σήμερα. Μετά το τέλος της το θαλάσσιο νερό χύθηκε μέσα σε μία προϋπάρχουσα λεκάνη ανάμεσα στα όρη Τσουγκόκου και τα βουνά του Σικόκου, και σχημάτισε την Εσωτερική Θάλασσα όπως τη γνωρίζουμε σήμερα.
Εξαιτίας της σημασίας των θαλάσσιων μεταφορών, οι περιφερειακές δυνάμεις διατηρούσαν συχνά το δικό τους ναυτικό. Σε πολλές αναφορές αυτοί οι μικροί στόλοι αποκαλούνται suigun (水軍, κατά λέξη «στρατός του νερού»), ή απλώς «πειρατές». Κάποτε τους θεωρούσαν δημόσιους εχθρούς, αλλά συνήθως τους παραχωρούσαν το δικαίωμα να κυβερνώνται μόνοι τους ως απόρροια της ισχύος τους.
Κατά τον 12ο αιώνα ο Ταΐρα νο Κιγιομόρι σχεδίασε να μεταφέρει την πρωτεύουσα από το Κυότο στο παραλιακό χωριό Φουκουχάρα (το σημερινό Κόμπε) για να προαγάγει το εμπόριο ανάμεσα στην Ιαπωνία και την Κίνα της Δυναστείας Σονγκ. Αυτή η μεταφορά ωστόσο απέτυχε και σύντομα το Κυότο ξαναέγινε η πρωτεύουσα. Λίγο αργότερα, το 1185, η Ναυμαχία του Γιασίμα έλαβε χώρα στην Εσωτερική Θάλασσα, στα ανοικτά του σημερινού Τακαμάτσου.
Κατά τη φεουδαρχική περίοδο, οι suigun πήραν την εξουσία στις περισσότερες παράλιες περιοχές. Οι οικογένειες Κόνο στην Επαρχία Ίγιο (σημερινός Νομός Εχίμε) και Κομπαγιακάβα (αργότερα Μόρι) στην Επαρχία `Ακι (σήμερα μέρος του Νομού Χιροσίμα) ήταν δύο από τις γνωστότερες.
Κατά την Περίοδο Έντο, η Εσωτερική Θάλασσα ήταν μία από τις πλέον χρησιμοποιούμενες περιοχές θαλάσσιων μεταφορών στην Ιαπωνία. Πολλά πλοία ταξίδευαν από τις ακτές της στα λιμάνια της Θάλασσας της Ιαπωνίας. Μεγάλα λιμάνια της Εσωτερικής Θάλασσας της Περιόδου Έντο ήταν η Οσάκα, το Σακάι, το Σιμοτσούι, το Ουσιμάντο και το Τομονούρα. Η Θάλασσα διαπλεόταν και από πολλούς νταϊμγιό της δυτικής Ιαπωνίας στον δρόμο τους προς και από το Έντο προκειμένου να εκπληρώσουν την υποχρέωση του σανκίν-κόταϊ. Πολλοί έπαιρναν πλοία από την Οσάκα. Χάρη στις μεταφορές δια της Εσωτερικής Θάλασσας, η Οσάκα αναδείχθηκε στο οικονομικό κέντρο ολόκληρης της Ιαπωνίας. Το κάθε χαν είχε ένα γραφείο στην Οσάκα, το Ozakayashiki. Τα γραφεία αυτά ήταν από τις πρώτες μορφές τράπεζας της Ιαπωνίας, που διευκόλυναν το εγχώριο εμπόριο και βοηθούσαν στην οργάνωση του εισοδήματος των νταϊμγιό, που υπολογιζόταν σε ισοδύναμα κόκου (μεγάλες μπάλες από ρύζι, όγκου 278 λίτρων).
Η Εσωτερική Θάλασσα της Ιαπωνίας ήταν επίσης τμήμα της επίσημης διαδρομής Chosendentsushi των Κορεατών απεσταλμένων στο σογκουνάτο.
Βιομηχανία
Η παραλιακή περιοχή της Εσωτερικής Θάλασσας αποτελεί μία από τις πιο βιομηχανικές περιοχές της σύγχρονης Ιαπωνίας. Εκτός από την Οσάκα, το Κόμπε και τη Χιροσίμα, άλλες βιομηχανικές πόλεις είναι οι Κουρασίκι, Κούρε, Φουκουγιάμα και Ούμπε στο Χονσού, και οι Σακάιντε και Νιιχάμα στο Σικόκου. Η μικρότερη πόλη Ινοσίμα είναι επίσης γνωστή για τη ναυτική βιομηχανία της.
Οι κυριότερες βιομηχανίες είναι χαλυβουργίες, ναυπηγεία και, από τη δεκαετία του 1960-1970, διυλιστήρια πετρελαίου και πετροχημικά.
Χάρη στο ήπιο κλίμα και τα όμορφα τοπία, η αλιεία, η γεωργία και ο τουρισμός ανθούν επίσης στην Εσωτερική Θάλασσα και τις ακτές της.
Μεταφορές
Σήμερα η Εσωτερική Θάλασσα εξυπηρετεί τις παράλιες περιοχές της κυρίως ως προς τη μεταφορά εμπορευμάτων. Τα μεγαλύτερα λιμάνια στις ακτές της είναι τα Κόμπε, Οκαγιάμα, Τακαμάτσου, Τοκουσίμα, Ματσουγιάμα και Χιροσίμα. Τα Χονσού και Σικόκου συνδέονται από τα τέλη της δεκαετίας του 1980 από τρεις σειρές γεφυρών. Αυτές είναι, από τα ανατολικά προς τα δυτικά, η Γέφυρα Ακάσι-Καϊκιό, η Μεγάλη Γέφυρα του Σέτο και η σειρά γεφυρών Νισισέτο. Από την άλλη, δεν υπάρχει γέφυρα που να συνδέει το Κιούσου με άλλο νησί πάνω από την Εσωτερική Θάλασσα.
Ιστορικά, η Εσωτερική Θάλασσα εξυπηρετούσε τις μεταφορές και τις συγκοινωνίες 4 μεγάλων παραλιακών περιοχών: του Κανσάι, του Τσουγκόκου, του Σικόκου και του ανατολικού Κιουσού. Μετά την ίδρυση του λιμένα του Κόμπε το 1868 για την εξυπηρέτηση ξένων πλοίων, η Εσωτερική Θάλασσα έγινε μεγάλη διεθνής θαλάσσια οδός και προς την πλευρά του ανοικτού Ειρηνικού.
Τουριστικές τοποθεσίες
Η παραλιακή περιοχή της Εσωτερικής Θάλασσας είναι ένας από τους γνωστότερους τουριστικούς προορισμούς στην Ιαπωνία. Ακόμα και πριν το άνοιγμα της χώρας προς τους ξένους στα μέσα του 19ου αιώνα, η ομορφιά της Θάλασσας εξυμνήθηκε και έγινε γνωστή στον Δυτικό κόσμο από επισκέπτες όπως ο Φίλιπ Φραντς φον Ζήμπολντ, και αργότερα από τους Φέρντιναντ φον Ριχτχόφεν και Τόμας Κουκ.
Τα παράλιά της, εκτός από αυτά του Νομού Οσάκα και τμήμα του Νομού Βακαγιάμα, χαρακτηρίσθηκαν ήδη από το 1934 ως «Εθνικό Πάρκο», το Εθνικό Πάρκο Σετοναϊκάι (瀬戸内海国立公園, Setonaikai Kokuritsu kōen), ένα από τα τρία παλαιότερα στην Ιαπωνία.
Το Ιερό της Ιτσουκουσίμα στο ομώνυμο νησί αποτελεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO και μία από τις διασημότερες τοποθεσίες της χώρας που βρίσκονται έξω από το Τόκιο και το Κιότο. Το Σοντοσίμα, γνωστό και ως η «Νήσος των Ελαιών» ως η πρώτη περιοχή της χώρας όπου καλλιεργήθηκε επιτυχώς η ελιά (μία απόδειξη του μεσογειακού κλίματος της Εσωτερικής Θάλασσας), καθώς και οι δίνες των Στενών Ναρούτο, είναι δύο ακόμα πολύ γνωστά αξιοθέατα. Γειτονικές περιοχές, όπως η Κοτοχίρα με το σύμπλεγμα ναών της, συνδυάζονται συχνά με την περιήγηση των παραλίων της Εσωτερικής Θάλασσας.
Αναφορές στην Εσωτερική Θάλασσα
Τοποθεσίες στην Εσωτερική Θάλασσα μνημονεύονται σε ιαπωνικά κείμενα, πεζά και ποιητικά, του 8ου αιώνα, όπως το αρχαιότερο σωζόμενο ιαπωνικό χρονικό, το Κοτζίκι, το Νιχόν Σόκι και το Μαν γιοσού. Επειδή κάποιες τοποθεσίες χρησιμοποιήθηκαν ως τόποι εξορίας, το αίσθημα και τα τοπία τους εξυμνήθηκαν στην ποίηση waka. Στη μεσαιωνική Ιστορία του Τζέντζι, ο Τζέντζι φεύγει από το Κιότο και κατοικεί στο Σούμα (σήμερα τμήμα του Κόμπε) και στο Ακάσι επί δύο χρόνια.
Στον Δυτικό κόσμο, ο Ντόναλντ Ρίτσι έγραψε ένα ομώνυμο ταξιδιωτικό (Η Εσωτερική Θάλασσα) για ένα ταξίδι κατά μήκος της Θάλασσας, που ξεκινά από το νησί Αβάτζι και τελειώνει στη Χιροσίμα, πηγαίνοντας από νησί σε νησί, εξερευνώντας το τοπίο και τον ιαπωνικό πολιτισμό, καθώς και τη φύση της ταυτότητας. Το 1991 οι L. Carra και B. Cotnoir παρήγαγαν μία βραβευμένη ταινία βασισμένη στο βιβλίο του Ρίτσι, που εξερευνά παραπέρα την περιοχή μέσα από συνεντεύξεις και εικόνες του Χίρο Ναρίτα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Εσωτερικη Εσωτερικη Θαλασσα
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Κέρκυρας 2012–13
Για την περίοδο 2012–13, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Κέρκυρας είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Κέρκυρας.
Η πρωταθλήτρια ομάδα της ΕΠΣ Κέρκυρας λαμβάνει μέρος στο Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών ΕΠΣ, το οποίο διοργανώνεται από την Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (ΕΠΟ), με στόχο την άνοδο στη Γ εθνική ερασιτεχνική κατηγορία.
Ο θεσμός του κυπέλλου, αποτελεί ταυτόχρονα την πρώτη φάση του Κυπέλλου Ερασιτεχνών της ΕΠΟ. Η ομάδα που ανακηρύσσεται κυπελλούχος ΕΠΣ Κέρκυρας, αποκτά το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ερασιτεχνών.
Η σεζόν 2012-13 περιλαμβάνει πρωτάθλημα και κύπελλο. Επίσης περιλαμβάνει πρωταθλήματα υποδομών.
Πρωτάθλημα
Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Κέρκυρας είναι η εξής:
Play out
ΑΟ Κοντόκαλι-Ποσειδώνας Αγίου Μάρκου 3-1
Θιναλιακός-ΑΕ Λευκίμμης 1-0
Α Κατηγορία
Δεν συμμετέχουν σε σχέση με πέρυσι ο Ποσειδώνας Βιταλάδων και το Βέλος Βελονάδων. Για αυτό τον λόγο ανέβηκαν από την Β κατηγορία της περυσινής χρονιάς ο ΑΟ Σιναράδων και ο Ηρακλής Σφακερών. Ο ΑΟ Λύκοι ξεκίνησε με -2 βαθμούς
Play off ανόδου
Ισχύουν οι ίδιοι κανόνες με αυτούς στην Α1 κατηγορία.Για την πρώτη φάση θα γίνει το ζευγάρι ΑΟ Σιναράδων-Αετός Αγίου Αθανασίου.Η ΑΕ Καναλίων περνάει στην δεύτερη φάση εξαιτίας της βαθμολογικής διαφοράς με τον Κεραυνό Δραγωτινών που είναι μεγαλύτερη των 6 βαθμών. Ο αγώνας έγινε στις 21 Απριλίου 2013.
ΑΟ Σιναράδων-Αετός Αγίου Αθανασίου 1-0
Στην δεύτερη φάση γίνεται ένα παιχνίδι με τον νικητή να ανεβαίνει κατηγορία ενώ ο ηττημένος ανεβαίνει μόνο σε περίπτωση ανόδου του πρωταθλητή της ΕΠΣ Κέρκυρας.Ο αγώνας έγινε στις 27 Απριλίου 2013.
ΑΕ Καναλίων-ΑΟ Σιναράδων 0-2
Play out
Ισχύουν οι ίδιοι κανόνες και στα play out.Ο Κένταυρος Αρίλλα υποβιβάζεται άμεσα χωρίς να γίνει αγώνας γιατί η διαφορά του με τον Ατρόμητο Άφρας είναι μεγαλύτερη των 6 βαθμών.Γίνεται το ζευγάρι Άρης Κέρκυρας-Ολυμπιακός Μαντουκίου.Ο αγώνας έγινε στις 21 Απριλίου 2013.
Άρης Κέρκυρας-Ολυμπιακός Μαντουκίου 2-2
Ο δεύτερος αγώνας έγινε στις 24 Απριλίου 2013.
Άρης Κέρκυρας-Ολυμπιακός Μαντουκίου 0-1
Β Κατηγορία
Δεν συμμετέχει σε σχέση με πέρυσι ο ΠΑΣ Μάγια. Αντίθετα συμμετέχουν ξανά ο ΑΠΣ Μπενίτσες, ο Αετός Κουσπάδων, ο Άρης Μέσης και ο ΑΠΣ Θύελλα Γαρίτσας. Ο Αστέρας Λιαπάδων έχει -2 βαθμούς για τον αγώνα με τον Καποδίστρια που δεν έγινε τη 16η αγωνιστική
Ο Αστέρας Σπαρτύλα έχει -2 από περυσινή ποινή και -2 για το ματς με τον Μέγα Αλέξανδρο που δεν έγινε την 9η αγωνιστική.
Play off ανόδου
Καποδίστριας Δουκάδων-Αστέρας Λιαπάδων 0-0
ΑΠΣ Μπενίτσες-Αυγερινός Βαλανειού 1-2
Οι δεύτεροι αγώνες έγιναν στις 24 Απριλίου 2013.
ΑΠΣ Μπενίτσες-Αυγερινός Βαλανειού 1-0
Στην δεύτερη φάση γίνεται ένα παιχνίδι με τον νικητή να ανεβαίνει κατηγορία ενώ ο ηττημένος ανεβαίνει μόνο σε περίπτωση ανόδου του πρωταθλητή της ΕΠΣ Κέρκυρας.Ο αγώνας έγινε την 1 Μαίου 2013.
Καποδίστριας Δουκάδων-ΑΠΣ Μπενίτσες 0-1
Κύπελλο
Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Κέρκυρας.
1η αγωνιστική
Οι αγώνες έγιναν στις 15,16,19,22,23,26 Σεπτεμβρίου 2012.
Α όμιλος
ΑΟ Κένταυρος Αρίλλα - '''Αετός Αγ. Αθανασίου 2-2 (2-3 παρ.)'''
ΑΕ Φαιάκων - Ολυμπιακός Μαντουκίου 0-0 (0-0 παρ. 1-3 πεν.)
Ηρακλής Σφακερών - '''Ποσειδώνας Αγ. Μάρκου 2-4'''
ΑΟ Λύκοι - Εθνικός Περουλάδων 4-0
Ολυμπιάδα Καρουσάδων - Αυγερινός Βαλανειού 1-0
Οδυσσέας Αυλιωτών - Κεραυνός Ποταμού 6-0
Άρης Κέρκυρας - Αχιλλέας Νυμφών 1-1 (1-2 παρ.)
Αστέρας Λιαπάδων - Ερασιτέχνης ΑΟ Κέρκυρα 0-2
Χωρίς αγώνα:Όλυμπος Κέρκυρας και ο ΠΑΟ Κορακιάνας
Β όμιλος
ΑΟ Παξοί - Ατρόμητος Άφρας 3-0
Ηρακλής Αγ. Δέκα - Ομόνοια Γαστουρίου 1-3
ΑΠΣ Μπενίτσες - Κρόνος Αργυράδων 0-3
Άρης Μέσης - ΑΟ Κάβος 1-4
ΑΕ Καναλίων - ΑΟ Βασιλάτικα 5-1
Κεραυνός Αγ. Νικολάου - ΟΦ Αγίου Ματθαίου 0-4
Κεραυνός Δραγωτινών - ΑΟ Σιναράδων 1-4
Αστέρας Μωραϊτίκων - Ατρόμητος Στρογγυλής 2-4
Χωρίς αγώνα:Αναγέννηση Περιβολίου και η Βολίδα Κάτω Γαρούνα
Α όμιλος
'''Ποσειδώνας Αγ. Μάρκου - ΑΟ Λύκοι 2-0'''
Αχιλλέας Νυμφών - ΠΑΟ Κορακιάνας 7-0
Οδυσσέας Αυλιωτών - Ολυμπιακός Μαντουκιού 4-1
Χωρίς αγώνα: Ολυμπιάδα Καρουσάδων, Ερασιτέχνης ΑΟ Κέρκυρα, Όλυμπος Κέρκυρας, Αετός Αγ. Αθανασίου, ΑΟ Κοντοκαλίου
Β όμιλος
Ατρόμητος Στρογγυλής - ΑΕ Καναλίων 3-3 (3-3 παρ. 6-5 πεν.)
Κρόνος Αργυράδων - Ομόνοια Γαστουρίου 1-0
ΑΟ Κάβου - ΑΟ Σιναράδων 0-2
Χωρίς αγώνα: ΟΦ Αγιού Ματθαίου, ΑΟ Παξών, ΑΕ Λευκίμμης, Βολίδα Κάτω Γαρούνα, Αναγέννηση Περιβολίου
Α όμιλος
Ποσειδώνας Αγ. Μάρκου - '''Αετός Αγ. Αθανασίου 0-0 (0-2 παρ.)'''
Όλυμπος Κέρκυρας - Αχιλλέας Νυμφών 7-1
Οδυσσέας Αυλιωτών - Ερασιτέχνης ΑΟ Κέρκυρα 1-1 (2-1 παρ.)
ΑΟ Κοντόκαλι - Ολυμπιάδα Καρουσάδων 2-2 (2-3 παρ.)
Β όμιλος
ΑΟ Σιναράδων - Κρόνος Αργυράδων 0-3
ΑΕ Λευκίμμης - Αναγέννηση Περιβολίου 3-2
ΑΟ Παξοί - Βολίδα Κάτω Γαρούνα 1-0
ΟΦ Αγίου Ματθαίου - Ατρόμητος Στρογγυλής 4-0
Β φάση
Οι αγώνες είναι διπλοί.Οι πρώτοι αγώνες έγιναν στις 28 Νοεμβρίου 2012 και 23 Ιανουαρίου 2013 ενώ οι δεύτεροι στις 30 Δεκεμβρίου 2012,16,23 Ιανουαρίου 2013 και στις 6 Μαρτίου 2013.
Κρόνος Αργυράδων - ΑΟ Παξοί 1-1
ΑΟ Παξοί - Κρόνος Αργυράδων 1-0
Οδυσσέας Αυλιωτών - Αετός Αγ. Αθανασίου 4-1
Αετός Αγ. Αθανασίου - Οδυσσέας Αυλιωτών 0-4
Όλυμπος Κέρκυρας - ΟΦ Αγίου Ματθαίου 2-1
ΟΦ Αγίου Ματθαίου - Όλυμπος Κέρκυρας 1-3
Ολυμπιάδα Καρουσάδων - ΑΕ Λευκίμμης 2-0
ΑΕ Λευκίμμης - Ολυμπιάδα Καρουσάδων 2-1
Γ φάση
Οι αγώνες είναι διπλοί.Οι πρώτοι αγώνες έγιναν στις 13 και 20 Μαρτίου 2013 ενώ οι δεύτεροι στις 27 Μαρτίου 2013 και 1 Μαίου 2013.
Ολυμπιάδα Καρουσάδων - Οδυσσέας Αυλιωτών 0-1
Οδυσσέας Αυλιωτών - Ολυμπιάδα Καρουσάδων 1-0
ΑΟ Παξοί - Όλυμπος Κέρκυρας 3-0
Όλυμπος Κέρκυρας - ΑΟ Παξοί 4-0
Ο αγώνας Όλυμπος Κέρκυρας-ΑΟ Παξοί ήταν να γίνει στις 24 Μαρτίου 2013.Στον αγώνα δεν προσήλθε ο ΑΟ Παξών με την αιτιολογία του απαγορευτικού απόπλου των πλοίων.Η ΕΠΣ Κέρκυρας κατακύρωσε τον αγώνα με 3-0 στον Όλυμπο και απέκλεισε τον ΑΟ Παξών από τον τελικό. Ο ΑΟ Παξοί προσέφυγε στην ΕΠΟ. Η ΕΠΟ δικαίωσε τον ΑΟ Παξοί και αποφάσισε τον ορισμό του παιχνιδιού από την ΕΠΣ Κέρκυρας. Η ΕΠΣ Κέρκυρας όρισε εκ νέου το παιχνίδι στις 1 Μαίου 2013.
Δ φάση
Ο αγώνας έγινε στις 11 Μαίου 2013 στο γήπεδο της ΕΠΣΚ, στο Κανόνι.
Σούπερ καπ
Ο αγώνας έγινε στις 26 Σεπτεμβρίου 2012 στο γήπεδο της ΕΠΣΚ, στο Κανόνι.Αντί του κυπελλούχου ΑΟ Κασσιώπη,συμμετείχε ο ερασιτέχνης ΑΟ Κέρκυρα.Ο λόγος ήταν γιατί ο ΑΟ Κασσιώπη έγινε επαγγελματικό σωματείο και δεν είχε δικαίωμα συμμετοχής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Κέρκυρας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2012-2013 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2012-2013
Κιτριές Μεσσηνίας
Οι Κιτριές είναι παραθαλάσσιο ιστορικό χωριό της Μεσσηνίας, ή Μεσσηνιακής Μάνης, που υπαγόταν παλαιότερα στην επαρχία Οιτύλου του Νομού Λακωνίας. Βρίσκεται στο ΒΑ μυχό του Μεσσηνιακού Κόλπου, απέχοντας από την Καλαμάτα 15 χλμ. νοτιοανατολικά. Σήμερα υπάγεται στη τοπική κοινότητα Δολών Μεσσηνίας και αριθμεί περί τους 100 κατοίκους. Το 1928 αριθμούσε 53 κατοίκους.
Γεωγραφία
Με την ονομασία Κιτριές φέρεται επίσης όλη η χερσόνησος, που αποτελεί απόληξη του υπερκείμενου ανατολικά όρους Κεφάλι ή Κεφαλοβούνι σχηματίζοντας δύο αμφίδυμους όρμους, βόρεια τον ομώνυμο όρμο των Κιτριών και νότια την κόλπωση της Καρδαμύλης. Επί της άκρας της χερσονήσου φέρεται ο ομώνυμος "φάρος των Κιτριών" που ιδρύθηκε το 1882, με εστιακό ύψος από επιφάνεια θάλασσας 31 μέτρα και που εξέπεμπε αρχικά μία λευκή αναλαμπή ανά 30 δευτερόλεπτα σε εμβέλεια (φωτοβολία) τα 16 μίλια. Κατά το Β' Π.Π. υπέστη ζημίες οι οποίες αργότερα αποκαταστάθηκαν πλην όμως με την κατασκευή του λιμένος της Καλαμάτας κατέστη υποδεέστερος σε φωτοβολία. Σήμερα έχει αυτοματοποιηθεί λειτουργώντας με ηλιακή ενέργεια.
Ιστορία
μικρογραφία|213x213εσ|Ηλιοβασίλεμα στις Κιτριές αριστερά|μικρογραφία|213x213εσ|Κιτριές, Μεσσηνία Επί τουρκοκρατίας οι Κιτριές αποτελούσαν την έδρα των Μπέηδων της Μάνης και ήταν ο σημαντικότερος λιμένας του Μεσσηνιακού Κόλπου, επίνειο της Ζαρνάτας, από τον οποίο πραγματοποιούνταν το εισαγωγικό και εξαγωγικό εμπόριο της ευρύτερης περιοχής. Στις Κιτριές συντάχθηκε το ομώνυμο ιστορικό "Σύμφωνο των Κιτριών", το 1819, με το οποίο οι μεγάλες οικογένειες των Μαυρομιχαλαίων (Μαυρομιχάληδες), Γρηγοράκηδων (Γρηγοριάνοι) και Τρουπάκηδων υποσχέθηκαν μεταξύ τους ειρήνη, ομόνοια και ένωση των δυνάμεών τους στην επερχόμενη επανάσταση του 1821. Επίσης εδώ τον Μάρτιο του 1821 ο Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης ανέλαβε αρχηγός των σπαρτιατικών δυνάμεων, μετά από απόφαση που έλαβαν οι συγκεντρωθέντες οπλαρχηγοί και καπεταναίοι. Στη δε ιστορική εκκλησία των Αγίου Κωνσταντίνου και Ελένης, το 1825, ο Μητροπολίτης Ζαρνάτας Γαβριήλ Φραγκούλης χειροτόνησε αντικανονικά τέσσερις επισκόπους σε χηρεύουσες επισκοπές της περιοχής Μάνης, που αργότερα όμως καταργήθηκαν. Εκκλησιαστικά σήμερα υπάγεται στην Αρχιερατική Περιφέρεια τ. Δήμου Αβίας της Ιεράς Μητροπόλεως Γυθείου και Οιτύλου
Πηγές
Κατηγορία:Μάνη Κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας
Σέρχιο Κόκε
Ο Σέρχιο Κοντρερας Παρντο περισσότερο γνωστός ως Κόκε (Sergio Contreras Pardo «Koke») είναι Ισπανός ποδοσφαιριστής που τελευταία αγωνίζονταν ως επιθετικός στην ομάδα του Άρη.
Μάλαγα
Ο Κόκε γεννήθηκε στις 27 Απριλίου του 1983 στη Μάλαγα της Ισπανίας και ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του από τα τμήματα υποδομής της ομώνυμης ομάδας.Το 2002/03 αγωνίστηκε αρχικά στη Μάλαγα Β και στα μισά της περιόδου προωθήθηκε στην πρώτη ομάδα που αγωνιζόταν στην Πριμέρα Ντιβιζιόν.
Μαρσέιγ
Δεν καταφέρνει όμως να πάρει ικανοποιητικό χρόνο συμμετοχής και έτσι τον Ιανουάριο του 2004 παραχωρείται στη γαλλική Ολιμπίκ Μαρσέιγ. Εκεί, παρά το γεγονός ότι τον πρώτο ενάμιση χρόνο είχε αρκετές συμμετοχές, στη συνέχεια έχασε τη θέση του στην ενδεκάδα λόγω της συμφόρησης πολλών ποιοτικών επιθετικών στο ρόστερ της Μαρσέιγ. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την παραχώρησή του με τη μορφή δανεισμού στη Σπόρτινγκ Λισαβόνας κατά τη χειμερινή μεταγραφική περίοδο του 2006.
Άρης Θεσσαλονίκης
Το καλοκαίρι του 2006 αποκτήθηκε μαζί με άλλους Ισπανούς ποδοσφαιριστές, από τον Άρη Θεσσαλονίκης, υπογράφοντας συμβόλαιο διάρκειας τριών ετών. Στην ομάδα της Θεσσαλονίκης έκανε απο την αρχή τη διαφορά χάρη στην έφεση και τη συνέπειά του στο σκοράρισμα. Είναι ένας απο τους βασικούς συντελεστές της αναγέννησης του Άρη την τελευταία διετία ενώ απολαμβάνει την πλήρη αναγνώριση απο την πλευρά των οπαδών του συλλόγου.Χαρακτηριστικό είναι πως την τριετία 2007-09 ήταν ο πρώτος σκόρερ της ομάδας του.
Μετέπειτα καριέρα
Τον Απρίλιο του 2011 αποχώρησε από τους Θεσσαλονικείς και πήρε μεταγραφή στην Χιούστον Ντάιναμο στις ΗΠΑ. Από τον Σεπτέμβριο του 2011 παίζει στη Ράγιο Βαγιεκάνο. Ακολούθησαν σύντομα περάσματα από την Μπακού, τη Ρέγκενσμπουργκ, και την Μπλούμιγκ. Έπειτα αγωνίστηκε στο νεοσύστατο πρωτάθλημα της Ινδίας με τη φανέλα της Νορθ Ιστ Γιουνάιτεντ.
Επιστροφή στον Άρη
Το Φθινόπωρο του 2015 ο Κόκε επέστρεψε στον Άρη με στόχο να βοηθήσει το σύλλογο να επιστρέψει στη Super League. Οι κίτρινοι όμως δεν ανανέωσαν το συμβόλαιο του όταν συστάθηκε η νέα "ΠΑΕ ΑΡΗΣ 1914", το καλοκαίρι του 2016, λόγω της κακής εξωγηπεδικής του ζωής και της αγωνιστικής απόδοσης του.
Στυλ παιχνιδιού και άλλα στοιχεία
Ο Σέρχιο Κόκε είναι ποδοσφαιριστής με πλούσιες ποδοσφαιρικές αρετές.Παρότι όμως έχει ταλέντο μετά το 2008 αδίκησε τον εαυτό του, παίρνοντας πολλά κιλά και κάνοντας ζωή απαγορευτική για ποδοσφαιριστή.Έτσι η καριέρα του ακολούθησε τη φθίνουσα πορεία από τη σεζόν 2008-2009 και έπειτα.Αυτό που τον χαρακτηρίζει είναι η τεχνική του κατάρτιση έχοντας άψογο χειρισμό της μπάλας,καλά στημένα και καλές κάθετες πάσες μέσα στην περιοχή οι οποίες καταλήγουν σε γκολ.Έχει σκοράρει εντυπωσιακά και δύσκολα γκολ πολλές φορές.