cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Scottish Professional Football League
Καταβολές
Οι διαπραγματεύσεις, ωστόσο, συνεχίστηκαν σχετικά με την συγχώνευση των πρωταθλημάτων. Μια πρόταση για ενοποιημένο σύστημα διεξαγωγής πρωταθλημάτων με δομή 12-12-18 ομάδων ανά κατηγορία αντιστοίχως προωθήθηκε τον Απρίλιο του 2013. Τελικώς, όμως, η συγκεκριμένη πρόταση δεν προχώρησε καθώς δύο ομάδες της SPL (Ρος Κάουντι και Σαιντ Μίρεν) την καταψήφισαν. Οι σύλλογοι της SPL παμψηφεί συμφώνησαν σε ένα νέο πλάνο συγχώνευσης και αναδιοργάνωσης της δομής των πρωταθλημάτων λίγες εβδομάδες αργότερα, το οποίο θα διατηρούσε την ίδια δομή στα πρωταθλήματα, ενώ θα απέφερε σημαντικότερα έσοδα για τις ομάδες της δεύτερης τη τάξει κατηγορίας του σκωτσέζικου ποδοσφαίρου. Η SFL κατέθεσε μια αντιπρόταση που προέβλεπε περαιτέρω χρηματικά έσοδα για τις ομάδες της τρίτης και της τέταρτης κατηγορίας, ωστόσο αυτή απορρίφθηκε από την SPL, η οποία επέμεινε στην πρόταση που είχε γίνει αποδεκτή από τους συλλόγους-μέλη της. Μια ενδεικτική ψηφοφορία που διεξήχθη μεταξύ των συλλόγων της SFL τον Μάιο κατέδειξε ότι το σχέδιο της SPL θα απορριπτόταν ασυζητητί. Ορισμένοι από τους συλλόγους της Φερστ Ντιβίζιον (Β΄ Κατηγορία), ωστόσο, απείλησαν ότι θα αποχωρούσαν από την SFL και θα ίδρυαν μια "SPL2" (δεύτερη κατηγορία της SPL). Η SPL, από την πλευρά της, διέρρευσε ότι ευχαρίστως θα δεχόταν στις τάξεις της τις ομάδες της Φερστ Ντιβίζον που θα αποφάσιζαν να αποχωρήσουν από την SFL. Μια επίσημη ψηφοφορία μεταξύ των συλλόγων της SFL έλαβε χώρα στις 12 Ιουνίου. 23 ομάδες ψήφισαν θετικά, μία παραπάνω από τον απαιτούμενο αριθμό για την υιοθέτηση της πρότασης. Η συγχώνευση τελικώς συμφωνήθηκε στις 28 Ιουνίου και τα ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα στη Σκωτία διεξήχθησαν υπό τη νέα αυτή μορφή για την σεζόν 2013–14.
Δομή και οργάνωση πρωταθλημάτων
Στις 24 Ιουλίου 2013, ανακοινώθηκαν οι τέσσερις ονομασίες των κατηγοριών της SPFL - Πρέμιερ Λιγκ Σκωτίας, Τσάμπιονσιπ Σκωτίας, Λιγκ Ουάν Σκωτίας και Λιγκ Του Σκωτίας. Η συγχώνευση αυτή δέχθηκε σκληρή κριτική από τον Άλεξ Άντερσον του When Saturday Comes, καθώς θεώρησε ότι θα έφερνε περισσότερα προβλήματα στο σκωτσέζικο ποδόσφαιρο, θεωρώντας σχεδόν σίγουρο το γεγονός ότι τα ημι-επαγγελματικά σωματεία των χαμηλότερων κατηγοριών, σε βάθος χρόνου, θα βρίσκονταν να αγωνίζονται στα τοπικά πρωταθλήματα.
Η SPFL διοικείται και ανήκει ως οργανισμός στους 42 συλλόγους-μέλη της. Κάθε σύλλογος είναι συμμέτοχος, με τον καθένα να έχει δικαίωμα μίας ψήφου σε συζητήσεις που αφορούν αλλαγές σχετικές με τον κανονισμό του οργανισμού, καθώς και τα τηλεοπτικά συμβόλαια. Οι σύλλογοι εκλέγουν ένα εξαμελές διοικητικό συμβούλιο που εποπτεύει τον τρόπο λειτουργίας των πρωταθλημάτων σε καθημερινή βάση. Το διοικητικό συμβούλιο με την σειρά του εκλέγει έναν Γενικό Διευθυντή. Ο Νιλ Ντονκάστερ εξελέγη ως ο πρώτος Γενικός Διευθυντής της SPFL τον Ιούλιο 2013, αφού κέρδισε τον Ντέιβιντ Λόνγκμιουϊρ στη σχετική διαδικασία.
Σύλλογοι
Παρακάτω ακολουθεί κατάλογος των 42 συλλόγων-μελών της SPFL.
Χορηγίες και τηλεοπτικά δικαιώματα πρωταθλημάτων
Ένας από τους λόγους που οδήγησαν σε αυτή την συγχώνευση ήταν η αίσθηση ότι με την αλλαγή αυτή θα υπήρχαν περισσότεροι ενδιαφερόμενοι χορηγοί για το σκωτσέζικο ποδόσφαιρο ως σύνολο, ενώ τα συμβόλαια χορηγιών που είχε η SPL με την Clydesdale Bank και η SFL με την Irn-Bru είχαν εκπνεύσει το 2013. Τον Οκτώβριο του 2013, η SPFL ανακοίνωσε συμφωνία χορηγίας με την Irn-Bru, καθιστώντας την τελευταία ως την επίσημη προμηθεύτρια αναψυκτικών του πρωταθλήματος. Ο Νιλ Ντονκάστερ δήλωσε ότι η SPFL θα συνέχιζε να αναζητεί χορηγούς για το πρωτάθλημα και το Λιγκ Καπ Σκωτίας.
Η SPFL κληρονόμησε τις συμφωνίες για τα τηλεοπτικά δικαιώματα με το Sky Sports και το BT Sport. Στις 2 Νοεμβρίου 2013, η SPFL προχώρησε σε συμφωνία ύψους £20 εκατομμυρίων με το κινέζικο τηλεοπτικό δίκτυο PPLive TV για την προβολή 58 ζωντανών αναμετρήσεων ανά σεζόν για διάστημα διάρκειας 10 ετών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στη Σκωτία
Μαύρο Καναρίνι
Το Μαύρο Καναρίνι (αγγλικά:Black Canary) είναι το όνομα δύο υπερηρωίδων που εμφανίζονται σε αμερικανικά κόμικς που εκδόθηκαν από την DC Comics.Αυτές είναι οι Dinah Drake και Dinah Laurel Lance μαζί με μια συγχωνευμένη έκδοση στην επανεκκίνηση του The New 52. Η πρώτη έκδοση δημιουργήθηκε από τον συγγραφέα Ρόμπερτ Κάνιγκερ και τον καλλιτέχνη Καρμιν Ινφαντίνο και έκανε το ντεμπούτο του στο Flash Comics # 86 (Αύγουστος 1947). Μία από τις πρώτες υπερηρωίδες της DC, ο συγκεκριμένος τίτλος έχει εμφανιστεί σε πολλούς από τους τίτλους υπερηρωικών ομάδων, συμπεριλαμβανομένων της Justice Society of America και της Λεγεώνας της Δικαιοσύνης της Αμερικής. Από τα τέλη της δεκαετίας του 1960, ο χαρακτήρας έχει συσχετιστεί με τον υπερήρωα τοξότη Green Arrow, τόσο επαγγελματικά όσο και ρομαντικά.
Το Μαύρο Καναρίνι έχει προσαρμοστεί σε διάφορα μέσα. Στο Birds of Prey την έπαιξε η Rachel Skarsten και στο Smallville την έπαιξε η Alaina Huffman. Στο Arrow του Arrowverse εμφανίζονται οι χαρακτήρες Dinah Laurel Lance, Sara Lance και Dinah Drake που τις έπαιξαν οι Katie Cassidy, Caity Lotz και Juliana Harkavy. Η Ντίνα Λανς έκανε το κινηματογραφικό της ντεμπούτο στην ταινία του Εκτεταμένου Σύμπαντος της DC Αρπακτικά Πτηνά ,όπου την υποδύθηκε η Ζέρνι Σμόλετ-Μπελ.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Υπερήρωες της DC Comics Κατηγορία:Αμερικανοί χαρακτήρες κόμικς
Πεισιδίκη
Η Πεισιδίκη ήταν βασιλοπούλα της Μηθύμνης.
Η προδοσία της Πεισιδίκης
Ο Αχιλλέας πολιόρκησε τη Μηθύμνη αλλά συνάντησε μεγάλη αντίσταση και η πολιορκία κράτησε σε μάκρος. Η Πεισιδίκη, ερωτευμένη με τον Αχιλλέα, πρόδωσε την πόλη της βάζοντας τον ήρωα να ορκιστεί πως θα την παντρευτεί, αλλά μετά την υποδούλωση της πόλης, ο Αχιλλέας διέταξε να την λιθοβολήσουν. Ύστερα, εκτέλεσε τους ήρωες Λάμπετος και Ικετάονα στα τείχη της Μηθύμνης, όπως και τον Τράμβυλο.
Άλλες κοπέλες με το ίδιο όνομα
Πεισιδίκη: Μια κόρη του Αιόλου του Θεσσαλού και της Εναρέτης.
Πεισιδίκη: Μια κόρη του Νέστορα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Τρωικός Πόλεμος
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Φωκίδας 2002–03
Το πρωτάθλημα της Α΄Κατηγορίας Ε.Π.Σ. Φωκίδας της περιόδου 2002-03 ήταν το 18ο κατά σειρά από καθιέρωσης της Ένωσης και διεξήχθη σε έναν όμιλο 12 ομάδων. Ήταν η πιο αμφίρροπη διοργάνωση των τελευταίων ετών και κρίθηκε για άλλη μια φορά στη διαδικασία των αγώνων κατάταξης για τον τίτλο (Play-Off), μεταξύ των τεσσάρων πρώτων της κανονικής περιόδου. Πρωτάθλημα όμως διοργανώθηκε και στη Γ΄τοπική κατηγορία, με συμμετοχή 7 συλλόγων
Τον τίτλο κατέκτησε ο Αστέρας Ιτέας, επιστρέφοντας έτσι στη Δ΄Εθνική μετά από προσπάθειες τεσσάρων ετών.
Α΄ Φωκίδας
Η κανονική περίοδος έληξε στις 20 Απριλίου, με τους Ο. Δωρικό (53 βαθμοί), Κεχαγιά (49 β.), Θύελλα Αγίων Πάντων (45 β.) και Αστέρα Ιτέας (44 β.) να καταλαμβάνουν τις τέσσερις πρώτες θέσεις. Ακολούθησαν οι Ολυμπιακός Κίρρας (40 β.), Ησαΐας Δεσφίνας (39 β.), Διαγόρας Πολυδρόσου (35 β.), ΠΑΣ Άμφισσα (22 β.), Οδυσσέας Ανδρούτσος (19 β.), Ηρακλής Μοναστηρακίου (16 β.), Ακαδημία '94 (14 β.) και Α.Σ. Τολοφώνα/Ερατεινή με 3 βαθμούς. Οι δυο τελευταίοι υποβιβάσθηκαν. Σύμφωνα με την προκήρυξη, τα ζευγάρια των Play-Off ήταν Δωρικός-Αστέρας και Κεχαγιάς-Θύελλα.
Β΄Φωκίδας
Στην Α΄κατηγορία προήχθηκαν η πρωταθλήτρια Δόξα Δεσφίνας, ο Αετός Λιδωρικίου και η Θύελλα Μαριολάτας.
Συμμετοχές Γ΄ Κατηγορίας
Ένωση Γλυφάδας (πρωταθλήτρια), Διόνυσος, Οιάνθη Γαλαξειδίου, ΑΠΟ Κούμαρος, Άνω Αγόριανη, Φωκίδα 2000 και Χελιδόνια.
Κυπελλούχος
Ο Φωκικός, ο οποίος εκείνη την περίοδο συμμετείχε στο Περιφερειακό Πρωτάθλημα, κατέκτησε το κύπελλο της Φωκίδας, για το 2003, επικρατώντας στα πέναλτι με 5-4 (καν. αγώνας 0-0) του Ησαΐα Δεσφίνας.
Μίνο Πεκορέλι
Ο Καρμίν "Μίνο" Πεκορέλι (Carmine "Mino" Pecorelli) (προφέρεται: [ˈkarmine ˈmiːno pekoˈrɛlli], 14 Σεπτεμβρίου 1928 – 20 Μαρτίου 1979) ήταν Ιταλός δημοσιογράφος, που δολοφονήθηκε στη Ρώμη ένα χρόνο μετά τη δολοφονία και την απαγωγή του πρώην πρωθυπουργού  Άλντο Μόρο  το 1978 . Τον περιέγραψαν ως καθαρό δημοσιογράφο με εξαιρετικές επαφές στις μυστικές υπηρεσίες. Σύμφωνα με τον Πεκορέλι, η απαγωγή του Άλντο Μόρο είχε οργανωθεί από μια «διαυγή υπερδύναμη» και εμπνεύστηκε από τη λογική της Γιάλτας. Το όνομα του Πεκορέλι βρισκόταν στη λίστα των μασονικών μελών της Propaganda Due του Λίτσιο Τζέλι.
Ο Πεκορέλι δολοφονήθηκε στην περιοχή Πράτι της Ρώμης με τέσσερις σφαίρες, στις 20 Μαρτίου 1979. Ο πρώην πρωθυπουργός Τζούλιο Αντρεότι δικάστηκε με την κατηγορία της συνέργειας στη δολοφονία του Πεκορέλι, αλλά αθωώθηκε μαζί με τους συγκατηγορούμενους του, μεταξύ των οποίων ήταν ο Γκαετάνο Μπανταλαμέντι και ο Μάσιμο Καρμινάτι το 1999. Οι τοπικοί εισαγγελείς άσκησαν έφεση κατά της αθωωτικής απόφασης και έγινε εκ νέου δίκη, η οποία το 2002 καταδίκασε τον Αντρέοτι σε 24 χρόνια φυλάκιση. Ωστόσο το ιταλικό ανώτατο δικαστήριο αθώωσε οριστικά τον Αντρέοτι για τη δολοφονία το 2003.
Πρώτα χρόνια και καριέρα
Ο Πεκορέλι γεννήθηκε στο Σεσσάνο Ντελ Μολίζε, έναν μικρό δήμο στην επαρχία Ισέρνια  . Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής της Ιταλίας στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο ήταν μέλος για λίγο διάστημα στην ιδιωτική φασιστική πολιτοφυλακή Decima Flottiglia MAS του Τζούνιο Βαλέριο Μποργκέζε, δημιουργώντας επαφές που αργότερα θα του φανούν χρήσιμες κατά τη διάρκεια της καριέρας του ως δημοσιογράφος. Αργότερα, το 1944, εντάχθηκε στο Πολωνικό 2ο Σώμα στο Ορατίνο, κοντά στο Καμπομπάσο, όπου ήταν ο νεότερος ντόπιος εθελοντής (μόλις 16 ετών) στην 111η Μονάδα Ασφαλείας της Γέφυρας. Με την Μονάδα πολέμησε εναντίον των Γερμανών σε πολλές περιπτώσεις, κυρίως στη Μάχη του Μόντε Κασίνο τον Μάιο του ίδιου έτους.
Όταν αποφοίτησε από τη νομική, ο Πεκορέλι άρχισε να ασκεί το επάγγελμα του δικηγόρου στο πτωχευτικό δίκαιο. Περιγραφόμενος από τη La Repubblica ως «αντικομμουνιστής αλλά όχι φασίστας», σύντομα στράφηκε προς τους κυβερνώντες Χριστιανοδημοκράτες, όπου συνδέθηκε συγκεκριμένα με τον διοικητικό γραμματέα του κόμματος, Εντίζιο Καρενίνι.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1960 ο Πεκορέλι έγινε επικεφαλής της υπηρεσίας Τύπου του Υπουργού Φιορεντίνο Σούλο, ξεκινώντας έτσι την καριέρα του ως δημοσιογράφος. Αρχικά γράφοντας για το "Nuovo Mondo d'Oggi ", ένα πολιτικό περιοδικό που εξαιτίας της κακής φήμης έκλεισε από το Υπουργείο Εσωτερικών, το 1968. Ο Πεκορέλι ίδρυσε το δικό του πρακτορείο τύπου , το Πολιτικό Παρατηρητήριο (Osservatore Politico) και το οποίο αργότερα έγινε εβδομαδιαίο περιοδικό που ειδικεύονταν στα πολιτικά σκάνδαλα, και μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1970 είχε δημοσιεύσει πολλές ιστορίες από πρώτο χέρι που ο Πεκορέλι μπόρεσε να αποκτήσει μέσω των πολυάριθμων επαφών του στην κυβέρνηση, συμπεριλαμβανομένων εκείνων των μυστικών υπηρεσιών.
Ο Πεκορέλι αναγνώρισε δημόσια ότι τα καλύτερα άρθρα του ήταν συχνά εκείνα που δεν είχαν δημοσιευτεί λόγω συμφωνιών με τα εμπλεκόμενα πρόσωπα, τα περισσότερα από τα οποία προτιμούσαν να πληρώσουν μεγάλα χρηματικά ποσά για να εξασφαλίσουν τη σιωπή του.
Ο Πεκορέλι δημοσίευσε πολλά εμπιστευτικά έγγραφα σχετικά με την υπόθεση Μόρο το 1978 και τις αρχές του 1979, όπως τα γράμματα που έγραψε ο Μόρο στην οικογένειά του ενώ βρισκόταν αιχμάλωτος (γνωστά ως «μαρτυρία» του). Σε ένα άρθρο που δημοσιεύτηκε τον Μάιο του 1978, ο Πεκορέλι ισχυρίστηκε ότι υπήρχε μια σύνδεση μεταξύ της Επιχείρησης Γκλάντιο (η αντικομμουνιστική οργάνωση του ΝΑΤΟ, της οποίας η ύπαρξη αναγνωρίστηκε δημόσια από τον πρωθυπουργό Τζούλιο Αντρεότι τον Οκτώβριο του 1990) και τον θάνατο του Μόρο.
Έκτοτε διαπιστώθηκε ότι, κατά την ανάκριση από της Ερυθρές ταξιαρχίες, ο Μόρο έκανε αρκετές αναφορές στις «αντιανταρτικές δραστηριότητες του ΝΑΤΟ».
Θάνατος
Ο Μίνο Πεκορέλι δολοφονήθηκε στην περιοχή Πράτι της Ρώμης με τέσσερις σφαίρες, στις 20 Μαρτίου 1979. Οι σφαίρες που χρησιμοποιήθηκαν για να τον σκοτώσουν ήταν της μάρκας Gevelot, μιας σπάνιας τύπου σφαίρας που δεν βρέθηκε εύκολα στις αγορές όπλων, είτε νόμιμες είτε παράνομες. Ο ίδιος τύπος σφαίρας βρέθηκε αργότερα στη γιάφκα όπλων της Banda della Magliana, κρυμμένη στο υπόγειο του υπουργείου Υγείας.
Στόχος των ερευνών ήταν ο Μάσιμο Καρμινάτι, μέλος της ακροδεξιάς οργάνωσης Nuclei Armati Rivoluzionari (NAR) και της Banda della Magliana και των επικεφαλής της Propaganda Due, Λίτσιο Τζέλι, Αντόνιο Βιέζερ και των αδελφών Κριστιάνο και Βαλέριο Φιοραβάντι.
Ταυτόχρονα με τη δίκη του για σχέσεις με την μαφία, ο Τζούλιο Αντρεότι δικάστηκε στην Περούτζια μαζί με το αφεντικό της Σικελίας της Μαφίας Γκαετάνο Μπανταλαμέντι ,τον Μάσιμο Καρμινάτι και άλλους με την κατηγορία της συνέργειας στη δολοφονία του δημοσιογράφου Μίνο Πεκορέλι. Η υπόθεση ήταν περιστασιακή και βασιζόταν στην κατάθεση του μαφιόζου Τομάζο Μπουσκέτα, ο οποίος δεν είχε αρχικά αναφέρει τον Αντρέοτι όταν έδωσε κατάθεση στον Τζοβάνι Φαλκόνε και την είχε ανακαλέσει μέχρι τη στιγμή της δίκης.
Στις 6 Απριλίου 1993, ο Μπουσκέτα ανέφερε στους εισαγγελείς του Παλέρμο ότι είχε μάθει από το αφεντικό του Γκαετάνο Μπανταλαμέντι ότι η δολοφονία του Πεκορέλι είχε γίνει προς το συμφέρον του Αντρεότι. Τα ξαδέρφια Σάλβο, δύο ισχυροί πολιτικοί της Σικελίας με ισχυρούς δεσμούς με τοπικές οικογένειες της Μαφίας, συμμετείχαν επίσης στη δολοφονία.
Ο Αντρεότι ωστόσο αθωώθηκε μαζί με τους συγκατηγορούμενους του το 1999. Οι τοπικοί εισαγγελείς άσκησαν έφεση κατά της αθωωτικής απόφασης και έγινε εκ νέου δίκη, η οποία το 2002 καταδίκασε τον Αντρεότι σε 24 χρόνια φυλάκιση. Ιταλοί όλων των πολιτικών πεποιθήσεων κατήγγειλαν την καταδίκη. Πολλοί απέτυχαν να καταλάβουν πώς το δικαστήριο θα μπορούσε να καταδικάσει τον Αντρεότι για ενορχήστρωση της δολοφονίας, ωστόσο να αθωώσει τον συγκατηγορούμενό του, ο οποίος υποτίθεται ότι είχε εκτελέσει τις εντολές του διαπράττοντας τη δολοφονία. Το ιταλικό ανώτατο δικαστήριο αθώωσε οριστικά τον Αντρεότι για τη δολοφονία το 2003.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλοί δημοσιογράφοι Κατηγορία:Ιταλοί συγγραφείς
Στέλλα Κύμπλερ
Η Στέλλα Κύμπλερ - Ίζαακζον (γεννημένη Γκόλντσλαγκ) (γερμανικά: Stella Kübler-Isaacksohn) (10 Ιουλίου 1922 - 1994) ήταν Γερμανίδα εβραϊκής καταγωγής καταδότρια που συνεργάστηκε με τη Γκεστάπο κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, εκθέτοντας και καταγγέλλοντας κρυμμένους Εβραίους στο Βερολίνο.
Πρώτα χρόνια
Η Στέλλα Γκόλντσλαγκ γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Βερολίνο ως το μοναδικό παιδί μίας αφομοιωμένης εβραϊκής οικογένειας της μεσαίας τάξης. Μετά την άνοδο των Ναζί στην εξουσία το 1933, απαγορεύτηκε, όπως και σε άλλα παιδιά Εβραίων, να πάει σε κρατικό σχολείο, οπότε παρακολούθησε το σχολείο Γκόλντσμιντ, που ιδρύθηκε από την τοπική εβραϊκή κοινότητα. Στο σχολείο ήταν γνωστή για την ομορφιά και τη ζωντάνια της.
Η οικογένεια της βρέθηκε σε δυσμενή κατάσταση, όταν οι Εβραίοι εκκαθαρίστηκαν από θέσεις επιρροής και ο πατέρας της, Γκέρχαρντ Γκόλντσκλαγκ, μαέστρος και συνθέτης πραγματοποιούσε πλέον συναυλίες μέσω του Εβραϊκού Πολιτιστικού Συλλόγου. Οι γονείς της επιχείρησαν να φύγουν από τη Γερμανία μετά τη Νύχτα των Κρυστάλλων το 1938 για να ξεφύγουν από το ναζιστικό καθεστώς, αλλά δεν μπόρεσαν να αποκτήσουν βίζα για άλλες χώρες. Η Στέλλα ολοκλήρωσε την εκπαίδευσή της το 1938, ως σχεδιάστρια μόδας στη Σχολή Εφαρμοσμένης Τέχνης στην οδό Νίρνμπεργκερ (Nürnbergerstraße).
Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
Λίγο πριν από την έναρξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου παντρεύτηκε τον Εβραίο μουσικό Μάνφρεντ Κύμπλερ. Μαζί εργάζονταν ως καταναγκαστικοί εργάτες σε πολεμικό εργοστάσιο στο Βερολίνο. Περίπου το 1942, όταν ξεκίνησε η μεγάλη επιχείρηση μεταφοράς των Εβραίων του Βερολίνου σε στρατόπεδα εξόντωσης, άρχισε να χρησιμοποιεί πλαστά χαρτιά για να μην ανακαλυφθεί η πραγματική ταυτότητα της. Λόγω της εμφάνισης της με τα ξανθά μαλλιά και τα γαλάζια μάτια ήταν εύκολο να παραστήσει την «Άρια».
Την άνοιξη του 1943, αυτή και οι γονείς της συνελήφθησαν από τους Ναζί. Υπέστη βασανιστήρια μετά από μία απόπειρα απόδρασης από τα κρατητήρια της οδού Γκρόσε Χάμπουργκερ (Große Hamburger Straße) και προκειμένου να αποφευχθεί η μεταφορά της ίδιας και των γονέων της σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, συμφώνησε να γίνει καταδότρια για τη Γκεστάπο, κυνηγώντας Εβραίους που κρύβονταν. Της υποσχέθηκαν έναν μισθό 300 Ράιχσμαρκ για κάθε Εβραίο που πρόδιδε. Άρχισε να αναζητά σε όλο το Βερολίνο για Εβραίους και, καθώς γνώριζε μεγάλο αριθμό Εβραίων από τα χρόνια της στο εβραϊκό σχολείο, η Κύμπλερ κατάφερε να εντοπίσει τους πρώην συμμαθητές της και να δίνει πληροφορίες για αυτούς στη Γκεστάπο.
Παρά τη συνεργασία της με τη Γκεστάπο, η Κύμπλερ δεν μπόρεσε να σώσει τον σύζυγο και τους γονείς της από τον θάνατο. Ο σύζυγός της εκτοπίστηκε μαζί με την οικογένειά του στο Άουσβιτς το 1943 και οι γονείς της στο Μαουτχάουζεν και στο Τερέζιενσταντ. Ωστόσο, αυτό δεν την εμπόδισε να συνεχίσει να εργάζεται για τη Γκεστάπο. Η Κύμπλερ συνέχισε τη δουλειά της για τη Γκεστάπο μέχρι τον Μάρτιο του 1945. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, συνάντησε και παντρεύτηκε τον δεύτερο σύζυγό της, τον Ρολφ Ίζαακζον, στις 29 Οκτωβρίου 1944. Ο Ίζαακζον ήταν επίσης Εβραίος συνεργάτης των Ναζί γνωστός επίσης ως Greifer (αυτός που «άρπαζε», κατέδιδε Εβραίους).
Μεταπολεμικά χρόνια
Κατά τη διάρκεια της μάχης του Βερολίνου τον Απρίλιο του 1945 έφυγε από το Βερολίνο για το Λίμπενβαλντ. Εκεί γέννησε ένα κορίτσι με το όνομα Υβόννη. Στο τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, κρύφτηκε. Βρέθηκε και συνελήφθη από τους Σοβιετικούς τον Οκτώβριο του 1945 ως κατάσκοπος της Γκεστάπο και καταδικάστηκε σε δέκα χρόνια κράτησης σε στρατόπεδο. Μετά την ολοκλήρωση της ποινής της, μετακόμισε στο Δυτικό Βερολίνο. Εκεί δικάστηκε ξανά και καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης δέκα ετών. Δεν χρειάστηκε να εκτίσει τη δεύτερη ποινή επειδή είχε ήδη υπηρετήσει στη σοβιετική φυλακή. Μετά τον πόλεμο, η Κύμπλερ μεταστράφηκε στον Χριστιανισμό και έγινε αντισημίτρια. Η κόρη της, η οποία μεγάλωσε σε ανάδοχη οικογένεια, δεν ήθελε να έχει καμία σχέση μαζί της όταν έμαθε λεπτομέρειες για τη ζωή της μητέρας της. Εκπαιδεύτηκε ως νοσοκόμα και μετανάστευσε στο Ισραήλ το 1967.
Η Κύμπλερ αυτοκτόνησε το 1994 στο διαμέρισμα της στο Φράιμπουργκ.
Προσωπική ζωή
Η Κύμπλερ παντρεύτηκε συνολικά πέντε φορές: Μετά τον εγκλεισμό του πρώτου συζύγου της, Μάνφρεντ, παντρεύτηκε τον Εβραίο συνεργάτη των Ναζί Ίζαακζον στις 29 Οκτωβρίου 1944. Μετά τον πόλεμο, παντρεύτηκε τρεις μη Εβραίους. Ο τελευταίος σύζυγός της πέθανε το 1984.
Βιογραφία και μυθοπλασία
Το 1992, ο Πίτερ Βίντεν, συμμαθητής της από το Βερολίνο, του οποίου η οικογένεια μπόρεσε να αποκτήσει βίζα για τις ΗΠΑ το 1937 και αργότερα έμαθε για τον ρόλο της Κύμπλερ ως καταδότριας ενώ εργαζόταν για τον αμερικανικό στρατό, έγραψε μια βιογραφία της.
Το 2019, ο Γερμανός δημοσιογράφος Τάκις Βύργκερ δημοσίευσε μυθιστόρημα βασισμένο στη ζωή της. Έλαβε σε μεγάλο βαθμό αρνητικές κριτικές. Οι κριτικοί περιέγραψαν το έργο ως «κιτς του Ολοκαυτώματος», αλλά είχε καλές πωλήσεις.
Η Κύμπλερ εμφανίζεται στο μυθιστόρημα του Κρις Πετιτ Οι χασάπηδες του Βερολίνου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ολοκαύτωμα στη Γερμανία Κατηγορία:Αυτουργοί του Ολοκαυτώματος στη Γερμανία
Άρτο Απαρτιάν
Ο Άρτο (Χαρουτιούν) Απαρτιάν (Αθήνα 14 Νοεμβρίου 1956-30 Ιουνίου 2010) ήταν Έλληνας ηθοποιός αρμενικής καταγωγής.
Βιογραφία
Το 1984 αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή Πέλου Κατσέλη και αμέσως μπήκε στο χώρο του θεάτρου παίζοντας στον «Κύκλο με την κιμωλία» του Μπέρτολτ Μπρεχτ. Η τελευταία του θεατρική συμμετοχή ήταν στην παράσταση "Εκατομμυριούχος" του Τζορτζ Μπέρναρντ Σο στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, στο πλευρό της Νόνικας Γαληνέα (2009).
Θέατρο
Είχε συμμετάσχει σε περίπου 50 θεατρικές παραστάσεις όλων των ειδών, από κλασικό και σύγχρονο ρεπερτόριο μέχρι αρχαίο δράμα. Είχε συνεργαστεί με σκηνοθέτες όπως ο Σπύρος Ευαγγελάτος, Γιώργος Κιμούλης, Σταμάτης Φασουλής, Στάθης Λιβαθινός, Κώστας Νταλιάνης κ.ά.
Κινηματογράφος
Στον κινηματογράφο έπαιζε κυρίως δεύτερους ρόλους σε ταινίες όπως Όμηρος του Κωνσταντίνου Γιάνναρη, Πέτρινα χρόνια του Παντελή Βούλγαρη, Παράδεισος στη δύση του Κώστα Γαβρά, και το Guilt (2009) του Βασίλη Μαζωμένου, που ήταν και η τελευταία του ταινία κ.ά. Πρωταγωνιστικό ρόλο έπαιξε στην ταινία Η επιστροφή (2007) του Βασίλη Δούβλη, στο ρόλο του Έλληνα μετανάστη της Γερμανίας που επιστρέφει στην πατρίδα.
Τηλεόραση
Συμμετείχε σε σειρές στην τηλεόραση. Χαρακτηριστικός ρόλος του ο Νάσος, ο φίλος δι' αλληλογραφίας της Ελένης Ράντου στο Κωνσταντίνου και Ελένης ως Νάσος Ζέπελιν, που δημιουργούσε μπελάδες στους πρωταγωνιστές της σειράς.
Θάνατος
Πέθανε ξαφνικά σε ηλικία 54 ετών από πνευμονικό οίδημα και έμφραγμα. Κηδεύτηκε στο Νεκροταφείο Βύρωνα, ενώ η νεκρώσιμη ακολουθία εψάλη στην Αρμενική Εκκλησία της Αθήνας. Ήταν παντρεμένος και είχε έναν γιο. Ο πατέρας του, Άρης, ήταν γνωστός οργανοποιός και συντηρητής μουσικών οργάνων.
Πόλεμος της Κροατίας
Η κατάπαυση τού πυρός και η αποχώρηση τού Γιουγκοσλαβικού Λαϊκού Στρατού (1992)
Στις αρχές τού 1992 έγινε η πρώτη κατάπαυση του πυρός με τη συμφωνία τού Σαράγεβο, μετά από πολλές αποτυχημένες προσπάθειες διακοπής των συγκρούσεων, όταν και εγκαταστάθηκαν 14,000 κυανόκρανοι στην περιοχή. Αυτό σήμαινε την αποχώρηση τού Γιουγκοσλαβικού Λαϊκού Στρατού από την Κροατία, καθώς στις 27 Απριλίου, 1992 ανακηρύσσεται η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας. Ο γιουγκοσλαβικός στρατός αποχώρησε στη γειτονική Βοσνία - Ερζεγοβίνη όπου οι συγκρούσεις άρχισαν λίγους μήνες αργότερα. Στις 15 Ιανουαρίου 1992, η Ευρωπαϊκή Ένωση αναγνώρισε την Κροατία. Ο Γιουγκοσλαβικός Λαϊκός Στρατός άφησε το μεγαλύτερο μέρος του οπλισμού του στους Σέρβους της Κροατίας οι οποίοι έλεγχαν πολλές περιοχές της χώρας. Στις 22 Μαΐου, η Κροατία έγινε μέλος των Ηνωμένων Εθνών. Η κατάπαυση τού πυρός δεν εμπόδισε τις σποραδικές συγκρούσεις, όπως τον βομβαρδισμό κροατικών πόλεων από τούς Σέρβους της Κράινα και τις επιθέσεις τού κροατικού στρατού στη Σερβική Δημοκρατία της Κράινα, όπως στο Μίλιεβτσι τον Ιούνιο και στις περιοχές γύρω από το Ντούμπροβνικ τον Ιούλιο και τον Σεπτέμβριο τού 1992. Οι συγκρούσεις όμως σταμάτησαν λόγω και του Κροατο-Μουσουλμανικού πολέμου ο οποίος είχε αρχίσει να παίρνει μεγάλες διαστάσεις στην κεντρική Βοσνία και στην Ερζεγοβίνη.
Κροατικές αντεπιθέσεις (1993)
Ο πόλεμος της Κροατίας συνεχίστηκε και το 1993, σε μικρότερη κλίμακα όμως από τις προηγούμενες χρονιές. Οι στρατιωτικές επιχειρήσεις ήταν πιο ευνοϊκές για την Κροατία. Μεταξύ του 1992 και τού 1995 η συνολική διάρκεια των στρατιωτικών επιχειρήσεων ήταν περίπου τρεισήμισι εβδομάδες. Οι επιχειρήσεις αφορούσαν επιθέσεις του κροατικού στρατού στον υδροηλεκτρικό σταθμό της Περούτσα και στη Μάσλενιτσα τον Ιανουάριο τού 1993, και στον θύλακα του Μέντακ τον Σεπτέμβριο. Αν και οι πρώτες δύο επιχειρήσεις ήταν επιτυχείς για τον ολοένα και πιο δυνατό κροατικό στρατό, πού εξοπλιζόταν και εκπαιδευόταν από χώρες της Δύσης παρά το επίσημο εμπάργκο στα όπλα πού υπήρχε από το 1991. Αντιθέτως η επιχείρηση στον θύλακα τού Μέντακ, κατέληξε σε αποτυχία για την κροατική κυβέρνηση παρά τις μεγαλύτερες σερβικές απώλειες, καθώς αποκαλύφθηκε ότι τα κροατικά στρατεύματα με τη συμμετοχή και ξένων μισθοφόρων προέβησαν σε εγκλήματα πολέμου εναντίον τού άμαχου σερβικού πληθυσμού της περιοχής ενώ πολλοί Κροάτες στρατιώτες έχασαν τη ζωή τούς από ανταλλαγές πυρών με Καναδούς κυανόκρανους τού ΟΗΕ. Το 1993, οι Κροάτες έδωσαν μεγαλύτερο βάρος στον πόλεμο με τούς Βόσνιους Μουσουλμάνους στη Βοσνία - Ερζεγοβίνη, όπου είχαν σημαντικές εδαφικές απώλειες.
Η παρακμή της Σερβικής Δημοκρατίας της Κράινα (1994)
Τον Ιανουάριο του 1994 τελείωσε ο Κροατο-Μουσουλμανικός Πόλεμος και υπεγράφη η Συμφωνία της Ουάσινγκτον, όπου οι Κροάτες και οι Βόσνιοι Μουσουλμάνοι έγιναν σύμμαχοι για το υπόλοιπο του πολέμου. Αυτό ήταν πολύ σημαντικό γιατί μείωνε τις αντίπαλες παρατάξεις από τρεις σε δύο στη Βοσνία και στην Κροατία. Τον Μάρτιο του 1994 η Σερβική Δημοκρατία της Κράινα υπέγραψε συμφωνία κατάπαυσης του πυρός. Ο κροατικός στρατός ενεπλάκη σε συγκρούσεις με τούς σερβο-βόσνιους στη δυτική Βοσνία στα τέλη τού 1994, ενώ η ανάμιξη των ΗΠΑ ήταν ολοένα και πιο έντονη, με την εκπαίδευση και την βοήθεια σε υλικό πού παρείχε στον κροατικό στρατό. Κύριος στόχος των κροατικών στρατευμάτων τώρα ήταν η χαλάρωση της πολιορκίας του Μπίχατς και του Βοσνιακού στρατού που ήταν πολιορκημένος εκεί από τούς Σερβο-βόσνιους, τούς Βόσνιους της Αυτόνομης Δημοκρατίας της Δυτικής Βοσνίας και από τον σερβικό στρατό της Κράινα, του οποίου ο μεγαλύτερος όγκος ήταν συγκεντρωμένος εκεί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διάλυση της Γιουγκοσλαβίας Κροατιας Κατηγορία:Ιστορία της Κροατίας
Μονή Αγίου Παντελεήμονος Χρυσοκάστρου
Η Μονή Αγίου Παντελεήμονος Χρυσοκάστρου βρίσκεται στους πρόποδες του όρους Παγγαίο στο νομό Καβάλας και απέχει 29,5 χλμ. Δ.-ΝΔ. από την πόλη της Καβάλας, 7 χλμ. από τον κόμβο Ελευθερούπολης της Εγνατίας Οδού και μόλις 2 χλμ. από το Χρυσόκαστρο.
Ιστορία
Η γυναικεία Μονή Αγίου Παντελεήμονος ιδρύθηκε το 1978 και είναι κτισμένη σε λόφο με την ονομασία "Αετοπλαγιά", όπου επί τουρκοκρατίας και μέχρι το 1922 υπήρχε τουρκικό χωριό με το όνομα Ελετζίκ. Μετά τη μικρασιατική καταστροφή και την ανταλλαγή των πληθυσμών στην περιοχή εγκαταστάθηκαν Μικρασιάτες πρόσφυγες, οι οποίοι μετέτρεψαν το τζαμί σε εκκλησία αφιερωμένη στον Άγιο Παντελεήμονα. Αναφέρεται στο Ελετζίκ εγκαταστάθηκαν 46 οικογένειες με συνολικά 168 άτομα. . Μετά τον εμφύλιο πόλεμο το χωριό εγκαταλείπεται και οι κάτοικοι μετακινούνται στη τοποθεσία του Χρυσόκαστρου, συνεχίζοντας να εορτάζουν κάθε έτος στις 27 Ιουλίου τον Άγιο Παντελεήμονα. Το 1960 ο π. Αντώνιος Ζουμπουλέρης Αρχιμανδρίτης της Ιεράς Μητροπόλεως, ανακαινίζει τον ναό. Το 1978 αποφασίζεται η ίδρυση με αποτέλεσμα τον Σεπτέμβριο του 1981 να εγκατασταθούν οι πρώτες μοναχές. Το 1990 θεμελιώνεται το καθολικό και παράλληλα γκρεμίζεται ο παλιός ναός. Στις 31 Αυγούστου 2002 εγκαινιάζεται ο Ιερός Ναός ενώ τον Σεπτέμβριο του 2013 εγκαινιάσθηκε ο ισόγειος Ναός των Εισοδίων της Θεοτόκου του καθολικού της Ιεράς Μονής.
Διοικητικά
Ως οικισμός αναφέρεται αρχικά με την παλιά ονομασία Ελετζίκ το 1919 στο ΦΕΚ 251Α-20/11/1919 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Μποσταντζιλής. Μετονομάστηκε σε Αετοπλαγιά το 1928 με το ΦΕΚ 81Α-14/05/1928 και το 1951 καταργείται. Αναφέρεται με την ονομασία Μονή Αγίου Παντελεήμονος το 1991 όταν προσαρτήθηκε στην τότε κοινότητα Χρυσοκάστρου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με το Χρυσόκαστρο αποτελεί την τοπική κοινότητα Χρυσοκάστρου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Ελευθερούπολης του δήμου Παγγαίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 15 κάτοικους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μονές του νομού Καβάλας Κατηγορία:Δήμος Παγγαίου
Εκδόσεις Πεχλιβανίδη («Ατλαντίς»)
Οι Εκδόσεις Πεχλιβανίδη («Ατλαντίς») ήταν ελληνική εκδοτική επιχείρηση, την οποία ίδρυσαν οι Μικρασιάτες αδελφοί Πεχλιβανίδη (Μιχάλης, Γιώργος και Κώστας, με καταγωγή από την Αττάλεια). Η εταιρεία (1945 – 1993 ), η οποία αρχικά στεγαζόταν σε ένα ιστορικό κτίριο, στη συμβολή των οδών Πανεπιστημίου και Κοραή 8, στο κέντρο της Αθήνας (πολύ αργότερα η έδρα των εκδόσεων μεταφέρθηκε στη Στοά του βιβλίου) εξέδωσε μία σειρά γνωστών εικονογραφημένων περιοδικών (κόμικς, κλπ), όπως τα «Γέλιο και Χαρά», «Κλασσικά Εικονογραφημένα», «Τα καλύτερα Κόμικς» κ.α. τα οποία γνώρισαν σημαντική κυκλοφορία. Επίσης, η εταιρεία εξέδωσε τη σειρά αστυνομικών μυθιστορημάτων του Γιάννη Μαρή, καθώς και άλλα βιβλία, μικρής ή μεγαλύτερης διάστασης, όπως και περιοδικά ποικίλης ύλης.
Παραπομπές
Πεχλιβανιδη εκδοσεις Ατλαντις Πεχλιβανιδη εκδοσεις Ατλαντις
Ανδρόνικος Παλαιολόγος Τορνίκης
Ο Ανδρόνικος (Κομνηνός Δούκας Παλαιολόγος) Τορνίκης ήταν βυζαντινός αυλικός αξιωματούχος στα τέλη του 13ου αρχές του 14ου αιώνα.
Ήταν γιος του Ισαάκιου Τορνίκη και της Μαρίας Παλαιολογίνας κόρη του σεβαστοκράτορα Κωνσταντίνου Παλαιολόγου . Κατείχε τα αξιώματα του παρακειμώμενου και οικείου του αυτοκράτορα Ανδρόνικου Β΄, επίσης αναφέρεται και με το αξίωμα κεφαλή των θεμάτων Βολερού, Μοσυνόπολης Σερρών και Συρμίου το 1327. Κατά τον Εμφύλιο πόλεμο μεταξύ των δύο Ανδρονίκων ήταν με το πλευρό του Ανδρόνικου Β΄. Στο τέλος της ζωής του εκάρη μοναχός με το όνομα Αντώνιος.
Στο τυπικό της μονής Βεβαίας Ελπίδος της Κωνσταντινούπολης, που διασώζεται, αναφέρεται δωρητής μίας αργυρής καντήλας 5 λίτρων.
Ο Ανδρόνικος παντρεύτηκε με κόρη του Αλέξιου Τζαμπλάκων και είχαν μία γνωστή κόρη την Άννα Καντακουζηνή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 14ου αιώνα Ανδρονικος Ανδρονικος Κατηγορία:Παρακοιμώμενοι
Γεώργιος Τυπάλδος Κοζάκης
Με το ονοματεπώνυμο εώργιος Τυπάλδος Κοζάκης μπορεί να αναφέρεται κάποιο από τα εξής πρόσωπα
Ευνομία
Ώρες
Η Ευνομία ήταν η θεά του νόμου και της νομοθεσίας. Ανήκε στη δεύτερη γενιά των Ωρών μαζί με τις αδελφές της Δίκη και Ειρήνη. Οι Ώρες ήταν θεές νόμου και τάξης που διατήρησαν τη σταθερότητα της κοινωνίας. Λατρεύονταν κυρίως στην Αθήνα, το Άργος και την Ολυμπία. Από Πίνδαρος. Κατά τον Πίνδαρο, μαζί με τη Δίκη είναι η σίγουρη στήριξη για τις πόλεις, και μαζί με την Ειρήνη είναι οι επίτροποι του πλούτου για την ανθρωπότητα, τρεις ένδοξες κόρες της σοφής Θέμιδας. ""Το όνομα της Ευνομίας, μαζί με αυτό των αδελφών της, σχηματίζει το τρίπτυχο "καλή τάξη, δικαιοσύνη και ειρήνη".
Η Ευνομία απεικονίζεται σε πολλά Αθηναϊκά αγγεία ανάμεσα στους συντρόφους της Αφροδίτης, και με αυτή την έννοια αντιπροσώπευε τη νόμιμη ή υπάκουη συμπεριφορά των γυναικών στον γάμο. Ως εκ τούτου ταυτίστηκε με την Ευρυνόμη, μητέρα των Χαρίτων.
Κληρονομιά
Μια οικογένεια αστεροειδών λέγεται Ευνομία από το όνομα της θεάς.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Γυναίκες στην Ελληνική μυθολογία Κατηγορία:Παιδιά του Δία
Κηρώδης ευελιξία
Η κηρώδης ευκαμψία ή κηρώδης ευελιξία αποτελεί σύμπτωμα που μπορεί να εμφανιστεί κυρίως σε ψυχιατρικούς ασθενείς και χαρακτηρίζεται από τη λήψη άβολων, "περίεργων" ή παράδοξων στάσεων από τον ασθενή. Ο ασθενής μπορεί να παραμείνει σε αυτή τη στάση μέχρι κάποιος να τον τοποθετήσει σε μια φυσιολογική στάση. Πολλές φορές οι ασθενείς μπορεί να παραμείνουν στις στάσεις που λαμβάνουν για μεγάλα χρονικά διαστήματα με συνέπεια την εμφάνιση δυσκαμψίας κάποιου μέλους, ατροφίας ή ισχαιμίας. Αυτό αποτελεί συνήθως έκφραση κάποιας ψυχικής διαταραχής όπως η σχιζοφρένεια.
κατηγορία:Ψυχιατρική Κατηγορία:Σχιζοφρένεια
Τσέτσα
Η Σβετλάνα Ραζνάτοβιτς (σερβικά: Светлана Ражнатовић, 14 Ιουνίου 1973), γνωστή με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Τσέτσα (σερβικά: Цеца) είναι Σέρβα λαϊκή τραγουδίστρια. Θεωρείται μια από τις δημοφιλέστερες ερμηνεύτριες του σερβικού τούρμπο φολκ και είναι γνωστή με το προσωνύμιο «Μαντόνα της Σερβίας». Υπήρξε η τελευταία σύζυγος του ήρωα και αρχηγού παραστρατιωτικής οργάνωσης, Ζέλικο Ραζνάτοβιτς, γνωστού ως Αρκάν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σέρβοι τραγουδιστές
(148209) 2000 CR105
Το (148209) 2000 CR105 είναι ένα αντικείμενο του εσωτερικού νέφους του Όορτ. Ανακαλύφθηκε τις 6 Φεβρουαρίου 2000.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Το 2000 CR105 διάμετρο 253 χιλιόμετρα. Η μάζα του είναι περίπου 1.3×1019 αν η πυκνότητά του είναι 1.6g/cm³. Το αλβέδο του είναι 0.10 και η θερμοκρασία του είναι -255 °C.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2000 CR105
Αξίωμα της Οικοδομησιμότητας
Κλάσεις ως συναρτήσεις
Για να είναι ευκολότερη η διατύπωση των παρακάτω εξηγήσεων, επεκτείνουμε πρώτα ορισμούς και γραφές που είναι γνωστές για τις συναρτήσεις σε οποιαδήποτε κλάσηx:
Διαφορετικά, έστω ότι το x(y) ορίζεται ως ένα κενό σύνολο \emptyset.
Αν x είναι μια συνάρτηση, τότε x(y) είναι ως συνήθως η τιμή της συνάρτησης στη θέση y αν y είναι από το πεδίο ορισμού D(x), και ίση με \emptyset αν. Αλλά ο παραπάνω ορισμός είναι πολύ πιο γενικός, ισχύει για οποιαδήποτε κλάση x.
Συκώτι (τρόφιμο)
Το συκώτι πολλών θηλαστικών, πουλερικών και ψαριών χρησιμοποιείται σαν τροφή από τους ανθρώπους. Συκώτι από χοίρο, μοσχάρι ή βόδι, αρνί κοτόπουλο ή χήνα είναι ευρέως διαθέσιμα σε κρεοπωλεία και σούπερ μάρκετ.
Αξίωμα της Οικοδομησιμότητας
Οκτώ βασικές λειτουργίες
Ορίζονται οκτώ πράξεις οι οποίες δημιουργούν ένα τρίτο  από δύο σύνολα a και b.
Συκώτι (τρόφιμο)
Το συκώτι τρώγεται ψητό, βραστό, τηγανητό ή ακόμα και ωμό. Σε μερικά πιάτα, το συκώτι συνδυάζεται με ψημένο κρέας ή νεφρά.
Αξίωμα της Οικοδομησιμότητας
Κατασκευή συνόλων
Στο επόμενο βήμα, οι οκτώ θεμελιώδεις πράξεις συνδυάζονται σε μια ενιαία συνάρτηση On, την κλάση όλων των τακτικών αριθμών, που ορίζεται στο F. Η ιδέα είναι να θεωρήσουμε την έκφραση ως συνάρτηση του (a,b,i), όπου το i διατρέχει τους αριθμούς από το 1 έως το 8, και να την κατασκευάσουμε μέσω ενός ισομορφισμού  ως συνάρτηση του On.
Συκώτι (τρόφιμο)
Ένα από τα πιο γνωστά πιάτα με συκώτι είναι το γαλλικό φουά γκρα. Στην ελληνική κουζίνα το συκώτι είναι συστατικό της μαγειρίτσας που καταναλώνεται το βράδυ του Μεγάλου Σαββάτου. Σε πολλές χώρες χρησιμοποιούν το συκώτι ως άλειμμα σε ψωμί. Επίσης φτιάχνονται και λουκάνικα με συκώτι.
Αξίωμα της Οικοδομησιμότητας
Κατασκευή συνόλων
Στην κλάση δηλώνουμε την ακόλουθη σειρά: . ή
( και ) ή
Συκώτι (τρόφιμο)
Το συκώτι είναι πλούσιο σε Σίδηρο και Βιταμίνη Α. Το έλαιο από το συκώτι λιπαρών ψαριών (μουρουνέλαιο) χρησιμοποιείται ευρέως ως συμπλήρωμα διατροφής. Επίσης το συκώτι από ορισμένα άλλα ψάρια όπως το σαλάχι καταναλώνεται στην Αγγλική και στην Γαλλική κουζίνα.
Τοξικότητα
Πολύ υψηλές δόσεις ποσότητες Βιταμίνης Α μπορεί να είναι τοξικές και να προκαλέσουν Υπερβιταμίνωση Α, μία σοβαρή διαταραχή. Υπήρξαν πολλές αναφορές για δηλητηρίαση από βιταμίνη Α εξαιτίας της κατανάλωσης συκωτιού πολικής αρκούδα, θαλάσσιου ίππου, άλκης, φώκιας και σκύλου. Το συκώτι αυτών των ζώων περιέχει πολύ μεγάλες ποσότητες βιταμίνης Α. Οι Ινουίτ δεν καταναλώνουν το συκώτι από τις πολικές αρκούδες και από τις φώκιες που σκοτώνουν. Έχει εκτιμηθεί ότι η κατανάλωση 500 γραμμαρίων ήπατος πολικής αρκούδας μπορεί να αποβεί μοιραία για έναν άνθρωπο.
Αξίωμα της Οικοδομησιμότητας
Κατασκευή συνόλων
( και και ) ή
( und και m<n).
Συκώτι (τρόφιμο)
Παραπομπές
Κατηγορία:Κρέας Κατηγορία:Γερμανική κουζίνα Κατηγορία:Ιαπωνική κουζίνα
Αξίωμα της Οικοδομησιμότητας
Κατασκευή συνόλων
Μπορεί κανείς να δείξει ότι αυτό ορίζει μια καλή τάξη με βάση το ορίζεται. Επομένως, υπάρχει ακριβώς ένας ισομορφισμός τάξης.
Επιπλέον, έστω K_j(x) το j-te συστατικό του J^{-1}(x) αν x είναι ένας τακτικός αριθμός, και το κενό σύνολο αλλιώς. Έτσι ορίζονται οι συναρτήσεις K_1, K_2 και K_3. Εδώ η K_3 έχει τιμές στο - σημειώστε ότι.
Ορίζουμε τώρα μια συνάρτηση G για όλα τα σύνολα x ως εξής:
Τέλος, η συνάρτηση κατασκευής F μπορεί να οριστεί από το G με τη βοήθεια της διαπεραστικής επαγωγής:
Ένα σύνολο x ονομάζεται τώρα κατασκευάσιμο αν υπάρχει ένας τακτικός αριθμός \alpha με x=F(\alpha). Τα πρώτα παραδείγματα κατασκευάσιμων συνόλων είναι τα, , F(2)=0, F(3)=0, F(4)=0, F(5)=0, F(6)=0, F(7)=0, F(8)=0,
Κατασκευαστική ιεραρχία & αξίωμα της κατασκευασιμότητας
Συνήθως το V χρησιμοποιείται για να δηλώσει το σύμπαν των συνόλων, δηλαδή την κλάση όλων των συνόλων, ή εν συντομία. Με τον όρο L συμβολίζεται η κλάση όλων των κατασκευάσιμων συνόλων και ισχύει. Κατασκευάζοντας τα στοιχεία του L με τη βοήθεια των διατακτικών αριθμών μπορεί κανείς να ορίσει μια ιεραρχία στο L με απλό τρόπο, την κατασκευάσιμη ιεραρχία των κλάσεων   και.
Το ερώτημα που τίθεται εδώ, αν κάθε σύνολο είναι κατασκευάσιμο, δηλαδή αν ισχύει το λεγόμενο αξίωμα κατασκευασιμότητας V=L, αποδεικνύεται ότι δεν μπορεί να απαντηθεί.
Αν αντικαταστήσει κανείς όλους τους ποσοδείκτες \forall x bzw. \exists x, στα αξιώματα ZF, τα οποία μπορούν να διαβαστούν ως  bzw. , λόγω των περιορισμένων ποσοδεικτών bzw. , μπορεί να αποδειχθεί ότι ακόμη και τότε, περιορισμένα στην L, ισχύουν όλα τα αξιώματα ZF. Με αυτή την έννοια το L είναι ένα μοντέλο για τη ZF. Εδώ πρέπει να γίνει πολύ προσεκτική διάκριση μεταξύ ZF και του μοντέλου L για την ZF, που κατασκευάστηκε με τη βοήθεια της ZF.
Στο μοντέλο L όλα τα σύνολα είναι κατασκευάσιμα, δηλαδή εδώ ισχύει το αξίωμα κατασκευασιμότητας V=L. Επομένως, η ύπαρξη μη κατασκευάσιμων συνόλων δεν μπορεί να συναχθεί με βάση την ZF, διότι το ίδιο συμπέρασμα θα έπρεπε να ισχύει και στο μοντέλο L. Ειδικότερα, η υπόθεση V=L ως πρόσθετο αξίωμα στο ZF δεν είναι αντιφατική με την προϋπόθεση ότι η ZF είναι απαλλαγμένη από αντιφάσεις- μιλάμε για σχετική συνέπεια. Μέσω της θεωρίας μοντέλων, μπορεί επίσης να δείξει κανείς ότι το V=L δεν μπορεί να προκύψει από την ZF, ή ακόμη και από ZFC+GCH.
Άλλα αξιώματα
Από το αξίωμα κατασκευασιμότητας V=L, είναι δυνατόν να συναχθούν ορισμένοι άλλοι ισχυρισμοί που δεν είναι δυνατόν να αποδειχθούν μόνο με την ZF, και οι οποίοι είναι επίσης σχετικά συνεπείς.
Το αξίωμα της επιλογής
Για κάθε κατασκευάσιμο σύνολο x\in L υπάρχει ένας τακτικός αριθμός \alpha με x=F(\alpha)- έστω {\rm Od}(x) ο μικρότερος τακτικός αριθμός \alpha με x=F(\alpha).
Έτσι, υπό την πρόσθετη προϋπόθεση του αξιώματος της κατασκευασιμότητας, το αξίωμα της επιλογής ισχύει στην ZF- επιπλέον, υπάρχει ακόμη και μια καθολική συνάρτηση επιλογής, δηλαδή η παραπάνω A. Γράφει κανείς εν συντομία.
Το αξίωμα επιλογής AC αποδεικνύεται έτσι σχετικά συνεπές. Σε ένα σύμπαν συνόλων με αξίωμα κατασκευασιμότητας, το αξίωμα της επιλογής είναι περιττό, διότι μπορεί να προκύψει.
Η γενικευμένη υπόθεση του συνεχούς
Ο Γκέντελ έδειξε επίσης ότι στο L η γενικευμένη υπόθεση του συνεχούς (GCH) ισχύει. Έτσι στην ZF, η GCH μπορεί να συναχθεί από το αξίωμα κατασκευασιμότητας, εν συντομία. Είναι εύλογο ότι για να ισχύει η υπόθεση της γενικευμένης συνέχειας, θα πρέπει να έχουμε όσο το δυνατόν λιγότερα σύνολα στο σύμπαν των συνόλων, αφού δεν θα πρέπει να υπάρχουν άλλες δυνάμεις μεταξύ της δύναμη ενός άπειρου συνόλου και της δύναμης του συνόλου. Αυτό ήταν το αρχικό κίνητρο του Γκέντελ για τη διερεύνηση της κατασκευασιμότητας.
Η υπόθεση Σούσλιν
Η υπόθεση Σούσλιν (Suslin) είναι ψευδής στο L, όπως απέδειξε ο Ρόναλντ Τζένσεν το 1968.
Παραπομπές
Κατηγορία:Θεωρία συνόλων Κατηγορία:Περιοχές των μαθηματικών Κατηγορία:Φιλοσοφία των μαθηματικών
Μεταλλευτική
220px|right|thumb|Ορυχείο κίσσηρης (ελαφρόπετρας) στη νήσο Γυαλί κοντά στη [[Νίσυρος|Νίσυρο.]] Μεταλλευτική είναι η ανθρώπινη δραστηριότητα της εξόρυξης μεταλλευμάτων, ορυκτών και πετρωμάτων για χρήση στην οικοδομή, την εξαγωγή μετάλλων και την παραγωγή αντικειμένων γενικότερα.
Ως επιστήμη, η μεταλλευτική αποτελεί τμήμα των επιστημών μηχανικού και συμπεριλαμβάνει τη μεταλλευτική έρευνα, την όρυξη και λειτουργία μεταλλείων, ορυχείων και λατομείων, και τέλος, το κλείσιμο των μεταλλευτικών/λατομικών χώρων μετά την εξάντληση των εκμεταλλεύσιμων αποθεμάτων. Ως επιστήμη, η μεταλλευτική συχνά αποκαλείται και μεταλλειολογία, μιας και οι μηχανικοί μεταλλείων αποκαλούνται συχνά «μεταλλειολόγοι μηχανικοί». Ο όρος μεταλλεία (η), (θηλυκού γένους), χρησιμοποιείται ειδικότερα με τη σημασία της αναζήτησης μετάλλων, την ανόρυξη της γης και κατ΄ επέκταση την εκμετάλλευση μεταλλείου ή ορυχείου, ως συνώνυμο της μεταλλευτικής δραστηριότητας κυρίως στη νομική ορολογία. Πάντως, σύμφωνα με τον λατίνο φυσιοδίφη και ιστοριογράφο Πλίνιο τον Πρεσβύτερο, η λέξη  μέταλλον  επινοήθηκε από τους αρχαίους Έλληνες οι οποίοι παρατήρησαν ότι οι μεταλλοφόρες φλέβες που έβρισκαν ήταν κοντά η μία στην άλλη ( μετ' ἄλλης ).
Με τη γενικότερη έννοια, η μεταλλευτική συμπεριλαμβάνει και την εξόρυξη υγρών και αερίων υδρογονανθράκων (πετρέλαιο, φυσικό αέριο, κ.λπ.). Όμως, εξαιτίας της ιδιαιτερότητας που παρουσιάζει η εξόρυξη φυσικών υδρογονανθράκων, ο τομέας αυτός αποτελεί ιδιαίτερο γνωστικό υποκλάδο και οι μηχανικοί που ασχολούνται μ' αυτό το αντικείμενο αποκαλούνται «μηχανικοί πετρελαίων».
Η μεταλλευτική είναι μία από τις αρχαιότερες ανθρώπινες οικονομικές δραστηριότητες και έχει παίξει πρωτεύοντα ρόλο στη μετάβαση του ανθρώπου από την πρωτόγονη κατάσταση στον σύγχρονο πολιτισμό. Ωστόσο, η μεταλλευτική έχει συνδεθεί επίσης και με πολλά μελανά σημεία στην ανθρώπινη ιστορία όπως η δουλεία, οι κατακτητικοί πόλεμοι, η αποικιοκρατία και πιο πρόσφατα η μόλυνση του περιβάλλοντος.
Στην Ελλάδα ο σπουδές Μεταλλευτικής πραγματοποιούνται στη Σχολή Μηχανικών Μεταλλείων Μεταλλουργών του ΕΜΠ, στη Σχολή Μηχανικών Ορυκτών Πόρων του Πολυτεχνείου Κρήτης και στο Τμήμα Μηχανικών Ορυκτών Πόρων του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας.
Ιστορία
right|220px|thumb|Προϊστορικό μεταλλείο στην Ισπανία. Η ιστορία της μεταλλευτικής ξεκινά ταυτόχρονα ή σχεδόν ταυτόχρονα με την ιστορία της γεωργίας. Από τη στιγμή που ο άνθρωπος χρειάστηκε εργαλεία, στράφηκε προς τη γη για να βρει τις κατάλληλες πέτρες που θα χρησιμοποιούσε είτε για μύτες στα βέλη του είτε για να αλέσει το σιτάρι.
Με την ανακάλυψη αυτοφυών μετάλλων, όπως ο χαλκός, ο χρυσός και ο άργυρος, ο άνθρωπος πέρασε από τη λίθινη εποχή στην εποχή των μετάλλων. Από το 5000 π.Χ. περίπου αρχίζει η Εποχή του Χαλκού και ακολουθεί η Εποχή του Σιδήρου (1500 π.Χ έως 1780 μ.Χ. περίπου), η Βιομηχανική Επανάσταση (ή «Εποχή του Χάλυβα»: 1780–1945) και η Πυρηνική Εποχή (1945 έως σήμερα).
Σύμφωνα με αρχαιολογικές και αρχαιομετρικές έρευνες, ο χαλκός, ο χρυσός, ο άργυρος και ο μόλυβδος είναι από τα πρώτα μέταλλα που χρησιμοποίησε ο άνθρωπος. Ο πολύ μεγάλος αριθμός χρυσών, αργυρών, μολύβδινων και χάλκινων αντικειμένων που έχουν εντοπιστεί στα νεκροταφεία της αρχαϊκής, κλασικής και ελληνιστικής εποχής σε διάφορες περιοχές της Μακεδονίας και Θράκης, προϋποθέτει μια οργανωμένη και ανεπτυγμένη μεταλλευτική (αλλά και μεταλλουργική) δραστηριότητα.
Τα σημαντικότερα μεταλλευτικά κέντρα στην Ελλάδα κατά την αρχαιότητα δραστηριοποιήθηκαν στο Λαύριο, στη ΒΑ Χαλκιδική, στη Θάσο, στην οροσειρά της Λεκάνης ("Σκαπτή Ύλη"), στο όρος Παγγαίο και στη Σίφνο .
Στα τέλη του 18ου και τις αρχές του 19ου αι., έκανε την εμφάνισή της η επιστήμη της γεωλογίας. Σχεδόν ταυτόχρονα εμφανίστηκαν και οι πρώτες σχολές μηχανικών μεταλλείων για να καλυφθούν οι ανάγκες της βιομηχανικής επανάστασης σε ειδικευμένους επιστήμονες: το 1716 η Σχολή Μεταλλείων στο Γιοακίμσταλ (Joachimsthal) της Βοημίας (Γιάχιμοφ της σημερινής Τσεχίας), το 1765 η Ακαδημία Μεταλλείων της Φραϊβέργης (Bergakademie Freiberg) στη Σαξονία, το 1777 η Ακαδημία Μεταλλείων της Ισπανίας (Academia de Minas, Almadén), το 1783 η Σχολή Μεταλλείων του Παρισιού (École des mines), το 1792 το Βασιλικό Κολέγιο Μεταλλευτικής της Πόλης του Μεξικού (Real Seminario de Minería), κ.ά.
220px|right|thumb|Παιδιά-εργάτες και μουλάρια σε υπόγειο ανθρακωρυχείο των ΗΠΑ το 1908. Κατά τον 20ό αι., η εκμετάλλευση ορυκτών πρώτων υλών πήρε τεράστιες διαστάσεις, χάρη στην ανακάλυψη της δυναμίτιδας (1866) και τη μηχανοποίηση της εξόρυξης, αλλά και εξαιτίας της δραματικής αύξησης της κατανάλωσης από τον άνθρωπο. Πολλές μεταλλευτικές επιχειρήσεις — κυρίως αμερικανικών και ευρωπαϊκών συμφερόντων — απέκτησαν μεγάλη οικονομική ισχύ και απλώθηκαν σε όλον τον κόσμο. Η στυγνή έως ληστρική εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου χωρών του Τρίτου Κόσμου από αυτές τις εταιρείες οδήγησε σε εκρηκτικές καταστάσεις με δραματικές συνέπειες. Τέτοιες καταστάσεις ήταν, για παράδειγμα, το ρατσιστικό καθεστώς απαρτχάιντ στη Νότια Αφρική, οι αδιάκοπες ταραχές στο Ζαΐρ (σημερινή Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό) για τα μεταλλεία της Κατάνγκα, η δικτατορία στη Χιλή το 1973 μετά την εθνικοποίηση των χαλκορυχείων, και οι μεγάλες πετρελαϊκές κρίσεις στη δεκαετία του 1970 μετά την απότομη αύξηση των τιμών του αργού πετρελαίου από το καρτέλ του ΟΠΕΚ.
Η μεγάλη κατανάλωση πρώτων υλών οδήγησε επίσης σε εξάντληση πολλών αποθεμάτων. Τα μεταλλεύματα προς εκμετάλλευση άρχισαν να γίνονται ολοένα και πιο φτωχά. Ήδη ο ορίζοντας της πλήρους εξάντλησης των κοιτασμάτων πετρελαίου τοποθετείται γύρω στο 2100. Αναγκαστικά ο άνθρωπος στρέφεται προς την ανακύκλωση και τη χρήση λιγότερο ενεργοβόρων τεχνολογιών. Παρ' όλα αυτά, η μεταλλευτική θα εξακολουθήσει να παίζει πρωτεύοντα ρόλο στη ζωή του ανθρώπου, γιατί σχεδόν όλα τα ανθρώπινα δημιουργήματα προέρχονται από τη γη.
Μεταλλευτική ορολογία
Όπως όλες οι επιστήμες, έτσι και η μεταλλευτική έχει τη δική της ορολογία. Οι πιο κοινοί μεταλλευτικοί όροι είναι:
Τα κοιτάσματα που περιέχουν ορυκτά κατάλληλα για εξαγωγή μετάλλων (π.χ., σίδηρος, χαλκός, χρυσός, κ.ά.) αποκαλούνται μεταλλεύματα ή μεταλλικά κοιτάσματα. Τα κοιτάσματα ορυκτών που δεν χρησιμεύουν για την παραγωγή μετάλλων (π.χ. καολίνης, ποζολάνη, μαγνησίτης κ.ά.) αποκαλούνται μη-μεταλλικά κοιτάσματα ή απλώς βιομηχανικά ορυκτά. Ιδιαίτερη κατηγορία αποτελούν τα ορυκτά καύσιμα ή ενεργειακά ορυκτά, όπως το πετρέλαιο, οι γαιάνθρακες, το φυσικό αέριο, κ.λπ., που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή ενέργειας.
Μεταλλευτική έρευνα
220px|right|thumb|Ειδικό όχημα για σεισμική έρευνα γεωθερμικών πεδίων. Η Μεταλλεία, μεταλλευτική έρευνα, ξεκινά με την αναζήτηση ενδιαφερόντων γεωλογικών σχηματισμών (πετρωμάτων) που πιθανώς περιέχουν κάποιο οικονομικά εκμεταλλεύσιμο ορυκτό (αγγλ., prospecting). Για πολλούς αιώνες, η αναζήτηση γίνονταν με απλή παρατήρηση — στο πεδίο ή στον γεωλογικό χάρτη — πετρωμάτων που μοιάζουν να είναι κοιτάσματα ή που μοιάζουν να κρύβουν κάποιο κοίτασμα. Σήμερα, η αναζήτηση γίνεται με σύγχρονες γεωφυσικές μεθόδους, δηλ. με την εξέταση ανωμαλιών σε φυσικές ιδιότητες γεωλογικών σωμάτων, όπως π.χ. παράξενες μεταβολές στο βαρυτικό πεδίο της γης, στο γεωμαγνητικό πεδίο της γης, στην ηλεκτρική αντίσταση των πετρωμάτων, στην ταχύτητα διάδοσης σεισμικών κυμάτων, κ.λπ. Η γεωφυσική έρευνα γίνεται με μέσα όπως αεροπλάνα, ελικόπτερα, ειδικά γεωτρύπανα, ελεγχόμενες εκρήξεις και σεισμογράφους. Η γεωφυσική έρευνα συμπληρώνεται από τη γεωχημική έρευνα κατά την οποία αναζητούνται ανωμαλίες στη συγκέντρωση και κατανομή ιχνοστοιχείων στα εδάφη και τα νερά.
Η μεταλλευτική έρευνα μεγαλώνει σε έκταση και ένταση όταν βρεθεί ένας ενδιαφέρον γεωλογικός σχηματισμός (αγγλ., exploration). Κατά τη φάση αυτή, γίνονται γεωτρήσεις για τη λήψη δειγμάτων και την αποτίμηση των αποθεμάτων. Οι γεωτρήσεις γίνονται με ειδικά γεωτρύπανα που είναι κατάλληλα για συγκεκριμένη κατηγορία κοιτασμάτων. Π.χ. άλλα γεωτρύπανα χρησιμοποιούνται για την έρευνα σε σκληρά πετρώματα και άλλα γεωτρύπανα χρησιμοποιούνται για την έρευνα σε προσχωματικά κοιτάσματα. Οι γεωτρήσεις γίνονται σε συγκεκριμένο χωρικό πλαίσιο έτσι ώστε η δειγματοληψία να είναι όσο το δυνατό πιο ομοιόμορφη. Δείγματα επίσης λαμβάνονται και με όρυξη αυλάκων, στοών, κ.λπ.
Τα δείγματα, που συχνά έχουν κυλινδρική μορφή και αποκαλούνται «καρότα», αναλύονται για να γίνει η εκτίμηση των αποθεμάτων του κοιτάσματος. Ειδικές μέθοδοι γεωστατιστικής επιτρέπουν την εκτίμηση της χωρικής κατανομής των αποθεμάτων. Ανάλογα με το στατιστικό σφάλμα της εκτίμησης, τα αποθέματα ταξινομούνται σε βέβαια, πιθανά, ενδεικτικά, κ.λπ. Με βάση τα εκτιμηθέντα αποθέματα, γίνεται μελέτη σκοπιμότητας, που περιλαμβάνει προκαταρκτική τεχνική ανάλυση για τον τρόπο και τον χρόνο της εξόρυξης, εκτίμηση της οικονομικής απόδοσης της εξόρυξης και μία πρώτη αποτίμηση του επιχειρηματικού κινδύνου.