cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αγγειοσάρκωμα
Η αιτία του αγγειοσαρκώματος δεν είναι γνωστή, αν και είναι γνωστοί αρκετοί παράγοντες κινδύνου, όπως το χρόνιο λεμφοίδημα, η ακτινοθεραπεία και διάφορες χημικές ουσίες όπως το αρσενικό και το χλωριούχο βινύλιο. Η υπεριώδης ακτινοβολία και η ανοσοανεπάρκεια μπορεί να παίζουν ρόλο στην παθογένεση του αγγειοσαρκώματος. Το αγγειοσάρκωμα μπορεί να παρατηρηθεί σε μαγνητική τομογραφία, αξονική τομογραφία και υπερηχογράφημα, αλλά είναι συνήθως δύσκολο να διακριθεί από άλλους καρκίνους, που απαιτεί επιβεβαίωση της διάγνωσης με βιοψία και ανοσοϊστοχημική ανάλυση.
Η θεραπεία περιλαμβάνει χειρουργική επέμβαση, χημειοθεραπεία και ακτινοθεραπεία, συνήθως και τα τρία συνδυαστικά. Επειδή αυτοί οι καρκίνοι προκύπτουν από τα κύτταρα που καλύπτουν τα αιματικά ή τα λεμφικά αγγεία, μπορούν εύκολα να κάνουν μετάσταση σε απομακρυσμένα σημεία, ιδιαίτερα στο ήπαρ και τους πνεύμονες. Αυτό τα καθιστά ιδιαίτερα θανατηφόρα και η έγκαιρη διάγνωση είναι συνήθως απαραίτητη για την επιβίωση. Ακόμη και με θεραπεία, η πρόγνωση είναι κακή, με ποσοστό πενταετούς επιβίωσης 30-38%. Αυτό είναι ακόμη χειρότερο στο καρδιακό αγγειοσάρκωμα και το αγγειοσάρκωμα του ήπατος, όπου η πρόγνωση μπορεί να είναι έως και τρεις μήνες.
Τα αγγειοσαρκώματα αποτελούν το 1-2% των σαρκωμάτων μαλακών μορίων, τα οποία με τη σειρά τους αποτελούν λιγότερο από το 1% του καρκίνου των ενηλίκων. Εξαιτίας αυτού, δεν έχουν ποτέ δημοσιευθεί μεγάλες μελέτες για τη νόσο, με λίγες να ξεπερνούν ακόμη και τους 100 ασθενείς. Ωστόσο, έχουν δημοσιευθεί πολλές αναφορές περιπτώσεων και μελέτες μικρής κοόρτης και παρέχουν αθροιστικά αρκετές πληροφορίες για να αποκτηθεί μια χρήσιμη κατανόηση της νόσου.
Ενδείξεις και συμπτώματα
Το δερματικό αγγειοσάρκωμα μπορεί αρχικά να μοιάζει με μώλωπα ή μωβ-κόκκινη βλατίδα. Μπορεί να μοιάζει με καλοήθη όγκο που μπορεί να καθυστερήσει τη σωστή διάγνωση και θεραπεία. Μπορεί να αναπτυχθούν μύκητες, έλκη και αιμορραγία.
Το καρδιακό αγγειοσάρκωμα μπορεί να παρουσιαστεί με δύσπνοια, πόνο στο στήθος (46%), απώλεια βάρους, συμπτώματα που μοιάζουν με αναιμία, χαμηλή αρτηριακή πίεση και συγκοπή.
Τα αγγειοσαρκώματα δίνουν μεταστάσεις κυρίως μέσω του αίματος με το πιο κοινό σημείο μετάστασης να είναι οι πνεύμονες, αυτό μπορεί να παρουσιαστεί ως πλευριτική συλλογή, πνευμοθώρακα ή άλλη υπεζωκοτική νόσο. Άλλες κοινές θέσεις μετάστασης περιλαμβάνουν το ήπαρ, τα οστά και τους λεμφαδένες.
Αιτίες
Το αγγειοσάρκωμα αναπτύσσεται όταν η βλάβη στο DNA των ενδοθηλιακών κυττάρων προκαλεί ανεξέλεγκτη διαίρεση τους και αποτρέπει τον προγραμματισμένο θάνατο. Αυτό τους επιτρέπει να αναπτυχθούν σε μια μάζα εισβάλλοντας σε άλλα μέρη του σώματος και καταναλώνοντας τους πόρους του. Εάν μέρος της μάζας σπάσει και εισέλθει στο κυκλοφορικό ή στο λεμφικό σύστημα (το οποίο είναι πολύ κοινό λόγω των αγγειοσαρκωμάτων που προκύπτουν από την επένδυση των εν λόγω συστημάτων) τους επιτρέπει να εγκατασταθούν αλλού στο σώμα. Αυτή η διαδικασία ονομάζεται μετάσταση και είναι αρνητικός προγνωστικός παράγοντας. Τα υποκείμενα αίτια της βλάβης του DNA δεν είναι κατανοητά, αλλά αρκετοί παράγοντες κινδύνου είναι ευρέως αποδεκτοί.
Οι αποδεκτοί παράγοντες κινδύνου περιλαμβάνουν το λεμφοίδημα, την ακτινοθεραπεία, τη νευροϊνωμάτωση, το σύνδρομο Maffucci, το σύνδρομο Klippel-Trenaunay, και χημικές ουσίες όπως το αρσενικό, η θοροτράστη και το χλωριούχο βινύλιο.
Μια μελέτη του 2020 που αναλύει το γονιδίωμα των δερματικών αγγειοσαρκωμάτων υποδηλώνει ότι η υπεριώδης ακτινοβολία μπορεί να είναι αιτιολογικός παράγοντας των αγγειοσαρκωμάτων.
Η ανοσοκαταστολή μπορεί να παίζει ρόλο στην παθογένεση του αγγειοσαρκώματος. Έχουν υπάρξει αναφορές για αγγειοσάρκωμα σε ανοσοκατασταλμένα άτομα μετά από μεταμόσχευση νεφρού. Η συσχέτιση μεταξύ λεμφοιδήματος και αγγειοσαρκώματος μπορεί να οφείλεται σε εντοπισμένη ανοσοανεπάρκεια, ωστόσο αυτή η υπόθεση δεν έχει επιβεβαιωθεί. Ορισμένες μελέτες υποδεικνύουν μια σύνδεση μεταξύ του AIDS και του αγγειοσαρκώματος, αν και αυτό μπορεί να οφείλεται σε εσφαλμένα διαγνωσμένο σάρκωμα Καπόσι.
Διάγνωση
αριστερά|μικρογραφία| Ανοσοχρωματισμένο CD31 σε δερματικό αγγειοσάρκωμα Η διάγνωση του αγγειοσαρκώματος μπορεί να είναι δύσκολη λόγω της ασυμπτωματικής φύσης ή των μη ειδικών συμπτωμάτων. Η αρχική διάγνωση γίνεται συνήθως με μαγνητική τομογραφία, αξονική τομογραφία ή υπερηχογράφημα, ωστόσο είναι συνήθως δύσκολο να διακρίνει κανείς εάν μια μάζα είναι αγγειοσάρκωμα ή άλλος τύπος όγκου όπως μελάνωμα ή καρκίνωμα. Αυτό σημαίνει ότι ενώ η αρχική διάγνωση γίνεται συνήθως μέσω απεικόνισης, η οριστική διάγνωση πρέπει να γίνει μέσω βιοψίας και επακόλουθης ιστολογικής και ανοσοϊστοχημικής ανάλυσης.
Ο δείκτης CD31 θεωρείται συχνά το στάνταρ για τη διάγνωση του αγγειοσάρκωμα λόγω της υψηλής ευαισθησίας και ειδικότητάς του. Άλλοι δείκτες που χρησιμοποιούνται συνήθως περιλαμβάνουν τον παράγοντα von Willebrand, το CD34 και τον αγγειακό ενδοθηλιακό αυξητικό παράγοντα. Η απουσία δεικτών που υπάρχουν στα μελανώματα όπως το S100 και το HMB-45 μπορεί να βοηθήσει στη διαφοροποίηση των αγγειοσαρκωμάτων από τα μελανώματα.
Επιδημιολογία
Τα αγγειοσάρκωμα είναι σπάνιο με ένα στους εκατομμύριο ανθρώπους να διαγιγνώσκονται με αυτό κάθε χρόνο στις ΗΠΑ. Οι ηλικιωμένοι προσβάλλονται συχνότερα και δεν υπάρχει κλίση προς κάποιο φύλο, εκτός από το αγγειοσάρκωμα του ήπατος όπου οι άνδρες προσβάλλονται σε αναλογία 3-4:1, και το δερματικό αγγειοσάρκωμα όπου οι άνδρες προσβάλλονται και πάλι πιο συχνά, ιδιαίτερα ηλικιωμένοι λευκοί άνδρες.
Κέδαρες
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Αγγειοσάρκωμα
Παραπομπές
Κατηγορία:Ασθένειες Κατηγορία:Σπάνιες ασθένειες Κατηγορία:Ογκολογία
Κέδαρες
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Πάφου
Λαμπουλάγιε (Αργεντινή)
Η Λαμπουλάγιε (Laboulaye) είναι πόλη στα νοτιοανατολικά της επαρχίας Κόρδοβα της Αργεντινής. Έχει 20.534 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2010. Βρίσκεται στην Εθνική Οδό 7, κοντά στα σύνορα των επαρχιών Σάντα Φε και Μπουένος Άιρες, περίπου 315 χλμ. νότια από την πόλη Κόρδοβα και 285 χλμ. δυτικά από το Ροσάριο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Αργεντινής
Αριθμός Τσαντρασεκάρ
Ο αριθμός Τσαντρασεκάρ είναι αδιάστατη ποσότητα που χρησιμοποιείται στη μαγνητική μεταφορά για να αντιπροσωπεύουν την αναλογία τηςδύναμης Λόρεντς προς το ιξώδες. Πήρε το όνομά του από τον Ινδό αστροφυσικό Σουμπραμανιάν Τσαντρασεκάρ.
Η κύρια λειτουργία του αριθμού είναι ως μέτρο του μαγνητικού πεδίου, που είναι ανάλογη με το τετράγωνο του χαρακτηριστικού μαγνητικού πεδίου σε ένα σύστημα.
Ορισμός
Ο αριθμός Τσαντρασεκάρ συμβολίζεται συνήθως με το γράμμα \ Qκαι παρακινείται από μια αδιάστατη μορφή της εξίσωσης Νέιβιερ-Στόουκς στη παρουσία μιας μαγνητικής δύναμης στις εξισώσεις της μαγνητοϋδροδυναμικής:
όπου το \ \sigma είναι ο αριθμός του Πραντλ και το \ \zeta είναι ο μαγνητικός αριθμός του Πραντλ.
Επομένως ο αριθμός Τσαντρασεκάρ ορίζεται ως εξής:
Σχετίζεται με το αριθμό Χάρτμαν (\ H) από τη παρακάτω σχέση:
Παραπομπές
Κατηγορία:Αστροφυσική Κατηγορία:Δυναμική ρευστών Κατηγορία:Αδιάστατοι αριθμοί
Αμπντούλα Σαχίντ
250px|μικρογραφία|δεξιά|Συνάντηση του Σαχίντ με τον [[Υπουργός Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών|Υπουργό Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών Μάικ Πομπέο στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ στην Ουάσινγκτον (20 Φεβρουαρίου 2019).]] Ο Αμπντούλα Σαχίντ (Ντιβέχι: ޢަބްދުﷲ ޝާހިދު) είναι πολιτικός από τις Μαλδίβες, ο οποίος είναι ο υπουργός Εξωτερικών της χώρας από το 2018. Είναι, επίσης, ο Πρόεδρος της Γενικής Συνέλευσης του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, όντας ο πρώτος πολιτικός από τις Μαλδίβες που κατέχει αυτή τη θέση.
Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
Ο Σαχίντ ξεκίνησε να εργάζεται στο Υπουργείο Εξωτερικών των Μαλδιβών το 1984, ενώ αργότερα απέκτησε το πτυχίο του στις πολιτικές επιστήμες από το Κολλέγιο Προηγμένης Εκπαίδευσης της Καμπέρα το 1987. Το 1990 έγινε μέλος του συμβουλευτικού σώματος του Προέδρου Μαουμούν Αμπντούλ Γκαγιούμ, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1994. Στο μεταξύ, απέκτησε μάστερ από τη Σχολή Φλέτσερ του Πανεπιστημίου Ταφτς το 1991.
Σταδιοδρομία
Ο Σαχίντ διετέλεσε Πρόεδρος του Κοινοβουλίου των Μαλδιβών από το 2009 μέχρι το 2014, έχοντας εκλεγεί σε αυτή τη θέση στις 28 Μαΐου 2009, συγκεντρώνοντας 42 από συνολικά 75 ψήφους. Ο ίδιος έπαιξε σημαντικό ρόλο στη μετάβαση των Μαλδιβών στη δημοκρατία. Είναι μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος των Μαλδιβών, καθώς και βουλευτής για την εκλογική περιφέρεια Χενβέιρου Ουθούρου.
Έχει εκπροσωπήσει, επίσης, τη χώρα του στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών, στην Κοινοπολιτεία των Εθνών, στο Κίνημα των Αδεσμεύτων και στον Οργανισμό Ισλαμικής Διάσκεψης.
Μέλος του Κοινοβουλίου
Ο Σαχίντ εξελέγη για πρώτη φορά στο Κοινοβούλιο των Μαλδιβών το 2000, ενώ συμμετείχε στο ειδικό σώμα που συγκροτήθηκε για τη διαμόρφωση του νέου Συντάγματος των Μαλδιβών την περίοδο 2004-2008.
Υπουργός Εξωτερικών
Ο Σαχίντ διετέλεσε υπουργός Εξωτερικών από τις 23 Αυγούστου 2007 μέχρι τις 11 Νοεμβρίου 2008, κατά τη διάρκεια της προεδρίας του Μαουμούν Αμπντούλ Γκαγιούμ.
Πρόεδρος της Γενικής Συνέλευσης του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών
Στις 7 Ιουνίου 2021, ο Σαχίντ εξελέγη Πρόεδρος της Γενικής Συνέλευσης του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, συγκεντρώνοντας 143 ψήφους υπέρ, 48 κατά και καμία ψήφο αποχής ή άκυρη ψήφο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτικοί των Μαλδίβων
Κάτω Αρόδες
Οι Κάτω Αρόδες είναι κοινότητα της επαρχίας Πάφου στην Κύπρο.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Πάφου
Λας Έρας (Σάντα Κρους)
Η Λας Έρας (Las Heras) είναι μικρή πόλη στην περιοχή παραγωγής πετρελαίου και φυσικού αερίου στην επαρχία Σάντα Κρους της Αργεντινής. Βρίσκεται 566 χιλιόμετρα βόρεια της πρωτεύουσας της επαρχίας Ρίο Γαλιέγος και έχει πληθυσμό 17.821 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2010. Η επαρχία βρίσκεται στην περιοχή της Παταγονίας της Αργεντινής.
Η Λας Χέρας εξυπηρετείται από αεροδρόμιο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Αργεντινής
Βολκάν Ντεμιρέλ
Ο Βολκάν Ντεμιρέλ (τουρκικά: Volkan Demirel) (γενν. 27 Οκτωβρίου 1981) είναι Τούρκος πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως τερματοφύλακας και νυν προπονητής ποδοσφαίρου. Είναι ο τωρινός προπονητής της Χαταϊσπόρ. Για πολλά χρόνια, ήταν ο βασικός τερματοφύλακας της Φενερμπαχτσέ και της Εθνικής Τουρκίας.
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Ο Ντεμιρέλ αρχικά ήταν αναπληρωματικός πίσω από τους Ρουστού Ρετσμπέρ και Ρετζέπ Μπιλέρ και έκανε το ντεμπούτο του για τον σύλλογο στις 26 Απριλίου 2003. Μετά τη μεταγραφή του Ρετσμπέρ στη Μπαρτσελόνα, ο Ντεμιρέλ αγωνίστηκε σε 19 αγώνες πρωταθλήματος, μοιράζοντας χρόνο με τον Μπιλέρ (ο οποίος έπαιξε σε 14 αγώνες). Συμμετείχε επίσης σε τρεις αγώνες του Κυπέλλου Τουρκίας και κέρδισε τον τίτλο της Σούπερ Λιγκ το 2003-04 με τη Φενέρμπαχτσε.
Την επόμενη σεζόν, ο Ντεμιρέλ κέρδισε άλλον έναν τίτλο πρωταθλήματος, αλλά υποβιβάστηκε στον πάγκο μετά την επιστροφή του Ρουστού Ρετσμπέρ στον σύλλογο στην αρχή της σεζόν. Ο Ντεμιρέλ ήταν ο βασικός τερματοφύλακας στην αρχή της σεζόν 2005-06, αλλά καθηλώθηκε στον πάγκο στα μισά της σεζόν. Στην αρχή της σεζόν 2006-07, ο Ντεμιρέλ ήταν ο πρώτος τερματοφύλακας, αλλά αντικαταστάθηκε από τον Ρετσμπέρ για δεύτερη φορά. Μετά τον τραυματισμό του Ρετσμπέρ, ο Σερντάρ Κουλμπίλγκε ανέλαβε ως βασικός τερματοφύλακας αντί του Ντεμιρέλ για το υπόλοιπο της σεζόν. Ο Ντεμιρέλ έπαιξε σε 25 αγώνες πρωταθλήματος την επόμενη σεζόν, με τον Κουλμπίλγκε να παίζει τους υπόλοιπους. Ο Ντεμιρέλ ήταν ο βασικός τερματοφύλακας για την ομάδα της Φενέρμπαχτσε που προχώρησε πέρα από τη φάση των ομίλων του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2007-08. Στην ισοπαλία στη Φάση των 16 εναντίον της Σεβίλλης, ο Ντεμιρέλ έκανε αρκετά λάθη, που κόστισαν σε δύο γκολ. Ωστόσο, απέκρουσε τρεις εκτελέσεις πέναλτι στη διαδικασία των πέναλτι, βοηθώντας τον σύλλογο να προχωρήσει στα προημιτελικά, για πρώτη φορά στην ιστορία του συλλόγου. Η Φενέρμπαχτσε στη συνέχεια αντιμετώπισε την Τσέλσι, χάνοντας με 2-3 συνολικά. Μετά τη μεταγραφή του Κουλμπίλγκε στην Κοτζάελισπορ, ο Ντεμιρέλ έγινε ο βασικός τερματοφύλακας. Ο Ντεμιρέλ υπέγραψε τετραετή επέκταση συμβολαίου στο τέλος της σεζόν 2008-09. Παρέμεινε στο σύλλογο μέχρι το τέλος της σεζόν 2018-19, όπου και αποσύρθηκε από το ποδόσφαιρο.
Εθνική ομάδα
Το 2014, λίγο πριν από τον προκριματικό αγώνα του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος του 2016 με το Καζακστάν, ο Βολκάν Ντεμιρέλ έφυγε από την Εθνική Τουρκίας μετά από διαμάχη με έναν οπαδό της. Μετά την άρνηση του Ντεμιρέλ να παίξει με την εθνική ομάδα, ο Βολκάν Μπαμπατζάν ανέλαβε ως βασικός για τα προκριματικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος του 2016.
Σταδιοδρομία ως προπονητής
Στις 2 Σεπτεμβρίου 2019, η Φενέρμπαχτσε ανακοίνωσε ότι ο Ντεμιρέλ αποσύρθηκε και θα συνέχιζε την καριέρα του ως βοηθός προπονητή στην ομάδα. Εργάστηκε υπό τους Ερσούν Γιανάλ, Ταχίρ Καραπινάρ, Ερόλ Μπουλούτ και Εμρέ Μπελόζογλου, αντίστοιχα.
Στις 14 Ιουλίου 2021, ανακοινώθηκε ότι τερμάτισε την καριέρα του ως βοηθού προπονητή στη Φενέρμπαχτσε σε μια συνέντευξη Τύπου που έδωσε με τον πρόεδρο της Φενέρμπαχτσε, Αλί Κοτς.
Φάτιχ Καραγκιουμπρούκ
Στις 17 Δεκεμβρίου 2021, ο Ντεμιρέλ υπέγραψε συμβόλαιο δυόμισι ετών ως προπονητής με την Φάτιχ Καραγκιουμπρούκ ΣΚ.
Ο πρώτος του αγώνας ως προπονητής ήταν μια εκτός έδρας νίκη με 1–0 επί της Γκεζτεπέ ΣΚ στις 19 Δεκεμβρίου.
Χαταϊσπόρ
Στις 21 Σεπτεμβρίου 2022, ο Ντεμιρέλ υπέγραψε με τη Χαταϊσπόρ για μία σεζόν, με επιλογή επέκτασης.
Προσωπική ζωή
Ο Ντεμιρέλ είναι παντρεμένος με την πρώην Μις Βέλγιο, Ζεϊνέπ Σεβέρ. Έχουν δύο κόρες που ονομάζονται Γιάντε (γεννημένη τον Φεβρουάριο του 2014) και Γιεντά (γεννημένη τον Σεπτέμβριο του 2017).
Διακρίσεις
Φενέρμπαχτσε
Τουρκία
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τούρκοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Τουρκίας Κ20 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Τουρκίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Τουρκίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2008 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Καρταλσπόρ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρώτης Κατηγορίας Τουρκίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φενερμπαχτσέ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Τουρκίας Κατηγορία:Τούρκοι προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Φάτιχ Καραγκιουμπρούκ Κατηγορία:Προπονητές Σούπερ Λιγκ Τουρκίας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Χαταϊσπόρ
Υαλουρονιδάση
Η υαλουρονιδάση είναι ένζυμο της τρίτης τάξεως, των υδρολασών, δηλαδή ενζύμων την πεπτικών υγρών τα οποία αποδομούν τις τροφές σε απλούστερες, ώστε να καταστεί δυνατή η απορρόφηση και χρησιμοποίησή τους από το ανθρώπινο σώμα. Υδρολύει το υαλουρονικό οξύ, ένα πολυσακχαρίτη γλοιώδους φύσεως, που βρίσκεται στούς μεταξύ των κυττάρων χώρους και διασπά τους φραγμούς του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ένζυμα
Κάτω Ακουρδάλια
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Πάφου
Ο Κωστάκης και η Αλίκη
Ο Κωστάκης και η Αλίκη είναι ο τίτλος της 1ης απ' τις 2 ενότητες της σειράς βιβλίων Εγκυκλοπαίδεια τηλεόραση. Αποτελείται απ' τα ακόλουθα 24 βιβλία:
Σύντομο ιστορικό
Τα βιβλία της ενότητας εκδόθηκαν απ' το Γάλλο - Βελγικό εκδοτικό οίκο Καστερμάν υπό τον τίτλο Achille et Bergamote απ' το 1951 μέχρι και το 1964. Οι υπεύθυνοι του οίκου Καστερμάν λοιπόν το 1967 αποφάσισαν να τα εκδώσουν και στα Ελληνικά. Έτσι λίγες μέρες μετά το Πάσχα του έτους εκείνου, δηλαδή στις 11 Μαΐου οι υπεύθυνοι του ανωτέρω οίκου σύναψαν συμβόλαιο συνεργασίας τον Εκδοτικό Οίκο Άγκυρα και στις 18 του ίδιου μήνα εκδόθηκε το 1ο βιβλίο της ενότητας. Μέχρι το τέλος του έτους 1969 εκδόθηκαν άλλα 7, κατά τη διετία 1972 - 1973 άλλα 8, το 1976 άλλα 4 και τα τελευταία 4 το 1985. Στα βιβλία αυτά και το κείμενο και την εικονογράφηση έκανε ο Γάλλος συγγραφέας και εικονογράφος Αλέν Γκρε. Όσον αφορά τη μεταφρασή τους στα Ελληνικά, στα 4 πρώτα την έκανε ο Γιώργος Τσουκαλάς, στα επόμενα 7 ο Ευάγγελος Γραμμένος, στα 4 τα οποία εκδόθηκαν στη διάρκεια του έτους 1973 η Ντίνα Κοραντζάνη στα 2 πρώτα από αυτά τα οποία εκδόθηκαν στη διάρκεια του έτους 1976 και στα 4 τελευταία η Αλίκη Βρανά και στα επόμενα 2 από εκείνα τα οποία εκδόθηκαν στη διάρκεια του 1976 ο Ανδρέας Κοντοσιάνος. Τώρα τον Ελληνικό τίτλο Ο Κωστάκης και η Αλίκη τον επέλεξε ο εκδότης Απόλλων Παπαδημητρίου επειδή το όνομα Αχιλλέας δεν είναι συνηθισμένο στην Ελλάδα και όνομα αντίστοιχο του Γαλλικού Bergamote δεν υπάρχει στη γλώσσα μας. Δυστυχώς με το που έληξε το συμβόλαιο το οποίο υπογράφηκε μεταξύ των υπυθύνων των οίκων Καστερμάν και Άγκυρα στις 31 Δεκεμβρίου του 1985, έπαψαν οριστικά να εκδίδονται τα συγκεκριμένα βιβλία στην Ελλάδα επειδή δε συνάφθηκε νέο συμβόλαιο με κάποιον άλλο Ελληνικό εκδοτικό οίκο ώστε να συνεχιστεί η έκδοσή τους από αυτόν.
Παραπομπές
Κωστάκης και Αλίκη
Ετσλίνγκ
Το Ετσλίνγκ (Έτσλινγκεν) είναι μία κοινότητα στο Νομό Μοζέλ της Διοικητικής Περιοχής Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία.
Πρόεδρος της Νότιας Κορέας
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας της Κορέας (χάνγκουλ:  대한민국 대통령, χάντσα:  大韓民國大統領, αναθεωρημένη μεταγραφή:  Ντέχαν Μίνγκουκ Ντέτονγιονγκ), γνωστός και ως Πρόεδρος της Νότιας Κορέας είναι ο αρχηγός κράτους, επικεφαλής της κυβέρνησης, διοικητής των Ενόπλων Δυνάμεων, Πρόεδρος του Υπουργικού Συμβουλίου και Επικεφαλής της Κυβέρνησης.
Το 2013 ορκίστηκε πρώτη γυναίκα-πρόεδρος η Παρκ Γκουν-χιέ και ανέλαβε καθήκοντα στις 25 Φεβρουαρίου 2013. Η τελετή ορκωμοσίας της ήταν η μεγαλύτερη στη νοτιοκορεατική ιστορία, καθώς οι συμμετέχοντες αριθμούσαν τις 70.000. Στις 9 Δεκεμβρίου 2016 η Παρκ καθαιρέθηκε με απόφαση της Εθνοσυνέλευσης λόγω της εμπλοκής της σε σκάνδαλο διαφθοράς.
Ο Γιουν Σουκ-γέολ είναι πρόεδρος από τον Μάιο του 2022.
Ιστορικό
Πριν από την ίδρυση της Πρώτης Δημοκρατίας το 1948, η Προσωρινή Κυβέρνηση της Δημοκρατίας της Κορέας ιδρύθηκε στη Σαγκάη τον Σεπτέμβριο του 1919 ως συνέχιση πολλών κυβερνήσεων που ανακηρύχθηκαν μετά το Κίνημα της 1ης Μαρτίου νωρίτερα εκείνο το έτος συντόνισε την αντίσταση του κορεατικού λαού κατά της Ιαπωνίας κατά τη διάρκεια της Ιαπωνικής κατοχής της Κορέας. Η νομιμότητα της Προσωρινής Κυβέρνησης αναγνωρίστηκε και διαδέχθηκε η Νότια Κορέα στο αρχικό Σύνταγμα της τελευταίας του 1948 και στο σημερινό Σύνταγμα του 1988.
Η προεδρική θητεία ορίστηκε σε πενταετή από το 1988. Προηγουμένως είχε οριστεί σε τέσσερα χρόνια από το 1948 έως το 1972, έξι χρόνια από το 1972 έως το 1981 και επτά χρόνια από το 1981 έως το 1988. Από το 1981, ο πρόεδρος έχει αποκλειστεί από την εκ νέου εκλογή.
Αρμοδιότητες και υποχρεώσεις
Το Κεφάλαιο 3 του Συντάγματος της Νότιας Κορέας αναφέρει τα καθήκοντα και τις εξουσίες του προέδρου. Ο πρόεδρος υποχρεούται:
Επίσης, ο Πρόεδρος έχει τις παρακάτω εξουσίες:
Εάν η Εθνοσυνέλευση καταψηφίσει μια προεδρική απόφαση, θα ακυρωθεί αμέσως.
Διαδοχή
Το άρθρο 71 του Συντάγματος της Νότιας Κορέας ορίζει: «Σε περίπτωση που ο Πρόεδρος δεν είναι σε θέση να ασκήσει τα καθήκοντά του/της, ο Πρωθυπουργός και οι υπουργοί σύμφωνα με τη σειρά διαδοχής θα είναι ο εν ενεργεία πρόεδρος». Το άρθρο 68 του Συντάγματος απαιτεί από τον ασκούντα καθήκοντα προέδρου να πραγματοποιήσει νέες εκλογές εντός 60 ημερών.[18]
Σύμφωνα με το άρθρο 12 παράγραφος 2 και το άρθρο 22 παράγραφος 1 του νόμου περί κυβερνητικής οργάνωσης, η σειρά διαδοχής έχει ως εξής:
Εβράνζ
Το Εβράνζ (Έβρινγκεν) είναι μία κοινότητα στο Νομό Μοζέλ της Διοικητικής Περιοχής Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία.
Μεταφορές
Το Εβράνζ εξυπηρετείται από την Εθνική Οδό N53.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Μοζέλ
Καραμούλληδες
Οι Καραμούλληδες είναι κοινότητα της επαρχίας Πάφου στην Κύπρο.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Πάφου
Άβανος Καππαδοκίας
Η Άβανος είναι κωμόπολη και διαμέρισμα της Επαρχίας Νεβσεχίρ στην Περιοχή Κεντρικής Ανατολίας της Τουρκίας, σε απόσταση 18 χλμ βόρεια του Νεβσεχίρ (Νεάπολη), της επαρχιακής πρωτεύουσας. Βρίσκεται στην ιστορική και τουριστική περιοχή της Καππαδοκίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2000, ο πληθυσμός του διαμερίσματος είναι 35.145 από τους οποίους οι 12.288 ζουν στην πόλη Άβανος. Το διαμέρισμα καλύπτει έκταση 994 τετραγωνικών χιλιομέτρων, και το μέσο υψόμετρο είναι 920 μέτρα, με το υψηλότερο σημείο να είναι το όρος Ισμαήλ Σίβρισι στα 1.756 μέτρα.
Η παλαιά πόλη της Αβάνου, που στην αρχαιότητα το όνομά της ήταν Βανέσσα, έχει θέα στον μεγαλύτερο ποταμό της Τουρκίας, τον Άλυν, που χωρίζει επίσης την Άβανο από την υπόλοιπη Καππαδοκία.
Το διασημότερο ιστορικό χαρακτηριστικό της Αβάνου, το οποίο εξακολουθεί να είναι επίκαιρο και πολύ ορατό σήμερα, είναι η παραγωγή πήλινων αγγείων της· είναι επίσης η μεγαλύτερη οικονομική δραστηριότητα στην κωμόπολη. Το εμπόριο κεραμικών σε αυτήν την περιοχή και τα αμέτρητα εργοστάσια αγγειοπλαστικής χρονολογούνται από την εποχή των Χετταιών, και ο κεραμικός πηλός από την κόκκινη ιλύ του Άλυος χρησιμοποιούνταν από πάντα. Αποτελεί δημοφιλή προορισμό λόγω της ελκυστικής παλαιάς πόλης με τα λιθόστρωτα δρομάκια και τη θέα στο ποτάμι.
Όσον αφορά το κλίμα, τα καλοκαίρια είναι θερμά και ξηρά στην κωμόπολη, ενώ οι χειμώνες είναι κρύοι και υγροί.
Αρχαιολογία
Μια τριώροφη υπόγεια πόλη περίπου 5.000 ετών που αναφέρεται ως «Γκιρ-Γκιορ» (τουρ.: Gir-Gör) από τους ντόπιους αποκαλύφθηκε το 2019. Η πόλη μήκους πέντε χιλιομέτρων αποτελούνταν από τρεις ορόφους, οικίες, σήραγγες, χώρους λατρείας και βρέθηκε και ένα μικρό ανθρώπινο αγαλματίδιο. Σύμφωνα με τους ντόπιους, η τοποθεσία θεωρούνταν πηγή «ιαματικών υδάτων» και «λουτρών του Καίσαρα».
Παραπομπές
Κατηγορία:Καππαδοκία
Αγνή της Βουργουνδίας, δούκισσα της Ακουιτανίας
Η Αγνή της Βουργουνδίας ή Αγνή του Μακόν (Γαλ. : Agnes de Macon, πέθανε στις 10 Νοεμβρίου 1068) ήταν δούκισσα της Ακουιτανίας λόγω του γάμου της με τον Γουλιέλμο Ε΄ της Ακουιτανίας και κόμισσα του Ανζού, λόγω του γάμου της με τον Γοδεφρείδο Β΄ του Ανζού. Η Αγνή ήταν μέλος του Οίκου της Ιβρέας, κόρη του Όθωνα-Γουλιέλμου, κόμη της Βουργουνδίας και της Ερμεντρούδης, κόρης του Ρενώ κόμη του Ρουσύ.
Πρώτος γάμος με τον Γουλιέλμο Ε΄ δούκα της Ακουιτανίας
Παντρεύτηκε στον πρώτο της γάμο τον δούκα της Ακουιτανίας Γουλιέλμο Ε΄ τον Μέγα (1019), με τον οποίο απέκτησε 3 παιδιά. Ο σύζυγός της απεβίωσε στις 31 Ιανουαρίου 1030 αφήνοντας στην Αγνή την κηδεμονία των δικών τους παιδιών, αλλά και των υπόλοιπων παιδιών του από τους δύο πρώτους γάμους του. Την εποχή που ήταν παντρεμένη με τον Γουλιέλμο, η Αγνή πρόσφερε πολλά δώρα στο αββαείο του Κλουνύ. Μετά τον θάνατο του Γουλιέλμου Ε΄, η Αγνή έχασε την εύνοια που είχε μέχρι τότε στην Αυλή, επειδή οι δικοί της γιοι δεν ήταν κληρονόμοι του πατέρα τους στο δουκάτο της Ακουιτανίας.
Δεύτερος γάμος με τον Γοδεφρείδο Β΄ Μαρτέλο του Ανζού
Η Αγνή αναγκάστηκε να ξαναπαντρευτεί τον κόμη του Ανζού Γοδεφρείδο Μαρτέλο (1032). Ήταν μία εξαιρετικά ελκυστική επιλογή, επειδή πατέρας του νέου συζύγου της ήταν ο ισχυρότατος κόμης του Ανζού Φούλκων Γ΄ ο Μέλας. Τα στρατεύματα του Γοδεφρείδου Β΄ επιτέθηκαν στο Πουατιέ με την υποστήριξη της Αγνής (1033), όπου ο Γουλιέλμος ΣΤ΄ της Ακουιτανίας συνελήφθη αιχμάλωτος. Αυτός απελευθερώθηκε μετά την πληρωμή ενός μεγάλου χρηματικού ποσού (1036) και απεβίωσε χωρίς να αφήσει απογόνους (1038). Διάδοχος στο δουκάτο ήταν ο επόμενος προγονός της Αγνής, ο Όθων της Γασκώνης, ο οποίος ήταν μέχρι τότε δούκας της Γασκώνης, κήρυξε πόλεμο στην Αγνή, τον σύζυγο και τους γιους της, αλλά σκοτώθηκε στην μάχη του Μωζέ.
Ο επόμενος διάδοχος στην κομητεία του Πουατιέ ήταν πλέον ο μεγαλύτερος γιος της Αγνής, ο Πέτρος, που έγινε δούκας ως Γουλιέλμος Ζ΄ της Ακουιτανίας. Ήταν πολύ μικρός γι'αυτό, έτσι την περίοδο 1039 - 1044 κυβέρνησε υπό την κηδεμονία της μητέρας του. Μετά την ενηλικίωσή του η Αγνή φρόντισε να εξασφαλίσει στον μικρότερο γιο το δουκάτο της Γασκώνης, με τον γάμο του με μία διάδοχο. Η Αγνή στην συνέχεια πήγε μαζί με τον δεύτερο σύζυγό της Γοδεφρείδο Β΄ στο Ανζού, όπου δεν συμμετείχε στην διακυβέρνηση του δουκάτου, αλλά είχε ισχυρή επιρροή στον Γοδεφρείδο.
Η Αγνή και ο Γοδεφρείδος Β΄ μετέβησαν στη βασιλική Αυλή της Γερμανίας, προκειμένου να παρακολουθήσουν τον γάμο τής κόρης τής Αγνής με τον Ερρίκο Γ΄ της Γερμανίας. Συνόδευσαν το βασιλικό ζεύγος στην Ιταλία, παραβρέθηκαν στο Συμβούλιο του Σουτρί και παρακολούθησαν την στέψη από τον πάπα Κλήμη Β΄. Μετά από ένα προσκύνημα, το ζεύγος επέστρεψε στο Πουατιέ (1047) και ίδρυσαν την Αγία Μαρία ντε Ντάμ. Η Αγνή ίδρυσε και το αββαείο του Αγίου Νικολάου στο Πουατιέ (1047 - 1049).
Τελευταία χρόνια
Την περίοδο (1049 - 1052) η Αγνή και ο Γοδεφρείδος Β΄ χώρισαν. Οι λόγοι ποικίλουν, πολλοί λένε ότι, λόγω του πολέμου που ξέσπασε ανάμεσα στον Γοδεφρείδο Β΄ και τον βασιλιά της Γαλλίας, ο Γοδεφρείδος Β΄ ζήτησε να γίνει υποτελής του Γερμανού βασιλιά, αλλά εκείνος του ζήτησε να χωρίσει την Αγνή. Το πιθανότερο είναι όμως το διαζύγιο να προήλθε από την ίδια την Αγνή, λόγω των δεσμών που διατηρούσε με την γενέτειρά της στη Βουργουνδία.
Η Αγνή επέστρεψε στην Αυλή της στο Πουατιέ, όπου κυβερνούσε ο γιος της, που είχε σημαντική επιρροή επάνω του. Είχε ξεσπάσει πόλεμος ανάμεσα στο Πουατιέ και το Ανζού, στον οποίο νίκησε τελικά ο Γοδεφρείδος Β΄ (1053). Ο πόλεμος δεν θα είχε γίνει, αν η μητέρα του δεν είχε χωρίσει με τον Γοδεφρείδο Β΄. Το 1058 ο Γουλιέλμος Ζ΄ έκλεισε ειρήνη με τον (πρώην) πατριό του, επειδή ο Γοδεφρείδος Β΄ έδωσε την προίκα της μητέρας του Αγνής στη νέα του σύζυγο Αδελαΐδα. Ο Γουλιέλμος β΄ απεβίωσε την ίδια χρονιά.
Τον Γουλιέλμο Ζ΄ διαδέχθηκε ο μικρότερος αδελφός του Γκυ-Γοδεφρείδος ως Γουλιέλμος Η΄ της Ακουιτανίας. Ο νέος δούκας, που είχε μεγαλώσει με τον Γοδεφρείδο Β΄ Μαρτέλο, τον αγαπούσε σαν πραγματικό πατέρα του: σταμάτησε τον πόλεμο με το Ανζού, επανέλαβε όμως τις εχθροπραξίες μετά το τέλος εκείνου με τους απογόνους αυτού. Από το 1062 απέκτησε τον έλεγχο του Σαιντόνγκ. Η Αγνή εξακολουθούσε να είναι πολιτικά ενεργή, παρά την μεγάλη ηλικία της· έκανε συνεχώς ταξίδια σε ολόκληρη την περιφέρεια και καθοδηγούσε τον γιο της. Με την κόρη της βασίλισσαα Αγνή έκανε αίτηση στον πάπα Αλέξανδρο Β΄ να τοποθετήσει τον Άγιο Νικόλαο του Πουατιέ υπό Αποστολική προστασία. Η Αγνή απεβίωσε στις 10 Νοεμβρίου 1068 και τάφηκε στον Άγιο Νικόλαο του Πουατιέ.
Οικογένεια
Με τον πρώτο σύζυγό της Γουλιέλμο Ε΄ δούκα της Ακουιτανίας, απέκτησε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Ιβρέας Κατηγορία:Κόμισσες του Ανζού Κατηγορία:Δούκισσες της Ακουιτανίας
Παναγιώτης Μπάχαρης
Ο Παναγιώτης Μπάχαρης (ή Μπόχορης) ήταν Έλληνας Θρακιώτης αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 από την Αδριανούπολη της Θράκης.
Από την Αδριανούπολη επίσης καταγόταν η Άννα Λαούπη Τριτζοπούλου καπετάνισσα και αγωνίστρια της Ελληνικής Επανάστασης του 1821  και ο Πολύκαρπος (Κάρπος) Παπαδόπουλος, (1790-1871) έμπορος μυημένος στη Φιλική Εταιρεία, συναγωνιστής Οδυσσέα Ανδρούτσου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οπλαρχηγοί του 1821 Κατηγορία:Έλληνες στρατιωτικοί Κατηγορία:Ιστορία της Θράκης Κατηγορία:Αδριανούπολη
Τατουάζ ομάδας αίματος των SS
Το τατουάζ ομάδας αίματος των SS (γερμανικά: Blutgruppentätowierung) το είχαν τα μέλη της Waffen-SS στη Ναζιστική Γερμανία κατά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο ως μέσο αναγνώρισης της ομάδας αίματός τους. Μετά τον πόλεμο, το συγκεκριμένο τατουάζ κατέληξε να είναι η αναμφισβήτητη απόδειξη ότι κάποιος υπήρξε μέλος των Waffen-SS, οδηγώντας τον σε πιθανή σύλληψη και δίωξη.
Περιγραφή και σκοπός
Θεωρητικά το τατουάζ ομάδας αίματος των SS, γινόταν σε όλα τα μέλη των Waffen-SS εκτός των British Free Corps. Ήταν ένα μικρό μαύρο τατουάζ στο εσωτερικό του χεριού συνήθως κοντά στη μασχάλη. Είχε μήκος 7 χιλ. και τοποθετείτο 20 εκατ. πάνω από τον αγκώνα. Το τατουάζ είχε το γράμμα της ομάδας αίματος (A, B, AB ή O) του στρατιώτη. Η ανακάλυψη του συστήματος ρέζους Rh έγινε το 1937, μα δεν ήταν κατανοητό την περίοδο του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου και δεν μπορούσε να εφαρμοστεί. Στις αρχές του πολέμου τα τατουάζ χρησιμοποιούσαν την καλλιγραφική γραφή Fraktur, ενώ αργότερα γινόταν σε στυλ Λατινικής γραφής. Ο σκοπός του τατουάζ ήταν η αναγνώριση της ομάδας αίματος του στρατιώτη σε περίπτωση μετάγγισης αίματος ενώ αυτός ήταν αναίσθητος ή αν έλειπαν η στρατιωτική ταυτότητα (Erkennungsmarke) ή το βιβλίο πληρωμών (Soldbuch) του. Το τατουάζ γινόταν συνήθως από τον γιατρό της μονάδας (Sanitäter) κατά τη διάρκεια της βασικής εκπαίδευσης, αν και μπορούσε να γίνει και από οποιοδήποτε άλλον υπεύθυνο γι' αυτήν τη δουλειά κατά τη διάρκεια της θητείας του.
Χρήση
Δεν είχαν όλα τα μέλη του Waffen-SS αυτό το τατουάζ, ειδικά όσοι είχαν μεταφερθεί από άλλες μονάδες του στρατού στα Waffen-SS ή όσοι είχαν μετατεθεί από το Allgemeine SS, το Γενικό SS ή μη στρατιωτικά SS. Κάποια μη μέλη των SS είχαν επίσης αυτό το τατουάζ: για παράδειγμα αν ένα μέλος ενός τμήματος της Wehrmacht νοσηλευόταν σε ένα νοσοκομείο των SS πιθανόν να του το έκαναν. Παρά το γεγονός ότι το τατουάζ χρησιμοποιήθηκε ευρέως τα πρώτα χρόνια του πολέμου, κατά τη διάρκεια άρχισε σταδιακά να εφαρμόζεται όλο και σε λιγότερους στρατιώτες και προς το τέλος όποιος το είχε αποτελούσε την εξαίρεση παρά τον κανόνα. Η εφαρμογή του τατουάζ σε ξένους εθελοντές ήταν προφανώς ένα θέμα αντιπαράθεσης με ορισμένους όπως η British Free Corps να μην είναι αναγκαίο να το έχει όταν σε άλλες ξένες μονάδες δεν υπήρχε σχετική αντίρρηση. Υπάρχει πολύ λίγη πληροφόρηση σχετικά με την εφαρμογή του τατουάζ σε ξένες μονάδες, αλλά υποστηρίζεται από κάποιους πως οι άνδρες της 33rd Waffen Grenadier Division of the SS Charlemagne (1st French) το είχαν. Ο Γιόναν Βος της 6ης Ορεινής Μεραρχίας των SS του Βορρά και o συγγραφέας του Μαύρο Εντελβάις  δεν το είχαν κάνει σε αντίθεση με την υπόλοιπη μεραρχία τους. Και αυτό γιατί ο Βος είχε επισκεφθεί τον πατέρα του εκείνη τη συγκεκριμένη ημέρα.
Μεταπολεμικά
Με τη λήξη του πολέμου, οι Συμμαχικές δυνάμεις ήταν πρόθυμες να πιάσουν όλα τα μέλη των Waffen-SS λόγω του απίστευτα μεγάλου αριθμού πολεμικών εγκλημάτων που διέπραξαν ορισμένες στρατιωτικές μονάδες. Το τατουάζ ομάδας αίματος βοήθησε εξαιρετικά στην αναγνώριση των πρώην μελών οδηγώντας στη δίωξή τους και σε ορισμένες περιπτώσεις στην εκτέλεσή τους. Λόγω της έλλειψης συνέπειας μεταξύ του να έχει κάποιος το τατουάζ και να είναι πρώην μέλος των Waffen-SS, ορισμένοι βετεράνοι των SS κατάφεραν να διαφύγουν της δίωξης παριστάνοντας συνήθως ότι είναι επιζώντες του Εβραϊκού Ολοκαυτώματος και ότι το τατουάζ τους ήταν ο αριθμός της ταυτότητας φυλάκισής τους. Ορισμένα πρώην μέλη των SS απέφυγαν τη σύλληψη καθώς δεν είχαν το τατουάζ όπως ο Γιόζεφ Μένγκελε και ο Αλόις Μπρούνερ. Μεταπολεμικά ορισμένα πρώην μέλη των SS προσπάθησαν να αφαιρέσουν το συγκεκριμένο τατουάζ με διάφορους τρόπους συμπεριλαμβανομένου της εγχείρησης και με εγκαύματα που προκάλεσαν οι ίδιοι στους εαυτούς τους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τατουάζ - Δερματοστιξία
Αγία Τριάδα Σούρπης Μαγνησίας
Για οικισμούς της Ελλάδας με το ίδιο όνομα δείτε: Αγία Τριάδα (αποσαφήνιση)
Η Αγία Τριάδα είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας Σούρπης, του δήμου Αλμυρού, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Μαγνησίας, στην περιφέρεια Θεσσαλίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.
Γεωγραφία
Η Αγία Τριάδα είναι πεδινός οικισμός στο νότιο τμήμα του νομού Μαγνησίας, 2 χλμ. βορειοανατολικά της Εθνικής Οδού Αθηνών-Θεσσαλονίκης (ΕΟ1). Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός με έκταση 23,658 χμ² (2011), σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 20. Απέχει 52 χλμ. περίπου Ν. ΝΔ. του Βόλου.
Πληθυσμός
(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ως Καλύβια
Ως Αγία Τριάδα
Το 1912 πέρασε ξανά στον νομό Λαρίσης και ορίστηκε έδρα της κοινότητας Αγίας Τριάδας. Το 1942 υπήχθη ξανά στον νομό Μαγνησίας
(Πηγή: )
Ιστορικά στοιχεία
Ο οικισμός αρχικά ονομάζονταν Καλύβια και είχε δημιουργηθεί από κατοίκους της διπλανής Σούρπης γύρω στο 1863. Ήσαν απελπισμένοι κάτοικοι που είχαν περάσει τα ελληνοτουρκικά σύνορα, πέραν του χειμάρρου Σαλαμπριά ή Σουρπιώτικου και δημιούργησαν τον πρόχειρο οικισμό τους, για να μπορούν να καλλιεργούν τα χωράφια τους, που ανήκαν από το 1832 στη τουρκική επικράτεια. Το 1876 οι Τούρκοι και ο Καιμακάμης του Αλμυρού προσπάθησαν ανεπιτυχώς να εγκαταστήσουν εποίκους Μουσουλμάνους (150 οικογένειες Κιρκασίων). Ωστόσο, τον Μάιο του 1878, σε αντίποινα για την Θεσσαλική επανάσταση, οι Τούρκοι επιτέθηκαν στο χωριό και σε γειτονικά παραμεθόρια χωριά, καταστρέφοντας τον ναό στο κέντρο του χωριού. Το 1891, ο Νικόλαος Γιαννόπουλος, ιδρυτής της Φιλαρχαίου Αλμυρού, καταγράφει στα «Φθιωτικά» του την κατάσταση στο εξαθλιωμένο χωριό: «250 κάτοικοι, όλοι χριστιανοί και από τις λεηλασίες του 1878, που είχαν δημιουργήσει πολλά προβλήματα που παρέμειναν για πολλά χρόνια, τα σπίτια ήταν καμένα και οι κάτοικοι ζούσαν σε ξύλινες σκηνές, εκτός από λίγους».
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μαγνησίας Κατηγορία:Δήμος Αλμυρού
Διατροφική κυριαρχία
Ιστορία
Η ιστορία της επισιτιστικής κυριαρχίας ως κινήματος είναι σχετικά μικρή. Ωστόσο, υπάρχουν μια σειρά από βασικά κινήματα και χώρες που έχουν κάνει σημαντικά βήματα προς την κατεύθυνση της πραγμάτωσης ενός εναλλακτικού συστήματος τροφίμων.
Παγκόσμιες συγκεντρώσεις
Στο Φόρουμ για τη διατροφική κυριαρχία στην Sélingué, στο Μάλι, στις 27 φεβρουαρίου 2007, περίπου 500 σύνεδροι από περισσότερες από 80 χώρες, υιοθέτησαν την "Διακήρυξη της Nyéléni", η οποία υπαγορεύει εν μέρει ότι:"Η επισιτιστική κυριαρχία είναι το δικαίωμα των λαών σε υγιεινή και πολιτισμικά κατάλληλη τροφή που παράγεται μέσω οικολογικών και βιώσιμων μεθόδων, και το δικαίωμά τους να ορίζουν οι ίδιοι τα διατροφικά και γεωργικά συστήματα. Βάζει αυτούς που παράγουν, διανέμουν και καταναλώνουν τρόφιμα στο επίκεντρο των συστημάτων τροφίμων και πολιτικών και δεν τους αφήνει στο έλεος των απαιτήσεων των αγορών και των επιχειρήσεων. Υπερασπίζεται τα συμφέροντα και την ένταξη της επόμενης γενιάς. Προσφέρει μια στρατηγική για την αντίσταση και τη διάλυση του παρόντος επιχειρηματικού καθεστώτος τροφίμων, και οδηγίες για τα τρόφιμα, τη γεωργία, και τα συστήματα ποιμαντικής και αλιείας που καθορίζονται από τους τοπικούς παραγωγούς. Η επισιτιστική κυριαρχία δίνει προτεραιότητα στις τοπικές και εθνικές οικονομίες και αγορές και ενδυναμώνει τον αγρότη και την οικογένειά του με γνώμονα τη γεωργία, την παραδοσιακή αλιεία, την βόσκηση, και την παραγωγή, διανομή και κατανάλωση τροφίμων, τη με βάση την περιβαλλοντική, κοινωνική και οικονομική βιωσιμότητα."Τον απρίλιο του 2008, για τη Διεθνή Αξιολόγηση της Γεωργικής Επιστήμης και Τεχνολογίας για την Ανάπτυξη (IAASTD), μια διακυβερνητική επιτροπή υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών και της Παγκόσμιας Τράπεζας, ενέκρινε τον ακόλουθο ορισμό: "Ως επισιτιστική κυριαρχία ορίζεται το δικαίωμα των λαών και κυρίαρχων κρατών να καθορίσουν με δημοκρατικές διαδικασίες τη δική τους γεωργική και επισιτιστική πολιτική."
Εξέλιξη σε μέρος της κυβερνητικής πολιτικής
Τον σεπτέμβριο του 2008, το Εκουαδόρ έγινε η πρώτη χώρα που κατοχύρωσε την κυριαρχία των τροφίμων στο εθνικό σύνταγμα. Από τα τέλη του 2008, ένας νόμος βρίσκεται σε στάδιο σχεδιασμού και αναμένεται να επεκταθεί πάνω σε αυτή συνταγματική διάταξη με την απαγόρευση των γενετικά τροποποιημένων οργανισμών, προστατεύοντας πολλές περιοχές της χώρας από την εξόρυξη των μη ανανεώσιμων πόρων, και να αποθαρρύνουν την μονοκαλλιέργεια. Ο νόμος όπως είναι διατυπωμένος, θα προστατεύει επίσης τη βιοποικιλότητα ως συλλογικό δικαίωμα πνευματικής ιδιοκτησίας και να αναγνωρίσει τα Δικαιώματα της Φύσης.
Από τότε, πέντε χώρες έχουν ενσωματώσει την επισιτιστική κυριαρχία στο εθνικό τους σύνταγμα ή τους νόμους. Οι χώρες αυτές είναι η Βενεζουέλα, το Μάλι, τη Βολιβία, το Νεπάλ και τη Σενεγάλη, και πιο πρόσφατα την Αίγυπτο (Σύνταγμα του 2014). Σήμερα πολλοί βιώνουν ελλείψεις τροφίμων' η κυβέρνηση της Βενεζουέλας έχει εισαγάγει μερίδες, και βασικά τρόφιμα έχουν εξαφανιστεί από τα ράφια.
Διατροφική κυριαρχία στην Ευρώπη
Το 2011, περισσότερα από 400 άτομα από 34 Ευρωπαϊκές χώρες συναντήθηκαν από τις 16 έως τις 21 αυγούστου στο Krems, στην Αυστρία, για να σχεδιάσουν την ανάπτυξη ενός Ευρωπαϊκού κινήματος για την επισιτιστική κυριαρχία. Η συνάντηση περιελάμβανε μέλη από τον Ατλαντικό ως τα Ουράλια και τον Καύκασο, καθώς και από την Αρκτική ως τη Μεσόγειο. Στα άτομα αυτά συγκαταλέγονταν διεθνείς εκπρόσωποι από διάφορα κοινωνικά κινήματα και οργανώσεις της κοινωνικές οργανώσεις
Με την συνάντηση στόχευαν να χτίσουν πάνω στα θεμέλια του Φόρουμ του Μάλι το 2007. Οι στόχοι:
Στο φόρουμ, το οποίο διοργανώθηκε στις αρχές της συμμετοχής και της συναινετικής λήψης αποφάσεων, χρησιμοποιήθηκαν μέθοδοι για να αποφευχθεί οι θεσμοθετημένες προκαταλήψεις που είναι εγγενείς στην κοινωνία (όπως φύλο, ηλικία, γλώσσα, επάγγελμα). Αυτό το κατάφερε μέσω μιας συντονισμένης προσπάθειας να επιτρέψει σε όλα τα τμήματα της κοινωνίας να συμπεριληφθούν στη συζήτηση.
Το φόρουμ έδωσε τη δυνατότητα σε παραγωγούς και ακτιβιστές από ολόκληρη την Ευρώπη να μοιραστούν δεξιότητες, να συντονιστούν οι δράσεις τους και να συζητήσουν τις προοπτικές τους.
Από το 2011 πανευρωπαϊκές συγκεντρώσεις και δράσεις συνεχίστηκαν, συμπεριλαμβανομένου του Μάρτη του Καλού Φαγητού, όπου οι πολίτες, η νεολαία και οι αγρότες ήρθαν σε επαφή για να προωθήσουν μια πιο πράσινη και δίκαιη γεωργική πολιτική στην Ευρώπη, καθώς και τη δημοκρατική μεταρρύθμιση της Κοινής Ευρωπαϊκής Γεωργικής Πολιτικής.
Προβληματικότητα της επισιτιστικής ασφάλειας
Η επισιτιστική κυριαρχία γεννήθηκε στο πλαίσιο της απομυθοποίησης της επισιτιστικής ασφάλειας, η οποία ήταν η κυρίαρχη συζήτηση σε παγκόσμιο επίπεδο σχετικά με την πολιτική διανομής τροφίμων. Η επισιτιστική ασφάλεια εστιάζει στην πρόσβαση όλων σε επαρκή σίτιση, το οποίο μπορεί να επιτευχθεί με τρόφιμα από την ίδια χώρα ή από τις παγκόσμιες εισαγωγές. Στο όνομα της αποδοτικότητας και της ενίσχυσης της παραγωγικότητας, ως εκ τούτου, έχει υπηρετήσει την προώθηση του λεγόμενου "εταιρικού καθεστώτος αγροτικής παραγωγής": μεγάλης κλίμακας, βιομηχανικής, επιχειρηματικής γεωργίας που βασίζεται στην εξειδικευμένη παραγωγή, τη συγκέντρωση γης και του ελεύθερου εμπορίου. Η επισιτιστική ασφάλεια αδιαφορεί για την πολιτική οικονομία του εταιρικού καθεστώτος της αγροτικής παραγωγής και επομένως δε δίνει σημασία σε καταστροφικές συνέπειες που αυτή έχει, όπως την απαλλοτρίωση των μικροπαραγωγών και την παγκόσμια υποβάθμιση του περιβάλλοντος.
Το παράδειγμα της Αϊτής
Η Αϊτή είναι ενδιαφέρουσα μελέτη περίπτωσης. Η μετανάστευση από την ύπαιθρο προς τις πόλεις αντανακλά μια μετάβαση από τη γεωργία συντήρησης στην εργασία σε εργοστάσια. Οι αγρότες αναγκάστηκαν σε αυτή την κίνηση, λόγω των υπέρογκων εισαγωγών ρυζιού από το Μαϊάμι, τις οποίες οι εγχώριες αγορές δε μπορούσαν να ανταγωνιστούν. Από το 2008, η Αϊτή έκανε εισαγωγές του 80 τοις εκατό του ρυζιού, αφήνοντας τους άλλοτε παραγωγούς εξαιρετικά ευάλωτους στις διακυμάνσεις τιμής και προσφοράς. Όταν η τιμή του ρυζιού τριπλασιάστηκε το 2008, πολλοί Αϊτινοί δεν είχαν την οικονομική δυνατότητα να προμηθευτούν ρύζι.
Πλεονεκτήματα της επισιτιστικής κυριαρχίας
Γράφοντας στο Food First's Backgrounder, το φθινόπωρο του 2003, ο Peter Rosset υποστήριξε ότι: "[Η επισιτιστική ασφάλεια] σημαίνει ότι...[ο καθένας] πρέπει να έχει την ασφάλεια ότι θα έχει να φάι κάθε μέρα...αλλά δε λέει τίποτα σχετικά με το από πού και πώς παράγεται η τροφή." Η διατροφική κυριαρχία συμπεριλαμβάνει υποστήριξη για μικροπαραγωγούς και για φάρμες κοινοτικής ιδιοκτησίας και δεν είναι σύμφωνη με την βιομηχανοποίηση του γεωργικού τομέα σε μια παγκόσμια οικονομία χωρίς πολλές ρυθμίσεις. Σε μία άλλη δημοσίευση, το Food First περιγράφει την επισιτιστική κυριαρχία ως "μια πλατφόρμα για τον πολιτισμό της υπαίθρου σε παγκόσμιο επίπεδο βασισμένη στην δίκαιη διανομή των καλλιεργήσιμων εδαφών και του νερού, τον έλεγχο των σπόρων από τους αγρότες και παραγωγικές μικρής κλίμακας φάρμες που τροφοδοτούν την καταναλωτική κοινότητα με υγιεινά, τοπικά τρόφιμα.
Τομείς εστίασης του όρου
Η επισιτιστική δικαιοσύνη είναι αντίστοιχη έννοια, όμως εστιάζει περισσότερο στις διακρίσεις με βάση τη φυλή και την κοινωνική και οικονομική τάξη σε σχέση με την τροφή, ενώ η διατροφική κυριαρχία απασχολείται κυρίως με τον μετασχηματισμό των συστημάτων παραγωγής τροφής.
Κριτική στην "Πράσινη Επανάσταση"
Η Πράσινη Επανάσταση δοξάζεται από πάμπολλους υποστηρικτές ως ιστορία κραυγαλέας επιτυχίας στην αύξηση της παραγωγής και στην αντιμετώπιση της πείνας παγκοσμίως. Παρόλα αυτά, πολλοί του κινήματος της διατροφικής κυριαρχίας ασκούν κριτική στην Πράσινη Επανάσταση και κατηγορούν τους υποστηρικτές της ως άνευ όρους παραδομένους στο τεχνοκρατικό μοντέλο του Δυτικού Πολιτισμού που λίγο γνωρίζει και ενδιαφέρεται για τις ανάγκες των μικροπαραγωγών και των αγροτών.
Τι είναι η Πράσινη Επανάσταση;
Η Πράσινη Επανάσταση αναφέρεται στις εξελίξεις στην "εκτροφή φυτών" κατά τη δεκαετία του 60' και του 80' που εκτόξευσαν στα ύψη την παραγωγή των κύριων καλλιεργειών δημητριακών, δηλαδή του σιταριού και του ρυζιού. Η έμφαση ήταν στην έρευνα, την ανάπτυξη και την εφαρμογή της αγροτικής τεχνολογίας- όπως των υβριδικών σπόρων και των λιπασμάτων- μέσω μαζικών ιδιωτικών και δημοσίων επενδύσεων που κατευθύνθηκαν στην ριζική αναδιάπλαση της μορφής αγροτικής παραγωγής σε πολλές χώρες, ξεκινώντας από την Ινδία και το Μεξικό.
Κοινωνική διάσταση
Ενώ η πράσινη επανάσταση μπορεί έχει παραγάγει περισσότερη τροφή, η παγκόσμια πείνα συνεχίζεται, διότι δεν αντιμετωπίζει το πρόβλημα της πρόσβασης στην παρηγμένη τροφή. Οι υποστηρικτές της επισιτιστικής κυριαρχίας ισχυρίζονται ότι η πράσινη επανάσταση απέτυχε στο να μεταλλάξει την εξαιρετικά συγκεντρωμένη φύση της οικονομικής δύναμης, και αν μη τι άλλο, επιδεινώνει ιδιαίτερα την πρόσβαση στη γη και την αγοραστική δύναμη των μικρών παραγωγών.
Οικολογική διάσταση
Μερικοί κριτικοί υποστηρίζουν ότι σε παγκόσμιο επίπεδο η πράσινη επανάσταση προκάλεσε τεράστια περιβαλλοντική καταστροφή, μέσω της αυξημένης χρήσης ζιζανιοκτόνων που προκάλεσε δραματική μείωση της βιοποικιλότητας. Επίσης σημειώθηκε αξιόλογη απώλεια των παραδοσιακών γνώσεων, καθώς οι αγρότες όλο και περισσότερο βασίζονταν στην βιοτεχνολογία.
Σύνοψη
Η πράσινη επανάσταση ευνοεί τους πλουσίους, τους αγρότες μεγάλης κλίμακας και οδηγεί τους μικρούς παραγωγούς στο χρέος, ενώ έχει ανυπολόγιστες επιπτώσεις στο περιβάλλον.
Διεθνής ανησυχία
Μερικές από αυτές τις απόψεις υποστηρίζονται από την Παγκόσμια Τράπεζα και από την έκθεση της IAASTD του ΟΗΕ. Η εστίαση στην θετική επίδραση της τεχνολογίας οδήγησε στην παραμέληση των ερωτημάτων αφενός για το ποιός ελέγχει αυτή τη τεχνολογία και αφετέρου για το ποιες επιπτώσεις επιφέρει η χρήση αυτής τεχνολογίας και κατά πόσο αυτές είναι διαχειρίσιμες. Γνωρίζουμε σήμερα ότι ορισμένα από τα αποτελέσματα περιλαμβάνουν την σημαντική απώλεια της βιοποικιλότητας λόγω της μαζικής υιοθέτησης των υβριδικών σπόρων και την διάβρωση του εδάφους..
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ασφάλεια τροφίμων
Φραγκίσκος Α΄ των Έστε
O Φραγκίσκος Α΄, ιταλ. Francesco I, (6 Σεπτεμβρίου 1610 - 14 Οκτωβρίου 1658) από τον Οίκο των Έστε, ήταν δούκας της Μόντενας και του Ρέτζο (1629-1658).
Τζουζέππε Τζακόζα
Ο Τζουζέππε Τζακόζα (Giuseppe Giacosa, 21 Οκτωβρίου 1847 – 1 Σεπτεμβρίου 1906) ήταν Ιταλός θεατρικός συγγραφέας, ποιητής και λιμπρετίστας.
Φραγκίσκος Α΄ των Έστε
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Μόντενα και ήταν γιος του Αλφόνσου Γ΄ δούκα της Μόντενα και του Ρέτζο και της Ισαβέλλας της Σαβοΐας, κόρης του Καρόλου-Εμμανουήλ Α΄ δούκα της Σαβοΐας.
Τζουζέππε Τζακόζα
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Τζακόζα γεννήθηκε κοντά στο Τορίνο, στο χωριό Κολλερέττο Παρέλλα, που σήμερα έχει μετονομασθεί σε Κολλερέττο Τζακόζα προς τιμή του. Ο πατέρας του ήταν δικαστής και ο Τζουζέππε σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου του Τορίνο. Παρά το ότι πήρε το πτυχίο του, δεν επεδίωξε μια σταδιοδρομία ως νομικός.
Φραγκίσκος Α΄ των Έστε
Βιογραφία
Όταν ήταν νέος έζησε το λοιμό του 1630-31, που εξόντωσε το 70% των κατοίκων της Μόντενα. Κατά τον Τριακονταετή Πόλεμο (1618-38) πήρε το μέρος των Ισπανών και εισέβαλε στην Πάρμα. Όταν επισκέφθηκε την Ισπανία και ζήτησε την αμοιβή του, του έδωσαν μόνο το Κορέτζο στο Ρέτζο-Εμίλια της επαρχίας Εμίλια-Ρομάνια και 230.000 φλορίνια.
Τζουζέππε Τζακόζα
Βιογραφικά στοιχεία
Αρχικώς έγινε γνωστός, σε νεαρή ηλικία, για το θεατρικό έργο του Una Partita a Scacchi (= «Μια παρτίδα σκάκι», 1871). Η κυριότερη ασχολία του ήταν αυτή του θεατρικού συγγραφέα, την οποία διεκπεραίωνε με βαθιά ματιά όσο και απλότητα, με υποθέσεις που διαδραματίζονταν στο Πεδεμόντιο και θέματα που αφορούσαν τις αστικές αξίες της εποχής του. Συνέγραψε το έργο La signora di Challant (βασισμένο σε μια νουβέλα του Ματτέο Μπαντέλλο) ειδικά για τη διάσημη Γαλλίδα ηθοποιό Σαρά Μπερνάρ.
Φραγκίσκος Α΄ των Έστε
Βιογραφία
Αργότερα, στον Πρώτο Πόλεμο για την πόλη του Κάστρο (1641-44), συμμάχησε με τη Βενετία, τη Φλωρεντία και τον Εδουάρδο Φαρνέζε, δούκα της Πάρμας, εναντίον του πάπα Ουρβανού Η΄ Μπαρμπερίνι με σκοπό να κατακτήσει τη Φερράρα. Ο πόλεμος έληξε χωρίς όφελος για τη Μόντενα. Η Ισπανία δεν είχε στείλει βοήθεια και ο δυσαρεστημένος Φραγκίσκος Α΄, με τη μεσολάβηση του καρδιναλίου Μαζαρέν, συμμάχησε με τη Γαλλία. Απέτυχε να καταλάβει την Κρεμόνα. Πάντρεψε τον γιο του, Αλφόνσο Δ΄, με την ανιψιά του Μαζαρέν.
Στον Πρώτο Πόλεμο του Κάστρο πολέμησε μαζί με τον Εδουάρδο Φαρνέζε και τον Θαδδαίο Μπαρμπερίνι και το στρατό του. Νυμφεύτηκε τη μεγαλύτερη αδελφή του Εδουάρδου, τη Μαρία-Αικατερίνη, και, όταν αυτή απεβίωσε, νυμφεύτηκε τη μικρότερη αδελφή του Εδουάρδου, τη Βικτώρια. Όταν και αυτή απεβίωσε, νυμφεύτηκε, σε τρίτο γάμο, την κόρη του Μπαρμπερίνι, τη Λουκρητία.
Τζουζέππε Τζακόζα
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Τζακόζα έγραψε την τελευταία, «φινιρισμένη» εκδοχή του λιμπρέτου της όπερας Μανόν Λεσκώ του Τζάκομο Πουτσίνι, το οποίο είχαν αρχίσει να γράφουν οι Ρουτζέρο Λεονκαβάλο, Μάρκο Πράγκα, Ντομένικο Ολίβα και Λουίτζι Ιλλίκα. Επίσης έγραψε τα λιμπρέτα για τις όπερες Λα Μποέμ, Τόσκα και Μαντάμα Μπατερφλάι σε συνεργασία με τον Λουίτζι Ιλλίκα: Ο Ιλλίκα συνεισέφερε την υπόθεση και τους διαλόγους, ενώ ο Τζακόζα τα μετέτρεπε σε έμμετρους στίχους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί θεατρικοί συγγραφείς Κατηγορία:Ιταλοί ποιητές Κατηγορία:Λιμπρετίστες Κατηγορία:Ποιητές του 19ου αιώνα