cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ζεσί Ματαδόρ
Ο Ζεσί Κιμπανγκίν (γαλλικά: Jessy Kimbangi, 27 Οκτωβρίου 1982), γνωστός ως Ζεσί Ματαδόρ, είναι Γαλλο-Κονγκολέζος τραγουδιστής.
Στις 19 Φεβρουαρίου 2010, ανακοινώθηκε από τη France Télévisions ότι ο Ματαδόρ θα εκπροσωπήσει τη Γαλλία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision, που θα πραγματοποιηθεί στις 29 Μαΐου 2010 στο Όσλο της Νορβηγίας με το τραγούδι "Allez Ola Olé". Ο Ματαδόρ κατέλαβε τη 12η θέση στον τελικό, που ήταν ένα από τα καλύτερα αποτελέσματα της Γαλλίας στη δεκαετία του 2000.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι άνδρες τραγουδιστές Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2010 Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με τη Γαλλία
Βέροια (αποσαφήνιση)
Η ονομασία Βέροια μπορεί να αναφέρεται:
Σημαία του Φρίσλαντ
Η σημαία εμφανίζει ομοιότητες με σκανδιναβικούς θυρεούς που χρησιμοποιούσαν επίσης νούφαρα και καρδιές, πολλές φορές σε συνδυασμό με απεικονίσεις λεόντων.
Φρίσλαντ Κατηγορία:Επαρχία Φρίσλαντ
Ιωάννης Μπούτος
Ο Ιωάννης Μπούτος (Μάιος 1925 - 8 Ιουλίου 2004) ήταν Έλληνας δικηγόρος, οικονομολόγος και πολιτικός, βουλευτής Μεσσηνίας, πολλές φορές υπουργός και διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος.
Ανήκε σε πολιτική οικογένεια της Πελοποννήσου και ήταν ο πέμπτος Μπούτος που έγινε βουλευτής. Μεταπολιτευτικά στήριξε τον Ανδρέα Παπανδρέου την περίοδο του σκανδάλου Κοσκωτά, το 1989 αν και ο ίδιος ήταν κορυφαίο στέλεχος και υπουργός της Δεξιάς.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Μελιγαλά Μεσσηνίας τον Μάιο του 1925 και ήταν γιος του Περικλή Μπούτου. Αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή Αθηνών και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές οικονομικών και πολιτικών επιστημών στο LSE.
Παιδιά του είναι ο Περικλής Μπούτος, πρέσβης, και ο Πέτρος Μπούτος. Ο δεύτερος γιος του, Βασίλειος, Μπούτος απεβίωσε.
Πολιτική σταδιοδρομία
Κατήλθε στην πολιτική συνεχίζοντας την οικογενειακή παράδοση και εξελέγη βουλευτής Μεσσηνίας με το Κόμμα Φιλελευθέρων σε ηλικία 25 ετών κατά τις εκλογές του 1950. Επανεξελέγη στις το εκλογές του 1956 με το ίδιο κόμμα και αργότερα συμμετέχοντας στο κόμμα της ΕΡΕ επανεξελέγη το 1961, το 1963 και 1964.
Υπουργοποιήσεις
Πριν από τη Δικτατορία είχε διατελέσει υφυπουργός Συντονισμού στην κυβέρνηση Καραμανλή από το 1961 έως το 1963 καθώς και στην κυβέρνηση Κανελλόπουλου το 1967. Στην κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας, το 1974, ανέλαβε υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργώ. Στη συνέχεια πολιτεύτηκε με τη ΝΔ όπου επανεκλέχθηκε βουλευτής Μεσσηνίας και ανέλαβε κατά σειρά: υπουργός Εμπορίου (1974-1975), υπουργός αναπληρωτής Συντονισμού και Προγραμματισμού (1975-1976) και υπουργός Γεωργίας (1976-1977). Μετά τις εκλογές του 1977 ανέλαβε υπουργός Οικονομικών (1977-1978), υπουργός Γεωργίας (1978-1980) και Συντονισμού (Μάιος-Οκτώβριος 1980). Επανεξελέγη βουλευτής Μεσσηνίας με τη Νέα Δημοκρατία το 1981 και το 1985.
Πέρασμα στο ΠΑΣΟΚ
Μετά το Σεπτέμβριο του 1984 και την ανάληψη της ηγεσίας της ΝΔ από τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη ο Μπούτος βρισκόταν σε συνεχή αντιδικία με τα ηγετικά κλιμάκια του κόμματος. Το καλοκαίρι του 1989 πήρε ανοιχτά το μέρος του Ανδρέα Παπανδρέου χαρακτηρίζοντας «πρωτοφανή αθλιότητα και ιταμότητα» τις κατηγορίες εναντίον του για το σκάνδαλο Κοσκωτά. Υπήρχαν και άλλα στελέχη της ΝΔ που τότε πήραν αποστάσεις από την απόφαση της ηγεσίας Μητσοτάκη να ποινικοποιήσει την υπόθεση Κοσκωτά (όπως ο Ιωάννης Βαρβιτσιώτης) αλλά κανένας που τόσο ανοιχτά να υπερασπίσει τον παραδοσιακό εχθρό της Δεξιάς παράταξης.
Τον Οκτώβριο του 1989 πέρασε και επίσημα στις γραμμές του ΠΑΣΟΚ, μέσω της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, στην οποία συμμετείχαν και προσωπικότητες της Αριστεράς, όπως ο Μάρκος Βαφειάδης, ο Μανώλης Γλέζος και ο Αντώνης Μπριλλάκης. Στη δήλωση προσχώρησής του στο ΠΑΣΟΚ ανέφερε: ««Βάφτισαν την ακυβερνησία εκσυγχρονισμό και τη συναλλαγή συναίνεση. Το ότι η ηγεσία της παραδοσιακής Αριστεράς συνέπραξε με την ηγεσία της Δεξιάς στο εγχείρημα αυτό, πρέπει να αποδοθεί στην ιστορική της παθογένεια και στην αθεράπευτη αμηχανία της απέναντι στο φαινόμενο Ανδρέας Παπανδρέου. Υποτροπιά­ζει κάνοντας το “τι Παπάγος, τι Πλαστήρας”, “ναι στον Μητσοτάκη - όχι στον Ανδρέα”. Επέλεξα τη συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ και τη συμμετοχή μου στη Δημοκρατική Συμπαράταξη με νηφαλιότητα, και πλήρη συνείδηση της κρισιμότητας των στιγμών.»
Εξελέγη βουλευτής Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ τον Νοέμβριο του 1989 και το 1990. Όταν το ΠΑΣΟΚ επέστρεψε στην εξουσία τον Οκτώβριο του 1993 ο Ιωάννης Μπούτος διορίστηκε διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος. Όμως τελικά ήρθε σε σύγκρουση με τον υπουργό παρά τω πρωθυπουργώ και στενό συνεργάτη του Ανδρέα Παπανδρέου Αντώνη Λιβάνη λόγω της πολιτικής της Τράπεζας, και έτσι εξαναγκάστηκε σε παραίτηση τον Δεκέμβριο του 1994. Τον αντικατέστησε ο Λουκάς Παπαδήμος.
Λίστα Λαγκάρντ
Στις 12 Απριλίου 2014 δημοσιεύτηκε πως οι ελεγκτές του ΣΔΟΕ έπειτα από έρευνα στη λίστα της τράπεζας HSBC στη Γενεύη (λίστα Λαγκάρντ), ισχυρίζονται ότι ο Ιωάννης Μπούτος, και η σύζυγός του Μαίρη, είχαν αποκρύψει έως τα μέσα της δεκαετίας του 2000 το ποσό των 3.700.000 ευρώ. Όμως ερωτήματα για την έρευνα του ΣΔΟΕ προκαλεί το γεγονός ότι ο λογαριασμός τους στη λίστα την εποχή που είχε δημοσιευθεί (2007), ήταν μηδενικός χωρίς κανένα ποσό. Επειδή τόσο ο Ιωάννης Μπούτος όσο και η σύζυγός του έχουν αποβιώσει, οι κληρονόμοι του ζεύγους θα καλούνταν να πληρώσουν πρόστιμο, αν τελικά τεκμηριωθεί ότι υπήρξε φοροδιαφυγή. Καμία κατηγορία τελικά δεν αποδείχθηκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΡΕ Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Συντονισμού Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εμπορίου Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Γεωργίας Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Οικονομικών Κατηγορία:Έλληνες αναπληρωτές υπουργοί Συντονισμού και Προγραμματισμού Κατηγορία:Διοικητές της Τράπεζας της Ελλάδος Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Συντονισμού Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί παρά τω Πρωθυπουργώ Κατηγορία:Ευρωβουλευτές της Ελλάδας εκλεγμένοι την περίοδο 1984-1989
Γιάννης Αθανασούλας
Ο Γιάννης Αθανασούλας, γεννημένος στις 21 Ιανουαρίου 1987 στην Αθήνα, είναι Έλληνας καλαθοσφαιριστής. Διαθέτει ύψος 2,02 μέτρα και αγωνίζεται στις θέσεις σμολ φόργουορντ και πάουερ φόργουορντ.
Καριέρα
Ο Αθανασούλας είναι Καρδιτσιώτης στην καταγωγή, ωστόσο γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Πραγματοποίησε τα πρώτα του βήματα στο χώρο στα τμήματα υποδομής του Άρη Πετρούπολης.
Ξεκίνησε την επαγγελματική του πορεία αγωνιζόμενος με τα χρώματα της ΑΕΚ αρχικά στα εφηβικά τμήματα και κατόπιν στην Α1 Εθνική, παραμένοντας στο σύλλογο τη διετία 2005-07. Ακολούθως έλαβε μεταγραφή στον Ηλυσιακό, συμβάλλοντας στην επιτυχημένη προσπάθειά του να ανέλθει από την Α2 Εθνική στην κορυφαία κατηγορία. Μετά από τρεις αγωνιστικές περιόδους εντάχθηκε στο δυναμικό του Πανιωνίου Σμύρνης, όπου παρέμεινε 4 σεζόν. Ακολούθως αγωνίστηκε στις ομάδες του Πανελευσινιακού (2014-15), του Απόλλωνα Πάτρας (2015-16) και του Λαυρίου (2016-17).
Τον Αύγουστο του 2017 υπέγραψε στον Ηρακλή Θεσσαλονίκης.
Εθνική Ομάδα
Έχει συμμετάσχει τρεις φορές σε διεθνείς διοργανώσεις. Το ντεμπούτο του έλαβε χώρα το 2005-06 οπότε και συμμετείχε σε έναν από τους αγώνες της ΑΕΚ στην EuroLeague. Την επόμενη χρονιά είχε 4 συμμετοχές στο EuroCup με την ίδια ομάδα, ενώ την περίοδο 2012-13 αγωνίστηκε στην ίδια διοργάνωση αυτή τη φορά με τους «κυανέρυθρους».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ20 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ18 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ16 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Πετρούπολης Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ηλυσιακού Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πανιωνίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πανελευσινιακού Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Απόλλωνα Πατρών Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λαυρίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ηρακλή Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Κόροιβου Αμαλιάδας Κατηγορία:Σμολ φόργουορντ Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ
Εκδικητές: Η Τελευταία Πράξη
Εκδικητές: Η Τελευταία Πράξη (αγγλικά: Avengers: Endgame) είναι αμερικανική ταινία υπερηρώων του 2019, βασισμένη στους υπερήρωες των Marvel Comics, τους Εκδικητές. Παράχθηκε από τη Marvel Studios και διατέθηκε για διανομή από τη Walt Disney Studios Motion Pictures. Είναι η άμεση συνέχεια της ταινίας του 2018 Εκδικητές: Ο Πόλεμος της Αιωνιότητας, και συνέχεια των ταινιών Οι Εκδικητές του 2012 και Εκδικητές: Η Εποχή του Ultron του 2015 καθώς και η 22η ταινία στο Κινηματογραφικό Σύμπαν της Marvel (MCU). Η ταινία σκηνοθετήθηκε από τους Άντονι και Τζο Ρούσο σε σενάριο των Κρίστοφερ Μάρκους και Στίβεν ΜακΦίλι με την συμμετοχή ενός συνόλου ηθοποιών των προηγούμενων ταινιών του MCU. Στην ταινία, τα επιζώντα μέλη των Εκδικητών προσπαθούν να ανατρέψουν την καταστροφή που προκάλεσε ο Θάνος στο Εκδικητές: Ο Πόλεμος της Αιωνιότητας.
Η ταινία ανακοινώθηκε τον Οκτώβριο του 2014 ως Εκδικητές: Ο Πόλεμος της Αιωνιότητας - Μέρος 2. Τον Απρίλιο του 2015 έγινε γνωστό ότι οι αδελφοί Ρούσο θα σκηνοθετήσουν την ταινία, και τον Μάιο του 2016 ανακοινώθηκε ότι οι Κρίστοφερ Μάρκους και Στίβεν ΜακΦίλι θα γράψουν τον σενάριο. Τον Ιούλιο του 2016, η Marvel αναίρεσε τον τίτλο της ταινίας. Τα γυρίσματα ξεκίνησαν τον Αύγουστο του 2017 στο Pinewood στούντιο της Ατλάντα στη Fayette της Τζόρτζια, αμέσως μετά τα γυρίσματα της ταινίας Εκδικητές: Ο Πόλεμος της Αιωνιότητας και ολοκληρώθηκαν τον Ιανουάριο του 2018. Επιπλέον γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν στις περιοχές Downtown και Metro της Ατλάντα όπως και στη Νέα Υόρκη. Ο επίσημος τίτλος ανακοινώθηκε τον Δεκέμβριο του 2018. Με εκτιμώμενο προϋπολογισμό 356 εκατομμυρίων δολαρίων, είναι η τρίτη πιο ακριβή ταινία που έγινε ποτέ, με το σύνολο του μπάτζετ μόνο για τους ηθοποιούς να ξεπερνάει τα 100 εκατομμύρια δολάρια.
Η ταινία κυκλοφόρησε στην Ελλάδα στις 24 Απριλίου 2019, σπάζοντας το ρεκόρ πρώτης μέρας προβολής στα ελληνικά κινηματογραφικά χρονικά με περισσότερα από 78.000 εισιτήρια. Παγκοσμίως εισέπραξε το πρωτοφανές ποσό 1,2 δισεκατομμυρίων δολαρίων το πρώτο σαββατοκύριακο της κυκλοφορίας της, κερδίζοντας τον τίτλο του μεγαλύτερου κινηματογραφικού "ανοίγματος" όλων των εποχών. Έσπασε πολυάριθμα ρεκόρ και έχει κερδίσει πάνω από 2,790 δισεκατομμύρια δολάρια σε όλο τον κόσμο, καθιστώντας την μεγαλύτερη εισπρακτική επιτυχία όλων των εποχών την περίοδο της κυκλοφορίας της. Ξεπεράστηκε από το Avatar λόγω της επανακυκλοφορίας του το 2021 στην Κίνα. Προσαρμοσμένη στον πληθωρισμό, είναι η πέμπτη ταινία υψηλότερου κέρδους όλων των εποχών, μετά από τα Όσα Παίρνει ο Άνεμος, Avatar, Τιτανικός και Ο Πόλεμος των Άστρων.
Η ταινία απέσπασε διθυραμβικές κριτικές από τους κριτικούς καθώς και από τους οπαδούς της σειράς, με πολλούς να επαινούν την σκηνοθεσία, τις ερμηνείες, τα ειδικά εφέ, την μουσική υπόκρουση, το συναισθηματικό βάρος καθώς και τον τρόπο με τον οποίο η ταινία έφερε την αποκορύφωση μιας σειράς ταινιών με 22 μέρη.
Πλοκή
Η οικογένεια του Κλιντ Μπάρτον γίνεται στάχτη μαζί με το υπόλοιπο 50% όλων των ειδών ζωής στο σύμπαν όταν ο Θάνος ενεργοποίησε το γάντι του.
Η Κάρολ Ντάνβερς διασώζει τον Τόνι Σταρκ και την Νέμπιουλα που είναι παγιδευμένοι στο διάστημα μετά την ήττα τους από τον Θάνος. Τους επιστρέφει στην γη όπου επανενώνονται με την Νατάσα Ρόμανοφ, τον Μπρους Μπάνερ, τον Στιβ Ρότζερς, τον Ρόκετ Ρακούν, τον Θορ, την Πέπερ Ποτς και τον Τζέιμς Ρόουντς.
Η ομάδα πηγαίνει στον πλανήτη που βρίσκεται ο Θάνος με σκοπό να κλέψουν τις λίθους της αιωνιότητας και να τις χρησιμοποιήσουν ώστε να αντιστρέψουν τις πράξεις του Θάνος. Όμως όταν βρίσκουν τον Θάνος, ανακαλύπτουν ότι έχει καταστρέψει τις έξι λίθους της αιωνιότητας ώστε να αποτρέψει την επανάχρησή τους. Θυμωμένος ο Θορ αποκεφαλίζει τον Θάνος.
Πέντε χρόνια αργότερα, ο Μπρους Μπάνερ έχει ενωθεί με την πλευρά του Hulk και ο Θορ έχει γίνει ο μεθυσμένος ηγέτης των προσφύγων του Άσγκαρντ, οι οποίοι βρίσκονται στη Νορβηγία. Ο Σκοτ Λανγκ αποδρά από το κβαντικό κόσμο και βρίσκει την Ρόμανοφ και τον Στιβ Ρότζερς όπου τους εξηγεί ότι για εκείνον περάσαν μόνο 5 ώρες και θεωρεί ότι ο κβαντικός κόσμος θα μπορούσε να επιτρέψει ένα ταξίδι στον χρόνο.
Οι επανασυνδεδεμένοι Εκδικητές διαχωρίζονται σε ομάδες για την αποστολή τους. Ο Hulk, ο Captain America, ο Ant-Man και ο Iron Man ταξιδεύουν στην μάχη της Νέας Υόρκης για να πάρουν την λίθο του μυαλού, την λίθο του χώρου και την λίθο του χρόνου. Ο Hulk πηγαίνει στο Σάνκτουμ Σανκτόρουμ και πείθει την Αρχαία να του δώσει την λίθο του χρόνου και υπόσχεται ότι θα την επιστρέψει. Ο Captain America κλέβει την λίθο του μυαλού από τους μυστικούς πράκτορες της Υ.Δ.Ρ.Α. και συναντάει τον παλιό του εαυτό και τον αντιμετωπίζει. Ο Iron Man και ο Ant-Man προσπαθούν να κλέψουν την λίθο του Χώρου άλλα αποτυγχάνουν και ο Λόκι καταφέρνει να αποδράσει και να ξεφύγει μαζί με την λίθο. Ο Hulk και ο Ant-Man επιστρέφουν στον παρόν μαζί με τις λίθους του χρόνου και του μυαλού ενώ ο Iron Man και ο Captain America ταξιδεύουν ακόμα πιο πίσω στο παρελθόν στον χρόνο στο 1970 στο Αμερικάνικο στρατόπεδο Φορτ Λέι ώστε να κλέψουν μια προηγούμενη έκδοση της λίθου του χώρου και μερικά φιαλίδια αλλαγής μεγέθους του Χανκ Πιμ που θα τους επιτρέψουν να επιστρέψουν στο παρόν. Ο Iron Μan συναντάει και μιλάει με τον πάτερα του, Χάουαρντ, ενώ ο Captain America βλέπει την Πέγκι Κάρτερ. Και οι δύο τα καταφέρνουν και επιστρέφουν στο παρόν.
Στο Άσγκαρντ, ο Ρόκετ και ο Θορ παίρνουν την λίθο της πραγματικότητας από την Τζέιν Φόστερ. Ο Θορ είχε μια τυχαία συνάντηση με την μητέρα του, της οποίας η συμβουλή ενίσχυσε το ηθικό του. Επίσης παίρνει μια παλιά εκδοχή του σφυριού του, Μγίολνιρ και επιστρέφουν στο παρόν.
Ο Hawkeye και η Black Widow φτάνουν στον Βόρμιρ για το πετράδι της ψυχής. Εκεί μαθαίνουν από τον φύλακα Red Skull ότι αυτό μπορεί να αποκτηθεί μόνο αν θυσιάσουν κάποιον που αγαπούν. Τελικά, η Black Widow θυσιάζει τον εαυτό της και ο Hawkeye αποκτά το πετράδι της ψυχής και επιστρέφει στο παρόν.
Στον Μόραγκ, η Νέμπιουλα και ο War Machine κλέβουν το πετράδι της δύναμης πριν τον Πίτερ Κουίλ. O Ρόουντς επιστρέφει με το πετράδι της δύναμης στο παρόν. Η Νέμπιουλα δεν τα καταφέρνει και μένει πίσω λόγω επιπλοκών με τα μηχανικά της μέρη. Ο Θάνος μαθαίνει για την μελλοντική του επιτυχία και για τους Εκδικητές που προσπαθούν να την καταστρέψουν, μέσω της σύνδεσης των δύο Νέμπιουλα. Στέλνει στο παρόν την παλιά Νέμπιουλα στην θέση της άλλης.
Ο Hulk χρησιμοποιεί τις λίθους της αιωνιότητας για να αναστήσει όσους σκότωσε ο Θάνος, όσο ο παλιός εαυτός της Νέμπιουλα χρησιμοποιεί την μηχανή του χρόνου ώστε να μεταφέρει τον Θάνος και τον στρατό του από το παρελθόν στις εγκαταστάσεις των Εκδικητών.
Οι εγκαταστάσεις καταστρέφονται και στο χάος ο Hawkeye καταφέρνει να πάρει τα πετράδια. Η Νέμπιουλα του παρελθόντος σκοτώνεται από την τωρινή όταν προσπαθεί να πάρει τα πετράδια.
Ο Captain America, ο Θορ και ο Iron Man αντιμετωπίζουν τον Θάνος ο οποίος πλέον θέλει να χρησιμοποιήσει τα πετράδια για να καταστρέψει το σύμπαν και να δημιουργήσει ένα καινούργιο, χωρίς την μνήμη του αρχικού σύμπαντος. Ο Captain America καταφέρνει να σηκώσει το σφυρί του Θορ, άλλα ούτε αυτό είναι αρκετό για να νικήσουν τον Θάνος.
Ο Doctor Strange και ο Γουόνγκ έρχονται και τηλεμεταφέρουν όλους τους αναστημένους Εκδικητές μαζί με τον στρατό της Γουακάντα και του Άσγκαρντ για να παλέψουν με τον Θάνος. Εν τέλει, ο Iron Man καταφέρνει να πάρει τα πετράδια της αιωνιότητας από το χέρι του Θάνος και τα χρησιμοποιεί για να κάνει τον Θάνος και ολόκληρο τον στρατό του σκόνη, έτσι σκοτώνοντας τον Θάνος μια και καλή. Η ενέργεια που απελευθερώθηκε από τα πετράδια όμως τραυματίζει θανάσιμα τον Τόνι Σταρκ.
Μετά από την κηδεία του Τόνι Σταρκ, ο Θορ ανακηρύσσει την Βαλκυρία βασίλισσα του Άσγκαρντ και μπαίνει στο πλήρωμα των Φυλάκων του Γαλαξία.
Ο Captain America επιστρέφει τα πετράδια και το σφυρί του Θορ στις αρχικές τους χρονολογίες και ζει την ζωή του στο παρελθόν μαζί με την Πέγκι Κάρτερ. Ως ηλικιωμένος, εμφανίζεται στο μέρος όπου είχε στηθεί η χρονομηχανή και παραδίδει την ασπίδα του στον Σαμ Γουίλσον.
Παραγωγή
μικρογραφία|Oι [[Κέβιν Φάιγκι, Κρις Χέμσγουορθ, Τομ Χίντλστον, Τσάντγουικ Μπόουσμαν and Μαρκ Ράφαλο μιλώντας στη San Diego Comic Con International το 2017.]] Τον Οκτώβριο του 2014, η Marvel ανήγγειλε μια συνέχεια δυο μερών για το Εκδικητές: Η Εποχή του Ultron του 2015, με τίτλο Εκδικητές: Ο Πόλεμος της Αιωνιότητας. Το πρώτο μέρος προγραμματίστηκε να κυκλοφορήσει στις 4 Μαΐου 2018, και το δεύτερο στις 3 Μαΐου 2019. Τον Απρίλιο του 2015, η Marvel ανακοίνωσε ότι οι Άντονι Ρούσο και Τζο Ρούσο θα σκηνοθετήσουν και τα δύο τμήματα της ταινίας Εκδικητές: Ο Πόλεμος της Αιωνιότητας με την κινηματογράφηση να ξεκινήσει το 2016. Επίσης, κατά τη διάρκεια του ίδιου μήνα, ο Κέβιν Φάιγκι δήλωσε ότι οι ταινίες θα είναι δύο ξεχωριστές ταινίες "επειδή έχουν κοινά στοιχεία, φάνηκε σκόπιμο να ονομάσουμε τις ταινίες έτσι. Δεν θα έλεγα ότι είναι μια ιστορία που έχει κοπεί στην μέση. Θα έλεγα ότι πρόκειται να είναι δύο ξεχωριστές ταινίες." Τον Μάιο του 2015, οι Κρίστοφερ Μάρκους και Στίβεν ΜακΦίλι υπέγραψαν για να γράψουν τα σενάρια και για τα δύο μέρη της ταινίας. Τον επόμενο Μάιο, οι Ρούσο αποκάλυψαν ότι θα ξεχωρίσουν τις δύο ταινίες, για να απομακρύνουν περαιτέρω την εσφαλμένη αντίληψη ότι ήταν είναι μεγάλη ταινία χωρισμένη στα δύο, με τον Τζο να δηλώνει: ."Η πρόθεση είναι να αλλάξουμε [τους τίτλους] ]." Τον Ιούλιο του 2016, η Marvel αφαίρεσε τον τίτλο της ταινίας.
Η κινηματογράφηση ξεκίνησε στις 10 Αυγούστου 2017 υπό τον τίτλο εργασίας Mary Lou 2, στο Pinewood στούντιο της Ατλάντα στη Fayette της Τζόρτζια, με τον Τρεντ Όπαλοκ ως διευθυντή φωτογραφίας. Η ταινία, όπως και το Εκδικητές: Ο Πόλεμος της Αιωνιότητας, γυρίστηκε με κάμερες IMAX / Arri 2D, σημειώνοντας έτσι την πρώτη φορά που μια κινηματογραφική ταινία του Χόλυγουντ γυρίστηκε εξ ολοκλήρου με ψηφιακές φωτογραφικές μηχανές IMAX. Ο Φάιγκι δήλωσε ότι οι ταινίες έπρεπε αρχικά να κινηματογραφηθούν ταυτόχρονα, αλλά αποφάσισαν να γυρίσουν την μία μετά την άλλη εξηγώντας: "Κάνουμε την μια αμέσως μετά την άλλη. Ήταν πολύ περίπλοκο να τις κάνουμε ταυτόχρονα. Θέλαμε να είμαστε σε θέση να εστιάζουμε και να γυρίζουμε μια ταινία και στη συνέχεια να εστιάζουμε και να γυρίζουμε μια άλλη ταινία." Ο Άντονι Ρούσο θεώρησε αρχικά ότι βγάζει νόημα να γυρίσουν ταυτόχρονα τις ταινίες εξαιτίας οικονομικών και υλικοτεχνικών λόγων, λαμβάνοντας υπόψη τον μεγάλο αριθμό μελών του καστ, παρόλο που κάθε κομμάτι είναι η δική του ξεχωριστή ταινία και πρότεινε "κάποιες μέρες θα γυρίζουμε την πρώτη ταινία και μερικές μέρες θα γυρίζουμε τη δεύτερη ταινία. Απλά ένα άλμα εμπρός και πίσω." Η παραγωγή ολοκληρώθηκε στις 11 Ιανουαρίου, 2018 αν και επιπλέον γυρίσματα έλαβαν χώρα σε κομητείες της Νέας Υόρκης τον Ιούνιο του 2018. Τα επαναληπτικά γυρίσματα ξεκίνησαν στις 7 Σεπτεμβρίου 2018 και ολοκληρώθηκαν στις 12 Οκτωβρίου 2018. Περισσότερα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν τον Ιανουάριο του 2019. Ο Έβανς και ο Χέμσγουορθ κέρδισαν 15 εκατομμύρια δολάρια για την ταινία, όπως και στο Εκδικητές: Ο Πόλεμος της Αιωνιότητας, με το σύνολο του μπάτζετ μόνο για τους ηθοποιούς να ξεπερνάει τα 100 εκατομμύρια δολάρια.
Κυκλοφορία
Το Εκδικητές: Η Τελευταία Πράξη κυκλοφόρησε στις Ηνωμένες Πολιτείες και στο Ηνωμένο Βασίλειο στις 26 Απριλίου 2019, σε IMAX και 3D. Η ταινία κυκλοφόρησε στην Ελλάδα και σε ορισμένες άλλες χώρες στις 24 Απριλίου 2019. Αρχικά είχε προγραμματιστεί να κυκλοφορήσει στις Ηνωμένες Πολιτείες στις 3 Μαΐου 2019. Τον Ιούνιο του 2019, η ταινία επανακυκλοφόρησε, με επτά λεπτά καινούριου υλικού. Στις 21 Ιουλίου 2019, η ταινία έγινε η μεγαλύτερη εισπρακτική επιτυχία όλων των εποχών, ξεπερνώντας τον προηγούμενο κάτοχο του τίτλου, το Avatar του 2009. Η ταινία κυκλοφόρησε ψηφιακά στις 30 Ιουλίου 2019 και σε DVD και Blu-Ray στις 13 Αυγούστου.
Box office
Το Εκδικητές: Η Τελευταία Πράξη εισέπραξε $858.4 εκατομμύρια στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και στον Καναδά, και $1.941 δισεκατομμύρια σε άλλες περιοχές, με ένα παγκόσμιο σύνολο $2.799 δισεκατομμυρίων, γίνοντας η ταινία με τις μεγαλύτερες εισπράξεις όλων των εποχών (μέχρι που ξεπεράστηκε από το Avatar (2009), λόγω της επανακυκλοφορίας του το 2021 στην Κίνα) και η δεύτερη ταινία με τις μεγαλύτερες εισπράξεις στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και στον Καναδά. Προσαρμοσμένο για πληθωρισμό, το Εκδικητές: Η Τελευταία Πράξη προσαρμοσμένο για τον πληθωρισμό είναι η πέμπτη ταινία με τις μεγαλύτερες εισπράξεις όλων των εποχών.
Κριτικές
Η σελίδα συλλογής κριτικών Rotten Tomatoes δίνει στην ταινία ποσοστό αποδοχής 94% με μέσο σκορ 8.4/10, βασισμένο σε 555 σχόλια. Η κριτική συναίνεση του ιστότοπου λέει: "Το συναρπαστικό, διασκεδαστικό και συγκινητικό Εκδικητές: Η Τελευταία Πράξη, κάνει ότι χρειάζεται για να προσφέρει ένα ικανοποιητικό τέλος στο επικό Infinity Saga της Marvel". Το Metacritic, που χρησιμοποιεί υπολογισμένο μέσο όρο έδωσε 78 στα 100, με βάση 57 κριτικούς, δείχνοντας "γενικά θετικές κριτικές". Το κοινό στο CinemaScore έδωσε στην ταινία "A+" σε μια κατάταξη από το A+ μέχρι το F, γίνοντας η τρίτη ταινία της Marvel που το καταφέρνει αυτό μετά το Οι Εκδικητές (2012) και το Black Panther (2018) και το κοινό στο PostTrak έδωσε στην ταινία 5 στα 5 αστέρια, και το 85% θα "την πρότεινε οπωσδήποτε".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες σίκουελ Κατηγορία:Μετα-αποκαλυπτικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Νέα Υόρκη (πολιτεία) Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ατλάντα Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες σε φανταστικούς πλανήτες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες δράσης - επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Ταινίες του 2019 Κατηγορία:Εκδικητές (σειρά ταινιών) Κατηγορία:Ταινίες της Τρίτης Φάσης του Κινηματογραφικού Σύμπαντος της Marvel Κατηγορία:Crossover ταινίες με υπερήρωες Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Άλαν Σιλβέστρι Κατηγορία:Ταινίες 4DX Κατηγορία:Ταινίες IMAX
Γουανάμπανα
Η γουανάμπανα (στα ισπανικά guanábana, πορτογαλικά graviola), Annona muricata (Αννώνη η ακανθώδης), Annona sericea Dunal <Small>στον Correia, M. P., (1984)</Small>, Annona macrocarpa Wercklé, A. bonplandiana H.B. &  K., A. cearensis Barb.Rodr., Guanabanus muricatus (L.) M.Gómez <Small>στο Rain-tree</Small>) είναι πλατύφυλλο αειθαλές δέντρο, ιθαγενές του Μεξικού, της Κεντρικής Αμερικής, της Καραϊβικής και του βορείου τμήματος της Νότιας Αμερικής. Σήμερα φύεται σε μερικές περιοχές στη Νοτιοανατολική Ασία. Στα αγγλικά λέγεται soursop.   Στις περισσότερες ισπανόφωνες χώρες ονομάζεται από τους περισσότερους Guanábana, ενώ στις Φιλιππίνες είναι γνωστό ως guyabano.
Το φυτό έχει προσαρμοστεί σε περιοχές με μεγάλη υγρασία και σχετικά ζεστούς χειμώνες. Θερμοκρασίες κάτω των 5 βαθμών Κελσίου μπορεί να προκαλέσουν καταστροφές στα φύλλα και σε μικρά κλαδιά, ενώ το φυτό μπορεί να ξεραθεί σε θερμοκρασίες κάτω των 3 βαθμών Κελσίου.
Η γεύση του μπορεί να συγκριθεί με διάφορα άλλα φρούτα, όπως μείγματος φράουλας και ανανά μέχρι ξινού κίτρου, καρύδας και μπανάνας. Το φρούτο είναι κάπως δύσκολο να φαγωθεί, καθώς η λευκή σάρκα του στο εσωτερικό έχει πολλούς μεγάλους σπόρους και φυτικές μεμβράνες. Για το λόγο αυτό καταναλώνεται σε χυμό περισσότερο από το να φαγωθεί ατόφιο.
Καλλιέργεια και χρήσεις
Το φυτό καλλιεργείται ως γεωργική καλλιέργεια για τον αγκαθωτό πράσινο καρπό του. Εκτός από τις περιοχές που αποτελούν πατρίδα του φυτού, η γουανάμπανα καλλιεργείται επίσης στη νότια Φλόριντα των ΗΠΑ, για εσωτερική κατανάλωση, σε περιορισμένη κλίμακα.
Η σάρκα του φρούτου είναι λευκή και ο πυρήνας του αποτελείται από πολλά μαύρα κουκούτσια, τα οποία δεν μπορούν να χωνευτούν. Η γλυκιά του σάρκα χρησιμοποιείται για την παρασκευή χυμών, γλυκών, σιροπιών και για γεύσεις παγωτών. Στο Μεξικό το φρούτο είναι κοινό επιδόρπιο.
Διατροφική αξία
Από άποψη θρεπτικής αξίας, το φρούτο είναι πλούσιο σε υδατάνθρακες και κυρίως φρουκτόζη. Επίσης, περιέχει βιταμίνη C, βιταμίνη B1 και βιταμίνη B2. Ο καρπός, οι σπόροι και τα φύλλα του φυτού χρησιμοποιούνται ως βότανα και φάρμακα από τους αυτόχθονες του Μεξικού και των υπόλοιπων περιοχών όπου το φυτό είναι ιθαγενές.
Στην περιοχή της Καραϊβικής υπάρχει η δοξασία ότι βάζοντας τα φύλλα του φυτού κάτω από το κρεβάτι ενός ατόμου με πυρετό, ο πυρετός θα φύγει το επόμενο πρωί. Επίσης, βράζοντας τα φύλλα και πίνοντας το ζωμό τους πιστεύεται ότι προκαλεί ύπνο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αννωνοειδή Γουαναμπανα
Βαγγέλης Στρεμπενιώτης
Ο Βαγγέλης Στρεμπενιώτης (1876 - 1904) ήταν Έλληνας σλαβόφωνος οπλαρχηγός του Μακεδονικού Αγώνα. Γεννήθηκε στο Στρέμπενο (Ασπρόγεια) Φλώρινας και το πραγματικό του όνομα ήταν Ευάγγελος Νάτσης Γεωργίου.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Στρεμπενιώτης γεννήθηκε το 1876 στο Στρέμπενο Φλώρινας και αργότερα μετέβη στην Κωνσταντινούπολη όπου εργαζόταν ως γαλατάς και κτίστης. Σύμφωνα με τον Μόδη, η απώτερη καταγωγή της οικογένειάς του ήταν από την Ήπειρο και συγκεκριμένα από την περιοχή της Τσαμουριάς. Αρχικά ήταν μέλος του βουλγαρικού κομιτάτου, γρήγορα όμως διαφώνησε με τις πρακτικές που αυτό ακολουθούσε εναντίον του ελληνικού στοιχείου της περιοχής με αποτέλεσμα να ακολουθήσει δολοφονική απόπειρα εναντίον του. Έπειτα από αυτό ο γεγονός κατέφυγε στον Γερμανό Καραβαγγέλη ο οποίος τον ενίσχυσε με αποτέλεσμα να δημιουργήσει ένα μικρό ένοπλο σώμα με νεαρούς από τα Ασπρόγεια και το Λέχοβο.
Έπειτα ο Γερμανός Καραβαγγέλης τον έφερε σε επαφή με μακεδονομάχους που κατέφθασαν από την Κρήτη. Σχημάτισε δικό του αντάρτικο σώμα και προξένησε οδυνηρές απώλειες στους κομιτατζήδες με σημαντικότερη την εξόντωση του βοεβόδα Κύρτσεφ.
Στις 12/5/1904 επιστρέφοντας από το Μοναστήρι όπου αντιμετώπισε τους κομιτατζήδες, σκοτώθηκε σε ενέδρα στον Αετό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μακεδονομάχοι
Τζορτζ Κουλούρις
Ο Τζορτζ Κουλούρις (αγγλικά: George Coulouris, 1 Οκτωβρίου 1903 - 25 Απριλίου 1989) ήταν Άγγλος ηθοποιός του κινηματογράφου και του θεάτρου. Γεννήθηκε στο Μάντσεστερ της Αγγλίας και ήταν ελληνικής καταγωγής, γιος του έμπορα Νικόλαου Κουλούρη. Το 1926 έκανε το ντεμπούτο του στο θέατρο, ενώ το 1929, έκανε το ντεμπούτο του στο Μπρόντγουεϊ, ενώ το 1933, έκανε το το ντεμπούτο του και στον κινηματογράφο. Την καριέρα του την επηρέασε αρκετά ο Όρσον Ουέλς, με τον οποίο έπαιξε μαζί και στο θέατρο και τον κινηματογράφο. Μάλιστα το 1941, ο Κουλούρις έπαιξε στην ταινία Πολίτης Κέιν, ταινία από την οποία απέσπασε καλές κριτικές. Γενικότερα, κατά τις δεκαετίες 1930 και 1940 εμφανιζόταν σταθερά, τόσο στο θέατρο όσο και στον κινηματογράφο.
Μετά το 1950 επέστρεψε στη Μεγάλη Βρετανία, όπου κυρίως εμφανίστηκε στον κινηματογράφο, το θέατρο και την τηλεόραση. Από εκεί κι έπειτα η δουλειά του αναγνωρίζεται περισσότερο για τις εμφανίσεις του στο θέατρο. Ενώ εμφανίστηκε σε πάνω από 80 ταινίες σε όλη του την καριέρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Άγγλοι ελληνικής καταγωγής
Ανεξάρτητος εκδοτικός οίκος NOWA
Ο Ανεξάρτητος Εκδοτικός Οίκος NOWA (πολωνικά : Niezależna Oficyna Wydawnicza NOWA, που σημαίνει «νέος») ήταν ο πρώτος υπόγειος εκδοτικός οίκος στη Λαϊκή Δημοκρατία της Πολωνίας. Ξεκίνησε τη λειτουργία του το 1977 και σύντομα έγινε ο μεγαλύτερος ανεξάρτητος εκδοτικός οίκος στη κομμουνιστική Πολωνία. Το 1989, μετά την πτώση του κομμουνισμού και τη μετάβαση σε ένα δημοκρατικό πολιτικό σύστημα, ο εκδοτικός οίκος άλλαξε το όνομά του σε SuperNowa (που σημαίνει «υπερνέος») και έγινε ιδιωτικός το 1993. Συνεχίζει να εκδίδει έργα μέχρι σήμερα, μεταξύ των οποίων βιβλία του Άντζεϊ Σαπκόφσκι.
Έναρξη
Το 1977, οι φοιτητές του Καθολικού Πανεπιστημίου Ιωάννης Παύλος ΙΙ στο Λούμπλιν ξεκίνησαν έναν ανεξάρτητο εκδοτικό οίκο, δημιουργώντας το δικό τους περιοδικό, με τίτλο Zapis, και τα δύο πρώτα τεύχη εκδόθηκαν με αυτό το όνομα. Το όνομα Nieocenzurowana Oficyna Wydawnicza (NOWA - Εκδοτικός Οίκος Χωρίς Λογοκρισία) προτάθηκε από τους Janusz Krupski, Piotr Jegliński και Wit Wójtowicz. Το καλοκαίρι 1977, οι φοιτητές του Λούμπλιν ήρθαν σε επαφή με τον Mirosław Chojecki, ακτιβιστή της Επιτροπής Υπεράσπισης των Εργαζομένων, ο οποίος συμφώνησε με το όνομα. Υπό την ηγεσία του Chojecki, η NOWA μεταφέρθηκε στη Βαρσοβία και τον Αύγουστο του 1977 εκδόθηκε το πρώτο της βιβλίο με τίτλο Pochodzenie Systemu (Η Προέλευση του Συστήματος). Συγγραφέας ήταν ο Marek Tarniewski, το πραγματικό όνομα του οποίου ήταν Γιάκουμπ Καρπίνσκι, κοινωνιολόγος, ο οποίος είχε αποβληθεί από το Πανεπιστήμιο της Βαρσοβίας στα τέλη της δεκαετίας του 1960.
Δραστηριότητα
Από το 1977 έως το 1989, η NOWA δημοσίευσε περίπου 300 βιβλία, τα οποία περιλάμβαναν πολωνική και ξένη λογοτεχνία και σύγχρονη ιστορία. Η μέση κυκλοφορία κυμαινόταν από μερικές εκατοντάδες έως μερικές χιλιάδες αντίτυπα ανά τίτλο. Η NOWA τύπωσε επίσης έναν σημαντικό αριθμό από υπόγεια περιοδικά, όπως τα Zapis, Krytyka, Puls και Tygodnik Mazowsze. Ήταν οργανωμένη σύμφωνα με τα πρότυπα ενός επαγγελματικού εκδοτικού οίκου και διαχειριζόταν μόνη της την εκτύπωση και τη διανομή. Τα κέρδη από τις πωλήσεις βιβλίων επέτρεπαν στη NOWA να πληρώνει τα δικαιώματα στους συγγραφείς της και τους μισθούς στους μεταφραστές, τους τυπογράφους και τους διανομείς της. Στα μέσα της δεκαετίας του 1980, η NOWA άρχισε να προσφέρει βιντεοκασέτες και κασέτες ήχου.
Ακτιβιστές
Τον Αύγουστο 1980, η NOWA είχε επικεφαλής τους Κόνραντ Μπιελίνσκι, Γκρεγκόρζ Μπογκοτά και Μίροσλαβ Χογέτσκι. Τους υποστήριζαν οι Adam Michnik, Ewa Milewicz, Anatol Lawina, Jan Narożniak και Ryszard Knauff. Η εκτύπωση και η διανομή ελέγχονταν από τους Marek Chimiak, Mieczysław Grudziński και Piotr Szwajcer.
Μετά τη δημιουργία του συνδικάτου Solidarity τον Αύγουστο 1980, η NOWA είχε επικεφαλής τους Grzegorz Boguta, Marek Borowik και Marek Chimiak. Τον Δεκέμβριο του 1981, η NOWA διοικήθηκε για λίγο χρονικό διάστημα από τον Paweł Bąkowski, καθώς οι προηγούμενοι διευθυντές φυλακίστηκαν από την κομμουνιστική κυβέρνηση. Το φθινόπωρο 1982, ο Boguta επέστρεψε, υποστηριζόμενος από αρκετούς άλλους ακτιβιστές, όπως οι Piotr Szwajcer, Przemyslaw Cieslak, Marek Borowik, Jan Walc, Marek Chimiak, Jan Kofman, Andrzej Paczkowski, Miroslaw Kowalski, Marek Kubin, Andrzej Werner και Adam Widmanski.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνική λογοτεχνία
Δήμος Σβέτι Νίκολε
Ο Δήμος Σβέτι Νίκολε (Свети Николе ) είναι δήμος στο ανατολικό μέρος της Βόρειας Μακεδονίας. Αποτελεί μέρος της Περιφέρειας Βάρνταρ. Σβέτι Νίκολε ονομάζεται επίσης η πόλη στην οποία βρίσκεται η έδρα του Δήμου Σβέτι Νίκολε.
Γεωγραφία
Ο Δήμος Σβέτι Νίκολε συνορεύει με:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Βόρειας Μακεδονίας  Κατηγορία:Περιφέρεια Βάρνταρ
Χάιντε Ρόζενταλ
Το 1970 η Ρόζενταλ πέτυχε σπουδαία επίδοση στο άλμα εις μήκος με 6,84 μ. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1972 κέρδισε δύο χρυσά μετάλλια: στο άλμα εις μήκος και στα 4x100μ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άλτες του μήκους Κατηγορία:Δρομείς ταχύτητας Κατηγορία:Γερμανοί αθλητές του στίβου Κατηγορία:Γερμανοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Χρυσοί Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Αργυροί Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1972 Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Πρωταθλητές Ευρώπης στον στίβο
Σερβία
Μετά τις Σλαβικές μεταναστεύσεις προς τα Βαλκάνια από τον 6ο αιώνα και μετά οι Σέρβοι ίδρυσαν αρκετά κράτη κατά τον πρώιμο Μεσαίωνα. Το Βασίλειο της Σερβίας αναγνωρίστηκε από τη Ρώμη και τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία το 1217. Έφτασε στο αποκορύφωμά του το 1346 ως σχετικά βραχύβια Σερβική Αυτοκρατορία. Στα μέσα του 16ου αιώνα ολόκληρη η σύγχρονη Σερβία είχε προσαρτηθεί από τους Οθωμανούς, που κατά καιρούς διακόπτονταν από την Αυτοκρατορία των Αψβούργων, που άρχισε να επεκτείνεται προς την Κεντρική Σερβία από το τέλος του 17ου αιώνα, διατηρώντας σταθερή βάση στη σημερινή Βοϊβοντίνα. Στις αρχές του 19ου αιώνα η Σερβική Επανάσταση εγκαθίδρυσε το έθνος-κράτος ως την πρώτη συνταγματική μοναρχία της περιοχής, που στη συνέχεια επεξέτεινε το έδαφός του. Μετά τη Σερβική νίκη στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, την εν συνεχεία συνένωση με το Μαυροβούνιο, την απελευθέρωση της Βοσνίας και της Βοϊβοντίνας από τους Αψβούργους με το Βασίλειο της Σερβίας, η χώρα συνίδρυσε το Βασίλειο των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων, αργότερα Βασίλειο της Γιουγκοσλαβίας, με τους Σλοβένους και τους Κροάτες, απελευθερώνοντάς τους από την Αυτοκρατορία των Αψβούργων. Η χώρα βρέθηκε σε διάφορα πολιτικά σχήματα μέχρι τους Γιουγκοσλαβικούς πολέμους της δεκαετίας του 1990. Ετσι η Σερβία σχημάτισε μια ένωση με το Μαυροβούνιο το 1992, που διαλύθηκε το 2006, όταν η Σερβία έγινε και πάλι ανεξάρτητη χώρα. Το 2008, το κοινοβούλιο του Κοσσυφοπεδίου, νότιας επαρχίας της Σερβίας με Αλβανική εθνοτική πλειοψηφία, διακήρυξε την ανεξαρτησία, με ανάμεικτες αντιδράσεις από τη διεθνή κοινότητα.
Η Σερβία είναι μέλος του ΟΗΕ, του Συμβουλίου της Ευρώπης, του ΟΑΣΕ, του ΟΣΕΠ, και της ΚΕΣΕΕ. Υποψήφια για μέλος της ΕΕ από το 2012, η Σερβία διαπραγματεύεται την ένταξή της σε αυτή από τον Ιανουάριο του 2014 μετά από τις εγκρίσεις του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και της Επιτροπής το 2013. Η χώρα είναι υπό ένταξη στον ΠΟΕ και είναι στρατιωτικά ουδέτερο κράτος. Η Σερβία είναι μια οικονομία ανώτερου-μεσαίου εισοδήματος με επικρατούντα τον τομέα των υπηρεσιών, με επόμενους το βιομηχανικό και το γεωργικό τομέα. Η χώρα κατέχει υψηλή θέση στο Δείκτη Κοινωνικής Προόδου (45η) καθώς και στον Παγκόσμιο Δείκτη Ειρήνης (46η), σχετικά υψηλή στο Δείκτη Ανθρώπινης Ανάπτυξης (66η) και είναι μια οικονομικά μέτρια ελεύθερη χώρα.
Γεωγραφία
thumb|left|280px|Τοπογραφικός χάρτης της Σερβίας Στο σταυροδρόμι μεταξύ της Κεντρικής και της Νότιας Ευρώπης, η Σερβία βρίσκεται στη Βαλκανική χερσόνησο και την Πεδιάδας της Παννονίας. Η Σερβία βρίσκεται σε γεωγραφικό πλάτος μεταξύ 41 ° και 47 ° Β και μήκος μεταξύ 18 ° και 23 ° Α. Η χώρα καλύπτει συνολικά 88.361 τ.χλμ (συμπεριλαμβανομένου του Κοσσυφοπεδίου), που την κατατάσσει στην 113η θέση στον κόσμο, ενώ χωρίς το Κοσσυφοπέδιο η συνολική έκταση είναι 77.474 τ.χλμ., που θα την καθιστούσε 117η. Το συνολικό μήκος των συνόρων της ανέρχεται σε 2.027 χιλιόμετρα (Αλβανία 115, Βοσνία και Ερζεγοβίνη 302, Βουλγαρία 318, Κροατία 241, Ουγγαρία 151, Βόρεια Μακεδονία 221, Μαυροβούνιο 203 και Ρουμανία 476). Όλα τα σύνορα του Κοσσυφοπεδίου με την Αλβανία (115 χλμ.), τη Βόρεια Μακεδονία (159 χλμ.) και το Μαυροβούνιο (79 χλμ.) βρίσκονται υπό τον έλεγχο της συνοριακής αστυνομίας του Κοσσυφοπεδίου. Η Σερβία διαχειρίζεται τα μήκους 352 χιλιομέτρων σύνορα μεταξύ του Κοσσυφοπεδίου και της υπόλοιπης Σερβίας ως «διοικητική γραμμή», που είναι υπό τον επιμερισμένο έλεγχο της συνοριακής αστυνομίας του Κοσσυφοπεδίου και των αστυνομικών δυνάμεων της Σερβίας, με 11 σημεία διέλευσης. Η Πεδιάδα της Παννονίας καλύπτει το βόρειο τρίτο της χώρας (Βοϊβοντίνα και Μάτσβα), ενώ το ανατολικότερο άκρο της Σερβίας εκτείνεται στην Πεδιάδα της Βλαχίας. Το έδαφος του κεντρικού τμήματος της χώρας, με κέντρο του την περιοχή της Σουμάντζιγια, αποτελείται κυρίως από λόφους και διασχίζεται από ποταμούς. Βουνά κυριαρχούν στο νότιο τρίτο της Σερβίας. Οι Δειναρικές Άλπεις εκτείνονται στα δυτικά και τα νοτιοδυτικά ακολουθώντας τη ροή των ποταμών Δρίνου και Ιμπάρ. Τα Καρπάθια Όρη και ο Αίμος εκτείνονται σε κατεύθυνση βορρά-νότου στην ανατολική Σερβία
Η επαρχία του Κοσσυφοπεδίου, παρ' ότι ήταν μέρος της Σερβίας, από τον πόλεμο του 1999 κι έπειτα ήταν προτεκτοράτο του ΟΗΕ και de facto εκτός του ελέγχου των σερβικών αρχών. Από τις 17 Φεβρουαρίου 2008 η περιοχή κήρυξε μονομερώς ανεξαρτησία και συνεπώς την απόσχιση από τη Σερβία. Το ανεξάρτητο πλέον Κοσσυφοπέδιο αναγνωρίζεται διεθνώς από 104 χώρες, από όλες τις χώρες της πρώην Γιουγκοσλαβίας (Κροατία, Μαυροβούνιο, Βόρεια Μακεδονία, Σλοβενία) εκτός της ίδιας της Σερβίας και της Βοσνίας - Ερζεγοβίνης.
Κλίμα
thumb|[[Αίμος, Μιντζόρ, 2.186 μέτρα]] Το κλίμα της Σερβίας επηρεάζεται από την ξηρά της Ευρασίας και τον Ατλαντικό Ωκεανό και τη Μεσόγειο Θάλασσα. Με μέσες θερμοκρασίες τον Ιανουάριο περίπου 0 ° C και τον Ιούλιο 22 ° C μπορεί να ταξινομηθεί ως θερμό-υγρό ηπειρωτικό ή υγρό υποτροπικό κλίμα. Στο βορρά το κλίμα είναι περισσότερο ηπειρωτικό, με κρύους χειμώνες και ζεστά, υγρά καλοκαίρια μαζί με καλά κατανεμημένες βροχοπτώσεις. Στο νότο τα καλοκαίρια και τα φθινόπωρα είναι ξηρότερα και οι χειμώνες είναι σχετικά κρύοι, με έντονες χιονοπτώσεις στα βουνά της ενδοχώρας.
Οι υψομετρικές διαφορές, η γειτνίαση με την Αδριατική Θάλασσα και μεγάλες λεκάνες ποταμών, καθώς και η έκθεση στους ανέμους εξηγούν τις διακυμάνσεις του κλίματος. Η Νότια Σερβία υπόκειται σε μεσογειακές επιρροές. Ωστόσο οι Δειναρικές Άλπεις και άλλες οροσειρές συμβάλλουν στην ψύξη των περισσότερων θερμών αέριων μαζών. Οι χειμώνες είναι αρκετά δριμείς στο οροπέδιο Πέστερ, λόγω των βουνών που το περιβάλλουν. Ένα από τα κλιματολογικά χαρακτηριστικά της Σερβίας είναι ο Κόσαβα, ένας κρύος και πολύ ριπαίος άνεμος νοτιοανατολικός άνεμος που ξεκινάει από τα Καρπάθια Όρη και ακολουθεί το Δούναβη βορειοδυτικά μέσω των Σιδηρών Πυλών, όπου λειτουργεί ως αεροχείμαρρος και συνεχίζει στο Βελιγράδι και μπορεί να εξαπλωθεί νότια μέχρι τη Νις. thumb|[[Σιδηρές Πύλες (Δούναβης)|Οι Σιδηρές πύλες]] Η μέση ετήσια θερμοκρασία του αέρα για την περίοδο 1961-1990 για τις περιοχές με υψόμετρο μέχρι 300 μέτρα είναι 10,9 ° C. Οι περιοχές με υψόμετρο 300-500 μ. έχουν μέση ετήσια θερμοκρασία γύρω στους 10,0 ° C και πάνω από 1.000 μ. υψόμετρο περίπου 6,0 ° C. Η χαμηλότερη θερμοκρασία που έχει καταγραφεί στη Σερβία ήταν -39,5 ° C στις 13 Ιανουαρίου 1985, στο Καραγιούκιτσα Μπούναρι στο Πέστερ και η υψηλότερη στις 24 Ιουλίου 2007 στη Σμεντέρεφσκα Παλάνκα.
Υδρολογία
Σχεδόν όλα τα ποτάμια της Σερβίας καταλήγουν στη Μαύρη Θάλασσα, μέσω του ποταμού Δούναβη. Ο Δούναβης, ο δεύτερος μεγαλύτερος ποταμός της Ευρώπης, περνά μέσα από τη Σερβία με 588 χιλιόμετρα (21% του συνολικού μήκους του) και αποτελεί τη μεγαλύτερη πηγή γλυκού νερού. Με αυτόν ενώνονται οι μεγαλύτεροι παραπόταμοί του, ο Μεγάλος Μοράβας (ο μεγαλύτερος ποταμός εξ ολοκλήρου στη Σερβία με 493 χιλιόμετρα μήκος), ο Σάβος και ο Τίσα. Αξιοσημείωτη εξαίρεση είναι ο Πτσίνια, που καταλήγει (μέσω του Αξιού) στο Αιγαίο. Λόγω της διαμόρφωσης του εδάφους οι φυσικές λίμνες είναι λίγες και μικρές. Οι περισσότερες βρίσκονται στην πεδιάδα της Βοϊβοντίνας, όπως η αιολική λίμνη Πάλιτς ή πολλές λίμνες κατά μήκος της ροής ποταμών (όπως του Ζασάβιτσα και της Κάρσκα ΜπάραC). Ωστόσο υπάρχουν πολλές τεχνητές λίμνες, κυρίως από υδροηλεκτρικά φράγματα, με μεγαλύτερη τη Τζέρνταπ (Σιδηρές Πύλες) στο Δούναβη με 163 τ.χλμ. στην πλευρά της Σερβίας (η συνολική έκταση 253 τ.χλμ. μοιράζεται με τη Ρουμανία), που είναι και η βαθύτερη (με μέγιστο βάθος 92 μ.), και τις Πέρουτσατς στο Δρίνο και Βλάσινα. Ο μεγαλύτερος καταρράκτης, Γελόβαρνικ, που βρίσκεται στο Κοπαονίκ, έχει ύψος 71 μ. Αφθονία σχετικά αμόλυντων επιφανειακών υδάτων και πολλές υπόγειες πηγές φυσικού και μεταλλικού νερού υψηλής ποιότητας αποτελούν ευκαιρία για εξαγωγές και οικονομική ανάπτυξη. Ωστόσο η πιο εκτεταμένη εκμετάλλευση και παραγωγή εμφιαλωμένου νερού άρχισαν μόλις πρόσφατα. thumb|right|950px|Η συμβολή του [[Δούναβης|Δούναβη και του Σάβου στο Βελιγράδι]]
Περιβάλλον
Με 29,1% του εδάφους της καλυπτόμενο από δάση, η Σερβία θεωρείται μια μεσαίας δασοκάλυψης χώρα, σε σύγκριση με την παγκόσμια δασική κάλυψη του 30% και τον ευρωπαϊκό μέσο όρο του 35%. Η συνολική έκταση των δασών στη Σερβία είναι 22.520 τ.χλμ. (11.940 ή 53% είναι κρατική και 10.580 ή 47% είναι ιδιόκτητη) ή 3 στρέμματα ανά κάτοικο. Τα πιο συνηθισμένα δέντρα είναι βελανιδιές, οξιές, πεύκα και έλατα. thumb|[[Όρνιο στο Ειδικό Φυσικό καταφύγιο του Ούβατς]] Η Σερβία είναι μια χώρα με πλούσιο οικοσύστημα και ποικιλότητα ειδών - καταλαμβάνοντας μόλις το 1,9% του συνολικού εδάφους της Ευρώπης η Σερβία φιλοξενεί το 39% της ανώτερης χλωρίδας, το 51% της ιχθυοπανίδας, το 40% της πανίδας ερπετών και αμφιβίων, το 74% της πανίδας πτηνών και το 67% της πανίδας θηλαστικών της Ευρώπης. Η αφθονία των βουνών και των ποταμών της είναι ιδανικό περιβάλλον για μια ποικιλία ζώων, πολλά από τα οποία προστατεύονται, όπως λύκοι, λύγκες, αρκούδες, αλεπούδες και ελάφια.
Το Ὀρος Τάρα στη δυτική Σερβία είναι μία από τις τελευταίες περιοχές στην Ευρώπη, όπου οι αρκούδες μπορούν ακόμη να ζουν σε απόλυτη ελευθερία. Η Σερβία φιλοξενεί επίσης περίπου 380 είδη πουλιών. Στην Κάρσκα Μπάρα υπάρχουν πάνω από 300 είδη πουλιών σε λίγα μόλις τετραγωνικά χιλιόμετρα. Το Φαράγγι του Ούβατς θεωρείται ένας από τους τελευταίους βιότοπους του όρνιου στην Ευρώπη.
Υπάρχουν στη Σερβία 377 προστατευόμενες περιοχές της Σερβίας, που περιλαμβάνουν 4.947 τετραγωνικά χιλιόμετρα ή 6,4% της χώρας. Το «Χωροταξικό σχέδιο της Δημοκρατίας της Σερβίας» αναφέρει ότι συνολικά οι προστατευόμενες περιοχές πρέπει να αυξηθούν σε 12% μέχρι το 2021. Αυτές οι προστατευόμενες περιοχές περιλαμβάνουν 5 εθνικά πάρκα (Τζέρνταπ, Tάρα, Κοπαονίκ, Φρούσκα Γκόρα και Σαρ), 15 φυσικά πάρκα, 15 «τοπία ιδιαίτερων χαρακτηριστικών», 61 φυσικά καταφύγια, και 281 μνημεία της φύσης.
Η ατμοσφαιρική ρύπανση είναι σημαντικό πρόβλημα στην περιοχή του Μπορ, που οφείλεται στις εργασίες μεγάλου συγκροτήματος ορυχείων και εκκαμίνευσης χαλκού και του Πάντσεβο, όπου έχει την έδρα της βιομηχανία πετρελαίου και πετροχημικών. Ορισμένες πόλεις υποφέρουν από προβλήματα υδροδότησης, λόγω κακοδιαχείρισης και ανεπαρκών επενδύσεων στο παρελθόν καθώς και από ρύπανση των υδάτων (όπως η ρύπανση του Ποταμού Ιμπάρ από το συγκρότημα ψευδαργύρου-μολύβδου της Τρέπτσα, που επηρεάζει την πόλη Κράλιεβο, ή την παρουσία φυσικού αρσενικού στα υπόγεια νερά στο Ζρένιανιν).
Η κακή διαχείριση των αποβλήτων έχει αναγνωριστεί ως ένα από τα σημαντικότερα περιβαλλοντικά προβλήματα στη Σερβία και η ανακύκλωση είναι μια καινούργια δραστηριότητα, με μόνο το 15% των αποβλήτων της να ανακτώνται για επαναχρησιμοποίηση. Οι βομβαρδισμοί του ΝΑΤΟ του 1999 προκάλεσαν σοβαρές ζημιές στο περιβάλλον, με αρκετές χιλιάδες τόνους τοξικών χημικών ουσιών αποθηκευμένων σε στοχευμένα εργοστάσια και διυλιστήρια να καταλήγουν στο έδαφος και σε υδάτινους αποδέκτες.
Ιστορία
150px|left|thumb|Μoρφή του πολιτισμού Λέπενσκι Βιρ, 7.000 π.Χ. thumb|upright|150px|Μορφή του [[Πολιτισμός Βίντσα|πολιτισμού Βίντσα, 4.000-4.500 π.Χ.]]
Προϊστορία
Λιγοστές είναι οι αρχαιολογικές μαρτυρίες παλαιολιθικών οικισμών στο έδαφος της σημερινής Σερβίας. Ένα θραύσμα μιας ανθρώπινης γνάθου βρέθηκε στο Σίτσεβο (Μάλα Μπαλάνιτσα) και πιστεύεται ότι είναι 525.000-397.000 ετών.
Περίπου γύρω στο 6.500 π.Χ., κατά τη διάρκεια της Νεολιθικής περιόδου, οι πολιτισμοί του Στάρτσεβο και του Βίντσα υπήρξαν μέσα ή κοντά στο σύγχρονο Βελιγράδι και κυριάρχησαν στο μεγαλύτερο μέρος της Νοτιοανατολικής Ευρώπης (καθώς επίσης και σε τμήματα της Κεντρικής Ευρώπης και της Μικράς Ασίας). Δύο σημαντικοί τοπικοί αρχαιολογικοί χώροι από την εποχή αυτή σώζονται ακόμη κοντά στις όχθες του Δούναβη.
Αρχαία ιστορία
Κατά την Εποχή του Σιδήρου Θράκες, Δάκες και Ιλλυριοί αντιμετωπίστηκαν από τους Αρχαίους Έλληνες κατά την επέκτασή τους στα νότια της σημερινής Σερβίας κατά τον 4ο αιώνα π.Χ., με βορειοδυτικότερο σημείο της αυτοκρατορίας του Μεγάλου Αλεξάνδρου είναι η πόλη του Καλέ-Κρσέβιτσα. Μετά την ελληνική εισβολή ακολούθησε λίγο αργότερα η Κελτική φυλή των Σκορδίσκων, που εγκαταστάθηκαν σε όλη την περιοχή τον 3ο αιώνα π.Χ. Οι Σκορδίσκοι σχημάτισαν το δικό τους φυλετικό κράτος σε αυτή την περοχή και έχτισαν πολλές οχυρώσεις, συμπεριλαμβανομένης της πρωτεύουσας του κράτους τους στο Σίγκιντουν (σημερινό Βελιγράδι) και της Ναϊσσού (σημερινή Νις). left|thumb|Αυτοκρατορικό Ανάκτορο Φελίξ Ρομουλιάνα, [[Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς|Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της ΟΥΝΕΣΚΟ]] thumb|[[Βιμινάκιο, ήταν μια μεγάλη πόλη (πρωτεύουσα της επαρχίας) και στρατιωτικό στρατόπεδο της ρωμαϊκής επαρχίας Μοισίας (σημερινή Σερβία) και πρωτεύουσα της Ανώτερης Μοισίας.]]
Οι Ρωμαίοι κατέκτησαν μεγάλο μέρος της χώρας το 2ο αι. π.Χ. Το 167 π.Χ. ιδρύθηκε η Ρωμαϊκή επαρχία του Ιλλυρικού, το υπόλοιπο κατακτήθηκε περίπου το 75 π.Χ., σχηματίζοντας τη ρωμαϊκή επαρχία της Άνω Μοισίας, ενώ η σημερινή περιοχή του Σρεμ κατακτήθηκε το 9 π.Χ. και η Μπάτσκα και το Βανάτο το 106 μ.Χ., μετά τους Δακικούς πολέμους του Τραϊανού. Έτσι η σύγχρονη Σερβία εκτείνεται πλήρως ή εν μέρει σε αρκετές πρώην ρωμαϊκές επαρχίες, όπως η Μοισία, η Παννονία, η Πραιβαλιτάνα, η Δαλματία, η Δακία και η Μακεδονία. Οι κύριες πόλεις της Άνω Μοισίας (και ευρύτερα) ήταν: το Σιγκίντουνουμ (Βελιγράδι), το Βιμινάκιουμ (σημερινό Παλιό Κόστολατς), η Ρεμεσιάνα (σημερινή Μπέλα Παλάνκα), η Ναϊσσός (Νις) και το Σίρμιουμ (σημερινή Σρέμσκα Μιτρόβιτσα), η τελευταία εκ των οποίων υπηρέτησε ως μια από τις τέσσερις ρωμαϊκές πρωτεύουσες κατά τη διάρκεια της Τετραρχίας. Δεκαεπτά Ρωμαίοι αυτοκράτορες γεννήθηκαν στην περιοχή της σημερινής Σερβίας, δεύτερης ως προς αυτό μόνο μετά τη σημερινή Ιταλία. Ο πιο διάσημος από αυτούς ήταν ο Μέγας Κωνσταντίνος, ο πρώτος Χριστιανός αυτοκράτορας, που εξέδωσε ένα διάταγμα που επέβαλλε την ανεξιθρησκεία σε όλη την Αυτοκρατορία.
Όταν η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία διχοτομήθηκε το 395 το μεγαλύτερο μέρος της Σερβίας παρέμεινε υπό την Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, ενώ δυτικά τμήματά της συμπεριλήφθηκαν στη Δυτική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Από τις αρχές του 6ου αιώνα οι Νότιοι Σλάβοι ήταν παρόντες σε όλη τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία σε μεγάλους αριθμούς.
Μεσαίωνας
Οι Σέρβοι στο Βυζαντινό κόσμο ζούσαν στις λεγόμενες Σκλαβηνίες, εδάφη αρχικά εκτός Βυζαντινού έλεγχου και ανεξάρτητα. Η δυναστεία Βλαστιμίροβιτς ίδρυσε το Πριγκιπάτο της Σερβίας τον 8ο αιώνα. Το 822 οι Σέρβοι «κατοικούσαν το μεγαλύτερο μέρος της Δαλματίας» και ο Χριστιανισμός υιοθετήθηκε ως επίσημη θρησκεία του κράτους περί το 870. Στα μέσα του 10ου αιώνα το κράτος είχε αναδειχθεί σε μια φυλετική συνομοσπονδία που απλωνόταν στις ακτές της Αδριατικής Θάλασσας από το Νερέτβα, το Σάβο, το Μοράβα και τη Σκόδρα.
Το κράτος διαλύθηκε μετά το θάνατο του τελευταίου γνωστού ηγεμόνα των Βλαστιμίροβιτς, οι Βυζαντινοί προσάρτησαν την περιοχή και την κράτησαν για έναν αιώνα μέχρι το 1040, όταν οι Σέρβοι υπό την ηγεσία της μέλλουσας δυναστείας Βοϊσλάβλιεβιτς επαναστάτησαν στη Διοκλεία, μια παραθαλάσσια περιοχή. Το 1091, η δυναστεία Βουκάνοβιτς ίδρυσε το Μεγάλο Σερβικό Πριγκιπάτο, με έδρα τη Ράσκα. Τα δύο μισά επανενώθηκαν το 1142.
Το 1166 ο Στέφανος Νεμάνια ανέλαβε το θρόνο, σηματοδοτώντας την αρχή μιας ακμάζουσας Σερβίας, πλέον υπό την κυριαρχία της δυναστείας Νεμάνια. Ο γιος του Νεμάνια Ράστκο (μεταγενέστερα Άγιος Σάββας), κέρδισε την αυτοκεφαλία της Εκκλησίας της Σερβίας το 1217 και συνέγραψε τοαρχαιότερο γνωστό σύνταγμα, και την ίδια στιγμή ο Στέφανος ο Πρωτόστεπτος ίδρυσε το Βασίλειο της Σερβίας. Η μεσαιωνική Σερβία έφτασε στο αποκορύφωμά της κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Στέφανου Δουσάν, που εκμεταλλεύτηκε τον Βυζαντινό εμφύλιο πόλεμο και διπλασίασε το μέγεθος του κράτους από την κατάκτηση εδαφών στα νότια και ανατολικά εις βάρος του Βυζαντίου, φτάνοντας έως την Πελοπόννησο, στεφόμενος επίσης καθ' οδόν αυτοκράτορας των Σέρβων και των Ελλήνων. Η Σερβική Αυτοκρατορία διήρκεσε μέχρι το 1371.