cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κιτρινοσουσουράδα
Βιότοπος
Στην Ελλάδα, η κιτρινοσουσουράδα είναι τυπικό είδος παράκτιων, αλατούχων ελών, όπου κυριαρχούν αλόφυτα (Arthrocnemum spp., Juncus spp.), με ενδιάμεσες συστάδες από αλμυρίκια. Κοντά στις ακτές, μπορεί να φωλιάζει σε ορυζώνες, ενώ στα ηπειρωτικά καταγράφονται ζευγάρια σε υγρά λιβάδια και έλη με χαμηλή βλάστηση. Επίσης, σε βοσκοτόπους βοοειδών και τρεχούμενα νερά.
Μορφολογία
Η κιτρινοσουσουράδα είναι λεπτό αλλά εύρωστο πτηνό, με μακριά ουρά, μυτερό ράμφος και λεπτούς, μακρείς ταρσούς. Ξεχωρίζει εύκολα από τις άλλες σουσουράδες από το, ελαφρώς μικρότερο μέγεθος, τη μικρότερη ουρά και το, γενικότερο, κίτρινο χρώμα της κάτω επιφάνειας του σώματος και την ελαιοπρασινωπή ή γκριζοπράσινη ράχη. Οι πτέρυγες είναι καφεγκρίζες, με λεπτές αλλά αρκετά διακριτές ανοικτοκίτρινες ή λευκοκίτρινες μπάρες, ενώ η ουρά έχει λευκές άκρες και τα πόδια είναι σκουρόχρωμα. Ωστόσο, οι χρωματισμοί αυτοί όπως, κυρίως, το μοτίβο του κεφαλιού είναι εκείνα τα μορφολογικά στοιχεία που διαφοροποιούνται έντονα στους κατά τόπους πληθυσμούς και συμβάλλουν καθοριστικά στη μεγάλη ποικιλομορφία του είδους (για λεπτομερή περιγραφή των επί μέρους υποειδών, βλ. Πίνακα ΙΙ).
Στα περισσότερα υποείδη εμφανίζεται φυλετικός και εποχικός διμορφισμός (ιδιαίτερα στο κεφάλι και το στήθος), με τα αρσενικά να έχουν πιο φωτεινά χρώματα από τα θηλυκά κατά την αναπαραγωγική περίοδο, αλλά τα χάνουν αργότερα και μοιάζουν με τα θηλυκά. Τα ανήλικα άτομα του φθινοπώρου είναι «θαμπά» στο κάτω μέρος, με ωχρόλευκο, ελάχιστα κιτρινωπό υπογάστριο.
Βιομετρικά στοιχεία
(Πηγές:             )
Τροφή
Οι κιτρινοσουσουράδες τρέφονται κυρίως με μικρά ασπόνδυλα (έντομα, κάμπιες αράχνες, κ.α). Τρεις είναι οι βασικές τεχνικές αναζήτησης της τροφής, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης τής υψηλής πτήσης: 1) Κανονική συλλογή, απ’ ευθείας από το έδαφος ή την επιφάνεια του νερού, ενώ βαδίζει. 2) Γρήγορη σύλληψη μετά από ταχύ τρέξιμο (run-picking), με απότομη κίνηση αιφνιδιασμού της λείας, είτε από την επιφάνεια του εδάφους είτε κατά την απογείωση. 3) Εναέρια σύλληψη, με σύντομη πτήση από το έδαφος ή από σημείο επόπτευσης (perching post). Το θήραμα συλλαμβάνεται με το ράμφος είτε με κατάρριψή του (sic) στο έδαφος, με κτύπημα των πτερύγων. Περιστασιακά συλλαμβάνει έντομα από τα φυτά με αιώρηση, ή χαμηλή πτήση πάνω από το νερό. Η ουρά βοηθάει στη διατήρηση της ισορροπίας, όταν αλλάζει κατεύθυνση κατά την πτήση. Επίσης, περιστασιακά, τρέφεται με φυτικό υλικό, κυρίως με σπέρματα.
Ηθολογία και πτήση
Η κιτρινοσουσουράδα είναι από τα πλέον οικεία στρουθιόμορφα, με την υπερκινητικότητά τους και τη μακριά ουρά, που συνοδεύεται από τη χαρακτηριστική, συνεχή κίνησή της «πάνω-κάτω», όπως κάνουν όλες οι σουσουράδες. Επίσης κινεί το κεφάλι «μπρος-πίσω» όταν βαδίζει, όπως κάνουν τα περιστέρια. Γενικά, είναι μοναχικό πτηνό εκτός από τη μη-αναπαραγωγική περίοδο, οπότε σχηματίζει μικρά σμήνη. Πολλές φορές ακολουθεί τα ζώα κτηνοτροφίας όταν βόσκουν. Η πτήση της είναι κυματιστή.
Αναπαραγωγή
δεξιά|μικρογραφία|300x300εσ|Αυγά κιτρινοσουσουράδας Η περίοδος αναπαραγωγής, συνήθως, αρχίζει τον Μάιο-Ιούνιο στη Σκανδιναβία, τον Απρίλιο-Μάιο στη Βρετανία και την Ιρλανδία, τον Απρίλιο-Ιούνιο στη Ν. και Α. Ευρώπη και τον Απρίλιο-Μάιο στη Β. Αφρική. Η ωοτοκία πραγματοποιείται συνήθως άπαξ ή δύο φορές σε κάθε περίοδο φωλιάσματος.
Στις περιοχές αναπαραγωγής (βλ. Βιότοπος), η φωλιά κατασκευάζεται στο έδαφος μέσα σε μια κοιλότητα, στους πυκνούς θάμνους ή κάτω από το φύλλωμα ενός χαμηλού φυτού. Είναι μια κυπελοειδής κατασκευή από γρασίδι, ρίζες και βλαστούς, επιστρωμένη με παχύ στρώμα από τρίχες, περιστασιακά από γούνα ή μαλλί. Κατασκευάζεται από το θηλυκό, αν και το αρσενικό μπορεί να βοηθήσει.
Η γέννα αποτελείται από 5 έως 6 (-7) μικρά, υποελλειπτικά και γυαλιστερά αβγά, διαστάσεων 19,0 Χ 14,1 χιλιοστών και βάρους 1,8 γραμμαρίων, εκ των οποίων ποσοστό 6% είναι κέλυφος. Η επώαση αρχίζει μετά το τελευταίο αβγό, πραγματοποιείται κυρίως από το θηλυκό και διαρκεί 12 έως 14 ημέρες, περίπου. Οι νεοσσοί είναι φωλεόφιλοι (altricial) και χρήζουν της άμεσης προστασίας των γονέων, αφήνουν τη φωλιά στις 10-13 ημέρες, ενώ η πτέρωση πραγματοποιείται στις 16-17 ημέρες, περίπου.
Θηρευτές
Στην Ελλάδα, κατά τη φθινοπωρινή μετανάστευση, η κιτρινοσουσουράδα αποτελεί συχνό θήραμα του μαυροπετρίτη στην Κρήτη και τις Β. Σποράδες.
Κατάσταση πληθυσμού
Παρά το γεγονός ότι, οι πληθυσμοί του είδους εμφανίζουν μείωση σε κάποιες επικράτειες, δεν κινδυνεύει άμεσα, ως εκ τούτου, χαρακτηρίζεται ως Ελαχίστης Ανησυχίας (LC) από την IUCN. Τους μεγαλύτερους αναπαραγωγικούς πληθυσμούς στην Ευρώπη, διαθέτουν η Ρωσία (χώρα-«κλειδί» για την επιβίωση του είδους), η Ρουμανία, η Βουλγαρία, η Πολωνία και η Ουκρανία.
Κατάσταση στην Ελλάδα
Το αναπαραγόμενο υποείδος M. f. feldegg είναι κοινό και διαδεδομένο σε όλα τα ηπειρωτικά της χώρας και σε πολλά νησιά του Αγαίου και του Ιονίου. Η παρουσία των άλλων υποειδών, παρόλο που καταγράφεται κυρίως κατά τις μεταναστεύσεις (βλ. Μετανάστευση στην Ελλάδα), δυσκολεύει πολύ τη διάκριση μεταξύ τους. Μία, κάπως ασφαλέστερη, μέθοδος είναι η καταφυγή στο κάλεσμα (φωνή) των πτηνών, καθώς υπάρχουν διαφορές μεταξύ των υποειδών, ιδιαίτερα το φθινόπωρο, οπότε τα αρσενικά χάνουν το αναπαραγωγικό τους πτέρωμα και η πλειονότητα ανήκει σε νεαρά άτομα.
Άλλες ονομασίες
Στον ελλαδικό χώρο η Κιτρινοσουσουράδα απαντά και με τις ονομασίες, Κοταλίδα (Καλαμάτα), Τσικλαρίδα, Τσιλιβήθρα, Τσίνα (Ακαρνανία), Σκαλιφούρτα (Κύπρος) και Ζευκαλάτης (Κύπρος).
Σημειώσεις
i. Στο παρόν λήμμα ακολουθείται η κατά Howard & Moore (3th ed.)  ταξινομική. Ωστόσο, αυτό κατ’ ουδένα τρόπο αποτελεί στατική κατάσταση, αλλά ως εκ της δυναμικής φύσεως του αντικειμένου, μπορεί να υπόκειται σε τυχόν αλλαγές (βλ. Συστηματική ταξινομική)
ii. Συμπεριλαμβάνει και το υποείδος M. f. angarensis
Πηγές
Κατηγορία:Σεισοπυγίδες Κατηγορία:Πτηνά της Ελλάδας Κατηγορία:Πτηνά της Ευρώπης Κατηγορία:Πτηνά της Ασίας Κατηγορία:Πτηνά της Αφρικής Κατηγορία:Πτηνά της Ωκεανίας
Σαιν-Σιμεόν (Σεν-ε-Μαρν)
Το Σαιν-Σιμεόν (γαλλικά: Saint-Siméon) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σαιν-Σιμεοναί (γαλλικά: Saint-Siméonais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Σαιν-Σουπλέ (Σεν-ε-Μαρν)
Το Σαιν-Σουπλέ (γαλλικά: Saint-Soupplets) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Συλπισιέν (γαλλικά: Sulpiciens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Καρλ Τσέρνι
Ο Καρλ Τσέρνι (Λέοπολντστατ, προάστιο της Βιέννης, 21 Φεβρουαρίου 1791 – Βιέννη 15 Ιουλίου 1857) ήταν Αυστριακός πιανίστας και συνθέτης, σημαντικός εκπρόσωπος του κινήματος του ρομαντισμού.
Βιoγραφία
Ο Τσέρνι γεννήθηκε στο προάστιο της Βιέννης Λέοπολντστατ και βαπτίστηκε στο Ναό του Αγίου Λεοπόλδου. Οι γονείς του ήταν Τσεχικής καταγωγής. Η μητέρα του ήταν Μοραβή και ο πατέρας του μιλούσε πολύ καλά τα Βοημικά. Επίσης ο μικρός Καρλ μιλούσε τη συγκεκριμένη γλώσσα παρέα και με τους δυο γονείς του. Προερχόταν από μουσική οικογένεια. Ο παππούς του έπαιζε βιολί στο Νίμπουρκ, κοντά στην Πράγα κι ο πατέρας του, ο Βέντσελ έπαιζε όμποε και πιάνο. Όταν ο Κάρλ έγινε 6 ετών, ο πατέρας του διορίστηκε Καθηγητής πιάνου σε μια κωμόπολη της Πολωνίας κι όλη η οικογένεια Τσέρνυ εγκαταστάθηκε στη συγκεκριμένη χώρα. Εκεί έμειναν μέχρι το 1795. Τότε η Πολωνία διασπάστηκε για 3η φορά κι αυτό ανάγκασε τους Τσέρνι να επιστρέψουν πίσω στη Βιέννη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αυστριακοί συνθέτες κλασικής μουσικής Κατηγορία:Γερμανοί συνθέτες κλασικής μουσικής Κατηγορία:Συνθέτες του Ρομαντισμού
Σαιντ-Ωλντ
Το Σαιντ-Ωλντ (γαλλικά: Sainte-Aulde) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Κατά το νόμο
Κατά το νόμο (Ρωσικά: По закону) είναι ταινία βωβού κινηματογράφου που γυρίστηκε το 1926 με σκηνοθεσία Λεβ Κουλέσωφ και παραγωγή της σοβιετικής υπηρεσίας Goskino.
Η ταινία βασίζεται στο διήγημα του Τζακ Λόντον "The Unexpected" και παρουσιάζει τη δραματική περιπέτεια πέντε χρυσοθήρων στην περιοχή Γιούκον στον Καναδά
Ευρωπαϊοι χρυσοθήρες συνεταιρίζονται και βρίσκουν αρκετό χρυσό. Ένας από αυτούς, που οι υπόλοιποι μεταχειρίζονταν ως υπηρέτη και γελοιοποιούσαν, σκοτώνει δύο. Οι υπόλοιποι δύο (που είναι ζευγάρι) τον ακινητοποιούν και διαφωνούν μεταξύ τους για το εάν πρέπει να τον σκοτώσουν ή να τον παραδώσουν στη δικαιοσύνη...
Σαιν-Τιμπώ-ντε-Βίνι
Το Σαιν-Τιμπώ-ντε-Βίνι (γαλλικά: Saint-Thibault-des-Vignes) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Τεομπαλντιέν (γαλλικά: Théobaldiens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Τοπόλια Χανίων
Ιστορικά στοιχεία
Η ετυμολογία του ονόματος δεν είναι γνωστή. Ο Εμμανουήλ Λαμπρινάκης στο έργο του Γεωγραφία της Κρήτης (1890) αναφέρει ότι είναι σύνθετο και προέρχεται από τις λέξεις τόπος και λείος. Ο Νικόλαος Τωμαδάκης αναφέρει ότι είναι σλαβικό τοπωνύμιο και προέρχεται από τη λέξη τοπόλι, η οποία αναφέρεται σε είδος λεύκης. Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως Topolia, στην επαρχία Κισάμου. Στην ενετική απογραφή του 1583 από τον Καστροφύλακα αναφέρεται ως Topoglia με 232 κατοίκους, 44 οφειλόμενες αγγαρείες και 3 προνομιούχους. Ο Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα το 1630 αναφέρει το χωριό ως Topoglia.
Στην αιγυπτιακή απογραφή του 1834 αναφέρεται ότι είχε 50 χριστιανικές και 2 τουρκικές οικογένειες. Το 1881 ανήκε στον δήμο Καστελίου και σύμφωνα με την απογραφή είχαν 529 χριστιανούς κατοίκους και 46 Τούρκους. Στην απογραφή του 1900 είχε 571 κατοίκους και υπαγόταν στον ίδιο δήμο. Το 1920 είχε οριστεί έδρα ομώνυμου αγροτικού δήμου. Το 1925 ορίστηκε έδρα της κοινότητα Τοπολίων μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση το 1997, όταν εντάχθηκε στον τοτε δήμο Μηθύμνης.
Απογραφές πληθυσμού
Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:
Αξιοθέατα
Στο χωριό βρίσκεται ο δίκλιτος ναός του Τιμίου Σταυρού και της Αγίας Παρασκευής, στου οποίου το εσωτερικό σώζονται σε καλή κατάσταση τοιχογραφίες. Πιθανόν να ήταν καθολικό γυναικείας μονής. Οι εκκλησίες του Μιχαήλ Αρχαγγέλου και της Παναγίας και Αγίας Τριάδας στο Κατωχώρι ήταν επίσης τοιχογραφημένες, αλλά οι τοιχογραφίες τους είναι πλέον κατεστραμμένες. Σε οικία του χωριού σώζεται κρήνη των ενετικών χρόνων, η οποία έχει χαρακτηριστεί ιστορικό διατηρητέο μνημείο.
Νότια του χωριού βρίσκεται το Τοπολιανό φαράγγι, στο δυτικό τοίχωμα του φαραγγιού βρίσκεται το σπήλαιο της Αγίας Σοφίας με το ομώνυμο εκκλησάκι, το οποίο εορτάζει την τρίτη ημέρα του Πάσχα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Χανίων Κατηγορία:Δήμος Κισάμου
Πυράθι Ηρακλείου
Το Πυράθι Ηρακλείου είναι χωριό της Κοινότητας Τεφελίου του Δήμου Αρχανών-Αστερουσίων στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Βρίσκεται σε υψόμετρο 320 μέτρων, ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 96 κατοίκων.
Απέχει 3.5 χιλιόμετρα από το Τεφέλι και διαθέτει δημοτικό σχολείο. Στην θέση του σημερινού οικισμού εικάζεται ότι βρισκόταν η από αρχαιοτάτων χρόνων ,από την μινωική εποχή  και έκτοτε, αρχαία Πύρανθος που ετυμολογία άνθος της φωτιάς προήλθε λόγω των υψηλών θερμοκρασιών που παρατηρούνται τα  καλοκαίρια στην νότια επικράτεια της ενδοχώρας και της ορολογίας άνθος ότι παρά αυτά η γη καλλιεργείται. Το χωριό δέχτηκε μεγάλο αριθμό προσφυγικών ροών από την μικρασιατική καταστροφή. Ο οικισμός διαθέτει δύο εκκλησίες την Παναγία που βρίσκεται στην πλατεία του χωριού και την εκκλησία των Αγίων Αναργύρων που η μνήμη τους τιμάται κάθε 1 Ιουλίου και 1 Νοεμβρίου αντίστοιχα. Από το χωριό διέρχεται ένα μέρος του ποταμού Αναποδάρη και αποτελεί υδροβιότοπο για ενδημικά είδη. Η θέα προς τον Κόφινα νότια αλλά και της Πυραθιανής Κεφαλάς βόρεια δημιουργούν ένα ήσυχο μέρος απαράμιλλης ομορφιάς. Στην πλατεία υπάρχει ταβέρνα η οποία προσφέρει πολλά από τα εδέσματα που κοσμούν την κρητική κουζίνα ενώ το καλοκαίρι ο πολιτιστικός και εξωραϊστικός σύλλογος Πυραθίου διοργανώνει χοροεσπερίδες ως Γιορτή της Σταφίδας καθότι το χωριό ανέκαθεν είχε μεγάλη παραγωγή ποιοτικής ξανθιάς σταφίδας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηρακλείου
Σαλέν (Σεν-ε-Μαρν)
Το Σαλέν (γαλλικά: Salins) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σαλινουά (γαλλικά: Salinois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Σαιντ-Κολόμπ (Σεν-ε-Μαρν)
Το Σαιντ-Κολόμπ (γαλλικά: Sainte-Colombe) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σαιν-Κολομπινουά (γαλλικά: Saint-Colombinois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Μοχάμεντ Ενασέρ
Ο Μουχάμμεντ Εν-Νάσερ (Mohamed Ennaceur ( محمد الناصر  γεννήθηκε στις 21 Μαρτίου 1934 στο Ελ Τζεμ ) είναι Τυνήσιος πολιτικός. Από το 2014 είναι Πρόεδρος της Συνέλευσης των Αντιπροσώπων του Λαού και αρχηγός του κυβερνώντος κόμματος Nidaa Tounes. Προηγουμένως, υπηρέτησε ως υπουργός Κοινωνικών Υποθέσεων στη δεκαετία του 1970 και του 1980 υπό τον πρόεδρο Χαμπίμπ Μπουργκίμπα, και πάλι το 2011 στις μεταβατικές κυβερνήσεις του Μοχάμετ Γκανουσί και του Μπέτζι Καΐντ Εσέμπσι.
Ο Εν-Νάσερ ήταν ο ιδρυτικός διευθυντής της Τυνησιακής Ένωσης Κοινωνικού Δικαίου (Revue tunisienne de droit social) και του Διεθνούς Φεστιβάλ Συμφωνικής Μουσικής της Ελ Τζεμ.
Στις 4 Δεκεμβρίου 2014 εξελέγη πρόεδρος της Συνέλευσης των Αντιπροσώπων του Λαού με 176 ψήφους επί συνόλου 214 παρόντων βουλευτών. Μετά τον θάνατο του προέδρου Μπέτζι Καΐντ Εσέμπσι, ανέλαβε πρόεδρος και αρχηγός κράτους της Τυνησίας, σύμφωνα με τη συνταγματική διάταξη για τη διαδοχή του προέδρου. Σύμφωνα με το άρθρο 84 του Συντάγματος της Τυνησίας, ένας προσωρινός πρόεδρος μπορεί να υπηρετεί στο ρόλο του για μέγιστο διάστημα 90 ημερών, πράγμα που σημαίνει ότι ο ρόλος του Εν-Νάσερ λήγει στις 23 Οκτωβρίου 2019. Προκειμένου να συμμορφωθούν με αυτό, οι προεδρικές εκλογές που έχουν προγραμματιστεί για τις 17 Νοεμβρίου 2019, θα πρέπει να επισπευσθούν ή η θητεία του Εν-Νάσερ ως υπηρεσιακού προέδρου να παραταθεί.
Καριέρα
Ο Εν-Νάσερ απέκτησε δίπλωμα από το Ινστιτούτο Καλών Τεχνών της Τύνιδας και διδακτορικό στο Κοινωνικό Δίκαιο από το Πανεπιστήμιο Παρισιού 1 Pantheon-Sorbonne. Η διατριβή του αφορούσε τη Διεθνή Οργάνωση Εργασίας και την ανάπτυξη του κοινωνικού δικαίου στην Τυνησία και τη Λιβύη.
Στις αρχές της καριέρας του υπηρέτησε στο διοικητικό συμβούλιο της UNICEF (1963-64) και στο Ινστιτούτο Έρευνας των Ηνωμένων Εθνών για την Κοινωνική Ανάπτυξη (1966-72). Διετέλεσε Γενικός Επίτροπος της Υπηρεσίας Τυνήσιων Εργαζομένων στο Εξωτερικό (1973-74), προήδρευσε της Παγκόσμιας Διάσκεψης για την Απασχόληση (1976) και του Γραφείου Κοινωνικών Υποθέσεων του Αραβικού Συνδέσμου (1980-83). Μεταξύ 1991 και 1996 συνέχισε να υπηρετεί ως συντονιστής του αφρικανικού ομίλου στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου και ηγήθηκε της μόνιμης αποστολής της Τυνησίας στα Ηνωμένα Έθνη στη Γενεύη. Από το 2000 εργάστηκε ως ελεγκτής εταιρικής κοινωνικής ευθύνης και διεθνής σύμβουλος. Το 2005 έγινε συντονιστής του Παγκόσμιου Συμφώνου των Ηνωμένων Εθνών στην Τυνησία.
Εκτός από τη διεθνή του σταδιοδρομία, ο Εν-Νάσερ υπηρέτησε σε πολλές διορισμένες θέσεις στην Τυνησία. Υπηρέτησε ως κυβερνήτης της Σους το 1972-73 και ως υπουργός Κοινωνικών Υποθέσεων δύο φορές, από το 1974-77 και από το 1979-85. Μετά την Τυνησιακή Επανάσταση του 2011, διορίστηκε για άλλη μια φορά υπουργός Κοινωνικών Υποθέσεων στις κυβερνήσεις του Μοχάμεντ Γκανουσί και του Μπέτζι Καΐντ Εσέμπσι.
Τον Φεβρουάριο του 2014 εντάχθηκε στο κόμμα Nidaa Tounes, και έγινε αντιπρόεδρός του. Στις 4 Δεκεμβρίου 2014 εκλέχτηκε Πρόεδρος της Συνέλευσης των Αντιπροσώπων του Λαού, εξασφαλίζοντας 176 ψήφους από πιθανά 217 και έγινε ο πρώτο Πρόεδρος της Βουλής μετά την έγκριση του Τυνησιακού Συντάγματος του 2014. Στις 31 Δεκεμβρίου όταν ο Εσέμπσι έγινε Πρόεδρος της Δημοκρατίας, τον διαδέχτηκε προσωρινά στην αρχηγία του κόμματος Nidaa Tounes.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόεδροι της Τυνησίας
Plastic Flowers
Plastic Flowers είναι Dream Pop σχήμα του Γιώργου Σαμαρά με έδρα το Λονδίνο. Η μουσική του είναι επηρεασμένη από συγκροτήματα της ambient σκηνής. Από το 2012 κέντρισε το ενδιαφέρον του κοινού με τις πρωτότυπες για τα Ελληνικά δεδομένα συνθέσεις του.
Ως φοιτητής στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, έλαβαν χώρα οι πρώτες κυκλοφορίες του μέσω της Cakes and Tapes, ενώ τον Μάρτιο του 2014 οι Inner Ear, και Crash Symbols από τις ΗΠΑ, κυκλοφόρησαν το ντεμπούτο άλμπουμ του με τίτλο Evergreen. Από το 2016 συνεργάζεται με τη Native Sound από τις ΗΠΑ που κυκλοφόρησε τόσο το δεύτερο album του με τίτλο Heavenly καθώς και το Absent Forever το 2017, που αποτέλεσε τη πρώτη παγκόσμια κυκλοφορία του με διανομή της Warner US. Έχει λάβει θετικές κριτικές από διάφορα ξένα ΜΜΕ όπως τα BBC, Vice, DIY και USA Today.
Το 2012 χρησιμοποίησε ηχητικό απόσπασμα της επίμαχης δήλωσης «Μαζί τα Φάγαμε» του Θεόδωρου Πάγκαλου στο κομμάτι "Sinking Ship/Vanished Crew". Το 2013 μαζί με τους Ιμάμ Μπαιλντί έγινε ο πρώτος Έλληνας καλλιτέχνης που συμμετείχε στο διεθνές φεστιβάλ SXSW του Ώστιν. Έχει κάνει περιοδείες σε ΗΠΑ και Ευρώπη, αλλά και εμφανίσεις σε διάφορα φεστιβάλ εντός  και εκτός  Ελλάδας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ντουέτα ηλεκτρονικής μουσικής Κατηγορία:Ελληνικά μουσικά συγκροτήματα
Αρτέμης Ματθαιόπουλος
Ο Αρτέμης Ματθαιόπουλος (γεννήθηκε στις 14 Μαρτίου 1984 στη Θεσσαλονίκη ) είναι Έλληνας πολιτικός καταδικασθείς για διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης.
Χρημάτισε βουλευτής Σερρών της Χρυσής Αυγής την περίοδο 2012 - 2015. Στη δίκη της Χρυσής Αυγής καταδικάστηκε για διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Χρυσή Αυγή Κατηγορία:Βουλευτές Σερρών Κατηγορία:Δημοτικοί Σύμβουλοι ανά την Ελλάδα Κατηγορία:Έλληνες νεοναζιστές Κατηγορία:Μέλη της Χρυσής Αυγής με καταδικαστικές αποφάσεις
Ο μεγάλος Γκάτσμπυ (ταινία 1974)
Ο μεγάλος Γκάτσμπυ (The Great Gatsby) είναι αμερικανική ρομαντική δραματική ταινία του 1974 σε σκηνοθεσία Τζακ Κλέιτον και σενάριο του Φράνσις Φορντ Κόπολα, βασισμένο στο ομότιτλο μυθιστόρημα του Φράνσις Σκοτ Φιτζέραλντ του 1925. Στην ταινία πρωταγωνιστεί ο Ρόμπερτ Ρέντφορντ στον ομώνυμο ρόλο του Τζέι Γκάτσμπι, μαζί με τους Μία Φάροου, Σαμ Γουότερστον, Μπρους Ντερν και Κάρεν Μπλακ.
Η ταινία κέρδισε δύο Βραβεία Όσκαρ, αυτά της Καλύτερης Ενδυματολογίας (Θεώνη Βαχλιώτη-Όλντριτζ) και της Καλύτερης Μουσικής (Νέλσον Ριντλ). Επίσης κέρδισε τρία βραβεία BAFTA: Καλύτερης Φωτογραφίας (Ντάγκλας Σλόκομπ), Καλύτερης Ενδυματολογίας (Θεώνη Βαχλιώτη-Όλντριτζ) και Καλύτερου Σχεδιασμού Παραγωγής (Τζον Μποξ).
Πλοκή
Ο συγγραφέας Νικ Κάραγουεϊ οδηγεί το σκάφος του διασχίζοντας το λιμάνι προς την ξαδέρφη του Νταίζη και την έπαυλη του συζύγου της Τομ στο East Egg. Εκεί, μαθαίνει ότι ο γάμος του Τομ και της Νταίζης είναι προβληματικός και ο Τομ έχει σχέση με μια γυναίκα στη Νέα Υόρκη. Ο Νικ ζει σε ένα μικρό εξοχικό σπίτι στο West Egg, δίπλα σε έναν μυστηριώδη μεγιστάνα ονόματι Γκάτσμπι, ο οποίος κάνει τακτικά υπερβολικά πάρτι στο σπίτι του.
Ο Τομ παίρνει τον Νικ να συναντήσει την ερωμένη του, Μιρτλ, η οποία είναι παντρεμένη με τον Τζορτζ Γουίλσον, έναν μηχανικό αυτοκινήτων. Ο Τζορτζ χρειάζεται να αγοράσει ένα όχημα από τον Τομ, αλλά ο Τομ είναι εκεί μόνο για να πάρει τη Μιρτλ στο διαμέρισμά του στην πόλη. Πίσω στο Λονγκ Άιλαντ, η Νταίζη προσπαθεί να πείσει τον Νικ να παίξει με την φίλο της, την Τζόρνταν, μια επαγγελματία παίκτη γκολφ. Όταν ο Νικ και ο Τζόρνταν παρευρίσκονται σε ένα πάρτι στο σπίτι του Γκάτσμπυ, ο Νικ προσκαλείται σε μια ιδιωτική συνάντηση με τον Γκάτσμπι, ο οποίος του ζητά να γευματίσει μαζί του την επόμενη μέρα.
Στο μεσημεριανό γεύμα, ο Νικ συναντά τον επιχειρηματικό συνεργάτη του Γκάτσμπι, έναν Εβραίο γκάνγκστερ και έναν τζογαδόρο ονόματι Μάγερ Γουλφσέιμ. Την επόμενη μέρα, ο Τζόρνταν εμφανίζεται στη δουλειά του Νικ και του ζητά να καλέσει την Νταίζη στο σπίτι του για να συναντηθεί μαζί της ο Γκάτσμπυ. Ο Γκάτσμπυ εκπλήσσει την Νταίζη στο μεσημεριανό γεύμα και αποκαλύπτεται ότι ο Γκάτσμπυ και η Νταίζη ήταν κάποτε εραστές, αν και εκείνη αρνήθηκε να τον παντρευτεί επειδή ήταν φτωχός.
Η Νταίζη και ο Γκάτσμπι αναπτύσουν μια σχέση, η οποία σύντομα γίνεται φανερή. Ενώ ο Τομ και η Νταίζη διασκεδάζουν τον Γκάτσμπυ, την Τζόρνταν και τον Νικ στο σπίτι τους, η Νταίζη τους προτείνει να πάνε στην πόλη. Στο ξενοδοχείο Plaza, ο Γκάτσμπυ και η Νταίζη αποκαλύπτουν τη σχέση τους και ο Γκάτσμπι θέλει η Νταίζη να παραδεχτεί ότι δεν αγάπησε ποτέ τον Τομ. Αυτήν αδυνατεί να το κάνει και φεύγει με το αυτοκίνητο του Γκάτσμπι. Κατά τη διάρκεια της διαδρομής προς το σπίτι, η Νταίζη χτυπά τη Μιρτλ όταν εκείνη τρέχει στο δρόμο. Πιστεύοντας ότι ήταν ο Γκάτσμπι που σκότωσε τη Μιρτλ, ο σύζυγός της, Τζορτζ, πηγαίνει αργότερα στην έπαυλη του Γκάτσμπυ και τον πυροβολεί θανάσιμα καθώς αυτός χαλαρώνει στην πισίνα του και στη συνέχεια αυτοκτονεί. Ο Νικ κάνει μια κηδεία για τον Γκάτσμπυ όπου συναντά τον πατέρα του Γκάτσμπι. Κανείς άλλος δεν παρευρίσκεται στην κηδεία. Στη συνέχεια, η Νταίζη και ο Τομ συνεχίζουν τη ζωή τους σαν να μην συνέβη τίποτα. Ο Νικ χωρίζει με τον Τζόρνταν και επιστρέφει δυτικά, απογοητευμένος από αυτόν τον τρόπο ζωής.
Σενάριο
Ο Τρούμαν Καπότε ήταν ο αρχικός σεναριογράφος, αλλά αντικαταστάθηκε από τον Φράνσις Φορντ Κόπολα, ο οποίος είχε μόλις ολοκληρώσει τη σκηνοθεσία του Νονού, αλλά δεν ήταν σίγουρος για την εμπορική του υποδοχή και χρειαζόταν τα χρήματα. Πιστεύει ότι πήρε τη δουλειά μετά από σύσταση του Ρόμπερτ Ρέντφορντ, του οποίου άρεσε το ριμέικ που έκανε ο Κόπολα στο "The Way We Were". Ο Κόπολα είχε διαβάσει τον Γκάτσμπι αλλά δεν ήταν εξοικειωμένος με αυτό. Μπήκε σε ένα δωμάτιο ξενοδοχείου στο Παρίσι (το παλιό δωμάτιο του Όσκαρ Γουάιλντ) και ξεκίνησε το γράψιμο. Αργότερα θυμήθηκε:
Ο Γουίλιαμ Γκόλντμαν, που αγαπούσε το μυθιστόρημα, είπε το 2000 ότι έκανε ενεργή εκστρατεία για τη δουλειά της προσαρμογής του σεναρίου, αλλά έμεινε έκπληκτος από την ποιότητα του έργου του Κόπολα:
Γυρίσματα
Οι επαύλεις Rosecliff και Marble House στο Νιούπορτ του Ρόουντ Άιλαντ και ένα εξωτερικό μέρος της έπαυλης Linden Place στο Μπρίστολ του Ρόουντ Άιλαντ, χρησιμοποιήθηκαν για το σπίτι του Γκάτσμπι, ενώ οι σκηνές στο σπίτι των Μπιούκαναν γυρίστηκαν στα στούντιο Pinewood στο Μπάκιγχαμσάιρ της Αγγλίας. Μια σκηνή γυρίστηκε στο Windsor Great Park, στο Ηνωμένο Βασίλειο. Άλλες σκηνές γυρίστηκαν στη Νέα Υόρκη και στο Ούξμπριτζ της Μασαχουσέτης.
Κριτικές
Η ταινία έλαβε μικτές κριτικές, επαινέθηκε για την πιστή της ερμηνεία του μυθιστορήματος, αλλά και επικρίθηκε για την έλλειψη οποιουδήποτε αληθινού συναισθήματος ή συναισθημάτων για την εποχή της τζαζ. Ο ιστότοπος Rotten Tomatoes ανασκόπησης κριτικών, δίνει βαθμολογία (Ιανουάριος 2022) θετικής έγκρισης 39% βασισμένες σε 36 κριτικές με μέσο όρο 5/10. Η κριτική συναίνεση του ιστότοπου αναφέρει: «Ο Μεγάλος Γκάτσμπι αποδεικνύει ότι ακόμη και ένα ζευγάρι εξαιρετικά ταλαντούχων πρωταγωνιστών δεν είναι πάντα αρκετό για να εγγυηθεί μια επιτυχημένη προσαρμογή του κλασικού λογοτεχνικού υλικού». Παρόλα αυτά, η ταινία ήταν μια οικονομική επιτυχία, αποφέροντας στο box office 26.533.200 δολάρια έναντι προϋπολογισμού παραγωγής 7 εκατομμυρίων.
Ο Τένεσι Ουίλιαμς, στο βιβλίο του "Αναμνήσεις" (σελ. 78), έγραψε: «Μου φαίνεται ότι αρκετές από τις ιστορίες μου, θα παρείχαν ενδιαφέρον και κερδοφόρο υλικό για τον σύγχρονο κινηματογράφο, αν δεσμευόμουν. Τέτοιοι κινηματογραφικοί δάσκαλοι της σκηνοθεσίας όπως ο Τζακ Κλέιτον, ο οποίος έκανε τον Μεγάλο Γκάτσμπι μια ταινία που ξεπέρασε ακόμα και, νομίζω, το μυθιστόρημα του Σκοτ ​​Φιτζέραλντ».
Ο Ρότζερ Ίμπερτ έδωσε στην ταινία δυόμισι αστέρια από τα τέσσερα. Συγκρίνοντας την ταινία με τις λεπτομέρειες του βιβλίου, ο Ίμπερτ δήλωσε: "Το ηχητικό κομμάτι περιέχει την αφήγηση του Νικ που βασίζεται πολύ στην αφήγησή του στο μυθιστόρημα. Αλλά δεν το αισθανόμαστε. Μας απομακρύνει η υπερπαραγωγή της ταινίας. Ακόμη και οι ηθοποιοί φαίνονται κάπως απογοητευμένοι από την περίσταση. Εξαίρεση αποτελεί ο Μπρους Ντερν, ο οποίος απλώς προχωρά και μας δίνει έναν πειστικό Τομ Μπιουκάναν".
Παραπομπές
<References/>
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1974 Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Φράνσις Φορντ Κόπολα Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε αμερικανικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στην Νέα Υόρκη (πολιτεία) Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Νέα Υόρκη Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Μασαχουσέτη Κατηγορία:Ταινίες που κέρδισαν Όσκαρ Καλύτερης Πρωτότυπης Μουσικής Κατηγορία:Ταινίες που κέρδισαν Όσκαρ Καλύτερης Ενδυματολογίας Κατηγορία:Ταινίες που συσχετίζονται με το οργανωμένο έγκλημα στις Ηνωμένες Πολιτείες Κατηγορία:Αμερικανικές αισθηματικές δραματικές ταινίες
Σχέσεις Κύπρου και Μάλτας
Οι σχέσεις Κύπρου–Μάλτας αναφέρονται στις εξωτερικές σχέσεις μεταξύ της Κύπρου και της Μάλτας. Οι δύο χώρες έχουν την ιδιότητα μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τηςΚοινοπολιτείας των Εθνών. Η Κύπρος εκπροσωπείται στη Μάλτα μέσω της διαπιστευμένης πρεσβείας στη Ρώμη (Ιταλία). Η Μάλτα εκπροσωπείται στην Κύπρο μέσω της διαπιστευμένης πρεσβείας στην Αθήνα (Ελλάδα). Οι πολιτικές σχέσεις είναι στενές λόγω των ομοιοτήτων ανάμεσα στις 2 χώρες (ιστορικές, οικονομικές και περιφερειακές). Είναι οι δύο νησιωτικές χώρες της Μεσογείου. Από το Μάιο του 2004 είναι μέλη στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Ιστορία
Οι Ιππότες του Αγίου Ιωάννη έχουν μακρά ιστορία στην Κύπρο, προτού υποχωρήσουν στη Μάλτα, και ήταν ακόμα μια σημαντική δύναμη στη Μεσόγειο.
Το 2005, ο Ύπατος Αρμοστής της Μάλτας για τη Κύπρο Τζον Μπάλζαν υποσχέθηκε υποστήριξη για την επανένωση της Κύπρου προς τον Πρόεδρο της Κύπρου Τάσο Παπαδόπουλο.
Οι άριστες σχέσεις μεταξύ της Κύπρου και της Μάλτας, καθώς και η ανάγκη για την περαιτέρω προώθηση της Μεσογειακής διάστασης των δύο χωρών ήταν μεταξύ των θεμάτων που συζητήθηκαν μεταξύ του Υπουργού Εξωτερικών Μάρκου Κυπριανού με τον Πρόεδρο της Μάλτας Έντι Φενέκ Αντάμι. Ο Κυπριανού έγινε δεκτός από τον Πρόεδρο της Μάλτας στο πλαίσιο της επίσκεψής του στη χώρα μεταξύ 20 και 21 Ιουλίου 2008. Υπήρξε συμφωνία για κοινή χρήση του κτιρίου της Διπλωματικής Αποστολής της Δημοκρατίας της Κύπρου στο Τελ Αβίβ με τις διπλωματικές υπηρεσίες της Μάλτας. Επίσης, συζητήθηκε η καθιέρωση κοινής διπλωματικής εκπροσώπησης Κύπρου-Μάλτας στη Ραμάλα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διμερείς σχέσεις της Κύπρου
Κωνσταντίνος Σταύρου
Ο Κωνσταντίνος Σταύρου (γεννημένος στις 20 Ιουλίου 1928 στο Μέτσοβο - 24 Οκτωβρίου 2006) ήταν Έλληνας πολιτικός και ευρωβουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία.
Ήταν μέλος του 2ου και 3ου Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, υπηρετώντας από τις 3 Σεπτεμβρίου 1984 έως τις 24 Ιουλίου 1989, ενώ η δεύτερη του θητεία ξεκίνησε την επομένη (25η Ιουλίου) και παρέμεινε ευρωβουλευτής μέχρι τις 18 Ιουλίου 1994.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ευρωβουλευτές της Ελλάδας εκλεγμένοι την περίοδο 1984-1989 Κατηγορία:Ευρωβουλευτές της Ελλάδας εκλεγμένοι την περίοδο 1989-1994 Κατηγορία:Ευρωβουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Μύρα Λάρισας
Τα Μύρα είναι οικισμός της Θεσσαλίας στην Περιφερειακή Ενότητα Λάρισας.
Διοικητικά - πληθυσμιακά στοιχεία
Μετά την ενσωμάτωση της Θεσσαλίας, αναφέρεται επίσημα με το παλιό της όνομα από την περίοδο της Τουρκοκρατίας ως Χατζή Μπαϊράκι το 1883 στο ΦΕΚ 126Α - 02/04/1883 να προσαρτάται στον τότε δήμο Φακίου. Το 1912 με το ΦΕΚ 262Α - 31/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας και το 1927 με το ΦΕΚ 306Α - 22/12/1927 μετονομάστηκε σε Μύρα. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι μαζί με το Καλό Νερό και το Σοφό αποτελούν την κοινότητα Μύρων που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Νίκαιας του Δήμου Κιλελέρ και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 349 κατοίκους. Η πορεία του πληθυσμού, μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, σύμφωνα με τις απογραφές είναι:
Relapse
Το Relapse είναι το έκτο στούντιο άλμπουμ του Αμερικανού ράπερ Eminem, που κυκλοφόρησε στις 15 Μαΐου 2009 από την Interscope Records.
Εξωτερικοί συνδέσμοι
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2009 Κατηγορία:Δισκογραφία του Eminem Κατηγορία:Άλμπουμ με παραγωγή από τον Eminem Κατηγορία:Άλμπουμ με παραγωγή από τον Dr. Dre Κατηγορία:Άλμπουμ με παραγωγή από τον Mark Batson Κατηγορία:Horrorcore άλμπουμ Κατηγορία:Άλμπουμ από την Aftermath Entertainment Κατηγορία:Άλμπουμ από την Interscope Records Κατηγορία:Άλμπουμ από την Shady Records Κατηγορία:Άλμπουμ από την Interscope-Geffen-A&M
Βόιτσεχ Κίλαρ
Ο Βόιτσεχ Κίλαρ (πολωνικά: Wojciech Kilar) (17 Ιουλίου 1932 – 29 Δεκεμβρίου 2013) ήταν Πολωνός συνθέτης κλασικής και κινηματογραφικής μουσικής. Μία από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του ήρθε με τη μουσική του στην ταινία Δράκουλας του Φράνσις Φορντ Κόπολα το 1992, ο οποίος έλαβε το Βραβείο της Αμερικανικής Κοινωνίας Συνθετών, Συγγραφέων και Εκδοτών (ΑΚΣΣΕ) και την υποψηφιότητα για το Βραβείο Saturn για την Καλύτερη Μουσική. Το 2003, κέρδισε το Βραβείο Σεζάρ για την Καλύτερη Μουσική Ταινιών που γράφτηκε για την ταινία Ο Πιανίστας, για την οποία έλαβε επίσης υποψηφιότητα για Βραβείο Βρετανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου.
Βιογραφία
Ο Κίλαρ γεννήθηκε στις 17 Ιουλίου 1932 στο Λβουφ (τότε στην Πολωνία, από το 1945 Λβιβ στην Ουκρανική Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία, σημερινή Ουκρανία). Ο πατέρας του ήταν γυναικολόγος και η μητέρα του ηθοποιός του θεάτρου. Ο Κίλαρ πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του από το 1948 στην πόλη Κατοβίτσε στη Νότια Πολωνία, παντρεμένος (από τον Απρίλιο του 1966 έως τον Νοέμβριο του 2007) με την Μπαρμπάρα Πομιανόφσκα, πιανίστρια. Ο Κίλαρ ήταν 22 ετών όταν γνώρισε τη 18χρονη Μπαρμπάρα, τη μέλλουσα σύζυγό του.
Εκπαίδευση
Αφού σπούδασε πιάνο υπό τη Μάρια Μπιλίνσκα-Ριεγκερόβα και αρμόνιο με τον Άρτουρ Μαλάφσκι, μετακόμισε από την Κρακοβία στο Κατοβίτσε το 1948, όπου τελείωσε το μουσικό του γυμνάσιο στην τάξη της Βουαντισουάβα Μαρκιεβιτσούβνα και ακολούθως πήγε στο Κρατικό Κολέγιο Μουσικής (τώρα η Μουσική Ακαδημία) στο Κατοβίτσε, όπου σπούδασε πιάνο και σύνθεση υπό τον Μπολέσουαφ Βοϊτόβιτς, αποφοιτώντας με κορυφαίες διακρίσεις και απονομή διπλώματος το 1955. Συνέχισε τις μεταπτυχιακές του σπουδές στο Κρατικό Κολέγιο Μουσικής (τώρα Μουσική Ακαδημία) στην Κρακοβία από το 1955 έως το 1958 Το 1957, πήρε μέρος στο Διεθνές Θερινό Μάθημα Νέας Μουσικής στο Ντάρμστατ. Το 1959-60 μια υποτροφία της γαλλικής κυβέρνησης του έδωσε τη δυνατότητα να σπουδάσει σύνθεση υπό τη Νάντια Μπουλανζέ στο Παρίσι.
Μουσική καριέρα
αριστερά|μικρογραφία| Βόιτσεχ Κίλαρ, 28 Οκτωβρίου 2005 Ο Κίλαρ ανήκε (μαζί με τον Μπολέσουαφ Σαμπέλσκι, τον Χένρικ Γκουρέτσκι και τον Κσίστοφ Πεντερέτσκι) στο πολωνικό μουσικό κίνημα της αβάν-γκαρντ της δεκαετίας του 1960, που μερικές φορές αναφέρεται ως η Νέα Πολωνική Σχολή. Το 1977, ο Κίλαρ ήταν ένα από τα ιδρυτικά μέλη της Κοινωνίας «Κάρολ Σιμανόφσκι», με έδρα την ορεινή πόλη Ζακοπάνε. Ο Κίλαρ προήδρευσε στο παράρτημα του Κατοβίτσε της Ένωσης Πολωνών Μουσουργών για πολλά χρόνια και από το 1979 έως το 1981 ήταν αντιπρόεδρος του εθνικού συμβουλίου αυτής της ένωσης. Υπήρξε επίσης μέλος της Επιτροπής Ρεπερτορίου για το Διεθνές Φεστιβάλ Σύγχρονης Μουσικής «Φθινόπωρο της Βαρσοβίας». Το 1991, ο Πολωνός σκηνοθέτης Κσίστοφ Ζανούσι γύρισε μια βιογραφική ταινία για τον συνθέτη με τίτλο Wojciech Kilar.
Έχοντας λάβει κριτική επιτυχία ως κλασικός συνθέτης, ο Κίλαρ συνέθεσε μουσική για την πρώτη του εγχώρια ταινία το 1959 και συνέχισε να γράφει μουσική για μερικούς από τους πιο καταξιωμένους σκηνοθέτες της Πολωνίας, συμπεριλαμβανομένων των Κσίστοφ Κιεσλόφσκι, Κσίστοφ Ζανούσι, Καζίμιες Κουτς και Άντζεϊ Βάιντα. Εργάστηκε σε πάνω από 100 ταινίες στη χώρα του, συμπεριλαμβανομένων διεθνώς αναγνωρισμένων ταινιών, όπως Bilans Kwartalny (1975), Spirala (1978), Κώνστας (1980), Imperativ (1982), Rok Spokojnego Słońca (1984) και Życie za Życie (1991), καθώς και αρκετές άλλες στη Γαλλία και σε άλλα μέρη της Ευρώπης. Έκανε το αγγλόφωνο ντεμπούτο του με τη διασκευή του Δράκουλα του Φράνσις Φορντ Κόπολα. Τα άλλα αγγλόφωνα κομμάτια του — οι τρεις ταινίες του Ρόμαν Πολάνσκι, Ο θάνατος και η κόρη (1994), Η Ένατη Πύλη (1999) και Ο Πιανίστας (2002) και Το Πορτραίτο μιας Κυρίας (1996) της Τζέιν Κάμπιον — χαρακτηρίστηκαν από σήμα κατατεθέν μπάσα και τσέλο, βαθιά ρομαντικά θέματα και μινιμαλιστικές προόδους συγχορδιών.
Εκτός από το κινηματογραφικό του έργο, ο Κίλαρ συνέχισε να γράφει και να δημοσιεύει αμιγώς κλασικά έργα, τα οποία περιλαμβάνουν μια σονάτα κόρνου, ένα κομμάτι για ένα κουιντέτο πνευστών, πολλά κομμάτια για ορχήστρα δωματίου και χορωδία, τα περίφημα Καντήλια της Βαλτικής, το επικό Exodus (διάσημο ως η μουσική τρέιλερ από το Η Λίστα του Σίντλερ και το κύριο θέμα του Βαλές κούπα του Τέρενς Μάλικ), ένα κοντσέρτο για πιάνο και ορχήστρα αφιερωμένο στον Πέτερ Γιαμπλόνσκι και το σημαντικότερο έργο του, τη Συμφωνία του Σεπτεμβρίου (2003).
Έχοντας εγκαταλείψει σχεδόν εξ ολοκλήρου τα τεχνικά μέσα της αβάν γκαρντ μουσικής, συνέχισε να χρησιμοποιεί μια απλοποιημένη μουσική γλώσσα, στην οποία μεγάλες μάζες ήχου χρησιμεύουν ως φόντο για τονισμένες μελωδίες. Αυτό συμβαίνει σε εκείνες τις συνθέσεις που αναφέρονται στη λαϊκή μουσική (ιδιαίτερα στις λαϊκές μελωδίες των Πολωνών Γράλων) και σε πατριωτικά και θρησκευτικά κομμάτια.
Ασθένεια και θάνατος
Το καλοκαίρι του 2013, ο Κίλαρ εκδήλωσε σημάδια κακής υγείας, όπως λιποθυμία και αυξημένη αρτηριακή πίεση, αλλά απέδωσε αυτά τα συμπτώματα στα καρδιακά του προβλήματα. Ωστόσο, το Σεπτέμβριο έπεσε ενώ βρισκόταν στο δρόμο. Εισήχθη σε νοσοκομείο, όπου διαγνώστηκε με εγκεφαλικό όγκο, αν και τα νέα για την ασθένειά του δημοσιοποιήθηκαν μόνο μετά το θάνατό του. Υποβλήθηκε σε επιτυχή χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση του όγκου, η οποία δεν προκάλεσε σοβαρές παρενέργειες. Ο Κίλαρ ήταν πολύ αισιόδοξος και συνέχισε να εργάζεται μετά την επέμβαση. Επιπλέον, υποβλήθηκε σε ακτινοθεραπεία για έξι εβδομάδες, μια διαδικασία που άφησε τον 81χρονο Κίλαρ σωματικά εξαντλημένο.
Στις αρχές Δεκεμβρίου 2013, ο Κίλαρ έφυγε από το νοσοκομείο για να επιστρέψει στην κατοικία του στο Κατοβίτσε. Καθώς δεν είχε παιδιά, τον φρόντιζε η ανιψιά του. Τον επισκεπτόταν επίσης τακτικά ένας καθολικός ιερέας και έλαβε τη Θεία Κοινωνία δύο φορές κατά την περίοδο των Χριστουγέννων. Η κατάστασή του επιδεινώθηκε στις 28 Δεκεμβρίου και το πρωί της Κυριακής, 29 Δεκεμβρίου 2013, ο Κίλαρ πέθανε. Μετά την αποτέφρωση της σορού του, η κηδεία του Κίλαρ πραγματοποιήθηκε στις 4 Ιανουαρίου 2014 στον Καθεδρικό Ναό του Βασιλιά Χριστού στο Κατοβίτσε. Μετά τη λειτουργία, οι στάχτες του αναπαύθηκαν δίπλα σε αυτές της συζύγου του.
Έργα
Για το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του, η παραγωγή του Κίλαρ κυριαρχούνταν από μουσική για ταινίες με μια μικρή αλλά σταθερή ροή έργων συναυλιών. Μετά το 2000, στράφηκε στη «μουσική μιας μοναδικής συγγραφής». Από τη Συμφωνία του Σεπτεμβρίου του 2003, (Συμφωνία Νο. 3), μια συμφωνία πλήρους κλίμακας τεσσάρων κινήσεων που γράφτηκε για τον φίλο του, συνθέτη Αντόνι Βιτ, ο Κίλαρ επέστρεψε στην απόλυτη μουσική. Η Συμφωνία του Σεπτεμβρίου ήταν η πρώτη συμφωνία του συνθέτη μετά τη Συμφωνία των Έγχορδων του 1955 (μαζί με μια άλλη μαθητική συμφωνία) και ο Κίλαρ τη θεώρησε την πρώτη του ώριμη συμφωνία (που συντέθηκε σε ηλικία 71 ετών).
Από το 2003, ο Κίλαρ παρήγαγε σταθερά έργα συναυλιών μεγάλης κλίμακας. Το Lament του (2003) για ασυνόδευτη μικτή χορωδία, η Συμφωνία No.4 Sinfonia de Motu (Συμφωνία της κίνησης) από το 2005 που γράφτηκε για μεγάλη ορχήστρα, χορωδία και σολίστ, το Ρέκβιεμ Magnificat του από το 2006, η Συμφωνία No.5 Advent Symphony και μια άλλη μεγάλη ρέκβιεμ, το Te Deum έκανε πρεμιέρα τον Νοέμβριο του 2008. Ο Κίλαρ φέρεται να είπε ότι πίστευε ότι είχε ανακαλύψει τη φιλοσοφική λίθο και ότι «δεν υπήρχε τίποτα πιο όμορφο από τον μοναχικό ήχο ή τη σύμφωνη γνώμη που κράτησε αιώνια, ότι αυτή ήταν η βαθύτερη σοφία, τίποτα σαν τα κόλπα μας με φόρμα σονάτας, φούγκες και αρμονικές». Τα έργα του Κίλαρ έχουν παιχτεί από πολλές μεγάλες διεθνείς ορχήστρες, όπως η Ορχήστρα της Φιλαδέλφεια, η Ορχήστρα του Κλίβελαντ και η Φιλαρμονική Ορχήστρα της Νέας Υόρκης.
Βραβεία
μικρογραφία| Το αστέρι του Βόιτσεχ Κίλαρ στον «Περίπατο της Δόξας» στην [[Οδός Πιοτρκόφσκα|οδό Πιοτρκόφσκα στο Λοτζ της Πολωνίας]]
Πολιτικές απόψεις
Κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας του 2007 για την Εθνοσυνέλευση της Δημοκρατίας της Πολωνίας, ο Κίλαρ έκανε ορισμένες δηλώσεις για την υποστήριξή του στο κόμμα Νόμος και Δικαιοσύνη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνοί κλασικοί συνθέτες Κατηγορία:Πολωνοί συνθέτες μουσικής ταινιών Κατηγορία:Πολωνοί κλασικοί πιανίστες Κατηγορία:Πολωνοί μουσικοί Κατηγορία:Πολωνοί Ρωμαιοκαθολικοί Κατηγορία:Κλασικοί συνθέτες του 20ού αιώνα Κατηγορία:Απόφοιτοι της Μουσικής Ακαδημίας της Κρακοβίας Κατηγορία:Ιππότες του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας Κατηγορία:Διοικητές με Αστέρι του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας Κατηγορία:Μεγαλόσταυροι του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας Κατηγορία:Ιππότες της Λεγεώνας της Τιμής Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος του Λευκού Αετού (Πολωνία) Κατηγορία:Αποδέκτες του Χρυσού Μεταλλίου για Αξία στον Πολιτισμό - Gloria Artis
Γιάνις Κρούμινς
Ο Γιάνις Γιάνοβιτς Κρούμινς (Янис Янович Круминьш, Jānis Krūmiņš, 30 Ιανουαρίου 1930 – 20 Νοεμβρίου 1994) ήταν Σοβιετικός, μετέπειτα Λετονός, καλαθοσφαιριστής. Βοηθούμενος από το ύψος του (περίπου 2,20 μ.), ήταν ο πρώτος γιγαντιαίος σέντερ που κυριάρχησε στα ευρωπαϊκά γήπεδα για χρόνια. Ως παίκτης της εθνικής ομάδας της Σοβιετικής Ένωσης, κέρδισε 3 χρυσά μετάλλια στα Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα του 1959, του 1961 και του 1963, καθώς και 3 αργυρά μετάλλια στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1956, του 1960 και του 1964.
Πρώιμη ζωή
Ο Κρούμινς γεννήθηκε στις 30 Ιανουαρίου 1930 στο Ράισκουμς, στην Επαρχία Τσέσις της Λετονίας. Ο πατέρας του ήταν ένας ισχυρός άνδρας, ο οποίος πέθανε όταν ο Γιάνις ήταν ακόμα αγόρι. Σε ηλικία 13 ετών, ο Κρούμινς έπρεπε να αρχίσει να εργάζεται ως συλλέκτης ρητίνης δέντρων. Πολύ σύντομα, έγινε αποτελεσματικός εργάτης, εν μέρει επειδή το ύψος του (ήταν 2 μέτρα μέχρι την ηλικία των 14 ετών) του επέτρεπε να φτάσει εκεί που οι άλλοι δεν μπορούσαν. Του άρεσε η δουλειά του και αργότερα δίσταζε να γίνει επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, λέγοντας ότι πάντα μπορούσε να τραυματιστεί και να χάσει τη δουλειά του ως καλαθοσφαιριστής, αλλά όχι ως ρητινοσυλλέκτης. Ως καλογυμνασμένος γίγαντας, ο Κρούμινς τράβηξε την προσοχή πολλών προπονητών αθλημάτων, οι οποίοι προσπάθησαν να τον εντάξουν στην πάλη, την πυγμαχία και τον στίβο. Ο διάσημος Σοβιετικός προπονητής στίβου, Βίκτορ Αλεξέγιεφ, τον έφερε μάλιστα για ένα μήνα σε ένα κέντρο προπόνησης στίβου. Όλες αυτές οι προσπάθειες απέτυχαν, λόγω έλλειψης ενδιαφέροντος από τον Κρούμινς.
Το 1953, ο Κρούμινς ανακαλύφθηκε από τον προπονητή καλαθοσφαίρισης Αλεξάντερ Γκομέλσκι και εντάχθηκε στον σύλλογο καλαθοσφαίρισης Ρίγα ΑΣΚ. Ο Γκομέλσκι πάλευε να κάνει τη Ρίγα ΑΣΚ την κορυφαία λετονική ομάδα καλαθοσφαίρισης της εποχής και χρειαζόταν έναν δυνατό παίκτη στη θέση του σέντερ. Αν και ο Κρούμινς δεν είχε παίξει ποτέ καλαθοσφαίριση στο παρελθόν, ο Γκομέλσκι πίστεψε διαισθητικά στις δυνατότητές του και αφιέρωσε έως και δύο ώρες προσωπικά εκπαιδεύοντας τον Κρούμινς πριν από κάθε προπόνηση της ομάδας. Ο Γκομέλσκι θεώρησε τον Κρούμινς ως τον μοναδικό μαθητευόμενο του σε όλη του την μπασκετική καριέρα - όλοι οι άλλοι παίκτες που προπονούσε ήταν καλά ετοιμασμένοι πριν τους προπονήσει. Σωματικά, ο Κρούμινς είχε καλό συντονισμό και εξαιρετική δύναμη, αλλά ήταν αργός και δεν διέθετε αλτικότητα. Το ύψος του ήταν εξαιρετικό για εκείνη την εποχή και οι αναφορές ποικίλουν μεταξύ 2,18 μ. και 2,23 μ.. Με βάρος 141 κιλά, τον περιέγραψαν ως «καλοχτισμένο και στεγνό». Δεν ήταν ταλαντούχος μαθητευόμενος, αλλά ήταν εξαιρετικά επίμονος και έκανε όλες τις ασκήσεις που του είχε ορίσει ο προπονητής του. Το πιο δυνατό του σημείο, σύμφωνα με τον Γκομέλσκι, ήταν η ψυχική του ισορροπία και η αξιοπιστία του. Βλέποντας έναν γίγαντα 2,20 μέτρων, οι περισσότεροι αμυντικοί δεν δίστασαν να πατήσουν τα δάχτυλα των ποδιών του ή να τον σπρώξουν ή να τον γρονθοκοπήσουν. Ο Κρούμινς δέχθηκε υπομονετικά όλες τις αντιμετωπίσεις και όταν ρωτήθηκε γιατί δεν αντιδρούσε, απάντησε ότι φοβόταν ότι μπορεί να «σκοτώσει» κατά λάθος κάποιον. Αργότερα, όταν έγινε γνωστός, η σεμνότητά του έφερε ένα άλλο πρόβλημα — τον αναγνώριζαν αμέσως οι άνθρωποι στους δρόμους και τον επευφημούσε πλήθος, κάτι που τον έκανε να νιώθει άβολα. Ως αποτέλεσμα αυτού, σταμάτησε να χρησιμοποιεί τα μέσα μαζικής μεταφοράς και αντ΄ αυτού οδηγούσε αυτοκίνητο.
Ένα άλλο καθημερινό πρόβλημα ήταν το ύψος του, το οποίο εμπόδιζε την ικανότητά του να βρίσκει ρούχα και παπούτσια που του ταίριαζαν σωστά. Ευτυχώς, ο Κρούμινς εντοπίστηκε από τον Σοβιετικό Στρατάρχη Ιβάν Μπαγκραμιάν. Ο Μπαγκραμιάν, ο οποίος ήταν ο ίδιος μεγαλόσωμος άνδρας, ήταν ευνοϊκός για τους ψηλούς αθλητές και αφού συνάντησε τον Κρούμινς, παρήγγειλε ένα κρεβάτι μήκους 3 μέτρων να κατασκευαστεί κατά παραγγελία για τον Κρούμινς, καθώς και να φτιαχτούν προσαρμοσμένα παπούτσια και ρούχα για αυτόν.
Καριέρα σε συλλόγους
Όλες οι μακροχρόνιες και έντονες προσπάθειες προπόνησης του Κρούμινς από τον Γκομέλσκι απέδωσαν καρπούς. Ο Κρούμινς εξελίχθηκε γρήγορα σε έξυπνο σέντερ και αρχηγό ομάδας της Ρίγα ΑΣΚ. Κέρδισε το Πρωτάθλημα ΕΣΣΔ το 1955, το 1956 (με την ομάδα της Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Λετονίας), το 1957 και το 1958. Κέρδισε επίσης το Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης (σημερινή Ευρωλίγκα) το 1958, το 1959 και το 1960. Έπαιξε επίσης στους τελικούς της διοργάνωσης το 1961. Ο Κρούμινς τελείωσε την καριέρα του παίζοντας με τη ΜΚ ΒΕΦ Ρίγα.
Ο Κρούμινς παρέμεινε προσγειωμένος παίκτης όλα αυτά τα χρόνια, καθώς συνέχισε να αγωνίζεται πιο χαλαρά απέναντι σε κοντύτερους και ασθενέστερους αντιπάλους. Ωστόσο, ήταν αρκετά συναισθηματικός και δραστήριος στα σημαντικά παιχνίδια που έπαιζαν οι ομάδες του και έπαιξε με μεγάλη προσπάθεια απέναντι στους λίγους παίκτες που του έμοιαζαν σε μέγεθος. Είχε ένα σπάνιο τρόπο εκτέλεσης ελεύθερων βολών — καθώς σούταρε με στυλ «κουτάλας», αντί για τη συνηθισμένη τεχνική ελευθέρων βολών πάνω από το κεφάλι. Ωστόσο, ήταν ακόμη σε θέση να πετυχαίνει το 90% των προσπαθειών του κατά μέσο όρο.
Εθνική ομάδα
Ο Κρούμινς συμπεριλήφθηκε στην Εθνική ομάδα της ΕΣΣΔ το 1955. Ήταν κυρίαρχος σέντερ για τη Σοβιετική Ένωση στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1956 και βοήθησε τη εθνική ομάδα να φτάσει στους τελικούς της διοργάνωσης και να κερδίσει το αργυρό μετάλλιο. Στον ημιτελικό με τη Γαλλία (56–49) σημείωσε 27 πόντους αλλά στον τελικό η ανωτερότητα των Αμερικανών του Μπιλ Ράσελ τον περιόρισαν στους 4. Αγωνίστηκε με την εθνική ομάδα για περίπου 10 χρόνια και μαζί της κέρδισε χρυσά μετάλλια στο Ευρωμπάσκετ το 1959 (όπου ήταν και πρώτος σκόρερ της ομάδας με μέσο όρο 13,8 πόντους, ) το 1961 και το 1963, και αργυρά μετάλλια στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες το 1956, το 1960 και το 1964. Έπαιξε επίσης στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1959.
Τίτλοι και διακρίσεις
Ρίγα ΑΣΚ Σοβιετική Ένωση Ατομικές διακρίσεις
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σοβιετικοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Λετονοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Σέντερ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Σοβιετικής Ένωσης Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1956 Κατηγορία:Σοβιετικοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Ολυμπιονίκες της καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 1959 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1959 Κατηγορία:Παίκτες νικητές Ευρωμπάσκετ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1960 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1961 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1963 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1964 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ρίγα ΑΣΚ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΜΚ ΒΕΦ Ρίγκα
Έγκλιση
Η έγκλιση είναι οι διάφορες μορφές με τις οποίες συναντάται το ρήμα σε μια πρόταση. Στην νέα ελληνική υπάρχουν τρεις εγκλίσεις: η οριστική, η υποτακτική και η προστακτική, ενώ στα αρχαία ελληνικά υπήρχε και η ευκτική έγκλιση, η οποία πλέον έχει χαθεί.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γραμματική
Έλενορ Άμποτ
Η Έλενορ Πλάιστεντ Άμποτ (1875 – 1935) ήταν Αμερικανίδα εικονογράφος βιβλίων, σκηνογράφος και ζωγράφος της Αρτ Νουβό. Εικονογράφησε τις εκδόσεις των παραμυθιών των αδελφών Γκριμ στις αρχές του 20ου αιώνα, το Ροβινσώνα Κρούσο, το μυθιστόρημα Απαγωγή και άλλα βιβλία και περιοδικά. Σπούδασε σε τρία σχολεία τέχνης στη Φιλαδέλφεια και το Παρίσι και επηρεάστηκε από τον Χάουαρντ Πάυλ. Υπήρξε μέλος της ομάδας Νέα Γυναίκα οι οποίες ζητούσαν εκπαιδευτικές και επαγγελματικές ευκαιρίες για τις γυναίκες, συμπεριλαμβανομένης της δημιουργίας επαγγελματικών ενώσεων τέχνης όπως το The Plastic Club για να προωθούν τη δουλειά τους. Ήταν παντρεμένη με τον επίσης καλλιτέχνη και δικηγόρο C. Yarnall Abbott.
Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
Η Έλενορ Πλάιστεντ γεννήθηκε στο Λίνκολν του Μέιν. Σπούδασε τέχνη στη Σχολή Σχεδίου για Γυναίκες της Φιλαδέλφεια, στην Ακαδημία των Καλών Τεχνών της Πενσυλβάνια και στο Παρίσι στην Académie des Beaux-Arts όπου και τα έργα της εκτέθηκαν. Η Άμποτ επέστρεψε πίσω στη Φιλαδέλφεια το 1899. Επηρεάστηκε σημαντικά από τον Χάουαρντ Πάυλ, που ήταν καθηγητής της στο Ινστιτούτο Ντρέξελ. Έλεγε αργότερα στη ζωή της που δημιούργησε τα αγαπημένα της κομμάτια τέχνης κάτω από την καθοδήγησή του.
Καριέρα
Η Άμποτ, γνωστή για τις εικονογραφήσεις βιβλίων ήταν επίσης ζωγράφος τοπίων, πορτρέτων και σκηνικών συμπεριλαμβανομένων των έργων της για την παραγωγή του Θεάτρου Χέτζροου, «Ο Αυτοκράτορας Τζόουνς». Έχει δημιουργήσει εικονογραφήσεις για το περιοδικό Harper's Magazine, την εφημερίδα Saturday Evening Post και το περιοδικό Scribner's. Η Άμποτ δημιούργησε εικονογραφήσεις για βιβλία όπως το Νησί του θησαυρού και Απαγωγή του Ρόμπερτ Λούις Στίβενσον, την Οικογένεια Ελβετών Ροβινσώνων του Γιόχαν Βυς, Ένα παλιομοδίτικο κορίτσι της Λουίζα Μέι Άλκοτ καθώς και τα Παραμύθια των αδελφών Γκριμ.
Σημειώσεις
<references group= "lower-greek"/>
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανίδες ζωγράφοι Κατηγορία:Αμερικανοί εικονογράφοι Κατηγορία:Νέα Γυναίκα Κατηγορία:Αμερικανοί φεμινιστές
Σαμερόν
Το Σαμερόν (γαλλικά: Sammeron) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σαμεροναί (γαλλικά: Sammeronnais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Πυλάδης (αποσαφήνιση)
Το όνομα Πυλάδης μπορεί να αναφέρεται:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Σαμουά-συρ-Σεν
Το Σαμουά-συρ-Σεν (γαλλικά: Samois-sur-Seine) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σαμουαζιέν (γαλλικά: Samoisiens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Σαμορώ
Το Σαμορώ (γαλλικά: Samoreau) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σαμορεέν (γαλλικά: Samoréens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Σχέσεις Κύπρου και Γερμανίας
Κύπρος–Γερμανία σχέσεις ανατρέξτε στις διμερείς σχέσεις μεταξύ Κύπρου και Γερμανίας. Η γερμανία εκπροσωπείται στην Κύπρο, μέσω της πρεσβείας της στη Λευκωσία, Κύπρο. Η Κύπρος εκπροσωπείται στη Γερμανία, μέσω της πρεσβείας στο Βερολίνο, Γερμανία. Και οι δύο χώρες είναι πλήρη μέλη των Ηνωμένων Εθνών και την Ευρωπαϊκή Ένωση.