cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ουιγουρικός εθνικισμός
Η ιστορία της περιοχής έχει γίνει ιδιαίτερα πολιτικοποιημένη, με Κινεζικά και τα εθνικιστικά Ουιγούρων ιστορικοί συχνά υπερεκτιμούν την έκταση των αντίστοιχων δεσμών των εθνοτικών ομάδων τους με την περιοχή. Στην πραγματικότητα, έχει το σπίτι για πολλές ομάδες σε όλη την ιστορία, με τους Ουιγούρους να φθάνουν από την Κεντρική Ασία κατά τον 10ο αιώνα. Κατά τον 20ό αιώνα αποτελούσαν τη συντριπτική πλειοψηφία του πληθυσμού. Το 1933 και 1944 έγιναν προσπάθειες για να ανακηρυχθεί μια ανεξάρτητη δημοκρατία, αλλά η πρώτη από αυτή κατέρρευσε και η δεύτερη απορροφήθηκε στη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας το 1949. Οι ομάδες υπέρ της ανεξαρτησίας υποστηρίζουν ότι αυτό συνιστά παράνομη κατοχή.
Από τότε, μια μαζική μετανάστευση ενορχηστρωμένη από το κράτος από το 1950 έως το 1970 έχει φέρει εκατομμύρια Κινέζους Χαν στο Σιντσιάνγκ. Πολλοί Ουιγούροι φέρεται να αισθάνονται σιγά-σιγά εξαλείφονταν ως εθνοτική και πολιτισμική ομάδα, και το Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων περιγράφει "πολυεπίπεδο σύστημα επιτήρησης, ελέγχου και καταστολής της θρησκευτικής δραστηριότητας" που διαπράττεται από το κράτος. Υπολογίζεται ότι πάνω από 100.000 Ουιγούροι κρατούνται αυτή τη στιγμή στα πολιτικά "στρατόπεδα αναμόρφωσης." Η Κίνα δικαιολογεί ότι τέτοιου είδους μέτρα είναι ως απάντηση στην τρομοκρατική απειλή που προέρχεται από εξτρεμιστικές ομάδες αυτονομιστών.
Παλιό Κάστρο του Ζίβιετς
Ιστορία
Ένα κάστρο (cum castro) στο Ζίβιετς αναφέρθηκε για πρώτη φορά το 1467, καθώς καταστράφηκε από στρατό, υπό τη διοίκηση του Καζίμιρ Δ΄ της Πολωνίας εναντίον του Οίκου των Κομορόφσκι, με το οικόσημο Κόρτσακ, που καταγράφηκε από τον Γιαν Ντουούγκος. Ωστόσο, δεν είναι σίγουρο αν σήμαινε το κάστρο στην πόλη ή μια οχύρωση σε έναν κοντινό λόφο, Γρούγιετς. Ο αρχαιολογικός έλεγχος χρονολογεί την προέλευση του κάστρου στο πρώτο μισό του 15ου αιώνα. Μια μεταγενέστερη επέκταση κατασκευάστηκε το 1567 από τον Οίκο των Κομορόφσκι. Υπό την ιδιοκτησία και τη θέληση του Γιαν Σπίτεκ Κομορόφσκι, κατά τη διάρκεια της επέκτασης του κάστρου χτίστηκε μια αυλή σε αναγεννησιακό στυλ, η οποία είναι ακόμα ανέγγιχτη στη σημερινή της μορφή.
Ουιγουρικός εθνικισμός
Οι παράγοντες αυτοί έχουν οδηγήσει σε συνεχή σύγκρουση με την αστυνομία και τους Κινέζους Χαν, συμπεριλαμβανομένων των συχνών τρομοκρατικών επιθέσεων και ευρύτερες δημόσιες αναταραχές (όπως οι ταραχές στο Ουρούμτσι τον Ιούλιο του 2009).
Παλιό Κάστρο του Ζίβιετς
Ιστορία
Από το 2005, το Παλιό Κάστρο στο Ζίβιετς φιλοξενεί το Μουσείο Πόλης του Ζίβιετς (Muzeum Miejskie w Żywcu). Η μόνιμη έκθεση του Παλιού Κάστρου περιλαμβάνει μια εθνογραφική έκθεση - η οποία ολοκληρώνει το Μονοπάτι Ξύλινης Αρχιτεκτονικής στο Βοεβοδάτο Σιλεσίας στην Πολωνία.
Ουιγουρικός εθνικισμός
Δεν υπάρχει ενιαία Ουιγουρική ατζέντα, και οργανώσεις που υποστηρίζουν το σχηματισμό ενός ανεξάρτητου Ουιγουρικού κράτους ή μεγαλύτερη αυτονομία για τους Ουιγούρους περιλαμβάνουν τόσο μη βίαιες ομάδες όπως το Παγκόσμιο Ουιγουρικό Συνέδριο, με επικεφαλής τον Ραμπίγια Καντίρ, ο οποίος ζει στην εξορία, και ενεργές τρομοκρατικές οργανώσεις όπως το Ισλαμικό Κόμμα του Τουρκιστάν (που συχνά αναφέρεται ως το "Ισλαμικό Κίνημα του Ανατολικού Τουρκεστάν" ή ΙΚΑΤ), το οποίο συχνά βλέπει τον Ουιγουρικό αγώνα ως μέρος μιας ευρύτερης παγκόσμιας τζιχάντ. Ορισμένες ομάδες, όπως η Απελευθερωτική Οργάνωση του Ανατολικού Τουρκεστάν, θεωρούνται ως τρομοκράτες από την Κίνα, αλλά όχι από κάποια άλλη χώρα.
Παλιό Κάστρο του Ζίβιετς
Πηγές
Ζιβιετς Παλιο Καστρο Κατηγορία:Πόβιατ Ζίβιετς
Ουιγουρικός εθνικισμός
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κινήματα ανεξαρτησίας Κατηγορία:Εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα Κατηγορία:Πολιτικές διαμάχες Κατηγορία:Σιντσιάνγκ
Κύπελλο Ελλάδας πετοσφαίρισης ανδρών 1997-1998
Το Κύπελλο Ελλάδας βόλεϊ ανδρών για την περίοδο 1997−1998 ήταν η 11η διοργάνωση στην ιστορία του θεσμού. Συμμετείχαν οι ομάδες της Α1 και της Α2 Εθνικής Κατηγορίας. Στις δύο πρώτες φάσεις μετείχαν οι ομάδες της Α2, ενώ οι ομάδες της Α1 εισήλθαν στη Γ΄ φάση της διοργάνωσης. Ήταν η πρώτη χρονιά της θεσμοθέτησης του Φάιναλ-4 καθώς και του βραβείου Πολυτιμότερου Παίκτη (MVP). Κυπελλούχος αναδείχθηκε ο Ολυμπιακός Πειραιώς για 8η φορά σε 11 διοργανώσεις κυπέλλου. Πολυτιμότερος Παίκτης αναδείχθηκε ο Μάριος Γκιούρδας.
Α' φάση
Στην Α΄ φάση του Κυπέλλου δημιουργήθηκαν με κλήρωση 6 ζευγάρια μεταξύ των 12 ομάδων της Α2 Εθνικής κατηγορίας 1998-99.
Β' φάση
Στη Β΄ φάση του Κυπέλλου δημιουργήθηκαν με κλήρωση 2 ζευγάρια μεταξύ των 6 ομάδων που προκρίθηκαν από την Β΄ φάση. Ο Φάρος Κερατσινίου και ο Ζαφειράκης Νάουσας προκρίθηκαν στη Γ΄ φάση χωρίς αγώνα.
Γ' φάση - Φάση των 16
Στη Γ΄ φάση του Κυπέλλου συμμετείχαν οι 4 ομάδες της Α2 που προκρίθηκαν από τις δύο προηγούμενες φάσεις και οι 12 ομάδες της Α1 του Πρωταθλήματος 1997-98. Οι αγώνες διεξήχθησαν στις 6 και 7 Ιανουαρίου 1998.
Προημιτελικοί
Οι Προημιτελικοί διεξήχθησαν στις 4 Μαρτίου 1998.
Φάιναλ−4
Το Φάιναλ−4 διεξήχθη στον Πύργο το διήμερο 27 και 28 Μαρτίου 1998 στο Γυμναστήριο Πύργου Ηλείας.
Τελικός
Ο τελικός διεξήχθη στις 28 Μαρτίου 1998 στον Πύργο. Ο Ολυμπιακός Πειραιώς επεκράτησε με 3−0 του Άρη Θεσσαλονίκης και κατέκτησε το 8ο κύπελλο στην ιστορία του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι - Πηγές
1997 1998 Κυπελλο Ελλαδας Πετοσφαιρισης Ανδρων 1997 1998 Κυπελλο Ελλαδας Πετοσφαιρισης Ανδρων 1997 1998
Brut y Tywysogion
Τα αρχικά μοναχιστικά χρονικά εικάζεται πως συγγράφηκαν στο Αββαείο του Στράτα Φλόριντα, αλλά εικάζεται πως φυλάσσονταν στο παλιό αββαείο του Λάνμπανταρν Φάουρ κατά τον 11ο αιώνα. Χρονικά από άλλα, προερχόμενα από άλλα αββαεία, επίσης χρησιμοποιήθηκαν κατά τη συγγραφή. Επίσης, το λιγότερο μία εκ των ουαλικών μεταφράσεων του έργου εικάζεται πως συνεγράφη στο Στράτα Φλόριντα.
Σιδηροδρομικός Σταθμός Τανάγρας
Τανάγρα Τανάγρα Τανάγρα Τανάγρα
Αποδοτικότητα
Γενικά με τον όρο αποδοτικότητα που αποτελεί την ουσιαστική έννοια του επιθέτου αποδοτικός, εκ του ρήματος αποδίδω, χαρακτηρίζεται η ιδιότητα, ή η ικανότητα απόδοσης προσδοκώμενου αποτελέσματος. Η έννοια αυτή αναφέρεται σε πλείστους τομείς που μπορεί ν΄ αφορά, αναγωγικά, παραγόμενο έργο (π.χ. μηχανής), προσοδοφόρο μέσο, πόρο (π.χ. αποταμίευμα) κ.ά.
Στις Οικονομικές Επιστήμες η έννοια της αποδοτικότητας αναφέρεται περισσότερο στις επιτεύξεις οικονομικών μονάδων ή οικονομικών συστημάτων, ή και προσωπικού. Κατά δε άποψη πολλών θεωρούνται και οι συγκρίσεις μεταξύ των προηγουμένων. Μέχρι τη Βιομηχανική Επανάσταση ο όρος αυτός χρησιμοποιούταν με ευρεία έννοια. Από τα τέλη όμως του 18ου αιώνα ξεκίνησε η αναζήτηση μιας βάσης για τη μέτρηση της βιομηχανικής αποδοτικότητας. Από τότε ξεκίνησε έντονα, αρχικά, από τεχνικούς και στη συνέχεια από οικονομολόγους απόπειρες του ακριβή προσδιορισμού της έννοιας, που όμως διαφέρουν μεταξύ τους. Σημειώνεται ότι μέχρι σήμερα δεν έχει επέλθει συμφωνία προσδιορισμού, με συνέπεια να χρησιμοποιούνται εναλλακτικές έννοιες, όπως π.χ. παραγωγικότητα, οικονομική απώλεια, κ.λπ., κατά διεύθυνση και λειτουργία, ή κατά κλίμακα και σειρά, ή ακόμα και αναλογικά με το κέρδος.
Πηγές
Κατηγορία:Ορολογία οικονομικών Κατηγορία:Φυσικές επιστήμες
ΣΚ Ολιανένσε
Η ΣΚ Ολιανένσε είναι ένας πορτογαλικός, αθλητικός σύλλογος. Η ποδοσφαιρική του ομάδα ιδρύθηκε στις 27 Απριλίου 1912 και αγωνίζεται στην Πριμέιρα Λίγκα. Έδρα της ομάδας είναι το Estádio Algarve, χωρητικότητας 30002 θεατών. Είναι η πρώτη ομάδα εκτός Λισαβόνας ή Πόρτο που κέρδισε το Κύπελλο Πορτογαλίας (ποδόσφαιρο ανδρών), το 1924.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Πορτογαλίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1912 Κατηγορία:ΣΚ Ολιανένσε
Θεμιστοκλής Χρυσοβέργης
Βιογραφία
Ήταν γιος του Δημητρίου Χρυσοβέργη.
Στις εκλογές του 1920 εξελέγη βουλευτής Καλλιπόλεως και επανεξελέγη βουλευτής στην Πέλλα το 1926 με το Φιλελεύθερον Προσφυγικόν Κόμμα (ΦΠΚ).
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Καλλιπόλεως Κατηγορία:Βουλευτές Πέλλας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Φιλελεύθερο Προσφυγικό Κόμμα
Μπίσμαρκ (Βόρεια Ντακότα)
Το Μπίσμαρκ (αγγλικά: Bismarck, North Dakota), είναι πόλη των ΗΠΑ, πρωτεύουσα της αμερικανικής πολιτείας της Βόρειας Ντακότα, καθώς και έδρα της κομητείας Μπέρλεϊ.
Ο πληθυσμός της πόλης του Μπίσμαρκ, ανέρχεται σε 74,129 κατοίκους (σύμφωνα με εκτιμήσεις για το 2021 ), και ήταν η δεύτερη μεγαλύτερη στην πολιτεία μετά το Φάργκο. Ο πληθυσμός της μητροπολιτικής περιοχής του Μπίσμαρκ ανέρχεται σε 130,289 κατοίκους.
Είναι κτισμένο στην ανατολική όχθη του ποταμού Μιζούρι ακριβώς απέναντι από το Μαντάν. Οι δύο αυτές πόλεις είναι οι κύριες της μητροπολιτικής περιοχής.
Ιστορία
Πριν την εγκατάσταση των Ευρωπαίων, στην περιοχή ζούσαν οι ινδιάνοι Μαντάν. To 1872 το σημείο που βρίσκεται η πόλη επιλέχθηκε ως το σημείο διάβασης του σιδηροδρόμου από το ποταμό Μιζούρι και εκεί δημιουργήθηκε η πόλη. Η πόλη αρχικά ονομαζόταν Έντγουιτον, προς τιμήν του Έντγουιν Φέρρυ Τζόνσον, ενός μηχανικού του σιδηροδρόμου Βορείου Ειρηνικού, αλλά το 1873 το όνομά της άλλαξε σε Μπίσμαρκ, από τον Όττο φον Μπίσμαρκ ελπίζοντας στην προσέλκυση γερμανικών επενδύσεων και Γερμανών μεταναστών. Κατασκευάστηκε επίσης το οχυρό ΜακΚή, για την προστασία της πόλης και του σιδηροδρόμου. Η γέφυρα που διέσχιζε το ποτάμι ολοκληρώθηκε το 1882.
Ζίβιετς
Το Ζίβιετς (πολωνικά: Żywiec, γερμανικά: Saybusch) είναι πόλη στο Πόβιατ Ζίβιετς του Βοεβοδάτου Σιλεσίας στη νότια Πολωνία. Ο πληθυσμός της πόλης είναι 31.194 κάτοικοι (2019). Μεταξύ 1975 και 1998, ήταν μέρος του Βοεβοδάτου Μπιέλσκο-Μπιάουα.
Μπίσμαρκ (Βόρεια Ντακότα)
Ιστορία
Το ψηλότερο κτήριο στην πόλη είναι το Καπιτώλιο, το οποίο κατασκευάστηκε την περίοδο 1932-4 όταν το προηγούμενο καταστράφηκε από πυρκαγιά το 1930. Το κτήριο με ύψος 74 μέτρα είναι το ψηλότερο στην πολιτεία. Είναι σε ρυθμό Αρ Ντεκό. Ο κύριος εργοδότης στην πόλη είναι η πολιτειακή κυβέρνηση.
Ζίβιετς
Η πόλη βρίσκεται στο κέντρο του λεκανοπεδίου Ζίβιετς, στον ποταμό Σόουα, κοντά στη λίμνη Ζίβιετς στην ιστορική περιοχή της Ελάσσονος Πολωνίας και περιλαμβάνει το Πάρκο Τοπίου Ζίβιετς, μία από τις οκτώ προστατευόμενες περιοχές στο βοεβοδάτο.
Μπίσμαρκ (Βόρεια Ντακότα)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μπισμαρκ
Ζίβιετς
Ο πλανητοειδής 551231 Żywiec πήρε το όνομά του από την πόλη.
Ιστορία
Το Ζίβιετς αναφέρθηκε για πρώτη φορά σε γραπτό έγγραφο το 1308 ως έδρα καθολικής ενορίας. Αρχικά βρισκόταν στη θέση αργότερα γνωστή ως Stary Żywiec («Παλιό Ζίβιετς»). Ανήκε τότε στο Δουκάτο του Τέσεν και μετά το 1315 στο Δουκάτο του Οσφιέντσιμ, το οποίο το 1327 έγινε φέουδο του Βασιλείου της Βοημίας. Η πόλη ήταν ένα κομβικό σημείο για την ανάπτυξη του μέχρι τότε αραιοκατοικημένου λεκανοπεδίου Ζίβιετς. Η περιοχή του Παλιού Ζίβιετς ήταν επιρρεπής σε πλημμύρες και έτσι η πόλη μεταφέρθηκε στο σημερινό σημείο το 1448. Το 1457 το Δουκάτο του Οσφιέντσιμ αγοράστηκε και ενσωματώθηκε απευθείας στο Στέμμα του Βασιλείου της Πολωνίας. Το Ζίβιετς ήταν μια ιδιωτική πόλη, διοικητικά τοποθετημένη στο Βοεβοδάτο Κρακοβίας στην Επαρχία Ελάσσονος Πολωνίας του Πολωνικού Στέμματος. Το 1624 πουλήθηκε από την οικογένεια Κομορόφσκι στην Κωνσταντία της Αυστρίας, βασίλισσα σύζυγο του Πολωνού Βασιλιά Σιγισμούνδου Γ΄. Κατά τη διάρκεια του Κατακλυσμού, το Ζίβιετς λεηλατήθηκε και καταστράφηκε από τα σουηδικά στρατεύματα το 1656. Από το 1672 ήταν στην κατοχή του Πολωνού Καγκελάριου Γιαν Βιελκοπόλσκι.
Το Παλιό Κάστρο χτίστηκε στα μέσα του 14ου αιώνα. Το κάστρο έχει υποστεί αρκετές ανακαινίσεις και μπορεί να υπερηφανεύεται για μια σειρά από στυλ αρχιτεκτονικών και διακοσμήσεων, όπως γοτθική, αναγεννησιακή και μπαρόκ. Το Παλιό Κάστρο του Ζίβιετς περικλείεται από ένα τοπίο πάρκου 260.000 τετραγωνικών μέτρων, το οποίο ιδρύθηκε αρχικά τον 17ο αιώνα. αριστερά|μικρογραφία| Οι Πολωνικές Λεγεώνες ορκίζονται στην πλατεία της αγοράς στο Ζίβιετς κατά τον [[Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος|Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.]] Η Εκκλησία του Τιμίου Σταυρού χτίστηκε στα τέλη του 14ου αιώνα και επεκτάθηκε δύο φορές, μία το 1679 και πάλι το 1690. Τον 18ο αιώνα, μια μπαρόκ εκκλησία χτίστηκε αργότερα στο χώρο και εξακολουθεί να στέκεται σήμερα. Ένας δεύτερος αξιοσημείωτος ναός, ο Καθεδρικός Ναός της Γέννησης της Θεοτόκου, κατασκευάστηκε και επεκτάθηκε κατά το πρώτο μισό του 15ου αιώνα, πριν ανακαινιστεί με μπαρόκ τρόπο μετά από πυρκαγιά το 1711.
Με τον πρώτο διαμελισμό της Πολωνίας το 1772, το Ζίβιετς έγινε μέρος του αυστριακού Βασιλείου της Γαλικίας. Το 1810 αγοράστηκε από τον Πρίγκιπα Αλβέρτο της Σαξονίας, γιο του Βασιλιά Αυγούστου Γ΄ της Πολωνίας και πάλι κυβέρνησε με το γειτονικό Σιλεσιανό Δουκάτο του Τέσεν (Τσιέσιν). Όταν πέθανε το 1822, τα κτήματά του περιήλθαν στον Αρχιδούκα Κάρολο από τον αυστριακό Οίκο των Αψβούργων-Λωρραίνης. Η πόλη στεγάζει επίσης τη Ζυθοποιία Ζίβιετς, που ιδρύθηκε από τον γιο του Καρόλου, Αρχιδούκα Αλβέρτο του Τέσεν το 1852 και αγοράστηκε από τη Heineken International τη δεκαετία του 1990. Ένα μουσείο ιδρύθηκε στον χώρο το 2006. Στην αρχή του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, πάνω από 1.000 στρατιώτες των Πολωνικών Λεγεώνων από την περιοχή εξόρμησαν από το Ζίβιετς για να πολεμήσουν για την ανεξαρτησία της Πολωνίας. 167 από αυτούς πέθαναν στον πόλεμο. Στο τέλος του πολέμου, το 1918, η Πολωνία ανέκτησε την ανεξαρτησία και τον έλεγχο της πόλης. Οκτώ Πολωνοί από το Ζίβιετς σκοτώθηκαν στον Πολωνο-Σοβιετικό Πόλεμο του 1919-1920.
Δεύτερος Παγκόσμιος πόλεμος
αριστερά|μικρογραφία| [[Δράση Ζάιμπους. Οι Πολωνοί που εκδιώχθηκαν περιμένουν τη μεταφορά τους σε μια σιδηροδρομική διάβαση]] Μετά τη γερμανική εισβολή στην Πολωνίας το 1939, η οποία πυροδότησε το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, το Ζίβιετς καταλήφθηκε από τη ναζιστική Γερμανία. Ο τελευταίος ιδιοκτήτης των Αψβούργων, Αρχιδούκας Κάρολος Αλβέρτος της Αυστρίας, αρνήθηκε να υπογράψει τη γερμανική Volksliste, οπότε απομακρύνθηκε και συνελήφθη.
26 Πολωνοί από το Ζίβιετς δολοφονήθηκαν από τους Ρώσους στη μεγάλη σφαγή του Κατίν τον Απρίλιο-Μάιο του 1940.
Μεταξύ Σεπτεμβρίου και Δεκεμβρίου του 1940 οι αρχές των Ναζί απέλασαν 17.413 με 20.000 Πολωνούς κατοίκους από όλο το Πόβιατ Ζίβιετς, στη λεγόμενη Δράση Ζάιμπους, που πραγματοποιήθηκε από τις Βέρμαχτ και Γκεστάπο. Στο τοπικό σχολείο βρισκόταν ένα στρατόπεδο διέλευσης για τους Πολωνούς που είχαν εκδιωχθεί. Οι Πολωνοί που εκδιώχθηκαν οδηγήθηκαν στο Γενικό Κυβερνείο, μια διαφορετική περιοχή εντός της Πολωνίας υπό γερμανική στρατιωτική κατοχή. Το περιστατικό αποτέλεσε μέρος των προσπαθειών των Ναζί, με επικεφαλής τον υπουργό Ράιχ Άλφρεντ Ρόζενμπεργκ και τον αναπληρωτή του Άλφρεντ Μάγιερ, για την ανάπτυξη των Κατεχόμενων Ανατολικών Εδαφών για εγκατάσταση από Γερμανούς μετανάστες. Το 1941, ο Ναζί Γερμανός Oberpräsident της Άνω Σιλεσίας, Φριτς Μπραχτ, ενώ επισκέφθηκε την πόλη, δήλωσε ότι δεν θα υπάρχουν Πολωνοί στο πόβιατ σε πέντε χρόνια. Η γερμανική κατοχή έληξε το 1945. δεξιά|μικρογραφία| [[Παλιό Κάστρο του Ζίβιετς]]
Οικονομία
Η Ζυθοποιία Ζίβιετς βρίσκεται στην πόλη. Υπάρχει ένα μουσείο αφιερωμένο στην ζυθοποιία.
Αθλητισμός
Υπάρχουν πολλά ποδοσφαιρικά σωματεία στην πόλη: οι ομάδες ανδρών Κοσαράβα Ζίβιετς, Τσάρνι-Γκούραλ Ζίβιετς και Σόουα Ζίβιετς, και η γυναικεία ομάδα ΤΣ Μίτεχ Ζίβιετς. Και οι τέσσερις ομάδες αγωνίζονται στα χαμηλότερα πρωταθλήματα, αν και η Μίτεχ έπαιξε επίσης στην Εκστραλίγκα (πολωνική κορυφαία κατηγορία) μέχρι το 2020.
Αδελφοποιημένες πόλεις
Το Ζίβιετς είναι αδελφοποιημένο με τις:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Πολωνίας Κατηγορία:Πόλεις του Βοεβοδάτου Σιλεσίας Κατηγορία:Πόβιατ Ζίβιετς Κατηγορία:Ελάσσων Πολωνία Κατηγορία:Βοεβοδάτο Κρακοβίας (14ος αιώνας-1795) Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στο Βασίλειο της Γαλικίας και Λοδομεριάς Κατηγορία:Βοεβοδάτο Κρακοβίας (1919-1939) Κατηγορία:Επαρχία της Άνω Σιλεσίας
Μιτς ΜακΚόννελ
Διατέλεσε Ηγέτης της Πλειοψηφίας της Γερουσίας των ΗΠΑ από το 2015 έως το 2021 και ξανά Ηγέτης της Μειοψηφίας της Γερουσίας από το 2007 έως το 2015.
Είναι παντρεμένος με την πρώην Υπουργό Μεταφορών (2017-2021) και πρώην Υπουργό Εργασίας των Ηνωμένων Πολιτειών (2001-2009) Ελέιν Τσάο. Το περιοδικό Time έχει συμπεριλάβει τον ΜακΚόννελ, στους 100 άτομα με την ισχυρότερη επιρροή στον κόσμο.
Βιογραφία
Το 1956, αποφοίτησε το Λύκειο "DuPont Manual High School" στο Λούισβιλ, και κατόπιν σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο του Λούισβιλ απ'όπου έλαβε πτυχίο με διάκριση το 1964. Στη συνέχεια, σπούδασε Νομική στο Πανεπιστήμιο του Κεντάκι απ'όπου έλαβε πτυχίο (JD) το 1967.
Πρώιμη καριέρα
Αφού εργάστηκε τα προηγούμενα χρόνια σε προεκλογικές εκστρατείες Ρεπουμπλικανών πολιτικών, τον Οκτώβριο του 1974, διορίστηκε από τον τότε Πρόεδρο Τζέραλντ Φορντ, μεταβατικός Βοηθός Αναπληρωτής Γενικός Εισαγγελέας των Ηνωμένων Πολιτειών (1975-1975).
Το 1977, εξελέγη εκτελεστικός πρόεδρος και δικαστής της κομητείας Τζέφερσον στο Κεντάκι (το υψηλότερο αξίωμα της κομητείας τότε). Επανεξελέγη στο αξίωμα το 1981.
Γερουσία των Ηνωμένων Πολιτειών (1985-)
Στις εκλογές της Γερουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών το 1984 στο Κεντάκι, ο Μιτς ΜακΚόννελ, κατάφερε να εκλεγεί με 49,9%, Γερουσιαστής των Ηνωμένων Πολιτειών για το Κεντάκι, όπου ανέλαβε το 1985. Έκτοτε έχει επανεκλεγεί στο αξίωμα ακόμα φορές (1990, 1996, 2002, 2008, 2014, 2020).
Το 2002, εξελέγη Υφηγητής (Whip) των Ρεπουμπλικανών Γερουσιαστών, και εφόσον κατείχαν τότε την πλειοψηφία της Γερουσίας στο 108ο Κογκρέσο (2003-2005), έγινε Υφηγητής της Πλειοψηφίας της Γερουσίας των ΗΠΑ, δεύτερο υψηλότερο αξίωμα της Γερουσίας, υπό τον τότε Ηγέτη Ουίλλιαμ Φριστ.
Κομματικός Ηγέτης στη Γερουσία (2007-)
Το 2006, εξελέγη Ηγέτης (Leader) των Ρεπουμπλικανών Γερουσιαστών, και στην έναρξη του 110ου Κογκρέσου (2007) όπου οι Ρεπουμπλικανοί ήταν μειοψηφία στη Γερουσία, έγινε Ηγέτης της Μειοψηφίας της Γερουσίας των ΗΠΑ.
Στο 114ο Κογκρέσο των Ηνωμένων Πολιτειών (2015-2017), οι Ρεπουμπλικανοί ανέκτησαν την πλειοψηφία της Γερουσίας, και ο Μιτς ΜακΚόννελ, ανέλαβε Ηγέτης της Πλειοψηφίας της Γερουσίας των ΗΠΑ, θέση που διατήρησε στο 115ο (2017-2019) και στο 116ο Κογκρέσο (2019-2021).
Στο 117ο και τρέχον Κογκρέσο (2021), ο ΜακΚόννελ, με την απώλεια της πλειοψηφίας των Ρεπουμπλικανών, έγινε και πάλι Ηγέτης της Μειοψηφίας.
Προσωπική ζωή
αριστερά|μικρογραφία|135x135εσ|Ο ΜακΚόννελ με την σύζυγό του Ελέιν Τσάο. Ο Μιτς ΜακΚόννελ, είναι Βαπτιστής Χριστιανός. Από το 1968 έως το 1980, ήταν παντρεμένος με την Σερίλ Ράντομ, με την οποία απέκτησαν τρία παιδιά.
Το 1993, παντρεύτηκε την Ελέιν Τσάο, μετέπειτα Υπουργό Εργασίας των ΗΠΑ (2001-2009) επί Τζορτζ Ο. Μπους και Υπουργό Μεταφορών των ΗΠΑ (2017-2021) επί Ντόναλντ Τραμπ.
Πολιτική τοποθέτηση
Κατά τα πρώτα χρόνια, ως πολιτικός ο ΜακΚόννελ, ήταν μετριοπαθής κεντροδεξιός πολιτικός. Στη συνέχεια με την πάροδο των ετών, στράφηκε προς τα δεξιά καθιστώντας τον έναν συντηρητικό και δεξιό πολιτικό, όχι όμως σκληροπυρηνικό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερουσιαστές των ΗΠΑ Κατηγορία:Κεντάκι Κατηγορία:Πολιτικοί του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος (ΗΠΑ) Κατηγορία:Πολιτικοί των ΗΠΑ Κατηγορία:Ηγέτες εν ενεργεία Κατηγορία:Αμερικανοί πολιτικοί Κατηγορία:Αμερικανοί δικηγόροι Κατηγορία:Αμερικανοί νομικοί
ΚΥΚΝΟΣ Α.Ε.
Η ΚΥΚΝΟΣ Α.Ε. είναι ελληνική εταιρεία κονσερβοποιίας. Έχει την έδρα της στο Ναύπλιο. Κατασκευάζει πάστα τομάτας, κέτσαπ και σάλτσες τομάτας. Τα προϊόντα της εξάγονται και σε πόλεις των ΗΠΑ, που υπάρχει ελληνική διασπορά.
Ο Κύκνος έχει πολλά εργοστάσια σε όλη την Ελλάδα, συμπεριλαμβανομένου των Σαβαλίων και της Ζακύνθου.
Η εταιρεία ιδρύθηκε το 1915. Αρχικά η παραγωγή γινόταν σε συσκευαστήριο λαχανικών και τοματοπολτού στο χωριό της Ασίνης. Το 1928 η εταιρεία εγκαινίασε το πρώτο εργοστάσιο της στο Ναύπλιο, το οποίο εξοπλίστηκε με ταχυσυμπυκνωτές χυμού ντομάτας για τον σκοπό της παραγωγής τοματοπολτού. Το εργοστάσιο διέθετε κυτιοποιείο για την παραγωγή κονσερβών που γεμίζει η εταιρεία.
Την δεκαετία του 1950 η εμφάνιση του εργοστασίου της εταιρείας ανανεώθηκε. Ο σχεδιασμός του βασίζεται στο σχέδιο του αρχιτέκτονα Καλλικλή.
Την δεκαετία του 1970 αρχίζει να εξάγει προϊόντα της στο εξωτερικό και άρχισε να προμηθεύει τοματοπολτό σε γνωστές εταιρείες τροφίμων.
Κατηγορία:Ελληνικές βιομηχανίες Κατηγορία:Εταιρείες τροφίμων και ποτών στην Ελλάδα Κατηγορία:Ελληνικά εμπορικά σήματα
Ιωάννης Σισμανόγλου
Ο Ιωάννης Σισμάνογλου (1820-1894) ήταν Έλληνας επιχειρηματίας και ευεργέτης.
Βιογραφικό
Ο Ιωάννης Σισμάνογλου γεννήθηκε στην Άγκυρα. Όταν ήταν παιδί έχασε του γονείς του και σε ηλικία 14 ετών πήγε στη Νικομήδεια, όπου δούλεψε κοντά σε συγγενείς του. Γύρω στο 1840 έφυγε από τη Νικομήδεια και εγκαταστάθηκε στην Κωνσταντινούπολη, όπου ασχολήθηκε με το εμπόριο, εξελίχθηκε σε μεγάλο επιχειρηματία και έλαβε τίτλους από την Οθωμανική Κυβέρνηση. Παρόλη την οικονομική καταστροφή που υπέστη λόγω του Ρωσοτουρκικού Πολέμου, σιγά σιγά κατάφερε να ξαναδημιουργήσει την περιουσία του.
Είχε διοριστεί από τις οθωμανικές αρχές ως μέλος της «Επιτροπής της Δεκάτης», σκοπός της οποίας ήταν η είσπραξη του ομώνυμου φόρου. Απέκτησε μεγάλα κέρδη από τις τραπεζικές επιχειρήσεις με τις οποίες ασχολήθηκε και από μια βιομηχανία χρωμίου που είχε δημιουργήσει. Ενίσχυσε οικονομικά την «Επιτροπή της Ελληνικής Ορθοδόξου Κοινότητος» της Άγκυρας και με δικά του χρήματα ιδρύθηκε το πρώτο ελληνικό δημοτικό σχολείο στην πόλη. Επίσης, ενίσχυσε οικονομικά την Ελληνική Κοινότητα Κωνσταντινουπόλεως και έκανε μεγάλη δωρεά για την ανίδρυση της Μεγάλης του Γένους Σχολής. Μετά τον θάνατό του άφησε τεράστια περιουσία, την οποία χρησιμοποίησαν τα παιδιά του, Αναστάσιος και Κωνσταντίνος, σε δωρεές και κοινωφελή έργα.
Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικκα, τ.46
Κατηγορία:Έλληνες επιχειρηματίες Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες
NGC 1559
Ο NGC 1559 είναι ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας και γαλαξίας Σίφερτ ο οποίος βρίσκεται στον αστερισμό Δίκτυον. Ανακαλύφθηκε στις 9 Δεκεμβρίου 1826 από τον αστρονόμο Τζέιμς Ντάνλοπ (James Dunlop). Παρόλο που παλαιότερα θεωρούνταν ότι ήταν μέλος της Ομάδας της Δοράδος, μετέπειτα παρατηρήσεις του έδειξαν ότι δεν σχετίζεται με αυτή ή οποιαδήποτε άλλη ομάδα γαλαξιών καθώς και ότι δεν έχει γαλαξίες δορυφόρους. Έχει ευμεγέθεις βραχίονες ενώ είναι αξιόλογος και ο ρυθμός γενέσεως νέων αστέρων. Η κεντρική «ράβδος» του είναι μικρή και εκτείνεται για 40″. Τόσο η «ράβδος» όσο και ο κεντρικός δίσκος του είναι πηγές πολύ ισχυρών ραδιοεκπομπών.
Υπερκαινοφανείς
Το 2005 παρατηρήθηκε στον NGC 1559 ο υπερκαινοφανής τύπου 1a που ονομάστηκε SN 2005df. Δύο ακόμη υπερκαινοφανείς παρατηρήθηκαν στον γαλαξία αυτόν και ονομάστηκαν SN 1984J και SN 1986L. Όλοι τους ανακαλύφθηκαν από τον ερασιτέχνη αστρονόμο Ρόμπερτ Έβανς (Robert Evans) που παρατηρούσε από την Αυστραλία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ραβδωτοί σπειροειδείς γαλαξίες Κατηγορία:Γαλαξίες Σίφερτ Κατηγορία:Δίκτυον (αστερισμός) 1559 14814
TL
Η συντομογραφία λατινικών χαρακτήρων TL ή Tl ή tl μπορεί να αναφέρεται:
Βιομάζα
Ως βιομάζα ορίζεται το βιοαποικοδομήσιμο κλάσμα προϊόντων, αποβλήτων ή υπολειμμάτων βιολογικής προέλευσης, από τη γεωργία (συμπεριλαμβανομένων των φυτικών και των ζωικών ουσιών), τη δασοπονία και τους συναφείς κλάδους, συμπεριλαμβανομένης της αλιείας και της υδατοκαλλιέργειας. Όπως επίσης και το βιοαποικοδομήσιμο κλάσμα των βιομηχανικών αποβλήτων και των οικιακών απορριμμάτων. Ουσιαστικά, η βιομάζα αποτελεί την ύλη που έχει άμεση ή έμμεση βιολογική (οργανική) προέλευση.
Σε περίπτωση που η βιομάζα χρησιμοποιηθεί ως καύσιμο για παραγωγή ενέργειας μιλάμε για στερεά, υγρά και αέρια βιοκαύσιμα. Παραδείγματα στερεών βιοκαυσίμων αποτελούν τα πέλλετ ξύλου, οι μπριγκέτες, τα πυρηνόξυλα, τα ροκανίδια, τα καυσόξυλα. Παραδείγματα υγρών βιοκαυσίμων αποτελούν η βιοαιθανόλη και το βιοντήζελ τα οποία έχουν συχνή εφαρμογή ως καύσιμα κίνησης thumb|250px|Ξυλώδης βιομάζα: [[πέλλετ ξύλου, τα οποία προκύπτουν από τη μηχανική συμπίεση πριονιδιού ή ξυλόσκονης.]]
Η ενέργεια που είναι δεσμευμένη στις φυτικές ουσίες προέρχεται από τον ήλιο. Με τη διαδικασία της φωτοσύνθεσης, τα φυτά μετασχηματίζουν την ηλιακή ενέργεια σε βιομάζα. Οι ζωικοί οργανισμοί αυτή την ενέργεια την προσλαμβάνουν με την τροφή τους και αποθηκεύουν ένα μέρος της. Αυτή την ενέργεια αποδίδει τελικά η βιομάζα, μετά την επεξεργασία και τη χρήση της. Είναι μια ανανεώσιμη πηγή ενέργειας γιατί στην πραγματικότητα είναι αποθηκευμένη ηλιακή ενέργεια που δεσμεύτηκε από τα φυτά κατά τη φωτοσύνθεση. Η βιομάζα είναι η πιο παλιά και διαδεδομένη ανανεώσιμη πηγή ενέργειας. Ο πρωτόγονος άνθρωπος, για να ζεσταθεί και να μαγειρέψει, χρησιμοποίησε την ενέργεια (θερμότητα) που προερχόταν από την καύση των ξύλων, που είναι ένα είδος βιομάζας.
Αλλά και μέχρι σήμερα, κυρίως οι αγροτικοί πληθυσμοί, τόσο της Αφρικής, της Ινδίας και της Λατινικής Αμερικής, όσο και της Ευρώπης, για να ζεσταθούν, να μαγειρέψουν και να φωτιστούν χρησιμοποιούν ξύλα, φυτικά υπολείμματα (άχυρα, πριονίδια, άχρηστους καρπούς ή κουκούτσια κ.ά.) και ζωικά απόβλητα (κοπριά, λίπος ζώων, άχρηστα αλιεύματα κ.ά.). Όλα τα παραπάνω υλικά, που άμεσα ή έμμεσα προέρχονται από το φυτικό κόσμο, αλλά και το μεγαλύτερο μέρος από τα αστικά απορρίμματα (υπολείμματα τροφών, χαρτί κ.ά.) των πόλεων και των βιομηχανιών, μπορούμε να τα μετατρέψουμε σε ενέργεια.
== Ορισμός == Σύμφωνα με το ΦΕΚ 1450/2013 "βιομάζα" είναι οποιοδήποτε από τα ακόλουθα:
A) προϊόντα που αποτελούνται από οποιαδήποτε φυτική ύλη, προερχόμενη από τη γεωργία ή τη δασοκομία, η οποία μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως καύσιμο προκειμένου να ανακτηθεί το ενεργειακό της περιεχόμενο,
B) τα εξής απόβλητα:
Χαρακτηριστικά
Η ενέργεια της βιομάζας (βιοενέργεια ή πράσινη ενέργεια) είναι δευτερογενής ηλιακή ενέργεια. Η ηλιακή ενέργεια μετασχηματίζεται από τα φυτά μέσω της φωτοσύνθεσης. Οι βασικές πρώτες ύλες που χρησιμοποιούνται, είναι το νερό και το διοξείδιο του άνθρακα, που είναι άφθονα στη φύση.
Η μόνη φυσικά ευρισκόμενη πηγή ενέργειας με άνθρακα που τα αποθέματά της είναι ικανά ώστε να μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως υποκατάστατο των ορυκτών καυσίμων, είναι η βιομάζα. Αντίθετα από αυτά, η βιομάζα είναι ανανεώσιμη καθώς απαιτείται μόνο μια σύντομη χρονική περίοδος για να αναπληρωθεί ό,τι χρησιμοποιείται ως πηγή ενέργειας. Εν γένει, για τις διάφορες τελικές χρήσεις υιοθετούνται διαφορετικοί όροι. Έτσι, ο όρος "βιοισχύς" περιγράφει τα συστήματα που χρησιμοποιούν πρώτες ύλες βιομάζας αντί των συνήθων ορυκτών καυσίμων (φυσικό αέριο, άνθρακα) για ηλεκτροπαραγωγή, ενώ ως "βιοκαύσιμα" αναφέρονται κυρίως τα υγρά καύσιμα μεταφορών που υποκαθιστούν πετρελαϊκά προϊόντα, π.χ. βενζίνη, ντίζελ κ.α..
Βασικό πλεονέκτημα της βιομάζας είναι ότι είναι ανανεώσιμη πηγή ενέργειας και ότι παρέχει ενέργεια αποθηκευμένη με χημική μορφή. Η αξιοποίηση της μπορεί να γίνει με μετατροπή της σε μεγάλη ποικιλία προϊόντων, με διάφορες μεθόδους και τη χρήση σχετικά απλής τεχνολογίας. Σαν πλεονέκτημά της καταγράφεται και το ότι κατά την παραγωγή και τη μετατροπή της δεν δημιουργούνται οικολογικά και περιβαλλοντολογικά προβλήματα. Από την άλλη, σαν μορφή ενέργειας η βιομάζα χαρακτηρίζεται από πολυμορφία, χαμηλό ενεργειακό περιεχόμενο, σε σύγκριση με τα ορυκτά καύσιμα, λόγω χαμηλής πυκνότητας και/ή υψηλής περιεκτικότητας σε νερό, εποχικότητα, μεγάλη διασπορά, κλπ. Τα χαρακτηριστικά αυτά συνεπάγονται πρόσθετες, σε σχέση με τα ορυκτά καύσιμα, δυσκολίες στη συλλογή, μεταφορά και αποθήκευσή της. Σαν συνέπεια το κόστος μετατροπής της σε πιο εύχρηστες μορφές ενέργειας παραμένει υψηλό.
Εντούτοις, η έρευνα και η τεχνολογική πρόοδος που έχει πραγματοποιηθεί τα τελευταία 10 χρόνια έχουν καταστίσει τις τεχνολογίες ενεργειακής μετατροπής της βιομάζας εξαιρετικά ελκυστικές σε παγκόσμιο επίπεδο. Οι προοπτικές, μάλιστα, της βιοενέργειας καθίστανται διαρκώς μεγαλύτερες και πιο ελπιδοφόρες. Στις πιο προηγμένες οικονομικά χώρες, αναμένεται να καλύπτει σημαντικό τμήμα της ενεργειακής παραγωγής μελλοντικά.
Συσσωματώματα βιομάζας
Τα συσσωματώματα βιομάζας είναι ένα καύσιμο αποτελούμενο από ξύλο, απαλλαγμένο από κάθε υγρασία, συμπιεσμένο σε μικρούς κυλίνδρους χωρίς καμιά προστιθέμενη συγκολλητική ουσία. Κατασκευάζονται από τα βιολογικά παραπροϊόντα της γεωργίας, της δασοπονίας και της βιομηχανίας ξύλου και είναι ένα οικονομικά αποδοτικό μέσο μείωσης των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου. Λόγω της κυλινδρικής φόρμας, της στιλπνής επιφάνειας και του μικρού μεγέθους, τα συσσωματώματα συμπεριφέρονται όπως ένα υγρό, διευκολύνοντας τη μεταφορά τους και την αυτόματη τροφοδοσία του λέβητα ή της σόμπας-θερμάστρας συσσωματωμάτων. Η τροφοδοσία της εγκατάστασης μπορεί να γίνει είτε με συσκευασίες σάκων 15 kg είτε με μεγάλες συσκευασίες 500-1.000 ατόμων. Η υψηλή ενεργειακή πυκνότητα και η ευκολία της χρήσης καθιστούν αυτό το φυτικό και περιβαλλοντικά ασφαλές καύσιμο κατάλληλο, ενδεικνυόμενο για χρήση σε κάθε μεγέθους αυτόματα συστήματα θέρμανσης.
βασικά τεχνικά χαρακτηριστικά
Τα συσσωματώματα είναι μικροί κύλινδροι διαμέτρου 60-80 mm με μήκος περίπου 100 mm και χρώμα εξαρτώμενο από την πρώτη ύλη που χρησιμοποιήθηκε για την παραγωγή τους.
Η χρήση της βιομάζας στην Ευρώπη-Το παράδειγμα του βιολογικού μύλου Äänekoski Metsä στη Φινλανδία
Η Φινλανδία αποτελεί παγκόσμιο παράδειγμα για τη βιώσιμη διαχείριση του δασικού της πλούτου και ειδικά ως προς τον τρόπο χρήσης της βιομάζας στην παραγωγή ενέργειας λόγω του εξαιρετικά ισχυρού δασικού της τομέα και τις εκτεταμένες επενδύσεις του κράτους και των επιχειρήσεων στη βιοενέργεια ήδη από τη δεκαετία του 1980. Η μεγαλύτερη άνοδος στην παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας της χώρας στηριζόμενη σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας προήλθε από την ενέργεια που παράγεται από υποπροϊόντα της δασικής βιομηχανίας, η οποία αντιπροσωπεύει πάνω από το 60 τοις εκατό της συνολικής ανανεώσιμης ενέργειας. Στη Φινλανδία, το κράτος αλλά και οι επιχειρήσεις παρέχουν κίνητρα για τη χρήση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας σε βιομηχανική κλίμακα με τη χρήση ενός συστήματος τροφοδοσίας τιμολογίων (FIT). Η βιοενέργεια στη Φινλανδία κυριαρχείται από στερεά βιομάζα (377 PJ), σε μεγάλο βαθμό σε δασικές βιομηχανίες (τσιπ, φλοιός, πριονίδι) και βιομηχανίες χαρτοπολτού και χαρτιού (μαύρο υγρό), ενώ χρησιμοποιείται για θέρμανση και ενέργεια στον οικιακό τομέα. Πολλές επιχειρήσεις σε διάφορες περιοχές της Φινλανδίας χρησιμοποιούν τη βιομάζα τόσο για θέρμανση όσο και στη πρόσθετη ενέργεια προκειμένου να τροφοδοτήσουν τα μηχανήματά τους. Ένα τέτοιο παράδειγμα επιχείρησης είναι και ο μύλος βιοπροϊόντων Äänekoski του Ομίλου Metsä στην κεντρική Φινλανδία, ο οποίος χρησιμοποιεί υπολείμματα ξύλου για να τροφοδοτεί τις δικές του δραστηριότητες, να θερμαίνει την κοντινή πόλη και να παρέχει ηλεκτρική ενέργεια στη σκανδιναβική περιφερειακή αγορά.Το εργοστάσιο παράγει 1,3 εκατομμύρια τόνους πολτού βιομάζας ετησίως προερχόμενη από τα δάση της Φιλανδίας. Το μεγαλύτερο μέρος του πολτού εξάγεται, κυρίως στην Ευρώπη και την Ασία. Ο μύλος βιοπροϊόντων κατασκευάζει πολτό από μαλακό ξύλο και σημύδα για χαρτόνι, χαρτομάντιλο και χαρτί εκτύπωσης και ειδικά προϊόντα. Η ονομασία του μύλου ως μύλος βιοπροϊόντων, προέρχεται από τον τρόπο χρήσης της βιομάζας ως καύσιμο για την παραγωγή ενέργειας καθώς εμπλουτίζει την παραγωγή προϊόντων με νέα βιοπροϊόντα, παράγει περίσσεια βιοενέργεια και δεν χρησιμοποιεί ορυκτά καύσιμα. Αποτελεί ιδιωτική επιχείρηση και πρωτοβουλία, ωστόσο υπάρχει άριστη συνεργασία τόσο με την τοπική κοινότητα όσο και με τις κυβερνητικές αρχές. Βάση του εγχειρήματος αποτελεί η κοινωνική και περιβαλλοντική βιωσιμότητα ενώ η συνεργασία και η ανταλλαγή απόψεων σχετικά με τις αποφάσεις για την ανάπτυξη και βελτίωση της επιχείρησης ανάμεσα στα μέλη είναι βασικό κομμάτι της επίτευξης των στόχων του βιολογικού μύλου. Η διαχείριση της βιομάζας με έναν τέτοιο ενεργό τρόπο επιτρέπει την ανάπτυξη της αποθήκευσης άνθρακα στα δάση ενώ παράλληλα διασφαλίζει την παραπάνω εξαγωγή ενέργειας από αυτά. Παρατηρείται έτσι, ότι με τον τρόπο αυτό, τα δάση της Φινλανδίας αναπτύσσονται σχεδόν δύο φορές πιο γρήγορα από ό,τι στη δεκαετία του 1950, ενώ παράλληλα η ποσότητα του ξύλου που μπορεί να παραχθεί βιώσιμα από αυτά έχει σχεδόν διπλασιαστεί.
Παραπομπές
http://www.biomassenergy.gr/articles/technology/biomass/161-pellet-production-2
Κατηγορία:Ανανεώσιμες πηγές ενέργειας Κατηγορία:Βιοκαύσιμα Κατηγορία:Φυσικά υλικά Κατηγορία:Βιοενέργεια __ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__ __ΔΕΣΜΟΣΝΕΑΣΕΝΟΤΗΤΑΣ__
C4H7N
Ο μοριακός τύπος C4H7N μπορεί να αναφέρεται στα ακόλουθα 84 ισομερή θέσης:
Τρίγωνο Δράμας
Το Τρίγωνο, που μέχρι το 1927 ονομαζόταν Μπαχάν ή Μπεχάν, είναι ένα ακατοίκητο χωριό του νομού Δράμας στο δήμο Παρανεστίου στην περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Δράμας Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένα χωριά του Νομού Δράμας
Πολιορκία της Τοτόρι
Η πολιορκία του κάστρου Τοτόρι το 1581 είναι μία από τις λίγες στις οποίες χρησιμοποιήθηκαν τακτικές πείνας προς επιτυχή ολοκλήρωση της πολιορκίας. Οι δυνάμεις του Τογιοτόμι Χιντεγιόσι έκοψαν τις προμήθειες του κάστρου και το περικύκλωσαν για 200 μέρες. Η πολιορκία έληξε όταν ο άρχοντας του κάστρου, Κικκάβα Σούνι, παρέδωσε το κάστρο και αυτοκτόνησε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία της Ιαπωνίας
Αρχαιολεμούριος
Ο Αρχαιολεμούριος (Archaeolemur) είναι εξαφανισμένο γένος λεμούριου που περιλαμβάνει δύο είδη, το Archaeolemur edwardsi και το A. majori.
Το γένος ήταν διαδεδομένο στη Μαδαγασκάρη κατά το μεγαλύτερο μέρος του Ολόκαινου, και τα υπολείμματά του είναι συχνά άφθονα σε τοποθεσίες απολιθωμάτων σε όλο το νησί. Το μεγάλο γεωγραφικό και χρονικό εύρος του γένους μπορεί να αποδοθεί στο ότι ήταν γενικευμένο είδος. Ο Αρχαιολεμούριος ήταν ημιεδαφόβιο τετράποδο που περνούσε το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου του στο έδαφος, όντας ωστόσο προσαρμοσμένο και στη δενδρόβια κίνηση. Παρά την τάση του για κυρίως εδαφικό τρόπο ζωής, δεν ήταν καλά προσαρμοσμένος για τρέξιμο όπως οι μακάκοι και οι μπαμπουίνοι, επιζώντα πρωτεύοντα με τα οποία συχνά συγκρίνεται. Εν σχέσει με τους κατά κύριο λόγο εδαφόβιους μπαμπουίνους, ο Αρχαιολεμούριος είχε πιο κοντά και ρωμαλέα άκρα, μικρότερα δάκτυλα και ευρύτερο κορμό. Η δίαιτά του πιστεύεται ότι αποτελούνταν από μεγάλο εύρος τροφών, συμπεριλαμβανομένων σπόρων από φυτά της σαβάνας. Οι κοπτήρες του Αρχαιολεμούριου ήταν μεγεθυμένοι και προσαρμοσμένοι στην αφαίρεση σκληρών κελυφών και φλοιών από σπόρους και φρούτα. Η ευρυτοπική προσαρμογή του Αρχαιολεμούριου ενδέχεται να εξηγεί το γιατί ήταν ένας από τους τελευταίους λεμούριους γνωστούς από υποαπολιθώματα που εξαφανίστηκε. Εξαφανίστηκε από τη Μαδαγασκάρη γύρω στο 1047-1280 μ.Χ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαιολεμουρίδες
Λάλας (αποσαφήνιση)
Με το όνομα Λάλας αναφέρεται σήμερα ο οικισμός:
Με το όνομα αυτό αναφέρονταν κατά το παρελθόν οι οικισμοί:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Φόλμε
μικρογραφία|Ο Φόλμε στην πόλη Χάγκεν Ο Φόλμε (γερμανικά: Volme) είναι ποταμός στη Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία της Γερμανίας. Είναι αριστερός παραπόταμος του Ρουρ και έχει μήκος 49,8 χιλιόμετρα, εκ των οποίων 21 είναι μέσα στα όρια της πόλεως Χάγκεν.
Ο Φόλμε πηγάζει σε υψόμετρο 480 μέτρων, στο νοτιοανατολικό τμήμα της Περιοχής του Ρουρ. Έπειτα, διαρρέει τους δήμους του Μάινερτσχαγκεν και του Χάγκεν και εκβάλλει στον Ρουρ σε υψόμετρο 91 μέτρων. Στο Χάγκεν ο Φόλμε ρέει κυρίως μέσω καναλιών, και από το 2004 είναι σε διαδικασία αποκατάστασης.
Βιομηχανική ανάπτυξη
Στην προβιομηχανική εποχή, πολυάριθμοι μύλοι, σιδηρουργεία και χυτήρια αναπτύχθηκαν γύρω από τον Φόλμε. Στις αρχές του 19ου και του 20ου αιώνα, αναπτύχθηκε βιομηχανία σιδήρου γύρω από τον Φόλμε.
Παραπομπές
Φολμε Φολμε
ΣΚ Μπέιρα Μαρ
Η ΣΚ Μπέιρα Μαρ είναι ένας πορτογαλικός, αθλητικός σύλλογος από την πόλη Αβέιρο. Η ποδοσφαιρική του ομάδα αγωνίζεται στη Σεγκούντα Λίγκα. Ιδρύθηκε το 1922. Έδρα της ομάδας είνα το Στάδιο Μουνισιπάλ, χωρητικότητας 32.830 θεατών. Διάσημοι ποδοσφαιριστές της ομάδας είναι ο Εουσέμπιο και ο Αντόνιο Σόουζα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1922 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Πορτογαλίας Κατηγορία:ΣΚ Μπέιρα Μαρ
Δημήτρης Ι. Σταμάτης
Ο Δημήτρης Σταμάτης (γενν. 25 Ιανουαρίου 1950) είναι Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Δημήτριος Σταμάτης γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Είναι μόνιμος κάτοικος Θεσσαλονίκης, όπου ζει με τη σύζυγο και τα δύο του παιδιά.
Σπούδασε στη Νομική Σχολή του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Ασκεί ενεργά το επάγγελμα του δικηγόρου.
Το 1985 εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Α΄ Θεσσαλονίκης με τη Νέα Δημοκρατία, έως και το 1993. Ακόμα διατέλεσε Γενικός Γραμματέας του πρώην Υπουργείου Μεταφορών και Επικοινωνιών. Κατά την περίοδο 2005 - 2009, χρημάτισε Γενικός Γραμματέας της τότε Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης.
Στις βουλευτικές εκλογές του Ιανουαρίου 2015 ήταν υποψήφιος στη δεύτερη θέση του ψηφοδελτίου επικρατείας της ΝΔ, θέση στην οποία εξελέγη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Επικρατείας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Βουλευτές Α΄ Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Έλληνες βουλευτές επικρατείας
Εντερέ
δεξιά|μικρογραφία|Στούπα Εντερέ Το Εντερέ είναι ένας αρχαιολογικός χώρος στο Σιντσιάνγκ της Κίνας, στη νότια έρημο Τάκλα Μακάν, ένα μέρος από τη νότια διαδρομή του αρχαίου Δρόμου του Μεταξιού. Έχει ταυτοποηθεί με ένα μέρος που λέγεται Σάκα που αναφέρεται σε έγγραφα που έχουν συνταχθεί στο αλφάβητο Χαροσθί που έχουν βρεθεί στην περιοχή.
Αρχαιολογικές ανασκαφές
αριστερά|μικρογραφία|Ανασκαμμένοι πυλώνες στο Εντερέ Το 1901 το φρούριο του Εντερέ ανασκάφηκε από τον Σερ Μαρκ Αουρέλ Στάιν. Πιστεύεται ότι το Εντερέ ήταν μια σημαντική στρατιωτική θέση και κέντρο της Βουδιστικής λατρείας ευρισκόμενο περίπου στα μισά του δρόμου μεταξύ του Τσαρτσάν και της Νίνα (ή Νίγια). Τα νομίσματα που βρέθηκαν εκεί δείχνουν ότι η ελεγχόμενη από τους Κινέζους περιοχή ακόμη και από την αρχή της Δυναστείας των Χαν αλλά κατακτήθηκε από τους  Θιβετιανούς κατά τη διάρκεια της Δυναστείας των Τανγκ. Ωστόσο, το φρούριο εγκαταλείφθηκε τον ένατο αιώνα, όταν ο ποταμός Εντερέ άλλαξε πορεία.
Ο Στάιν ανακάλυψε ένα αριθμό κτιρίων, αφιερωμένο στην Βουδιστική λατρεία, συμπεριλαμβανομένων βωμών γεμάτες κουρέλια και κομμάτια από Βουδιστικά χειρόγραφα γραμμένα στα Κινέζικα, τα θιβετιανά και τα Σανσκριτικά που σημαίνει ότι είχαν συνταχθεί από προσκυνητές από μακριά και ευρέως.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σιντσιάνγκ
Μοναστήρι του Ζμπράσλαβ
Επρόκειτο για ένα από τα πιο σημαντικά μοναστήρια του Κιστερκιανού Τάγματος στο Βασίλειο της Βοημίας. Ιδρύθηκε το 1292 από τον βασιλιά Βεγκέσλαο Β΄ της Βοημίας και έγινε η βασιλική νεκρόπολη για τα τελευταία μέλη του Οίκου των Πρεμυσλιδών. Καταργήθηκε από τον Βασιλιά της Βοημίας και Αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας Ιωσήφ τον Β’ το 1789.
Ο πιο γνωστός αββάς (ηγούμενος) του μοναστηριού ήταν ο Πέτρος του Τσίταου (πεθ. 1339), ο οποίος έγραψε το Χρονικό του Ζμπράσλαβ (στα λατινικά: Chronicon Aulae Regiae). Το έργο αυτό αποτελεί την πιο σημαντική ιστορική πηγή για την ιστορία της Βοημίας το πρώτο μισό του 14ου αιώνα. Το Μοναστήρι του Ζμπράσλαβ είναι γνωστό για την εικόνα της Παναγίας του Ζμπράσλαβ, που χρονολογείται τον 14ο αιώνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Πράγα Κατηγορία:Μοναστήρια
Μπούρτζι (Αυλίδος)
Χθαμαλή γλώσσα της Ευβοϊκής ακτής και επ΄ αυτής ερειπωμένο Φρούριο, στα νότια πρόσγεια του Ευρίπου, ακριβώς απέναντι της γλώσσας της Αυλίδος. Η ευθυγράμμιση της βόρειας πλευράς του ερειπίου και της πρώτης (δεξιά της κορυφής) της Δίρφυος μασχάλης δεικνύει τα πλέον επικίνδυνα αβαθή του Μπουρτζιού, τα οποία και επισημάνθηκαν δια του πρώτου στην Ελλάδα τεθέντος συστήματος αυτόματης φωτοσήμανσης τύπου «Άνγκα».
Στενό Μπουρτζιού ονομάζεται το μεταξύ του, επί τούτου, σημαντήρα και του φάρου της Αυλίδας, πλεύσιμο στενό, όπου το θαλάσσιο ρεύμα φθάνει εξασθενημένο, χωρίς ποτέ να υπερβαίνει τους δύο κόμβους.
Κατηγορία:Κάστρα της Βοιωτίας
Ρίο Άβε ΦΚ
Η Ρίο Άβε ΦΚ είναι μια πορτογαλική, ποδοσφαιρική ομάδα. Συμμετέχει στην Πριμέιρα Λίγκα. Ιδρύθηκε το 1939. Έδρα της ομάδας είναι το Estádio do Rio Ave, χωρητικότητας 12815 θεατών. Έχει κατακτήσει 3 πρωταθλήματα Σεγκούντα Λίγκα τις περιόδους 1995-96 και 2002-03. Την περίοδο 1983-84 ήταν φιναλίστ στο Κύπελλο Πορτογαλίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρίο Άβε ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Πορτογαλίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1939
Κεντρικό δόγμα της μοριακής βιολογίας
Η πρώτη χρήση του όρου
Τα πρώτα χρόνια χρήσης του όρου, οι ερευνητές γνώριζαν τους εξής πιθανούς τρόπους ροής της γενετικής πληροφορίας:
Η σύγχρονη χρήση
Στις μέρες μας, οι ερευνητές της Βιολογίας γνωρίζουν ότι υπάρχουν επιπλέον τρόποι ροής της γενετικής πληροφορίας. Πιο συγκεκριμένα, έχουν εντοπιστεί ορισμένοι ιοί που έχουν ως γενετικό υλικό RNA και χρησιμοποιούν ένα ειδικό ένζυμο, την αντίστροφη μεταγραφάση, προκειμένου να χρησιμοποιήσουν αυτό το RNA και να συνθέσουν DNA. Επίσης, έχει διαπιστωθεί ότι στους υπόλοιπους RNA-ιούς, το RNA μπορεί να αυτοδιπλασιάζεται με την βοήθεια του ενζύμου RdRp. Σύμφωνα λοιπόν με το κεντρικό δόγμα, η γενετική πληροφορία ρέει από τα νουκλεϊκά οξέα (το DNA και RNA) προς τις πρωτεΐνες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μοριακή γενετική
Λέννε
Ο Λέννε (Γερμανικά:Lenne) είναι ένας παραπόταμος του ποταμού Ρουρ, και έχει υπερχειλίσει αρκετές φορές τα τελευταία χρόνια. Είναι ποταμός της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας στη Δυτική Γερμανία. Έχοντας τις πηγές του στην κορυφή του όρους Κάλερ-Άστεν, σε υψόμετρο 840 μέτρων, κοντά στην πόλη Βίντερμπεργκ, ο Λέννε μετά από διαδρομή 128 χιλιομέτρων εκβάλλει στον Ρουρ κοντά στην πόλη Χάγη. Με μέση παροχή νερού 25 κυβικά μέτρα ανά δευτερόλεπτο κοντά στις εκβολές του, είναι ο κύριος παραπόταμος του Ρουρ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποταμοί της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας Κατηγορία:Παραπόταμοι του Ρουρ
Μάχη στις Καρούτες
Η Μάχη στις Kαρούτες (Φωκίδα) πραγματοποιήθηκε στις 5 Αυγούστου του 1944 μεταξύ των αντιστασιακών του ΕΛΑΣ και του ναζιστικού στρατού κατοχής.
Ευρύτερο πλαίσιο
Με βάση τις εντολές της ομάδας Στρατιών Ε', τον Αύγουστο του 1944 έγιναν εκκαθαριστικές επιχειρήσεις (κωδικός Εχίδνα) για την καταπολέμηση του αντάρτικου στις περιοχές που άνηκαν στην Ελεύθερη Ελλάδα και διοικούνταν από την ΠΕΕΑ. Για το σκοπό αυτό, στις επιχειρήσεις εντάχθηκε και το, επίλεκτο και ειδικό για ανταρτοπόλεμο, 18ο Σύνταγμα Ορεινών Κυνηγών των S.S( SS-Polizei-Gebirgsjäger-Regiment 18).
Μάχη
Η μάχη κράτησε λίγες ώρες, με πλήρη επικράτηση του ΕΛΑΣ. Ο υπολοχαγός Όττο Βέμπερς, εκπροσωπώντας τους παγιδευμένους Γερμανούς που ήθελαν να παραδοθούν, ζήτησε να συνομιλήσει με ανώτερο αξιωματικό. Αφού ο λοχαγός του ΕΛΑΣ Γιάννης Λαζαρίδης επέδειξε την παλιά υπηρεσιακή του ταυτότητα, οι περισσότεροι επιζώντες Γερμανοί παραδόθηκαν.
Συνέπειες και υστεροφημία
Η μάχη στις Καρούτες ήταν από τις μεγαλύτερες στην Εθνική Αντίσταση. Από γερμανικής πλευράς θεωρήθηκε τακτική επιχείρηση, συνεπεία της οποίας δε διατάχτηκαν αντίποινα κατά του άμαχου πληθυσμού της περιοχής. Ωστόσο μετά από 15 ημέρες, στις 20 Αυγούστου 1944, μία δύναμη 4-5.000 γερμανών, υπό την κάλυψη πυροβολικού, επέδραμε στην περιοχή, πυρπολώντας, τελικά, έπειτα από τρεις ημέρες (23-8-1944) το Λιδωρίκι. Στους εορτασμούς της μάχης, το 1984, ο, πλέον στρατηγός, Όττο Βέμπερς απέστειλε επιστολή η οποία και διαβάστηκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μάχες του ΕΛΑΣ
Σάιμον Λε Μπόν
Ο Σάιμον Λε Μπον (Simon John Charles Le Bon, 27 Οκτωβρίου 1958) είναι Άγγλος καλλιτέχνης, ο οποίος είναι ευρέως γνωστός ως ο κύριος τραγουδιστής, στιχουργός και μουσικός του συγκροτήματος Duran Duran και του παρακλαδιού τους, των Arcadia.
Ξεκίνημα στους Duran Duran
Οι Duran Duran σχηματίστηκαν από τους παιδικούς φίλους John Taylor και Nick Rhodes μαζί με τον τραγουδιστή/συνθέτη Stephen Duffy το 1978, αλλά ο Duffy αποχώρησε έναν χρόνο μετά, πεπεισμένος πως το συγκρότημα δεν είχε μέλλον και εξέλιξη. Έτσι οι Duran Duran έμειναν χωρίς τραγουδιστή. Η πρώην ερωμένη του Λε Μπον, Fiona Kemp εργαζόταν ως σερβιτόρα στο νυχτερινό μπαρ στο οποίο οι Duran Duran έκαναν πρόβες, τον σύστησε στο συγκρότημα τον Μάιο του 1980, προτείνοντας τον ως πιθανό τραγουδιστή. Εκείνος άκουσε τα μουσικά κομμάτια που οι άλλοι δύο είχαν συνθέσει μόνοι τους, και προσπάθησε να ταιριάξει κάποια στιχάκια που ο ίδιος είχε συνθέσει, μέσα στην μουσική. Έτσι συμφώνησε να δοκιμάσει με τους Duran Duran για το καλοκαίρι. Μέσα σε διάστημα έξι εβδομάδων, το συγκρότημα έπαιζε σταθερά σε διάφορες περιοχές του Μπέρμιγχαμ, του Λονδίνο και του Νότιγχαμ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι μουσικοί Κατηγορία:Άγγλοι συνθέτες Κατηγορία:Άγγλοι τραγουδιστές
Ματίας φαν ντεν Γκέιν
Ο Ματίας φαν ντεν Γκέιν ή Γκέυν (Matthias van den Gheyn ή Matthias Vanden Gheyn ή Mathias Van Den Gheijn, Τίνεν 7 Απριλίου 1721 – Λέουφεν 22 Ιουνίου 1785) ήταν Φλαμανδός συνθέτης, οργανίστας και δεξιοτέχνης καριγιονέρ του 18ου αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Ματίας φαν ντεν Γκέιν γεννήθηκε στο Τίνεν (Thienen, γαλλ. Tirlemont) του Βελγίου και ήταν γόνος μιας παλιάς οικογένειας κατασκευαστών καμπανών, των οποίων η ιστορία χρονολογείται από τον 14ο αιώνα και, αρχικά, δραστηριοποιήθηκε στο Μέχελεν. Γεννήθηκε ως ο δεύτερος γιος του Αντρέ Φρανσουά (André François van den Gheyn), ο οποίος ήταν επίσης κατασκευαστής καμπανών. Μέχρι την ηλικία των 18 ετών, εργάστηκε στο χυτήριο το οποίο ο θείος του, Πέιτερ (Peeter van den Gheyn) διατήρησε προσωρινά, όταν πέθανε ο πατέρας του. Έλαβε επίσης μια σταθερή μουσική εκπαίδευση, πιθανώς από τον αβά Ντιεντονέ ντε Ράικ (Dieudonné de Raick), ο οποίος ήταν οργανίστας στο Λέουφεν. Το 1741 έγινε οργανίστας στην Εκκλησία του Αγίου Πέτρου στο Λέουφεν, διαδεχόμενος τον ντε Ράικ. . Ο, κατά έξι χρόνια, νεότερος αδελφός του Ανδρέας Ιωσήφ ανέλαβε το εργαστήριο χύτευσης καμπανών και έγινε ξακουστός για τη δουλειά του, καθ’ όλη τη διάρκεια του 18ου αιώνα. Ο ίδιος ο Ματίας φαν ντεν Γκέιν νυμφεύτηκε το 1745 και απέκτησε 17 παιδιά.
Όταν, τo 1745, έμεινε κενή η θέση του καριγιονέρ στο Λέουφεν, ο φαν ντεν Γκέιν κέρδισε εύκολα το πόστο μετά από διαγωνισμό, στον οποίο ο νικητής έπρεπε να πληρώσει τις αμοιβές της κριτικής επιτροπής. Στα καθήκοντά του αναφέρονταν: «Προς γνώσιν του κυρίου Ματίας φαν ντεν Γκέιν σημειώνουμε ότι, είναι υποχρεωμένος να παίζει για την πόλη στο καριγιόν για όλες τις λειτουργίες, τις εκδηλώσεις, τις εορτές, να κουρδίζει τις καμπάνες του καριγιόν κ.λπ.». Ωστόσο, ο φαν ντεν Γκέιν δεν ήταν μόνο δεξιοτέχνης στο καριγιόν, καθώς οι σύγχρονοι με αυτόν χρονικογράφοι, τον αναφέρουν ως τον καλύτερο οργανίστα του 18ου αιώνα. Επίσης, συνέθετε, για το εκκλησιαστικό όργανο, το τσέμπαλο και το καριγιόν. Χάρη σε ένα αντίγραφο του 1862 σώζονται 15 συνθέσεις για το καριγιόν. Ειδικά τα 11 πρελούδια εξακολουθούν να ανήκουν στο βασικό ρεπερτόριο για το συγκεκριμένο όργανο, γι’ αυτό και ο φαν ντεν Γκέιν, μαζί με τις αυτοσχεδιαστικές του ικανότητες έχει κερδίσει το προσωνύμιο, «Μπαχ του καριγιόν». Το 1995 βρέθηκε το αυτόγραφο χειρόγραφο αυτών των συνθέσεων, το οποίο φυλάσσεται σήμερα στη Βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου του Λέουφεν.
Ο φαν ντεν Γκέιν δραστηριοποιήθηκε επαγγελματικά και στο χυτήριο του αδελφού του, Ανδρέα Ιωσήφ, ως σύμβουλος χύτευσης και επιλογέας καμπανών. Μαζί με τον θείο του Πέτερ ασχολήθηκε με τη χύτευση 29 καμπανών για το καριγιόν του Ναϊμέχεν (1738). Πολύ αργότερα, το 1774, τοποθέτησε το καριγιόν του Val Saint Lambert στη Λιέγη, ένα σύνολο 40 καμπανών που αναστηλώθηκε πρόσφατα, το 2014, με άλλες 38 καμπάνες). Πέθανε στο Λέουφεν, το 1785. Τη θέση του στο Λέουφεν πήρε ένας από τους γιους του, ο Γιόσε Τόμας.
Μουσική και μουσικολογικά στοιχεία
Οι συνθέσεις του φαν ντεν Γκέιν κινούνται στο πνεύμα της παράδοσης του Χέντελ. Έγραψε για τσέμπαλο και εκκλησιαστικό όργανο, καθώς και μία πραγματεία για το μπάσο κοντίνουο. Επιπλέον, πολλές συνθέσεις του, καθώς και και μια δεύτερη πραγματεία περί αρμονίας (1783) παραμένουν σε χειρόγραφα.