cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Down to Earth
Ιστορία του δίσκου
Κατά τη διάρκεια της περιοδείας για την προώθηση του δίσκου οι Rainbow εμφανίστηκαν σαν πρώτο όνομα στο φεστιβάλ "Monsters of Rock" στο Ντόνινγκτον της Αγγλίας.
Αυτός ήταν ο μοναδικός δίσκος του συγκροτήματος με τον Μπονέτ στα φωνητικά, ενώ μετά την περιοδεία για την προώθηση του, αποχώρησε από το συγκρότημα και ο ντράμερ Κόζι Πάουελ, για να αντικατασταθεί από τον Μπόμπι Ροντινέλι.
Τραγούδια
1. All Night Long (Blackmore, Glover) - 3:53
2. Eyes of the World (Blackmore, Glover) - 6:42
3. No Time to Lose (Blackmore, Glover) - 3:45
4. Makin' Love (Blackmore, Glover) - 4:38
5. Since You've Been Gone (Bullard) - 3:25
6. Love's No Friend (Blackmore, Glover) - 4:55
7. Danger Zone (Blackmore, Glover) - 4:31
8. Lost in Hollywood (Blackmore, Glover, Powell) - 4:51
Βραβεία
Down to Earth (άλμπουμ)
Μέλη των Rainbow
Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά την ηχογράφηση του "Down to Earth" είχε την εξής μορφή:
Γκράχαμ Μπονέτ - φωνητικά
Ρίτσι Μπλάκμορ - κιθάρα, μπάσο
Ντον Έρεϊ - πλήκτρα
Ρότζερ Γκλόβερ - μπάσο
Κόζι Πάουελ - τύμπανα
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Rainbow Κατηγορία:Άλμπουμ του 1979
Αλεξί Μποσετί
Ο Αλεξί Μποσετί, γεννημένος στις 23 Απριλίου 1993 στη Νις, είναι Γάλλος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται στη θέση του επιθετικού για λογαριασμό της ΟΖΚ Νις.
Βιογραφία
Ο Αλεξί Μποσετί γεννήθηκε το 1993 εντός μιας οικογένειας με καταγωγή από την ίδια πόλη της Νις. Είναι δισέγγονος του μουσικοσυνθέτη και πιανίστα Ανρί Μπετί και της τενόρου Φρεντά Μπετί.
Ο ιδιαίτερα προικισμένος αυτός τεχνίτης κατάφερε να αναδειχτεί κατακτώντας το Κύπελλο Γκαμπαρντελά της σεζόν 2011-2012 με την ηλικιακή κατηγορία U19 της ΟΖΚ Νις στις 28 Απριλίου 2012.
Σταδιοδρομία
Πραγματοποίησε το επαγγελματικό του ντεμπούτο στις 20 Μαΐου 2012 σε μια αναμέτρηση για το πρωτάθλημα απέναντι στην Ολιμπίκ Λυών, όπου εισήλθε ως αλλαγή στο 86ο λεπτό της αναμέτρησης.
Πέτυχε το πρώτο του επαγγελματικό τέρμα στις 28 Νοεμβρίου 2012 απέναντι στη Μονπελιέ ΣΚ, στα πλαίσια των προημιτελικών της 19ης έκδοσης του Λιγκ Καπ.
Το Σάββατο 6 Απριλίου 2013, στο Σταντιόμ Μυνισιπάλ, δέχτηκε την πρώτη κόκκινη κάρτα της καριέρας του έπειτα από ένα σκληρό μαρκάρισμα με τα δύο πόδια που θα μπορούσε να αποδειχτεί άκρως επικίνδυνο για τον παίκτης της Τουλούζ, Σεΐκ Μ'Μπενγκ, εφόσον ο τελευταίος δεν είχε καταφέρει να το αποφύγει.
Στις 13 Ιουλίου 2013, 15 χρόνια και 1 ημέρα μετά τη νίκη της Εθνικής Γαλλίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1998, κατέκτησε, με την Εθνική Γαλλίας U20, το Παγκόσμιο Κύπελλο U20 του 2013, νικώντας στον τελικό που διεξήχθη στην Κωνσταντινούπολη, την Εθνική Ουρουγουάης U20.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΖΚ Νις Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κ20 Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Λέπα Μπρένα
Η Φαχρέτα Ζιβογίνοβιτς (Fahreta Živojinović, 20 Οκτωβρίου 1960), περισσότερο γνωστή με το καλλιτεχνικό της όνομα: Λέπα Μπρένα, είναι pop-folk τραγουδίστρια, ηθοποιός και μάνατζερ ταλέντων και η πιο επιτυχημένη μουσικός σε πωλήσεις στη Γιουγκοσλαβία, πουλώντας πάνω από 40 εκατομμύρια αντίτυπα δίσκων. Είναι, επίσης, συνιδιοκτήτρια της μεγαλύτερες δισκογραφικής εταιρείας των Βαλκανίων, της Grand Production. Κατά τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας αντιμετώπισε κάποια ζητήματα που αφορούν τη θρησκεία, κατηγορώντας την ότι αλλαξοπίστησε μετά τον γάμο της με τον Σέρβο Σλόμπονταν Ζιβογίνοβιτς, εκείνη δεν εξέφρασε ποτέ τα θρησκευτικά της πιστεύω. Έως και σήμερα αναγνωρίζει τον εαυτό της ως Γιουγκοσλάβα και αναφέρει πως νοσταλγεί το παλαιό καθεστώς. Η Μπρένα γεννήθηκε ως Φαχρέτα Γιάχιτς, στο Μπρουσκο της σημερινής Βοσνίας και Ερζεγοβίνης, ενώ από το 1980, που ξεκίνησε την καριέρα της, έως και σήμερα, ζει στο Βελιγράδι, της σημερινής Σερβίας.
Ουσιαστικά, η καριέρα της ξεκίνησε αρχές του 1980, όταν προσλήφθηκε στο συγκρότημα Lira Show, το οποίο μετονομάστηκε, το 1981, σε Slatki Greh. Στο ντεμπούτο άλμπουμ του σχήματος, το Čačak, Čačak, συμμετέχει και η Μπρένα. Την ίδια χρονιά συμμετέχει και στην κωμική ταινία Tesna koža, γεγονός που την κατέστησε διάσημη στη χώρα της. Το 1982, κυκλοφόρησε και το δεύτερο άλμπουμ του σχήματος, το Mile voli disko. Το 1983, συμμετέχει και στον διαγωνισμό της Eurovision, χωρίς μεγάλη επιτυχία, παρόλα αυτά, αυτό λειτούργησε ενθαρρυντικά για την καριέρα της, όπου απέκτησε φήμη και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Μέσα στην υπόλοιπη δεκαετία και με τα άλλα τρία άλμπουμ που κυκλοφόρησαν από το σχήμα, η Brena, πλέον γίνεται η δημοφιλέστερη καλλιτέχνιδα της γιουγκοσλαβικής μουσικής σκηνής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σέρβοι τραγουδιστές Κατηγορία:Γιουγκοσλάβοι τραγουδιστές Κατηγορία:Βόσνιοι τραγουδιστές
Μάγια Βουοστσόφσκα
Η Μάγια Μαρτίνα Βουοστσόφσκα (πολωνικά: Maja Martyna Włoszczowska) (γενν. 9 Νοεμβρίου 1983, Βαρσοβία) είναι Πολωνή αθλήτρια ορεινής ποδηλασίας. Είναι η αργυρή Ολυμπιονίκης του 2008 και του 2016 στην ποδηλασία ανώμαλου εδάφους. Είναι μέλος της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής (ΔΟΕ).
Καριέρα
Η Βουοστσόφσκα κέρδισε το αργυρό μετάλλιο στην ορεινή ποδηλασία στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008 στο Πεκίνο της Κίνας. Από το 2009, έχει δανείσει το όνομά της σε έναν αγώνα ποδηλασίας ανώμαλου εδάφους στην πόλη της Γελένια Γκούρα, που ονομάζεται «Αγώνας Τροπαίου Γελένια Γκούρα Μάγια Βουοστσόφσκα». Αναβάτες όπως ο Μιγκέλ Μαρτίνες, η Κάθριν Πέντρελ και η Μέρι ΜακΚόνελουγκ έχουν λάβει μέρος σε αυτό.
Η Βουοστσόφσκα έγινε η παγκόσμια πρωταθλήτρια στην ελίτ ορεινή ποδηλασία ανώμαλου εδάφους το 2010. Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2011, ήταν σε καλή θέση για να διατηρήσει τον τίτλο της, αλλά έχασε πάνω από ένα λεπτό λόγω σκασμένου ελαστικού και τερμάτισε στη δεύτερη θέση, 28 δευτερόλεπτα πίσω από την Κάθριν Πέντρελ.
Τον Ιούνιο του 2015, κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο στην ορεινή ποδηλασία ανώμαλου εδάφους στους εναρκτήριους Ευρωπαϊκούς Αγώνες.
Τον Αύγουστο του 2016, η Βουοστσόφσκα κέρδισε το αργυρό μετάλλιο στην ορεινή ποδηλασία στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες στο Ρίο ντε Τζανέιρο της Βραζιλίας. Ήταν στην αρχική λίστα του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ανώμαλου Εδάφους του 2018 και τερμάτισε 4η.
Βραβεία
Για τα αθλητικά της επιτεύγματα, έλαβε:
Άγιος Νικόλαος Αιτωλικού Αιτωλοακαρνανίας
Για οικισμούς στην Ελλάδα με το ίδιο όνομα δείτε: Άγιος Νικόλαος (ελληνικά τοπωνύμια)
Ο Άγιος Νικόλαος είναι μικρός οικισμός του νομού Αιτωλοακαρνανίας που βρίσκεται στα νοτιοδυτικά του Αιτωλικού και στους πρόποδες του λόφου Κατσά. Στην περιοχή είναι και το εξωκλήσι του Αγίου Νικολάου Κούντρου ή Κουντριώτη που είναι αφιερωμένο στον Άγιο Νικόλαο τον εν Βουνένοις, είναι ρυθμού σταυροειδούς - σταυρεπίστεγης με κεραμοσκεπή και πανηγυρίζει στις 9 Μαΐου. Ως οικισμός αναγνωρίστηκε επίσημα το 1928 και προσαρτήθηκε στην τότε κοινότητα Αιτωλικού. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης ανήκει στη δημοτική κοινότητα Αιτωλικού που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αιτωλικού του Ιεράς Πόλης Μεσολογγίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 20 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου
The Obsidian Conspiracy
Το The Obsidian Conspiracy είναι το έβδομο άλμπουμ του αμερικάνικου heavy metal συγκροτήματος Nevermore, το οποίο κυκλοφόρησε τον Μάιο του 2010 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Century Media Records". Η ιαπωνική έκδοση του άλμπουμ περιελάμβανε τις διασκευές στο "Temptation" των Tea Party και το "The Crystal Ship" των The Doors, όπως και το ακυκλοφόρητο "The Purist's Drug".
Αυτός ήταν ο πρώτος δίσκος στην ιστορία του συγκροτήματος που κατάφερε να μπει στους καταλόγους επιτυχιών των Ηνωμένων Πολιτειών και της Μεγάλης Βρετανίας, ενώ σκαρφάλωσε στην τρίτη θέση των ελληνικών τσαρτ και το Top-20 των αντίστοιχων γερμανικών.
Αυτό ήταν το τελευταίο άλμπουμ των Nevermore, οι οποίοι διαλύθηκαν ένα χρόνο αργότερα.
Τραγούδια
2. Your Poison Throne (Dane, Loomis) - 3:54
3. Moonrise (Through Mirrors of Death) (Dane, Loomis) - 4:03
4. And the Maiden Spoke (Dane, Loomis) - 5:00
5. Emptiness Unobstructed (Dane, Loomis) - 4:39
6. The Blue Marble and the New Soul (Dane, Loomis) - 4:41
7. Without Morals (Dane, Loomis) - 4:19
9. She Comes in Colors (Dane, Loomis) - 5:34
10. The Obsidian Conspiracy (Dane, Loomis) - 5:16
Θέσεις τσαρτ
The Obsidian Conspiracy (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 31 Μαΐου 2010
Τα μέλη του συγκροτήματος
Το "The Obsidian Conspiracy" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Nevermore Κατηγορία:Άλμπουμ του 2010
R/2004 S 1
thumb|450px|left|Ο R/2004 S 1 από το [[Κασσίνι-Χόιχενς, στην εικόνα ανακάλυψής του.]] Ο R/2004 S 1 είναι ένας πλανητικός δακτύλιος που βρίσκεται γύρω από τον Κρόνο.
Ο R/2004 S 1 βρίσκεται σε τροχιά στα 137.630 χιλιόμετρα από το κέντρο του Κρόνου, μεταξύ του δακτυλίου Α και δακτυλίου R/2004 S 2. Είναι 300 χιλιόμετρα στο πλάτος. Πάνω σε αυτόν βρίσκεται η τροχιά του δορυφόρου Άτλα.
Είναι ένας πολύ λεπτός δακτύλιος και αμυδρά ορατός. Ανακαλύφθηκε στις εικόνες που τραβήχτηκαν από το διαστημικό σκάφος Cassini. Το R/2004 S 1 εξακολουθεί να είναι μια προσωρινή ονομασία, η οποία του δόθηκε το 2004.
Κατηγορία:Πλανητικοί δακτύλιοι
Ξενοφών ο Νάξιος
Τον Ξενοφώντα τον Νάξιο αναφέρει ο Διογένης ο Λαέρτιος. Πολλοί ιστορικοί ερευνητές τον ταυτίζουν με τον γλύπτη Ξενοφώντα που άκμασε στην Αθήνα την ίδια εποχή και που φέρεται ως Ξενοφών ο Αθηναίος, χωρίς όμως να προσδιορίζεται η καταγωγή του.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες γλύπτες
Όλη η ομορφιά και η αιματοχυσία
Το Όλη η ομορφιά και η αιματοχυσία (πρωτότυπος τίτλος: All the Beauty and the Bloodshed) είναι αμερικανικό ντοκιμαντέρ του 2022 σε σκηνοθεσία της Λόρα Πόιτρας. Αναφέρεται στη ζωή της Αμερικανίδας φωτογράφου Ναν Γκόλντιν και καταγράφει τον αγώνα της ενάντια στην οικογένεια Σάκλερ, παραγωγούς οξυκωδόνης, και την ευθύνη της για την κρίση των οπιοειδών στις ΗΠΑ.
Έκανε πρεμιέρα στις 3 Σεπτεμβρίου 2022 στο 79ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας, όπου έλαβε τον Χρυσό Λέοντα, καθιστώντας το το δεύτερο ντοκιμαντέρ (μετά το Sacro GRA το 2013) που κέρδισε το κορυφαίο βραβείο στη Βενετία. Προβλήθηκε, επίσης, στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης το 2022, όπου ήταν η κεντρική ταινία του φεστιβάλ και για την οποία η Γκόλντιν σχεδίασε δύο επίσημες αφίσες. Η ταινία κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους από τη Neon στις 23 Νοεμβρίου 2022. Έλαβε αναγνώριση από τους κριτικούς και ήταν υποψήφια για το Καλύτερο Ντοκιμαντέρ Μεγάλου Μήκους στα 95α Βραβεία Όσκαρ. Επίσης, κέρδισε τη Χρυσή Αθηνά Καλύτερου Ντοκιμαντέρ στις Νύχτες Πρεμιέρας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανικά ντοκιμαντέρ Κατηγορία:Νικητές Χρυσού Λέοντα
Νικόλαος Παπανικολάου (αθλητής)
Γεννήθηκε το 1911 στην Ελευσίνα και ήταν αθλητής στίβου του Εθνικού Γ.Σ.. Το 1929 πήρε μέρος στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Στίβου Νοτίου Ελλάδος που διεξήχθη στην Αθήνα, κερδίζοντας το χρυσό μετάλλιο στο άλμα εις ύψος (1.75 μ.) και στο άλμα εις τριπλούν (13.585 μ.).
Το 1930 συμμετείχε εκτός βαθμολογίας στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Στίβου που διοργανώθηκε στη Θεσσαλονίκη, κατακτώντας την πρώτη θέση στο άλμα εις ύψος (1.80 μ.) και στο άλμα εις τριπλούν (13.98 μ.). Το ίδιο έτος, στους πρώτους Βαλκανικούς Αγώνες Στίβου της Αθήνας, κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο άλμα εις ύψος (1.80 μ.) και στο άλμα εις τριπλούν (14.31 μ.). Η επίδοσή του στο άλμα εις τριπλούν, αποτέλεσε νέο Πανελλήνιο ρεκόρ.
Το 1932 εκπροσώπησε την Ελλάδα στους Ολυμπιακούς Αγώνες που διοργανώθηκαν στο Λος Άντζελες των Ηνωμένων Πολιτειών. Αγωνίστηκε στο άλμα εις τριπλούν καταλαμβάνοντας την 13η θέση με άλμα 13.92 μ..
Στο Εθνικό Πρωτάθλημα του 1933 στην Αθήνα, κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στο άλμα εις ύψος με επίδοση 1.70 μ..
Εθνικές διοργανώσεις
1 Εκτός βαθμολογίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του άλματος εις ύψος Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του άλματος εις τριπλούν Κατηγορία:Αθλητές στίβου Εθνικού ΓΣ Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1932 Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων των Βαλκανικών Αγώνων Στίβου
Πουί ντε Ντομ
thumb|250px|Άποψη από το δυτικά Το Πυί ντε Ντομ (Puy de Dôme) είναι μεγάλος ηφαιστειακός δόμος και ένα από νεαρότερα ηφαίστεια στη Σαιν ντε Πουί, στο Μασίφ Σεντράλ στο νότια-κεντρική Γαλλία. Αυτή η αλυσίδα ηφαιστείων περιλαμβάνει επίσης κώνους σκωρίας, ηφαιστειακούς δόμους και μάαρ. Το Πουί ντε Ντομ είναι το ψηλότερο της αλυσίδας, με ύψος 1.464 μέτρα. Βρίσκεται περίπου 10 χιλιόμετρα από το Κλερμόν-Φεράν. Ο νομός του Πουί-ντε-Ντομ όπου βρίσκεται, πήρε το όνομά του από το ηφαίστειο.
Θέση και περιγραφή
Το Πυί ντε Ντομ έχει προκαλέσει ένα μόνο ηφαιστειακό επεισόδιο (έκρηξη) πελέιου τύπου πριν περίπου 12.000 χρόνια. Αποτελείται από δύο ομάδες πετρωμάτων τραχυτικού τύπου, που δημιουργήθηκαν από δύο εκρήξεις που απείχαν μεταξύ τους μερικές εκατοντάδες χρόνια.
Ιστορία
thumb|250px|left|Ο ρωμαϊκός ναός κοντά στην κορυφή Στην προχριστιανική Ευρώπη, το Πυί ντε Ντομ ήταν τόπος συνάντησης για την τέλεση θρησκευτικών τελετών. Κατασκευάστηκαν ναοί στην κορυφή, συμπερλαμβανομένου ενός γαλατορωμαϊκού ναού αφιερωμένο στο ρωμαϊκό θεό Μερκούριο (Ερμή). Τα ερείπια του ναού ανακαλύφθηκαν το 1873.
Το 1648, ο Φλορέν Περιέ, ύστερα από παράκληση του Μπλεζ Πασκάλ, απέδειξε τη θεωρία του Ευαντζελίστα Τοριτσέλι ότι οι βαρομετρικές παρατηρήσεις προκαλούνται από το βάρος του αέρα μετρώντας το ύψος μιας στήλης υδραργύρου σε τρία υψόμετρα στο Πυί ντε Ντομ.
Τις 22 Ιουλίου 1876 κατασκευάστηκε στη κορυφή του ο πρώτος μόνιμος μετεωρολογικός σταθμός του βουνού. Από το 1907 μέχρι το 1926 λειτουργούσε σιδηρόδρομος, ο οποίος είχε μήκος 14,7 χιλιόμετρα και ένωνε το Κλερμόν-Φεράν (390 μέτρα) με μια αποβάθρα σε υψόμετρο 1.414 μέτρων. Το 1926 ολοκληρώθηκε αμαξιτός δρόμος και έτσι ο σιδηρόδρομος έκλεισε. Ο δρόμος έκλεισε το 2012, όταν εγκαινιάστηκε ο καινούργιος σιδηρόδρομος. Το 1956 εγκαταστάθηκε στο βουνό μια κεραία από τη TDF, ύψους 73 μέτρων. Σήμερα η κεραία αποτελεί ένα από τα σύμβολα του ηφαιστείου. thumb|250px|Ο μετεωρολογικός σταθμός και η κεραία της TDF στην κορυφή Στην κορυφή του ηφαιστείου βρίσκεται ένα μικρό στρατιωτικό φυλάκιο για την αντιαεροπορική προστασία και το υπουργείο εσωτερικών. Το φυλάκιο είναι τηλεπικοινωνιακός κόμβος. Ένας μέρος του είναι ορατό δίπλα στο μετεωρολογικό σταθμό και το υπόλοιπο είναι υπόγειο. Τα κτίρια κοντά στη κεραία από το 1978 και μετά είναι κλειστά για το κοινό.
Το 2006 προτάθηκε να κατασκευαστεί ένας οδοντωτός σιδηρόδρομος και η κατασκευή του άρχισε το 2008 και εγκαινιάστηκε στις 26 Μαΐου 2012, ενώ ο αμαξιτός δρόμος έκλεισε. Ο σιδηρόδρομος ονομάζεται Panoramique des Dômes και έχει μήκος 5,2 χιλιόμετρα.
Ποδηλασία
Το Πυί ντε Ντομ έχει χρησιμεύσει κάποιες χρονιές ως ο τερματισμός του γύρου της Γαλλίας. Εξαιτίας της κατασκευής του σιδηροδρόμου ο δρόμος που ανεβαίνει στο ηφαίστειο είναι πολύ στενός και δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί πλέον για το γύρο Γαλλίας. Η τελευταία φορά που ο γύρος Γαλλίας περιλάμβανε ανάβαση στο Πυί ντε Ντομ ήταν το 1988.
Τουρισμός
Το Πυί ντε Ντομ είναι ένα από τα πιο δημοφιλή αξιοθέατα στην περιοχή της Ωβέρνης, προσελκύοντας περίπου 500.000 επισκέπτες κάθε χρόνο. Είναι πολύ γνωστό ως τόπος για πτήση με αλεξίπτωτο πλαγιάς. Από τη κορυφή είναι ορατό όλο το πάρκο ηφαιστείων της Ωβέρνης και το Κλερμόν-Φεράν, ενώ ημέρες με εξαιρετικές καιρικές συνθήκες είναι ορατές και οι Άλπεις. Κοντά στην κορυφή βρίσκεται ένα εστιατόριο, καταστήματα και ένα κέντρο επισκεπτών, όπου δίνονται πληροφορίες για την ιστορία και γεωλογία της περιοχής.
Ένα μονοπάτι, πρώην ρωμαϊκός δρόμος, οδηγεί στο ναό του Ερμή. Από το 2012, όταν έκλεισε ο δρόμος, η κορυφή είναι προσβάσιμη είτε με αναρρίχηση είτε με τον σιδηρόδρομο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουνά της Γαλλίας Κατηγορία:Ηφαίστεια της Ευρώπης Κατηγορία:Ωβέρνη
Νέριο Α΄ Ατσαγιόλι
Καταγωγή
Γεννήθηκε στη Φλωρεντία κι ήταν γιος του Τζάκοπο Ατσαγιόλι (Giacopo Acciaiuoli, ; - 1356) και της Μπαρτολομμέα Ρικασόλι (Bartolommea Ricasoli). Αδελφοί του ήταν ο Άγγελος Β΄ Ατσαγιόλι, ο Δονάτος Ατσαγιόλι και ο Ιωάννης Γ΄ Ατσαγιόλι. Ο Νέριο ήταν ανιψιός αλλά και υιοθετημένος γιος του Νικολό Ατσαγιόλι που χρημάτισε βάιλος (επίτροπος) του Πριγκιπάτου της Αχαΐας όπου κατείχε πολλά φέουδα και κάστρα. Από αυτά το μεγαλύτερο μέρος το άφησε κληρονομιά στον γιο του Άγγελο Ατσαγιόλι και το υπόλοιπο στον ανιψιό και θετό γιό του Άγγελο Α΄ Ατσαγιόλι, που έγινε αρχιεπίσκοπος και βαρόνος της Πάτρας. Ο Άγγελο, επειδή ήταν πολύ απασχολημένος με τις περιουσίες που είχε κληρονομήσει στην Ιταλία, έφερε το 1371, τον ξάδελφό του Νέριο στο Πριγκιπάτο της Αχαΐας και τον διόρισε επίτροπο φρούραρχο στη Κόρινθο. Προηγουμένως είχε προσπαθήσει ο αδελφός του Ιωάννης να τον παντρέψει με την Φιορέντσα, κόρη του Ιωάννη Σανούδου και να αποκτήσει η οικογένεια το Δουκάτο του Αρχιπελάγους άλλα δεν ευδοκίμησε, γιατί δεν ήταν Βενετός.
Το 1363, αγοράζει από την Μαρία των Βουρβόνων, τη Βαρωνία της Βοστίτσας (Vostitza) και τη Βαρωνία του Γερακίου (Nivelet). Έτσι όταν το 1371, ανέλαβε την επιτροπεία της Κορίνθου, η εξουσία του απλωνόταν σε μεγάλο μέρος των νότιων ακτών του Κορινθιακού κόλπου, θέσεις που θα του χρησίμευαν αργότερα σαν βάση για να επιτεθεί στους Καταλανούς της Αττικής.
Κατακτήσεις
Ο Νέριο αποδείχτηκε πολύ δραστήριος και φιλόδοξος.
Η κατάληψη των Μεγάρων και η προετοιμασία
Το 1374, με την δικαιολογία ότι οι Καταλανοί που εξουσίαζαν την Αττική δεν του παρέδιδαν κάποιους φυγάδες υπηκόους του, καταλαμβάνει τα Μέγαρα και επιστρέφει στην Κόρινθο με κάποιος διακεκριμένους αιχμαλώτους. Η θέση των Μεγάρων στην Αττική του έδινε πλεονέκτημα, για να διώξει τους Καταλανούς από το Δουκάτο των Αθηνών, περιμένοντας την κατάλληλη στιγμή. Οι Καταλανοί της Αθήνας αδυνατούν να αμυνθούν λόγω του ότι τους απασχολούσαν εσωτερικές προστριβές που εντάθηκαν πιθανότατα μέσα στο καλοκαίρι του 1374. Ακόμα χειρότερα το 1374, πεθαίνει ο γενικός επίτροπος Ματθαίος ντε Περάλτα, με αποτέλεσμα να ξεσπάσουν ταραχές και να μην είναι σε θέση να πραγματοποιήσουν αντεπίθεση στον Νέριο.
Το 1379, ο Νέριο επιτρέπει την διέλευση από την Κόρινθο και τα Μέγαρα των στρατιωτών της Εταιρείας των Ναβαρραίων, ώστε να επιτεθούν στη Θήβα. Αργότερα το 1380, η πόλη των Αθηνών δέχεται επιθέσεις από τους Ναβαρραίους που αντιμετωπίστηκαν, αλλά αποδυνάμωσαν ακόμα περισσότερο το δουκάτο.
Η κατάληψη του Δουκάτου των Αθηνών
Με την πρόφαση ότι ο γαμπρός του στο Μυστρά κινδυνεύει από τους Ναββαρραίους αρχίζει να συγκεντρώνει στρατό. Αρχές του 1385 λέγεται ότι είχε συγκεντρώσει 800 Αλβανούς ιππείς, 70 λογχοφόρους και ένα μεγάλο αριθμό πεζικάριων. Μίσθωσε και πλοίο από το Δουκάτο της Κάντια (Κρήτη), με την δικαιολογία της προστασίας του Σαρωνικού και Κορινθιακού κόλπου από τούρκους πειρατές. Αφού προετοιμάστηκε, με αφορμή την απόρριψη του αρραβώνα, του αδελφού της συζύγου του, Πέτρου Σακαρένο από την Μαρία Φαδρίκ κόμισσας των Σαλώνων, δημιουργεί αναστάτωση στο Καταλανικό Δουκάτο και επιτίθεται σε όλη την έκτασή του, από τα Σάλωνα έως την Αθήνα και με τη γαλέρα του στον Πειραιά. Δεν είναι γνωστή η ημερομηνία της επίθεσης, αλλά τον Ιούλιο του 1385, κατέλαβε την Αθήνα, εκτός της Ακρόπολης και αυτοανακηρύσσεται Δούκας των Αθηνών, όπως και «Αυθέντης της Κορίνθου». Στις 2 Μαΐου του 1388 ολοκλήρωσε την κατάκτηση του Δουκάτου με την κατάληψη της Ακρόπολης μετά από πολύμηνη ηρωική υπεράσπιση από τον Πέτρο ντε Πάου.
Για λόγους νομιμότητας και τυπικότητας, ζήτησε από τον Λαδίσλαος βασιλέα της Νεαπόλεως και άρχοντα της Αχαΐας να του απονείμει τον τίτλο του Δούκα των Αθηνών. Ο Λαδίσλαος αναγνωρίζοντας τις υπηρεσίες που είχε προσφέρει στον ίδιο και στον πατέρα του, αλλά και για τους αγώνες του στην εκδίωξη των Καταλανών του απένειμε τον τίτλο με έγγραφο που εκδόθηκε στην Βαλέτα στις 11 Ιανουαρίου του 1394.
Η στάση του προς τους Αθηναίους
Η πολιτική που κράτησε προς τους πολίτες της Αθήνας χαρακτηρίζεται «φιλελληνική». Δεν ήταν φιλέλληνας για συναισθηματικούς λόγους, αλλά για πολιτικούς. Από την πρώτη στιγμή τα ελληνικά έγιναν η επίσημη γλώσσα της κυβέρνησης. Η κόρη του η Κοντέσα της Κεφαλλονιάς, που θεωρείτο η πιο μορφωμένη στην Λατινική Ανατολή, χρησιμοποιούσε την ελληνική γραφή στα δημόσια έγγραφά της. Στενοί συνεργάτες του Νέριο ήταν Έλληνες, όπως ο Νικόλαος Μακρής και Δαμιανός Φιλόμαχος. Ο πάντα χρήσιμος Δημήτριος Ρέντης συνέχισε να είναι νοτάριος (συμβολαιογράφος) στην πόλη, παρότι υπήρξε συνεργάτης των Καταλανών. Σε μερικές περιπτώσεις επιτρεπόταν στους «γεροντότερους» να συμμετέχουν στην τοπική διακυβέρνηση, περίπου όπως γίνεται αργότερα επί τουρκοκρατίας με τον θεσμό της δημογεροντίας. Δεν ήταν περίεργο Φράγκοι που είχαν μείνει πολλά χρόνια στην Αθήνα να εξελληνίζουν το όνομά τους, όπως κάποιος που το επίθετό του από Medici το είχε εξελληνίσει σε Ιατρός.
Αυτή η φιλική στάση προς τους υπηκόους του, τόσο στην Αθήνα όσο και στην Κόρινθο, απέδωσε αργότερα στην αιχμαλωσία του. Κατά την διάρκειά της, οι υπήκοοί του έμειναν πιστοί στο πρόσωπό του και δεν άδραξαν την ευκαιρία να αντιδράσουν εναντίον της εξουσίας του.
Η απληστία
Επειδή πριν από τους Καταλανούς τα φέουδα του Άργους και της Ναυπλίας ανήκαν στο Γαλλικό τότε δουκάτο της Αθήνας, ο Νέριο θεωρούσε ότι, μετά την κατάληψη του δουκάτου της Αθήνας, του ανήκαν και ότι οι κατακτήσεις του δεν θα ήταν ολοκληρωμένες χωρίς αυτά. Εξάλλου τη χρονιά που καταλαμβάνει την Ακρόπολη (1388), πεθαίνει ο Πέτρος Κορνάρος, σύζυγος της Μαρίας του Ανγκιάν, στην οποία ανήκαν αυτά τα φέουδα. Η χήρα είχε επίγνωση πόσο μεγάλος ήταν ο κίνδυνος και λόγω του ότι ο άλλος γείτονας της, ο Δεσπότης του Μυστρά, που κατείχε το κοντινό Άστρος, ήταν γαμπρός του Νέριο. Προκειμένου να εξασφαλίσει κάποια έσοδα, παραχώρησε (μέσα στο 1388) τα κυριαρχικά της δικαιώματα στη Δημοκρατία της Βενετία ς, με αντάλλαγμα κάποιες ετήσιες προσόδους για την ίδια και τους κληρονόμους της.
Άμεσα το έτος 1388, πριν ακόμα ο επίτροπος της Βενετίας (κάποιος Μalipiero) αναλάβει την περιουσία της χήρας του Ανγκιάν, ο Δεσπότης του Μυστρά παρακινούμενος από τον πεθερό του Νέριο καταλαμβάνει το Άργος με πραξικόπημα, αγνοώντας την πανίσχυρη Δημοκρατία. Αυτό εξόργισε την Βενετία, η οποία κατηγορεί τον Νέριο ότι φιλοξενεί στο λιμάνι των Μεγάρων Τούρκους πειρατές που προκαλούν ζημιά στις αποικίες της και έδωσε εντολή να διακοπεί κάθε εμπορική συναλλαγή με τις κτίσεις του Νέριο και του γαμπρού του στον Μυστρά.
Η απληστία του Νέριο δημιουργεί προβλήματα στην Αθήνα και στις άλλες κτήσεις του, αλλά και στον σύμμαχο και «συνένοχο» γαμπρό του στο Μυστρά. Δεν μπορούν πλέον να δώσουν προϊόντα που τους περισσεύουν, ούτε να λάβουν αυτά που έχουν ανάγκη.
Η παγίδα
Επιπλέον η Βενετία αναθέτει την σύλληψη του Νέριο στον Πέτρο του Σαν Σουπεράνο, αρχηγό μιας μισθοφορικής ομάδας γνωστής ως Εταιρεία των Ναβαρραίων, οι οποίοι δεν φημίζονταν για τους θεμιτούς τρόπους δράσης τους. Ο Πέτρο στις 10 Σεπτεμβρίου του 1389, ζητάει από τον Νέριο συνάντηση, με την δικαιολογία ότι θέλει να συζητήσει μαζί του εμπιστευτικά θέματα που αφορούσαν το Άργος. Κατάφερε όμως να τον απομονώσει από τους στρατιώτες του και να τον αιχμαλωτίσει.
Από την οικογένειά του υπήρξε μεγάλη κινητοποίηση για να την απελευθέρωσή του. Ο αδελφός του Δονάτος που ήταν Φλωρεντίνος αξιωματούχος ζήτησε από την Φλωρεντία να μεσολαβήσει στην Δημοκρατία της Βενετίας. Ακόμα ο Δονάτος πρότεινε να δοθεί η πόλη της Αθήνας, της Θήβας και μέρος της βαρονίας της Κορίνθου, μαζί με εμπορεύματα του αδελφού του στην Κόρινθο, αξίας 12.000 με 15.000 δουκάτων, ως εγγύηση σε Βενετό επίτροπο, για ότι έξοδα προέκυπταν, από τις ενέργειες της Βενετίας στην απελευθέρωσή του. Προσφέρθηκε να πάει ο ίδιος στο Άργος για να διευκολύνει την επιστροφή του στην δικαιοδοσία της Βενετίας. Ζητήθηκε μεσολάβηση από την Γένοβα. Ζητήθηκε η βοήθεια του Αμεδαίου της Σαβοΐας.
Διάδοχοι και οικογένεια
Ήταν παντρεμένος με τη Αγνή Σακαρένο (Agnes Saraceno), κόρη Γενουήνσιας φεουδαρχικής οικογένειας από την Εύβοια. Μαζί της απέκτησε τις δύο κόρες. Μη νόμιμη σύζυγος ήταν η Μαρία Ρέντη (ή Ρένδη), με την οποία απέκτησε ένα γιό. Η Μαρία ήταν κόρη του Δημήτριου Ρέντη, νοτάριου, με πολλά προνόμια και αξιώματα από τους Καταλανούς και είχε αποκτήσει σημαντική περιουσία. Τα παιδιά του ήταν:
Η διαθήκη του
Στις 17 Σεπτεμβρίου του 1394, στην Κόρινθο, περίπου δύο μήνες πριν πεθάνει, κάνει μια «περίεργη» διαθήκη. Σχεδόν στο συνολό της έχει ως εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δούκες των Αθηνών Κατηγορία:Βαρώνοι του Πριγκιπάτου της Αχαΐας Κατηγορία:Βαρώνοι του Δουκάτου των Αθηνών Νεριο Κατηγορία:Βαρωνία της Βοστίτσας
Ξενόφιλος ο φιλόσοφος
Ο Ξενόφιλος ο φιλόσοφος ήταν αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος που ανήκε στους Πυθαγορείους και παράλληλα μουσικός.
Ο Ξενόφιλος καταγόταν από τη Χαλκιδική. Άκμασε την περίοδο του τυράννου Διονυσίου Β΄ του Νεότερου, του οποίου και φέρεται να ήταν σύγχρονος. Υπήρξε δάσκαλος του φιλόσοφου και μουσικού Αριστοξένου του Ταραντίνου.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες μουσικοί Κατηγορία:Πυθαγόρειοι φιλόσοφοι
Ούταρ Πραντές
Η Ούταρ Πραντές, ή Ούτταρ Πραντές, (αγγλικό αρκτικόλεξο: U.P.), είναι μία από τις 28 Ομόσπονδες Πολιτείες που συγκροτούν σήμερα την Ινδία. Βρίσκεται στο βόρειο-βορειοανατολικό τμήμα της χώρας. Η συνολική της έκταση είναι 243.286 τ.χλμ. (5η μεγαλύτερη) και ο πληθυσμός της είναι περίπου 199.581.477. Είναι η πολυπληθέστερη Πολιτεία της Ινδίας και η πολυπληθέστερη διοικητική υποδιαίρεση στο κόσμο. Πρωτεύουσα της Πολιτείας είναι η πόλη Λάκναου ή "Λέκναου".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ομόσπονδες Πολιτείες Ινδίας
Φρούριο του Καλίνοβικ
Το Φρούριο του Καλίνοβικ ή  Φρούριο της Γκράντινα είναι φρούριο στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη, εντός του εδάφους του χωριού της Γκράντινα και εντός του Δήμου του Καλίνοβικ. Είναι καταγεγραμμένο εντός του καταλόγου των εθνικών μνημείων της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης.
Τοποθεσία
μικρογραφία|κέντρο|Άποψη του φρουρίου και των περιχώρων του.
Περιγραφή
μικρογραφία|κέντρο|Άποψη του εσωτερικού του φρουρίου.
2913 Ορτά
Ο Ορτά (Horta) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,029. Ανακαλύφθηκε το 1931 από τον Βέλγο αστρονόμο Εζέν Ντελπόρτ, που παρατηρούσε από την Υκλ του Βελγίου, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Βέλγου αρχιτέκτονα Βικτόρ Ορτά.
Φρούριο του Καλίνοβικ
Παραπομπές
Καλινοβικ Καλινοβικ Κατηγορία:Εθνικά μνημεία στο Καλίνοβικ
2913 Ορτά
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Ορτά είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ορτα
Μηχανικός σχεδιασμού προϊόντος
Ο μηχανικός σχεδιασμού προϊόντος ή βιομηχανικός σχεδιαστής συμβάλλει στο να παράγονται προϊόντα μαζικής παραγωγής που προορίζονται για κατανάλωση, τα οποία να είναι λειτουργικά και υψηλής αισθητικής, να έχουν δηλαδή με αυτόν τον τρόπο το πλεονέκτημα στον ανταγωνισμό έναντι παρόμοιων προϊόντων.Σύμφωνα με την IDSA (Industrial Design Society of America) ο Βιομηχανικός Σχεδιασμός είναι η επαγγελματική υπηρεσία της δημιουργίας και εξέλιξης ιδεών και χαρακτηριστικών που βελτιώνουν τον τρόπο λειτουργίας, την αξία και την αισθητική εμφάνιση των προϊόντων και συστημάτων προϊόντων, με σκοπό την εξίσου μέγιστη ωφέλεια τόσο του χρήστη όσο και του κατασκευαστή. Ο βιομηχανικός σχεδιασμός (Industrial Design ή Product Design) δημιουργήθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα με τον καταμερισμό της εργασίας στην βιομηχανία.
Ο σχεδιασμός προϊόντων είναι λοιπόν μια δημιουργική δουλειά που σκοπό του έχει να ορίσει τις διάφορες ποιότητες των προϊόντων ή συστημάτων προϊόντων και αποτελεί τον κεντρικό παράγοντα ώστε να γίνει το προϊόν ελκυστικό σε αυτόν που απευθύνεται προς χρήση. Ο μηχανικός σχεδίασης προϊόντων ασχολείται είτε με τον σχεδιασμό νέων προϊόντων ή με την βελτίωση αυτών που ήδη παράγονται.Συχνά οι άνθρωποι που ασχολούνται με τον βιομηχανικό σχεδιασμό (design), είναι αρχιτέκτονες ή επαγγελματίες σε άλλες οπτικές τέχνες και ανήκουν συνήθως σε μία ευρύτερη δημιουργική ομάδα. Το έργο τους περιλαμβάνει γραφικές τέχνες, όπως την διαφήμιση και την συσκευασία προϊόντος με την εταιρική εικόνα και το λογότυπο. Ασχολείται λοιπόν με τις προδιαγραφές που πρέπει να έχει ένα νέο ή ένα προς βελτίωση προϊόν. Λαμβάνοντας πάντα υπόψιν το κόστος παραγωγής- βελτίωσης του προϊόντος, προβαίνει στον σχεδιασμό του και κατασκευάζει δείγμα αυτού.Ο μηχανικός σχεδιασμού προϊόντων έχει πάντα ως στόχο να συνδυάζει την υψηλή ποιότητα των προϊόντων με την ελκυστική εμφάνιση και το χαμηλότερο δυνατό κόστος και να καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος του φάσματος, του καταναλωτικού κοινού στο οποίο απευθύνονται τα προϊόντα.
Όπως σε κάθε βιομηχανία, έτσι και στη σοκολατοβιομηχανία ο μηχανικός σχεδιασμού προϊόντος αναλαμβάνει να σχεδιάσει 1) τη μορφή και το σχήμα του προϊόντος που στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι η σοκολάτα, 2) τη συσκευασία της και 3) αφίσες για τη διαφημιστική καμπάνια.
Κατηγορία:Επαγγέλματα Κατηγορία:Βιομηχανικός σχεδιασμός
Χριστιανική και Δημοκρατική Ένωση-Τσεχοσλοβάκικο Λαϊκό Κόμμα
Η Χριστιανική και Δημοκρατική Ένωση-Τσεχοσλοβάκικο Λαϊκό Κόμμα (τσεχ. Křesťanská a demokratická unie – Československá strana lidová) είναι ένα πολιτικό κόμμα της Τσεχίας, το οποίο εκφράζει χριστιανοδημοκρατικές απόψεις. Είναι ένα από τα παλαιότερα κόμματα της Τσεχίας, καθώς ιδρύθηκε το 1919. Στις εκλογές του 2013, το κόμμα κέρδισε για πρώτη φορά έδρες στο κοινοβούλιο από τις εκλογές του 2010, καθώς συγκέντρωσε το 6,78% των ψήφων και 14 από τις συνολικά 200 έδρες. Το κόμμα διαθέτει σχετικά μεγάλες περιουσίες και μιαν ευρεία βάση μέλους, ειδικά στη Μοραβία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τσέχικα πολιτικά κόμματα Κατηγορία:Συντηρητικά κόμματα
Μαγνητική πυξίδα
μικρογραφία|Στρατιωτική πυξίδα που χρησιμοποιήθηκε κατά τον [[Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος|Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο]] Η μαγνητική πυξίδα είναι ο πιο γνωστός τύπος πυξίδας. Λειτουργεί ως δείκτης στον "μαγνητικό βορρά", τον τοπικό μαγνητικό μεσημβρινό, επειδή η μαγνητισμένη βελόνα στην καρδιά της ευθυγραμμίζεται με την οριζόντια συνιστώσα του μαγνητικού πεδίου της Γης. Το μαγνητικό πεδίο ασκεί ροπή στη βελόνα, σπρώχνοντας το βόρειο άκρο ή τον πόλο της βελόνας περίπου προς τον βόρειο μαγνητικό πόλο της Γης και τραβώντας το άλλο προς το Νότιο μαγνητικό πόλο της Γης. Η βελόνα είναι τοποθετημένη σε σημείο περιστροφής χαμηλής τριβής, ενώ σε καλύτερες πυξίδες τοποθετείται σε ρουλεμάν για να μπορεί να γυρίσει εύκολα. =
Στην πλοήγηση, οι κατευθύνσεις σε χάρτες εκφράζονται συνήθως με αναφορά σε γεωγραφικό ή αληθινό βορρά, την κατεύθυνση προς τον Γεωγραφικό Βόρειο Πόλο, τον άξονα περιστροφής της Γης. Ανάλογα με το πού βρίσκεται η πυξίδα στην επιφάνεια της Γης, η γωνία μεταξύ του αληθινού βορρά και μαγνητικού βορρά, γνωστή και ως μαγνητική απόκλιση, μπορεί να ποικίλει ευρέως ανάλογα με τη γεωγραφική θέση. Στους περισσότερους χάρτες δίνεται η τοπική μαγνητική απόκλιση, ώστε να επιτρέπεται στον χάρτη να προσανατολίζεται με μια πυξίδα παράλληλη προς τον αληθινό βορρά. Η θέση των μαγνητικών πόλων της Γης αλλάζει αργά με το χρόνο, η οποία αναφέρεται ως γεωμαγνητική κοσμική παραλλαγή. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να χρησιμοποιηθεί ένας χάρτης με τις τελευταίες πληροφορίες απόκλισης. Ορισμένες μαγνητικές πυξίδες περιλαμβάνουν μέσα για τη χειροκίνητη αντιστάθμιση της μαγνητικής απόκλισης, έτσι ώστε η πυξίδα να δείχνει πραγματικές κατευθύνσεις.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωγραφία
Ευθυμία (μυθολογία)
Κατά την ελληνική μυθολογία η Ευθυμία ήταν δευτερεύουσα θεότητα που διέμενε στον Όλυμπο. Αποτελούσε την ιδεατή ανθρωπόμορφη έννοια της ευθυμίας και ειδικότερα εκείνης των συμποσίων των Ολύμπιων θεών.
Την αναφέρει ο Πίνδαρος ως θεότητα που παρέμενε δίπλα στον Δία πλαισιωμένη από τις Μούσες. Προς τιμή της θεότητας αυτής είχε στήσει άγαλμα ο τύραννος Διονύσιος στην Ηράκλεια του Πόντου, όπου το πιθανότερο υπήρχε το ιερό της. Επίσης και στις Ερυθρές Αττικής βρέθηκε βάθρο αγάλματος στο οποίο φέρεται αναθηματική επιγραφή προς την Ευθυμία.
Πηγές
Κατηγορία:Θεότητες της ελληνικής μυθολογίας
Ασπίδα της Κριμαίας
Η Ασπίδα της Κριμαίας (γερμανικά: Krimschild, ρωσικά: Щит «За Крым») ήταν αναμνηστικό βραβείο της Ναζιστικής Γερμανίας. Δημιουργήθηκε για να τιμήσει τους στρατιώτες, και ειδικά αυτούς της 11ης Στρατιάς της Βέρμαχτ, για την κατάληψη της Κριμαίας κατά την διάρκεια της Πολιορκίας της Σεβαστούπολης.
Ιστορικό
Η Ασπίδα της Κριμαίας δημιουργήθηκε στις 25 Ιουλίου του 1942, για να δείξει την σημασία της κατάληψης της Σεβαστούπολης, η οποία προκάλεσε σημαντικά προβλήματα στην άμυνα της ΕΣΣΔ. Συνολικά, μέχρι το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, έγιναν 250.000 απονομές.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Μετάλλια, παράσημα και διακρίσεις της Ναζιστικής Γερμανίας Κατηγορία:Γερμανικές ένοπλες δυνάμεις Κατηγορία:Ιστορία της Κριμαίας Κατηγορία:Ιστορία της Σοβιετικής Ένωσης
Του‘αρ Σεν
Ο Του‘αρ Σεν (Tu'er Shen, Κινέζικα: 兔兒神, πνεύμα κουνελιού) ή Του Σεν (Κινέζικα: 兔神, θεός-κουνέλι), είναι κινεζική θεότητα που διαχειρίζεται την αγάπη και τη σεξουαλική επαφή μεταξύ ομόφυλων ανθρώπων. Το όνομά του κυριολεκτικά σημαίνει "θεότητα-κουνέλι". Οι πιστοί του τον αποκαλούν Ντα Γιε (Κινέζικα: 大爺, κύριος).
Σε μια λαϊκή ιστορία από την Φουτσιάν του 17ου αιώνα, ένας στρατιώτης ερωτεύεται έναν επαρχιακό αξιωματούχο και τον κατασκοπεύει για να τον δει γυμνό. Ο αξιωματούχος διατάζει να βασανιστεί και να σκοτωθεί ο στρατιώτης, αλλά εκείνος επιστρέφει από τους νεκρούς με τη μορφή ενός κουνελιού ενός έτους μέσω ενός ονείρου ενός γέροντα του χωριού. Το κουνέλι απαιτεί από τους ντόπιους να χτίσουν έναν ναό σε αυτόν, όπου μπορούν να κάψουν θυμίαμα προς τις «δουλειές μεταξύ ανδρών». Η ιστορία τελειώνει:
Μύθοι
Σύμφωνα με το «αυτό που δεν συζητούσε ο αφέντης» (Κινέζικα: 子不語), που γράφτηκε από τον Γιουέν Μέι (Κινέζικα:袁枚) κατά τη διάρκεια της δυναστείας Τσινγκ, ο Του'αρ Σεν ήταν ένας άνθρωπος με το όνομα Χου Τιενμπάο (胡天保) που ερωτεύτηκε έναν πολύ όμορφο αυτοκρατορικό επιθεωρητή της επαρχίας Φουτζιάν. Μια μέρα τον έπιασαν να κρυφοκοιτάζει τον επιθεωρητή μέσω ενός τοίχου στο μπάνιο, οπότε ομολόγησε την ακούσια αγάπη του για τον άλλο άνδρα. Ο αυτοκρατορικός επιθεωρητής καταδίκασε τον Χου Τιενμπάο σε θάνατο με ξυλοδαρμό. Ένα μήνα μετά το θάνατο του Χου Τιενμπάο, εμφανίστηκε σε έναν άντρα του χωριού μέσω ενός ονείρου, ισχυριζόμενος ότι επειδή το έγκλημά του ήταν από αγάπη, οι αξιωματούχοι του κάτω κόσμου αποφάσισαν να διορθώσουν την αδικία διορίζοντάς τον θεό και προστάτη της ομόφυλης αγάπης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ασιατικές θεότητες Κατηγορία:Μυθολογία της Κίνας
Γαζής (επώνυμο)
Με το επώνυμο Γαζής, εξελληνισμένη αραβική λέξη που σήμαινε τον ηρωικό πολεμιστή του Ισλάμ, αναφέρονται οι παρακάτω Έλληνες:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Ελληνικά επώνυμα
Πανεπιστήμιο Κεντρικής Ευρώπης
Το Πανεπιστήμιο Κεντρικής Ευρώπης (Central European University (CEU), Közép-európai Egyetem) είναι ένα ίδρυμα ανώτατης εκπαίδευσης που προσφέρει αποκλειστικά μεταπτυχιακά προγράμματα στην αγγλική γλώσσα και απονέμει μεταπτυχιακούς και διδακτορικούς τίτλους στις Κοινωνικές και Ανθρωπιστικές Επιστήμες, στην Επιστήμη του Δικαίου, στη Δημόσια Διοίκηση, τη Διοίκηση Επιχειρήσεων, τις Επιστήμες του Περιβάλλοντος και τα Μαθηματικά. Το ίδρυμα αυτό βρίσκεται στη Βουδαπέστη ενώ είναι πιστοποιημένο τόσο στις Ηνωμένες Πολιτείες όσο και στην ίδια την Ουγγαρία.
Το Πανεπιστήμιο Κεντρικής Ευρώπης ιδρύθηκε το 1991 ώς συνέχεια των δημοκρατικών επαναστάσεων που επικράτησαν στη Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη καθώς και την πρώην Σοβιετική Ένωση. Ιδρύθηκε με όραμα την έρευνα επί των προκλήσεων της ανοιχτής κοινωνίας και του εκδημοκρατισμού. Ο αρχικός σκοπός ήταν να δημιουργηθεί ένα ίδρυμα σχεδιασμένο σύμφωνα με τα δυτικά πρότυπα το οποίο όμως να εκμεταλλευθεί στο ακέραιο τα χαρακτηριστικά της ιδιαίτερης γεωγραφικής του θέσης, προάγοντας τη συνεργασία μεταξύ των περιοχών και εκπαιδεύοντας ένα νέο σώμα στελεχών που θα επανδρώσουν και θα ηγηθούν των δημοκρατικών μεταρρυθμίσεων στην περιοχή.
Κατά τη δεύτερη δεκαετία ζωής του, το Πανεπιστήμιο Κεντρικής Ευρώπης επεξέτεινε την εστίασή του από το τοπικό στο διεθνές επίπεδο, με ιδιαίτερη έμφαση στη μελέτη της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε όλο τον κόσμο. Έκτοτε έχει αναπτυχθεί υπό το πρίσμα μίας ιδιαίτερης ακαδημαϊκής προσέγγισης, συγκεράζοντας προσεγγίσεις τοπικού ενδιαφέροντος με μία διεθνή οπτική, δίνοντας έμφαση στη συγκριτική και διεπιστημονική έρευνα με σκοπό τη προώθηση νέων επιστημονικών και πολιτικών πρωτοβουλιών, προωθώντας την εύρυθμη διακυβέρνηση και τη νομιμότητα.
Ο διεθνής χαρακτήρας του Πανεπιστημίου είναι πραγματικά μοναδικός στην Ευρώπη, με περισσότερους από 1500 φοιτητές από 100 χώρες και ένα επιστημονικό και διδακτικό προσωπικό 300 ατόμων από περισσότερες από 30 χώρες. Η πλειοψηφία των φοιτητών του Πανεπιστημίου λαμβάνουν πλήρη ή μερική υποτροφία χάρη στην επιχορήγηση των 400 εκατομμυρίων ευρώ, ένα κεφάλαιο που συνεισέφερε ο συνιδρυτής του Πανεπιστημίου, Τζωρτζ Σόρος.
Ιστορία
Σήμερα, το Πανεπιστήμιο απολαμβάνει διεθνούς αναγνώρισης ως ένα ανώτατο ερευνητικό ίδρυμα αφοσιωμένο στην ακαδημαϊκή έρευνα και την ανάλυση πολιτικής προωθώντας τον ακαδημαϊκό διάλογο και ως ένα ακαδημαϊκό ίδρυμα οι απόφοιτοι του οποίου προορίζονται να επανδρώσουν την επόμενη γενιά ηγετικών στελεχών και ακαδημαϊκών. Το Πανεπιστήμιο είναι πρωτοπόρο σε πολλές περιοχές: ήταν το πρώτο πανεπιστήμιο που προσέφερε μεταπτυχιακές σπουδές στις Επιστήμες του Φύλου (Gender Studies) και τις Επιστήμες του Περιβάλλοντος. Το 2009, το Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης του Πανεπιστημίου Κεντρικής Ευρώπης κατατάχθηκε πάνω από το αντίστοιχο τμήμα του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης. Το Πανεπιστήμιο Κεντρικής Ευρώπης δίνει έμφαση στην Ανοιχτή Κοινωνία στη περιοχή της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης και της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, με την προώθηση ενός εκπαιδευτικού συστήματος που ευνοεί τη δημιουργική, κριτική και συγκριτική ανάλυση των ιδεών και των πρωτοβουλιών πολιτικής. Ακολουθώντας την επέκταση της δημοκρατίας από την Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη στις χώρες του αναπτυσσόμενου κόσμου, το Πανεπιστήμιο επεξέτεινε τη δραστηριότητά του μέσω των υποτροφιών και των ερευνητικών του προγραμμάτων στα Βαλκάνια και τη Κεντρική Ασία (Γεωργία, Κιργιζία, Αζερμπαϊτζάν κ.ά).
Στις 14 Οκτωβρίου 2007 ο Τζωρτζ Σόρος παραιτήθηκε από Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του Πανεπιστημίου, αφήνοντας στη θέση του των Λέων Μπότστιν, πρώην Αντιπρόεδρο του Διοικητικού Συμβουλίου του Πανεπιστημίου και Πρόεδρο του Κολεγίου Μπαρντ της Νέας Υόρκης για διάρκεια δύο ετών. Ο Τζωρτζ Σόρος παραμένει δια Βίου Μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου και Επίτιμος Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του Πανεπιστημίου. Την 1η Αυγούστου 2009, ως Πρύτανης του Πανεπιστημίου εξελέγη ο διακεκριμένος ακτιβιστής στο χώρο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και νομικός ερευνητής Τζων Σάττουκ στη θέση του Γιεχούντα Ελκάνα.
Νομική Βάση
Το Πανεπιστήμιο Κεντρικής Ευρώπης είναι οργανωμένο στα αμερικανικά πρότυπα. Κύριο διοικητικό του όργανο είναι το Διοικητικό Συμβούλιο (Board of Trustees), σε συνεργασία με μία αποστολή του Συμβουλίου Εφόρων (Board of Regents) του Πολιτειακού Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης εκ μέρους του Πολιτειακού Υπουργείου Παιδείας της Νέας Υόρκης. Το Πανεπιστήμιο Κεντρικής Ευρώπης είναι διαπιστευμένο στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ουγγαρία από το 2004 ως ιδιωτικό πανεπιστήμιο.
Βιβλιοθήκη
Η βιβλιοθήκη του πανεπιστημίου είναι μία από τις μεγαλύτερες βιβλιοθήκες της περιοχής στην Αγγλική γλώσσα, με περιεκτικότατη ψηφιακή και μή συλλογή στις κοινωνικές και ανθρωπιστικές επιστήμες. Η βιβλιοθήκη έχει στην κατοχή της περισσότερα από 250.000 τεκμήρια σε διάφορες μορφές, ενώ δίνει πρόσβαση σε μία ευρεία ποικιλία ακαδημαϊκών βάσεων δεδομένων.
Τα Αρχεία της Ανοιχτής Κοινωνίας του Πανεπιστημίου (en:Open Society Archives, OSA) είναι ένα από τα πρώτα ερευνητικά ινστιτούτα του Ψυχρού Πολέμου στον κόσμο, έχοντας 7.000 μέτρα υλικού που αφορά στην πολιτική, οικονομική, πολιτιστική και κοινωνική ζωή της κομμουνιστικής περιόδου. Η Συλλογή του OSA περιέχει ένα εκτενές αρχείο αντιγράφων και αναφορών του Radio Free Europe/Radio Liberty, μαζί με τη μεγαλύτερη συλλογή λογοτεχνίας και άλλου υλικού αντιφρονούντων της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης κατά την περίοδο του κομμουνισμού. Το αρχείο επίσης στεγάζει μία συνεχώς αυξανόμενη συλλογή κειμένων και οπτικοακουστικού υλικού στα θέματα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και Εγκλημάτων Πολέμου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πανεπιστήμια Κατηγορία:Βουδαπέστη
Κάτω Χώρες (περιοχή)
240px|thumb|Η έκταση των Κάτω Χωρών όπως φαίνονται από δορυφόρο. Οι Κάτω Χώρες (ολλανδικά: de Lage Landen, γαλλικά: les Pays-Bas), γνωστές και ως χώρες Μπενελούξ, είναι παράκτια περιοχή στη δυτική Ευρώπη, που αποτελείται από τα κράτη Ολλανδία, Βέλγιο και Λουξεμβούργο, όπως και το χαμηλού υψόμετρου δέλτα των ποταμών Ρήνου, Μεύση, Σκάλδη και όπου το μεγαλύτερο μέρος της γης βρίσκεται κάτω από το επίπεδο της θάλασσας. Αυτή η ευρύτερη περιοχή της Δυτικής Ευρώπης εκτείνεται περίπου από τις γαλλικές Γκραβελίν και Δουνκέρκη στο νοτιοδυτικό σημείο, στην περιοχή της ολλανδικής Ντελφσέιλ και της γερμανικής Ανατολικής Φρυζίας στο βορειοανατολικό σημείο του και του Λουξεμβούργου και της γαλλικής Τιονβίλ στα νοτιοανατολικά.
Οι περισσότερες από τις Κάτω Χώρες είναι παράκτιες περιοχές που οριοθετούνται από τη Βόρεια Θάλασσα ή τη Μάγχη. Οι χώρες που δεν έχουν πρόσβαση στη θάλασσα έχουν συνδέσει τον εαυτό τους πολιτικά και οικονομικά σε εκείνους που έχουν πρόσβαση για να σχηματίσουν μία ένωση λιμανιών και ενδοχώρας.
Οι Κάτω Χώρες ήταν η σκηνή των βόρειων πόλεων των αρχών της δεκαετίας, νεόδμητες παρά ανεπτυγμένες με βάση κάποια αρχαία κέντρα, σηματοδότησαν την αφύπνιση της Ευρώπης στο 12ο αιώνα. Σε αυτή την περίοδο, συναγωνίζονταν με τη βόρεια Ιταλία για την πιο πυκνοκατοικημένη περιοχή της Ευρώπης. Οι περισσότερες από τις πόλεις διοικούνταν από συντεχνίες και συμβούλια μαζί με ένα θεσμικό παρά ουσιαστικό άρχοντα, όπου η αλληλεπίδραση με τον άρχοντα διέπονταν από ένα αυστηρό σύνολο κανόνων που περιγράφουν αυτό που ο τελευταίος θα μπορούσε ή δε θα μπορούσε μπορούσε να αναμένει από αυτούς. Όλες οι περιοχές εξαρτόνται κυρίως από το εμπόριο, την κατασκευή και την ενθάρρυνση της ελεύθερης ροής αγαθών και βιοτεχνών.
Μάνκοβιτς
Το Μάνκοβιτς, όπως αναφέρεται στους στρατιωτικούς χάρτες, γνωστό στην γύρω περιοχή ως Γεροβίτσι ή Γκράουρο, είναι το δίζυγο βουνό του Βιτσίου που αποτέλεσε θέατρο ενόπλων συγκρούσεων κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου 1946-1949. Η οριστική κατάληψη του πραγματοποιήθηκε στις 29 Αυγούστου 1949 από τους καταδρομείς (ΛΟΚ) στη τρίτη φάση του Σχεδίου Πυρσός σηματοδοτώντας έτσι το τέλος του κομμουνιστικού εγχειρήματος στην Ελλάδα.
Κάτω Χώρες (περιοχή)
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορικές περιοχές Κατηγορία:Ευρωπαϊκή ιστορία
Μάνκοβιτς
Βρίσκεται μέσα στα όρια του νομού Καστοριάς και απέχει οδικώς από την πόλη της Καστοριάς 27 χλμ. και άλλα τόσα ακριβώς από τη Φλώρινα.
Η πρόσβαση για τους ορειβάτες και τους περιηγητές γίνεται μέσω της Βυσσινιάς απ΄ όπου είναι και ορατό και με αυτοκίνητο μέσω του οδικού άξονα Καστοριάς - Φλώρινας μέσω Βιτσίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουνά της Φλώρινας Κατηγορία:Βουνά της Καστοριάς
2914 Γκλόρνις
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Γκλόρνις είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Γκλορνις
Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Κανάρη 1844
Η κυβέρνηση Κωνσταντίνου Κανάρη 1844 ήταν προσωρινή κυβέρνηση του Βασιλείου της Ελλάδας, που ανέλαβε στις 16 Φεβρουαρίου 1844 - όταν παραιτήθηκε ο Ανδρέας Μεταξάς και η κυβέρνησή του μετά από απώλεια της στήριξης της εθνοσυνέλευσης -  και παρέδωσε την εξουσία στις 30 Μαρτίου 1844.
Μετά την ψήφιση του Συντάγματος του 1844 και την ολοκλήρωση των εργασιών της Εθνικής Συνέλευσης, ανέλαβε η επίσης προσωρινή Κυβέρνηση Μαυροκορδάτου με στόχο την διενέργεια εκλογών.
Αναφορές
184402 1844
Σοβιετικό δημοψήφισμα του 1991
Ένα δημοψήφισμα για το μέλλον της Σοβιετικής Ένωσης πραγματοποιήθηκε στις 17 Μαρτίου 1991. Το ερώτημα που δόθηκε στους ψηφοφόρους ήταν:
"Θεωρείτε απαραίτητη τη διατήρηση της Ένωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών ως μια ανανεωμένη ομοσπονδία ίσων κυρίαρχων δημοκρατιών στην οποία θα διασφαλίζονται πλήρως τα δικαιώματα και η ελευθερία ενός ατόμου οποιασδήποτε εθνικότητας; Ρωσικό κείμενο: Считаете ли Вы необходимым сохранение Союза Советских Социалистических Республик как обновлённой федерации равноправных суверенных республик, в которой будут в полной мере гарантироваться права и свободы человека любой национальности?"
Το δημοψήφισμα έγινε με σκοπό την έγκριση της Ένωσης των Κυρίαρχων Κρατών και αγνοεί τη μεταρρύθμιση του οικονομικού συστήματος που θα λάβει χώρα μετά τη νίκη του Μπόρις Γέλτσιν στις εκλογές.
Στο Καζακστάν, η διατύπωση του δημοψηφίσματος άλλαξε με την αλλαγή του «ίσων κυρίαρχων κρατών» με το «ίσες κυρίαρχες δημοκρατίες».
Παρόλο που οι αρχές της Αρμενίας, της Εσθονίας, της Γεωργίας (αλλά όχι στη αποσχισθείσα επαρχία της Αμπχαζίας, όπου το αποτέλεσμα ήταν πάνω από 98% υπέρ, και τη Νότια Οσετία, της Λετονίας, της Λιθουανίας και της Μολδαβίας (εκτός Υπερδνειστερίας και Γκαγκαουζίας) μποϊκόταραν το δημοψήφισμα, η συμμετοχή ήταν 80% στην υπόλοιπη Σοβιετική Ένωση. Το ερώτημα του δημοψηφίσματος εγκρίθηκε από σχεδόν το 70% των ψηφοφόρων σε όλες τις εννέα άλλες δημοκρατίες που συμμετείχαν. Ήταν το μοναδικό δημοψήφισμα στην ιστορία της Σοβιετικής Ένωσης, η οποία διαλύθηκε στις 26 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους.
Ανασκόπηση
Στις 24 Δεκεμβρίου 1990, οι βουλευτές του 4ου Κογκρέσου των Αντιπροσώπων των Λαών, αφού ψήφισαν ονομαστικά, αποφάσισαν να θεωρήσουν αναγκαία τη διατήρηση της ΕΣΣΔ ως μια ανανεωμένη ομοσπονδία ίσων κυρίαρχων δημοκρατιών, η οποία θα διασφαλίσει πλήρως τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις ελευθερίες οποιασδήποτε εθνικότητας. Το δημοψήφισμα είχε πέντε ερωτήματα:
Την ίδια ημέρα, με πρωτοβουλία και επιμονή του Προέδρου Μιχαήλ Γκορμπατσόφ, το Κογκρέσο ενέκρινε δύο αποφάσεις σχετικά με τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος για την ιδιωτική ιδιοκτησία της γης και τη διατήρηση της Ένωσης ως ανανεωμένης ομοσπονδίας ίσης κυριαρχίας των Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών. Για την έγκριση του πρώτου ψηφίσματος ψήφισαν υπέρ 1553 βουλευτές, 84 κατά και 70 απείχαν από την ψηφοφορία. Για την έγκριση του δεύτερου ψηφίσματος ψήφισαν 1677 βουλευτές υπέρ, 32 κατά και απείχαν 66.
Ωστόσο, όσον αφορά την πρώτη απόφαση, ο πρόεδρος Καλμίκοφ αργότερα εξήγησε σε συνεδρίαση του Ανώτατου Σοβιέτ της Επιτροπής του Ανώτατου Συμβουλίου της ΕΣΣΔ, ο πρόεδρος ζήτησε να μην διεξαχθεί δημοψήφισμα για το θέμα της ιδιωτικής ιδιοκτησίας.