cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ζωίλος Β΄ της Ινδίας
Ο Ζωίλος Β΄ ο Σωτήρ ήταν Ινδο-Έλληνας βασιλέας, που κυβέρνησε στο ανατολικό Πουντζάμπ. Από τους νομισματολόγους, ο Μποπεαράχτσι χρονολογεί τη βασιλεία του π. το 55 - 35 π.Χ., μία ημερομηνία που υποστηρίζεται περίπου από τον R.C. Senior. Είναι πιθανό ότι μερικά από τα νομίσματά του εκδόθηκαν από έναν ξεχωριστό βασιλιά, τον Ζωίλο Γ΄. μικρογραφία|Νόμισμα του Ζωίλου Β΄, με τον Απόλλωνα και μικρό ελέφαντα πίσω του. Στην πίσω όψη: τρίπους. μικρογραφία|Ελέφαντας και στην άλλη όψη τρίπους. Ο Ζωίλος φαίνεται να ήταν ένας από τους ηγέτες, που διαδέχθηκαν τον τελευταίο σημαντικό Ινδο-Έλληνα βασιλιά Απολλόδοτο Β΄ τον Μέγα στα ανατολικά τμήματα τού βασιλείου εκείνου. Όλοι αυτοί οι βασιλείς χρησιμοποιούν τα ίδια σύμβολα με τον Απόλλωνα, την Αθηνά Παλλάδα (μαχόμενη), κατά τον τύπο του Μενάνδρου Α΄ και συνήθως επίσης το ίδιο με αυτόν επίθετο Σωτήρ. Είναι, επομένως, πιθανό να ανήκαν στην ίδια δυναστεία και ο Ζωίλος Β΄ θα μπορούσε επίσης να είχε σχέση με τον προηγούμενο βασιλιά Ζωίλο Α΄, αλλά η έλλειψη γραπτών πηγών καθιστά αβέβαιες όλες αυτές τις υποθέσεις. Ίσως ήταν ο Βακτριανός σύμμαχος του Μάρκου Αντωνίου και της Κλεοπάτρας Ζ΄, που αναφέρεται από τον Βιργίλιο στο όραμά του για τη Μάχη του Ακτίου στην Αινειάδα VIII, 688: Hinc ope barbarica variisque Antonius armis, victor ab Aurorae populis et litore rubro, Aegyptum viresque Orientis et ultima secum Bactra Vehit. (Με βαρβαρικό πλούτο και ποικίλα όπλα ο Αντώνιος νίκησε τους λαούς της Ανατολής και των Ινδικών ακτών· έτσι την Αίγυπτο, τη δύναμη της Ανατολής και τη μακρινή ακόμη Βακτρία έφερε μαζί του).
Νομίσματα του Ζωίλου Β΄
Ο Ζωίλος Β΄ εξέδωσε αργυρές δραχμές, με τη μορφή του με διάδημα και την παλλάδα Αθηνά, σε μάλλον ακατέργαστη κατασκευή και δύο είδη χάλκινα νομίσματα με διάφορες αξίες: "Απόλλωνας, με τρίποδο και μικρό ελέφαντα" και "Ελέφαντας και τρίποδο".
Ο Ζωίλος Γ΄, ένας ξεχωριστός βασιλιάς;
μικρογραφία|Νόμισμα του Ζωίλου Β΄ με μεταγενέστερο τετραγωνοειδές έμβλημα νομισματοκοπείου, υποτίθεται του Ζωίλου Γ΄. Εμπρόσθια όψη: Κεφαλή με μαλλιά του βασιλιά και την επιγραφή ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΣΩΤΗΡΟΣ ΖΩΙΛΟΥ. Οπίσθια όψη: Η Αθηνά προχωρά αριστερά, κρατώντας κεραυνό και ασπίδα καλυμμένη με [[αιγίδα (κατά τον τύπο του Μενάνδρου Α΄. Επιγραφή σε Kharosthi: MAHARAJASA TRATARASA JHOILASA «Βασιλιάς Σωτήρας Ζωΐλος».]] μικρογραφία|Ένα τυπικό ινδικό νόμισμα του Ζωίλου Β΄ με τετραγωνοειδές έμβλημα νομισματοκοπείου, πιθανώς χαρακτηριστικό του Ζωίλου Γ΄. Εμπρόσθια όψη: όρθιος Απόλλων, κρατά βέλος και τόξο. Οπίσθια όψη: Τρίποδας. μικρογραφία|Μονογλωσσικό νόμισμα του Ζωίλου Β΄ με τετραγωνοειδές έμβλημα νομισματοκοπείου. Εμπρόσθια όψη: Όρθιος [[Απόλλων|Απόλλωνας, περίγραμμα από χάντρες και πηνία. Οπίσθια όψη: Διάδημα και επιγραφή σε Kharoshthi: "Maharajasa tratarasa Jhahilasa" (Βασιλιάς Σωτήρ Ζωίλος).]] Τα πορτρέτα που αποδίδονται στον Ζωίλο Β΄ θα μπορούσαν να χωριστούν σε δύο ομάδες. Το ένα απεικονίζει έναν φαλακρό άνδρα με κοίλα μάγουλα, το άλλο έναν φαινομενικά νεότερο άνδρα με μαλλιά στο μέτωπο (φράντζα) και στρογγυλά μάγουλα. Επειδή τα νομισματικά στοιχεία δείχνουν ότι το νεότερο πορτρέτο είναι μεταγενέστερο, η πρόσφατη έρευνα έδειξε ότι αποδίδονται σε έναν νεότερο βασιλιά, τον Ζωίλο Γ΄ Σωτήρα, ο οποίος μπορεί να ήταν γιος και διάδοχος του πρεσβύτερου Ζωίλου Β΄.
Συγκεκριμένα, το έμβλημα του νομισματοκοπείου, που είναι χαρακτηριστικό των νομισμάτων του Ζωίλου με πλήρη μαλλιά στο κεφάλι, είναι ένα μεταγενέστερο έμβλημα νομισματοκοπείου (χτυπήθηκε μετά), που χρησιμοποιήθηκε στη συνέχεια ως τους τελευταίους Ινδο-Έλληνες βασιλείς Στράτωνα Β΄ και Στράτωνα Γ΄, υποδηλώνοντας μία μεταγενέστερη βασιλεία για τον Ζωίλο Γ΄. Αυτό το έμβλημα νομισματοκοπείου όμως δεν χρησιμοποιήθηκε ποτέ από τον φαλακρό Ζωίλο Β΄ ή κάποιον βασιλιά πριν από αυτόν.
Ινδο-Σκυθικές απομιμήσεις
Ο Ινδο-Σκύθης βασιλιάς Μπανταϋάσα αντέγραψε επίσης νομίσματα του Ζωίλου Β΄, ή του υποτιθέμενου Ζωίλου Γ΄, αναφέροντας μόνο το όνομά του (στη γραφή Kharoshthi) στα νομίσματά του.
Συλλαβογράμματα Καρόστι
Πολλά από τα συλλαβογράμματα των νομισμάτων του Ζωίλου Β΄ βρίσκονται σε γραφή Kharoshti, υποδεικνύοντας ότι πιθανότατα κατασκευάστηκαν από έναν Ινδό νομισματοκόπο. Αυτό είναι ένα χαρακτηριστικό πολλών από τους Ινδο-Έλληνες βασιλείς του ανατολικού Πουντζάμπ, όπως του Στράτωνος Α΄, του Απολλοδότου Β΄ και μερικές φορές του Απολλοφάνη και του Διονυσίου. Επιπλέον, τα συλλαβογράμματα είναι συχνά πανομοιότυπο στα νομίσματά τους, υποδεικνύοντας ότι ο νομισματοκόπος, ή το μέρος του νομισματοκοπείου, ήταν το ίδιο.
Τα νομίσματα των Ζωίλου Β΄ συνδυάζουν ελληνικά γράμματα με συλλαβογράμματα Καρόστι, που δείχνει ότι ορισμένοι από τoυς τεχνίτες μπορεί να ήταν ιθαγενείς Ινδοί. Τα συλλαβογράμματα Kharoshthi είναι για τα: sti, ji, ra, ga, gri, ha, stri, ri, bu, a, di, stra και śi. Οι τύποι "Απόλλωνας και τρίποδο" και "Ελέφαντας και τρίποδο" έχουν μόνο συλλαβογράμματα Χαρόστι, ενώ οι τύποι πορτρέτου συνήθως συνδυάζουν γράμματα ελληνικά και συλλαβογράμματα Χαρόστι. Το συλλαβόγραμμα 62 (παρακάτω) έχει αποδειχθεί ότι είναι έμβλημα νομισματοκοπείου και εμφανίζεται μόνο στα νεότερα πορτρέτα, που μπορεί να ανήκουν στον Ζωίλο Γ΄.
Χώροι εύρεσης
μικρογραφία|Νόμισμα του Ζωίλου Β΄ ή του Ζωίλου Γ΄, νεότερο πορτρέτο. αριστερά|μικρογραφία|Νομίσματα του Ζωίλου Β΄ βρέθηκαν κάτω από μία περιφερειακή στούπα στο βουδιστικό μοναστήρι Dharmarajika. Τα νομίσματα της Ζωίλου Β΄ έχουν βρεθεί στα σύνολα νομισμάτων (θησαυρούς) Sutlej και Sialkot ΙΙ, και στον θησαυρό του Παντζάμπ ανατολικά της Jhelum (Όσ. Μποπεαράχτσι, Ρ138).
Επίσης, 25 νομίσματα του Ζωίλου Β΄ βρέθηκαν κάτω από τα θεμέλια ενός ορθογώνιου ναΐσκου του 1ου αι. π.Χ. στο βουδιστικό μοναστήρι Dharmarajika, κοντά στην Tάξιλα.
Δύο νομίσματα του Ζωίλου Β΄ βρέθηκαν επίσης στον θηααυρό Bara κοντά στο Πεσαβάρ, μαζί με νομίσματα των Ινδο-Σκυθών βασιλέων Άζη Α΄, Αζιλίση και Άζη Γ΄.
Επισημάνσεις σε νομίσματα
Ένα νόμισμα του Ζοίλου Β΄ χτυπήθηκε επάνω σε νόμισμα του Απολλοδότου Β΄.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Έλληνες Βασιλείς Βακτρίας & Ινδίας
Γκόστιν
Το Γκόστιν (πολωνικά: Gostyń, γερμανικά: Gostyn, 1941-45: Gostingen) είναι πόλη και η έδρα του Πόβιατ Γκόστιν στο Βοεβοδάτο Μείζονος Πολωνίας στη δυτική Πολωνία. Τα έτη 1975-1998, ήταν μέρος του πρώην Βοεβοδάτου Λέσνο. Ο πληθυσμός της πόλης είναι 20.296 κάτοικοι.
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία| Έγγραφο του 1278 για την ίδρυση του Γκόστιν και τη χορήγηση προνομίων πόλης, που εκδόθηκε από τον [[Πσέμισλ Β΄]] Το Γκόστιν χρονολογείται από τον 13ο αιώνα. Η πόλη ιδρύθηκε από τον ντόπιο ευγενή Μικόουαϊ Πσεντπεουκόβιτς και έλαβε προνόμια πόλης το 1278 από τον Πσέμισλ Β΄. Πήρε το όνομά του από το κοντινό χωριό Γκόστιν, το οποίο έκτοτε πήρε το όνομα Στάρι Γκόστιν («Παλιό Γκόστιν»). Το Γκόστιν ήταν μια ιδιωτική πόλη, διοικητικά τοποθετημένη στο Πόβιατ Κόστσιαν στο Βοεβοδάτο Πόζναν στην Επαρχία Μείζονος Πολωνίας του Πολωνικού Στέμματος. Αναπτύχθηκε ως τοπικό κέντρο εμπορίου και χειροτεχνίας. Τον 16ο αιώνα, το Γκόστιν ήταν ένα σημαντικό περιφερειακό κέντρο μεταρρύθμισης και το 1565 πραγματοποιήθηκε μια σύνοδος διαφόρων προτεσταντών της Μείζονος Πολωνίας. Η πόλη υπέφερε κατά τη διάρκεια των σουηδικών εισβολών του 17ου αιώνα και από επιδημία τον 18ο αιώνα. Τον 18ο αιώνα μία από τις δύο κύριες διαδρομές που συνέδεαν τη Βαρσοβία και τη Δρέσδη διέσχισε την πόλη και οι Βασιλείς Αύγουστος Β΄ ο Ισχυρός και Αύγουστος Γ΄ της Πολωνίας συχνά ταξίδευαν σε αυτήν τη διαδρομή.
Το 1793, το Γκόστιν προσαρτήθηκε από το Βασίλειο της Πρωσίας κατά το δεύτερο διαμελισμό της Πολωνίας. Το 1807 ανακτήθηκε από τους Πολωνούς ως μέρος του βραχύβιου Δουκάτου της Βαρσοβίας και το 1815 επανεντάχθηκε στην Πρωσία. Το Γκόστιν ήταν ένα κέντρο της πολωνικής αντίστασης στις πολιτικές γερμανοποίησης. Το 1835 ιδρύθηκε το Kasyno Gostyńskie, μια σημαντική τοπική πολωνική οργάνωση, η οποία με τη μεταμφίεση της κοινωνικής δραστηριότητας διεξήγαγε οικονομικές και εκπαιδευτικές δραστηριότητες. Οι Πρώσοι εξάλειψαν την οργάνωση το 1846 και η συλλογή της βιβλιοθήκης της μεταφέρθηκε στο Πόζναν. Το Γκόστιν ήταν ο τόπος προετοιμασιών για την Εξέγερση της Μείζονος Πολωνίας (1848) και κατά τη διάρκεια της εξέγερσης καταλήφθηκε από τους Πρωσούς τον Απρίλιο του 1848. Πολλοί κάτοικοι συμμετείχαν στην επόμενη Εξέγερση της Μείζονος Πολωνίας (1918-1919), μετά από την οποία το Γκόστιν προσχώρησε στο αποκατεστημένο πολωνικό κράτος.
Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
αριστερά|μικρογραφία| Μνημείο για τα θύματα της εκτέλεσης της 21ης Οκτωβρίου 1939 στην Πλατεία Αγοράς Κατά τη διάρκεια της γερμανικής εισβολής στην Πολωνία, η οποία πυροδότησε το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, το Γκόστιν καταλήφθηκε από τη Βέρμαχτ στις 6 Σεπτεμβρίου 1939. Κατά τη διάρκεια της ναζιστικής γερμανικής κατοχής της Πολωνίας, το Γκόστιν έγινε ο τόπος δημοσίων εκτελέσεων, συλλήψεων και απελάσεων των Πολωνών. Οι πρώτες μαζικές συλλήψεις και εκτελέσεις πραγματοποιήθηκαν ήδη από τον Σεπτέμβριο του 1939. Στις 21 Οκτωβρίου 1939, περίπου 30 πολίτες της πόλης των οποίων τα ονόματα καταγράφηκαν στο Sonderfahndungsbuch Polen, το οποίο είχε ετοιμάσει η τοπική γερμανική μειονότητα, εκτελέστηκαν από έναν Einsatzkommando. Μεταξύ των δολοφονηθέτων ήταν ο δήμαρχος του Γκόστιν, Χιπόλιτ Νιεστράφσκι, Πολωνοί ακτιβιστές, αξιωματούχοι, τεχνίτες και πρώην αντάρτες της Μείζονος Πολωνίας. Ήταν μία από τις πολλές σφαγές των Πολωνών που διαπράχθηκε από τη Γερμανία στις 20-23 Οκτωβρίου 1939 σε ολόκληρη την περιοχή, σε μια προσπάθεια να κατευνάσει και να τρομοκρατήσει τον πολωνικό πληθυσμό. Οι μαζικές απελάσεις ξεκίνησαν στις 4 Δεκεμβρίου 1939, με έως και 2.000 Πολωνούς να στέλνονται στο Γενικό Κυβερνείο κατόπιν εντολής του SS-Standartenführer Ερνστ Ντάμτσογκ, όπου σταμάτησαν στο Πόζναν. Μεταξύ της άνοιξης του 1940 και της 15ης Μαρτίου 1941 απελάθηκαν επιπλέον 2222 άτομα. Ο Βουαντίσουαφ Ναβρότσκι, Πολωνός αξιωματικός και προπολεμικός πρόεδρος του τοπικού ποδοσφαιρικού συλλόγου Κάνια Γκόστιν, δολοφονήθηκε από τους Σοβιετικούς στη Σφαγή του Κάτιν το 1940.
Παρά αυτές τις συνθήκες, οι ντόπιοι Πολωνοί οργάνωσαν ένα υπόγειο κίνημα αντίστασης, το οποίο περιελάμβανε δομές του Πολωνικού Υπόγειου Κράτους, τη μυστική οργάνωση νεολαίας Tajny Hufiec και την οργάνωση της Μαύρης Λεγεώνας, η οποία ιδρύθηκε το 1940. Η Μαύρη Λεγεώνα συντρίφτηκε από τους Γερμανούς το 1941. Αρκετές δεκάδες μέλη της συνελήφθησαν και στη συνέχεια βασανίστηκαν με αγριότητα σε φυλακή στο Ράβιτς. Μετά από μια ναζιστική στημένη δίκη στο Τσβίκαου το 1942, 12 μέλη εκτελέστηκαν στη Δρέσδη και αρκετές δεκάδες φυλακίστηκαν σε ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης, όπου 37 από αυτούς πέθαναν. Η γερμανική κατοχή έληξε το 1945.
Αθλητισμός
Η τοπική ποδοσφαιρική ομάδα είναι η Κάνια Γκόστιν. Αγωνίζεται στις κατώτερες κατηγορίες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Βοεβοδάτου Μείζονος Πολωνίας Κατηγορία:Πόλεις της Πολωνίας Κατηγορία:Πόβιατ Γκόστιν Κατηγορία:Βοεβοδάτο Πόζναν (1921-1939)
Μάχη του Δυρού
Η μάχη του Δυρού (ή Διρού/ Δηρού), ή μάχη της Τζίμοβας, διεξήχθη στις 24 - 25 Ιουνίου του 1826 στην παραλία του Δυρού Μάνης ανάμεσα στους Αιγυπτίους και στους Ελληνες. Ήταν μέρος της διπλής μάχης Βέργας - Δυρού (21-25 Ιουνίου 1826), κατάληξη της εκστρατείας του Ιμπραήμ Πασά εναντίον της Μάνης. Έληξε με νίκη των Ελλήνων.
Ο Ιμπραήμ στην Πελοπόννησο
Προσπαθώντας να καταπνίξει την Ελληνική Επανάσταση, ο σουλτάνος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Μαχμούτ Β’ ζήτησε βοήθεια από τον υποτελή του ηγεμόνα της Αιγύπτου, Μεχμέτ Αλή. Εκείνος, ανταποκρινόμενος, έστειλε τον γιο του Ιμπραήμ Πασά με τεράστιο στρατό, άρτια εκπαιδευμένο. Η απόβαση επιλέχθηκε να γίνει στην Πελοπόννησο, περιοχή που λόγω του εδάφους της προσφερόταν για τη διαμονή των Αιγυπτίων. Έτσι, στις 11-12 Φεβρουαρίου του 1825, οι Αιγύπτιοι αποβιβάζονται στο φρούριο της Μεθώνης. Και όλα αυτά, ενώ οι Έλληνες επιδίδονταν  σε εμφύλιες διαμάχες και η ελληνική κυβέρνηση αδυνατούσε να αντιδράσει ή να υπολογίσει τον κίνδυνο.
Οι επιχειρήσεις του Ιμπραήμ το 1826
Το 1826, ο Ιμπραήμ κυριαρχεί σε όλη σχεδόν την Πελοπόννησο. Αφού τον Απρίλιο του ίδιου έτους κατέλαβε το Μεσολόγγι, επέστρεψε στον Μοριά, όπου άρχισε τη συνήθη τακτική του για την καταστολή κάθε αντίστασης, δηλαδή τη διενέργεια μαζικών λεηλασιών και καταστροφών. Συγκεκριμένα, στράφηκε κατά των Καλαβρύτων, καθώς και κατά της Κεντρικής και Νότιας Πελοποννήσου γενικότερα. Όλα έδειχναν πως επόμενος στόχος του ήταν η Μάνη.
Οι προετοιμασίες των Ελλήνων στη Μάνη
αριστερά|μικρογραφία|Μανιάτες πολεμιστές. Διαβλέποντας τον επικείμενο κίνδυνο εισβολής του Ιμπραήμ στη Μάνη, οι ισχυροί παράγοντες της περιοχές παραμέρισαν τις διαφορές τους και συγκρότησαν στην Καρδαμύλη εννεαμελή επιτροπή για τον έλεγχο της κατάστασης, με το όνομα «Εφορεία της Σπάρτης». Παράλληλα, τριμελής επιτροπή συγκροτήθηκε για την τροφοδοσία της Μάνης σε περίπτωση έναρξης των εχθροπραξιών με τους Αιγυπτίους. Ο ίδιος ο Κολοκοτρώνης στις 25 Μαΐου έφτασε στον Αλμυρό για να συμβουλεύσει τους Μανιάτες, και εκείνοι του υποσχέθηκαν πως θα συγκροτήσουν στρατόπεδο σε αυτή την περιοχή. Πλέον, παρά την αδυναμία της Κυβέρνησης η Μάνη θα αντέτασσε σθεναρή αντίσταση στον εισβολέα.
Η εισβολή του Ιμπραήμ στη Μάνη - σχέδιο για επίθεση στον Δυρό
μικρογραφία|Ο [[Ιμπραήμ Πασάς της Αιγύπτου, αρχηγός των αιγυπτιακών στρατευμάτων στη μάχη του Δυρού.]] Στις 21 Μαΐου ο Ιμπραήμ επιτίθεται κατά του τείχους τη Βέργας, που είχαν χτίσει οι Μανιάτες για να ανακόψουν την προέλασή του. Κατά την διάρκεια της μάχης της Βέργας, ο Ιμπραήμ αποφάσισε να εισβάλει κατά των Μανιατών από πίσω. Ο στόχος του ήταν να στείλει ένα μικρό στόλο με λίγους στρατιώτες στον κόλπο του Δυρού, 2 χιλιόμετρα νότια της Αρεόπολης (τότε ονομαζόταν Τζίμοβα). Σκοπός της μάχης ήταν η κατάληψη της ανοχύρωτης Αρεόπολης. Έτσι, θα κατάφερνε να κόψει τις γραμμές επικοινωνίας των Ελλήνων στη Βέργα αλλά και να τους μειώσει το ηθικό. Έπειτα θα ήταν σε θέση να εισβάλει στη Μάνη από ανατολικά και να καταλάβει τα ανατολικά περάσματα της περιοχής που οδηγούσαν προς το Γύθειο. Ο συγγραφέας Πίτερ Γκρίνεϊλτζ και Έντουαρντ Ηλιόπουλος περιγράφουν αυτό το σχέδιο ως άριστο.
Απόβαση - πρώτη επίθεση των Αιγυπτίων
Στις 24 Ιουνίου, ο Ιμπραήμ έστειλε τελικά έναν μικρό στόλο 1.500 ανδρών στον κόλπο του Διρού για να καταλάβουν την Αρεόπολη. Χωρισμένοι σε δύο σώματα, οι Αιγύπτιοι κατευθύνονταν οι μεν προς την Αρεόπολη και οι δε προς τον Πύργο και τη Χαριά. Αν και οι κάτοικοι αυτών των περιοχών - κυρίως γυναικόπαιδα, αφού οι άνδρες βρίσκονταν στον Αλμυρό - πανικοβλήθηκαν, κατάφεραν γρήγορα να συγκροτηθούν και να αμυνθούν οχυρωμένοι σε οχυρούς πύργους. Οι Αιγύπτιοι δέχθηκαν κανονιοβολισμούς από τον πύργο του Πικουλάκη, καθώς και χτυπήματα από σώματα Μανιατών και επέστρεψαν στις αρχικές τους θέσεις. Παράλληλα, Έλληνες από τα γύρω χωριά έσπευσαν να τους ενισχύσουν τους αμυνόμενους.
Δεύτερη επίθεση των Αιγυπτίων
Ο Ιμπραήμ, βλέποντας την ήττα των στρατιωτών του, στις 25 Ιουνίου έστειλε νέες δυνάμεις για να καταλάβουν τη Τζίμοβα. Οι κινήσεις των Αιγυπτίων, όμως, αποκαλύφθηκαν και οι καμπάνες των εκκλησιών της Τζίμοβας σήμαναν συναγερμό. Οι αρχικά τρομοκρατημένοι κάτοικοι, μάχιμοι, γυναικόπαιδα και κληρικοί, βρήκαν σύντομα το θάρρος τους και καταδίωξαν τους Αιγυπτίους με ασυγκράτητη ορμή. Με οποιοδήποτε μέσο διέθεταν, ακόμη και με πέτρες, ξύλα και δρεπάνια, επιτέθηκαν στους εισβολείς, οι οποίοι ξαφνιασμένοι από το παράτολμο θάρρος των Μανιατών τράπηκαν σε άτακτη φυγή.
Απολογισμός
Στις 26 Ιουνίου, οι επιβιώσαντες Αιγύπτιοι διεσώθησαν από τον στόλο του Ιμπραήμ. Όσοι δεν κατάφεραν να επιβιβαστούν στα πλοία πριν εκείνα απομακρυνθούν από τις ακτές, έπρεπε να κολυμπήσουν προς αυτά, αλλά οι περισσότεροι καταδιώχθηκαν από τους Μανιάτες. Αυτή η μάχη στοίχισε χίλιους άνδρες στους Αιγύπτιους. Μετά την ήττα στη μάχη της Βέργας ο Ιμπραήμ αποχώρησε από την περιοχή. Για άλλη μια φορά η Μάνη σώθηκε, χάρις στη μαζική κινητοποίηση των κατοίκων της. Στον αγώνα διακρίθηκαν ιδιαιτέρως οι Μανιάτισσες, για τις οποίες ο Διονύσιος Κόκκινος στο ιστορικό έργο του συνθέτει πραγματικό εγκώμιο. Οι γυναίκες, εκτός από τον εφοδιασμό των μαχίμων με τρόφιμα και πολεμοφόδια, συμμετείχαν ενεργά στις συγκρούσεις. Ο Κόκκινος μάλιστα αναφέρει το παράδειγμα της Πανώριας, κόρης του γερο-Βοζίκη, που σκότωσε με ένα δρεπάνι έναν Αιγύπτιο που προσπαθούσε να δέσει σε δέντρο τον πατέρα της, με τη βοήθεια του οποίου φόνευσε και τον σύντροφό του.
Πηγές
Κατηγορία:Μάχες της Ελληνικής Επανάστασης του 1821
Πληρωμή ανά προβολή (WWE)
Τα Pay Per View (PPV) (στα ελληνικά σημαίνει: πληρωμή ανά προβολή) είναι μία από τις μεγαλύτερες πηγές κερδών για την εταιρεία πάλης του WWE. Αυτά τα σόου γίνονται σχεδόν κάθε μήνα και διαρκούν τρεις ώρες (συνήθως μερικά λεπτά λιγότερο), εκτός από την WrestleMania που διαρκεί τέσσερις. Το όνομα τους φανερώνει ότι για να τα δει κάποιος πρέπει να πληρώσει επιπλέον στην υπηρεσία που τα παρέχει.
Το WWE έχει τέσσερα ιστορικά PPV, γνωστά και ως Big Four (Μεγάλα Τέσσερα). Αυτά τα PPV είναι: Η WrestleMania, το Royal Rumble, το SummerSlam και τέλος, το Survivor Series.
Στην Ελλάδα τα Pay Per View του WWE, μπορούν να προβληθούν μόνο από την ιστοσελίδα της εταιρείας, αν πληρωθεί μέσω πιστωτικής κάρτας ή τραπεζικού λογαριασμού, το πληρωτέο ποσό.
Η εξέλιξη των PPV's του WWE
Το WWE καθιέρωσε τον θεσμό των PPV λόγω των μεγάλων εσόδων που είχαν οι πρώτες τρεις WrestleMania, το μεγαλύτερο από όλα τα PPV ξεκίνησε τον Μάρτιο του 1985. Το δεύτερο πιο ιστορικό είναι το Survivor Series, το οποίο ξεκίνησε τον Νοέμβριο του 1987. Δεύτερο σε δημοτικότητα PPV πάντως, είναι το Royal Rumble, και έγινε πρώτη φορά τον Ιανουάριο του 1988. Την ίδια χρονιά έκανε ντεμπούτο και το τέταρτο ιστορικότερο, το SummerSlam, που πήρε την ονομασία του γιατί γίνεται κάθε Αύγουστο.
Τα τέσσερα αυτά, κάθε εποχή το καθένα, ήταν τα μοναδικά ppv, μέχρι το 1993, που το WWE, έφτιαξε το King of the Ring τον Ιούνιο. Αυτό, μαζί με τα τέσσερα ιστορικότερα που αναφέρονται παραπάνω, έχουν και τον χαρακτηρισμό 'Five Classics'.
Από το 1995, προσπάθησε να εισάγει το In Your House, τους μήνες που δεν υπήρχε κάποιο από τα πέντε PPV, βάζοντας δίπλα στο In Your House και άλλες ονομασίες για να ξεχωρίζουν, όπως το Badd Blood και το No Way Out.
Από τα μέσα της δεκαετίας του 1990, ως το 2003, το WWE είχε ένα pay-per-view κάθε μήνα. Το 2004 πρόσθεσε και 13ο, το 2005 αυξήθηκε ο αριθμός σε 15 και το 2006 σε 16, για να αρχίσει αμέσως μετά η σταδιακή μείωση. Το 2007 έγιναν 15 και το 2008- 14, το 2010 μειώθηκαν σε 13, για να γίνει πάλι ο αριθμός των ppv, 12, το 2012.
Ιστορία και Διαχωρισμός PPV's στα ρόστερ
Το 2003 το WWE προσπάθησε να καθιερώσει διαφορετικά PPV για το Raw και άλλα για το SmackDown, ενώ μόνο τα τέσσερα μεγάλα Pay Per View θα ήταν και για τα δύο ρόστερ.
Ονομασίες που χρησιμοποιήθηκαν ως ppv του Raw ήταν οι:
Amageddon (2003),
Bad Blood (2003–2004: διεξήχθη και το 1997 ως ξεχωριστό),
Unforgiven (2003–2008: υπήρχε από το 1998 ως ξεχωριστό ppv),
Cyber Sunday/Taboo Tuesday (2004-2008).
New Year's Revolution (2005–2007),
Για το SmackDown υπήρξαν τα:
No Mercy (2003–2008: υπήρχε από το 1998).
Amageddon (2004–2006),
Judment Day (2004–2006: υπήρχε από το 1998),
No Way Out (2005–2007),
Άλλα Pay Per Views που διεξήχθησαν:
This Tuesday In Texas (1991),
King Of The Ring (1993-2002),
In Your House (1995-1999),
Over The Edge (1998-1999),
One Night Stand (2005-2008),
New Year's Revolution (2005-2007),
Backlash (1999-2009),
Capitol Punishment (2011),
Vengeance (2001-2007, 2011).
Τέσσερα PPV έγιναν σε έδαφος μακριά από τις Η.Π.Α.:
Το SummerSlam του 1992, στο Στάδιο Γουέμπλεϊ του Λονδίνου της Αγγλίας,
το One Night Only το 1997 στο Ηνωμένο Βασίλειο,
το No Mercy του 1999 και αυτό στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Επίσης, από το 1999-2002, το ονομαζόμενο Rebelion διεξαγόταν αποκλειστικά στην Μεγάλη Βρετανία, όπως και το Insurrection από το 2000 ως 2003.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επαγγελματική Πάλη
ΚΥΠ
Το αρκτικόλεξο ΚΥΠ μπορεί να σχετίζεται με τα παρακάτω λήμματα:
Πάπας Ιννοκέντιος Ε΄
Ο Ιννοκέντιος Ε΄ (Papa Innocenzo V, 1225 – 22 Ιουνίου 1276) ήταν Πάπας της Ρώμης κατά το έτος 1276.
Γεννήθηκε περί το 1225 σε ένα μικρό χωριό της Σαβοΐας, στη νοτιοανατολική Γαλλία. Σε μικρή ηλικία προσχώρησε στο Τάγμα Δομινικανών, στο οποίο απέκτησε μεγάλη φήμη. Ήταν το πρώτο μέλος του τάγματος που έγινε Πάπας.
Το πιο αξιοσημείωτο γεγονός της μικρής και χωρίς σπουδαία γεγονότα Παποσύνης, ήταν η επιθυμία του για επανένωση με την Ορθόδοξη Εκκλησία. Σύμφωνα με τις αποφάσεις της Δεύτερης Συνόδου της Λυών, ξεκίνησε τη διαδικασία να στείλει για το λόγο αυτό απεσταλμένους στον Αυτοκράτορα Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγο, αλλά δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει την προσπάθειά του, καθώς πέθανε στη Ρώμη στις 22 Ιουνίου 1276.
Είναι βέβαια αμφίβολο αν θα κατόρθωνε κάτι, εάν ολοκληρωνόταν η αποστολή, κυρίως λόγω της επιρροής που φαίνεται ότι ασκούσε επάνω του ο Κάρολος ο Ανδεγαυός. Διαβάζοντας την αλληλογραφία μεταξύ Ιννοκέντιου και Μιχαήλ, διαπιστώνουμε ότι ο Κάρολος κατόρθωσε να εισαγάγει όρους και ύφους που δύσκολα θα γίνονταν ανεκτοί από τον Βυζαντινό Αυτοκράτορα.
Ο Πάπας Ιννοκέντιος Ε΄ συνέγραψε αρκετά βιβλία σχετικά με τη φιλοσοφία, τη θεολογία και το δίκαιο, καθώς και ερμηνεία των επιστολών του Αποστόλου Παύλου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πάπες Κατηγορία:Γάλλοι Πάπες Κατηγορία:Πάπες 13ου αιώνα
Μπέρναρντ Βούρχοοφ
Ο Μπέρναρντ Βούρχοοφ (Bernard Voorhoof) (10 Μαΐου 1910 – 18 Φεβρουαρίου 1974) ήταν Βέλγος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως επιθετικός. Για 34 χρόνια ήταν ο κορυφαίος σκόρερ της Εθνικής Βελγίου, με 30 γκολ σε 61 αγώνες. Τον ισοφάρισε ο Πάουλ Φαν Χιμστ το 1972, ο οποίος χρειάστηκε 81 αγώνες για να πετύχει ισάριθμα γκολ. Αμφότερους πλέον ξεπερνούν οι Ρόμελου Λουκάκου και Εντέν Αζάρ.
Καριέρα
Ήταν μέλος της Εθνικής Βελγίου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1928, αλλά δεν έπαιξε σε κάποιον αγώνα. Ο Βούρχοοφ έπαιξε στα Παγκόσμια Κύπελλα του 1930, του 1934 και του 1938, ως ένα από τα έξι γνωστά άτομα (5 παίκτες και 1 διαιτητής) που εμφανίστηκαν και στα τρία προπολεμικά Παγκόσμια Κύπελλα. Στο Παγκόσμιο Κύπελλο που διεξήχθη στην Ιταλία, ο Βούρχοοφ σκόραρε δύο φορές στην ήττα του Βελγίου με 2−5 από τη Γερμανία στις 27 Μαΐου 1934. Αυτά ήταν τα πρώτα γκολ του Βελγίου σε Παγκόσμιο Κύπελλο, καθώς η εθνική ομάδα δεν κατάφερε να βρει δίχτυα το 1930.
Κατείχε το ρεκόρ συμμετεχόντων της Εθνικής Βελγίου από τις 5 Μαΐου 1938 (όταν ισοφάρισε τις συμμετοχές του Αρμάντ Σβάρτενμπρουκς) μέχρι τις 13 Απριλίου 1958, όταν τον ξεπέρασε ο Βίκτορ Μις. Κατείχε το ρεκόρ γκολ από τις 13 Μαρτίου 1938, όταν ισοφάρισε το σύνολο του Ρόμπερτ ντε Φιν, έως ότου ο Πάουλ Φαν Χιμστ ισοφάρισε τον αριθμό των 30 γκολ του για το Βέλγιο στις 17 Ιουνίου 1972.
Μπιαροζάουκα
Η Μπιαροζάουκα (Бярозаўка, Берёзовка, Biarozauka, Brzozówka) είναι πόλη στην Περιφέρεια Γκρόντο της Λευκορωσίας. Έχει πληθυσμό 10.533 κατοίκων (2015). Βρίσκεται κατά μήκος του ποταμού Νέμαν. Εδώ γεννήθηκαν ο Πολωνός προπονητής ποδοσφαίρου Τσέσουαφ Μιχνιέβιτς και ο Λευκορώσος μουσικός Ζμίτσερ Βαϊτσιουσκέβιτς.
Βάλινορ
Το Βάλινορ (Γη των Βάλαρ) είναι μια φανταστική τοποθεσία στο σύμπαν του Τζ. Ρ. Ρ. Τόλκιν, το βασίλειο των Βάλαρ στο Αμάν. Βρίσκεται στα δυτικά της Μέσης γης.
Ήταν επίσης γνωστό ως Αιώνια Εδάφη, μαζί με το Τολ Ερεσέα και τα εξώτερα του Αμάν. Το τελευταίο όνομα είναι κάπως παραπλανητικό, ενώ η ίδια η γη, ενώ ήταν ευλογημένη, δεν προκαλούσε αθανασία στους θνητούς. Ωστόσο, μόνο τα αθάνατα όντα γενικά επιτρεπόταν να ζήσουν εκεί. Κατ'εξαίρεση, οι επιζόντες φορείς του Ενός Δαχτυλιδιού είχαν τη δυνατότητα να σταθούν για μια φορά ,οι Μπίλμπο, Φρόντο και Σαμ Γκάμγκι—και ίσως ο Γκίμλι γιος του Γκλόιν που, όπως είπε, συνοδευόταν από τον φίλο του Λέγκολας στην διαδρομή του προς το Βάλινορ.
Ποδοσφαιρική Ένωση Κεντρικής Αμερικής
Η Ποδοσφαιρική Ένωση Κεντρικής Αμερικής (ισπανικά: Unión Centroamericana de Fútbol, UNCAF), περισσότερο γνωστή με το ακρωνύμιο ΟΥΝΚΑΦ, αντιπροσωπεύει τις εθνικές ποδοσφαιρικές ομοσπονδίες της Κεντρικής Αμερικής: του Μπελίζ, της Κόστα Ρίκα, του Ελ Σαλβαδόρ, της Γουατεμάλας, της Ονδούρας, της Νικαράγουας και του Παναμά. Οι ομοσπονδίες μέλη του αποτελούν μέρος της CONCACAF.
Η UNCAF είναι υπεύθυνη για τη διοργάνωση του Κυπέλλου Κεντρικής Αμερικής, το οποίο διεξάγεται κάθε δύο χρόνια, αρχής γενομένης από το 1991, και συνήθως λαμβάνουν μέρος σε αυτό οι επτά εθνικές ομάδες των αντίστοιχων ομοσπονδιών μελών της UNCAF. Η Κόστα Ρίκα είναι η πιο επιτυχημένη ομάδα, κατακτώντας το κύπελλο έξι φορές (1991, 1997, 1999, 2003, 2005, και 2007). Η Ονδούρα έχει κερδίσει το κύπελλο τρεις φορές (1993,1995 και 2011). Η Γουατεμάλα κέρδισε το κύπελλο το 2001 και ο Παναμάς το 2009. Η διοργάνωση έχει πλέον χαρακτήρα προκριματικού γύρου για το ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ.
Η UNCAF επισής διεξήγαγε στο παρελθόν το Κοπα Ιντερκλούμπες ΟΥΝΚΑΦ, ένα κύπελλο για τους πρωταθλητές και όσους είχαν τερματίσει στη δεύτερη θεση των εγχώριων πρωταθλημάτων των μέλη της UNCAF, Και αυτή η διοργάνωση είχε χαρακτήρα προκριματικής φάσης, καθώς οι τρεις πρώτες ομάδες προκρίνονταν στο ΚΟΝΚΑΚΑΦ Τσάμπιονς Λιγκ. Η Μοτάγουα από την Ονδούρα ήταν η τελευταία πρωταθλήτρια το 2007. Ομοίως, στην Κεντρική American Cup, αυτός ο ανταγωνισμός προσόντα 3 ομάδες για το Κύπελλο CONCACAF Champions ».
Eξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομοσπονδίες
Κοινότητα Μονής Ηρακλείου
Η Κοινότητα Μονής είναι κοινότητα του Δήμου Μαλεβιζίου στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1943 με το ΦΕΚ 183Β - 20/10/1943 με την απόσπαση του οικισμού Μονή από την κοινότητα Τυλίσου και τον ορισμό του ως έδρα της. Περιλαμβάνοντας μόνον την έδρα της, έχει 195 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011 και εκπροσωπείται από τον πρόεδρο Ιωάννη Πατραμάνη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροί της:
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Μαλεβιζίου
Επισκοπή Ανδριανουπόλεως Ηπείρου
Η Επισκοπή Ανδριανουπόλεως ήταν χριστιανική επισκοπή στην περιοχή της Ηπείρου, σημερινή Βόρεια Ήπειρος στην πόλη Ανδριανούπολη στην σημερινή περιοχή της Δρόπολης.
Μέχρι τα μέσα του του 8ου αιώνα η επισκοπή ανήκε στην δικαιοδοσία του Πάπα, αργότερα πέρασε στο Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης.
Στο Notiscus Episcopatuum(εκκλησιαστικά τακτικά) που αποδίδεται στον αυτοκράτορα Λέων ΣΤ΄ αναφέρεται αρχικά επισκοπή της Αρχιεπισκοπής της Νικόπολης, στις αρχές του 10ου αιώνα αναφέρεται μεταξύ των επισκοπών της Μητρόπολις Ναυπάκτου.
Πηγές
Κατηγορία:Πρώην επισκοπές του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Πρώην επισκοπές της Ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας Κατηγορία:Καθολικές τιμητικές επισκοπές της Ευρώπης
Στρέμεν ΙΦ (ποδόσφαιρο)
Η Στρέμεν ΙΦ είναι μια νορβηγική ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα την πόλη Στρέμεν. Αποτελεί μέρος του αθλητικού συλλόγου Στρέμεν ΙΦ.
Ιστορία
Ο σύλλογος ιδρύθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου 1911 σαν Strømmen FK. Το 1914 άλλαξε το όνομα σε FK Norrøna. Το 1923 ο σύλλογος ενώθηκε με την Strømmen IL και πήρε το όνομα IL Norrøna. Το 1935 ενσωμάτωσε το σύλλογο Strømmen BK και επανήλθε στο όνομα Strømmen FK. Στις 27 Ιουνίου 1945 ενώθηκε με το σύλλογο Strømmen AIL και υιοθέτησε το σημερινό του όνομα.
Συμμετείχε στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Νορβηγίας από το 1949 έως το 1955 και από το 1956 έως το 1961, όπως και από το 1986 έως το 1988. Έφτασε στα ημιτελικά του Κυπέλλου Νορβηγίας το 1957.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1911 Κατηγορία:Στρέμεν ΙΦ Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Νορβηγίας
Μονή Γεννήσεως της Θεοτόκου (Αρδενίτσα)
Η ορθόδοξη Μονή Γεννήσεως της Θεοτόκου ή Μονή της Παναγίας Αρδεύουσας ή Αρδενίτσας ή Αρδονίτσας ή Ανδρονίτσας ή Αρδομίτσας (αλβανικά Manastiri i Ardenicës) είναι αφιερωμένο στο Γενέσιον της Θεοτόκου (8 Σεπτεμβρίου). Βρίσκεται στην κοιλάδα της Μεγάλης Μουζακιάς στην κεντρική Αλβανία, επάνω σε έναν λόφο ύψους 200 μ., ανάμεσα στα χωριά Αρδενίτσα και Λίμποφτσα. Σώζονται σχεδόν όλες οι εγκαταστάσεις του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μοναστήρια στην Αλβανία Κατηγορία:Αλβανική Ορθόδοξη Εκκλησία
Ηλεκτρικό στοιχείο
Με τον όρο ηλεκτρικό στοιχείο χαρακτηρίζεται ορισμένη διάταξη που παράγει ηλεκτρικό ρεύμα με χημική αντίδραση.
Τα βασικά μέρη ενός απλού ηλεκτρικού στοιχείου είναι οι δύο ράβδοι ή πλάκες που ονομάζονται ηλεκτρόδια η κατασκευή των οποίων είναι από διαφορετικά μέταλλα. Τα ηλεκτρόδια αυτά φέρονται μέσα σε μια ουσία που λέγεται ηλεκτρολύτης. Όταν τα ηλεκτρόδια συνδεθούν μεταξύ τους, το υλικό κατασκευής τους αντιδρά χημικά με την χημική ένωση που περιέχει ο ηλεκτρολύτης με συνέπεια καθώς διαλύεται το ένα ηλεκτρόδιο να μετακινούνται (διαρρέουν) απ' αυτό ηλεκτρόνια προς το άλλο ηλεκτρόδιο, μέσω της σύνδεσης αυτών και να επιστρέφουν στο στοιχείο. Καθώς λοιπόν εξελίσσεται η χημική αντίδραση παρατηρείται συνεχής ροή ηλεκτρονίων από το ένα ηλεκτρόδιο στο άλλο. Έτσι το ηλεκτρικό ρεύμα που παράγεται διαρρέει το καλώδιο του κυκλώματος (την σύνδεση των ηλεκτροδίων), επιστρέφει στο στοιχείο και συνεχίζει απ' την αρχή.
Τα ηλεκτρικά στοιχεία διακρίνονται σε «πρωτογενή» και «δευτερογενή», σε «υγρά» και «ξηρά» και σε «ηλεκτρικά στοιχεία καυσίμων» (π.χ. όπως του διαστημικού λεωφορείου).
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Ηλεκτρισμός
Βάλτερ Ρόζενταλ
Ο Βάλτερ Ρόζενταλ (γερμανικά: Walther Rosenthal), (10 Ιουλίου 1917 - 11 Ιουλίου 1987), ήταν Γερμανός πρώην πρωταθλητής της αντισφαίρισης, νομικός ο οποίος ασχολήθηκε με το ποινικό δίκαιο της Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας και αθλητικός αξιωματούχος.
Ο Ρόζενταλ σπούδασε νομικά κι έγινε μέλος του Εθνοσολιαλιστικού εργατικού κόμματος μετά την επιβεβαίωση της "Αρίας" καταγωγής του. Μετά τον Δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο εργάστηκε ως επικεφαλής της δικαιοσύνης στο Πότσνταμ. Το 1950 ήρθε στο Δυτικό Βερολίνο, όπου εργάστηκε στην Επιτροπή ερευνών των φιλελεύθερων δικηγόρων (UfJ) ως αξιωματούχος ποινικής δικαιοσύνης, ηγέτης του οποίου έγινε το 1958. Το 1960, το UfJ ενσωματώθηκε στο Ινστιτούτο Gesamtdeutsche. Εκεί, ο Rosenthal εργάστηκε ως ανώτερος κυβερνητικός διευθυντής ως επικεφαλής του τμήματος του Βερολίνου.
Μέχρι τον θάνατό του ο Ρόζενταλ ήταν συν-συντάκτης του ετήσιου περιοδικού για το Ostrecht. Λίγο πριν τη μετακίνηση του στο Δυτικό Βερολίνο, ο Ρόζενταλ είχε δεσμευτεί στις 7 Ιανουαρίου 1950 ως πληροφοριοδότης της υπηρεσίας πληροφοριών της Ανατολικής Γερμανίας με την κωδική ονομασία "Schmidt". Οι αναφορές του από το Δυτικό Βερολίνο είναι άγνωστες. Σύμφωνα με τον Siegfried Mampels, ο Ρόζενταλ είχε αποκαλύψει αυτή του την ιδιότητα στην εξεταστική επιτροπή των φιλελεύθερων δικηγόρων.
Επίσης ήταν αντισφαιριστής και κέρδισε το 1934 μαζί με τον Werner Beuther το γερμανικό πρωτάθλημα νέων στο διπλό. Το 1949 κέρδισε το Πρωτάθλημα αντισφαίρισης αντρών και γυναικών Ανατολικής Γερμανίας επίσης στο διπλό και το Γερμανικό πρωτάθλημα το 1963. Από το 1956 ήταν αθλητής της Ένωσης Τένις του Βερολίνου και το 1969 εξελέγη πρόεδρος του συλλόγου. Το 1973 έγινε αντιπρόεδρος της Γερμανικής Ομοσπονδίας ανντισφαίρισης και το 1975 πρόεδρος. Έμεινε στην υπηρεσία μέχρι το 1985.
Άλωση
Ο όρος «άλωση» (ή άλωσις) με ενεργητική ή παθητική σημασία, που προέρχεται εκ του αρχαίου ελληνικού ρήματος αλίσκομαι = καταστρέφομαι, σημαίνει, ειδικά, την πτώση πόλης στα χέρια του εχθρού, την κυρίευση, την εκπόρθησή της. Γενικά όμως την κάθε κατάκτηση και σύλληψη.
Με κεφαλαίο το Α δηλαδή «Άλωση» σημαίνει για τους Έλληνες οι δύο πτώσεις της Κωνσταντινούπολης την 13 Απριλίου 1204 από τους Φράγκους και την 29 Μαΐου 1453 από τους Τούρκους.
Η δεύτερη που συμπίπτει και με το τέλος του 100ετούς πολέμου μεταξύ Γαλλίας και Αγγλίας αποτελεί και το διαχωρισμό μεταξύ της Μεσαιωνικής περιόδου (Μεσαίωνας) και της Νεότερης Ιστορίας.
Στη δημοτική ποίηση και Λαογραφία η Άλωση της Κωνσταντινούπολης πέρασε, με τη φράση (ως) «Πάρσιμο της Πόλης» και έχει αφήσει στη συνείδηση του Ελληνικού λαού την απήχηση μεγάλου γεγονότος και με θεϊκή ακόμη προέλευση, με αποτέλεσμα να θεωρείται χρονολογικός σταθμός και ιστορική αφετηρία των δεινών αλλά και της αναγέννησης του Ελληνισμού.
Με τη στρατιωτική έννοια του όρου η «άλωση» φρουρίου ή οχυρού ή σε νεότερες μορφές επιχειρήσεων «Προεδρικών μεγάρων» (π.χ. Κύπρου, Γιουγκοσλαβίας, Ιράκ κ.ά.) ή Ανακτόρων (π.χ. Αιγύπτου, Λιβύης, Ιράν κ.ά.) αποτελεί το τέρμα των επιθέσεων ή πολιορκίας και την ύστατη νικηφόρο φάση του αγώνα.
Ιδιαίτερα εξαίρεται, στην Ιστορία, η άλωση της Σημαίας και πολεμικού υλικού του αντιπάλου, ειδικότερα όταν γίνει ηρωική μάχη «εκ του συστάδην».
Τέτοιες αλώσεις έχει να επιδείξει πολλές η Ιστορία της Ελληνικής εθνεγερσίας ή όπως καθιερώθηκε να λέγεται η Ελληνική Επανάσταση του 1821, αλλά και οι τελευταίοι απελευθερωτικοί αγώνες του 1912-1913, όπως η χαρακτηριστική μάχη των Γιαννιτσών τον Οκτώβριο του 1912, αλλά και οι κατά σειρά γενόμενες στο πόλεμο του 40-41 στο αλβανικό μέτωπο.
Σήμερα η άλωση θεωρείται και κατατάσσεται στις πολύ δύσκολες πολεμικές επιχειρήσεις, λόγω των μέσων των αντιμαχομένων, αλλά και των διεθνών συνθηκών προστασίας αιχμαλώτων και αμάχων πληθυσμών με μόνο εφικτό αποτέλεσμα τον διασκορπισμό και τη διάλυση των ανθισταμένων.
Αλωση Αλωση
Κοινότητα Τυλίσου
Η Κοινότητα Τυλίσου είναι κοινότητα του Δήμου Μαλεβιζίου στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 και έδρα τον οικισμό Τύλισσος. Περιλαμβάνοντας μόνον την έδρα της, έχει 933 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011 και εκπροσωπείται από τον πρόεδρο Εμμανουήλ Βασιλάκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροί της:
Έρικ Μπάρντον
Επανειλημμένα πειραματίστηκε με επιτυχία με νέα στυλ μουσικής. Επηρεασμένος έντονα από τα μπλουζ του Bo Diddley και την ψυχή του Ray Charles, έχει κυκλοφορήσει σχεδόν 50 άλμπουμ από τη δεκαετία του 1960, μερικά από τα οποία έφτασαν σε υψηλές θέσεις στο chart παγκοσμίως. Έχει εμφανιστεί με τους Τσακ Μπέρι, Τζίμι Χέντριξ, Τζίμι Γουίντερσπον και Οτς Ρέντινγκ και ονομάστηκε ως ένας από τους δέκα αγαπημένους μουσικούς τους από τους Patti Smith και Iggy Pop. Το μουσικό περιοδικό Rolling Stone απαριθμεί τον Burdon στον αριθμό 57 των μεγαλύτερων τραγουδιστών όλων των εποχών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι Κατηγορία:Βρετανοί Κατηγορία:Ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Τραγουδοποιοί Κατηγορία:Ροκ μουσικοί Κατηγορία:Μπλουζ μουσικοί
Η Συμμορία (ταινία)
Η Συμμορία (Γαλλικά: Le Gang), γνωστή και ως Το Άλλο Πρόσωπο του Γκάνγκστερ, είναι μια αστυνομική ταινία Γαλλο-Ιταλικής παραγωγής του 1977 σε σκηνοθεσία του Ζακ Ντερέ. Πρωταγωνιστούν ο Αλέν Ντελόν και η Νικόλ Καλφάν.
Πλοκή
Μετά τον 2ο Παγκόσμιο πόλεμο το 1945, μια πενταμελής αδίστακτη συμμορία με επικεφαλής τον Ρομπέρ (Αλέν Ντελόν), διαπράττει ενόπλες ληστείες στο Παρίσι. Κάποια στιγμή όμως ενώ βρισκόνται σε μια ταβέρνα ενός φίλου στην εξοχή και διασκεδάζουν, εγκλωβίζονται από ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις σε όλη την τριγύρω περιοχή, με αποτέλεσμα να αρχίσει μια σκληρή μάχη μεταξύ των κακοποιών και της αστυνομίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες Κατηγορία:Γαλλικές αστυνομικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες δράσης Κατηγορία:Ταινίες του 1977 Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ζακ Ντερέ Κατηγορία:Ταινίες σε παραγωγή Αλέν Ντελόν Κατηγορία:Γαλλόφωνες ταινίες
Δημήτρης Κουτσούμπας
Ο Δημήτρης Κουτσούμπας (Λαμία, 10 Αυγούστου 1955) είναι Έλληνας πολιτικός ο οποίος υπηρετεί ως ο 18ος Γενικός Γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας από το 2013. Επανεκλέχτηκε στη θέση αυτή, ομόφωνα, από την Κ.Ε του κόμματος το 2017 και το 2021.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Λαμία το 1955 και είναι γιος του Αποστόλη Κουτσούμπα, ο οποίος είχε εξοριστεί για την πολιτική του δράση. Σπούδασε Νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Είναι παντρεμένος και έχει μία κόρη. Η καταγωγή του Δημήτρη Κουτσούμπα είναι από τους Βελεσιώτες Φθιώτιδας.
Πολιτική δράση
Εντάχθηκε στην Κομμουνιστική Νεολαία Ελλάδας (ΚΝΕ) από τα φοιτητικά του χρόνια και συμμετείχε στα γεγονότα του Πολυτεχνείου. Μετά τις σπουδές του άσκησε αποκλειστικά κομματικά καθήκοντα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γενικοί Γραμματείς του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΚΚΕ Κατηγορία:Βουλευτές Β΄ Αθηνών Κατηγορία:Βουλευτές Β2' Δυτικού Τομέα Αθηνών Κατηγορία:Βουλευτές Φθιώτιδας Κατηγορία:Βουλευτές Β1' Βόρειου Τομέα Αθηνών Κατηγορία:Έλληνες αρχηγοί κομμάτων Κατηγορία:Έλληνες άθεοι Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Σαρακατσάνοι
Καστίλλη-Λα Μάντσα
Η πρωτεύουσα της κοινότητας αυτής είναι το Τολέδο ενώ η πιο μεγάλη πόλη είναι η Αλμπαθέτε.
Παλαιότερα, η Καστίλλη-Λα Μάντσα αποτελούσε κοινότητα της Μαδρίτης, και λεγόταν Νέα Καστίλλη ή στα ισπανικά Castilla la Nueva. Αργότερα όμως χωρίστηκαν αναμεταξύ τους και από τότε θεωρείται ως αυτόνομη κοινότητα όπως και οι υπόλοιπες.
Η Καστίλλη είναι γνωστή για το παιδικό μυθιστόρημα του Δον Κιχώτη αλλά και για τους μεγάλους ανεμόμυλους, για το τυρί Μαντσένκο, για τα ηλιοτρόπια και για την παραγωγή ελαιολάδου.
Ιστορία
Η ιστορία της Καστίλλης ξεκινά μεταξύ του 8ου και 14ου αιώνα, όπου γίνονταν μάχες με τους Χριστιανούς και τους Μουσουλμάνους. Οι Μουσουλμάνοι κατείχαν τις περιοχές στις οποίες αντιστοιχούν οι σημερινές κοινότητες της Αραγωνίας και της Καστίλλης-Λα Μάντσα, οι οποίες αργότερα απελευθερώθηκαν σταδιακά από τους Ισπανούς, ενώ το 1085 κατακτήθηκε από τον Αλφόνσο ΣΤ´ και η πρωτεύουσα του μουσουλμανικού βασιλείου Τάιφα του Τολέδο, Τολέδο, το οποίο έπειτα μετασχηματίστηκε στο χριστιανικό πλέον Βασίλειο του Τολέδο υποταγμένο στο Βασίλειο της Καστίλης. Ωστόσο τα εδάφη της περιοχής συνέχισαν να διεκδικούνται από μουσουλμάνους και χριστιανούς τα επόμενα χρόνια. Οι Ισπανοί το 1177 κατέκτησαν την Κουένκα, ενώ κατέλαβαν και τις δυτικές περιοχές Καλατράβα, Αλκούδια και Αλκαράθ. Υπεύθυνος ήταν ο Αλφόνσο ο 8ος τις χρονιές 1158-1214. Το 1212 ξέσπασε πόλεμος στη Λας Νάβας ντε Τολόσα.
Το 1605 ο Μιγκέλ Θερβάντες γράφει το βιβλίο του «Δον Κιχώτης», στο οποίο αφηγείται την ιστορία ενός ιππότη που θέλει να σώσει τον Κόσμο.
Αυτόνομη Κοινότητα έγινε στις 15 Νοεμβρίου 1978 και χωρίστηκε από τη Μαδρίτη.
Πόλεις
Οι κυριότερες πόλεις είναι:
Διοίκηση
Πρόεδρος της περιφερειακής κυβέρνησης είναι ο Εμιλιάνο Γκαρθία Πάχε από τις 4 Ιουλίου 2015. Οι τελευταίες εκλογές για την εκλογή του κοινοβουλίου της αυτόνομης κοινότητας διεξήχθησαν στις 26 Μαΐου 2019.
Πουτρατζάγια
Η Ομοσπονδιακή Επικράτεια της Πουτρατζάγια (μαλαισιανά: Wilayah Persekutuan Putrajaya) είναι μια από τις 3 Ομοσπονδιακές Επικράτειες της Μαλαισίας. Πρωτεύουσα είναι η Πουτρατζάγια. Έχει έκταση 49 τ.χλμ. και πληθυσμό 998.400 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2020.
Ιστορία
Η Πουτρατζάγια ιδρύθηκε στις 19 Οκτωβρίου του 1995 και έγινε Ομοσπονδιακή Επικράτεια στις 1 Ιανουαρίου του 2001.
Διακυβέρνηση
Η Πουτρατζάγια διοικείται από το Πεντραμαντάν Πουτρατζάγια, μια τοπική εξουσία. Πρόεδρος της πόλης είναι ο Σαμσουντίν Οσμάν.
Σημαντικά κτήρια και Πάρκα
thumb|300px|Άποψη της επικράτειας Περδάνα Πούτρα thumb|300px|Ιστάνα Μελαουάτι thumb|300px|Το τέμενος της Πουτρατζάγια
1. Η λέξη Πούτρα (Putra) σημαίνει πρίγκηπας.
Πάρκα
Εκπαίδευση
Η Πουτρατζάγια έχει πολλά σχολεία όπως:
Γέφυρες
thumb|300px|Η γέφυρα Σερί Βαβασάμ
352 Μοίρα Μεταφοράς Υψηλών Προσώπων
Η 352 Μοίρα Μεταφοράς Υψηλών Προσώπων (352MMYΠ) αποτελεί Μοίρα Μεταφορών της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας έχει ώς έδρα το Στρατιωτικό Αεροδρόμιο της Ελευσίνας και ανήκει στην 112 Πτέρυγα Μάχης. thumb|150px|right| Έμβλημα της Μοίρας
Πουτρατζάγια
Σιδηρόδρομοι
thumb|300px|Περίπατος στην Πουτρατζάγια
352 Μοίρα Μεταφοράς Υψηλών Προσώπων
Ιστορικό
Η Ιστορία της Μεταφοράς Υψηλών Προσώπων ξεκινάει το 1956 όταν διατέθηκαν δύο αεροσκάφη C-47 DAKOTA με έδρα το Αεροδρόμιο Δεκέλειας (Τατόι). Το 1957 συγκροτήθηκε το Σμήνος Μεταφοράς Υψηλών Προσώπων (ΣΜΥΠ).
Πουτρατζάγια
Δείτε επίσης
thumb|left|500px|Η γέφυρα Σερί Σαουτζάνα τη νύχτα thumb|left|500px|Πανόραμα των κήπων της λίμνης Κυμπερτζάγια
Σιδηροδρομικός σταθμός Λοτζ Δυτικού Ραντόγκοστς
Ο σιδηροδρομικός σταθμός Λοτζ Δυτικού Ραντόγκοστς (πολωνικά: Łódź Radogoszcz Zachód) είναι προαστιακός σιδηροδρομικός σταθμός που βρίσκεται στο Λοτζ της Πολωνίας, στην περιοχή Μπαουούτι (Bałuty), μεταξύ των σταθμών Ζγκιες και Λοτζ Ζαμπιένιετς. Κατασκευάστηκε στις αρχές της δεκαετίας του 2010 και άνοιξε το 2013 ως μέρος του έργου του Łódzka Kolej Aglomeracyjna (Μητροπολιτικού Σιδηροδρόμου του Λοτζ). Εξυπηρετεί μόνο περιφερειακά και προαστιακά τρένα που εκτελούν δρομολόγια από τον σταθμό Λοτζ Καλίσκα προς το Γουόβιτς και το Κούτνο, καθώς και διαδρομές πάνω από τον σιδηροδρομικό δακτύλιο μεταξύ των σταθμών Ζγκιες και Λοτζ Βίντζεφ. Φέρει το όνομα από την συνοικία, που βρίσκεται ακριβώς δίπλα στο σταθμό.
352 Μοίρα Μεταφοράς Υψηλών Προσώπων
Ιστορικό
Στις 21-03-1964 μετονομάστηκε σε Σμήνος Μεταφοράς Ιδιαιτέρως Υψηλών Προσώπων (ΣΜΙΥΠ).
Πουτρατζάγια
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωγραφία της Μαλαισίας
Σιδηροδρομικός σταθμός Λοτζ Δυτικού Ραντόγκοστς
Παραπομπές
Δυτικου Ραντογκοστς Λοτζ Δυτικου Ραντογκοστς
352 Μοίρα Μεταφοράς Υψηλών Προσώπων
Ιστορικό
Στις 30-03-1964 προστέθηκε ένα αεροσκάφος GULFSTREAM 1 (G159) και ένα Ελικόπτερο BELL 47G2.
Στις 17-07-1967 προστέθηκε ένα επιπλέον Ελικόπτερο Αgusta Βell-206Α.
Στις 11-02-1975 με διαταγή του Αρχηγείου Ενόπλων Δυνάμεων (ΑΕΔ) μετονομάστηκε σε 352 ΣΜΥΠ.
Στις 22-03-1976 και στις 05-04-1976 προστέθηκαν στη δύναμη του ΣΜΥΠ δύο ελικόπτερα BELL-212 ενώ αποσύρθηκαν τα BELL-47G2 και Agusta Bell-206.
Τον Αύγουστο του 1981 προστέθηκαν στη δύναμη του ΣΜΥΠ δύο επιπλέον Ελικόπτερα Bell 212.
To Δεκέμβριο του 1984 με διαταγή του ΓΕΑ το ΣΜΥΠ έπαψε να λειτουργεί και τα υπάρχοντα Αερόσκαφη και ελικόπτερα διατέθηκαν σε άλλες Μοίρες όπου και ανέλαβαν τα καθήκοντα της Μοίρας.
Σύγχρονη Ιστορία
Η σύγχρονη ιστορία της Μοίρας ξεκινάει ως Σμήνος ενταγμένο στην 356 ΜΤΜ το 1999 με την έναρξη εκπαίδευσης τεσσάρων ιπταμένων της Πολεμικής Αεροπορίας στο εξωτερικό.
Στην συνέχεια και με τη παραλαβή του πρώτου Αεροσκάφους Embraer EMB-135BJ Legacy τον Ιανουάριο του 2000, θα δημιουργηθεί ο πρώτος πυρήνας για την μετέπειτα εξέλιξή της. Εντάσσεται στην 356 ΜΤΜ ως τρίτο Σμήνος VIP και αρχίζει η εκπαίδευση πτήσεων των πληρωμάτων του.
Η πρώτη Επιχειρησιακή Αποστολή μεταφοράς VIP έγινε τον Μάρτιο του 2000 με σκοπό την μετακίνηση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας στις Βρυξέλλες.
Στις 19-07-2002 παραλαμβάνει το δεύτερο αεροσκάφος Embraer EMB-135BJ Legacy
Το 2002 αρχίζει η εκπαίδευση έξι Ιπταμένων στις ΗΠΑ για την προετοιμασία της παραλαβής του αερσκάφους Gulfstream V. Το αεροσκάφος αυτό φέρει τα διακριτικά "Hellenic Air Force" και στο ρύγχος "Hellenic Republic".
Τον Ιανουάριο του 2003 το Σμήνος γίνεται ανεξάρτητο από την 356 ΜΤΜ και συγκροτείται το ΣΜΥΠ υπαγόμενο στην 112 ΠΜ.
Τον Σεπτέμβριο του 2006 το Σμήνος συγκροτείται πλέον σε Μοίρα με δυο Σμήνη αεροσκαφών ένα για EMBRAER και ένα για GULFSTREAM.
Το Μάιο του 2008 η ονομασία της Μοίρας γίνεται 352 ΜΜΥΠ (Μοίρα Μεταφοράς Υψηλών Προσώπων), με χαρακτηριστικό κλήσης "ΚΟΣΜΟΣ"
Αποστολή
Αποστολή της Μοίρας με την άριστη συντήρηση των αεροσκαφών και την άρτια εκπαίδευση του προσωπικού, είναι η έγκαιρη και ασφαλής αεροπορική μεταφορά των Υψηλών Προσώπων της Πολιτικής και Στρατιωτικής Ηγεσίας της Χώρας.
Γαία (μυθολογία)
Η Γαία (ποιητική μορφή της λέξης Γη· αρχ. ελλ.: Γαῖα) προϋπήρχε με το Χάος και τον Έρoτα-Φάνη στη δημιουργία του Κόσμου. Κατά άλλους αυτές οι τρεις κοσμικές υπάρξεις γεννήθηκαν, κατά αντίστροφη σειρά, από το Κοσμικόν Ωόν (Κοσμικό Αυγό), το οποίο προήλθε από το μηδέν, το τίποτε ή από τη Νύχτα. Η Γαία, στο επίπεδο της Κοσμογονίας, συμβολίζει την υλική πλευρά του Κόσμου και όχι τη Γη. Το Χάος συμβολίζει τον Χώρο του Σύμπαντος. Ο Έρωτας συμβολίζει την κινητήρια δύναμη που ενώνει, μεταλλάσσει και μεταμορφώνει (μορφή, αυτό που φαίνεται, ο Φάνης) το Παν.
Πρωταρχικότατα
Στον Ησίοδο - Θεογονία - 125 υπογραμμίζεται η πρωταρχικότητα της Γαίας διότι από μόνη της γέννησε τα Όρη και τον Πόντο (Παρθενογένεση). Σε δεύτερη φάση γονιμοποιείται από τον γιο της τον Ουρανό και γεννάει τους Τιτάνες και τις Τιτανίδες - θεωρείται ως αρχή της ζωής, σαν Μεγάλη Μητέρα (Γαία Μήτηρ ή ακόμα παμμήτωρ)
'''Γαῖα δέ τοι πρῶτον μὲν ἐγείνατο ἶσον ἑωυτῇ '''Οὐρανὸν ἀστερόενθ᾽, ἵνα μιν περὶ πάντα καλύπτοι, '''ὄφρ᾽ εἴη μακάρεσσι θεοῖς ἕδος ἀσφαλὲς αἰεί, '''γείνατο δ᾽ οὔρεα μακρά, θεᾶν χαρίεντας ἐναύλους '''130 Νυμφέων, αἳ ναίουσιν ἀν᾽ οὔρεα βησσήεντα, '''ἠδὲ καὶ ἀτρύγετον πέλαγος τέκεν οἴδματι θυῖον, '''Πόντον, ἄτερ φιλότητος ἐφιμέρου· αὐτὰρ ἔπειτα '''Οὐρανῷ εὐνηθεῖσα τέκ᾽ Ὠκεανὸν βαθυδίνην '''Κοῖόν τε Κρεῖόν θ᾽ Ὑπερίονά τ᾽ Ἰαπετόν τε '''135 Θείαν τε Ῥείαν τε Θέμιν τε Μνημοσύνην τε '''Φοίβην τε χρυσοστέφανον Τηθύν τ᾽ ἐρατεινήν.
''Και η Γη γέννησε πρώτα ίσον μ᾽ αυτή ''τον Ουρανό που ᾽ναι γεμάτος άστρα, να την καλύπτει από παντού τριγύρω ''και να ᾽ναι έδρα των μακαρίων θεών παντοτινά ασφαλής. ''Γέννησε και τα όρη τα ψηλά, τις όλο χάρη κατοικίες των θεών Νυμφών ''130που κατοικούνε στα βουνά τα φαραγγώδη, ''μα και το πέλαγος το άκαρπο γέννησε που ορμάει με το κύμα, ''τον Πόντο, δίχως ζευγάρωμα ευφρόσυνο. Κι έπειτα ''ξάπλωσε με τον Ουρανό και γέννησε τον Ωκεανό το βαθυδίνη ''τον Κοίο, τον Κρείο, τον Υπερίονα, τον Ιαπετό, ''τη Θεία, τη Ρέα, τη Θέμιδα, τη Μνημοσύνη, ''τη χρυσοστέφανη τη Φοίβη και την εράσμια Τηθύ.