cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Παιδεία Ελλήνων της Διασποράς
Μορφές
Τα Σχολεία ονομάζονται συχνά Ημερήσια Σχολεία (μορφή 4α και 4β στον πίνακα). Το όνομά τους το πήραν από το χρόνο λειτουργίας τους, λειτουργούν πρωί ή και απόγευμα κατά τις εργάσιμες ημέρες, καλύπτουν πλήρως την υποχρεωτική φοίτηση των μαθητών, λειτουργούν με βάση το θεσμικό πλαίσιο (οργάνωση, προγράμματα σπουδών, εκπαιδευτικό υλικό, προσωπικό κ.λπ.) της χώρας διαμονής και χορηγούν αναγνωρισμένους τίτλους σπουδών.
Ημερήσια Σχολεία λειτουργούν κυρίως στις Η.Π.Α., στον Καναδά και στην Αυστραλία. Αντίστοιχα σχολεία υπάρχουν φυσικά και αλλού, όπως για παράδειγμα στη Γερμανία, Βρυξέλλες, Λονδίνο ή στις Αφρικανικές χώρες (Σουδάν, Αιθιοπία, Ν. Αφρική), αλλά φέρουν διαφορετικές ονομασίες. Στη Γερμανία, για παράδειγμα, ονομάζονται αμιγή Ελληνικά Σχολεία (μορφή 3 στο πίνακα), επειδή ακολουθούν το ελλαδικό αναλυτικό Πρόγραμμα Σπουδών και χρησιμοποιούν το αντίστοιχο εκπαιδευτικό υλικό.
Το ακριβές αναλυτικό και ωρολόγιο πρόγραμμα των Ημερήσιων Σχολείων εξαρτάται από τις εκάστοτε θεσμικές συνθήκες. Τα Ημερήσια Σχολεία στο Κεμπέκ, για παράδειγμα, είναι τρίγλωσσα με γλώσσες διδασκαλίας, ή/ και κάλυψης καθημερινών εκπαιδευτικών/ σχολικών αναγκών, τη Γαλλική, την Ελληνική και την Αγγλική. Το ίδιο ισχύει και για το SAHETI στο Johannesburg, στο οποίο γλώσσες διδασκαλίας είναι τα Αγγλικά, τα Αφρικανικά και τα Ελληνικά και εκτός τούτου προσφέρονται και άλλες γλώσσες ως μάθημα επιλογής, π.χ. η γλώσσα των Ζουλού.
Σε μια ξεχωριστή κατηγορία σχολικών μονάδων θα μπορούσαν να ενταχθούν Δίγλωσσα Κρατικά Σχολεία που ιδρύονται, εποπτεύονται και χρηματοδοτούνται (εξ ολοκλήρου ή κατά το μεγαλύτερο μέρος, από τις εκπαιδευτικές υπηρεσίες των κρατών διαμονής. Σ’ αυτή την κατηγορία σχολείων εντάσσονται, για παράδειγμα, τα Ευρωπαϊκά Κρατικά Σχολεία του Βερολίνου και τα Charter Schools στις ΗΠΑ.
Τμήματα Ελληνικής Γλώσσας (ΤΕΓ)
Η πλέον συνήθης μορφή ελληνόγλωσσης εκπαίδευσης στη διασπορά είναι τα Τμήματα Ελληνικής Γλώσσας, είτε απογευματινά είναι αυτά είτε Σαββατιανά. Πλέον των δύο τρίτων των μαθητών που διδάσκονται Ελληνικά φοιτούν σ’ αυτή τη μορφή εκπαίδευσης.
Τα Τμήματα Ελληνικής Γλώσσας στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια ελληνόγλωσση εκπαίδευση λειτουργούν ως :
–       Τμήματα ενταγμένα στο κανονικό πρωινό πρόγραμμα των σχολείων της χώρας διαμονής είτε μόνο για μαθητές ελληνικής καταγωγής είτε για κάθε ενδιαφερόμενο μαθητή του σχολείου (σπάνια μορφή). Σ’ αυτή την περίπτωση τα ΤΕΓ εποπτεύονται από τις εκπαιδευτικές αρχές της χώρας διαμονής.
–       Τμήματα ενταγμένα στο εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας διαμονής, αλλά που λειτουργούν απογευματινές ώρες για μαθητές ελληνικής καταγωγής (συνήθης μορφή). Και σ’ αυτή την περίπτωση τα ΤΕΓ τελούν υπό την εποπτεία των εκπαιδευτικών αρχών της χώρας διαμονής
–       Τμήματα που λειτουργούν απόγευμα και υποστηρίζονται τόσο από τις εκπαιδευτικές αρχές και θεσμούς της χώρας διαμονής όσο και από παροικιακούς φορείς (π.χ. περίπτωση Οντάριο στον Καναδά),
–       Σαββατιανά Τμήματα.
Τα προγράμματα σπουδών, το ωρολόγιο πρόγραμμα, το εκπαιδευτικό υλικό και σ’ ένα βαθμό και το εκπαιδευτικό προσωπικό  διαφοροποιούνται σημαντικά σε αυτές τις δύο βασικές μορφές εκπαίδευσης.
Αν εξαιρεθούν τα αμιγή Ελληνικά Σχολεία στην Ευρώπη στις λοιπές μορφές εκπαίδευσης οι τίτλοι σπουδών  χορηγούνται με βάση το εκπαιδευτικό σύστημα της εκάστοτε  χώρας διαμονής και τις εκπαιδευτικές πολιτικές της. Σε αρκετές χώρες η Ελληνική Γλώσσα αναγνωρίζεται ως μάθημα επιλογής, αξιολογείται και ο βαθμός σε αυτή συνεκτιμάται για τη σχολική πρόοδο και πορεία του μαθητή, όπως για παράδειγμα:
Γερμανία: Versetzungrelevantes Fach, Abiturfach
Γαλλία: Bacalauréat
Αγγλία: GCSE
Αυστραλία: VCE
Ν. Αφρική: matric (παλαιότερα) Server Education and Training (S.E.T. σήμερα).
Αυτό σημαίνει ότι αρκετές χώρες διαθέτουν τους δικούς τους μηχανισμούς αξιολόγησης και πιστοποίησης της Ελληνικής Γλώσσας. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι οι μηχανισμοί αυτοί λειτουργούν  ανταγωνιστικά  προς το Πιστοποιητικό Ελληνομάθειας του Κέντρου Ελληνικής Γλώσσας (ΚΕΓ).
Μαθητές
Με βάση την εθνοτική προέλευση  των μαθητών που φοιτούν στις διάφορες μορφές  ελληνόγλωσσης εκπαίδευσης και το βαθμό κατοχής της Ελληνικής, από αυτούς, προκύπτουν οι ακόλουθες, παιδαγωγικά και διδακτικά αξιοποιήσιμες, κατηγορίες μαθητών:
α) Ομοεθνείς ελληνόγλωσσοι,
β) Ομοεθνείς χωρίς γνώση της Ελληνικής,
Πόσοι μαθητές αντιστοιχούν σε κάθε ομάδα είναι πολύ δύσκολο να υπολογιστεί. Ποικίλει δε  από χώρα σε χώρα και εξαρτάται κυρίως από την εκπαιδευτική πολιτική της εκάστοτε χώρας. Στη Αυστραλία, για παράδειγμα, οι αλλοεθνείς αλλόγλωσσοι που μαθαίνουν Ελληνικά είναι πολυάριθμοι, επειδή η Ελληνική έχει εισαχθεί ως "μάθημα επιλογής" στη δημοσιά εκπαίδευση.
Δύσκολος είναι, επίσης, ο υπολογισμός του συνολικού αριθμού των μαθητών που διδάσκονται ελληνικά ανά τον κόσμο. Οι πλέον πρόσφατοι και σε ένα σημαντικό βαθμό αξιόπιστοι υπολογισμοί έγιναν το 2010 με βάση  τα στατιστικά στοιχεί του  ελληνικού Υπουργείου Παιδείας (ΔΙΠΟΔΕ) και τις μελέτες του προγράμματος Παιδεία Ομογενών. Σύμφωνα με αυτούς τους υπολογισμούς ο αριθμός των μαθητών πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης που διδάσκονταν κατά το σχολικό έτος 2009/10 Ελληνικά στο εξωτερικό κυμαίνονταν μεταξύ 95.000 -100.000,  συμπεριλαμβανομένων των αλλοεθνών αλλόγλωσσων μαθητών.
Οι διαφορετικές κατηγορίες μαθητών πηγαίνουν στο σχολείο με διαφορετικές κοινωνικές, πολιτισμικές  και γλωσσικές προϋποθέσεις και έχουν διαφορετικές μαθησιακές ανάγκες.
Εκπαιδευτικό υλικό
Οι διαφορετικές μαθησιακές  ανάγκες συνεπάγονται τη χρήση διαφοροποιημένου εκπαιδευτικού υλικού, έτσι ώστε να ικανοποιούνται οι  ανάγκες των μαθητών.
Με βάση την εθνοτική προέλευση, τη γλωσσομάθεια και την ηλικία  των μαθητών προκύπτουν οι ακόλουθες ομάδες-στόχοι για τις οποίες είναι σκόπιμο να υπάρχει διαφοροποιημένο εκπαιδευτικό υλικό.
Ομάδες στόχοι:
1.Ομοεθνείς μαθητές της προσχολικής και πρωτοσχολικής ηλικίας με
έστω περιορισμένη επικοινωνιακή επάρκεια στην Ελληνική.
3.Ομοεθνείς μαθητές της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης χωρίς καθόλου γλωσσικές και με ελάχιστες ή «καθόλου» ελληνογενείς πολιτισμικές προϋποθέσεις.
4.Αλλοεθνείς αλλόγλωσσοι μαθητές της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης που μαθαίνουν την Ελληνική.
Στο πλαίσιο του προγράμματος Παιδεία Ομογενών, το οποίο υλοποιήθηκε με εντολή και χρηματοδότηση του ελληνικού Υπουργείου Παιδείας, αναπτύχθηκε  διαφοροποιημένο εκπαιδευτικό υλικό, σε έντυπη και ψηφιακή μορφή, το οποίο καλύπτει σε μεγάλο βαθμό της μαθησιακές ανάγκες των ομάδων-στόχων. Το υλικό αυτό διατίθεται από τις αρμόδιες υπηρεσίες του υπουργείο και συγκεκριμένα από τον Διόφαντο. Είναι,όμως, αναρτημένο και στον ιστοχώρο του ίδιου του προγράμματος.
Εκπαιδευτικοί
Οι εκπαιδευτικοί που διδάσκουν στις διάφορες μορφές ελληνόγλωσσης εκπαίδευσης στο εξωτερικό μπορούν να καταταγούν σε δύο μεγάλες κατηγορίες. Στη μια εντάσσονται οι αποσπασμένοι από την Ελλάδα και στην άλλη οι ομογενείςꞏ δηλαδή αυτοί που διαμένουν μόνιμα στην εκάστοτε χώρα διαμονής και  που αποτελούν την πλειοψηφία. Ιδιαίτερα μετά το ξέσπασμα της οικονομική κρίσης στην Ελλάδα,2009 και μετά, ο αριθμός των αποσπασμένων εκπαιδευτικών μειώθηκε δραματικά.
Ανάμεσα σ’ αυτούς τους δύο τύπους δασκάλου –που ο μεν πρώτος λειτουργεί ως εκπρόσωπος της Ελλάδας και ως φορέας του ελλαδικού πολιτισμού και της ελλαδικής ελληνικότητας, ο δε δεύτερος ως εκπρόσωπος της παροικίας και φορέας της διασπορικής ελληνικότητας– κινούνται οι τυπολογίες των δασκάλων με διδασκαλική κατάρτιση. Γιατί υπάρχουν και δάσκαλοι που δεν διαθέτουν διδασκαλική κατάρτιση, οι λεγόμενοι «μη προσοντούχοι». Αυτή η κατηγορία εκπαιδευτικών μειώνεται σημαντικά τα τελευταία χρόνια, επειδή όλο και περισσότεροι δάσκαλοι καταρτίζονται στα πανεπιστήμια  πολλών χωρών διαμονής.
Λουμπίνι
Το Λουμπίνι (νεπαλ.: लुम्बिनी) είναι μια από τις 14 ζώνες του Νεπάλ. Βρίσκεται στην δυτική περιφέρεια. Πρωτεύουσα είναι το Μπουτουάλ.
Γεωγραφία
Το Λουμπίνι είναι η δεύτερη μικρότερη στην Δυτική περιφέρεια, μετά το Νταουλαγκίρι. Συνορεύει με την Ινδία, το Νταουλαγκίρι, το Γκαντάκι και το Ναραγιάνι.
thumb|250px|right|Συνοικίες του Λουμπίνι
Συνοικίες
thumb|250px|Ταμγκάς
Το Μαχακάλι διαιρείται σε 4 συνοικίες:
Ιστορία
Το Λουμπίνι είναι ο τόπος γέννησης του Σιντάρτα Γκαουτάμα, που αργότερα έγινε ο γνωστός Βούδας.
Κατηγορία:Ζώνες του Νεπάλ
Πολύδωρος ο Λακεδαιμόνιος
Ο Πολύδωρος ήταν βασιλιάς της αρχαίας Σπάρτης, που καταγόταν από το γένος των Αγιαδών.
Ήταν γιος και διάδοχος του βασιλιά Αλκαμένη. Όπως μας πληροφορεί ο Παυσανίας, στα χρόνια του οι Λακεδαιμόνιοι έκαναν αποικίες στην Ιταλία, στον Κρότωνα και τους Επιζεφύριους Λοκρούς, ενώ κορυφώθηκε ο Α΄ Μεσσηνιακός Πόλεμος. Ο Πολύδωρος ήταν πολύ δημοφιλής στη Σπάρτη, ως δίκαιος και φιλάνθρωπος και η φήμη του εξαπλώθηκε σε όλη την Ελλάδα. Μετά το τέλος του πολέμου, που έληξε με την επικράτηση των Λακεδαιμονίων χάρη στην ηγεσία του βασιλιά Θεοπόμπου του γένους των Ευρυποντιδών, ο Πολύδωρος φονεύθηκε από τον Πολέμαρχο, που καταγόταν από μια επιφανή οικογένεια της Σπάρτης.
Τον Πολύδωρο διαδέχθηκε ο γιος του, ο Ευρυκράτης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βασιλείς της αρχαίας Σπάρτης
Μαρίνος της Ρώμης
Ο Μαρίνος ήταν βυζαντινός, πρωτοσπαθάριος, κυβερνήτης του Δουκάτου της Ρώμης κατά τον 8ο αιώνα. Αναφέρεται δούκας από το 725 την ίδια περίοδο με τον Δούκα Βασίλειο.
Ο Μαρίνος πιστεύεται ότι ήταν ο Δουξ της Ρώμης και ο Βασίλειος κάποιος κυβερνητικός αξιωματούχος που είχε τιμητικά τον τίτλο του δουξ. Μία άλλη εκδοχή θελει τον Μαρίνο κρατικό αξιωματούχο σταλμένο στην Ρώμη από την Κωνσταντινούπολη. Μία άλλη εκδοχή λέει ότι και οι δύο ήταν δούκες και ο Μαρίνος αντικατέστησε τον Βασίλειο. Όταν ξαφνικά ο Μαρίνος ασθένησε επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη και αντικαταστάθηκε από τον Βασίλειο.
Την περίοδο θητείας του ο πάπας βρισκόταν σε σύγκρουση με την αυτοκρατορική κυβέρνηση μετα την απαίτηση του αυτοκράτορα η εκκλησία της Ρώμης να καταβάλει φόρο. Την απαίτηση αυτή του αυτοκράτορα δεν δεχόταν ο Πάπας και είχαν σημειωθεί πολλές συνμωσίες από τους βυζαντινούς ενάντια στον πάπα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δούκες της Ρώμης Κατηγορία:Βυζαντινοί κυβερνήτες της Ρώμης Κατηγορία:Βυζαντινοί του 8ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί δούκες Κατηγορία:Πρωτοσπαθάριοι
Σισίγκα
Η Σισίγκα ή Λέσενκα (ρωσ. шиши́га, ле́шенка) είναι μια γυναικεία οντότητα στους ρωσικούς μύθους και παραδόσεις παρόμοια με τα τελώνια των δασών.
Σύμφωνα με τους θρύλος, έχει κατάλευκο δέρμα και κυκλοφορεί γυμνή και αναμαλλιασμένη, παρενοχλώντας τους ανθρώπους και φέρνοντας κακή τύχη στους μεθυσμένους.
Το πλάσμα αυτό κυριαρχεί και στη μυθολογία των Κόμι: κατά την παράδοση, ζει στον ποταμό Κάμα και στις όχθες του χτενίζει τα μαλλιά της. Όποιος τη δει, σύντομα θα πεθάνει από πνιγμό ή άλλη αιτία, κάτι που έχει κάποια ομοιότητα με το μύθο της Άρτεμης και του Ακταίωνα.
Πηγές
Κατηγορία:Πολιτισμός της Ρωσίας
Θανάσης Βάγιας
Ο Θανάσης Βάγιας (1765-1834), ήταν Έλληνας που υπήρξε μέλος της αυλής του Αλή Πασά, πασά των Ιωαννίνων εκείνη την εποχή, έμπιστος σύμβουλός του και αρχηγός της σωματοφυλακής του. Οι πηγές της εποχής είναι ιδιαίτερα αντιφατικές σχετικά με τη δράση του: κάποιες τον αναφέρουν ως προδότη του ελληνικού έθνους και άλλες ως ήρωα που διέσωσε χιλάδες συμπατριώτες του.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο χωριό Λέκλη, μεταξύ Τεπελενίου και Αργυροκάστρου (περιοχή Βορείου Ηπείρου στη σημερινή Αλβανία). Ήταν ο μεγαλύτερος αδερφός του Λουκά Βάγια. Ο πατέρας του ήταν έμπορος με δραστηριότητα στην Κωνσταντινούπολη καθώς και γνωστός του Αλή Πασά. Ο Θανάσης Βάγιας απέκτησε την εμπιστοσύνη του Αλή, ο οποίος τον διόρισε επικεφαλής της αλβανικής φρουράς του, των τσοχανταραίων. Το 1812 εκστράτευσε εναντίον των Αλβανών του Αργυροκάστρου και του Γαρδικίου (ΒΔ του Αργυροκάστρου), ύστερα από εντολή του Αλή. Σύμφωνα όμως με τον ποιητή Αριστοτέλη Βαλαωρίτη στο έργο Θανάσης Βάγιας, η κατηγορία ότι σκότωσε 600 Γαρδικιώτες πρέπει να θεωρείται ανυπόστατη. Πέρα από τις αντιφατικές προσεγγίσεις των πηγών της εποχής σχετικά με την συμπεριφορά του προς τους συμπατριώτες του, ο Βάγιας ήταν αφοσιωμένος στον Αλή Πασά, που τον υπηρέτησε πιστά ώς την κατάλυση της εξουσίας του, το 1822.
Μετά την πτώση και τον θάνατο του Αλή Πασά, ο Βάγιας μεταφέρθηκε αιχμάλωτος στην Κωνσταντινούπολη, όπου διέμεινε έως το 1827 και πρόσφερε υπηρεσίες στο εκεί ελληνικό στοιχείο. Το 1829 ήρθε στην επαναστατημένη Ελλάδα και το 1831 ο πρώτος κυβερνήτης του ελληνικού κράτους Ιωάννης Καποδίστριας τον διόρισε επιστάτη του προτύπου Αγροκηπίου της Τίρυνθας.
Μαρτυρείται επίσης ότι το 1834 ζούσε στην αφάνεια στα Ιωάννινα και ότι πέθανε στην πατρίδα του, τη Λέκλη, χωρίς να είναι γνωστή η ακριβής χρονολογία.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Οθωμανοί στρατιωτικοί
Ελέφαντας
Οι Ελέφαντες είναι μεγάλα θηλαστικά της οικογένειας των Ελεφαντιδών και της τάξεως των Προβοσκιδοειδών. Παραδοσιακώς, αναγνωρίζονται δύο είδη, ο αφρικανικός ελέφαντας (Loxodonta africana - Λοξόδοντα η αφρικανή) και ο ασιατικός ελέφαντας (Elephas maximus - Ελέφας ο μάξιμος). Ορισμένα στοιχεία δείχνουν οι αφρικανικοί ελέφαντες της σαβάνας και οι αφρικανικοί ελέφαντες των δασών αποτελούν ξεχωριστά είδη (L. africana - Λ. αφρικανή και L. cyclotis - Λ. κύκλωτις αντιστοίχως). Οι ελέφαντες είναι διάσπαρτοι σε όλη την υποσαχάρια Αφρική, την νότια Ασία και την νοτιοανατολική Ασία. Οι Ελεφαντίδες είναι η μόνη επιζώσα οικογένεια της τάξεως των Προβοσκιδοειδών· άλλες, τώρα εξαφανισμένες, οικογένειες της τάξεως περιλαμβάνουν τα μαμούθ και τους μαστόδοντες. Οι αρσενικοί αφρικανικοί ελέφαντες είναι τα μεγαλύτερα επιζώντα χερσαία ζώα και μπορούν να φτάσουν σε ύψος τα 4 μέτρα και σε βάρος τα 7000 χιλιόγραμμα. Όλοι οι ελέφαντες έχουν πολλά ιδιαίτερα χαρακτηριστικά εκ των οποίων το πλέον αξιοσημείωτο είναι μία μεγάλη προβοσκίδα, χρησιμοποιούμενη για πολλούς σκοπούς, ιδιαίτερα στην αναπνοή, στην ανύψωση του νερού και στην σύλληψη αντικειμένων. Οι κοπτήρες τους αναπτύσσονται σε χαυλιόδοντες, οι οποίοι εξυπηρετούν ως όπλα και ως εργαλεία για τη μετακίνηση αντικειμένων και το σκάψιμο. Τα μεγάλα πτερύγια των αυτιών των ελεφάντων βοηθούν στον έλεγχο της θερμοκρασίας του σώματός τους. Τα πόδια τους, που μοιάζουν με κίονες, μπορούν να φέρουν το μεγάλο τους βάρος. Οι αφρικανικοί ελέφαντες έχουν μεγαλύτερα αυτιά και κοίλη ράχη ενώ οι ασιατικοί ελέφαντες έχουν μικρότερα αυτιά και κυρτή ή επίπεδη ράχη.
Οι ελέφαντες είναι χορτοφάγοι και μπορούν να βρεθούν σε διάφορα ενδιαιτήματα όπως οι σαβάνες, τα δάση, οι έρημοι και τα τενάγη. Προτιμούν να μένουν κοντά σε νερό. Θεωρούνται ότι είναι βασικά είδη λόγω της επιδράσεώς τους στα περιβάλλοντά τους. Τα άλλα ζώα τείνουν να κρατούν αποστάσεις και οι θηρευτές όπως τα λιοντάρια, οι τίγρεις, οι ύαινες και οι άγριοι σκύλοι συνήθως στοχεύουν μόνο τους νεαρούς ελέφαντες. Τα θηλυκά τείνουν να ζουν σε οικογενειακές ομάδες, οι οποίες μπορούν να αποτελούνται από ένα θηλυκό με τα μικρά της ή αρκετά συγγενικά θηλυκά με τα μικρά τους. Οι ομάδες έχουν επικεφαλής ένα άτομο συνήθως το γηραιότερο θηλυκό. Οι ελέφαντες έχουν μία κοινωνία σχάσεως-συντήξεως στην οποία πολλαπλές οικογενειακές ομάδες ενώνονται για να κοινωνικοποιηθούν. Τα αρσενικά αφήνουν τις οικογενειακές τους ομάδες όταν φτάνουν στην εφηβεία και μπορεί να ζήσουν μόνα ή με άλλα αρσενικά. Τα ενήλικα αρσενικά κυρίως αλληλεπιδρούν με τις οικογενειακές ομάδες, όταν ψάχνουν ζευγάρι και εισέρχονται σε μία κατάσταση αυξημένης τεστοστερόνης και επιθετικότητας γνωστή ως μαστ, η οποία τους βοηθά να αποκτήσουν κυριότητα και αναπαραγωγική επιτυχία. Τα μικρά είναι το κέντρο της προσοχής στις οικογενειακές ομάδες τους και βασίζονται στις μητέρες μέχρι το τρίτο έτος της ηλικίας τους. Οι ελέφαντες μπορούν να ζήσουν έως και 70 χρόνια στην φύση. Επικοινωνούν με αγγίγματα, οπτικά, οσμές και ήχους· οι ελέφαντες χρησιμοποιούν υποήχους και σεισμική επικοινωνία για μεγάλες αποστάσεις. Η νοημοσύνη των ελεφάντων έχει συγκριθεί με αυτή των πρωτευόντων και των κητωδών. Φαίνεται να έχουν αυτοεπίγνωση και δείχνουν ενσυναίσθηση για ετοιμοθάνατα ή νεκρά άτομα του είδους τους.
Ετυμολογία
Η λέξη "ελέφαντας" προέρχεται από το αρχαίο ελληνικό ἐλέφας (γενική ἐλέφαντος ), πιθανώς από μή ινδοευρωπαϊκή γλώσσα, όπως η Φοινικική. Η λέξη μαρτυρείται στην Μυκηναϊκή ελληνική ως e-re-pa και e-re-pa-to στην συλλαβική γραφή Γραμμική Β. Όπως στην μηκυναϊκή ελληνική, ο Όμηρος χρησιμοποίησε την λέξη για να εννοήσει το ελεφαντόδοντο, αλλά μετά τον καιρό του Ηροδότου, αναφέρεται εξίσου και στο ζώο. . Η λέξη πέρασε μέσω της λατινικής σε άλλες ευρωπαϊκές γλώσσες (αγγλ. elephant, γαλλ. éléphant κλπ.). Στα Σουαχίλι οι ελέφαντες είναι γνωστοί ως Ndovu ή Tembo. Στα Σανσκριτικά οι ελέφαντες ονομάζονται hastin, ενώ στα Χίντι είναι γνωστοί ως hāthī (हाथी). Λοξόδοντα, η γενική ονομασία για τους αφρικανικούς ελέφαντες, είναι ελληνική.
Ταξινόμηση, είδη και υποείδη
Οι ελέφαντες ανήκουν στην οικογένεια των Ελεφαντιδών, την μόνη οικογένεια της τάξεως των Προβοσκιδοειδών που έχει απομείνει. Οι στενότεροι σωζόμενοι συγγενείς τους είναι Σειρηνοειδή (ντουγκόνγκ και μανάτοι) και οι ύρακες, με τους οποίους αποτελούν τον κλάδο Paenungulata της υπερτάξεως Αφροθήρια. Οι ελέφαντες και τα σειρηνοειδή ομαδοποιούνται επιπλέον στον κλάδο Τηθυθήρια. Παραδοσιακώς, αναγνωρίζονται δύο είδη ελεφάντων· ο αφρικανικός ελέφαντας (Loxodonta africana - Λοξόδοντα η αφρικανή) της υποσαχάριας Αφρικής και ο ασιατικός ελέφαντας (Elephas maximus - Ελέφας ο μέγιστος) της νότιας και νοτιοανατολικής Ασίας. Οι αφρικανικοί ελέφαντες έχουν μεγαλύτερα αυτιά, κοίλη ράχη, πιο ζαρωμένο δέρμα, επικλινή κοιλιά και δύο δακτυλόμορφες προεκτάσεις στην άκρη της προβοσκίδας. Οι ασιατικοί ελέφαντες έχουν μικρότερα αυτιά, κυρτή ή επίπεδη ράχη, πιο λείο δέρμα, οριζόντια κοιλιά που σε ορισμένες περιπτώσεις κρεμά στη μέση και μία προέκταση στην άκρη της προβοσκίδας.
Προβοσκίδα
Το πιο χρήσιμο εργαλείο στον ελέφαντα είναι η προβοσκίδα, που είναι πιο ευέλικτη ακόμα και από τα ανθρώπινα χέρια. Είναι πολύ δυνατή και χρήσιμη για τη συλλογή τροφής και νερού και με αυτή μπορεί να ξεριζώνει θάμνους και μικρά δέντρα και να κόβει κλαδιά. Η άκρη της είναι τόσο επιδέξια που μπορεί να μαζεύει και τα πιο μικροσκοπικά αντικείμενα από το έδαφος. Επίσης η προβοσκίδα απορροφά σκόνη και λάσπη, ψεκάζοντάς τη στο σώμα του ελέφαντα και προστατεύοντάς τον από τη ζέστη και τον καυτό ήλιο, ενώ αποτελεί και ένα ισχυρό αμυντικό όπλο αφού λειτουργεί σαν πανίσχυρο ρόπαλο εναντίον των εχθρών του.
Αισθήσεις και εγκέφαλος
Ο ελέφαντας έχει μικρά μάτια, η όραση του δεν είναι καλή και δύσκολα μπορεί να διακρίνει ένα αντικείμενο σε απόσταση 50 μέτρων, όμως η όσφρηση του είναι πολύ ανεπτυγμένη. Παρά το τεράστιο κεφάλι που διαθέτει, ο εγκέφαλός του είναι πολύ μικρός, 4 μόνο φορές βαρύτερος από αυτόν του ανθρώπου. Είναι πανέξυπνο και συναισθηματικό ζώο, με πολύ καλή μνήμη, που την χρησιμοποιεί κυρίως για τον προσανατολισμό του, ενώ η ευφυΐα του θεωρείται πως είναι αντίστοιχη των δελφινιών.
Εκπαίδευση
Εκπαιδεύεται σχετικά εύκολα και εξημερώνεται, οι πρώτοι δε εξημερωμένοι ελέφαντες θεωρούνται αυτοί στην Ινδία στους προ Χριστού αιώνες που χρησιμοποιήθηκαν στις μάχες. Ακόμη και σήμερα οι ελέφαντες στις περιοχές της Ινδίας και της Μαλαισίας χρησιμοποιούνται για την μεταφορά βαριών αντικειμένων, στις παρελάσεις και τις μεγάλες γιορτές και παγκοσμίως σε διάφορα τσίρκα για επιδείξεις.
Κοινωνική ζωή, ανεύρεση τροφής & αναπαραγωγή
Οι ελέφαντες ζουν σε κοπάδια των 15-30 ατόμων και μετακινούνται συνεχώς μέρα και νύχτα για την αναζήτηση τροφής και νερού. Είναι ιδιαίτερα κοινωνικά ζώα και η αγέλη τους συνήθως αποτελείται από ένα ηλικιωμένο θηλυκό, από τη νεώτερη ώριμη κόρη και από διάφορες ηλικίες και των 2 φύλων. Το γηραιότερο θηλυκό εποπτεύει τις διάφορες δραστηριότητες.
Μακάμπι Νετάνια ΦΚ
Η Μακάμπι Νετάνια ΦΚ είναι μια ισραηλινή ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Νετάνια. Ιδρύθηκε το 1934. Είναι ιδρυτικό μέλος της Israeli League το 1949. Κέρδισε το πρώτο πρωτάθλημα το 1971. Μέχρι τοτέλος της δεκαετίας του 1980 είχε κερδίσει ακόμα 3 πρωταθλήματα, ένα εκ των οποίων νταμπλ.
Ελέφαντας
Κοινωνική ζωή, ανεύρεση τροφής & αναπαραγωγή
Ο ελέφαντας δεν μπορεί να αναπαραχθεί πριν από την συμπλήρωση των 15 χρόνων και η κυοφορία του θηλυκού κρατάει 22-23 μήνες Το ύψος του νεογνού φτάνει τα 90 εκατοστά και το βάρος τα 120 κιλά. Η διάρκεια ζωής του φτάνει κατά μέσον όρο τα 70 χρόνια.
Μακάμπι Νετάνια ΦΚ
Ιστορία
Η ομάδα ιδρύθηκε το 1934 σαν Mandatory Palestinian Club και είχε ως χρώματα το πράσινο και το άσπρο. Την πρώτη σεζόν, 1935-35, συμμετείχε στη Liga Gimel, την τότε τρίτη κατηγοράι της χώρας. Μετά από 3 περιόδους στην 3η κατηγορία ανέβηκε στην Liga Bet (δεύτερη κατηγορία) και την περίοδο 1941-42 κέρδισε το πρωτάθλημα και εξασφάλισε την άνοδο στην κορυφαία, τότε, την Palestine League.
Ελέφαντας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελεφαντίδες Κατηγορία:Εξημερωμένα ζώα
Μακάμπι Νετάνια ΦΚ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μακάμπι Νετάνια ΦΚ Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1934 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ισραήλ
Βερνιεφονταίν
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Τρόπαιο Νέισμιθ
Το Τρόπαιο Νέισμιθ είναι τρόπαιο που απονέμεται στην πρωταθλήτρια ομάδα ανδρών του Παγκόσμιου Κυπέλλου Καλαθοσφαίρισης της FIBA και ονομάζεται προς τιμήν του εφευρέτη της καλαθοσφαίρισης, Τζέιμς Νέισμιθ. Το τρόπαιο απονεμήθηκε για πρώτη φορά στον νικητή του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος του 1967. Η τρέχουσα έκδοση του τροπαίου απονεμήθηκε για πρώτη φορά στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2019.
Ιστορία
Ήδη από την πρώτη διοργάνωση το 1950, η FIBA είχε αποφασίσει να ονομάσει το τρόπαιο προς τιμήν του Τζέιμς Νέισμιθ, αλλά δεν είχε τα χρήματα για τη δημιουργία του. Τελικά, το 1965, η FIBA έλαβε δωρεά 1.000 $ και ανέθεσε τη δημιουργία ενός τροπαίου. Το τρόπαιο εισήχθη στη διοργάνωση του 1967 και απονεμήθηκε στη Σοβιετική Ένωση, η οποία κέρδισε τον πρώτο από τους τρεις τίτλους της Παγκόσμιου Πρωταθλήματος.
Το αρχικό τρόπαιο αναδιαμορφώθηκε και ένα νέο, ενημερωμένο τρόπαιο εισήχθη στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1998. Το πρωτότυπο τρόπαιο βρίσκεται τώρα στο Ίδρυμα Πέδρο Φεράντιθ στην Ισπανία. Το νέο Τρόπαιο Νέισμιθ σφυρηλατήθηκε από την αυθεντία της Goldsmith, Γκούντερ Σόμπελ, ο οποίος ήρθε από το Μπατ Κρόιτσναχ της Γερμανίας. Ο σχεδιασμός του τροπαίου εμπνεύστηκε από τα ταξίδια του μακροχρόνιου Γενικού Γραμματέα της FIBA Ρενάτο Ουίλιαμ Τζόουνς. Το νέο τρόπαιο παρουσιάστηκε στην Παγκόσμια Πρωταθλήτρια Γιουγκοσλαβία για πρώτη φορά μετά τους Τελικούς στις 9 Αυγούστου 1998 στην Αθήνα.
Το άνω μέρος του πρόσφατα δημιουργημένου Τροπάιου Νέισμιθ έχει σχέδιο λουλουδιών λωτού. Το δεκαγώνιο περιστρεφόμενο μεσαίο κομμάτι, με σκαλιστούς χάρτες των ηπείρων και ένθετους πολύτιμους λίθους, συμβολίζει τις πέντε ηπείρους. Ο μαύρος όνυχας, ο κίτρινος κιτρίνης, η πράσινη χρυσοπράση, ο κόκκινος γρανάτης και το μπλε τοπάζι αντιπροσωπεύουν όλες τις περιοχές του κόσμου. Ο Τζόουνς ήταν ιδιαίτερα ερωτευμένος με την Αίγυπτο. Ο σχεδιασμός του λωτού εμπνεύστηκε από τους Ναούς του Καρνάκ και το όνομα του Δρ. Νέισμιθ είναι χαραγμένο και στις τέσσερις πλευρές, σε λατινικές και αραβικές γραφές, κινεζικούς χαρακτήρες και αιγυπτιακά ιερογλυφικά.
Το ασημένιο στέλεχος 975/1000 από πάνω και κάτω μέρη - επιχρυσωμένο στο εσωτερικό - και το μεσαίο τμήμα από κίτρινο χρυσό 14 καρατίων, κάνει το κύπελλο ιδιαίτερα πολύτιμο. Η βάση είναι κατασκευασμένη από γρανίτη Rosa Porrino και έχει διαστάσεις 20 x 20 εκατοστά (7,9 ίντσες). Η κορυφή του κυπέλλου έχει περιφέρεια 21 εκατοστά (8.3 ίντσες). Το τρόπαιο έχει ύψος 47 εκατοστά (18,5 ίντσες) και ζυγίζει εννέα κιλά.
Μια νέα έκδοση του Τροπαίου Νέισμιθ παρουσιάστηκε στις 7 Μαΐου 2017, κατά τη διάρκεια των τελετών κλήρωσης των προκριματικών του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2019. Το τρόπαιο, ύψους περίπου 60 εκατοστών (13 εκ. υψηλότερο από την έκδοση του 1998), είναι κατασκευασμένο σχεδόν εξ ολοκλήρου από χρυσό και περιλαμβάνει τα ονόματα των προηγούμενων πρωταθλητών του Παγκοσμίου Κυπέλλου στη βάση. Το αρχικό όνομα της FIBA (Federation Internationale de Basketball Amateur) είναι επίσης χαραγμένο στο στεφάνι του τροπαίου. Το τρόπαιο σχεδιάστηκε από το δημιουργικό πρακτορείο Radiant Studios Ltd και δημιουργήθηκε από τον αργυροχόο Τόμας Λάιτ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Βραβεία καλαθοσφαίρισης
Φαίδρα (Ρακίνας)
Φαίδρα (γαλλικός τίτλος: Phèdre) είναι έμμετρη πεντάπρακτη τραγωδία του Ρακίνα που παρουσιάσθηκε την 1η Ιανουαρίου 1677 στο Παρίσι με τον τίτλο Φαίδρα και Ιππόλυτος. Ο τίτλος Φαίδρα αναφέρεται από τη δεύτερη έκδοση των έργων του συγγραφέα το 1687. Η τραγωδία αποτελείται από 1.654 στίχους.
Ο Ρακίνας επέλεξε για άλλη μια φορά ένα θέμα από την ελληνική μυθολογία. Αναφέρεται στον έρωτα της Φαίδρας, συζύγου του Θησέα, για τον Ιππόλυτο, γιο του Θησέα από προηγούμενο γάμο, θέμα που έχει δραματοποιηθεί από Έλληνες και Ρωμαίους τραγικούς ποιητές, κυρίως από τον Ευριπίδη στον Ιππόλυτο και τον Σενέκα στη Φαίδρα. Αντίθετα με τα έργα του Ευριπίδη και του Σενέκα, ο Ρακίνας εστιάζει στο πρόσωπο της Φαίδρας και όχι του Ιππόλυτου.
Η Φαίδρα είναι ένα από τα πιο διάσημα έργα του Ρακίνα και μια από τις πιο συχνά σκηνοθετημένες τραγωδίες του 17ου αιώνα στην εποχή μας.
Υπόθεση
Το έργο διαδραματίζεται στη βασιλική αυλή στην Τροιζήνα, στην ανατολική ακτή της Πελοποννήσου στην Αρχαία Ελλάδα.
Πρώτη πράξη - Θάνατοι και εξομολογήσεις μικρογραφία|250x250εσ|Φαίδρα και Ιππόλυτος, Τζόζεφ Γκάιρνερτ (1819) Μετά από εξάμηνη απουσία του Θησέα, ο γιος του Ιππόλυτος ανακοινώνει στον δάσκαλό του Θηραμένη την πρόθεσή του να εγκαταλείψει την Τροιζήνα για να αναζητήσει τον πατέρα του. Όταν πιέζεται από τον Θηραμένη, αποκαλύπτει ότι το πραγματικό κίνητρο είναι ο απαγορευμένος έρωτάς του για την Αρικία, τη μοναδική επιζήσασα του βασιλικού οίκου που ανέτρεψε ο Θησέας, που την ερωτεύτηκε παρά τη θέλησή του. Κατά τη διάρκεια της απουσίας του συζύγου της, η Φαίδρα έχει καταληφθεί από ένα παράνομο και ακαταμάχητο πάθος για τον θετό της γιο Ιππόλυτο, το οποίο κρατάει μυστικό. Υπό την πίεση της τροφού της Οινώνης, της εξομολογείται τον ένοχο έρωτά της, λέγοντας ότι προτιμά να αυτοκτονήσει παρά να ατιμασθεί. Ανακοινώνεται ο θάνατος του Θησέα με την είδηση ​​ότι για τη διαδοχή υπάρχουν τρεις υποψήφιοι: ο Ιππόλυτος, η Φαίδρα και η απόγονος των Παλλαντιδών, η πριγκίπισσα Αρικία. Με την αναγγελία του θανάτου, η Οινώνη προσπαθεί να αποτρέψει τη Φαίδρα από τα σχέδια αυτοκτονίας, κάνοντάς την να καταλάβει ότι το πολιτικό της ενδιαφέρον τη δένει με τον Ιππόλυτο, έστω και μόνο για το μελλοντικό όφελος του νήπιου γιου της.
Η Αρικία αποκαλύπτει στην έμπιστη συνοδό της Ισμήνη τα συναισθήματά της για τον Ιππόλυτο, ο οποίος εμφανίζεται και της δηλώνει ότι είναι έτοιμος να της παραχωρήσει τον θρόνο και στη συνέχεια της εξομολογείται τον έρωτά του. Η ομιλία τους διακόπτεται από τη Φαίδρα, η οποία ανησυχεί για τα δικαιώματα του ανήλικου γιου της, κρύβοντας έτσι την ψυχρότητα και την προσωπική της απόγνωση. Ξαφνικά, μπαίνοντας σε μια κατάσταση έκστασης, κυριευμένη από το πάθος της, εξομολογείται άθελά της τον κρυφό της έρωτα στον τρομοκρατημένο και κατάπληκτο θετό της γιο. Αισθανόμενη την απόρριψη, φεύγει μανιασμένη, ζητώντας το ξίφος του Ιππόλυτου για να αυτοκτονήσει και να τελειώσει το μαρτύριο της. Η Οινώνη τη σταματάει και την απομακρύνει. Ο Θηραμένης φέρνει τα νέα στον Ιππόλυτο ότι ο Θησέας μπορεί να είναι ακόμη ζωντανός.
Τρίτη πράξη - Η επιστροφή του βασιλιά Θησέα μικρογραφία|Η [[Σαρά Μπερνάρ|Σάρα Μπερνάρ στον ρόλο της Φαίδρας, περ. 1874]] Η Φαίδρα βρίσκεται σε απόγνωση, αισθάνεται ότι έχοντας ξεπεράσει τα όρια της ευπρέπειας, δεν μπορεί να ανακαλέσει αλλά ούτε μπορεί να απαρνηθεί τον έρωτά της. Εξακολουθεί να ελπίζει και δίνει εντολή στην έμπιστή της να κάνει τα πάντα για να ανταποκριθεί ο Ιππόλυτος. Στέλνει μήνυμα στον Ιππόλυτο καλώντας τον να μοιραστούν το στέμμα της Αθήνας. Ωστόσο, η Οινώνη της φέρνει τα καταστροφικά γι'αυτήν νέα ότι ο Θησέας επέστρεψε υγιής. Για να σώσει την κυρά της από την πιθανή εξιστόρηση των συμβάντων από τον Ιππόλυτο στον πατέρα του, η τροφός τη συμβουλεύει να αναστρέψει τις κατηγορίες καταγγέλλοντας συκοφαντικά ότι δήθεν ο Ιππόλυτος της έκανε ανήθικες προτάσεις. Μετά από τη μακρά περίοδο αιχμαλωσίας του, ο Θησέας εκπλήσσεται από την ψυχρή υποδοχή από τη γυναίκα και τον γιο του, που ο καθένας προσπαθεί να κρύψει τα πάθη του: η Φαίδρα είναι κυριευμένη από ενοχές και ο Ιππόλυτος ανυπομονεί να ξεφύγει από τις ανήθικες βλέψεις της μητριάς του και συγχρόνως δεν τολμά να ομολογήσει στον πατέρα του τον έρωτά του για την Αρικία.
Τέταρτη πράξη - Συκοφαντία και κατάρα
Ο Θησέας ενημερώνεται από την Οινώνη ότι ο Ιππόλυτος προσπάθησε να βιάσει τη Φαίδρα. Κυριευμένος από οργή, διώχνει τον Ιππόλυτο και ζητά από τον θεό Ποσειδώνα, ο οποίος εκπληρώνει κάθε επιθυμία του Θησέα, τον θάνατο του γιου του για να εκδικηθεί την προσβολή, παρά την αγάπη που τρέφει προς αυτόν. Διαμαρτυρόμενος για την αθωότητά του, χωρίς να αποκαλύψει τη Φαίδρα, ο Ιππόλυτος ομολογεί στον δύσπιστο πατέρα του τον κρυφό του έρωτα για την Αρικία και φεύγει απελπισμένος. Με τον φόβο ότι μπορεί να γίνει η αιτία για τον θάνατο του Ιππόλυτου, η Φαίδρα είναι έτοιμη να αποκαλύψει την αλήθεια στον σύζυγό της, όταν εκείνος αρχίζει να της μιλάει για τον έρωτα του Ιππόλυτου για την Αρικία. Κυριευμένη από ζήλια, η Φαίδρα αρνείται να υπερασπιστεί αυτόν που την περιφρόνησε για μια άλλη, αφήνοντας την κατάρα του πατέρα του να συνεχίσει την πορεία της. Η Φαίδρα οργίζεται με την Οινόη και την κατηγορεί ότι είναι ένα δηλητηριώδες πονηρό τέρας και τη διώχνει από μπροστά της.
Πέμπτη πράξη - Θάνατοι και εξιλέωση: η τραγωδία αποκαλύφθηκε μικρογραφία|250x250εσ|Ο θάνατος του Ιππόλυτου, [[Λώρενς Άλμα-Τάντεμα (1860)]] Ο Ιππόλυτος αποχαιρετάει την Αρικία, υποσχόμενος να την παντρευτεί σε ναό έξω από την Τροιζήνα. Βλέποντας την τρυφερότητα του αποχωρισμού τους, ο Θησέας αρχίζει να έχει αμφιβολίες για την ενοχή του γιου του. Αποφασίζει να ανακρίνει την Οινώνη, αλλά φθάνει η είδηση ότι η τροφός αυτοκτόνησε πέφτοντας στη θάλασσα. Στη συνέχεια διατάζει να ενημερωθεί ο γιος του ότι θέλει να τον δει και να τον ακούσει ξανά και ζητά από τον Ποσειδώνα να μην ικανοποιήσει την επιθυμία του για εκδίκηση εναντίον του Ιππόλυτου, όμως είναι πολύ αργά: ο Θηραμένης φέρνει την είδηση ​​του θανάτου του Ιππόλυτου: Το άρμα του δέχθηκε επίθεση από ένα τρομακτικό κερασφόρο τέρας που αναδύθηκε από τα κύματα. Ο Ιππόλυτος το πλήγωσε θανάσιμα, αλλά τα φοβισμένα άλογα έφυγαν τρέχοντας με φρενήρη ταχύτητα, το άρμα χτύπησε στα βράχια και ο αφέντης του σύρθηκε αβοήθητος στο θάνατο. Στην τελευταία σκηνή, η Φαίδρα, ήρεμη πλέον και μόλις έχει πιει δηλητήριο, εμφανίζεται στον Θησέα, ομολογεί την ενοχή της επιβεβαιώνοντας την αθωότητα του Ιππόλυτου και πεθαίνει. Ως πράξη εξιλέωσης και σεβασμό προς τον γιο του, ο Θησέας υιοθετεί την Αρικία ως κόρη του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Θεατρικά έργα του Ρακίνα
Ζλότα Μπάμπα
Στην πολωνική μυθολογία, η Ζλότα Μπάμπα (πολ. Złota Baba) είναι μια θεότητα, της οποίας το όνομα σημαίνει Χρυσή Γυναίκα. Λάμβανε πολυάριθμες θυσίες και έδινε χρησμούς.
Η θεότητα σε διάφορους σλαβικούς μύθους είναι γνωστή και με άλλα ονόματα, όπως Ζύβα, Ζύβιε, Ζαλέτα, Γιέζι Μπάμπα και Μπάμπα Γιέτζα, η οποία τελευταία ταυτίζεται με τη ρωσική Μπάμπα Γιάγκα, ενώ διαφόρων περιοχών στην Πολωνία και τη Σλοβακία πηγάζει από αυτήν το όνομά τους (π.χ. Μπάμπια Γκόρα, Μπάμπι Γιαρ, Μπάμπιετς).
Ερεμιγάριος
Ο Ερεμιγάριος, επίσης Ερμιγάριος ή Ερμεγάριος, λατιν.: Heremigarius, Hermigarius, Hermegarius, (π. 427–428) ήταν Σουηβός στρατιωτικός ηγέτης, που δρούσε στη Λουζιτανία στις αρχές του 5ου αι. Μπορεί να ήταν κοινός μονάρχης με τον Ερμέρικ ή τον διάδοχό του, αλλά καμία κύρια πηγή δεν το επιβεβαιώνει άμεσα. Γράφοντας στα μέσα του 7ου αιώνα, ο Φραδέγαρ αποκαλεί τον Heremigarius rex Suaevorum, βασιλιά των Σουηβών.
Βιογραφία
Σύμφωνα με τον Υδάτιο, μία πηγή της εποχής, ο Ερεμιγάριος είχε επιτεθεί στις ελεγχόμενες από τους Βανδάλους πόλεις Σεβίλλη και Μέριδα και διέπραξε ένα απροσδιόριστο αδίκημα (iniuria) κατά της βασιλικής της Αγίας Ευλαλίας. Έτσι «πετάχτηκε στον ποταμό Άνα από το χέρι του Θεού», όπου και πνίγηκε. Στην πραγματικότητα ηττήθηκε στη μάχη από τον βασιλιά Βανδάλων Γιζέριχ κοντά στη Mέριδα και πνίγηκε κατά τη διάρκεια της υποχώρησης.
Πρόσφατα, ο Καζιμίρο Τόρρες, στη Σουηβική Γαλισία, υποστήριξε ότι ο Ερεμιγάριος ήταν ο πατέρας του magister militum Ρικίμερ. Έχει επίσης συνδεθεί με τον Eρμενγόν, ο οποίος είναι ενταφιασμένος σε έναν τάφο των Αρειανών στη βασιλική της Ιππώνος (Hippo Regius), την πρωτεύουσα των Βανδάλων. Ήταν προφανώς ένα πλούσιο Σουηβικό μέλος της αριστοκρατίας των Βανδάλων, ίσως συγγενής του Ερεμιγάριου.
Σημειώσεις
Κατηγορία:Βασιλείς των Σουηβών
Ιωακείμ της Δανίας
Ο Πρίγκιπας Ιωακείμ της Δανίας (Prins Joachim til Danmark, 7 Ιουνίου 1969) είναι ο νεότερος γιος της βασίλισσας Μαργαρίτας Β΄ και του πρίγκιπα Ερρίκου. Ο Ιωακείμ βρίσκεται στην έκτη θέση της γραμμής διαδοχής για το θρόνο της Δανίας.
Πρώιμα χρόνια
Γεννήθηκε στις 7 Ιουνίου 1969 στην Κοπεγχάγη. Βαπτίστηκε στις 15 Ιουλίου 1969 στον καθεδρικό ναό του Ώρχους, με ανάδοχους το θείο του Ζαν Μπατίστ ντε Λαμπόρντ ντε Μονπεζά, τη θεία του Βενεδίκτη της Δανίας και η Πριγκίπισσα Χριστίνα της Σουηδίας.
Η μητρική γλώσσα του Ιωακείμ είναι τα δανικά, όμως μιλάει, επίσης, γαλλικά, αγγλικά και γερμανικά. Κατοικεί στο Κάστρο Σάκενμποργκ στην Γιουτλάνδη.
Παρακολούθησε μαθήματα από το 1974 έως το 1976 στα Ανάκτορα Αμάλιενμποργκ και, στη συνέχεια, από το 1976 έως το 1982 στο σχολείο Κρεμπς της Κοπεγχάγης. Κατά την περίοδο 1982-1983 ο πρίγκιπας ήταν οικότροφος στο Εκόλ ντε Ρος (École des Roches) στη Νορμανδία της Γαλλίας. Το 1986 αποφοίτησε από το Γυμνάσιο Αρεγκόρντ. Τα έτη 1991-1993 ολοκλήρωσε τις σπουδές του στην αγροτική οικονομία στο νησί Φέλστερ.
Στρατιωτική καριέρα
Ο Ιωακείμ ξεκίνησε τη στρατιωτική του εκπαίδευση το 1987 ως νεοσύλλεκτος στο Βασιλικό Σύνταγμα. Το 1988 έγινε λοχίας, και ένα χρόνο αργότερα, έφεδρος ανθυπολοχαγός. Υπηρέτησε ως διοικητής διμοιρίας από το 1989 έως το 1990. Το 1990 ανήλθε στο αξίωμα του έφεδρου υπολοχαγού του αποθεματικού και το 1992 σε αυτό του έφεδρου λοχαγού. Μετά τον διορισμό στο βαθμό του έφεδρου ταγματάρχη, το 2005, ο πρίγκιπας παραμένει σε εφεδρεία.
Πρώτος γάμος
Στις 18 Νοεμβρίου 1995 ο Ιωακείμ παντρεύτηκε στο Κάστρο του Φρέντερικσμποργκ, στο Χίλλερεντ, την Αλεξάνδρα Χριστίνα Μάνλεϊ, η οποία είχε κινεζική, τσεχική και αυστριακή καταγωγή. Στις 16 Σεπτεμβρίου 2004 το ζευγάρι ανακοίνωσε το χωρισμό του και στις 8 Απριλίου 2005 πήραν διαζύγιο. Η Αλεξάνδρα ξαναπαντρεύτηκε, έπειτα, και έτσι έχασε τον τίτλο της Πριγκίπισσας της Δανίας. Ο Ιωακείμ και η Αλεξάνδρα απέκτησαν δύο παιδιά:
Απώλεια πριγκιπικών τίτλων των παιδιών του
Τα παιδιά του πρίγκιπα Ιωακείμ έχασαν τους πριγκιπικούς τους τίτλους και τις προσφωνήσεις που τους συνόδευαν (Αυτού/Αυτής Βασιλική Υψηλότητα) με ανακοίνωση των Ανακτόρων τον Σεπτέμβριο του 2022. Δεν έχασαν ωστόσο την θέση τους στην σειρά διαδοχής του Δανικού Θρόνου. Η απόφαση τέθηκε σε ισχύ από τον Ιανουάριο του 2023. Τα 4 παιδιά διατηρούν τους τίτλους του Κόμη/της Κόμισσας του Μομπεζά και προσφωνούνται ως η «Αυτού/Αυτής Εξοχότητα».
Η ανακοίνωση εξηγούσε ότι «με αυτήν την απόφασή της, Η ΑΜ η Βασίλισσα επιθυμεί να δημιουργήσει εκείνο το πλαίσιο για τους 4 εγγονούς, που θα τους επιτρέψει να σχηματίσουν τις ζωές τους με πολύ μεγαλύτερη άνεση δίχως να περιορίζονται από τις ιδιαίτερες συνθήκες και καθήκοντα που ο επίσημος δεσμός με τον Βασιλικό Οίκο της Δανίας εμπεριέχει».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος του Γκλύξμπουργκ Κατηγορία:Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Φοίνικα Κατηγορία:Πρίγκιπες της Δανίας
Διαμέρισμα Λα Πας (Ελ Σαλβαδόρ)
Το Διαμέρισμα Λα Πας (ισπανικά: departmento de La Paz) είναι ένα από τα 14 διαμερίσματα του Ελ Σαλβαδόρ. Ανήκει στη Κεντρική επαρχία. Έχει έκταση 1.223,61 τ.χλμ. και πληθυσμό 308.087 κατοίκων (2007). Πρωτεύουσα είναι η Σακατεκολούκα και δεύτερη μεγαλύτερη πόλη η Λος Ουέσο.
Γεωγραφία
Το Λα Πας βρίσκεται κεντρικά του Ελ Σαλβαδόρ, στην Κεντρική Επαρχία. Στα νότια βρέχεται από τον Ειρηνικό ωκεανό. Συνορεύει στα νοτιοδυτικά με το Λα Λιμπερτάδ, στα δυτικά με το Σαν σαλβαδόρ, στα βόρεια με το Κουσκατλάν και στα ανατολικά με το Σαν Βισέντε. Έχει έκταση 1.223,61 τ.χλμ.. Είναι σε έκταση το δέκατο μεγαλύτερο διαμέρισμα του Ελ Σαλβαδόρ, μετά το Ουσουλουτάν, το Σαν Μιγκέλ, το Λα Ουνιόν, το Σάντα Άνα, το Τσαλατενάνγκο, το Λα Λιμπερτάδ, το Μορασάν, το Αουασαπάν και το Σονσονάτε.
Δημογραφία
Το Διαμέρισμα Λα Πας είχε σύμφωνα με την απογραφή του 2007 308.087 κατοίκους. Είναι σε πληθυσμό το όγδοο μεγαλύτερο διαμέρισμα του Ελ Σαλβαδόρ μετά το Σαν Σαλβαδόρ, το Λα Λιμπερτάδ, το Σάντα Άνα, το Σαν Μιγκέλ, το Σονσονάτε, το Διαμέρισμα Ουσουλουτάν, το Αουατσαπάν και το Λα Ουνιόν.
Δήμοι
Το Λα Πας διαιρείται σε 22 δήμους:
Der er et Yndigt Land
Der er et yndigt land ("Υπάρχει μια όμορφη χώρα") είναι ο ένας από τους δύο εθνικούς ύμνους του Βασιλείου της Δανίας και ανεπίσημα πολλές φορές αναφέρεται ως ο πολιτικός εθνικός ύμνος, αφού χρησιμοποιείται κυρίως από τους πολίτες και την Κυβέρνηση της Δανίας, όπως επίσης σε αθλητικά γεγονότα και αντιπροσωπείες της Δανίας στο εξωτερικό (εκτός αν πρόκειται για τον στρατό ή τη βασιλική οικογένεια), σε αντιδιαστολή με τον δεύτερο και παλαιότερο εθνικό ύμνο της Δανίας, Kong Christian stod ved højen mast ("Ο βασιλιάς Κρίστιαν στάθηκε δίπλα στον ψηλό ιστό"), ο οποίος χρησιμοποιείται κυρίως για στρατιωτικούς, κρατικούς και ιστορικούς σκοπούς, όπως επίσης εάν είναι παρών κάποιο μέλος της βασιλικής οικογένειας της Δανίας. Οι δύο ύμνοι έχουν ίσο νομικό καθεστώς ως εθνικοί ύμνοι.
Οι στίχοι γράφτηκαν το 1819 από τον Adam Gottlob Oehlenschläger για το διαγωνισμό εθνικού ύμνου στη Δανία. Όταν πρωτοδημοσιεύτηκε, είχε 12 στροφές, αλλά σε μεταγενέστερες εκδόσεις συντομεύτηκε στην πρώτη, τρίτη, πέμπτη και τελευταία στροφή. Μελοποιήθηκε το 1835 από τον Hans Ernst Krøyer.
Εμβέλεια
Η εμβέλεια R (range) ενός αεροσκάφους είναι η απόσταση πάνω από την οποία ένα αεροσκάφος μπορεί να μεταφέρει ένα φορτίο συγκεκριμμένης μάζας και συνήθως ορίζεται σε χιλιόμετρα km ή ναυτικά μίλια nm. Είναι συνάρτηση πολλών παραγόντων, μεταξύ άλλων του αεροδυναμικού σχεδιασμού, των χαρακτηριστικών του συστήματος πρόωσης, της αποστολής που πρόκειται να εκτελεσθεί (υψόμετρο, αριθμός Μαχ), των ατμοσφαιρικών συνθηκών και της μάζας του αεροσκάφους.
Υπολογισμός
Καθώς η εμβέλεια εξαρτάται από πληθώρα παραμέτρων και μεταβλητών, δεν είναι δυνατόν να εκφραστεί αναλυτικά, παρά μόνο σε ορισμένες ειδικές περιπτώσεις. Για αεροσκάφη σταθερών πτερύγων που κινούνται με καύσιμα, δηλαδή στα οποία η μάζα ελαττώνεται κατά την διάρκεια της αποστολής (όπως π.χ. στα επιβατικά), εφαρμόζονται οι εξισώσεις του Breguet. Αυτές λαμβάνουν υπ’όψην τα θεμελιώδη χαρακτηριστικά επιδόσεων του αεροσκάφους και δίνουν μια πρώτη, χρήσιμη προσέγγιση για την εμβέλεια.
Ρυθμός μεταβολής της μάζας καυσίμων
Ο στιγμιαίος ρυθμός με τον οποίο μεταβάλλεται το βάρος W_F του καυσίμου (και κατά συνέπεια του αεροσκάφους W) σε σχέση με τον χρόνο t ορίζεται ώς:
όπου TSFC (thrust-specific fuel consumption) είναι η ειδική κατανάλωση καυσίμου ανά ώση κινητήρων, g είναι η επιτάχυνση της βαρύτητας και T η ωστική δύναμη που παράγουν οι κινητήρες. Η σχέση κατανάλωσης και ώσης δηλαδή θεωρείται γραμμική, επομένως ένας διπλασιασμός της ώσης οδηγεί σε διπλασιασμό του ρυθμού κατανάλωσης. Συνήθως οι κατασκευαστές κινητήρων δημοσιεύουν μια τιμή για την TSFC σε ή  για ένα συγκεκριμμένο υψόμετρο και αριθμό Μαχ. Μέσω εμπειρικών εξισώσεων μπορεί να προσεγγισθεί η τιμή για άλλες συνθήκες.
Απαιτούμενη ώση για ευθεία, οριζόντια πτήση
Το αεροσκάφος θεωρείται ότι κινείται ευθεία, οριζόντια σε σχέση με το έδαφος και με σταθερή ταχύτητα. Έτσι, η δύναμη της βαρύτητας W αντισταθμίζεται από την άντωση L και η δύναμη της οπισθέλκουσας D αντισταθμίζεται από την ώση των κινητήρων T:
L=W
T=D
Επομένως η απαιτούμενη ώση είναι:
Σε αυτές τις συνθήκες πτήσης, η άντωση είναι ίση με το βάρος, ενώ ο λόγος άντωσης πρός οπισθέλκουσα είναι ίσος με το λόγο συντελεστή άντωσης πρός συντελεστή οπισθέλκουσας για την συγκεκριμμένη, σταθερή γωνία πρόσπτωσης με την οποία πετάει το αεροσκάφος:
Σημειώνεται εδώ, ότι για να πραγματοποιηθεί η πτήση με σταθερή ταχύτητα και σταθερή γωνία πρόσπτωσης, το υψόμετρο θα πρέπει συνεχώς να αυξάνεται κατά την φάση της πλεύσης. Η αιτία είναι, ότι λόγω της απώλειας του βάρους καυσίμου, απαιτείται ολοένα και λιγότερη άντωση. Αυτό επιτυγχάνεται με την μείωση της πυκνότητας του αέρα, δηλαδή με την σταθερή αύξηση του υψόμετρου πτήσης.
Σχέση χρόνου/μετατόπισης
Καθώς η ταχύτητα του αεροσκάφους V είναι σταθερή, η μετατόπιση x μεταβάλλεται γραμμικά με τον χρόνο t:
Άρα:
όπου W_0 είναι το βάρος του αεροσκάφους στην αρχή της πτήσης και W_1το βάρος στο τέλος της πτήσης. Επομένως:
Από την τελευταία αλγεβρική σχέση εξάγουμε τα εξής συμπεράσματα, τα οποία εδώ περιγράφονται ανεξάρτητα μεταξύ τους:
Ο υπολογισμός για αεροσκάφη με εμβολοφόρους ή/και ελικοφόρους κινητήρες γίνεται συνήθως με την υπόθεση, ότι δεδομένη είναι η PSFC (power-specific fuel consumption), δηλαδή η ειδική κατανάλωση καυσίμου ανά ισχύς κινητήρων.
Ειδική εμβέλεια
Παρ΄όλο που ο υπολογισμός δίνει μια προσέγγιση για την απόσταση που μπορεί να καλύψει το αεροσκάφος κατά την φάση της πλεύσης, δεν πρόκειται για ένα μέτρο αποδοτικότητας. Για την περιγραφή της στιγμιαίας εμβέλειας dR που μπορεί να επιτευχθεί ανά μάζα καυσίμου dm_F χρησιμοποιείται η ειδική εμβέλεια SR (specific range):
η οποία δίνεται σε km/kg (ή nm/lb) και μεταβάλλεται ανάλογα με τις συνθήκες πτήσης και το στιγμιαίο βάρος του αεροσκάφους.
Πηγές
Κατηγορία:Αεροναυπηγική
Παγκύπριο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου γυναικών 2013-14
Το Παγκύπριο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου γυναικών 2013-14 αποτέλεσε το 16ο πρωτάθλημα του Παγκυπρίου πρωταθλήματος γυναικών. Το πρωτάθλημα κέρδισε η Apollon Ladies για 6η φορά στην ιστορία της.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο παγκύπριο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου γυναικών 2013-14 συμμετείχαν 7 ομάδες.
Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχθηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Η πρωταθλήτρια ομάδα εξασφάλισε τη συμμετοχή της στο ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ Γυναικών 2014-15.
Ομάδες, στάδια και τοποθεσίες
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα και τα στάδια που χρησιμοποίησαν.
Βαθμολογία
Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων αγώνες (i. Βαθμοί από τα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, ii. Διαφορά τερμάτων σε μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, iii. Καλύτερη εκτός έδρας επίθεση στα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια), 3ος Γενική διαφορά τερμάτων, 4ος Καλύτερη επίθεση.
Αποτελέσματα
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος:
1Ο αγώνας Λευκοθέα Λατσιών-Αφροδίτη Πόλης Χρυσοχούς κατακυρώθηκε με τέρματα 3-0 υπέρ της Λευκοθέας Λατσιών κατόπιν απόφασης της Δικαστικής Επιτροπής.
Πηγή: Πρωτάθλημα Γυναικών 15/16
Δείτε ακόμη
Κατηγορία:Παγκύπριο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου γυναικών Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2013-2014
Σοφία Υφαντίδου
Η Σοφία Υφαντίδου είναι Ελληνίδα αθλήτρια του επτάθλου. Προπονητής της από τότε που ξεκίνησε το στίβο μέχρι και σήμερα, είναι ο Μηνάς Κυριάκος.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Βέροια στις 10 Ιανουαρίου του 1985 και ανήκε στον Φίλιππο Βέροιας μέχρι το 2015, ενώ από το 2016 και μετά αγωνίζεται με τον Πανναξιακό.
Ολυμπιακοί Αγώνες
Στους Αγώνες του Λονδίνου, η Υφαντίδου πραγματοποίησε την πρώτη συμμετοχή της σε Ολυμπιάδα. Κατέλαβε την 24η θέση σε σύνολο 40 αθλητριών, συγκεντρώνοντας 5947 βαθμούς. Μνημειώδες έμεινε το Ολυμπιακό ρεκόρ που πέτυχε στο αγώνισμα του ακοντισμού, με επίδοση 56,96μ. Οι επιδόσεις της αναλυτικά ήταν :
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες του έπταθλου Κατηγορία:Αθλητές σύνθετων αγωνισμάτων Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Μεσογειακούς Αγώνες 2013 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Ευρωπαϊκούς Αγώνες 2019 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στη Θερινή Πανεπιστημιάδα 2009 Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου
Βερνουά-λε-Μπελβουάρ
Το Βερνουά-λε-Μπελβουάρ (γαλλικά: Vernois-lès-Belvoir) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Διηπειρωτικό Πρωτάθλημα WWE
Το Διηπειρωτικό Πρωτάθλημα (αγγλ: Intercontinental Championship) είναι επαγγελματικός τίτλος που διεκδικείται μόνο σε αγώνες πάλης και χρησιμοποιείται από το WWE. Πρόκειται για τον δεύτερο σε αξία τίτλο του WWE και ο τωρινός πρωταθλητής είναι ο Γκάντερ
Ιστορία
Ο τίτλος ιδρύθηκε στις 15 Σεπτεμβρίου του 1979 όταν ο Πατ Πάτερσον νίκησε τον Τεντ Ντιμπιάσι και ενοποίησε το Νοτιοαμερικανικό Πρωτάθλημα Βαρέων Βαρών και το Βορειοαμερικανικό Πρωτάθλημα Βαρέων Βαρών.
thumb|left|250px|Ο [[Ρομπ Βαν Νταμ ως Διηπειρωτικός Πρωταθλητής στο WWE.]] Όταν η εταιρία μετονομάστηκε σε WWE το 2002, ο Διηπειρωτικός Πρωταθλητής Ρομπ Βαν Νταμ νίκησε αρχικά τον Ιούλιο, τον Ευρωπαϊκό Πρωταθλητή Τζεφ Χάρντι και έναν μήνα μετά, τον Αύγουστο, και τον Σκληροπυρηνικό Πρωταθλητή, Τόμι Ντρίμερ, με αποτέλεσμα τα δυο τελευταία πρωταθλήματα να αφομοιωθούν από το Διηπειρωτικό Πρωτάθλημα.
Στο No Mercy του 2002, ο Παγκόσμιος Πρωταθλητής Βαρέων Βαρών Τριπλ Έιτς νίκησε τον Διηπειρωτικό Πρωταθλητή Κέιν και ο τίτλος τότε έγινε ανενεργός. Όμως τον Μάιο του 2003, ο Διευθυντής του Raw, ο Στιβ Όστιν επανέφερε τον τίτλο ως το δεύτερο τίτλο του Raw. Στο WWE Draft του 2009 ο Διηπειρωτικός Πρωταθλητής Ρέι Μυστέριο πήγε στο SmackDown με αποτέλεσμα ο τίτλος να μεταφερθεί και να παραμείνει ως τίτλος του SmackDown. Απο το 2012 και μετά ο τίτλος δεν ανήκει αποκλειστικά στο SmackDown και μπορεί να διεκδικηθεί απο οποιονδήποτε παλαιστή του WWE.