cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ομοσιτισμός
Παραδείγματα σχέσεων ομοσιτισμού
Το άλμα από έναν συνανθρωπικό (Synanthropic) πληθυσμό, στον οικόσιτο, θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί μόνον εφόσον τα ζώα προχωρούσαν από την ανθρωποφιλία στην εξοικείωση, τον ομοσιτισμό και τη συντροφικότητα, οπότε η δημιουργία μιας αμοιβαίας σχέσης μεταξύ ζώου και ανθρώπου θα έθετε τα θεμέλια για την εξημέρωση, συμπεριλαμβανομένης της αιχμαλωσίας και στη συνέχεια της αναπαραγωγής, υπό τον έλεγχο του ανθρώπου. Από αυτή την οπτική γωνία, η εξημέρωση των ζώων είναι μια συνεξελικτική διαδικασία, κατά την οποία ένας πληθυσμός, ανταποκρίνεται σε μια επιλεκτική πίεση, ενώ προσαρμόζεται σε μια νέα βιοθέση, που περιλαμβάνει ένα άλλο είδος με εξελισσόμενες συμπεριφορές.
Σκύλοι
Ο σκύλος ήταν το πρώτο εξημερωμένο ζώο, καθώς εξημερώθηκε και καθιερώθηκε ευρέως σε όλη την Ευρασία, πριν από το τέλος του Πλειστόκαινου, πολύ πριν από την καλλιέργεια των χωραφιών ή την εξημέρωση άλλων ζώων. Ο σκύλος συχνά υποτίθεται ότι είναι ένα κλασικό παράδειγμα κατοικίδιου ζώου, που πιθανότατα ακολούθησε το μονοπάτι του ομοσιτισμού, που τον οδήγησε προς την εξημέρωση. Αρχαιολογικά ευρήματα, όπως ο σκύλος Bonn-Oberkassel, που χρονολογείται στα ~14.000 BP,  υποστηρίζει την υπόθεση ότι η εξημέρωση των σκύλων προηγήθηκε της εμφάνισης της γεωργίας  και άρχισε κοντά στον τελευταίο παγετώνα, όταν οι κυνηγοί-τροφοσυλλέκτες κυνηγούσαν μεγαπανίδα.
Οι λύκοι που έλκονταν περισσότερο από τις ανθρώπινες αποικίες, ήταν τα λιγότερο επιθετικά, υποκυρίαρχα μέλη αγέλης, με χαμηλότερες τάσεις φυγής, υψηλότερη ανοχή στο στρες και λιγότερη επιφυλακτικότητα γύρω από τους ανθρώπους, επομένως ήταν οι καλύτεροι υποψήφιοι για εξημέρωση. Τα πρωτόσκυλα ίσως να εκμεταλλεύονταν τα κουφάρια που άφηναν στον χώρο οι πρώτοι κυνηγοί, να βοηθούσαν στη σύλληψη θηραμάτων ή να παρείχαν άμυνα ενάντια σε μεγάλα ανταγωνιστικά αρπακτικά, κατά τη θανάτωση θηραμάτων από τους ανθρώπους. Ωστόσο, ο βαθμός με τον οποίο οι πρωτο-οικιακοί λύκοι έγιναν εξαρτημένοι σε αυτόν τον τρόπο ζωής, πριν από την εξημέρωση και χωρίς παροχές από τον άνθρωπο, είναι ασαφής και συζητείται ακόμη έντονα. Αντίθετα, οι γάτες μπορεί να είχαν γίνει πλήρως εξαρτημένες, έχοντας μια σχέση ομοσιτισμού, προτού εξημερωθούν, θηρεύοντας άλλα συμβιωτικά ζώα, όπως αρουραίους και ποντίκια, χωρίς κάποια παροχή από τον άνθρωπο. Η συζήτηση σχετικά με το βαθμό κατά τον οποίο ορισμένοι λύκοι ήταν σε σχέση ομοσιτισμού με τους ανθρώπους πριν από την εξημέρωση, προέρχεται από τον προβληματισμό αναφορικά με το επίπεδο της ανθρώπινης πρόθεσης στη διαδικασία της εξημέρωσης, το οποίο παραμένει ανεξιχνίαστο.
Το πιο πρώιμο σημάδι εξημέρωσης στους σκύλους ήταν η νεοτενοποίηση της μορφολογίας του κρανίου  και η βράχυνση του μήκους του ρύγχους που οδήγησε σε συνωστισμό των δοντιών, μείωση του μεγέθους των δοντιών και τελικά μείωση του αριθμού των δοντιών,  που έχει αποδοθεί στην ισχυρή απαίτηση για μειωμένη επιθετικότητα. Αυτή η διαδικασία μπορεί να ξεκίνησε κατά το αρχικό στάδιο της εξημέρωσης του σκύλου, ακόμη και πριν οι άνθρωποι αρχίσουν να είναι ενεργοί σύντροφοι στη διαδικασία.
Μια μιτοχονδριακή, μικροδορυφορική και χρωμοσώματος-Υ αξιολόγηση δύο πληθυσμών λύκων στη Βόρεια Αμερική, σε συνδυασμό με δεδομένα δορυφορικής τηλεμετρίας, αποκάλυψε σημαντικές γενετικές και μορφολογικές διαφορές, μεταξύ ενός πληθυσμού που μετανάστευε μαζί με τάρανδους και ταυτόχρονα τους θήρευε και ενός άλλου χωροκρατικού οικότυπου πληθυσμού, που ήταν σε ένα δάσος κωνοφόρων. Παρόλο που οι δύο αυτοί πληθυσμοί περνούσαν μια περίοδο του έτους σε κοινό μέρος, και παρόλο που υπήρχαν ενδείξεις γονιδιακής ροής μεταξύ τους, η διαφορά στην εξειδίκευση αναφορικά με τον οικότοπο του θηράματος, ήταν επαρκής για να διατηρήσει την γενετική, καθώς και την χρωματική απόκλιση.
Μια διαφορετική μελέτη εντόπισε τα λείψανα ενός πληθυσμού εξαφανισμένων Βεριγγίων λύκων του Πλειστόκαινου, με μοναδικές μιτοχονδριακές υπογραφές. Το σχήμα του κρανίου, η φθορά των δοντιών και οι ισοτοπικές υπογραφές, υποδήλωναν ότι αυτά τα υπολείμματα προήλθαν από έναν πληθυσμό εξειδικευμένων κυνηγών μεγαπανίδας και πτωματοφάγων που εξαφανίστηκαν, ενώ επιβίωσαν λιγότερο εξειδικευμένοι οικότυποι λύκων. Αναλογικά με τον σύγχρονο οικότυπο λύκου, που έχει εξελιχθεί για να ακολουθεί και να θηρεύει τάρανδους, ένας πληθυσμός λύκων του Πλειστόκαινου μπορεί να είχε αρχίσει να ακολουθεί μετακινούμενους συλλέκτες-κυνηγούς, αποκτώντας έτσι σιγά-σιγά γενετικές και φαινοτυπικές διαφορές, που ενδεχομένως να τους επέτρεψαν να προσαρμοστούν με μεγαλύτερη επιτυχία στον ανθρώπινο βιότοπο.
Ασπέργιλλος και Σταφυκόκοκκος
Πολλά γένη βακτηρίων και μυκήτων ζουν πάνω και μέσα στο ανθρώπινο σώμα ως μέρος της φυσικής χλωρίδας του. Το μυκητιακό γένος Ασπέργιλλος (Aspergillus) είναι ικανό να ζει κάτω από σημαντικό περιβαλλοντικό στρες και επομένως είναι ικανό να αποικίσει την ανώτερη γαστρεντερική οδό, όπου σχετικά λίγα παραδείγματα της εντερικής χλωρίδας του σώματος μπορούν να επιβιώσουν, λόγω υψηλών όξινων ή αλκαλικών συνθηκών που παράγονται από το γαστρικό οξύ και τα πεπτικά υγρά. Ενώ ο Ασπέργιλλος κανονικά δεν προκαλεί συμπτώματα, εντούτοις, σε άτομα που είναι ανοσοκατεσταλμένα ή πάσχουν από υπάρχουσες παθήσεις, όπως η φυματίωση, μπορεί να εμφανιστεί μια κατάσταση που ονομάζεται ασπεργίλλωση, στην οποία οι πληθυσμοί του Ασπέργιλλου αναπτύσσονται εκτός ελέγχου.
Ο Σταφυλόκοκκος (Staphylococcus aureus), ένα κοινό βακτηριακό είδος, είναι περισσότερο γνωστός για τα πολυάριθμα παθογόνα του στελέχη, που μπορούν να προκαλέσουν πολλές ασθένειες και καταστάσεις. Ωστόσο, πολλά στελέχη του Σταφυλόκοκου είναι μεταβιοτικά ομοτράπεζοι συμβιώτες και είναι παρόντα σε περίπου 20% έως 30% του ανθρώπινου πληθυσμού ως μέρος της χλωρίδας του δέρματος. Ο Σταφυλόκοκκος επωφελείται επίσης από τις μεταβλητές συνθήκες περιβάλλοντος, που δημιουργούνται από τους βλεννογόνους του σώματος και ως εκ τούτου μπορεί να βρεθεί στις στοματικές και ρινικές κοιλότητες, καθώς και στο εσωτερικό του ακουστικού πόρου. Άλλα είδη Σταφυλόκοκκου, συμπεριλαμβανομένων των Σταφυλόκοκκου warneri, Σταφυλόκοκκου lugdunensis και Σταφυλόκοκκου epidermidis, συμμετέχουν επίσης στον ομοσιτισμό για παρόμοιους σκοπούς.
Νιτροσομονάδες και Νιτροβακτήρια
Οι σχέσεις ομοσιτισμού μεταξύ των μικροοργανισμών περιλαμβάνουν καταστάσεις στις οποίες το απόβλητο προϊόν ενός μικροοργανισμού είναι υπόστρωμα για ένα άλλο είδος. Ένα καλό παράδειγμα είναι η νιτροποίηση, δηλαδή η οξείδωση των ιόντων αμμωνίου σε νιτρικό. Η νιτροποίηση γίνεται σε δύο στάδια. Πρώτον, βακτήρια όπως η νιτροσομονάδα και ορισμένοι κρεναρχαίοι οξειδώνουν το αμμώνιο σε νιτρώδη. Δεύτερον, το νιτρώδες άλας οξειδώνεται σε νιτρικό από το Νιτροβακτήριο και παρόμοια βακτήρια. Τα Νιτροβακτήριοα επωφελούνται από τη συσχέτισή τους με την Νιτροσομονάδα, επειδή χρησιμοποιούν νιτρώδη για να αποκτήσουν ενέργεια για ανάπτυξη.
Συσχετίσεις ομοσιτισμού συμβαίνουν επίσης όταν μια μικροβιακή ομάδα τροποποιεί το περιβάλλον για να το κάνει πιο κατάλληλο για έναν άλλο οργανισμό. Η σύνθεση όξινων αποβλήτων κατά τη διάρκεια της ζύμωσης, διεγείρει τον πολλαπλασιασμό ανθεκτικότερων στα οξέα μικροοργανισμών, οι οποίοι μπορεί να αποτελούν μόνο ένα μικρό μέρος της μικροβιακής κοινότητας με ουδέτερο pH. Ένα καλό παράδειγμα είναι η διαδοχή μικροοργανισμών κατά την αλλοίωση του γάλακτος.
Ο σχηματισμός βιοφίλμ μας δίνει ένα ακόμη παράδειγμα. Ο αποικισμός μιας πρόσφατα εκτεθειμένης επιφάνειας σε έναν τύπο μικροοργανισμού (δηλαδή, ενός αρχικού αποικιστή), καθιστά δυνατή την προσκόλληση άλλων μικροοργανισμών στη μικροβιακά τροποποιημένη επιφάνεια.
Οκτοκοράλλια και Οφιουροειδή
Στα βενθικά περιβάλλοντα της βαθιάς θάλασσας υπάρχει μια συσχετιστική αλληλεπίδραση μεταξύ οκτοκοραλλίων και οφιουροειδών. Λόγω των ρευμάτων που ρέουν προς τα πάνω κατά μήκος των κορυφογραμμών των θαλάσσιων βουνών, στην κορυφή αυτών των κορυφογραμμών υπάρχουν αποικίες από αιωρηματοφάγα κοράλλια και σφουγγάρια, καθώς και οφιουροειδή, που πιάνονται σφιχτά πάνω τους και σηκώνονται από τον πυθμένα της θάλασσας. Μια συγκεκριμένη τεκμηριωμένη σχέση ομοσιτισμού είναι μεταξύ του ophiuran Ophiocreas oedipus Lyman και του οκτοκοράλλιου primnoid Metallogorgia melanotrichos.
Πρόσφατες μελέτες στον Κόλπο του Μεξικού έχουν υποδείξει, ότι υπάρχουν στην πραγματικότητα κάποια οφέλη για τα Οκτοκοράλλια, όπως το να λαμβάνουν μια καθαριστική δράση από τα Οφιουροειδή, καθώς κινούνται αργά γύρω από το κοράλλι. Σε ορισμένες περιπτώσεις, εμφανίζεται μια στενή σχέση μεταξύ των ειδών που συγκατοικούν, με την αλληλεπίδραση να ξεκινά από τα νεανικά τους στάδια.
Διαφωνίες
Το αν η σχέση μεταξύ του ανθρώπου και ορισμένων τύπων χλωρίδας του εντέρου είναι σχέση ομοσιτισμού ή αμοιβαιότητας είναι ακόμα αναπάντητο.
Μερικοί βιολόγοι υποστηρίζουν ότι οποιαδήποτε στενή αλληλεπίδραση μεταξύ δύο οργανισμών είναι απίθανο να είναι τελείως ουδέτερη για οποιοδήποτε από τα δύο μέρη και ότι οι σχέσεις που προσδιορίζονται ως ομοσιτισμός, είναι πιθανόν αμοιβαιότητας ή παρασιτικές, μέσω μιας λεπτής διάκρισης δεν έχει ανιχνευθεί. Για παράδειγμα, τα επίφυτα είναι «διατροφικοί πειρατές» που μπορεί να παρεμποδίσουν σημαντικές ποσότητες θρεπτικών ουσιών, που διαφορετικά θα πήγαιναν στο φυτό-ξενιστή. Μεγάλος αριθμός επιφύτων μπορεί επίσης να προκαλέσει το σπάσιμο των άκρων των δέντρων ή τη σκίαση του φυτού ξενιστή και τη μείωση του ρυθμού φωτοσύνθεσής του. Παρομοίως, τα φορητά ακάρεα, μπορεί να εμποδίσουν τον ξενιστή τους, κάνοντας την πτήση πιο δύσκολη, κάτι που μπορεί να επηρεάσει την εναέρια κυνηγετική ικανότητα ή να τον αναγκάζει να ξοδεύει επιπλέον ενέργεια για τη μεταφορά αυτών των επιβατών.
Τύποι
δεξιά|μικρογραφία| Μεταφερόμενα ακάρεα σε μύγα ( Pseudolynchia canariensis ) Όπως όλες οι οικολογικές αλληλεπιδράσεις, οι κομμενσαλισμοί ποικίλλουν σε ισχύ και διάρκεια από στενές, μακρόβιες συμβιώσεις έως σύντομες, αδύναμες αλληλεπιδράσεις μέσω ενδιάμεσων οργανισμών.
Φόρεση
Η φόρεση είναι ένα ζώο που συνδέεται με ένα άλλο, αποκλειστικά για μεταφορά, κυρίως τα αρθρόποδα, παραδείγματα των οποίων είναι τα ακάρεα πάνω σε έντομα (όπως σκαθάρια, μύγες ή μέλισσες), ψευδοσκορπιοί σε θηλαστικά ή σκαθάρια και χιλιόποδα πάνω στα πουλιά. Η φόρεση μπορεί να είναι είτε υποχρεωτική, είτε προαιρετική (που προκαλείται από περιβαλλοντικές συνθήκες).
Ουδετεροβίωση ή ενοικίαση
δεξιά|μικρογραφία|200x200εσ| Ουδετεροβίωση: Tillandsia bourgaei που μεγαλώνει σε μια βελανιδιά στο Μεξικό Η ουδετεροβίωση ή ενοικίαση (Inquilinism) είναι η χρήση ενός δεύτερου οργανισμού για μόνιμη στέγαση. Παραδείγματα είναι τα επιφυτικά φυτά (όπως πολλές ορχιδέες) που αναπτύσσονται σε δέντρα, ή πουλιά που ζουν σε τρύπες σε δέντρα.
Μεταβίωση
Η μεταβίωση είναι μια πιο έμμεση εξάρτηση, κατά την οποία ένας οργανισμός δημιουργεί ή προετοιμάζει ένα κατάλληλο περιβάλλον για ένα δεύτερο. Παραδείγματα περιλαμβάνουν σκουλήκια, που αναπτύσσονται και προσβάλλουν πτώματα άλλων οργανισμών ή καβούρια ερημίτες, που χρησιμοποιούν κοχύλια γαστερόποδων για να προστατεύσουν το σώμα τους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Συμβίωσις Κατηγορία:Βιολογικές αλληλεπιδράσεις Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Σαρπηδόνας
thumb|right|320px|Ο θάνατος του Σαρπηδόνος. Λεπτομέρεια από ερυθρόμορφη [[υδρία από την Ηράκλεια της Μεγάλης Ελλάδας, περ.400 π.Χ.]]
Με το όνομα Σαρπηδόνας (Σαρπηδών) είναι γνωστά τρία πρόσωπα στην ελληνική μυθολογία, όλα γιοι θεών.
Σύμφωνα με τη Μυθολογία
1. Γιος του Δία και της Ευρώπης, αδελφός του Μίνωα και του Ραδάμανθυ. Ο Σαρπηδόνας πήγε στη Μικρά Ασία, έγινε βασιλιάς της Λυκίας και έζησε επί τρεις γενιές. Λατρευόταν ως θεός στη Λυκία, την Καρία την Κιλικία και τη Φρυγία. Η λατρεία του διαδόθηκε από εκεί στη Θράκη και στην Αίγυπτο την εποχή των Πτολεμαίων, όπου ταυτίσθηκε τελικώς με τον Σέραπι, ενώ πολλές φορές συγχέεται και με τον επόμενο.
thumb|right|320px|Ο [[Ύπνος (μυθολογία)|Ύπνος και ο Θάνατος μεταφέρουν τον νεκρό Σαρπηδόνα.]]
3. Γιος του Ποσειδώνα, που σκοτώθηκε από τον Ηρακλή.
Πηγές
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Παιδιά του Δία Κατηγορία:Θεότητες της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Λυκίας
Κερκ Γουάις
Ο Κερκ Γουάις (αγγλικά: Kirk Wise, 24 Αυγούστου 1964 - ) είναι Αμερικανός σκηνοθέτης, animator και σεναριογράφος, περισσότερο γνωστός, για την έως τώρα δουλειά του στην Disney. Μερικά από τα πιο γνωστά του έργα είναι το Η Πεντάμορφη και το Τέρας, το Η Παναγία των Παρισίων και το Η Χαμένη Ατλαντίδα. Επίσης, είχε σκηνοθετήσει την αγγλόφωνη έκδοση του ιαπωνικού έργου Ταξίδι στη χώρα των θαυμάτων. Επίσης, έχει συνεργαστεί αρκετές φορές με τον Γκάρι Τρούσντεϊλ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες Κατηγορία:Σκηνοθέτες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Αμερικανοί animators Κατηγορία:Σκηνοθέτες φωνής
Τράπεζα Πάγου Λάρσεν
Η Τράπεζα Πάγου Λάρσεν (Larsen Ice Shelf) εκτείνεται κατά μήκος της Ανταρκτικής χερσονήσου, από το Ακρωτήριο Λόνγκινγκ (Cape Longing) μέχρι τη Χερσόνησο Σμιθ (Smith Peninsula), στο βορειοδυτικό τμήμα της Θάλασσας Βεντέλ.
Πήρε το όνομά της από τον πλοίαρχο του νορβηγικού φαλαινοθηρικού Jason, Κάρλ Άντον Λάρσεν (Carl Anton Larsen), το οποίο τον Δεκέμβριο του 1893 έπλευσε κατά μήκος της εν λόγω τράπεζας πάγου και έφτασε νότια μέχρι το 68°10'.
Οι ερευνητές χωρίζουν την Τράπεζα Πάγου Λάρσεν σε επτά τμήματα: Larsen A, Larsen B, Larsen C (που είναι το μεγαλύτερο), Larsen D, Larsen E, Larsen F και Larsen G. Το 2005 η Τράπεζα Πάγου Λάρσεν κάλυπτε συνολικά επιφάνεια της θάλασσας σε έκταση 78.500 τ.χιλ. με εξαιρετικά παχύ στρώμα πάγου. Από τα μέσα του 1990 υπάρχουν συνεχής αναφορές για κατάρρευσή της σε διάφορα σημεία με τελευταία τον Ιούλιο του 2017 κατά την οποία ένα μεγάλο κομμάτι αποσπάστηκε από το τμήμα Larsen C.
Λυκόφως Έβρου
Το Λυκόφως είναι χωριό του Νομού Έβρου, το οποίο ανήκει στον Δήμο Σουφλίου. Ο πληθυσμός του σύμφωνα με την τελευταία απογραφή (2011) είναι 366 κάτοικοι, ενώ το μεσοσταθμικό υψόμετρο είναι 18 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Το χωριό είναι κτισμένο πλάι στην εθνική οδό, 8 χιλιόμετρα νότια του Σουφλίου και στη ρίζα των τελευταίων υψωμάτων της Ροδόπης.
Ιστορία
Οι πρώτοι του κάτοικοι ήταν πρόσφυγες από την Ανατολική Θράκη.Οφείλει το όνομά του στο γεγονός οτι εξαιτίας των υψωμάτων τα οποία βρίσκονται στα δυτικά του χωριού ο ήλιος φαίνεται να δύει νωρίτερα απο την πραγματική ώρα της δύσης του,προσδίδοντας στο χωριό ένα παρατεταμένο λυκόφως ,δηλαδή το διάστημα απο τη φαινομενική δύση του ήλιου μέχρι να νυχτώσει. Η περιοχή παρουσιάζει αρχαιολογικό ενδιαφέρον. Στην πηγή Ανάβρας σώζονται τα ίχνη μιας παλαιοχριστιανικής εκκλησίας, το ιερό της οποίας είναι σκαμμένο στη βραχώδη πλαγιά του λόφου. Στις πέτρινες όχθες του ποταμού φαίνονται λαξευμένοι αρχαίοι τάφοι, κάτω από τις σκιές των πεύκων. Στα γύρω υψώματα βρέθηκαν σαρκοφάγοι της Ρωμαϊκής εποχής.Το κατάφυτο της περιοχής και το υγιεινό κλίμα, ευνόησαν να γίνουν εδώ κατασκηνωτικές εγκαταστάσεις. Στους καταπράσινους λόφους λειτουργεί ένας όμορφος κατασκηνωτικός χώρος για τους λάτρεις της φύσης. Από δω, ξεκινά στενός δρόμος ανάμεσα στο πυκνό δάσος και με υπέροχη διαδρομή, καταλήγει στο Μοναστήρι της Δαδιάς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Έβρου Κατηγορία:Δήμος Σουφλίου
Περιβόλι Φθιώτιδας
Με την ονομασία Περιβόλι Φθιώτιδας αναφέρονται οι οικισμοί:
Σκελετός
Στη βιολογία, σκελετός αποκαλείται μία σκληρή, άκαμπτη κατασκευή η οποία προσφέρει στήριξη και προστασία στον άνθρωπο και σε άλλα ζώα, ειδικότερα στα μέλη του φύλου Χορδωτά. Στα ασπόνδυλα εξωσκελετός ονομάζεται το εξωτερικό, σκληρό κάλυμμα που προστατεύει τους ευαίσθητους ιστούς και τα όργανα του οργανισμού. Σε πολλές περιπτώσεις ο εξωσκελετός εξελίσσεται παράλληλα με την ανάπτυξη του οργανισμού. Οι ενδοσκελετοί, που υπάρχουν κυρίως στους σπονδυλωτούς οργανισμούς, είναι εσωτερικοί σκελετοί που στηρίζουν τους μυς, βοηθούν στην κίνηση, και πολλές φορές περιέχουν μυελό των οστών, που παράγει αιμοσφαίρια.
Ο μέσος ανθρώπινος σκελετός ενός ενήλικα έχει περίπου 206 οστά. Τα οστά αυτά δημιουργούν αρθρώσεις που συνδέουν τα διάφορα κόκαλα μεταξύ τους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σκελετικό σύστημα
895 Ηλιώ
Η Ηλιώ (Helio) είναι ένας πολύ μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,401. Ανακαλύφθηκε το 1918 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από το χημικό στοιχείο (ευγενές αέριο) ήλιο. Αξιοσημείωτη είναι η μεγάλη κλίση της τροχιάς της Ηλιούς ως προς την εκλειπτική.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Ηλιούς εκτιμάται σε 141,90 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι B, ενώ το άλβεδό της είναι 0,042. Η Ηλιώ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 9 ώρες και 23,8 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ηλιω
Πάλμενγκαρτεν
Το Πάλμενγκαρτεν (γερμανικά: Palmengarten) είναι ένας από τους δύο βοτανικούς κήπους της Φραγκφούρτης και βρίσκεται στην περιοχή Westend. Χρηματοδοτήθηκε ιδιαιτέρως και εφαρμόστηκε από τον αρχιτέκτονα Heinrich Siesmayer. Οι εργασίες ολοκληρώθηκαν το 1871. Ο αμερικανικός διασκεδαστής Μπούφαλο Μπιλ διοργάνωσε εδώ ένα Western-Show το 1890.
Τα βοτανικά εκθέματα είναι τοποθετημένα σύμφωνα με την προέλευσή τους στον ελεύθερο χώρο ή στα θερμοκήπια, τα οποία περιέχουν επίσης τις πολυάριθμες τροπικές και υποτροπικές εγκαταστάσεις. Με 29 εκτάρια, είναι ο μεγαλύτερος κήπος του είδους του στη Γερμανία.
Το 1992 τελείωσε η αναδημιουργία του κήπου. Δίπλα στο Πάλμενγκαρτεν είναι ο βοτανικός κήπος της Φραγκφούρτης, ο οποίος ανήκει στο τμήμα της βιολογίας του Πανεπιστημίου Φραγκφούρτης.
Πάθη (Αριστοτέλης)
Τα πάθη είναι έννοια την οποία ο Αριστοτέλης χρησιμοποιεί στα ηθικά έργα του (κυρίως στα Ηθικά Νικομάχεια), στη Ρητορικὴ και στο Περί ψυχής. Κατά τον φιλόσοφο είναι ενδεικτικά τα εξής: η επιθυμία, η οργή, ο φόβος, το θάρρος, ο φθόνος, η χαρά, η φιλία, το μίσος, ο πόθος, η ζήλεια και η ευσπλαχνία. Επίσης, θεωρεί ότι τα κοινά πάθη ενίοτε χρειάζονται, αλλά ότι είναι απαραίτητο κάθε ανθρώπινο ον να μάθει πώς να τα ελέγχει με τον σωστό τρόπο, στον σωστό χρόνο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αριστοτέλης Κατηγορία:Φιλοσοφία
Σουντσάλες (Σάντα Φε)
Το Σουντσάλες (Sunchales) είναι πόλη στην επαρχία Σάντα Φε της Αργεντινής. Έχει 20.537 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2010. Βρίσκεται στο κεντροδυτικό τμήμα της επαρχίας, 135 χλμ. από την πρωτεύουσα της επαρχίας Σάντα Φε, στην Εθνική Οδό 34.
Το Σουντσάλες βρίσκεται στο πιο εύφορο τμήμα της Αργεντινής, στον πυρήνα της Υγρής Πάμπας, και εντός της λεγόμενης «κεντρικής λεκάνης γάλακτος», η οποία παράγει το μεγαλύτερο μέρος της παραγωγής γαλακτοκομικών προϊόντων της χώρας και το εξάγει μέσω των λιμανιών του ποταμού Παρανά (κυρίως Ροσάριο και Σαν Λορένσο). Αποτελεί σημαντικό σταθμό του σιδηροδρομικού δικτύου της εταιρείας Nuevo Central Argentino.
Το Σουντσάλες φιλοξενεί το Εθνικό Φεστιβάλ Παιδικού Ποδοσφαίρου τον Οκτώβριο και γιορτάζει τη γιορτή του πολιούχου του, Καρόλου Μπορομέο, στις 4 Νοεμβρίου.
Ιστορία
Στις 11 Απριλίου 1796 ιδρύθηκε οχυρό στην τοποθεσία Σουντσάλες για την αποτροπή επιθέσεων από φυλές ιθαγενών και τη φύλαξη του δρόμου που χρησιμοποιούσαν για τη μεταφορά υδραργύρου από το Μπουένος Άιρες στα ορυχεία του σημερινού Περού. Το οχυρό φύλαγε επίσης έναν οικισμό περίπου 1.000 ανθρώπων. Το 1810, στον απόηχο της Επανάστασης του Μαΐου, ορισμένοι από τους στρατιώτες που βρίσκονταν εκεί στρατολογήθηκαν για την αποστολή των ανεξαρτητοποιητών υπό τον Μανουέλ Μπελγράνο στην Παραγουάη. Ο οικισμός διαλύθηκε από εισβολή ιθαγενών.
Το 1867, υπό την επαρχιακή κυβέρνηση του Νικάσιο Ορόνιο, ήρθαν στην περιοχή άποικοι από την Εσπεράντσα. Το οχυρό ερημώθηκε και πάλι όταν οι δυνάμεις του στάλθηκαν να πολεμήσουν τις φυλές των ιθαγενών στα βόρεια της επαρχίας και στα νότια του Τσάκο, και οι άποικοι διαλύθηκαν. Λίγα χρόνια αργότερα, με τη χορηγία του κυβερνήτη Μαριάνο Καμπάλ, μια ομάδα μεταναστών (Ιταλοί, Γάλλοι, Ελβετοί, Γερμανοί, Ισπανοί, Βρετανοί και Βέλγοι) ήρθαν στην περιοχή, αλλά οι κακές σοδειές, η έλλειψη τροφίμων και οι επιθέσεις των ιθαγενών προκάλεσαν και πάλι την αποτυχία του οικισμού.
Η τελευταία προσπάθεια έγινε από τον Κάρλος Κριστιάνι, με τους πρώτους μετανάστες να καταφθάνουν το 1884. Το χωροταξικό σχέδιο της νέας αποικίας εγκρίθηκε από τον κυβερνήτη Χοσέ Γκάλβες στις 19 Οκτωβρίου 1886. Ο οικισμός ανακηρύχθηκε πόλη στην 81η επέτειο από την επίσημη ίδρυσή του, το 1967.
Αθλητισμός
Εκτός από τη Λιμπερτάδ Σουντσάλες, η οποία διαθέτει ομάδα μπάσκετ και ποδοσφαίρου, η πόλη είναι έδρα της Κλουμπ Ατλέτικο Ουνιόν ντε Σουντσάλες.
Μεταφορές
Το Σουντσάλες εξυπηρετείται από το αεροδρόμιο της Αερολέσχης Σουντσάλες, το οποίο εξυπηρετήθηκε στο παρελθόν από αεροπορικές εταιρείες όπως η Aerochaco, αλλά δεν έχει εμπορική αεροπορική εξυπηρέτηση από το 2017.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Αργεντινής
Χρονική λογική και επαλήθευση πεπερασμένων καταστάσεων
Στην επαλήθευση πεπερασμένων καταστάσεων, οι ελεγκτές μοντέλων εξετάζουν για μηχανές πεπερασμένων καταστάσεων, που απεικονίζουν ταυτόχρονα συστήματα λογισμικού, για σφάλματα στη σχεδίασή τους. Τα σφάλμα ορίζονται σαν παραβάσεις των απαιτήσεων που έχουν εκφραστεί σαν ιδιότητες του συστήματος. Αν μια μηχανή πεπερασμένων καταστάσεων δεν ικανοποιεί κάποια ιδιότητα, ο ελεγκτής μοντέλων ίσως να είναι σε θέση να παράγει ένα αντιπαράδειγμα – μη εκτέλεση του συστήματος που δείχνει πώς συμβαίνει το σφάλμα.
Οι προδιαγραφές ιδιοτήτων συχνά γράφονται σαν εκφράσεις γραμμικής χρονικής λογικής (Linear Temporal Logic, LTL). Όταν μια απαίτηση εκφράζεται σαν πρόταση LTL, ένας ελεγκτής μοντέλων μπορεί αυτόματα να επαληθεύσει αυτήν την ιδιότητα σε σχέση με το μοντέλο.
Παράδειγμα μιας τέτοιας απαίτησης για ένα σύστημα: Από τη στιγμή που ένας ανελκυστήρας καλείται από έναν όροφο μέχρι τη στιγμή που ανοίγει τις πόρτες του σε αυτόν τον όροφο, μπορεί να φτάσει σε αυτόν τον όροφο το πολύ δύο φορές. Οι συγγραφείς του "Patterns in Property Specification for Finite-State Verification" μεταφράζουν αυτήν την απαίτηση στην ακόλουθη πρόταση LTL:
Αναφορές
Κατηγορία:Τυπικές μέθοδοι Κατηγορία:Χρονική λογική
Η αυγή του θριάμβου
Η αυγή του θριάμβου είναι μια Ελληνική πολεμική ταινία παραγωγής του 1960 σε σενάριο και σκηνοθεσία Φίλιππου Φυλακτού. Πρωταγωνιστούν οι Γιώργος Φούντας, Πάρη Λεβέντη, Έφη Οικονόμου και ο Θανάσης Βέγγος.
Πλοκή
Μια ομάδα σαμποτέρ συνεργάζεται με δύο γυναίκες οι οποίες δουλεύουν σε ένα καμπαρέ. Διενεργούν διάφορα σαμποτάζ σε βάρος των Γερμανών οι οποίοι για αντίποινα εκτελούν αθώους, μέχρι που συλλαμβάνουν τον επικεφαλής των σαμποτέρ, ο οποίος τελικά ξεφεύγει. Έτσι φέρνει σε πέρας την αποστολή του, η οποία είναι η ανατίναξη ενός πλοίου και στο τέλος, απελευθερώνει και τους συντρόφους του.
Πηγές
Κατηγορία:Ταινίες του 1960 Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες δράσης Κατηγορία:Ελληνικές πολεμικές ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Φίλιππου Φυλακτού Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Ρίσσα Φιλμ Κατηγορία:Σενάρια του Φίλιππου Φυλακτού
Μαγνήσιο
Το μαγνήσιο είναι το χημικό στοιχείο με ατομικό αριθμό 12 και χημικό σύμβολο Mg. Ο συνηθισμένος βαθμός οξείδωσης του είναι +2. Πρόκειται για το δεύτερο (2ο κατά σειρά ατομικής μάζας) μέταλλο αλκαλικών γαιών, το όγδοο (8ο) κατά σειρά αφθονίας στο φλοιό της Γης (2% κατά βάρος ) και το ένατο (9ο) γενικά στο σύμπαν. Το τελευταίο οφείλεται στο γεγονός ότι σχετικά εύκολα παράγεται από τα υπερκαινοφανή άστρα, από την κύρια σειρά πυρηνικών συντήξεων: υδρογόνο → ήλιο → άνθρακας → μαγνήσιο. Η μεγάλη διαλυτότητα του ιόντος του (Mg2+) στο νερό, το κάνει ακόμη το τρίτο (3ο) πιο άφθονο διαλυμένο ιόν του θαλασσινού νερού, μετά από αυτά του νατρίου (Na+) και του χλωρίου (Cl-), φυσικά. Το μαγνήσιο είναι το ενδέκατο (11ο) πιο άφθονο στοιχείο της μάζας του ανθρώπινου σώματος, ενώ είναι απαραίτητο για όλα τα κύτταρα, καθώς και ειδικότερα για τη λειτουργία περί των 300 ενζύμων, όπου διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στον έλεγχο σημαντικών βιοχημικών λειτουργιών. Τα ιόντα μαγνησίου (Mg2+) αλληλεπιδρούν με πολυφωσφορικές ενώσεις όπως το ATP, το DNA και RNA, καθώς επίσης και εκατοντάδες ένζυμα. Τα ιόντα μαγνησίου είναι επίσης η μεταλλική καρδιά στο κέντρο της χλωροφύλλης, και είναι γι' αυτό μια κοινή πρόσθετη ύλη για τα λιπάσματα. Αρκετές ενώσεις του μαγνησίου χρησιμοποιούνται καθημερινά για, ιατρικούς λόγους, ως καθαρτικά, αντιόξινα (π.χ., το γάλα της μαγνησίας), και για σταθεροποίηση παθολογικής διέγερσης νεύρων, του αίματος και το σπασμό των αγγείων, σε τέτοιες συνθήκες όπως η εκλαμψία. Τα ιόντα του μαγνησίου έχουν ξινή γεύση και σε χαμηλές συγκεντρώσεις βοηθούν να αντιμετωπιστεί εν μέρει η φυσική σκληρότητα των μεταλλικών νερών.
Σε μορφή ελεύθερου στοιχείου δεν βρίσκεται στη Γη, επειδή (το τελευταίο, δηλαδή το μεταλλικό μαγνήσιο) είναι (χημικά) πολύ δραστικό όταν παράγεται, αν και όταν εκτίθεται στην ατμόσφαιρα επικαλύπτεται με ένα λεπτό στρώμα οξειδίου του μαγνησίου (MgO), το οποίο προστατεύει το εσωτερικό του από την παρά πέρα οξείδωση και γενικά περιορίζει κάπως τη δραστικότητά του. Με την έκθεσή του, ωστόσο, σε (χημικά) καθαρό οξυγόνο (O2) αναφλέγεται εκπέμποντας χαρακτηριστικό έντονο φως, καθιστώντας το χρήσιμο συστατικό για φωτοβολίδες, πυροτεχνήματα. Το μέταλλο πλέον παράγεται κυρίως με ηλεκτρόλυση αλάτων του που παραλαμβάνονται από τη θαλάσσια άλμη, αλλά και από το δολομίτη. Η κύρια εμπορική χρήση του είναι να σχηματίζει κράματα με αλουμίνιο (Al), που συχνά γι' αυτόν το λόγο ονομάζονται «μαγνάλια» ή «μαγνήλια» (magnalium ή magnelium). Επειδή το μαγνήσιο έχει μικρότερη πυκνότητα από το αλουμίνιο (Al) τα κράματα αυτά είναι προικισμένα με σχετικά μεγάλη ελαφρότητα και αντοχή.
Στην όψη είναι ένα αργυρόλευκο μέταλλο. Αποτελεί ακόμη εξαιρετικά σημαντικό αντιδραστήριο για τη συνθετική Οργανική Χημεία, γιατί αποτελεί τη βάση των οργανομαγνησιακών ενώσεων που έχουν μια μεγάλη πληθώρα συνθετικών εφαρμογών (αν και τελευταία υπάρχει τάση οι τελευταίες να αντικαθίστανται από τις οργανολιθιακές ενώσεις).
Ιστορία
Το όνομα προέρχεται από τη Μαγνησία της Θεσσαλίας. Σχετίζεται με το μαγνητίτη (Fe3S4) και το μαγγάνιο (Mn), που προέρχονται από κοιτάσματα στην περιοχή και χρειάζονται διαφοροποίηση στην ονομασία τους ως διαφορετικές ουσίες.
Το μαγνήσιο είναι το έβδομο (7ο) κατά μάζα και το όγδοο (8ο) κατά μοριακή συγκέντρωση πιο άφθονο χημικό στοιχείο στο φλοιό της Γης. Βρίσκεται σε μεγάλα αποθέματα μαγνησίτη, δολομίτη και άλλα ορυκτά και μεταλλικά νερά, καθώς το ιόν του μαγνησίου (Mg2+) είναι διαλυτό. Το 1618 ένας αγρότης από το Έπσομ της Αγγλίας προσπάθησε να ποτίσει τις αγελάδες του με νερό από ένα πηγάδι. Αυτές αρνήθηκαν να πιουν, γιατί το νερό είχε πικρή γεύση. Ωστόσο ο αγρότης παρατήρησε ότι το νερό έμοιαζε να θεραπεύει γδαρσίματα και ουλές. Η φήμη για τα άλατα από το Έπσομ εξαπλώθηκε. Τελικά αναγνωρίστηκε ότι περιείχαν ένυδρο θειικό μαγνήσιο (MgSO4).
Το ίδιο το μέταλλο πρωτοπαρασκευάστηκε επίσης στην Αγγλία από τον Σερ Χάμφρι Ντέιβι (Sir Humphry Davy) το 1808 με ηλεκτρόλυση ενός μίγματος οξείδιο του μαγνησίου (MgO) και οξείδιο του υδραργύρου (HgO). Ο Antoine Bussy το παρασκεύασε το 1831. Η πρώτη πρόταση του Ντέιβι για την ονομασία του ήταν «μάγνιο» (magnium), αλλά τελικά επικράτησε το όνομα «μαγνήσιο».
Ισότοπα
Το μαγνήσιο έχει τρία σταθερά ισότοπα: 24Mg, 25Mg, 26Mg. Όλα υπάρχουν σε σημαντικά ποσοστά στη Γη: το 24Mg σε ποσοστό 78,99%, το 25Mg σε ποσοστό 10% και το 24Mg σε ποσοστό 11,01%. Το ισότοπο 28Mg είναι ραδιενεργό και εντός των χρόνων 1950 και 1970 χρησιμοποιούνταν σε μερικά πυρηνικά εργοστάσια για κάποια επιστημονικά πειράματα. Αυτό το ισότοπο έχει σχετικά μικρή διάρκεια ημιζωής (21 ώρες).
Το 26Mg χρησιμοποιείται επίσης στην ισοτοπική γεωλογία με παρόμοιο τρόπο με αυτό το αργιλίου (αλουμινίου). Το 26Mg παράγεται με ραδιενεργό διάσπαση από το 26Al, το οποίο έχει διάρκεια ημιζωής 717.000 χρόνια.
Ορυκτά
Παρόλο που το μαγνήσιο βρέθηκε σε πάνω από 60 ορυκτά, μόνο ο δολομίτης. ο μαγνησίτης, ο βρουσίτης, ο καρναλλίτης, ο τάλκης και ο ολιβίνης έχουν εμπορική σημασία.
Θαλασσινό νερό
Το κατιόν του μαγνησίου (Mg2+) είναι το δεύτερο (2ο) σε αφθονία κατιόν στο θαλασσινό νερό (περίπου το 12% της μάζας του νατρίου). Αυτό κάνει το θαλασσινό νερό μια ελκυστική εμπορικά πηγή παραγωγής μαγνησίου. Για την εξαγωγή του μαγνησίου από το θαλασσινό νερό ακολουθείται η ακόλουθη διαδικασία:
1. Προστίθεται στο θαλασσινό νερό υδροξείδιο του ασβεστίου [Ca(OH)2], για να καταβυθιστεί το δυσδιάλυτο υδροξείδιο του μαγνησίου [Mg(OH)2]:
2. Το ίζημα του Mg(OH)2 διηθείται και κατεργάζεται με υδροχλωρικό οξύ (HCl), οπότε λαμβάνεται πυκνό διάλυμα χλωριούχου μαγνησίου (MgCl2):
3. Το μεταλλικό μαγνήσιο (Mg) λαμβάνεται με ηλεκτρόλυση τήγματος MgCl2: 400 px|center
Στις ΗΠΑ
Οι ΗΠΑ ήταν παραδοσιακά ο μεγαλύτερος παραγωγός μαγνησίου παγκοσμίως, παρέχοντας το 45% της παγκόσμιας παραγωγής το 1995. Σήμερα πια το μερίδιό τους στην παγκόσμια αγορά μειώθηκε στο 7%, με μία μόνο εταιρεία παραγωγής που καλύπτει την εγχώρια ζήτηση του προϊόντος.
Στην Κίνα
Από το 2005 η Κίνα πήρε τη θέση του μεγαλύτερου παγκοσμίου προμηθευτή μαγνησίου, καλύπτοντας το 60% της παγκόσμιας παραγωγής, ενώ το 1995 κάλυπτε μόλις το 4%. Στην Κίνα προτιμάνε σχεδόν απόλυτα μια διαφορετική μέθοδο παραγωγής μετάλλου από τα ορυκτά της ηλεκτρόλυσης, την πυριτιοθερμική μέθοδο Pidgeon, δηλαδή την αναγωγή του οξειδίου του μαγνησίου (MgO) από πυρίτιο (Si) σε υψηλή θερμοκρασία:
Αξιοσημείωτα χαρακτηριστικά
Το στοιχειακό μαγνήσιο είναι ένα αρκετά ανθεκτικό και ελαφρύ αργυρόλευκο μέταλλο, με δύο τρίτα (2/3) της πυκνότητας του αλουμινίου. Όταν έρχεται σε επαφή με τον αέρα αντιδρά με αυτόν, παρόλο που, σε αντίθεση με τα μέταλλα των αλκαλίων, δεν είναι απαραίτητο να φυλάσσεται σε περιβάλλον χωρίς οξυγόνο, γιατί δημιουργεί ένα προστατευτικό στρώμα οξειδίου του μαγνησίου, το οποίο είναι αρκετά αδιάβροχο και δύσκολο να αφαιρεθεί. Το μαγνήσιο, όπως και το ασβέστιο που βρίσκεται από κάτω του, στην ίδια ομάδα στον περιοδικό πίνακα (2 ή ΙΙΑ), αντιδρά με το νερό σε θερμοκρασία δωματίου, αλλά αντιδρά πολύ πιο αργά από το ασβέστιο. Όταν βυθίζεται στο νερό, φυσαλίδες αέριου υδρογόνου (Η2) εμφανίζονται σχεδόν απαρατήρητα στην επιφάνεια του μαγνησίου. Η αντίδραση πραγματοποιείται ταχύτερα σε υψηλότερη θερμοκρασία. Το μαγνήσιο επίσης αντιδρά εξωθερμικά με τα περισσότερα οξέα, όπως το υδροχλωρικό οξύ (HCl). Όπως και με το αργίλιο, τον ψευδάργυρο και με τα άλλα μέταλλα που είναι ηλεκτροθετικότερα, η αντίδραση με υδροχλωρικό οξύ παράγει ένα άλας που στο θετικό μέρος του έχει το μέταλλο αυτό και στο αρνητικό του το χλώριο (Cl-) και απελευθερώνεται αέριο υδρογόνο:
Τα μέταλλα που μπορούν να πραγματοποιήσουν αυτή την αντίδραση πρέπει να είναι πιο δραστικά από το υδρογόνο (Η2) (βλ.: Σειρά δραστικότητας των μετάλλων). Το μαγνήσιο είναι ένα πολύ εύφλεκτο μέταλλο, όταν είναι σε σκόνη ή μικρά κομμάτια, αλλά αναφλέγεται δύσκολα όταν βρίσκεται σε μεγάλη ποσότητα. Αφού αναφλεχθεί είναι δύσκολο να σβήσει και είναι ικανό να αναφλεχθεί και σε περιβάλλον με άζωτο (N2) [για να σχηματίσει αζίδιο του μαγνησίου (Mg3N2)] και σε περιβάλλον με διοξείδιο του άνθρακα (CO2) [για να σχηματίσει οξείδιο του μαγνησίου (MgO) και άνθρακα (C)]. Αυτή του η ιδιότητα χρησιμοποιήθηκε για την κατασκευή φλογοβόλων και εμπρηστικών βομβών για πόλεις κατά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, αφού το μόνο πρακτικό αντίμετρο είναι η κάλυψη της φλεγόμενης επιφάνειας με ξηρή άμμο, για να εμποδιστεί η παραπέρα επαφή με την ατμόσφαιρα. Κατά την καύση του σε επαφή με τον αέρα παράγει ένα εκτυφλωτικό λευκό φως και γι’ αυτό η σκόνη μαγνησίου χρησιμοποιούνταν στα φλας κατά τον πρώτο καιρό της ύπαρξης των φωτογραφιών. Σήμερα η σκόνη μαγνησίου χρησιμοποιείται στα πυροτεχνήματα και στις φωτοβολίδες των πλοίων, οι οποίες χρησιμοποιούνται σε περίπτωση ανάγκης και απαιτούν την ύπαρξη δυνατού λευκού φωτός. Η θερμοκρασία ανάφλεξης του μαγνησίου και των κραμάτων του δεν μπορεί να ξεπεράσει τους 1.371 oC και το ύψος της φλόγας πάνω από το μέταλλο δεν μπορεί να ξεπεράσει τα 300 mm. Το μαγνήσιο μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν προσάναμμα (καύσιμη ύλη για ανάφλεξη) για το θερμίτη, δηλαδή ένα διαφορετικά δύσκολα αναφλέξιμο μείγμα σκόνης αλουμινίου (Al) και οξείδιο του σιδήρου (FeO).
Οι (ανόργανες) ενώσεις του μαγνησίου είναι τυπικά λευκοί κρύσταλλοι. Οι περισσότερες μπορούν να διαλυθούν στο νερό αποδίδοντας το κατιόν μαγνησίου (Mg2+) με την ξινή δυσάρεστη του γεύση. Μικρά ποσά διαλυμένων ιόντων μαγνησίου συνεισφέρουν στην οξύτητα και τη γεύση των φυσικών υδάτων. Ιόντα μαγνησίου σε μεγάλες ποσότητες χρησιμεύουν ως ήπια καθαρτικά και το θειώδες μαγνήσιο (MgSO3) χρησιμοποιείται συνήθως γι’ αυτό το σκοπό. Το γνωστό «γάλα της μαγνησίας» είναι μία από τις πιο δυσδιάλυτες ουσίες του μαγνησίου, το υδροξείδιο του μαγνησίου [Mg(OH)2]. Το «γάλα της μαγνησίας» είναι μια αραιά βάση και χρησιμοποιείται συνήθως ως αντιόξινο.
Κράματα μαγνησίου
Κυριότερα κράματα του μαγνησίου είναι τα:
Ενώσεις μαγνησίου
Σημαντικότερες ενώσεις του μαγνησίου είναι: καθώς και διάφορες οργανομαγνησιακές ενώσεις
Κατασκευαστικές εφαρμογές ως ελεύθερο μέταλλο και σε κράματα
thumb|left|Κύλινδρος Μαγνησίου (στο φόντο χάλκινο νόμισμα για σύγκριση) thumb|right|Παράγωγα του Μαγνησίου
Το μαγνήσιο είναι το τρίτο (3ο) συχνότερα χρησιμοποιούμενο κατασκευαστικό μέταλλο, ακολουθώντας το χάλυβα και το αλουμίνιο. Η κύρια χρήση του είναι να σχηματίζει κράματα με το αλουμίνιο, μια ευρεία χρήση των οποίων είναι η κατασκευή μεταλλικών κουτιών για αναψυκτικά και μπύρες. Ωστόσο και το καθαρό μαγνήσιο μπορεί να συγκριθεί με το αλουμίνιο, γιατί είναι ισχυρό και ελαφρύ. Γι' αυτό χρησιμοποιείται σε μεγάλο βαθμό σε κατασκευαστικές εφαρμογές, όπως ανταλλακτικά αυτοκινήτων και φορτηγών. Ειδικά οι υψηλές ποιότητας ζάντες κράματος μαγνησίου που ονομάζονται «mag wheels». Το 1957 το μοντέλο «Corvette SS», που σχεδιάστηκε για αγώνες ταχύτητας, είχε αμάξωμα από καθαρό μαγνήσιο. Ένα άλλο σπορ μοντέλο, το «Mercedes-Benz 300 SLR» είχε αμάξωμα από το κράμα μαγνησίου «Elektron». Αυτά τα μοντέλα είχαν επιτυχίες στους αγώνες «Le Mans» και «Mille Miglia», καθώς και σε άλλους αγώνες αυτοκινήτων του 1955, αν και ένα από αυτά είχε ένα από τα χειρότερα δυστυχήματα με ανθρώπινες απώλειες στον αγώνα του «Le Mans». Η «Porsche», στη διαρκή προσπάθειά της για ελάττωση του βάρους των αυτοκινήτων της, οδηγήθηκε στη χρήση φτερών από μαγνήσιο στο διάσημο μοντέλο της «Porsche 917/053» που νίκησε τον αγώνα «Le Mans» του 1971, όπου ακόμη κρατά το απόλυτο ρεκόρ απόστασης. Το «917/30 Can-Am» επίσης είχε φτερά από μαγνήσιο, βοηθώντας έτσι την εκμετάλλευση του φιλόδοξου κινητήρα 1100-1500 ίππων της «Volkswagen Group», που επίσης χρησιμοποιούσε πολλά ανταλλακτικά από μαγνήσιο, για πολλά έτη. Για μακρά περίοδο η «Porsche» χρησιμοποίησε κράμα μαγνησίου για τους κινητήρες της, εξαιτίας φυσικά του μειωμένου βάρους του. Επίσης υπήρξε ανανεωμένο ενδιαφέρον για κινητήρες από μαγνήσιο ή και κράματά του από την «BMW», από το 2006 στα μοντέλα της «325i» και «325i» Οι κινητήρες της «BMW» χρησιμοποίησαν κράμα μαγνησίου (συγκεκριμένα το «AJ62A») στα εσωτερικά τοιχώματα των κυλίνδρων τους, καθώς και στα χιτώνια ψύξης τους. Ο κινητήρας της «Corvette Z06» το 2006 είχε περίβλημα από το κράμα μαγνησίου «AE44» θεωρήθηκε μια υψηλής τεχνολογίας σχεδίαση. Όλα αυτά τα κράματα είναι πρόσφατες εξελίξεις υψηλής θερμοκρασίας και χαμηλής τριβής κραμάτων μαγνησίου. Η «Mitsubishi Motors» επίσης χρησιμοποιεί μαγνήσιο, μεταλλικό και σε κράματα, για τα χειριστήρια αλλαγής ταχυτήτων της. Η γενική στρατηγική γι' αυτά τα κράματα είναι να σχηματίζουν διαμετταλλικές επαφές στα όρια κόκκων, π.χ. προσθέτοντας και μεταλλικό ασβέστιο. Νέες εξελίξεις ανάπτυξης κραμάτων μαγνησίου και μειωμένα κόστη αρχίζουν να γίνονται ολοένα πιο ανταγωνιστικά για το καθαρό αλουμίνιο σε όλο και περισσότερες εφαρμογές της αυτοκίνησης.
Η δεύτερη περιοχή εφαρμογών του μαγνησίου είναι οι ηλεκτρονικές συσκευές. Εξαιτίας της μικρής του πυκνότητας και των καλών μηχανικών και ηλεκτρικών ιδιοτήτων του, το μαγνήσιο χρησιμοποιείται ευρύτατα στην κατασκευή κινητών τηλεφώνων, φορητών υπολογιστών, φωτογραφικών μηχανών, καμερών και άλλων ηλεκτρονικών συσκευών.
Ιστορικά το μαγνήσιο ήταν ένα από τα κύρια μέταλλα κατασκευής αεροδιαστημικών σκαφών και σχετικών συστημάτων. Χρησιμοποιήθηκε από τη Γερμανία για την κατασκευή πολεμικών αεροσκαφών της από τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά ιδιαίτερα κατά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Κατοχύρωσαν ακόμη την ονομασία «Elektron» για το σημαντικό αυτό κράμα μαγνησίου. Εξαιτίας των πιθανών ζημιών από την ανάφλεξη εξαρτημάτων μαγνησίων σε περίπτωση πυρκαγιάς η εφαρμογή του μαγνησίου στην αεροδιαστημική βιομηχανία γενικά είχε αποκλειστεί από τα εξαρτήματα των κινητήρων της. Ωστόσο πλέον η χρήση κραμάτων μαγνησίου και στον αεροδιαστημικό τομέα αυξάνεται, εξαιτίας της σημασίας της οικονομίας καυσίμων εκεί και επομένως της μείωσης του βάρους κατασκευής. Η ανάπτυξη και η έρευνα κραμάτων μαγνησίου (π.χ του «Elektron 21») συνεχίζεται επιτυχημένα στους κινητήρες, στα εσωτερικά και στα ατρακτικά εξαρτήματα. Η Ευρωπαϊκή Ένωση χρηματοδοτεί τρία (3) σχετικά ερευνητικά εγχειρήματα για την αεροδιαστημική τεχνολογία, με προτεραιότητα το «Six Framework Program».
Χημικές εφαρμογές ως ελεύθερο μέταλλο
thumb|left|Μια ασυνήθιστη εφαρμογή του μαγνησίου ως πηγή φωτισμού, κατά τη διάρκεια σκι με σανίδα (τη νύχτα) το [[1931.]] thumb|right|«Αναπτήρας μαγνησίου» (στο αριστερό του χέρι): Χρησιμοποιείται με ένα μαχαίρι και τσακμακόπετρα για να δημιουργήσει σπινθήρες που θα αναφλέξουν τα ρινίσματα του μετάλλου.
Κατ' αρχήν το μαγνήσιο είναι αναφλέξιμο. Όταν καίγεται παράγει θερμοκρασία έως 3.100 °C. Η θερμοκρασία αυτανάφλεξης ρινισμάτων του στον αέρα είναι ακριβώς 630 °C. Όταν καίγεται παράγει έντονο λευκό φως και θερμότητα. Η υψηλή θερμοκρασία που παράγει όταν καίγεται κάνει το μαγνήσιο θαυμάσιο εργαλείο για το επείγον άναμμα φωτιάς στο ύπαιθρο αλλά και για διασκέδαση. Άλλες σχετικές εφαρμογές της ιδιότητας αυτής είναι το φλας στη φωτογραφία, φωτοβολίδες, πυροτεχνήματα και πίδακες φωτιάς για εφέ.
Άλλες χημικές εφαρμογές του μαγνησίου είναι οι ακόλουθες:
Βιολογική σημασία
Εξαιτίας της μεγάλης αλληλεπίδρασης μεταξύ των ιόντων του φωσφόρου και του μαγνησίου, τα ιόντα μαγνησίου είναι απαραίτητα για τη δημιουργία των νουκλεϊκών οξέων και συνεπώς απαραίτητα σε όλα τα κύτταρα όλων των γνωστών ζωντανών οργανισμών στη γη. Πάνω από 300 ένζυμα απαιτούν την παρουσία ιόντων μαγνησίου για την καταλυτική δράση τους.
Τα φυτά έχουν ακόμα ένα τρόπο με τον οποίο χρησιμοποιούν το μαγνήσιο. Υπάρχει στη χλωροφύλλη και η ανεπάρκειά του μπορεί να προκαλέσει καθυστερημένη πτώση των κίτρινων φύλλων.
Το μαγνήσιο είναι πολύ σημαντικό στοιχείο της ανθρώπινης διατροφής. Το σώμα ενός ενήλικα περιέχει περίπου 24 γραμμάρια μαγνησίου, με το 60% στο σκελετό, το 39% εντός των κυττάρων (20% στους σκελετικούς μύες) και το υπόλοιπο 1% εκτός των κυττάρων. Στο ανθρώπινο σώμα επίσης φαίνεται το μαγνήσιο να διευκολύνει την απορρόφηση του ασβεστίου. Υψηλή ή χαμηλή κατανάλωση πρωτεϊνών μπορούν να εμποδίσουν την απορρόφηση του μαγνησίου και άλλα διατροφικά στοιχεία, όπως ο φώσφορος και τα λίπη, την επηρεάζουν.
Πηγές μαγνησίου είναι οι ξηροί καρποί, τα δημητριακά, ο καφές, το κακάο, το τσάι, τα μπαχαρικά και τα λαχανικά (ειδικά αυτά που έχουν πράσινα φύλλα). Τα τελευταία χρόνια έχει παρατηρηθεί μείωση του μαγνησίου στους ανθρώπους με μοντέρνες διατροφικές συνήθειες, καθώς ο καθαρισμός της τροφής και τα λιπάσματα μειώνουν ή “εξαφανίζουν” το υπαρκτό μαγνήσιο.
Υπάρχουν πολλά συμπληρώματα μαγνησίου. Το οξείδιο του μαγνησίου (MgO), είναι ένα από τα πιο κατάλληλα, καθώς περιέχει μεγάλη ποσότητα μαγνησίου ανά μονάδα βάρους, αλλά είναι αυτό που υπάρχει στη μικρότερη ποσότητα στη φύση. Το όξινο κιτρικό μαγνήσιο (C6H6 O7Mg) έχει αναφερθεί ότι υπάρχει σε μεγαλύτερη ποσότητα στη φύση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόσθετα τροφίμων
Παναγιώτης Πετρούτσος
Ο Παναγιώτης Πετρούτσος (1953-1977) ήταν Έλληνας αξιωματικός της Πολεμικής Αεροπορίας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1953 στο χωριό Μέλισσα της Ηλείας. Ο πατέρας του ονομαζόταν Νικόλαος.
Απεβίωσε στις 3 Οκτωβρίου του 1977 σε ηλικία μόλις 24 ετών, επί το καθήκον, εκτελώντας εκπαιδευτική αποστολή ως συγκυβερνήτης, όταν το αεροσκάφος F-4E Phantom II της 339 Μοίρας Διώξεως - Βομβαρδισμού (ΜΔ/Β) της 117 Πτέρυγας Μάχης (117 Π.Μ.), με κυβερνήτη το Σμηναγό Σταύρο Γιαννικάκη, κατέπεσε και συντρίβει στο Αιγαίο πέλαγος στη θαλάσσια περιοχή των Βορείων Σποράδων και συγκεκριμένα της νήσου της Σκύρου. Το περιστατικό αυτό συγκλόνισε και συγκίνησε την τότε κοινή γνώμη. Το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας και η Πολεμική Αεροπορία, τίμησαν τους δύο πεσόντες ήρωες στρατιωτικούς. Προς τιμήν τους μάλιστα συνέταξαν το εγχειρίδιο κανόνων εμπλοκής «Γιαννικάκης - Πετρούτσος», το οποίο χρησιμοποιείται μέχρι σήμερα.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί της Πολεμικής Αεροπορίας
Αγάπες μου
Ιταλική ταινία, κωμωδία, έτους 1979, διάρκειας 97 λεπτών, (πρωτότυπος ιταλικός τίτλος: AMORI MIEI).
Υπόθεση
Η Anna (Monica Vitti) θέλει να βελτιώσει τις συνθήκες του γάμου της με τον σύζυγό της, τον δημοσιογράφο Marco (Johnny Dorelli), όμως αντί αυτού καταλήγει να… δημιουργήσει δεσμό με τον νέο της... καθηγητή ψυχολογίας, τον Antonio (Enrico Maria Salerno). Και ενώ προσπαθεί να κρατήσει τις ισορροπίες μεταξύ των δύο ανδρών, ανακαλύπτει πως έχει μείνει έγκυος, χωρίς να είναι σίγουρη από ποιον. Έτσι πηγαίνει να περάσει κάπου το Σαββατοκύριακό της μόνη της για να σκεφτεί. Κι ενώ πηγαίνουν στον Σταθμό του τρένου για να της πουν αντίο, ο Marco και ο Antonio πέφτουν ο ένας πάνω στον άλλο. Οπότε αποφασίζουν να περάσουν κι αυτοί ένα Σαββατοκύριακο ελεύθεροι. Κάπου εκεί εμφανίζεται και η πανέμορφη Deborah (Edwige Fenech)…
Συντελεστές
Σενάριο: Jaja Fiastri
Σκηνοθεσία: Steno
Παραπομπές
Κατηγορία:Ταινίες του 1979 Κατηγορία:Ιταλικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ιταλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Κομέντια αλ'ιταλιάνα Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ιταλία
Ερμής ο Λόγιος
Με τον τίτλο Ερμής ο Λόγιος ή Λόγιος Ερμής ήταν γνωστό το δεκαπενθήμερο φιλολογικό περιοδικό στην ελληνική γλώσσα που εκδιδόταν από το 1811 έως το 1821 στην ελληνική παροικία της Βιέννης, φέρνοντας κοντά τους Έλληνες λόγιους της διασποράς. Εμπνευστής του περιοδικού ήταν ο Αδαμάντιος Κοραής και πρώτος διευθυντής του περιοδικού ο Άνθιμος Γαζής. Θεωρείται ως το σημαντικότερο περιοδικό της περιόδου πριν την έναρξη της ελληνικής επανάστασης, με τους συνεισφέροντες στο περιοδικό να είναι σημαντικοί λόγιοι και διανοούμενοι της ελληνικής κοινότητας. Το περιοδικό είχε ως στόχο την επαφή και επικοινωνία των διανοουμένων εντός της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας με αυτούς της Δυτικής Ευρώπης, καθώς και για να προετοιμάσει το πνευματικό υπόστρωμα για την εθνική εξέγερση των Ελλήνων. Η γεωγραφική εξάπλωσή του σε σχέση με τα δεδομένα της εποχής του ήταν εντυπωσιακή επειδή κυκλοφορούσε σε πάνω από σαράντα ελληνικές κι ευρωπαϊκές πόλεις. Η κυκλοφορία του άρχισε την 1η Ιανουαρίου 1811, και κατόπιν εκδίδονταν -με μια διακοπή το 1815- έως την 1η Μαΐου 1821. Μετά τον Άνθιμο Γαζή, διευθυντές του περιοδικού έγιναν ο Θεόκλητος Φαρμακίδης και αργότερα ο Κωνσταντίνος Κοκκινάκης.
Δημιουργία του περιοδικού
thumb|Ο [[Αδαμάντιος Κοραής ήταν το άτομο που προώθησε την ιδέα της ύπαρξης του περιοδικού και συντέλεσε στη δημιουργία του|217x217px]]Κατά τον 18ο αιώνα τα ιδεώδη του Ευρωπαϊκού Διαφωτισμού και της Γαλλικής Επανάστασης έγιναν ευρέως γνωστά στους Έλληνες λόγιους της εποχής, οι οποίοι σκέφτηκαν πως οι ιδέες της ελευθερίας και αυτοδιάθεσης συμβάδιζαν με την εθνική επιδίωξη της ελευθερίας και ανεξαρτησίας των Ελλήνων από τους Οθωμανούς. Ο Κοραής σκοπεύοντας να μεταφέρει το πνεύμα αυτό του Διαφωτισμού στους ελληνικούς πληθυσμούς σε Ευρώπη και Οθωμανική αυτοκρατορία, προώθησε την ιδέα του περιοδικού ως έντυπο μέσο για την επίτευξη του σκοπού αυτού. Θεωρώντας πως η αρχισυνταξία του περιοδικού έπρεπε να ανατεθεί σε έναν άνθρωπο των γραμμάτων, πρότεινε τον φίλο του Άνθιμο Γαζή ο οποίος κατείχε ιδιαίτερη μόρφωση και ήταν ιερέας στη Βιέννη. Η Βιέννη ήταν το κατάλληλο μέρος για ένα τέτοιο εγχείρημα καθώς αποτελούσε το πλέον δραστήριο πνευματικό κέντρο της Ελληνικής διασποράς στην Ευρώπη. Ήδη από 1783 οι αυστριακές αρχές επέτρεπαν την εκτύπωση βιβλίων στην ελληνική γλώσσα, ενώ το 1790 κυκλοφόρησε και η πρώτη ελληνική εφημερίδα της νεότερης εποχής με τον τίτλο Εφημερίς στην ίδια πόλη, ενώ λίγα χρόνια αργότερα εκεί εκτυπώθηκε και η Χάρτα του Ρήγα το 1797.
Η πρωτοβουλία του Κοραή υποστηρίχτηκε με πόρους της Φιλολογικής Εταιρείας Βουκουρεστίου υπό τη διοίκηση του μητροπολίτη Ιγνάτιου, και με τους πόρους αυτούς έγινε δυνατή η ίδρυση και κυκλοφορία του περιοδικού. Το περιοδικό ακολουθούσε τον τρόπο γραφής και σύνταξης άλλων Ευρωπαϊκών συγγραμμάτων της εποχής και περιείχε σχολιασμό σχετικά με τις τέχνες και τις επιστήμες, επιτελώντας τον ρόλο του ως σημαντικό μέσο για τη μεταφορά των ιδεών και τη γνωστοποίηση των διανοουμένων της εποχής εκείνης προς τους Έλληνες που ζούσαν στα εδάφη τα οποία διαχειρίζονταν η Οθωμανική αυτοκρατορία. Το περιοδικό σταμάτησε τη λειτουργία του οριστικά όταν το έκλεισαν οι Αυστριακές αρχές με το ξέσπασμα της επανάστασης στην Ελλάδα.
Τα πρώτα χρόνια (1811 - 1814)
thumb|214x214px|Ο [[Άνθιμος Γαζής υπήρξε ο πρώτος αρχισυντάκτης του περιοδικού από το 1811 έως το 1813, με μια σύντομη επιστροφή το 1816]] Οι στόχοι του περιοδικού, σύμφωνα με την ιδρυτική διακήρυξη στο πρώτο τεύχος του, ήταν η αφύπνιση ως προς την πρόοδο της εκμάθησης και η καλλιέργεια της νέας ελληνικής γλώσσας.
Οικονομικές δυσχέρειες και ανάκαμψη (1814–1820)
thumb|203x203px|Ο [[Θεόκλητος Φαρμακίδης υπήρξε ο δεύτερος αρχισυντάκτης του περιοδικού από το 1814 έως το 1816]] Το περιοδικό αντιμετώπισε σοβαρά προβλήματα χρηματοδότησης μετά τις συνθήκες που προέκυψαν στο Βουκουρέστι και τη Φιλολογική Εταιρεία Βουκουρεστίου μετά τη συνθήκη του Βουκουρεστίου τον Μάιο του 1812 μεταξύ της Ρωσίας και της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, κάτι που οδήγησε στη σύντομη διάλυση του συλλόγου ο οποίος ήταν ο κύριος χρηματοδότης του Λόγιου Ερμή. Σε ανακοίνωση που δημοσιεύτηκε στο τεύχος της 1ης Απριλίου του 1813, ο Αλέξανδρος Βασιλείου ανακοίνωσε πως το περιοδικό διαθέτει πολύ λίγους συνδρομητές και έκανε έκκληση σε όλους τους αναγνώστες να υποστηρίξουν οικονομικά το εγχείρημα.
Κατά την περίοδο 1814–1815, η κατάσταση ήταν ιδιαίτερα κρίσιμη καθώς υπήρξαν μόνο 7 τεύχη το 1814, και μόνο ένα το 1815 το οποίο ασκούσε πολεμική στον ιδεολογικό αντίπαλο του Κοραή ως προς το γλωσσικό ζήτημα, τον Νεόφυτο Δούκα. Την ίδια περίοδο επέστρεψε ο Γαζής στην αρχισυνταξία, και κατά τα επόμενα έτη το περιοδικό επιδοτούνταν από τους ηγεμόνες της Οθωμανικής διοίκησης στη Μολδοβλαχία, τους Σκαρλάτο Καλλιμάχη και Μιχαήλ Σούτζο.
Πέρα από τις διάφορες δυσκολίες που αντιμετώπισε το περιοδικό, το 1816 ήταν καταλυτικό έτος με την επιστροφή του Θεόκλιτου Φαρμακίδη και μετέπειτα τον ερχομό του Κωνσταντίνου Κοκκινάκη. Έκτοτε η λειτουργία του περιοδικού συνεχίστηκε χωρίς διακοπή έως την έναρξη της Επανάστασης του 1821.
Ελληνική επανάσταση (1821)
Κατά το 1821 κυκλοφόρησαν 9 τεύχη του περιοδικού από τον Ιανουάριο έως τον Μάιο. Σε ειδικό παράρτημα του τεύχους της 1ης Απριλίου του 1821 υπάρχει το κείμενο ελληνικής μετάφρασης ενός άρθρου της αυστριακής εφημερίδας Wiener Zeitung, με ημερομηνία 29 Μαρτίου, το οποίο αναφέρεται στην εξέγερση του Αλέξανδρου Υψηλάντη και του Τούντορ Βλαντιμιρέσκου στις παραδουνάβιες ηγεμονίες της Μολδοβλαχίας -γεγονός το οποίο συνέβη στις 24 Φεβρουαρίου-, και η οποία αποτέλεσε το πρώιμο έναυσμα της ελληνικής επανάστασης.