cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Εθνική Χονγκ Κονγκ (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Συμμετοχή σε διεθνείς διοργανώσεις
Το Χονγκ Κονγκ δεν έχει ποτέ λάβει μέρος σε κάποια Ολυμπιακή Διοργάνωση, ούτε μετρά παρουσίες σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα Γυναικών. Στο Πρωτάθλημα Ασίας της FIBA Asia συμμετείχε για πρώτη φορά το 1968, ενώ διαθέτει, παράλληλα, δικαίωμα συμμετοχής σε διοργανώσεις της EABA, θυγατρικής της FIBA Asia για την περιοχή της Ανατολικής Ασίας.
Επίσης, διαθέτει δικαίωμα συμμετοχής στους Ασιατικούς Αγώνες και στους Αγώνες Ανατολικής Ασίας υπό τη σκέπη της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής.
Πηγές
Χονγκ Κονγκ Γυναικων
Αντόνιο Αμπαντία
Ο Αντόνιο Αμπαντία (γενν. 2 Ιουλίου 1990) είναι Ισπανός δρομέας μεγάλων αποστάσεων. Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2016 κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στα 10,000 μέτρα ανδρών. Συμμετείχε στον προκριματικό γύρο του ίδιου αγωνίσματος στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2016, χωρίς να προκριθεί στον τελικό. Στους Μεσογειακούς Αγώνες 2018 ήταν 4ος στα 5000 μέτρα ανδρών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ισπανοί αθλητές του στίβου Κατηγορία:Δρομείς μεγάλων αποστάσεων Κατηγορία:Ισπανοί αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Μεσογειακούς Αγώνες 2018 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στη Θερινή Πανεπιστημιάδα 2011 Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ισπανικού Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου
Αριστείδης Κατσαούνης
Ο '''Αριστείδης Αθαν. Κατσαούνης''' (1920 - 20 Ιανουαρίου 1997) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη και σπούδασε νομικά και οικονομικές επιστήμες στο ΑΠΘ. Εξελέγη βουλευτής Α΄ Θεσσαλονίκης με τη Νέα Δημοκρατία για πρώτη φορά το 1974 με 16.583 ψήφους. Επανεξελέγη με το ίδιο κόμμα στις βουλευτικές εκλογές του 1977. Στην κυβέρνηση Καραμανλή υπήρξε υφυπουργός Βιομηχανίας από τις 10 Σεπτεμβρίου 1976 ως τις 21 Οκτωβρίου 1977.. Παντρεύτηκε την Χαρίκλεια Ζαχαράκη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Βιομηχανίας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Βουλευτές Α΄ Θεσσαλονίκης
Κότινο Ξάνθης
Γεωγραφία - Ιστορία
Το Κότινο βρίσκεται στο κέντρο του πρώην νομού σε απόσταση 15 χλμ. Β. από την Ξάνθη και 4 χλμ. Ν. από τη Σμίνθη (έδρα δήμου). Είναι κτισμένο στις δυτικούς πρόποδες του όρους Μελέτιος ενώ στα δυτικά του χωριού περνάει ο ποταμός Κόσυνθος και η ΕΟ Ξάνθης - Εχίνου. Πολιτισμικά συμπεριλαμβάνεται στα Πομακοχώρια της Ξάνθης (όπως και όλα της περιοχής) και παλιότερα αναφερόταν με την ονομασία Kοτσίνα (πομάκικα) να ανήκει (1878 έως 1912) στο βιλαέτι Aδριανούπολης, στο σαντζάκι Γκιουμουλτζίνας (Kομοτηνής) και στον καζά Ξάνθης. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση, το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Μύκης. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης υπάγεται στη δημοτική ενότητα Μύκης του Δήμου Μύκης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 80 μόνιμους κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ξάνθης Κατηγορία:Δήμος Μύκης Κατηγορία:Πομακοχώρια
Βιττέλ
Το Βιττέλ (γαλλικά: Vittel, αρχαϊκά Wittel) είναι κοινότητα στο νομό Βοζ, στο Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία.
Μεταλλικό νερό εμφιαλώνεται και πωλείται εδώ από τη Nestlé Waters France, με την επωνυμία Vittel.
Ιστορία
Το 1854, αφού επισκέφτηκε τα λουτρά στο κοντινό Κοντρεξεβίλ, ο δικηγόρος Λουί Μπουλουμί αγόρασε το Fontaine de Gérémoy, την τοποθεσία της σύγχρονης πόλης Βιττέλ. Δύο χρόνια αργότερα, ο Μπουλουμί έχτισε ένα υπόστεγο από το οποίο αναπτύχθηκε η μεγαλειώδης, πολυτελής αρχιτεκτονική που χαρακτηρίζει την τοποθεσία. Η πόλη ήταν επίσης αναγνωρισμένη πόλη σπα, εμφιάλωσης και εξαγωγής των νερών της.
Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
Το Βιττέλ ήταν η έδρα της Νοσοκομειακής Στρατιωτικής Βάσης των ΗΠΑ 36 από το Ντιτρόιτ, από τον Νοέμβριο του 1917 έως τον Φεβρουάριο του 1919. Αυτή η μονάδα δημιουργήθηκε στο Κολέγιο Ιατρικής και Χειρουργικής του Ντιτρόιτ, τώρα στο Πανεπιστήμιο Γουέιν Στέιτ, Ιατρική Σχολή. Κατέλαβαν τα πέντε ξενοδοχεία-θέρετρα της πόλης, συν το καζίνο.
Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
Κατά τη διάρκεια της Μάχης της Γαλλίας το καλοκαίρι του 1944, ένας μικρός αεροδιάδρομος με γρασίδι βόρεια της πόλης χρησιμοποιήθηκε για ελαφρά αεροσκάφη συνδέσμου από την Πολεμική Αεροπορία του Αμερικανικού Στρατού. Η Δωδέκατη Πολεμική Αεροπορία είχε στο Βιττέλ πολλές πολεμικές πτέρυγες μάχης κατά τη διάρκεια της προέλασης τους ανατολικά στη Γερμανία. Το 1945, αυτή η επίπεδη, χλοοτάπητη περιοχή γης (τώρα πίστα ιπποδρομιών) χρησιμοποιήθηκε ως χώρος κράτησης για αεροσκάφη της Luftwaffe που είχαν συλληφθεί πριν από την αποστολή τους στην Αγγλία και τις Ηνωμένες Πολιτείες, για αξιολόγηση (Επιχείρηση Lusty).
Το Βιττέλ χρησίμευσε ως στρατόπεδο εγκλεισμού για εχθρούς του γερμανικού Ράιχ κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Εκατοντάδες αμερικανικές και βρετανικές οικογένειες φυλακίστηκαν εκεί από τον Σεπτέμβριο του 1942. Μερικές εκατοντάδες Εβραίοι, πολίτες Γερμανών εχθρών, στάλθηκαν επίσης εκεί από τους Γερμανούς που ήλπιζαν να τους χρησιμοποιήσουν για να ανταλλάξουν Γερμανούς αιχμαλώτους ή υπηκόους που κρατούνταν αλλού. Οι περισσότεροι Εβραίοι κρατούμενοι του Βιττέλ απελάθηκαν στο Άουσβιτς και δολοφονήθηκαν εκεί το 1944. Το τάγμα των καθολικών μοναχών, Soeurs du Sainte Esprit, κατηγορήθηκε για τη φροντίδα των Εβραίων κοριτσιών που ήταν φυλακισμένες εκεί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες του Βοζ Κατηγορία:Λουτροπόλεις της Γαλλίας
Μελινοφάγοι
δεξιά|μικρογραφία|Προσεγγιστική θέση των Μελανοφάγων Οι Μελινοφάγοι είναι το όνομα μιας αρχαίας θρακικής φυλής. Αναφέρεται ότι πήραν το όνομά τους από τη μελίνη -είδος κέγχρου- που κατανάλωναν. Ζούσαν στη σημερινή ανατολική Θράκη, δυτικά της σημερινής Κωνσταντινούπολης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Θράκες
Ιερός Ναός Τιμίου Πρόδρομου Καβάλας
Ο Ιερός Μητροπολιτικός Ναός Τιμίου Προδρόμου είναι ο παλαιότερος σωζόμενος χριστιανικός ναός στην Καβάλα.
Η δημιουργία του ταυτίζεται με την έξοδο του χριστιανικού πληθυσμού εκτός της χερσονήσου της Παναγίας το 1864, όταν η Ελληνική Ορθόδοξη Κοινότητα απέκτησε το δικαίωμα να κτίσει συνοικία έξω από τα τείχη. Πρώτο μέλημά της ήταν να ανεγείρει ναό για τις θρησκευτικές ανάγκες των πιστών. Ο ναός θεμελιώθηκε το 1865, εγκαινιάζεται δύο χρόνια αργότερα και ανακαινίστηκε εικοσιπέντε χρόνια αργότερα (1890).
Πρόκειται για μια τρίκλιτη βασιλική με τρούλο. Ο διάκοσμος της εποχής ήταν απλός και μονόχρωμος (η ενδιαφέρουσα εικονογράφηση της οροφής είναι πρόσφατη) και διαθέτει ενδιαφέρουσα θρησκευτική ζωγραφική της εποχής και κειμήλια προσφύγων. Τα κορινθιακού ρυθμού κιονόκρανα, οι κιονίσκοι, το τέμπλο και οι γύψινες διακοσμήσεις είναι όλα νεοκλασικά. Στο βόρειο υπάρχει τοξωτό υπέρθυρο με την επιγραφή "ΙΕΡΟC/ΝΑΟC/1867/ΤΙΜΙΟΥ/ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ". Στο νότιο περίβολο του ναού υπήρχε το κοιμητήριο της Ελληνικής Ορθοδόξου κοινότητος και αγίασμα και λειτουργεί και στις μέρες μας.
Qismat (ταινία)
Το Qismat (μετάφραση: Μοιρα, πεπρωμένο) είναι Παντζάμπι Ινδική ρομαντική, δραματική ταινία παραγωγής 2018, την οποία έγραψε και σκηνοθέτησε ο Τζάγκντιπ Σιντού. Η παραγωγή έγινε από την εταιρεία Shri Narotam Ji Productions και στην ταινία πρωταγωνιστούν οι Άμι Βιρκ και Σαργκούν Μέχτα, πλαισιωμένοι από τους Γκούγκου Γκιλ, Τάνια και Χάρμπι Σάνγχα. Ο τίτλος της ταινίας προέρχεται από το ομώνυμο τραγούδι του 2017, το οποίο τραγούδησε ο Βιρκ και στο μουσικό βίντεο αυτού πρωταγωνιστούσε η Μέχτα. Επίσης, η ταινία αποτελεί το κινηματογραφικό ντεμπούτο της Τάνια. Η ιστορία της ταινίας ακολουθεί έναν άντρα ο οποίος σπουδάζει στην Τσαντίγκαρ και ερωτεύεται μια γυναίκα, παρόλο που έχει ήδη κανονιστεί ο γάμος του με μια άλλη γυναίκα.
Τα γυρίσματα διήρκεσαν 45 μέρες και έλαβαν χώρα στην Τσαντίγκαρ και άλλα χωριά του Παντζάμπ. Φωτογράφος της ταινίας είναι ο Τζαλίς Όμπεροϊ. Τη μουσική επένδυση συνέθεσαν οι Γκουρμίτ Σινγκ και Σαντίπ Σαξίνα, ενώ το soundtrack οι Μπι Πρακ και Σούχι, με τα τραγούδια να ερμηνεύουν οι Άμι Βιρκ, Γκουρνάμ Μπουλάρ, Καμάλ Χαν, Ντίβια Μπατ, Νίτου Σάλα και Μπι Πρακ. Ο Χαν κέρδισε επίσης το βραβείο «Καλύτερου Playback Τραγουδιστή».
Το Qismat κυκλοφόρησε στις 21 Σεπτεμβρίου 2018 και η διανομή του έγινε από τα White Hill Studios. Έλαβε θετικές κριτικές από τους κριτικούς, με κάποιους να δίνουν έμφαση στην ερμηνεία του Βιρκ λέγοντας πως ήταν η καλύτερη ερμηνεία του μέχρι τότε, ενώ κάποιοι άλλοι επέκριναν τη μεγάλη διάρκεια της ταινίας. Εμπορικά σημείωσε επίσης επιτυχία με τα έσοδα να ανέρχονται στα ₹31,05,00,000 στη διάρκεια των 50 ημερών που προβαλλόταν στις κινηματογραφικές αίθουσες. Επίσης, η ταινία κατέχει την πέμπτη θέση στη λίστα με τις πιο εμπορικές Παντζάμπι ταινίες όλων των εποχών και τη δεύτερη θέση στη λίστα με τις Παντζάμπι ταινίες του 2018. Κέρδισε 4 PTC Παντζάμπι Κινηματογραφικά Βραβεία στις κατηγορίες «Καλύτερης Ταινίας (από κριτικούς)», «Α' Γυναικείου Ρόλου», «Καλύτερου Σκηνοθετικού Ντεμπούτου» και «Καλύτερου Playback Τραγουδιστή», ενώ έλαβε κι αρκετές άλλες υποψηφιότητες τόσο στα αναφερόμενα βραβεία, όσο και στα Βρετανο-Ασιατικά Τηλεοπτικά Βραβεία.
Ο Σιντού ανακοίνωσε πως θα υπάρξει μία συνέχεια της ταινίας, η οποία επιβεβαιώθηκε τον Μάιο του 2019. Οι Σιντού, Βιρκ, Μέχτα και Μπι Πρακ αναμένονται να επιστρέψουν για τη συνέχεια.
Πλοκή
Η ταινία ξεκινά με τον Σίβτζιτ να ζητάει από τους γονείς του να τον αφήσουν να πάει στην Τσαντίγκαρ για τις σπουδές του, αν κι έχει ήδη αποτύχει δύο φορές στις εξετάσεις για το πτυχίο του. Έτσι, αποφασίζει να κάνει συμφωνία μαζί τους πως αν τον αφήσουν να μετακομίσει στην πόλη, τότε θα μπορέσει να περάσει τις εξετάσεις του. Ο πατέρας του είναι απρόθυμος με αυτή την ιδέα και προτείνει να τον παντρέψουν, αλλά η μητέρα του συμφωνεί με την πρόταση του Σίβτζιτ κι έτσι εκείνος μετακομίζει στην Τσαντίγκαρ. Με το που φτάνει εκεί, αρχίζει να ψάχνει για μια περιστασιακή σχέση και γρήγορα συναντά τη Μπάνι.
Η Μπάνι είναι μια όμορφη νεαρή κοπέλα, η οποία όμως βρίσκεται ήδη σε σχέση. Ωστόσο, όταν πάει να επισκεφτεί το αγόρι της, τον βρίσκει να την απατά. Έτσι, ζητάει από τον Σίβτζιτ να τη βοηθήσει παριστάνοντας το αγόρι της, με σκοπό να κάνει το αγόρι της να ζηλέψει. Καθώς η Μπάνι και ο Σίβτζιτ συνεχίζουν τη ψεύτικη σχέση τους, οι δυο τους αρχίζουν να αναπτύσσουν αισθήματα ο ένας για τον άλλον.
Πληγωμένη και ντροπιασμένη από τις σχέσεις που είχε στο παρελθόν, η Μπάνι ζητάει από τον πατέρα της να της κανονίσει αυτός έναν γάμο με όποιον εκείνος θεωρεί κατάλληλο για εκείνη. Αυτό δεν αρέσει στον Σίβτζιτ και γράφει ένα γράμμα στην Μπάνι, λέγοντάς της πως θα πρέπει να παντρευτεί κάποιον που εκείνη επιθυμεί κι όχι κάποιον τυχαίο άγνωστο που θα διαλέξει ο πατέρας της. Το γράμμα όμως πέφτει στα χέρια του πατέρα της, ο οποίος εξαγριώνεται και προειδοποιεί τον Σίβτζιτ να μείνει μακριά από την κόρη του.
Έπειτα από αυτό, ο Σίβτζιτ είναι ευτυχισμένος και σχεδιάζει το πώς θα κάνει πρόταση γάμου στη Μπάνι. Φτάνει στο νοσοκομείο μη γνωρίζοντας όμως πως η Μπάνι έχει ήδη πεθάνει. Καθώς η σορός της Μπάνι μεταφέρεται έξω από το νοσοκομείο καλυμμένη με ένα λευκό σεντόνι, ο Σίβτζιτ συνειδητοποιεί τι έχει συμβεί και ραγίζει η καρδιά του, ενώ θρηνεί για τον θάνατό της μαζί με τους γονείς της.
Ανάπτυξη και προ-παραγωγή
Ένα σινγκλ τραγούδι με τον τίτλο Qismat κυκλοφόρησε από τον Άμι Βιρκ, με την Σαργκούν Μέχτα να πρωταγωνιστεί στο μουσικό βίντεο αυτού. Το τραγούδι έγινε μεγάλη επιτυχία, ενώ ήταν και μία από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του ίδιου του Βιρκ. Όταν ο Τζάγκντιπ Σιντού ρωτήθηκε αν θα υπάρχει κάποια ομοιότητα μεταξύ της ταινίας και του τραγουδιού, εκείνος απάντησε αρνητικά λέγοντας πως το ύφος του τραγουδιού ήταν δραματικό, ενώ η ταινία είναι μια ρομαντική κωμωδία. Η ταινία γράφτηκε από τον Σιντού πριν την κυκλοφορία του συγκεκριμένου τραγουδιού, απλά δεν της είχε δώσει ακόμα κάποιο τίτλο. Επίσης, η ταινία γράφτηκε αρχικά για το Μπόλυγουντ, αλλά όταν ο Σίντου δεν μπορούσε να την κυκλοφορήσει εκεί, ένας φίλος του πρότεινε να την κυκλοφορήσει στα Παντζάμπι. Όταν η συμφωνία με τους παραγωγούς υπογράφτηκε, εκείνοι ζήτησαν από τον Σίντου να είναι εκείνος ο σκηνοθέτης.
Ο Σιντού επιθυμούσε οι πρωταγωνιστές της ταινίας να είναι καινούριοι ηθοποιοί. Όταν όμως ο Βιρκ, με τον οποίο ο Σίντου ήταν φίλοι και είχαν δουλέψει αρκετές φορές μαζί, έμαθε για την την ταινία, είπε πως θα ήθελε να συμμετέχει σε αυτήν. Αργότερα, η Τάνια ήταν υποψήφια για τον πρωταγωνιστικό γυναικείο ρόλο, αλλά ο Σίντου δεν ήταν σίγουρος αν ήταν η κατάλληλη για τον ρόλο. Ο Σίντου είπε: «Μια μέρα, η Σαργκούν [Μέχτα] ήρθε να συναντήσει τον Άμι κι αυτός απλά μοιράστηκε το σενάριο της ταινίας μαζί της. Μόλις εκείνη το άκουσε, ήθελε να συμμετέχει σε αυτό». Η ίδια η Σαργκούν έγραψε πως «όταν ο Άμι μου διηγιόταν το σενάριο, έκλαιγα». Έτσι, λόγω της ομοιότητας των συντελεστών της ταινίας με αυτών του τραγουδιού, η ταινία πήρε τον τίτλο του τραγουδιού, Qismat. Υπήρχαν επίσης κοινές τοποθεσίες ανάμεσα σε τραγούδι και ταινία. Σε μια συνέντευξη στον τηλεοπικό σταθμό PTC Punjabi, ο Άμι και η Σαργκούν αποκάλυψαν πως και οι δύο υπέγραψαν για την ταινία μόλις λίγες μέρες μετά την κυκλοφορία του τραγουδιού.
Γυρίσματα και μετά-παραγωγή
Τη μουσική επένδυση της ταινίας συνέθεσαν οι Γκουρμίτ Σινγκ και Σαντίπ Σαξίνα, ενώ τις χορογραφίες δημιούργησαν οι Μεχούλ Γκαντάνι, Άρβιντ Τακούρ και Σουνίλ Τακούρ. Το μοντάζ έκανε ο Μάνις Μορ και η τελική διάρκεια της ταινίας είναι 137 λεπτά.
Κυκλοφορία και προώθηση
Το Qismat κυκλοφόρησε στις 21 Σεπτεμβρίου 2018 και διανεμήθηκε από τα White Hill Studios σε Ινδία, Καναδά, Ηνωμένες Πολιτείες, Ηνωμένο Βασίλειο, Αυστραλία και Νέα Ζηλανδία.
Ένα πρώτο βίντεο από την ταινία δημοσιεύτηκε στις 14 Αυγούστου 2018. Το τραγούδι «Kaun Hoyega» σε ερμηνεία του Μπι Πρακ κυκλοφόρησε στις 24 Αυγούστου, το τρέιλερ της ταινίας κυκλοφόρησε στις 30 Αυγούστου από την Speed Records, ενώ τα υπόλοιπα τραγούδια της ταινίας κυκλοφόρησαν ένα ένα μετά την κυκλοφορία της ταινίας.
Θεόδωρος Βαλλιάνος
Ο Θεόδωρος Βαλλιάνος (1799 ή 1801-1857) ήταν Έλληνας στρατιωτικός και λόγιος, που αγωνίστηκε στην Ελληνική Επανάσταση του 1821.
Qismat (ταινία)
Soundtrack
Σε μία συνέντευξη, ο Σιντού αποκάλυψε πως το τραγούδι «Dholna» είχε συμπεριληφθεί αρχικά στην ταινία Sargi αλλά τελικά αφαιρέθηκε από αυτήν κατά τη διαδικασία του μοντάζ, καθώς θεωρήθηκε πως τα έντονα συναισθήματα που έβγαζε το τραγούδι δεν ταίριαζαν στην ταινία. Αν και οι άλλοι εναντιώνονταν στο να συμπεριληφθεί το τραγούδι στο Qismat, ο Σιντού επέμενε για το αντίθετο και τελικά το τραγούδι αποτελεί μέρος του soundtrack. Ολόκληρο το soundtrack κυκλοφόρησε στις 21 Σεπτεμβρίου 2018 στο Google Play Music και σε άλλες ιστοσελίδες, λαμβάνοντας θετικές κριτικές τόσο από κριτικούς όσο και κοινό. Ο Γκούρλοβ Σινγκ από το BookMyShow περιέγραψε τη μουσική της ταινίας ως «εύψυχη».
Έλληνες της Συρίας
Οι Έλληνες της Συρίας πρωτοέφτασαν τον 7ο αιώνα π.Χ. και απέκτησαν σημαντική ισχύ κατά την ελληνιστική περίοδο όταν η περιοχή υπήρξε τμήμα της αυτοκρατορίας των Σελευκιδών. Σήμερα, υπάρχει μια ελληνική κοινότητα περίπου 4.500 κατοίκων στη Συρία, οι περισσότεροι από τους οποίους έχουν συριακή υπηκοότητα και ζουν κυρίως στο Χαλέπι (το κύριο εμπορικό και οικονομικό κέντρο της χώρας), στο Μπανίγιας, στο Ταρτούς και στη Δαμασκό, την πρωτεύουσα. Υπάρχουν επίσης περίπου 8.000 ελληνόφωνοι μουσουλμάνοι κρητικής καταγωγής στο Χαμιντιέ .δεξιά|μικρογραφία| Συρία
Θεόδωρος Βαλλιάνος
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1799 ή το 1801 στο Ταϊγάνιο (Ταγκανρόγκ) της Ρωσίας, ενώ η καταγωγή του ήταν από εύπορη οικογένεια της Κεφαλονιάς, η οποία μετακόμισε στη Ρωσία στα τέλη του 18ου αιώνα. Σπούδασε στη Στρατιωτική Ακαδημία της Αγίας Πετρούπολης, ενώ ασχολιόταν με τη θεολογία και τη λογοτεχνία. Υπηρέτησε στον Ρωσικό Στρατό, φτάνοντας στο βαθμό του λοχαγού του μηχανικού. Πήγε στην Ελλάδα το 1822, και συμμετείχε στην Ελληνική Επανάσταση. Προέβη στη συγκρότηση στρατιωτικού σώματος Κεφαλονιτών, μιας και μαζί του είχε φέρει χρήματα και όπλα. Συμμετείχε στις μάχες κατά του Δράμαλη και του Γιουσούφ πασά στην Πάτρα. Στο Μεσολόγγι αγωνίστηκε κατά του Σκόδρα πασά.
Έλληνες της Συρίας
Ιστορία
Η ελληνική παρουσία μαρτυρείται από νωρίς, και μάλιστα το ίδιο το όνομα της Συρίας προέρχεται από μια ελληνική λέξη για την Ασσυρία.
Qismat (ταινία)
Box office
Το Qismat είχε έσοδα ₹19,25,00,000 στην Ινδία και ₹11,80,00,000 σε άλλες χώρες, φτάνοντας τα συνολικά έσοδα των ₹31,05,00,000 παγκοσμίως κι έγινε η πέμπτη Παντζάμπι ταινία με τα περισσότερα έσοδα όλων των εποχών, όπως και η δεύτερη Παντζάμπι ταινία με τα περισσότερα έσοδα για το 2018.
Θεόδωρος Βαλλιάνος
Βιογραφικά στοιχεία
Το 1824 ορίστηκε διοικητής μηχανικού και πυροβολικού στο Ναύπλιο. Εκεί κατασκεύασε το Βουλευτήριο, στρατώνες, υδραγωγεία, αποθήκες, εργαστήρια και άλλα κτίσματα. Στην εποχή του Ιωάννη Καποδίστρια έγινε αντισυνταγματάρχης, διευθυντής του μηχανικού και διοικητής του Οπλοστασίου. Ο Όθων Α΄ της Ελλάδας, τον όρισε πρόξενο Θεσσαλίας και Μακεδονίας. Έμεινε στη θέση μέχρι το 1841 όταν και παραιτήθηκε για να αναλάβει το Δικαστικό Σώμα του Υπουργείου Στρατιωτικών, ενώ έγινε συνταγματάρχης. Πέθανε το 1857 στην Αθήνα.
Έλληνες της Συρίας
Εποχή του σιδήρου
Οι πρώτοι Έλληνες που μετανάστευσαν στην Εγγύ Ανατολή υπήρξαν Λαοί της Θάλασσας. Τουλάχιστον τρεις από τις εννέα φυλές των Λαών της Θάλασσας πιστεύεται ότι ήταν Έλληνες: οι Denyen, οι Ekwesh και οι Peleset, αν και κάποιοι περιλαμβάνουν επίσης τους Tjeker. Σύμφωνα με τους μελετητές, οι Peleset εγκαταστάθηκαν στην παράκτια λωρίδα γης που ξεκινά από τη Γάζα και καταλήγει στην Ιόππη και έγιναν οι Φιλισταίοι. Ενώ οι Denyen εγκαταστάθηκαν από την Ιόππη στην Άκρα, και οι Tjeker στην Άκρα. Το πολιτικό κενό, που προέκυψε από την κατάρρευση των αυτοκρατοριών των Χετταίων και της Αιγύπτου, είδε την άνοδο των συροχεττιτικών κρατών, των Φιλισταίων και των Φοινικικών Πολιτισμών και τελικά της Νεο-Ασσυριακής Αυτοκρατορίας.
Θεόδωρος Βαλλιάνος
Έργα
Ήταν θεολόγος, ενώ έγραψε και μετέφρασε μελέτες. Στα έργα του περιλαμβάνονται τα εξής :
Qismat (ταινία)
Box office
Σύμφωνα με το Box Office India, το Qismat είχε ένα πολύ καλό άνοιγμα, αφού είχε το δεύτερο καλύτερο άνοιγμα για το 2018, πίσω από την ταινία Carry on Jatta 2. Την πρώτη και δεύτερη μέρα προβολής στην Ινδία είχε έσοδα ₹2,3,00,000 και ₹2,37,00,000 αντίστοιχα, φτάνοντας συνολικά τα ₹4,67,00,000 σε μόλις δύο μέρες προβολής. Την τρίτη μέρα η ταινία είχε έσοδα ₹2,66,00,000, φτάνοντας τα συνολικά έσοδα των ₹7,33,00,000 για το πρώτο Σαββατοκύριακο προβολής στην Ινδία. Σύμφωνα με το Bollywood Hungama, η ταινία σημείωσε εμπορική επιτυχία και στο εξωτερικό συγκριτικά με άλλες Ινδικές ταινίες που κυκλοφόρησαν την ίδια χρονιά, έχοντας έσοδα ₹71,51,000 στις Ηνωμένες Πολιτείες, ₹1,27,00,000 στον Καναδά, ₹44,28,000 στο Ηνωμένο Βασίλειο, ₹55,64,000 στην Αυστραλία και ₹17,25,000 στη Νέα Ζηλανδία, κατά το πρώτο Σαββατοκύριακο προβολής.
Έλληνες της Συρίας
Εποχή του σιδήρου
Η Αλ-Μίνα ήταν ελληνική εμπορική αποικία.
Θεόδωρος Βαλλιάνος
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821 Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 19ου αιώνα Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του μηχανικού
Qismat (ταινία)
Box office
Το δεύτερο Σαββατοκύριακο προβολής, η ταινία συνέχισε να βρίσκεται μπροστά ακόμα κι από νέες κυκλοφορίες, όπως οι ταινίες Parahuna και Sui Dhaaga στον Καναδά. Σε 10 μέρες, η ταινία είχε συνολικά έσοδα στο εξωτερικό περίπου ₹9,00,000, συμπεριλαμβανομένων των ₹1,64,00,000 σε Ηνωμένες Πολιτείες, ₹4,48,00,000 σε Καναδά, ₹89,28,000 σε Ηνωμένο Βασίλειο, ₹1,37,00,000 σε Αυστραλία και ₹38,77,000 σε Νέα Ζηλανδία. Η ταινία συνέχισε την καλή της πορεία και την τρίτη εβδομάδα προβολής της, με έσοδα ₹1,95,00,000 σε Ηνωμένες Πολιτείες, ₹5,82,00,000 σε Καναδά, ₹1,24,00,000 σε Ηνωμένο Βασίλειο, ₹1,6,00,000 σε Αυστραλία και ₹43,86,000 σε Νέα Ζηλανδία, ενώ σε μερικές χώρες, παρέμεινε σε ψηλές θέσεις στα τσαρτς.
Έλληνες της Συρίας
Ελληνιστική Εποχή
Περισσότερες πληροφορίες: Πόλεμοι του Μεγάλου Αλεξάνδρου, Αυτοκρατορία των Σελευκιδών, Κοέλε-Συρία αριστερά|μικρογραφία| Η Αυτοκρατορία των [[Αυτοκρατορία των Σελευκιδών|Σελευκιδών το 200 π.Χ. (πριν από την επέκταση στην Ανατολία και την Ελλάδα )]] δεξιά|μικρογραφία| Ασημένιο νόμισμα του [[Σέλευκος Α΄ Νικάτωρ|Σέλευκου . Η ελληνική επιγραφή γράφει ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΣΕΛΕΥΚΟΥ.]] Η ιστορία των Ελλήνων στη Συρία ξεκινά παραδοσιακά με την κατάκτηση της Περσικής αυτοκρατορίας από τον Μέγα Αλέξανδρο. Ύστερα απο τον θανάτο του Αλεξάνδρου η αυτοκρατορία του χωρίστηκε σε διάφορα κράτη διάδοχα, εγκαινιάζοντας έτσι την Ελληνιστική Εποχή. Η Εγγύς Ανατολή τέθηκε υπό τον έλεγχο του στρατηγού του Αλέξανδρου, Σέλευκου Α' Νικάτωρ, που ίδρυσε την Αυτοκρατορία των Σελευκιδών. Η ελληνιστική περίοδος χαρακτηρίστηκε από ένα νέο κύμα ελληνικού αποικισμού. Έλληνες έποικοι προέρχονταν από όλα τα μέρη του ελληνικού κόσμου και όχι, όπως παλιά, από μια συγκεκριμένη «μητέρα πόλη». Τα κύρια κέντρα αυτής της νέας πολιτιστικής επέκτασης του ελληνισμού στην Ανατολή υπήρξαν οι σημαντικές πόλεις της Τετράπολης: η Αντιόχεια, η Λαοδίκεια, η Απαμεία και η Σελεύκεια. Η ανάμειξη των ελληνόφωνων γέννησε μια κοινή αττική διάλεκτο, γνωστή ως Ελληνιστική Κοινή, η οποία έγινε η lingua franca σε όλο τον ελληνιστικό κόσμο. μικρογραφία| Σκούρο μπλε: περιοχές στις οποίες οι ελληνόφωνοι πιθανότατα ήταν πλειοψηφία. Γαλάζιο: περιοχές που εξελληνίστηκαν. Η Αυτοκρατορία των Σελευκιδών ήταν μια μεγάλη αυτοκρατορία του ελληνιστικού πολιτισμού που διατήρησε την υπεροχή των ελληνικών εθίμων στα οποία κυριαρχούσε μια ελληνική πολιτική ελίτ, στις νεοϊδρυθείσες αστικές περιοχές. Ο ελληνικός πληθυσμός των πόλεων που αποτελούσαν την κυρίαρχη ελίτ ενισχύθηκε σταδιακά από τη μετανάστευση από την Ελλάδα. Η δημιουργία των νέων ελληνικών πόλεων υποβοηθήθηκε από το γεγονός ότι η ελληνική ηπειρωτική χώρα ήταν υπερπληθυσμένη και ως εκ τούτου. Εκτός από τις πόλεις, υπήρχε επίσης ένας μεγάλος αριθμός φρούριων (χωριά), στρατιωτικών αποικιών (κατοικίες) και ελληνικών χωριών (κώμαι) που οι Σελευκίδες δημιούργησαν σε όλη την αυτοκρατορία για να εδραιώσουν την κυριαρχία τους.
Qismat (ταινία)
Διακρίσεις
Στα Βρετανο-Ασιατικά τηλεοπτικά βραβεία η ταινία έλαβε 15 υποψηφιότητες, συμπεριλαμβανομένων των κατηγοριών «Καλύτερης Ταινίας», «Α' Αντρικού Ρόλου» (Άμι Βιρκ), «Α' Γυναικείου Ρόλου» (Σαργκούν Μέχτα) και «Καλύτερης Σκηνοθεσίας» (Τζάγκντιπ Σιντού). Στα PTC Παντζάμπι Κινηματογραφικά Βραβεία, η ταινία έλαβε συνολικά 10 υποψηφιότητες, συμπεριλαμβανομένων των κατηγοριών «Α' Γυναικείου Ρόλου» και «Καλύτερης Σκηνοθεσίας». Κατά η διάρκεια της τελετής απονομής, κέρδισε τα περισσότερα βραβεία (4 συνολικά), στις κατηγορίες «Καλύτερη Ταινία (κριτικοί)», «Α' Γυναικείος Ρόλος», «Καλύτερο Σκηνοθετικό ντεμπούτο» και «Καλύτερος Playback Τραγουδιστής».
Έλληνες της Συρίας
Ρωμαϊκή Εποχή
Ο ανατολικός ελληνισμός άκμασε υπό τη ρωμαϊκή κυριαρχία σε αρκετές περιοχές, όπως η Δεκάπολη. Οι Αντιοχιανοί στο Βόρειο Λεβάντε βρέθηκαν υπό ρωμαϊκή κυριαρχία όταν η Σελεύκεια τελικά προσαρτήθηκε από τη Ρωμαϊκή Δημοκρατία το 64 π.Χ., από τον Πομπήιο στον Τρίτο Μιθριδατικό Πόλεμο. Οι περιοχές στον νότο απορροφήθηκαν σταδιακά. Τελικά, το 135 μ.Χ., ύστερα πο την εξέγερση του Μπαρ Κοχβά, ο Βορράς και ο Νότος συγχωνεύτηκαν στη ρωμαϊκή επαρχία της Συρίας-Παλαιστίνης, η οποία διατηρήθηκε μέχρι το 390 μ.Χ. περίπου. Κατά τη διάρκεια της ύπαρξής της, ο πληθυσμός της Συρίας-Παλαιστίνης στα βόρεια αποτελούνταν από έναν μικτό πολυθεϊστικό πληθυσμό Φοινίκων, Αραμαίων και Εβραίων καθώς και από Έλληνες αποίκους, αραβικές κοινωνίες Ιτουριανών και αργότερα επίσης από Γασσανίδες. Στην Ανατολή, οι Αραμαίοι και οι Ασσύριοι αποτελούσαν την πλειοψηφία. Στο Νότο, οι Σαμαρείτες, οι Ναβαταίοι και οι Ελληνορωμαίοι αποτελούσαν την πλειοψηφία κοντά στα τέλη του 2ου αιώνα.
Βυζαντινή Εποχή
μικρογραφία| Η σημαία που χρησιμοποιεί η [[Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία]] Κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα, οι Βυζαντινοί Έλληνες αυτοπροσδιορίζονταν ως Ρωμαίοι ή Ρωμιοί και Γραικοί. Γλωσσικά, μιλούσαν βυζαντινά ή μεσαιωνικά ελληνικά, γνωστά ως «ρωμαϊκά» που βρίσκονται μεταξύ της ελληνιστικής (Κοινής) και της σύγχρονης φάσης της γλώσσας. Οι Βυζαντινοί, αντιλαμβάνονταν τους εαυτούς τους ως απόγονους της κλασικής Ελλάδας, τους πολιτικούς κληρονόμους της αυτοκρατορικής Ρώμης,  και τους ακολούθους των Αποστόλων. Έτσι, η αίσθηση της «ρωμανικότητας» ήταν διαφορετική από αυτή των συγχρόνων τους στη Δύση. «Ρωμαϊκή» ονομαζόταν η χυδαία ελληνική γλώσσα, σε αντίθεση με την «ελληνική» που ήταν η λογοτεχνική ή δογματική της μορφή.
Qismat (ταινία)
Συνέχεια
Σε μια συνέντευξή του, ο σκηνοθέτης Τζάγκντιπ Σιντού είπε πως η ομάδα του Qismat (Άμι Βιρκ, Σαργκούν Μέχτα, Τζάανι, Μπι Πρακ και ο ίδιος) δουλεύουν πάνω σε μία ταινία με καλό περιεχόμενο και πως όλοι θέλουν να ψυχαγωγήσουν το κοινό με μια δεύτερη Παντζάμπι ταινία. Αν και ο τίτλος δεν είχε ακόμα οριστικοποιηθεί, ο Σιντού είπε πως ίσως να την ονόμαζαν Qismat 2 αλλά και πως ίσως της έδιναν κάποιον άλλον τίτλο, ο οποίος θα σχετιζόταν καλύτερα με το θέμα της. Επίσης, ο Σιντού μοιράστηκε μια ανάρτηση στον προσωπικό του λογαριασμό στην οποία αναγραφόταν «Βασισμένο στους Σόνι-Πάλο και Μπάζι Πίτσι», με τον ίδιο να τη συνοδεύει με τη λεζάντα «το γράψιμο ξεκινά».
Έλληνες της Συρίας
Βυζαντινή Εποχή
Η βυζαντινή κυριαρχία στην Εγγύ Ανατολή, γνωστή ως Επισκοπή της Ανατολής, κατέστησε την περιοχή ως μία από τις σημαντικότερες εμπορικές, αγροτικές, θρησκευτικές και πνευματικές περιοχές της Αυτοκρατορίας. Παράλληλα η στρατηγική της θέση δίπλα στην αυτοκρατορία των Σασσανιδών και στις απείθαρχες φυλές της ερήμου της έδινε εξαιρετική στρατιωτική σημασία. Ολόκληρη η περιοχή της πρώην επισκοπής περιήλθε στην κατοχή των Σασσανιδών μεταξύ 609 και 628, αλλά ανακαταλήφθηκε από τον αυτοκράτορα Ηράκλειο έως ότου χάθηκε οριστικά από τους Άραβες μετά τη μάχη του Γιαρμούκ και την άλωση της Αντιόχειας.
Qismat (ταινία)
Συνέχεια
Τον Μάιο του 2019, ο Σιντού επιβεβαίωσε πως θα υπάρξει συνέχεια με τους ίδιους συντελεστές, ενώ τον Ιούλιο το επιβεβαίωσε και ο Βιρκ μέσω των προσωπικών του λογαριασμών στα κοινωνικά δίκτυα. Στις 11 Σεπτεμβρίου 2019, ο Σιντού ανάρτησε την πρώτη αφίσα της ταινίας, αποκαλύπτοντας πως ο τίτλος θα ήταν Qismat 2 και πως είχε προγραμματιστεί να κυκλοφορήσει στις 18 Σεπτεμβρίου 2020.
Έλληνες της Συρίας
Αραβική κατάκτηση
Περισσότερες πληροφορίες: Αραβική κατάκτηση της Συρίας και Παλαιστίνης, Αραβοβυζαντινοί πόλεμοι δεξιά|μικρογραφία| Χάρτης που περιγράφει λεπτομερώς τη διαδρομή της μουσουλμανικής εισβολής στην κεντρική Συρία Η αραβική κατάκτηση της Συρίας (αραβικά: الفتح الإسلامي لبلاد الشام) συνέβη το πρώτο μισό του 7ου αιώνα, και αναφέρεται στην κατάκτηση του Λεβάντε, η οποία αργότερα έγινε γνωστή ως η ισλαμική επαρχία του Μπιλάντ αλ-Σαμ. Την παραμονή των αραβικών μουσουλμανικών κατακτήσεων οι Βυζαντινοί βρίσκονταν ακόμη στη διαδικασία της αποκατάστασης της εξουσίας τους στο Λεβάντε, που τους είχε χαθεί για σχεδόν είκοσι χρόνια. Την εποχή της αραβικής κατάκτησης, το Bilad al-Sham κατοικούνταν κυρίως από ντόπιους αραμαϊκόφωνους χριστιανούς, Γασσανίδες και Ναμπατέους Άραβες, καθώς και από Έλληνες, και από μη χριστιανικές μειονότητες Εβραίων, Σαμαρειτών και Ιτουριανών. Ο πληθυσμός της περιοχής δεν έγινε κυρίως μουσουλμανικός και αραβικός σε ταυτότητα παρά σχεδόν μια χιλιετία μετά την κατάκτηση.
Στο Νότιο Λεβάντε
Ο μουσουλμανικός αραβικός στρατός επιτέθηκε στην Ιερουσαλήμ, που κατείχαν οι Βυζαντινοί τον Νοέμβριο του 636. Η πολιορκία διήρκησε τέσσερις μήνες. Τελικά, ο Ορθόδοξος Πατριάρχης Ιεροσολύμων Σωφρόνιος συμφώνησε να παραδώσει την Ιερουσαλήμ αυτοπροσώπως στον Χαλίφη Ουμάρ. Ο Ουμάρ, που βρισκόταν στην Μεδίνα, συμφώνησε με αυτούς τους όρους και ταξίδεψε στην Ιερουσαλήμ για να υπογράψει τη συνθηκολόγηση την άνοιξη του 637. Ο Σωφρόνιος διαπραγματεύτηκε επίσης ένα σύμφωνο με τον Χαλίφη Ουμάρ, γνωστό ως Σύμφωνο Ουμαριγιά ή Σύμφωνο του Ομάρ, επιτρέποντας τη θρησκευτική ελευθερία για τους Χριστιανούς σε αντάλλαγμα για τζίζια, έναν φόρο που έπρεπε να καταβληθεί στους κατακτημένους μη μουσουλμάνους, που ονομαζόταν «ντίμμις». Ενώ η πλειονότητα του πληθυσμού της Ιερουσαλήμ κατά την περίοδο της αραβικής κατάκτησης ήταν Έλληνες - Χριστιανοί, η πλειοψηφία του πληθυσμού της Παλαιστίνης περίπου 300.000-400.000 κατοίκων, ήταν ακόμα Εβραίοι. Στη συνέχεια έλαβε χώρα η διαδικασία πολιτιστικής αραβοποίησης και εξισλαμισμού, που συνδύασε τη μετανάστευση στην Παλαιστίνη και την υιοθέτηση της αραβικής γλώσσας και τη μετατροπή μέρους του τοπικού πληθυσμού στο Ισλάμ.
Qismat (ταινία)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2018 Κατηγορία:Παντζάμπι ταινίες Κατηγορία:Ινδικές ταινίες Κατηγορία:Αισθηματικές δραματικές ταινίες
Έλληνες της Συρίας
Οθωμανική περίοδος
Ιστορικά, οι οπαδοί της Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας και της Ελληνικής Καθολικής Εκκλησίας των Μελκητών ανεξαρτήτως εθνικότητας θεωρούνταν ως μέρος του Ρωμιού Μιλέτ (millet-i Rûm), ή του «ρωμαϊκού έθνους» από τις Οθωμανικές αρχές.
Σύμφωνα με μια σπάνια εθνογραφική μελέτη, που δημοσιεύτηκε από τον Γάλλο ιστορικό και εθνογράφο Αλέξανδρο Συνβέ το 1878, σε όλη τη Συρία, τον Λίβανο και την Παλαιστίνη ζούσαν 160.000 Έλληνες.
Ελληνικός Πόλεμος της Ανεξαρτησίας
Μόλις ξεκίνησε η ελληνική επανάσταση, οι Ρωμιοί σε όλη την Αυτοκρατορία έγιναν στόχος διώξεων και η Συρία δεν γλίτωσε απο αυτές. Φοβούμενη ότι οι Ρωμιοί της Συρίας θα συμμετείχαν στην Ελληνική Επανάσταση η Υψηλή Πύλη τους διέταξε να αφοπλιστούν. Στην Ιερουσαλήμ, ο ελληνικός χριστιανικός πληθυσμός της πόλης, ο οποίος εκτιμάται ότι αποτελούσε τότε περίπου το 20% του συνόλου της πόλης, αναγκάστηκε από τις οθωμανικές αρχές να παραδώσει τα όπλα του, να φορέσει μαύρα και να βοηθήσει στη βελτίωση των οχυρώσεων της πόλης. Οι ελληνορθόδοξοι ιεροί χώροι, όπως το Μοναστήρι της Παναγίας του Μπαλαμάντ, που βρίσκεται ακριβώς νότια της πόλης της Τρίπολης στον Λίβανο, υπέστησαν βανδαλισμούς και εκδικητικές επιθέσεις, που ανάγκασαν τους μοναχούς να τα εγκαταλείψουν μέχρι το 1830. Ούτε ο Ελληνορθόδοξος Πατριάρχης δεν ήταν ασφαλής, καθώς ελήφθησαν εντολές αμέσως μετά την εκτέλεση του Οικουμενικού Πατριαρχείου στην Κωνσταντινούπολη να δολοφονηθεί και ο Πατριάρχης Αντιοχείας, αλλά οι τοπικοί αξιωματούχοι δεν κατάφεραν να εκτελέσουν τις εντολές. μικρογραφία| Μνημείο του Βάσου Μαυροβουνιώτη στην [[Ποντγκόριτσα]] Στις 18 Μαρτίου 1826, ένας στολίσκος περίπου δεκαπέντε ελληνικών πλοίων, με επικεφαλής τον Βάσο Μαυροβουνιώτη, επιχείρησε να διαδώσει την Ελληνική Επανάσταση στο Οθωμανικό Λεβάντε. Σημαντικές πληροφορίες δίνει ο τότε Βρετανό πρόξενο Τζόν Μπάρκερ, που στάθμευε στο Χαλέπι, σε ένα σημείωμα του προς τον Βρετανό Πρέσβη Στράτφορντ Κάνιγκ, στην Κωνσταντινούπολη. Οι Έλληνες Επαναστάτες αποβιβάστηκαν στη Βηρυτό, αλλά εμποδίστηκαν από έναν τοπικό μουφτή και μια βιαστικά οργανωμένη αμυντική δύναμη. Αν και αρχικά απωθήθηκαν, οι Έλληνες κατάφεραν να κρατήσουν ένα μικρό τμήμα της πόλης κοντά στην ακτή σε μια περιοχή που κατοικούνταν από ντόπιους Ρωμιούς κατά τη διάρκεια της οποίας έκαναν έκκληση στους Ρωμιούς «να σηκωθούν και να ενωθούν μαζί τους» και μάλιστα έστειλαν πρόσκληση στον αρχηγό των ντόπιων Δρούζων να συμμετάσχει και αυτός. Λίγες μέρες αργότερα, στις 23 Μαρτίου 1826, ο τοπικός κυβερνήτης Αμπντουλάχ Πασάς έστειλε τον υπολοχαγό του και σχεδόν 500 αλβανούς άτακτους στρατιώτες για να εκδικηθούν.
Η σφαγή της Δαμασκού το 1860
Στις 10 Ιουλίου 1860 ο Άγιος Ιωσήφ της Δαμασκού και 11.000 Έλληνες Ορθόδοξοι και Καθολικοί Χριστιανοί της Αντιόχειας σκοτώθηκαν όταν Δρούζοι επιδρομείς κατέστρεψαν μέρος της παλιάς πόλης της Δαμασκού. Οι Ρωμιοί είχαν καταφύγει στις εκκλησίες και τα μοναστήρια του Μπαμπ Τούμα («Πύλη του Αγίου Θωμά»). Η Σφαγή ήταν μέρος του εμφυλίου πολέμου του Όρους Λιβάνου το 1860, ο οποίος ξεκίνησε ως εξέγερση των Μαρωνιτών στο όρος Λίβανος και κορυφώθηκε με τη σφαγή στη Δαμασκό.
Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος και Γενοκτονία των Ελλήνων
Κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, οι Ρωμιοί, μαζί με τους Οθωμανούς Έλληνες, έγιναν στόχος των Ιτιχαντιστών Οθωμανικών αρχών σε αυτό που σήμερα είναι ιστορικά γνωστό ως γενοκτονία των Ελλήνων. Ως αποτέλεσμα, τρεις ελληνορθόδοξες μητροπόλεις της Αντιοχείας εκμηδενίστηκαν πλήρως: η Μητρόπολη Ταρσού και Αδάνων, η Μητρόπολη Αμίδας και η Μητρόπολη Θεοδοσιουπόλεως. Αρκετοί Αντιοχιανοί που ζούσαν εκτός της Γαλλικής Εντολής για τη Συρία και τον Λίβανο υποβλήθηκαν στην αναγκαστική ανταλλαγή πληθυσμών του 1923, η οποία τερμάτισε την Οθωμανική Ελληνική Γενοκτονία. Μια σύγχρονη ελληνική πόλη, η οποία αποτελείται από επιζώντες της Αντιόχειας από την ανταλλαγή πληθυσμών είναι η Νέα Σελεύκεια,  που βρίσκεται στην Ήπειρο. Οι ιδρυτές της Νέας Σελεύκειας ήταν πρόσφυγες από τη Σελεύκεια της Κιλικίας.
Παρούσα κατάσταση
Η Δαμασκός φιλοξενεί μια οργανωμένη ελληνική κοινότητα από το 1913, αλλά υπάρχει επίσης σημαντικός αριθμός Ελλήνων Μουσουλμάνων με καταγωγή από την Οθωμανική Κρήτη που ζουν σε πολλές παραθαλάσσιες πόλεις και χωριά της Συρίας και του Λιβάνου από τα τελευταία χρόνια της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Οι μουσολυμάνοι εγκατάστάθηκαν εκεί από τον Σουλτάνο Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ μετά τον Ελληνοτουρκικό πόλεμο το 1897–98, στον οποίο η Οθωμανική Αυτοκρατορία έχασε την Κρήτη. Το πιο σημαντικό κρητικό μουσουλμανικό χωριό στη Συρία είναι Χαμιντιέ, όπου πολλοί από τους κατοίκους του συνεχίζουν να μιλούν τα ελληνικά ως πρώτη τους γλώσσα. Φυσικά, υπάρχει επίσης σημαντικός ελληνοσυριακός πληθυσμός στο Χαλέπι καθώς και μικρότερες κοινότητες στη Λατάκια, το Ταρτούς και τη Χομς.
Έλληνες Μουσουλμάνοι στη Συρία
Εκτός από τον ελληνορθόδοξο χριστιανικό πληθυσμό, υπάρχουν επίσης περίπου 8.000 ελληνόφωνοι μουσουλμάνοι κρητικής καταγωγής στο Χαμιντιέ της Συρίας και 7.000 άτομα ελληνικής μουσουλμανικής καταγωγής στην Τρίπολη του Λιβάνου. Το 1988, πολλοί Έλληνες μουσουλμάνοι από τον Λίβανο και τη Συρία είχαν αναφέρει ότι υφίστανται διακρίσεις από την ελληνική πρεσβεία λόγω της θρησκευτικής τους πεποίθησης. Τα μέλη της κοινότητας αντιμετωπίζονταν με αδιαφορία και ακόμη και εχθρότητα και τους στερούνταν βίζα και ευκαιρίες να βελτιώσουν τα ελληνικά τους μέσω ταξιδιών στην Ελλάδα.
Λόγω του Συριακού Εμφυλίου Πολέμου, πολλοί Μουσουλμάνοι Έλληνες αναζήτησαν καταφύγιο στη γειτονική Κύπρο και ακόμη και κάποιοι πήγαν στην αρχική τους πατρίδα την Κρήτη, ωστόσο εξακολουθούν να θεωρούνται ξένοι.
βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Σύροι ελληνικής καταγωγής Κατηγορία:Ελληνική διασπορά στον Αραβικό κόσμο Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες στη Συρία Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις Κατηγορία:Έλληνες της Ανατολής
Κέντρο Κράτησης Μεταναστών Παγανής
Το κέντρο κράτησης μεταναστών Παγανής είναι κέντρο κράτησης στο νησί της Λέσβου. Το κέντρο στεγάζει μετανάστες που φτάνουν στο έδαφος της Ελλάδας με βάρκες από την Τουρκία.
Σε μια ανακαινισμένη πρώην αποθήκη στη Λέσβο, το κέντρο σχεδιάστηκε να στεγάζει 300 άτομα, ωστόσο έφτανε να στεγάζει ακόμα και 1.200 μετανάστες κατά περιόδους, με αποτέλεσμα να ζουν υπό άθλιες συνθήκες. Στις 18 Αυγούστου 2009, 160 ανήλικοι πρόσφυγες που κρατούνταν σε ενιαίο χώρο και μοιράζονταν την ίδια τουαλέτα, ξεκίνησαν απεργία πείνας απαιτώντας την άμεση απελευθέρωσή τους.
Το φθινόπωρο του 2009 ο Αναπληρωτής Υπουργός Προστασίας του Πολίτη επισκέφθηκε το κέντρο κράτησης και το χαρακτήρισε «ανθρώπινη τραγωδία με συνθήκες απάνθρωπες, που θίγουν τον πυρήνα της ανθρώπινης αξιοπρέπειας». Μετά η ελληνική κυβέρνηση δεσμεύτηκε να κλείσει το Παγάνι και άλλα παρόμοια υπερπλήρη κέντρα κράτησης στα Ανατολικά Νησιά του Αιγαίου. Το κέντρο κράτησης έκλεισε για 20 μέρες τον Νοέμβριο του 2009. Τον Απρίλιο του 2010, οι κάτω αίθουσες ήταν κλειστές και λειτουργούσε μόνο ο πάνω όροφος, ενώ πλέον στέγαζε μόνο 30-40 άτομα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Προσφυγικοί οικισμοί και καταυλισμοί στην Ελλάδα
Χέλμουτ Μάρκο
Ο Χέλμουτ Μάρκο (γεν. στο Γκρατς της Αυστρίας στις 27 Απριλίου του 1943) είναι Αυστριακός παλαίμαχος οδηγός αγώνων. Το πέρασμά του απ' τη Φόρμουλα 1 ήταν πολύ σύντομο καθώς συμμετείχε σε 10 Γκραν Πρι και δε σημείωσε κανένα αξιόλογο αποτέλεσμα. Το 1ο από αυτά τα Γκραν Πρι ήταν το Γερμανικό Γκραν Πρι του 1971 και το 10ο και τελευταίο το Γαλλικό Γκραν Πρι του 1972. Η σταδιοδρομία του Μάρκο ως οδηγός αγώνων έληξε άδοξα στο προαναφερόμενο Γκραν Πρι επειδή γύρω στο μέσο του αγώνα, μια πέτρα η οποία εκσφενδονίστηκε από το μονοθέσιο της Lotus το οποίο οδηγούσε ο Βραζιλιάνος Έμερσον Φιτιπάλντι προσέκρουσε στη ζελατίνα του κράνους του και του τραυμάτισε σοβαρά το δεξί μάτι. Σήμερα είναι επικεφαλής των αγωνιστικών δραστηριοτήτων της Red Bull.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αυστριακοί οδηγοί Φόρμουλα 1 Κατηγορία:Παράγοντες της Φόρμουλα 1
Αξέχαστος Έρωτας
Αξέχαστος Έρωτας (Iσπανικά: Nunca te olvidaré, Μετάφραση: Ποτέ δεν θα ξεχάσω) είναι τηλενουβέλα μεξικάνικης παραγωγής του 1999. Είναι ριμέικ της τηλενουβέλας του 1970, Yo se que nunca ("Ποτέ ξανά"). Στην Ελλάδα προβλήθηκε από τον τηλεοπτικό σταθμό Alpha TV
Πρωταγωνιστούν Εδίτ Γκονσάλες, Φερνάντο Κολούνγκα, Άλμα Μουριέλ, Εουχένια Καουδούρο και Ουμπέρτο Ελισόντο.
Πλοκή
Ο Δον Αντόνιο Ουρίμπε ζει με την οικογένεια του, στο αγρόκτημα του κοντά στην πόλη του Γκουαναχουάτο. Μια μέρα λαμβάνει ένα μήνυμα από την Κλάρα Ισαμπέλ, την παιδική του αγάπη, και τον καλεί στο νεκροκρέβατο της. Η Κλάρα Ισαμπέλ του θέτει μια τελευταία επιθυμία να φροντίσει την κόρη της Εσπεράνσα και αυτός υπόσχεται να είναι δεύτερος πατέρας για το κορίτσι.
Η Κονσουέλο, η σύζυγος του Αντόνιο αισθάνεται δυσαρέσκεια για την παρουσία της Εσπεράνσα και της φέρεται πολύ άσχημα, ενώ ο γιος του Λουίς Γουστάβο, προσελκύει αμέσως την Εσπεράνσα. Η Κονσουέλο εξοργίζεται με τα συναισθήματα του γιου της, και αποφασίζει να χωρίσει τα παιδιά, στέλνει τον Λουίς Γουστάβο να σπουδάσει στο εξωτερικό και την Εσπεράνσα την βάζει σε ένα σχολείο για μοναχές.
Από την άλλη πλευρά, ο Φερμίν Ρεκένα, γείτονας και φίλος του Αντόνιο, είναι χήρος και έχει μια κόρη, την Σίλβια που είναι κακομαθημένη και εγωκεντρική. Η Σίλβια ζηλεύει την αγάπη που αισθάνεται ο Λουίς Γουστάβο για την Εσπεράνσα και πιέζει τον πατέρα της να την στείλει και αυτή στο εξωτερικό για να σπουδάσει για να μπορεί να είναι κοντά στον Λουίς Γουστάβο. Ωστόσο ο Λουίς Γουστάβο δεν είναι μπορεί να ξεχάσει την Εσπεράνσα και την Σίλβια, την βλέπει μόνο ως φίλη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεξικάνικες τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Τηλενουβέλες
Νιψαίοι
δεξιά|μικρογραφία|Προσεγγιστική θέση των ΝιψαίωνΟ Νιψαίοι (αναφέρονται σε παλαιότερες πηγές και ως Νίψαι) είναι το όνομα μιας αρχαίας θρακικής φυλής. Η ύπαρξή τους αναφέρεται από τον Ηρόδοτο (19 φύλα) και τον Στράβωνα (22 φύλα). Οι Νιψαίοι ζούσαν στη βορειοανατολική Θράκη, κοντά στη σύγχρονη Βάρνα της Βουλγαρίας. Κατοίκησαν μαζί με τους Οδρύσες στην περιοχή στο δεύτερο μισό της 1ης χιλιετίας ΠΚΕ ΄. Αναφέρεται από τον Ηρόδοτο ότι παραδόθηκαν στον Δαρείο Α΄ χωρίς πόλεμο κατά την εκστρατεία του κατά των Σκυθών το 513 ΠΚΕ. («οι Σκυρμιάδαι καί Νιψαίοι άμαχειτί σφέας εαυτούς παρέδωκαν Δαρείω»). Σύμφωνα με τον Στέφανος Βυζάντιο πρωτεύουσά τους ήταν η αρχαία πόλη Νίψα
Γιόχαν Βάνχαλ
Ο Γιόχαν Μπάπτιστ Βάνχαλ (Johann Baptist Wanhal, Νεχάνιτσε 12 Μαΐου 1739 – Βιέννη 20 Αυγούστου 1813) ήταν Τσέχος συνθέτης και μουσικοπαιδαγωγός.
Παραλλαγές ονοματεπωνύμου
Ο συνθέτης εμφανίζεται και με τα επώνυμα Waṅhal (το οποίο χρησιμοποιούσε ο ίδιος και τουλάχιστον ένας (1) από τους εκδότες των έργων του ), Wanhall, Vanhal και Van Hall. Επίσης, ο μοντέρνος τύπος στην τσεχική γλώσσα, Jan Křtitel (Γιαν Κρζτίτελ ) Vaňhal, που εισήχθη -λανθασμένα- κατά τον 20ό αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Βάνχαλ γεννήθηκε στη μικρή πόλη Νεχάνιτσε της Β. Τσεχίας, το 1739, σε οικογένεια χωρικών που ζούσαν υπό καθεστώς δουλοπαροικίας (serfdom). Έλαβε την πρώτη μουσική του κατάρτιση από την οικογένειά του και ντόπιους μουσικούς, μαθαίνοντας βιολί και εκκλησιαστικό όργανο σε νεαρή ηλικία. Έτσι, άρχισε από νωρίς να κερδίζει τα προς το ζην, ως ντόπιος οργανίστας και χορωδός. Επίσης, έμαθε γερμανικά από μικρός, καθώς αυτό απαιτείτο τότε για κάποιον που επιθυμούσε να κάνει καριέρα μουσικού στην Αυτοκρατορία των Αψβούργων.
Μέχρι την ηλικία των 21 ετών, ο Βάνχαλ, πρέπει να είχε ήδη ξεκινήσει την πορεία του ως ικανός καλλιτέχνης και συνθέτης, καθώς η προστάτιδά του, κόμισσα του Σάφγκοτς (Schaffgotsch), ) τον πήγε στη Βιέννη μαζί με την προσωπική της συνοδεία, το 1760. Εκεί, γρήγορα καθιερώθηκε ως δάσκαλος της υψηλής αριστοκρατίας στο τραγούδι, το βιολί και το τσέμπαλο και προσκλήθηκε να διευθύνει τις συμφωνίες του για επιφανείς πάτρονες, όπως ήταν οι οικογένειες Ερντόντι και ο Βαρώνος Ισαάκ φον Ρις της Δρέσδης. Κατά τα έτη 1762-63, πιθανόν, υπήρξε μαθητής του Κ. Ν. φον Ντίτερσντορφ (Karl Ditters von Dittersdorf), παρόλο που είχαν την ίδια ακριβώς ηλικία. Ο φον Ρις χρηματοδότησε ένα ταξίδι στην Ιταλία το 1769, οπότε ο Βάνχαλ είχε την ευκαιρία να μάθει το ιταλικό στυλ σύνθεσης, πολύ της μόδας εκείνη την εποχή. Για να αποπληρώσει τη χρηματοδότηση, ο Βάνχαλ έγινε Διευθυντής Παρεκκλησίου ( Kapellmeister) του Ρις.
Μετά το ταξίδι του στην Ιταλία, ο Βάνχαλ επέστρεψε στη Βιέννη αντί να επιστρέψει στον φον Ρις, στη Δρέσδη. Ισχυρισμοί έχουν γίνει ότι, ο Βάνχαλ υπέφερε από βαρύ, καταθλιπτικό ή ψυχικό νόσημα από το οποίο ουδέποτε αποθεραπεύτηκε, αλλά οι ισχυρισμοί αυτοί, πιθανόν να, έχουν υπερεκτιμηθεί. Κατά την περίοδο αυτή υποτίθεται ότι εργάστηκε περιστασιακά ως de facto Διευθυντής Παρεκκλησίου για τον κόμη Ερντόντι στο Βαράζντιν, αν και οι λίγες συνθέσεις του, εκεί, υποδηλώνουν ότι δεν είχε την πλήρη απασχόληση που είχε στον φον Ρις, γι’ αυτό και δεν υπάρχουν ενδείξεις επισκέψεων μετά το 1779. Πιθανόν, όμως, ταξίδεψε και στην Κροατία.
Γύρω στο 1780, ο Βάνχαλ σταμάτησε να γράφει συμφωνίες και κουαρτέτα εγχόρδων εστιάζοντας, αντ' αυτών, σε μουσική για τσέμπαλο και μικρά σύνολα δωματίου, λειτουργίες και άλλες εκκλησιαστικές μουσικές. Ο Βάνχαλ, γράφοντας και διδάσκοντας μουσική για τη -συνεχώς αυξανόμενη- μεσαία τάξη, έγινε από τους πρώτους «ανεξάρτητους» συνθέτες, δηλαδή εκείνους που η μουσική τούς παρείχε τα μέσα για να ζήσουν μια μέτρια, οικονομικά υποφερτή ζωή. . Για τα τελευταία 30 χρόνια της ζωής του δεν εργάστηκε στην υπηρεσία κάποιου πάτρονα/προστάτη και, πιθανότατα, ήταν ο πρώτος Βιεννέζος (υπό την έννοια της ζωής στη Βιέννη) συνθέτης που το έπραξε. Κατά τη διάρκεια αυτών των ετών, περισσότερα από 270 έργα του εκδόθηκαν από Βιεννέζους εκδότες. Μάλιστα, στην αρχή της συγκεκριμένης περιόδου είχε ενεργή συμμετοχή στη βιεννέζικη μουσική ζωή, όπως μαρτυρούν τα έργα που έπαιξε μαζί με τους διάσημους Χάιντν και Μότσαρτ, το 1784.
Μετά το 1787, ή κάπου εκεί, φαίνεται να έχει σταματήσει να παίζει δημόσια αλλά, παρόλ’ αυτά, ήταν οικονομικά ασφαλής και ζούσε αξιοπρεπώς κοντά στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Στεφάνου. Γύρω στο 1800, η μουσική του ήταν πολύ δημοφιλής και η δημοτικότητά του είχε φθάσει μέχρι τις ΗΠΑ. Πέθανε στην αυστριακή πρωτεύουσα το 1813, σε μια χρονική περίοδο που, η μουσική του εξακολουθούσε να αναγνωρίζεται από το βιενέζικο κοινό.
Μουσική και μουσικολογικά στοιχεία
Ο Βάνχαλ έπρεπε να είναι παραγωγικός συνθέτης για να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του καιρού του. Έγραψε 100 κουαρτέτα, τουλάχιστον 73 συμφωνίες, 95 θρησκευτικά έργα και μεγάλο αριθμό έργων οργανικής και φωνητικής μουσικής. Οι συμφωνίες, ειδικότερα, συμπεριλαμβάνονται όλο και συχνότερα στους δίσκους οπτικής ακτίνας τα τελευταία χρόνια και, οι καλύτερες από αυτές, είναι συγκρίσιμες με πολλές από εκείνες του Χάιντν. Πολλές από τις συμφωνίες τού Βάνχαλ είναι γραμμένες σε ελάσσονες τονικότητες και θεωρούνται ότι επηρέασαν πολύ το κίνημα «Sturm und Drang» της εποχής του.
Περίπου το 1780, ο Βάνχαλ σταμάτησε να γράφει μεγάλης κλίμακας οργανική μουσική και, μάλλον, ήταν ικανοποιημένος με τη σύνθεση έργων για πιάνο για την ανερχόμενη μεσαία τάξη, καθώς και εκκλησιαστική μουσική. Στην πρώτη κατηγορία, τα προγραμματικά του κομμάτια συχνά σχετίζονταν με πρόσφατα γεγονότα όπως τα «Η Μάχη του Βίρτσμπουργκ», «Η Μεγάλη Ναυμαχία του Αμπουκίρ», κ.ο.κ. Κρίνοντας από τον αριθμό των διαθεσίμων χειρογράφων, αυτά τα έργα πρέπει να ήσαν ιδιαίτερα δημοφιλή. Ο Βάνχαλ ήταν, επίσης, ο πιο παραγωγικός συγγραφέας λειτουργιών και άλλων έργων Καθολικής εκκλησιαστικής μουσικής της γενιάς του στη Βιέννη. Παρόλα αυτά, φαίνεται ότι ποτέ δεν εργάστηκε για κάποιο θρησκευτικό ίδρυμα. Αυτό σημαίνει ότι, οι τελευταίες λειτουργίες που έγραψε είναι, αφ’ ενός, τεκμήρια αυθεντικής προσωπικής πίστης, αφ’ ετέρου η απόδειξη τού πόσο επωφελής υπήρξε η επικέντρωσή του στην προγραμματική μουσική πιάνου. Κατόπιν, υπάρχει αλλαγή στο ύφος του Βάνχαλ, καθώς αναπροσανατολίζει την προσοχή του στη μεσαία τάξη. Η μουσική του γίνεται «διδακτική», υπό την έννοια ότι, χρησιμοποιεί μουσικά στοιχεία με σαφή αλλά αυτο-αναφερόμενο τρόπο και όχι την απρόσκοπτη συνέχεια από μορφή σε μορφή που χαρακτήριζε τα μέχρι τότε κομμάτια του. Σε αυτό, ο Βάνχαλ προιωνίζεται τον Μπετόβεν.
Στέφανος Ιωαννίδης (παλαιστής)
Ο Στέφανος Ιωαννίδης (23 Μαρτίου 1933) είναι Έλληνας πρώην παλαιστής. Συμμετείχε σε τέσσερις ολυμπιακούς αγώνες, αυτούς του 1960, του 1964, του 1968 και του 1972, στη Ρώμη, Τόκυο, Πόλη του Μεξικού και Μόναχο αντίστοιχα. Στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1960 τερμάτισε 18ος συνολικά στη κατηγορία 54-57 κιλών. Επίσης, συμμετείχε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1965 και συγκεκριμένα έκτος στην κατηγορία των 70 κιλών. Στα Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα του 1966 και 1968 τερμάτισε έκτος και πέμπτος στην ίδια κατηγορία αντίστοιχα. Το 1970, πήρε την 6η θέση στην Ευρώπη στα 68 κ. ελευθέρας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες πυγμάχοι
Νομός Καράφουτο
Ο Νομός Καράφουτο (ιαπωνικά: 樺太廳, Karafuto-chō· ρωσικά: Префектура Карафуто, με λατινικούς χαρακτήρες: Pryefektura Karafuto), κοινώς γνωστός ως Νότια Σαχαλίνη, ήταν νομός της Ιαπωνίας ο οποίος βρισκόταν στη Σαχαλίνη από το 1907 έως το 1949.
Το Καράφουτο έγινε έδαφος της Αυτοκρατορίας της Ιαπωνίας το 1905 μετά τον Ρωσοϊαπωνικό Πόλεμο, όταν το τμήμα της Σαχαλίνης νοτίως των 50° Β εκχωρήθηκε από τη Ρωσική Αυτοκρατορία με τη Συνθήκη του Πόρτσμουθ. Το Καράφουτο ιδρύθηκε το 1907 ως εξωτερικό έδαφος μέχρι να αναβαθμιστεί σε «Εσωτερική Γη» της ιαπωνικής μητρόπολης το 1943. Το Ότομαρι (Κορσακόφ) ήταν η πρωτεύουσα του Καράφουτο από το 1905 έως το 1908 και η Τογιοχάρα (Γιούζνο-Σαχαλίνσκ) από το 1908 έως τον Αύγουστο του 1945 όταν η ιαπωνική διοίκηση έπαψε να λειτουργεί στην εισβολή της Σοβιετικής Ένωσης στη Νότια Σαχαλίνη μετά τη συνθηκολόγηση της Ιαπωνίας στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο Νομός Καράφουτο αντικαταστάθηκε de facto με το Όμπλαστ της Σαχαλίνης, αν και συνέχισε να υφίσταται de jure σύμφωνα με την ιαπωνική νομοθεσία έως ότου καταργήθηκε επισήμως ως νομική οντότητα από την Ιαπωνία την 1η Ιουνίου 1949.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρώην Ιαπωνικές αποικίες Κατηγορία:Αυτοκρατορία της Ιαπωνίας
Πολιτικός γάμος
Ο πολιτικός γάμος είναι ο γάμος που επιτελείται, καταγράφεται και αναγνωρίζεται από έναν κρατικό αξιωματούχο.
Ελλάδα
Στην Ελλάδα νομιμοποιήθηκε το 1982 με τον νόμο 1250 από την κυβέρνηση Ανδρέα Παπανδρέου, 200 χρόνια μετά την καθιέρωσή του στη Γαλλία από τη Γαλλική Επανάσταση. Έως τότε ίσχυε η υποχρεωτική ιερολογία του γάμου (θρησκευτικός γάμος), που είχε καθιερωθεί με Νεαρά του αυτοκράτορα Λέοντος ΣΤ΄ του Σοφού το 893 μ.Χ. («Μη ερρώσθαι τα συνοικέσια άνευ της ιεράς ευλογίας»).
Ισπανία
Στην Ισπανία ο πολιτικός γάμος αναγνωρίστηκε από την κυβέρνηση του δικτάτορα Φράνκο το 1969.
Μέγας Πατριωτικός Πόλος
Ο Μέγας Πατριωτικός Πόλος Σιμόν Μπολίβαρ είναι μία πολιτική συμμαχία αριστερών κομμάτων και κινημάτων στη Βενεζουέλα. Ιδρύθηκε τον Οκτώβριο του 2011 για να υποστηρίξει την επανεκλογή του Ούγκο Τσάβες στην προεδρική εκλογή του 2012. Μετά, υποστήριξε τον Νικολάς Μαδούρο για Πρόεδρο. Η συμμαχία ονομάστηκε προς τιμήν του Σιμόν Μπολίβαρ, και στηρίζει την συνεχιζόμενη Μπολιβαριανή επανάσταση. Στην συμμαχία ηγείται το Ενωμένο Σοσιαλιστικό Κόμμα της Βενεζουέλας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτική της Βενεζουέλας
Εκκλησία της Ειρήνης (Σφιντνίτσα)
Η Εκκλησία της Ειρήνης στη Σφιντνίτσα είναι ο μεγαλύτερος ξύλινος μπαρόκ ναός στην Ευρώπη, ένα ιστορικό θρησκευτικό κτήριο που χτίστηκε σύμφωνα με τις συμφωνίες της Συνθήκης της Βεστφαλίας που υπογράφηκε το 1648, η οποία τερμάτισε τον Τριακονταετή Πόλεμο. Ανήκει στην ενορία Σφιντνίτσα της Ευαγγελικής Εκκλησίας του Άουγκσμπουργκ στην Πολωνία. Το κτίριο περιλαμβάνεται στον Κατάλογο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO από το 2001.