cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τίμπορ Ντέρι
Βιογραφία
Από το 1913 έως το 1918 εργάστηκε στο πριονιστήριο ενός θείου του. Καθώς ήταν Κομμουνιστής έλαβε μέρος στην εξέγερση του 1919 και υποστήριξε την Ουγγρική Δημοκρατία των Σοβιέτ. Μετά τη διάλυση του κράτους των Σοβιέτ, έζησε εξόριστος, αρχικά στην Αυστρία, όπου στη Βιέννη συνεργάστηκε με τα περιοδικά «Bécsi Újság Magyar» (Ουγγρική Βιεννέζικη εφημερίδα) και «Ma» (Σήμερα). Στη συνέχεια πήγε στη Γαλλία όπου πέρασε την περίοδο 1924-1926, και από το 1929 έως το 1935 έζησε σε διάφορες ευρωπαϊκές χώρες, συμπεριλαμβανομένης και της Γερμανίας. Το 1933, έζησε για λίγο στο Ντουμπρόβνικ, και την περίοδο των Χριστουγέννων επέστρεψε στη Βιέννη, όπου ενίσχυσε τους Σοσιαλδημοκράτες αλλά και τον Ερυθρό Σταυρό. Το Φεβρουάριο του 1934 συμμετείχε στον εμφύλιο πόλεμο στο πλευρό των Σοσιαλδημοκρατών, μετά την ήττα των οποίων αναγκάστηκε να καταφύγει στη Μαγιόρκα. Την περίοδο αυτή συνεργάστηκε με την εφημερίδα «Dokumentum». Στο Βερολίνο, ήρθε σε επαφή με τον Βάλντεν Χέρβαρθ και την εφημερίδα του, που τιτλοφορούνταν «Sturm». Μέχρι τότε, είχε γράψει μόνο μερικά ποιήματα και σουρεαλιστικά μυθιστορήματα. Εξέδιδε επίσης την κομμουνιστική εφημερίδα «Gondolat» (Ιδέα), η οποία αργότερα κυκλοφόρησε νόμιμα. Το 1938, κατά τη διάρκεια της δικτατορίας του Χόρτυ, φυλακίστηκε επειδή μετέφρασε το βιβλίο «Επιστροφή από την ΕΣΣΔ» του Αντρέ Ζιντ. Το 1939 ταξίδεψε στη Ρουμανία και την περίοδο 1940-1941 έζησε στην παρανομία.
Μετά το 1945, υποστήριξε την κομμουνιστική κατάληψη της εξουσίας, αλλά σύντομα ήρθε σε σύγκρουση με το σταλινισμό. Το 1947 διετέλεσε εκδότης του περιοδικού «Csillag» (Αστέρι). Το 1948 ήταν ο πρώτος που έλαβε το πλέον σημαντικό βραβείο της Ουγγαρίας σήμερα, το Βραβείο Κοσούθ. Ως ένας από τους σημαντικότερους συγγραφείς του παράνομου κομμουνιστικού κινήματος, απήλαυσε μεγάλο κύρος. Το 1952, όμως, συγκρούστηκε με τον Υπουργό Πολιτισμού Τζόσεφ Ρεβέ, ο οποίος αποτελούσε τον μοναδικό ηγεμόνα της ουγγρικής πολιτιστικής ζωής. Ο Ρεβέ επέκρινε το δεύτερο τόμο του μυθιστορήματος «Felelet» (Απάντηση) του Ντερί, και κατηγόρησε το συγγραφέα για το «Abweichlertum».
Μαζί με άλλους αριστερούς διανοουμένους, όπως ο Γκέοργκ Λούκατς, ο Ντερί υπήρξε ένας από τους πρωτοπόρους της πνευματικής εξέγερσης του 1956. Υποστήριξε το κίνημα του Ίμρε Νάγκυ και έλαβε ενεργό μέρος στην επανάσταση. Οι συγγραφείς Γκίλα Ιλιές και Ιστβάν Ορκένι ήταν ομοϊδεάτες του. Μετά την αποτυχία της επανάστασης του 1957, καταδικάστηκε σε εννέα χρόνια φυλάκιση, απελευθερώθηκε όμως το 1960. Μέχρι το 1962 τα έργα του ήταν απαγορευμένα. Την περίοδο αυτή μετέφρασε έργα Γερμανών συγγραφέων, όπως «Ο Αιμίλιος και ο ντετέκτιβ» του Έριχ Καίστνερ το 1957 και «Οι αλεπούδες στο αμπέλι» του Λιόν Φοιχτβάνγκερ το 1963. Μετά από ένα σύγγραμμα αυτοκριτικής, το οποίο ήταν υποχρεωμένος να γράψει, ανέκτησε και πάλι τη φήμη του στην Ουγγαρία, όπου πλέον  τα έργα του μπορούσαν να τυπωθούν εκ νέου.
Πέθανε στη Βουδαπέστη στις 18 Αυγούστου 1977. Από το 1984 απονέμεται στη μνήμη του το «βραβείο Τίμπορ Ντέρι».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ούγγροι μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Ούγγροι διηγηματογράφοι Κατηγορία:Ούγγροι μεταφραστές
Ναός Επικούριου Απόλλωνα
Ο ναός του Επικουρίου Απόλλωνα στις Βάσσες της Φιγαλείας είναι ένας από τους σπουδαιότερους και επιβλητικότερους της αρχαιότητας. Αφιερώθηκε από τους Φιγαλείς στον Απόλλωνα διότι τους βοήθησε να ξεπεράσουν μια επιδημία πανώλης. Ο ναός υψώνεται στα 1.130 μέτρα, στο κέντρο της Πελοποννήσου, πάνω στα βουνά μεταξύ Ηλείας, Αρκαδίας και Μεσσηνίας και βρίσκεται 14 χλμ. νότια της Ανδρίτσαινας και 11 χλμ. βορειοανατολικά των Περιβολίων. Διοικητικά ανήκει στο Δήμο Οιχαλίας. Ο ναός ανεγέρθηκε το δεύτερο μισό του 5ου αιώνα π.Χ. (420-410 π.Χ;) και αποδίδεται στον Ικτίνο, τον αρχιτέκτονα του Παρθενώνα. Το μνημείο αυτό, ένα από τα καλύτερα σωζόμενα της κλασικής αρχαιότητας ήταν το πρώτο στην Ελλάδα που ανακηρύχθηκε Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς από την UNESCO το 1986. Τμήμα της ζωφόρου του ναού αποσπάστηκε το 1814 και εκτίθεται στο Βρετανικό Μουσείο στο Λονδίνο. Σημειώνεται ότι η σωστή ορθογραφία της λέξης "επικούριος" είναι με "ι" και όχι "επικούρειος", καθώς προέρχεται από το ότι στην αρχαιοελληνική μυθολογία ο Απόλλωνας είχε επικουρήσει την περιοχή και όχι από τον Επίκουρο και τους επικούρειους (π.χ. πυθαγόρειος: από τον Πυθαγόρα), ενώ η γραφή αυτή χρησιμοποιείται ήδη από τον Παυσανία.
Η αρχαιολογική σκαπάνη απέδειξε ότι ο Ναός είναι θεμελιωμένος πάνω σε άλλο προϋπάρχοντα αρχαϊκό  Ναό του θεού Απόλλωνα. Ο Ναός αυτός είχε ιδρυθεί από του Φιγαλείς, ίσως μετά το 659 π.χ.
Σ’ αυτό το ναΐδριο υπήρχε ένα θαυματουργό ξόανο, δηλαδή ένα ξύλινο λατρευτικό άγαλμα άτεχνο, του Βασσίτα Απόλλωνα. Η προσωνυμία του Θεού σχετίζεται με το χωρίο της περιοχής Βάσσαι (Βάσσα και Βήσσα = χούνη, φαράγγι). Ταλαιπωρημένοι από κάποιο λοιμό οι Φιγαλείς, ήρθαν να προσευχηθούν σ’ αυτό το θαυματουργό ξόανο, για να θεραπευθούν. Η μετακίνηση έκανε το θαύμα της και τους θεράπευσε, αφού έφυγαν από τη νοσηρότητα της περιοχής τους για κάποιο διάστημα και έμειναν στον καθαρό αέρα και το ζωογόνο ήλιο.
Μετά απ’ αυτό το γεγονός αποφάσισαν να κτίσουν τον καινούριο και μεγάλο ναό τους στη θέση του παλιού ναού, τον αφιέρωσαν στον Απόλλωνα και τον ονόμασαν Επικούριο, γιατί ήρθε ως επικουρία στο θανατηφόρο λοιμό. Υπήρχε και άλλος λόγος που οι Φιγαλείς κτίσανε αυτό το αριστούργημα. θέλησαν να ακολουθήσουν το παράδειγμα των άλλων πόλεων, που έφτιαχναν μεγαλοπρεπή μνημεία. Κάλεσαν, λοιπόν, τον ίδιο αρχιτέκτονα που έφτιαξε τον Παρθενώνα, τον Ικτίνο, και του ανάθεσαν να τους κάνει σε αυτή τη θέση ένα μεγάλο ναό, για να τοποθετήσουν το θαυματουργό ξόανο του Βασσίτα Απόλλωνα.
Τοποθεσία - Μετάβαση
Ο κλασικός ναός είναι θεμελιωμένος πάνω στο φυσικό βράχο του όρους Κωτιλίου σε ειδικά διαμορφωμένο γήπεδο. Η τοποθεσία του ναού ονομαζόταν στην αρχαιότητα Βάσσαι (μικρές κοιλάδες) και φιλοξενούσε από τον 7ο αιώνα π.Χ. ιερό του Απόλλωνος Βασσίτα που είχαν ιδρύσει οι γειτονικοί Φιγαλείς, οι οποίοι λάτρευαν τον θεό με την προσωνυμία Επικούριος δηλαδή βοηθός, συμπαραστάτης στον πόλεμο ή στην αρρώστια. Ο πρώτος ναός γνώρισε και μεταγενέστερες φάσεις, γύρω στο 600 και γύρω στο 500 π.Χ., από τις οποίες σώζονται πολυάριθμα αρχιτεκτονικά μέλη. Η μετάβαση στον Ναό του Επικουρίου Απόλλωνα γίνεται από το παραλιακό χωριό Θολό, μέσω Νέας Φιγάλειας (Φιγαλείας) Ηλείας κατά μήκος του ποταμού Νέδα. Ο δρόμος είναι μεν ασφαλτοστρωμένος αλλά λίαν κοπιαστικός λόγω στενότητας και στροφών. Τονίζεται ότι πρόκειται για κοπιαστική μετάβαση και επιστροφή. Η πρόσβαση αυτή είναι δυτική. Από Ανατολικά η πρόσβαση γίνεται μέσω Τρίπολης,Μεγαλόπολης και Ανδρίτσαινας. Η οδική σήμανση είναι άριστη.
Αρχιτεκτονική και διάκοσμος
350px|μικρογραφία|αριστερά|Κάτοψη του ναού 1 = [[Οπισθόδομος, 2 = Άδυτον, 3 = Σηκός, 4 = Πρόναος]] Ο αρχαίος περιηγητής Παυσανίας που τον επισκέφθηκε, τον θεώρησε δεύτερο, μετά τον της Τεγέας, ναό της Πελοποννήσου "ἐς κάλλος καὶ τῆς ἁρμονίας ἕνεκα". Ο ναός ξεχωρίζει από τους υπολοίπους κλασικούς ναούς της αρχαιότητας γιατί δεν έχει ανατολικομεσημβρινό προσανατολισμό αλλά είναι κατασκευασμένος με διεύθυνση από βορά προς νότο λόγω οικονομίας του χώρου ή για λατρευτικούς λόγους που συνδέονται με τις παραδόσεις των Αρκάδων μιας και άλλοι ναοί της περιοχής φέρουν ίδιο προσανατολισμό.
Ο ναός συνδυάζει αρχαϊκά, κλασικά και παραδοσιακά αρκαδικά χαρακτηριστικά. Έτσι προσφέρει ένα ελκυστικό μείγμα του παλιού και του νέου, του αγροτικού και του εκλεπτυσμένου. Η επιμήκης περίπτερη δομή (39,87 × 16,13 μέτρα) είναι κατασκευασμένη κυρίως από γκρίζο ασβεστόλιθο τοπικής προέλευσης. Η εξωτερική κιονοστοιχία του εξάστηλου ναού ακολουθεί έναν εξαιρετικά αυστηρό δωρικό ρυθμό (οι μετόπες δεν είναι λαξευμένες). Όμως στο εσωτερικό, έξοχης ποιότητας γλυπτική συνταιριάζεται με έναν πιο περίτεχνο αρχιτεκτονικό ρυθμό. Το εμπρόσθιο τμήμα του προνάου και του οπισθοδόμου με δύο κίονες εν παραστάσει (in antis) αναδιατυπώνουν τον δωρικό ρυθμό. Χαρακτηρίζεται λοιπόν ως ναός δωρικός, δίστυλος εν παραστάσει περίπτερος. Αντιθέτως, στον σηκό μια σειρά εντοιχισμένων ιωνικών κιόνων στέκονται απέναντι σε χαμηλούς τοίχους στήριξης. Στο νότιο τμήμα όπου βρίσκεται το άδυτο, οι δύο τελευταίοι ιωνικοί κίονες του σηκού στέκονται στο μακρινό άκρο λοξών τοίχων, ενώ ανάμεσά τους βρίσκεται ένας κορινθιακός κίων, μόνος στο κέντρο του ναού. Το κιονόκρανο του κίονα αυτού αποτελεί «το αρχαιότερο σωζόμενο δείγμα και θεωρείται πρότυπο για όλα τα "Κορινθιακά" μνημεία του ελληνικού, ρωμαϊκού και μεταγενέστερων πολιτισμών».
Η διακόσμηση είναι αξιοσημείωτη ειδικά λόγω των διαφορετικών υλικών που χρησιμοποιούνται: οι τοίχοι, οι βάσεις και οι κίονες είναι από ασβεστόλιθο, τα ιωνικά κιονόκρανα και το κορινθιακό κιονόκρανο είναι από μάρμαρο Δολιανών όπως και οι λαξευτές μετόπες της εξωτερικής ζωφόρου του κυρίως ναού, οι βάσεις της ιωνικής ζωφόρου στο εσωτερικό του τεμένους, τα ερείσματα και τα κεραμίδια της οροφής.
Εθνική Τσαντ (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η Εθνική Τσαντ εκπροσωπεί το Τσαντ στο διεθνές ποδόσφαιρο. Ελέγχεται από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Τσαντ. Η ομάδα δεν έχει ποτέ προκριθεί σε τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου ή Κυπέλλου Εθνών Αφρικής. Έδρα της ομάδας είναι το Idriss Mahamat Ouya Stadium, χωρητικότητας 30000 θεατών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στο Τσαντ Τσαντ
Ναός Επικούριου Απόλλωνα
Ζωφόρος
Στις αρχές του 19ου αιώνα η ζωφόρος ανασκάφηκε από τα ερείπια και δόθηκε προς πώληση. Τελικά αγοράστηκε από την βρετανική κυβέρνηση με αποτέλεσμα σήμερα να εκτίθεται στο Βρετανικό Μουσείο, ενώ εκμαγεία του εκτίθενται από το 1963 στη Δημόσια Ιστορική Βιβλιοθήκη Ανδρίτσαινας. Στην αρχαιοελληνική αρχιτεκτονική η ζωφόρος κοσμούσε το εξωτερικό του ναού αλλά στις Βάσσες η ζωφόρος περιέτρεχε το εσωτερικό του σηκού. Η ζωφόρος αναπαριστά δύο θέματα: τη μάχη ανάμεσα στους Έλληνες, με αρχηγό τον Ηρακλή (διακρίνεται από τη λεοντή του) και τις Αμαζόνες και την μάχη μεταξύ Λαπιθών και Κενταύρων. Το δεύτερο ήταν συχνό θέμα στην αρχαιοελληνική τέχνη και εμφανίζεται στις μετόπες του Παρθενώνα. Εδώ οι γυναίκες των Λαπιθών απεικονίζονται να κρατούν σφιχτά τα μικρά παιδιά τους καθώς προσπαθούν να αντισταθούν στους Κενταύρους.
Αν και η απόδοση αυτής της ζωφόρου είναι ανομοιογενής στην ποιότητα, δραματική ζωηρότητα και βίαιη κίνηση διέπουν το όλο σχέδιο. Τα υπερβολικά στροβιλιζόμενα ενδύματα των Λαπιθών γυναικών και των Αμαζόνων απηχούν και ενισχύουν την αίσθηση της κίνησης που χαρακτηρίζει τις ίδιες τις μορφές. Λόγω αυτών των χαρακτηριστικών ορισμένοι μελετητές παραλλήλισαν τη σύνθεση αυτή με στοιχεία του μπαρόκ. Τη ζωφόρο ίσως φιλοτέχνησε ο γλύπτης Παιώνιος, δημιουργός της περιφημης Νίκης που εκτίθεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ολυμπίας.
Ανασκαφές
Ο ναός παρέμεινε σε χρήση κατά τα ελληνιστικά και ρωμαϊκά χρόνια όπως φαίνεται από τις επιδιορθώσεις που δεχόταν η κεραμοσκεπή. Με την κατάρρευση της στέγης λόγω της φθοράς των ξύλινων δοκαριών της επήλθε η πρώτη σημαντική καταστροφή. Η ανθρώπινη επέμβαση ήταν ένας άλλος φθοροποιός παράγοντας. Το 1765 ο ναός ταυτίσθηκε επιτυχώς από το Γάλλο αρχιτέκτονα J. Bocher. Το 1812 διενεργήθηκαν οι πρώτες συστηματικές ανασκαφές από τους: J. Foster, C. R. Cockerell, K. H. von Hallerstein, G. Gropius, J. Linckh, O. M. Stackerlberg, και P. O. Brondsted και έφεραν στο φως τις πλάκες της ζωφόρου και το κορινθιακό κιονόκρανο. Τα ευρήματα μεταφέρθηκαν στη Ζάκυνθο, με τη συγκατάθεση του Βελή πασά, που είχε δωροδοκηθεί για το σκοπό αυτό. Το 1814 η ζωφόρος αγοράστηκε με εντολή του Αγγλου αντιβασιλέως Γεωργίου και το 1815 κατέληξε στο Βρεταννικό Μουσείο. Ο Άγγλος διανοούμενος Christian Muller χαρακτήρισε την υφαρπαγή των μνημείων πράξη βανδαλισμού, αντίστοιχη με αυτή του λόρδου Έλγιν.
Το 1902 έγινε συστηματική ανασκαφή της περιοχής από την πρώτη Αρχαιολογική Εταιρία Αθηνών υπό τους αρχαιολόγους Κωνσταντίνο Κουρουνιώτη, Κωνσταντίνο Ρωμαίο και Παναγή Καββαδία. Περαιτέρω ανασκαφές έλαβαν χώρα το 1959, 1970 και 1975-80 υπό την διεύθυνση του Ν. Γιαλούρη. Το 1975 δημιουργήθηκε η Επιτροπή Συντηρήσεως του Ναού του Επικουρίου Απόλλωνος με καθήκοντα τον προγραμματισμό και τη σύνταξη μελετών συντήρησης και αναστήλωσης. Το 1982 η Επιτροπή ανασυστάθηκε και το Υπουργείο Πολιτισμού ανέλαβε την αποκατάσταση του μνημείου. Το σαθρό έδαφος στο οποίο είναι χτισμένος, οι ψυχρές κλιματολογικές συνθήκες που επικρατούν στην περιοχή και το ασβεστολιθικό υλικό από το οποίο είναι φτιαγμένος, επέβαλαν τη μόνιμη κάλυψη του ναού με στέγαστρο από το 1987. Σύμφωνα με τον προγραμματισμό του υπουργείου το στέγαστρο, το αντισεισμικό ικρίωμα, καθώς και οι άλλες εγκαταστάσεις, θα απομακρυνθούν μετά την ολοκλήρωση των απαραίτητων επεμβάσεων.
Rubinius
Η Rubinius είναι μια εναλλακτική υλοποίηση της γλώσσας προγραμματισμού Ruby από τον Evan Phoenix. Βασισμένη στη σχεδίαση του Μπλε Βιβλίου της Smalltalk-80, η Rubinius προσπαθεί να «παρέχει ένα πλούσιο περιβάλλον υψηλής απόδοσης για την εκτέλεση κώδικα Ruby».
Στόχοι
Η Rubinius ακολουθεί τις παραδόσεις της Lisp και της Smalltalk, υλοποιώντας το μεγαλύτερο τμήμα της Ruby σε κώδικα Ruby.
Positive Vibrations
Positive Vibrations είναι ο τίτλος του όγδοου στούντιο άλμπουμ του αγγλικού ροκ συγκροτήματος Ten Years After, το οποίο κυκλοφόρησε σε μορφή δίσκου βινυλίου τον Απρίλιο του 1974 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Chrysalis" στην Ευρώπη και της "Columbia" στην Αμερική.
Rubinius
Στόχοι
Επίσης έχει στόχο να λειτουργεί με ασφάλεια σε περιβάλλον νημάτων ώστε να μπορούν να ενσωματώνονται παραπάνω του ενός διερμηνείς σε μια εφαρμογή.
Positive Vibrations
Ατός ήταν ο τελευταίος δίσκος του συγκροτήματος πριν διαλυθεί και γνώρισε την μικρότερη εμπορική επιτυχία από οποιοδήποτε άλλο άλμπουμ είχαν κυκλοφορήσει μέχρι τότε, αφού δεν κατάφερε να μπει στα βρετανικά ή τα γερμανικά τσαρτ.
Rubinius
Χρηματοδότηση
Η εταιρεία Engine Yard χρηματοδοτεί δύο μηχανικούς πλήρους απασχόλησης για να εργάζονται αποκλειστικά στη Rubinius.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ruby
Positive Vibrations
Τραγούδια του δίσκου
1. Nowhere to Run (Alvin Lee) - 4:02
2. Positive Vibrations (Alvin Lee) - 4:20
3. Stone Me (Alvin Lee) - 4:57
4. Without You (Alvin Lee) - 4:00
5. Going Back to Birmingham (Penniman) - 2:39
6. It's Getting Harder (Alvin Lee) - 4:24
7. You're Driving Me Crazy (Alvin Lee) - 2:26
9. Look Me Straight into the Eyes (Alvin Lee) - 6:20
10. I Wanted to Boogie (Alvin Lee) - 3:36
Θέσεις τσαρτ
Positive Vibrations (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: Απρίλιος 1974
Τα μέλη των Ten Years After
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "Positive Vibrations" είναι οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Ten Years After Κατηγορία:Άλμπουμ του 1974
Ανοικτό σμήνος
Ανοικτό σμήνος ή ανοικτό αστρικό σμήνος ονομάζεται στην αστρονομία μία ομάδα μέχρι και λίγων χιλιάδων αστέρων που έχουν κοινή προέλευση και ηλικία. Τα ανοικτά σμήνη ονομάζονται και γαλαξιακά (αστρικά) σμήνη.
Περισσότερα από 1100 ανοικτά σμήνη έχουν ανακαλυφθεί μέσα στον Γαλαξία μας και πιστεύεται ότι υπάρχουν πολλά άλλα που δεν έχουν ανακαλυφθεί, ενώ και οι περισσότεροι παρόμοιοι με τον δικό μας γαλαξίες του Σύμπαντος πρέπει να έχουν παρόμοιους αριθμούς τέτοιων σμηνών. Οι αστέρες που αποτελούν το κάθε ανοικτό σμήνος είναι χαλαρά δεσμευμένοι από τη βαρύτητά του, με αποτέλεσμα τα σμήνη αυτά να χάνουν αστέρες ή και να διαλύονται από κοντινές διαβάσεις άλλων σμηνών ή νεφών αερίου καθώς περιφέρονται σε τροχιά γύρω από το γαλαξιακό κέντρο. Γενικώς, τα ανοικτά σμήνη επιβιώνουν επί λίγες εκατοντάδες εκατομμύρια έτη, με τα μεγαλύτερης μάζας να φθάνουν τα 2 ή 3 δισεκατομμύρια έτη σε ηλικία. Οι ιδιότητες αυτές τα ξεχωρίζουν από το άλλο είδος αστρικών σμηνών, τα σφαιρωτά σμήνη, τα οποία είναι πολύ μεγαλύτερα σε μάζα, έχουν πολύ περισσότερους αστέρες το καθένα, είναι γενικώς γηραιότερα και οι αστέρες τους είναι ισχυρώς δεσμευμένοι βαρυτικά. Ανοικτά σμήνη έχουν βρεθεί μόνο σε σπειροειδείς και ανώμαλους γαλαξίες, στους οποίους σχηματίζονται ακόμα νέοι αστέρες.
Τα νεαρότερα ανοικτά σμήνη μπορεί να περιέχονται ακόμα μέσα στο γιγάντιο μοριακό νέφος από το οποίο σχηματίσθηκαν, φωτίζοντάς το και ιονίζοντάς το ώστε να δημιουργήσουν μία περιοχή Η II. Με την πάροδο των αιώνων, η πίεση ακτινοβολίας του φωτός από το σμήνος θα διαλύσει το μοριακό νέφος. Στη μέση περίπτωση, περί το 10% της μάζας του νέφους θα καταρρεύσει σχηματίζοντας αστέρες προτού η πίεση ακτινοβολίας ωθήσει μακριά το υπόλοιπο αέριο.
Τα ανοικτά σμήνη κατέχουν ρόλο-κλειδί στη μελέτη της αστρικής εξελίξεως. Επειδή οι αστέρες-μέλη του κάθε σμήνους έχουν παρόμοια ηλικία και χημική σύσταση, οι ιδιότητές τους (απόσταση, ηλικία, μεταλλικότητα κ.ά.) προσδιορίζονται ευκολότερα από ό,τι για απομονωμένους αστέρες. Λίγα ανοικτά σμήνη είναι ορατά με γυμνό μάτι στον νυκτερινό ουρανό της Γης, όπως οι πολύ γνωστές Πλειάδες (η Πούλια) και Υάδες, καθώς και το Σμήνος του α Περσέως. Κάποια άλλα, όπως το λεγόμενο Διπλό Σμήνος, διακρίνονται πολύ καλύτερα με κιάλια, ενώ πολύ περισσότερα μπορούν να παρατηρηθούν με μικρό τηλεσκόπιο, π.χ. το «Σμήνος της Αγριόπαπιας» (M11).
Ιστορικά στοιχεία
thumb|Μωσαϊκό 30 ανοικτών σμηνών, κρυμμένων πίσω από τη σκόνη του Γαλαξία, που ανακαλύφθηκαν από τα δεδομένα του τηλεσκοπίου VISTA . Εικόνα του [[ESO|Ευρωπαϊκό Νότιο Αστεροσκοπείο.]]
Οι Πλειάδες είχαν αναγνωρισθεί ως ομάδα άστρων από την αρχαιότητα, ενώ άλλα ανοικτά σμήνη σημειώθηκαν από τους πρώτους αστρονόμους ως θολά υπόλευκα σύννεφα. Ο Κλαύδιος Πτολεμαίος αναφέρει το σμήνος Φάτνη, το Διπλό Σμήνος στον Περσέα και το λεγόμενο σήμερα «Σμήνος του Πτολεμαίου» (Μ 7), ενώ ο Πέρσης αστρονόμος Αλ Σούφι έγραψε για το IC 2391 στον αστερισμό Ιστία. Ωστόσο, χρειαζόταν η εφεύρεση του τηλεσκοπίου για την ανάλυση αυτών των «νεφελωμάτων» στους αστέρες που τα αποτελούν. Πραγματικά, ο πρώτος άνθρωπος που το επέτυχε ήταν ο Γαλιλαίος το 1609 με το μικρό τηλεσκόπιό του. Διέκρινε στη Φάτνη περισσότερους από 40 αστέρες. Ενώ οι προηγούμενοι παρατηρητές έβλεπαν μόλις 6 ως 8 αστέρες στις Πλειάδες, εκείνος μέτρησε σχεδόν 50. Στο βιβλίο του Sidereus Nuncius (1610), ο Γαλιλαίος έγραψε: «ο Γαλαξίας δεν είναι παρά μία μάζα αναρίθμητων άστρων φυτευμένων μαζί σε σμήνη». Επηρεασμένος από το έργο του Γαλιλαίου, ο Σικελός αστρονόμος Τζιοβάννι Οντιέρνα έγινε ίσως ο πρώτος αστρονόμος που χρησιμοποίησε τηλεσκόπιο για να βρει ανοικτά σμήνη που δεν είχαν καθόλου ανακαλυφθεί έως τότε : Το 1654 ταυτοποίησε τα σμήνη που είναι σήμερα γνωστά ως Μεσιέ 41, Μεσιέ 47, NGC 2362 και NGC 2451.
Το 1767 συνειδητοποιήθηκε ότι οι αστέρες σε ένα σμήνος σχετίζονταν στην πραγματικότητα, όταν ο Βρετανός φυσιοδίφης αιδεσιμότατος Τζων Μίτσελ υπολόγισε ότι η πιθανότητα να είναι τυχαία η ευθυγράμμιση από την οπτική γωνία της Γης μιας ομάδας αστέρων όπως οι Πλειάδες ήταν μόλις 1 στις 496.000. Μεταξύ του 1774 και του 1781, ο Γάλλος αστρονόμος Σαρλ Μεσιέ δημοσίευσε τον ομώνυμο κατάλογο ουράνιων σωμάτων με νεφελώδη όψη, παρόμοια με κομήτες. Αυτός ο κατάλογος περιείχε 26 ανοικτά σμήνη. Μετά το 1790 ο Ουίλιαμ Χέρσελ άρχισε μία εκτεταμένη μελέτη τέτοιων σωμάτων και βρήκε ότι πολλά από αυτά μπορούσαν να αναλυθούν υπό υψηλή μεγέθυνση σε ομάδες ξεχωριστών αστέρων. Ο Χέρσελ υπέθεσε ότι οι αστέρες αυτοί ήταν αρχικώς διάσπαρτοι στο διάστημα και αργότερα ομαδοποιήθηκαν σε αστρικά συστήματα εξαιτίας της αμοιβαίας βαρυτικής έλξεως. Υποδιαίρεσε τα νεφελώματα σε 8 τάξεις, με τις τάξεις από VI ως VIII να αναφέρονται σε σμήνη αστέρων.
right|thumb|Το [[NGC 265, ένα ανοικτό σμήνος στο Μικρό Νέφος του Μαγγελάνου]]
Ο αριθμός των γνωστών σμηνών συνέχισε να μεγαλώνει από τις προσπάθειες των αστρονόμων. Εκατοντάδες καταλογογραφήθηκαν στον Νέο Γενικό Κατάλογο (1888) και τους δύο συμπληρωματικούς καταλόγους-παραρτήματα (Index Catalogues, 1896 και 1905). Οι παρατηρήσεις με τηλεσκόπιο οδήγησαν στην ανακάλυψη δύο διαφορετικών τύπων σμηνών, των σφαιρωτών και των ανοικτών, με τα δεύτερα να έχουν λίγο-πολύ ακανόνιστο αντί σφαιρωτό σχήμα. Διαπιστώθηκε ότι τα ανοικτά σμήνη βρίσκονται γενικώς μέσα ή πολύ κοντά στον δίσκο του Γαλαξία μας και για τον λόγο αυτό ονομάζονται και «γαλαξιακά» (όρος που τους αποδόθηκε για πρώτη φορά από τον Ελβετο-αμερικανό αστρονόμο Ρόμπερτ Γιούλιους Τράμπλερ), αφού τα σφαιρωτά σμήνη περιφέρονται έξω από τον δίσκο και τον πυρήνα (δηλαδή έξω από τον κυρίως φωτεινό όγκο) του Γαλαξία.
Τα πρώτα διαγράμματα χρώματος-μεγέθους ανοικτών σμηνών δημοσιεύθηκαν από τον Έιναρ Χέρτζσπρουνγκ το 1911, όταν έδωσε το διάγραμμα για τις Πλειάδες και τις Υάδες. Συνέχισε την εργασία αυτή κατά τα επόμενα 20 χρόνια. Εξετάζοντας φασματοσκοπικά δεδομένα, μπόρεσε να βρει το ανώτατο όριο εσωτερικών ταχυτήτων στα ανοικτά σμήνη και να εκτιμήσει ότι η συνολική τους μάζα δεν ξεπερνούσε τις χίλιες ηλιακές μάζες. Απέδειξε επιπλέον ότι υπήρχε μία σχέση ανάμεσα στα χρώματα και τα μεγέθη (λαμπρότητες) των αστέρων, ενώ το 1929 σημείωσε ότι οι Υάδες και η Φάτνη είχαν διαφορετικούς αστρικούς πληθυσμούς από τις Πλειάδες, κάτι που θα ερμηνευόταν αργότερα ως διαφορά στις ηλικίες των τριών σμηνών.
Δημιουργία
thumb|Παρατηρήσεις στο [[υπέρυθρο φως αποκαλύπτουν το πυκνό ανοικτό σμήνος που σχηματίζεται στην καρδιά του Νεφελώματος του Ωρίωνα.]]
Η δημιουργία ενός ανοικτού σμήνους αρχίζει με τη βαρυτική κατάρρευση μέρους ενός γιγάντιου μοριακού νέφους, ενός ψυχρού και πυκνού νεφελώματος αερίου και σκόνης με χιλιάδες φορές τη μάζα του Ήλιου. Οι πυκνότητες αυτών των νεφών κυμαίνονται από 102 μέχρι 106 μόρια ουδέτερου υδρογόνου ανά cm3, ενώ ο σχηματισμός αστέρων συμβαίνει σε περιοχές με πυκνότητες πάνω από 104 μόρια ανά cm3. Συνήθως μόνο το 1 ως 10% του όγκου του νέφους είναι πάνω από την πυκνότητα σχηματισμού αστέρων. Πριν την κατάρρευση αυτά τα νέφη διατηρούν τη μηχανική τους ισορροπία με την περιστροφική και τυρβώδη τους κίνηση.
Οι θερμότεροι και μεγαλύτερης μάζας αστέρες του νεογέννητου σμήνους θα εκπέμπουν έντονη υπεριώδη ακτινοβολία, η οποία σταθερά ιονίζει το περιβάλλον αέριο του γιγάντιου μοριακού νέφους, σχηματίζοντας μία περιοχή Η II. Οι αστρικοί άνεμοι και η πίεση ακτινοβολίας από τους αστέρες μεγάλης μάζας αρχίζει να απωθεί το θερμό ιονισμένο αέριο με ταχύτητα που πλησιάζει την ταχύτητα του ήχου μέσα στο αέριο. Μετά από λίγα εκατομμύρια χρόνια στο σμήνος θα εκραγούν οι πρώτοι υπερκαινοφανείς αστέρες, που επίσης θα αποδιώξουν αέριο από τη γειτονιά τους. Στις περισσότερες περιπτώσεις αυτές οι διαδικασίες θα απογυμνώσουν το σμήνος από το αέριό του μέσα σε 10 εκατομμύρια έτη και έτσι η δημιουργία νέων αστέρων θα σταματήσει. Περίπου οι μισοί από τους προκύψαντες πρωτοαστέρες θα περιβάλλονται από περιαστρικούς δίσκους.
Καθώς μόνο το 30 ως 40% του αερίου στον πυρήνα του νέφους συμπυκνώνεται σε αστέρες, η διαδικασία της απωθήσεως του υπολειπόμενου αερίου περιορίζει σημαντικά τη διαδικασία της αστρογένεσης. Τα αστρικά σμήνη στο σύνολό τους υποφέρουν έτσι από αυτή τη «βρεφική απώλεια βάρους», ενώ πολλά από αυτά πεθαίνουν. Ο σχηματισμός ενός ώριμου ανοικτού σμήνους θα εξαρτηθεί από το εάν τα νεογέννητα άστρα είναι βαρυτικά δέσμια μεταξύ τους, αλλιώς θα προκύψει μία αστρική ομάδα. Ακόμα και όταν ένα σμήνος σχηματισθεί, μπορεί να κρατήσει λιγότερους από τους μισούς αρχικούς αστέρες του, με τους υπόλοιπους να παύσουν να είναι βαρυτικώς συνδεδεμένοι μόλις το αέριο φύγει. Οι αστέρες που απελευθερώνονται με αυτό τον τρόπο από το γενέθλιο σμήνος τους καθίστανται μέρος του γαλαξιακού πληθυσμού πεδίου.
Επειδή οι περισσότεροι αστέρες σχηματίζονται σε σμήνη, τα αστρικά σμήνη θεωρούνται ως οι θεμελιώδεις δομικοί λίθοι των γαλαξιών. Τα βίαια γεγονότα εξοβελισμού του αερίου που διαμορφώνουν και διαλύουν πολλά σμήνη μετά τη γέννησή τους αφήνουν το αποτύπωμά τους στη μορφολογική και κινηματική δομή των γαλαξιών. Τα περισσότερα ανοικτά σμήνη σχηματίζονται με τουλάχιστον 100 αστέρες και μάζα 50 ή περισσότερων ηλιακών μαζών. Τα μεγαλύτερα μπορεί να φθάσουν τις 10 χιλιάδες ηλιακές μάζες, με το σμήνος Westerlund 1 να εκτιμάται στις 50.000 ηλιακές μάζες. Παρότι τα ανοικτά και τα σφαιρωτά σμήνη σχηματίζουν δύο αρκετά διαφορετικές κατηγορίες, μπορεί ένα πολύ αραιό σφαιρωτό σμήνος να μη διαφέρει πολύ στην εμφάνιση από ένα μεγάλο και πυκνό ανοικτό. Κάποιοι αστρονόμοι πιστεύουν ότι οι δύο τύποι σμηνών δημιουργούνται με τον ίδιο βασικό τρόπο, με τη διαφορά ότι οι συνθήκες που κάποτε επέτρεψαν τη δημιουργία των πλούσιων σφαιρωτών σμηνών με τις εκατοντάδες χιλιάδες αστέρες δεν επικρατούν πλέον στον Γαλαξία μας.
Είναι συνηθισμένο να σχηματίζονται δύο ή περισσότερα ξεχωριστά ανοικτά σμήνη από το ίδιο μοριακό νέφος. Στο Μέγα Νέφος του Μαγγελάνου π.χ. τα σμήνη Hodge 301 και R136 σχηματίζονται από το άφθονο αέριο του Νεφελώματος της Ταραντούλας, ενώ στον δικό μας Γαλαξία ακολουθώντας προς τα πίσω στον χρόνο την κίνηση των Υάδων και της Φάτνης, δύο γειτονικών μας ανοικτών σμηνών, βρίσκουμε ότι θα πρέπει να σχηματίσθηκαν στο ίδιο νέφος πριν από περίπου 600 εκατομμύρια έτη. Κάποιες φορές, δύο σμήνη που γεννήθηκαν ταυτόχρονα σχηματίζουν ένα διπλό σμήνος: το γνωστότερο παράδειγμα στον Γαλαξία μας είναι το λεγόμενο «Διπλό Σμήνος», δηλαδή τα ανοικτά σμήνη NGC 869 και NGC 884 (κάποτε αναφερόμενα παραπλανητικά και ως «h/χ Περσέως»), αλλά τουλάχιστον 10 ακόμα διπλά σμήνη είναι γνωστά σε αυτόν, ενώ πολύ περισσότερα έχουν παρατηρηθεί στα Νέφη του Μαγγελάνου — είναι ευκολότερο να ανακαλυφθούν σε άλλους γαλαξίες επειδή το αποτέλεσμα της προβολής στην ουράνια σφαίρα μπορεί να εμφανίζει άσχετα μεταξύ τους σμήνη στον Γαλαξία μας κοντά το ένα στο άλλο.
Μορφολογία και ταξινόμηση
Τα ανοικτά σμήνη κυμαίνονται από πολύ αραιά, με 10 ή και λιγότερους αστέρες, μέχρι μεγάλες συγκεντρώσεις χιλιάδων αστέρων. Αποτελούνται συνήθως από έναν αρκετά ευδιάκριτο πυκνό πυρήνα, που περιβάλλεται από ένα πιο διάχυτο «στεφάνι» μελών του σμήνους. Ο πυρήνας έχει συνήθως διάμετρο περί τα 3 ως 4 έτη φωτός, ενώ το στεφάνι εκτείνεται μέχρι τα 20 περίπου έτη φωτός από το κέντρο του σμήνους. Μέσες πυκνότητες αστέρων στα κέντρα των ανοικτών σμηνών είναι περίπου 1,5 αστέρας ανά κυβικό έτος φωτός. Για σύγκριση, η πυκνότητα αστέρων στη γειτονιά του Ηλιακού συστήματος είναι περίπου 0,003 αστέρας ανά κυβικό έτος φωτός.
Τα ανοικτά σμήνη ταξινομούνται συχνά με βάση ένα ταξινομικό σχήμα που αναπτύχθηκε από τον Ρόμπερτ Τράμπλερ το 1930 και κατηγοριοποιεί ένα σμήνος με τρία διακριτικά: ένα ρωμαϊκό ψηφίο από το I ως το IV που δείχνει τη συγκέντρωσή του και τη διαφοροποίησή του από το περιβάλλον αστρικό πεδίο, ένα αραβικό ψηφίο από το 1 ως το 3 που δείχνει τη διαφορά λαμπρότητας των μελών (από τα αμυδρότερα ως τα φωτεινότερα, με το 1 να αντιστοιχεί στη μικρότερη διαφορά), και τα γράμματα p, m ή r να υποδεικνύουν αν το σμήνος είναι «φτωχό» (poor), μέσο (medium) ή «πλούσιο» (rich) σε αστέρες. Αν το σμήνος βρίσκεται μέσα σε νεφέλωμα προστίθεται και ένα n.
Αριθμοί και κατανομή
Υπάρχουν περισσότερα από 1.100 γνωστά ανοικτά σμήνη στον Γαλαξία μας, αλλά ο πραγματικός αριθμός τους μπορεί να είναι ακόμα και δεκαπλάσιος αυτού. Στους σπειροειδείς γαλαξίες τα ανοικτά σμήνη βρίσκονται σχεδόν πάντα μέσα στους σπειροειδείς βραχίονες, όπου οι πυκνότητες του αερίου είναι οι υψηλότερες και δημιουργούνται έτσι περισσότεροι αστέρες, ενώ τα σμήνη αυτά συνήθως διαλύονται πριν προφθάσουν να ταξιδέψουν πέρα από τα όρια του βραχίονά τους. Τα ανοικτά σμήνη συνωστίζονται κοντά στο γαλαξιακό επίπεδο, με απόσταση κλίμακας στην περίπτωση του Γαλαξία μας περί τα 180 έτη φωτός, ενώ η διάμετρος του δίσκου του Γαλαξία είναι σχεδόν 100.000 έτη φωτός.
Στον Γαλαξία μας η κατανομή των σμηνών εξαρτάται από την ηλικία τους: Τα γηραιότερα σμήνη απέχουν κατά μέσο όρο περισσότερο από το γαλαξιακό κέντρο και γενικά βρίσκονται σε σημαντικές αποστάσεις και από το γαλαξιακό επίπεδο. Οι παλιρροϊκές δυνάμεις είναι ισχυρότερες εγγύτερα στο κέντρο του Γαλαξία, κάτι που αυξάνει τον ρυθμό διαλύσεως των σμηνών, αλλά και τα πυκνά νεφελώματα που διαλύουν τα σμήνη είναι περισσότερο συγκεντρωμένα προς τις εσωτερικές περιοχές του Γαλαξία, ώστε τα σμήνη σε αυτές τις περιοχές τείνουν να διαλύονται σε μικρότερες ηλικίες από όσο τα αντίστοιχα σε πιο περιφερειακές θέσεις.
Αστρική σύσταση
thumb|Το νεαρό ανοικτό αστρικό σμήνος κάτω δεξιά φωτίζει το [[Νεφέλωμα της Ταραντούλας στο Μέγα Νέφος του Μαγγελάνου.]]
Επειδή τα ανοικτά σμήνη τείνουν να διαλύονται προτού οι περισσότεροι από τους αστέρες τους φθάσουν στο τέλος της ζωής τους, το φως του σμήνους προέρχεται περισσότερο από τους νεαρούς, κυανόλευκους αστέρες, που έχουν και τη μεγαλύτερη λαμπρότητα. Αυτοί οι αστέρες έχουν κατά πολύ μικρότερες διάρκειες ζωής, λιγότερο από 50 εκατομμύρια έτη. Τα γηραιότερα ανοικτά σμήνη τείνουν να περιέχουν πιο «κίτρινα» άστρα κατά μέσο όρο.
Μετά την εξάντληση των πυρηνικών τους «καυσίμων», οι μέσης και μικρής μάζας αστέρες απορρίπτουν τα εξωτερικά τους στρώματα, που σχηματίζουν ένα πλανητικό νεφέλωμα, και εξελίσσονται σε λευκούς νάνους. Ενώ τα περισσότερα ανοικτά σμήνη διαλύονται προτού τα περισσότερα μέλη τους φθάσουν στο στάδιο του λευκού νάνου, ο παρατηρούμενος αριθμός λευκών νάνων σε ανοικτά σμήνη είναι ακόμα μικρότερος από τον αναμενόμενο. Μία πιθανή εξήγηση για την έλλειψη λευκών νάνων είναι ότι, όταν ένας ερυθρός γίγαντας απωθεί τα εξωτερικά του στρώματα, μία ελαφρά ασυμμετρία στην απώλεια του υλικού θα μπορούσε να δώσει στον πυρήνα του αστέρα (ο οποίος δίνει τον λευκό νάνο) μία ώθηση με ταχύτητα μερικών χιλιομέτρων ανά δευτερόλεπτο, αρκετή για να τον απομακρύνει από το σμήνος. Με άλλα λόγια, η ταχύτητα διαφυγής του ανοικτού σμήνους είναι μικρότερη από αυτή.
Εξαιτίας της συγκεντρώσεώς τους στον χώρο, οι προσεγγίσεις μεταξύ αστέρων μέσα σε ένα ανοικτό σμήνος είναι συνηθισμένες. Για ένα τυπικό σμήνος χιλίων αστέρων με ακτίνα 1,5 έτους φωτός, μέσα στο οποίο είναι συγκεντρωμένη η μισή του μάζα, κατά μέσο όρο ένας αστέρας θα αλληλεπιδράσει βαρυτικά σημαντικά με ένα άλλο μέλος του σμήνους μία φορά κάθε 10 εκατομμύρια έτη. Ο ρυθμός αυτός είναι ακόμα ταχύτερος στα πυκνότερα σμήνη. Αυτές οι συναντήσεις μπορεί να έχουν μεγάλη επίδραση στους εκτεταμένους περιαστρικούς δίσκους υλικού που περιβάλλουν πολλούς νεαρούς αστέρες. Οι παλιρροϊκές διαταραχές μεγάλων δίσκων μπορεί να έχουν ως αποτέλεσμα τον σχηματισμό μεγάλης μάζας πλανητών και φαιών νάνων, παράγοντας συνοδούς σε αποστάσεις 100 AU ή περισσότερο από τον κεντρικό αστέρα.
Το τέλος των ανοικτών σμηνών
left|thumb|Το [[NGC 604 στον Γαλαξία του Τριγώνου είναι ένα ανοικτό σμήνος πολύ μεγάλης μάζας που περιβάλλεται από μία περιοχή Η II.]]
Πολλά ανοικτά σμήνη είναι ενδογενώς ασταθή, με αρκετά μικρή μάζα ώστε η ταχύτητα διαφυγής από αυτά να είναι μικρότερη από τη μέση ταχύτητα των αστέρων που τα αποτελούν. Αυτά τα σμήνη θα διαλυθούν μέσα σε λίγα εκατομμύρια έτη. Πολλές φορές η απώθηση και απώλεια του αερίου από το οποίο δημιουργήθηκε το σμήνος από την πίεση ακτινοβολίας των νεαρών θερμών αστέρων μειώνει αρκετά τη μάζα του σμήνους, ώστε αυτό το όριο μάζας διασχίζεται στην πορεία.
Σμήνη που έχουν αρκετή μάζα ώστε να επιβιώνουν και από αυτή τη διαδικασία, μπορούν να επιβιώσουν για 100 εκατομμύρια έτη ή και παραπάνω, αλλά με την πάροδο του χρόνου διάφορες άλλες εσωτερικές και εξωτερικές διαδικασίες τείνουν και πάλι να τα διαλύσουν:
Γενικά, εκτιμάται ότι η «ημιζωή» ενός ανοικτού σμήνους, ο χρόνος δηλαδή μετά από τον οποίο θα έχει απωλέσει τους μισούς από τους αρχικούς του αστέρες, κυμαίνεται από 150 ως 800 εκατομμύρια έτη, ανάλογα με την αρχική του πυκνότητα.
Μετά τη βαρυτική διάλυση του σμήνους, πολλοί από τους αστέρες-μέλη του θα κινούνται ακόμα στον χώρο σε παρόμοιες τροχιές, αποτελώντας αυτό που αποκαλείται αστρική ομάδα, κινούμενο σμήνος ή κινούμενη ομάδα. Πολλά από τα φωτεινότερα άστρα στην «κατσαρόλα» της Μεγάλης Άρκτου είναι πρώην μέλη ενός ανοικτού σμήνους, τα οποία συνιστούν σήμερα μία τέτοια ομάδα, την «Κινούμενη Ομάδα της Μεγάλης Άρκτου» ή Collinder 285. Τελικώς, οι μικροδιαφορές στις ταχύτητές τους θα τα διασκορπίσουν στον Γαλαξία.
Ανοικτά σμήνη και αστρική εξέλιξη
thumb|[[Διάγραμμα Hertzsprung-Russell|Διαγράμματα Hertzsprung-Russell για δύο γηραιά ανοικτά σμήνη. Το NGC 188 είναι γηραιότερο και δείχνει μία εκτροπή από την Κύρια Ακολουθία σε χαμηλότερο σημείο από ό,τι το M67.]]
Σε ένα Διάγραμμα Hertzsprung-Russell ενός ανοικτού σμήνους οι περισσότεροι αστέρες βρίσκονται στην Κύρια Ακολουθία. Οι αστέρες με τη μεγαλύτερη μάζα έχουν αρχίσει να εξελίσσονται πέρα από την Κύρια Ακολουθία, καθιστάμενοι ερυθροί γίγαντες. Η θέση της εκτροπής από την Κύρια Ακολουθία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να εκτιμηθεί η ηλικία του σμήνους.
Επειδή όλοι οι αστέρες σε ένα ανοικτό σμήνος απέχουν περίπου το ίδιο από τη Γη και έχουν περίπου την ίδια ηλικία και χημική σύσταση, οι διαφορές στη φωτεινότητά τους οφείλονται αποκλειστικά στη διαφορετική μάζα τους. Αυτή η ιδιότητα καθιστά τα ανοικτά σμήνη πολύ χρήσιμα στη μελέτη της αστρικής εξελίξεως, επειδή όταν συγκρίνουμε τον ένα αστέρα με τον άλλο, πολλές από τις μεταβλητές παραμέτρους έχουν την ίδια τιμή.
Η μελέτη της περιεκτικότητας σε λίθιο και βηρύλλιο των αστέρων σε ανοικτά σμήνη μπορεί να δώσει σημαντικά δεδομένα για την εξέλιξη και την εσωτερική δομή των αστέρων γενικότερα. Ενώ οι πυρήνες του υδρογόνου δεν μπορούν να δώσουν αντιδράσεις σχηματισμού ηλίου σε θερμοκρασίες κάτω των 10 εκατομμυρίων βαθμών K περίπου, το λίθιο και το βηρύλλιο καταστρέφονται σε θερμοκρασίες «μόλις» 2,5 και 3,5 εκατομμυρίων βαθμών K, αντιστοίχως. Αυτό σημαίνει ότι οι ποσότητές τους εξαρτώνται πολύ από το πόσο κυκλοφορούν τα συστατικά μέσα στο αστρικό εσωτερικό. Μελετώντας τις περιεκτικότητές τους σε αστέρες που ανήκουν σε ανοικτά αστρικά σμήνη, οδηγούμαστε σε χρήσιμα συμπεράσματα.
Τα ανοικτά σμήνη και η αστρονομική κλίμακα αποστάσεων
left|thumb|Το «[[Σμήνος της Αγριόπαπιας» είναι ένα πολύ πυκνό ανοικτό σμήνος προς την κεντρική περιοχή του Γαλαξία μας.]]
Ο προσδιορισμός των αποστάσεων των ουράνιων σωμάτων είναι σημαντικός για τη μελέτη τους, αλλά τα περισσότερα είναι πολύ μακριά για να προσδιορισθούν απευθείας οι αποστάσεις τους. Η βαθμονόμηση της «κοσμικής κλίμακας αποστάσεων» εξαρτάται από μία αλληλουχία έμμεσων και κάποτε αβέβαιων μετρήσεων που συσχετίζουν τα μακρινά με τα κοντινότερα σώματα, για τα οποία μπορούν να μετρηθούν άμεσα οι αποστάσεις τους. Τα ανοικτά αστρικά σμήνη αποτελούν ένα κρίσιμο σκαλοπάτι σε αυτή την αλληλουχία.
Η απόσταση των κοντινότερων σε εμάς ανοικτών σμηνών μπορεί να μετρηθεί απευθείας με δύο διαφορετικές μεθόδους. Πρώτα, με την κλασική ηλιοκεντρική παράλλαξη των αστέρων του σμήνους, όπως γίνεται και με αστέρες εκτός σμηνών. Σμήνη όπως οι Υάδες και οι Πλειάδες βρίσκονται αρκετά κοντά για να εφαρμοσθεί αυτή η μέθοδος, ιδίως μετά την εποχή του δορυφόρου HIPPARCOS.
Εθνική Υεμένης (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Υεμένης εκπροσωπεί την Υεμένη στις διεθνείς ποδοσφαιρικές διοργανώσεις. Τελεί υπό τον έλεγχο της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Υεμένης. Έδρα της ομάδας είναι το Στάδιο Αθλητικής Πόλης Αλθαούρα.
Blood Sugar Sex Magik
Το Blood Sugar Sex Magik είναι το πέμπτο άλμπουμ των Red Hot Chili Peppers. Κυκλοφόρησε στις 24 Σεπτεμβρίου του 1991.Παραγωγός ήταν ο Rick Rubin. Ήταν το πρώτο άλμπουμ της μπάντας από την Warner Bros. Records. Τα μουσικά στυλ του άλμπουμ διαφέρουν από αυτά του προηγούμενου,Mother's Milk και συνοδευόταν από μερικά κιθαριστικά riffs. Τα θέματα του άλμπουμ κυμαίνονταν από τον έρωτα μέχρι τα ναρκωτικά και το θυμό.
Ανοικτό σμήνος
Τα ανοικτά σμήνη και η αστρονομική κλίμακα αποστάσεων
Η άλλη άμεση μέθοδος είναι η λεγόμενη μέθοδος του κινούμενου σμήνους. Σε αυτή χρησιμοποιείται το γεγονός ότι οι αστέρες ενός σμήνους έχουν ταυτόσημη κίνηση στον χώρο. Μετρώντας την ιδία κίνηση των μελών του σμήνους και σχεδιάζοντας αυτές τις κινήσεις στην ουράνια σφαίρα αποκαλύπτει ότι συγκλίνουν προς ένα σημείο Α. Η ακτινική ταχύτητα των αστέρων του σμήνους μπορεί να υπολογισθεί από τη μετατόπιση Doppler των φασμάτων και, με γνωστές την ακτινική ταχύτητα, την ιδία κίνηση και τη γωνιακή απόσταση από το σμήνος μέχρι το σημείο Α, υπολογίζεται με τριγωνομετρία η ζητούμενη απόσταση του σμήνους από τη Γη. Οι Υάδες είναι η γνωστότερη εφαρμογή αυτής της μεθόδου, που αποκαλύπτει την απόστασή τους ως 46,3 παρσέκ.
Blood Sugar Sex Magik
Έφτασε στο νούμερο 3 του Billboard 200 και πούλησε πάνω από 12 εκατομμύρια αντίτυπα.Η μπάντα τότε αναγνωρίστηκε παγκοσμίως, κάτι που δεν άρεσε στον κιθαρίστα John Frusciante που συχνά τότε σαμποτάριζε τις εμφανίσεις της μπάντας. Το 1992 παραιτήθηκε στα μέσα της περιοδείας και αντικαταστάθηκε από τον Arik Marshall.
Εθνική Υεμένης (ποδόσφαιρο ανδρών)
Ιστορία
Όταν η χώρα ήταν διαιρεμένη σε Βόρεια και Νότια, πριν το 1990, υπήρχαν 2 ομάδες η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Βόρειας Υεμένης και η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Νότιας Υεμένης. Μετά την ένωση της χώρας, η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Υεμένης θεωρήθηκε η διάδοχος της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου της Βόρειας Υεμένης. Η ομάδα δεν προκρίθηκε ποτέ σε τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου.
Ανοικτό σμήνος
Τα ανοικτά σμήνη και η αστρονομική κλίμακα αποστάσεων
Μετά τον προσδιορισμό των αποστάσεων των κοντινών σμηνών, άλλες τεχνικές μπορούν να επεκτείνουν την κλίμακα αποστάσεων σε απομακρυσμένα σμήνη: Συνταιριάζοντας την Κύρια Ακολουθία στο διάγραμμα Hertzsprung-Russell ενός σμήνους με γνωστή απόσταση με την αντίστοιχη Κύρια Ακολουθία ενός μακρινότερου σμήνους, η απόσταση του δεύτερου μπορεί να εκτιμηθεί. Το κοντινότερο στη Γη ανοικτό σμήνος είναι οι Υάδες, καθώς η ομάδα των αστέρων της Μικράς Άρκτου που προαναφέρθηκε είναι υπερβολικά χαλαρή βαρυτικά ώστε να θεωρηθεί ανοικτό σμήνος. Το πιο μακρινό γνωστό ανοικτό σμήνος που βρίσκεται μέσα στον Γαλαξία μας είναι το Berkeley 29, σε απόσταση περίπου 15.000 παρσέκ. Επίσης, ανοικτά σμήνη ανιχνεύονται εύκολα σε πολλούς γαλαξίες της Τοπικής Ομάδας.
Blood Sugar Sex Magik
Όλα τα single του άλμπουμ αποδείχθηκαν πετυχημένα: "Under the Bridge", "Give It Away", "Suck My Kiss", "Breaking the Girl", και "If You Have to Ask".
Εθνική Υεμένης (ποδόσφαιρο ανδρών)
Στάδιο
Φυσική έδρα της εθνικής ομάδας είναι το Στάδιο Αθλητικής Πόλης Αλθαούρα, χωρητικότητας 30.000 θεατών, που βρίσκεται στην πρωτεύουσα Σαναά. Εντούτοις, λόγω ανησυχιών για την ασφάλεια από την παρέμβαση της Σαουδικής Αραβίας στην Υεμένη, χρησιμοποιεί στάδια άλλων χωρών.
Ανοικτό σμήνος
Τα ανοικτά σμήνη και η αστρονομική κλίμακα αποστάσεων
Η ακριβής γνώση των αποστάσεων των ανοικτών σμηνών είναι ζωτικής σημασίας για τη βαθμονόμηση της σχέσεως περιόδου-λαμπρότητας των κηφείδων και άλλων παλλόμενων μεταβλητών, πράγμα που τους επιτρέπει να χρησιμοποιούνται ως πρότυπες φωτιστικές μονάδες. Π.χ. το ανοικτό σμήνος NGC 7790 φιλοξενεί τρεις κλασικούς κηφείδες. Στη θέση των κλασικών κηφείδων στα σφαιρωτά σμήνη υπάρχουν οι μεταβλητοί αστέρες τύπου RR Λύρας, αφού σε αυτά οι γιγάντιοι κηφείδες έχουν όλοι «αποβιώσει λόγω γήρατος».
Blood Sugar Sex Magik
Πολλοί λένε ότι αυτό το άλμπουμ ήταν και θα είναι το καλύτερο άλμπουμ που έκαναν οι Red Hot Chili Peppers.
Εθνική Υεμένης (ποδόσφαιρο ανδρών)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στην Υεμένη Υεμενη
Ανοικτό σμήνος
Εξωηλιακοί πλανήτες
Το ανοικτό σμήνος NGC 6811 περιέχει δύο γνωστά πλανητικά συστήματα, τα Kepler 66 και Kepler 67.
Blood Sugar Sex Magik
Η ηχογράφηση έγινε στο ιστορικό The Mansion,την έπαυλη του μάγου Χάρι Χουντίνι,που αγόρασε ο παραγωγός του άλμπουμ Rick Rubin.Ο Kiedis,ο Frusciante και ο Flea έμεναν εκεί ενώ ο Chad Smith πηγαινοερχόταν με τη μοτοσικλέτα του γιατί φοβόταν τα φαντάσματα που τότε λεγόταν ότι έμεναν εκεί.
Η ηχογράφηση του άλμπουμ γυρίστηκε σε ντοκιμαντέρ ονόματι Funky Monks όπως το τέταρτο κομμάτι του δίσκου.
Τραγούδια
iTunes Bonus Tracks
Κατηγορία:Δισκογραφία των Red Hot Chili Peppers Κατηγορία:Άλμπουμ του 1991
Επιδόρπιο
Το επιδόρπιο είναι ένα πιάτο που ολοκληρώνει ένα γεύμα. Το πιάτο αποτελείται συνήθως από γλυκά και πιθανώς ένα ποτό όπως κρασί επιδορπίου ή λικέρ. Σε ορισμένα μέρη του κόσμου, όπως το μεγαλύτερο μέρος της Κεντρικής και Δυτικής Αφρικής και τα περισσότερα μέρη της Κίνας και της Ινδίας, δεν υπάρχει παράδοση όπου ένα επιδόρπιο ολοκληρώνει ένα γεύμα.
Ο όρος επιδόρπιο μπορεί να ισχύει για πολλά γλυκά, όπως μπισκότα, κέικ, κρέμες κάσταρντ, ζελέ, παγωτά, αρτοσκευάσματα, πίτες, πουτίγκες, γλυκές σούπες και τάρτες. Τα φρούτα βρίσκονται επίσης συνήθως σε πιάτα επιδορπίων λόγω της φυσικής γλυκύτητας. Ορισμένοι πολιτισμοί γλυκαίνουν τρόφιμα που είναι πιο συχνά αλμυρά για τη δημιουργία επιδορπίων.
Ιστορία
μικρογραφία|250x250εσ| Η εξάπλωση του ζαχαροκάλαμου από την [[Ιστορία της Ινδίας|αρχαία Ινδία στον υπόλοιπο κόσμο.]] μικρογραφία|250x250εσ| Μερικά ινδικά γλυκά από εκατοντάδες ποικιλίες. Σε ορισμένα μέρη της Ινδίας, αυτά ονομάζονται μιτάι (mithai). Η ζάχαρη και τα επιδόρπια έχουν μακρά ιστορία στην Ινδία: περίπου το 500 π.Χ., οι άνθρωποι στην Ινδία είχαν αναπτύξει την τεχνολογία για την παραγωγή κρυστάλλων ζάχαρης. Στην τοπική γλώσσα, αυτοί οι κρύσταλλοι που ονομάζονταν Khanda (खण्ड), η οποία είναι η πηγή της αγγλικής λέξης candy (καραμέλα). Τα γλυκά ταΐζονταν στους θεούς στην αρχαία Μεσοποταμία και στην αρχαία Ινδία, καθώς και σε άλλους αρχαίους πολιτισμούς. Τα αποξηραμένα φρούτα και το μέλι ήταν πιθανώς τα πρώτα γλυκαντικά που χρησιμοποιήθηκαν στο μεγαλύτερο μέρος του κόσμου, αλλά η εξάπλωση του ζαχαροκάλαμου σε όλο τον κόσμο ήταν απαραίτητη για την ανάπτυξη του γλυκού.
Το ζαχαροκάλαμο καλλιεργήθηκε και εξευγενίστηκε στην Ινδία πριν από το 500 π.Χ. και κρυσταλλώθηκε, καθιστώντας εύκολη τη μεταφορά, μέχρι το 500 μ.Χ.. Η ζάχαρη και το ζαχαροκάλαμο εμπορεύτηκαν, καθιστώντας τη ζάχαρη διαθέσιμη στη Μακεδονία έως το 300 π.Χ. και την Κίνα έως το 600 μ.Χ.. Στην ινδική υποήπειρο, τη Μέση Ανατολή και την Κίνα, η ζάχαρη υπήρξε βασικό υλικό της μαγειρικής και των επιδορπίων για πάνω από χίλια χρόνια. Το ζαχαροκάλαμο και η ζάχαρη ήταν ελάχιστα γνωστά και σπάνια στην Ευρώπη μέχρι τον δωδέκατο αιώνα ή αργότερα, όταν οι Σταυροφορίες και έπειτα ο αποικισμός διέδωσε τη χρήση τους.
Ο Ηρόδοτος αναφέρει ότι, σε αντίθεση με τους Έλληνες, το κύριο γεύμα των Περσών ήταν λιτό, αλλά στη συνέχεια θα έτρωγαν πολλά γλυκά.
Οι Ευρωπαίοι άρχισαν να παράγουν ζάχαρη τον Μεσαίωνα και περισσότερα γλυκά έγιναν διαθέσιμα. Ακόμα και τότε η ζάχαρη ήταν τόσο ακριβή, που συνήθως μόνο οι πλούσιοι μπορούσαν να ικανοποιηθούν σε ειδικές περιστάσεις. Η πρώτη συνταγή μηλόπιτας δημοσιεύθηκε το 1381. Η πρώτη τεκμηρίωση του όρου cupcake ήταν στο «Εβδομήντα πέντε συνταγές για ζαχαροπλαστική, κέικ και γλυκά» το 1828, στο βιβλίο μαγειρικής της Ελάιζα Λέσλι Receipts.
Συστατικά
Τα γλυκά επιδόρπια περιέχουν συνήθως ζάχαρη από ζαχαροκάλαμο, ζάχαρη από φοίνικα, καστανή ζάχαρη, μέλι ή ορισμένους τύπους σιροπιού, όπως μελάσα, σιρόπι σφενδάμου ή σιρόπι καλαμποκιού. Άλλα κοινά συστατικά σε επιδόρπια δυτικού τύπου είναι αλεύρι ή άλλα άμυλα, λίπη μαγειρικής, όπως βούτυρο ή λαρδί, γαλακτοκομικά προϊόντα, αυγά, αλάτι, όξινα συστατικά, όπως χυμό λεμονιού και μπαχαρικά και άλλοι αρωματικοί παράγοντες, όπως σοκολάτα, φυστικοβούτυρο, φρούτα, και καρύδια. Οι αναλογίες αυτών των συστατικών, μαζί με τις μεθόδους παρασκευής, παίζουν σημαντικό ρόλο στη συνοχή, την υφή και τη γεύση του τελικού προϊόντος.
Η ζάχαρη συμβάλλει στην υγρασία και την ευαισθησία στα ψημένα προϊόντα. Τα συστατικά του αλευριού ή του αμύλου χρησιμεύουν ως πρωτεΐνη και δίνουν τη δομή στο επιδόρπιο. Τα λίπη συμβάλλουν στην υγρασία και μπορούν να επιτρέψουν την ανάπτυξη φολιδοειδών στρώσεων σε αρτοσκευάσματα και κρούστες πίτας. Τα γαλακτοκομικά προϊόντα σε ψημένα προϊόντα διατηρούν τα επιδόρπια υγρά. Πολλά επιδόρπια περιέχουν επίσης αυγά, προκειμένου να σχηματίσουν κρέμα κάσταρντ ή να βοηθήσουν στην αύξηση και την πάχυνση μιας ουσίας που μοιάζει με κέικ. Οι κρόκοι αυγών συμβάλλουν ειδικά στην ένταση των επιδορπίων. Τα ασπράδια αυγών μπορούν να λειτουργήσουν ως παράγοντας διόγκωσης ή να παρέχουν δομή. Περαιτέρω καινοτομία στο κίνημα της υγιεινής διατροφής έχει οδηγήσει σε περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τα vegan υποκατάστατα και χωρίς γλουτένη για τα τυπικά συστατικά, καθώς και για αντικαταστατά επεξεργασμένης ζάχαρης
Βιταλάδες Κέρκυρας
Στο νότιο μέρος της Κέρκυρας, 35 περίπου χ.λ. μακριά από την πόλη, στο βορειοδυτικό άκρο της κωμόπολης Λευκίμμη, χωμένο μέσα στο εντυπωσιακό πράσινο της ελιάς και του κυπαρισσιού, προβάλλει το χωριό Βιταλάδες. Οι Βιταλάδες (υψόμ. 40 μ) ανήκει διοικητικά στο Δήμο Λευκιμμαίων και έχει πραγματικό πληθυσμό 538 κατοίκους. Στους Βιταλάδες ανήκει επίσης ο συνοικισμός και η όντως πανέμορφη παραλία του "Γαρδένου" (περίπου 2 χιλιόμετρα από το χωριό).
Επιδόρπιο
Ποικιλίες & στοιχεία
Το επιδόρπιο αποτελείται από παραλλαγές γεύσης, υφής και εμφάνισης. Τα επιδόρπια μπορούν να οριστούν ως ένα συνήθως πιο γλυκό πιάτο που ολοκληρώνει ένα γεύμα. Αυτός ο ορισμός περιλαμβάνει μια σειρά πιάτων που κυμαίνονται από φρούτα ή ξηρούς καρπούς έως κέικ και πίτες πολλών συστατικών. Πολλοί πολιτισμοί έχουν διαφορετικές παραλλαγές επιδορπίων. Στη σύγχρονη εποχή, οι παραλλαγές των επιδορπίων συνήθως μεταβιβάστηκαν ή προέρχονται από γεωγραφικές περιοχές. Αυτή είναι μια αιτία για την ποικιλία των επιδορπίων. Παρακάτω είναι μερικές σημαντικές κατηγορίες στις οποίες μπορούν να ταξινομηθούν τα επιδόρπια.
Επαρχία Ιρτύς
Η επαρχία Ιρτύς (Ертіс ауданы) είναι μια επαρχία στην περιφέρεια Παβλοντάρ στο βόρειο Καζακστάν. Το διοικητικό κέντρο είναι το Ερτίς. Πληθυσμός: 19,037 (εκτίμηση 2013) 20,853 (απογραφή 2009) 33,129 (απογραφή 1999).
Παραπομπές
Ιρτυς
Επιδόρπιο
Κέικ
μικρογραφία| [[Γερμανικό κέικ σοκολάτας, ένα κέικ στρώσεων γεμιστό και επικαλυμμένο με γεμάτο με γλάσο καρύδας και πεκάν.]] Τα κέικ είναι γλυκά τρυφερά ψωμιά φτιαγμένα με ζάχαρη και ψιλό αλεύρι. Τα κέικ μπορεί να ποικίλουν από ελαφρά, ευάερα σπογγώδη έως πυκνά κέικ με λιγότερο αλεύρι. Τα κοινά αρτύματα περιλαμβάνουν αποξηραμένα, ζαχαρωμένα ή φρέσκα φρούτα, ξηρούς καρπούς, κακάο ή εκχυλίσματα. Μπορούν να είναι γεμιστά με μαρμελάδες φρούτων ή σάλτσες επιδορπίου (όπως κρέμα κάσταρντ), επικαλυμμένα με κρέμα βουτύρου ή άλλα γλάσο και διακοσμημένα με αμυγδαλόπαστα ή ζαχαρωμένα φρούτα. Το κέικ συχνά σερβίρεται ως εορταστικό πιάτο σε τελετές, για παράδειγμα σε γάμους, επετείους και γενέθλια. Τα μικρού μεγέθους κέικ έχουν γίνει δημοφιλή, με τη μορφή καπ κέικ και πτι φουρ.
Πουτίγκες
Οι πουτίγκες φουσκώνουν με άμυλα, όπως άμυλο αραβοσίτου ή ταπιόκα.
Μικρά κέικ και αρτοσκευάσματα
Μια παρτίδα ζύμης μεταξύ ενός κέικ και αρτοσκευάσματος με την ανάμειξη των συστατικών.
Αυτή η μορφή ζύμης μπορεί να έχει υφή που είναι τραγανή, σκληρή ή μαλακή. Παραδείγματα περιλαμβάνουν μπισκότα τζίντζερ, μπισκότα βουτύρου και μπισκότα με κομματάκια σοκολάτας.
Άλλα μικρά κέικ και αρτοσκευάσματα μπορούν επίσης να καταμετρηθούν σύμφωνα με αυτούς τους όρους, λόγω του μεγέθους τους και της σχετικής ομοιότητας με τα μπισκότα, όπως τα κεϊκάκια ζάφα και τα κεϊκάκια εκλς.
Γλυκίσματα
αριστερά|μικρογραφία| Σοκολάτες για την [[Ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου]] Τα γλυκίσματα, που ονομάζονται επίσης καραμέλες, γλυκά ή γλειφιτζούρια, χαρακτηρίζονται από τη ζάχαρη ή το μέλι ως κύριο συστατικό.
Πολλά περιλαμβάνουν ζάχαρη που θερμαίνεται σε κρυσταλλική μορφή με λεπτές διαφορές. Γαλακτοκομικά και με βάση τη ζάχαρη περιλαμβάνουν καραμέλα, φατζ και τόφι ή τάφι. Υπάρχουν πολλές μορφές μαρέγκας αυγών και ζάχαρης, καθώς και παρόμοια γλυκά. Μη θερμαινόμενη ζάχαρη προστίθεται σε γλάσο, συντηρητικά και σάλτσες μαζί με άλλα συστατικά.