cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πολιτισμός Σαβίν
μικρογραφία|Περιοχή δραστηριοποίησης Οι Τσαβίν ήταν ένας προκολομβιανός πολιτισμός ο οποίος δραστηριοποιήθηκε περίπου το 800 π.Χ και εξαφανίστηκε περίπου το 1 μ.Χ στην σημερινή παράκτια περιοχή του Περού. Αν και εξαφανισμένος αυτός ο πολιτισμός μας έχει αφήσει πολλά πράγματα που αφορούν την τέχνη και την θρησκεία του όπως ερείπια ναών, γλυπτές παραστάσεις ή αγάλματα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Προκολομβιανοί πολιτισμοί της Νότιας Αμερικής Κατηγορία:Ιστορία του Περού
Αβερροϊσμός
Με τον όρο αβερροϊσμός εννοούνται οι φιλοσοφικές θεωρίες του Ανδαλουσιανού πολυμαθή Μουσουλμάνου φιλοσόφου Αβερρόη, που άκμασε τον 12ο αιώνα στο Εμιράτο της Κόρδοβας.
Με βάση τις θεωρίες του Αβερρόη αναπτύχθηκαν πολυάριθμες και αποκλίνουσες θεωρίες των Ιουδαίων και Χριστιανών διδασκάλων του 13ου και των μετέπειτα αιώνων, η καθεμιά από τις οποίες επίσης αποκαλείται «αβερροϊσμός», και για τον λόγο αυτόν θα πρέπει να δίνεται προσοχή εάν με τον όρο εννοείται η φιλοσοφία του ίδιου του Αβερρόη ή οι θεωρίες σοφών που, είτε για τη διδασκαλία τους, είτε για την κριτική τους, κατατάσσονται στους ακόλουθους του Αβερρόη. Και αυτοί, όπως και ο Αβερρόης, καταδικάσθηκαν επανειλημμένα με την κατηγορία (πραγματική ή όχι) ότι απέρριπταν την ύπαρξη της ανθρώπινης ελευθερίας και την αθανασία της ψυχής του κάθε ανθρώπου ξεχωριστά.
Πηγές
Κατηγορία:Φιλοσοφικές θεωρίες Κατηγορία:Ισλαμική φιλοσοφία
Κατάλογος κομητειών στην Αλαμπάμα
Η πολιτεία Αλαμπάμα των ΗΠΑ έχει 67 κομητείες. Κάθε κομητεία αποτελεί το τοπικό επίπεδο διοίκησης εντός των ορίων της. Η γη που περικλείεται από τα τρέχοντα πολιτειακά σύνορα εντάχθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες βαθμιαία. Μετά την Αμερικανική Επανάσταση, η Δυτική Φλόριντα παραχωρήθηκε στην Ισπανία με συνθήκη ενώ το υπόλοιπο οργανώθηκε κυρίως ως Έδαφος του Μισισίπι, και αργότερα ως Έδαφος της Αλαμπάμα. Η εδαφική συνέλευση καθιέρωσε μερικές από τις παλαιότερες κομητειακές διαιρέσεις που έχουν επιβιώσει έως σήμερα, περιλαμβανομένης της πρώτης δημιουργίας κομητεία, αυτής της Κομητείας Ουάσινγκτον, η οποία δημιουργήθηκε στις 4 Ιουνίου 1800. Το 1814, η Συνθήκη του Φορτ Τζάκσον άνοιξε το έδαφος για τους Αμερικανούς εποίκους, κάτι που με τη σειρά του οδήγησε σε έναν εντονότερο ρυθμό δημιουργίας κομητειών. Η Αλαμπάμα έγινε δεκτή στην Ένωση ως 22η πολιτεία το 1819. Το πολιτειακό νομοθετικό σώμα της Αλαμπάμα δημιούργησε επιπλέον κομητείες από τις πρώην γαίες των Ινδιάνων καθώς η Πράξη Εκρίζωσης των Ινδιάνων τέθηκε σε ισχύ και ο έποικοι κατοίκησαν διάφορες περιοχές της Αλαμπάμα. Το 1820 η Αλαμπάμα είχε 29 κομητείες. Μέχρι το έτος 1830 ο αριθμός αυξήθηκε σε 36 και οι Ιθαγενείς Ινδιάνοι ακόμα κατείχαν μεγάλες εκτάσεις γης στην βορειοανατολική και άπω δυτική Αλαμπάμα. Μέχρι το 1840 είχαν δημιουργηθεί 49 κομητείες· 52 μέχρι το 1850· 65 μέχρι το 1870· και οι τρέχουσες 67 κομητείες μέχρι το 1903. Η Κομητεία Χιούστον ήταν η τελευταία κομητεία που δημιουργήθηκε στην πολιτεία, στις 9 Φεβρουαρίου 1903.
Σκακιστικό Τουρνουά Tata Steel
Το Σκακιστικό Τουρνουά Tata Steel είναι ένα ετήσιο σκακιστικό τουρνουά που λαμβάνει χώρα τον Ιανουάριο στην κωμόπολη Βάικ Άαν Ζεε της Ολλανδίας. Πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά το 1938 και κάθε χρόνο συμμετέχουν σε αυτό κάποιοι από τους καλύτερους σκακιστές του κόσμου, γκρανμαιτρ και Παγκόσμιοι Πρωταθλητές. Πήρε τη σημερινή του ονομασία το 2011, ενώ τα προηγούμενα χρόνια ονομαζόταν τουρνουά Κόρους (2000-2010), τουρνουά Βάικ Άαν Ζέε (1968-1999) και τουρνουά Μπέφερβαϊκ (1938-1967).
Κατάλογος κομητειών στην Αλαμπάμα
Πηγές
Κατηγορία:Αλαμπάμα
Σκακιστικό Τουρνουά Tata Steel
Πολυνίκης του θεσμού είναι ο Νορβηγός Μάγκνους Κάρλσεν που έχει στεφθεί νικητής 7 φορές. Ανάμεσα στους νικητές συγκαταλέγονται σπουδαίοι σκακιστές όπως ο Βισβανάθαν Άναντ, ο Γκάρι Κασπάροφ, ο Ανατόλι Κάρποφ, ο Μιχαήλ Ταλ και ο Μιχαήλ Μποτβίνικ. Νικητής του πιο πρόσφατου τουρνουά (2021) ήταν ο Ολλανδός, Γιόρντεν Βαν Φόρεστ.
2021
Το τουρνουά Tata Steel του 2021 (15 - 31 Ιανουαρίου) ήταν το 83ο συνολικά και το 11ο που έλαβε χώρα με τη συγκεκριμένη μορφή και ονομασία. Σε αυτό συμμετείχαν 14 από τους κορυφαίους γκρανμαίτρ με μέσο όρο αξιολόγησης 2725 έλο. Ανάμεσα σε αυτούς, ο Παγκόσμιος Πρωταθλητής Μάγκνους Κάρλσεν και ο νικητής του Tata Steel της προηγούμενης χρονιάς, Φαμπιάνο Καρουάνα.
Με το πέρας των 13 γύρων του τουρνουά, στην κορυφή της βαθμολογίας βρέθηκαν οι δύο Ολλανδοί, Γιόρντεν Βαν Φόρεστ και Ανίς Γκίρι, αμφότεροι με 8.5 βαθμούς. Στο τάι μπρέικ για την ανάδειξη του νικητή οι δύο γκρανμαίτρ αγωνίστηκαν σε δύο παρτίδες μπλιτζ (5 λεπτά για τον καθένα με προσαύξηση 3 δευτερολέπτων ανά κίνηση), οι οποίες οδήγησαν σε ισάριθμες ισοπαλίες. Έτσι, ακολούθησε η διαδικασία "Αρμαγεδδών" (μία παρτίδα μπλιτζ στην οποία ο ο παίκτης με τα λευκά διαθέτει 5 λεπτά και ο παίκτης με τα μαύρα 4, όμως σε περίπτωση ισοπαλίας ο παίκτης με τα μαύρα αναδεικνύεται νικητής) κατά την οποία ο Γιόρντεν Βαν Φόρεστ με τα μαύρα νίκησε τον Ανίς Γκίρι που είχε τα λευκά κι έτσι κατέκτησε το 83ο τουρνουά Tata Steel, ο πρώτος Ολλανδός που το καταφέρνει μετά από 36 χρόνια.
* Ο Ιρανός Αλιρέζα Φιρούζτζα από τον Δεκέμβριο του 2019 αγωνίζεται κάτω από τη σημαία της FIDE, μετά από την άρνησή του να αγωνίζεται με τη σημαία της χώρας του.
Παιδικά παιχνίδια (Πίτερ Μπρίγκελ ο πρεσβύτερος)
Τα Παιδικά παιχνίδια είναι πίνακας του Φλαμανδού ζωγράφου Πίτερ Μπρίγκελ του πρεσβύτερου. Το έργο φιλοτεχνήθηκε το 1560 και σήμερα φιλοξενείται στο Μουσείο Ιστορίας της Τέχνης (Kunsthistorisches Museum) της Βιέννης.
Ιστορία
Η πρώτη αναφορά στον πίνακα γίνεται το 1604 στο έργο του Φλαμανδού ζωγράφου και ιστορικού τέχνης Κάρελ φαν Μάντερ. Είχε αγοραστεί το 1594 από τον αρχιδούκα Ερνστ της Αυστρίας, όταν ήταν κυβερνήτης των Αψβουργικών Κάτω Χωρών και ο οποίος αφού γνώρισε και εκτίμησε την αξία των έργων του Μπρίγκελ, τον σύστησε στον αδελφό του Ροδόλφο Β΄, προστάτη των τεχνών. Από τον Ροδόλφο Β΄ ξεκίνησε η συλλογή πινάκων του Μπρίγκελ που τώρα ανήκει στο Μουσείο Ιστορίας της Τέχνης της Βιέννης.
Περιγραφή
Το έργο είναι ελαιογραφία σε δρύινο ξύλο. Στο κάτω δεξιό άκρο του είναι ζωγραφισμένο ένα κάθετο τούβλο, το οποίο φέρει την υπογραφή του καλλιτέχνη "BRVEGEL 1560".
Στο πλάτωμα ενός χωριού παρουσιάζονται ομάδες παιδιών που παίζουν περίπου γύρω στα ογδόντα παιδικά παιχνίδια. Το θέμα, που είχε ήδη χρησιμοποιηθεί σε μεσαιωνικές μινιατούρες, για πρώτη φορά εδώ ξεδιπλώνεται ολόκληρο σε μια και μοναδική σκηνή. Αυτή η πολυπρόσωπη αναπαράσταση γίνεται εφικτή χάρη σε μια γεωμετρική εφαρμογή προοπτικής του 15ου αιώνα, που μοιράζει ισορροπημένα στο χώρο τις μορφές σε ομάδες και μεμονωμένα πρόσωπα με μια οργάνωση ανά περιοχές που διευκολύνεται από την ποικιλία χρωματισμών του εδάφους, άλλοτε σκονισμένο, άλλοτε λασπωμένο, άλλοτε με γρασίδι, στο φως ή στη σκιά.
Ο Μπρίγκελ θεωρείται από τους σημαντικότερους Φλαμανδούς ζωγράφους του 16ου αιώνα που ειδικεύτηκαν στις ρωπογραφίες για να ξεπεράσουν την κρίση της Μεταρρύθμισης, που τους στέρησε τη δυνατότητα να ζωγραφίζουν εκκλησιαστικά θέματα. Οι πίνακες του Μπρίγκελ μας παρουσιάζουν σκηνές από τη ζωή των αγροτών και των απλών ανθρώπων γενικότερα, που πέρα από την πιστή απεικόνιση της φύσης και των ανθρωπίνων δραστηριοτήτων που απεικονίζονται σε αυτούς, αποτελούν ένα σχόλιο για την κοινωνία, τα ήθη και τις ανθρώπινες σχέσεις. Οι πλούσιες σκηνές με τις απειράριθμες λεπτομέρειες είναι χαρακτηριστικά της δουλειάς του αυτής της περιόδου. Στον πίνακα αυτό, πέρα από κάθε αλληγορική πρόθεση, μας δίνει ένα πλήθος πληροφοριών για τα παιδικά παιχνίδια και γενικότερα τον τρόπο ψυχαγωγίας των παιδιών του 16ου αιώνα.
Κατάλογος παιχνιδιών
Ξεκινώντας από το κάτω αριστερό μέρος διακρίνουμε:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωπογραφία Κατηγορία:Φλαμανδικοί πίνακες Κατηγορία:Έργα ζωγραφικής του Πίτερ Μπρίγκελ του πρεσβύτερου
Ruins (ντοκιμαντέρ)
Το Ruins (Ερείπια) είναι ελληνικό ντοκιμαντέρ παραγωγής 2013.
Πραγματεύεται την υπόθεση της σύλληψης για κακούργημα και της δημοσιοποίησης φωτογραφιών και στοιχείων ταυτότητας στο διαδίκτυο γυναικών φερόμενων ως οροθετικών λίγες ημέρες πριν από τις εκλογές του Μαΐου του 2012. Συγκεκριμένα, η Υγειονομική Διάταξη 39α/2012 που θεσπίστηκε επί υπουργείας Ανδρέα Λοβέρδου, όριζε ότι τα άτομα που φέρουν συγκεκριμένα λοιμώδη νοσήματα, αποτελούν δημόσιο κίνδυνο θα πρέπει να ελέγχονται. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα τη δημοσιοποίηση των στοιχείων γυναικών με AIDS στην ιστοσελίδα της αστυνομίας στις αρχές Μαΐου του 2012. Στο ντοκιμαντέρ, ασκείται κριτική, τόσο στον τότε υπουργό Υγείας Ανδρέα Λοβέρδο, όσο και στον τότε υπουργό Προστασίας του Πολίτη Μιχάλη Χρυσοχοΐδη.
Συντελεστές
Η σκηνοθεσία είναι της Ζωής Μαυρουδή, ενώ στο ντοκιμαντέρ μίλησαν για την υπόθεση δικηγόροι, δημοσιογράφοι, γιατροί, ακτιβιστές, αλλά και οι ίδιες οι γυναίκες που δημοσιεύτηκαν τα στοιχεία τους :
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικά ντοκιμαντέρ
Τζέιμς Χάρντεν
Ο Τζέιμς Έντουαρτ Χάρντεν (James Edward Harden Jr., γεννήθηκε 26 Αυγούστου 1989) είναι Αμερικανός καλαθοσφαιριστής του NBA που αγωνίζεται ως σούτινγκ γκαρντ.
Γεννήθηκε στο Λος Άντζελες των Η.Π.Α. Αγωνίζεται στους Φιλαδέλφεια 76ερς στην θέση του σούτινγκ γκαρντ. Έχει ύψος 1 μέτρο και 96 εκατοστά και ζυγίζει 100 κιλά. Έχει πάρει το Βραβείο NBA Καλύτερου Έκτου Παίκτη και το Βραβείο NBA Καλύτερης Πεντάδας. Ξεκίνησε την καριέρα του στους Οκλαχόμα Σίτι Θάντερ όπου κέρδισε βραβεία όπως το Pacific-12 Conference Men's Basketball Player of the Year το 2009 και την επιλογή του στην δεύτερη καλύτερη ομάδα των πρωτοεμφανιζόμενων του NBA 2010. Από το 2013 έως τις αρχές του 2021 αγωνιζόταν στους Χιούστον Ρόκετς, όποτε και ανταλλάχθηκε στους Μπρούκλιν Νέτς. Την σεζόν 2017-18 κέρδισε το βραβείο του πολυτιμότερου παίκτη της κανονικής περιόδου (MVP), ενώ ακολούθησε μία σεζόν που κατέγραψε τον 7ο υψηλότερο μέσο όρο σεζόν στην ιστορία του πρωταθλήματος με 36,1 πόντους ανά αγώνα. Το 2021 συμπεριλήφθηκε στην επετειακή επιλογή των 75 καλύτερων του NBA με τη συμπλήρωση 75 χρόνων ιστορίας του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές του NBA Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Οκλαχόμα Σίτι Θάντερ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Χιούστον Ρόκετς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές All-Star Game (NBA) Κατηγορία:Παίκτες νικητές Παγκοσμίου Κυπέλλου FIBA Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012 Κατηγορία:Ολυμπιονίκες της καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Αμερικανοί Ολυμπιονίκες
Ναυτικός
Με τον όρο Ναυτικός (seafarer, mariner, sailor, seaman) ως ουσιαστικό, ή ναυτιλλόμενος χαρακτηρίζονται:
Ο ειδικότερος ελληνικός όρος ναυτιλλόμενος (navigator) καθιερώθηκε ν΄ αποδίδεται κυρίως για τους ναυτικούς τους επιφορτισμένους με τον έλεγχο και την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας, δηλαδή για τους πλοιάρχους κυβερνήτες και γενικά αξιωματικούς γεφύρας των πλοίων.
Το είδος και οι συνθήκες εργασίας του ναυτικού στο πλοίο (ναυτική εργασία), όπως επίσης η διάρκειά της στο πλοίο και σε λιμάνι, η υποχρέωση για πρόσθετη εργασία, το ύψος των αμοιβών (βασικής και πρόσθετης) καθώς και κάθε άλλη σχετική λεπτομέρεια καθορίζονται από τις ισχύουσες κάθε φορά συλλογικές συμβάσεις ναυτικής εργασίας, για συγκεκριμένη κατηγορία - τύπο πλοίου στο οποίο εργάζεται ο ναυτικός.
Στις συμβάσεις αυτές εργασίας καθορίζονται επίσης και το σύνολο των ωρών εβδομαδιαίας εργασίας, "εν πλω" και "εν όρμω", οι αργίες, το επίδομα υπερωριακής εργασίας καθώς και η πρόσθετη αμοιβή για πέραν της υπερωρίας εργασία ή για άλλη ιδιαίτερη εργασία.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Ναυτική εργασία
Αργύρης Μπακιρτζής
Ο Αργύρης Μπακιρτζής (Θεσσαλονίκη, 18 Ιανουαρίου 1947) είναι Έλληνας αρχιτέκτονας, τραγουδιστής και ηθοποιός.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 18 Ιανουαρίου του 1947 στη Θεσσαλονίκη. Είναι αρχιτέκτονας στην Αρχαιολογική Υπηρεσία της Καβάλας με ιδιαίτερο έργο στις βυζαντινές αρχαιότητες της Βορείου Ελλάδας. Πιο συγκεκριμένα έχει ασχοληθεί με την αναστήλωση και τη διατήρηση των εξής μνημείων: Καμάρες της Καβάλας, τον τεκκέ του Σέλινου, το Μεγάλο Τέμενος Διδυμοτείχου, την Κοσμοσώτειρα Φερρών, το Οκτάγωνο Φιλίππων, τα τζαμιά των Σερρών, τον πύργο της Απολλωνίας, τον πύργο του Καντακουζηνού στο Πύθιο, τα σπίτια της Παναγίας Καβάλας, την παλιά πόλη της Ξάνθης, κ.ά. . Μένει χρόνια στην Καβάλα. Είναι επίσης ο τραγουδιστής των Χειμερινών Κολυμβητών, του. Είναι αυτοδίδακτος μουσικός και γράφει στίχους και μουσική.
Είναι αγαπημένος ηθοποιός του Σταύρου Τσιώλη και έχει πρωταγωνιστήσει σε πολλές ταινίες του, όπως το «Έρωτας στη χουρμαδιά» (1990), «Παρακαλώ γυναίκες μην κλαίτε» (1992), «Ο Χαμένος Θησαυρός του Χουρσίτ Πασά» (1996), «Ας περιμένουν οι γυναίκες» (1998) και «Φτάσαμεεε!...» (2004).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες τραγουδιστές
Θεόπομπος ο Ηραιεύς
Ο Θεόπομπος ο Ηραίος (6ος/5ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης με καταγωγή από την Ηραία της Αρκαδίας, ο οποίος στέφθηκε 2 φορές νικητής στο αγώνισμα του πένταθλου κατά τους 74ους (484 μ.Χ.) και 75ους (480 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Ο πατέρας του ο Δαμάρετος ήταν ολυμπιονίκης επίσης στο πένταθλο, ενώ ο γιος του ο Θεόπομπος Β´ 2 φορές ολυμπιονίκης στην πάλη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Αρκάδες ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του πεντάθλου‎ Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (5ος αιώνας π.Χ.)
Μόζες Κιπτανούι
Ο Μόζες Κιπτανούι (Moses Kiptanui, γενν. 1 Οκτωβρίου 1970) είναι Κενυάτης αθλητής του στίβου, δρομέας ημιαντοχής και αντοχής, γνωστός κυρίως για τα επιτεύγματά του στον δρόμος 3.000 μέτρων στιπλ, όπου ήταν ο κορυφαίος αθλητής παγκοσμίως από το 1991 έως το 1995 και τρεις φορές παγκόσμιος πρωταθλητής. Ο Κιπτανούι υπήρξε ο πρώτος άνθρωπος στην ιστορία που έτρεξε τα 3.000 μέτρα στιπλ σε χρόνο μικρότερο των οκτώ λεπτών.
Σταδιοδρομία
Μετά τη νίκη του στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1991 στο Τόκιο, υπήρξε μεγάλη η απογοήτευση πολλών όταν δεν συμπεριελήφθηκε στην κενυατική ομάδα για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1992 επειδή είχε αποτύχει στους σχετικούς αγώνες επιλογής για τους Κενυάτες αθλητές στο Ναϊρόμπι.
Ωστόσο, λίγο μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες, ο Κιπτανούι κατέρριψε το παγκόσμιο ρεκόρ στον δρόμο 3000 μ. (χωρίς εμπόδια) στην Κολωνία με χρόνο 7:28,96 και μόλις τρεις ημέρες αργότερα κατέρριψε το παγκόσμιο ρεκόρ και στα 3000 μέτρα στιπλ με 8:02,08 στη Ζυρίχη. Το επόμενο έτος ανακηρύχθηκε και πάλι παγκόσμιος πρωταθλητής στη Στουτγάρδη, ενώ κέρδισε τα 3000 μ. στιπλ και στο Παγκόσμιο Κύπελλο 1994 της IAAF.
Στις 8 Ιουνίου 1995 ο Κιπτανούι κατέρριψε το παγκόσμιο ρεκόρ στον δρόμο των 5000 μέτρων, στη Ρώμη, με χρόνο 12:55,30.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κενυάτες αθλητές του στίβου Κατηγορία:Δρομείς των 3000 μέτρων φυσικών εμποδίων Κατηγορία:Παγκόσμιοι πρωταθλητές στίβου Κατηγορία:Αργυροί Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Κενυάτες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1996
Σούπερ Λίγκα Κ18 2008–09
Τελική Φάση
Στάδιο Γεώργιος Καραϊσκάκης
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Α΄ Εθνική ποδοσφαίρου Εφήβων Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2008-2009
112 Ιφιγένεια
Η Ιφιγένεια (Iphigenia) είναι ένας μεγάλος και πολύ σκουρόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,84. Ανακαλύφθηκε το 1870 από τον Γερμανοαμερικανό αστρονόμο Κρίστιαν Χ.Φ. Πέτερς, που παρατηρούσε από το Κλίντον της πολιτείας της Νέας Υόρκης, και πήρε το όνομα της ομώνυμης πριγκίπισσας της ελληνικής μυθολογίας.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Ιφιγένειας υπολογίσθηκε σε 72,2 χλμ., ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 390 τρισεκατομμύρια τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Ιφιγένειας εκτιμάται σε 2,02 cm/sec² (485 φορές ασθενέστερη από την αντίστοιχη γήινη), ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 38,2 m/sec (138 χιλιόμετρα την ώρα).
Ο φασματικός τύπος της Ιφιγένειας είναι C (ανθρακούχος). Το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,039 (δηλαδή η επιφάνειά της είναι πιο σκουρόχρωμη από ένα κομμάτι κάρβουνο), ενώ η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 95 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Η Ιφιγένεια περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 31 ώρες και 28 λεπτά, μία αργή περιστροφή για αστεροειδή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ιφιγενεια
Γέφυρα Χάμπερ
Η Γέφυρα Χάμπερ, κοντά στο Κίνγκστον απόν Χαλ, Αγγλία, είναι κρεμαστή γέφυρα με μήκος 2.220 μέτρων και μονό άνοιγμα, η οποία παραδόθηκε στην κυκλοφορία στις 24 Ιουνίου 1981. Είναι η πέμπτη μεγαλύτερη στο είδος της στον κόσμο, ενώ όταν κατασκευάστηκε ήταν η μεγαλύτερη του είδους της, με το μεγαλύτερο άνοιγμα της γέφυρας να έχει μήκος 1.410 μέτρα. Καλύπτει την περιοχή που σχηματίζει η εκβολή των ποταμών Τρεντ και Ουζ) μεταξύ του Μπάρτον-απόν-Χάμπερ στη νότια όχθη και του Hessle στη βόρεια όχθη, και συνδέει το Ισρ Ράιντιν του Γιορκσάιρ και το Βόρειο Λινκολνσάιρ - οι οποίες στο παρελθόν δεν ανήκαν στη μητροπολιτική κομητεία του Χάμπερσαϊντ.
Από το 2006, τη γέφυρα διασχίζουν κατά μέσο όρο 120.000 οχήματα την εβδομάδα. Τα διόδια είναι 3,00 £ για κάθε διαδρομή για τα αυτοκίνητα (υψηλότερη για τα εμπορικά οχήματα), γεγονός που τα καθιστά τα πιο ακριβά διόδια στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Ιστορία
Πριν από την κατασκευή της γέφυρας, οι ταξιδιώτες για να πάνε από τη μία όχθη στην άλλη, είτε χρησιμοποιούσαν πλοίο που έκανε τη γραμμή Χαλ και Νίου Όλαντ, στο Βόρειο Λίνκολνσάιρ ή να οδηγήσουν μέσω των αυτοκινητοδρόμων M62, M18 και M180, διασχίζοντας τον ποταμό Ουζ κοντά στο Goole (που συνδέεται με το Χάμπερ) στη διαδρομή. Υπήρξε επίσης μια βραχύβια υπηρεσία χόβερκραφτ, η οποία σταμάτησε λόγω συχνών μηχανικών βλαβών.
Τα σχέδια για μια γέφυρα είχαν συνταχθεί αρχικά στη δεκαετία του 1930, και αναθεωρήθηκαν το 1955, αλλά το έργο δεν άρχισε μέχρι τις 26 Ιουλίου 1972. Ο νόμος για τη γέφυρα Χάμπερ, που προωθείται από την Kingston Upon Hull Corporation, ψηφίστηκε το 1959. Αυτό καθιέρωσε το Συμβούλια της Γέφυρα Humber ώστε να διαχειριστεί και να βρει χρήματα για να χτιστεί η γέφυρα και να αγοράσει τη γη που απαιτείται για τους δρόμους προσέγγισης. Ωστόσο, η αύξηση της αναγκαίας χρηματοδότησης αποδείχθηκε αδύνατη μέχρι τις έκτακτες εκλογές του Χαλ το 1966. Για να σώσει την κυβέρνησή του, ο πρωθυπουργός των Εργατικών Χάρολντ Ουίλσον επικράτησε έναντι της Υπουργού Μεταφορών Μπάρμπαρα Καστλ για την επιβολή κυρώσεων στην κατασκευή της γέφυρας. Η θλίψη για τη μεγάλη αναμονή για την κατασκευή της γέφυρας οδήγησε το Christopher Rowe στη συγγραφή ενός τραγουδιού διαμαρτυρίας με τίτλο «Η Γέφυρα Χάμπερ».
Η γέφυρα που άνοιξε στην κυκλοφορία στις 24 Ιουνίου 1981 και τα εγκαίνια έγιναν από την Ελισάβετ Β΄ του Ηνωμένου Βασιλείου στις 17 Ιουλίου 1981. Οι μηχανικοί - σύμβουλοι για το έργο ήταν οι Φρίμαν Φοξ & Συνεργάτες, σήμερα Hyder Consulting. Ο κύριος ανάδοχος ήταν η Sir William Arrol & Co που εκείνη την εποχή ήταν μέρος της Northern Engineering Industries plc.
Με κεντρικό άνοιγμα 1.410 μέτρων (4.626 πόδια) και συνολικό μήκος 2.220 μέτρων (7.283 πόδια), η Γέφυρα Χάμπερ ήταν η μεγαλύτερη μονού ανοίγματος κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο για 16 χρόνια. Η απόσταση μεταξύ Χαλ και Grimsby μειώθηκε κατά περίπου 80 χιλιόμετρα ως συνέπεια της κατασκευή της γέφυρας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κρεμαστές γέφυρες Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Αγγλία Κατηγορία:Μεταφορές στην Αγγλία Κατηγορία:Γέφυρες στο Ηνωμένο Βασίλειο
Κοντοτιέροι
thumb|right|180px|Ο Κοντοτιέρος του [[Αντονέλλο ντα Μεσσίνα]]
Οι Κοντοτιέροι (ιταλ. condottieri [ενικός condottiere ή condottiero]) ονομάζονται οι αρχηγοί μισθοφορικών εταιρειών, που μισθώνονταν κυρίως από τις ιταλικές πόλεις-κράτη, από τον ύστερο Μεσαίωνα ώς τα τέλη της Αναγέννησης.
Ένας κοντοτιέρος διοικούσε μια Ελεύθερη Εταιρεία, η οποία ουσιαστικά έκλεινε συμβόλαιο με τον άρχοντα της εκάστοτε δύναμης, που θα υπηρετούσε. Τέτοιες εταιρείες μισθώνονταν από τις ιταλικές πόλεις, τον Πάπα και μερικές φορές από ξένες δυνάμεις, όπως η Γαλλία. Οι πρώτοι κοντοτιέροι ήταν ξένοι, ενώ Ιταλοί εμφανίστηκαν κατά τον 15ο αιώνα. Δυνάμεις διοικούμενες από κοντοτιέρους υπήρχαν μέχρι το τέλος του 17ου αιώνα, οπότε και τα ευρωπαϊκά κράτη οδηγήθηκαν στη δημιουργία εθνικών στρατών.
Ετυμολογία
Ο όρος condottiere ή condottiero προέρχεται ετυμολογικά από τη λέξη condotta, δηλαδή το συμβόλαιο μεταξύ του κοντοτιέρου και της πόλης που θα υπηρετούσε. Επομένως, condottiero σήμαινε κυριολεκτικά εργολάβος ή επιχειρηματίας. Σήμερα, ωστόσο, στα ιταλικά η λέξη χρησιμοποιείται για οποιονδήποτε στρατιωτικό ηγέτη, όχι μόνο μισθοφόρο. Επιπλέον, στα σύγχρονα αγγλικά ο όρος προσδιορίζει γενικά τον μισθοφόρο.
Ιστορία
thumb|left|140px|Ο Τζων Χώκγουντ Από τον ύστερο Μεσαίωνα και έπειτα, σχεδόν όλοι οι ευρωπαϊκοί στρατοί απαρτίζονταν από ξένους μισθοφόρους. Στην Ιταλία, κατά τα τέλη του 13ου και του 14ου αιώνα, οι περισσότεροι κοντοτιέροι κατάγονταν από περιοχές όπως τα Βαλκάνια, τη Γερμανία ή τη Γαλλία. Η πρώτη ελεύθερη εταιρεία μισθοφόρων ήταν καταλανική, αλλά η πρώτη καλά οργανωμένη εταιρεία ήταν αυτή του Γερμανού Βέρνερ φον Ούρσλινγκεν: η λεγόμενη Μεγάλη Εταιρεία αποτελούνταν κυρίως από Γερμανούς και Ούγγρους πολεμιστές, ενώ χρηματοδοτούνταν από την Ιωάννα Α' της Νάπολης. Αργότερα, υπό την ηγεσία του Προβηγκιανού Φρα Μοριάλε, λεηλάτησε τις περιοχές της Ούμπριας και της Τοσκάνης. Κατά τη διάρκεια των διάφορων ανακωχών του Εκατονταετούς Πολέμου πολλοί Άγγλοι και Γάλλοι πολεμιστές αναζήτησαν την τύχη τους ως μισθοφόροι. Σε μια από τις ανακωχές αυτές, λίγο μετά το 1360, ήρθε στην Ιταλία ο Άγγλος Τζων Χώκγουντ, ίσως ο σπουδαιότερος μη Ιταλός κοντοτιέρος. Αποκαλούμενος Τζιοβάνι Ακούτο, υπηρέτησε την Παποσύνη και διάφορα ιταλικά κράτη για τριάντα χρόνια.
Τον 14ο αιώνα, οι Ιταλοί άρχισαν να σχηματίζουν τις δικές τους εταιρείες και μέχρι τον επόμενο αιώνα, οι περισσότεροι κοντοτιέροι ήταν ιταλικής καταγωγής. Η πρώτη ελεύθερη εταιρεία με Ιταλό αρχηγό ιδρύθηκε το 1339 από τον Λοντρίσιο Βισκόντι και ονομαζόταν Εταιρεία του Αγίου Γεωργίου. Το 1377 ο Αλμπέρικο ντα Μπαρμπαριάνο ίδρυσε μια εταιρεία με το ίδιο όνομα. Οι στρατιωτικοί της περιόδου αυτής προέρχονταν από διάφορα κοινωνικά στρώματα, αλλά η πλειονότητα ήταν ευγενείς. Σύντομα άρχισαν να κατακτούν περιοχές για τον εαυτό τους και στη συνέχεια αποκτούσαν επίσημους τίλους. Από τον 14ο αιώνα, επίσης, άρχισε η δράση ναυτικών μισθοφόρων, των λεγόμενων assentisti. Υπέγραφαν συμβόλαια όπως οι κοντοτιέροι και μισθώνονταν κυρίως από τη Γένοβα και τον Πάπα. thumb|right|175px|Ο Σιγισμόνδος Μαλατέστα, αποκαλούμενος λύκος του Ρίμινι, αποτελεί κλασικό παράδειγμα κοντοτιέρου του 15ου αιώνα Στις αρχές του 15ου αιώνα αναδείχτηκαν ο Μούτσιο Σφόρτσα και ο Μπράτσιο ντα Μοντόνε, "μαθητές" του Αλμπέρικο ντα Μπαρμπαριάνο. Οι δύο αυτοί κοντοτιέροι, εχθροί μεταξύ τους, τελειοποίησαν την οργάνωση των ελεύθερων εταιρειών. Ο γιος του Μούτσιο, Φραντσέσκο, έγινε Δούκας του Μιλάνο το 1450 και θεωρείται ένας από τους πιο επιτυχημένους κοντοτιέρους όλων των εποχών. Πολλοί κοντοτιέροι πλέον, ήταν άρχοντες μικρών ανεξάρτητων κρατιδιών. Μη διαθέτοντας πολλά οικονομικά μέσα, έθεταν τους πολεμιστές τους στη διάθεση μεγαλύτερων δυνάμεων, αποκομίζοντας σημαντικά κέρδη. Παραδείγματα τέτοιων κοντοτιέρων ήταν ο Σιγισμόνδος Παντόλφο Μαλατέστα του Ρίμινι και ο Φεντερίκο ντα Μοντεφέλτρο του Ούρμπινο.
Από τον 15ο αιώνα κι ύστερα, οι περισσότεροι κοντοτιέροι ήταν ακτήμονες ευγενείς, οι οποίοι είχαν επιλέξει το επάγγελμα του στρατιωτικού. Ο Τζιοβάνι ντάλε Μπάντε Νέρε, ο τελευταίος μεγάλος κοντοτιέρος, ανήκει στην κατηγορία αυτή. Κατά τα τέλη του ίδιου αιώνα, τα μεγάλα ιταλικά κράτη είχαν απορροφήσει τα μικρότερα κρατίδια, ενώ η ιταλική χερσόνησος έγινε θέατρο πανευρωπαϊκών συγκρούσεων. Οι κοντοτιέροι αδυνατούσαν να προσαρμοστούν στα νέα δεδομένα και σταδιακά έχασαν την παλαιότερη αίγλη τους. Οι κοντοτιέροι συνέχισαν να χρησιμοποιούν πεπαλαιωμένο εξοπλισμό, την ίδια στιγμή που οι άλλες ευρωπαϊκές δυνάμεις στρέφονταν σε νέα όπλα, όπως το αρκεβούζιο.
Το 1494 ο Κάρολος ο Ευγενικός εισέβαλε στην Ιταλία, υποστηριζόμενος από τον κοντοτιέρο Τζιαν Τζάκομο Τριβούλτσιο. Με τον τρόπο αυτό, εγκαινιάστηκε μια εποχή κατά την οποία οι κοντοτιέροι υπηρετούσαν ξένους ηγεμόνες. Για παράδειγμα, ο Αμπρότζιο Σπίνολα υπηρέτησε τον Κάρολο Ε', ενώ ο Ραϊμόντο Μοντεκκούκολι, στην υπηρεσία των Αψβούργων, απέκρουσε μια οθωμανική εισβολή, το 1664. Λαμπρός κοντοτιέρος της εποχής αυτής θεωρείται ο Καίσαρας Βοργίας, γιος του Αλέξανδρου Στ΄. Διαθέτοντας στρατιωτική και πολιτική ευφυΐα κατάφερε να γίνει κύριος της κεντρικής Ιταλίας, στις αρχές του 16ου αιώνα.
Κοντοτιέροι συνέχισαν να μισθώνονται μέχρι και τον 17ο αιώνα. Ωστόσο, τόσο η στρατηγική που ακολουθούσαν, όσο και ο εξοπλισμός που διέθεταν, οδήγησαν στην καταστροφή τους. Γενικά, μισθοφόροι συνέχισαν να χρησιμοποιούνται από τους Ευρωπαίους μονάρχες μέχρι τη Γαλλική Επανάσταση, αλλά αυτοί δεν είχαν τα χαρακτηριστικά των Ιταλών κοντοτιέρων.
Συμβόλαια και αμοιβές
Ο κοντοτιέρος υπέγραφε με την ενδιαφερόμενη πόλη ένα συμβόλαιο (condotta), με το οποίο κανονιζόταν η περίοδος υπηρεσίας (ferma). Όταν αυτή τελείωνε, ακολουθούσε η περίοδος αναμονής (aspetta), κατά την οποία η πόλη αναθεωρούσε την ανανέωση του συμβολαίου. Αν δε αυτό δεν πραγματοποιούνταν, ο κοντοτιέρος και η εταιρεία του αποδεσμευόταν. Δεν επιτίθετο, ωστόσο, στον πρώην εργοδότη του, τουλάχιστον για δύο χρόνια, ένα έθιμο που ήταν σχεδόν πάντα σεβαστό.
Γενικά, οι αμοιβές των κοντοτιέρων ήταν πολύ υψηλές, παρότι υπήρχαν πολλές διαφορές. Παραδείγματος χάριν, ο Φεντερίκο ντα Μοντεφέλτρο, Δούκας του Ούρμπινο, με πελάτες τη Φλωρεντία, το Μιλάνο, τη Νάπολη και το Βατικανό, είχε εισόδημα 100.000 δουκάτα το χρόνο.
Οπλισμός και στρατηγική
Οι κοντοτιέροι ήταν περισσότερο διευθυντές επιχειρήσεων, παρά στρατιωτικοί αρχηγοί. Έτσι, δεν διακινδύνευαν στις μάχες τον πανάκριβο οπλισμό τους ούτε και τους υπαλλήλους τους, που με τόσα έξοδα είχαν εκπαιδεύσει. Απεύφεγαν τις μάχες εκ παρατάξεως και τις χειμερινές εκστρατείες, ενώ συχνά λεηλατούσαν τους πληθυσμούς της υπαίθρου. Οι εκστρατείες στις οποίες λάμβαναν μέρος, τερματίζονταν συνήθως με κάποιο επιδέξιο χειρισμό και όχι με άμεση σύγκρουση. Η αιματοχυσία ήταν κάτι το ασυνήθιστο σε πολέμους μεταξύ κοντοτιέρων, οι οποίοι μάλιστα δε δίσταζαν να αλλάζουν πλευρές, σύμφωνα με οικονομικά κριτήρια. Ο Μακιαβέλι, στο έργο του Ο Ηγεμών, αποδοκιμάζει τους κοντοτιέρους ως αναξιόπιστους, αφού κοιτάζουν το προσωπικό τους συμφέρον. Στην πραγματικότητα, εφόσον οι μισθοί πληρώνονταν κανονικά, οι κοντοτιέροι ήταν πιστοί στον εργοδότη τους. Οι ίδιοι οι πολεμιστές, μολοταύτα, ήταν γνωστοί για την αρπακτική και ανεξέλεγκτη συμπεριφορά τους.
Σημαντικοί κοντοτιέροι
thumb|right|180px|Ο Τζιοβάνι ντάλε Μπάντε Νέρε (άγαλμα στην πρόσοψη του [[Ουφίτσι)]] thumb|right|200px|Ο Τζιαν Τζάκομο Τριβούλτσιο
Παραπομπές
Κατηγορία:Μεσαιωνική Ιταλία Κατηγορία:Αναγέννηση
Hammered
Hammered είναι ο τίτλος του 16ου στούντιο δίσκου του βρετανικού χέβι μέταλ συγκροτήματος Motörhead, ο οποίος κυκλοφόρησε στις 9 Απριλίου 2002 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Metal-Is" σε συνεργασία με την "Sanctuary Records".
Η αμερικάνικη έκδοση περιείχε τα "The Game" και μια ζωντανή εκτέλεση του "Overnight Sensation", ενώ η περιορισμένη έκδοση του άλμπουμ περιείχε ένα επιπλέον CD με τρεις ακουστικές και μία βίντεο εκτέλεση.
Ιστορία του δίσκου
Η περιοδεία για την προώθηση του δίσκου ξεκίνησε στις Ηνωμένες Πολιτείες μέχρι τα τέλη Μαΐου, με το ευρωπαϊκό κομμάτι να ακολουθεί τον Ιούνιο και τον Αύγουστο του 2002. Τον Οκτώβριο έδωσαν πέντε συναυλίες στη Μεγάλη Βρετανία μαζί με τους Anthrax, τους Skew Siskin και τους Psycho Squad. Η τελευταία εμφάνιση τους ήταν στο "Wembley Arena" του Λονδίνου, με τη θέση των Psycho Squad να παίρνουν οι Hawkwind, το συγκρότημα στο οποίο συμμετείχε τη δεκαετία του '70 ο Lemmy, ο οποίος έπαιξε μαζί τους το τραγούδι "Silver Machine". Το υπόλοιπο φθινόπωρο το συγκρότημα συνέχισε να περιοδεύει στην Ευρώπη με τους Anthrax.
Τον Απρίλιο και τον Μάιο του 2003, οι Motörhead συνέχισαν τις ζωντανές τους εμφανίσεις στις Ηνωμένες Πολιτείες, με τον Φιλ Κάμπελ να λείπει από τρεις συναυλίες λόγω του θανάτου της μητέρας του, κατά τη διάρκεια των οποίων τον αντικατέστησε ο Τοντ Γιουθ των Danzig. Το καλοκαίρι του 2003 εμφανίστηκαν σε φεστιβάλ της Ευρώπης, ενώ τον Αύγουστο συνέχισαν στη Βόρεια Αμερική μαζί με τους Iron Maiden και τους Dio. Στις 1 Σεπτεμβρίου 2003 επέστρεψαν στο Λος Άντζελες για την ένταξη τους στο "Hollywood Rock Walk Of Fame", ενώ τον Οκτώβριο περιόδευσαν μαζί με τους The Wildhearts, ενώ συνέχισαν τις εμφανίσεις τους στην Ευρώπη μέχρι τα τέλη της χρονιάς.
Τραγούδια
1. Walk A Crooked Mile (Kilmister, Campbell, Dee) - 5:53
2. Down the Line (Kilmister, Campbell, Dee) - 4:23
3. Brave New World (Kilmister, Campbell, Dee) - 4:03
4. Voices from the War (Kilmister, Campbell, Dee) - 4:28
5. Mine All Mine (Kilmister, Campbell, Dee) - 4:12
6. Shut Your Mouth (Kilmister, Campbell, Dee) - 4:08
7. Kill the World (Kilmister, Campbell, Dee) - 3:39
8. Dr. Love (Kilmister, Campbell, Dee) - 3:49
9. No Remorse (Kilmister, Campbell, Dee) - 5:18
11. Serial Killer (Kilmister) - 1:45
Θέσεις τσαρτ
Hammered (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 9 Απριλίου 2002
Τα μέλη του συγκροτήματος
Το "Hammered" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Motörhead Κατηγορία:Άλμπουμ του 2002
Λάσκος Ι (κανονιοφόρος)
Η κανονιοφόρος - περιπολικό Κ/Φ Αντιπλοίαρχος Λάσκος (Ρ-52, πρώην Ρ-33) ήταν σκάφος του Πολεμικού Ναυτικού της Ελλάδας τύπου PGM (Patrol Gunboat, Motor). Ήταν ένα από του ιδίου τύπου (αδελφά) πλοία: «Αρσλάνογλου», «Μπλέσσας», «Πεζόπουλος», «Μελετόπουλος» και «Χατζηκωνσταντής».
Ιστορικό
Κατασκευάστηκε στις ΗΠΑ το 1943, στα ναυπηγεία Defoe Shipbuilding στο Μπέι Σίτι του Μίσιγκαν για λογαριασμό του Αμερικανικού Πολεμικού Ναυτικού (USS PC-1148). Το 1944 μετασκευάστηκε. Έλαβε μέρος (ως PGM 16) στη Μάχη της Οκινάουα, καθώς και σε επιχειρήσεις κατά της Ιαπωνίας τον Ιούλιο και τον Αύγουστο του 1945. Στις 2 Σεπτεμβρίου 1945 βρισκόταν, μαζί με άλλα συμμαχικά σκάφη, στον κόλπο του Τόκιο, κατά την τελετή παράδοσης της Ιαπωνίας. Παραχωρήθηκε στην Ελλάδα, στο πλαίσιο της αμερικανικής βοήθειας, στις 24 Νοεμβρίου 1947. . Παρελήφθη στις 11 Δεκεμβρίου 1947 στο Νόρφολκ της Βιρτζίνια από τον Πλωτάρχη Μ. Σταυρίδη και κατέπλευσε στην Ελλάδα στις 11 Μαΐου 1948.
Το «Αντιπλοίαρχος Λάσκος» πήρε το όνομά του προς τιμήν του Κυβερνήτη του Υ/Β «Κατσώνης» Βασίλη Λάσκου, ο οποίος φονεύθηκε την 14η Σεπτεμβρίου 1943 στη θαλάσσια περιοχή Σκιάθου – Πηλίου, σε πολεμική δράση εναντίον του εχθρού. Ο Β. Λάσκος προήχθη σε Πλοίαρχο μετά θάνατον «επ' ανδραγαθία» στις 4 Δεκεμβρίου 1943.
Το σκάφος συμμετείχε στις επιχειρήσεις του Εμφυλίου και στην συνέχεια χρησιμοποιήθηκε για περιπολίες στο Ανατολικό Αιγαίο και τα Δωδεκάνησα. Το Δεκέμβριο του 1952 είχε προσαράξει στον όρμο Πλατύ της Λήμνου, επισκευάσθηκε και χρησιμοποιήθηκε πάλι.
Παροπλίστηκε την 1η Σεπτεμβρίου 1970. Το 1974 πωλήθηκε ως σκραπ στην αγγλική εταιρία Pounds Marine Shipping, έναντι του ποσού των 37.111 δολαρίων.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Ελληνικές Κανονιοφόροι
Μιχάλης Ρακιντζής
Ο Μιχάλης Ρακιντζής (3 Απριλίου 1957) είναι Έλληνας τραγουδιστής και τραγουδοποιός. Η καριέρα του στην Ελλάδα ξεκίνησε τη δεκαετία του 1980 και σημείωσε επιτυχία με τραγούδια σε ποπ, ροκ, αλλά και με μίξη ανατολίτικων, ρέγγε και άλλων στοιχείων. Το 2002 εκπροσώπησε την Ελλάδα στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision, καταλαμβάνοντας τη 17η θέση με το τραγούδι "S.A.G.A P.O." . Το πρώτο προσωπικό του άλμπουμ ήταν το «Μωρό μου φάλτσο» το 1987. Εκτός από τη μουσική του, ασχολείται και με τις πτήσεις.
Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 3 Απριλίου του 1957. Ο λυράρης πατέρας του Γεώργιος Ρακιντζής έπαιξε σε κάποια τραγούδια του. Η καταγωγή του είναι από το Ρέθυμνο της Κρήτης και συγκεκριμένα από το χωριό Έρφοι Μυλοποτάμου. Με ερεθίσματα από τον πατέρα του ασχολήθηκε με τη μουσική από 10 χρόνων, παίζοντας κιθάρα και συμμετέχοντας σε σχολικά συγκροτήματα. Σπούδασε Μηχανολογία στο Λονδίνο και παράλληλα έπαιζε μουσική με το συγκρότημα Funk And Reggae. Λίγο αργότερα πήρε το πτυχίο του Μηχανολόγου Μηχανικού με ειδίκευση στη Μηχατρονική, αν και δεν ακολούθησε τελικά το επάγγελμα που σπούδασε. Παράλληλα με τη μουσική του καριέρα, ασχολήθηκε με τους υπολογιστές.
Αργότερα το ίδιο έτος (1973) δημιούργησε νέο συγκρότημα επονομαζόμενο "Ηλεκτρικός Αργοναύτης", με το οποίο και με το τραγούδι "Αόρατη θεά" συμμετείχε και πάλι σε διαγωνισμό νέων ελληνικών συγκροτημάτων. Η δισκογραφική εταιρεία Columbia διοργάνωσε τον διαγωνισμό σε συνεργασία με το περιοδικό Φαντάζιο, ενώ το βραβείο για τα 13 τραγούδια που θα διακρίνονταν θα ήταν η συμμετοχή σε ένα LP που θα εξέδιδε η εταιρεία, καθώς και μια εμφάνιση στην τηλεόραση, που πραγματοποιήθηκε με οικοδέσποινα τη Γωγώ Ατζολετάκη. Το LP κυκλοφόρησε υπό τον τίτλο "Pop Festival '73"  και περιλαμβάνει πρώιμες εμφανίσεις και άλλων μετέπειτα γνωστών ονομάτων της ελληνικής μουσικής σκηνής που συμμετείχαν στον διαγωνισμό, όπως του Γιάννη Γιοκαρίνη (με το συγκρότημα "Σκορπιός"), του Κώστα Μπίγαλη (με το συγκρότημα "Live" και με το πραγματικό του όνομα Κωνσταντίνος Μπιγάκης) και του Βασίλη Σπυρόπουλου, μετέπειτα μέλους των Σπυριδούλα (με το συγκρότημα "Νιρβάνα"). Η μουσική του τραγουδιού του Ρακιντζή "Αόρατη θεά" επενδυμένη με άλλους στίχους σημείωσε μερικά χρόνια αργότερα μεγάλη επιτυχία ως "Τα γιασεμάκια σου", τραγούδι ερμηνευμένο από τον Γιάννη Κατέβα.
Ο Ρακιντζής υπήρξε από τους πρώτους μουσικούς στην Ελλάδα που χρησιμοποίησαν ηλεκτρονικό υπολογιστή για να συνθέσουν.
Καριέρα
Στις αρχές της δεκαετίας του 1980 ίδρυσε τους Scraptown, όπου ο ίδιος έπαιζε κιθάρα και τραγουδούσε.
Οι Scraptown κυκλοφόρησαν 3 αγγλόφωνους δίσκους, με ρέγγε και φανκ μουσικό στυλ. Με το "Viva Sahara" το 1984, οι Scraptown έκαναν μεγάλη επιτυχία στην Ευρώπη. Στο απόγειο όμως της επιτυχίας τους και ύστερα από εμφανίσεις στη Γαλλία επί 4 μήνες το συγκρότημα διαλύθηκε και ο Μιχάλης ξεκίνησε τη σόλο καριέρα του στην Ελλάδα.
Το 1987 κυκλοφόρησε ο πρώτος του προσωπικός δίσκος, με τίτλο "Μωρό μου φάλτσο". Στο δίσκο αυτό συνεργάστηκε με την Ελένη Δήμου στο τραγούδι "Δεν Πιστεύω" και συμπεριέλαβε τόσο δυτικά όσο και ανατολικά στοιχεία (όπως φαίνεται από το κομμάτι "Ανατολή", το οποίο είναι ορχηστρικό). Ταυτόχρονα συνέθεσε καθαρά «ηλεκτρονικά» κομμάτια. Από τα τέλη της δεκαετίας του 1980 άρχισε να σημειώνει ακόμα μεγαλύτερες επιτυχίες.
Το 1988 κυκλοφορεί και το σάουντρακ για την ταινία του Γιάννη Δαλιανίδη "Ισόβια". Το 2003 κυκλοφόρησε τον δίσκο "Solo" που περιέχει παλαιότερα τραγούδια του αλλά με άλλη μορφοποίηση.
Το 1990 έγινε η συνεργασία του με τη Σοφία Αρβανίτη. Το 1991 ψηφίστηκε από τους αναγνώστες του νεανικού περιοδικού ΠΟΠ ΚΟΡΝ ως ο καλύτερος τραγουδιστής της χρονιάς.
Το 1992 συνεργάστηκε και με την Μπόνι Τάιλερ, η οποία συμμετέχει στον δίσκο της Σοφίας Αρβανίτη. Το 1993, ο Ρακιντζής εμφανίστηκε ζωντανά μαζί με τον τραγουδιστή των Deep Purple, Ίαν Γκίλαν. Άλλες συνεργασίες του έγιναν με τους εξής: Δημήτρης Κοντολάζος, Άγγελος Διονυσίου, Βασίλης Καρράς, Γιάννης Κάρμας, με την αδερφή του Μαρίνα και τον Έλβιν.
Το 1994 κατέβηκε υποψήφιος ως δημοτικός σύμβουλος στον Δήμο Αθηναίων. Το Μάιο του 2002 συμμετείχε στον διαγωνισμό της Eurovision εκπροσωπώντας την Ελλάδα στο Τάλιν της Εσθονίας, όπου κατέλαβε την 17η θέση με το αγγλόφωνο "S.A.G.A.P.O.".
Το 1989 ο Μιχάλης Ρακιντζής ήταν υποψήφιος με το τραγούδι "Νανά" που αργότερα έγινε επιτυχία και το 1997 με το τραγούδι "Πράσινη Γραμμή".
Το 2005 κυκλοφόρησε το δίσκο "barcode" με νέους ρυθμούς και ήχους, με το τραγούδι "Πήγαινε στα bar" μαζί με τα Ταλέντα Δίχως Αύριο, (συγκρότημα που δημιουργήθηκε με την βοήθεια του Ρακιντζή). Ακολούθησε το άλμπουμ "Made in Greece" (2006) με ήχους reggaeton, ενώ την ίδια χρονική περίοδο συνετέλεσε στη δημιουργία των Trilogy (Γιάννης Κάρμας, Αναστάσης Παπάς, Κωνσταντίνα Στεφανοπούλου).
Το 2008 και έπειτα από απουσία δύο ετών, κυκλοφόρησε το άλμπουμ "Energia" στο οποίο συμπεριλήφθηκε και μία επανάμειξη του τραγουδιού "Προκαλείς", το οποίο έγινε επιτυχία το 1990.
Το 2011 κυκλοφόρησε το άλμπουμ "Back to the Φuture".
Πιλοτική
Ο Ρακιντζής ξεκίνησε μαθήματα πιλοτικής στα διθέσια αεροσκάφη, αν και τα διέκοψε γρήγορα καθώς έπρεπε να περιοδεύσει στην Ευρώπη με τους Scraptown. Στα τέλη της δεκαετίας του 1990 όμως παρακολούθησε μια επίδειξη ελικοπτέρων στο Ελληνικό και ξεκίνησε εκ νέου μαθήματα στα ελικόπτερα αυτή τη φορά. Σύντομα απέκτησε δίπλωμα πιλότου για ιδιωτικό ελικόπτερο. Σε ένα βιντεοκλίπ του (εκείνο του τραγουδιού "Τυχερούλα") πιλοτάρισε ο ίδιος ελικόπτερο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες τραγουδιστές Κατηγορία:Έλληνες τραγουδοποιοί Κατηγορία:Έλληνες συνθέτες Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision Κατηγορία:Έλληνες τραγουδιστές ποπ
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με την Ελλάδα Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2002
Σπύρο Άγκνιου
Ο Σπύρο Θίοντορ Άγκνιου (αγγλικά: Spiro Theodore Agnew, 9 Νοεμβρίου 1918 - 17 Σεπτεμβρίου 1996) ήταν Ελληνοαμερικανός πολιτικός, που υπηρέτησε ως 39ος Αντιπρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών από το 1969 έως το 1973. Γεννήθηκε στην Βαλτιμόρη του Μέριλαντ, από Έλληνα πατέρα και Αμερικανίδα μητέρα. Μέχρι και σήμερα είναι ο μόνος αντιπρόεδρος των ΗΠΑ ο οποίος παραιτήθηκε εξαιτίας ποινικών αδικημάτων.
Βιογραφία
Σπούδασε χημεία στο πανεπιστήμιο Τζονς Χόπκινς της Βαλτιμόρης. Οι γονείς του κατάγονται από τους Γαργαλιάνους Μεσσηνίας. Για την ακρίβεια ο πατέρας του ήταν Έλληνας και η μητέρα του ήταν Αμερικανίδα. Η σταδιοδρομία του γενικά ήταν αρκετά σημαντική. Στρατιώτης με το αμερικανικό σώμα πεζοναυτών στην Ευρώπη κατά την διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, πήρε μέρος σε πολλές επιχειρήσεις και έλαβε και παράσημα ανδρείας. Μετά τον πόλεμο απέκτησε πτυχίο νομικής από το πανεπιστήμιο της Βαλτιμόρης (στη βιβλιοθήκη του πανεπιστημίου του Μέριλαντ υπάρχει ειδική αίθουσα αφιερωμένη στην σταδιοδρομία του ). Κατόπιν ασχολήθηκε με την πολιτική και ήταν για τρία χρόνια Κυβερνήτης της πολιτείας του Μέριλαντ με σημαντικό έργο (φορολογικές μεταρρυθμίσεις, σκληρή νομοθεσία κατά της μόλυνσης, αντιρατσιστική νομοθεσία). Μέλος του Ρεπουμπλικανικού κόμματος, στενός συνεργάτης του μετέπειτα Αμερικανού Προέδρου Ρίτσαρντ Νίξον, τελικά το 1969 έγινε ο 39ος Αντιπρόεδρος των ΗΠΑ επί Προεδρίας Ρ. Νίξον. Στις 10 Οκτωβρίου 1973 αναγκάστηκε να παραιτηθεί από την Αντιπροεδρία των ΗΠΑ μετά την αποκάλυψη στελεχών κατασκευαστικών εταιρειών ότι τον είχαν δωροδοκήσει, ενώ μετά από συμφωνία η επίσημη κατηγορία περιορίστηκε σε φοροδιαφυγή, κατηγορία την οποία δεν αντέκρουσε. Στην θέση του ορίστηκε ως Αντιπρόεδρος ο Τζέραλντ Φορντ, ο οποίος μετέπειτα έγινε Πρόεδρος των ΗΠΑ, μετά την παραίτηση του Προέδρου Ρίτσαρντ Νίξον το 1974.
Η συμβολή του στην νίκη του Ρεπουμπλικανικού κόμματος και την ανάληψη της Προεδρίας των ΗΠΑ από τον Ρίτσαρντ Νίξον και της Αντιπροεδρίας από τον ίδιο, στις εκλογές του 1968 ήταν καθοριστική. Κατά την προεκλογική του εκστρατεία όργωσε όλη την Αμερική. Ήταν δεινός ρήτορας και κατάφερνε να κατατροπώνει τους πολιτικούς του αντιπάλους. Οι πολιτικοί του αντίπαλοι τον κατηγορούσαν ότι είχε ακραίες θέσεις σε ορισμένα ζητήματα, ειδικότερα στο μεγάλο θέμα του πολέμου στο Βιετνάμ. Μετά την παραίτησή του δεν αναμίχθηκε στην πολιτική αλλά ακολούθησε επαγγελματικό και ιδιωτικό βίο. Πέθανε το 1996.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνοαμερικανοί Κατηγορία:Έλληνες ομογενείς πολιτικοί Κατηγορία:Αντιπρόεδροι των ΗΠΑ
Littorio (θωρηκτό)
Το  Littorio  (Λιτόριο) ήταν ιταλικό θωρηκτό, το πρώτο της ομώνυμης κλάσης. Υπηρέτησε με το Ιταλικό Βασιλικό Ναυτικό (Regia Marina) κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Πήρε το όνομά του από τον όρο Lictor, τίτλο Ρωμαίου που στα αρχαία χρόνια μετέφερε τις fasces, που στη σύγχρονη εποχή υιοθετήθηκαν ως σύμβολο του Φασισμού. Το θωρηκτό και το αδελφό πλοίο Vittorio Veneto ναυπηγήθηκαν για να αντιμετωπίσουν τα γαλλικά θωρηκτά Dunkerque και Strasbourg. Η κατασκευή του Littorio ξεκίνησε τον Οκτώβριο του 1934, η καθέλκυση έγινε τον Αύγουστο του 1937 και το πλοίο εντάχθηκε στη δύναμη του στόλου τον Μάιο του 1940.
Ιστορικό πλαίσιο
Η Ιταλία μπήκε στον πόλεμο στις 10 Ιουνίου 1940, λίγο μετά την ολοκλήρωση του θωρηκτού. Το σκάφος υπέστη σοβαρότατες ζημιές από την αεροπορική επιδρομή των Βρετανών στον ναύσταθμο του Τάραντα στις 11 Νοεμβρίου 1940 και δεν ήταν στην ενεργό δράση μέχρι να ολοκληρωθούν οι επισκευές του τον Μάρτιο του επόμενου έτους. Συμμετείχε σε πολλές επιχειρήσεις εναντίον του βρετανικού στόλου της Μεσογείου, χωρίς όμως να εμπλακεί, τις περισσότερες φορές, με τον αντίπαλο. Εξαίρεση ήταν η Δεύτερη μάχη της Σύρτης τον Μάρτιο του 1942, όπου προκάλεσε σημαντικές ζημιές σε αρκετά βρετανικά πλοία. Το Littorio μετονομάστηκε σε Italia τον Ιούλιο του 1943, μετά την πτώση του φασιστικού καθεστώτος. Στις 9 Σεπτεμβρίου 1943, ενώ ο στόλος κατευθυνόταν προς τη Μάλτα για να παραδοθεί, του επιτέθηκαν γερμανικά βομβαρδιστικά. Τα αεροσκάφη μετέφεραν την πρωτοποριακή για την εποχή τηλεκατευθυνόμενη βόμβα Fritz X, χάρη στην οποία προκάλεσαν σημαντικές ζημιές στο Italia και βύθισαν το αδελφό πλοίο Roma. Έφτασε τελικά στη Μάλτα και παρέμεινε εκεί για ένα διάστημα. Αργότερα μεταφέρθηκε στην Αλεξάνδρεια και τελικά στη Μεγάλη Πικρή Λίμνη, στη Διώρυγα του Σουέζ μέχρι το 1947. Το Italia δόθηκε ως πολεμική αποζημίωση στις ΗΠΑ και τελικά διαλύθηκε για σκραπ στη Λα Σπέτσια.
Περιγραφή
Το Littorio και το αδελφό πλοίο Vittorio Veneto δημιουργήθηκαν σαν απάντηση στα γαλλικά θωρηκτά κλάσης Dunkerque. Το Littorio είχε μήκος 237,76 m, πλάτος 32,82 m και βύθισμα 9,6 m. Είχε εκτόπισμα 40724 LT, παραβιάζοντας το μέγιστο επιτρεπτό όριο που επέβαλε η Ναυτική Συνθήκη της Ουάσιγκτον. Με πλήρες φορτίο το εκτόπισμα έφτανε τους 45236 LT. Προωθούνταν από τέσσερις ατμοστρόβιλους Belluzo των 128000 shp. Η μέγιστη ταχύτητα ήταν 30 kn και η ακτίνα δράσης 3920 μίλια, με ταχύτητα πλεύσης 20 kn. Το πλήρωμα κυμαινόταν ανάμεσα στα 1830 με 1950 άτομα κατά τη διάρκεια της καριέρας του πλοίου.
Ο κύριος οπλισμός αποτελούνταν από εννέα πυροβόλα των 381 mm, τοποθετημένα ανά τρία σε τρεις πύργους. Οι δύο πύργοι ήταν τοποθετημένοι στο εμπρόσθιο μέρος και ο τρίτος πίσω. Υπήρχαν επίσης τέσσερα πυροβόλα των 120 mm, παλαιάς σχεδίασης. Ο αντιαεροπορικός οπλισμός αποτελούνταν από δώδεκα πυροβόλα των 90 mm, δώδεκα των 37 mm και δεκαέξι των 20 mm. To 1942 εγκαταστάθηκαν ακόμη δώδεκα πυροβόλα των 20 mm. Το θωρηκτό απέκτησε τον Αύγουστο του 1941 το ραντάρ EC3 bis και μια αναβαθμισμένη έκδοση του τον Απρίλιο του επόμενου έτους. Δεν ήταν ιδιαίτερα επιτυχημένο. Το EC 3 ter εγκαταστάθηκε τον Σεπτέμβριο του 1942.
Η κύρια ζώνη θωράκισης ήταν πάχους 280 mm και υπήρχε και δεύτερο χαλύβδινο στρώμα πάχους 70 mm. Η θωράκιση του κύριου καταστρώματος είχε πάχος 162 mm στην κεντρική περιοχή και 45 mm σε λιγότερο κρίσιμες περιοχές. Οι πύργοι των κύριων πυροβόλων είχαν θωράκιση πάχους 350 mm ενώ των δευτερευόντων πυροβόλων 280 mm στο εμπρόσθιο μέρος και 260 mm στα πλαϊνά. Το πλοίο διέθετε επίσης καταπέλτη και μετέφερε τρία αναγνωριστικά IMAM Ro.43 ή τρία μαχητικά Reggiane Re.2000.
Επιχειρησιακή ιστορία
Η έναρξη της ναυπήγησης του Littorio και του Vittorio Veneto έγινε στα ναυπηγεία της Ansaldo την 28 Οκτωβρίου 1934, ανήμερα της επετείου της "Πορείας προς τη Ρώμη" που έφερε τους Φασίστες στην εξουσία. Σχεδιαστικές αλλαγές και έλλειψη θωράκισης είχαν σαν αποτέλεσμα την καθυστέρηση καθέλκυσης του πλοίου κατά τρεις μήνες, από τον Μάιο του 1937 -που είχε προγραμματισθεί αρχικά- στις 22 Αυγούστου. Η ολοκλήρωση του πλοίου και των υποσυστημάτων του κράτησε μέχρι και τις αρχές του 1940. Οι θαλάσσιες δοκιμές του διήρκεσαν δύο μήνες από την 23 Οκτωβρίου 1939 μέχρι την 21η Δεκεμβρίου. Εντάχθηκε στον στόλο στις 6 Μαΐου 1940 και μετά από δοκιμές ακόμα ενός μήνα μεταφέρθηκε μαζί με το Vittorio Veneto στον Τάραντα όπου εντάχθηκαν στην 9η Μεραρχία υπό τον ναύαρχο Κάρλο Μπεργκαμίνι (Carlo Bergamini).
Επίθεση στον Τάραντα
μικρογραφία|δεξιά|250px|Χάρτης που δείχνει τη θέση των ιταλικών πλοίων και την πορεία που ακολούθησαν τα βρετανικά τορπιλοπλάνα κατά τη διάρκεια της επίθεσης
Ο Τάραντας ήταν κύριος ναύσταθμος του ιταλικού στόλου. Τη νύχτα 10-11 Νοεμβρίου εικοσιένα τορπιλοπλάνα Fairey Swordfish που μεταφέρονταν από το βρετανικό αεροπλανοφόρο HMS Illustrious επιτέθηκαν σε δύο κύματα στον ιταλικό στόλο που ελλιμενιζόταν στον Τάραντα. Αν και η ιταλική αεράμυνα ήταν ισχυρή, με 25 πυροβόλα των 90 mm, δεκάδες πυροβόλα των 37 mm και των 20 mm και 27 αερόστατα μπαράζ, δεν διέθετε ραντάρ, με αποτέλεσμα να είναι αδύνατη η στοχοποίηση των Swordfish στο σκοτάδι. Οι επιδρομείς προκάλεσαν καίρια πλήγματα σε πολλές κύριες μονάδες επιφανείας, συμπεριλαμβανομένων του Littorio, που χτυπήθηκε από τρεις τορπίλες, και των θωρηκτών Conte di Cavour και Caio Duilio που χτυπήθηκαν από μία έκαστο. Το πρώτο κύμα έπληξε τους στόχους του στις 20:35 και το δεύτερο περίπου μια ώρα αργότερα. Δύο τορπίλες έπληξαν την πλώρη και μια την πρύμνη, αχρηστεύοντας το πηδάλιο. Το πλοίο προσάραξε στα αβαθή νερά του λιμανιού. Η μεταφορά του σε δεξαμενή για επισκευές ήταν αδύνατη μέχρι και τις 11 Δεκεμβρίου, διότι κάτω από την καρίνα του βρέθηκε και τέταρτη τορπίλη, που δεν είχε εκραγεί. Η απομάκρυνση της ήταν ιδιαίτερα επίπονη και επικίνδυνη διαδικασία, γιατί οποιαδήποτε μαγνητική διαταραχή μπορούσε να προκαλέσει την έκρηξή της. Οι επισκευές ολοκληρώθηκαν στις 11 Μαΐου 1941.
Αποστολές συνοδείας νηοπομπών
Μετά την ολοκλήρωση των επισκευών, το Littorio συμμετείχε σε ανεπιτυχή προσπάθεια αναχαίτισης βρετανικών ναυτικών δυνάμεων από τις 22 ως τις 25 Αυγούστου. Ένα μήνα αργότερα, στις 27 Σεπτεμβρίου, τέθηκε επικεφαλής της επίθεσης εναντίον συμμαχικής νηοπομπής (Επιχείρηση Halberd). Οι Βρετανοί διέθεσαν τα θωρηκτά HMS Rodney, HMS Nelson και HMS Prince of Wales για την προστασία της νηοπομπής. Ιταλικά αναγνωριστικά εντόπισαν την ισχυρή βρετανική δύναμη και ο Ιταλός διοικητής, που είχε εντολές να μην εμπλακεί εάν δεν είχε σημαντική αριθμητική υπεροχή, απέσυρε τις δυνάμεις του πίσω στον ναύσταθμο. Στις 13 Δεκεμβρίου το Littorio συμμετείχε σε μία ακόμα προσπάθεια αναχαίτισης συμμαχικής νηοπομπής προς τη Μάλτα μαζί με το Vittorio Veneto, όμως η επιχείρηση ματαιώθηκε όταν το δεύτερο επλήγη από τορπίλη βρετανικού υποβρυχίου. Τρεις μέρες αργότερα ήταν μέρος της δύναμης κάλυψης νηοπομπής που μετέφερε προμήθειες στις γερμανοϊταλικές δυνάμεις στη Λιβύη (Επιχείρηση Μ42). Στα τέλη του 1941 οι νηοπομπές του Άξονα έφταναν με μεγάλη δυσκολία στη Βόρεια Αφρική διότι οι Βρετανοί είχαν σπάσει τους κώδικες των Γερμανοϊταλών, συμπεριλαμβανομένου και του Enigma. Οι Ιταλοί, σε μια προσπάθεια καλύτερης προστασίας των νηοπομπών τους, χρησιμοποίησαν τις κύριες μονάδες επιφανείας τους σαν σκάφη συνοδείας. Το Littorio και άλλα σκάφη ενεπλάκησαν στην πρώτη μάχη της Σύρτης, βάλλοντας από πολύ μεγάλη απόσταση και χωρίς αποτέλεσμα εναντίον των πλοίων συνοδείας μιας βρετανικής νηοπομπής που συνέπεσε τυχαία με αυτήν που προστάτευε η ιταλική δύναμη. Εξ αιτίας των ισχυρών ιταλικών πυρών, τα βρετανικά σκάφη αποσύρθηκαν και η ιταλική νηοπομπή Μ42 έφτασε ασφαλής στη Βόρεια Αφρική.