cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γκαστόν Λερού
Βιογραφία
Το 1907 εγκατέλειψε τη δημοσιογραφία και άρχισε να γράφει μυθιστορήματα, με πρώτο Το Μυστήριο του κίτρινου δωματίου, όπου παρουσιάζει μια δολοφονία μέσα σε κλειστό δωμάτιο. Ήταν ένα αριστούργημα εφευρετικότητας, που αργότερα ενέπνευσε τους σουρεαλιστές, και του χάρισε την επιτυχία το 1908. Συνέχισε να γράφει μυθιστορήματα στο ίδιο πνεύμα, Το Φάντασμα της Όπερας το 1910, Η Ματωμένη κούκλα (La Poupée sanglante) το 1923 και τη σειρά Σερί-Μπιμπί (Chéri-Bibi) από το 1913. Το τελευταίο μυθιστόρημά του, Mister Flow, εμφανίζεται το 1927 και γυρίστηκε ταινία στον κινηματογράφο το 1936. μικρογραφία|241x241εσ|[[Το Φάντασμα της Όπερας|Το φάντασμα της Όπερας, ακουαρέλα του André Castaigne για την πρώτη αμερικανική έκδοση του μυθιστορήματος (1911) ]] Ο Ζοζέφ Ρουλταμπίγ, νεαρός μαθητευόμενος δημοσιογράφος-ντετέκτιβ ασυνήθιστης νοημοσύνης, εμφανίζεται για πρώτη φορά στο Μυστήριο του κίτρινου δωματίου και γίνεται ο ήρωας πολλών μυθιστορημάτων του, όπως Το Άρωμα της Γυναίκας με τα Μαύρα (Le Parfum de la dame en noir,1908), ο Ρουλταμπίγ στον Τσάρο (Rouletabille chez le Tsar, 1912) ή το Έγκλημα του Ρουλταμπίγ (Le Crime de Rouletabille,1921).
Το 1918 ίδρυσε τη δική του εταιρεία παραγωγής ταινιών, την Société des Cinéromans, στη Νίκαια με τον René Navarre και τον Arthur Bernède, με σκοπό να δημοσιεύουν μυθιστορήματα και στη συνέχεια να τα μεταφέρουν στον κινηματογράφο. Η εταιρεία εξαφανίστηκε με το τέλος του βωβού κινηματογράφου.
Ο Γκαστόν Λερού κατά τη διάρκεια της πολύκροτης υπόθεσης Ντρέιφους ήταν υπέρμαχος της αθωότητας του λοχαγού Άλφρεντ Ντρέιφους.
Ήταν επίσης εναντίον της θανατικής ποινής, κατά της οποίας αγωνίστηκε και μέσω των έργων του, ειδικότερα μέσω του θεατρικού έργου Το σπίτι των δικαστών (La Maison des juges, 1906).
Μυθιστορήματα και διηγήματα
(αναφέρονται τα μεταφρασμένα στα Ελληνικά έργα)
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι συγγραφείς
Ειδική βιβλιοθήκη
Μια ειδική βιβλιοθήκη είναι μια βιβλιοθήκη που παρέχει εξειδικευμένες πηγές πληροφοριών για ένα συγκεκριμένο θέμα και εξυπηρετεί ένα εξειδικευμένο κα περιορισμένο κοινό. Οι ειδικές βιβλιοθήκες μπορεί να περιλαμβάνουν εταιρικές, κυβερνητικές, νομικές, ιατρικές βιβλιοθήκες, βιβλιοθήκες μουσείων, βιβλιοθήκες ειδήσεων. Ειδικές βιβλιοθήκες υπάρχουν επίσης στα ακαδημαϊκά ιδρύματα. Αυτές οι βιβλιοθήκες περιλαμβάνονται ως ειδικές βιβλιοθήκες, επειδή συχνά χρηματοδοτούνται ξεχωριστά από το υπόλοιπο πανεπιστήμιο και εξυπηρετούν μια στοχευμένη ομάδα χρηστών.
Η ιδέα των "ειδικών βιβλιοθηκών" στο πλαίσιο του διαμοιρασμού μιας συλλογής βιβλίων σε ένα στοχευμένο κοινό δεν είναι καινούργια. Οι πρώτες γνωστές βιβλιοθήκες, που χρονολογούνται από την αρχή της γνωστής ιστορίας, κατέγραφαν εμπορικές συναλλαγές και απογραφές. Η έννοια των "ειδικών βιβλιοθηκών" στη σύχρονη εποχή, ως ξεχωριστή κατηγορία βιβλιοθηκών εμφανίστηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο και στις Ηνωμένες Πολιτείες τον δέκατο ένατο αιώνα.
Εταιρικές βιβλιοθήκες
Η εταιρική βιβλιοθήκη είναι μια ειδική βιβλιοθήκη που εξυπηρετεί το προσωπικό μιας εταιρίας. Οι υπηρεσίες πληροφόρησης που παρέχονται από τις εταιρικές βιβλιοθήκες εξοικονομούν χρόνο στους υπαλλήλους και μπορούν να βοηθήσουν στην ανταγωνιστική πληροφόρηση.
Νομικές βιβλιοθήκες
Οι νομικές βιβλιοθήκες έχουν σχεδιαστεί για να βοηθούν τους φοιτητές νομικήςς, τους δικηγόρους, τους δικαστέςς και τους νομικούς υπαλλήλουςς τους, καθώς και άλλα άτομα που διεξάγουν νομική έρευνα, συμπεριλαμβανομένων των μελών του γενικού κοινού. Οι περισσότερες νομικές βιβλιοθήκες είναι προσαρτημένες σε νομικές σχολές, ιδιωτικά δικηγορικά γραφεία ή κρατικά δικαστήρια για χρήση από την πελατεία του αντίστοιχου ιδρύματος, αν και ορισμένες πανεπιστημιακές βιβλιοθήκες διατηρούν επίσης ειδικό νομικό τμήμα. Οι συλλογές των νομικών βιβλιοθηκών είναι προσαρμοσμένες στα ειδικά νομικά συμφέροντα του ιδρύματος που ανήκουν και μπορεί να μην έχουν εκτεταμένη συλλογή πέραν αυτού του πεδίου. Οι απαιτήσεις εκπαίδευσης για τους νομικούς βιβλιοθηκονόμους ποικίλλουν ανάλογα με τους τύπους των νομικών βιβλιοθηκών.
Ιατρικές βιβλιοθήκες
Οι ιατρικές βιβλιοθήκες, γνωστές και ως βιβλιοθήκες νοσοκομείων ή βιβλιοθήκες υγείας, έχουν σχεδιαστεί για να υποστηρίζουν τις ανάγκες ιατρών, επαγγελματιών υγείας, ερευνητών ιατρικής, φοιτητών ιατρικής, ασθενών και καταναλωτών που ενδιαφέρονται για τον ιατρικό τομέα. Οι περισσότερες ιατρικές βιβλιοθήκες προορίζονται να βοηθήσουν ενεργούς ιατρικούς επαγγελματίες, ερευνητές και το κοινό που ενδιαφέρεται να ερευνήσει τον ιατρικό τομέα και συνδέονται με νοσοκομεία, ιατρικές ερευνητικές εγκαταστάσεις, ιατρικές σχολές και παρόμοια ιδρύματα. Παρόμοια με τις νομικές βιβλιοθήκες, οι περισσότεροι ιατρικοί βιβλιοθηκονόμοι έχουν πτυχία σε βιολογικό ή ιατρικό τομέα αντί ή επιπρόσθετα της επίσημης εκπαίδευσης στη βιβλιοθήκη, και η ειδική φύση της συλλογής της ιατρικής βιβλιοθήκης είναι προσαρμοσμένη στον τομέα ή τον τύπο φροντίδας που ειδικεύεται το ίδρυμα της βιβλιοθήκης. .
Βιβλιοθήκες φυσικών επιστημών
Οι βιβλιοθήκες φυσικών επιστημών περιλαμβάνουν βιβλία που αφορούν τους αντίστοιχους επιστημονικούς κλάδους της Χημείας, της Φυσικής, της Βιολογίας, κ.α.
Στρατιωτικές βιβλιοθήκες
Οι στρατιωτικές βιβλιοθήκες έχουν σχεδιαστεί για να υποστηρίζουν τις ανάγκες των μελών των ενόπλων δυνάμεων ενός έθνους και του λοιπού προσωπικού που συνδέεται με τη μονάδα ή τη βάση στην οποία ανήκει η βιβλιοθήκη. Οι κύριες αρμοδιότητες των στρατιωτικών βιβλιοθηκών είναι να βοηθούν το στρατιωτικό προσωπικό να έχει πρόσβαση σε πόρους για επαγγελματική ανάπτυξη, προσωπική εκπαίδευση και αναψυχή. Οι στρατιωτικές βιβλιοθήκες που συνδέονται με στρατιωτικές βάσεις περιλαμβάνουν συχνά συλλογές και υπηρεσίες για οικογένειες προσωπικού που έχουν ανατεθεί στη βάση και μπορούν επίσης να διατηρούν πληροφορίες για το ιστορικό της βάσης, τις μονάδες που έχουν ανατεθεί εκεί και το αξιόλογο προσωπικό. Άλλες στρατιωτικές βιβλιοθήκες είναι επιφορτισμένες με την άμεση υποστήριξη στρατιωτικών επιχειρήσεων παρέχοντας πρόσβαση σε σχετικούς πόρους ή οργανώνοντας και διαδίδοντας πληροφορίες που σχετίζονται άμεσα με τις δραστηριότητες μιας στρατιωτικής μονάδας ή οργανισμού. Ανάλογα με τις συγκεκριμένες αρμοδιότητες της βιβλιοθήκης, οι στρατιωτικές βιβλιοθήκες μπορεί να στελεχώνονται από πολιτικούς βιβλιοθηκονόμους, στρατιωτικό προσωπικό με εκπαίδευση βιβλιοθήκης ή οργάνωσης ή και τα δύο.
Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 1999-2000
Το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 1999-2000 κατακτήθηκε από την Γαλατασαράι η οποία κέρδισε στον τελικό την Άρσεναλ.
Ειδική βιβλιοθήκη
Βιβλιοθήκες παραστατικών τεχνών
Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι η «Δημόσια Βιβλιοθήκη της Νέας Υόρκης για τις Παραστατικές Τέχνες», όχι μόνο επειδή φιλοξενεί εκατοντάδες χιλιάδες σπάνια υλικά, αλλά και λόγω της θέσης της. Η βιβλιοθήκη βρίσκεται στη καρδιά της καλλιτεχνικής Νέας Υόρκης, στο "Lincoln Center for the Performing Arts", ακριβώς ανάμεσα στη Metropolitan Opera House και το θέατρο Vivian Beaumont, και μόνο ένα τετράγωνο μακριά από το Juilliard School, κάνοντας την πρόσβαση τόσο για μαθητές όσο και για επαγγελματίες σχετικά εύκολη.
Βιβλιοθήκες μουσείων
Οι βιβλιοθήκες μουσείων είναι βιβλιοθήκες μέσα σε μουσεία. Όπως κάθε άλλη ειδική βιβλιοθήκη, οι βιβλιοθήκες μουσείων έχουν πτυχές παραδοσιακών βιβλιοθηκών, αλλά περιέχουν επίσης άλλα χαρακτηριστικά σε αντίθεση με τις δημόσιες ή τις ακαδημαϊκές βιβλιοθήκες. Οι βιβλιοθήκες μουσείων συνδέονται συχνά με ένα δημόσιο μουσείο ή ίδρυμα του οποίου ο κύριος σκοπός είναι η παροχή ιστορικών και εκπαιδευτικών πληροφοριών στο ευρύ κοινό. Σε αντίθεση με τις παραδοσιακές βιβλιοθήκες, πολλές βιβλιοθήκες μουσείων είναι πιο ιδιωτικές και κρυφές από το κοινό λόγω του κύριου σκοπού τους ως ερευνητική βιβλιοθήκη για το προσωπικό του μουσείου και τους επαγγελματίες ερευνητές. Εξαιτίας αυτού, οι χρήστες πρέπει συχνά να κλείνουν ραντεβού και να τους επιτρέπεται ειδική πρόσβαση μέσω αυτών από το προσωπικό της βιβλιοθήκης ή άλλο προσωπικό του μουσείου. Αν και αυτό δεν σημαίνει ότι όλες οι βιβλιοθήκες των μουσείων δεν είναι προσβάσιμες από τους δημόσιους χρήστες. Βιβλιοθήκες μουσείων όπως οι βιβλιοθήκες Ryerson & Burnham of the Art Institute of Chicago, the Nolen Library του Ινστιτούτου Τέχνης του Σικάγο, η Βιβλιοθήκη Nolen [21] του Μητροπολιτικού Μουσείου Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης και η Βιβλιοθήκη Museums Victoria στη Μελβούρνη της Αυστραλίας παρέχουν πρόσβαση στο κοινό κατά τις ώρες λειτουργίας.
Βιβλιοθήκες σωφρονιστικών ιδρυμάτων
Οι βιβλιοθήκες των σωφρονιστικών ιδρυμάτων, εξυπηρετούν διάφορους ρόλους σε μια κοινότητα φυλακών. Παρέχουν μια πηγή ψυχαγωγίας για τους φυλακισμένους, προσφέρουν ένα μέρος για έρευνα νομικών υποθέσεων και διευκολύνουν την εκπαίδευση. Επειδή πολλοί κρατούμενοι έχουν συχνά χαμηλά επίπεδα αλφαβητισμού, οι βιβλιοθήκες σωφρονιστικών ιδρυμάτων μερικές φορές προσφέρουν υπηρεσίες διδασκαλίας από πολίτες εθελοντές, δασκάλους ή άλλους κρατούμενους. Οι βιβλιοθήκες των σωφρονιστικών ιδρυμάτων έχουν συνήθως έναν ή δύο βιβλιοθηκονόμους και κρατούμενους, αλλά μπορεί να υπάρχει και τεχνικός ή βοηθός βιβλιοθήκης.
Θεολογικές βιβλιοθήκες
Οι θεολογικές βιβλιοθήκες παρέχουν πολλούς διαφορετικούς τύπους πόρων για να βοηθήσουν στην εκπαίδευση και την προώθηση της μελέτης της θεολογίας και της θρησκείας. Αυτές οι βιβλιοθήκες βοηθούν τους φοιτητές, τους καθηγητές, το προσωπικό και τους ερευνητές μέσω της χρήσης πρωτογενών και δευτερευογενών πηγών για να προωθήσουν τις γνώσεις τους για τη θρησκεία και τη θεολογία για να κατανοήσουν καλύτερα τον αντίκτυπό της στον κόσμο. Στην κατηγορία των θεολογικών βιβλιοθηκών, οι πόρων που στεγάζονται σε κάθε ίδρυμα ποικίλλουν ανάλογα με τις ανάγκες του και τις ανάγκες των ερευνητών του. Ορισμένες θεολογικές βιβλιοθήκες είναι αρχειακά αποθετήρια για τις ιστορικές συλλογές θρησκευτικών ομάδων, ενώ άλλες θεολογικές βιβλιοθήκες ειδικεύονται σε πιο σύγχρονους πόρους (βιβλία, βίντεο, περιοδικά κ.λπ.) για την υποστήριξη θεολογικής και θρησκευτικής έρευνας. Υπάρχουν επίσης γνωστές θεολογικές βιβλιοθήκες διεθνώς. Η «Βιβλιοθήκη του Διεθνούς Θεολογικού Ινστιτούτου στην Αυστρία» φιλοξενεί περίπου 25.000 τόμους φιλοσοφίας και θεολογίας. Μία από τις πιο διάσημες διεθνείς θεολογικές βιβλιοθήκες είναι η «Βιβλιοθήκη του Βατικανού» που ιδρύθηκε το 1475, η οποία περιέχει όχι μόνο συλλογές για τη θεολογία και τη θρησκεία αλλά και για την ιστορία, το δίκαιο, τη φιλοσοφία και την επιστήμη.
Παραπομπές
Ε
Διοικητική διαίρεση του Πριγκιπάτου της Αχαΐας
thumb|right|300 px|Βαρωνίες του Πριγκιπάτου της Αχαΐας (σημειώνονται οι πρωτεύουσες προσεγγιστικά) Το Πριγκιπάτο της Αχαΐας, το οποίο ιδρύθηκε από τον Γουλιέλμο Σαμπλίτη κατά την Δ' Σταυροφορία (1205-1210) στον Μοριά (Πελοπόννησο), διαιρέθηκε σε : Σε κάθε Βαρωνία δόθηκαν φέουδα (φία) ή/και τιμάρια.
Το 1209 ο πρίγκιπας Γουλιέλμος Σαμπλίτης λόγω του ότι ήταν να φύγει για τη Γαλλία να παραλάβει την κληρονομιά του μετά τον θάνατο του αδελφού του, σύστησε επιτροπή για να κάνΕΙ τη διοικητική διαίρεση του πριγκιπάτου. Πρόεδρος της επιτροπής ήταν ο Ιωάννης ντε Σωντερόν, ο αρχιεπίσκοπος Πάτρας Αντέλμος, ένας ακόμα επίσκοπος, δύο φλαμπουράριοι και πέντε Έλληνες άρχοντες που γνώριζαν την περιοχή. Η επιτροπή επέβαλε γραπτή την έκθεση της στη κούρτη όπου έγινε δεκτή.
Οι Βαρωνίες ήταν οι εξής:
Οι δώδεκα που ιδρύθηκαν αρχικά από τον Σαμπλίτη το 1209 και οι οποίες αναφέρονται στο Χρονικό του Μωρέα:
Μόνο η Αραγωνική έκδοση του Χρονικού του Μωρέα αναφέρει δύο επιπλέον βαρωνίες, τις οποίες δεν αναφέρουν οι υπόλοιπες εκδόσεις, αλλά ούτε και πιο σύγχρονες πηγές. Αυτές είναι
Οι επτά επισκοπικές Βαρωνίες:
Οι δύο επισκοπικές βαρωνίες που προστέθηκαν:
Οι τρεις μοναστικές βαρωνίες:
Ο Αμεδαίος Ζ΄ της Σαβοΐας έβαλε και σύνταξε για τον εαυτό του, που διεκδικούσε το Πριγκιπάτο, την καταγραφή τιμαρίων, κάστρων, κτλ. Σύμφωνα με αυτή την αναφορά, το 1391 υπήρχαν 2.300 πύργοι (καπνοί πύργων) και 1.300 καπνοί των βαρώνων, σε άλλη λίστα ήταν οι υποτελείς, Αρκαδίας, Πάτρας, Μεθώνης, Κορώνης, Χαλανδρίτσας στη Πελοπόννησο. Ο Παπαρρηγόπουλος αναφέρει ότι έγγραφο του 14ου αιώνα μιλά για 1.000 τιμάρια (φέουδα - βαρωνίες, εκκλησιαστικά, μοναστικά και ατομικά).
Πηγές
Κατηγορία:Πριγκιπάτο της Αχαΐας
Μαρίτσα Πλόβντιφ
Ακαδημίες
Ο σύλλογος είναι ιδιαίτερα γνωστός για το περίφημο πρόγραμμα ακαδημιών, που έχει αναδείξει πολλά ταλέντα στη Βουλγαρία κατά τη διάρκεια των ετών, όπως οι Χρίστο Στόιτσκοφ, Ντίνκο Ντερμεντζίεφ, Αλεκσάνταρ Αλεκσάντροφ, Γκιόργκι Γκεοργκίεφ, Κοσταντίν Βιντόλοβ, Κρασιμίρ Τσομακόφ, Βαλερί Ντομοβτσίσκι, Γιορντάν Τοντόροφ, Ασέν Νικόλοφ.
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1921 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Βουλγαρίας Κατηγορία:Μαρίτσα Πλόβντιφ
Αλέξανδρος Καχριμάνης
Ο Αλέξανδρος Καχριμάνης (Ιωάννινα, 12 Σεπτεμβρίου 1956 ) είναι Έλληνας πολιτικός και περιφερειάρχης Ηπείρου από την 1η Ιανουαρίου του 2011. Έχει ασχοληθεί με τους Έλληνες Βλάχους στην Ελλάδα και στα Βαλκάνια.
Διετέλεσε νομάρχης Ιωαννίνων από το 2002 έως το 2010 και δήμαρχος Μετσόβου από το 1991 έως το 2002.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Αλέξανδρος Καχριμάνης γεννήθηκε στα Ιωάννινα το 1956, όπου φοίτησε στο Καπλάνειο Δημοτικό Σχολείο και στην Ζωσιμαία Σχολή. Σπούδασε Μηχανολόγος - Ηλεκτρολόγος Μηχανικός στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο και από το 1982 άρχισε να δραστηριοποιείται επαγγελματικά στα Ιωάννινα, όπου και διατηρούσε τεχνικό γραφείο.
Είναι παντρεμένος με την Ελένη Τριαντάφυλλου Κασσάρου και έχουν τρία παιδιά, τον Γιώργο, την Μαρία - Πανωραία και τον Φιλίκο.
Έχει ενεργή συνδικαλιστική δράση, ως μέλος της Διοίκησης του Συλλόγου Μηχανικών Ιωαννίνων, ως μέλος της αντιπροσωπείας του Τ.Ε.Ε. τμήματος Ηπείρου και της Πανελλήνιας Ένωσης Διπλωματούχων Μηχανικών Εργολάβων Δημοσίων Έργων τμήματος Ηπείρου.
Επί σειρά ετών ασχολήθηκε με τον βλαχόφωνο ελληνισμό στην Ελλάδα και σε όλο το Βαλκανικό χώρο.
Σταδιοδρομία στην Αυτοδιοίκηση
Ασχολήθηκε με την Αυτοδιοίκηση από το 1982 και η δράση του είναι ιδιαίτερα πλούσια, καθώς :
Το Σεπτέμβριο του 2013 βρέθηκε σε δημοσκόπηση που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "Το Βήμα" ότι ο Αλέξανδρος Καχριμάνης ήταν 3ος δημοφιλέστερος Περιφερειάρχης στον ελληνικό χώρο.
Τον Μάιο του 2022 έπειτα από αναφορές στην Αποκεντρωμένη Διοίκηση Ηπείρου, παραπέμφθηκε σε πειθαρχικό έλεγχο σχετικά με απευθείας αναθέσεις σε δικηγόρο.
Τιμητικές Διακρίσεις
102x102εσ Ανώτερος Ταξιάρχης, (Μεγάλο Χρυσό Αστερι της Τιμής) για τις υπηρεσίες προς τη Δημοκρατία της Αυστρίας
Παραπομπές
Κατηγορία:Περιφερειάρχες Ηπείρου Κατηγορία:Νομάρχες Ιωαννίνων Κατηγορία:Δήμαρχοι Μετσόβου Κατηγορία:Απόφοιτοι της Ζωσιμαίας Σχολής __ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Δαν
Σύμφωνα με το βιβλίο της Γένεσης, ο Δαν (Εβραϊκά: דָּן) ήταν ένας από τους 12 γιους του Ιακώβ. Μητέρα του υπήρξε η θεραπαινίδα της Ραχήλ, Βαλλά της οποίας αποτέλεσε τον πρώτο γιο. Ήταν ο ιδρυτής της εβραϊκής φυλής που φέρει το όνομά του. Παντρεύτηκε την Καλάν κι έκανε 2 γιους τον Ισεφάκ και τον Μακάαρ και μία κορη την Άινα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Δαν Κατηγορία:Άγιοι της Κυριακής των Προπατόρων Κατηγορία:Χριστιανοί άγιοι από την Παλαιά Διαθήκη
Φράντισεκ Βλάτσιλ
Ο Φράντισεκ Βλάτσιλ (τσεχικά: František Vláčil, 19 Φεβρουαρίου 1924 - 28 Ιανουαρίου 1999) ήταν Τσέχος βραβευμένος σκηνοθέτης, σεναριογράφος ζωγράφος και γραφίστας. Είναι ιδιαίτερα γνωστός για την ταινία του Μαρκέτα Λαζάροβα, η οποία θεωρείται μία από τις σπουδαιότερες τσεχικές ταινίες όλων των εποχών.
Βιογραφία
Το 1962 κυκλοφόρησε την ταινία Ďáblova past. Ενώ το 1967, κυκλοφόρησε την ταινία Μαρκέτα Λαζάροβα, η οποία ήταν βασισμένη σε μυθιστόρημα του Βλαντισλάβ Βαντσούρα. Η ταινία αυτή, θεωρείται μία από τις πιο σημαντικές του, ενώ έχει χαρακτηριστεί και ως αριστούργημα. Μάλιστα, σε ψηφοφορία που έγινε στην Τσεχία, το 1998, ψηφίστηκε η καλύτερη τσεχική ταινία όλων των εποχών, από κριτικούς και αρθρογράφους. Η ταινία τοποθετείται την εποχή του Μεσαίωνα, σε ακαθόριστο χρονικά σημείο του. To 1969, θα κυκλοφορήσει άλλη γνωστή ταινία του το Adelheid.
Ο Βλάτσιλ θα συνεχίσει να σκηνοθετεί και στις επόμενες δύο δεκαετίες. Η τελευταία του ταινία, κυκλοφόρησε το 1987, με τίτλο Mág. Ενώ το 1985, θα κάνει την πρώτη του και τελευταία του τηλεοπτική δουλειά, με τη τηλεταινία, Albert. Ο Βλάτσιλ απεβίωσε στις 28 Ιανουαρίου του 1999, στην Πράγα.
Διακρίσεις
Το κινηματογραφικό του ντεμπούτο, το 1960, με την ταινία Holubice, ήταν επιτυχημένο, καθώς η ταινία εισήχθη στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας. Ενώ άλλη μία υποψηφιότητα είχε και το 1967, για την ταινία Μαρκέτα Λαζάροβα, στο Φεστιβάλ Καρλόβι Βάρι. Την προηγούμενη φορά που υπήρξε υποψήφια ταινία του σε αυτό το φεστιβάλ, είχε κερδίσει, το 1978, με το Stíny horkého léta. Στο ίδιο Φεστιβάλ τιμήθηκε το 1998 για τη συνολική του προσφορά στον παγκόσμιο κινηματογράφο. Το 1990, με την ταινία Adelheid, κέρδισε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Πίλσεν. Τέλος, το 1994, έλαβε κι ένα βραβείο από το Φεστιβάλ Lion της Τσεχίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τσέχοι σεναριογράφοι Κατηγορία:Γραφίστες Κατηγορία:Τσέχοι σκηνοθέτες κινηματογράφου Κατηγορία:Τσεχοσλοβάκοι σκηνοθέτες κινηματογράφου
Το πηγάδι και το εκκρεμές
Το πηγάδι και το εκκρεμές (πρωτότυπος τίτλος: The Pit and the Pendulum) είναι διήγημα του Αμερικανού συγγραφέα Έντγκαρ Άλαν Πόε, που δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά το 1842 στο ετήσιο λογοτεχνικό περιοδικό The Gift: A Christmas and New Year's Present. Η ιστορία αναφέρεται στα βασανιστήρια που υπέστη ένας κρατούμενος της Ισπανικής Ιεράς Εξέτασης, αν και ο Πόε παραποιεί την ιστορική πραγματικότητα.
Ο τίτλος του διηγήματος προέρχεται από ένα πηγάδι που βρίσκεται μέσα στο κελί ενός κρατούμενου, όπου υπάρχει και ένα εκκρεμές με μια λεπίδα που αργά αλλά σταθερά τον πλησιάζει. Ο Πόε επιδεικνύει τη δεξιοτεχνία του στη χρήση της γλώσσας και στην αφηγηματική τεχνική του και κάνει τον αναγνώστη να αισθανθεί σαν άμεσος μάρτυρας των σκέψεων και εμπειριών που υπέστη ο αφηγητής, μεταφέροντας την εγκατάλειψη, τον αποπροσανατολισμό, τη φρίκη, την απελπισία και την επιθανάτια αγωνία ενός ανθρώπου που ξέρει ότι πρόκειται να πεθάνει με φρικτό και επώδυνο τρόπο. Σε αντίθεση με άλλα έργα του Πόε, τελικά ο κρατούμενος σώζεται.
Το διήγημα έχει διασκευαστεί σε κινηματογραφική ταινία αρκετές φορές.
Υπόθεση
μικρογραφία|Εικονογράφηση του 1919 Ο αφηγητής, που δεν κατονομάζεται, παραπέμπεται σε δίκη ενώπιον των ιεροεξεταστών της Ισπανικής Ιεράς Εξέτασης, κατηγορούμενος για αδικήματα που δεν αναφέρονται ποτέ. Καθώς επτά ψηλά λευκά κεριά σε ένα τραπέζι καίγονται αργά, ο αφηγητής νιώθει να μειώνονται οι ελπίδες του για σωτηρία. Καταδικάζεται σε θάνατο, λιποθυμάει και όταν αργότερα συνέρχεται, βρίσκεται σε έναν εντελώς σκοτεινό χώρο. Στην αρχή, νομίζει ότι είναι κλεισμένος σε τάφο, αλλά σύντομα ανακαλύπτει ότι βρίσκεται σε κελί. Αποφασίζει να το εξερευνήσει οριοθετώντας τις διαστάσεις του, αλλά λιποθυμάει πάλι πριν προλάβει να μετρήσει όλη την περίμετρο.
Πράγματι, οι μεταλλικοί τοίχοι της φυλακής του, φλεγόμενοι και καυτοί απ' έξω, αρχίζουν να κινούνται και να του περιορίζουν τον χώρο, αναγκάζοντάς τον να κινείται όλο και πιο κοντά στο πηγάδι. Ακριβώς τη στιγμή που πλησιάζει να πέσει στο βαθύ πηγάδι, ακούει ένα θόρυβο από φωνές και τρομπέτες, οι τοίχοι υποχωρούν και ένα χέρι τον τραβάει και τον σώζει. Ήταν το χέρι του στρατηγού Λασάλ, ο Γαλλικός Στρατός μόλις είχε καταλάβει το Τολέδο και η Ιερά Εξέταση έπεσε στα χέρια των εχθρών της.
Ιστορικές ανακρίβειες
Ο Πόε δεν κάνει καμία προσπάθεια να περιγράψει με ακρίβεια τις μεθόδους της Ισπανικής Ιεράς Εξέτασης και παίρνει σημαντικές αποστάσεις από την ιστορική πραγματικότητα. Τοποθετεί τη δράση της ιστορίας του κατά τη διάρκεια του Ισπανικού Πολέμου της Ιβηρικής Χερσονήσου (1808-14), αιώνες μετά την κυριαρχία της Ισπανικής Ιεράς Εξέτασης. Ο «από μηχανής Θεός» σωτήρας του είναι ο στρατηγός του Ναπολέοντα Λασάλ (ο οποίος, ωστόσο, ακόμη κι αν πράγματι συμμετείχε στον πόλεμο στην Ισπανία, δεν διοικούσε τα γαλλικά στρατεύματα που κατέλαβαν το Τολέδο). Τα βασανιστήρια που φαντάστηκε ο Πόε δεν καταγράφηκαν ποτέ μεταξύ αυτών που χρησιμοποίησε η Ιερά Εξέταση σε κανέναν αιώνα, πόσο μάλλον τον 19ο, όταν υπό τον Κάρολο Γ' και τον Κάρολο Δ' μόνο τέσσερα άτομα καταδικάστηκαν. Η Ιερά Εξέταση, ωστόσο, καταργήθηκε στην Ισπανία κατά την περίοδο της γαλλικής επέμβασης με τη βασιλεία του Ιωσήφ Βοναπάρτη (1808-12) και επίσημα στις 15 Ιουλίου 1834.
Σχόλιο
Το διήγημα ακολουθεί την επίδραση που προκαλεί ο τρόμος στον αφηγητή για τον επερχόμενο θάνατο, όπως διαπιστώνεται από την πρώτη παράγραφο, καθώς λιποθυμάει όταν ανακοινώνεται η ποινή του. Ο τρόμος και η αγωνία εντείνεται λόγω της απουσίας υπερφυσικών στοιχείων. Ο Πόε δίνει στην ιστορία του μια ρεαλιστική χροιά δίνοντας έμφαση στις αισθήσεις του αφηγητή: το κελί είναι βυθισμένο στο σκοτάδι και δεν αερίζεται, ο αφηγητής υποφέρει από πείνα και δίψα, οι αρουραίοι τρέχουν πάνω του, οι τοίχοι καίγονται και η αργή αιώρηση του της λεπίδας του εκκρεμούς τονίζεται με λέξεις που προκαλούν τον ήχο του συριγμού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διηγήματα του Έντγκαρ Άλλαν Πόε
Οι Εκδικητές (soundtrack)
Το The Avengers (Original Motion Picture Soundtrack) αποτελεί το άλμπουμ με τη μουσική επένδυση της ταινίας των Marvel Studios Οι Εκδικητές, την οποία συνέθεσε ο Άλαν Σιλβέστρι. Κυκλοφόρησε από την Hollywood Records την 1η Μαΐου 2012. Ένα ξεχωριστό soundtrack άλμπουμ το οποίο περιείχε τραγούδια από διάφορους καλλιτέχνες και σχετίζονταν με την ταινία έφερε τον τίτλο Avengers Assemble (Music from and Inspired by the Motion Picture) και κυκλοφόρησε επίσης την ίδια μέρα.
The Avengers (Original Motion Picture Soundtrack)
Τον Νοέμβριο του 2011, η Marvel ανακοίνωσε πως ο Άλαν Σιλβέστρι, ο οποίος είχε επενδύσει μουσικά και την ταινία Ο Πρώτος Εκδικητής: Captain America, θα συνέθετε τη μουσική επένδυση και των Εκδικητών (κάνοντάς τον τον πρώτο συνθέτη που θα συνέθετε μουσική σε περισσότερες από μία ταινίες του κινηματογραφικού σύμπαντος της Marvel). Ο Σιλβέστρι δήλωσε: «Αυτή είναι πραγματικά μια πολύ μοναδική εμπειρία [για μένα]. Έχω δουλέψει σε ταινίες όπου υπήρχε ένας αριθμός αστέρων σε αυτές και σίγουρα έχω δουλέψει σε ταινίες όπου οι χαρακτήρες είχαν την ίδια βαρύτητα όσον αφορά το πόσο σημαντικοί ήταν στην ιστορία της ταινίας, αλλά αυτή εδώ είναι κάπως ακραία όσον αφορά αυτό επειδή κάθε ένας από αυτούς τους χαρακτήρες έχει τον δικό του κόσμο και είναι πολύ διαφορετικές περιπτώσεις. Είναι μεγάλη πρόκληση το να βρεις έναν τρόπο να δώσεις στον καθένα το βάρος και τον σεβασμό που χρειάζεται, αλλά ταυτόχρονα η ταινία έχει να κάνει πραγματικά με το να έρθουν κοντά αυτοί οι χαρακτήρες, υπονοώντας την ύπαρξη αυτής της οντότητας που λέγεται Εκδικητές και που πρέπει να τους αντιπροσωπεύει όλους».
Ο Σιλβέστρι ηχογράφησε τη μουσική μαζί με τη Συμφωνική Ορχήστρα του Λονδίνου στα Abbey Road Studios στο Λονδίνο της Αγγλίας. Ο σκηνοθέτης των Εκδικητών, Τζος Γουίντον, περιέγραψε τη μουσική επένδυση ως «παλιομοδίτικη» λέγοντας: «Η μουσική της ταινίας είναι πολύ παλιομοδίτικη, για αυτό και ο [Σιλβέστρι] ήταν η ιδανική επιλογή επειδή μπορεί να σου προσφέρει το τεράστιο συναίσθημα που προσφέρει η σχολή του Χανς Ζίμμερ 'Απλά αισθάνομαι πάρα πολλά αυτή τη στιγμή!', αλλά μπορεί επίσης να είναι εξαιρετικά συνθηματικός και εξειδικευμένος στον κάθε χαρακτήρα, κάτι το οποίο λατρεύω».
Ο Σιλβέστρι επαναλαμβάνει θέματα από το Captain America: The First Avenger και συστήνει καινούρια - συμπεριλαμβανομένου του θέματος για την Black Widow, το οποίο είναι «ένα μοναχικό, απογοητευμένο θέμα με γεύση Ανατολικής Ευρώπης για να καθορίζει αυτόν τον χαρακτήρα». Το άλμπουμ κυκλοφόρησε την 1η Μαΐου 2019.
Λίστα κομματιών
Ταυτοχρόνως με την ψηφιακή κυκλοφορία, το άλμπουμ κυκλοφόρησε και στην αγορά από την Hollywood Records και τη Marvel Music μέσω των Intrada Records. Αρκετά κομμάτια αυτής της κυκλοφορίας είναι μεγαλύτερα σε διάρκεια από αυτά της ψηφιακής μορφής και περιέχει επιπρόσθετα ένα ακόμα κομμάτι, το «Interrogation».
Avengers Assemble (Music from and Inspired by the Motion Picture)
Τον Μάρτιο του 2012, το Αμερικανικό συγκρότημα εναλλακτικής ροκ μουσικής Soundgarden, ανακοίνωσε μέσω του επίσημου λογαριασμού του στο Facebook πως είχε γράψει ένα τραγούδι, το «Live to Rise», το οποίο θα συμπεριλαμβανόταν στο soundtrack της ταινίας. Το τραγούδι κυκλοφόρησε στις 17 Απριλίου 2012 και ήταν διαθέσιμο για δωρεάν ψηφιακή λήψη κατά τη διάρκεια της πρώτης εβδομάδας κυκλοφορίας του από το iTunes Store. Επιπρόσθετα, το Ινδικό ροκ συγκρότημα Agnee κυκλοφόρησε ένα μουσικό βίντεο για το σινγκλ τους «Hello Andheron», το οποίο εξυπηρέτησε ως το θεματικό τραγούδι της Ινδικής κυκλοφορίας της ταινίας. Την επόμενη μέρα, η Marvel δημοσίευσε ολόκληρη τη λίστα με τα κομμάτια του άλμπουμ, το οποίο κυκλοφόρησε από την Hollywood Records την 1η Μαΐου 2012. Μια διασκευή του τραγουδιού «Shoot to Thrill» του συγκροτήματος AC/DC από το συγκρότημα Theory of a Deadman, θα συμπεριλαμβανόταν αρχικά στο άλμπουμ αλλά τελικά αφαιρέθηκε για άγνωστους λόγους.
Μπιλ Γουόρντ
Ο Μπιλ Γουόρντ (αγγλ. William Thomas Ward, γενν. 5 Μαΐου 1948) είναι Άγγλος μουσικός, γνωστός ως ιδρυτικό μέλος και ντράμερ του χέβι μέταλ συγκροτήματος Black Sabbath, με τους οποίους έπαιζε από τα τέλη της δεκαετίας του '60 μέχρι το 1980, το 1983 και από το 1997 μέχρι το 2011.
Τα πρώτα χρόνια
Ο Μπιλ Γουόρντ γεννήθηκε στο Μπέρμιγχαμ το 1948 και ξεκίνησε να παίζει τύμπανα σε παιδική ηλικία, με σημαντικότερες επιρροές τον Τζιν Κρούπα και τον Μπάντι Ριτς. Στα μέσα της δεκαετίας του '60, έγινε μέλος των The Rest και γνώρισε τον Τόνι Αϊόμι στους Mythology, στους οποίους έγινε μέλος το 1968. Λίγο αργότερα σχημάτισαν τους The Polka Tulk Blues Company με τον τραγουδιστή Όζι Όσμπορν και τον μπασίστα Γκίζερ Μπάτλερ από τους Rare Breed, όπως και τον κιθαρίστα Τζίμι Φίλιπς και τον σαξοφωνίστα Άλαν Κλαρκ. Το συγκρότημα άλλαξε το όνομα του σε Polka Tulk, πριν οι Φίλιπς και Κλαρκ αποχωρήσουν. Λίγο αργότερα άλλαξαν το όνομα τους σε Earth και στη συνέχεια σε Black Sabbath.
Black Sabbath
Στις 13 Φεβρουαρίου 1970 κυκλοφόρησαν το ντεμπούτο-άλμπουμ τους, ανεβαίνοντας στο βρετανικό Top-10 και παραμένοντας στα τσαρτ για 42 εβδομάδες. Η μεγάλη επιτυχία ήλθε λίγους μήνες αργότερα με το δίσκο "Paranoid" το οποίο σκαρφάλωσε στην κορυφή στην πατρίδα τους, με το ομώνυμο σινγκλ να φτάνει ως το # 4. Ακολούθησαν πέντε πολύ επιτυχημένοι δίσκοι μέχρι το 1978, με το συγκρότημα να φτάνει σε επίπεδο παγκοσμίου φήμης, γνωρίζοντας μεγάλη επιτυχία και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού.
Ο Μπιλ Γουόρντ έπαιξε αποφασιστικό ρόλο στην επιτυχία του συγκροτήματος, με το ρυθμικό κομμάτι των Black Sabbath να έχει έντονες τζαζ επιρροές στη συνεργασία του Γουόρντ με τον μπασίστα Γκίζερ Μπάτλερ. Τραγούδια τα οποία ξεχωρίζουν για την εξαιρετική δεινότητα και δεξιοτεχνία του Γουόρντ είναι το "Rat Salad" στο οποίο παίζει σόλο τυμπάνων, το "Sympotm of the Universe", το "Warning", το "Supernaut", το "Trashed", το "Wishing Well" και το "Killing Yourself to Live". Επίσης, είχε αναλάβει τα βασικά φωνητικά σε δύο κομμάτια του συγκροτήματος, το "It's Alright" από το "Technical Ecstasy" και το "Swinging the Chain" από το "Never Say Die".
Φέρντιναντ Χίλερ
Ο Φέρντιναντ (φον) Χίλερ (γερμανικά: Ferdinand (von) Hiller, 24 Οκτωβρίου 1811 - 11 Μαΐου 1885) ήταν Γερμανός συνθέτης, μαέστρος, πιανίστας, συγγραφέας και μουσικός διευθυντής. Γεννήθηκε στη Φρανκφούρτη, από εύπορη οικογένεια εμπόρων, εβραϊκής καταγωγής. Παρόλα αυτά, από νεαρή ηλικία, φάνηκε η κλίση του στη μουσική και ήδη σε ηλικία 10 ετών έδωσε την πρώτη του ζωντανή παράσταση σε ένα κονσέρτο του Μότσαρτ. Στα 12 του συνέθεσε την πρώτη του σύνθεση. Τo 1822, μπήκε στη ζωή του, ο δεκατριάχρονος τότε Μέντελσον, με τον οποίον ξεκίνησαν στενή φιλία έως και το 1843, η οποία μάλλον διεκόπη, επειδή ο τελευταίος τον διαδέχθηκε στη θέση του διευθυντή της Ορχήστρας της Λειψία.
Μπιλ Γουόρντ
Black Sabbath
Το 1979, ο Όσμπορν απολύθηκε από τους Black Sabbath, με τον Ρόνι Τζέιμς Ντίο να παίρνει τη θέση του. Η νέα σύνθεση ανανέωσε τον ήχο του συγκροτήματος με το ιδιαίτερα επιτυχημένο άλμπουμ "Heaven and Hell". Εκείνο το διάστημα, ο Γουόρντ αντιμετώπιζε συχνές κρίσεις πανικού και είχε προβλήματα αλκοολισμού. Στις 21 Αυγούστου 1980 έφυγε από το συγκρότημα, ενημερώνοντας τον Ντίο μέσω τηλεφώνου.
Φέρντιναντ Χίλερ
Μεταξύ το 1825 και το 1827, υπήρξε μαθητής του Γιόχαν Νέπομουκ Χούμελ, με τον οποίον είχαν βρεθεί στο νεκροκρέβατο του Μπετόβεν, με τον Χίλερ να παίρνει μία τούφα από τα μαλλιά του, η οποία φυλάσσεται έως και σήμερα το San Jose State University. Εκείνη την περίοδο, ο Χίλερ και ο Χούμερ, παρακολούθησαν τον Γιόχαν Μίκαελ Βογκλ και τον Φραντς Σούμπερτ, σε έργο του τελευταίου, το Winterreise, με τον Χίλερ να γράφει, ότι ο δάσκαλός του δεν μπορούσε να συγκρατήσει τα δάκρυα του. Μεταξύ το 1828 και το 1835, ο Χίλερ μετακόμισε στο Παρίσι, όπου έγινε δάσκαλος, θέση που εγκατέλειψε για να ασχοληθεί αποκλειστικά με το πιάνο και τη σύνθεση. Εκείνο που ήθελε περισσότερο ήταν να γράψει μία επιτυχημένη όπερα, και για αυτόν τον λόγο ταξίδευε συχνά στην Ιταλία, πράγμα όμως που δεν κατάφερε ποτέ.
Μπιλ Γουόρντ
Black Sabbath
Το 1983 επέστρεψε στους Black Sabbath, ανανεωμένος και έχοντας αντιμετωπίσει επιτυχώς τα προβλήματα του παρελθόντος, για να κυκλοφορήσουν το άλμπουμ "Born Again" με τον Ίαν Γκίλαν των Deep Purple, στα φωνητικά. Δηλώνοντας ανίκανος να αντεπεξέλθει στις πιέσεις των περιοδειών, ο Γουόρντ αποχώρησε από το συγκρότημα για δεύτερη φορά, λίγο πριν ξεκινήσει η περιοδεία για την προώθηση του δίσκου.
Φέρντιναντ Χίλερ
Παρόλα αυτά, εξ αιτίας του Μέντελσον, τον έμαθε και ο Ροσίνι, ο οποίος τον βοήθησε να προωθήσει την πρώτη του όπερα, στο Μιλάνο. Μετά από μία επέκταση των σπουδών του, ο Χίλερ, επιστρέφει στη Λειψία περί το 1843-44, όπου και δίνει μία μεγάλη παράσταση, εκεί ήταν κάπου που αναγνωρίστηκε μουσικά. Το 1845, ο Σούμαν του αφιέρωσε το Κονσέρτο για Πιάνο του. Ενώ, το 1833, ο Σοπέν, του είχε αφιερώσει τα Νυχτερινά, Op. 15. Το 1847, έγινε kapellmeister στο Ντίσελντορφ, και το 1851, έλαβε παρόμοια θέση στην Κολονία, όπου ίδρυσε και το ωδείο. Κατά την παραμονή του εκεί, απέκτησε και το πρόθεμα "φον" στο όνομά του. Απεβίωσε το 1885, στην Κολονία. Το μεγαλύτερο μέρος του έργου του Χίλερ είναι σήμερα, λίγο πολύ, ξεχασμένο, παρόλα αυτά έχουν γίνει μερικές ηχογραφήσεις για αυτό.
Μπιλ Γουόρντ
Black Sabbath
Η αρχική σύνθεση των Black Sabbath επανενώθηκε το 1985 για το φιλανθρωπικό φεστιβάλ "Live Aid" και για μία εμφάνιση στην Κόστα Μέσα της Καλιφόρνια, το 1992. Επίσης, επανήλθε στο συγκρότημα για μία μικρή περιοδεία τεσσάρων συναυλιών στο Σάο Πάολο, το Σαντιάγο και το Μπουένος Άιρες, το 1994.
Φέρντιναντ Χίλερ
Παραπομπές
<References/>
Μπιλ Γουόρντ
Black Sabbath
Το 1997, η "κλασική" σύνθεση των Black Sabbath επανενώθηκε δίνοντας δύο συναυλίες στο "NEC" του Μπέρμιγχαμ στις 4 και 5 Δεκεμβρίου, οι οποίες ηχογραφήθηκαν και κυκλοφόρησαν στο διπλό άλμπουμ "Reunion". Κατά τις πρόβες για την περιοδεία του 1998, ο Γουόρντ έπαθε καρδιακή προσβολή και αναγκάστηκε να μην συμμετάσχει, με τον Μάικ Μπόρντιν να τον αντικαθιστά, προσωρινά. Τελικά, επέστρεψε στην ενεργό δράση το 1999.
Φέρντιναντ Χίλερ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί πιανίστες Κατηγορία:Γερμανοί διευθυντές ορχήστρας Κατηγορία:Γερμανοεβραίοι Κατηγορία:Συνθέτες του Ρομαντισμού Κατηγορία:Εβραίοι μουσικοί Κατηγορία:Γερμανοί συνθέτες κλασικής μουσικής
Μπιλ Γουόρντ
Black Sabbath
Στις 11 Νοεμβρίου 2011, η αρχική σύνθεση του συγκροτήματος ανακοίνωσε την επαναδραστηριοποίηση της και την έναρξη ηχογραφήσεων για ένα νέο άλμπουμ. Λίγο αργότερα, ο Γουόρντ αποχώρησε θεωρώντας ότι αδικούνταν από τους όρους του συμβολαίου του.
Σόλο καριέρα και άλλες συμμετοχές
Μετά την αρχική αποχώρηση του από τους Black Sabbath το 1980, ο Γουόρντ συμμετείχε σε ένα αμερικάνικο χαρντ ροκ συγκρότημα με την ονομασία Max Havoc. Όταν αποχώρησε και πάλι το 1983, έκανε την παραγωγή στο ομώνυμο άλμπουμ των Max Havoc, πριν δημιουργήσει το προσωπικό του συγκρότημα. Ο κιθαρίστας Φιλ Βόκινς αποχώρησε από το συγκρότημα για να γίνει μέλος των Persian Risk, το 1984. Μετά από μία ακόμη αποτυχημένη προσπάθεια με τους Black Sabbath, ο Γουόρντ σχημάτισε τους England's Glory με τον τραγουδιστή Πωλ Ουίλιαμς, τον μπασίστα Μπομπ Ρίτζγουεϊ και τον κιθαρίστα Ρομπ Χάουελ. Το συγκρότημα ηχογράφησε κάποια ντέμο αλλά δεν πραγματοποίησε επίσημη κυκλοφορία.
Το 1988, περιόδευσε με τους Blue Thunder, με τον Ουόλτερ Τράουτ στην κιθάρα και τον Τιμ Μπόγκερτ στο μπάσο. Την επόμενη χρονιά ηχογράφησε το πρώτο του προσωπικό άλμπουμ με τίτλο "Ward One: Along the Way", με τη συμμετοχή των Όζι Όσμπορν, Ζακ Γουάιλντ, Μπομπ Ντέισλι, Τζακ Μπρους, κ.α..
Ο δεύτερος του δίσκος κυκλοφόρησε σχεδόν δέκα χρόνια αργότερα, το 1997, με τίτλο "When the Bough Breaks" και τον Γουόρντ να αναλαμβάνει και τα βασικά φωνητικά του άλμπουμ. Το συγκρότημα του αποτελούνταν από τους κιθαρίστες Κιθ Λιντς και Σπένσερ Σέρκομπ, τον μπασίστα Πωλ Ιλ και το ντράμερ Ρόνι Τσιάγκο.
Το 2003 κυκλοφόρησε μέσω διαδικτύου το αντιπολεμικό κομμάτι "Straws", το οποίο αργότερα κυκλοφόρησε σε περιορισμένη έκδοση CD σινγκλ, με αντίτυπα του να αποστέλονται στον τότε πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών, Τζορτζ Μπους, τον τότε Βρετανό πρωθυπουργό, Τόνι Μπλερ και μέλη του αμερικάνικου κογκρέσου. Άλλο ένα κομμάτι κυκλοφόρησε μέσω download τον Μάρτιο του 2004, με τίτλο "The Dark Half Hour".
Το 2006, ανακοινώθηκε η επανένωση της σύνθεσης των Black Sabbath που είχε ηχογραφήσει το "Heaven and Hell" το 1980, με την ονομασία Heaven and Hell. Παρ' όλα αυτά, ο Γουόρντ δεν θέλησε τελικά να συμμετάσχει δίνοντας τη θέση του στον Βίνι Άπις.
Προσωπική ζωή
Ο Γουόρντ έχει δύο υιούς, τον Νάιτζελ και τον Άαρον Γουόρντ και μία κόρη, την Έμιλι. Στις 14 Οκτωβρίου 2013, διέρρευσε στο διαδίκτυο η πληροφορία ότι παντρεύτηκε, σε μία τελετή μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας.
Επίσης, είναι χορτοφάγος και δεν έχει κάνει χρήση ναρκωτικών ουσιών από τα μέσα της δεκαετίας του '80.
Δισκογραφία
{|width="100%" align="center"|
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ροκ μουσικοί Κατηγορία:Άγγλοι μουσικοί Κατηγορία:Ντράμερς Κατηγορία:Μέλη των Black Sabbath
Καταφασία
Η καταφασία είναι διανοητική διαταραχή ομιλίας που περιλαμβάνει συνεχή επανάληψη, από τον ασθενή, της ίδιας λέξης ή φράσης, ή επανάληψη ακολουθίας λέξεων χωρίς αυτές να σχηματίζουν κάποια κατανοητή πρόταση. Σύμφωνα με τον διαγνωστικό κώδικα της Αμερικάνικης Ψυχολογικής Ένωσης η καταφασία δεν κατατάσσεται ως διαταραχή αλλά ως σύμπτωμα για τη διάγνωση σχιζοφρένειας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ψυχολογικές παθήσεις και διαταραχές Κατηγορία:Σχιζοφρένεια
Maccabi World Union
Η οργάνωση αποτελείται από έξι συνομοσπονδίες: ισραηλινή Μακάμπι, ευρωπαϊκή συνομοσπονδία Μακάμπι, βορειοαμερικανική συνομοσπονδία Μακάμπι, λατινοαμερικανική συνομοσπονδία Μακάμπι, νοτιοαφρικανική Μακάμπι και αυστραλιανή Μακάμπι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητισμός στο Ισραήλ
Ιβάν Σαρότα
O Ιβάν Αλεξέι Τσαρότα (Λευκορωσικά: Іван Аляксеевіч Чарота; γεννημένη στις 16 Σεπτεμβρίου 1952) είναι Λευκορώσος κριτικός λογοτεχνίας, Σλαβιστής, κριτικός, ιστορικός πολιτισμού, μεταφραστής. Έγινε διδάκτωρ φιλολογικών επιστημών το 1998 και είναι καθηγητής από το 1999. Είναι Βραβευμένος με το Βραβείο Πνευματικής Αναβίωσης 2003 της Δημοκρατίας της Λευκορωσίας. Είναι αλλοδαπό μέλος της Σερβικής Ακαδημίας Επιστημών και Τεχνών 2009. Ακόμη είναι μέλος της Ένωσης Συγγραφέων της Λευκορωσίας, του Συλλόγου Συγγραφέων της Ρωσίας και του Συλλόγου Συγγραφέων της Σερβίας 1985.
Βιογραφία
Ο Ιβάν Αλεξέι Τσαρότα γεννήθηκε στις 16 Σεπτεμβρίου 1952 στο χωριό Λίστσικι της επαρχίας Κομπρύν της περιφέρειας Μπρεστ στη Σοβιετική Λευκορωσία.
Από το 1969 έως το 1974. σπούδασε στο Τμήμα Ρωσικής Γλώσσας και Λογοτεχνίας στη Φιλολογική Σχολή του Κρατικού Πανεπιστημίου της Λευκορωσίας. Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών, εργάστηκε για τρία χρόνια ως δάσκαλος στο Λύκειο Παλατσκίσκα της επαρχίας Βορόνεζ της περιφέρειας Γκρόντνο. Το 1977 προσλήφθηκε από το Κρατικό Πανεπιστήμιο της Λευκορωσίας, ως λέκτορας - ανώτερος καθηγητής, αναπληρωτής καθηγητής. Μετά την ολοκλήρωση της διδακτορικής διατριβής του (οι σχετικές σπουδές διήρκεσαν από το 1991 έως το 1994, έγινε επικεφαλής της νεοσυσταθείσας Προεδρίας Σλαβικών Σπουδών (Σλοβενική λογοτεχνία).
Ακαδημαϊκό έργο
Στον επιστημονικο-μεθοδολογικό τομέα, ο καθηγητής έχει συντάξει τα ακόλουθα εγχειρίδια: «Советская литература в связях и взаимодействиях: Начала сравнительного и системного анализа» (Минск, 1989), «Мастацкі пераклад на беларускую мову : Асновы тэорыі і практычныя рэкамендацыі» (Miнск, 1997), «Югаславянскія літаратуры і культуры» (Miнск, 1999 – у сааўтарстве), Праграма «Гісторыя славянскіх літаратур» (2000), «Гісторыя сербскай літаратуры. Практыкум» (2007).
Μεταφράσεις
Η συλλογή του από τις λαϊκές ιστορίες της Σερβίας μεταφράστηκε σε λευκορωσικό: ”Мовы ўсяго жывога: Сербскія народныя казкі” (Minsk: Мастацкая літаратурa, 2007.) και προφέρεται το πιο όμορφο βιβλίο στη Λευκορωσία στην κατηγορία των μεταφράσεων 2008. και απονεμήθηκε το Εθνικό Βραβείο.
Είναι ένας από τους ιδρυτές της «Επιτροπής Υποστήριξης Σέρβων και Μαυροβουνίων» και ο δημόσιος οργανισμός «Λευκορωσία - Αδελφή της Σερβίας», αντιπρόεδρος της «Κοινωνίας της Λευκορωσίας-Γιουγκοσλαβίας», πρόεδρος της «Λευκορωσίας-Σερβίας- Μαυροβουνίου ".
Είναι μέλος της Ένωσης Συγγραφέων της ΕΣΣΔ (τώρα: Ένωση Συγγραφέων της Λευκορωσίας), καθώς και της Ρωσίας και της Σερβίας. το έργο του εμφανίζεται στον τύπο ως λογοτεχνικός κριτικός, κριτικός, δοκίμιος και δημοσιογράφος.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Λευκορώσοι Κατηγορία:Μεταφραστές Κατηγορία:Λευκορώσοι συγγραφείς Κατηγορία:Σοβιετικοί συγγραφείς
Εκλογές στην Ιορδανία
Στην Ιορδανία διεξάγονται εκλογές για κοινοβούλιο.
2007
Στις βουλευτικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 20 Νοεμβρίου 2007 κέρδισαν οι ανεξάρτητοι υποψήφιοι διαφόρων τάσεων. '''Βουλή των Αντιπροσώπων της Ιορδανίας, 20 Νοεμβρίου 2007 !style="background-color:#E9E9E9" align=left valign=top width=400|Κόμματα !style="background-color:#E9E9E9" align=right|% !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Έδρες
2010
Οι επόμενες βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν πρόωρα στις 9 Νοεμβρίου 2010. Στις κάλπες προσήλθαν σχεδόν 2,5 εκατομμύρια ψηφοφόροι για να εκλέξουν 120 μέλη της κάτω βουλής, μεταξύ 763 υποψηφίων, ανάμεσά τους και 134 γυναίκες. Οι φιλοκυβερνητικοί και οι υποψήφιοι από διάφορες φυλές κέρδισαν σαρωτική νίκη, ενώ οι ισλαμιστές δεν έλαβαν μέρος στην ψηφοφορία. Ως αποτέλεσμα, στις 22 Νοεμβρίου 2010 ο Βασιλιάς Αμπντάλα έδωσε εκ νέου εντολή για σχηματισμό κυβέρνησης στον Σαμίρ Ριφάι.
2013
Εκλογές διεξήχθησαν πρόωρα στις 23 Ιανουαρίου 2013. Η συμμετοχή φέρεται να άγγιξε το 56,6%.
Προτού διεξαχθούν οι εκλογές εγκρίθηκε ένας νέος εκλογικός νόμος, διά του οποίου επιτράπηκε στους ψηφοφόρους να ρίξουν σε δύο κάλπες: μία για έναν υποψήφιο στην εκλογική τους περιφέρεια και μία για λίστες κομμάτων που εκλέγονται με απλή αναλογική σε πανεθνικό επίπεδο. Επιπρόσθετα, αυξήθηκε και ο αριθμός των εδρών που μοιράζονται από πριν. Έτσι, 15 έδρες πηγαίνουν στις γυναίκες, ενώ οι υπόλοιπες 98 έδρες εκλέγονται σε περιφέρειες. Επίσης, συστάθηκε μια νέα, ανεξάρτητη εκλογική επιτροπή.
Το καλοκαίρι του 2012 το Ισλαμικό Μέτωπο Δράσης (που πρόσκειται στην Αδελφότητα των Μουσουλμάνων) ανακοίνωσε ότι δεν θα ελάμβανε μέρος στις εκλογές σε ένδειξη διαμαρτυρίας για το σύστημα που ευνοούσε συγκεκριμένες φυλές.
Εκ των συνολικά 1.400 υποψηφίων, οι 22 περιγράφονται ως ισλαμιστές. Η ισλαμιστική αντιπολίτευση παραπονέθηκε για απάτη και ισχυρίστηκε ότι η συμμετοχή παρουσιάστηκε εσκεμμένα πολύ υψηλή κατά τις δύο τελευταίες ώρες της ψηφοφορίας.
Το ινστιτούτο NDI ανέφερε προβλήματα αλλά και θετικά στοιχεία κατά τη διεξαγωγή των εκλογών.
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα των εκλογών, οι φιλοκυβερνητικοί υποψήφιοι ενίσχυσαν τη δύναμή τους στο Κοινοβούλιο. Από τις συνολικά 150 έδρες, τις περισσότερες κατέλαβαν ανεξάρτητοι.
Παραπομπές
*
Μεσογειακοί Αγώνες 2013
170px|right|thumb|Το έμβλημα των 17ων Μεσογειακών Αγώνων
Οι Μεσογειακοί Αγώνες του 2013 ήταν οι 17οι Μεσογειακοί αγώνες. Οι αγώνες διεξήχθησαν από τις 24 Ιουνίου μέχρι τις 3 Ιουλίου του 2013 στη Μερσίνη της Τουρκίας. Έλαβαν μέρος περισσότεροι από 3.000 αθλητές από 24 διαφορετικές χώρες σε 28 αθλήματα. Ο αριθμός των χωρών αποτελεί ρεκόρ, δεδομένου πως για πρώτη φορά μετέχει η Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας. Αρχικά οι αγώνες είχαν ανατεθεί στο Βόλο και στη Λάρισα, στην Ελλάδα, αλλά οικονομικοί λόγοι οδήγησαν στην αλλαγή της έδρας.
Πίνακας μεταλλίων
Από τον επίσημο δικτυακό τόπο των Μεσογειακών Αγώνων του 2013.
Αρχική ανάθεση στην Ελλάδα
100px|right|thumb|Το έμβλημα που είχε εγκριθεί για τους Μεσογειακούς Αγώνες του Βόλου.
Αρχικά ως διοργανώτριες πόλεις είχαν επιλεγεί ο Βόλος και η Λάρισα (ως συνδιοργάνωση), σε ψηφοφορία στις 27 Οκτωβρίου του 2007, στην Πεσκάρα της Ιταλίας. Η επιτροπή διεκδίκησης των Μεσογειακών Αγώνων του 2013 ορίστηκε το 2006 από τον τότε υφυπουργό αθλητισμού Ορφανό και πρόεδρός της ορίστηκε ο Ισίδωρος Κούβελος. Η ψηφοφορία ήταν οριακή, ενώ φαβορί για την ανάληψη των αγώνων θεωρείτο η Ριέκα της Κροατίας, η οποία διεκδικούσε τους αγώνες για τέταρτη φορά. Η απόφαση για την ανάληψη των Μεσογειακών Αγώνων από το Βόλο και τη Λάρισα ήταν οριακή και κρίθηκε στην δεύτερη ψηφοφορία, με διαφορά 3 ψήφων.
Στην Πεσκάρα της Ιταλίας όπου πραγματοποιήθηκαν οι εργασίες της Διεθνούς Επιτροπής Μεσογειακών Αγώνων μετέβησαν πλήθος κυβερνητικών εκπροσώπων μεταξύ των οποίων ο Ορφανός, η Φάνη Πάλλη - Πετραλιά και η Ντόρα Μπακογιάννη. Γενικός γραμματέας της ΔΕΜΑ ήταν ο Μίνως Κυριακού, ο οποίος και υπέγραψε το πρωτόκολλο ανάληψης των Μεσογειακών Αγώνων με τον δήμαρχο του Βόλου. Στις 15 Μαΐου του 2008 ορίστηκαν και τα μέλη της οργανωτικής επιτροπής των αγώνων μεταξύ των οποίων οι: Ερωτόκριτος Νεόφυτος (πρόεδρος), Θεόδωρος Δραβίλλας (Γ.Γ. Υπουργείου Πολιτισμού), Σταύρος Δουβής (Γ.Γ. Υφυπουργείο Αθλητισμού), Λάμπης Νικολάου (Αντιπρόεδρος της ΔΟΕ) κ.α.
Στις 28 Ιανουαρίου 2011 η Διεθνής Επιτροπή Μεσογειακών Αγώνων, σε έκτακτη συνεδρίασή της, αποφάσισε να πάρει πίσω τους Αγώνες από το Βόλο και τη Λάρισα λόγω μεγάλης καθυστέρησης στην εκτέλεση των έργων, ως συνέπεια της τότε οικονομικής κρίσης. Η Ελληνική Οργανωτική Επιτροπή ενώ αρχικά είχε υποσχεθεί επίσημα να κατασκευάσει από ένα νέο Ολυμπιακό χωριό σε κάθε μία από τις 2 πόλεις, ξαφνικά τότε άλλαξε γνώμη λόγω υψηλότατου κόστους και πρότεινε τη φιλοξενία των αθλητών σε ξενοδοχεία και κρουαζιερόπλοια, αλλά η Διεθνής Επιτροπή δεν το δέχτηκε και με αφορμή αυτή την αλλαγή αφαίρεσε τη διοργάνωση από τη χώρα.
Αλμπέρτο Σότιο
Ο Αλμπέρτο Σότιο ή Σότσιο (ιταλικά: Alberto Sozio) ήταν Ιταλός ζωγράφος και εικονογράφος από το Σπολέτο της κεντρικής Ιταλίας, ενεργός κατά το δεύτερο μισό του 12ου αιώνα.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι
ΠΦΚ Μπότεφ Πλόβντιφ
Η ΠΦΚ Μπότεφ Πλόβντιφ (ΠФК Ботев Пловдив) είναι η παλαιότερη βουλγαρική ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα το Πλόβντιφ Φιλιππούπολη. Η ομάδα ιδρύθηκε στις 12 Μαρτίου 1912 από μια ομάδα μαθητών. Ονομάστηκε Μπότεφ προς τιμή του εθνικού ήρωα της χώρας Χρίστο Μπότεφ. Τα χρώματα της ομάδας είναι το κίτρινο και το μαύρο. Έδρα της ομάδας είναι το Στάδιο Χρίστο Μπότεφ, χωρητικότητας 18.000 θέσεων.
Υποστηρικτές και αντιπαλότητες
Η κυριότερη αντιπαλότητα της ομάδας είναι αυτή με τη συμπολίτισσά της Λοκομοτίβ Πλόβντιβ, στο λεγόμενο και ως ντέρμπι του Πλόβντιβ. Ακόμη, οι οπαδοί του συλλόγου είναι αδερφοποιημένοι με αυτούς του Άρη Θεσσαλονίκης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Βουλγαρίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1912 Κατηγορία:ΠΦΚ Μπότεφ Πλόβντιφ Κατηγορία:Ποδοσφαιρικοί σύλλογοι με ιδιοκτήτες τους οπαδούς
Λυκούργος ο Αλέου
Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία ο Λυκούργος βασιλεύς της Αρκαδικής Τεγέας ήταν μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του Άλεος και της Νέαιρας κόρης του Περέος. Τα αδέλφια του ήταν ο Αμφίδαμας και ο Κηφεύς της Αρκαδίας που συμμετείχαν στην Αργοναυτική εκστρατεία, η Αυγή μητέρα του ήρωα Τήλεφου και η Αλκιδίκη. Οι γιοι του ήταν ο Αγκαίος της Αρκαδίας, ο Έποχος, ο Αμφίδαμας και ο Ίασος με σύζυγο την Κλεοφύλη ή την Ευρυνόμη ή την Αντίνοη. Ο Λυκούργος έμεινε διάσημος για τον φόνο ενός πολεμιστή του Αρηίθοου, του επιτέθηκε και τον σκότωσε σε ενέδρα στα περίφημα "στενά του Αρηίθοου". Ο Λυκούργος πήρε κατόπιν σαν λάφυρο την πανοπλία του την οποία φορούσε, σε μεγάλη ηλικία την έδωσε δώρο στον Ερευθαλίων. Τα Σχόλια στα Αργοναυτικά γράφουν ότι ο Λυκούργος σκότωσε και τον ίδιο τον Ερευθαλίων στην μάχη που ακολούθησε. Οι Αρκάδες τίμησαν το γεγονός με μιά ετήσια γιορτή στην μνήμη του Λυκούργου με το όνομα "Μολεία". Πέθανε σε βαθύτατο γήρας πιθανότατα από την λύπη του για τον θάνατο του γιου του Αγκαίου στο κυνήγι του Καλυδώνιου Κάπρου, τον διαδέχθηκε ο Έχεμος, γιος του Αερόπου και εγγονός του αδελφού Κηφέως.
Πηγές
Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Αρκαδίας
Καλοχώρι Λάρισας
Το Καλοχώρι οικισμός της Θεσσαλίας στην Περιφερειακή Ενότητα Λάρισας.
Γεωγραφικά στοιχεία
Το Καλοχώρι βρίσκεται στην πεδινή λεκάνη του Συκουρίου, στα ριζά του Κισσάβου και το βουνό Μόψιο με υψόμετρο 90 μέτρα ενώ απέχει περίπου 17 χλμ. βορειοανατολικά από τη Λάρισα. Η κύρια ασχολία των κατοίκων είναι η γεωργία ενώ παράλληλα σε ανάπτυξη βρίσκεται η κτηνοτροφία και το ζωεμπόριο, ενώ αρκετοί δουλεύουν στη Λάρισα ή σε επιχειρήσεις στην περιοχή Ομορφοχωρίου. Μετά το 1950 ως σήμερα σπούδασαν πολλοί νέοι και έγιναν επαγγελματίες ή δημόσιοι υπάλληλοι.
Απέχει περίπου 6 χλμ από την ΑΘΕ με την οποία συνδέεται στο κόμβο Συκουρίου. Γειτονικά χωριά είναι το Χειμάδι και ο Νέσσωνας. Στα όρια του χωριού υπάρχει κοίτη χειμάρρου Μπαρτσιά, που έρχεται από τον Κίσσαβο πλάι στο Συκούριο, ο οποίος καταλήγει στη γειτονικό έλος Τόϊβασι που παλιότερα προκαλούσε ελονοσία από τα πολλά κουνούπια και με τις βροχές υπερχείλιση και πλημμύρες που το 1946 και 1978 έκανε μεγάλες ζημιές στα σπίτια του Καλοχωρίου και στις καλλιέργειες. Από το 1987 με τεχνικό έργο περιορίστηκε το έλος σε μικρή έκταση και δόθηκαν χωράφια για καλλιέργειες.
Αξιοθέατα
Γύρω από το χωριό υπάρχουν 3-4 θέσεις προϊστορικής κατοίκησης του 6-5000 π.Χ. (βλέπε αρχαιολόγους Δ. Θεοχάρη και Κ. Γαλλή) ενώ κοντά σε χωράφια του Καλοχωρίου προ Ελευθέριο βρίσκονται επιγραφές του 4ου - 2ου αι. π.Χ. που δείχνουν λατρεία της Αρτέμιδος Θροσίας(=προστάτης του τοκετού) και του Ηρακλή.
Το παλιό Δημοτικό Σχολείο του 1908 (δωρεά του Συγγρού) έχει χαρακτηριστεί διατηρητέο. Ο Πολιτιστικός Σύλλογος από το 1978, δραστηριοποιείται με διάφορες εκδηλώσεις. Σημαντική εκδήλωση επίσης αποτελεί το καρναβάλι που διοργανώνεται κάθε Καθαρή Δευτέρα. Προστάτης του χωριού είναι ο Άγιος Ιωάννης με την εκκλησία να εορτάζει 7 Ιανουαρίου.
Στο Καλοχώρι γεννήθηκε το 1956 ο πρώην βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, Βασίλης Έξαρχος.
Αθλητισμός
Στον οικισμό εδρεύει ο Αθλητικός Όμιλος Αναγέννηση Καλοχωρίου, με έτος ίδρυσης το 1969.