cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ηφαίστειο Κλίβελαντ
Γεωγραφική θέση
Το όρος Κλίβελαντ βρίσκεται 490 χιλιόμετρα από το δυτικό άκρο του τόξου των Αλεούτιων, μια μεγάλη ηφαιστειακή αλυσίδα που εκτείνεται στο Βόρειο Ειρηνικό, από την ηπειρωτική Αλάσκα μέχρι την χερσόνησο της Καμτσάτκας. Αποτελούμενο από περισσότερα από 75 ηφαίστεια, αυτό το ηφαιστειακό τόξο εμφανίζεται πάνω από τη ζώνη καταβύθισης, όπου η πλάκα του Ειρηνικού βυθίζεται κάτω από την πλάκα της Βόρειας Αμερικής. Καθώς η πλάκα κινείται βαθύτερα μέσα στη γη, η αυξανόμενη πίεση οδηγεί στην απώλεια των πτητικών, ορισμένων στοιχείων και ενώσεων με χαμηλά σημεία ζέσεως, από διάφορα ένυδρα ορυκτά. Μία από αυτές τις ενώσεις είναι το νερό, του οποίου η παρουσία στο σημείο της καταβύθισης μεταξύ των πλακών χαμηλώνει το σημείο τήξεως αρκετά για να επιτρέψει το σχηματισμό μάγματος. Το τηγμένο υλικό στη συνέχεια ανεβαίνει στην επιφάνεια και σχηματίζει ένα ηφαίστειο, σε αυτή την περίπτωση, το τόξο των Αλεούτιων.
Ετυμολογία
Το όνομα που έδωσαν οι ιθαγενείς Αλεούτιοι για το όρος Κλίβελαντ είναι Τσουγκινάντακ (το όνομα χρησιμοποίειται σήμερα για το νησί στο σύνολό του), αναφερόμενοι στη θεότητα της φωτιάς των Αλεούτων, που πίστευαν ότι διαμένει στο ηφαίστειο. Το όνομα του ηφαιστείου είναι μια αναφορά στη συνεχή δραστηριότητά του και δείχνει ότι πιθανόν ήταν ιδιαίτερα ενεργό ακόμα και στο παρελθόν. Η προφορική παράδοση των Αλεούτιων αναφέρει ότι, κάποια στιγμή, τα δυτικά και ανατολικά μισά του νησιού ήταν ξεχωριστά νησιά, και ότι ο ισθμός που τους ενώνει δημιουργήθηκε από την ηφαιστειακή δραστηριότητα κάποια στιγμή στην προϊστορία. Το όνομα «Νησιά των τεσσάρων Βουνών», το όνομα της ομάδας των νησιών όπου βρίσκεται το Κλίβελαντ, δόθηκε στα νησιά από Ρώσους χαρτογράφους του 19ου αιώνα. Η σημερινή του ονομασία, Όρος Κλίβελαντ, δόθηκε από την Έρευνα Γεωδαισίας και Ακτογραμμών των ΗΠΑ σε μια εξερεύνηση το 1894, όταν αρχικά παρατηρήθηκε από το USS Concord. Όπως και τα άλλα ηφαίστεια των νησιών των τεσσάρων βουνών, τα οποία πήραν το όνομά τους από εξέχοντες Αμερικανούς πολιτικούς εκείνη τη χρονική στιγμή, το Κλίβελαντ έχει το όνομά του από τον τότε πρόεδρο Γκρόβερ Κλίβελαντ.
Γεωγραφία και δομή
Το όρος Κλίβελαντ έχει πλάτος στη βάση 8-8,5 χιλιόμετρα και όγκο περίπου 29 km³. Η κλίση της πλαγιάς του ηφαιστείου αυξάνεται σημαντικά με το ύψος, από 19° σε μικρό υψόμετρο έως 35° κοντά στην κορυφή. Όπως και πολλά άλλα ηφαίστεια στις Αλεούτιες, οι πλαγιές του Κλίβελαντ είναι ιδιαίτερα τραχιές έως τα 300 μέτρα και καλύπτονται από πολλαπλές επικαλυπτόμενες ροές λάβας και τους σωρούς συντριμμιών που σχηματίζουν μια «ποδιά» γύρω από το βουνό. Οι ροές είναι γενικά μικρές, μικρότερες από ένα χιλιόμετρο και λεπτές, λιγότερο από 10 μέτρα, και καλύπτονται εν μέρει από βλάστηση. Αν και το όρος Κλίβελαντ είναι το ψηλότερο βουνό στην ομάδα, σπάνια είναι εντελώς καλυμμένο με χιόνι, καθώς η ηφαιστειακή δραστηριότητά του προκαλεί το λιώσιμό του. Η έλλειψη σημαδιών διάβρωσης δείχνει ότι το Όρος Κλίβελαντ αναπτύχθηκε στο Ολόκαινο, δηλαδή περίπου τα τελευταία 10.000 χρόνια. Όλες οι εκρήξεις που έχουν παρατηρηθεί έχουν γίνει στην κορυφή, αλλά έχουν βρεθεί τουλάχιστον πέντε μικροί ανδεσιτικοί ή δακιτικοί ηφαιστειακοί δόμοι χαμηλά στις πλαγιές. Κατά περιόδους, στην κορυφή του Κλίβελαντ υπάρχει ηφαιστειακός δόμος. Το ηφαίστειο δεν έχει καλδέρα.
Ηφαιστειακή δραστηριότητα
thumb|250px|Εκρηκτική στήλη που παρατηρήθηκε από τους αστροναύτες στον [[Διεθνής Διαστημικός Σταθμός|ISS στις 23 Μαΐου 2006. Οι αστροναύτες ήταν οι πρώτοι που παρατηρήσαν την έκρηξη και ειδοπόιησαν το Παρατηρητήριο Ηφαιστείων της Αλάσκας (AVO). ]] Οι εκρήξεις του όρους Κλίβελαντ είναι συνήθως βουλκανικές και στρομπολικές και χαρακτηρίζονται από μικρές εκρηκτικές στήλες που συνοδεύονται από ροές λάβας αα, σιντριβάνια λάβας, πυροκλαστικές ροές, εκπομπή τέφρας και ατμού, ανάπτυξη δόμων και εκτόξευση ηφαιστειακών βομβών. Στο ηφαίστειο βρέθηκαν το 1800 θερμές πηγές και επίμονη φουμαρολική δραστηριότητα παρατηρήθηκε τη δεκαετία του 1980 και του 1990. Το όρος Κλίβελαντ είναι ένα μέρος στο οποίο παρατηρείται συνεχής εκπομπή ατμού και παρατηρούνται θερμικές ανωμαλίες, οι οποίες σχετίζονται με τη συνεχή ηφαιστειακή δραστηριότητα. Κατά τη διάρκεια του 2011, ένας δόμος σχηματίστηκε στην κορυφή με συνεχή εισβολή του μάγματος. Στα τέλη του 2011, 6 εκρήξεις σχεδόν κατέστρεψαν το δόμο. Τον Ιούνιο του 2012, παρατηρήθηκε ένας άλλος μικρός δόμος. Συνολικά, το ηφαίστειο έχει εκραγεί τουλάχιστον 22 φορές τα τελευταία 230 χρόνια.
Λίγα είναι γνωστά για τις πρώτες εκρήξεις του Κλίβελαντ, καθώς η απομόνωσή του το καθιστά μια δύσκολη περιοχή για να εξερευνηθεί και οι διαφορές στα ονόματα έχουν προκαλέσει σύγχυση μεταξύ των εκρήξεων που έχουν συμβεί στο Κλίβελαντ και το κοντινό Καρλάιλ. Ακόμα και σήμερα, δεν έχουν επιβεβαιώθει όλα τα πιθανά γεγονότα ως εκρήξεις από το Παρατηρητήριο Ηφαιστείων της Αλάσκας, και πολλά από αυτά που αναφέρονται ως «πιθανά». Στην καταγεγραμένη ιστορία, το όρος Κλίβελαντ μπορεί να εξερράγη για πρώτη φορά το 1744. Η πρώτη επιβεβαιωμένη έκρηξη σημειώθηκε το 1828. Το ηφαίστειο εξερράγη και πάλι το 1836 (πιθανό), 1893, 1897 (πιθανό), 1929 (πιθανό), 1932 και 1938 (πιθανό).
Η πρώτη αξιοσημείωτη έκρηξη του ηφαιστείου ήταν μια βουλκανική έκρηξη με Δείκτη Ηφαιστειακής Εκρηκτικότητας (VEI) 3 που έλαβε χώρα μεταξύ 10 Ιουνίου και 13 Ιουνίου 1944. Ροές λάβας έφτασαν σε απόσταση 5 χιλιομέτρων από τη κορυφή και παρήχθη ένα νέφος τέφρας ύψους 6 χιλιομέτρων. Αναφέρθηκε ότι μεγάλες πέτρες εκτοξεύθηκαν και έφτασαν μέχρι τη θάλασσα από την ισχύ της έκρηξης. Η έκρηξη είχε τη διάκριση ότι προκάλεσε το μόνο επιβεβαιωμένο άμεσο θύμα από ηφαιστειακή έκρηξη στην Αλάσκα. Ένα μικρό απόσπασμα από την ενδέκατη πτέρυγα της Πολεμικής Αεροπορίας είχε τοποθετηθεί στο ηφαίστειο εκείνη τη χρονική στιγμή και ένας λοχίας άφησε τη θέση του στην αρχή της έκρηξης για να κάνει μια βόλτα αλλά δεν επέστρεψε ποτέ, κατά πάσα πιθανότητα σκοτώθηκε από κατολισθήσεις. Περίπου στις 10:20, ένα σκάφος στάλθηκε για να βρει το λοχία και οι επιβάτες είδαν το τέλος της έκρηξης. Το νησί εγκαταλήφθηκε για το υπόλοιπο του πολέμου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουνά της Αλάσκας Κατηγορία:Ηφαίστεια των ΗΠΑ
Θωμάς Κατάνης
Ο Θωμάς Κατάνης ήταν Έλληνας λόγιος του 17ου αιώνα.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Κυδωνία της Κρήτης στα μέσα του 17ου αιώνα. Σπούδασε φιλοσοφικές επιστήμες στην Πάδοβα. Τον Οκτώβριο του 1668 διορίστηκε καθηγητής στην θέση του Κύπριου Ιωάννη Κιγάλα, και αργότερα προβιβάστηκε στην θέση του καθηγητή της φιλοσοφίας. Στην θέση αυτή διέπρεψε και φημίστηκε πολύ. Παραιτήθηκε το 1701 και εγκαταστάθηκε στην Βενετία, όπου έζησε το υπόλοιπο της ζωής του.
Απεβίωσε το 1725.
Συγγράμματα
Μετάφρασε στα γαλλικά τον ακάθιστο ύμνο, Επιστολάριο και άλλα πολλά. Έργα του εκδόθηκαν μετά θάνατον.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 17ου αιώνα
Φελίτσια Μαλιπιέρο
Η Φελίτσια Μαλιπιέρο ήταν δόγισσα της Βενετίας μέσω του γάμου της με τον δόγη Πιέτρο Α΄ Ορσεόλο και μητέρα του δόγη Πιέτρο Β΄ Ορσεόλο. Η Φελίτσια περιγράφεται πολύ αυστηρή και θρησκευόμενη, περνούσε τον περισσότερο χρόνο σε εκκλησιαστικά καθήκοντα. Η ίδια και ο σύζυγος της ίδρυσαν ένα νοσοκομείο για προσκυνητές στην μνήμη του δόγη Πιέτρο Τραντονίκο, ο Πιέτρο Α΄ περνούσε την ώρα του με προσευχές στο ιερό του ναού ενώ η Φελίτσια ασχολήθηκε με την φροντίδα των ασθενών και τις ταπεινές εργασίες. Όταν ο σύζυγος της παραιτήθηκε και μπήκε σε μοναστήρι η Φελίτσια έγινε μοναχή στον Βενεδικτιανό Ναό του Αγίου Ζαχαρία, εξακολουθούσε να συμβουλεύει τον γιο της Πιέτρο Β΄ να προστατεύει την εκκλησία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δόγισσες της Βενετίας
Ράμα (θεός)
Ο Ράμα (σανσκριτικά: राम) είναι σημαντική θεότητα στον Ινδουισμό. Είναι το 7ο και ένα από τα πιο δημοφιλή άβαταρ του Βισνού. Στις Ραμακεντρικές παραδόσεις του Ινδουισμού, θεωρείται το Υπέρτατο Όν.
Kentucky Woman
Το Kentucky Woman είναι τραγούδι του ποπ τραγουδιστή Νιλ Ντάιαμοντ, το οποίο κυκλοφόρησε το 1967, ενώ μία πολύ γνωστή διασκευή του ηχογραφήθηκε τη επόμενη χρονιά, από το χαρντ ροκ συγκρότημα, Deep Purple.
Ράμα (θεός)
Ο Ράμα ήταν γιος της Καουσάλια και του Ντασαράτα. Γεννήθηκε στην Αγιόντια, την πρωτεύουσα του Βασιλείου της Κοσάλα. Τα αδέρφια του περιελάμβαναν τους Λακσμάνα, Μπαράτα και Σατρουγκνά. Παντρεύτηκε τη Σίτα. Αν και γεννήθηκε σε βασιλική οικογένεια, η ζωή του Ράμα περιγράφεται στα ινδουιστικά κείμενα ως μια ζωή που προκαλείται από απροσδόκητες αλλαγές, όπως η εξορία σε φτωχές και δύσκολες συνθήκες, ηθικά ερωτήματα και ηθικά διλήμματα. Από όλες τις ταλαιπωρίες του, η πιο αξιοσημείωτη είναι η απαγωγή της Σίτα από τον δαίμονα βασιλιά Ραβάνα, ακολουθούμενη από τις αποφασιστικές και επικές προσπάθειες του Ράμα και του Λακσμάνα να κερδίσουν την ελευθερία της και να καταστρέψουν την κακιά Ραβάνα ενάντια σε δύσκολες πιθανότητες. Ολόκληρη η ιστορία της ζωής του Ράμα, της Σίτα και των συντρόφων τους συζητά αλληγορικά τα καθήκοντα, τα δικαιώματα και τις κοινωνικές ευθύνες ενός ατόμου. Απεικονίζει το ντάρμα και τη νταρμική ζωή μέσα από χαρακτήρες μοντέλων.
Kentucky Woman
Νιλ Ντάιαμοντ
Η εκτέλεση του Ντάιαμοντ κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 1967, ανεβαίνοντας στο # 22 των αμερικανικών τσαρτ και στο # 6 των αντίστοιχων του Καναδά, ενώ η συγκεκριμένη εκτέλεση δεν συμπεριλήφθηκε σε κάποιο στούντιο δίσκο του τραγουδιστή.
Ράμα (θεός)
Ο Ράμα είναι ιδιαίτερα σημαντικός για τον Βαϊσναβισμό. Είναι η κεντρική φιγούρα του αρχαίου ινδουιστικού έπους Ραμαγιάνα, ενός κειμένου ιστορικά δημοφιλούς στους πολιτισμούς της Νότιας Ασίας και της Νοτιοανατολικής Ασίας. Οι αρχαίοι θρύλοι του έχουν προσελκύσει τα μπάσια (σχόλια) και την εκτενή δευτερογενή λογοτεχνία και έχουν εμπνεύσει τις παραστατικές τέχνες. Δύο τέτοια κείμενα, για παράδειγμα, είναι το Αντιάτμα Ραμαγιάνα – μια πνευματική και θεολογική πραγματεία που θεωρείται θεμελιώδης από τα μοναστήρια Ραμαναντί Σαμπραντάγια και το Ραμτσαριτμάνας – μια δημοφιλής πραγματεία που εμπνέει χιλιάδες παραστάσεις του φεστιβάλ Ραμλίλα το φθινόπωρο κάθε χρόνο στην Ινδία.
Οι θρύλοι του Ράμα βρίσκονται επίσης στα κείμενα του Τζαϊνισμού και του Βουδισμού, αν και μερικές φορές αποκαλείται Πάουμα ή Πάντμα σε αυτά τα κείμενα, και οι λεπτομέρειες τους διαφέρουν σημαντικά από τις ινδουιστικές εκδόσεις. Το Τζαϊνιστικά Κείμενα ανέφερουν επίσης τον Ράμα ως τον 8ο Μπαλαμπχαντρά μεταξύ των 63 σαλακαπουρούσα. Στον Σιχισμό, ο Ράμα αναφέρεται ως ένα από τα 24 θεϊκά είδωλα του Βισνού στο Χαουμπίς Αβτάρ στο Ντάσαμ Γκραντ.
Φιλοσοφία και συμβολισμός
Η ιστορία της ζωής του Ράμα είναι εμποτισμένη με συμβολισμούς. Σύμφωνα με τον ινδολόγο Σέλντον Πόλοκ, η ζωή του Ράμα όπως αναφέρεται στα ινδικά κείμενα είναι ένα αριστούργημα που προσφέρει ένα πλαίσιο για την αναπαράσταση, την εννοιολόγηση και την κατανόηση του κόσμου και της φύσης της ζωής. Όπως τα μεγάλα έπη και οι θρησκευτικές ιστορίες σε όλο τον κόσμο, ήταν ζωτικής σημασίας επειδή «λέει στον πολιτισμό τι είναι». Η ζωή του Ράμα είναι πιο περίπλοκη από το δυτικό πρότυπο για τη μάχη μεταξύ του καλού και του κακού, όπου υπάρχει σαφής διάκριση μεταξύ αθάνατων ισχυρών θεών ή ηρώων και θνητών ανθρώπων που αγωνίζονται. Στις ινδικές παραδόσεις, ιδιαίτερα στον Ράμα, η ιστορία είναι για έναν θεϊκό άνθρωπο, έναν θνητό θεό, που ενσωματώνει και τα δύο στο υπόδειγμα που υπερβαίνει και τους ανθρώπους και τους θεούς.
Ως άτομο, ο Ράμα προσωποποιεί τα χαρακτηριστικά ενός ιδανικού ατόμου (purushottama). Είχε μέσα του όλες τις επιθυμητές αρετές που κάθε άτομο θα επιδίωκε να επιδιώξει, και εκπληρώνει όλες τις ηθικές του υποχρεώσεις. Ο Ράμα θεωρείται maryada purushottama ή ο καλύτερος υποστηρικτής του Ντάρμα.
Σύμφωνα με τον Ρόντρικ Χίντερι, τα Βιβλία 2, 6 και 7 είναι αξιοσημείωτα για ηθικές μελέτες. Οι απόψεις του Ράμα συνδυάζουν τη «λογική με τα συναισθήματα» για να δημιουργήσουν μια προσέγγιση «σκεπτόμενων καρδιών». Δεύτερον, τονίζει μέσα από αυτά που λέει και όσα κάνει μια ένωση «αυτοσυνείδησης και δράσης» για τη δημιουργία μιας «ηθικής του χαρακτήρα». Τρίτον, η ζωή του Ράμα συνδυάζει την ηθική με την αισθητική της ζωής. Η ιστορία του Ράμα και των ανθρώπων στη ζωή του εγείρει ερωτήματα όπως «είναι κατάλληλο να χρησιμοποιούμε το κακό για να απαντήσουμε στο κακό;» και στη συνέχεια παρέχει ένα φάσμα απόψεων στο πλαίσιο των ινδικών πεποιθήσεων, όπως το κάρμα και το ντάρμα.
Η ζωή και τα σχόλια του Ράμα τονίζουν ότι κάποιος πρέπει να επιδιώκει και να ζήσει τη ζωή πλήρως, ότι και οι τρεις στόχοι της ζωής είναι εξίσου σημαντικοί: η αρετή (ντάρμα), οι επιθυμίες (κάμα) και η νόμιμη απόκτηση πλούτου (άρθα). Ο Ράμα προσθέτει επίσης, όπως στην ενότητα 4.38 του Ραμαγιάνα, ότι πρέπει επίσης να κοιτάξουμε εσωτερικά και να μην παραμελήσουμε ποτέ ποια είναι τα κατάλληλα καθήκοντα, οι κατάλληλες ευθύνες, τα αληθινά συμφέροντα και οι νόμιμες απολαύσεις.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Αρχαίος ινδικός πολιτισμός Κατηγορία:Ινδοί μονάρχες Κατηγορία:Δημιουργοί θεοί Κατηγορία:Άβαταρ του Βισνού Κατηγορία:Βουδιστικοί θεοί Κατηγορία:Ινδουιστικοί θεοί Κατηγορία:Χαρακτήρες στο Ραμαγιάνα
Kentucky Woman
Άλλα συγκροτήματα
Άλλες διασκευές του κομματιού έχουν γίνει από τον αμερικάνο τραγουδιστή της κάντρι Γουέιλον Τζένινγκς και από τους Union Gap του Γκάρι Πουκέτ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια των Deep Purple Κατηγορία:Τραγούδια του 1967 Κατηγορία:Singles του 1968 Κατηγορία:Singles του 1967
Κυτταρική διαίρεση
250px|right|thumb|Μορφές κυτταρικής διαίρεσης
Η κυτταρική διαίρεση είναι η διαδικασία κατά την οποία ένα αρχικό κύτταρο διαιρείται σε δύο θυγατρικά. Στους πολυκύτταρους οργανισμούς διακρίνουμε δύο περιπτώσεις κυτταρικής διαίρεσης:, την μίτωση και την μείωση ενώ στους μονοκύτταρους την διχοτόμηση.
Διαδικασία
Η διαδικασία ξεκινάει από το γενετικό υλικό και εξαπλώνεται σε όλο το κύτταρο. Αρχικά, το κύτταρο χρειάζεται να εξασφαλίσει ότι περιέχει αρκετά οργανίδια και άλλες δομές που είναι απαραίτητες για να υποστηρίξουν τη ζωή δύο κυττάρων, το οποίο επιτυγχάνεται με την ανάπτυξη του κυττάρου. Κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης αυξάνεται και το μέγεθός του.
Έπειτα, διπλασιάζεται το γενετικό υλικό (εκτός αν πρόκειται για τη δεύτερη διχοτόμηση της μείωσης) και διαχωρίζεται σε δύο ομάδες. Ακολούθως, στο κύτταρο σχηματίζονται δύο περιοχές, όπου η κάθε μία περιλαμβάνει μία από τις δύο ομάδες του γενετικού υλικού, ενώ ο ίδιος διαχωρισμός γίνεται και για τα υπόλοιπα οργανίδια. Αυτός ο διαχωρισμός υποστηρίζεται μηχανικά από κατάλληλες δομές μέσα στο κύτταρο και κυρίως τον κυτταρικό σκελετό, ενώ ελέγχεται με εντολές του γενετικού υλικού. Ωστόσο, οι χλωροπλάστες αν υπάρχουν και τα μιτοχόνδρια διαχωρίζονται και πολλαπλασιάζονται ανεξάρτητα.
Μόλις ολοκληρωθεί ο διαχωρισμός δημιουργείται μια διαχωριστική μεμβράνη μεταξύ των δύο περιοχών του κυττάρου. Στο τελευταίο στάδιο η διχοτόμηση έχει ολοκληρωθεί και πλέον τα δύο κύτταρα που προέκυψαν μπορούν να αποκοληθούν.
Φάσεις αναπτύξεως των κυττάρων
Στην Λανθάνουσα φάση, τα κύτταρα προσαρμόζονται στις νέες συνθήκες περιβάλλοντος, χωρίς να πολλαπλασιάζονται. Στη φάση αυτή συνθέτονται ένζυμα που θα απαιτηθούν για τη διαίρεσή τους.
Στη Λογαριθμική φάση, γίνεται ο πολλαπλασιασμός των κυττάρων. Για κάθε είδος βακτηρίου ο χρόνος διαίρεσης είναι χαρακτηριστικός και ονομάζεται "χρόνος γονέας". (Κοινά μικρόβια: 20 min, Μυκοβακτήρια: 24 h κ.ο.κ)
Στη Στάσιμη φάση, έχουμε εξάντληση των παραγόντων ανάπτυξης και συσσώρευση τοξικών μεταβολικών προϊόντων και ο πολλαπλασιασμός σταματά.
Στη φάση Απόκλισης, ο αριθμός των κυττάρων που καταστρέφεται, αυξάνεται και μειώνεται αντίστοιχα ο αριθμός των ζωντανών κυττάρων.
Μερικά μικρόβια πολλαπλασιάζονται με νηματοειδή εκβλάστηση και άλλα είναι δυνατόν να αναπαραχθούν, τουλάχιστον πειραματικά, με μηχανισμό συζεύξεως, ένα τρόπο δηλαδή αμφιγονικής αναπαραγωγής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιολογικές διαδικασίες Κατηγορία:Κυτταρολογία Κατηγορία:Αναπαραγωγή Κατηγορία:Τελομερή
Περθ
Το Περθ ιδρύθηκε τον Ιουνίο του 1829 από τον Πλοίαρχο Τζέημς Στέρλινγκ (Captain James Stirling). Αποτελεί έδρα της Κυβέρνησης της Δυτικής Αυστραλίας έως σήμερα.
Η μητροπολιτική περιοχή βρίσκεται στα νοτιοδυτικά της ηπείρου, ανάμεσα από τον Ινδικό Ωκεανό και το Ντάρλινγκ Ρέηντζ. Το εμπορικό κέντρο της πόλης και τα προάστια του Περθ αναπτύσσονται πέριξ του ποταμού Σουάν.
Γεωγραφικά και κλιματολογικά στοιχεία
thumb|left|Εικόνα από δορυφόρο της ευρύτερης περιοχής του Περθ Το Περθ βρίσκεται στη νοτιοδυτική πλευρά της Αυστραλίας. Είναι χτισμένο στις όχθες του ποταμού Σουάν, που πήρε το όνομά του (κύκνος) από ένα ενδημικό είδος μαύρων κύκνων (Cygnus atratus) της Αυστραλίας (οι Αβοριγίνες αποκαλούσαν τον ποταμό ως Derbal Yerrigan ). Η πόλη αποτελεί μια από τις πιο επίπεδες μητροπολιτικές περιοχές στη Γη. Το κέντρο της καθώς και τα περισσότερα προάστιά της βρίσκονται στο επίπεδο αλίπεδο του Σουάν, το οποίο βρίσκεται μεταξύ του χαμηλού κρημνού Darling Scarp (που οριοθετεί ανατολικά την πόλη) και του Ινδικού Ωκεανού στη δυτική πλευρά. Το Κεντρικό Επιχειρηματικό Διαμέρισμα (Perth CBD) του δήμου οριοθετείται από τον ποταμό Σουάν στον νότο και ανατολικά, το πάρκο Κινγκς (Kings) δυτικά και τις σιδηροδρομικές γραμμές βόρεια. Η μητροπολιτική περιοχή εκτείνεται βόρεια προς το Yanchep και νότια προς το Rockingham, σε μια απόσταση 90 χλμ. Προς τη δύση βρίσκεται η παραλιακή ζώνη της περιοχής, που βρέχεται από τον Ινδικό Ωκεανό, ενώ προς την ανατολή φτάνει μέχρι το Mundaring, καλύπτοντας μια απόσταση περίπου 50 χιλιομέτρων. Συνολικά η μητροπολιτική περιοχή του Περθ καλύπτει έναν χώρο 6.100 τ.χλμ.. Το υπόστρωμα της περιοχής είναι βαθύ βραχώδες, ενώ το έδαφος είναι αμμώδες. Ολόκληρη η μητροπολιτική περιοχή έχει δύο κύρια συστήματα ποταμών. Το πρώτο σχηματίζεται από τους ποταμούς Σουάν και Κάννινγκ (Canning), τα οποία βρίσκονται στην πόλη του Περθ, και το δεύτερο από τους Σέρπενταϊν (Serpentine) και Μάρεϊ (Murray).
Κλίμα
Το κλίμα του Περθ χαρακτηρίζεται μεσογειακό. Τα καλοκαίρια είναι ξηρά και ζεστά, και διαρκούν από τον Δεκέμβριο μέχρι τον Μάρτιο, ενώ ο πιο ζεστός μήνας είναι Φεβρουάριος. Συχνά η θερμοκρασία ξεπερνά τους 40 βαθμούς Κελσίου, τουλάχιστον μια φορά το καλοκαίρι. Η μεγαλύτερη θερμοκρασία που έχει καταγραφεί την πόλη ήταν 46,2 βαθμοί Κελσίου, στις 23 Φεβρουαρίου 1991. Την εποχή του καλοκαιριού, μετά το απόγευμα η θερμοκρασία συνήθως πέφτει αισθητά, καθώς κάνει την εμφάνισή του άνεμος από τη θάλασσα. Οι χειμώνες είναι ήπιοι και υγροί και διαρκούν από τον Μάιο μέχρι τον Σεπτέμβριο. Η χαμηλότερη θερμοκρασία που έχει σημειωθεί στην πόλη ήταν -0,7 βαθμοί Κελσίου, στις 17 Ιουνίου 2006. Η ισχυρότερη βροχόπτωση καταγράφηκε, πάντως, στις 19 Φεβρουαρίου 1991 (120,6 mm).
Το Περθ είναι η πόλη με τους περισσότερους ανέμους στην Αυστραλία. , ενώ κατά περιόδους εμφανίζονται και ισχυρές καταιγίδες, όπως αυτή του Μαρτίου του 2010 που προκάλεσε αρκετές καταστροφές στη πόλη.
Ιστορία
Σύμφωνα με ανασκαφικά ευρήματα από τις όχθες του ποταμού Σουάν, οι πρώτοι κάτοικοι της περιοχής ήταν Αβορίγινες της φυλής Noongar (οι Άνθρωποι), και κατά κύριο λόγο ένα κομμάτι τους που αποκαλούταν Whadjuk. Η φυλή αυτή ζούσε στην περιοχή για περίπου 40.000 χρόνια.
250px|thumb|Η ίδρυση του Περθ το 1829. Πίνακας του Τζορτζ Πιτ Μόρισον (1829) Οι πρώτοι Ευρωπαίοι που εγκαταστάθηκαν στη περιοχή ήταν Ολλανδοί, υπό τον καπετάνιο τους Willem de Vlamingh, στις 10 Ιανουαρίου 1697, ενώ διάφοροι άλλοι Ευρωπαίοι είχαν εγκατασταθεί μέχρι το 1829.
Η πρώτη μαζική εγκατάσταση έγινε από Βρετανούς, που σε φόβο για πιθανή εγκατάσταση Γάλλων στην περιοχή, έφτασαν τον Ιούνιου του 1829 στην περιοχή του Περθ. Διοικητής τους ήταν ο Τζέιμς Στέρλινγκ, καπετάνιος του «Παρμέλια». Στις 12 Αυγούστου η Ελεν Ντανς, σύζυγος του καπετάνιου του δεύτερου πλοίου Sulphur, έκοψε ένα δέντρο, σημαίνοντας την επίσημη τελετή ίδρυσης της πόλης. Ο Στέρλινγκ είχε ήδη διαλέξει το όνομα της πόλης, που θεωρείται πως προέρχεται από την ομώνυμη πόλη της Σκοτίας, και δόθηκε σε αυτή προς τιμή του σερ Τζορτζ Μάρεϊ , που καταγόταν από αυτή.
Τα πρώτα χρόνια υπήρχαν συγκρούσεις μεταξύ των αποίκων και των Νούνγκαρ. Από το 1831, καθώς η αποικία άρχιζε να μεγαλώνει, παρατηρήθηκαν βίαιες πράξεις όπως η εκτέλεση του πρεσβύτερου των Whadjuk, Μιντγκεγούρου (Midgegooroo), και του γιου του Γιαγκάν (Yagan), το 1833 και η μάχη του Πιντζάρα το 1834. Μετά τον θάνατο του αρχηγού τους Γελαγκόνγκα (Yellagonga), το 1884, αποσύρθηκαν στην περιοχή Μπουτζαμούλινγκ (Boodjamooling - στο σημερινό Hyde Park ή Third Swamp Reserve του Περθ).
Το 1850 στη Δυτική Αυστραλία εγκαταστάθηκαν κατάδικοι από τη Βρετανία, ενώ το 1856 η Βασίλισσα Βικτωρία έδωσε στο Περθ τον τίτλο της πόλης.
Μετά το 1900, η Δυτική Αυστραλία ενώθηκε με τις υπόλοιπες αποικίες του νησιού δημιουργώντας την Ομοσπονδία της Αυστραλίας, το 1901. Ανάμεσα στα ανταλλάγματα για την ένωση ήταν η δημιουργία σιδηροδρομικής γραμμής προς το Περθ. Η ανάπτυξη του Περθ, κυρίως τη δεκαετία του 1960,, το έκανε κέντρο της περιοχής.
Δημογραφικά στοιχεία
Το Περθ είναι η τέταρτη μεγαλύτερη πόλη της Αυστραλίας, έχοντας ξεπεράσει τον πληθυσμό της Αδελαΐδας στις αρχές του 1980. Η απογραφή του 2006 κατέγραψε 1.445.079 άτομα που κατοικούν στο Περθ, ενώ αυτή του 2011 αύξησε τον επίσημο πληθυσμό της πόλης στους 1.728.867 κατοίκους. Αυτό σήμαινε μια ανάπτυξη της τάξης του 14,3%, τη μεγαλύτερη για οποιαδήποτε πρωτεύουσα πολιτείας της Αυστραλίας (με δεύτερο το Ντάργουιν με ρυθμό αύξησης 13,8%) και πολύ πιο πάνω από το ρυθμό αύξησης κατά 8,3% του συνολικού επίσημου πληθυσμού της χώρας.
Σύμφωνα με την απογραφή του 2006, το 79,9% των κατοίκων του μιλά αποκλειστικά την Αγγλική γλώσσα, ενώ το 24,9% δηλώνουν Καθολικοί, 19.8% Αγγλικανοί, ενώ 22,2% δήλωσαν πως δεν ακολουθούν καμία θρησκεία.
Σύνθεση πληθυσμού - μετανάστες
170px|right|thumb|Κάθε κουκίδα αντιπροσωπεύει 100 άτομα γεννημένα: στη [[Βρετανία (μπλε), στην Κίνα (κόκκινο), στην Ιταλία (ανοιχτό πράσινο), στη Μαλαισία (σκούρο πράσινο), στη Νότια Αφρική (καφέ), στη Σιγκαπούρη (μοβ) και στο Βιετνάμ (κίτρινο). Με βάση την απογραφή του 2006.]]
Με βάση τη μέτρηση του 2006 και τις αναλύσεις για την καταγωγή του πληθυσμού της μητροπολιτικής περιοχής του Περθ, οι μεγαλύτερες τέτοιες ομάδες ήταν: Άγγλοι (534.555 ή 28,6%), Αυστραλοί (479.174 ή 25,6%), Ιρλανδοί (115.384 ή 6,2%), Σκώτοι (113.846 ή 6,1%), Ιταλοί (84.331 ή 4,5%) και Κινέζοι (53.390 ή 2,9%). Υπήρξαν επίσης 3.101 Αβορίγινες στην πόλη (0,2%).
Αξιοσημείωτο στον πληθυσμό του Περθ είναι το υψηλό ποσοστό των κατοίκων που γεννήθηκαν στη Βρετανία. Κατά την απογραφή του 2006, βρέθηκαν 142.424 τέτοιοι κάτοικοι, αριθμός κοντά στον αντίστοιχο για την πόλη του Σίδνεϊ (145.261) , παρά το γεγονός ότι ο συνολικός πληθυσμός του Περθ είναι μόλις το 35% του συνολικού πληθυσμού του Σίδνεϊ.
Η εθνοτική σύνθεση του Περθ άλλαξε στα μέσα του εικοστού αιώνα, όταν ένας σημαντικός αριθμός Ευρωπαίων μεταναστών έφτασαν στην πόλη. Πριν από αυτό, ο πληθυσμός του Περθ είχε σχεδόν αποκλειστικά άγγλο-κελτική καταγωγή. Καθώς το λιμάνι του Φρίμαντλ (Fremantle) ήταν η είσοδος στην Αυστραλία για πολλούς από αυτούς στις δεκαετίες του 1950 και του 1960, το Περθ άρχισε να βιώνει μια διαφορετική εισροή ατόμων, μεταξύ των οποίων υπήρξαν πολλοί Ιταλοί, Έλληνες, Ολλανδοί, Γερμανοί, Κροάτες, Βόσνιοι, Σέρβοι, Πολωνοί, Τσέχοι, Σλοβάκοι, Ρώσοι, Ουκρανοί, Σλαβομακεδόνες, Τούρκοι και πολλοί άλλοι. Διάφορα προάστια γύρω από την περιοχή του Φρίμαντλ περιέχουν επίσης υψηλές συγκεντρώσεις Ιταλών, Κροατών και Πορτογάλων. Το Περθ έχει επίσης μια ζωντανή εβραϊκή κοινότητα – 20.106 άτομα το 2006 - που μετανάστευσαν κυρίως από την Ανατολική Ευρώπη και, πιο πρόσφατα, από τη Νότια Αφρική.
Ένα άλλο πιο πρόσφατο κύμα αφίξεων περιλαμβάνει Ευρωπαϊκές μειονότητες από τη Νότια Αφρική. Ο αριθμός των κατοίκων που έχουν γεννηθεί στη Νότια Αφρική πλησιάζει τον αντίστοιχο αυτών που έχουν γεννηθεί στην Ιταλία. Μέχρι το 2006, υπήρχαν στο Περθ 18.825 κάτοικοι γεννημένοι στη Νότια Αφρική, αντιπροσωπεύοντας το 1,3% των κατοίκων της πόλης. Πολλοί Αφρικάνερς και Άγγλοι από τη Νότια Αφρική και τη Ζιμπάμπουε μετανάστευσαν προς Περθ κατά τη διάρκεια του 1980 και του 1990. ] Ως αποτέλεσμα, η πόλη έχει χαρακτηριστεί ως «η αυστραλιανή πρωτεύουσα της Νότιας Αφρικής στην εξορία». Ο λόγος που το Περθ είναι τόσο δημοφιλές μεταξύ των λευκών Νοτιοαφρικάνων θεωρείται πως είναι η θέση του (πιο κοντά στην Αφρική από ό,τι άλλες μεγάλες πόλεις), το τεράστιο ποσοστό της επέκτασης του και του χώρου που καλύπτει, καθώς και το ελαφρώς θερμότερο κλίμα σε σύγκριση με άλλες μεγάλες πόλεις της Αυστραλίας. Το Περθ έχει ένα κλίμα αντίστοιχο με αυτό της περιοχής γύρω από το Κέιπ Τάουν της Νότιας Αφρικής.
Κατά τις τρεις τελευταίες δεκαετίες, η Νοτιοανατολική Ασία έχει καταστεί από τις σημαντικότερες πηγές μεταναστών για την πόλη του Περθ, κυρίως από τις περιοχές της Μαλαισία, της Ινδονησίας, της Ταϊλάνδης, της Σιγκαπούρης, του Χονγκ Κονγκ, της ηπειρωτικής Κίνας και της Ινδίας. Υπήρχαν 53.390 άτομα Κινεζικής καταγωγής στο Περθ το 2006 (2,9% του πληθυσμού της πόλης).
Διοίκηση
thumb|right|Η έδρα του Κυβερνήτη της Δυτικής Αυστραλίας Ο πολεοδομικός σχεδιασμός της πόλης του Περθ, το λεγόμενο Metropolitan Region Scheme, έχει τεθεί σε λειτουργία από το 1963. Η μητροπολιτική περιοχή του Περθ χωρίζεται σε 30 μικρότερους φορείς τοπικής αυτοδιοίκησης, μεταξύ των οποίων και αυτή της Πόλης του Περθ (City of Perth), που διαχειρίζεται την κεντρική επιχειρηματική περιοχή του Περθ.
Το Περθ στεγάζει το κοινοβούλιο της Δυτικής Αυστραλίας, ενώ είναι και η έδρα του Κυβερνήτη της Δυτικής Αυστραλίας. Το Ανώτατο Δικαστήριο της πολιτείας βρίσκεται στο Περθ, μαζί με την έδρα του Περιφερειακού Δικαστήριο και αυτή για το Οικογενειακό Δίκαιο , ενώ στην πόλη υπάρχει έδρα και του Ομοσπονδιακού Δικαστηρίου της Αυστραλίας.
Σε επίπεδο πολιτείας, σήμερα, 42 από τις 59 έδρες της Νομοθετικής Συνέλευσης της Δυτικής Αυστραλίας (κάτω βουλή) και 18 από τις 36 έδρες του Νομοθετικού Συμβουλίου Δυτικής Αυστραλίας (άνω βουλή) ελέγχονται από τη μητροπολιτική περιοχή του Περθ (εκλογές 2008).
Σε επίπεδο Κοινοπολιτείας, στη Μητροπολιτική περιοχή του Περθ αντιστοιχούν 9 από τις 15 συνολικές έδρες (Divisions) της πολιτείας της Δυτικής Αυστραλίας στην ομοσπονδιακή Βουλής των Αντιπροσώπων, που συνολικά περιέχει 150 έδρες σε ολόκληρη την Αυστραλία.
Διοικητική διαίρεση
Σύμφωνα με τους ισχύοντες νόμους της Δυτικής Αυστραλίας, η πολιτεία χωρίζεται σε 141 Περιοχές Τοπικής Διοίκησης (Local Government Areas), συμπεριλαμβανομένων σε αυτές των Νησιών Κόκος και του Νησιού των Χριστουγέννων. Αυτές μπορούν να φέρουν τον τίτλο "City" (πόλεις), "Town" (κωμοπόλεις) ή "Shire" (επαρχίες).
Η Μητροπολιτική Περιοχή του Περθ χωρίζεται σήμερα σε 30 τέτοιους μικρότερους φορείς. Ο παλαιότερος από αυτούς είναι αυτός της Πόλης του Περθ (Ciy of Perth), που ελέγχει το επιχειρηματικό κομμάτι της πόλης.
Τέλος, η Μητροπολιτική Περιοχή του Περθ (γνωστή και με τον όρο Metropolitan Region Scheme) μαζί με άλλες περιοχές που την περιβάλλουν (Peel Region Scheme, Greater Bunbury Region Scheme και Avon Arc) σχηματίζουν το Ευρύτερο Περθ (Greater Perth).
Οικονομία
220px|thumb|Εργοστάσια στη βιομηχανική περιοχή Kwinana. Λόγω του πληθυσμού του και του ρόλο του ως διοικητικό κέντρο της πολιτείας, το Περθ δεσπόζει της οικονομίας της Δυτικής Αυστραλίας, παρά την ύπαρξη σημαντικών ορυχείων, εγκαταστάσεων άντλησης πετρελαίου και βιομηχανιών γεωργικών εξαγωγών σε άλλα σημεία της πολιτείας.
Η οικονομία Περθ βασίζεται σήμερα στον τομέα της παροχής υπηρεσιών, τομέας που ξεκίνησε να αναπτύσσεται από το 1950. Παρά το γεγονός ότι ένα από τα σημαντικότερα μέρη των υπηρεσιών που παρέχει η πόλη συνδέεται με τη βιομηχανία των φυσικών πόρων και, σε μικρότερο βαθμό, τη γεωργία, οι περισσότεροι κάτοικοι του Περθ απασχολούνται σε υπηρεσίες που απευθύνονται προς άλλα άτομα.
Ως αποτέλεσμα της σχετικής γεωγραφικής απομόνωσης του Περθ, ποτέ δεν είχε τις απαραίτητες προϋποθέσεις να αναπτύξει μεγάλης κλίμακας μεταποιητικές βιομηχανίες, εκτός αυτών που εξυπηρετούν τις άμεσες ανάγκες των κατοίκων του, τα ορυχεία και τη γεωργία της περιοχής. Ανέπτυξε επίσης ορισμένες εξειδικευμένες υπηρεσίες, όπως είναι, τον τελευταίο καιρό, η κατασκευή πλοίων και η συντήρηση τους. Ήταν απλά φθηνότερο να εισάγει όλα τα απαραίτητα μεταποιημένα αγαθά είτε από τις ανατολικότερες περιοχές είτε από το εξωτερικό.
Μετά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, οι ιδιοκτήτες αυτοκινήτων αυξήθηκαν ενώ η βελτίωση των μεταφορών οδήγησε μεγάλο μέρος του εργατικού δυναμικού στα προάστια. Έτσι κατέστη δυνατή η δημιουργία μιας μικρής κλίμακας παραγωγής σε αυτά. Πολλές επιχειρήσεις επωφελήθηκαν από τη σχετικά φτηνή γη για την κατασκευή ευρύχωρων, μονώροφων εργοστασίων στις προαστιακές περιοχές όπου η στάθμευση, η πρόσβαση και η κυκλοφοριακή συμφόρηση ήταν ελάχιστη. Τέτοιες βιομηχανικές περιοχές, όπως αυτές της Kwinana, του Welshpool και του Kewdale, δημιουργήθηκαν μεταπολεμικά και συνέβαλαν στην αύξηση της παραγωγής νότια του ποταμού Σουάν.
Τη σημαντική αύξηση του πληθυσμού μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο ακολούθησε αύξηση της απασχόλησης, όχι στον τομέα της μεταποίησης, αλλά στο λιανικό και χονδρικό εμπόριο, τις υπηρεσίες προς τις επιχειρήσεις, την υγεία, την εκπαίδευση, τις κοινοτικές και προσωπικές υπηρεσίες και στη δημόσια διοίκηση.
Σύμφωνα με έκθεση της παγκόσμιας εταιρείας Wealth-X, το Περθ (όπως και το Μπρισμπέιν) αναπτύσσει τα τελευταία χρόνια μια νέα γενιά οικονομικών "μεγιστάνων", αν και το Σίδνεϊ και η Μελβούρνη παραμένουν παραδοσιακά στις πρώτες θέσεις της λίστας.
Central Business District
Το Κεντρικό Επιχειρηματικό Διαμέρισμα (Central business district - CBD) του Περθ, το οποίο βρίσκεται εντός των ορίων του δήμου της Πόλης του Περθ, περιέχει ένα μεγάλο αριθμό υπηρεσιών γύρω από τον πολιτικό και τον χρηματοοικονομικό τομέα. Το St Georges Terrace που αποτελεί την κεντρική οδό του Περθ (παράλληλος προς τον ποταμό Σουάν) είναι ταυτόχρονα ο σημαντικός οικονομικός δρόμος της περιοχής, με γραφεία συνολικού χώρου 1,3 εκατ. τετραγωνικά μέτρα. Στις οδούς Hay Street και Murray Street βρίσκονται οι περισσότερες από τις εμπορικές και ψυχαγωγικές εγκαταστάσεις. Στην περιοχή αυτή υπάρχει επίσης και το υψηλότερο κτήριο της πόλης, το Central Park (ύψους 249 μ.), ενώ ένας νέος ουρανοξύστης με το όνομα City Square (ύψους 269,5 μ.) κατασκευάζεται στην ίδια περιοχή, για λογαριασμό της μεταλλευτικής εταιρείας BHP Billiton. Η συγκεκριμένη περιοχή γνωρίζει ανάπτυξη τα τελευταία χρόνια, κυρίως λόγω των εταιριών εξόρυξης μεταλλευμάτων που δημιουργούν στην περιοχή γραφεία. Ταυτόχρονα, έχουν προγραμματιστεί έργα που θα της δώσουν καλύτερη πρόσβαση και προς άλλες περιοχές.
center|700px|thumb|Οι ουρανοξύστες του Κεντρικού Επιχειρηματικού Διαμερίσματος τη νύχτα (2006). Στο κέντρο ο ουρανοξύστης Central Park.
Εκπαίδευση
Το Περθ αποτελεί έδρα τεσσάρων δημόσιων πανεπιστήμιων της Αυστραλίας: του Πανεπιστημίου Δυτικής Αυστραλίας, του Πανεπιστήμιο Murdoch, του Πανεπιστημίου Curtin, και του Πανεπιστημίου Edith Cowan. Υπάρχει επίσης ένα ιδιωτικό πανεπιστήμιο, το Πανεπιστήμιο της Notre Dame (Αυστραλίας).
thumb|Το Πανεπιστήμιο της Δυτικής Αυστραλίας (Winthrop Hall). thumb|Πανεπιστήμιο Curtin (το κτίριο της βιβλιοθήκης Robertson).
Το Πανεπιστήμιο της Δυτικής Αυστραλίας (University of Western Australia - UWA) ιδρύθηκε το 1911. Είναι γνωστό ως ένα από τα κορυφαία ερευνητικά ιδρύματα της Αυστραλίας. Η μνημειώδες νεοκλασική αρχιτεκτονική του πανεπιστημίου το κάνει ένα ξεχωριστό τουριστικό προορισμό στην πόλη. Είναι το μοναδικό πανεπιστήμιο στην πολιτεία που αποτελεί μέλος της «Ομάδας των Οκτώ», ενός δικτύου των οκτώ μεγαλύτερων ιδρυμάτων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης της Αυστραλίας, καθώς και ένα από τα 6 λεγόμενα «Πανεπιστήμια ψαμμίτη» της Αυστραλίας, ονομασία που έχει δοθεί στα παλαιότερα πανεπιστήμια της χώρας καθώς το κύριο υλικό με το οποίο είναι κατασκευασμένα είναι ο ψαμμίτης.
Το Πανεπιστήμιο Curtin (Curtin University - γνωστό και ως Curtin University of Technology μέχρι το 2010) είναι το μεγαλύτερο σε φοιτητές πανεπιστήμιο της Δυτικής Αυστραλίας. Ήταν γνωστό, από την ίδρυσή του το 1966 μέχρι το 1986, ως «Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Δυτικής Αυστραλίας» (Western Australian Institute of Technology - WAIT). Το 1969 σε αυτό συγχωνεύθηκαν η Μεταλλευτική Σχολή Δυτικής Αυστραλίας, τη Γεωπονική Σχολή Muresk και τις σχολές φυσιοθεραπείας και εργοθεραπείας που λειτουργούσαν από το 1950 στο Shenton Park. Το πανεπιστήμιο Curtin έχει μια ραγδαία αυξανόμενη φήμη στον τομέα της έρευνας και είναι το μοναδικό πανεπιστήμιο της Δυτικής Αυστραλίας που έχει καταφέρει να παραχωρήσει διδακτορικό δίπλωμα επιπέδου χρυσού μεταλλίου AINSE, την υψηλότερη δυνατή αναγνώριση σε διδακτορικό επίπεδο στην επιστήμη και στη μηχανική στην Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία.
Το Πανεπιστήμιο Murdoch (Murdoch University) ιδρύθηκε στη δεκαετία του 1970, και αποτελεί τη μεγαλύτερη πανεπιστημιούπολη της Αυστραλίας σε γεωγραφική έκταση (καταλαμβάνει 2,27 τετραγωνικά χιλιόμετρα). Ανάμεσα στα τμήματά του υπάρχει και η μόνη κτηνιατρική σχολή της Δυτικής Αυστραλίας.
Το Πανεπιστήμιο Edith Cowan (Edith Cowan University) ιδρύθηκε στις αρχές του 1990 στη θέση του προϋπάρχοντος Κολεγίου Προχωρημένης Εκπαίδευσης Δυτικής Αυστραλίας (Western Australian College of Advanced Education - WACAE), το οποίο με τη σειρά του είχε ιδρυθεί το 1970 μετά από συγχώνευση των Κολεγίων Εκπαιδευτικών του Claremont, του Churchlands, και του Mount Lawley. Το πανεπιστήμιο αυτό έχει ενσωματώσει και την Ακαδημία Παραστατικών Τεχνών Δυτικής Αυστραλίας (Western Australian Academy of Performing Arts - WAAPA).
Το ιδιωτικό Πανεπιστήμιο της Notre Dame Αυστραλίας (University of Notre Dame Australia) ιδρύθηκε το 1990 στο προάστιο του Περθ, Φρίμαντλ, ως ένα Καθολικό Πανεπιστήμιο. Παράρτημά του δημιουργήθηκε επίσης στο Σίδνεϊ. Η πανεπιστημιούπολη του Φρίμαντλ δημιουργήθηκε στο δυτικό άκρο του, αξιοποιώντας τα ιστορικά κτίρια του λιμανιού που χτίστηκαν τη δεκαετία του 1890, δίνοντας στο πανεπιστήμιο μια ατμόσφαιρα παλαιών Ευρωπαϊκών Πανεπιστημίων. Αν και έχει «στενούς δεσμούς» με το πανεπιστήμιο Notre Dame της Ινδιάνα των ΗΠΑ, αποτελούν ξεχωριστά όργανα.
Στη Μητροπολιτική Περιοχή του Περθ υπάρχουν επίσης τέσσερα Κολέγια TAFE (Technical And Further Education) που παρέχουν επαγγελματική κατάρτισης και εκπαίδευση στον τομέα του εμπορίου. Στην Αυστραλία το πρόγραμμα TAFE ξεκίνησε ως ένα σύστημα για τεχνικές σχολές και κολέγια και τελικά, διαμορφώθηκε σε περιφερειακές σχολές. Οι τέσσερις σχολές που υπάρχουν στο Περθ είναι το Κεντρικό Ινστιτούτο Τεχνολογίας (Central Institute of Technology), το Ινστιτούτο Επιμόρφωσης Δυτικής Ακτής (West Coast Institute of Training), το Polytechnic West και το Challenger Institute of Technology.
Μεταφορές
Το Περθ διαθέτει ένα οδικό δίκτυο με τρεις κλειστούς αυτοκινητόδρομους ταχείας κυκλοφορίας (freeways) και εννέα μητροπολιτικούς αυτοκινητοδρόμους. Αντίθετα, δεν υπάρχουν δρόμοι με διόδια. Η σήραγγα Northbridge, μέρος του αυτοκινητοδρόμου ταχείας κυκλοφορίας Graham Farmer Freeway, αποτελεί τη μοναδική σημαντική οδική σήραγγα στο Περθ. Δημιουργήθηκε το 2000.
left|150px|thumb|Ο κεντικός δρόμος του Περθ, Saint George's Terrace. Στα μέσα μαζικής μεταφοράς της Μητροπολιτικής Περιοχής του Περθ συμπεριλαμβάνονται τρένα, λεωφορεία και πορθμεία (στον ποταμό Σουάν). Συντονίζονται μέσω του συστήματος μαζικής μεταφοράς Transperth, που λειτουργεί υπό την Αρχή Μαζικών Μεταφορών της Δυτικής Αυστραλίας. Το Transperth συνδέεται με τις αγροτικές περιοχές που εξυπηρετούνται από ένα παρόμοιο σύστημα, το Transwa. Υπάρχουν 70 σιδηροδρομικοί σταθμοί και 15 σταθμοί λεωφορείων στη μητροπολιτική περιοχή. Επιπρόσθετα, το σιδηροδρομικό δίκτυο έχει επεκταθεί στα βόρεια και τα νότια προάστια της πόλης, μέσω του New MetroRail. Υπάρχουν επίσης γραμμές λεωφορείων και τρένων με μηδενικό εισιτήριο, γύρω από το κέντρο της πόλης («Ζώνη Ελεύθερης Διέλευσης»). Μέχρι το 1969 στην πόλη λειτουργούσε και γραμμή τραμ. Το σιδηροδρομικό σύστημα έχει υποστεί πρόσφατα σημαντικές αναπλάσεις, με μια νέα σιδηροδρομική γραμμή που κατασκευάστηκε μεταξύ του Περθ και του Μάντουραχ (Mandurah), διπλασιάζοντας το μήκος των σιδηροδρόμων του Περθ. Η σιδηροδρομική αυτή γραμμή άνοιξε στις 23 Δεκεμβρίου 2007. Πρόσφατες πρωτοβουλίες περιλαμβάνουν σταδιακή αντικατάσταση του στόλου των λεωφορείων και ένα νέο σύστημα έκδοσης ηλεκτρονικών εισιτηρίων.
200px|thumb|Το Αεροδρόμιο του Περθ (Perth Airport). Μεταξύ του Περθ και του Σίδνεϊ λειτουργεί η σιδηροδρομική γραμμή Indian Pacific. Μέσω αυτής το Περθ συνδέεται επίσης με την Αδελαΐδα και το Καλγκούρλι, καθώς και με άλλες πόλεις της Δυτικής Αυστραλίας με συνδέσεις με σιδηροδρομικές γραμμές του συστήματος Transwa.
Οι σιδηροδρομικές γραμμές εμπορευματικών μεταφορών καταλήγουν στον τερματικό σταθμό Kewdale Rail Terminal, 15 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του κέντρου της πόλης.
Το Περθ εξυπηρετείται από δύο αεροδρόμια. Το Αεροδρόμιο του Περθ (Perth Airport - IATA: PER, ICAO: YPPH) βρίσκεται στην ανατολική περιοχή της πόλης, νότια του Γκίλφορτ (Guildford). Είναι το μεγαλύτερο εμπορικό αεροδρόμιο της Δυτικής Αυστραλίας και εξυπηρετεί εγχώριες και διεθνείς πτήσεις, ενώ αποτελεί το τέταρτο πιο πολυσύχναστο αεροδρόμιο στην Αυστραλία και παίζει στρατηγικό ρόλο λόγω της θέσης του. Το Αεροδρόμιο Jandakot (Jandakot Airport - IATA: JAD, ICAO: YPJT) βρίσκεται στα νότια προάστια της πόλης. Ξεκίνησε τη λειτουργία του το 1963. Εξυπηρετεί τη γενική αεροπορία καθώς και πτήσεις τσάρτερ.
Κύριος λιμένας του Περθ αποτελεί το επιβατικό λιμάνι του Φρίμαντλ, 19 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά των εκβολών του ποταμού Σουάν. Ένα δεύτερο λιμενικό συγκρότημα αναπτύσσεται στο Κόκμπερν Σάουντ (Cockburn Sound), κατά κύριο λόγο για την εξαγωγή γεωργικών προϊόντων.
Καρολίνα Γκότσεβα
Η Καρολίνα Γκότσεβα (Каролина Гочева, 28 Απριλίου 1980) είναι Βορειομακεδόνισσα τραγουδίστρια.
Γεννήθηκε στη Μπίτολα. Εκπροσώπησε την Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας στη Γιουροβίζιον το 2002 με το τραγούδι Od Nas Zavisi όπου ήρθε 19η με 25 πόντους. Επίσης, στις 24 Φεβρουαρίου του 2007 επιλέχθηκε να εκπροσωπήσει τη χώρα της στη Γιουροβίζιον του 2007 με το τραγούδι Mojot Svet. Το τραγούδι πέρασε στον τελικό του διαγωνισμού, όπου κατέλαβε τη 14η θέση.
Σινγκλς
Κατηγορία:Βορειομακεδόνισσες τραγουδίστριες Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με τη Βόρεια Μακεδονία Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2002 Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2007 Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision
Έρνεστ Τόμας Σάιντον Γουόλτον
Ο Έρνεστ Τόμας Σάιντον Γουόλτον (αγγλ.: Ernest Thomas Sinton Walton, 6 Οκτωβρίου 1903 – 25 Ιουνίου 1995) ήταν Ιρλανδός φυσικός, ο οποίος τιμήθηκε με το βραβείο Νόμπελ Φυσικής το 1951 για το έργο του με τον Τζον Κόκροφτ στη διάσπαση του ατόμου στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ στις αρχές της δεκαετίας του 1930 και έτσι έγινε ο πρώτος άνθρωπος που διέσπασε τεχνητά το άτομο ξεκινώντας την πυρηνική εποχή. Ο Γουόλτον είναι ο μόνος Ιρλανδός που έχει πάρει Βραβείο Νόμπελ στη φυσική.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιρλανδοί φυσικοί Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Φυσικής Κατηγορία:Φυσικοί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Ιρλανδοί νομπελίστες Κατηγορία:Πυρηνικοί φυσικοί
Ε.Σ.Ο. Επίκουρος Πολίχνης
Ο Εκπολιτιστικός και Σκακιστικός Όμιλος Επίκουρος Πολίχνης, γνωστός και ως '''Ε.Σ.Ο.Π. Επίκουρος''', είναι ελληνικός αθλητικός σύλλογος που δραστηριοποιείται στην περιοχή της Πολίχνης, στο νομό Θεσσαλονίκης. Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 1975 και αγωνίζεται με χρώματα το μπλε, το κόκκινο και το μαύρο. Διατηρεί τμήματα πετοσφαίρισης, μπάντμιντον και αντισφαίρισης. Το τμήμα της πετοσφαίρισης έχει πετύχει σημαντικές διακρίσεις φτάνοντας μέχρι και την πρώτη εθνική κατηγορία τη σεζόν 2010-11. Από το 2014 και μετά, ο Επίκουρος συγχωνέυτηκε με τον Πήγασο Πολίχνης.
Τζον Ντάγκλας Κόκροφτ
Ο σερ Τζον Ντάγκλας Κόκροφτ (John Douglas Cockcroft, 27 Μαΐου 1897 – 18 Σεπτεμβρίου 1967) ήταν Άγγλος φυσικός. Μοιράστηκε το βραβείο Νόμπελ Φυσικής με τον Έρνεστ Γουόλτον για τη διάσπαση του ατόμου και έπαιξε σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη της πυρηνικής ενέργειας.
Βιογραφία
Παντρεύτηκε την Eunice Elizabeth Crabtree (1898-1989) το 1925, με την οποία απέκτησε πέντε παιδιά. Πέθανε στις 18 Σεπτεμβρίου 1967 στο Κέιμπριτζ.
Επιστημονικό έργο
Ο Cockcroft εργάστηκε στο εργαστήριο Cavendish με τον Pyotr Kapitsa για τη δημιουργία ισχυρότερων μαγνητικών πεδίων και χαμηλότερων θερμοκρασιών. Από το 1928, διεξήγαγε έρευνα με τον Ιρλανδό συνάδελφό του Ernest Walton στον τομέα της επιτάχυνσης πρωτονίων. Μαζί ανέπτυξαν τη γεννήτρια υψηλής τάσης Cockcroft-Walton και μέχρι το 1932 είχαν αρκετή ενέργεια για να σπάσουν τα άτομα λιθίου και βορίου. Στην περίπτωση του λιθίου, προσδιόρισαν το αποτέλεσμα της διάσπασης ως πυρήνες ηλίου (σωματίδια άλφα). Μέσω αυτής της έρευνας, τέθηκαν οι βάσεις για την ανάπτυξη επιταχυντών σωματιδίων. Ο John Douglas Cockcroft έγινε μέλος της Βασιλικής Εταιρείας στις 7 Μαΐου 19363. Το 1951, οι Cockcroft και Walton έλαβαν το βραβείο Νόμπελ Φυσικής «για την πρωτοποριακή εργασία τους στη μεταστοιχείωση των ατομικών πυρήνων χρησιμοποιώντας τεχνητά επιταχυνόμενα ατομικά σωματίδια». ==
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγγλοι φυσικοί Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Φυσικής Κατηγορία:Φυσικοί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Πυρηνικοί φυσικοί
Τίμων ο Φλιάσιος
Ο Τίμων ο Φλιάσιος ήταν σκεπτικός φιλόσοφος, που γεννήθηκε περί το 320/15 π.Χ. και πέθανε κατά το 230 π.Χ. Είναι μαθητής του Στίλπωνα, καθώς και του Πύρρωνα, ιδρυτή του σκεπτικισμού. Ο Τίμων ταξίδεψε στον Ελλήσποντο και αλλού, διδάσκοντας ρητορική και φιλοσοφία. Έχουν διασωθεί λίγα έργα του, τα περισσότερα εξ αυτών: κωμωδίες, δράματα και έπη.
Η Ζωή του
Οι περισσότερες πληροφορίες που έχουν διασωθεί για τη ζωή του Τίμωνος, είναι γνωστές από τον Διογένη τον Λαέρτιο.
Σε νεαρή ηλικία χάνει τους γονείς του και ασχολείται με τον δραματικό χορό, αλλά, στη συνέχεια, αλλάζει γνώμη και φεύγει για τα Μέγαρα, κατευθυνόμενος προς στον Στίλπωνα. Επέστρεψε ξανά στην πόλη του, αφού υπήρξε μαθητής του Στίλπωνα, και νυμφεύτηκε. Κατόπιν, μαζί με τη γυναίκα του, πήγε στον Πύρρωνα, στην Ήλιδα. Εκεί, μαθήτευσε με τον Πύρρωνα, μέχρι που απέκτησε παιδιά. Τον πρωτότοκο γιο του, Ξάνθο, τον έκανε ιατρό και του κληροδότησε την περιουσία του. Ο Τίμων, ανήμπορος να εξασφαλίσει τα προς το ζην, κατέφυγε για τον Ελλήσποντο και την Προποντίδα. Όταν δίδαξε στην Χαλκηδόνα, ως σοφιστής, αυξήθηκε το κύρος του. Αφότου απέκτησε οικονομική άνεση, πορεύθηκε προς στην Αθήνα, όπου και παρέμεινε μέχρι και τον θάνατό του, ενώ πέρασε κι ένα μικρό διάστημα από τη Θήβα.
Ο Τίμων ανέπτυξε σχέσεις με σύγχρονούς του ποιητές όπως τον Αιτωλό, τον Άρατο, αλλά και επιφανείς όπως τον Αντίγονο, τον Πτολεμαίο, οι οποίοι τον τίμησαν και με το παραπάνω.
Το έργο του
Τα πεζά του έργα είναι άγνωστα. Η φήμη του προέρχεται από τα ποιήματά του, μεταξύ άλλων συνέθεσε έπη, σατιρικά, δράματα, 36 κωμωδίες. Περισσότερο γνωστά ήταν οι «Σίλλοι» του, στα οποία αφηγείται, ένα φανταστικό ταξίδι του στον Άδη. Από αυτό το έργο έχουν σωθεί 140 στίχοι.
Αγγλικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 1996-97
Το πρωτάθλημα της περιόδου 1996-97 ήταν το 5ο από την καθιέρωση της Πρέμιερ Λιγκ. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ για 11η φορά στην ιστορία της ακολουθούμενη στη βαθμολογία από την Νιούκασλ Γιουνάιτεντ. Θέση στο κύπελλλο ΟΥΕΦΑ της επόμενης περιόδου εξασφάλισαν οι: Άρσεναλ, Λίβερπουλ, Άστον Βίλα και Λέστερ ενώ θέση στο κύπελλου κυπελλούχων εξασφάλισε η Τσέλσι.
Τζακάρτα
Η Τζακάρτα είναι η πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη της Ινδονησίας. Βρίσκεται στη βορειοδυτική ακτή της Ιάβας, του πιο πυκνοκατοικημένου νησιού στον κόσμο και είναι επίσης η μεγαλύτερη πόλη στη Νοτιοανατολική Ασία και λειτουργεί ως η διπλωματική πρωτεύουσα του ASEAN. Η πόλη είναι το κέντρο της οικονομίας, του πολιτισμού και της πολιτικής της Ινδονησίας. Έχει διοικητικό καθεστώς σε επίπεδο επαρχίας με πληθυσμό 10.562.088 από το 2020. Αν και εκτείνεται σε μόνο 664,01 τ.χλμ, και επομένως έχει τη μικρότερη έκταση από οποιαδήποτε επαρχία της Ινδονησίας, ωστόσο η μητροπολιτική της έκταση καλύπτει 9.957,08 τετραγωνικά χιλιόμετρα, η οποία περιλαμβάνει τις δορυφορικές πόλεις: Μπόγκορ, Ντέποκ, Τανγκεράνγκ και Μπεκάσι, και έχει εκτιμώμενο πληθυσμό 35 εκατομμυρίων από το 2021, καθιστώντας την ως την μεγαλύτερη αστική περιοχή στην Ινδονησία και την δεύτερη μεγαλύτερη στον κόσμο (μετά το Τόκιο). Η Τζακάρτα κατατάσσεται πρώτη μεταξύ των επαρχιών της Ινδονησίας στον δείκτη ανθρώπινης ανάπτυξης. Οι επιχειρηματικές ευκαιρίες της Τζακάρτα και η ικανότητά της να προσφέρει ένα δυνητικά υψηλότερο βιοτικό επίπεδο από αυτό που είναι διαθέσιμο σε άλλα μέρη της χώρας, έχουν προσελκύσει μετανάστες από όλο το ινδονησιακό αρχιπέλαγος, καθιστώντας το ένα χωνευτήρι πολλών πολιτισμών.
thumb|280px|Το Εθνικό Μουσείο της Ινδονησίας στην Τζακάρτα. Η Τζακάρτα είναι μια από τις παλαιότερες κατοικήσιμες πόλεις της Νοτιοανατολικής Ασίας. Ιδρύθηκε τον τέταρτο αιώνα ως Σούντα Κελάπα και έγινε ένα σημαντικό εμπορικό λιμάνι για το Βασίλειο Σούντα. Κάποτε, ήταν η ντε φάκτο πρωτεύουσα των Ολλανδικών Ανατολικών Ινδιών, όταν ήταν γνωστή ως Μπατάβια. Η Τζακάρτα ήταν επίσημα πόλη εντός της Δυτικής Ιάβας μέχρι το 1960, όταν το επίσημο καθεστώς της άλλαξε σε επαρχία με ειδική διάκριση ως περιφέρειας πρωτεύουσας. Η Τζακάρτα είναι η έδρα της γραμματείας του ASEAN και στην πόλη βρίσκονται χρηματοπιστωτικά ιδρύματα όπως η Τράπεζα της Ινδονησίας, το Χρηματιστήριο της Ινδονησίας και τα κεντρικά γραφεία πολλών ινδονησιακών εταιρειών και πολυεθνικών εταιρειών. Το 2017, το ΑΕΠ της πόλης υπολογίστηκε σε 483,4 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ.
Οι κύριες προκλήσεις της Τζακάρτα περιλαμβάνουν την ταχεία ανάπτυξη των πόλεων, την οικολογική καταστροφή, τη κυκλοφοριακή συμφόρηση και τις πλημμύρες. Η Τζακάρτα βυθίζεται έως και 17 εκατοστά ετησίως, γεγονός που, σε συνδυασμό με την άνοδο της στάθμης της θάλασσας, έχει κάνει την πόλη πιο επιρρεπή στις πλημμύρες. Είναι μια από τις πιο γρήγορα βυθιζόμενες πρωτεύουσες στον κόσμο. Εξαιτίας αυτών των προκλήσεων, τον Αύγουστο του 2019, ο Πρόεδρος Τζόκο Γουίντοντο ανακοίνωσε ότι η πρωτεύουσα της Ινδονησίας θα μεταφερθεί από την Τζακάρτα στην προγραμματισμένη πόλη Νουσαντάρα, στην επαρχία του Ανατολικού Καλιμαντάν στο νησί Βόρνεο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Ινδονησίας Κατηγορία:Πρωτεύουσες της Ασίας
Νοσοκομείο ΑΧΕΠΑ
Το Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο ΑΧΕΠΑ (από τα αρχικά των λέξεων American Hellenic Educational Progressive Association που μεταφράζεται ως Αμερικανικός Ελληνικός Εκπαιδευτικός Προοδευτικός Σύνδεσμος) είναι το δεύτερο μεγαλύτερο νοσοκομείο της Θεσσαλονίκης μετά το Ιπποκράτειο και ένα από τα μεγαλύτερα της Ελλάδας. Συνεργάζεται με το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Αποτελεί νοσοκομείο ειδικών παθήσεων.
Αποτελεί Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου (ΝΠΔΔ) το οποίο υπόκειται στον έλεγχο και την εποπτεία της 4ης Υγειονομική Περιφέρεια Μακεδονίας και Θράκης, ως ανεξάρτητη υπηρεσιακή μονάδα με διοικητική και οικονομική αυτοτέλεια. Η κεντρική υπηρεσία του ΑΧΕΠΑ εδρεύει στο χώρο του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, επί της οδού Στίλπωνος Κυριακίδη 1. Το οικόπεδο στο οποίο βρίσκονται τα κτίρια του νοσοκομείου έχει έκταση 36.000 τ.μ., ενώ η δομημένη επιφάνεια όλων των στεγασμένων χώρων του έχει έκταση 50.000 τ.μ., οι οποίοι οικοδομήθηκαν σε διαφορετικές χρονικές περιόδους στο πέρασμα των χρόνων προκειμένου να καλύψουν τις συνεχώς αυξανόμενες ανάγκες του νοσοκομείου.
Ιστορία
Το ΑΧΕΠΑ ιδρύθηκε το 1947 με την οικονομική υποστήριξη της ΑΧΕΠΑ, ελληνοαμερικανικής φιλανθρωπικής οργάνωσης των ΗΠΑ. Μέχρι τότε η Ιατρική σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης λειτουργούσε σε παλιά Νοσοκομεία, σε αποθήκες καπνού και σε διάφορα άλλα κτίρια. Το 1947 η οργάνωση ΑΧΕΠΑ ενίσχυσε την ίδρυση ενός σύγχρονου νοσοκομείου στην περιοχή της Θεσσαλονίκης, το οποίο εγκαινιάστηκε το 1951 στην γιορτή των 25 χρόνων από την ίδρυση του ΑΠΘ. Πρακτικά όμως η λειτουργία του ξεκίνησε τον Μάρτιο του 1953.