cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μπεφάνα
Ιστορία
Καταδικασμένη επομένως από την Εκκλησία, η αρχαία γυναικεία ειδωλολατρική εικόνα έγινε αποδεκτή σταδιακά στον Καθολικισμό, ως ένα είδος δυϊσμού ανάμεσα στο καλό και το κακό. Ήδη κατά την περίοδο του θεολόγου, Επιφανίου της Σαλαμίνας, η ίδια επέτειος των Θεοφανείων προτάθηκε για την ημερομηνία της δωδέκατης νύχτας μετά τα Χριστούγεννα, απορροφώντας έτσι τον αρχαίο αριθμητικό ειδωλολατρικό συμβολισμό. μικρογραφία|Η Μπεφάνα στο Γκούμπιο Το 1928, το φασιστικό καθεστώς θέσπισε τον εορτασμό της φασιστικής Μπεφάνας, όπου διανέμονταν δώρα στα παιδιά των φτωχότερων τάξεων. Μετά την πτώση του Μουσολίνι, η φασιστική Μπεφάνα συνέχισε να γιορτάζεται στην Ιταλική Κοινωνική Δημοκρατία.
Στην πιο πρόσφατη περίοδο, πολλές και ευρέως διαδεδομένες είναι οι ιταλικές αναπαραστάσεις της Μπεφάνας και οι γιορτές αφιερωμένες σ'αυτήν. Συχνά πρόκειται για ένα βοηθό που κατεβαίνει από το καμπαναριό της πλατείας ενός χωριού, ή για γριούλες μεταμφιεσμένες για να μοιράσουν γλυκά και δώρα στα παιδιά. Η παράδοση την θέλει "γριά" για να δηλώσει το τέλος ενός κύκλου: με το χειμερινό ηλιοστάσιο, στην πραγματικότητα περνά από το παλιό στο νέο, από το κρύο και τις ατελείωτες νύχτες στην επιμήκυνση της περιόδου του φωτός. Επιπλέον, σε επίπεδο νόμιμου ημερολογίου, με το τέλος του έτους, εισάγεται το νέο γρηγοριανό έτος. Επίσης σε λειτουργικό επίπεδο, τελειώνει η ισχυρή Λειτουργική εποχή, των Χριστουγέννων, και αρχίζει το Συνηθισμένο. Ακριβώς για το λόγο αυτό, την ημέρα των Θεοφανείων, που γιορτάζεται και η Μπεφάνα, απαγγέλλεται το "Θεοφάνια όλες τις γιορτές διώχνεις".
Το όνομα
Το όνομα "Μπεφάνα", ερμηνευμένο όπως η γυναικεία μαριονέτα που βγαίνει τη νύχτα των Θεοφανίων, ήταν ήδη διαδεδομένο στη λαϊκή διάλεκτο του 14ου αιώνα, ιδιαίτερα στα εδάφη της αρχαίας Ετρουρίας (Τοσκάνη και Τουσία στο σημερινό βόρειο Λάτσιο, επομένως χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά στα ιταλικά από τον Φραντσέσκο Μπέρνι, το 1535, όπως και από τον Άνιολο Φιρεντζουόλα το 1541. Επειδή, σύμφωνα με την παράδοση, η Μπεφάνα αφήνει τα δώρα σε μια κάλτσα που κρέμεται στο τζάκι, στο  Απέννινο όρος του Φορλί, προετοιμάζεται η κάλτσα, γνωστή ως η "μακρύτερη του κόσμου". Εκεί υπάρχουν ακόμη και ορισμένα σπάνια μέρη που έχει παραμείνει, στη λαϊκή γλώσσα, ο όρος "Πεφάνα", όπως, για παράδειγμα, στο χωριό Μοντινιόζο, στην υπόλοιπη Επαρχία της Μάσσα-Καρράρα, στη Σπέτσια, καθώς και στην Γκαρφανιάνα και στη Βερσίλια, με τις παραδόσεις  να μη συνάδουν με τους συνήθεις εορτασμούς των Θεοφανίων.
Ένας θρύλος της θρησκείας,(προσπάθεια για τη χριστιανοποίηση της Μπεφάνας) αντίθετα, διηγείται ότι οι Τρεις Μάγοι στο ταξίδι τους για τη Βηθλεέμ είχαν ζητήσει πληροφορίες για ένα δρόμο από μια γριά, και ότι επέμεναν να πάει μαζί τους να φέρει τα δώρα στο σωτήρα. Η ηλικιωμένη γυναίκα αρνήθηκε, αλλά λίγο μετά, μετανιωμένη, ετοίμασε ένα καλάθι γεμάτο δώρα και ξεκίνησε να ψάχνει τους Μάγους και το μωρό Ιησού. Μη βρίσκοντάς τους χτύπησε σε κάθε πόρτα και έδωσε τα δώρα στα παιδιά, ελπίζοντας έτσι να μπορέσουν οι Μάγοι να συγχωρήσουν την έλλειψή της.
Ο χαρακτήρας
Η Μπεφάνα, θυμίζει τη θρησκευτική παράδοση της Αγίας Λουκίας, που μοίραζε δώρα στα παιδιά πριν από αυτήν, όπως έκανε κι ο Άγιος Νικόλαος, πριν από την έλευση του Άι Βασίλη. Δεν είναι λοιπόν κακιά, είναι μόνο ενοχλημένη με τους ενήλικες και γκρινιάρα με όποιον δεν της αρέσει, γιατί προσπαθεί να κάνει τον έξυπνο. Όμως με τα παιδιά είναι επιεικής και ανεκτική, μια γιαγιά γεμάτη ενδιαφέρον και δώρα.
Εξωτερική εμφάνιση και συμβολισμός
Δεν είναι μια όμορφη γυναίκα, νεαρή και ελκυστική, αλλά, αντιθέτως, μια ηλικιωμένη κυρία, σταφιδιασμένη από τις αδυναμίες της ηλικίας, και του κρύου, με λίγα δόντια, πρόσωπο ρυτιδιασμένο, και μερικές φορές, αλλά όχι πάντα, με μια πολύ προεξέχουσα μύτη για να τονίσει το γήρας και την έλλειψη ομορφιάς λόγω ηλικίας. Η εμφάνιση της ηλικιωμένης, προέρχεται από μια συμβολική αναπαράσταση του παλιού χρόνου: όταν πραγματικά τελειώσει, μπορούν να το κάψουν, όπως συνέβαινε σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, όπου υπάρχει η παράδοση του καψίματος των μαριονετών, ντυμένες με κουρέλια, στην αρχή του έτους (βλ., για παράδειγμα, η Τζιουμπιάνα, και ο Πανεβίν ή Πινιαρούλ, Κασέρα, Σέιμα ή Κάψιμο της γριάς, η Φωτιά του γέρου που πραγματοποιείται στη Μπολόνια  την Παραμονή της Πρωτοχρονιάς, καθώς και ο "πυροβολισμός του Γέρου" στην Καλλίπολη,, ή το κάψιμο της Βέτζια Πασκέτα που κάθε χρόνο στις 6 Ιανουαρίου ανοίγει το καρναβάλι του Βαράλο , στο Πιεμόντε). Σε πολλά μέρη της Ιταλίας, η χρήση της πυρκαγιάς ή του πριονίσματος σε ξύλινα κομμάτια μιας μαριονέτας σε μορφή γριάς (στην περίπτωση αυτή, γεμάτη γλυκίσματα) αντιθέτως επανήλθε από τις ιεροτελεστίες στο τέλος της Σαρακοστής. Από αυτή την οπτική, ακόμα και η χρήση των δώρων θα είχε, εκ νέου, μια εξευμενιστική αξία για το νέο έτος.
Τα ρούχα και τα παπούτσια
Για να προστατεύεται επαρκώς η Μπεφάνα φοράει μακριές φούστες, φθαρμένες, και ανόμοια ραμμένες. Συχνά φοράει μια ποδιά. Χρησιμοποιεί επίσης χοντρές ισοθερμικές κάλτσες και άνετα παπούτσια, αλλά όχι μπότες που είναι πολύ πιο κατάλληλες για τις μάγισσες των παραμυθιών. Στους καμπουριασμένους, μερικές φορές, ώμους έχει πάντα ένα χοντρό μάλλινο και πολύχρωμο κασκόλ και όχι ένα παλτό που ανεμίζει, όπως συναντάται σε μερικές εικόνες στο διαδίκτυο.
Το κασκόλ
Μην μπερδεύετε την Μπεφάνα με τις μάγισσες, της καθαρά Χάλογουιν εκδοχής. Μια Μπεφάνα αληθινή, πραγματικά, δεν έχει καπέλο με κωνική άκρη, όπως συχνά εμφανίζεται σε πολλές ιστοσελίδες, μπλογκς, ακόμη και σε κάποιες τηλεοπτικές διαφημίσεις. Αντ'αυτού, χρησιμοποιεί αποκλειστικά ένα κασκόλ από χοντρό ύφασμα (το τσεμπέρι) ή ένα μεγάλο κασκόλ μάλλινο δεμένο επιδεικτικά κάτω από το πηγούνι.
Η σκούπα
Έχει μια σκούπα, που συχνά τη χρησιμοποιεί για να στηριχτεί ή για να πετάξει για λίγο. Στη φαντασία, η Μπεφάνα καβαλάει τη σκούπα αντίθετα από τις απεικονίσεις των μαγισσών, και δηλαδή κρατά τα κλαδιά μπροστά της. Ακόμη, στην περίπτωση αυτή, λοιπόν, η συγκεκριμένη εικονογραφία της Μπεφάνας δεν είναι ίδια με αυτή των μαγισσών.
Η κάλτσα
Ένα άλλο συχνό σφάλμα της "εικόνας" της Μπεφάνας σχετίζεται με το σάκο με τα δώρα: στην πραγματικότητα, η πραγματική Μπεφάνα φέρνει τα δώρα της, τον άνθρακα, και το σκόρδο της σε σάκους από ανοιγμένο άφτιαχτο γιούτα που παίρνουν τη μορφή μιας τεράστιας κάλτσας, ή σε ψάθινα καλάθια, εξαρτάται από την εδαφικότητα και την παράδοση του τόπου όπου γιορτάζεται.
Ο Άνθρακας
Σύμφωνα με την προφορική παράδοση, η Μπεφάνα μοιράζει δώρα στα καλά παιδιά και κάρβουνο και σκόρδο στα παιδιά άτακτα. Το κάρβουνο -ή ακόμη κι η στάχτη- από το αρχαίο τελετουργικό σύμβολο των πυρκαγιών που αρχικά τοποθετούνταν σε κάλτσες ή σε παπούτσια μαζί με τα γλυκά, στη μνήμη, ακριβώς, της εποχιακής αναγέννησης, αλλά και των μαριονετών που καίγονται. Από την οπτική της καθολικής ηθικής των μετέπειτα αιώνων, στις κάλτσες και τα παπούτσια τοποθετούνταν μόνο άνθρακας και/ή σκόρδο ως ποινή μόνο για τα παιδιά που είχαν συμπεριφερθεί άσχημα κατά τη διάρκεια του προηγούμενου έτους.
Εθνική εορτή της Μπεφάνας
Στην Ουρμπανία παραδοσιακά τοποθετείται το Επίσημο Σπίτι της Μπεφάνας. Επίσης γιορτάζεται κάθε χρόνο εκεί, η "Εθνική Γιορτή της Μπεφάνας", μια παράδοση είκοσι χρόνων τώρα πια, και γνωστή σε όλη την Ιταλία.
Στην Τοσκάνη, στην επαρχία του Γκροσσέτο, υπάρχουν οι "Μπεφάνοι", άντρες που την ημέρα των Θεοφανίων βγαίνουν μαζί με την Μπεφάνα στους δρόμους των χωριών της κάθε χώρας να τραγουδούν παραδοσιακά τραγούδια από τη Μαρέμμα, ευχόμενοι "καλό Πάσχα" (ευχή που συνδέεται με τη θεία λειτουργία των Θεοφανίων, όταν στην Εκκλησία διαβάζεται το "η διακήρυξη της ημέρας του Πάσχα").
Τραγουδάκια και λαϊκοί θρύλοι
Ω Μπεφάνα Μπεφανίνα γέμισε καλά την καλτσούλα! Μην φροντίζεις τους ιδιότροπους! Φέρε κούκλες και κομφετί!
Η Μπεφάνα έρχεται τη νύχτα με όλα τα παπούτσια χαλασμένα με τα μπαλώματα στη φούστα ζήτω ζήτω η Μπεφάνα!
απ' όπου προέρχεται η παραλλαγή:
Η Μπεφάνα έρχεται τη νύχτα με όλα τα παπούτσια χαλασμένα με τη ρωμαϊκή μύτη (ή: με το καπέλο το ρωμαϊκό) (ή: με το μπαλωμένο φουστάνι) ζήτω ζήτω η Μπεφάνα!
Αυτή είναι μια παραλλαγή διαδεδομένη στην Τοσκάνη:
Η Μπεφάνα έρχεται τη νύχτα με τα παπούτσια όλα χαλασμένα διασχίζει όλες τις στέγες φέρνει κούκλες και κομφετί
ή:
Η Μπεφάνα έρχεται τη νύχτα με τα παπούτσια όλα χαλασμένα αγοράζει ένα άλλο ζευγάρι με το φτερό και το μελάνι
Άλλες παραλλαγές:
Η Μπεφάνα έρχεται τη νύχτα με τα παπούτσια όλα χαλασμένα το φουστάνι τραλαλά η Μπεφάνα είναι εδώ!
Η Μπεφάνα έρχεται τη νύχτα με τα παπούτσια όλα χαλασμένα το φουστάνι όλο μπλε η Μπεφάνα έρχεται κάτω
Η Μπεφάνα έρχεται τη νύχτα με τα παπούτσια όλα χαλασμένα το φουστάνι με τη μεγάλη φούστα ζήτω ζήτω η Μπεφάνα!
Η Μπεφάνα έρχεται τη νύχτα με τα παπούτσια όλα χαλασμένα το φουστάνι και η μαντήλα έρχεται έρχεται η Μπεφάνα!
Η Μπεφάνα έρχεται τη νύχτα με τα παπούτσια όλα χαλασμένα και τα χάλασε στην κορυφή στην κορυφή η Μπεφάνα είναι καημενούλα
Η Μπεφάνα έρχεται τη νύχτα με τα παπούτσια όλα χαλασμένα φέρνει αέρα και τραμουντάνα ζήτω ζήτω η Μπεφάνα!
Σύμφωνα με μια "εκχριστιανισμένη" εκδοχή ενός θρύλου που χρονολογείται γύρω στο 12ο αιώνα, οι Τρεις Μάγοι, κατευθυνόμενοι προς τη Βηθλεέμ για να φέρουν τα δώρα στο Μωρό Ιησού, μη μπορώντας να βρουν το δρόμο τους, ζήτησαν πληροφορίες από μια ηλικιωμένη κυρία. Παρά τις επιμονές τους, για να μπορέσει να τους ακολουθήσει ώστε να επισκεφθεί το μωρό, η γυναίκα δε βγήκε από το σπίτι για να τους συνοδεύσει. Αργότερα, μετανιωμένη που δεν πήγε μαζί τους, αφού είχε ετοιμάσει ένα σάκο γεμάτο δώρα, βγήκε από το σπίτι και άρχισε να τους ψάχνει, χωρίς να το καταφέρνει. Έτσι σταματούσε σε κάθε σπίτι που έβρισκε μακρύ στο μονοπάτι, δωρίζοντας τα δώρα στα παιδιά που συναντούσε, με την ελπίδα ότι ένα από αυτά ήταν ο μικρός Ιησούς. Από εκείνη την στιγμή γυρνούσε τον κόσμο, κάνοντας δώρα σε όλα τα παιδιά, για να συγχωρεθεί.
Καντάδες
Σε κάποιες περιοχές της Ιταλίας, από αμνημονεύτων χρόνων, ακούγονται τραγούδια και καντάδες και παραδοσιακά τραγούδια της Μπεφάνας το απόγευμα και τη νύχτα μεταξύ 5 και 6 Ιανουαρίου.
Λογοτεχνία
'Έρχεται έρχεται η Μπεφάνα,"έρχεται από τα βουνά τα μεσάνυχτα."Πόσο κουρασμένη είναι! Την περιτριγυρίζουν το χιόνι, η παγωνιά κι η τραμουντάνα.'
Εξωτερικές συνδέσεις
Κατηγορία:Λαογραφία Κατηγορία:Γιορτές της Ιταλίας Κατηγορία:Πρόσωπα των Χριστουγέννων
Αμφιτρίτη (Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο αρ. 236)
Η Αμφιτρίτη που φιλοξενείται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο με αριθμό 236 είναι αρχαίο Ελληνικό γλυπτό που βρέθηκε στη θέση «Κλίμα» της Μήλου το 1877.
Περιγραφή
Το κολοσσιαίο άγαλμα είναι από Πάριο μάρμαρο. Λείπουν το κεφάλι που ήταν ένθετο, ο αριστερός πήχης και μέρη του βραχίονα, και το δεξί χέρι που επίσης ήταν πρόσθετο. Είναι κατασκευασμένο σε δύο κομμάτια μαρμάρου, συναρμολογημένα κάτω από το στήθος. Στηρίζεται στο έδαφος στο αριστερό πόδι. Παρουσιάζει τη νύφη Αμφιτρίτη ντυμένη με αχειρίδωτο χιτώνα μέχρι τα πόδια. Φοράει ζώνη κάτω από τους μαστούς και ιμάτιο κάτω από το αριστερό μπράτσο. Έχει το δεξί χέρι προτεταμένο και το αριστερό κολλημένο στο σώμα μέχρι τον αγκώνα. Το υπόλοιπο χέρι ήταν προτεταμένο.
Ιστορική τοποθέτηση
Το άγαλμα βρέθηκε μαζί με το άγαλμα του Ποσειδώνα και δύο άλλα αγάλματα. Κατά τον τρόπο επεξεργασίας του συμπεραίνουμε ότι είναι έργο του τέλους του 2ου αιώνα π.Χ.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαία ελληνικά αγάλματα Κατηγορία:Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στη Μήλο
Εθνόσημο των Βρετανικών Παρθένων Νήσων
right|170px
Το εθνόσημο των Βρετανικών Παρθένων Νήσων παραχωρήθηκε για πρώτη φορά το 1960.
Αποτελείται από έναν θυρεό, ο οποίος απεικονίζει μια κυρία ντυμένη στα λευκά που κρατά ένα χρυσό λυχνάρι και 11 ακόμα επίσης χρυσά λυχνάρια γύρω από αυτήν σε πράσινο φόντο.
Η γυναίκα αυτή εκπροσωπεί την Αγία Ούρσουλα, η οποία λέγεται ότι έκανε προσκύνημα στην Ευρώπη μαζί με 11.000 παρθένες γυναίκες. Η παράδοση αναφέρει ότι όταν ο Κολόμβος έφτασε για πρώτη φορά στα νησιά το 1493 ο τόπος του έφερε στη μνήμη την ιστορία της Αγίας Ούρσουλας και για το λόγο αυτό ονόμασε τα νησιά με το σημερινό τους όνομα.
Κάτω από το θυρεό, βρίσκεται μια περγαμηνή με τη λέξη «Vigilate» με κεφαλαία γράμματα, που είναι και το εθνικό ρητό στα νησιά και σημαίνει «Να Επαγρυπνείτε».
Πηγές
Βρετανικές Παρθένοι Νήσοι Κατηγορία:Βρετανικές Παρθένοι Νήσοι
Γεωλογική περίοδος
Η γεωλογική περίοδος είναι μία από τις πολλές υποδιαιρέσεις του γεωλογικού χρόνου. Αυτό επιτρέπει την διασταύρωση των πετρωμάτων και γεωλογικών γεγονότων από τόπο σε τόπο.
Μονμπαζέν
Το Μονμπαζέν (γαλλικά: Montbazin, οξιτανικά: Montbasin) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ερώ, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Γεωλογική περίοδος
Αυτές οι περίοδοι σχηματίζουν τα στοιχεία της ιεραρχίας των διαιρέσεων στις οποίες οι γεωλόγοι έχουν χωρίσει την ιστορία της Γης.
Μονμπαζέν
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μονμπαζινουά (γαλλικά: Montbazinois).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες του Ερώ
Γεωλογική περίοδος
Τα πετρώματα που σχηματίστηκαν κατά τη διάρκεια μιας περιόδου ανήκουν σε μια στρωματογραφική μονάδα που ονομάζεται σύστημα.
Δομή
Οι δώδεκα, προς το παρόν, αναγνωρισμένες περίοδοι του τρέχοντος γεωλογικού μεγααιώνος – του Φανεροζωικού – ορίζονται από τη Διεθνή Επιτροπή Στρωματογραφίας.
Το 2004 το τελευταίο μέρος της προκάμβριας περιόδου αποσπάστηκε από την Προκάμβρια και δημιουργήθηκε η εδιακρανική περίοδος. Ήταν η πρώτη νέα γεωλογική περίοδος στα τελευταία 130 χρόνια.
Κατηγορία:Γεωλογική χρονολογική κλίμακα Κατηγορία:Γεωχρονολόγηση Κατηγορία:Γεωλογικές περίοδοι Κατηγορία:Γεωλογία Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Λον Τσάνεϊ
Ο Λον Τσάνεϊ (αγγλικά: Lon Chaney, γεν. Leonidas Frank Chaney) ήταν Αμερικανός ηθοποιός.
Άγιος Δημητριανός
Βίος
Γεννήθηκε στο χωριό Συκές της Κυθηρίας. Ο πατέρας του ήταν ιερέας. Έγινε μοναχός και στη συνέχει πρεσβύτερος από τον επίσκοπο Χύτρων, Ευστάθιο. Ακολούθως διαδέχθηκε τον επίσκοπο στο θρόνο.
Λον Τσάνεϊ
Ταινιες
1919 The Miracle man (Paramount pictures) 1924 He who gets slapped 1925 Το φαντασμα της Όπερας (Universal pictures) 1926 Η Παναγία των Παρισίων 1927 Λονδινο μετά τα Μεσάνυχτα (MGM) 1929 The Unholy three
Άγιος Δημητριανός
Πηγές
Δημητριανος
Λον Τσάνεϊ
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Κολοράντο Σπρινγκς την 1 Απριλίου του 1883 και απεβίωσε στις 26 Αυγούστου του 1930. Πέθανε στα 1930 από καρκίνο στο λάρυγγα, λίγους μήνες πριν υποδυθεί το ρόλο του Δράκουλα, ο οποίος πήγε στον Μπέλα Λουγκόζι.
Καριέρα
Αρχικά ήταν ηθοποιός του θεάτρου, αργότερα όμως μεταπήδησε και στον κινηματογράφο. Καθιερώθηκε με ρόλους μεταμφιέσεων, όπως αυτόν του Κουασιμόδου στην Παναγία των Παρισίων το 1923, του Φαντάσματος στο Φάντασμα της Όπερας, ωστόσο έχει παίξει και σε άλλες ταινίες, όπως το Λονδίνο Μετά τα Μεσάνυχτα του Τοντ Μπράουνιγκ το 1927.
Προσωπική ζωή
Είχε ένα γιο, τον Λον Τσάνεϊ Τζούνιορ, ο οποίος ακολούθησε τη δεκαετία του '40 τα βήματα του πατέρα του, υποδυόμενος τέρατα όπως το Λυκάνθρωπο ή το τέρας του Φρανκενστάιν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί βωβών ταινιών Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες βωβών ταινιών Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
Νικόλαος Σάρος
thumb|right|250px|Εξώφυλλο του βιβλίου «Χρονογράφος» του Ψευδο-Δωροθέου (Τυπογραφείο Νικολάου Σάρου, Βενετία 1691) Ο Νικόλαος Σάρος ή Σάρρος ήταν Έλληνας ευπατρίδης και λόγιος, τυπογράφος και εκδότης από τα Ιωάννινα.
Βιογραφικά στοιχεία
Έζησε τον 17ο αιώνα. Εγκαταστάθηκε στη Βενετία, όπου έγινε μέλος της εκεί ελληνικής κοινότητας ήδη από το 1657. Εργάστηκε στο τυπογραφείο του Βενετσιάνου Michiel Angelo Barbon και κατόπιν, στις 23 Ιουνίου 1688 δημιούργησε δικό του τυπογραφείο, το οποίο έγινε σπουδαίο και ξακουστό.
Πέθανε περί το 1697. Το τυπογραφείο του διατηρήθηκε από τους απογόνους του (τα αδέλφια του Λάμπρο, Κωνσταντίνο και Ιωάννη), μέχρι το Φεβρουάριο του 1706 ή 1707, οπότε πουλήθηκε στον Antonio Bortoli, και συνέχισε να λειτουργεί μέχρι το 1778. Ο Αntonio Bortoli μάλιστα είχε αναλάβει να τυπώνει το όνομα του Σάρου και το τυπογραφικό του σήμα στις εκδόσεις του, ωσότου εξοφλήσει το αντίτιμο της αγοράς.
Εκδοτικό του έργο
Στο τυπογραφείο του εκδόθηκαν συνολικά 212 βιβλία, κυρίως λειτουργικά, ανάμεσα στα οποία διακρίνουμε αρκετά σημαντικά έργα, όπως: Όμως τα βιβλία που τυπώθηκαν με το όνομά του από το 1680 ως το 1788 ανέρχονται σε τουλάχιστον 315: κι αυτό γιατί υπέγραφε εκδόσεις του ήδη από το 1680 όταν εργαζόταν ως τυπογράφος στο εργαστήρι του Ιταλού Μιχαήλ Βαρβώνιου.
Δείτε επίσης
Ιστορία της ελληνικής τυπογραφίας
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες εκδότες Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 17ου αιώνα Κατηγορία:Έλληνες τυπογράφοι
Κλιματικός κίνδυνος
Ως όρος, ο κλιματικός κίνδυνος αναφέρεται σε εκτιμήσεις κινδύνου με βάση την επίσημη ανάλυση των συνεπειών, των πιθανοτήτων και των απαντήσεων στις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής και πώς οι κοινωνικοί περιορισμοί διαμορφώνουν τις επιλογές προσαρμογής στο φαινόμενο αυτό. Οι κοινές προσεγγίσεις στις στρατηγικές εκτίμησης και διαχείρισης κινδύνων που βασίζονται σε φυσικούς κινδύνους έχουν εφαρμοστεί στις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής, αν και υπάρχουν ιδιαιτερότητες στο θέμα της κλιματικής αλλαγής. Εισέρχοντας σε ένα κλιματικό σύστημα που δεν μένει πλέον μέσα σε ένα σταθερό εύρος ακραίων θερμοκρασιών, οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής αναμένεται να αυξηθούν κατά τις επόμενες δεκαετίες παρά τις προσπάθειες μετριασμού της. Οι συνεχιζόμενες αλλαγές στο κλιματικό σύστημα περιπλέκουν την αξιολόγηση των κινδύνων. Η εφαρμογή των σημερινών γνώσεων για την κατανόηση του κλιματικού κινδύνου περιπλέκεται περαιτέρω λόγω των σημαντικών διαφορών στις προβλέψεις για τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής ανά περιοχή, την επέκταση του αριθμού των αποτελεσμάτων που εξάγει ένα κλιματικό μοντέλο και την ανάγκη επιλογής ενός χρήσιμου συνόλου μελλοντικών κλιματικών σεναρίων στις αξιολογήσεις τους.
Οι διεθνείς και ερευνητικές κοινότητες εργάζονται σε διάφορες προσεγγίσεις για την διαχείριση του κλιματικού κινδύνου, συμπεριλαμβανομένης της ασφάλισης για τους κλιματικούς κινδύνους.
Φυσικές Καταστροφές / Ασθένειες
Σύμφωνα με τη Πέμπτη έκθεση αξιολόγησης της ΔΕΑΚ: "Οι επιπτώσεις από τα πρόσφατα ακραία που σχετίζονται με το κλίμα, όπως τα κύματα καύσωνα, οι ξηρασίες, οι πλημμύρες, οι κυκλώνες και οι πυρκαγιές, αποκαλύπτουν μια σημαντική ευπάθεια και έκθεση ορισμένων οικοσυστημάτων και πολλών ανθρώπινων συστημάτων στην τρέχουσα κλιματική μεταβλητότητα".
Αναμένονται να εκδηλωθούν οι ακόλουθες μελλοντικές επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής:
Οικονομικές επιπτώσεις
Ενώ αυτή επηρεάζει όλους τους οικονομικούς τομείς, οι επιπτώσεις στις διάφορες ηπείρους θα διαφέρουν. Εκτός από αυτούς τους άμεσους φυσικούς κινδύνους για το κλίμα υπάρχουν και έμμεσοι κίνδυνοι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Φυσικοί κίνδυνοι Κατηγορία:Ασφάλιση Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Ντέιβιντ Πίρεϊ
Ο  Ντέιβιντ Πίρεϊ (αγγλικά: David Pearey) είναι Άγγλος πολιτικός. Υπήρξε Κυβερνήτης των Βρετανικών Παρθένων Νήσων από τις 18 Απριλίου 2006 ως τις 5 Αυγούστου 2010.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις 15 Ιουλίου του 1948 και είχε διοριστεί από τη Βασίλισσα Ελισάβετ Κυβερνήτης των νησιών στις 18 Απριλίου του 2006. Υπήρξε ο αντιπρόσωπος της βασίλισσας στα νησιά και ενεργούσε ως ντε φάκτο αρχηγός κράτους. Προτού γίνει κυβερνήτης υπηρέτησε ως ύπατος αρμοστής στο Μαλάουι από το 2004 ως το 2005. Με τη σύζυγό του, Σούζαν, απέκτησε ένα παιδί.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κυβερνήτες των Βρετανικών Παρθένων Νήσων
Κλίμα της Σερβίας
Το σερβικό κλίμα είναι ηπειρωτικό στο βορρά, με κρύους χειμώνες και ζεστά, υγρά καλοκαίρια με καλά κατανεμημένες βροχοπτώσεις, και ένα κλίμα με περισσότερη επιρροή από την Αδριατική στο νότο, με ζεστά, ξηρά καλοκαίρια και φθινόπωρα και σχετικά ψυχρούς χειμώνες με έντονες εσωτερικές χιονοπτώσεις. Οι διαφορές στο υψόμετρο, η απόσταση από την Αδριατική Θάλασσα και οι μεγάλες λεκάνες απορροής, καθώς και η έκθεση στους ανέμους είναι οι αιτίες στις κλιματικές διαφορές στη χώρα. Η Βόρεια Σερβία έχει τυπικό ηπειρωτικό κλίμα, με αέριες μάζες από τη βόρεια και δυτική Ευρώπη που διαμορφώνουν το κλιματικό προφίλ. Η Νότια και Δυτική Σερβία υπόκειται σε Μεσογειακές επιρροές. Ωστόσο, οι Δειναρικές Άλπεις και άλλες οροσειρές συμβάλουν στην ψύξη του μεγαλύτερου μέρος των μαζών θερμού αέρας. Οι χειμώνες είναι αρκετά σκληροί στην περιοοχή της Ράσκα λόγω των βουνών που περιβάλλουν το οροπέδιο. Μεσογειακές μικροπεριοχές υπάρχουν σε ολόκληρη τη νότια Σερβία, στο Ζλάτιμπορ και την επαρχία Πτσίνια γύρω από την κοιλάδα και το ποταμό Πτσίνια. Η μέση ετήσια θερμοκρασία του αέρα για την περίοδο 1961-90 για την περιοχή, με υψόμετρο μέχρι 300 μέτρα είναι 10.9 °C. Οι περιοχές με υψόμετρο από 300 έως 500 μέτρα έχουν μια μέση ετήσια θερμοκρασία γύρω στους 10.0 °C, και οι περιοχές με πάνω από 1.000 μέτρα έχουν μέση ετήσια θερμοκρασία γύρω στους 6.0 °C. Η χαμηλότερη καταγεγραμμένη θερμοκρασία στη Σερβία ήταν −39.5 °C (13 Ιανουαρίου 1985, στο Καραγιουκίτσα Μπουνάρι στο Πεστέρ), και η υψηλότερη ήταν στους +44.9 °C  (24 Ιουλίου, 2007, Σμεντέρεβσκα Παλάνκα).
Παραπομπές
Κατηγορία:Σερβία-επέκταση
Πολιτική της Ισπανίας
Το πολίτευμα της Ισπανίας είναι Βασιλευόμενη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία. Αρχηγός Κράτους είναι ο εκάστοτε Ισπανός Μονάρχης και αρχηγός Κυβερνήσεως, ο Πρωθυπουργός. Το σύστημα είναι πολυκομματικό, με την κυβέρνηση να ασκεί εκτελεστική εξουσία και τα δύο σώματα του Κοινοβουλίου να ασκούν την κεντρική νομοθετική εξουσία. Η δικαστική εξουσία είναι ανεξάρτητη. Η χώρα έχει Σύνταγμα που τέθηκε σε ισχύ στις 29 Δεκεμβρίου του 1978. Στις 3 Οκτωβρίου του 2008 εγκρίθηκαν 4 διατάγματα από την κυβέρνηση και αναγνωρίστηκαν για πρώτη φορά επίσημα οι αδικίες που έγιναν σε βάρος των δημοκρατικών πολιτών από τον εμφύλιο πόλεμο και τη μετέπειτα δικτατορία του Φρανσίσκο Φράνκο
Ο Βασιλιάς και οι εξουσίες του
Ο τίτλος του είναι Βασιλιάς της Ισπανίας, αν και μπορεί να χρησιμοποιήσει όλους τους υπόλοιπους τίτλους του Στέμματος. Το Στέμμα, ως σύμβολο της ενότητας του έθνους, έχει διπλή λειτουργία. Πρώτον, αντιπροσωπεύει την ενότητα του κράτους στη οργανική διάκριση των εξουσιών. Ως εκ τούτου, διορίζει τον Πρωθυπουργό, συγκαλεί και διαλύει το Κοινοβούλιο, μεταξύ άλλων αρμοδιοτήτων του. Δεύτερον, εκπροσωπεί το ισπανικό κράτος στο σύνολό του σε σχέση με τις αυτόνομες κοινότητες, τα δικαιώματα των οποίων είναι συνταγματικά υποχρεωμένος να σέβεται.
Ο Βασιλιάς ανακηρύσσεται από το Κοινοβούλιο (Cortes Generales) και πρέπει να ορκιστεί να εκτελεί πιστά τα καθήκοντά του, να τηρεί το σύνταγμα και τους νόμους και να διασφαλίζει την τήρησή τους. καθώς και να σέβεται τα δικαιώματα των πολιτών και τα δικαιώματα των αυτόνομων κοινοτήτων.
Σύμφωνα με το Σύνταγμα της Ισπανίας, εναπόκειται στον Βασιλιά:
Όλοι οι πρεσβευτές και άλλοι διπλωματικοί αντιπρόσωποι είναι λαμβάνουν τα διαπιστευτήριά τους από αυτόν, ενώ οι ξένοι διπλωμάτες που βρίσκονται στην Ισπανία είναι διαπιστευμένοι σε αυτόν. Εκφράζει, επίσης, τη σύμφωνη γνώμη του κράτους για τη σύναψη διεθνών δεσμεύσεων μέσω συνθηκών. Έχει την εξουσία να κηρύσσει πόλεμο ή ειρήνη, έπειτα από την έγκριση του Κοινοβουλίου.
Στην πράξη, τα καθήκοντά του είναι ως επί το πλείστον εθιμοτυπικά και οι συνταγματικές διατάξεις είναι διατυπωμένες κατά τρόπο που να καθιστούν σαφή τον αυστηρά ουδέτερο και ακομμάτιστο χαρακτήρα του αξιώματός του. Στην πραγματικότητα, οι συντάκτες του Συντάγματος έκαναν προσεκτική χρήση της έκφρασης «είναι καθήκον του Βασιλιά», παραλείποντας σκόπιμα λέξεις, όπως «εξουσία», «ιδιότητα» ή «αρμοδιότητα», εξαλείφοντας έτσι κάθε έννοια μοναρχικών προνομίων, εντός της κοινοβουλευτικής μοναρχίας.
Με τον ίδιο τρόπο, ο Βασιλιάς δεν έχει υπέρτατη ελευθερία κατά την άσκηση των προαναφερθέντων εξουσιών του. Όλα αυτά πλαισιώνονται, περιορίζονται ή ασκούνται σύμφωνα με το σύνταγμα και τους νόμους ή μετά από αίτημα της εκτελεστικής εξουσίας ή εξουσιοδότηση του νομοθετικού σώματος.
Γραμμή διαδοχής
Το Ισπανικό Σύνταγμα, που εκδόθηκε το 1978, καθιέρωσε ρητά ότι ο Χουάν Κάρλος Α΄ είναι ο νόμιμος κληρονόμος της ισπανικής δυναστείας. Η αναφορά αυτή εξυπηρετούσε δύο σκοπούς. Πρώτον, υπογράμμιζε ότι η θέση του Βασιλιά προέρχεται από το Σύνταγμα, πηγή μέσα από την οποία το αξίωμα νομιμοποιείται δημοκρατικά. Δεύτερον, επαναβεβαίωνε τη δυναστική νομιμότητα του προσώπου του Χουάν Κάρλος Α΄, όχι τόσο για να τερματίσει τις ιστορικές δυναστικές διαμάχες, αλλά προκειμένου να αφαιρέσει όλα τα δικαιώματα διαδοχής από τον πατέρα του Πρίγκιπα Χουάν, Κόμη της Βαρκελώνης. Ο Χουάν αναγνώρισε τον Χουάν Κάρλος ως Βασιλιά, δύο χρόνια μετά την άνοδο του τελευταίου στο θρόνο. Ο Χουάν Κάρλος Α΄ ήταν ο συνταγματικός Βασιλιάς της Ισπανίας από το 1978 έως το 2014, όταν και παραιτήθηκε υπέρ του γιου του, Φιλίππου ΣΤ΄.
Το σύνταγμα ορίζει επίσης ότι η μοναρχία είναι κληρονομική, σύμφωνα με τους κανόνες της αρσενικής πρωτοτοκίας. Η νεότερη γραμμή προηγείται από την παλαιότερη και ο στενότερος βαθμός συγγένειας προηγείται του πιο μακρινού. Εντός του ίδιου βαθμού συγγένειας το αρσενικό προηγείται του θηλυκού, ενώ ανάμεσα στο ίδιο φύλο, οι μεγαλύτεροι σε ηλικία προηγούνται των νεότερων. Αυτό στην πράξη σημαίνει ότι το Στέμμα περνάει στον πρωτότοκο, ο οποίος θα έχει προτεραιότητα έναντι των αδελφών και των ξαδέλφων του. Γυναίκες μπορούν να ανέλθουν στο θρόνο μόνο υπό την προϋπόθεση ότι δεν έχουν μεγαλύτερους ή νεότερους άντρες αδελφούς. Ακόμη σύμφωνα με τη λεγόμενη «τακτική τάξη εκπροσώπησης», τα εγγόνια έχουν προτεραιότητα έναντι γονέων, θείων ή αδελφών του αποθανόντος βασιλιά. Σε περίπτωση που έχουν εξαντληθεί όλες οι πιθανές νόμιμες διατάξεις της πρωτοτοκίας και της εκπροσώπησης, τότε τα Γενικά Δικαστήρια μπορούν να επιλέξουν έναν διάδοχο, ο οποίος «θα ταιριάζει καλύτερα στο συμφέρον της Ισπανίας». Ο διάδοχος κατέχει τον τίτλο του Πρίγκιπα ή της Πριγκίπισσας των Αστουριών. Η σημερινή Διάδοχος του ισπανικού θρόνου είναι η Πριγκίπισσα Ελεονώρα των Αστουριών.
Νομοθετική εξουσία
Η νομοθετική εξουσία αποτελεί αρμοδιότητα του Ισπανικού Κοινοβουλίου (Cortes Generales). Το όνομα «Cortes» είναι σε χρήση από τους Μεσαιωνικούς Χρόνους, ενώ ο προσδιορισμός «Generales» προστέθηκε στο Σύνταγμα του 1978 για να υποδηλώσει τον εθνικό χαρακτήρα του Κοινοβουλίου, δεδομένου ότι τα νομοθετικά σώματα ορισμένων αυτόνομων κοινοτήτων φέρουν επίσης την ονομασία «Cortes». Το Κοινοβούλιο είναι ο ανώτατος θεσμός εκπροσώπησης του ισπανικού λαού. Αποτελείται από δύο σώματα, τη Βουλή των Αντιπροσώπων (Congreso de los Diputados) και τη Γερουσία (Senado). Τα Κοινοβούλιο ασκεί τη νομοθετική εξουσία του κράτους, εγκρίνοντας τον προϋπολογισμό και ελέγχοντας τις ενέργειες της κυβέρνησης. Όπως και στα περισσότερα κοινοβουλευτικά συστήματα, το μεγαλύτερο μέρος της νομοθετικής εξουσίας είναι στα χέρια της λεγόμενης κάτω βουλής, δηλαδή της Βουλής των Αντιπροσώπων. Ο Πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων προεδρεύει της ολομέλειας των δύο σωμάτων του Κοινοβουλίου.
Κάθε σώμα του Κοινοβουλίου συνεδριάζει σε ξεχωριστούς χώρους και εκτελεί τα καθήκοντά του ξεχωριστά, εκτός από συγκεκριμένες σημαντικές περιστάσεις, οπότε απαιτείται να διεξαχθεί η ολομέλεια. Τέτοιες περιστάσεις περιλαμβάνουν την επεξεργασία νομοσχεδίων που προτείνονται από την εκτελεστική εξουσία, από ένα από τα σώματα του Κοινοβουλίου, από μια αυτόνομη κοινότητα ή λόγω λαϊκής πρωτοβουλίας. Ακόμα, η έγκριση ή τροποποίηση του προϋπολογισμού του κράτους, που προτείνεται από τον πρωθυπουργό, απαιτεί την ολομέλεια των δύο σωμάτων του Κοινοβουλίου.
Η Βουλή των Αντιπροσώπων
Η Βουλή των Αντιπροσώπων ενσωματώνει το ελάχιστο 300 και το μέγιστο 400 βουλευτές (επί του παρόντος αποτελείται από 350), που εκλέγονται με καθολική, ελεύθερη, ίση, άμεση και μυστική ψηφοφορία. Η θητεία τους είναι τετραετής ή μέχρι τη διάλυση του σώματος του Κοινοβουλίου. Το σύστημα ψηφοφορίας που χρησιμοποιείται είναι αυτό της αναλογικής εκπροσώπησης με κλειστούς κομματικούς καταλόγους, σύμφωνα με τη Μέθοδο Ντ΄ Οντ. Σύμφωνα με αυτό το σύστημα, κάθε επαρχία αποτελεί μία εκλογική περιφέρεια και πρέπει να της αποδοθούν τουλάχιστον 2 βουλευτές. Στις αυτόνομες πόλεις Θέουτα και Μελίγια αποδίδονται σε έκαστη ένας βουλευτής.
Η Βουλή των Αντιπροσώπων μπορεί να εισάγει νομοθεσία και έχει επίσης την εξουσία να επικυρώσει ή να απορρίψει κάποιο νομοσχέδιο, που προτείνεται από την εκτελεστική εξουσία. Επίσης, εκλέγει, μέσω ψηφοφορίας, τον επικεφαλής της κυβέρνησης («πρωθυπουργό»), προτού εκείνος ορκιστεί ενώπιον του Βασιλιά. Η Βουλή των Αντιπροσώπων μπορεί να υιοθετήσει μια πρόταση μομφής, με την οποία, εφόσον εγκριθεί από την απόλυτη πλειοψηφία των βουλευτών, μπορεί να καθαιρέσει έναν πρωθυπουργό. Από την άλλη, ο πρωθυπουργός μπορεί να ζητήσει ανά πάσα στιγμή ψήφο εμπιστοσύνης από τη Βουλή των Αντιπροσώπων. Εάν δεν πετύχει να εξασφαλίσει την πλειοψηφία στην ψήφο αυτή, τότε το Κοινοβούλιο διαλύεται και προκηρύσσονται εκλογές.
Γερουσία
Το δεύτερο σημαντικότερο σώμα του Κοινοβουλίου είναι η Γερουσία. Πρόκειται ουσιαστικά για ένα σώμα εδαφικής εκπροσώπησης. Τέσσερις γερουσιαστές εκλέγονται για κάθε επαρχία της Ισπανίας, με εξαίρεση τις νησιωτικές επαρχίες, στις οποίες ο αριθμός των γερουσιαστών ποικίλλει: τρεις γερουσιαστές εκλέγονται για κάθε ένα από τα τρία μεγάλα νησιά (Γκραν Κανάρια, Μαγιόρκα και Τενερίφη) και ένας γερουσιαστής για κάθε ένα από τα νησιά Ίμπιζα-Φορμεντέρα, Μινόρκα, Φουερτεβεντούρα, Λα Γκομέρα, Ελ Ιέρο Λανθαρότε και Λα Πάλμα. Οι αυτόνομες πόλεις Θέουτα και Μελίγια εκλέγουν έκαστη δύο γερουσιαστές.
Επιπλέον, η νομοθετική συνέλευση κάθε αυτόνομης κοινότητας εκλέγει έναν γερουσιαστή, καθώς και έναν για κάθε ένα εκατομμύριο κατοίκους. Αυτή η εκλογή πρέπει να ακολουθεί, επομένως, την αναλογική εκπροσώπηση. Στις εκλογές του 2011, το σύστημα αυτό επέτρεψε την εκλογή 266 γερουσιαστών, 208 από τους οποίους εξελέγησαν και 58 διορίστηκαν από τις αυτόνομες κοινότητες. Οι γερουσιαστές υπηρετούν για μια τετραετή θητεία ή μέχρι τη διάλυση του Κοινοβουλίου. Ακόμα κι αν το Σύνταγμα αναφέρεται ρητά στη Γερουσία ως αίθουσα εδαφικής εκπροσώπησης, μόνο το ένα πέμπτο των γερουσιαστών αντιπροσωπεύουν πραγματικά τις αυτόνομες κοινότητες. Δεδομένου ότι το Σύνταγμα επέτρεψε τη δημιουργία αυτόνομων κοινοτήτων, αλλά η ίδια η διαδικασία ήταν «εμβρυϊκής» φύσης, η συντακτική συνέλευση επέλεξε την επαρχία ως βάση για την εδαφική εκπροσώπηση.
Η Γερουσία έχει λιγότερη εξουσία από τη Βουλή των Αντιπροσώπων. Μπορεί να ασκεί βέτο σε προτεινόμενη νομοθεσία, αλλά το βέτο της μπορεί να ανατραπεί από την απόλυτη πλειοψηφία των βουλευτών της Βουλής των Αντιπροσώπων. Η μόνη αποκλειστική εξουσία της αφορά τις αυτόνομες κοινότητες, με αποτέλεσμα να λειτουργεί σύμφωνα με τη φύση της «εδαφικής εκπροσώπησης». Η γενική πλειοψηφία των γερουσιαστών είναι το θεσμικό όργανο που εξουσιοδοτεί την κυβέρνηση να λάβει μέτρα για την επιβολή της συμμόρφωσης μιας αυτόνομης κοινότητας με τα συνταγματικά της καθήκοντα, όταν τα παραβιάζει. Για πρώτη φορά, την Παρασκευή 27 Οκτωβρίου 2017, η Γερουσία επικαλούμενη το άρθρο 155 του συντάγματος έδωσε στην κεντρική κυβέρνηση την εξουσία να απομακρύνει την κυβέρνηση της αυτόνομης περιφέρειας της Καταλονίας, επειδή ενήργησε κατά του συντάγματος του 1978, διενεργώντας ένα παράνομο δημοψήφισμα την 1η Οκτωβρίου του ίδιου έτους.
Κυβέρνηση της Ισπανίας
Σε εθνικό επίπεδο, η εκτελεστική εξουσία της Ισπανίας ασκείται μόνο από την «Κυβέρνηση». Ο Βασιλιάς είναι ο αρχηγός του κράτους, αλλά το Σύνταγμα δεν αποδίδει σε αυτόν οποιαδήποτε εκτελεστική λειτουργία. Η Κυβέρνηση αποτελείται από τον Πρωθυπουργό, γνωστό και ως Πρόεδρο της Κυβέρνησης, από ένα ή περισσότερους Αντιπροέδρους της Κυβέρνησης και τους Υπουργούς. Το συλλογικό όργανο που αποτελείται από τον πρωθυπουργό, τους αντιπροέδρους και όλους τους υπουργούς αποκαλείται «Υπουργικό Συμβούλιο». Η Κυβέρνηση είναι υπεύθυνη τόσο για την εσωτερική όσο και για την εξωτερική πολιτική, καθώς και για τις αμυντικές και οικονομικές πολιτικές.
Πρωθυπουργός της Ισπανίας από τις 2 Ιουνίου 2018 είναι ο Πέδρο Σάντσεθ, γενικός γραμματέας του Σοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος. Η σημερινή κυβέρνηση αποτελείται από τον Πρωθυπουργό, την Αντιπρόεδρο της Κυβέρνησης Κάρμεν Κάλβο και τους κάτωθι 17 Υπουργούς:
Φακόχοιρος
Ο Φακόχοιρος (επιστ. ονομ.: Phacochoerus), είναι γένος Αρτιοδάκτυλων της οικογένειας των Συΐδων και περιλαμβάνει τα είδη Φακόχοιρος ο Αιθιοπικός (Phacocheorus aethiopicus) και Φακόχοιρος ο Αφρικανικός (Phacocheorus africanus). Στις τοπικές κοινωνίες της Αφρικής ονομάζεται warthog, ενώ είναι γνωστός και ως αγριόχοιρος.
Περιγραφή
Τα θηλαστικά αυτά μπορούν να φτάσουν το μήκος των 190 εκ. (τα 45 ανήκουν στην ουρά) και ύψος ως το ακρώμιο 75 εκ. Είναι χοντρά και άχαρα με παχύ, ρυτιδωμένο δέρμα γκρίζου χρώματος, με λίγες σκληρές τρίχες πιο πυκνές στη σπονδυλική στήλη, όπου σχηματίζουν ένα είδος χαίτης. Οι φακόχοιροι έχουν στο ρύγχος τους τέσσερις κρεάτινες αποφύσεις από τις οποίες πήραν και το όνομά τους. Δύο από αυτές βρίσκονται κάτω από τα μάτια, ενώ οι άλλες δύο ανάμεσα στα μάτια και στα χείλη. Τα κεφάλια των φακόχοιρων είναι πολύ ανεπτυγμένα και έχουν μικρά και μυτερά αυτιά. Τα ρύγχη τους είναι επιμήκη και από τα χείλη εξέχουν οι χαυλιόδοντες που είναι κυρτοί προς τα πάνω, στερούνται σμάλτου και αναπτύσονται συνεχώς, φτάνοντας μερικές φορές το μήκος των 50 εκατοστών. Τους αρέσει να ζουν κοντά σε νερόλακκους και να καλύπτονται με λάσπη, για να προστατεύσουν το δέρμα τους από τον ήλιο και τα κουνούπια. Οι φακόχοιροι που περιλαμβάνουν μερικά υποείδη, ζουν κατά αγέλες με οικογενειακή βάση (ένας αρσενικός, μια θηλυκιά και τα μικρά τους, συνήθως 1-8) στις σαβάνες της Αφρικής νότια της Σαχάρα, είναι φυτοφάγα και τρέφονται με βολβούς και ρίζες. Επειδή δεν έχουν όλους τους σπονδύλους στη σπονδυλική τους στήλη (με αποτέλεσμα να μην μπορούν να στρίψουν κανονικά το κεφάλι τους), όταν τρώνε γονατίζουν στα μπροστινά τους πόδια για να φτάσουν το φαγητό τους. Υπερασπίζονται με γενναιότητα τα μικρά τους απέναντι στα αρπακτικά, ακόμα και εναντίον λιονταριών. Υφίστανται εντατικό κυνήγι για το κρέας, τους χαυλιόδοντες και το δέρμα τους, που χρησιμοποιείται με πολλούς τρόπους.
Πηγές
Κατηγορία:Αρτιοδάκτυλα Κατηγορία:Θηλαστικά της Αφρικής Κατηγορία:Συΐδες
Σιδηροκυανιούχο ιόν
Σιδηροκυανιούχο ή εξακυανοσιδηρικό(ΙΙ) είναι το όνομα του συμπλόκου ανιόντος [Fe(CN)]64−. Σε υδατικό διάλυμα είναι σχετικά αδρανές και συνήθως είναι διαθέσιμο με τη μορφή του άλατος με κάλιο, του σιδηροκυανιούχου καλίου, K4Fe(CN)6.
Δομή - Φυσικά χαρακτηριστικά
Το σιδηροκυανιούχο ιόν έχει έλλειψη μαγνητικής ροπής (είναι δηλαδή διαμαγνητικό) και το κεντρικό άτομο του σιδήρου έχει αριθμό οξείδωσης +2.
Χημικά χαρακτηριστικά
Το ιόν εμφανίζεται όταν διαλυθεί σύμπλοκο που το περιέχει. Αν δηλαδή διαλυθεί στο νερό το Κ4[Fe(CN)6] δεν προκύπτουν ιόντα Fe2+ αλλά λαμβάνει χώρα η ισορροπία :
Στο σιδηρο- και στο σιδηρι-ιόν τα κεντρικά άτομα Fe2+ (στο σιδηροκυανιούχο) και Fe3+ (στο σιδηρικυανιούχο) έχουν ιονικές ακτίνες αντίστοιχα 0,76 Å και 0,64 Å. Επομένως η πυκνότητα φορτίου είναι πολύ μεγαλύτερη στο ιόν Fe3+, αφού αυτό έχει μικρότερη ιονική ακτίνα, οπότε αυτό εξασκεί μεγαλύτερες έλξεις στους υποκαταστάτες και συνεπώς το σύμπλοκο [Fe(CN)6]3− είναι σταθερότερο του [Fe(CN)6]4−.
Η αντικατάσταση ενός ligand CN- στο [Fe(CN)6]4− από διάφορα μόρια όπως H2O, NO, NO2, NH3, CΟ κ.ά. οδηγεί στο σχηματισμό μονο-υποκατεστημένων συμπλόκων όπως [Fe(CN)5(H2O)]3-, [Fe(CN)5(CO)]3- κλπ.
Χημικές αντιδράσεις
Αντιδραστήρια που οξειδώνουν τα σιδηροκυανιούχα είναι το όζον, O3, το Cl2, το Br2, το υπεροξείδιο του υδρογόνου, H2O2, τα υπερμαγγανικά, MnO4-, τα χλωρικά, ClO3-, τα διχρωμικά Cr2O72- και το δημήτριο, Ce(IV).
Όταν θερμαίνεται αλκαλικό διάλυμα σιδηροκυανιούχων για 60 ώρες στους 90 °C, καταβυθίζεται μικρή ποσότητα υδροξειδίου του σιδήρου(ΙΙ) αλλά γρήγορα επαναδιαλύεται αφού η ισορροπία : είναι μετατοπισμένη προς τα αριστερά.
Το σιδηροκυανιούχο ιόν δεν εμφανίζει κανενός είδους ισομέρεια και είναι πολύ σταθερό με σταθερά ασταθείας της ισορροπίας : Καστ = 1×10−35
Το σύστημα σιδηροκυανιούχα-σιδηρικυανιούχα
Η σημαντικότερη αντίδραση των σιδηροκυανιούχων είναι η οξείδωσή τους προς σιδηρικυανιούχα και η αποκατάσταση της ισορροπίας :
Οι παρατηρούμενες τιμές του δυναμικού οξειδοαναγωγής ενός διαλύματος που περιέχει ίσες συγκεντρώσεις [Fe(CN)6]3– και [Fe(CN)6]4–, ποικίλουν ανάλογα με τη συγκέντρωση και την (πιθανή) παρουσία κατιόντων. Ορισμένες τυπικές τιμές, χωρίς την προσθήκη ηλεκτρολυτών, δίνονται στον πίνακα που ακολουθεί :
Από τις παραπάνω αλλά και άλλες τιμές προκύπτει το κανονικό δυναμικό οξειδοαναγωγής Ε0 = +0,356 Volt, σε μηδενική ιονική ισχύ.
Τα ισχυρά οξέα αυξάνουν το δυναμικό περισσότερο από ουδέτερα άλατα της ίδιας ιονικής ισχύος. Για παράδειγμα, παρουσία θειικού οξέος, H2SO4 και για συγκέντρωση 0,5 Μ, το Ε0 γίνεται +0,69 Volt ενώ για συγκέντρωση 1 Μ γίνεται +0,72 Volt. Αντίθετα, τα υδροξυλιόντα επηρεάζουν λίγο το δυναμικό. Η παρουσία αλκαλιμετάλλων αυξάνει ελαφρά το δυναμικό από το καίσιο προς το λίθιο.
Η διαφορά μεταξύ των Ε0 των συστημάτων Fe3+/Fe2+ και [Fe(CN)6]3–/[Fe(CN)6]4– προϋποθέτει ότι το σιδηρικυανιούχο είναι σταθερότερο του σιδηροκυανιούχου, όσον αφορά την (υποθετική) αποσύνθεσή τους στα συστατικά τους στοιχεία, κατά έναν παράγοντα 107.
Πρέπει να σημειωθεί ότι ούτε το σύμπλοκο [Fe(CN)6]4– ούτε το [Fe(CN)6]3– διασπώνται-αποσυντίθενται στα στοιχεία τους σε διάλυμα αφού η σταθερά διάσπασης του πρώτου είναι K = 10−35 και του δεύτερου K = 10−42.
Σχηματισμός - κατάταξη του συμπλόκου
300px|right|thumb|Υβριδισμός τροχιακών του Fe2+ για το σχηματισμό του σιδηροκυανιούχου ιόντος, σύμφωνα με την VBT
Σύμφωνα με τη θεωρία δεσμού-σθένους (Valence-Bond Theory, VBT) του Πόλινγκ (Linus Pauling) τα τέσσερα μονήρη ηλεκτρόνια που υπάρχουν στα 3d ατομικά τροχιακά του Fe2+ αναγκάζονται υπό την επίδραση των κυανιούχων, CN–, να συμπτυχθούν σε τρία 3d τροχιακά, οπότε τα δύο πλέον κενά 3d μαζί με τo 4s και τα 4p ατομικά τροχιακά (που ούτως ή άλλως υπάρχουν αλλά χωρίς ηλεκτρόνια) υβριδοποιούνται δίνοντας έξι d2sp3 υβριδισμένα τροχιακά οκταεδρικής συμμετρίας τα οποία και δημιουργούν δεσμούς συναρμογής με τα CN–. Τo σιδηροκυανιούχο κατατάσσεται στα σύμπλοκα ασθενούς πεδίου, χαμηλού spin, αφού οι υποκαταστάτες δηλαδή τα CN–, σχηματίζουν δεσμούς συναρμογής με τα προτελευταία d τροχιακά του κεντρικού ιόντος Fe2+.
Χρήσεις
Το ιόν χρησιμοποιείται με τη μορφή των αλάτων του όπως το σιδηροκυανιούχο κάλιο, ο σιδηροκυανιούχος σίδηρος κ.ά. σε διάφορες χρήσεις όπως ως πρόσθετα στα τρόφιμα, ως χρωστικές κλπ.
Το σιδηροκυανιούχο ιόν είναι κινητικά αδρανές και δύσκολα ανταλλάσσει τα ligands με άλλα ιόντα. Έτσι, η δηλητηρίαση από κυανιούχα άλατα (π.χ. KCN) αντιμετωπίζεται με χορήγηση αλάτων του Fe2+, έτσι ώστε να σχηματιστεί σύμπλοκο όπως το [Fe(CN)6]4− που είναι αδρανές και να αντιμετωπιστεί η τοξικότητα των CN–. Αντίθετα, το συγγενικό σιδηρικυανιούχο ιόν δεν είναι κινητικά αδρανές, δίνει εύκολα τα κυανιούχα ιόντα και συνεπώς είναι και το ίδιο πολύ τοξικό.
Σημειώσεις
<references group ="Σημ."/>
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Ιόντα Κατηγορία:Ανόργανη χημεία
Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών ΣΤΟΚ 2017-18
Το Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών ΣΤΟΚ 2017-18 ήταν η 41η έκδοση του Πρωταθλήματος Πρωταθλητριών ΣΤΟΚ. Νικητής ήταν ο ΑΠΟΝΑ Ανάγυιας για 1η φορά στην ιστορία του.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών ΣΤΟΚ 2017-18 συμμετείχαν οι 11 πρωταθλήτριες ομάδες από τα πρωταθλήματα των αγροτικών (τοπικών) ομοσπονδιών μελών της ΣΤΟΚ.
Συμμετέχουσες ομάδες
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τις συμμετέχουσες ομάδες και την ομοσπονδία από την οποία προέρχονταν.
Προκριματικά
Στη προκριματική συμμετείχαν οι 6 από τις 11 ομάδες. Οι υπόλοιπες 5 ομάδες πέρασαν στα προημιτελικά χωρίς αγώνα, μετά από κλήρωση. Οι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στις 18 Απριλίου 2018.
Προημιτελικά
Στην προημιτελική φάση συμμετείχαν οι ομάδες που προκρίθηκαν από τα προκριματικά και οι ομάδες που εξαιρέθηκαν από αυτά. Οι αγώνες έγιναν στις 21 Απριλίου 2018.
Ημιτελικά
Στην ημιτελική φάση συμμετείχαν οι ομάδες που προκρίθηκαν από την προημιτελική φάση. Οι αγώνες έγιναν στις 25 Απριλίου 2019 σε ουδέτερα στάδια.
Τελικός
Στον τελικό προκρίθηκαν ο ΑΠΟΝΑ Ανάγυιας και η. Ο τελικός διεξήχθη στις 29 Απριλίου 2018 στο. Νικητής ήταν ο ΑΠΟΝΑ Ανάγυιας με σκορ 1-0.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών ΣΤΟΚ Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2017–2018
Atenistas
Οι Atenistas είναι μια κίνηση Αθηναίων πολιτών με στόχο την ενεργό συνεισφορά τους στα κοινωνικά δρώμενα.
Γενικά
Οι Atenistas αποτελούν μια ανοιχτή ομάδα Αθηναίων, που δραστηριοποιούνται οργανώνοντας μια σειρά πρωτοβουλιών με γνώμονα τη βελτίωση της Αθήνας.
Δεν αποτελούν κάποια κομματική ή πολιτική οργάνωση.
Θέσεις
Οι Atenistas δίνουν προτεραιότητα σε δράσεις, που αφορούν την ελεύθερη προσβασιμότητα στους δημόσιο χώρο όπως τα ελεύθερα πεζοδρόμια, πεζόδρομοι, πλατείες.
Αναγνωρίζουν ότι δεν είναι οι αρμόδιοι φορείς για τη συνολική αναμόρφωση της Αθήνας, όμως δίνουν σημασία στη δύναμη της ομάδας ειδικά σε μικρή κλίμακα.
Θεωρούν ότι μεγάλο τμήμα των προβλημάτων της πόλης μας προέρχεται από τη συχνή ανυπακοή απέναντι στους κανόνες. Τάσσονται υπέρ της χρήσης του ποδηλάτου ως μια λύση μη επιβάρυνσης του περιβάλλοντος και απόδοσης μιας πιο ανθρώπινης χροιάς στο κέντρο της Αθήνας.
Υποστηρίζουν όσες ενέργειες προέρχονται και από άλλους φορείς ή άλλες πρωτοβουλίες με στόχο την ανάδειξη της Αθήνας.
Δράσεις
Οι Atenistas προχωρούν σε κοινωνικές δράσεις, όπως η συλλογή τροφίμων και η προσφορά τους σε άλλες κοινωνικές οργανώσεις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτιστικοί σύλλογοι της Αθήνας
Ολυμπιακός Σ.Φ.Π. (ταεκβοντό)
Ιστορία
Το 1979 αναγνωρίστηκε ως επίσημο άθλημα από τη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού (Γ.Γ.Α.) και εντάχθηκε στη σκέπη του ΣΕΓΑΣ, καθώς μέχρι τότε δεν είχε ιδρυθεί κάποια Ελληνική Ομοσπονδία Τάε Κβο Ντο. Πολύ γρήγορα εμφανίστηκαν αρκετά σωματεία που ίδρυσαν αντίστοιχο τμήμα και η ανάπτυξη που γνώρισε το τμήμα ραγδαία. Μάλιστα, το 1987 ιδρύθηκε και και επίσημα η Ελληνική Ομοσπονδία Τάε Κβο Ντο, με αποτέλεσμα το πανελλήνιο πρωτάθλημα να αποκτήσει περισσότερη δυναμικότητα και δημοφιλία.
Από τις πρώτες μέρες λειτουργίας του, εγράφησαν στο συγκεκριμένο τμήμα αρκετοί αθλητές, κυρίως μικρών ηλικιών, με αποτέλεσμα ο Ολυμπιακός να μη λάβει μέρος από τον πρώτο κιόλας χρόνο στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Τάε Κβο Ντο, αλλά να περιοριστεί στη συμμετοχή σε τοπικά τουρνουά.
Το νεοσύστατο τμήμα του ταεκβοντό στεγάζεται στις αθλητικές εγκαταστάσεις του σταδίου "Γεώργιος Καραϊσκάκης", έπειτα από συνεννόηση του Μιχάλη Μουρούτσου με τον πρόεδρο της ΠΑΕ Ολυμπιακός, Ευάγγελο Μαρινάκη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
ταεκβοντo
Πουσάν (Ερώ)
Το Πουσάν (γαλλικά: Poussan, οξιτανικά: Poçan) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ερώ, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Πουσαναί (γαλλικά: Poussannais).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες του Ερώ
ΦφΛ Οσναμπρύκ
Ο ΦφΛ Οσναμπρύκ είναι γερμανικός αθλητικός σύλλογος από την πόλη Οσναμπρύκ της Κάτω Σαξονίας, που ιδρύθηκε το 1899. Διαθέτει τμήματα καλαθοσφαίρισης, γυμναστικής, κολύμβησης, επιτραπέζιας αντιπτέρισης και αντισφαίρισης, αλλά είναι περισσότερο γνωστός για το ποδοσφαιρικό του τμήμα. Η ποδοσφαιρική ομάδα αγωνίζεται τη σεζόν 2019-20 ξανά στην 2. Μπούντεσλιγκα, ως πρωταθλήτρια της 3ης Λίγκα. Έδρα της ομάδας είναι το Osnatel-Arena χωρητικότητας 16.130 θεατών. Τα χρώματα της ομάδας είναι το μωβ και το λευκό. Η υψηλότερη κατηγορία στην οποία έχει αγωνιστεί είναι η 2η Μπούντεσλιγκα, ενώ η καλύτερη θέση που έχει καταλάβει είναι η 6η τη σεζόν 1986-87, όπου συγκέεντρωσε 44 βαθμούς. Ντέρμπι θεωρούνται οι αναμετρήσεις της με την ΣΦ Μέπεν, την Πρόισεν Μύνστερ και άλλες ομάδες της Κάτω Σαξονίας, όπως τις Άιντραχτ Μπράουνσβαϊγκ, Αννόβερο 96, ΦφΛ Όλντενμπουργκ και Κίκερς Έμντεν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Γερμανίας Κατηγορία:Γερμανικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1899 Κατηγορία:Οσναμπρύκ
Μπαρακάλντο
Το Μπαρακάλντο (βασκ. Barakaldo, ισπ. Baracaldo) είναι δήμος στη Χώρα των Βάσκων στην Ισπανία. Βρίσκεται στον Κόλπο (επαρχία), αλλά διοικητικά περιλαμβάνεται στην «Αυτόνομη Κοινότητα των Βάσκων», στην αριστερή όχθη των εκβολών του ποταμού Μπιλμπάο. Το Μπαρακαλντο είναι τμήμα της μητροπολιτικής περιοχής Μπιλμπάο και ο επίσημος πληθυσμός του κατά την απογραφή του 2011 ήταν 100.061 κάτοικοι που ζουν σε μια έκταση γης 29,39 χιλιόμετρα ². Η περιοχή έχει βιομηχανική παράδοση και έχει υποστεί σημαντικές αναπλάσεις με νέες εμπορικές και κατοικημένες περιοχές που αντικαθιστά τις κάποτε ενεργές βιομηχανικές ζώνες.
Ιστορία
Λίγες ισπανικές πόλεις έχουν αναπτυχθεί ταχύτερα από ότι το Μπαρακάλντο, του οποίου σχεδόν διπλασιάστηκε ο πληθυσμός μεταξύ 1880 και 1900. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου πολλοί εργάτες μετανάστες εγκαταστάθηκαν στην πόλη. Με τις εργασίες σιδήρου και το εργοστάσιο δυναμίτη του Μπαρακάλντο γνώρισε μεγάλη άνθηση, λόγω της αυξημένης παραγωγής των μεταλλείων Biscayan, την επέκταση των σιδηροδρόμων στην περιοχή και την ανάπτυξη της ναυτιλίας στο Μπιλμπάο. Το χαμηλό επίπεδο παραγωγής του Μπαρακάλντο καλύπτεται από τις καλλιέργειες καλαμποκιού και αμπελιών.
Το σύγχρονο Μπαρακάλντο αργότερα έγινε το τελικό σημείο μιας μεταλλευτικής σιδηροδρομικής γραμμής, αφού η εξόρυξη σιδήρου ήταν μια σημαντική οικονομική δραστηριότητα της περιοχής κατά τη διάρκεια του 19ου και του 20ού αιώνα. Η βιομηχανία ατσαλιού, με επικεφαλής την Altos Hornos de Vizcaya, είχε μια πολύ σημαντική παρουσία κατά τη διάρκεια του 20ού αιώνα, έως ότου η βιομηχανική ύφεση έπληξε την οικονομία της περιοχής σκληρά στη δεκαετία του 1980.
Κατά τις τελευταίες δεκαετίες, οι βιομηχανικές ζώνες γύρω από το Μπαρακάλντο έχουν μειωθεί σε σημασία καθώς πολλές μεγάλες εταιρείες έχουν κλείσει, (π.χ. Babcock & Wilcox). Υπάρχουν ακόμα μερικά ενεργά εργοστάσια, αλλά σε τομείς, που κάποτε ήταν σε μεγάλο βιομηχανικό βαθμό, συνεχίζουν να αναμορφώνονται σε κατοικημένες ιδιότητες, τα πάρκα και τα εμπορικά κέντρα (π.χ. Ikea και MegaPark). Ένα μεγάλο εκθεσιακό κέντρο (BEC, το Εκθεσιακό Κέντρο του Μπιλμπάο) έχει πρόσφατα χτιστεί στις παρυφές της πόλης, στο Άνσιο.