cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Το Σιλμαρίλλιον
Χούαν
Ο Χούαν στο βιβλίο του Τόλκιν, είναι ο αρχηγός των λυκόσκυλων στη Μέση Γη. Γεννήθηκε στο Βάλινορ (Valinor) και ανήκε στον Όρομε (Oromë) ο οποίος και τον έδωσε στον Κέλεγκορμ (Celegorm) γιο του Φεανόρ (Fëanor), όταν αυτός έφυγε από το Βάλινορ για την Μέση Γη μαζί με τους υπόλοιπους Νόλντορ (Noldor). Για το Χούαν (Huan) είχε οριστεί ότι πριν το θάνατό του μπορούσε να μιλήσει τρεις φορές, όπως και έγινε στη συνέχεια, κερδίζοντας την αγάπη του η ξωθιά  Λούθιεν (Lúthien) στην προσπάθεια της να βρει το θνητό Μπέρεν (Beren) τον οποίο και αγαπούσε. Ο Χούαν πάλεψε και νίκησε το ανδρείκελο του Μόργκοθ (Morgoth), τον Σάουρον, αλλά ο χαμός του ήταν απο το λυκόσκυλο του Μόργκοθ, τον Κάρχαροθ (Carcharoth) στο δάσος του Ντόριαθ (Doriath).
Φέανορ
Ο Φέανορ ειναι ο δημιουργός των πετραδιών Σίλμαριλ και ο ικανότερος των ξωτικών σε δεξιοσύνη. Είναι γιος του Φινγουε, βασιλέα των Νόλτορ και της Μίριελ, και υποκίνησε επανάσταση στο βάλινορ μετά το θάνατο του πατέρα του, και ο Μόργκοθ του έκλεψε τα πετράδια Σίλμαριλ, που προκάλεσε έτσι την κατάρα του Μαντος, και ηταν ο δικος του ορκος και των παιδιών του να κάνουν τα σιλμαριλ ξανά δικά τους είτε τα είχε ο Μοργκοθ, που πρώτος ο Φέανορ τον ονόμασε έτσι, είτε κάποιο άλλο πλάσμα καλό ή κακό, ξεκινώντας τον πόλεμο ο ίδιος, ωστόσο πέθανε λίγο μετά αφότου πάτησε το πόδι του στα βόρια του Μπελέριαντ. Χτυπήθηκε από τον άρχοντα των μπαλρογκ, τον Γκόθμογκ, και βαριά τραυματισμένος πέθανε λίγο μετα λέγοντας όμως στους γιους του να κρατήσουν τον όρκο τους και να εκδικηθούν, ενώ το πνεύμα του έγινε φωτιά λίγο μετά το θάνατο του.
Ιωάννης Α΄ του Λα Μαρς
Ο Ιωάννης Α΄ (Jean Ier de Bourbon-La Marche, 1344 - 11 Ιουνίου 1393) από τον Οίκο των Βουρβόνων, κόμης του Λα Μάρς (1362 - 1393) και κόμης του Βαντόμ (1374 - 1393) ήταν ο δεύτερος γιος του Ιακώβου Α΄, κόμη του Λα Μαρς, και της Ιωάννας του Σατιγιόν, κόρης του Ούγου του Σατιγιόν. Νεαρός ακόμη, στη μάχη του Πουατιέ συνελήφθη αιχμάλωτος, αλλά αργότερα απελευθερώθηκε. Μετά τη μάχη του Μπρινιέ και το θάνατο σε αυτήν του πατέρα του και του μεγαλύτερου αδελφού του Πέτρου Β΄ που τραυματίστηκαν θανάσιμα (1362) τους διαδέχθηκε στην κομητεία του Λα Μαρς. Παντρεύτηκε το Σεπτέμβριο του 1364 την Αικατερίνη του Βαντόμ, κόρη του Ιωάννη ΣΤ΄, κόμητος του Βαντόμ.
Πήρε ενεργό μέρος στον 100ετή πόλεμο και έγινε κυβερνήτης του Λιμουζέν, ελπίζοντας να το ανακαταλάβει από τους Άγγλους. Ενώθηκε με τον Βερτράνδο του Γκεσλίν στην εκστρατεία του (1366) στην Καστίλη. Το 1374 ο κουνιάδος του Μπουσάρ Ζ΄, κόμης του Βαντόμ, πέθανε και κληρονόμησε το δουκάτο του για λογαριασμό της συζύγου του Αικατερίνης. Πήρε μέρος στην εκστρατεία του Καρόλου ΣΤ΄ στη Φλάνδρα (1382) και πολέμησε (1392) στη Βρετάνη. Ξανάκτισε το κάστρο της Βαντόμ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1364 την Αικατερίνη των Μοντουάρ, κόρη του Ιωάννη ΣΤ΄ κόμη του Βαντόμ. Το 1372 η Αικατερίνη κληρονόμησε την κομητεία του Βαντόμ. Παιδιά τους ήταν:
Ο μεγαλύτερος γιος του Ιάκωβος Β΄ κληρονόμησε το δουκάτο του Λα Μάρς και ο δεύτερος γιος Λουδοβίκος αυτό του Βαντόμ.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων Κατηγορία:Πρόσωπα του Εκατονταετούς Πολέμου
Σεμπαζάκ-Κονκουρές
Το Σεμπαζάκ-Κονκουρές (γαλλικά: Sébazac-Concourès, οξιτανικά: Sebasac) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Αβερόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σεμπαζακουά (γαλλικά: Sébazacois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Αβερόν
Μεγάλη Βουλγαρία
H Μεγάλη Βουλγαρία είναι η ανεπίσημη ονομασία η οποία δόθηκε στα βουλγαρικά εδάφη, όπως αυτά ορίστηκαν βάση της Συνθήκης του Αγίου Στεφάνου του 1878, η οποία, έπειτα από τον Ρωσοτουρκικό Πόλεμο του 1877-1878, στόχευε στην, εν μέρει, επανασύσταση των μεσαιωνικών βουλγαρικών βασιλείων, προ της τουρκική κατάληψης. Η ημέρα της υπογραφής της συνθήκης αποτελεί την εθνική εορτή της Βουλγαρίας. thumb|250px|Οι [[αλυτρωτισμός|αλυτρωτικές ιδέες εντός των Βαλκανίων το 1912, μεταξύ των οποίων και η «Μεγάλη Βουλγαρία».]]
Ωστόσο, η Βρετανική Αυτοκρατορία και η Αυστροουγγαρία αντιτάχθηκαν στη συγκεκριμένη συνθήκη, η οποία, σύμφωνα με τις τελευταίες, ενθάρρυνε τον πανσλαβισμό. Συγκεκριμένα, φοβόντουσαν πως μια ισχυρή Βουλγαρία θα καθίστατο ως ένας δορυφόρος της Ρωσίας και μια απειλή για την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Στις 13 Ιουλίου 1878, έπειτα από το Συνέδριο του Βερολίνου, η Συνθήκη του Βερολίνου ακύρωσε εκείνη του Αγίου Στεφάνου, ιδρύοντας ένα μικρού μεγέθους πριγκιπάτο στη Βουλγαρία, το οποίο εκτεινόταν γεωγραφικά από τον Δούναβη έως τον Αίμο, υποτελές του Σουλτάνο, καθώς και την οθωμανική αυτόνομη επαρχία της Ανατολικής Ρωμυλίας, ενώ η Μακεδονία παρέμεινε υπό τουρκικό έλεγχο. Η νέα αυτή συνθήκη άφησε μόνιμη δυσαρέσκεια στη Βουλγαρία, της οποίας οι δύο οντότητες πέτυχαν να ενωθούν παρά μόνον το 1885, ενώ η ανεξαρτησία της αναγνωρίστηκε παρά μόνον το 1908. Οι συγκεκριμένες επιπτώσεις διήρκεσαν έως τα μέσα του 20ού αιώνα, με τη Βουλγαρία να προσπαθεί, μάταια, να επανέλθει στα σύνορά της, όπως αυτά είχαν οριοθετηθεί στο πλαίσιο της Συνθήκης του Αγίου Στεφάνου, κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων, συμμαχώντας, παράλληλα, κατά τη διάρκεια των δύο παγκοσμίων πολέμων με τη Γερμανία.
Σήμερα, μια μειοψηφία εθνικιστικών κινημάτων υπερασπίζεται μια εθνοτική ιδέα, σύμφωνα με την οποία οι Βούλγαροι και οι Σλαβομακεδόνες αποτελούν έναν και μοναδικό λαό, καθώς και μια εδαφική αλυτρωτική ιδέα, βάση της οποίας διεκδικούν εδάφη τα οποία είχαν τα οποία είχαν προσδιοριστεί ως βουλγαρικά, στο πλαίσιο της Συνθήκης του Αγίου Στεφάνου (μεταξύ άλλων, η Βόρεια Μακεδονία), καθώς και άλλα εδάφη, ελληνικά (Ανατολική Μακεδονία και Θράκη), σερβικά (Πιρίν), ρουμανικά (Δοβρουτσά) και ουκρανικά (Μπουντζάκ), τα οποία ανήκαν κατά το παρελθόν σε κάποιο εκ των ιστορικών βουλγαρικών κρατών, ή τα οποία φιλοξενούν βουλγαρικούς πληθυσμούς.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου ανδρών 1992
Το 7ο Πανελλήνιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου ανδρών 1992 διοργανώθηκε στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας μαζί με το αντίστοιχο γυναικών. Από τη σεζόν αυτή προστέθηκε στα αγωνίσματα η σκυταλοδρομία 4Χ400μ, ενώ το όκταθλο αντικαταστάθηκε από το έπταθλο (60μ, 1000μ, 60μ εμπ, ύψος, μήκος, επί κοντώ, σφαίρα). Πρωταθλητής σύλλογος στη βαθμολογία αναδείχθηκε ο Πανελλήνιος Γ.Σ. για τρίτη φορά στη μικρή ιστορία της διοργάνωσης.
Βαθμολογία
* Βαθμολογήθηκαν 36 σωματεία συνολικά.
Πηγές
Κλειστου στιβου ανδρων Κατηγορία:Στίβος το 1992 Κατηγορία:Διοργανώσεις στίβου στον Πειραιά
Σεβάρ
Ο Σεβάρ (βουλγαρικά: Севар) ήταν ηγεμόνας της Βουλγαρίας κατά τον 8ο αιώνα.
Το Ονόματα των βουλγαρικών χάνων, αναφέρει ότι ανήκε στο βασιλικό κλάδο Ντούλο και κυβέρνησε για 15 χρόνια. Σύμφωνα με τη χρονολογία που αναπτύχθηκε από τον Μόσκοφ, ο Σεβάρ βασίλεψε το 721–737. Άλλοι θέτουν την βασιλεία του στο 738–754, αλλά δεν μπορεί να συμφιλιωθεί με τη μαρτυρία του "Καταλόγου ονομάτων". Σύμφωνα με ιστορικούς, όπως ο Στήβεν Ράνσιμαν και ο Ντέιβιντ Μάρσαλ Λανγκ ο Σεβάρ είναι ο τελευταίος ηγεμόνας της δυναστείας Ντούλο.
Έχει προταθεί ότι το όνομά του προέρχεται από την περσικό Ζιβάρ (στολισμός). Αν και αρχικά ήταν θηλυκό όνομα, μπορούσε επίσης να χρησιμεύσει ως συστατικό ανδρικών ονομάτων, όπως προτείνεται από το τσουβασικό προχριστιανικό όνομα Ακσεβέρ.
Είναι πιθανό ότι η βασιλεία του ήταν ειρηνική, επειδή τα Βυζαντινά χρονικά δεν αναφέρουν κάποιο γεγονός στα βόρεια σύνορα της Αυτοκρατορίας εκείνη την περίοδο. Αν και αυτό είναι ένα επιχείρημα από τη σιωπή, είναι μια εύλογη υπόθεση. Το σημείο Σεβάρ στο νησί Λίβινγκστον στα Νότια Νησιά Σέτλαντ της Ανταρκτικής ονομάζεται από τον Σεβάρ της Βουλγαρίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τσάροι της Βουλγαρίας
Τάκης Οικονομάκης
Ο Τάκης (Παναγιώτης) Οικονομάκης (1886-1944) ήταν Έλληνας συγγραφέας και διακεκριμένος δημοσιογράφος του Βόλου.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στον Βόλο το 1885 ή 1886. Αν και σπούδασε νομικά, δεν άσκησε τη δικηγορία αλλά ασχολήθηκε με την ποίηση και τη δημοσιογραφία. Το 1914 έγινε διευθυντής της εφημερίδας του Βόλου Η Θεσσαλία, στην οποία για πρώτη φορά καθιέρωσε φιλολογική σελίδα.
Ήταν οπαδός του δημοτικισμού και διακρίνονταν για τις φιλελεύθερες δημοκρατικές ιδέες του. Υποστήριξε την αβασίλευτη δημοκρατία και τον Ελευθέριο Βενιζέλο, αλλά συγχρόνως στάθηκε δίπλα στο σοσιαλιστικό κίνημα στην πόλη του. Διετέλεσε δημοτικός σύμβουλος στον Βόλο (τότε Δήμος Παγασών) πριν τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Στη διάρκεια της Γερμανικής Κατοχής στράφηκε κατά της γερμανικής πολιτικής, κυρίως σε σχέση με το κουτσοβλαχικό ζήτημα της λεγόμενης «Ρωμαϊκής Λεγεώνας». Πέθανε από ανακοπή ή εγκεφαλικό, το 1944, την ώρα που η Γκεστάπο έμπαινε στο σπίτι του για να τον συλλάβει. Σε αναγνώριση της προσφοράς του στην κοινωνική και πολιτιστική ζωή της πόλης, ο τότε Δήμος Παγασών ανάλαβε τα έξοδα της κηδείας του. Αργότερα, το όνομά του δόθηκε σε κεντρικό δρόμο του Βόλου, και στην Πλατεία Ελευθερίας τοποθετήθηκε στήλη με την προτομή του.
Μπενζαμέν Ανγκουά
Ο Μπρου Μπενζαμέν Ανγκουά (γαλλικά: Brou Benjamin Angoua, γενν. στις 28 Νοεμβρίου 1986) είναι Ιβοριανός ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως κεντρικός αμυντικός για τη Σταντ Μπριοσέν. Έχει εκπροσωπήσει την Εθνική Ακτής Ελεφαντοστού στους Ολυμπιακούς Αγώνες και στο Κύπελλο Εθνών Αφρικής.
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Γεννημένος στην Ανιαμά, ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του με την τοπική ομάδα Τουμοντί. Έπαιξε επίσης στην Αφρικά Σπορ Νασιονάλ του Πρωταθλήματος Ακτής Ελεφαντοστού.
Ύστερα από δύο σεζόν με την ομάδα, μετακόμισε στο εξωτερικό για να παίξει με την ουγγρική Χόνβεντ Βουδαπέστης. Αγωνίστηκε για τέσσερα χρόνια στην ομάδα, πραγματοποιώντας πάνω από 90 συμμετοχές.
Το 2010, μετακόμισε στη Γαλλία για να αγωνιστεί με τη Βαλανσιέν. Μετά από μια περίοδο 4,5 σεζόν στην ομάδα, μετακινήθηκε στη Γκανγκάμπ στις 15 Ιουλίου 2014. Μετά από δυόμισι χρόνια στη Βρετάνη, υπέγραψε συμβόλαιο με την αμερικανική Νιου Ίνγκλαντ Ρεβολούσιον, ως δανεικός για ένα έτος. Ο δανεισμός του δεν επεκτάθηκε ύστερα από το τέλος της σεζόν 2017.
Στις 30 Δεκεμβρίου 2018, υπέγραψε συμβόλαιο 1,5 έτους με το Λεβαδειακό της Σούπερλιγκ.
Στις 31 Ιουλίου 2020, υπέγραψε συμβόλαιο με τη Σταντ Μπριοσέν της Σαμπιονά Νασιονάλ.
Εθνική ομάδα
Εκπροσώπησε την Εθνική Ακτής Ελεφαντοστού U23 στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008, χάνοντας στους προημιτελικούς από τη Νιγηρία.
Στις 18 Νοεμβρίου 2009, έκανε το ντεμπούτο του με την Εθνική Ανδρών στην ισοπαλία 2-2 με τη Γερμανία, περνώντας ως αλλαγή στη θέση του Σεΐκ Ισμαέλ Τιοτέ. Σημείωσε το πρώτο του γκολ σε μία φιλική νίκη με 2-0 εναντίον της Ρουάντα, σκοράροντας στο 90ο λεπτό. Ήταν μέλος της Εθνικής Ομάδας στο Κύπελλο Εθνών Αφρικής του 2010 και στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2010, αλλά δεν είχε καμία συμμετοχή σε κάποιο από τις δύο διοργανώσεις. Είχε μία συμμετοχή με την Εθνική Ομάδα στο Κύπελλο Εθνών Αφρικής του 2012, ως αλλαγή του Ιγκόρ Λολό, στη νίκη με 2-0 επί της Ανγκόλας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιβοριανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Ακτής Ελεφαντοστού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ακτής Ελεφαντοστού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2008 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2010 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2012 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αφρικά Σπορ Νασιονάλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χόνβεντ Βουδαπέστης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ Κατηγορίας Ουγγαρίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βαλανσιέν ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γαλλία Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αν Αβάν ντε Γκανγκάμπ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νιου Ίνγκλαντ Ρεβολούσιον Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μέιτζορ Λιγκ Σόκερ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λεβαδειακού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ 2 Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σαμπιονά Νασιονάλ
Helios Airways
μικρογραφία|Ο χάρτης της Helios Airways Flight 522 που συνετρίβη στις 14 Αυγούστου του 2005, κοντά στην κοινότητα του Γραμματικού στην Ελλάδα. Η Helios Airways ήταν ιδιωτική αεροπορική εταιρεία με έδρα την Λάρνακα Κύπρου.
Η εταιρεία ιδρύθηκε το 1999, και είναι η πρώτη κυπριακή ιδιωτική αεροπορική εταιρεία. Ο Ομιλος Libra Holidays εξαγόρασε την εταιρεία Helios τον Νοέμβριο του 2004. Τον Ιανουάριο του 2006 ιδρύθηκε η Ajet, θυγατρική κατά 100% της Libra, με στόχο την αντικατάσταση της Helios. Απώτερος στόχος ήταν να εξωραϊστεί το όνομα της Helios, το οποίο επλήγη από το αεροπορικό δυστύχημα της 14ης Αυγούστου 2005.
Προορισμοί
Η Helios Airways εκτελούσε τακτικά δρομολόγια προς Αθήνα, Θεσσαλονίκη Μπέρμιγχαμ, Δουβλίνο, Γκάτγουικ (Λονδίνο), Χίθροου (Λονδίνο), Λούτον (Λονδίνο) Μάντσεστερ, Σόφια και Βαρσοβία.
Επίσης εκτελούσε πτήσεις τσάρτερ προς Άμστερνταμ, Μπρίστολ, Κάϊρο, Χάμπερσαϊντ, Κρίστιανσαντ, Νιούκασλ και Στοκχόλμη.
Στόλος
thumb|Το αεροπλάνο της Helios Airways με νηολόγιο 5B-DBY που συντρίβει στο Γραμματικό Αττικής. Η Helios Airways έχασε σε δυστύχημα το αεροσκάφος Boeing 737-300 με θύματα 115 επιβάτες και 6 μέλη πληρώματος.
Ο στόλος της Helios Airways αποτελoύνταν από:
Πριν η εταιρεία κλείσει, ο στόλος της Helios Airways αποτελούνταν από:
Γεγονότα
Στις 14 Αυγούστου 2005 ένα Boeing 737-31S της Helios Airways που εκτελούσε την πτήση 522 (Λάρνακα-Αθήνα-Πράγα) συνετρίβη στο Γραμματικό Αττικής, με αποτέλεσμα το θάνατο 121 ατόμων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρώην αεροπορικές εταιρείες Κατηγορία:Κυπριακές αεροπορικές εταιρείες
Μάχες του Βιμινάκιου
μικρογραφία|Μακέτα του Βιμινάκιου Οι μάχες του Βιμινάκιου ήταν μια σειρά από τρεις μάχες που έγιναν σε σύντομο χρονικό διάστημα μεταξύ των Αβάρων και Σλάβων συμμάχων τους και της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας το 599. Οι Βυζαντινοί πέτυχαν μία καθοριστική νίκη όπου έπειτα τους επέτρεψε να εισβάλουν στην Παννονία, την καρδιά του Αβάρικου κρατιδίου.
Το καλοκαίρι του 599 ο αυτοκράτορας Μαυρίκιος έστειλε τους στρατηγούς του Πρίσκο και Κομεντίολο σε εκστρατεία εναντίον των Αβάρων. Οι στρατηγοί ένωσαν τις δυνάμεις τους στην Σιγγιδών και προωθήθηκαν από κοινού κατά μήκος του Δούναβη στο Βιμινάκιον.
Εν τω μεταξύ ο Άβαρος χαγάνος Βαϊανός μαθαίνοντας ότι οι Βυζαντινοί είχαν έρθει αποφασισμένοι να παραβιάσουν την ειρήνη, διέσχισε τον Δούναβη στο Βιμινάκιον και εισέβαλε στην Άνω Μοισία ενώ ανέθεσε μια μεγάλη δύναμη στους τέσσερις γιους του, οι οποίοι έλαβαν την εντολή να φρουρούν τον Δούναβη και να εμποδίσουν τους βυζαντινούς να τον διασχίσουν. Παρά την παρουσία των Αβάρων η Βυζαντινή στρατιά διέσχισε με σχεδίες τον Δούναβη και έστησε στρατόπεδο στην αριστερή του πλευρά, ενώ οι δύο διοικητές έμειναν στην πόλη του Βιμινάκιου, ο οποία διαμορφώθηκε σε νησί στον ποταμό. Εδώ ο Κομεντιόλος αρρώστησε έτσι ώστε να μη μπορεί να αναλάβει περαιτέρω δράση, και ο Πρίσκος ανέλαβε τη διοίκηση όλου του στρατού.
Ενώ οι δύο στρατηγοί απουσίαζαν από το Βυζαντινό στρατόπεδο βρισκόμενοι στο Βιμινάκιο, οι Άβαροι επιτέθηκαν στο στρατόπεδο, μετά την μάχη οι Βυζαντινοί είχαν 300 νεκρούς και οι Άβαροι περίπου 4.000. Μέσα στις επόμενες 10 ημέρες έγιναν άλλες δύο μάχες όπου η στρατηγική του Πρίσκου και η τακτική του Βυζαντινού στρατού ήταν εξαιρετικά επιτυχής. Στην πρώτη, εννέα χιλιάδες Αβάροι και οι Σλάβοι σύμμαχοί τους υποχώρησαν, ενώ η δεύτερη ήταν μοιραία για δεκαπέντε χιλιάδες Άβαρους και Σλάβους, εκ των οποίων ανάμεσά τους ήταν και οι τέσσερις γιοι του χαγάνου, χάθηκαν στα νερά στου Δούναβη.
Σεμπραζάκ
Το Σεμπραζάκ (γαλλικά: Sébrazac, οξιτανικά: Sebrasac) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Αβερόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σεμπραζασιέν (γαλλικά: Sébrazaciens).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες του Αβερόν
Μάχες του Βιμινάκιου
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Βυζαντινοαβαρικοί πόλεμοι Κατηγορία:Βυζαντινοσλαβικοί πόλεμοι
Σιεμόβιτ Δ΄ της Μαζοβίας
Ο Σιεμόβιτ Δ΄ ο νεότερος, πολων. Siemowit IV młodszy (π. 1353/6 - 21 Ιανουαρίου 1426) από τον Οίκο των Πιαστ ήταν δούκας της Ράβα (1373/4-) και μετά τη διαίρεση της πατρικής κληρονομίας με τον αδελφό του το 1381, ήταν κυβερνήτης των Ράβα, Πουότσκ, Σοχάτσεφ, Γκοστύνιν, Πουόνσκ & Βίζνα, κληρονομικά υποτελής της Πολωνίας (1386-) και κυβερνήτης τού Μπελζ (1388-). Το Τευτονικό Τάγμα τού πήρε τη Βίζνα (1382-1401), το Ζάβκσε (1384-99, 1407-11), το Πουότσκ (1384-99).
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Σιεμόβιτ Γ΄ δούκα της Μαζοβίας και της Ευφημίας των Πιαστ-Σιλεσίας, κόρης τού Νικολάου Β΄ δούκα της Οπάβα.
Ήδη όσο ζούσε ο πατέρας του, έλαβε την περιοχή του, τη Ράβα Μαζοβιέτσκα (π. 1373/4). Το 1381 απεβίωσε ο πατέρας του και ως αποτέλεσμα τού διαμερισμού της Μαζοβίας μεταξύ αυτού και τού μεγαλύτερου αδελφού του Γιάνους Α΄, έλαβε τα: Ράβα, Πουότσκ, Σοχάτσζεφ, Γκοστύνιν, Πουόνσκ και Βίζνα (δυτική Μαζοβία), ενώ ο Γιάνους Α΄ την κεντρική και ανατολική Μαζοβία (Βαρσοβία, κ.ά.).
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1387 την Αλεξάνδρα των Γκεντινιμιδών, κόρη τού Αλγκίρντας μεγάλου δούκα της Λιθουανίας και είχε τέκνα:
Γιος της Κυμμπούργκις και τού Ερνέστου τού σιδηρού ήταν ο Φρειδερίκος Γ΄ της Γερμανίας, πατέρας τού Μαξιμιλιανού Α΄ της Γερμανίας.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ
Βαϊανός
Ο Βαϊανός (πέθανε το 690, επίσης γνωστός ως Μπατμπαγιάν, Μπαγιάν ή Μπογιάν, Μπεζμέρ ή Μπέζμες) ήταν ο πρωτότοκος γιος του Χαγάνου Χουβράτη. Μετά τον Χουβράτη, ο Μπατμπαγιάν κυβερνούσε την Παλιά Μεγάλη Βουλγαρία από την Πολτάβα τα εδάφη βόρεια της Μαύρης και της Αζοφικής Θάλασσας.
Πηγές
Κατηγορία:Τσάροι της Βουλγαρίας
Ανακωχή των Μουδανιών
Η ανακωχή των Μουδανιών (γνωστή και σαν συνθήκη των Μουδανιών) είναι συμφωνία που υπογράφτηκε μεταξύ των νικητριών δυνάμεων του Α΄Π.Π. με την Τουρκία και η οποία καθόριζε τα σύνορα μεταξύ Ελλάδας – Τουρκίας έπειτα από την ήττα της Ελλάδας στον μεταξύ των δυο χωρών πόλεμο. Συνομολογήθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου του 1922 σύμφωνα με τηλεγράφημα του Ελευθερίου Βενιζέλου προς την κυβέρνηση του Κροκιδά που την αποδέχτηκε αναγκαστικά και αποτέλεσε διπλωματική επιτυχία της τουρκικής αντιπροσωπείας. Οι συνέπειές της υπήρξαν η απόσυρση του ελληνικού στρατού από την Ανατολική Θράκη και η αναγκαστική προσφυγοποίηση περίπου 250.000 χριστιανών κατοίκων της, ελληνικής καταγωγής.
Ιστορικό πλαίσιο
Το Σεπτέμβριο του 1922 ο ελληνικός στρατός είχε εγκαταλείψει ηττημένος τη Μικρά Ασία, ενώ εκατοντάδες χιλιάδων πρόσφυγες έφταναν κατησχυμένοι στην Ελλάδα, αναζητώντας καταφύγιο. Η διπλωματική, πολιτική και οικονομική θέση της Ελλάδας ήταν ιδιαίτερα δυσμενής, ενώ οι τούρκοι πίεζαν τις μεγάλες δυνάμεις να αποδεχτούν τις απαιτήσεις τους, προκειμένου να τερματισθεί ο μικρασιατικός πόλεμος. Στις διεκδικήσεις τους περιλαμβάνονταν η ενσωμάτωση ολόκληρης της Θράκης και η αποχώρηση των ελληνικών πληθυσμών της. Ωστόσο, ο Κεμάλ Ατατούρκ δεν διέθετε πολεμικό ναυτικό και το ελληνικό Δ΄ Σώμα στρατού που είχε υποχωρήσει συντεταγμένα και μη έχοντας εμπλακεί στις κυρίως μάχες του Αυγούστου 1922 διατηρούσε ακέραιες τις δυνάμεις του και τον έλεγχο της Ανατολικής Θράκης. Προκειμένου να εξευρεθεί μια λύση, στις αρχές του Σεπτεμβρίου συναντήθηκαν στο Παρίσι εκπρόσωποι της ΚτΕ, της Αγγλίας, της Γαλλίας και της Ιταλίας και αποφάσιζαν να συγκαλέσουν μια διάσκεψη στις 20 Σεπτεμβρίου/3 Οκτωβρίου 1922 στα Μουδανιά, όπου θα προσκαλούσαν Ελλάδα και Τουρκία
Η διάσκεψη
Η Τουρκική αντιπροσωπεία έφτασε πρώτη στα Μουδανιά και πέτυχε την έναρξη των συνομιλιών της, πριν φτάσουν οι Έλληνες εκπρόσωποι (στρατηγός Αλέξανδρος Μαζαράκης - Αινιάν και αντισυνταγματάρχης Πτολεμαίος Σαρηγιάννης). Ο επικεφαλής της τουρκικής αποστολής Ισμέτ Ινονού πέτυχε να κάμψει τις αντιρρήσεις των συμμάχων (που ήδη είχαν λάβει ανταλλάγματα από τη συνεργασία με τον Κεμάλ) και να γίνει δεκτό το αίτημά τους για εκκένωση της Ανατολικής Θράκης από τους Έλληνες και την παράδοσή της στην Τουρκία. Όταν οι Έλληνες απεσταλμένοι έφτασαν στη σύσκεψη αρνήθηκαν να υπογράψουν τη συνθήκη και αποχώρησαν, όμως κατόπιν πιέσεων ακόμη και του Βενιζέλου από το εξωτερικό, η Ελλάδα υποχρεώθηκε να δεχτεί τα τετελεσμένα γεγονότα Στις 12/25 Νοεμβρίου 1922 ο έλεγχος της Ανατολικής Θράκης παραχωρήθηκε στην Τουρκία.
Συνέπειες της συνθήκης
Τα αποτελέσματα της ανακωχής των Μουδανιών ήταν αρνητικά για την ελληνική πλευρά, αφού συνολικά 400.000 Έλληνες (250.000 γηγενείς και 150.000 στρατιωτικοί και δημόσιοι υπάλληλοι) υποχρεώθηκαν να εγκαταλείψουν μέσα σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα την Ανατολική Θράκη. Για την εφαρμογή της συμφωνίας, 8.000 τούρκοι αστυνομικοί έφτασαν στην περιοχή και εγκαταστάθηκαν ως αρχές κατοχής, επιβλέποντας την ελληνική αποχώρηση. Ακόμη, η συμφωνία υπήρξε προανάκρουσμα της Συνθήκης της Λωζάννης που ακολούθησε και ρύθμισε οριστικά τις διμερείς σχέσεις Ελλάδας-Τουρκίας. Τα ελληνοτουρκικά χερσαία σύνορα ορίσθηκαν στο μέσο της κοίτης του ποταμού Έβρου, όπως ισχύουν έως σήμερα. Παρόμοιος διακανονισμός όρισε και τα θαλάσσια σύνορα μεταξύ των δυο χωρών και συγκεκριμένα στη μέση γραμμή της απόστασης που χώριζε τα νησιά και τις νησίδες του ανατολικού Αιγαίου από τις μικρασιατικές ακτές
Παραπομπές
Κατηγορία:Μικρασιατική Εκστρατεία Κατηγορία:Συνθήκες της Ελλάδας Κατηγορία:Συνθήκες της Τουρκίας
Smart (αυτοκινητοβιομηχανία)
Η Smart (Swatch Mercedes Art, επίσημα αναγράφεται ως smart με μικρό αρχικό) είναι γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία κατασκευής αυτοκινήτων πόλης, ιδιοκτησίας της Mercedes-Benz. Κατασκευάζει τις διάφορες εκδόσεις των μικρών αυτοκινήτων πόλης Smart Fortwo και Smart Forfour, τα οποία διατίθενται σε πολλές αγορές, αρχικά μόνο σε κράτη της Ευρώπης, αλλά μεταγενέστερα και σε άλλες ηπείρους. Οι μονάδες παραγωγής της εταιρείας βρίσκονται στο Αμπάκ της Γαλλίας και στην Μπέμπλινγκεν της Γερμανίας, ενώ η έδρα της εταιρείας στην Μπέμπλινγκεν.
Αρχική ιδέα και πραγματοποίηση
Οι εξελίξεις που οδήγησαν στη δημιουργία της εταιρείας και των μοντέλων της, ξεκίνησαν πρακτικά στα τέλη του 1992, όταν ο πρόεδρος της ωρολογοποιίας Swatch Νίκολας Χάγιεκ (Nicolas Hayek, 1928 - 2010) συνέλαβε την ιδέα της δημιουργίας ενός νέου αυτοκινήτου πόλης, χρησιμοποιώντας τις ίδιες στρατηγικές στην κατασκευή και την διαμόρφωση της έντονης προσωπικότητας που είχαν κάνει τα ρολόγια Swatch τόσο δημοφιλή. Θεωρούσε πως η παγκόσμια αυτοκινητοβιομηχανία είχε ως τότε αγνοήσει εντελώς μία σημαντική μερίδα του υποψήφιου αγοραστικού κοινού, που επιζητούσε ένα μικρό, οικονομικό σε κατανάλωση και εντυπωσιακό αισθητικά αυτοκίνητο. Η ιδέα έγινε σύντομα γνωστή ως το «Swatchmobile». Λίγα χρόνια μετά, η ιδιωτική εταιρεία Hayek Engineering AG άρχισε να σχεδιάζει το νέο μοντέλο για την Swatch, έχοντας λάβει σχετική εντολή για 2-θέσιο σαλόνι και υβριδικό σύστημα τροφοδοσίας.
Κατά τη διάρκεια του σχεδιασμού, ο Χάγιεκ φοβήθηκε ότι οι ήδη υπάρχουσες αυτοκινητοβιομηχανίες θα αντιμετώπιζαν ως απειλή το Swatchmobile. Προκειμένου να αποφύγει ενδεχόμενη σύγκρουση με αυτές, προτίμησε να συνεργαστεί με κάποια από αυτές, αντί να τις ανταγωνιστεί άμεσα. Επιπρόσθετα, μια τέτοια συνεργασία θα γλίτωνε την Swatch από το κόστος δημιουργίας «από το μηδέν» ενός δικτύου πωλήσεων.
Αρχικά είχε συζητήσει με την Volkswagen για το πρόγραμμα του νέου μοντέλου και μάλιστα έγινε μια επίσημη συμφωνία στις 3 Ιουλίου 1991 να μοιραστούν οι δύο εταιρείες την εξέλιξη του πρότζεκτ. Την 1η Ιανουαρίου 1993 όμως, ανέλαβε πρόεδρος του Ομίλου Volkswagen ο Φερντινάν Πιές και αποφάσισε αμέσως να σταματήσει τη σχετική συνεργασία, διότι προτίμησε να επικεντρώσει όλη την προσοχή της εταιρείας στο 4-θέσιο πρότζεκτ «αυτοκίνητο των 3 λίτρων» (επειδή θα κατανάλωνε μόλις 3 λίτρα στα 100 χιλιόμετρα), που εξελίχθηκε τελικώς στο Volkswagen Lupo 3L TDI του 1999 - 2005. Τότε ο Χάγιεκ προσέγγισε διαδοχικά τις BMW, Fiat, General Motors και Renault, αλλά όλες έδειξαν απροθυμία και τελικώς η Mercedes-Benz ήταν η εταιρεία που πραγματοποίησε το όραμά του. Η επίσημη συμφωνία ανακοινώθηκε στις 4 Μαρτίου 1994 και έτσι δημιουργήθηκε η κοινοπραξία MCC (Micro Compact Car), που ξεκίνησε την εξέλιξη του μοντέλου. Η Swatch είχε τροφοδοτήσει το 49% του αρχικού κεφαλαίου των 50 εκατομμυρίων ελβετικών φράγκων και το 51% ήταν της Daimler-Benz. Κατά τη διάρκεια της εξέλιξης του αυτοκινήτου όμως, η Daimler-Benz αύξησε το ποσοστό της στο 81%, αφήνοντας μόνο το 19% στην Swatch. thumb|right|Ο γυάλινος πύργος - σήμα κατατεθέν της Smart.
Μια από τις πρώτες διαμάχες μεταξύ των δύο εταιρειών της κοινοπραξίας MCC ήταν σχετικά με το ίδιο το όνομα του μοντέλου. Ο Νίκολας Χάγιεκ επέμενε να διατηρηθεί, με κάποιο τρόπο, το όνομα της Swatch και να ονομαστεί το μοντέλο «Swatchmobile» ή «Swatch Car». Η Daimler-Benz αντέδρασε στην ιδέα αυτή και πίεσε για ένα ουδέτερο όνομα. Τελικώς υιοθετήθηκε η ονομασία Smart, από το Swatch Mercedes Art, ένα ακρωνύμιο που είχε ήδη γνωρίσει απήχηση εντός της MCC, ενώ παράλληλα συνέπιπτε και με την αγγλική λέξη smart (έξυπνος). Μάλιστα στην καθημερινότητα, η λέξη «smart» στα αγγλικά χρησιμοποιείται για να υποδηλώνει και τις έννοιες «ξύπνιος», «της μόδας» ή ακόμα και «σικ».
Ιστορία της εταιρείας
Τελικώς μετά από 3 έτη εξέλιξης, το Smart city-coupé (από το 2004 μετονομάστηκε σε Smart Fortwo, από τον αριθμό των 2 θέσεών του) παρουσιάστηκε επίσημα τον Σεπτέμβριο του 1997, στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Φρανκφούρτης. Το εργοστάσιο παραγωγής άνοιξε επίσημα στις 27 Οκτωβρίου 1997, με μια τελετή εγκαινίων από τον Πρόεδρο της Γαλλίας Ζακ Σιράκ και τον Καγκελάριο της Γερμανίας Χέλμουτ Κολ.
Εισαγωγή
thumb|left|Smart Fortwo του 1998 - 2002, της Γερμανικής Αστυνομίας.
Αρχικά επρόκειτο να κυκλοφορήσει στην αγορά τον Μάρτιο του 1998, αλλά σημειώθηκε μια καθυστέρηση αρκετών μηνών, προκειμένου να υπάρξουν βελτιωτικές παρεμβάσεις στην ανάρτηση και στο σύστημα διεύθυνσης, με σκοπό να βελτιωθεί η ευστάθεια του νέου μοντέλου. Οι αλλαγές αυτές τότε έγιναν επειγόντως λόγω του κλίματος ανησυχίας που δημιουργήθηκε μετά την ανατροπή της Mercedes-Benz A-Class W168 στο «τεστ του ταράνδου» στις 21 Οκτωβρίου 1997 και είχαν ως αποτέλεσμα αντίστοιχες βελτιωτικές παρεμβάσεις και στην W168. Τελικώς, η μαζική παραγωγή του Smart ξεκίνησε στις 3 Οκτωβρίου 1998, με τις πρώτες πωλήσεις να ξεκινούν τον ίδιο μήνα, σε γυάλινους πύργους που θύμιζαν τα γυάλινα κουτιά έκθεσης των ρολογιών Swatch. thumb|right|Smart Fortwo του 2003 - 2006, της Αστυνομίας της [[Βιέννης.]]
Ακόμα και έτσι πάντως, το τελικό ντιζάιν δεν είχε ικανοποιήσει τις προσδοκίες του Χάγιεκ. Επιπρόσθετα, ενώ ο Χάγιεκ απαιτούσε διαρκώς την τοποθέτηση ενός ηλεκτροκινητήρα που να συνδέεται απευθείας με τους τροχούς ή έστω ενός υβριδικού συστήματος, η Daimler-Benz ακολούθησε μια εντελώς διαφορετική προσέγγιση στο ζήτημα της οικονομίας καυσίμου και το τελικό μοντέλο έφερε έναν σχετικά συντηρητικό 3-κύλινδρο κινητήρα βενζίνης 599 cm³ με τούρμπο. Έχοντας, επιπλέον, υποστεί πολλές απώλειες κερδών σε αυτή την συνεργασία, τελικά η Swatch αποφάσισε τότε να αποσυρθεί, πουλώντας το ποσοστό της στην Mercedes-Benz και έτσι η MCC έγινε εξ ολοκλήρου θυγατρική της. Την 1η Νοεμβρίου 1998, η Mercedes-Benz εξαγόρασε το 100% πλέον της MCC και μετέφερε τα κεντρικά γραφεία της από το Μπιέλ της Ελβετίας στο Ρένινγκεν της Γερμανίας. Την 1η Ιανουαρίου 1999, η Micro Compact Car GmbH μετονομάστηκε σε Micro Compact Car Smart GmbH και έως το 2000 είχε απαλειφθεί ο όρος Micro Compact Car (μαζί και ο τελευταίος συνδετικός κρίκος με την Swatch) και έμεινε το σημερινό όνομα Smart.
Υποδοχή
Αν και η αγορά αντέδρασε κάπως διστακτικά στην αρχή, κυρίως λόγω μιας διάχυτης ανησυχίας στο ευρύ κοινό σχετικά με την οδική ευστάθεια του Smart Fortwo, η Mercedes-Benz συνέχισε να το υποστηρίζει, με μεγάλη και έξυπνη διαφημιστική καμπάνια, που τράβηξε το ενδιαφέρον του κοινού. Από τον Ιανουάριο του 2000, του προσέθεσε και έναν 3-κύλινδρο κινητήρα ντίζελ 799 cm³, με μέση κατανάλωση καυσίμου μόλις 3,3 λίτρα στα 100 χιλιόμετρα και ήταν επίσημα ο κινητήρας με την μικρότερη κατανάλωση παγκοσμίως, καθώς και ο μικρότερου κυβισμού ντίζελ παγκοσμίως. Επίσης, τον Ιούλιο του 2002 ο αρχικός κινητήρας βενζίνης των 599 cm³, αντικαταστάθηκε από έναν ισχυρότερο, κυβισμού 698 cm³. thumb|right|Smart Fortwo BRABUS του 2008 στο [[Τόκιο.]]
Γενικότερα, το αυτοκίνητο εντυπωσίασε με την οικονομία καυσίμου και την ευελιξία του στους δρόμους των ασφυκτικά μποτιλιαρισμένων πόλεων και ιδιαίτερα με την ικανότητα στάθμευσης ακόμα και στα πλέον απίθανα σημεία, προσφέροντας έτσι λύση στο τεράστιο πρόβλημα στάθμευσης στις μεγαλουπόλεις, με αποτέλεσμα σταθερά υψηλές πωλήσεις. Αυτό ενθάρρυνε την Smart να δημιουργήσει και άλλες εκδόσεις του αυτοκινήτου: κάποιες, όπως το Smart convertible (καμπριολέ) και οι ισχυρότερες εκδόσεις BRABUS ήταν κερδοφόρες, ενώ αντιθέτως το Smart Roadster και το 4-θέσιο Smart Forfour πρώτης γενιάς προκάλεσαν ζημιές 4 δις ευρώ από το 2003 έως το 2006 και τελικώς διακόπηκαν. Μάλιστα σε κάποιες χώρες, όπως στο Μεξικό, όπου άρχισε να εξάγεται το 2003, και στη Ρωσία, όπου άρχισε να εξάγεται το 2012, η εταιρεία έχει προσφέρει μόνο το Smart Fortwo και κανένα άλλο μοντέλο.
Αναδιαρθρώσεις
thumb|right|Smart Forfour 2ης γενιάς και Fortwo 3ης γενιάς.
Τα τελευταία χρόνια, η Smart επενδύει συνεχώς στην χρήση νέων τεχνολογιών που θα φέρουν τα προϊόντα της πιο κοντά στα νέα δεδομένα της αυτοκίνησης. Το 2008, εισήγαγε ένα ηλεκτροκίνητο Smart Fortwo, στη δεύτερη γενιά σε περιορισμένα αντίτυπα, αλλά μπήκε σε μαζική παραγωγή από το 2017, κατά τη διάρκεια της τρίτης γενιάς. Παράλληλα, έδωσε μεγάλο βάρος και στην εξάπλωσή της στην Ασία, δίνοντας μεγάλη σημασία ιδιαίτερα στην Κίνα, όπου και διατίθεται επίσημα από το 2008. Επιπλέον, από τα τέλη του 2004 εξάγεται επίσημα και στον Καναδά, ενώ η δεύτερη γενιά του Smart Fortwo άρχισε να εξάγεται επίσημα και στις ΗΠΑ από τις αρχές του 2008. Η αρχική επιτυχία του μάλιστα ήταν τόσο μεγάλη, ώστε η Mercedes-Benz παρουσίασε και ένα νέο 4-θέσιο Forfour μέσα στο 2014, με βάση την τρίτη γενιά του Fortwo, που μάλιστα παρουσιάστηκε και κυκλοφόρησε ταυτόχρονα - και τα δύο μοντέλα τόσο για τις Ηνωμένες Πολιτείες όσο και για τις άλλες αγορές διεθνώς.
Τον Σεπτέμβριο του 2016, η Smart ανακοίνωσε ότι έφτασε συνολικά τις 2.000.000 πωλήσεις διεθνώς. Ειδικότερα όμως στις Ηνωμένες Πολιτείες σημειώθηκε μετέπειτα μια τεράστια πτώση των πωλήσεων, με αποτέλεσμα να έχει πωλήσει συνολικά μόλις 100 χιλιάδες αυτοκίνητα στη χώρα αυτή - μάλιστα το 2018 οι πωλήσεις στη χώρα αυτή κατρακύλησαν στα μόλις 1.246 αντίτυπα. Ως αποτέλεσμα, η Smart αποφάσισε τον Απρίλιο του 2019 να αποσυρθεί από τις αγορές των ΗΠΑ και του Καναδά στα τέλη του 2019. Κάτι αντίστοιχο συνέβη και στην Αυστραλία, όπου η εταιρεία εισήχθη για πρώτη φορά το 2003 αλλά τελικώς αποσύρθηκε το 2015, επίσης λόγω χαμηλών πωλήσεων.
Κοινοπραξία με την Geely
Τον Μάρτιο του 2019, η Mercedes-Benz ανακοίνωσε ότι δημιουργεί μια νέα κοινοπραξία με την Geely στην Κίνα, με την κινεζική εταιρεία να πουλάει τα αυτοκίνητα της Smart. Κάθε μια από τις δύο εταιρείες κατέχει το 50% των μετοχών της κοινοπραξίας, η οποία ονομάζεται Smart Automobile Co. και τότε ανακοινώθηκε ότι η Smart θα γίνει αμιγώς ηλεκτροκίνητη, και θα επενδύσουν ισόποσα από 2,7 δισ. γουάν / 350 εκατομμύρια ευρώ (συνολικά και οι δύο 700 εκατομμύρια ευρώ) στην κοινοπραξία. Στις 8 Ιανουαρίου 2020 ανακοινώθηκε ότι η κοινοπραξία πήρε την έγκριση από την κυβέρνηση της Κίνας.
Η νέα Smart θα έχει την έδρα της στην πόλη Ningbo, νότια της Σαγκάης, Κίνα, καθώς τα νέα Smart θα κατασκευάζονται αποκλειστικά στη Κίνα, αλλά θα συνεχίσουν να πωλούνται παγκοσμίως. Επίσης, θα έχει γραφεία στην Κίνα και στη Γερμανία, καθώς η Geely θα αναλάβει τον μηχανολογικό τομέα της κοινοπραξίας, ενώ η Mercedes-Benz τον σχεδιασμό των αυτοκινήτων. Εκτός από την παραγωγή, η κοινοπραξία θα αναλάβει επίσης την διαχείριση, την ιδιοκτησία και την διάθεση των μοντέλων της Smart. Η συνεργασία θα ξεκινήσει επίσημα από το 2022 και όλα τα νέα μοντέλα της Smart θα προσφέρονται παγκοσμίως αποκλειστικά ως αμιγώς ηλεκτροκίνητα. Ο Tong Xiangbei θα είναι ο Διευθύνων Σύμβουλος της κοινοπραξίας, με το διοικητικό της συμβούλιο να αποτελείται από 6 στελέχη, με ίση εκπροσώπηση και από τις δύο εταιρείες.
Μοντέλα
Επίσης, έχει παρουσιάσει και αρκετά πρωτότυπα μοντέλα, όπως το Smart Crosstown και το Smart Forstars.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανικές αυτοκινητοβιομηχανίες Κατηγορία:Βάδη-Βυρτεμβέργη Κατηγορία:Γερμανικά εμπορικά σήματα
Σεγκύρ
Το Σεγκύρ (γαλλικά: Ségur, οξιτανικά: Segur) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Αβερόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σεγκυρουά (γαλλικά: Ségurois).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες του Αβερόν
Chocolate Synthesizer
Το "Chocolate Synthesizer" (チョコレート・シンセサイザー (Chokorēto Shinsesaizā)) είναι το τέταρτο στούντιο άλμπουμ των Boredoms. Κυκλοφόρησε στις 25 Ιουλίου του 1994 από τις WEA Japan και Reprise Records και το 2004 από την Very Friendly Records. Οι αρχικές ιαπωνικές εκδόσεις του Chocolate Synthesizer περιείχαν και ένα κουπόνι για το EP της μπάντας Super Roots 2.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 1994
Κόλπος Ιερισσού
thumb|right|285px|Ο Κόλπος Ιερισσού όπως φαίνεται από την παραλια της Ιερισσού, με το ακρωτήριο Ελεύθερου στο βάθος και ακόμα μακρύτερα το όρος Παγγαίο. Ο Κόλπος Ιερισσού, γνωστός και με την αρχαία ονομασία του ως Ακάνθιος Κόλπος, είναι θαλάσσιος κόλπος στο μέσο της ανατολικής ακτής της Χαλκιδικής, στο βόρειο Αιγαίο Πέλαγος, με άνοιγμα στα ανοικτά του Στρυμονικού κόλπου. Η αρχαία ονομασία του οφείλεται στην αρχαία πόλη Άκανθο, που ταυτίζεται σχεδόν (απόσταση 600 μέτρα) με τη σημερινή Ιερισσό.
Η Ιερισσός βρίσκεται στον μυχό του κόλπου, όπως και άλλοι οικισμοί: το Στρατώνι στο βόρειο άκρο του, τα Νέα Ρόδα στο νότιο μέρος του μυχού και 4 ακόμα, πολύ μικρότεροι οικισμοί: το Λιμάνι πολύ κοντά στην Ιερισσό, η Κομίτσα (ανατολικά των Νέων Ρόδων), τα Γαβράδια και το Κρυονέρι. Το στόμιο του Κόλπου Ιερισσού είναι καλά ορισμένο, ανάμεσα στα ακρωτήρια Ελεύθερο στα βορειοδυτικά και Αράπης ή Πλατύ στα νοτιοανατολικά, με άνοιγμα μεταξύ τους 11,2 χιλιόμετρα (6,1 ναυτικά μίλια). Στο στόμιο, πολύ κοντά στο Ελεύθερο, βρίσκεται η ακατοίκητη νησίδα Ελευθερόνησος. Το ακρωτήριο Αράπης αποτελεί και το βορειότερο σημείο της αυτοδιοίκητης περιοχής του Αγίου Όρους. Το μέγιστο βάθος του Κόλπου Ιερισσού είναι περίπου 80 μέτρα. Στα Νέα Ρόδα, που είναι το στενότερο σημείο του ισθμού του Αγίου Όρους, σώζονται ίχνη της «Διώρυγας του Ξέρξη».
Πηγές
Ιερισσού Ιερισσού Ιερισσού Ιερισσού Κολπος Ιερισσού
Ευρωπαϊκός Οργανισμός Χημικών Προϊόντων
Ο οργανισμός, ο οποίος επί του παρόντος διευθύνεται από τον εκτελεστικό διευθυντή Shay O’Malley ο οποίος ανέλαβε καθήκοντα στις 1 Απριλίου 2022.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χημική ασφάλεια Κατηγορία:Χημική βιομηχανία Κατηγορία:Ευρωπαϊκή Ένωση Κατηγορία:Pages with unreviewed translations
Τρόιντεν Β΄ του Πουότσκ
Ο Τρόιντεν Β΄, πολων. Trojden II (1403/6 – 25 Ιουλίου 1427) από τον Οίκο των Πιαστ ήταν δούκας της δυτικής Μαζοβίας: Πουότσκ, Ράβα Μαζοβιέτσκα, Γκοστύνιν, Σοχάτσζεφ, Μπελζ (1426-27) μαζί με τους αδελφούς του.
Βιογραφία
Ήταν ο τέταρτος γιος τού Σιεμόβιτ Δ΄ δούκα της δυτικής Μαζοβίας και της Αλεξάνδρας των Γκεντιμινιδών, κόρης τού Αλγκίρντας μεγάλου δούκα της Λιθουανίας.
Το 1424 παραβρέθηκε, μαζί με τους αδελφούς του Σιεμόβιτ Ε΄, Καζιμίρ Β΄ και Βλάντισλαφ Β΄, στους γάμους τού Λαδισλάου Β΄ Γιαγκελόν με την 3η σύζυγό του Σοφία των Χάλσχανυ. Το 1426 απεβίωσε ο πατέρας του και ο Τρόιντεν Β΄ και οι αδελφοί του αποφάσισαν να μην διαιρέσουν και εξασθενήσουν την πατρική κτήση, αλλά να κυβερνήσουν από κοινού. Άλλος λόγος ήταν ότι δεν είχαν καλή σχέση με τη μητέρα τους και θα έπρεπε, αν διαιρούσαν τη δυτική Μαζοβία, να της δώσουν το μερίδιο της χήρας.
Παρά την κατ' όνομα συγκυβέρνηση, οι αδελφοί διοίκησαν χωριστά. Έγγραφα τού Τρόιντεν Β΄ δείχνουν, ότι έλαβε το Πουότσκ. Το 1426 μετέβη στο Σαντόμιες και δήλωσε υποτέλεια, μαζί με τον Σιεμόβιτ Ε΄ και τον Βλαντίσλαφ Α΄, στον βασιλιά της Πολωνίας. Απεβίωσε το 1427 άγαμος και μάλλον τάφηκε στον καθεδρικό τού Πουότσκ.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ
Νικόλαος Γεωργιάδης
Ο Νικόλαος Γεωργιάδης (1830-1915) ήταν γιατρός από την περιοχή του Πηλίου και εξελέγη δύο φορές δήμαρχος Βόλου.
Θωμάς Γ΄ του Πεδεμοντίου
Ο Θωμάς Γ'  (π.1246 - 16 Μαΐου 1282) ήταν κόμης του Πεδεμοντίου (Piedmont) το διάστημα 1259-1282 από τον Οίκο της Σαβοΐας. Ήταν υιός του Θωμά Β' κόμη του Πεδεμοντίου και της Βεατρίκης Φιέσι, ανιψιάς του πάπα Ινοκέντιου Δ'. Είναι ο ιδρυτής του κλάδου Σαβοΐας-Πεδεμοντίου, που μέλη του έγιναν πρίγκιπες της Αχαΐας. Αν και εδικαιούτο να κληρονομήσει την κομητεία της Σαβοΐας, παραγκωνίσθηκε δύο φορές.
Λα Σελβ (Αβερόν)
Το Λα Σελβ (γαλλικά: La Selve, οξιτανικά: La Selva) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Αβερόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Θωμάς Γ΄ του Πεδεμοντίου
Βιογραφία
Διαδέχθηκε τον πατέρα του το 1259, όταν εκείνος απεβίωσε. Το 1263 απεβίωσε ο εξάδελφός του Βονιφάτιος κόμης της Σαβοΐας και θα έπρεπε να τον διαδεχθεί, αλλά ήταν μόλις 15 ετών και ο θείος του Πέτρος Β', που είχε δραστηριοποιηθεί στην Αγγλία, κατάφερε να γίνει κόμης της Σαβοΐας. Ο Πέτρος Β απεβίωσε έπειτα από 5 έτη και ο Θωμάς Γ' πάλι διεκδίκησε την κομητεία, αλλά ο νεότερος θείος του Φίλιππος Α΄ αρχιεπίσκοπος της Λυών επέτυχε να αναγνωρισθεί κόμης.
Λα Σελβ (Αβερόν)
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σελβουά (γαλλικά: Selvois).
Νικόλαος Γεωργιάδης
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στην Πορταριά Πηλίου και σπούδασε ιατρική στο Μόναχο. Το 1875 εξορίστηκε από τις οθωμανικές αρχές στη Θεσσαλονίκη. Εκλέχτηκε βουλευτής Βόλου τόσο στις πρώτες εκλογές μετά την απελευθέρωση της Θεσσαλίας το 1881, όσο και στις επόμενες. Διετέλεσε πρόεδρος της Βουλής, με το κόμμα του Δηλιγιάννη, τη διετία 1891-1892. Όταν ήρθε ο Βενιζέλος στην Ελλάδα, υποστήριξε το Κόμμα Φιλελευθέρων και εκλέχτηκε βουλευτής στη Β’ Αναθεωρητική Βουλή. Υπήρξε αντεπιστέλλον μέλος του Αρχαιολογικού Ινστιτούτου του Βερολίνου και το 1880 δημοσίευσε την Ιστορία της Θεσσαλίας.
Θωμάς Γ΄ του Πεδεμοντίου
Βιογραφία
Ένοιωθε αδικημένος από το ότι κάθε φορά παραγκωνιζόταν. Σαν μια προσπάθεια αποκατάστασής του, νυμφεύτηκε τη Γκουία (Γκυγιόν), κόρη της συζύγου τού Φιλίππου Α' από τον πρώτο της γάμο, μια και με τον δεύτερο γάμο της με τον Φίλιππο Α' δεν είχαν παιδιά. Το 1282 σε μια συμπλοκή στα σύνορα με τον Ουμβέρτο Α' κόμη του Αλμπόν, τραυματίσθηκε θανάσιμα και τον διαδέχθηκε ο υιός του, που θα έπρεπε να κληρονομήσει τον Φίλιππο Α' που απεβίωσε το 1285. Αλλά εκείνος λίγο πριν, είχε ορίσει διάδοχο τον Αμεδαίο Ε', νεότερο αδελφό του Θωμά Γ', διότι ο υιός του Θωμά Γ' ήταν 7ετής. Έτσι η κομητεία της Σαβοΐας έμεινε σε νεότερο κλάδο του Οίκου ως το 1418, οπότε απεβίωσε ο Λουδοβίκος του Πεδεμοντίου τελευταίος γόνος του κύριου κλάδου.
Λα Σελβ (Αβερόν)
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Αβερόν
Νικόλαος Γεωργιάδης
Βιογραφικό
Ο Νικόλαος Γεωργιάδης εκλέχτηκε δήμαρχος Βόλου το 1889 και το 1903. Στις μέρες του η πόλη άρχισε να αποκτά χαρακτηριστικά σύγχρονης πόλης με μοντέρνα ρυμοτομία, ιδρύθηκαν μεγάλα σχολεία καθώς και νοσοκομείο, για την ίδρυση του οποίου αξιοποιήθηκε η δωρεά του Ευάγγελου Αχιλλόπουλου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουλευτές Βόλου Κατηγορία:Δήμαρχοι Βόλου
Θωμάς Γ΄ του Πεδεμοντίου
Οικογένεια
Το 1274 νυμφεύτηκε τη Γκυγιόν (Γκουία) των Ιβρέας, κόρη της Αδελαΐδας κόμισσας της Βουργουνδίας από τον πρώτο της γάμο με τον Ούγο του Σαλόν/Σαλίν· η Αδελαΐδα σε δεύτερο γάμο παντρεύτηκε τον Φίλιππο Α΄ κόμη της Σαβοΐας. Ο Θωμάς Γ΄ και η Γκυγιόν ίχαν τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Σαβοΐας
Λουδοβίκος Α΄ της Βουρβόνης-Βαντόμ
Ο Λουδοβίκος (1376-1446) από τον Οίκο των Βουρβόνων ήταν κόμης του Βαντόμ (1393-1446).
Οικογένεια
Ήταν γιος του Ιωάννη Α΄ κόμη του Λα Μαρς και της Αικατερίνης των Μοντουάρ, κόρης τού Ιωάννη ΣΤ΄ κόμη του Βαντόμ. Ήταν υποστηρικτής του δούκα της Ορλεάνης κατέχοντας υψηλές θέσεις στην αυλή του. Έγινε μέγας χωροφύλακας της Γαλλίας (1408), και μέγας Αυλάρχης της Γαλλίας (1413). Σαν μέλος της φατρίας των Αρμανιάκ ήταν αντίθετος στους Βουργούνδιους και αιχμαλωτίστηκε δύο φορές από αυτούς (1407, 1412). Το 1414 παντρεύτηκε την Λευκή (πέθανε το 1421), κόρη του Ούγου Β΄ κόμη του Ρουσί, αλλά τον επόμενο χρόνο αιχμαλωτίστηκε για πολύ καιρό από τους Άγγλους στην μάχη του Αζενκούρ. Το 1425 ο Κάρολος Ζ΄ της Γαλλίας τον έχρισε Κόμη της Σαρτρ. Ενθουσιασμένος από την βασιλική πράξη ενώθηκε με την Ζαν ντ' Αρκ και άλλους Γάλλους ευγενείς στην υπεράσπιση της Ορλεάνης (1429), και βοήθησε στην στέψη στο Ρεμς.
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1414 τη Λευκή, κόρη του Ούγου Β΄ κόμη του Ρουσύ. Το επόμενο έτος στη μάχη του Αζινκούρ αιχμαλωτίστηκε από τους Άγγλους ως το 1424.
Το 1421 απεβίωσε η Λευκή και ο Λουδοβίκος έκανε το 1424 δεύτερο γάμο με την Ιωάννα (απεβ. 1468), κόρη του Γκυ ΙΓ΄ δούκα του Λαβάλ. και είχε τέκνα:
Επίσης κατά την διάρκεια της αιχμαλωσίας του με την Αγγλίδα Σίβυλλα Μπόστουμ απέκτησε ένα φυσικό τέκνο:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων Κατηγορία:Κόμητες του Βαντόμ Κατηγορία:Πρόσωπα του Εκατονταετούς Πολέμου
Ακανθίστιος
Είδη
Μέχρι σήμερα είναι γνωστά ένδεκα είδη ακανθίστιου, τα παρακάτω:
Πηγές
Ακανθιστιος
Αμπελούζος Ηρακλείου
Ο Αμπελούζος  είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Γορτύνης στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην επαρχία Καινούργιου. Βρίσκεται στις νότιες προσβάσεις του Ψηλορείτη, κοντά στη Γεωργική Σχολή της Μεσαράς. Η απόστασή του από το Ηράκλειο είναι 46,6 χλμ. Κύρια προϊόντα του είναι το ελαιόλαδο, η σταφίδα, τα σιτηρά και τα φρούτα. Ο κεντρικός ναός είναι αφιερωμένος στον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου. Υπάρχουν Δημοτικό Σχολείο και νηπιαγωγείο.
Ιστορικά στοιχεία
Το χωριό βρίσκεται στην περιοχή της αρχαίας Γόρτυνας, όπου έχουν βρεθεί αγάλματα και λοιπά αρχαιολογικά αντικείμενα. Εδώ ανακαλύφθηκε το 1860 άγαλμα Μινωταύρου, το οποίο αγόρασε έπειτα από εντολή της αγγλικής πρεσβείας ο τότε πρόξενος της Αγγλίας Λυσ. Καλοκαιρινός και σήμερα βρίσκεται στην Αγγλία.
Ο Αμπελούζος είχε 158 κατοίκους το 1583 και αναφέρεται στην απογραφή του Καστροφύλακα (K 103) με την ονομασία Ambelluso. Στην περιοχή του υπάρχουν πολύ παλαιοί ελαιώνες με πανύψηλα ελαιόδεντρα από την εποχή της Βενετοκρατίας και για το λόγο αυτό λέγονται φράγκικες ελιές.
Το 1920 με το Νόμο 2155 ιδρύθηκε η Γεωργική Σχολή Μεσαράς, στην αρχή της διακλάδωσης προς Αμπελούζο. Η σχολή βρίσκεται στα κτήματα του μετοχίου της Αγίας Παρασκευής, τα οποία παραχώρησε η Μοναστηριακή Επιτροπή Ηρακλείου. Τα κτήρια έγιναν με δαπάνες της ίδιας Επιτροπής και ο εξοπλισμός με δαπάνες του Δημοσίου. Η σχολή προσφέρει υπηρεσίες για τη βελτίωση της γεωργικής παραγωγής της Μεσαράς.
Διοικητικά στοιχεία
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να προσαρτάται στην κοινότητα Μιαμούς. Το 1949 με το ΦΕΚ 153Α - 11/07/1949 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι μαζί με τον παραθαλάσσιο οικισμό Γερόκαμπος αποτελούν την κοινότητα Αγίου Κυρίλλου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Γόρτυνας του Δήμου Γόρτυνας και σύμφωνα την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 125 κατοίκους.
Δείτε: Κοινότητα Αμπελούζου
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αμπ Αμπ
Leasing αυτοκινήτου
Απλή χρηματοδοτική μίσθωση -  leasing αυτοκινήτου
Πρόκειται για την πιο συνήθης μορφή, όσον αφορά την μίσθωση αυτοκινήτων. Για την έναρξη χρήσης της υπηρεσίας καταβάλλεται ένα ποσό ως προκαταβολή, το οποίο, συνήθως, αποτελεί το 20 με 25% της αξίας του οχήματος. Ωστόσο, σε πολλές περιπτώσεις ο εκάστοτε πελάτης μπορεί να διαμορφώσει το ύψος αυτής, σύμφωνα με την οποία διαμορφώνεται και το ύψος του μισθώματος. Έπειτα καταβάλλεται ένα προκαθορισμένο μίσθωμα κάθε μήνα, δηλαδή το μηνιαίο μίσθωμα, στο οποίο περιλαμβάνονται η ασφάλεια του αυτοκινήτου, τα τέλη κυκλοφορίας, η συντήρηση και η αλλαγή ελαστικών ανά 40.000 χιλιόμετρα, συνήθως. Το συμβόλαιο το οποίο συνάπτεται,  διαρκεί από 3 έως 5 χρόνια, στις περισσότερες περιπτώσεις και έχει μέγιστο όριο χιλιομέτρων τον χρόνο, που κυμαίνεται από 15 έως 25.000 χιλιόμετρα. Σε περίπτωση που το χιλιομετρικό όριο ξεπεραστεί, εφαρμόζονται επιπλέον χρεώσεις. Εάν το όχημα επιστραφεί πριν την λήξη του συμβολαίου, υφίστανται οικονομικές κυρώσεις. Μόνο μετά την λήξη αυτού, ο πελάτης έχει την επιλογή να επιστρέψει το αυτοκίνητο ή να το εξαγοράσει, σε τιμή που διαμορφώνεται σύμφωνα με τα δεδομένα της αγοράς και μέρος των μισθωμάτων, που έχουν καταβληθεί. Επιπλέον, ο πελάτης δεν έχει την ευχέρεια να αλλάξει το όχημα του κατα την διάρκεια του συμβολαίου ή εάν αυτό συμβεί, θα υπάρξουν επιπλέον χρεώσεις. Όπως προαναφέρθηκε, ισχύουν ορισμένες καλύψεις, οι οποίες τείνουν να είναι οι ίδιες σε κάθε εταιρεία απλής χρηματοδοτικής μίσθωσης - leasing και αυτές είναι: μικτή ασφάλεια, ΚΤΕΟ, τέλη κυκλοφορίας, συντήρηση και επισκευές, αλλαγή ελαστικών.
Ευέλικτο leasing αυτοκινήτου (Flexible Leasing)
Είναι μία σύγχρονη μορφή χρηματοδοτικής μίσθωσης οχημάτων και σκοπό έχει να καλύψει ένα κενό στην αγορά. Ουσιαστικά, προσφέρει την ευελιξία, χωρίς κλειστά συμβόλαια και χρονικές δεσμεύσεις, διατηρώντας τα οφέλη του leasing. Εδώ, ο πελάτης δεν καταβάλλει προκαταβολή, αλλά ένα ποσό για την εγγραφή στην υπηρεσία και το πρώτο μίσθωμα ως εγγύηση, στις περισσότερες περιπτώσεις. Η διαδικασία ελέγχου της πιστοληπτικής ικανότητας του πελάτη, γίνεται συνήθως χωρίς την εμπλοκή τραπεζών. Στο ευέλικτο leasing δεν υπάρχει προκαθορισμένη χρονική διάρκεια του συμβολαίου, δηλαδή μπορεί να διακοπεί το συμβόλαιο ακόμη και τον πρώτο μήνα. Ουσιαστικά πρόκειται για μίσθωση, αλλά με τον μήνα. Το όχημα μπορεί να επιστραφεί ή να αλλαχθεί με κάποιο άλλο χωρίς επιπλέον κόστος. Φυσικά, αυτό ποικίλει ανάλογα με την εταιρεία. Παράλληλα, υπάρχει και η επιλογή εξαγοράς του αυτοκινήτου, οποιαδήποτε στιγμή. Στο ευέλικτο leasing οι παροχές συνήθως είναι αντίστοιχες με αυτές του απλού μοντέλου, δηλαδή μικτή ασφάλεια, τέλη κυκλοφορίας, ΚΤΕΟ, συντήρηση και αλλαγή ελαστικών. Η πρώτη εταιρεία που έφερε το ευέλικτο leasing είναι το instacar, το 2018.
Ποιους αφορά το leasing αυτοκινήτου
Το leasing απευθύνεται σε επαγγελματίες, επιχειρήσεις, εταιρείες και ιδιώτες. Αυτό συμβαίνει γιατί το μηνιαίο μίσθωμα εκπίπτει 100% ως έξοδο και έτσι υφίστανται φοροελαφρύνσεις. Επιπλέον, δεν δεσμεύεται το κεφάλαιο για την αγορά τους και γίνεται και καλύτερος έλεγχος των οικονομικών, αφού το μηνιαίο μίσθωμα είναι σταθερό και δεν προκύπτουν επιπλέον κόστη π.χ για την ετήσια συντήρηση ή κάποια έκτακτη βλάβη. Στην περίπτωσή των ιδιωτών, δεν υπάρχει το προνόμιο της φοροελάφρυνσης, αλλά όλα τα υπόλοιπα ισχύουν κανονικά. Βέβαια, στο απλό leasing, που απαιτεί προκαταβολή, δεσμεύεται ένα εύλογο ποσό, σε αντίθεση με τα ευέλικτα μοντέλα. Παρόλα αυτά, εάν αναλογιστεί κανείς τα λοιπά έξοδα, που ένας ιδιώτης χρειάζεται να πληρώνει για όχημα που του ανήκει, το leasing αυτοκινήτου, μοιάζει να συμφέρει, υπό προϋποθέσεις.. Γενικότερα, η χρονομίσθωση έχει αρχίσει να επικρατεί έναντι της ιδιοκτησίας τα τελευταία χρόνια, όχι μόνο στον τομέα των αυτοκινήτων, αλλά και των κατοικιών, του επαγγελματικού  εξοπλισμού, κινητών συσκευών. Πέρα από τα οικονομικά οφέλη, δίνει την δυνατότητα πρόσβασης σε αγαθά και υπηρεσίες, που η εξαγορά τους απαιτεί μεγάλα κεφάλαια
Παραπομπές
Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών