cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κυβέρνηση Αυγουστίνου Καποδίστρια
Πηγές
Κατηγορία:Κυβερνήσεις της Ελληνικής πολιτείας Κατηγορία:1831 Κατηγορία:1832
Εκλογές στην Ανδόρρα
Στην Ανδόρρα διεξάγονται βουλευτικές εκλογές κάθε 4 χρόνια για την ανάδειξη των μελών του Γενικού Συμβουλίου των Κοιλάδων. Βουλευτικές εκλογές έγιναν τα έτη: 1933, 1935, 1937, 1939, 1941, 1947, 1949, 1951, 1953, 1955, 1957, 1959, 1961, 1963, 1965, 1967, 1969, 1971, 1973, 1975, 1977, 1979, 1981, 1985, 1989, 1992, 1993, 1997, 2001, 2005, 2009, 2011, 2015 και 2019. Τέλος, έχουν διεξαχθεί και δημοψηφίσματα, τα έτη:1971, 1977, 1978, 1982 και 1993.
2019
Οι πιο πρόσφατες εκλογές διεξήχθησαν στις 7 Απριλίου 2019.
2009
Στις εκλογές που διεξήχθησαν στις 26 Απριλίου 2009, ο απερχόμενος πρωθυπουργός Αλμπέρτ Πιντάτ δεν ήταν ξανά υποψήφιος και νικήτρια αναδείχθηκε η σοσιαλιστική αντιπολίτευση. Η συμμετοχή στις εκλογές ήταν η χαμηλότερη από το 1993. Οι Σοσιαλδημοκράτες του Τζάουμε Μπαρτουμέου κέρδισαν συνολικά 14 έδρες στο 28μελές Γενικό Συμβούλιο έναντι 11 για το συνασπισμό του απερχόμενου πρωθυπουργού, Αλμπέρτ Πιντάτ. Ο Μπαρτουμέου δήλωσε στις 27 Απριλίου ότι θα επιδιώξει να σχηματίσει κυβέρνηση συνασπισμού από κοινού με το Ανδορρανό Κόμμα για την Αλλαγή (ApC), το οποίο κατέλαβε 3 έδρες. Ο Μπαρτουμέου εξελέγη πρωθυπουργός τον Ιούνιο του 2009 και ανέλαβε καθήκοντα στις 5 Ιουνίου του ιδίου έτους.
2011
Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στις 3 Απριλίου 2011. Οι Δημοκράτες για την Ανδόρα κέρδισαν σαρωτική νίκη, εξασφαλίζοντας όλες τις ενορίες στις οποίες κατήλθαν ως υποψήφιοι και κερδίζοντας τις εθνικές εκλογές, με 20 έδρες επί συνόλου 26 στο Γενικό Συμβούλιο. Πρόκειται για την μεγαλύτερη εκλογική νίκη στην ιστορία της χώρας. Οι Σοσιαλδημοκράτες έχασαν όλες τις ενοριακές τους έδρες και κέρδισαν μόλις 6 έδρες στις εθνικές εκλογές, ενώ η Λαουρεντιανή Ένωση κέρδισε μόνο την ενορία της Σαντ Ζουλιά ντε Λόρια. Το κόμμα Ανδόρα για την Αλλαγή έχασε όλες του τις έδρες, ενώ απέτυχαν να κερδίσουν έδρες οι Πράσινοι. Ο Αντονί Μαρτί ανέλαβε πρωθυπουργός στις 12 Μαΐου 2011.
Εθνικές λίστες
!style="background-color:#E9E9E9" colspan=2 align=center|Κόμμα !style="background-color:#E9E9E9" |Ψήφοι !style="background-color:#E9E9E9" |Κερδισμένες έδρες !style="background-color:#E9E9E9" |Διαφορά !style="background-color:#E9E9E9" |% έδρες !style="background-color:#E9E9E9" |% ψήφοι !style="background-color:#E9E9E9" |Διαφορά στις ψήφους !colspan=2 style="background-color:#E9E9E9"|Σύνολο!!style="background-color:#E9E9E9"|15.510 !!style="background-color:#E9E9E9"|14!!style="background-color:#E9E9E9"|- !!style="background-color:#E9E9E9"|- !!style="background-color:#E9E9E9"|Συμμετοχή !!style="background-color:#E9E9E9"|74,1%
2015
Εκλογές διεξήχθησαν τον Μάρτιο του 2015. Παρότι έχασαν 5 έδρες, οι Δημοκράτες της Ανδόρας διατήρησαν την πλειοψηφία των εδρών στο Γενικό Συμβούλιο. Ειδικότερα, κέρδισαν 15 από τις συνολικά 28 έδρες.
Παραπομπές
*
Γιαλνιζτζάμ Αρνταχάν
Το Γιαλνιζτζάμ, γνωστό στην Ελλάδα και ως Σιντισκόμ, είναι χωριό της Τουρκίας, του δήμου και της επαρχίας Αρνταχάν, της περιφέρειας Αρνταχάν στον Ανατολικό Πόντο, κοντά στα σύνορα με τη Γεωργία.
Πριν τον Ρωσοτουρκικό πόλεμο του 1878 στο χωριό Σιντισκόμ κατοικούσαν Τούρκοι. Μετά τον πόλεμο οι Τούρκοι του χωριού, όπως και πολλών γειτονικών χωριών, έφυγαν στα χωριά τους εντός των νέων συνόρων που διαμορφώθηκαν από τον πόλεμο. Την περίοδο αυτή, κάτοικοι χωριών της περιοχής Γκιουμούσχανε (Αργυρούπολης του Πόντου) και συγκεκριμένα των χωριών Τεμιρτζήκιοϊ, Μάλαχα και Αρταπίρ, εγκατέλειψαν τα χωριά τους, τους συγγενείς και φίλους τους στα χωριά αυτά αλλά και στα διπλανά τους στην περιοχή Αργυρούπολης και αναζήτησαν καλύτερες συνθήκες επιβίωσης στις περιοχές του Καυκάσου Καρς και Αρνταχάν, που είχαν πλέον Ρωσική διοίκηση. Έτσι εγκαταστάθηκαν στο χωριό Σιντισκόμ της περιοχής Αρνταχάν, όπου και έμειναν έως το έτος 1920.
Το χωριό μετονομάστηκε και σήμερα καλείται Γιαλνιζτσάμ (Yalnizcam) και κατοικείται από κατοίκους κουρδικής καταγωγής.
Στο χωριό αυτό οι Πόντιοι κάτοικοι οργάνωσαν την ζωή τους ασχολούμενοι με την κτηνοτροφία, την γεωργία, την μελισσοτροφία, αλλά και την εμπορία ξύλων από το γειτονικό δάσος. Έχτισαν την εκκλησία των Αποστόλων Πέτρου και Παύλου (που από το 1920 μετεβλήθη σε τζαμί) και το Δημοτικό Σχολείο. Παράλληλα το Ρωσικό κράτος, από τα πρώτα χρόνια της εγκατάστασής τους, τους έδωσε κυριότητα σε κληροτεμάχια - αγροτεμάχια και λιβάδια για την άσκηση της αγροτικής και κτηνοτροφικής ασχολίας τους. Ο πληθυσμός του χωριού όπως αποτυπώθηκε σε διάφορες περιόδους απογραφής από το Ρωσικό κράτος έφθασε σε 1.200 κατοίκους, μέλη πολυμελών οικογενειών. Μετά την επανάσταση του 1917 η ευρύτερη περιοχή Κάρς - Αρνταχάν έμεινε χωρίς Ρωσικά στρατεύματα στα χέρια Γεωργιανών αλλά και Αρμενίων έως την πλήρη επικράτηση των Τούρκων. Από την περίοδο του 1918 οι Έλληνες κάτοικοι διάφορων χωριών, μετακινήθηκαν στο εσωτερικό της Ρωσίας, στις περιοχές όπου υπήρχαν και άλλοι Έλληνες.
Οι κάτοικοι του χωριού Σιντισκόμ μαζί με τους κατοίκους γειτονικών χωριών της Γκιόλας (Gole) και συγκεκριμένα των χωριών Ντόρτ Κιλισέ (Τέσσερις Εκκλησιές, τουρκ. Dort Kilise, σημερινό Ουγκιούρτασι, τουρκ. Ugurtasi), Τουρκιασέν και Κονκ (σήμερα Κιουζούνπιναρ, τουρκ. Kuzunpinar) στις 2 Σεπτεμβρίου του 1920 έφυγαν ακολουθώντας τον δρόμο μέσω του Αρτβίν προς το Βατούμ, από όπου αναχώρησαν για την Ελλάδα στις 24 Δεκεμβρίου του 1920 για να φθάσουν στην Θεσσαλονίκη στις 1 Ιανουαρίου του 1921.
Οι κάτοικοι του χωριού Σιντισκόμ εγκαταστάθηκαν στα χωριά Σεβαστό, Άνω και Κάτω Ποταμιά, Λειψύδριο, Διπόταμος του νομού Κιλκίς και Τριπόταμος και Κομνήνειο του νομού Ημαθίας. Επίσης κάποιες οικογένειες έφυγαν από το Σιντισκόμ το 1914 αμέσως μετά τους Βαλκανικούς πολέμους και εγκαταστάθηκαν τελικά στο Νομό Κιλκίς.
Νέμεσις (μυθιστόρημα της Αγκάθα Κρίστι)
Το βιβλίο Νέμεσις είναι αστυνομικό μυθιστόρημα της Αγκάθα Κρίστι (1890-1976) και πρωτοδημοσιεύτηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο από τον εκδοτικό οίκο Collins Crime Club  τον Νοέμβριο του 1971 και στις ΗΠΑ από τον Dodd, Mead and Company αργότερα το ίδιο έτος. Η βρετανική έκδοση πωλείτο για 1,50 £ και η αμερικανική έκδοση 6.95 $. Ήταν το τελευταίο μυθιστόρημα που έγραφε με ηρωίδα την Μις Μαρπλ, αν και το Ρετρό στην Ομίχλη ήταν το τελευταίο δημοσιευμένο μυθιστόρημά της.
Η Μις Μαρπλ συναντά για πρώτη φορά τον Τζέϊσον Ραφάιελς στο βιβλίο Το Σπίτι με τους Ιβίσκους, όπου λύνουν ένα μυστήριο. Η Μις Μαρπλ λαμβάνει μηνύματά του, που φέρεται να έστειλε μετά θάνατον, ξετυλίγοντας με αυτόν τον τρόπο την πλοκή αυτού του μυθιστορήματος.
Πλοκή
Η Μις Μαρπλ απολαμβάνει μια ήρεμη ανιαρή ζωή στο σπίτι της, στο Σαίντ Μαίρυ Μιντ, βόρεια του Λονδίνου. Διαβάζοντας τους Τάιμς πληροφορείται τον αναπάντεχο θάνατο ενός φίλου της, του πάμπλουτου, οξύθυμου Τζέϊσον Ραφάιελς, που τον γνώρισε πριν ένα χρόνο στην κρουαζιέρα της στην Καραϊβική, όπου είχαν ενώσει τις δυνάμεις τους ενάντια σε ένα δολοφόνο. Αμέσως, λαμβάνει ένα τηλεφώνημα από ένα δικηγορικό γραφείο όπου την πληροφορούν ότι ο κος Ραφάιελς της άφησε ένα κληροδότημα, 20.000 λιρών. Όμως, η προϋπόθεση για να λάβει αυτά τα χρήματα, είναι να εξιχνιάσει ένα έγκλημα. Η Μις Μαρπλ βρίσκεται σε αδιέξοδο και είναι έτοιμη να τα παρατήσει, όταν λαμβάνει μια επιστολή από τον νεκρό, ο οποίος της προσφέρει ένα ταξίδι στην Αγγλία. Ξεκινά πηγαίνοντας στην ξενάγηση που της είχε κανονίσει ο αποθανών σε διάσημα σπίτια και κήπους στην Αγγλία. Στην περιήγηση υπάρχουν ακόμα δεκατέσσερα άτομα. Τελικά, μένοντας δύο βράδια με τρεις αδελφές σε ένα παρακμασμένο βικτωριανό αρχοντικό καταλαβαίνει την βαθύτερη φύση του εγκλήματος και ύστερα από τον θάνατο της Μις Ελίζαμπεθ Τεμπλ αναλαμβάνει δράση. Στο τέλος, βρίσκεται αντιμέτωπη με μια συγκλονιστική αποκάλυψη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μυθιστορήματα της Αγκάθα Κρίστι Κατηγορία:Μυθιστορήματα του 1971
.hr
.hr είναι ο top-level domain κωδικός για την Κροατία στο διαδίκτυο.
Δείτε επίσης: Κατάλογος top-level domains.
Παραπομπές
Toppdomän
Γενικές εκλογές της Ουρουγουάης (2019)
Γενικές εκλογές πραγματοποιήθηκαν στην Ουρουγουάη την Κυριακή 27 Οκτωβρίου 2019 για να εκλέξουν τον Πρόεδρο και τη Γενική Συνέλευση. Δεδομένου ότι κανένας προεδρικός υποψήφιος δεν έλαβε την πλειοψηφία στον πρώτο γύρο ψηφοφορίας, στις 24 Νοεμβρίου διεξήχθη ένας δεύτερος και τελικός γύρος. Την ίδια ημέρα με τις γενικές εκλογές, διεξήχθη και ένα δημοψήφισμα.
Στις εκλογές του 2014, το αριστερό Ευρύ Μέτωπο κέρδισε μια τρίτη συνεχόμενη εκλογική νίκη με απόλυτη πλειοψηφία (αυτοδυναμία) και στα δύο σώματα της Γενικής Συνέλευσης. Η θητεία του Ευρέος Μετώπου έτυχε υποστήριξης μέσω της δημιουργίας ενός εκτεταμένου συστήματος κοινωνικής πρόνοιας, αλλά ταυτόχρονα υπονομεύθηκε από ένα αυξανόμενο έλλειμμα του προϋπολογισμού, μαζί με την αύξηση της ανεργίας και την άνοδο της βίας. Η προεκλογική εκστρατεία επικεντρώθηκε κυρίως στο ζήτημα της εγκληματικότητας, με κάθε κόμμα να προτείνει διαφορετικές λύσεις. Ένα συνταγματικό δημοψήφισμα διεξήχθη παράλληλα με τις εκλογές επί των τροπολογιών που πρότεινε ο αντιπολιτευόμενος γερουσιαστής Χόρχε Λαρανιάγα ο οποίος πρότεινε την εισαγωγή Εθνικής Φρουράς και αυστηρότερα μέτρα ασφαλείας.
Καθώς ο κάτοχος της προεδρίας Ταμπαρέ Βάσκες δεν μπορούσε να διεκδικήσει την επανεκλογή του λόγω συνταγματικών ορίων στη θητεία, το Ευρύ Μέτωπο όρισε ως προεδρικό υποψήφιο τον πρώην δήμαρχο του Μοντεβιδέο Ντάνιελ Μαρτίνες. Το Εθνικό Κόμμα όρισε τον υποψήφιο του 2014, τον Λουίς Αλμπέρτο Λακάγιε Πόου, το Κόμμα Κολοράδο όρισε τον οικονομολόγο Ερνέστο Τάλβι και το νέο κόμμα Ανοικτό Καμπίλδο, όρισε τον πρώην διοικητή του στρατού της Ουρουγουάης Γκίντο Μανίνι Ρίος.
Ενόψει των εκλογών, οι περισσότερες δημοσκοπήσεις προέβλεπαν έναν δεύτερο και τελικό γύρο ανάμεσα στον Μαρτίνες και στον Λακάγιε Πόου, μαζί με την απώλεια της πλειοψηφίας του Κογκρέσου για το Ευρύ Μέτωπο και την ενίσχυση του Ανοικτού Καμπίλδο. Ο πρώτος γύρος ψηφοφορίας επεφύλασσε στο Ευρύ Μέτωπο τα χειρότερα αποτελέσματα σε σχέση με τις εκλογές του 1999, αλλά ο Μαρτίνες έλαβε τις περισσότερες ψήφους και είχε τα κατάλληλα προσόντα για τον τελικό γύρο μαζί με τον Λακάγιε Πόου, ο οποίος στη συνέχεια έλαβε υποστήριξη από τα περισσότερα κόμματα της αντιπολίτευσης που αποκλείστηκαν από τον δεύτερο γύρο. Στον τελικό γύρο, ο Λακάγιε Πόου νίκησε τον Μαρτίνες με λίγο περισσότερες από 37.000 ψήφους σε μια σκληρή αναμέτρηση, με το τελικό αποτέλεσμα να ανακηρύσσεται μόνο μετά την καταμέτρηση των ψήφων των ετεροδημοτών (εκείνων που δεν μπόρεσαν να ψηφίσουν στα εκλογικά κέντρα των τόπων διαμονής τους).
Οι εκλογές σηματοδότησαν την πρώτη απώλεια για το Ευρύ Μέτωπο σε προεδρικές εκλογές από το 1999, με τον Λακάγιε Πόου να γίνει ο πρώτος πρόεδρος του Εθνικού Κόμματος από τον πατέρα του Λουίς Αλμπέρτο Λακάγιε δε Ερέρα, ο οποίος κατείχε το αξίωμα από το 1990 έως το 1995.
Ιστορικό
Οι εκλογές του 2014 είχαν ως αποτέλεσμα μια τρίτη συνεχή νίκη για το Ευρύ Μέτωπο, μαζί με την απόλυτη πλειοψηφία στη Γενική Συνέλευση. Ο νικητής των προεδρικών εκλογών, Ταμπαρέ Βάσκες, δεν μπορούσε λόγω περιορισμών από το σύνταγμα να είναι ξανά υποψήφιος. Ως αποτέλεσμα, το κυβερνών Ευρύ Μέτωπο έπρεπε να διορίσει έναν νέο υποψήφιο.
Η οικονομία είχε σημειώσει συνεχή ανάπτυξη από το 2003, επιτρέποντας στην κυβέρνηση να επενδύσει σε μεγάλο βαθμό σε κοινωνικά προγράμματα, συντάξεις και υγειονομική περίθαλψη. Ωστόσο, οι βελτιωμένοι δείκτες της φτώχειας και των ανισοτήτων έπληξαν το έλλειμμα του προϋπολογισμού που έφθασε το 4,8% του ΑΕΠ έως τα τέλη Αυγούστου του 2019. Σύμφωνα με τους πολιτικούς αναλυτές, το Ευρύ Μέτωπο προβλεπόταν να χάσει την πλειοψηφία του Κογκρέσου, γεγονός που σε συνδυασμό με την αύξηση του αριθμού των κομμάτων που αναμενόταν να κερδίσουν έδρες στο Κογκρέσο, θα δυσκόλευε τις διαπραγματεύσεις για σχηματισμό κυβέρνησης συνασπισμού.
Εκλογικό σύστημα
Οι εκλογές διεξήχθησαν με τη χρήση της μεθόδου της διπλής ταυτόχρονης ψηφοφορίας, σύμφωνα με την οποία οι ψηφοφόροι ψηφίζουν με μία μοναδική ψήφο για το κόμμα της επιλογής τους για Πρόεδρο, Γερουσία και τη Βουλή των Αντιπροσώπων (και για τα τρία ταυτόχρονα).
Ο Πρόεδρος της Ουρουγουάης εξελέγη με τη χρήση του συστήματος δύο γύρων, και καθώς κανείς υποψήφιος δεν έλαβε το 50% των ψήφων στον πρώτο γύρο έγινε και 2ος γύρος. Τα 30 μέλη της Γερουσίας εκλέχθηκαν με αναλογική εκπροσώπηση σε μια ενιαία εθνική εκλογική περιφέρεια. Ο αντιπρόεδρος, ο οποίος εκλέγεται στο ίδιο ψηφοδέλτιο με τον πρόεδρο, γίνεται πρόεδρος της Γερουσίας, με την ψήφο του να μετρά σε ψηφοφορία όταν υπάρχει ισοψηφία στη Γερουσία. Τα 99 μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων εκλέχθηκαν με αναλογική εκπροσώπηση με κλειστή λίστα σε 19 πολυεδρικές εκλογικές περιφέρειες με βάση τα διαμερίσματα. Οι έδρες κατανέμονται με τη μέθοδο των υψηλότερων μέσων τιμών.
Αποτελέσματα
Στις 25 Νοεμβρίου, τα προκαταρκτικά αποτελέσματα από τον 2ο και τελικό γύρο των εκλογών έδειξαν ότι ο Λακάγιε Πόου είχε προβάδισμα με πλειοψηφία (48,71%) και διαφορά 28.666 ψήφων έναντι του Μαρτίνες (47,51%), γεγονός που καθυστέρησε την ανακοίνωση ενός νικητή καθώς έπρεπε να καταμετρηθούν τα ψηφοδέλτια των ετεροδημοτών. Ο Μαρτίνες παραδέχτηκε αργότερα την ήττα του στις 28 Νοεμβρίου. Στις 30 Νοεμβρίου, τα τελικά αποτελέσματα επιβεβαίωσαν ότι ο Λακάγιε Πόου ήταν ο νικητής, με ποσοστό 48,8% των συνολικών ψήφων έναντι 47,3% για τον Μαρτίνες. Ο Λακάγιε ορκίστηκε την 1η Μαρτίου του 2020. μικρογραφία|Χάρτης των αποτελεσμάτων στις βουλευτικές εκλογές.
Παραπομπές
2019 Ουρουγου
Εθνική Αλγερίας Κ-23 (ποδόσφαιρο ανδρών)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνική Αλγερίας (ποδόσφαιρο) Κατηγορία:Εθνικές ομάδες ποδοσφαίρου Κ-23 Αφρικής
Α΄ κατηγορία πετοσφαίρισης ανδρών Κύπρου 1999-00
Η Α΄ κατηγορία πετοσφαίρισης ανδρών Κύπρου 1999-00 ήταν η 23η έκδοση της Α΄ κατηγορίας πετοσφαίρισης της Κύπρου υπό την αιγίδα της Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης. Το πρωτάθλημα κέρδισε η Νέα Σαλαμίνα Αμμοχώστου για 5η φορά στην ιστορία της.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας 1999-00 συμμετείχαν 10 ομάδες. Στην Α΄ φάση όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Ακολούθως, οι ομάδες έδωσαν αγώνες play-offs για την ανάδειξη της πρωταθλήτριας ομάδας.
Οι τελευταίες δύο ομάδες υποβιβάστηκαν στη Β΄ κατηγορία.
Συμμετέχουσες ομάδες
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα.
Τελική κατάταξη
Η τελική κατάταξη του πρωταθλήματος ήταν:
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Α΄ κατηγορία πετοσφαίρισης ανδρών Κύπρου Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 1999 Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2000
Μυθωδία
Το CD και DVD της Μυθωδίας του 2001 ηχογραφήθηκε/γυρίστηκε ζωντανά στην συναυλία στους Στύλους του Ολυμπίου Διός και στη σκηνή έπαιξαν: ο Βαγγέλης Παπαθανασίου - συνθεσάιζερ και πλήκτρα, η Μητροπολιτική Ορχήστρα του Λονδίνου, η οποία συμπληρώθηκε από δύο υψίφωνες, τη σοπράνο Καθλήν Μπάτλ και την Τζέσυ Νόρμαν, η χορωδία της Εθνικής Λυρικής Σκηνής και τα σύνολα κρουστών Seistron και Timpana. Η συναυλία πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα στις 28 Ιουνίου 2001 και το CD κυκλοφόρησε επισήμως στις 23 Οκτωβρίου 2001 για να συμπέσει με την προσέγγιση του διαστημόπλοιου Mars Odyssey στην τροχιά του πλανήτη Άρη. Το βίντεο της συναυλίας κυκλοφόρησε στις αρχές του 2002.
Πρώτη συναυλία: 1993
Η παγκόσμια πρεμιέρα της «Μυθολογίας» (αρχικός τίτλος) πραγματοποιήθηκε στις 13 Ιουλίου 1993 ως δημόσια παράσταση στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού, στην Αθήνα, για φιλανθρωπικούς σκοπούς. Στη σκηνή ήταν: ο Βαγγέλης, ο οποίος παρείχε το πλήρες μουσικό σκορ συνοδευόμενο από δύο ερμηνεύτριες, την μεσόφωνη Μαρκέλα Χατζηιωάννου, την Υψίφωνη Λουσιέν Ντεβάλ, καθώς και την χορωδία και τα κρουστά της Ελληνικής Εθνικής Λυρικής Σκηνής, υπό την Διεύθυνση του Γάλλου μαέστρου Υβάν Σεζάρ.
Η Μυθωδία είχε γραφτεί αρχικά σε επτά ωδές. Ο Βαγγέλης Παπαθανασίου όχι μόνο συνέθεσε τη μουσική, αλλά έγραψε και τους στίχους στα αρχαία ελληνικά. Σε μια συνέντευξή του 2001 στο περιοδικό KLEMblad, ο συνθέτης δήλωσε,
Για το encore, ο Βαγγέλης Παπαθανασίου έπαιξε μερικές επιλογές του ρεπερτορίου του, συμπεριλαμβανομένων των "La Petite Fille de la Mer" (από το Άλμπουμ L'Apocalypse des Animaux), "Chariots of Fire", "Pulstar" (από το άλμπουμ Albedo 0.39) κομμάτια από την μουσική επένδυση της ταινίας "Η κατάκτηση του παραδείσου" ("Hispañola", "City of Isabel" και "Conquest of Paradise") και ολοκλήρωσε με τον Ελληνικό Εθνικό Ύμνο.
Δεύτερη συναυλία: 2001
Η Μυθωδία θα παραμείνει άγνωστη στο κοινό για τα επόμενα οκτώ χρόνια, αλλά ο Βαγγέλης Παπαθανασίου κράτησε στα «συρτάρια» του την συναυλία του 1993 για τον εαυτό του. Περίπου το 2000, ο Πήτερ Γκελμπ ήταν επικεφαλής της Sony Classical και διηύθυνε την δισκογραφική εταιρεία προς την κατεύθυνση της crossover μουσικής αντί στο κλασσικό mainstream ρεπερτόριο. Είχε μόλις υπογράψει με τον Βαγγέλη και βρισκόταν στη διαδικασία επιλογής μιας κυκλοφορίας κάποιων έργων του. Ο Γελμπ ακούει κάποιες κασέτες τις οποίες του έστειλε ο Βαγγέλης Παπαθανασίου, μέχρι που «έπεσε» στην Μυθωδία. Περιέγραψε το γεγονός σε μια συνέντευξη: «Όταν άκουσα για πρώτη φορά την Μυθωδία ήμουν σε έκσταση με την «δύναμη των θεμάτων» και του ρυθμού και χωρίς άλλο δισταγμό πρότεινα να ηχογραφηθεί αμέσως.»
Με την έγκριση του Βαγγέλη Παπαθανασίου για την ηχογράφηση της Μυθωδίας με πλήρη ορχήστρα, όπως πρότεινε ο Γκελμπ, η Sony Classical ανέπτυξε σχέδιο μάρκετινγκ της Μυθωδίας, που με τη βοήθεια του φίλου και συναδέλφου του Βαγγέλη Παπαθανασίου, Δρ. Σκοττ Μπόλτον, (στην NASA), το οποίο περιελάμβανε έναν αποκλειστικό ιστότοπο για το CD, μια ζωντανή συναυλία με συμμετοχή της Ελληνικής Κυβέρνησης την μετάδοση της συναυλίας από την τηλεόραση και την κυκλοφορία του DVD της συναυλίας. Η συμφωνία με τη NASA ήταν να γίνει η Μυθωδία η επίσημη μουσική της αποστολής που αφορούσε το διαστημικό σκάφος 2001 Mars Odyssey. Αυτή η αποστολή έθεσε το διαστημικό σκάφος στην τροχιά του Άρη στις 23 Οκτωβρίου 2001 και το CD της Μυθωδίας είχε προγραμματιστεί να κυκλοφορήσει επίσημα την ίδια μέρα. Ο Βαγγέλης Παπαθανασίου περιέγραψε τη «σύνδεση» που ένιωσε μεταξύ της μουσικής και της αποστολής στην επίσημη ιστοσελίδα του 2001 Η Οδύσσεια του Άρη: Εμπνεύστηκα το όνομα Μυθωδία από τις λέξεις Μύθος και Ωδή. Και ένιωσα σε αυτό ένα κοινό μονοπάτι με την τρέχουσα εξερεύνηση του πλανήτη [Άρη] από τη NASA. Ό,τι χρησιμοποιούμε ως κλειδί - μουσική, μυθολογία, επιστήμη, μαθηματικά, αστρονομία - όλοι εργαζόμαστε για να αποκωδικοποιήσουμε το μυστήριο της δημιουργίας, αναζητώντας τις βαθύτερες ρίζες μας.
Η πρεμιέρα της νέας έκδοσης της Μυθωδίας πραγματοποιήθηκε στις 28 Ιουνίου 2001. Μέχρι αυτή την ημερομηνία, το άλμπουμ είχε ήδη ηχογραφηθεί και ολοκληρωθεί. Η συναυλία ήταν μια ζωντανή παράσταση του άλμπουμ, με όλους τους συμμετέχοντες στην ηχογράφηση να επαναλαμβάνουν τους ρόλους τους και με επιπλέον ερμηνευτές. Το σκηνικό ήταν ο αρχαίος ναός του Ολυμπίου Διός (6ος αιώνας π.Χ.) στην Αθήνα, που παρουσιάστηκε το έργο και βιντεοσκοπήθηκε. Ο Βαγγέλης Παπαθανασίου σχολίασε την επιλογή της θέσης σε συνέντευξή του: «Η δισκογραφική εταιρεία ήθελε να προωθήσει αυτό το έργο και με ρώτησε, πού [...]; και νόμιζα ότι [...] η Ελλάδα ήταν πραγματικά κατάλληλη και ταυτόχρονα είχα μια πρόταση από τον Υπουργό Πολιτισμού [...] και αυτό συνέβη».
Η συναυλία γυρίστηκε από 20μελές συνεργείο και καταγράφηκε για μεταγενέστερη εκπομπή στην τηλεόραση το Νοέμβριο, και κυκλοφόρησε σε DVD. Ο προϋπολογισμός ορίστηκε στα 7 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ, χωρισμένος στο μισό μεταξύ της δισκογραφικής εταιρείας Sony Classical και της ελληνικής κυβέρνησης, η οποία θεωρούσε τη συναυλία καλή διαφήμιση για την Ελλάδα στο εξωτερικό και την περιέλαβε ως μέρος της ελληνικής πολιτιστικής ολυμπιάδας που οδήγησε τους θερινούς Ολυμπιακούς του 2004. Υπήρξαν κάποιες αντιδράσεις που διατυπώθηκαν κυρίως από τον Μίκη Θεοδωράκη για «σπατάλη» δημόσιου χρήματος και χρήση αρχαιολογικού χώρου δηλώνοντας στα ΜΜΕ: «Δεν θα έδινα ένα δις ούτε στον Μπετόβεν». Μετά από αυτό, ο ίδιος ο Βαγγέλης Παπαθανασίου, όπως και το 1993, παραιτήθηκε από κάθε αξίωση για αμοιβή για την συναυλία.
Το θέαμα περιελάμβανε 224 μουσικούς στη σκηνή, οι ίδιοι συμμετείχαν και στην ηχογράφηση: ο Βαγγέλης, δύο αρπίστριες, η Μητροπολιτική Ορχήστρα του Λονδίνου 75 μουσικών, η χορωδία της Εθνικής Λυρικής Σκηνής 123 ατόμων, καθώς και 20 νεοεισερχομένων ελληνικών συνόλων κρουστών Seistron και Tipana, 24 τυμπάνων. Στα σύνολα συμμετείχαν επίσης οι καλλιτέχνιδες της Sony Classical, οι Υψίφωνες (σοπράνο) Καθλήν Μπατλ και Τζέσυ Νόρμαν. Στο πίσω μέρος της ορχήστρας, μια οθόνη προβολής με ύψος 24 μ. και πλάτος 180 μ. όπου προέβαλε εικόνες του Άρη που έδωσε η NASA, σε συνδυασμό με στοιχεία της αρχαίας ελληνικής μυθολογίας.
Ο αριθμός των θεατών που συμμετείχαν στην εκδήλωση ήταν μεταξύ 2.000, 2.500, και 3.000 με άλλα 30.000 άτομα να παρακολουθούν δωρεάν σε μια τεράστια οθόνη στο κοντινό Παναθηναϊκό Στάδιο. Η συναυλία διήρκεσε πάνω από μία ώρα, μετά από την οποία παίχτηκαν τρία encores: το Chariots of Fire, Conquest of Paradise και ένας συνδυασμός των ωδών 9 και 10. Ο ίδιος ο Άρης πραγματοποίησε ιδιαίτερη «εμφάνιση» στη συναυλία, καθώς ένας εκφωνητής είπε στους θεατές να αναζητήσουν ένα πορτοκαλί σημείο που λάμπει στον καθαρό ουρανό πάνω από την ορχήστρα. Η συναυλία επαναλήφθηκε την επόμενη μέρα χωρίς κοινό, για να ληφθούν επιπλέον πλάνα και από άλλες γωνίες κάμερας. Παρά το γεγονός ότι δεν ανακοινώθηκε, περίπου 50 άτομα που εμφανίστηκαν στο χώρο εισήλθαν δωρεάν, με άδεια από τον ίδιο τον Βαγγέλη. Η Μυθωδία ήταν να εκτελεστεί από άλλες ορχήστρες, χωρίς τη συμμετοχή του Βαγγέλη Παπαθανασίου, αλλά αυτό δεν συνέβη.
Άλμπουμ
Το άλμπουμ ηχογραφήθηκε στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, που επιλέχθηκε για την εξαιρετική ακουστική του. Για την ηχογράφηση, ο Βαγγέλης επέκτεινε την αρχική σύνθεση του 1993 προσθέτοντας δύο ωδές, επεκτείνοντας δύο ακόμα και εισήγαγε κάποια νέα θέματα σε όλα τα σημεία. Τα μέρη του χορού επίσης εμπλουτίστηκαν με στίχους και μελωδικές αλλαγές.
Εκτός από τον Βαγγέλη Παπαθανασίου, κανένας από τους μουσικούς και καλλιτέχνες της συναυλίας του 1993 δεν επανέλαβε τους ρόλους τους. Αντ 'αυτού, ο Βαγγέλης Παπαθανασίου συνοδεύτηκε από την Μητροπολιτική Ορχήστρα του Λονδίνου, η οποία συμπληρώθηκε με δύο αρπίστριες, τη σοπράνο Καθλήν Μπάτλ και την Τζέσυ Νόρμαν (και οι δύο Κλασσικές καλλιτέχνες της Sony) καθώς και την Χορωδία της Ελληνικής Εθνικής Όπερας με το συγκρότημα κρουστών. Ο Βαγγέλης Παπαθανασίου ζήτησε από τον μουσικό Μπλέικ Νίλυ να κάνει τις ενορχηστρώσεις και να διευθύνει την ορχήστρα επίσης.
Αν και το άλμπουμ ολοκληρώθηκε από την ημερομηνία της συναυλίας τον Ιούνιο του 2001, η κυκλοφορία του «πάγωσε» μέχρι τις 23 Οκτωβρίου 2001, για να συμπέσει με την είσοδο του διαστημοπλοίου Mars Odyssey 2001 στην τροχιά του Άρη. Ένας promo-CD ωστόσο δόθηκε στον Τύπο κατά την ημερομηνία της συναυλίας και από ένα CD σε μια μπλε βελούδινη θήκη δόθηκε σε καλεσμένους ιδιωτικού δείπνου που παρασχέθηκε μετά τη συναυλία. Το 2004, δύο από από αυτά τα CD με αυτές τις θήκες δημοπρατήθηκαν στο διαδίκτυο για φιλανθρωπικούς σκοπούς, συγκεντρώνοντας συνολικά 2.435 δολάρια ΗΠΑ.
Ο Βαγγέλης Παπαθανασίου σημείωσε ότι «είναι πραγματικά η μουσική που καταφέρνει να μιλήσει σε όλους. Στη Μυθωδία, ο καθένας μπορεί να βρει κάτι για να ταυτιστεί, διότι είναι σε αυτή την κοινή γλώσσα».
Λίστα κομματιών
Δύο single κυκλοφόρησαν επίσης, και τα δύο παρουσιάζουν ένα κομμάτι που ονομάζεται "Mythodea Special Edit" (3:57), το οποίο συνδυάζει μέρη των "Ωδή 9" και "Ωδή 1", αλλά και "Ωδή 1" και "Ωδή 7". Δεν ήταν ευρέως διαθέσιμα, οπότε ο αρχικός τους σκοπός μπορεί να ήταν καθαρά διαφημιστικός, όπως άλλωστε και ένας αριθμός άλλων κυκλοφοριών CD-single.
Υπήρχαν παραλλαγές στη λίστα: ορισμένες εκδόσεις του άλμπουμ φέρουν εναλλακτικούς τίτλους "Ωδή 1" μέσω της "Ωδή 11", και το "Mythodea Special Edit" μερικές φορές το συμπεριελάμβανε είτε ως μπόνους είτε ως κρυφό κομμάτι.
Το CD είναι ενισχυμένο με κείμενο, με την ακόλουθη κεφαλίδα να εμφανίζεται: Mythodea - Music for the NASA Mission: 2001 Mars Odyssey - Battle Kathleen, Jessye Norman, Vangelis. Το κείμενο της λίστας εμφανίζεται για το κομμάτι 4 κάπως έτσι: Movement 3 / Vangelis - London Metropolitan Orchestra - Athens Opera Choir - K.Battle - J.Norman.
Βίντεο
Μία συνοπτική επεξεργασία της ωριαίας συναυλίας έγινε διαθέσιμη για μετάδοση από τηλεοπτικούς σταθμούς και αργότερα κυκλοφόρησε σε DVD, κόβοντας τα διαστήματα ανάμεσα στις ωδές και αφήνοντας μόνο το πρώτο encore, για συνολικό χρόνο αναπαραγωγής 76 λεπτών. Πιο σημαντικές αλλαγές ήταν, το ότι η ζωντανή εκτέλεση της ορχήστρας και οι ερμηνείες των σοπράνο αντικαταστάθηκαν από την έκδοση άλμπουμ που μιξαρίστηκε με ζωντανά χειροκροτήματα, εκτός από το encore που διατήρησε από την αρχική ζωντανή ηχογράφηση. Ο συγχρονισμός της ζωντανής εκτέλεσης με την εγγραφή άλμπουμ επιτεύχθηκε με ένα click-track (κάτι ανάλογο της κλακέτας του κινηματογράφου) που παίχθηκε για τους μουσικούς.
Το DVD-Video και το VHS της Μυθωδίας κυκλοφόρησαν στις 17 Φεβρουαρίου 2002. Το DVD διαθέτει στερεοφωνικό PCM και 5.1 ήχο Dolby Digital, 16: 9 μη αναμορφική εικόνα και έχει ως έξτρα: τις βιογραφίες των καλλιτεχνών, το "Making of Mythodea", το μουσικό βίντεο, την εισαγωγή από τη NASA και γραπτές σημειώσεις του Βαγγέλη. Το DVD-Video έφθασε στην κατηγορία "χρυσού" στην Πορτογαλία, με περισσότερες από 14.000 πωλήσεις.
1993
Μουσική σύνθεση, ενορχήστρωση και παραγωγή του Βαγγέλη.
Συναυλία που εμπνεύστηκε, σχεδίασε και σκηνοθέτησε ο Βαγγέλης.
2001
Άλμπουμ σε σύνθεση, ενορχήστρωση και παραγωγή από τον Βαγγέλη.
Συναυλία που εμπνεύστηκε, σχεδίασε και σκηνοθέτησε ο Βαγγέλης.
Μάριαν Σάρετς
Ο Μάριαν Σάρετς (γεννημένος στις 2 Δεκεμβρίου 1977) είναι Σλοβένος πολιτικός και ηθοποιός, ο οποίος διατέλεσε από τις 13 Σεπτεμβρίου 2018 ως τις 13 Μαρτίου 2020 ως ο 9ος πρωθυπουργός της Σλοβενίας. Ξεκίνησε την καριέρα του ως κωμικός και πολιτικός σατιρικός, αλλά αργότερα μπήκε στην πολιτική. Εκλέχθηκε δήμαρχος του Κάμνικ, συμμετείχε στις προεδρικές εκλογές του 2017 (χάνοντας για μικρή διαφορά από τον Μπόρουτ Πάχορ στις επαναληπτικές) και μπήκε στην εθνοσυνέλευση το 2018 με το κόμμα του Λίστα του Μάριαν Σάρετς. Στις 17 Αυγούστου 2018 εξελέγη πρωθυπουργός. Στις 27 Ιανουαρίου 2020 ανακοίνωσε την παραίτησή του από την πρωθυπουργία.
Πρώιμη καριέρα στην κωμωδία
Αφού τελείωσε το λύκειο το 1996, ο Σάρετς αποφοίτησε ως ηθοποιός από την Ακαδημία Θεάτρου, Ραδιοφώνου, Κινηματογράφου και Τηλεόρασης το 2001. Στα χρόνια που ακολούθησαν, έπαιξε σε διάφορα προγράμματα στη Σλοβένικη Εθνική τηλεόραση, με εμφανίσεις όπως στην ραδιοφωνική εκπομπή Radio Ga-Ga του Σάσο Χρίμπαρ και τη τηλεοπτική εκπομπή Hri-bar. Ο Σάρετς εργάστηκε κυρίως ως κωμικός και σατίρισε πολιτικούς. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, έγινε γνωστός με το ρόλο του Ιβάν Σερπέντινσεκ, ενός γκρινιάρη αγρότη από την Άνω Καρνιόλα. Επίσης, μιμήθηκε πολλούς διάσημους ανθρώπους, όπως τον πρώην πρόεδρο της Σλοβενίας Γιάνεζ Ντρνόβσεκ, τους Κάρελ Εργιάβετς, Οσάμα μπιν Λάντεν, Φιντέλ Κάστρο, Άντον Ροπ, Γιέλκο Κατσίν, τον Γιάνεζ Γιάνσα, Αντρέι Μπάγιουκ και άλλους. Εργάστηκε επίσης ως δημοσιογράφος και συντάκτης.
Αυτοδιοικητκή πολιτική
Στις τοπικές εκλογές του 2010, ο Σάρετς ήταν υποψήφιος για τη θέση του δημάρχου του Κάμνικ, πόλη στην βόρεια-κεντρική Σλοβενία. Σε μια σπάνια περίπτωση για προσωπικότητες από τα ΜΜΕ που προσπάθησαν να εισέλθουν στη πολιτική σε εθνικό ή τοπικό επίπεδο στη Σλοβενία, ο Σάρετς ήταν επιτυχής. Στον πρώτο γύρο της εκλογικής διαδικασίας κατετάγη δεύτερος, κέρδισε ωστόσο με μικρή διαφορά στις επαναληπτικές εκλογές. Αφού μπήκε στο κόμμα Θετική Σλοβενία του Ζόραν Γιάνκοβιτς, το 2014 συμμετείχε στις τοπικές εκλογές με τη δική του λίστα και επανεξελέγη από τον πρώτο γύρο με σχεδόν τα δύο τρίτα των ψήφων. Αφού εξελέγη δήμαρχος, αποσύρθηκε από το θέατρο και αφοσιώθηκε πλήρως στο δημαρχικό έργο.
Προεδρική εκστρατεία
Τον Μάιο του 2017, ο Σάρετς ανακοίνωσε ότι θα συμμετάσχει στις επερχόμενες προεδρικές εκλογές που θα ελάμβαναν χώρα στις 22 Οκτωβρίου. Παρόλο που τα μέσα ενημέρωσης θύμιζαν την καριέρα του, πήρε την υποψηφιότητα στα σοβαρά, δηλώνοντας ότι "το αξίωμα του προέδρου πρέπει να αντιμετωπίζεται ως σοβαρό". Ασκώντας κριτική στον Μπόρουτ Πάχορ επειδή ελάμβανε την προεδρία ως διασημότητα, ο Σάρετς θεωρήθηκε ως ισχυρή υποψηφιότητα, καθώς θα μπορούσε να προσελκύσει την νέα γενιά των ψηφοφόρων και των ψηφοφόρων που κλίνουν προς την αριστερή πλευρά του πολιτικού φάσματος. Στον πρώτο γύρο των εκλογών, ο Σάρετς έλαβε το 25% των ψήφων και στην επαναληπτική εκλογή εναντίον του Πάχορ στις 12 Νοεμβρίου έχασε με μικρή διαφορά.
Πρωθυπουργός της Σλοβενίας
Τον Ιούνιο του 2018, ο Σάρετς συμμετείχε στις βουλευτικές εκλογές με τη Λίστα του Μάριαν Σάρετς. Το κόμμα κέρδισε το 12,6% των ψήφων εκλέγοντας 13 βουλευτές. Η λίστα του Μάριαν Σάρετς έγινε το δεύτερο μεγαλύτερο κόμμα στην Εθνοσυνέλευση. Στις 17 Αυγούστου 2018 εξελέγη πρωθυπουργός, και ηγήθηκε της 13ης κυβέρνησης της Σλοβενίας.
Στις 27 Ιανουαρίου 2020 ο Σάρετς παραιτήθηκε από πρωθυπουργός, έπειτα από την παραίτηση του υπουργού Οικονομικών Αντρέι Μπερτοντσέλι με αφορμή τις προτεινόμενες αλλαγές στη νομοθεσία για την υγεία.
Συμβουλευτικό Συμβούλιο (Μπαχρέιν)
Το Συμβουλευτικό Συμβούλιο ( Majlis al-shura ), γνωστό και ως Συμβούλιο Shura, είναι η άνω βουλή της Εθνοσυνέλευσης, του κύριου νομοθετικού σώματος του Μπαχρέιν.
Το Συμβούλιο αποτελείται από σαράντα μέλη που διορίζονται απευθείας από τον Βασιλιά του Μπαχρέιν. Οι σαράντα έδρες του Συμβουλευτικού Συμβουλίου σε συνδυασμό με τις σαράντα εκλεγμένες έδρες του Συμβουλίου των Αντιπροσώπων αποτελούν την Εθνοσυνέλευση του Μπαχρέιν. Όλοι οι νόμοι (εκτός από τα «βασιλικά διατάγματα») πρέπει να ψηφίζονται και από τα δύο σώματα της Συνέλευσης. Αυτό επιτρέπει στους τεχνοκράτες και στις μειονοτικές κοινότητες να διαδραματίσουν ρόλο στη νομοθετική διαδικασία. Έτσι διορίστηκαν μια χριστιανή από το Μπαχρέιν, η Alees Samaan και ένας Εβραίος από το Μπαχρέιν. Μετά την ευρεία απογοήτευση ότι καμία γυναίκα δεν εξελέγη στην Κάτω Βουλή στις γενικές εκλογές του 2002, τέσσερις γυναίκες διορίστηκαν στο Συμβουλευτικό Συμβούλιο.
Η Alees Samann έγραψε ιστορία στον αραβικό κόσμο στις 18 Απριλίου 2004, όταν έγινε η πρώτη γυναίκα που προήδρευσε συνεδρίασης του κοινοβουλίου στην περιοχή. Το BBC ανέφερε: «Τα περιστατικά αυτού του είδους στον αραβικό κόσμο θεωρούνται όλο και περισσότερο ως σημάδια σταδιακής αλλαγής προς πιο ανοιχτές και δημοκρατικές κοινωνίες σε ολόκληρη την περιοχή».
Οι υποστηρικτές του συστήματος αναφέρονται σε δημοκρατίες όπως το Ηνωμένο Βασίλειο και ο Καναδάς, οι οποίες λειτουργούν με το ίδιο διμερές μοντέλο με μια διορισμένη ανώτερη αίθουσα και μια εκλεγμένη κάτω αίθουσα. Ωστόσο, η κυβέρνηση που διορίζει πολίτες στην άνω βουλή είναι υπόλογη στα μέλη της κάτω βουλής, και ως εκ τούτου στο βρετανικό και το καναδικό εκλογικό σώμα αντίστοιχα. Επιπλέον, ενώ αυτές οι ανώτερες βουλές έχουν το καθένα συνταγματικό βέτο επί της νομοθεσίας, περιορίζεται σε μεγάλο βαθμό από συνταγματική και πολιτική σύμβαση.
Οι επικριτές δηλώνουν ότι η άρχουσα οικογένεια προσπάθησε να χρησιμοποιήσει το διορισμένο Συμβουλευτικό Συμβούλιο για να εγγυηθεί το δικαίωμα αρνησικυρίας σε όλη τη νομοθεσία. Το συμβούλιο περιλαμβάνει τον Φαϊζάλ Φουλάντ, έναν ακτιβιστή που κατηγορείται για εμπλοκή στο σκάνδαλο Bandargate ότι έλαβε παράνομα μηνιαίο επίδομα 500 BD (1.326 $ ΗΠΑ) για υποκίνηση σεχταριστικού μίσους.
Μετά από μια πολιτική συμφιλίωση μεταξύ της κυβέρνησης και της αντιπολίτευσης των τεσσάρων κομμάτων των οποίων ηγείται η σιιτική ισλαμιστική Al Wefaq, υπήρξαν επίμονες φήμες ότι η κυβέρνηση ετοιμάζεται να προτείνει ακτιβιστές τους στο Συμβούλιο Shura. Ενώ κυβερνητικοί αξιωματούχοι αρνήθηκαν το σχέδιο, δημοσιεύματα στον Τύπο τον Απρίλιο του 2006 ισχυρίστηκαν ότι οι ηγέτες της αντιπολίτευσης έλαβαν διαβεβαιώσεις από έναν κυβερνητικό μεσάζοντα ότι ορισμένες από τις εμβληματικές προσωπικότητες τους θα μπορούσαν να διοριστούν στη Σούρα. Το δημοσίευμα προσέθεσε ότι οι ηγέτες της αντιπολίτευσης «ούτε αποδέχθηκαν ούτε απέρριψαν την προσφορά, αλλά υποσχέθηκαν να τη μελετήσουν προσεκτικά».
Δύο μέλη του Συμβουλευτικού Συμβουλίου, και οι δύο γυναίκες, διορίστηκαν στο υπουργικό συμβούλιο: η Δρ Nada Haffadh έγινε η πρώτη γυναίκα υπουργός του Μπαχρέιν το 2004, όταν έγινε υπουργός Υγείας. Η δεύτερη γυναίκα που διορίστηκε στο υπουργικό συμβούλιο ήταν η υπουργός Κοινωνικών Υποθέσεων Δρ. Φατίμα Μπαλούσι, η οποία υπηρετούσε επίσης στο παρελθόν στο Συμβούλιο.
Ο πρόεδρος του Συμβουλευτικού Συμβουλίου υπηρετεί ως πρόεδρος της κοινής Εθνοσυνέλευσης του Μπαχρέιν όταν συνέρχεται. Η θητεία του συμβουλίου είναι τετραετής.
Παραπομπές
Μπαχρειν Κατηγορία:Μπαχρέιν
Φαζέλ Χουσνού Νταγλαρτζά
Ο Φαζέλ Χουσνού Νταγλαρτζά (Fazıl Hüsnü Dağlarca) [] (Κωνσταντινούπολη, 26 Αυγούστου 1914 - 15 Οκτωβρίου 2008) ήταν ένας από τους πλέον παραγωγικούς ποιητές της Δημοκρατίας της Τουρκίας με πάνω από 60 συλλογές ποιημάτων του να έχουν εκδοθεί μέχρι το 2007. Η καθορολογική χρήση της Τουρκικής γλώσσας στην οποία επιδιδόταν έχει φέρει νέα διάσταση στη σύγχρονη Τουρκική λογοτεχνία. Τα ποιήματά του ασχολούνται με θέματα όπως η προϊστορία της ανθρωπότητας και το σύμπαν, αλλά επίσης αντιμιλιταριστικά θέματα και ο Τουρκικός Πόλεμος Ανεξαρτησίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τούρκοι ποιητές
Θεμιστοκλής (αποσαφήνιση)
Το όνομα Θεμιστοκλής και Θεμιστοκλεία μπορεί να αναφέρεται:
Ράλεϊ (Βόρεια Καρολίνα)
Το Ράλεϊ ή Ράλει (αγγλικά: Raleigh, North Carolina, ορθή προφορά Ράλι, ) είναι πρωτεύουσα και η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη στην πολιτεία της Βόρειας Καρολίνας καθώς και η έδρα της Κομητεία Γουέικ. Το Ράλεϊ είναι γνωστό ως η «Πόλη των Δρυών» (City of Oaks) από τις πολλές βελανιδιές της. Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφών των ΗΠΑ, ο εκτιμώμενος πληθυσμός της πόλης στις 22 Νοεμβρίου 2010 ήταν 426.708, σε μια έκταση 369,85 τ.χλμ., κάνοντας το Ράλεϊ μια από τις ταχύτερα αναπτυσσόμενες πόλεις στις Ηνωμένες Πολιτείες και πλέον, την 45η μεγαλύτερη πόλη στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η πόλη του Ράλεϊ έλαβε το όνομα της από τον Ουόλτερ Ράλεϊ.
Το Ράλεϊ, το Ντέρχαμ, και το Τσάπελ Χιλ συνιστούν τις τρεις ιστορικές κυριότερες πόλεις της μητροπολιτικής περιοχής Research Triangle. Το τοπικό ψευδώνυμο "The Triangle" (Το Τρίγωνο) δημιουργήθηκε μετά την δημιουργία το 1959 του Research Triangle Park, που κυρίως βρίσκεται στην Κομητεία Ντέρχαμ, τέσσερα μίλια από το κέντρο της πόλης του Ντέρχαμ και περιβάλλεται από τρεις πλευρές από την πόλη του Ντέρχαμ και περίπου στο μέσον μεταξύ των πόλεων του Ράλεϊ και του Τσάπελ Χιλ και των τριών μεγάλων ερευνητικών πανεπιστημίων NC State University, Duke University, και UNC-Chapel Hill.
Το 2003, η πρώην μητροπολιτική στατιστική περιοχή (MSA) Ράλεϊ-Ντέρχαμ-Τσάπελ Χιλ επανορίσθηκε από το Γραφείο Μάνατζμεντ και Προϋπολογισμού των ΗΠΑ, καταλήγοντας στην δημιουργία των μητροπολιτικών στατιστικών περιοχών: Ράλεϊ-Κάρυ (Βόρεια Καρολίνα) και Ντέρχαμ (ΒΚ).
18ος αιώνας
Τον Δεκέμβριο 1770, ο Τζόελ Λέιν επιτυχώς αιτήθηκε στη Γενική Συνέλευση της Βόρειας Καρολίνα την δημιουργία μιας νέας κομητείας. Στις 5 Ιανουαρίου 1771, το νομοσχέδιο που δημιούργησε την Κομητεία Γουέικ πέρασε από την Γενική Συνέλευση, οδηγώντας στη δημιουργία της Κομητείας Γουέικ. Η κομητεία δημιουργήθηκε από τμήματα των κομητειών Κάμπερλαντ, της Όραντζ, και της Τζόνστον. Η κομητεία πήρε το όνομά της από την Μάργκαρετ Γουέικ Τράιον, σύζυγο του Κυβερνήτη Ουίλλιαμ Τράιον. Η πρώτη κομητειακή έδρα ήταν το Μπλούμσμπερι.
Η Νέα Βέρνη, μια κωμόπολη λιμάνι 35 μίλια από τον Ατλαντικό Ωκεανό, ήταν η μεγαλύτερη πόλη και η πρωτεύουσα της Βόρειας Καρολίνα κατά την Αμερικανική Επανάσταση.
Κεραία (αποσαφήνιση)
Η λέξη Κεραία μπορεί να αναφέρεται:
Εθνική Αλγερίας Κ-20 (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η Εθνική Αλγερίας Κ-20 (ποδόσφαιρο ανδρών) εκπροσωπεί την Αλγερία στις διεθνείς ποδοσφαιρικές διοργανώσεις για ποδοσφαιριστές κάτω των 20 ετών. Ελέγχεται από την Fédération Algérienne de Football. Προπονητής της ομάδας είναι ο Ζαν-Μαρκ Νομπιλό, ο οποίος προσελήφθει στις 5 Ιανουαρίου 2012. Έχει μια κατάκτηση του African U-20 Championship το 1979 και 3 τρίτες θέσεις (1981, 1983, 1989). Στο Παγκόσμιο Κύπελλο ποδοσφαίρου κάτω των 20 ετών έφτασε μέχρι την προημιτελική φάση το 1979.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνική Αλγερίας (ποδόσφαιρο) Αλγερια
422 Βερολίνα
Η Βερολίνα (Berolina) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,83. Ανακαλύφθηκε το 1896 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Γκούσταφ Βιτ, που παρατηρούσε από το Βερολίνο, και πήρε το όνομά της από την πόλη αυτή. Υπήρξε ο πρώτος από τους δύο αστεροειδείς που ανακάλυψε ο συγκεκριμένος αστρονόμος (ο άλλος είναι ο περίφημος 433 Έρως).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η διάμετρος της Βερολίνας εκτιμάται σε 20 ως 38 χιλιόμετρα, ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 61 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³ και για τη μέγιστη από τις παραπάνω διαμέτρους. Ο φασματικός τύπος της είναι D, ενώ το άλβεδό της είναι 0,054. Η Βερολίνα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 12 ώρες και 47 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 85 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βερολινα
DG
Η συντομογραφία λατινικών χαρακτήρων DG ή Dg ή dg μπορεί να αναφέρεται:
Η αγάπη μας (άλμπουμ)
Η αγάπη μας είναι ο τίτλος ενός προσωπικού άλμπουμ της Μαρινέλλας. Κυκλοφόρησε σε δίσκο βινυλίου 33' στροφών σε Ελλάδα και Κύπρο στις 26 Φεβρουαρίου 1985 από τη δισκογραφική εταιρία PolyGram Records, κάτω από την ετικέτα της Philips Records. Λίγο καιρό μετά την κυκλοφορία του έγινε χρυσός, ξεπερνώντας τις 50.000 πωλήσεις.
Το 1991 ο δίσκος επανεκδόθηκε με νέο εξώφυλλο (σε σχεδιασμό του Πέτρου Παράσχη και φωτογραφίες του Ντίνου Διαμαντόπουλου), ενώ το 1993, υπό αυτή τη νέα μορφή, κυκλοφόρησε σε δίσκο ψηφιακής μορφής (CD) με δύο πρόσθετα επιπλέον τραγούδια που η Μαρινέλλα ηχογράφησε το 1987 και κυκλοφόρησαν στο άλμπουμ «Ριγκ», από την ίδια δισκογραφική εταιρία. Έναν δίσκο που η τραγουδίστρια μοιράστηκε ερμηνευτικά με την Τάνια Τσανακλίδου και την Μαρία Κανελλοπούλου.
1925
Η παρούσα σελίδα αφορά το έτος 1925 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Η αγάπη μας (άλμπουμ)
Παραπομπές
Κατηγορία:Δισκογραφία της Μαρινέλλας Κατηγορία:Άλμπουμ του 1985
1925
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη *
Γ.Σ. Λαμία
Ο Γυμναστικός Σύλλογος Λαμία είναι αθλητικό σωματείο πετοσφαίρισης με έδρα τη Λαμία. Ιδρύθηκε το έτος 1976 υπό την αρχική επωνυμία «Α.Σ. Φθιώτις». Χρώματα του συλλόγου είναι το λευκό και το μπλε.
Μοναδικό ενεργό τμήμα του συλλόγου είναι το τμήμα πετοσφαίρισης. Μέχρι στιγμής έχει φτάσει στους 8 του Κυπέλλου Συνομοσπονδίας της Ευρώπης. Αυτό το διάστημα μετέχει στο πρωτάθλημα της Α1 Εθνικής κατηγορίας (Volley League) με την επωνυμία '''Γ.Σ. Λαμία ΤΑΠ'''.
Έμβλημα
Έμβλημα του συλλόγου αποτελεί ο Αχιλλέας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Φθιώτιδας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1976 Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι πετοσφαίρισης Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.ΠΕ.Κ.ΕΛ. Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.ΚΑ.Σ.Ε.
Σίνθγκουντ
Η Σίνθγκουντ (γερμανικά: Sinhtgunt) είναι μια μορφή στη Γερμανική μυθολογία που πιστοποιείται μόνο στο Παλαιό Άνω Γερμανικό Ξόρκι του Μέρζεμπουργκ, "θεραπεία αλόγου". Στο ξόρκι, η Σίνθγκουντ αναφέρεται ως η αδελφή της ανθρωπόμορφης ηλίου, της Σούννα ή Σολ (της οποίας το όνομα είναι παρηχητικό στο Σίνθγκουντ), και οι δύο αδελφές αναφέρονται ότι μαζί κάνουν γητείες για να θεραπεύσουν το άλογο του Φολ, ένα πρόσωπο που επίσης δεν πιστοποιείται αλλού. Οι δύο μετά ακολουθούνται από τις Φρίγκα και Φούλα, επίσης παρηχητικές και που αναφέρονται ως αδελφές.
Καθώς η Σίνθγκουντ δεν αναφέρεται πουθενά αλλού, η σπουδαιότητά της είναι άγνωστη κατά τα άλλα, αλλά υπάρχουν κάποιες επιστημονικές θεωρίες για το ρόλο της στη γερμανική μυθολογία με βάση προτεινόμενες ετυμολογίες, και τη δυνητική σημασία της τοποθέτησής της στο πλαίσιο του ξορκιού.
Ετυμολογία
Η ετυμολογία της Σίνθγκουντ είναι ασαφής. Στο πρωτότυπο χειρόγραφο, η Sinthgunt γράφεται «Sinhtguntt» (η έμφαση προστέθηκε). Παραμένοντας σε αυτή την απόδοση έχει δώσει ερμηνείες, όπως "η νυχτοπερπατούσα". Ως αποτέλεσμα του ζευγαρώματος με τη Σούνα, της προσωποποιημένης ηλίου, αυτή η ετυμολογία έχει ερμηνευθεί ως αναφορά στο φεγγάρι. Ωστόσο, αυτή η ανάγνωση έχει αποδώσει προβλήματα. Το φεγγάρι στη γερμανική μυθολογία θεωρείται αρσενικό, παραδειγματικά στην προσωποποίηση του φεγγαριού στη Σκανδιναβική μυθολογία, τον Μάνι, μια ανδρική μορφή. Ερμηνείες από την τροποποιημένη "Sinthgunt» έχουν οδηγήσει σε αποδόσεις, όπως «αυτή που κινείται σε μάχη" ή "ουράνιο σώμα, αστέρι".
Πλαισίωση
Οι μορφές Φούλα και Φρίγκα πιστοποιούνται από κοινού σε μεταγενέστερες Παλαιές Νορδικές πηγές (αν και όχι ως αδελφές), και θεωρίες έχουν προταθεί ότι η Φούλα μπορεί κάποια στιγμή να ήταν μια πτυχή της Γρίγκα. Ως εκ τούτου, η έννοια αυτή έχει ως αποτέλεσμα την θεωρία ότι μια παρόμοια κατάσταση μπορεί να υπήρξε μεταξύ των μορφών της Σίνθγκουντ και Σολ, στο ότι οι δύο μπορεί να έχουν θεωρηθεί ως πτυχές η μία της άλλης και όχι εντελώς χωριστές μορφές.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Σκανδιναβική μυθολογία
.md
.md είναι ο top-level domain κωδικός για τη Μολδαβία στο διαδίκτυο, το οποίο εισήχθη στις 24 Μαρτίου 1994.
Η τιμή εγγραφής ενός τομέα είναι 39 δολάρια ανά έτος (39 δολάρια συμπεριλαμβανομένου ΦΠΑ).
Η μολδαβική κρατική εταιρεία MoldData έχει υπογράψει αποκλειστική συμφωνία για διαχείριση και διανομή ονομάτων τομέα εντός του τομέα .MD. Είναι πολύ δημοφιλές στη Μολδαβία και απολαμβάνει περιορισμένη χρήση από δόκτορες ιατρικής.
Ως τις 27 Νοεμβρίου, υπήρχαν 23.306 ιστοσελίδες με αυτό το τομέα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μολδαβία Κατηγορία:Top-level domains
Σ.Φ.Κ. Πιερικός Αρχέλαος
Ο Σύνδεσμος Φιλάθλων Κατερίνης Πιερικός Αρχέλαος είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στην πόλη της Κατερίνης, στην Πιερία, όπου και βρίσκεται η έδρα του, το Κλειστό Γυμναστήριο Σιδηροδρομικού Σταθμού Κατερίνης. Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 2008 και αγωνίζεται με χρώματα το μαύρο και το λευκό. Δραστηριοποιείται αποκλειστικά στο άθλημα της καλαθοσφαίρισης διαθέτοντας τμήματα για αθλήτριες και αθλητές όλων των ηλικιακών ομάδων.
Ίδρυση
Ο Πιερικός Αρχέλαος ιδρύθηκε το καλοκαίρι του 2008 μετά από συνένωση δύο δυναμικών ομάδων του Νομού Πιερίας, τον Σ.Φ.Κ. Πιερικό και Γ.Α.Σ. Αρχέλαο, με νέο καταστατικό, πλήρως ανεξαρτητοποιημένο από τα δύο ιδρυτικά σωματεία. Ο Γ.Α.Σ. Αρχέλαος μόλις είχε καταταχτεί δεύτερος στο βαθμολογικό πίνακα του ομίλου του στη Γ' Εθνική Κατηγορία για την περίοδο 2007-08, ενώ ο Πιερικός Σ.Φ.Κ. μόλις είχε κατακτήσει το πρωτάθλημα Α' Κατηγορίας Ανδρών της Ε.ΚΑ.Σ.ΚΕ.Μ. κερδίζοντας την άνοδο στο επίπεδο των πανελλήνιων πρωταθλημάτων. Οι δύο σύλλογοι συγχώνευσαν τα τμήματα καλαθοσφαίρισής τους προκειμένου να ισχυροποιήσουν την παρουσία τους στις εθνικές κατηγορίες της ανδρικής καλαθοσφαίρισης. Η συμφωνία, ωστόσο, επεκτεινόταν και στα γυναικεία τμήματα, που τότε αμφότερα αγωνίζονταν στο Πρωτάθλημα Γυναικών της Ε.ΚΑ.Σ.ΚΕ.Μ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Πιερίας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 2008
L’Oréal
Η L΄Oreal Paris είναι γαλλική πολυεθνική εταιρεία που δραστηριοποιείται στον τομέα των καλλυντικών και της ομορφιάς. Ιδρύθηκε στις 30 Ιουλίου του 1909 από τον Γάλλο χημικό Εζέν Σελλέρ (Eugend Scheuller).
Ιστορία
Η εταιρεία γεννήθηκε όταν ο Εζέν Σελλέρ είχε την ιδέα να φτιάξει την πρώτη συνθετική βαφή μαλλιών, η εξέλιξη της οποίας αποτελεί μέχρι και σήμερα την βάση των βαφών μαλλιών. Ο ίδιος ο Εζέν Σελλέρ είναι υπεύθυνος για την εξέλιξή τους ταυτόχρονα με το κομμωτικό επάγγελμα. Ο Σελλέρ λόγω της πίστης στο όραμά του, έλεγε συγκεκριμένα την εταιρεία του «το Πανεπιστήμιο των Βαφών για Μαλλιά». Στην συνέχεια την ονόμασε «Γαλλική Εταιρία Ασφαλών Βαφών», ενώ τελικά μετά από δέκα χρόνια την ονόμασε «L’Oréal». Πριν τον θάνατό του το 1957, ο Εζέν Σελλέρ άφησε την εταιρεία του στα χέρια του στενού του συνεργάτη Φρανσουά Νταλ (François Dalle). Ο Νταλ ανέπτυξε επίσης με τεράστια επιτυχία την εταιρεία μέχρι το 1988, οπότε και παρέδωσε την Γενική Διεύθυνση στον 38χρονο τότε Ουαλό Λίντσεϊ Όουεν-Τζόουνς (Lindsay Owen-Jones).
Εξέλιξη
Η L’Oréal εξελίχθηκε με επιτυχία: το 1920 είχε εξαπλωθεί σε 17 χώρες με τρεις χημικούς και δέκα πωλητές. Με το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου ευνοήθηκε από την τάση για κοντά κουρεμένα μαλλιά προσεγμένα ως προς το χρώμα και το σχήμα. Επιπλέον, κατά τις δεκαετίες του 1930 και του 1940, όταν ήταν στη μόδα τα ξανθά μαλλιά, εμπνευσμένα από τις πλατινέ ξανθιές του Χόλιγουντ, προϊόντα όπως το L’Oréal Blanc είχαν τεράστια επιτυχία. Στη συνέχεια, η εταιρεία ευνοήθηκε κατά το 1936, την χρονιά που στη Γαλλία οι εργάτες πληρώνονταν τις καλοκαιρινές διακοπές τους για πρώτη φορά. Ταυτόχρονα η L΄Oreal λάνσαρε την αντηλιακή λοσιόν Ambre Solaire. Την περίοδο αυτή ήδη τα προϊόντα της L΄Oreal πωλούνταν σε φαρμακεία και καταστήματα καλλυντικών. Η εταιρεία εξελίχθηκε ακόμα περισσότερο με την ανάπτυξη που έφερε η δεκαετία του 1950 και την τεράστια αγάπη για τα τότε είδωλα Μέριλιν Μονρόε και Μπριζίτ Μπαρντό.
Ταυτότητα (μαθηματικά)
Για σύνολα η αρχή της ταυτότητας διατυπώνεται ως εξής:
Η πάνω αρχή είναι γνωστή και ως αξίωμα έκτασης (axiom of extensionality) και είναι το πρώτο από τα αξιώματα Ζερμέλο-Φρένκελ (Zermelo–Fraenkel).
Για διατεταγμένα ζεύγη η αρχή της ταυτότητας διατυπώνεται ως εξής:
Δηλαδή για διατεταγμένα ζεύγη η ταυτότητα καθορίζεται από (i) την ταυτότητα των στοιχείων και (ii) τη διάταξη των στοιχείων.
Κατηγορία:Μαθηματική λογική Κατηγορία:Θεωρία συνόλων Κατηγορία:Ταυτότητα
مطابقة رياضية Identita (matematika) Idento (matematiko) Samasus (matemaatika) Identitate (matematika) fa:اتحاد (جبر) गणितीय सर्वसमिका Aljafna 항등식 Identiteit (wiskunde) Identity (mathematics) Identitet (matematik) Тотожність
Ουλπία Σεβερίνα
Η Ουλπία Σαβερίνα, λατιν. Ulpia Severina, (άκμασε το 270-275) ήταν Αυτοκράτειρα ως σύζυγος του Αυρηλιανού. Υπάρχει απόδειξη ότι, μετά το τέλος τού Αυρηλίου το 275, κυβέρνησε μόνη της για μία περίοδο· αυτό την κάνει την πρώτη γυναίκα, που κυβέρνησε τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία μόνη της. Δεν υπάρχουν γραπτές πηγές, που να αναφέρουν την ύπαρξή της, έτσι λίγα είναι γνωστά γι' αυτήν: όσα ξέρουμε είναι από νομίσματα και επιγραφές.
Βιογραφία
Δεν γνωρίζουμε με σιγουριά κάτι γι' αυτήν πριν τον γάμο της με τον Αυρηλιανό. Προτείνεται, ότι είναι κόρη τού Ουλπίου Κρινιτού, μίας μορφής που εμφανίζεται στην Ιστορία των Αυγούστων. Ο Ούλπιος λεγόταν, ότι καταγόταν από τον Τραϊανό και είχε υποστηρίξει τον Αυρηλιανό. Πάντως η Ιστορία των Αυγούστων είναι έργο γνωστό για την αναξιοπιστία του και η αναφορά αυτή, ίσως και ο ίδιος ο Ούλπιος, πιθανό να εφευρέθηκαν από προπαγανδιστές, που προσπαθούσαν να συνδέσουν τον Αυρηλιανό με τον "καλό Αυτοκράτορα" Τραϊανό. Μερικοί ερευνητές πιστεύουν, ότι η Ουλπία Σεβερίνα ήταν από τη Δακία, όπου το nomen Ούλπιος ήταν κοινό χάρη στην επιρροή του Μάρκου Ούλπιου Τραϊανού.
Παντρεύτηκαν μάλλον πριν ο Αυρηλιανός γίνει Αυτοκράτορας το 270. Είναι γνωστό, ότι είχαν μία κόρη. Σύμφωνα με τα νομίσματα που φέρουν τη μορφή της, στην Ουλπία δόθηκε ο τίτλος της Αυγούστας το φθινόπωρο του 274, αν και είναι δυνατό να είχε τον τίτλο πριν από τότε. Επίσης έλαβε τις προσφωνήσεις της Ευσεβούς (Pia), της μητέρας του στρατοπέδου και της Συγκλήτου και της πατρίδας (mater castrorum et Senatus et patriae).