cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αχμέτ Ζακί Γιαμανί
Πετρελαϊκή κρίση του 1973
Οι περικοπές παραγωγής, που αυξήθηκαν στο 25 % τον Νοέμβριο, επηρέασαν την οικονομική υγεία όλων των δυτικών δυνάμεων. Για να κερδίσει πολιτική υποστήριξη, ο Γιαμανί ταξίδεψε στην Ευρώπη, τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ιαπωνία με τον υπουργό πετρελαίου της Αλγερίας, Μπελάιντ Αμπντεσελάμ. Τόσο ο Γιαμανί όσο και ο OPEC έγιναν πολύ γνωστοί στη Δύση, με τον Γιαμανί να περιγράφεται ως "ο άνθρωπος της στιγμής" στο εξωφύλλο άρθρο του Newsweek International στις 24 Δεκεμβρίου 1973. Οι προσπάθειες των Ηνωμένων Πολιτειών να συνενώσουν το καρτέλ με αυτό των καταναλωτών απέτυχαν και η ΕΟΚ και η Ιαπωνία κάλεσαν το Ισραήλ να αποσυρθεί από τα αραβικά εδάφη που κατέλαβαν το 1967
Στις 22 Δεκεμβρίου, τα μέλη του ΟΠΕΚ στον Περσικό Κόλπο συναντήθηκαν ξανά στην Τεχεράνη, όπου ο Σάχης, με την υποστήριξη των άλλων κρατών, προέτρεψε να αυξηθεί η τιμή του πετρελαίου σε πάνω από 20 δολάρια το βαρέλι. Ο Γιαμανί αντιτάχθηκε σε αυτήν την ακραία αύξηση, αλλά δεν μπόρεσε να επικοινωνήσει με τη Σαουδική Αραβία από την Τεχεράνη. Φοβούμενος διάσπαση στον ΟΠΕΚ, ο Γιαμανί αποφάσισε έναν συμβιβασμό που έθεσε το πετρέλαιο στα 11,65 δολάρια, τέσσερις φορές την τιμή του βαρελιού πριν από τις 16 Οκτωβρίου. Μετά την πρόοδο με τις αραβο-ισραηλινές συμφωνίες αποδέσμευσης, ελήφθη απόφαση για τον τερματισμό του εμπάργκο, το οποίο άρθηκε επίσημα στις 17 Μαρτίου 1974
Η Σαουδική Αραβία συνέχισε να πιέζει για μειώσεις τιμών από το επίπεδο των 11,65 δολαρίων, αντίθετα από άλλα μέλη του ΟΠΕΚ. Αυτό έγινε όλο και περισσότερο αντιληπτό ως μια φιλοαμερικανική στάση από τους άλλους παραγωγούς, αν και υπερασπιζόταν ο Γιαμανί ως μια ασφαλέστερη επιλογή για την παγκόσμια οικονομία. Η Σαουδική Αραβία έχει επικριθεί ότι χρησιμοποιεί τη δεσπόζουσα θέση της για να επιβάλει τα δικά της συμφέροντα και τη μακροπρόθεσμη στρατηγική παραγωγής της, καθώς η χαμηλότερη τιμή επιτρέπει στη χώρα να διατηρήσει υψηλό μερίδιο αγοράς και αποθαρρύνει την ανάπτυξη εναλλακτικών πηγών ενέργειας που θα περιόριζε την παγκόσμια ζήτηση για πετρέλαιο. Σε αυτό το σημείο, ο Γιαμανί δήλωσε την διάσημη ρήση του το 1973: «Η πέτρινη εποχή δεν τελείωσε γιατί μας τελείωσαν οι πέτρες». (Ωστόσο, το απόσπασμα μπορεί να έχει αποδοθεί λανθασμένα από αυτήν και άλλες πηγές.)
Κρίση ομήρων 1975
Στις 21 Δεκεμβρίου 1975, ο Γιαμανί της Σαουδικής Αραβίας, ο Τζαμσίντ Αμουζεγκάρ του Ιράν και οι άλλοι υπουργοί πετρελαίου του ΟΠΕΚ πιάστηκαν όμηροι στην εξαμηνιαία διάσκεψή τους στη Βιέννη της Αυστρίας. Η επίθεση, η οποία σκότωσε τρεις μη υπουργούς, πραγματοποιήθηκε από μια ομάδα έξι ατόμων με επικεφαλής τον Βενεζουελανό τρομοκράτη Κάρλος το Τσακάλι, στην οποία περιλαμβάνονταν οι Γκάμπριελ Κρότσερ-Τίντεμαν και Χανς Γιοακίμ Κλάιν. Η αυτοαποκαλούμενη ομάδα «βραχίονας της Αραβικής Επανάστασης» έκανε έκκληση για την απελευθέρωση της Παλαιστίνης. Ο Κάρλος σχεδίαζε να αναλάβει τη διάσκεψη με τη βία και να κρατήσει ως λύτρα και τους έντεκα παρευρισκόμενους υπουργούς πετρελαίου, εκτός από τους Γιαμάνι και Αμουζεγκάρ που επρόκειτο να εκτελεστούν.
Ο Κάρλος κανόνισε ταξίδια με λεωφορείο και αεροπλάνο για την ομάδα του και 42 από τους αρχικούς 63 ομήρους, με στάσεις στο Αλγέρι και την Τρίπολη, σχεδιάζοντας να πετάξει τελικά στη Βαγδάτη, όπου ο Γιαμανί και ο Αμουζεγκάρ επρόκειτο να εκτελεστούν. Και οι 30 μη Άραβες όμηροι αφέθηκαν ελεύθεροι στο Αλγέρι, εξαιρουμένου του Αμουζεγκάρ. Επιπλέον όμηροι αφέθηκαν ελεύθεροι σε άλλη στάση στην Τρίπολη πριν επιστρέψουν στο Αλγέρι. Με μόνο 10 ομήρους να έχουν απομείνει, ο Κάρλος είχε τηλεφωνική συνομιλία με τον Αλγερινό Πρόεδρο Χουαρί Μπουμεντιέν, ο οποίος ενημέρωσε τον Κάρλος ότι οι θάνατοι των υπουργών πετρελαίου θα οδηγούσαν σε επίθεση στο αεροπλάνο. Ο Μπουμεντιέν πρέπει επίσης να έχει προσφέρει στον Κάρλος άσυλο αυτή τη στιγμή και πιθανώς οικονομική αποζημίωση για την αποτυχία να ολοκληρώσει την αποστολή του. Ο Κάρλος εξέφρασε τη λύπη του που δεν μπόρεσε να δολοφονήσει τον Γιαμανί και τον Αμουζεγκάρ, και στη συνέχεια αυτός και οι σύντροφοί του έφυγαν από το αεροπλάνο. Όλοι οι όμηροι και οι τρομοκράτες απομακρύνθηκαν από την κατάσταση, δύο ημέρες αφότου ξεκίνησε.
Λίγο καιρό μετά την επίθεση, οι συνεργοί του Κάρλος αποκάλυψαν ότι η επιχείρηση διοικούνταν από τον Ουαντί Χαντάντ, ιδρυτή του Λαϊκού Μετώπου για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης. Ισχυρίστηκαν επίσης ότι η ιδέα και η χρηματοδότηση προήλθαν από έναν Άραβα πρόεδρο, που ευρέως θεωρείται ότι είναι ο Μουάμαρ αλ Καντάφι της Λιβύης. Οι άλλοι μαχητές Μπασάμ Αμπού Σαρίφ και Κλάιν ισχυρίστηκαν ότι ο Κάρλος έλαβε και κράτησε λύτρα μεταξύ 20 εκατ. δολαρίων ΗΠΑ και 50 εκατ. δολάρια ΗΠΑ από «έναν Άραβα πρόεδρο». Ο Κάρλος ισχυρίστηκε ότι η Σαουδική Αραβία πλήρωσε λύτρα για λογαριασμό του Ιράν, αλλά ότι τα χρήματα "εκτρέπονταν καθ' οδόν και χάθηκαν από την Επανάσταση".
Συνέχιση της πετρελαϊκής πολιτικής της Σαουδικής Αραβίας
Σε μια συνεδρίαση του ΟΠΕΚ τον Σεπτέμβριο του 1975 στη Βιέννη, η Σαουδική Αραβία συνέχισε να αντιτίθεται στις απότομες αυξήσεις της τιμής του πετρελαίου. Ο Γιαμάνι έπρεπε να λάβει έγκριση από τον διάδοχο του θρόνου Φαχντ για οποιαδήποτε αύξηση που θα συμφωνηθεί πέραν του 5%. Μη μπορώντας να επικοινωνήσει με τη Σαουδική Αραβία από τη Βιέννη, ο Γιαμανί άφησε τη συνάντηση και πέταξε στο Λονδίνο με το ιδιωτικό του τζετ για να βρει ένα ασφαλές τηλέφωνο. Το περιστατικό αυτό είχε μεγάλη δημοσιότητα.
Σε μια συνεδρίαση του ΟΠΕΚ τον Μάιο του 1976 στο Μπαλί, το Ιράν και επτά άλλα μέλη υποστήριξαν μια αύξηση 20% στις τιμές του πετρελαίου για να ταιριάξουν με τον πληθωρισμό, αν και η Σαουδική Αραβία τάχθηκε υπέρ ενός εξαμήνου παγώματος των τιμών. Ο Ιρακινός υπουργός Πετρελαίου επέκρινε σφοδρά τον Γιαμανί και τη Σαουδική Αραβία για φιλοδυτική πολιτική, γεγονός που οδήγησε τον Γιαμάνι να αποχωρήσει από τη συνάντηση και να ζητήσει συγγνώμη. Αυτό διευθετήθηκε και συμφωνήθηκε το πάγωμα των τιμών για έξι μήνες.
Έξι μήνες αργότερα, ο ΟΠΕΚ που συγκεντρώθηκε στη Ντόχα και η Σαουδική Αραβία αντιμετώπισε ξανά πίεση για αύξηση των τιμών. Η Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα ήταν οι μόνες δύο χώρες μέλη που δεν συμφώνησαν σε αύξηση 10% τον Ιανουάριο του 1977, ακολουθούμενη από πρόσθετη αύξηση 5% τον Ιούλιο. Αυτό οδήγησε σε μια περίοδο τιμολόγησης δύο επιπέδων με τη Σαουδική Αραβία και τα ΗΑΕ να χρεώνουν 12,09 δολάρια το βαρέλι και τις άλλες χώρες του ΟΠΕΚ 12,70 δολάρια το βαρέλι. Τον Ιούλιο του 1977, μια συνεδρίαση του ΟΠΕΚ στη Στοκχόλμη ολοκλήρωσε την τιμολόγηση δύο επιπέδων, με τις τιμές να επανενοποιηθούν στα 12,70 δολάρια.
Το 1979, η Ιρανική Επανάσταση είχε ως αποτέλεσμα την ενεργειακή κρίση του 1979. Η Σαουδική Αραβία και άλλα μέλη του ΟΠΕΚ κατάφεραν να αυξήσουν την παραγωγή επαρκώς για να αντικαταστήσουν αυτή που έχασε από το Ιράν, αλλά αυτό δεν απέτρεψε την αγορά πανικού πετρελαίου. Ο ΟΠΕΚ διατήρησε επίσης μια επίσημη τιμή, αν και η αγορά spot οδήγησε στη διαπραγμάτευση των τιμών του πετρελαίου ανοδικά. Ο Γιαμανί ισχυρίστηκε ότι η Σαουδική Αραβία δεν θα πουλούσε πάνω από την τιμή του ΟΠΕΚ, αλλά θα παρέμεινε προσηλωμένη στη μείωση των τιμών του πετρελαίου.
Απομάκρυνση από Υπουργός Πετρελαίου
Οι αγορές πανικού κατά τη διάρκεια της ενεργειακής κρίσης του 1979 οδήγησαν σε αύξηση των αποθεμάτων πετρελαίου που άρχισαν να πλημμυρίζουν την αγορά και οδήγησαν σε πολέμους τιμών μεταξύ πετρελαιοπαραγωγών χωρών που ανταγωνίζονταν για μερίδιο αγοράς. Αυτό με τη σειρά του οδήγησε σε μειωμένα έσοδα για τη Σαουδική Αραβία. Στις 13 Ιουνίου 1982, κατά τη διάρκεια αυτής της ύφεσης, ο βασιλιάς Χαλίντ πέθανε από καρδιακή προσβολή και ο διάδοχος πρίγκιπας Φαχντ έγινε βασιλιάς και πρωθυπουργός.
Η αρχή της διακυβέρνησης του Φαχντ αμαυρώθηκε από τα μειωμένα έσοδα από το πετρέλαιο που προκλήθηκε από την υπερκατανάλωση πετρελαίου της δεκαετίας του 1980. Ο περιορισμένος εθνικός προϋπολογισμός ενθάρρυνε επίσης τη χρήση πετρελαίου σε συμφωνίες ανταλλαγής. Το 1984, η Σαουδική Αραβία αγόρασε δέκα Boeing 747 για να ενταχθεί στον στόλο της Saudia Airlines, με πληρωμή 34.5 Moilbbl πετρελαίου.
Σε μια συνεδρίαση του ΟΠΕΚ τον Οκτώβριο του 1986, ο Φαχντ έστειλε στον υπουργό πετρελαίου του ένα τηλεγράφημα ζητώντας να αυξηθεί η ποσόστωση πετρελαίου της Σαουδικής Αραβίας και να οριστεί η τιμή του πετρελαίου στα 18 δολάρια, το οποίο ο Γιαμανί αρνήθηκε να υπογράψει. Στις 29 Οκτωβρίου 1986, έγινε μια σύντομη ανακοίνωση στη Σαουδαραβική τηλεόραση ότι ο Γιαμανί είχε απολυθεί. Αντικαταστάθηκε από τον Χισάμ Νάζερ.
Αλλες δραστηριότητες
Τον Ιούλιο του 1982, ο Γιαμανί ίδρυσε την Investcorp, μια εταιρεία ιδιωτικών μετοχών, με αρκετούς άλλους υπουργούς πετρελαίου και γνωστούς χρηματοδότες. Οι αρχικές επενδύσεις της εταιρείας περιελάμβαναν την Tiffany & Co., την Breguet, μια Ελβετική ωρολογοποιία και τη Chaumet. Ο Γιαμανί, ο ίδιος γνωστός ως λάτρης του ρολογιού, έγινε επίσης πλειοψηφικός μέτοχος της Vacheron Constantin το 1987. Το 1996, οι μετοχές του Γιαμανί πωλήθηκαν στη συνέχεια στον όμιλο Vendôme Luxury Group, ιδιοκτησίας της Richemont. Το 1988, ο Γιαμανί ίδρυσε το Ίδρυμα Ισλαμικής Κληρονομιάς Al-Furqan υπό το Πολιτιστικό και Φιλανθρωπικό Ίδρυμα Γιαμανί, το οποίο προσπαθεί να διατηρήσει και να δημοσιεύσει ιστορικά σημαντικά ισλαμικά έργα. Το 1990, ίδρυσε το Centre for Global Energy Studies, μια ομάδα ανάλυσης αγοράς με έδρα το Λονδίνο που ισχυρίζεται ότι παρέχει αντικειμενικές πληροφορίες για ενεργειακά ζητήματα. Μέλη του διοικητικού συμβουλίου περιλαμβάνουν τον Έντουαρντ Χιθ, τον Βαλερί Ζισκάρ ντ'Εσταίν και τον Denis Healey, όλοι τους φίλοι του Γιαμανί.
Προσωπική ζωή
Η πρώτη σύζυγος του Γιαμανί ήταν Ιρακινή. Είχαν τρία παιδιά. Το 1956, γεννήθηκε η πρώτη κόρη του, Μάι Γιαμανί, ακολουθούμενη από τη δεύτερη κόρη Μάχα το 1959 και τον πρώτο του γιό Χάνι το 1961. Η Μάι σπούδασε ανθρωπολογία και τώρα είναι συγγραφέας και ερευνητής στο Βασιλικό Ινστιτούτο Διεθνών Υποθέσεων. Η Μάχα πήρε πτυχίο νομικής από το Cambridge και ο Χάνι πτυχίο στη διοίκηση επιχειρήσεων. Ο Γιαμανί παντρεύτηκε τη δεύτερη σύζυγό του Tamam al Anbar στις 23 Μαρτίου 1975 και απέκτησε πέντε παιδιά: Φειζαλ (γενν. 1976), Σαράφ (γενν. 1977), Σάρα (γενν. 1979), Αρβα (γεν. 1981) και Αχμεντ (γεν. 1983). Ο Γιαμανί μιλούσε άπταιστα Αραβικά, Αγγλικά και Γαλλικά. Το στυλ διαπραγμάτευσης του, όπως παρατήρησε ο Χένρυ Κίσινγκερ, ήταν να δειπνήσει με άλλους αξιωματούχους μέχρι το σημείο της πληρότητας και του λήθαργου, πριν ξεκινήσει παρατεταμένες διαπραγματεύσεις ( Reader's Digest, περίπου το 1970).
Ο Γιαμανί πέθανε στις 23 Φεβρουαρίου 2021 στο Λονδίνο, σε ηλικία 93 ετών, για να ταφεί αργότερα στη γενέτειρά του, τη Μέκκα.
Περαιτέρω ανάγνωση
Π. 7 «Ο Υπουργός Πετρελαίου Γιαμάνι, του οποίου οι μέτριες πολιτικές τιμολόγησης του πετρελαίου τον έκαναν τον πιο αντιδημοφιλή άνθρωπο στη χώρα του. . ."
Κατηγορία:Σαουδάραβες Σουνίτες Κατηγορία:Σαουδάραβες πολιτικοί Κατηγορία:Σαουδάραβες επιχειρηματίες
Ματθίλδη της Φρισίας
Η Ματθίλδη της Φρισίας (Mathilde de Frise, 1024 - 1044) ήταν η πρώτη σύζυγος του βασιλιά Ερρίκου Α΄ των Φράγκων.
Βιογραφία
Ήταν κόρη του Λιούντολφ μαργράβου της Φρισίας και της Γερτούδης του Ίγκεσάϊμ. Παντρεύτηκε τον Ερρίκο το 1034.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βασίλισσες και Αυτοκράτειρες της Γαλλίας Κατηγορία:Οίκος των Μπρουνονιδών
Σολομών Μιχόελς
Γεννήθηκε στο Ντάουγκαβπιλς της Λετονίας και ηταν γιος του Μιχέλ (Μιχαήλ) Ιντέλ-Ζέλικοβιτς Βόβσι και της Έτα Μεέρ-Λέιμποβνας Βόβσι. Το 1903 τελείωσε το χέντερ (εβραϊκό δημοτικό σχολείο για αγόρια).
Παραπομπές
Κατηγορία:Σοβιετικοί ηθοποιοί Κατηγορία:Σοβιετικοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
Μπαουντολίνο
Το βιβλίο με τίτλο Μπαουντολίνο (ιταλικά: Baudolino) είναι ιστορικό μυθιστόρημα φαντασίας του Ουμπέρτο Έκο στο οποίο περιγράφονται οι περιπέτειες του ομώνυμου χαρακτήρα κατά την διάρκεια του 12ου αιώνα στην μεσαιωνική Ευρώπη. Διαδραματίζεται κατά την άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1204 και εντός του περιγράφονται διάφορα μυθικά πλάσματα και περιοχές της Ανατολής όπως σκιάποδες και μονόκεροι και το βασίλειο του Ιωάννη του Πρεσβύτερου. Εκδόθηκε για πρώτη φορά το 2000 στα ιταλικά και αποτελεί το τέταρτο μυθιστόρημα του συγγραφέα.
Σύνοψη
Το 1204, ο ταξιδευτής Μπαουντολίνο με καταγωγή από την Αλεσσάντρια στην βόρεια Ιταλία, φτάνει στην Κωνσταντινούπολη μη γνωρίζοντας πως τα στρατεύματα της Δ´ Σταυροφορίας επιτίθενται στην πόλη και έχουν προκαλέσει χάος. Καταφέρνοντας να μπει στην πόλη συναντά τον λόγιο Νικήτα Χωνιάτη, του οποίου σώζει τη ζωή. Κατόπιν συνομιλώντας μαζί του, ο Χωνιάτης ξαφνιάζεται από το πόσες γλώσσες μπορεί να μιλά με ευχέρεια ο Μπαουντολίνο ενώ κάποιες από αυτές δεν τις είχε ακούσει ποτέ πριν. Συνειδητοποιώντας πως ο άνθρωπος αυτός δεν είναι μαζί με τους σταυροφόρους, ζητάει να μάθει το όνομά του και ο Μπαουντολίνο αρχίζει να του διηγείται την ιστορία του.
Ξεκινά πολλά χρόνια πριν, το 1155, όταν ως ένα χωριατόπαιδο την εποχή εκείνη πωλήθηκε στον Φρειδερίκο Μπαρμπαρόσα, αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, ο οποίος τον υιοθέτησε. Τον συνόδευσε τόσο στην βασιλική αυλή όσο και στο πεδίο της μάχης και παράλληλα εκπαιδεύτηκε στην γραφή και ανάγνωση των λατινικών και έμαθε για τα πολιτικά παιχνίδια εξουσίας, που διαδραματίζονταν στην βόρεια Ιταλία την εποχή εκείνη.
Κατόπιν στάλθηκε στο Παρίσι ώστε να λάβει ανώτερη μόρφωση. Εκεί γνωρίσθηκε με διάφορους σημαντικούς ποιητές της εποχής όπως ο Αρχιποιητή, ο Ροβέρτο ντε Μπορόν και ο Κυότ και έμαθε σχετικά με το θρυλικό βασίλειο του Ιωάννη του Πρεσβύτερου. Συνεπαρμένος από το μυθικό αυτό μέρος έκτοτε σχεδίαζε μια μέρα να καταφέρει να φτάσει στην χώρα αυτή. Κατά την Γ´ Σταυροφορία όμως ο Μπαρμπαρόσα πέθανε καθώς πνίγηκε διασχίζοντας κάποιο ποτάμι, όμως κατά τον Μπαουντολίνο ο θάνατος του δεν επήλθε από πνιγμό αλλά δολοφονήθηκε ενώ φιλοξενούνταν στο κάστρο κάποιου Αρμένιου ευγενή, με τους υπόπτους για τον θάνατο του να είναι όσοι βρίσκονταν στο κάστρο την νύχτα εκείνη και οι πιθανές απαντήσεις να βρίσκονται σε ένα μονίμως κλειδωμένο δωμάτιο.
Μετά τον θάνατο του Μπαρμπαρόσα, ο Μπαουντολίνο μαζί με κάποιους από τους φίλους του ξεκίνησαν ένα 15ετές ταξίδι προς αναζήτηση του βασιλείου του Ιωάννη του Πρεσβύτερου. Ταξιδεύοντας όλο και ανατολικότερα συνάντησαν πολλά μυθικά πλάσματα όπως τους μονόκερους, τους βλέμμυες, τους σκιάποδες και τους πυγμαίους. Σε κάποια από τις περιοχές που βρέθηκαν συνάντησε ένα πλάσμα το οποίο έμοιαζε με θηλυκό σάτυρο, το οποίο ερωτεύτηκε. Το πλάσμα αυτό του διηγήθηκε τον πλήρη μύθο της δημιουργίας σύμφωνα με την γνωστικιστική εκδοχή του, και ακολούθησαν πολλές άλλες φιλοσοφικές συζητήσεις.
Μετά από πολλές ριψοκίνδυνες περιπέτειες, και με το βασίλειο του Ιωάννη του Πρεσβύτερου να έχει καταστραφεί από τους Λευκούς Ούνους, μετά από μια μακρά περίοδο υποδούλωσης υπό τον Γέροντα του Βουνού, των Ασσασίνων, ο Μπαουντολίνο με τους συνοιδοιπόρους του κατέφυγε στην Κωνσταντινούπολη, που τη βρήκε υπό την πολιορκία των Σταυροφόρων, φτάνοντας στο σημείο όπου γνωρίστηκε με τον Χωνιάτη.
Ο Χωνιάτης έχοντας ακούσει όλη την διήγηση του Μπαουντολίνο, τον βοηθάει να ανακαλύψει την αλήθεια σχετικά με τον θάνατο του Μπαρμπαρόσα, η οποία συντρίβει τον Μπαουντολίνο και τους φίλους του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Ουμπέρτο Έκο Κατηγορία:Ιστορικά μυθιστορήματα
Απόστολοι Τρικάλων
Οι Απόστολοι είναι χωριό της δημοτικής κοινότητας Τρικάλων, της δημοτικής ενότητας και δήμου Τρικκαίων, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Τρικάλων, στην περιφέρεια Θεσσαλίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Τρικάλων του νομού Τρικάλων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Θεσσαλίας.
Γεωγραφία
Οι Απόστολοι είναι πεδινό χωριό στο νοτιοκεντρικό τμήμα του νομού Τρικάλων, στον κάμπο των Τρικάλων και στις όχθες του ποταμού Ληθαίου, πάνω στην εθνική οδό Τρικάλων-Καλαμπάκας και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 120. Το χωριό απέχει 7 χλμ. περίπου ΒΔ. του κέντρου των Τρικάλων.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1883 ως Ζαπτσαίοι και προσαρτήθηκε στον δήμο Τρικκαίων του νομού Τρικάλων. Το 1930 μετονομάστηκε σε Απόστολοι.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Τρικάλων Κατηγορία:Δήμος Τρικκαίων
Γκρέισιν Γoυέλερ
Η Γκρέισιν Γoυέλερ (αγγλικά : Gracyn Wheeler Kelleher) (2 Ιουλίου 1914-Οκτώβριος 1980) ήταν αμερικανίδα αθλήτρια της αντισφαίρισης. Έκανε καριέρα από το 1920 περίπου έως το 1940 και περαστασιακά μέχρι το 1955.
Αγωνίστηκε με την εθνική ομάδα των ΗΠΑ στο κύπελλο Γουίγκαν και υψηλότερη θέση που κατετάγη στις Ηνωμένες Πολιτείες κατά τη διάρκεια της καριέρας της ήταν η 4η θέση. Ήταν παντρεμένη με τον Ρόμπερ Κέλεχερ αρχηγός των ΗΠΑ στο Κύπελλο Ντέιβις και δικαστή του Λος Άντζελες.
Το 1934 ήταν πρώτη στο μονό στο τουρνουά Τρι-στέιτ του Σινσινάτι και δεύτερη το 1940. Πρώτη στο πρωτάθλημα Καναδά το 1933 το 1940 με συμπαίκτρια την Έλεν Μπέρναντ έπαιξαν στους τελικούς του εθνικού πρωταθλήματος διπλών. Πρώτη στο τουρνουά του Όρεγκον το 1932 και το 1933, πρωταθλήτρια ΗΠΑ στο πρωτάθλημα 18+, και έπαιξε στα προημιτελικά του US Open το 1936. Είχε αγωνιστή και στο Αυστραλιανό Όπεν το 1939.
Στο Πρωτάθλημα αντισφαίρισης Ανατολικής Μεσογείου ήταν δεύτερη στο μονό αλλά και στο διπλό γυναικών το 1938 με συμπαίκτρια την Μπίλι Γιορκ όπου έχασαν από το δίδυμο Μαρί Λουίζ Χορν και Σούζαν Νοέλ με 8-6, 7-5.
Πηγές
Κατηγορία:Αμερικανίδες αθλήτριες της αντισφαίρισης
Λαϊκή Δημοκρατία της Ουκρανίας
Η Λαϊκή Δημοκρατία της Ουκρανίας (ΛΔΟ), ή Εθνική Δημοκρατία της Ουκρανίας (ΕΔΟ), ήταν χώρα στην Ανατολική Ευρώπη που υπήρχε μεταξύ 1917 και 1920. Κηρύχθηκε μετά την Επανάσταση του Φεβρουαρίου στη Ρωσία από την Πρώτη Οικουμενική. Το Μάρτιο του 1917, το Εθνικό Κογκρέσο στο Κίεβο εξέλεξε το Κεντρικό Συμβούλιο που αποτελείτο από σοσιαλιστικά κόμματα με τις ίδιες αρχές όπως σε όλη την υπόλοιπη Ρωσική Δημοκρατία. Η αυτονομία της δημοκρατίας αναγνωρίστηκε από τη Ρωσική Προσωρινή Κυβέρνηση. Μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση, κήρυξε την ανεξαρτησία της από τη Ρωσική Δημοκρατία στις 22 Ιανουαρίου 1918 από την Τέταρτη Οικουμενική.
Κατά τη σύντομη ύπαρξή της, η δημοκρατία πέρασε από αρκετούς πολιτικούς μετασχηματισμούς - από τη δημοκρατία με σοσιαλιστική κλίση με επικεφαλής το Κεντρικό Συμβούλιο της Ουκρανίας με τη γενική γραμματεία της μέχρι τη σοσιαλιστική δημοκρατία υπό την ηγεσία του Ντιρεκτοράτου και του Σιμόν Πετλιούρα. Μεταξύ Απριλίου και Δεκεμβρίου 1918, η σοσιαλιστική εξουσία της Λαϊκής Δημοκρατίας της Ουκρανίας ανεστάλη, αφού ανατράπηκε από το φιλογερμανικό Ουκρανικό Κράτος του Πάβλο Σκοροπάντσκι, ο οποίος εξελέγη Χετμάνος από ένα συνέδριο χωρικών. Από τα τέλη του 1919, η ΛΔΟ λειτουργούσε ως σύμμαχος της Δεύτερης Πολωνικής Δημοκρατίας. Στις 10 Νοεμβρίου 1920, το κράτος έχασε την υπόλοιπη επικράτειά του από τους Μπολσεβίκους. Η Συνθήκη της Ρίγας στις 18 Μαρτίου 1921 μεταξύ της Δεύτερης Πολωνικής Δημοκρατίας, της Ρωσικής Σοβιετικής Ομοσπονδιακής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας (ενεργώντας επίσης για λογαριασμό της Λευκορωσικής Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας) και της Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Ουκρανίας σφράγισε τη μοίρα της Λαϊκής Δημοκρατίας της Ουκρανίας.
Μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση, σχηματίστηκαν πολλές κυβερνήσεις στην Ουκρανία, με πιο αξιοσημείωτη την Ουκρανική Λαϊκή Δημοκρατία των Σοβιετικών (1917–1918) με έδρα το Χάρκοβο, και τους Σοβιετικούς διαδόχους της. Αυτή η δύναμη, μαζί με την Ουκρανική Δημοκρατία (με έδρα το Κίεβο), συν το Λευκό Στρατό, την Πολωνία, τους Πράσινους στρατούς και τους αντάρτες, πολέμησαν συνεχώς μεταξύ τους, γεγονός που είχε ως αποτέλεσμα πολλές απώλειες μεταξύ των Ουκρανών που πολεμούσαν σε έναν Ουκρανικό Εμφύλιο Πόλεμο του 1917-21 ως μέρος του ευρύτερου Ρωσικού Εμφυλίου Πολέμου του 1917–23. Η Ρωσική Σοβιετική Ομοσπονδιακή Σοσιαλιστική Δημοκρατία (μετά τη Συνθήκη της Ρίγας το 1921) θα επέκτεινε τον έλεγχο σε αυτό που θα γινόταν τελικά η Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Ουκρανίας και (το 1922) ιδρυτικό μέλος της Σοβιετικής Ένωσης.
Εξορία
Η κυβέρνηση της Λαϊκής Δημοκρατίας της Ουκρανίας λειτούργησε στη Βαρσοβία, στο Παρίσι, στη Βαϊμάρη, στο Μπαντ Κίσινγκεν, στο Μόναχο και στη Φιλαδέλφεια.
Μετά την έναρξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο Ταράς Μπούλμπα-Μποροβέτς, με την υποστήριξη του εξόριστου Προέδρου της Ουκρανικής Λαϊκής Δημοκρατίας Αντρίι Λίβιτσκι, διέσχισε τα γερμανοσοβιετικά σύνορα και άρχισε να οργανώνει στρατιωτικές μονάδες του ΟΕΣ που υπάγονταν στην κυβέρνηση της ΛΔΟ.
Η 10η Έκτακτη Σύνοδος του Ουκρανικού Εθνικού Συμβουλίου αναγνώρισε το κράτος της Ουκρανίας ως διάδοχο της Λαϊκής Δημοκρατίας της Ουκρανίας στην εξορία και συμφώνησε να μεταβιβάσει τις εξουσίες και τα χαρακτηριστικά της κρατικής εξουσίας στον νεοεκλεγέντα Πρόεδρο της Ουκρανίας το 1991.
Διεθνής αναγνώριση
Η Λαϊκή Δημοκρατία της Ουκρανίας αναγνωρίστηκε de jure τον Φεβρουάριο του 1918 από τις Κεντρικές Δυνάμεις του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου (Αυστροουγγαρία, Γερμανική Αυτοκρατορία, Οθωμανική Αυτοκρατορία και Βουλγαρία) και από τη Μπολσεβίκικη Ρωσία, τα κράτη της Βαλτικής (Εσθονία, Λετονία και Λιθουανία), τη Λαϊκή Δημοκρατία της Γεωργίας, τη Λαοκρατική Δημοκρατία του Αζερμπαϊτζάν, το Βασίλειο της Ρουμανίας, την Πρώτη Τσεχοσλοβακική Δημοκρατία και την Αγία Έδρα. Η de facto αναγνώριση χορηγήθηκε από την Ελβετία, τη Σουηδία, τη Δανία και την Περσία. Μερική de facto αναγνώριση ελήφθη από τη Λαϊκή Δημοκρατία της Λευκορωσίας.
Αργότερα, το 1918, η Ρωσία επέλεξε να αποσύρει την αναγνώριση της ανεξάρτητης Ουκρανίας, εκπροσωπώντας τα πρωτόκολλα της Συνθήκης των Βερσαλλιών ως δικαιολογία για τη δράση της. Το 1920, ο Σιμόν Πετλιούρα και ο Γιούζεφ Πιουσούτσκι υπέγραψαν τη Συνθήκη της Βαρσοβίας, στην οποία και οι δύο χώρες καθιέρωσαν τα σύνορά τους κατά μήκος του ποταμού Ζμπρουτς. Τα κράτη που αναγνώρισαν προηγουμένως τη Λαϊκή Δημοκρατία της Ουκρανίας διέκοψαν τις σχέσεις τους με την εξόριστη Κυβέρνησή της, αφού αναγνώρισαν τη Σοβιετική Κυβέρνηση στο Κίεβο.
Δημογραφικά στοιχεία
Σύμφωνα με την τελευταία απογραφή που έγινε το 1897, η δημοκρατία είχε πάνω από 20 εκατομμύρια πληθυσμό σε επτά πρώην ρωσικά κυβερνεία, συν τρεις ουγέστ του Κυβερνείου Ταουρίντα που βρίσκονταν στην ηπειρωτική χώρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νεότερη ιστορία της Ουκρανίας Κατηγορία:Ρωσική Επανάσταση στην Ουκρανία Κατηγορία:Ιστορία της Ουκρανίας (1795-1918) Κατηγορία:Ιστορία της Ουκρανίας (1918-1991) Κατηγορία:Πρώην σλαβικά κράτη Κατηγορία:Πρώην σοσιαλιστικές δημοκρατίες Κατηγορία:Πρώην κράτη του Μεσοπολέμου Κατηγορία:Ρωσο-Ουκρανικές σχέσεις Κατηγορία:Κράτη της περιόδου μετά την Ρωσική Αυτοκρατορία Κατηγορία:Πρώην κράτη Κατηγορία:Κράτη και περιοχές που ιδρύθηκαν το 1917 Κατηγορία:Κράτη και περιοχές που καταργήθηκαν το 1920
Κεν Τόμσον
μικρογραφία|Ο Τόμσον (καθιστός) με το Ρίτσι δουλεύουν μαζί σε ένα [[PDP-11]] Ο Κένεθ Λέιν "Κεν" Τόμσον (αγγλικά: Kenneth Lane "Ken" Thompson, 4 Φεβρουαρίου 1943), συχνά αναφερόμενος ως ken στους κύκλους των χάκερ, είναι Αμερικανός πρωτοπόρος της επιστήμης των υπολογιστών. Έχοντας δουλέψει στα Εργαστήρια Μπελ (Bell Labs) το μεγαλύτερο μέρος της καριέρας του, ο Τόμσον σχεδίασε και υλοποίησε το αρχικό λειτουργικό σύστημα Unix. Επίσης, εφηύρε τη γλώσσα προγραμματισμού B, τον άμεσο πρόγονο της γλώσσας προγραμματισμού C και ήταν ένας από τους δημιουργούς και πρώτους προγραμματιστές του λειτουργικού συστήματος Plan 9. Από το 2006 και μετά, ο Τόμσον εργάστηκε στην Google, όπου συν-εφήυρε τη γλώσσα προγραμματισμού Go.
Άλλες αξιοσημείωτες συνεισφορές του συμπεριλαμβάνουν την δουλειά του πάνω στις κανονικές εκφράσεις και στους πρώτους ηλεκτρονικούς επεξεργαστές κειμένου QED και ed, τον ορισμό της κωδικοποίησης UTF-8, το ηλεκτρονικό σκάκι που συμπεριλαμβάνει τη δημιουργία βάσεων πινάκων τελειωμένων παιχνιδιών (endgame tablebases) και τη δημιουργία της σκακιστικής μηχανής Belle.
Πρώτα χρόνια
Ο Τόμσον γεννήθηκε στη Νέα Ορλεάνη. Όταν ερωτήθηκε πως έμαθε προγραμματισμό, ο Τόμσον απάντησε "Πάντα με γοήτευε  η λογική και ακόμα και από το δημοτικό δούλευα σε αριθμητικά προβλήματα σε δυαδικό σύστημα, και σε πράγματα όπως αυτό. Απλά και μόνο επειδή με γοήτευε.".
Δεκαετία 1960
Ο Τόμσον έλαβε το πτυχίο του το 1965 και το μεταπτυχιακό του το 1966, και τα δύο στο τομέα των Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Επιστήμης των Υπολογιστών, από το πανεπιστήμιο Μπέρκλεϋ της Καλιφόρνια (University of California, Berkeley). Τη μεταπτυχιακή του εργασία επιτήρησε ο καθηγητής Έλγουιν Μπέρλεκαμπ (Elwyn Berlekamp).
Ο Τόμσον προσελήφθη στα Εργαστήρια Μπελ το 1966. Τη δεκαετία του 1960 στα Εργαστήρια Μπελ, ο Τόμσον με τον Ντένις Ρίτσι (Dennis Ritchie) εργαστήκανε στο λειτουργικό σύστημα Multics. Γράφοντας το Multics, ο Τόμσον δημιούργησε τη γλώσσα προγραμματισμού Bon. Επίσης, δημιούργησε ένα βιντεοπαιχνίδι με το τίτλο Space Travel. Αργότερα, τα Εργαστήρια Μπελ αποσύρθηκαν από τη συμμετοχή στο Multics. Προκειμένου ο Τόμσον να παίζει το παιχνίδι του βρήκε ένα παλιό μηχάνημα PDP-7 και έγραψε εκ νέου το Space Travel σε αυτό. Τελικώς, από τα εργαλεία που ανέπτυξε προέκυψε ο λειτουργικό σύστημα Unix. Εργαζόμενη σε ένα PDP-7, μία ομάδα ερευνητών των Εργαστηρίων Μπελ, συμπεριλαμβανομένου και του Ραντ Κνάντεϊ (Rudd Cnaday), κάτω από τη καθοδήγηση του Τόμσον και του Ρίτσι, ανέπτυξαν ένα ιεραρχικό σύστημα αρχείων, την έννοια των διεργασιών του υπολογιστή και των αρχείων συσκευών, έναν διερμηνέα γραμμής εντολών και μερικά άλλα μικρά εργαλεία. Το 1970, ο Μπράιαν Κέρνιχαν (Brian Kernighan) πρότεινε το όνομα "Unix", ως ένα λογοπαίγνιο με αφορμή το όνομα "Multics". Μετά από αρχική εργασία στο Unix, ο Τόμσον αποφάσισε ότι το Unix χρειαζόταν μία γλώσσα προγραμματισμού και δημιούργησε την B, πρόγονο της C του Ρίτσι.
Τη δεκαετία του 1960, ο Τόμσον ξεκίνησε επίσης να εργάζεται πάνω στις κανονικές εκφράσεις. Ο Τόμσον ανέπτυξε την έκδοση του κειμενογράφου QED για το λειτουργικό σύστημα CTSS, που συμπεριλάμβανε τη χρήση κανονικών εκφράσεων για αναζήτηση κείμενου. Το QED και ο μεταγενέστερος επεξεργαστής κειμένου του Τόμσον ed (ο προκαθορισμένος επεξεργαστής κειμένου στο Unix) συνεισέφεραν σημαντικά στη δημοφιλία των κανονικών εκφράσεων και τελικά αυτές καθιερώθηκαν στα περισσότερα προγράμματα επεξεργασίας κειμένου του Unix. Σχεδόν όλα τα προγράμματα που χρησιμοποιούν κανονικές εκφράσεις σήμερα χρησιμοποιούν κάποια εκδοχή της σημειογραφίας του Τόμσον. Επίσης, ο Τόμσον εφηύρε τον "αλγόριθμο κατασκευής Τόμσον" για τη μετατροπή κανονικών εκφράσεων σε μη ντετερμινιστικά πεπερασμένα αυτόματα, με σκοπό να κάνει το ταίριασμα εκφράσεων πιο γρήγορο.
Γιαν Ταρνόφσκι
Ιστορία
Ο Ταρνόφσκι γεννήθηκε το 1488. Οι γονείς του ήταν ο Γιαν Άμορ Ταρνόφσκι ο πρεσβύτερος, καστελάνος της Κρακοβίας και η δεύτερη σύζυγος του, Μπαρμπάρα του Ρόζνουφ, εγγονή του ιππότη Ζαβίσα του Μαύρου. Ήταν γόνος μιας σημαντικής οικογενειακής φαστριάς που ξεκίνησε στα μέσα του 14ου αιώνα από τον Σπιτσίμιρ Λελιβίτα, καστελάνο της Κρακοβίας. Ο Ταρνόφσκι είχε πέντε ετεροθαλή αδέρφια από τον πρώτο γάμο του πατέρα του: τους Γιαν Άμορ το νεώτερο, Γιαν Αλεξάντερ (π. 1497), Καταζίνα, Ζόφια και Ελζμπιέτα. Είχε επίσης πέντε ετεροθαλείς αδερφές από τον πρώτο γάμο της μητέρας του. Πέρασε τα πρώτα του χρόνια στο Ρόζνουφ και το Στάρε Σιόουο. Αρχικά προοριζόταν να γίνει ιερέας, αλλά μετά το θάνατο του πατέρα του το 1500, ο μέντοράς του, Μάτσεϊ Ντζεβιέτσκι, έπεισε τη Μπαρμπάρα του Ρόζνουφ να εγκαταλείψει αυτό το σχέδιο. Το 1501, ο Ταρνόφσκι στάλθηκε στην αυλή του βασιλιά. αλλά στις 17 Ιουνίου 1501, ο Βασιλιάς Ιωάννης Α΄ Αλβέρτος της Πολωνίας πέθανε και ο Ταρνόφσκι επέστρεψε στο Ρόζνουφ, στην επικράτεια της μητέρας του. αριστερά|μικρογραφία| Προτομή του Ταρνόφσκι στο Παλάτι Κρασίνσκι στο [[Ουρσίνουφ .]] Το 1508, ο Ταρνόφσκι πολέμησε εναντίον της Μοσχοβίας στη Μάχη της Όρσα. Το 1509, εναντίον της Μολδαβίας στη Μάχη του Χότσιμ, και στον Δνείστερο ως διοικητής του δικού του chorągiew (λάβαρο/εταιρία). Το 1512, συμμετείχε στη Μάχη της Γουοπούσνα, στην οποία οι Τάταροι ηττήθηκαν από τις πολωνικές δυνάμεις.
Κεν Τόμσον
Δεκαετία 1970
Κατά τη δεκαετία του 1970, ο Τόμσον και ο Ρίτσι συνεργάστηκαν πάνω στο λειτουργικό σύστημα Unix. Επηρέασαν τόσο το Research Unix που αργότερα ο Νταγκ Μακιλρόι (Doug McIlroy) έγραψε: "Τα ονόματα των Ρίτσι και Τόμσον μπορούν ασφαλώς να θεωρηθούν ότι συνδέονται με σχεδόν οτιδήποτε δεν αποδίδεται με άλλο τρόπο". Σε μία συνέντευξη το 2011, ο Τόμσον δήλωσε ότι οι πρώτες εκδόσεις του Unix είχαν γραφεί μόνο από αυτόν και ότι ο Ρίτσι αργότερα ξεκίνησε να διαδίδει το σύστημα και να βοηθάει στην ανάπτυξη του: μικρογραφία|Ένα DEC [[PDP-7. όπως χρησιμοποιήθηκε για την αρχική εργασία στο Unix]] "Έκανα τις πρώτες δύο ή τρεις εκδόσεις του UNIX τελείως μόνος. Και ο Ντένις έγινε ευαγγελιστής. Ύστερα υπήρξε μία επανεγγραφή  σε μία γλώσσα υψηλότερου επιπέδου που αργότερα θα ονομαζόταν C. Εκείνος εργάστηκε κυρίως στη γλώσσα και το σύστημα εισόδου/εξόδου και εγώ εργάστηκα σε όλο το υπόλοιπο λειτουργικό σύστημα. Αυτό ήταν για το PDP-11, το οποίο συμπτωματικά ήταν ευνοϊκό, επειδή αυτός ήταν ο υπολογιστής που χρησιμοποιήθηκε ευρέως από την ακαδημαϊκή κοινότητα."Η ανατροφοδότηση από την ανάπτυξη του Unix από το Τόμσον ήταν επίσης σημαντική για την ανάπτυξη της γλώσσας προγραμματισμού C. Αργότερα ο Τόμσον είπε ότι η γλώσσα C "ωρίμασε με κάθε επανεγγραφή του συστήματος και ως εκ τούτου έγινε ιδανική για να γράφεις συστήματα".
Το 1975, o Τόμσον πήρε άδεια άνευ αποδοχών από τα Εργαστήρια Μπελ και πήγε πίσω στο πανεπιστήμιο του, το Μπέρκλεϋ. Εκεί, βοήθησε με την εγκατάσταση της 6ης έκδοσης του Unix σε ένα PDP-11/70. Αργότερα, το Μπέρκλεϊ θα συντηρούσε τη δικιά του αυτόνομη εκδοχή του Unix γνωστή και ως Berkeley Software Distribution (BSD).
Γιαν Ταρνόφσκι
Ιστορία
Έκανε προσκύνημα στους Αγίους Τόπους και το 1518 έγινε ιππότης του Τάγματος του Παναγίου Τάφου στην Ιερουσαλήμ. Ταξίδεψε πολύ σε όλη την Ευρώπη και χρίστηκε ιππότης από τον Βασιλιά Εμμανουήλ Α΄ της Πορτογαλίας για τις υπηρεσίες του εναντίον των Μαυριτανών στην Αφρική.
Ο Ταρνόφσκι ήταν ιδιοκτήτης των Τάρνουφ, Βιεβιούρκα, Ρόζνουφ, Πσέβορσκ και Στάρε Σιόουο. Το 1522, έγινε καστελάνος του Βόινιτς, το 1527, βοεβόδας του Βοεβοδάτου Ρουθηνίας και το 1535, βοεβόδας του Βοεβοδάτου Κρακοβίας. Το 1536, έγινε καστελάνος της Κρακοβίας και σταρόστα των Σαντόμιες, Στρύι, Ζιντάτσουφ, Ντολίνα, Σάντετς, Χμιέλνουφ, Λουμπάτσουφ και Χορόντουο. δεξιά|μικρογραφία|216x216εσ| Χετμάνος Ταρνόφσκι Το 1521 συμμετείχε στους Πολέμους Αψβούργων-Οθωμανών. Ήταν από τους πρώτους χετμάνους του Πολωνικού Στρατού μετά τις μεγάλες μεταρρυθμίσεις του. Οδήγησε τον Πολωνικό Στρατό σε πολλές νίκες, μεταξύ των οποίων στη Μάχη του Ομπερτίν εναντίον των Μολδαβών το 1531 και στη Μάχη του Σταρόντουμπ εναντίον των Μοσχοβιτών το 1535 κατά τη διάρκεια των Πολέμων Μοσχοβίας-Λιθουανίας.
Κεν Τόμσον
Δεκαετία 1970
Μαζί με τον Τζόσεφ Κόντον (Joseph Condon), ο Τόμσον δημιούργησε το υλισμικό και λογισμικό για το Belle, έναν παγκόσμιο πρωταθλητή υπολογιστή σκακιού. Επίσης έγραψε προγράμματα για την πλήρη απαρίθμηση όλων των τελειωμένων παιχνιδιών σκακιού, γνωστά και ως endgame tablebases, για όλες τις τελικές καταστάσεις με 4,5 ή 6 πιόνια, επιτρέποντας σε κάποιο πρόγραμμα να επιλέγει τις "τέλειες" κινήσεις εφόσον το παιχνίδι έφτανε σε μία αποθηκευμένη κατάσταση. Αργότερα, με τη βοήθεια του ειδικού σε τελικές καταστάσεις σκακιού Τζον Ρόικροφτ (John Roycroft), ο Τόμσον διένειμε τα πρώτα του αποτελέσματα σε CD-ROM.
Γιαν Ταρνόφσκι
Ιστορία
Ο Ταρνόφσκι ανέπτυξε, μεταξύ άλλων, πυροβολικό ιππικού, νοσοκομεία υπαίθρου που χρηματοδοτούνταν από την κυβέρνηση, υπηρεσίες κεντρικών γραφείων και σκαπανείς πεδίου μάχης. Καθ΄ όλη τη διάρκεια της υπηρεσίας του ως χετμάνος, κήρυττε ένα δόγμα ευελιξίας.
Κεν Τόμσον
Δεκαετία 1980
Κατά τη δεκαετία του 1980, ο Τόμσον και ο Ρίτσι συνέχισαν να αναθεωρούν το Research Unix, το οποίο είχε υιοθετήσει το κώδικα του BSD για την 8η, 9η και 10η έκδοση του. Στα μέσα της δεκαετίας του 1980, στα Εργαστήρια Μπελ ξεκίνησαν να εργάζονται σε ένα νέο λειτουργικό σύστημα ως αντικαταστάτη του Unix. Ο Τόμσον ήταν συντελεστικός στο σχεδιασμό και υλοποίηση του Plan 9 από τα Εργαστήρια Μπελ, ένα νέο λειτουργικό σύστημα που χρησιμοποιούσε τις αρχές του Unix, αλλά τις εφάρμοζε περισσότερο ευρέως σε όλα τις μεγάλες συστημικές υποδομές. Μερικά προγράμματα που ήταν μέρος μεταγενέστερων εκδόσεων του Research Unix, όπως το mk και το rc, αργότερα επίσης ενσωματώθηκαν στο Plan 9.
Ο Τόμσον δοκίμασε πρώιμες εκδόσεις της γλώσσας προγραμματισμού C++ του Μπιάρνε Στρούστρουπ (Bjarne Stroustrup) γράφοντας προγράμματα σε αυτή, αργότερα όμως αρνήθηκε να εργαστεί με αυτή λόγω συχνών ασυμβατοτήτων μεταξύ των εκδόσεων της. Το 2009 σε μία συνέντευξη, ο Τόμσον εξέφρασε μία αρνητική στάση απέναντι στην C++, δηλώνοντας "Κάνει πολλά πράγματα μερικώς καλά και είναι ένας σωρός σκουπιδιών από ιδέες που αποκλείονται αμοιβαία".
Γιαν Ταρνόφσκι
Ιστορία
Ο ποιητής Γιαν Κοχανόφσκι έγραψε ένα ποίημα O śmierci Jana Tarnowskiego (Σχετικά με το θάνατο του Γιαν Ταρνόφσκι). Είναι επίσης ένας από τους χαρακτήρες που απεικονίζονται στον πίνακα του Γιαν Ματέικο, Πρωσικός φόρος τιμής.
Οικογένεια
Περίπου το 1511, ο Ταρνόφσκι παντρεύτηκε την Μπαρμπάρα Τεντσίνσκα, κόρη του Μικόουαϊ Τεντσίνσκι, βοεβόδα του Βοεβοδάτου Ρουθηνίας. Ήταν ανιψιά του πρώτου συζύγου της μητέρας του. Μετά το θάνατό της, ο Ταρνόφσκι παντρεύτηκε τη Ζόφια Σινουοβιέτσκα το 1530. Είχε τέσσερα παιδιά, μεταξύ των οποίων η Ζόφια Ταρνόφσκα και ο Γιαν Κσίστοφ Ταρνόφσκι.
Κεν Τόμσον
Δεκαετία 1990
Το 1992, ο Τόμσον ανέπτυξε τη κωδικοποίηση UTF-8 μαζί με το Ρομπ Πάικ (Rob Pike). Η κωδικοποίηση UTF-8 στη συνέχεια έγινε η κυρίαρχη κωδικοποίηση για το Παγκόσμιο Ιστό, μετρώντας περισσότερες από τις μισές σελίδες του συνόλου του ιστού.
Τη δεκαετία του 1990, εργάστηκε στο λειτουργικό σύστημα Inferno, ένα άλλο ερευνητικό λειτουργικό σύστημα που βασίστηκε γύρο από μία μεταφέρσιμη εικονική μηχανή. Ο Τόμσον και ο Ρίτσι συνέχισαν τη συνεργασία τους στο Inferno, μαζί με άλλους ερευνητές από τα Εργαστήρια Μπελ.
Δεκαετία 2000
Στα τέλη της δεκαετίας του 2000, ο Τόμσον αποσύρθηκε από τα Εργαστήρια Μπελ. Εργάστηκε στην εταιρία Entrisphere ως συνεργάτης μέχρι το 2006 και τώρα εργάζεται στην Google ως διακεκριμένος μηχανικός. Η πιο πρόσφατη δουλειά του συμπεριλαμβάνει τη συν-δημιουργία της γλώσσας προγραμματισμού Go. Αναφερόμενος στον εαυτό του μαζί με τους υπόλοιπους αρχικούς συγγραφείς της, αναφέρει: μικρογραφία|Ο Τόμσον (αριστερά) με το [[Ντένις Ρίτσι]] "Όταν οι τρεις μας [Τόμσον, Ρομπ Πάικ και Ρόμπερτ Γκρίσεμερ (Robert Griesemer)] ξεκινήσαμε, ήταν καθαρή έρευνα. Οι τρεις μας αποφασίσαμε ότι μισούμε τη C++ [γέλιο]... [Επιστρέφοντας στη Go] ξεκινήσαμε με την ιδέα ότι και οι τρεις μας έπρεπε να έχουμε λόγω σε κάθε χαρακτηριστικό της γλώσσας, ώστε να μην έμπαιναν περιττά σκουπίδια στη γλώσσα για κανένα λόγο."
Σύμφωνα με μία συνέντευξη το 2009, ο Τόμσον πλέον χρησιμοποιεί ένα λειτουργικό σύστημα βασισμένο στο Linux.
Εθνική Ακαδημία Μηχανικών
Το 1980, ο Τόμσον εκλέχτηκε από την Εθνική Ακαδημία Μηχανικών για το "σχεδιασμό του UNIX, ένα λειτουργικό σύστημα του οποίου η αποδοτικότητα, το εύρος, η δύναμη και το στυλ οδήγησαν την εξερεύνηση των μικροϋπολογιστών μίας γενιάς".
Βραβείο Τούρινγκ
Το 1983, ο Τόμσον και ο Ρίτσι από κοινού έλαβαν το βραβείο Τούρινγκ "για την ανάπτυξη της θεωρίας λειτουργικών συστημάτων γενικής χρήσης και συγκεκριμένα για την υλοποίηση του λειτουργικού συστήματος UNIX". Κατά την ομιλία της αποδοχής του με τίτλο "Reflections on Trusting Trust", παρουσίασε την επίθεση κερκόπορτας πλέον γνωστή ως το χακ του Τόμσον ή επίθεση της αξιόπιστης εμπιστοσύνης, η οποία θεωρείται ευρέως ως μία πολύ σημαντική και πρωτότυπη δουλειά πάνω στην ασφάλεια υπολογιστών.
Mετάλλιο IEEE Richard W. Hamming
Το 1990, ο Τόμσον και ο Ντένις Ρίτσι δέχτηκαν το μετάλλιο IEEE Richard W. Hamming για "τη συν-δημιουργία του λειτουργικού συστήματος UNIX και την ανάπτυξη της γλώσσας προγραμματισμού C".
Μέλος του Μουσείου της Ιστορίας των Υπολογιστών
Το 1997, ο Τόμσον και ο Ρίτσι έγιναν μέλη του Μουσείου Ιστορίας των Υπολογιστών για "τη συν-δημιουργία του UNIX και την ανάπτυξη της γλώσσας προγραμματισμού C".
Εθνικό Μετάλλιο Τεχνολογίας
Στις 27 Απριλίου του 1999, ο Τόμσον και ο Ρίτσι από κοινού έλαβαν το Εθνικό Μετάλλιο Τεχνολογίας για το 1998 από τον πρόεδρο Μπιλ Κλίντον, για τη συν-δημιουργία του λειτουργικού συστήματος UNIX και την ανάπτυξη της γλώσσας προγραμματισμού C που οδήγησαν σε σημαντικές εξελίξεις στο υλικό και λογισμικό υπολογιστών, σε δικτυακά συστήματα, και ώθησαν την ανάπτυξη μιας ολόκληρης βιομηχανίας, ενισχύοντας την αμερικανική πρωτοκαθεδρία στην Εποχή της Πληροφορίας.
Βραβείο Tsutomu Kanai
Το 1999, το Ινστιτούτο Ηλεκτρολόγων και Ηλεκτρονικών Μηχανικών επέλεξε το Τόμσον να λάβει το πρώτο βραβείο Tsutomu Kanai για "το ρόλο του στη δημιουργία του λειτουργικού συστήματος UNIX, το οποίο για δεκαετίες υπήρξε πλατφόρμα κλειδί στο χώρο των κατανεμημένων συστημάτων".
Βραβείο της Ιαπωνίας
Το 2011, ο Τόμσον μαζί με το Ρίτσι, βραβεύτηκαν με το βραβείο της Ιαπωνίας για την Πληροφορική και τις Τηλεπικοινωνίες για την πρωτότυπη δουλειά τους πάνω στην ανάπτυξη του λειτουργικού συστήματος Unix.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί επιστήμονες υπολογιστών Τόμσον
Ιτέα Λάρισας
Γενικά στοιχεία
Η Ιτέα βρίσκεται στην νότια είσοδο της κοιλάδας των Τεμπών σε απόσταση περίπου 11 χλμ. Β.-ΒΑ. από το Μακρυχώρι (έδρα του δήμου) και 29 χλμ. Β.-ΒΑ. από την Λάρισα. Έως το 1927 η ονομασία της Ιτέας ήταν Μπαλαμούτι. Έτσι αναφέρεται επίσημα, μετά την ένωση της Θεσσαλίας, το 1889 στο ΦΕΚ 126Α - 02/04/1883 να προσαρτάται στον τότε δήμο Γόννων και το 1912 με το ΦΕΚ 262Α - 31/08/1912 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Το 1927 μετονομάστηκε σε Ιτιά. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης αποτελεί την κοινότητα Ιτέας που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Γόννων του Δήμου Τεμπών και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 162 κάτοικοι. Οι απογραφές πραγματικού πληθυσμού (de facto) μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λάρισας Κατηγορία:Δήμος Τεμπών
Μοτρίλ
Το Μοτρίλ (στα ισπανικά: Motril) είναι δήμος και κωμόπολη που βρίσκεται στην επαρχία της Γρανάδας στην Ανδαλουσία. Είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος δήμος της επαρχίας και πρωτεύουσα της φυσικής επαρχίας της Ακτής της Γρανάδας, γνωστής και ως Τροπική Ακτή (Costa Tropical) λόγω της καλλιέργειας τροπικών φρούτων. Στα όρια του δήμου εκβάλλει στη θάλασσα ο ποταμός Γουαδαλφέο.
Είναι ο τόπος θανάτου του βασιλιά Βαλδουίνου του Βελγίου, που απεβίωσε στις 31 Ιουλίου 1993.
Ιστορία και οικονομία
Στα όρια του σημερινού δήμου έχουν βρεθεί κατάλοιπα ανθρώπινης παρουσίας ήδη από την 4η π.Χ. χιλιετία. Κυρίαρχη οικονομική δραστηριότητα των Ιβήρων, των Φοινίκων και των Ρωμαίων, που εγκαταστάθηκαν σε υπερυψωμένα εδάφη, λίγο μακριά από τη θάλασσα, υπήρξε η καλλιέργεια του αμπελιού και της ελιάς. Ιδιαίτερα μετά την κατάρρευση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας οι ντόπιοι περιορίστηκαν σε οχυρωμένους λόφους όπως τον πρώτο οικισμό που προϋπήρξε στο χώρο του σημερινού Μοτρίλ. Κάτω από την εξουσία του Εμιράτου της Γρανάδας επεκτάθηκε ιδιαίτερα η καλλιέργεια του ζαχαροκάλαμου· την εποχή της κατάκτησης από τα καστιλιανικά στρατεύματα το 1489 είχε δύο χιλιάδες κατοίκους. Παράλληλα στην περιοχή λειτούργησαν μεταλλεία. Η εξέγερση στις Αλπουχάρας στις αρχές του 16ου και κυρίως η μαζική εκδίωξη των μουσουλμάνων στις αρχές του 17ου επηρέασε για μερικές δεκαετίες την ομαλή οικονομική δραστηριότητα της περιοχής, που πλέον βασιζόταν ολοκληρωτικά στην καλλιέργεια ζαχαροκάλαμου. Αυτή η παράδοση αποτυπώνεται στο τοπικό Μουσείο Ζάχαρης. Μέχρι το 1800 ωστόσο το ζαχαροκάλαμο είχε αντικατασταθεί προσωρινά από το βαμβάκι, για να ανακάμψει με το πρώτο σύγχρονο εργοστάσιο παραγωγής ζάχαρης στην Ευρώπη στα μέσα του ίδιου αιώνα. Σήμερα πλέον, η γεωργική παραγωγή του Μοτρίλ χαρακτηρίζεται από την όλο και μεγαλύτερη παρουσία υποτροπικών φρούτων όπως το αβοκάντο.
Παπακωνσταντίνου
Το επώνυμο Παπακωνσταντίνου μπορεί να αναφέρεται στους εξής:
Συμμετοχή της Αϊτής στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1900
Η Αϊτή στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1900 συμμετείχε σε μόνο ένα άθλημα: στην ξιφασκία με 2 αθλητές.
Παραπομπές
Αιτή Κατηγορία:Αθλητισμός στην Αϊτή
Naismith Memorial Basketball Hall of Fame
Το Naismith Memorial Basketball Hall of Fame (Νέισμιθ Μεμόριαλ Μπάσκετμπολ Χολ οφ Φέιμ) είναι αμερικανικό μουσείο ιστορίας της καλαθοσφαίρισης που βρίσκεται στη λεωφόρο Hall of Fame 1000 στο Σπρίνγκφιλντ της Μασαχουσέτης. Περιέχει τη πληρέστερη βιβλιοθήκη της καλαθοσφαίρισης. Αφιερωμένο στον Καναδό-Αμερικανό ιατρό Τζέιμς Νέισμιθ, ο οποίος εφηύρε το άθλημα στο Σπρίνγκφιλντ, το Hall of Fame εισήγαγε την πρώτη του κατηγορία το 1959, πριν ανοίξει την πρώτη του εγκατάσταση στις 17 Φεβρουαρίου 1968.
Έως την Τάξη του 2019, το Hall of Fame έχει επισήμως εισαγάγει 401 πρόσωπα της καλαθοσφαίρισης. Οι Μπόστον Σέλτικς έχουν τους περισσότερους εισακτέους, με 40.
Ιστορία του κτιρίου του Σπρίνγκφιλντ
Το Naismith Memorial Basketball Hall of Fame ιδρύθηκε το 1959, χωρίς φυσική τοποθεσία από τον Λι Γουίλιαμς, έναν πρώην αθλητικό διευθυντή στο Κολέγιο του Κόλμπι. Στη δεκαετία του 1960, το Hall of Fame πάλεψε να συγκεντρώσει αρκετά χρήματα για την κατασκευή της πρώτης του εγκατάστασης. Ωστόσο, το απαραίτητο ποσό συγκεντρώθηκε σύντομα και το κτήριο άνοιξε στις 17 Φεβρουαρίου 1968, λιγότερο από ένα μήνα αφότου το NBA διεξήγαγε το 18ο All-Star Game. Το συμβούλιο του Basketball Hall of Fame όρισε τέσσερις εισακτέους τον πρώτο χρόνο λειτουργίας του. Εκτός από το να τιμήσει όσους συνέβαλαν στην καλαθοσφαίριση, το Hall of Fame προσπάθησε να κάνει τη δική του συνεισφορά. Το 1979, το Hall of Fame χρηματοδότησε την Tip-Off Classic, μια περίοδο φιλικών προετοιμασίας κολεγίων πριν από την κανονική περίοδο. Αυτό το Tip-Off Classic είναι η αρχή της σεζόν της κολεγιακής καλαθοσφαίρισης από τότε, και παρόλο που δεν πραγματοποιείται πάντα στο Σπρίνγκφιλντ της Μασαχουσέτης, γενικά πραγματοποιείται κάθε λίγα χρόνια.
Το 2002 το Basketball Hall of Fame μετακινήθηκε ξανά —αν και μόλις 100 γιάρδες νότια κατά μήκος της όχθης του ποταμού Σπρίνγκφιλντ—σε μια εγκατάσταση κόστους 47 εκατομμυρίων δολαρίων, που σχεδιάστηκε από τους διάσημους αρχιτέκτονες Gwathmey Siegel & Associates. Η αρχιτεκτονική του κτιρίου διαθέτει μια μεταλλική αργυρή σφαίρα σε σχήμα μπάλας που πλαισιώνεται από δύο ομοίως συμμετρικούς ρόμβους. Ο θόλος φωτίζεται τη νύχτα και έχει έκταση 7.400 τετραγωνικά μέτρα. Το δεύτερο Basketball Hall of Fame δεν γκρεμίστηκε, καθώς μετατράπηκε σε κέντρο ευεξίας της LA Fitness. Το σημερινό Basketball Hall of Fame περιλαμβάνει το Centre Court, ένα γήπεδο καλαθοσφαίρισης πλήρους μεγέθους στο οποίο μπορούν να παίξουν οι επισκέπτες. Μέσα στο κτίριο υπάρχει μια έκθεση αγώνων, πολλά διαδραστικά εκθέματα, πολλά θέατρα και ένα τιμητικό δαχτυλίδι εισακτέων. Διαθέτει επίσης ένα μεγάλο θέατρο τελετών, χωρητικότητας έως 300 θέσεων. Οι τιμώμενοι που εισήχθησαν το 2002, ήταν οι Χάρλεμ Γκλόουμπτροτερς και ο Μάτζικ Τζόνσον, πέντε φορές πρωταθλητής του NBA, τρεις φορές MVP τελικών του NBA και χρυσός Ολυμπιονίκης.
Μέχρι το 2011, το σημερινό Basketball Hall of Fame έχει ξεπεράσει κατά πολύ τις προσδοκίες προσέλευσης, με τους οπαδούς της καλαθοσφαίρισης να επισκέπτονται το Hall of Fame από όλο τον κόσμο. δεξιά|μικρογραφία|235x235εσ| Γλυπτό μπάλας καλαθοσφαίρισης στον ουρανό πάνω από το Basketball Hall of Fame στο [[Σπρίνγκφιλντ (Μασαχουσέτη)|Σπρίνγκφιλντ της Μασαχουσέτης. ]]
Εισακτέοι
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/99/B-Ball HOF.jpg/200px-B-Ball HOF.jpg|δεξιά|μικρογραφία|200x200εσ| Η είσοδος στην πρώην τοποθεσία του Basketball Hall of Fame κοντά στο Metro Center του Σπρίνγκφιλντ. Από το 1959, έχουν εισαχθεί 401 προπονητές, παίκτες, διαιτητές, συντελεστές και ομάδες, με την πιο πρόσφατη τάξη να εισάγεται στις 15 Μαΐου 2021. Ο Τζον Γούντεν, ο Λένι Ουίλκενς, ο Μπιλ Σάρμαν, ο Τομ Χάινσον και ο Μπιλ Ράσελ έχουν εισαχθεί και ως παίκτες και ως προπονητές (Ο Γούντεν το 1960 και το 1973, ο Σάρμαν το 1976 και το 2004, ο Γουίλκενς το 1989, το 1998, ο Χάινσον το 1986 και το 2015 και ο Ράσελ το 1975 και το 2021). Ο Τζον ΜακΛέντον έχει εισαχθεί ως προπονητής και ως συντελεστής, ξεκινώντας το 1979 ως συντελεστής και το 2016 ως προπονητής.
Σε τρεις περιπτώσεις, το Hall of Fame εισήγαγε νέες τάξεις χωρίς να τιμήσει κάποιον παίκτη – 1965, 1968 και 2007.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση  Κατηγορία:Μουσεία καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Ιστορία της καλαθοσφαίρισης
Πρωτάθλημα Χόκεϊ επί πάγου Ρουμανίας
Το Πρωτάθλημα χόκεϊ επί πάγου Ρουμανίας (Ρουμανικά: Campionatul Naţional) αποτελεί την κορυφαία διοργάνωση στη Ρουμανία και διοργανώνεται από την Ρουμανική Ομοσπονδία Χόκεϊ επί Πάγου (Federația Română de Hochei pe Gheață). Το πρωτάθλημα ξεκίνησε τη σεζόν 1923-24 και αποτελείται από 6 ομάδες.
Τους περισσότερους τίτλους κατέχει η Στεάουα Βουκουρεστίου η οποία έχει κατακτήσει 40 πρωταθλήματα και ακολουθεί η Μιέρκουρεα Τσουκ με 12. Την περίοδο 2010-11 πρωταθλήτρια ανακηρύχθηκε η Μιέρκουρεα Τσουκ.
Πρωταθλήματα
Παρακάτω αναφέρονται οι πρωταθλητές ανά σαιζόν.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Ρουμανία Κατηγορία:Αθλητισμός στη Ρουμανία
Γκούα μπάο
thumb|Παραδοσιακό γκούα μπάο Το γκούα μπάο (κινεζικά: 割包 ή 刈包, πινγίν: guàbāo, κυριολεκτικά: κομμένο ψωμί) ή λανθασμένα μπάο μπαν («μπάο» σημαίνει «ψωμάκι» στα κινεζικά και «μπαν» σημαίνει ψωμάκι στα αγγλικά έτσι το μεταφρασμένο όνομα είναι «ψωμάκι ψωμάκι») είναι τύπος ψωμιού ατμού που προέρχεται από την κουζίνα της Φουτζιάν.
Είναι επίσης δημοφιλές φαγητό του δρόμου στη Σιγκαπούρη, τη Μαλαισία, την Ταϊβάν και στο Ναγκασάκι στην Ιαπωνία. Αποτελείται από μια φέτα ψημένο κρέας και καρυκεύματα τοποθετημένο μέσα σε επίπεδο ψωμί στον ατμό γνωστό ως ψωμί φύλλα λωτού ή hé yè bǐng (荷叶饼). Το ψωμάκι έχει μέγεθος περίπου 6-8 εκατοστά, ημικυκλικό και με επίπεδο σχήμα, με οριζόντια πτυχή που ανοίγοντας δίνει την εμφάνιση ότι έχει κοπεί. Η παραδοσιακή γέμιση για το γκούα μπάο είναι μια φέτα μαγειρεμένης κόκκινης κοιλιάς χοιρινού κρέατος, συνήθως γαρνιρισμένη με τηγανισμένα σουάν κάι (τουρσί σινάπι), κόλιανδρο και αλεσμένα φιστίκια.
Το γκούα μπάο προέρχεται από τις παράκτιες περιοχές της επαρχίας Φουτσιάν στην Κίνα. Λέγεται ότι προέρχεται είτε από τις πόλεις Γκουαντσόου ή Φουτσόου. Στο Γκουαντσόου, το γκούα μπάο είναι γνωστό ως του τζια μπάο (κρέας ανάμεσα σε ψωμάκια) ή χου γιάο σι (τίγρης δαγκώνει λιοντάρι). Το έθιμο στην περιοχή Χουιάν είναι να τρώνε αυτά τα χοιρινά ψωμάκια για να γιορτάσουν τον γάμο μιας κόρης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σάντουιτς Κατηγορία:Κινεζική κουζίνα
Φίλιππος (ύπατος το 348)
Ο Φλάβιος Φίλιππος, λατιν.: Flavius Filippus Phillipus άκμασε το 340-350) ήταν αξιωματούχος υπό τον Ρωμαίο Αυτοκράτορα Κωνστάντιο Β'.
Βιογραφία
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Νόμισμα του Αυτοκράτορα [[Κωνστάντιος Β´|Κωνστάντιου Β' με επιγρ. FL. IVL. CONSTANTIVS PERP. AVG. / VICTORIA AVGVSTORVM - VOT XV, MVLT XX - SMAN (Aντιόχεια) Δ. Ο Φίλιππος ανέβηκε στην εκτίμηση του Κωνστάντιου Β΄, και αναβιβάστηκε στον βαθμό τού πραιτωριανού επάρχου για την Ανατολή, πιθανώς λόγω της επιρροής των ευνούχων τού Κωνστάντιου Β΄.]]
Γιος παρασκευαστή λουκάνικων, ο Φλ. Φίλιππος ανήλθε σε κοινωνική θέση, όταν έγινε νοτάριος. Το 346 έγινε πραιτοριανός έπαρχος της Ανατολής υπό τον αυτοκράτορα Κωνστάντιο Β΄, λόγω της επιρροής των αυλικών ευνούχων. Στη συνέχεια ο Φίλιππος απέκτησε την υπατεία το 348.