cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ισλάμ στην Αυστρία
Ιστορία
Ο ιστορικός Σμαήλ Μπάλιτς αναφέρει ότι τα πρώτα στοιχεία μουσουλμάνων στην Αυστρία χρονολογούνται από νομαδικές φυλές από την Ασία, που εισήλθαν στην περιοχή το 895. Μετά την Οθωμανική κατάκτηση της Αυτοκρατορίας των Αψβούργων στα τέλη του 15ου αιώνα, περισσότεροι Μουσουλμάνοι μετακόμισαν στο έδαφος, που αποτελεί τη σύγχρονη Αυστρία. Οι Μουσουλμάνοι εκδιώχθηκαν αφού η Αυτοκρατορία των Αψβούργων πήρε τον έλεγχο της περιοχής για άλλη μια φορά στα τέλη του 17ου αιώνα, αλλά σε λίγους επιτράπηκε να παραμείνουν μετά την υπογραφή της Συνθήκης του Πασάροβιτς το 1718. Ο Νόμος Αναγνώρισης το 1874 έδωσε στις χριστιανικές και μη χριστιανικές κοινότητες, συμπεριλαμβανομένων των μουσουλμάνων, το νομικό πλαίσιο, για να αναγνωριστούν ως Religionsgesellschaften (θρησκευτικές οργανώσεις). Ο μεγαλύτερος αριθμός μουσουλμάνων τέθηκε υπό αυστριακό έλεγχο μετά την Αυστροουγγρική κατοχή της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης το 1878.
Το 1904 Βόσνιοι Μουσουλμάνοι φοιτητές στη Βιέννη ίδρυσαν τον πρώτο μουσουλμανικό σύλλογο στην Αυστρία, τον Islamitisch akademischer Verein „Zvijezda“ (Ισλαμιστική Ακαδημαϊκή Ένωση «Zvijezda»). Το 1907 μερικά από τα μέλη του αποχώρησαν και ίδρυσαν τη δεύτερη μουσουλμανική ένωση στη Βιέννη, το Verein der fortschrittlichen islamitischen akademischen Jugend „Svijest“ (Ένωση Προοδευτικής Ισλαμικής Ακαδημαϊκής Νεολαίας «Svijest») . Μετά την Προσάρτηση της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης τον Οκτώβριο του 1908, το "Svijest" οργάνωσε μια επιτροπή δράσης για την αναγνώριση του Ισλάμ στην Αυστρία (Aktionskomitee zur Erlangung der Anerkennung des Islam in Österreich). Η Αυστρία αναγνώρισε τους Μουσουλμάνους ως θρησκευτική οργάνωση και ρύθμισε τις θρησκευτικές τους ελευθερίες με το λεγόμενο Islamgesetz (Ισλαμικό Δίκαιο) το 1912.
Μετά την κατάρρευση της Αυστροουγγρικής Αυτοκρατορίας μετά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, μόνο λίγοι Μουσουλμάνοι παρέμειναν στα σύνορα της νέας Πρώτης Αυστριακής Δημοκρατίας. Το 1932 ιδρύθηκε μια ιδιωτική ένωση, που ονομάζεται Islamischer Kulturbund ιδρύθηκε από τους Ζέκι Άλι, Μοχάμεντ Άλη Μπίνι και Μπάρον Ομάρ Ρολφ φον Έρενφελς, τον πρώτο της πρόεδρο, για να οργανώσει τους εναπομείναντες και τους νέους μουσουλμάνους στη χώρα. Ωστόσο, η οργάνωση διαλύθηκε σύντομα το 1939 μετά την προσάρτηση της Αυστρίας (Anschluss). Ο Έρενφελς, επικριτικός του Ναζιστικού Κόμματος, έφυγε από την Αυστρία.
Στα τέλη του 1942 οι Μουσουλμάνοι στη Βιέννη με επικεφαλής τον φοιτητή Μουχιντίν Χετσίμοβιτς ίδρυσαν μια θρησκευτική οργάνωση, που ονομαζόταν Islamische Gemeinde zu Wien (Ισλαμική συνοικία στη Βιέννη) αλλά η οποία λόγω προστριβών με τις τοπικές ναζιστικές αρχές καταχωρήθηκε μάλλον ως ιδιωτική οργάνωση με το τροποποιημένο όνομα Islamische Gemeinschaft zu Wien (Ισλαμική Κοινότητα στη Βιέννη) το 1943. Στα τέλη του 1943 ο Σαλίχ Χάντζιαλιτς, υπάλληλος της κροατικής πρεσβείας στο Βερολίνο, τοποθετήθηκε ως πρόεδρός της λόγω πολιτικής πίεσης. Παρόλο που η οργάνωση διαλύθηκε επίσημα ως ιδιωτική ένωση στη Βιέννη το 1948, συνέχισε τη δραστηριότητά της στο Σάλτσμπουργκ και γενικά στην αμερικανική ζώνη από το 1945. Εκεί επανιδρύθηκε με το όνομα Moslemische religiöse Gemeinschaft Salzburg (Μουσουλμανική θρησκευτική κοινότητα Σάλτσμπουργκ) υπό την προστασία της αμερικανικής στρατιωτικής διοίκησης στην Αυστρία, όπου ήταν υπεύθυνη για τη θρησκευτική φροντίδα περίπου 1000 μουσουλμάνων εκτοπισμένων ατόμων.
Η ουσιαστική μετανάστευση των Μουσουλμάνων στην Αυστρία ξεκίνησε τη δεκαετία του 1960, όταν οι φιλοξενούμενοι εργάτες (Gastarbeiter) από τη Γιουγκοσλαβία και την Τουρκία μετακόμισαν στη χώρα. Η Κοινότητα Μουσουλμάνων πιστών στην Αυστρία (Islamische Glaubensgemeinschaft στο Österreich) οργανώθηκε σύμφωνα με το Islamgesetz το 1979. Πολλοί μουσουλμάνοι πρόσφυγες των Γιουγκοσλαβικών Πολέμων μετακόμισαν επίσης στην Αυστρία κατά τη δεκαετία του 1990.
Το 2013, η Αυστρία παραχώρησε το καθεστώς αναγνωρισμένης θρησκευτικής κοινότητας στον Αλεβισμό.
Τον Οκτώβριο του 2017, η αυστριακή κυβέρνηση ψήφισε νόμο, που ονομάζεται "Απαγόρευση της κάλυψης του προσώπου". Ο νόμος εισήχθη από τον κεντροαριστερό καγκελάριο Κρίστιαν Κερν. Όποιος φοράει ρούχα, που καλύπτουν το πρόσωπό του δημόσια, υπόκειται σε πρόστιμο 150 € και πρέπει να αφαιρέσει το προσβλητικό ρούχο «επί τόπου», εάν τον διατάξει η αστυνομία. Πολλοί ακτιβιστές και ειδικοί χαρακτήρισαν τον νόμο ισλαμοφοβικό υποστηρίζοντας ότι κάνει διάκριση σε βάρος μουσουλμάνων γυναικών, που φορούσαν θρησκευτικά πέπλα στο πρόσωπο. Μεταξύ των αντιπάλων του νόμου ήταν ο Πρόεδρος Αλεξάντερ Φαν ντερ Μπέλεν, ανώτερος ερευνητικός συνεργάτης του Πανεπιστημίου Τζωρτζτάουν, Φαρίντ Χαφέζ, και η εκπρόσωπος της αυστριακής ισλαμικής θρησκευτικής αρχής Κάρλα Αμίνα Μπαγκατζάτι. Τα πέπλα προσώπου στην Αυστρία είναι σπάνια, με περίπου 100-150 μουσουλμάνες γυναίκες να φορούν κάποιο είδος καλυμμάτων προσώπου. Πριν από την ψήφιση της απαγόρευσης, χιλιάδες άνθρωποι διαδήλωσαν στη Βιέννη τον Ιανουάριο του 2017, για να εκφράσουν την αντίθεσή τους στο νόμο. Ωστόσο, σε ευρωπαϊκές χώρες, που έχουν θεσπίσει παρόμοιους νόμους, οι απαγορεύσεις έγιναν δεκτές από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΣΔΑ).
Το 2018, ο καγκελάριος Σεμπάστιαν Κουρτς ανακοίνωσε ότι η Αυστρία θα κλείσει επτά τζαμιά και θα απελάσει 40 ιμάμηδες, που πληρώθηκαν από την Τουρκία μέσω της οργάνωσης Diyanet ως μέτρα για να τεθεί εμπόδιο στο πολιτικό Ισλάμ. Στην ανακοίνωση παράλληλες οργανώσεις, ο ισλαμισμός και η ριζοσπαστικοποίηση δηλώθηκε ότι δεν έχουν θέση στην αυστριακή κοινωνία.
Τον Οκτώβριο του 2018, η Αυστρία απαγόρευσε τις μαντίλες για παιδιά στο Νηπιαγωγείο. Η απαγόρευση είχε ως κίνητρο την προστασία των παιδιών από την πίεση της οικογένειας να φορούν τη μαντίλα. Σύμφωνα με ένα αυστριακό σωματείο δασκάλων, μια απαγόρευση για μαθητές ηλικίας έως 14 ετών πρέπει να θεωρηθεί ότι είναι η θρησκευτική νόμιμη ηλικία (γερμανικά: religionsmündig).
Τον Μάρτιο του 2019, το υπουργικό συμβούλιο ανακοίνωσε ότι στοχεύει στη δημιουργία ενός νέου θεσμού, ο οποίος θα πρέπει από το 2020 να παρακολουθεί και να τεκμηριώνει τις δραστηριότητες σχετικά με το πολιτικό Ισλάμ στη χώρα. Επικαλούμενοι μελέτες που δείχνουν ότι σημαντικός αριθμός μουσουλμάνων της Αυστρίας έχουν αντιδυτικές και αντισημιτικές απόψεις, ο Κουρτς είπε ότι θα ήταν απαραίτητο να παρακολουθούνται τζαμιά, σύλλογοι, ιδεολογίες και συνεισφορές στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης στο πλαίσιο του θεμελιώδους Ισλάμ έτσι ώστε να προστατευθεί η φιλελεύθερη, δημοκρατική και κοσμική κοινωνία. Η οργάνωση θα πρέπει να έχει παρόμοιο ρόλο στον ισλαμικό εξτρεμισμό όπως έχει το Κέντρο Τεκμηρίωσης της Αυστριακής Αντίστασης (DÖW) στον δεξιό εξτρεμισμό, σύμφωνα με το υπουργικό συμβούλιο. Κορυφαία πρόσωπα από το DÖW χαιρέτισαν κυρίως το σχέδιο της κυβέρνησης και επιβεβαίωσαν ότι υπάρχει ανάγκη να εξεταστούν πιο προσεκτικά οι κίνδυνοι του πολιτικού Ισλάμ.
Δημογραφικά στοιχεία
Η τελευταία απογραφή στην Αυστρία, που συγκέντρωσε στοιχεία για τη θρησκεία ήταν το 2001. Αυτή η απογραφή διαπίστωσε ότι υπήρχαν 338.988 μουσουλμάνοι στη χώρα, που αποτελούσαν το 4,2% του πληθυσμού. Η Στατιστική Υπηρεσία της Αυστρίας υπολόγισε το 2009 ότι στην Αυστρία ζούσαν 515.914 μουσουλμάνοι. Οι εργασίες των Εντνάν Ασλάν και Ερόλ Γιλντίζ, που χρησιμοποίησαν δεδομένα από την έκθεση της Στατιστικής Υπηρεσίας της Αυστρίας του 2009 υπολόγισαν ότι 573.876 μουσουλμάνοι ζούσαν στην Αυστρία το 2012, αποτελώντας το 6,8% του πληθυσμού.
Η πλειοψηφία των Μουσουλμάνων στην Αυστρία είναι Αυστριακοί πολίτες. Οι πιο συνηθισμένες ξένες υπηκοότητες μεταξύ των μουσουλμάνων στην Αυστρία είναι οι Τούρκοι (21,2%), οι Βόσνιοι (10,1%), οι Κοσοβάροι (6,7%), οι Μαυροβούνιοι (6,7%) και οι Σέρβοι (6,7%).
Επαρχία της Μόντσα και της Μπριάντσα
Η Επαρχία της Μόντσα και της Μπριάντσα (ιταλικά Provincia di Monza e della Brianza) είναι επαρχία, η δωδέκατη περιφέρεια της Λομβαρδίας στην Ιταλία, η οποία ορίστηκε στις 11 Ιουνίου 2004 και τέθηκε σε λειτουργία μετά τις περιφερειακές εκλογές, στις 6 και 7 Ιουνίου 2009.
Ισλάμ στην Αυστρία
Δημογραφικά στοιχεία
Σχεδόν 216.345 Αυστριακοί Μουσουλμάνοι (38%) ζουν στην πρωτεύουσα, τη Βιέννη. Περίπου το 30% των Μουσουλμάνων ζουν στο βόρειο μέρος της Αυστρίας εκτός Βιέννης και ένας ίσος αριθμός (30%) ζουν στις νότιες περιοχές της Αυστρίας.
Επαρχία της Μόντσα και της Μπριάντσα
Η έκτασή της είναι 405,49 τ. χιλιόμ. και ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 850.321 (2011) κατοίκους. Έδρα της επαρχίας είναι η Μόντσα (Monza). Συνολικά, η επαρχία αριθμεί 55 δήμους.
Κύριοι δήμοι
Οι μεγαλύτεροι δήμοι της μικρής, αλλά πυκνοκατοικημένης αυτής επαρχίας, είναι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μοντσα και Μπριαντσα
Ισλάμ στην Αυστρία
Κλάδοι του Ισλάμ
Μια έρευνα του Αυγούστου 2017 από το ίδρυμα Μπέρτελσμαν (Bertelsmann Stiftung) διαπίστωσε ότι μεταξύ των Αυστριακών Μουσουλμάνων, το 64% ήταν Σουνίτες και το 4% Σιίτες. Το Medien-Servicestelle Neue Österreicher υπολόγισε το 2010 ότι το 10-20% των μουσουλμάνων της Αυστρίας ήταν Αλεβίτες.
Ταυτότητα
Σχεδόν το 88% των Αυστριακών Μουσουλμάνων αισθάνεται στενά συνδεδεμένο με την Αυστρία και πάνω από το 62% των Μουσουλμάνων έχουν συνηθισμένη επαφή στον ελεύθερο χρόνο τους με άτομα άλλων θρησκειών, σύμφωνα με την έρευνα του Μπέρτελσμαν από τον Αύγουστο του 2017. Η ίδια έρευνα εφαρμόστηκε επίσης στη Γερμανία και αρκετές δεξιές γερμανικές εφημερίδες, συμπεριλαμβανομένης της Die Welt, Frankfurter Allgemeine Zeitung, Wirtschaftswoche έχουν χαρακτηρίσει τα αποτελέσματα σχετικά με τη «στενή σύνδεση» επιφανειακά και πολύ αισιόδοξα, επειδή η μελέτη δεν περιέχει πληροφορίες σχετικά με το αν οι αξίες των συμμετεχόντων είναι συμβατές με τις δυτικές αξίες.
Ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, του οποίου το πολιτικό ύφος χαρακτηρίζεται όλο και πιο αυταρχικό και αντιδημοκρατικό, και το ισλαμικό-συντηρητικό του κόμμα ΑΚΡ πέτυχαν τεράστιες εκλογικές νίκες με τους Τούρκους πολίτες στην Αυστρία με έως και 80% των ψήφων. Οι κριτικοί βλέπουν αυτό ως ένα σαφές σημάδι αποτυχημένης ενσωμάτωσης. Το 2016 ο Σεμπάστιαν Κουρτς, τότε υπουργός Εξωτερικών, από το ÖVP και ορισμένα μέλη του FPÖ προέτρεψαν όσους συμμετείχαν σε μια διαδήλωση υπέρ του Ερντογάν να εγκαταλείψουν την Αυστρία.
Θρησκευτικότητα και φονταμενταλισμός
Σε μία έρευνα του Αυγούστου 2017 από το ίδρυμα Μπέρτελσμαν, το 42% των αυστριακών μουσουλμάνων δήλωσε ότι ήταν «πολύ θρησκευόμενοι» και το 52% «μέτρια θρησκευόμενοι».
Οι αυστριακοί μουσουλμάνοι εκδηλώνουν υψηλές θεμελιώδεις θρησκευτικές αξίες και εχθρότητα εναντίον άλλων ομάδων, σύμφωνα με μια μελέτη, που δημοσιεύθηκε από το Κέντρο Κοινωνικών Επιστημών του Βερολίνου το 2013. Τα διαφορετικά ποσοστά αποδοχής επίσης παρέμειναν αφού ελήφθησαν υπόψη παράγοντες όπως η εκπαίδευση, το εισόδημα, η οικογενειακή κατάσταση, η ηλικία και το φύλο. Η μελέτη κατέληξε ότι ο λόγος είναι σε κάποιο βαθμό η θρησκεία.
Πολιτισμός
Η Ημέρα του Ανοιχτού Τζαμιού (Tag der offenen Moschee) διοργανώθηκε για πρώτη φορά τον Οκτώβριο του 2013 με στόχο τη δημιουργία διαθρησκευτικών δεσμών μεταξύ Αυστριακών Μουσουλμάνων και μη Μουσουλμάνων. Η εκδήλωση συνεχίζεται κάθε χρόνο από τότε.
Εκπαίδευση και εισόδημα
Σύμφωνα με τον δείκτη MIPEX, τα εμπόδια πρόσβασης στην αγορά εργασίας για τους μετανάστες είναι σχετικά χαμηλά, αλλά η ανεργία είναι πολύ πιο συχνή στους μουσουλμάνους από ό, τι στον μέσο πληθυσμό γενικά. Περίπου το 40% των μουσουλμάνων, που γεννήθηκαν στην Αυστρία, εγκαταλείπουν το σχολείο πριν από την ηλικία των 17 ετών
Θρησκευτική υποδομή
μικρογραφία|250x250εσ| Τζαμί και ισλαμικό κέντρο στη [[Βιέννη.]] Υπάρχουν 205 καταγεγραμμένα τζαμιά στην Αυστρία με εκατοντάδες ακόμη μη καταγεγραμμένους χώρους προσευχής. Υπάρχουν τέσσερα τζαμιά στη χώρα, που κατασκευάστηκαν ειδικά με μιναρέδες.
Παρά τον μεγάλο αριθμό μουσουλμάνων των Βαλκανίων στη χώρα, οι περισσότερες μουσουλμανικές οργανώσεις στην Αυστρία κυριαρχούνται από τους Τούρκους. Η μεγαλύτερη μουσουλμανική οργάνωση στη χώρα είναι η Κοινότητα Μουσουλμάνων πιστών στην Αυστρία (Islamische Glaubensgemeinschaft στο Österreich). Το Glaubensgemeinschaft έχει δύο συστατικά μέλη, την Αυστριακή Τουρκική Ισλαμική Ένωση και την Ισλαμική Ομοσπονδία. Η Μουσουλμανική Νεολαία Αυστρίας είναι μέρος της Εθνικής Αντιπροσωπείας Νέων (Bundesjugendvertretung) επικεντρώνεται κυρίως στον διαθρησκευτικό διάλογο με Καθολικούς, Εβραίους, Βουδιστές και άλλες θρησκευτικές ομάδες στη χώρα. Η Μουσουλμανική Νεολαία Αυστρίας εκστρατεύει επίσης κατά της ξενοφοβίας και του ρατσισμού. Οι Αλεβίτες στην Αυστρία έχουν ιδρύσει κοινοτικές ομάδες όπως την Μουσουλμανική Κοινότητα Αλεβίτων στην Αυστρία (Islamische Alevitische Glaubensgemeinschaft) και την Ομοσπονδία Κοινοτήτων Αλεβίτων στην Αυστρία (Föderation der Aleviten Gemeinden στο Österreich).
Διάκριση
δεξιά|μικρογραφία| Τζαμί στο Τελφς. Σύμφωνα με την έκθεση Rassismus 2014, οι δύο πιο σημαντικές πηγές αντιμουσουλμανικού συναισθήματος στην Αυστρία είναι οι εφημερίδες ταμπλόιντ, Neue Kronenzeitung και το Κόμμα Ελευθερίας της Αυστρίας.
Σε μια έρευνα του Chatham House το 2017, το 65 % των Αυστριακών υποστήριξε τη δήλωση: «Κάθε περαιτέρω μετανάστευση από κυρίως μουσουλμανικές χώρες πρέπει να σταματήσει», ενώ το 18 % διαφωνούσε. Σε μία δημοσκόπηση του Der Standard το 2018, το 45 % απάντησε ότι θα ανέχονταν μια σκηνή στο δρόμο, όπου θα κυριαρχούν γυναίκες, που φορούν μαντίλα, ενώ το 42 % δεν θα το ανεχόταν.
Αντιπολίτευση
Τον Απρίλιο του 2017, ο Πρόεδρος Αλεξάντερ Φαν ντερ Μπέλεν είπε ότι μπορεί να έρθει μια μέρα, που θα πρέπει να ζητήσουμε από όλες τις γυναίκες στην Αυστρία να φορούν μαντίλα σε ένδειξη αλληλεγγύης προς τις μουσουλμάνες γυναίκες και να πολεμήσουν αυτό που ανέφερε ως «ανεξέλεγκτη ισλαμοφοβία » στη χώρα.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Ισλάμ ανά χώρα Κατηγορία:Ισλάμ στην Ευρώπη Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Κόμμα Λαϊκής Εξουσίας
Το Κόμμα της Λαϊκής Εξουσίας ( Κορεατικά: 국민의힘, χάντσα: 國民의힘, προφέρεται: Γκουομινουϊχίμ) είναι δεξιό συντηρητικό πολιτικό κόμμα στη Νότια Κορέα
Ιδρύθηκε την 17η Φεβρουαρίου 2020 από συγχώνευση των κομμάτων: «Κόμμα της Ελευθερίας», Νέο Συντηρητικό Κόμμα και Εμπρός για το Μέλλον 4.0, με αρχική ονομασία «Κόμμα του Ενωμένου Μέλλοντος». Μετά τις Νοτιοκορεατικές βουλευτικές εκλογές του 2020 έγινε το δεύτερο μεγαλύτερο κόμμα στην Εθνοσυνέλευση. Στις 2 Σεπτεμβρίου μετονομάστηκε στη σημερινή του ονομασία.
Ιστορικό
Το πολιτικό σκάνδαλο του 2016 οδήγησε σε καθαίρεση της 11ης Προέδρου της Κορέας Παρκ Γκουν-χιέ, η οποία δικάστηκε για κατάχρηση εξουσίας, διαφθορά, άσκηση βίας και διαρροή κυβερνητικών πληροφοριών και καταδικάστηκε σε 25ετή φυλάκιση. Μία κοινοβουλευτική ομάδα διασπάστηκε από το τότε κυβερνών κόμμα Σενούρι και ίδρυσε το Κόμμα Μπαρούν. Το κόμμα Σενούρι μετονομάστηκε σε Κόμμα Ελευθερίας της Κορέας, αλλά την 10η Μαρτίου 2017 που ολοκληρώθηκε η δίκη της Παρκ Γκουν-χιέ, δίκαια έχασε τη θέση του ως κυβερνών κόμμα. Στις προεδρικές εκλογές της 9 Μαΐου που εξελέγη Πρόεδρος ο Δημοκράτης Μουν Τζε-ιν, το Κόμμα Ελευθερίας έγινε η κύρια αντιπολίτευση.
Παρόλο που αρκετοί βουλευτές του Μπαρούν επέστρεψαν στο Κόμμα Ελευθερίας, δεν ανέκτησε την λαϊκή του υποστήριξη και στις τοπικές εκλογές του 2018 έχασε έδαφος. Ο τότε πρόεδρος του ΚΕΚ, ο Χονγκ Τζουν-πιο, ανέλαβε προσωπικά την ευθύνη για τη σοβαρή ήττα και παραιτήθηκε από την ηγεσία του κόμματος. Το Κόμμα Μπαρούν συγχωνεύθηκε με το μικρό κεντρώο Λαϊκό Κόμμα και σχηματίστηκε το Κόμμα Μπαρούν του Μέλλοντος, το οποίο όμως δεν γνώρισε ιδιαίτερη επιτυχία στις τοπικές εκλογές.
Μετά, τα δύο συντηρητικά κόμματα διεξήγαγαν πρόωρες εκλογές για την ηγεσία τους. Στις 2 Σεπτεμβρίου 2018, το κόμμα Μπαρούν του Μέλλοντος εξέλεξε τον Σον Χακ-κιου για πρόεδρο. Στις 27 Φεβρουαρίου 2019, το Κόμμα Ελευθερίας εξέλεξε για πρόεδρο τον πρώην Πρωθυπουργό Χουάνγκ Γκιό-αν. Σύντομα, ο Λι Ουν-τζου, ένας βουλευτής του Μπαρούν του Μέλλοντος, εγκατέλειψε το κόμμα του και τον Δεκέμβριο του 2019 ίδρυσε το κόμμα Εμπρός για το Μέλλον 4.0. Και άλλοι πρώην βουλευτές του Μπαρούν, που συγκρούστηκαν με τον αρχηγό του κόμματος, διασπάστηκαν και τον Δεκέμβριο του 2019 ίδρυσαν το Νέο Συντηρητικό Κόμμα. Τα συντηρητικά πολιτικά κόμματα: Κόμμα Ελευθερίας της Κορέας, Εμπρός για το Μέλλον 4.0 και Νέο Συντηρητικό Κόμμα, συμφώνησαν να συγχωνευθούν και να σχηματίσουν μία νέα πολιτική ένωση. Το νέο κόμμα αρχικά αναφέρθηκε ως Μέγα Ενωμένο Νέο Κόμμα, αλλά τελικά κατέληξε στο όνομα Ενωμένο Κόμμα του Μέλλοντος.
Κόμμα του Ενωμένου Μέλλοντος
Στις 17 Φεβρουαρίου 2020, τα 3 συντηρητικά κόμματα συγχωνεύθηκαν και ιδρύθηκε το Κόμμα του Ενωμένου Μέλλοντος. Όταν ιδρύθηκε είχε ήδη 118 βουλευτές στην Εθνοσυνέλευση. Πρόεδρος του κόμματος εξελέγη ο Χουάνγκ Κιο-αν (από το Κόμμα Ελευθερίας). Ο Πρόεδρος της Ν. Κορέας Μουν Τζε-ιν και ο πρόεδρος του Δημοκρατικού Κόμματος Λι Χε-τσαν έστειλαν τα συγχαρητήριά τους για την ίδρυση του νέου κόμματος, αλλά τα αντιπολιτευόμενα μέλη δεν εξέλαβαν την κίνηση αυτή ως καλοπροαίρετη. Ορισμένες πηγές ανέφεραν ότι το νέο κόμμα ενδέχεται να απαγγείλει επίσημα κατηγορίες στον Μουν Τζε-ιν για "νοθεία" των εκλογών.
Βουλευτικές εκλογές 2020
Στις Νοτιοκορεατικές βουλευτικές εκλογές του 2020 το «Κόμμα του Ενωμένου Μέλλοντος» συμμετείχε σε συμμαχία με ένα δορυφορικό μικρότερο κόμμα, το «Κόμμα της Κορέας του Μέλλοντος». Μετά τις εκλογές έγινε το δεύτερο μεγαλύτερο κόμμα της Εθνοσυνέλευσης, κερδίζοντας τις 103 από τις 300 έδρες.
Κόμμα Λαϊκής Εξουσίας
Στις 31 Αυγούστου το Ενωμένο Κόμμα του Μέλλοντος υπέβαλλε αίτηση αλλαγής ονόματος στην Εθνική Εκλογική Επιτροπή, και στις 2 Σεπτεμβρίου μετονομάστηκε επίσημα σε Κόμμα Λαϊκής Εξουσίας. Ανακοίνωσαν επίσης ότι θα κινηθούν προς μία κεντρώα και πραγματιστική κατεύθυνση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αντικομμουνιστικά κόμματα
Χωρδάκι Ρεθύμνης
Ιστορικά στοιχεία
Στην απογραφή του 1881 αναφέρεται ως Χωρδάκι στον δήμο Αποδούλου και είχε 44 χριστιανούς και 25 μουσουλμάνους κατοίκους. Στην απογραφή του 1900 είχε 68 κατοίκους και ανήκε στον ίδιο δήμο. Στην απογραφή του 1920 αναφέρεται ως προσαρτημένο στον αγροτικό δήμο Άνω Μέρους. Το 1925 το χωριό προσαρτήθηκε στην κοινότητα Άνω Μέρους μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση, οπότε και προσαρτήθηκε στον Δήμο Σιβρίτου. Από το 2011 υπάγεται στον δήμο Αμαρίου.
Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ρεθύμνης Κατηγορία:Δήμος Αμαρίου
Ο Νονός (αποσαφήνιση)
Η ονομασία Ο Νονός συνήθως αναφέρεται στους πνευματικούς γονείς. Μπορεί επίσης να αναφέρεται σε:
Α.Π.Σ. Απόλλων Δυτικής Αττικής
Ο Αθλητικός Πολιτιστικός Σύλλογος "Απόλλων" Δυτικής Αττικής ιδρύθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 1997, από 31 αθλητές-δρομείς μεσαίων και μεγάλων αποστάσεων, των Δυτικών συνοικιών της Αθήνας. Σήμερα αριθμεί 168 ενεργούς Αθλητές – Αθλήτριες σε όλες τις κατηγορίες, που διανύουν όλες τις αποστάσεις, από την Ημιαντοχή μέχρι και τις Υπεραποστάσεις. Είναι από το 1999 επίσημο μέλος του ΣΕΓΑΣ, ενώ Αθλητές – Αθλήτριές του έχουν διακριθεί σε όλες τις κατηγορίες, στις μεσαίες – μεγάλες αποστάσεις, Μαραθώνιο Δρόμο και στα Διασυλλογικά-Πανελλήνια Πρωταθλήματα του Ανωμάλου Δρόμου. Από τον Σεπτέμβριο του 2008 λειτουργεί διαδικτυακός ραδιοφωνικός σταθμός μέσω της ιστοσελίδας του.
Αθλητικοί σταθμοί
o	Ο "Σαρωνικός Δρόμος " (Ελευσίνα-Κόρινθος 63,3 χλμ.) που έγινε το 2000, το 2001, 2002 και 2003. o	Συνδιοργάνωση του δρόμου "Στα χνάρια του Παυσανία", Ελευσίνα-Μέγαρα (2001 έως και σήμερα). o	Οργάνωση της αθλητικής-πολιτιστικής εκδήλωσης "Αναβίωση του Άθλου του Αγεία" σε Ολυμπία - Άργος, δρόμος 174 χιλιομέτρων (2001, 2002). o	Συνεισφορά στη διοργάνωση αγώνων άλλων συλλόγων και φορέων όπως του 1ου Ευχίδειου Άθλου (Πλαταιές-Δελφοί, 107,5χλμ), του "Μινωικού Δρόμου" (Φαιστός-Κνωσσός, 70χλμ), του "Βελλερεφόντειου Δρόμου" Ν. Μάκρης, του Δρόμου Αργολικού κόλπου, του Αγώνα Δρόμου στην Κρήνη (Αράχωβα Αιγίου), του "Μακρυγιάννειου Δρόμου" στον Μόρνο – Πεντάπολη, του Μαραθώνιου της Μεσσήνης, του "Σταΐκειου Δρόμου" στο Περτούλι, του Σταμοπούλειου Δρόμου στο Ρίζωμα, και σε πολλούς Δρόμους που οργανώνουν διάφοροι Δήμοι και Φορείς σε όλη την Ελλάδα.
Εκδόσεις
Από τον Μάρτιο του 1998 εκδίδει την διμηνιαία εφημερίδα "Δρομέας" με κυκλοφορία 2500 φύλλα σε όλη την Ελλάδα. Το 2002 ο Σύλλογος εξέδωσε το βιβλίο του Κωνσταντίνου Σάμιου (ιδρυτικού μέλους και πρώτου προέδρου του) "ΔΡΟΜΕΙΣ - ΘΡΥΛΟΙ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΟΣ" και τον Γενάρη του 2006 εξέδωσε το δεύτερο βιβλίο της σειράς, αφιερωμένο στους Δρόμους, του Κωνσταντίνου Σάμιου "ΔΡΟΜΕΙΣ ΚΑΙ ΔΡΟΜΟΙ – Ο ΡΟΛΟΣ ΚΑΙ Η ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥΣ ΣΤΗΝ ΑΘΛΗΤΙΚΗ – ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΞΕΛΙΞΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ" που διατίθενται σε χαμηλές τιμές σε κάθε ενδιαφερόμενο, φίλο, δρομέα.
Οργάνωση του κινήματος των δρομέων
Από το 1998 ο Σύλλογος συμμετέχει στην δημιουργία και οργάνωση της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΛΑΪΚΟΥ ΜΑΖΙΚΟΥ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ – ΥΠΕΡΑΠΟΣΤΑΣΕΩΝ, κάτι που έγινε στην ιστορικη Γενική Συνέλευσή τους, το Σάββατο 17 Ιουνίου 2006, στο Δημαρχιακό Κατάστημα του Αιγάλεω. Ήδη συμμετέχουν 25 Σύλλογοι, οργανώνονται και άλλοι από ομάδες – παρέες Δρομέων σε όλη την Ελλάδα και η Ομοσπονδία βρίσκεται στην φάση της αναγνώρισής της από τα αρμόδια δικαστήρια, για να διεκδικήσει μετά την ειδική, αθλητική αναγνώριση από την Αθλητική Ηγεσία.
Διεθνείς αποστολές - Συνεργασίες
Ο Α.Π.Σ. "ΑΠΟΛΛΩΝ" είναι μέλος της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Υπεραποστάσεων και συνεργάστηκε μαζί της στην διοργάνωση του Φεστιβάλ Υπεραποστάσεων στο Λουτράκι το 2006. Αθλητές του Συλλόγου συμμετείχαν σε πολλούς αγώνες – Μαραθωνίους δρόμους – αγώνες μικρότερων αποστάσεων, σε πολλές πόλεις και χώρες του εξωτερικού, ενώ αξιοσημείωτη είναι η συμμετοχή τριών αθλητών του Συλλόγου στην Εθνική Ομάδα Υπεραπόστασης που αντιπροσώπευσε την Ελλάδα στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα 100 χλμ. στο Βέλγιο (επί συνόλου 5 αθλητών που συμμετείχαν).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Απολλων Δυτικης Αττικης Απολλων Δυτικης Αττικης Κατηγορία:Αιγάλεω
MinGW
Ξεκίνησε σαν παρακλάδι του σχεδίου Cygwin (έκδοση 1.3.3). Περιλαμβάνει τα κύρια εργαλεία ελεύθερης άδειας χρήσης που χρειάζεται ένας προγραμματιστής για να μπορέσει να φτιάξει προγράμματα στο περιβάλλον των Windows:
Το MinGW περιλαμβάνει ένα σύνολο αρχείων επικεφαλίδων της διεπαφής προγραμματισμού εφαρμογών των Windows (Windows API) καθώς και ένα σύνολο βιβλιοθηκών εισαγωγής ώστε να μπορεί ο συνδέτης GNU (GNU linker) να συνδέσει ένα εκτελέσιμο με τις δυναμικές DLL βιβλιοθήκες των Windows που υλοποιούν το API.
MSYS
Το MinGW χρησιμοποιείται σuχνά με το MSYS (Minimal SYStem - Ελάχιστο Σύστημα), που είναι άλλο ένα εγχείρημα που ξεκίνησε από μια διάσπαση του Cygwin και το οποίο παρέχει ένα ελαφρύ περιβάλλον κελύφους που είναι συμβατό με το πρότυπο POSIX επιτρέποντας μεταξύ άλλων να εκτελεστούν και να εκτελεστούν σενάρια configure. Το MSYS μπορεί να χρησιμοποιηθεί και σαν αντικαταστάτης του κέλυφους των Windows (cmd.exe).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελεύθερο λογισμικό MinGW
Χρύση
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Χρύση είναι γνωστά τα παρακάτω δύο διαφορετικά πρόσωπα:
Πηγές
Χρυση
Σημαία των Ολλανδικών Αντιλλών
Η σημαία των Ολλανδικών Αντιλλών ήταν λευκή με μία οριζόντια μπλε λωρίδα στο κέντρο που καταλαμβάνει το ένα τρίτο από το παρίστιο της σημαίας, ενσωματωμένη σε μια κάθετη κόκκινη λωρίδα ιδίου μεγέθους, και αυτή στο κέντρο. Σε σχέδιο πενταγώνου είναι στοιχισμένα πέντε λευκά αστέρια με πέντε ακτίνες στο κέντρο της γαλάζιας λωρίδας. Τα πέντε αστέρια συμβόλιζαν τα πέντε κύρια νησιά στις Ολλανδικές Αντίλλες: Μποναίρ, Κουρασάο, Σάμπα, Άγιος Ευστάθιος και Άγιος Μαρτίνος.
Σημαία του Κυβερνήτη
thumb|right|Η σημαία του Κυβερνήτη των Ολλανδικών Αντιλλών, σε χρήση ως το 2010 Ο Κυβερνήτης των Ολλανδικών Αντιλλών είχε επίσης τη δική του, στρατιωτική, σημαία. thumb|right|Η σημαία του Κυβερνήτη πριν το 1986
Σημαία ως το 1986
thumb|right|1959-1986: Η σημαία με τα 6 αστέρια Μέχρι την απόσπαση της Αρούμπας το 1986, η τελευταία εκπροσωπούνταν επίσης στη σημαία. Για το λόγο αυτό η τότε σημαία των Ολλανδικών Αντιλλών είχε 6 αστέρια.
Στις 10 Οκτωβρίου 2010 οι Ολλανδικές Αντίλλες σταμάτησαν να υφίστανται.
Βλέπε επίσης
Κατηγορία:Ολλανδικές Αντίλλες
Λεονάρντο Καλντέιρα
Ο Λεονάρντο Καλντέιρα (γεννημένος στις 28 Σεπτεμβρίου 1982 στο Σάο Πάολο της Βραζιλίας) είναι Βραζιλιάνος πετοσφαιριστής που αγωνίζεται στον Ολυμπιακό Πειραιώς στη θέση του ακραίου.
Καριέρα
Ο Λεονάρντο Καλντέιρα έκανε τα πρώτα του επαγγελματικά βήματα στο χώρο της πετοσφαίρισης το 2003 στην ιταλική Γιούροσπορ Κοσέντζα, στην οποία παρέμεινε για ένα χρόνο.
Το 2004, επέστρεψε στην πατρίδα του, τη Βραζιλία και αγωνίστηκε για ένα χρόνο στη Νάουτικο (Náutico), ενώ το 2005 επέστρεψε στην Ευρώπη και αγωνίστηκε στην Κλάμπ Μπαστάρντο της Πορτογαλίας.
Το καλοκαίρι του 2006 μεταπήδησε στην Κοντιέκο Σάντα Κρότσε της Ιταλίας, στην οποία παρέμεινα για ένα χρόνο. Το 2007 αγωνίστηκε στην επίσης ιταλική Πρέμιερς Οτέλ Κρέμα, με την οποία αγωνίστηκε στη Β' Κατηγορία της Ιταλίας.
Το 2008 ήρθε για πρώτη φορά στην Ελλάδα για λογαριασμό του Φοίνικα Σύρου, στον οποίο έμεινε για ένα χρόνο τερματίζοντας 5ος στο Πρωτάθλημα Ελλάδος. Οι καλές του εμφανίσεις με την ομάδα της Σύρου, προκάλεσαν το ενδιαφέρον του τότε νταμπλούχου Ελλάδος Ολυμπιακού, ο οποίος προχώρησε στην απόκτηση του Βραζιλιάνου άσσου. Με τον Ολυμπιακό κατέκτησε το Πρωτάθλημα και το Σούπερ Καπ Ελλάδος για την αγωνιστική περίοδο 2009-10.
Τον Ιανουάριο του 2011 μεταπήδησε για ακόμα μια φορά στην Ιταλία για λογαριασμό της Γιόγκα Φόρλι, ωστόσο λίγους μήνες μετά επέστρεψε στη Βραζιλία και αγωνίστηκε με τη BMG Mόντες Κάρλος. Το καλοκαίρι του 2012 μεταπήδησε στη Μπουντβάνσκα Ριβιέρα, ωστόσο αποχώρησε από την ομάδα του Μαυροβουνίου 4 μόλις μήνες μετά, με τον Παμβοχαϊκό να ανακοινώνει την απόκτησή του.
Οι πολύ καλές του εμφανίσεις του Καλντέιρα με τη φανέλα του Παμβοχαικού στους τελικούς του Ελληνικού Πρωταθλήματος εναντίον του Ολυμπιακού, ανάγκασαν τους ερυθρόλευκους να κινηθούν για δεύτερη φορά για την απόκτησή του, όπως και έγινε.
Το καλοκαίρι του 2014, ο Καλντέιρα μεταπήδησε στην Τουρκία για λογαριασμό της Μπεσίκτας, στην οποία παραμένει μέχρι σήμερα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραζιλιάνοι πετοσφαιριστές Κατηγορία:Πετοσφαιριστές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Πετοσφαιριστές Φοίνικα Σύρου‎
Γεωειδές
thumb|right|400px|Απεικόνιση επιφάνειων που χρησιμοποιούνται στη Γεωδαισία. Το γεωειδές απέχει εμφανώς από τις άλλες επιφάνειες και ταυτίζεται με τη ΜΣΘ στη θάλασσα. Η ΜΣΘ δεν πρέπει να συγχέεται με την πραγματική επιφάνεια της θάλασσας. Ως γεωειδές θεωρητικά ορίζεται η ισοδυναμική επιφάνεια του γήινου βαρυτικού πεδίου που ταυτίζεται παγκόσμια (με αρκετή ακρίβεια) με τη μέση στάθμη της θάλασσας (ΜΣΘ) (των ωκεανών), μη λαμβάνοντας υπόψη την επίδραση των παλιρροιών, των ρευμάτων, των πλανητικών επιδράσεων και ακόμα των μετεωρολογικών φαινομένων ( μεταβολής της πυκνότητας, του κυματισμού κ.ά.) και προεκταθεί νοητά σε όλες τις ηπειρωτικές περιοχές της Γης.
Γενικά
Η επιφάνεια του γεωειδούς δεν ταυτίζεται ούτε με τη φυσική γήινη επιφάνεια (ΦΓΕ) αλλά ούτε με διάφορα μαθηματικά μοντέλα αναπαράστασής της, όπως η σφαίρα ή το ελλειψοειδές εκ περιστροφής (ΕΕΠ). Παρά ταύτα η γνώση της γεωμετρίας του γεωειδούς κρίνεται λίαν απαραίτητη όταν μάλιστα πρόκειται να ακολουθήσουν γεωδαιτικές μετρήσεις όπως μηκών ή γωνιών από την επιφάνεια της Γης σε μαθηματική επιφάνεια όπως τυγχάνει το ΕΕΠ.
Ο προσδιορισμός της επιφάνειας του γεωειδούς κυριολεκτικά βασίζεται στην ανάλυση του πεδίου βαρύτητας. Το γεωειδές ως θεωρητικό σχήμα φέρεται παντού κάθετα στην έλξη της βαρύτητας αποτελώντας έτσι ισοδυναμική επιφάνεια του βαρυτικού πεδίου της Γης, διατηρώντας το σχήμα του ελλειψοειδούς εκ περιστροφής με μέγιστη αποχή μέχρι τα 110 μέτρα. Γενικά είναι μια ανώμαλη επιφάνεια, ομαλότερη όμως από τη ΦΓΕ, και οι διαφορές του στην Ελλάδα από το γεωελλειψοειδές του GRS80 (που ελαφρώς τροποποιημένο χρησιμοποιείται και στο Ελληνικό Γεωδαιτικό Σύστημα Αναφοράς 1987), ποικίλλουν από λίγα ως και μερικές δεκάδες μέτρα.
Είδη γεωειδούς
Το γεωειδές ανάλογα με τα παρατηρούμενα δεδομένα για τον προσδιορισμό του υψομέτρου διακρίνεται σε: Γενικά ο προσδιορισμός του γεωειδούς γίνεται με ένα ελλειψοειδές αναφοράς καλούμενο επί τούτου γεωελλειψοειδές με συνδυασμό κάποιων δεδομένων ή μετρήσεων.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Γεωδαισία
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ιράκ
Το Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ιράκ (αραβικά: الدوري العراقي الممتاز لكرة القدم) αποτελεί την κορυφαία κατηγορία στο σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Ιράκ. Υπεύθυνη για τη διεξαγωγή του πρωταθλήματος είναι η Ιρακινή Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία. Οι κορυφαίες ομάδες έχουν την ευκαιρία να συναγωνιστούν στο ΑΦΚ Τσάμπιονς Λιγκ και στο Αραβικό Κύπελλο Πρωταθλητριών, ενώ οι τελευταίες υποβιβάζονται στην Α΄ Κατηγορία του Ιράκ.
Ιστορία
Το πρωτάθλημα ιδρύθηκε το 1974, όταν συνενώθηκαν τα τέσσερα περιφερειακά πρωταθλήματα που υπήρχαν εκείνη την εποχή (το πιο αξιοσημείωτο από τα οποία ήταν το Ιρακινό Κεντρικό Πρωτάθλημα) δημιουργώντας το Ιρακινό Εθνικό Πρωτάθλημα (το πρώτο εθνικό πρωτάθλημα συλλόγων στο Ιράκ).
Eξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στο Ιράκ Ιρακ
Πέτερ Λίντμπαακ
Ο Πέτερ Λίντμπαακ (Peter Lindbäck, γενν. στις 14 Ιουνίου 1955 στο Ελσίνκι) είναι ο Κυβερνήτης των Νήσων Ώλαντ.
Ακολούθησε σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Ελσίνκι, από όπου αποφοίτησε με πτυχίο στο Δίκαιο, το 1981.
Ο Λίντμπαακ διορίστηκε κυβερνήτης των νησιών Ώλαντ στις 5 Μαρτιου 1999, μετά την αποχώρηση του προκατόχου του, Χένρικ Γκούσταφσον.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φινλανδοί πολιτικοί Κατηγορία:Ηγέτες εν ενεργεία Κατηγορία:Ώλαντ
Διάδρομος Βαχάν
thumb|right|225px|Ο Διάδρομος Βαχάν σημειωμένος με μπλε χρώμα ως τμήμα του Αφγανιστάν thumb|right|Μικρή προσχωσιγενής πεδιάδα στον Διάδρομο Βαχάν Ο Διάδρομος Βαχάν (Παστού واخان دهلېز, περσ. دالان واخان) είναι μια στενή λωρίδα εδάφους του Αφγανιστάν, το ανατολικότερο μέρος της χώρας, που εκτείνεται μέχρι και την Κίνα, χωρίζοντας το Τατζικιστάν από το Πακιστάν  και το Κασμίρ. Από απόψεως φυσικής γεωγραφίας ο διάδρομος αυτός ταυτίζεται με μια κοιλάδα σε μεγάλο υψόμετρο, που χωρίζει τα βουνά του Παμίρ στα βόρεια από την οροσειρά Καρακορούμ στα νότια. Το μήκος του φθάνει τα 350 χιλιόμετρα, ενώ το πλάτος του κυμαίνεται μεταξύ 13 και 65 χιλιομέτρων. Από αυτή την κοιλάδα πηγάζουν οι ποταμοί Παντζ (ποταμός) και Παμίρ, που σχηματίζουν τον Αμού Ντάρια. Η κοιλάδα χρησίμευσε ως εμπορική οδός προς και από την Ανατολική, τη Νότια και την Κεντρική Ασία από την αρχαιότητα.
Ο Διάδρομος Βαχάν δημιουργήθηκε από μια συμφωνία του 1893 ανάμεσα στη Βρετανική Αυτοκρατορία και το Αφγανιστάν, την ίδια που δημιούργησε τη Γραμμή Ντυράν των συνόρων Αφγανιστάν-Πακιστάν. Αυτή η λωρίδα γης είχε σκοπό να δρα ως ουδέτερη ζώνη ανάμεσα στη Ρωσική Αυτοκρατορία (το Ρωσικό Τουρκεστάν, σημερινό Τατζικιστάν) και τη Βρετανική. Από τότε έως σήμερα το ανατολικό άκρο συνορεύει με την περιοχή Σιντζιάνγκ της Κίνας. Το ακριβές σινο-αφγανικό σύνορο οριοθετήθηκε με μια μυστική συνθήκη, που υπογράφηκε τον Νοέμβριο του 1963.
Το 2010 στον Διάδρομο Βαχάν ζούσαν 12 χιλιάδες κάτοικοι. Το βόρειο μέρος του, κατοικούμενο από τα περσικά φύλα των Βαχί και των Παμίρι, αναφέρεται και ως «Παμίρ».
Γεωγραφία
Διοικητικά, ο Διάδρομος Βαχάν αποτελεί το ομώνυμο Διαμέρισμα Βαχάν, το μεγαλύτερο σε έκταση από τα 28 της Επαρχίας Μπανταχσάν του Αφγανιστάν. Στη δυτική του «είσοδο», στην κωμόπολη Ισκασίμ, ο Διάδρομος έχει πλάτος 18 χιλιόμετρα. Το δυτικό τρίτο του Διαδρόμου έχει πλάτος από 13 έως 30 χιλιόμ., αλλά αυτό αυξάνεται στην κεντρική περιοχή του Διαδρόμου σε 65 χιλιόμ. Στο ανατολικό άκρο του ο Διάδρομος Βαχάν διχάζεται σε δύο προεξοχές, που πλαισιώνουν μία προεξοχή κινεζικού εδάφους, σχηματίζοντας το μήκους 92 χιλιόμ. σύνορο ανάμεσα στις δύο χώρες, με το ανατολικότερο χωριό του Αφγανιστάν, το Qala-e Mafushad, να βρίσκεται στη βόρεια προεξοχή. Η ορεινή Διάβαση Βακτζίρ, το ανατολικότερο σημείο της νότιας προεξοχής, απέχει περί τα 300 χιλμ. από το Ισκασίμ. Το ανατολικότερο σημείο της βόρειας προεξοχής, και ολόκληρου του Αφγανιστάν, είναι μια ανώνυμη περιοχή περί τα 350 χιλμ. από το Ισκασίμ. Στην κινεζική πλευρά των συνόρων βρίσκεται η «Αυτόνομη Κομητεία Ταχσκοργκάν Τατζίκ» του Νομού Κασγκάρ της περιοχής Σιντζιάνγκ.
Ο Διάδρομος Βαχάν είναι υψηλότερος στα ανατολικά και χαμηλότερος στα δυτικά: Η Διάβαση Βακτζίρ έχει υψόμετρο 4.923 μέτρα, που κατέρχεται σε περίπου 3.037 μέτρα στο Ισκασίμ. Από ένα παγωμένο σπήλαιο στην Αφγανική πλευρά της Διαβάσεως Βακτζίρ πηγάζει ο ομώνυμος ποταμός Βακτζίρ και ρέει προς τα δυτικά, συμβάλλοντας με τον Μποζάι Ντάρια κοντά στο χωριό Μποζάι Γκουμπάζ, οπότε σχηματίζεται ο ποταμός Βαχάν, που με τη σειρά του ενώνεται με τον ποταμό Παμίρ κοντά στο Καλά-ε Παντζ για να σχηματίσουν τον Παντζ, που εγκαταλείπει τον Διάδρομο Βαχάν στο Ισκασίμ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Διαδρομος Βαχαν
Οικογένεια Προβελέγγιου
Η οικογένεια Προβελέγγιου ήταν σημαντική οικογένεια της Σίφνου.
Παραπομπές
*
Τριφθοριούχο χλώριο
To τριφθοριούχο χλώριο (αγγλικά chlorine trifluoride) είναι ανόργανη δυαδική χημική ένωση, με μοριακό τύπο ClF3. Το χημικά καθαρό τριφθοριούχο χλώριο, στις κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος, δηλαδή σε θερμοκρασία 25°C και υπό πίεση 1 atm, είναι άχρωμο, δηλητηριώδες, διαβρωτικό και εξαιρετικά δραστικό αέριο, που συμπυκνώνεται (στους 11,75°C) σε ένα ανοικτοπρασινοκίτρινο υγρό, μια μορφή στην οποία συνήθως πωλείται (συμπιεσμένο στη θερμοκρασία δωματίου). Η κύρια εφαρμογή της ένωσης είναι ως συστατικό καυσίμων πυραύλων, στις διεργασίες καθαρισμού χωρίς πλάσμα και χάραξης στη βιομηχανία ημιαγωγών, στην επεξεργασία καυσίμων πυρηνικού αντιδραστήρα , και σε άλλες βιομηχανικές διεργασίες.
Πρώτη αναφορά
Το τριφθοριούχο χλώριο αναφέρθηκε για πρώτη φορά το 1930 από τους Ραφφ (Ruff) και Κραγκ (Krug), που το παρήγαγαν με αντίδραση ολικής σύνθεσης, δηλαδή από φθόριο και χλώριο. Η αντίδραση αυτή παράγει, επίσης, μονοφθοριούχο χλώριο (ClF), το οποίο (οι αναφερόμενοι ερευνητές) διαχώρησαν με απόσταξη :
Δομή και σταθερότητα
Το μόριο του τριφθοριούχου χλωρίου έχει κατά προσέγγιση σχήμα Τ, με ένα βραχύτερο δεσμό (159,8 pm) και δυο (2) μακρύτερους (169,8 pm). Αυτή η δομή συμφωνεί με την πρόβλεψη της θεωρίας σθένους - απώθησης ζευγών ηλεκτρονίων [Valence shell electron pair repulsion (VSEPR) theory], που προβλέπει ότι τα (δυο υπόλοιπα) μονήρη ζεύγη ηλεκτερονίων του ατόμου του χλωρίου καταλαμβάνουν τις δυο ισημερινές θέσεις μιας νοητής τριγωνικής διπυραμίδας. Οι δυο επιμηκυσμένοι αξονικοί δεσμοί Cl-F αποτελούνται από υπερσθενική δεσμολογία. Το χημικά καθαρό τριφθοριούχο χλώριο είναι σταθερό (ως) τους 180°C σε δοχεία από χαλαζία. Πάνω από αυτήν τη θερμοκρασία διασπάται, με ένα μηχανισμό ελευθέρων ριζών, στα στοιχεία που το αποτελούν.
Αντιδράσεις
Η αντίδραση τριφθοριούχου χλωρίου με αρκετά μέταλλα δίνει τα (αντίστοιχα) χλωρίδια και φθορίδια, με φωσφόρο δίνει τριχλωριούχο φωσφόρο (PCl3) και πενταφθοριούχο φωσφόρο (PF5) και με το θείο δίνει διχλωριούχο θειο (SCl2) και τετραφθοριούχο θείο (SF4). Το τριφθοριούχο χλώριο αντιδρά εκρηκτικά με το νερό, οξειδώνοντάς το σε οξυγόνο ή, αν η αντίδραση γίνει σε ελεγχόμενες ποσότητες, διφθοριούχο οξυγόνο (OF2), καθώς και υδροφθόριο (HF) και υδροχλώριο (HCl). Τα οξείδια μετάλλων αντιδρούν με τριφθοριούχο χλώριο και σχηματίζουν τα (αντίστοιχα) αλογονίδια των μετάλλων και οξυγόνο ή διφθοριούχο οξυγόνο:
Το τριφθοριούχο χλώριο διασπάται ως εξής:
Βιομηχανία ημιαγωγών
Στη βιομηχανία ημιαγωγών, το τριφθροριούχο χλώριο χρησιμοποιείται συχνά για να καθαρήσει τους θαλάμους χημικής απόθεσης ατμών. Έχει το πλεονέκτημα ότι μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να απομακρύνει το ημιαγωγικό υλικό από το θάλαμο χωρίς να πρέπει να διαλυθεί ο θάλαμος. Επίσης, αντίθετα από τα περισσότερα εναλλακτικά χημικά που χρησιμοποιήθηκαν για τον ίδιο ρόλο, το τριφθοριούχο χλώριο δεν χρειάζεται να ενεργοποιηθεί με τη χρήση πλάσματος, γιατί η θερμότητα του θαλάμου είναι αρκρτή για να προκαλέσει τη διάσπαση του και την αντίδρασή του με το ημιαγωγικό υλικό.
Προωθητικό πυραύλων
Το τριφθοριούχο χλώριο έχει ερευνηθεί ως ένα υψηλής απόδοσης αποθηκεύσιμο οξειδωτικό για πυραυλικά προωθητικά συστήματα. Ωστόσο, είναι προβληματισμός ο χειρισμός του. Ο Τζον Ντράρυ Κλαρκ (Τζον Ντράρυ Κλαρκ) συνώψησε ως εξής τις σχετικές δυσκολίες: «Είναι, φυσικά, εξαιρετικά τοξικό, αλλά αυτό είναι το μικρότερο από τα προβλήματα. Είναι υπεργολικό με κάθε γνωστό καύσιμο, και τόσο γρήγορο υπεργολικό που δεν υπάρχει καθόλου καθυστέριση στην ανάφλεξη, όπως έχει μετρηθεί. Είναι επίσης υπεργολικό με υλικά όπως τα υφάσματα, το ξύλο και τους μηχανικούς δοκιμής, για να μην αναφερθούν (επίσης) ο άσβστος, η άμμος και το νερό, με τα οποία επίσης αντιδρά εκρηκτικά. Μπορεί να κρατηθεί με κάποια συνηθισμένα δομικά υλικά, όπως ο χάλυβας, ο χαλκός, το αλουμίνιο, κ.τ.λ., εξαιτίας του σχηματισμού ενός λεπτού στρώματος αδιάλυτου φθοριδίου του (χρησιμοποιούμενου) μετάλλου, που προστατεύει το υπόλοιπο μέταλλο από προσβολή, ακριβώς όπως ένα αόρατο λεπτό στρώμα οξειδίου του αργιλίου προστατεύει (το μεταλλικό) αλουμίνιο από να καεί στην ατμόσφαιρα. Ωστόσο, αν αυτό το λεπτό στρώμα λυώσει η ξυθεί δεν υπάρχει πιθανότητα να ξανασχηματιστεί (και) αντιμετωπίζεται το πρόβλημα πυρκαγιάς μετάλλου - φθορίου. Για την αντιμετώπιση τέτοιας κατάστασης, πάντα θα πρότεινα ένα καλό ζευγάρι παπούτσια τρεξίματος (και όπου φύγει - φύγει...).».
Ασφάλεια και χειρισμός
Το τριφθοριούχο χλώριο είναι ισχυρό οξειδωτικό και φθοριωτικό μέσο. Είναι εξαιρετικά δραστικό με τα περισσότερα ανόργανα και οργανικά υλικά, συμπεριλαμβανόμενων του γυαλιού και του τεφλόν, και αρχίζει την ανάφλεξη πολλών θεωρούμενων ως άφλεκτων υλικών, χωρίς άλλη πηγή ανάφλεξης. Αυτές οι αντιδράσεις με το τριφθοριούχο χλώριο είναι συχνά βίαιες και σε κάποιες περιπτώσεις καταλήγουν σε εκρήξεις. Δοχεία κατασκευασμένα από χάλυβα, χαλκό ή νικέλιο αντιστέκονται στην προσβολή από τριφθοριούχο χλώριο, γιατί σχηματίζουν ένα λεπτό στρώμα αδιάλυτου (αντίστοιχου) φθοριδίου μετάλλου, αλλά το μολυβδαίνιο, το βολφράμιο και το τιτάνιο, που σχηματίζουν ευδιάλυτα (αντίστοιχα) φθορίδια, είναι συνεπώς ακατάλληλα υλικά για κατασκευή δοχείων για τριφθοριούχο χλώριο. Κάθε τμήμα εξοπλισμού που έρχεται σε επαφή με τριφθοριούχο χλώριο πρέπει να καθαρίζεται σχολαστικά και μετά να αδρανοποιείται, γιατί κάθε πρόσμειξη που ίσως να έμεινε θα συνεχίσει να καίει μέσω του στρώματος αδρανοποίησης ταχύτερα από ότι μπορεί να αποκατασταθεί. Η ιδιότητα του τριφθοριούχου χλωρίου να ξεπερνά σε οξειδωτική ικανότητα το οξυγόνο οδηγεί σε εξαιρετική διαβρωσιμότητα έναντι οξυγονούχων υλικών, συχνά ακόμη και αυτών που θεωρούνται ότι είναι άφλεκτα. Για το τριφθοριούχο χλώριο, και άλλα παρόμοια αέρια, έχουν αναφερθεί ότι ανέφλεξαν άμμο, άσβεστο και άλλα θεωρούμενα ως εξαιρετικἀ πυροσβεστικά υλικά. Σε ένα βιομηχανικό ατύχημα, η διαρροή 900 kg τριφθοριούχου χλωρίου έκαψε αντικείμενα διαμέσου 30 cm τσιμέντου και 90 cm χαλικιών. Πυροσβεστικά μέσα είναι ανίκανα να κατασβέοσυν αυτήν την οξείδωση, και ο μόνος τρόπος που υπάρχει είναι να ψυχθεί η γύρω περιοχή μέχρι να πάψει η οξείδωση. Το τριφθοριούχο χλώριο αντιδρά βίαια με πυροσβεστικά μέσα που περιέχουν νερό, καθώς και με οξειδωτικά απουσία ατμοσφαιρικού οξυγόνου, καθιστώντας πυροσβεστικά υλικά, όπως διοξείδιο του άνθρακα (CO2) και αλάνθρακες, που εκτοπίζουν το ατμοσφαιρικό οξυγόνο, εντελώς αναποτελεσματικά έναντι του τριφθοριούχου χλωρίου. Το γυαλί αναφλέγεται αν έρθει σε επαφή με το τριφθοριούχο χλώριο. Η έκθεση σε μεγαλύτερες ποσότητες τριφθοριούχου χλωρίου, σε υγρή ή αέρια κατάσταση, αναφλέγει τους ιστούς που έρχονται σε επαφή με αυτό. Η αντίδραση υδρόλυσης τριφθοριούχου χλωρίου (φυσικά με νερό) είναι βίαιη ως και εκρηκτική, εξαιτίας της μεγάλης θερμότητας καύσης (που παράγει). Τα δε προϊόντα της υδρόλυση αυτής είναι κυρίως υδροφθορικό και υδροχλωρικό οξύ, που συνήθως εκλύονται με τη μορφή ατμών τους, εξαιτίας της ισχυρά εξώθερμης φύσης της αντίδρασης. Το παραγώμενο υδροφθορικό οξύ, με τη σειρά του, είναι διαβρωτικό για τους ανθρώπινους (και όχι βέβαια μόνο) ιστούς, απορροφάται από το δέρμα και προσβάλλει τα οστά, τα νεύρα και προκαλεί συχνά θανατηφόρα δηλητηρίαση από φθόριο. Το παραγώμενο υδροχλωρικό οξύ αποτελεί δευτερεύοντα κίνδυνο, αλλά είναι επίσης επικίνδυνο για τους ζωντανούς οργανισμούς, αλλά σε πολλές περιπτώσεις είναι πιο διαβρωτικό έναντι στα περισσότερα ανόργανα υλικά, σε σύγκριση με το υδροφθορικό οξύ.
Αναφορές και παρατηρήσεις
Κατηγορία:Ανόργανες ενώσεις φθορίου Κατηγορία:Ανόργανες ενώσεις χλωρίου
Αλφόνσος Η΄ της Καστίλης
Βιογραφία
Ήταν γιος και διάδοχος του Σάντσο Γ΄ της Καστίλης και της Λευκής των Χιμένεθ, κόρης του Γκαρσία Ραμίρες βασιλιά της Ναβάρρας. Την περίοδο της βασιλείας του κατόρθωσε συμμαχώντας με την Αραγωνία να κυριαρχήσει στην Λεόν ενώνοντας τα χριστιανικά βασίλεια της Ιβηρικής. Ο Αλφόνσος πήρε το όνομα του πάππου του Αλφόνσου Ζ΄ του Λεόν που μοίρασε το βασίλειο στους γιους του, η διανομή αυτή έφερε πολλές εμφύλιες διαμάχες στην οικογένεια μέχρι την ένωση ξανά του βασιλείου με τον εγγονό του Αλφόνσου Η΄, Φερδινάδο Γ΄. Σε ηλικία μόλις τριών ετών διαδέχθηκε τον πατέρα του στον θρόνο, έμεινε γνωστός στην ιστορία για την πτώση του Χαλιφάτου των Αλμοάδων στην Ιβηρική. Στην πρώτη μάχη ηττήθηκε από τους Αλμοάδες στο Αλάρκος (1195), στην συνέχεια δημιουργώντας έναν μεγάλο συνασπισμό με χριστιανούς πρίγκιπες κατάφερε να τους συντρίψει στην μάχη του Λας Νάβας δε Τολόσα (1212) προκαλώντας την πτώση των μουσουλμάνων στην Ιβηρική.
Παιδική ηλικία
Στην παιδική του ηλικία ο Αλφόνσος έπεσε θύμα αντιμαχόμενων φατριών, στην Καστίλη ξέσπασαν σκληρές συγκρούσεις ανάμεσα στις ευγενείς οικογένειες που διεκδικούσαν την αντιβασιλεία. Ο ίδιος σώθηκε από τα χέρια τους χάρη σε έναν υπηρέτη που τον μετέφερε με το άλογο του στο ισχυρό οχυρό του Σαν Εστεμπάν ντε Γκορμάζ. Οι αντιμαχόμενες ομάδες ήταν οι οικογένειες των Λάρα, Κάστρο και ο θείος του Φερδινάνδος Β΄ του Λεόν, ο μικρός Αλφόνσος μπήκε στην συνέχεια στην συνοδεία του Γκαρσία Γκάρσες ντε Αζά ο οποίος τον υποστήριζε (1159). Τον Μάρτιο του 1160 οι οικογένειες των Κάστρο και Λάρα συγκρούστηκαν στην μάχη του Λομπρεγκάλ, οι Κάστρο ήταν οι νικητές αλλά η αντιβασιλεία πέρασε στον Μανρίκε Πέρεζ ντε Λάρα. Όταν έφτασε σε ηλικία 15 ετών ήταν ικανός να διεκδικήσει τον θρόνο του, κατέλαβε την ίδια χρονιά την πρωτεύουσα Τολέδο από την οικογένεια των Λάρας. Την περίοδο που ήταν ανήλικος ο θείος του Σάντσο ΣΤ΄ της Ναβάρρας εκμεταλλεύτηκε την ευκαιρία να κυριεύσει πολλά εδάφη στα σύνορα όπως η Λα Ριόχα. Ο Αλφόνσος έστειλε απεσταλμένους στο Μπορντώ στην αυλή των βασιλέων Ερρίκου Β΄ της Αγγλίας και Ελεονώρας της Ακουιτανίας για να τους ζητήσει το χέρι της κόρης τους Ελεονώρας (1170). Η Ελεονώρα ήταν μόλις 9 ετών αλλά λόγω των ταραχών που ξέσπασαν στην συνέχεια με την δολοφονία του Θωμά Μπέκετ ο γάμος καθυστέρησε, τελικά πραγματοποιήθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου 1177 στο Μπόργκος. Με τον γάμο αυτό ο Αλφόνσος απέκτησε τον ισχυρότερο σύμμαχο προκειμένου να διεκδικήσει τα εδάφη που είχε καταπατήσει ο θείος του, ζήτησε από τον ίδιο τον πεθερό του να γίνει διαιτητής για να λύσει τις διαφορές του (1176), δέχτηκε πίσω τα εδάφη του πληρώνοντας χρηματική αποζημίωση.
Συγκρούσεις με τον εξάδελφό του Αλφόνσο Θ΄ τού Λεόν
Ο Αλφόνσος συμφώνησε με τον Φρειδερίκο Α΄ των Χοενστάουφεν της Γερμανίας να παντρέψει την μεγαλύτερη κόρη του Βερεγγάρια της Καστίλης με τον γιο του βασιλιά της Γερμανίας, τον Κορράδο. Η Συνθήκη του Σέλιγκανσταντ όριζε, ότι σε περίπτωση που πέθαιναν οι γιοί του Αλφόνσου, διάδοχός του στον θρόνο θα ήταν η Βερεγγάρια ως βασίλισσα και ο Κορράδος θα ήταν βασιλικός σύζυγος· ο γάμος όμως αργότερα ακυρώθηκε. Τον Ιούλιο 1188 ο Αλφόνσος κάλεσε στην Αυλή του τούς ευγενείς να επικυρώσουν την συνθήκη· εκεί έστεψε ιππότες τον Κορράδο και τον μικρότερο εξάδελφό του Αλφόνσο Θ΄ του Λεόν, οι οποίοι θα γίνουν και οι δυο σύζυγοι της Βερεγγαρίας. Ο Αλφόνσος Θ΄ του Λεόν είχε καταφύγει στον εξάδελφό του Αλφόνσο της Καστίλης, για να τού ζητήσει να τον αναγνωρίσει σαν βασιλιά του Λεόν. Ο Αλφόνσος Η΄ της Καστίλης το δέχτηκε, με τον όρο να αναγνωρίσει τον ίδιο σαν επικυρίαρχό του, και ο Αλφόνσος Θ΄ του Λεόν το δέχτηκε.
Εκδίωξη των μουσουλμάνων από την Ιβηρική
thumb|right|250px|Ο αρραβώνας του Αλφόνσου Η΄ της Καστίλης με την Ελεονώρα Πλανταγενέτη - μικρογραφία (1300) Παραχώρησε την Ουκλές στο Τάγμα του Σαντιάγκο, έγινε στην συνέχεια η κύρια έδρα του προκειμένου να ξεκινήσει νέα εκστρατεία για την ανακατάληψη της Κουένκα (1177). Οι στρατιωτικές επιχειρήσεις ολοκληρώθηκαν με την κατάληψη της Κουένκα την ημέρα της εορτής του Αγίου Ματθαίου, εορτάστηκε με λαμπρά πανηγύρια από τους κατοίκους της πόλης. Ο Αλφόνσος ανέλαβε την πρωτοβουλία να συμμαχήσει με όλα τα χριστιανικά βασίλεια της Ιβηρικής (Ναβάρρα, Λεόν, Αραγωνία και Πορτογαλία) με στόχο την Ανακατάληψη της χερσονήσου από τους μουσουλμάνους Αλμοάδες. Η Συνθήκη του Κασόλα (1179) όρισε τις περιοχές επέκτασης κάθε βασιλείου, ίδρυσε την Πλασένθια στην περιοχή Κάθερες την οποία χρησιμοποίησε σαν βάση για τις επιχειρήσεις του. Στην πρώτη μάχη ηττήθηκε από τους Αλμοάδες (1195), ο χαλίφης Αμπού Γιακούμπ Γιουσούφ αλ-Μανσούρ κατέλαβε την Αλάρκος, την Καλατράβα και έφθασε ως τους λόφους έξω από το Τολέδο. Η κατάσταση αυτή διατηρήθηκε 17 χρόνια με τα σύνορα μεταξύ των μουσουλμάνων και της Καστίλης να βρίσκονται έξω από τους λόφους του Τολέδο. Ο πάπας Ιννοκέντιος Γ' ανήγγειλε Σταυροφορία όλων των χριστιανών με στόχο την ανακατάληψη της Ιβηρικής από τους Αλμοάδες (1212), στην εκστρατεία συμμετείχαν ο Αλφόνσος Η΄ της Καστίλης, ο Πέτρος Β΄ της Αραγωνίας, ο Σάντσο Ζ΄ της Ναβάρρας, Φράγκοι και ιπποτικά Τάγματα. Η εκστρατεία ολοκληρώθηκε με μεγάλη επιτυχία, οι Σταυροφόροι ανακατέλαβαν την Καλατράβα, την Αλάρκος και ήταν έτοιμοι για την τελική μάχη στις 16 Ιουλίου στην Λας Νάβας της Τολόζα κοντά στην Αγία Ελένη. Οι δυνάμεις του χαλίφη συνετρίβησαν, η Ιβηρική ελευθερώθηκε από τους μουσουλμάνους και έγινε εξολοκλήρου χριστιανική, ο Αλφόνσος Η' ονομάσθηκε ο νικητής της Λας Νάβας.
Πολιτισμός
Στην αυλή του Αλφόνσου αναπτύχθηκε ο Ισπανικός πολιτισμός, ο Αλφόνσος είναι ο ιδρυτής του πρώτου Πανεπιστημίου στην Ισπανία, του Σπουδαστηρίου της Παλένθια το οποίο σταμάτησε να λειτουργεί μετά τον θανάτου του.
Οικογένεια
Με τη σύζυγό του Ελεονώρα της Αγγλίας, δεύτερη κόρη τού Ερρίκου Β΄ της Αγγλίας απέκτησε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Καστιλιανός Οίκος της Ιβρέας Κατηγορία:Βασιλείς της Καστίλης
Σον Άσμορ
Ο Σον Ρόμπερτ Άσμορ (αγγλικά: Shawn Robert Ashmore, γεννηθείς 7 Οκτωβρίου 1979) είναι Καναδός ηθοποιός στην τηλεόραση και στις ταινίες, ίσως γνωστός για το ρόλο του Τζέικ στις τηλεοπτικές σειρές με τίτλο Animorphs και του Iceman στις σειρές ταινιών X-Men. Είναι ο δίδυμος αδερφός του ηθοποιού Ααρόν Άσμορ.
Πρώτα χρόνια
Ο Άσμορ γεννήθηκε στο Ρίτσμοντ, στην Βρετανική Κολομβία,, και είναι ο γιος της Λίντα, μιας νοικοκύρισσας, και του Ρικ Άσμορ, ενός μηχανικού παραγωγής. Μεγάλωσε στο Μπράμπτον, στο Οντάριο, όπου φοίτησε στο Turner Fenton Secondary School, και στο Earnscliffe Senior Public School. Ο δίδυμος αδερφός του, Ααρόν Άσμορ, είναι επίσης ηθοποιός. Ο Ααρόν και ο Σον έπαιξαν τα δίδυμα σε αρκετές ταινίες, αλλά έχουν επίσης συνεχίσει ρόλους ανεξάρτητα. Ο Άαρον είναι λίγο πιο ψηλός από τον Σον, σύμφωνα με τον Ααρόν, ο Σον συχνά παίρνει ρόλους του καλού παιδιού ενώ ο Ααρόν παίζει τον ρόλο του νταή.
Καριέρα
Ένας από τους κύριους ρόλους του Άσμορ ήταν ο Iceman στο X-Men και στις συνέχειες X2 και X-Men: Η Τελική Αναμέτρηση. Ενώ πολλοί από τους μικρούς χαρακτήρες του απεικονίστηκαν από διαφορετικούς ηθοποιούς, ο Άσμορ κρατήθηκε για όλες τις ταινίες μέχρι ο χαρακτήρας του να γίνει ουσιαστικός στην πρώτη ταινία, εκτός από την Shadowcat που είχε μικρό χρόνο τηλεόρασης το πρώτο και στο δεύτερο. Ο Άσμορ ανακεφαλαίωσε το ρόλο του Iceman στις σειρές κινουμένων σχεδίων The Super Hero Squad Show.