cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ξεναγόρας (γεωμέτρης)
Ο Ξεναγόρας, γιος του Ευμήλου, ήταν αρχαίος Έλληνας μαθηματικός, που ασχολήθηκε με τη γεωμετρία και έζησε σε έναν από τους τελευταίους προχριστιανικούς αιώνες. Αναφέρεται από τον Πλούταρχο ως ένας από τους πρώτους ανθρώπους που με επιστημονικό τρόπο (με γεωμετρικούς υπολογισμούς) μέτρησε τα ύψη βουνών. Πιο συγκεκριμένα, μνημονεύεται ότι ο Ξεναγόρας υπολόγισε το ύψος στο οποίο βρισκόταν το ιερό του θεού Απόλλωνος στο όρος Όλυμπος (σε μία από τις κορυφές του) ως λίγο περισσότερο από 10 στάδια, δηλαδή από περίπου 1.858 μέτρα. (Συγκριτικά, η υψηλότερη κορυφή του Ολύμπου έχει υψόμετρο 2.917,7 μέτρα.) Από την άλλη, υπάρχουν κάποιες αρχαίες αναφορές σε ένα (χαμένο σήμερα) βιβλίο που είχε τίτλο Ορέων μέτρησις και αποδιδόταν σε κάποιον «Ξενοφώντα», τον οποίο ορισμένοι μελετητές ταυτίζουν με τον Ξεναγόρα, με τους αρχαίους να έχουν συγκρατήσει λανθασμένα το όνομα του συγγραφέως.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες μαθηματικοί Κατηγορία:Γεωμέτρες
Φρομαντάλ
Το Φρομαντάλ (γαλλ. Fromental, οξιτ. Fromentau) είναι γαλλική κοινότητα στον Νομό Ωτ-Βιέν της Νέας Ακουιτανίας. Ο πληθυσμός της κοινότητας ήταν 517 κάτοικοι το 2019. Οι κάτοικοι του Φρομαντάλ αποκαλούνται «Φρομαντώ» (Fromentaux).
Γεωγραφία
Το μικρό ποτάμι Σεμ διαρρέει το βόρειο μέρος της κοινότητας και αποτελεί μέρος των βόρειων και δυτικών συνόρων της. Το έδαφος της κοινότητας βρίσκεται σε υψόμετρο 279 μέχρι 430 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, από την οποία (Ατλαντικός Ωκεανός) απέχει 189 χιλιόμετρα σε ευθεία γραμμή.
Παραπομπές
Φρομανταλ
Κάπυς της Δαρδανίας
Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία και στην Ρωμαϊκή μυθολογία ο Κάπυς ήταν μυθικός βασιλιάς της Δαρδανίας· αναφέρεται στην Ιλιάδα και την Αινειάδα. Ο Κάπυς ήταν γιος του Ασσάρακου και της Ιερομνήμης, μιας από τις Ναϊάδες κόρες του Σιμόεντα και της Κλυτοδώρας.
Διαδέχθηκε τον πατέρα του στο βασίλειο της Δαρδανίας και νυμφεύτηκε την Ιερομνήμη ή την εξαδέλφη του Θεμίστη, την κόρη του ιδρυτή της Τροίας Ίλου. Οι γιοι τους ήταν ο Αγχίσης και ο Ακοίτης: τον πρώτο ερωτεύτηκε η θεά Αφροδίτη και γέννησε μαζί του τον διάσημο Αινεία, ενώ ο δεύτερος ήταν ο πατέρας του Λαοκόωντα. Σε άλλες εκδοχές του μύθου ο Κάπυς ήταν αδελφός του Γανυμήδη και η μητέρα του Ιερομνήνη καταγράφεται ως σύζυγος. Σε άλλες εκδοχές ο Κάπυς ήταν ιδρυτής της πόλης Καπύης στην κεντρική Ιταλία.
Ελισάβετ Αλεξέγιεβνα (Λουίζα του Μπάντεν)
μικρογραφία|293x293εσ|Η Ελισάβετ το 1813. μικρογραφία|325x325εσ|Πορτραίτο της Ελισάβετ. Η Λουίζα (γερμ.: Luise von Baden, 13/24 Ιανουαρίου 1779 – 4/16 Μαΐου 1826), μετέπειτα Ελισάβετ Αλεξέγιεβνα (ρωσ.: Елизавета Алексеевна), του Οίκου του Τσέρινγκεν ήταν κόρη του Διαδόχου Πρίγκηπα της Βάδης και σύζυγος του Αλεξάνδρου Α΄ της Ρωσίας.
Πρώτα χρόνια
Η Λουίζα Μαρία Αυγούστα γεννήθηκε στις 24 Ιανουαρίου 1779 στην Καρλσρούη ως τρίτη κόρη και τρίτο παιδί του Καρόλου Λουδοβίκου της Βάδης και της Αμαλίας, κόρης του Λουδοβίκου Η΄ της Έσσης-Ντάρμαστατ. Μεγάλωσε στην Αυλή του παππού της στην Καρλσρούη, σε ένα κλειστό οικογενειακό περιβάλλον και παρέμεινε πολύ στενά συνδεδεμένη με τη μητέρα της, με την οποία διατήρησε στενή αλληλογραφία ως το τέλος της ζωής της. Επειδή ο παππούς της, Κάρολος Φρειδερίκος της Βάδης, δεν ήταν πλούσιος, η οικογένειά της ζούσε μέτρια για τα βασιλικά πρότυπα. Έμαθε να μιλά γερμανικά και γαλλικά, καθώς επίσης γνώριζε την γαλλική κουλτούρα, που ήταν πρότυπο εκείνη την εποχή.
Γάμος
Η Αικατερίνη Β΄ της Ρωσίας έψαχνε κατάλληλες νύφες για τους δύο μεγαλύτερους εγγονούς της, Αλέξανδρο και Κωνσταντίνο. Έτσι στράφηκε στις πριγκίπισσες της Βάδης. Η Λουίζα ήταν τότε 13 ετών και η αδελφή της Φρειδερίκη 11 ετών. Πήγαν στη Ρωσία το φθινόπωρο του 1792.
μικρογραφία|397x397εσ|Η Ελισάβετ το 1795.
Η Αυτοκράτειρα Αικατερίνη ενθουσιάστηκε από τη Λουίζα, βρίσκοντάς τη μοντέλο ομορφιάς, γοητείας και εντιμότητας. Ο μέλλων σύζυγός της, ο 14 χρόνος Αλέξανδρος ήταν υψηλός και όμορφος, αλλά ντροπαλός και η ίδια πολύ νέα και άπειρη. Όμως παρόλα αυτά σύντομα ο καθένας τους άρχισε να τρέφει ερωτικά συναισθήματα. H Λουίζα έμαθε να μιλά τη ρωσική γλώσσα και μεταστράφηκε την Ορθοδοξία με ένα νέο όνομα: Ελισάβετ Αλεξέγιεβνα Ρομανόβα. Η αδελφή της επέστρεψε πίσω στη Βάδη αφήνοντάς τη μόνη στη Ρωσία.
Στις 28 Μαρτίου του 1793 τελέστηκε ο γάμος της. Γι' αυτό τον γάμο η Αικατερίνη έγραψε "Ήταν ένας γάμος μεταξύ ψυχής και έρωτα" στον Σαρλ Ζοζέφ Λαμοράλ, Πρίγκηπα ντε Λιν. Η Ελισάβετ και ο Αλέξανδρος απέκτησαν δύο κόρες, των οποίων η πατρότητα αμφισβητείται:
Η ζωή της Ελισάβετ ως Μεγάλης Δούκισσας ήταν αρκετά δύσκολη. Στην Αυλή συνάντησε τις έντονες ερωτικές ίντριγκες που άκμαζαν γύρω της, σε μια Αυλή όπου η μοιχεία ήταν μια αποδεκτή μορφή διασκέδασης. Ο εραστής της Αικατερίνης, Πλάτον Ζουμπόφ, προσπάθησε να την αποπλανήσει. Η χαρά στη μοναξιά της κατά τα πρώτα χρόνια του γάμου της ήταν ο σύζυγός της και μια στενή της φίλη, η Κόμισσα Γκολόβινα.
Αυτοκράτειρα
Στις 24 Μαρτίου του 1801 απεβίωσε το μόνο (νόμιμο) τέκνο της Αικατερίνης Β΄, Παύλος. Η Ελισάβετ, με τον θάνατο αυτόν του πεθερού της, έγινε αυτοκράτειρα. Από τη θέση αυτή πήρε μέρος στη ζωή της Αυλής, αλλά η πρώτη γυναίκα στην Αυτοκρατορία ήταν η πεθερά της, Μαρία Φιόντοροβνα, που σε όλες τις δημόσιες εκδηλώσεις ήταν στο πλευρό του Αλεξάνδρου Α΄ και η Ελισάβετ πίσω μόνη της. Η Ελισάβετ ήταν πολύ πράος και ήρεμος άνθρωπος για να κρατάει το χέρι σε έναν ανήσυχο, ψυχρό και βασανισμένο άνθρωπο, όπως ήταν ο σύζυγός της. Το 1803 ο Αλέξανδρος ξεκίνησε μία ερωτική σχέση με την πριγκίπισσα Μάρια Ναρύσκινα, που κράτησε 13 χρόνια. Η Μάρια Ναρύσκινα έκανε μία ανεπιτυχή προσπάθεια να χωρίσει ο Τσάρος την Ελισάβετ.
Η ίδια η Ελισάβετ άρχισε να ερωτοτροπεί, αρχικά με τον Πολωνό κόμη Άνταμ Τσαρτορύσκι, προσωπικό φίλο του Αλεξάνδρου, μία σχέση που κράτησε 3 χρόνια καθώς εκείνος εστάλη σε διπλωματική αποστολή. Όταν τελείωσε η σχέση τους, ξεκίνησε μία νέα σχέση με τον όμορφο Αλεξέι Οκότνικοφ, ο οποίος ήταν διοικητής του προσωπικού αλλά αποσύρθηκε λόγω της κακής του υγείας. Η σχέση αυτή βρήκε τραγικό τέλος με το θάνατο του Οκότνικοφ το 1807 τον οποίο λέγεται ότι διέταξε ο Τσάρος ή ο αδελφός του, ο Μέγας Δούκας Κωνσταντίνος. Η αλληλογραφία της μαζί του καθώς και μερικά ημερολόγιά της καταστράφηκαν από τον άλλο αδελφό του συζύγου της, τον Νικόλαο. Επίσης πολλές φήμες υποστήριζαν ότι η δεύτερη κόρη της ήταν παιδί του Οκότνικοφ. Μετά τον θάνατο του Αλεξέι αισθάνθηκε εγκαταλελειμμένη και έδωσε όλη την αγάπη στο κοριτσάκι της, την Ελισάβετ, που όμως πέθανε σε ηλικία 18 μηνών από λοίμωξη. Αυτό ήταν το μεγαλύτερο πλήγμα στην ζωή της. Ο γάμος της απέτυχε επίσης να φέρει την εκπλήρωσή της. Αν και η ίδια αγαπούσε τον άντρα της και τον ενθάρρυνε σε πολλές προσωπικές και πολιτικές κρίσεις, ο Αλέξανδρος την παραμέλησε. Η σχέση τους ήταν αρμονική, αλλά συναισθηματικά απομακρυσμένη, με καθέναν να έχει ερωτικές σχέσεις έξω από το γάμο τους.
Ως αυτοκράτειρα, η Ελισάβετ Αλεξέγιεβνα έλαβε μέρος στη ζωή της Αυλής και στα καθήκοντα εκπροσώπησης, αλλά ο ρόλος τής πρώτης κυρίας στην αυτοκρατορία ήταν αποκλειστικά για τη πεθερά της Μαρία Φιόντοροβνα, η οποία διαδραμάτισε πιο εξέχουσα θέση από τη νέα αυτοκράτειρα. Για σχεδόν δύο δεκαετίες, ο Αλέξανδρος και η Ελισάβετ έζησαν αρμονικά, αλλά διήγαν ξεχωριστές ζωές, καθώς και οι δύο είχαν σχέσεις. Δεν ήταν ούτε δημοφιλής στη Ρωσία, ούτε πολύ αγαπημένη στις σχέσεις της με τους Ρομανώφ.
Δυστυχώς, κατείχε μια ντροπαλή, που αναζητούσε να αποσύρεται προσωπικότητα, η οποία απέτυχε να την κάνει αγαπητή στη ρωσική Αυλή ή στους συγγενείς του συζύγου της. Προτίμησε την απλότητα και τη μοναξιά από τη λαμπρότητα και τις τελετές της ζωής στην Αυλή. Κατά τη διάρκεια των ναπολεόντειων πολέμων, η Ελισάβετ ήταν ένας αξιόπιστος υποστηρικτής των πολιτικών τού συζύγου της, όπως και σε άλλες προσωπικές και πολιτικές κρίσεις. Η Ελισάβετ είχε μία μαλακή, μελωδική φωνή και ένα όμορφο οβάλ πρόσωπο με ευαίσθητα χαρακτηριστικά, ελληνικό προφίλ, γαλάζια μάτια σε σχήμα αμυγδάλου και κυματιστά ξανθά μαλλιά, τα οποία συνήθως έπεφταν στους ώμους της. Με κομψή σιλουέτα, βασιλική συμπεριφορά και ένα όμορφο αγγελικό πρόσωπο, θεωρήθηκε από τους συγχρόνους της ως μία από τις πιο όμορφες γυναίκες στην Ευρώπη και ίσως το πιο όμορφο τέκνο εκείνης της εποχής. Γοητευτική, γενναιόδωρη και πνευματική, η Ελισάβετ αγαπούσε τη λογοτεχνία και τις τέχνες. Πήρε μαθήματα μουσικής από τον Λούντβιχ Βίλεμ Τέππερ ντε Φέργκιουσον.
Η Ελισάβετ δεν διαδραμάτισε σημαντικό πολιτικό ρόλο, αλλά κατά τους Ναπολεόντειους πολέμους, υπήρξε αξιόπιστος υποστηρικτής των πολιτικών τού συζύγου της. Ακολούθησε τον σύζυγό της στο Συνέδριο της Βιέννης το 1814 όπου επανασυνδέθηκε με τον παλαιό εραστή της, τον Άνταμ Τσαρτορύσκι. Ήταν ακόμη ερωτευμένος μαζί της και συγχώρησε την προηγούμενη απιστία της με τον Οκότνικοφ. Μετά από πολλά χρόνια ζωής, στις αρχές της δεκαετίας του 1820, η Ελισάβετ και ο Αλέξανδρος συμφιλιώθηκαν. Μέχρι το 1824, ήταν και πάλι το ευτυχισμένο ζευγάρι της νεότητάς τους.
Θάνατος
Καθώς η εύθραυστη υγεία του αυτοκρατορικού ζεύγους επιδεινωνόταν, τον Οκτώβριο του 1825 μετακόμισαν στο Ταγκανρόγκ όπου ο αυτοκράτορας Αλέξανδρος πέθανε την 1η Δεκεμβρίου 1825 από τύφο σε ηλικία μόλις 47 ετών. Η αυτοκράτειρα Ελισάβετ δεν άντεξε την απώλειά του ούτε ένα χρόνο και πέθανε από καρδιακή ανεπάρκεια στις 16 Μαΐου 1826, πέντε μήνες μετά τον θάνατο του συζύγου της, σε ηλικία 47 ετών, στο Μπελυόβ κατά τη διάρκεια της επιστροφής της στην πρωτεύουσα. Ο αδελφός του Αλεξάνδρου, ο διάδοχος Κωνσταντίνος είχε νυμφευτεί το 1820 μοργανατικά, έτσι αποκλειόταν της διαδοχής. Αυτοκράτορας έγινε ο επόμενος αδελφός, Νικόλαος.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Μεγάλο Δούκα Αλέξανδρο της Ρωσίας (μετέπειτα Αλέξανδρο Α΄) και απέκτησαν δύο κόρες:
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς Κατηγορία:Οίκος του Τσέρινγκεν Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γερμανίας Κατηγορία:Πριγκίπισσες του Μπάντεν Κατηγορία:Οίκος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ Κατηγορία:Αυτοκράτειρες της Ρωσίας Κατηγορία:Μεγάλες Δούκισσες της Ρωσίας Κατηγορία:Δούκισσες του Χόλσταϊν-Γκόττορπ
Διακόπια Αιτωλοακαρνανίας
Τα Διακόπια ή Διακόπι είναι ορεινός οικισμός του Πατιοπούλου στην Περιφερειακή Ενότητα Αιτωλοακαρνανίας, το οποίο βρίσκεται στα βόρεια όρια με την περιφερειακή Ενότητα Άρτας, στις βορειοανατολικές πλαγιές του Μακρυνόρους, σε απόσταση 54 χλμ. Β.-ΒΑ. της Αμφιλοχίας (μέσω Θύαμος) και 36 χλμ. Α.-ΝΑ. από την Άρτα. Επίσημα αναφέρεται για πρώτη φορά το 2011 να καταγράφονται στο δήμο Αμφιλοχίας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τον Θύαμο, τα Πετσάλια, το Πατιόπουλο και τη Φράγκου αποτελούν την Τοπική Κοινότητα Πατιοπούλου που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Ινάχου του Δήμου Αμφιλοχίας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 31 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Αμφιλοχίας
Σέλμα Ριζά
Η Σέλμα Ριζά (τουρκικά: Selma Rıza, 5 Φεβρουαρίου 1872 – 5 Οκτωβρίου 1931) ήταν η πρώτη Τουρκάλα γυναίκα δημοσιογράφος. Ήταν επίσης ένας από τους πρώτους συγγραφείς μυθιστορημάτων της Τουρκίας. Μετά τον θάνατό της, οι συγγενείς της πρόσθεσαν το επώνυμο Φερατσελί (τουρκικά: Feraceli), και ως εκ τούτου μερικές φορές είναι επίσης γνωστή ως Σέλμα Ριζά Φερατσελί.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 5 Φεβρουαρίου 1872. Ο πατέρας της ήταν ο Αλί Ριζά, διπλωμάτης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στην Αυστροουγγαρία, και η μητέρα της ήταν η Νάιλε που ήταν μια Αυστριακή προσήλυτη.
Πέθανε στις 5 Οκτωβρίου 1931, σε ηλικία 59 ετών.
Το 1892, όταν ήταν μόνο είκοσι, έγραψε ένα αδημοσίευτο μυθιστόρημα με τίτλο Ουχουβέτ («Φιλία»). Δημοσιεύθηκε το 1999, πολύ μετά τον θάνατό της, από το Υπουργείο Πολιτισμού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τούρκοι δημοσιογράφοι Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου του Παρισιού
Πλούταρχος Εγκολφόπουλος
Ο Πλούταρχος Εγκολφόπουλος ήταν Έλληνας πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Καταγόταν από τον Μώλο Φθιώτιδας. Υπήρξε ιδιοκτήτης σημαντικών εκτάσεων στην περιοχή της Λαμίας και του Μώλου. Εξελέγη βουλευτής Λοκρίδος στη θέση του αποβιώσαντος Γκίκα Μάστορη, ο οποίος είχε εκλεγεί βουλευτής στις εκλογές του 1905.
Ήταν παντρεμένος με την Αμαλία Περιβολιώτη, αδελφή του Κωνσταντίνου Περιβολιώτη και κόρη του δημάρχου Μώλου, Νικολάου Περιβολιώτη, και είχαν αποκτήσει παιδιά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Λοκρίδας
Μπάντι Ριτς
Ο Μπέρναρντ "Μπάντι" Ριτς (Bernard "Buddy" Rich, 30 Σεπτεμβρίου 1917 - 2 Απριλίου 1987) ήταν Αμερικάνος ντράμερ της τζαζ μουσικής, γνωστός ως ο καλύτερος ντράμερ στον κόσμο κατά την διάρκεια της καριέρας του. Υπήρξε ηγέτης των Buddy Rich Big Band και συνεργάστηκε με δεκάδες καλλιτέχνες μέχρι το 1987, όταν πέθανε από καρδιακή προσβολή.
Βιογραφία
Ο Μπάντι Ριτς γεννήθηκε το 1917 στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης και έδειξε το ταλέντο του στα τύμπανα από την βρεφική του ηλικία, με τους γονείς του να τον συμπεριλαμβάνουν στην παράσταση της βοντβίλ στην οποία συμμετείχαν, απ' όταν ήταν 18 μηνών. Του δόθηκε το παρωνύμιο "Baby Traps, the Drum Wonder" και εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο Μπρόντγουεϊ στα τέσσερα του χρόνια, ενώ περιόδευσε στην Αυστραλία δύο χρόνια αργότερα. Εκείνη την περίοδο, ήταν το πιο ακριβοπληρωμένο παιδί παγκοσμίως, μετά τον ηθοποιό Τζάκι Κούγκαν, κερδίζοντας περίπου 1.000 δολάρια ανά εβδομάδα. Στα έντεκα του χρόνια, ηγούνταν του δικού του συγκροτήματος, παρά το γεγονός ότι δεν έλαβε ποτέ μουσική εκπαίδευση.
Το 1937, ξεκίνησε την συνεργασία του με τον Τζο Μαρσάλα, πριν συνεχίσει με τον Άρτι Σο και τον Τόμι Ντόρσεϊ. Κατά την διάρκεια του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου κατατάχθηκε στους πεζοναύτες και επέστρεψε στην μουσική μετά το τέλος του πολέμου.
Το 1954, έπαιζε με τους Harry James Orchestra, κερδίζοντας 1.500 δολάρια ανά εβδομάδα. Καθ' όλη την δεκαετία του '50, δούλεψε με μεγάλο αριθμό μουσικών για την δισκογραφική εταιρεία "Verve", με σπουδαιότερες συνεργασίες αυτές με τον Τσάρλι Πάρκερ, τον Λες Μπράουν, τον Τσάρλι Βεντούρα και τον Χάρι Τζέιμς.
Το 1959, υπέφερε μία καρδιακή προσβολή, αλλά συνέχισε να παίζει, αν και το 1968 δήλωσε πτώχευση, αφού κατηγορήθηκε για φοροδιαφυγή. Συνεργάστηκε με ονόματα όπως η Έλλα Φιτζέραλντ και ο Λούις Άρμστρονγκ, όπως και ο Ινδός ντράμερ Ούσταντ Άλλα Ράκα στον δίσκο "Rich à la Rakha".
Το 1966, σχημάτισε μία ακόμη μεγάλη μπάντα με την οποία παρέμεινε ως το τέλος της ζωής του. Την επόμενη χρονιά, επιλέχθηκε από τον Τζάκι Γκλίσον για να τον συνοδεύει στο τηλεοπτικό του πρόγραμμα, ενώ το φθινόπωρο του ίδιου έτους περιόδευσε με τον Φρανκ Σινάτρα. Επίσης, έκανε συχνές γκεστ εμφανίσεις στις εκπομπές του Μάικ Ντάγκλας και του Μερβ Γκρίφιν. Μία από τις γνωστότερες παρουσίες του στην τηλεόραση, ήταν σε ένα επεισόδιο του The Muppet Show, όπου αντιμετώπισε σε μία μάχη τον "The Animal".
Δισκογραφία
{|width="100%" align="center"|
Πηγές
Κατηγορία:Ντράμερς Κατηγορία:Αμερικανοί μουσικοί Κατηγορία:Τζαζ μουσικοί
Βρύσων ο Ηρακλειώτης
Ο Βρύσων ο Ηρακλειώτης (ή ο Ηρακλεώτης, γεν. Βρύσωνος) ήταν αρχαίος Έλληνας μαθηματικός και σοφιστής, που άκμασε κατά τα τέλη του 5ου αιώνα π.Χ., στην Αθήνα του λεγόμενου «Χρυσού Αιώνα». Ο Βρύσων, όπως και ο σύγχρονός του Αντιφών ο Σοφιστής, μελέτησαν πολύ το περίφημο πρόβλημα του τετραγωνισμού του κύκλου και τον σχετιζόμενο με αυτό υπολογισμό της τιμής της σταθεράς π.
Βίος και έργο
Λίγα είναι γνωστά σχετικώς με τη ζωή του Βρύσωνος. Καταγόταν από την Ηράκλεια του Πόντου και ίσως υπήρξε μαθητής του Σωκράτη. Αναφέρεται στη 13η επιστολή του Πλάτωνα και ο Θεόπομπος ο Χίος φθάνει να ισχυρισθεί στο έργο του κατά του Πλάτωνα ότι ο μέγας φιλόσοφος οικειοποιήθηκε πολλές ιδέες για τους διαλόγους του από τον Βρύσωνα. Ο Βρύσων είναι γνωστός κυρίως από τον Αριστοτέλη, ο οποίος επικρίνει τη μέθοδό του για τον τετραγωνισμό του κύκλου. Επίσης ο Αριστοτέλης είχε αναστατωθεί από τον ισχυρισμό του Βρύσωνος ότι δεν υπάρχει χυδαία γλώσσα. Ο Διογένης ο Λαέρτιος και το Λεξικό της Σούδας αναφέρονται αρκετές φορές στον Βρύσωνα ως δάσκαλο διάφορων φιλοσόφων, αλλά επειδή κάποιοι από τους φιλοσόφους αυτούς έζησαν στα τέλη του επόμενου (4ου) αιώνα π.Χ., είναι πιθανό ότι ο Βρύσων ο Ηρακλειώτης συγχέεται με τον Βρύσωνα τον Αχαιό, ο οποίος μάλλον έζησε εκείνη περίπου την εποχή.
Το π και ο τετραγωνισμός του κύκλου
Ο Βρύσων, από κοινού με τον σύγχρονό του Αντιφώντα, προσπάθησαν πολύ να λύσουν το πρόβλημα του τετραγωνισμού του κύκλου. Υπήρξαν οι πρώτοι μαθηματικοί που, αφού ενέγραψαν ένα πολύγωνο μέσα σε κύκλο, υπελόγισαν το εμβαδόν του πολυγώνου, διπλασίασαν τον αριθμό των πλευρών του και επανέλαβαν τη διαδικασία πολλές φορές, αποκτώντας έτσι μια καλή προσέγγιση κατώτερου ορίου για το εμβαδόν του κύκλου. «...αργά ή γρήγορα (υπέθεσαν), θα έχουμε τόσες πολλές πλευρές, που το πολύγωνο θα γίνει κύκλος.» Αργότερα ο Βρύσων προχώρησε στη δεύτερη επαναστατική κίνηση: υπελόγισε τα εμβαδά δύο πολυγώνων, ενός εγγεγραμμένου και ενός περιγεγραμμένου στον ίδιο κύκλο. Το εμβαδόν του κύκλου έπρεπε τότε να είναι μεγαλύτερο από το εμβαδόν του πρώτου και και μικρότερο από το εμβαδόν του δεύτερου πολυγώνου. Αυτή ήταν ίσως η πρώτη φορά στην ιστορία που ένα αποτέλεσμα υπολογιζόταν (ή προσεγγιζόταν) βάσει ανώτατου και κατώτατου ορίου. Ταυτοχρόνως, με αυτή την εργασία, ο Βρύσων μπόρεσε να προσεγγίσει και την τιμή του π, θέτοντας άνω και κάτω όρια στην τιμή αυτή. Αλλά εξαιτίας των πολύπλοκων για την εποχή υπολογισμών που απαιτούσε η μέθοδος αυτή, φαίνεται ότι η πρόοδος που σημειώθηκε δεν ικανοποίησε τον μαθηματικό από την Ηράκλεια. Ο Αριστοτέλης επέκρινε τη μέθοδο.
Ωστόσο η μέθοδος αυτή εμπεριείχε έναν γόνιμο σπόρο: δύο αιώνες αργότερα ο Αρχιμήδης τη χρησιμοποίησε με τη μορφή της μεθόδου της εξαντλήσεως, προκειμένου να υπολογίσει αρχικώς την περιφέρεια αντί του εμβαδού. Γενικεύθηκε όμως παραγωγικότατα σε πολλά και διάφορα μαθηματικά προβλήματα, έως που εξελίχθηκε στα νεότερα χρόνια στον απειροστικό λογισμό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες μαθηματικοί Κατηγορία:Σοφιστές
Στον Π - Αφιέρωμα Στον Παύλο Σιδηρόπουλο
Ο δίσκος «Στον Π – Αφιέρωμα στον Παύλο Σιδηρόπουλο» κυκλοφόρησε τον Δεκέμβριο του 2000 από τη δισκογραφική εταιρεία "Μεσόγειο", ακριβώς 10 χρόνια μετά τον θάνατο του Παύλου Σιδηρόπουλου, ενός από τους σημαντικούς εκφραστές της ελληνικής ροκ σκηνής.
Είναι ένας δίσκος–συλλογή που περιέχει 10 τραγούδια του Σιδηρόπουλου, διασκευασμένα και ερμηνευμένα από ισάριθμα ελληνικά ροκ συγκροτήματα ή Έλληνες τραγουδιστές.
Στο Ένθετο του CD
ΤΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ
Στην τελευταία σελίδα, παρατίθενται τα λόγια του Παύλου Σιδηρόπουλου: «…γιατί εγώ δεν είμαι ροκεντρολίστας από γεννησιμιού μου. Είχα ευτυχισμένα παιδικά χρόνια. Αλλά το διάλεξα σαν τρόπο ζωής. Και ό,τι τράβηξα μετά το τράβηξα επειδή το ΄θελα, όχι επειδή οδηγήθηκα προς τα κει.»
ΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΩΝ ΜΟΥΣΙΚΩΝ
Υπάρχουν επίσης κείμενα, γραμμένα από τους μουσικούς που πραγματοποίησαν την εκτέλεση ή και διασκευή κάθε τραγουδιού αντίστοιχα, τα οποία παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνική δισκογραφία Κατηγορία:Ελληνικό ροκ Κατηγορία:Άλμπουμ του 2000 Κατηγορία:Πυξ Λαξ
Γεώργιος Προβελέγγιος
Ο Γεώργιος Προβελέγγιος ήταν Έλληνας πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Σίφνο και ήταν γιος του Ιωάννη Προβελέγγιου και της Αικατερίνης Χρυσόγελου, κόρης του Νικολάου Χρυσόγελου. Αδέλφια του ήταν οι Αριστομένης Προβελέγγιος, Χαρίλαος Προβελέγγιος, Κυριακούλα Προβελέγγιου, σύζυγος Αθανασίου Κανακάρη - Ρούφου, και Ιουλία Προβελέγγιου, σύζυγος Κωνσταντίνου Ισχόμαχου. Εξελέγη βουλευτής Μήλου στις εκλογές του 1872 και επανεξελέγη στις εκλογές του 1873, του 1875 και του 1879.
Ήταν παντρεμένος με τη Χρυσούλα Δημητρίου Μπότσαρη. Εγγονός του ήταν ο αρχιτέκτονας Αριστομένης Προβελέγγιος.
Γεώργιος Τάγαρις
Ο Γεώργιος Τάγαρις (άκμασε περί το 1346-1355) ήταν Ρωμαίος στρατηγός των μέσων του 14ου αι., που ανήλθε στο βαθμό του μεγάλου στρατοπεδάρχου.
Βιογραφία
Ο Οίκος των Τάγαρι αναφέρεται για πρώτη φορά στις πηγές τον 14ο αι. Ο πατέρας του Μανουήλ ήταν ο πρώτος από τον Οίκο, που διακρίθηκε: η γενναιότητά του και και ικανότητά του ως στρατηγού αναγνωρίστηκε από τον Ανδρόνικο Β΄ Παλαιολόγο Αυτοκράτορα των Ρωμαίων, που τον προώθησε στον βαθμό τού μεγάλου στρατοπεδάρχου και τού έδωσε ως δεύτερη σύζυγο την ανιψιά του Θεοδώρα Παλαιολογίνα Ασανίνα.
Δεν γνωρίζουμε αν ο Γεώργιος ήταν γιος της πρώτης συζύγου του Μανουήλ, της Μονομαχίνας Δούκαινας ή της Θεοδώρας. Ο Παύλος Παλαιολόγος Τάγαρις Λατίνος Πατριάρχης της Κωνσταντινούπολης (έζησε π. 1330-μετά το 1394, πατριάρχευσε 1379/80-1384) ήταν γιος ή αδελφός του ή είχε άλλη συγγένεια με τον Γεώργιο.
Ο Γεώργιος εμφανίζεται για πρώτη φορά το 1346 κατά τον δεύτερο εμφύλιο των ετών 1341-47. Ήταν ήδη μέγας στρατοπεδάρχης, όπως και ο πατέρας του πριν από αυτόν. Ο Ιωάννης ΣΤ΄ Καντακουζηνός είχε συμμαχήσει με τον Ορχάν μπέη της Βιθυνίας, έτσι η αντιβασίλισσα Άννα της Σαβοΐας εμπιστεύτηκε τον Γεώργιο και τον έστειλε σε αποστολή να συμμαχήσει με τον Σαρουκχάν μπέη της Μαγνησίας. Ο Σαρουκχάν -που γνώριζε τον πατέρα του Γεωργίου, από τότε που ο Μανουήλ ήταν κυβερνήτης της Φιλαδέλφειας- δέχθηκε με χαρά το αίτημα.
Η επόμενη αναφορά των πηγών στον Γεώργιο είναι το 1356· ήταν ένας από τους αποδέκτες επιστολών τού πάπα Ιννοκεντίου ΣΤ΄, που τον παρακαλούσε για την υποστήριξή του στην Ένωση της Καθολικής με την Ορθόδοξη Εκκλησία.
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 14ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί Κατηγορία:Βυζαντινοί Στρατοπεδάρχες
Κατάλογος αστέρων του Βοώτη
Ο παρών κατάλογος αστέρων του Βοώτη παραθέτει τους σημαντικότερους αστέρες στον αστερισμό Βοώτη κατά φθίνουσα φωτεινότητα (φαινόμενο μέγεθος), μαζί με τους προσδιορισμούς και κωδικοποιήσεις των αστρονομικών καταλόγων που διαθέτουν και τα βασικά χαρακτηριστικά τους.
! Ονομασία ! Μπάγιερ ! Φλάμστηντ ! Γκουλντ ! Μεταβλητός αστέρας ! Ντρέιπερ ! Ίππαρχος ! Ορθή αναφορά ! Απόκλιση ! data-sort-type="number" | Φαινόμενο μέγεθος ! Απόλυτο μέγεθος ! Απόσταση έτη φωτός ! Φασματικός τύπος
Πηγές
* Β
Χορεύτρα Μεσσηνίας
Η Χορεύτρα είναι ημιορεινός οικισμός κοντά στον Αριστομένη και υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Μεσσήνης, του Νομού Μεσσηνίας.
Τοποθεσία
Η Χορεύτρα βρίσκεται στα βορειοδυτικά από την έδρα του δήμου, την Μεσσήνη, από την οποία απέχει 25,5 περίπου χιλιόμετρα. Έχει υψόμετρο 414 μέτρα και απέχει από τις ακτές του Κόλπου της Μεσσηνίας περίπου 20 χιλιόμετρα. Κοντά στην Χορεύτρα βρίσκονται, προς τα βορειοδυτικά της διαδοχικά η Πλατανόβρυση, η Κάτω Βούταινα και η Άνω Βούταινα σε απόσταση περίπου 3, 6 και 9 χιλιομέτρων, προς τα βορειοανατολικά της ο Κουτίφαρης σε απόσταση 1,5 περίπου χιλιομέτρου και προς τα νοτιοανατολικά της ο Αριστομένης σε απόσταση 1,5 περίπου χιλιομέτρου αντίστοιχα.
Ιστορία
Η περιοχή του χωριού, έχει ιστορία που ακολουθεί την ιστορία της Μεσσηνίας και της ευρύτερης περιοχής τόσο της Μεσσήνης στη σύγχρονη εποχή, όσο και της Πυλίας κατά την μυκηναϊκή εποχή. Η περιοχή του οικισμού, κατά την αρχαιότητα, ήταν τμήμα του βασιλείου του Νέστορα, της αρχαίας Πύλου. Στη νεότερη εποχή, κάποιοι από τους κατοίκους του χωριού προέρχονται από Αρκάδες κτηνοτρόφους, γνωστούς και ως οι «ανεβοκατεβάτες», ονομασία που αποδόθηκε παλαιότερα στους βοσκούς αυτούς, καθώς την Άνοιξη ανέβαιναν με τα κοπάδια τους στην Αρκαδία, ενώ τον Χειμώνα κατέβαιναν στα χειμαδιά της Μεσσηνίας. Το ίδιο το χωριό πάντως αναφέρεται για πρώτη φορά σε απογραφή, το 1907, με 67 μόνιμους κατοίκους, ενώ αναγνωρίσθηκε επίσημα ως οικισμός ένα χρόνο αργότερα, το 1908.
Κάτοικοι
Ο οικισμός, με βάση την απογραφή του 2011, έχει 63 μόνιμους κατοίκους, οι οποίοι απασχολούνται κυρίως σε διάφορες αγροτικές εργασίες.
Κτίρια - εκδηλώσεις
Εκτός από τα παραδοσιακά σπίτια, υπάρχουν και οι εκκλησίες του χωριού, ο Ιερός Ναός της Υπαπαντής του Σωτήρος Χριστού και το ξωκλήσι του Προφήτη Ηλία, οι οποίες υπάγονται στην Ιερά Μητρόπολη Μεσσηνίας. Επίσης διάφορες εκδηλώσεις, όπως το παραδοσιακό πανηγύρι του χωριού ανήμερα της εορτής του Αϊ-Λιός  (20 Ιουλίου) πραγματοποιεί, κατά διάφορα χρονικά διαστήματα, ο Πολιτιστικός Εξωραϊστικός Σύλλογος Αριστομενιτών - Χορευτραίων «Ο Αριστομένης».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Δήμος Μεσσήνης
Γιάαν Καπλίνσκι
Ο Γιάαν Καπλίνσκι (γεν. στις 22 Ιανουαρίου του 1941-8 Αυγούστου 2021 στο Τάρτου ) ήταν Εσθονός ποιητής, φιλόσοφος και κριτικός. Ο Καπλίνσκι είναι γνωστός για το ανεξάρτητο πνεύμα του, για την ενασχόλησή του με παγκόσμια προβλήματα και για την υποστήριξή του στην αριστερή / φιλελεύθερη σκέψη. Έχει επηρεαστεί από τις ανατολικές φιλοσοφικές σχολές (από τον ταοϊσμό και κυρίως από τον βουδισμό).
Ο Καπλίνσκι σπούδασε ρομανικές γλώσσες και γλωσσολογία στο Πανεπιστήμιο του Τάρτου, από όπου αποφοίτησε με πτυχίο γαλλικής φιλολογίας το 1964, και εργάστηκε ως μεταφραστής, επιμελητής εκδόσεων κοινωνιολόγος και οικολόγος στο Βοτανικό Κήπο του Τάλιν. Έχει προταθεί για το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας.
Έργο
Ο Γιάαν Καπλίνσκι έχει δημοσιεύσει πολλές συλλογές ποιημάτων, πεζά και δοκίμια. Έχει επίσης μεταφράσει κείμενα από τα γαλλικά, τα αγγλικά, τα ισπανικά, τα κινέζικα και τα σουηδικά (το έργο του Τούμας Τράνστρεμερ).
Το έργο του Καπλίνσκι έχει μεταφραστεί στα αγγλικά, τα φινλανδικά, τα γαλλικά, τα νορβηγικά, τα σουηδικά, τα ολλανδικά, τα ισλανδικά, τα ουγγρικά, τα ιαπωνικά, τα λετονικά, τα λιθουανικά, τα ρωσικά, τα εβραϊκά, τα βουλγαρικά και τα τσέχικα. Τα δοκίμιά του ασχολούνται με περιβαλλοντικά προβλήματα, με τη φιλοσοφία γλώσσας, με τα κλασικά κινεζικά ποιήματα, τη φιλοσοφία, τον βουδισμό και με τον εσθονικό εθνικισμό.
Ο Καπλίνσκι έχει επίσης συνθέσει ποιήματα στα αγγλικά και στα φινλανδικά. Στη δεκαετία του 2000 άρχισε να γράφει στα ρωσικά και η πρώτη του πρωτότυπη ρωσική συλλογή (αποτελούμενη από μερικά από τα ποιήματά του που μεταφράστηκαν από τα εσθονικά στα ρωσικά) εκδόθηκε το 2014 με τον τίτλο Λευκές πεταλούδες της νύχτας (Белые бабочки ночи) και βραβεύτηκε στη Ρωσία.
Ο Γιάαν Καπλίνσκι ήταν ένας από τους συγγραφείς και τους εμπνευστές της λεγόμενης «Επιστολής των 40 διανοουμένων» (Neljakümne kiri), μιας επιστολής υπογεγραμμένης από γνωστούς Εσθονούς διανοούμενους που διαμαρτύρονταν για τη συμπεριφορά των αρχών στη Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Εσθονίας η οποία εστάλη στις μεγάλες εφημερίδες της εποχής. Αν και δεν ήταν ανοιχτά κατά του καθεστώτος, η επιστολή δεν δημοσιεύθηκε ποτέ στον Τύπο εκείνη την εποχή και εκείνοι που υπέγραψαν διώχθηκαν από το καθεστώς.
Το 1997, του απονεμήθηκε το Βραβείο της Βαλτικής Συνέλευσης για τη Λογοτεχνία, τις Τέχνες και την Επιστήμη.
Πολιτική
Ο Καπλίνσκι ήταν μέλος του Εσθονικού Κοινοβουλίου από το 1992 έως το 1995. Αρχικά ήταν υποψήφιος στη λίστα του Κετρώου Κόμματος, αλλά σύντομα έγινε ανεξάρτητος βουλευτής. Από το 2004 είναι μέλος του Εσθονικού Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος. Το 2005, έβαλε υποψηφιότητα στις δημοτικές εκλογές στο Τάρτου και ήταν ο πρώτος υποψήφιος στη λίστα της παράταξης. Ο Γιάαν Καπλίνσκι εξελέγη ως ο δεύτερος υποψήφιος των Σοσιαλδημοκρατών, συγκεντρώνοντας 1.045 ψήφους. Ήταν ένας από τους διανοούμενους που υποστήριξαν την υποψηφιότητα του Τόμας Χέντρικ Ίλβες.
Προσωπική ζωή
Η μητέρα του Γιάαν Καπλίνσκι ήταν Εσθονή και ο Πολωνοεβραίος πατέρας του ήταν ο Γιέρζι Καπλίνσκι, καθηγητής φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο του Τάρτου, που συνελήφθη από τα σοβιετικά στρατεύματα και πέθανε από πείνα σε σοβιετικό στρατόπεδο εργασίας το 1945. Ο Καπλίνσκι είναι παντρεμένος με τη συγγραφέα και διευθύντρια του Μουσείου Παιχνιδιών του Τάρτου, Tiia Toomet. Έχουν τρεις γιους - τους Ott-Siim Toomet, Lauris Kaplinski και Lemmit Kaplinski. Έχει επίσης μια κόρη, την Elo-Mall Toomet, από τον πρώτο γάμο του με την Küllike Kaplinski. Είχε στο παρελθόν μακροχρόνια σχέση με την Ασθονή κλασική φιλόλογο και μεταφράστρια Anne Lill, με την οποία έχει έναν γιο, τον συνθέτη Märt-Matis Lill.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Απόφοιτοι Πανεπιστημίου του Τάρτου Κατηγορία:Εσθονοί ποιητές
Ρίγανη (αποσαφήνιση)
Με το όνομα Ρίγανη αναφέρεται συνήθως το φυτό Ρίγανη, αλλά και οι παρακάτω οικισμοί:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Χαρίλαος Προβελέγγιος
Ο Χαρίλαος Προβελέγγιος ήταν Έλληνας πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Σίφνο και ήταν γιος του Ιωάννη Προβελέγγιου και της Αικατερίνης Χρυσόγελου, κόρης του Νικολάου Χρυσόγελου. Αδέλφια του ήταν οι Αριστομένης Προβελέγγιος, Γεώργιος Προβελέγγιος, Κυριακούλα Προβελέγγιου, σύζυγος Αθανασίου Κανακάρη - Ρούφου, και Ιουλία Προβελέγγιου, σύζυγος Κωνσταντίνου Ισχόμαχου. Εξελέγη βουλευτής Κυκλάδων στις εκλογές του 1887 και επανεξελέγη βουλευτής Μήλου στις εκλογές του 1892 και βουλευτής Κυκλάδων στις εκλογές του Νοεμβρίου 1910 (εξελέγη σε αναπληρωματική εκλογή τον Μάρτιο του 1911).
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Μήλου Κατηγορία:Βουλευτές Κυκλάδων Κατηγορία:Οικογένεια Προβελέγγιου
Ακτίς
Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία ο Ακτίς ήταν ένας από τους Ηλιάδαι γιος της Νύμφης Ρόδου και του υπέρτατου θεού Ηλίου. Ο Ακτίς και οι αδελφοί του Τρίωψ, Μακαρεύς της Ρόδου και Κάνδαλος ζήλευαν τον αδελφό τους Τέναγη για τις ικανότητες και την εξυπνάδα του. Μετά την δολοφονία δραπέτευσαν από το νησί, ο Ακτίς πήγε στην Αίγυπτο. Ο Διόδωρος Σικελιώτης γράφει ότι ο Ακτίς ίδρυσε την Αιγυπτιακή Ηλιούπολη και έμαθε στους Αιγύπτιους Αστρολογία.
Πηγές
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Ιωάννης Προβελέγγιος
Ο Ιωάννης Προβελέγγιος ήταν Έλληνας πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Σίφνο και ήταν γιος του Κωνσταντίνου Προβελέγγιου. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Μήλου - Σίφνου σε επαναληπτική εκλογή τον Νοέμβριο του 1851 για την κενή θέση του πατέρα του, ο οποίος είχε εκλεγεί στις εκλογές του 1850, και επανεξελέγη στις εκλογές του 1853, του 1856, του 1859, του 1861, και ως βουλευτής Μήλου στις εκλογές του 1865, του 1868 και του 1869.
Ήταν παντρεμένος με την Αικατερίνη Χρυσόγελου, κόρη του Νικολάου Χρυσόγελου, και παιδιά τους ήταν οι: Αριστομένης Προβελέγγιος, Γεώργιος Προβελέγγιος, Χαρίλαος Προβελέγγιος, Κωνσταντίνος Ι. Προβελέγγιος, Κυριακούλα Προβελέγγιου, σύζυγος Αθανασίου Κανακάρη - Ρούφου, και Ιουλία Προβελέγγιου, σύζυγος Κωνσταντίνου Ισχόμαχου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οικογένεια Προβελέγγιου
Αμαφίνιος
Ο Γάιος Αμαφίνιος ή Αμαφάνιος (Gaius Amafinius/Amafanius) ήταν ένας από τους πρώτους Ρωμαίος συγγραφείς που υπεστήριξε την επικούρεια φιλοσοφία. Πιθανώς έζησε στα τέλη του 2ου και στις αρχές του 1ου αιώνα π.Χ.. Συνέγραψε αρκετά έργα, τα οποία κατέκρινε ο Κικέρων για έλλειψη κομψότητας και μεθόδου, πράγμα που δικαιολογείται, επειδή ο Κικέρων δεν είχε κατανοήσει τη διδασκαλία του Επικούρου. Ο Αμαφίνιος δεν αναφέρεται από κανέναν άλλον αρχαίο συγγραφέα, παρά μόνο από τον Κικέρωνα. Στα Academica ο Κικέρων αποκαλύπτει ότι ο Αμαφίνιος απέδωσε τον ελληνικό όρο «άτομα» (του Δημοκρίτου) στη λατινική γλώσσα ως corpusculi (= σωματίδια).
Στις Τουσκουλανές Διατριβές του ο Κικέρων σημειώνει ότι ο Αμαφίνιος ήταν ένας από τους πρώτους φιλοσόφους που έγραφε στα λατινικά και στη Ρώμη, ενώ στα Academica επικρίνει τον Αμαφίνιο και τον ομοϊδεάτη του επικούρειο Ραβίριο για το απλοϊκό ύφος του πεζού λόγου τους, λέγοντας ότι στις προσπάθειές τους να εισαγάγουν στη φιλοσοφία το ευρύ κοινό καταλήγουν στο να μη λένε τίποτα. Και συμπεραίνει εξοργισμένα: «Πιστεύουν πως δεν υπάρχει τέχνη της ρητορικής ή της συνθέσεως λόγων.»
Τα σπουδαιότερα έργα του Αμαφίνιου έχουν ως θέμα τους τη φιλοσοφία του Επικούρου, και ιδιαίτερα το κεφάλαιο περί φυσικής.
Κατάλογος αστέρων του Γλυφείου
Ο παρών κατάλογος αστέρων του Γλυφείου παραθέτει τους σημαντικότερους αστέρες στον αστερισμό Γλυφείο κατά φθίνουσα φωτεινότητα (φαινόμενο μέγεθος), μαζί με τους προσδιορισμούς και κωδικοποιήσεις των αστρονομικών καταλόγων που διαθέτουν και τα βασικά χαρακτηριστικά τους.
! Ονομασία ! Μπάγιερ ! Μεταβλητός αστέρας ! Ντρέιπερ ! Ίππαρχος ! Ορθή αναφορά ! Απόκλιση ! data-sort-type="number" | Φαινόμενο μέγεθος ! Απόλυτο μέγεθος ! Απόσταση έτη φωτός ! Φασματικός τύπος
Πηγές
* Γ
Εθνικό Αεροδρόμιο του Μινσκ
μικρογραφία|Το εθνικό αεροδρόμιο του Μινσκ από μακριά Το Εθνικό Αεροδρόμιο του Μινσκ (παλαιότερα γνωστό ως Μινσκ-2) (Нацыянальны аэрапорт Мінск, Национальный аэропорт Минск) είναι το κύριο διεθνές αεροδρόμιο της Λευκορωσίας. Βρίσκεται 42 χιλιόμετρα ανατολικά του Μινσκ. Διοικητικά, η περιοχή του αεροδρομίου αποτελεί τμήμα της επαρχίας Οκτιάμπρσκι του Μινσκ. Το αεροδρόμιο είναι η αεροπορική βάση του εθνικού αερομεταφορέα της χώρας, Belavia. Το αεροδρόμιο είναι επίσης η αεροπορική βάση των αεροπορικών εταιρειών μεταφοράς εμπορευμάτων TransAVIAexport Airlines, Genex και Rubystar Airways.
Πρώτα χρόνια
Η κατασκευή του αεροδρομίου Μινσκ-2 ξεκίνησε το 1977. Το 1979, ο νέος αεροδιάδρομος του υπό κατασκευή αεροδρομίου έγινε λειτουργικός. Ο αεροδιάδρομος είχε 3.640 μέτρα μήκος και 60 μέτρα πλάτος. Το 1981 το αεροδρόμιο Μινσκ-2 είχε πλέον τις τεχνικές προδιαγραφές για να μπορεί να εξυπηρετεί αεροσκάφη. Το 1982 το αεροδρόμιο παραδόθηκε στη κυκλοφορία. Το πρώτο επιβατικό αεροσκάφος που απογειώθηκε από το αεροδρόμιο ήταν ένα Tupolev Tu-134.
Στις 1 Ιουλίου 1983 ιδρύθηκε η Δεύτερη Κοινή Μεραρχία Αεροπορίας του Μινσκ, έπειτα από απόφαση του Υπουργείου Πολιτικής Αεροπορίας της ΕΣΣΔ. Επίσημα, το αεροδρόμιο θεωρεί ως ημερομηνία ίδρυσης του την 1η Ιουλίου 1983.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μεταφορές στη Λευκορωσία
Γενικές εκλογές Γρενάδας 2022
Πρόωρες γενικές εκλογές διεξήχθησαν στη Γρενάδα στις 23 Ιουνίου 2022. Ο πρωθυπουργός Κιθ Μίτσελ διεκδίκησε μια έκτη θητεία. Το Εθνικό Δημοκρατικό Κογκρέσο (NDC) επέστρεψε στο κοινοβούλιο έπειτα από εννέα χρόνια απουσίας, νικώντας το κυβερνών Νέο Εθνικό Κόμμα (NNP), με αποτέλεσμα ο Ντίκον Μίτσελ να γίνει ο νέος πρωθυπουργός της Γρενάδας. Αυτές ήταν επίσης οι πρώτες εκλογές από το 2008 στις οποίες το NDC κέρδισε έδρες.
Ιστορικό
Τρεις μήνες μετά τις εκλογές του 2018, ο αρχηγός του NDC Ναζίμ Μπερκ παραιτήθηκε και ο αναπληρωτής αρχηγός Τζόζεφ Άντολ ενήργησε ως αρχηγός του κόμματος στο ενδιάμεσο. Η πρώην υπουργός Παιδείας Φράνκα Μπερναρντίν εξελέγη χωρίς αντίπαλο στο επόμενο συνέδριο του κόμματος τον Νοέμβριο. Παραιτήθηκε τον Νοέμβριο του 2020 για λόγους υγείας, με τον αναπληρωτή αρχηγό Έντριαν Τόμας να αναλαμβάνει την μεταβατική περίοδο. Το NDC συνήλθε εκ νέου τον Οκτώβριο του 2021 για να εκλέξει νέα στελέχη του κόμματος. Το κόμμα επέλεξε τον δικηγόρο Ντίκον Μίτσελ (καμία σχέση με τον πρωθυπουργό Κιθ Μίτσελ) για να ηγηθεί του NDC, με τον Έντριαν Τόμας ως αναπληρωτή αρχηγό.
Εκλογικό σύστημα
Τα 15 μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων εκλέγονται με πλειοψηφικό σύστημα σε μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες.
Διεξαγωγή
Ο πρωθυπουργός Μίτσελ συμβούλεψε την γενική κυβερνήτρια, Λαίδη Σεσίλ Λα Γκρενάντ, να διαλύσει τη Βουλή των Αντιπροσώπων στις 16 Μαΐου, έναν χρόνο νωρίτερα από την πλήρη πενταετή θητεία της απερχόμενης βουλής. <sup class="noprint Inline-Template" style="white-space:nowrap;">]. Η Λα Γκρενάντ εξέδωσε έγγραφο για τις εκλογές την επόμενη μέρα. Στο σύντομο χρονικό διάστημα που μεσολάβησε από την προκήρυξη των εκλογών και την έκδοση του εγγράφου, οι πολίτες είχαν μόνο μία ημέρα να εγγραφούν για να ψηφίσουν, εάν δεν το είχαν κάνει ήδη. Οι υποψηφιότητες κατατέθηκαν την 1η Ιουνίου. Οι αστυνομικοί ψήφισαν στις 20 Ιουνίου.
Υποψήφιοι
Για τις εκλογές αυτές προτάθηκαν 41 υποψήφιοι, με πέντε συμμετέχοντα κόμματα και έναν ανεξάρτητο υποψήφιο. Το Νέο Εθνικό Κόμμα (NNP) και το Εθνικό Δημοκρατικό Κογκρέσο (NDC) πρότειναν υποψηφίους και για τις 15 έδρες. Το Ενωμένο Εργατικό Κόμμα της Γρενάδας (GULP) πρότεινε 4 υποψηφίους, ενώ το Ανεξάρτητο Κόμμα Ελευθερίας (IFP) και το Κόμμα Αναγέννησης της Γρενάδας (GRP) πρότειναν από 3 υποψηφίους.
Επακόλουθα
Ο απερχόμενος πρωθυπουργός Κιθ Μίτσελ τηλεφώνησε στον Ντίκον Μίτσελ για να τον συγχαρεί για τον εκλογικό του θρίαμβο. Ταυτόχρονα, προέτρεψε τον επερχόμενο πρωθυπουργό να εξετάσει το ενδεχόμενο διατήρησης των προγραμμάτων που εφάρμοσε η κυβέρνηση του NNP, τα οποία, όπως είπε, απέφεραν σημαντικό όφελος στους απλούς κατοίκους της Γρενάδας. Ο Κιθ Μίτσελ, ο οποίος έγινε ηγέτης της αντιπολίτευσης, υποσχέθηκε να παράσχει στη νέα κυβέρνηση μια παραγωγική αντιπολίτευση και επέμεινε ότι δεν θα ήταν «τίποτα προσωπικό». Ο Ντίκον Μίτσελ ορκίστηκε πρωθυπουργός στις 24 Ιουνίου 2022.
Ο Μίτσελ δέχτηκε τα συγχαρητήρια από πολλούς ξένους ηγέτες, συμπεριλαμβανομένου του Κουβανού προέδρου Μιγκέλ Ντίας-Κανέλ και του πρωθυπουργού του Αγίου Βικεντίου και των Γρεναδίνων, Ραλφ Γκονσάλβες.
Παραπομπές
2022 Γρεναδα
Ιρίνα Φαριόν
Η Ιρίνα Ντιμίτριβνα Φαριόν  (Ірина Дмитрівна Фаріон, γεννημένη στις 29 Απριλίου 1964) είναι Ουκρανή γλωσσολόγος και πολιτικός. Είναι Υποψήφια Φιλολογικών Επιστημών και διδάκτωρ του Τμήματος Ουκρανικής Γλώσσας στο Πολυτεχνείο του Λβιβ (Ινστιτούτο Ανθρωπιστικών και Κοινωνικών Επιστημών).
Βιογραφία
Η Φαριόν αποφοίτησε από τη Φιλολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Λβιβ το 1987 με άριστα, ενώ το όνομά της μπήκε στο βιβλίο "Δόξα Σκληρής Εργασίας του Πανεπιστημίου". Στα χρόνια του κολεγίου ήταν μέλος ενός Κομμουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης (η μόνη φοιτήτρια στο Κομμουνιστικό Κόμμα).
Το 1996 υπέβαλε προς έγκριση την διατριβή της. Από το 2006, η Φαριόν έγινε πολιτικά ενεργή ψηφίζοντας για την εντολή του Βουλευτή του Λαού της Ουκρανίας από την Παν -Ουκρανική Ένωση "Ελευθερία", της οποίας ήταν μέλος από το 2005. Το 2006 η Φαριόν ψήφισε επίσης με επιτυχία στο περιφερειακό συμβούλιο, ενώ το 2010 κέρδισε σε μια πλειοψηφική εκλογική περιφέρεια του Λβιβ.
Ανάμεσα στα επιστημονικά της έργα περιλαμβάνονται τέσσερις μονογραφίες και 200 άρθρα. Κατά την περίοδο 1998–2004 η Φαριόν ήταν επικεφαλής της γλωσσικής επιτροπής της Διαφώτιση (Prosvita). Από το 1998 ξεκίνησε και διοργάνωσε τον ετήσιο διαγωνισμό μαθητών «Η γλώσσα είναι θεμέλιο της ζωής σου». Το 2004 η Φαριόν κέρδισε το βραβείο Ολέξα Χίρνικ (Oleksa Hirnyk). Η Φάριον υποστηρίζει δημόσια τη μνήμη του Στεπάν Μπαντέρα, που αποτελεί την ενότητα της Ουκρανικής Δύσης και Ανατολής, και ο οποίος ήταν Ουκρανός πολιτικός ηγέτης και θεωρητικός του Ουκρανικού εθνικισμού.
Στις κοινοβουλευτικές εκλογές του 2012 η Φαριόν εξελέγη στο κοινοβούλιο αφού κέρδισε μια εκλογική περιφέρεια στην περιφέρεια Λβιβ.
Στις κοινοβουλευτικές εκλογές του 2014 η Φαριόν προσπάθησε και πάλι να κερδίσει μια έδρα εκλογικής περιφέρειας στο Λβιβ, αλλά απέτυχε αυτή τη φορά αφού τερμάτισε τρίτη στην εκλογική της περιφέρεια με περίπου 16% των ψήφων.
Κοινή γνώμη
Λόγω των πολιτικών της απόψεων, η Φαριόν έγινε διαβόητη μεταξύ του ρωσόφωνου πληθυσμού για τα αντιρωσικά της αισθήματα. Η Φάριον είναι επίσης σθεναρά εναντίον του Πατριαρχείου Μόσχας, ιδιαίτερα εντός της Ουκρανίας.
Η μεγαλύτερη απήχηση σημειώθηκε στις 19 Φεβρουαρίου 2010, όταν στο πλαίσιο της δράσης "Επιβεβαίωση της κρατικής γλώσσας!" (στην Παγκόσμια Ημέρα Μητρικής Γλώσσας) η Φαριόν πραγματοποίησε ένα μάθημα αφιερωμένο στο πρόβλημα της εθνικής ταυτότητας στο Νηπιαγωγείο #67 (Λβιβ). Κατά τη διάρκεια των μαθημάτων με έντονη μορφή καταδίκασε τη ρωσικοποίηση των ουκρανικών ονομάτων. Την ίδια μέρα άγνωστοι δημοσίευσαν στο YouTube βίντεο της Φαριόν στο διαδίκτυο. Το γεγονός δημοσιοποιήθηκε στα μέσα μαζικής ενημέρωσης και έχει προκαλέσει μικτές κριτικές. Ειδικότερα, ένας βουλευτής του λαού της Ουκρανίας από το Κόμμα των Περιφερειών Βαντίμ Κολεσνιτσένκο προσέφυγε στον Γενικό Εισαγγελέα της Ουκρανίας, για να φέρει την Ιρίνα Φαριόν ποινικά υπεύθυνη σύμφωνα με το άρθρο 161 του Ποινικού Κώδικα της Ουκρανίας (σχετικά με τις διακρίσεις κατά των παιδιών λόγω γλώσσας και εθνικότητας), ενώ το Ουκρανικό Λαϊκό Κόμμα καταδίκασε την ομιλία της Φαριόν ως πρόκληση κατά της ουκρανικής γλώσσας. Από την άλλη πλευρά, ο επικεφαλής του κόμματος Ελευθερία ("Svoboda") Όλεγκ Τιάγκνιμποκ υπερασπίστηκε την συνάδελφό του.
Το καλοκαίρι του 2012 πολλά ρωσόφωνα μέσα μαζικής ενημέρωσης κατηγόρησαν τη Φαριόν ότι συσχετίζει τη ρωσική γλώσσα με περιττώματα, με βάση τη συνέντευξή της σε τοπικά μέσα. Στη συνέντευξη η Φαριόν χρησιμοποίησε ξεκάθαρα μια λέξη για το αλώνι, ενώ τα μέσα μαζικής ενημέρωσης την ερμήνευσαν ως ομώνυμη, αλλά εντελώς διαφορετική ως προς το νόημα. Επίσης σε μια άλλη περίπτωση προέκυψε λογομαχία ανάμεσα σε αυτήν και έναν οδηγό της δημόσιας συγκοινωνίας στο Λβιβ (διαδρομή #54). Όταν η Φαριόν ζήτησε από τον οδηγό να κλείσει τη μουσική, εκείνος αρνήθηκε, όταν υπενθύμισε στον οδηγό ότι υπάρχει απαγόρευση από τις τοπικές αρχές για μουσική συνοδεία στα μέσα μαζικής μεταφοράς, ο τελευταίος αρνήθηκε δηλώνοντας ότι δεν τον ενδιαφέρει. Ορισμένες πηγές αναφέρουν ότι ο οδηγός κατηγόρησε την Φαριόν για υπερβολική αγάπη για την ουκρανική γλώσσα. Αργότερα ο οδηγός απολύθηκε, ενώ τα ρωσόφωνα μέσα μαζικής ενημέρωσης έδειχναν επίσης το γεγονός ότι η μουσική ήταν στη ρωσική γλώσσα.
Πολλές πηγές μέσων μαζικής ενημέρωσης τόνισαν ότι η Φαριόν αποκάλεσε τη ρωσική γλώσσα γλώσσα των κατοίκων και εξέφρασε την άποψή της ότι όποιος δεν μιλάει Ουκρανικά πρέπει να φυλακίζεται.
Κατά τη διάρκεια μιας συνέντευξης στις 8 Απριλίου 2014 στο Verkhovna Rada (Κοινοβούλιο), είπε ότι η σύλληψη στο Χάρκοβο είναι μια ήπια ποινή, όλοι οι Ρώσοι πρέπει να σκοτωθούν, επειδή ο πόλεμος μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας υπάρχει από το 1654.
Μετά τις συγκρούσεις της Οδησσού στις 2 Μαΐου 2014, με 38 νεκρούς μετά την πυρπόληση ενός κτηρίου, έγραψε στην προσωπική της ιστοσελίδα: «Μπράβο, Οδησσό. (. . . ) Ας καούν οι δαίμονες στην κόλαση».
Παραπομπές
Κατηγορία:Μέλη του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης Κατηγορία:Ουκρανοί πολιτικοί Κατηγορία:Ουκρανοί πανεπιστημιακοί
Τρωκτικοκτόνο
μικρογραφία|150x150εσ|Δολωματικός σταθμός με τρωκτικοκτόνο Τα Τρωκτικοκτόνα, κοινώς τα ποντικοφάρμακα, είναι παρασιτοκτόνες χημικές ουσίες που προορίζονται για εξόντωση των τρωκτικών.
Ορισμένα τρωκτικοκτόνα είναι θανατηφόρα μετά από μία και μόνο έκθεση, ενώ άλλα απαιτούν περισσότερες από μία. Τα τρωκτικά είναι απρόθυμα να τραφούν από άγνωστα τρόφιμα (ίσως σχετίζεται με την έλλεψη δυνατότητας εμετοκάθαρσης στο είδος), και προτιμούν να δοκιμάζουν, να περιμένουν και να παρατηρούν τις επιπτώσεις ενός τροφίμου σε άλλους ποντικούς. Αυτή η συμπεριφορά ονομάζεται ντροπαλότητα δολώματος και αποτελεί το σκεπτικό στο οποίο βασίζονται τα δηλητήρια που σκοτώνουν μόνο μετά από πολλαπλές δόσεις.
Τα τρωκτικοκτόνα είναι άμεσα τοξικά στα θηλαστικά και τους ανθρώπους. Η βρώση δηλητηριασμένων ποντικών μπορεί να προκαλέσει δηλητηρίαση.
Αντιπηκτικά
Τα Αντιπηκτικά διακρίνονται σε χρόνια (ο θάνατος επέρχεται μία έως δύο εβδομάδες μετά την κατάποση της θανατηφόρου δόσης), μίας δόσης (δεύτερης γενιάς) ή πολλαπλών δόσεων (πρώτης γενιάς) τρωκτικοκτόνα. Ο μηχανισμός της δράσης τους βασίζεται σε αναστολή του κύκλου της βιταμίνης Κ, με αποτέλεσμα την αδυναμία παραγωγής των απαραίτητων παραγόντων πήξης του αίματος—κυρίως παραγόντα πήξης ΙΙ (προθρομβίνη), VII (προκονβερτίνη).
Επιπρόσθετα, τα αντιπηκτικά 4-υδροξυκουμαρίνη, 4-θειοχρωμενόνη και ινδανδιόνη σε τοξικές δόσεις προκαλούν βλάβες στα μικροσκοπικά αιμοφόρα αγγεία (τριχοειδή αγγεία), αυξάνοντας τη διαπερατότητά τους, και προκαλώντας εσωτερική αιμορραγία. Η δράση εμφανίζεται σταδιακά εντός ημερών. Στο τελικό στάδιο της δηλητηρίασης, το εξαντλημένο τρωκτικό καταρρέει λόγω αιμορραγικού σοκ ή από σοβαρή αναιμία και πεθαίνει ήρεμα. Η χρήση αυτών των τρωκτικοκτόνων είναι θέμα συζητήσεων ηθικής ως βάναυση μέθοδος.
Το κύριο όφελος των αντιπηκτικών έναντι άλλων δηλητήριων είναι ότι με το χρονικό διάστημα που διαμεσολάβησε έως τη θανάτωση τα ποντίκια δεν συνδέουν τη ζημιά με τις διατροφικές συνήθειες.
Η Βιταμίνη Κ1 είναι αντίδοτο για τη δηλητηρίαση κατοικίδιων ζώων ή ανθρώπων από αντιπηκτικά δηλητήρια. Μερικά από τα δηλητήρια δρουν αναστέλλοντας ηπατικές λειτουργίες, και στα προχωρημένα στάδια της δηλητηρίασης λείπουν αρκετοί παράγοντες πήξης του αίματος και ο όγκος του κυκλοφορούντος αίματος είναι μειωμένος, οπότε μια μετάγγιση αίματος (προαιρετικά με τους παράγοντες πήξης) μπορεί να είναι σωτήρια για τη ζωή ενός ατόμου.
Φωσφίδια μετάλλων
μικρογραφία|Πάγκος πωλητή ποντικοφάρμακων σε Κινέζικη αγορά Τα μεταλλικά φωσφίδια έχουν χρησιμοποιηθεί ως μέσα θανάτωσης τρωκτικών και θεωρούνται μιας δόσης ταχείας δράσης τρωκτικοκτόνα (ο θάνατος επέρχεται συνήθως εντός 1-3 ημερών μετά την κατάποση του δολώματος). Το δόλωμα που αποτελείται από φαγητό και ένα φωσφίδιο (συνήθως φωσφίδιο του ψευδαργύρου) αφήνεται εκεί όπου τα τρωκτικά μπορεί να το φάνε. Το οξύ στο πεπτικό σύστημα των τρωκτικών αντιδρά με το φωσφίδιο και παράγει το τοξικό αέριο φωσφίνη. Αυτή η παρασιτοκτόνα μέθοδος ενδείκνυται γiα χώρους όπου τα τρωκτικά είναι ανθεκτικά σε ορισμένα αντιπηκτικά, ιδιαίτερα για τα οικιακά ποντίκια καιιείναι φθηνότερα από τα περισσότερα δεύτερης γενιάς αντιπηκτικά.
Το Φωσφίδιο του ψευδαργύρου προστίθεται στα δολώματα τρωκτικών σε συγκέντρωση 0,75% - 2,0%. Τα δολώματα έχουν δυνατή, καυστική οσμή σκόρδου λόγω της φωσφίνης που απελευθερώνεται με υδρόλυση. Η μυρωδιά προσελκύει (ή, τουλάχιστον, δεν αποκρούει) τρωκτικά, και απωθεί τα άλλα θηλαστικά. Τα πουλιά, ιδίως οι άγριες γαλοπούλες, που δεν είναι ευαίσθητα στη μυρωδιά θα φάνε το δόλωμα, και επομένως θα υποστούν τις επιπτώσεις.
Τα φωσφίδια μετάλλων δεν συσσωρεύονται στους ιστούς των δηλητηριασμένων ζώων, οπότε ο κίνδυνος δευτερογενούς δηλητηρίασης είναι χαμηλός.
Υπερασβεστιαιμία
Οι καλσιφερόλες (βιταμίνες D), η χοληκαλσιφερόλη (βιταμίνη D3) και η εργοκαλσιφερόλη (βιταμίνη D2) χρησιμοποιούνται ως τρωκτικοκτόνα. Είναι λιποδιαλυτές βιταμίνες που επηρεάζουν την ομοιόσταση ασβεστίου και φωσφορικών του οργανισμού και σε μεγάλες δόσεις προκαλούν υπερβιταμίνωση και θάνατο. Στα τρωκτικά προκαλούν υπερασβεστιαιμία, δηλαδή αυξημένα επίπεδα του ασβεστίου στο αίμα, με αύξηση της απορρόφησης ασβεστίου από τα τρόφιμα και κινητοποίηση του ενσωματωμένου στα οστά ασβεστίου σε ιονισμένη μορφή (κυρίως κατιόντα μονοϋδρογονανθρακικού ασβεστίου, εν μέρει δεσμευμένα σε πρωτεΐνες του πλάσματος, [CaHCO3]+), που κυκλοφορεί διαλυμένο στο πλάσμα του αίματος. Μετά από κατάποση μιας θανατηφόρα δόση, τα επίπεδα ελεύθερου ασβεστίου αυξάνονται αρκετά ώστε τα αιμοφόρα αγγεία, τα νεφρά, τα τοιχώματα του στομάχου και οι πνεύμονες μεταλλοποιούνται/ασβεστοποιούνται (βλαπτικός σχηματισμός ασβεστολιθικών αλάτων/συμπλόκων στους ιστούς), που οδηγεί σε περαιτέρω προβλήματα στην καρδιά (ο μυοκαρδιακός ιστός είναι ευαίσθητος σε διακυμάνσεις των επιπέδων ασβεστίου, που επηρεάζουν τη συστολή του μυοκαρδίου και τη διάδοση της διέγερσης μεταξύ των ατρειών και των κοιλιών), αιμορραγία (λόγω βλάβης στα τριχοειδή) και, ενδεχομένως, νεφρική ανεπάρκεια. Είναι μιας δόσης, σωρευτικά ή υπο-χρόνια (θάνατος που επέρχεται κατόπιν ολίγων ημερών από την κατάποση του δολώματος). Χρησιμοποιούνται σε συγκεντρώσεις 0,075% χοληκαλσιφερόλη και 0,1% εργοκαλσιφερόλη.
Οι καλσιφερόλες δρουν συνεργικά με τα αντιπηκτικά δηλητήρια.
Άλλα
Άλλα χημικά δηλητήρια περιλαμβάνουν: