cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ΟΥΕΦΑ Σούπερ Καπ 2016
Στάδιο
Το Λέρκενταλ Στάντιον άνοιξε ως στάδιο πολλαπλών χρήσεων στις 10 Αυγούστου 1947, ως το κύριο στάδιο ποδοσφαίρου και στίβου στο Τρόντχαϊμ. Είναι το εντός έδρας γήπεδο της Ρόσενμποργκ ΜΚ. Το στάδιο έχει χωρητικότητα 21.166 θεατών, καθιστώντας το το δεύτερο μεγαλύτερο γήπεδο ποδοσφαίρου στη Νορβηγία.
Πραιτωριανή Φρουρά
Ηγετικές ικανότητες
Από τον Βεσπασιανό και μετά τη θέση τού Πραιτωριανού επάρχου κρατούσε πάντα ένας της τάξης των ιππέων. (Οι ιππείς ήταν παραδοσιακά εκείνη η κατηγορία πολιτών, που μπορούσαν να εξοπλιστούν, για να υπηρετήσουν στον Ρωμαϊκό Στρατό έφιπποι).
ΟΥΕΦΑ Σούπερ Καπ 2016
Λεπτομέρειες
Ο νικητής του Τσάμπιονς Λιγκ ορίζεται ως «γηπεδούχος».
Πραιτωριανή Φρουρά
Ηγετικές ικανότητες
Από το έτος 2 π.Χ., οι κοόρτες ήταν υπό τον έλεγχο δύο επάρχων. Ωστόσο, οι κοόρτες συνέχισαν να οργανώνονται ανεξάρτητα, καθεμία από τις οποίες διοικείτο από έναν τριβούνο. Οι τριβούνοι είχαν ως άμεσους υφισταμένους τους απλούς εκατοντάρχους (centuriones), όλους ίσου βαθμού εκτός από τοn τρισεκατόνταρχο (trecenarius), ο πρώτος και κύριος όλων των εκατόνταρχων των πραιτωριανών κοορτών, που διοικούσε επίσης τους 300 κατασκόπους (speculatores), και με εξαίρεση του δεύτερου από αυτόν, τον πρώτο τού Στρατοπέδου (princeps Castrorum).
ΟΥΕΦΑ Σούπερ Καπ 2016
Παραπομπές
2016111
Πραιτωριανή Φρουρά
Ηγετικές ικανότητες
Από τον 2ο αι. ο πραιτωριανός έπαρχος επέβλεπε όχι μόνο τις πραιτωριανές κοόρτες, αλλά και την υπόλοιπη φρουρά της Ρώμης, συμπεριλαμβανομένων των αστικών κοορτων (Cohortes urbanae) και τους ιδιαίτερους ιππείς του Αυγούστου (equites singulares Augusti), αλλά όχι τις άγρυπνες κοόρτες (cohortes vigiles).
Μετά τη διάλυση των πραιτωριανών κοορτών από τον Aυτοκράτορα Κωνσταντίνο A;, αφού τους νίκησε στη μάχη της Mιλβίας γέφυρας το 312, ο ρόλος του πραιτωριανού έπαρχου στην Αυτοκρατορία έγινε καθαρά διοικητικός, κυβερνώντας μεγάλες περιοχές (prefectures), που περιλάμβαναν ρωμαϊκές διοικήσεις (dioceses, γεωγραφικές υποδιαιρέσεις της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας) στο όνομα του Αυτοκράτορα.
Μέγεθος και σύνθεση
Οι πραιτοριανές κοόρτες ορίστηκαν ως Ιππικά (Equitate) Σώματα (Turmae) με εκατονταρχίες (centuries) σχηματισμένες από πεζικάριους, αρχικά από 500 άνδρες η καθεμία.
Για να μην αποξενωθεί ο πληθυσμός της Ρώμης, διατηρώντας παράλληλα τις δημοκρατικές πολιτειακές παραδόσεις, οι Πραιτοριανοί δεν φορούσαν την πανοπλία τους, ενώ βρίσκοντο στο κέντρο της πόλης. Αντίθετα, φορούσαν συχνά μία επίσημη τόγκα, η οποίο τους ξεχώριζε από τους πολίτες, αλλά παρέμεναν με μία αξιοσέβαστη πολιτική ενδυμασία, το έμβλημα ενός Ρωμαίου πολίτη. Ο Αύγουστος, έχοντας επίγνωση τού κινδύνου για τη μοναδική στρατιωτική δύναμη που υπήρχε στην πόλη, συχνά απέφευγε να τους συγκεντρώσει και επέβαλε αυτόν τον ενδυματολογικό κώδικα.
Για τον 2ο αι. οι υπολογισμοί από τους καταλόγους σημαντικών αποστρατειών υποδηλώνουν αύξηση τού μεγέθους σε σχεδόν 1.500 άνδρες ανά κοόρτη (ίσως διπλασιασμός 800 [από τον Βεσπασιανό], πιθανώς οργανωμένοι σε 20 εκατονταρχίες) υπό τον Κόμμοδο το έτος (187-188) ή υπό τον Σεπτίμιο Σεβήρο (193–211), που ταιριάζει με τους πιθανούς αριθμούς ενεργών λεγεωναρίων για τις αστικές κοόρτες την εποχή του Δίωνα Κάσσιου. Αυτοί οι αριθμοί υποδηλώνουν ένα συνολικό μέγεθος για τη φρουρά 4.500–6.000 ανδρών υπό τον Αύγουστο, 12.800 υπό τον Βιτέλλιο, 7.200 υπό τον Βεσπασιανό, 8.000 από τον Δομιτιανό μέχρι τον Κόμοδο ή τον Σεπτίμιο Σεβήρο και 15.000 αργότερα.
Στις αρχές του 2ου αι. οι Ιταλοί αποτελούσαν το 89% της Πραιτωριανής Φρουράς. Υπό τον Σεπτίμιο Σεβήρο, η στρατολόγηση εξελίχθηκε, για να επιτρέψει τη συμπερίληψη των λεγεωνάριων τού ρωμαϊκού στρατού, καθώς και τού σκληραγωγημένου από τη μάχη Στρατού του Δούναβη. Ο Σεβήρος τοποθέτησε τους υποστηρικτές του μαζί του στη Ρώμη και οι Πραιτωριανοί Φρουροί παρέμειναν πιστοί στις επιλογές του.
Πραιτωριανό Ιππικό
Αρχικά, κάθε ομάδα περιελάμβανε, όπως για μία ρωμαϊκή λεγεώνα, ένα απόσπασμα ιππικού. Αυτό δεν πρέπει να συγχέεται με τους ιδιαιτέρους ιππείς τού Αυτοκράτορα (equites singulares Augusti), οι οποίοι εμφανίστηκαν υπό τον Αυτοκράτορα Τραϊανό. Ο Πραιτωριανός θα μπορούσε να γίνει ιππέας (eques) μετά από σχεδόν πενταετή υπηρεσία στο πεζικό. Αυτοί οι Πραιτοριανοί παρέμειναν καταγεγραμμένοι στις εκατονταρχίες καταγωγής τους, αλλά λειτουργούσαν σε σώματα (turma) 30 ανδρών το καθένα, που διοικείτο από έναν επίλεκτο ιππέα (Optio equitum).
Μάλλον υπήρχε ένα σώμα (turma) ιππικού για δύο εκατονταρχίες πεζικού. Ως εκ τούτου, τρεις turmae ανά κοόρτη της περιόδου τού Αυγούστου, πέντε ανά κοόρτη το 100 μ.Χ.–200 μ.Χ., και δέκα ανά κοόρτη μετά το 200 μ.Χ., με ένα λάβαρο (vexillum) ως έμβλημα για κάθε turma.
Κατάσκοποι του Αυτοκράτορα
Οι κατάσκοποι τού Αυτοκράτορα (speculatores Augusti) ήταν ιππείς, που τους είχαν ανατεθεί τα ίδια καθήκοντα με τους Speculatores των λεγεώνων και των βοηθητικών μονάδων (αγγελιοφόροι υπεύθυνοι για τη μετάδοση πληροφοριών και μυστικοί πράκτορες).
Περίπου 300 συνολικά (30 ανά κοόρτη), σχημάτιζαν μία μονάδα υπό τις διαταγές τού ανώτερου εκατόνταρχου (centurion), του τρισεκατόνταρχου (Trecenarius). Επιλεγμένoi για την εντυπωσιακή τους σωματική διάπλαση, χρησιμοποιήθηκαν από τον Αυτοκράτορα για μυστικές επιχειρήσεις και καθήκοντα όπως συλλήψεις, φυλακίσεις και εκτελέσεις.
Μετά τη δολοφονία του Αυτοκράτορα Δομιτιανού, ο διάδοχός του Νέρβας τέθηκε υπό την προστασία του Τραϊανού, για να αντιμετωπίσει πιθανές απόπειρες εκδίκησης και ανταρσίες. Ο Τραϊανός ήταν διοικητής τού σημαντικότερου στρατού της εποχής, του Στρατού της Γερμανίας, και ο Νέρβας τον υπέδειξε ως διάδοχό του. Ως εκ τούτου και μετά από μία τέτοια πράξη, ο Τραϊανός, με στόχο να ενισχύσει την ασφαλή προστασία του σε σχέση με τους Speculatores που είχαν παραμείνει πιστοί στον Δομιτιανό, τους αντικατέστησε ως στενή ασφαλής προστασία με το Singulares/equites singulares Augusti (με πρότυπο το Singulares ενός επαρχιακού κυβερνήτη, θέση που κατείχε ο Τραϊανός). Οι περίπου 300 Speculatores επανατοποθετήθηκαν από τον Τραϊανό στο σώμα των πραιτωριανών κοορτών.
Υπηρεσία στην Πραιτωριανή Φρουρά
μικρογραφία| Ταφική επιγραφή του Quintus Pomponius Poeninus, στρατιώτη της IV Πραιτοριανής Κοόρτης. Αρχικά, η πραιτωριανή φρουρά στρατολογείτο από τους πληθυσμούς της κεντρικής Ιταλίας (Ετρουρία, Ούμπρια και Λάτιον σύμφωνα με τον Τάκιτο). Οι νεοσύλλεκτοι ήταν μεταξύ 15 και 32 ετών, σε σύγκριση με τους λεγεωνάριους, που κυμαίνοντο από 18 έως 23 ετών. Σύμφωνα με τον Δίωνα Κάσσιο, κατά τους δύο πρώτους αιώνες μ.Χ. και πριν από τη μεταρρύθμιση του Σεπτίμιου Σεβήρου, οι Πραιτωριανοί στρατολογούντο αποκλειστικά από την Ιταλία, την Ισπανία (Ρωμαϊκή επαρχία), τη Μακεδονία και το Noρικόν (σημερινή Αυστρία).
Κάτω από τη βασιλεία του Βιτέλλιου, και ξεκινώντας από τον Σεπτίμιο Σεβήρο, μεταφέρθηκαν άνδρες από τις άγρυπνες κοόρτες (vigiles), τις αστικές κοόρτες (urban) και τις διάφορες λεγεώνες. Αυτή η πρόσφατη μέθοδος και τρόπος στρατολόγησης στο σώμα των λεγεώνων έγινε η συνήθης διαδικασία στρατολόγησης τον 3ο αι., αφού ο Σεπτίμιος Σεβήρος αντιμετώπισε τους απείθαρχους Πραιτοριανούς, που δολοφόνησαν τον Πέρτινακα το 193 και τους αντικατέστησε με άνδρες από τις δικές του λεγεώνες τού Δούναβη.
Εκείνη την εποχή, οι Πραιτωριανοί αντιπροσώπευαν τους καλύτερους στρατιώτες από τις λεγεώνες (κυρίως από την Ιλλυρία). Ήταν μία ομάδα ελίτ στρατιωτών που ξεκίνησαν από τον 3ο αι., και όχι μια κατηγορία κοινωνικά προνομιούχων στρατιωτών (όπως οι Ιταλοί την εποχή τού Αυγούστου). Οι Ιταλοί αποτέλεσαν τη βάση της στρατολόγησης της Legio II Parthica, μίας νέας λεγεώνας που δημιουργήθηκε και στάθμευε στην Ιταλία.
Για να γίνει δεκτός στη Φρουρά, ένας άνδρας έπρεπε να είναι σε καλή φυσική κατάσταση, να έχει καλό ηθικό χαρακτήρα και να προέρχεται από αξιοσέβαστη οικογένεια. Επιπλέον, έπρεπε να κάνει χρήση όλων των ειδών των προστατών που είχε στη διάθεσή του, για να λάβει συστατικές επιστολές από σημαντικές ηγετικές προσωπικότητες της κοινωνίας. Αφού περνούσε τη διαδικασία της πρόσληψης, οριζόταν ως εγκεκριμένος (Probatus), και εκχωρήθηκε ως στρατιώτης (Miles) σε μία από τις εκατονταρχίες μίας κοόρτης. Μετά από δύο χρόνια, εάν προσέλκυε την προσοχή των ανωτέρων του λόγω επιρροής ή αξίας, θα μπορούσε να φτάσει στη θέση του απρόσβλητου (Immunis, παρόμοια με του δεκανέα), ίσως ως επίτροπος (commis, κατώτερος αρχηγός) στο γενικό αρχηγείο ή ως τεχνικός. Αυτή η προαγωγή τον απάλλασσε από τις καθημερινές δουλειές. Μετά από άλλα δύο χρόνια θα μπορούσε να προαχθεί στη διεύθυνση (Principalis), με διπλό μισθό, υπεύθυνος για την αποστολή μηνυμάτων (Tesserarius) ή ως βοηθός εκατόνταρχου (επίλεκτος, Optio) ή σημαιοφόρος (Signifer) στο σώμα της εκατονταρχίας· ή, αν ήταν εγγράμματος και γνώστης αριθμητικής, μπορούσε να ενταχθεί στο διοικητικό προσωπικό του επάρχου.
Μόνο λίγοι στρατιώτες μπορούσαν να φτάσουν στον βαθμό του Principalis. Ωστόσο όσοι το έκαναν κατά τη διάρκεια της υπηρεσίας τους, ονομάστηκαν προσφωνητές τού Αυτοκράτορα (Evocati Augusti) από τον Αυτοκράτορα. Αυτός ο χαρακτηρισμός τους επέτρεπε να προαχθούν σε τεχνικές διοικητικές θέσεις, ή εκπαιδευτές στη Ρώμη, ή σε μία εκατονταρχία σε λεγεώνα, και κατά συνέπεια να παρατείνουν τη σταδιοδρομία τους. Ορισμένοι principalis θα μπορούσαν στο τέλος της καριέρας τους να προαχθούν σε εκατόνταρχους στη Φρουρά και αυτό θα ήταν το απόγειο της καριέρας τους. Οποιοσδήποτε φιλόδοξος για περαιτέρω προαγωγή, θα έπρεπε να μεταγραφεί σε μία λεγεώνα.
Οι στρατιωτικοί τριβούνοι (Tribuni Militum) επικεφαλής των κοορτών ήταν Ρωμαίοι ιππείς. Σε αντίθεση με πολλά ανώτερα στελέχη του Στρατού Ξηράς, που προέρχοντο από την τάξη των Ιππέων, οι τριβούνοι αυτοί ξεκίνησαν την καριέρα τους στις τάξεις της Φρουράς και προήχθησαν από τις τάξεις της ιεραρχίας. Στη συνέχεια, αφού γινόταν εκατόνταρχοι, έπρεπε να υπηρετήσουν για μία περίοδο ενός έτους ως ανώτεροι εκατόνταρχοι σε μία ή περισσότερες λεγεώνες πριν αποκτήσουν το καθεστώς του Primus pilus (ο εκατονταρχος με την υψηλότερη κατάταξη σε μία λεγεώνα). Με την επιστροφή στη Ρώμη, κατελάμβαναν διαδοχικά τις θέσεις τού τριβούνου των άγρυπνων, τριβούνου της αστικής κόορτης και τέλος τριβούνου της Φρουράς.
Μερικοί από αυτούς, με κατάταξη στην κορυφή της ιεραρχίας, θα μπορούσαν να αποκτήσουν μία δεύτερη θητεία ως Primus Pilus και να προχωρήσουν προς τα ανώτερα κλιμάκια της σταδιοδρομίας των ιππέων, πιθανώς να γίνουν πραιτωριανοίς έπαρχοι.
Εξοπλισμός και παραδόσεις
αριστερά|μικρογραφία| Ένας Πραιτωριανός στρατιώτης οπλισμένος με τυπικό ρωμαϊκό όπλο, το βαρύ ακόντιο (pila), τον 2ο αι. μ.Χ. Η πραιτωριανή φρουρά, όπως όλοι οι λεγεωνάριοι, διέθεταν διάφορα είδη εξοπλισμού για την εκτέλεση διαφορετικών αποστολών. Πιο συγκεκριμένα ως σωματοφυλακή, συνοδεία ή εφεδρική στρατιωτική δύναμη, διέθεταν προσαρμόσιμο εξοπλισμό για κάθε λειτουργία.
Για βαριές γραμμές μάχης πεζικού (σύστημα τριπλού πεδίου μάχης, Triplex Acies System), έβαλαν κράνη, πανοπλίες (κατετμημένη Lorica segmentata, με άγκιστρα Lorica hamata, κλιμακωτή Lorica squamata ειδικά τον 2ο και 3ο αι.), βαριές πολύχρωμες ασπίδες (scuta), βαριά ακόντια (pila) και αργότερα ακόμη και μακριά δόρατα και ελαφρύτερες λόγχες (δόρυ hasta, λόγχη lancea).
Τα λάβαρα της Πραιτοριανής Φρουράς περιελάμβαναν τη φτερωτή θεά της νίκης.
Για τους συνοδούς, οι ωοειδείς ασπίδες και οι λόγχες αντικατέστησαν την ασπίδα και το ακόντιο. Οι αποστολές στη Ρώμη, στο κέντρο της πόλης, ήταν κατ' αρχήν απαγορευμένες στους στρατιώτες, έτσι φορούσαν μία τόγκα.
Η Πραιτωριανή Φρουρά, όπως όλοι οι λεγεωνάριοι, μοιραζόταν παρόμοια διακριτικά, κυρίως στις ασπίδες τους. Οι ασπίδες της Πραιτωριανής Φρουράς περιλάμβαναν φτερά και κεραυνούς, που αναφέρονται στον Δία, και επίσης περιλάμβαναν μοναδικά σκορπιούς, αστέρια και ημισέληνο.
3103 Έγκερ
Ο Έγκερ (Eger) είναι ένας αστεροειδής που τέμνει την τροχιά της Γης, και συγκεκριμένα ένας Απολλώνειος αστεροειδής. Το απόλυτο μέγεθός του (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) είναι 15. Ανακαλύφθηκε το 1982 από τον Ούγγρο αστρονόμο Μίκλος Λόβας, που παρατηρούσε από τον Αστρονομικό Σταθμό Πιτσκέστετο του Αστεροσκοπείου Κονκόλυ, στο βουνό Μάτρα της βόρειας Ουγγαρίας, και του έδωσε το όνομα της ομώνυμης ουγγρικής πόλεως.
Προσεγγίσεις στη Γη και σύνδεση με μετεωρίτες
Ο Έγκερ έχει προσεγγίσει αρκετές φορές τη Γη κατά το παρελθόν και θα συνεχίσει να περνά κοντά της και στο μέλλον. Η πλησιέστερη προσέγγιση των τελευταίων αιώνων σημειώθηκε στις 6 Αυγούστου 1996, όταν ο αστεροειδής πέρασε σε απόσταση 0,11509 AU (17,22 εκατομμυρίων χιλιομέτρων) από τη Γη. Δεν θα ξαναπεράσει τόσο κοντά μέχρι το τέλος του 22ου αιώνα. Η σπανιότητα των κοντινών προσεγγίσεων οφείλεται στη σχετικώς μεγάλη κλίση της τροχιάς του ως προς την εκλειπτική (το επίπεδο της γήινης τροχιάς), περίπου 21 μοίρες. Παρά το γεγονός αυτό, η τροχιά του Έγκερ έχει επηρεασθεί από τη βαρυτική έλξη του πλανήτη μας, καθώς βρίσκεται σε συντονισμό 5 προς 3 με τη Γη, δηλαδή εκτελεί 3 περιφορές γύρω από τον Ήλιο στον ίδιο χρόνο που η Γη εκτελεί 5.
Ο Έγκερ είναι ο μοναδικός αστεροειδής εκτός από την 4 Εστία που έχει ταυτοποιηθεί ως το σώμα από το οποίο προέρχονται συγκεκριμένοι μετεωρίτες. Συγκεκριμένα, πιστεύεται ότι οι μετεωρίτες που είναι γνωστοί ως ωμπρίτες και αποτελούνται κυρίως από το ορυκτό ενστατίτης, έχουν αποσπασθεί από τον 3103 Έγκερ και έπεσαν στη Γη αφού περιπλανήθηκαν στο διάστημα. Ο Έγκερ έχει παρατηρηθεί με ραντάρ από τα ραδιοτηλεσκόπια του Αρεσίμπο και του Γκόλντστόουν τα καλοκαίρια του 1986, του 1991 και του 1996.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Έγκερ εκτιμάται σε 1,5 χιλιόμετρο περίπου, αλλά έχει επίμηκες (μακρόστενο) σχήμα. Είναι ένας από τους πλέον ανοικτόχρωμους αστεροειδείς, με γεωμετρικό άλβεδο 0,64. Ο φασματικός τύπος του είναι E (από τον ενστατίτη) ή Xe κατά SMASSII. Είναι ο μοναδικός γεωπλήσιος αστεροειδής τύπου Ε. Ο Έγκερ σχετίζεται φασματοσκοπικώς με τους αστεροειδείς της Οικογένειας της Ουγγαρίας.
Ο Έγκερ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 5 ώρες, 42 λεπτά και 21 δευτερόλεπτα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Εγκερ
Αρσένιος Μενεξές
Ο Αρσένιος Μενεξές ήταν Έλληνας ιερέας, ο οποίος έδρασε υπέρ των Μικρασιατών κατά τον πρώτο διωγμό του 1917 και κατά τη Μικρασιατική Καταστροφή.
Γεννήθηκε στη Δοβίστα (Εμμανουηλ Παππας) της Μακεδονίας. Διετέλεσε πρωτοσύγκελλος της Μητροπόλεως Κυδωνιών Μικράς Ασίας και συνεργάτης του αγίου Γρηγορίου Ωρολογά, Μητροπολίτη Κυδωνιών. Συμμετείχε μάλιστα μαζί με τον Μητροπολίτη και στην έκδοση της ελληνικής εφημερίδα Κήρυξ Κυδωνιών. Η Μητρόπολη Κυδωνιών είχε ως έδρα το Αϊβαλί (Κυδωνίες) της Μικράς Ασίας.
Στις 15 Μαρτίου 1917 εισέβαλε ο τουρκικός στρατός στην πόλη των Κυδωνίων και συγκέντρωσε με τη βία όλους τους άνδρες άνω των 15 ετών με εντολή του Ταλαάτ πασά. Μερικά ορφανά παιδιά έμειναν να περιφέρονται στην πόλη. Καθώς ο Μητροπολίτης ήταν φυλακισμένος από τους Τούρκους, τη μέριμνα για τα 36 παιδιά - που ήταν από 6 μηνών έως 12 ετών - ανέλαβε ο πατήρ Αρσένιος. Όταν ο τούρκος αξιωματικός διέταξε να τα πάρει στο εσωτερικό της Μικράς Ασίας ο πατήρ Αρσένιος δεν τα εγκατέλειψε και περπάτησε μαζί τους την υποχρεωτική πορεία 35 ημερών μέχρι την πόλη Μπιλετζίκ της Βιθυνίας. Εκεί υποχρεώθηκαν από τους Τούρκους να μείνουν επί 22 μήνες σε στάβλο. Εκεί ο Αρσένιος έθρεψε με πολλούς κόπους τα παιδιά, από τα οποία επέζησαν τα 22 από τις κακουχίες και τις ασθένειες. Τα 22 παιδιά από την εξορία επέστρεψαν με μέριμνα και συνοδεία του Αρσενίου και εγκαταστάθηκαν και πάλι στο ελληνικό ίδρυμα του ορφανοτροφείου Κυδωνιών.
Για την ανθρωπιστική του δράση αλλά και τις ενέργειές του για την πρόληψη νέων σφαγών τιμήθηκε από την Ελληνική Πολιτεία με τον αργυρούν σταυρό των ιπποτών του τάγματος του Σωτήρος.
Ο Αρσένιος Μενεξές συνόδευσε όσους Μικρασιάτες ξέφυγαν από τις σφαγές έως τη Λέσβο και απεβίωσε το επόμενο έτος, τον Οκτώβριο του 1923, στο Προσφυγικό Νοσοκομείο Μυτιλήνης. Ετάφη με μέριμνα της Επιτροπής Προσφύγων Κυδωνιών-Μοσχονησίων.
Στη μνήμη του υπάρχει οδός που φέρει το όνομά του στη Μυτιλήνη, όπου πολλοί Μικρασιάτες από το Αϊβαλί εγκαταστάθηκαν μετά την Καταστροφή.
Αγιοκατάταξη
Η αγιοκατάταξη των προσώπων που μαρτύρησαν κατά γεγονότα της Μικρασιατικής Καταστροφής και της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας, πραγματοποιήθηκε το 1992 από τη Εκκλησία της Ελλάδος. Μεταξύ αυτών τιμώνται οι μάρτυρες Μητροπολίτες: Χρυσόστομος Σμύρνης, Προκόπιος Ικονίου, Αμβρόσιος Μοσχονησίων, Γρηγόριος Κυδωνιών. Η μνήμη τους τιμάται την Κυριακή προ της Υψώσεως (Σεπτέμβριος).
Παραπομπές
Αρσενιος Μενεξες Κατηγορία:Θύματα της Γενοκτονίας των Ελλήνων Κατηγορία:Νεομάρτυρες Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός Μενεξές Αρσένιος Μενεξές Αρσένιος
Μόντε Βιντόν Κομπάττε
Το Μόντε Βιντόν Κομπάττε (ιταλικά: Monte Vidon Combatte) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Φέρμο, στην περιφέρεια των Μάρκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Φέρμο
Άγιος Λάζαρος
Ο Λάζαρος είναι άγιος της Ορθόδοξης και Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, πρόσωπο της Καινής Διαθήκης και φερόμενος στενός φίλος του Ιησού Χριστού.
Κατοικούσε στη Βηθανία (3 χλμ. περίπου ανατολικά της Ιερουσαλήμ) και οι αδελφές του Μάρθα και Μαρία φιλοξένησαν πολλές φορές τον Ιησού στο σπίτι τους.
Όνομα
Το όνομα Λάζαρος (אלעזר - Elʿāzār,) σημαίνει "ο Θεός είναι η βοήθειά μου" ή "ο Θεός, βοηθός μου". Με το ίδιο όνομα αναφέρεται και ένας άντρας στο Κατά Λουκάν Ευαγγέλιον (Λάζαρος ο φτωχός) αλλά παρ'όλο τον συσχετισμό τους, ιστορικά, πρόκειται για δύο διαφορετικά πρόσωπα. Το όνομα του Λαζάρου πολλές φορές χρησιμοποιείται στην επιστήμη και σε δημοφιλείς κουλτούρες ως αναφορά προς την άμεση επιστροφή στην ζωή. Για παράδειγμα, ο αγγλικός επιστημονικός όρος Lazarus taxon αναφέρεται σε οργανισμούς που εμφανίστηκαν στην καταγραφή απολιθωμάτων μετά απο μία περίοδο εμφανής εξαφάνισης. Υπάρχουν επίσης πολλές λογοτεχνικές αναφορές του ονόματος.
Η αρρώστια του Λαζάρου και ο Χριστός
Οι μαθητές, που ήξεραν τους κινδύνους που μπορούσε να έχει για τον Δάσκαλό τους ένα τέτοιο ταξίδι, προσπάθησαν να Τον αποτρέψουν να το κάνει. «Δάσκαλε, πριν λίγες μέρες οι Ιουδαίοι ζητούσαν να σε λιθοβολήσουν και πάλι θέλεις να πας εκεί;» (Ιω. 11,8).
Ο Κύριος πρόσθεσε: «Ο φίλος μας ο Λάζαρος κοιμήθηκε και πρέπει να πάω να τον ξυπνήσω». Οι μαθητές που δεν κατάλαβαν τα λόγια του Ιησού νόμισαν πως ο Λάζαρος είχε κοιμηθεί με τον φυσικό ύπνο και του είπαν: «''Κύριε, αν κοιμήθηκε, θα ξυπνήσει μοναχός του. Τι ανάγκη είναι να πάμε εμείς, για να τον ξυπνήσουμε'';». Τότε ο Ιησούς τους μίλησε καθαρά και τους είπε: «''ο Λάζαρος πέθανε. Και χαίρομαι για σας για να πιστέψετε. Πάμε, λοιπόν προς τον Λάζαρο''». Θέλοντας και μη οι μαθητές Του υπάκουσαν.
Ο Ιησούς στην οικία του Λαζάρου
Όταν έφθασε στο σπίτι μαζί με τους μαθητές Του, ο Λάζαρος ήταν ήδη νεκρός για τέσσερις ημέρες (Ιω. 11,17). Η Μάρθα έτρεξε να τον συναντήσει και αφού Τον προσκύνησε με ευλάβεια, Του είπε με πόνο ψυχής: «''Κύριε, αν ήσουνα εδώ ο αδελφός μου δεν θα είχε αποθάνει. Αλλά και τώρα ξέρω, πως ότι ζητήσεις από τον Θεό θα σου το δώσει ο Θεός''» (Ιω. 11,21-22). Ο Κύριος της απάντησε «ο αδερφός σου θα αναστηθεί». Αυτή προσθέτει: «''Ναι, Κύριε, το ξέρω. Ο αδερφός μου θ' αναστηθεί τότε, που θα γίνει η γενική ανάσταση όλων των νεκρών, στη συντέλεια των αιώνων''». Ο Κύριος της είπε: «''Εγώ είμαι η ανάσταση και η ζωή. Όποιος πιστεύει σε μένα κι αν αποθάνει θα ζήσει και θα ζήσει αιώνια. Μάρθα, το πιστεύεις αυτό;''» (Ιω. 11, 25-26). Στα λόγια αυτά του Χριστού η Μάρθα απάντησε: «''Ναι, Κύριε. Από καιρό έχω πιστέψει, ότι Συ είσαι ο Χριστός που προανήγγειλαν οι Προφήτες''» (Ιω. 11,27).
Τότε η Μάρθα πήγε και φώναξε την αδερφή της τη Μαρία για να την ενημερώσει ότι ο Κύριος ήρθε. Η Μαρία σηκώθηκε κι έτρεξε, για να συναντήσει τον Κύριο. Τα πλήθη των Ιουδαίων, που βρισκόντουσαν μαζί της στο σπίτι, έσπευσαν κι αυτά να την ακολουθήσουν. Είχαν νομίσει πως η κόρη θα πήγαινε στον τάφο για να κλάψει και την ακολούθησαν. Έτσι σε λίγο κόσμος πολύς συγκεντρώθηκε στον τόπο που βρισκόταν ο Ιησούς. Μόλις η Μαρία αντίκρισε τον Κύριο που με λαχτάρα περίμεναν, σωριάστηκε στα πόδια του και με σπαραγμό ψυχής μόλις μπόρεσε να επαναλάβει της αδελφής της Μάρθας τα λόγια: «Κύριε, αν ήσουνα εδώ δεν θα απέθνησκε ο αδελφός μου».
Casterman
Η Casterman (Καστερμάν) είναι γαλλο-βελγικός εκδοτικός οίκος με ειδίκευση στα κόμικς και την παιδική λογοτεχνία, ο οποίος τυπώνει επίσης και τουριστικούς οδηγούς. Ο οίκος Casterman, που είναι πλέον ενταγμένος στον γαλλικό εκδοτικό όμιλο Flammarion (των Εκδόσεων Γκαλιμάρ), κυκλοφορεί κάθε χρόνο περί τους 250 τίτλους. Αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες έκδοσης κόμικς στην Ευρώπη, έχοντας τα δικαιώματα έργων μεγάλων δημιουργών, όπως οι Hergé, Ούγκο Πρατ, Ζακ Ταρντί και Ένκι Μπιλάλ.
Άγιος Λάζαρος
Η Ανάσταση του Λαζάρου
Ο τάφος εκείνος ήταν ένα σπήλαιο και είχε μια βαριά πέτρα πάνω του. «Σηκώστε την πέτρα» διέταξε ο Ιησούς. Στη διαταγή αυτή του Κυρίου με δειλία τολμά να επέμβει η αδελφή του Λαζάρου η Μάρθα και να του πει: «''Κύριε, μυρίζει. Είναι τέσσερις μέρες τώρα που είναι νεκρός''» (Ιω. 11,38-39). Στα λόγια της Μάρθας απάντησε ο Ιησούς και της είπε: «Μάρθα, δεν σου είπα, πως αν πιστεύεις, θα δείς τη δόξα του Θεού;».
Ο Κύριος όρθιος μπροστά στον τάφο με τα μάτια υψωμένα προς τον ουρανό προσευχήθηκε και είπε πριν κάνει το θαύμα: «''Πατέρα μου, σ' ευχαριστώ, διότι με άκουσες. Εγώ εγνώριζα πολύ καλά ότι πάντοτε με ακούς. Το εγνώριζα, αλλά το είπα τούτο, για να ακούσει ο λαός που στέκεται εδώ γύρω και να πιστέψουν ότι συ με έχεις στείλει''». Κι αφού τα είπε αυτά φώναξε προς τον νεκρό φίλο του: «Λάζαρε, βγες έξω».
Και ο Λάζαρος που ήδη μύριζε, σαν να ξυπνούσε από βαθύ ύπνο, σηκώθηκε και ολοζώντανος, φασκιωμένος ολόκληρος με τα σάβανα και τα σουδάρια με τα οποία οι Ιουδαίοι συνήθιζαν να περιτυλίγουν τα σώματα των νεκρών τους, αναστημένος βγήκε έξω από τον τάφο (Ιω. 11,40-44).
Το θαύμα διαδόθηκε και αρκετοί πίστεψαν. Το θαύμα συνήγειρε τα πλήθη του Εβραϊκού λαού να υποδεχθούν ύστερα από λίγες μέρες τον Χριστό στα Ιεροσόλυμα με τον εξαιρετικό εκείνο ενθουσιασμό, για τον οποίο αναφέρει το Ευαγγέλιο (Ιω. 11,45).
Μετά την Ανάσταση
Η ανάσταση του Λαζάρου και η συγκέντρωση του πλήθους θορύβησε τους αρχιερείς και τους Φαρισαίους, οι οποίοι αποφάσισαν να σκοτώσουν τον Ιησού (Ιω. 11,46-57), αλλά και το Λάζαρο (Ιω. 12,10). Δεν κατόρθωσαν όμως να το πράξουν για το Λάζαρο, τον Ιησού όμως λίγο αργότερα Τον σταύρωσαν.
Έξι ημέρες πριν από το Πάσχα, ο Ιησούς κάθισε σε δείπνο το οποίο δόθηκε γι' Αυτόν. Μαζί Του ήταν και ο Λάζαρος (Ιω. 12,1-2), ενώ πλήθος κόσμου είχαν πάει για να δουν όχι μόνο τον Ιησού, αλλά και τον αναστημένο Λάζαρο (Ιω. 12,9).
Σύμφωνα με τον Άγιο Επιφάνιο επίσκοπο Κωνσταντίας της Κύπρου (367-403 μ.Χ.), ο Λάζαρος ήταν τότε 30 χρονών και έζησε άλλα 30 χρόνια μετά την ανάστασή του. Άλλη παράδοση επίσης αναφέρει ότι ο Λάζαρος μετά την ανάστασή του θέλοντας να αποφύγει το μίσος των αρχιερέων κατέφυγε στο Κίτιο (σημερινή Λάρνακα) της Κύπρου γύρω στο 33 μ.Χ.
Εδώ τον συνάντησαν οι απόστολοι Παύλος και Βαρνάβας, όταν μετέβαιναν από τη Σαλαμίνα στην Πάφο, και τον χειροτόνησαν ως πρώτο επίσκοπο Κιτίου, της Εκκλησίας, που ίδρυσε ο ίδιος. Την εκκλησία του Κιτίου εποίμανε με στοργή κι αγάπη δεκαοκτώ περίπου χρόνια μέχρι το τέλος της ζωής του (63 μ.χ.)
Παράδοση
Οι παραδόσεις τον θέλουν σκυθρωπό και αγέλαστο κατά την παρούσα ζωή, και αυτό οφειλόταν στα όσα είχε δει κατά την τετραήμερη παραμονή του στον Άδη. Οι ίδιες παραδόσεις αναφέρουν ότι δε γέλασε ποτέ στη ζωή του παρά μία φορά, όταν είδε κάποιον να κλέβει ένα πήλινο αγγείο και σχολίασε αποφθεγματικά: «το ένα χώμα κλέβει το άλλο».
Θάνατος
Κατά τις παραδόσεις, τελείωσε τον επίγειο βίο του στην Κύπρο το έτος 63 μ.Χ. σε ηλικία 60 ετών και ο τάφος του στην πόλη των Κιτιέων έγραφε: «Λάζαρος ο τετραήμερος και φίλος του Χριστού». Το έτος 890μ.Χ. μετακομίσθηκε το λείψανό του στην Κωνσταντινούπολη από τον αυτοκράτορα Λέοντα το σοφό, ο οποίος συνέθεσε τα λόγια του εσπερινού του Λαζάρου. Στη θέση που βρέθηκαν τα λείψανα, στη σημερινή Λάρνακα, κτίστηκε ναός, ο οποίος σώζεται μέχρι και σήμερα.
Εορτασμός
H Ορθόδοξη Εκκλησία τιμάει την μνήμη του το Σάββατο του Λαζάρου. Είναι κινητή εορτή και γιορτάζεται πάντα το πρώτο Σάββατο πριν την Μεγάλη Εβδομάδα. Παραδοσιακά, οι ερημίτες εγκαταλείπουν τις σκήτες τους και επιστρέφουν στο μοναστήρι για τη Μεγάλη Εβδομάδα. Το Σάββατο του Λαζάρου μαζί με την Κυριακή των Βαΐων έχουν τη μοναδική θέση κατά το εκκλησιαστικό έτος ως μέρες χαράς ανάμεσα στη Μεγάλη Σαρακοστή και το θρήνο του Μεγαλοβδόμαδου.
Κατά τον Καθολικισμό, κανένας εορτασμός του Αγίου Λαζάρου δεν περιλαμβάνεται στο Γενικό Ρωμαϊκό Ημερολόγιο, αλλά γιορτάζεται, μαζί με την αδερφή του Μαρία της Βηθανίας, στις 29 Ιουλίου, κατά την μέρα τίμησης της αδελφής τους Μάρθας. Παλαιότερες εκδόσεις της Ρωμαϊκής Μαρτυρολογίας τον έβαλαν ανάμεσα στους Αγίους της 17ης Δεκεμβρίου.
Ο Λάζαρος επίσης εορτάζεται απο τον Αγγλικανισμό σε ορισμένες επαρχίες της Αγγλίας. Στην Εκκλησία της Αγγλίας, η γιορτή του διατηρείται στις 29 Ιουλίου με τον τίτλο «Μαρία, Μάρθα και Λάζαρος, σύντροφοι του Κυρίου μας», και έχει το καθεστώς ενός μικρότερου φεστιβάλ, και ως εκ τούτου παρέχεται με κατάλληλες λεξιλογικές αναγνώσεις.
Τέλος, ο Λάζαρος εορτάζεται και στο Ημερολόγιο των Αγίων της Λουθηρανικής Εκκλησίας στις 29 Ιουλίου μαζί με τις αδελφές του Μαρία και Μάρθα.
Πηγές
Κατηγορία:Πρόσωπα της Καινής Διαθήκης Κατηγορία:Χριστιανοί άγιοι από την Καινή Διαθήκη Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας Κατηγορία:Αγία Γραφή Κατηγορία:Άγιοι της Αγγλικανικής Εκκλησίας Κατηγορία:Χριστιανοί άγιοι του 1ου αιώνα Κατηγορία:Μητροπολίτες Κιτίου
Casterman
Ιστορικό
Τη δεκαετία του 1970, η Casterman προώθησε κόμικς που απευθύνονταν σε πιο ενήλικο κοινό. Στο πλαίσιο αυτό, κυκλοφόρησε το περιοδικό (À suivre), το οποίο περιείχε έργα όπως τα Κόρτο Μαλτέζε του Ούγκο Πρατ και Σκοτεινές πόλεις των Μπενουά Πέετερς και Φρανσουά Σούιτεν. Το περιοδικό σταμάτησε το 1997, αλλά είχε ήδη καταφέρει να προσδώσει λογοτεχνική ποιότητα στα κόμικς. Το 1999, η εκδοτική εξαγοράστηκε από τον όμιλο Flammarion.
Μόντε Βιντόν Κορράντο
Το Μόντε Βιντόν Κορράντο (ιταλικά: Monte Vidon Corrado) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Φέρμο, στην περιφέρεια των Μάρκε.
Casterman
Ιστορικό
Κατά τη δεκαετία του 2000, η Casterman άρχισε να συνεργάζεται με ονόματα όπως ο Ένκι Μπιλάλ και ο Ρεζίς Λουαζέλ, ενώ μετέφρασε μάνγκα και αμερικανικούς τίτλους. Τον Σεπτέμβριο του 2012, η Flammarion και κατ΄επέκταση και η Casterman αγοράστηκαν από τις Εκδόσεις Γκαλιμάρ, μια από τις μεγαλύτερες εκδοτικές εταιρείες της Γαλλίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βελγικές εταιρείες κόμικς
Μόντε Βιντόν Κορράντο
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Φέρμο
Βραβείο Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Τορόντο
Το Βραβείο Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Τορόντο (αγγλικά: Toronto Film Critics Award For Best Foreign Film) είναι ένα βραβείο που απονέμεται από την Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου του Τορόντο για να τιμήσει μια ξενόγλωσση ταινία της κινηματογραφικής βιομηχανίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Τορόντο
Ρεθεμνιώτικο Καρναβάλι
Το Ρεθεμνιώτικο Καρναβάλι (Πολλές φορές στυλιζάρεται και ως Ρεθεμνιώτικο, το Καρναβάλι της Κρήτης.) είναι παραδοσιακή εκδήλωση που διοργανώνεται σε ετήσια βάση στο Ρέθυμνο, μία πόλη της Κρήτης στην Ελλάδα. Περιλαμβάνει παρέλαση με άρματα, μουσική και αποκριάτικες στολές, καθώς και διάφορα πολιτιστικά γεγονότα. Είναι ένα από τα παλαιότερα και γνωστότερα καρναβάλια στην Ελλάδα, ενώ αποτελεί και πόλος έλξης επισκεπτών για την πόλη. Η οργάνωση σηματοδοτεί την έναρξη της Σαρακοστής, λαμβάνει τυπικά χώρα τον Φεβρουάριο ή στις αρχές Μαρτίου πριν την περίοδο της μεγάλης νηστείας που προηγείται του Πάσχα.
Γενικά
Το καρναβάλι διοργανώνεται σε ετήσια βάση από τον Δήμο Ρεθύμνου, σε συνεργασία με τον ΕΟΤ και την Περιφέρεια Κρήτης.
Η πρώτη αναφορά για καρναβάλι στο Ρέθυμνο αναφέρεται από το 1901, στα χρόνια της Κρητικής Πολιτείας ενώ οργανωμένες εκδηλώσεις και υποτυπώδης καρναβαλική παρέλαση χρονολογείται από το 1914, όπου ξεκίνησε σαν χιουμοριστικός θεσμός τιμώντας τον βασιλιά καρνάβαλο με τα εξής λόγια: "«Αυτού Εξοχότητα Βασιλέα Καρνάβαλο μέσα στην αταξία του ακράτητου γέλιου!»"Η έναρξη σηματοδοτείται περίπου στις αρχές Φεβρουαρίου με έναν προπομπό (ντελάλη) να περνά από όλη την περιοχή του δήμου Ρεθύμνης, ενημερόνωντας τους κατοίκους και τους επισκέπτες της πόλης για τις προγραμματισμένες εκδηλώσεις. Μερικές εκδηλώσεις που λαμβάνουν χώρα την περίοδο που ακολουθεί είναι το παιδικό κυνήγι θησαυρού, αποκριάτικα πάρτι και χοροί και η κατασκευή αποκριάτικων αντικειμένων. Ακολουθούν αρκετές εκδηλώσεις στην συνέχεια, όπως το Κυνήγι του Κρυμμένου Θησαυρού το οποίο ξεκίνησε το 1990 με οργάνωση ομάδων για να λύσουν διάφορους γρίφους. Η ομάδα που θα λύσει τους περισσότερους γρίφους είναι η νικήτρια. Ο Δήμος Ρεθύμνου το 1993 κάλεσε τις ομάδες του Κρυμμένου θησαυρού να ενισχύσουν το καρναβάλι. Άλλες εκδηλώσεις είναι η Νυκτερινή παρέλαση των αρμάτων, οι χοροί των ομάδων που θα λάβουν μέρος στη Μεγάλη παρέλαση καθώς και η Καντάδα της Δημοτικής Φιλαρμονικής στην Παλιά Πόλη. Η γιορτή του καρναβαλιού τελειώνει με το κάψιμο του Βασιλιά καρνάβαλου λίγες ώρες μετά τη Μεγάλη παρέλαση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτισμός της Κρήτης Κατηγορία:Απόκριες
Κατάλογος απαγορευμένων αερομεταφορέων στην Ευρωπαϊκή Ένωση
Ο κατάλογος απαγορευμένων αερομεταφορέων στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ένας κατάλογος των αεροπορικών εταιρειών που δεν πληρούν τα πρότυπα ρυθμιστικής εποπτείας της ΕΕ και των οποίων απαγορεύεται η είσοδος στον εναέριο χώρο οποιουδήποτε κράτους μέλους. Η πρώτη έκδοση του καταλόγου δημοσιεύθηκε το 2006, στη νομική βάση του κανονισμού αριθ. 474/2006 της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, που εκδόθηκε στις 22 Μαρτίου του ίδιου έτους. Η τρέχουσα έκδοση του καταλόγου δημοσιεύθηκε στις 30 Νοεμβρίου 2017.
Νομική διαδικασία
Η διαδικασία με την οποία απαριθμείται ο αερομεταφορέας περιλαμβάνεται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 2111/2005 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου. Περιλαμβάνει διαβούλευση μεταξύ των ρυθμιστικών οργανισμών των κρατών μελών, των θεσμικών οργάνων της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, των αρχών που είναι αρμόδιες για τη ρυθμιστική εποπτεία του συγκεκριμένου αερομεταφορέα και του ίδιου του αερομεταφορέα. Πριν από την πρόσθεσή του στο κατάλογο, κάθε αερομεταφορέας έχει δικαίωμα προσφυγής. Ο κατάλογος υπόκειται σε περιοδική αναθεώρηση.
Τον Ιούνιο του 2016, όλοι οι ισχύοντες περιορισμοί κατά των Air Madagascar, Iran Air, Lion Air, Citilink, Batik Air και όλων των Ζαμπιανών αερογραμμών αφαιρέθηκαν από τον κατάλογο των αερομεταφορέων που απαγορεύονταν στην ΕΕ.
Στις 30 Νοεμβρίου 2017, η Avior Airlines από τη Βενεζουέλα προστέθηκε στο κατάλογο λόγω "μη διευθετημένων ελαττωμάτων ασφαλείας." Δεν δόθηκαν περαιτέρω λεπτομέρειες εκείνη τη στιγμή.
Στις 14 Ιουνίου 2018, όλες οι ινδονησιακές αεροπορικές εταιρείες αφαιρέθηκαν από τον κατάλογο των αερομεταφορέων που απαγορεύονταν στην ΕΕ.
Παράρτημα Β
Το παράρτημα Β του καταλόγου της ΕΕ καλύπτει τις αεροπορικές εταιρείες που περιορίζονται στην λειτουργία ορισμένων αεροσκαφών εντός της ΕΕ. Οι αερομεταφορείς που απαριθμούνται στο παράρτημα Β θα μπορούσαν να έχουν τη δυνατότητα να ασκούν δικαιώματα κυκλοφορίας με τη χρήση μισθωμένου αεροσκάφους αερομεταφορέα που δεν υπόκειται σε απαγόρευση λειτουργίας, υπό την προϋπόθεση ότι τηρούνται τα σχετικά πρότυπα ασφάλειας. Περιλαμβάνει τις ακόλουθες αεροπορικές εταιρείες, με την έκδοση της άδειας αεροπορικής εταιρείας να έχει γίνει στις αντίστοιχες χώρες:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αεροπορία στην Ευρώπη Κατηγορία:Κατάλογοι που αφορούν την Ευρωπαϊκή Ένωση
3360 Σύριγξ
Η Σύριγξ (Syrinx) είναι ένας αστεροειδής που τέμνει την τροχιά της Γης, και συγκεκριμένα ένας Απολλώνειος αστεροειδής. Το απόλυτο μέγεθός του (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) είναι 15,994. Ανακαλύφθηκε το 1981 από τους Αμερικανούς αστρονόμους Έλινορ Χέλιν και Ρ. Σκοτ Ντάνμπαρ, που παρατηρούσαν με το τηλεσκόπιο Schmidt του Αστεροσκοπείου του Πάλομαρ. Ο αστεροειδής πήρε το όνομά του από την ομώνυμη Νύμφη της ελληνικής μυθολογίας. Το όνομα δόθηκε τον Νοέμβριο του 2006 και μέχρι τότε ο «3360» ήταν ο αστεροειδής με τον μικρότερο αύξοντα αριθμό που δεν είχε ακόμα ιδιαίτερο όνομα.
Προσεγγίσεις στη Γη
Εξαιτίας της πολύ μεγάλης εκκεντρότητας της τροχιάς της, η Σύριγξ τέμνει και τις τροχιές των πλανητών Άρη και Αφροδίτης εκτός από αυτή της Γης. Ωστόσο, η σημαντική κλίση τροχιάς της Σύριγγος ως προς αυτές των πλανητών, αποτρέπει τις πολύ κοντινές προσεγγίσεις της σε πλανήτες. Π.χ. κατά την πλησιέστερη προσέγγισή της στη Γη σε ολόκληρο τον 20ό αιώνα, που σημειώθηκε στις 10 Μαΐου 1962, πέρασε σε ελάχιστη απόσταση 0,1474 AU (22,05 εκατομμύρια χιλιόμετρα) από τον πλανήτη μας, ενώ κατά την πλησιέστερη προσέγγισή της στη Γη τους δύο επόμενους αιώνες, θα περάσει σε απόσταση 0,09625 AU (14,40 εκατομ. χιλιόμετρα) από τον πλανήτη μας,
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Σύριγγος εκτιμάται σε 1,8 χιλιόμετρο περίπου. Το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,17, ενώ ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος.
Ινδομεθακίνη
Η ινδομετακίνη, επίσης γνωστή ως ινδομεθακίνη, είνα μη στεροειδές αντιφλεγμονώδες φάρμακο (ΜΣΑΦ) που χρησιμοποιείται συνήθως ως συνταγογραφούμενο φάρμακο για τη μείωση του πυρετού, του πόνου, της δυσκαμψίας των αρθρώσεων και του πρηξίματος από φλεγμονή. Λειτουργεί αναστέλλοντας την παραγωγή προσταγλανδινών, ενδογενών μορίων σηματοδότησης που είναι γνωστό ότι προκαλούν αυτά τα συμπτώματα. Αυτό το κάνει αναστέλλοντας την κυκλοοξυγενάση, ένα ένζυμο που καταλύει την παραγωγή προσταγλανδινών.
Το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας κατατέθηκε το 1961 και εγκρίθηκε για ιατρική χρήση το 1963. Διατίθεται στο εμπόριο με περισσότερες από δώδεκα διαφορετικές εμπορικές ονομασίες. Όσον αφορά το 2015 το κόστος για έναν τυπικό μήνα φαρμακευτικής αγωγής στις Ηνωμένες Πολιτείες είναι μικρότερο από 25 USD. Το 2017, ήταν η 291η πιο συχνά συνταγογραφούμενη φαρμακευτική αγωγή στις Ηνωμένες Πολιτείες, με περισσότερες από ένα εκατομμύριο συνταγές.
Ιατρικές χρήσεις
Ως ΜΣΑΦ, η ινδομεθακίνη είναι αναλγητικό, αντιφλεγμονώδες και αντιπυρετικό. Οι κλινικές ενδείξεις για την ινδομετακίνη περιλαμβάνουν:Αρθροπάθειες
Πονοκέφαλοι
Παρενέργειες
Γενικά, οι ανεπιθύμητες ενέργειες που παρατηρούνται με την ινδομετακίνη είναι παρόμοιες με όλες τις άλλες ΜΣΑΦ. Για παράδειγμα, η ινδομετακίνη αναστέλλει τόσο την κυκλοοξυγενάση-1 όσο και την κυκλοοξυγενάση-2, η οποία στη συνέχεια αναστέλλει την παραγωγή προσταγλανδινών στο στομάχι και το έντερο που είναι υπεύθυνες για τη διατήρηση της βλεννογονικής επένδυσης της γαστρεντερικής οδού. Η ινδομετακίνη, επομένως, όπως και άλλοι μη εκλεκτικοί αναστολείς COX, μπορεί να προκαλέσει πεπτικά έλκη. Αυτά τα έλκη μπορεί να οδηγήσουν σε σοβαρή αιμορραγία ή διάτρηση, απαιτώντας νοσηλεία του ασθενούς.
Όλα τα ΜΣΑΦ, συμπεριλαμβανομένης της ινδομετακίνης, αυξάνουν επίσης τη δραστηριότητα της ρενίνης στο πλάσμα και τα επίπεδα αλδοστερόνης και αυξάνουν την κατακράτηση νατρίου και καλίου. Η δραστηριότητα της αγγειοπιεσίνης ενισχύεται επίσης. Μαζί αυτά μπορεί να οδηγήσουν σε:
Είναι επίσης δυνατές αυξήσεις της κρεατινίνης στον ορό και σοβαρότερη νεφρική βλάβη όπως οξεία νεφρική ανεπάρκεια, χρόνια νεφρίτιδα και νεφρωσικό σύνδρομο. Αυτές οι καταστάσεις συχνά ξεκινούν με οίδημα και υψηλά επίπεδα καλίου στο αίμα.
Σπάνιες περιπτώσεις έχουν δείξει ότι η χρήση αυτού του φαρμάκου από έγκυες γυναίκες μπορεί να έχει επίδραση στην καρδιά του εμβρύου, πιθανόν να οδηγήσει σε θάνατο του εμβρύου μέσω πρόωρου κλεισίματος του αρτηριακού πόρου.
Τον Οκτώβριο του 2020, η Αμερικανική Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) ζήτησε να ενημερωθεί η ετικέτα φαρμάκου για όλα τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα για να περιγράψει τον κίνδυνο νεφρικών προβλημάτων σε αγέννητα μωρά που έχουν ως αποτέλεσμα χαμηλό αμνιακό υγρό. Συνιστούν την αποφυγή ΜΣΑΦ σε έγκυες γυναίκες στις 20 εβδομάδες ή αργότερα κατά την εγκυμοσύνη.
Μηχανισμός δράσης
Η ινδομεθακίνη, ένα μη στεροειδές αντιφλεγμονώδες φάρμακο (ΜΣΑΦ), έχει παρόμοιο τρόπο δράσης σε σύγκριση με άλλα φάρμακα αυτής της ομάδας. Είναι ένας μη εκλεκτικός αναστολέας της κυκλοοξυγενάσης (COX) 1 και 2, τα ένζυμα που συμμετέχουν στη σύνθεση προσταγλανδίνης από αραχιδονικό οξύ. Οι προσταγλανδίνες είναι μόρια που μοιάζουν με ορμόνες που βρίσκονται συνήθως στο σώμα, όπου έχουν μεγάλη ποικιλία επιδράσεων, μερικά από τα οποία οδηγούν σε πόνο, πυρετό και φλεγμονή. Με την αναστολή της σύνθεσης των προσταγλανδινών, η ινδομεθακίνη μπορεί να μειώσει τον πόνο, τον πυρετό και τη φλεγμονή. Ο μηχανισμός δράσης της ινδομεθακίνης, μαζί με πολλά άλλα ΜΣΑΦ που αναστέλλουν το COX, περιγράφηκε το 1971.
Ο ρόλος της ινδομεθακίνης στη θεραπεία ορισμένων πονοκεφάλων είναι μοναδικός σε σύγκριση με άλλα ΜΣΑΦ. Εκτός από την ταξική επίδραση της αναστολής COX, υπάρχουν ενδείξεις ότι η ινδομετακίνη έχει την ικανότητα να μειώνει την εγκεφαλική ροή του αίματος όχι μόνο μέσω της διαμόρφωσης των οδών του μονοξειδίου του αζώτου, αλλά και μέσω της ενδοκρανιακής προτριχοειδικής αγγειοσυστολής. Η ιδιότητα της ινδομεθακίνης να μειώνει την εγκεφαλική ροή αίματος είναι χρήσιμη στη θεραπεία της αυξημένης ενδοκρανιακής πίεσης. Μια αναφορά περίπτωσης έχει δείξει ότι μια ενδοφλέβια δόση ινδομεθακίνης που χορηγείται με συνεχή έγχυση 2 ωρών είναι ικανή να μειώσει την ενδοκρανιακή πίεση κατά 37% σε 10 έως 15 λεπτά και αυξάνει την πίεση εγκεφαλικής έγχυσης κατά 30% ταυτόχρονα. Αυτή η μείωση της εγκεφαλικής πίεσης μπορεί να είναι υπεύθυνη για την αξιοσημείωτη αποτελεσματικότητα σε μια ομάδα πονοκεφάλων που αναφέρεται ως «πονοκέφαλοι που ανταποκρίνονται στην ινδομετακίνη». Από την άλλη πλευρά, η ενεργοποίηση του ανώτερου σιελογόνου πυρήνα στο εγκεφαλικό στέλεχος χρησιμοποιείται για τη διέγερση του αυτονομικού αντανακλαστικού τόξου του τριδύμου, προκαλώντας έναν τύπο πονοκεφάλου που ονομάζεται αυτονομική κεφαλαλγία τριδύμου. Η ινδομεθακίνη αναστέλλει τον ανώτερο σιελικό πυρήνα, ανακουφίζοντας έτσι αυτόν τον τύπο πονοκέφαλου.
Οι προσταγλανδίνες προκαλούν επίσης συστολές της μήτρας σε έγκυες γυναίκες. Η ινδομετακίνη είναι ένας αποτελεσματικός τοκολυτικός παράγοντας, ικανός να καθυστερήσει τον πρόωρο τοκετό μειώνοντας τις συστολές της μήτρας μέσω της αναστολής της σύνθεσης προσταγλανδίνης στη μήτρα και πιθανώς μέσω αποκλεισμού διαύλων ασβεστίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρωματικές κετόνες Κατηγορία:Ηπατοτοξίνες Κατηγορία:Χλωροαρένια Κατηγορία:Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα Κατηγορία:Ινδόλες Κατηγορία:Καρβονικά οξέα
Μοντοττόνε
Το Μοντοττόνε (ιταλικά: Montottone) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Φέρμο, στην περιφέρεια των Μάρκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Φέρμο
Κατάλογος Μοναρχών των Μαλδίβων
Παρατίθεται κατάλογος με τους μονάρχες που διοίκησαν τις Μαλδίβες. Η νησιωτική χώρα ανακηρύχθηκε σε σουλτανάτο το 1153 όταν ο Βουδιστής Βασιλιάς Ντοβέμι ασπάστηκε το Ισλάμ. Τα προηγούμενα χρόνια το νησί αποτελούσε μητριαρχική κοινωνία και κάθε ατόλλη διοικούνταν από μια βασίλισσα, επικεφαλής της φυλής. Έως το 1965 ο τίτλος του Σουλτάνου ήταν Η Αυτού Εξοχότης, Σουλτάνος της Γης και της Θάλασσας, Κυρίαρχος 12.000 νησιών και Σουλτάνος των Μαλδίβων. Μετά την ανεξαρτησία το 1965 ο Σουλτάνος απέκτησε τον τίτλο Βασιλιάς και η προσφώνησή του ήταν η «Αυτού Μεγαλειότης».
Πρώτη Δημοκρατία των Μαλδίβων
Βλέπε Κατάλογος Προέδρων των Μαλδίβων
Δεύτερη δημοκρατία των Μαλδίβων
Βλέπε Κατάλογος Προέδρων των Μαλδίβων
Παραπομπές
Μοναρχων Μαλδιβων
Μορέσκο (Ιταλία)
Το Μορέσκο (ιταλικά: Moresco) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Φέρμο, στην περιφέρεια των Μάρκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Φέρμο
Ευγενείς
Η ιδιότητα μέλους των ευγενών παραχωρείται ιστορικά από μονάρχη ή κυβέρνηση. Παρόλα αυτά, η απόκτηση επαρκούς δύναμης, πλούτου, στρατιωτικής ικανότητας ή βασιλικής εύνοιας έδινε περιστασιακά τη δυνατότητα στους απλούς ανθρώπους να γίνουν ευγενείς.
Υπάρχει συχνά μια ποικιλία τάξεων μέσα στην τάξη των ευγενών. Η νομική αναγνώριση των ευγενών ήταν πιο κοινή στις μοναρχίες, αλλά ευγενείς υπήρχαν επίσης σε καθεστώτα όπως η Ολλανδική Δημοκρατία (1581–1795), η Δημοκρατία της Γένοβας (1005–1815), η Δημοκρατία της Βενετίας (697–1797) και η Παλαιά Ελβετική Συνομοσπονδία (1300–1798) και παραμένουν μέρος της νομικής κοινωνικής δομής ορισμένων μη κληρονομικών καθεστώτων, π.χ. του Αγίου Μαρίνου και του Βατικανού στην Ευρώπη. Στην Κλασική Αρχαιότητα, οι nobiles (ευγενείς) της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας ήταν οικογένειες που προέρχονταν από άτομα που είχαν αποκτήσει το αξίωμα του ύπατου. Όσοι ανήκαν στις οικογένειες πατρικίων ήταν ευγενείς, αλλά πληβείοι των οποίων οι πρόγονοι ήταν ύπατοι θεωρούνταν επίσης nobiles. Στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, οι ευγενείς ήταν απόγονοι αυτής της Ρεπουμπλικανικής αριστοκρατίας. Ενώ η καταγωγή των σύγχρονων οικογενειών ευγενών από την αρχαία ρωμαϊκή αριστοκρατία μπορεί τεχνικά να είναι δυνατή, δεν είναι γνωστό να υπάρχουν στην Ευρώπη καλά ερευνημένες, ιστορικά τεκμηριωμένες γενεαλογικές καταβολές από γενιά σε γενιά από την αρχαία ρωμαϊκή εποχή.
Κληρονομικοί τίτλοι και προσφωνήσεις που προστίθενται σε ονόματα (όπως "Πρίγκιπας", "Λόρδος" ή "Κυρία"), καθώς και τιμητικές διακρίσεις, συχνά διακρίνουν τους ευγενείς από τους μη ευγενείς στη συνομιλία και στον γραπτό λόγο. Σε πολλά έθνη, οι περισσότεροι από τους ευγενείς δεν έχουν τίτλο, και ορισμένοι κληρονομικοί τίτλοι δεν υποδηλώνουν ευγένεια. Ορισμένες χώρες είχαν μη κληρονομένους τίτλους ευγένειας, όπως η Αυτοκρατορία της Βραζιλίας ή στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινωνικές τάξεις Κατηγορία:Ολιγαρχία Κατηγορία:Φεουδαρχία
Ορτετσάνο
Το Ορτετσάνο (ιταλικά: Ortezzano) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Φέρμο, στην περιφέρεια των Μάρκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Φέρμο
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Συλλόγων 2005
Το Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων 2005 είναι το πρώτο που διεξάγεται μετά από εκείνο του 2000. Το Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων 2005 σήμανε ότι η διοργάνωση αυτή θα αντικαταστήσει το Διηπειρωτικό Κύπελλο (τελευταία διοργάνωση 2004). To τουρνουά διεξήχθη στην Ιαπωνία από τις 11 Δεκεμβρίου έως τις 18 Δεκεμβρίου 2005. Νικήτρια ομάδα αναδείχθηκε η βραζιλιάνικη Σάο Πάολο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Παγκόσμιο κύπελλο συλλόγων
Γλώσσα Ντιβέχι
Η Ντιβέχι (Dhivehi ή Divehi) είναι ινδοάρια γλώσσα, που ομιλείται από περισσότερους από 300.000 ανθρώπους στη Δημοκρατία των Μαλδίβων, όπου αποτελεί και επίσημη γλώσσα για το κράτος αλλά και στο νησί Μινικόι (Maliku) στη γειτονική Ινδία. Στην τελευταία είναι γνωστή και με την ονομασία Μαχλ (Mahl). Έχει άμεση σχέση με τη σινχαλέζικη γλώσσα. Πολλές γλώσσες με το πέρασμα των χρόνων άσκησαν την επιρροή τους στην ντιβέχι, με σπουδαιότερη την αραβική γλώσσα. Μεταξύ των άλλων ήταν η περσική, η αγγλική και η γαλλική.
Ο Χ. Κ. Π. Μπελ ήταν ένας από τους πρώτους που έκαναν μεταγραφή της γλώσσας αυτής. Ο Μπελ ονόμασε τη γλώσσα αυτή Divehi, από το όνομα της χώρας, Maldives. Το -dives από το Maldives και η λέξη Divehi έχουν την ίδια ρίζα που είναι το dvīp'' ("νησί" στα σανσκριτικά).
Ο Γερμανός γλωσσολόγος Βίλχελμ Γκάιγκερ έκανε πρώτος έρευνα για τη γλώσσα αυτή τον εικοστό αιώνα. Την ονόμασε Divehi, χωρίς το ένα "h". Το 1976, όταν έγινε ανεπίσημη μεταγραφή της γλώσσας στα λατινικά, ένα "h" προστέθηκε στο όνομα της γλώσσας, όχι όμως και σε εκείνο της χώρας.
Στα ελληνικά, η "ατόλη" προέρχεται από λέξη της γλώσσας ντιβέχι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γλώσσες της Ινδίας Κατηγορία:Γλώσσες των Μαλδίβων Κατηγορία:Ινδοάριες γλώσσες
Ιερά Μητρόπολις Τρίκκης, Γαρδικίου και Πύλης
Η Ιερά Μητρόπολις Τρίκκης, Γαρδικίου και Πύλης, έχει έδρα την πόλη των Τρικάλων και περιλαμβάνει το νότιο τμήμα του Νομού Τρικάλων και συγκεκριμένα, τους Δήμους Τρικκαίων, Φαρκαδόνας και Πύλης.
Αρχικά, περιλάμβανε ολόκληρο τον νομό Τρικάλων, ύστερα όμως από τη διχοτόμησή της το 1991, το βόρειο τμήμα της Μητρόπολης (σημερινός Δήμος Μετεώρων) δόθηκε στην προσωποπαγή τότε Ιερά Μητρόπολη Σταγών και Μετεώρων.
Ανάμεσα στα πρόσωπα που ποίμαναν τη Μητρόπολη συγκαταλέγεται και ο εξ Αδραμυττίου της Μικράς Ασίας Μητροπολίτης Τρίκκης Διονύσιος Χαραλάμπους, (1959-1970), που ως αντιστασιακός ιερέας κρατήθηκε σε Ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης.
Στις 7 Οκτωβρίου 2021, με απόφαση της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, η Ιερά Μητρόπολη Τρίκκης και Σταγών, μετονομάστηκε σε Μητρόπολη Τρίκκης, Γαρδικίου και Πύλης.
Παραπομπές
Τρικκης
Υδρόγειος σφαίρα
μικρογραφία|Υδρόγειος σφαίρα στην έκθεση του [[Μουσείου των Ευρωπαϊκών Πολιτισμών στο Βερολίνο, Γερμανία]] Η υδρόγειος σφαίρα είναι σφαιρική παρουσίαση της Γης ή κάποιου άλλου ουράνιου σώματος ή ουράνιας σφαίρας. Οι υδρόγειες σφαίρες έχουν παρόμοιο σκοπό με τους χάρτες, αλλά σε αντίθεση με τους χάρτες, δεν παραμορφώνουν την επιφάνεια που, απλά τη παρουσιάζουν υπό κλίμακα.
Πεντάζο
Το Πεντάζο (ιταλικά: Pedaso) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Φέρμο, στην περιφέρεια των Μάρκε.
Υδρόγειος σφαίρα
Η υδρόγειος σφαίρα παρουσιάζει λεπτομέρειες για το θέμα το περιγράφει. Η υδρόγειος σφαίρα παρουσιάζει χερσαίες μάζες και υδάτινα σώματα. Συνήθως παρουσιάζει τα έθνη, τις μεγάλες πόλεις και τις γεωγραφικές συντεταγμένες. Μερικές υδρόγειες σφαίρες παρουσιάζουν τα βουνά-οροσειρές και άλλες σημαντικές μορφές εδάφους. Η ουράνια σφαίρα παρουσιάζει τα αξιοσημείωτα αστέρια και μπορεί επίσης να δείχνει θέσεις άλλων σημαντικών αστρονομικών αντικειμένων. Τυπικά, αυτές διαιρούν την ουράνια σφαίρα σε αστερισμούς.
Πεντάζο
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Φέρμο
Υδρόγειος σφαίρα
Οι υδρόγειες σφαίρες έχουν μακρά ιστορία. Η πρώτη γνωστή αναφορά σε υδρόγειο γίνεται σε έργα του Στράβωνα, τα οποία περιγράφουν την Υδρόγειο του Κράτη (περίπου 150 π.Χ.). Η παλαιότερη υδρόγειος σφαίρα που έχει διασωθεί είναι η Υδρόγειος του Μπέχαϊμ, η οποία σχεδιάστηκε από τον Μάρτιν Μπέχαϊμ το 1492. Η παλαιότερη ουράνια σφαίρα που έχει διασωθεί βρίσκεται στην κορυφή του Άτλαντα του Φαρνέζε, σχεδιασμένη στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία του 2ου αιώνα.
Κατηγορία:Σφαίρα Κατηγορία:Χάρτες
Φοροδιαφυγή και διαφθορά στην Ελλάδα
Η φοροδιαφυγή και η διαφθορά είναι ένα πρόβλημα στην Ελλάδα. Η φοροδιαφυγή έχει περιγραφεί από τους Έλληνες πολιτικούς ως «εθνικό άθλημα» - με 30 δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως που δεν εισπράττονται.