cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μαρία Λουίζα της Βουλγαρίας
Βιογραφία
Στις 13 Μαΐου 2012, κατά την 18η τελετή έναρξης, η πριγκίπισσα Μαρία-Λουίζα έλαβε επίτιμο διδακτορικό δίπλωμα Humane Letters από το Αμερικανικό Πανεπιστήμιο της Βουλγαρίας. Είναι επίσης μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Αμερικανικού Πανεπιστημίου της Βουλγαρίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα Κατηγορία:Βουλγάρες πριγκίπισσες Κατηγορία:Πριγκίπισσες του Χοεντσόλερν-Ζίγκμαρινγκεν
Γιούντιτ Λέιστερ
Η Γιούντιτ Γιανς Λέιστερ (Judith Leyster, 28 Ιουλίου 1609 – 10 Φεβρουαρίου 1660) ήταν Ολλανδή ζωγράφος. Η Λέιστερ ζωγράφισε σκηνές της καθημερινότητας, πορτρέτα και νεκρές φύσεις. Μέχρι το 1893 ολόκληρο το έργο της αποδιδόταν στον Φρανς Χαλς, οπότε ο Κορνέλις Χόφστεντε ντε Χρόο πρώτος της απέδωσε επτά πίνακες, έξι από τους οποίους είναι "υπογεγραμμένοι" με το χαρακτηριστικό μονόγραμμα "JL*".
Βίος
Η Λέιστερ γεννήθηκε στο Χάαρλεμ, όγδοο παιδί του Γιαν Βίλλεμς Λέιστερ, τοπικού ζυθοποιού και κατασκευαστή ρούχων. Ενώ οι λεπτομέρειες σχετικά με την εκπαίδευσή της είναι ασαφείς, ήταν ήδη αρκετά γνωστή το 1628 ώστε να αναφέρεται στο βιβλίο του Σάμουελ Αμπζινγκ (Samuel Ampzing) που έφερε τον τίτλο Beschrijvinge ende lof der stadt Haerlem.
Υπάρχουν κάποιες εικασίες ότι η Λέιστερ ακολούθησε σταδιοδρομία στη ζωγραφική ως συνέπεια της χρεωκοπίας του πατέρα της και της ανάγκης να αποκτήσει προσόδους η οικογένεια. Πιθανόν να σπούδασε ζωγραφική με τον Φρανς Πήτερ ντε Χρέμπερ (Frans Pietersz de Grebber), ο οποίος διατηρούσε εργαστήριο που έχαιρε εκτίμησης στο Χάαρλεμ κατά τη δεκαετία του 1620. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου η οικογένεια μετακόμισε στην περιοχή της Ουτρέχτης και εκεί πιθανόν να ήρθε σε επαφή με τους θαυμαστές του Καραβάτζιο.
Το πρώτο της "υπογεγραμμένο" έργο χρονολογείται από το 1629, τέσσερα χρόνια πριν εισέλθει στη Συντεχνία των καλλιτεχνών. Μέχρι το 1633 είχε γίνει μέλος της Συντεχνίας του Αγίου Λουκά στο Χάαρλεμ, η δεύτερη γυναίκα που γινόταν δεκτή στη Συντεχνία αυτή. Πρώτη υπήρξε η Σάρα φαν Μπάαλμπερχεν (Sara van Baalbergen), το 1631, η οποία, όπως και η Λέιστερ, δεν ήταν μέλος κάποιας καλλιτεχνικής οικογένειας και επίσης παντρεύτηκε ζωγράφο, τον Μπάρεντ φαν Έισεν (Barent van Eysen). Την εποχή εκείνη υπήρχαν και άλλες γυναίκες που δραστηριοποιούνταν ως ζωγράφοι στο Χάαρλεμ, αλλά καθώς απασχολούνταν στα οικογενειακά εργαστήρια, δεν χρειάζονταν τις επαγγελματικές διακριβώσεις για να μπορούν να υπογράφουν τα έργα τους ή να δημιουργήσουν το δικό τους εργαστήριο.
Δύο χρόνια μετά την είσοδό της στη Συντεχνία, η Λέιστερ είχε αναλάβει τρεις άρρενες μαθητές. Τα αρχεία καταδεικνύουν ότι η Λέιστερ δίωξε δικαστικά τον Χαλς επειδή αυτός δέχτηκε στο εργαστήριό του μαθητή που αποχώρησε από το δικό της σε διάστημα μικρότερο των τριών ημερών από την εισαγωγή του. Η μητέρα του μαθητευόμενου πλήρωσε στην Λέιστερ τέσσερα γκίλντερς ως αποζημίωση για τυχόν ζημίες, τα μισά απ' όσα είχε ζητήσει η Λέιστερ και, αντί να "επιστρέψει" τον μαθητευόμενο ο Χαλς διευθέτησε το ζήτημα καταβάλλοντας τρία γκίλντερς πρόστιμο. Και η ίδια η Λέιστερ τιμωρήθηκε με πρόστιμο γιατί δεν είχε καταγράψει τον μαθητευόμενο στη Συντεχνία.
Το 1636 η Λέιστερ παντρεύτηκε τον Γιαν Μίινσε Μόλεναερ (Jan Miense Molenaer), έναν πιο δημιουργικό ζωγράφο στα ίδια θέματα. Με στόχο το καλύτερο εισόδημα μετακόμισαν στο Άμστερνταμ, όπου αυτός διέθετε πελάτες. Διέμειναν εκεί επί έντεκα χρόνια πριν επιστρέψουν στην περιοχή του Χάαρλεμ και συγκεκριμένα στο Χέεμστεντε (Heemstede), όπου μοιράστηκαν ένα εργαστήριο εγκατεστημένο σε ένα μικρό σπίτι στον χώρο που σήμερα καταλαμβάνει το πάρκο Χρούνεντααλ (Groenendaal). Η Λέιστερ και ο Μόλεναερ απέκτησαν πέντε παιδιά, από τα οποία μόνον δύο επέζησαν ως ενήλικες.
Τα περισσότερα χρονολογημένα έργα της Λέιστερ είναι της περιόδου 162 - 1635, που συμπίπτει με την περίοδο πριν παντρευτεί και αποκτήσει παιδιά. Υπάρχουν λίγα γνωστά της έργα μετά το 1635: Δύο εικονογραφήσεις σε βιβλίο για τουλίπες του 1643, ένα πορτρέτο του 1652 και μια νεκρή φύση του 1654, η οποία ανακαλύφθηκε πρόσφατα σε ιδιωτική συλλογή. Είναι πιθανόν να εργαζόταν σε συνεργασία με τον σύζυγό της. Απεβίωσε το 1660, σε ηλικία 50 ετών.
Λέιστερ και Φρανς Χαλς
Αν και ήταν πολύ γνωστή όσο ζούσε και οι σύγχρονοί της την εκτιμούσαν, η Λέιστερ και το έργο της ξεχάστηκαν σχεδόν τελείως μετά τον θάνατό της. Η εκ νέου "ανακάλυψή" της έγινε το 1893: Ένας έμπορος έργων τέχνης αγόρασε ένα πίνακα ως έργο του Φρανς Χαλς, για να ανακαλύψει ότι στην πραγματικότητα ήταν έργο της Γιούντιτ Λέιστερ. Ο πίνακας έφερε την υπογραφή - μονόγραμμα της Λέιστερ, αλλά δεν ήταν δυνατό τότε να αναγνωριστεί. Το 1893 ο Κορνέλις Χόφστεντε ντε Χρόοτ το αναγνώρισε και έγραψε το πρώτο του άρθρο σχετικά με αυτήν. Οι ιστορικοί τέχνης από τότε συχνά την απαξίωναν ως μιμήτρια του Χαλς, αν και η συμπεριφορά τους άρχισε να αλλάζει κατά τα τελευταία χρόνια.
Εκτός από τη νομική διαμάχη που αναφέρθηκε πιο πάνω, η φύση της επαγγελματικής σχέσης μεταξύ Λέιστερ και Χαλς παραμένει εν πολλοίς ασαφής: Μπορεί να διετέλεσε μαθήτριά του ή απλά μπορεί να ήταν ένας φιλικά διακείμενος συνάδελφος. Πιθανόν ήταν μάρτυρας στη βάπτιση της θυγατέρας του Χαλς, Μαρίας, στις αρχές της δεκαετίας του 1630 καθώς καταγράφεται στο ανάλογο έγγραφο κάποια "Judith Jansder" (Γιούντιθ θυγατέρα του Γιαν), αλλά υπήρχαν και άλλες γυναίκες με το ίδιο όνομα στο Χάαρλεμ. Μερικοί ιστορικοί υποστήριξαν ότι ο Χαλς ή ο αδελφός του Ντίρικ Χαλς ίσως ήταν δάσκαλός της, καθώς υπάρχουν μεγάλες ομοιότητες στο έργο τους.
Έργο
Υπέγραφε τα έργα της με μονόγραμμα που έφερε τα αρχικά JL με προσκολλημένο σε αυτά ένα άστρο. Αυτό αποτελούσε λογοπαίγνιο, καθώς "Lei star" σημαίνει "ηγετικό άστρο" στα ολλανδικά, και έτσι αποκαλούσαν τον Πολικό Αστέρα οι Ολλανδοί ναυτικοί της εποχής. "Leistar" ήταν, επίσης, το εμπορικό όνομα της ζυθοποιίας του πατέρα της στο Χάαρλεμ. Με το πλήρες της όνομα υπέγραφε μόνον σποραδικά.
Ειδικευόταν στη δημιουργία πορτρέτων, στα οποία συνήθως περιλάμβανε μία ως τρεις μορφές, που αποπνέουν ευθυμία και απεικονίζονται σε μονόχρωμο περιθώριο. Πολλά πορτρέτα περιλαμβάνουν παιδικές μορφές, ενώ άλλα άνδρες που πίνουν. Η Λέιστερ υπήρξε πρωτοπόρος στις "οικιακές" απεικονίσεις: Δημιούργησε ήσυχες σκηνές με γυναίκες στο σπίτι, συχνά με ένα κερί ή μια λάμπα, συχνά όπως θα τις έβλεπε μια γυναίκα. Η "Πρόταση" (σήμερα στο Mauritshuis) είναι μια ασυνήθιστη παραλλαγή αυτής της καθημερινής σκηνής και παρουσιάζει ένα κορίτσι να του προσφέρεται μη ευπρόσδεκτη προκαταβολή, αντί της συνηθισμένης απεικόνισης μιας πρόθυμης πόρνης. Εν τούτοις, αυτή η ερμηνεία δεν γίνεται πάντα δεκτή. Πολλά από τα άλλα έργα της, ιδιαίτερα όσα σχετίζονται με μουσική, θυμίζουν έργα συγχρόνων του, όπως του συζύγου της, των αδελφών Χαλς, του Γιαν Στέιν και των οπαδών του Καραβάτζιο στην Ουτρέχτη Χέντρικ Τερμπρούγκεν και Χέρριτ φαν Χόντχορστ: Οι πίνακές τους, κυρίως σκηνές της καθημερινότητας σε ταβέρνες ή άλλους χώρους διασκέδασης, ταίριαζαν με το γούστο της ολλανδικής μεσαίας τάξης. Ζωγράφισε λίγα καθαυτό πορτρέτα και το μόνο της ιστορικό έργο είναι "Ο Δαβίδ με την κεφαλή του Γολιάθ", που δεν απέχει πολύ από το τυπικό της ύφος με μια μόνο μορφή κοντά στο προσκήνιο του κύριου χώρου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι της Χρυσής Εποχής
Φραγκφούρτη Ρήνου-Μάιν (περιφερειακή αρχή)
Περιφερειακή Αρχή Φραγκφούρτης Ρήνου-Μάιν (γερμανικά: Regionalverband FrankfurtRheinMain) ονομάζεται το συνεργατικό σώμα της διοικητικά κατακερματισμένης αστικής περιοχής της Φραγκφούρτης, όπως και η κοινή αρχή που διέπει τη Φραγκφούρτη και 74 γειτονικές κοινότητές της. Διαχειρίζεται και συντονίζει την περιφερειακή ανάπτυξη της Φραγκφούρτης και των προαστίων της. Αντιπροσωπεύει επίσης την αστική περιοχή της Φραγκφούρτης σε εθνικό και διεθνές επίπεδο και είναι υπεύθυνη για τη στρατηγική ευθυγράμμιση της τοπικής λήψης αποφάσεων, για την ανάπτυξη μιας κοινής περιφερειακής εικόνας και τη βελτιωμένη περιφερειακή εναρμόνιση. Η αρχή καταρτίζει και επικαιροποιεί τα περιφερειακά προπαρασκευαστικά σχέδια χρήσης γης, την τοπική ανάπτυξη και τα σχέδια ζωνών, ενώ πραγματοποιεί μια εντατική παρακολούθηση της περιφέρειας με σκοπό το συντονισμό της ανάπτυξης της αστικής περιοχής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωγραφία της Έσσης Κατηγορία:Φραγκφούρτη
Ιωάννης Αλκ. Παπαλουκάς
Ο Ιωάννης Παπαλουκάς ήταν Έλληνας πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν γιος Αλκιβιάδη Παπαλουκά και μέλος της οικογένειας Παπαλουκά. Σπούδασε νομικά και ιδιώτευσε ως δικηγόρος. Διετέλεσε δήμαρχος Δρυμείας και στις εκλογές του 1923 εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Λοκρίδος ενώ στις εκλογές του 1926 απέτυχε να εκλεγεί. Το ίδιο έτος διορίστηκε νομάρχης Αιτωλοακαρνανίας.
Αναφορές
Κατηγορία:Βουλευτές Λοκρίδας Ιωαννης Κατηγορία:Νομάρχες Αιτωλοακαρνανίας
Οικογένεια Χατζηκυριάκου
Η οικογένεια Χατζηκυριάκου είναι παλιά οικογένεια ναυτικών, βιομηχάνων και πολιτικών.
Η καταγωγή της είναι από τα Ψαρά, μετά δε την επανάσταση δραστηριοποιήθηκε κυρίως στην Αθήνα. Μέλη της συμμετείχαν στα Ορλωφικά και κατέλαβαν σημαντικές θέσεις κατά τον 19ο και 20ο αιώνα. Κατά παράδοση τα μέλη της οικογένειας Χατζηκυριάκου ακολουθούσαν καριέρα στο Πολεμικό Ναυτικό.
Μηλάκι Εύβοιας
Το Μηλάκι είναι πεδινό χωριό του δήμου Κύμης - Αλιβερίου.
Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 128 κατοίκους.
Τοποθεσία
Το χωριό βρίσκεται στα όρια της κεντρικής με τη νότια Εύβοια με υψόμετρο 16 μέτρα
Βρίσκεται δίπλα στα παράλια του Νότιου Ευβοϊκού κόλπου και του κόλπου Αλιβερίου. Απέχει περίπου 3 χλμ. Ν.-ΝΑ. από το Αλιβέρι και 48 χλμ. Α.-ΝΑ. από τη Χαλκίδα. Δίπλα και βορειοδυτικά του είναι η Ανθούπολη, δυτικά το Βέλος, νότια οι εγκαταστάσεις του εργοστασίου παραγωγής τσιμέντου της ΑΓΕΤ Ηρακλής ενώ βόρεια και δυτικά περνάει η ΕΟ 44 (τμήμα Αλιβερίου - Καρύστου).
Ιστορία
Το Ριζόκαστρο αποτελεί μνημείο της οχυρωματικής της Φραγκοκρατίας στην Ελλάδα.
Πρόκειται για ερείπια φράγκικου κάστρου σε πετρώδη λόφο πάνω από το Μηλάκι και το εργοστάσιο της ΔΕΗ, που χρονολογείται τον 13ο αιώνα.
Στάδιο Χοσέ Πινέιρο Μπόρντα
Το Στάδιο Χοσέ Πινέιρο Μπόρντα, περισσότερο γνωστό ως Εστάντιο Μπέιρα-Ρίο (που σημαίνει: Στάδιο όχθεων ποταμού) λόγω της θέσης του δίπλα στον ποταμό Γκουάιμπα Guaíba, είναι ένα στάδιο στην πόλη Πόρτο Αλέγκρε της Βραζιλίας. Είναι η έδρα της τοπικής ομάδας Σπορτ Κλαμπ Ιντερνασιονάλ. Πήρε το όνομά του από έναν Πορτογάλο μηχανικό, τον Χοσέ Πινέιρο Μπόρντα, ο οποίος επέβλεψε την ανέγερση του σταδίου, ​​αλλά πέθανε πριν δει την ολοκλήρωσή του.
Μηλάκι Εύβοιας
Ιστορία
Η δεύτερη ανοικοδόμηση έγινε κατά τον 14ο αιώνα. Αποτελούσε μάλλον έδρα φράγκικου φέουδου και χώρος αποθήκευσης αγροτικών προϊόντων, εκτός από οχυρό άμυνας και προστασίας για τον μικρό οικισμό έξω από το κάστρο.
Στάδιο Χοσέ Πινέιρο Μπόρντα
Το Στάδιο Μπέιρα-Ρίο αντικατέστησε το προηγούμενο στάδιο της Σ. Κ. Ιντερνασιονάλ, το λεγόμενο Στάδιο των Ευκαλύπτων (πορτογαλικά: Estádio dos Eucaliptos).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στη Βραζιλία Κατηγορία:Στάδια Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2014 Κατηγορία:Αθλητικές εγκαταστάσεις στη Βραζιλία
Μηλάκι Εύβοιας
Ιστορία
Κατά τη διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης, οι Έλληνες με αρχηγό τον Νικόλαο Κριεζώτη χρησιμοποιούσαν το κάστρο για τη φυλάκιση Τούρκων αιχμαλώτων.
Διοικητικές πληροφορίες
Επίσημα αναφέρεται ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά το 1928 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Αλιβερίου.
Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης μαζί με το Αλιβέρι, τον Κατακαλό, τον Λάτα και την Ανθούπολη αποτελούν τη δημοτική κοινότητα Αλιβερίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ταμυνέων του Δήμου Κύμης - Αλιβερίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Εύβοιας Κατηγορία:Δήμος Κύμης - Αλιβερίου
Neke davne zvezde
Το "Neke davne zvezde" ("Κάποια μακρινά αστέρια") ήταν η Γιουγκοσλαβική συμμετοχή στο Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision 1961, στα σερβοκροατικά από τη Λιλιάνα Πέτροβιτς. Ήταν η πρώτη συμμετοχή από τη Γιουγκοσλαβία στο Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision.
Ο επόμενος Γιουγκοσλάβος εκπρόσωπος στο διαγωνισμό του 1962 ήταν η Λόλα Νολάκοβιτς με το "Ne pali svetlo u sumrak".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια του 1961 Κατηγορία:Τραγούδια στον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision
Λόλα Νοβάκοβιτς
Η Ζοράνα "Λόλα" Νοβάκοβιτς (25 Απριλίου 1935 – 3 Απριλίου 2016) ήταν Σέρβα τραγουδίστρια, εξαιρετικά δημοφιλής κατά τη δεκαετία του 1960 και σε μικρότερο βαθμό τη δεκαετία του 1970. Γεννήθηκε στο Βελιγράδι του Βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας. Διεθνώς είναι γνωστή για το ότι εκπροσώπησε την ΣΟΔ Γιουγκοσλαβίας στο Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision στο 1962 όπου τερμάτισε τέταρτη.
Το 1962 πρωταγωνίστησε στη Šeki snima, pazi se, μια κωμωδία εμπνευσμένη από τον ποδοσφαιριστή Ντράγκοσλαβ Σεκουλάρατς.
Πέθανε λίγες εβδομάδες πριν από τα 81α της γενέθλια στις 3 Απριλίου 2016.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σέρβοι τραγουδιστές Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision
Ερριέτα του Σέναϊχ-Κάρολαϊτ
Η Ερριέττα του Σουνάϊκ-Κάρολαθ (Henriette von Schönaich-Carolath, 25 Νοεμβρίου 1918 - 16 Μαρτίου 1972) ήταν κόρη του Ιωάννη Γεωργίου του Σουνάϊκ-Κάρολαθ.
Βιογραφία
Η Ερριέττα Ερμίνα Βάντα Ίντα Λουίζα γεννήθηκε στις 25 Νοεμβρίου 1918 στο Βερολίνο, και ήταν το νεότερο παιδί και κόρη του Ιωάννη Γεωργίου του Σουνάϊκ-Κάρολαθ και της Ερμίνας Ρόις του Γκράιτς.
Στις 6 Αυγούστου 1940 αρραβωνιάστηκε τον Κάρολο Φραγκίσκο της Πρωσίας. Ο γάμος τους έγινε την 1η Οκτωβρίου 1940 και χώρισαν το 1946. Μαζί απέκτησαν τρία παιδιά:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Πρωσίας
Τυρρηνική θάλασσα
Τυρρηνική θάλασσα ή Τυρρηνικό πέλαγος, (ιταλικά: Mar Tirreno) ονομάζεται η θάλασσα που βρίσκεται μεταξύ της δυτικής ακτής της Ιταλικής χερσονήσου (Ιταλίας) και της Κορσικής, της Σαρδηνίας και της Σικελίας.
Γεωγραφία
Η Τυρρηνική θάλασσα συνδέεται με τη θάλασσα της Λιγυρίας στα βόρειοδυτικά, μέσω του Περάσματος της Κορσικής (Canale di Corsica) και του Περάσματος του Πιομπίνο (Canale di Piombino), δυτικά και ανατολικά της νήσου Έλβα αντίστοιχα, στα νότια με το Ιόνιο Πέλαγος μέσω του Στενού της Μεσσήνης και στα δυτικά με τη δυτική Μεσόγειο μέσω του Στενού του Μπονιφάτσιο.
Κυριότεροι κόλποι της Τυρρηνικής θάλασσας είναι οι κόλποι της Νάπολης, της Γκαέτα, του Σαλέρνο, του Πολικάστρο και της Σαντ’ Εουφέμια. Το σημαντικότερο λιμάνι της είναι το λιμάνι της πόλης Gioia Tauro ενώ άλλα σημαντικά λιμάνια είναι η Τσιβιταβέκια, το Ποτσουόλι, η Νάπολη, το Τράπανι, το Κάλιαρι, το Σαλέρνο και το Παλέρμο. Στην Τυρρηνική χύνονται ο ιστορικός ποταμός Τίβερης καθώς και οι ποταμοί Ομπρόνε, Καριλιάνο και Βολτούρνο.
Στο βόρειο τμήμα της Τυρρηνικής βρίσκεται το Αρχιπέλαγος της Τοσκάνης που περιλαμβάνει τα νησιά Έλβα, Πιανόζα, Μοντεκρίστο, Τζίλιο, Τζιανούτρι και Καπραΐα και Γοργόνα (νησί). Το 1996 δημιουργήθηκε το Εθνικό Πάρκο του Αρχιπελάγους της Τοσκάνης που είναι το μεγαλύτερο θαλάσσιο πάρκο στην Ευρώπη. Στο κέντρο της Τυρρηνικής βρίσκεται το αρχιπέλαγος Ποντσιάνο με τα νησιά Πόντσα, Παλμαρόλα, Γκάβι, Ζαννόνε, Βεντοτένε και Σάντο Στέφανο. Κοντά στην Πόντσα είναι το βαθύτερο σημείο της Τυρρηνικής: 3.785 μέτρα. Κατά μήκος των ακτών της Καμπανίας είναι το Αρχιπέλαγος Καμπάνο με το Κάπρι, την Προτσίντα, την Ίσκια και άλλα μικρότερα νησιά ενώ κατά μήκος των ακτών της Σικελίας είναι το νησί Ούστιτζα, το αρχιπέλαγος των Αιολίδων νήσων, που αποτελείται από το Στρόμπολι, το Αλικούντι, Φιλικούντι, Λίπαρι, Σαλίνα, Βουλκάνο και Πανάρεα και οι Αιγάδες Νήσοι με κυριότερα νησιά τα Φαβινιάνα, Λεβάντσο και Μαρέττιμο. Στη βορειοανατολική ακτή της Σαρδηνίας βρίσκεται το αρχιπέλαγος Μανταλένα με τα νησιά Μανταλένα και Καπρέρα και ένα μεγάλο αριθμό νησίδων.
Ιστορία
Η ονομασία της Τυρρηνικής θάλασσας προέρχεται από το όνομα με το οποίο αποκαλούσαν οι αρχαίοι Έλληνες τους Ετρούσκους, δηλαδή Τυρρηνοί (ή Τυρσηνοί ή Τυρσανοί). Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο στις δυτικές ακτές της Ιταλίας είχαν εγκατασταθεί Λύδιοι με επικεφαλής τον πρίγκιπα Τυρρηνό, προς τιμή του οποίου μετονομάστηκαν σε Τυρρηνούς. Η μετακίνηση αυτή του μισού πληθυσμού των Λυδίων, αποφασίστηκε από τον βασιλιά τους επειδή η Λυδία πλήττονταν από μεγάλη φτώχεια. Σύμφωνα με άλλες πηγές οι αρχαίοι Έλληνες αποκαλούσαν Τυρρηνούς τους πειρατές που με μικρά και γρήγορα πλοία ασκούσαν πειρατεία στη δυτική Μεσόγειο.
Οι Λατίνοι ονόμαζαν την Τυρρηνική θάλασσα Mare Tuscum και Mare Interum (κατώτερη θάλασσα) σε αντιδιαστολή προς Αδριατικό πέλαγος, που το ονόμαζαν Mare Superum (ανώτερη θάλασσα). Ο Κλαύδιος Πτολεμαίος και ο Στράβων προτιμούσαν να ονομάζουν το βόρειο τμήμα της Λυγιστικό, το μεσαίο Τυρρηνικό και το νοτιότερο Αιγώνιο ή Σικελικό πέλαγος.
Πηγές
Κατηγορία:Θάλασσες και πελάγη της Μεσογείου Κατηγορία:Θάλασσες της Ιταλίας
Βικτόρια (πλοίο)
Το Βικτόρια είναι πιστό ομοίωμα του σκάφους που είχε χρησιμοποιήσει τον Αύγουστο του 1519 ο θαλασσοπόρος Φερδινάνδος Μαγγελάνος, ο πρώτος άνθρωπος που έκανε τον γύρο του κόσμου με πλοίο. Το «Βικτόρια» του Μαγγελάνου ήταν το μόνο από τα πέντε πλοία που είχε αρχικά υπό τις διαταγές του ο μεγάλος θαλασσοπόρος, το οποίο κατάφερε να επιστρέψει, στις 22 Σεπτεμβρίου 1522, πίσω στο λιμάνι της Σεβίλλης ύστερα από ένα τριετές ταξίδι. Το ομοιότυπο Βικτόρια (βάρους 170 τόνων, μήκους σχεδόν 26, πλάτους σχεδόν 7 μέτρων και με πλήρωμα αποτελούμενο από 17 άτομα), κατασκευάστηκε ύστερα από μια μακριά διαδικασία έρευνας, η οποία στηρίχθηκε σε λεπτομερή ανάλυση αρχείων, σχεδίων και αρχαιολογικών ευρημάτων. Είναι αξιοσημείωτο ότι, τόσο τα υλικά όσο και τα όργανα (αστρολάβος, πυξίδα κ.α.) είναι ακριβώς τα ίδια με εκείνα που βοήθησαν το ισπανικό πλήρωμα πριν από μισή χιλιετία να διασχίσει τις θάλασσες. Ξεκίνησε το ταξίδι του για τον γύρο του κόσμου τον Οκτώβριο του 2004, αναχωρώντας από το λιμάνι της Σεβίλλης. Από κει κατέπλευσε στα νησιά Μπαρμπάντος, στην Κολομβία, τον Παναμά, τη Χαβάη, τα νησιά Μάρσαλ, την Ιαπωνία, το Χονγκ Κονγκ, την Ταϊβάν, τις Φιλιππίνες, τη Σιγκαπούρη, την Ινδονησία, τη Σρι Λάνκα, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Κουβέιτ, την Υεμένη, την Αίγυπτο. Μετά την Ελλάδα, όπου προσέγγισε τη μαρίνα Ζέας την Τετάρτη 22 Μαρτίου 2006, κατευθύνθηκε στην Ιταλία, με τελικό σταθμό και πάλι τη Σεβίλλη της Ισπανίας.
Κατηγορία:Ναυτική ιστορία
Επαρχία Τζαμαλπούρ
Η Επαρχία Τζαμαλπούρ (βεγγαλικά: জামালপুর জেলা) είναι επαρχία στο βόρειο Μπαγκλαντές, στην διαίρεση Μίμενσινγκ. Υφίσταται από το 1978. Το διοικητικό κέντρο εδρεύει στο Τζαμαλπούρ. Η έκταση της επαρχίας είναι 2.032 τ.χλμ. Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 ο πληθυσμός της επαρχίας ήταν 2.089.366 άτομα. Το επίπεδο αλφαβητισμού ενηλίκων ήταν 21.5%, σημαντικά κατώτερο σε σχέση με το μέσο όρο του Μπαγκλαντές (43.1%). Το 97.74% του πληθυσμού είναι Μουσουλμάνοι ενώ το 1.98% είναι Ινδουιστές.
Διοικητική διαίρεση
Η επαρχία αποτελείται από 7 υποεπαρχίες (ουπαζίλα).
Οι υποεπαρχίες είναι οι παρακάτω (το όνομα σε παρένθεση είναι το διοικητικό κέντρο):
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τζαμαλπουρ
Κ.Α.Ο. Δράμας
Ο Καλαθοσφαιρικός Αθλητικός Όμιλος Δράμας, γνωστός κυρίως με τη σύντμηση Κ.Α.Ο.Δ., είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο, το οποίο δραστηριοποιείται στην πόλη της Δράμας, στον ομώνυμο νομό. Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 1989, οπότε και αυτονομήθηκε από τον Α.Ο. Δράμας. Η λειτουργία του συλλόγου έπαυσε το 2015. Το 2016 λειτούργησαν τμήματα υποδομής, ενώ το 2017 ξεκίνησε ξανά τη λειτουργία του το ανδρικό τμήμα. Διαθέτει αποκλειστικά τμήματα ανδρικής καλαθοσφαίρισης, που χρησιμοποιούν ως έδρα το Δημοτικό Κλειστό Γυμναστήριο «Δημήτρης Κραχτίδης», χωρητικότητας 1.700 θεατών. Οι αθλητές του αγωνίζονται με χρώματα το πράσινο και το λευκό.
Η πρώτη δεκαετία
Το σωματείο ιδρύθηκε επίσημα το 1989 όταν και αυτονομήθηκε από τον Α.Ο. Δράμας. Ξεκίνησε συνεπώς την πορεία του απευθείας από τις πανελλαδικές κατηγορίες (μόλις ένα χρόνο πριν, το 1987-88, ο Α.Ο. Δράμας είχε κατακτήσει το πρωτάθλημα της Γ' Εθνικής Κατηγορίας) με προπονητή τον Τάσο Δρασίδη.
Για μία δεκαετία, από το φθινόπωρο του 1989 μέχρι την άνοιξη του 1999 ο Κ.Α.Ο.Δ. αγωνίστηκε στη Β' Εθνική Κατηγορία, καθώς και στο Κύπελλο Ελλάδος.
Η πορεία προς την Α1 Εθνική (1998-2001)
Η δεκαετής πορεία του συλλόγου στη Β' Εθνική Κατηγορία έλαβε τέλος την περίοδο 1998-99 οπότε και κατέκτησε την κορυφή του τελικού βαθμολογικού πίνακα, λαμβάνοντας εισιτήριο για πρώτη φορά στην ιστορία του στην Α2 Εθνική. Στο θεσμό του Κυπέλλου Ελλάδος απέκλεισε στην Α' Φάση διαδοχικά εντός έδρας το Γ.Α.Σ. Κομοτηνή με σκορ 89-54 και τον Έσπερο Καλλιθέας με σκορ 74-65. Ακολούθως πέρασε άνευ αγώνος στη «Φάση των 16» όπου και γνώρισε εντός έδρας τον αποκλεισμό από τον Π.Α.Ο.Κ. με σκορ 53-87.
Στα τέλη Αυγούστου του 1999 ο σύλλογος επέστρεψε στα γήπεδα για το Κύπελλο Ελλάδος, χωρίς να καταφέρει να διακριθεί. Συγκεκριμένα ηττήθηκε στην πρεμιέρα εκτός έδρας από το Γυμναστικό Λάρισας με σκορ 84-72 με αποτέλεσμα η πορεία του να σταματήσει εκεί. Στο Πρωτάθλημα της περιόδου 1999-00, τον τίτλο του Πρωταθλητή της Α2 Εθνικής διεκδίκησαν 14 ομάδες. Έχοντας συλλέξει 11 νίκες και 15 ήττες, ο Κ.Α.Ο.Δ. βρέθηκε στη 10η θέση του τελικού βαθμολογικού πίνακα, όντας μία από τις 5(!) ομάδες που ισοβάθμισαν και κατετάγησαν στις θέσεις 7 έως 11 της κατάταξης.
Εντούτοις, η επόμενη αγωνιστική περίοδος 2000-01, αποδείχθηκε ιστορική για την ομάδα της Δράμας, καθώς αυτή εξασφάλισε την πρώτη της άνοδο στην κορυφαία κατηγορία της ελληνικής ανδρικής καλαθοσφαίρισης. Το πέτυχε κατακτώντας την κορυφή του τελικού βαθμολογικού πίνακα, όντας σε πλεονεκτική θέση σε σχέση με τον Ιωνικό Νέας Φιλαδέλφειας, με τον οποίο ισοβάθμισε. Ο απολογισμός της χρονιάς ήταν 19 νίκες και 7 ήττες. Προπονητής ήταν ο - μακροβιότερος στην ιστορία του Κ.Α.Ο.Δ. - Νίκος Γρηγοριάδης. Δυναμική ήταν και η πορεία των δραμινών στο Κύπελλο, στα πλαίσια του οποίου συμμετείχαν σε 4 αγώνες για την Α' Φάση. Στην 1η Αγωνιστική νίκησαν εντός έδρας τη Μ.Ε.Ν.Τ. με σκορ 72-59. Στην επόμενη υποχρέωσαν σε ήττα την Ξάνθη με σκορ 79-66 παίζοντας εντός έδρας, ενώ στην 3η Αγωνιστική ήταν η σειρά του Παπάγου να αποκλειστεί με σκορ 78-93. Τέλος, στην 4η Αγωνιστική, ο Κ.Α.Ο.Δ. υπέκυψε στην πίεση του Παλαιού Φαλήρου γνωρίζοντας την εκτός έδρας ήττα με σκορ 82-78.
Πρώτη συμμετοχή στην Α1 Εθνική (2001-2002)
Την αγωνιστική περίοδο 2001-02 ο Κ.Α.Ο.Δ. είχε για πρώτη φορά στην ιστορία του το προνόμιο της συμμετοχής στο Πρωτάθλημα της Α1 Εθνικής Κατηγορίας. Καθήκοντα πρώτου προπονητή τη χρονιά αυτή διατήρησε ο Κώστας Μίσσας. Τον τίτλο του Πρωταθλητή Ελλάδος διεκδίκησαν 14 ομάδες σε 26 αγωνιστικές. Στο πλαίσιο αυτό η ομάδα της Δράμας συγκέντρωσε 7 νίκες και 19 ήττες, ισοβαθμώντας με τη Νήαρ Ηστ Καισαριανής. Όντας ο άτυχος της ισοβαθμίας, ο Κ.Α.Ο.Δ. κατετάγη 13ος και υποβιβάστηκε προτού καθιερωθεί στο επίπεδο αυτό. Παραγωγικότεροι σκόρερ του συλλόγου αναδείχθηκαν ο Αμερικανός Ράιαν Λόρθριτζ (484 πόντοι σε 26 αγωνιστικές, 18,62 κατά μ.ό.) και ο Κουβανός Αντρές Γκίμπερτ (395 πόντοι σε 25 αγωνιστικές, 15,80 κατά μ.ό.). Ο Λόρθριτζ ήταν επίσης ο αθλητής του Πρωταθλήματος με τη μεγαλύτερη συγκομιδή σε κερδισμένα φάουλ, 158 στον αριθμό. Στο θεσμό του Κυπέλλου Ελλάδος, ο Κ.Α.Ο.Δ. εισήλθε απευθείας στη «Φάση των 16» όπου και αποκλείστηκε από τον Άρη Θεσσαλονίκης, έχοντας ηττηθεί εκτός έδρας με σκορ 86-81.
Διάστημα αγωνιστικής παρακμής (2002-2007)
Την επόμενη περίοδο 2002-03 ο δραμινός σύλλογος δεν ξεπέρασε το σοκ του υποβιβασμού στην Α2 Εθνική, αλλά αντίθετα κινδύνεψε με δεύτερο συνεχόμενο. Στη διοργάνωση, που έλαβε χώρα με τη συμμετοχή 14 ομάδων από ολόκληρη την Ελλάδα, συγκέντρωσε 11 νίκες και 15 ήττες, ολοκληρώνοντας τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις τελικά στην 11η θέση της κατάταξης. Παραγωγικότερος σκόρερ της χρονιάς για το σύλλογο ήταν ο Βασίλης Μουλάκης πετυχαίνοντας έναν αξιοσημείωτο μέσο όρο 20,46 πόντων ανά παιχνίδι (532 πόντοι σε 26 αγωνιστικές). Στον αντίστοιχο πίνακα με τους αθλητές του συνόλου των ομάδων βρέθηκε στην 3η θέση. Επίσης διακρίθηκαν οι Φίλιππος Συμεωνίδης (320 πόντοι σε 24 αγωνιστικές, 13,33 κατά μ.ό.) και Μιλτιάδης Μόσχου (326 πόντοι σε 26 αγωνιστικές, 12,54 κατά μ.ό.). Ο Μόσχου ήταν επίσης ο δεύτερος καλύτερος ριμπάουντερ του Πρωταθλήματος (255 σε 26 αγωνιστικές, 9,81 κατά μ.ό.). Την ίδια χρονιά, ο Παναγιώτης Μπαρλάς έδωσε περισσότερες Ασίστ από οποιονδήποτε άλλον αθλητή στο Πρωτάθλημα (115 σε 26 αγωνιστικές, 4,42 κατά μ.ό.), ενώ ήταν εξ ημισείας πρώτος στη στατιστική κατηγορία των Κλεψιμάτων (42 σε 26 αγωνιστικές, 1,62 κατά μ.ό.). Προπονητής της ομάδας είχε αναλάβει τη χρονιά αυτή ο Νίκος Γρηγοριάδης. Σε ό,τι αφορά το θεσμό του Κυπέλλου Ελλάδος, ο Κ.Α.Ο.Δ. αγωνίστηκε σε μόλις ένα παιχνίδι, στα πλαίσια της Α' Φάσης, στο οποίο και ηττήθηκε με σκορ 72-68 από τον Άλιμο.
Το επόμενο φθινόπωρο ο Κ.Α.Ο.Δ., με το Γρηγοριάδη για άλλη μια χρονιά στον πάγκο, ξεκίνησε τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις από το θεσμό του Κυπέλλου Ελλάδος, γνωρίζοντας τον αποκλεισμό ήδη από την πρεμιέρα. Ειδικότερα ηττήθηκε με σκορ 101-73 εκτός έδρας από το Δ.Α.Σ. Άνω Λιοσίων. Στο Πρωτάθλημα της Α2 Εθνικής για το 2003-04, στο οποίο δήλωσαν συμμετοχή 14 ομάδες, οι δραμινοί είχαν συλλέξει στο τέλος της χρονιάς 12 νίκες και 14 ήττες. Τις θέσεις 8 έως 10 τις τελικής κατάταξης κατέλαβαν με τη σειρά οι ισοβαθμούντες Κ.Α.Ο.Δ., Παλαιό Φάληρο και Α.Γ.Ε. Χαλκίδα. Τους περισσότερους πόντους σημείωσε τόσο για την ομάδα όσο και για το σύνολο του Πρωταθλήματος ο Βασίλης Μουλάκης, βελτιώνοντας την ήδη ασυνήθιστη επίδοση της περασμένης χρονιάς (619 πόντοι σε 26 αγωνιστικές, 23,81 κατά μ.ό.). Ήταν επίσης ο αθλητής του Πρωταθλήματος που συνέλεξε τα περισσότερα Κερδισμένα Φάουλ (249 σε 26 αγωνιστικές, 9,58 κατά μ.ό.). Στο σκοράρισμα διακρίθηκαν επίσης οι Κώστας Νικάκης (303 πόντοι σε 26 αγωνιστικές, 11,65 κατά μ.ό.) και Τάσος Χαρισμίδης (269 πόντοι σε 24 αγωνιστικές, 11,21 κατά μ.ό.).
Την αγωνιστική περίοδο 2004-05 το Πρωτάθλημα της Α2 Εθνικής φιλοξένησε και πάλι 14 ομάδες, δύο από τις οποίες θα υποβιβάζονταν και δύο θα εξασφάλιζαν την άνοδο. Η ομάδα του Γρηγοριάδη είχε μια κακή χρονιά, στη διάρκεια της οποίας συγκέντρωσε μόλις 8 νίκες σε 26 αγωνιστικές. Η λήξη της αγωνιστικής δράσης τη βρήκε στη 12η θέση της κατάταξης, ωστόσο, κατάφερε να αποφύγει τη μοίρα του υποβιβασμού. Σε ό,τι αφορά το Κύπελλο Ελλάδος, ο Κ.Α.Ο.Δ. κέρδισε στην 1η Αγωνιστική της Α' Φάσης εντός έδρας τους Ικάρους Σερρών με σκορ 85-79, ενώ στη 2η Αγωνιστική ηττήθηκε εντός έδρας από τον Ηλυσιακό με σκορ 62-68.
Την επόμενη χρονιά, 2005-06, ο αριθμός των ομάδων που συγκρότησαν τον ένα και μοναδικό Όμιλο του Πρωταθλήματος της Α2 Εθνικής αυξήθηκαν σε 16, με τις τρεις τελευταίες να γνωρίζουν τον υποβιβασμό. Στο πλαίσιο αυτό ο σύλλογος της Δράμας παρουσίασε βελτιωμένη απόδοση, σκαρφαλώνοντας στην 7η θέση της τελικής βαθμολογίας. Ειδικότερα, ο απολογισμός της περιόδου αυτής ήταν 16 νίκες και 14 ήττες, όσες μάζεψε και η Α.Γ.Ε. Χαλκίδα. Η τελευταία τοποθετήθηκε μία θέση υψηλότερα από τον Κ.Α.Ο.Δ. βάσει των επόμενων κριτηρίων κατάταξης. Κορυφαίος σκόρερ της ομάδας ήταν για άλλη μια χρονιά ο Μουλάκης (572 πόντοι σε 29 αγωνιστικές, 19,72 κατά μ.ό.). Στο σκοράρισμα διακρίθηκαν επίσης ο Κροάτης Ζέλικο Ζούπιτς (385 πόντοι σε 25 αγωνιστικές, 15,40 κατά μ.ό.) και ο Έλληνας Κώστας Κακαρούδης (429 πόντοι σε 28 αγωνιστικές, 15,32 κατά μ.ό.). Ο Μουλάκης ήταν επίσης ο δεύτερος παραγωγικότερος σκόρερ του Πρωταθλήματος στο σύνολό του, ενώ ήταν και πρώτος στα Κερδισμένα Φάουλ (198 σε 29 αγωνιστικές, 6,83 κατά μ.ό.) σε ισοβαθμία με τον Κώστα Μαχαίρα του Μίλωνα). Ο Κ.Α.Ο.Δ. έδωσε για τη χρονιά αυτή μόνο ένα παιχνίδι για το Κύπελλο Ελλάδος, γνωρίζοντας την εκτός έδρας ήττα στην πρεμιέρα της Α' Φάσης με σκορ 86-79 από τον Ιωνικό Λαμίας.
Τον επόμενο Σεπτέμβρη η ομάδα της Δράμας επέστρεψε στην αγωνιστική δράση για το θεσμό του Κυπέλλου, επικρατώντας εκτός έδρας στην 1η Αγωνιστική της Α' Φάσης επί του Ιωνικού Νικαίας με σκορ 51-89. Στη 2η Αγωνιστική ηττήθηκε εκτός έδρας από τον Ηλυσιακό με σκορ 89-86 και αποκλείστηκε από τη συνέχεια της διοργάνωσης. Σε ό,τι αφορά το Πρωτάθλημα της χρονιάς 2006-07, αυτό αποδείχθηκε πολύ ανταγωνιστικό με τα νικηφόρα αποτελέσματα να ισομοιράζονται μεταξύ των περισσότερων από τις 16 ομάδες που συμμετείχαν. Ο Κ.Α.Ο.Δ. συγκέντρωσε 10 νίκες σε 30 αγωνιστικές και βρέθηκε στη 15η θέση της τελικής βαθμολογίας, με το Δημήτρη Τσολάκη να βρίσκεται στον πάγκο της ομάδας. Συνεπώς ο Κ.Α.Ο.Δ. υποβιβάστηκε στη Β' Εθνική Κατηγορία. Ο Μουλάκης είχε για μια ακόμη χρονιά εξαιρετικά ποσοστά σε πολλές στατιστικές κατηγορίες του συνόλου του Πρωταθλήματος: ήταν ο δεύτερος παραγωγικότερος σκόρερ (717 πόντοι σε 30 αγωνιστικές, 23,90 κατά μ.ό.) πίσω μόνο από το Δημήτρη Σπανούλη της Ξάνθης, συγκέντρωσε τις περισσότερες Ασίστ (170 σε 30 αγωνιστικές, 5,67 κατά μ.ό.), μάζεψε τα περισσότερα Κερδισμένα Φάουλ (259 σε 30 αγωνιστικές, 8,63 κατά μ.ό.), ενώ είχε και τη δεύτερη καλύτερη απόδοση στα Κλεψίματα (51 σε 30 αγωνιστικές, 1,7 κατά μ.ό.). Στο σκοράρισμα διακρίθηκαν επίσης ο Γιώργος Λούπος (522 πόντοι σε 30 αγωνιστικές, 17,40 κατά μ.ό.) και ο Βόσνιος Αμπντουράμαν Καχριμάνοβιτς (365 πόντοι σε 26 αγωνιστικές, 14,04 κατά μ.ό.).
Πορεία ανάκαμψης (2007-2011)
Την αγωνιστική περίοδο 2007-08 ο Κ.Α.Ο.Δ. βρέθηκε στα γήπεδα της Β' Εθνικής Κατηγορίας μετά από 8 χρόνια απουσίας. Η παραμονή του εκεί αποδείχθηκε, ωστόσο, σύντομη. Η κατάληψη της 2ης θέσης στην τελική βαθμολογία της περιόδου 2007-08 οδήγησε την ομάδα της Δράμας εκ νέου στην Α2 Εθνική Κατηγορία. Ειδικότερα παρατηρήθηκε ασυνήθιστη τετραπλή ισοβαθμία μεταξύ των ομάδων που κατέλαβαν τις θέσεις 2 έως 5 (σε σύνολο 16), που όλες είχαν συγκεντρώσει από 21 νίκες και 9 ήττες. Σε ό,τι αφορά τη διοργάνωση του Κυπέλλου Ελλάδος, ο Κ.Α.Ο.Δ. αγωνίστηκε στις δύο πρώτες αγωνιστικές της Α' Φάσης: στην πρώτη επικράτησε εντός έδρας απέναντι στην ομάδα της Δάφνης με σκορ 75-60, ενώ στη δεύτερη ηττήθηκε εντός έδρας από εκείνη του Λαυρίου με σκορ 64-65. Προπονητής της ομάδας τη χρονιά αυτή ήταν ο Νίκος Γρηγοριάδης.
Το επόμενο φθινόπωρο οι αγωνιστικές υποχρεώσεις του Κ.Α.Ο.Δ. ξεκίνησαν από το Κύπελλο Ελλάδος, στην πρεμιέρα του οποίου και αποκλείστηκε εκτός έδρας με σκορ 64-61, για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά από το Λαύριο. Στο Πρωτάθλημα της Α2 Εθνικής την περίοδο 2008-09, και πάλι υπό την καθοδήγηση του Γρηγοριάδη, ο σύλλογος κλήθηκε να αντιμετωπίσει 15 αντιπάλους σε 30 αγωνιστικές. Στο πλαίσιο αυτό συγκέντρωσε 14 νίκες και 16 ήττες. Στην τελική κατάταξη βρέθηκε στην 8η θέση, ενώ μία υψηλότερα τοποθετήκε το Παγκράτι με το οποίο είχε ισοβαθμίσει. Οι παίκτες με τη σημαντικότερη προσφορά στο σκοράρισμα ήταν κατά σειρά ο Κροάτης Ιβάν Καρτέλο (358 πόντοι σε 30 αγωνιστικές, 11,93 κατά μ.ό.), ο Έλληνας Γιάννης Ροδοστόγλου (354 πόντοι σε 30 αγωνιστικές, 11,80 κατά μ.ό.) και ο Κροάτης Ζέλικο Ζούπιτς (326 πόντοι σε 30 αγωνιστικές, 10,87 κατά μ.ό.). Οι Καρτέλο και Ζούπιτς βρέθηκαν επίσης στην πρώτη (28 σε 30 αγωνιστικές, 0,93 κατά μ.ό.) και τρίτη θέση (22 σε 30 αγωνιστικές, 0,73 κατά μ.ό.) αντίστοιχα του συγκεντρωτικού στατιστικού πίνακα των Κοψιμάτων με τους παίκτες όλων των ομάδων, ενώ ο Καρτέλο βρέθηκε και δεύτερος στην Αξιολόγηση.
Την επόμενη χρονιά, 2009-10, η ομάδα της Δράμας βελτίωσε τη θέση της στη βαθμολογική κατάταξη, τερματίζοντας λίγο υψηλότερα, στην 6η θέση. Αναλυτικότερα, απέναντι σε 15 αντιπάλους, συγκέντρωσε 16 νίκες σε 30 αγωνιστικές. Παρατηρήθηκε ξανά ισοβαθμία, αυτή τη φορά, μεταξύ Ολυμπιάδας Πατρών και Κ.Α.Ο.Δ. με ευνοημένη την πρώτη. Οι αθλητές της ομάδας με την καλύτερη επίδοση στο σκοράρισμα ήταν τη χρονιά αυτή οι Έλληνες Γιάννης Κυριακόπουλος (457 πόντοι σε 30 αγωνιστικές, 15,23 κατά μ.ό.) και Βασίλης Κιτσούλης (413 πόντοι σε 29 αγωνιστικές, 14,24 κατά μ.ό.). Στο θεσμό του Κυπέλλου Ελλάδος, οι δραμινοί πέρασαν άνευ αγώνος από την 1η Αγωνιστική της Α' Φάσης μετά την απόσυρση του Απόλλωνα Πατρών. Στη 2η Αγωνιστική αποκλείστηκαν κατόπιν εκτός έδρας ήττα από τον Αίαντα Ευόσμου με σκορ 85-78. Νέος προπονητής των «πρασίνων» τη χρονιά αυτή ήταν ο Φώτης Τακιανός.
Τον επόμενη Σεπτέμβρη η ομάδα επέστρεψε στα γήπεδα για τις υποχρεώσεις της στη διοργάνωση του Κυπέλλου Ελλάδος. Ειδικότερα, ξεπέρασε επιτυχώς την Α' Φάση πετυχαίνοντας δύο διαδοχικές εκτός έδρας νίκες: μία απέναντι στην Αναγέννηση Φλόγας με σκορ 62-88 και μία απέναντι στον Πανελευσινιακό με σκορ 66-68. Τελικά η πορεία της σταμάτησε στην 1η Αγωνιστική της Β' Φάσης, όπου και γνώρισε την εντός έδρας ήττα με σκορ 58-65 από τον Πανιώνιο. Προπονητής του Κ.Α.Ο.Δ. στην τρίτη συνεχόμενη παρουσία του στην Α2 Εθνική ήταν και πάλι ο Τακιανός. Για την αγωνιστική περίοδο 2010-11 ο σύλλογος συγκέντρωσε 26 νίκες σε 30 αγωνιστικές ολοκληρώνοντας την πορεία του στην κορυφή του τελικού βαθμολογικού πίνακα. Ο τίτλος, ο οποίος «κλείδωσε» στην 26η αγωνιστική, ήταν ο δεύτερος στην ιστορία της ομάδας, και εξασφάλισε την επιστροφή της στην κορυφαία κατηγορία μετά από μία δεκαετία. Τη μεγαλύτερη συγκομιδή πόντων για την ομάδα είχαν ο Μαυροβούνιος Λιούμπο Γιοβάνοβιτς (444 πόντοι σε 30 αγωνιστικές, 14,80 κατά μ.ό.) και ο Σέρβος Ιβάν Βουκαντίνοφ (368 πόντοι σε 28 αγωνιστικές, 13,14 κατά μ.ό.). Στους συγκεντρωτικούς πίνακες ατομικών επιτευγμάτων διακρίθηκε, επίσης, ο Νίκος Κατσαρές που συγκέντρωσε τα περισσότερα Κλεψίματα στο Πρωτάθλημα (72 σε 28 αγωνιστικές, 2,57 κατά μ.ό.), ενώ ο Γιοβάνοβιτς πρώτευσε στην Αξιολόγηση. Στην ετήσια ψηφοφορία μεταξύ των προπονητών της Α2 Εθνικής που διοργανώνει ο ιστότοπος InfoBasket.gr, ο Κ.Α.Ο.Δ. αναδείχθηκε «Κορυφαία Ομάδα της Χρονιάς», ο Φώτης Τακιανός ψηφίστηκε «Καλύτερος Προπονητής» και ο Λιούμπο Γιοβάνοβιτς «Καλύτερος Μη Έλληνας Παίκτης».
Νέα πορεία στην Α1 Εθνική (2011-2015)
μικρογραφία|δεξιά|Ο Κ.Α.Ο. Δράμας εναντίον του [[Ολυμπιακός Σ.Φ.Π. (καλαθοσφαίριση ανδρών)|Ολυμπιακού Πειραιώς το Μάρτιο του 2015.]] Η επιστροφή της δραμινής ομάδας στην κορυφαία κατηγορία της ελληνικής ανδρικής καλαθοσφαίρισης συνοδεύτηκε από την πρόσληψη του χανιώτη προπονητή Γιώργου Καλαφατάκη. Έχοντας θέσει ως πρωταρχικό στόχο την εδραίωση στην Α1 Εθνική, η περίοδος 2011-12 μπορεί να χαρακτηριστεί από αυτή την άποψη επιτυχημένη για το σύλλογο, που, με 9 νίκες σε 24 αγώνες, ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις στην 9η θέση της τελικής βαθμολογίας σε σύνολο 13 ομάδων, με ασφάλεια πάνω από τη ζώνη του υποβιβασμού. Απέτυχε δε να μπει στα Play-offs έχοντας μία νίκη λιγότερη από τον 8ο Π.Α.Ο.Κ. Κορυφαίος σκόρερ της χρονιάς αναδείχθηκε για το σύλλογο της Δράμας (και τρίτος για το σύνολο των ομάδων) ο Έλληνας Κώστας Χαραλαμπίδης (344 πόντοι σε 22 αγώνες, 15,64 κατά μ.ό.) με το Σέρβο Ντράγκαν Τσέρανιτς (211 πόντοι σε 24 αγώνες, 8,79 κατά μ.ό.) και το Βόσνιο Έντιν Μπάβτσιτς (196 πόντοι σε 18 αγώνες, 10,89 κατά μ.ό.) να ακολουθούν. Τη χρονιά αυτή ο Κ.Α.Ο.Δ. δεν διαγωνίστηκε καθόλου στο Κύπελλο Ελλάδος, καθώς στην πρεμιέρα της Β' Φάσης αποσύρθηκε ο αντίπαλός του Πανελλήνιος, ενώ στη 2η Αγωνιστική παραιτήθηκεο ίδιος λόγω αδυναμίας να σχηματίσει εγκαίρως ομάδα, επιτρέποντας στον Πανιώνιο να περάσει άνευ αγώνος στο επόμενο παιχνίδι.
Στον αντίποδα της προηγούμενης χρονιάς, ο Κ.Α.Ο.Δ. διακρίθηκε στη διοργάνωση του Κυπέλλου που ξεκίνησε το επόμενο φθινόπωρο, φτάνοντας μέχρι τους Ημιτελικούς. Ξεκινώντας από τη Β' Φάση, νίκησε εντός έδρας κατά την 1η Αγωνιστική τον Ίκαρο Καλλιθέας με σκορ 96-73. Στη συνέχεια απέκλεισε τους Ικάρους Σερρών επικρατώντας εκτός έδρας με σκορ 66-81. Στην 3η Αγωνιστική πέτυχε μια επιπλέον εκτός έδρας νίκη με σκορ 65-70 απέναντι στα Τρίκαλα B.C. Στους Προημιτελικούς υποχρέωσε σε ήττα τον Κολοσσό Ρόδου με σκορ εντός έδρας 79-60. Στη Φάση των Ημιτελικών διασταυρώθηκε με τον μετέπειτα τροπαιούχο Παναθηναϊκό, από τον οποίο ηττήθηκε εκτός έδρας με σκορ 66-56. Σε ό,τι αφορά το Πρωτάθλημα της αγωνιστικής περιόδου 2012-13, ο σύλλογος συνέλεξε 11 νίκες και 15 ήττες, όσες και ο Απόλλων Πατρών. Ως άτυχος της ισοβαθμίας βρέθηκε στην 9η θέση της τελικής κατάταξης, μένοντας ξανά εκτός Play-Offs. Τους περισσότερους πόντους για την ομάδα σημείωσε την περίοδο αυτή ο Αμερικανός Κέβιν Πάλμερ (331 πόντοι σε 26 αγώνες, 12,73 κατά μ.ό.) Ακολούθησαν ο Έλληνας Κώστας Κακαρούδης (296 πόντοι σε 25 αγώνες, 11,84 κατά μ.ό.) και ο Αμερικανός Πρέστον Νόουλς (288 πόντοι σε 23 αγώνες, 12,52 κατά μ.ό.). Ο Πάλμερ ήταν επίσης ο αθλητής που συγκέντρωσε τα περισσότερα ριμπάουντ και κλεψίματα στο σύνολο εκείνων που αγωνίστηκαν στο Πρωτάθλημα, ενός πρώτευσε και στην Αξιολόγηση. Προπονητές του Κ.Α.Ο.Δ. την περίοδο αυτή ήταν ο Καλαφατάκης μέχρι τις αρχές Φεβρουαρίου (12η αγωνιστική) και στη συνέχεια ο Βόσνιος Νέναντ Μάρκοβιτς.
Οι αγωνιστικές υποχρεώσεις του συλλόγου ξεκίνησαν τον επόμενο Οκτώβρη με έναν αγώνα στα πλαίσια των Προημιτελικών του Κυπέλλου Ελλάδος. Σε αυτόν αντιμετώπισε στη Θεσσαλονίκη των Π.Α.Ο.Κ. από τον οποίο και γνώρισε τον αποκλεισμό με σκορ 88-63. Ήδη από τον Ιούνιο το Μάρκοβιτς είχε διαθεχθεί στο πόστο του πρώτου προπονητή ο μέχρι τότε άμεσος συνεργάτης του, Κώστας Μέξας. Συνεργάτης του ανέλαβε ο πρώην καλαθοσφαιριστής Δημήτρης Μισιακός. Η λήξη της αγωνιστικής δράσης της Α1 Εθνικής για την περίοδο 2014-2015 βρήκε την ομάδα της Δράμας στην 9η θέση της βαθμολογικής κατάταξης με απολογισμό 10 νίκες και 16 ήττες. Παρατηρήθηκε ισοβαθμία μεταξύ του Κ.Α.Ο.Δ. και του Απόλλωνα Πατρών, ο οποίος, ωστόσο, κατετάγη χαμηλότερα βάσει των μεταξύ τους αποτελεσμάτων. Παραγωγικότερος σκόρερ της ομάδας ήταν για τη χρονιά αυτή ο Έλληνας Θοδωρής Ζάρας (331 πόντοι σε 25 αγώνες, 13,24 κατά μ.ό.) Διακρίθηκαν επίσης ο Μανόλης Παπαμακάριος (188 πόντοι σε 18 αγώνες, 10,44 κατά μ.ό.), ο Αμερικανός Ροντ Όντομ (238 πόντοι σε 26 αγώνες, 9,15 κατά μ.ό.) και ο Αμερικανο-ούγγρος Όμπι Τρόττερ (183 πόντοι σε 22 αγώνες, 8,32 κατά μ.ό.).
Παύση λειτουργίας του συλλόγου
Τον Αύγουστο του 2015, ο επιχειρηματιάς στον τομέα της οινοποιίας και βασικός χρηματοδότης του συλλόγου της Δράμας, Βασίλης Τσακτσαρλής, ανακοίνωσε την πρόθεσή του να αποχωρήσει από το χώρο του μπάσκετ, αφήνοντας ανοικτή πρόσκληση σε όποιον επιθυμούσε να αναλάβει τις τύχες της ομάδες. Οι βασικοί λόγοι που ανακοινώθηκαν ήταν η δυσμενής οικονομική κατάσταση που επικρατούσε στη χώρα, τα capital controls που επιβλήθηκαν στις τράπεζες το ίδιο καλοκαίρι και η απουσία στήριξης από την τοπική κοινωνία και την Τοπική Αυτοδιοίκηση. Παρόλο που κυκλοφόρησαν σενάρια για την αγορά των δικαιωμάτων του συλλόγου από επιχειρηματίες της Χαλκίδας (τις οποίες διέψευσε ο Πρόεδρος της ομάδας, Άρης Ιωαννίδης), τελικά ο Κ.Α.Ο.Δ. 1989 Κ.Α.Ε. αποσύρθηκε από όλες τις εθνικές κατηγορίες και τέθηκε σε διαδικασία εκκαθάρισης. Η ανακοίνωση από την Ομοσπονδία έλαβε χώρα στα μέσα Σεπτεμβρίου, ενώ ο σύλλογος έπαυσε να λειτουργεί λίγο αργότερα εφόσον δεν δήλωσε συμμετοχή ούτε σε κάποιο τοπικό Πρωτάθλημα.
Επαναλειτουργία του συλλόγου
Το φθινόπωρο του 2016 λειτούργησαν τα τμήματα της ακαδημίας του συλλόγου. Την περίοδο 2017-2018, λειτούργησε ξανά το ανδρικό τμήμα του συλλόγου, έπειτα από δύο περιόδους αποχής από την αγωνιστική δράση.
Σήμα
Το επίσημο αθλητικό σήμα της ομάδας έχει λάβει διάφορες μορφές με το πέρασμα των ετών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Δράμας Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Σωματεία Ε.ΚΑ.Σ.Α.ΜΑ.Θ. Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1989 Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1989
Γιούκο Σιμίζου (εικονογράφος)
Η Γιούκο Σιμίζου (Yuko Shimizu) (清水裕子) είναι βραβευμένη Ιαπωνέζα εικονογράφος, με βάση της στην Νέα Υόρκη. Είχε εκλεχθεί μία από τους "100 Ιάπωνες Που Σέβεται ο Κόσμος" (世界が尊敬する日本人１０0) από την Newsweek Japan το 2009. Ανάμεσα στους οπαδούς των κόμικς, είναι περισσότερο γνωστή για τα μηνιαία εξώφυλλά της για το The Unwritten και για το εξώφυλλό της για τo βιβλίο-κόμικ του P. Craig Russell που το υιοθέτησε από το βιβλίο του Neil Gaiman, The Sandman: The Dream Hunters, από τις εκδόσεις Vertigo (DC Comics). Το ομότιτλο βιβλίο της εκδόθηκε από την Gestalten το φθινόπωρο του 2011, και το παιδικό της βιβλίο, Συρματοπλέγματα Μπέιζμπολ (Barbed Wire Baseball), γραμμένο από την Marissa Moss, εκδόθηκε από τον εκδοτικό οίκο Abrams Books την άνοιξη του 2013. Είναι μέλος ΔΕΠ του School of Visual Arts από το 2003.
Βιογραφία
Η Σιμίζου γεννήθηκε στο Τόκιο της Ιαπωνίας, και μεγάλωσε κατά κύριο λόγο στην Kanagawa Prefecture αν και αυτή και η οικογένειά της πέρασαν τέσσερα χρόνια στο Westchester County, New York, κατά την διάρκεια των εφηβικών της χρόνων.
Αποφοίτησε από το Waseda University, Τμήμα Διαφήμισης το 1988 ως αριστούχος και σύντομα ξεκίνησε την πρώτη της δουλειά στο εταιρικό τμήμα δημοσίων σχέσεων σε ένα από τα μεγαλύτερα sogo shoshas στο Τόκιο.
Έντεκα χρόνια αργότερα, παραιτήθηκε και μετακόμισε στην Νέα Υόρκη (New York City) για να ακολουθήσει το παιδικό της όνειρο, να γίνει καλλιτέχνης. Άρχισε να σπουδάζει για το δεύτερο πτυχίο της, αυτήν την φορά με ειδικότητα στην εικονογράφηση στο School of Visual Arts. Παρόλα αυτά, αφού ολοκλήρωσε το πρώτο έτος των σπουδών της, έγινε δεκτή στο MFA Illustration στο Visual Essay πρόγραμμα. Αποφοίτησε τον Μάιο του 2003.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιάπωνες εικονογράφοι
Μαξ φον Λάουε
Ο Μαξ Θεόντορ Φέλιξ φον Λάουε (Max von Laue, 9 Οκτωβρίου 1879 – 24 Απριλίου 1960) ήταν Γερμανός φυσικός και ο κάτοχος του βραβείου Νόμπελ Φυσικής το 1914 για την ανακάλυψη της σκέδασης των ακτίνων Χ από κρυστάλλους. Εκτός από τις επιστημονικές έρευνες του με συνεισφορά στην οπτική, την κρυσταλλογραφία, την κβαντική θεωρία, την υπεραγωγιμότητα, καθώς και στην θεωρία της σχετικότητας, κατέλαβε σημαντικές διοικητικές θέσεις από τις οποίες καθοδηγούσε τη γερμανική επιστημονική έρευνα και ανάπτυξη για τέσσερις δεκαετίες. Διαδραμάτισε ρόλο στην ανάπτυξη και οργάνωση της γερμανικής επιστήμης μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Υπήρξε γνωστός πολέμιος του Εθνικοσοσιαλισμού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί φυσικοί Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Φυσικής Κατηγορία:Γερμανοί νομπελίστες
Ne pali svetla u sumrak
Το "Ne pali svetla u sumrak" ("Μην ανάψεις τα φώτα στο σούρουπο") ήταν η Γιουγκοσλαβική συμμετοχή για το Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision 1962, εκτελεσμένο στα σερβοκροατικά από τη Λόλα Νοβάκοβιτς.
Το βράδυ του διαγωνισμού το τραγούδι εκτελέστηκε δωδέκατο, μετά τον Ζαν Φιλίπ της Ελβετίας με το "Le retour" και πριν από τον Βρετανό Ρόνι Κάρολ με το "Ring-A-Ding Girl". Στο τέλος της ψηφοφορίας το τραγούδι έλαβε 10 πόντους, τοποθετώντας το 4ο σε ένα σύνολο 16 χωρών.
Ο επόμενος Γιουγκοσλάβος εκπρόσωπος στο διαγωνισμό του 1963 ήταν ο Βίτσε Βούκοφ με το "Brodovi". Κατηγορία:Τραγούδια του 1962 Κατηγορία:Τραγούδια στον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision
Αλέξανδρος Χατζηκυριάκος
Η ζωή του
Γεννήθηκε στην Ερμούπολη της Σύρου και καταγόταν από παλιά ναυτική οικογένεια των Ψαρών. Πατέρας του ήταν ο βιομήχανος Νικόλαος Χατζηκυριάκος και αδερφός του ο Ανδρέας Χατζηκυριάκος. Ακολούθησε την οικογενειακή παράδοση και κατατάχθηκε στις τάξεις του Πολεμικού Ναυτικού. Συμμετείχε στον ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897 ως κυβερνήτης τορπιλοβόλου καθώς και στην επανάσταση του 1909 ως μέλος του επαναστατικού συμβουλίου. Έλαβε μέρος στους Βαλκανικούς Πολέμους και το 1916 με το ξέσπασμα του κινήματος της Εθνικής Αμύνης τάχθηκε με το πλευρό του Ελευθερίου Βενιζέλου. Μετά την επικράτηση του τελευταίου ανέλαβε πλοίαρχος του θωρηκτού "Αβέρωφ". Διετέλεσε μέλος της επαναστατικής επιτροπής του κινήματος 11ης Σεπτεμβρίου 1922 και στη συνέχεια εξελέγη πληρεξούσιος Αθηνών στην Δ' Συντακτική Συνέλευση. Από τη θέση του μέλους της επαναστατικής επιτροπής διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην τελική απόφαση της Δίκης των έξι. Διετέλεσε επίσης αρχηγός του Στόλου (1922 - 1923) και αποστρατεύθηκε με τον βαθμό του υποναυάρχου.
Στην κυβέρνηση Παπαναστασίου ανέλαβε το υπουργείο Ναυτικών. Βενιζελογενής αξιωματικός εντούτοις διαφώνησε με τον Ελευθέριο Βενιζέλο, όταν εκείνος υπέγραψε τη Συνθήκη της Λωζάννης. Τον Ιούνιο του 1925 μαζί με τον στρατηγό Θεόδωρο Πάγκαλο ανέτρεψαν την κυβέρνηση Ανδρέα Μιχαλακόπουλου εγκαθιδρύοντας δικτατορία και αναλαμβάνοντας παράλληλα το υπουργείο ναυτικών. Τον Ιανουάριο του 1926, ύστερα από διαφωνία με τον Πάγκαλο επειδή κήρυξε τη δικτατορία, παραιτήθηκε από το υπουργικό αξίωμα δημιουργώντας σοβαρό εσωτερικό πρόβλημα στην δικτατορία Παγκάλου. Στην κυβέρνηση του Θεόδωρου Πάγκαλου συμμετείχε προσωρινώς ως Υπουργός Εξωτερικών. Οι Άγγλοι διπλωμάτες σε αναφορές τους προς τους προϊσταμένους τους σχολίαζαν για την περίοδο άσκησης των καθηκόντων του Χατζηκυριάκου στο Υπουργείο Εξωτερικών: «Όσο ικανός κι αν είναι, ο τελευταίος, ως αρχηγός του ναυτικού, άλλο τόσο είναι ελάχιστα προετοιμασμένος, τόσο λόγω εκπαίδευσης, όσο και ιδιοσυγκρασίας, για την αντιμετώπιση διπλωματικών ζητημάτων». Κι αφού επισημαίνεται η απογύμνωση των κεντρικών υπηρεσιών του Υπουργείου Εξωτερικών από τα πιο ικανά στελέχη, συνεχίζουν για τον Χατζηκυριάκο, «... οι εντολές του μυρίζουν περισσότερο κατάστρωμα και λιγότερο διπλωματική εθιμοτυπία...» Το 1932 διορίστηκε υπουργός επί των ναυτικών στην κυβέρνηση Τσαλδάρη, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1935 με μια μικρή διακοπή λίγων μηνών. Μετά το τέλος της θητείας του αποσύρθηκε από την πολιτική και ιδιώτευσε. Η τελευταία του θητεία συνέπεσε με το πραξικόπημα του 1935 και είχε ως συνέπεια να μειωθεί το κύρος του λόγω της πλήρους του αποτυχίας ελέγχου του ναυτικού. Αυτός ήταν και ο βασικός λόγος που αποχώρησε από την πολιτική.
Απεβίωσε στην Αθήνα το 1958. Ήταν παντρεμένος με την Ελένη Γκίκα και γιος του ήταν ο ζωγράφος και ακαδημαϊκός Νίκος Χατζηκυριάκος - Γκίκας. Ανιψιός του ήταν ο Μιχαήλ Χατζηκωνσταντής.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Ναυτικών Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εξωτερικών Κατηγορία:Οικογένεια Χατζηκυριάκου
Μιχάλης Δερτούζος
Ο Μιχάλης Δερτούζος (Michael Leonidas Dertouzos, 5 Νοεμβρίου 1936 - 27 Αυγούστου 2001) ήταν διακεκριμένος καθηγητής στο τμήμα Μηχανολόγων Μηχανικών και στο τμήμα Πληροφορικής στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Μασσαχουσέτης (MIT) αλλά και διευθυντής του Εργαστηρίου Επιστήμης Υπολογιστών (LCS) στο ίδιο ίδρυμα από το 1974 μέχρι το 2001.
Κατά την διάρκεια της θητείας του εκεί, το LCS καινοτόμησε σε ένα εύρος πεδίων, συμπεριλαμβανομένων της αποκρυπτογράφησης του RSA, των λογιστικών φύλλων, του NuBus, του X Window System και του διαδικτύου. Ο Δερτούζος ήταν πρωτοπόρος στο να ορίσει το World Wide Web Consortium και να το φέρει MIT. Ήταν υποστηρικτής του Ρίτσαρντ Στάλμαν, διευθυντή της εταιρείας GNU Project, και του FSF ενώ υποστήριξε και την συνεχή παρουσία τους στο MIT.
Προέβλεψε από πολύ νωρίς την επέκταση της χρήσης ηλεκτρονικών υπολογιστών, και μαζί με τον επίσης ερευνητή του MIT Νίκολας Νεγρεπόντε υπήρξε από τους πρωτοπόρους σε πολλούς τομείς της τεχνολογίας, ανάμεσα στους οποίους και τον Παγκόσμιο Ιστό.
Το 1968 ήταν συνιδρυτής του Computek Inc., μιας εταιρείας γραφικών και έξυπνων τερματικών, μαζί με τους Μάρβιν Σ. Λιούις και Χιούμπερ Γκρέιχαμ.
Πέθανε στις 27 Αυγούστου 2001 στο Γενικό Νοσοκομείο της Μασαχουσέτης, σε ηλικία 64 ετών. Τάφηκε στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών.
Αποφθέγματα
Κάναμε ένα μεγάλο λάθος πριν από 300 χρόνια όταν διαχωρίσαμε την τεχνολογία από τον ανθρωπισμό. Είναι καιρός να τα βάλουμε ξανά μαζί."- Μιχάλης Δερτούζος, Scientific American, Ιούλιος 1997."Οι δυνατότητες στην εποχή της σύγχρονης τεχνολογίας επισκιάζονται κάθε φορά από τις αρχαίες δυνάμεις που διαχωρίζουν τους πλούσιους από τους φτωχούς."- Μιχάλης Δερτούζος, Ιανουάριος 1999.
Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες επιστήμονες υπολογιστών Κατηγορία:Αμερικανοί επιστήμονες υπολογιστών Κατηγορία:Ελληνοαμερικανοί επιστήμονες Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί
Βιαρέτζο
Το Βιαρέτζο είναι ιταλική πόλη της επαρχίας της Λούκκα, στην περιφέρεια της Τοσκάνης. Έχει 60.948 κατοίκους.