cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ράμφος (πτηνά)
Όνυχας (ράμφους)
Ο όνυχας εξυπηρετεί διαφορετικούς σκοπούς ανάλογα με την κύρια πηγή διατροφής του πουλιού. Τα περισσότερα είδη τον χρησιμοποιούν για να ανασκάπτουν τους σπόρους από τη λάσπη ή τη βλάστηση, ενώ οι καταδυόμενες πάπιες, για να αποσπούν μαλάκια από τους βράχους. Υπάρχουν στοιχεία ότι ο όνυχας μπορεί να βοηθήσει ένα πουλί να συγκρατεί αντικείμενα, διότι, είδη που πραγματοποιούν κινήσεις συλλήψεως για να εξασφαλίσουν την τροφή τους έχουν πολύ μεγάλους όνυχες. Ορισμένοι τύποι μηχανοϋποδοχέων, δηλαδή νευρικών κυττάρων τα οποία είναι ευαίσθητα στην πίεση, δόνηση ή αφή, βρίσκονται κάτω από τον όνυχα. thumb|right|270px|Ο μαύρος όνυχας στο ράμφος του κύκνου Το σχήμα ή το χρώμα του όνυχα μπορεί, μερικές φορές, να χρησιμοποιηθεί για να βοηθήσει στη διάκριση μεταξύ παρομοίων ειδών ή στον προσδιορισμό της ηλικίας των υδρόβιων πτηνών. Για παράδειγμα, η Aythya marila έχει πλατύτερο μαύρο όνυχα από ό, τι η πολύ παρόμοια Aythya affinis. Πολλές νεαρές σταχτόχηνες διαθέτουν σκούρο όνυχα, ενώ τα περισσότερα ενήλικα άτομα έχουν ανοικτόχρωμο.
Σμήριγγες
Οι σμήριγγες (bristles) του ράμφους αποτελούν από τα πλέον χαρακτηριστικά γνωρίσματα των πτηνών. Παρά την εντύπωση που δίνουν, ως σκληρές και επιμήκειςτρίχες, στην πραγματικότητα πρόκειται για φτερά που δημιουργούνται γύρω από τη βάση του ράμφους, τα σμηριγγόπτερα. Αποτελούν κοινό γνώρισμα των εντομοφάγων πτηνών, αλλά βρίσκονται επίσης σε κάποια μη-εντομοφάγα είδη.
Η λειτουργία τους δεν είναι βέβαιη, αν και έχουν προταθεί πολλές υποθέσεις. Μπορούν να λειτουργήσουν ως «δίχτυ», βοηθώντας στη σύλληψη του θηράματος, αν και μέχρι σήμερα, δεν έχουν υπάρξει πειραματικές αποδείξεις που να υποστηρίζουν αυτή την άποψη. Υπάρχουν, ωστόσο πειραματικές ενδείξεις, ότι μπορεί να εμποδίζουν τα σωματίδια από ένα θήραμα να έλθουν σε επαφή με τους οφθαλμούς. Μπορούν επίσης να βοηθήσουν στην προστασία των οφθαλμών από τα σωματίδια που απαντώνται κατά την πτήση, ή από την περιστασιακή επαφή με τη βλάστηση.
Υπάρχουν επίσης στοιχεία ότι οι σμήριγγες ορισμένων ειδών μπορεί να λειτουργούν ως απτικά όργανα, με τρόπο παρόμοιο με τα μουστάκια (vibrissae) των θηλαστικών. Μελέτες έχουν δείξει ότι, σωματίδια του Χερμπστ (Herbst corpuscles), μηχανοϋποδοχείς ευαίσθητοι στην πίεση και τους κραδασμούς, βρίσκονται σε γειτνίαση με τις σμήριγγες. Μπορούν να βοηθήσουν στην ανίχνευση της λείας, στην πλοήγηση στις σκοτεινές κοιλότητες της φωλιάς ή στη συγκέντρωση πληροφοριών κατά τη διάρκεια της πτήσης.
Οδόντας (ράμφους)
Όταν η εξέλιξη του εμβρύου έχει ολοκληρωθεί και προετοιμάζεται η εκκόλαψη, στο ράμφος των περισσοτέρων ειδών πτηνών, έχει αναπτυχθεί μια μικρή, οξεία και ασβεστοποιημένη προβολή, της οποίας γίνεται χρήση για να διευκολύνεται η έξοδος από το αβγό. Η ακίδα αυτή ονομάζεται οδόντας (egg tooth), έχει λευκό χρώμα και γενικά βρίσκεται κοντά στο άκρο της άνω γνάθου, αν και ορισμένα είδη την έχουν στο άκρο της κάτω γνάθου, ενώ μερικά είδη έχουν ανά μία (1) σε κάθε γνάθο. thumb|right|350px|Το ράμφος του νεοσσού της αρκτικής δρεπανίδας, στο άκρο του οποίου, μόλις διακρίνεται ο λευκός οδόντας Παρά το όνομά του, δεν πρόκειται περί αληθινού δοντιού, αλλά αποτελεί μέρος του καλυπτηρίου (δέρμα) συστήματος, όπως είναι τα νύχια και οι φολίδες. Ο υπό εκκόλαψιν νεοσσός χρησιμοποιεί, αρχικά, τον οδόντα του για να σπάσει τη μεμβράνη γύρω από τον θάλαμο αέρα που υπάρχει στο πλατύ άκρο του αβγού. Κατόπιν ραμφίζει το κέλυφος, ενώ περιστρέφεται σιγά-σιγά μέσα στο αυγό, επιφέροντας αργά και σταδιακά -επί ώρες ή και ημέρες- μικρά, κυκλικά ρήγματα. Αφού έχει παραβιάσει την επιφάνεια του κελύφους, ο νεοσσός συνεχίζει να ραμφίζει το ίδιο σημείο, μέχρι να δημιουργήσει μεγάλη οπή. Το, αποδυναμωμένο σε εκείνο το σημείο, αβγό σπάει τελικά κάτω από την πίεση των κινήσεων του πουλιού.
Χρωματισμοί
Το χρώμα του ράμφους ενός πτηνού προκύπτει από τις συγκεντρώσεις των επί μέρους χρωστικών ουσιών, κυρίως της μελανίνης και των καροτενοειδών, στα επιδερμικά στρώματα της ραμφοθήκης. Η ευμελανίνη (eumelanin), που βρίσκεται στα γυμνά μέρη πολλών πτηνών, είναι υπεύθυνη για τις αποχρώσεις του γκρι και του μαύρου. Όσο πυκνότερες είναι οι αποθέσεις της στην επιδερμίδα, τόσο πιο σκούρο είναι το χρώμα που προκύπτει. Η φαιομελανίνη (phaeomelanin) παράγει «γήινες αποχρώσεις», που κυμαίνονται από χρυσές και ερυθροκίτρινες, μέχρι διάφορες αποχρώσεις του καφέ. Περισσότερα από δώδεκα καροτενοειδή είναι υπεύθυνα για τους κόκκινους, πορτοκαλί και κίτρινους χρωματισμούς του ράμφους. Οι επί μέρους αποχρώσεις καθορίζονται από την αναλογία κόκκινων και κίτρινων χρωστικών ουσιών, ενώ ο κορεσμός (saturation) καθορίζεται από την πυκνότητά τους. Για παράδειγμα, το φωτεινό κόκκινο χρώμα δημιουργείται από αποθέσεις κυρίως κόκκινων χρωστικών, ενώ το θαμπό κίτρινο δημιουργείται από διάχυτες αποθέσεις, κυρίως κίτρινων χρωστικών ουσιών. Οι ισομερείς αποθέσεις κόκκινων και κίτρινων χρωστικών παράγουν φωτεινό πορτοκαλί χρώμα. thumb|right|300px|Το εξαιρετικά ιδιόμορφο ράμφος της [[ρινόπλαξ|Ρινόπλακος, με το ευμέγεθες ύβωμα (κάσκα) στη βάση του]] Τα πτηνά είναι ικανά να βλέπουν χρώματα στο υπεριώδες φάσμα, και ορισμένα είδη είναι γνωστό ότι έχουν υπεριώδη υψηλά (peaks) ανάκλασης στα ράμφη τους. Η παρουσία και η ένταση αυτών των κορυφών μπορεί να υποδεικνύει την καλή φυσική κατάσταση του ατόμου, τη σεξουαλική ωριμότητά του ή ακόμη και το εάν έχει ήδη ζευγαρώσει. Οι αυτοκρατορικοί και οι βασιλικοί πιγκουίνοι για παράδειγμα, δείχνουν σημεία (spots) υπεριώδους ανάκλασης μόνον ως ενήλικες. Αυτά τα σημεία είναι πιο φωτεινά στα ήδη ζευγαρωμένα άτομα, παρά σε εκείνα που ακόμη φλερτάρουν. Η θέση αυτών των κηλίδων στο ράμφος διαφέρει στα δύο προαναφερθέντα είδη πιγκουίνων. ( Όραση στο υπεριώδες)
Διμορφισμός
Το μέγεθος και το σχήμα του ράμφους μπορεί να ποικίλλει μεταξύ των ειδών, αλλά σε ορισμένα πτηνά, το μέγεθος και τα χαρακτηριστικά του ράμφους ποικίλλουν μεταξύ αρσενικών και θηλυκών, στο ίδιο είδος. Αυτό επιτρέπει στα δύο φύλα να χρησιμοποιούν διαφορετικούς οικολογικούς θώκους, μειώνοντας έτσι τον ανταγωνισμό εντός του είδους. Για παράδειγμα, όλα σχεδόν τα θηλυκά που ζουν κοντά στις ακτές έχουν μεγαλύτερο ράμφος από τα αρσενικά του ίδιου είδους, ενώ τα θηλυκά της αμερικανικής αβοκέτας έχουν ράμφη τα οποία είναι ελαφρώς πιο ανεστραμμένα από εκείνα των αρσενικών. Οι αρσενικοί γλάροι έχουν μεγαλύτερα και συμπαγέστερα ράμφη από εκείνα των θηλυκών του ίδιου είδους, ενώ τα νεαρά άτομα έχουν μικρότερα και πιο λεπτά ράμφη από εκείνα των ενηλίκων. Επίσης, ο διμορφισμός του ράμφους είναι πολύ έντονος στα μέλη των βούκερων.
Το χρώμα του ράμφους μπορεί, επίσης, να διαφέρει μεταξύ των δύο φύλων και των διαφόρων ηλικιών μέσα σε ένα είδος. Τυπικά, μια τέτοια διαφορά χρώματος οφείλεται στην παρουσία αρσενικών ορμονών. Για παράδειγμα, στο κοινό σπουργίτι, οι μελανίνες παράγονται μόνο με την παρουσία τεστοστερόνης, γι’ αυτό και τα αρσενικά σπουργίτια που έχουν ευνουχιστεί, έχουν καφέ ράμφη όπως τα θηλυκά. Ο ευνουχισμός, επίσης, εμποδίζει την κανονική εποχική αλλαγή χρώματος στα ράμφη των αρσενικών καστανοκέφαλων γλάρων.
Χρήσεις
Τα πτηνά χρησιμοποιούν το ράμφος τους ή εκμεταλλεύονται τα χαρακτηριστικά του σε πλείστες περιπτώσεις, οι συνηθέστερες από τις οποίες είναι:
Σημειώσεις
i. Στην εγκυκλοπαίδεια «Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα», το ακραίο σημείο (αιχμή) σύντηξης των πετάλων της κάτω γνάθου κατονομάζεται με τον -εν πολλοίς αδόκιμο- όρο, μύξα.
ii. Σπανίως χρησιμοποιείται ο όρος αυτός στην ορνιθολογική ορολογία και προτιμάται απλώς η λέξη κηλίδα.
iii. Παρόλο που η σημασία της λέξης είναι ακριβώς αυτή που προσδιορίζεται από τον ορισμό της, δεν χρησιμοποιείται στην ελληνική ορνιθολογική βιβλιογραφία. Η χρήση της στο συγκεκριμένο λήμμα έγινε λόγω της ύπαρξης της συγκεκριμένης λέξης που δεν είναι εφεύρημα του συντάκτη και, κάθε τεκμηριωμένη επισήμανση είναι καλοδεχούμενη. Στην εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, έκδοσης 1963, αναφέρεται αυτολεξεί: χάσμη (αρχ.), το του χασμωμένου στόματος άνοιγμα
Πηγές
Ραμφος
Αθερίνα
thumb|right|220px| Είδος αθερίνας Η αθερίνα είναι μικρό ψάρι μήκους 8 – 15 εκατοστά και μοιάζει πολύ με τη μαρίδα. Λέγεται και «σουβλίτης». Το επίσημο όνομά της είναι "Αθερίνα η εψητός" (Atherina hepsetus) και ανήκει στην οικογένεια αθερινίδες (atherinidae).
Περιγραφή
Είναι ψάρι του αφρού (αφρόψαρο), ζει και μετακινείται κοπαδιαστά και τροφή του είναι περισσότερο πλαγκτόν. Κατά τον Μάρτιο πλησιάζει τις ακτές όπου και αποθέτει τ΄ αυγά του που μένουν κολλημένα σε πέτρες και σε φύκια.
Αθερίνες υπάρχουν άφθονες στα ελληνικά νερά, το κρέας τους είναι πολύ νόστιμο (ειδικά όταν είναι αυγομένες).
Παραλλαγή της είναι η κάπως μεγαλύτερη, λεγόμενη "κεφαλάς" (atherina boyeri) μήκους μέχρι 18 εκατοστά με ρύγχος στρογγυλό.
Αλιεία
Οι μεγάλες αθερίνες ψαρεύονται με δίκτυα της τράτας και οι μικρές κυρίως με τον αθερινολόγο ή μπέντουλα για να χρησιμοποιηθούν και ως δολώματα.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αθερινόμορφα Κατηγορία:Ψάρια ελληνικών θαλασσών Κατηγορία:Αλιεύματα
Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1890
Στην Ελλάδα διεξήχθησαν Κοινοβουλευτικές εκλογές στις 14 Οκτωβρίου 1890. Οι υποστηρικτές του Θεόδωρου Δηλιγιάννη αναδείχτηκαν ως η μεγαλύτερη δύναμη στο κοινοβούλιο, με 100 από τις 150 έδρες. Ο Δηλιγιάννης έγινε πρωθυπουργός για δεύτερη φορά στις 5 Νοεμβρίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικές βουλευτικές εκλογές
Μάρτιν Κάρπλους
Ο Μάρτιν Κάρπλους (γεννημένος στις 15 Μαρτίου 1930) είναι Αμερικανός θεωρητικός χημικός. Είναι διευθυντής του Εργαστηρίου Βιοφυσικής Χημείας, ενός κοινού εργαστηρίου που προέκυψε από συνεργασία του Γαλλικού Εθνικού Κέντρου Επιστημονικών Ερευνών με το Πανεπιστήμιο του Στρασβούργου. Διδάσκει χημεία στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ. Ο Κάρπλους είναι συμπαραλήπτης του Βραβείου Νόμπελ Χημείας, μαζί με τους Μάικλ Λέβιτ και Αριέχ Βάρσελ, για "την ανάπτυξη των μοντέλων πολλαπλών κλιμάκων για πολύπλοκα χημικά συστήματα".
Παραπομπές
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Χημείας Κατηγορία:Αμερικανοεβραίοι επιστήμονες Κατηγορία:Αυστριακοί νομπελίστες Κατηγορία:Αυστριακοί χημικοί Κατηγορία:Αμερικανοί νομπελίστες
Ναυτιλιακό βοήθημα
Με τον γενικό όρο ναυτιλιακά βοηθήματα, (navigational aids), χαρακτηρίζονται τα πάσης φύσεως όργανα, συσκευές, σχετικά βιβλία, και κυρίως οι ναυτικοί χάρτες κ.λπ. που χρησιμοποιούνται από τους Πλοιάρχους, αξιωματικούς γεφύρας και το πλήρωμα καταστρώματος των πλοίων, αφενός για τον ασφαλέστερο αλλά και τον συντομότερο σχετικά πλου, καθώς και για την εύρεση της θέσης (στίγματος) του πλοίου κάθε φορά.
Τα ναυτιλιακά βοηθήματα ή βοηθήματα ναυσιπλοΐας διακρίνονται σ΄ εκείνα που φέρονται επί των πλοίων χαρακτηριζόμενα γενικά ως ναυτικά όργανα και ναυτικές συσκευές και σ΄ εκείνα που φέρονται μόνιμα σε ναυτιλιακές εγκαταστάσεις, εγκαταστάσεις λιμένων και ναυτιλιακούς σταθμούς.
Στη πρώτη κατηγορία περιλαμβάνονται τα λεγόμενα όργανα υποτύπωσης, (plotting instruments), δηλαδή κανόνες, (χάρακες), διπαράλληλοι, ναυτικοί διαβήτες, στιγμογράφοι κ.λπ., επίσης οι ναυτικοί χάρτες, φαροδείκτες, λιμενοδείκτες, πλοηγοί (βιβλία), ναυτικοί πίνακες, κατάλογοι ραδιοσημάτων κ.λπ. μέχρι και τις διάφορες ναυτικές συσκευές, όπως π.χ. οι πάσης φύσεως ναυτικοί εξάντες, πυξίδες, διόπτρες, χρονόμετρα, δρομόμετρα, βυθομετρα, ραδιογωνιόμετρα, ραντάρ, κ.λπ. Στη δεύτερη κατηγορία περιλαμβάνονται οι πάσης φύσεως φάροι, φανοί και σημαντήρες, κ.λπ. καθώς και οποιοδήποτε μέσον που μπορεί να εξυπηρετήσει ένα πλοίο από τον απόπλου του μέχρι τον ασφαλή κατάπλου του.
*
Sonic Triple Trouble
Το Sonic the Hedgehog Triple Trouble είναι ένα παιχνίδι πλατφόρμας που αναπτύχθηκε από την Aspect και δημοσιεύθηκε από τη Sega για το Game Gear το 1994. Είναι η συνέχεια του Sonic Chaos και διαθέτει κλασικό <i id="mwFg">παιχνίδι</i> της σειράς Sonic. Ο παίκτης μπορεί να επιλέξει να ελέγξει είτε τον Sonic the Hedgehog είτε τον Tails καθώς προσπαθούν να προστατεύσουν τα ισχυρά Chaos Emeralds από άλλους. Ο Sonic και ο Tails μπορούν να χρησιμοποιήσουν αντικείμενα διασκορπισμένα στα στάδια και οι διαφορές στις ικανότητές τους δημιουργούν διαφορετικές εμπειρίες παιχνιδιού όταν παίζετε ως κάθε χαρακτήρας.
Οι κριτικοί σχολίασαν ότι το παιχνίδι ήταν ευχάριστο και είχε εξαιρετικά γραφικά, αλλά δεν είχε πρόκληση και είχε μικρή πρωτοτυπία για να το βοηθήσει να ξεχωρίσει από τα προηγούμενα παιχνίδια Sonic. Αναδρομικά, οι κριτικοί το θεωρούν ένα από τα καλύτερα παιχνίδια 8-bit Sonic στο Game Gear, πλησιάζοντας περισσότερο από τα άλλα για να ταιριάζουν με την ποιότητα των αντίστοιχων 16-bit. Το Triple Trouble κυκλοφόρησε ξανά σε διάφορες συλλογές παιχνιδιών Sonic, το φορητό σύστημα Coleco Sonic και το Nintendo 3DS. Το παιχνίδι διαθέτει την πρώτη εμφάνιση του Nack the Weasel (Fang the Sniper στην Ιαπωνία), ο οποίος θα επανεμφανιστεί σε αργότερα Sonic media.
Παιχνίδι
Το Triple Trouble διαθέτει κλασικό παιχνίδι πλατφόρμας της σειράς Sonic. Η ιστορία ακολουθεί τον Sonic the Hedgehog και τον Tails στις προσπάθειές τους να σταματήσουν τους άλλους από το να αποκτήσουν τα ισχυρά Chaos Emeralds. Ο Δρ. Robotnik εξαπάτησε τον Knuckles the Echidna για να τον βοηθήσει στην αναζήτησή του. Εν τω μεταξύ, ο κυνηγός θησαυρού Nack the Weasel ψάχνει επίσης για τα σμαράγδια.
Οι παίκτες μπορούν να ελέγξουν είτε τον Sonic είτε τον Tails μέσα από έξι διαφορετικές θεματικές περιοχες. Ο παίκτης μπορεί να χρησιμοποιήσει διάφορα αντικείμενα που τοποθετούνται στα στάδια, όπως παπούτσια με ελατήρια, υποβρύχια πτερύγια και παπούτσια με πυραύλους. Ορισμένα μπορούν να χρησιμοποιηθούν μόνο από έναν χαρακτήρα. Οι διαφορές μεταξύ Sonic και Tails οδηγούν στις διαδρομές τους για διασχίζοντας στάδια που διαφέρουν μεταξύ τους.
Ο παίκτης συλλέγει δαχτυλίδια καθώς εξερευνά τα στάδια. Όταν χτυπηθεί από έναν εχθρό, ο παίκτης θα χάσει 30 δαχτυλίδια ή 50 εάν αγγίξει ένα εμπόδιο. Σε άλλα παιχνίδια Sonic, ο παίκτης θα χάσει κανονικά όλα τα δαχτυλίδια του για οποιαδήποτε ζημιά. Εάν ο παίκτης έχει 50 ή περισσότερα δαχτυλίδια και καταστρέψει ένα κουτί με ένα εικονίδιο Chaos Emerald, θα μεταφερθούν σε ένα ειδικό στάδιο μπόνους για την ευκαιρία να αποκτήσουν το στολίδι. Μερικά από αυτά τα στάδια είναι στάδια πλατφόρμας που μοιάζουν με λαβύρινθο, ενώ άλλα έχουν τον παίκτη να οδηγεί ένα αεροπλάνο, συλλέγοντας δαχτυλίδια.
Ανάπτυξη και κυκλωφορία
Το Triple Trouble αναπτύχθηκε από την Aspect, και είναι η συνέχεια του Sonic Chaos (1993). Το παιχνίδι εισήγαγε έναν νέο χαρακτήρα στη σειρά Sonic, τον Nack the Weasel, ο οποίος αρχικά ονομάστηκε Jet κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης. Ο Nack εμφανίστηκε με όπλο στα πρώτα διαφημιστικά στιγμιότυπα, αλλά αυτό καταργήθηκε στο τελικό παιχνίδι. Το παιχνίδι είχε αρχικά τίτλο Sonic Chaos 2 σε δυτικές περιοχές, με προγραμματισμένες κυκλοφορίες και στα δύο συστήματα 8-bit της Sega, στη φορητή κονσόλα Game Gear και στην οικιακή κονσόλα Master System. Το παιχνίδι κυκλοφόρησε τελικά μόνο για το Game Gear, καθιστώντας το το πρώτο Sonic platformer που κυκλοφόρησε αποκλειστικά για το σύστημα. Κυκλοφόρησε στη Δύση το Νοέμβριο του 1994,  και στην Ιαπωνία στις 11 Νοεμβρίου, όπου είχε τίτλο Sonic & Tails 2.
Το παιχνίδι κυκλοφόρησε ξανά πολλές φορές. Συμπεριλήφθηκε με άλλα παιχνίδια Sonic Game Gear στα Sonic Adventure DX (2003) και Sonic Gems Collection (2005). Αργότερα κυκλοφόρησε στο Nintendo 3DS μέσω του eShop τον Μάρτιο του 2012 μαζί με άλλους τίτλους Game Gear. Αυτή η έκδοση αναπτύχθηκε από την M2. Το παιχνίδι συμπεριλήφθηκε επίσης στην αποκλειστική φορητή κονσόλα Coleco Sonic το 2006.
Οι κριτικοί θεώρησαν ότι το Triple Trouble ήταν διασκεδαστικό αλλά πολύ παρόμοιο με τα προηγούμενα παιχνίδια Sonic και ένιωθαν ότι η σειρά άρχισε να είναι τεταμένη. Εκτός από την προσθήκη οχημάτων, πολλοί θεώρησαν ότι το παιχνίδι στερείται πρωτοτυπίας. Ο Steve Merrett της Mean Machines Sega έγραψε ότι δεν είχε «εκπλήξεις και καινοτομία στο παιχνίδι» και ότι «περνούσε την ίδια κρίση στο μέσο της ζωής εδώ που αντιπροσωπεύει η Sonic και η Knuckles στο Mega Drive » Ένιωσε ότι το παιχνίδι ήταν ένα καλό 8-bit αντίστοιχο με το Sonic 3,  όπως και ο Richard Leadbetter του Sega Magazine, ο οποίος σημείωσε παρόμοια θέματα επιπέδων που μοιράστηκαν μεταξύ των παιχνιδιών. Οι Leadbetter και Sushi-X του Electronic Gaming Monthly απολάμβαναν το πώς τα επίπεδα ήταν μεγάλα και φιλόξενα για εξερεύνηση.
Τα γραφικά έλαβαν καθολικό έπαινο. Ο Paul Bufton της Mean Machines Sega έγραψε ότι τα υπόβαθρα και τα sprite χαρακτήρων ήταν «τα καλύτερα του Game Gear» και ανώτερα από τα προηγούμενα παιχνίδια του Game Gear Sonic. Το Sega Magazine και το Sega Pro ένιωσαν ότι τα γραφικά πλησίαζαν την ποιότητα 16-bit που παρατηρήθηκε στα παιχνίδια Mega Drive Sonic. Δύο κριτικοί παρατήρησαν ότι ο ρυθμός καρέ μειώθηκε όταν η οθόνη ήταν απασχολημένη. Το Sega Magazine πίστευε ότι άλλα παιχνίδια του Game Gear Sonic ήταν απλώς περικομμένες εκδόσεις του Master System και συνεπώς υπέφεραν σοφά στο παιχνίδι και ένιωσαν ότι αυτό δεν ήταν πρόβλημα με το Triple Trouble.
Κληρονομιά
Ο Nack the Weasel αργότερα θα ήταν γνωστός με το ιαπωνικό του όνομα, Fang the Sniper, σε δυτικές περιοχές. Ο χαρακτήρας συμπεριλήφθηκε σε μερικές σειρές <i id="mwAQU">Sonic</i> Comics, και στα παιχνίδια Sonic Drift 2 (1995), Sonic the Fighters (1996),  και Sonic Mania (2017).
Ένα ανεπίσημο remake βρίσκεται σε εξέλιξη, χτισμένο πάνω στον κινητήρα του GameMaker Studio με στυλ 16-bit που θυμίζει τα παιχνίδια Mega Drive Sonic. Ο προγραμματιστής, Noah Copeland, εμπνεύστηκε να ξαναδημιουργήσει το Triple Trouble αφού το έπαιξε και σκέφτηκε ότι ήταν ένα "καλό κλασικό παιχνίδι Sonic που θαμμένο κάτω από περιορισμούς 8 bit". Το remake θα διαθέτει αναβαθμισμένα γραφικά, μουσική και προσθέτοντας την επιλογή εναλλαγής μεταξύ Sonic και Tails ανά πάσα στιγμή στο παιχνίδι.
εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Virtual Console Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ανεπτυγμένα στην Ιαπωνία Κατηγορία:Side-scrolling βιντεοπαιχνίδια Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Game Gear Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Sega Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 1994 Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Ιαπωνικά (ja) Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Κείμενα των Σαρκοφάγων
Τα αποκαλούμενα Κείμενα των Σαρκοφάγων είναι ένας σύγχρονος όρος για το σώμα νεκρικών κειμένων ή μαγικών νεκρικών επωδών που χρησιμοποιούνταν για την καθοδήγηση των νεκρών στον άλλο κόσμο. Ως γραμματειακό είδος προέκυψαν εν μέρει από τα Κείμενα των Πυραμίδων στο πλαίσιο του μερικού εκδημοκρατισμού της αιγυπτιακής θρησκείας κατά την Πρώτη Ενδιάμεση Περίοδο, από το 2200 Π.Κ.Ε. έως και το Μέσο Βασίλειο. Οι προστατευτικές επωδοί, οι επικλήσεις, οι μύθοι και οι χάρτες του επέκεινα γράφονταν μέσα στις σαρκοφάγους και τους τάφους εκείνων που διέθεταν την οικονομική ευχέρεια μιας τέτοιας ταφής, χωρίς η θεϊκή καθοδήγηση να είναι αποκλειστικό προνόμιο των Φαραώ. Το συγκεκριμένο coprus περιλαμβάνει πολυάριθμα κείμενα που ενσωματώθηκαν στο ύστερο σώμα κειμένων της ταφικής λογοτεχνίας, γνωστό ως Αιγυπτιακή Βίβλος των Νεκρών
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αρχαία αιγυπτιακή γραμματεία
Νέο Σούλι Αχαΐας
thumb|260px|Το [[Παναχαϊκό όρος|Παναχαϊκό, όπως φαίνεται από το Νέο Σούλι.]] Το Νέο Σούλι είναι μεγάλος οικισμός πλησίον της Πάτρας, ευρισκόμενος στα νοτιοανατολικά της πόλης, χτισμένο στις δυτικές απολήξεις του Παναχαϊκού όρους. Κατά την Απογραφή του 2011 βρέθηκε να έχει πληθυσμό 756 κατοίκους.
Τοποθεσία
Η απόσταση του Νέου Σουλίου με το κέντρο της Πάτρας ανέρχεται περίπου στα 7 χιλιόμετρα οδικώς και ένας μέσος χρόνος μετάβασης είναι περίπου 15 λεπτά.
Λόγω της αύξησης της δόμησης στην περιοχή και την επέκταση του οικιστικού ιστού της πόλης προς τα ανατολικά, θεωρείται προάστιο της Πάτρας καθότι στην περιοχή βρίσκονται τα διοικητικά όρια του καθαυτού οικισμού της Πάτρας και της Τοπικής Κοινότητας Σουλίου της Δημοτικής Ενότητας Πατρέων.
Ιστορία
Το Νέο Σούλι δημιουργήθηκε τη δεκαετία του 1960 έπειτα από μία μεγάλη κατολίσθηση που συνέβη στο (Παλιό) Σούλι και ανάγκασε τους κατοίκους του να μετακινηθούν σε νέα θέση, πολύ πιο χαμηλά και πιο κοντά στη πόλη της Πάτρας. Το Νέο Σούλι δημιουργήθηκε με την εκεί μετακίνηση των κατοίκων του ορεινού Σουλίου κατά τη χρονική περίοδο 1963-1973.
Αναφέρεται σε κατάλογο χωριών και οικισμών της Αχαΐας το 1940 σαν δημοτικό διαμέρισμα του Δήμου Πατρέων και το 1836 σαν δημοτικό διαμέρισμα του τότε Δήμου Παναχαΐας.
Σύμφωνα με διάφορους ιστορικούς στην ευρύτερη περιοχή του Σουλίου υπήρχε το φράγκικο Κάστρο του Δάσους (Torre del Bosco), που ανήκε στην Αρχεπισκοπική Λατινική Βαρωνία της Πάτρας του Πριγκιπάτου της Αχαΐας και αναφέρεται σε όλους τους καταλόγους κάστρων της Αχαΐας. Την εποχή εκείνη γύρω από την πόλη υπήρχαν πολλά μικρά φρούρια για την άμυνα της. Το κάστρο πιθανώς ήταν μικρό φρούριο-πύργος και χρησίμευε στην άμυνα της Πάτρας και παράλληλα σε συνδυασμό με τα κάστρα του Ψαθόπυργου, του Καστριτσίου, του Καταφυγίου, του Πουρναροκάστρου, του Σιδηροκάστρου, οριοθετούσαν την ευρύτερη περιοχή της Πάτρας από τον 13ο μέχρι και τον 15ο αιώνα. Σήμερα δεν σώζονται ούτε τα ερείπια του χτίσματος αυτού αλλά στη θέση που βρισκόταν υπάρχει το τοπωνύμιο Κάστρο.
Διοικητική εξέλιξη
Κατά τη χρονική περίοδο 14/03/1971-17/03/1991 τμήμα της γεωγραφικής έκτασης στην οποία βρίσκεται ο οικισμός είχε αναγνωριστεί ως ξεχωριστός οικισμός με την ίδια ονομασία και είχε ενταχθεί στην τότε Κοινότητα Ελεκίστρας. Εκείνος ο οικισμός καταργήθηκε στις 17/03/1991 και προσαρτήθηκε στον οικισμό Ρυάκι της τότε Κοινότητας Ελεκίστρας.
Πολιτισμός
Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Νέου Σουλίου διοργανώνει ανά τακτά χρονικά διαστήματα διάφορα πολιτιστικά δρώμενα όπως θεατρικές παραστάσεις, παραδοσιακά γλέντια με μουσική και χορούς, διάφορα φεστιβάλ και άλλα. Κάθε χρόνο, μεταξύ άλλων, κατά την περίοδο των Χριστουγέννων ο Πολιτιστικός Σύλλογος Νέου Σουλίου και το χορευτικό τμήμα που διαθέτει διοργανώνουν το παραδοσιακό γλέντι με τίτλο Οι δρόμοι του χορού.
Φεστιβάλ λαϊκού χορού
Κάθε χρόνο το τελευταίο Σαββατοκύριακο του Ιουλίου διοργανώνεται στο Νέο Σούλι το Φεστιβάλ Λαϊκού Χορού, το οποίο ξεκίνησε από τον τοπικό πολιτιστικό σύλλογο το 1993 ως μια προσπάθεια ανάδειξης της πληθώρας των τοπικών χορευτικών συγκροτημάτων της Αχαΐας, αλλά και γνωριμίας των νέων με τους παραδοσιακούς λαϊκούς χορούς.
Η συνέχεια για τον θεσμό του φεστιβάλ ήταν ιδιαίτερα επιτυχημένη, αφού τα επόμενα χρόνια αγκαλιάστηκε από την πλειοψηφία των τοπικών πολιτιστικών φορέων και έτσι σύντομα εξελίχθηκε σε έναν θεσμό που πλέον δεν αφορά μόνον τα χορευτικά συγκροτήματα της Αχαΐας αλλά ολόκληρης της ελληνικής επικράτειας.
Ενδεικτικά το Φεστιβάλ έχει κατά καιρούς φιλοξενήσει χορευτικά συγκροτήματα και ομάδες κυρίως ντόπιων χορευτών από: τη Βόρεια Ήπειρο (χωριό Βαγγαλιάτι και Άγιοι Σαράντα), την Κόρινθο (Στιμάγκα), το Άργος (Τσακωνιά, Τυρός, Λεωνίδιο), το Μεσολόγγι, τη Λέρο, την Κάλυμνο, τα Μέγαρα, το Αγρίνιο, την Κέρκυρα, την Κεφαλονιά (Διλινάτα, Φραγκάτα), τον Βόλο, τη Θεσσαλονίκη (Κουφάλια), τη Λευκάδα, τη Κατερίνη, τη Βέροια (με ντόπιους Μακεδόνες και Πόντιους), τις Σέρρες (Ορεινή, Σκοτούσσα και με ντόπιους Βλάχους), τη Νικήσιανη Καβάλας, τη Δράμα (Πετρούσα, Καλή Βρύση, Μικρόπολη, Προσοτσάνη, Βώλακα), τον Έβρο, τη Χίο (Άγιος Γεώργιος Συκούσης), τα Ιωάννινα (Σκλίβανη, Μέτσοβο), την Αριδαία, τη Θεσσαλία (Καρδίτσα και Ανατολικορωμυλιώτες από το Νέο Μοναστήρι Δομοκού), την Κρήτη (Νέα Κυδωνία Χανίων, Γέργερη Ηρακλείου), τη Νάουσα, την Έδεσσα (Μεσημέρι), τη Σκύρο, την Κέα, την Κοζάνη (Λευκοπηγή, Αιανή, Μεταμόρφωση, Μικρόκαστρο) και πολλές ακόμη περιοχές.
Σκοπός του θεσμού είναι η διαφύλαξη και διάσωση της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, με στόχο τη διάδοση και μεταλαμπάδευση στους νέους. Έτσι με τον θεσμό του Φεστιβάλ, δίνεται η ευκαιρία του ανοίγματος των σχέσεων μεταξύ χορευτικών συγκροτημάτων από διάφορες περιοχές του Ελλαδικού χώρου. Στόχος παραμένει, όπως άλλωστε εξαρχής καθιερώθηκε, η όσο το δυνατόν καλύτερη και ποιοτικότερη παρουσία των χορευτικών συγκροτημάτων που φιλοξενούνται, αλλά και η διεύρυνση του θεσμού.
Αθλητισμός
Ο Αθλητικός Όμιλος "Παναχαϊκός" Νέου Σουλίου (εν συντομία Α.Ο. Παναχαϊκός) είναι η τοπική αθλητική ομάδα της περιοχής, η οποία ιδρύθηκε στις 29 Οκτωβρίου του 1986. Τα χρώματα της ομάδας είναι το κόκκινο, το μαύρο και το άσπρο. Ο Παναχαϊκός διαθέτει τμήματα ποδοσφαίρου, μπάσκετ και σκάκι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Πατρέων Κατηγορία:Σούλι Αχαΐας Κατηγορία:Κάστρα της Αχαΐας
Εθνική Φινλανδίας (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Φινλανδίας εκπροσωπεί τη Φινλανδία στις διεθνείς διοργανώσεις ποδοσφαιρικές διοργανώσεις και διευθύνεται από τη Φινλανδική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία που είναι η διοικούσα αρχή για το ποδόσφαιρο της χώρας.
Ιστορία
Η Φινλανδία είναι από τις πιο αρχαίες εθνικές ομάδες στον κόσμο, με έτος ίδρυσης το 1907. Παρόλο όμως που έχει ιστορία πάνω από έναν αιώνα, ακόμα δεν έχει καταφέρει να προκριθεί σε κάποια τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου ή Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος. Σε αρκετές προκριματικές φάσεις έφτασε κοντά αλλά ποτέ δεν τα κατάφερε. Ένα σημαντικό της επίτευγμα είναι η συμμετοχή της, σε τέσσερις Ολυμπιακούς Αγώνες. Το 1912 στη Σουηδία έφτασε ως τον Μικρό τελικό, αλλά κατέλαβε την 4η θέση, το 1936 και το 1952 (χρονιά που διοργάνωσε τους Αγώνες), έμεινε στη φάση των "16", ενώ το 1980, δεν ξεπέρασε τη φάση των ομίλων.
Στάδιο
Έδρα της εθνικής Φινλανδίας, είναι το Ολυμπιακό Στάδιο στο Ελσίνκι, πρωτεύουσα της χώρας, το οποίο έχει χωρητικότητα 40,600 θέσεων.
Στατιστικά
Μεγάλο αστέρι και θρύλος του ποδοσφαίρου της χώρας, είναι ο Γιάρι Λιτμάνεν, του οποίου η επαγγελματική καριέρα του, ξεκίνησε το 1987 έως το 2011. Ο Λιτμάνεν κατέχει με διαφορά τον τίτλο του ρέκορντμαν συμμετοχών και πρώτου σκόρερ όλων των εποχών, με 137 συμμετοχές και 32 γκολ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνική Φινλανδίας (ποδόσφαιρο)
Νήσος Στίντενμπουργκ
Η Νήσος Στίντενμπουργκ (γερμανικά: Stintenburginsel) είναι μικρό κατοικημένο νησί ευρισκόμενο εντός της λίμνης Σάαλ, στο Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία της Γερμανίας.
Γεωγραφία
Το νησί έχει μέγιστο μήκος 400 μέτρα και μέγιστο πλάτος 190 μέτρα, επί εκτάσεως ολίγον μεγαλύτερης των 5 εκταρίων. Το νησί ευρίσκεται εντός του ανατολικού τμήματος της λίμνης Σάαλ, η οποία συνορεύει με την λίμνη Λάσσαν στα βόρεια και την λίμνη Μποργκ στα νότια.
Το νησί δεν ξεπερνά παρά μόνον σε μικρό βαθμό το υψόμετρο της λίμνης (35 μέτρα), ενώ υψηλόσωμα δέντρα το περιτριγυρίζουν. Οι όχθες του νησιού είναι περιτριγυρισμένες από καλαμιές. Το Στίντενμπουργκ ανήκε στο Δουκάτο του Ζαξ-Λάουενμπουργκ έως την υπογραφή της συμφωνίας Μπάρμπερ-Λιαστσένκο το 1945, κατόπιν της οποίας ενσωματώθηκε στο έδαφος της πόλεως του Τσάρρεντιν αμ Σάαλζεε.
Ένα βατό φράγμα συνδέει, σήμερα, το νησί με το Μεκλεμβούργο στα ανατολικά, καθώς και με το νησί Κάμπενβερντερ στα δυτικά.
Ιστορία
Το Στίντενμπουργκ ανήκε κατά την διάρκεια του 13ου αιώνα στον Κόμη του Σβέριν, ενώ, στην συνέχεια, πέρασε υπό τον έλεγχο της Δούκισσας Μαργαρίτας του Λάουενμπουργκ, κατά την διάρκεια της περιόδου μεταξύ 1642-1680. Κατόπιν, διαδοχικά το νησί πέρασε υπό τον έλεγχο των οικογενειών φον Λύτσοβ, φον Μπύλοβ και φον Χάμμερσταϊν. Το 1740, κατέστη κτήση της οικογένειας φον Μπέρνστορφφ. Ο Γερμανός ποιητής Φρίντριχ Γκότλιμπ Κλόπστοκ διέμεινε στο συγκεκριμένο νησί το 1767, ενώ το αφιέρωσε ωδή, υπό τον τίτλο Stintenburg
Το σημερινό κτίριο της αγροτικής έπαυλης του Στίντενμπουργκ ανεγέρθηκε μεταξύ του 1810 και του 1817, πιθανώς υπό την διεύθυνση του Γιόζεφ Κρίστιαν Λίλι, επάνω στην θέση παλαιότερης ημερομηνίας θεμελίων, πιθανώς του 14ου αιώνα.
Η οικογένεια φον Μπέρνστορφφ εκδιώχθηκε της κατοικίας της κατά την διάρκεια του Γ΄ Ράιχ, με πρόσχημα την αντίθεσή της στο Κράτος. Ο ύστατος ιδιοκτήτης, Κόμης Άλμπρεχτ φον Μπέρνστορφφ, εκτελέστηκε από την Gestapo στο Βερολίνο, στα τέλη του Απριλίου του 1945.
Κατά την διάρκεια της περιόδου της ΛΔΓ, το κτίριο χρησιμοποιήθηκε από το Υπουργείο Κρατικής Ασφάλειας ως κέντρο εκπαιδεύσεως για μια μυστική στρατιωτική μονάδα επίλεκτων της συνοριοφυλακής της ΛΔΓ, λόγω της κοντινής απόστασης των συνόρων (τα σύνορα με την ΟΔΓ ευρίσκονταν σε απόσταση δύο χιλιομέτρων προς τα δυτικά).
Σήμερα
Το νησί αποτελεί μέρος της φυλασσόμενης περιοχής της βιόσφαιρας της λίμνης Σάαλ.
Παραπομπές
Στιντενμπουργκ Κατηγορία:Γεωγραφία του Μεκλεμβούργου-Δυτικής Πομερανίας
Χαράλαμπος Σαϊπάς
Ο  Χαράλαμπος (Μπάμπης) Σαϊπάς  είναι πρώην διεθνής (Εθνική Ελπίδων και Εθνική Ενόπλων) παλαίμαχος Έλληνας ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής. Αγωνίστηκε ως επιτελικός μέσος τις δεκαετίες του ’70 και ’80 στην Α΄ Εθνική για έξι σεζόν στoν Πανιώνιο, με τον οποίο κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδος το 1979.
Ποδοσφαιρική καριέρα
Ο Μπάμπης Σαϊπάς γεννήθηκε στις 15 Δεκεμβρίου του 1952 στον Άγιο Γεώργιο Βοιωτίας και ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του σταδιοδρομία στο τοπικό πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Βοιωτίας την περίοδο 1966-67 με την ομάδα της γενέτειρας του, τον Πανγεωργικό, στον οποίο και έκλεισε την καριέρα του, πολλά χρόνια αργότερα.
Το καλοκαίρι του 1970 υπέγραψε στο Λεβαδειακό, με τη φανέλα του οποίου αγωνίστηκε με επιτυχία για 5 χρονιές στην Β΄ Εθνική. Το 1975 πήρε μεταγραφή στον Πανιώνιο, με τον οποίο αγωνίστηκε για 6 χρονιές στην Α΄ Εθνική στη θέση του επιτελικού χαφ. Αποκορύφωμα της καριέρας του υπήρξε η κατάκτηση του Κυπέλλου Ελλάδος το 1979. Η συμβολή του στην πορεία του Πανιωνίου ήταν καθοριστική και αγωνίστηκε στο α΄ ημίχρονο του τελικού. Την επόμενη σεζόν αγωνίστηκε με τον Πανιώνιο στο Κύπελλο Κυπελλούχων, στη μεγαλειώδη πρόκριση επί της Τβέντε με 4-0, 1-3 και στον άτυχο αποκλεισμό από την ΙΦΚ Γκέτεμπορκ (σκορ: 1-0, 0-2).
Τερμάτισε την καριέρα του στην Α΄ Εθνική το 1981 και στη συνέχεια αγωνίστηκε κατά σειρά στους Πανελευσινιακό και Ιωνικό Νικαίας στα πρωταθλήματα της Β΄ Εθνικής και Γ΄ Εθνικής, πλησιάζοντας στις 500 συμμετοχές στα Εθνικά Πρωταθλήματα. Στη συνέχεια αγωνίστηκε σε ερασιτεχνικά πρωταθλήματα με τους Ολυμπιακό Αγίου Στεφάνου και Παναλίαρτο, για να τερματίσει την ποδοσφαιρική του σταδιοδρομία με τα χρώματα της ομάδας από την οποία ξεκίνησε, τον Πανγεωργικό.
Μετά το ποδόσφαιρο
Αφού πρώτα πέρασε από την τεχνική ηγεσία αρκετών ομάδων της Αττικής, από το 1993 εργάζεται ως προπονητής στα τμήματα υποδομής του Πανιωνίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λεβαδειακού Κατηγορία:Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Πανιωνίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανελευσινιακού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ιωνικού Νίκαιας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ΄ Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κεντ
Το Κεντ (αγγλικά: Kent) είναι μια κομητεία στη νοτιοανατολική Αγγλία, όπου ζουν 1.466.500 κάτοικοι, σύμφωνα με την Απογραφή του 2014. Έχει έκταση 3.544 τ.χλμ. και πρωτεύουσά του είναι το Μέιντστον, ενώ η κυριότερη πόλη του είναι το Κάντερμπερυ, όπου εδρεύει η Αρχιεπισκοπή της Καντερβουρίας. Το Κεντ συνορεύει χερσαία με το Ανατολικό Σάσσεξ, το Σάρρεϋ και τη Μείζονα Περιοχή του Λονδίνου. Παράλληλα, χωρίζεται, μέσω της εκβολής του Τάμεση, από το Έσσεξ.
Ανάμεσα στην πρωτεύουσα και την ηπειρωτική Ευρώπη, το Κεντ είναι ένας πρωτεύων δρόμος και έχει βρεθεί στο στόχαστρο πολλαπλών συγκρούσεων, όπως η Μάχη της Αγγλίας, κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Επί 8 αιώνες, τα λιμάνια της περιοχής χρησιμοποιούνταν για την παροχή ναυτικών δυνάμεων στη διάρκεια των πολέμων.
Το Κεντ είναι και γνωστό ως ο Κήπος της Αγγλίας, λόγω της αγροτικής επιρροής (παραγωγή ζυθοβοτάνων και οπωροφόρων). Οι βιομηχανίες τσιμέντου, χαρτιού και αεροσκαφών έχουν λάβει σημαντικές θέσεις στο βορειοανατολικό Κεντ, όμως, βρίσκονται πλέον σε καθοδική πορεία. Αντίθετα, ο τουρισμός και οι υπηρεσίες έχουν ανθίσει τα τελευταία χρόνια στην περιοχή.
Ιστορία
Κατακτήθηκε από τους Γιούτες την διάρκεια του 5ου αιώνα, οι πρώτοι κάτοικοι του Κέντ την μεσαιωνική περίοδο ονομάζονταν Κεντβάρα και είχαν ως πρωτεύουσα την πόλη του Κάντερμπερι. Ο πάπας Γρηγόριος Α’ διόρισε τον Αυγουστίνο (597) πρώτο αρχιεπίσκοπο του Καντέρμπουρι ο οποίος μετέστρεψε τον παγανιστή βασιλιά Εθελμπέρχτ του Κεντ στον χριστιανισμό. Η Αρχιεπισκοπή του Καντέρμπουρι εξελίχθηκε στην πρώτη Βρετανική επισκοπή και επίκεντρο του χριστιανισμού στην Αγγλία. Η δεύτερη επισκοπή στην Αγγλία ιδρύθυκε στο Ρότσεστερ, που βρίσκεται στο βόρειο τμήμα της κομητείας. Κατά την εποχή της κατάκτησης της Αγγλίας από τον Νορμανδό δούκα Γουλιέλμο τον Κατακτητή, μετά την εισβολή στην Αγγλία το 1066, οι κάτοικοι του Κεντ αντιστάθηκαν σκληρά, με αποτέλεσμα να κατοχυρώσουν ένα καθεστώς ημιαυτονομίας το 1067. Εξού και το παρατσούκλι Invicta, ήτοι «ανίκητοι», που τους αποδόθηκε έκτοτε.
Κατά τη διάρκεια της μεσαιωνικής και νεότερης σύχρονης περιόδου το Κεντ υπήρξε κέντρο εξεγέρσεων, όπως η επανάσταση του Βατ Τάιλερ (1381), του Τζακ Κέιντ (1450) και του Γουάιατ (1554) κατά της βασίλισσας Μαρίας Α'.
Ο ποταμός Μέντγουεϋ, που διασχίζει το βόρειο τμήμα της κομητείας, άρχισε να χρησιμοποιείται από το Βασιλικό Ναυτικό το 1547. Έως την έλευση της Ελισάβετ Α' στο θρόνο (1558-1603), είχε ήδη κατασκευαστεί ένα μικρό ναυπηγείο στο Τσάτχαμ, ενώ ως το 1618 η περιοχή εμπλουτίστηκε και με αποθηκευτικούς χώρους, προκυμαίες και σπίτια των αξιωματούχων. Κατά τον 17ο αι. καθώς οι εντάσεις μεταξύ της Αγγλίας και των δυνάμεων των Κάτω Χωρών και της Γαλλίας αυξήθηκαν, το Κεντ οχυρώθηκε με σημαντικά αμυντικά έργα. Κατά τη διάρκεια του Δεύτερου Αγγλο-ολλανδικού Πολέμου (1665-1667), η επιτυχής ολλανδική Επιδρομή στο Μέντγουεϋ κατά των ναυπηγείων της περιοχής ανάγκασε τους Άγγλους να κατασκευάσουν οχυρά καθόλο του μήκος της ακτής της κομητείας. Κατά το 18ο αι., οι εντάσεις της Αγγλίας με τη Γαλλία συνεχίστηκαν με αποτέλεσμα την διατήρηση του Μέντγουεϋ ως στρατηγικής σημασίας οχυρού μέχρι την μετακίνηση του κύριου πεδίου των στρατιωτικών επιχείρησεων από τη Βόρεια Θάλασσα στον Ατλαντικό. Τότε το Πόρτσμουθ και το Πλίμουθ αντικατέστησαν το Μέντγουεϋ ως τα μείζονα κέντρα στρατηγικού βάρους της Αγγλίας.
Καθώς η άμυνα και η ενδελεχής προστασία των ακτών του Κεντ είχε υποχωρήσει, κατά τον 19ο αι., στο Κεντ άρχισαν να δραστηριοποιούνται ομάδες λαθρεμπόρων. Κύρια αγαθά που εισήγαν στη Βρετανία παράνομα ήταν αλκοολούχα ποτά, καπνός και αλάτι, ενώ μετέφεραν από το Κεντ στη Γαλλία αγαθά όπως μαλλί προβάτων.
Κατά τη διάρκεια του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου, ο ουρανός του Κεντ διετέλεσε πεδίο αεροπορικών επιχειρήσρων, καθώς σημαντικό μέρος της Μάχης της Αγγλίας πολεμήθηκε εκεί. Ως εκ τούτου το Κεντ υπέστη πολλές υλικές ζημιές λόγω των αλλεπάλληλων βομβαρδισμών.
Διοικητική διαίρεση
Το Κεντ χωρίζεται σε 13 δημαρχιακές ενότητες (districts): Σέβενοουκς, Ντάρτφορντ, Γκρέιβσαμ, Τάνμπριτζ Γουέλς, Τόνμπριντζ και Μόλλινγκ, Μέτνγουεϊ, Μέιντστοουν, Άσφορντ, Σουέιλ, Σέπγουεϊ, Πόλη του Κάντερμπερι, Θάνετ και Ντόβερ.
Πολιτική
Το Κεντ πρόσκειται πολιτικά στο Συντηρητικό Κόμμα, το οποίο ελέγχει με απόλυτη πλειοψηφία το Κομητειακό Συμβούλιο και τους περισσότερους δήμους της κομητείας. Ωστόσο, και το Εργατικό Κόμμα έχει ισχυρή παρουσία στις πιο βιομηχανοποιημένες ζώνες, στα βόρεια της κομητείας και στο λιμάνι του Ντόβερ. Τα τελευταία χρόνια η εμφάνιση του μεταναστευτικού ζητήματος έχει προωθήσει το Κόμμα Ανεξαρτησίας Ηνωμένου Βασιλείου. Στις κομητειακές εκλογές του 2013, οι 84 έδρες μοιράστηκαν ως εξής: Συντηρητικοί: 44, Κόμμα Ανεξαρτησίας: 17, Εργατικοί: 13, Φιλελεύθεροι Δημοκράτες: 7, Πράσινοι: 1 και Ανεξάρτητοι: 1.
Σε κοινοβουλευτικό επίπεδο, το Κεντ χωρίζεται σε 17 μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες. Τόσο στις εκλογές του 2010 όσο και στις πιο πρόσφατες Γενικές Εκλογές του 2015, το Συντηρητικό Κόμμα κατάφερε να εκλέξει τους βουλευτές και των 17 αυτών περιφερειών.
Τα ποσοστά ψήφων όλων των περιφερειών του Κεντ για τα κύρια κόμματα, στις Γενικές Εκλογές του 2015, είχαν ως εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κομητείες της Αγγλίας *
Πινακίδες κυκλοφορίας οχημάτων της Κύπρου
thumb|Κυπριακή πινακίδα από το 2013
Οι πινακίδες κυκλοφορίας οχημάτων της Κύπρου αποτελούνται από τρία γράμματα και τρεις αριθμούς και έχουν τη μορφή ΧΧΧ 000. Αυτό το σύστημα αρίθμησης άρχισε το 1990 και άλλαξε με τους νέους κανονισμούς του Μαρτίου του 2013. Οι νέου «ευρωπαϊκού» τύπου πινακίδες έχουν χρώμα άσπρο και στις μπροστά και στις πίσω. Περιλαμβάνουν τα 12 κοινά στο ελληνικό και λατινικό αλφάβητο γράμματα. Οι παλιές σταμάτησαν να εκδίδονται στη σειρά που ήταν και ξεκίνησαν οι νέες με τα ψηφία MAA.
Tα γράμματα και oι αριθμοί που περιέχονται στις πινακίδες είναι τα: A,B,E,H,K,M,N,P,T,X,Y,Z, και 1,2,3,4,5,6,7,8,9,0. Όταν οι πινακίδες περιέχουν αριθμό που έπεται γράμματος και που αποτελείται από ένα μόνο ψηφίο, αναγράφεται πριν από αυτόν ο αριθμός «0» δύο φορές και όταν περιέχουν αριθμό με δύο ψηφία, αναγράφεται πριν από αυτόν ο αριθμός «0» μία φορά.
Η σφραγίδα της Κυπριακής Δημοκρατίας τοποθετείται σε κάθε πινακίδα, στο μέσο των πινακίδων μίας σειράς αναγραφής των ψηφίων και από κάτω υπάρχει σημείο όπου αναγράφεται ο μήνας και το έτος πρώτης εγγραφής του οχήματος με τη μορφή 01/01. Στις πινακίδες δύο σειρών αναγραφής των ψηφίων τα στοιχεία αυτά βρίσκονται στο κάτω αριστερό άκρο, μετά το περιμετρικό μαύρο πλαίσιο.
Οι πινακίδες είναι κατασκευασμένες από φύλλα αλουμινίου και έχουν οπισθο-αντανακλαστικές ιδιότητες. Γράμματα, αριθμοί και λοιπές ενδείξεις είναι ανάγλυφα.
Κάθε εμπρός και κάθε πίσω πινακίδα οχήματος ταξί καθώς και φορτηγού οχήματος, έχουν χρώμα κίτρινο χωρίς το «Τ» που είχαν οι παλαιότερες. Οι πινακίδες εκμισθούμενου οχήματος έχουν χρώμα κόκκινο χωρίς το «Ζ».
2005–2013
2012
1990–2005
150px|Κυπριακή πινακίδα (1990–2004)Κυπριακή πινακίδα (1990–2004)
1973–1990
150px|Κυπριακή πινακίδα (1973–1990)
1956–1972
150px|Κυπριακή πινακίδα (1956–1973)
1950–1956
Από Α001 μέχρι Z999 (πχ Β123)
1948–1950
Από 0001 μέχρι 9999 (πχ 1234)
1930–1948
Από Ν0001 μέχρι Ν9999 (πχ Ν1234)
ΠΡΙΝ ΤΟ 1930
Γράμμα αναλόγως επαρχίας [N: Nicosia, LL: Limassol, F: Famagusta, L: Larnaca, P: Pafos, K: Kerynia] και αριθμός από 001-999 (πχ F123)
Άλλες κατηγορίες πινακίδων
thumb|Πρόεδρος της Δημοκρατίας thumb|Διπλωματικό Σώμα thumb|Πινακίδες δοκιμής
Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας
Τα οχήματα που χρησιμοποιούνται από τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας φέρουν μόνο το θυρεό, έμβλημα της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Υπουργεία της Κυπριακής Δημοκρατίας
Οχήματα που ανήκουν στα Υπουργεία της Κυπριακής Δημοκρατίας ή στη Βουλή των Αντιπροσώπων έχουν πινακίδες πορτοκαλί χρώματος. Φέρουν αρχικά το θυρεό, έμβλημα της Κυπριακής Δημοκρατίας, στη συνέχεια τα ψηφία «ΚΔ», ακολούθως τους αριθμούς και στο τέλος, ψηφία τα οποία ανάλογα με το Υπουργείο είναι τα:
Διπλωματικό Σώμα
CD
Πινακίδες Δοκιμής
ΔΟΚΙΜΗ
Εθνική Φρουρά
ΕΦ, Εθνική Φρουρά
Αστυνομία
Αστυνομία Κύπρου
Πηγές
Κατηγορία:Μεταφορές στην Κύπρο Κυπρος
Ζάρκοβο
μικρογραφία|Το κέντρο της Ζάρκοβο To Ζάρκοβο (σερβικά : Жарково) είναι παλιό χωριό και δήμος, σήμερα συνοικία του Βελιγραδίου, διοικητικά ανήκει στον δήμο Τσουκαρίτσα. Είναι μία από τις πιο πυκνοκατοικημένες συνοικίες του Βελιγραδίου, το παλιότερο τμήμα της είναι το Ζάρκοβο σέλο.
Ιστορία
Στo Ζάρκοβο έχουν βρεθεί ερείπια μεγάλου νεολιθικού οικισμού. Πρώτη μνεία του οικισμού με το όνομα Ζάρκοβο είναι από τον 17ο αιώνα.Το 1911 αναγνωρίστηκε δήμος και μέχρι το 1970 ήταν προάστιο του Βελιγραδίου αλλά ξεχωριστή και γρήγορα αναπτυσσόμενη πόλη (πληθυσμός 1961: 8.636 1971: 28.761), το 1970 λόγω του ότι ήταν συνεχή οικιστικά περιοχή με το Βελιγράδι συγχωνεύτηκε με την Τσουκαρίτσα σε έναν δήμο. Το 1981 το Ζάρκοβο είχε πληθυσμό 43.721, το οποίο καταλάμβανε το 40% του πληθυσμού του δήμου Τσουκαρίτσα.
Αναφορές
Κατηγορία:Συνοικίες της Τσουκαρίτσα
Ξηρόκαμπος Τρικάλων
Ο Ξηρόκαμπος είναι οικισμός της Θεσσαλίας στην Περιφερειακή Ενότητα Τρικάλων.
Γενικά στοιχεία
Ο Ξηρόκαμπος βρίσκεται στα ανατολικά του όρους Κράτσοβο σε υψόμετρο 410 μέτρα ενώ απέχει περίπου 21 χλμ. ΒΔ. από την Καλαμπάκα (έδρα του δήμου) και 42 χλμ. ΒΔ. από τα Τρίκαλα. Αξιοθέατα θεωρούνταιτα τα θολωτά μονότοξα πέτρινα γεφύρια του 18ου αιώνα: "του Ντελλή" στα βόρεια του χωριού που γεφυρώνει τον χείμαρρο Κακοπλευρίτη και "Μπουντζά" στο βορειοδυτικό άκρο του που γεφυρώνει τον χείμαρρο Μπουντζά. Η τοποθεσία "Μπλάτσα", στα δυτικά προσφέρει θέα της Καλαμπάκας και των Γρεβενών.
Αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά το 1951 να απογράφεται στην κοινότητα Κακοπλευρίου. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με το Κακοπλεύρι αποτελούν την κοινότητα Κακοπλευρίου που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Χασίων του Δήμου Μετεώρων και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 173 κατοίκους. Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές είναι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Τρικάλων Κατηγορία:Δήμος Καλαμπάκας Κατηγορία:Δήμος Μετεώρων
Μάχη του Τύνητα
Προοίμιο
Το 256 π.Χ. μαινόταν ο Πρώτος Καρχηδονιακός Πόλεμος, με τους Ρωμαίους να αποφασίζουν την απόβασή τους στην Αφρική. Έτσι αποβίβασαν στρατό κι κατέλαβαν την πόλη Ασπίς. Οι Καρχηδόνιοι φοβούνταν να τους αντιμετωπίσουν, γιατί πίστευαν ότι θα επιτίθονταν κατά της Καρχηδόνας. Εκμεταλλευόμενοι αυτό το γεγονός οι Ρωμαίοι, άφησαν μέρος του στρατού τους στην Αφρική, με αρχηγό το Μάρκο Ατίλιο Ρήγουλο. Ο τελευταίος είχε δυνάμεις 15.000 πεζών, 500 ιππέων κι 40 πλοίων. Ακόμα πολιόρκησε την πόλη Αδύ. Τότε οι Καρχηδόνιοι αποφάσισαν να δράσουν. Έτσι εξέλεξαν τρεις αρχηγούς. Τον Αμίλκα, τον Ασδρούβα και το Βάστωρο. Οι τελευταίοι κατευθύνθηκαν σε ένα λόφο κοντά στην πόλη της Αδύς κι στη μάχη που ακολούθησε με τους Ρωμαίους ηττήθηκαν κατά κράτος. Στη συνέχεια οι Ρωμαίοι, μετά τη νίκη τους κατέλαβαν την πόλη της Τύνιδας και της Αδύς. Οι Καρχηδόνιοι βρίσκονταν σε απελπισία κι αποφάσισαν να στρατολογήσουν μισθοφόρους από την Ελλάδα. Τον επόμενο χρόνο (255 π.Χ.) είχαν στρατολογήσει 12.000 πεζούς, 4.000 ιππείς και 100 ελέφαντες από την Αφρική. Τότε ένας μισθοφόρος από τη Σπάρτη, ο Ξάνθιππος, ανέπτυξε τα επιχειρήματά του σχετικά με το πως μπορούσαν να αντιμετωπίσουν τους Ρωμαίους. Ακόμη ζήτησε κι την ηγεσία του καρχηδονιακού στρατού. Οι Καρχηδόνιοι δέχτηκαν. Έτσι ο Ξάνθιππος έκανε αλλαγές στον καρχηδονιακό στρατό, επιβάλλοντας πειθαρχία κι αντικαθιστώντας τα δόρατα που χρησιμοποιούσαν οι Καρχηδόνιοι με μεγαλύτερα. Το ηθικό των τελευταίων εξυψώθηκε κι ζητούσαν από τον Σπαρτιάτη στρατηγό τους να επιτεθεί κατά των Ρωμαίων. Ο Ξάνθιππος τότε απέκοψε τις ρωμαϊκές γραμμές συγκοινωνιών κι ο Ρήγουλος έσπευσε να τον αντιμετωπίσει κινούμενος στον Τύνητα.
Η μάχη
Ο Ξάνθιππος είχε πετύχει να παρασύρει το Ρήγουλο και μάλιστα σε έδαφος που επέλεξε ο ίδιος. Διέθετε 12.000 πεζούς τους οποίους τους παρέταξε στο κέντρο, 4.000 ιππείς τους οποίους τους έταξε στα άκρα κι 100 ελέφαντες τους οποίους τους έθεσε μπροστά από το κέντρο. Ο κάθε ελέφαντας είχε 3 αναβάτες. Σύνολο 300 αναβάτες. Ο Ρήγουλος διέθετε 15.000 άνδρες τους οποίους τους παρέταξε στο κέντρο κι 500 ιππείς τους οποίους τους έταξε στα άκρα του. Η μάχη άρχισε με τους ελέφαντες του Ξάνθιππου να επιτίθονται κατά των Ρωμαίων κι να δημιουργούν πανικό στους τελευταίους. Οι τελευταίοι όμως πετούσαν ακόντια κατά των ελεφάντων και κατάφεραν να απωθήσουν τους ελέφαντες κι να εισχωρήσουν στα κενά που άφηναν. Αμέσως επιτέθηκαν κατά του καρχηδονιακού κέντρου κι επικράτησαν. Το υπέρτερο καρχηδονιακό ιππικό στα πλάγια όμως νίκησε το αντίστοιχο ρωμαϊκό κι κατάφερε να περικυκλώσει το ρωμαϊκό πεζικό. Οι λεγεωνάριοι μην αντέχοντας την πίεση ηττήθηκαν.
Μετά τη μάχη
Μετά τη μάχη οι Ρωμαίοι μετρούσαν απώλειες 15.000 ανδρών κι οι Καρχηδόνιοι απώλειες 800 ανδρών. Ο Ξάνθιππος κέρδισε μια τεράστια νίκη που επισφραγίστηκε με την αιχμαλωσία του Μάρκου Ατίλιου Ρήγουλου. Λέγεται πως μετά τη νίκη του, άφησε τους Καρχηδόνιους και προσέφερε τις υπηρεσίες του στους Πτολεμαίους. Μια άλλη εκδοχή λέει πως ανέλαβε την αρχιστρατηγία του καρχηδονιακού στρατού στη Σικελία κι δολοφονήθηκε από Καρχηδόνιους στρατηγούς.
Πηγές
Κατηγορία:Μάχες καρχηδονιακού στρατού Κατηγορία:Μάχες ρωμαϊκού στρατού Κατηγορία:Μάχες ελληνιστικής περιόδου
Διεθνές Αεροδρόμιο της Πίζας
Το Διεθνές Αεροδρόμιο της Πίζας (Aeroporto Internazionale di Pisa) ή Αεροδρόμιο Γαλιλαίος Γαλιλέι (Aeroporto Galileo Galilei) είναι ένα αεροδρόμιο που βρίσκεται στην Πίζα της Ιταλίας και είναι το κύριο αεροδρόμιο στην Τοσκάνη. Το όνομά του οφείλεται στον Ιταλό φυσικό, μαθηματικό, αστρονόμο και φιλόσοφο Γαλιλαίο Γαλιλέι, ο οποίος καταγόταν από την Πίζα. Η αρχική χρήση του, τη δεκαετία του 1930 και του 1940, περιοριζόταν σε στρατιωτικούς σκοπούς. Το 2014 4.683.811 επιβάτες χρησιμοποίησαν το αεροδρόμιο, κάνοντάς το το 10ο σπουδαιότερο στην Ιταλία. Κύριες αεροπορικές εταιρείες που το χρησιμοποιούν είναι η Alitalia και η Ryanair.
Το αεροδρόμιο βρίσκεται σε υψόμετρο 2 περίπου μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Διαθέτει 2 ασφαλτοστρωμένους διαδρόμους: τον 04R/22L και τον 04L/22R. Η πόλη της Πίζας συνδέεται με το αεροδρόμιο μέσω σιδηροδρομικού δικτύου.
Παραπομπές
Πίζας
Νένη Ευθυμιάδη
Η Νένη Ευθυμιάδη (1946- 2008) ήταν Ελληνίδα λογοτέχνις.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1946. Σπούδασε νομική στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και το 1970 άρχισε να εργάζεται σαν δικηγόρος.
Ανμείχθηκε και στα κοινά ως μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Πανελλήνιας Πολιτιστικής Κίνησης από το 1992. Στα πλαίσια της συμμετοχής της αυτής διοργάνωσε εκδηλώσεις για τη λογοτεχνία και συμμετείχε σε διεθνή συνέδρια κοινωνικοπολιτικού χαρακτήρα.
Πέθανε στις 28 Οκτωβρίου του 2008 από καρκίνο.
Πηγές
Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες Κατηγορία:Ελληνίδες συγγραφείς
Μάχη της Κυζίκου
Η μάχη της Κυζίκου πραγματοποιήθηκε το 74 π.Χ. ανάμεσα στους Ρωμαίους του Λούκιου Λικίνιου Λούκουλλου και στο Βασίλειο του Πόντου του Μιθριδάτη ΣΤ' Ευπάτορα κατά τον Τρίτο Μιθριδατικό Πόλεμο στην Κύζικο. Ο τελευταίος ήθελε να θέσει υπό τον έλεγχό του την πόλη της Κυζίκου και την πολιόρκησε. Ο Ρωμαίος στρατηγός όμως στη μάχη που ακολούθησε κατάφερε να νικήσει και να λύσει την πολιορκία.
Κατηγορία:Μάχες ρωμαϊκού στρατού Κατηγορία:Μάχες ποντιακού στρατού Κατηγορία:Μάχες ελληνιστικής περιόδου Κατηγορία:Μάχες του Τρίτου Μιθριδατικού Πολέμου
Βιλαέτης
Το επώνυμο Βιλαέτης αναφέρεται στα εξής πρόσωπα:
Δείτε επίσης
Οικογένεια Βιλαέτη
Ένα καταφύγιο για την αγάπη
Ένα καταφύγιο για την αγάπη (Ισπανικά: Un refugio para el amor) είναι τηλενουβέλα μεξικάνικης παραγωγής του 2012. Είναι ριμέικ της Βενεζουελάνικης τηλενουβέλας του 1976 La Zulianita και της Μεξικάνικης τηλενουβέλας του 1995 Morelia.
Πρωταγωνιστούν Σούρια Βέγα, Γκαμπριέλ Σότο, Λάουρα Φλόρες και Ρομπέρτο Μπλαντόν.