cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ενωτική Κίνηση Ευρωπαϊκής Αριστεράς
Ιδεολογία
Σύμφωνα με τα στελέχη του, η ΕΚΙΕΑ συγκροτήθηκε για «να ενθαρρύνει το διάλογο στο χώρο της Αριστεράς, να αναλάβει πρωτοβουλίες ενωτικού χαρακτήρα και να αναδείξει την ανάγκη των μεταρρυθμιστικών πολιτικών με αριστερό πρόσημο και ευρωπαϊκό χαρακτήρα». Η ΕΚΙΕΑ βρισκόταν στο χώρο της αριστεράς και υποστήριζε άτυπα τον ΣΥΡΙΖΑ.
Συγκεντρώσεις
Στις 14 Δεκεμβρίου 2015 διοργάνωσε Ημερίδα για την Ευρώπη και την Ασφάλεια. Στην Ημερίδα απηύθηναν χαιρετισμό ο υπουργός Δικαιοσύνης, Νίκος Παρασκευόπουλος, ο αναπληρωτής Συνήγορος του Πολίτη, Βασίλης Καρύδης, ο πρώην υπουργός, Χάρης Καστανίδης, ο καθηγητής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, Αντώνης Λιάκος και ο οικονομολόγος, Σωτήρης Βαλντέν.
Στις 23 Ιανουαρίου 2016 διοργανώθηκε η 1η Πανελλαδική σύσκεψη της ΕΚΙΕΑ. Συμμετείχε με αντιπροσωπεία στην επετειακή εκδήλωση του ΣΥΡΙΖΑ για τον έναν χρόνο διακυβέρνησης, στις 25 Ιανουαρίου 2015.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτικές οργανώσεις Κατηγορία:Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς
Έντουαρντ Σνόουντεν
Ο Έντουαρντ Τζόζεφ Σνόουντεν (αγγλικά: Edward Joseph Snowden, 21 Ιουνίου 1983) είναι Αμερικανός τεχνικός (διαχειριστής συστημάτων) που εργαζόταν, βάσει συμβολαίου, για την NSA και την CIA. Το 2013, ο Σνόουντεν διοχέτευσε στον τύπο απόρρητες πληροφορίες από την NSA σχετικά με τα πρoγράμματα μαζικής παρακολούθησης που εφαρμόζουν οι Αμερικανικές και Βρετανικές κυβερνήσεις. Οι πληροφορίες αποκαλύπτουν τα προγράμματα παρακολούθησης που τρέχει η NSA με τη συνεργασία εταιριών τηλεπικοινωνιών και Ευρωπαϊκών κυβερνήσεων. left|thumb|254x254px|Ο Σνόουντεν μιλάει για τις διαρροές της NSA στο Χόνγκ Κόνγκ. Στις 20 Μαΐου 2013, ο Σνόουντεν πέταξε στο Χονγκ Κονγκ αφού εγκατέλειψε την εργασία του σε μια εγκατάσταση της NSA στη Χαβάη και στις αρχές του Ιουνίου αποκάλυψε χιλιάδες διαβαθμισμένα έγγραφα της NSA στους δημοσιογράφους Γκλεν Γκρίνγουολντ, Λάουρα Πόιτρας και Ίγουεν ΜακΆσκιλ. Ο Σνόουντεν ήρθε στη δημοσιότητα μετά από τις ιστορίες που βασίζονται στο υλικό που έδωσε εμφανίστηκαν στις εφημερίδες, The Guardian και The Washington Post. Περαιτέρω αποκαλύψεις έγιναν από άλλες εφημερίδες, συμπεριλαμβανομένης της Der Spiegel και της The New York Times.
Στις 21 Ιούνη του 2013, το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ αποσφράγισε τις κατηγορίες εναντίον του Σνόουντεν, δύο κατηγορίες για παραβίαση του νόμου κατασκοπείας και της κλοπής κρατικών περιουσιακών στοιχείων. Στις 23 Ιουνίου, πέταξε στη Μόσχα, όπου σύμφωνα με πληροφορίες παρέμεινε για περισσότερο από ένα μήνα. Αργότερα εκείνο το καλοκαίρι, οι ρωσικές αρχές του χορηγούν προσωρινό πολιτικό άσυλο ενός έτους, το οποίο στη συνέχεια παρατάθηκε έως τρία χρόνια. Από το 2015, εξακολουθεί να ζει σε άγνωστη τοποθεσία στη Ρωσία, ενώ αναζητά άσυλο και αλλού.
Ένα αντικείμενο διαφωνίας, ο Σνόουντεν έχει ποικιλοτρόπως ονομαστεί ήρωας, πληροφοριοδότης, ένας διαφωνών, πατριώτης, και προδότης. Οι αποκαλύψεις του τροφοδότησαν συζητήσεις για μαζική παρακολούθηση, τη κυβερνητική μυστικότητα και την ισορροπία μεταξύ της εθνικής ασφάλειας και της προστασίας της ιδιωτικής ζωής.
Ο Έντουαρντ Σνόουντεν έλαβε άδεια μόνιμης διαμονής στη Ρωσία, όπως δήλωσε ο δικηγόρος του, Ανατόλι Κουτσερένα στις 22/10/2020.
Διαρροή πληροφοριών
Στις 14 Ιουνίου 2013, οι Αμερικανοί ομοσπονδιακοί εισαγγελείς κατέθεσαν μια σφραγισμένη μήνυση, η οποία δημοσιοποιήθηκε στις 21 Ιουνίου, κατηγορώντας τον Σνόουντεν για κλοπή κυβερνητικής ιδιοκτησίας, κυκλοφορία πληροφοριών εθνικής άμυνας χωρίς άδεια, και σκόπιμη διαβίβαση απόρρητων εγγράφων των μυστικών υπηρεσιών σε μη εξουσιοδοτημένους αποδέκτες. Η τελευταία κατηγορία υπάγεται στο νόμο περί κατασκοπείας του 1917.
Οι πληροφορίες που διοχέτευσε ο Σνόουντεν θεωρείται πως έχουν κάνει απ' τις πιο σημαντικές ζημιές στην ιστορία της NSA. Ο Μάθιου Μ. Έιντ, ιστορικός των μυστικών υπηρεσιών στην Ουάσιγκτον, δήλωσε ότι οι αποκαλύψεις του Σνόουντεν «επιβεβαίωσαν τις μακρόχρονες υποψίες, ότι οι παρακολουθήσεις της NSA σε αυτή τη χώρα έχουν φτάσει πολύ πιο βαθιά απ' όσο γνωρίζαμε».
Άσυλο
Έπειτα από πολλές αιτήσεις για άσυλο σε άλλες χώρες, η Βενεζουέλα δέχτηκε τελικά την αίτησή του για άσυλο. Ο πρόεδρος της χώρας, Νίκολας Μαδούρο δήλωσε στις 5 Ιουλίου 2013 ότι αποφάσισε να προσφέρει "ανθρωπιστικό άσυλο" στον νεαρό Αμερικανό.
Την 1η Αυγούστου 2013 ο Σνόουντεν αναχώρησε από το αεροδρόμιο του Σερεμέτιεβο της Μόσχας, καθώς η Ρωσία παραχώρησε σε αυτόν προσωρινό πολιτικό άσυλο για ένα χρόνο. Ο Σνόουντεν μεταφέρθηκε σε άγνωστη αλλά ασφαλή τοποθεσία.
Η αντίδραση της αμερικανικής κυβέρνησης ήταν η δυσαρέσκεια για την απόφαση της Μόσχας να δώσει άσυλο στον Σνόουντεν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί πληροφοριοδότες Κατηγορία:Αμερικανοί επιστήμονες υπολογιστών
Σπύρος Παπαλεξόπουλος
Ο Σπύρος Παπαλεξόπουλος ήταν πολιτικός της εποχής του αγώνα του 1821 από το Ναύπλιο.
Υπήρξε πληρεξούσιος σε Εθνικές Συνελεύσεις και βουλευτής. Υπηρέτησε και σε πολλές άλλες πολιτικές υπηρεσίες, μεταξύ των οποίων και δήμαρχος Ναυπλίου, και πέθανε ως γερουσιαστής το 1850. Ήταν σύζυγος της Καλλιόπης Παπαλεξοπούλου.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες Γερουσιαστές Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί-επέκταση Κατηγορία:Βουλευτές Αργολίδος Κατηγορία:Δήμαρχοι Ναυπλίου
Βασιλικόν ύδωρ
Βασιλικόν ύδωρ (συχνά αναφέρεται και ως βασιλικό ύδωρ, ή βασιλικό νερό, στα Λατινικά aqua regia) ονομάζεται το διάλυμα υδροχλωρικού οξέος (HCl) και νιτρικού οξέος (HNO3), σε γραμμομοριακή αναλογία 3:1, δηλ. 3 μέρη HCl (συγκέντρωσης περίπου 12 Μ) προς 1 μέρος HNO3 (συγκέντρωσης περίπου 15,8 Μ).
Το βασιλικό ύδωρ είναι διάλυμα επικίνδυνο, εξαιρετικά διαβρωτικό, ατμίζον με κιτρινωπό, ή κιτρινοκοκκινωπό χρώμα. Ονομάστηκε έτσι εξαιτίας της ιδιότητάς του να διαλύει ακόμα και τα ευγενή μέταλλα, όπως ο χρυσός (Au) και ο λευκόχρυσος (Pt) και εν μέρει το ρόδιο (Rh). Εντούτοις ορισμένα μέταλλα όπως το ταντάλιο (Ta), το ιρίδιο (Ir), το όσμιο (Os), το τιτάνιο (Ti) και μερικά ακόμα δεν προσβάλλονται. Επίσης δεν προσβάλλεται, χωρίς να είναι μέταλλο, το πολυτετραφθοροαιθυλένιο, γνωστό ως τεφλόν (teflon). Πολύ πρόσφατα, Βέλγοι χημικοί δημιούργησαν ένα νέο διάλυμα που επίσης μπορεί να διαλύσει ευγενή μέταλλα, όπως τον χρυσό, τον λευκόχρυσο και το παλλάδιο.
Το βασιλικό ύδωρ κατά Lefort (Lefort aqua regia) είναι ένα μικτό διάλυμα πυκνού υδροχλωρικού και νιτρικού οξέος, με ακριβώς αντίστροφη αναλογία, ήτοι, 1:3. Έχει κι αυτό οξειδωτική δράση που γίνεται εντονότερη με την προσθήκη σταγόνων βρωμίου ή μικρής ποσότητας χλωρικού καλίου (KClO3). Χρησιμοποιείται κυρίως για την ποσοτική οξείδωση των θειούχων ιόντων (S2-) προς θειϊκά (SO42-).
Ιστορία
Το διάλυμα νιτρικού οξέος - υδροχλωρικού οξέος ήταν μία ανακάλυψη του Άραβα αλχημιστή Γιαμπίρ ιμπν Χαϊάν (Jabir ibn Hayyan), ο οποίος το παρήγαγε κάποια στιγμή τον 8ο αιώνα διαλύοντας χλωριούχο αμμώνιο σε νιτρικό οξύ. Στον ίδιο αλχημιστή αποδίδεται επίσης η ανακάλυψη του υδροχλωρικού οξέως. Οι αλχημιστές ενδιαφέρθηκαν πολύ για το μίγμα αυτό και το χρησιμοποίησαν στην αναζήτηση της "φιλοσοφικής λίθου". Γίνεται αναφορά στο διάλυμα σε ένα έργο του Ψευδο-Γκέμπερ το οποίο χρονολογείται στα τέλη του 14ου αιώνα.
Το τρίτο από τα Δώδεκα Κλειδιά του Μπασίλ Λεβαντίν απεικονίζει έναν δράκο και πίσω του μία αλεπού να τρώει έναν κόκκορα, ενώ ταυτόχρονα αυτήν τρώει ένας δεύτερος κόκκορας ο οποίος είναι σκαρφαλωμένος πάνω της. Ο κόκκορας συμβολίζει τον χρυσό (καθώς ταυτίζεται με την αυγή και ο ήλιος με τη σειρά του συνδέεται με το χρυσό) και η αλεπού το βασιλικόν ύδωρ. Η συνεχόμενη διάλυση, θέρμανση και πάλι διάλυση, η οποία συμβολίζεται από τον κόκκορα που τρώγεται από την αλεπού η οποία τρώγεται από άλλον κόκκορα, οδηγεί στην σταδιακή συσσώρευση αέριου χλωρίου στη φιάλη. Ο χρυσός στη συνέχεια κρυσταλλώνεται με τη μορφή χλωριούχου χρυσού (III), οι κόκκινοι κρύσταλλοι του οποίου ήταν γνωστοί ως το αίμα του δράκου. Δεν υπάρχει άλλη γνωστή καταγεγραμμένη αναφορά σε αυτήν την αντίδραση μέχρι το 1890.
Ο Αντουάν Λωράν Λαβουαζιέ ανέφερε το βασιλικόν ύδωρ ως νιτρομουριατικό οξύ το 1789.
Όταν η Γερμανία εισέβαλε στη Δανία στο Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Ούγγρος χημικός Γκιόργκι Χέβεσι (György Hevesy) διέλυσε τα χρυσά μετάλλια των Βραβείων Νόμπελ των φυσικών Μαξ φον Λάουε (Max von Laue) και Τζέιμς Φρανκ (James Franck) σε βασιλικό ύδωρ για να μην τα κλέψουν οι Ναζί. Μετά τοποθέτησε το διάλυμα σε ένα ράφι στο εργαστήριό του στο Ινστιτούτο Νιλς Μπορ (Niels Bohr). Έτσι, αγνοήθηκε από τους Ναζί που πίστεψαν ότι το βάζο περιείχε μια από τις εκατοντάδες κοινές χημικές ενώσεις. Μετά τον πόλεμο, ο Χέβεσι επέστρεψε στο Ινστιτούτο και βρήκε το μπουκάλι άθικτο, οπότε απομόνωσε το χρυσό από το οξύ. Ο χρυσός επεστράφη στη Βασιλική Σουηδική Ακαδημία Επιστημών και το Ίδρυμα Νόμπελ έφτιαξε πάλι τα μετάλλια και τα επέδωσε στους Λάουε και Φρανκ.
Το βασιλικόν ύδωρ σήμερα έχει ποίκιλες χρήσεις στον χώρο της βιομηχανίας αλλά και της έρευνας.
Γενικά
Τη στιγμή που το βασιλικόν ύδωρ παράγεται είναι άχρωμο, αλλά μέσα σε μόνο λίγα δευτερόλεπτα αποκτά ένα κίτρινο-πορτοκαλί χρώμα. Αναλυτικά, αμέσως μετά την ανάμιξη του νιτρικού και του υδροχλωρικού οξέος, πραγματοποιούνται χημικές αντιδράσεις μεταξύ τους με αποτέλεσμα την παραγωγή πτητικών προϊόντων όπως το νιτροζυλοχλωρίδιο (NOCl), στο οποίο οφείλεται ο ατμίζων χαρακτήρας του βασιλικού ύδατος, και το ατομικό χλώριο (Cl) στο οποίο οφείλεται το κιτρινωπό χρώμα αλλά και η δραστικότητα. Τα αέρια αυτά διαφεύγουν από το διάλυμα και σιγά-σιγά το βασιλικό ύδωρ χάνει τη δραστικότητά του:
Το NOCl στη συνέχεια μπορεί να αποσυντεθεί προς μονοξείδιο του αζώτου και χλώριο :
Η ισχυρή διαλυτική ικανότητα του βασιλικού ύδατος οφείλεται στο σχηματισμό Cl-, που είναι πολύ ενεργό κατά τη στιγμή της παρασκευής του, και προσβάλλει τα ευγενή μέταλλα σχηματίζοντας χλωριούχα άλατα. Η γενική αντίδραση του βασιλικού ύδατος με μέταλλα είναι :
όπου M = μέταλλο και x = ο μεγαλύτερος αριθμός οξείδωσης του μετάλλου
Οξείδωση χρυσού (Au)
thumb|Κατακρήμνισμα καθαρού χρυσού (99,999%) το οποίο παράχθηκε με τη βοήθεια του βασιλικού ύδατος. Ο χρυσός θα πρέπει στη συνέχεια να λιώσει σε φούρνο για να αποκτήσει τη μεταλλική του μορφή.
Η αντίδραση οξείδωσης μπορεί να γραφεί με μονοξείδιο του αζώτου (ΝΟ) ως προϊόν, παρά με διοξείδιο του αζώτου (NO2)
Η αντίδραση του βασιλικού ύδατος με το χρυσό γράφεται μοριακά :
Οξείδωση λευκόχρυσου (Pt)
Το ιόν Pt4+ στη συνέχεια αντιδρά με τα ιόντα Cl- και δίνουν το χλωριολευκοχρυσικό ιόν :
Πειραματικά έχει αποδειχθεί ότι η αντίδραση του λευκόχρυσου με το βασιλικό ύδωρ είναι πιο σύνθετη. Οι επιμέρους αντιδράσεις παράγουν ένα μίγμα τετραχλωριολευκοχρυσικού οξέος (H2PtCl4) και του συμπλόκου (NO)2PtCl4 που είναι στερεό. Για πλήρη οξείδωση του λευκόχρυσου τα παραπάνω προϊόντα αντιδρούν με υδροχλωρικό οξύ (HCl) :
Η αντίδραση του βασιλικού ύδατος με το λευκόχρυσο γράφεται μοριακά :
Οξείδωση κασσίτερου (Sn)
Το βασιλικό ύδωρ αντιδρά με τον κασσίτερο για να σχηματίσει χλωριούχο κασσίτερο (IV):
4HCl(aq) + 2HNO3(aq) + Sn(s) → SnCl4(ppt) + NO2(g) + NO(g) + 3H2O(l)
Οξείδωση χημικών ενώσεων
Το βασιλικό ύδωρ οξειδώνει και χημικές ενώσεις όπως ο χλωριούχος σίδηρος(ΙΙ) και ο χλωριούχος υδράργυρος(Ι) :
Εφαρμογές του βασιλικού ύδατος
thumb|150px|upright|Εδώ σωλήνες φασματοσκοπίας (NMR) έχουν βουτηχτεί σε πρόσφατα παρασκευασμένο διάλυμα βασιλικού ύδατος ώστε να καθαριστούν.
Προφυλάξεις
Επειδή τα συστατικά αντιδρούν μεταξύ τους, το βασιλικό ύδωρ χάνει με το πέρασμα του χρόνου τη δραστικότητά του, γι' αυτό πρέπει να παρασκευάζεται επιτόπου και λίγο πριν τη χρήση του. Το βασιλικό ύδωρ κατά τη διάσπασή του απελευθερώνει χλώριο και οξείδια του αζώτου, τα οποία είναι πολύ τοξικά. Για τους δύο αυτούς λόγους η αποθήκευσή του δεν συνιστάται, γιατί είναι άσκοπη και πιθανώς και επικίνδυνη.
Το βασιλικό ύδωρ μετά τη χρήση του και πριν αποχυθεί στην αποχέτευση, πρέπει να εξουδετερώνεται με κατάλληλες χημικές ουσίες όπως είναι το όξινο ανθρακικό νάτριο (NaHCO3). Αν στο διάλυμα υπάρχει μεγάλη ποσότητα διαλυμένων μετάλλων, είναι προτιμότερο αυτά να απορροφηθούν προσεκτικά από κάποιο στερεό υλικό όπως είναι ο βερμικουλίτης πριν γίνει απόρριψη του διαλύματος.
Επίσης, απαιτούνται προσεκτικοί χειρισμοί του βασιλικού ύδατος γιατί υπάρχει κίνδυνος εκρήξεων κατά την επαφή με το νερό και οργανικές ενώσεις. Επίσης η αντίδρασή του με ορισμένα μέταλλα παράγει υδρογόνο, το οποίο είναι εξαιρετικά εύφλεκτο.
Σημειώσεις
Κατηγορία:Διαλύματα Κατηγορία:Ανόργανα οξέα
Όμπλαστ του Νοβοσιμπίρσκ
Το Όμπλαστ του Νοβοσιμπίρσκ (ρωσικά: Новосиби́рская о́бласть) είναι ομοσπονδιακό υποκείμενο της Ρωσίας, υπαγόμενο στο Σιβηρικό διαμέρισμα. Ένα μικρό τμήμα της συνορεύει με το Καζακστάν.
Πρωτεύουσα της περιφέρειας είναι η πόλη Νοβοσιμπίρσκ (1.425.508 κάτοικοι - απογρ. 2002), η τρίτη μεγαλύτερη ρωσική πόλη μετά τη Μόσχα και την Αγία Πετρούπολη. Στην πρωτεύουσα ζουν περισσότεροι από τους μισούς κατοίκους της περιφέρειας, οι οποίοι είναι στη μεγάλη πλειοψηφία τους ρωσικής καταγωγής (93%).
Η Παναγία με το Βρέφος με το αχλάδι (Ντύρερ)
Η Παναγία με το Βρέφος με το αχλάδι (γερμανικά: Maria mit dem Kind mit der Birnenschnitte) είναι έργο αναγεννησιακής ζωγραφικής που φιλοτέχνησε ο Γερμανός ζωγράφος Άλμπρεχτ Ντύρερ (1471 - 1528). Υπογεγραμμένο με το μονόγραμμα του καλλιτέχνη, χρονολογείται το 1512. Ανήκει στη συλλογή του Μουσείου Ιστορίας της Τέχνης στη Βιέννη. Αγοράστηκε πιθανώς από τον αυτοκράτορα Ροδόλφο Β' γύρω στο 1600, μάλλον από την οικογένεια Pirchkeimer.
Περιγραφή
Η Παναγία με λεπτά χαρακτηριστικά, το κεφάλι καλυμμένο με πέπλο που σχηματίζει κομψές πτυχώσεις, και μακριά ξανθά μαλλιά, κρατά τρυφερά στα χέρια της τον μικρό Ιησού. Ο αντίχειρας και ο δείκτης της στο κάτω μέρος της εικόνας υπογραμμίζουν το πόσο εύθραυστο είναι το παιδικό σώμα. Το Θείο Βρέφος εμφανίζεται σαν απλό μωρό που σφίγγει στο χέρι του το κοτσάνι από ένα αχλάδι. Με δύο δοντάκια που μόλις έχουν φυτρώσει, έχει αφήσει τα μικρά ίχνη ενός δαγκώματος στο κομμάτι του φρούτου.
Μια εκλεπτυσμένη ποικιλία από λεπτομέρειες περιτριγυρίζουν το στοργικό πρόσωπο της Παναγίας: οι μπούκλες των μαλλιών της, το βέλο, η κορδέλα στο μέτωπό της. Το σχέδιο των ματιών και των φρυδιών είναι αιχμηρό και τα κόκκινα χείλη καλοσχηματισμένα. Χαμηλώνοντας τρυφερά το βλέμμα προς το γιο της με ένα γλυκύτατο χαμόγελο, τον παρουσιάζει στο θεατή. Το μωρό είναι τυλιγμένο σε ένα ουρανί ύφασμα, κάτω από ο οποίο κρύβει τα χέρια της, σαν να μην επιθυμεί να τον αγγίξει απευθείας, όπως κάποιος κρατά προσεκτικά ένα πολύτιμο αντικείμενο.
Ερμηνεία
Η λεπτή πινελιά τονίζει κάθε πτύχωση, προϊόν της εμπειρίας του ζωγράφου στη χαρακτική. Η γκάμα των χρωμάτων είναι στοιχειώδης αλλά μοναδικής ποιότητας.
Συχνό αντικείμενο συζητήσεων ανάμεσα στους ιστορικούς της τέχνης αποτελεί η αντίθεση ανάμεσα στο ντελικάτο πρόσωπο της Παναγίας και στο εύρωστο ηράκλειο σώμα του παιδιού, κοινώς ανάμεσα στις διαφορετικές τεχνικές που χρησιμοποιήθηκαν στα δύο πρόσωπα. Η απεικόνιση αυτή της Παναγίας διαφέρει σε σχέση με τις πολυάριθμες άλλες εκδοχές του ίδιου θέματος από τον Ντύρερ, τόσο στη σύνθεση όσο και στην καλλιτεχνική έκφραση. Η τρυφερότητα του προσώπου της Παναγίας προέρχεται από τη φλαμανδική παράδοση. Αντιθέτως, η στάση του μωρού, σε περιστροφή γύρω από τον άξονα του σώματος, ανάγεται στην πρώιμη ιταλική Αναγέννηση. Το αχλάδι ως σύμβολο της Παναγίας και του Θείου Βρέφους απαντάται συχνά κατά στη βενετσιάνικη αναγεννησιακή τέχνη, κατόπιν μιας ερμηνείας του Μπερνάρντο ντι Κιαραβάλε, πως η γλυκύτητα της γεύσης συμβολίζει τη γλυκύτητα του στόματος και της καρδιάς, που αποτελούν, σύμφωνα με τον Άγιο Μποναβεντούρα, χαρίσματα των σοφών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έργα ζωγραφικής του Άλμπρεχτ Ντύρερ Κατηγορία:Έργα αναγεννησιακής ζωγραφικής
Monarchy of Roses
Το Monarchy of Roses είναι ένα τραγούδι από το άλμπουμ των Red Hot Chili Peppers,I'm with You και το δεύτερο single του άλμπουμ. Κυκλοφόρησε μετά το χιτ The Adventures of Rain Dance Maggie. Το single κυκλοφόρησε στο ραδιόφωνο και για κατέβασμα στο Ηνωμένο Βασίλειο στις 7 Οκτώβρη 2011 και στο ραδιόφωνο στις Ηνωμένες Πολιτείες στις 25 Οκτωβρίου 2011. Σε 17 Σεπτεμβρίου, 2011 σε συνέντευξη στο BBC Radio 2 με τους Anthony Kiedis και Chad Smith, ο οικοδεσπότης, Justin Lee Collins αποκάλυψε ​​ότι το Monarchy of Roses θα είναι το δεύτερο single από το άλμπουμ και ότι θα κυκλοφορήσει στις 14 Νοεμβρίου, 2011. Ούτε ο Kiedis ούτε και ο Smith το ήξεραν και έμειναν έκπληκτοι. Παρά την ημερομηνία που αναφέρεται επίσης στο πίσω μέρος του promo single, το τραγούδι κυκλοφόρησε εβδομάδες νωρίτερα στο ραδιόφωνο, ωστόσο το βίντεο κλιπ, κυκλοφόρησε σε αυτή την ημερομηνία.
Τραγούδια
Ιαπωνικό single:
UK promo single :
European advance promo single:
Οίνος του παγετού
thumb|300px|παγωμένα σταφύλια λίγο πριν τη συγκομιδή Ο οίνος του παγετού ή παγετωνικός οίνος (γερμανικά: Eiswein· καναδικά αγγλικά: Icewine· αμερικάνικα αγγλικά: Ice Wine· γαλλικά: Vin de glace) είναι εκλεκτός οίνος με υψηλή οξύτητα και γλυκύτητα. Ο παγετός οίνος προέρχεται από σταφύλια τα οποία συλλέγονται και εκγλευκώνονται σε τουλάχιστον -7 ° C.
Χρονιά
Ακόμα κι αν συγκομίζονται τα σταφύλια για τον παγετό οίνο τον Ιανουάριο του επόμενου έτους, το κρασί παίρνει το έτος κατά τo οποίο αναπτύχθηκαν τα σταφύλια.
Kαταγωγή
Παράγεται στη Γερμανία, στο Λουξεμβούργο, στον Καναδά, στις ΗΠΑ, και στη Νέα Ζηλανδία.
Διάφορα
thumb|250px|Riesling- σταφύλια με ευγενή σήψη στο αρχικό στάδιο Αν τα σταφύλια μολύνονται το φθινόπωρο από την ευγενή σήψη (Botrytis cinerea), την οποία υγρασία, ζέστη και ομίχλη ευνοούν, γίνεται ένας πολύ γλυκός οίνος. Και τα δύο κρασιά είναι επιδόρπιοι οίνοι.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Κρασί
Πασχάλης Χήνος
Ο Πασχάλης Χήνος είναι ένας ήρωας κινουμένων σχεδίων της Ντίσνεϋ. Αποτελεί τον βοηθό της Γιαγιάς Ντακ στο αγρόκτημά της. Ο Ντον Ρόσα στο γενεαλογικό δέντρο μας δείχνει πως συγγενεύει με την Γιαγιά Ντακ, καθώς είναι γιος της ανιψιάς της Φάννυ Κουτ. Ο Πασχάλης θεωρείται τεμπέλης που ενδιαφέρεται κυρίως για το φαγητό και τον ύπνο.
Κατηγορία:Disney (χαρακτήρες κόμικς)
Τζόλυον Πάλμερ
Ο Τζόλυον Πάλμερ(γεν στο Χόρσαμ του Ηνωμένου Βασιλείου στις 20 Ιανουαρίου του 1991) είναι Βρετανός οδηγός αγώνων, ο οποίος τη χρονιά που διανύουμε αγωνίζεται στη Φόρμουλα 1 με τη Ρενό.
Σύντομο Βιογραφικό
Γεννήθηκε στο Χόρσαμ και είναι γιος του παλαίμαχου οδηγού της Φόρμουλα 1 και βασικό ιδιοκτήτη πίστας στο Ηνωμένο Βασίλειο Τζόναθαν Πάλμερ. Το 2015 εργάστηκε στην ομάδα Λότους, η οποία στο τέλος του έτους πουλήθηκε πίσω στη Γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Ρενό και πλέον λέγεται Ρενό Σπορ Φόρμουλα 1, ως οδηγός δοκιμων και τη χρονιά που διανύουμε πήρε τη θέση του Ρομαίν Γκροζάν. Ο έταιρος οδηγός της ομάδας είναι ο Δανός Κέβιν Μάγκνουσεν ο οποίος αντικατέστησε τον Παστόρ Μαλδονάδο. Ο Πάλμερ μορφώθηκε στο Κολλέγιο του Κράνλεϊ και στο Πανεπιστήμιο του Νότιγχαμ. Το 2014 αναδείχτηκε Πρωταθλητής στο GP2 με την ομάδα Ρενό Σπορτ.
Πάλμερ Τζόλυον
Ερρίκος Μαρτέλος Γερμανός
thumb|right|250px|Παγκόσμιος χάρτης από τον Henricus Martellus Germanus Ο Ερρίκος Μαρτέλος Γερμανός (εκλατινισμένο όνομα: Henricus Martellus Germanus, κατά κόσμον Χάινριχ Χάμερ (Heinrich Hammer) ήταν Γερμανός χαρτογράφος που έζησε και εργάστηκε στη Φλωρεντία από το 1480 ως το 1496.
Την περίοδο γύρω στο 1489 με 1490, κατασκεύασε έναν παγκόσμιο χάρτη, που ήταν αξιοσημείωτα παρόμοιος με την υδρόγειο σφαίρα που είχε φτιάξει αργότερα ο Μάρτιν Μπεχάιμ το 1492, την Erdapfel. Σε αμφότερους διακρίνονται έντονες επιρροές από τον Πτολεμαίο και πιθανότατα και οι δυο προέρχονται από τους χάρτες που φτιάχτηκαν περί το 1485 στη Λισαβόνα από το Βαρθολομαίο Κολόμβο.
Ένα από τα χειρόγραφά του με τους παγκόσμιους χάρτες, που έχει διαστάσεις 201 x 122 εκ. και ανακαλύφθηκαν ξανά το 1960, δωρίστηκε στη Βιβλιοθήκη σπανίων βιβλίων και χειρογράφων Μπέινεκε
Ένα παρόμοιο χειρόγραφο με παγκόσμιο χάρτη βρίσκεται στη Βρετανική Βιβλιοθήκη.
Ο Μαρτέλος επίσης παρήγαγε το 1484 ένα βιβλίο με που περιείχε χάρτες νησιών (Insularium Illustratum).
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί χαρτογράφοι
Κύπελλο Ελλάδας πετοσφαίρισης ανδρών 2017-2018
Το Kύπελλο Ελλάδας βόλεϊ ανδρών για την περίοδο 2017–18 ήταν η 31η διοργάνωση στην ιστορία του θεσμού, και διοργανώθηκε από την ΕΟΠΕ. Δικαίωμα συμμετοχής είχαν οι ομάδες της Α2 εθνικής κατηγορίας ανδρών περιόδου 2017-18, ενώ η συμμετοχή για της ομάδες της Βόλεϊ Λιγκ 2017-18 ήταν υποχρεωτική. Τελικά δήλωσαν συμμετοχή 18 ομάδες από την Α2, που με τις 12 ομάδες της Βόλεϊ Λιγκ αποτέλεσαν ένα σύνολο από 30 ομάδες. Οι αγώνες ξεκίνησαν στις 29 Νοεμβρίου 2017 και ολοκληρώθηκαν με το Φάιναλ-φορ, που διεξήχθη στις 20 και 21 Απριλίου 2018, στη Ρόδο. Κυπελλούχος αναδείχθηκε ο Π.Α.Ο.Κ. για 2η φορά στην ιστορία του. Πολυτιμότερος Παίκτης (MVP) αναδείχθηκε για 1η φορά ο Ραφαήλ Κουμεντάκης.
Α' φάση
Στην Α΄ Φάση αγωνίστηκαν μεταξύ τους οι 18 ομάδες οι προερχόμενες από την Α2, μέχρι να παραμείνουν τέσσερις, οι οποίες συνέχισαν στην Β΄ Φάση.
1η αγωνιστική
Κατά την 1η αγωνιστική έγιναν 2 αγώνες με κλήρωση και με γεωγραφικά κριτήρια. Οι ομάδες Γ.Α.Σ. Αναγέννηση Άρτας (Ε.Σ.ΠΕ. Δυτικής Ελλάδας) και Γ.Α.Σ. Αρχέλαος Κατερίνης (Ε.Σ.ΠΕ. Μακεδονίας) αγωνίστηκαν μεταξύ τους με γηπεδούχο την Αναγέννηση, και από τις ομάδες της Ε.Σ.ΠΕ. Πελοποννήσου οι ομάδες Ε.Α. Πατρών και Α.Ε. Ολυμπιάς Πατρών αγωνίστηκαν μεταξύ τους με γηπεδούχο την Ε.Α. Πατρών. Οι νικήτριες προκρίθηκαν για τη 2η αγωνιστική.
2η αγωνιστική
Διεξήχθησαν 8 αγώνες και οι νικήτριες προκρίθηκαν για την 3η αγωνιστική. Η κλήρωση έγινε με γεωγραφικά κριτήρια για να αποφευχθούν μεγάλες μετακινήσεις για τις ομάδες.
3η αγωνιστική
Διεξήχθησαν 4 αγώνες και οι νικήτριες προκρίθηκαν για την Β΄ Φάση, όπου συνάντησαν τις ομάδες τις προερχόμενες από τη Βόλεϊ Λιγκ. Η κλήρωση έγινε με γεωγραφικά κριτήρια για να αποφευχθούν μεγάλες μετακινήσεις για τις ομάδες.
Βιέιγ Καζ
Η Βιέιγ Καζ (Γαλλικά: Vieille Case) είναι ένα χωριό της Δομινίκας. Βρίσκεται στον Άγιο Ανδρέα. Βρίσκεται βορειοανατολικά της Δομινίκας και βόρεια του Αγίου Ανδρέα. Έχει πληθυσμό 726 κατοίκων (2001).
Κύπελλο Ελλάδας πετοσφαίρισης ανδρών 2017-2018
Β' φάση
Στη φάση αυτή εισήλθαν οι 12 ομάδες της Βόλεϊ Λιγκ, και με τις 4 ομάδες που προκρίθηκαν από την Α΄ Φάση αποτέλεσαν ένα σύνολο από 16 ομάδες.
Τελική φάση (Φάιναλ-4)
Η τελική φάση (Φάιναλ-4) διεξήχθη στις 20 και 21 Απριλίου 2018, στη Ρόδο στο Γυμναστήριο Καλλιθέας (Παλέ ντε σπορ Καλλιθέας) στο Φαληράκι, και καλύφθηκε τηλεοπτικά από το κανάλι ΕΡΤ-2 της δημόσιας τηλεόρασης.
Βιέιγ Καζ
Η Βιέιγ Καζ ήταν ο τόπος γέννησης των πολιτικών της Δομινίκας Εντουάρντ Ολιβέρ ΛεΜπλανκ (Edward Oliver LeBlanc) και Ρούζβελ Σκέρριτ (Roosevelt Skerrit). Ο Ρούζβελτ Σκέρριτ είναι ο πρωθυπουργός της Δομινίκας.
Γεωγραφία
Η Βιέιγ Καζ βρίσκεται βορειοανατολικά της Δομινίκας και βόρεια του Αγίου Ανδρέα. Βρίσκεται νότια του κόλπου Οτρού.
Κύπελλο Ελλάδας πετοσφαίρισης ανδρών 2017-2018
Ημιτελικοί
Ο πρώτος ημιτελικός ξεκίνησε στις 17.00΄ ώρα Ελλάδος και ο δεύτερος στις 20.00΄.
Βιέιγ Καζ
Άποψη
Το κέντρο του χωριού λέγεται "Κάτω από το Μάνγκο". Ονομάστηκε έτσι από το δέντρο μάνγκο που βρίσκεται εκεί. Υπάρχουν πολλά μαγαζιά. Επίσης υπάρχουν πολλά εστιατόρια. Η Βιέιλ Κέις έχει μια μικρή αγορά στην άκρη του "Κάτω από το Μάνγκο" που πουλάει μερικά από αυτά που φέρνουν οι αγρότες. Ένα άλλο μαγαζί είναι το Άννα'ς και πουλάει λαχανικά, φρούτα και ψητά κοτόπουλα. Υπάρχουν δύο παραλίες στην Βιέιγ Καζ: η Ο Παρκ που χρεισημοποιείται για κολύμπι και η Ο Του που χρησιμοποιείται για ψάρεμα.
Εκκλησίες
Η Καθολική Εκκλησία κατεδαφίστηκε το 2005 από σεισμό. Τότε χωρίστηκε στη μέση
Κύπελλο Ελλάδας πετοσφαίρισης ανδρών 2017-2018
Τελικός
Ο τελικός διεξήχθη στις 21 Απριλίου 2018 στη Ρόδο, στο Παλέ ντε σπορ Καλλιθέας. Ο ΠΑΟΚ επικράτησε με 3–0 του Ηρακλή και κατέκτησε το 2ο κύπελλο στην ιστορία του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι - Πηγές
2017 2018 Κυπελλο Ελλαδας Πετοσφαιρισης Ανδρων 2017 2018 Κυπελλο Ελλαδας Πετοσφαιρισης Ανδρων 2017 2018
Βιέιγ Καζ
Παραλίες
Στην Βιέιλ Κέις υπάρχουν δύο παραλίες. Η μία λέγεται Ο Παρκ (Au Parc) και η άλλη Ο Τρου (Au Trout). Η Ο Παρκ χρεισιμοποιείται για κολύμπι και η Ο Τρου για ψάρεμα.
Σημαντικά πρόσωπα
thumb|right|250px|Ο Ρούζβελτ Σκέρριτ, πρωθυπουργός της Δομινίκας
Η Βιέιγ Καζ ήταν ο τόπος γέννησης των πολιτικών της Δομινίκας Εντουάρντ Ολιβέρ ΛεΜπλαν (Edward Oliver LeBlanc) και Ρούζβελ Σκέρριτ (Roosevelt Skerrit). Ο Ρούζβελτ Σκέρριτ είναι ο πρωθυπουργός της Δομινίκας.
Ονόματα
Τα περισσότερα ονόματα των οικογενειών της Βιέιγ Καζ είναι τα ακόλουθα:
Γεωπονία
Ψηλά στα βουνά της Βιέιγ Καζ βρίσκεται το "Λα Βι Ντους" (La Vie Douce), που σημαίνει Η γλυκιά ζωή. Εκεί καλλιεργείται πιπερόριζα, πιπέρι, γιαμ και μπανάνες. Η καλλιέργεια χρησιμοποιείται κυρίως σαν επάγγελμα. Η Βιέιγ Καζ έχει μια μικρή αγορά στην άκρη του "Κάτω από το Μάνγκο" που πουλάει μερικά από αυτά που φέρνουν οι αγρότες.
Εκπαίδευση
Υπάρχει μόνο ένα σχολείο στην Βιέιγ Καζ. Κάποια σχολεία που βρίσκονται κοντά στην Βιέιγ Καζ είναι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βιέιλ Κέις Βιέιλ Κέις
Έτος των Τριών Αυτοκρατόρων
Ως Έτος των Τριών Αυτοκρατόρων ή Έτος των Τριών Κάιζερ (Dreikaiserjahr) χαρακτηρίζεται στη γερμανική ιστορία η χρονιά 1888. Το έτος θεωρείται ότι αποτέλεσε αξιομνημόνευτης σημασίας για τη Γερμανική Αυτοκρατορία, λόγω του θανάτου δύο Γερμανών Αυτοκρατόρων, ή Κάιζερ, οδηγώντας στην ταχεία εναλλαγή τριών μοναρχών μέσα σε λίγους μήνες. Οι τρεις Αυτοκράτορες που βασίλευσαν στη Γερμανία κατά τη διάρκεια αυτού του έτους ήταν ο Γουλιέλμος Α΄, ο Φρειδερίκος Γ΄ και ο Γουλιέλμος Β΄. Ο μνημονικός κανόνας "drei Achten, drei Kaiser" (στα ελληνικά: «τρία οκτάρια, τρεις αυτοκράτορες») χρησιμοποιείται ακόμα και σήμερα στη Γερμανία από παιδιά και ενήλικες για να απομνημονεύουν το εν λόγω έτος.
Υπόβαθρο
Μετά το θάνατο του Φρειδερίκου Γουλιέλμου Δ΄ το 1861, ο Γουλιέλμος Α΄ έγινε Βασιλιάς της Πρωσίας. Ως μονάρχης του Βασιλείου της Πρωσίας, που είχε βασικό ρόλο στη γερμανική ενοποίηση, κυρίως λόγω των προσπαθειών του Ότο φον Μπίσμαρκ, ο Αυτοκράτορας Γουλιέλμος Α΄ βασίλευσε στη Γερμανική Αυτοκρατορία από την ίδρυσή της στις 18 Ιανουαρίου 1871. Έζησε μέχρι τα 90 του έτη, βασιλεύοντας στην Πρωσία για 27 χρόνια και στη Γερμανία για 17 χρόνια. Ο γιος του, Διάδοχος Φρειδερίκος Γουλιέλμος, τιμήθηκε για τα στρατιωτικά του κατορθώματα που επέδειξε κατά τη διάρκεια των πολέμων που διεξήχθησαν για την ενοποίηση της Γερμανίας. Ο Φρειδερίκος ηγήθηκε στρατιωτικών σχηματισμών κατά τη διάρκεια του Δεύτερου Πολέμου του Σλέσβιχ, του Αυστροπρωσικού Πολέμου και του Γαλλοπρωσικού Πολέμου. Ο Διάδοχος Φρειδερίκος Γουλιέλμος, στις αρχές του 1888, ήταν σε ηλικία 56 ετών και είχε αποκτήσει μία σειρά από απογόνους, ανάμεσα στους οποίος ήταν ο Πρίγκιπας Γουλιέλμος. Ο Πρίγκιπας Γουλιέλμος έγινε 29 ετών τον Ιανουάριο του 1888.
Διαδοχή
Ο Αυτοκράτορας Γουλιέλμος Α΄ απεβίωσε στις 9 Μαρτίου 1888, έχοντας βασιλεύσει για μακρά περίοδο. Στον θρόνο τον διαδέχτηκε ο γιος του, Φρειδερίκος Γουλιέλμος. Ο Φρειδερίκος Γουλιέλμος έγινε γνωστός ως Φρειδερίκος Γ΄ με την άνοδό του στο θρόνο. Πέρα από τις στρατιωτικές του επιτυχίες, ο Φρειδερίκος Γ΄ ήταν ένας φημισμένος φιλελεύθερος και παντρεμένος με την επίσης φιλελεύθερη Βρετανίδα Πριγκίπισσα Βικτώρια. Ωστόσο, την περίοδο του θανάτου του πατέρα του, ο Φρειδερίκος ήταν 56 ετών και είχε ήδη διαγνωστεί με καρκίνο του λάρυγγα. Ο Φρειδερίκος προσπάθησε ανεπιτυχώς να θεραπευτεί, ενώ εξαιτίας της ασθένειας και θεραπείας του δεν μπορούσε να μιλήσει κατά τη διάρκεια της σύντομης βασιλείας του, επικοινωνώντας μόνο με γραπτά μέσα. Ο Φρειδερίκος εκπλήρωσε ορισμένα από τα αυτοκρατορικά του καθήκοντα παρά την παρατεταμένη ασθένειά του. Ωστόσο, η βασιλεία του δεν θεωρείται ότι άφησε κάποια μόνιμη επίδραση στη Γερμανία. Πέθανε στις 15 Ιουνίου 1888, 99 ημέρες μετά από την άνοδό του στο θρόνο. Τον διαδέχτηκε ο 29χρονος γιος του Πρίγκιπας Γουλιέλμος. Σε αντίθεση με τον Φρειδερίκο Γ΄, ο Κάιζερ Γουλιέλμος Β΄ δεν ενστερνιζόταν τις φιλελεύθερες τάσεις του πατέρα του. Κατηγορήθηκε ότι οδήγησε τη Γερμανία στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ενώ η παραίτησή του από το θρόνο, τον Νοέμβριο του 1918, σηματοδότησε και την κατάλυση της Γερμανικής Αυτοκρατορίας.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Γερμανική Αυτοκρατορία
Κουλτούρα
Στα ρωμαϊκά χρόνια ο ύπατος Κικέρων (Marcus Tullius Cicero, 106 π.Χ.-43 π.Χ.) εισήγαγε για πρώτη φορά στο λατινικό λεξιλόγιο τη λέξη cultura, από το ρήμα colere, που σημαίνει καλλιεργώ. Σημαίνει δηλαδή στην κυριολεξία καλλιέργεια και είναι το αντίστοιχο της ελληνικής λέξης παιδεία. Μετά την Αναγέννηση η έννοια της κουλτούρας παραφράστηκε ως πολιτισμός, ενώ στην ουσία η κουλτούρα είναι υποσύνολο του πολιτισμού. Εμβαθύνοντας παρατηρούμε πως η έννοια της κουλτούρας είναι ευμετάβλητη εξαιτίας διαφόρων παραγόντων για κάθε χώρα (π.χ. θρησκεία, μόδα, παράδοση, μορφωτικό επίπεδο, πολιτικές παρεμβάσεις, στρατηγική επιβίωσης της πολιτικής κοινωνίας κ.α.). Αντίθετα η έννοια του πολιτισμού περικλείει κάθε φυσικό ή τεχνητό πολιτιστικό δημιούργημα μιας χώρας το οποίο είναι υλικό και υπαρκτό (π.χ. Παρθενώνας, Πυραμίδες, πίνακες του Πικάσο, οι καταρράκτες του Νιαγάρα κ.α.), ορίζοντας έτσι τον πολιτισμό ως έννοια σταθερή.
Η κουλτούρα ως έννοια είναι υποσύνολο του πολιτισμού αλλά κάθε παγκόσμια αναγνωρισμένο τεχνητό πολιτιστικό δημιούργημα προήλθε από το ερέθισμα της κουλτούρας εκείνης που παρακίνησε κάποιους ανθρώπους να ενώσουν τις προσδοκίες των υπολοίπων για αυτοπραγμάτωση. Διαφορετικά μπορούμε να πούμε πως κουλτούρα είναι η ανάγκη για αυτοπραγμάτωση μιας πλειοψηφίας ανθρώπων οι οποίοι επέλεξαν ή συνένωσαν στοιχεία των φιλοσοφικών σχολών για την ευδαιμονία του συνόλου της πολιτικής κοινωνίας που έχουν δημιουργήσει.
Κοινωνιολογικές προσεγγίσεις του όρου «κουλτούρα»
Η λέξη κουλτούρα έχει δημιουργήσει μεγάλη σύγχυση μεταξύ των ερευνητών και των θεωρητικών που προσπάθησαν να την ορίζουν και αποτελεί εξαιρετικά αμφιλεγόμενη και πολυσήμαντη έννοια. Ο κοινωνιολόγος Γκυ Ροσέ ( Guy Rocher) αναφέρει ότι ο όρος εμφανίζεται το 1871 και εκφράζει τη «διαμόρφωση του πνεύματος». Έκτοτε, επιχειρήθηκε ο ορισμός της, κυρίως από ανθρωπολόγους (Τάιλορ, Μαλινόφσκι, Σαπίρ κ.ά.), ενώ αρχικά ταυτίστηκε με τον όρο «πολιτισμός». Ο διαχωρισμός έγινε από τους κλασσικούς κοινωνιολόγους (π.χ. Ντιρκέμ), καθώς η κουλτούρα συνδέθηκε με μία δεδομένη κοινωνία, ενώ ο πολιτισμός με ευρύτερα σύνολα στο χώρο και το χρόνο.
Η πολυπλοκότητα της έννοιας διατηρείται μέχρι σήμερα και εμφανίζεται με διάφορες κατηγοριοποιήσεις για την καλύτερη μελέτη της, όπως εθνική, λαϊκή, αστική, ταξική, μαζική κ.ά. Ο Λουί Πορσέ (Louis Porcher) αναφέρει και τον όρου «τρίτη κουλτούρα», εννοώντας τα εξωσχολικά δίκτυα διάδοσης γνώσεων και πληροφοριών, οπού κυριαρχούν τα ΜΜΕ. Κατά τον Εντγκάρ Μορέν, η κουλτούρα, με την ανθρωπολογική της έννοια, είναι αυτό που αντιπαρατίθεται στην φύση και περιλαμβάνει ό,τι δεν ανάγεται σε έμφυτες συμπεριφορές. Και αυτός με τη σειρά του συμπεραίνει ότι «η κοινωνία μας χαρακτηρίζεται από πολλές κουλτούρες και όχι μία». Ο ψυχοπαιδαγωγός Ζωρζ Σνυντέρς προτείνει δύο κατηγορίες κουλτούρας αναφορικά με την σχολική και την κουλτούρα των νέων. Την πρωτογενή κουλτούρα που περιλαμβάνει την μαζική και την επεξεργασμένη κουλτούρα που χαρακτηρίζει την καλλιεργημένη.
Άλλοι ερευνητές ωστόσο δεν προσπάθησαν να ορίσουν την λέξη «κουλτούρα», απλώς προσπάθησαν να την προσεγγίσουν ως έννοια. Για τον Πιερ Ανρί Σομπάρ ντε Λω είναι μια δυναμική έννοια, είναι δημιουργία και δράση, είναι ένα κίνημα. Ο ιστορικός και κοινωνιολόγος Μισέλ ντε Σερτώ στο βιβλίο του «Η κουλτούρα στον πληθυντικό» τονίζει ότι δεν υπάρχουν σταθερές λέξεις για να χαρακτηρίσουμε τα πολιτιστικά προβλήματα. «Είναι αδύνατο» γράφει «να επιβάλλουμε ένα εννοιολογικό ορισμό σε αυτές τις λέξεις, επειδή οι σημασίες τους συνδέονται με ιδεολογικές λειτουργίες και δυσανάλογα συστήματα». Αρνείται επίσης την έννοια της λαϊκής κουλτούρας και προτείνει ως εναλλακτικό όρο τη «συνήθη κουλτούρα».
Ο κοινωνιολόγος Ζοφρ Ντυμαζντιέ (Joffre Dumazedier) μιλά για τη «ζωντανή κουλτούρα», ορίζοντας την ως την κουλτούρα που «βλέπεται και ακούγεται στην πόλη», η οποία δεν ταυτίζεται με την ανθρωπιστική ή την συνήθη κουλτούρα.
Οι δύο εννοιολογικοί άξονες για τον ορισμό της κουλτούρας
Οι θεωρητικοί εν γένει κινήθηκαν σε δύο σημασιολογικούς άξονες για να ορίσουν την έννοια κουλτούρα. Σύμφωνα με τον πρώτο, η λέξη αναφέρεται στον σύνολο των φιλοσοφικών, μουσικών, λογοτεχνικών ή καλλιτεχνικών δημιουργιών και αναφερόμαστε στην καλλιεργημένη ή σοφή ή ανθρωπιστική κουλτούρα, η οποία εντοπίζεται σε υψηλά επεξεργασμένα προϊόντα της γνώσης και της τέχνης. Ο δεύτερος άξονας είναι αυτός που αναφέρεται στο σύνολο των πρακτικών και των γνώσεων, διανοητικών και υλικών, και είναι πιο κοντά στην προσέγγιση των ανθρωπολόγων. Σε αυτό το επίπεδο περιλαμβάνονται οι τρόποι που κάποιος αισθάνεται, σκέφτεται και πράττει (π.χ. τροφή, ενδυμασία, τρόποι συμπεριφοράς, κώδικες επικοινωνίας κ.τ.λ.).
Αλλαγή κουλτούρας
Με βάση τα αρχαιολογικά δεδομένα εκτιμάται ότι η ανθρώπινη ικανότητα σωρευτικής κουλτούρας εμφανίστηκε κάπου μεταξύ 500.000-170.000 χρόνια πριν.
Ο Ραϊμόν Πανικάρ εντόπισε 29 τρόπους με τους οποίους μπορεί να επιτευχθεί μια πολιτιστική αλλαγή, όπως είναι οι: ανάπτυξη, εξέλιξη, εμπλοκή, ανακαίνιση, επανασύνδεση, μεταρρύθμιση, καινοτομία, αναβίωση, επανάσταση, μετάλλαξη, πρόοδος, διάδοση, όσμωση, δανεισμός, εκλεκτισμός, συγκρητισμός, εκσυγχρονισμός, ιθαγένεια και μετασχηματισμός. ]Σε αυτό το πλαίσιο, ο εκσυγχρονισμός θα μπορούσε να θεωρηθεί ως υιοθέτηση πεποιθήσεων και πρακτικών της εποχής του Διαφωτισμού, όπως η επιστήμη, ο ορθολογισμός, η βιομηχανία, το εμπόριο, η δημοκρατία και η έννοια της προόδου. Ο Ρέιν Ροντ, βασιζόμενος στο έργο των Ουμπέρτο Έκο, Πιέρ Μπουρντιέ και Τζέφρι Αλεξάντερ, πρότεινε ένα μοντέλο πολιτιστικής αλλαγής που βασίζεται σε αξιώσεις και προσφορές, τα οποία κρίνονται από τη γνωστική τους επάρκεια και υποστηρίζονται ή δεν υποστηρίζονται από τη συμβολική αρχή της εν λόγω πολιτιστική κοινότητας.
Ο όρος «Πολιτιστική εφεύρεση» σημαίνει κάθε καινοτομία που είναι καινούργια και θεωρείται χρήσιμη για μια ομάδα ανθρώπων και εκφράζεται στη συμπεριφορά τους, αλλά δεν υπάρχει ως φυσικό αντικείμενο. Η ανθρωπότητα βρίσκεται σε μια παγκόσμια «περίοδο επιτάχυνσης της αλλαγής του πολιτισμού», καθοδηγούμενη από την επέκταση του διεθνούς εμπορίου, των μέσων μαζικής ενημέρωσης και, κυρίως, της έκρηξης του ανθρώπινου πληθυσμού, μεταξύ άλλων παραγόντων. Η επανατοποθέτηση της κουλτούρας σημαίνει την ανακατασκευή της πολιτιστικής έννοιας μιας κοινωνίας.
Οι πολιτισμοί επηρεάζονται εσωτερικά και από τις δύο δυνάμεις που ενθαρρύνουν την αλλαγή και από τις δυνάμεις που αντιστέκονται στην αλλαγή. Αυτές οι δυνάμεις σχετίζονται τόσο με τις κοινωνικές δομές όσο και με τα φυσικά γεγονότα και εμπλέκονται στη διαιώνιση πολιτιστικών ιδεών και πρακτικών μέσα στις τρέχουσες δομές, οι οποίες οι ίδιες υπόκεινται σε αλλαγές.
Οι πολιτισμοί επηρεάζονται εξωτερικά μέσω της επαφής μεταξύ κοινωνιών, οι οποίες μπορούν επίσης να παράγουν - ή να αναστέλλουν - κοινωνικές αλλαγές στις πολιτιστικές πρακτικές. Ο πόλεμος ή ο ανταγωνισμός για τους πόρους μπορεί να επηρεάσουν την τεχνολογική ανάπτυξη ή την κοινωνική δυναμική. Επιπλέον, οι πολιτιστικές ιδέες μπορεί να μεταφερθούν από τη μια κοινωνία στην άλλη, μέσω της διάχυσης ή της καλλιέργειας. Σε διάχυση, η μορφή του κάτι (αν και όχι απαραίτητα το νόημά του) μετακινείται από τον ένα πολιτισμό στον άλλο. Για παράδειγμα, οι δυτικές αλυσίδες εστιατορίων και οι γαστρονομικές φίρμες προκάλεσαν περιέργεια και γοητεία στους Κινέζους καθώς η Κίνα άνοιξε την οικονομία της στο διεθνές εμπόριο στα τέλη του 20ού αιώνα. Το "Stimulus diffusion" (η ανταλλαγή ιδεών) αναφέρεται σε ένα στοιχείο ενός πολιτισμού που οδηγεί σε μια εφεύρεση ή διάδοση σε μια άλλη. Ο «άμεσος δανεισμός», από την άλλη πλευρά, τείνει να αναφέρεται σε τεχνολογική ή απτή διάδοση από τη μία κουλτούρα στην άλλη. Η θεωρία της διάχυσης των καινοτομιών παρουσιάζει ένα ερευνητικό μοντέλο για το γιατί και πότε τα άτομα και οι πολιτισμοί υιοθετούν νέες ιδέες, πρακτικές και προϊόντα.
Το Acculturation έχει διαφορετικές έννοιες. Ακόμα, σε αυτό το πλαίσιο, αναφέρεται στην αντικατάσταση των χαρακτηριστικών του ενός πολιτισμού με το άλλο, όπως αυτό που συνέβη σε ορισμένες φυλές ιθαγενών της Αμερικής και πολλούς αυτόχθονες λαούς σε όλο τον κόσμο κατά τη διαδικασία του αποικισμού. Οι σχετικές διαδικασίες σε ατομικό επίπεδο περιλαμβάνουν την αφομοίωση (υιοθέτηση διαφορετικής κουλτούρας από ένα άτομο) και τη διαπολιτισμική επεξεργασία. Η διακρατική ροή του πολιτισμού έχει διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στη συγχώνευση διαφορετικών πολιτισμών και στην ανταλλαγή σκέψεων, ιδεών και πεποιθήσεων.
Γερμανικός Ρομαντισμός
Ο Εμανουέλ Καντ (1724-1804) διατύπωσε έναν ατομικιστικό ορισμό της «φώτισης» παρόμοια με την έννοια της κατασκευής : «Ο Διαφωτισμός είναι η εμφάνιση του ανθρώπου από την αυτοαναπόσπαστη ανωριμότητα του». Υποστήριξε ότι αυτή η ανωριμότητα δεν προέρχεται από έλλειψη κατανόησης, αλλά από την έλλειψη θάρρους για να σκέφτονται ανεξάρτητα. Ενάντια σε αυτήν τη διανοητική δειλία, ο Καντ προέτρεψε: «Τολμήστε να είστε σοφοί!». Σε αντίδραση στον Καντ, Γερμανοί μελετητές όπως ο Γιόχαν Γκότφριντ Χέρντερ (1744-1803) υποστήριξαν ότι η ανθρώπινη δημιουργικότητα, η οποία αναγκαστικά παίρνει απρόβλεπτες και πολύ διαφορετικές μορφές, είναι εξίσου σημαντική με τον ανθρώπινο ορθολογισμό. Επιπλέον, ο Χέρντερ πρότεινε μια συλλογική μορφή χτισίματος. Για τον Χέρντερ, το χτίσιμο μιας κουλτούρας ήταν το σύνολο των εμπειριών που παρέχουν μια συνεκτική ταυτότητα και μια αίσθηση κοινού πεπρωμένου, σε έναν λαό."
Το 1795, ο Πρώσος γλωσσολόγος και φιλόσοφος Wilhelm von Humboldt (1767-1835) εξήγησε μια ανθρωπολογία που θα συνέθετε τις θεωρίες του Καντ και του Χέρντερ. Κατά τη Ρομαντική εποχή, οι μελετητές στη Γερμανία, ειδικά εκείνοι που ασχολούνται με τα εθνικιστικά κινήματα - όπως ο εθνικιστικός αγώνας για τη δημιουργία μιας "Γερμανίας" από διαφορετικές αρχές και οι εθνικιστικοί αγώνες των εθνικών μειονοτήτων κατά της Αυστροουγγρικής Αυτοκρατορίας - ανέπτυξαν μια πιο περιεκτική έννοια του πολιτισμού ως «κοσμοθεωρία». Σύμφωνα με αυτήν τη σχολή σκέψης, κάθε εθνοτική ομάδα έχει μια ξεχωριστή κοσμοθεωρία που είναι ασύμβατη με τις κοσμοθεωρήσεις άλλων ομάδων. Παρόλο που είναι πιο περιεκτική από τις προηγούμενες απόψεις, αυτή η προσέγγιση στον πολιτισμό επέτρεψε ακόμη διακρίσεις μεταξύ πολιτισμών «πολιτισμένων» και «πρωτόγονων» ή «φυλών».
Το 1860, ο Άντολφ Μπαστιάν (1826–1905) υποστήριξε «την ψυχική ενότητα της ανθρωπότητας». Πρότεινε ότι μια επιστημονική σύγκριση όλων των ανθρώπινων κοινωνιών θα αποκάλυπτε ότι ξεχωριστές κοσμοθεωρήσεις αποτελούσαν τα ίδια βασικά στοιχεία. Σύμφωνα με τον Μπαστιάν, όλες οι ανθρώπινες κοινωνίες μοιράζονται ένα σύνολο «στοιχειωδών ιδεών. Διαφορετικοί πολιτισμοί, ή διαφορετικές «λαϊκές ιδέες», είναι τοπικές τροποποιήσεις των στοιχειωδών ιδεών. Αυτή η άποψη άνοιξε το δρόμο για τη σύγχρονη κατανόηση της κουλτούρας. Ο Φρανζ Μπόας (1858–1942) εκπαιδεύτηκε σε αυτήν την παράδοση και την μετέφερε μαζί του όταν έφυγε από τη Γερμανία για τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Αγγλικός Ρομαντισμός
Τον 19ο αιώνα, οι ανθρωπιστές, όπως ο Άγγλος ποιητής και δοκιμιογράφος Μάθιου Άρνολντ (1822–1888), χρησιμοποίησαν τη λέξη «πολιτισμός» για να αναφερθούν σε ένα ιδανικό ατομικής ανθρώπινης τελειοποίησης, «του καλύτερου που έχει σκεφτεί και ειπωθεί στον κόσμο». Αυτή η έννοια του πολιτισμού είναι επίσης συγκρίσιμη με τη γερμανική έννοια του χτισίματος : «... ο πολιτισμός αποτελεί την επιδίωξη της απόλυτης τελειότητας μας μέσω της γνωριμίας, για όλα τα θέματα που μας απασχολούν περισσότερο και το καλύτερο που σκέφτηκε και ανέφερε στον κόσμο.»
Στην πράξη, η κουλτούρα αναφέρεται σε μία ελίτ ιδανικών και συνδέθηκε με δραστηριότητες όπως η τέχνη, η κλασική μουσική και η υψηλή γαστρονομία. Δεδομένου ότι αυτές οι μορφές συνδέονταν με την αστική ζωή, η «κουλτούρα» ταυτίστηκε με τον «πολιτισμό» (από τα λατινικά: Civitas city). Μια άλλη πτυχή του ρομαντικού κινήματος ήταν το ενδιαφέρον για τη λαογραφία, η οποία οδήγησε στον εντοπισμό ενός «πολιτισμού» μεταξύ των μη προνομιούχων. Αυτή η διάκριση χαρακτηρίζεται συχνά ως μεταξύ της υψηλής κουλτούρας, δηλαδή της κυρίαρχης κοινωνικής ομάδας και της χαμηλής κουλτούρας. Με άλλα λόγια, η ιδέα του «πολιτισμού» που αναπτύχθηκε στην Ευρώπη κατά τον 18ο και στις αρχές του 19ου αιώνα αντικατοπτρίζει τις ανισότητες στις ευρωπαϊκές κοινωνίες.
Άλλοι κριτικοί του 19ου αιώνα, ακολουθώντας τον Ρουσώ, έχουν αποδεχτεί αυτήν τη διαφοροποίηση μεταξύ ανώτερου και κατώτερου πολιτισμού, αλλά έχουν δει τη βελτίωση και την εκλέπτυνση του υψηλού πολιτισμού ως διεφθαρμένες και αφύσικες εξελίξεις που αποκρύπτουν και στρεβλώνουν την ουσιαστική φύση των ανθρώπων. Αυτοί οι κριτικοί θεώρησαν τη λαϊκή μουσική (όπως παράγεται από τους «λαϊκούς», δηλαδή, τους αναλφάβητους, αγρότες) να εκφράζουν ειλικρινά έναν φυσικό τρόπο ζωής, ενώ η κλασική μουσική φαινόταν επιφανειακή και παρακμιακή. Ομοίως, αυτή η άποψη συχνά απεικόνιζε τους αυτόχθονες λαούς ως «ευγενείς άγριους» που ζούσαν αυθεντικές και άψογες ζωές, απλές και αδιάλειπτες από τα εξαιρετικά στρωματοποιημένα καπιταλιστικά συστήματα της Δύσης.
Το 1870 ο ανθρωπολόγος Έντουαρντ Τάιλορ (1832–1917) εφάρμοσε αυτές τις ιδέες της ανώτερης έναντι της κατώτερης κουλτούρας για να προτείνει μια θεωρία της εξέλιξης της θρησκείας. Σύμφωνα με αυτήν τη θεωρία, η θρησκεία εξελίσσεται από πιο πολυθεϊστικές σε πιο μονοθεϊστικές μορφές. Στη διαδικασία, επαναπροσδιόρισε τον πολιτισμό ως ένα διαφορετικό σύνολο δραστηριοτήτων που χαρακτηρίζουν όλες τις ανθρώπινες κοινωνίες. Αυτή η άποψη άνοιξε το δρόμο για τη σύγχρονη κατανόηση της θρησκείας.
Ανθρωπολογία
Αν και οι ανθρωπολόγοι παραπέμπουν σε όλο τον κόσμο με τον ορισμό της κουλτούρας του Τάιλορ, κατά τον 20ο αιώνα η «κουλτούρα» αναδείχθηκε ως η κεντρική και την ενοποίηση έννοια της αμερικανικής ανθρωπολογίας, όπου αναφέρεται πιο συχνά με την καθολική ανθρώπινη ικανότητα για την ταξινόμηση και την κωδικοποίηση της ανθρώπινης εμπειρίας και την επικοινωνία. Η αμερικανική ανθρωπολογία οργανώνεται σε τέσσερις τομείς, καθένας από τους οποίους διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην έρευνα για τον πολιτισμό: την βιολογική ανθρωπολογία, την γλωσσική ανθρωπολογία, την πολιτιστική ανθρωπολογία, και την αρχαιολογία στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά. Ο όρος Kulturbrille, ή «όραση πολιτισμού», που επινοήθηκε από τον Γερμανό Αμερικανό ανθρωπολόγο Φρανζ Μπόας, αναφέρεται στους «φακούς» μέσω των οποίων βλέπουμε τις δικές μας χώρες. Ο Μάρτιν Λίντστρομ ισχυρίζεται ότι το Kulturbrille, μας επιτρέπει να κατανοήσουμε την κουλτούρα που κατοικούμε και επίσης «μπορεί να μας τυφλώσει σε πράγματα που γνωρίζουν οι ξένοι».
Κοινωνιολογία
Η κοινωνιολογία της κουλτούρας αναφέρεται στον πολιτισμό όπως εκδηλώνεται στην κοινωνία. Για τον κοινωνιολόγο Georg Simmel (1858–1918), ο πολιτισμός αναφέρεται στην «καλλιέργεια ατόμων μέσω της δημιουργίας εξωτερικών μορφών που έχουν αντικειμενοποιηθεί κατά τη διάρκεια της ιστορίας». Ως εκ τούτου, ο πολιτισμός στον κοινωνιολογικό τομέα μπορεί να οριστεί ως οι τρόποι σκέψης, οι τρόποι δράσης και τα υλικά αντικείμενα που μαζί διαμορφώνουν τον τρόπο ζωής των ανθρώπων. Ο πολιτισμός μπορεί να είναι οποιοσδήποτε από δύο τύπους, μη υλικές καλλιέργειες ή υλικές καλλιέργειες. Η μη υλική κουλτούρα αναφέρεται στις μη φυσικές ιδέες που έχουν τα άτομα για τον πολιτισμό τους, συμπεριλαμβανομένων αξιών, συστημάτων πεποιθήσεων, κανόνων, ηθών, γλώσσας, οργανώσεων και θεσμών, ενώ ο υλικός πολιτισμός είναι η φυσική απόδειξη μιας κουλτούρας στα αντικείμενα και την αρχιτεκτονική που κάνουν ή έχουν δημιουργήσει. Ο όρος τείνει να σχετίζεται μόνο με αρχαιολογικές και ανθρωπολογικές μελέτες, αλλά σημαίνει συγκεκριμένα όλα τα υλικά αποδεικτικά στοιχεία που μπορούν να αποδοθούν στον πολιτισμό, στο παρελθόν ή στο παρόν.
Η πολιτισμική κοινωνιολογία εμφανίστηκε για πρώτη φορά στη Βαϊμάρη της Γερμανίας (1918-1933), όπου οι κοινωνιολόγοι όπως ο Άλφρεντ Βέμπερ χρησιμοποίησαν τον όρο Kultursoziologie (πολιτιστική κοινωνιολογία). Η πολιτιστική κοινωνιολογία στη συνέχεια «επανεφεύρεθηκε» στον αγγλόφωνο κόσμο ως προϊόν της «πολιτιστικής στροφής» της δεκαετίας του 1960, η οποία εισήγαγε δομικές και μεταμοντέρνες προσεγγίσεις στην κοινωνική επιστήμη. Αυτός ο τύπος πολιτιστικής κοινωνιολογίας μπορεί να θεωρηθεί ελεύθερα ως μια προσέγγιση που ενσωματώνει την πολιτιστική ανάλυση και την κριτική θεωρία. Οι πολιτισμικοί κοινωνιολόγοι τείνουν να απορρίπτουν τις επιστημονικές μεθόδους, αντί να ερμηνεύουν εστιασμένα σε λέξεις, αντικείμενα και σύμβολα. «Ο πολιτισμός» έχει έκτοτε γίνει μια σημαντική ιδέα σε πολλούς κλάδους της κοινωνιολογίας, συμπεριλαμβανομένων επιστημονικών πεδίων όπως η κοινωνική διαστρωμάτωση και η ανάλυση κοινωνικών δικτύων. Ως αποτέλεσμα, υπήρξε πρόσφατη εισροή ποσοτικών κοινωνιολόγων στο πεδίο. Έτσι, υπάρχει τώρα μια αυξανόμενη ομάδα πολιτισμικών κοινωνιολόγων οι οποίοι, με σύγχυση, δεν είναι πολιτιστικοί κοινωνιολόγοι. Αυτοί οι μελετητές απορρίπτουν τις αφηρημένες μεταμοντέρνες πτυχές της πολιτιστικής κοινωνιολογίας και αντ 'αυτού αναζητούν μια θεωρητική υποστήριξη στην πιο επιστημονική φλέβα της κοινωνικής ψυχολογίας και της γνωστικής επιστήμης.
Πολιτισμικές σπουδές
Στο Ηνωμένο Βασίλειο, κοινωνιολόγοι και άλλοι μελετητές που επηρεάστηκαν από τον μαρξισμό, όπως ο Στιουάρτ Χαλ (1932–2014) και ο Ρέιμοντ Γουίλιαμς (1921–1988) ανέπτυξαν πολιτιστικές μελέτες. Μετά τους ρομαντικούς του 19ου αιώνα, εντόπισαν την «κουλτούρα» που περιείχε καταναλωτικά αγαθά και δραστηριότητες αναψυχής (όπως τέχνη, μουσική, ταινία, φαγητό, αθλητισμό και ρούχα). Είδαν πρότυπα κατανάλωσης και αναψυχής όπως καθορίζονται από τις σχέσεις παραγωγής, που τους οδήγησαν να επικεντρωθούν στις ταξικές σχέσεις και στην οργάνωση της παραγωγής.
Στις Ηνωμένες Πολιτείες, οι πολιτιστικές μελέτες επικεντρώνονται σε μεγάλο βαθμό στη μελέτη του λαϊκού πολιτισμού, δηλαδή, σχετικά με τις κοινωνικές έννοιες των καταναλωτικών και ψυχαγωγικών αγαθών μαζικής παραγωγής. Ο Ρίτσαρντ Χόγκαρτ επινόησε τον όρο το 1964 όταν ίδρυσε το Κέντρο Σύγχρονων Πολιτιστικών Σπουδών του Μπέρμιγχαμ. Έκτοτε συνδέθηκε στενά με τον Στιουάρτ Χαλ, ο οποίος διαδέχθηκε τον Χόγκαρτ ως διευθυντή. Οι πολιτιστικές μελέτες με αυτήν την έννοια, λοιπόν, μπορούν να θεωρηθούν ως μια περιορισμένη συγκέντρωση που καλύπτεται από τις περιπλοκές του καταναλωτισμού, που ανήκει σε έναν ευρύτερο πολιτισμό που μερικές φορές αναφέρεται ως «δυτικός πολιτισμός» ή «παγκοσμιοποίηση».