cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αρμονία (μουσική)
Στο πέρασμα προς το 17ο αι., με την αρχή του Μπαρόκ, άρχισε να αναγνωρίζεται η συγχορδία ως αυτόνομος φορέας μουσικού μηνύματος και η αρμονία ως ιδιαίτερο πεδίο μουσικής θεωρίας δίπλα στη μελωδία και το ρυθμό. Το μελωδικό ενδιαφέρον επικεντρώθηκε στην ψηλότερη φωνή και οι άλλες περιορίστηκαν στο συνοδευτικό ρόλο της συμπλήρωσης των συγχορδιών. Έτσι γεννήθηκε η μονωδία και η ομοφωνική γραφή. Ο Μπαχ μπορούσε ακόμα να βασιστεί στη δύναμη της μελωδίας και να πλέξει μόνο με αυτή ολόκληρα μονοφωνικά έργα, όπως π.χ. οι σουίτες του για βιολοντσέλο. Στο δεύτερο μισό του 18ου αι. όμως, μετά το θάνατο του Μπαχ, κυριάρχησε η ομοφωνική γραφή και στην οργανική μουσική των κλασικών συνθετών. Έργα χωρίς χρήση των εκφραστικών μέσων της αρμονίας θα ήταν στο εξής και για σχεδόν δύο αιώνες αδιανόητα. Ο Ζαν Φιλίπ Ραμώ (Jean Philippe Rameau, 1683–1764), που έγραψε και την πρώτη θεωρητική μελέτη του νέου μουσικού συστήματος, έφτασε να υποστηρίξει ότι και η ίδια η μελωδία προκύπτει από την αρμονία. Η αρμονία ως ιδιαίτερο μάθημα στην εκπαίδευση των μουσικών και των συνθετών μελετά λοιπόν τη σύνθεση και τη σύνδεση συγχορδιών. Αν και η κλασική αρμονία έχει ξεπεραστεί ως τεχνική και τεχνοτροπία σύνθεσης, η γνώση της είναι ακόμα χρήσιμη για την ανάλυση των έργων της κλασικής και της ρομαντικής περιόδου. Στην Ελλάδα η αρμονία διδάσκεται στα Μουσικά Σχολεία, στα ωδεία, όπου είναι δυνατή η απόκτηση πτυχίου αρμονίας αναγνωρισμένου από το Υπουργείο Πολιτισμού, καθώς και στα πανεπιστημιακά Τμήματα Μουσικών Σπουδών.
Η λέξη χρησιμοποιείται συχνά και σαν ταυτόσημη της συγχορδίας και η φράση «αλλαγή αρμονίας», για παράδειγμα, σημαίνει τη μετάβαση σε άλλη συγχορδία, σε αντιδιαστολή με τη διατήρηση της ίδιας με άλλη διάταξη φθόγγων.
Εγχειρίδια αρμονίας
Κατηγορία:Διανοητικές διαδικασίες
Ελληνικά φύλα
Από το 2200 περίπου μέχρι το 1900 π.Χ. ο κύριος όγκος των Ινδοευρωπαίων Πρωτοελλήνων είχε εγκατασταθεί στην Ήπειρο (περιοχή Κορυτσάς, Χαονία), τη βορειοδυτική Μακεδονία (Πελαγονία) και τη βορειοδυτική Θεσσαλία, όπου διασπάσθηκε σε τρεις διαλεκτικούς κλάδους, το δυτικό, τον κεντρικό ή ανατολικό και το νότιο. Από το 1900 μέχρι το 1150 π.Χ. μεγάλα τμήματα των Ελλήνων μεταναστεύουν νοτιότερα και καταλαμβάνουν διάφορα τμήματα της ονομαζόμενης Ελληνικής χερσονήσου. Στις περιοχές αυτές έρχονται σε επαφή με προελληνικά φύλα. Επωφελούνται από την επαφή τους με αυτούς και αναπτύσσονται πολιτιστικά. Ταυτόχρονα διαφοροποιούνται οι ίδιοι και διασπάζονται σε πολλούς διαλεκτικούς κλάδους και φύλα, μέσα από μεγάλες εθνοφυλετικές ανακατατάξεις.
Φωκείς
(Φωκίδα)
Λοκροί
(ανατολική και δυτική Λοκρίδα)
Μακεδνοί
ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ: Όντως στην ελληνική μυθολογία ο Μακεδόνας και ο Μάγνης είναι αδέλφια, παιδιά του Δία και της κόρης του Δευκαλίωνα Θύιας. Οι Μακεδόνες σήμερα αναγνωρίζονται ως Βορειοδυτικό Ελληνικό Φύλο, αλλά οι Μάγνητες ήταν πάντοτε Αιολόφωνοι. Ο λόγος που θεωρήθηκαν αδέλφια ήταν η κοινή τους κατοικία. Οι Μακεδόνες κατά τη μεγάλη Αιγιακή Μετακίνηση που προκάλεσε η κάθοδος των Φρυγών βρέθηκαν από τον Άνω και Μέσο Αλιάκμονα στα Πιέρια Όρη (όρος Μακεδονικόν κατά Ηρόδοτο), ενώ οι Μάγνητες κάποτε κατοικούσαν στην Παράκτια Πιερία απ' όπου διώχθηκαν από τους Θράκες «Πίερες» στην ιστορική Μαγνησία κάτω από τον Πηνειό. Οι τελευταίοι διώχθηκαν με τη σειρά τους από τους Μακεδόνες, όταν οι δεύτεροι ξεκίνησαν την επεκτατική τους πορεία.
Τζέιμς Ρόμπινσον
Ο Τζέιμς Ρόμπινσον (γεννημένος στις 31 Αυγούστου 1970) είναι Αμερικανός πρώην καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 1,88 μ. και αγωνιζόταν ως σούτινγκ γκαρντ.
Κολλεγιακή καριέρα
Ο Τζέιμς Ρόμπινσον εισήχθη στο πανεπιστήμιο της Αλαμπάμα το 1990 σε ηλικία 20 ετών και αγωνίστηκε στο Κολλεγιακό Πρωτάθλημα με την ομάδα μπάσκετ του Πανεπιστημίου, την Κρίμσον Τάιντ.
Από το Πανεπιστήμιο της Αλαμπάμα αποφοίτησε το 1993, σε ηλικία 23 ετών.
Επαγγελματική καριέρα
Ο Τζέιμς Ρόμπινσον συμμετείχε στα Ντραφτς του ΝΒΑ το 1993 και εξασφάλισε συμβόλαιο συνεργασίας με τους Πόρτλαντ Τρέιλ Μπλέιζερς.
Από το 1993, μέχρι και το 2001, ο Τζέιμς Ρόμπινσον αγωνίστηκε σε διάφορες ομάδες του ΝΒΑ και συγκεκριμένα στους Πόρτλαντ Τρέιλ Μπλέιζερς (1993-1996), στους Μινεσότα Τίμπεργουλβς (1996-97, 1999), στους Λος Άντζελες Κλίπερς (1997-99) καθώς και στους Ορλάντο Μάτζικ (2001).
Μοναδική εξαίρεση σε αυτήν την οκταετία συνεχούς παρουσίας στο ΝΒΑ, ήταν η σεζόν 1999-2000, κατά τη διάρκεια της οποίας ο Τζέιμς Ρόμπινσον αγωνίστηκε στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στον Ολυμπιακό Πειραιώς, με τον οποίο ωστόσο δεν κατάφερε να κατακτήσει κάποιο τίτλο.
Το 2004 επέστρεψε στην Αμερική για λογαριασμό των Λας Βέγκας Ράττλερς, ομάδα η οποία έμελλε να είναι και η τελευταία στην πολυετή καριέρα του Ρόμπινσον.
Πηγές
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πόρτλαντ Τρέιλ Μπλέιζερς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μινεσότα Τίμπεργουλβς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λος Άντζελες Κλίπερς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ορλάντο Μάτζικ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λοκομοτίβ Κουμπάν Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ιταλικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές αμερικανικών συλλόγων
Τούβε Γιάνσον
Η Τούβε (Τόβε) Γιάνσον (Tove Marika Jansson, 9 Αυγούστου 1914 - 27 Ιουνίου 2001) ήταν Φινλανδή συγγραφέας και εικονογράφος.
Σύντομο βιογραφικό
Γεννήθηκε στο Ελσίνκι στις 9 Αυγούστου του 1914. Η οικογένειά της κατοικούσε στο Σουηδόφωνο τμήμα της Φινλανδίας, το οποίο ονομαζόταν Μεγάλο Δουκάτο της Φινλανδίας. Επίσης και άλλα μέλη της οικογενείας της ήταν σπουδαίοι καλλιτέχνες. Ο πατέρας της, Βίκτορ Γιάνσον ήταν γλύπτης και η μητέρα της, Σίγκνε Χαμάστερν-Γιάνσον, γραφίστρια και τυπογράφος. Η Γιάνσον είχε επίσης δύο αδελφούς, που κι εκείνοι ήταν διάσημοι καλλιτέχνες. Ο πρώτος, Περ Όλοφ Γιάνσον, ήταν φωτογράφος και ο δεύτερος, Λαρς Γιάνσον, ήταν συγγραφέας και σχεδιαστής κινουμένων σχεδίων. Μολονότι το σπίτι της οικογένειας βρισκόταν στο Ελσίνκι, ένα μεγάλο μέρος των θερινών διακοπών τους το περνούσαν σ' ένα νησί κοντά στο Πορβού, πενήντα χιλιόμετρα ανατολικά του Ελσίνκι.
Η Γιάνσον σπούδασε στο Πανεπιστημιακό Κολλέγιο Τέχνης, Γραφιστικής και Σχεδίου στη Στοκχόλμη απ' το 1930 μέχρι το 1933, στη Φινλανδική Ακαδημία Καλών Τεχνών απ' το 1933 μέχρι το 1937 και τέλος στη Σχολή του Αντριάν Χολλύ και στη Σχολή Καλών Τεχνών του Παρισιού το 1938. Παρουσίασε ένα μέρος αυτών των εργασιών της σε διάφορες εκθέσεις τη δεκαετία του 1930 και στις αρχές της δεκαετίας του 1940 και η πρώτη ατομική της έκθεση έγινε το 1943.
Έργο
Η Γιάνσον έγραψε πολλά βιβλία, μα σημαντικότερα είναι αυτά με ήρωες τα Μούμιν. Το έναυσμα για να δημιουργήσει αυτούς τους χαρακτήρες το πήρε επειδή, όταν ήταν μικρό κοριτσάκι, ένας θείος της κάθε φορά που την έβλεπε να μην τρώει το φαγητό της με όρεξη και να ετοιμάζεται να το αφήσει στη μέση, της έλεγε απειλώντας την πως στα σπίτια που υπάρχουν μικρά κοριτσάκια βρίσκεται κρυμμένο στο ντουλάπι της κουζίνας ένα Μούμιν και κάθε φορά που αυτά πάνε να κάνουν μια αταξία, αυτό βγαίνει απ' την κρυψώνα του και πηγαίνει και τους γαργαλάει τον λαιμό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φινλανδοί λογοτέχνες Κατηγορία:Φινλανδοί μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Συγγραφείς παιδικής και νεανικής λογοτεχνίας Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος του Χαμόγελου
Σφαίρα Μπλοχ
thumb|256px|Σφαίρα Μπλοχ
Στην κβαντική μηχανική, η σφαίρα Μπλοχ είναι μια γεωμετρική αναπαράσταση του χώρου καθαρής κατάστασης ενός κβαντομηχανικού συστήματος δύο επιπέδων που πήρε το όνομά της από τον φυσικό Φέλιξ Μπλοχ. Εναλλακτικά, είναι ο χώρος καθαρής κατάστασης ενός κβαντικού καταχωρητή 1 qubit. Η σφαίρα Μπλοχ είναι και γεωμετρικά μια σφαίρα και η αντιστοιχία μεταξύ των στοιχείων της σφαίρας και των καθαρών καταστάσεων μπορεί να δοθεί σαφώς. Σε γενικευμένη μορφή, η σφαίρα Μπλοχ μπορεί επίσης να αναφέρεται στο ανάλογο χώρο ενός κβαντικού συστήματος n επιπέδων.
Η κβαντική μηχανική είναι μαθηματικά διατυπωμένη σε ένα χώρο Χίλμπερτ ή προβαλλόμενο χώρο Χίλμπερτ. Ο χώρος των καθαρών καταστάσεων ενός κβαντικού συστήματος δίνεται από τις ακτίνες στον χώρο Χίλμπερτ (τα σημεία του προβαλλόμενου χώρου Χίλμπερτ). Ο χώρος των ακτινών σε οποιοδήποτε διανυσματικό χώρο είναι ένας προβαλλόμενος χώρος, και συγκεκριμένα, ο χώρος των ακτίνων σε ένα δισδιάστατο χώρο Χίλμπερτ είναι η μιγαδική προβολική γραμμή, η οποία είναι ισομορφική προς τη σφαίρα.
Η φυσική μετρική στην σφαίρα Μπλοχ είναι η μετρική Fubini-Study.
To qubit
Για να δειχθεί αυτή η αντιστοιχία σαφώς, θεωρήστε την περιγραφή qubit της σφαίρας Μπλοχ˙ οποιοδήποτε κβαντομηχανική κατάσταση \psi μπορεί να γραφεί ως μια μιγαδική υπέρθεση των διανυσμάτων ket |0 \rangle και |1 \rangle˙ επιπλέον, αφού οι παράγοντες φάσης δεν επηρεάζουν την φυσική κατάσταση, μπορούμε να πάρουμε την αναπαράσταση ώστε ο συντελεστής του |0 \rangle να είναι πραγματικός και μη αρνητικός. Έτσι το \psi έχει μια αναπαράσταση ως
με
Εκτός από την περίπτωση όπου \psi είναι ένα από τα διανύσματα ket |0 \rangle ή |1 \rangle, η αναπαράσταση είναι μοναδική, με άλλα λόγια οι παράμετροι \phi \, και \theta \, προσδιορίζουν μοναδικά ένα σημείο στην μοναδιαία σφαίρα του Ευκλείδειου χώρου, δηλαδή το σημείο του οποίου οι συντεταγμένες (x,y,z) είναι
Σε αυτή την αναπαράσταση το |0 \rangle είναι χαρτογραφημένο μέσα στο (0,0,1) και το |1 \rangle είναι χαρτογραφημένο μέσα στο (0,0,-1).
Γενίκευση
Θεωρήστε ένα κβαντομηχανικό σύστημα n επιπέδων. Αυτό το σύστημα περιγράφεται από ένα n-διάστατο χώρο Χίλμπερτ Hn. Ο χώρος της καθαρής κατάστασης είναι εξ ορισμού το σύνολο των μονοδιάστατων ακτίνων του Hn.
Θεώρημα. Θέτουμε το U(n) να είναι η ομάδα Λι των μοναδιαίων πινάκων μεγέθους n. Τότε ο χώρος καθαρής κατάστασης του Hn μπορεί να αναγνωριστεί με το συμπαγή σύμπλοκο χώρο
Για να αποδείξουμε αυτό το γεγονός, σημειώνουμε ότι υπάρχει μια φυσική ομαδική πράξη του U(n) στο σύνολο των καταστάσεων του Hn. Αυτή η πράξη είναι συνεχής και μεταβατική στις καθαρές καταστάσεις. Για οποιαδήποτε κατάσταση ψ, το σύνολο σταθερών σημείων του ψ, (ορισμένο ως το σύνολο των στοιχείων g του U(n) τέτοια ώστε g ψ = ψ) είναι ισομορφικό προς την ομάδα γινομένων
Από αυτό το σημείο ο ισχυρισμός του θεωρήματος ακολουθεί βασικά αξιώματα για τις μεταβατικές πράξεις ομάδων σε συμπαγείς ομάδες.
Το σημαντικό γεγονός που πρέπει να σημειωθεί στα παραπάνω είναι ότι η μοναδιαία ομάδα δρα μεταβατικά σε καθαρές καταστάσεις.
Τώρα η (πραγματική) διάσταση του U(n) είναι n2. Αυτό είνα εύκολο να το δούμε αφού ο εκθετικός χάρτης
είναι ένας τοπικός ομοιομορφισμός από το χώρο των αυτοσυζυγών μιγαδικών πινάκων στο U(n). Ο χώρος των αυτοσυζυγών μιγαδικών πινάκων έχει πραγματική διάσταση n2.
Ουσιαστικά,
Ας εφαρμόσουμε αυτό για να εξετάσουμε την πραγματική διάσταση ενός κβαντικού καταχωρητή m qubit. Ο αντίστοιχος χώρος Χίλμπερτ έχει διάσταση 2m.
Συνέπεια. Η πραγματική διάσταση του χώρου καθαρής κατάστασης ενός κβαντικού καταχωρητή m qubit είναι 2m+1 − 2.
Η γεωμετρία των τελεστών πυκνότητας
Οι διατυπώσεις της κβαντικής μηχανικής με όρους καθαρών καταστάσεων είναι επαρκείς για απομονωμένα συστήματα˙ γενικά κβαντομηχανικά συστήματα πρέπει να περιγράφονται με όρους τελεστών πυκνότητας. Η τοπολογική περιγραφή περιπλέκεται από το γεγονός ότι η μοναδιαία ομάδα δεν ενεργεί μεταβατικά σε τελεστές πυκνότητας. Επιπλέον οι τροχιές παρουσιάζουν μεγάλη διαφοροποίηση, όπως προκύπτει από την ακόλουθη παρατήρηση:
Παραπομπές
Κατηγορία:Κβαντική μηχανική Κατηγορία:Προβολική γεωμετρία
Αλμπάνης
Η ελληνική λέξη αλμπάνης, που ετυμολογικά προέρχεται από την τουρκική λέξη nalbant = πεταλωτής αλλά και άπειρος, αδέξιος, τσαρλατάνος (δείτε εδώ για περισσότερα), μπορεί να αναφέρεται ως επώνυμο σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
Επίσης, ως τοπωνύμιο, ήταν η παλαιά ονομασία του χωριού Κάτω Καλαβρούζα Αιτωλοακαρνανίας, στη Ναυπακτία.
Δημοτικό Γήπεδο Ταύρου «Σπύρος Γιαλαμπίδης»
Το Δημοτικό Γήπεδο Ταύρου «Σπύρος Γιαλαμπίδης» είναι ποδοσφαιρικό γήπεδο στον Ταύρο και είναι έδρα του Φωστήρα Ταύρου.
Ιστορία
Το γήπεδο κατασκευάστηκε το 1969 και έχει το όνομα ενός παλαιού ποδοσφαιριστή και ιδρυτή του Φωστήρα, του Σπύρου Γιαλαμπίδη, ο οποίος απεβίωσε το 1994. Το 2002 ανακατασκευάστηκαν όλες οι εξέδρες του γηπέδου λόγω παλαιότητας. Η χωρητικότητα του γηπέδου ανέρχεται στις 4.000 θέσεις.
Πηγές
Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στην Ελλάδα Κατηγορία:Αθλητικές εγκαταστάσεις στην Αθήνα Κατηγορία:Φωστήρας Ταύρου
Ζιλ Αλού
μικρογραφία|Προσωπογραφία του [[Αντουάν Κουαζεβό από τον Αλού]] Ο Ζιλ Αλού (γαλλ. Gilles Allou, 1670-1751) ήταν Γάλλος ζωγράφος. Στην εποχή του ήταν γνωστός προσωπογράφος (δημιουργός πορτρέτων), αλλά σήμερα λίγοι γνωρίζουν την ύπαρξή του.
Βιογραφία
Η καταγωγή της οικογένειάς του ήταν από το Μπωβαί και ήταν γιος του κοσμηματοπώλη Φιλίπ Αλού και της συζύγου του, Ελιζαμπέτ Καλίπ (E. Calippe). Δεν είναι γνωστό κάτι για τις σπουδές του Ζιλ ή για μαθητεία του σε κάποιον ζωγράφο. Μετά από αρκετές προσπάθειες, η αίτησή του για να γίνει μέλος της Βασιλικής Ακαδημίας Ζωγραφικής και Γλυπτικής εγκρίθηκε το 1710, αφού υπέβαλε τρία έργα του ως δείγμα της αξίας του, αντί των δύο που χρειάζονταν κανονικά. Ακόμα και έτσι, πλήρες μέλος της Ακαδημίας αυτής έγινε μόλις το 1722, μετά την παράδοση από αυτόν προσωπογραφιών των ακαδημαϊκών Αντουάν Κουαζεβό (1640-1720), Αντουάν Κουαπέλ (1661–1722) και Μπον Μπουλόν (1648–1717). Αρχεία των εκθέσεων περιγράφουν περί τα τριάντα προσωπογραφίες που φιλοτέχνησε, αν και το μεγαλύτερο μέρος του έργου του έχει χαθεί.
Ο Αλού πέθανε στις 3 Φεβρουαρίου 1751, σε ηλικία 81 ετών. Ως προς την προσωπική ζωή του, αναφέρεται ότι στις 8 Ιουλίου 1702 πήρε ως σύζυγό του τη Μαρί Ραγκενέ (Marie Raguenet), με την οποία απέκτησαν τρία παιδιά.
Πηγές
Κατηγορία:Γάλλοι ζωγράφοι Κατηγορία:Προσωπογράφοι
4 Minutes
Το 4 Minutes είναι ένα τραγούδι της Αμερικανίδας τραγουδίστριας - τραγουδοποιού Μαντόνα. Κυκλοφόρησε στις 17 Μαρτίου 2008 από την Warner Bros Records ως πρώτο σινγκλ για το ενδέκατο στούντιο άλμπουμ της, Hard Candy, σε συνεργασία με τους Justin Timberlake και Timbaland. Η ανάπτυξη του τραγουδιού είχε ως κίνητρο την προστασία του περιβάλλοντος και του πλανήτη από την καταστροφή, και το πώς οι άνθρωποι μπορούν να το κάνουν διασκεδάζοντας. Σύμφωνα με την Μαντόνα, για το γράψιμο του τραγουδιού, την ενέπνευσε η παραγωγή του ντοκιμαντέρ I Am Because We Are (2008).
Ηχογραφήθηκε στα Sarm West Studios, στο Λονδίνο και το μιξάρισμα σε στούντιο στο Μαϊάμι. Ένα uptempo dance-pop τραγούδι με στυλ χιπ χοπ, ενσωματώνει χαρακτηριστικά bhangra ήχου ενώ το ινστρούμενταλ του περιλαμβάνει brass, foghorns και cowbells. Οι στίχοι του μεταφέρουν ένα μήνυμα κοινωνικής ευαισθητοποίησης, εμπνευσμένο από την επίσκεψη που έκανε η Μαντόνα στην Αφρική και την ανθρώπινη δυστυχία που παρατήρησε.
Στο συνοδευτικό μουσικό βίντεο η Μαντόνα με τον Justin τραγουδούν και τρέχουν μακριά από μια γιγαντιαία μαύρη οθόνη που καταβροχθίζει τα πάντα με το πέρασμά της. Στο τέλος, καταναλώνονται απ' την οθόνη. Το ερμηνεύει στην περιοδεία Sticky & Sweet Tour για την προώθηση του Hard Candy. Φοράει μια φουτουριστική ρομποτική στολή ενώ στις οθόνες του βίντεο εμφανίζονται εικόνες του Justin και Timbaland. Έλαβε δυο υποψηφιότητες στα βραβεία Grammy, για Best Pop Collaboration with Vocals και Best Remixed Recording το 2009.
Ιστορικό
Μετά την κυκλοφορία του δέκατου στούντιο άλμπουμ της, Confessions on a Dance Floor (2005), η Μαντόνα συλλογίστηκε για το τι είδος μουσικής ήθελε να ηχογραφήσει. Και ήταν χορευτική μουσική όπως τα προηγούμενα άλμπουμ της. Όταν ρωτήθηκε απ' τον παραγωγό Stuart Price τι είδος μουσικής τραβούσε την προσοχή της, η Μαντόνα απάντησε ότι αγαπούσε τον τραγουδιστή Justin Timberlake και τον παραγωγό Timbaland, έτσι και συνεργάστηκε μαζί τους. Το τραγούδι γράφτηκε από αυτούς τους τρεις και παρήχθη από τους Timbaland, Timberlake και Danja. Αρχικά, είχε ονομαστεί 4 Minutes to Save the World και ήταν απ' τα τελευταία κομμάτια που ηχογραφήθηκαν. Σε μια συνέντευξη με τα MTV News, είπε ότι η ιδέα του τραγουδιού δημιουργήθηκε μέσα από συζητήσεις με τον Timberlake. Εξήγησε περαιτέρω το νόημα του τραγουδιού:
Συντελεστές και το προσωπικό
Οι συντελεστές και το προσωπικό σύμφωνα με τις σημειώσεις στο Hard Candy.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια της Μαντόνα Κατηγορία:Singles του 2008 Κατηγορία:Τραγούδια του 2008 Κατηγορία:Αγγλόφωνα τραγούδια Κατηγορία:Dance-pop τραγούδια
Ντομένικο Α΄ Κονταρίνι
Ο Ντομένικο Α΄ Κονταρίνι (Ιταλικά : Domenico I Contarini, πέθανε το 1071) ήταν ο 30ος Δογης της Βενετίας (1043 - 1071) σαν διάδοχος του Ντομένικο Φλαμπανίκο. Οι Κονταρίνι ήταν μια από τις αρχαιότερες οικογένειες της Βενετίας με ρίζες που έφταναν μέχρι την ίδρυση της πόλης, το πρώτο έγγραφο σχετικά με τους Κονταρίνι εμφανίζεται το 960. Η οικογένεια θα δημιουργήσει τους επόμενους αιώνες περισσότερα από 20 γενεαλογικά δέντρα και μέχρι την πτώση της Δημοκρατίας (1797) θα ανεβάσει 8 δόγηδες με πρώτο τον Ντομένικο.
Πολιτική ανάκαμψη
Την εποχή του η Βενετία ανακατέλαβε την Ζαντάρ και τμήματα της Δαλματίας που είχαν χαθεί τις περασμένες δεκαετίες από την Κροατία. Το Βενετσιάνικο ναυτικό ανασυγκροτήθηκε, η οικονομία γνώρισε ευημερία και η Δημοκρατία της Βενετίας απέκτησε τον έλεγχο στην Μεσόγειο. Μετά την κατάληψη της Ζαντάρ η Βενετία θα μπει σε περίοδο ειρήνης και ευημερίας, ο Ντομένικο θα έχει φιλικές σχέσεις με την Βυζαντινή Αυτοκρατορία, την Αγία Έδρα και τον αυτοκράτορα Ερρίκο Γ΄. Ο Ντομένικο Κονταρίνι οικοδόμησε πολλές εκκλησίες και μοναστήρια όπως το Σαν Νίκολο ντι Λίντο στο Λίντο και το Σαντ Άντζελο ντι Κονκόρντια, λίγο πριν τον θάνατο του (1071) ανέθεσε σε εργάτες να οικοδομηθεί ξανά η Βασιλική του Αγίου Μάρκου.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Δόγηδες της Βενετίας Κατηγορία:Οικογένεια Κονταρίνι
Πλειάδες (μυθολογία)
Οι Πλειάδες, συντρόφισσες της θεάς Άρτεμις, ήταν οι εφτά κόρες του Τιτάνα Άτλαντα και της Ωκεανίδας Πλειόνης που γεννήθηκαν στο όρος Κυλλήνη (και θεωρούνταν θεότητες του βουνού) κατά την Ελληνική μυθολογία. Ήταν οι αδελφές των Εσπερίδων, των Υάδων, του Ύαντα και της Καλυψούς. Οι Πλειάδες ήταν Νύμφες στην ακολουθία της θεάς Άρτεμις, και μαζί με τις Υάδες αποκαλούνταν "Ατλαντίδες", "Δωδωνίδες" ή "Νυσιάδες", οι τροφοί και δασκάλες του μικρού θεού Διονύσου. Την ύπαρξή τους οι αρχαίοι Έλληνες εμπνεύσθηκαν από τον ομώνυμο αστερισμό, που στα νεώτερα χρόνια έγινε γνωστός ως Πούλια και που τις συσχέτιζαν με τη βροχή. Από την ένωσή τους με τον θεό Δία, τον θεό Ποσειδώνα και τον θεό Άρη γεννήθηκαν θεοί και ήρωες.
Οι εφτά αδελφές
Οι Πλειάδες ήταν επτά, όπως και οι αστέρες του αστερισμού που είναι ορατά διά γυμνού οφθαλμού. Αρκετοί από τους πιο περίφημους Ολύμπιους θεούς (συμπεριλαμβανόμενων του Δία, του Ποσειδώνα και του Άρη) είχαν ερωτικές σχέσεις με τις επτά ουράνιες αδελφές. Αυτές οι σχέσεις είχαν ως αποτέλεσμα τη γέννηση των παιδιών τους: Μερικές φορές συσχετίζονται με τις αδελφές τους, τις Εσπερίδες, Νύμφες του πρωινού αστεριού. μικρογραφία
Μυθολογία
Σχετικά με το πώς οι Πληιάδες έγιναν αστερισμός, υπάρχουν διάφορες εκδοχές. Η επικρατέστερη είναι πως αυτοκτόνησαν απ' τον καημό τους για την τιμωρία του πατέρα τους Άτλαντα να σηκώνει στους ώμους τον κόσμο, ή για το χαμό των αδελφών τους, Υάδων. Η Βοιωτική παραλλαγή του μύθου, αναφέρει, πως ο Γίγαντας Ωρίωνας τις ερωτεύτηκε και τις καταδίωξε θέλοντας να τις απαγάγει. Η καταδίωξη συνεχίστηκε για πέντε έτη, οπότε κι οι Πλειάδες κατέφυγαν στον θεό Δία, που πρώτα τις μεταμόρφωσε σε περιστέρια και μετά σε αστερισμό για να τις γλιτώσει. Ο Ωρίωνας, όμως, τις ακολούθησε στον ουρανό ως αστερισμός κι αυτός, κι έτσι οι Πληιάδες, που προπορεύονται αυτού στον ουρανό, πέφτουν στη θάλασσα για να του ξεφύγουν.
Ο αστερισμός των Πλειάδων χρησίμευε για τον καθορισμό των εποχών, κατά την αρχαιότητα, διότι η εμφάνισή του στην ανατολή γινόταν κατά τα τέλη Μαΐου, αναγγέλλοντας την άφιξη του θέρους, ενώ η δύση του προμήνυε την άφιξη του χειμώνα. Ο αρχαίος ποιητής Ησίοδος αναφέρει τις Πλειάδες στο έργο του «Έργα και Ημέραι», δίνοντας πρακτικές συμβουλές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Θεότητες της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Πλειάδες της Ελληνικής μυθολογίας
Αίγλη
Η Αίγλη απαντάται στα:
Ελληνική Μυθολογία
Με το όνομα Αίγλη αναφέρονται πλείστες Νύμφες στην Ελληνική μυθολογία που όλες ως ιδεατές ανθρωπόμορφες έννοιες εκφράζουν χαρακτηριστικό συμβολισμό, καθόσον «αίγλη» σημαίνει λάμψη, ακτινοβόλημα, λαμπρή φήμη, μεγαλοπρέπεια, κλπ. Γνωστότερες μεταξύ αυτών των «μυθικών» ιδεομόρφων πλασμάτων ήταν:
Γεωγραφία
Το όνομα Αίγλη ήταν ένα από τα παλαιότερα ονόματα της νήσου Σύμης της Δωδεκανήσου, που προήλθε από την Ναϊάδα σύζυγο του Ηλία.
Βοτανική - Ζωολογία
Στη βοτανική και ζωολογία αναφέρονται:
Αγιογραφία
Στην αγιογραφία αίγλη ονομάζεται το κυκλικό φωτοστέφανο των Αγίων που μόνο για το Άγιο Πνεύμα είναι τετράγωνο.
Οπτική
Στην οπτική αίγλη χαρακτηρίζεται η ακτινοβολία ειδικών λαμπτήρων με τα χαρακτηριστικά της αίγλης στην αγιογραφία, δηλαδή του φωτεινού περιγράμματος.
Ονομασία πλοίων
Επίσης το όνομα «Αίγλη» έλαβαν δύο Έλληνικά πολεμικά πλοία:
Ονομασία χώρων αναψυχής και ξενοδοχείων
Εκ της σημασίας της λέξης πολλοί χώροι αναψυχής και διασκέδασης έλαβαν κατά καιρούς αυτό το όνομα με γνωστότερο το αναψυκτήριο Αίγλη έναντι του Ζαππείου, στην Αθήνα, που έχει ιστορία πολλών δεκαετιών.
Επίσης ξενοδοχεία σε όλη την Ελλάδα πήραν αυτή την ονομασία εκφράζοντας την Αίγλη της εκάστοτε εποχής. Το Αίγλη χτίστηκε το 1931 με σχέδια του Κύπριου Μπίρη, Πρύτανη του Πολυτεχνείου. Ήταν το πρώτο κτίριο στην Αιδηψό στο οποίο χρησιμοποιήθηκε μπετόν στο σκελετό. Πέτρα υπήρχε στην τοιχοποιία. Τα υλικά έρχονταν με καράβι από τη Χαλκίδα. Η κατασκευή του κράτησε ένα μόνο χρόνο, ρεκόρ για τα δεδομένα της εποχής. Κατά τον ελληνοϊταλικὀ πόλεμο το ξενοδοχείο επιτάχθηκε και έγινε νοσοκομείο κρυοπαγημάτων. Το 1941 μετατράπηκε σε αναρρωτήριο από τους Γερμανούς για στρατιώτες από τη μάχη της Κρήτης. Επίσης έγινε στρατώνας από τους Ιταλούς. Πλήθος επωνύμων ανθρώπων της πολιτικής των γραμμάτων και των τεχνών έχουν μείνει στο Αίγλη. Έχουν γυριστεί επίσης αρκετές ταινίες στους χώρους του ξενοδοχείου κατά το παρελθόν.
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων Κατηγορία:Ηλιάδες
Κίνημα για την κλιματική αλλαγή
μικρογραφία|Πανό που γράφει "αλλαγή συστήματος, όχι αλλαγή κλίματος" στο Έντε Γκελέντε 2017, στη Γερμανία. μικρογραφία|Χώρες με βάση την κατάταξη τους στον Δείκτη Επιδόσεων στην κλιματική αλλαγή Το κίνημα για την κλιματική αλλαγή είναι το σύνολο των μη κυβερνητικών οργανισμών που ασχολούνται με τον ακτιβισμό που σχετίζονται με τα θέματα της κλιματικής αλλαγής. Είναι ένα υποσύνολο του περιβαλλοντικού κινήματος, αλλά μερικοί το θεωρούν ως ένα νέο κοινωνικό κίνημα δεδομένου του πεδίου εφαρμογής, της δύναμης και των δραστηριοτήτων του.
Ιστορία
Το κίνημα για τη κλιματική αλλαγή εξελίχθηκε γρήγορα τις πρώτες δεκαετίες του 21ου αιώνα, ξεκινώντας ως μία από τις πολλές συνιστώσες του περιβαλλοντικού κινήματος.
Ο ακτιβισμός που σχετίζεται με την κλιματική αλλαγή ξεκίνησε τη δεκαετία του 1990, όταν διάφορες μεγάλες περιβαλλοντικές οργανώσεις συμμετείχαν στις συζητήσεις για το κλίμα, κυρίως στο πλαίσιο της Σύμβασης-πλαίσιο για την κλιματική αλλαγή. Στη δεκαετία του 2000 ιδρύθηκαν αρκετοί οργανισμοί για το κλίμα, όπως οι 350.org, Συνασπισμός Ενεργειακής Δράσης και το Παγκόσμιο Κάλεσμα για την Δράση για το Κλίμα.
Κινητοποίηση για την Κοπεγχάγη 2009
Η διάσκεψη για την κλιματική αλλαγή του 2009 στη Κοπεγχάγη ήταν η πρώτη διάσκεψη για την κλιματική αλλαγή όπου το κίνημα για την κλιματική αλλαγή έδειξε την δύναμη του να προσελκύει αρκετό κόσμο. Μεταξύ 40.000 και 100.000 άτομα συμμετείχαν σε μια πορεία στην Κοπεγχάγη στις 12 Δεκεμβρίου ζητώντας μια παγκόσμια συμφωνία για το κλίμα. Και ο ακτιβισμός πήγε πέρα από την Κοπεγχάγη, με περισσότερα από 5.400 συλλαλητήρια και διαδηλώσεις σε όλο το κόσμο.
Λαϊκή πορεία για το κλίμα, 2014
μικρογραφία|Η λαϊκή πορεία για το κλίμα το 2014 συγκέντρωσε εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους που ζητούσαν ισχυρή δράση για την κλιματική αλλαγή. Το κίνημα για τη κλιματική αλλαγή συγκάλεσε τη μεγαλύτερη ενιαία εκδήλωσή του στις 21 Σεπτεμβρίου 2014, όταν κινητοποίησε 400.000 ακτιβιστές στη Νέα Υόρκη κατά τη διάρκεια της Λαϊκής Πορείας για το Κλίμα (συν αρκετές χιλιάδες περισσότερες σε άλλες πόλεις), που διοργάνωσε η το Λαϊκό Κίνημα για το Κλίμα, ζητώντας δράση για το κλίμα από τους παγκόσμιους ηγέτες που συγκεντρώθηκαν για τη Σύνοδο Κορυφής του ΟΗΕ για το κλίμα το 2014.
Αποεπένδυση από τα ορυκτά καύσιμα
Η αποεπένδυση από τα ορυκτά καύσιμα είναι μια προσπάθεια μείωσης της κλιματικής αλλαγής ασκώντας οικονομική, πολιτική και κοινωνική πίεση για την θεσμική αποεπένδυση περιουσιακών στοιχείων όπως τα ομόλογα, οι μετοχές και άλλες οικονομικές επενδύσεις από εταιρείες που εμπλέκονται στην εξόρυξη ορυκτών καυσίμων.
Το 2011 οι εκστρατείες αποεπένδυσης από τα ορυκτά καύσιμα ξεκίνησαν στις πανεπιστημιουπόλεις των Ηνωμένων Πολιτειών με τους φοιτητές να ζητούν από τις διοικήσεις των πανεπιστημίων τους να μετατρέψουν τις επενδύσεις των καταπιστευμάτων τους στην βιομηχανία των ορυκτών καυσίμων σε επενδύσεις στην καθαρή ενέργεια και τις κοινότητες που έχουν επηρεαστεί περισσότερο από την κλιματική αλλαγή.
Το 2015, η αποεπένδυση από τα ορυκτά καύσιμα είχε γίνει το μεγαλύτερο κίνημα αποεπένδυσης στην ιστορία. Τον Απρίλιο του 2020, 1.192 θεσμοί και πάνω από 58.000 άτομα με περουσιακά στοιχεία 14 τρισεκατομμυρίων δολαρίων είχαν ξεκινήσει ή είχαν δεσμευτεί να αποεπενδύσουν από τα ορυκτά καύσιμα.
Θεσμικός ακτιβισμός για το κλίμα
Υπήρξαν συνασπισμοί θεσμικών επενδυτών που προωθούν την δράση για το κλίμα. Αυτές οι πρωτοβουλίες έχουν μερικές φορές συμπεριλάβει μεγάλες ομαδικές προσπάθειες, όπως η "Δράση για το κλίμα 100", ένα συνασπισμό που περιλαμβάνει πάνω από 300 θεσμικούς επενδυτές και κάποιους από τους μεγαλύτερους ρυπαντές παγκοσμίως. Ο θεσμικός ακτιβισμός δεν είναι ασυνήθιστος, παρά την κοινή υπόθεση ότι τα συμφέροντα των μετόχων θα ήταν αντίθετα σε μια τέτοια ενέργεια. Ωστόσο, οι προσπάθειες σε ολόκληρη τη βιομηχανία για τον μετριασμό των κλιματικών κινδύνων είναι συχνά προς το συμφέρον των πολύ διαφοροποιημένων επιχειρήσεων, καθώς η αλλαγή του κλίματος μπορεί να έχει ισχυρό αντίκτυπο στην παγκόσμια οικονομία.
Μαθητικές κινητοποιήσεις για το κλίμα
Η κύρια κάλυψη ξεκίνησε αφού η σουηδή μαθήτρια Γκρέτα Τούνμπεργκ ξεκίνησε τον Αύγουστο του 2018 έξω από το σουηδικό κοινοβούλιο κρατώντας ένα πλακάτ που έγραφε στα σουηδικά "Skolstrejk för klimatet" ("School strike for climate").
Η Παγκόσμια Εβδομάδα για το Μέλλον ήταν μια σειρά 4.500 διαδηλώσεων σε πάνω από 150 χώρες, κυρίως στις 20 και 27 Σεπτεμβρίου, αμφότερες Παρασκευές. Ίσως οι μεγαλύτερες διαδηλώσεις για την κλιματική αλλαγή και γενικότερα ως διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες της 20ής Σεπτεμβρίου έφεραν πάνω από 4 εκατομμύρια συμμετέχοντες, με πάνω από 1.4 εκατομμύρια στη Γερμανία, με πολλά παιδιά εντός αυτών. Largest climate strike:
Παγκόσμια κινητοποίηση για το κλίμα (2019)
Η παγκόσμια κινητοποίηση για το κλίμα, γνωστή και ως παγκόσμια εβδομάδα για το μέλλον, ήταν μια δράση διαμαρτυριών για το κλίμα, η οποία έλαβε χώρα στις 20 με 27 Σεπτεμβρίου 2019. Οι κύριες ημερομηνίες της δράσης αυτής ήταν η 20ή και η 27η Σεπτεμβρίου. Υπήρχαν πάνω από 4.500 πορείες σε 150 χώρες. Είναι μέρος των μαθητικών κινητοποιήσεων για το κλίμα, του διεθνούς κινήματος που ξεκίνησε από την Γκρέτα Τούνμπεργκ. Ο The Guardian εκτιμά ότι συμμετείχαν περίπου 6 εκατομμύρια άτομα στις πορείες, ενώ το 350.org—μια ομάδα που οργάνωσε πολλές τέτοιες πορείες—υποστηρίζει ότι συμμετείχαν 7.6 εκατομμύρια άτομα.
Αίγλη (Ασκληπιός)
Η Αίγλη ήταν αρχαία ελληνική ιδεατή ανθρωπόμορφη δευτερεύουσα (παρά τον Ασκληπιό) θεότητα συνυφασμένη με την έννοια της λάμπουσας υγείας και ευρωστίας (ιδιαίτερα μετά από ασθένεια). Φέρεται ως κόρη του Ασκληπιού και της Ηπιόνης, τρίτη αδελφή της θεάς Υγιείας μετά την Ιασώ και την Πανάκεια.
Κίνημα για την κλιματική αλλαγή
Ρόλοι άλλων κινημάτων
Το κίνημα για την κλιματική αλλαγή συνδέεται στενά με άλλα μέρη του περιβαλλοντικού κινήματος, ιδίως με τις ομάδες που στοχεύουν σε μια βιώσιμη κοινωνία και στην βιώσιμη ενέργεια.
Αίγλη (Ασκληπιός)
Κατά μία παράδοση, «Αίγλη» ονομάζονταν και η μητέρα του Ασκληπιού, ενώ ο ίδιος προσονομάζονταν «Αιγλήεις» και «Αιγλάωρ». Πιθανή συνωνυμία ή παράγωγο της Αίγλης είναι το όνομα Αγλαΐα.
Κίνημα για την κλιματική αλλαγή
Μέθοδοι
Αυτές είναι οι διάφορες προσεγγίσεις που έχουν χρησιμοποιηθεί στο παρελθόν από υποστηρικτές του κλίματος και εκστρατείες για το κλίμα:
Αίγλη (Ασκληπιός)
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Θεότητες της υγείας της ελληνικής μυθολογίας
Κίνημα για την κλιματική αλλαγή
Μέθοδοι
Και οι τρεις αυτές μέθοδοι έχουν εφαρμοστεί σε εκστρατείες για την κλιματική αλλαγή που απευθύνονται στο ευρύ κοινό. Οι πληροφορίες σχετικά με τις επιπτώσεις της παγκόσμιας κλιματικής αλλαγής παίζουν ρόλο στη διαμόρφωση των απόψεων, στάσεων και συμπεριφορών για το κλίμα, ενώ οι επιπτώσεις άλλων προσεγγίσεων (π.χ. παροχή πληροφοριών σχετικά με λύσεις στην κλιματική αλλαγή, διαμόρφωση συναίνεσης, χρήση μηχανιστικών πληροφοριών) είναι ακόμη ως επί το πλείστον άγνωστες. Η τρίτη προσέγγιση είναι να δημιουργηθεί χώρος για συζητήσεις που κινούνται πέρα από ζητήματα οικονομικών συμφερόντων που συχνά κυριαρχούν σε πολιτικές συζητήσεις, με έμφαση στις οικολογικές αξίες και τη λαϊκή δημοκρατία. Έχει υποστηριχθεί ότι αυτό είναι ζωτικής σημασίας για την επίτευξη πιο σημαντικών διαρθρωτικών αλλαγών.
Στόχευση ακτιβιστών
Η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών μέσω των εγχώριων υπηρεσιών πληροφοριών στόχευε, ως "εγχώριους τρομοκράτες", ακτιβιστές για το περιβάλλον και οργανισμούς για την αλλαγή του κλίματος, ανακρίνοντας τους, ερευνώντας τους και τοποθετώντας τους σε εθνικές λίστες παρακολούθησης (δυσκολεύοντας ή απαγορεύοντας την έξοδο από τη χώρα), δυσκολεύοντας την επιβίβαση τους σε αεροπλάνα ή οδηγώντας τους σε επιτήρηση από τη τοπική αστυνομία. Άγνωστοι δράστες προσέλαβαν επίσης κρυφά επαγγελματίες χάκερ για να ξεκινήσουν εκστρατεία διαδικτυακού ψαρέματος εναντίον ακτιβιστών του κλίματος που οργάνωσαν την εκστρατεία ExxonKnew, σχετικά με το γεγονός ότι οι διευθυντές της ExxonMobil γνώριζαν για την κλιματική αλλαγή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πράσινη πολιτική Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Γαλλικά (fr) Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Γερμανικά (de) Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις Κατηγορία:Κλιματική αλλαγή
Οικογένεια Πατέρα
εναλλ.=|μικρογραφία|Οικογένεια Διαμαντή & Καλλιόπης Πατέρα Η οικογένεια Πατέρα, με καταγωγή από τις Οινούσσες της Χίου, μεγαλούργησε και άφησε ανεξίτηλο το αποτύπωμά της στην ελληνόκτητη Ναυτιλία. Η ιστορία της οικογένειας ξεκίνησε με τον Ιωάννη Κωνσταντίνου Πατέρα (1829-1868), ο οποίος με την Ειρήνη Δ. Σκηνίτη, απέκτησαν τρεις κόρες, τις Μαρία (1849), Αννίτσα (1852), Καλλιόπη (1854) καθώς και τρεις γιους, τους Κωνσταντίνο (1856), Νικόλαο (1864) και Διαμαντή (1867).
Η οικογένεια του Διαμαντή Ιωάννου Πατέρα δραστηριοποιήθηκε στον κλάδο της ναυτιλίας, μέσω της Diamantis Pateras Ltd. London. Ο Διαμαντής Ι. Πατέρας (1867-1951) ήταν πλοίαρχος και πλοιοκτήτης. Παντρεύτηκε την Καλλιόπη, το γένος Παντελή Λύρα, με την οποία απέκτησε επτά (7) παιδιά, κατά σειρά τους Ιωάννη, Πανάγο, Παντελή, Στέφανο, Κατίγκω, Κώστα και Νίκο. μικρογραφία|Οι αδερφοί Πατέρα (από αριστερά) Πανάγος, Στέφανος, Ιωάννης, Κώστας και Νίκος, σε ένα νεότευκτο πλοίο, στο Κίελο της Γερμανίας (1957) Τα πρώτα χρόνια δραστηριοποιήθηκε σε συνεργασία με τους αδερφούς του Κωνσταντίνο (Χατζηπατέρα) και Νικόλαο, με τους οποίους απέκτησε στα τέλη του 19ου αιώνα ικανό αριθμό πλοίων, μεταξύ των οποίων τα «Ευαγγελίστρια» και «Δημήτριος». Επίσης, το 1905 μαζί με τις οικογένειες Λαιμού και Χατζηπατέρα απέκτησε το ατμόπλοιο «Μαριέττα Ράλλη». Το 1923 αγόρασε με τον μεγαλύτερο γιο του Ιωάννη, ο οποίος ήταν επίσης πλοίαρχος, το πλοίο «Διαμαντής Πατέρας» και άρχισε να δραστηριοποιείται ανεξάρτητα από τους αδελφούς του.
Στην οικογενειακή επιχείρηση εισήλθαν σταδιακά και οι υπόλοιποι πέντε αδερφοί του. Η οικογενειακή ναυτιλιακή επιχείρηση της οικογένειας του Διαμαντή Ι. Πατέρα διαδραμάτισε σημαίνοντα και διακριτό ρόλο στην άνθηση της ελληνικής και παγκόσμιας ναυτιλίας, χάρη στις εύστοχες και αποτελεσματικές κινήσεις της στον χώρο, με χαρακτηριστικά τη διορατικότητα, τη σύνεση, τη συνέπεια και την αποτελεσματικότητα.
Αξιοσημείωτη είναι και η επέκταση της οικογενειακής δραστηριότητας στον βιομηχανικό τομέα. Το 1932, ο τέταρτος γιος, Στέφανος Δ. Πατέρας, αφού ολοκλήρωσε τις διδακτορικές του σπουδές στη Χημεία, ίδρυσε την ελληνική εταιρεία Βιβεχρώμ που δραστηριοποιείται στον κλάδο των χρωμάτων και βερνικιών, η οποία αποτελεί, μέχρι και σήμερα, μία από τις μεγαλύτερες και πιο γνωστές επιχειρήσεις χρωμάτων στην Ελλάδα.
Η αγάπη της οικογένειας για τον συνάνθρωπο, τον τόπο καταγωγής της, αλλά και ολόκληρη τη χώρα, καθώς και το ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τους ανθρώπους της θάλασσας, μετουσιώνεται στην αγαθοεργό δράση της μέσω του [https://paterasfoundation.gr/ Ιδρύματος Ιωάννου Δ. Πατέρα] που από τη δεκαετία του 1970 προσφέρει απρόσκοπτα βοήθεια και στήριξη σε ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες, στη ναυτιλία, στην παιδεία και, προπάντων, στο νησί των Οινουσσών.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Πατέρας Π Π Π
Στην κόψη του ξυραφιού (ταινία 1946)
Η ταινία Στην κόψη του ξυραφιού (πρωτότυπος τίτλος The Razor's Edge) είναι δράμα παραγωγής 1946 σε σκηνοθεσία Έντμουντ Γκούλντινγκ. Πρόκειται για την πρώτη κινηματογραφική μεταφορά του ομώνυμου μυθιστορήματος του Ουίλιαμ Σόμερσετ Μομ που κυκλοφόρησε το 1944. Η διασκευή του μυθιστορήματος για τη μεγάλη οθόνη έγινε από τον Λαμάρ Τρότι. Πρωταγωνιστές της ταινίας είναι οι Τάιρον Πάουερ και Τζιν Τίρνεϊ που πλαισιώνονται από τους Τζον Πέιν, Αν Μπάξτερ, Κλίφτον Γουέμπ, Χέρμπερτ Μάρσαλ, Έλσα Λάντσεστερ και Λουσίλ Γουότσον. Ο Χέρμπερτ Μάρσαλ υποδύθηκε τον ίδιο τον Σόμερσετ Μομ. Η ταινία έλαβε τέσσερις υποψηφιότητες για Όσκαρ, μεταξύ των οποίων και για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας και η Αν Μπάξτερ τιμήθηκε με Όσκαρ Β' Γυναικείου Ρόλου για την ερμηνεία της.
Υπόθεση
Κατά τη λήξη του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, ο Σόμερσετ Μομ (Χέρμπερτ Μάρσαλ) είναι καλεσμένος σε μια δεξίωση που λαμβάνει χώρα σε επαρχιακή λέσχη του Σικάγο. Εκεί συναντά τον φίλο του Έλιοτ Τέμπλετον (Κλίφτον Γουέμπ), την αδελφή του Λουίζα Μπράντλεϊ (Λουσίλ Γουότσον) και την κόρη της Ίζαμπελ (Τζιν Τίρνεϊ), η οποία είναι αρραβωνιασμένη και πρόκειται να παντρευτεί με τον Λάρι Ντάρελ (Τάιρον Πάουερ), που βρίσκεται επίσης στη δεξίωση και έχει μόλις επιστρέψει από τον πόλεμο. Ο θάνατος ενός ανθρώπου που θυσίασε τη ζωή του προκειμένου να σωθεί ο Λάρι, έχει προκαλέσει ριζική αλλαγή στον τρόπο με τον οποίο ο νεαρός άνδρας αντιλαμβάνεται τη ζωή. Η Ίζαμπελ αποφασίζει να του δώσει χρόνο μέχρι να βρει τον εαυτό του και τον αφήνει να πάει στο Παρίσι, για να καταλάβει τι είναι αυτό που ζητάει από τη ζωή του. Όταν μετά από ένα χρόνο ο Λάρι δε δείχνει να είναι έτοιμος να ζήσει τη ζωή που ονειρεύεται η Ίζαμπελ για εκείνον, η νεαρή γυναίκα παντρεύεται τον εκατομμυριούχο Γκρέι (Γουίλιαμ Πέιν), ο οποίος λίγα χρόνια αργότερα χάνει όλη του την περιουσία στο οικονομικό κραχ του '29. Το ζευγάρι και τα δυο τους παιδιά αναγκάζεται να πάει να μείνει στο Παρίσι στο σπίτι του θείου της, Έλιοτ, στο Παρίσι. Κατά τη διαμονή της εκεί η Ίζαμπελ συναντά ξανά τον Λάρι, ο οποίος με τη βοήθεια ενός γκουρού στην Ινδία έχει αρχίσει να βρίσκει νόημα στη ζωή του. Ένα βράδυ ο Λάρι, ο Γκρέι, η Ίζαμπελ και ο συγγραφέας Σόμερσετ Μομ πηγαίνουν σε ένα κακόφημο μαγαζί του Παρισιού όπου συναντούν μια παλιά τους φίλη από το Σικάγο, τη Σόφι (Αν Μπάξτερ), η οποία έχει χάσει το σύζυγο και το παιδί της σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα. Η Σόφι ζει προσπαθώντας να ξεχάσει το παρελθόν εξαρτημένη από το ποτό και τα ναρκωτικά. Ο Λάρι προσπαθεί να την επαναφέρει στον ίσιο δρόμο και της υπόσχεται να την παντρευτεί, αλλά τα σχέδιά του σαμποτάρονται από την Ίζαμπελ που είναι ακόμη ερωτευμένη με τον Λάρι και προσπαθεί απεγνωσμένα να φέρει τον άνδρα στην αγκαλιά της.
Πληροφορίες παραγωγής
Ταινία βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Σόμερσετ Μομ που κυκλοφόρησε το 1944 στις Η.Π.Α. σε σκηνοθεσία Έντμουντ Γκούλντινγκ. Η 20th Century Fox αγόρασε τα δικαιώματα του μυθιστορήματος από τον Μομ, για 50.000 δολάρια και του υποσχέθηκε επίσης το 20% από τα έσοδα της ταινίας. Το συμβόλαιο έγραφε επίσης ότι ο Μομ θα λάμβανε επιπλέον 50.000 δολάρια αν τα γυρίσματα δεν ξεκινούσαν μέχρι και τις 2 Φεβρουαρίου 1946. Τον Αύγουστο του 1945 το δεύτερο συνεργείο της Fox άρχισε να παίρνει λήψεις στα βουνά γύρω από το Ντένβερ και το Κολοράντο, τα οποία επρόκειτο να αναπαραστήσουν τα Ιμαλαΐα στην ταινία. Ακόμη όμως δεν είχαν βρεθεί οι ηθοποιοί που θα ερμήνευαν τους πρωταγωνιστικούς ρόλους.
Η ταινία επρόκειτο να σκηνοθετηθεί από τον Τζορτζ Κιούκορ, αλλά καλλιτεχνικές διαφορές με την εταιρία τον οδήγησαν στο να αποχωρήσει από το εγχείρημα. Ο παραγωγός Ντάριλ Ζάνουκ ήθελε για το ρόλο του Λάρι Ντάρελ τον Τάιρον Πάουερ και ανέβαλε τη διανομή των ρόλων μέχρι τον Ιανουάριο του 1946 που ο Πάουελ απολύθηκε από τους πεζοναύτες. Ο Σόμερσετ Μομ ήθελε να αναλάβει το ρόλο της Ίζαμπελ η φίλη του, Τζιν Τίρνεϊ, αλλά ο Ζάνουκ προσέλαβε την Μορίν Ο' Χάρα και της είπε να μην το αποκαλύψει σε κανέναν, αλλά η Ο' Χάρα μοιράστηκε την είδηση με την ηθοποιό Λίντα Ντάρνελ κι ο Ντάριλ Ζάνουκ που το έμαθε την απέλυσε. Η Μπέτι Γκρέιμπλ και η Τζούντι Γκάρλαντ ήταν μεταξύ των ηθοποιών που θεωρήθηκαν κατάλληλες για το ρόλο της Σόφι, ο οποίος πήγε τελικά στην Αν Μπάξτερ.
Υποδοχή
Η ταινία ήταν τεράστια εμπορική επιτυχία εφόσον γυρίστηκε με προϋπολογισμό 1,2 εκατομμυρίων δολαρίων και έκανε εισπράξεις 5 εκατομμυρίων.
Βραβεία
Η ταινία έλαβε 4 υποψηφιότητες για Όσκαρ μεταξύ των οποίων και για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας. Τη βραδιά των βραβείων μόνο η Αν Μπάξτερ βραβεύτηκε με Όσκαρ Β' Γυναικείου Ρόλου ενώ η ταινία έχασε το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας από το Τα καλύτερα χρόνια της ζωής μας (The Best Years of our Lives, 1946) του Γουίλιαμ Γουάιλερ.
Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου (Όσκαρ) Βράβευση:
Υποψηφιότητα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1946 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής 20th Century Fox Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε βρετανικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Κολοράντο Κατηγορία:Αμερικανικές ασπρόμαυρες ταινίες
Ισιδώρα Ντάνκαν
Η Ισιδώρα Ντάνκαν (αγγλικά: Isadora Duncan, 27 Μαΐου 1877 – 14 Σεπτεμβρίου 1927) υπήρξε χορεύτρια και θεωρείται από πολλούς σαν η μητέρα του σύγχρονου χορού. Υπήρξε γνωστή και σαν "ξυπόλητη χορεύτρια". Η χορογραφία της είναι εμπνευσμένη από την αρχαία ελληνική χορογραφία.
Προσωπική ζωή
Η Ισιδώρα, μετά τα 22, έζησε κυρίως στην Ευρώπη. Ήρθε στην Ελλάδα. Το 1903 έχτισε στο Βύρωνα μία κατοικία όπου τώρα έχει μετατραπεί σε σχολή χορού με το όνομα της, με σχέδια του αδελφού της Ραϋμόνδου, βασισμένη σε αρχαιοελληνικά πρότυπα.
Απέκτησε μία κόρη (1906) με τον Γκόρντον Γκρεγκ και έναν γιό (1910) με τον Πάρις Σίνγκερ (έναν από τους απογόνους του Ισαάκ Σίνγκερ). Τα δύο παιδιά πέθαναν νωρίς, το 1913, με τραγικό τρόπο: καθώς γυρνούσαν με την νταντά τους, ο οδηγός αναγκάστηκε να σταματήσει για να αποφύγει ένα τρακάρισμα. Όταν βγήκε για να βάλει μπροστά με τη μανιβέλα ξέχασε να βάλει χειρόφρενο και το αμάξι κινήθηκε και έπεσε στο Σηκουάνα.
Μετά το δυστύχημα, πήγε στην Κέρκυρα, όπου έζησε αρκετούς μήνες με την Ιταλίδα ομοφυλόφιλη ηθοποιό Ελεονώρα Ντούζε.
Το 1922 παντρεύτηκε τον Σεργκέι Γιεσένιν, έναν πολύ μικρότερό της Ρώσο ποιητή.
Την πολυτάραχη, παραβατική και τραγική ζωή της, ακολούθησε ένας τραγικός θάνατος. Αποκεφαλίστηκε όταν το φουλάρι της πιάστηκε σε μία από τις πίσω ρόδες του σπορ αυτοκινήτου όπου επέβαινε, και της έσπασε τον αυχένα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί χορευτές
Γραιγώλια Αγίου Ιωάννη
Με την ελληνική ναυτική δημώδη ονομασία Τ΄ άη Γιάννη τα γραιγώλια ή Τα γραιγώλια τ΄ άη Γιαννιού καλούνται τα τελευταία μελτέμια που πνέουν κυρίως στις Κυκλάδες και που εμφανίζονται ως "Μέσης" λαμπρός, (δηλαδή Γραίγος φρέσκος, όπως επίσης λέγεται), που πνέουν κατ΄ έτος περί τις 29 Αυγούστου, επετείου της μνήμης της αποτομής της τιμίας κεφαλής του Προδρόμου και Βαπτιστή Ιωάννη.
Σημειώνεται ότι μόλις «σπάσουν» (κοπάσουν) "Τ΄ άη Γιάννη τα γραιγώλια" ξεκινούν τα "Τ΄ άη Σώστη οι μπονάτσες".
Κατηγορία:Ναυτική ορολογία Κατηγορία:Άνεμοι Κατηγορία:Λαογραφία
Κέιμπριτζ Γιουνάιτεντ
Η Κέιμπριτζ Γιουνάιτεντ είναι μια επαγγελματική, ποδοσφαιρική ομάδα από το Κέιμπριτζ, Αγγλία. Συμμετέχει στην Λιγκ Ουάν. Ιδρύθηκε το 1912. Έδρα της ομάδας είναι το Abbey Stadium, χωρητικότητας 10847 θεατών. Έχει κερδίσει ένα πρωτάθλημα Football League Division Three την περίοδο 1990-91, 1 πρωτάθλημα Football League Division Four την περίοδο 1976-77, 2 πρωταθλήματα Σάδερν Φούτμπολ Λιγκ τις περιόδους 1968-69 και 1969-70 και ένα Σάδερν Φούτμπολ Λιγκ την περίοδο 1968-69. Επιπρόσθετα, ήταν φιναλίστ στο Λιγκ Τρόφι της περιόδου 2000-01.
Τη σεζόν 2021-22 πανηγύρισε μία από τις μεγαλύτερες νίκες της ιστορίας της, αποκλείοντας με 1-0 την Νιούκαστλ μέσα στο «Σεντ Τζέιμς Παρκ» για τον 3ο γύρο του Κυπέλλου Αγγλίας. Το γκολ που έκρινε το παιχνίδι σημείωσε στο 56’ ο Άιρονσαϊντ μετά από φάση διαρκείας στα καρέ των γηπεδούχων. Εκείνη τη χρονιά η Κέιμπριτζ αγωνίζονταν στην 3η κατηγορία του αγγλικού ποδοσφαίρου και έγινε η πρώτη ομάδα μετά την Σκάνθορπ τον Γενάρη του 1958 που απέκλεισε την Νιούκαστλ σε εντός έδρας αγώνα Κυπέλλου, αγωνιζόμενη τουλάχιστον δύο κατηγορίες πιο χαμηλά από τις «καρακάξες».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κέιμπριτζ Γιουνάιτεντ Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1912 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Αγγλίας
Αντίλοχος
Με το όνομα Αντίλοχος (< ἀντί- (έναντι, εμπρός) + λοχέω (παραμονεύω, ενεδρεύω), "αυτός που παραμονεύει μπροστά, ο παρατηρητής" ) είναι γνωστά δύο πρόσωπα στην ελληνική μυθολογία. Το ένα ήταν ένας από τους συντρόφους του Οδυσσέα. Το σημαντικότερο όμως πρόσωπο ήταν ο γιος του Νέστορα και της Ευρυδίκης (κατά τον Όμηρο) ή της Αναξιβίας (κατά τον Απολλόδωρο). Ο Παυσανίας γράφει ότι ο Αντίλοχος ήταν πατέρας του Παίονα.
Ο μύθος
Αμέσως μετά τη γέννησή του ο Αντίλοχος εγκαταλείφθηκε στο βουνό Ίδη και ανατράφηκε από μία σκύλα. Ο Ξενοφώντας προσθέτει ότι υπήρξε μαθητής του Χείρωνα. Ο Αντίλοχος ακολούθησε τον πατέρα του Νέστορα και πολέμησε στον Τρωικό Πόλεμο. Σύμφωνα με μία παραλλαγή του μύθου ο Νέστωρ, φοβούμενος κάποιο χρησμό, δεν τον πήρε μαζί του στην εκστρατεία, αλλά τελικώς ο Αντίλοχος, παρά την αντίθεση του πατέρα του και διψώντας για τα μεγάλα «κλέη» (δόξες), πήγε στον πόλεμο κατά το πέμπτο έτος του και διακρίθηκε για τη γενναιότητά του. Μάλιστα έγινε ένας από τους πιστότερους φίλους του Αχιλλέως και του Πατρόκλου. Αυτή η φιλία τον έφερε στη δύσκολη θέση να υποχρεωθεί να ανακοινώσει στον Αχιλλέα τον θάνατο του Πατρόκλου.
Στο πεδίο της μάχης κατά των Τρώων σκοτώθηκε τελικώς και ο ίδιος ο Αντίλοχος, όταν σε μία στιγμή είχε τρέξει να βοηθήσει τον πατέρα του Νέστορα που κινδύνευε. Τότε βρέθηκε αντιμέτωπος με τον Μέμνονα, ο οποίος τον σκότωσε. Τότε ο Αχιλλέας όρμησε εναντίον του Μέμνονα, μονομάχησε με αυτόν και τον θανάτωσε. Περισσότερα για το περιστατικό του θανάτου του Αντιλόχου γράφει ο Πίνδαρος: ο Νέστορας, ύστερα από τραυματισμό του αλόγου του, θα σκοτωνόταν από τον Μέμνονα αν δεν έτρεχε ο Αντίλοχος να παρεμβάλει το σώμα του ανάμεσά τους, δίνοντας έτσι ένα άφθαστο παράδειγμα αγάπης προς τον πατέρα με τον θάνατό του. Κατά δύο άλλες, λιγότερο αποδεκτές, παραδόσεις, ο Αντίλοχος σκοτώθηκε από τον Έκτορα ή τον Πάρι.
Οι τρεις αυτοί ήρωες Αχιλλέας, Πάτροκλος και Αντίλοχος τάφηκαν από τους Αχαιούς στο ακρωτήριο του Σιγείου όπου και στα χρόνια του Στράβωνα συνέχιζαν οι κάτοικοι του Ιλίου να τους προσφέρουν νεκρικές τιμές. Επίσης ο Όμηρος κάνει λόγω και για τις ψυχές των ηρώων αυτών που έμεναν μαζί στον Άδη όταν κατέβηκε ο Οδυσσέας και τις συνάντησε.
Οι αρχαίοι γλύπτες και ζωγράφοι απεικόνισαν πολλές φορές τη μορφή του Αντιλόχου. Γνωστότερη στην αρχαιότητα ήταν η τοιχογραφία του Πολυγνώτου στη «Λέσχη των Κνιδίων», στους Δελφούς. Σε αυτή ο Αντίλοχος παριστάνεται μαζί με τους κορυφαίους Αχιλλέα, Πάτροκλο, Αγαμέμνονα και Πρωτεσίλαο.
Πηγές
Αντιλοχο Κατηγορία:Τρωικός Πόλεμος Κατηγορία:Νηλείδες Κατηγορία:Μνηστήρες της Ωραίας Ελένης Κατηγορία:Μυθολογία της αρχαίας Μεσσηνίας
Τζαμί Σελιμίγιε
Στην πόλη Λέζα, στη βόρεια Αλβανία, βρίσκονται τα ερείπια του Ναού του Αγίου Νικολάου, όπου υπάρχει το Μαυσωλείο του Σκεντέρμπεη. Ο ναός είναι γνωστός και ως Τζαμί Σελιμίγιε (στα αλβανικά: Xhamia e Selimies), καθώς μετά την επικράτηση των Οθωμανών στην περιοχή μετατράπηκε σε τζαμί, αλλά και ως εκκλησία –τζαμί (Kisha-Xhami).
Ο ναός του Αγίου Νικολάου χτίστηκε το 1459 και έχει 18μ. μήκος και 8μ. πλάτος. Το 1468 τάφηκε εκεί ο Σκεντέρμπεης. Δέκα χρόνια αργότερα, όταν η περιοχή κατακτήθηκε από τους Οθωμανούς, οι Οθωμανοί στρατιώτες βανδάλησαν τον τάφο και αφαίρεσαν οστά του Σκεντέρμπεη με τα οποία έφτιαχναν φυλαχτά. Αργότερα ο ναός μετατράπηκε σε τζαμί (προστέθηκαν ντίκκα (dikka), μιχράμπ και ο μιναρές) από τον Σουλτάνο Σελίμ τον Α' και πήρε το όνομά του (Τζαμί Σελιμίγιε).
Το τζαμί έκλεισε το 1968 όταν ο Ενβέρ Χότζα ανακήρυξε την Αλβανία ως το πρώτο άθεο κράτος. Το 1981 τα ερείπια του κτιρίου μετατράπηκαν στο μνημείο του Σκεντέρμπεη, αφού το 1978 είχε ανακαλυφθεί εκεί ο τάφος του. Προηγήθηκαν εργασίες αποκατάστασης, που ήταν αναγκαίες και λόγω του σεισμού του 1979 που είχε πλήξει την περιοχή και είχε προκαλέσει ζημιές και στο τζαμί, αφαιρέθηκαν οι Οθωμανικές προσθήκες και τοποθετήθηκε στέγη για την προστασία του μνημείου. Στο χώρο υπάρχει προτομή του Σκεντέρμπεη και αντίγραφο του κράνους και του ξίφους του. Διατηρείται επίσης, όχι σε καλή κατάσταση, μια τοιχογραφία του Αγίου Νικολάου, από την εποχή που το κτίσμα ήταν εκκλησία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτισμικά Μνημεία της Αλβανίας Κατηγορία:Τζαμιά στην Αλβανία Κατηγορία:Χριστιανικοί ναοί στην Αλβανία
Μαραθώνας
thumb|χάρτης Μαραθώνα Ο Μαραθώνας είναι κωμόπολη της ανατολικής Αττικής και έδρα του ομώνυμου δήμου. Συνορεύει με το Γραμματικό, τη Νέα Μάκρη, τον Βαρνάβα, το Καπανδρίτι, τη Σταμάτα και τη Ροδόπολη. Είναι από τους πλέον ιστορικούς δήμους της Ελλάδας. Έγινε γνωστός από την ομώνυμη μάχη τον Σεπτέμβριο του 490 π.Χ. μεταξύ Αθηναίων (Πλαταιών) και Περσών. Πήρε την ονομασία του από τον τοπικό ήρωα Μάραθο.
Αργότερα (στην αρχαιότητα) ιδρύθηκαν στην περιοχή και οι πόλεις Προβάλινθος, Οινόη και Τρικόρυθος οι οποίες μαζί με τον Μαραθώνα αποτέλεσαν την Τετράπολη της Αττικής. Από τον Μαραθώνα προέρχονται οι όροι Μαραθωνοδρόμος και Μαραθώνιος.