cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ντένις Σάλιβαν
Σταδιοδρομία
Ο Σάλιβαν ήταν αναπληρωτής καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Paris-Sud από το 1973 έως το 1974 και στη συνέχεια έγινε μόνιμος καθηγητής στο Ινστιτούτο Ανώτατων Επιστημονικών Σπουδών (IHÉS) το 1974. Το 1981, ανέλαβε την έδρα Άλμπερτ Αϊνστάιν στις Επιστήμες (Μαθηματικά) στο Graduate Center, City University της Νέας Υόρκης με αποτέλεσμα να περιορίσει τα καθήκοντά του στο IHÉS, ενώ το 1996 εντάχθηκε στη μαθηματική σχολή του Stony Brook University και αποχώρησε από το IHÉS τον επόμενο χρόνο.
Ο Σάλιβαν συμμετείχε στην ίδρυση του Κέντρου Γεωμετρίας και Φυσικής Σίμονς και είναι μέλος του διοικητικού συμβουλίου του.
Γεωμετρική τοπολογία
Σε μια σειρά σημαντικών σημειώσεων που δημοσιεύτηκαν το 1970, ο Σάλιβαν διατύπωσε τη ριζοσπαστική ιδέα ότι, στο πλαίσιο της θεωρίας ομοτοπίας, οι χώροι μπορούν άμεσα να "σπάσουν σε κουτιά" (ή να εντοπιστούν), μια διαδικασία που μέχρι τότε εφαρμοζόταν σε αλγεβρικές κατασκευές που γίνονταν από τέτοιους χώρους .
Η εικασία του Σάλιβαν, που αποδείχθηκε στην αρχική της μορφή από τον Χέινς Μίλερ, δηλώνει ότι ο ταξινομητικός χώρος BG μιας πεπερασμένης ομάδας G είναι αρκετά διαφορετικός από οποιοδήποτε πεπερασμένο σύμπλεγμα CW X, ώστε να απεικονίζεται σε ένα τέτοιο X μόνο "με δυσκολία"- σε μια πιο επίσημη δήλωση, ο χώρος όλων των απεικονίσεων BG στο X, ως αιχμηροί χώροι και δεδομένης της συμπαγούς-ανοικτής τοπολογίας, είναι ασθενώς συρρικνούμενος. . Η εικασία του Σάλιβαν παρουσιάστηκε επίσης για πρώτη φορά στις σημειώσεις του 1970.
Ο Σάλιβαν και ο Ντάνιελ Κουίλεν (ανεξάρτητα) δημιούργησαν τη θεωρία της ορθολογικής ομοτοπίας στα τέλη της δεκαετίας του 1960 και τη δεκαετία του 1970. Εξετάζει "εξορθολογισμούς" των απλά συνδεδεμένων τοπολογικών χώρων με ομάδες ομοτοπίας και ομάδες μοναδικής ομολογίας τεντωμένες με τους ορθολογικούς αριθμούς, αγνοώντας τα στοιχεία στρέψης και απλοποιώντας ορισμένους υπολογισμούς.
kleinian ομάδες
Οι Σάλιβαν και Γουίλιαμ Θέρστον γενίκευσαν την εικασία της πυκνότητας του Λίπμαν Μπερς από τις μόνο εκφυλισμένες επιφανειακές ομάδες Kleinian σε όλες τις πεπερασμένα παραγόμενες ομάδες Kleinian στα τέλη της δεκαετίας του 1970 και στις αρχές της δεκαετίας του 1980. Η εικασία δηλώνει ότι κάθε πεπερασμένα παραγόμενη ομάδα Kleinian είναι ένα αλγεβρικό όριο γεωμετρικά πεπερασμένων ομάδων Kleinian και αποδείχθηκε ανεξάρτητα από τους Οχσίκα και Ναμαζί-Σούτο το 2011 και το 2012 αντίστοιχα.
Συμμορφικές και οιονεί συμμορφικές απεικονίσεις
Το θεώρημα δεικτών Connes-Donaldson-Sullivan-Teleman είναι μια επέκταση του θεωρήματος δεικτών Atiyah-Singer σε οιονεί συμμορφικές πολλαπλότητες που οφείλεται σε μια κοινή εργασία των Σάιμον Ντόναλντσον και Σάλιβαν το 1989 και σε μια κοινή εργασία των Αλέν Κον, Σάλιβαν και Nicolae Teleman το 1994.
Το 1987, ο Σάλιβαν και ο Μπέρτον Ροντέν απέδειξαν την εικασία του Θέρστον σχετικά με την προσέγγιση του χάρτη Ρίμαν από κυκλικές συσκευασίες.
Τοπολογία χορδών
Οι Σάλιβαν και Μόιρα Τσας ξεκίνησαν το πεδίο της τοπολογίας χορδών, το οποίο εξετάζει αλγεβρικές δομές στην ομολογία των ελεύθερων χώρων βρόχων. Ανέπτυξαν το γινόμενο Τσας-Σάλιβαν για να δώσουν ένα μερικό ανάλογο της μοναδικής ομολογίας του γινόμενου κυπέλλου από τη μοναδική κοχομολογίαv . Η τοπολογία χορδών έχει χρησιμοποιηθεί σε πολλές προτάσεις για την κατασκευή τοπολογικών κβαντικών θεωριών πεδίου στη μαθηματική φυσική.
Δυναμικά συστήματα
Το 1975, οι Σάλιβαν και Μπιλ Πάρι εισήγαγαν την τοπολογική αναλλοίωτη των Πάρι-Σάλιβαν για ροές σε μονοδιάστατα δυναμικά συστήματα.
Το 1985, ο Σάλιβαν απέδειξε το θεώρημα της μη περιπλανώμενης περιοχής. Αυτό το αποτέλεσμα περιγράφηκε από τον μαθηματικό Άντονι Φίλιπς ως οδηγώντας σε μια "αναβίωση της ολομορφικής δυναμικής μετά από 60 χρόνια στασιμότητας".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μαθηματικοί αναλυτές Κατηγορία:Μαθηματικοί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Μαθηματικοί του 21ου αιώνα
Ζανί-σου-Μπουά
Το Ζανί-σου-Μπουά (γαλλικά: Jagny-sous-Bois) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Βαλ-ντ'Ουάζ, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Βαλ-ντ'Ουάζ
Πεύκος Καστοριάς
Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Πεύκος (αποσαφήνιση)
Ο Πεύκος είναι ορεινό χωριό της περιφερειακής ενότητας Καστοριάς σε υψόμετρο 980 μέτρα.
Γεωγραφία - Αξιοθέατα
Ο Πεύκος βρίσκεται προς τα σύνορα της Ελλάδας με την Αλβανία και τα όρια με την περιφερειακή ενότητα Ιωαννίνων σε απόσταση 17 χλμ. Δ.-ΝΔ. από το Νεστόριο. Το χωριό διατηρεί το παραδοσιακό χαρακτήρα του με τα περισσότερα σπίτια του να είναι πέτρινα και οι σκεπές τους από σχιστόπλακες. Η παλιά ονομασία του είναι Τούχουλη και έτσι αναφέρεται το 1918 στο ΦΕΚ 259Α - 29/12/1918 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Κοτελτσίου (Κοτύλης) που ανήκε στο νομό Φλωρίνης. Το 1928 με το ΦΕΚ 156Α - 08/08/1928 μετονομάζεται σε Πεύκος. Το 1941 με το ΦΕΚ 257Α - 31/07/1941 αποσπάται στο νομό Καστοριάς. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης ανήκει στη δημοτική ενότητα Νεστορίου του δήμου Νεστορίου και με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 18 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Νεστορίου Πεύκος
Ζουί-λε-Μουτιέ
Το Ζουί-λε-Μουτιέ (γαλλικά: Jouy-le-Moutier) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Βαλ-ντ'Ουάζ, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ζοκασιέν (γαλλικά: Jocassiens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Βαλ-ντ'Ουάζ
Λαμπβίλ
Το Λαμπβίλ (γαλλικά: Labbeville) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Βαλ-ντ'Ουάζ, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Λαμπβιλουά (γαλλικά: Labbevillois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Βαλ-ντ'Ουάζ
Μύλοι Ιωαννίνων
Οι Μύλοι είναι ορεινό χωριό της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων, το οποίο βρίσκεται βόρεια από τον Μετσοβίτικο ποταμό και είναι κτισμένο στους νότιους πρόποδες της βόρειας Πίνδου σε υψόμετρο 930 μέτρα. Απέχει 44 χλμ. ΒΑ. (οδικά - μέσω Εγνατίας) από την πόλη των Ιωαννίνων (μέσω Εγνατίας), 17 χλμ. Δ.-ΝΔ. από το Μέτσοβο (έδρα του δήμου) και 6 χλμ. (οδικά) Α. από τη Χρυσοβίτσα, της οποίας από παλιά θεωρείται συνοικισμός. Αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός με την παλιά του ονομασία Λιάταινα για πρώτη φορά το 1961 να απογράφεται στην κοινότητα Χρυσοβίτσης. Το 1963 με το ΦΕΚ 91Α - 13/06/1963 μετονομάστηκε σε Μύλοι. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με την Χρυσοβίτσα, τα Αμπέλια, την Ανάληψη, το Ξηρικό και τους Σιωλάδες αποτελούν την τοπική κοινότητα Χρυσοβίτσας της δημοτικής ενότητας Εγνατίας που υπάγεται στο δήμο Μετσόβου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφονται 215 κάτοικοι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Μετσόβου Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων
Λασί (Βαλ-ντ'Ουάζ)
Το Λασί (γαλλικά: Lassy) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Βαλ-ντ'Ουάζ, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Λασιέν (γαλλικά: Lassyens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Βαλ-ντ'Ουάζ
Γκιόργκι Σάροσι
Ο '''Δρ. Γκιόργκι Σάροσι' (ουγγρικά: Dr. Sárosi György, γεννήθηκε ως György Stefanicsics'', 5 Αυγούστου 1912 – 20 Ιουνίου 1993) ήταν Ούγγρος ποδοσφαιριστής. Θεωρούμενος ως ένας από τους κορυφαίους της γενιάς του παγκόσμια, οδήγησε την εθνική ομάδα της χώρας του στον τελικό του 3ου Παγκοσμίου Κυπέλλου. Μετά το τέλος της ενεργού δράσης, ακολούθησε σταδιοδρομία ως προπονητής, παρά τις νομικές σπουδές του.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Βουδαπέστη, με πατέρα Ούγγρο και Ιταλίδα μητέρα, σπούδασε νομικά και άρχισε να ασκεί περιστασιακά το επάγγελμα του δικηγόρου κατά τη διάρκεια της νεαρής ηλικίας. Σε αυτά τα χρόνια του η οικογένειά του αντιμετώπισε επιδεινούμενα οικονομικά προβλήματα και η ανάγκη εξεύρεσης σημαντικών οικονομικών πόρων επιτακτική. Η αγάπη του για το ποδόσφαιρο, οι αθλητικές ικανότητές του και η επιρροή δύο αδερφών του (ένας ποδοσφαιριστής και ένας κολυμβητής - αμφότεροι επιτυχημένοι) τον έστρεψαν στο άθλημα και κρατήθηκε σε αυτό για δεκαετίες.
Καριέρα σε συλλόγους
Έκανε το ντεμπούτο του με τον κορυφαίο σύλλογο της πατρίδας του Φερεντσβάρος (από όπου είχε ξεκινήσει στην ομάδα νέων) στις 8 Φεβρουαρίου 1930 και παρέμεινε εκεί μέχρι το τέλος της σταδιοδρομίας του το 1948, σημειώνοντας τον αριθμό ρεκόρ των 351 τερμάτων πρωταθλήματος, που τον κατατάσσουν στην κορυφή των σκόρερ του συλλόγου. Ήταν εξαιρετικά τεχνικός, ιδιαίτερα ευπροσάρμοστος, ένας πλήρης παίκτης, με ταχύτητα, κομψότητα με την μπάλα στα πόδια του έχοντας την ικανότητα να χρησιμοποιεί με ευχέρεια και τα δύο, ευελιξία, εξαιρετικός στο εναέριο παιχνίδι και αποτελεσματικότητα στο γκολ, ένα πραγματικό πολυεργαλείο στα χέρια των προπονητών. Δεν διακρίνονταν για τη δύναμη και την ταχύτητά του, ενώ η κατανόηση του παιχνιδιού ήταν κορυφαία. Ξεκίνησε αγωνιζόμενος ως κεντρικός επιθετικός με μεγάλη ικανότητα στο σκοράρισμα, αλλά στη συνέχεια λειτούργησε πολύ αποτελεσματικά και ως μέσος (χωρίς να χάσει την επαφή του με τα δίχτυα), ακόμα και σε ανασταλτικό ρόλο.
Διεθνής καριέρα
Με την Ουγγαρία, έκανε το ντεμπούτο του στις 21 Μαΐου 1931 σε αγώνα με αντίπαλο τη Γιουγκοσλαβία 3–2 στο Βελιγράδι. Στο Διεθνές Κύπελλο Κεντρικής Ευρώπης 1936–1938, εντυπωσίασε στη Βουδαπέστη στις 19 Σεπτεμβρίου 1937, όταν σημείωσε 7 γκολ μεταξύ του 34ου και 85ου λεπτό κατά τη διάρκεια της νίκης με 8–3 επί της Τσεχοσλοβακίας.
Κατά τη διάρκεια του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1934, σημείωσε ένα γκολ με αντίπαλο την αυστριακή Wunderteam (ομάδα - όνειρο, παρά τη νίκη 2–1 των Αυστριακών). Αλλά στο επόμενο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1938 η εθνική ομάδα της χώρας του ήταν πολύ ισχυρή και έφτασε στον τελικό. Στην πορεία ο αρχηγός Σάροσι σημείωσε πέντε γκολ, συμπεριλαμβανομένου ενός στον τελική αναμέτρηση της 19ης Ιουνίου με αντίπαλο την Ιταλία. Σκόραρε στο 70ό λεπτό, μειώνοντας σε 3–2 (για την Ιταλία), αλλά ο Σίλβιο Πιόλα κατέστρεψε κάθε ελπίδα των Μαγυάρων 15 λεπτά αργότερα με το τελευταίο γκολ του αγώνα (4–2), δίνοντας τον τίτλο στους Ιταλούς. Συμπεριλήφθηκε στην καλύτερη ομάδα του Κυπέλλου και κέρδισε τη χάλκινη μπάλα και το αργυρό παπούτσι (επιβραβεύσεις ως τρίτος καλύτερος παίκτης και δεύτερος σκόρερ της διοργάνωσης).
Ήταν επίσης μέρος του αγώνα μεταξύ μιας επίλεκτης ομάδας της Κεντρικής Ευρώπης και μιας άλλης από τη Δυτική Ευρώπη που έπαιξε στο Άμστερνταμ το 1937. Η ομάδα του περιλάμβανε μεταξύ άλλων τους Ιταλούς Τζουζέπε Μεάτσα και Σίλβιο Πιόλα και το Τσεχοσλοβάκο Όλντσιχ Νεγέντλι. Το αποτέλεσμα ήταν 1–3 για την ομάδα της Κεντρικής Ευρώπης στο Ολυμπιακό στάδιο με 50.000 θεατές. Ο τελευταίος του αγώνας ήταν στο Βελιγράδι (πόλη που είχε ξεκινήσει τη διεθνή καριέρα πριν από 12 χρόνια) στις 7 Νοεμβρίου 1943 κατά τη διάρκεια συνάντησης με τη Σουηδία. Συνολικά, σημείωσε 42 γκολ σε 62 παιχνίδια (καταλαμβάνοντας τότε τη δεύτερη θέση στην ιστορία της εθνικής Ουγγαρίας) για την εθνική μεταξύ 1931 και 1943. Ο Σάροσι (μαζί με τον Ίμρε Σλόσσερ) θεωρούταν ως οι σπουδαιότεροι παίκτες της Ουγγαρίας στο πρώτο ήμισυ του 20ού αιώνα, είκοσι χρόνια πριν από την εμφάνιση της χρυσής ομάδας των Φέρεντς Πούσκας, Σάντορ Κότσις, Γιόζεφ Μπόζικ στη δεκαετία του 1950. Κατά τη διάρκεια της καριέρας του σημείωσε 509 τέρματα σε 597 επίσημους αγώνες και 740 συμπεριλαμβανομένων και των φιλικών.
Προπονητής
Μετά τη λήξη της ποδοσφαιρικής του σταδιοδρομίας, ακολούθησε καριέρα προπονητή. Κατά τη μεταπολεμική περίοδο, εγκατέλειψε την Ουγγαρία όπως και άλλοι πετυχημένοι του αθλήματος και πήγε στην Ιταλία το 1947, όπου άρχισε να προπονεί ομάδες όπως η Γιουβέντους, η Μπάρι, η Τζένοα και η Ρόμα. Στη Γιουβέντους προσλήφθηκε το 1951 και κέρδισε το πρωτάθλημα εκείνης της χρονιάς. Ακολούθησαν αρκετές ακόμα σεζόν στην Ιταλία, όπου ασχολήθηκε περισσότερο με την ανακάλυψη νέων ταλέντων προτού δοκιμάσει την πρόκληση στην Ελβετία στη Λουγκάνο το 1962. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του έμενε στην Ιταλία όπου και απεβίωσε σε ηλικία 80 ετών. Το 1999 επιλέχθηκε από το περιοδικό World Soccer στην 89η θέση των καλύτερων ποδοσφαιριστών του 20ού αιώνα.
Τίτλοι και διακρίσεις
Φερεντσβάρος Ουγγαρία Ατομικές διακρίσεις
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ούγγροι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φερεντσβάρος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ουγγαρίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1934 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1938 Κατηγορία:Ούγγροι προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Γιουβέντους Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΑΣ Ρόμα Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Μπολόνια ΦΚ 1909 Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Τζένοα ΚΦΚ
Σεμιόν Αλάπιν
Ο Σεμιόν Ζινόβγιεβιτς Αλάπιν (Семён Зиновьевич Алапин, γενν. 19 Νοεμβρίου 1856, Αγία Πετρούπολη - 15 Αυγούστου 1923. Χαϊδελβέργη ) ήταν Ρώσος σκακιστής, αναλυτής σκακιστικών ανοιγμάτων και συνθέτης γρίφων. Ήταν, επίσης, γλωσσολόγος, μηχανικός σιδηρόδρομων και έμπορος σιτηρών.
Βιογραφία
Γεννημένος στην Αγία Πετρούπολη της Ρωσικής Αυτοκρατορίας στις 19 Νοεμβρίου, ήταν ένας εκ των καλύτερων Ρώσων σκακιστών του αργότερου 19ου αιώνα. Πέθανε στη Χαϊδελβέργη της Γερμανίας, στις 15 Αυγούστου 1923.
Κληρονομιά
Στη σημερινή εποχή είναι ευρύτερα γνωστός για τη δημιουργία σκακιστικών συστημάτων σχεδόν σε όλα τα κύρια ανοίγματα. Τα περισσότερα από αυτά δε χαίρουν μεγάλης χρήσης από τους σύγχρονους σκακιστές μεγάλου επιπέδου, αλλά η Βαριάντα Αλάπιν στη Σικελική άμυνα είναι ένα κύριο σύστημα που παίζεται έως και σήμερα από γνωστούς Διεθνείς γκρανμαίτρ.
Τουρκοκύπριοι προτεστάντες και αγγλικανοί
Οι Προτεστάντες και Αγγλικανοί είναι μια πολύ μικρή κοινότητα που ζει στην ντε φάκτο Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου και μεταξύ της Τουρκοκυπριακής διασποράς. Οι οπαδοί των εκκλησιών αυτών είναι περίπου διακόσιοι και ζουν διάσπαρτοι στην Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου. Ο ηγέτης και πάστορας της κοινότητας είναι ο Κεμάλ Μπασαράν.
Σεμιόν Αλάπιν
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρώσοι σκακιστές Κατηγορία:Σκάκι Κατηγορία:Σκάκι στην Ευρώπη
Τουρκοκύπριοι προτεστάντες και αγγλικανοί
Η συντριπτική πλειοψηφία είναι Αγγλικανοί και χρησιμοποιούν Αγγλικανικές εκκλησίες στην περιοχή της Κερύνειας κατά μήκος της τοπικής βρετανικής κοινότητας μεταναστών. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια, η προτεσταντική κοινότητα απαιτεί τη δημιουργία δικής της εκκλησίας. Παρά τη γενική ανοχή της ιθαγενής τουρκοκυπριακής κοινότητας, η κοινότητα αντιμετωπίζει απειλές και μερικές φορές επιθέσεις από τα χέρια τούρκων εποίκων και εθνικιστών του νησιού.
Σε μια συνέντευξη με την Εφημερίδα Χαβαντίς, ο Πάστορας Μπασαράν, δήλωσε: "Οι Τουρκοκύπριοι που ανήκουν σε διάφορες θρησκείες στη χώρα μας θέλουν να ζήσουν ελεύθερα με τις θρησκείες τους. Οι Τουρκοκύπριοι, οι Τούρκοι της Βουλγαρίας και οι Τούρκοι από την Τουρκία, που είναι Προτεστάντες [και των οποίων η κοινότητα] αποτελείται από περίπου 200 οικογένειες, απαιτούν τη δημιουργία εκκλησίας όπου θα είναι σε θέση να ασκούν ελεύθερα τη λατρεία τους." Οι ρίζες της κοινότητας βρίσκονται στην περίοδο της Αγγλοκρατίας στην Κύπρο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χριστιανισμός στην Κύπρο
Ανάληψη Μετσόβου Ιωαννίνων
Η Ανάληψη Μετσόβου ή Χρυσοβίτσας είναι ορεινό χωριό της τοπικής κοινότητας Χρυσοβίτσας, της δημοτικής ενότητας (πρώην δήμου) Εγνατίας, του δήμου Μετσόβου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ιωαννίνων, στην περιφέρεια Ηπείρου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Δωδώνης του νομού Ιωαννίνων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ηπείρου. .
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Η Ανάληψη βρίσκεται δίπλα και δυτικά του Μετσοβίτικου ποταμού σε υψόμετρο 646 μέτρα. Απέχει 41 χλμ. ΒΑ. (οδικά - μέσω Εγνατίας) από την πόλη των Ιωαννίνων (μέσω Εγνατίας) και 14 χλμ. Δ.-ΝΔ. από το Μέτσοβο (έδρα του δήμου). Μέσα από το χωριό περνάει η ΕΟ Ιωαννίνων - Τρικάλων ενώ νοτιοδυτικά και παράλληλα με τον ποταμό η Εγνατία Οδός. Αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά το 1981 να απογράφεται στην κοινότητα Χρυσοβίτσης. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με την Χρυσοβίτσα, τα Αμπέλια, τους Μύλους, το Ξηρικό και τους Σιωλάδες αποτελούν την τοπική κοινότητα Χρυσοβίτσας της δημοτικής ενότητας Εγνατίας που υπάγεται στο δήμο Μετσόβου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφονται 193 κάτοικοι.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1981 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Χρυσοβίτσης του νομού Ιωαννίνων. Με το ΦΕΚ 244Α - 4/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Χρυσοβίτσης και προσαρτήθηκε στον δήμο Εγνατίας. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Εγνατίας και προσαρτήθηκε στον δήμο Μετσόβου.
Σημείωση
Στην Ήπειρο και το Δήμο Δωδώνης υπάρχει ο συνώνυμος οικισμός Ανάληψη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Μετσόβου Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων
ΕΘΑ Έγκωμης (ποδόσφαιρο)
Η Ένωσις Θυέλλης Αναγεννήσεως Έγκωμης ή η ΕΘΑ Έγκωμης (διαβάζεται «έθα») ήταν μια κυπριακή ποδοσφαιρική ομάδα από την Έγκωμη της Λευκωσίας. Αποτελούσε μέρος του αθλητικού συλλόγου ΕΘΑ Έγκωμης. Χρώματα της ομάδας ήταν το κίτρινο και το μαύρο.
Ίδρυση
Η ΕΘΑ Έγκωμης δημιουργήθηκε το 1942 από την ενοποίηση των σωματείων Θύελλας και Αναγέννηση. Στο σωματείο δόθηκε το όνομα Ένωσις Θυέλλης Αναγεννήσεως Έγκωμης (ΕΘΑ Έγκωμης).
Ιστορία
Η ΕΘΑ ήταν ένα από τα ιδρυτικά μέλη της Εθνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Περιφέρειας Λευκωσίας (ΕΠΟΠΛ) το 1960  και αργότερα υπήρξε ιδρυτικό σωματείο της Αθλητικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Εθνικοφρόνων Σωματείων Προαστίων Λευκωσίας (ΑΠΟΕΣΠ), στις διοργανώσεις της οποίας συμμετείχε για αρκετά χρόνια. Το 1986 εντάχθηκε στη Δ΄ κατηγορία και στις τάξεις της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) μέσω του πρωταθλήματος ένταξης.
Στην πρώτη συμμετοχή της στο πρωτάθλημα Δ΄ κατηγορίας, την περίοδο 1986-87, τερμάτισε στην έκτη θέση του ομίλου της. Την επόμενη περίοδο τερμάτισε στην προτελευταία θέση και υποβιβάστηκε στα αγροτικά (τοπικά) πρωταθλήματα. Συνέχισε στις διοργανώσεις της ΑΠΟΕΣΠ. Το ποδοσφαιρικό τμήμα της ΕΘΑ Έγκωμης είναι ανενεργό.
1Η Δ΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε τρεις ομίλους. Η ΕΘΑ συμμετείχε στον όμιλο Λευκωσίας-Κερύνειας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ανενεργές ποδοσφαιρικές ομάδες Κύπρου (ανδρών) Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1942
Λιβιλιέ
Το Λιβιλιέ (γαλλικά: Livilliers) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Βαλ-ντ'Ουάζ, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Λιβιλουά (γαλλικά: Livillois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Βαλ-ντ'Ουάζ
Συμμετοχή της Κένυας στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016
Η Κένυα συμμετείχε στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 στο Ρίο ντε Τζανέιρο από τις 5 έως τις 21 Αυγούστου 2016.
Η συγκομιδή των αγώνων ήταν 13 μετάλλια, εκ των οποίων 6 χρυσά, 6 ασημένια και 1 χάλκινο. Όλα τα μετάλλια είναι του στίβου. Όλα τα μετάλλια που κατακτήθηκαν είναι από δρομικά αγωνίσματα, εκτός από ένα που ήταν στις ρίψεις.
Την πρώτη μέρα του στίβου (12 Αυγούστου), η Βίβιαν Τσεριγιότ κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο στα 10.000 μέτρα γυναικών κάνοντας την τρίτη καλύτερη επίδοση όλων των εποχών στο αγώνισμα, τερματίζοντας πίσω από την Αιθιόπισσα Αλμάζ Αγιάνα, που έκανε παγκόσμιο ρεκόρ. Την επόμενη μέρα έγιναν τα 10,000 μέτρα των ανδρών, όπου ο Πολ Τανούι πήρε το ασημένιο μετάλλιο. Τα πρώτα χρυσά μετάλλια ήρθαν τις δύο επόμενες από την Τζεμίμα Σουμγκόνγκ στον μαραθώνιο γυναικών και τον Ντέιβιντ Ρουντίσα, τον κάτοχο του παγκοσμίου ρεκόρ, στα 800 μέτρα ανδρών. Η Ιβίν Τζεπκεμόι στα 3000 μέτρα στιπλ κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο. Στις 16 Αυγούστου, η Φέιθ Κιπιέγκον κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στα 1500 μέτρα γυναικών, κερδίζοντας την κάτοχο του παγκοσμίου ρεκόρ, Γκενζέμπε Ντιμπάμπα. Ο Κονσέσλους Κιπρούτο κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στα 3000 μέτρα στιπλ ανδρών στις 17 Αυγούστου. Στα 400 μέτρα με εμπόδια που έγιναν την επόμενη ημέρα, ο πρόσφατος Παγκόσμιος Πρωταθλητής Νίκολας Μπετ αποκλείστηκε από τον πρώτο γύρο. Στον τελικό, ένας άλλος Κενυάτης, ο Μπόνιφας Μουτσέρου κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο με νέο εθνικό ρεκόρ. Μετά από δύο μέρες, η Βίβιαν Τσεριγιότ κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στα 5000 μέτρα, το δεύτερό της σε αυτούς τους αγώνες, αλλά το πρώτο χρυσό μετάλλιο για την Κένυα στα 5000 μέτρα γυναικών στην ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων. Το ασημένιο μετάλλιο κέρδισε η Έλεν Όμπιρι, κάνοντας έτσι το 1-2 για την Κένυα. Το μετάλλιο στις ρίψεις ήταν ασημένιο στον ακοντισμό ανδρών από τον Τζούλιους Γιέγκο. Το μοναδικό χάλκινο μετάλλιο της χώρας το πήρε η Μάργκαρετ Γουαμπούι, στα 800 μέτρα γυναικών. Την τελευταία μέρα των αγώνων, ο Ελιούντ Κίπτσογκε κέρδισε τον μαραθώνιο ανδρών.
MasterChef Junior (Ελλάδα)
Το MasterChef Junior Ελλάδας είναι ελληνικός διαγωνισμός μαγείρικής. Πρόκειται για μια προσαρμογή του Αυστραλιανού Junior MasterChef Australia και μια παραλλαγή του MasterChef Ελλάδας, προσαρμογή της Βρετανικής εκπομπής MasterChef. Στην πρώτη σεζόν περιείχε παιδιά από 8 έως 12 ετών και η δεύτερη σεζόν περιείχε παιδιά ηλικίας από 8 έως 13 ετών.
Η πρώτη σεζόν ξεκίνησε να παράγεται τον Ιούνιο του 2011. Πάνω από 12.000 παιδιά απ'όλη τη χώρα συμμετείχαν στις οντισιόν για τη σειρά. Ο διαγωνισμός έκανε πρεμιέρα στις 30 Νοεμβρίου 2011 και τελείωσε τη προβολή στις 5 Φεβρουαρίου 2012. Παρουσιάστρια ήταν η Μαρία Μπεκατώρου και κριτές ήταν οι Γιάννης Λουκάκος, ο Λευτέρης Λαζάρου και ο Δημήτρης Σκαρμούτσος, με νικήτρια να είναι η δωδεκάχρονη Λίλιαν Εμβαλωτή.
Η δεύτερη σεζόν ξεκίνησε να παράγεται στις 22 Ιουνίου του 2018 και έκανε πρεμιέρα στις 13 Σεπτεμβρίου 2018, στο Star Channel. Πάνω από 1.500 παιδιά από όλο το έθνος έλαβαν μέρος στις οντισιόν για το δεύτερο κύκλο. Από αυτά, επελέγησαν 44 παιδιά (22 αγόρια και 22 κορίτσια). Από αυτά, στην τελική φάση πέρασαν 11 αγόρια και 11 κορίτσια (Σύνολο 22 παιδιά). Το τελευταίο επεισόδιο προβλήθηκε στις 24 Δεκεμβρίου 2018, με νικητή τον δωδεκάχρονο Κωνσταντίνο Χριστόπουλο. Παρουσιαστής δεν υπήρχε, ενώ κριτές ήταν η Ελένη Ψυχούλη, ο Μανώλης Παπουτσάκης και η Μάγκυ Ταμπακάκη. Η τριάδα των Κοντιζά-Ιωαννίδη-Κουτσόπουλου, αποφασίστηκε να μην είναι στην κριτική επιτροπή του τζούνιορ, έτσι ώστε να επιστρέψουν στο MasterChef ενηλίκων ανανεωμένοι, ωστόσο είχαν εμφανιστεί και οι τρεις τους σε διάφορα επεισόδια με δοκιμασίες αποχώρησης (Ο Κουτσόπουλος είχε εμφανιστεί και στον ημιτελικό, εκτός από μια δοκιμασία αποχώρησης).
Σεζόν 1 ( 2011-2012 )
Τα 12 παιδιά που κατάφεραν να περάσουν στην τελική φάση του διαγωνισμού είναι τα εξής: Μετά από 20 επεισόδια, η μεγάλη νικήτρια του διαγωνισμού αναδείχθηκε η Λίλιαν Εμβαλωτή, μετά τον τελικό κόντρα στην Μαργαρίτα. Η Λίλιαν κέρδισε αεροπορικά εισιτήρια για το Παρίσι για την ίδια και την οικογένειά της, ενώ για όλα τα παιδιά υπήρξαν αναμνηστικά δώρα.
Σεζόν 2 ( 2018 )
Η Σεζόν 2 ξεκίνησε να γυρίζεται στις 22 Ιουνίου 2018 και έκανε πρεμιέρα στις 13 Σεπτεμβρίου 2018. Οι κριτές ήταν οι Ελένη Ψυχούλη, Μανώλης Παπουτσάκης και Μάγκυ Ταμπακάκη, ενώ δεν υπήρχε παρουσιαστής/παρουσιάστρια. Η ομάδα των 22 παιδιών (11 αγόρια και 11 κορίτσια), αποκαλύφθηκε το διήμερο Πέμπτη-Παρασκευή 27-28 Σεπτεμβρίου 2018. Η επιλογή έγινε ανάμεσα σε 44 παιδιά τα οποία πέρασαν από οντισιόν (22 αγόρια και 22 κορίτσια).
Τα 22 παιδιά που κατάφεραν να συμμετέχουν στον διαγωνισμό ως την τελική φαση είναι τα εξής:
Μετά από 26 επεισόδια, ο μεγάλος νικητής του διαγωνισμού αναδείχθηκε ο Κωνσταντίνος Χριστόπουλος, μετά τον τελικό κόντρα στην Πόπη και την Κάτια. Ο Κωνσταντίνος πήρε το τρόπαιο και 15000 ευρώ, η Πόπη και η Κάτια κέρδισαν από 5000 ευρώ, ενώ για όλα τα παιδιά υπήρξαν αναμνηστικά δώρα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικά ριάλιτι σόου του Star
Λονγκές
Το Λονγκές (γαλλικά: Longuesse) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Βαλ-ντ'Ουάζ, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Λονγκεσουά (γαλλικά: Longuessois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Βαλ-ντ'Ουάζ
Λουβρ
Το Λουβρ (γαλλικά: Louvres) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Βαλ-ντ'Ουάζ, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Λυπαριέν (γαλλικά: Lupariens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Βαλ-ντ'Ουάζ
Λυζάρς
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Λυζαρσουά (γαλλικά: Luzarchois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Βαλ-ντ'Ουάζ
Μανί-αν-Βεξέν
Το Μανί-αν-Βεξέν (γαλλικά: Magny-en-Vexin) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Βαλ-ντ'Ουάζ, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μανιτουά (γαλλικά: Magnytois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Βαλ-ντ'Ουάζ
Μαφλιέ
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μαφλιερουά (γαλλικά: Maffliérois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Βαλ-ντ'Ουάζ
Τοξοβολία στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016
Διεξαγωγή
Ο Νοτιοκορεάτης Γιου Τζιν πριν από την έναρξη των αγώνων, στις 5 Αυγούστου 2016, κατέρριψε το παγκόσμιο ρεκόρ του συμπατριώτη του Ιμ Ντονγκ Χιουν, καθώς συγκέντρωσε 700 βαθμούς στις 72 βολές που έριξε. Η ομάδα της Νότιας Κορέας πρώτευσε σε όλα τα αγωνίσματα στους άνδρες και στις γυναίκες.
Συμμετέχουσες χώρες
Τοξοβόλοι από 56 έθνη έλαβαν μέρος στους Ολυμπιακούς.
Γνωσιακή αρχαιολογία
Η γνωστική αρχαιολογία είναι μια θεωρητική προοπτική στην αρχαιολογία που εστιάζει στον αρχαίο νου. Χωρίζεται σε δύο κύριες ομάδες: την εξελικτική γνωσιακή αρχαιολογία (ΕΓΑ), που επιδιώκει να κατανοήσει την ανθρώπινη γνωστική εξέλιξη από το υλικό αρχείο και την ιδεολογική γνωστική αρχαιολογία (ΙΓΑ), η οποία εστιάζει στις συμβολικές δομές που διακρίνονται ή συνάγονται από αρχαίο υλικό πολιτισμό.
Εξελικτική Γνωσιακή Αρχαιολογία (ΕΓΑ)
Η ΕΓΑ συνάγει την αλλαγή στην προγονική ανθρώπινη γνώση από τα αρχαιολογικά αρχεία, βασιζόμενη συχνά σε θεωρίες, μεθόδους και δεδομένα άλλων κλάδων: γνωστική επιστήμη, συγκριτική γνώση, παλαιονευρολογία, πειραματική αναπαραγωγή και πρακτική συμμετοχή στην κατασκευή και χρήση παραδοσιακών τεχνολογιών. Για παράδειγμα, η ιστορία 3,3 εκατομμυρίων ετών της χρήσης λίθινων εργαλείων σε γενικές γραμμές πληροφορεί για τις αλλαγές που συνέβησαν ή τις γνωστικές ικανότητες όπως η νοημοσύνη, ο χωρικός συλλογισμός, η λειτουργική μνήμη και η εκτελεστική λειτουργία  , έτσι όπως ορίζονται και κατανοούνται μέσω της γνωστικής ψυχολογίας και του τρόπου που λειτουργούν ως υλική έκφραση ,ώστε να επιτρέπεται η ανίχνευσή τους στο αρχαιολογικό αρχείο. Άλλες έρευνες της ΕΓΑ επικεντρώνονται στην ανάπτυξη ειδικών ικανοτήτων, συμπεριλαμβανομένης της θεωρίας του νου, της οπτικής αντίληψης και των οπτικοχωρικών ικανοτήτων , της τεχνολογικής λογικής  , της γλώσσα ς , της ικανότητας εφαρμογής απλών αριθμητικών εννοιών  και του γραμματισμού.
Στην ΕΓΑ, υπάρχουν δύο κύριες σχολές σκέψης. Η βορειοαμερικανική σχολή, που ξεκίνησε στα μέσα της δεκαετίας του 1970 με το πρωτοποριακό έργο του αρχαιολόγου Τόμας Τζ. Γουίν (Thomas G. Wynn) και της βιοανθρωπολόγου Sue Taylor Parker σε συνεργασία με την εξελικτική νευροβιολόγο Καθλίν Γκίμπσον (Kathleen Gibson). Επικεντρώνεται στην κατανόηση της ανθρώπινης γνωστικής εξέλιξης, είτε με την καταγραφή τεχνέργων όπως είναι τα λίθινα εργαλεία, ή συγκρίσεις χρήσης αρχαίων και συγχρόνων εργαλείων, είτε και από τα δύο. Συχνά περιλαμβάνει περιγραφική ανάλυση προτύπων: ανάλυση της αλλαγής ως προς τη μορφή, όπως τα λίθινα εργαλεία κατά τη διάρκεια εκατομμυρίων ετών και ερμηνεία αυτής της αλλαγής ως προς τη γνωστική της σημασία, χρησιμοποιώντας θεωρίες, κατασκευές και παραδείγματα από τη γνωστική ψυχολογία και τη νευροεπιστήμη.
Ανατολικά του Ατλαντικού, η βρετανική σχολή ΕΓΑ ξεκίνησε επίσης στα μέσα της δεκαετίας του 1970 με το έργο των αρχαιολόγων Κόλιν Ρένφριου και John Gowlett  και του William McGrew. Το έργο του Renfrew ειδικότερα, καθώς και του μαθητή του, Λάμπρου Μαλαφούρη, έχει υιοθετήσει μια φιλοσοφική προσέγγιση στη μελέτη του αρχαίου νου, αντλώντας έννοιες από τη φιλοσοφία του νου και την οικολογική ψυχολογία για να εξετάσει θεμελιωδέστερα το ρόλο των υλικών δομών στην ανθρώπινη γνώση. Οι Ρένφριου και Μαλαφούρης επινόησαν τον όρο νευροαρχαιολογία για να περιγράψουν την προσέγγισή τους. Η ΕΓΑ ασχολείται με το πώς σκέφτονται οι άνθρωποι μέσω των υλικών δομών, και με την ικανότητά τους να αξιοποιούν και να εκμεταλλεύονται τις υλικές δομές για γνωστικούς σκοπούς. Πιθανώς είναι αυτό που πραγματικά ξεχωρίζει την ανθρώπινη γνώση από αυτή όλων των άλλων ειδών. Η κεραμεική είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της προσέγγισης. Ο Μαλαφούρης δεν βλέπει το αγγείο ως μια μορφή που δημιουργήθηκε από τον αγγειοπλάστη επιβάλλοντας μια εσωτερική νοητική έννοια στον εξωτερικό πηλό. Αντίθετα, ο εγκέφαλος και το σώμα του αγγειοπλάστη αλληλεπιδρούν με τα υλικά του, τον πηλό και τον τροχό. Η μορφή που παίρνει ο πηλός παράγεται τελικά από τη σύνθετη αλληλεπίδραση μεταξύ της αντίληψης του αγγειοπλάστη για την αίσθηση του πηλού, της πίεσης των δακτύλων του πάνω του και των αντιδράσεων της υφής, της περιεκτικότητας σε υγρασία, του χρώματος, της ισορροπίας και της μορφής.
Άλλοι πρώτοι πρωτοπόροι της ΕΓΑ είναι ο Γκλιν Άιζακ, ο αρχαιολόγος Iain Davidson και ο ψυχολόγος William Noble. Σήμερα, η ΕΓΑ ενσωματώνει διεπιστημονικά δεδομένα από την ανθρώπινη ψυχολογία και νευροφυσιολογία, την κοινωνική ανθρωπολογία, τη φυσική ανθρωπολογία, τη συγκριτική γνώση και την τεχνητή νοημοσύνη.
Μεταξύ του 2018 και του 2020, οι γνωστικοί αρχαιολόγοι Τόμας Γουίν και Λάμπρος Μαλαφούρης ηγήθηκαν μιας συνεργασίας μεταξύ του Πανεπιστημίου του Κολοράντο και του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης για να εξετάσουν την αρχαιολογία της Κατώτερης Παλαιολιθικής υπό την οπτική γωνία του εκτεταμένου νου. Τα αποτελέσματα δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό Adaptive Behavior το 2021.
Ιδεολογική Γνωστική Αρχαιολογία (ΙΔΑ)
Ο αρχαιολόγος Τόμας Χάφμαν όρισε την ιδεολογική γνωστική αρχαιολογία ως μελέτη της προϊστορικής ιδεολογίας: των ιδανικών, των αξιών και των πεποιθήσεων που συνθέτουν την κοσμοθεωρία μιας κοινωνίας.
Οι μελετητές της ΙΓΑ συχνά μελετούν τον ρόλο που είχε η ιδεολογία και οι διαφορετικές οργανωσιακές προσεγγίσεις στους αρχαίους λαούς. Ο τρόπος με τον οποίο αυτές οι αφηρημένες ιδέες εκδηλώνονται μέσα από τα υπολείμματα που άφησαν πίσω τους οι αρχαίοι λαοί μπορεί να διερευνηθεί και να συζητηθεί, χρησιμοποιώντας προσεγγίσεις που αναπτύχθηκαν σε τομείς όπως η σημειωτική, η ψυχολογία και άλλες ευρύτερες επιστήμες.
Η ΙΓΑ χρησιμοποιεί τις αρχές της κοινωνικοπολιτισμικής ανθρωπολογίας για να διερευνήσει διαφορετικά πράγματα όπως τα υλικά σύμβολα, η χρήση του χώρου, η πολιτική εξουσία και η θρησκεία. Για παράδειγμα, ο Huffman χρησιμοποιεί πηγές προφορικής ιστορίας από τη Ζιμπάμπουε και πορτογαλικά έγγραφα για να προσπαθήσει να εξηγήσει τα σύμβολα που ανακαλύφθηκαν στα ερείπια της Μεγάλης Ζιμπάμπουε. Ο ιστορικός Ντέιβιντ Μπιτς έχει επισημάνει ότι τέτοια ΙΓΑ μπορεί να είναι προβληματική, όσον αφορά τα λογικά της άλματα και στην ατελή χρήση των αρχαιολογικών πηγών, εστιάζοντας στη φροντίδα που πρέπει να χρησιμοποιείται, όταν επιχειρείται να ερμηνευθεί η ανθρώπινη σκοπιμότητα στην προϊστορία με τη χρήση αρχαιολογικής μαρτυρίας.
Η ΙΓΑ λειτουργεί επίσης με κατασκευές, όπως ο γνωσιακός χάρτης. Οι άνθρωποι δεν συμπεριφέρονται μόνο υπό την επίδραση των αισθήσεών τους, αλλά και μέσω των προηγούμενων εμπειριών τους, όπως η ανατροφή τους. Τέτοιες οι εμπειρίες συμβάλλουν στη μοναδική οπτική του κόσμου για κάθε άτομο, ένα είδος γνωσιακού χάρτη που το καθοδηγεί. Ομάδες ανθρώπων που ζουν μαζί τείνουν να αναπτύσσουν μια κοινή άποψη για τον κόσμο και παρόμοιους γνωσιακούς χάρτες, που με τη σειρά τους επηρεάζουν τον υλικό πολιτισμό της ομάδας τους.
Ιστορία της Γνωσιακής Αρχαιολογίας
Η γνωσιακή αρχαιολογία ξεκίνησε τη δεκαετία του 1970 ως αντίδραση στην επιμονή της διαδικαστικής αρχαιολογίας να ερμηνεύει το παρελθόν αυστηρά σύμφωνα με την υλική μαρτυρία. Αυτός ο άκαμπτος υλισμός έτεινε να περιορίσει την αρχαιολογία στην εύρεση και περιγραφή τεχνέργων, αποκλείοντας ευρύτερες ερμηνείες της πιθανής γνωσιακής και πολιτιστικής σημασίας τους ως κάτι πέρα από την εμβέλεια του συμπερασματικού συλλογισμού. Όπως το έθεσε κάποτε ο κοινωνικός ανθρωπολόγος Έντμουντ Λιτς, «όλη η ευρηματικότητα στον κόσμο δεν θα αντικαταστήσει τα στοιχεία που χάθηκαν και χάθηκαν για πάντα» και «θα πρέπει να αναγνωρίσετε τις εικασίες σας για το ποιες είναι».
Ωστόσο, η διαδικαστική αρχαιολογία άνοιξε επίσης τη δυνατότητα διερεύνησης του τρόπου ζωής όσων δημιούργησαν και χρησιμοποίησαν τον υλικό πολιτισμό. Μια αρχική προσέγγιση προτάθηκε από τον Λούις Μπίνφορντ, ο οποίος εισηγήθηκε ότι οι αρχαίοι τρόποι ζωής μπορούσαν να γίνουν κατανοητοί, μελετώντας τους παραδοσιακούς τρόπους ζωής των σύγχρονων λαών. Παρόλο που η συγκεκριμένη θεώρηση υφίσταται θεμιτή κριτική, οι προσπάθειες του Μπίνφορντ ενέπνευσαν την περαιτέρω ανάπτυξη της ιδέας ότι οι υλικές μορφές θα μπορούσαν να πληροφορούν για τον τρόπο ζωής ως προϊόν ευφυούς συμπεριφοράς και θα μπορούσαν να παρέχουν μια εικόνα για το πώς και ίσως ακόμη και τι είχαν σκεφτεί οι κατασκευαστές τους. Αρχαιολόγοι όπως ο Binford έχουν επίσης ασκήσει κριτική στη γνωσιακή αρχαιολογία, υπογραμμίζοντας ότι μόνο οι πράξεις των ανθρώπων και όχι οι σκέψεις τους διατηρούνται στα αρχαιολογικά αρχεία. Η ΕΓΑ απάντησε σε αυτή την κριτική τονίζοντας ότι επιδιώκει να κατανοήσει «πώς» σκέφτονταν οι αρχαίοι λαοί χρησιμοποιώντας υλικές δομές και όχι «τι» σκέφτονταν.
Αρκετές πρώιμες μελέτες βοήθησαν στη διάδοση της ιδέας ότι ο αρχαίος νους μπορούσε να διερευνηθεί και να χαρακτηριστεί, όπως το Origins of the Modern Mind του Merlin Donald (1991), το The Prehistory of Mind του Steven Mithen (1996) και The Mind in the Cave (2002) του David Lewis-Williams.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαιολογική θεωρία Κατηγορία:Ανθρωπολογία Κατηγορία:Γνωσιακή επιστήμη Κατηγορία:Κλάδοι της αρχαιολογίας
Πύργος Άουερμπουργκ
Ο πύργος Άουερμπουργκ (γερμ. Burg Auerburg) ήταν μεσαιωνικό κάστρο που βρισκόταν στην κορυφή ενός βράχου επάνω από το Όμπεραουντορφ στην κοιλάδα του Ινν στο κρατίδιο της Βαυαρίας στη Γερμανία. Αρχαιολογικά ευρήματα πιστοποιούν την κατοίκηση του βράχου από την εποχή του χαλκού, ενώ τα οχυρώματα του κάστρου κατασκευάστηκαν τον 12ο αιώνα. Αρχικά το κάστρο ήταν ιδιοκτησία του οίκου των Φάλκενσταϊν, και με την πάροδο του χρόνου πέρασε στην ιδιοκτησία των Βίττελσμπάχερ. Το κάστρο μνημονεύτηκε γραπτώς για πρώτη φορά σε συμβόλαιο των Βίττελσμπάχερ το 1329. Η τοποθεσία του ήταν στρατηγικής σημασίας, αφού βρισκόταν ανάμεσα στα άλλα κάστρα του Κούφσταϊν, Τίρμπεργκ και Κίρνσταϊν και εξασφάλιζε την κοιλάδα του Ινν. Το 1350 το κάστρο ήταν αναγνωρισμένο ως δικαστήριο και έδρα Δούκα, και άκμασε πολιτικά. Στα τέλη του 15ου αιώνα το κάστρο διευρύνθηκε με οχύρωμα, ενώ τον 18ο αιώνα ήταν ένα από τα πιο λαμπρά κάστρα της περιοχής. Καταστράφηκε το 1743, 1745 και 1747 και σήμερα δεν σώζεται σχεδόν τίποτα.
Το Πανεπιστήμιο του Μπάμπεργκ διενήργησε έρευνες από το 1992 ως το 1998, κατά τις οποίες ανευρέθηκαν τείχη, ενώ από το 1991 λειτουργεί μουσείο που εκθέτει την ιστορία του κάστρου.
Πηγές
Κατηγορία:Κάστρα στη Γερμανία Κατηγορία:Πύργοι
Κατηγορία:Βαυαρία
Ομηρικό Ροδόπης
Το Ομηρικό είναι πεδινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης.
Γεωγραφία - Ιστορία
Το Ομηρικό βρίσκεται στη βόρεια άκρη της πεδιάδας της Κομοτηνής (ή κάμπος Ροδόπης) με υψόμετρο 100 μέτρα, σε απόσταση 16 χλμ. Α.-ΒΑ. από την Κομοτηνή και 9 χλμ. Δ.-ΒΔ. από τη Αρριανά (έδρα του δήμου). Δυτικά είναι η Γρατινή, βορειοδυτικά η τεχνητή λίμνη Γρατινής, ανατολικά το Νέο Καλλυντήρι και νότια το Λαμπρό. Το χωριό περιβάλλεται από πλούσιο φυσικό τοπίο και ειδικότερα έχει αρκετούς αμπελόκηπους. Οι κάτοικοί του είναι μουσουλμάνοι αν έχουν μεταναστεύσει αρκετοί Πομάκοι από τους οικισμούς Άνω Βυρσίνη, Δρανιά, Κάρδαμο, Κόβαλο, Κύμη, Οργάνη, Σμιγάδα. Η παλιά του ονομασία, από την εποχή της τουρκοκρατίας, είναι Εμούρ-κιοϊ και μετά την απελευθέρωση της Θράκης αναφέρεται ως Ομηρικό στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Γρατινής. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την τοπική κοινότητα Ομηρικού που υπάγεται στη δημοτική κοινότητα Φιλλύρας του Δήμου Αρριανών και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 313 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ροδόπης Κατηγορία:Δήμος Αρριανών
Μαρέιγ-αν-Φρανς
Το Μαρέιγ-αν-Φρανς (γαλλικά: Mareil-en-France) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Βαλ-ντ'Ουάζ, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μαρεϊουά (γαλλικά: Mareillois).
GitHub
Το GitHub είναι μια αμερικανική εταιρεία που παρέχει φιλοξενία για τον έλεγχο της έκδοσης λογισμικού ανάπτυξης χρησιμοποιώντας το Git. Είναι θυγατρική της Microsoft, η οποία απέκτησε την εταιρεία το 2018 για 7,5 δισεκατομμύρια δολάρια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διαδικτυακές υπηρεσίες
Μαρζανσί
Το Μαρζανσί (γαλλικά: Margency) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Βαλ-ντ'Ουάζ, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μαρζανσεέν (γαλλικά: Margencéens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Βαλ-ντ'Ουάζ
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Πιερίας 2018–19
Για την περίοδο 2018–19, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Πιερίας είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Πιερίας.
Η πρωταθλήτρια ομάδα της ΕΠΣ Πιερίας προβιβάζεται στη Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία. Η ομάδα που ανακηρύσεται κυπελλούχος ΕΠΣ Πιερίας, αποκτά το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ελλάδας.
Πρωτάθλημα
Για την περίοδο 2018–19, δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Πιερίας είναι η εξής:
Είχαν δικαίωμα συμμετοχής και Β΄ ομάδες των συλλόγων της Α΄ Κατηγορίας και των ανώτερων εθνικών κατηγοριών. Για την επόμενη περίοδο 2019-20 η ΕΠΣ Πιερίας είχε σχεδιάσει την μείωση του αριθμού των ομάδων σε Α και Β κατηγορία σε 14 από 16 που ήταν μέχρι τότε.
Α΄ Κατηγορία
Πρωταθλήτρια ήταν η ΑΕ Καρίτσας, επικρατώντας στα play off μεταξύ των τεσσάρων πρώτων. Λόγω του υποβιβασμού στην Α ΕΠΣΠ μιας ομάδας από τη Γ΄ Εθνική, αλλά και της μέιωσης του αριθμού των ομάδων της Α οι πέντε τελευταίες ομάδες υποβιβάστηκαν.
Β΄ Κατηγορία
Η Β΄ κατηγορία διεξήχθη με τη συμμετοχή 14 συλλόγων καθώς η Αναγέννηση Σφενδάμης που υποβιβάστηκε από την Α δε δήλωσε συμμετοχή και οι Μακεδόνες Πιερίων επέλεξαν να αγωνιστούν στη Γ΄. Προβιβάστηκαν τρεις συνολικά ομάδες, ο πρωταθλητής Βατανιακός και οι νικητές των αγώνων κατάταξης 2ου-5ου Θερμαϊκού Κορινού και 3ου-4ου Πιερικός Αστήρ Κάτω Αγιάννη.
Υποβιβάστηκαν οι τρεις τελευταίες.
Κύπελλο
Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Πιερίας, εκτός των Β΄ ομάδων.Το κύπελλο της περιόδου 2018–19 κατέκτησε η ομάδα της ΑΕ Καρίτσας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Πιερίας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2018–2019 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2018-2019
Australopithecus afarensis
Ο Australopithecus afarensis (Λατινικά, όρος αποδιδόμενος ως πίθηκος από την Ανατολή, από την Αφάρ) είναι εξαφανισμένο Hominini, που έζησε πριν 3,9 ως 2,9 εκατομμύρια χρόνια πριν στην Αφρική. Το σκαρί του ήταν λεπτό, σαν τον μεταγενέστερο Austalopithecus africanus. Ο afarensis θεωρείται πιο συγγενής στο γένος Homo (το οποίο περιλαμβάνει το σύγχρονο ανθρώπινο είδος Homo Sapiens) από κάθε άλλο πρωτεύον θηλαστικό της ίδιας εποχής, είτε ως άμεσος πρόγονος ή κοντινός συγγενής ενός αγνώστου προγόνου.
Το πιο διάσημο απολίθωμα είναι ο μερικός σκελετός ονόματι Lucy (3,2 εκατομμυρίων ετών) που βρέθηκε από τον Ντόναλντ Γιόχανσον, ο οποίος άκουγε το τραγούδι των Beatles "Lucy in the Sky with Diamonds" (από όπου έρχεται και το όνομα Lucy) την ώρα που ήταν στο σημείο εκσκαφής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Προϊστορικά ζώα Κατηγορία:Ανθρωπίδες
Rolling Stone Top 100
To Rolling Stone Top 100 είναι ένα αμερικανικό μουσικό τσαρτ που δημοσιεύεται εβδομαδιαίως από το περιοδικό Rolling Stone. To τσαρτ προκειμένου να προσδιορίσει τη θέση ενός τραγουδιού, καταμετρά τα streams παράλληλα με τις φυσικές και ψηφιακές πωλήσεις. εξαιρώντας ταυτόχρονα τη λεγόμενη «παθητική ακρόαση», όπως για παράδειγμα το ραδιοφωνικό airplay. Το τσαρτ δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στις 2 Ιουλίου 2019 για την εβδομάδα 21-27 Ιουνίου 2019.
Το πρώτο νούμερο ένα τραγούδι στο εν λόγω τσαρτ ήταν το «Old Town Road» από τον Lil Nas X στις 27 Ιουνίου 2019.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αξιολόγηση
Ναός του Δία (Σπλιτ)
Ο Ναός του Δία στο Σπλiτ (στα κροατικά: Jupiterov hram) βρίσκεται δεξιά του Παλατιού του Διοκλητιανού, δίπλα στο Περιστύλιο, τη κεντρική πλατεία του αυτοκρατορικού συγκροτήματος.
Χτίστηκε ανάμεσα στο 295 και 305 μ.Χ. και πιθανόν μετατράπηκε σε Βαπτιστήριο του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου τον 6ο αιώνα όταν χτίστηκε και η κρύπτη που είναι αφιερωμένη στον Απόστολο Θωμά. Μπροστά στην είσοδο του ναού βρίσκεται μια από τις δώδεκα Σφίγγες που έφερε από την Αίγυπτο ο αυτοκράτορας Διοκλητιανός.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Κροατία Κατηγορία:Σπλιτ
Ρίγανη Αγρινίου Αιτωλοακαρνανίας
Η Ρίγανη είναι χωριό του Νομού Αιτωλοακαρνανίας.
Δημογραφική εξέλιξη
Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού στον 21ο αιώνα είναι η εξής:
Γενικά στοιχεία
Αναφέρεται το 1845 διοικητικά να προσαρτάται στον Δήμο Οινιάδος. Το 1912 αποσπάστηκε σε ξεχωριστή κοινότητα. Το 1997 απορροφήθηκε στον Δήμο Στράτου, και με το πρόγραμμα Καποδίστριας το 2010 εντάχθηκε στον Δήμο Αγρινίου.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Στράτου Κατηγορία:Δήμος Αγρινίου
Rolling Stone Top 200
Το Rolling Stone Top 200 είναι ένα αμερικανικό μουσικό τσαρτ που δημοσιεύεται εβδομαδιαίως από το περιοδικό Rolling Stone. To τσαρτ προκειμένου να προσδιορίσει τη θέση ενός άλμπουμ, καταμετρά τα streams παράλληλα με τις φυσικές και ψηφιακές πωλήσεις (του ίδιου του άλμπουμ αλλά και των τραγουδιών σ'αυτό). εξαιρώντας ταυτόχρονα τη λεγόμενη "παθητική ακρόαση", όπως για παράδειγμα το ραδιοφωνικό airplay. Το τσαρτ δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στις 2 Ιουλίου 2019 για την εβδομάδα 21-27 Ιουνίου 2019.
Το πρώτο νούμερο ένα άλμπουμ στο εν λόγω τσαρτ ήταν το "Help Us Stranger" από το συγκρότημα The Raconteurs στις 27 Ιουνίου 2019.
Παρασκήνιο
Το Μάιο του 2019, το Rolling Stone ανακοίνωσε τη δημιουργία του δικού του μουσικού τσαρτ, για να συναγωνιστεί το Billboard Hot 100. Το τσαρτ βασίζεται σε δεδομένα που συλλέγονται από την εταιρία Alpha Data.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αξιολόγηση
Νεβρόπολη Άρτας
Ο οικισμός Νεβρόπολη Τετρακώμου Άρτας έχει δώδεκα μόνιμους κατοίκους και συνορεύει με τον οικισμό Πέρα Νεβρόπολη. Το υψόμετρο της είναι 600 μέτρα και ανήκει στο Δήμο Κεντρικών Τζουμέρκων. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, το χωριό είχε πληθυσμό 53 μονίμων κατοίκων, ευρισκόμενο στην τοπική κοινότητα Τετρακώμου της δημοτικής ενότητας Αθαμανίας.
Μάχη του Χάλλε
Η Μάχη του Χάλλε ήταν μία από τις συγκρούσεις-καταδιώξεις που ακολούθησαν μετά τη συντριπτική ήττα των Πρώσσων από το γαλλικό στρατό του Ναπολέοντα Βοναπάρτη στη Μάχη της Ιένας-Άουερστεντ. Εκεί το 5ο Σώμα του στρατάρχη Ζαν-Μπατίστ Μπερναντότ αντιμετώπισε ένα πρωσσικό εφεδρικό σώμα υπό τον Δούκα Ευγένιο της Βυρτεμβέργης. Οι Πρώσσοι αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν με αρκετές απώλειες προς το Ντεσσάου, και στις 19 Οκτωβρίου κινήθηκαν αργά προς το Μαγδεβούργο.
Πηγές
Κατηγορία:Μάχες Ναπολεόντειων Πολέμων Κατηγορία:1806
Κοινότητα Επισκοπής Ρεθύμνης
Η Κοινότητα Επισκοπής είναι κοινότητα του Δήμου Ρεθύμνης της Περιφερειακής Ενότητας Ρεθύμνου στην Κρήτη, η οποία συστάθηκε για πρώτη φορά το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 και με έδρα τον οικισμό Επισκοπή. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Εκτός από την έδρα της περιλαμβάνει και τον οικισμό Πύργος
Συνολικά η κοινότητα έχει 755 κατοίκους και εκπροσωπείται από πενταμελές Συμβούλιο με επικεφαλής τον Πρόεδρο κ. Νικόλαο Καμπουράκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροι της κοινότητας:
Ομάδα Βάγκνερ
Η Ομάδα Βάγκνερ (ЧВК Вагнер) είναι ρωσική παραστρατιωτική οργάνωση. Θεωρείται ως μια ιδιωτική στρατιωτική εταιρεία, ένα δίκτυο μισθοφόρων και ένας ντε φάκτο ιδιωτικός στρατός του Γιεβγκένι Πριγκόζιν, ενός επιχειρηματία που είχε παλαιότερα στενούς δεσμούς με τον Ρώσο Πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν. Λειτουργεί για την υποστήριξη των ρωσικών συμφερόντων, λαμβάνει εξοπλισμό από το ρωσικό Υπουργείο Άμυνας και έχει χρησιμοποιήσει εγκαταστάσεις του Υπουργείου Άμυνας για να εκπαιδεύσει τους μισθοφόρους της.
Πριν από τον Ιούνιο του 2023, εικαζόταν ευρέως ότι η ομάδα Βάγκνερ χρησιμοποιήθηκε από τη ρωσική κυβέρνηση για να κρύψει τα αληθινά θύματα και το οικονομικό κόστος των ξένων επεμβάσεων της Ρωσίας σε διάφορες χώρες. Η Βάγκνερ αναδείχθηκε κατά τη διάρκεια του πολέμου του Ντονμπάς στην Ουκρανία, όπου βοήθησε τις φιλορωσικές αυτονομιστικές δυνάμεις των αυτοαποκαλούμενων Λαϊκών Δημοκρατιών του Ντόνετσκ και του Λουγκάνσκ από το 2014 έως το 2015. Οι μισθοφόροι της φέρεται να έχουν λάβει μέρος σε συγκρούσεις σε όλο τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένων των εμφυλίων πολέμων στη Συρία, τη Λιβύη, την Κεντροαφρικανική Δημοκρατία και το Μάλι, πολεμώντας συχνά στο πλευρό των δυνάμεων που ευθυγραμμίζονται με τη ρωσική κυβέρνηση. Οι μισθοφόροι της Βάγκνερ έχουν κατηγορηθεί για διάπραξη εγκλημάτων πολέμου, συμπεριλαμβανομένων βιασμών, και βασανιστηρίων κατηγορουμένων για λιποταξία.
Η Βάγκνερ έπαιξε σημαντικό ρόλο στη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, όπου φέρεται να αναπτύχθηκε για να δολοφονήσει Ουκρανούς ηγέτες, μεταξύ άλλων ενεργειών, για τις οποίες έχει στρατολογήσει κρατούμενους από φυλακές από τη Ρωσία για να μπουν στην στην πρώτη γραμμή του μετώπου. Τον Δεκέμβριο του 2022, ο Συντονιστής Στρατηγικών Επικοινωνιών του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας των Ηνωμένων Πολιτειών, Τζον Κίρμπι, ισχυρίστηκε ότι η Βάγκνερ είχε 50.000 μισθοφόρους στην Ουκρανία, συμπεριλαμβανομένων 10.000 εργολάβων και 40.000 κατάδικων. Άλλοι ανέφεραν τον αριθμό των στρατολογημένων κρατουμένων σε περισσότερους από 20.000, με τον συνολικό αριθμό των δυνάμεων της Βάγκνερ που είναι παρόντες στην Ουκρανία να υπολογίζεται σε 20.000. Το 2023, η Ρωσία παραχώρησε καθεστώς βετεράνων σε εργολάβους της Βάγκνερ που συμμετείχαν στην εισβολή.
Ίδρυση
Ως ιδρυτής της εταιρείας αναφέρεται ο Ντμίτρι Ούτκιν, ο οποίος γεννήθηκε στην πόλη Ασβέστ της Σιβηρίας. Ο Ούτκιν είναι βετεράνος του Πρώτου και του Δεύτερου Πολέμου της Τσετσενίας. Έχει αναφερθεί ότι ο Ρώσος επιχειρηματίας Γεβγένι Πριγκόζιν, που μερικές φορές αποκαλείται «σεφ του Πούτιν», λόγω των επιχειρήσεων του που φιλοξενούσαν δείπνα στα οποία ο Βλαντίμιρ Πούτιν παρευρέθηκε με ξένους αξιωματούχους, έχει δεσμούς με την Ομάδα Βάγκνερ  και με τον Ντμίτρι Ούτκιν προσωπικά. Ο επιχειρηματίας λέγεται ότι είναι ο χρηματοδότης και πραγματικός ιδιοκτήτης του Ομάδας Βάγκνερ.
Τον Δεκέμβριο του 2016, ο Ούτκιν φωτογραφήθηκε με τον Ρώσο Πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν σε μια δεξίωση στο Κρεμλίνο προς τιμήν εκείνων που τους είχαν απονεμηθεί τα παρασήμα του Τάγματος του Θάρρους και του Ήρωα της Ρωσικής Ομοσπονδίας (για τον εορτασμό της Ημέρας των Ηρώων της Πατρίδας), μαζί με τους Αλεξάντρ Κουζνέτσοφ, Αντρέι Μπογκάτοφ και Αντρέι Τρόσεφ. Ο Κουζνέτσοφ λέγεται ότι ήταν ο διοικητής της πρώτης μονάδας αναγνώρισης και επίθεσης της Βάγκνερ, ο Μπογκάτοφ ήταν ο διοικητής της τέταρτης μονάδας αναγνώρισης και επίθεσης, ενώ ο Τρόσεφ υπηρέτησε ως "εκτελεστικός διευθυντής" της οργάνωσης.