cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πολιορκία της Τύρου (332 π.Χ.)
Τύρος
Σε αυτήν ακριβώς την περίοδο μάλιστα δέχθηκε δεύτερη πρεσβεία του Δαρείου, που υποσχόταν μύρια τάλαντα ως λύτρα της μητέρας του, της συζύγου και των παιδιών του και πρόσθετε ότι ο Δαρείος του παραχωρούσε όλα τα εδάφη από τον Ευφράτη ποταμό ως την ελληνική θάλασσα, παρέχοντάς του για σύζυγο τη θυγατέρα του, με μοναδικό όρο να διατελεί φίλος και σύμμαχός του. Ο Αλέξανδρος έκανε γνωστή την πρόταση στους εταίρους και παραδίδεται πως ο Παρμενίων του είπε• «Εγώ, αν ήμουν Αλέξανδρος, θα τα έπαιρνα» ο δε Αλέξανδρος απάντησε, «κι εγώ, μα τον Δία, αν ήμουν Παρμενίων». Έγραψε, λοιπόν, προς τον Δαρείο ότι «τα χρήματά του δεν τα χρειάζεται, ούτε συμφωνεί να γίνει κύριος τμήματος της επικράτειας αντί ολόκληρης της χώρας και προσκάλεσε τον Δαρείο να έλθει κοντά του, υποσχόμενος κάθε φιλάνθρωπη υποδοχή• διαφορετικά εκείνος ήδη προελαύνει εναντίον του».
Η πολιορκία της Τύρου συνεχίστηκε με αμείωτους ρυθμούς με διαπλάτυνση της πρόσχωσης την κατασκευή νέων μηχανών, αλλά και τη συγκέντρωση ισχυρού στόλου 250 περίπου πλοίων στη Σιδώνα από τους βασιλείς της Βύβλου και της Αράδου, που αυτομόλησαν μόλις έμαθαν ότι οι πόλεις τους ήταν στα χέρια των Μακεδόνων, τους βασιλείς της Κύπρου, από τη Ρόδο, από τη Λυκία και τους Σόλους. Τούτος ο στόλος απέκλεισε τα δύο λιμάνια της Τύρου. Ο Αλέξανδρος προκάλεσε το ναυτικό της Τύρου σε ναυμαχία. Βλέποντας ο τύριος ναύαρχος το μέγεθος του κυπριακού στόλου, που χρησιμοποίησε σε αυτή την αναμέτρηση ο Αλέξανδρος, ανέκρουσε πρύμνα, αφήνοντας πίσω του τρεις τριήρεις για να τον καθυστερήσουν. Οι τρεις τριήρεις βυθίστηκαν και ο Αλέξανδρος απέκλεισε την επομένη τις εξόδους των δύο λιμένων, αφαιρώντας την επαφή των Τυρίων με τη θάλασσα. Η επόμενη κίνηση ήταν η κατάληψη ή η εκπόρθηση των τειχών, η οποία πραγματοποιήθηκε σε αδύναμο σημείο του νότιου θαλάσσιου τείχους κατόπιν δοκιμαστικών επιθέσεων, τις οποίες διέταξε ο Αλέξανδρος. Η κύρια επίθεση στράφηκε σε αυτό το αδύναμο σημείο, ενώ παράλληλα έγιναν και δευτερεύουσες επιθέσεις στο βόρειο θαλάσσιο τείχος και κατά του τείχους της πρόσχωσης.
Το τελικό χτύπημα έγινε στα τέλη Ιουλίου ή αρχές Αυγούστου. Οι πολιορκητικοί κριοί πάνω σε πλωτές εξέδρες, προστατευμένοι από επιθέσεις εκ των άνω προξένησαν μεγάλο ρήγμα στο νότιο τείχος. Εκεί επιτέθηκαν οι υπασπιστές με επικεφαλής τον Άδμητο που σκοτώθηκε μόλις έφτασε στο τείχος και πίσω τους ακολούθησε η φάλαγγα υπό τον Κρατερό. Σύντομα το τμήμα του τείχους κοντά στο ρήγμα καταλήφθηκε και σταδιακά οι Μακεδόνες έθεσαν υπό την κατοχή τους έναν προς έναν τους πύργους και τις επάλξεις. Την ίδια στιγμή το ναυτικό του Αλεξάνδρου διασπώντας τα προστατευτικά φράγματα πέρασε στους δύο λιμένες της πόλης, συντρίβοντας τα ακινητοποιημένα πλοία. Οι Τύριοι μαχητές υποχωρώντας συγκεντρώθηκαν στο Αγηνόριο, για την τελευταία τους άμυνα, στο τέλος όμως σφαγιάσθηκαν όλοι. Συμφωνα με τον Αρριανό 8.000 Τύριοι σκοτώθηκαν, ενώ οι υπόλοιποι 30.000 κάτοικοι της πόλης πουλήθηκαν ως δούλοι. Μόνο ο βασιλιάς Αζέμιλκος και ορισμένοι άλλοι αξιωματούχοι, που είχαν καταφύγει ικέτες στο ιερό του Ηρακλή, διασώθηκαν και αργότερα αφέθηκαν ελεύθεροι.
Συνέπειες
Πρόκειται για σημαντική στρατηγική νίκη του Αλέξανδρου, εξαιτίας της σημαντικότητας της γεωγραφικής θέσης της Τύρου. Παρά τις αρχικές αντιρρήσεις των διοικητών του και τη δυσαρέσκεια που προκάλεσε στο στράτευμα η εκτεταμένη εργασία για την πρόσχωση έως τη Νέα Τύρο, ο Αλέξανδρος διέκρινε πως η στρατηγική θέση της πόλης ήταν αγκάθι στα νώτα του και ενήργησε βάσει της στρατιωτικής ιδιοφυίας του. Η πόλη έγινε σημαντική μακεδονική βάση και ναύσταθμος της επικράτειας και τη ίδια στιγμή αφαιρέθηκε ένα από τα ισχυρότερο εμπόδια στην πορεία του Αλέξανδρου νότια, προς τη θρησκευτική του νομιμοποίηση.
Βιβλιογραφία
Τυρος Τυρος Τυρος Τυρου πολιορκια Τυρος Τυρος 224 π.Χ.
Γιούραϊ Γιάνοσικ
Ο Γιούραϊ Γιάνοσικ (σλοβακικά: Juraj Jánošík, επίσης με το μικρό όνομα Γιούρο (Juro) ή Γιούρκο (Jurko), βαφτίστηκε στις 25 Ιανουαρίου 1688, πέθανε στις 17 Μαρτίου 1713) ήταν Σλοβάκος ληστής. Ο Γιάνοσικ υπήρξε ο κύριος χαρακτήρας πολλών σλοβακικών μυθιστορημάτων, ποιημάτων και ταινιών. Σύμφωνα με τον μύθο, λήστευε ευγενείς και έδινε τα λάφυρα στους φτωχούς, μια πράξη που συχνά αποδίδεται στον περίφημο Ρομπέν των Δασών. Ο θρύλος είναι γνωστός στη γειτονική Πολωνία (με το όνομα Γέζι Γιανόσικ [Jerzy Janoszik], επίσης Γιανίτσεκ ) και την Τσεχία. Ο πραγματικός ληστής είχε ελάχιστη σχέση με τον σύγχρονο θρύλο, του οποίου το περιεχόμενο αντικατοπτρίζει εν μέρει τους πανταχού παρόντες λαϊκούς μύθους ενός ήρωα που παίρνει από τους πλούσιους και δίνει στους φτωχούς. Ωστόσο, ο θρύλος διαμορφώθηκε επίσης με σημαντικούς τρόπους από τους ακτιβιστές και τους συγγραφείς τον 19ο αιώνα, όταν ο Γιάνοσικ έγινε ο βασικός χαρακτήρας του ληστή σε ιστορίες που εξαπλώθηκαν στις βόρειες κομητείες του Βασιλείου της Ουγγαρίας (μεγαλύτερο μέρος στη σημερινή Σλοβακία) και μεταξύ των τοπικών Γκουράλων κατοίκων της περιοχής Ποντχάλε, βόρεια των Τάτρα. Η εικόνα του Γιάνοσικ ως συμβόλου αντίστασης στην καταπίεση ενισχύθηκε όταν ποιήματα για αυτόν έγιναν μέρος του προγράμματος λογοτεχνίας γυμνασίου και λυκείου της Σλοβακίας και της Τσεχίας, και μετά πάλι με τις πολυάριθμες ταινίες που διέδιδαν τον σύγχρονο μύθο του τον 20ό αιώνα. Κατά τη διάρκεια της αντιναζιστικής Σλοβακικής Εθνικής Εξέγερσης, μια από τις παρτιζάνικές ομάδες έφερε το όνομά του.
Βιογραφία
μικρογραφία|286x286εσ| Η σελίδα Νο. 39 του πρωτοκόλλου από τη δίκη με τον Γιούραϊ Γιάνοσικ. Αρχειοθετείται με τον τίτλο Fassio Janosikiana, anno 1713 die 16 mensis Martii . Ο Γιάνοσικ ονομάζεται εδώ "agili Georgius Janošík Tyarchoviensis latronum et praedorum antesignatus" - ο προσεκτικός (ή ευκίνητος) Γιούρο Γιάνοσικ από την Ταρχόβα, ο αρχηγός των κλεφτών και των παρανόμων. Ο Γιάνοσικ γεννήθηκε στις 25 Ιανουαρίου 1688 και βαφτίστηκε λίγο μετά. Οι γονείς του ήταν ο Μάρτιν Γιάνοσικ και η Άννα Τσισνίκοβα από την Τέρχοβα.
Μεγάλωσε στο χωριό Τέρχοβα στην περιοχή του Βασιλείου της Ουγγαρίας της Μοναρχίας των Αψβούργων (σημερινή Περιφέρεια Ζίλινα στη βορειοδυτική Σλοβακία). Πολέμησε με τους Κουρούτσους αντάρτες όταν ήταν 15 ετών. Μετά τη χαμένη Μάχη του Τρέντσιν, ο Γιάνοσικ στρατολογήθηκε από τον στρατό των Αψβούργων. Το φθινόπωρο του 1710, ως νεαρός δεσμοφύλακας στη Μπίττσα, βοήθησε τον φυλακισμένο Τόμας Ουχόρτσικ να δραπετεύσει. Δημιούργησαν μια ομάδα ληστών και ο Γιάνοσικ έγινε ο αρχηγός της σε ηλικία 23 ετών, αφού ο Ουχόρτσικ έφυγε για να εγκατασταθεί στο Κλένοβετς. Η ομάδα δραστηριοποιήθηκε ως επί το πλείστον στο βορειοδυτικό Βασίλειο της Ουγγαρίας (σημερινή Σλοβακία), γύρω από τον ποταμό Βαχ, μεταξύ Βάζετς και Βίχοντνα, αλλά το έδαφος της δραστηριότητάς τους επεκτάθηκε και σε άλλα μέρη της σημερινής Σλοβακίας, καθώς και στην Πολωνία και τη Μοραβία. Τα περισσότερα από τα θύματά τους ήταν πλούσιοι έμποροι. Υπό την ηγεσία του Γιάνοσικ, η ομάδα ήταν εξαιρετικά ιπποτική: δεν σκότωσαν κανένα από τα θύματα που έκλεψαν και βοήθησαν ακόμη και έναν τυχαία τραυματισμένο ιερέα. Λέγεται επίσης ότι μοιράστηκαν τα λάφυρά τους με τους φτωχούς και αυτό το μέρος του μύθου μπορεί να βασίζεται και σε γεγονότα.
Ο Γιάνοσικ συνελήφθη το φθινόπωρο του 1712 και κρατήθηκε στο Αρχοντικό του Χράχοβο, αλλά αφέθηκε ελεύθερος αμέσως μετά. Συνελήφθη ξανά την άνοιξη του 1713, στην κατοικία του Ουχόρτσικ στο Κλένοβετς. Ο Ουχόρτσικ ζούσε εκεί με το ψεύτικο όνομα Μάρτιν Μάρβετς εκείνη την εποχή. Σύμφωνα με έναν ευρέως διαδεδομένο μύθο, πιάστηκε σε μια παμπ που διήυθηνε ο Ουχόρτσικ, αφού γλίστρησε πάνω σε χυμένα μπιζέλια, που του πέταξε στο δρόμο μια ύπουλη ηλικιωμένη κυρία. Ο Γιάνοσικ φυλακίστηκε και δικάστηκε στο Λίπτοφσκι Σβάτι Μίκουλας, (σημερινό Λίπτοφσκι Μίκουλας).
Η δίκη του έγινε στις 16 και 17 Μαρτίου 1713, όπου καταδικάστηκε σε θάνατο. Η ημερομηνία της εκτέλεσής του δεν καταγράφηκε, αλλά συνηθιζόταν να πραγματοποιείται αμέσως μόλις τελείωνε η δίκη. Ο τρόπος εκτέλεσής του, όχι σε κοινή θέα μέχρι τις αρχές του 19ου αιώνα, έγινε μέρος του σύγχρονου μύθου του. Ένας γάντζος τρύπησε την αριστερή του πλευρά και έμεινε κρεμασμένος στην αγχόνη για να πεθάνει. Αυτός ο βάναυσος τρόπος εκτέλεσης προοριζόταν για αρχηγούς ομάδων ληστών. Ωστόσο, οι πηγές διίστανται σχετικά με το πώς εκτελέστηκε και είναι επίσης πιθανό ο Γιάνοσικ να απαγχονίστηκε. Ένας θρύλος λέει ότι αρνήθηκε τη χαριστική βολή που του προσφέρθηκε με αντάλλαγμα να κατονομάσει τους συνεργάτες του με τις λέξεις: «Αν με ψήσετε, θα πρέπει και να με φάτε!» και πήδηξε στο γάντζο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λαογραφία στη Σλοβακία Κατηγορία:Λαογραφία στην Πολωνία Κατηγορία:Γκουράλοι
Mario Kart 8
To Mario Kart 8 (ιαπωνικά: マリオカート8, Χέπμπορν: Mario Kāto Eito) είναι το όγδοο βιντεοπαιχνίδι αγώνων καρτ της σειράς Mario Kart , το οποίο αναπτύχθηκε και κυκλοφόρησε από τη Nintendo για το Wii U. Η ανάπτυξη του παιχνιδιού ανακοινώθηκε για πρώτη φορά το 2013 στο Electronic Entertainment Expo, ενώ το παιχνίδι κυκλοφόρησε παγκοσμίως το 2014. Όπως συμβαίνει και στα υπόλοιπα παιχνίδια της σειράς, στο Mario Kart 8 οι παίκτες μπορούν να ελέγξουν διάφορους χαρακτήρες από το Mario franchise, οι οποίοι παίρνουν μέρος σε αγώνες καρτ σε ποικίλες πίστες. Παράλληλα, μπορούν να χρησιμοποιήσουν αντικείμενα για να πάρουν προβάδισμα έναντι των αντιπάλων τους. Σε αντίθεση με τα άλλα παιχνίδια της σειράς, οι πίστες στο Mario Kart 8 περιλαμβάνουν για πρώτη φορά τμήματα που αψηφούν τη βαρύτητα, με τον παίκτη να μπορεί να οδηγήσει επάνω σε τοίχους και στην οροφή. Επίσης, προστέθηκε η κατηγορία των 200 κυβικών δοκιμάζοντας έτσι τις ικανότητες των παικτών. Τέλος, διατηρήθηκε η κλασική δυνατότητα ταυτόχρονης συμμετοχής πολλαπλών χρηστών, όπως επίσης και το διαδικτυακό παιχνίδι μέσω του Nintendo Network.
To Mario Kart 8 υπήρξε μία επιτυχημένη κυκλοφορία τόσο εισπρακτικά όσο και από άποψη κριτικών. Έγινε σύντομα το παιχνίδι με τις περισσότερες πωλήσεις για την κονσόλα Wii U πουλώντας πάνω από 8 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως. Το παιχνίδι συνέχισε να ενημερώνεται σταδιακά στο λογισμικό του, ενώ επίσης απέκτησε και επεκτάσεις τις οποίες μπορούσαν να κατεβάσουν οι χρήστες από το Διαδίκτυο. Το νέο αυτό υλικό περιέχει επιπλέον χαρακτήρες, οχήματα και πίστες, ενώ είναι συμβατό και με τις φιγούρες της Nintendo (Amiibo). Τον Απρίλιο του 2017, το παιχνίδι κυκλοφόρησε παγκοσμίως υπό τον τίτλο Mario Kart 8 Deluxe και για το Nintendo Switch. Το Mario Kart 8 Deluxe έλαβε κι αυτό πολύ καλές κριτικές και σημείωσε μεγάλη εισπρακτική επιτυχία έχοντας πουλήσει πάνω από 4 εκατομμύρια αντίτυπα έως και τον Σεπτέμβριο του 2017. Καινούριες δυνατότητες του Mario Kart 8 Deluxe αποτελούν τα διπλά αντικείμενα, οι επανερχόμενοι και νέοι χαρακτήρες και τα εξτρά οχήματα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2014 Κατηγορία:Mario Kart Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Nintendo EAD Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Nintendo Switch Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια split-screen multiplayer Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ανεπτυγμένα στην Ιαπωνία Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Wii U
Λούκας Σόσιν
Ο Λούκας Σόσιν (πολωνικά: Łukasz Sosin, γεννημένος στις 7 Μαΐου 1977 στη Κρακοβία) είναι Πολωνός παλαίμαχος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως επιθετικός.
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Ξεκίνησε την καριέρα του από την δεύτερη τοπική ομάδα της πόλης του, τη Χούτνικ, όπου αγωνίστηκε για 3 χρόνια, έχοντας 31 συμμετοχές. Αφού αγωνίστηκε για πολλά χρόνια στην Πολωνία, αποφάσισε να συνεχίσει την καριέρα του στην Κύπρο και συγκεκριμένα στον Απόλλωνα Λεμεσού, βοηθώντας τον να κατακτήσει το πρωτάθλημα της περιόδου 2005-06, το πρώτο ύστερα από 12 χρόνια.
Για 3 συνεχόμενες περιόδους(2003-2006), ήταν ο πρώτος σκόρερ του Κυπριακού Πρωταθλήματος. Το καλοκαίρι του 2007, όταν τελείωσε το συμβόλαιο του, αποφάσισε να μεταγραφεί στην Ανόρθωση Αμμοχώστου, οπού κατάκτησε ένα πρωτάθλημα και βοήθησε την ομάδα να μπει στους ομίλους του Champions League. Επίσης την περίοδο που κατάκτησε με την Ανόρθωση το πρωτάθλημα ήταν ο πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος.
Στη συνέχεια, είχε ένα μικρό πέρασμα από την Καβάλα, πριν επιστρέψει πάλι στην Κύπρο για τον Άρη Λεμεσού, το χειμώνα του 2010, στον οποίο έκλεισε την ποδοσφαιρική του σταδιοδρομία.
Διεθνής σταδιοδρομία
Στην εθνική ομάδα της χώρας του αγωνίστηκε για 4 παιχνίδια, αλλά η διαφωνία του με τον υφιστάμενο προπονητή του, του στοίχισε την παρουσία του στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2008 με τα χρώματα της Εθνικής Πολωνίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πολωνίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ανόρθωσης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΟ Νέα Καβάλα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Απόλλων Λεμεσού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Λεμεσού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βίσλα Κρακοβίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χούτνικ Νόβα Χούτα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Όντρα Βοτζίσλαβ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εκστρακλάσα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Κύπρο Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Πολωνοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Β΄ Κατηγορίας Κύπρου
Σιδηροδρομικός Σταθμός Μεσσήνης
Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Μεσσήνης είναι σιδηροδρομικός σταθμός στην Μεσσήνη. Ο σταθμός άνοιξε το 1892 και έκλεισε για τα περισσότερα τρένα το 2011. Προς το παρόν, εξυπηρετείται από τρένα εκδρομικής λειτουργίας ή τρένα ειδικών περιπτώσεων, ενώ παραμένει ανενεργός για άλλα δρομολόγια. Το καλοκαίρι του 2013 λειτούργησε για τα εκδρομικά δρομολόγια Καλαμάτα - Μεσσήνη και από τότε δεν έχει ξαναχρησιμοποιηθεί. Ο σταθμός επίσης έχει μία καφετέρια.
Yπηρεσίες
Μεσσήνη Μεσσήνη Μεσσήνη
Βαλς
Κατηγορία:Χορευτικά είδη
Νιόγκου Ντεμπά Νιρέν
Ο Νιόγκου Ντεμπά Νιρέν (Njogu Demba-Nyrén, 26 Ιουνίου 1979) είναι ποδοσφαιριστής από την Γκάμπια, ο οποίος έχει επίσης τη σουηδική υπηκοότητα. Έχει ύψος 1.88, ζυγίζει 80 κιλά και αγωνίζεται στη θέση του κεντρικού επιθετικού.
Ο Ντεμπά γεννήθηκε στην Γκάμπια αλλά κατέφυγε σε πολύ μικρή ηλικία (με τη μητέρα του) στη Σουηδία ως πρόσφυγας λόγω του πολέμου που διεξάγονταν στη χώρα του.
Ξεκίνησε την καριέρα του από τα τμήματα υποδομής της Falu BS προτού υπογράψει επαγγελματικό συμβόλαιο με την ΜΚ Χέκεν του Γκέτεμποργκ. Με τη Χέκεν αγωνίστηκε 2 χρόνια στην Α΄ Εθνική της Σουηδίας. Ακολούθως πήρε μεταγραφή για τον ΠΑΣ Γιάννινα (Β' Εθνική) με τον οποίο αγωνίστηκε σε 15 αγώνες και σημείωσε 5 τέρματα. Την επόμενη χρονιά(2003-04) τον απέκτησε, κατόπιν προσωπικής επιθυμίας του τότε προπονητή του, Γιώργου Φοιρού, ο Άρης Θεσσαλονίκης. Με τους κίτρινους αγωνίστηκε σε 22 αγώνες και πέτυχε 12 γκολ, αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ της ομάδας και έγινε είδωλο της κερκίδας καθώς πέτυχε πολύτιμα γκολ και βοήθησε σημαντικά την ομάδα να φτάσει στον τελικό του κυπέλλου Ελλάδας και να βγει στο κύπελλο ΟΥΕΦΑ.
Ο Ντεμπά, ανέμενε επί μακρόν την κλήση του στην Εθνική ομάδα της Σουηδίας αλλά αφού δεν κατόρθωσε να πείσει τον Σουηδό εκλέκτορα, αποφάσισε να αγωνιστεί με τα χρώματα της Εθνικής Γκάμπιας, με την οποία έκανε ντεμπούτο στις 6 Οκτωβρίου 2006.
Κατηγορία:Σουηδοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές από τη Γκάμπια Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Α.Σ. Γιάννινα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Κέρκυρας Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γκάμπιας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λέφσκι Σόφιας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΜΚ Χέκεν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Έσμπιεργκ ΦΒ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΚ Μπραν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Όντενσε Μπόλντκλουμπ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νοτς Κάουντι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΙΚ Μπράγκε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σουπερλίγκα Δανίας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Σουηδοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Δανία
Κατάλογος πολέμων της Αγγλίας
Ο παρακάτω κατάλογος περιλαμβάνει τους πολέμους στους οποίους ενεπλάκη το Βασίλειο της Αγγλίας, πριν την δημιουργία του Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας μέσω των Πράξεων της Ένωσης του 1707
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Πόλεμοι της Αγγλίας
Χοσέ Μαρτί
Ο Χοσέ Μαρτί (ισπ. José Julián Marti y Pérez, 1853 - 1895), Κουβανός ποιητής και συγγραφέας, ήταν εθνικός ήρωας και σύμβολο του αγώνα για την ανεξαρτησία της πατρίδας του.
Γεννήθηκε στην Αβάνα. Άρχισε τον πολιτικό ακτιβισμό σε νεαρή ηλικία. Ταξίδεψε πολλές φορές στην Ισπανία, Λατινική Αμερική και στις Ηνωμένες Πολιτείες. Αγωνίστηκε για την ανεξαρτησία της Κούβας και την ενοποίηση της κοινότητας στη διασπορά, ιδιαίτερα στη Φλόριντα. Αξίζει να σημειωθεί ότι αγωνίστηκε ακόμη και στο πεδίο της μάχης, στη διάρκεια του Β' αγώνα υπέρ της ανεξαρτησίας της Κούβας, έναντι των Ισπανών. Πέθανε κατά τη διάρκεια της μάχης του Dos Rios στις 19 Μαΐου 1895.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κουβανοί συγγραφείς Κατηγορία:Κουβανοί ποιητές Κατηγορία:Αντιαμερικανισμός
Ωριά
Το όνομα Ωριά ή Ωργιά σύμφωνα με τις ελληνικές παραδόσεις και τα δημοτικά τραγούδια σημαίνει αφενός μεν ηρωίδα αφετέρου ως παράγωγο όνομα ωραίας (γυναίκας), ωριάς.
Κατά τον επικρατέστερο τύπο των δημοτικών τραγουδιών η Ωριά φέρεται άλλοτε ως Βασίλισσα, και άλλοτε ως Πριγκίπισσα κάστρου που πολιορκούμενη από Οθωμανούς ή Σαρακηνούς υπεραμύνθηκε για πολλά χρόνια μέχρις ότου κάποιος από τους πολιορκητές κατάφερε να εισέλθει στο κάστρο. Μάλιστα λέγεται πως αυτός ήταν από ελληνίδα μάνα ο οποίος μηχανεύτηκε το εξής (επικρατέστερο) τέχνασμα, προκειμένου να πετύχει την κατάληψη του απόρθητου κάστρου: Μεταμφιέστηκε σε γυναίκα εγκυμονούσα, (ή κατ΄ άλλες παραλλαγές σε μοναχό), και φθάνοντας στη πύλη του κάστρου ικέτευε ν΄ ανοίξουν για να γεννήσει (ή να ξεκουραστεί από την ασκητεία ή για καταφυγή μεταξύ των ομοθρήσκων του). Έτσι παραπεισθείσα η ευσπλαχνική Βασίλισσα (ή Πριγκίπισσα) διέταξε ν΄ ανοίξει η Πύλη για να εισέλθει ο ικέτης, αλλά "όσο ν΄ ανοίξη η πόρτα, χίλιοι εμπήκαν, κι όσο να μισανοίξη γέμισ΄ η αυλή, κι όσο να καλοκλείση η Χώρα πάρθηκε". Αυτός δε που μηχανεύτηκε την εκπόρθηση κατά προηγούμενη συμφωνία με τον επικεφαλής των πολιορκητών έσπευσε να συλλάβει την Ωριά προκειμένου να την πάρει γυναίκα του πλην όμως εκείνη αλλόφρων από την απελπισία ρίφθηκε από τους προμαχώνες του κάστρου και σκοτώθηκε.
Επισημάνσεις
Από την εξιστόρηση αυτή επισημαίνονται τα ακόλουθα λαογραφικά σημεία: η Ωριά είναι μια όμορφη ηρωίδα, υψηλόβαθμη (Βασίλισσα ή Πριγκίπισσα), που κατέχει κάστρο, δηλαδή περιτείχιο οικοδόμημα που όμως είναι πολύ σημαντικό αφού δέχεται συνεχείς πολιορκίες που καταλήγουν άκαρπες. Αυτός που μηχανεύτηκε τη εκπόρθηση φέρεται ως γιος Ελληνίδας και ειδικότερα χριστιανής (αφού κατέφυγε ένας μοναχός), ενώ στο τέλος της αφήγησης το κάστρο αναφέρεται ως Χώρα.
Κατηγορία:Λαογραφία Κατηγορία:Κάστρα στην Ελλάδα
Διχοτόμηση (βιολογία)
thumb|Κινούμενη εικόνα στην οποία φαίνεται η διαδικασία της διχοτόμησης ευκαρυωτικού κυττάρου Η διχοτόμηση είναι μονογονικός τρόπος αναπαραγωγής προκαρυωτικών (όπως είναι τα βακτήρια), και ευκαρυωτικών μικροοργανισμών (όπως τα πρωτόζωα, τα μικροφύκη, και οι μύκητες) με κυτταρική διαίρεση. Είναι αφυλετικός τρόπος αναπαραγωγής.
Διαδικασία
Η διαδικασία αρχίζει με την αντιγραφή του DNA του κυττάρου. Μέσα στον μονοκύτταρο ή προκαρυωτικό οργανισμό σχηματίζεται νέο αντίγραφο του DNA με αποτέλεσμα το διπλασιασμό του γενετικού υλικού. Αυτή η ανάπτυξη επιφέρει τη διαίρεση του αρχικού κυττάρου (που αποκαλείται μητρικό κύτταρο) σε δύο νέα κύτταρα (που αποκαλούνται θυγατρικά).
Σε ορισμένες περιπτώσεις ενδέχεται το κύτταρο να διαχωριστεί σε άνισα μέρη (εκβλάστηση).
Η μίτωση (τρόπος διαχωρισμού των χρωμοσωμάτων των ανώτερων οργανισμών) φαίνεται να εξελίχθηκε από την απλή διχοτόμηση.
Κατηγορία:Κυτταρολογία Κατηγορία:Αναπαραγωγή
Διαζένιο
Το διαζένιο (αγγλικά: diazene)  είναι  ανόργανη χημική ένωση, που περιέχει άζωτο και υδρογόνο, με μοριακό τύπο N2H2, αλλά χρησιμοποιείται και ο ημισυντακτικός τύπος NH=NH. Υπάρχει σε δυο γεωμετρικά ισομερή, E-διαζένιο και Ζ-διαζένιο. Εκτός από τη «μητρική» ένωση, ο όρος διαζένιο επεκτείνεται και σε μια σειρά ανόργανες και οργανικές «θυγατρικές» ενώσεις ή «υποκατεστημένα παράγωγα», με γενικό τύπο RN=NR, όπου R (όχι υποχρεωτικά το ίδιο) υδρογόνο, αλογόνο ή μονοσθενής ρίζα. Έτσι, για παράδειγμα, το αζωβενζένιο (PhN=NPh), είναι ένα αρωματικό οργανικό διαζένιο.
Παραγωγή και διάσπαση
Η παραδοσιακή παραγωγική οδός για το διαζένιο περιλαμβάνει την οξειδοαναγωγή υδραζίνης με υπεροξείδιο του υδρογόνου (H2O2) ή ατμοσφαιρικό αέρα : ή Εναλλακτικά, το διαζένιο μπορεί να παραχθεί με αποκαρβοξυλίωση αζωδικαρβοξυλικού οξέος :
Εξαιτίας της αστάθειάς της, το διαζένιο παράγεται in situ, δηλαδή όταν χρειάζεται παράγεται επιτόπου για άμεση χρήση. Παράγεται ένα μίγμα των δυο γεωμετρικών ισομερών του. Και τα δυο ισομερή του είναι ασταθή και βρίσκονται σε χημική ισορροπία αργής αλληλομετατροπής. Το trans- (E-) ισομερές είναι πιο σταθερό, αλλά το cis- (Z-) αντιδρά ταχύτερα με ακόρεστους υποκαταστάτες, οπότε η χημική ισορροπία αλληλομετατροπής λειτουργεί υπέρ του cis- ισομερούς, εξαιτίας της αρχή Λε Χατελιέ (Le Chatelier's principle). Σε κάποιες διεργασίες αφορούν προσθήκη σε καρβοξυλικά οξέα, ενώσεις που καταλύουν την ισομερείωση αλληλομετατροπής. Το διαζένιο διασπάται τάχιστα. Ακόμη και σε χαμηλές θερμοκρασίες, το συγκριτικά πιο σταθερό trans- ισομερές, τάχιστα εμπλέκεται σε διάφορες αντιδράσεις αποπρωτονίωσης, σχηματίζοντας (τελικά) κυρίως υδραζίνη και αέριο (στοιχειακό) άζωτο :
Εφαρμογές στην οργανική σύνθεση
Ειδικά το cis-διαζένιο είναι περιστασιακά χρήσιμο ως αντιδραστήριο στην οργανική σύνθεση : Υδρογονώνει αλκένια και αλκίνια με την ίδια στερεοεκλεκτικότητα όπως η syn προσθήκη υδρογόνου με μεταλλικό καταλύτη. Το μόνο συμπροϊόν μια τέτοιας αντίδρασης είναι το αέριο άζωτο. Παρόλο που η μέθοδος αυτή είναι αργή, η χρήση του διαζενίου έχει το πλεονέκτημα ότι αποφεύγει την ανάγκη για χρήση υψηλών πιέσεων, του εκρηκτικού αερίου υδρογόνου και των μεταλλικών καταλυτών, που είναι (σχετικά) δαπανηροί. Ο μηχανισμός υδρογόνωσης με διαζένιο περιλαμβάνει μια μεταβατική κατάσταση στην οποία σχηματίζεται εξαμελής δακτύλιος χημικού τύπου C2H2N2:
Εκλεκτικότητα
Το διαζένιο πλεονεκτεί εξαιτίας της εκλεκτικότητάς του να ανάγκει αλκένια και αλκίνια, ενώ είναι ανενεργό έναντι σε πολλές άλλες λειτουργικές ομάδες που θα υφίστανταν αναγωγή, αν χρησιμοποιούνταν η καταλυτική υδρογόνωση. Έτσι, για παράδειγμα, το διαζένιο είναι ανεκτικό έναντι υπεροξυομάδων, αλογόνων και υδροθειομάδων, ενώ οι ίδιες χαρακτηριστικές ομάδες τυπικά ανάγονται με υδρογόνωση παρουσία μεταλλικών καταλυτών. Το διαζένιο ανάγει εκλεκτικά αλκίνια και μη παρεμποδισμένα αλκένια στα αντίστοιχα αλκένια και αλκάνια.
Σχετικά
Το δικατιόν διαζενίου HNNH2+ υπολογίστηκε ότι έχει τον ισχυρότερο γνωστό χημικό δεσμό. Αυτό το ιόν μπορεί να θεωρηθεί ως διπλά πρωτονιομένο διάζωτο. Η τάξη σχετικής δεσμικής ισχύος (Relative Bond Strength Order, RBSO) είναι 3,38. Οι δεσμοί στα δικατιόντα FNNH2+ και FNNF2+undefined έχουν ελάχιστα χαμηλότερη δεσμική ισχύ.
Παραπομπές και σημειώσεις
Κατηγορία:Υδρίδια Κατηγορία:Ανόργανες ενώσεις του αζώτου Κατηγορία:Ασταθείς ενώσεις Κατηγορία:Μητρικές ενώσεις Κατηγορία:Αζένια
Τόρι Γουέλς
Η Τόρι Γουέλς (αγγλικά: Tori Welles) (γενν. 17 Ιουνίου 1967) είναι Αμερικανίδα πρώην ηθοποιός πορνογραφικών ταινιών.
Καριέρα
Η Γουέλς έπαιξε σε αισθησιακές ταινίες από το 1988 μέχρι και το 1999 και σκηνοθέτησε επίσης αρκετές ταινίες στις αρχές της δεκαετίας του 1990.Το 1997, ο Πολ Νόρμαν κυκλοφόρησε ένα ιδιωτικό βίντεο με τον ίδιο και την Γουέλς, που γυρίστηκε μετά το διαζύγιό τους, με τίτλο The Private Diary of Tori Welles. Η Γουέλς φέρεται να ήταν θυμωμένη αλλά είπε ότι δεν είχε νομική βάση για να σταματήσει τη διανομή της.
Η Γουέλς είναι πρώην ερμηνεύτρια με συμβόλαιο με τη Vivid Entertainment.Έχει επίσης εργαστεί για εταιρείες παραγωγής όπως οι Caballero Home Video, Evil Angel, VCA Pictures και το Zane Entertainment Group. Είναι επίσης η παρουσιάστρια μιας διαδικτυακής ραδιοφωνικής εκπομπής για το ραδιόφωνο Vivid.
Εμφανίσεις Η Γουέλς έχει εμφανιστεί σε διάφορους δευτερεύοντες ρόλους, όπως η κωμωδία τρόμου του Κλιντ Χάουαρντ του 1995 Ice Cream Man (με το όνομα Μπριτάνια Πάρις Brittania Paris) και ένα επεισόδιο του 2006 της κωμικής σειράς Scrubs. Συμμετείχε επίσης το 1993 στο σουηδικό late night talk show Adam. Είναι επίσης σκηνοθέτης, παραγωγός, δημιουργός κοστουμιών και γκαρνταρόμπας καθώς και συγγραφέας.
Άλλες δραστηριότητες
Από το 2004 εργάστηκε ως περιφερειακή διευθύντρια πωλήσεων για το Peach DVD, με το όνομα Brittania Paris.Τον Μάιο του 2011, η Γουέλς προσλήφθηκε ως συνεργάτης πωλήσεων από τη Metro Entertainment.
Τον Μάρτιο του 2012, η Γουέλς και ο Τομ Μπάιρον ίδρυσαν το Hall of Fame Management, ένα πρακτορείο ταλέντων που αντιπροσωπεύει πορνογραφικούς ηθοποιούς, σκηνοθέτες, εκδότες, φωτογράφους και άλλους ενήλικες εργαζόμενους στη βιομηχανία.[10] Έχει επίσης τη δική της εταιρεία παραγωγής που ονομάζεται Tori Welles Entertainment.
Προσωπική ζωή
Ήταν παντρεμένη με τον παραγωγό αισθησιακών ταινιών Πολ Νόρμαν από το 1990 μέχρι το 1994.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί πορνογραφικών ταινιών Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες πορνογραφικών ταινιών Κατηγορία:Αμερικανοί παραγωγοί πορνογραφικών ταινιών Κατηγορία:Αμερικανοί αγγλικής καταγωγής Κατηγορία:Αμερικανοί γαλλικής καταγωγής Κατηγορία:Αμερικανοί νορβηγικής καταγωγής Κατηγορία:Αμερικανοί ισπανικής καταγωγής
The Sabbath Stones
The Sabbath Stones είναι ο τίτλος της συλλογής τραγουδιών του βρετανικού χέβι μέταλ συγκροτήματος Black Sabbath. Ο δίσκος κυκλοφόρησε στις 29 Απριλίου του 1996 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "I.R.S. Records" σε μορφή CD και περιέχει τραγούδια από τους δίσκους των Black Sabbath οι οποίοι κυκλοφόρησαν από το 1983 μέχρι και το 1995.
Το συγκεκριμένο άλμπουμ κυκλοφόρησε για να συμπληρωθεί το συμβόλαιο του Τόνι Αϊόμι με την "I.R.S. Records", καλύπτοντας την τρίτη περίοδο ζωής του συγκροτήματος από το άλμπουμ "Born Again" του 1983 μέχρι το "Forbidden" του 1995.
Τραγούδια
1. Headless Cross (Iommi, Martin, Powell) - 6:29
από το Headless Cross
2. When Death Calls (Iommi, Martin, Cottle, Nicholls, Powell) - 6:55
3. Devil & Daughter (Iommi, Martin, Powell) - 4:44
από το Headless Cross TYR 4. The Sabbath Stones (Iommi, Martin, Murray, Nicholls, Powell) - 6:48
από το TYR
5. The Battle of Tyr (Iommi, Martin, Murray, Nicholls, Powell) - 1:09
6. Odin's Court (Iommi, Martin, Murray, Nicholls, Powell) - 2:42
7. Valhalla (Iommi, Martin, Murray, Nicholls, Powell) - 4:43
8. TV Crimes (Iommi, Dio, Butler) - 3:58
από το Dehumanizer
9. Virtual Death (Iommi, Martin, Butler) - 5:46
από το Cross Purposes
10. Evil Eye (Iommi, Martin, Butler) - 5:57
11. Kiss of Death (Iommi, Martin, Murray, Nicholls, Powell) - 6:06
από το Forbidden
12. Guilty as Hell (Iommi, Martin, Murray, Nicholls, Powell) - 3:27
13. Loser Gets it All (Iommi, Martin, Murray, Nicholls, Powell) - 2:55
14. Disturbing the Priest (Iommi, Gillan, Butler, Ward) - 5:49
15. Heart Like a Wheel (Iommi, Hughes, Nicholls, Glixman) - 6:35
από το The Seventh Star
16. The Shining (Iommi, Martin, Daisley, Nicholls, Singer) - 5:55
από το The Eternal Idol
Τα μέλη του συγκροτήματος
Τα τραγούδια τα οποία περιλαμβάνονται στο The Sabbath Stones ηχογραφήθηκαν από τους εξής μουσικούς:
Πηγές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 1996 Κατηγορία:Compilation άλμπουμ των Black Sabbath
Αικατερίνη της Αραγονίας
Η Αικατερίνη της Αραγωνίας (Catarina d'Aragón, 16 Δεκεμβρίου 1485 - 7 Ιανουαρίου 1536) ήταν πριγκίπισσα της Ουαλίας ως σύζυγος του Αρθούρου της Ουαλίας και βασίλισσα της Αγγλίας ως σύζυγος του βασιλιά Ερρίκου Η΄ της Αγγλίας από το 1509 έως το 1533.
Η προσπάθεια του Ερίκου Η΄ να ακυρώσει τον γάμο τους, που είχε κρατήσει 24 χρόνια, ήταν η αρχή για μια σειρά γεγονότων που οδήγησαν στον διαχωρισμό της Αγγλίας από την Εκκλησία της Ρώμης. Ο Ερρίκος ήταν δυσαρεστημένος, επειδή οι γιοι τους είχαν πεθάνει σε παιδική ηλικία και άλλοι κατά τη γέννα, με αποτέλεσμα ως μελλοντική διάδοχος να μένει μονάχα η Μαρία Α΄ της Αγγλίας, σε μια περίοδο που δεν είχε ξανασυμβεί να ανεβεί γυναίκα στον θρόνο. Όταν ο Πάπας Κλήμης Θ΄ αρνήθηκε να ακυρώσει τον γάμο, ο Ερρίκος τον αψήφησε, διεκδικώντας την κυριαρχία πάνω σε θρησκευτικά ζητήματα. Έτσι, παντρεύτηκε την Άννα Μπολέυν κατά την κρίση του κλήρου στην Αγγλία, χωρίς αναφορά στον Πάπα, παρακινούμενος από την ελπίδα να δώσει άρρενα διάδοχο στη Δυναστεία Τυδώρ.
Η Αικατερίνη αρνήθηκε να δεχτεί τον Ερρίκο ως Ανώτατη Κεφαλή της Εκκλησίας της Αγγλίας και θεωρούσε πως ήταν η νόμιμη σύζυγος και βασίλισσα του Ερρίκου μέχρι τον θάνατό της.
Πρώτα Χρόνια
Η Αικατερίνη γεννήθηκε στο Παλάτι του Αρχιεπισκόπου στο Αλκαλά ντε Ενάρες, στη Μαδρίτη, τη νύχτα της 16ης Δεκεμβρίου 1485. Ήταν το νεότερο επιζών τέκνο του Βασιλιά Φερδινάνδου Β΄ της Αραγωνίας και της Βασίλισσας Ισαβέλλας Α΄ της Καστίλλης. Η Αικατερίνη ήταν αρκετά κοντή στο ανάστημα με μακριά πυρρόξανθα μαλλιά, μεγάλα μπλε μάτια, ένα στρογγυλό πρόσωπο, και μια ανοιχτόχρωμα χροιά δέρματος. Υπάρχουν μια σειρά πορτραίτων από ζωγράφους της αυλής που πιθανότατα τη δείχνουν ως κορίτσι και έφηβη, μα δεν είναι εξακριβωμένο αν το θέμα του πορτραίτου ήταν αυτή σε οποιονδήποτε από αυτούς τους πίνακες.
Καταγόταν από τον Βασιλικό Οίκο της Αγγλίας, καθώς η προγιαγιά της, Αικατερίνη του Λάνκαστερ, από την οποία πήρε και το όνομά της, και η προ-προγιαγιά της, Φιλίππη του Λάνκαστερ, ήταν κόρες του Ιωάννη της Γάνδης και εγγονές του Εδουάρδου Γ΄ της Αγγλίας. Ως εκ τούτου, ήταν τρίτη ξαδέρφη του πεθερού της, Ερρίκου Ζ΄, και τέταρτη ξαδέρφη της πεθεράς της, Ελισάβετ της Υόρκης.
Τη μόρφωσή της ανέλαβε ο Αλεσάντρο Τζεραλντίνι, η οποία απαρτιζόταν από μελέτη θρησκευτικών, κλασικών κειμένων, λατινικής ιστορίας, κανονικού και δημοσίου δικαίου. Είχε μια αυστηρή θρησκευτική ανατροφή και το θρησκευτικό της αίσθημα θα διαδραμάτιζε σημαντικό ρόλο αργότερα στη ζωή της. Έμαθε να μιλάει, να διαβάζει και να γράφει στα ισπανικά και στα λατινικά, ενώ μιλούσε γαλλικά και ελληνικά.
Σε νεαρή ηλικία, θεωρήθηκε κατάλληλη σύζυγος για τον Αρθούρο, πρίγκιπα της Ουαλίας, μεγαλύτερο γιο του Ερρίκου Ζ΄ και διαδόχου του θρόνου, λόγω της εξέχουσας καταγωγής της: μέσω της μητέρας της, Ισαβέλλας της Καστίλης, είχε ισχυρότερα δικαιώματα στον αγγλικό θρόνο, ενώ ο Ερρίκος Ζ΄ ήταν απόγονος του Ιωάννη της Γάνδης από τον τρίτο γάμο του με την Αικατερίνη Σουίνφορντ, τα παιδιά των οποίων γεννήθηκαν εκτός γάμου και αναγνωρίστηκε η νομιμότητά τους αργότερα. Εξαιτίας αυτού, η μοναρχία των Τυδώρ δεν αναγνωριζόταν από όλα τα ευρωπαϊκά βασίλεια.
Σουγκέιζινγκ
Το Σουγκέιζινγκ (Shoegazing) είναι μουσικό είδος της ίντι και εναλλακτικής ροκ που εμφανίστηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο στα τέλη της δεκατείας του '80. Το πρώτο άλμπουμ πού όρισε το είδος θεωρείται το Isn’t Anything των My Bloody Valentine, που κυκλοφόρησε το 1988.
Αικατερίνη της Αραγονίας
Πρώτα Χρόνια
Εκείνη την περίοδο, ο οίκος Τρασταμάρα είχε το μεγαλύτερο γόητρο λόγω της εξουσίας των Καθολικών Μοναρχών, οπότε η ένωση Αικατερίνης και Αρθούρου έδινε κύρος και αναγνώριση του Οίκου των Τυδώρ στην υπόλοιπη ευρωπαϊκή αριστοκρατία και ισχυροποιούσε τα δικαιώματά τους στον αγγλικό θρόνο μέσω της προγονικής γραμμής της Αικατερίνης. Οι δυο τους παντρεύτηκαν δι' αντιπροσώπου στις 19 Μαΐου 1499 και αλληλογραφούσαν στα λατινικά μέχρι που ο Αρθούρος έγινε 15 ετών και κρίθηκε ότι είχαν φτάσει σε ηλικία κανονικού γάμου.
Σουγκέιζινγκ
Ο όρος σουγκέιζινγκ που επινοήθηκε από το NME, προέρχεται από τις αγγλικές λέξεις shoe (παπούτσι) και gaze (βλέμμα, ατενίζω) κάνοντας αναφορά στην τάση που έχουν οι κιθαρίστες των συγκροτημάτων να κοιτάζουν χαμηλά ενώ παίζουν μουσική.
Αικατερίνη της Αραγονίας
Σύζυγος και χήρα του Αρθούρου
thumb|250px|left|Αικατερίνη της Αραγωνίας, Michael Sittow, ~1503
Το ζευγάρι γνωρίστηκε από κοντά στις 4 Νοεμβρίου στο Ντόγκμερσφιλντ του Χάμσαϊρ. Λίγα είναι γνωστά για την πρώτη εντύπωση που προκάλεσαν ο ένας στον άλλο. Ωστόσο, ανακάλυψαν ότι δεν μπορούσαν να μιλήσουν μεταξύ τους, καθώς είχαν διδαχτεί διαφορετικές προφορές στα λατινικά. Δέκα μέρες αργότερα, στις 14 Νοεμβρίου 1501 παντρεύτηκαν στον Καθεδρικό του Αγίου Παύλου.
Σουγκέιζινγκ
Το είδος, αν και αρχικά δέχτηκε κάποιες επικρίσεις από τον μουσικό τύπο της εποχής, έχει αφήσει κληρονομιά πίσω του, ενώ η σουγκέιζινγκ σκηνή έχει αρκετά νέα συγκροτήματα.
Αικατερίνη της Αραγονίας
Σύζυγος και χήρα του Αρθούρου
Μετά τον γάμο τους, ο Αρθούρος στάλθηκε στο Κάστρο Λάντλοου στα σύνορα της Ουαλίας για να προεδρεύσει στο Συμβούλιο της Ουαλίας κατά τα καθήκοντά του ως Πρίγκιπας της Ουαλίας. Τον συνόδευσε κι η Αικατερίνη, ωστόσο λίγους μήνες αργότερα προσβλήθηκαν κι οι δυο από ασθένεια και ο Αρθούρος πέθανε στις 2 Απριλίου 1502, αφήνοντας έτσι χήρα την Αικατερίνη.
Σουγκέιζινγκ
Στο παρακάτω σχεδιάγραμμα εμφανίζονται μερικά από τα πιο κλασσικά συγκροτήματα με σουγκέιζινγκ ήχο:
Αικατερίνη της Αραγονίας
Σύζυγος και χήρα του Αρθούρου
Στο σημείο αυτό, ο Ερρίκος Ζ΄ ήρθε αντιμέτωπος με το ζήτημα της επιστροφής της προίκας της στον πατέρα της. Για να αποφευχθούν περιπλοκές, συμφωνήθηκε να παντρευτεί τον δεύτερο γιο του Ερρίκου Ζ΄, Ερρίκο δούκα της Υόρκης, που ήταν πέντε χρόνια μικρότερός της. Ωστόσο, ο θάνατος της μητέρας της μείωνε την "τιμή" της στην κούρσα του γάμου. Η Καστίλη ήταν πολύ μεγαλύτερο βασίλειο από την Αραγωνία και το κληρονόμησε η μεγαλύτερη αδερφή της, Ιωάννα της Καστίλης. Θεωρητικά, ο γάμος αναβαλλόταν μέχρι ο Ερρίκος να φτάσει σε κατάλληλη ηλικία, αλλά ο Ερρίκος Ζ΄ έδινε τόσο μεγάλη βαρύτητα στην προίκα της Αικατερίνης, που ήταν αμφίβολο αν θα γινόταν τελικά ποτέ. Η ίδια ζούσε ουσιαστικά ως "αιχμάλωτη" στον Οίκο Ντίρχαμ στο Λονδίνο, καθώς διασώζονται επιστολές της ίδιας προς τον πατέρα της, διαμαρτυρόμενη για τη μεταχείρισή της.
Σουγκέιζινγκ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μουσικά είδη
Αικατερίνη της Αραγονίας
Σύζυγος και χήρα του Αρθούρου
Ο γάμος της με τον αδερφό του Αρθούρου επαφιόταν στην απόφαση του Πάπα, λόγω της στενής τους συγγένειας. Η Αικατερίνη κατέθεσε ότι ο γάμος της με τον αποθανόντα σύζυγό της δεν ολοκληρώθηκε και το ζήτημα θεωρήθηκε ήσσονος σημασίας εκείνη την περίοδο, καθώς ο Πάπας είχε την εξουσία να προσπεράσει οποιαδήποτε κωλύματα θρησκευτικών ή άλλων λόγων.
Βασίλισσα της Αγγλίας (1509-1533)
thumb|right|Η στέψη του Ερρίκου και της Αικατερίνης μαζί με τα εραλδικά τους σύμβολα, το Ρόδο των Τυδώρ και το Ρόδι της Γρανάδας.
Ο δεύτερος γάμος της Αικατερίνης έλαβε χώρα στις 11 Ιουνίου 1509, επτά χρόνια μετά τον θάνατο του Πρίγκιπα Αρθούρου. Παντρεύτηκαν σε ιδιωτική τελετή στην Εκκλησία του Γκρίνουιτς. Εκείνη ήταν 23 ετών, ενώ ο Ερρίκος είχε μόλις κλείσει τα 18 του χρόνια.
Εγκυμοσύνες και παιδιά
Η Αικατερίνη έχασε κι άλλον ένα γιο όταν επέστρεψε ο Ερρίκος από τη Γαλλία. Τον Νοέμβριο του 1514, γέννησε άλλο ένα γιο, που πέθανε στη γέννα. Στις 18 Φεβρουαρίου 1516, η Αικατερίνη γέννησε ένα υγιές κορίτσι, τη μετέπειτα Μαρία Α΄ της Αγγλίας. Το 1518, η Αικατερίνη έμεινε έγκυος για τελευταία φορά: γέννησε μια κόρη στις 10 Νοεμβρίου, αλλά ήταν αδύναμη και πέθανε μετά από λίγες ώρες. Η Αικατερίνη έμεινε έγκυος συνολικά έξι φορές.
Η θρησκευτική προσήλωση της Αικατερίνης μεγάλωνε με τα χρόνια, όπως και το ενδιαφέρον της για ακαδημαϊκή γνώση. Συνέχισε να μελετά η ίδια και παρείχε παρόμοια μόρφωση και στην κόρη της. Η μόρφωση των γυναικών έγινε κάτι δημοφιλές, εν μέρει λόγω της επιρροής της Αικατερίνης. Δώρισε επίσης μεγάλα χρηματικά ποσά σε ορισμένα κολέγια. Ωστόσο, ο Ερρίκος έκρινε απαραίτητο έναν άρρενα απόγονο, καθώς η δυναστεία των Τυδώρ ήταν καινούρια και η νομιμότητά της μπορεί να αμφισβητούταν. Ένας μεγάλος εμφύλιος πόλεμος (ο επονομαζόμενος "Η Αναρχία") είχε λάβει χώρα την τελευταία φορά που μια γυναίκα είχε κληρονομήσει τον θρόνο: η Αυτοκράτειρα Ματθίλδη, κόρη του Ερρίκου Α΄ της Αγγλίας. Οι μνήμες του εμφύλιου πολέμου ήταν ακόμα ζωντανές, ακόμα και η εποχή του Πολέμου των Ρόδων.
Το 1520, ο ανιψιός της Αικατερίνης, Κάρολος Ε΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, επισκέφτηκε επισήμως την Αγγλία και εκείνη πίεσε τον Ερρίκο να κάνει συμμαχία με τον Κάρολο αντί με τη Γαλλία. Αμέσως μετά την αναχώρησή του, η Αικατερίνη συνόδευσε τον Ερρίκο στη Γαλλία στην επίσκεψη στον Γάλλο βασιλιά Φραγκίσκο Α΄. Μέσα σε δυο χρόνια, είχε κηρυχτεί πόλεμος εναντίον της Γαλλίας και ο Αυτοκράτορας Κάρολος έγινε και πάλι δεκτός στην Αγγλία, όπου άρχισαν να σχεδιάζουν τον αρραβώνα του με την κόρη της βασίλισσας, Μαρία.
Ακύρωση του γάμου
Το 1525, ο Ερρίκος Η΄ ερωτεύτηκε την Άννα Μπολέιν, μια κυρία επί των τιμών της Αικατερίνης, που ήταν περίπου 10-17 χρόνια μικρότερη από εκείνον (η ημερομηνία γέννησής της δεν είναι γνωστή). Εκείνη την περίοδο, η Αικατερίνη δεν μπορούσε πλέον να μείνει έγκυος. Ο Ερρίκος άρχισε να πιστεύει πως ο γάμος του ήταν καταραμένος και αναζητούσε επιβεβαίωση από τη Βίβλο, με αποτέλεσμα να ερμηνεύσει λανθασμένα ένα απόσπασμα από το Λευιτικό, θεωρώντας πως "αν ένας άνδρας παντρευτεί τη γυναίκα του αδερφού του, το ζευγάρι θα μείνει άτεκνο".
Αν και ο γάμος της Αικατερίνης με τον Αρθούρο δεν είχε ολοκληρωθεί, κάτι για το οποίο ήταν σαφής η ίδια ως το τέλος της ζωής της, μια αυστηρή ερμηνεία του συγκεκριμένου εδαφίου του Λευιτικού σήμαινε πως ο γάμος αυτός θεωρούταν λάθος από τον Θεό. Αν είχε ή όχι το δικαίωμα ο τότε Πάπας να παρακάμψει το εμπόδιο αυτό κατά τον γάμο του Ερρίκου και της Αικατερίνης κατέληξε να αποτελεί μείζον ζήτημα στην "εκστρατεία" του Ερρίκου να ζητήσει ακύρωση του γάμου του από τον Πάπα που βρισκόταν τότε στην Αγία Έδρα. Πολύ πιθανόν η ιδέα αυτή να είχε γεννηθεί στον Ερρίκο αρκετά νωρίτερα, λόγω της επιθυμίας του να αποκτήσει γιο. Πριν την άνοδο του πατέρα του, Ερρίκου Ζ', στον θρόνο της Αγγλίας, η χώρα είχε περάσει από τον Πόλεμο των Ρόδων, έναν εμφύλιο για τη διαδοχή, κι ο Ερρίκος ίσως ήθελε να αποφύγει παρόμοιες αμφιβολίες για τον θρόνο.
Σύντομα, μοναδικό μέλημα του Ερρίκου ήταν να πετύχει την ακύρωση του γάμου του. Η Αικατερίνη αντέδρασε στην προτροπή να αποσυρθεί σε μοναστήρι, λέγοντας: "Ποτέ δε δέχτηκα το κάλεσμα του Θεού για να πάω σε μοναστήρι, είμαι η πραγματική και νόμιμη σύζυγος του Βασιλιά". Ο Ερρίκος άφησε τις ελπίδες του σε προσφυγή στην Αγία Έδρα, στον Πάπα Κλήμεντα Ζ΄.
Καθώς ο Πάπας εκείνη την περίοδο ήταν αιχμάλωτος του ανιψιού της Αικατερίνης, Κάρολου Ε΄, ο Γουίλιαμ Νάιτ, γραμματέας του Ερρίκου, δεν μπορούσε να έρθει σε επαφή μαζί του και να του μεταβιβάσει την αίτηση ακύρωσης, έτσι επέστρεψε άπραγος. Ο Ερρίκος δεν είχε άλλη επιλογή από το να αναθέσει το μείζον αυτό ζήτημα στα χέρια του Τόμας Γουόλσεϊ, ο οποίος έκανε τα πάντα για να διασφαλίσει μια απόφαση ευνοϊκή για τον Ερρίκο. Κάλεσε ακόμα και εκκλησιαστικό δικαστήριο στην Αγγλία, με παρόντα αντιπρόσωπο του Πάπα, καθώς και τους Ερρίκο και Αικατερίνη.
Ο Πάπας απαγόρευσε στον Ερρίκο να ξαναπαντρευτεί προτού βγάλει κάποια απόφαση η Ρώμη. Ο Γουόλσεϊ απέτυχε και απομακρύνθηκε από το δημόσιο αξίωμά του το 1529. Ο Γουόλσεϊ τότε ξεκίνησε μια συνωμοσία για να σταλθεί εξορία η Άννα Μπολέιν, συνεννοούμενος με τον Πάπα. Όταν αποκαλύφθηκε, ο Ερρίκος διέταξε τη σύλληψή του: αν δεν τον προλάβαινε ο θάνατος από ασθένεια το 1530, ο Γουόλσεϊ θα είχε εκτελεστεί για προδοσία. Ένα χρόνο αργότερα, η Αικατερίνη εκδιώχθηκε από την αυλή και τα διαμερίσματά της δόθηκαν στην Άννα Μπολέιν.
Όταν ο Ερρίκος αποφάσισε να ακυρώσει τον γάμο του με την Αικατερίνη, ο Τζον Φίσερ έγινε ο πιο έμπιστος σύμβουλός της κι ένας από τους βασικούς υποστηρικτές της. Εμφανίστηκε εκ μέρους της ενώπιον των λεγάτων, όπου σόκαρε τους πάντες με την ευθύτητα του λόγου του, διακηρύσσοντας πως, όπως ο Ιωάννης ο Βαπτιστής, ήταν έτοιμος να πεθάνει για την ακεραιότητα του γάμου. Ο Ερρίκος έγινε έξαλλος και έστειλε στα λατινικά επιστολή απάντηση στην ομιλία του Φίσερ.
Άλλοι υποστηρικτές της Αικατερίνης ήταν ο Τόμας Μορ, η αδελφή του Ερρίκου Η΄ Μαρία Τυδώρ της Γαλλίας, ο Μαρτίνος Λούθηρος, η Μαρία ντε Σαλίνας, ο αυτοκράτορας Κάρολος Ε΄ και ο Πάπας Παύλος Γ΄.
Μεταγενέστεροι χρόνοι (1533-1536)
Όταν επέστρεψε στο Ντόβερ από μια συνάντηση με τον βασιλιά Φραγκίσκο Α΄ της Γαλλίας στο Καλαί, ο Ερρίκος παντρεύτηκε σε μυστική τελετή την Άννα Μπολέιν, η οποία ήταν ήδη έγκυος. Στις 23 Μαΐου 1533, ο Κράνμερ, επικεφαλής ειδικού δικαστηρίου που θα συνεδρίαζε για τη νομιμότητα του γάμου αυτού, έκρινε τον γάμο παράνομο. Πέντε μέρες αργότερα, ο Κράνμερ έκρινε νόμιμο τον γάμο Ερρίκου και Άννας.
Το 1535, μεταφέρθηκε στο απομακρυσμένο και ερημωμένο Κάστρο Κίμπολτον. Περιορίστηκε σε ένα δωμάτιο, έβγαινε από αυτό μόνο για να παρακολουθήσει τη Θεία Λειτουργία, ενώ έκανε νηστεία και περίμενε να έρθει το τέλος της. Αν και της επιτρεπόταν να δέχεται περιστασιακές επισκέψεις, της απαγορεύτηκε να βλέπει την κόρη της, Μαρία, καθώς και να επικοινωνεί μαζί της, ωστόσο υποστηρικτές της διακριτικά μετέφεραν αλληλογραφία μεταξύ μητέρας και κόρης. Ο Ερρίκος πρόσφερε και στις δύο καλύτερα διαμερίσματα και το δικαίωμα να βλέπουν η μια την άλλη, υπό την προϋπόθεση να αναγνωρίσουν ως Βασίλισσα την Άννα Μπολέιν. Ούτε η μια ούτε η άλλη δέχτηκαν.
Στα τέλη Δεκεμβρίου του 1535, αισθανόμενη ότι θα πέθαινε σύντομα, η Αικατερίνη έκανε τη διαθήκη της και έστειλε επιστολή στον ανιψιό της, αυτοκράτορα Κάρολο Ε΄, μηνώντας του να προστατεύσει την κόρη της. Έπειτα, έγραψε μια τελευταία επιστολή στον Ερρίκο, τον "αγαπημένο της άρχοντα και σύζυγο".
Πέθανε στις 7 Ιανουαρίου 1536 στο Κάστρο Κίμπολτον. Την επομένη ημέρα, το νέο έφτασε στον βασιλιά. Σύμφωνα με τον χρονογράφο Έντουαρντ Χολ, η Άννα φόρεσε κίτρινη ενδυμασία για το πένθος, κάτι που ερμηνεύτηκε ποικιλοτρόπως, όπως το ότι δεν συμμετείχε στο πένθος. Ωστόσο, άλλες πηγές αναφέρουν ότι ο βασιλιάς Ερρίκος ήταν αυτός που ντύθηκε με κίτρινη φορεσιά, γιορτάζοντας τα νέα και κάνοντας επίδειξη του ίδιου και της Ελισάβετ, κόρης της Άννας, στους αυλικούς του, κάτι που φάνηκε ως άκομψο και χυδαίο. Κυκλοφόρησαν τότε φήμες ότι η Αικατερίνη δηλητηριάστηκε είτε από τον Φίλιππο είτε από την Άννα είτε και τους δυο μαζί, καθώς η Άννα είχε απειλήσει σε αρκετές περιπτώσεις στο παρελθόν να δολοφονήσει την Αικατερίνη ή τη Μαρία. Οι φήμες άρχισαν να διαδίδονται μετά την ανακάλυψη, κατά την ταρίχευση του σώματός της, ότι υπήρχε ένα μαύρο ανάπτυγμα στην καρδιά της που μπορεί να προκλήθηκε από δηλητηρίαση. Σύγχρονοι ιατρικοί ερευνητές συμφωνούν ότι το περίεργο αυτό χρώμα δεν οφειλόταν σε δηλητηρίαση, αλλά σε καρκίνο, κάτι που δεν ήταν κατανοητό τότε.
Μια άλλη θεωρία υποστηρίζει ότι οι κίτρινες ενδυμασίες ήταν ένδειξη σεβασμού για την αποθανούσα Αικατερίνη, καθώς το κίτρινο ήταν το ισπανικό χρώμα για το πένθος. Αργότερα μες στην ημέρα, αναφέρεται ότι τόσο ο Ερρίκος όσο και η Άννα θρήνησαν ξεχωριστά για τον θάνατό της.
Ετάφη στον Καθεδρικό Πίτερμπορο με τιμές Χήρας Πριγκίπισσας της Ουαλίας, όχι βασίλισσας. Ο Ερρίκος δεν ήταν παρών στην κηδεία και δεν επέτρεψε ούτε στην κόρη τους, Μαρία, να πάει.
Υστεροφημία και ιστοριογραφία
Κατά τη βασιλεία της κόρης της, Μαρίας Α΄, ο γάμος της Αικατερίνης με τον Ερρίκο Η΄ χαρακτηρίστηκε "καλός και νόμιμος". Μετά τον θάνατό της, σχεδιάστηκαν πολυάριθμα πορτρέτα της, κυρίως η ομιλία της ενώπιον του δικαστηρίου για την ακύρωση του γάμου της, το οποίο αποτυπώθηκε και στο θεατρικό έργο του Σαίξπηρ για τον Ερρίκο Η΄. Σε αυτό, ο Σαίξπηρ δεν παρουσιάζει υπεύθυνους τον Ερρίκο και την Άννα για τα όσα υπέφερε η Αικατερίνη, παρά ένοχος παρουσιάζεται μόνο ο Καρδινάλιος Γουόλσεϊ. Το γεγονός αυτό εξηγείται από το ότι ο Σαίξπηρ έγραφε τα έργα του κατά τη βασιλεία της Ελισάβετ Α΄, κόρης του Ερρίκου και της Άννας, οπότε έπρεπε να παρουσιάσει τα γεγονότα με τρόπο τέτοιο που να μην την προσβάλλει.
Ο τάφος της στον Καθεδρικό του Πίτερμπορο είναι θεατός και διακοσμημένος με λουλούδια ή ρόδια, το εραλδικό της σύμβολο, ενώ φέρει τον τίτλο "Αικατερίνη, Βασίλισσα της Αγγλίας". Η πόλη του Πίτερμπορο έχει αδελφοποιηθεί προς τιμήν της με την πόλη της Καστίλης Αλκαλά ντε Χενάρες, τόπο γέννησης της Αικατερίνης.
Καλλιτεχνικές απεικονίσεις
thumb|right|200px|Η Dame [[Έλεν Τέρρυ ως σαιξπηρική Αικατερίνη της Αραγωνίας]] Πολυάριθμες καλλιτεχνικές δημιουργίες είναι γραμμένες είτε αφιερωμένες στην ίδια, είτε αναφέρονται σ' αυτήν, όπως το έργο του συζύγου της, Ερρίκου Η΄, με τίτλο "Grene growth the holy".
Η Αικατερίνη της Αραγωνίας έχει απεικονιστεί στον κινηματογράφο, στην τηλεόραση, στο θέατρο, στη λογοτεχνία, ενώ για εκείνη γράφτηκαν και πολλά τραγούδια ή ποιήματα. Το έργο του Σαίξπηρ για τον Ερρίκο Η΄ αποτυπώνει με αρκετή ακρίβεια την ομολογία της Αικατερίνης για τη νομιμότητα του γάμου της, ωστόσο το υπόλοιπο έργο είναι μια προσπάθεια να συγκαλυφθούν οι κινήσεις του Ερρίκου και να παρουσιαστεί ως πιόνι στα χέρια του καρδινάλιου Γουόλσεϊ, ενώ το έργο τελειώνει λίγο πριν την εκτέλεση της Άννας Μπολέιν.
Αν και η Αικατερίνη συχνά παρουσιάζεται στο θέατρο ή τον κινηματογράφο με κλασικά ισπανικά χαρακτηριστικά, όπως σκούρα μαλλιά και μάτια και μελαχρινή επιδερμίδα, υπάρχοντα πορτρέτα και περιγραφές της εποχής την απεικονίζουν με ανοιχτή επιδερμίδα, γαλάζια μάτια και ξανθοκόκκινα μαλλιά, καθόλου ασυνήθιστο για Ισπανούς από την Αραγωνία, πατρίδα του πατέρα της.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα το 1501 τον Αρθούρο των Τυδώρ πρίγκιπα της Ουαλίας, ο οποίος απεβίωσε το 1502.
Έπειτα η Αικατερίνη έκανε δεύτερο γάμο, με τον Ερρίκο Η΄ των Τυδώρ βασιλιά της Αγγλίας, αδελφό του προηγουμένου και είχε τέκνο:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρίγκιπες της Ουαλίας Κατηγορία:Οίκος της Τραστάμαρα Κατηγορία:Βασίλισσες της Αγγλίας Κατηγορία:Σύζυγοι του Ερρίκου Η΄ Κατηγορία:Αποκηρυγμένες βασίλισσες Κατηγορία:Ινφάντας της Αραγωνίας Κατηγορία:Ινφάντας της Καστίλλης
Αντάρτικη κηπουρική
μικρογραφία|Αντάρτικη κηπουρική στην [[Ολλανδία]] Αντάρτικη κηπουρική είναι η δραστηριότητα καλλιέργειας φυτών, φρούτων, λαχανικών και λουλουδιών σε ιδιόκτητα ή δημόσια παραμελημένα μέρη της πόλης, χωρίς νομική άδεια. Η πρώτη καταγεγραμμένη χρήση του όρου έγινε από τη Λιζ Κρίστι και την ομάδα Green Guerilla to 1973 στην περιοχή Μπάουερ Χιούστον της Νέας Υόρκης. Είναι ένα κίνημα που συγκεντρώνει άτομα από ποικίλους επαγγελματικούς χώρους και τάξεις και αποσκοπεί στη βελτίωση του αστικού τοπίου, με την καλλιέργεια βρώσιμων ειδών και καλλωπιστικών φυτών από ομάδες πολιτών που δρουν ανώνυμα και εθελοντικά σε εγκαταλελειμμένους χώρους των πόλεων. Η αντάρτικη κηπουρική δραστηριοποιείται στον χώρο των κοινών και έχει πολιτικές προεκτάσεις γιατί διεκδικεί την αναδιαμόρφωση των συνόρων ιδιωτικών και δημόσιων χώρων, αμφισβητώντας το βιομηχανοποιημένο τρόπο διατροφής και τον κυρίαρχο τρόπο παραγωγής, την εμπορευματοποίηση της τροφής και προάγει την ενδυνάμωση των σχέσεων των μελών της κοινότητας και τη βιωσιμότητα του πλανήτη.