cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Θέρμες Ξάνθης
Εθνοτικές εντάσεις
Όταν ο πρόεδρος του Πανελληνίου Συλλόγου Πομάκων, κ. Ιμάμ Αχμέτ αντέδρασε, ο ιμάμης άρχισε να καλεί απεγνωσμένα από το κινητό του … ενισχύσεις από τα γύρω χωριά. Πράγματι, σε λίγη ώρα συγκεντρώθηκε ένας μηχανισμός… καταστολής (αλλά και πολλοί περίεργοι) κυρίως από τον Εχίνο και τα Μελίβοια καθώς και ο δήμαρχος Μύκης Μουσταφά Αγγά, ο αντινομάρχης Τουρκές Χατζημεμίς (στον συνδυασμό του Γιώργου Παυλίδη), ο πρόεδρος Θερμών Χασάν Ναζίρ, ο Αχμέτ Χράλογλου…βοηθός του ψευτομουφτή Ξάνθης, ο δικηγόρος του…πλήθους Ιχσάν Καχιγιά κ.ά. με άγριες διαθέσεις κατά του προέδρου του Πανελληνίου Συλλόγου Πομάκων κ. Ιμάμ Αχμέτ και των μελών του συνεργείου.
Και ενώ η ένταση κορυφώθηκε έφθασαν αστυνομικές δυνάμεις από τον Εχίνο και την Ξάνθη. Οι συγκεντρωθέντες απαιτούσαν από το συνεργείο να τους δείξει τα πλάνα που τράβηξαν για να τα …λογοκρίνουν και να επιλέξουν εκείνοι ποια πρέπει να παραμείνουν και ποια πρέπει να διαγραφούν! Οι Γάλλοι καθώς και η Ελληνίδα δημοσιογράφος που τους συνόδευε, εξεπλάγησαν από τις βάρβαρες διαθέσεις του πλήθους και τελικά δέχθηκαν να λογοκριθούν τα πλάνα καθώς ενώπιον των αστυνομικών αρχών τους …απαγόρευαν την αποχώρηση από το χωριό. Οι εκπρόσωποι του μαινόμενου πλήθους ...έλεγξαν εξονυχιστικά τα πλάνα και αφού υπέδειξαν ποια πρέπει να «κοπούν», υποχρέωσαν το συνεργείο και σε νέα ταπείνωση, δηλαδή να υπογράψουν έγγραφο-δέσμευση γραμμένο στα Ελληνικά (σημειώνουμε ότι οι Γάλλοι δεν γνωρίζουν ούτε λέξη Ελληνικά) ότι δεν θα προβάλλουν τα πλάνα που έχουν διαγραφεί!
Ο Ιμάμ Αχμέτ κράτησε ηρωϊκή στάση γιατί παρά τις απειλές του όχλου των Πομακογενιτσάρων και τις …παραινέσεις της Ελληνικής αστυνομίας, αρνήθηκε να αποχωρήσει από το χώρο.
Ταυτόχρονα,όμως, υπερασπίστηκε και την τιμή της Ελλάδας και απέτρεψε την δημιουργία ενός μικροχώρου τύπου Ίμια, στην ορεινή Ροδόπη. Απεχώρησε πέντε ώρες μετά και μόνο όταν το συμβάν είχε λήξει, αρνούμενος να δεχθεί αστυνομική συνοδεία. Η στάση του απέτρεψε τη δημιουργία τετελεσμένων, ακόμα και σε συμβολικό επίπεδο. Αυτό ήταν το χρέος του ως περήφανου Πομάκου και αυτό έπραξε…
Ανάγλυφο του Μίθρα
Ιστορικά είναι γνωστές οι Θέρμες για τον Μίθρα, μια περσική θεότητα (θεός του ήλιου) που λατρευόταν στην περιοχή. Στην περιοχή Κάτω Θερμών υπάρχει το ανάγλυφο του Μίθρα λαξευμένο πάνω σε βράχο το οποίο συμβολίζει ένα σπήλαιο όπου στο κέντρο ο Μίθρας θυσιάζει ένα ταύρο ανάμεσα από τον Καύτη (Cautes) και τον Καυτοπάτη (Cautopates) (συνοδοί του θεού). thumb|right|215px|Ανάγλυφο Μίθρα - Κοντινή εικόνα. thumb|center|550px|Το Ανάγλυφο του Μίθρα Ταυροκτόνου (μυθολογικό πρόσωπο - περσική θεότητα - θεός του ήλιου). Κάτω από το Ταύρο διακρίνεται φίδι και στο πλάι φαίνεται μια άλλη μορφή που ίσως είναι ο Ήλιος ή η Σελήνη. Στο κάτω μέρος του ανάγλυφου παρουσιάζονται σκηνές από τον κύκλο του θεού (ο Μίθρας κυνηγός, χειροτονία, ιερό φαγητό Μίθρα και ήλιου, άνοδος Μίθρα στον ουρανό κλπ). Το ανάγλυφο χρονολογείται από το 2-3ο αιώνα μ.Χ. και βρίσκεται δίπλα από το οικισμό Κάτω Θέρμες.
Ιαματικές Πηγές
thumb|right|200px|Θερμά λουτρά - Περιοχή θερμών πηγών - το λουτρό αυτό στο παρελθόν ανήκε στο συγκρότημα του [[τεκές|τεκέ Μπουνταλά Χότζα .]]
Οι Ιαματικές πηγές, όπως και το Γυμνάσιο, βρίσκονται 1 χλμ. ανατολικά των (Κάτω) Θερμών. Το όνομα του χωριού προέρχεται από τις θερμές ιαματικές πηγές που υπάρχουν σε ακτίνα 1 χιλιομέτρου στις Θέρμες. Στο χωριό υπάρχουν ενοικιαζόμενα δωμάτια, εστιατόρια, και πισίνες με ιαματικά λουτρά (μερικές από τις πισίνες είναι ελεύθερες αλλά υπάρχουν και οργανωμένες - επί πληρωμή - εγκαταστάσεις).
Αναφορές
Κατηγορία:Κοινότητα Θερμών Κατηγορία:Χωριά του νομού Ξάνθης Κατηγορία:Πομακοχώρια Κατηγορία:Δήμος Μύκης Κατηγορία:Συνοριακές διελεύσεις Ελλάδας-Βουλγαρίας
Νίκος Σοφιαλάκης
Nίκος Σοφιαλάκης (English: Nikos Sofialakis 1914 - 2002) Κρητικός γλύπτης του 20ου αιώνα, γνωστός για την χαρακτηριστική τεχνοτροπία του Κλασσικού Ρεαλισμού.
Τα Πρώτα Χρόνια
Γεννήθηκε στους Έρφους Ρεθύμνης Κρήτης το 1914 και απεβίωσε στις 9 Δεκεμβρίου 2002. Σε ηλικία 10 ετών ήρθε στην Αθήνα και από το 1925-1937 μαθήτευσε κοντά στο νεοκλασσικό γλύπτη Γεώργιο Μπονάνο. Συνέχισε τις σπουδές του με υποτροφία του Κληροδοτήματος Αθηνάς Σταθάτου, και εισήλθε στην Σχολή Καλών Τεχνών του Πολυτεχνείου το 1938, όπου και μαθήτευσε κοντά στον Καθηγητή Μιχάλη Τόμπρο. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του έλαβε τέσσερις επαίνους και δυο πρώτα βραβεία.
Η καλλιτεχνική πορεία του Σοφιαλάκη ξεκίνησε όσο ο ίδιος ήταν ακόμη φοιτητής στην Σχολή Καλών Τεχνών, με τη συμμετοχή του στην Πανελλήνιο Καλλιτεχνική Έκθεση του 1940 στο Ζάππειο με τη γύψινη μελέτη Κεφαλή Νέου, αλλά και με τη συμμετοχή του σε ομαδικές εκθέσεις, όπως την Επαγγελματική Έκθεση στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο το 1943 (με τους Ευθυμιάδη, Κεφαλινό, Νικόλα, Κατράκη, κ.ά.), τις Εκθέσεις στον Παρνασσό το 1944, 1945, 1946, καθώς και στη Γαλλική Ακαδημία το 1946, μεταξύ άλλων. Κατά το τελευταίο έτος του στην Σχολή Καλών Τεχνών, ο Σοφιαλάκης κέρδισε το Πρώτο Βραβείο Γλυπτικής το 1944 με τη διπλωματική του εργασία Μητρότητα, μια μελέτη σε τερακότα μικρού μεγέθους που απεικονίζει μια καθιστή, γυναικεία μορφή που θηλάζει το βρέφος της.
Τα Μνημειώδη Έργα 'Παιδί της Κατοχής', 'Ο Πολεμιστής', και 'Ἐλ Γκρέκο'
Στην Έκθεση Παρνασσού του 1945, ο Σοφιαλάκης είχε την τύχη να γνωρίσει τον μεγάλο Κρήτα συγγραφέα Νίκο Καζαντζάκη, ο οποίος τότε διατελούσε Υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου στην Κυβέρνηση Θεμιστοκλή Σοφούλη. . Ο Καζαντζάκης εντυπωσιάστηκε τόσο από τον νεαρό καλλιτέχνη, που του ζήτησε να ποιήσει δὐο εμπνεύσεἰς του με ιδιαίτερη σημασία. «Να σου εμπιστευτώ δυο ιδέες μου, να τις γράψεις στο μάρμαρο - το 'Σκλαβωμένο Ελληνόπουλο'και τον 'Πάσσαλο της Αγιάς'», του είχε πει κατά την δεύτερη συνάντησή τους, στο ατελιέ του γλύπτη. «[…] Ο πάσσαλος της Αγιάς ήταν ένα κομμάτι δρυός όπου εδένανε απάνω οι Γερμανοί τους ομήρους και τους εκτελούσαν έναν-ένα. Γι’αυτό στο ύψος της καρδιάς, όπου πήγαιναν οι πιότερες σφαίρες, λίγο ακόμα και ήθελε να κοπεί το ξύλο....Αυτό το δεύτερο είν’ ο Χριστός μου κι ο Θεός μου. Κοντά 480 Κρητικοί ξεψύχησαν πάνω του, φερμένοι όμηροι απ’τα χωράφια. Μπορείς να κάνεις, απ΄αυτό το κούτσουρο, να βγαίν’ η λύτρωση; Κάν’το σε φυσικό μέγεθος και εγώ θα σου το στήσω με δικά μου έξοδα...»
Η Έκθεση Ελλήνων Καλλιτεχνών της Βασιλικής Σουηδικής Ακαδημίας Καλών Τεχνών και η Διεθνής Έκθεση Καΐρου
Στα τέλη της δεκαετίας του 1940, ο Σοφιαλάκης άρχισε να ταξιδεύει και να συμμετέχει σε μερικά από τα πιο αξιοσημείωτα καλλιτεχνικά γεγονότα της εποχής, καθιερώνοντας τον εαυτό του ως έναν από τους πιο διακεκριμένους Έλληνες καλλιτέχνες, και όπως ειπώθηκε από τον Γ. Μαρμαρίδη, ίσως τον "πιο αυθεντικό Έλληνα καλλιτέχνη της εποχής του". Το 1947 ο Σοφιαλάκης συμμετείχε σε δύο από τα πιο σημαντικά διεθνή καλλιτεχνικά δρώμενα της δεκαετίας: Την 'Grekisk Konst' Έκθεση και την Μπιενάλε Καΐρου. Τον Απρίλιο - Μάιο του 1947 ο Σοφιαλάκης παρουσίασε τη δουλειά του στην περίβλεπτη Έκθεση Ελλήνων Καλλιτεχνών (Grekisk Konst Exhibition) η οποία είχε διοργανωθεί από τη Βασιλική Σουηδική Ακαδημία Καλών Τεχνών και η οποία έλαβε χώρα στη Σουηδία, τη Δανία και τη Νορβηγία. Η κεφαλή σε υψηλό ανάγλυφο Μητέρα και Παιδί κέρδισε το πρώτο βραβείο στο Όσλο (των Εκθέσεων Στοκχόλμης, Κοπενχάγης και Όσλο) και σχολιάστηκε εκτενώς από τον τύπο, τόσο στο εξωτερικό όσο και στην Ελλάδα. Το φθινόπωρο του ίδιου έτους, ο Σοφιαλάκης συμμετείχε στη Διεθνή Έκθεση Καΐρου (1947) με τα έργα Ο Πολεμιστής (το οποίο έργο είχε εμπνευστεί και προταθεί από τον Νίκο Καζαντζάκη), Μωρό με Σκούφια, και Τα Δίδυμα, τα οποία επίσης διακρίθηκαν και σχολιάστηκαν από τα έντυπα μέσα της εποχής. Ο Σοφιαλάκης επέστρεψε στην Ελλάδα, έχοντας ανέλθει στο πρώτο στάδιο της αναγνώρισης του και διεθνώς εντός εντός και εκτός της Ελλάδας. Είχε πλέον ξεκινήσει την ανοδική του πορεία ως καλλιτέχνης.
Κατά την Πανελλήνια Καλλιτεχνική Έκθεση του 1948, η δραστηριότητα του γλύπτη στο εξωτερικό ήταν τόσο γνωστή, που το κοινό υποδέχθηκε με ιδιαίτερο ενδιαφέρον τις συμμετοχές του Μητέρα και Παιδί, Κεφαλή Κρητικού, Αιγινήτισσα Κόρη, και Μωρό με Σκούφια. Τα έργα του Μητέρα και Παιδί και το Μωρό με Σκούφια ήδη σχολιάζονταν θετικά, λόγω της παρουσίασής τους σε εκθέσεις του εξωτερικού και η Αιγινήτισσα Κόρη, μια κεφαλή σε πορόλιθο Αιγίνης, αγοράσθηκε από την Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος. Η αυξανόμενη δημοτικότητα του Σοφιαλάκη είχε ως αποτέλεσμα να του ανατεθεί, από τον Δήμο Ηρακλείου, η προτομή του μεγάλου Κρήτα ζωγράφου Δομένικου Θεοτοκόπουλου. Η εργασία αυτή, εκ μαρμάρου σε υπερφυσικό μέγεθος, εγκαινιάστηκε στις 6 Ιουλίου 1949 και τοποθετήθηκε στην Πλατεία Ελευθερίας Ηρακλείου (σήμερα Πλατεία Δομένικου Θεοτοκόπουλου).
Αναγνώριση και Εξέλιξη
Η μεγάλη αναγνώριση του έργου του Σοφιαλάκη ήρθε κατά την Πανελλήνια Καλλιτεχνική Έκθεση Ζαππείου το 1952, στην οποία συμμετείχε με τα έργα Τα Δίδυμα, Ο Σάτυρος (Κεφαλή Θεού Πάνα), Πηνελόπη και Μητρότητα. Η προτομή σε μάρμαρο Τα Δίδυμα ήταν ήδη γνωστή από τη διάκριση του έργου στη Διεθνή Έκθεση Καΐρου, ενώ οι κεφαλές Ὀ Σάτυρος και Πηνελόπη έτυχαν πολλών επαίνων στα έντυπα μέσα της Ελλάδας και του εξωτερικού.
Η Μητρότητα
Η μεγάλη ευκαιρία του Σοφιαλάκη όμως, ήρθε χάρη στην αριστουργηματική του Μητρότητα. Το φυσικού μεγέθους άγαλμα σε μαύρο γρανίτη, βασισμένο στη διπλωματική του εργασία που είχε λάβει το Πρώτο Βραβείο Γλυπτικής το 1944 της Σχολής Καλών Τεχνών, τράβηξε την προσοχή του βασιλικού ζεύγους Παύλου και Φρειδερίκης, οι οποίοι, έχοντας θαυμάσει τις συμμετοχές του Σοφιαλάκη στην Πανελλήνια Έκθεση, ζήτησαν κατ' ιδίαν συνάντηση με τον καλλιτέχνη στο ατελιέ του. Η ιδιωτική αυτή παρουσίαση αποτέλεσε μεγάλο εφαλτήριο για τον Σοφιαλάκη, του οποίου η Μητρότητα αγοράσθηκε από την Τράπεζα της Ελλάδος έναντι 265 χρυσών λιρών Αγγλίας και εν συνεχεία δωρήθηκε στο Μαιευτήριο Αλεξάνδρας Αθηνών το 1952, κατ' εντολή της Βασίλισσας Φρειδερίκης. Το χρηματικό ποσό αυτό ήλθε σε μια καίρια στιγμή για την εξέλιξη του καλλιτέχνη, καθώς του επέτρεψε να αγοράσει, στην μεταπολεμική περίοδο, το δικό του ατελιέ, και αποτέλεσε το πρώτο ουσιαστικό βήμα στην καλλιτεχνική του σταδιοδρομία. Η Φρειδερίκη ανέθεσε στον Σοφιαλάκη να φιλοτεχνήσει την προτομή της, για την οποία πόζαρε αυτοπροσώπως στο ατελιέ του. Το έργο ολοκληρώθηκε το 1954 και τοποθετήθηκε στη Σχολή Μαιών στην Αθήνα και ο Σοφιαλάκης, μόλις στο τεσσερακοστό έτος της ηλικίας του, είχε καθιερωθεί ως ο προτιμητέος καλλιτέχνης των Αρχών αλλά και των σημαντικών προσωπικοτήτων της χώρας. Αξιοσημείωτα παραδείγματα αποτελούν οι προσωπογραφίες των Πρωθυπουργών Ελευθερίου Βενιζέλου, Νικολάου Πλαστήρα (1950) και Σοφοκλής Βενιζέλος (1964), της Βασίλισσας Φρειδερίκης (1954), της Πριγκίπισσας Αλεξάνδρας (1954), και του Καθηγητού Γεωργίου Παπανικολάου, πολλοί εκ των οποίων πόζαραν στο ατελιέ του.
Η Καταξίωση
Τη δεκαετία του 1960, ο Σοφιαλάκης εισέρχεται πλέον στην πιο παραγωγική του περίοδο, κατά την οποία εργάζεται με ζήλο εντός της Ελλάδας και ιδιαίτερα στο εξωτερικό, όπου ταξιδεύει συχνά. Η σημαντική αυτή δεκαετία ανοίγει για τον γλύπτη με τη συμμετοχή του στην Πανελλήνια Καλλιτεχνική Έκθεση Ζαππείου του 1960, με τη σύνθεση Κόρη με το Σταφύλι, η οποία θεωρείται από πολλούς κριτικούς ως το αριστουργηματικό του επίτευγμα. Τη περίοδο αυτή ο Σοφιαλάκης συνθέτει το μνημειώδες έργο Μάχη της Κρήτης, μια πολυσύνθετη ανάγλυφη σύνθεση, που απεικονίζει την ομώνυμη ηρωϊκή μάχη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου και λαμβάνει ειδική πρόσκληση για να παρουσιάσει τα έργα του στις Ηνωμένες Πολιτείες, τις οποίες επισκέπτεται δυο φορές.
Οι Εκθέσεις στις Ηνωμένες Πολιτείες
Το 1967 ο Σοφιαλάκης έλαβε ειδική πρόσκληση για να συμμετάσχει στο Φεστιβάλ Καλών Τεχνών Μεσογειακών Χωρών στη Νέα Υόρκη, όπου και παρουσίασε την έκθεσή του με τίτλο Οι Θεοί της Ελλάδος, μια θεματική συλλογή 70 κομματιών εκ μαρμάρου σε αρχαιοελληνικό μυθολογικό μοτίβο. Το έργο του δημοσιοποιήθηκε εκτενώς, τόσο από τα έντυπα μέσα όσο και από το ραδιόφωνο και την τηλεόραση, που όσο βρισκόταν στις ΗΠΑ, το Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης της Νέας Υόρκης τον συμβουλεύτηκε σε θέματα που αφορούσαν την αποκατάσταση/αναπαλαίωση αρχαιοτήτων του μουσείου. Η πρώτη επίσκεψη του Σοφιαλάκη στην Αμερική ολοκληρώθηκε με τη διάκριση ειδικού αναμνηστικού Μεταλλίου Αναγνώρισης, που του απένειμε το Πανεπιστήμιο του Λουισβίλ στο Κεντάκυ για το έργο του.
Το 1970 ο Σοφιαλάκης επέστρεψε για δεύτερη φορά στις Ηνωμένες Πολιτείες, αυτή τη φορά για να παρουσιάσει το έργο του στα Φεστιβάλ Καλών Τεχνών που διεξάγονταν στη Βιρτζίνια και στο Κολοράντο. Η πρώτη του έκθεση, η οποία έλαβε χώρα στο Μουσείο Atheneaum της Ένωσης Καλών Τεχνών Βόρειας Βιρτζίνιας, έτυχε μεγάλου ενδιαφέροντος από τον τύπο και το κοινό, και ο Σοφιαλάκης συνέχισε την επιτυχή του περιοδεία στο Ντένβερ του Κολοράντο, όπου και διακρίθηκε με ειδική μνεία από τον Κυβερνήτη του Κολοράντο, John Love (1970), για την προσφορά του στην Τέχνη.
Η Μάχη της Κρήτης
Μεταξύ των εκθέσεων στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο Σοφιαλάκης εργάστηκε πυρετωδώς πάνω σε μια από τις πιο σημαντικές συνθέσεις της καριέρας του, η οποία άρχισε να παίρνει μορφή το 1968, όταν ο αρχηγός της Εθνικής Αντιστάστεως Κρήτης κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Στρατηγός "Καπετάν" Μανώλης Μπαντουβάς, ανέθεσε στον Σοφιαλάκη να φιλοτεχνήσει την επική Μάχη της Κρήτης. Ο Σοφιαλάκης, ο οποίος μελέτησε το θέμα επιμελώς, ολοκλήρωσε το έργο σε έξι μήνες, τα αποκαλυπτήρια του οποίου έγιναν στις 4 Ιουνίου 1969, στο ατελιέ του γλύπτη. Η Μάχη της Κρήτης, η μνημειώδης αυτή πολυσύνθετη ανάγλυφη σύνθεση εκ μαρμάρου, μήκους 18μ και ύψους 0,90μ, που απεικονίζει την ηρωϊκή μάχη στην συνέχεια τοποθετήθηκε ως μετώπη, στο Μουσείο Εθνικής Αντιστάσεως Ήρακλείου Κρήτης που ίδρυσε ο "Καπετάν" Μπαντουβάς και έλαβε διθυραμβικές κριτικές από τον τύπο που παρακολουθούσε, πλέον, από κοντά, το έργο του διάσημου Έλληνα γλύπτη.
Γερμανία και Αυστρία
Στις αρχές της δεκαετίας του 1970, ο Σοφιαλάκης είχε ταξιδέψει εκτενώς στο εξωτερικό και ακολουθώντας την παρουσίαση του έργου του στις Ηνωμένες Πολιτείες, συνέχισε την επιτυχημένη του πορεία και στην Ευρώπη. Η εντυπωσιακή του έκθεση στο Μπλανκενέζερ του Αμβούργου στη Γερμανία το 1975 εγκαινίασε την Γκαλερί "Αγάπη", όπου εξέθεσε 14 έργα εκ μαρμάρου και στην οποία εντοιχίσθηκε μαρμάρινο οικόσημο έργο του. Παράλληλα, η συμμετοχή του στην Έκθεση "Πορτραίτο Ελλήνων Καλλιτεχνών" στη Βιέννη της Αυστρίας το 1980-1981 ήταν ιδιαίτερα επιτυχής.
Επιρροή και Συνεισφορά
Ο Σοφιαλάκης συμμετείχε σε όλες τις Πανελλήνιες Καλλιτεχνικές Εκθέσεις από το 1940–1975, με πολλές τιμητικές διακρίσεις για το έργο του στην Ελλάδα και στο εξωτερικό  και συνέχισε να έχει έντονο παραγωγικό έργο καθ’ όλη την δεκαετία του 1980. Η δημιουργική του ορμή επεκτάθηκε σε πέντε δεκαετίες, όπου μέσα σε αυτές διαπραγματεύτηκε μια πλήρη γκάμα φιλοσοφικών και εικαστικών μοτίβων και θεμάτων.
Αν και πολλά από τα έργα του αποτελούσαν προτομές κατά παραγγελία, η αγάπη του Σοφιαλάκη για τα παιδιά, τα οποία αποτελούσαν συχνά θέμα των έργων του, διαφαίνεται στα έργα Μωρό με Σκούφια (1943), Ο Μικρός Δεσμώτης (1946), Μητέρα και Παιδί (1947), Τα Δίδυμα (1947) και Μητρότητα (1952), έργα που τον κατέστησαν αριστοτέχνη της απόδοσης της νηπιακής μορφής στο μάρμαρο. Η μεγάλη του αφοσίωση όμως ήταν προς την Ελληνική μυθολογία η οποία κατέχει την πρωταρχική θέση επί του συνολικού του έργου.thumb|Ο Σοφιαλάκης την ώρα που σμιλεύει το ανάγλυφο της Θεάς Δήμητρας Ο Οδυσσέας, υψηλό ανάγλυφο εκ Πεντελικού μαρμάρου δωρήθηκε, από το Πανεπιστήμιο Αθηνών, στη Βασίλισσα Σοφία της Ισπανίας (τότε Πριγκίπισσα Ελλάδος) το 1962 με την ευκαιρία του γάμου της, ενώ η χαρακτηριστική του τεχνοτροπία μικρογλυπτικής στο μάρμαρο με στοιχεία Ελληνικής μυθολογίας, προσέλκυσε συλλέκτες από όλο τον κόσμο, με πολλά έργα του σήμερα να εκτίθονται σε μουσεία και να αποτελούν μέρος ιδιωτικών συλλογών στη Στοκχόλμη, στην Κοπενχάγη, στο Όσλο, στο Κάιρο, στη Φρανκφούρτη, στη Βιέννη, στο Παρίσι, στο Λονδίνο, στο Σίδνευ, στην Κορέα, και στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ο Σοφιαλάκης συνέθεσε δύο χαρακτηριστικούς τύπους στην τέχνη του, οι οποίοι έφεραν την επιρροή, τόσο του μεγάλου δασκάλου Μπονάνου, όσο και του καθηγητή του στην Σχολή Καλών Τεχνών, Τόμπρου. Από τον πρώτο, έμαθε τις τεχνικές γλυπτικής που χαρακτηρίζουν τη σχολή Κανόβα, κατά την οποία είχε εκπαιδευτεί ο Μπονάνος. Από τον δεύτερο, ανακάλυψε τη μοντέρνα ώθηση στο στυλ του Μαγιόλ, κοντά στον οποίο είχε μαθητεύσει ο Τόμπρος, κατά την διάρκεια των σπουδών του στο Παρίσι. Το είδος κλασσικού ρεαλισμού που προκύπτει ήταν εντελώς μοναδικό στον Σοφιαλάκη,  ο οποίος χρησιμοποίησε την κατάρτιση και τη δημιουργικότητἀ του για να γεφυρώσει στο έργο του, το χάσμα ανάμεσα στη λογική και το πάθος. Ο Σοφιαλάκης συνέχισε να τιμά την παράδοση της μεθόδου του Ατελιέ, κατά την οποία είχε ο ίδιος εκπαιδευτεί, λαμβάνοντας αφιλοκερδώς μαθητευόμενους σε όλη τη διάρκεια της ζωής του.
Το 2004 η οικογένεια του καλλιτέχνη ίδρυσε το Κέντρο Νεοκλασσικής Γλυπτικής ΝΙΚΟΣ ΣΟΦΙΑΛΑΚΗΣ, το οποίο βρίσκεται στο ακριβές σημείο του ιστορικού ατελιέ της οδού Ταξίλου 21. Το νέο Κέντρο λειτουργεί ως ιδιωτικός, μη-κερδοσκοπικός ερευνητικός και εκθεσιακός χώρος, αφιερωμένος στη ζωή και το έργο του Νίκου Σοφιαλάκη με ελεύθερη είσοδο για το κοινό. Το 2010 η οικογένεια καθιέρωσε την Υποτροφία Νίκος Σοφιαλάκης, με σκοπό την ενίσχυση της Πρακτικής Μαθητείας και της Αριστείας - δυο αρχών που τόσο επηρέασαν τη ζωή και το έργο του Νίκου Σοφιαλάκη - καθώς και την υποστήριξη των εκπαιδευτικών προγραμμάτων που προάγουν τις παραδοσιακές τέχνες, τις οποίες εκτιμούσε ιδιαίτερα ο καλλιτέχνης.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Έλληνες γλύπτες σοφιαλακης
Τογκιόλα Τουλαφόνο
Ο  Τογκιόλα Τουλαφόνο (Togiola Talalelei A. Tulafono, γενν. 28 Φεβρουαρίου 1947) ήταν ο κυβερνήτης στις Αμερικανικές Σαμόα από τις 26 Μαρτίου 2003 ως τις 3 Ιανουαρίου 2013. Είναι μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος και προτού γίνει Κυβερνήτης υπηρέτησε στο αξίωμα του Αντικυβερνήτη, από το 1997 ως το 2003.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 28 Φεβρουαρίου του 1947 στο νησί Αουνούου. Σπούδασε στη Σαμόα και έπειτα στις ΗΠΑ, όπου έκανε μπάτσελορ στις Πολιτικές Επιστήμες και στην Κοινωνιολογία. Στη συνέχεια έλαβε ντοκτορά από το Νομικό Πανεπιστήμιο του Γουόσμπερν στο Τοπέκα του Κάνσας, το 1975.
Δικαστική καριέρα
Μετά το πανεπιστήμιο, ο Τουλαφόνο εργάστηκε ως υπάλληλος στην Εισαγγελία των Αμερικανικών Σαμόα και έπειτα στο Υπουργείο επί θεμάτων Σαμόα. Έπειτα εργάστηκε ως ασκούμενος δικηγόρος και αντιπρόεδρος στην αεροπορική εταιρεία South Pacific Airlines στη διάρκεια της δεκαετίας του 1970.
Διορίστηκε δικαστής σε επαρχιακό δικαστήριο (district court) to 1978 και έπειτα στη Γερουσία των Αμερικανικών Σαμόα το 1980. Έπειτα από θητεία ενός έτους στην Άνω Βουλή στην κομητεία Σαόλε επέστρεψε ως ασκούμενος δικηγόρος. Το 1989 εξελέγη ξανά γερουσιαστής. Ακολούθησε η ανάληψη περισσοτέρων θέσεων, μεταξύ των οποίων και αυτή του προέδρου της Επιτροπής Ανωτέρας Εκπαίδευσης. Το 1997 προήδρευσε των Μίνι Αγώνων του Νοτίου Ειρηνικού, όταν οι τελευταίοι διοργανώθηκαν στις Αμερικανικές Σαμόα.
Μετέπειτα χρόνια
Στις 3 Ιανουαρίου του 1997 ορκίστηκε Αντικυβερνήτης και παρέμεινε στο αξίωμα ως τον αδόκητο θάνατο του Ταουέζε Σούνια από καρδιακή προσβολή.
Κυβερνήτης
Στις 26 Μαρτίου του 2003 ο Κυβερνήτης Ταουέζε Σούνια πέθανε και προσωρινός Κυβερνήτης έγινε ο Τουλαφόνο. Η επίσημη ορκωμοσία του ως Κυβερνήτη έγινε στις 7 Απριλίου του 2003. Επανεξελέγη για τετραετή θητεία στις εκλογές για Κυβερνήτη, το Νοέμβριο του 2004. Συγκεκριμένα, στον πρώτο γύρο των εκλογών, στος 2 Νοεμβρίου του 2004, ο Τουλαφόνο έλαβε 48,4% των ψήφων και στο δεύτερο γύρο (16 Νοεμβρίου) κέρδισε τον αντίπαλό του, Αφόα Μοέγκα Λούτου, με ποσοστό 56%-44%.
Ο Τουλαφόνο υποστήριξε τη Χίλαρι Κλίντον στη διάρκεια των προκριματικών στο Δημοκρατικό Κόμμα για το χρίσμα του υποψηφίου για τις αμερικανικές προεδρικές εκλογές 2008.
Επανεκλογή 2008
Στις 4 Νοεμβρίου του 2008 ο Τουλαφόνο διεκδίκησε ξανά το αξίωμα του Κυβερνήτη στις εκλογές, με αντικυβερνήτη το Φαόε Αϊτοφέλε Σούνια. Στον πρώτο γύρο των εκλογών έλαβε 41,3% των ψήφων έναντι 31,4% για τον αντίπαλό του, Ουτού Άμπε Μαλάε, με τον οποίο θα αναμετρήθηκε στο δεύτερο γύρο στις 18 Νοεμβρίου. Στον τελικό γύρο, ο Τουλαφόνο επανεξελέγη άνετα για δεύτερη τετραετή θητεία. Οι Τογκιόλα και Φαόα έλαβαν 6.590 ψήφους (με 56,5%) ενώ οι Ούτου και Νούα έλαβαν 5.084 ψήφους με 43,5%.
Μετά τη λήξη της θητείας του, τον Ιανουάριο του 2013, τον διαδέχθηκε στο αξίωμα του Κυβερνήτη ο Λόλο Λετάλου Ματαλάζι Μολίγκα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτικοί των Αμερικανικών Σαμόα
Λίντα Λεπόμ
Η Λίντα Λεπόμ (Linda Lepomme, 16 Μαρτίου 1955) είναι Βελγίδα ηθοποιός και τραγουδίστρια η οποία εκπροσώπησε τη χώρα της στην Eurovision το 1985 με το τραγούδι Laat me nu gaan όπου ήρθε 19η με 7 πόντους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με το Βέλγιο Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1986 Κατηγορία:Βέλγοι τραγουδιστές Κατηγορία:Βέλγοι ηθοποιοί Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision
Δισκογραφία των Scorpions
350px|thumb|Το 2014 (από αριστερά: [[Κλάους Μάινε, Ματίας Γιαμπς, Ρούντολφ Σένκερ, Πάβελ Ματσιβόντα).]] Οι Scorpions είναι ένα γερμανικό χαρντ ροκ συγκρότημα που το ίδρυσε ο κιθαρίστας Ρούντολφ Σένκερ το 1965. Ως τώρα (2015) έχουν κυκλοφορήσει 20 στούντιο άλμπουμ, 6 live, 27 compilations, 13 βίντεο, 4 box set & 1 remix.
Remix
Κατηγορία:Scorpions
Καρλ Γιάκομπ Ίκεν
Ο Καρλ Γιάκομπ Λούντβιχ Ίκεν (γερμανικά: Karl Jakob Ludwig Iken, Βρέμη 1789 - Φλωρεντία 1841) ήταν Γερμανός λόγιος, μεταφραστής, λαογράφος και Φιλέλληνας που άκμασε κατά το πρώτο μισό του 19ου αιώνα.
Πρώτα χρόνια και σπουδές
Γεννήθηκε στις 7 Σεπτεμβρίου του 1789 στη Βρέμη, ήταν γιος του νομικού Γιάκομπ Ίκεν και καταγόταν από σημαντική οικογένεια της Βόρειας Γερμανίας που ανέδειξε διάφορους εμπόρους και επιστήμονες και οι ρίζες της οποίας ανάγονται στον 16ο αιώνα. Πέρασε τα μαθητικά του χρόνια στο παιδαγωγείο της γενέτειράς του (όπου διδάχτηκε μεταξύ άλλων λατινικά, αρχαία ελληνικά, καλλιτεχνικά, μαθηματικά και ιατρική) και στην ιδιωτική σχολή του μουσικού Κρίστιαν Βίλχελμ Μίλλερ, μαθαίνοντας διάφορα μουσικά όργανα όπως φλογέρα, βιολί και κυρίως πιάνο στο οποίο έδειχνε ιδιαίτερη κλίση. Το 1808, ικανοποιώντας τη θέληση του πατέρα του, ξεκίνησε σπουδές στην ιατρική, τις οποίες ωστόσο εγκατάλειψε έναν χρόνο αργότερα, μεταπηδώντας στον κλάδο της φιλολογίας και της φιλοσοφίας, καθώς έκρινε πως η ιατρική δεν του ταίριαζε.
Στη συνέχεια σπούδασε πρώτα στο Πανεπιστήμιο του Γκέτινγκεν και κατόπιν στο αντίστοιχο του Βερολίνου μέχρι και το 1812. Στα συγκεκριμένα εκπαιδευτικά ιδρύματα είχε ως καθηγητές τους Φίχτε, Βολφ, Ντίσεν, Σλάιερμαχερ κ.ά., οι οποίοι αναφέρονται ως άτομα που άσκησαν επιρροή στη μεθοδολογία του, ενώ συνδέθηκε φιλικά με τον Άρθουρ Σοπενχάουερ.
Συγγραφική δραστηριότητα
Κατόπιν εργάστηκε ως καθηγητής σε διάφορα σχολεία, ενώ συνέχισε τις σπουδές πλάι στον Χάινριχ Λούντεν. Απέκτησε το διδακτορικό του δίπλωμα το 1817 με την εκπόνηση διατριβής γραµµένης στη λατινική γλώσσα, υπό το τίτλο De statu Graeciae hodierno deque Neohellenum seu Romaicorum historia tam politica quam literaria (ελληνικά: «Περί της κατάστασης της σύγχρονης Ελλάδας και της Ιστορίας των Νεοελλήνων ή Ρωµιών από άποψη πολιτική και λογοτεχνική»). Η συγκεκριμένη διατριβή, παρά τα κενά και τις αδυναμίες της, κατάσταση την οποία αναγνώριζε και ο ίδιος ο Ίκεν, αποτελεί το πρώτο γερµανικό επιστηµονικό κείμενο µε θέμα τη νεοελληνική λογοτεχνία και ιστορία.
Τα επόμενα χρόνια ακολούθησαν το Hellenion (ελλ: «Ελλήνιον») κατά το 1822, μια μετάφραση των Προλεγόµενων του Κοραή στον Αριστοτέλη (1823), το δίτομο έργο Leukothea (Λειψία, 1825) και η τρίτοµη Eunomia που εκδόθηκε το 1827 και αποτελεί ανθολογία κειμένων της νεοελληνικής λογοτεχνίας. Ακόμη συνέταξε κατάλογο με τους περιηγητές που επισκέφθηκαν τον ελλαδικό χώρο από την περίοδο της Άλωσης της Κωνσταντινουπόλεως μέχρι το 1818 και μετέφρασε περσικά παραμύθια στη γερμανική γλώσσα.
Για τις ανάγκες των μελετών του ο Ίκεν είχε επαφές μέσω αλληλογραφίας ή δια ζώσης με Έλληνες λόγιους και διανοούμενους της εποχής του όπως οι Α. Κοραής, Θ. Φαρμακίδης, Α. Νέγρης, Σ. Κανέλλος κ.ά. Παράλληλα, διατηρούσε επαφές με τον Γιόχαν Βόλφγκανγκ Γκαίτε.
Απεβίωσε στη Φλωρεντία, την 23η Απριλίου του 1841.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Γερμανοί συγγραφείς Κατηγορία:Γερμανοί μεταφραστές Κατηγορία:Γερμανοί φιλέλληνες
Τρίπουρα
Η Τρίπουρα (ή Τριπούρα) είναι μία από τις 29 Ομόσπονδες Πολιτείες που συγκροτούν σήμερα την Ινδία. Βρίσκεται στο βορειοανατολικό τμήμα της χώρας, κοντά στο μυχό του κόλπου της Βεγγάλης. Η συνολική της έκταση είναι περίπου 10.490 τ.χλμ., ενώ ο πληθυσμός της περίπου 3.200.000. Πρωτεύουσά της είναι η πόλη Αγκαρτάλα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ομόσπονδες Πολιτείες Ινδίας
Φεντερίκα Μογκερίνι
Η Φεντερίκα Μογκερίνι (ιταλικά: Federica Mogherini) είναι Ιταλίδα πολιτικός, η οποία διατέλεσε Ύπατη Εκπροσώπος της Ευρωπαϊκής Ένωσης για θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφαλείας. Ήταν, επίσης, από τον Νοέμβριο του 2014, και Αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 16 Ιουνίου 1973 στην Ρώμη και είναι κόρη του σκηνοθέτη και σκηνογράφου Φλάβιο Μογκερίνι. Σπούδασε πολιτικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Σαπιέντσα της Ρώμης, από όπου αποφοίτησε με διπλωματική στην πολιτική φιλοσοφία. .
Το 1988 έγινε μέλος της ιταλικής κομμουνιστικής ομοσπονδίας νέων και το 2001 εντάχθηκε στο συμβούλιο των Δημοκρατών της Αριστεράς. Το 2007 έγινε κεντρικό μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος.
Το 2008 η Μογκερίνι εξελέγη στη Βουλή των Αντιπροσώπων, εκπροσωπώντας την περιφέρεια Βένετο. Το 2013 επανεξελέγη στο κοινοβούλιο, αυτή τη φορά εκπροσωπώντας την Εμίλια-Ρομάνια. Την 1η Αυγούστου 2013 διορίστηκε ως επικεφαλής της ιταλικής αντιπροσωπείας στην κοινοβουλευτική συνέλευση του ΝΑΤΟ.
Η Μογκερίνι εντάχθηκε τον Φεβρουάριο του 2014 στην Κυβέρνηση Ρέντσι ως Υπουργός Εξωτερικών της Ιταλίας. Ήταν η τρίτη γυναίκα στην ιστορία της Ιταλικής Δημοκρατίας που αναλάμβανε αυτό το πόστο, μετά την Σουζάνα Ανιέλι και την Έμα Μπονίνο.
Στις 2 Αυγούστου 2014 ο Ιταλός Πρωθυπουργός, Ματέο Ρέντσι, πρότεινε την Φεντερίκα Μογκερίνι ως υποψήφια Επίτροπο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στις 30 Αυγούστου ανακοινώθηκε ότι το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο είχε αποφασίσει να διορίσει την Μογκερίνι ως Ύπατη Εκπρόσωπο της Ένωσης για θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφαλείας. Η ανάληψη των καθηκόντων της έγινε την 1η Νοεμβρίου 2014.
Το 2015 η Μογκερίνι κέρδισε επαίνους για το ρόλο της στην επίτευξη συμφωνίας σχετικά με το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλοί πολιτικοί Κατηγορία:Ευρωπαίοι επίτροποι
Ζακ ντε λ'Ανζ
Ο Ζακ ντε λ'Ανζ (Jacques de l'Ange ή Μονογραμμιστής JAD, ενεργός κατά την περίοδο 1630 - 1650) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος και σχεδιαστής γνωστός για τις ρωπογραφίες και τους πίνακες με ιστορικά θέματα, τα οποία φιλοτεχνούσε μιμούμενος το ύφος του Καραβάτζιο. Ο καλλιτέχνης ανακαλύφθηκε εκ νέου στα μέσα της δεκαετίας του 1990, καθώς τα έργα του ως τότε αποδίδονταν σε άλλους καραβατζιστές καλλιτέχνες του Βορρά, και ιδιαίτερα στους Καραβατζιστές της Ουτρέχτης.
Βιογραφία
Ελάχιστα στοιχεία είναι γνωστά για τη ζωή του Ζακ ντε λ'Ανζ. Δεν είναι σαφές αν πρέπει να ταυτιστεί με τον ζωγράφο σκηνών καθημερινότητας και ιστορικών σκηνών Γιάκομπ (Ζακ) ντε Λάνγκε (Jacob (Jacques) de Langhe), ο οποίος δραστηριοποιήθηκε στην Αμβέρσα το 1632-33 και ήταν μαθητής του Γιαν Κόσσιερς. Ο Ζακ ντε λ'Ανζ είναι γνωστό ότι διετέλεσε μαθητής του Κόσσιερς.
Έγινε "Δάσκαλος" στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά της Αμβέρσας το 1632-33. Δραστηριοποιήθηκε στην Αμβέρσα κατά την περίοδο 1630 - 1640.
Ανακάλυψη
Ο Ζακ ντε λ'Ανζ ανακαλύφθηκε εκ νέου το 1944 από τον ιστορικό τέχνης Μπέρναρντ Σνάκενμπουργκ (Bernhard Schnackenburg), όταν αυτός κατάφερε να συνδέσει τον πίνακα Η Αγία Οικογένεια στο Μουσείο Βόρειας Βραβάντης (Noordbrabants Museum) στο Ντεν Μπος, ο οποίος έφερε το μονόγραμμα "JAD" με ορισμένους άλλους πίνακες σε ύφος του Καραβάτζιο. Πριν από αυτό ο Ζακ ντε λ'Ανζ ήταν γνωστός μόνον ως "Μονογραμμιστής JAD" (Monogrammist JAD), καθώς υπέγραφε τους πίνακές του μόνον με τα αρχικά "JAD".
Πριν από αυτή την ανακάλυψη, οι συνθέσεις του ντε λ'Ανζ είχαν αποδοθεί σε άλλους ζωγράφους, κατά κύριο λόγο της Σχολής της Ουτρέχτης, όπως οι Χέρριτ φαν Χόντχορστ, Γιοάχιμ φον Σάντραρτ και Ματτίας Στομ. Η σύγχυση του ντε λ'Ανζ με τους άλλους ζωγράφους οφείλεται στο γεγονός ότι ο ντε λ'Ανζ ζωγράφιζε σε ύφος ιδιαίτερα επηρεασμένο από τον Καραβάτζιο. Ο Δάσκαλος του ντε λ' Ανζ, Γιαν Κόσσιερς, ξεκίνησε επίσης ως οπαδός του Καραβάτζιο, του οποίου τα έργα πρέπει να είχε μελετήσει κατά τη διαμονή του στη Ρώμη.
Τα επτά θανάσιμα αμαρτήματα
Ο Ζαν ντε λ'Ανζ είναι κατά κύριο λόγο γνωστός για τη σειρά των επτά ρωπογραφιών που απεικονίζουν τα Επτά θανάσιμα αμαρτήματα. Δημιούργησε ποικίλα αντίγραφα της σειράς, λόγω της δημοφιλίας του θέματος στην εποχή του. Σήμερα βρίσκονται διεσπαρμένα στο Μουσείο Ερμιτάζ, στο Μουσείο Τέχνης του Μιλγουόκι στο Μουσείο "Museumslandschaft Hessen Kassel" και στο Musée du Séminaire του Κεμπέκ. Στην ιστοσελίδα του, το Μουσείο Ερμιτάζ εξακολουθεί να αποδίδει την Αλληγορία της ματαιοδοξίας στον Γιοάχιμ φον Σάντραρτ. Ένας ακόμη πίνακας της σειράς που απεικονίζει τη Λαγνεία έχει διαπιστωθεί ότι υπάρχει στην πινακοθήκη "Parmiggiani" στο Ρέτζιο Εμίλια, όπου αποδίδεται στον Γιοάχιμ φον Σάντραρτ και τον Ματτίας Στομ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι
Νέο Σαλμενίκο Αχαΐας
Το Νέο Σαλμενίκο είναι οικισμός του Νομού Αχαΐας και αποτελεί τμήμα της Τοπικής Κοινότητας Σαλμενίκου.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Ερινεού Κατηγορία:Δήμος Αιγιαλείας
Βλάσιος Βαλτινός
Ο Βλάσιος Βαλτινός ( 1827 - 1896 ) ήταν Έλληνας στρατιωτικός, πολιτικός και συγγραφέας. Διετέλεσε υπουργός στρατιωτικών ( δις ), πληρεξούσιος και βουλευτής.
Πρώτα χρόνια και στρατιωτική καριέρα
Ο Βλάσιος Βαλτινός γεννήθηκε στο Μεσολόγγι το 1827 και ήταν γόνος της σημαντικής αρματολικής οικογένειας των Βαλτινών από το Χαλκιόπουλο Αιτωλοακαρνανίας. Πατέρας του ήταν ο υποστράτηγος Αθανάσιος Βαλτινός.
Εκπαιδεύτηκε στη Σχολή Ευελπίδων και το 1852 στάλθηκε από την κυβέρνηση στη Παρίσι για επιτελικές σπουδές. Κατά το διάστημα της παραμονής του στη Γαλλία διετέλεσε και στρατιωτικός ακόλουθος του τότε πρέσβη Αλέξανδρου Μαυροκορδάτου. Γύρω στο 1856, επέστρεψε στην Ελλάδα και το αμέσως επόμενο διάστημα, όντας υπολοχαγός, δραστηριοποιήθηκε στην καταδίωξη ληστών στην τότε ελληνοτουρκική μεθόριο, υπό τις εντολές του υποστρατήγου Κλίμακα.
Το 1861, όντας συμμέτοχος σε κίνημα κατά του βασιλιά Όθωνα, από κοινού με άλλους συνωμότες, προσπάθησε ενεπιτυχώς να καταλάβει το κάστρο της Λαμίας με επακόλουθο να εξοριστεί στις Σποράδες. Το επόμενο έτος, συμμετείχε στο κίνημα που οδήγησε στην Έξωση του Όθωνα.
Πολιτική
Μετά την επανάσταση του 1862 ενάντια στον Όθωνα στην οποία έλαβε μέρος και την εγκαθίδρυση της Προσωρινής Κυβέρνησης, εκλέχθηκε πληρεξούσιος Βαλτινών στη Β' Εθνική Συνέλευση όπου εντάχθηκε στους Ορεινούς.
Στα Ιουνιανά του 1863, ο Βαλτινός μαζί με τον συνταγματάρχη Π. Κορωναίο, υπέγραψαν ανακωχή και παύση των συγκρούσεων με τους στρατιωτικούς των Πεδινών Δ. Παπαδιαμαντόπουλο και Α. Μίχο. Εντάχθηκε στο κόμμα του Αλεξάνδρου Κουμουνδούρου και εξελέγη βουλευτής της επαρχίας Βάλτου κατά τις βουλευτικές εκλογές του 1879, του 1881 και του 1885. Διετέλεσε δύο φορές υπουργός Στρατιωτικών στις κυβερνήσεις του Αλέξανδρου Κουμουνδούρου (10 Αυγούστου 1879 ως 10 Μαρτίου 1880 και 11 Απριλίου 1881 ως 3 Μαρτίου 1882). Η εκλογή του στις εκλογές του 1881 ακυρώθηκε μαζί με άλλους έξι βουλευτές που υποστήριζαν τον Κουμουνδούρο και έτσι δημιουργήθηκε πλειοψηφία που επέτρεψε στον Χαρίλαο Τρικούπη να σχηματίσει κυβέρνηση το 1882.
Ο Βλάσιος Βαλτινός, απεβίωσε το 1896 όντας αντιστράτηγος.
Συγγράμματα
Το 1856 ήταν αρχισυντάκτης του περιοδικού Έλλην Στρατιώτης που εκδιδόταν στο Ναύπλιο. Μετέφρασε από τα γαλλικά τα βιβλία:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 19ου αιώνα Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Στρατού Ξηράς Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Στρατιωτικών Κατηγορία:Βουλευτές Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Βουλευτές Βάλτου
Α.Π.Σ. Ζαβλάνι
Ο Αθλητικός και Ποδοσφαιρικός Σύλλογος Ζαβλάνι είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος της πόλης της Πάτρας. Έχει έδρα του την συνοικία Ζαβλάνι στα ανατολικά της πόλης.
Ιστορία
Ιδρύθηκε το 1950 σαν Πανζαβλανιακός αλλά άλλαξε σύντομα σε Ζαβλάνι επειδή ηχούσε σλάβικο με χρώματα το κόκκινο και άσπρο και αριθμό μητρώου ΕΠΟ 404. Ανήκει στη δύναμη της ΕΠΣ Αχαΐας.
Ξεκίνησε από την Γ' κατηγορία γρήγορα ανέβηκε στην Β΄και το 1961-62 παίζει για πρώτη φορά στην Α' κατηγορία. Υποβιβάστηκε το 1962-63 για να επιστρέψει στην Α' το 1976-77 όπου αγωνίζεται συνεχώς έως σήμερα (2011).
Το Ζαβλάνι έχει κατακτήσει 2 πρωταθλήματα Αχαΐας το 1991-92 και το 2004-05. Την περίοδο 1982-83 έχασε τον τίτλο και την άνοδο σε αγώνα μπαράζ από τον Άρη Πατρών στα πέναλτι.
Το κύπελλο Αχαΐας το κατέκτησε τρεις φορές, πρώτη το 1986-87 νικώντας τον Άρη με 1-0 Το 2003-04 νικώντας την Αστραπή με 2-1 στην παράταση, ο αγώνας μάλιστα ήταν testevent από την Ολυμπιακή επιτροπή. Νικητής ήταν και το 2005-06 στον τελικό με την Νίκη Προαστίου όπου νίκησε με 2-0. Στο κύπελλο φιναλίστ ήταν το 1994-95 όπου έχασε με 1-0 από τον Α.Π.Σ. Πάτραι. Στον τελικό του 2004-05 έχασε από τον Φωστήρα με 2-1 στην παράταση. Στον τελικό του 2010-11 έχασε από τον Τριταιϊκό με 2-1 στην παράταση.
Συμμετοχές στη Δ΄ Εθνική
thumb|Γήπεδο Ζαβλανίου thumb|right|200px|Το Ζαβλάνι στην Δ΄Εθνική το 2005-2006
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ζαβλανι ΑΠΣ Ζαβλανι ΑΠΣ Ζαβλανι ΑΠΣ
NGC 74
Ο NGC 74 είναι σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό Ανδρομέδα. Απέχει 315 εκατομμύρια έτη φωτός από την Γη και έχει διάμετρο της τάξεως των 65.000 ετών φωτός. Ανήκει στην ομάδα γαλαξιών VV 166 και τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Ουίλιαμ Πάρσονς (William Parsons) στις 7 Οκτωβρίου 1855.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
0074 Κατηγορία:Σπειροειδείς γαλαξίες Κατηγορία:Ανδρομέδα (αστερισμός)
Λουίζα του Μερόντ
Βιογραφία
Η Λουίζ Καρολίν Γκισλαίν γεννήθηκε στις 22 Μαΐου 1819 στις Βρυξέλλες, και ήταν κόρη του Κόμη Βέρνερ του Μερόντ-Γουέστερλο και της Κόμισσας Βικτόρια φαν Σπάνγκεν ντ' Ατουρνέσε.
Στις 28 Σεπτεμβρίου 1846 παντρεύτηκε τον Κάρολο Εμμανουήλ νταλ Πότσο, 5ο Πρίγκιπα της Λα Κιστέρνα στις Βρυξέλλες. Μαζί απέκτησαν δύο παιδιά:
Πέθανε την 1η Μαρτίου 1868 στο Παλάτι Λα Κιστέρνα σε ηλικία 48 ετών. Είναι θαμμένη στο Παρεκκλήσι της Παναγίας της Πιέτα στο Τορίνο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βέλγοι ευγενείς Κατηγορία:Ιταλοί ευγενείς
Αγοραφοβία
Η αγοραφοβία είναι μια αγχώδης διαταραχή.
Το βασικό χαρακτηριστικό της αγοραφοβίας είναι το άγχος του ατόμου να βρεθεί σε χώρους και καταστάσεις από τις οποίες θεωρεί ότι δεν υπάρχει η δυνατότητα έγκαιρης διαφυγής σε περίπτωση που εμφανίσει συμπτώματα πανικού, δεν θα λάβει βοήθεια από ένα αξιόπιστο πρόσωπο και θα βρεθεί σε μία κοινωνικά δυσάρεστη κατάσταση. Τα αγοραφοβικά άτομα δεν αποφεύγουν μόνο την πολυκοσμία αλλά και κλειστούς χώρους. Σε σοβαρές περιπτώσεις το άτομο δεν μπορεί να βγει από την κατοικία του. Η αγοραφοβία εμφανίζεται σε ποσοστό από 29.5% ως 58.2% με διαταραχή πανικού. Η έναρξη της διαταραχής είναι συνήθως μεταξύ 20 και 40 ετών και εμφανίζεται πιο συχνά σε γυναίκες. p171. . Υπολογίζεται ότι 2 ως 3 % των ενήλικων ατόμων (18 ως 54 ετών) θα εμφανίσουν στην ζωή τους αγοραφοβία. Υπολογίζεται ότι περίπου 60% των ατόμων που πάσχουν γενικά από μια φοβία, εμφανίζουν αγοραφοβία.
Πιο συγκεκριμένα ο Τζ. Μπόλμπι (J.Bowlby) το 1973 περιέγραψε την αγχωτική προσέγγιση των παιδιών που χαρακτηρίζεται από έναν έντονο φόβο αποχωρισμού. Είχε υποθέσει ότι αυτό το φαινόμενο αντανακλά τη μετάδοση μιας αγχωτικής προσέγγισης των γονιών προς τα παιδιά, αλλά και την άμεση απειλή της εγκατάλειψης από μέρους των γονιών. Ο πανικός και η Αγοραφοβία έχουν σχέση και με το άγχος του χωρισμού, (Αποχωρισμός). Ο Τζ. Μπόλμπι ισχυρίστηκε ότι τα άτομα με αγοραφοβία ή σχολική άρνηση είναι αυτά που στην προσχολική ηλικία είχαν τα χαρακτηριστικά μιας αγχωτικής προσέγγισης αλλά και την έλλειψη μιας γερής βάσης.[citation needed]
Υδρούσα
Με την ονομασία Υδρούσα ή Υδρούσσα μπορεί να αναφέρονται:
Νήσοι
Εκτός της ανωτέρω νήσου, στην αρχαιότητα αναφέρονταν και οι νήσοι Κέα και Τήνος με το ίδιο όνομα.
Χρήστος Σγουρίτσας
Ο Χρήστος Σγουρίτσας (1895 - 1966) ήταν Έλληνας συνταγματολόγος και πανεπιστημιακός. Υπηρέτησε ως υπηρεσιακός υπουργός.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Βασαρά Λακωνίας και σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών. Συνέχισε τις σπουδές του σε γερμανικά πανεπιστήμια και στη συνέχεια εργάστηκε ως δικηγόρος. Δίδαξε ως καθηγητής στην Πάντειο και στις νομικές σχολές της Θεσσαλονίκης και της Αθήνας. Κατά την περίοδο της Κατοχής φυλακίστηκε από τους Ιταλούς εξαιτίας της αντιστασιακής του δράσης με τον ΕΔΕΣ. Το 1944 μετέσχε στην εξόριστη ελληνική κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου ως υπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων (8 Ιουνίου 18 Οκτωβρίου 1944) και υπέγραψε τη συμφωνία της Καζέρτας. Το 1945 ανέλαβε Γενικός Διοικητής Ηπείρου.
Στην υπηρεσιακή κυβέρνηση του Μαυρομιχάλη υπηρέτησε ως υπουργός Δικαιοσύνης (29 Σεπτεμβρίου 1963 – 8 Νοεμβρίου 1963).
Άφησε πλούσιο συγγραφικό έργο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες νομικοί Κατηγορία:Έλληνες Συνταγματολόγοι Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων Κατηγορία:Έλληνες Γενικοί Διοικητές Ηπείρου Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Δικαιοσύνης
Άγγελος Γεωργάτος
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1907 και ήταν γιος ενός από τους γνωστότερους υποδηματοποιούς της Αθήνας, που είχε το κατάστημά του στην οδό Σταδίου. Μετά τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και στο εξωτερικό ασχολήθηκε με τον εργοδοτικό συνδικαλισμό και έγινε πρόεδρος του Βιοτεχνικού Επιμελητηρίου Αθηνών.
Ως δήμαρχος Αθηναίων ανέπτυξε έντονη δραστηριότητα ιδρύοντας τα δημοτικά συσσίτια, που καθημερινά σίτιζαν περί τις 80.000 άτομα, κυρίως όμως τα παιδικά συσσίτια που έσωσαν πολλά παιδιά. Το έργο του ως δημάρχου υπό Κατοχή είχε αναγνωρισθεί από διάφορες παρατάξεις γι' αυτό και μεταπολεμικά δόθηκε το όνομά του σε μια πλατεία της Αθήνας, στην περιοχή των Ιλισίων.
Λίγο πριν από το τέλος της Κατοχής είχε λάβει μέρος στις διαπραγματεύσεις που διεξήγαγαν οι Γερμανοί με εκπροσώπους του Συμμαχικού Στρατηγείου Μέσης Ανατολής, προκειμένου να μη θιγεί η πρωτεύουσα κατά την αποχώρηση των Γερμανών. Για τις υπηρεσίες του αυτές ο στρατάρχης Αλεξάντερ τον είχε παρασημοφορήσει.
Ο Γεωργάτος πέθανε στις 27 Μαΐου του 1969, από συγκοπή καρδιάς, ενώ γευμάτιζε σε εστιατόριο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμαρχοι Αθηναίων Κατηγορία:Έλληνες συνεργάτες της ναζιστικής Γερμανίας
IC 43
Ο IC 43 είναι σπειροειδής γαλαξίας τύπου SABc ο οποίος βρίσκεται στον αστερισμό της Ανδρομέδας. Απέχει περίπου 225 εκατομμύρια έτη φωτός και έχει διάμετρο 100 χιλιάδων ετών φωτός.
Ο Γάλλος αστρονόμος ανακάλυψε τον γαλαξία στις 15 Νοεμβρίου 1889.
Στον IC 43 έχει παρατηρηθεί ένας υπερκαινοφανής, ο SN 1973U.
Παραπομπές
0043 Κατηγορία:Σπειροειδείς γαλαξίες Κατηγορία:Ανδρομέδα (αστερισμός)
Μπακού
Το Μπακού (αζερικά: Bakı) είναι η πρωτεύουσα του Αζερμπαϊτζάν. Σύμφωνα με την απογραφή του 2015 η πόλη έχει 2.225.800 κατοίκους. Βρίσκεται στις νότιες ακτές της χερσονήσου Αμπσερόν της Κασπίας και αποτελείται από την κεντρική (νέα πόλη) και την παλαιά πόλη.
Η ίδρυση της πόλης ανάγεται στον 6ο αιώνα μ.Χ. Το οχυρωμένο κέντρο της παλιάς πόλης έχει ανακηρυχθεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς από την UNESCO. Η πόλη είναι η γενέτειρα του σκακιστή Γκάρι Κασπάροφ. Είναι η ανατολικότερη πρωτεύουσα της Ευρώπης και μία από τις ανατολικότερες πόλεις της.
Το Μπακού υποδιαιρείται σε 11 επαρχίες: Αζιζμπέγιοφ (Azizbeyov), Μπιναγκαντί (Binagadi), Καραντάγ (Qaradagh), Ναριμάνοφ (Narimanov), Νασιμί (Nasimi), Νιζαμί (Nizami), Σαμπαγίλ (Sabayil), Σαμπουντσού (Sabunchu ή Sabunçu), Χατάι (Khatai ή Xatai), Σουραχανί (Surakhany ή Suraxanı) και Γιασαμάλ (Yasamal) και 48 δήμοι.
Ετυμολογία
270px|thumb|Ταξί στο Μπακού Το όνομα Μπακού θεωρείται ότι προέρχεται από το αρχαίο περσικό όνομα της πόλης Μπαντ-κουμπέ, που σημαίνει «ανεμοδαρμένη πόλη», όπου μπαντ σημαίνει «άνεμος» και το κούμπε προέρχεται από το ρήμα  κουμπιντάν, «κοπανάω», «σφυροκοπώ», κάνοντας αναφορά σε τόπο με ισχυρούς ανέμους. Όντως, η πόλη είναι γνωστή για τον δριμύ χειμώνα, τις έντονες χιονοθύελλες, και τους θυελλώδεις ανέμους, γεγονός που που αντανακλάται και στο προσωνύμιο της πόλης καθώς καλείται η «πόλη των ανέμων». Μία λιγότερο πιθανή λαϊκή ετυμολογία ερμηνεύει το όνομα ως «πόλη του θεού» από το Μπαγκούι. Μπάγκα (σύγχρονο  μπαγκ) και κούι σημαίνουν στα αρχαία περσικά «θεός» και «πόλη» αντίστοιχα. Το όνομα Μπαγκούι μπορεί να συγκριθεί με το Μπαγκντάντ (Βαγδάτη, «δοσμένη από τον θεό») στην οποία το νταντ σημαίνει «δίνω» στα αρχαία περσικά. Οι αραβικές πηγές αναφέρουν την πόλη ως Μπακού, Μπακούκ, Μπακούγια, και Μπακούγιε, που όλες φαίνεται να προέρχονται από το περσικό όνομα.
Έχουν προταθεί και διάφορες άλλες υποθέσεις για την ετυμολογία του ονόματος Μπακού στα πλαίσια συγκεκριμένων πολιτικών στοχεύσεων. Σύμφωνα με τον Λ. Γ. Λοπατίνσκι και τον Αλί Χουσεινζάντε, για παράδειγμα, το Μπακού ετυμολογείται από την τουρκική λέξη για τον «λόφο». Ο ειδικός στην ιστορία του Καυκάσου, Κερόπε Πατκάνοφ επίσης ερμηνεύει τη λέξη ως «λόφο», στην γλώσσα λακ όμως.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Θεσπρωτίας 2020–21
Η πρωταθλήτρια ομάδα της ΕΠΣ Θεσπρωτίας κερδίζει την άνοδο στη Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία.
Μπακού
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στο Αζερμπαϊτζάν Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Μπακού Κατηγορία:Πρωτεύουσες της Ασίας
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Θεσπρωτίας 2020–21
Η ομάδα που ανακηρύσσεται κυπελλούχος ΕΠΣ Θεσπρωτίας, αποκτά το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ελλάδας της επόμενης περιόδου.
Πρωτάθλημα
Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Θεσπρωτίας είναι η εξής:
Α' Κατηγορία
Με την συμμετοχή 9 ομάδων σε μια κατηγορία διεξάγεται το πρωτάθλημα της σεζόν 2020-21.Δεν συμμετέχει σε σχέση με πέρυσι ο Θύαμις Καστρίου που βγήκε πρωταθλητής και δεν δήλωσε σε καμιά κατηγορία, η Δόξα Γαρδικίου,ο Άρης Μαργαριτίου και ο ΑΣ Συβότων.Το Σούλι Παραμυθιάς δήλωσε συμμετοχή στην τοπική κατηγορία και όχι στην Γ εθνική όπως δικαιούταν.Επίσης κατεβαίνει ξανά ο Σπάρτακος Γραικοχωρίου. Η βαθμολογία όπως διαμορφώθηκε πριν την διακοπή του πρωταθλήματος.Στις 10 Απριλίου 2021 η ΕΠΟ αποφάσισε την ματαίωση όλων των ερασιτεχνικών πρωταθλημάτων της σεζόν 2020-21.
Κύπελλο
Στο κύπελλο συμμετέχουν οι ομάδες της ΕΠΣ Θεσπρωτίας.
Α' φάση
Η πρώτη φάση πραγματοποιείται σε ομίλους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Θεσπρωτίας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2020–2021 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2020-2021
Τσαρλς Χάνντυ
Ο Τσαρλς Χάνντυ (αγγλικά: Charles Handy), γεννημένος το 1932, είναι Ιρλανδός συγγραφέας και φιλόσοφος, που θεωρείται ευρέως ο μεγαλύτερος Βρετανός στοχαστής ειδικευμένος στην οργανωσιακή συμπεριφορά και τη διοίκηση επιχειρήσεων.
Σπούδασε στην Οξφόρδη και στη Σχολή Διοίκησης Επιχειρήσεων Sloan του ΜΙΤ. Διετέλεσε στέλεχος της πετρελαιοβιομηχανίας καθώς και οικονομολόγος της εταιρίας Shell International. Επιπροσθέτως κατείχε τη θέση του Καθηγητή Ανάπτυξης Διοικητικών Στελεχών στο London Business School.
Ο Χάνντυ είναι γνωστός για τις απόψεις του σχετικά με τη μεταβαλλόμενη φύση της εργασίας και των οργανώσεων, ενώ προσφάτως πραγματεύεται τις επιπτώσεις που που έχουν οι δραματικές αυτές αλλαγές πάνω στην κοινωνία γενικότερα, καθώς και το θέμα της συνολικής επανεξέτασης της έννοιας του καπιταλισμού.
Πηγές
<div class="references-small" style="font-size:85%; -moz-column-count:1; -webkit-column-count:1; column-count:1;">
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιρλανδοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Ιρλανδοί οικονομολόγοι Κατηγορία:Ιρλανδοί συγγραφείς Κατηγορία:Διοίκηση Επιχειρήσεων Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 20ού αιώνα Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 21ου αιώνα
Δημήτριος Κόλλας
Ο Δημήτριος Κόλλας (Κέρκυρα, 1859-1945) ήταν Έλληνας πολιτικός από την Κέρκυρα.
Βιογραφία
Ο Δημήτριος Κόλλας, γιος του Δανιήλ και της Ξάνθως Αλμπανά, γεννήθηκε στην Κέρκυρα τον Φεβρουάριο του 1859.
Αδελφή του η Νικολίνα Κόλλα, η οποία παντρεύτηκε στην Κέρκυρα τον Οκτώβριο του 1882, τον Ταγματάρχη Πυροβολικού Στρούμπο.
Διετέλεσε Δήμαρχος Κέρκυρας για τρεις διαδοχικές τετραετίες, από το 1903 μέχρι 1911.
Εξελέγη Βουλευτής Κέρκυρας στις 20 Αυγούστου 1915 και συμμετείχε στην Κ΄ Βουλευτική Περίοδο (από 3.8.1915 έως 29.10.1915), στην ΚΑ΄ Περίοδο (από 11.1.1916 έως 31.12.1916), στην Κ΄ Αναβιώσασα (από 11.7.1917 έως 10.9.1920) και στην Γ΄ Εθνοσυνέλευση από 1 Νοεμβρίου 1920 μέχρι 21 Σεπτεμβρίου 1922.
Προς τιμήν του, η οδός της Κέρκυρας που περνάει έξω από το Δημαρχείο, φέρει το όνομά του.
Κατά την τρίτη του θητεία ως Δήμαρχος Κερκυραίων, υποδέχτηκε στην Κέρκυρα τον τελευταίο Γερμανό Αυτοκράτορα (Κάιζερ) Γουλιέλμο Β' στις 28/4/1908.
Ίδρυσε Δημοτική Πινακοθήκη εντός του Δημαρχείου η οποία φιλοξενεί προσωπογραφίες διακριθέντων Κερκυραίων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμαρχοι Κέρκυρας Κατηγορία:Βουλευτές Κέρκυρας
IC 65
Ο IC 65 είναι ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας τύπου SAB(s)bc στον αστερισμό Ανδρομέδα. Απέχει 115 εκατομμύρια έτη φωτός και η διάμετρός του είναι περίπου 130.000 έτη φωτός.
Ο Αμερικανός αστρονόμος Λιούις Α. Σουίφτ (Lewis A. Swift) ανακάλυψε τον IC 65 στις 25 Σεπτεμβρίου 1890.
Παραπομπές
0065 Κατηγορία:Ραβδωτοί σπειροειδείς γαλαξίες Κατηγορία:Ανδρομέδα (αστερισμός)
Αγγαράς
Ο Αγγαράς (γνωστός και ως Ανγκαρά, μπουριατικά και Ангар, Ανγκάρ, μετάφραση: σχισμή Ангара́, Ανγκαρά) είναι ένας μεγάλος ποταμός στη Σιβηρία, ο οποίος διασχίζει τμήματα της περιφέρειας Ιρκούτσκ και του κράι Κρασνογιάρσκ της Ρωσίας. Πηγάζει από τη λίμνη Βαϊκάλη και εκβάλει στον Γενισέη. Είναι το κυριότερο υδάτινο ρεύμα που σχηματίζει τον Γενισέη. Έχει ήκος 1.849 χιλιομέτρων και η λεκάνη απορροής του έχει έκταση 1.039.000 τ.χλμ. Ήταν παλαιότερα γνωστός με την ονομασία Κάτω ή Νίζνιαγια Ανγκαρά (διαχωρίζοντας τον από τον Άνω Αγγαρά). Στο τμήμα του πριν τη διασταύρωση με τον ποταμό Ιλίμ, ήταν γνωστός ως Άνω Τουνγκούσκα (Верхняя Тунгуска, Βερχνιάγια Τουνγκούσκα, διακρίνοντας τον από τον κάτω Τουνγκούσκα) και, με τα ονόματα αντεστραμμένα, ως Κάτω Τουνγκούσκα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποταμοί της Ρωσίας
Φλαμίνγκο
Τα φλαμίνγκο ή φοινικόπτεροι είναι πτηνά του γένους των φοινικόπτερων. Είναι πουλί που συναντάται σε όλο τον κόσμο και έχει χαρακτηριστικό ροζ φτέρωμα. Είναι ψηλόλιγνο με λεπτά πόδια και γαμψή μύτη.
Ετυμολογία
Το όνομα φλαμίνγκο προέρχεται από την πορτογαλική ή ισπανική λέξη "flamengo", που σημαίνει "αυτός που έχει το χρώμα της φλόγας". Επίσης, παρόμοιο νόημα έχει και η ελληνική λέξη "φοινικόπτερος" σημαίνει "αυτός που έχει φτερά στο κόκκινο χρώμα του αίματος".