cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Eesti Rahvusringhääling
Ο νόμος, ο οποίος εγκρίθηκε από το Εσθονικό Κοινοβούλιο στις 18 Ιανουαρίου 2007, όρισε επίσης το Συμβούλιο Εσθονικών Ραδιοτηλεοπτικών Υπηρεσιών (Eesti Ringhäälingunõukogu, ακρωνύμιο: RHN) ως ρυθμιστικό όργανο για τα πέντε εθνικά ραδιοφωνικά κανάλια και τον ενιαίο τηλεοπτικό σταθμό.
Οι τακτικές ραδιοφωνικές μεταδόσεις στην Εσθονία ξεκίνησαν στις 18 Δεκεμβρίου 1926. Η τηλεόραση εισήλθε για πρώτη φορά στην Εσθονία στις 19 Ιουλίου 1955. Η ΕΔΡ λαμβάνει κρατική επιχορήγηση για τη χρηματοδότηση της λειτουργίας των πέντε εθνικών ραδιοφωνικών σταθμών και δύο τηλεοπτικών καναλιών. Η ΕΔΡ συμμετέχει σε μια σειρά έργων στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ραδιοτηλεοπτικής Ένωσης (ΕΡΕ), της οποίας είναι πλήρες μέλος, κυρίως σε μουσικές ανταλλαγές και συναυλίες. Επιπλέον, το Τμήμα Ραδιοσταθμών του ΕΔΡ έχει κερδίσει διεθνή αναγνώριση σε εκδηλώσεις που διοργανώνει η ΕΡΕ.
Στις 19 Σεπτεμβρίου 2014, η κυβέρνηση της Εσθονίας ενέκρινε τη δημιουργία θεματικού τηλεοπτικού καναλιού στη ρωσική γλώσσα στο πλαίσιο του δικτύου του ΕΔΡ. Το κανάλι ETV+ ξεκίνησε στα τέλη Σεπτεμβρίου 2015.
Κανάλια
Τα τρία εθνικά τηλεοπτικά κανάλια της ΕΔΡ είναι τα παρακάτω:
Γεώργιος Ράμμος
Ο Γεώργιος Ράμμος (1902 - 23 Ιανουαρίου 1987) ήταν Έλληνας νομικός.
Γεννήθηκε στο Κορακοβούνι Κυνουρίας. Σπούδασε νομική στο πανεπιστήμιο Αθηνών, του οποίου έγινε διδάκτωρ, και συμπλήρωσε τις σπουδές του στη Λειψία, το Αμβούργο, το Γκέτινγκεν και τη Λωζάνη. Το 1932 εξελέγη υφηγητής στην έδρα της Πολιτικής Δικονομίας στη Νομική Σχολή Αθηνών, το 1934 έκτακτος καθηγητής, το 1937 τακτικός καθηγητής, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1968, οπότε και αποχώρησε από το πανεπιστήμιο με τον τίτλο του Ομότιμου καθηγητή. Τις περιόδους 1947 - 1948 και 1960 - 1961 διετέλεσε κοσμήτορας της Νομικής Σχολής Αθηνών, την περίοδο 1966 - 1967 αντιπρύτανης του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου και την περίοδο 1967 - 1968 πρύτανης.
Είχε διατελέσει μέλος της Αναθεωρητικής Επιτροπής Συντάξεως του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, πρόεδρος της Εταιρείας Ελλήνων Δικονομολόγων καθώς και υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων στην κυβέρνηση Κωνσταντίνου Γεωργακόπουλου του 1958) . Επίσης έχει να επιδείξει πλούσιο συγγραφικό έργο. Ο Γεώργιος Ράμμος θεωρείται ένας εκ των κορυφαίων δικονομολόγων με διεθνή αναγνώριση.
Απεβίωσε στην Αθήνα το 1987.
Πηγές
Κατηγορία:Καθηγητές νομικής Αθηνών Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων
Μουσείο Εμπέρ (Παρίσι)
Το Μουσείο Εμπέρ του Παρισιού (Γαλλικά: Le Musée Hébert de Paris) είναι μουσείο τέχνης χαρακτηρισμένο Μουσείο της Γαλλίας που δημιουργήθηκε χάρη στην πρωτοβουλία του Ρενέ Πατρίς-ντ'Υκερμάν, υιοθετημένου γιου της Γκαμπριέλ Εμπέρ και κληρονόμου σε άμεση γραμμή του Γάλλου ζωγράφου Ερνέστ Εμπέρ (1817-1908), και στη γενναιόδωρη δωρεά του το 1978 στα Εθνικά μουσεία της Γαλλίας. Στεγάζεται σε ένα παλαιό αρχοντικό του 18ου αιώνα που βρίσκεται στην οδό Ρεσέρς-Μιντί στον αριθμό 85, στο 6ο διαμέρισμα του Παρισιού.
Το μουσείο είναι αφιερωμένο στη μνήμη του καλλιτέχνη και στη συντήρηση μέρους των έργων του και αντικειμένων που του ανήκαν. Από το 2004, διοικείται από το Μουσείο Ορσαί και έκλεισε για το κοινό εν αναμονή εργασιών ενοποίησης και ασφάλειας.
Ιστορία και περιγραφή
αριστερά|μικρογραφία|234x234εσ|Πορτρέτο της Λουίζ Λεφυέλ Οσόν, στο Μουσείο Εμπέρ στο Παρίσι Το ιδιωτικό μέγαρο που στεγάζει το μουσείο Εμπέρ ονομάζεται Μικρό μέγαρο Μονμορανσύ για να διακρίνεται από το μέγαρο Μονμορανσύ που βρίσκεται στον ίδιο δρόμο (αρ. 89). Το οίκημα κατασκευάστηκε το 1743. Οι προσόψεις του στο δρόμο προστατεύονται ως ιστορικά μνημεία βάσει διατάγματος της 22ας Φεβρουαρίου 1926.
Το μουσείο είναι αφιερωμένο στο έργο του Ερνέστ Εμπέρ (1817-1908), ακαδημαϊκού και ζωγράφου του δεύτερου μισού του 19ου αιώνα, διάσημου ιδιαίτερα για τα πορτρέτα του.
Από το 2004, το Μουσείο Εμπέρ συνδέθηκε με τη Δημόσια Ίδρυση του Μουσείου Ορσαί. Είναι μέρος της Δημόσιας Ίδρυσης των Μουσείων του Ορσαί και της Ορανζερί, που δημιουργήθηκε την 1η Ιουνίου 2010.
Μετά από σημαντικές φθορές που είχε υποστεί το κτήριο, το μουσείο έκλεισε από το 2004 εν αναμονή ανακαίνισης.
Το μουσείο περιέχει συλλογές έργων, επίπλων, διακοσμητικών ειδών, αναμνηστικών και φωτογραφιών του Ερνέστ Εμπέρ, που βρίσκονται μέσα σε δωμάτια σχεδόν αμετάβλητα από το χρόνο και παρουσιάζουν την εικόνα μιας μεγαλοαστικής κατοικίας του 18ου αιώνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μουσεία στη Γαλλία Κατηγορία:Μουσεία στο Παρίσι
Μπραχάμ πασάς
Ο Μπραχάμ πασάς ήταν διοικητής της Νότιας Αττικής στην περίοδο της Τουρκοκρατίας. Ιδιοκτησία του ήταν το ένα μέρος από το τεράστιο κτήμα το οποίο περιελάμβανε τις περιοχές των σημερινών δήμων Αγίου Δημητρίου, Αλίμου, Αργυρούπολης, Δάφνης, Ελληνικού, Ηλιούπολης, Υμηττού, Βάρης, Βαρκίζης και Βουλιαγμένης (Καβούρι). Από το όνομά του επικράτησε ο Άγιος Δημήτριος να λέγεται και Μπραχάμι.
Κατηγορία:Αξιωματούχοι της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Περιφερειακό Συμβούλιο της Ρεϊνιόν
Το Περιφερειακό Συμβούλιο της Ρεϊνιόν (Conseil Régional) είναι το συμβούλιο της περιφέρειας του νησιού. Αποτελείται από 45 μέλη. Σημερινή πρόεδρος του συμβουλίου είναι η Ιγκέτ Μπεγιό.
Πρόεδροι
Πρόεδροι του Περιφερειακού Συμβουλίου έχουν διατελέσει οι:
Πηγές
Κατηγορία:Ρεϋνιόν
2540 Μπλοκ
Ο Μπλοκ (Blok) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική (δηλαδή την προς τον Ήλιο) περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,1. Ανακαλύφθηκε το 1971 από τη Σοβιετική αστρονόμο Λιουντμίλα Τσερνίχ, που παρατηρούσε από το Ναουτσνί της Κριμαίας, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Ρώσου ποιητή Αλεξάντρ Μπλοκ.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Μπλοκ είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Μπλοκ
Παρνασσισμός
Με τον όρο παρνασσισμός (από τον γαλλικό όρο mouvement parnassien) αναφερόμαστε στην ποιητική σχολή που αναπτύχθηκε στη Γαλλία στα μέσα του 19ου αιώνα, και ειδικά στη δεκαετία 1866 - 1876. Ο όρος χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά το 1866 από τους Κατούλ Μεντές και Ξαβιέ ντε Ρικάρ, όταν εξέδωσαν το φιλολογικό περιοδικό "Σύγχρονος Παρνασσός" που αποτελούσε αναφορά στο ελληνικό βουνό Παρνασσός και την μυθολογική του υπόσταση ως κατοικία των Μουσών. Αργότερα ο Αλφόνς Λεμέρ εξέδωσε επ΄ αυτού την ομώνυμη ποιητική ανθολογία του.
Ως λογοτεχνικό ρεύμα, ο παρνασσισμός αποτέλεσε μία αντίδραση στο κίνημα του ρομαντισμού και επανέφερε στην τέχνη στοιχεία του κλασικισμού, ενώ επηρεάστηκε σημαντικά από το έργο του Θεόφιλου Γκωτιέ Η τέχνη για την τέχνη.
Χαρακτηριστικά του Παρνασσισμού
Οι παρνασσιστές, που ήταν περίπου είκοσι σε αριθμό, επιδίωκαν την πιστότητα, τη ρεαλιστική αναπαράσταση και την απάθεια, σε αντίθεση με την υπερπροβολή συναισθημάτων του ρομαντισμού. Χαρακτηριστικό των ποιημάτων τους είναι η στατικότητα, γι' αυτό και παρομοιάζονται με ζωγραφικούς πίνακες. Η πιστότητα στα ποιήματα επιτυγχάνεται με τις ακριβείς περιγραφές και την επιμονή στην αναζήτηση των κατάλληλων λέξεων, ειδικά των επιθέτων. Αντλούσαν την έμπνευσή τους από σκηνές της καθημερινής, κοινωνικής αλλά και ιστορικής πραγματικότητας. Στράφηκαν προς την κλασική (ελληνική και ρωμαϊκή) αρχαιότητα αλλά και προς τον ινδικό πολιτισμό. Ως προς τη μορφή, οι παρνασσιστές επιδίωκαν την απόλυτη τελειότητα. Επεξεργάζονταν πολύ τους στίχους και πειθαρχούσαν απόλυτα στους μετρικούς κανόνες. Αυτό είναι και το μεγαλύτερο πλεονέκτημα των ποιημάτων, που κατά τ' άλλα θεωρούνται ψυχρά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γαλλική λογοτεχνία Κατηγορία:Ποίηση ανά λογοτεχνικό ρεύμα
Λεοπόλδος Α΄ του Βελγίου
Ο Λεοπόλδος Α΄ (γερμανικά: Leopold, 16 Δεκεμβρίου 1790 - 10 Δεκεμβρίου 1865), ήταν ο πρώτος Βασιλιάς των Βέλγων, που βασίλευσε από τον Ιούλιο του 1831 μέχρι το θάνατό του το 1865. Παρότι ήταν γιος του Φραγκίσκου, Δούκα της Σαξονίας-Κοβούργου-Ζάαλφελντ, εντάχθηκε στον Αυτοκρατορικό Στρατό της Ρωσίας και πολέμησε εναντίον του Ναπολέοντα όταν τα γαλλικά στρατεύματα κατέλαβαν τη Σαξονία-Κοβούργο. Μετά την ήττα του Βοναπάρτη ο Λεοπόλδος εγκαταστάθηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο, όπου νυμφεύθηκε την Καρλόττα της Ουαλίας, κόρη του Γεωργίου του Ηνωμένου Βασιλείου. Όταν η Καρλόττα απεβίωσε, μόλις ένα χρόνο μετά το γάμο τους, ο Λεοπόλδος συνέχισε να θεωρείται ευπρόσδεκτος στη Βρετανία.
Με το τέλος της Ελληνικής Επανάστασης (1821–1830), οι Μεγάλες Δυνάμεις προσέφεραν στον Λεοπόλδο τον ελληνικό θρόνο, όμως εκείνος, παρά την αρχική του αποδοχή, τελικώς απέρριψε την πρότασή τους. Αντίθετα, αποδέχτηκε το 1831 τον θρόνο του νεοσύστατου βελγικού κράτους. Τόσο οι Μεγάλες Δυνάμεις όσο και οι Βέλγοι πολιτικοί ενέκριναν την υποψηφιότητά του. Τελικά βασιλιάς της Ελλάδας ορίστηκε ο Όθων της Βαυαρίας.
Ο Λεοπόλδος ορκίστηκε Βασιλιάς των Βέλγων στις 21 Ιουλίου 1831, μια ημερομηνία που τιμάται έκτοτε ως Εθνική Ημέρα του Βελγίου. Η βασιλεία του σημαδεύτηκε από τις προσπάθειες των Ολλανδών να καταλάβουν το Βέλγιο και, αργότερα, από τον εσωτερικό πολιτικό διχασμό μεταξύ φιλελεύθερων και Καθολικών. Ως Προτεστάντης, ο Λεοπόλδος θεωρήθηκε φιλελεύθερος και ενθάρρυνε τον οικονομικό εκσυγχρονισμό του Βασιλείου, παίζοντας σημαντικό ρόλο στη δημιουργία του πρώτου σιδηροδρομικού δικτύου και στην επακόλουθη εκβιομηχάνιση. Ως αποτέλεσμα των ασαφειών του Βελγικού Συντάγματος, ο Λεοπόλδος μπόρεσε να επεκτείνει μέχρι ένα σημείο τις βασιλικές του εξουσίες. Έπαιξε επίσης σημαντικό ρόλο στην καταστολή της Εξέγερσης του 1848 στη χώρα. Πέθανε το 1865 και τον διαδέχθηκε ο γιος του, Λεοπόλδος Β΄.
Πρώιμα χρόνια
Ο Λεοπόλδος Γεώργιος Χριστιανός Φρειδερίκος γεννήθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 1790 στο Κοβούργο του γερμανικού Δουκάτου της Σαξονίας-Κόμπουργκ-Ζάαλφελντ, στο έδαφος της σημερινής Βαυαρίας. Ήταν ο μικρότερος γιος του Φραγκίσκου της Σαξονίας-Κοβούργου-Ζάαλφελντ και της Κόμισσας Αυγούστας Ρόις του Έμπερσντορφ. Το 1826, το Δουκάτο απέκτησε την πόλη Γκότα από το γειτονικό Δουκάτο της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμπουργκ και παρέδωσε το Ζάαλφελντ στη Σαξονία-Μάινινγκεν, σχηματίζοντας τη Σαξονία-Κόμπουργκ-Γκότα.
Το 1797, σε ηλικία μόλις έξι ετών, ο Λεοπόλδος έλαβε τιμητικά το βαθμό του συνταγματάρχη στο Σύνταγμα Ιζμαϊλόφσκυ, που αποτελούσε μέρος του Ρωσικού Αυτοκρατορικού Στρατού. Έξι χρόνια αργότερα, προήχθη στον βαθμό του υποστράτηγου.
Γάμος με την Καρλότα της Ουαλίας
Το 1815 ο Λεοπόλδος έλαβε τη βρετανική υπηκοότητα. Στις 2 Μαΐου του 1816, νυμφεύθηκε την Καρλόττα της Ουαλίας στο Μέγαρο Κάρλτον του Λονδίνου. Η Καρλόττα ήταν το μόνο νόμιμο παιδί του Γεωργίου, Πρίγκηπα Αντιβασιλέα (μετέπειτα Γεωργίου Δ΄) και κατείχε τη δεύτερη θέση για τη διαδοχή του βρετανικού θρόνου. Ο Γεώργιος έλπιζε ότι η Καρλόττα θα παντρευόταν τον Γουλιέλμο της Οράγγης, μετέπειτα Βασιλιά των Κάτω Χωρών, αλλά εκείνη έδειξε το ενδιαφέρον της προς τον Λεοπόλδο. Αν και αρχικά ο πατέρας της δεν συμφωνούσε, έκρινε ότι ο Λεοπόλδος ήταν σε θέση να κάνει την κόρη του ευτυχισμένη και γι' αυτό ενέκρινε το γάμο τους. Την ίδια χρονιά ο Λεοπόλδος έλαβε τιμητικά τον βαθμό του Στρατάρχη του Βρετανικού Στρατού και του Ιππότη του Τάγματος της Περικνημίδας. Το ζευγάρι έζησε αρχικά στο Μέγαρο Κάμελφορντ και αργότερα στο Μέγαρο Μάρλμπορω.
Προσφορά ελληνικού θρόνου
Στο Πρωτόκολλο του Λονδίνου, που υπογράφτηκε από το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Ιρλανδίας, το Βασίλειο της Γαλλίας και τη Ρωσική Αυτοκρατορία στις 3 Φεβρουαρίου του 1830, αναγνωριζόταν η ανεξαρτησία της Ελλάδας και οριζόταν ότι ο Πρίγκιπας Λεοπόλδος της Σαξονίας-Κοβούργου θα λάμβανε το θρόνο του νέου βασιλείου. Δύο εβδομάδες αργότερα, στις 20 Φεβρουαρίου, ο Λεοπόλδος διαμήνυσε στις τρεις Μεγάλες Δυνάμεις ότι ήταν διατεθειμένος να αποδεχτεί το θρόνο της Ελλάδας, όμως έθεσε ως όρο την επέκταση των ορίων των εδαφών του κράτους και οικονομική συνδρομή. Μετά την άρνηση των Ευρωπαίων επί των αιτημάτων του, ο Λεοπόλδος αποφάσισε να απορρίψει την πρόταση και με επιστολή που απεύθυνε προς τους Έλληνες ανέφερε ότι: ''«Δε συνάδει με το χαρακτήρα και τα αισθήματά μου να τεθώ επιβλητικά σε λαό που δε με θέλει και που θα με συνδέει συνειρμικά με τα αλύτρωτα εδάφη. Εφόσον δεν μπορώ να εγγυηθώ στους Έλληνες την ασφάλεια των εδαφών τους και την εγκαθίδρυση της ανεξαρτησίας σε μία μόνιμη και αξιοπρεπή βάση, δεν μπορώ να αποδεχθώ το θρόνο».'' Βασιλιάς της Ελλάδας ορίστηκε ο δευτερότοκος γιός του Λουδοβίκου Α΄ της Βαυαρίας, Όθων.
Βασιλιάς του Βελγίου
Τον επόμενο χρόνο -και έχοντας κηρύξει ανεξαρτησία από την Ολλανδία στις 4 Οκτωβρίου 1830- το Κοινοβούλιο τού νεοσύστατου κράτους του Βελγίου τού προσέφερε το θρόνο, τον οποίο αυτός δέχθηκε στις 26 Ιουνίου 1831. Στις 21 Ιουλίου του ίδιου έτους ορκίστηκε «Βασιλιάς των Βέλγων», ημέρα που έκτοτε είναι Εθνική Εορτή.
Λίγες ημέρες μετά την άνοδό του στο θρόνο, στις 2 Αυγούστου 1832, η Ολλανδία εισέβαλε στο Βέλγιο, ξεκινώντας την Εκστρατεία των Δέκα Ημερών. Αρχικά ο μικρός βελγικός στρατός γνώρισε την ήττα από τους Ολλανδούς. Αντιμέτωπος με ένα αδιέξοδο στο στρατιωτικό μέτωπο, ο Λεοπόλδος απεύθυνε έκκληση στους Γάλλους για στήριξη. Οι Γάλλοι συμφώνησαν να βοηθήσουν τους Βέλγους και απέστειλαν τη Στρατιά του Βορρά που ανάγκασε τους Ολλανδούς να δεχτούν μια διπλωματική διαμεσολάβηση και να υποχωρήσουν στα προπολεμικά σύνορα. Οι συμπλοκές συνεχίστηκαν για οκτώ χρόνια, αλλά τον Απρίλιο του 1839, οι δύο χώρες υπέγραψαν τη Συνθήκη του Λονδίνου, με την οποία οι Ολλανδοί αναγνώριζαν την ανεξαρτησία του Βελγίου.
Ο Λεοπόλδος ήταν σε γενικές γραμμές δυσαρεστημένος με την εξουσία που λάμβανε βάση του συντάγματος και προσπάθησε να την επεκτείνει σε σημεία που το Σύνταγμα ήταν διφορούμενο ή ασαφές, ενώ γενικά απέφυγε τη συμμετοχή στην καθημερινή πολιτική σκηνή.
Απεβίωσε στις 10 Δεκεμβρίου 1865 και τον διαδέχθηκε ο δευτερότοκος γιος του Λεοπόλδος Β΄.
Οικογένεια
Νυμφεύθηκε πρώτα το 1816 την Καρλόττα των Γουέλφων-Αννοβέρου πριγκίπισσα της Ουαλίας, κόρη του (μετέπειτα) Γεωργίου Δ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου. Απεβίωσε το επόμενο έτος λίγο μετά τον θνησιγενή γιο τους.
Το 1832 ο Λεοπόλδος Α΄ έκανε δεύτερο γάμο με τη Λουίζα της Ορλεάνης, κόρη του Λουδοβίκου Φιλίππου Α΄ της Γαλλίας και είχε τέκνα:
Είχε επίσης άλλα δύο παιδιά από την ερωμένη του, Αρκαντί Κλαρέτ, που ονομάστηκε Βαρόνη του Έπινγκχοβεν:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βασιλείς του Βελγίου Κατηγορία:Προτεστάντες μονάρχες Κατηγορία:Οίκος της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα Κατηγορία:Στρατάρχες της Μεγάλης Βρετανίας Κατηγορία:Τάγμα της Περικνημίδας
Ευστάθιος Λαφαζανίδης
Ο Ευστάθιος Λαφαζανίδης είναι Έλληνας πολιτικός.
Γεννήθηκε το 1955 στη Θεσσαλονίκη και μένει στον δήμο Κορδελιού - Ευόσμου. Αποφοίτησε από το 11ο Γυμνάσιο Θεσσαλονίκης. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Νάπολης στην Ιταλία, εκεί πήρε και το πτυχίο Πολιτικού Μηχανικού-Συγκοινωνιολόγου. Παντρεύτηκε με την Χρυσούλα Τσαφή και έχουν 4 παιδιά. Πρώτη φορά γίνεται Δημοτικός Σύμβουλος το 1990. Το 1994 δημιούργησε την "Δυναμική Παρέμβαση" και ως επικεφαλής εκλέγεται Δήμαρχος το 1994, 1998, 2002, 2006 και το 2010. Υπήρξε ο πρώτος δήμαρχος του ενιαίου δήμου Κορδελιού- Ευόσμου που δημιουργήθηκε με την εφαρμογή του νομοσχεδίου Καλλικράτης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμαρχοι ελληνικών πόλεων
Ο Ψευταράς
Στα αγγλικά Liar Liar. Αμερικάνικη κωμωδία του Τομ Σάντιακ με τον Τζιμ Κάρεϊ.
Πλοκή
Ο Φλέτσερ Ριντ είναι ένας επιτυχημένος δικηγόρος που έχει χτίσει την καριέρα του χάρις την ικανότητά του να λέει ψέματα που πείθουν τους πάντες. Ταυτόχρονα, είναι και ένας διαζευγμένος πατέρας που υπόσχεται συνεχώς πράγματα στο μικρό του γιο, αλλά ποτέ δεν τα πραγματοποιεί. Ο Φλέτσερ είχε υποσχεθεί να πάει στο πάρτι του γιου του, αλλά δεν εμφανίστηκε, λέγοντας ψέματα πως είχε πολύ δουλειά. Τότε ο γιος του κάνει μια ευχή: Για μια μέρα ο πατέρας του να μη μπορεί να πει ψέματα. Η ευχή πετυχαίνει, αναγκάζοντας τον Φλέτσερ να ολοκληρώσει μια σημαντική δίκη λέγοντας μόνο την αλήθεια.
Η ταινία ήταν η έβδομη μεγαλύτερη επιτυχία του 1997 και ο Τζιμ Κάρεϊ ήταν υποψήφιος για Χρυσή Σφαίρα α'αντρικού ρόλου (κωμωδία ή μιούζικαλ).
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες φαντασίας Κατηγορία:Ταινίες του 1997 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Universal Pictures Κατηγορία:Αμερικανικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Καλιφόρνια
Φυσικό Πάρκο Βρατσάνσκι Μπαλκάν
Το Φυσικό Πάρκο Βρατσάνσκι Μπαλκάν (Природен парк „Врачански Балкан“) είναι φυσικό πάρκο στη Βουλγαρία, με έκταση 30129,9 εκταρίων, το οποίο καθιερώθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 1989.
Διοίκηση πάρκου
Το Φυσικό Πάρκο Βρατσάνσκι Μπαλκάν διοικείται από μια διεύθυνση που υπάγεται στην Εκτελεστική Υπηρεσία Δασών του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Υδάτων της Βουλγαρίας.
Χλωρίδα
Η χλωρίδα του φυσικού πάρκου περιλαμβάνει περίπου. 1.100 ανώτερα φυτά, που αντιπροσωπεύει περίπου το 28% της βουλγαρικής χλωρίδας. Στο Φυσικό Πάρκο ζουν ενδημικά είδη, μεταξύ των οποίων είναι τα ελάχιστα διαδεδομένα στη Βουλγαρία Campanula jordanovii, Centranthus kellereri, Chamaecytisus kovacevii, Silene velcevii, καθώς και Centranthus kellereri και Silene velcevii, που αντιπροσωπεύουν περίπου το 50% του παγκόσμιου πληθυσμού τους.
13 είδη περιλαμβάνονται στο «Κόκκινο βιβλίο της Δημοκρατίας της Βουλγαρίας». Η περιοχή του πάρκου περιλαμβάνεται στο δίκτυο περιοχών προστασίας της φύσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Natura 2000.
Πανίδα
Στο φυσικό πάρκο υπάρχουν περίπου 1.231 διαφορετικά ασπόνδυλα. Είναι μια σημαντική περιοχή για τις πεταλούδες στη Βουλγαρία. Τα αμφίβια στο φυσικό πάρκο είναι 11 και επίσης 15 ερπετά. Μεταξύ αυτών, 20 προστατεύονται από το νόμο και όλα περιλαμβάνονται στη Σύμβαση της Βέρνης για τη διατήρηση της ευρωπαϊκής άγριας ζωής και των φυσικών οικοτόπων. Από τα περισσότερα από 180 είδη πτηνών στο φυσικό πάρκο, τα 157 προστατεύονται από το νόμο και τα 38 περιλαμβάνονται στο «Κόκκινο Βιβλίο της Δημοκρατίας της Βουλγαρίας». Στο φυσικό πάρκο υπάρχουν 36 είδη θηλαστικών, μεταξύ των οποίων 9 προστατεύονται σε εθνικό επίπεδο, 20 σε ευρωπαϊκό και 9 σε διεθνές επίπεδο. Μερικά από αυτά είναι: δενδρομυωξός, σκαντζόχοιρος της ανατολικής Ευρώπης, ευρωπαϊκός ασβός, ευρωπαϊκή ενυδρίδα, βρωμοκούναβο, αγριόγατος και ζαρκάδι. Στο φυσικό πάρκο ζουν 22 από τα 33 είδη νυχτερίδων, που ζουν στη Βουλγαρία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φυσικά πάρκα της Βουλγαρίας
Ρυθμός
Ως ρυθμός (αρχαία ελλ. ῥυθμός - «κάθε τακτική επαναλαμβανόμενη κίνηση, συμμετρία» ) μπορεί γενικά να οριστεί "οποιαδήποτε κίνηση που χαρακτηρίζεται από την οργανωμένη διαδοχή ισχυρών και αδύναμων στοιχείων (ή/και το αντίθετο)». Αυτή η γενική έννοια του ρυθμού ως τακτικής επαναλαμβανόμενης κίνησης, μπορεί να παρατηρηθεί σε μια ευρεία ποικιλία φυσικών φαινομένων, τα οποία διακρίνονται από μία περιοδικότητα που μπορεί να έχει εύρος από μερικά μικροδευτερόλεπτα έως και εκατομμύρια χρόνια.
Στις τέχνες όπως η μουσική, η ποίηση, ο χορός, αλλά και οπτικά στον κινηματογράφο, ο ρυθμός εκφράζει την οργανωμένη διαδοχή των γεγονότων που χρησιμοποιούνται στην έκαστη τέχνη: των ήχων και σιωπών στη μουσική, τα βήματα και οι κινήσεις των χορευτών στον χορό, η οργάνωση λέξεων και προτάσεων στην ποίηση. Ο ρυθμός ως έννοια, μπορεί επίσης να παραπέμψει στον τρόπο με τον οποίο είναι οργανωμένα διάφορα οπτικά γεγονότα, ως «χρονομετρημένη κίνηση μέσα στον χώρο». Παράλληλα, η ύπαρξη κοινής ορολογίας και λεξιλογίου, κάνουν εφικτή τη γεφύρωση της έννοιας του ρυθμού με τη γεωμετρία.
Τα τελευταία χρόνια, ο ρυθμός και το μέτρο αποτελούν σημαντικό τομέα έρευνας από μελετητές της μουσικής τέχνης. Πρόσφατες μελέτες με θέμα τον ρυθμό έχουν διεξαχθεί από τους Μόρι Γιέστον (Maury Yeston), Φρεντ Λέρνταλ και Ρέι Τζάκεντοφ (Fred Lerdahl and Ray Jackendoff), Τζόναθαν Κρέιμερ (Jonathan Kramer), Κρίστοφερ Χάστι (Christopher Hasty) , Γουίλιαμ Ρόθστειν (William Rothstein) και Τζόελ Λέστερ (Joel Lester).
Ανθρωπολογία
Στην τηλεοπτική σειρά με τίτλο Πώς Λειτουργεί Η Μουσική, ο Βρετανός παρουσιαστής Χάουαρντ Γκούντολ (Howard Goodall) αναφέρει θεωρίες σύμφωνα με τις οποίες, ο ανθρώπινος ρυθμός έχει κοινά σημεία αναφοράς με τη συχνότητα του περπατήματος, καθώς επίσης και με τον κτύπο της καρδιάς που αισθάνεται το έμβρυο στη μήτρα. Άλλες έρευνες, ωστόσο, αναφέρουν πως οι παλμοί της καρδιάς δεν σχετίζονται άμεσα με το θέμα. Ο Λόντον γράφει ότι το μουσικό μέτρο "προϋποθέτει τόσο την αρχική αντίληψή μας, όσο και την μεταγενέστερη προσδοκία (που δημιουργείται στον ακροατή) μιας σειράς από παλμούς, τους οποίους ο ακροατής αποσπά από το ρυθμικό πλέγμα της μουσικής, καθώς αυτό εξελίσσεται με το πέρας του χρόνου" (Λονδίνο 2004, 4). Τόσο η «αντίληψη» αυτή (perception), όσο και η «αφαίρεση» (abstraction) του ρυθμικού μέτρου, είναι τα θεμέλια της ανθρώπινης ενστικτώδους μουσικής συμμετοχής, και μπορεί να παραλληλιστεί με τον τρόπο που ο άνθρωπος διαχωρίζει μια σειρά πανομοιότυπων ρολογιακών κρότων σε επιμέρους στοιχεία (δηλαδή, "τικ-τακ-τικ-τακ")
Ο Τζόζεφ Τζορντάνια ισχυρίζεται ότι η αίσθηση του ρυθμού αναπτύχθηκε στα πρώτα στάδια της εξέλιξης ανθρωποειδών, με βάση τη φυσική επιλογή (natural selection). Πολλά ζώα περπατούν ρυθμικά και ακούν τους ήχους της καρδιάς μέσα στη μήτρα, αλλά μόνο ο άνθρωπος έχουν την ικανότητα να λαμβάνει μέρος σε δραστηριότητες που χαρακτηρίζονται από συντονισμένες ρυθμικές εκφωνήσεις. Σύμφωνα με τον Τζορντάνια, η ανάπτυξη της αίσθησης του ρυθμού ήταν σημαντική για την επίτευξη της συγκεκριμένης νευρολογικής κατάστασης που ο ίδιος συγγραφέας ονομάζει έκσταση εν περίοδο μάχης (battle trance). Αυτή η (νευρολογική) κατάσταση ήταν κρίσιμη για την ανάπτυξη ενός αποτελεσματικού αμυντικού συστήματος στα πρώιμα ανθρωποειδή εναντίον μεγάλων Αφρικανικών θηρευτών, ιδίως από τότε που τα ανθρωποειδή μετέβησαν από ασφαλέστερες κατοικίες (λ.χ., κλαδιά δέντρων) σε πιο επικίνδυνο έδαφος. Η ρυθμική πολεμική κραυγή, οι ρυθμικές τυμπανοκρουσίες των σαμάνων, οι ρυθμικές ασκήσεις των στρατιωτών, καθώς και το σύγχρονο επαγγελματικό μαχητικό δυναμικό που εκτίθεται σε μουσικές με έντονο το ρυθμικό στοιχείο, χρησιμοποιούν τη δυνατότητα του ρυθμού να ενώνει ανθρώπινα άτομα υπό μια κοινή συλλογική ταυτότητα, όπου τα μέλη της ομάδας θέτουν τα συμφέροντα της ομάδας πάνω από το ατομικό συμφέρον και την ασφάλειά τους.
Ο νευρολόγος Όλιβερ Σακς αναφέρει ότι οι χιμπατζήδες και άλλα ζώα δεν εμφανίζουν παρόμοια εκτίμηση ως προς το στοιχείο του ρυθμού, ισχυρίζεται δε ότι η ανθρώπινη τάση για ρυθμό είναι θεμελιώδης, σε βαθμό που ένας άνθρωπος δεν μπορεί να χάσει την αίσθηση του ρυθμού (λ.χ., από εγκεφαλικό επεισόδιο). Οι ανθρώπινες ρυθμικές τέχνες, ενδεχομένως,ειναι εν μέρει ριζωμένη στο τελετουργικό της ερωτοτροπίας.
Η δημιουργία ενός βασικού ρυθμού απαιτεί καταρχήν την ικανότητα του να μπορεί κανείς να αντιληφθεί μια συνεχόμενη ακολουθία από διακριτούς παλμούς μικρής διάρκειας· κι επίσης, καθώς η υποκειμενική αντίληψη της έντασης σχετίζεται με τα επίπεδα θορύβου, κάθε παλμός πρέπει να σβήσει παντελώς πριν προκύψει ο επόμενος, ώστε να θεωρείται 'διακριτός'. Για το λόγο αυτό, εξαιτίας της ταχείας αρχικής αιχμής που διακρίνει τους ήχους των κρουστών οργάνων, καθιστά τα εν λόγω όργανα ιδανικά για τη δημιουργία ρυθμών. Οι πολιτισμοί που βασίζουν τις μουσικές τους παραδόσεις ως επί το πλείστον σε κρουστά όργανα, παρουσιάζουν μια ανεπτυγμένη αντίληψη ως προς το στοιχείο του ρυθμού, κάνοντας χρήση μουσικών συνθετικών μέσων όπως οι πολύρυθμοι, τα πολυμέτρα, η μικρορυθμία και άλλα. Τέτοιοι είναι οι διασταυρούμενοι ρυθμοί της Νοτίου Σαχάρας της Αφρικής, και οι αλληλοπλεκόμενοι (interlocking) ρυθμοί kotekan που χαρακτηρίζουν σε μεγάλο βαθμό την ινδονησιακή μουσική gamelan.
Παλμός, κτύπος και μέτρο
Στη μουσική, στον χορό και στην προφορική ποίηση, δημιουργείται και διατηρείται ένα μετρικό επίπεδο, το οποίο μπορεί να είναι ηχητικά εμφανές και παρόν, ή να υπονοείται. Το επίπεδο αυτό αποτελείται από μια επαναλαμβανόμενη ακολουθία πανομοιότυπων και διακριτών ερεθισμάτων μικρής διάρκειας, που εκλαμβάνονται ως σημεία στο χρόνο. Ο παλμός δεν είναι απαραίτητα το γρηγορότερο ή αργότερο στοιχείο του ρυθμού, αλλά εκείνο που γίνεται αντιληπτό ως το βασικότερο: που ωθεί τον ακροατή στο να κτυπήσει παλαμάκια ή/και να χορέψει, 'πατώντας' επάνω στα χρονικά σημεία που στιγματοδοτεί ο παλμός (Handel, 1989). Στη δυτικό σύστημα μουσικής σημειογραφίας, συνήθως ένας παλμός ισοδυναμεί με ένα τέταρτο· οτιδήποτε 'κινείται' ταχύτερα από τον παλμό αντιστοιχεί σε υποπολλαπλάσια του μετρικού επιπέδου, και το αντίστροφο (δηλαδή, ήχοι που διαρκούν περισσότερο από έναν παλμό ανήκουν σε πολλαπλλάσια του μετρικού επιπέδου) (Wittlich 1975, κεφ. 3). Μόλις εδραιωθεί μια μετρική ιεραρχία, "ένας ακροατής θα διατηρήσει την οργάνωση αυτή, για όσο συνεχίζουν να του/της παρουσιάζονται ενδείξεις, έστω και ελάχιστες σε ποσότητα" (Lester 1986, 77).
Μονάδα και κίνηση
Ένα διαρκές μοτίβο που συγχρονίζεται με παλμό ή παλμούς του υποκειμενικού μετρικό επιπέδου μπορεί να ονομάζεται ρυθμική μονάδα. Αυτό μπορεί να χαρακτηριστεί ως’Μετρικούς - ακόμη και μοτίβα, όπως η σταθερή όγδοα ή παλμούς - intrametric - επιβεβαιώνοντας μοτίβα, όπως η διακεκομμένη έγδοου με δέκατη έκτη νότα και σχέδια κούνια - contrametric - χωρίς την επιβεβαίωση, ή σχέδια και συνκόπτεται extrametric - παράτυπες, όπως tuplets.
Μια ρυθμική κίνηση είναι κάθε διαρκές μοτίβο που, σε αντίθεση με τη ρυθμική μονάδα, δεν καταλαμβάνει ένα χρονικό διάστημα που αντιστοιχεί σε παλμό ή παλμούς σε ένα υποκείμενο μετρικούς επίπεδο. Μπορεί να περιγραφεί σύμφωνα με τις αρχές της και τελειώνει από τις ρυθμικές μονάδες που περιέχει. Οι αρχές σχετικά με ένα ισχυρό παλμό είναι θετικές, μ΄ένα αδύναμο παλμό, anacrustic και αυτές που αρχίζουν μετά από ανάπαυση ή (συνδεδεμένων πάνω σημείωμα) καλούνται αρχικά υπόλοιπα.Οι καταλήξεις σ’ ένα ισχυρό παλμό είναι ισχυρές,σ’ ένα αδύναμο παλμό, αδύναμες και εκείνες που τελειώνουν σ΄ενα ισχυρό ή αδύναμο παλμό είναι αισιόδοξες.
Εναλλαγή και Επανάληψη
Ο ρυθμός χαρακτηρίζεται από τη ρυθμιζόμενη διαδοχή του απέναντι στα στοιχεία, τη δυναμική των ισχυρών και των αδύναμων ρυθμών,( έπαιξε το ρυθμό) και την αθόρυβο αλλά σιωπηρό ρυθμό ανάπαυσης, το μακρύ και το σύντομο σημείωμα. Όπως και να αντιλαμβανόμαστε το ρυθμός πρέπει να είμαστε σε θέση να το προβλέψουμε. Αυτό εξαρτάται από την επανάληψη ενός μοτίβου που είναι αρκετά μικρή για να το απομνημονεύσουμε.
Κανονικά, ακόμα και η πιο πολύπλοκη(μελωδία) από μέτρα μπορεί να αναλυθεί σε μια αλυσίδα διπλών και τριπλών παλμών (MacPherson 1930, 5; Scholes 1977)είτε με την προσθήκη είτε με τη διάσπαση. Σύμφωνα με τον Pierre Boulez, οι δομές των κτυπημάτων πέραν των τεσσάρων, στη δυτική μουσική, είναι «όχι απλά φυσικό». Οι Δυτικοί ρυθμοί συνήθως είναι  τοποθετημένοι για μια στιγμή υπογραφής, εν μέρει, σηματοδοτώντας ένα μετρητή που αντιστοιχεί συνήθως για τη μέτρηση μήκους και ομαδοποιείτε σε δύο ή τρία beats, τα οποία ονομάζονται διπλός μετρητής και τρίκλινα μέτρα, αντίστοιχα. Εάν τα beats είναι σταθερά ή σε ομάδες των δύο, τριών, ή τεσσάρων, είναι απλό μέτρο, αν ειναι από προσμίξεις των δύο και τριών είναι σύνθετο μέτρο. Σε άλλα συστήματα της μουσικής, όπως στην Ινδική κλασική μουσική οι ρυθμοί μπορούν να ομαδοποιηθούν σε διάφορους αριθμούς των κτύπων. Σε ορισμένες μορφές μουσικής, όπως οι ρυθμοί Yakshagana ακόμη ομαδοποιούνται σε κλασματικα beats.
Τέμπο και διάρκεια
Ο ρυθμός ενός μουσικού κομματιού καθορίζεται από την ταχύτητα (tempo), από το πόσο γρήγορα ή αργά διαδέχεται ένας παλμός (ή κτύπος) τον επόμενο. Η ταχύτητα στη μουσική μετράται συχνά σε παλμούς ανά λεπτό (beats per minute, bpm): κάνοντας λόγο για '60 bpm', εννοούμε 'ταχύτητα που ισοδυναμεί με εξήντα παλμούς το λεπτό' (στη συγκεκριμένη περίπτωση των 60bpm, κάθε παλμός ισοδυναμεί με ένα δευτερόλεπτο). Μια ρυθμική μονάδα είναι ένα διαρκές μοτίβο που έχει μια περίοδο που ισοδυναμεί με παλμό ή περισσότερους παλμούς. Η διάρκεια μιας τέτοιας μονάδας είναι αντιστρόφως ανάλογη με ρυθμό της.
Ο μουσικός ήχος μπορεί να αναλυθεί σε πέντε διαφορετικές χρονικές κλίμακες, η οποία Moravcsik φροντίζει για την αύξηση της διάρκειας. :
Ο Κέρτις Ρόουντς (Curtis Roads) υιοθετεί μια ευρύτερη άποψη με διακριτικές εννέα κλίμακες του χρόνου, αυτή τη φορά κατά φθίνουσα σειρά της διάρκειας. Οι δύο πρώτες, το άπειρο και το supramusical, περιλαμβάνουν φυσικά περιοδικότητες μήνες, χρόνια, δεκαετίες, αιώνες και περισσότερο, ενώ οι τρεις τελευταίες, το δείγμα και το επιμέρους δείγμα, οι οποίες λαμβάνουν υπόψη των ψηφιακών και ηλεκτρονικών τιμών "πολύ σύντομη για να καταγραφεί σωστά ή ως αντιληπτή », το οποίο μετράται σε εκατομμυριοστά μικροδευτερόλεπτα, και, τέλος, η απειροελάχιστη ή απείρως σύντομη, είναι και πάλι στο εξω-μουσικό τομέα<<μακροοικονομικό επίπεδο Δρόμοι », η οποία περιλαμβάνει« συνολική μουσική δομή ή μορφή "αντιστοιχεί περίπου στο Moravcsik του" πολύ μεγάλο "διαίρεση, ενώ μέσο επίπεδο του, το επίπεδο των" τμημάτων του εντύπου"συμπεριλαμβάνοντας μετακινήσεις,  τμήματα, φράσεις λαμβάνοντας δευτερόλεπτα ή λεπτά, είναι επίσης παρόμοια με Moravcsik της "μεγάλης" κατηγορίας. «Roads' Sound object (Schaeffer 1959, 1977):« μια βασική μονάδα των μουσικής δομής "και μια γενίκευση της σημείωσης (Ξενάκη« ministructural χρονική κλίμακα)’ Κλάσμα του δευτερολέπτου για μερικά δευτερόλεπτα, και του Microsound (βλ. κοκκώδη σύνθεση) μέχρι το όριο της ακουστικής αντίληψης’ χιλιάδες  εκατομμυριοστά του δευτερολέπτου, είναι εξίσου ανάλογη με "μικρή" και "supershort" κλίμακα Moravcsik της διάρκειας.
Μετρική Δομή
Η μελέτη του ρυθμού, το άγχος και το βήμα στην ομιλία ονομάζεται προσωδία: αυτό είναι ένα θέμα στη γλωσσολογία και την ποιητική της, όπου αυτό σημαίνει ο αριθμός των γραμμών σε ένα στίχο, ο αριθμός των συλλαβών σε κάθε γραμμή και το καθεστώς αυτών των συλλαβών μικρό, ή τονισμένο ή άτονο. Η μουσική κληρονόμησε τον όρο "μέτρο " από την ορολογία της ποίησης.
Η μετρική δομή της μουσικής περιλαμβάνει μετρητή, τέμπο και όλες τις άλλες πτυχές ρυθμική που παράγουν χρονική κανονικότητα έναντι του οποίου προβάλλονται οι λεπτομέρειες στο προσκήνιο ή durational μοτίβα της μουσικής (Wittlich 1975, κεφ.. 3). Η ορολογία της δυτικής μουσικής είναι εμφανώς ασαφής στον τομέα αυτό (Scholes 1977). MacPherson (1930, 3) προτίμησε να μιλήσει για "χρόνο" και "ρυθμικό σχήμα", Imogen Holst (1963, 17) για "μετρούμενο ρυθμό".
Η χορευτική μουσική έχει άμεσα αναγνωρίσιμο πρότυπο κτυπων βασισμένο σε ένα χαρακτηριστικό ρυθμό και μέτρο. Η αυτοκρατορική κοινωνία των καθηγητών χορού (1983) ορίζει το τάνγκο, για παράδειγμα, να χορεύεται στα 2/4 ώρα σε περίπου 66 παλμούς ανά λεπτό. Το βασικό αργό βήμα προς τα εμπρός ή προς τα πίσω, που διαρκεί για ένα ρυθμό, καλείται "αργό", έτσι ώστε ένα πλήρες «δεξιά-αριστερά" βήμα να είναι ίσο με το ένα 2/4 μέτρου.
Οι γενικές ταξινομήσεις των μετρητικών ρυθμών, μετράται σε παλμόυς, και χωρίς ρυθμό, μπορούμε να τους διακρίνουμε. Ο ρυθμικός ή διχαστικός ρυθμός, μακράν το πιο κοινό στη Δυτική μουσική υπολογίζει κάθε φορά την αξία ως πολλαπλάσιο ή κλάσμα του ρυθμού. (Οι κανονική τόνοι επαναληφθούν κανονικά την παροχή συστηματικής όμιλο (μέτρα). Ο μετρημένος ρυθμός (ρυθμός πρόσθετο) υπολογίζει, επίσης, κάθε φορά πια αξία είναι πολλαπλάσιο ή κλάσμα της συγκεκριμένης μονάδας χρόνου, αλλά οι αποχρώσεις δεν επαναλαμβάνονται τακτικά στο πλαίσιο του κύκλου. Ο δωρεάν ρυθμός είναι όπου δεν υπάρχει ούτε (Cooper 1973, 30), όπως στη χριστιανικό άσμα, το οποίο έχει ένα βασικό παλμό, αλλά ένα πιο ελεύθερο ρυθμό, όπως το ρυθμό της πρόζας σε σύγκριση με εκείνη του στίχου (Scholes 1977) Βλ. Ελεύθερος χρόνος (μουσική).
Τέλος, κάποια μουσική, όπως σημείωσε κάποια γραφικά έργα από το 1950 και μη ευρωπαϊκής μουσικής, όπως ρεπερτόριο Honkyoku για shakuhachi, μπορεί να θεωρηθεί ametric (Karpinski 2000, 19). Senza Misura είναι ένας ιταλικός μουσικός όρος "χωρίς μέτρο», που σημαίνει να παίξεις χωρίς ρυθμό, με χρόνο για να μετρούν πόσο καιρό θα πάρει για να παίξει το μπαρ (Forney Machlis και 2007, [σελίδα που απαιτείται]).
Σύνθετος ρυθμός
Ένας σύνθετος ρυθμός είναι οι διάρκειες και τα σχέδια (ρυθμός) που παράγονται από τη συνένωση όλων των ηχητικών τμημάτων της μουσικής υφής. Στη μουσική της κοινής περιόδου πρακτικής, το σύνθετο ρυθμό, συνήθως, επιβεβαιώνει το μέτρο, συχνά σε μετρικούς ή ακόμα-σημείωση μοτίβα όμοια με τον παλμό σε ένα συγκεκριμένο μετρικό επίπεδο.
Σημειογραφία ρυθμού
Παγκοσμίως, υπάρχουν πολλές διαφορετικές προσεγγίσεις για τη μετάδοση των ρυθμικών φράσεών και μοτίβών, όπως υπάρχουν στην παραδοσιακή μουσική, από γενιά σε γενιά.
Αφρικάνικη μουσική
Κατά την παράδοση της Αφρικής Griot οτιδήποτε σχετίζεται με τη μουσική έχει περάσει προφορικά.Ο  Babatunde Olatunji (1927-2003), ένας νιγηριανός ντράμερ ο οποίος έζησε και εργάστηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες, ανέπτυξε μια απλή σειρά από ήχους ομιλίας για τη διδασκαλία του ρυθμού του τυμπάνου. Χρησιμοποιούσαι έξι φωνητικούς ήχους: Goon Doon Go Do Pa Ta. Υπάρχουν τρεις βασικoί ήχοι τυμπάνου, αλλά κάθε ένας μπορεί να παιχτεί είτε με το αριστερό είτε με το δεξί χέρι. Αυτό το απλό σύστημα χρησιμοποιείται σήμερα σε όλο τον κόσμο, κυρίως από Djembe παίκτες.
Η συζήτηση σχετικά με την καταλληλότητα των πενταγράμμων για την αφρικανική μουσική είναι ένα θέμα ιδιαίτερου ενδιαφέροντος για τους ξένους, όχι για τους γνώστες. Αφρικανικοί μελετητές από Kyagambiddwa για Kongo έχουν ως επί το πλείστον δεκτές τις συμβάσεις και- τους περιορισμούς –( του πενταγράμμου και πάει για να παράγουν μεταγραφές), προκειμένου να ενημερώσει και να καταστεί δυνατή η υψηλότερο επίπεδο των συζητήσεων και debate - Agawu. (2003: 52)
Ο John Miller Chernoff το 1979 υποστήριξε ότι η μουσική της Δυτικής Αφρικής βασίζεται στην ένταση μεταξύ ρυθμών. Η ένταση αυτή μεταξύ ρυθμών ονομάζεται εξερεύνηση των πολυρυθμών και δημιουργείται από τον ταυτόχρονο ήχο από δύο ή περισσότερους διαφορετικούς ρυθμούς. Συχνά υπάρχει ένας κυρίαρχος ρυθμός που αλληλεπιδρά με έναν ανταγωνιστικό ανεξάρτητο ρυθμό, ή ρυθμούς. Αυτές συχνά αντιτάχθονται ή αλληλοσυμπληρώνονται και συνδυάζονται ελεύθερα με το κυρίαρχο ρυθμό δημιουργώντας μια πλούσια ρυθμική υφή που δεν περιορίζεται σε ένα σύνολο μέτρων ή τέμπο.
Ένα σύνολο των ηθικών αξιών υποστηρίζει ένα πλήρες μουσικό σύστημα που βασίζεται στην επανάληψη των σχετικών απλών μοτίβων που ανταποκρίνονται σε απομακρυσμένα πολλαπλά-ρυθμικά διαστήματα και καλούνται και απαντάται συστηματικά. Οι τιμές δείχνουν επίσης συλλογικές εκφράσεις, όπως παροιμίες ή καταγωγές που εμφανίζονται είτε σε φράσεις που μεταφράζονται ως τύμπανο είτε ως συζήτηση με τα λόγια των τραγουδιών. Ο κόσμος περιμένει μουσικούς να τονώσουν τη συμμετοχή όλων τών παρευρισκόμενων, κυρίως για την αντίδραση των ανθρώπών που χορεύουν με τη μουσική. Εκτίμηση των μουσικών που σχετίζονται με την αποτελεσματικότητα της υπεράσπισης των αξιών της κοινότητας τους.
Ινδική Μουσική
Η Ινδική μουσική έχει επίσης περάσει προφορικά. Tabla παίκτες θα μάθουν να μιλούν πολύπλοκα ρυθμικά σχήματα και φράσεις πριν επιχειρήσουν να τα παίξουν. Sheila Chandra, ένας Άγγλος λαϊκός τραγουδιστής της ινδικής καταγωγής, που βασίζεται σε παραστάσεις (τραγουδώντας) αυτά τα πρότυπα. Στην Ινδική κλασική μουσική, η Τάλα μιας σύνθεσης είναι το ρυθμικό μοτίβο επί της οποίας ολόκληρο το κομμάτι είναι δομημένο.
Δυτική μουσική
Στον 20ο αιώνα, συνθέτες όπως ο Ιγκόρ Στραβίνσκι, Μπέλα Μπάρτοκ, ο Philip Glass, Steve Reich έγραψαν περισσότερο ρυθμικά περίπλοκη μουσική χρησιμοποιώντας περίεργα μέτρα, και τεχνικές, όπως και το σταδιακό πρόσθετο ρυθμό. Ταυτόχρονα, νεωτεριστές, όπως τον Olivier Messiaen και οι μαθητές του που χρησιμοποιούν αυξημένη πολυπλοκότηταπιο για να διαταράξουν την αίσθηση ενός κανονικού ρυθμού, που οδηγεί τελικά στην ευρεία χρήση παράλογων ρυθμών στη Νέα Πολυπλοκότητα. Η χρήση αυτή μπορεί να εξηγηθεί από ένα σχόλιο του John Cage, όπου σημειώνει ότι η τακτικοί παλμοί προκαλούν τους ήχους που θα ακούγονται ως ομάδα και όχι ατομικά’ Οι ακανόνιστοι ρυθμοί δίνουν έμφαση στις ταχέως μεταβαλλόμενες σχέσεις που θα μπορούσαν αλλιώς να υπαχθούν σε άσχετη ρυθμική ομαδοποίηση. LaMonte Young έγραψαν επίσης μουσική στην οποία η αίσθηση ενός κανονικού ρυθμού είναι απούσα γιατί η μουσική αποτελείται μόνο από μεγάλους συνεχείς τόνους (κηφήνες). Στη δεκαετία του 1930, ο Henry Cowell έγραψε μουσική που περιλαμβάνει πολλαπλές ταυτόχρονους περιοδικούς ρυθμούς και συνεργάστηκε με τον Λεόν Theremin και εφεύρει το Rhythmicon, το πρώτο ηλεκτρονικό μηχάνημα ρυθμού, προκειμένου να τους εκτελέσουν. Ομοίως, Conlon Nancarrow έγραψε για τον πιανίστα.
Η χρήση εξερεύνηση των πολυρυθμών στην αμερικανική μουσική γενικά αποδίδεται στην επίδραση της μαύρης κουλτούρας μέσω Dixieland Jazz και στυλ. Η επίδραση των πολλαπλών soloing σε αυτές τις μορφές, χρησιμοποιούνται συχνά σε πολλαπλή ρυθμούς και προέρχονται απευθείας από την υποκείμενη αισθητική της( υποσαχάριας )Αφρικής μουσικής. Αυτές οι πολύπλοκες ρυθμικές δομές έχουν υιοθετηθεί ευρέως σε πολλές από τις σημερινές μορφές της δυτικής ποπ μουσικής.
Ο ρυθμός στη γλωσσολογία
Στη γλωσσολογία, ρυθμό ή isochrony είναι μία από τις τρεις πτυχές της προσωδίας, σε συνδυασμό με το άγχος και το τονισμό. Οι γλώσσες μπορούν να κατηγοριοποιηθούν ανάλογα με το αν είναι συλλαβοχρονική ή στρες-χρονικά. Ομιλητές της συλλαβοχρονική γλώσσας, όπως Ισπανικά και Καντονέζικα θέτουν περίπου ίσο χρόνο σε κάθε συλλαβή΄ Αντιθέτως, ομιλητές τόνισαν επίκαιρες γλώσσες όπως τα αγγλικά και την κινεζική γλώσσα που θέτουν περίπου ίσο χρόνο καθυστέρηση μεταξύ τονισμένων συλλαβών, με το χρονοδιάγραμμα των ατονικών συλλαβών στο μεταξύ να ρυθμίζεται ώστε να εξισορροπεί  με την πίεση χρόνου.
Ο Narmour περιγράφει τρεις κατηγορίες προσωδιακών κανόνων που δημιουργούν ρυθμικές διαδοχές που είναι πρόσθετες (το ίδιο επαναλαμβάνεται διάρκεια),  αθροιστικές ( short-long), ή countercumulative (long-short). Η συσώρευση συνδέεται με το κλείσιμο ή τη χαλάρωση, η countercumulation με το άνοιγμα ή την ένταση, ενώ οι πρόσθετοι ρυθμοί είναι αορίστου χρόνου και επαναλαμβανόμενοι. Richard Middleton επισημαίνει τη μέθοδο αυτή επειδή δεν μπορούν να εξηγήσουν της μουσικές συγκοπές και προτείνει την ιδέα της μεταμόρφωσης.
Ρόντινα
Το κόμμα «Ρόντινα» ή αλλιώς Εθνική Πατριωτική Ένωση της Ρωσίας (ρωσικά: РОДИНА, που στα ρωσικά σημαίνει πατρίδα) ήταν ένα από τα τέσσερα πολιτικά κόμματα που είχαν θέσεις στην Κρατική Δούμα από την περίοδο 2003-2007. Το κόμμα περιλαμβάνεται από 30 εθνικιστικές και αριστερές ομάδες και ιδρύθηκε από τον Ντμίτρι Ραγκόζιν, τον Σεργκέι Γκλαζάιβ, τον Σεργκέι Μπαμπούριν, τον Βίκτορ Γκεράσσενκο, τον Γκεόργκι Σσπάκ, τον Βαλεντίν Βαρένικοβ και από άλλους πολλούς πολιτικούς. Το κόμμα ιδρύθηκε τον Αύγουστο του 2003 και συνδυάζει σοσιαλιστικές και εθνικιστικές ιδέες. Η έδρα του κόμματος βρίσκεται στη Μόσχα.
Σχίσμα του 2004
Κατά τη διάρκεια των προεδρικών εκλογών του 2004 το κόμμα μοιράστηκε στα δύο. Υπήρχαν προτάσεις από άλλα κόμματα για συμμαχίες. Ο Σεργκέι Γκλαζάιβ δεν ήθελε να συμμαχήσει με κάποιο κόμμα γιατί ήθελε να διεκδικήσει την προεδρία υπό τη "σημαία" ενός ιδιαίτερου κόμματος, ενώ ο Ντμίτρι Ραγκόζιν ήταν σε θέση να συμμαχήσει με τα άλλα κόμματα και να αρνηθεί να υποστηρίξει τον συνάδελφο του στις προεδρικές εκλογές.
"Για τον Πούτιν, κατά της Κυβέρνησης"
Μετά τις βουλευτικές εκλογές του 2003, το κόμμα υποστήριξε την πολιτική του τότε-προέδρου, Βλαντίμιρ Πούτιν. Αλλά τον Φεβρουάριο του 2005, τέσσερις βουλευτές που εκπροσωπούσαν το κόμμα στην Κρατική Δούμα, συμπεριλαμβανόμενου του Ντμίτρι Ραγκόζιν, πήγαν σε μια δημόσια απεργία πείνας και οι ίδιοι κλειδώθηκαν στα γραφεία τους στην Κρατική Δούμα, για να διαμαρτυρηθούν για την πολιτική "κοινωνικό όφελος" που προωθούσε η κυβέρνηση Πούτιν. Το κόμμα, όλο και περισσότερο χρησιμοποιούσε το σύνθημα "За Путина, Против Правительства" ("Για τον Πούτιν, κατά της Κυβέρνησης") και δήλωσαν ότι ο άμεσος τους στόχος είναι να κερδίσουν την κοινοβουλευτική πλειοψηφία, μετά τις βουλευτικές εκλογές του 2007.
Ρατσισμός
Στις 27 Ιανουαρίου του 2005, 19 μέλη της Κρατικής Δούμας, συμπεριλαμβανομένου και των βουλευτών του κόμματος "Ρόντινα" και του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ρωσικής Ομοσπονδίας υπέγραψαν μια αναφορά που έστειλαν στον Γενικό Εισαγγελέα, απαιτώντας την απαγόρευση των εβραϊκών οργανισμών στα εδάφη της Ρωσικής Ομοσπονδίας.
Διαχωρισμός
Τον Ιούλιο του 2005, ο Σεργκέι Μπαμπούριν με άλλους 9 βουλευτές του κόμματος, εγκατέλειψαν το κόμμα για να δημιουργήσουν ένα νέο κόμμα που το ονόμασαν "Μητέρα Πατρίδα". Αυτό οδήγησε σε επανένωση του Ντμίτρι Ραγκόζιν και του Σεργκέι Γκλαζάιβ.
Κατηγορίες κατά του Κρεμλίνου
Ο Ντμίτρι Ραγκόζιν είχε κατηγορήσει το Κρεμλίνο και το κόμμα της κυβέρνησης, "Ενωμένη Ρωσία", ότι κάνουν βρώμικο πόλεμο εναντίον του κόμματος του, γιατί φοβούνται ότι θα χάσουν την υποστήριξη του λαού. Προειδοποίησε ότι θα αναλάβει νομική δράση κατά της Κρατικής Δούμας για να εγγραφεί το κόμμα του ως "Πατρίδα".
Άλλες κατηγορίες κατά του κόμματος
Στις 6 Νοεμβρίου του 2005, το κόμμα είχε παραγράψει τη συμμετοχή του στις βουλευτικές εκλογές της Κρατικής Δούμας της Μόσχας, αφού δέχτηκε κατηγορίες από το Φιλελέυθερο Δημοκρατικό Κόμμα της Ρωσίας το κατάγγειλε ότι η διαφημιστική του καμπάνια προωθούσε φυλετικό μίσος. Η διαφήμιση έδειχνε κάποιους μετανάστες που μετανάστευσαν στον Καύκασο και έριχναν σκουπίδια στους δρόμους. Στο τέλος, η διαφήμιση έδειχνε το σύνθημα "Ας καθαρίσουμε την πόλη μας από τα σκουπίδια".
Δίκαιη Ρωσία
Στις 28 Οκτωβρίου του 2006, το κόμμα "Ρόντινα" μαζί με το Κόμμα Συνταξιούχων Ρωσίας, ενώθηκαν και δημιούργησαν ένα νέο κόμμα, τη "Δίκαιη Ρωσία". Πολλοί βουλευτές του κόμματος δέχτηκαν να ενταχθούν στο νέο κόμμα, εκτός ο Ντμίτρι Ραγκόζιν, ο Αντρέι Σαβέλιεβ και ο Σεργκέι Γκλαζάιβ που σήμερα δεν ανήκουν σε κανένα κόμμα.
ΝΑΤΟ
Το 2007, ο Ντμίτρι Ραγκόζιν έγινε Ρώσος πρέσβης στο ΝΑΤΟ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωσικά πολιτικά κόμματα
Ποτέ Δεν Είναι Αργά
Ποτέ Δεν Είναι Αργά (αγγλικά: Hope Springs) είναι αμερικανική αισθηματική κομεντί, παραγωγής 2012. Τη σκηνοθεσία ανέλαβε ο Ντέιβιντ Φράνκελ και το σενάριο έγραψε η Βανέσα Τέιλορ. Πρωταγωνιστούν οι Μέριλ Στριπ, Τόμι Λι Τζόουνς και Στιβ Καρέλ. Η ταινία διηγείται την ιστορία ενός ζευγαριού μέσης ηλικίας, το οποίο μετά από τριάντα χρόνια γάμου αποφασίζει να πάει σε σύμβουλο γάμων για να δουλέψουν πάνω στη σχέση τους.
Η ταινία κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους στις 8 Αυγούστου 2012.
Παραγωγή
Το πρότζεκτ ανακοινώθηκε το 2010 με τους Μέριλ Στριπ και Τζεφ Μπρίτζες να βρίσκονται σε διαπραγματεύσεις για τους πρωταγωνιστικούς ρόλους και με σκηνοθέτη τον Μάικ Νίκολς. Ο Μπρίτζες σύντομα αποχώρησε και οι Τζέιμς Γκαντολφίνι και Φίλιπ Σέιμουρ Χόφμαν μπήκαν σε διαπραγματεύσεις να συμμετάσχουν στην ταινία.
Ο Ντέιβιντ Φράνκελ αντικατέστησε τον Νίκολς και το πρότζεκτ προχώρησε χωρίς τη συμμετοχή των Γκαντολφίνι και Χόφμαν. Το Φεβρουάριο του 2010, ανακοινώθηκε ότι ο Στιβ Καρέλ θα υποδυθεί το ρόλο του γιατρού και ο Τόμι Λι Τζόουνς αντικατέστησε τον Μπρίτζες στον πρωταγωνιστικό ρόλο.
Τα γυρίσματα ξεκίνησαν το Σεπτέμβριο του 2011 και πραγματοποιήθηκαν στο Κονέκτικατ.
Box office
Με προϋπολογισμό 30.000.000 δολάρια, η ταινία Ποτέ Δεν Είναι Αργά άνοιξε στην 4η θέση συγκεντρώνοντας 14,6 εκατομμύρια δολάρια το πρώτο τριήμερο. Οι συνολικές εισπράξεις στο αμερικανικό box office έφτασαν τα 63,5 εκατομμύρια δολάρια και στον υπόλοιπο κόσμο τα 50,7 εκατομμύρια δολάρια. Παγκοσμίως απέφερε 114,2 εκατομμύρια δολάρια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2012 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Columbia Pictures Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες με θέμα τη σεξουαλικότητα Κατηγορία:Αμερικανικές αισθηματικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ρομαντικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Metro-Goldwyn-Mayer Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Κονέκτικατ Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Θίοντορ Σαπίρο
Erlang
150px|δεξιά Η Erlang είναι γλώσσα προγραμματισμού γενικών καθηκόντων με χαρακτηριστικά ταυτοχρονισμού (concurrency) και συλλογής απορριμμάτων. Το ίδιο όνομα αναφέρεται και στο σύστημα χρόνου εκτέλεσής της (runtime system). Το υποσύνολο της Erlang που μπορεί να εκτελείται ακολουθιακά είναι μια γλώσσα συναρτησιακού προγραμματισμού, με αυστηρή αποτίμηση (strict evaluation), μοναδική ανάθεση (single assignment) και δυναμικό σύστημα τύπων (dynamic typing). Όσον αφορά τον ταυτοχρονισμό, ακολουθεί το μοντέλο Actor. Αναπτύχθηκε στην Ericsson για την υποστήριξη κατανεμημένων, ανθεκτικών σε σφάλματα εφαρμογών που να εκτελούνται σε πραγματικό χρόνο (soft-real-time) και χωρίς διακοπή. Υποστηρίζει άμεση ενημέρωση του κώδικα κατά την εκτέλεση (hot swapping), χωρίς να χρειάζεται να σταματήσει το σύστημα.
Αν και στις περισσότερες γλώσσες προγραμματισμού η χρήση νημάτων (threads) θεωρείται δύσκολη και επιρρεπής σε λάθη, η Erlang παρέχει χαρακτηριστικά στο επίπεδο της ίδιας της γλώσσας για τη δημιουργία και το χειρισμό διεργασιών (processes), ώστε να διευκολύνεται η ανάπτυξη ταυτόχρονου κώδικα. Αν και όλος ο ταυτοχρονισμός είναι ρητός στην Erlang, οι διεργασίες επικοινωνούν μεταξύ τους περνώντας μηνύματα αντί μέσω κοινών μεταβλητών, χωρίς να χρειάζονται κλειδώματα (locks).
Η πρώτη έκδοση αναπτύχθηκε από το Τζο Άρμστρονγκ το 1986. Η γλώσσα αρχικά ήταν ιδιόκτητο λογισμικό της Ericsson, αλλά διανεμήθηκε σαν λογισμικό ανοιχτού κώδικα το 1998.
Ιστορία
Το όνομα "Erlang" αποδίδεται στον Bjarne Däcker και θεωρείται ότι είτε αναφέρεται στο Δανό μαθηματικό και μηχανικό Agner Krarup Erlang, ή ότι σημαίνει "Ericsson Language" ("γλώσσα της Ericsson").
Η Erlang σχεδιάστηκε για καλύτερη ανάπτυξη εφαρμογών τηλεφωνίας. Η αρχική της έκδοση υλοποιήθηκε σε Prolog.
Το 1998 ανακοινώθηκε το σύστημα Ericsson AXD301 (τύπου switch), που περιλάμβανε πάνω από ένα εκατομμύριο γραμμές Erlang, και ανακοινώθηκε ότι η αξιοπιστία του ήταν 99.9999999%. Λίγο αργότερα η Erlang απαγορεύτηκε στα Ericsson Radio Systems για νέα προϊόντα, λόγω προτίμησης σε μη-ιδιόκτητες γλώσσες. Η απαγόρευση αυτή ήταν η αιτία που ο Άρμστρονγκ και άλλοι έφυγαν από την Ericsson. Η υλοποίηση έγινε λογισμικό ανοιχτού κώδικα το τέλος του ίδιου χρόνου. Τελικά η απαγόρευση σταμάτησε να ισχύει στην Ericsson και ο Άρμστρονγκ επαναπροσλήφθηκε στην Ericsson το 2004.
Το 2006 προστέθηκε υποστήριξη για συμμετρικές πολυδιεργασίες (symmetric multiprocessing) στο σύστημα χρόνου εκτέλεσης και στην εικονική μηχανή (virtual machine).
Φιλοσοφία
Η φιλοσοφία της ανάπτυξης της Erlang ταιριάζει με τη φιλοσοφία της ανάπτυξης λογισμικού για συστήματα βασισμένα σε Erlang. Κατά το Μάικ Γουίλιαμς, έναν από τους τρεις εφευρέτες της Erlang:
Παραδείγματα συναρτησιακού προγραμματισμού
Ο αλγόριθμος παραγοντικό σε Erlang:
Ένας αλγόριθμος ταξινόμησης (παρόμοιος με την quicksort):
Το παραπάνω παράδειγμα καλεί αναδρομικά τη συνάρτηση  μέχρι να μη μείνει κάτι προς ταξινόμηση. Η έκφραση  ονομάζεται list comprehension, που σημαίνει “Κατασκεύασε μια λίστα από στοιχεία   τέτοια ώστε το   να ανήκει στη   και να είναι μικρότερο από το  .” Ο τελεστής   συνενώνει λίστες.
Μια συνάρτηση σύγκρισης μπορεί να χρησιμοποιηθεί για πιο πολύπλοκες δομές, για να είναι πιο ευανάγνωστος ο κώδικας.
Ο παρακάτω κώδικας ταξινομεί λίστες ανάλογα με το μήκος τους:
Η  εδώ θεωρείται ότι είναι η πρώτη παράμετρος που δίνεται στην   και το υπόλοιπο της   ονομάζεται. Η έκφραση:
δε διαφέρει σε μορφή από την:
(στο προηγούμενο παράδειγμα) εκτός από τη χρήση μιας συνάρτησης σύγκρισης στο τελευταίο μέρος, που λέει “Κατασκεύασε μια λίστα από στοιχεία  τέτοια ώστε το   να ανήκει στη   και το   να είναι αληθές", με το   να έχει οριστεί νωρίτερα σαν: