cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ραζνίς
Κατά τη διάρκεια της ζωής του θεωρήθηκε ως ένας αμφιλεγόμενος ηγέτης ενός νέου θρησκευτικού κινήματος και μυστικιστής. Στη δεκαετία του 1960 ταξίδεψε σε όλη την Ινδία ως δημόσιος ομιλητής και ήταν ένας κριτικός του σοσιαλισμού υποστηρίζοντας ότι η Ινδία δεν ήταν έτοιμη για σοσιαλισμό και ότι ο σοσιαλισμός, ο κομμουνισμός και ο αναρχισμός θα μπορούσαν να εξελιχθούν μόνο όταν ο καπιταλισμός θα είχε φθάσει στην ωριμότητά του. Ο Ραζνίς επέκρινε επίσης τον Μαχάτμα Γκάντι και την ορθοδοξία των κυρίαρχων θρησκειών. Ο Ραζνίς υπογράμμισε τη σημασία του διαλογισμού, της συνειδητότητας, της αγάπης, του εορτασμού, του θάρρους, της δημιουργικότητας και των ικανοτήτων του χιούμορ, που θεωρούσε ότι καταστέλλονται από την τήρηση των συστημάτων παραδοσιακών πεποιθήσεων, τη θρησκευτική παράδοση και την κοινωνικοποίηση. Προτρέποντας μια πιο ανοιχτή στάση απέναντι στην ανθρώπινη σεξουαλικότητα, προκάλεσε διαμάχη στην Ινδία κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960 και έγινε γνωστός ως "γκουρού του σεξ".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ινδοί Κατηγορία:Θρησκευτικοί ηγέτες
Κοινότητα Τουρλωτής
Η Κοινότητα Τουρλωτής είναι κοινότητα του Δήμου Σητείας στην Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου της Κρήτης. Συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 213Α - 17/08/1925 με έδρα τον οικισμό Τουρλωτή. Εκτός από την έδρα της, περιλαμβάνει και τον παραθαλάσσιο οικισμό Μόχλος. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:
Συνολικά η κοινότητα έχει 420 κατοίκους. μικρογραφία|427x427εσ|Η κοινότητα σε σχέση με τον δήμο Σητείας Η κοινότητα εκπροσωπείται από πενταμελές συμβούλιο με επικεφαλής τον Πρόεδρο κ. Γεώργιος Ψιμικό.
Κοινοτάρχες
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροι της κοινότητος:
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Σητείας
Μ.Γ.Σ. Άρης Παντελεήμονα
Ο Μουσικογυμναστικός Σύλλογος Άρης Παντελεήμονα είναι ελληνικός ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα τον Παντελεήμονα Κιλκίς. Επίσημο έτος ίδρυσης του συλλόγου είναι το 1926, έχει χρώματα τα κιτρινόμαυρα και έμβλημα τον θεό της ελληνικής μυθολογίας, Άρη. Αποτελεί παλαιότερο εν ενεργεία ποδοσφαιρικό σύλλογο του Νομού Κιλκίς και ιδρυτικό μέλος της Ε.Π.Σ. Κιλκίς με αριθμό μητρώου 4 και αριθμό μητρώου Ε.Π.Ο. 565. Αγωνίζεται στα πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Κιλκίς και έδρα του αποτελεί το ιδιόκτητο γήπεδο του Μ.Γ.Σ. Άρη Παντελεήμονα, γήπεδο «Θεόδωρος Χονδρόπουλος».
Ιστορικό
Λίγα χρόνια μετά η ομάδα του Μ.Γ.Σ. Άρη Παντελεήμονα εντάσσεται στην δύναμη της Ε.Π.Σ. Μακεδονίας, καθώς προερχόταν από την πάλαι ποτέ κοινότητα της Νέας Σάντας που υπαγόταν στον Νομό Θεσσαλονίκης, στην οποία παρέμεινε και μετά την ίδρυση του Νομού Κιλκίς το 1935 καθώς αυτός απέκτησε δική του Ε.Π.Σ. αργότερα, το 1960. Από το 1926 έως και το 1955 η ποδοσφαιρική ομάδα του Μ.Γ.Σ. Άρη Παντελεήμονα αρκέστηκε σε φιλικές αναμετρήσεις δίνοντας αγώνες, εντός και εκτός έδρας, με ομάδες του Νομού Κιλκίς όπως τους Άρη Κιλκίς, Αθλητική Ένωση Κιλκίς, Μέγα Αλέξανδρο Κιλκίς, που πρωταγωνίστησαν στον χώρο του Κιλκισιώτικου ποδοσφαίρου έως και το τέλος της δεκαετίας του ΄50, τον Ποντιακό Νέας Σάντας, τον Προμηθέα Αμαράντων αλλά και με ομάδες άλλων νομών, όπως της Ημαθίας (Μακροχωρίου), Φλώρινας (Ράχωβας και Αμμοχωρίου), Θεσσαλονίκης (Μέγα Αλέξανδρο, Π.Α.Ο. Διοικητηρίου, Α.Ο.Κ. Αγίου Αθανασίου, Θεσσαλονίκη, Κεραυνό Κολχικού κ.α.), προσκεκλημένη από αυτές σε πολλές περιπτώσεις καθώς η φήμη της ομάδας ήταν γνωστή σε ολόκληρη την Κεντρική και Δυτική Μακεδονία. Αξιοσημείωτο για την εποχή είναι το ότι διατηρούσε και δεύτερη ομάδα μικρότερων ηλικιακά ποδοσφαιριστών (εφηβική) σύμφωνα με μαρτυρίες αλλά και με ένα βιβλίο ταμείου που διασώζεται από το 1936.
Στις 20 Ιανουαρίου του 1952 στα πλαίσια της πρώτης Γενικής Συνέλευσης καταρτίστηκε προσωρινή διοίκηση με σκοπό την διενέργεια εργασιών για την αναγνώριση του σωματείου, ενώ παράλληλα ψηφίστηκε και τέθηκε σε ισχύ το πρώτο καταστατικό με τις ιδρυτικές υπογραφές και των 28 παρευρισκόμενων σε αυτήν. Την περίοδο 1955-56 η ομάδα πήρε για πρώτη φορά μέρος στο πρωτάθλημα του Νομού Κιλκίς με διοργανώτρια την Ε.Π.Σ. Μακεδονίας μαζί με τον Άρη Κιλκίς, την Α.Ε. Κιλκίς, τον Μέγα Αλέξανδρο Κιλκίς, τον Ολυμπιακό Πολυκάστρου και τον Εθνικό Αξιούπολης με τον Άρη Κιλκίς να κατακτά τον τίτλο του υπέρ-πρωταθλητή. Μέχρι την περίοδο 1961-62 αγωνιζόταν στην Α΄ κατηγορία ενώ στο διάστημα αυτό συναντήθηκε και με αρκετές ομάδες σε φιλικές αναμετρήσεις εκτός Νομού Κιλκίς όπως με την Ατλαντίς Θεσσαλονίκης, τον Εθνικό Καλαμαριάς, την Β' ομάδα του Π.Α.Ο.Κ. κ.α.
Την 31η Ιουλίου του 1960 συμπεριλαμβάνετε στο 47ο δελτίο ΠΡΟ-ΠΟ του Ο.Π.Α.Π. της περιόδου 1959-60 αγωνιζόμενος σε αγώνα κατάταξης για την πρώτη θέση του 1ου ομίλου του Νομού Κιλκίς καθώς ισοβάθμησε με την ομάδα του Ποντιακού Νέας Σάντας στην πρώτη θέση της κανονικής περιόδου. Στον κατατακτήριο αυτό αγώνα που διεξήχθη στο ουδέτερο γήπεδο του Θερμαϊκού στη Θεσσαλονίκη επικράτησε με σκορ 2-1 και ανεδείχθη πρωταθλητής της περιφέρειας Κιλκίς. Ένα μήνα μετά στις 4 Σεπτεμβρίου του 1960 συμπεριλαμβάνετε εκ νέου σε δελτίο του Ο.Π.Α.Π., στο πρώτο της περιόδου 1960-61, αγωνιζόμενος εκτός έδρας με την ομάδα του Απόλλωνα Ευρωπού, στα πλαίσια του πρώτου αγώνα για τον τίτλο του υπέρ-πρωταθλητή του Νομού Κιλκίς, όπου ηττάται με 3-2 σκορ. Σύμφωνα με μαρτυρίες ποδοσφαιριστών που συμμετείχαν στον συγκεκριμένο αγώνα οι συνθήκες διεξαγωγής του ήταν τέτοιες που ο διαιτητής ολοκλήρωσε την αναμέτρηση υπό τις πιέσεις του επίσημου παρατηρητή του Ο.Π.Α.Π. που βρισκόταν όπως είθισται στο γήπεδο. Στην δεύτερη αναμέτρηση, αυτή τη φορά εντός έδρας, στις 11 Σεπτεμβρίου 1960 η ομάδα του Μ.Γ.Σ. Άρη Παντελεήμονα καταφέρνει να νικήσει με σκορ 1-0 και καθώς οι ομάδες είχαν από μια νίκη και ισοβάθμησαν και στα τέρματα με 3-3 οδηγήθηκαν και σε τρίτη αναμέτρηση. Στις 18 Σεπτεμβρίου του 1960 στο ουδέτερο γήπεδο του Θερμαϊκού στη Θεσσαλονίκη η ομάδα του Απόλλωνα Ευρωπού νικά τον Μ.Γ.Σ. Άρη Παντελεήμονα με 4-3 σκορ και στέφετε υπέρ-πρωταθλήτρια. Στην τελευταία αυτή αναμέτρηση καθοριστικό ρόλο έπαιξε, με την εμφάνισή του ως προς την τελική έκβαση του αγώνα, ο τερματοφύλακας της ομάδας στερώντας έτσι από τον σύλλογο έναν ακόμη τίτλο.
Μέχρι και τη δεκαετία του ΄60, παράλληλα με την ποδοσφαιρική ομάδα, ο σύλλογος διατηρούσε και Μουσικό-Θεατρικό τμήμα γι΄ αυτό και έχει τον τίτλο  Μουσικογυμναστικός . Η έντονη δραστηριότητά του με παραστάσεις στην ευρύτερη περιοχή της Κεντρικής Μακεδονίας, με μεταφερόμενη θεατρική σκηνή, κοστούμια, σκηνικά αλλά και συνοδευτική ομάδα μουσικών αποτέλεσε την πολιτιστική έκφραση του χωριού για πολλά χρόνια. Από το 1962 μέχρι και το 1977 ο Μ.Γ.Σ. Άρης Παντελεήμονα απείχε από τα επίσημα πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Κιλκίς. Αρχικά «...διότι δεν τύγχανε κατανοήσεως από μέρους της Ε.Π.Σ. Κιλκίς...» (όπως αναφέρετε στην επίσημη ανακοίνωση) αποχώρισε από το πρωτάθλημα, μαζί με τα σωματεία του Ποντιακού Νέας Σάντας (το σωματείο του Ποντιακού τελικά επανήλθε στο πρωτάθλημα) και Π.Α.Ο.Κ. Κρηστώνης, με αποτέλεσμα την αποβολή του από αυτό. Στα επόμενα χρόνια η μεταναστευτική περίοδος αλλά και η επταετία της χούντας στην Ελλάδα ήταν οι λόγοι της μη συμμετοχής της ομάδας στα πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Κιλκίς.
Το 1978 επανιδρύεται με πρόεδρο τον αείμνηστο Γρηγόριο Φουντουκίδη και έκτοτε αγωνίζεται σε όλες τις κατηγορίες των τοπικών πρωταθλημάτων. Την αγωνιστική περίοδο 1981-82 κατακτά το πρωτάθλημα του πρώτου ομίλου της Γ΄ κατηγορίας της Ε.Π.Σ. Κιλκίς, με τότε πρόεδρο τον αείμνηστο Δημητριάδη Χαράλαμπο, όπου αγωνιζόταν για τέσσερις περιόδους μετά την επανίδρυσή του. Το 1983-84 αγωνίζεται εκ νέου για μια αγωνιστική περίοδο στην Γ΄ κατηγορία και έκτοτε, με μια εξαίρεση αυτής της περιόδου 1987-88 όπου αγωνίζεται στην Α΄ κατηγορία της Ε.Π.Σ. Κιλκίς, αγωνίζεται στην Β΄ κατηγορία. Το 1990 του απονέμεται το Κύπελλο ήθους της Ε.Π.Σ. Κιλκίς, μια τιμητική διάκριση που ελάχιστες ομάδες έχουν κατακτήσει. Το 1998 η Ε.Π.Σ. Κιλκίς βραβεύει τον σύλλογο για την πολύτιμη προσφορά του στο Κιλκισιώτικο ποδόσφαιρο. Η πορεία του συλλόγου από τις αρχές τις δεκαετίας του ΄90, στη Β΄ κατηγορία της Ε.Π.Σ. Κιλκίς, έως και την περίοδο 2006-07 με την συμμετοχή του στα μπαράζ ανόδου μετά την κατάκτηση της 3ης θέσης στο πρωτάθλημα της περιόδου αυτής χαρακτηρίζεται ως στάσιμη αλλά και σταθερή.
Τα δυο τελευταία γεγονότα που σημάδεψαν την νεότερη ιστορία του Μ.Γ.Σ. Άρη Παντελεήμονα είναι η επιστροφή του για μια αγωνιστική περίοδο το 1987-88 στην Α' κατηγορία της Ε.Π.Σ. Κιλκίς με τότε πρόεδρο τον Γεωργιάδη Μιχαήλ και η κατάκτηση του πρωταθλήματος της Β' κατηγορίας την περίοδο 2013-14 που συνοδεύτηκε και με άνοδο, με πρόεδρο την Καλαϊτζίδου Μαρία. Σήμερα η ομάδα αγωνίζεται στην Β' κατηγορία της Ε.Π.Σ. Κιλκίς.
Αξιοσημείωτοι ποδοσφαιριστές
Σημαντικότερες μορφές στην μακρόχρονη ιστορία του συλλόγου αποτελούν μεταξύ άλλων οι:
Από τους νεότερους ποδοσφαιριστές αυτός που διακρίθηκε ιδιαίτερα, φτάνοντας μέχρι και την καταξίωση σε εθνικές κατηγορίες, είναι ο Χονδρόπουλος Ηλίας όπου αγωνίστηκε στους Ποντιακό Νέας Σάντας, Κιλκισιακό και Α.Ο. Σύρου.
Μετά από περίπου 60 χρόνια την κιτρινόμαυρη φανέλα του Α.Σ. Άρη Θεσσαλονίκης φόρεσε ένας ακόμη ποδοσφαιριστής του Μ.Γ.Σ. Άρη Παντελεήμονα. Ο λόγος για τον Ψειρίδη Βασίλειο ο οποίος υπήρξε ποδοσφαιριστής (και 2 φορές πρωταθλητής Ελλάδος) της ερασιτεχνικής ομάδας του Α.Σ. Άρη Θεσσαλονίκης από το 1986 έως και το 1988.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Κιλκίς Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1928 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Garden of Eden (τραγούδι)
Το Garden of Eden είναι ένα τραγούδι του αμερικανικού hard rock συγκροτήματος Guns N' Roses, γραμμένο από τον τραγουδιστή Αξλ Ρόουζ και τον κιθαρίστα Slash. Στυλιστικά, συνδυάζει τον κλασσικό hard rock ήχο του συγκροτήματος μαζί με punk στοιχεία.
Ανθότοπος Μαγνησίας
Ο Ανθότοπος είναι οικισμός και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας και δήμου Αλμυρού, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Μαγνησίας, στην περιφέρεια Θεσσαλίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Αλμυρού του νομού Μαγνησίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Θεσσαλίας.
Garden of Eden (τραγούδι)
Garden of Eden: Strictly Limited Edition
Για το κομμάτι "Garden of Eden" δεν κυκλοφόρησε σινγκλ. Ωστόσο κυκλοφόρησε ένα βίντεο άλμπουμ διάρκειας 10:09 λεπτών με τίτλο Garden of Eden: Strictly Limited Edition. Κυκλοφόρησε σε μορφή VHS το 1993 και περιλαμβάνει μουσικά βίντεο από την περίοδο 1992-93. Από τότε δεν έχει επανακυκλοφορηθεί. Ωστόσο υπάρχουν νεότερες bootleg εκδοχές, και σε μορφή DVD.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τραγούδια των Guns N' Roses Κατηγορία:Τραγούδια του 1991
Ανθότοπος Μαγνησίας
Γεωγραφία
Ο Ανθότοπος είναι ημιορεινός οικισμός στο δυτικό τμήμα του νομού Μαγνησίας. Βρίσκεται κοντά στους βόρειους πρόποδες της Όθρυος, δίπλα στα όρια με τον νομό Λαρίσης και πάνω στον επαρχιακό δρόμο Νεράιδας-Ζαρκαδοχωρίου, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 320. Απέχει 52 χλμ. περίπου ΝΔ. του Βόλου.
Τοπική κοινότητα
Η τοπική κοινότητα Ανθοτόπου είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 24,565 χμ² (2011). Περιλαμβάνει και τον οικισμό Νεράιδα.
Πληθυσμός
(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1883 ως Κιολουλάρ και προσαρτήθηκε στον δήμο Ιτώνου του νομού Λαρίσης. Το 1912 η ονομασία του διορθώθηκε σε Κιουλελέρ, το 1913 σε Κελελέρ και το ίδιο έτος, λίγο αργότερα, σε Κιλελέρ (σημ. διαφορετικός οικισμός από το ευρύτερα γνωστό Κιλελέρ). Το 1927 μετονομάστηκε σε Ανθότοπος και, το 1935, ορίστηκε έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Το 1942 υπήχθη στον νομό Μαγνησίας. Με το ΦΕΚ 169Α - 29/12/1989 αποσπάστηκε από την κοινότητα Ανθοτόπου και προσαρτήθηκε στον δήμο Αλμυρού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μαγνησίας Κατηγορία:Δήμος Αλμυρού
Αγία Σοφία Μαγνησίας
Γεωγραφία
Η Αγία Σοφία είναι πεδινός οικισμός που βρίσκεται στο δυτικό τμήμα του νησιού Παλαιό Τρίκερι του Παγασητικού κόλπου, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 5.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1981 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Τρικερίου του νομού Μαγνησίας. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από την κοινότητα Τρικερίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Νοτίου Πηλίου.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μαγνησίας Κατηγορία:Δήμος Νοτίου Πηλίου
Ηφαιστία Κοντοπουλίου
right|220px thumb|right|200px|Το γήπεδο της Ηφαιστίας Κοντοπουλίου. Ο Αθλητικός Όμιλος Ηφαιστία Κοντοπουλίου ιδρύθηκε το 1930 και επίσημα το 1932. Είναι από τα πιο ιστορικά αθλητικά σωματεία της Λήμνου, ένα από τα ελάχιστα με συνεχή ενεργή παρουσία από την ημερομηνία ίδρυσής του. Έχει έδρα το χωριό Κοντοπούλι που βρίσκεται στη βορειοανατολική περιφέρεια του νησιού (τέως Δήμος Μούδρου). Αγωνίζεται σε ιδιόκτητο στάδιο, που βρίσκεται στις παρυφές του χωριού, το πρώτο στάδιο που έγινε στη Λήμνο με εγκαταστάσεις κλασικού αθλητισμού. Έχει χρώματα πράσινο και λευκό και έμβλημα τον θεό Ήφαιστο.
Η Ηφαιστία είναι πρωτοπόρο σωματείο στην καλλιέργεια του στίβου στο νησί. Είναι μέλος του ΣΕΓΑΣ από το 1946, το πρώτο σωματείο του νησιού που έγινε μέλος του πανελληνίου συνδέσμου και το μοναδικό για πάρα πολλά χρόνια. Το 1951 αναγνωρίστηκε ως νόμιμο σωματείο από το Υπ. Παιδείας. Επίσης, είναι μέλος της Ε.Π.Ο. από το 1960 περίπου και αγωνίζεται στον Όμιλο Λήμνου της Ε.Π.Σ. Λέσβου.
Ίδρυση
Τον Νοέμβριο του 1930 είχε ιδρυθεί στο Κοντοπούλι ο ποδοσφαιρικός σύλλογος «Ηφαιστία», όπως αναφέρεται σε δημοσίευμα του 1931:
"Το απόγευμα όταν πηγαίναμε περίπατο είδα σ’ ένα χωράφι κάτι παιδιά με μια μπάλα να κλωτσούν. Πλησίασα και θέλησα να τους ζητήσω πληροφορίες. Έμαθα πως στο χωριό ιδρύθηκε τον περασμένο Νοέμβριο - χρόνος τώρα - ποδοσφαιρικός Σύλλογος η "Ηφαιστία". Πρόεδρός του ο Αγγελής Σιδηρέλλης, Γραμματεύς ο Νικ. Παξιμαδάς, Αρχηγός ο κ. Βαρελτζής. Εργάζονται καλά. Έκαμαν δυο παραστάσεις με την «Γκόλφω» και μια με την «Εσμέ»"
Στον τύπο ορισμένες φορές σημειώνεται και ως "Ηφαιστιάς". Ο σύλλογος συνδύαζε αθλητικές και πολιτιστικές δραστηριότητες, κάτι που συνηθιζόταν εκείνα τα χρόνια. Ως επίσημο σωματείο αναγνωρίστηκε τον Μάιο του 1933:
"Ανεγνωρίσθη ως νομίμως υφιστάμενον σωματείον… δια της υπ’ αρίθ. 302/933 αποφάσεως του Πρωτοδικείου Μυτιλήνης… υπό την επωνυμίαν «Αθλητικός Όμιλος Κοντοπουλίου Ηφαιστία»".
Παραμένει εν ενεργεία ως τις μέρες μας με τμήματα ποδοσφαίρου και κλασικού αθλητισμού.
Διοικητικά
Τον Μάιο του 1933 συγκροτήθηκε το πρώτο επίσημο ΔΣ του συλλόγου ως εξής: πρόεδρος Κώστας Ερημάκης, αντιπρόεδρος Α. Κουτζούμης, γραμματέας Β. Τζάτζαλος, ταμίας Π. Μοναχός και μέλη Β. Δεμερτζής, Α. Λαζαρίδης, Γ. Νικολάου. Την δε εξελεγκτική επιτροπή αποτελούσαν οι Αγ. Παπαδημητρίου, Παρ. Παπαηρακλέους, Σπ. Παξιμαδάς.
Την προπολεμική περίοδο οι προσπάθειες των ιθυνόντων επικεντρώθηκαν στην οικονομική ενίσχυση του συλλόγου, μέσω εκκλήσεων προς τους ομογενείς συγχωριανούς τους, κυρίως της Αιγύπτου. Οι προσπάθειές τους έφεραν αποτέλεσμα και πολλές δωρεές στήριξαν τον σύλλογο στα πρώτα του βήματα. Όμως, η πιο σημαντική ευεργεσία ήταν η παραχώρηση χώρου για τη δημιουργία αθλητικών εγκαταστάσεων.
Τον Σεπτέμβριο του 1934 η Όλγα Σαχτούρη, σύζυγος του πρέσβη Αντωνίου Σαχτούρη (απόγονου της γνωστής οικογενείας των θαλασσομάχων του Εικοσιένα από την Ύδρα) και θυγατέρα του ευεργέτη του χωριού Εμμανουήλ Δημητριάδη, προσέφερε ένα οικόπεδο από την πώληση του οποίου αγοράστηκε η έκταση όπου διαμορφώθηκε το στάδιο της ομάδας.
Από όσα είναι γνωστά στις αρχαιρεσίες των επόμενων ετών εξελέγησαν τα παρακάτω Δ.Σ. του συλλόγου:
Η ίδρυση της ΕΟΝ από τη δικτατορία της 4ης Αυγούστου ανέκοψε τη δράση του συλλόγου που δραστηριοποιήθηκε και πάλι μετά τον πόλεμο.
Αγωνιστικές ειδήσεις
Η δράση του συλλόγου κατά την προπολεμική περίοδο επικεντρώθηκε κυρίως στη δημιουργία ποδοσφαιρικής ομάδας. Από όσα είναι γνωστά τo πρώτο παιχνίδι της, το έδωσε στις 10 Ιανουαρίου 1932, όταν υποδέχθηκε τον Άρη Μούδρου. Παρά το μεγάλο πλήθος κόσμου που είχε έρθει στο γήπεδο του χωριού για να την υποστηρίξει, γνώρισε τη συντριβή με σκορ 2-7.
Το ίδιο έτος σημειώνονται δύο ακόμα ήττες, στις 7 Μαΐου ξανά από τον Άρη με 0-4 στο γήπεδο Μούδρου και στις 28 Αυγούστου στο Κοντοπούλι από τον Ερμή Κάστρου με 1-4. Την πρώτη εκείνη ομάδα αποτελούσαν οι: Χρ. Μπιζαδέλης, Ι. Παξιμαδάς, Ν. Αδαμίδης, Γ. Νιάσος, Γ. Χατζόγλου, Β. Τζάτζαλος, Α. Λαζαρίδης (Κ. Κουτζούμης), Χ. Σιδηρέλης, Κ. Ερημάκης, Κ. Αφιόνης και Ε. Χριστοδούλου. Ως το 1935 αναφέρονται διάφοροι αγώνες της κυρίως με τον γειτονικό Άρη Μούδρου αλλά και με ομάδες της πρωτεύουσας, την Αστραπή και τον Ερμή Κάστρου.
Οι αγώνες με τον Άρη είχαν χαρακτήρα γειτονικού ντέρμπι και συγκέντρωναν πλήθος θεατών. Με τον Άρη η ομάδα σημείωσε την πρώτη νίκη της με 2-0, στις 1 Σεπτεμβρίου 1935, στο γήπεδο Μούδρου με την εξής σύνθεση: Μπιζάς, Παξιμαδάς (Ι), Ν. Παξιμαδάς (ο μετέπειτα δήμαρχος Πετρούπολης), Χατζόγλου (Ι), Αδαμίδης, Νιάσος, Λυρής, Χατζόγλου (ΙΙ), Κουτζούμης, Σιδηρέλλης, Τακτικός.
Στίβος
Μετά τον πόλεμο η Ηφαιστία ανασυντάχθηκε αμέσως και με επικεφαλής τον Κώστα Ερημάκη κατάφερε να δημιουργήσει στάδιο με κερκίδες και εγκαταστάσεις κλασικού αθλητισμού, το πρώτο στη Λήμνο και το μοναδικό για πολλές δεκαετίες. Το αθλητικό τμήμα στίβου του συλλόγου ήταν για χρόνια το μοναδικό της Λήμνου που είχε αναγνωριστεί από τον ΣΕΓΑΣ και διοργάνωνε επίσημους αγώνες στίβου από το 1948 τουλάχιστον:
'' "Τη εγκρίσει του ΣΕΓΑΣ διεξήχθησαν εσωτερικοί αθλητικοί αγώνες του αθλητικού συλλόγου ΗΦΑΙΣΤΙΑ Κοντοπουλίου με συμμετοχή 28 αθλητών και παρουσία όλων των αρχών και πλήθους κόσμου… Θα ήτο ευχής έργον όπως το παράδειγμα της Ηφαιστιάδος Κοντοπουλίου μιμηθούν και τα άλλα κέντρα του νησιού και ιδίως το Κάστρον και ο Μούδρος. Σημειωτέον ότι ο μόνος εν Λήμνω ανεγνωρισμένος παρά του ΣΕΓΑΣ είναι ο αναφερθείς σύλλογος." ''.
Στους αγώνες αυτούς διεξήχθησαν μόνο τα αγωνίσματα: 100, 200, 3000, μήκος, τριπλούν, ύψος και σφαίρα, λόγω ανυπαρξίας κατάλληλου ακόμα αγωνιστικού χώρου. Τα επόμενα χρόνια συνεχίστηκαν οι ετήσιοι εσωτερικοί αγώνες και το 1951 ξεκίνησε η κατασκευή του σταδίου με χρηματοδότηση του Παντελή Βαφέα, Λήμνιου ομογενή στη Ροδεσία, σε οικόπεδο που αγοράστηκε από τη δωρέα της Όλγας Σαχτούρη. . Έτσι η Ηφαιστία καθιερώθηκε ως ο εκπρόσωπος του ΣΕΓΑΣ στη Λήμνο.
Για πολλά χρόνια ήταν ο επίσημος διοργανωτής του πρωταθλήματος στίβου και του πρωταθλήματος ανωμάλου δρόμου στη Λήμνο. Η παράδοση αυτή συνεχίστηκε ως τη δεκαετία του ’90, μιας και μόνο στο Κοντοπούλι υπήρχε κατάλληλο στάδιο αγώνων στίβου, αν και αργότερα δημιουργήθηκε τμήμα στίβου και στον σύλλογο Παλλημνιακός Α.Ο., στην πρωτεύουσα του νησιού.
Η δράση του συλλόγου ήταν γνωστή και εκτός Λήμνου, όπως προκύπτει από δημοψήφισμα του 1949 της εφ. "Αθλητική Ηχώ" για το πιο δημοφιλές επαρχιακό σωματείο, στο οποίο η άγνωστη Ηφαιστία πήρε 10 ψήφους (6 ως Ήφαιστος Λήμνου και 4 ως Ηφαιστειάς Λήμνου), ξεπερνώντας ομάδες πιο γνωστές, όπως ο Πανναυπλιακός, η Ασπίς Ξάνθης, Αστέρας Αμαλιάδας, Αστέρας Τρίπολης, Παγχιακός κλπ.
Διοργανώσεις
Από το 1949 ξεκίνησε τη διοργάνωση Εαρινών αθλητικών αγώνων.
Από το 1949 της ανατέθηκε από το ΣΕΓΑΣ η διοργάνωση του λημνιακού πρωταθλήματος στίβου, το οποίο διοργάνωνε κάθε χρόνο με τη συμμετοχή αθλητών από όλη τη Λήμνο, ακόμα και από μη αναγνωρισμένα σωματεία, αν και συχνά λόγω απόστασης δεν μετείχαν αθλητές από τα δυτικά χωριά του νησιού. Οι νικητές αποκτούσαν το δικαίωμα να μετάσχουν στο "Επαρχιακό Πρωτάθλημα".
Το 1981 καθιέρωσε την ετήσια διοργάνωση «Ερημάκεια» προς τιμήν του ιδρυτή της Κώστα Ερημάκη, η οποία ξεκίνησε ως λημνιακό τουρνουά όλων των ηλικιών (παίδων/κορασίδων, εφήβων/νεανίδων, ανδρών/γυναικών), σύντομα απέκτησε νομαρχιακό χαρακτήρα, με τη συμμετοχή αθλητών από τη Λέσβο, ακόμα και γενικότερο με την πρόσκληση αθλητών από το κέντρο ή τη Βόρεια Ελλάδα. Στους αγώνες μετείχαν και αθλητές-στρατιώτες, που υπηρετούσαν τη θητεία τους στο νησί, ώστε να αναπτύσσονται δεσμοί μεταξύ του στρατού και της τοπικής κοινωνίας.
Το 1990 διοργάνωσε στο στάδιο Κοντοπουλίου τους Αιγαιοπελαγίτικους Αγώνες Στίβου.
Αθλητές
Στις πολλές δεκαετίες της δράσης της η Ηφαιστία ανέδειξε αρκετούς αθλητές που διακρίθηκαν σε νομαρχιακό επίπεδο, σε περιφερειακό επίπεδο, ακόμα και σε πανελλήνιο. Πιο γνωστός τα τελευταία χρόνια είναι ο πανελληνιονίκης, διεθνής άλτης του μήκους:
Ποδοσφαιρική ομάδα
Η ποδοσφαιρική ομάδα της Ηφαιστίας ήταν το πρώτο τμήμα του συλλόγου, αφού υπήρχε από την προπολεμική περίοδο και είχε συνεχή ανεπίσημη δράση κατά τη δεκαετία του ’50. Αναγνωρίστηκε επίσημα από την ΕΠΟ το 1959 και από τη σεζόν 1960-61 εντάχθηκε στη Γ΄ κατηγορία της Ε.Π.Σ. Λέσβου. Έκτοτε συμμετέχει ανελλιπώς στο τοπικό πρωτάθλημα χωρίς ιδιαίτερες διακρίσεις. Την πιο δυνατή ομάδα είχε στις αρχές της δεκαετίας ’70. Το 1972 έφτασε μια ανάσα από την κατάκτηση του τίτλου, όταν ισοβάθμησε με τον Ηρακλή Ατσικής στην πρώτη θέση αλλά ηττήθηκε με 4-5 στον αγώνα κατάταξης που έγινε στη Μύρινα.
Εκτός από την ανδρική ομάδα, υπάρχουν και τμήματα υποδομής. Μάλιστα, το 2009 η ομάδα τζούνιορ κατέκτησε το πρωτάθλημα Λήμνου.
Κώστας Ερημάκης
Σημαντικό ρόλο στην επιβίωση και ανάδειξη της Ηφαιστίας έπαιξε η προσωπικότητα και το ενδιαφέρον του φίλαθλου της ομάδας Κώστα Ερημάκη. Ο Κώστας Ερημάκης, φίλαθλος με όλη τη σημασία της λέξης, υπήρξε ο πρώτος πρόεδρος του συλλόγου το 1933 και αυτός που επανίδρυσε την Ηφαιστία μεταπολεμικά. Με προσωπικές θυσίες τη μετέτρεψε σε πραγματική αθλητική κυψέλη, δημιουργώντας στο Κοντοπούλι το πρώτο στάδιο αγώνων στίβου στη Λήμνο και μοναδικό στο νησί μέχρι τη δεκαετία του 1990 που ιδρύθηκε το νέο στάδιο στη Μύρινα. Επίσης, από το 1960 που η Ηφαιστία εντάχθηκε στην ΕΠΟ υπήρξε πρόεδρος της Τοπικής Επιτροπής Λήμνου της Ε.Π.Σ. Λέσβου.
Προς τιμήν του ο σύλλογος καθιέρωσε τη δεκαετία του ’80 και διοργάνωνε για πολλά χρόνια τους ετήσιους αθλητικούς αγώνες "Ερημάκεια".
Πηγές
Ηφαιστια Ηφαιστια Ηφαιστια Ηφαιστια
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Ηλείας 2003–04
Για την περίοδο 2003-04, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ηλείας είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Ηλείας.
Πρωταθλητής αναδείχθηκε Ηλειακός Λεχαινών ο οποίος μέσα από τα play-off εξασφάλισε την άνοδο στην Δ εθνική κατηγορία.
Πρωτάθλημα
Η περίοδος 2003-04 ήταν η 35η σεζόν των πρωταθλημάτων της Ε.Π.Σ. Ηλείας.
Η δομή του πρωταθλήματος είναι η εξής:
Α κατηγορία
Στην Α κατηγορία μετείχαν 16 ομάδες.
PLAY-OFF
Οι τέσσερις πρώτες ομάδες πήραν μέρος στα play-off. Τα ζευγάρια ήταν Ηλειακός Λεχαινών-Πέλοπας Πελοπίου και Αίας Γαστούνης-Άρης Στρεφίου. Στον τελικό
Ηλειακός Λεχαινών-Αίας Γαστούνης 1-0,Αίας Γαστούνης-Ηλειακός Λεχαινών 1-2
Β κατηγορία
Στην Β κατηγορία μετείχαν 36 ομάδες χωρισμένες σε 3 ομίλους.
1ος όμιλος
Ενιππέας Λατζοίου και Α.Ο Αγίου Γεωργίου είχαν ένα μηδενισμό και -3 βαθμούς
2ος όμιλος
ο Τυφώνας Μουζακίου είχε δυο μηδενισμούς και -6 βαθμούς
3ος όμιλος
Νίκη Τραγανού και Αναγέννηση Παλαιοχωρίου είχαν ένα μηδενισμό και -3 βαθμούς.
Γ κατηγορία
Στην Γ κατηγορία μετείχαν 33 ομάδες χωρισμένες σε 3 ομίλους.
1ος όμιλος
ο Πήγασος Πρασίνου είχε 3 μηδενισμούς και -9 βαθμούς
2ος όμιλος
ο Κεραυνός Καλλικώμου ξεκίνησε με -1 βαθμό, ο Α.Ο Νεμούτας είχε ένα μηδενισμό και -3 βαθμούς, ο Α.Ο Νεοχωρίου δυο μηδενισμούς και -6 βαθμούς.
3ος όμιλος
ο Αετός Κέντρου δεν κατήλθε, ο Ίφιτος Καλυβίων ξεκίνησε με -1 βαθμό, ο Ατρόμητος Αυγείου είχε δυο μηδενισμούς και -6 βαθμούς.
Κύπελλο Ηλείας
Τελικός
17 Μαρτίου 2004 Αστέρας Αμαλιάδας - Πέλοπας Πύργου 3-0 - εθνικό στάδιο Πύργου -
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Ηλείας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2003-2004 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2003-2004
Μάρκος Άννιος Βήρος (πατέρας του Μάρκου Αυρηλίου)
Ο Μάρκος Άννιος Βήρος ο Νεότερος, λατιν.: Marcus Annius Verus (απεβ. 124 μ.Χ.) ήταν ένας διακεκριμένος Ρωμαίος πολιτικός, που έζησε τον 2ο αιώνα, υπηρέτησε ως πραίτωρ και έγινε ο πατέρας του Μάρκου Αυρηλίου Ρωμαίου Αυτοκράτορα.
Βιογραφία
Ήταν γιος του Ρωμαίου Mάρκου Άννιου Βήρου του Πρεσβύτερου, συγκλητικού, δις υπάτου και της ευγενούς Ρουπιλίας Φαυστίνας, κόρης του Λίβο Ρουπίλιου Φρούγι αντικαταστάτη υπάτου (suffect consul) και της Σαλονίας Ματιδίας· η Σ. Ματιδία ήταν ανιψιά του Τραϊανού και πεθερά του Αδριανού. Αδέλφια του ήταν ο ύπατος Μάρκος Άννιος Λίβο και η Φαυστίνα η Πρεσβύτερη, σύζυγος του Aντωνίνου Πίου Ρωμαίου Αυτοκράτορα.
Ο Μάρκος Άννιος Βήρος ο Νεότερος απεβίωσε νέος, ενώ κατείχε το αξίωμα του πραίτορα. Και τα δύο παιδιά του ήταν ακόμη μικρά. Το πιο πιθανό έτος του τέλους του είναι το 124.
Στους Διαλογισμούς του ο Μάρκος Αυρήλιος, ο οποίος ήταν μόλις 3 ετών όταν πέθανε ο πατέρας του, λέει γι' αυτόν: «Από όσα άκουσα για τον πατέρα μου και από τη μνήμη μου γι' αυτόν, ήταν σεμνός και ανδρείος».
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Δομιτία Καλβίλα, κόρη του πατρικίου Πούμπλιου Καλβίσιου Τούλου Ρούσο, την κληρονόμο μίας πλούσιας οικογένειας που κατείχε εργοστάσιο πλακιδίων. Είχαν δύο παιδιά:
Σημειώσεις
Κατηγορία:Δυναστεία των Αντωνίνων Κατηγορία:Ρωμαίοι πραίτορες
Σαντζάκι της Σκόδρας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σαντζάκια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στην Ευρώπη Κατηγορία:Οθωμανική Αλβανία Κατηγορία:Σκόδρα
Πριγκιπάτο της Αλβανίας
Το πριγκιπάτο της Αλβανίας (αλβανικά: Principata e Shqipërisë) αναφέρεται στη βραχύβια μοναρχία στην Αλβανία, με επικεφαλής τον Γουλιέλμο, πρίγκηπα της Αλβανίας, που διήρκεσε από τη Συνθήκη του Λονδίνου (1913), με την οποία έλαβε τέλος ο Πρώτος Βαλκανικός Πόλεμος, τις εισβολές της Αλβανίας κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου και τις επακόλουθες διαμάχες για την ανεξαρτησία της Αλβανίας κατά τη Συνιάσκεψη Ειρήνης του Παρισιού του 1919, μέχρι το 1925, όταν καταργήθηκε η μοναρχία και ανακηρύχθηκε η Αλβανική Δημοκρατία.
Επιπλέον ανάγνωση
Κατηγορία:Πρώην κράτη των Βαλκανίων Κατηγορία:Ιστορία της νεότερης Αλβανίας
Το Αυτό (ταινία, 2017)
Το Αυτό (αγγλικά: It ή It: Chapter One) είναι μια αμερικάνικη ταινία τρόμου του 2017 σε σκηνοθεσία του Άντι Μουσιέτι, που βασίζεται στο ομότιτλο μυθιστόρημα του Στίβεν Κινγκ από το 1986. Το σενάριο είναι γραμμένο από τους Τσέις Πάλμερ Κάρι Φουκουνάγκα και Γκάρυ Νταυμπερμαν. Η ταινία αναφέρει την ιστορία επτά παιδιών από το Ντέρι, τα οποία τρομοκρατούνται από το ομώνυμο ον, που φέρει συνήθως τη μορφή ενός κλόουν, και με τη βοήθεια του αντιμετωπίζει ο καθένας ξεχωριστά τους προσωπικούς του δαίμονες. Το μυθιστόρημα είχε μεταφερθεί και στην τηλεόραση το 1990, σε μία μίνι-σειρά χωρισμένη σε δύο μεγάλα τμήματα.
Η πρεμιέρα πραγματοποιήθηκε στο Λος Άντζελες στις 5 Σεπτεμβρίου 2017 και τρεις μέρες μετά στις Ηνωμένες Πολιτείες, στις 8 Σεπτεμβρίου 2017. Μετά την κυκλοφορία της, η ταινία έσπασε αρκετά ρεκόρ του box office και συγκέντρωσε συνολικά 700.400.000 δολάρια παγκοσμίως. Μη αναμενόμενο για το είδος της, η ταινία κατάφερε να γίνει η πιο επιτυχημένη ταινία τρόμου όλων των εποχών και η τρίτη πιο κερδοφόρα R-Rated ταινία, μετά το Deadpool και το The Matrix Reloaded. Έλαβε θετικές κριτικές, με τους κριτές να επαινούν και να εξάρουν τις ερμηνείες, την κατεύθυνση, την κινηματογραφία και το μουσικό άλμπουμ, και πολλούς να το ονομάζουν μια από τις καλύτερες κινηματογραφικές μεταφορές βιβλίων του Στίβεν Κινγκ.
Σχολιάστηκε επίσης, ότι η ταινία κυκλοφόρησε 27 χρόνια μετά την κυκλοφορία της μίνι-σειράς του 1990. Με βάση το μυθιστόρημα του συγγραφέα, τόση είναι και η περίοδος που πέφτει σε λήθαργο ο Πένιγουαιζ πριν ξανακάνει την εμφάνιση του σπέρνοντας τον τρόμο. Μία συνέχεια της ταινίας κυκλοφόρησε στις 6 Σεπτεμβρίου 2019, IT: Chapter Two, δύο χρόνια ακριβώς μετά από την κυκλοφορία του πρώτου σκέλους.
Πλοκή
Τον Οκτώβριο του 1988, ο Μπιλ Ντένμπροου δίνει στον εφτάχρονο αδερφό του, τον Τζόρτζι, ένα χάρτινο καραβάκι. Ο Τζόρτζι παίζει με το καραβάκι στους βροχερούς δρόμους της μικρής πόλης Ντέρι, και απογοητεύεται όταν πέφτει σε έναν υπόνομο. Καθώς προσπαθεί να το φτάσει βλέπει έναν κλόουν μέσα στον υπόνομο, ο οποίος αυτοαποκαλείται ως Πένιγουαιζ ο Κλόουν. Ο κλόουν προσελκύει τον Τζόρτζι να έρθει πιο κοντά και στη συνέχεια δαγκώνει και κόβει το χέρι του, ενώ τον τραβάει μέσα στον υπόνομο.
Η Μπέβερλι, ένα κορίτσι γεμάτη φήμες για αταλασθίες γίνετε μέλος της ομάδας, τόσο ο Μπιλ όσο και ο Μπεν αναπτύσσουν συναισθήματα γι 'αυτήν. Αργότερα, μπαίνει ο Μάικ στην ομάδα, αφού τον υπερασπίστηκαν από τον Μπάουερς. Μέχρι στιγμής κάθε μέλος της ομάδας αντιμετώπισε τρομακτικά φαινόμενα με διάφορες μορφές. Αυτά περιλαμβάνουν τον ίδιο απειλητικό κλόουν που επιτέθηκε στο Τζόρτζι.
Τώρα αποκαλώντας την ομάδα τους «The Losers Club», συνειδητοποιούν ότι όλοι τους τρομοκρατούνται από την ίδια οντότητα. Διαπιστώνουν ότι το «Αυτό» παίρνει τη μορφή όσων φοβούνται, ξυπνά κάθε 27 χρόνια για να τραφεί από τα παιδιά του Ντέρι πριν επιστρέψει σε χειμερία νάρκη, και κινείται χρησιμοποιώντας τους υπονόμους - που όλοι οδηγούν σε ένα πηγάδι κάτω από το εγκαταλελειμμένο σπίτι στην οδό 29 Neibolt Street. Μετά από μια επίθεση του Πένιγουαιζ, η ομάδα επιχειρεί να τον αντιμετωπίσει στο παλιό σπίτι, αλλά τελικά χωρίζονται και τρομοκρατούνται. Ο Έντι σπάει το χέρι του, ενώ ο Πένιγουαιζ προκαλεί τον Μπιλ μιλώντας του για τον Τζόρτζι. Καθώς ξαναενώνονται, η Μπέβερλι παλουκώνει το κεφάλι του Πένιγουαιζ, αναγκάζοντας τον κλόουν να υποχωρήσει. Όταν ξεφεύγουν, η ομάδα αρχίζει να διαλύεται, με μόνο τους Μπιλ και Μπέβερλι να είναι αποφασισμένοι για την καταπολέμηση του.
Εβδομάδες αργότερα, αφού η Μπέβερλι αντιμετωπίζει και εξουδετερώνει τον σεξουαλικά βάναυσο πατέρα της, απαγάγεται από τον Πένιγουαιζ. Η ομάδα επανασυνδέεται και πάνε στο εγκαταλελειμμένο σπίτι για να τη σώσουν. Ο Χένρι Μπόουερς, ο οποίος σκότωσε τον πατέρα του επηρεασμένος από το «Αυτό», επιτίθεται στην ομάδα. Ο Μάικ παλεύει μαζί του και τον σπρώχνει στο πηγάδι. Η ομάδα κατεβαίνει στα αποχετευτικά δίκτυα και βρίσκουν τη φωλία του. Εκεί βλέπουν ένα βουνό γεμάτο από σκουπίδια τσίρκου και παιδικά αντικείμενα, γύρω από το οποίο αιωρούνται και επιπλέουν τα σώματα των αγνοουμένων παιδιών. Η Μπέβερλι, τώρα κατατονική μετά από την έκθεση της στην αληθινή μορφή του «Αυτό», επανέρχεται όταν ο Μπεν τη φιλάει. Ο Πένιγουαιζ επιτίθεται στην ομάδα και πιάνει όμηρο τον Μπιλ, προσφέροντας στους άλλους την ελευθερία τους αν τον αφήσουν να τον κρατήσει. Το απορρίπτουν και επιβεβαιώνουν τη φιλία τους, ξεπερνώντας τους διάφορους φόβους τους. Μετά από μια σύντομη μάχη, εξουδετερώνουν τον Πένιγουαιζ και υποχωρεί, με τον Μπιλ να δηλώνει ότι θα λιμοκτονήσει κατά τη χειμερία νάρκη του. Ο Μπιλ τελικά δέχεται τον θάνατο του αδελφού του και παρηγορείται από τους φίλους του.
Ηθοποιοί
Επιπλέον συμμετοχές. Ο Όουεν Τιγκ ως Πάτρικ Χόκστετερ, ένας ψυχοπαθής νταής και φίλος του Χένρι, δολοφονείται από τον Πένιγουαιζ στην αρχή της ταινίας. Ο Λόγκαν Τόμσον ως Βίκτορ Κρις, ένας επίσης νταής και φίλος του Χένρι, που είναι όμως απρόθυμος να συμμετάσχει στις σαδιστικές και παρανοϊκές πράξεις του. Ο Τζέικ Σιμ ως Ρετζίναλντ Χάγκινς, κι άλλος φίλος του Χένρι. Ο Χαβιέρ Μποτέτ ως μία μορφή του Πένιγουαιζ, αυτή του λεπρού που κυνηγάει τον Έντι. Η Τάτουμ Λι ως άλλη μία μορφή του Πένιγουαιζ, ένα κάδρο μίας τρομακτικής ψιλής γυναίκας που παίζει φλάουτο και στοιχιώνει τον Σταν.
O Στίφεν Μπόγκαέρτ εμφανίζεται ως Άλβιν Μαρς, ο καταχρηστικός πατέρας της Μπέβερλι και η Μόλι Άτκινσον ως Σόνια Κασμπράκ, η υπερπροστατευτική μητέρα του Έντι. Ο Τζέοφρι Πούνσετ εμφανίζεται ως Ζακ Ντένμπροου, ο πατέρας του Μπιλ και του Τζόρτζι και η Πιπ Ντουάγιερ ως Σάρον Ντένμπροου, η μητέρα τους. Ο Στούαρτ Χιούζ ως Όσκαρ Μπάουες, ο αστυνομικός πατέρας του Χένρι που δολοφονείται από τον γιο του. Ο Στίβεν Ουίλιαμς εμφανίζεται ως ο παππούς του Μάικ, ο Άρι Κόεν ως ο ραββίνος πατέρας του Σταν. Τέλος οι Τζόι Μπόστικ και Μέγκαν Σαρπεντιέ, ο φαρμακοποιός του Ντέρι και η κόρη του αντίστοιχα.
Κυκλοφορία
Κυκλοφόρησε στη Βόρεια Αμερική στις 8 Σεπτεμβρίου 2017. Στην Ευρώπη, η ταινία κυκλοφόρησε στο Βέλγιο στις 6 Σεπτεμβρίου 2017, στη Δανία και στην Ολλανδία μία μέρα αργότερα, στις 7 Σεπτεμβρίου, ενώ στη Νορβηγία και τη Φινλανδία στις 8 Σεπτεμβρίου 2017. Στις 7 Μαρτίου 2017 ο εναλλακτικός τίτλος της ταινίας ανακοινώθηκε από τον Στίβεν Κινγκ ως «Part 1 - The Losers Club». Εκτός από τη συμβατική 2D μορφή, κυκλοφόρησε επίσης και σε 615 IMAX οθόνες παγκοσμίως, συμπεριλαμβανομένων 389 εγχώριων. Στην Ελλάδα κυκλοφόρησε στις 28 Σεπτεμβρίου 2017.
Home Media
Η ταινία κυκλοφόρησε σε ψηφιακή μορφή στις 19 Δεκεμβρίου 2017 και σε 4K, Blu-ray και DVD στις 9 Ιανουαρίου 2018. Η φυσική έκδοση περιλαμβάνει κάποια έξτρα χαρακτηριστικά: πως προετοιμάστικε ο Σκάρσγκαρντ να απεικονίσει τον Πένιγουαιζ, παρασκήνια από το Losers Clubs κατά τη διάρκεια της παραγωγής της ταινίας, πως ο Στίβεν Κινγκ εμπνεύστηκε και δημιούργησε το μυθιστόρημα του και έντεκα διαγραμμένες ή εκτεταμένες σκηνές από την ταινία. 260x260px|μικρογραφία|αριστερά|Διάφορα σκίτσα που σχεδίασε ο σκηνοθέτης της ταινίας, Άντι Μουσιέτι, πριν ξεκινήσουν τα γυρίσματα.
Προώθηση
Στις 31 Ιανουαρίου 2016, Μουσιέτι δημοσίευσε στο Instagram του ένα σκίτσο που θεωρήθηκε πρόδρομος για την τελική ματιά του Πένιγουαιζ, αλλά και για να γιορτάσει την έναρξη της προπαραγωγή της ταινίας. Αρχίζοντας από τις 11 Ιουλίου 2016, ξεκίνησε επίσης να δημοσιεύει και διάφορες αφίσες αγνοουμένων παιδιών στην περιοχή του Ντέρι, όπως του Ρίτσι Τόζιερ.
Η πρώτη επίσημη εικόνα για το «Αυτό» έκανε το ντεμπούτο της στις 13 Ιουλίου 2016, παρουσιάζοντας την πρώτη ματιά στον Σκάρσγκαρντ ως Πένιγουαιζ, καθώς και μια συνέντευξη του, που διεξήχθη από τον Άντονι Μπρεζνίκαν. Ο Τόμας Φρίμαν από το Maxim έγραψε: ...ο Σκάρσγκαρντ με το ολόκληρο, τρομακτικό κοστούμι του κλόουν, έχει ξεκαθαρίσει αυτό που χρειάζεται για να γεμίσει το πιο μακάβριο, εφιαλτικό δημιούργημα του Κινγκ. Ο Κρις Έγκερτσεν του HitFix αντέδρασε θετικά δηλώνοντας ότι η εικόνα είναι: Μία κατάλληλα φρικιαστική εμφάνιση που δεν απέχει πολύ από την αισθητική του Κάρυ ως Πένιγουαιζ ...τολμώ να πω, ότι η εκδοχή του Σκάρσγκαρντ είναι λίγο τρομακτικά ελκυστική σε σύγκριση με την ερμηνεία του Κάρυ.
Από τις 30 Ιουλίου 2016 μέχρι τις 22 Αυγούστου 2016, ο Μουσιέτι πόσταρε τρεις εικονογραφικές απεικονίσεις στον λογαριασμό του στο Instagram, με την πρώτη να δείχνει τον Μπιλ Ντένμπροου να κατασκευάζει ένα χάρτινο καραβάκι για τον μικρότερο αδελφό του. Η δεύτερη είκονα δείχνει ξανά τον Μπιλ να οδηγεί το ποδήλατό του, με το ψευδώνυμο Σίλβερ, σε ένα γκαζόν και στην τρίτη και τελευταία, παρουσιάζει πάλι τον Μπιλ να κοιμάται δίπλα σε ένα σκίτσο της Μπέβερλι Μαρς.
Στις 16 Αυγούστου 2016, η «Entertainment Weekly» κυκλοφόρησε την πλήρη εικόνα του κοστουμιού του Πένιγουαιζ για να προωθήσει την ταινία, συμπεριλαμβανομένης μιας συνέντευξης με τη σχεδιάστρια κοστουμιών Τζέιν Μπριάντ. Ο Ντάμιο Νταμάσκε από την «JoBlo.com» λάτρεψε τη νέα αμφίεση, αν και κατανοούσε αν άλλοι την απέρριπταν, επειδή: ''Ένα από τα βασικά παράπονα είναι ότι φαίνεται υπερβολικά τρομακτικός και ότι ο λόγος για τους οποίους ο Πένιγουαιζ επιλέγει αυτή τη μορφή είναι να ξεγελάσει και να δελεάσει τα παιδιά. Δεν θα έπιανε με αυτό το κοστούμι''. Ο Ντέιβ Τραμπόρε του «Collider.com» θεώρησε ότι πρόκειται να διχάσει μερικούς ανθρώπους η στολή γιατί δεν είναι καθόλου κοντά ως προσέγγιση, στη φαρδιά και πολύχρωμη εκδοχή του Τιμ Κάρυ, αλλά η νέα έκδοχή φαίνεται ότι είχε πολύ περισσότερη σκέψη και πρόθεση για τη δημιουργία της. Ο Μπάρκαναπό το «Bloody Disgusting» δήλωσε: Δεν ξέρω αν είναι απλά νοσηρή περιέργεια ή ελπιδοφόρες επιθυμίες, αλλά η συνολική εικόνα στο πρόσωπό του και το μακιγιάζ του δείχνει αρκετά αισιόδοξη!.
Στις 9 Μαρτίου 2017, ο Νέχα Ασίζ της SXSW ανακοίνωσε ότι ο Μουσιέτι θα εμφανιστεί σε μια εκδήλωση με τίτλο «Face Your Fears», για να μοιραστεί υλικό από το «Αυτό», και να συζητήσει τις εμπνεύσεις και τις επιρροές του. Στις 11 Μαρτίου 2017, η New Line Cinema παρουσίασε το πρώτο τρέιλερ και μια σκηνή στο φεστιβάλ «South by Southwest». Ο Τρέις Θούρμαν του Bloody Disgusting ανάφερε για το τρέιλερ: Ίσως ήταν 90 δευτερόλεπτα από την ταινία, αλλά ήταν αρκετά εντυπωσιακά 90 δευτερόλεπτα από τα ταινία ...ένα από τα καλύτερα που έχω δει ποτέ. Ο Τζόναθαν Μπάρκαν του Dread Central επαίνεσε τη σκηνή και δήλωσε ότι τα παιδιά δείχνουν πολύ έμπειρα στο να εργάζονται μεταξύ τους, υπήρχε μια χημεία μεταξύ των τεσσάρων τους που ήταν υπέροχη και ότι ο Μουσιέτι πρέπει να εργάστηκε πολύ για να φέρει αυτό το αποτέλεσμα.
Στις 28 Μαρτίου 2017, η New Line κυκλοφόρησε ένα δεύτερο τρέιλερ 139 δευτερολέπτων για να προωθήσει την ταινία, ακολουθώντας μία σκηνή 19 δευτερολέπτων και το επίσημο πόστερ. Το τρέιλερ προβλήθηκε 197 εκατομμύρια φορές τις πρώτες 24 ώρες μετά την κυκλοφορία του, θέτοντας ένα νέο ρεκόρ, ωςτο τρέιλερ με τις περισσότερες προβολές σε μια μέρα (που αργότερα ξεπεράστηκε από την ταινία, Avengers: Infinity War). Στις 7 Μαΐου 2017, ένα τρίτο τρέιλερ διάρκειας 137 δευτερολέπτων, παρουσιάστηκε στα βραβεία MTV Movie & TV Awards στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνια παρουσιάζοντας ένα απόσπασμα της ταινίας όπου οι Loosers αναζητούν τα θύματα του Πένιγουαιζ. Στις 13 Ιουλίου 2017, η Entertainment Weekly κυκλοφόρησε μια συλλογή νέων εικόνων και σκηνικά, όπως η φωλιά του Πένιγουαιζ, συμπεριλαμβανομένου και τον σχολιασμό του σκηνοθέτη Μουσιέτι.
Θέματα
Η ταινία έχει περιγραφεί ως μία ιστορία απώλειας της αθωότητας, με θέματα φόβου, θνησιμότητας και επιβίωσης. Ο Μουσιέτι επισήμανε τα στοιχεία της ταινίας σχετικά με την ηλικία και τα ζητήματα θνησιμότητας, προσθέτοντας ότι τέτοια θέματα επικρατούν και στο βιβλίο του Κινγκ, αν και στην πραγματικότητα εμφανίζονται με έναν πιο προοδευτικό τρόπο: Υπάρχει ένα απόσπασμα στο βιβλίο που λέει, «Το να είσαι παιδί είναι να μαθαίνεις πώς να ζεις και το να είσαι ενήλικας να μαθαίνεις πως να πεθάνεις».
Ανάφερε επίσης το χαρακτηριστικό της επιβιωτικής φύσης του Πένιγουαιζ, και ένα απόσπασμα στο μυθιστόρημα που τον ενέπνευσε ήταν όταν ο Μπιλ διερωτάται εάν ο Πένιγουαιζ τρώει παιδιά μόνο και μόνο επειδή είναι αυτό που λένε οι άνθρωποι ότι κάνουν τα τέρατα, ''Το «Αυτό» ίσως είναι πραγματικό όσο τα παιδιά συνεχίζουν να πιστεύουν σε αυτό, και κατά κάποιο τρόπο ο χαρακτήρας του Πένιγουαιζ είναι υποκινούμενος από την επιβίωση. Για να μείνει ζωντανός στη φαντασία των παιδιών, πρέπει να συνεχίσει να σκοτώνει.'' Ο Μουσιέτι αν και θεωρεί ότι είναι μία ταινία τρόμου, δεν θεωρεί ότι είναι μόνο αυτό, είναι μία ιστορία αγάπης, φίλιας και αφοσίωσης με πολλά άλλα όμορφα συναισθήματα.
Μουσική
Τη μουσικη σύνθεση της ταινίας επιμελήθηκε ο Βρετανός συνθέτης, Μπέντζαμιν Ουάλφις. Ένα σάουντρακ άλμπουμ κυκλοφόρησε τον Αύγουστο του 2017.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2017 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες ενηλικίωσης Κατηγορία:Αμερικανικές θρίλερ ταινίες τρόμου Κατηγορία:Αμερικανικές υπερφυσικές ταινίες τρόμου Κατηγορία:Αμερικανικές υπερφυσικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες ψυχολογικού τρόμου Κατηγορία:Αμερικανικές ψυχολογικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ψυχολογικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες με θέμα το bullying Κατηγορία:Ταινίες συσχετιζόμενες με παιδιά Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε αμερικανικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Περιπετειώδεις ταινίες τρόμου Κατηγορία:Δραματικές ταινίες τρόμου Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής New Line Cinema Κατηγορία:Ταινίες σκοτεινής φαντασίας Κατηγορία:Ταινίες σε παραγωγή Νταν Λιν
Οικία Κορντοπούλοφ
δεξιά|μικρογραφία|300x300εσ| Το σπίτι Κορντοπούλοφ. Το σπίτι Κορντοπούλοφ (βουλγαρικά: Кордопулова къща, Kordopulova kashta) είναι μεγάλο σπίτι Εθνικής Αναγέννησης της Βουλγαρίας στη νοτιοδυτική βουλγαρική πόλη Μελένικο (βουλγαρικά: Мелник). Χτίστηκε το 1754 ειδικά για την παραγωγή κρασιού και αγοράστηκε από τον πλούσιο και γνωστό έμπορο Μανώλη Κορδόπουλο. Το σπίτι, πιθανώς το μεγαλύτερο του είδους του και της εποχής του, βρίσκεται στο ανατολικό τμήμα της πόλης και αποτελείται από ένα ισόγειο, που περιλαμβάνει ένα κελάρι κρασιού, ένα ημιυπόγειο για οικονομικές ανάγκες και μία εσοχή στο δάπεδο, που προοριζόταν να κατοικηθεί.
Περισσότερες λεπτομέρειες
Το χαρακτηριστικό κελάρι κρασιού στο Μελένικο είναι σκαμμένο στο βράχο για να σχηματίσει μια σήραγγα μήκους 150 μέτρων. Το κελάρι μπορεί να χωρέσει 300 τόνους κρασί, με το μεγαλύτερο βαρέλι να μπορεί να πάρει μόνο 12,5 τόνους. Οι διάδρομοι είναι σχετικά στενοί και χαμηλοί σε κάποια σημεία και το κελάρι διαθέτει σύστημα εξαερισμού και ειδικά κανάλια.
Δύο από τους τέσσερις ορόφους του σπιτιού είναι κατασκευασμένοι από πέτρα. Επτά εσωτερικές σκάλες συνδέουν τα δάπεδα και τις σοφίτες και τα δύο ξύλινα πατώματα καλύπτονται με ετερόκλητα χαλιά. Το πιο εντυπωσιακό δωμάτιο του σπιτιού είναι το καθιστικό. Είναι τεράστιο και διαθέτει 24 παράθυρα. Σε κάποια παράθυρα υπάρχουν πολύχρωμα βιτρώ. Το νταβάνι αυτού του δωματίου είναι κατασκευασμένο από ξύλο. Στο νταβάνι απεικονίζεται ο ήλιος με δώδεκα μεγάλες ακτίνες, που συμβολίζουν τους δώδεκα μήνες του έτους.
Ο Βούλγαρος επαναστάτης Γιάν Σαντάνσκι χρησιμοποιούσε το σπίτι για καταφύγιο πριν από τον Α 'Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο τελευταίος της οικογένειας Κορδόπουλου σκοτώθηκε το 1916 και το σπίτι πέρασε στην Αγκνέσα, είτε μια υπηρέτρια είτε αδελφή ενός Κορδόπουλου. Παντρεύτηκε τον Γκεόργκι Τσίνσταρα και, αν και δεν είχαν παιδιά, υιοθέτησαν τον ανιψιό τους Γκαβραήλ. Με τη σειρά του είναι ο πατέρας της Νικόλα Πασπαλέφ, του σημερινού ιδιοκτήτη. Το σπίτι του Κορδόπουλου ανακαινίστηκε το 1974-1980 και σήμερα είναι ένα ιδιωτικό μουσείο το οποίο επισκέπτονται 30.000 τουρίστες το χρόνο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Βουλγαρία
Σοφία της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ (1888-1913)
H Σοφία (γερμ.Sophie von Sachsen-Weimar-Eisenach von Wettin, 25 Ιουλίου 1888 - 18 Σεπτεμβρίου 1913) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν κόρη του Πρίγκιπα της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ.
Βιογραφία
Η Σοφία Αυγουστίνα Ίντα Καρολίνα Παυλίνα Αγνή Ελισάβετ Ερνεστίνη ήταν η μόνη κόρη του Γουλιέλμου της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ. Η μητέρα της Γκέρτα ήταν κόρη του Φερδινάνδου Μαξιμιλιανού Γ΄ του Ύζενμπουργκ & Μπίντιγκεν και της Αυγούστας Μαρίας Γερτρούδης, κόρης του Φρειδερίκου Γουλιέλμου Α΄ της Έσσης.
Ζήτησε να παντρευτεί τον Χανς φον Μπλάιχραιντερ, γιο του Γκέρσον φον Μπλάιχραιντερ, τραπεζίτη με επιρροή στη Γερμανία, αλλά οι γονείς της αρνήθηκαν. Η Σοφία έγινε αυτόχειρας και η σορός της αποτεφρώθηκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ
Αντιαυταρχισμός
Ο αντιαυταρχισμός είναι αντίθεση στον αυταρχισμό, ο οποίος ορίζεται ως "μια μορφή κοινωνικής οργάνωσης που χαρακτηρίζεται από υποταγή στην εξουσία", "υπέρ της πλήρους υπακοής ή της υπαγωγής στην εξουσία σε αντίθεση με την ατομική ελευθερία " και στην αυταρχική κυβέρνηση. Οι αντιεξουσιαστές συνήθως πιστεύουν στην πλήρη ισότητα ενώπιον του νόμου και στις ισχυρές πολιτικές ελευθερίες. Μερικές φορές ο όρος αυτός χρησιμοποιείται εναλλακτικά με τον αναρχισμό, μια ιδεολογία που συνεπάγεται την αντίθετη εξουσία ή την ιεραρχική οργάνωση στη συμπεριφορά των ανθρώπινων σχέσεων, συμπεριλαμβανομένου του κρατικού συστήματος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιδεολογίες
Αντισταλινική αριστερά
Η αντισταλινική αριστερά είναι ένας όρος-ομπρέλα για διάφορα είδη αριστερών πολιτικών κινημάτων που αντιτάχθηκαν στον Ιωσήφ Στάλιν, τον σταλινισμό και το πραγματικό σύστημα διακυβέρνησης που εφάρμοσε ο Στάλιν ως ηγέτης της Σοβιετικής Ένωσης μεταξύ 1927 και 1953. Αυτός ο όρος αναφέρεται και στις υψηλόβαθμες πολιτικές προσωπικότητες και τα κυβερνητικά προγράμματα τα οποία αντιτάχθηκαν στον Ιωσήφ Στάλιν και τη μορφή του κομμουνισμού του, όπως ο Λέον Τρότσκι και άλλοι παραδοσιακοί μαρξιστές της αριστεράς.
Κατηγορία:Ιστορία του σοσιαλισμού
Κοινότητα Σφάκας Λασιθίου
Η Κοινότητα Σφάκας Σητείας είναι κοινότητα του Δήμου Σητείας στην Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου της Κρήτης. Συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 213Α - 17/08/1925 με έδρα τον οικισμό Σφάκα. Εκτός από την έδρα της, περιλαμβάνει και τον οικισμό Άγιο Ανδρέα. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:
Συνολικά η κοινότητα έχει 322 κατοίκους.
Η Κοινότητα εκπροσωπείται από πενταμελές συμβούλιο με επικεφαλής τον Πρόεδρο κ. Απόστολο Κυριακάκη. μικρογραφία|445x445εσ|Η κοινότητα σε σχέση με τον δήμο Σητείας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Σητείας
Ανατίναξη στο Κούγκι
Η Ανατίναξη στο Κούγκι διεξήχθη στις 12 Δεκεμβρίου 1803, στο Κούγκι, μεταξύ των Σουλιωτών και του Αλή Πασά.
Υπόβαθρο
Κατά την διάρκεια των πολέμων του Αλή πασά για να τις βενετικές επικράτειες, οι Σουλιώτες δεν πήραν μέρος γιατί ο Γιώργης Μπότσαρης, ένας από τους μεγαλύτερους πολέμαρχους του Σουλίου, είχε λάβει μεγάλη χρηματική αμοιβή από τον Αλή πασά, το οποίο προκάλεσε έριδες μεταξύ τους. Αργότερα ο Μπότσαρης, μπροστά στις έντονες αντιδράσεις των συμπατριωτών του, κατέφυγε στον Αλή, ο οποίος του επέτρεψε να μείνει στα Τζουμέρκα και στο Ραδοβίζι με διορία 2 ετών. Εις αντάλλαγμα, ο Μπότσαρης τον συμβούλευσε να διεξάγει επίθεση εναντίον του Σουλίου και να το καταλάβει. Ο πασάς των Ιωαννίνων, αφού τρομοκράτησε τους Παργινούς να μην λάβουν μέρος στις επικείμενες συγκρούσεις, επιστράτευσε Έλληνες αρματολούς εναντίον των Σουλιωτών και αναχαίτισε Αλβανούς αντιπάλους του, πολιόρκησε στενά το Σούλι.
Η ανατίναξη
Περίπου στις αρχές του 1803 οι Σουλιώτες υπέφεραν από έλλειψη προμηθειών και από έριδες μεταξύ τους. Αργότερα ο Σουλιώτης Πήλιος Γούσης πρόδωσε το Σούλι και ο Αλή πασάς περικύκλωσε το Σούλι. Πολλοί κατέβηκαν στην οχυρή θέση του Κουγκίου, όπου ο ηρωικός καλόγερος Σαμουήλ και τετρακόσιοι περίπου άντρες αμύνονταν εναντίον των Τουρκαλβανών.
Στις 12 Δεκεμβρίου του 1803, εξουθενωμένοι από την πείνα και τις κακουχίες, μερικοί Σουλιώτες διεξήγαγαν έφοδο με σπαθιά στα χέρια και κατάφεραν να σωθούν. Ωστόσο, οι υπόλοιποι παρέδωσαν τις θέσεις τους υπό τον όρο να φύγουν ένοπλοι όπου εκείνοι επιθυμούσαν. Αλλά ο καλόγερος Σαμουήλ, μαζί με άλλους πέντε άνδρες, όταν ήρθε η ώρα να παραδώσουν την αποθήκη με τις υπόλοιπες προμήθειες, ανατίναξε τις πυριτιδαποθήκες μαζί με πολλούς άνδρες του Αλή πασά.