cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αρχαιολογικό Μουσείο Νικόπολης
Το παλαιό Αρχαιολογικό Μουσείο Νικόπολης
Το έτος 2008-2009, όλα τα εκθέματα του παλιού Αρχαιολογικού Μουσείου Νικόπολης συσκευάσθηκαν και μεταφέρθηκαν στο Νέο Αρχαιολογικό Μουσείο Νικόπολης. Ετσι το παλιό Μουσείο είναι πλέον κενό, και αποτελεί γραφείο των αρχαιοφυλάκων του χώρου, όπου βρίσκεται η παλαιοχριστιανική Βασιλική του Δουμετίου. Τηλέφωνο 26820-41336
Κλάους Ροθ
Μαθηματική εκπαίδευση
Ο Ροθ σπούδασε μαθηματικά στο Πίτερχαους του Κέιμπριτζ και έπαιξε στην πρώτη ομάδα σκακιού του Κέιμπριτζ, μέχρι το 1945. Παρά τις μαθηματικές του ικανότητες, κατέλαβε μόνο την τρίτη θέση στο διαγωνισμό μαθηματικών, διότι δεν τα κατάφερνε στις εξετάσεις. Ο καθηγητής του στο Κέιμπριτζ, ο Τζον Τσαρλς Μπέρκιλ, δεν ήταν υπέρ να συνεχίσει ο Ροθ τις μαθηματικές του σπουδές, αντιθέτως του συνέστησε να αναλάβει "μια εμπορική εργασία με κλίση στη στατιστική". Αντ' αυτού, έγινε για λίγο δάσκαλος στο Γκόρντονσταουν, μεταξύ του τέλους των σπουδών του στο Κέιμπριτζ και της έναρξης των μεταπτυχιακών του σπουδών.
Πάαβο Νούρμι
Ο Πάαβο Νούρμι (Paavo Johannes Nurmi, 13 Ιουνίου 1897 - 2 Οκτωβρίου 1973) ήταν Φινλανδός δρομέας μεσαίων και μεγάλων αποστάσεων.
Κλάους Ροθ
Μαθηματική εκπαίδευση
Μετά από σύσταση του Χάρολντ Ντάβενπορτ, έγινε δεκτός το 1946 σε ένα μεταπτυχιακό πρόγραμμα στα μαθηματικά στο Πανεπιστημιακό Κολέγιο Λονδίνου, όπου εργάστηκε υπό την επίβλεψη του Θεόδωρου  Έστερμαν. Πήρε μεταπτυχιακό πτυχίο το 1948 και διδακτορικό το 1950. Η διατριβή του είχε τίτλο: Απόδειξη ότι σχεδόν όλοι οι θετικοί ακέραιοι αριθμοί είναι αθροίσματα ενός τετραγώνου, ενός θετικού κύβου και μιας τέταρτης δύναμης.
Αρχαιολογικό Μουσείο Νικόπολης
Το νέο Αρχαιολογικό Μουσείο Νικόπολης
Από το έτος 1998 άρχισε να κτίζεται με αρκετά τεχνικά προβλήματα το ΝΕΟ Αρχαιολογικό Μουσείο Νικόπολης, το οποίο αποπερατώθηκε το έτος 2006. Είναι χαρακτηριστικό ότι κατά το κτίσιμό του κατέρρευσε η μιά οροφή, ενώ κατά την παράδοσή του πλημμύρισε από βροχή το υπόγειο. Βρίσκεται στο 5ο Κm της Λεωφόρου Πρέβεζας Αρτας (Λεωφόρος Ιωαννίνων, δίπλα στο κτίριο Lidl). Εγινε Μουσειολογική μελέτη και τα εκθέματα τοποθετήθηκαν με χρονολογική σειρά. Το έτος 2007 το Νέο Αρχαιολογικό Μουσείο Νικόπολης άνοιξε για πρώτη φορά τις πύλες του στο κοινό με την ευκαιρία της Παγκόσμιας Ημέρας Μουσείων, και ήδη από το 2009 λειτουργεί κανονικά.
Πάαβο Νούρμι
Γεννήθηκε στις 13 Ιουνίου του 1897 στο Τούρκου και ήταν γιος ξυλουργού. Ασχολήθηκε για πρώτη φορά με τον αθλητισμό κατά την ηλικία των δεκατριών ετών και έκανε την πρώτη διεθνή εμφάνιση στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1920, όπου κατέκτησε τρία χρυσά και ένα ασημένιο μετάλλιο σε αγωνίσματα ημιαντοχής και αντοχής. Μάλιστα, τη δεκαετία του '20, ο Νούρμι ήταν ο καλύτερος δρομέας μεσαίων και μεγάλων αποστάσεων στον κόσμο, πραγματοποιώντας παγκόσμια ρεκόρ στις διαδρομές μεταξύ 1500 μέτρων και 20 χιλιομέτρων.
Αρχαιολογικό Μουσείο Νικόπολης
Το νέο Αρχαιολογικό Μουσείο Νικόπολης
Το Μουσείο περιλαμβάνει συλλογή αρχιτεκτονικών μελών από τον χώρο της Νικόπολης, συλλογή γλυπτών από τον χώρο της Νικόπολης, κτερίσματα από το νεκροταφείο της ευρύτερης περιοχής της Νικόπολης, κλπ. Το κτίριο του Μουσείου, συνολικής επιφάνειας 2.150 m2, ανεγέρθηκε σε οικόπεδο έκτασης 20 περίπου στρεμμάτων, που βρίσκεται στην είσοδο της πόλης της Πρέβεζας. Περιλαμβάνει δύο κύριους εκθεσιακούς χώρους εμβαδού 200 m2 έκαστο, αίθουσα πολλαπλών χρήσεων, χώρους διοίκησης, εργαστήρια συντήρησης, αποθηκευτικούς χώρους, χώρους εξυπηρέτησης κοινού (εκδοτήριο εισιτηρίων, πωλητήριο, αναψυκτήριο) και ξενώνα.
Κλάους Ροθ
Αναγνώριση
Η Μαθηματική Εταιρεία του Λονδίνου απένειμε στον Ροθ το μετάλλιο του Ντε Μόργκαν το 1983. 1991, η Βασιλική Εταιρεία του απένειμε το μετάλλιο Σιλβέστερ "για τις πολλές συνεισφορές του στη θεωρία των αριθμών και ιδιαίτερα για τη λύση του διάσημου προβλήματος σχετικά με την προσέγγιση των αλγεβρικών αριθμών από τους ρητούς ".
Πάαβο Νούρμι
Το 1924, κέρδισε πέντε χρυσά στους Ολυμπιακούς Αγώνες ενώ στους αγώνες του 1928 κατέκτησε ένα χρυσό και δύο ασημένια μετάλλια. Το 1932, ο Νούρμι δεν μπόρεσε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς, καθώς είχε λάβει χρήματα κι έτσι θεωρήθηκε επαγγελματίας. Το 1952, ο Νούρμι ήταν ο πρώτος λαμπαδηδρόμος και αυτός που άναψε την Ολυμπιακή Φλόγα στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ελσίνκι. Πέθανε στις 2 Οκτωβρίου του 1973 στο Ελσίνκι και η κηδεία του έγινε δημοσία δαπάνη.
Αρχαιολογικό Μουσείο Νικόπολης
Το νέο Αρχαιολογικό Μουσείο Νικόπολης
Το έργο «Εξοπλισμός - Έκθεση Νέου Μουσείου Νικόπολης», προϋπολογισμού 1.400.000 ευρώ, που υλοποιείται από τη ΛΓ΄ ΕΠΚΑ στο πλαίσιο του Γ΄ Κ.Π.Σ. (ΠΕΠ Ηπείρου), περιλαμβάνει τη μεταφορά, καταγραφή, φωτογράφηση και αποθήκευση των αρχαιοτήτων στο νέο κτίριο, τη συντήρηση των εκθεμάτων, τον εξοπλισμό αποθηκών, εργαστηρίων συντήρησης, γραφείων, εκθεσιακών και κοινόχρηστων χώρων, τη σύνταξη μουσειολογικής - μουσειογραφικής μελέτης, και τέλος, την έκθεση των αρχαιοτήτων στο νέο Μουσείο.
Κλάους Ροθ
Αναγνώριση
Το 2009, προς τιμήν των 80ων γενεθλίων του Ροθ, δημοσιεύθηκε ένα εορταστικό αφιέρωμα με 32 δοκίμια σε θέματα που σχετίζονται με την έρευνα του Ροθ, ενώ το 2017 οι συντάκτες του περιοδικού Mathematika αφιέρωσαν ένα ειδικό τεύχος στον Ροθ. Μετά το θάνατο του Ροθ, το Τμήμα Μαθηματικών του Αυτοκρατορικού Κολεγίου θέσπισε την υποτροφία Ροθ προς τιμήν του.
Πάαβο Νούρμι
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φινλανδοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Φινλανδοί αθλητές του στίβου Κατηγορία:Χρυσοί Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Δρομείς μεγάλων αποστάσεων Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1920 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1924 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1928 Κατηγορία:Εισαχθέντες στο Hall of Fame της IAAF
Αρχαιολογικό Μουσείο Νικόπολης
Σημαντικά εκθέματα (Masterpieces)
Στά εκθέματα του Νέου Αρχαιολογικού Μουσείου Νικοπόλεως περιλαμβάνονται μεταξύ των άλλων τά εξής :
Κλάους Ροθ
Παραπομπές
Κατηγορία:Μαθηματικοί αναλυτές Κατηγορία:Βρετανοί μαθηματικοί Κατηγορία:Μαθηματικοί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Βραβευμένοι με Μετάλλιο Φιλντς
Αθλητικά γεγονότα του 2010/Μάιος
Ακολουθεί η παράθεση γεγονότων που αφορούν τον αθλητισμό και έλαβαν χώρα το μήνα Μάιο του 2010.
Αρχαιολογικό Μουσείο Νικόπολης
Οι αίθουσες του μουσείου
Η πορεία του επισκέπτη στους εκθεσιακούς χώρους του Μουσείου ξεκινά από το χώρο υποδοχής, όπου, όπως προαναφέρθηκε, γίνεται η απαραίτητη σύνδεση του Μουσείου με τον αρχαιολογικό χώρο. Κατόπιν ο επισκέπτης οδηγείται στους κύριους εκθεσιακούς χώρους μέσω ενός κατηφορικού διαδρόμου, όπου ένα χρονολόγιο, από τον 3ο αι. ως το 31 π.Χ., ενημερώνει τον επισκέπτη για τα κυριότερα γεγονότα, που προηγήθηκαν της ίδρυσης της Νικόπολης.
Αθλητικά γεγονότα του 2010/Μάιος
23 Μαΐου
05
Επιστημονικό μοντέλο
thumb|320px|Παράδειγμα επιστημονικού μοντέλου. Ένα διάγραμμα χημικών και κινητικών διεργασιών που σχετίζονται με τη σύσταση της ατμόσφαιρας.
Αρχαιολογικό Μουσείο Νικόπολης
Η γένεση και η πορεία της Πόλης Νικόπολις
Στην Αίθουσα Α', με θέμα «Η γένεση & η πορεία της Πόλης» παρουσιάζεται αρχικά η αιτία, που οδήγησε στη δημιουργία της πόλης και, στη συνέχεια, η εξέλιξή της κατά τη Ρωμαϊκή και την Παλαιοχριστιανική εποχή. Ο επισκέπτης παρακολουθεί διαδοχικά την ίδρυση της πόλης, τη θέση της μέσα στο Ρωμαϊκό κόσμο και την ιστορική της εξέλιξη παράλληλα με την τύχη της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας.
Επιστημονικό μοντέλο
Ένα επιστημονικό μοντέλο είναι μια αναπαράσταση ενός συστήματος. Ο όρος μοντέλο μπορεί να σημαίνει είτε την αναπαράσταση ενός φυσικού συστήματος, φαινομένων, διαδικασιών ή δεδομένων, είτε την ερμηνεία μιας θεωρίας, που αποδίδει νόημα στα αξιώματα, θεωρήματα, κανόνες, και προτάσεις της θεωρίας. Οι δυο αυτές σημασίες δεν αποκλείονται αμοιβαία, καθώς ένα επιστημονικό μοντέλο έχει συχνά και τις δύο έννοιες, συνδέοντας μια αναπαράσταση του φυσικού κόσμου με μια θεωρία.
Αρχαιολογικό Μουσείο Νικόπολης
Η ζωή στην Πόλη Νικόπολις
Στην Αίθουσα Β', με θέμα: «Η Ζωή στην πόλη», αναπτύσσονται θεματικές ενότητες, οι οποίες δεν εξαρτώνται απόλυτα από χρονολογικά κριτήρια, όπως συμβαίνει στην Αίθουσα Α. Προβάλλονται επιμέρους τομείς και εκφάνσεις του βίου των κατοίκων της Νικόπολης, όπως η εμπορική και βιοτεχνική δραστηριότητα. Παρουσιάζονται, δηλαδή, παράγοντες που συνετέλεσαν στη δημιουργία ενός οικονομικού και εμπορικού κέντρου εξασφαλίζοντας την ευημερία των κατοίκων του. Σκιαγραφείται, επίσης, ο ιδιωτικός βίος και η στάση των ανθρώπων απέναντι στο θάνατο. Οι δύο χρονικές περίοδοι ακμής της Νικόπολης, Ρωμαϊκή και Παλαιοχριστιανική, παρουσιάζονται στην Αίθουσα Β', ιδωμένες από μία διαφορετική σκοπιά, καταδεικνύοντας τη συνέχεια της ζωής στην πόλη, παρά τις όποιες κοινωνικές, πολιτικές, οικονομικές και θρησκευτικές αλλαγές. Με σκοπό την εξοικείωσή του επισκέπτη με το παρελθόν οι ενότητες περιλαμβάνουν στοιχεία αναγνωρίσιμα και οικεία, τα οποία μπορεί εύκολα να αντιληφθεί και να συνδέσει με τη δική του ζωή, ανακαλώντας μνήμες και εικόνες από τη δική του καθημερινότητα. Οι θεματικές ενότητες βοηθούν τον επισκέπτη να εμβαθύνει και να αποκτήσει μία «εκ των έσω» ματιά για την καθημερινότητα της ζωής στη Νικόπολη, τις δραστηριότητες και τις συνήθειες των κατοίκων της. Η παράθεσή τους δημιουργεί ένα είδος νοητού «περιπάτου» του επισκέπτη, δίνοντας την αίσθηση, ότι περιέρχεται μέσα από το λιμάνι, τα εμπορικά καταστήματα, τα εργαστήρια, τα σπίτια και τα νεκροταφεία της πόλης. Στο διάδρομο απέναντι από την έξοδο της Αίθουσας Β', εκτίθεται αναπαραγωγή του κεντρικού τμήματος της Tabula Peutingeriana, μεσαιωνικού αντιγράφου ρωμαϊκού χάρτη, στο οποίο απεικονίζεται η Ακτία Νικόπολη, σε σχέση με άλλα μεγάλα κέντρα στην ευρύτερη περιοχή.
Επιστημονικό μοντέλο
Η επιστημονική μοντελοποίηση είναι η διαδικασία δημιουργίας αφηρημένων, εννοιολογικών, γραφικών ή και μαθηματικών μοντέλων. Η επιστημονική μέθοδος βασίζεται σ' αυτή τη διαδικασία, και χρησιμοποιεί πολλές διαφορετικές τεχνικές και θεωρίες για τη δημιουργία κάθε είδους ειδικών επιστημονικών μοντέλων. Η μοντελοποίηση αποτελεί βασικό και αδιαχώριστο μέρος της επιστημονικής δραστηριότητας, και πολλά επιστημονικά πεδία έχουν τις δικές τους ιδέες και μεθόδους για διάφορα είδη μοντελοποίησης.
Αρχαιολογικό Μουσείο Νικόπολης
Ανακαλύπτοντας τη Νικόπολη
Ο διάδρομος Γ' τέλος, με θέμα «Ανακαλύπτοντας τη Νικόπολη», είναι αφιερωμένος στην ανασκαφική έρευνα στον αρχαιολογικό χώρο της Νικόπολης. Η ενότητα διαρθρώνεται σε τρεις επιμέρους θεματικούς άξονες -Ερευνώντας τη Νικόπολη τον 20ο αιώνα, Η προσπάθεια συνεχίζεται... και τελευταίες ανακαλύψεις-, προκειμένου ο επισκέπτης να διαμορφώσει πλήρη εικόνα για την αρχαιολογική έρευνα στη Νικόπολη, από τις αρχές του 20ου αιώνα έως σήμερα. Οι επισκέπτες που έρχονται έχουν την ευκαιρία να δούνε όχι μόνο τα εκθέματα στις δύο αίθουσες αλλά και ένα ιστορικό της Νικόπολης από τη στιγμή που εγκαταλείφθηκε και μετά. Από την ώρα που γίνεται ερειπιώνας η πόλη μετά από μια ζωή 1000 χρόνων και οι επισκέπτες, οι περιηγητές στην αρχή και στην συνέχεια οι φύλαρχοι επισκέπτονται την περιοχή μας και μα δίνουν τις πρώτες τους εντυπώσεις τα πρώτα σχέδια τις πρώτες εικόνες από την ιστορία της περιοχής. Ακολουθεί η ιστορία των ανασκαφών τα τελευταία 100 χρόνια μετά την απελευθερώσει της Πρέβεζας και της Νικόπολης και την ενσωμάτωση στο νέο ελληνικό κράτος. Οι πρώτες έρευνες από τον Αλέξανδρο τον Φιλαδελφέα, η μεγάλη έκρηξη των ερευνών στην μεσοπολεμική και μεταπολεμική περίοδο αλλά και οι εργασίες ανάδειξης του αρχαιολογικού χώρου κατά την τελευταία δεκαετία του 20ου και την πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα με αποτέλεσμα σήμερα ο επισκέπτης να αποκτά μια σφαιρική εικόνα για όλο τον αρχαιολογικό χώρο».
Επιστημονικό μοντέλο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιστημονική μέθοδος
Teoria
Αρχαιολογικό Μουσείο Νικόπολης
Βιβλιογραφία - Πηγές
Κατηγορία:Νομός Πρέβεζας Νικόπολη Κατηγορία:Μουσεία στην Πρέβεζα
Μαχητικό πέμπτης γενιάς
μικρογραφία|Ένα [[F-22 Raptor|USAF F-22 Raptor εκτοξεύει έναν πύραυλο AIM-120 AMRAAM]] Ένα μαχητικό πέμπτης γενιάς είναι ένα μαχητικό αεροσκάφος που περιλαμβάνει σημαντικές τεχνολογίες που αναπτύχθηκαν κατά το πρώτο μέρος του 21ου αιώνα. Όσον αφορά το 2021 αυτά είναι τα πιο προηγμένα μαχητικά σε λειτουργία. Τα χαρακτηριστικά ενός μαχητικού πέμπτης γενιάς δεν είναι καθολικά και δεν είναι απαραίτητο να διαθέτει κάθε μαχητικό πέμπτης όλες τις ικανότητες πέμπτης γενιάς. Ωστόσο συνήθως περιλαμβάνουν τεχνολογία στελθ, χαμηλή πιθανότητα παρεμβολής (LPIR), ευέλικτα κελύφη αεροσκαφών με επιδόσεις supercruise, προηγμένα αεροηλεκτρονικά χαρακτηριστικά, και έντονα ενσωματωμένα συστήματα υπολογιστών ικανά να δικτυωθούν με άλλα συστήματα εντός του χώρου μάχης για επίγνωσης κατάστασης και δυνατότητες C3 ( εντολή, έλεγχος και επικοινωνία ) μικρογραφία|[[F-35 Lightning II|F-35]]
Ως τον Δεκέμβριο 2020, τα κατάλληλα για εμπλοκή μαχητικά πέμπτης γενιάς ήταν το Lockheed Martin F-22 Raptor, ο οποίος τέθηκε σε υπηρεσία με την Πολεμική Αεροπορία των Ηνωμένων Πολιτειών (USAF) τον Δεκέμβριο του 2005, το Lockheed Martin F-35 Lightning II, το οποίο τέθηκε σε λειτουργία με το USAF τον Ιούλιο του 2015. Το Chengdu J-20 σε υπηρεσία με την Πολεμική Αεροπορία του Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού της Κίνας από τον Σεπτέμβριο του 2017, και το Sukhoi Su-57, με τη Ρωσική Πολεμική Αεροπορία στις 25 Δεκεμβρίου 2020.
Άλλα εθνικά και διεθνή προγράμματα βρίσκονται σε διάφορα στάδια ανάπτυξης.
Χαρακτηριστικά
Η αναδυόμενη γενιά προηγμένων μαχητικών αεροσκαφών τις πρώτες δεκαετίες του 21ου αιώνα έχει γίνει γνωστή ως η "πέμπτη γενιά".
Τα χαρακτηριστικά ενός μαχητικού πέμπτης γενιάς δεν ειναι καθολικά και δεν είναι απαραίτητο να διαθέτει κάθε μαχητικό πέμπτης όλα τις ικανότητες πέμπτης γενιάς. Ορισμένοι αριθμοί γενιών, περιλαμβανομένων και ανώ των πέντε, που οδηγούν στην αναδυόμενη νέα γενιά.
Κίνα
μικρογραφία| Το αεροσκάφος Shenyang FC-31 στο 2014 Zhuhai Airshow Δυτικές πηγές πληροφοριών εντόπισαν, αρκετά κινεζικά μαχητικά προγράμματα πέμπτης γενιάς μέχρι το τέλος της δεκαετίας του 1990, τα οποία ομαδοποιήθηκαν με το όνομα-κώδικα J-XX ή XXJ.
Οι αξιωματούχοι της PLAAF επιβεβαίωσαν την ύπαρξη ενός τέτοιου προγράμματος, το οποίο εκτιμά ότι θα τεθεί σε λειτουργία μεταξύ 2017-2019 Στα τέλη του 2010, είχαν κατασκευαστεί δύο πρωτότυπα του Chengdu J-20 και υποβλήθηκαν σε δοκιμές ταξί υψηλής ταχύτητας. Το J-20 έκανε την πρώτη του πτήση στις 11 Ιανουαρίου 2011. Στις 26 Δεκεμβρίου 2015, ένα νέο J-20 με σειριακό αριθμό 2101 φεύγει από το εργοστάσιο της Chengdu Aviation Corporation. Πιστεύεται ότι είναι το πρώτο από τα αεροσκάφη αρχικής παραγωγής χαμηλού ρυθμού (LRIP). 2101 πραγματοποίησε την πρώτη του πτήση στις 18 Ιανουαρίου 2016.
Το J-20 προστέθηκε επίσημα στην υπηρεσία τον Σεπτέμβριο του 2017 ενώ η PLAAF άρχισε να εισάγει τα J-20 σε μαχητικές μονάδες τον Φεβρουάριο του 2018.
Ένας άλλος σχεδιασμός μαχητικών stealth από την SAC άρχισε να κυκλοφορεί στο Διαδίκτυο τον Σεπτέμβριο του 2011. Τον Ιούνιο του 2012, άρχισαν να εμφανίζονται στο διαδίκτυο φωτογραφίες σχετικά με ένα πιθανό πρωτότυπο του F-60 στον αυτοκινητόδρομο. Αυτό το αεροσκάφος ονομάστηκε Shenyang FC-31 αργότερα και έκανε την πρώτη του πτήση στις 31 Οκτωβρίου 2012.
Ευρωπαϊκή Ένωση
Η Eurofighter GmbH φαίνεται να αναγνωρίζει την αξιοσημείωτη απόδοση των αεροσκαφών F-22 της Lockheed Martin, ενώ αποδεικνύει ότι οι ετικέτες τόσο απλές όσο και η «πέμπτη γενιά» μπορούν εύκολα να επινοηθούν για να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντα του συγγραφέα.
Ινδία
μικρογραφία| HAL AMCA, μαχητής μυστικότητας πέμπτης γενιάς της Ινδίας Στην Ινδία αναπτύσσεται ένα δικινητήριο-πέμπτης-γενιάς υπερευκίνητο stealth πολλαπλού ρόλου μαχητικό, με την ονομασία HAL Advanced Medium Combat Aircraft. Αναπτύσσεται και σχεδιάζεται από τον Οργανισμό Αεροναυτικής Ανάπτυξης και θα παραχθεί από την Hindustan Aeronautics Limited. Από το 2019, η AMCA είναι σε φάση λεπτομερούς σχεδιασμού του με την προσδοκία του πρώτου πρωτοτύπου που πετούν σε ή πριν από το 2025.
Αρχές του 2018, η Ινδία αποχώρησε από το Project FGFA, παράγωγο 5ης γενιάς του ρωσικού Sukhoi Su-57, το οποίο όπως ισχυρίστηκε δεν κάλυπτε τις σύγχρονες απαιτήσεις περί ικανοτήτων stealth, αεροπορικά αεροσκάφη, ραντάρ και αισθητήρες.
Το ολοκληρωμένο FGFA επρόκειτο να περιλαμβάνει 43 βελτιώσεις σε σχέση με το Su-57, συμπεριλαμβανομένων των stealth, supercruise, προηγμένων αισθητήρων, δικτύωσης και μαχητικών αεροηλεκτρονικών.
Ιράν
Το IAIO Qaher-313 (επίσης Ghaher-313, Conqueror (Tamer) -313, Q-313, F-313) είναι ένα προγραμματισμένο αεροσκάφος μίας θέσεως του Ιράν που ανακοινώθηκε την 1η Φεβρουαρίου 2013. Η Παρουσίαση τύπου για το έργο έγινε από τον Πρόεδρο Μαχμούντ Αχμαντινετζάντ και τον υπουργό Άμυνας Αχμάντ Βαχίντι στο πλαίσιο των τελετών της Δέκα Ημέρας, στις 2 Φεβρουαρίου 2013.
Ιαπωνία
μικρογραφία| Mitsubishi X-2 Shinshin Η Ιαπωνία αναπτύσσει ένα πρωτότυπο μαχητικού stealth που ονομάζεται Mitsubishi X-2 Shinshin,προηγουμένως γνωστό ως ATD-X.
Αρχές του 21ου αιώνα, η Ιαπωνία, καθώς επιδίωκε να αντικαταστήσει τον γηράσκοντα στόλο των μαχητικών αεροσκαφών της, στράφηκε προς τις Ηνωμένες Πολιτείες κάνοντας προσκλήσεις σχετικά με το θέμα απόκτησης μαχητών F-22 για τις Ιαπωνικές δυνάμεις. Ωστόσο, το Κογκρέσο των ΗΠΑ είχε απαγορεύσει την εξαγωγή του αεροσκάφους προκειμένου να διαφυλάξει τα μυστικά της τεχνολογίας του αεροσκάφους, όπως η εκτεταμένη χρήση μυστικότητας. Αυτή η απόρριψη εξανάγκασε την ανάπτυξη του δικού της σύγχρονου μαχηητικού Ιαπωνίας, ώστε να είναι εξοπλισμένο με χαρακτηριστικά stealth και άλλα προηγμένα συστήματα.
Το 2009 κατασκευάστηκε ένα πρόπλασμα του X-2 Shinshin και χρησιμοποιήθηκε για τη μελέτη της διατομής ραντάρ στη Γαλλία.
Το πρώτο πρωτότυπο κυκλοφόρησε τον Ιούλιο του 2014 και το αεροσκάφος έκανε την πρώτη του πτήση στις 22 Απριλίου 2016. Μέχρι τον Ιούλιο του 2018, η Ιαπωνία είχε συγκεντρώσει επαρκείς πληροφορίες και αποφάσισε ότι θα χρειαστεί να προσελκύσει διεθνείς εταίρους για να ολοκληρώσει αυτό το έργο. Πολλές εταιρείες έχουν απαντήσει.
Πακιστάν
Στις 7 Ιουλίου 2017, η Πολεμική Αεροπορία του Πακιστάν ανακοίνωσε το Project Azm για την ανάπτυξη μαχητικών πέμπτης γενιάς (PAC PF-X) και Stealth MALE UAV.
Ο πρώην αρχηγός αεροπορικών μεταφορών του Πακιστάν, Sohail Aman, ισχυρίστηκε ότι η PAF ήδη αναπτύσσει το σχεδιασμό ενός αεροσκάφους πέμπτης γενιάς εδώ και δύο χρόνια, από την έναρξη του προγράμματος Azm.
Σύμφωνα με το ετήσιο βιβλίο του Υπουργείου Άμυνας Παραγωγής του Πακιστάν για την περίοδο 2017-2018, η Γραμματεία Έρευνας, Καινοτομίας και Ανάπτυξης Αεροπορίας (AvRID) ολοκλήρωσε τον πρώτο από τους τέσσερις κύκλους φάσης σχεδιασμού για τα μαχητικά αεροσκάφη πέμπτης γενιάς (FGFA) του Πακιστάν Πολεμικής Αεροπορίας (PAF).
Σε συνέντευξη που διεξήχθη τον Μάιο του 2019 με τον Αρχηγό Αεροπορικού Επιτελείου του PAF, ο αρχηγός των αερομεταφορέων Μουτζαχάντ Ανουράν Χαν δήλωσε ότι δεν αναμένει ότι το μαχητικό πέμπτης γενιάς θα λειτουργήσει για άλλη μια δεκαετία. Αποκάλυψε επίσης ότι οι τρέχουσες Απαιτήσεις Προσωπικού Αερομεταφορέα του FGFA είναι «διθέσιος κινητήρας μονοθέσιος, που διαθέτει όπλα όπως τα όπλα σούπερ-κρουαζιέρας και λέιζερ (κατευθυνόμενα ενεργειακά όπλα)». Έτσι, το FGFA δεν είναι μόνο ένα σχέδιο καθαρού φύλλου, αλλά επί του παρόντος έχει ως πίδακα μέσης έως βαρέων βαρών, υψηλής απόδοσης. Αυτή η διαμόρφωση σχεδίασης υποδεικνύει ότι το PAF σκοπεύει να παράγει μια πλατφόρμα ικανή για βαρύτερα ωφέλιμα φορτία και εύρος από το JF-17. Με άλλα λόγια, μια πλατφόρμα βελτιστοποιημένη για επιθετικές αντιαεροπορικές (OCA), θαλάσσιες και βαθιές πλατφόρμες, δηλαδή άμεσο διάδοχο τόσο του F-16 A / B Block-15s όσο και του Mirage III / Mirage 5.
Τον Ιούλιο του 2019, ένα από τα C-130B της Πολεμικής Αεροπορίας του Πακιστάν, που συμμετείχε στο RIAT 2019 Tail Art παρουσίασε μια πιθανή απεικόνιση ενός μαχητικού πέμπτης γενιάς, αλλά δεν επιβεβαιώθηκε ότι είναι του Azm. Ωστόσο, έδειξε το ενδιαφέρον της PAF για το πρόγραμμα.
Ρωσία
Οι Τεχνολογικοί Διαδηλωτές περιελάμβαναν το Mikoyan Project 1.44 - 1998 (1 κατασκευασμένο) και Su-47 - 1997 (1 κατασκευασμένο). εναλλ.=|μικρογραφία| [[Sukhoi Su-57 της Ρωσικής Πολεμικής Αεροπορίας]] Στα τέλη της δεκαετίας του 1980, η Σοβιετική Ένωση περιέγραψε την ανάγκη για ένα αεροσκάφος επόμενης γενιάς που θα αντικαταστούσε τα μαχητικά της τέταρτης γενιάς, τα Mikoyan MiG-29 και Sukhoi Su-27, σε υπηρεσία πρώτης γραμμής. Για να ανταποκριθεί στα χαρακτηριστικά του αεροσκάφους επόμενης γενιάς, πραγματοποιήθηκαν εργασίες σε δύο έργα αεροσκαφών: το δίδυμο κινητήρα δέλτα Canard Sukhoi Su-47 με φτερά προς τα εμπρός και το Project Mikoyan 1.44. Ωστόσο, λόγω της διάλυσης της Σοβιετικής Ένωσης και της έλλειψης κονδυλίων, και οι δύο παρέμειναν μόνο ως διαδηλωτές τεχνολογίας.
Μετά το 2000, το ρωσικό υπουργείο Άμυνας ξεκίνησε έναν νέο διαγωνισμό μαχητών γνωστός ως "PAK FA" ( ПАК ФА , Перспективный авиационный комплекс фронтовой авиации Προοπτικό αεροναυτικό συγκρότημα αεροπορικών δυνάμεων πρώτης γραμμής ) να αναπτύξει μαχητικό επόμενης γενιάς για τη Ρωσική Πολεμική Αεροπορία, με τους Sukhoi και MiG ως τους κύριους ανταγωνιστές. Η Sukhoi βρήκε την βαρύτερη, δίχρονη πρόταση T-50 (τώρα Sukhoi Su-57 ), ενώ η Mikoyan πρότεινε έναν ελαφρύ, μονοκινητήρα Mikoyan LMFS, βασισμένο στο προηγούμενο έργο MiG-1.44. Ο Sukhoi κέρδισε τον διαγωνισμό και το 2002, επιλέχθηκε να ηγηθεί της ανάπτυξης του μαχητή επόμενης γενιάς της Ρωσίας με βάση το σχέδιο T-50. Αργότερα η ανάπτυξη του πολλαπλού ρόλου Mikoyan LMFS συνέχισε μέσω της χρηματοδότησης από την MiG. Το πρώτο αεροσκάφος πέμπτης γενιάς της Ρωσίας, το Sukhoi Su-57 θα αντικαταστήσει τα παλαιότερα MiG-29 και Su-27 στο ρωσικό απόθεμα. Το πρώτο πρωτότυπο Su-57 πραγματοποίησε την πρώτη του πτήση στις 29 Ιανουαρίου 2010. Η πρώτη παραγωγή Su-57 παραδόθηκε στη Ρωσική Πολεμική Αεροπορία στις 25 Δεκεμβρίου 2020.
Το Mikoyan MiG-41 είναι ένας άλλος μαχητής πέμπτης γενιάς, που αναπτύχθηκε για να αντικαταστήσει το MiG-31. Το έργο ξεκίνησε το 2010 και «Σύμφωνα με ρωσικές ειδήσεις, το MiG-41 θα είναι εξοπλισμένο με τεχνολογία stealth, θα φτάσει σε ταχύτητα 4-4,3 Mach, θα φέρει αντι-δορυφορικούς πυραύλους και θα μπορεί να εκτελεί εργασίες στην Αρκτική και κοντά - περιβάλλοντα χώρου. "
Σουηδία
Το Saly's Flygsystem 2020 είναι ένα πρόγραμμα για την ανάπτυξη ενός μαχητή 5G.
Τουρκία
Κατά τη διάρκεια κρατικής επίσκεψης του Προέδρου της Τουρκίας στη Σουηδία στις 13 Μαρτίου 2013, η TAI υπέγραψε συμφωνία με τη Σουηδία Saab AB για την παροχή υπηρεσιών υποστήριξης σχεδιασμού στην Τουρκία για το πρόγραμμα TAI TFX. Η TAI δήλωσε ότι το πρόγραμμα θα κοστίσει 120 δισεκατομμύρια δολάρια (με την ανάπτυξη κινητήρα). Ο πρωθυπουργός Ερντογάν δήλωσε ότι η Τουρκία έχει διαθέσει τα κονδύλια για την ανάπτυξη της ατράκτου (λιγότερος κινητήρας) και ότι σκοπεύει να έχει το TAI TFX πλήρως λειτουργικό πριν από το 2025.
Στις 8 Ιανουαρίου 2015, ο Πρωθυπουργός Αχμέτ Νταβούτογλου ανακοίνωσε ότι το πρόγραμμα TFX θα είναι μια εντελώς γηγενής πλατφόρμα χωρίς διεθνή υποστήριξη αφήνοντας στο ράφι οποιαδήποτε συνεργασία με τη Νότια Κορέα, τη Σουηδία, τη Βραζιλία ή την Ινδονησία. Στις 13 Μαρτίου 2015, η Τουρκική Υπεύθυνη Γραμματεία Αμυντικών Βιομηχανιών (SSM) εξέδωσε επίσημα Αίτημα Πληροφόρησης από τουρκικές εταιρείες που είχαν την ικανότητα "να εκτελέσουν τις γηγενείς δραστηριότητες σχεδιασμού, ανάπτυξης και παραγωγής των πρώτων Τουρκικών Μαχητικών Αεροσκαφών για τις απαιτήσεις μαχητικών επόμενων γενεών των Τούρκικων Ένοπλων Δυνάμεων", σηματοδοτώντας την επίσημη έναρξη του προγράμματος.
Ο Διευθύνων Σύμβουλος ανακοίνωσε ότι το TF-X, ως πρώτο αυτόχθονο μαχητικό αεροσκάφος της Τουρκίας, θα κάνει την πρώτη του πτήση το 2025, με σχέδια για το αεροσκάφος να εισέλθει στο απόθεμα της Τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας το 2029.
Πρόσθεσε ότι το TF-X θα έρθει με κόστος 100 εκατομμύρια δολάρια ανά μονάδα.
Η TAI σκοπέυει να παράγει δύο αεροσκάφη TF-X ανά μήνα, ελπίζοντας να αποφέρει ετήσια έσοδα 2,4 δισεκατομμυρίων δολαρίων από το πρόγραμμα μαχητικών αεροσκαφών. Επί του παρόντος, ο Kotil είπε, 1.000 από τους 4.000 μηχανικούς της TAI εργάζονται στο πρόγραμμα TF-X.
Η TAI στοχεύει να εξοπλίσει το TF-X με συστήματα εντοπισμού στόχων και απεικόνισης, τεχνολογία ηλεκτρονικών πολέμων, συστήματα πλοήγησης, συστήματα επικοινωνίας και όπλα.
Ηνωμένες Πολιτείες
Τεχνολογικοί επιδείκτες περιελάμβαναν τα YF-22 - 1990 (2 built), YF-23 - 1990 (2 built), Boeing Bird of Prey - 1996 (1 built), X-36 - 1997 (μοντέλα 2 κλίμακας κατασκευασμένα), X-35 - 2000 (2 ενσωματωμένο), X-32 - 2001 (1 ενσωματωμένο). μικρογραφία| Το [[F-35 Lightning II|Lockheed Martin F-35 Lightning II το 2013]] Τα αεροσκάφη χαμηλού παρατηρήσιμου (LO) ραντάρ προηγούμενης γενιάς, που αναφέρονται επίσης ως αεροσκάφη stealth, όπως το B-2 Spirit και το F-117 Nighthawk σχεδιάστηκαν για να είναι βομβαρδιστικά ή αεροσκάφη επίγειας επίθεσης, με την έλλειψη ενεργών ραντάρ ηλεκτρονικής σάρωσης (AESA), χαμηλή πιθανότητα αναχαίτισης δικτύων δεδομένων, εναέριων επιδόσεων και όπλων αέρος-αέρος που είναι απαραίτητα για τη αντιμετώπιση άλλων αεροσκαφών.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1970, διάφορα αμερικανικά σχέδια σχεδίασης εντόπισαν την ικανότητα stealth, την ταχύτητα και την ευελιξία ως βασικά χαρακτηριστικά ενός αεροσκάφους αεροπορικής μάχης επόμενης γενιάς. Αυτό οδήγησε στο αίτημα για πληροφορίες για το έργο Advanced Tactical Fighter τον Μάιο του 1981, το οποίο είχε ως αποτέλεσμα το F-22.
Η USMC αξιοποιεί την εμπειρία της USAF με τον «αεροπορικό πόλεμο πέμπτης γενιάς» στο F-22, καθώς αναπτύσσουν τις δικές τους τακτικές για το F-35.
Σύμφωνα με τον Lockheed Martin το 2004, ο μόνος μαχητής πέμπτης γενιάς που λειτουργούσε εκείνη την περίοδο ήταν ο δικός τους F-22 Raptor. Ο Lockheed Martin χρησιμοποιεί το «μαχητικό πέμπτης γενιάς» για να περιγράψει τα μαχητικά F-22 και F-35, με τον ορισμό να περιλαμβάνει «προηγμένη ικανότητα stealth», «ακραία απόδοση», «σύντηξη πληροφοριών» και «προηγμένη διατήρηση». Για άγνωστους λόγους, ο ορισμός τους δεν περιλαμβάνει πλέον την ικανότητα supercruise (Δυνατότητα ενός μαχητικού αεροσκάφους να πετάει συνεχώς γρηγορότερα από τον ήχο χωρίς μετάκαμψη), η οποία συνήθως συνδέεται με τους πιο προηγμένα σύγχρονα μαχητικά, αλλά η οποία (ικανότητα supercruis) λείπει στο F-35. Η Lockheed Martin επιχείρησε να κατονομάσει τον όρο "μαχητικά 5ης γενιάς" σε συνδυασμό με αεροσκάφη αεριωθούμενων αεροσκαφών και δομικά μέρη αυτού και έχει εμπορικό σήμα για ένα λογότυπο με τον όρο.
Ο ορισμός του όρου μαχητικό πέμπτης γενιάς από την Lockheed Martin έχει επικριθεί από εταιρείες των οποίων τα προϊόντα δεν συμμορφώνονται με αυτές τις συγκεκριμένες προδιαγραφές, όπως η Boeing και η Eurofighter, και από άλλους σχολιαστές όπως ο Bill Sweetman : "είναι παραπλανητικό να απεικονίζουν τα F-22 και F-35 ως μια γραμμική εξέλιξη στο σχεδιασμό μαχητών. Μάλλον, είναι ενα στενά συνδεδεμένο ζευγάρι των ακραίων τιμών, στηριζόμενη σε ένα υψηλότερο επίπεδο ικανότητας stealth ως βασικό στοιχείο της επιβίωσης - όπως το Lockheed YF-12 και το Mikoyan MIG-25, στη δεκαετία του 1960, στηρίχθηκε στην ταχύτητα και το υψόμετρο".
Το Ναυτικό των Ηνωμένων Πολιτειών και η Boeing έχουν τοποθετήσει το Boeing F / A-18E / F Super Hornet σε μια κατηγορία μαχητών "επόμενης γενιάς" μαζί με τα F-22 και F-35, καθώς το Super Hornet έχει ένα "πέμπτο- γενιάς "ραντάρ AESA, μέτριας μείωσης διατομής ραντάρ (RCS) και σύντηξη αισθητήρα.
Ένας ανώτερος πιλότος της USAF έχει διαμαρτυρηθεί για ισχυρισμούς πέμπτης γενιάς για το Super Hornet: "Ολόκληρο το νόημα της πέμπτης γενιάς είναι η συνέργεια της ικανότητας stealth, της σύντηξης και της πλήρους επίγνωσης κατάστασης. Το θέμα στα αεροσκάφη πέμπτης γενιάς είναι ότι μπορούν να κάνουν την αποστολή τους οπουδήποτε - ακόμη και σε εξελιγμένα περιβάλλοντα ολοκληρωμένης αεροπορικής άμυνας [IADS]. Εάν πετάξετε σε βαρύ IADS με εξαιρετικό ραντάρ και σύντηξη αισθητήρα, αλλά χωρίς μυστικότητα, θα έχετε πλήρη επίγνωση κατάστασης για τον τύπο που σας σκοτώνει."
Ο Michael "Ponch" Garcia of Raytheon είπε ότι η προσθήκη των ραντάρ AESA στο Super Hornet παρέχει "το 90% της ικανότητάς σας πέμπτης γενιάς στο μισό κόστος."
Και ένας κορυφαίος αξιωματούχος της Boeing χαρακτήρισε τα νεώτερα μαχητικά 4,5 γενιάς ως "stealth killers" (φονιάδων stealth)
Παραπομπές
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις Κατηγορία:Μαχητικά αεροσκάφη
Ιωάννης Ε΄ της Γκαέτα
Ο Ιωάννης ήταν βυζαντινός πρόξενος και Κυβερνήτης της Γκαέτα την περίοδο 1012-1032, μέλος της οικογένειας Γκαετάνι.
Ήταν γιος του Ιωάννη Γ΄ και της Σιλκεγκάιτα κόρη του Ιωάννη Δ΄ της Νάπολης, διαδέχτηκε τον πατέρα του το 1012, ήταν ακόμα βρέφος ή γεννήθηκε μετά τον θάνατο του, και συγκυβέρνησε μαζί με την γιαγιά του Αιμιλία και τον θείο του Λέων Α΄ ο οποίος αμφισβητούσε την αντιβασιλεία της Αιμιλίας την έδιωξε κι ανέλαβε μόνος του αντιβασιλέας.
Το 1032 εισέβαλε στο δουκάτο ο Πανδόλφος Δ΄ της Κάπουα, κατέλαβε τη Γκαέτα κι έδιωξε τον Ιωάννη ο οποίος συνέχισε να προσπαθεί να ανακαταλάβει το δουκάτο έως τον θάνατο του το 1040.
Πηγές
Κατηγορία:Δούκες της Γκαέτα Κατηγορία:Βυζαντινοί κυβερνήτες της Γκαέτα Κατηγορία:Βυζαντινοί του 11ου αιώνα Κατηγορία:Οίκος Γκαετάνι Κατηγορία:Βυζαντινοί δούκες Κατηγορία:Βυζαντινοί πρόξενοι (τίτλος)
Ερυθρά Ρουθηνία
μικρογραφία|280x280εσ| Χάρτης της Ουκρανίας στην [[Πρώιμη νεότερη περίοδος|πρώιμη νεότερη περίοδο.]] Η Ερυθρά Ρουθηνία ή Ερυθρά Ρως (λατινικά: Ruthenia Rubra, Russia Rubra, ουκρανικά: Червона Русь, πολωνικά: Ruś Czerwona, Ruś Halicka, ρώσικα: Червонная Русь, ρουμανικά: Rutenia Roșie) είναι όρος που χρησιμοποιείται από τον Μεσαίωνα για τα νοτιοδυτικά πριγκιπάτα του Ρως του Κιέβου, δηλαδή το Πριγκιπάτο του Περέμισλ και το Πριγκιπάτο του Μπελς. Σήμερα η περιοχή περιλαμβάνει τμήματα της δυτικής Ουκρανίας και γειτονικά τμήματα της νοτιοανατολικής Πολωνίας. Ενίοτε έχει συμπεριλάβει και τμήματα της Ελάσσονος Πολωνίας, της Ποδολίας, της Δεξιάς Όχθης της Ουκρανίας και της Βολυνίας. Με επίκεντρο το Πσέμισλ (Περέμισλ) και το Μπελς, έχει συμπεριλάβει μεγάλες πόλεις όπως οι: Χέουμ, Ζάμοστς, Ζέσουφ, Κρόσνο και Σάνοκ (τώρα όλες στην Πολωνία), καθώς και τις Λβιβ και το Τερνόπιλ (στην Ουκρανία).
Η Ερυθρά Ρουθηνία αναφέρθηκε για πρώτη φορά με αυτό το όνομα σε ένα πολωνικό χρονικό του 1321 και ήταν το τμήμα της Ρουθηνίας που ενσωματώθηκε στην Πολωνία από τον Καζίμιρ Γ΄ το Μέγα κατά τον 14ο αιώνα. Με τη διάσπαση της Ρως, η Ερυθρά Ρουθηνία διεκδικήθηκε από το Μεγάλο Δουκάτο της Λιθουανίας, το Βασίλειο της Πολωνίας (Πιαστ), το Βασίλειο της Ουγγαρίας και το Βασίλειο της Γαλικίας-Βολυνίας. Μετά τους Πολέμους Γαλικίας -Βολυνίας, για περίπου 400 χρόνια το μεγαλύτερο μέρος της Ερυθράς Ρουθηνίας έγινε μέρος της Πολωνίας ως Βοεβοδάτο Ρουθηνίας.
Μια μειονότητα εθνοτικών Πολωνών ζει από τις αρχές της δεύτερης χιλιετίας στα βόρεια μέρη της Ερυθράς Ρουθηνίας. Το εξώνυμο «Ρουθήνιοι» αναφέρεται συνήθως σε μέλη της ρωσικής και/ή ουκρανικής εθνότητας.
Εθνογραφία
αριστερά|μικρογραφία|200x200εσ| [[Λέμκοι με παραδοσιακές φορεσιές από το Μόκρε, κοντά Σάνοκ.]] δεξιά|μικρογραφία|150x150εσ| Παραδοσιακές φορεσιές [[Πογκουζάνοι|Πογκουζάνων]] Οι πρώτοι γνωστοί κάτοικοι της βόρειας Ερυθράς Ρουθηνίας ήταν οι Λένδιοι και οι Λευκοί Κροάτες, ενώ υποομάδες όπως οι Ρουθήνιοι, οι Μποΐκοι και οι Λέμκοι, ζούσαν στα νότια.
Αργότερα, οι Walddeutsche («Γερμανοί του Δάσους»), Εβραίοι, Αρμένιοι και Πολωνοί αποτελούσαν επίσης μέρος του πληθυσμού. Σύμφωνα με τον Μάρτσιν Μπιέλσκι, αν και ο Μπολέσλαφ Α΄ ο Γενναίος εγκατέστησε Γερμανούς στην περιοχή για να υπερασπιστούν τα σύνορα απέναντι στην Ουγγαρία και το Ρως του Κιέβου, οι άποικοι έγιναν αγρότες. Ο Μάτσεϊ Στριικόφσκι περιέγραψε τους Γερμανούς χωρικούς κοντά στο Ζέσουφ, στο Πσέμισλ, στο Σάνοκ και στο Γιαρόσουαφ ως καλούς αγρότες. Ο Καζίμιρ ο Μέγας εγκατέστησε Γερμανούς πολίτες στα σύνορα της Ελάσσονος Πολωνίας και της Ερυθράς Ρουθηνίας για να ενταχθούν στο αποκτημένο έδαφος με το υπόλοιπο βασίλειό του. Για τον προσδιορισμό του πληθυσμού της ύστερης μεσαιωνικής Πολωνίας, ο εποικισμός και η πολωνική μετανάστευση στην Ερυθρά Ρουθηνία, το Σπις και την Ποντλάχια (τους οποίους οι Ουκρανοί ονόμαζαν Μαζούριους - φτωχούς μετανάστες χωρικούς, κυρίως από τη Μασοβία ) θα πρέπει να εξετάζεται.
Σεισμός στη Θήβα (1914)
Ο σεισμός στη Θήβα του 1914 σημειώθηκε στην περιοχή της Θήβας στις 17 Οκτωβρίου και ωρα 06:22. Ο σεισμός ήταν επιφανειακός, είχε μέγεθος 6,3 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ, επίκεντρο την πόλη Θήβας και προκάλεσε τεράστιες υλικές καταστροφές.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες του Αστεροσκοπείου Αθηνών ο σεισμός είχε διάρκεια 15 δευτερόλεπτων και συνοδεύτηκε από βοή.
Καταστροφές
Στην Θήβα την ώρα του σεισμού η πόλη καλύφθηκε από ένα σύννεφο σκόνης, όπως ανέφεραν χωρικοί που ήταν στους γύρω λόφους ενώ οι περισσότερες οικογένειες εγκαταστάθηκαν στην αυλή του γυμνασίου, λόγω των συχνών ισχυρών δονήσεων που επικρατούσαν όλη την ημέρα, το χωριό Δραμεσι καταστράφηκε ολοσχερώς με πληθυσμό τοτε 500 κατοίκους και 70 κτίρια, στο χωριό Δάφνη 20 κτίρια κατέρρευσαν και 47 υπέστησαν ζημιές, στο χωριό Φάρος από τα 48 κτίρια μόνο τα 16 κρίθηκαν κατοικήσιμα, στο Δήλεσι κατέρρευσαν 18 κτίρια ενώ στο χωριό Στανιάτες από τα 80 κτίρια μόνο τα 8 κατοικήθηκαν, στην Ασωπία τα μισά κτίρια κατέρρευσαν και τα υπόλοιπα υπέστησαν σοβαρές ζημιές, στον Άγιο Θωμά από τα 190 κτίρια τα 154 κρίθηκαν ακατάλληλα προς κατοίκηση, στο Σχηματάρι από τα 180 κτίρια μόνο τα 8 κρίθηκαν κατάλληλα προς κατοίκηση ενώ στην Τανάγρα τα μισά κτίρια κατέρρευσαν και τα υπόλοιπα εμφάνισαν ρωγμές.
Στην Αθήνα πολλοί κάτοικοι πανικοβλήθηκαν και βγήκαν από τα σπίτια τους ενώ παρατηρήθηκαν μικρές ρηγματώσεις σε μερικά σπίτια, στο ξενοδοχείο Μυριστός στο καφενείο Ζαχαράτου, στα καταστήματα της νομαρχίας και δημαρχίας, ακόμη και στο κεντρικό κτήριο του Αστεροσκοπείου στο Θησείο.
Στον Πειραιά διερράγησαν ελαφρά μερικές οικοδομές, κατέπεσε ένας παλαιός τοίχος του ξενοδοχείου «Ευρώπη» και στην Καστέλλα μετακινήθηκε ογκώδης βράχος ενώ έπεσε και μία καπνοδόχος.
Τις επόμενες μέρες εκδηλώθηκαν πολλοί μετασεισμοί και ισχυρή βροχόπτωση και είχαν σαν αποτέλεσμα την κατάρευση ετοιμόρροπων κτιρίων που είχαν υποστεί ζημιές από τον κύριο σεισμό.
Ο απολογισμός ήταν 800 άστεγοι και πολλοί τραυματίες ενώ οι εντάσεις στην πλειόσειστη περιοχή της Θήβας έφτασαν το IX.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ιστορία της Θήβας Θηβα 1914
Ανδρέας Ευαγγελίου
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Πάτρα και είχε άλλα τρία αδέλφια. Έκανε τρεις γάμους και πρώτη του γυναίκα ήταν η Ιταλίδα καλλιτέχνης Έλενα Κανόνι με την οποία απέκτησε έναν γιο, τον Αριστοτέλη Ευαγγελίου. Δεύτερη γυναίκα του ήταν η ηθοποιός θεατρικός συγγραφέας και τραγουδίστρια Τούλα Ευαγγελίου με την οποία έπαιξαν μαζί σε πολλές παραστάσεις κι απέκτησαν μια κόρη την Βάνα επίσης ηθοποιό. Μετά τον θάνατο της γυναίκας του Τούλας το 1952 έκανε και τρίτο γάμο, τα τελευταία χρόνια της ζωής τα πέρασε σε ευγηρίο στην Αθήνα.
Καριέρα στο θέατρο
Ξεκίνησε το θέατρο αυτοδίδακτος και ήταν στην εποχή του ο μοναδικός Πατρινός ηθοποιός που είχε την ηθοποιία για αποκλειστικό επάγγελμα του. Αργότερα έκανε θεατρικές σπουδές στο Παρίσι και ειδικεύτηκε σε ρόλους γκραν γκινιόλ, στο Παρίσι έπαιζε ο Γάλλος Λεμάν όπου ήταν πρωτοπόρος σε αυτό είδος θεάτρου και τα θέατρα της πόλης ήταν ταυτόχρονα και σχολές αυτού του είδους παραστάσεων. Έπαιξε στο θέατρο για πολλά χρόνια αρχικά αποκλειστικά ξένα μεταφρασμένα έργα λόγω απουσίας ελληνικού δραματολογίου.
Καριέρα στον κινηματογράφο
Στον ελληνικό κινηματογράφο έπαιξε σε τρεις ταινίες θρίλερ με πρώτη του ταινία το "Κάιν και Άβελ" το 1930 σε σκηνοθεσία Σ. Διρμίκη, θεωρήται η πρώτη Πατρινή ταινία και γυρίστηκε εξ'ολοκλήρου στην Πάτρα και η πρώτη της προβολή έγινε στο Ιντεάλ στις 8 Δεκεμβρίου 1930. Δεύτερη ταινία του τα "Χειροκροτήματα" το 1944 σε σκηνοθεσία και σενάριο Γιώργου Τζαβέλλα και τρίτη το 1963 "Η βαλίτσα με το πτώμα" σε σκηνοθεσία Γιώργου Λόη και σενάριο Κουρτεσόπουλου. Σύμφωνα με άρθρο της εφημερίδας Νεολόγος των Πατρών το 1928 ήταν να πάρει μέρος σε πρωταγωνιστικό ρόλο στα γυρίσματα της κινηματογραφικής ταινίας των αδελφών Γαζιάδη "Το λιμάνι των δακρύων" στον ρόλο του Ορέστη, τελικά για άγνωστο λόγω δεν έπαιξε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Ιγκνάτσι Βισογκότα Ζακσέφσκι
Ο Ιγκνάτσι Βισογκότα Ζακσέφσκι (πολωνικά: Ignacy Wyssogota Zakrzewski) (1745-1802) ήταν σημαντικός Πολωνός ευγενής, πολιτικός, συλλέκτης τέχνης, ελευθεροτεκτονιστής και Δήμαρχος της Βαρσοβίας κατά τα τελευταία χρόνια της Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας, το 1792 και 1794.
Βιογραφία
αριστερά|135x135εσ Ο Ζακσέφσκι γεννήθηκε στο Στάρι Μπιάουτς (Βοεβοδάτο Μείζονος Πολωνίας). Ήταν βουλευτής του Πόζναν για το Μείζων Σέιμ και ένας από τους συν-συγγραφείς των μεταρρυθμίσεων του θησαυροφυλακίου που εγκρίθηκαν από το Σέιμ κατά τη διάρκεια του Συντάγματος της 3ης Μαΐου. Το 1791 ίδρυσε την Εταιρεία Φίλων του Συντάγματος και ήταν ένας από τους πιο σημαντικούς υποστηρικτές των μεταρρυθμίσεων που πέρασαν από αυτήν την πράξη, μαζί με τον Χούγκο Κοουόνταϊ και τον Ιγκνάτσι Ποτότσκι. Το 1792 έγινε Δήμαρχος της Βαρσοβίας, αλλά ανατράπηκε από τη Συνομοσπονδία της Ταργκοβίτσα. Μετά το ξέσπασμα της Εξέγερσης του Κοστσιούσκο και της Εξέγερσης της Βαρσοβίας το 1794, κατείχε ξανά αυτή τη θέση. Ταυτόχρονα, κατείχε μια σειρά σημαντικών κυβερνητικών θέσεων κατά τη διάρκεια του πολέμου με τη Ρωσία, μεταξύ των οποίων ηγήθηκε του Προσωρινού Περιφερειακού Συμβουλίου και του Ανώτατου Εθνικού Συμβουλίου. Αφού το τμήμα της Πολωνίας, μαζί με τη Βαρσοβία, προσαρτήθηκε τελικά ως αποτέλεσμα του τρίτου διαμελισμού, συνελήφθη από τους Ρώσους και φυλακίστηκε στην Αγία Πετρούπολη. Απελευθερώθηκε από τη φυλακή το 1796, επέστρεψε στην Πολωνία και πέρασε το υπόλοιπο της ζωής του σε ένα μικρό αρχοντικό στο Ζελέχουφ. Πέθανε στις 15 Φεβρουαρίου 1802.
Μνήμη
Ο Ιγκνάτσι Βισογκότα Ζακσέφσκι είναι ένας από τους χαρακτήρες που απαθανατίστηκαν στον πίνακα του Γιαν Ματέικο του 1891, Σύνταγμα της 3ης Μαΐου 1791.
Πηγές
Κατηγορία:Πολωνοί ευγενείς Κατηγορία:Δήμαρχοι της Βαρσοβίας Κατηγορία:Πολωνοί πολιτικοί Κατηγορία:Μέλη του Μείζονος Σέιμ Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος του Λευκού Αετού (Πολωνία)
Ντόρις Λέσινγκ
Η Ντόρις Λέσινγκ (Doris Lessing - γεννήθηκε Ντόρις Μέι Τάυλερ στο Κερμανσάχ, Περσία στις 22 Οκτωβρίου, 1919 - 17 Νοεμβρίου 2013 στο Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο ) ήταν Βρετανή συγγραφέας. Έλαβε το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας 2007 και περιγράφηκε από τη Σουηδική Ακαδημία ως: «επική συγγραφέας της γυναικείας εμπειρίας, η οποία με σκεπτικισμό, πάθος και ιδεαλιστική δύναμη υπέβαλε έναν διχασμένο πολιτισμό σε εξονυχιστική έρευνα». Στην ηλικία των 87 ήταν από τους γηραιότερους συγγραφείς που έλαβαν το βραβείο. Ο αμέσως προηγούμενος ήταν ο Τέοντορ Μόμσεν, που έλαβε το βραβείο σε ηλικία 85 ετών το 1902.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις 22 Οκτωβρίου του 1919 στην τότε ονομαζόμενη Περσία, (σημ.Ιράν) από Βρετανούς γονείς. Ο πατέρας ήταν υπάλληλος της «Αυτοκρατορικής Τράπεζας της Περσίας» και η μητέρα της νοσοκόμα. Είχε έναν αδερφό, τον Χάρυ.
Το 1925 με την προοπτική γρήγορου πλουτισμού από την καλλιέργεια καλομποκιού στη βρετανική τότε αποικία της Νότιας Ροδεσίας, (σημ. Ζιμπάμπουε), η οικογένεια εγκαταστάθηκε στην Αφρική. Η νεαρή Ντόρις μεγάλωσε στην 10.0000 στρεμμάτων φάρμα της οικογένειας, ζώντας όμως μια ζωή με αυστηρούς κανόνες και περιορισμούς εξαιτίας των αντιλήψεων της μητέρας της περί καθωσπρεπισμού. Μάλιστα τα πρώτα χρόνια του σχολείου τα πέρασε σε ένα αυστηρό θρησκευτικό σχολείο που διήυθυναν καλόγριες. Η εγκύκλιος μόρφωσή της τελείωσε στις πρώτες τάξεις του Γυμνασίου αφού την απέβαλαν από το Γυμνάσιο λόγω αδυναμίας προσαρμογής σε αυτό, που αργότερα θα ονόμαζε «θεσμοποίηση της βλακείας» Η Λέσσινγκ από τότε, έχοντας ήδη αναπτύξει μια αγάπη για το διάβασμα συνέχισε τη μορφωσή της (φιλολογική κυρίως), μόνη της.
Προσπαθώντας να ξεφύγει από τους περιορισμούς της μητέρας της, στα 15 της έφυγε από το σπίτι και δούλεψε σαν εσωτερική νοσοκόμα. Εκείνη την περίοδο άρχισε να γράφει ιστορίες, δύο από τις οποίες δημοσιεύτηκαν σε περιοδικό της Νότιας Αφρικής.
Το 1937 εγκαταστάθηκε στην πρωτεύουσα Σώλσμπερυ (σημ. Χαράρε) και δούλεψε σαν τηλεφωνήτρια. Στα 19 της, το 1939 παντρεύτηκε έναν άντρα που διάλεξαν οι γονείς της, τον Φρανκ Γουίσντομ με τον οποίο απέκτησε δυο παιδιά. Λίγα χρόνια αργότερα όμως, το 1943, εγκατέλειψε την οικογένειά της, και εγκαταστάθηκε σε δικό της σπίτι. Τότε ήρθε σε επαφή με ένα όμιλο κομμουνιστών διανοούμενων. Εκεί γνώρισε και τον επόμενο άντρα της, τον Ανατολικογερμανό διπλωμάτη Γκόντφρηντ Λέσσινγκ με τον οποίο παντρεύτηκε το 1945 και έκαναν ένα γιο, τον Πήτερ. Όμως και αυτός ο γάμος ναυάγησε, αφού ο Λέσσινγκ την εγκατέλεψε το 1949. Αυτή τη χρονιά αποφάσισε να μετακομίσει μαζί με το γιο της, στο Λονδίνο, χώρα στην οποία διέμεινε για το υπόλοιπο της ζωής της. Στο Λονδίνο εξάλλου εκείνη τη χρονιά εκδόθηκε και το πρώτο της μυθιστόρημα, «Τραγουδάει το χορτάρι» (The Grass Is Singing) που γνώρισε την επιτυχία, τόσο στην Αγγλία όσο και στις ΗΠΑ.
Φανατικό μέλος του Κομμουνιστικού κόμματος, αποχώρησε το 1956 αποδοκιμάζοντας την εισβολή των Σοβιετικών δυνάμεων στην Ουγγαρία Το 1956 επίσης και έπειτα από τη θαρραλέα δημόσια κριτική της στα καθεστώτα, της απαγορεύτηκε η είσοδος και στη Νότια Ροδεσία και στη Νότια Αφρική. Η απαγόρευση άρθηκε το 1995 (λόγω πλέον της μεγάλης φήμης της) και η Λέσινγκ το εκμεταλεύτηκε αμέσως για να επισκεφτεί τα δυο παιδιά της και τα εγγόνια της.
Πέθανε στις 17 Νοεμβρίου του 2013 σε ηλικία 94 χρόνων, ύστερα από σταδιακή κατάπτωση λόγω εγκεφαλικού επεισοδίου.
Σημαντικά έργα της
Το πρώτο της βιβλίο «Τραγουδάει το χορτάρι» (The Grass Is Singing), που το έγραψε το 1950, εμφανίζει όλα τα θέματα τα οποία θα την απασχολήσουν στο μετέπειτα συγγραφικό της έργο αλλά και στη δημόσια ζωή της. Παρακολουθώντας τη ζωή της λευκής νοτιαφρικανικής Μαίρης Τέρνερ, καταγράφει την κλειστοφοβική λευκή κοινωνία των αποίκων της Ροδεσίας που αποκομμένοι λόγω του ρατσισμού τους, περιορίζουν και καταπιέζουν και οι ίδιοι τα μέλη της και ιδιαίτερα τις γυναίκες.
Για την κοινωνία της Νότιας Αφρικής θα μιλήσει και πάλι στην πενταλογία της «Τα παιδιά της βίας», (Children of Violence) η οποία παρακολουθεί τη ζωή της Μαίρης Κουέστ, ζωή ταυτόσημη σχεδόν με αυτήν της Λέσινγκ.
Στο «Χρυσό σημειωματάριο» (The Golden Notebook) θα μιλήσει για τη γυναίκα αλλά με έναν λόγο που ...συνδέοντας το προσωπικό με το πολιτικό, με τρόπο που δεν συναντάται συχνά στα μυθιστορήματα του 20ου αιώνα, το βιβλίο σημαδεύει την ανάδυση του σύγχρονου γυναικείου λόγου. Το βιβλίο και η ηρωίδα του, η Άννα Φρίμαν αγαπήθηκε όλα αυτά τα χρόνια από πολλές γενιές αναγνωστριών και τελικά - αν και αντίθετα από τη βούληση της συγγραφέως κατοχυρώθηκε σαν ένα από τα καλύτερα βιβλία του γυναικείου φεμινισμού. Μάλιστα ο Μάλκολμ Μπράντμπουρι θα το χαρακτηρίσει σαν ''το σημαντικότερο έργο που εμφανίστηκε στο βρετανικό μυθιστόρημα μετά τα έργα της Βιρτζίνια Γουλφ.
Στη δεκαετία του 1970 θα ασχοληθεί με αυτό που η ίδια ονόμασε «μυθοπλασία εσωτερικού χώρου», χρησιμοποιώντας την επιστημονική φαντασία, τη μεταφυσική, τον μυστικισμό για να σχολιάσει τα γεγονότα και την κοινωνία εκείνης της δεκαετίας. ''...Όσο γερνάω βλέπω τον κόσμο όλο και λιγότερο πειστικό· έτσι καθώς μας προσπερνάει ορμητικά είναι ένα όνειρο, μια σκιά. Στ’ αλήθεια πιστεύω ότι υπάρχει και κάτι άλλο. Όμως αυτό που με ενδιαφέρει είναι πώς με το χρόνο καταρρέουν πεποιθήσεις και βεβαιότητες, έτσι που απομένεις με όλο και λιγότερη πίστη ή ενδιαφέρον για την ‘πολύτιμη’ προσωπικότητά σου»''. Χαρακτηριστική του τρόπου θέασης της ζωής εκείνη την περίοδο είναι η τετραλογία της «Κάνωπος, αστερισμός του Άργους:αρχεία» (Canopus in Argos: Archives),(από την οποία μόνο τα δύο πρώτα βιβλία έχουν μεταφραστεί στα ελληνικά μέχρι σήμερα), αλλά και το «Αναμνήσεις ενός επιζώντος» (The Memoirs of a Survivor).
Κατά τη συγγραφέα και μεταφράστρια Αργυρώ Μαντόγλου «Η καλή τρομοκράτισσα»,(The Good Terrorist),είναι ένα κομβικό σημείο στο σύμπαν των μυθιστορημάτων της. Ο θυμός, η απογοήτευση και οι διαψεύσεις της εποχής της Θάτσερ, μεταμορφώνονται τώρα σε ωμή βία και μια μεσήλικη γυναίκα, γίνεται συνειδητά μέλος μιας τρομοκρατικής ομάδας.
Αβγό σόγιας
Το αβγό σόγιας είναι ένα Κινεζικό πιάτο που παρασκευάζεται από αβγό κότας μαγειρεμένο σε σάλτσα σόγιας, ζάχαρη, νερό και πολλά βότανα και μπαχαρικά. Τα αβγά σόγιας καταναλώνονται συχνά σαν σνακ. Μερικές φορές τρώγεται με ρύζι ή με απλά βραστά αβγά. Πωλείται συνήθως σε εστιατόρια της ανατολικής Ασίας.
Κατηγορία:Τρόφιμα με βάση το αβγό Κατηγορία:Κινεζική κουζίνα
Πολιορκία του Οτσάκοφ
Η Πολιορκία του Οτσάκοφ διεξήχθη στο Οτσάκοφ, στις 6 (17) Δεκεμβρίου 1788, από τους Ρώσους στρατιώτες του Γκριγκόρι Αλεξάντροβιτς Ποτιόμκιν και τελείωσε με την νίκη των Ρώσων και την κατάληψη του οχυρού. Οι απώλειες των Ρώσων ανέρχονται στους 20.000 νεκρούς, ενώ οι απώλειες των Τούρκων ήταν τριπλάσιες (60.000 νεκροί).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωσοτουρκικοί πόλεμοι Κατηγορία:Πολιορκίες Κατηγορία:Πολιορκίες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Άντζελο Τοντάρο
Ο Άντζελο Τοντάρο (Angelo Raffaele Todaro, γνωστός επίσης με τα ψευδώνυμα Paul Bennett και Al Todd, Τάραντας, Σικελία, 17 Δεκεμβρίου 1945) είναι Ιταλός καλλιτέχνης, σχεδιαστής και δημιουργός κόμικς.
Στην αρχή της δεκαετίας του ’60 ο νεαρός Angelo μετέβη στη Ρώμη για σπουδές στο Καλλιτεχνικό Γυμνάσιο. Το 1964 άρχισε να σχεδιάζει κόμικς για λογαριασμό ενός τοπικού εκδότη, δημιουργώντας τον χαρακτήρα Gordon Scott, που ήταν επηρεασμένος από την κλασική σειρά Diabolik. Δύο χρόνια αργότερα (1966) εμπνεύστηκε την εικονογραφημένη σειρά επιστημονικής φαντασίας Alika. Ακολούθως (1967) συνεργάστηκε με τον εκδοτικό οίκο των αδελφών Spada που έδρευε στο προάστιο Ciampino της Ρώμης και για τον οποίο συνεισέφερε στη γνωστή σειρά Μαντρέικ ο Μάγος. Σχεδίασε επίσης αρκετές ιστορίες άλλων χαρακτήρων υπέρ – ηρώων Αμερικανικής προέλευσης, όπως Φάντομ, Rip Kirby κ.α.
Στη συνέχεια ο Todaro ενσωματώθηκε στην ηγετική ομάδα του εκδότη Alberto Giolitti και συμμετείχε στις δημιουργίες του. Μετά εργάστηκε στην παραγωγή αστυνομικών περιπετειών δράσης (FBI) καθώς και σειρών με θέμα το Φαρ Ουέστ (Lasso, Buffalo Bill) για λογαριασμό των Γερμανικών εκδόσεων Moewig και Bastei Verlag. Απασχολήθηκε και στην Μεγάλη Βρετανία, ως συνεργάτης της εταιρείας I.P.C., έργα του δε ανατυπώθηκαν στην Ιταλία από τις εκδόσεις Eroica. Στην Ιταλία αποτέλεσε στέλεχος και της εταιρείας του Μιλανέζου επιχειρηματία Ediperiodici, για την οποία παρήγαγε μία σειρά από άλμπουμ. Από το 1970 έως το 1990 πήρε μέρος στην εικονογράφηση σειρών τρόμου, όπως Terror Blu, Oltretomba κ.α.
Μία από τις πλέον σημαντικές συνεισφορές του ήταν εκείνη στη σειρά Martin’s Marvellous Mini στο βρετανικό περιοδικό Tiger, ομού μετά του συναδέλφου του, Ντέιβιντ Σκιου, όπως και στη σειρά Roy of the Rovers. Παράλληλα φιλοτέχνησε δύο πονήματα για τα κόμικς (Turok, Star Trek), έκδοσης της Αμερικανικής εκδοτικής εταιρείας Western Company. Δουλειές του εκδόθηκαν και στη Γαλλία από το 1979 έως το 1988.
Τα τελευταία χρόνια δημιούργησε σειρές κόμικς για τουριστικά και περιβαλλοντικά έντυπα, αθλητικά περιοδικά και περιοδικά φαντασίας, ενώ έχει στραφεί στις εκδόσεις ιστορικών βιβλίων. Όπως ο ίδιος αναφέρει στην προσωπική του ιστοσελίδα, το σχεδιαστικό του στυλ είναι επηρεασμένο από εκείνο των Alex Raymond, John Prentice και Frank Robbins.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλοί δημιουργοί κόμικς